cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
গংগুবাঈ হংগল
কৰ্মজীৱন
হাংগলৰ মাতৃৰ পৰিয়ালক নিম্ন সামাজিক স্থিতিৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ গান গোৱা মহিলাসকলৰ বাবে উপযুক্ত নিযুক্তি বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল। তেওঁ এই পক্ষপাতৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰিছিল আৰু নিজৰ কেৰিয়াৰ তৈয়াৰ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪৫ চনলৈকে গোটেই ভাৰত আৰু আকাশবাণীৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমতে ভজন আৰু থুমৰীকে ধৰি লঘু ধ্ৰুপদী ধাৰা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ ঘাইকৈ খেয়ালত মনোনিবেশ কৰিছিল। অৱশ্যে পিছলৈ তেওঁ লঘু ধ্ৰুপদী গান গাবলৈ অস্বীকাৰ কৰি কৈছিল যে তেওঁ কেৱল ৰাগ গায়। তেওঁ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় সংগীত অধ্যাপক হিচাপে সংগীতৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনৰ মাৰ্চত তেওঁৰ ৭৫তম কেৰিয়াৰ বৰ্ষ চিহ্নিত কৰিবলৈ অন্তিম কনচাৰ্ট দিছিল। তেওঁৰ ছোৱালী কৃষ্ণা হংগলে প্ৰায়ে কনচাৰ্টত তেওঁৰ সতে যোগ দিছিল। কৃষ্ণাবাঈ হংগল নিজেই এগৰাকী সংগীতজ্ঞ আছিল যিয়ে সংগীতানুষ্ঠানত তেওঁৰ কলা প্ৰদশৰ্ন কৰিছিল। ২০০৩ চনত তেওঁৰ অস্থি মজ্জাৰ কৰ্কট ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ ২১ জুলাই তাৰিখে হুবলীৰ নিজা বাসভৱনত ৯৬ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হোৱাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। অংগদানৰ বাবে সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ তেওঁ চকু দান কৰা হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৬ বছৰ বয়সত গংগুবাঈ হংগলে এজন ব্ৰাহ্মণ অধিবক্তা গুৰুৰাও কৌলগীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ নাৰায়ণ ৰাও আৰু বাবু ৰাও, আৰু এএগৰাকী কন্যা কৃষ্ণা আছিল। তেওঁৰ কন্যা কৃষ্ণায়ে ২০০৪ চনত ৭৫ বছৰ বয়সত কৰ্কট ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০০৯ চনত ২১ জুলাই তাৰিখে গংগুবাঈ হংগল মৃত্যু হৈছিল। কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে দুদিনৰ ৰাজ্যিক শোক ঘোষণা কৰিছিল। ধাৰৱাদ জিলাৰ জিলা আয়ুক্তৰ দ্বাৰা হুবলীত ২২ জুলাইৰ তাৰিখে ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন হৈছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
২০০৮ চনত কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰস্তাৱিত কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়, মহীশূৰৰ নাম গংগুবাঈ হংগলৰ নামত ৰাখিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। পৰৱৰ্তী সময়ত কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক ড॰ গংগুবাঈ হংগল সংগীত আৰু প্ৰদৰ্শন কলা বিশ্ববিদ্যালয় আইন, ২০০৯ কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ দ্বাৰা গৃহীত কৰা হয়। বৰ্তমান বিশ্ববিদ্যালয়খন কৰ্ণাটকৰ মহীশূৰৰ পৰা পৰিচালনা কৰে।
তেওঁৰ জন্মস্থান 'গাংগোত্ৰী'ক কৰ্ণাটক চৰকাৰে সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে। হুবলীৰ ড॰ গংগুবাঈ হংগল গুৰুকুলে পৰম্পৰাগত গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰে শিল্পীসকলক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
যতীন গোস্বামী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৩ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁও দাধৰাৰ আধাৰ সত্ৰত যতীন গোস্বামীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সত্ৰীয়া সংগীতৰ এগৰাকী সু-প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী স্বৰ্গীয় ধৰণীধৰ দেৱগোস্বামী আৰু মাতৃ স্বৰ্গীয়া চন্দ্ৰপ্ৰভা দেৱী। সত্ৰীয়া পৰিৱেশত জন্মগ্ৰহণ কৰা গোস্বামীদেৱে সৰু থাকোঁতেই পিতৃৰ তত্ত্বাৱধানত সত্ৰীয়া নাচৰ চৰ্চা আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ তেখেতে কমলাবাৰী সত্ৰৰ প্ৰসিদ্ধ সত্ৰীয়া শিল্পী মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ আৰু স্বৰ্গীয় ৰসেস্বৰ শইকীয়া বৰবায়নৰ তত্ত্বাৱধান্ত নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সত্ৰীয়াৰ উপৰিও তেখেতে জয়পুৰত গুৰু গণেশ হীৰালালৰ তত্ত্বাৱধানত কথক আৰু গুৰু অটম্বা সিংৰ তত্ত্বাৱধানত মণিপুৰী নৃত্যৰ শিক্ষাও লাভ কৰিছিল।
তেওঁ কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ একান্ত অনুৰাগী আছিল। তেওঁ কুৰি বছৰ বয়সতেই ৰাভাদেৱৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল। কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ তত্ত্বাৱধানত গোস্বামীদেৱে সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু নাটকৰ উপৰিও অসমীয়া লোকসংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৬০ চনত প্ৰথম অসমীয়া শিল্পী হিচাপে গোস্বামীদেৱে দিল্লী দুৰদৰ্শনত সত্ৰীয়া সংগীতৰ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ১৯৬২ চনত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ৰসেস্বৰ শইকীয়া বৰবায়ন আৰু তেওঁ অংকীয়া নাট ভাওনাৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ ভ্ৰাম্যমাণ দল “প্ৰাগজ্যোতিষ কলা পৰিষদ” গঠন কৰিছিল। ১৯৬৩ চনত কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি আধুনিক মঞ্চত প্ৰথমবাৰৰ বাবে “ৰুক্মিণী হৰণ নাট|ৰুক্মিণী হৰণ” নাট তেওঁৰ অধীনত পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে যতীন গোস্বামীয়ে উজনি অসমৰ প্ৰথম নাট্যদল “ভাস্কৰ থিয়েটাৰ” গঠন আৰু ‘খাজুৰাহো নৃত্য উৎসৱ’ত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। তেওঁৰ অহোপুৰুষাৰ্থৰ ফলতে ‘নৃত্যাঞ্জলি উৎসৱ' আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত এই উৎসৱ আধুনিক মঞ্চত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ সংৰচনা আৰু সম্পৰীক্ষাৰ বাটকটীয়া হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
যতীন গোস্বামীয়ে অসমৰ লগতে গোটেই ভাৰততে সত্ৰীয়া নৃত্যৰ কৰ্মশালা পাতি ইয়াৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে আগভাগ লৈছিল। ১৯৯৪ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ সাধাৰণ পৰিষদলৈ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ দেশে-বিদেশে বহু ঠাইত সত্ৰীয়া নৃত্য পৰিবেশন কৰিছে। ২০০০ চনত সংগীত নাটক একাডেমীৰ তত্ত্বাৱধানত গুৱাহাটীত স্থাপন হোৱা সত্ৰীয়া একাডেমীৰ তেওঁ প্ৰথম সঞ্চালক আছিল।
সাহিত্য-কীৰ্তি
নৃত্যাচাৰ্য যতীন গোস্বামীৰ বৰ্তমানলৈকে পাঁচখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। সেইকেইখন হ'ল,
বঁটা আৰু সন্মান
অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ জনক হিচাপে খ্যাতি লভা যতীন গোস্বামীদেৱে পৰবৰ্ত্তী সময়ত ‘নৃত্যাচাৰ্য্য’ সন্মানেৰে ভূষিত হৈ প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। তেওঁ বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল,
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
ডাৱৰ আৰু নাই
ডাৱৰ আৰু নাই (Daawor aru Nai) হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, ঔপন্যাসিক যোগেশ দাসৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ পটভূমি হৈছে দ্বিতীয় মহাযুদ্ধ। ১৯৫৫ চনত প্ৰকাশিত হোৱা গ্ৰন্থখন যোগেশ দাসৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস।
গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়
যোগেশ দাস (১৯২৭-১৯৯৯) হৈছে অসমৰ এজন চুটিগল্প আৰু ঔপন্যাসিক। তেখেতে ১৯৮০ চনত পৃথিৱীৰ অসুখ শীৰ্ষক গল্প সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ বিহপুৰীয়া অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপৰিও আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল।
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচিতি
দ্বিতীয় মহাসমৰৰ পটভূমিত ৰচিত উপন্যাসখনত অসমৰ চাহ বাগিচাৰ ঘটনা-প্ৰৱাহে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰিছে। যুদ্ধ-বিষয়ক মৌলিক উপন্যাস হিচাপে উপন্যাসখনৰ বিশেষ মৰ্যাদা আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বিজেন্দৰ সিং
বিজেন্দৰ সিং বেনিৱাল (Vijender Singh Beniwal; জন্ম: ২৯ অক্টোবৰ ১৯৮৫) এজন ভাৰতীয় পেছাদাৰী বক্সাৰ আৰু ৰাজনীতিবিদ। এজন অপেছাদাৰী হিচাপে, তেওঁ ২০০৮ বেইজিং অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ অলিম্পিক পদক জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় বক্সাৰ আছিল। তেওঁ ২০০৯ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে ২০০৬ আৰু ২০১৪ কমনৱেলথ গেমছত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। আটাইবোৰ পফক আছিল মিডলৱেইট বিভাগত।
২০১৫ চনৰ জুনত আই.অ'.এছ. ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জনৰ জৰিয়তে কুইন্সবেৰী প্ৰম'চনৰ সৈতে এক বহু-বছৰীয়া চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি বিজেন্দৰ সিঙ পেছাদাৰী বক্সাৰ হৈ পৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ যোগ্যতা হেৰুৱাই যিটো তেওঁৰ চতুৰ্থটো অলিম্পিক হ'লহেঁতেন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
কাৰ্বি ডিমাছা সংঘৰ্ষ ২০০৫
২০০৫ চনত অসমৰ থলুৱা জনজাতি কাৰ্বি আৰু ডিমাছাসকলৰ মাজত সংঘৰ্ষ হৈছিল। সেই সংঘৰ্ষত মুঠতে ১০৬ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল।
সংঘৰ্ষ
২০০৫ চনৰ ২৬ ছেপ্তেম্বৰত ডিফু আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত টিছম গাওঁত তিনিজন ডিমাছা অটোচালকক অচিনাক্ত দুৰ্বৃত্তই হত্যা কৰে। ২০০৫ চনৰ ২ অক্টোবৰত হেমাৰি টেৰাঙ গাঁৱত এটা কাৰ্বি পৰিয়ালৰ ৫ জনকৈ সদস্যক হত্যা কৰা হয়। তাৰ ঠিক দুদিন পিছতেই তিনিজন কাৰ্বিলোকক আপাৰ ডিক্ৰং গাঁৱত হত্যা কৰা হয়। ৮ অক্টোবৰৰ দিনা বৰছিংবে গাঁৱত ৬ জন ডিমাছা আৰু তাৰ পিছদিনা লাংছলিয়েট গাঁৱত আঠজন কাৰ্বিলোকক হত্যা কৰা হয়। তাৰ পিছত ৫ জন ডিমাছাক খেৰণি গাঁৱত হত্যা কৰা হয়। লগতে ১২ অক্টোবৰৰ দিনা এগৰাকী ডিমাছা মহিলাক হত্যা কৰা হয়। ১৬ অক্টোবৰৰ দিনা হোজাইপুৰ, বকলীয়া, যমুনাপুৰ আৰু সিং টেৰণ গাঁৱৰ পৰা চাৰিটা মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয় আৰু পাঁচজনকৈ লোক নিৰুদ্দেশ হয়।
১৫ অক্টোবৰলৈকে মুঠতে ১২৩ টাকৈ ঘৰ জ্বলাই দিয়া হৈছিল। তাৰে ৬৯ টা ঘৰ কাৰ্বিৰ আৰু ৫৬ টা ডিমাছাৰ আছিল। হাজাৰ হাজাৰ লোকে নিজৰ ঘৰ বাৰী হেৰুৱাই শৰণাৰ্থী শিবিৰত আশ্ৰয় লৈছিলগৈ।
২৩ জন কাৰ্বি বাছযাত্ৰীক হত্যা
কাৰ্বি ডিমাছা সংঘৰ্ষৰ আটাইতকৈ শোকাৱহ ঘটনাটো হৈছিল ২০০৫ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত। সেইদিনা ২৩ জন বাছযাত্ৰীক একেলগে হত্যা কৰা হৈছিল। ঘটনাৰ বিৱৰণীমতে ডিফু অভিমুখে অহা দুখন বাছ কেইজনমান ক’লা কাপোৰ পৰিহিত আক্ৰমণকাৰীয়ে ৰখায় আৰু কাৰ্বি লোক কেইজনক চিনাক্ত কৰি বাছৰ পৰা নামি আহিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তাৰ পিছত ২২ জন যাত্ৰীক তাতেই হত্যা কৰি দুয়োখন বাছত জুই লগাই দিয়ে। ঘটনাস্থলীৰ পৰা পলাই অহা কেইজনমান যাত্ৰীয়ে মিলু আৰক্ষী থানাত খবৰ দিয়ে। এজন আহত যাত্ৰী চিকিৎসালয়লৈ নিয়াৰ পথত মৃত্যু হয়।
শৰণাৰ্থী শিবিৰ
৫৫ টা শৰণাৰ্থী শিবিৰত ২০০ খন গাঁৱৰ ৪৪,৭৪৭ জন মানুহে আশ্ৰয় লৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক-সাম্প্ৰদায়িক হিংসাত্মক ঘটনা শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুক
জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুক (Jigme Khesar Namgyel Wangchuck, (འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, জন্ম: ২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮০) ভূটানৰ পঞ্চম আৰু বৰ্তমান "ড্ৰোক গ্যাল্প" বা "ড্ৰেগন ৰজা"। তেওঁৰ পিতৃ ৰজা জিগমে শিংয়ে ৱাংচুকৰ পিছত ৯ ডিচেম্বৰ ২০০৬ তাৰিখে তেওঁ ভূটানৰ ৰজা হিচাপে ৰাজপাটত বহে। তেওঁৰ ৰাজাভিষেকৰ ৰাজহুৱা সমাৰোহ আনুষ্ঠানিক ভাৱে ২০০৮ চনৰ ১ নৱেম্বৰত পালন কৰা হয়। এই দিনা ভূটান ৰাজতন্ত্ৰৰ ১০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
খেচাৰ ভূটানৰ চতুৰ্থ "ড্ৰেগন ৰজা" জিগমে শিংয়ে ৱাংচুক তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী ৰাণী টছেৰিং য়াংডনৰ জেষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁক এগৰাকী সৰু ভগ্নী, ৰাজকুমাৰী ডেচেন য়াংডন, এজন ভাতৃ ৰাজকুমাৰ জিগমে দৰ্জি আৰু চাৰি গৰাকী অৰ্ধভগ্নী আৰু তিনিজন অৰ্ধভাতৃ আছে।
য়াংচেনফুগ হাই স্কুলৰ পৰা শিক্ষা শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে বিদেশলৈ যায়। তেওঁ আমেৰিকাৰ ফিলিপছ একাডেমী, কোচিং একাডেমী আৰু হুৱেটন একাডেমীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাগদালেন কলেজৰ পৰা বৈদেশিক সেৱা আৰু আন্তৰ্জাতিক সম্বন্ধৰ শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ মুছৌৰীত অৱস্থিত লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশাসনিক একাডেমীতো শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
সিংহাসন আৰোহণ
২০০৫ চনত ৰজা জিগমে শিংয়ে ৱাংচুকে তেওঁৰ কাৰ্যকাল সোনকালে সমাপ্ত কৰি নিজ পুতেকক ৰজা পতাৰ ইচ্ছা প্ৰকট কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ নিজৰ দায়িত্বভাৰ পুতেক গোটাই দিয়ে। ২০০৬ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পূৰ্বৰ ৰজায়ে এক ৰাজকীয় ঘোষণা কৰি ৰাজপাট ত্যাগ কৰে আৰু জিগমে খেচাৰ নামগৱেল ৱাংচুকক ৰজা ঘোষণা কৰে। ৬ নৱেম্বৰ ২০০৮ চনত চৰকাৰীভাবে তেওঁৰ ৰাজাভিষেক পোনাখাত কৰা হয়। এই উদ্দেশ্যে থিম্ফুৰ তাছিছ'সদজং আৰু চাংলিমিঠেংত ধাৰ্মিক আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছিল। ৰাজমুকুট গ্ৰহণ অনুষ্ঠান প্ৰাচীন ধৰ্মীয় ৰীতি নীতিৰ মাজেৰে অন্যান্য বিদেশী বিষয়াৰ উপস্থিতিত সংঘটিত হৈছিল।  ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা পাটিলেও এই অনুষ্ঠানত ভাগ লৈছিল।
ৰজা খেচাৰৰ সন্মানাৰ্থে স্বাগতম জনোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে ভূটানী সকলে ৰাজপথত ৰং কৰিছিল, উৎসৱৰ বেনাৰ লগাইছিল তথা ট্ৰেফিক চক্ৰত সতেজ ফুলেৰে সঁজাইছিল।
জন সম্পৰ্ক আৰু খ্যাতি
"জনতাৰ ৰজা",তেওঁৰ পিতাকৰ দৰেই, ভাৰতৰ সৈতে মধুৰ সম্পৰেক ৰক্ষা কৰি আহিছে। তেওঁক ভাৰতৰ বিভিন্ন কাৰ্যক্ৰমলৈ আমন্ত্ৰন জনোৱা হয়, আৰু ২০১৩ চনৰ ভাৰতৰ ৬৪ তম গণতন্ত্ৰ দিৱসত তেওঁক মুখ্য অতিথি হিচাপে নিমন্ত্ৰন কৰা হৈছিল।
২০০৬ চনত যুৱৰাজ হিচাপে থাইলেণ্ড ভ্ৰমণৰ পিছতেই, থাইলেণ্ডত তেওঁৰ জনপ্ৰয়তা লাভ কৰে। তাৰ পিছতেই থাইলেণ্ডৰ পৰা ভূটানলৈ পৰ্যটকৰ আগমন বহু পৰিমানে বৃদ্ধি পায়।
২০১১ চনৰ নৱেম্বৰত ৰাণী জেৎচুন পেমাৰ সৈতে ৰজাই জাপান ভ্ৰমণ কৰিছিল; ২০১১ চনৰ ভূমিকম্পৰ পিছত তেওঁলোকেই আছিল জাপানলৈ যোৱা প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় অতিথি।
২০১৫ চনৰ মাৰ্চত ৰজা আৰু ৰাণীয়ে চিংগাপুৰৰ প্ৰাক্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী লি খুন ৱেওৰ অন্তিম সংস্কাৰতো উপস্থিত আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূটানৰ ব্যক্তি
দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই
দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই (Drupad Borgogain; ৭ নৱেম্বৰ ১৯৪১ - ১০ এপ্ৰিল ২০১৯) ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টীৰ জ্যেষ্ঠ নেতা, অসম বিধানসভাৰ বিধায়ক, ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ আৰু এগৰাকী শিক্ষক আছিল।
জখলাবন্ধা
জখলাবন্ধা হৈছে কলিয়াবৰ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই। নগাঁও জিলাৰ পূৱ প্ৰান্তত এই ঠাইখন অৱস্থিত।
দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৪১ চনৰ ৭ নবেম্বৰত দ্ৰুপদ বৰগোহাঁইৰ শিৱসাগৰৰ মাদুৰি গাঁৱত জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল মাণিক বৰগোহাঁই আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ৰূপেশ্বৰী বৰগোহাঁই। নাজিৰা হাইস্কুলৰ পৰা তেখেত প্ৰবেশিকা পৰীক্ষা আৰু শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
জখলাবন্ধা
নামৰ উৎপত্তি
১৪৮০ শক ইং ১৫৬৫ চনত স্বৰ্গদেউ চুখামফা বা খোৰা ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত বৰ্তমান জখলাবন্ধা সত্ৰ নামে যিখনি সত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছিল সেই সত্ৰৰে অধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণানন্দ গোস্বামীৰ এটি ১৫/১৬ বছৰীয়া আলধৰা ল'ৰাই কলঙৰ পৰা পানী আনিবলৈ গৈ মৃত্যুমুখত পৰে । এই কথা ৰজাৰ কাণত পৰাত ৰজাই কলঙৰ গড়াত যাতায়তৰ সুবিধা হোৱাকৈ শিলেৰে খটখটি বা জখলা নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। এই জখলাৰ পৰাই ঠাইডোখৰৰ নাম হয়গৈ জখলাবন্ধা আৰু সত্ৰখনি জখলাবন্ধা সত্ৰ ৰূপে পৰিচিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
দ্ৰুপদ বৰগোহাঁই
কৰ্মজীৱন
১৯৬০-৬১ চনলৈ মাদুৰি বহুমুখী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত তেখেতে শিক্ষকতা কৰিছিল। তাৰ পাছত চকীমুখ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত যোগ দিছিল। এইখন বিদ্যালয়ত তেখেতে অক্টোবৰ ১৯৬১ৰ পৰা জানুৱাৰী ১৯৬৩লৈ শিক্ষকতা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৩ৰ পৰা ৩১ ডিচেম্বৰ ১৯৮২লৈ নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বিদ্যালয়ত কৰ্মজীৱন। বাওঁপন্থী ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ১৯৬৩ৰ এপ্ৰিলত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগ দিছিল। তেখেত ১৯৯৮ ৰ ২০০৪ চনলৈ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ আছিল। ২০০৪ চনৰ যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈ পৰাজয় বৰণ কৰে যদিও ২০০৬ চনত নাজিৰা বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ পত্নী, সেই সময়ৰ মন্ত্ৰী হেমপ্ৰভা শইকীয়াক হৰুৱাই বিধায়ক হয়। তেখেত অখিল ভাৰতীয় কিষাণ সভা অসম ৰাজ্যিক সমিটিৰ সভাপতিও আছিল।
তেখেতে ১৯৬৫ৰ পৰা ১৯৭৮লৈ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ যুৱ সংগঠন অল ইণ্ডিয়া য়ুথ ফেডাৰেচনৰ (AIYF) সৈতে সক্ৰিয় ভাবে জড়িত হৈ পৰে। ১৯৬৫ৰ পৰা ১৯৬৮ লৈ তেখেতে AIYFৰ অসম সমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদক আৰু তাৰপিছত সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
মৃত্যু
২০১৯ৰ ১০ এপ্ৰিলত ৭৭ বছৰ বয়সত ডিব্ৰুগড়ৰ এখন নাৰ্চিং হোমত বৰগোহাঁইৰ মৃত্যু হয়। তেখেতে দীৰ্ঘদিন ধৰি বৃক্কৰ অসুখত ভুগি আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
গতি
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰ অনুসৰি গতি বা চলনৰ (Motion) অৰ্থ হ'ল কোনো এক বস্তুৱে সময়ৰ সৈতে স্থান সলনি কৰা। thumbnail|সাধাৰণ লয়বদ্ধ চলন
দ্ৰুতি
দ্ৰুতি হ'ল কোনো বিন্দুৰ প্ৰতি একক সময়ত হোৱা স্থানৰ পৰিবৰ্তনৰ হাৰৰ এক অদিশ ৰাশি। অৰ্থাৎ এটি বস্তুৰ গতিৰ হাৰক দ্ৰুতি বোলা হয়। যিহেতু গতিশীল বস্তু এটাৰ দ্ৰুতি সাধাৰণতে সমান হৈ নাথাকে, সেয়েহে গড় দ্ৰুতি উলিওৱা হয়। গড় দ্ৰুতি = মুঠ দূৰত্ব / মুঠ সময়
বেগ
বেগ হ'ল যিকোনো এটা গৈ থকা বস্তুৱে কিমান জোৰে গতি কৰিছে তাৰ পৰিমাণ বুজোৱা এটা ধ্ৰুৱক, যাৰ দিশ বস্তুটোৱে গতি কৰা দিশৰ সৈতে একে। দ্ৰুতিৰ দৰে এটি বস্তুৰ গতিৰ সময়ত বেগো সলনি হয়, সেয়েহে, গড় বেগ উলিওৱা হয়। গড় বেগ = সৰণ / মুঠ সময়
ত্বৰণ
গতিবেগ সলনি হোৱাৰ হাৰকে ত্বৰণ বোলে। ত্বৰণ = (অন্তিম বেগ - প্ৰাৰম্ভিক বেগ) / সময়।
প্ৰথম বিধান
কোনো বস্তুৰ স্থান পৰিবৰ্তনৰ জোখক সৰণ বোলে। গাণিতিকভাবে, সুষম বেগত (v) গৈ থকা বস্তু এটাৰ বাবে
সৰণ s = vt য'ত v = বস্তুটোৰ বেগ আৰু t = সময়।
দ্বিতীয় বিধান
গতিৰ ২য় বিধানৰ মতে যেতিয়া কোনো বলে এটি বস্তুত কাম কৰে, বস্তুটোৰ গতিত ত্বৰণ দেখা যায়, আৰু বস্তুটোৰ ভৰ যিমানেই বেছি হ'ব, বস্তুটোৰ গতিত ত্বৰণ আনিবলৈ সিমানেই বল দিব লাগিব। ২য় বিধানে আমাক বলৰ পৰিমাণ জনাত সহায় কৰে। ২য় বিধানে কয় যে, ৰৈখিক ভৰবেগৰ সলনিৰ হাৰ, বস্তুটোত প্ৰয়োগ কৰা বাহ্যিক বলৰ সমানুপতিক। যদি F বল প্ৰয়োগ কৰি m ভৰৰ বস্তু এটাৰ বেগ t সময়ত uৰ পৰা vলৈ সলোৱা হ'ল ত্বৰণ a ৰে,
কাৰণ ত্বৰণ
য'ত k এটা সমানুপাতিক ধ্ৰুবক
F = ma
উদাহৰণ স্বৰূপে MKS পদ্ধতিত বলৰ একক হৈছে "নিউটন।" সেয়ে এক নিউটন বলৰ সংজ্ঞা হ'ব যে ১ কিলোগ্ৰাম ভৰৰ কোনো বস্তুৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰি ১ মিটাৰ প্ৰতি বৰ্গ ছেকেণ্ড ত্বৰণ উৎপন্ন কৰা বলকে ১ নিউটন বল বুলি কোৱা হয়'।
দ্বিতীয় বিধানৰ পৰা প্ৰথম বিধান উলিওৱা
২য় বিধানৰ মতে, F=ma। ১ম বিধানৰ মতে যদি
F=0
\rArrma=0
অৰ্থাৎ যদি মুঠ বল=০, কোনো ত্বৰণ দেখা নাযায়, ৰৈ থকা বস্তু ৰৈ থাকিব, আৰু গৈ থকা বস্তু সমান বেগেৰে গৈ থাকিব।
গতিৰ ৩ সমীকৰণ
যদি কোনো বস্তুৰ 't' সময়ত 'a' ত্বৰণৰে 's' দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰোঁতে (সৰণ) বেগ, 'u'ৰ পৰা 'v'লৈ সলনি হয় ( v_a হ'ল গড় বেগ) তেন্তে গতিৰ সমীকৰণ ৩টা হব -
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গতি শ্ৰেণী:বলবিজ্ঞান
এন কে টিভি
এন কে টিভি (NKTV 24×7) অসমৰ এক ব্যক্তিগত খণ্ডৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ। ইয়াত মুখ্যতঃ অসমীয়া ভাষাত বাতৰিৰ উপৰিও সংগীত, ক্ৰীড়া, বিনোদন, চলচ্চিত্ৰ, কলা-সংস্কৃতি আদি বিষয়ক বিভিন্ন অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা হয়।
২০২১চনৰ ৩ মাৰ্চ তাৰিখৰ পৰা এন. কে টিভিৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈছিল।
অনুষ্ঠানৰ সবিশেষ
এন কে টিভিত সম্প্ৰচাৰিত দিনটোৰ প্ৰথমখন বুলেটিন - পুৱাৰ খবৰ। পুৱা ৭-৩০ বজাৰ পৰা দৈনিক এন কে টিভিত সম্প্ৰচাৰিত হয় পুৱাৰ প্ৰথমখন বুলেটিন।
ৰাজ্যৰ আগশাৰী বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত সংবাদ শিৰোনামেৰে আধাঘন্টীয়া এই অনুষ্ঠানটো সম্প্ৰচাৰ হয় পুৱা ৮-৩০ বজাত।
এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ইন্টাৰনেট জগতত সংঘটিত বিভিন্ন ঘটনা-পৰিঘটনা, ভাইৰেল খবৰ সমূহ দৰ্শকৰ মাজলৈ অনা হয়।
ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কোনো চৰ্চিত বিষয়ক আধাৰ হিচাপে লৈ এই অনুষ্ঠানটি সজোৱা হয়।
দৈনিক পুৱা ১১ বজাত সম্প্ৰচাৰিত এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
দিনৰ ১২ বজাত সম্প্ৰচাৰিত এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
এই অনুষ্ঠানত বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধান দিবলৈ ভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ বিশেষজ্ঞ সকলক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় আৰু দৰ্শক সকলে পোনপটীয়াকৈ দূৰভাষযোগে অতিথিজনক নিজৰ সমস্যাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন কৰিব পাৰে।
দিনৰ ২ বজাত সম্প্ৰচাৰিত এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
আবেলি ৪-৩০ বজাত সম্প্ৰচাৰিত এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
দিনটোৰ মুখ্য খবৰ সমূহক আধাৰ হিচাপে লৈ এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
এই অনুষ্ঠানত বিশেষকৈ সমাজলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই অনা ব্যক্তি সকলক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয়। ইতিবাচক খবৰ সমূহক এই অনুষ্ঠানত বিশেষভাৱে প্ৰাধান্য দিয়া হয়।
শনিবাৰে নিশা ৭-৩০ বজাত সম্প্ৰচাৰিত এই অনুষ্ঠানত বিশেষকৈ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি সকলক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।
বাতৰিৰ ভিৰত হেৰাই যায় বহু খবৰ। তেনে বহু খবৰ লৈ দেওবাৰে ৭-৩০ বজাত কাৰ্যবাহী সম্পাদক অনুপম চক্ৰৱৰ্তীয়ে এখন বিশেষ বুলেটিন প্ৰস্তুত কৰি দৰ্শকৰ বাবে মনোগ্ৰাহীকৈ উপস্থাপন কৰে।
ৰাজ্যখনৰ সাংস্কৃতিক খবৰ সমূহ যুগুতাই এই বুলেটিনখন প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াত জিলা-সদৰ সমূহৰ পৰা সাংবাদিক সকলে প্ৰেৰণ কৰা সাংস্কৃতিক খবৰ সমূহ প্ৰচাৰ কৰা হয়।
NK PRIMEৰ পিছত দৰ্শকৰ বিশেষ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে Super Hour @9য়ে। সোমবাৰৰ পৰা শুকুৰবাৰলৈ নিশা ৯ বজাত সম্প্ৰচাৰিত হয় এই বিশেষ বুলেটিনখন। এই বুলেটিন খনত দিনটোৰ আটাইতকৈ বেছি চৰ্চিত মুখ্য ৫টা বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।
বিশেষকৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা অভিভাৱক সকলৰ বাবে এক মনোগ্ৰাহী অনুষ্ঠান- NK Genius। এই অনুষ্ঠানত দৰ্শক সকলৰ বাবে থাকে জানিবলগীয়া বহু কথা।
৩০ মিনিটৰ ভিতৰতে ৰাজ্যৰ চৌপাশে সংঘটিত সৰু-বৰ সকলো খবৰ দৰ্শক সকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা হয় এই বুলেটিনত।
দিনটোৰ অন্তিমখন বুলেটিন। দিনটোৰ অন্তত মুখ্য খবৰ সমূহক আধাৰ হিচাপে লৈ এই বুলেটিনখনত আঞ্চলিক বাতৰি, দেশ-বিদেশৰ চৰ্চিত বাতৰি সমূহ সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
যোগিনী তন্ত্ৰ
সময় আৰু স্থান
যোগিনী তন্ত্ৰ খ্ৰীষ্টীয় ষোড়শ বা শতিকাত লিখা হৈছিল। ষোড়শ শতিকাৰ কোচ ৰাজবংশৰ তথ্যৰ পৰা ইয়াৰ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। কিছুমান ইতিহাসবিদে ইয়াক সপ্তদশ শতিকাৰ বুলি গণ্য কৰে। এই তন্ত্ৰশাস্ত্ৰ খনিৰ ৰচনাকাল চতুৰ্দশ শতিকাৰ কোনো সময় বুলি ড॰ হৰিনাথ শৰ্মাদলৈদেৱে কেইবাটাও যুক্তি সহকাৰে তেখেতৰ ‘অসমত শক্তিসাধনা আৰু শাক্ত সাহিত্য’ শীৰ্ষক গৱেষণা গ্ৰন্থখনিত লিপিবদ্ধ কৰিছে।
বিৱৰণ
যোগিনীতন্ত্ৰ দুটা প্ৰধান ভাগত বিভক্ত: পূৰ্বখণ্ড আৰু উত্তৰখণ্ড। পূৰ্বখণ্ডত ১৯ আৰু উত্তৰখণ্ডত ৯টা অধ্যায় আছে। ইয়াৰ মুঠ অধ্যায়ৰ সংখ্যা ২৮।
পূৰ্বখণ্ড
যোগিনীতন্ত্ৰৰ পূৰ্বখণ্ডৰ প্ৰথম অধ্যায়ত শিৱই পাৰ্ৱতীৰ আগত গুৰুমহাত্ম্য আৰু ধৰ্মাচৰণত গুৰুৰ আৱশ্যকতা ব্যাখ্যা কৰি তন্ত্ৰ আৰম্ভ কৰিছে। দ্বিতীয় অধ্যায়ত কালীৰহস্য আৰু মালা জপৰ পদ্ধতি আৰু তৃতীয় অধ্যায়ত আন কেইবিধমান জপ আৰু কৱচৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম অধ্যায়ত ষঠকৰ্ম, পুৰশ্চৰণ, মন্ত্ৰসাধন আদি কিছুমান বিশেষ সাধনাৰ কথা কোৱা হৈছে। ষষ্ঠ অধ্যায়ত দিব্য আৰু বীৰ যোগ, পঞ্চ ম-কাৰৰ সাধন আৰু বন্ধন মুক্তিৰ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। সপ্তম অধ্যায়ত স্বপ্নাৱতী, মৃত-সঞ্জীৱনী আৰু মধুমতী— এই তিনিবিধ বিদ্যাৰ বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে। অষ্টম, নৱম আৰু দশম পটলত যোগিনী উৎপত্তি, কালীক চিৎ স্বৰূপা আৰু ব্ৰহ্মবিগ্ৰহাৰূপে ব্ৰহ্মত্ব প্ৰদান, বিশ্বসৃষ্টিৰ বৰ্ণনা আদি বিবিধ বিষয় বৰ্ণিত হৈছে। একাদশ অধ্যায়ত কামৰূপ ৰাজ্যৰ চাৰিসীমা আৰু মহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা দিয়াৰ লগতে নৰকাসুৰ আৰু বশিষ্টৰ আখ্যানো দাঙি ধৰিছে। ব্ৰাহ্মণৰ মাহাত্ম্যৰ লগতে জপ আৰু দুবিধ কৰ্মৰ ফলদায়ক ক্ষমতাৰ কথা দ্বাদশ আৰু ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ত কোৱা হৈছে। চতুৰ্দশ অধ্যায়ত সৌমাৰপীঠত ৰাজত্ব কৰা ইন্দ্ৰবংশীসকলৰ উৎপত্তি আৰু পঞ্চদশ অধ্যায়ত কেশী দৈত্যৰ আখ্যান আৰু যোনী-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰিছে। ষোড়শ অধ্যায়ত মহাদেৱক ত্ৰিমূৰ্তিৰ শ্ৰেষ্ঠ আৰু কালীদেৱীক পৰম সত্যৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ লগতে কাশীধামৰ মহিমাও বৰ্ণনা কৰিছে। সপ্তদশ, অষ্টদশ আৰু ঊনবিংশ অধ্যায়ত কুমাৰী চৰিত্ৰ, কুমাৰী-পূজাৰ বিধি আৰু ফল, কলোহ চৰিত্ৰ, গংগা মাহাত্ম্য আৰু কালীদেৱীৰ মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
উত্তৰ খণ্ড
উত্তৰ খণ্ডৰ প্ৰথম অধ্যায়ত কামৰূপৰ নানা স্থান আৰু পীঠৰ বৰ্ণন আৰু দ্বিতীয় অধ্যায়তত নিৰ্দিষ্ট তিথি, নক্ষত্ৰ আৰু বাৰত কৰণীয় আৰু বৰ্জনীয় কাৰ্যৰ কথা কোৱা হৈছে। তৃতীয় অধ্যায়ত কামৰূপৰ পীঠবোৰৰ বিশদ বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে। চতুৰ্থ অধ্যায়ত অষ্টোত্তৰ শত সংখ্যক পীঠৰ উল্লেখ আৰু অশ্বক্ৰান্ত মন্দিৰআদি তীৰ্থৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছে। প্ৰধান তীৰ্থস্থানবোৰৰ বৰ্ণনাৰ উপৰিও তীৰ্থ গমনৰ ফল, নিৰ্দিষ্ট তিথি আৰু নক্ষত্ৰত কৰিবলগীয়া ধৰ্মানুষ্ঠানবোৰ, দীক্ষা কি ইত্যাদিবোৰ পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ অধ্যায়ত উল্লেখ কৰা হৈছে। ধৰ্মগ্ৰন্থ ৰচনাৰ পদ্ধতি আৰু দেৱীৰ পূজা সম্বন্ধীয় কিছুমান বিশেষ কথা সপ্তম অধ্যায়ত আলোচিত হৈছে। অষ্টম অধ্যায়ত বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ পূজা পদ্ধতি আৰু বহু নদীৰ বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে। নৱম অধ্যায়ত বিবিধ কথাৰ সমাবেশ হোৱাৰ লগত এই পটলৰ শেষৰফাললৈ হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰৰ উৎপত্তি আৰু হয়গ্ৰীৱ সাধনৰ বহল বিৱৰণ পোৱা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
দনু
হিন্দু কিংবদন্তি মতে দনু (সংস্কৃত: दनु) হৈছে দানৱসকলৰ মাতৃ। ঋকবেদতো দনু নামৰ এগৰাকী হিন্দু প্ৰাথমিক দেৱীৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। ঋকবেদত দনুক ইন্দ্ৰ বধ কৰা বৃত্ৰ নামৰ এটা পৈশাচিক সৰ্পৰ মাতৃ বুলি কোৱা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁক প্ৰজাপতি দক্ষ আৰু তেওঁৰ পত্নী পাঞ্চজানী কন্যা আৰু ঋষি কাশ্যপৰ সহধৰ্মিনী বুলি কোৱা হৈছে। দনুৰ তিনিজন উল্লেখযোগ্য পুত্ৰ হৈছে শুম্ভ, নিশুম্ভ, নমুছি।
নাম
“বৰষুণ” বা “তৰল”ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ হিচাপে দনু শব্দটো আবেস্তা ভাষাৰ (Avestan) দনু (dānu) অৰ্থাৎ "নদী", আৰু লগতে ডন, ডানুবি, ডিনিপাৰ, ডিনিষ্ট্ৰ আদি নদীৰ নামৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়। নেপালত দনু নামৰ এখন নদী আছে। "তৰল" শব্দটো সাধাৰণতে নিৰপেক্ষ, কিন্তু ঋকবেদত ইয়াক স্ত্ৰীবাচক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
গোলন্দাজ
সংক্ষিপ্ত ৰূপ
গোলন্দাজে নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীৰ প্ৰেৰণাদায়ক যাত্ৰা "ভাৰতীয় ফুটবলৰ পিতৃ" চিত্ৰিত কৰিছে, যিজন প্ৰথম ভাৰতীয় আছিল যিয়ে এই খেল খেলি দেশত এটা পেছাদাৰী ফুটবল ক্লাব মুকলি কৰিছিল। সঁচা ঘটনাৰ আধাৰত নিৰ্মিত চিনেমাখন।
ঢলা
দেৱে নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে অংকিত মজুমদাৰে কনিষ্ঠ নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। এলেক্স অ’নেলে ছবিখনৰ বিৰোধী মেজৰ ফ্ৰেডেৰিক জেকচনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। অনিৰ্বাণ ভট্টাচাৰ্যই ভাৰ্গৱ উপাধ্যায়ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে ঈশা সাহাই নগেন্দ্ৰৰ পত্নী কমলিনী দেবী সৰ্বাধিকাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইন্দ্ৰশিশ ৰয়ে কেপ্তেইন জিতেন্দ্ৰ বেনাৰ্জীৰ চৰিত্ৰত,জন ভট্টাচাৰ্যই বিনোদ ভট্টাচাৰ্যৰ চৰিত্ৰত। শ্ৰীকান্ত আচাৰ্যই সূৰ্য কুমাৰ সৰ্বাধিকাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, আৰু জয়দীপ মুখাৰ্জীয়ে প্ৰসন্ন কুমাৰ সৰ্বাধিকাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। পদ্মনাভ দাসগুপ্তই ৰাজা আনন্দকৃষ্ণ দেৱৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে তুলিকা বসুৱে নগেন্দ্ৰৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। আন উল্লেখযোগ্য অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত আছে প্ৰান্তিক চৌধুৰী, অগ্নিজিৎ সেন (মিৰচি অগ্নি), উজান চেটাৰ্জী, অমিতাভ আচাৰ্য, অনিৰ্বন ছিকদাৰ, বিশ্বজিৎ দাস, অনিৰুদ্ধ গুপ্তা, দুলাল দে, দেবেশ চৰকাৰ, জাকিৰ হোচেন, ইন্দ্ৰজিৎ মজুমদাৰ, ইছাক তিৰকেহ, আৰু অভিষেক সিং।
উৎপাদন
SVF ৰ টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ পৰা ২০২০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত ছবিখনৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰা হয়। এই ছবিখনত পৰিচালক ধ্ৰুবো বেনাৰ্জীয়ে দেৱৰ সৈতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল। ২০২০ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা কলকাতাত ছবিখনৰ শ্বুটিং আৰম্ভ হৈছিল যদিও ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে তেওঁলোকে শ্বুটিং স্থগিত ৰাখিবলগীয়া হৈছিল। ২০২০ চনৰ ১ ডিচেম্বৰৰ পৰা পুনৰ আৰম্ভ হোৱা এই গুলীচালনা ২০২১ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত সমাপ্ত হয়।
শব্দৰ ট্ৰেক
ছবিখনৰ বেকগ্ৰাউণ্ড স্কোৰ আৰু চাউণ্ডট্ৰেক বিক্ৰম ঘোষে সুৰ কৰিছে, গীতৰ কথা ৰচনা কৰিছে শ্ৰীজাতো আৰু সুগাটো গুহাই। ২০২১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত মুক্তি পোৱা এই চাউণ্ডট্ৰেক এলবামটোত চাৰিটা গীত আছে: "জুদ্দাং দেহি", "বন্দে মাতৰম", "ৰাশ্বাৰ গান", আৰু "কেমোনে বন্তা হায়।"
বঁটা
ফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডছ বাংলা ২০২১ত ধ্ৰুবো বেনাৰ্জীয়ে গোলোন্দাজৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বঁটা লাভ কৰে।
বৃহদান্ত্ৰ
বৃহদান্ত্ৰ হৈছে মেৰুদণ্ডীৰ পাচন তন্ত্ৰৰ একেবাৰে শেষৰ অংশ। ইয়াক ক'লন বুলিও কোৱা হয়। ইয়াত পানীৰ শোষণ হয় আৰু অৱশিষ্ট খিনি মলত্যাগৰ দ্বাৰা দেহৰ পৰা বহিস্কাৰ নোহোৱা পৰ্যন্ত মল হিচাপে জমা হৈ থাকে।
চিকাম, ক'লন, মলভাণ্ড, পায়ুনলীৰ সমন্বয়ত বৃহদান্ত্ৰ গঠিত বুলি বহু বিশেষজ্ঞই মত পোষণ কৰে। অন্য উৎস, যেনে ম'ছবিৰ মেডিকেল ডিক্সনেৰি আৰু দ্য অ'ক্সফৰ্ড ডিক্সনেৰিজ অৱ মেডিচিন আৰু জীৱবিজ্ঞানে পায়ু নলীক বৃহদান্ত্ৰ লগত সাঙুৰি নলয়।   মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, ককালৰ ঠিক কাষৰ বা তলৰ, পেলভিছৰ সোঁ ইলিয়াক অঞ্চলৰ পৰা, যত ই ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ সৈতে সংযুক্ত হয় তাৰ পৰাই বৃহদান্ত্ৰৰ আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত ই সমগ্ৰ উদৰ গহ্বৰ জুৰি পেটলৈকে বৃস্তৃত হৈ থাকে আৰু পায়ুত অন্ত হয়। মানুহৰ বৃহদান্ত্ৰ সৰ্বমুঠ দৈৰ্ঘ্য 1.5 m, যি প্ৰায় গোটেই পৌষ্টিক নলীৰ এক পঞ্চমাংশ।
বৃহদান্ত্ৰৰ অংশ
বৃহদান্ত্ৰৰ অগ্ৰাংশৰ থলীৰ দৰে আকৃতিবিশিষ্ট অংশক চিকাম বোলে। দীঘলে ই প্ৰায় ৮ ছে. মি. মান। চিকামৰ পশ্চাৎ অংশৰ পৰা সংকীৰ্ণ নলীসদৃশ উপবৃদ্ধি হৈ ভাৰ্মিফৰ্ম এপেণ্ডিক্সৰ (Vermiform appendix) সৃষ্টি হয়। ই সামান্য পাক খোৱা আৰু ইয়াৰ মূৰটো বন্ধ হৈ থাকে। মানুহৰ দেহত ইয়াৰ কোনো কাৰ্য নেথাকে বাবে ইয়াক লুপ্তপ্ৰায় অংগ (Vestigial organ) বুলি কোৱা হয়। এই নলীটোৰ বিসংগতি হৈ ফুলি উঠিলে ইয়াক এপেণ্ডিচাইটিছ (Appendicitis) ৰোগ বুলি কোৱা হয়। তৃণভোজী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত চিকামটো বিকশিত আৰু কাৰ্যক্ষম হৈ থাকে।
চিকামৰ পিছৰ অংশটোৱেই হ’ল ক’লন। বৃহদান্ত্ৰৰ এই অংশটো আটাইতকৈ দীঘল আৰু দীঘলে ই প্ৰায় ১.৫ মিটাৰমান। ইয়াৰ বেৰখন পথালিকৈ কোচ খাই থাকি সৰু সৰু মোনাসদৃশ আকৃতি ধাৰণ কৰে। এই মোনাসদৃস আকৃতিবোৰক হ’ষ্ট্ৰা (Haustra) বোলা হয়। তদুপৰি বৃহদান্ত্ৰডালৰ দীঘে দীঘে তিনিডাল অনুদৈৰ্ঘ পটি থাকে। ইহঁতক টেনি ক’লি (Taniae coli) বোলা হয়। ক’লনডাল চাৰিটা খণ্ডত বিভক্ত যেনে – আৰোহী ক’লন (Ascending colon), অনুপ্ৰস্থ ক’লন (Tranverse colon), অৱৰোহী ক’লন (Descending colon) আৰু ছিগ্‌মইড ক’লন।
বৃহদান্ত্ৰৰ শেষৰ অংশক মলভাণ্ড বোলা হয়। এই খণ্ডটোৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ২০ ছে. মি. মান। ইয়াৰ পাছৰ প্ৰায় ২ ছে. মি. দীঘল সংকীৰ্ণ নলীডালক মলনলী বোলা হয়। মলনলীডাল পায়ুৰন্ধ্ৰৰে বাহিৰত মুক্ত হয়। পায়ুৰ এডাল আভ্যন্তৰিণ পায়ু অৱৰোধিনী আৰু বাহ্যিক পায়ু অৱৰোধিনী (Internal and external anal sphincter) পেশী থাকে। মলনলী আৰু পায়ুৰ অনুদৈৰ্ঘ দিশে ৰক্তশিৰাবোৰ বহল হৈ যি আকৃতি বহন কৰে তাকে হেম’ৰইডচ্‌ বা পাইলচ্‌ (Hemorrhoids or piles) বোলে।
বৃহদান্ত্ৰৰ কাৰ্য
বৃহদান্ত্ৰ প্ৰধান কাৰ্য হ’ল অপাচিত খাদ্যৰ পৰা পানী আৰু আন আন অজৈৱ লৱণৰ অৱশোষণ কৰি অৰ্ধগোটা মল প্ৰস্তুতকৰণ। মলভাণ্ডত মলবিলাক সাময়িকভাবে সঞ্চিত হৈ থাকে। মলত পিত্তৰঞ্জক মিহলি হৈ থাকে বাবে মলৰ ৰং হালধীয়া হয়। ক’লনৰ আভ্যন্তৰীণ শ্লেষ্মাস্তৰত থকা গব্‌লেট কোষবোৰে উৎপন্ন কৰা শ্লেষ্মাই বৃহদান্ত্ৰৰ ভিতৰখন পিছল কৰি ৰাখে বাবে মলবিলাক সহজে বাহিৰলৈ ওলাই আহিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন শ্ৰেণী:অংগ শ্ৰেণী:পাচন তন্ত্ৰ
খুমটাই
গোলাঘাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৮ কি মি উত্তৰ পশ্চিমত “খুমটাই” অৱস্থিত। ইয়াৰ পূবে ঢেকিয়াল মৌজা, পশ্চিমত মহুৰা মৌজা , উত্তৰে ৰঙা মাটি মৌজা আৰু দক্ষিণ দিশত মৰঙী মৌজা। খুমটাইৰ মাজেৰেই পাৰ হৈ গৈছে ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ ধোদৰ আলি। সাহিত্যিক ড° লীলা গগৈ দেৱৰ মতে খুম মানে পুখুৰী আৰু তাই মানে আহোম সকলক বুজোৱা হৈছে। অৰ্থাৎ খুমটাই মানে আহোমৰ পুখুৰী। আন এগৰাকী ইতিহাস বিদ পদ্মেশ্বৰ ফুকনৰ অসম বুৰঞ্জী ৰ মতে খুনটাই হৈছে মানুহৰ নামেৰে এক খেলৰ নাম। তাই ভাষাত খুন মানে থুপ খোৱা আৰু তাই মানে আহোম সকলক বুজোৱা হৈছে। এই অঞ্চলটোক জনসাধাৰণৰ মাজত পাতপৰা খুমটাই বুলিও জনা যায়। জনগাথনি: বিভিন্ন জাতি জনজাতিৰ মিলনভূমি এই খুমটাই। প্ৰধানত: আহোম ,বড়ো, কলিতা , চুতীয়া, নেপালী সম্প্ৰদায়ৰ আৰু ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক আছে যদিও গৰিষ্ঠ সংখ্যক লোক আহোম সম্প্ৰদায়ৰ ৷ ইংৰাজ সকলে খুমটাই চাহ বাগিচা স্থাপন কৰাৰ লগে লগে ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাই যেনে উৰিষ্যা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, বংগ আদি ৰাজ্যৰ পৰা ইয়ালৈ চাহ শ্ৰমিকৰ আগমন ঘটে।
শ্ৰেণী:গোলাঘাট জিলা
চ্যু-দিং-ফা
চুদিংফা ওৰফে চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ১৯৩২ শকৰ ৬ মাঘত অসমৰ ৰজা হৈছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ ভায়েক আছিল। ৰজা হোৱাৰ সময়ত তেওৰ বয়স আছিল তেৰ বছৰ। তেও দুবাৰকৈ অসমৰ ৰজা হৈছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেউৰ দিনতে কুকুৰাচোৱা ভুতৰ পুতেকৰ খবৰ সংঘটিত হৈছিল। তেওৰ দিনতে অসমলৈ প্ৰথমবাৰ মান আহিছিল।
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজবংশ
ইম্ফাল
ইম্ফাল (ꯏꯝꯐꯥꯜ), ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আৰু মহানগৰ। চহৰ খনৰ কেন্দ্ৰত পুৰণি মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজ হাউলি কাংলা মহলৰ ভগ্নাৱশেষ চাৰিওফালে গড়াৰে আৱৰি আছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ১৯৪৪ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা জুলাইলৈকে ইয়াত ইম্ফল যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল।
জনগাঁঠনি
২০১৬ চনত ইম্ফল মহানগৰৰ জনসংখ্যা ২,৬৮,২৪৩ জন। ইম্ফলৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৯০%, তাৰে ভিতৰত পুৰুষৰ হাৰ ৯৫% আৰু মহিলাৰ হাৰ ৮৭%। ইম্ফলৰ ৭০% হিন্দু, ১০% খ্ৰীষ্টান, ৩.৮% সনাম ধৰ্ম, ৩.৭% মুছলমান, ০.৫৪% বৌদ্ধ, ০.৪৫% জৈন আৰু ০.১৮% শিখ সম্প্ৰদায়ৰ।
বিমানপথ
বীৰ টিকেন্দ্ৰজিৎ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ ইম্ফল নগৰৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা নতুন দিল্লী, কলকাতা, আইজ্বল, গুৱাহাটী, হায়দৰাবাদ, বেংগালুৰু আৰু আগৰতলালৈ নিয়মীয়া বিমান আছে।
ৰে'লপথ
২০১২ চনত ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কেবিনেটে জিৰিবাম শিলচৰ ৰে'লপথ ইম্ফললৈ প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ ঘোষণা কৰিছিল।
স্থলপথ
ইম্ফালৰ মাজেৰে ১৫০ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। ই স্থল পথেৰে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰ গুৱাহাটী, কহিমা, আগৰতলা, শ্বিলং, ডিমাপুৰ, আইজল, শিলচৰ আদিৰ লগত সংযোজিত।
কাংলা
কাংলা গড় ইম্ফল নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। ইয়াক কাংলা মহল বুলিও জনা যায়। মেইতেই ভাষাত কাংলা মানে শুকান ঠাই। এই মহল মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰজা পাখাংবাৰ ৰাজ হাউলি আছিল। ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰাও ই গুৰুত্বপূৰ্ণ। গড়ৰ ভিতৰত কেইবাটাও মন্দিৰ আৰু আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে দ খাৱৈ আছে।
হিয়ানথাং লাইৰেম্বি মন্দিৰ
হিয়ানথাং লাইৰেম্বি মন্দিৰ অঞ্চলত কেইবাটাও পুৰণি মন্দিৰ আছে। ইয়াত প্ৰতি বছৰে দুৰ্গা পূজা অনুষ্ঠিত হয়।
ভাৰত শান্তি স্মৃতিসৌধ
ইম্ফল নগৰৰ পৰা ১৭ কিঃমিঃ দূৰত চিদ্দিম পথত অৱস্থিত ৰঙা পাহাৰত ভাৰত শান্তি স্মৃতিসৌধ আছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মিত্ৰ বাহিনী আৰু জাপানী সন্যৰ মাজত ঘটা যুদ্ধৰ স্মৃতি স্বৰূপে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰোৱা হৈছিল।
ইম্ফল যুদ্ধ কবৰস্থান
১৯৪৪ ইম্ফল যুদ্ধত প্ৰাণ হেৰুৱা ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সন্য সকলৰ স্মৃতিত ইম্ফল যুদ্ধ কবৰস্থান নিৰ্মাণ কৰা সুশীল।
ইমা কৈথেল
ইমা কৈথেল বা মহিলাৰ বজাৰ ইম্ফলৰ অন্যতম আকৰ্ষণ। কেৱল মহিলায়ে পৰিচালনা কৰা আৰু সকলো মহিলাৰ দোকান থকা ই পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মহিলাৰ বজাৰ।
ত্ৰি মাতৃৰ চিত্ৰ বিঠিকা
ত্ৰি মাতৃৰ চিত্ৰ বিঠিকা ইম্ফল চহৰৰ উল্লেখযোগ্য চিত্ৰ কলা সংগ্ৰাহালয় আৰু বিঠিকা। ই ইম্ফলৰ পৰা ৪ কিঃমিঃ নিলগত ঠাঙাপাত পথত অৱস্থিত।
ক্ৰীড়া
ইম্ফলত খুমন লামপাক মুখ্য ষ্টেডিয়াম নামৰ এখন বহুমুখী ষ্টেডিয়াম আছে। ইয়াত ঘাইকৈ ফুটবল আৰু এথলেটিক্স অনুষ্ঠিত হয়। ৩০,০০০ মানুহ জোৰা এই ষ্টেডিয়ামখন ১৯৯৯ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ফুটবলৰ আই লীগৰ ক্লাব এনইআৰঅ'চিএ এফচিৰ ই ঘৰুৱা খেলপথাৰ।
ইলা (দেৱতা)
এই কাহিনীটোৰ বহুকেইটা সংস্কৰণ আছে যদিও ইলাক সাধাৰণতে বৈভাস্বত মনুৰ কন্যা বা পুত্ৰ তথা সূৰ্যবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ইক্ষাকুৰ সহোদৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। যিসমূহ সংস্কৰণত জন্মসূত্ৰে ইলা নাৰী, সেই সংস্কৰণসমূহত, তেওঁ জন্মৰ পিছতে দৈৱিক অনুগ্ৰহৰ ফলত পুৰুষলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত ভুলতে এক পৱিত্ৰ বনাঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত ইলাক প্ৰতি মাহে তেওঁৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ অথবা নাৰী হোৱাৰ অভিশাপ দিয়া হয়।
ইম্ফাল
বিদ্যালয়
ইম্ফলত কেইবাখনো চিবিএছই, আইচিএছই আৰু ৰাজ্যিক বৰ্ডৰ অন্তৰ্গত বিদ্যালয় আছে। সেইসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল:
ইলা (দেৱতা)
এগৰাকী নাৰী হিচাপে ইলা বুধ গ্ৰহৰ দেৱতা তথা চন্দ্ৰৰ (সোম) পুত্ৰ বুধক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁক চন্দ্ৰ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা পুৰুৰবা নামৰ এক পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিয়ে। পুৰুৰবাৰ জন্মৰ পিছত ইলা পুনৰ এজন পুৰুষলৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু তিনিজন পুত্ৰৰ পিতৃত্ব অৰ্জন কৰে।
ইম্ফাল
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:মণিপুৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
ইলা (দেৱতা)
জন্ম
লিঙ্গ পুৰাণ আৰু মহাভাৰতৰ আখ্যান অনুসৰি, মানৱজাতিৰ বংশধৰ বৈভাস্বত মনু আৰু তেওঁৰ পত্নী শ্ৰদ্ধাৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা হিচাপে ইলাই জন্ম গ্ৰহণ কৰে। অৱশ্যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে এজন পুত্ৰৰ কামনা কৰিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁলোকে মিত্ৰ আৰু বৰুণক আৰাধনা কৰে। ফলস্বৰূপে দেৱতাসকলে ইলাৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ নাম সুদুম্মা ৰখা হৈছিল। ভাগৱত পুৰাণ, দেৱী-ভাগৱত পুৰাণ, কুৰ্ম পুৰাণ, হৰিবংশ, মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ আৰু পদ্ম পুৰাণৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, ইলাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি সন্তানৰ মুখ দেখা নাছিল। তেওঁ‌লোকে অগস্ত্যৰ কাষ চাপে আৰু ঋষিয়ে দম্পতীহালৰ বাবে পুত্ৰ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ মিত্ৰ আৰু বৰুণক উৎসৰ্গিত এক যজ্ঞ সম্পন্ন কৰে। ৰীতি-নীতিৰ কিবা ত্ৰুটি, বা যথোপযুক্ত উছৰ্গা আগবঢ়োৱাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ বাবে, মিত্ৰ আৰু বৰুণে পুত্ৰৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকৰ কোলালৈ এগৰাকী কন্যা প্ৰেৰণ কৰে। কাহিনীৰ এক সংস্কৰণৰ মতে, ভুল স্তোত্ৰবোৰ সংশোধন কৰাৰ পিছত আৰু পুত্ৰক ইলা বুলি কোৱাৰ পিছত ইলাৰ লিংগৰ পৰিৱৰ্তন হয়। অন্য এক সংস্কৰণ অনুসৰি, শ্ৰদ্ধাই এজনী কন্যা সন্তানৰ কামনা কৰিছিল আৰু বশিষ্ঠই যজ্ঞৰ আহুতি দিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ ইচ্ছাক মানি লৈছিল। এনেদৰেই এজনী কন্যাৰ জন্ম হৈছিল। অৱশ্যে মনুৱে এটা পুত্ৰ বিচাৰিছিল আৰু সেয়েহে বশিষ্ঠই বিষ্ণুক তেওঁৰ জীয়েকৰ লিংগ সলনি কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। ইলাৰ নাম ৰখা হৈছিল সুধ্যোম্ন। ইলাক মনুৰ জ্যেষ্ঠ বা কনিষ্ঠ সন্তান বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মনুৰ সন্তান হিচাপে ইলাৰ নজন ভ্ৰাতৃ আছিল। ইয়াৰে ভিতৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য আছিল সূৰ্যবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ইক্ষাকু। মনুৰ পুত্ৰ হিচাপে ইলা হৈছে সূৰ্যদেৱতাৰ নাতি। বায়ু পুৰাণ আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত পোৱা আন এক বিৱৰণ অনুসৰি, ইলাই নাৰী হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নাৰী হৈয়েই জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
ঘৰ সংসাৰ (চলচ্চিত্ৰ)
ঘৰ সংসাৰ ১৯৮৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন পাৰিবাৰিক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰ আছিল ছবিখনৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল আৰ বি মেহতা আৰু এন পি এন নায়াৰ। ছবিখনে বাণিজ্যিক ভাৱে যথেষ্ট সফলতা লাভ‌ কৰিছিল।
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল বসন্ত-মাণিকে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পৃথিৱীৰ অসুখ
পৃথিৱীৰ অসুখ (Prithivir Oxukh) হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, গল্পকাৰ তথা ঔপন্যাসিক যোগেশ দাসৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি অসমীয়া ভাষাৰ গল্প সংকলন। ষোল্লটা গল্প সন্নিৱিষ্ট হোৱা এই গল্প সংকলনখনি ১৯৭৯ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। সংকলনটিৰ বাবে তেখেতে ১৯৮০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
গ্ৰন্থখনে ১৯৮০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
তামুলপুৰ জিলা
তামুলপুৰ জিলা (Tamulpur district) অসমৰ এখন জিলা। অসম কেবিনেটে বাক্সা জিলাৰ তামুলপুৰ মহকুমাক জিলালৈ উন্নীত কৰা প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে। ২০২২ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে তামুলপুৰক চৰকাৰীভাবে জিলালৈ উন্নীত কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ই বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত পঞ্চমখন জিলা। তামুলপুৰ জিলালৈ উন্নীত কৰাৰ লগে লগে অসমৰ মুঠ জিলাৰ সংখ্যা ৩৫ খন হয়। তামুলপুৰ জিলাৰ সদৰ হৈছে তামুলপুৰ। অসম প্ৰশাসনিকসেৱাৰ বিষয়া সীমান্ত কুমাৰ দাস তামুলপুৰ জিলাৰ প্ৰথম উপায়ুক্ত।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
তামুলপুৰ হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত ভাৰত-ভূটান সীমান্তৱৰ্তী এক অঞ্চল। ভূটানৰ পৰা বৈ অহা মটঙা আদি নদী তামুলপুৰ মাজমজীয়াৰে বৈ গৈ নামনিত নোনা নাম লৈ বৰলীয়া নদীত মিলিত হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত বিলীন হৈছে।
জন গাঁথনি
তামুলপুৰ মহকুমাটো অসমীয়া, বড়ো, ৰাভা, আদিবাসী, বঙালী, নেপালী অদিকে ধৰি প্ৰায় চৈধ্যটা জাতি-জনজাতিৰে পৰিপূৰ্ণ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:তামুলপুৰ জিলা
অনু আগা
অনু আগা (Anu Aga; জন্ম ১৯৪২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বিলিয়নাৰ, উদ্যোগী মহিলা, এগৰাকী সমাজকৰ্মী, ৰাজ্যসভাৰ মনোনীত সাংসদ। শক্তি আৰু পৰিৱেশ অভিযান্ত্ৰিকৰ কোম্পানী থাৰ্মেক্স লিমিটেডৰ অধ্যক্ষা হিচাপে তেখেতে ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আঠগৰাকী ধনাঢ্য ভাৰতীয় নাৰীৰ তালিকাত তেখেতে স্থানলাভ কৰিছিল। ২০০৭ চনত ফ'ৰ্বছ্ আলোচনীয়ে যুগুত কৰা 'ভাৰতৰ ৪০ গৰাকী প্ৰতিপত্তিশালী ব্যক্তি'ৰ তালিকাতো অনু আগাই স্থান লাভ কৰিছিল। ASSOCHAM (The Associated Chambers of Commerce of India)ৰ সৰ্বভাৰতীয় নাৰী গোটে তেখেতক 'দশকটোৰ সফল মুম্বাইৰ নাৰী' সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে।
থাৰ্মেক্সৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত, অনু আগাই সামাজিক কৰ্মত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। সামাজিক কৰ্মৰ বাবে ২০১০ চনত তেখেতক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মান যাঁচে। বৰ্তমান তেখেত 'ভাৰতৰ কাৰণে শিকোৱা' (Teach For India) অনুষ্ঠানটোৰ অধ্যক্ষা। ২০১২ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত তেখেত ৰাজ্যসভাৰ এগৰাকী সাংসদ হিচাপে মনোনীত হয়। মনোনীত কৰা ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকী হৈছে প্ৰতিভা পাটিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪২ চনৰ ৩ আগষ্টত এটা পাৰ্চী পৰিয়ালত অনু আগাৰ জন্ম হৈছিল। জন্মস্থান আছিল মুম্বাই। অনু আগাই মুম্বাইস্থিত চেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তাৰপিছত মুম্বাইৰে প্ৰসিদ্ধ টাটা সমাজ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা চিকিৎসা আৰু মনোবৈজ্ঞানিক সামাজিক কৰ্মত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেখেত এগৰাকী ফুলব্ৰাইট স্কলাৰো আছিল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত চাৰিমাহ অধ্যয়ন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
অনু আগাই ১৯৮৫ চনত থাৰ্মেক্সত যোগদান কৰে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ তেখেতে এইটো প্ৰতিষ্ঠানত মানৱ কল্যাণ বিভাগটোৰ গুৰু দায়িত্ব চম্ভালে। পতি ৰোহিণ্টন আগাৰ মৃত্যুৰ পাছত অনু আগা থাৰ্মেক্সৰ অধ্যক্ষাৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু ২০০৪ চনত সেই পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অনু আগাৰ পাছত তেখেতৰ জীয়েক মেহেৰ পুদুমজী সেই পদত বহে। অনু আগা প্ৰতিষ্ঠানটোৰ পৰিচালনা পৰিষদৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে আৰু ভিন্ন সামাজিক কৰ্মত জড়িত হৈ পৰে।
১৯৯০ চনত অনু আগাই "আকাংক্ষা" নামৰ এটা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। 'আকাংক্ষা' হৈছে এটা বেচৰকাৰী অলাভজনক সংস্থা যিয়ে মুম্বাইৰ বস্তি এলেকাত থকা দৰিদ্ৰ আৰু দুৰ্ভগীয়া শিশুক শিক্ষাদান কৰাৰ লগতে বৃত্তিমূলক সুবিধাৰ প্ৰদান কৰে। ২০০৮ চনত অনু আগাই 'ভাৰতৰ কাৰণে শিকোৱা' (Teach for India) প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰে। তেখেত ইয়াৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল আৰু বৰ্তমান অনু আগা এই অনুষ্ঠানটোৰ অধ্যক্ষা। ২০১২ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা পাটিলে অনু আগাক ৰাজ্য সভাৰ সাংসদৰূপে মনোনীত কৰে।
থাৰ্মেক্সৰ সামাজিক পদক্ষেপমূলক সংস্থা (Thermax Social Initiative Foundation,TSIS)ৰ লগতো অনু আগা ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। এই সংস্থাটোৱে "আকাংক্ষা" আৰু পৌৰ এলেকাৰ লগত সহযোগিতামূলকভাৱে নিম্ন-আয়বৰ্গীয় লোকৰ দুখনকৈ বিদ্যালয় তত্ত্বাৱধান কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
হাৰ্ভাৰ্ড বিজিনেছ স্কুলৰ স্নাতক ৰোহিণ্টন আগাৰ সৈতে অনু আগাৰ বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ হয়। কন্যা মেহেৰ আৰু ল'ৰা কুৰুষ তেওঁলোকৰ সন্তান। ১৯৯৬ চনত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ স্বামী ৰোহিণ্টন আগাৰ হঠাতে মৃত্যু ঘটে। তাৰ ঠিক এক-ডেৰ বছৰৰ পাছতেই তেওঁৰ পঁচিশ বছৰীয়া পুত্ৰ কুৰুষেও অকাল মৃত্যুক সাবটি লয়। বৰ্তমান তেখেত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুণেত বাস কৰে।
তেখেতৰ জীয়েক মেহেৰ পুদুমুজী হৈছে থাৰ্মেক্সৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষা। মাকে অৱসৰ লোৱাৰ পাছত ২০০৪ চনত মেহেৰ এই পদত বহে। লণ্ডনৰ ইম্পিৰিয়েল বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা কলেজৰ পৰা মেহেৰে ৰাসায়নিক অভিযান্ত্ৰিকত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈ ১৯৯০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত থাৰ্মেক্সত যোগদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
হিপ্পোলাইট পিক্সি
হিপ্পোলাইট পিক্সি (en-Hippolyte Pixii) (১৮০৮-১৮৩৫) আছিল পেৰিছ, ফ্ৰান্সৰ এগৰাকী সঁজুলি-নিৰ্মাতা আৰু অভিযন্তা৷ ১৮৩২ চনত তেওঁ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহচালিত প্ৰথমটো বৈদ্যুতিক জেনেৰেটৰৰ আৰ্হি সাজি উলিয়ায়৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ মাইকেল ফাৰাডেৰ বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় আৱেশৰ তত্ত্ব ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ পিক্সিৰ সঁজুলিটো আছিল এটা ঘূৰ্ণনশীল চুম্বক৷ চুম্বকটো এটা হস্ত ক্ৰেংকেৰে (Hand Crank Mechanism) কাৰ্যক্ষম কৰা হৈছিল, য'ত চুম্বকৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ মেৰু দুটা লোহাৰ কুণ্ডলীৰ ক'ৰৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ গৈছিল৷ প্ৰতিটো মেৰু কুণ্ডলীৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ যাওঁতে এটা বৈদ্যুতিক স্পন্দনৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ পিক্সিয়ে উদ্ভাৱন কৰিছিল যে, কুণ্ডলীৰ দক্ষিণ মেৰুৰ পৰা উত্তৰ মেৰুলৈ আহোঁতে বিদ্যুতৰ দিশৰ সলনি হয়৷ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত, আণ্ড্ৰে মেৰি এম্পিয়েৰৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী পিক্সিয়ে কমুটেটৰ নামৰ সঁজুলিটোৰ ব্যৱহাৰ কৰি সঁজুলিটোৰ পৰা একমুখী প্ৰৱাহো উৎপাদন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ সেইসময়ত পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহতকৈ একমুখী প্ৰৱাহকহে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছিল৷ যদিও পিক্সিয়ে বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় আৱেশৰ বিষয়টো সুগভীৰভাৱে বুজি পোৱা নাছিল, তথাপিও তেওঁ সজা সঁজুলিটোৱে পৰৱৰ্তী সময়ত কিছুমান উন্নত সঁজুলি নিৰ্মাণৰ বাবে বাট মোকলাই দিলে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী: বিজ্ঞান শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক শক্তি শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী: বিদ্যুৎ শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰী
"ভাৰতীয় ফুটবলৰ পিতৃ" নামেৰেও পৰিচিত নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰী কলিকতাৰ হৰে স্কুলত সহপাঠীসকলক এই খেলবিধৰ পৰিচয় দি প্ৰথম ভাৰতীয় ফুটবল সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰা ভাৰতীয় ফুটবল ব্যক্তিত্ব আছিল। ১৮৬৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত ভাৰতৰ কলকাতাত প্ৰখ্যাত সৰ্বাধিকাৰী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ আছিল অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ সময়ত সেৱা আগবঢ়াইছিল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হোৱা ছাৰ দেৱ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীকে ধৰি সৰ্বাধিকাৰীৰ সাতজন ভাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলকাতা বৰ্তমানৰ কলকাতাত প্ৰখ্যাত সৰ্বাধিকাৰী পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ ব্ৰিগেডিয়াৰ ৰায় বাহাদুৰ ডাঃ সূৰ্য্য কুমাৰ সৰ্বাধিকাৰী, যিজন ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহ বা ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ সময়ত সেৱা আগবঢ়োৱা এজন অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ আছিল। পঞ্চদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে দিল্লীৰ সাম্ৰাজ্যিক আদালতে "সৰ্বাধিকাৰী" নামেৰে বংশগত উপাধিৰে উৰিষ্যা প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়া চোয়াৰ সুৰেশ্বৰ বসুৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল সৰ্বাধিকাৰী পৰিয়াল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হোৱা ছাৰ দেৱ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীকে ধৰি সৰ্বাধিকাৰীৰ সাতজন ভাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছিল।
ফুটবল কেৰিয়াৰ আৰু অৱদান
নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীক "ভাৰতীয় ফুটবলৰ পিতৃ" বুলি জনা যায় কাৰণ তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় ফুটবল সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। কলিকতা এফ চিৰ খেলপথাৰত ব্ৰিটিছ সৈন্যই খেল খেলা পৰ্যবেক্ষণ কৰি তেওঁ খেল শিকিছিল। বন্ধু-বান্ধৱীক খেলখনৰ বিষয়ে পতিয়ন নিয়াই ব’বজাৰৰ মেছৰ্ছ মেণ্টন এণ্ড কোম্পানীৰ পৰা এটা বল কিনিলে। ইয়াৰ পিছত সৰ্বাধিকাৰীয়ে ১৮৮০ চনত কলিকতাত এক ধাৰাবাহিক ক্ৰীড়া ক্লাব গঠন কৰে, প্ৰথম কেইটাৰ ভিতৰত এটা হ’ল ১৮৮৪ চনত ৱেলিংটন ক্লাব। ভাৰতৰ প্ৰথম ফুটবল প্ৰশিক্ষক দুখিৰাম মজুমদাৰেও নিজৰ ক্লাবৰ হৈ খেলিছিল।
লিগেচি আৰু স্বীকৃতি
ভাৰতীয় ফুটবললৈ নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীৰ অৱদান অসীম। তেখেতক "ভাৰতীয় ফুটবলৰ পিতৃ" বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ভাৰতীয় ফুটবল ইতিহাসৰ এজন বিখ্যাত ব্যক্তি। ভাৰতত ফুটবলৰ প্ৰচাৰ আৰু বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কামক সমগ্ৰ দেশৰ ফুটবল অনুৰাগীসকলে স্বীকৃতি আৰু উদযাপন কৰিছে।
মৃত্যু আৰু স্মৃতি
১৯৪০ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত ৭০ বছৰ বয়সত নগেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বাধিকাৰীৰ মৃত্যু হয়।
পাণ্ডৱ
পাণ্ডৱ (पाण्डव) হৈছে দীৰ্ঘতম হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ, যিসকলে কুৰুক্ষেত্ৰত হস্তিনাপুৰৰ সিংহাসনৰ বাবে সিহঁতৰ ভাই কৌৰৱসকলৰ বিৰুদ্ধে মহাভাৰত যুদ্ধ কৰিছিল। যাক কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হয়৷ তেওঁলোকৰ নাম- যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুন, নকুল আৰু সহদেৱ। তেওঁলোক হস্তিনাপুৰৰ ৰজা পাণ্ডু আৰু তেওঁৰ দুই পত্নী কুন্তী আৰু মাদ্ৰীৰ পুত্ৰ আছিল। পাঁচ পাণ্ডৱৰ পত্নী আছিল দ্ৰৌপদী; ইয়াৰোপৰি যুধিষ্ঠিৰৰ আৰু এগৰাকী পত্নী আছিল দেৱীকা, ভীমৰ আৰু দুগৰাকী পত্নী আছিল ভালন্ধৰা আৰু হিড়িম্বী; অৰ্জুনৰ আৰু ৩ গৰাকী পত্নী আছিল, নাম উলূপী, চিত্ৰাংগদা আৰু সুভদ্ৰা।
ব্যুৎপত্তি
'পাণ্ডৱ' শব্দটি 'পাণ্ডু' শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল “পাণ্ডুৰ বংশধৰ।” পাণ্ডৱৰ বিশেষণসমূহ হ’ল-
৩১ ডিচেম্বৰ
৩১ ডিচেম্বৰ দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৩৬৫ তম (অধিবৰ্ষত ৩৬৬ তম) দিন। এই দিনটো বছৰৰ শেষ দিন। এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডিচেম্বৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ধুন্দুলীফেঁটী সাপ
ধুন্দুলী ফেঁটী (radiated ratsnake, copperhead rat snake বা copper-headed trinket snake) হৈছে কলুব্ৰিডি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ বিষহীন সাপৰ প্ৰজাতি। ফেঁটীসাপৰ দৰে ফেঁট তুলি ই শত্ৰুৰ ফালে খেদা মাৰি আহে। কৃষকৰ বন্ধু সদৃশ এই সাপ সমগ্ৰ মানৱজাতিৰ বাবে উপকাৰী, কাৰণ ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য হৈছে নিগনি।
প্ৰকৃতি
ধুন্দুলী ফেঁটী সাধাৰণতে অতি আক্ৰমাণাত্মক প্ৰক়তিৰ। ইহঁতে নিজকে সুৰক্ষিত কৰাৰ সামৰ্থ্যৰ প্ৰতি অতি আত্মবিশ্বাসী। ফেঁটী আৰু অন্যান্য বিষধৰ সাপ ধৰিব বিচৰাসকলৰ বাবেও ইহঁত এক ভাল প্ৰশিক্ষক সৰ্প।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাপ
যোগেশ্বৰ সিংহ
স্বৰ্গদেউ যোগেশ্বৰ সিংহ ১৭৪৩ শকৰ ১২ আঘোণত অসমৰ ৰজা হৈছিল। এওৰ ৰাজত্বকালতে অসমত 'মানৰ দিন' চলিছিল।
বেগম ৰোকেয়া
ৰোকেয়া সাখাৱাত হোচেইন (Rokeya Sakhawat Hossain; ৯ ডিচেম্বৰ ১৮৮০- ৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩২) ব্ৰিটিছ ভাৰতত (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত) জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী নাৰীবাদী চিন্তাবিদ, শিক্ষাবিদ তথা সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ নাৰী জাগৰণৰ অগ্ৰদূত বুলি গণ্য কৰা হয়। যুক্তিবাদী জীৱ হিচাপে পুৰুষ আৰু নাৰীৰ সমাধিকাৰৰ হকে তেওঁ মাত মাতিছিল। তেওঁৰ মতে শিক্ষাৰ অভাৱেই নাৰীৰ দয়নীয় আৰ্থিক অৱস্থাৰ বাবে দায়ী।
পাৰিবাৰিক জীৱন
ৰোকেয়া খাতুনৰ জন্ম ১৮৮০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ৰংপুৰ জিলা পায়ৰাবন্দ গাঁৱত (বৰ্তমান বাংলাদেশত) হৈছিল। তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষে মোগল যুগত সামৰিক আৰু ন্যায়িক সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ দেউতাক জহিৰুদ্দিন মহম্মদ আবু আলি হায়দৰ সাবেৰ এজন জমিদাৰ আৰু বহু ভাষাত দক্ষতা থকা এজন বুদ্ধিজীৱী আছিল। দেউতাকে চাৰিজনী বিয়া কৰাইছিল। ৰোকেয়াৰ মাক আছিল ৰাহাতুন্নেচা।
সাহিত্য কৰ্ম
১৮৯৮ চনত বিহাৰৰ ভাগলপুৰৰ নিবাসী উৰ্দুভাষী সাখাৱত হুছেইনৰ লগত তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। সাখাৱত আছিল ডেপুটি মেজিষ্ট্ৰেট, তদুপৰি তেওঁ আছিল সমাজ সচেতন, কু-সংস্কাৰমুক্ত আৰু প্ৰগতিশীল দৃষ্টিভঙ্গীসম্পন্ন। উদাৰ আৰু মুক্তমনা স্বামীৰ সংস্পৰ্শত তেওঁ দেশী-বিদেশী লেখকসকলৰ ৰচনাৰ সৈতে নিবিড়ভাবে পৰিচিত হোৱাৰ সুযোগ পায় আৰু ক্ৰমশঃ ইংৰাজী ভাষাত দক্ষতা অৰ্জন কৰে। কিন্তু ৰোকেয়াৰ বিবাহিত জীৱন দীৰ্ঘস্থায়ী নহ’ল। ১৯০৯ চনত ৩ মেত সাখাৱত হুছেইনৰ মৃত্যু হয়। ইতিপূৰ্বে তেওঁৰ দুটি কন্যা সন্তানো অকালত মৃত্যু হয়।
সাংগঠনিক কৰ্মকাণ্ড
স্বামীৰ মৃত্যৰু পিছত নিসঙ্গ ৰোকেয়া নাৰীশিক্ষা বিস্তাৰ আৰু সমাজসেৱাত আত্মনিয়োগ কৰে। ১৯০৯ চনৰ ১ অক্টোবৰত স্বামীৰ ধনেৰে ভাগলপুৰত পাঁচজনী ছাত্ৰীৰে সাখাৱত মেমোৰিয়েল গাৰ্লচ্ স্কুল স্থাপন কৰে। কিন্তু পাৰিবাৰিক কাৰণত তেওঁ ভাগলপুৰ এৰি কলকাতাত বসবাস কৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯১১ চনৰ ১৬ মাৰ্চত কলকাতাৰ ১৩ নম্বৰ ৱালিউল্লাহ লেনৰ এটা ঘৰত মাত্ৰ ৮জনী ছাত্ৰীৰে নতুনকৈ সাখাৱত মেমোৰিয়েল গাৰ্লচ্ স্কুল স্থাপন কৰে। ১৯১৬ চনৰ ভিতৰত ছাত্ৰীৰ সংখ্যাই ১০০ পাৰ হৈ যায়। স্কুল পৰিচালনা আৰু সাহিত্যচৰ্চাৰ সমান্তৰালকৈ নিজকে সাংগঠনিক আৰু সামাজিক কৰ্মকাণ্ডৰ সৈতে নিজকে জড়িত কৰি ৰাখে। ১৯১৬ চনত তেওঁ মহিলা সংগঠন আঞ্জুমা-এ খাৱাতি-এ ইছলাম প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯২৬ চনত কলকাতাত অনুষ্ঠিত বঙ্গৰ নাৰী শিক্ষা বিষয়ক সন্মিলনত তেওঁ সভাপতিত্ব কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰীবাদী
অসমীয়া লোক কবিতা
লোক কবিতা হৈছে লোক সাহিত্যৰ এটা বিশিষ্ট শাখা৷ ছন্দ-অলংকাৰ আৰু ব্যংগ-ব্যঞ্জনাৰে মাধুৰ্য মণ্ডিত লোক সাহিত্যসমূহকেই লোক কবিতা আখ্যা দিয়া হয়৷ লোক কবিতাবোৰ মৌখিকভাৱে প্ৰচলিত হৈ আহিছে। অসমীয়া প্ৰায়বোৰ লোক কবিতাৰেই এক সাংগীতিক মাৰ্ধূয আৰু সুৰীয়া লহৰ দেখা যায় আৰু সৰহ সংখ্যক লোক কবিতাকেই গীত বা নাম হিচাপে গোৱা কৰা হয়৷ সেয়ে ড॰ সত্যেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাই অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত নামৰ গ্ৰন্থত লোকগীত বুলি লোক কবিতাবিলাকৰে আলোচনা কৰিছে৷
অসমীয়া লোক কবিতাৰ বৈশিষ্ট্য
অসমীয়া লোক কবিতাৰ সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যবোৰ হৈছে অনাড়ম্বৰ সৰল ভাষা, ঘৰুৱা চিত্ৰৰ সমাহাৰ, আঞ্চলিক প্ৰকাশভংগী, ভাবৰ মুকলি প্ৰকাশ, সৰল বিশ্বাস আৰু অলৌকিকতাৰ প্ৰকাশ৷ লোক কবিতাবোৰৰ ভাব আৰু ভাষা শৃংখলিত নহয়, সাৱলীল আৰু উন্মুক্তহে৷ লোক কবিতাবোৰত চহা লোকৰ সমাজ-জীৱন আৰু ব্যক্তি-জীৱনৰ মুক্ত প্ৰকাশ ঘটে অকৃত্ৰিমভাৱে৷ তথাপিও ইয়াত সামূহিক জীৱনৰ আশা-আকাংক্ষাৰ প্ৰকাশহে সৰহ৷ লোক কবিতাবোৰ ছন্দোবদ্ধ আৰু ইয়াত অলংকাৰৰ প্ৰয়োভৰ দেখা যায়৷ লোক কবিতাবোৰত ছন্দ বা সুৰৰ লয় ৰাখিবৰ বাবে স্থান বিশেষে মূল ভাবৰ লগত সংগতি থকা বা নথকা একোফাঁকি গৌণ পদ ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰায়বোৰ কবিতাতে দেখা যায়।
অসমীয়া লোক কবিতাৰ শ্ৰেণীবিভাজন
অসমীয়া লোক কবিতাবোৰক ড॰ সত্যেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাই তিনিটা ভাগত ভাগ কৰি আলোচনা কৰিছে– অন্যহাতে ড॰ প্ৰবীণ শইকীয়াই পৰিৱেশনৰ উপলক্ষ অনুসৰি লোক কবিতাসমূহক দুটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰাৰহে পোষকতা কৰিছে–
অনুষ্ঠানমূলক লোক কবিতা
উৎসৱ পাৰ্বণ আদি নিৰ্দিষ্ট উপলক্ষত সুৰসংগত কৰি আনুষ্ঠানিকভাৱে পৰিৱেশন কৰা লোক কবিতাসমূহেই অনুষ্ঠানমূলক লোক কবিতা৷ যেনে– বিবাহ উপলক্ষে গোৱা বিয়ানাম, বিহুত গোৱা বিহুনাম, আই সকাম উপলক্ষে গোৱা আইনাম, দিহানাম আদি৷ এই অনুষ্ঠানমূলক লোক কবিতাসমূহৰ ভিতৰত যিবোৰ ধৰ্মীয় উপলক্ষত ধৰ্মীয় বিষয়ৰ কথা সম্বলিত লোক কবিতা সেইবোৰেই অনুষ্ঠানমূলক ধৰ্মীয় ধাৰাৰ লোক কবিতা৷ উদাহৰণস্বৰূপে– আইনাম, লখিমী সবাহৰ নাম, অপেছৰা বা অপেছৰী সবাহৰ নাম, হাইদাং গীত আদি৷
লখিমী সবাহৰ নাম
ধন-ধানৰ অধিষ্ঠাত্ৰী লক্ষ্মীদেৱীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ অসমীয়া ৰাইজে পতা মাংগলিক অনুষ্ঠান ‘লখিমী সবাহ’ত গোৱা স্তুতি-প্ৰাৰ্থনামূলক গীতসমূহকে লখিমী সবাহৰ গীত হিচাপে জনা যায়৷ যেনে– ‘হাবিতে কান্দিলে শৰে কি হৰিণা জাৰণিত কান্দিলে কুলি৷ পথাৰৰ মাজতে কান্দেনো লক্ষ্মী আই আনোগৈ মূৰতে তুলি৷৷’
অপেছৰা বা অপেছৰী সবাহৰ নাম
অজান কাৰণত বা কোনো ৰোগ ব্যাধিৰ লক্ষণ নেদেখাকৈ সৰু ল’ৰা ছোৱালীৰ শৰীৰ শুকাই খীনাই গ’লে বা কিশোৰীৰ উপযুক্ত বয়সত পুষ্পিতা নহ’লে অপেছৰা বা অপেছৰীৰ দোষ বুলি বিশ্বাস কৰি অপেছৰা বা অপেছৰীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ পতা সবাহত গোৱা স্তুতি-প্ৰাৰ্থনামূলক গীত বা লোক কবিতাসমূহেই হ’ল অপেছৰা বা অপেছৰী সবাহৰ নাম৷ যেনে– ‘ফুলৰে আসনে ফুলৰে বসনে এ আই ৰভাতল আমোলমোলায়৷ আই অপেছৰী ফুলাম পাখি মেলি ডেও দি পূজালৈ যায়৷৷’
হাইদাং গীত
সোণোৱাল কছাৰী লোকসকলৰ ধৰ্মীয় বিশেষত্বপূৰ্ণ এবিধ গীত হ’ল হাইদাং গীত৷ হাইদাং গীত বাথৌ পূজাত পৰিবেশন কৰা হয়৷ যেনে– ‘হা-ই-অ’হ’ নমো নাৰায়ণ হা-ই-অ’হ’ পিথবী হেনো সৃজাইছে হা-ই-অ’হ’ আকাশ হেনো সৃজাইছে...’ আকৌ ধৰ্মীয় গণ্ডীৰ বাহিৰৰ কিছুমান অনুষ্ঠানমূলক লোক কবিতাও আছে, সেইবোৰেই হৈছে অনুষ্ঠানমূলক ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ধাৰাৰ লোক কবিতা৷ উদাহৰণস্বৰূপে– বিহুনাম, বিয়ানাম, ভেকুলী বিয়াৰ নাম, মহোহো গীত আদি৷
বিয়ানাম
বিবাহ অনুষ্ঠান উপলক্ষে মহিলাসকলে পৰিবেশন কৰা সুৰীয়া লোকগীতসমূহেই হৈছে বিয়ানাম৷ যেনে– ‘কাষে ঘট লোৱা ৰাধা মাথে লোৱা মালা যমুনালৈ যাব লাগে নকৰিবা হেলা৷’
বিহুনাম
বিহুনাম অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান৷ ব’হাগৰ বিহুটিত আনন্দ প্ৰকাশ কৰি হুঁচৰি গাই গৃহস্থৰ কুশল কামনা কৰোঁতে ঢোল, পেঁপা, টকা, গগণা বজাই নাচি-বাগি গোৱা নামবোৰকে বিহুনাম আখ্যা দিয়া হয়৷ যেনে– বিহুটি এনুৱা বিহুটি তেনুৱা
বিহুটি আলাসৰ লাৰু,
ব্ৰহ্মা বিষ্ণুৱে বিহুগীত স্ৰজিলে
নকৰি কেনেকৈ পাৰোঁ।
ভেকুলী বিয়াৰ নাম
বহুদিন খৰাং হ’লে বৰষুণ দিবৰ বাবে অসমীয়া ৰাইজে ভেকুলী বিয়া পাতে৷ ভেকুলী বিয়াত গোৱা নামবোৰো অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ অন্যতম এক উপাদান৷ ভেকুলী বিয়া নামৰ উদাহৰণ– ‘অ মন তৰা