cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৰবীন্দ্ৰ জৈন
ৰবীন্দ্ৰ জৈন (Ravindra Jain, रवीन्द्र जैन, ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৪ – ৯ অক্টোবৰ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ, নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। ১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা তেওঁ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁ কম্পোজ কৰা জনপ্ৰিয় ছবিসমূহ হৈছে- 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ' (১৯৭৪), 'গীত গাতা চল' (১৯৭৫), 'চিচোৰ' (১৯৭৬) আৰু 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে' (১৯৭৮)। তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ৰ লগতে হিন্দু মহাকাব্য ভিত্তিক বহুতো চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি শ্ব’ৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল। কলাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০১৫ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ৰবীন্দ্ৰ জৈন ১৯৮৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত পণ্ডিত ইন্দ্ৰমণি জৈন আৰু কিৰণ জৈনৰ সাত পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ তৃতীয় সন্তান হিচাবে অন্ধ হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ জৈন সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল সংস্কৃত পণ্ডিত আৰু তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী গৃহকৰ্মী।
তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰতিভা দেখি তেওঁক জি.এল. জৈন, জনাৰ্দন শৰ্মা আৰু নাথু ৰামৰ দৰে প্ৰবীণসকলৰ কাষলৈ সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল। কম বয়সতেই তেওঁ মন্দিৰত ভজন গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ কাম কৰাৰ ভিতৰত 'সদাগৰ', 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ', 'চিচোৰ', 'গীত গাতা চল', 'ফাকিৰ', 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে', 'দুলহন ৱহী জো পিয়া মন ভায়ে', 'পহলী', 'দো জাসুশ' 'পতি পত্নী ঔৰ ৱহ', 'ইনসফ কা তাৰজু', 'নদীয়া কে পাৰ', 'ৰাম তেৰী গংগা মৈলী' আৰু 'হেন্না'।  তেওঁ ব্যাপকভাৱে য়েচু দাস আৰু হেমলতাক তেওঁৰ গীতসমূহ গাবলৈ দিছিল। তেওঁ বঙালী আৰু মালয়ালমৰ লগতে বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত বহুতো ধৰ্মীয় এলবাম ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বহুকেইটা টেলিভিচন ধাৰাবাহিকৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল। ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণৰ বাবে তেওঁ সংগীতত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ উঠে।
টেলিভিচনত তেওঁৰ কেইটামান জনপ্ৰিয় ৰচনা হ’ল- 'শ্ৰী কৃষ্ণ', 'আলিফ লায়লা', 'জয় গংগা মাইয়া', 'জয় মহালক্ষ্মী', 'শ্ৰী ব্ৰহ্মা বিষ্ণু মহেশ', 'সাই বাবা', 'জয় মা দুৰ্গা', 'জয় হনুমান' আৰু 'মহাকাব্য মহাভাৰত'।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰবীন্দ্ৰ জৈন দিব্যা জৈনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যাৰ সৈতে তেওঁৰ এটি পুত্ৰ সন্তান হয়। একাধিক অংগ বিকলৰ ফলত ২০১৩ চনৰ ৯ অক্টোবৰত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷
বঁটা
তেওঁ কলাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০১৫ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৫ চনত 'ৰাম তেৰী গংগা মৈলী'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰ জৈন ভাৰতীয় সংগীতত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে আৰু বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
উত্তৰাধিকাৰ
প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কৈছিল: “তেওঁৰ বহুমুখী সংগীত আৰু সংগ্ৰামী প্ৰতিভাৰ বাবে তেওঁক স্মৰণ কৰা হ’ব।” (“He will be remembered for his versatile music and fighting spirit.”)
বিদ্যুৎ
বিদ্যুৎ (Electricity) হৈছে শক্তিৰ এটি প্ৰকাৰ বা ৰূপ। বিদ্যুতক ভিন্ন ধৰণৰ শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাৰ লগতে আন ভিন্ন প্ৰকাৰৰ শক্তিৰ পৰা বিদ্যুৎ পাব পৰা যায়। পদাৰ্থৰ পাৰমাণৱিক গঠনত যি ঋণাত্মক আধান বিশিষ্ট ইলেক্ট্ৰন আছে, সেইবোৰক বিভিন্ন উপায়েৰে উত্তেজিত কৰিলে বা সেইবোৰৰ সংখ্যাৰ পৰিবৰ্তন ঘটালে বিদ্যুৎ শক্তিৰ উদ্ভৱ হয়।
প্ৰকাৰ
বিদ্যুৎ শক্তিক বিশেষ ব্যৱস্থাৰে কোনো পদাৰ্থৰ মাজত স্থিৰভাৱে ৰাখিলে তাক স্থিৰ বিদ্যুৎ বুলি জনা যায়। যেতিয়া ইয়াক কোনো বিদ্যুৎ পৰিবাহী ধাতৱ তাৰৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবাহিত কৰা হ্য়্, তেতিয়া তাক চল বিদ্যুৎ বোলে। ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত চল বিদ্যুতৰহে প্ৰয়োগ অধিক সেইবাবেই বিদ্যুৎ বুলিলে সাধাৰণতে চল বিদ্যুতকে জনা যায়। আনহাতেদি চল বিদ্যুৎ দুই প্ৰকাৰৰ - পোনপটীয়া বিদ্যুৎ (ডি.চি.) আৰু পৰিবৰ্ত্তনশীল বিদ্যুৎ (এ.চি.)।
ইতিহাস
১৯শ শতিকাৰ পৰাই বিদ্যুৎ বৈজ্ঞানিক সমাজৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। ভাৰ্শ্বৰিয়াম (এবিধ যন্ত্ৰ যি স্থৈতিকভাৱে আধানিত বস্তুৰ উপস্থিতি ধৰা পেলাই ) উদ্ভাৱন কৰা ৱিলিয়াম জিলবাৰ্টক বিশ্বৰ প্ৰথমজন বৈদ্যুতিক অভিযন্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। চুম্বকত্ব আৰু স্থিৰ-বিদ্যুতৰ মাজত পাৰ্থক্য দাঙি ধৰা তেৱেই হৈছে প্ৰথমজন ব্যক্তি। ১৭৭৫ চনত এলেছেন্দ্ৰ' ভ'ল্টাই ইলেক্ট্ৰ'ফ'ৰাচ (স্থিৰ আধান উতপাদন কৰা এবিধ যন্ত্ৰ) উদ্ভাৱন কৰে আৰু ১৮০০ চনত ভ'ল্টাই ভ'ল্টায়িক পাইল উদ্ভাৱন কৰে যি বৈদ্যুতিক বেটাৰীৰ উত্তৰসূৰী আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
গিলবাৰ্টছন চাংমা
গিলবাৰ্টছন চাংমা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ফুটবল খেলুৱৈ।
খেলুৱৈ জীৱন
দশম শ্ৰেণীতে শিক্ষা সামৰি গিলবাৰ্টছন চাংমাই ১৯৭১ চনত পুলিচ কনিষ্টবল হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। এই সময়ছোৱাতে তেওঁ অসম পুলিচৰ ফুটবল দলত যোগদান কৰি তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। তেওঁ ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈ অসম পুলিচ দলৰ অধিনায়ক দায়িত্ব পালন কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত
১৯৭৩ চনত তেওঁ কেৰালাৰ কোচিত অনুষ্ঠিত ফুটবল টুৰ্ণামেণ্টত ৰাজ্যিক দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। পৰৱৰ্ত্তীকালত গিলবাৰ্টছন চাংমাই ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈ মুঠতে সাতবাৰ সন্তোষ ট্ৰফী ছিনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৭৮ চনলৈ ৰাজ্যিক দলৰ অধিনায়কৰ দায়িত্ব লয়।
তদুপৰি গিলবাৰ্টছন চাংমাই অসম পুলিচৰ হৈ বৰদলৈ ট্ৰফী, এ টি পি এ শ্বিল্ড, কেপ্টেইন এন এম গুপ্তা ট্ৰফী লাভ কৰে। ১৯৮১ চনৰ তেওঁ সন্তোষ ট্ৰফীৰ চেম্পিয়ন হয়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত
১৯৭৫ চনত গিলবাৰ্টছন চাংমাই ইণ্ডোনেছিয়া আৰু মালয়েছিয়াত প্ৰদৰ্শনীমূলক খেলত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
অৱসৰ গ্ৰহণ
১৯৮৫ চনত গিলবাৰ্টছন চাংমাই যোৰহাটত নাগালেণ্ড পুলিচৰ বিপক্ষে জীৱনৰ অন্তিমখন খেলত ভাগ লয়।
জগমোহন কৌৰ
জগমোহন কৌৰ (১৬ এপ্ৰিল ১৯৪৮ – ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৯৭) এগৰাকী পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেখেত 'বাপু ভে এড হুনি আইন', 'ঘৰা ৱাজদা, ঘড়োলি ৱাজদীৰ' নিচিনা গীতৰ বাবে পৰিচিত।
গিলবাৰ্টছন চাংমা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ‎ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জগমোহন কৌৰ
পেচা
তেখেত তেওঁৰ পতী, কণ্ঠশিল্পী কে দীপৰ লগত ষ্টুডিঅ’ত গৈছিল আৰু এই দুয়োজনে তেওঁলকৰ কৌতুক চৰিত্ৰ 'মাই মোহনো' আৰু 'পোস্তিৰ' বাবে সুপৰিচিত হৈছিল। দুয়োজনৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য গীত 'পুড়না'। তেখেত 'দাজ' (১৯৭৬), 'মতিয়াৰ' (১৯৭৯) আৰু 'দুশমণি দি এজ' (১৯৯০)-ৰ নিচিনা কিছুমান পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰিত অভিনয় কৰিছিল। তেখেত 'সুখী পৰিবাৰ' (১৯৮০) আৰু 'দো জাতিয়া' সহ আৰু বহুতৰ প্ৰতি প্লেবেক গায়িকা হিচাপে পৰিচিত।
জীৱন
কৌৰ ১৯৪৮ চনৰ ১৬ এপ্ৰিল পঞ্জাবৰ পাঠানকোটত জন্ম হয়। পিতা 'গুৰবচন সিং কং' আৰু মাক 'প্ৰকাশ কৌৰ কং'। তেখেত তেওঁৰ জন্ম গাওঁ 'বুৰ মাজৰা' (বৰ্তমানত ৰোপা জিলা) আৰু তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গাঁৱৰ স্কুলৰ পৰা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেত 'খালচা উচ্চ বিদ্যালয়', কুৰালিয়াণ্ডৰ পিছত আকৌ প্ৰশিক্ষণ স্কুল, 'খাৰাৰত' যোগদান কৰে আৰু জে.বি.টি. আৰু চণ্ডীগড়ৰ ওচৰত মণি মাজৰাত শিক্ষক হিচাপেও কাম কৰিছে।
পিছত, 'কানৱাৰ এচ মহিন্দৰ সিং বেদীৰ' পৰা সংগীত শিকিছিল, তেখেত চাকৰি এৰি গীত গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল।
কলকাতাৰ এখন প্ৰ’গ্ৰামত তেখেত কণ্ঠশিল্পী কে দীপৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছিল। তেওঁলক তেওঁলকৰ নিজস্ব দল গঠন কৰিছিল আৰু পিছত ১৯৭১ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত বিবাহ কৰে; যিটো আছিল প্ৰেমৰ বিবাহ। এই দম্পতীৰ এগৰোকী জীয়েক আছে, নাম "বিলি" গুৰপ্ৰীত কৌৰ মদা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
ঢেকীয়া
ঢেকীয়া বা ঢেকীয়া শাক (বৈজ্ঞানিক নাম: Diplazium esculentum) খাদ্য হিচাপে ব্যৱহৃত এবিধ উদ্ভিদ। এচিয়া আৰু ওচেনিয়াত এই উদ্ভিদ পোৱা যায়। সম্ভৱতঃ ই সৰ্বাধিক গ্ৰহণীয় ঢেকীয়াজাতীয় উদ্ভিদ।
বিৱৰণ
ঢেকীয়া প্ৰায় ৫০ চে.মি. ওখ ওপৰলৈ উঠি অহা কাণ্ডযুক্ত আৰু প্ৰায় ১ মিলিমিটাৰ দীঘল বাকলিৰে আবৃত এবিধ বহুবৰ্ষজীৱী উদ্ভিদ। ইয়াৰ দীঘল বাদামী ৰঙৰ ডাল থাকে আৰু ডালৰ গুৰি ক’লা তথা চুটি খোলাৰে আবৃত। ডালটোৰ দৈৰ্ঘ্য ১.৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে আৰু ইয়াত সংযুক্ত পাতবোৰ প্ৰায় ৮ চে.মি. দীঘল আৰু ২ চে.মি. বহল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:অপুষ্পক উদ্ভিদ
প্ৰদীপ হাজৰিকা
ড॰ প্ৰদীপ হাজৰিকা অসমীয়া সাহিত্যৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী সাহিত্যিক। একাধাৰে গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, শিক্ষাবিদ, সাহিত্য সমালোচক আৰু সু-বক্তা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫১ চনৰ ৫ জুলাইত বৰ্তমানৰ চৰাইদেউ জিলাৰ মাহমৰা মৌজাৰ কচুমাৰি গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ আছিল মিনাৰাম হাজৰিকা আৰু মাতৃ আছিল প্ৰেমলতা হাজৰিকা। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি ২০১৯ চনত নগাঁওস্থিত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
লেখক : প্ৰণিতা কাকতী
শিক্ষা
কচুমাৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰা প্ৰদীপ হাজৰিকাই পৰৱৰ্তী সময়ত কচুমাৰি মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ প্ৰাথমিক, কচুমাৰি বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত, মৰাণ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক, মৰাণ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৮১ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰায়ভেটকৈ পৰীক্ষা দি অসমীয়া বিভাগত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত অধ্যাপক লীলা গগৈৰ তত্ত্বাৱধানত ১৯৮৮ চনত এম.ফিল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০১ চনত হাজৰিকাই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ তত্ত্বাৱধানত ‘অসম বুৰঞ্জীৰ পটভূমিত ৰচিত অসমীয়া নাটকঃ এক সমীক্ষাত্মক অধ্যয়ন’ শীৰ্ষক গৱেষণা গ্ৰন্থৰ বাবে পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্ম জীৱন
প্ৰদীপ চন্দ্ৰ হাজৰিকাই কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি ঘটাই ১৯৭১ চনত দৈনিক জনমভূমি কাকতৰ যোৰহাট সংস্কৰণৰ উপ-সম্পাদক হিচাপে। কচুমাৰি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত তেওঁ প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে ১৯৭৪ চনত। ১৯৭৫ চনত অসম চৰকাৰৰ সমবায় বিভাগৰ চাকৰিত যোগদান দিয়াৰ পিছত তেওঁ এই চাকৰি এৰি ১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ত, যোৰহাটত প্ৰকাশন সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ১৯৮৬ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈকে মৰাণ মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপনা কাৰ্যত ব্ৰতী হয়৷ তাৰ পিছতে তেওঁ ৰাজগড় মহাবিদ্যালয়ত ২০১১ চনত অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰে। হাজৰিকাই নগাঁওস্থিত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত ২০১৬ চনত মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ২০১৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
৩. তথ্যদাতা ব্যক্তি :
৪. হিৰণ্য কুমাৰ বৰা, গৱেষক, অসমীয়া বিভাগ, অসম বিশ্ব বিদ্যালয় শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
স্কন্দমাতা
স্কন্দমাতা (स्कंदमाता) হৈছে হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ পঞ্চম ৰূপ। তেওঁৰ নামটো 'স্কন্দ'ৰ পৰা আহিছে। যুদ্ধদেৱতা কাৰ্তিকৰ ই এক বিকল্প নাম, আৰু মাতা শব্দৰ অৰ্থ মাতৃ। নৱদুৰ্গাৰ এগৰাকী হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ পঞ্চম দিনা স্কন্দমাতাৰ পূজা অনুষ্ঠিত হয়। দেৱীৰ অৱস্থান বিশুদ্ধ চক্ৰ।
চিত্ৰায়ন
স্কন্দমাতাৰ হাত চাৰিখন, তিনিচকুৰ গৰাকী দেৱীৰ বাহন সিংহ। তেওঁৰ এখন হাত অভয়মুদ্ৰা ভংগীমাৰে দেখুওৱা হয় আৰু অৱস্থানত আছে আৰু আন এখন হাতেৰে নৱজাত পুত্ৰ স্কন্দক কোলাত ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। দেৱীৰ বাকী দুখন হাতত সাধাৰণতে পদুমফুল থাকে। দেৱীৰ দেহ পাতল বৰণৰ। দেৱীক প্ৰায়ে পদুমৰ ওপৰত বহি থকা দেখুওৱা হয় বাবে তেওঁক কেতিয়াবা পদমাসনী বুলিও কোৱা হয়।
বিশেষত্ব
ভক্ত সকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ ভক্তসকলক বিপদৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰে, শক্তি, সমৃদ্ধি আৰু ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰে। দেৱীয়ে নিৰক্ষৰ লোকক জ্ঞান প্ৰদান কৰিব পাৰে। নিস্বাৰ্থভাৱে দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত ভক্তই তেওঁৰ জীৱনত সকলো সফলতা আৰু ভাণ্ডাৰ প্ৰাপ্ত কৰে। দেৱীক উপাসনা কৰোঁতে, ভক্তৰ নিজ ইন্দ্ৰিয় আৰু মনৰ ওপৰত পৰম নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব লাগে। তাইৰ উপাসনা দ্বি আশীৰ্বাদ যুক্ত। যেতিয়া ভক্তই দেৱীক উপাসনা কৰে, দেৱীৰ কোলাত থকা পুত্ৰ স্কন্দ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে পূজিত হয়।
ভোগ
মন্ত্ৰোচ্চাৰণকৰি দেৱীক প্ৰসাদ হিচাপে কল আগবঢ়োৱা হয়, পিছত ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত এই কল বিতৰণ কৰা হয়। দেৱী উপাসনাৰ সময়ত ফল, মিঠাই, ফুল, চাউল আৰু পানী আগবঢ়োৱা হয়। ৰঙা ৰঙৰ ফুল তেওঁৰ প্ৰিয় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা (জন্ম: ২৬ আগষ্ট ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় লিখক আৰু শিক্ষাবিদ। শিক্ষা বিষয়ক ৰচনাৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ ২০১৭ চনলৈ অসম সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতি আছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিয়োজিত আছিল। তেওঁৰ শিক্ষা আৰু সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তাৰে ভিতৰত অসমৰ চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত ৰচনা কৰা "অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী" বিশেষ ভাবে উল্লেখযোগ্য। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
স্কন্দমাতা
কাৰ্ত্তিকৰে সম্পৰ্ক
সুৰাপদমন আৰু তাৰাকাসুৰৰ নেতৃত্বত থকা ৰাক্ষস (অসুৰ)ৰ দ্বাৰা দেৱতাসকলৰ (দেৱ) ওপৰত চলোৱা যুদ্ধৰ বাবে ভয় আৰু হতাশাৰ সৈতে যুঁজি থকা দেৱতা সকলে সহায়ৰ বাবে ভগৱান বিষ্ণুৰ কাষ চাপিছিল। কেৱল শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ সন্তানেহে ধ্বংসৰ অন্ত পেলাব পাৰিব বুলি আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্ত অসুৰৰ বিনাশ এনেয়ে সম্ভৱ নাছিল। তীব্ৰ তপস্যাৰ অন্তত দেৱী চন্দ্ৰঘণ্টা ভগৱান শিৱৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। এইদৰে শিৱ-পাৰ্বতীৰ মিলনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জ্বলন্ত বীজটো কঢ়িয়াই অনাৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু অগ্নি দেৱৰ বাবে এই বীজৰ উৰ্জা অসহনীয় আছিল, সেয়েহে এই বিজটো চাৰাভানা হ্ৰদলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ দেৱী গংগাক প্ৰদান কৰা হৈছিল।
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫০ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে গাছেমৰাৰ এক দুখীয়া পৰিয়ালত প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ লখন তাছা আৰু মাতৃ মুক্তি তাছা। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গাছেমৰাতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গাছেমৰা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
স্কন্দমাতা
কাৰ্ত্তিকৰে সম্পৰ্ক
দেৱী পাৰ্বতীয়ে জ্বলন্ত বীজ প্ৰতিপালন কৰিবলৈ জলাশয়ৰ ৰূপ লয়। এই বীজৰ পৰা কাৰ্ত্তিকৰ জন্ম হয়। তেওঁ ডাঙৰ হৈ এজন সুন্দৰ, বুদ্ধিমান আৰু শক্তিশালী যুৱক হিচাপে অসুৰসকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সেনাবাহিনীক সেনাধ্যক্ষ হিচাপে নেতৃত্ব দিয়ে। মা স্কন্দমাতাক এনেদৰে এজন সৰ্বাধিক প্ৰতিভাশালী শিশুৰ মাতৃ হিচাপে পূজা কৰা হয়।
মন্ত্ৰ
ॐ देवी स्कन्दमातायै नम: ওঁ দেৱী স্কন্দমাতায়ে নমঃ
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
কৰ্মজীৱন
১৯৯৫ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আৰু ২০০০ চনত জিলা সভাপতিৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ দুবছৰৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
স্কন্দমাতা
মন্ত্ৰ
ধ্যান মন্ত্ৰ: सिंहासनगता नित्यं पद्माश्रितकरद्वया. शुभदास्तु सदा देवी स्कन्दमाता यशस्विनी সিংহাসনগত নিত্যম পদ্মশ্ৰীতকাৰদব্য, শুভাদাস্তু সদা দেৱী স্কন্দমাতা যশস্বিনী
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
সাহিত্যিক কীৰ্তি
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ ঘাইকৈ শিক্ষা আৰু অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কেইখনমান মান গ্ৰন্থ হ'ল,
স্কন্দমাতা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
সাহিত্যিক কীৰ্তি
২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
জীৱন-বৃত্ত
জীৱন-বৃত্ত হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ আত্মজীৱনী। লিখকে ১৯৯৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰি ১৯৯৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত লিখি শেষ কৰা আত্মজীৱনীখন প্ৰথমে প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত চৌচল্লিছটা খণ্ডত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত লয়াৰ্চ বুক ষ্টলে ২০০৩ চনত গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিছিল। লেখকে নিজে উল্লেখ কৰা অনুসৰি আত্মজীৱনী লিখাৰ আৰম্ভণি তেখেত ১৯৯৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হিউষ্টন নগৰত কৰিছিল। পৰৱৰ্তী ১৯৯৮ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা জুলাই মাহৰ মাজভাগলৈকে গুৱাহাটীত লিখিছিল, আকৌ ১৯৯৮ চনৰ জুলাই মাহৰ শেষ ভাগৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহৰ শেষ ভাগলৈকে কামটো আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হিউষ্টনত কৰিছিল আৰু ১৯৯৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা নৱেম্বৰলৈকে এইছোৱা সময়ত তেখেতে কিতাপখন লিখি সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশিত এই আত্মজীৱনীখন মুঠ ১১টা অধ্যায়ত বিভক্ত কৰা হৈছে। আত্মজীৱনীখনত তেখেতে শৈশৱৰ সময়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰোগাক্ৰান্ত হৈ জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তলৈকে অৰ্জন কৰা অনেক অভিজ্ঞতা-উপলব্ধিৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ হেম প্ৰভা গগৈৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ অনাদি স্বামী আৰু অনন্ত স্বামী দুয়োগৰাকী চিকিৎসক। তেওঁলোক পৰিয়ালসহ ডিব্ৰুগড়ত বসবাস কৰে।
জীৱন-বৃত্ত
তথ্য সংগ্ৰহ
ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া। জীৱন-বৃত্ত। অসম বুক হাইভ, গুৱাহাটী। পঞ্চম প্ৰকাশ, জানুৱাৰী ২০১৬। শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
হয়গ্ৰীৱ (বৌদ্ধ ধৰ্ম)
thumb| ছামে লিঙত হয়গ্ৰীৱৰ মূৰ্তি। চীনা, তিব্বতী আৰু জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মত হয়গ্ৰীৱ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। তেওঁৰ উৎপত্তি ভাৰতত অৱলোকিতেশ্বৰ বা গুয়ায়িন বোধিসত্ত্বৰ যক্ষ পৰিচাৰক হিচাপে হৈছিল। বেদত দুগৰাকী পৃথক দেৱতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছত তেওঁক প্ৰাক-সাম্প্ৰদায়িক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰলৈ আদৰি লোৱা হয় আৰু শেষত বজ্ৰযান বৌদ্ধ ধৰ্মত জ্ঞানৰ ৰজা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।
তিব্বতত
তিব্বতত হয়গ্ৰীৱৰ বিষয়ে বিশেষকৈ বৌদ্ধ গুৰু আতিশাই প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল এজন লৌকিক ধৰ্মপাল হিচাপে।
আখ্যান অনুযায়ী হয়গ্ৰীৱ হৈছে বজ্ৰসত্ত্বৰ উগ্ৰ ৰূপ। তেওঁ শক্তিশালী অসুৰ ৰুদ্ৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ অৱলোকিতেশ্বৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি হয়গ্ৰীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁৰ লগত বজ্ৰপানীয়ে তেওঁৰ শক্তি গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত উগ্ৰ বজ্ৰবৰাহীৰ ৰূপ লয়। দুয়োজনেই তেওঁলোকৰ পূৰ্বজন্মত বজ্ৰসত্ত্ব ৰুদ্ৰৰ গুৰু আছিলম। আনহাতে বজ্ৰপানী আছিল তেওঁৰ সহশিষ্য। হয়গ্ৰীৱ আৰু বজ্ৰবৰাহীয়ে ৰুদ্ৰক নবিধ নৃত্যৰ জৰিয়তে প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। শেষত হয়গ্ৰীৱে ক্ষুদ্ৰ আকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰৰ মলদ্বাৰত প্ৰৱেশ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ বিৰাটাকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰক ধ্বংস কৰে। পৰাজিত হৈ ৰুদ্ৰই ধৰ্মৰ ৰক্ষক হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু তেওঁৰ শৰীৰটোক তেওঁৰ লাওখোলাৰে ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ ওলাই অহা হয়গ্ৰীৱে পৰিধাণ কৰে।
আন এটা সংস্কৰণত বজ্ৰসত্ত্বই ৰুদ্ৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি চলেৰে ৰুদ্ৰৰ পত্নী ৰাক্ষস ৰাণী ক্ৰোধিশ্বৰীৰ সংগ লাভ কৰে। ফলস্বৰূপে বজ্ৰৰাক্ষস ৰূপে হয়গ্ৰীৱৰ জন্ম হয় আৰু তেওঁ খটভংগৰে খুচি ৰুদ্ৰক বশ কৰে আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ৰুদ্ৰক নিজ উদৰত শুদ্ধি কৰি ধৰ্মৰ দাসলৈ পৰিণত কৰে। ৰুদ্ৰই তেওঁৰ অসুৰ সৈন্যবাহিনী হয়গ্ৰীৱৰ হাতত পৰিচাৰক হিচাপে অৰ্পণ কৰে।
চীনত
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত হায়াগ্ৰীৱক মাটও গুয়ায়িন নামেৰে জনা যায়। কিছুমান মন্দিৰত দৰ্শনাৰ্থীক এই দেৱতাৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ সন্মুখত নম্বৰ প্লেট স্থাপন কৰি তেওঁলোকৰ বাহনত দেৱতাগৰাকীৰ সুৰক্ষাৰ আহ্বান জনোৱাৰ অনুমতি দিয়া হয়। তেওঁক ৫০০গৰাকী অৰ্হটৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। জাপানৰ দৰেই তেওঁক ছয়জন অৱলোকিতেশ্বৰৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱলোকিতেশ্বৰৰ মূল অৱতাৰ তেত্ৰিশটা আৰু তেওঁক প্ৰায়ে শুকুলা সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তাও ধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক অগ্নিৰ সৈতে জড়িত দেৱতা মা ৱাঙৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছিল। এই ৰূপত তেওঁক সাধাৰণতে ষড়ভুজ আৰু ত্ৰিনয়নধাৰী ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।
বৌদ্ধ চিত্ৰায়ন
বৌদ্ধধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক এখন মুখ, দুখন হাত আৰু দুখন ভৰি আৰু মূৰৰ ওপৰত ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ সোঁহাতত উদ্যত তৰোৱাল আৰু ভাবুকিৰ ভংগিমাত থকা বাওঁহাতত সৰ্পৰ অলংকাৰ থাকে।
অন্যান্য চিত্ৰনত হয়গ্ৰীৱৰ ছখন হাত, চাৰি বা আঠখন ভৰি আৰু তিনিটা চকু থকা দেখা যায়। এই সংস্কৰণসমূহত হয়গ্ৰীৱৰ শিৰৰ ওপৰত তিনিটা সৰু সেউজীয়া ঘোঁৰাৰ মূৰ থাকে। ভৰি দুখন দুটা মৃতদেহৰ ওপৰত থিয় হৈ থাকি ধ্বংস কৰিবলগীয়া লৌকিক মোহক সূচায়।
উদ্ধৃত ৰচনাসমূহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
থিয়েন ৱাই এ না
thumb|200px|ভিয়েটনামৰ ৰীতি অনুসৰি পো নগৰ দেৱীক "থিয়েন ৱাই এ না" বুলি কোৱা হয় থিয়েন ৱাই এ না (Thiên Y A Na) এগৰাকী ভিয়েটনামী লোকদেৱী। তেওঁক ভিয়েটনামৰ লোক ধৰ্মত উপাসনা কৰা হয়। দাও মাও ধৰ্মৰ সৈতে জড়িত দেৱী থিয়েন ৱাই এ নাক লেডি পো নগৰ বা পো নগৰৰ দেৱী বুলিও কোৱা হয়। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ প্ৰকৃততে চাম দেৱী পো নগৰৰ ভিয়েটনামৰ সংস্কৰণ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "ৰাজ্যৰ দেৱী।" ভিয়েটনামৰ চাম লোকসকল ভাৰতৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু বিশ্বাস কৰা হয় যে পো নগৰক ভাগৱতী উমাৰ বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে। থিয়েন ৱাই এ নাৰ সংস্কৃতি বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ মাজত যথেষ্ট ভিয়েটনামত জনপ্ৰিয়। তেওঁক লেং ডন ৰীতি-নীতিৰে উপাসনা কৰা হয়। তেওঁৰ প্ৰতি উসৰ্গিত বহুতো মঠ-মন্দিৰ আছে।
যেতিয়া ভিয়েটনামী সকলে মধ্য ভিয়েটনামলৈ নামি আহিছিল আৰু চাম লোকসকলৰ দখলত থকা ভূমিৰ নিয়ন্ত্ৰণ দখল কৰিছিল, তেওঁলোকে চামক তেওঁলোকৰ নিজৰ সংস্কৃতিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে চাম সংস্কৃতিৰ কিছুমান দিশ নিজৰ কৰি লৈছিল যিয়ে ৰাজপক্ষক আকৰ্ষণ কৰিছিল। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তেই দেৱী পো নগৰ থিয়েন ৱাই এ না হৈ পৰিছিল।
পো নগৰৰ কিংবদন্তি
পো নগৰৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি তেওঁ আকাশৰ ডাৱৰ আৰু সাগৰৰ ফেনৰ পৰা জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। সাগৰৰ ঢৌত ওপঙি থকা সাঁচিগছৰ টুকুৰাত তেওঁৰ শাৰীৰিক ৰূপ প্ৰকাশ হৈছিল। তেওঁৰ ৯৭ গৰাকী স্বামী আৰু ৩৯ গৰাকী কন্যা আছিল বুলিও কোৱা হয়। তেওঁৰ কন্যাসমূহো তেওঁলোকৰ মাতৃৰ দৰে দেৱী হৈছিল। পো নগৰ দেৱীয়ে পৃথিৱী, সাঁচিগছ আৰু চাউলৰ সৃষ্টি কৰিছিল। জনবিশ্বাস মতে হয় তেওঁৰ চাৰিওফালে বতাহত চাউল আৰু আগৰৰ সুগন্ধি বিয়পি থাকে। চামসকলে তেওঁক উদ্ভিদ আৰু প্ৰকৃতিৰ দেৱী হিচাপে গণ্য কৰিছিল। তেওঁ পৃথিৱীৰ দৰে লালন পালন কৰা দেৱী বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল আৰু অনুগামীসকলক তেওঁ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছিল।
ভিয়েটনামী সংস্কৃতিত পো নগৰ
ভিয়েটনামীয়াসকলে পো নগৰ দেৱীক গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কেইবাটাও পৰিৱৰ্তন আনিছিল। তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম সলনি কৰি "থিয়েন ৱাই এ না এ না দিয়েন ফি ছুয়া নগক থানহ ফি" ৰাখিছিল। যিহেতু ভিয়েটনামী সকলৰ কনফুছিয়াছ ধৰ্মৰ অনুগামী আছিল, সেয়ে তেওঁলোকে পো নগৰ দেৱীক তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰোঁতে কেইবাটাও দিশ সলনি কৰিছিল। তেওঁৰ একাধিক স্বামী থকাৰ বিষয়ে আৰু বহু সংখ্যক সন্তান থকা কিংবদন্তি তেওঁলোকে ক্ৰমে এৰি পেলাইছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে তেওঁক অমৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। তেওঁ নিজকে সাঁচি গছৰ এটা কাণ্ডলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি অমৰত্ব লাভ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ চীনলৈ পলাই গৈ এজন ৰাজকুমাৰক বিয়া কৰিছিল। পিছত তেওঁ ভিয়েটনামৰ লোকসকলক শিকাবলৈ চীনৰ পৰা ৰূপ সলনি কৰি ভিয়েটনামলৈ উভতি আহিছিল বুলি কোৱা হয়। তেওঁ এগৰাকী শক্তিশালী দেৱী আছিল আৰু সন্মান দাবী কৰিছিল। তেওঁক অসন্মান কৰা লোকসকলক শাস্তি দিবলৈ তাইৰ অতিপ্ৰাকৃত শক্তি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ভিয়েটনামীসকলৰ প্ৰভাৱত তেওঁ থলুৱা লোকদেৱীৰ সলনি বৌদ্ধ ঈশ্বৰ হৈ পৰিছে।
সংস্কৃতি
বৰ্তমান তেওঁক বহু লোকে উপাসনা কৰে। তেওঁৰ সংস্কৃতিৰ বেছিভাগ মহিলা জড়িত। দাও মাও পালন কৰা মহিলা সকলে সাধাৰণতে থিয়েন ৱাই এ নাক উপাসনা কৰে। তেওঁলোকে দেৱীক নৈবেদ্য প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁলোকৰ জীৱনৰ বিভিন্ন দিশত তেওঁৰ পৰা সহায় বিচাৰে। তেওঁলোকে দেৱীক লেং ডন ৰীতিৰে পূজা অৰ্চনা কৰে। তেওঁক আত্মাৰ মাধ্যমৰ দ্বাৰা প্ৰেৰণ কৰা হয়। তেওঁৰ উপাসকসকলে প্ৰায়েথিয়েন ৱাই এ নাৰ মন্দিৰ আৰু পৱিত্ৰস্থানত তীৰ্থযাত্ৰাত যায় আৰু তেওঁৰ সন্মানত ৰীতি-নীতি পৰিচালনা কৰে। এই ৰীতি-নীতিবোৰত সাধাৰণতে এটা আত্মা মাধ্যমত সেৱকসকলৰ দ্বাৰা জটিল প্ৰদৰ্শন থাকে।
উপাসনাস্থলী
সমগ্ৰ ভিয়েটনামত থিয়েন ৱাই এ নালৈ উৎসৰ্গিত বহুতো মঠ-মন্দিৰ আৰু পৱিত্ৰস্থান আছে। এই মন্দিৰবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাত হৈছে হুৱেত অৱস্থিত থিয়েন ৱাই এ না মন্দিৰ। এই মন্দিৰ হুং নদীৰ বাওঁ পাৰৰ নিউ নাহা ট্ৰাংৰ ওচৰৰ পো নগৰ মন্দিৰৰ কাষত অৱস্থিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি শ্ৰেণী:ভিয়েটনাম
বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা আৰু অনুভূতি
বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা আৰু অনুভূতি(Bichitra Abhigyata aru Anubhuti) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। সংকলনখনত মুঠ ২০ টা প্ৰবন্ধ আছে। ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট’ৰচ্ প্ৰকাশনে ২০০০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰকাশ কৰা এই সংকলনটি লেখক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেখেতৰ ৰান্ধনি,মেনেজাৰ আৰু ছেক্ৰেটাৰি ফকৰুদ্দিন আনচাৰীলৈ উছৰ্গা কৰিছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, ৰবীন্দ্ৰ ঠাকুৰ হ’ব কুমাৰীৰ প্ৰথম প্ৰেমিক; এইচ জি ওৱেলছ আৰু যোছেফ ষ্টেলিনৰ কথোপকথন; এমিল লুড্ৱিগ আৰু যোছেফ ষ্টেলিনৰ কথোপকথন; মাৰ্ক্সবাদ; ৰাছিয়াৰ ভাগ্য; মাৰ্কাছ অৰেলিয়াছৰ ‘ধ্যান’; ৰবাৰ্ট লুই ষ্টিভেনশ্যনৰ বিখ্যাত চিঠিখন; ভিনচেণ্ট ভেন গঘৰ এখন চিঠি; লাই হালে জালে আবেলি বতাহে; স্মৃতিসুধা; প্ৰেতপুৰীত দুৰাতি; মেৰিলিন মন্‌ৰোৰ জীৱন আৰু মৃত্যু; টেলিফোন; ম’বাইল ফোন; লেখাৰ সহজ উপায়; মনত পৰিছে ব্ৰেখ্‌টৰ এটা কবিতালৈ; কাৰ্লাৰ কাৰণে এটোপাল চকুপানী; কৰ্মব্যস্ততা; সুখাদ্যৰ মধুৰ স্মৃতি; আৰু অফলা গাঁৱত এটা অভিনৱ কবিতা-সন্ধ্যা।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
টি আৰ পি আৰু
টি আৰ পি আৰু (TRP Aru) হৈছে ২০১৪ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগম আৰু জে আৰ এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালক মৃদুল গুপ্তা আৰু কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক ৰাণুমাই টেৰণপি। মণিমালা দাসৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত বোলছবিখনত অভিনয় কৰে উৰ্মিলা মহন্ত, গুঞ্জন ভৰদ্বাজ, ফেৰীপ্ৰিয়া আহমেদ, প্ৰিন্স চৌহান আদিয়ে।
কাহিনী
উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত দূৰদৰ্শন উদ্যোগৰ দ্ৰুতগতিত বিকাশ হোৱাৰ লগে লগে বাতৰি চেনেলসমূহৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি আহিছে। টেলিভিছন ৰেটিং পইণ্ট চমুকৈ টি আৰ পি বঢ়োৱাৰ স্বাৰ্থত প্ৰতিটো চেনেলে প্ৰতিসময়তে ব্ৰেকিং নিউজৰ সন্ধানত লাগিছে। ব্ৰেকিং নিউজ সৃষ্টিৰ কাৰণে তেওঁলোকে অতিৰিক্ত ৰহণ সানি বাতৰি পৰিৱেশন কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে। এনেধৰণৰ পৰিৱেশ এটাকে চলচ্চিত্ৰখনত তিনিজন বন্ধুৃৰ (গুঞ্জন ভৰদ্বাজ, ফেৰীপ্ৰিয়া আহমেদ, প্ৰিন্স চৌহান) দৃষ্টিৰে দেখুওৱা হৈছে। তেওঁলোক দুটা শীৰ্ষস্থানীয় বাতৰি চেনেলৰ যুৱ সাংবাদিক। নাৰী ব্যৱসায়ী চক্ৰৰ হাতত পৰা এগৰাকী যুৱতী (উৰ্মিলা মহন্ত), পতিতালয়ৰ অন্ধকাৰ জীৱন, দুটা প্ৰতিষ্ঠিত বাতৰি চেনেলৰ মাজত টি আৰ পিৰ যুদ্ধ আৰু সকলোৰে শেষত সকলো বাধা নেওচি সত্য প্ৰতিষ্ঠা - ইয়াকে লৈ চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কামেশ্বৰ ব্ৰহ্ম
ড॰ কামেশ্বৰ ব্ৰহ্ম (জন্ম: ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪০) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক তথা শিক্ষাবিদ। তেওঁ ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈ বড়ো সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ অসমৰ গোঁসাইগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাপ্তন অধ্যক্ষ আছিল। ১৯৪০ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ ভুমুকা গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ নিজৰ লিখনি আৰু কাম-কাজৰ জৰিয়তে বড়ো ভাষাৰ উন্নয়নৰ বাবে অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ লগতো জড়িত আছিল। তেওঁ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ বিভিন্ন সামাজিক কাম-কাজৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। পদ্মশ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী বড়ো ব্যক্তি। বিখ্যাত বড়ো সাহিত্যিক তথা বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰাপ্তন সভাপতি বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
পদুমণি থান
পদুমণি থান লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ দিশত লখিমপুৰ চহৰ পৰা ২৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। ই এটা হিন্দু ধৰ্মৰ মন্দিৰ। ইয়াক ১৯৫২ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়ালৈ প্ৰতিদিনে বহু লোকৰ আগমণ হয়।
শ্ৰেণী:উত্তৰ লখিমপুৰ শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
গোলাঘাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
গোলাঘাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় ২০১৮ চনত অসমৰ গোলাঘাট জিলাত অসম চৰকাৰে  প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০১২ চনৰ ৩১ মাৰ্চ তাৰিখে তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়ায়ে প্ৰস্তাৱিত এই মহাবিদ্যালয় খনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে গোলাঘাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় উদ্বোধন কৰে।
মহাবিদ্যালয় খনে ২০১৮-১৯ শিক্ষাবৰ্ষৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিক পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰে।  মহাবিদ্যালয় খন সৰ্ব ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি শিক্ষা পৰিষদৰ স্বীকৃৰ্তি প্ৰাপ্ত আৰু অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত।
এইখন অসমৰ ষষ্ঠখন ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়।
পাঠ্যক্ৰম
মহাবিদ্যালয়খনে ব্যৱহাৰিক, যান্ত্ৰিক আৰু ৰাসায়নিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ চাৰি বছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায় আৰু ই অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
ফিলিপাইনছৰ নাৰী
"ফিলিপাইনছৰ নাৰী"ৰ(women in the Philippines) ভূমিকা এওঁলোকৰ সংস্কৃতি, মান আৰু মানসিকতাৰ প্ৰেক্ষাপটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে ।ফিলিপাইনছক দেশখনক শক্তিশালী নাৰীৰ দেশ হিচাবে জনা যায়, কিয়নো নাৰীসকলে প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ্য ভাৱে পৰিয়ালবোৰ, ব্যৱহায়, চৰকাৰী সংস্থা বা বৃহৎ কৃষিভৃত্তিক অংশবোৰ(সাচিন্দা)চলাই থাকে । দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ আনবোৰ দেশতকৈ ফিলিপাইনছৰ সমাজত নাৰীসকলে এটা বৃহৎ পৰিমানৰ সামাজিক সম্যতা উপভোগ কৰিছে।
প্ৰাচীন যুগ
ফিলিপাইনছৰ প্ৰাক ঔপনিবেশিক সামাজিক স্তৰত মাতৃ আৰু পিতৃ বংসক সমানে গুৰুত্ব দিছিল । এই দ্বিপক্ষিয় আত্মীয় ব্যৱস্থাৱে ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলক একোটা বংস চলাবলৈ অপাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে । তেওঁলোক সম্পত্তিৰ মালিক, ব্যৱসায়-বাণিজ্যত জৰিত আৰু স্বামীক বিবাহ বিচ্ছেদ দিয়াৰ অধিকাৰো থাকে । পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰীৰ অনুপস্থিতিত এওঁলোক গ্ৰামমূখ্যও হ'ব পাৰিছিল । স্পেইনবাসী সকলৰ আগমনৰ আগেয়ে, ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলে উচ্চমানৰ চিকিৎসক, পুৰোহিত আৰু জ্যোতিষী হিচাবে মৰ্যদা অৰ্জন কৰিব পাৰিছিল ।
ইতিহাস
স্পেইনবাসী সকলৰ আগমনৰ আগেয়ে, ফিলিপাইনছৰ নাৰীসকলে উচ্চমানৰ চিকিৎসক, পুৰোহিত আৰু জ্যোতিষী হিচাবে মৰ্যদা অৰ্জন কৰিব পাৰিছিল । প্ৰাক ঔপনিবেশিক যুগত ফিলিপাইনছত বহুতো মহিলাই হাৰা আৰু ডায়াং ৰ উপাধী পাইছিল । হাৰা মানে ৰজাৰ সহধৰ্মিণী বা ৰাণী আৰু ডায়াং মানে আদালতৰ মহিলা বা দাতুৰ প্ৰধান স্ত্ৰী ।
বাবাইলান
বাবাইলান হৈছে প্ৰাক ঔপনিবেশিক ফিলিপাইনছ সমাজৰ ধৰ্মীয় নেতা, জন সম্প্ৰদায়ৰ চিকিৎসক আৰু নিৰাময়কাৰী হিচাবে কৰ্তৃত্বৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল । অতি আৱশ্যকীয় কাম কাজ বোৰৰ বাবে বাবাইলানক অত্যন্ত স্বীকৃতি দিছিল আৰু ঐতিসাহিক নাৰীৰ বাৰাঙ্গেত(জিলা) অঙ্গিভূত কৰিছিল । দ্বি-পোছাক পৰিধান কৰা পুৰুষসকলেও কেতিয়াবা কেতিয়াবা নাৰী বাবাইলানৰ ভূমিকাত অবতীৰ্ণ হোৱা দেখা যায় ।
স্পেইনৰ ফিলিপাইন
যদিও খ্ৰীষ্টীয় ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ বাবে স্পেইনৰ পৰা মিছনেৰী সকল সোমাইছিল,পাচত তেওঁলোকে ফিলিপাইনছৰ উপদেশাৱলী গ্ৰহণ কৰি স্থানীয় লোকসকলৰ লগত খাপ খোৱাটো বেছি লাভজনক বুলি ভাবিলে ।
আমেৰিকান ফিলিপাইন
১৮৯৮ চনত আমেৰিকা-স্পেইনৰ যুদ্ধত যেতিয়া স্পেইনবাসী সকলৰ পৰাজয় হ'ল তেতিয়া ফিলিপাইন আমেৰিকাৰ অধীন হ'ল । মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰয়ে এটা নতুন সৰ্বসাধাৰণ শিক্ষা ব্যৱস্থা  আৰাম্ভ কৰিলে যিটোৰে লৰা বা ছোৱালী সকলোকে সমানে লিঙ্গ নিৰ্বিশেষে শিক্ষা দিয়া হয় ।
বিবাহ আৰু সম্পৰ্ক
ফিলিপাইনছত বিবাহ আৰু সম্পৰ্ক ৰক্ষণশীল প্ৰকৃতিৰ। পুৰুষে মহিলাৰ লগত একমত হ'ব লাগিব আৰু মহিলা গৰাকীৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ প্ৰেমৰ প্ৰমাণ দিব লাগিব।
অস্মিতা চলিহা
অস্মিতা চলিহা (Ashmita Chaliha; জন্ম: ১৮ অক্টোবৰ ১৯৯৯) এগৰাকী ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। গুৱাহাটীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা আৰু ডাঙৰ দীঘল হোৱা অস্মিতাই সাত বছৰ বয়সত বেডমিণ্টন খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰশিক্ষক এডউইন ইৰিয়াৱান আৰু ভাৰতৰ প্ৰশিক্ষক সুৰঞ্জন ভোবৰাৰ অধীনত অসম বেডমিণ্টন একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। তেওঁ এছিয়ান গেমছৰ বাবে পুল্লেলা গোপীচান্দৰ অধীনতো প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। অস্মিতা ২০১৭ চনৰ বিশ্ব জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু এছিয়ান জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় জুনিয়ৰ দলৰ অংশ আছিল। তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০১৮ চনৰ এছিয়ান গেমছৰ বাবে ভাৰতীয় দলত নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ মহিলাৰ একক প্ৰতিযোগিতাত ২০১৮ চনৰ ডুবাই ইণ্টাৰনেশ্বনেল ছেলেঞ্জত প্ৰথম জ্যেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ অৰ্জন কৰে। মহিলাৰ একক আৰু দলীয় প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ২০১৯ চনৰ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰিছিল।
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া
মহিলাৰ একক
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
অজয় কুমাৰ দত্ত
অজয় কুমাৰ দত্ত (Ajoy Kumar Dutta) ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সৈতে জড়িত হৈ সমাজসেৱা আগবঢ়াই আহিছে।
ভিণ্ড
ভিণ্ড (Bhind) ভাৰতৰ মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ। ই ভিণ্ড জিলাৰ সদৰ চহৰ।
অজয় কুমাৰ দত্ত
চমু জীৱনী
অজয় কুমাৰ দত্ত অসমৰ গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা। তেওঁ গুৱাহাটী মিউনিচিপালিটিৰ কাউন্সিলৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁ জনতা দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি কমিউনিষ্ট দলৰ নন্দেশ্বৰ তালুকদাৰক পৰাস্ত কৰে  আৰু পূব গুৱাহাটী সমষ্টিক প্ৰতিনিধিৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।
ভিণ্ড
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভিণ্ডৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯৭,৫৮৫গৰাকী, য’ৰ ১০৫,৩৫২গৰাকী পুৰুষ আৰু ৯২,২৩৩গৰাকী মহিলা। ০-৬ বছৰীয়া শিশুৰ জনসংখ্যা ২৫,৩৫৮। ভিণ্ডৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ’ল ৭২.৩%, য’ত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে ৭৭.৯% আৰু ৬৫.৯%। অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতিৰ জনসংখ্যা ক্ৰমে ৩৯,২৬৭গৰাকী আৰু ১,৮৩২গৰাকী। ২০১১ চনত ভিণ্ডত ৩৩,৫৯২টা পৰিয়াল আছিল।
অজয় কুমাৰ দত্ত
চমু জীৱনী
ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ চনত অজয় কুমাৰ দত্তৰ সমাজসেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।
ভিণ্ড
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভিণ্ডৰ জনসংখ্যা ১৫৩,৭৬৮গৰাকী। পুৰুষৰ জনসংখ্যা ৫৪%।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
অজয় কুমাৰ দত্ত
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ
অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ (ইংৰাজী- Endocrine System) হৈছে জীৱৰ হ'ৰমন নিঃসৰণ কৰা কিছুমান গ্ৰন্থীৰ সমষ্টি। এই অংগ তন্ত্ৰই হ'ৰমন প্ৰত্যক্ষভাৱে সংবহন তন্ত্ৰত নিঃসৰণ কৰে আৰু তেজে তাক নিৰ্দিষ্ট লক্ষকোষলৈ কঢ়িয়াই নিয়ে। প্ৰধান অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্থীবোৰ হৈছে পাইনিয়েল গ্ৰন্থী, পিটুইটেৰি গ্ৰন্থী, অগ্নাশয়, ডিম্বাশয়, শুক্ৰাশয়, থাইৰয়ড গ্ৰন্থী, পেৰাথাইৰয়ড গ্ৰন্থী, হাইপথেলামাছ, খাদ্যনলী আৰু এড্ৰেনেল গ্ৰন্থী। অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ আৰু বহিস্ৰাৱী তন্ত্ৰ পৰস্পৰ বিপৰীত ধৰ্মী, অৰ্থাৎ বহিস্ৰাৱী গ্ৰন্থীবোৰে কিছুমান নলীৰ সহায়ত হ'ৰমন নিঃসৰণ কৰে। অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ, স্নায়ু তন্ত্ৰৰ দৰেই এক তথ্য সংকেট প্ৰনালী কিন্তু কাৰ্যপদ্ধতি পৃথক। অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়াবোৰ লেহেমীয়া গতিত আৰম্ভ হয়, সৰ্বাধিক প্ৰতিক্ৰিয়া দেখুৱাই আৰু কেই ঘণ্টামানৰ পৰা কেইবা সপ্তাহ পৰ্যন্ত সক্ৰিয় হৈ থাকে। স্নায়ু তন্ত্ৰৰই ক্ষিপ্ৰগতিত তথ্য প্ৰেৰণ কৰে আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াবোৰ ক্ষণস্থায়ী। মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত, হাইপথেলামাছ হৈছে সমগ্ৰ অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰৰ স্নায়বিক নিয়ন্ত্ৰণ কেন্দ্ৰ।
অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্থীৰ বিশেষ বৈশিষ্ট হৈছে, ইহঁত নলীবিহীন আৰু নিঃসৰিত হ'ৰমনবোৰ অন্তৰ্কোষীয় স্থান বা গ্ৰেনুলবোৰত জমা কৰে। আনহাতে লালটি গ্ৰন্থী, ঘৰ্ম গ্ৰন্থী, আৰু খাদ্যনলীৰ গ্ৰন্থীৰ দৰে বহিস্ৰাৱী গ্ৰন্থীবোৰৰ একোডাল নলী বা ফোপোলা লুমেন থাকে।
উল্লেখিত বিশেষ অংগবোৰৰ উপৰিও হাড়, বৃক্ক, যকৃৎ, হৃদযন্ত্ৰ আৰু জনন থলীবোৰতো, গৌণ অন্তঃস্ৰাৱী কাৰ্য সংঘটিত হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে বৃক্কই এৰিথ্ৰ'পয়েটিন আৰু ৰেনিনৰ দৰে হ'ৰমন নিঃসৰণ কৰে।
অন্তঃস্ৰাৱীৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ Endocrine শব্দটো গ্ৰীক শব্দ ἐνδο- এন্দ'- "ভিতৰত," আৰু κρίνειν ক্ৰাইনেন "পৃথক কৰা"ৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বিশ্ব মহ দিৱস
বিশ্ব মহ দিৱস হৈছে ব্ৰিটিছ চিকিৎসক ছাৰ ৰ’নাল্ড ৰছে মহে মেলেৰিয়া ৰোগ সংক্ৰমিত কৰাৰ তথ্য আৱিষ্কাৰৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে ২০ আগষ্ট তাৰিখে সমগ্ৰ বিশ্বতে পালন কৰা এটি দিৱস। মেলেৰিয়া ৰোগৰ বাহক জীৱ মাইকী এনোফেলিন মহ আৱিষ্কাৰৰ পূৰ্বে এই ৰোগৰ বিস্তাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বিশেষ উপায় নাছিল যদিও কুইনানৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছত চিকিৎসাৰ সমস্যা যথেষ্ট সমাধান হৈছিল। সমীক্ষা অনুসৰি ১৯ শতিকাত বিশ্বৰ প্ৰায় আধা জনসংখ্যা মেলেৰিয়া ৰোগৰ আশংকাত ভুগিছিল আৰু আক্ৰান্তসকলৰ মাজত মৃত্যুৰ হাৰ আছিল ১০%।
১৮৯৭ চনৰ ২০ আগষ্টত চিকিৎসক ৰ’নাল্ড ৰছে চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত “মেলেৰিয়া পৰজীৱীৰ জীৱন চক্ৰ” আৱিষ্কাৰ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক এই আৱিষ্কাৰৰ বাবে “ন'বেল বঁটা” প্ৰদান কৰা হয়। অৱশ্যে ৰছৰ আবিস্কাৰত মানুহৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগৰ পৰিৱৰ্তে চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগৰ বিষয়েহে উল্লেখ আছিল আৰু ৰছে বাহক মহৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰজাতিটোও চিনাক্তকৰণ কৰা নাছিল। ১৮৯৯ চনত জিঅ'ভানি বাটিষ্টা গ্ৰাছি আৰু তেঁওৰ সহকৰ্মীসকলে মানুহৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগৰ বাহকৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰজাতি (মাইকী এনোফিলিছ মহ) চিনাক্তকৰণ তথা পৰজীৱীৰ সম্পূৰ্ণ জীৱন চক্ৰ আবিস্কাৰ কৰে।
ব্ৰিটেইনৰ লণ্ডন স্কুল অৱ হাইজিন এণ্ড ট্ৰপিকেল মেডিচিনে ৩০ৰ দশকৰ পৰাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে তথা পৰম্পৰাগতভাৱে এই দিৱস উদযাপন কৰি আহিছে।
মহৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱা বিভিন্ন ভয়ংকৰ ৰোগৰ ভিতৰত মেলেৰিয়া, ডেংগু আদি উল্লেখযোগ্য। সেয়ে মেলেৰিয়া, ডেংগু আদি মহজনিত ৰোগৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ বিষয়ে জনসাধাৰণক বিশেষভাৱে সজাগ কৰিবলৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয় আৰু বিভিন্ন সজাগতামূলক কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
অভদ্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)
অভদ্ৰ (Abhadra) হৈছে ২০১৪ চনৰ ৯ মে'ত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বিনোদনধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। এ-টু ক্ৰিয়েছন্‌ছৰ বেনাৰত চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰে অৰূপ অধিকাৰী আৰু ৰচনা অধিকাৰীয়ে। পৰিচালনা, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ অমন কুমাৰৰ। মুম্বাইৰ প্ৰযোজক অৰূপ অধিকাৰীয়ে ইয়াৰ আগতে "দহেক - দ্য ৰেষ্টলেছ মেন" নামেৰে এখন হিন্দী ছবি পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছিল। নৱাগত পৰিচালক অমন কুমাৰে ইয়াৰ আগত বালাজী টেলিফিল্ম্‌ছ, ছাহাৰা ওৱান আদি প্ৰডাক্‌ছন কোম্পানী আৰু ছেটেলাইট চেনেলত ক্ৰিয়েটিভ নিৰ্দেশক আৰু চিত্ৰনাট্য লেখক হিচাপে কাম কৰিছিল। গুৱাহাটী, সোণাপুৰ আৰু শ্বিলঙত ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অনুজা চৌহান
অনুজা চৌহান (Anuja Chauhan, জন্ম: ১৯৭০) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, বিজ্ঞাপনদাতা আৰু নাট্যকাৰ। ১৭ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চৌহানে ভাৰতৰ জেডব্লিউটি নামৰ বিজ্ঞাপন সংস্থা এটাত কাম কৰিছিল আৰু কোম্পানীৰ উপ-সভাপতি আৰু কাৰ্যবাহী সৃষ্টিশীল পৰিচালক পদবীত অধিষ্ঠিত হৈছিল। সাহিত্যক কেৰিয়াৰ হিচাপে ল'বলৈ তেওঁ ২০১০ চনত চাকৰি ইস্তফা দিয়ে। চাকৰি কৰি থকাৰ সময়খিনিত, তেওঁ পেপচি, কুৰকুৰে, মাউণ্টেইন ডিউ আৰু ন'কিয়া আদি ব্ৰেণ্ডৰ সৈতে কাম কৰিছিল। পেপচিৰ 'নাথিং অফিচিয়েল এবাউট ইট' অভিযান আৰু 'য়েহ দিল মাংগে ম'ৰ', 'অয়ে বাব্‌লি' আদি শ্ল'গান অনুজা চৌহানৰ সৃষ্টি।
লেখক হিচাপে তেওঁক 'দ্য জয়া ফেক্টৰ', 'বেটল ফ'ৰ বিট্টৰা', 'দৌজ প্ৰাইচি ঠাকুৰ গাৰ্লচ্‌', 'দ্য হাউচ ডেট বিজে বিল্ট' আৰু 'বাজ' আদিৰ বাবে জনা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
উত্তৰ প্ৰদেশত জন্ম গ্ৰহণ কৰা চৌহানে তেওঁৰ শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় উত্তৰ ভাৰতৰ সেইসমূহ চহৰত অতিবাহিত কৰিছিল, যিসমূহ সেনা চাউনিক ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল। কাৰণ চৌহানৰ দেউতাকে ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীত কাম কৰিছিল। লেফটেণ্টেত কৰ্ণেল হৈ থকাৰ সময়তে তেওঁ সৈন্যবাহিনীৰ চাকৰিৰ পৰা আগতীয়া অব্যাহতি লয় আৰু অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ গুচি যায়। মাক-দেউতাকৰ চাৰিগৰাকী কন্যা পদ্মিনী, ৰোহিণী, নন্দিনী আৰু অনুজাৰ, অনুজা আছিল আটাইতকৈ সৰু। তেওঁৰ ডাঙৰ বায়েক নন্দিনী বাজপেয়ীও এগৰাকী লেখক।
তেওঁ আৰ্মি পাব্লিক স্কুল, নতুন দিল্লী, চ'ফিয়া গাৰ্লচ কনভেণ্ট, মিৰাত সেনানিবাস আৰু দিল্লী পাব্লিক স্কুল, মথুৰা ৰ'ড, নতুন দিল্লীৰ পৰা তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ, মিৰাণ্ডা হাউচৰ পৰা তেওঁ অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু 'ৰয়েল মেলবৰ্ণ ইনষ্টিটিউ অৱ টেকন'ল'জি'ৰ পৰা গণ সংযোগ মাধ্যমত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
বিয়াৰ এঘাৰ বছৰৰ পাছত, তেওঁ খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু ২০১৮ চনত তেওঁ কয় যে, খ্ৰীষ্টান ধৰ্মটোও আন যিকোনো সংগঠিত ধৰ্মৰ দৰে ভাল অথবা বেয়া আছিল আৰু অধাৰ্মিকভাৱে তেওঁ এতিয়া যথেষ্ট দৃঢ়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
লীনা যাদৱ
লীনা যাদৱ (Leena Yadav), জন্ম- ৬ জানুৱাৰী ১৯৭১) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ছবি পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্য লেখক আৰু সম্পাদক৷ লীনা যাদৱে টেলিভিছন উদ্যোগত নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে৷ তেখেতৰ প্ৰথমখন আন্তৰ্জাতিক ছবি আছিল পাৰ্চড্৷ ২০১৫ চনত ছবিখনৰ টৰণ্টো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হৈছিল৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
লীনা যাদৱে ভাৰতীয় স্থলসেনাৰ এগৰাকী জেনেৰেলৰ ঘৰত জন্মলাভ কৰিছিল৷ তেখেতৰ জন্মস্থান আছিল মধ্যপ্ৰদেশ৷ নতুন দিল্লীস্থ লেডি শ্ৰী ৰাম কলেজ ফ'ৰ ৱমেনৰ পৰা তেখেতে অৰ্থনীতি বিষয়ত অনাৰ্ছসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ মুম্বাইত থকা ছ;ফিয়া কলেজৰ পৰা তেখেতে লাভ কৰে গণ সংযোগৰ শিক্ষা৷
ব্যক্তিগত জীৱন
খেমচান্দ প্ৰকাশৰ নাতি আৰু ৰাম গোপাল বাজাজৰ পুত্ৰ অসীম বাজাজৰ লগত লীনা যাদৱৰ যুগ্ম জীৱন আৰম্ভ হয়৷ অসীম বাজাজ এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক৷ হাজাৰো খোৱাইছ' এইচি, শব্দ, ইউ মি অউৰ হাম আৰু চামেলী আদি ছবিত কেমেৰাৰ জৰিয়তে উপস্থাপন কৰা কাব্যসুলভ প্ৰতীকৰ বাবে অসীম বাজাজ জনাজাত৷ দিছ উইক ডেট ইয়েৰ নামৰ টেলিভিছন শ্ব'টো পৰিচালনা কৰি থকাৰ সময়ত লীনা যাদৱে অসীমক লগ পাইছিল৷ সেইখন আছিল লীনা যাদৱৰ প্ৰথমটো টেলিভিছন শ্ব'৷
কৰ্মজীৱন
চলচ্চিত্ৰৰ সম্পাদনাৰ কামটোৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈ লীনা যাদৱে চলচ্চিত্ৰ সম্পাদনা শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ সেইসময়ত তেখেতে গণমাধ্যমৰ বিষয়তো ডিপ্লমা কৰি আছিল৷ লীনা যাদৱে কাৰোৰে অধীনত সহকাৰী হিচাপে কাম কৰা নাছিল৷ সম্পাদনাৰ কৌশলৰ পৰাই পাছলৈ তেখেতে ছবি পৰিচালনা আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ শিকে৷ বিজ্ঞাপনৰ ছবিত তেখেতে সম্পাদক হিচাপে কাম কৰে, কিছুমান কৰ্পোৰেটৰ লগত কাম কৰে আৰু টেলিভিছনৰ বাবে কেতবোৰ কাম কৰে৷ তেখেতে ডিছ উইক ডেট ইয়েৰ নামৰ টিভি শ্ব'টো পৰিচালনা কৰিছিল৷ শ্ব'টো ষ্টাৰ মুভিছত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল৷ সফলতা লাভ কৰাৰ পাছত তেখেতে নিখিল কাপুৰৰ লগত নিজৰ প্ৰযোজনা গোষ্ঠী আৰম্ভ কৰে আৰু কিছুমান সফল শ্ব' পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে৷
টিভিৰ পৰিচালক হিচাপে, লীনা যাদৱে কল্পনাশ্ৰয়ী আৰু অ-কাহিনীমূলক দুয়োটা প্ৰকাৰৰ কামতেই হাত দিয়ে আৰু এইধৰণৰ কৰ্মত তেখেত মোটামুটি ১২ বছৰ জড়িত হৈ থাকে৷ দুখনমান জনপ্ৰিয় আৰু সফল অনুষ্ঠান হৈছে-Say Na Something to Anupam Uncle, Sanjeevani ইত্যাদি
মূলসুঁতিৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে লীনা যাদৱে পোনপ্ৰথমে শব্দ নামৰ ছবিখন পৰিচালনা কৰে৷ ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে ২০০৫ চনত৷ ইয়াৰ পাঁচটা বছৰৰ বিৰতিৰ মূৰত তেখেতে টিন পট্টি নামৰ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰে৷ পাৰ্ছড নামৰ ছবিখনত টন্নিষ্ঠা চেটাৰ্জী, ৰাধিকা আপ্টে,সুৰভিন চাওলা আৰু আদিল হুছেইনে কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে৷ লীনা যাদৱে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজন কৰা শেহতীয়া ছবিখন হৈছে ৰাজমা চাৱল৷ ছবিখনৰ এটা চৰিত্ৰত বৰ্ষীয়ান অভিনেতা ঋষি কাপুৰেও অভিনয় কৰিছিল৷
পৰিচালক হিচাপে
চলচ্চিত্ৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
চেও-চাপৰি নাম
চেও-চাপৰি নাম হৈছে অসমীয়া বাৰেৰহণীয়া সংস্কৃতিৰ এক মূল্যৱান সম্পদ। এই চেও চাপৰি নাম প্ৰধানকৈ দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ অঞ্চলত প্ৰচলিত।
উৎপত্তি
চেও-চাপৰি নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে সঠিককৈ জানিব পৰা নাযায়। অৱশ্যে কোনো কোনো লোকৰ মতে মহাপুৰুষীয়া খটৰা সত্ৰই ইয়াৰ উৎপত্তি স্থল।
বিৱৰণ
বিষয়বস্তু
চেও-চাপৰি নামৰ বিষয়বস্তু ৰামায়ণ, মহাভাৰত, কীৰ্ত্তন-দশম কেন্দ্ৰিক। ৰামায়ণ, মহাভাৰত অথবা কীৰ্ত্তন-দশমৰ পৰা তেওঁলোকে গোৱাৰ উপযোগীকৈ গীত-পদ উলিয়াই লয়।
ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰ
চেও-চাপৰি নাম পৰিৱেশন কৰিবলৈ এযোৰ নাগাৰা আৰু কমেও দুযোৰ ভোৰতালৰ প্ৰয়োজন হয়।
পৰিৱেশন শৈলী
চেও-চাপৰি নাম এবিধ দলীয় পৰিৱেশ্য কলা। এইবিধ নামৰ দলত এজন পাঠক থাকে। পাঠকে এটা সুৰত নাম লগাই দিয়ে আৰু সংগী সকলে সেই সুৰ ধৰি নাম গাই যায়।পাঠক জনে নৃত্যৰ ভংগীত পদচালনা কৰি যায় আৰু সমান্তৰালভাৱে হাতেৰেও বিভিন্ন মুদ্ৰা বা ভংগী দেখুৱাই যায়।নামৰ মাজতে তালুৱৈ সকলে প্ৰদৰ্শন কৰা বিভিন্ন চং আৰু ঘূৰণে দৰ্শকক আনন্দ প্ৰদান কৰে। চেও-চাপৰি নামত চাৰিৰ পৰা আঠজনীয়া এটা দলে অবিৰাম ভাৱে 'খেদা নাচন', 'সৰকি নাচন', আদি পৰিৱেশন কৰি দৰ্শকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰে।
বৰ্তমানেও দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ অঞ্চলত এই চেও- চাপৰি নামৰ প্ৰচলন আছে। বৰ্তমান এই সম্পদবিধৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
জয়ন্তী নায়ক
ড° জয়ন্তী নায়ক (জন্ম ৬ আগষ্ট ১৯৬২) গোৱাৰ এগৰাকী কোংকণী সাহিত্যিক আৰু লোককথাৰ গৱেষক। তেখেত এগৰাকী চুটিগল্প লেখিকা, নাট্যকাৰ, শিশু লেখিকা, লোককথাবিদ, অনুবাদক আৰু গোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোংকণী বিভাগৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি। তেখেত সাহিত্য অকাডেমীৰ বঁটাও বিজয়ী। প্ৰায় তিনিটা দশকৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ গড়ে বছৰি এখনকৈ কিতাপ লিখি উলিয়াইছে।
লোককথা আৰু লোকসাধু
জয়ন্তী নায়কে গোৱা কোংকণী অকাডেমীৰ লোককথাৰ অংশটোত গুৰুত্ব দিছে৷ যাৰ লক্ষ্য হৈছে "গোৱাৰ চহকী লোককথা সংৰক্ষণ কৰা"। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ৰাথা টুজেও ঘুদিঅ', কানেৰ খুণ্টি নাৰী, ট্লয় উখাল্লী কেলিয়ানি, মানালিম গীতাম, পেডনেচো দছৰো আৰু লোকবিম্ব আদি অন্যতম।
নায়কে লোককথা বিষয়ক ১৬খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। কোংকণী লোকভেদ নামৰ তেওঁৰ কোংকণী লোককথাৰ গ্ৰন্থখনত কোংকণীভাষী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত কেইবাটাও লোককথা সন্নিৱিষ্ট কৰিছে৷
নায়কৰ আমোন্নেম য়েক লোকজিন গ্ৰন্থখনে(গোৱা কোংকণী অকাডেমি, ১৯৯৩) আমোনা গাঁও আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। ইয়াত ইয়াৰ ইতিহাস ধৰ্ম, সামাজিক প্ৰথা, উৎসৱ আৰু লোককথা আদি বিষয়সমূহ সামৰি লোৱা হৈছে। ২০১৯ চনত ৰাজাই প্ৰকাশনে মাৰাঠী কাকত লোকমতত প্ৰকাশিত গোৱা লোককথা বিষয়ত তেওঁৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন ‘গুতবন্ধ’ প্ৰকাশ কৰে।
২০০৮ চনত গোৱা কোংকণী অকাডেমীয়ে প্ৰকাশ কৰা ৰোমান (ৰোমি) লিপিৰ কোংকণী লোককথাৰ সংকলন ভেঞ্চিক লোক কাননিও সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছিল। ইয়াৰ লিপ্যন্তৰ কৰিছে ফেলিচিঅ' কাৰডোজোৱে৷
'লোক্ৰং' (২০০৮) হৈছে গোৱান আৰু কোংকণী লোককথাৰ ৰচনা সংকলন।
কোংকণী ভাষাত লেখা-মেলা
ভাষাবিদ তথা কোংকণী সাহিত্যিক মনোহৰাৰায় সাৰদেশায়ে (ডাঃ মনোহৰ ৰায় চৰ্দেছাইও) A History of Konkani Literature: From 1500 to 1992 নায়কৰ চুটিগল্প সংকলন গাৰ্জনৰ বিষয়ে কৈছে- "গৰ্জন মানে The roar (গৰজি উঠা)৷ তেওঁ নিজৰ শক্তিৰ প্ৰতি সচেতন মহিলা। তেওঁৰ সামাজিক অধিকাৰসমূহ ইয়াত "গৰ্জন কৰে।" ই হৈছে দৰিদ্ৰ, দুৰ্বল, নিপীড়িতৰ সপক্ষে শক্তিশালী আৰু ধনীসকলৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ গৰ্জন। তেওঁ জয়ন্তী নায়কৰ নিম্নেম বণ্ড (শেষ বিদ্ৰোহ)ৰ সন্দৰ্ভতো মন্তব্য কৰে যিয়ে "ঈশ্বৰৰ ন্যায়ৰ ধাৰণাটোৰ বিৰুদ্ধে অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে"৷ লগতে কয় যে "এইটো সঁচা যে মহিলা লেখিকাসকল এক নিৰ্দিষ্ট আৱেগৰ প্ৰতি প্ৰৱল কিন্তু এই আৱেগক অতিৰঞ্জিত কৰা হোৱা নাই।" ২০১৯ চনত ৰাজাই পাব্লিকেশ্যনে তেওঁৰ তৃতীয়খন গল্প সংকলন ‘আৰ্ট’ প্ৰকাশ কৰে।
কৰ্মজীৱন
ইংৰাজীৰ উপৰিও তেওঁৰ গল্পসমূহ হিন্দী, মাৰাঠী, তেলেগু আৰু মালয়ালমলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।
তেখেত কোংকণী অকাডেমীৰ সাহিত্য আলোচনী 'অনন্যা'ৰ সম্পাদিকা।
জয়ন্তী নায়কৰ নামটো ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইনষ্টিটিউট মেনেজেছ ব্ৰাগাঞ্জাৰ ১৩৮ বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰকাশ কৰা কথা দৰ্পন নামৰ কংকনী লেখাৰ সংকলন এখনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:গৱেষক
ডেভিদ জুলিয়াছ
ডেভিদ জুলিয়াছ (David Julius, জন্ম: ৪ নৱেম্বৰ, ১৯৫৫) এজন আমেৰিকান শৰীৰতত্ত্ববিদ। তেওঁ বিষ সংবেদন আৰু তাপৰ আণৱিক প্ৰণালীৰ ওপৰত তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে জনাজাত। টিআৰপিভি১ আৰু টিআৰপিএম৮ ৰিচেপ্টৰৰ চিনাক্ত কৰিছিল। এই ৰিচেপ্টৰে কেপচাইচিন, মেন্থল আৰু উষ্ণতা চিনাক্ত কৰে। তেওঁ বৰ্তমান চান ফ্ৰান্সিস্কোৰ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক। জুলিয়াছে ২০১০ চনত জীৱ বিজ্ঞান আৰু ঔষধৰ শ্ব বঁটা আৰু ২০২০ চনত জীৱ বিজ্ঞানৰ ব্ৰেকথ্ৰু পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০২১ চনত তেওঁ উষ্ণতা আৰু স্পৰ্শৰ বাবে ৰিচেপ্টৰৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে আৰ্ডেম পাটাপুটিয়ানৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে শৰীৰতত্ত্ব বা ঔষধৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
গৱেষণা
১৯৯৭ চনত জুলিয়াছৰ পৰীক্ষাগাৰে টিআৰপিভি১ৰ বিশেষত্ব আৱিষ্কাৰ কৰি প্ৰতিৰূপ সৃষ্টি কৰিছিল। টিআৰপিভি১ হৈছে কেপচাইচিন চিনাক্ত কৰা ৰিচেপ্টৰ। এইবিধ ৰিচেপ্টৰে জলকীয়াত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ কেপচাইচিন চিনাক্ত কৰে। কেপচাইচিনৰ বাবে জলকীয়া জ্বলা হয়। তেওঁলোকৰ গৱেষণাত টিআৰপিভি১-য়ে ক্ষতিকাৰক তাপ বা থাৰ্মোচেপচন চিনাক্ত কৰে বুলিও প্ৰকাশিত হয়। টিআৰপিভি১ গাঁথনিগতভাৱে সম্পৰ্কিত টিআৰপি বা ক্ষণস্থায়ী ৰিচেপ্টৰ সম্ভাৱনাৰ কেচন চেনেলৰ এক বৃহৎ পৰিয়ালৰ অংশ। এইবিধ নথকা প্ৰাণীবোৰে প্ৰ'টিনৰ আনুবংশিক নকআউট ব্যৱহাৰ কৰি ক্ষতিকাৰক তাপ আৰু কেপচাইচিনৰ প্ৰতি সংবেদনশীলতা হেৰুৱায়।
জুলিয়াছৰ পৰীক্ষাগাৰে টিআৰপিএম৮ বা চিএমআৰ১ আৰু টিআৰপিএ১ক চিনাক্ত কৰি প্ৰতিৰূপ সৃষ্টি কৰিছে। দুয়ো টিআৰপি চুপাৰফেমিলিৰ সদস্য। তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল যে টিআৰপিএম৮য়ে মেন্থল আৰু শীতল তাপমাত্ৰা চিনাক্ত কৰে আৰু টিআৰপিএ১য়ে সৰিয়হৰ তেল বা ৰাসায়নিক ভাবে এলিল আইচোথিওচাইনেট চিনাক্ত কৰে। এই পৰ্যৱেক্ষণসমূহৰ পৰা বুজা যায় যে টিআৰপি চেনেলবোৰে বিভিন্ন উষ্ণতা আৰু ৰাসায়নিক পদাৰ্থ চিনাক্ত কৰে। বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চেনেলবোৰৰ অনন্য অভিযোজন বৰ্ণনা কৰি আৰু অসংখ্য চেনেলৰ ক্ৰিও-ইএম গাঁথনি সমাধান কৰি ডেভিদ জুলিয়াছৰ পৰীক্ষাগাৰে এই চেনেলবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বিষাক্ত পদাৰ্থ আৱিষ্কাৰ কৰি নচিচেপচন অধ্যয়নত অৱদান আগবঢ়াইছে।
বঁটা আৰু সন্মান
২০০০ চনত জুলিয়াছক কেপচাইচিন ৰিচেপ্টৰ প্ৰতিৰূপৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে উদ্বোধনী পাৰল-ইউএনচি স্নায়ুবিজ্ঞান বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১০ চনত তেওঁ নচিচেপচনৰ বিভিন্ন দিশৰ সৈতে জড়িত আয়ন চেনেলবোৰ চিনাক্ত কৰা তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে শ্ব পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেওঁক জনছন এণ্ড জনছনে বিষ আৰু তাপসংবেদনৰ আণৱিক আধাৰ আৱিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে জৈৱ চিকিৎসা গৱেষণাৰ বাবে ড. পল জেনচেন বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ গেইৰ্ডনাৰ ফাউণ্ডেচন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু এইচএফএছপি নাকাচোন বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০১০ চনৰ প্ৰিন্স অৱ আস্তুৰিয়াছ এৱাৰ্ড ফৰ টেকনিকেল এণ্ড চাইণ্টিফিক ৰিচাৰ্ছ, ২০২০ চনৰ জীৱন বিজ্ঞানৰ ব্ৰেকথ্ৰু পুৰস্কাৰ, আৰু ২০২০ চনৰ কাৱলী প্ৰাইজ ইন নিউৰোচাইন্স (আৰ্ডেম পাটাপুটিয়ানৰ সৈতে) আৰু ২০২০ বিবিভিএ ফাউণ্ডেচন ফ্ৰণ্টিয়াৰ্ছ অৱ নলেজ বঁটা লাভ কৰিছে।
২০২১ চনত তেওঁ উষ্ণতা আৰু স্পৰ্শৰ বাবে ৰিচেপ্টৰৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে আৰ্ডেম পাটাপুটিয়ানৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে শৰীৰতত্ত্ব বা ঔষধৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জৈৱ ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
লৱ (ৰামায়ণ)
লৱ (लव) আৰু তেওঁৰ যমজ ভাতৃ কুশ, ৰাম আৰু সীতাৰ সন্তান আছিল। তেওঁলোকৰ কাহিনী হিন্দু মহাকাব্য, ৰামায়ণ আৰু ইয়াৰ অন্যান্য সংস্কৰণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কোৱা হয় যে তেওঁলোকৰ মাতৃৰ দৰে তেওঁ বগা-সোণালী বৰণৰ আছিল, আনহাতে কুশ তেওঁলোকৰ দেউতাকৰ দৰে ক'লা বৰণৰ আছিল।
লৱই লৱপুৰী (আধুনিক লাহোৰ চহৰ), প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁৰ নামেৰেই ঠাইখন নামকৰণ কৰা হৈছে।
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰামায়ণৰ প্ৰথম অধ্যায় বালকাণ্ডত বৰ্ণিত আছে যে বাল্মীকিয়ে দুুই ভাই লব-কুশক ৰামায়ণ বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁলোকৰ জন্ম আৰু শৈশৱৰ কথা বৰ্ণিত আছে শেষ অধ্যায় উত্তৰকাণ্ডত, কিন্তু কোনো কোনোৰ মতে উত্তৰকাণ্ডৰ এই বৰ্ণনা সমূহ বাল্মীকিৰ নিজ মুুখ নিঃসৃত নহয়। কিংবদন্তি অনুযায়ী, ৰাজ্যত সীতাৰ সতীত্বক লৈ নানান নেতিবাচক আৰু ইতিবাচক কথা শুনিবলৈ পোৱাত সীতাই স্বেচ্ছায় ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত হয়। নিৰ্বাসিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ তমসা নদীৰ তীৰৰ মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত শান্তিৰে দিন অতিবাহিত কৰে। লৱ আৰু কুশ এই আশ্ৰমতেই জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ অভিভাবকত্বত অস্ত্ৰবিদ্যাত পাৰদৰ্শী হৈ উঠে। তেওঁলোকে ইয়াত ৰামৰ সম্পৰ্কেও অৱগত হয়।
অশ্বমেধ যজ্ঞ
ৰামৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত বাল্মিকীয়ে লৱ-কুশ আৰু সীতা সহ ছদ্মবেশে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। সমগ্ৰ অংশগ্ৰহণকাৰিৰ সন্মুখত লৱ-কুশই ৰামায়ণ পাঠ কৰিছিল। দুই ভায়ে যেতিয়া সীতাৰ নিৰ্বাসনৰ কথা পাঠ কৰে তেতিয়া ৰাম শোকত ব্যাকুল হৈ পৰে। বাল্মিকীয়ে সেই সময়তে সীতাক যজ্ঞৰ ওচৰলৈ লৈ আনে। শোকগ্ৰস্ত সীতা অপ্ৰস্তুত হৈ বসুমতী ক ফাট্ মেলিবলৈ ধ্যান কৰে আৰু ভূ-গৰ্ভত অদৃশ্য হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছতে ৰামে লৱ-কুশ তেওঁৰে সন্তান বুলি জ্ঞাত হয়।
কোনো কোনো গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা অনুসৰি অশ্বমেধ যজ্ঞৰ উৎসৰ্গিত ঘোঁৰাটো লক্ষ্মণ আৰু সৈন্য সহ লৱ-কুশৰ বন্দী হয়। ৰামে যেতিয়া লৱ-কুশৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ আহে তেতিয়াই সীতাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ পৰিচয় হয়।
পৰৱৰ্তী ইতিহাস
পিতা ৰামৰ পিছত লৱ-কুশ ৰজা হয় আৰু লৱপুৰী তথা কসুৰ নগৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই লাহোৰ বা লবপুৰীয়ে হ'ল বৰ্তমান পাকিস্তানৰ লাহোৰ অঞ্চল। কোশল ৰাজ্যৰ ৰজা ৰামে তেওঁৰ পুত্ৰ লৱক শ্ৰাবস্তী আৰু কুশক কুশৱতী নগৰত প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
উৰ্ট মেঘ
ওৰ্ট মেঘ বা অ'পিক-ওৰ্ট মেঘ ( বা ) জ্যোৰ্তিবিজ্ঞানীসকলৰ মতে সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে ১,০০,০০০ জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান একক (A.U.) দূৰত্বত সূৰ্য্যক প্ৰদক্ষিণ কৰি থকা গ্ৰহাণুপুঞ্জ আৰু ধূমকেতুৰ অঞ্চল বা পটী। জ্যোৰ্তিবিজ্ঞানীসকলে কৰা বিশ্বাসমতে সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰা দীৰ্ঘদূৰত্বৰ ধুমকেতূ আৰু বৃহস্পতি গোত্ৰ ধূমকেতূৰ এই অঞ্চলেই উৎপত্তিস্থল। ওৰ্ট মেঘ অঞ্চলৰ শেষ সীমাকেই সৌৰজগতৰ শেষ সীমা বুলি ধৰা হয়। নেডাৰলেণ্ডৰ জ্যোৰ্তিবিজ্ঞানী জা হেন্দ্ৰিক ওৰ্ট আৰু ইষ্ট'নিয়ান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰ্নেষ্ট অ'পিকৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এই অঞ্চল সূৰ্য্যৰ পৰা ২০০০ ৰ পৰা ৫০০০ জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান একক (A.U.) ৰ পৰা 50,000 জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান একক (A.U.) লৈ বিস্তৃত, য'ত নেকি প্লুট' বাওনা গ্ৰহৰ দূৰত্ব মাথোঁ ৩০ ৰ পৰা ৪৯ জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান একক (A.U.)।
ওৰ্ট মেঘ অঞ্চল দুই অংশত বিভক্ত- ক) গোলাকৃতি বাহ্যিক অঞ্চল আৰু খ) কাহী আকৃতিৰ অন্তঃ ওৰ্ট মেঘ অঞ্চল। এই অঞ্চলৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে ভবা হয় যে আদিম সৌৰজগতৰ সৃষ্টিৰ সময়ত ইয়াৰ অৱস্থান সূৰ্য্যৰ পৰা ইমান আঁতৰত নহৈ ওচৰত আছিল কিন্তু বৃহস্পতি, শনি, ইউৰেনাছ আৰু নেপচুনৰ মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ প্ৰভাৱত পৰি বিতাৰিত হৈ আজিৰ এই অৱস্থান লয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সৌৰজগত
জগদম্বা
জগদম্বা (Sanskrit: जगदम्बा) হৈছে হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত উপাসিত এগৰাকী দেৱী। তেওঁক দেৱী জগদম্বা, জগদম্বা মাতা, জগদম্বিকা বা অম্বা-বাই হিচাপেও নামাংকিত কৰা হয়। জগদম্বা শব্দটিৰ অৰ্থ হৈছে "বিশ্ব মাতৃ"। জগদম্বা অভিধাৰে সচৰাচৰ দূৰ্গা দেৱী(আদি পৰাশক্তি)ক বুজোৱা হয় যদিও আন আন দেৱী যেনে পাৰ্বতী, লক্ষ্মী, সীতা বা ৰাধাক বুজাবলৈও জগদম্বা অভিধা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।