cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জুলিয়াছ চিজাৰ
চিজাৰ এজন দক্ষ লেখক আৰু ইতিহাসবিদ আৰু লগতে এজন ৰাজনীতিবিদ আছিল; তেওঁৰ জীৱনৰ বেছিভাগ অংশ তেওঁৰ সামৰিক অভিযানৰ নিজৰ বিৱৰণৰ পৰা জনা যায়। অন্যান্য সমসাময়িক উৎসবোৰৰ ভিতৰত আছে চিচেৰোৰ চিঠি আৰু ভাষণ আৰু চেলুষ্টৰ ঐতিহাসিক লিখনি। পৰৱৰ্তী সময়ত চুটনিয়াছ আৰু প্লুটাৰ্কৰ দ্বাৰা চিজাৰৰ জীৱনীও গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস। চিজাৰক বহুতো বুৰঞ্জীবিদে ইতিহাসৰ এজন মহান সামৰিক কমাণ্ডাৰ বুলি গণ্য কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ জ্ঞানীসকলক "সম্ৰাট"ৰ সমাৰ্থক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল; "চিজাৰ" উপাধিটো সমগ্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত কাইজাৰ আৰু জাৰৰ দৰে আধুনিক জ্ঞানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ প্ৰায়ে সাহিত্যিক আৰু শৈল্পিক কাৰ্য্যত অভিনয় কৰিছে, আৰু তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দৰ্শন, যাক চিজাৰবাদ বুলি জনা যায়, ৰাজনীতিবিদসকলক আধুনিক যুগলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
গিয়াছ জুলিয়াছ চিজাৰৰ জন্ম হৈছিল এক পেট্ৰিচিয়ান পৰিয়ালত, জুলিয়া নামৰ জেনেৰেল, যিয়ে কিংবদন্তি ট্ৰজান ৰাজকুমাৰ এনিয়াছৰ পুত্ৰ জুলুছৰ পৰা অৱতৰণ ৰখাৰ দাবী কৰিছিল, যাক শুক্ৰ দেৱীৰ পুত্ৰ বুলি ধাৰণা কৰা হয়। জুলি আলবা মূলৰ আছিল, যাক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম শতিকাৰ মাজভাগত আলবা লঙ্গাৰ ধ্বংসৰ পিছত ৰোমত বসতি স্থাপন কৰা এক আগশাৰীৰ আলবান ঘৰ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকক অন্যান্য সম্ভ্ৰান্ত আলবান পৰিয়ালৰ সৈতে পেট্ৰিচিয়ান মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল। জুলি ও বোভিলাত এটা প্ৰাৰম্ভিক সময়ত বিদ্যমান আছিল, যাৰ প্ৰমাণ আছিল সেই চহৰৰ থিয়েটাৰত থকা এটা বেদীৰ ওপৰত এটা অতি প্ৰাচীন শিলালিপি, যিয়ে লেগ আলবানা বা আলবান ৰীতি-নীতি অনুসৰি তেওঁলোকৰ ত্যাগৰ বিষয়ে কয়।  প্লিনি দ্য এল্ডাৰৰ মতে কগনোমেন "চিজাৰ"ৰ উৎপত্তি হৈছিল, এজন পূৰ্বপুৰুষৰ সৈতে যি চিজাৰিয়ান চেক্সনৰ দ্বাৰা জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল (লেটিন ক্ৰিয়া "কাটিবলৈ", কেডেৰে, কেচ-) হিষ্টোৰিয়া আগষ্টাই তিনিটা বৈকল্পিক ব্যাখ্যাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে: প্ৰথম চিজাৰৰ চুলিডাঠ আছিল ("চিজাৰি"); যে তেওঁৰ উজ্জ্বল ধূসৰ চকু আছিল ("অকুলিচ কেচিচ"); বা তেওঁ যুদ্ধত পুনিক যুদ্ধৰ সময়ত এটা হাতী হত্যা কৰিছিল (মূৰিছত "কেঁচাই")। চিজাৰে হাতীৰ ছবি থকা মুদ্ৰা জাৰী কৰিছিল আৰু পৰামৰ্শ দিছিল যে তেওঁ তেওঁৰ নামৰ পিছৰ ব্যাখ্যাৰ পক্ষপাতী আছিল।
তেওঁলোকৰ প্ৰাচীন বংশানুক্ৰম স্বত্বেও, জুলি চিজাৰসকল ৰাজনৈতিকভাৱে বিশেষভাৱে প্ৰভাৱশালী নাছিল, যদিও তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক ভাগ্যৰ কিছু পুনৰুজ্জীৱিতকৰণ উপভোগ কৰিছিল চিজাৰৰ দেউতাক, যাক গিয়াছ জুলিয়াছ চিজাৰ বুলিও কোৱা হয়, এছিয়া প্ৰদেশ শাসন কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ ভগ্নী জুলিয়া, চিজাৰৰ খুড়ীয়েক, গণৰাজ্যৰ অন্যতম বিশিষ্ট ব্যক্তি গিয়াছ মাৰিয়ছক বিয়া কৰায়। তেওঁৰ মাক অৰেলিয়া কোটা এটা প্ৰভাৱশালী পৰিয়ালৰ পৰা আহিছিল। চিজাৰৰ শৈশৱৰ বিষয়ে খুব কম লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৫ চনত চিজাৰৰ দেউতাকৰ আকস্মিক মৃত্যু হয়, যাৰ ফলত চিজাৰ ১৬ বছৰ বয়সত পৰিয়ালৰ মুৰব্বী হয়। তেওঁৰ বয়সৰ আগমন তেওঁৰ খুৰাক গিয়াছ মাৰিয়ছ আৰু তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী লুছিয়াছ কৰ্ণেলিয়াছ চুল্লাৰ গৃহযুদ্ধৰ সৈতে মিলিত হৈছিল। দুয়োপক্ষই তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক বিৰোধীসকলক যেতিয়াই আধিপত্যত আছিল তেতিয়াই তেওঁলোকৰ ৰক্তক্ষয়ী পৰিষ্কাৰ কৰিছিল। মাৰিয়ছ আৰু তেওঁৰ সহযোগী লুছিয়াছ কৰ্ণেলিয়াছ চিন্না চহৰখনৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল যেতিয়া চিজাৰক নতুন ফ্লেমেন ডায়েলিছ (বৃহস্পতিৰ মহাপুৰোহিত) হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁ চিন্নাৰ জীয়ৰী কৰ্ণেলিয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
কিন্তু চুল্লাৰ চূড়ান্ত বিজয়ৰ পিছত চিজাৰৰ পুৰণি শাসনৰ সৈতে থকা সম্পৰ্কই তেওঁক নতুন শাসনৰ বাবে লক্ষ্য কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ, তেওঁৰ পত্নীৰ যৌতুক আৰু যাজকত্ব ৰক্ষা কৰা হৈছিল, কিন্তু তেওঁ কৰ্ণেলিয়াক বিবাহ বিচ্ছেদ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে আত্মগোপন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। তেওঁৰ বিৰুদ্ধে থকা ভাবুকিতেওঁৰ মাতৃৰ পৰিয়ালৰ হস্তক্ষেপৰ দ্বাৰা উঠাই লোৱা হৈছিল, য'ত চুল্লা আৰু ভেষ্টাল কুমাৰীসকলৰ সমৰ্থক আছিল। চুল্লাই অনিচ্ছা স্বত্বেও হাৰ মানিছিল আৰু কোৱা হয় যে তেওঁ চিজাৰত বহুতো মাৰিয়ছ দেখিছিল। তেওঁৰ যাজকত্ব হেৰুওৱাৰ ফলত তেওঁ সামৰিক কেৰিয়াৰ গঢ়ি তুলিব পাৰিছিল, কিয়নো বৃহস্পতিগ্ৰহৰ মহাপুৰোহিতক ঘোঁৰা স্পৰ্শ কৰিবলৈ, নিজৰ বিছনাৰ বাহিৰত তিনি ৰাতি বা ৰোমৰ বাহিৰত এদিন ৰাতি শুবলৈ বা সৈন্যবাহিনীৰ ফালে চাবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল।
চিজাৰে অনুভৱ কৰিছিল যে স্বৈৰশাসকে নিজৰ মন সলনি কৰিলে চুল্লাৰ পৰা বহু দূৰত থকাটো অধিক সুৰক্ষিত হ'ব, সেয়েহে তেওঁ ৰোম এৰি সেনাত যোগদান কৰে, এছিয়াৰ মাৰ্কাছ মিনুচিয়াছ থাৰ্মাছ আৰু চিলিকিয়াৰ চাৰ্ভিলিয়াছ ইছাৰিকছৰ অধীনত সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ সুখ্যাতিৰে সেৱা আগবঢ়াইছিল, মাইটিলেনৰ অৱৰোধত তেওঁৰ অংশৰ বাবে নাগৰিক মুকুট জয় কৰিছিল। তেওঁ ৰজা নিকোমেডছৰ নৌবহৰৰ সহায় সুৰক্ষিত কৰিবলৈ বিথিনিয়ালৈ অভিযানত গৈছিল, কিন্তু তেওঁ নিকোমেডছৰ আদালতত ইমান দিন অতিবাহিত কৰিছিল যে ৰজাৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ উৰাবাতৰি ওলাইছিল, যিটো চিজাৰে গোটেই জীৱন ৰজাৰ সৈতে তীব্ৰভাৱে অস্বীকাৰ কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৮ চনত চুল্লাৰ মৃত্যুৰ কথা শুনি চিজাৰে ৰোমলৈ উভতি অহাৰ বাবে যথেষ্ট সুৰক্ষিত অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ জব্দ হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ কোনো উপায় নাছিল, কিন্তু তেওঁ ৰোমৰ নিম্ন শ্ৰেণীৰ চুবুৰা নামৰ চুবুৰাত এটা সাধাৰণ ঘৰ লাভ কৰিছিল। তেওঁ আইনী ওকালতিৰ ফালে ঘূৰি আহিছিল আৰু তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী ভাষ্যৰ বাবে জনাজাত হৈছিল আৰু তেওঁৰ সৈতে আৱেগিক ভংগীমা আৰু উচ্চ স্বৰ, আৰু প্ৰাক্তন ৰাজ্যপালসকলৰ ওপৰত ধন দাবী আৰু দুৰ্নীতিৰ বাবে কুখ্যাত নিৰ্মম গোচৰৰ বাবে জনাজাত হৈছিল।
এজিয়ান সাগৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পথত চিজাৰক জলদস্যুসকলে অপহৰণ কৰি বন্দী কৰি ৰাখিছিল। তেওঁ গোটেই বন্দী ত্বৰান্বিত হৈ শ্ৰেষ্ঠতাৰ মনোভাৱ বজাই ৰাখিছিল। জলদস্যুসকলে ৰূপৰ ২০জন প্ৰতিভাৰ মুক্তিপণ দাবী কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ জোৰ দি কৈছিল যে তেওঁলোকে ৫০জন বিচাৰিব।  মুক্তিপণ দিয়াৰ পিছত চিজাৰে এটা নৌবহৰ দাঙি ধৰিছিল, জলদস্যুসকলক অনুসৰণ কৰিছিল আৰু বন্দী কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক নিজৰ কৰ্তৃত্বত ক্ৰুচবিদ্ধ কৰিছিল, যিদৰে তেওঁ বন্দী অৱস্থাত প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল — জলদস্যুসকলে কৌতুক হিচাপে লোৱা প্ৰতিশ্ৰুতি। নম্ৰতাৰ চিহ্ন হিচাপে, তেওঁ প্ৰথমে তেওঁলোকৰ ডিঙি কাটিছিল। অতি সোনকালেই তেওঁক এছিয়াত সামৰিক পদক্ষেপলৈ পুনৰ মাতি অনা হৈছিল, পূবৰ পৰা হোৱা আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ সহায়ক সকলৰ এটা দল উত্থাপন কৰিছিল।
ৰোমলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ সামৰিক ট্ৰিবিউন নিৰ্বাচিত হয়, যি ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম পদক্ষেপ। তেওঁ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৯ চনত কুৱেষ্টৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল, আৰু সেই বছৰটোত তেওঁ তেওঁৰ খুড়ী জুলিয়াৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ ভাষ্য প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল তেওঁৰ স্বামী মাৰিয়ছৰ ছবি, যি চুল্লাৰ দিনৰ পৰা দেখা নাযায়, অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াশোভাযাত্ৰাত। সেই বছৰতে তেওঁৰ পত্নী কৰ্ণেলিয়াৰো মৃত্যু হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৯ চনৰ বসন্ত বা গ্ৰীষ্মকালৰ আৰম্ভণিতে পত্নীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ পিছত চিজাৰে হিস্পানিয়াত নিজৰ কুৱেষ্টৰশ্বিপ পৰিৱেশন কৰিবলৈ গৈছিল। তাত থাকোঁতে, তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰ দ্য গ্ৰেটৰ এটা মূৰ্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল বুলি কোৱা হয়, আৰু অসন্তুষ্টিৰে উপলব্ধি কৰিছিল যে তেওঁ এতিয়া এনে এক বয়সত আছিল যেতিয়া আলেকজেণ্ডাৰৰ ভৰিত পৃথিৱীখন আছিল, আনহাতে তেওঁ তুলনামূলকভাৱে কম অৰ্জন কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৭ চনত উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ চুল্লাৰ নাতিনী পম্পিয়াক বিয়া কৰায়, যাক পিছত তেওঁ বোনা দিয়া কেলেংকাৰীত জড়িত হোৱাৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬১ চনত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৫ চনত তেওঁ কৌৰুল এডিল নিৰ্বাচিত হয় আৰু আড়ম্বৰপূৰ্ণ খেল মঞ্চস্থ কৰে যিয়ে তেওঁক অধিক মনোযোগ আৰু জনসমৰ্থন লাভ কৰে।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৩ চনত তেওঁ ৰোমান ৰাজ্যধৰ্মৰ মুখ্য পুৰোহিত পণ্টিফেক্স মেক্সিমাছ পদৰ বাবে নিৰ্বাচনত অৱতীৰণ কৰে। তেওঁ দুজন শক্তিশালী চিনেটৰৰ বিৰুদ্ধে দৌৰিছিল। সকলো পক্ষৰ দ্বাৰা উৎকোচৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছিল। চিজাৰে তেওঁৰ বিৰোধীসকলৰ অধিক অভিজ্ঞতা আৰু থিয় হোৱা স্বত্বেও আৰামেৰে জিকিছিল। চিচেৰো সেই বছৰ কনসাল আছিল, আৰু তেওঁ গণৰাজ্যৰ নিয়ন্ত্ৰণ দখল কৰাৰ কেটিলিনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছিল; কেইবাজনো চিনেটৰে চিজাৰক ষড়যন্ত্ৰটোত জড়িত থকাৰ অভিযোগ কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬২ চনত প্ৰেটৰ হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত চিজাৰক হিস্পানিয়া উলটেৰিয়াৰ (আইবেৰিয়ান উপদ্বীপৰ পশ্চিম অংশ) প্ৰপ্ৰেটৰ হিচাপে শাসন কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰা হৈছিল,  যদিও কিছুমান সূত্ৰই কয় যে তেওঁ প্ৰকনচুলাৰ ক্ষমতা ৰখাৰ ক্ষমতা ৰাখিছিল।  তেওঁ এতিয়াও যথেষ্ট ঋণত আছিল আৰু তেওঁ যোৱাৰ আগতে তেওঁৰ ঋণদাতাসকলক সন্তুষ্ট কৰাৰ প্ৰয়োজন আছিল। তেওঁ ৰোমৰ আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি মাৰ্কাছ লিচিনিয়াছ ক্ৰেচাছৰ ফালে ঘূৰি আহিল। ক্ৰেচাছে চিজাৰৰ কিছু ঋণ পৰিশোধ কৰিছিল আৰু আনৰ বাবে গেৰাণ্টৰ হিচাপে কাম কৰিছিল, পম্পিৰ স্বাৰ্থৰ বিৰোধিতাত ৰাজনৈতিক সমৰ্থনৰ বিনিময়ত। তথাপিও, ব্যক্তিগত নাগৰিক হোৱাটো এৰাই চলিবলৈ আৰু এনেদৰে তেওঁৰ ঋণৰ বাবে গোচৰ ৰখাৰ বাবে, চিজাৰে তেওঁৰ প্ৰেটৰশ্বিপ শেষ হোৱাৰ আগতে তেওঁৰ প্ৰদেশলৈ ৰাওনা হৈছিল। হিস্পানিয়াত তেওঁ দুটা স্থানীয় জনজাতি জয় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সৈন্যৰ দ্বাৰা তেওঁক অপবাদদাতা বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল; তেওঁ ঋণ সম্পৰ্কীয় আইনৰ সংস্কাৰ কৰিছিল, আৰু উচ্চ সন্মানেৰে তেওঁৰ ৰাজ্যপালত্ব সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০ চনত চিজাৰ প্ৰশংসিত হৈছিল (আৰু পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫ চনত)। ৰোমান গণৰাজ্যত, এইটো কিছুমান সামৰিক কমাণ্ডাৰৰ দ্বাৰা ধাৰণা কৰা এক সন্মানীয় উপাধি আছিল। এক বিশেষভাৱে মহান বিজয়ৰ পিছত, ক্ষেত্ৰখনত থকা সেনা সৈন্যই তেওঁলোকৰ সেনাপতি কমাণ্ডাৰ ইম্পেৰেটৰ বুলি ঘোষণা কৰিব, যিটো এজন সেনাপতিৰ বাবে চিনেটত বিজয়ৰ বাবে আবেদন কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় এক অভিবাদন। অৱশ্যে, চিজাৰে গণৰাজ্যৰ আটাইতকৈ জ্যেষ্ঠ মেজিষ্ট্ৰেচি কনচুলৰ হৈ থিয় দিব বিচাৰিছিল। যদি তেওঁ এটা বিজয় উদযাপন কৰে, তেন্তে তেওঁ এজন সৈনিক হৈ থাকিব লাগিব আৰু অনুষ্ঠানলৈকে চহৰৰ বাহিৰত থাকিব লাগিব, কিন্তু নিৰ্বাচনত থিয় হ'বলৈ তেওঁ নিজৰ আদেশ নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগিব আৰু ব্যক্তিগত নাগৰিক হিচাপে ৰোমত প্ৰৱেশ কৰিব লাগিব। উপলব্ধ সময়ত তেওঁ দুয়োটা কৰিব নোৱাৰিলে। তেওঁ চিনেটক অনুপস্থিতিত থিয় হ'বলৈ অনুমতি বিচাৰিছিল, কিন্তু কেটোৱে প্ৰস্তাৱটো অৱৰোধ কৰিছিল। বিজয় আৰু কনসালশ্বিপৰ মাজত বাছনিৰ সন্মুখীন হৈ চিজাৰে কনসালশ্বিপ বাছনি কৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰোম সাম্ৰাজ্য শ্ৰেণী:ৰোমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:শাসক
ৰামৰাম
ৰামৰাম আছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বাল্যকালৰ বন্ধু আৰু পোন্ধৰ-ষোল্ল শতিকাৰ নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰচাৰক। চৰিত অনুযায়ী, শংকৰদেৱ আৰু ৰামৰাম দুয়োজনায়ে মহেন্দ্ৰ কন্দলীৰ টোলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ৰামৰামে শংকৰদেৱৰ লগত বাৰবছৰ তীৰ্থযাত্ৰাও কৰিছিল, তেওঁৰ লগত আলোচনা কৰিয়েই শংকৰদেৱে বৰদোৱাত মাটি খান্দোতে উদ্ধাৰ হোৱা শিলত কটা ভগৱানৰ বিগ্ৰহক স্থাপন কৰি হৰিগৃহ নিৰ্মাণ কৰিছিল। চিহ্নযাত্ৰা নাটত ৰামৰামে ভাও লোৱা লগতেই নাটৰ শেষত শংকৰদেৱত আন আন পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণৰ সৈতে শৰণ লৈছিল, তেতিয়ায়ে শংকৰদেৱে গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ গ্ৰন্থখনি ৰচনা কৰিছিল বুলি জনা যায়। ৰামানন্দ দ্বিজে ৰচনা কৰা চৰিতৰ মতে, শংকৰদেৱৰ আদেশত দামোদৰ দেৱ আৰু হৰিদেৱক ৰামৰামেহে ভাগৱত গ্ৰন্থত শৰণ কৰাইছিল; আনহাতে, কালিন্দী আয়েও ৰামৰামৰ ওচৰতে শৰণ লৈছিল বুলি প্ৰবাদ আছে।
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন
ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন (Rahul Sankrityayan; राहुल सांकृत्यायन; ৯ এপ্ৰিল, ১৯৮৩ – ১৪ এপ্ৰিল, ১৯৬৩) এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় লেখক। জীৱনৰ পঞ্চলিশ বছৰ ঘৰৰ পৰা আঁতৰি ভ্ৰমণত কটোৱা সাংকৃত্যায়নক 'হিন্দী ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ জনক' বুলি অভিহিত কৰা হয়। বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত তেখেতে প্ৰায় ডেৰশখনৰো অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ এই চিন্তা গধুৰ ৰচনাসমূহ বেছি ভাগেই বিশ্বৰ বিভিন্ন ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেত এজন ভাৰততত্ত্ববিদ, মুক্তিসংগ্ৰামী আৰু ভাৰতত কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে জনাজাত আছিল। তেখেতে পিছলৈ বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ পথ গ্ৰহণ কৰে আৰু মাৰ্ক্সীয় সমাজবাদৰ অনুগামী হৈ পৰে।
জন্ম
১৮৯৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত উত্তৰ প্ৰদেশৰ আজমগড়ৰ এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ আচল নাম আছিল কেদাৰনাথ পাণ্ডে। কিন্তু জীৱনৰ প্ৰথম অৱস্থাত ভাৰতীয় ধৰ্ম দৰ্শনৰ চৰ্চাৰ একোটা বিশেষ সময়ত তেওঁৰ নাম সলনি হৈ প্ৰথমতে কেদাৰনাথ পৰা বাবা ৰামোদব দাস আৰু শেষত ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন হয়গৈ।
শৈশৱ
ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ শৈশৱ অতিবাহিত হয় তেওঁৰ মোমায়েকৰ ঘৰত। তাতেই তেওঁ দেশ-বিদেশৰ পৌৰাণিক কাহিনীসমূহ শুনিবলৈ পায়। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ মনত ভ্ৰমণ বিলাসীতাই ঠাই পায়। পিছৰ জীৱনত তেওঁ সেই ইচ্ছা পূৰণ কৰে প্ৰায় সমগ্ৰ বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰি।
শিক্ষা আৰু সাহিত্যচৰ্চা
আৰ্থিক নাটনিৰ বাবে ৰাহুলৰ প্ৰথম জীৱনৰ শিক্ষাগ্ৰহণ আধৰুৱা হৈয়েই ৰয়। অৱশ্যে পলমকৈ হলেও তেওঁ আনুষ্ঠানিকভাৱে লোৱা শিক্ষাকালতে ডেৰকুৰিতকৈও অধিক বিদেশী ভাষাত প্ৰথমে পাণ্ডিত্য আহৰণ কৰে। সংস্কৃত ভাষাত প্ৰথমে পাণ্ডিত্য লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ জাৰ্মান, ফৰাচী, চীনা আৰু ৰাছিয়ান ভাষাতো সমপৰ্য্যায়ৰ ব্যুৎপত্তি লাভ কৰে। তেওঁ সংস্কৃত ভাষাৰ ব্যাকৰণ, কাব্য, মীমাংসা, ন্যায় আৰু হিন্দু ধৰ্ম আৰু দৰ্শনৰ প্ৰায় সমগ্ৰ গ্ৰন্থ আৰু কাব্যৰ ৰচনা অধ্যয়ন কৰে আৰু সেই সময়তে আধ্যাত্মিকতাবাদৰ ফালে অগ্ৰসৰ হয়। ধৰ্ম আৰু দৰ্শন চৰ্চাৰ প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ হিন্দু ধৰ্মৰ ওপৰতহে অধ্যয়ন কৰে যদিও পিছত তেওঁ মন বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰতিহে সম্পূৰ্ণৰূপে ঢাল খায়। বৌদ্ধ ধৰ্ম চৰ্চা শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ ত্ৰিপিটকাচাৰ্য্য উপাধি লাভ কৰে।
বিদেশ ভ্ৰমণ আৰু নাৰী প্ৰগতি চিন্তা
১৯১৩ চনৰ পৰা ১৯২১ চনৰ ভিতৰত তেওঁ সমগ্ৰ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰাৰ লগতে বিশ্বৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰও ভ্ৰমণ কৰে। বিদেশ ভ্ৰমণৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক বৈজ্ঞানিক মূল্যায়ন হোৱাটো বিচাৰে আৰু নিজে এইদিশত গভীৰ চিন্তা-চৰ্চাত মনোনিবেশ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নাৰী প্ৰগতি আৰু শিক্ষাৰ প্ৰসাৰতাৰ বাবে বিভিন্ন পত্ৰ-পত্ৰিকাত নিজ মন্তব্য দাঙি ধৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত সাংকৃত্যায়ন মহাত্মা গান্ধীৰ অহিংস আন্দোলনৰ সততে বিৰোধিতা কাৰিছিল। তেওঁ গান্ধীৰ এজন উগ্ৰ সমালোচক আছিল। ১৯২১ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ মুক্তি যোদ্ধা হিছাপে অসহযোগ আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। এই সময়তে তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ বৰণ কৰি কাৰাবাসলৈ যায়। ইয়াৰ পিছত সাংকৃত্যায়নে বিহাৰৰ চাপ্ৰা জিলাত 'একমা' (Ekma) আশ্ৰম স্থাপন কৰে। ইয়াক তেওঁ ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ কেন্দ্ৰস্থল কৰি লয়। ১৯২২ চনত তেওঁ চাপ্ৰা জিলা কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি মনোনীত হয়। ১৯২৩ চনত তেওঁৰ বিপ্লৱী কাৰ্যকলাপৰ বাবে পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ হয় আৰু হাজাৰীবাগ জেলত কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়। ১৯২২ অৰ পৰা ১৯২৫ চনৰ ভিতৰত ৰাহুল সাংকৃত্যায়নে অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণ আৰু হিন্দু মুছলমান একতাৰ বাবে এক শক্তিশালী অভিযান আৰম্ভ কৰে। ১৯৩১ চনত ’বিহাৰ ছচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি’ স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে সাংকৃত্যায়ন ইয়াৰ সচিব মনোনীত হয়। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে ৰাছিয়ালৈ যায় আৰু ১৯৩৮ চনত সেই দেশৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ পিছত বিহাৰত আৰম্ভ কৰে কৃষক সত্যাগ্ৰহ। ১৯৪০ চনত তেওঁ বিহাৰ ৰাজ্যিক কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সদস্য মনোনীত হোৱাৰ কিছুদিনৰ পিছতে পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈ জেললৈ যায়। ইয়াৰ পিছত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সমগ্ৰ কালছোৱাত তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন বিপ্লৱী সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ বিভিন্ন পদৰ কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰে অৰু তাৰ মাজতো চলাই যায় ভাৰতীয় ধৰ্ম, দৰ্শন আৰু সংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সৈতে জড়িত হ’লেও ৰাহুল সাংকৃত্যায়নে কংগ্ৰেছী মতবাদক সম্পূৰ্ণৰূপে মাৰ্ক্সীয় দৰ্শনৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত কৰে। ইয়াৰ সমৰ্থনতেই তেওঁ বিহাৰত আৰম্ভ কৰা কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ প্ৰেক্ষাপটতেই জন্ম হৈছিল বিহাৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি।
বিবাহ
ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ পাণ্ডিত্যৰ প্ৰথম স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৪৪ চনত তেওঁ ৰাছিয়াৰ লেনিনগ্ৰাড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আমন্ত্ৰিত হয়। ইয়াত তেওঁ অধ্যাপনা কৰি থকা কালতে এগৰাকী ৰাছিয়ান মহিলাৰ সৈতে বিবাহ হয় আৰু এক সুদীৰ্ঘ কালৰ বাবে ৰাছিয়াতে বসবাস কৰিবলৈ লয়।
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
১৯৫৯ চনত সাংকৃত্যায়নে শ্ৰীলংকা বিশ্ববিদ্যালয়ত 'বিদ্যালঙ্কাৰ পৰিভেনা' উপাধিৰে অধ্যাপক নিযুক্ত হয়। এই সময়তে তেওঁ 'মহাবোধি সমাজৰ' আজীৱন সদস্য হয়। এগৰাকী অসাধাৰণ প্ৰতিভাসম্পন্ন লিখক হিছাপে ৰাহুল সাংকৃত্যায়নে হিন্দী ভাষাৰ উপৰিও বিশ্বৰ বিভিন্ন ভাষাত ১৫০খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল । এই গ্ৰন্থসমূহো আছিল বিভিন্ন বিষয়ৰ। কিন্তু বিশেষভাৱে তেওঁ বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ ওপৰত যিসমূহ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল সেইবিলাকৰ যোগেদিয়েই তেওঁ প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল এজন শীৰ্ষস্থানীয় ভৰততত্ত্ববিদ হিছাপে।
১৯২৯ আৰু ১৯৩৬ চনৰ ভিতৰত সাংকৃত্যায়নে তিনিবাৰকৈ তিব্বত ভ্ৰমণ কৰাৰ কালত সেই দেশৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰি আনিছিল বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মূল্যবান মূল গ্ৰন্থসমূহৰ ১,৬১৯খন হাতে লিখা পুথি। এই পুথি সমূহৰ আধাৰতে পৰৱৰ্তী কালত বৌদ্ধ ধৰ্ম সম্পৰ্কে তেওঁ ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহৰ যথেষ্ট সংখ্যক গ্ৰন্থ আজি পৃথিৱীৰ ভিন ভিন বিদেশী ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
তেওঁৰ ৰচিত গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য ’সিদ্ধসকলৰ জীৱন চৰিত’ত তেওঁ ৮৪ গৰাকী সিদ্ধৰ জীৱনী সন্নিবিষ্ট কৰিছে। এই গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছতেই তেওঁ বৌদ্ধিক জগতখনৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ ১৬টা খণ্ডৰ 'হিন্দী সাহিত্যৰ বৃহৎ‌ ইতিহাস' (হিন্দী সাহিত্য কা বৃহৎ‌ ইতিহাস)ৰ সম্পাদনা কৰিবলৈ লয়। ইয়াৰ লগতে একে সময়তে জড়িত হয় 'হিন্দী বিশ্বকোষ'ৰ প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশনৰ কামত। ভাষা-সাহিত্যৰ ওপৰত সাংকৃত্যায়নে যুগুত কৰা 'দক্ষিণী হিন্দী কাব্যধাৰা' প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছতে ১৯৪৫ তেওঁৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত হয় 'চাৰাহা দহা কোষা' নমৰ আন এখন সুবৃহত্‌ গ্ৰন্থ।
ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'মধ্য এচিয়া কা ইতিহাস'ৰ বাবে তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা। তেওঁৰ আন এখন বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'ভল্গা চে গঙ্গা' বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ প্ৰায় ২০টা ভাষালৈ অনূদিত হয়। সাংকৃত্যায়নৰ মহমূল্যৱান গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত বিশেষভাবে উল্লেখনীয় আৰু দুখন গ্ৰন্থ হ’ল 'ভোতা সংস্কৃত অভিধান' আৰু 'ৰাছিয়ান সংস্কৃত অভিধান'। কেৱল ধৰ্ম-ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিয়েই নহয়, ইয়াৰ উপৰিও সাংকৃত্যায়নে ১৭খন ভ্ৰমণ কাহিনী আৰু মাও চে তুঙ, লেলিন আৰু ষ্টেলিনৰ জীৱনৰ ওপৰতো তিনিখন মূল্যৱান গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে।
মৃত্যু
শ্ৰীলঙ্কাত থকা সময়ত তেখেত বহুমূত্ৰ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। কিছুদিন পিছত তেওঁৰ এটা গুৰুতৰ ষ্ট্ৰ'ক হয় যাৰ বাবে অলপ দিন পাছত স্মৃতিশক্তিও লোপ পায়। ১৯৬৩ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত দাৰ্জিলিঙত ৰাহুল সাংকৃত্যায়নে মৃত্যুক সাৱটি লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
লোকেল কুং ফু
লোকেল কুংফু (Local Kung Fu) হৈছে ২০১৩ চনৰ ২৭ চেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা সমৰ কলা (মাৰ্চিয়েল আৰ্ট) সন্নিবিষ্ট অসমীয়া-হিন্দী ভাষাৰ একছন কমেডি৷। কেনী ডি বি ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনা কেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ। সংগীত পৰিচালনা টনী ডি বি আৰু উৎকৰ্ষ ধ'টেকাৰৰ। ২০১২ চনৰ ২৯ জুলাইত অ'ছিয়ান্‌ছ চিনেফেন ফিল্ম ফেষ্টিভেলত চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰীমিয়াৰ প্ৰদৰ্শিত হয়। মাত্ৰ ৯৫,০০০ টকাৰ বাজেটত কেনন ৫৫০ডি কেমেৰাৰে নিৰ্মাণ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে দৰ্শকৰো ভাল সঁহাৰি লাভ কৰে। বোলছবিখনৰ একছনৰ দৃশ্যসমূহত কোনোধৰণৰ VFX (স্পেচিয়েল এফেক্ট্‌ছ) বা কেব্‌লৰ (cable) ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই, বাস্তৱ কুংফু বিশাৰদ আৰু কুংফু শিকাৰুয়ে নিজে সমৰ কলাৰ এই ষ্টাণ্টবিলাক প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ২০১৭ চনত ছবিখনৰ চিকুৱেল লোকেল কুং ফু ২ মুক্তি পায়।
কাহিনী
ছবিখনৰ কাহিনীটো গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা দুটা যুৱকৰ গোটৰ মাজত হোৱা কাজিয়াক লৈ কেন্দ্ৰীভূত। ছবিখনৰ পৰিচালক কেনী দেউৰী বসুমতাৰী নিজে ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰ চাৰ্লিৰ ৰূপত অভিনয় কৰিছে। আন এটা যুৱকৰ দলে এখন স্কুলৰ সন্মুখত এখন সুৰাৰ দোকান খুলিবলৈ আবকাৰী শুল্ক বিষয়া (Excise inspector) জনক হাৰাশাস্তি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই আবকাৰী শুল্ক বিষয়া জন আছিল চাৰ্লিৰ প্ৰেমিকাৰ (সংগীতা নায়াৰৰ) খুড়াক। ছবিখনৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ হৈছে ব’ঞ্জ’ – আণ্ডাৰ এইট্‌টিন ডন।
চিত্ৰগ্ৰহণ
ছবিখনৰ সম্পূৰ্ণ চিত্ৰগ্ৰহণ গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন ঠাইত কৰা হৈছে। চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে কোনো অনুমতিৰ প্ৰয়োজন নথকা ঠাই আৰু পৰিচালকৰ সম্পৰ্কীয় মানুহৰ ঘৰত ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে। ছবিখনৰ একশ্যন সমূহ কৰিঅ’গ্ৰাফ কৰি আখৰা কৰা হৈছিল যাতে চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কোনো লোক আঘাতপ্ৰাপ্ত নহয়। উল্লেখযোগ্য যে, একশ্যন দৃশ্যসমূহৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কোনো ধৰণৰ কেব’লৰ সহায় লোৱা হোৱা নাছিল। সকলোবোৰ একশ্যন দৃশ্য অভিজ্ঞ সমৰ কলাবিদৰ সহায়ত কৰা হৈছিল। চাৰ্লি আৰু মাজত হোৱা এটা দৃশ্য ২৬ বাৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। লগতে শেষৰ একশ্যন দৃশ্যসমূহ ২১ দিন ধৰি আবেলি সময়ত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
প্ৰডাকশ্যন
ছবিখনৰ সম্পাদনাৰ কামত পুৰণি ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰ আৰু নিজ ভাতৃ টনি বসুমতাৰীয়ে সংগীতৰ লগতে আৱাহ সংগীত দিছিল। এনেদৰেই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰোঁতে খৰচৰ পৰিমাণ কমোৱা হৈছিল। মুঠ ৯৫,০০০ বাজেটৰ ছবিখনত ৫৮,০০০ টকা কেমেৰাৰ বাবত, ৫ হাজাৰ টকা মাইকৰ বাবত, ১৩-১৫ হাজাৰ টকা অভিনেতা সকলৰ বাবত আৰু বাকী সমূহ খোৱা-বোৱাৰ বাবত খৰচ কৰিছিল।
চিত্ৰনাট্য
ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য পৰিচালকে নিজেই ৰচনা কৰিছিল। কলা-কুশলীয়ে দিয়া নতুন নতুন মতামতৰ ভিত্তিত পৰিস্থিতি সাপেক্ষে পৰিচালকে চিত্ৰনাট্য সলনি কৰিছিল। ছবিখনত প্ৰথমতে “আণ্ডাৰ এইট্‌টিন ডন”ৰ গীতটো সংযোজন কৰা হোৱা নাছিল। এদিন অভিনেতাজনে গানটো ৰচনা-সুৰ কৰি পৰিচালকক গাই শুনাইছিল। তাৰ পাছত এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে পৰিচালকে চিত্ৰনাট্য সাল-সলনি কৰিছিল। চিত্ৰনাট্যত একশ্যন দৃশ্যসমূহ বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
অভিনয়
পৰিচালকে অ’ডিশ্যনৰ যোগেদি নিজৰ বন্ধুবৰ্গ আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা ছবিখনৰ অভিনেতা সকলক নিৰ্বাচন কৰিছিল। ছবিখনৰ হাস্যৰসৰ দৃশ্যসমূহৰ বাবে Comic timingৰ প্ৰয়োজন আছিল। সেয়ে অভিনেতাসকলে বহু সময় ধৰি আখৰা কৰিছিল। ছবিখনত অভিনয় কৰিছে:
মুক্তি
২০১৩ চনৰ ২৭ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ চিনেমা হ’লৰ লগতে দিল্লী, মুম্বাই, বাংগালোৰকে ধৰি ভাৰতৰ সাতখন মহানগৰত লোকেল কুংফুৰ মুক্তি দিয়া হয়। এই কথাছবিখনত ইংৰাজী চাব-টাইটেলৰ ব্যৱস্থা কৰি মুক্তি দিয়া হৈছিল। দুৰ্লভ বৰুৱাৰ কুঁহিপাত কমিউনিকেশ্যন-এ বোলছবিখনৰ বিতৰণ কৰাৰ দায়িত্ব লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ত্ৰৈলোক্য নাথ গোস্বামী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ত্ৰৈলোক্য নাথ গোস্বামীদেৱৰ ১৯০৬ চনত চৈতন্যপন্থী নলবাৰী সত্ৰত জন্ম হয়। পিতৃ নাম সিদ্ধেশ্বৰ গোস্বামী আছিল আৰু তেওঁ সত্ৰৰ অধিকাৰ আছিল। মাতৃৰ নাম আছিল পদ্মপ্ৰিয়া গোস্বামী। ১৯২৬ চনত নলবাৰীৰ গৰ্ডন হাইস্কুলৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি কটন কলেজত নাম লগায়। ১৯৩০ চনত দৰ্শন বিভাগত সন্মানসহ স্নাতক উপাধি লাভ কৰে, আৰু ১৯৩২ চনত কটন কলেজৰপৰাই ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে। আৰ্ল ল’ কলেজৰ পৰা ১৯৩৫ চনত বি. এল. পৰীক্ষা পাছ কৰে।
কৰ্মজীৱন
প্ৰথমে "অক্সফোৰ্ড ইউনিভাৰ্ছিটি প্ৰেছ"ত কাৰ্যাধ্যক্ষৰ হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পাছলৈ নলবাৰীৰ গৰ্ডন হাইস্কুলত সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে সোমায়। কিছুদিন কলিকতাৰ “অক্সফোৰ্ড ইউনিভাৰ্ছিটি প্ৰেছ”ত কাৰ্যাধ্যক্ষৰ সহায়কাৰীৰূপে কাম কৰাৰ পাছত নলবাৰী গৰ্ডন স্কুলত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰি শিক্ষক জীৱনৰ পাতনি মেলে। তাৰপাছত উত্তৰ গুৱাহাটীৰ কমলেদেৱ ইনষ্টিটিউটত প্ৰধান শিক্ষকৰূপে আৰু যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ সহকাৰী শিক্ষকৰূপে, মাজতে কটন কলেজ আৰু শ্ৰষট্টৰ মুৰাৰীচাঁদ কলেজতো অধ্যাপনা কৰে। তেওঁ ধুবুৰী চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়তো শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৪৫ চনত নলবাৰী মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত, উক্ত মহাবিদ্যালয় ৰ অধ্যক্ষৰূপে তেওঁ যোগদান কৰে আৰু একেৰাহে ২৩ বছৰ নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ১৯৬৮ চনৰ ১ অক্টোবৰৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। গোস্বামীদেৱ জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ নেতৃত্বাধীন সমাজবাদী দলৰ এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মীও আছিল। তেওঁ ১৯৫১ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত পূৱ নলবাৰী সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ বিৰুদ্ধে অসম বিধানসভালৈ প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতা কৰি পৰাজিত হৈছিল। তাৰ পাছৰপৰাই সক্ৰিয় ৰাজনীতি ত্যাগ কৰে।
১৯৬০ আৰু ১৯৬১ চনত ক্ৰমে পলাশবাৰীআৰু গোৱালপাৰাত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰে।
সাহিত্যিক অৱদান
ত্ৰৈলোক্য নাথ গোস্বামীয়ে সাহিত্য সমালোচক হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। প্ৰথমে কবিতাৰে সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পাছলৈ গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ‘ঘৰ জেউতি’ত ‘ভাৰত ৰমণী’ কবিতাটি লিখি সাহিত্য জগতত প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তাৰপাছত তেওঁ আৱাহন আৰু বাঁহীত গল্প আৰু সমালোচনা লিখিছিল।
১৯৬৫ চনত ৰচিত আধুনিক গল্প সাহিত্য নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে গোস্বামীদেৱে ১৯৬৭ চনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। এই গ্ৰন্থখনক ১৯৬১-৬৫ চনৰ অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰূপেও অসম সাহিত্য সভাই পুৰস্কৃত কৰে। গ্ৰন্থখনত চুটিগল্প, পাশ্চাত্য গল্প সাহিত্যৰ চমু পৰিচয়, গল্পকাৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু প্ৰেমচন্দ, অসমীয়া চুটিগল্পৰ ক্ৰমবিকাশ শীৰ্ষক আলোচনা সন্নিৱিষ্ট হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম খণ্ডত চুটি গল্পৰ সমাদৰ, চুটি গল্পৰ কাহিনী, দ্বন্দ্ব, ৰচনা কৌশল, কথা-বস্তু আদি; দ্বিতীয় খণ্ডত ওৱাছিংটন আৰভিং, এলেন পো, গগল, টুৰ্গেনিভ, মোপাছাঁ, চেখভ, হেমিংৱে, জ্যাঁপল ছাট্ৰে, ক্যেমু আদি; তৃতীয় খণ্ডত প্ৰখ্যাত গল্পকাৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু হিন্দী গল্পকাৰ মুন্সি প্ৰেমচন্দৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভা আদি আৰু চতুৰ্থ খণ্ডত ৩৭ গৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰৰ গল্পৰ বিশ্লেষণ আৰু আলোচনা দাঙি ধৰা হৈছে।
মৃত্যু
প্ৰায় আঢ়ৈ কুৰি বছৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ উন্নতিৰ হকে অক্লান্ত পৰিশ্ৰম আৰু নীৰৱকাশ সাধনাৰে জাতিক ধন্য কৰি যোৱা ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামীৰ ১৯৮৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২ তাৰিখে মৃত্যু ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি‎ শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
বিদ্যুত চুম্বকত্ব
বিদ্যুৎচুম্বকত্ব হৈছে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এটা শাখা, য'ত বৈদ্যুতিকভাৱে আহিত কণাসমূহৰ মাজত হোৱা বিদ্যুতচুম্বকীয় বলৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়। বিদ্যুচুম্বকীয় বলে বিদ্যুচুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ যেনে বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ, চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ, পোহৰ আদি প্ৰদৰ্শন কৰে। এই বল হৈছে চাৰিটা মৌলিক বলৰ ভিতৰত অন্যতম এক বল, আৰু বাকী তিনিটা মৌলিক বল(fundamental interactions) হৈছে সবল, দুৰ্বল আৰু মহাকৰ্ষণ ।
বিদ্যুৎচুম্বকত্বৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ, electromagnetism হৈছে গ্ৰীক ভাষাৰ দুটি শব্দৰ সংযুক্ত ৰূপ, ἤλεκτρον ēlektron আৰু μαγνῆτις λίθος magnētis lithos যাৰ অৰ্থ হৈছে মেগনেছিয়ান শিল। বিদ্যুচুম্বকীয় পৰিঘটনাসমূহ প্ৰধানকৈ বিদ্যুৎচুম্বকীয় বলৰ সহায়ত সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়। এই বলক কেতিয়াবা ল'ৰেঞ্জ বল হিচাপেও কোৱা হয়, য'ত বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকত্ব একেটা পৰিঘটনাৰ পৃথক ক্ৰিয়া হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে।
দৈনন্দিন জীৱনত বিভিন্ন বস্তুবোৰৰ আভ্যন্তৰীণ ধৰ্মসমূহ নিৰূপণ কৰোঁতে বিদ্যুৎচুম্বকীয় বলৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। সাধাৰণ পদাৰ্থসমূহে নিজৰ অণু আৰু পৰমাণুৰ ভিতৰত আভ্যন্তৰীণ পাৰমাণৱিক বলৰ সহায়ত পদাৰ্থৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে, যিটো বিদ্যুচুম্বকীয় বলৰেই এক ক্ৰিয়া(manifestation)। ইলেক্ট্ৰনবোৰ নিউক্লিয়াছত বিদ্যুচুম্বকীয় বলৰ দ্বাৰাই বান্ধ খাই থাকে আৰু কোৱাণ্টাম বলবিদ্যাৰ যোগেদি এইবোৰৰ কক্ষপথৰ আকৃতি আৰু কাষৰীয়া অণুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ আদি ব্যাখ্যা কৰা হয়। বিদ্যুৎচুম্বকীয় বলে ৰসায়নৰ অন্তৰ্ভুক্ত বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়াসমূহতো অৱদান আগবঢ়ায় (govern)।
বিদ্যুচুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ বহুতো গাণিতীক ব্যাখ্যা আছে। ধ্ৰুপদীয় বিদ্যুৎগতিবিজ্ঞান(classical electrodynamics)ত বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰক বৈদ্যুতিক স্থিতি শক্তি আৰু বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ হিচাপে দেখুৱা হয়। ফেৰাডেৰ সূত্ৰ অনুসৰি, চুম্বকত্ব আৰু বিদ্য়ুৎচুম্বকীয় আৱেশৰ সৈতে চুম্বক ক্ষেত্ৰ জড়িত হৈ থাকে আৰু মেক্সৱেলৰ সূত্ৰৰ দ্বাৰা আমি কেনেদৰে বিদ্যুৎ আৰু চুম্বক ক্ষেত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা হয় আৰু কেনেদৰে ইটো সিটোৰ কাৰণে আৰু আধান বা প্ৰৱাহৰ কাৰণে সলনি হয় সেয়া জানিব পৰা যায়।
১৯০৫ চনত বিদ্যুৎচু্ম্বকত্বৰ তাত্ত্বিক বিশ্লেষণ, বিশেষকৈ যি মাধ্যমত পোহৰে গতি কৰে, সেই মাধ্যমৰ ধৰ্মই (permittivity আৰু permeability) এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনক বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগায়।
ইতিহাস
পোন প্ৰথমতে, বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকত্ব দুটা পৃথক বল হিচাপে ধৰা হৈছিল। কিন্তু ১৮৭৩ চনত, জেমছ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলৰ 'এ ট্ৰিটাইজ অন ইলেক্ট্ৰিচিটি এণ্ড মেগনেটিজম'ৰ প্ৰকাশৰ পাছত এই ধাৰণা সলনি হয়। তাত ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক আধানৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে কেৱল এবিধ বল দেখুৱা হৈছিল। এই সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা সৰ্বমুঠ চাৰি ধৰণৰ ক্ৰিয়া হয়-
১৮২০ চনৰ ২১ এপ্ৰিল তাৰিখে হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান অৰ্ষ্টেডে লক্ষ্য কৰে যে যেতিয়া বেটেৰীৰ পৰা অহা প্ৰৱাহৰ চুইটচ বন্ধ আৰু খোলা হয়, তেতিয়া ওচৰতে থকা চুম্বকৰ কাঁটা লৰচৰ হয়। এই ঘটনাটোৰ পৰা বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকৰ পোনপটীয়া সম্পৰ্ক স্থাপন হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিদ্যুত চুম্বকত্ব
অন্নদা শইকীয়া
অন্নদা শইকীয়া অসমৰ বোকাখাতৰ এগৰাকী সমাজসেৱী আৰু সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ ১৯৩৩ চনৰ ২ নৱেম্বৰত জন্মলাভ কৰিছিল। পিতৃ যোগানন্দ লেখাৰু আৰু মাতৃ সুমিত্ৰা লেখাৰুৰ কন্যা অন্নদা শইকীয়াই ওৰেটো জীৱন শিক্ষা, সাহিত্য আৰু সমাজ সংস্কাৰৰ নামত ব্ৰতী হৈ অসমৰ, বিশেষকৈ বোকাখাতৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত জড়িত হৈ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল।
জন্ম
শিবসাগৰ জিলাৰ চাৰিং অঞ্চলৰ মহছাল গাঁৱৰ লেখাৰু পৰিয়ালত তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৩৩ চনৰ ২ নৱেন্বৰত। পিতৃ যোগানন্দ লেখাৰু আৰু মাতৃ সুমিত্ৰা লেখাৰু।
বিবাহ আৰু পৰিয়াল
১৯৫২ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত বোকাখাতৰ চিদানন্দ শইকীয়াৰ লগত তেখেতৰ বিবাহ হয়। তেখেতসকলৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু চাৰিগৰাকী কন্যা আছে।
শিক্ষা
অন্নদা শইকীয়াই চাৰিং তেলীয়াল এল,পি স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰ বালিকা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৪৮ চনত প্ৰৱেশিকা পাছ কৰে। তাৰপিছত শ্বিলং লেডীকীন কলেজৰ পৰা ১৯৫১ চনত আই.এ. পাছ কৰে আৰু তাৰপাছত বিয়া হয়। ইয়াৰ কিছুবছৰ পাছত ১৯৬১ চনত প্ৰাইভেটকৈ পঢ়ি তেওঁ বি.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬৩ চনত বি.টি. ডিগ্ৰী লয়। ১৯৬৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেখেতে বোকাখাত বলিকা এম.ই. স্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তাৰপিছত তেখেতে “যোগানন্দ দেৱ সত্ৰাধিকাৰ মহাবিদ্যালয়’’ত শিক্ষা বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু অৱসৰৰ কাললৈ তাতেই নিযুক্ত হৈ থাকে।
সামাজিক কৰ্মজীৱন
শিক্ষকতা জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে তেখেতে সামজিক কৰ্মতো আত্মনিয়োগ কৰে। বোকাখাতৰ মইনা পাৰিজাত, মহিলা সমিতি আদি গঠনত আগভাগ লৈ পিছলৈ অসম লেখিকা সমাৰোহৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে আৰু অসম লেখিকা সমাৰোহৰ কৰ্ণধাৰ সমিতিৰ বিষয়ববীয়া হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। লেখিকা সমাৰোহৰ স্থানীয় শাখা হিচাপে বোকাখাতত ’সন্ধানী লেখিকা সমাৰোহ সমিতি’ গঠনত আগভাগ লয়। বোকাখাতৰ ’পুঁৱতি সাহিত্য সভা’ আৰু গোলাঘাট জিলা সাহিত্য সভাৰ তেখেতে সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল। সাময়িকভাৱে তেখেতে ৰাজনীতিতো যোগদান কৰিছিল যদিও কম সময়ৰ পিছতে অন্নদা শইকীয়াই ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰ ত্যাগ কৰে।
সাহিত্য কৃতি
অন্নদা শইকীয়াই অসংখ্য আলোচনী সম্পাদনা কৰাৰ উপৰি কেইবাখনো পুথি ৰচনা কৰে। সেইবোৰৰ ভিতৰত এমুঠি কবিতা, অভিলাষ, সেউজী গীতৰ সুৰ, সমন্বয়ৰ সুঁতিৰ কাষত আদি কবিতাপুথি, নাৰী কাননৰ এঘাৰ পাহি পাৰিজাত(জীৱনী), স্নেহ দেৱীৰ ৰচনা সম্ভাৰ( সংকলন আৰু সম্পাদনা), জনতাৰ পদূলিত (স্মৃতিগ্ৰন্থ) আৰু ’বন্ধ কোঠাৰ জুই’ নামে এখনি স্ব-ৰচিত গল্প পুথি প্ৰকাশ কৰে।
বঁটা, সন্মান
অন্নদা শইকীয়াই বিভিন্ন সময়ত স্থানীয় অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আদিৰ পৰা সন্মানিত হোৱাৰ উপৰি সন্ধানী লেখিকা সমাৰোহ সমিতিয়ে প্ৰদান কৰা “প্ৰেৰণাময়ী’’ বঁটা, ২০০৩ চনত অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেন্সন, ২০০৪ চনত ড° আম্বেডকাৰ ফেল’শ্বিপ এৱাৰ্ড লাভ কৰে। পুঁৱতি সাহিত্য সভাই তেখেতক “সেৱাব্ৰতা’’ আৰু সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিয়ে “সদস্যাৰত্না’’ উপাধি প্ৰদান কৰে।
মৃত্যু
২৯ মে’ ২০২২ চনৰ নিশা গুৱাহাটীৰ এক্সেল কেয়াৰ চিকিৎসালয়ত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া হ'ল অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ অসমীয়া সংস্কৰণ। ২০০২ চনৰ ২ জুনত ইয়াক মুকলি কৰা হয়। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে। ২০১১ চনৰ পৰাহে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ বিকাশ খৰতকীয়া হয়। সক্ৰিয় সম্পাদকৰ সংখ্যা ২০১১ চনৰ প্ৰথম ভাগত ১০ জনৰ বিপৰীতে ২০১২ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত ২২ জন আৰু ২০১৩ চনৰ মাৰ্চলৈকে পুনৰ কমি ১৫ জন হয়।
ইতিহাস
২০০২ চনৰ ২ জুনত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াই জন্মলাভ কৰে। কিন্তু সেই সময়ত অসমীয়া টাইপিং সজুঁলি আৰু পদ্ধতি সহজলভ্য নাছিল। উপ-ডমেইন লাভ কৰাৰ পিছতো ইয়াৰ কাম আগবঢ়া নাছিল। তাৰ কিছুবছৰ পিছত যেতিয়া প্ৰতিটো আখৰ বা সংখ্যাক এক অদ্বিতীয় চিহ্ন প্ৰদান কৰা পদ্ধতি বা "ইউনিক’ড" জনপ্ৰিয় হ'বলৈ ধৰিলে তেতিয়াৰ পৰাহে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰকৃত কাম-কাজ আৰম্ভ হয়।
২০০৬ চনত ছেপ্টেম্বৰত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰথম কেইগৰাকী প্ৰশাসকৰ উদ্যোগত বেটুপাতৰ লগতে আন আন মূল পৃষ্ঠাসমূহ সাজি উলিওৱা হয়। ২০০৭ চনৰ ১২ মে'ত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰবন্ধ সংখ্যা ১০০টা হয়। একে মাহৰে ২০ তাৰিখে এই সংখ্যাই ১৫০ অতিক্ৰম কৰে। সেইখিনি সময়তে ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ আন প্ৰকল্প "ৱিকিউৎস, "ৱিকিঅভিধান" আৰু "ৱিকিউদ্ধৃতি"ও অসমীয়াত মুকলি কৰা হয় যদিও দীৰ্ঘসময়ৰ নিষ্ক্ৰিয়তাৰ বাবে সেয়া পিছলৈ বন্ধ কৰা হয়।
২০১১ চনৰ ১০ চেপ্তেম্বৰত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰবন্ধ সংখ্যা ৬০০টা হয় আৰু ২০১২ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত ১০০০টা হয়। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীত প্ৰবন্ধ সংখ্যাই ২১০০ অতিক্ৰম কৰে। ২০১২ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি সম্পাদনাৰ সংখ্যা ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি আহিছে।
২০২২ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াই ১০,০০০টা প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা অতিক্ৰম কৰে৷
কৰ্মশালা
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া সম্পৰ্কে সজাগতা সৃষ্টি কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে প্ৰথম অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া কৰ্মশালা ২০১২ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগত অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াত প্ৰায় পঁচিশজন ৱিকিপিডিয়ান আৰু আগ্ৰহী লোকৰ লগতে ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন, ভাৰত শাখাৰ পৰামৰ্শদাতা চিজু এলেক্স উপস্থিত থাকে। ইয়াৰ দুদিন পিছতে ১ ফেব্ৰুৱাৰীত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিভাগত প্ৰায় আশীজন লোকৰ উপস্থিতিৰে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ দ্বিতীয়খন কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হয়। ২০১২ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত এখন ৱিকিপিডিয়া চিকিৎসাবিজ্ঞান কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হয়।
২০১২ চনৰ ২ জুনত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ দশম বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষে কটন মহাবিদ্যালয়ৰ ছুডমাৰ্ছন হ’লত ১০ জুন ২০১২ তাৰিখে এখন সন্মিলনৰ আয়োজন কৰা হয়   । এই বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষে এখন আলোকচিত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰতিযোগিতাও অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ, ভাৰত শাখাৰ পৰামৰ্শদাতা নূপুৰ ৰাৱল সভাত উপস্থিত থাকে। উক্ত সভাত প্ৰায় ৭৫ জন ব্যক্তি উপস্থিত আছিল।
অসমৰ বাহিৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৩ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত বেংগালুৰু নগৰত এখন কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হৈছিল।
লিখন সঁজুলি অনুকলন
Junaid P.V.-এ সজা অসমীয়া লিখন সঁজুলি নাৰায়ম কী-ব'ৰ্ড (Narayam Keyboard) ২০১১ চনৰ ১ নৱেম্বৰত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত সংলগ্ন কৰা হয়। বৰ্তমান ইয়াত লিপ্যন্তৰ, অভ্ৰ, বৰ্ণনা আৰু ইন্‌স্ক্ৰিপ্ট টাইপিঙৰ সুবিধা আছে। তদুপৰি ২০১১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত "লোহিত অসমীয়া" ফ'ণ্ট অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ ডিফল্ট ৱেব ফ'ণ্ট হিচাপে সংযোগ কৰা হয়।
সততে উদিত প্ৰশ্নসমূহৰ হাতপুথি
২০১২ চনৰ জানুৱাৰীত কেইবাজনো সদস্যৰ সহযোগিতাৰে মালায়ালম ৱিকিপিডিয়াৰ অনুকৰণত প্ৰস্তুত কৰা অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ এখন (সততে উদিত হোৱা প্ৰশ্নসমূহ আৰু ৱিকিপিডিয়াত অসমীয়া লিখাৰ প্ৰণালী) মুকলি কৰা হয়। অনুষ্ঠিত হোৱা কৰ্মশালা দুখনত এই পুথিখন ৰাইজৰ মাজত বিলোৱা হয়।
মেইলিং লিষ্ট
২০১১ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ মেইলিং লিষ্ট সেৱা আৰম্ভ কৰা হয়।
শিক্ষা প্ৰকল্প
২০১২ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা বিভাগৰ কিছুসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লৈ অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ শিক্ষা প্ৰকল্পৰ সূচনা কৰা হয়। ইয়াত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক অসমীয়া ইউনিক'ড টাইপিং আৰু অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত প্ৰবন্ধ লিখাৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী (Nagendra Narayan Choudhury; ১৮৮১-১৯৪৭) অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ লেখত লবলগীয়া নাম। তেখেতে অসমীয়া ভাষাত বহুতো গল্প আৰু প্ৰবন্ধ লিখি সমৃদ্ধিশালী কৰি থৈ গৈছে। ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯২৯ চনত আবাহনৰ প্ৰকাশনৰ কাম কৰিছিল
জন্ম
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী ১৮৮১ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ লক্ষীপুৰ নামে ঠাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ।
পৰিয়াল
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ পিতৃৰ নাম আছিল খগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী আৰু মাতৃৰ নাম সাৰদাপ্ৰিয়া। তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত প্ৰথম বিবাহ কৰিছিল যদিও প্ৰথম পত্নীৰ বিয়োগ হোৱাত গুৱাহাটীৰ আহোম ৰাজবংশৰ জীয়ৰী প্ৰফুল্লবালাক পাছত বিবাহ কৰাইছিল ।
শিক্ষা
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে লক্ষীপুৰতেই প্ৰাথমিক শিক্ষা লোৱাৰ পাছত ধুবুৰী আৰু গোৱালপাৰা জিলালৈ পঢ়িবলৈ যায়। এণ্ট্ৰেঞ্চলৈকে পঢ়াৰ পাছত কলিকতালৈ যায় আৰু তাত জুবিলী আৰ্ট একাডেমিত শিক্ষা লয়। সেই সময়তে তেওঁ যাদুৰ বিদ্যা আয়ত্ত কৰি খ্যাতি লাভ কৰিছিল। সঙ্গীতবিদ্যা, চিত্ৰাঙ্কন বিদ্যা, লাঠি, ছুৰীখেল, শাৰীৰীক ব্যায়াম আদিত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা থকাৰ উপৰিও তেওঁ তবলা, এচৰাজ, বেহেলা, বাঁহী আদি সুন্দৰকৈ বজাব জানিছিল।
কৰ্মজীৱন
অসম সাহিত্য সভাৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে থকা চৌধুৰীদেৱে ১৯৩১ চনত শিৱসাগৰত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ ত্ৰয়োদশ সন্মিলনত পৌৰোহিত্য কৰিছিল । এই সভাতেই লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱক ৰসৰাজ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ প্ৰতি বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল বাবেই চৌধুৰীদেবে বঙালী ভাষাক আওকাণ কৰি অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯২৯ চনত দীননাথ শৰ্মাৰ লগত লগ লাগি আবাহন প্ৰকাশণৰ কাম কৰিছিল । তাৰ পাছৰে পৰাই চৌধুৰীদেৱে বিভিন্ন চুটী গল্প, প্ৰবন্ধ আদি নিয়মীয়াকৈ লিখিবলৈ লৈছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ আৰু মনৰ কথা জীৱন স্মৃতি নামৰ গ্ৰন্থ খনত প্ৰকাশ কৰিছে। তেখেত দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন, লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ, জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা, দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা, ৰঘুনাথ চৌধাৰী আদিৰ সৈতে মিত্ৰ আছিল।
মৃত্যু
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ ১৯৪৭ চনৰ ১৩ নবেম্বৰত ৰোগাক্ৰান্ত হৈ লক্ষীপুৰৰ নিজা বাসভৱনত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
সাহিত্যকৃতি
পুথি সমূহ
প্ৰবন্ধ সংকলন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
সৰীসৃপ
সৰীসৃপ (Reptilia) বোৰ প্ৰথম প্ৰকৃত স্থলচৰ প্ৰাণী৷ আধুনিক মতবাদ অনুসৰি কাৰ্ব'নিফেৰাছ যুগত উদ্ভৱ হোৱা ছিম'ৰিয়া(seymoria) জাতীয় প্ৰাণীবোৰ সৰীসৃপবোৰৰ প্ৰথম আৰু প্ৰকৃত পূৰ্বপুৰুষ৷ পাৰমিয়ান(permian) যুগত কটিল'ছৰিয়া প্ৰাণীবোৰৰপৰা বিভিন্ন ধৰণৰ সৰীসৃপৰ উদ্ভৱ হয় আৰু পিছত মেছ'যইক(mesozoic) যুগত বিকাশ লাভ কৰি জল,স্থল সৰ্বত্ৰ বিয়পি পৰে৷ মেছ'যইক যুগত সৰীসৃপৰ প্ৰৱল বিকাশ আৰু প্ৰভাৱৰ বাবে এই যুগক সৰীসৃপৰ সোনালী যুগ বুলি কোৱা হয়৷ ৷
কেইবিধমান সৰীসৃপ
ঘঁৰিয়াল(crocodyle),ফেটিসাপ(naja),অজগৰ সাপ(python),টেষ্টুড'(testudeকাছ(turtle),স্ফেন'ডন(sphenodon),কেল'টিছ(calotes),কেমেলিঅ'ন(chameleon) ইত্যাদি৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস *
কোচ ভাষা
কোচ হৈছে ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ কোচ লোকসকলে কোৱা এটা তিব্বত-বৰ্মী ভাষা।
ভৌগোলিক বিতৰণ
তলৰ অঞ্চলসমুহত কোচ ভাষা কোৱা হয়:
পুতলা নাচ
পুতলা নাচ (Marionette) হৈছে পুতলা বা পাপেট (Puppet)-সমূহক সূতা লগাই ওপৰৰ পৰা পৰিচালনা কৰা এক কলা।পুতলা নাচক ভাৰতীয় নাট্য সাহিত্যৰ আদি বুলি কোৱা হয়। পাচালী সাহিত্য নামৰ পাচালিকাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সাহিত্যৰ মুলো হৈছে এই পুতলা।পুতলা নাচত নৃত্য-গীত আৰু নাটকীয় মুদ্ৰাৰ সংযোগ ঘটে। এই পুতলা নাচক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাংস্কৃতিক সম্পদ বুলিও অভিহিত কৰা হয়।
অসমৰ পুতলা নাচ
অসমত পুতলা নাচ কিমান প্ৰাচীন তাক জনাৰ নিৰ্ভৰযোগ্য উপায় নাই৷ কিন্তু শংকৰদেৱৰ আদি-দশমত ইয়াৰ উল্লেখ থকালৈ চাই পুতলা নাচৰ প্ৰচলন শংকৰী যুগৰ আগৰ পৰাই চলি আহিছিল বুলি ভবাৰ অৱকাশ পোৱা যায়। অতি পুৰণি কালত ভাগৱত, কালিকাপুৰাণ, গুৰুচৰিতত পুতলা নাচৰ উপস্থিতিৰ উমান পোৱা যায়। মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ দ্বাৰ ৰচিত চিহ্নযাত্ৰা নাট খনিত পুতলা নাচৰ অভিনয় কলা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। চিহ্নযাত্ৰা নাটকত চিহ্ন আঁকি আখ্যানৰ বিশদ বিৰবণ বুজাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল।অসমত ব্যৱসায়িক ভিত্তত পুতলা নাট্যদল হিচাপে ৰাজহুৱা সভা-সমিতি, গুৰুজনাৰ জন্মোসৱ, নামঘৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ দিন আদিত পুতলা নাট প্ৰৰ্দশন কৰা হয়।
পুতলা প্ৰস্তুত প্ৰণালী
পুতলাৰ নিৰ্মান বিজ্ঞান জগতৰ লগত খাপ খোৱাকৈ দৈনিক কল-কাৰখানাত গঢ় লৈ উঠিছে।সাধাৰণতে কাঠ, বাঁহ, কুঁহিলা, কাপোৰ, কলথৰুৱা আদিৰে এফুট বা ডেৰফুট কৈ সাজি বিভিন্ন ৰঙৰ কাগজ-কাপোৰ আদি মেৰিয়াই ৰঙৰ প্ৰলেপ সানি সজাই পৰাই অভিনয়ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি তোলা হয়। মানুহ নাইবা দেৱতা, জন্তু আদিৰ আকৃতিৰ সাজ-সজ্জা কৰি বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ পিছত সূক্ষধাৰে কলা সূতাৰ দ্বাৰা অৰ্থপূৰ্ণভাবে সঞ্চালন কৰি জীৱন্ত ৰূপত পৰিচালনা কৰে।আজিৰ দিনত পুতলা প্ৰস্তুত কৰা পদ্ধতি উন্নত হৈছে, যেনে-প্লাষ্টিক, চেলুলইড, টিন, লো আদিৰেও পুতলা তৈয়াৰ কৰা হয়।বিশেষকৈ ধৰ্ম্মীয় আখ্যানৰ ওপৰত ইয়াৰ কাহিনীসমূহ সজোৱা হয়। ৰামায়নৰ কাহিনীকেই বেছিকৈ পুতলা নাচত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পুতলা নাচৰ প্ৰকাৰ
ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইৰ দৰে অসমতো দুই শ্ৰেণীৰ পুতলা নাচৰ প্ৰচলন আছে বুলি জনা যায়। তাৰোপৰি হাত পুতলা আৰু মাৰি পুতলাৰ ঠাই বিশেষে প্ৰচলন দেখা যায়।
পুতলা নাচৰ অভিনয় প্ৰক্ৰিয়া
অভিনয়ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা পুতলাবোৰৰ হাত ভৰি আৰু ডিঙি দৰ্শকে দেখা নোপোৱাকৈ ক’লা সূতা এডাল বান্ধি আঁৰ কাপোৰ আঁৰত থকা এজন ব্যক্তিয়ে ভিতৰৰ পৰা পুতলাবোৰ পৰিচালনা কৰে। আঁৰ কাপোৰ আঁৰত থকা ব্যক্তিজনে ক’লা সূতাৰ সহায়ত অৰ্থপূৰ্ণ আৰু জীৱন্ত ৰূপত পুতলাবোৰ পৰিচালনা কৰে। সূতা ধৰি প্ৰদৰ্শন কৰা এই কাৰ্য পৰাই পিছলৈ নিশ্চয় সূত্ৰধাৰ শব্দটো অহা বুলি ভবাৰ থল আছে। নাটকত সূত্ৰধাৰে পুতলাৰ দ্বাৰা অভিনয় কৰায়।খোল,তাল আদিৰ তালে তালে পৰিবেশ উত্তপ্ত কৰি তোলে।পুতলা নাচ অভিনয়ৰ সময়ত নল বা খাগৰী,কলপাত, বাঁহেৰে সজা পেঁপাৰ সহায়ত অভিনয় বিশ্বাসযোগ্য কৰি তুলিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ পুতলাৰ মাত উলিয়াই বচন মাতে। ইয়াৰ লগে লগে বায়ন নামৰ এজন পাৰদৰ্শী ব্যক্তিয়ে পুতলাৰ বচন আৰু অভিনয় ব্যাখ্যা কৰি গৈ থাকে। পুতলা নাচ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে এখন সুকীয়া মঞ্চৰ প্ৰয়োজন। দৰ্শক আৰু মঞ্চৰ মাজৰ ঠাইখিনিত গায়ন-বায়নৰ দলটি থাকে, সৰ্ম্পূন দলটিত মুঠ ছয়,সাতজন মান লোক থাকে। গায়ন-বায়নৰ গীতৰ মাজেদি অভিনয়ৰ কাহিনীভাগে বিকাশ লাভ কৰে। পুতলাই বায়নৰ লগত কথা পাতি ৰাইজক হঁহুৱায়।এই নাচত নৱৰস থাকে।গায়ন-বায়নৰ দলটিৰ কাষতে থকা মঞ্চৰ আঁৰকাপোৰৰ সিপাৰেদি পুতলাবোৰৰ প্ৰৱেশ আৰু প্ৰস্থান দেখুওৱা হয়। সূত্ৰধাৰ সকলে পুতলাৰ সহায়ত ধৰ্মীয় আখ্যানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আন বিভিন্ন আখ্যান ব্যাখ্যা আৰু অভিনয় কৰি দেখুৱাই।
পুতলা নাচৰ সাৰ্বজনীনতা
অসমৰ ৰাইজক অতীজৰে পৰা এই অনুষ্ঠানটিয়ে যথেষ্ট আমোদ দি আহিছে। ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধত ছায়া পুতলা আৰু টাটেকীয়া শব্দৰ উল্লেখ আছে। টাটেকীয়া শব্দৰ অৰ্থ হ’ল যিয়ে মানুহক ভেল্কীবাজি দেখুৱায়। পুতলা নাচ অনুষ্ঠানতো মানুহক এনেদৰে আমোদ দিয়া হয়। মাজে মাজে বহুৱা সদৃশ পুতলা সাজি দৰ্শকক আমোদ দিয়াৰ লগতে সমাজ-সমালোকৰ ভূমিকাত চৰিত্ৰটোক অৱত্তীৰ্ণ কৰোৱা দেখা যায়। সম্প্ৰতি পুতলা নাচ প্ৰচাৰ বিভাগৰ যাৱতীয় কামতো ব্যৱহাৰ কৰা দেখা গৈছে। গতিকে ইয়াক লোক অনুষ্ঠান বুলি নকৈ প্ৰচাৰমুখী অনুষ্ঠান বুলিও আখ্যা দিব পাৰি।
নলবাৰী জিলাৰ পুতলা নাচ
নলবাৰী জিলাৰ পুতলা নাচৰ এক ঐতিহ্য আছে আৰু ইয়াৰ পুতলা নাচে নলবাৰীৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনক চহকী কৰিছে। বিশেষকৈ নলবাৰী জিলাৰ মোহখলি গাঁৱত এনে কিছু দল আছে, যিয়ে পুতলা নাচক বৰ্তমানলৈকে জীপাল কৰি ৰাখিছে। নলবাৰী জিলাৰ টিহু ৰ পিপালিবাৰি গাঁৱত ঁ হৰেশ্বৰ শৰ্মাৰ কামৰূপীয়া পুতলা নাচ নামৰ দল আছিল যদিও তেঁও স্বাস্হ্য্ ৰ অবনতি ঘটাত দলটি পুতলা নাচ বন্ধ কৰে । শিল্পী জনৰ পুতলা সমুহ অসম ৰাজ্যিক স্ংগ্ৰহালয়ত স্ংগ্ৰহিত কৰি থোবা হৈছে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা শ্ৰেণী:নৃত্য
অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ তালিকা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
বাসু চেটাৰ্জী
বাসু চেটাৰ্জী (১০ জানুৱাৰী, ১৯৩০ - ৪ জুন, ২০২০) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। চিত্ৰনিৰ্মাতা হৃষিকেশ মুখাৰ্জী আৰু বাসু ভট্টাচাৰ্যৰ দৰে বাসু চেটাৰ্জীও আছিল ১৯৭০ৰ পৰা ১৯৮০ৰ দশকৰ মধ্যম চিনেমা বা মধ্যম ৰাস্তাৰ চিনেমাৰ অগ্ৰদূত। হৃষিকেশ মুখাৰ্জী আৰু বাসু ভট্টাচাৰ্যৰ চিনেমাৰ দৰে চেটাৰ্জীৰ চিনেমাসমূহো মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ প্ৰেম আৰু বিবাহ সম্পৰ্কীয়। ১৯৮৬ চনত নিৰ্মিত এক ৰুকা হুৱা ফেইচলা আৰু ১৯৮৯ত নিৰ্মিত কমলা কী মৌত এনেধৰণৰ চিনেমা। তেওঁক উচ পাৰ, ছোটি চি বাত (১৯৭৫), চিটচোৰ(১৯৭৬) ৰজনীগন্ধা(১৯৭৪), পিয়া কা ঘৰ (১৯৭২), খট্টা মিঠা(১৯৭৮), চক্ৰব্যূহ (১৯৭৮), বাতৌ বাতৌ ম্যে (১৯৭৯), প্ৰিয়তমা (১৯৭৭), মন পচন্দ, হমাৰি বহু অল্‌কা, চৌকিন (১৯৮২) আৰু চামেলী কী চাদি (১৯৮৬) আদি ব্যৱসায়িক ভাবে সফল চিনেমাৰ বাবে জনা যায়। বাসু চেটাৰ্জী পৰিচালিত ব্যৌমকেশ বক্সি দূৰদৰ্শনৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক। ২০২০ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে মুম্বাইস্থিত নিজা বাসভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আজমেৰ, ৰাজস্থানত বাসু চেটাৰ্জীৰ জন্ম হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
মুম্বাইৰপৰা প্ৰকাশিত সাপ্তাহিক ট্যেবলয়েড Blitz-ৰ ইলাচট্ৰেটৰ আৰু কাৰ্টুনিষ্ট হিচাপে বাসু চেটাৰ্জীয়ে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে তেওঁ Blitz-ত ১৮বছৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ ৰাজ কাপুৰ আৰু ৱাহিদা ৰহমান অভিনীত “তিচৰি কসম” চলচ্চিত্ৰত পৰিচালক বাসু ভট্টাচাৰ্যৰ সহযোগী ৰূপে কাম কৰিছিল, যিখন চিনেমাই ১৯৬৬ চনত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৬৯ চনত নিৰ্মিত “চাৰা আকাশ” বাসু চেটাৰ্জীৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। এইখন চিনেমাৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
মিঠুন চক্ৰৱৰ্তী, অমিতাভ বচ্চন, বিনোদ মেহৰা, ৰতি অগ্নিহোত্ৰী, মুন মুন সেন, মৌচুমী চেট্টাৰ্জী, নিতু সিং, জিতেন্দ্ৰ, দেৱ আনন্দ, ধৰ্মেন্দ্ৰ, হেমা মালিনী, অনিল কাপুৰ, অমৃতা সিং আদি বহু নামী-দামী অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে তেওঁৰ ছবিত কাম কৰিছে।
হঠাৎ বৃষ্টি, হঠাৎ সেই দিন আদি বহুতো সফল বঙালী ছবিও তেওঁ নিমাৰ্ণ কৰিছে। বাসু চেটাৰ্জী ব্যোমকেশ বক্সি, ৰজনী আদিৰ দৰে জনপ্ৰিয় আৰু বহুল প্ৰচলিত দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকৰো নিৰ্মাতা আৰু নিৰ্দেশক।
১৯৭৭ চনৰ দশম মস্কো ফিল্ম ফেষ্টিভেলত তেওঁ জুৰীৰ সদস্য আছিল। এচিয়ান একাডেমি অৱ ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছনৰ ইণ্টাৰনেচনেল ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ক্লাৱৰ বাসু চেটাৰ্জী এগৰাকী সদস্য।
তেওঁৰ জীয়ৰী ৰূপালী গুহও এগৰাকী চিত্ৰ পৰিচালক।
মৃত্যু
বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত ২০২০ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে মুম্বাইৰ নিজা বাসভৱনত তেখেতৰ মৃত্যু ঘটে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
লোকেল উৎপাত
লোকেল উৎপাত (Local Utpat) ২০২২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া কমেডী চলচ্চিত্ৰ। লোকেল উৎপাতৰ পৰিচালনা কেনী বসুমতাৰীৰ। এইখন পৰিচালক বসুমতাৰীৰ চতুৰ্থ ছবি। তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবি তিনিখন যদিও ৰাইজে আদৰি লৈছিল, এই ছবি কেইখনে সন্তোষজনক ব্যৱসায় কৰিব পৰা নাছিল। তাৰ বিপৰীতে লোকেল উৎপাতে তৃতীয় সপ্তাহৰ শেষলৈকে প্ৰায় এককোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছিল, যি পৰিচালক তথা প্ৰযোজক বসুমতাৰীয়ে আশা কৰাতকৈ অধিক আছিল। যুৱ প্ৰজন্মক আকৰ্ষিত কৰাৰ কাৰণে 'লোকেল উৎপাত টীম'এ সমগ্ৰ অসম জুৰি শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত বহুল প্ৰচাৰ চলাইছিল।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
লোকেল উৎপাত তিনিজন বন্ধু- অমিত, জ’নী আৰু মণ্টুৰ কাহিনী, যিয়ে ৰাতি টোপনিতে খোজ কঢ়া দেবেনদাৰ ভাৰাঘৰত বাস কৰে। যেতিয়া অমিতৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড মায়াৰ তাইৰ ভনীয়েকৰ সৈতে কাজিয়া লাগে, এলানি হাস্যমধুৰ ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হয়।
সঁহাৰি
পৰিচালক কেনী বসুমতাৰীৰ মতে লোকেল উৎপাতে আশা কৰাতকৈ দৰ্শকৰ পৰা দুগুণ সঁহাৰি লাভ কৰিছে। তৃতীয় সপ্তাহৰ অন্তত ছবিখনে বক্স অফিচৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিছে প্ৰায় এক কোটি টকা। এই ছবিখনৰ সৈতে অসমত একেলগে মুক্তি পোৱা ৰণবীৰ সিং অভিনীত জয়েচভাই জোৰদাৰ আৰু ডাক্তৰ ষ্ট্ৰেঞ্জতকৈ প্ৰথম সপ্তাহত ই অধিক ধন আয় কৰিছে। অসমত পোৱা সফলতাৰ বাবে পৰিচালকগৰাকীয়ে লোকেল উৎপাতক ২৭ মে’ ২০২২-ত দিল্লী, মুম্বাই আৰু কলকাতাত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অসিক্নী
অসিক্নী (असिक्नी) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লিখিত এগৰাকী দেৱী। তেওঁক পঞ্চজনী আৰু বিৰাণী বুলিও কোৱা হয়। পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি তেওঁ দক্ষৰ পত্নী। বেছিভাগ শাস্ত্ৰতে তেওঁক ৬০০০ পুত্ৰ আৰু ৬০ কন্যা সন্তানৰ মাতৃ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
ব্যুৎপত্তি আৰু উপনাম
সংস্কৃত শব্দ "असिक्नी"ৰ অৰ্থ হৈছে 'আন্ধাৰ' বা 'ৰাতি'; ইয়াৰ দ্বাৰা "মহিলাৰ অৱসৰ বিনোদনৰ কোঠাত উপস্থিত থকা এগৰাকী ছোৱালী"কো বুজোৱা হ'ব পাৰে। চেনাব নদীৰ বৰ্ণনাৰ বাবে ঋকবেদত (প্ৰায় ১৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
তেখেতক পিতৃৰনামেৰে "পাঞ্চজনী" আৰু "বিৰাণী" বুলিও জনা যায়।
জন্ম
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিষয়ে বিভিন্ন পুৰাণত বেলেগ বেলেগ ধৰণে উল্লেখ আছে।
দেৱী-ভাগৱত পুৰাণ, কালিকা পুৰাণ, গৰুড় পুৰাণ, আৰু ব্ৰহ্ম পুৰাণত অসিক্নীৰ জন্ম ব্ৰহ্মাৰ বাওঁহাতৰ বুঢ়া আঙুলিৰ পৰা হোৱা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। ভাগৱত পুৰাণ আৰু শিৱ পুৰাণৰ মতে, তেওঁ প্ৰজাপতি পঞ্চজনৰ কন্যা আছিল।
ব্ৰহ্ম পুৰাণ, ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ, বায়ু পুৰাণ, কালিকা পুৰাণ, কুৰ্ম পুৰাণ, পদ্ম পুৰাণ, গৰুড় পুৰাণ, আৰু শিৱ পুৰাণ ত তেওঁক... প্ৰজাপতি বিৰাণৰ কন্যা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
বিবাহ
বিষয়বস্তুৰ বিস্তৃত বৰ্ণনাৰ ক্ষেত্ৰত বায়ু পুৰাণ, ভাগৱত পুৰাণ, আৰু ব্ৰহ্ম পুৰাণ উল্লেখযোগ্য।
ব্ৰহ্মাই দক্ষক ব্ৰহ্মাণ্ডক জনবসতিপূৰ্ণ কৰিবলৈ সত্তা সৃষ্টিৰ দায়িত্ব দিছিল; তেওঁ মনৰ পৰা দেৱতা, ঋষি, অসুৰ, যক্ষ আৰু ৰাক্ষস সৃষ্টি কৰিছিল, কিন্তু এইক্ষেত্ৰত তেওঁ অধিক সফল হ'ব নোৱাৰিলে। কঠোৰ তপস্যাৰ পিছত বিষ্ণুৱে অসিক্নীক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে অনুমতি দিয়ে আৰু দুয়োকে সহবাসৰ বাবে আহ্বান জনায়।
সন্তান-সন্ততি
তেওঁলোকৰ মিলনৰ জৰিয়তে অসংখ্য সন্তানৰ জন্ম হয়। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ, ভাগৱত পুৰাণ, লিংগ পুৰাণ, গৰুড় পুৰাণ, কুৰ্ম পুৰাণ, শিৱ পুৰাণ, বিষ্ণু পুৰাণ , পদ্ম পুৰাণ  , আৰু ব্ৰহ্ম পুৰাণত  এই সম্পৰ্কে একেখিনি কথাকে উল্লেখ কৰা হৈছে।
দক্ষ আৰু অসিক্নীয়ে প্ৰথমে পাঁচ হাজাৰ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে, যিসকল হাৰ্যস্বস নামেৰে জনাজাত। তেওঁলোকে পৃথিৱীখনত জনবসতি স্থাপন কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল যদিও নাৰদৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি, ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে লৌকিক বিষয়বোৰ আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ লয় আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহে। দক্ষ আৰু অসিক্নিয়ে পুনৰ আৰু এহেজাৰ পুত্ৰ (সবলস্ব) জন্ম দিয়ে, যিসকলক জন্মদিয়াৰ উদ্দেশ্য একেই আছিল। নাৰদে তেওঁলোককো একেই পাঠ পঢ়োৱাত  ক্ৰোধিত হৈ দক্ষই নাৰদক চিৰন্তন বিচৰণকাৰী হৈ থাকিবলৈ বুলি অভিশাপ দিলে। এইবাৰ তেওঁ আৰু অসিক্নীয়ে ষাঠিগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে।  তেওঁলোকৰ বিবাহ হয় বিভিন্ন ঋষি আৰু দেৱতাৰ সৈতে আৰু তেওঁলোকৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ জীৱৰ জন্ম হয়।
শিৱ পুৰাণত উল্লেখ কৰা হৈছে যে শিৱই নিজেই অসিক্নীৰ গৰ্ভৰ পৰা পুনৰ্জন্ম লাভ কৰিছিল; এই সময়ছোৱাত অসিক্নীক সকলো দেৱতাই বহুলভাৱে সন্মান আৰু প্ৰশংসা কৰিছিল। দশম মাহত অসিক্নিয়ে সতীক জন্ম দিয়ে; দুয়োৱে সতীৰ ভালদৰে যত্ন লয়।
টোকা
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
উষ্ণতা
উষ্ণতা হৈছে কোনো বস্তু গৰম নে ঠাণ্ডা তাৰ এক তুলনামূলক জোখ। থাৰ্মমিটাৰৰ সহায়ত ইয়াক জোখা হয়। উষ্ণতা জোখাৰ বহুতো স্কেল আৰু একক আছে। তাৰে ভিতৰত চেলচিয়াছ(পোনপ্ৰথমে চেণ্টিগ্ৰেড হিচাপে জনা গৈছিল), ফাৰেণহাইট, আৰু বৈজ্ঞানিক কাম কাজত ব্যৱহৃত কেলভিন অন্যতম।
আটাইতকৈ ঠাণ্ডা উষ্ণতা হৈছে তাত্ত্বিকভাৱে পৰম শূন্যতা, য'ত অণু আৰু পৰমাণুসমূহৰ গতি একেবাৰে কম হৈ পৰে- ধ্ৰূপদীয় ভাৱে, এই অৱস্থাটো আচলতে একেবাৰে গতিশূন্য, কিন্তু কোৱাণ্টাম অনিশ্চয়তাৰ সূত্ৰ অনুসৰি জনা যায় যে এই অৱস্থাতো কণাসমূহৰ শূ্ন্য অৱস্থাৰ শক্তি কিছু থাকে। পৰম শূন্য উষ্ণতাক কেলভিন স্কেলত ০ কেলভিন, চেলচিয়াছ স্কেলত -২৭৩.১৫ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ আৰু ফাৰেনহাইট স্কেলত -৪৫৯.৬৭ ডিগ্ৰী ফাৰেণহাইট হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয়।
গতিবিজ্ঞানৰ সূত্ৰানুসৰি(kinetic theory) পৰম উষ্ণতা, পদাৰ্থটো গঠনকাৰী মৌলিক ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ কণাসমূহ যেনে-ইলেকট্ৰন, অণু, পৰমাণুৰ গতিৰ গড় গতিশক্তিৰ সমানুপাতিক।
উষ্ণতা জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত দৰকাৰী হোৱাৰ লগতে বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ যেনে পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন, ভূ-তত্ত্ব, জীৱবিজ্ঞান আদিত গুৰুত্বপূৰ্ণ।
উষ্ণতাৰ প্ৰভাৱ
পদাৰ্থৰ বহুতো প্ৰক্ৰিয়া উষ্ণতাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত যেনে- ১) পদাৰ্থৰ ধৰ্ম যেনে দশা বা অৱস্থা (phase), ঘনত্ব, দ্ৰাব্যতা, বায়ুৰ চাপ, বিদ্যুৎ পৰিবাহিতা ২) ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াৰ গতি আৰু ব্যাপ্তি ৩) কোনো পদাৰ্থই কিমান পৰিমাণে তাপীয় নিৰ্গমন কৰে ৪) শব্দৰ বেগ হৈছে পৰম উষ্ণতাৰ বৰ্গমূলৰ ফলন।
শ্ৰেণী:ভৌতিক ৰাশি
বনচিৰিকা
বনচিৰিকা (Eurasian Tree Sparrow, বৈজ্ঞানিক নাম: Passer montanus) ঘৰচিৰিকা গোত্ৰৰ এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াৰ মূৰৰ ওপৰ অংশ (crown) গাঢ় ৰঙা-মটিয়া ( Chestnut) বৰণৰ৷ মতা-মাইকী দুয়োৰে বাহ্যক গঠন একে হয়৷ পোৱালিৰ বৰণ পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইতকৈ পাতল হোৱা দেখা যায়৷ ইহঁতে গছৰ খোৰোং বা প্ৰাকৃতিক সুৰঙা (cavity) আদিত বাহ সাজে৷ এবাৰত পাঁচ-ছটা কণী পাৰে৷ বনচিৰিকাৰ বহুল বিস্তৃতিৰ বাবে ইয়াক বিপদমুক্ত বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ঠাইবিশেষে ইয়াৰ জনসংখ্যা হ্ৰাস হোৱা বুলি তথ্য পোৱা গৈছে৷
বিৱৰণ
বনচিৰিকাৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ১২.৫-১৪ ছে:মি:, আৰু ওজন প্ৰায়  ২৪ গ্ৰাম হয়৷ ৷ গতিকে ঘৰচিৰিকাৰ তুলনাত ই আকাৰত ১০% সৰু হয়৷ পূৰ্নবয়স্ক বনচিৰিকাৰ মূৰৰ ওপৰ অংশ (crown) গাঢ় ৰঙা-মটিয়া ( Chestnut) বৰণৰ৷ ইয়াৰ ঠেং শেঁতা মটিয়া বৰণৰ আৰু ঠোঁট গ্ৰীষ্মকালত নীলা আৰু শীতকালত ক’লা বৰণৰ  হোৱা দেখা যায়৷
টেক্স’নমি
ঠাইবিশেষে বনচিৰিকা বাহ্যক গঠনৰ কিছু ভিন্নতা দেখা যায় আৰু তাৰ ভিত্তিতেই কমেও পোন্ধৰবিধ উপপ্ৰজাতি চিনক্ত কৰা হৈছে৷
বিতৰণ
বনচিৰিকা প্ৰাকৃতিক ভাৱে ইউৰোপ আৰু এছিয়া মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত ৷ তদুপৰি ইয়াক মানুহে ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনছ আদিত সফলতাৰে সংযোজন (introduce) কৰিছে৷
আচৰণ
বনচিৰিকাই জন্মৰ এবছৰৰ ভিতৰতে পূৰ্ণবয়স্ক হৈ উঠে৷ ইহঁতে গছৰ খোৰোং বা শিলৰ ফাঁকত বাহ সাজে ৷ তদুপৰি ঘৰৰ মুধচৰ ফাঁকতো হহঁতে বাহ সাজিব পাৰে৷ মতা বনচিৰিকাৰ মাত উত্তেজিত চ্চিপ (tschip) ধৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ ৷ মতা বনচিৰিকাই সাধাৰণতে নিজৰ আধিপত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ বা মাইকী বনচিৰিকাক আকৰ্ষন কৰিবলৈ মাতে৷
বিভিন্ন মাংসভোজী চৰাইসমূহ যেনে- ফেঁচা, accipiter, falcon, owl, Eurasian Sparrowhawk Common Kestrel আদি ইহঁতৰ প্ৰধান ভক্ষক৷
স্থিতি
বনচিৰিকা এবিধ বহুল ভাৱে বিস্তৃত তথা বৃহৎ জনসংখ্যাৰে পুষ্ট চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ সেয়ে আই ইউ চি এনৰ ৰেড লিষ্টত ইয়াক "Least Concern" ৰূপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা