cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অমৰ সিং (ক্ৰিকেটাৰ)
খেলুৱৈ জীৱন
১৯৩৩-৩৪ চনত মাদ্ৰাছত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে অমৰ সিঙে বলিং মুকলি কৰি ৪৪.৪ অ'ভাৰত ৮৬ ৰাণ খৰছ কৰি ৭টা উইকেট লাভ কৰিছিল আৰু বেটিং কৰি দ্বিতীয় ইনিংছত ৪৮ ৰাণো কৰিছিল। ১৯৩৬ চনত লৰ্ড্‌ছত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ প্ৰথম ৯ অ'ভাৰত ১০ ৰাণ দি চাৰিটা উইকেট লৈছিল আৰু মুঠ ২৫.১ অ'ভাৰ বলিং কৰি ৩৫ ৰাণত ৬টা উইকেট লৈছিল। অ'ল্ড ট্ৰেফ'ৰ্ডত অনুষ্ঠিত পৰৱৰ্তী টে'ষ্টত তেওঁ ৪৮ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰি ভাৰতক ইনিংছ পৰাজয়ৰপৰা ৰক্ষা কৰে। ১৯৩৭-৩৮ চনত লৰ্ড টেনীছনৰ এম চি চি দলৰ বিপক্ষে পাঁচখন অনানুষ্ঠানিক টে'ষ্টত তেওঁ ১৬.৬৬ গড়ে ৩৬টা উইকেট লাভ কৰিছিল।
মহম্মদ নিছাৰৰ সৈতে অমৰ সিঙে ভাৰতৰ হৈ এক শক্তিশালী বেগী বগাৰ যুটী গঢ়ি তুলিছিল। ইংলেণ্ডৰ প্ৰখ্যাত ক্ৰিকেটাৰ ৱাল্টাৰ হেমণ্ডে তেওঁক "ম‌ই দেখা ভয়াবহ অ'পেনিং বলাৰসমূহৰ অন্যতম" বুলি অভিহিত কৰিছিল। ১৯৭০ চনত এক অনানুষ্ঠানিক প্ৰেছ মিটিঙত লিঅ'নাৰ্ড হাটনে কৈছিল যে "বৰ্তমান বিশ্বত অমৰ সিঙতকৈ আৰু ভাল বলাৰ নাইI" অমৰ সিঙৰ ককায়েক লাধা ৰামজীও এজন বেগী বলাৰ আছিল আৰু তেওঁ বোম্বেত ভাৰতৰ হৈ ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে এখন টে'ষ্ট মেছ খেলিছিল। তেওঁৰ ভতিজাক ভি এল নাকুমেও প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট খেলিছিল।
ক্লাব ক্ৰিকেটত তেওঁ লাংকাশ্বায়াৰ লীগত ক'ল'ন ক্লাবৰ হৈ খেলিছিল। ক্লাবৰ প্ৰথমজন বিদেশী পেছাদাৰী খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁক নেলছন ক্ৰিকেট ক্লাবৰ লেৰী কন্‌ষ্টেণ্টাইনৰ প্ৰতিদ্বন্দী গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ অহাৰ পিছত ক্লাবটোৰ সদস্য আৰু খেল চাবলৈ অহা মানুহৰ সংখ্যা প্ৰায় দুগুণ হৈ পৰে।
১৯৪০ চনত তেওঁ টাইফ‌ইড ৰোগত ভুগি মৃত্যুবৰণ কৰে।
<!--
Test career
Amar Singh Lodha was one of the amateurs who comprised the Indian team. His bowling partner Nissar, were the two fast bowlers who were the centre of attraction on the first day of the match being played at Lord's. It was first Nissar who wreaked havoc with the English to-order, dismissing the openers, Percy Holmes and Herbert Sutcliffe to reduce England 1 for 8 and 2 for 11.
Frank Woolley, was later run out after adding none runs to their score. At 19 for 3, England were in deep trouble, but the legendary Walter Hammond, who would later go on to praise Singh lavishly, mounted a recovery with his Captain Douglas Jardine, the pair added 82 runs for the third wicket before he gifted Amar Singh his first wicket in test Cricket, later, Nissar carried on his fine work and took three more wickets, cleaning up the middle order, while CK Nayudu (who was the Indian Captain, and who took two for 40 in England's first innings), and Singh mopped up the tail as England were shot out for 259. Amar Singh bowled 31.1 overs, taking 2 for 75.
Thus, India, set a target of 346 in the second innings, came out to bat, but were outclassed by England's superior bowling. In fact, Wisden stated in its match reports, that "India fared so badly that they lost seven wickets for 108 ...". However, it was Amar Singh, this time, who displayed his lower-order batting prowess, hitting 51 with the help of one six. He added 74 runs for the eighth wicket with Lall Singh, who scored 29 runs. Ultimately, Amar Singh was the last man out for 187, and India lost by 158 runs.
Amar Singh played Lodha the rest of his six test matches against England, producing several of his best displays, including 4 for 106 in Kolkata in 1934, 6 or 35 at Lord's in 1936, and his career-best figures of 7 for 86 in the Chennai match in 1934. However, he bowled more than thirty-five overs in an innings on six occasions, giving rise to the perception that he was perhaps being used as a workhorse.
Cricketing style
Amar Singh was a tall man; standing at over six feet and two inches, Amar Singh used this height advantage to great effect. He was wiry and broad shouldered. Though not really fast, Amar Singh used his height to extract bounce and movement off the pitch. He was said to have had a clean action, and generated lots of energy from a run-up of a little more than a dozen yards. This was the reason why English conditions suited him well. Amar Singh was also said to have had the ability to exploit the new ball well, making it swing both the ways, and when the shine was off, his "his devastating breakback often penetrated the defense of well set batsmen, castling them comprehensively".
One reason for Amar Singh's high amount of wickets was that he bowled with an aggressive field setting and more importantly, he aimed at the stumps while bowling. His field settings generally consisted of two or three slips, a gully, a cover point, and third man on the off side. On the leg side he usually had a short fine leg, a forward short leg, a silly mid-on and a long leg. He maintained this field against all batsmen.
In the light of his bowling performances, another aspect of his game that had been overshadowed along with his batting was Singh's fielding an catching. In 92 first class matches, Singh snaffled 77 catches, and according to Rusi Modi, he was easily as good as Bob Simpson or Wally Hammond in terms of slip catching. However, it is highly debatable whether India's other fielders were as good, as it is reported that many edges of Nissar's and Singh's bowling were dropped. -->
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
ভায়ামামা কৌতুক গোষ্ঠী
ভায়ামামা অসমৰ প্ৰথম কৌতুক গোষ্ঠীসমূহৰ অন্যতম। বিংশ শতিকাৰ ৮০-ৰ দশকৰপৰা এই গোটে কৌতুক অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিবলৈ লয়। প্ৰথমে মঞ্চত কৌতুক অনুষ্ঠান পৰিৱেশনেৰে আৰম্ভ কৰা এই দলটোৱে পাছলৈ কেইখনমান কৌতুকৰ শ্ৰাৱ্য কেছেট  উলিওৱাৰ উপৰিও এখন টিভি ছিৰিয়েল আৰু ভিডিঅ' ছবি নিৰ্মান কৰে। 'ভায়ামামা' কৌতুক গোষ্ঠীৰ সদস্যসকল আছিল, 'ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী (ভায়ামামা)', সুৰজিৎ গগৈ, সঞ্জীৱলাল দাস, ৰঞ্জিত দাস। আদিল হুছেইন-এও মাজে মাজে 'ভায়ামামা' গোটৰ লগত ছেগা-চোৰোকাকৈ কাম কৰিছিল । ১৯৯৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত হোৱা এটা পথ দূৰ্ঘটনাত 'ভায়ামামা' গোটৰ ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী, সুৰজিৎ গগৈ, সঞ্জীৱলাল দাস, ৰঞ্জিত দাস আৰু লগতে শিৱৰাম কোঁচ, আৰু গাড়ীৰ চালক ভদ্ৰেশ্বৰ বসুমতাৰীৰ মৃত্যু হয় ।
ভায়ামামা গোটৰ কৌতুকৰ ধাৰা
ভায়ামামা গোটৰ কৌতুক অনুষ্ঠান পৰিৱেশনৰ মূল ধাৰা আছিল বলিউডৰ অভিনেতাৰ মিমিক্ৰি (mimicry), পাছলৈ বিভিন্ন ভাষিক সম্প্ৰদায়ৰ কথা কোৱাৰ ধৰণ অনুকৰণ কৰা হৈছিল। বিষয় সমূহ মূলতে আছিল ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ব্যংগ। 'ভায়ামামা' নামৰ এটা চৰিত্ৰ, যাৰ অভিনয় কৰিছিল ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰীয়ে, আৰু পাৰ্শ-চৰিত্ৰ এটাৰ (অভিনয় কৰিছিল আছিল সুৰজিৎ গগৈয়ে) কথোপকথন আৰু তাৰ মাজতে বিভিন্ন উপলক্ষত বাকী অভিনেতাসকলৰ মিমিক অভিনয় সুমুৱাই কৌতুক সৃষ্টি কৰা হৈছিল। 'ভায়ামামা'ৰ নিভাঁজ নলবৰীয়া উপভাষাৰ ব্যৱহাৰেও হাস্য-ৰস সৃষ্টিত অৰিহনা জোগাইছিল।
ভায়ামামা গোটৰ টিভি ছিৰিয়েল
ভায়ামামা গোটে গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনৰ বাবে ৯০-ৰ প্ৰথম ভাগত এখন টিভি ছিৰিয়েল নিৰ্মান কৰিছিল। পৰিচালনাৰ দায়িত্বত আছিল 'ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী'।
ভায়ামামা গোটৰ নাটক
ভায়ামামা গোটে 'একাঁহী গৰম ভাত আৰু এটা ভূত' নামে এখনি মঞ্চ-নাটক পৰিৱেশন কৰিছিল। পৰিৱেশনৰ স্থান আছিল গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱন।
ভায়ামামা গোটৰ ভিডিঅ' ছবি
ভায়ামামাৰ প্ৰথমখন ভিডিঅ’ ছবি আছিল যুগ। এইখন বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ পৰা "তুৰংঙ্গম"ৰ সৌজন্যত নিৰ্মান হৈছিল।
'ভায়ামামাৰ বিহ-হু' নামৰ শ্ৰাৱ্য কেছেটৰ কৌতুকৰ লগত কিছু অংশ নতুনকৈ সংযোগ কৰি এই ভিডিঅ' ছবিখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।
'ভায়ামামা' গোটৰ সদস্যসকলৰ মৃত্যু
১৯৯৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে গোলাঘাটৰ এটা অনুষ্ঠানত অংশ লোৱাৰ পাছত উভতি আহোঁতে সোণাপুৰৰ ওচৰৰ তেতেলীয়াৰ ভৰাগাঁৱত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথত হোৱা এক পথ দুৰ্ঘটনাত ভায়ামামা গোটৰ ধ্ৰুৱজিৎ কিশোৰ চৌধুৰী, সুৰজিৎ গগৈ, সঞ্জীৱলাল দাস, ৰঞ্জিত দাস আৰু লগতে শিৱৰাম কোঁচ, আৰু গাড়ীৰ চালক ভদ্ৰেশ্বৰ বসুমতাৰীৰ মৃত্যু হয়। নিহত হোৱা স্থানত তেওঁলোকৰ স্মৃতিত ২০০০ চনত এটা স্মৃতি সৌধ নিৰ্মান কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথ সম্প্ৰসাৰণৰ সময়ত স্মৃতি-সৌধটো উচ্ছেদ কৰা হয়। বৰ্তমানে ডিমৰীয়া সাংবাদিক সন্থাই স্মৃতি সৌধটো নতুনকৈ নিৰ্মান কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহন কৰিছে।
তথ্য সমল
৩. https://rupaliparda.com/archives/11392৮০ দশকৰ পৰা জনপ্ৰিয় প্ৰথম অসমীয়া কৌতুক গোষ্ঠীঃ “ভায়ামামা” শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
কৃষ্ণকান্ত গগৈ হাতীবৰুৱা
কৃষ্ণকান্ত গগৈ হাতীবৰুৱা (১৯-২০ শতিকা)ৰ শিৱসাগৰ[[ অঞ্চলৰ ব্যক্তি। ১৮৮৩ চনত [[কলিকতা[[ত হোৱা শিল্প প্ৰদৰ্শনীত নিজৰ আৱিষ্কৃত [[মুগা কাপোৰ বোৱা যন্ত্ৰ সাজি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। পিছলৈ চহ বাগিচাৰ মালিক হৈছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চি এন আৰ ৰাও
চিন্তামণি নাগেশা ৰামচন্দ্ৰ ৰাও (চি. এন. আৰ. ৰাও হিচাপে প্ৰখ্যাত; Chintamani Nagesa Ramachandra Rao; ಚಿಂತಾಮಣಿ ನಾಗೇಶ ರಾಮಚಂದ್ರ ರಾಯ; জন্ম: ৩০ জুন ১৯৩৪) হৈছে এজন বিখ্যাত ভাৰতীয় ৰসায়নবিজ্ঞানী। তেওঁ মুখ্যতঃ কঠিন-অৱস্থা আৰ গাঁথনিক ৰসায়ন (structural chemistry) বিষয়ত কৰ্মৰত। ৰাও বৰ্তমান ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা পৰিষদৰ প্ৰধান। ২০১৩ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন চি এন আৰ ৰাওক প্ৰদান কৰা সম্পৰ্কে ঘোষণা কৰে।
শিক্ষা
অধ্যাপক ৰাওয়ে ১৯৫১ চনত মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক আৰু তাৰ ২ বছৰ পিছত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৮ চনত তেওঁ পাৰডিউ বিশ্ববিদ্যালয় (Purdue University)ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, কানপুৰত তেওঁ ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈকে অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে। ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১৯৯৪ চনলৈকে অধ্যাপক ৰাও ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, বাংগালোৰৰ সঞ্চালক পদত কৰ্মৰত আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁ পাৰডিউ বিশ্ববিদ্যালয়, অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়, ছাণ্টা বাৰবাৰাৰ কেলিফ'ৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয় ইত্যাদি সুপ্ৰসিদ্ধ প্ৰতিষ্ঠানত ভিজিটিং প্ৰফেছৰ হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ বাংগালোৰত অৱস্থিত জৱাহৰলাল নেহৰু উন্নত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি।
পেচা
বৰ্ত্তমান চি এন আৰ ৰাও ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা অধ্যাপক (National Research Professor) আৰু লিনাচ পাউলিং (Linus Pauling) গৱেষণা অধ্যাপক আৰু লগতে বাংগালোৰৰ জৱাহৰলাল নেহৰু উন্নত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ সন্মানীয় সভাপতি। ২০০৫ চনত অধ্যাপক ৰাওক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৮৫-১৯৮৯ চনৰ কালছোৱাতো তেওঁ একেই পদবীত কাৰ্যৰত আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বস্তু বিজ্ঞান গৱেষণা কেন্দ্ৰ (International Centre for Materials Science, ICMS‌)-ৰ সঞ্চালক।
অধ্যাপক ৰাও কঠিন অৱস্থা আৰু বস্তু বিজ্ঞান (Materials Science)ৰ ক্ষেত্ৰৰ বিশ্বৰ অগ্ৰণী ৰসায়নবিজ্ঞানী সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ পাঁচ দশকতকৈও অধিক কাল ধৰি এই ক্ষেত্ৰৰ গৱেষণালৈ উল্লেখনীয় বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। সংক্ৰমণ মে'টেল অক্সাইদ (transition metal oxide)ৰ গৱেষণাত তেওঁৰ বৈজ্ঞানিক অৱদানে বহু মৌলিক প্ৰক্ৰিয়া বুজাৰ ক্ষেত্ৰত বাট দেখুওৱাৰ লগতে পদাৰ্থৰ ৰাসায়নিক গঠন আৰু বস্তুগত বা ভৌতিক ধৰ্মসমূহৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ অধয়নৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰভুত বৰঙণি যোগাইছে।
অধ্যাপক ৰাও দ্বি-মাত্ৰিক অক্সাইদ পদাৰ্থ, যেনে La2CuO4 সংশ্লেষণৰ বাটকটীয়াসকলৰ অন্যতম। সংযুক্তিগত ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত ধাতু-অপৰিবাহী সংক্ৰমণৰ পদ্ধতিগত অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰলৈও তেওঁৰ বৈজ্ঞানিক অৱদান আছে। বিশাল চুম্বকীয় ৰোধ (colossal magneto resistance) আৰু উচ্চ উষ্ণতা অতিপৰিবাহিতা (high temperature superconductivity) ইত্যাদি ক্ষেত্ৰত এনেধৰণৰ অধ্যয়নৰ গভীৰ প্ৰয়োগ আছে। অক্সাইদ অৰ্ধপৰিবাহী বিলাকৰ আচহুৱা ধৰণৰ প্ৰায়োগিক সম্ভাৱনীয়তা আছে। বিগত দুটা দশকত সংকৰ পদাৰ্থৰ ক্ষেত্ৰৰ লগতে নেন'-পদাৰ্থ (nanomaterials)ৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ বিশাল বৰঙণি যোগাইছে। তেওঁ ১৫০০ ত কৈও অধিক বৈজ্ঞানিক গৱেষণা পত্ৰৰ লেখক। তেওঁ ৪২খন বিজ্ঞান গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন আৰু সম্পাদনা কৰিছে।
ৰাও বিজ্ঞান পদক্ষেপ গোট (Science Initiative Group) মণ্ডলৰো কাৰ্যবাহী।
সন্মান আৰু বঁটা
২০০০ চনত লণ্ডনৰ ৰ'য়েল চছাইটিয়ে সন্মানীয় হুগছ্ মে'ডেল প্ৰদান কৰে। কঠিন-অৱস্থাৰ ৰসায়ন আৰু মে'টেৰিয়েল বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত ভাৰত বিজ্ঞান পুৰস্কাৰ ২০০৪ চনত পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে অধ্যাপক ৰাওক প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ৰাও বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ প্ৰাপক হোৱাৰ লগতে বিশ্বৰ বহু বিখ্যাত সংস্থাৰো সদস্য। তেওঁ আমেৰিকাৰ National Academy of Sciences, American Academy of Arts and Sciences, আৰু Royal Society (লণ্ডন; এফ আৰ এছ, ১৯৮২), ফৰাঁচী একাডে'মী (French Academy), জাপানীজ একাডে'মী (Japanese Academy), Serbian Academy of Sciences and Arts আৰু পণ্টিফিকেল একাডে'মী (Pontifical Academy)ৰ সন্মানীয় সদস্য।
২০০৫ চনত তেওঁক ডান ডেভিদ পুৰস্কাৰ George Whitesides আৰু Robert Langerৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে টেল আভিভ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডান ডেভিদ ফাউণ্ডেছন (Dan David Foundation)ৰ পৰা প্ৰদান কৰা হয়। ২০০৫ চনত তেওঁক Chevalier de la Légion d'honneur (Knight of the Legion of Honour) প্ৰদান কৰে ফ্ৰান্স চৰকাৰে। অধ্যাপক ৰাও ভাৰত চৰকাৰৰৰ দ্বাৰা পদ্মশ্ৰী আৰু পদ্মবিভূষণ আৰু কৰ্ণাটকৰ ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ দ্বাৰা কৰ্ণাটক ৰত্ন সন্মানেৰে বিভূষিত হৈছে। তেওঁ Bangladesh Academy of Sciencesৰ "বিদেশী ফেল'। " ২০০৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সন্মানীয় Doctor of Science প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতা
ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতা হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ এজন জন্মদাতা। তেখেতৰ জন্মগত উপাধি ভূঞা, 'মুক্তিয়াৰ' হ'ল বৰদোৱাৰ নৰোৱা সত্ৰ‌ই দিয়া উপাধি। তেখেত উদাসীন আছিল।
জন্ম বৃত্তান্ত
ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ উপৰিপুৰুষ আছিল শঙ্কৰদেৱৰ শিষ্য গোকুল চান্দ আতৈ। তেওঁলোক বৰদোৱা থানৰ সমীপৰ বাসিন্দা। মুক্তিয়াৰ আতাৰ আজোককাক বলোৰাম ভূঞা আতৈ বৰদোৱা থানৰ বায়ন আছিল। শঙ্কৰদেৱৰ মতাদৰ্শৰ প্ৰচাৰ প্ৰসাৰৰ অৰ্থে যোৰহাট জিলাৰ টিয়ক মৌজাৰ মুদৈজানৰ দুই নৈ মুখত ঘৰ-বাৰী সাজি থাকিবলৈ লৈছিল। এই দুই নৈ মুখতে ১৯শতিকাৰ আশীৰ দশকত (জন্মচন সঠিকভাৱে পোৱা নাযায়) ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম হলধৰ ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম সোণপাহী। পিতাক সম্ভুৰাম ভূঞাৰ মৃত্যুৰ পিছত হলধৰ ভূঞাই সপৰিয়ালে যোৰহাট জিলাৰ শিমলুগুৰি মৌজাৰ বনাই গাঁৱলৈ উঠি যায়।
শিক্ষা
ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাই প্ৰাথমিক আৰু হাইস্কুলীয়া শিক্ষা বনাই গাঁৱতে লাভ কৰে। প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰা নহ'ল যদিও সংস্কৃত ভাষাত তেখেতে বুৎপত্তি লাভ কৰিছিল। সৰুকালৰে পৰা মহাপুৰুষীয়া সত্ৰৰ নীতি-নিয়ম,আচাৰ-ব্যৱহাৰ,ধৰ্ম-সংস্কৃতি আদিৰ জ্ঞান লাভ কৰিছিল।
জীৱনৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্যৰ সন্ধান
ডেকাকালতে ঘৰ-সংসাৰলৈ পিঠি দি ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাই শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱৰ ৰচনাৱলীৰ অধ্যয়নৰ উপৰি বেদ, উপনিষদ, পুৰাণ আদিৰ অধ্যয়নত মনোনিবেশ কৰিছিল। শংকৰদেৱে প্ৰৱৰ্তন কৰি থৈ যোৱা এক শৰণ হৰিনাম ধৰ্মৰ আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত ব্যাপক সংস্কৃতিৰ মাহাত্ম্য আৰু গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰিছিল। শংকৰদেৱৰ সহজ-সৰল,অনাড়ম্বৰ,উদাৰ আৰু মানৱতাবাদী ধৰ্ম বিকৃত কৰি জনসাধাৰণক ধৰ্মৰ নামত শাসন-শোষণ কৰাটো লক্ষ্য কৰি মুক্তিয়াৰ আতাই দুখ পাইছিল। শংকৰদেৱক কোনো কোনো সত্ৰ‌ই গুৰু বুলি স্বীকাৰ নকৰা কথাটোৱেও তেওঁক দুখ দিছিল। অসমীয়া সমাজ জীৱন নানা কুসংস্কাৰ আৰু অন্ধবিশ্বাসে চানি ধৰাত মহাপুৰুষজনাৰ ধৰ্মীয় মতাদৰ্শক শুদ্ধ ৰূপত দাঙি ধৰি তাৰ যোগেদি সমাজ সংস্কাৰ কৰিব খুজিছিল। শংকৰদেৱৰ মতাদৰ্শৰ শুদ্ধ বিচাৰ-প্ৰচাৰৰ যোগেদি নিকা সংস্কৃতিবান শোষণহীন সমাজ সৃষ্টি কৰা আছিল ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য।
মুক্তিযোদ্ধা হিচাপে
শংকৰদেৱৰ মতাদৰ্শৰে সমাজ-সংস্কাৰৰ চিন্তা-চৰ্চা কৰি থকা সময়তে মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলা স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰামত ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাই সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ফলস্বৰূপে তেখেতে কাৰাবাস খাটিছিল(কুৰি শতিকাৰ ২০-ৰ দশক)।
বৰদোৱা থানৰ সেৱক হিচাপে
জেলৰ পৰা ওলায়েই মুক্তিয়াৰ আতাই বৰদোৱা থানত সংস্কাৰ আন্দোলনৰ পাতনি মেলে। সেই সময়তে বটদ্ৰৱা থান সম্পৰ্কে এখন চৰিত পুথিও সংকলন কৰে।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাতা
জীৱনৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্য সফল কৰিবৰ বাবে এটি সংগঠনৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰিছিল মুক্তিয়াৰ আতাই। কুৰি শতিকাৰ কুৰিৰ দশকৰ শেষৰ ফালে এদিন নগাঁও চহৰৰ পূবলৈ ৬ কিঃমিঃ মান দূৰত থকা পলাশনি গাঁৱত উপস্থিত হৈছিল। পলাশনিৰ নামঘৰত তেতিয়া ধৰ্মালোচনী সভা চলি আছিল। তাতেই মুক্তিয়াৰ আতাই নামঘৰত প্ৰবেশ কৰি নিজৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্য দাঙি ধৰে। সকলোৱে তেখেতৰ আচাৰ ব্যৱহাৰত মুগ্ধ হয়। ১৯৩০ চনৰ কোনোবা এদিন ধৰ্মালোচনী সভাত তেওঁ কʼলে যে সভাখনৰ নাম "শংকৰ সংঘ" হ'লে ভাল হয়। উপস্থিতসকলে সন্মতি দিয়াত সেইটো নামেই স্থায়ী হয়। এইদৰেই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ধৰ্মীয়-সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ জন্ম হয়।
সংঘৰ আনজন প্ৰতিষ্ঠাতা হলধৰ ভূঞাৰ বিষয়ে ইয়াত পাব
সাহিত্য চৰ্চা আৰু অন্যান্য
মহাপুৰুষীয়া শাস্ত্ৰ জনাৰ উপৰি তেখেতে আধাৰ গ্ৰন্থসমূহো অধ্যয়ন কৰিছিল। বৰদোৱা থানৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা সময়তে মুক্তিয়াৰ আতাই তৰাদৈ গাভৰু নামেৰে এখন সামাজিক উপন্যাস লিখিছিল। উপন্যাসখনৰ বিষয় আছিল ধৰ্মৰ নামত প্ৰচলিত কুসংস্কাৰবোৰৰ বিপৰীতে শংকৰদেৱ প্ৰৱৰ্তিত ধৰ্মৰ উপদেৱতা আৰু সেই ধৰ্ম ধৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সাহসিকতা। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত আন দুখন পুথি হ'ল- বটদ্ৰৱা থান-চৰিত্ৰ আৰু আই কনকলতা চৰিত্ৰ।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ন'বেল বঁটা বিজয়ী (সাহিত্য)
ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সাহিত্যৰ বাবে ন'বেল লাভ কৰা ব্যক্তিৰ তালিকা ইয়াত ৰখা হৈছে।
The Nobel Prize in Literature (Swedish: Nobelpriset i litteratur) is awarded annually by the Swedish Academy to authors for outstanding contributions in the field of literature. It is one of the five Nobel Prizes established by the 1895 will of Alfred Nobel, which are awarded for outstanding contributions in chemistry, physics, literature, peace, and physiology or medicine. As dictated by Nobel's will, the award is administered by the Nobel Foundation and awarded by a committee that consists of five members elected by the Swedish Academy. The first Nobel Prize in Literature was awarded in 1901 to Sully Prudhomme of France. Each recipient receives a medal, a diploma and a monetary award prize that has varied throughout the years. In 1901, Prudhomme received 150,782 SEK, which is equivalent to 7,731,004 SEK in December 2007. In 2012, the prize was awarded to Mo Yan of China. The award is presented in Stockholm at an annual ceremony on December 10, the anniversary of Nobel's death.
As of 2012, the Nobel Prize in Literature has been awarded to 109 individuals. When he received the award in 1958, Russian-born Boris Pasternak was forced to decline it under pressure from the government of the Soviet Union. In 1964, Jean-Paul Sartre refused to accept the Nobel Prize in Literature, as he had consistently refused all official honors in the past. Twelve women have won the Nobel Prize in Literature, more than any other Nobel Prize with the exception of the Nobel Peace Prize. Among all the years the Nobel Prize in Literature has been awarded, there have been only four instances in which the award was given to two individuals (1904, 1917, 1966, 1974). There have been seven years in which the Nobel Prize in Literature was not awarded (1914, 1918, 1935, 1940–1943).
সাহিত্যৰ নবেল পুৰস্কাৰ বিজয়ী সকলৰ তালিকা:
ঁ (চন্দ্ৰবিন্দু)
ঁ (চন্দ্ৰবিন্দু) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৪১ নং আখৰ।
লগতে চাওক
চন্দ্ৰবিন্দুৰ ব্যৱহাৰ
তোমাৰ খবৰ
কাহিনী
বোলছবিখন মূলতঃ পাৰিবাৰিক কাহিনী আৰু ত্ৰিকোণ প্ৰেমৰ আধাৰত নিৰ্মিত। ২০০৮ চনৰ গুৱাহাটী বোমা বিস্ফোৰণৰ ঘটনায়ো কাহিনীত ঠাই পাইছে।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল মৃণাল কান্তিয়ে। গীতৰ কথা ডo লোহিন্দ্ৰ শইকীয়াৰ।
গায়ত্ৰী মহন্ত
গায়ত্ৰী মহন্ত (ইংৰাজী: Gayatri Mahanta) এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী। অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত বিশ্বনাথ চাৰিআলি মহকুমাত ১৯৮২ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতৰ জন্ম হয় । গায়ত্ৰী মহন্তই ১৯৯৫ চনত তেখেতৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল "নৰ্থ ইষ্ট মেগা ফেশ্বন শ্ব"ৰ যোগেদি। তেখেতৰ চিত্ৰ অসমৰ বিভিন্ন আলোচনী আদিৰ লগতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনী ফিল্মফেয়াৰ, বজাৰ আদিৰ বেটুপাতত স্থান লাভ কৰিছে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দলগত যৌনকাৰ্য
দলগত যৌনকৰ্ম বা দলীয় যৌনকাৰ্য (Group Sex) হ'ল তিনিজন বা ততোধিক ব্যক্তিয়ে একত্ৰে যৌনকাৰ্য সম্পন্ন কৰা। সাধাৰণ জীৱন শৈলীত দলগত যৌনকৰ্ম বিশেষ জনপ্ৰিয় নহয়। পৰ্ণগ্ৰাফিৰ ই এটা প্ৰধান ভাগ। ইয়াত একেলগে প্ৰদৰ্শন আৰু দৰ্শন কাৰ্য চৰিতাৰ্থ হয়। এই যৌন কাৰ্য বিপৰীত লিংগৰ মাজত বা সমলিংগৰ ব্যক্তিৰ মাজত সম্ভৱ নতুবা একেটা দলত দুয়োপ্ৰকাৰৰ ব্যক্তি জড়িত হ'ব পাৰে।
মানুহৰ উপৰিও অন্যান্য প্ৰাণী যেনে: বনবো বান্দৰ (bonobo apes), চিম্পাঞ্জী (chimpanzee) ইত্যাদিৰ মাজত দলগত যৌনতা প্ৰতীয়মান।
যিবোৰ ঠাইত মুক্ত যৌন কাৰ্য নিষিদ্ধ তেনে অঞ্চলত দলগত যৌনকৰ্ম সাধাৰণতে একান্ত গোপনীয় ব্যক্তিৰ মাজত গোপনীয়ভাৱে বা স্বল্প-প্ৰকাশ্য সঙ্গী-বিনিময় সমাবেশত ঘটে। ইয়াৰোপৰি মাছাজ পাৰ্লাৰ (massage parlor), বেশ্যালয় (brothel) বা চেক্স ক্লাব ইত্যাদিত এই ধৰণৰ যৌন কাৰ্য-কলাপৰ অনুশীলন হয়। সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত চৰিত্ৰগত বৈশিষ্ট্য হিচাপে এই ধৰণৰ যৌন আকাংক্ষা এক সাধাৰণ কথা।
অভিধা
সাধাৰণতে, দুইজনতকৈ বেছি ব্যক্তিৰ মাজত একেসময়তে পৰিচালিত যৌনকাৰ্যক দলগত যৌনকাৰ্য বুলি কোৱা হয়। অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সংখ্যা লিংগ, যৌন অভিমুখীতা আৰু যৌন কাৰ্যৰ বৈশিষ্ট্য অনুসৰি দলগত যৌনকাৰ্যক বিভিন্ন অভিধাৰে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়: বৃত্তাকাৰে অৱস্থান কৰি, সাধাৰণতে বহি লৈ পুৰুষৰ মাজত কৰা সামূহিক হস্তমৈথুন।
বৃত্তাকাৰে অৱস্থান কৰি ইজনে সিজনৰ জননাংগ মেহন কৰি, প্ৰত্যেকজন অংশগ্ৰহণকাৰীক একেসময়তে মুখমেহন প্ৰদান আৰু প্ৰাপ্ত কৰাৰ সুবিধা দিয়া।
ফাৰেনহাইট
right|thumb|এটা থাৰ্মমিটাৰ, যাৰ বাহিৰৰ বৃত্তাকাৰ স্কেল ফাৰেনহাইট একক আৰু ভিতৰৰ স্কেলটো ছেলছিয়াছ এককত লিখা ফাৰেনহাইট হ'ল তাপমাত্ৰা পৰিমাপৰ স্কেল, যিটো ১৭২৪ চনত প্ৰস্তাব কৰা হয় আৰু জাৰ্মান পদাৰ্থবীদ ডেনিয়েল গেব্ৰিয়েল ফাৰেনহাইট (১৬৮৬–১৭৩৬)ৰ নামানুসৰি নামকৰণ কৰা হয়। বৰ্তমান বিশ্বৰ অধিকাংশ দেশত তাপমাত্ৰা পৰিমাপৰ বাবে ছেলছিয়াছ স্কেল ব্যৱহৃত হৈছে। যুক্তৰাষ্ট্ৰ সহ কিছু দেশ যেনেঃ ব্ৰাজিলত এতিয়াও ফাৰেনহাইট স্কেল ব্যৱহৃত হৈ আছে।
দলগত যৌনকাৰ্য
অভিধা
একাধিক ব্যক্তিয়ে পালপাতি বা একেলগে এজন লোকৰ সৈতে কৰা যৌনকাৰ্য,
ফাৰেনহাইট
শ্ৰেণী:জোখ-মাখৰ একক
প্ৰদ্যুত বৰা
প্ৰদ্যুত বৰা (Prodyut Bora; জন্ম ১০ এপ্ৰিল, ১৯৭৪) এজন ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ ২০১৫ চনলৈ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহী সদস্য আছিল। তেওঁ ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বিজেপিদলৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বৰ লগতে নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু অমিত শ্বাহৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ আনে যে দল অনুশাসন হীন ভাবে চলি আছে আৰু সেয়ে বি জে পি পদত্যাগ কৰে। সেই বছৰৰে মাৰ্চ মাহত তেওঁ “লিবাৰেল ডেম’ক্ৰেটিক পাৰ্টী” নামেৰে এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰে।
দলগত যৌনকাৰ্য
অভিধা
তিনিগৰাকী ব্যক্তিয়ে, জৰুৰী নহয় যে একেসময়তে, যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা। ই ত্ৰি-সহবাসৰ (আক্ষৰিক অৰ্থত তিনিজনে বসবাস কৰা) বা ménage à trois সৈতে একে নহয়।
প্ৰদ্যুত বৰা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৪ চনৰ ১০ এপ্ৰিল তাৰিখে অসমৰ যোৰহাট জিলাত প্ৰদ্যুত বৰাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাতৃ লক্ষ্মী প্ৰভা বৰা এগৰাকী স্কুল শিক্ষয়েত্ৰী আৰু পিতৃ লক্ষ্মী কান্ত বৰা এগৰাকী চৰকাৰী হিচাপৰক্ষক আছিল।
যোৰহাটৰ কাৰ্মেল স্কুল আৰু উত্তৰ লখিমপুৰৰ চেইণ্ট মেৰীজ স্কুলৰ পৰা বৰাই প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি ডেহৰাডুনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ইণ্ডিয়ান মিলিটেৰী কলেজ, নয়ডাৰ দিল্লী পাব্লিক স্কুল আৰু দিল্লীৰ চেইণ্ট ষ্টিফেন কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। দিল্লীৰ পৰা তেওঁ ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেওঁ ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান, আহমেদাবাদত যোগদান কৰে। ২০১২ চনত বৰাই লণ্ডন স্কুল অফ ইক'নমিক্সৰ পৰা চেভেনিং গুৰুকুল জলপানি (Chevening Gurukul Scholarship) আৰু ২০১৩ চনত য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা য়েল ৱৰ্ল্ড ফেল' লাভ কৰে।
দলগত যৌনকাৰ্য
অভিধা
এগৰাকী ব্যক্তিৰ যোনিপথ আৰু পায়ুদ্বাৰত দুজন ব্যক্তিয়ে একেসময়তে লিংগ প্ৰৱেশ কৰোৱা কাৰ্য। সাধাৰণতে এয়া যেতিয়া এজনে পায়ুদ্বাৰত আৰু আনজনে যোনিপথত অংগ প্ৰৱেশ কৰোঁতে সংঘটিত হয়, অৱশ্যে ই একেই পথেৰে একেসময়তে অংগ প্ৰৱেশ কৰাটোকো বুজায়।
প্ৰদ্যুত বৰা
ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৪ চনত বৰাই ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত যোগদান কৰি ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পাতনি মেলে।
দলগত যৌনকাৰ্য
অভিধা
সুকীয়াকৈ যোৰা বান্ধি একেটা কোঠাতে সংগীৰ অদল-বদল নকৰাকৈ যৌনকাৰ্যত লিপ্ত হোৱা।
প্ৰদ্যুত বৰা
ৰাজ্যিক মুখ্য সম্পাদক (২০১০-২০১২)
২০১০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বৰাই ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ অসম শাখাৰ ৰাজ্যিক মুখ্য সম্পাদকৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে ২০১১ চনৰ অসম বিধানসভাৰ ইলেকচনত হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতা আগবঢ়াই আৰু পৰাজিত হয়।
দলগত যৌনকাৰ্য
স্বাস্থ্য
সকলো যৌন কাৰ্যকলাপৰ দৰে, দলীয় যৌন সম্ভোগৰ আপেক্ষিক বিপদাশংকা অন্তৰ্ভুক্ত নিৰ্দিষ্ট যৌন কাৰ্যকলাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, যদিও বৃহৎ সংখ্যক যৌন সঙ্গী থকা মানেই যৌন সংক্ৰমণৰ (এছটিআই) সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ আশংকা বেছি।
প্ৰদ্যুত বৰা
ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহী সদস্য(২০১৩-২০১৫)
২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত বৰাই বি.জে.পি.ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্যত আছিল। ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বৰাই এই সদস্য পদ ত্যাগ কৰে।
দলগত যৌনকাৰ্য
স্বাস্থ্য
১৯৮৯চনৰ মাজভাগৰ পৰা সমকামী বাথহাউছৰ বিৰুদ্ধে সক্ৰিয় ভাৱে এই বুলি পক্ষপাত কৰা হৈছিল যে সমকামী সকল এছটিআই, বিশেষকৈ এইচ.আই.ভি. বিস্তাৰৰ বাবে মূল দায়ী। কিছুমান ন্যায়াধিকৰণে বিশেষকৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এই ধৰণৰ ব্যৱস্থা সমূহৰ তৎকালীন বন্ধ ঘোষণা কৰা হৈছিল। সমাজতত্ত্ববিদ ষ্টিফেন অ' মাৰে লিখে যে, এই ক্ষেত্ৰত "কেতিয়াও কোনো প্ৰমাণ উপস্থাপন কৰা হোৱা নাছিল যিয়ে এইটো প্ৰমাণ কৰে যে বাথহাউচলৈ যোৱাটো এইডছ সংক্ৰমণৰ দৰে বিপদাশংকাৰ কাৰক হ'ব পাৰে। " আন দেশ সমূহতো, এছটিআই ৰ বিয়পা সম্পৰ্কে হোৱা ভয়ে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত কোঠাৰ সৈতে থকা বা যৌন ক্লাব আদিৰ বাথহাউচ সমূহৰ বন্ধৰ ক্ষেত্ৰত অৰিহণা যোগায় আৰু এনে অনুষ্ঠান সমূহ য'ত সকলো ধৰণৰ যৌন কাৰ্যকলাপ মুক্ত ভাৱে অনুশীলন কৰা হয়, সেইসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰা লোকৰ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন নীতি বলবৎ কৰাৰ লগতে তত্ত্বাৱধায়কৰো ব্যৱস্থা কৰা হয়।
প্ৰদ্যুত বৰা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
দলগত যৌনকাৰ্য
স্বাস্থ্য
সাধাৰণতে দলগত যৌন সম্ভোগ কৰাৰ বাবে থকা ক্লাব ইত্যাদিয়ে প্ৰায়ে কণ্ডম, ডেণ্টেল ডেম, দাঁতৰ বান্ধ, ল্যেটেক্স হাতমোজা, লুব্ৰিকেণ্ট আৰু সুৰক্ষিত যৌন সম্ভোগৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অন্যান্য সামগ্ৰী প্ৰদান কৰে। বিশেষকৈ বাথহউচ হৈছে সুৰক্ষিত যৌন সম্ভোগৰ এক মুখ্য উৎস— এই সমূহত সুৰক্ষিত যৌন কাৰ্যৰ বিষয়ে সজাগতাৰ হেতু বিভিন্ন পোষ্টাৰ আদি (প্ৰায়ে প্ৰতিটো কোঠাৰ লগতে সাধাৰণ অঞ্চলত) লগাই ৰাখে। ইয়াৰোপৰি বিনামূলীয়া কণ্ডম আৰু লুব্ৰিকেণ্ট প্ৰদান কৰে, আৰু প্ৰায়ে এইটো নিশ্চিত কৰণত গুৰুত্ব দিয়ে যে জড়িত লোক সকলে যাতে সুৰক্ষিত যৌন সম্ভোগ কৰিব পাৰে।
আইন
যৌন অপৰাধ আইন ১৯৬৭ৰ দ্বাৰা ইংলেণ্ড আৰু ৱেলছত ব্যক্তিগত ভাৱে ২১ বছৰৰ অধিক বয়সৰ দুজন পুৰুষৰ মাজত হোৱা যৌনতাক অপৰাধ মুক্ত ঘোষনা কৰে; অৱশ্যে, আইনৰ নিষেধাজ্ঞাত এইটো বৰ্তি থাকে যে, তৃতীয় ব্যক্তিএজনে যৌন সম্ভোগত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিব, আনকি উপস্থিত থাকিবও নোৱাৰিব, লগতে দু'জন পুৰুষে হোটেলত যৌন সম্ভোগ কৰিব নোৱাৰিব। এই নিষেধাজ্ঞাবোৰ ২০০০ চনত ইউৰোপীয় মানৱ অধিকাৰ আদালতত খাৰিজ কৰা হৈছিল।
অনৈতিকতা আইন, ১৯৫৭-ৰ ধাৰা ২০ক, যাক সাধাৰণতে "মেন এট এ পাৰ্টি" বুলি জনা যায়, ই দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ এক আইন আছিল যি তৃতীয় ব্যক্তিৰ উপস্থিতিত হোৱা পুৰুষ সমকামক অপৰাধ ঘোষণা কৰিছিল। এই শাখাটো অনীতি সংশোধন আইন, ১৯৬৯-ৰ দ্বাৰা প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল আৰু ১৯৯৮ চনত গে' আৰু লেচবিয়ান সমতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ সাংবিধানিক আদালতে ইয়াক অসাংবিধানিক বুলি ঘোষণা কৰালৈকে কাৰ্যকৰী হৈ আছিল।
চীনত দলগত যৌন সম্ভোগ অবৈধ, চীনৰ ১৯৯৭ চনৰ অপৰাধী আইনৰ অনুচ্ছেদ ৩০১-ৰ মতে "দলগত যৌন কাৰ্য" অবৈধ।
বৰ্হি সংযোগ
শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্ক
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্ক (Computer network) হৈছে এনে এক ব্যৱস্থা য’ত একাধিক কম্পিউটাৰ আৰু হাৰ্ডৱেৰ উপাদানসমূহ যোগাযোগ মাধ্যমৰ দ্বাৰা ইটো সিটোৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে। এনে কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্ক ব্যৱহাৰকাৰীসকলে সম্পদ (ৰিচ’ৰ্চ) আৰু তথ্য আদান-প্ৰদান কৰিব পাৰে।
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কৰ সংজ্ঞা এনেধৰণেও দিব পাৰি: যেতিয়া কোনো এক কম্পিউটাৰৰ কমেও এটা প্ৰচেচে আঁতৰত থকা অন্য এক কম্পিউটাৰৰ এটি প্ৰচেচলৈ তথ্য প্ৰেৰণ কৰিব বা প্ৰচেচৰ পৰা তথ্য গ্ৰহণ কৰিব পাৰে, তেন্তে তেনে কম্পিউটাৰ দুটাক নেটৱৰ্কত থকা বুলিব পাৰি। ইয়াত কম্পিউটাৰে যিকোনো পৰিকলন যন্ত্ৰকে বুজাইছে।
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কসমূহক বিভিন্ন বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন ভাগত ভগাব পাৰি। এনে কেইটামান বৈশিষ্ট্য হৈছে: তথ্য আদান-প্ৰদানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা যোগাযোগ মাধ্যম, যোগাযোগ প্ৰট’কল, আবৰি থকা অঞ্চলৰ পৰিধি, টপ’লজি আদি।
যোগাযোগ প্ৰট’কলসমূহ হৈছে আদান-প্ৰদানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নীতি-নিয়মসমূহ। কিছুমান সু-পৰিচিত প্ৰট’কল হৈছে ইথাৰনেট, ট্ৰানচমিছন কণ্ট্ৰ’ল প্ৰট’কল/ ইণ্টাৰনেট প্ৰট’কল (টি চি পি/ আই পি) আদি।
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কক সচৰাচৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান, কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং, তথ্য প্ৰযুক্তি, ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু টেলিকমিউনিকেচনৰ উপ-বিভাগ ৰূপে গণ্য কৰা হয়।
তথসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:তথ্য প্ৰযুক্তি
ৰাজীৱ গান্ধী হত্যাকাণ্ড
thumb|right|240px|[[:en:Sriperumbudur|শ্ৰীপেৰুম্বুদূৰ ৰাজীব গান্ধী স্মৃতিফলক; ঠিক এই ঠাইখিনিতে নিহত হৈছিল ৰাজীৱ।]]
হত্যা
ৰাজীৱ গান্ধীয়ে পৰৱৰ্তী লোকসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰৰ বাবে দক্ষিণ ভাৰতলৈ গৈছিল। বিশাখাপট্টনামত সফলতাৰে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত অংশ লোৱাৰ পিছত তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল তামিলনাডুৰ শ্ৰীপেৰুম্বুদূৰ। মাদ্ৰাজত( এতিয়া চেন্নাই) উপস্থিত হোৱাৰ দুঘন্টা পিছত তেওঁ বগা এম্বেচাদৰ কাৰৰ কনভয় এটাৰ সৈতে শ্ৰীপেৰুম্বুদূৰলৈ ৰাওনা হৈছিল। যোৱা পথত নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ থলী কিছুমানত কনভয়টো ৰৈ ৰৈ গৈছিল। তেওঁৰ গাড়ীত এজন বিদেশী সাংবাদিকো গৈছিল যিয়ে তেওঁৰ যাত্ৰা পথত এক সাক্ষৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সভাথলীত উপস্থিত হৈ, গাড়ীৰ পৰা নামি মঞ্চ অভিমুখে খোজকাঢ়ি আগবাঢ়িছিল। আৰু ইয়াতে শুভকাংশী, কংগ্ৰেছ কৰ্মী, স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মালাৰে তেওঁক সম্বৰ্দ্ধনা জনাইছিল। এই সভাখন নিশা হৈছিল আৰু প্ৰায় ১০ বাজি ২১ মিনিটত হত্যাকাৰী ধনুয়ে গান্ধীক সম্ভাষণ জনাবলৈ আগবাঢ়ি আহে আৰু গান্ধীৰ চৰণ চুবলৈ হালি যায় আৰু কাপোৰৰ তলত কঁকালত বান্ধি অহা আৰ ডি এক্স ভৰ্তি বেল্টডাল সক্ৰিয় কৰি দিয়ে। এই বিষ্ফোৰণত হত্যাকাৰী ধনু আৰ গান্ধীৰ উপৰিও অন্য ১৪ জন লোক নিহত হয়। এই হত্যাকাণ্ডৰ দৃশ্যটো এজন স্থানীয় ফটোগ্ৰাফাৰৰ কেমেৰাই ধৰি ৰাখে। কেমেৰা আৰু ফিল্মখন সেই স্থানত পোৱা গৈছিল যদিও ফটোগ্ৰাফাৰজন নিহত হৈছিল।
শ্ৰেণী:অপৰাধ শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
১৬ এপ্ৰিল
এপ্ৰিল ১৬ গ্ৰেগৰীয় বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি বছৰৰ ১০৬ তম (অধিবৰ্ষত ১০৭ তম) দিন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এপ্ৰিল শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ত্ৰিভুজ
বাহুৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ভিত্তিত
বাহুৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ভিত্তিত ত্ৰিভুজ তিনি প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে। যেনে -
ত্ৰিভুজৰ সাদৃশ্যতা
দুটা ত্ৰিভুজ সদৃশ হ'ব যদিহে- i) সিহঁতৰ অনুৰূপ কোণবোৰ সমান আৰু ii) সিহঁতৰ অনুৰূপ বাহুবোৰ একে অনুপাতত থাকে। যদি দুটা ত্ৰিভুজৰ অনুৰূপ কোণবিলাক সমান তেন্তে সিহঁত সমান কোণী বা সমকৌণীক ত্ৰিভুজ বোলে। বিখ্যাত গ্ৰীক গণিতজ্ঞ থেলছে দুটা সমকোণী ত্ৰিভুজৰ ক্ষেত্ৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সত্য উল্লেখ কৰিছিল। সেইটো হ'ল- দুটা সমানকোণী ত্ৰিভুজৰ যিকোনো দুটা অনুৰূপ বাহুৰ অনুপাত সদায় একে। ত্ৰিভুজৰ সদৃশতা বুজিবলৈ '~' প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুটা সদৃশ ত্ৰিভুজৰ কালিৰ অনুপাত সিহঁতৰ অনুৰূপ বাহুৰ অনুপাতৰ বৰ্গৰ সমান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বহুভুজ
এপ্ৰিল
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এপ্ৰিল শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
কৈহাটীৰ ঢুলীয়া
কৈহাটীৰ ঢুলীয়া অসমৰ ঐতিহ্য বহনকাৰী এক আপুৰুগীয়া কৃষ্টি। ই সম্পূৰ্ণৰূপে লৌকিক আৰু অতি জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান। ঢুলীয়া অনুষ্ঠানটিত ভাগ লোৱা লোকসকলৰ অভিনয় কৌশল আৰু হাস্য-ব্যংগ অভিনয়েই অনুষ্ঠানটিৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।<ref name="অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা" কৈহাটীৰ ঢুলীয়া কামৰূপীয়া ঢুলীয়াৰ অংশবিশেষ। কৈহাটীৰ স্থানীয় ভাষাত ঢুলীয়াক ভাইৰা বোলা হয়।
ইতিহাস
বিংশ শতিকাত অসমত প্ৰায় ৩০ টা বিভিন্ন ঢুলীয়াৰ দল আছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। এইবোৰৰ ভিতৰত বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় আছিল কৈহাটীৰ ঢুলীয়া। আন কেইটামান জনপ্ৰিয় ঢুলীয়াৰ দল হ’ল বালিলেচা, মাধপুৰ, অগ্নিশাল, ডিমৰীয়া, চান্দুকুছি, বৰ্ণি ইত্যাদি।
ঢুলীয়া অনুষ্ঠানত পুতলা নাচৰ সাদৃশ্য থকালৈ চাই বহুতে ইয়াক পুতলা নাচৰ ক্ৰমবিকশিত ৰূপ বুলি ক’ব খোজে।
বৰ্ণনা
ঢুলীয়া শব্দটো আহিছে ঢোল শব্দটোৰ পৰা। ঢুলীয়াসকলৰ প্ৰধান সাংগিতিক আহিলা হ’ল ঢোল। প্ৰধানতঃ তিনি প্ৰকাৰৰ ঢোল তেওঁলোকে ব্যৱহাৰ কৰে – পাতিঢোল, মাজুঢোল আৰু বৰঢোল। লগতে তাল, মাদল আদিও ব্যৱহাৰ হয়।
ঢুলীয়াৰ প্ৰধান ভাৱৰীয়াজনক সহায় কৰাকৈ দুজন সহযোগী আৰু এজন সূত্ৰধাৰ থাকে। সূত্ৰধাৰজনে ভাৱৰীয়াসকলৰ পৰিচয় কৰাই দিয়াৰ লগতে কাহিনীটোৰ আঁত ধৰি যায়। তাৰোপৰি ঘাই ঢুলীয়া, খৰমৰা ঢুলীয়া, কুস্তিদিয়া ঢুলীয়া, টেমেকা, মহলাধাৰী আৰু অন্যান্য কেবাজনো ব্যক্তিৰদ্বাৰা ঢুলীয়াৰ দলটো গঠিত হয়। ঢুলীয়াৰ সংলাপসমূহৰ কোনো লিখিত ৰূপ নাথাকে। তেওঁলোকৰ ইজনে সিজনৰ লগত তাৎক্ষাণিক ভাবে কৰিব পৰা মনঃসংযোগ আৰু উপস্থিত বুদ্ধি প্ৰয়োগৰ দ্বাৰাই এই অভিনয়সমূহ কৰে। তেওঁলোকে কৰা ভাও অৰ্থাৎ অভিনয়ক স্থানীয় ভাষাত ভাইৰামি আৰু অভিনেতাসকলক ভাইৰা বোলা হয়। ভাও দিয়া ঠাইখিনিক খলা বোলা হয়।
সাজ-পোচাক আৰু অভিনয়
ঢুলীয়াসকলে ৰূপসজ্জাৰ বাবে স্থানীয় গছ-গছনিৰ পাতৰ পৰা তৈয়াৰী ৰং, চাউলগুৰি আদি; দাড়ি-মোচৰ বাবে আটা বা ময়দাৰ লেপন, আৰু সাজ-সজ্জাৰ বাবে খেৰকুটা বা আন তেনে ধৰণৰ বস্তুহে ব্যবহাৰ কৰিছিল। মহিলাৰ চৰিত্ৰৰ বাবে মতা মানুহে ধুতিখন শাৰীৰ দৰে কৰি লৈ পিন্ধি তিৰোতাৰ অভিনয় কৰে। তেনে অভিনয়ৰ বাবে মাতটো সামান্য সৰু কৰি উলিয়ায়।
এই ঢুলীয়াসকলে প্ৰধানতঃ পুৰণি আখ্যানসমূহ আৰু লগতে আন আন সামাজিক বা আৰ্থসামাজিক ঘটনাসমূহ ব্যঙ্গৰূপত পৰিবেশন কৰি ৰাইজক হাঁহিৰ খোৰাক যোগায়। তাৰোপৰি তেওঁলোকে আন আন ধেমেলীয়া অভিনয়ো কৰে।
প্ৰথমতে বৰঢোলত গুৰুঘাত মাৰি অনুষ্ঠানটি আৰম্ভ কৰা হয়। তাৰপিছত গুৰিঢোল বজাই খলা ফুৰোৱা বাদী আদি কাৰ্য্য অনুষ্ঠিত কৰে। ঢোলৰ বাজনা, চং, কুস্তি, খেল-ধেমালি আদি চাৰ্কাচ আৰু কেৰিকচাৰ ধৰ্মী। কিছুমান বিশেষ অভিনয়ৰ বাবে মুখাৰো ব্যৱহাৰ হৈছিল।
স্বীকৃতি
২০০০ চনত মোহন ভাৱৰীয়াৰ জীৱনক লৈ পৰিচালক হেমন্ত দাসে কৈহাটীৰ ঢুলীয়া নামেৰে এখন চলচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। চলচিত্ৰখন নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ৪৭ তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু সেইখনে নৃতত্ব শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
বিয়া নাম
বিয়ানাম অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত বিভিন্ন সময়ত আয়তী সকলে গোৱা মাংগলিক গীত। এই বিয়া নামবোৰ অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ এক অমূল্য সম্পদ। এই বিয়া নামবোৰ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ বিভিন্ন সময়ত গোৱা হয়। যেনে- কইনা উলিয়াই দিয়া সময়ত, সুৱাগ তোলা সময়ত, পানী তোলাৰ সময়ত, দৰা আদৰোতে, হোমৰ গুৰিত বহোঁতে বিধে বিধে এই গীতবোৰ গোৱা হয়।
প্ৰকাৰ আৰু বিশেষত্ব
বিয়ানামবোৰৰ বিষয়বস্তু, বৰ্ণনা আদিলৈ চাই বিয়া নামবোৰ দুটা ৰূপত পোৱা যায়। প্ৰথম বিধ গহীন গম্ভীৰ আৰু ৰুচিপূৰ্ণ। এই ধৰণৰ গীতত ৰাম-সীতা, ৰাধা-কৃষ্ণ, ঊষা-অনিৰুদ্ধ আদি পৌৰাণিক চৰিত্ৰ সমূহৰ বিবাহৰ বৰ্ণনা দি দৰা-কইনাক আবেগিক কৰা দেখা যায়। এই ধৰণৰ গীতত বিচ্ছেদৰ কাৰুণ্য, মিলনৰ আনন্দ আদি আয়তীসকলে সুন্দৰকৈ প্ৰকাশ কৰে। এই ধৰণৰ গীতবোৰত ৰচনাৰ সৰলতা, কল্পনাৰ কমনীয়তা, উপমাৰ মনোহাৰিতা, ঘৰুৱা জীৱনৰ প্ৰাঞ্জল চিত্ৰ আদি সুন্দৰ ভাবে পৰিস্ফুত হোৱা দেখা যায়। এইবোৰৰ উপৰিও বিয়ানামৰ অন্য এটা ৰূপ দেখা পোৱা যায়। ইয়াত দৰা ঘৰীয়াই কইনা ঘৰীয়াক আৰু কইনা ঘৰীয়াই দৰা ঘৰীয়াক ঠাট্টা মস্কৰা কৰা দেখা যায়। এই ধৰণৰ গীতক সাধাৰণতে যোৰা নাম বুলি কোৱা হয়। নামনী অসমত এই ধৰণৰ গীতক খিচা গীত বুলিও কয়। এই গীতবোৰ দৰা আদৰোঁতে আনন্দ উপভোগ কৰিবলৈ আৰু কইনা হোমৰ গুৰিত বহোঁতে কাৰুণ্য আঁতৰাবলৈ হাঁহি-তামচাৰে গোৱা হয়। যেনে-
ৰভাৰ খুটা সেলেকা
কইনাঘৰৰ ছোৱালীবোৰৰ
নাক কেইটা চেপেতা
দৰাঘৰীয়াই কইনাঘৰীয়া বা কইনাঘৰীয়াই দৰাঘৰীয়াক মৰা এই চকা বাণৰ উপৰিও পৰিবেশটো বেছি উপভোগ্য হৈ উঠে যেতিয়া এই শৰ গৈ পুৰোহিত বাপুৰ গাতো পৰেগৈ। এই গীতবোৰ অসমীয়া চহা জীৱনৰ অমল স্বাক্ষৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত শ্ৰেণী:বিবাহ
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৮২ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে দক্ষিণ কামৰূপৰ আমৰাংগা বৰিহাটত হিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ জন্ম হয় । তেওঁৰ পিতৃৰ নাম সমুদ্ৰনাথ দাস। আমৰাংগা বৰিহাট উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা দাসে কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ পৰা ২০০৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মৰাজী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
ৰাণী অভয়েশ্বৰী
আনুমানিক ১৮৬১ চনত উত্তৰ শালমাৰাৰ টিলাপাৰা নামৰ ঠাইখনৰ বাসিন্দা নিশাৰাম বৰুৱাৰ ঔৰসত আৰু ক্ষীৰেশ্বৰী দেৱীৰ গৰ্ভত অভয়েশ্বৰীৰ নামে এটি কন্যাসন্তানৰ জন্ম হয়। এই কন্যাসন্তানটি ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগেই অতুলনীয় ৰূপ লাবণ্যৰ কথা চাৰিওফালে বিয়পি পৰিল। সেই সময়ত বিজনী ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল কুমুদ নাৰায়ণ ভূপ বাহাদুৰ, যাৰ ৰাজধানী আছিল ডুমুৰীয়া। তেওঁৰ ৰাণী আছিল সিদ্ধেশ্বৰী দেৱী। অপুত্ৰক হোৱাৰ কাৰণে ৰজাই ৰাজকাৰ্য্যত ভালকৈ মনোনিবেশ কৰিব পৰা নাছিল আৰু প্ৰায়ে চিকাৰলৈ গুচি গৈছিল। আৰু এনেকৈয়ে এদিন চিকাৰলৈ যাওঁতে হাচডুবা নামৰ বিল খনত জাকৈ বাই থকা অৱস্থাত অত্যন্ত ৰূপৱতী কিশোৰীগৰাকীৰ ওপৰত ৰজা কুমুদ নাৰায়ণৰ চকু পৰিল। ৰজাই তত্ক্ষণাৎ তাইৰ প্ৰাণিপ্ৰাৰ্থী হোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে আৰু এই খবৰ বৰকান্দাজৰ জৰিয়তে তাইৰ মা্ক-দেউতাকলৈ পঠোৱা হ’ল। কিম্বদন্তিয়ে কয় যে সেইদিনা নিশাৰাম বৰুৱাৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ কঁঠালজোপাত অনেক শগুনে কঁঠাল খাইছিল আৰু গণকৰ মতে সেয়া তেওঁৰ ৰূপৱতী কন্যাৰ বিয়াৰ ভোজকে সূচাইছিল।
বৰ মহিষী সিদ্ধেশ্বৰী দেৱীৰ হেজাৰ বাধাক নেওচি কোনোবা এটা দিনত ৰজা কুমুদ নাৰায়ণে কিশোৰীগৰাকীক বিয়া পাতে। এই বিয়া আছিল অদ্ভুত আৰু বিতৰ্কিত। হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰথা অনুসৰি পৱিত্ৰ অগ্নিৰ সন্মুখত ৰাজ-পুৰোহিতৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণৰ সময়ত কিশোৰীগৰাকীৰ লগত ৰজা কুমুদ নাৰায়ণ স্বয়ং বহা নাছিল, তেওঁক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল প্ৰকাণ্ড এখন তৰোৱালে। অতি কম সময়ৰ ভিতৰত স্বাভাৱিকতেই তাই বুজি উঠিছিল ৰজা কুমুদ নাৰায়ণৰ স’তে তাইৰ সম্পৰ্কৰ কথা। ৰজাকুলৰ অধিষ্ঠাত্ৰী অভয়াদেৱীৰ নামেৰেই সদ্য বিবাহিতা সুন্দৰী মহিষীৰ নাম ৰজাই দিলে অভয়েশ্বৰী।
আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত, সুন্দৰী আৰু স্বভাৱতেই গৰ্বিতা বৰ মহিষী সিদ্ধেশ্বৰীৰ বিপৰীতে সৰু মহিষী আছিল অশিক্ষিত আৰু সৰলমনা স্বভাৱৰ। অভয়েশ্বৰীক সম্পূৰ্ণৰূপে আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তোলাৰ ভাৰ ৰজাই অৰ্পণ কৰিলে বৰৰাণী সিদ্ধেশ্বৰীৰ ওপৰত। এফালে হিংসাৰ জুইত দহিত হোৱা সিদ্ধেশ্বৰীৰ জৰ্জড়িত অৱস্থা, আনফালে ৰজাৰ কঠোৰ নিৰ্দেশ। হিংসাৰ ফলস্বৰূপে ৰাজ অন্তেষপুৰত কাজিয়াৰ সূত্ৰপাত হ’ল। দুই ৰাণীৰ কাজিয়াৰ ফলত ৰজা কুমুদ নাৰায়ণৰ জীৱন বিষময় হৈ পৰিল। বিয়াৰ কেইমাহমান পিছতেই ৰাণী অভয়েশ্বৰীয়ে এটা চকু হেৰুৱাবলগা হ’ল। জনশ্ৰুতিয়ে ৰিঙিয়াই যে পঢ়ুৱাই থাকোঁতে সিদ্ধেশ্বৰীয়ে অভয়েশ্বৰীক পাখি কলমেৰে আঘাত কৰাৰ ফলতে এনে হৈছিল।
এদিন কোনো এক বিশেষ কামত ৰজাই দুই ৰাণীৰ স’তে কলিকতালৈ গ’ল। লগত গ’ল দেৱান জীৱনৰাম ফুকন। জনশ্ৰুতি অনুসৰি এই সময়ছোৱাতেই দেৱান জীৱনৰাম ফুকনক লৈ বৰ ৰাণী সিদ্ধেশ্বৰীৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰতি ৰজাই সন্দেহৰ আঙুলি টোঁৱায় আৰু এই ঘটনাটোত তীব্ৰ অপমানবোধ কৰে। আত্মসন্মানত তীব্ৰ আঘাত লগা যেন অনুভৱ কৰা ৰজাই ইংৰাজী ১৮৮৩ চনৰ ৯ মাৰ্চত চোকা অস্ত্ৰৰে ডিঙি ৰেপি স্নানাগাৰতেই আত্মহননৰ পথ বাছি লয়। মতান্তৰ অনুসৰি ৰজাৰ মৃত্যু ষড়যন্ত্ৰৰ ফলত ক্ষৌৰকৰ্মত নিয়োজিত নাপিতৰ দ্বাৰা হয়। এই ঘটনাটি কলিকতাতেই সংঘটিত হৈছিল।
ৰজাৰ মৃত্যুৰ পিছত দুই ৰাণী কলিকতাৰ পৰা উভতি আহি গোৱালপাৰাত আশ্ৰয় লয়। নিজ ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰা লগে লগে ৰাজ কৰ্মচাৰী, আমোলা আৰু প্ৰধান প্ৰজাসকল ইচ্ছা অনুসৰি দুই দলত বিভক্ত হয় আৰু দুই ৰাণীৰ পক্ষ লয়। দেৱান জীৱনৰাম ফুকনে বৰ ৰাণী সিদ্ধেশ্বৰীৰ পক্ষ লোৱাত সেই পক্ষ বেছিকৈ শক্তিশালী হয় আৰু সৰু ৰাণী অভয়েশ্বৰীক নজৰবন্দী কৰি ৰাজ্য চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। বৰ ৰাণীয়ে সৰু ৰাণীক নজৰবন্দী কৰি ৰাখিয়েই ক্ষান্ত নাথাকিল, তেওঁ সময়ে সময়ে সৰু ৰাণীক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হ’ল। এই ষড়যন্ত্ৰ তীব্ৰতৰ হৈ উঠাৰ উমান পাই উপায়ান্তৰ হৈ ৰাণী অভয়েশ্বৰীয়ে এদিন সকলোৰে অলক্ষিতে ৰাজগৃহ ত্যাগ কৰে আৰু দুৰ্গম হাবিৰ মাজেৰে উদ্দেশ্যহীনভাৱে আগুৱাই গৈ থাকে। দুপৰ নিশা ৰাণীয়ে গোৱালপাৰাৰ ’লালুকান্দা’ নামৰ পাহাৰত উপস্থিত হ’ল। এই অটব্য অৰণ্যখনিত দিনতেই সূৰ্য্যৰ পোহৰ নেদেখি। তথাপি ৰাণীয়ে হতাশ নহৈ ক্ষত বিক্ষত শৰীৰেৰে অৰণ্যৰ মাজেৰে আগুৱাই গৈ কৈলাস চন্দ্ৰ সেন (কিছুমানৰ মতে কেশৱ চন্দ্ৰ সেন)ৰ পৰিয়ালত উপস্থিত হয়। তেৱেঁই অকালত বৈধব্য জীৱনত খোজ পেলোৱা পৰম ধৰ্মপৰায়ণা দেৱীস্বৰূপা ৰাণীৰ দুৰ্দশা দেখি সসন্মানে আদৰ-যত্ন কৰি নিজৰ ঘৰত ৰাখিলে আৰু অনতিপলমে মহকুমাধিপতিক খবৰ দিয়ে। নিশ্ছিদ্ৰ নিৰাপত্তাৰ মাজেৰ লুইতৰ বুকুৱেদি ৰাণীক ধুবুৰীলৈ পঠিয়াই দিয়া হ’ল। ৰাণী অভয়েশ্বৰীৰ ভাতৃ ভৱানী প্ৰসাদ ৰাভাই সেই সময়ৰ মেছপাৰা (লক্ষীপুৰ) ইষ্টেটৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত দেৱান বৰদা নাথ হালদাৰৰ পূৰ্ণ সহযোগিতাত ১৮৮৭ চনত গোৱালপাৰাৰ ছাব জজ আদালতত গোচৰ তৰে। সৰু ৰাণীৰ হৈ ওকালতি কৰিছিল কামাখ্যা প্ৰসাদ সেনে। গোচৰ চলি থকা সময়ত ৰাজ্যত বিভিন্ন বিশৃংখলতা আৰু অৰাজকতাই দেখা দিয়ে।
দেৱানী মোকৰ্দমাৰ বিচাৰত সৰু ৰাণীৰ দাবী মঞ্জুৰ হয় আৰু দুয়ো ৰাণীয়ে যৌথভাৱে ৰাজ্যৰ দখল পোৱা সাব্যস্ত হয়। বিচাৰকৰ উক্ত বিচাৰত সন্তুস্ত নহৈ বৰ ৰাণী সিদ্ধেশ্বৰীয়ে পালক নাৰায়ণক তোলনীয়া পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি দুয়ো ৰাণীৰ যৌথ দখল পোৱাৰ বিৰুদ্ধে পালক নাৰায়ণৰ দ্বাৰা আদালতৰ দাৰস্থ হয় আৰু আবেদন জনায়। কিন্তু এই আপীলৰ শেষ বিচাৰ হ’বলৈ নৌপাওঁতেই ১৮৯১ চনত ৰাণী সিদ্ধেশ্বৰী পৰলোকগামী হয় আৰু ৰাণী অভয়েশ্বৰী সম্পূৰ্ণভাৱে ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হয়। ৰাণী অভয়েশ্বৰীয়ে বিজনী ৰাজ্যৰ শাসনৰ বাঘজৰী হাতত তুলি ল’লে। ৰাণীৰ শিষ্টাচাৰ আৰু মৰম-চেনেহত মুদ্ধ হৈ সকলোৱে ৰাজ্যৰ ক্ৰমোন্নতিৰ বাবে উঠি-পৰি লাগিল। ইমানতে ৰাজ্যত অৰ্থসংকট দেখা দিলে। ৰাজ কৰ্মচাৰীসকলক দৰমহা দি চলোৱা টান হৈ পৰিল। ইয়াৰ উপৰি ইষ্টেটৰ ৬ লাখ টকা ধাৰ আছিল। এই সময়ত ৰাণীৰ গুণমুগ্ধ প্ৰজাসকল অৰ্ধ খাজনা দি ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ উপৰি ৰাজভঁৰাল টনকিয়াল কৰিছিল। ৰাজ্যৰ মংগলকামী দূৰদৰ্শী ৰাণীয়ে যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণক তোলনীয়া পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী পাতে আৰু তেওঁক উপযুক্ত শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰাৰ কাৰণে কাশীলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
মাত্ৰ কুৰি বছৰ বয়সতে পূৰ্ণবয়স্ক যৌৱন অৱস্থাতে ৰাণী অভয়েশ্বৰী দেৱী বিধৱা হয়। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ আমৰণ গেৰুৱা বসন পিন্ধি সাত্ত্বিকভাৱে ব্ৰতচাৰিণী বিধৱাৰ দৰে দিন কটাইছিল। অতি নিয়মত চলা ৰাণীয়ে ৰাজকাৰ্য্য পৰিচালনা কৰিবৰ সময়ত মৃত স্বামীৰ পাদুকাযোৰ ৰাজ সিংহাসনত ৰাখিহে নিজে ৰাজসভাত বহিছিল।
১৮৯৭ চনৰ জুন মাহৰ বাৰ তাৰিখে গোটেই অসমজুৰি এক বিধ্বংসী ভূমিকম্প হয় আৰু ইয়াৰ ফলত ৰাজধানী ডুমুৰীয়া ধ্বংস হৈ যায়। ৰাজ বিষয়াসকল ৰাজ্যৰ নতুন ৰাজধানীখন যোগীঘোপাত পাতিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। কিন্তু প্ৰজাবৎসল ৰাণীয়ে এই পৰামৰ্শত সন্মতি প্ৰদান নকৰিলে। কাৰণ তাত ৰাজধানী পাতিলে অনেক প্ৰজাক উচ্ছেদ কৰিবলগীয়া হ’ব। অটব্য অৰণ্য ভাঙি বিজনী ৰাজ্যৰ নতুন ৰাজধানী পতা হ’ল। ৰাজধানীখনৰ নাম ৰাণী অভয়েশ্বৰীৰ নামেৰেই ৰখা হ’ল আৰু সেইমৰ্মেই বৰ্তমানৰ দেৱদাৰু নগৰী অভয়াপুৰী। ১৯০৮ চনত ৰাণীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে অভয়েশ্বৰী মেম’ৰিয়্ল হাইস্কুল। য’ত বিনামূলীয়া শিক্ষাদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল আৰু সেইখনেই পিছলৈ উন্নীত হ’ল অভয়েশ্বৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ।
ইতিমধ্যে সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি প্ৰথম মহাসমৰ আৰম্ভ হ’ল। এই মহাসমৰৰ প্ৰভাৱ ইংৰাজ উপনিবেশ ভাৰতবৰ্ষতো পৰিল। এই সময়তে ৰাণীয়ে ইংৰাজলৈ তিনিখন বাষ্পচালিত নাও, নগদ এক লাখ টকা আৰু এম্বুলেন্স এখন আগবঢ়ায়। প্ৰথম মহাসমৰৰ সামৰণি পৰাৰ পাচত উক্ত সহায়ৰ বাবে ইংৰাজে তেওঁলৈ ’কাইজাৰ-ই-হিন্দ’ নামৰ এটি সোণৰ পদক আগবঢ়ায়। সেই সময়ত অসমৰ শাসনকৰ্তা আছিল আৰ্চডেল চাহাব। তেওঁ পত্নীৰ স’তে অভয়াপুৰীলৈ আহি এখন বিৰাট ৰাজদৰবাৰ পাতে আৰু উক্ত দৰবাৰতে ৰাণীক সন্মানিত কৰা হয়।
ৰাণী অভয়েশ্বৰীয়ে সম্পূৰ্ণ একুৰি চৈধ্য বছৰ কাল বিজনীত ৰাজত্ব কৰিছিল। কেতিয়াবা নিজ হাতে অতি পৰিকল্পিতভাৱে গঢ়ি তোলা ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যতৰ কথা ভাবি তেওঁ বিমৰ্ষ হৈ পৰিছিল। ৰাজসিংহাসনখন যাতে নিজৰ বংশৰ হাতৰ দি যাব পাৰে সেয়ে নিজ ভাতৃ ভৱানীপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ কন্যাক বিবাহ কৰিবলৈ তেওঁ তোলনীয়া পুত্ৰ যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণক আদেশ দিলে। কিন্তু যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণে এই আদেশ প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে। এই কথাত ৰাণীয়ে তীব্ৰ অপমানবোধ কৰে আৰু যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণক পোতাশালত বন্দী কৰায়।
পোতাশালত থকা অৱস্থাতে যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণে সম্পূৰ্ণভাৱে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলায় আৰু বলিয়া হয়। জেদী অভয়েশ্বৰীয়ে কোনোপধ্যে নিজৰ সিদ্ধান্তৰ পৰা তিলমানো আঁতৰি নাহিল।
ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু তোলনীয়া পোৰ চিন্তাই ৰাণীক দিনে-নিশাই খুলি খুলি খাবলৈ ধৰিলে। নানা সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত হৈ ১৯১৮ চনত এইগৰাকী ৰাণীৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
আন্তৰ্জাতিক সাক্ষৰতা দিৱস
তথ্য সংগ্ৰহ
আন্তজাৰ্তিক সাক্ষৰতা
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
শ্ৰেণী:তেজপুৰ শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
ইতিহাস
তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় স্থাপিত হৈছিল ১৮৬৮ চনত। সেই সময়ত বিদ্যালয়খনি “তেজপুৰ গভট হাইস্কুল” নামেৰে পৰিচিত আছিল। কিন্তু ইতিহাসৰ পাত লুটিয়াই চালে এই বিদ্যালয়খন ইয়াৰ আৰু আগেয়ে স্থাপিত কৰা হৈছিল বুলি জানিব পাৰি। ১৮২৬ চনতে ব্ৰিটিছ অধীকৃত অসমত ১১ খন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিবলৈ বংগ চৰকাৰৰ পৰা অনুমোদন লাভ কৰিছিল আৰু এই সূত্ৰে অবিভক্ত দৰং জিলাতো কেইবাখনো বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৮৩৬ চনত আয়ুক্ত মিঃ জেনকিন্সে এখন দেশীয় বিদ্যালয় তেজপুৰত স্থাপন কৰিছিল বুলি জনা যায়। সদৰ দেৱাৰী ১৮৫৩ আদালতৰ জজ (judge) মিঃ ক্ৰজে মোফাট মিলছৰ ১৮৫৩ চনৰ প্ৰতিবেদন মতে সেই বছৰত বিদ্যালয় খনত ৩ জন শিক্ষক আৰু ৭১ জন ছাত্ৰ আছিল। সম্ভৱতঃ ১৮৩৬ চনত মিঃ জেনকিন্সে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেশীয় বিদ্যালয়খনৰেই বৰ্তমান ৰূপ তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।
তেজপুৰ পৌৰ চহৰৰ পোণপ্ৰথম জৰীপ মানচিত্ৰত এই বিদ্যালয়ৰ দাগ নং ৭৮৮ আছিল। বিদ্যালয়ত ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ পৰাই বোৰ্ডিং বা হোষ্টেল আৰম্ভ হৈছিল। ১৯১৭ চনত শিক্ষাধিকাৰ মিঃ কানিংহামে লিখি থৈ যোৱা টোকাৰ পৰা জনা যায় যে সেই সময়ত ছাত্ৰাবাসত থকা এজন ছাত্ৰৰ মাহেকত ৯ টকা ৮ অনা আৰু ৯ পাই খৰছ হৈছিল।
কৃৰ্তিত্ব
সেই সময়ত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষান্ত পৰীক্ষাক এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা বোলা হৈছিল। ১৮৭২ চনত এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা দি উত্তীৰ্ণ হোৱা পৰীক্ষাৰ্থী জন আছিল তেজপুৰৰে ৰায়বাহাদুৰ স্বৰ্গীয় বেথাৰাম শৰ্মা। ১৮৮১-১৮৮২ চনত সু-সাহিত্যিক লম্বোদৰ বৰাদেৱে এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বৃত্তি লাভ কৰিছিল। এই বিদ্যালয়ৰ পৰাই প্ৰয়াত ৰজনী কুমাৰ, আনন্দ কুমাৰ আগৰৱালা, কৃষ্ণপ্ৰসাদ আগৰৱালা, কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, ডাঃ হেম বৰুৱা, প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা, অমিয় কুমাৰ দাস, ত্যাগবীৰ হেম বৰুৱা, প্ৰফুল্ল সেনগুপ্ত, তীৰ্থনাথ ফুকন আদি বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, ডক্টৰ ভূপেন হাজৰিকা, অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰা সীতানাথ চৌধুৰী, মঞ্চকোঁৱৰ চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী, বিজয় ভাগৱতী, শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য, মহীকান্ত দাস, প্ৰাক্তন শিক্ষামন্ত্ৰী বৃন্দাবন গোস্বামীকে ধৰি বহুতো গুণী-জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে এই বিদ্যালয়তে জীৱনৰ আদিপাঠ গ্ৰহন কৰিছিল।
প্ৰধান শিক্ষক/অধ্যক্ষ
বিদ্যালয়খনৰ প্ৰথমজন অসমীয়া শিক্ষক আছিল কেশব চন্দ্ৰ ফুকন। ১৯০০-১৯০২ চনলৈ প্ৰধান শিক্ষক আছিল ৰামমোহন মিত্ৰ। ১৯০৬ চনত প্ৰধান শিক্ষক আছিল প্ৰসন্ন মুখাৰ্জী। ১৯৬১ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰলৈ উন্নীত কৰাৰ পিছত এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ হয় ৰজনীকান্ত দাস।
আবু নেচিম
আবু নেচিম (Abu Nechim) অসমৰ এজন ক্ৰিকেটাৰ। আবু অসমৰ এজন অন্যতম সফল পেচবলাৰ। তেখেতৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত অভিষেক ঘটে মধ্য প্ৰদেশৰ বিৰুদ্ধে ইন্দোৰত ২০০৫ বৰ্ষৰ ৰঞ্জি ট্ৰফিত। তেওঁ ২০১০ ৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগ (আই পি এল)ৰ মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছ দলৰো সদস্য আছিল। ইয়াৰোপৰি আবুৱে ভাৰতীয় ১৯ বছৰ অনূৰ্ধ্ব: দলকো বহুবাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত শ্ৰীলংকাত অনুষ্ঠিত ১৯ বছৰ অনূৰ্ধ্ব: বিশ্বকাপৰ ভাৰতীয় দলৰ সদস্য আছিল। ২০১৪ ৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ তেওঁ আই পি এলৰ ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগাল'ৰৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মাইক, এক মুণ্ডবিহীন কুকুৰা
মাইক, এক মুণ্ডবিহীন কুকুৰা (২০ এপ্ৰিল, ১৯৪৫ - ১৭ মাৰ্চ, ১৯৪৭), যাক বিস্ময়কৰ কুকুৰা হিচাপেও জনা যায়, আচলতে মুণ্ডচ্ছেদ কৰাৰ পাছতো ১৮ মাহ জীয়াই থকা এটা Wyandotte chicken প্ৰজাতিৰ কুকুৰা। প্ৰথমতে এই কথাটো গৰিষ্ঠসংখ্যকে উৰাবাতৰি বুলি ভাবিছিল যদিও কুকুৰাটো গৰাকীয়ে ইউটাহ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ নি পাছত এই কথাটো প্ৰতিপন্ন কৰে।
জনাজাত
মাইকৰ কথাটো গম পোৱাৰ লগে লগে ই বিখ্যাত হৈ পৰে আৰু কুকুৰাটোৰ ফটো টাইম, লাইফ আদি বিখ্যাত আলোচনীতো ঠাই পায়। ২৫ চেণ্টৰ টিকটৰ বিনিময়ত তাক চাবলৈ জনসাধাৰণক সুবিধা কৰি দিয়া হৈছিল আৰু তাৰ ফলত মালিক ওলছেনে প্ৰায় ৪,৫০০ আমেৰিকান ডলাৰ (বৰ্তমান ৪৮,৩০০) আৰ্জন কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৪৭ চনৰ মাৰ্চৰ এক নিশাত কুকুৰাটোৰ মৃত্যু ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিখ্যাত জীৱ-জন্তু
মানৱ আৰু দানৱ
মানৱ আৰু দানৱ (Manav Aru Danav) ১৯৭১ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা ইন্দুকল্প হাজৰিকা। সংলাপ ৰচনা কৰিছিল নাট্যসম্ৰাট প্ৰফুল্ল বৰাই। নগাঁৱৰ শ্ৰীকৃষ্ণ ফিল্মছৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল কাশীপ্ৰসাদ বিহানীয়ে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ) শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মিল্‌ৱাকী প্ৰ'ট'কল
মিল্‌ৱাকী প্ৰ'ট'কল (Milwaukee protocol) মানুহৰ জলাতংক ৰোগৰ বাবে কৰা এক পৰীক্ষামূলক চিকিৎসা পদ্ধতি। এই পদ্ধতিত ৰোগীক কৃত্ৰিম অচেতনতা (induced coma) অৱস্থালৈ লৈ যোৱা হয় আৰু এণ্টিভাইৰেল ঔষধ প্ৰযোগ কৰা হয়। প্ৰথমে জিনা গিজি (Jeanna Giese) নামৰ ৰোগীগৰাকীক সুষ্ঠ কৰি তোলা ৰডনী ৱিল'বি, কনিষ্ঠই (Rodney Willoughby, Jr.) এই পদ্ধতিৰ বিকাশ আৰু নামকৰণ কৰিছিল।
ৱিছ্‌কন্সিনৰ বাসিন্দা গিজি নামৰ যুৱতীগৰাকীয়েই আছিল জলাতংক প্ৰতিষেধক ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ জলাতংকৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰা প্ৰথম ৰোগী। মিল্‌ৱাকী প্ৰ'ট'কলক সেইবাবে ৱিছ্‌কন্সিন প্ৰ'ট'কল বুলিও কোৱা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক সংক্ৰমণ
২০০৪ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত ছেইণ্ট মেৰী স্প্ৰিংছ হাইস্কুলৰ ১৫ বছৰীয়া ছাত্ৰী জিনা গিজিয়ে তেওঁৰ চহৰ ৱিন্‌কন্সিনৰ গীৰ্জাৰ পৰা আহোঁতে এটা বাদুলী ধৰে। তেওঁ বাঁওহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিত কামোৰৰ আঘাত প্ৰত্যক্ষ কৰে। আঘাতৰ ঠাই হাইড্ৰ'জেন পেৰ'ক্সাইষেৰে ধোৱাৰ পাছত তেওঁৰ পৰিয়ালে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিল। কামোৰৰ সাতত্ৰিছ দিনৰ পাছত গিজিৰ স্নায়ৱিক লক্ষণ (neurological symptom) দেখা পোৱা গ'ল। ১০২  °F (৩৯  °C) জ্বৰ, দ্বি-দৃষ্টি (double vision), অসংলগ্ন কথা আৰু বাঁও বাহুৰ সঞ্চালনে হোৱা অৱস্থাত জিনাক ছেইণ্ট এগ্‌নেছ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।
কৃত্ৰিম অচেতনতা চিকিৎসা
ৰেবিজৰ এটা তত্ত্ব অনুসৰি ৰেবিজৰ ৰোগীৰ মৃত্যু মগজুৰ অস্থায়ী অকামিলা অৱস্থাই কৰে, ৰোগত মগজুৰ স্থায়ী ক্ষতি নহয়। এই তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি ৱিল'বিৰ দলে জলাতংকৰ এটা পৰীক্ষামূলক চিকিৎসা পদ্ধতি বিকাশ কৰিলে। গিজিৰ কাম-দেউতাকে এই চিকিৎসাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰে।
ৱিল'বিৰ উদ্দেশ্য আছিল গিজিক মস্তিষ্কৰ কমাবলৈ কৃত্ৰিম অচেতনাত ৰখা যাতে তেওঁৰ নিজা প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰই ভাইৰাছ বিৰোধী প্ৰতিদেহ (antibody) উৎপন্ন কৰে। গিজিক কেটামিন আৰু মিডাজ'লামৰ এটা মিশ্ৰণ দি সুপ্ত অৱস্থালৈ নি এণ্টিভাইৰেল ঔষধ ৰিবাভিৰিন আৰু এমেণ্টাডিন প্ৰযোগ কৰা হয়। প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ অগ্ৰগতি প্ৰত্যক্ষ হওঁতে ছদিনৰ পাছত গিজিক সুপ্তাৱস্থাৰ পৰা মুকলি কৰা হয়।
সংক্ৰমণৰ পাছত
৩১ দিন চিকিৎসালয়ত থকাৰ পাছত গিজিক ভাইৰাছ মুক্ত ঘোষণা কৰি অকলশৰীয়া অৱস্থাৰ পৰা আঁতৰোৱা হয়। তেওঁৰ মগজুৰ হ'ব পৰা ক্ষতি সম্পৰ্কে আশংকা কৰা হৈছিল। কিন্তু অলপ ক্ষতি সাধন হ'লেও ৰোগ আৰু চিকিৎসাই তেওঁৰ বোধ ক্ষমতা অটুট ৰাখিলে। কেইবাসপ্তাহো পুনৰ্বাসন চিকিৎসা লাভ কৰাৰ পাছত ২০০৫ চনৰ ১ জানুৱাৰীত গিজিক ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়া হয়। ২০০৫ চনৰ আৰম্ভণিত তেওঁ নিজে খোজ কাঢ়িব পৰা হ'ল আৰু বিদ্যালয়লৈ ওভতাৰ লগতে গাড়ী চলোৱাৰ শিক্ষাও আৰম্ভ কৰিলে।
মেয়' ক্লিনিকৰ নিউৰ'ল'জিষ্ট কেনেথ মেকে গিজিৰ অৱস্থা এইদৰে বৰ্ণনা কৰে: "তেওঁ খুব সুন্দৰভাৱে আৰোগ্য লাভ কৰিছে আৰু অৱস্থা অধিক উন্নত হ'ব।" গিজিয়ে ২০১১ চনত লে'কলেণ্ড কলেজৰ পৰা জীৱবিদ্যাৰ গ্ৰেজুৱেছন সম্পূৰ্ণ কৰে। গিজিয়ে বাদুলীত হোৱা গুৰুতৰ ৰোগৰ এখন গৱেষণাপত্ৰ লিখি উলিয়ায় আৰু জীৱবিজ্ঞানী বা পশুচিকিৎসক হিচাপে জীৱ-জন্তুৰ লগত জড়িত থকাৰ আশা প্ৰকাশ কৰে। বিদ্যালয়ত তেওঁ এগৰাকী এথ্‌লীট আছিল, কিন্তু ৰেবিজৰ পৰা হোৱা কিছু স্নাৱৱিক দুৰ্বলতাৰ বাবে তেওঁ দৌৰা আৰু সমতা ৰক্ষাত কিছু অসুবিধাত ভোগে।