cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চুতীয়া ৰাজ্য
নীতিপালৰ সন্ধি প্ৰস্তাৱ
ইয়াকে দেখি নীতিপালে আহোম ৰজা লৈ কটকীৰ সৈতে কিছুমান উপহাৰ পঠায়। উপহাৰ সমূহৰ মাজত আছিল সোণৰ খাট(খাম-কু), সোণৰ কাণফুলী(খাম-খাও), সোণোৱালী‌ মেখেলা(খাম-চিন), তামৰ বাচন(টঙ-ৰু-খাং), সোণচৰুৱা বা গুনা কৰা কপাহী কাপোৰ(ফ্ৰা-নোন-ফোন), শৰাই, পাটি, ইত্যাদি। সকলো উপহাৰ গ্ৰহণ কৰিও চুহুংমুঙে চুতীয়া ৰাজ সম্পদ(সোণ-ৰুপৰ মেকুৰী, সোণ-ৰুপৰ ছত্ৰ, ৰাজকীয় খাট আৰু ৰাজ দণ্ড), ১০টা দতাল হাতী, এজনী মাখুন্দী হাতী আৰু এজনী ছোৱালী বিচাৰি পঠায়। নীতিপালে ছোৱালী আৰু হাতী দিবলৈ মান্তি হয় যদিও ৰাজকীয় সম্পদ পূৰ্বপুৰুষৰ সম্পত্তি বুলি দিবলৈ নিবিচাৰে। ইয়াৰ বিপৰীতে এক মাহৰ পাছত সোণ-ৰুপৰ জাপি (খাম-ঙেন-কোপ), সোণৰ আঙঠি (খোপ-খাম), সোণৰ তোম (লিউ-খাম), সোণৰ ছত্ৰ (চাং-খাম), সোণৰ খাৰু (মাউ-খাম), হাতী, ঘোঁৰা, হাতীৰ দাতৰ পাটি, কটাৰী আৰু পানীকমলী কাপোৰ দি পঠায়। সমান্তৰাল ভাৱে নীতিপালে লুইতৰ পাৰত এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লয় আৰু তাতে থাকে। দুৰ্গ নিৰ্মাণৰ কথা শুনি, ৰাজসম্পদ নাপায় আৰু লগতে উপহাৰৰ মাজত কটাৰী দেখি চুহুংমুঙ ৰজাই শদিয়াপুৰ আক্ৰমণ কৰিবলৈ নিৰ্ণয় কৰে।
শদিয়াৰ ৰণ
১৫২৪ চনৰ বহাগত লুইত নৈ পাৰ হৈ শদিয়া(সধয়াপুৰ) আক্ৰমণ কৰে। ব'হাগ মাহৰ বিহুৰ দিনা শদিয়া আক্ৰমণ কৰা হৈছিল। বিহুৰ দিনা শদিয়াৰ চাৰি শালত বৰ-বলি আয়োজন কৰা হয়, যʼত দেউৰী পূজাৰীৰ বাহিৰে অন্য লোকে হাতত অস্ত্ৰ লোৱাতো বৰ্জিত আছিল। আজিও এই বৰবলিৰ নিয়ম শদিয়া অঞ্চলৰ থান সমূহত পালন কৰা হয়। সেই সময়ত সৌমাৰ খণ্ডত একমাত্ৰ চুতীয়া সকলৰ মাজত হে খাৰ-বাৰুদ বা হিলৈ-বৰটোপৰ প্ৰচলন আছিল। সেই বাবে হয়তো আক্ৰমণকাৰী সকলে বিহুৰ বতৰত আক্ৰমণ কৰিবলৈ নিৰ্ণয় কৰি লৈছিল। বুৰঞ্জী সমূহৰ মতে সেই সময়ত নীতিপালে পুখুৰী এটাও খন্দাই আছিল। শদিয়াৰ দুৰ্গত কৰা আক্ৰমণ সহিব নোৱাৰি নীতিপাল চন্দনগিৰি লৈ গুচি আহে আৰু কাচিতৰা দৈথাং পৰ্বতত উঠে।
চন্দনগিৰি আৰু দৈথাং পৰ্বতৰ ৰণ
চুহুংমুঙে শদিয়াৰ বৰনগৰত থাকি ফ্ৰাচেংমুঙ বৰগোহাঁই আৰু কিঙলুন ৰাজমন্ত্ৰীক(বুঢ়াগোহাঁই) চন্দনগিৰি লৈ আক্ৰমণ কৰিবলৈ পঠায়। আনহাতে কনচেং ধনুদাৰী গোহাঁইক (চাও-চঙ কুঙ-ৰিণ) কাচিতৰাৰ লগত যুঁজিবলৈ দৈথাং পৰ্বতলৈ পঠায়। চন্দনগিৰি পৰ্বতত উঠিবৰ কাৰণে আহোম সেনাই আপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইও সফল নহয়। চুতীয়া সেনাই ওপৰৰ পৰা শিল বগৰাই আৰু দলিয়াই বহুতো আক্ৰমণকাৰীৰ বধ কৰে। সাতসৰী আৰু অসম বুৰঞ্জীৰ (SM)ৰ পৰা জনা যায় যে সেই সময়ত সাধনী ৰাণী গৰ্ভৱতী আছিল। লগতে আছিল তেওঁৰ ১২-১৩ বছৰীয়া পুত্ৰ। সাধনীৰ লগৰ ১২০ গৰাকী কুঁৱৰীয়েও শিলা কুচাই বিৰোধী পক্ষৰ সৈনিকক মাৰে। আহোম সৈন্য চন্দনগিৰি পৰ্বতত উঠিবলৈ সক্ষম নহৈ পিছুৱাই আহিব লগাত পৰে আৰু এজন চুতীয়া সৈনিকক লগত ধৰি আনে। ইয়াৰ পাছত আক্ৰমণকাৰী সকলে ৰননীতি কৰি পৰ্বতৰ তিনিফালে বেৰি ধৰিব লয়। ফ্ৰাচেংমুঙ বৰগোহাঁই কিছু লোকক ঘিলা গছত উঠি ঢোল বজাবলৈ আদেশ দিয়ে। হয়তো এই সকল আগতে ধৰি অনা‌ চুতীয়া বন্দী আছিল। আগৰ দিনত ঢোল বজোৱাটো যুদ্ধত জয়ৰ প্ৰতীক আছিল। ঢোল বজাই বিজয়ৰ কথা জনাই দিয়া হয়। সেই বাবে পাহাৰৰ ওপৰত উঠি থকা ৰজা ৰাণীয়ে বিহুৰ বতৰত ঢোলৰ মাত শুনি বাহিৰলৈ উলাই আহে আৰু তিনিও ফালৰ পৰা শত্ৰুৰ আক্ৰমণৰ বলি হয়। নীতিপালে শত্ৰুৰ গালৈ কাড় মাৰিবলৈ লয় যদিও বিৰোধী পক্ষৰ জানমোঙখাম হাতীবৰুৱাৰ (ফু-কে-চং) কাড় লাগি মৃত্যু বৰণ কৰে। সাধনীয়ে নিজৰ মহিলা সৈন্য বাহিনীক লগত লয় যুঁজ দিয়ে যদিও শেষত পৰাস্ত হৈ চন্দনগিৰিৰ পৰা জাপ মাৰে। প্ৰায় সংখ্যক বুৰঞ্জীত সাধনীয়ে আত্মবলিদান কৰিছিল বুলি আছে যদিও গোপাল চন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ টাই ভাষাৰ বুৰঞ্জীত ৰাণীৰ (নাঙ-লুং) গাত যাঠি লাগিছিল বুলি উল্লেখ আছে। যিকি নহওক এই তথ্য পৰাও ৰানী সাধনীয়ে আত্মসমৰ্পণ নকৰি শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ কথাহে পোহৰলৈ আনে, কাৰণ আত্মসমৰ্পণ কৰা হ'লে তেওঁক যাঠি মাৰি আক্ৰমণ কৰা নহ'ল হয়। আনপিনে কাচিতৰাক কনচেঙে দৈথাং পৰ্বতত পৰাস্ত কৰে।
ৰাজ্য পতনৰ পৰবৰ্তী পৰিস্থিতি
চুতীয়া ৰজা নীতিপাল, তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু কাচিতৰা তিনিওৰে মূৰ চন্দগিৰি আৰু দৈথাঙৰ পৰা কাটি আনি শদিয়াত থকা চুহুংমুঙৰ আগত প্ৰস্তুত কৰা হয়। ৰজা আৰু পুত্ৰৰ মূৰ কেইটা নচোৱাই পৰ্বতত মুণ্ডামালা বান্ধি শেষত চৰাইদেউৰ শালৰ খটখটিত পোতি থোৱা হয়। অসম বুৰঞ্জী(SM)ৰ মতে আহোম সেনাই সাধনীৰ মৃত শৰীৰৰ পৰা কঁকালত পিন্ধা সোণৰ কঙ্কালি লয় আনি শদিয়াৰ থানলৈ আনিছিল, কিন্তু তাত কিছুমান চুতীয়াই আক্ৰমণ কৰি লাপিত ফাংত্যাং দেওধাই নামৰ এজনক বধ কৰিছিল। অন্য বুৰঞ্জী সমূহত এই অংশত ৰানী সাধনীৰ(নাঙ-লুং) কথা একো উল্লেখ নাই।
চুতীয়া ৰাজ্যত পোৱা সম্পদ
চুতীয়া ৰাজ্যৰ পৰা কমাৰ, সোণাৰি, কুমাৰ, কহাৰ, তাতি, খনিকৰ, বাঢ়ৈ, বামুণ, কায়স্থ, গণক, ইত্যাদি বহুতো ভিন্ন ভিন্ন‌‌ বৃক্তিকৰ লোক পোৱা‌ গৈছিল। ইয়াৰ বহুতো লোকক ৰজাই নিজৰ ৰাজধানী লৈ লয় আনে। তিনি হাজাৰ চুতীয়া কমাৰক চুহুংমুঙ ৰজাই যোৰহাট জিলাৰ বছাৰ পিনে আৰু তাৰে উজনি অঞ্চলত বহুৱাইছিল । ইয়াৰ বাহিৰে শদিয়াত বহুতো সম্পদ যেনে সোণৰ মাইহাং, কেকুৰা দোলা,‌‌ কলাই খাৰ,‌‌ সোণৰ তিনিচুকীয়া সিংহাসন, খাট, ভোগজৰা, বেলা, জাপি, পিকদান, আৰোৱান, দবা, কালি, হিলৈ, বৰটোপ (মিঠাহুলোং),‌ হিলৈ-তোলা চৰা নাও, কলাই খাৰ, চুতীয়া ধেনু, বৰধেনু, বাৰু-বৰ্চা, ইত্যাদি পোৱা গৈছিল। বহুতো ঘোৰা, গৰু-মʼহ আৰু হাতীও লাভ কৰা হৈছিল। সম্পদ সমূহ শদিয়াৰ পৰা দিহিং নৈয়ে দি ৰাজধানী‌ লৈ অনা হয় ‌আৰু পাছলৈ চাৰিং অঞ্চলত ৰখা হয়। চুতীয়া ৰাজ্য দখল কৰা পাছত আহোম সকলে প্ৰথম বাৰৰ বাবে মিৰি, মিচিমি, আবৰ, দফলা, ইত্যাদি পাহাৰীয়া জাতিৰ সম্পৰ্কত আহে।
চুতীয়া ভূমিৰ বিতৰণ
শদিয়া ৰাজধানী শাসন কৰিবলৈ ফ্ৰাচেংমুঙ বৰগোহাঁইক তিনিশ সৈনিক দিয়া হৈছিল। শদিয়া আৰু দিহিং অঞ্চলত নতুনকৈ আহোম ৰাজ্যৰ মানুহ আনি থাকিবলৈ দিয়া হয়। ‌ চুতীয়া ৰাজ্যৰ প্ৰদেশ সমূহ ভাল দৰে শাসন কৰিবলৈ ১৫২৫ চনত লক্ষিমপুৰ অঞ্চলত ভটিয়লীয়া গোহাঁই(কনচেঙক পতা হয়), ধেমাজি অঞ্চলত বানলুঙীয়া গোহাঁই, মাজুলী-পশ্চিম ডিব্ৰুগড় অঞ্চলত দিহিঙীয়া গোহাঁই পদবী সৃষ্টি কৰা হয়। ১৫২৭ চনত হোৱা চুতীয়া বিদ্ৰোহৰ ফলত ডিব্ৰুগড়ত নতুন এখন প্ৰদেশ গঠন কৰি চাওলুং চুলিঙক শাসনকৰ্তা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, যাতে ১৫২৫ আৰু ১৫২৭ৰ দৰে শদিয়া অঞ্চলত পুনৰ বিদ্ৰোহ হ'লে ডিব্ৰু প্ৰদেশৰ সেনাই শদিয়া বাহিনীৰ সহযোগ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও কিংলুন বুঢ়াগোহাঁইক "থাও-মুঙ-বঙেন" পাতি তিনিচুকীয়া অঞ্চল শাসন কৰিবলৈ দিয়া হয়। একেই বছৰৰে শেষৰ পিনে কনচেঙক ভটিয়লীয়া গোহাঁইৰ পৰা নতুন পদবী‌ "বৰপাত্ৰ গোহাঁই" দিয়া হয়। ইয়াৰ পাছত দিহিঙৰ পাৰৰ বকতাত নতুন ৰাজধানী এখন নিৰ্মাণ কৰা হয়।
চুতীয়া বিদ্ৰোহ
১৫২৪ চনত চুতীয়া ৰাজ্যৰ পতন হৈছিল যদিও চুতীয়া সকলৰ মনৰ পৰা স্বাধীনতা আৰু স্বৰাজৰ আশা নাইকিয়া হৈ যোৱা নাছিল। চিৰদিন স্বাধীন হৈ থকা চুতীয়া সকলে বীৰাঙ্গণা ৰাণী সাধনীৰ আত্মোৎসৰ্গৰ কথা সোঁৱৰি পুনৰ জাগ্ৰত হৈ উঠিল আৰু বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিলে। এই বিদ্ৰোহ ১৫২৭ চনৰ পৰা ১৭০০ শতিকাৰ শেষ ভাগৰ লৈকে চলিছিল। ১৭৭০ দখকৰ মায়ামৰা বিদ্ৰোহে জাতিটোৰ শেষ বিদ্ৰোহ বুলি কব পাৰি যাৰ ফলত সকলো নহলেও এটা অংশয়ে স্বাধীন হৈ নিজৰ ৰাজ্য গঠন কৰিছিল। চুতীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শদিয়া ধ্বংস হোৱাৰ ফলত বহুতো ৰাজকোঁৱৰ আৰু সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ লোকে পাহাৰীয়া মিচিং, মিচিমি জাতিৰ লোক সকলৰ মাজত আশ্ৰয় লৈছিল আৰু প্ৰথম বিদ্ৰোহ এই সকল লোকে আৰম্ভ কৰিছিল। এই কথা কোচ ৰজা সকলৰ দৰং ৰাজ বংশাৱলীতো উল্লেখ কৰা হৈছে। "পূৰ্বে চুটিয়াৰ ৰজা সিঠাৱে আছিল। অন্যায়ে অসম ছল কৰিয়া মাৰিলে॥ যিমতে মাৰিল তাৰ শুনিয়ো কাহিনী। বলে নপাৰিয়া স্বৰ্গী ৰাজা মনে গুণি॥ ৩৬৪ ... তাৰ পুত্ৰ ভাই যত সকলে পলাইল। মিৰি মিচিমিত পশি প্ৰাণক ৰাখিলা॥ চুটিয়াৰ ৰাজাক মাৰিয়া ছলে বলে। লৈলা সেহি ৰাজ্যক অসমে কৌতূহলে॥ ৩৭১
১৫২৬ চনৰ বিদ্ৰোহ, শদিয়া
চুতীয়া সকলে প্ৰথম বিদ্ৰোহ ১৫২৬ চনৰ ফাগুন মাহত ৰাজধানী শদিয়াত ঘোষণা কৰিছিল, অৰ্থাৎ ৰাজ্য পতনৰ ৩ বছৰৰ পাছত। বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ আৰু ফ্ৰাচেংমুং বৰগোহাঁইক সহযোগ কৰিবলৈ দিহিঙীয়া গোহাঁইক পঠিওৱা হৈছিল। যুদ্ধত বিদ্ৰোহী সকলৰ হাতত ফ্ৰাচেংমুং বৰগোহাঁইৰ হাতী প্লাইপাম আৰু দিহিঙীয়া গোহাঁই মৰা পৰিছিল। কিন্তু শেষ পৰ্যায়ত বিদ্ৰোহী সকল পৰাজিত হৈ উভতি যাবলৈ বাধ্য হ'ল। এই বিদ্ৰোহৰ ফলত চুহুংমুঙ ৰজাই বহুতো প্ৰশাসনীয় পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। ১৫২৭ চনৰ জেঠ মাহত, ডিব্ৰুগড় অঞ্চলত নতুন এখন প্ৰদেশ গঠন কৰি তাত চাওলুং চুলিঙক শাসনকৰ্তা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল, যাতে শদিয়া অঞ্চলত পুনৰ বিদ্ৰোহ হ'লে ডিব্ৰু প্ৰদেশৰ সেনাই শদিয়া বাহিনীৰ সহযোগ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও কিংলুন বুঢ়াগোহাঁইক "থাও-মুঙ-বঙেন" পাতি পশ্চিম শদিয়া অঞ্চলত (তিনিচুকীয়াৰ সোণাৰিৰ(কাংখাম) পৰা লুহিত নদীৰ গুৰি লৈকে) শাসন কৰিবলৈ দিয়া হ'ল।
নাগামিজ
নাগামিজ (Nagamese) নাগালেণ্ডত প্ৰচলিত এটা মিশ্ৰ ভাষা (Creole)। অসমীয়া ভাষাক ভিত্তি কৰিয়েই ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। তাৰ লগতে বঙালী, হিন্দী, বিভিন্ন নগা ভাষা আৰু আন আন ভাষাৰো কিছু সমলো ইয়াত দেখা যায়। পাঁচ লাখতকৈও বেছি নাগালেণ্ডৰ বিভিন্ন ভাষাৰ মানুহে ইয়াক যোগাযোগৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' ষ্টেচনৰ লোকসকলে "নাগামিজ" (Naga+Assamese) শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰে। যদিও নাগালেণ্ড চৰকাৰে ইংৰাজী ভাষাক ৰাজ্যভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিছে, প্ৰশাসনিক কাম-কাজ, বিদ্যালয়, প্ৰচাৰ মাধ্যম আদিত নাগামিজো সমানেই ব্যৱহৃত হয়।
চুতীয়া ৰাজ্য
১৫৪২ চনৰ বিদ্ৰোহ, দিচাং নৈৰ পাৰত
চুতীয়া সকলে পুনৰ বাৰ ১৫৪২ চনত ৰজা চুক্লেংমুঙৰ দিনত বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰে কৰিছিল। এইবাৰ ১৫৪২ চনৰ বহাগ মাহত ডিব্ৰুগড় অঞ্চলৰ চুতীয়া সকলে শিৱসাগৰৰ দিচাং নৈৰ ওচৰত আহোম মন্ত্ৰী চেং-হাননক পৰাস্ত কৰি স্বৰাজ ঘোষণা কৰে। কিন্তু ইয়াৰ পাছতে চুক্লেংমুঙে চাওলুং তিমাক বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ পঠিয়াই আৰু দুবছৰ লৈকে পূৰ্বৰ চুতীয়া ৰাজ্যৰ বিভিন্ন অঞ্চল ধ্বংস কৰে যাতে কোনো চুতীয়া সকলে পুনৰ বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ সাহস নকৰে।
নাগামিজ
সৃষ্টি আৰু বিকাশ
কোনো কোনোৰ মতে দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে অসমীয়া ভাষা বা বঙালী ভাষাৰ আয়ত্তত খুঁত ৰৈ যোৱাৰ ফলতো নাগামিজৰ উদ্ভৱ হ'ব পাৰে। ১৯৩৬ চনতে নাগামিজ ভালদৰে গঢ় লৈ উঠাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
চুতীয়া ৰাজ্য
১৫৬৫ চনৰ বিদ্ৰোহ, নামৰূপ আৰু খেৰাম
১৫৬৫ চনৰ মাঘ মাহত ডিব্ৰুগড় অঞ্চলৰ চুতীয়া সকলে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰি নামৰূপ আৰু খেৰাম(বৰ্তমান ডিব্ৰুগড়ৰৰ খেৰেমীয়া) অঞ্চলৰ আহোম গাঁও সমূহ আক্ৰমণ কৰি লুণ্ঠন কৰিছিল। ৰজাই বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ চাওলুং তিপামক পঠিয়াইছিল। বিদ্ৰোহী সকলৰ লগত হোৱা যুদ্ধত চাওলুং তিমাৰ হাতী আহত হৈছিল যাৰ বাবে তেওঁ যুদ্ধ এৰি দিহিং পাৰ হৈ উভতি আহে। ইয়াৰ পাছত বিদ্ৰোহৰ কি পৰিণতি হ'ল গম পোৱা নাযায়। সম্ভৱতঃ পাছলৈ বিদ্ৰোহ দমন কৰা হৈছিল।
১৫৭২ চনৰ বিদ্ৰোহ, শদিয়া
১৫৭২ চনত পুনৰ বাব চুতীয়া সেনাপতি এজনৰ নেতৃত্বত শদিয়া অঞ্চলৰ চুতীয়া সকলে মুৰ দাঙি উঠে। বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ চাওলুং চাৰিং, চাওফ্ৰাংমুঙ বৰগোহাঁই, শদিয়া খোৱা গোঁহাই, ইত্যাদি বহুতো বিষয়ববীয়াক পঠিওৱা হৈছিল। আহোম সেনাৰ তুলনাত বিদ্ৰোহী সকলৰ সংখ্যা কম থকাৰ বাবে বিদ্ৰোহী সকল কানচাই আৰু পুখুৰীখনা নামৰ অঞ্চল লৈ আতঁৰি আহিছিল আৰু সেই অঞ্চলৰ চুতীয়া সকলৰ সহযোগত পুনৰ ৰণ কৰিছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ বিদ্ৰোহী সকল পৰাজিত হৈছিল। চুতীয়া সেনাপতি, কানচাইৰ মুখিয়াল আৰু অন্য বহুতো চুতীয়া সৈন্যক বন্দী বনাই ৰাজধানী লৈ লয় অনা হৈছিল।
নাগামিজ
সৃষ্টি আৰু বিকাশ
নাগামিজৰ ১৮টা উপভাষা দেখিবলৈ পোৱা যায়। সেইসমূহৰ শব্দবোৰ একেই, কিন্তু ৰূপ-বিন্যাস বেলেগ বেলেগ। সেইসমূহক তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি:
চুতীয়া ৰাজ্য
১৬৬৫ চনৰ বিদ্ৰোহ, উত্তৰ পাৰ
১৬৬৫ চনত আহোম সেনা নগা সকলৰ লগত হোৱা যুদ্ধত ব্যস্ত আছিল। এই সুযোগ লয়, উত্তৰ পাৰৰ লখিমপুৰৰ এখিনি চুতীয়া লোকে মিৰি আৰু দফলা লোকৰ লগত মিলি বিদ্ৰোহ কৰিছিল। কিন্তু বিদ্ৰোহ সফল নহ'ল।
১৬৭৩ চনৰ বিদ্ৰোহ, উত্তৰ পাৰ
১৬৭৩ চনত ধেমাজি অঞ্চলৰ চুতীয়া সকলে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰি ৰূপা(বৰ্তমানৰ ৰূপহী) আৰু ডিমৌ(বৰ্তমানৰ ধেমাজিৰ ডিমৌ) মিৰি সকলে আহোম ৰজাক কৰ হিচাপে দিয়া মাৰ নাও তোলাই লৈ গৈছিল। এই কথা শুনি আহোম ৰজাই চুতীয়া অঞ্চললৈ কটকী পঠিয়াই নাও সমূহ ঘূৰাই দিবলৈ আদেশ কৰিছিল, কিন্তু চুতীয়া সকলে আদেশ নামানিলে। ইয়াৰ পাছত সকলো চুতীয়া দেউলীয়া নামৰ গাঁৱ এখনত একগোট হৈছিল। কটকীৰ খবৰ পাই আহোম ৰজাই তিনিমুখিয়া অঞ্চলত থকা নাৰাই নামৰ চুতীয়া বিদ্ৰোহী নেতা জনক ধৰি আনিবলৈ সৈনিক পঠিয়ালে। ইয়াৰ পাছত ৰজাই শদিয়াখোৱা গোঁহাই আৰু মৰঙ্গীখোৱা গোহাঁইক চেঁচামুখত গড় নিৰ্মাণ কৰি যুদ্ধৰ বাবে সাজু হ'বলৈ আদেশ দিলে। দিহিং নদীৰ পাৰত আন এটা গড় নিৰ্মাণ কৰা হ'ল। তাৰ পাছত আহোম সেনাই দিহিং পাৰ হৈ মাজুলী হৈ চুতীয়া গাঁৱলৈ আগ বাঢ়ি আহিল। চুতীয়া সকলেও হাতত ধেনু-কাড় লয় দেউলীয়া গাঁৱৰ পৰা মিৰি গাঁৱ এখনলৈ আগ বাঢ়ি আহিলে। আহোম ৰজাই পুনৰ চুতীয়া সকলৰ ওচৰলৈ কটকী পঠিয়াইলে। চুতীয়া বৰুৱা জনে অৱশেষত বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিলে, কিন্তু নিজৰ গৰু-ছাগলী, হাঁহ-কুকুৰ, ইত্যাদি সকলো হেৰুৱালে। নাৰাই আৰু অন্য চুতীয়া বিদ্ৰোহী নেতা সকলক মদ্যপান কৰোৱাই পুনৰ বিদ্ৰোহ নকৰিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰালে। সবল আৰু শক্তিশালী চুতীয়া সৈনিক সকলৰ বন্দী বনোৱা হ'ল আৰু অন্য চুতীয়া সকলক প্ৰতি বছৰে কৰ হিচাপে নাও দিবলৈ আদেশ দিয়া হ'ল।
নাগামিজ
ভাষাতত্ত্ব
নাগামিজত দুটা ফলা, দুটা কাল, তিনিটা দৃশ্যগত বৈশিষ্ট্য আছে, কোনো পুৰুষ নাই। ইয়াৰ বেছিভাগ শব্দৰে অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিল আছে, কিন্তু ধ্বনিসমূহৰ নগা ভাষাবোৰৰ লগতেহে মিল বেছি। সংস্কৃত তৎসম শব্দৰ সৰলীকৰণ, শব্দৰ অসম্পূৰ্ণ উচ্চাৰণ আদি বৈশিষ্ট্যও ইয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
চুতীয়া ৰাজ্য
১৭৭৫ চনৰ বিদ্ৰোহ, ডিব্ৰু-দিহিং অঞ্চল
মায়ামৰা বিদ্ৰোহ হৈ থাকোঁতে ডিব্ৰু-দিহিংৰ মাজৰ অঞ্চলৰ একাংশ চুতীয়াই বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল। টাই ভাষাৰ "আহোম বুৰঞ্জী" নামৰ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা মতে পূৰ্বৰ চুতীয়া ৰাজ্যৰ সীমান্ত অঞ্চলৰ খামজাং প্ৰদেশৰ পৰা নঙাখাম নামৰ নৰা মুখিয়ালৰ লগত ধৰা সকলে আহি বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল।  এই বিদ্ৰোহত চুতীয়া সকলে নৰা সকলক সহযোগ কৰিছিল। নৰা মুখিয়াল জনে ১৭৭৫ চনত চুতীয়া সকলৰ সহযোগত হাটখোৱা গোহাঁইক পৰাস্ত কৰি নিজকে ডিব্ৰু নৈৰ কাষৰ অঞ্চলৰ ৰজা বুলি ঘোষণা কৰিছিল। ৰজা হৈ নঙাখামে চুতীয়া আৰু বাৰেচিৰিঙীয়া সকলৰ মাজৰ পৰাই ফুকন আৰু বৰুৱা নিযুক্ত কৰিছিল। আহোম ৰজাই নঙাখাম আৰু চুতীয়া সকলৰ বিৰুদ্ধে বুঢ়াগোহাঁইৰ নেতৃত্বত ৪০ হাজাৰ সৈন্য পঠিয়াইছিল। সেনা সকলে আহি ৰঙাগড়াত(বৰ্তমানৰ ডিব্ৰু-চৈখোৱাৰ দক্ষিণত) উপস্থিত হৈছিল। ইয়াত পাছত তেজী আৰু দিহিং নৈৰ পাৰত যুদ্ধ হৈছিল। বিদ্ৰোহী সকল পৰাজিত হৈ আতৰি গৈছিল। নৰা সকলে পূৰ্বৰ চুতীয়া ৰাজ্যৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত আশ্ৰয় লয় আৰু চুতীয়া সকলে ধূনাগুৰি নামৰ ঠাই এদখৰত আশ্ৰয় লয়। বহুতো চুতীয়া, বাৰেচিৰিং আৰু নৰা বিদ্ৰোহীক ৰাজধানী ৰংপুৰলৈ লয় অনা হয়। তাৰে কিছুমানক মৃত্যু দণ্ড দিয়া হৈছিল আৰু আন সকলক বন্দী হিচাপে ৰখা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:চুতীয়া ৰাজ্য শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
হেমৰাম বৰা
হেমৰাম বৰা (জ. ১৯ অক্টোবৰ, ১৯১৯, মৃ. ২৫ আগষ্ট, ১৯৪২) ভাৰতৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সেনানী। তেখেতৰ জন্মস্থান নগাঁও জিলাৰ হাতীগড় গাৱঁত। ১৯৪২ চনৰ “ভাৰত ত্যাগ” আন্দোলনে নগাঁও জিলাত তীব্ৰতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। কলাই কোঁচ আৰু হেমৰাম বৰাই এই আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৪২ চনৰ ২৫ আগষ্টৰ দিনা বেবেজীয়া ৰাজপথৰ ওপৰত থকা কাঠৰ দলঙত অগ্নিসংযোগ কৰাৰ ফলত নগাঁৱৰ মাজত পথ সংযোগ বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। এই কাৰ্যৰ ফলত ২৬ আগষ্টৰ দিনা পুলিচৰ দলে সশস্ত্ৰ মিলিটেৰী লগত লৈ বেবেজীয়ে গাৱঁত সোমাই দোষী-নিৰ্দোষী সকলোকে নিৰ্বিচাৰে বহুসংখ্যক নিৰীহ লোকৰ ওপৰত নানা ধৰণে অত্যাচাৰ কৰি তেওঁলোকক আটক কৰি ৰাখে। তাৰে ৩০ জনৰ পিছত বিচাৰত জেল হয় আৰু বাকীসকলক মুক্তি দিয়া হয়। কিন্তু আটক কৰি ৰখা লোকসকলক নগাঁৱলৈ নিয়া বাতৰি বিয়পি পৰাৰ লগে লগে এই লোকসকলৰ খবৰ ল’বলৈ দলে দলে মানুহ বেবেজীয়া কাঠৰ দলঙৰ ওচৰ আহি পাওঁতেই তলত লুকাই থকা মিলিটেৰীয়ে হঠাৎ গুলি চলাবলৈ ধৰে। এই গুলি চালনাত চাৰিজন আহত হয়, কিন্তু হেমৰাম বৰা আৰু কলাই কোঁচ গুলীৰ আঘাতত থিতাতে মৃত্যু মুখত পৰে
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ফিফা বিশ্বকাপ শুভংকৰ
১৯৬৬ চনৰ পৰা আয়োজিত হোৱা প্ৰত্যেকখন বিশ্বকাপতে শুভংকৰ প্ৰতীকৰ ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। ১৯৬৬ চনৰ বিশ্বকাপৰ ৱৰ্ল্ড কাপ ৱিল্লী (World Cup Willie) নামৰ শুভংকৰটো আছিল ফুটবল বিশ্বকাপৰ প্ৰথম শুভংকৰ, লগতে যিকোনো ডাঙৰ ক্ৰীড়া সমাৰোহৰো প্ৰথম শুভংকৰ। এই শুভংকৰটোত আয়োজক দেশৰ বেশভুষা, জৈৱবৈচিত্ৰ্য আদি প্ৰতিফলিত হৈছিল ।
শুভংকৰ সমূহ সাধাৰণতে কোনো জীৱ-জন্তু মানুহৰ দৰে ৰূপ দি সজা হয়, ইয়াক শিশু সকলৰ আকৰ্ষণ কৰিব পৰাকৈ সাজি উলিওৱা হয়। বিশ্বকাপৰ সময়ত বজাৰত ঊপলব্ধ বিভিন্ন সা-সামগ্ৰীত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফিফা বিশ্বকাপ
সেৱা (ভাৰতীয় দৰ্শন)
হিন্দু আৰু শিখ ধৰ্মত সেৱা হৈছে নিস্বাৰ্থভাৱে কৰা কামৰ এক ধাৰণা যিটো সম্পন্ন কৰাৰ বাবে কোনো ফলাফল বা বঁটাৰ আশা নহয়। এনে সেৱা আন মানুহ বা সমাজৰ উপকাৰৰ বাবে সম্পাদন কৰিব পাৰি। শব্দটোৰ আন এক ব্যাখ্যা হৈছে- "অন্যৰ প্ৰতি সমৰ্পিততা।" হিন্দু ধৰ্মত ইয়াক কৰ্মযোগ বুলিও কোৱা হয়, যিটো ভাগৱত গীতাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ব্যুৎপত্তি আৰু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
সেৱা সংস্কৃত মূল সেৱ-, "সেৱা কৰা"ৰ পৰা আহিছে আৰু ই সমসাময়িক হিন্দু আৰু শিখ ধৰ্ম উভয়তে এক কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা।
কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ
কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ (Kolkata Knight Riders, সংক্ষেপে KKR) ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত কলকাতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এটা ক্ৰিকেট ফ্ৰেন্সাইজি। এই ফ্ৰেন্সাইজিৰ স্বত্বাধিকাৰী হ'ল বলিউডৰ অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ ক'ম্পানী ৰে'ড চিলীজ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট, অভিনেত্ৰী জুহি চাওলা আৰু তেওঁৰ স্বামী জয় মেহতাৰ মেহতা গ্ৰুপ। গৌতম গম্ভীৰ বৰ্তমান এই দলৰ অধিনায়ক আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ ট্ৰেভৰ বে'লিছ এই দলৰ প্ৰশিক্ষক। ৱাছিম আক্ৰাম দলটোৰ বলিং কনছালটেণ্ট আৰু মেণ্টৰ। সৌৰভ গাংগুলী প্ৰথম তিনিটা বৰ্ষৰ কাৰণে দলটোৰ আইকন খেলুৱৈ আছিল আৰু প্ৰথম আৰু তৃতীয় বৰ্ষত দলটোৰ নেতৃত্ব দিছিল। দ্বিতীয় বৰ্ষত নেতৃত্বৰ দায়িত্বত আছিল ব্ৰেণ্ডন মেককুলাম। ২০১২ চনত চেন্নাইত ডিফেণ্ডিং চেম্পিয়ন চেন্নাই ছুপাৰ কিংছক ৫ উইকেটত হৰুৱাই দলটোৱে প্ৰথমবাৰ আই পি এলৰ চূড়ান্ত বিজয়ীৰ সন্মান লাভ কৰে।
সেৱা (ভাৰতীয় দৰ্শন)
ব্যুৎপত্তি আৰু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
হিন্দু ধৰ্মত সেৱা মানে নিস্বাৰ্থ সেৱা আৰু প্ৰায়ে কৰ্মযোগ, অনুশাসিত কৰ্ম আৰু ভক্তি যোগ, অনুশাসিত ভক্তিৰ সৈতে জড়িত। সেৱা অন্যান্য সংস্কৃত ধাৰণা যেনে দান, কৰুণা, আৰু দয়াৰ সৈতেও জড়িত। সেৱাক সাধনা বুলি জনাজাত অহংকাৰ অতিক্ৰম কৰা আধ্যাত্মিক অনুশীলনৰ এক প্ৰকাৰ হিচাপেও পৰিবেশন কৰা হয় আৰু আধুনিক হিন্দু ধৰ্মত ই এক বৃহৎ ভূমিকা পালন কৰে। কাৰণ হিন্দু ধৰ্মৰ এটা মূল ধাৰণা হৈছে জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰ (সংসাৰ)-ৰ পৰা মুক্তি (মোক্ষ) লাভ, আৰু সাধনা হৈছে মুক্তিৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টা, যিয়ে আনৰ সেৱাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে।
কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ
দলটোৰ অফিচিয়েল থীমটো হ'ল কৰবো, লৰবো, জিতবো ৰে (কৰিম, যুঁজিম, জিকিম) আৰু অফিচিয়েল ৰং হ'ল পাৰ্প'ল আৰু সোণালী। ২০১১ চনত কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছৰ ব্ৰাণ্ড মূল্য আছিল $৫৭.৫ নিযুত আৰু ই সকলো দলৰ ভিতৰত তৃতীয় স্থানত আছিল। চেলিব্ৰিটীৰ অধীনৰ দল হিচাপে দলটোৱে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা সত্বেও দলটোৱে ইতিমধ্যে বহু বিতৰ্কৰ সন্মুখীন সন্মুখীন হৈছে আৰু প্ৰথম তিনিটা বৰ্ষত দলটোৱে শোচনীয় প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়। চতুৰ্থ বৰ্ষত অৱশ্যে দলটোৱে নিজৰ প্ৰদৰ্শন উন্নীত কৰি আই পি এল প্লে' অফ পৰ্যায় আৰু ২০১১ চেম্পিয়ন্‌ছ লীগ টুৱেণ্টি২০লৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ২০১২ চনত তেওঁলোকে আই পি এলৰ বিজয়ীৰ সন্মান লাভ কৰে।
সেৱা (ভাৰতীয় দৰ্শন)
ব্যুৎপত্তি আৰু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
শিখ ধৰ্মত সেৱা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "প্ৰেমৰ কাৰ্য্যৰ জৰিয়তে পূজা কৰা, শ্ৰদ্ধা জনোৱা।" শিখ গুৰুসকলৰ লিখনিত সেৱাৰ এই দুটা অৰ্থ (সেৱা আৰু পূজা) একত্ৰিত কৰা হৈছে। সেৱাক ইচ্ছা আৰু উদ্দেশ্য অবিহনে, আৰু নম্ৰতাৰে কৰা প্ৰেমৰ শ্ৰম বুলি আশা কৰা হয়।
কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ
দলটোৰ সৰ্বাধিক ৰাণ কৰোঁতা হ'ল গৌতম গম্ভীৰ, আৰু সৰ্বাধিক ৱিকেট লওঁতা হ'ল লক্ষ্মীপতি বালাজি। এছিয়াৰ বৃহত্তম ষ্টেডিয়ামবিলাকৰ মাজৰ এখন তথা ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ষ্টেডিয়াম ইডেন গাৰ্ডেন, ছল্ট লে'ক ষ্টেডিয়াম আৰু ৰুংৰাডু মে' ডে' ষ্টেডিয়াম হৈছে দলটোৰ ঘৰুৱা খেলপথাৰ।
ফ্ৰেন্সাইজিৰ ইতিহাস
২০০৮ চনত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ডে ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগ নামেৰে এখন টুৱেণ্টী২০ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ সৃষ্টি কৰে। সেই বছৰৰে এপ্ৰিলৰপৰা জুনলৈকে চলা প্ৰাৰম্ভিক বৰ্ষৰ আই পি এলত আঠটা দলৰ অংশগ্ৰহণৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত মুম্বাইত আঠখন ভিন্ন চহৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আঠটা দলৰ নিলাম অনুস্থিত হয়। বলিউডৰ অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ ক'ম্পানী ৰে'ড চিলীজ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে অভিনেত্ৰী জুহি চাওলা আৰু তেওঁৰ স্বামী জয় মেহতাৰ লগ লাগি $৭৫.০৯ নিযুত (₹৩৫৭ কোটি) মূল্যত কলকাতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলগা দলটো ক্ৰয় কৰে। ভাৰতৰ জাতীয় দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক, পশ্চিমবংগ নিবাসী, দ্য বেংগল টাইগাৰ, দাদা, দ্য প্ৰিন্স অব কলকাতা আদি বিভিন্ন উপনামেৰে সন্মানিত সৌৰভ গাংগুলীক দলটোৰ আইকন খেলুৱৈ ঘোষণা কৰা হয়। তেওঁক দলটোৰ অধিনায়ক হিচাপেও মনোনীত কৰা হয়।
সেৱা (ভাৰতীয় দৰ্শন)
ব্যুৎপত্তি আৰু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
নিস্বাৰ্থ সেৱাৰ ধাৰণাটো কেইবাটাও ধৰ্মৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰণা কাৰণ ঈশ্বৰক নিজৰ লগতে আনৰ মংগলৰ প্ৰতিও আগ্ৰহ থকা বুলি ধৰা হয়; আন মানুহৰ সেৱা কৰাটো পৰোক্ষভাৱে ঈশ্বৰৰ সেৱা কৰা আৰু আনৰ বাবে উপকাৰী ধৰ্মীয় জীৱন যাপন কৰাৰ এক অপৰিহাৰ্য ভক্তিমূলক অভ্যাস বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰতিটো ধৰ্মৰ লোককে এই সেৱাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ
২০০৮
প্ৰথম বৰ্ষৰ আই পি এলত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগাল'ৰ আৰু ডেক্কান চাৰজাৰ্ছৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ প্ৰথম দুইখন খেলতে বিজয় সাব্যস্ত কৰি কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছে সুন্দৰ আৰম্ভণি কৰে। উদ্বোধনী খেলখনত কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছৰ প্ৰাৰম্ভিক বেট্‌ছমেন ব্ৰেণ্ডন মেক্‌কুলামে ১৫৮ ৰাণৰ এটা ইনিংছ খেলে আৰু ইয়ে বৰ্তমানলৈ কোনো টুৱেণ্টি২০ খেলত কোনো বেট্‌ছমেনে সংগ্ৰহ কৰা সৰ্বাধিক ৰাণ। অৱশ্যে দলটোৱে ইয়াৰ পাছৰ চাৰিখন খেলত একেলেথাৰিয়ে পৰাজয়বৰণ কৰে। সৌৰভ গাংগুলী আৰু শ্বোৱেইব আখটাৰৰ সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনেৰে দলটোৱে ইয়াৰ পাছৰ তিনিখন খেলত জয়লাভ কৰে যদিও দলটোৱে পুনৰ নিম্ন প্ৰদৰ্শন আগবঢ়াই তাৰ পিছৰ তিনিখন খেলত পৰাজিত হয়। ইয়াৰে এখন খেলত দলটো মুম্বাই ইণ্ডিয়ান্‌ছৰ বিৰুদ্ধে ৬৭ ৰাণত অল আউট হয় আৰু ২০০৮ বৰ্ষৰ আই পি এলৰ ই সৰ্বনিম্ন স্ক'ৰ। দিল্লী ডেৰডেভিল্‌ছৰ বিৰুদ্ধে খেলখন বৰষুণৰ বাবে বাতিল হোৱাত দলটোৰ ছেমিফাইনেল খেলাৰ আশা নিৰ্বাপিত হয়। নিজৰ অন্তিমখন খেলত দলটোৱে কিংছ XI পঞ্জাবৰ বিৰুদ্ধে জয়লাভ কৰে।
দল গঠন, চেন্নাই ছুপাৰ কিংছৰ বিৰুদ্ধে খেলখনত গাংগুলীৱে টছত জিকি লোৱা বেটিঙৰ সিদ্ধান্ত, ইডেন গাৰ্ডেনত অনুস্থিত খেলসমূহত আমোদকৰ লগোৱা আদি ক্ষেত্ৰত দলটো বিতৰ্কৰ সন্মুখীন হয়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট সংস্থাই শ্বাহৰুখ খানক খেল চলি থকা সময়ত দলটোৰ ড্ৰেছিং ৰুমত সোমোৱাত বাধা আৰোপ কৰে। তেওঁ পিছত এই বুলি বক্তব্য দিয়ে যে আই পি এলৰ বিষয়ববীয়াই আচৰণবিধিসমূহৰ স্পষ্টীকৰণ নকৰালৈকে তেওঁ আই পি এলৰ বাকী থকা খেলকেইখনত উপস্থিত নাথাকে।
এই বৰ্ষৰ আই পি এলত মুঠ ১৩ কোটি টকা লাভ কৰি কলকাতাই আৰ্থিকভাৱে সবাতোকৈ সফল আই পি এল ফ্ৰেন্সাইজি হিচাপে পৰিগণিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগ
কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি
কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি (অসম গৱেষণা সমিতি) হৈছে অসমৰ এক প্ৰত্নতাত্বিক আৰু সমাজ বিজ্ঞান গৱেষণা সংস্থা। অসমৰ অতীত, বুৰঞ্জী, সভ্যতা, সংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি ১৯১২ চনত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আলমতে অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় গঢ় লৈ উঠে।
ইতিহাস
স্বদেশী আন্দোলনৰ ঢৌৰ সময়তে অধ্যাপক পদ্মনাথ ভট্টাচাৰ্য বিদ্যাবিনোদে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ/কামৰূপ সমন্ধীয় প্ৰত্নতাত্বিক অধ্যয়ন তথা সংৰক্ষণৰ বাবে এক গৱেষণা সমিতিৰ ধাৰণা আগবঢ়ায়। এই ধাৰণাটোৱে ১৯১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত হোৱা উত্তৰ বংগীয় সাহিত্য পৰিষদৰ কামাখ্যা অধিবেশনত এক দৃঢ় ৰূপ পায়। ঐতিহাসিক প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ প্ৰত্নতত্ব, নৃগোষ্ঠী বিজ্ঞান, ভাষা, ইতিহাস তথা কলা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ গৱেষণাৰ উন্নতিসাধনাৰ্থে এক গৱেষণা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে এই অধিবেশনে এক সৰ্বসন্মত সিদ্ধান্ত লয়। ইয়াৰে আলমত কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি প্ৰতিষ্ঠা হয়। ইয়াক অসম গৱেষণা সমিতি নামৰ আন এটা নামেৰেও জনা যায়। .
<!-- The samiti that was established with a meagre contribution  of Rs  25, donated by Babu Sasadhar Ray  of Calcutta High Court who had  presided  over the Kamakhya  conference, was destined to play a  pivotal role in promoting  historical  research and preserving artefacts. Since its very inception, a number of prominent personalities  were  associated with the samiti. Chandra Nath Sarma was the founder secretary. The list of patrons read like a veritable who’s  who of the age and included  Maharaja  Jitendranarayan Bhup  Bahadur of Cooch Behar,  lieutenant-governor of Orissa and Bihar Sir Edward Gait,  Commissioner of Assam Valley Lt  Col P.R.T. Gordon, chief commissioner of Assam Sir  Archdale Earle, Raja Prabhat  Chandra Barooah Bahadur  of  Gauripur and a galaxy of reputed  scholars. The samiti started its work with a missionary zeal  and began to  collect inscriptions,  puthis,  ethnographical objects, relics,  and  manuscripts from the vast  Pragjyotishpura-Kamrupa region. The preservation of these precious collections necessitated  the  construction of its own building. When all early efforts to persuade the government  to immediately  establish a museum to store these  objects failed, the samiti decided to construct its own building. The estimated cost of construction, Rs  20 ,000  was  raised with generous  contributions from various donors  the principal contributor  being  Raibahadur Naupat Rai Kedia of  Dibrugarh. When Lt Col P.R.T. Gordon, the then commissioner of  the Assam  Valley and honorary provincial  director of Ethnography, Assam  formally  inaugurated the samiti’s  building with a silver key on  November 19, 1917 , he practically opened a new chapter in Assam’s  rich tradition of preservation of  historical records. The samiti’s activities attracted the attention of serious scholars of  Indology throughout eastern India. So much so that a branch of the  Kamarupa Anusandhana Samiti  was established at Rangpur (now  in Bangladesh)  with Babu Surendra Chandra Roychoudhury as its  secretary. the Asiatic Society of  Calcutta organised exhibitions of  the samiti’s collections and kept a  close  link with it till 1950. Assam did not have any museum till 1940  but the purpose  of a  museum was being served by  Kamarupa Anusandhana Samiti. This small sapling developed into a full grown plant when with the  excellent and rich collection  of  artefacts, manuscripts, miniature  paintings,  puthis,  buranjis , chronicles preserved at the samiti,  the government established the  Assam State  Museum in 1940  at  the initiative of Rai Bahadur  Kanaklal Baruah, who took up the cause for a museum in Assam with  philanthropic zeal. However, Kamrupa Anusandhan Samiti was not dissolved  even after the establishment of Assam State  Museum. It still retains its exclusive identity and continues its activities from the same old Assam-type  building which  is situated on the  western bank of Dighalipukhuri in  the centre of Guwahati.
-->
লাচিত বৰফুকন (চলচ্চিত্ৰ)
লাচিত বৰফুকন (Lachit Borphukan) ১৯৬১ চনত মুক্তিলাভ কৰা এখন বুৰঞ্জীমূলক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনাত আছিল লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী আৰু প্ৰবীণ ফুকন। সমবায় ভিত্তিত গঠিত 'প্ৰাগজ্যোতি কলা মন্দিৰ'ৰ বেনাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীয়ে। মুঠ ১,২৫,০০০ টকা ব্যয়ৰে ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখন গুৱাহাটীৰ ৰূপায়ণ ছবিঘৰত মুক্তি দিয়া হৈছিল।
নিৰ্মাণৰ কথা
লতাশিল খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত বিহু সন্মিলনীত প্ৰতি বছৰে একোখনকৈ নাট মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল। কেইবাবাৰো উপস্থাপন কৰা হৈছিল মণিৰাম দেৱান নাটকখন। যশস্বী অভিনেতা সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীয়ে সেইবাৰো 'মণিৰাম দেৱান' নাটকখন মঞ্চস্থ কৰিবলৈ মানা কৰি এখন নতুন নাটক লিখি মঞ্চস্থ কৰিবলৈ কয়। সেই মতেই সেইবাৰ প্ৰবীণ ফুকনৰ ৰছিত 'লাচিত বৰফুকন' নামৰ নাটকখন মঞ্চস্থ কৰিবলৈ থিৰাং কৰা হয়। নাটকখন উপভোগ কৰি 'দেৱেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা'ই সেইখন চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা দিয়ে।
তেতিয়াৰ অসম বিধান সভাৰ সদস্য মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰীৰ সভাপতিত্বত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণৰ বাবে গঠন কৰা হয় 'প্ৰাগজ্যোতি কলা মন্দিৰ'। সমবায় ভিত্তিত গঠিত এই অনুষ্ঠানটোৱে ৰাইজৰপৰা বৰঙনি তুলি 'লাচিত বৰফুকন' চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰে। ছবিখনৰ বেছিভাগ অংশই কলিকতাৰ টেক্‌নিচিয়ান ষ্টুডিঅ'ত ছেট সাজি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বহিৰ্দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল কামাখ্যা, বশিষ্ঠাশ্ৰম, ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু কলংপাৰত। নৌযুদ্ধৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল কলংপাৰত।
ছবিৰ কাহিনী
স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহই মোগলৰ সৈতে কৰা অপমানজনক সন্ধি পৰৱৰ্তী স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহই মানি নোলোৱাৰ বাবে মোগলৰ সৈতে আহোমৰ যি ৰণ হৈছিল, তাৰপৰাই ছবিৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হৈছে। 'লাচিত বৰফুকন' অসম বুৰঞ্জীৰ এগৰাকী মহান বীৰ। তেখেতে মোগল সেনাৰ লগত যুঁজি গুৱাহাটী মোগলৰ অধীনলৈ যোৱাৰপৰা প্ৰতিহত কৰিছিল। লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত অসমীয়া সেনা আৰু ৰাম সিংহৰ নেতৃত্বত মোগল সেনাৰ মাজত লগা 'শৰাইঘাটৰ ৰণ' এই ৰণৰ অন্তিমখন যুদ্ধ আছিল। দেশপ্ৰমিক লাচিতৰ বীৰত্বৰ কাহিনীৰেই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয়। জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে মোগলৰ লগত কৰা অপমানজনক সন্ধি পাছৰজনা ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহই মানি নোলোৱাত মোগলৰ লগত যি সংঘৰ্ষ ঘটিছিল তাৰ পৰাই ছবিখনৰ কাহিনী আৰম্ভ হৈছে। দিল্লীৰ বাদছাহ ঔৰংজেৱৰ অসম ৰজাৰ প্ৰতি অপমানজনক পত্ৰ প্ৰেৰণ, যুদ্ধৰ বাবে অসমৰ ৰাজধানীত প্ৰস্তুতি, লাচিতৰ বৰ সেনাপতিবৰণ, প্ৰথম যুদ্ধত অসমীয়াৰ কৃতকাৰ্যতা, ৰজা ৰামসিংহৰ নেতৃত্বত পুনৰ অসম আক্ৰমণ, শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত মোগলৰ পৰাজয় আদি বুৰঞ্জীমূলক ঘটনাসমূহ লাচিত বৰফুকনৰ মৃত্যুলকৈ এই ছবিখনত কেউটা কাহিনীয়েই সামৰি লোৱা হৈছে।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰ খনৰ সংগীত পৰিচালনা আছিল ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াৰ। ছবিখনৰ মুঠ পাঁচটা গান আছিল। কণ্ঠদান কৰিছিল, লক্ষহীৰা দাস, দীপালী বৰঠাকুৰ, নিৰ্মলা মিশ্ৰ, শংকৰ দাস, ৰেণু বৰঠাকুৰ, ৰমেন বৰুৱা আৰু কুমাৰী কৃষ্ণা। গীতিকাৰ সকল আছিল আনন্দিৰাম দাস, ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়া, লক্ষহীৰা দাস আৰু নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ। ছবিখনৰ গানৰ ৰেকৰ্ড উলিওৱা হৈছিল আৰু গান কেইটা শ্ৰোতৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছিল।
এই ছবিৰে ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াৰ দ্বাৰা ৰছিত যৌৱনে আমনি কৰে শীৰ্ষক গানটোৰ শিৰোনামৰে ১৯৯৮ নিৰ্মিত হয় অশোক কুমাৰ বিষয়াৰ 'যৌৱনে আমনি কৰে' নামৰ বোলছবিখন। গানতো নতুন ছবিখনৰ বাবে আকৌ ৰেকৰ্ডিং কৰি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শইকীয়া
শইকীয়া (Saikia) হৈছে আহোম ৰাজ্যৰ আহোম সেনাবাহিনীৰ পাইক কৰ্মচাৰী। । তেওঁলোকৰ বংশধৰ সকলে ইয়াক এটা উপাধি হিচাপে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰে।
উৎপত্তি
শইকীয়া উপাধিটো আহোম ৰজাই দিয়া। শ মানে হৈছে এশ। অৰ্থাৎ এশ সৈন্য পৰিচালনা কৰা বিষয়াজনক শইকীয়া উপাধি দিয়া হৈছিল।
পৌৰাণিক কালত ব্যৱহাৰ
আহোম ৰজাই অসমত পাইক প্ৰথাৰ প্ৰচলন কৰে। এক পাইক (এজন সৈন্য) হৈছে আহোম সামৰিক বাহিনীৰ আটাইতকৈ ক্ষুদ্ৰতম একক। এশজন পাইক পৰিচালনা কৰা বিষয়া জনক শইকীয়া বোলা হৈছিল। শইকীয়াক নিযুক্তি দিয়াটো ফুকন (৬০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া) আৰু ৰাজখোৱা (২০০০ পৰা ৩০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া)ৰ দায়িত্ব আছিল। পাইক সকলে শইকীয়াক বৰ্জন কৰিবলৈ অধিকাৰ দিয়া হৈছিল আৰু পচন্দৰ কোনো এজন বিষয়া নিযুক্তি দিবৰ বাবে অনুৰোধ কৰিব পাৰিছিল। পাইকৰ ধৰ্ম বা গোষ্ঠী বিচাৰ নকৰাকৈ ইয়াৰ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
বৰ্তমান এই উপাধিটো অসমৰ হিন্দু আৰু মুছলিম লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলৰ ভিতৰত, শইকীয়া উপাধিটো বিভিন্ন জাতিৰ মাজত দেখিবলৈ পোৱা যায়। যেনে - আহোম, চুতীয়া, কছাৰী, কৈৱৰ্ত, কোঁচ, কেওট, কায়স্থ, কলিতা।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:উপাধি
বেলজিয়ামৰ নাৰী
বেলজিয়ামৰ মহিলাসকল হৈছে বেলজিয়ামত বাস কৰা বা বেলজিয়ামৰ পৰা অহা ইউৰোপীয় মহিলা। প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মধৰি বেলজিয়ামৰ মহিলাসকলে "বৃত্তিগত লিংগৰ ব্যৱধান" প্ৰতিহত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। নৱপ্ৰজন্মৰ মহিলাসকলৰ বাবে "সেৱাত অংশকালীন চাকৰি"ৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবেই এনে হৈছে। ১৯৯৯ চনত এগৰাকী বেলজিয়ামৰ মহিলাৰ গড় উপাৰ্জন আছিল এজন বেলজিয়ামৰ পুৰুষৰ দৰমহাৰ ৯১ শতাংশ। যেতিয়া বেলজিয়ামৰ মহিলাসকল অংশকালীন কামত জড়িত নহয়, তেতিয়াও তেওঁলোকে মহিলা আৰু পুৰুষ সংগীৰ মাজত হোৱা চুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি "ঘৰুৱা কাম অধিক কৰে"৷
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান (North East Institute of Science and Technology; পূৰ্বৰ আঞ্চলিক গৱেষণাগাৰ) হৈছে বৈজ্ঞানিক আৰু ঔদ্যোগিক গৱেষণা সংসদৰ (Council of Scientific and Industrial Research চমুকৈ CSIR) অধীনস্থ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ আঞ্চলিক গৱেষণাগাৰ। এই প্ৰতিষ্ঠানটো ১৯৬১ চনৰ ১৮ মাৰ্চত যোৰহাটত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিপুল সম্পদৰাজিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি এইবোৰৰ সুব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে অঞ্চলটোৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশত বৰঙণি আগবঢ়োৱাই এই গৱেষণাৰ মূল লক্ষ্য। অঞ্চলটোৰ দীৰ্ঘকালীন সমস্যাসমূহ সমাধানৰ জৰিয়তে উদ্যোগিকৰণত সহায় কৰা, অঞ্চলটোৰ গৱেষণা সংক্ৰান্তিয় সমস্যাসমূহ সমাধান কৰা আৰু অঞ্চলটোৰ ৰাজ্যিক অনুষ্ঠানসমূহৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আন গৱেষণাগাৰসমূহৰ লগত সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি অঞ্চলটোৰ অৰ্থনৈতিক অনগ্ৰসৰতা দূৰ কৰাৰ বাবে কাম কৰা আদি লক্ষ্য আগত ৰাখি এই গৱেষণাগাৰে প্ৰচেষ্টা চলাই আহিছে। ১৯৮১ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ইটানগৰত ইয়াৰ এটা শাখা খোলা হয়।
বেলজিয়ামৰ নাৰী
ইউৰোপৰ আন বেছিভাগ দেশৰ দৰেই পৰিয়াল আইনেও পৰম্পৰাগতভাৱে স্বামীক আইনী কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছে; কিন্তু ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ইয়াৰ সংস্কাৰ ঘটিছে। ১৯৫৮ চনত স্বামীৰ বৈবাহিক ক্ষমতা বিলুপ্ত কৰা হয় যদিও সম্পত্তিৰ আইনসমূহৰ সংস্কাৰ ১৯৭০ চনতহে কৰা হয়, যেতিয়া স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত আইনী লিংগ সমতা স্থাপন কৰা হয়। ১৯৭৯ চনত ব্ৰাছেলছৰ আপিল আদালতে বৈবাহিক ধৰ্ষণক স্বীকৃতি দি পত্নীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ গুৰুতৰ হিংসাত জড়িত হোৱা স্বামীক ধৰ্ষণৰ অপৰাধমূলক অপৰাধত দোষী বুলি বিবেচনা কৰে। আদালতৰ যুক্তি আছিল যে, যদিও স্বামীৰ পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ ‘অধিকাৰ’ আছিল, তথাপিও তেওঁ হিংসাৰ ব্যৱহাৰ কৰি সেইটো দাবী কৰিব নোৱাৰে৷ কিয়নো বেলজিয়ামৰ আইন অনুসৰি মানুহক হিংসাৰ দ্বাৰা নিজৰ অধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাই। ১৯৮৭ চনত ব্যভিচাৰক অপৰাধমুক্ত কৰা হয়। ১৯৮৯ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক আইনৰ অধীনত অন্যান্য ধৰ্ষণৰ দৰেই ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০০৩ চনত বেলজিয়ামত সমলিংগ বিবাহ বৈধ ঘোষণা কৰা হয়।২০০৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত বেলজিয়ামত বিবাহ বিচ্ছেদ আইন উদাৰীকৰণ কৰা হয়। একবিংশ শতিকাত বিবাহ আৰু প্ৰজননৰ মাজৰ সম্পৰ্ক হ্ৰাস পাইছে আৰু ২০১২ চনত ৫২.৩% জন্ম বিবাহ-বৰ্হিভূত হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান
কৰ্মৰাজি
এই প্ৰতিষ্ঠানত হোৱা গৱেষণাৰ পৰিসৰ অতি বহল। ইয়াত গৱেষণা হোৱা বিভিন্ন বিষয়সমূহ হ'ল‌- জীৱবিদ্যা (Bioscience), কেমিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং (Chemical Engineering), চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং (Civil Engineering), কয়লা, ঔষধ আৰু ঔষধি দ্ৰব্য (Drugs and Pharmaceuticals), সাধাৰণ ইঞ্জিনিয়াৰিং (General Engineering), ভূ-বিজ্ঞান (Geo Science), অজৈৱ ৰসায়ন (Inorganic Chemicals), ঔষধি গুণযুক্ত আৰু অৰ্থনৈতিক দিশৰ পৰা প্ৰয়োজনীয় গছ (Medicinal and Economic Plants), প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহ (Natural Products), পেট্ৰ'লিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ (Petroleum and Natural Gas), মাটি আৰু অনুজীৱবিদ্যা (Soil Microbiology), বিশেষভাৱে তৈয়াৰ কৰা কাগজ ব'ৰ্ড (Speciality Papers and Boards) আৰু সাংশ্লেষিক ৰসায়নবিজ্ঞান (Synthetic Chemistry)। ইয়াৰোপৰি এই প্ৰতিষ্ঠানে বৈশ্লেষিক সেৱা (Analytical service) আগবঢ়ায়।
বেলজিয়ামৰ নাৰী
১৯৯৫ চনৰ পৰা সংসদত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। ২০০৭ চনত সংসদীয় নবীকৰণৰ পিছত নিম্ন বা একক সদনত মহিলাসকলে ৫৫খন আসন গ্ৰহণ কৰিছে আৰু এয়া মুঠ আসনৰ ৩৬.৭%৷ ২০১৪ চনত সেই সংখ্যা সামান্য বৃদ্ধি পাই ৫৭ হয় আৰু নিম্ন বা একক সদনত শতাংশ ৩৮লৈ বৃদ্ধি হয়। ২০০৭ চনত সংসদৰ উচ্চ সদনত মহিলাৰ সংখ্যা ৭১ গৰাকীৰ ভিতৰত ২৭ গৰাকী আছিল, যিটো আছিল মুঠ শতাংশৰ ৩৮। সেই সংখ্যা ২০১৪ চনত উচ্চ সদনত মুঠ ৫০% মহিলালৈ বৃদ্ধি পায়। বেলজিয়ামত এখন আইন আছে য’ত ৰাজনৈতিক দলসমূহে কমেও ৩৩ শতাংশ মহিলাক মনোনীত কৰিব লাগিব৷ লক্ষ্য পূৰণ নকৰা দলসমূহে নিষেধাজ্ঞাৰ সন্মুখীন হয়।
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান
কৰ্মৰাজি
নাগালেণ্ড, মণিপুৰ, মেঘালয় আৰু ত্ৰিপুৰাত এই গৱেষণাগাৰৰ পৰীক্ষামূলক ফাৰ্ম আছে। উত্তৰ-পূবৰ ১২খন ঠাইত ৰাষ্ট্ৰীয় ভূভৌতিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগত স্থাপন কৰা ভূমিকম্প পৰ্যবেক্ষণ কেন্দ্ৰত অহৰহ তথ্য সংগ্ৰহ কৰি ভূমিকম্পৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰা হয়। তদুপৰি এই অঞ্চলৰ দৰিদ্ৰ গাঁৱৰ ৰাইজৰ আৰ্থ-সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে ভিতৰুৱা গাঁও কিছুমান বাছি উলিয়াই সেইবোৰৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি উন্নতিৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাই আহিছে। গাঁৱত পোৱা বিভিন্ন কেঁচামালেৰে সৰু উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠা কৰা, কম খৰচতে গাঁৱত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ উদ্ভাৱন আদিৰ বাবে কাম কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত চিত্ৰনলাৰ পৰা তেল উলিওৱা পদ্ধতি, খোৱা কাঠফুলাৰ খেতি কৰা পদ্ধতি, কম খৰচত পানী ছেকন কৰাৰ উপায় আদিয়েই প্ৰধান।
বেলজিয়ামৰ নাৰী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান‎
তিনিচুকীয়া
তিনিচুকীয়া (Tinisukia) অসমৰ এখন মুখ্য নগৰ আৰু পৌৰসভা অঞ্চল। ই অসমৰ এক মুখ্য উদ্যোগিক নগৰ। তিনিচুকীয়া জিলাৰ সদৰ। চহৰখনৰ পুৰণি নাম বেংমৰা যি মটক ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। তিনিচুকীয়া নামৰ উৎপত্তি চহৰখনৰ পশ্চিমত থকা তিনিকোণীয়া নামৰ তিনিটা চুক থকা পুখুৰী এটাৰ পৰা হৈছে। ১৮৮৪ চনত ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলপথ প্ৰতিষ্ঠাৰ পাছত চহৰখনৰ প্ৰভুত আৰ্থ-সামাজিক পৰিবৰ্ত্তন হ'বলৈ লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
ডেনিছ ৱিকিপিডিয়া
ডেনিছ ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ডেনিছ সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
2023 চনৰ ডেনিছ ৱিকিপিডিয়া'ৰ প্ৰবন্ধ, 0 সম্পাদক, 0 প্ৰশাসক আৰু 0 ফাইল আছে। মোট সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
ডেনিছ ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
আৰ্কিমিডিছ
আৰ্কিমিডিছ (Archimedes) এগৰাকী গ্ৰীক গণিতজ্ঞ, পদাৰ্থবিজ্ঞানী, প্ৰকৌশলী, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী তথা দাৰ্শনিক আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮৭ ত চিচিলি দ্বীপৰ ছিৰাকিকিউজত আৰ্কিমিডিছৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আছিল। আলেকজেন্দ্ৰিয়াত তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰিছিল৷ আৰ্কিমিডিছে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল বিজ্ঞানৰ এক নতুন সূত্ৰ: প্লাৱিতাৰ সূত্ৰ। শ্ৰমিকসকলৰ কষ্ট লাঘৱ কৰিবলৈ তেওঁ কেটাপুল্ট উদ্ভাৱন কৰিছিল। জলসিঞ্চনৰ সুবিধাৰ বাবে জলস্ত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ 'On The Sphere and Cylinder' নামৰ দুটা খণ্ডত বিভক্ত এখন জ্যামিতি সম্বন্ধীয় গ্ৰন্থ আছে য'ত ষাঠিটা প্ৰমেয় আছে। 'The Measurement of A Circle' এখন সৰু গ্ৰন্থ য'ত মাত্ৰ তিনিটা প্ৰমেয় আছে। 'On Conoids and Spheroids' নামৰ গ্ৰন্থখনত বত্ৰিশটা প্ৰমেয় আছে। 'On Spirals' নামৰ গ্ৰন্থখনত আঠাইশটা প্ৰমেয় আছে। 'Quadrature of A Parabola' গ্ৰন্থত চৌবিছটা প্ৰমেয় আছে। 'On Plane Equilibrium' আৰু 'On Floating Bodies' গ্ৰন্থ দুখন আৰ্কিমিডিছৰ গণিতলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান। ১৯০৬ চনত জে এল হিবাৰ্গে আৰ্কিমিডিছৰ 'Method' গ্ৰন্থখন উদ্ধাৰ কৰে। ইয়াত আৰ্কিমিডিছে তেওঁৰ আৱিষ্কৃত প্ৰমেয়বোৰ কেনেদৰে প্ৰমাণ কৰিছিল, তাৰ পদ্ধতি সম্বন্ধে আলোচনা কৰিছে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২১২ চনত আৰ্কিমিডিছৰ মৃত্যু হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
মেঘালয়ৰ বিদ্যালয় শিক্ষা পৰিষদ
ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যত বিদ্যালয় শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ নিয়ন্ত্ৰণ, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু তদাৰকীৰ বাবে মেঘালয় ব’ৰ্ড অৱ স্কুল এডুকেচন এক্ট, ১৯৭৩ অনুসৰি মেঘালয় ব’ৰ্ড অৱ স্কুল অৱ এডুকেচন (এমব’এছই) গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমে SSLC পৰীক্ষা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ স্থাপন কৰা হৈছিল যেতিয়ালৈকে, প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় ডিগ্ৰী ১৯৯৬ চনত উত্তৰ-পূব পাহাৰীয়া বিশ্ববিদ্যালয়(NEHU) দ্বাৰা বন্ধ কৰা হৈছিল ৰাজ্যত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষা(HSSLC) পৰীক্ষা হিচাপে। প্ৰথম অৱস্থাত ই শ্বিলঙৰ জননিৰ্দেশনা সঞ্চালকৰ কাৰ্যালয়ত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যিটো পিছলৈ ১৯৭৪ চনত আৰাইমিলে, টুৰালৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।এমবিঅ’এছইৰ এটা আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ো আছে যিটো ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত অৱস্থিত At present, there are about 1400 affiliated schools spread across the state of Meghalaya.
গ্ৰেগৰী ক'ৰ্ছ'
গ্ৰেগৰী ক'ৰ্ছ' (Gregory Corso) (জন্ম ১৯৩০ চনৰ ২৬ মাৰ্চ; মৃত্যু ২০০১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এজন কবি। তেওঁ বিট্‌ আন্দোলনৰ লগত জড়িত আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি শ্ৰেণী:সাহিত্য আন্দোলন শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
ফিল্মফেয়াৰ
ফিল্মফেয়াৰ (Filmfare) হ’ল হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ (সততে বলীউড হিচাপে পৰিচিত) বিষয়ে এখন ইংৰাজী ভাষাৰ, টেবলয়ড আকাৰৰ আলোচনী। এই আলোচনীখন দ্য টাইম গ্ৰুপৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়। ফিল্মফেয়াৰ ভাৰতৰ এক জনপ্ৰিয় বিনোদনধৰ্মী আলোচনী।
আলোচনী
ফিল্মফেয়াৰ ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি চলচ্চিত্ৰ আলোচনী আৰু লগতে ইয়াৰ বঁটা সমূহো।
প্ৰথমতে ই দ্য টাইম গ্ৰুপৰ এটা অংশ আছিল যিয়ে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, দ্য ইকনমিক টাইমছ,নৱভাৰত টাইমছ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ টাইমছো প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০০৫ চনত ফিল্মফেয়াৰ আৰু অন্য কিছুমান প্ৰকাশন, বিশেষকৈ ফেমিনা, এক সহায়ক গোটত ভাগ হৈ যায়। ইয়াৰ নতুন মালিকগোষ্ঠী , ৱৰ্ল্ডৱাইড মিডিয়া আছিল দ্য টাইমছ গ্ৰুপ আৰু বিবিচি মেগাজিনছৰ মাজত এক ৫০:৫০ ব্যৱসায়।
ফিল্মফেয়াৰে দুই ধৰণৰ চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছে: হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে “ফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডছ” আৰু কানাডা,মালায়ালম,তামিল আৰু তেলেগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে “ফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডছ ছাউথ”।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
পাঠক
পাঠক (Pathak) হৈছে ব্ৰাহ্মণৰ এটা সম্প্ৰদায়। পাঠকসকলে ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ আৰু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পাঠক শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পঢ়ুৱৈ অথবা যি জানিবলৈ বা জ্ঞান লাভ কৰিবলৈ উৎসুক।
পুৰণি কালত ব্যৱহাৰ
হিন্দু ধৰ্মত, ধৰ্মৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰা আৰু শিক্ষা প্ৰদান কৰা লোকসকল ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত। হিন্দু ধৰ্মৰ মতে, পাঠকেই হৈছে আটাইতকৈ উচ্চ শ্ৰেণী। ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত ব্ৰাহ্মণ লোকৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। বৈদিক সময়ত, ব্ৰাহ্মণ সকল অকলশৰীয়াকৈ বাস কৰি ভাল পাইছিল। সেই সময়ত তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনটো জ্ঞান আৰু ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত উৎসৰ্গা কৰিছিল।
সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
পাঠক উপাধিটো গুজৰাট, পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, অসম, উত্তৰাখণ্ডৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও নেপালৰ কাঠমাণ্ডু, ঝাপা আদি ঠাইৰ লোকে এই উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:উপাধি
টাইৱানৰ নাৰী
thumb|২০১৬ চনত টাইৱানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা ছাই ইং-ৱেন টাইৱানৰ মহিলাৰ মৰ্যাদা টাইৱানৰ সমাজৰ পৰম্পৰাগত পিতৃতান্ত্ৰিক মতামত আৰু সামাজিক গাঁথনিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোক প্ৰভাৱিত হৈছে। এই ভিত্তিসমূহে নাৰীক পুৰুষৰ অধীনস্থ কৰি ৰাখিছে। অৱশ্যে শেহতীয়া বছৰবোৰত টাইৱানৰ মহিলাৰ আইনী মৰ্যাদা উন্নত হৈছে। বিশেষকৈ পৰিয়াল আইনখন কেইবাটাও সংশোধনীৰ সন্মুখীন হোৱাত যোৱা দুটা দশকত উক্ত অৱস্থা উন্নত হৈছে।
গোটেই ২০ শতিকাজুৰি বিবাহিত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত যথেষ্ট বাধা আৰোপ কৰা হৈছিল যদিও যোৱা ২০ বছৰত হোৱা আইনী পৰিৱৰ্তনৰ বাবে (১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০২ চনৰ ভিতৰত পৰিয়াল আইন পাঁচবাৰ সংশোধন কৰা হৈছিল) ক্ৰমান্বয়ে ইয়াৰ উন্নতি ঘটিছে।
১৯৩০ চনৰ টাইৱানৰ নাগৰিক সংহিতাই টাইৱানৰ মহিলাসকলক সীমিত অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল। যেনে: তেওঁলোকৰ বাসস্থানৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ কোনো অধিকাৰ নথকা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰৰ অভাৱ, বিবাহ বিচ্ছেদ দাখিল কৰাৰ অধিকাৰৰ অভাৱ, আত্মৰক্ষাৰ অভাৱ, আৰু শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ অধিকাৰ তথা অবৈধ শিশুৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য।
১৯৮৫ আৰু ১৯৯৬ চনত কৰা পৰিৱৰ্তনৰ বাবে বিবাহিত মহিলাৰ পৰিস্থিতি কিছু উন্নত হ’ল। ১৯৯৮ চনলৈকে নতুন নিয়ম অনুসৰি বিবাহ বিচ্ছেদ অলপ সহজ হৈ পৰিল, পত্নীয়ে নিজৰ সম্পত্তিৰ পূৰ্বৰ মালিক বুলি প্ৰমাণ নকৰাকৈ ১৯৮৫ চনৰ আগতে নিজৰ নামত পঞ্জীয়ন কৰি ৰাখিবলৈ অনুমতি দিলে; আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ গোচৰত শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ মূল্যায়ন কৰোঁতে বিচাৰকক শিশুৰ স্বাৰ্থ বিবেচনা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ'ল। তথাপিও এই পৰিৱৰ্তনসমূহে পত্নীসকলক স্বামীৰ সৈতে সমান অধিকাৰ দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সকলো পথতে আগবাঢ়িব পৰা নাছিল; কিয়নো পাৰিবাৰিক বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত পিতৃতান্ত্ৰিক মতাদৰ্শৰ প্ৰভাৱ অব্যাহত ৰখা হৈছিল। পত্নীৰ বাসস্থানৰ সৈতে জড়িত সিদ্ধান্ত, অনুশাসনমূলক ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ তেতিয়াও শ্ৰেষ্ঠত্ব আছিল।
টাইৱানৰ সংবিধানত মহিলাৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত: ৭ নং অনুচ্ছেদত কোৱা হৈছে: "চীন গণৰাজ্যৰ সকলো নাগৰিক, লিংগ, ধৰ্ম, জাতি, শ্ৰেণী বা দলৰ সংযোগ নিৰ্বিশেষে, আইনৰ সন্মুখত সমান হ'ব লাগিব।" অতিৰিক্ত অনুচ্ছেদ ১০, ধাৰা ৬ত কোৱা হৈছে: ৰাষ্ট্ৰই মহিলাৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিব, তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সুৰক্ষিত কৰিব, যৌন বৈষম্য দূৰ কৰিব আৰু অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ লিংগ সমতা।
সংবিধানে নিৰ্বাচনত মহিলা প্ৰাৰ্থীকো সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ১৩৪ নং অনুচ্ছেদত কোৱা হৈছে: "বিভিন্ন ধৰণৰ নিৰ্বাচনত সফল প্ৰাৰ্থীৰ কোটা মহিলাক দিয়া হ'ব; কাৰ্যকৰীকৰণৰ পদ্ধতি আইনৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হ'ব।"
সাংবিধানিক সংশোধনীত আৰু কোৱা হৈছে যে দলীয় তালিকাৰ জৰিয়তে নিৰ্বাচিত হোৱা বিধায়কসকলৰ অন্ততঃ আধা মহিলা হ’ব লাগিব। স্থানীয় নিৰ্বাচনত আইন অনুসৰি প্ৰতিখন জিলাতে নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধিৰ অন্ততঃ এক চতুৰ্থাংশ মহিলা হ’ব লাগিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
সৰুমূগী হাঁহ
সৰুমূগী হাঁহ (Gadwall, বৈজ্ঞানিক নাম-Anas strepera), 'Anatidae' গোটৰ অন্তৰ্গত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ হাঁহৰ প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
সৰুমূগী হাঁহ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৪৬-৫৬ ছে:মি: আৰু ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৮-৯০ ছে:মি: হয়৷ মতা সৰুমূগী হাঁহ মাইকীতকৈ আকাৰত কিছু ডাঙৰ হয় আৰু ইয়াৰ ওজনো তুলনামূলকভাৱে অধিক হয়৷ প্ৰজননৰ সময়ত মতা সৰুমূগী হাঁহ দেহৰ বৰণ মুগা, ডেউকা বাদামী হয় ৷ অন্য সময়ত ই মাইকীৰ দৰে প্ৰায় একে হয়, কেৱল ঠোঁটৰ বৰণ পাতল কমলা হোৱা দেখা যায় ৷
মাইকী খন্তীয়া হাঁহৰ দেহ পাতল মটিয়া হয়৷ ইয়াৰ ঠৌঁট গাঢ় কমলা আৰু বুকু বগা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ ই সাধাৰণতে নীৰৱ হৈ থাকে৷ কেৱল প্ৰজননৰ সময়ত মতা খন্তীয়া হাঁহে 'nheck' ধৰণে হুইছেলৰ দৰে মাত মাতে আৰু মাইকী জনীয়ে 'কোৱেক' ধৰণে মাত উলিয়ায়৷
টেক্স'নমি
কেৰ'লাছ লিনিয়াছে ১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ 'চিষ্টেমা নেচুৰী' ত সৰুমূগী হাঁহৰ প্ৰথম উল্লেখ কৰিছিল৷ Anas গোত্ৰৰ ভিতৰত সৰুমূগী হাঁহৰ আটাইতকৈ ওচৰসম্পৰ্কীয় হাঁহৰ প্ৰজাতি হ'ল  'Falcated Duck ৷
সৰুমূগী হাঁহৰ দুটা উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায়, অৱশ্যে ইয়াৰে এটা ইতিমধ্যে লুপ্ত হৈ পৰিছে:
বিতৰণ
সৰুমূগী হাঁহে প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, এছিয়া আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত প্ৰজনন কৰে৷ উত্তৰ আমেৰিকাত ই ছেইন্ট ল'ৰেঞ্চ নদী, আলবাৰ্টা, ড'কোটাৰ পৰা কেলিফ'ৰ্ণিয়া, আলাস্কালৈকে বিস্তৃত৷ ইয়াৰ বিস্তৃতি পৰ্য্যায়ক্ৰমে বৃদ্ধি পোৱা বুলি তথ্য পোৱা যায়৷ ই সাধাৰণতে পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ প্ৰজাতি ৷ সৰুমূগী হাঁহে আলাস্কা. আমেৰিকা, অহায়', ভাৰ্জিনিয়া আদিত শীটকালত পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ বৰ্তমান ইয়াক আই.ইউ.চি.এন.ৰ ৰেড ডাটা বুকত 'Least Concern' প্ৰজাতিৰ স্থানত ৰকা হৈছে৷
আচৰণ
সৰুমূগী হাঁহে প্ৰধানকৈ জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ কিন্তু মুকলি জলাশয়ত চৰে৷ ই পানীৰ পৰা আঁতৰত মাটিত বাহ সাজে৷ প্ৰজননৰ সময়ৰ বাহিৰে অন্য সময়ত ই সৰু গোটত বাস কৰে৷ সৰুমূগী হাঁহ সাধাৰণতে নীৰৱে থাকে৷ মতা হাঁহৰ হুইছেলৰ দৰে এটা মাত আছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী:হাঁহ
নীলপৱন বৰুৱা
নীলপৱন বৰুৱা (Neel Pawan Baruah) (১ জুন, ১৯৩৬ - ২৮ অক্টোবৰ, ২০২২ ) অসমৰ এগৰাকী খ্যাতনামা চিত্ৰশিল্পী। ২০২১ চনত তেওঁক অসম চৰকাৰে ‘অসম সৌৰভ’ বঁটা প্ৰদান কৰে। বৰুৱাৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য চিত্ৰকৰ্ম হ’ল— ‘গ্ৰীণ বাৰ্ড’, ‘কালীয় দমন’, ‘শংখচক্ৰ গদাপদ্ম’, ‘শায়িত মানুহ’, ‘বৰঢোল’, ‘ভিয়েটনামৰ জয়’, ‘চিঞৰ’, ‘তিনিজন মাতব্বৰ’, ‘পটচিত্ৰ’ আৰু ‘দেৱীৰ তিনিখন মুখ’। ১৯৭০ আৰু ১৯৭১ চনত গুৱাহাটীত, ১৯৭২ আৰু ১৯৭৮ চনত লক্ষ্ণৌত, ১৯৬৫, ১৯৮৬ আৰু ২০১৫ চনত কলকাতাৰ বিৰলা একাডেমী আৰু ভুবনেশ্বৰত বৰুৱাৰ একক চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছিল।
জন্ম
নীলপৱন বৰুৱাৰ জন্ম ১৯৩৬ চনৰ পহিলা জুনত যোৰহাট জিলাৰ টীয়কৰ ওচৰৰ তামুলীছিঙা গাঁৱত। পিতৃ ধ্বনি কবি ৰূপে খ্যাত বিনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ লাৱণ্যপ্ৰভা বৰুৱা।
শিক্ষা
টীয়ক ৫৪ নং দুলীয়া গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰম্ভ কৰা নীলপৱন বৰুৱাই টীয়ক হাইস্কুল, যোৰহাট পলিটেকনিক স্কুল, মৰিয়নী হাইস্কুল আৰু গুৱাহাটীৰ কামৰূপ একাডেমী আদি বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা কেবাবাৰো দিয়াৰ পাছত কৃতকাৰ্য হৈ খেতি-খোলা আৰু সামাজিক কামত মনোনিৱেশ কৰিম বুলি তেওঁ কলেজীয়া শিক্ষা লোৱা নাছিল। কিন্তু প্ৰমথনাথ বসুৰ এখন কিতাপৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ শান্তিনিকেতনত শিক্ষা লোৱাৰ মানসেৰে কলিকতালৈ আহে। প্ৰথমে তেওঁ কৃষি বিষয়ত শিক্ষা লোৱাৰ ইচ্ছা কৰিছিল, কিন্তু শান্তিনিকেতনত প্ৰদৰ্শিত চিত্ৰ আৰু পাঠদানৰ শ্ৰেণী সমূহ দেখি চিত্ৰকলাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় আৰু চিত্ৰ কলা শাখাত শিক্ষাৰম্ভ কৰে।
১৯৬১ চনত শান্তিনিকেতনত যোগদান কৰা বৰুৱাই স্নাতক ডিগ্ৰী সমাপ্ত কৰোঁতে লগাতকৈ বেছি সময় লৈছিল। শান্তি নিকেতনৰ চিত্ৰ কলাৰ শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ শ্ৰী নিকেতনৰপৰা glazed pottery বিষয়ত শিক্ষা লয়। পাছলৈ বৰুৱাই নতুন দিল্লীৰ 'গাৰ্হি ষ্টুডিঅ'তো চিত্ৰাকংণৰ শিক্ষা লৈছিল।
কৰ্ম জীৱন
১৯৬৬ চনত কলিকতাৰপৰা নীলপৱন বৰুৱা অসমলৈ আহে আৰু দেউতাকৰ ইচ্ছানুসৰি 'গুৱাহাটী আৰ্ট কলেজ'ত শিক্ষকৰ কামত যোগ দিয়ে।
১৯৬৯ চনত মৰনৈৰ শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰত পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ সহযোগত শিল্পৰ কামৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰা নীলপৱন বৰুৱাই অসম চৰকাৰক সোণাপুৰ অঞ্চলৰ এটি টিলাত ছবিৰ আৰ্কাইভ খুলিবৰ বাবে এটুকুৰা মাটি বিচাৰিছিল যদিও তেওঁৰ ইচ্ছাই বাস্তৱ ৰূপ নাপালে। ‘বৃন্দাবনী প্ৰাচীৰ’ নাম দি ১৮০ ফুট দীঘল এখন দেৱাল-চিত্ৰ বা ম্যুৰেল আঁকিবৰ বাবেও তেওঁ পৃষ্ঠপোষক বিচাৰিছিল।
১৯৭১ চনত বৰুৱাই অসম চাৰু-কাৰু কলা পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, লগতে ‘বসুন্ধৰা কলা নিকেতন’ নামে অসমৰ প্ৰথমখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিত্ৰ-শিল্পৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। ইয়াৰ পাছৰেপৰা বৰুৱাই চিত্ৰ-শিল্প সৃষ্টিৰ কামত লাগি আহিছে।
নীলপৱন বৰুৱাৰ অংকিত চিত্ৰ ‘বিৰলা একাডমি অফ্‌ আৰ্ট এণ্ড কালচাৰ, কলিকতা’, ‘লক্ষ্ণৌ ললিত কলা একাডেমি’, ভুৱনেশ্বৰ আদি ঠাইত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেখেতৰ অংকতি ছবিয়ে ‘ললিত কলা একাডেমি, দিল্লী’ত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৯৮২ চনত বৰুৱাই লোককলা নাম দি এটি লোকশিল্প চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰ খুলিছিল আৰু এই কেন্দ্ৰৰ অধীনত অসমৰ লোক-কলা আৰু বৈষ্ণৱ মুখা শিল্পৰ ওপৰত তিনিমহীয়া কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰিছিল। মুখা শিল্পৰ কৰ্মশালাত মাজুলীৰ মুখা-শিল্পীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰুৱাই বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰৰ বয়ন শিল্পক পুনৰ-জীৱিত কৰাৰ বাবে চেষ্টা কৰিছিল আৰু বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰৰ আৰ্হিত ডিজাইন তৈয়াৰ কৰিছিল। কাগজৰ মণ্ডৰে তৈয়াৰ কৰা ব’ৰ্ডত তেওঁ ৰং সানি ওখ-চাপৰকৈ সজাই তেওঁ চিত্ৰ-ভাস্কৰ্যৰ সমন্বয়ৰে এক নতুন সৃষ্টি প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণি ঘটাইছিল। তেওঁ সেই সময়তে গ্ৰাফিক কৌশলেৰে প্ৰিণ্টিং কৰিছিল আৰু গ্ৰাফিক, পেইণ্টিং, স্কাল্পশ্যাৰ, নীলপৱন এই চাৰি শব্দৰ সমষ্টিৰে এই পদ্ধতিটোৰ নাম ‘গ্ৰাপাস্কাপন’ ৰাখিছিল। এই শৈলীত তেওঁ ব্যুৎপত্তি লভিছিল। কাগজৰ মণ্ডৰে তেওঁ ‘খোলবাদক’, হাতীৰ কম্পোজিচন, নাৰীৰ মুখাৱয়ব আদি সৃষ্টি কৰিছিল। ২০০০ চনত দুহেজাৰ চিত্ৰ আৰু দুহেজাৰ ড্ৰয়িং অংকনৰ কাম তেওঁ সমাপ্ত কৰিছিল।
নীলপৱন বৰুৱাই ‘চাৰমিনাৰ’ চিগাৰেটৰ বাকচ আৰু জুইশলা বাকচত ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰ অংকন কৰি এক বিশেষ শৈলীৰ সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁ উল্লেখ কৰা অনুসৰি ষাঠী আৰু সত্তৰৰ দশকতে তেওঁ চিগাৰেটৰ বাকচত ছবি অঁকা আৰম্ভ কৰিছিল, যি সময়ত ধূমপান কৰা তেওঁৰ অভ্যাসত পৰিণত হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
অসমৰ খ্যাতনামা কণ্ঠশিল্পী প্ৰয়াত দীপালী বৰঠাকুৰ নীলপৱন বৰুৱাৰ সহধৰ্মিনী। জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী দীপালী বৰঠাকুৰে ‘মটৰ-নিউৰণ ৰোগ’ত আক্ৰান্ত হৈ গান গোৱাৰ ক্ষমতা হেৰোৱাৰ লগতে চলা-ফিৰা কৰিবলৈকো ‘হুইল চেয়াৰ’ৰ আশ্ৰয় ল’বলগীয়া হৈছিল। এনে অৱস্থাতে নীলপৱন বৰুৱাই ১৯৭৬ চনত দীপালী বৰঠাকুৰৰ লগত বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াৰ পাছত মৃত্যু পৰ্যন্ত বৰুৱাই দীপালী বৰঠাকুৰৰ যাৱতীয় যত্ন লৈ আহিছিল।
সামাজিক জীৱন
বৰুৱা জীৱনকালত বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। ১৯৪৫ চনত তেওঁ টীয়কত প্ৰতিষ্ঠিত জয়হিন্দ ছাত্ৰ সংসদৰ মাধ্যমেৰে সমাজ সেৱাত ব্ৰতী হৈ সক্ৰিয় ৰাজহুৱা জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ দুধনৈ অধিৱেশনৰ গ্ৰন্থমেলা আৰু প্ৰদৰ্শনীৰ উদ্ধোধন কৰিছিল। নীলপৱন বৰুৱা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ শিল্পী-সাহিত্যিক সাহায্য ন্যাসৰ সভাপতি আছিল আৰু নতুন দিল্লীৰ ললিত কলা একাডেমীৰ অসমৰ প্ৰতিনিধি আছিল। ললিত কলা একাডেমীৰ উদ্যোগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত সৰ্ব ভাৰতীয় শিল্পী শিবিৰ নীলপৱন বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছিল।
স্বীকৃতি
২০১২ চনত, নৱকান্ত বৰুৱা ফাউণ্ডেচনে নীলপৱন বৰুৱাৰ প্ৰায় ৮৭ খন চিত্ৰৰে ৰাজ্যিক আৰ্ট গেলেৰীত ‘নীলপৱন বৰুৱা- চিত্ৰৰ প্ৰদৰ্শনী’ শীৰ্ষক এখন প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰিছিল।
২০১৮ ত নীলপৱন বৰুৱা আৰু তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাজত হোৱা চুক্তি অনুসৰি তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে আগ্ৰহী কলাৰসিকৰ বাবে ২০২২ চনৰ ৯ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰাংগণত ‘মডাৰ্ণ আৰ্ট অৱ নীলপৱন’  এটি সংগ্ৰহালয় উন্মোচন কৰে। এই সংগ্ৰহালয়ত নীলপৱন বৰুৱাৰ প্ৰায় ৫৬খন বিভিন্ন মাধ্যমত অঁকা পেইন্টিং প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ৰাখিছে। বৰুৱাই চাৰমিনাৰ বাকচত অঁকা অসংখ্য পেকেটেৰে হাতীৰ আকৃতিৰ এক অপূৰ্ব শিল্পকৰ্ম ইয়াত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিপাৰ্টমেন্ট অৱ কালচাৰেল ষ্টাডিজৰ অন্তৰ্গত এই কেন্দ্ৰটোৰ বাহিৰৰ বেৰত শিল্পীগৰাকীৰ কেইবাখনো পেইন্টিং ফ্লেক্সপ্ৰিন্টিং মাধ্যমত ছপা কৰি আঁৰি ৰখা হৈছে। কেন্দ্ৰটোৰ ভিতৰভাগত প্ৰদৰ্শিত হৈছে শিল্পীগৰাকীৰ বিষয়ে কলাসমালোচক মৌচুমী কন্দলীয়ে লিখা এটা প্ৰয়োজনীয় লেখা— “এ ৰোমাণ্টিক ইন ছাৰ্চ অৱ এ ছিগনিফিকেণ্ট ফৰ্ম”, লগতে শিল্পীগৰাকীৰ জীৱন আৰু কৃতি সম্পৰ্কে কেতবোৰ  তথ্য।
অন্যান্য বঁটা আৰু সন্মান
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান।
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ৫ জুন তাৰিখে বৰুৱাৰ দেহত কভিড' ৰোগ ধৰা পৰে। ক'ভিডৰ পিছত হোৱা স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় জটিলতাত ভুগি, ২০২২ চনৰ ২৮ অক্টোবৰ, শুকুৰবাৰৰ বিয়লি ৩-১৫ বজাত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নীলপৱন বৰুৱাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স হৈছিল ৮৬ বছৰ। অসম চৰকাৰে ৰাজ্যিক মৰ্য্যদাৰে বৰুৱাৰ শেষ কৃত্য সম্পন্ন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
ৰশ্মি নাৰ্জাৰী
ৰশ্মি নাৰ্জাৰী (Rashmi Narzary) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক তথা অনুবাদক। ইংৰাজী ভাষাত ৰচিত শিশু সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ 'হিচ স্বেয়াৰ অফ স্কাই'ৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। এই গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ ২০১৬ চনৰ ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে।
জীৱন
নাৰ্জাৰীৰ বিবাহ হয় কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোসাঁইগাঁওৰ হেমন্ত নাৰ্জাৰীৰ সৈতে। হেমন্ত নাৰ্জাৰী পেচাত এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া। বৰ্তমান তেওঁলোক গুৱাহাটীৰ নিবাসী। তেওঁলোকৰ দুটি সন্তান, সন্ধ্যা আৰু জয়ৰাজ, আছে।
সাহিত্যকৰ্ম
ৰশ্মি নাৰ্জাৰীয়ে ইংৰাজী ভাষাত মৌলিক লেখাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদো কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ হৈছে 'ৱিংচ্' (২০০৫)। ২০১২ চনত প্ৰকাশ পায় তেওঁৰ শিশু সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ 'হিচ স্বেয়াৰ অফ স্কাই'। ২০১৬ চনত নাৰ্জাৰীৰ আন এখন চুটিগল্পৰ সংকলন 'মোজাইক' প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ লেখা দ্যা ছেণ্টিনেল, দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন আৰু আন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে।