cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক অন্তৰ্দলীয় খোৱা-কামোৰাৰ বাবে মোৰাৰজী দেশাইৰ নেতৃত্বাধীন দেশৰ প্ৰথম অনা-কংগ্ৰেছী চৰকাৰখনে কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল। দেশাইৰ পিছত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থনত মাত্ৰ ২৩ দিনৰ বাবে চৰণ সিঙে চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। কিন্তু কংগ্ৰেছে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পূৰ্বেই ৬ষ্ঠ লোকসভা ভংগ কৰি দিয়া হৈছিল আৰু ৭ম লোকসভা গঠনৰ বাবে সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল। ৬টা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ, ১৯টা ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ আৰু ১১টা পঞ্জীভূক্ত ৰাজনৈতিক দলে নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। কংগ্ৰেছে ৩৫৩খন আসনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰি ইন্দিৰা গান্ধীৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। ৪১খন আসনেৰে ২য় স্থানত আছিল চৰণ সিঙৰ নবগঠিত জনতা পাৰ্টি (চেকুলাৰ) দল। উল্লেখনীয় যে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ১৯৭৯ত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ, আই (ইন্দিৰা) আৰু ইউ (দেৱৰাজ উৰ্চ্) নামেৰে দুই ভাগত বিভাজিত হৈ গৈছিল। ৭ম লোকসভাৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হৈ যোৱাৰ পিছত নিৰ্বাচন আয়োগে ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ঠালটোক প্ৰকৃত কংগ্ৰেছ বুলি স্বীকৃতি দিছিল।
জুংক' টাবেই
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৯ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে জাপানৰ মীহাৰু, ফুকুশ্বিমাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ সৰুতে শাৰীৰিক ভাবে দুৰ্বল আছিল। ১০ বছৰ বয়সতে তেওঁ শ্ৰেণীৰ পৰ্বতাৰোহন ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নত মাউন্ট নাছুলৈ যোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰায়ে তেওঁ পৰ্বতাৰোহনৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিল। কিন্তু সাত গৰাকী সন্তানৰ দুখীয়া পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা জুংক'ৰ বাবে পৰ্বতাৰোহনৰ দৰে খৰচী বিষয় প্ৰায় অসম্ভৱ আছিল। তেতিয়াও তেওঁ হাইস্কুলত পঢ়ি থাকোঁতে কেইবাবাৰো পৰ্বতাৰোহন কৰিছিল।
শিৱানী বৰ্মা
শিৱানী বৰ্মা (Shivani Verma, ৩১ মে' ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজযোগ ধ্যান গুৰু আৰু আধ্যাত্মিক বক্তা। তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজযোগৰ অনুশীলনৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ ভাৰতৰ ব্ৰহ্ম কুমাৰী আধ্যাত্মিক আন্দোলনৰ এগৰাকী গুৰু আৰু নেত্ৰী। জনপ্ৰিয়ভাবে তেওঁ চিষ্টাৰ শিৱানী, ব্ৰহ্ম কুমাৰী শিৱানী, বি কে শিৱানী বুলি জনাজাত।
১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
প্ৰেক্ষাপট
ইন্দিৰা গান্ধী আৰু তেওঁ ঘোষণা কৰা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতবাসীৰ মনত পঞ্জীভূত হৈ থকা ক্ষোভৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটে ১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ যোগে। বিৰোধী দলসমূহে, মূলতঃ ভাৰতীয় লোকদল, সমাজবাদী পাৰ্টি, কংগ্ৰেছ ফৰ ডেমোক্ৰেচী আৰু অৰ্গেনাইজেচন কংগ্ৰেছে গঠন কৰা জনতা মৰ্চাই এই নিৰ্বাচনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰে আৰু মোৰাৰজী দেশাইৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত ২৪ মাৰ্চ ১৯৭৭ত ভাৰতত প্ৰথম অকংগ্ৰেছী চৰকাৰ গঠন কৰে। নিৰ্বাচন পিছত জনতা মৰ্চাৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৰাজনৈতিক দলসমূহক বিলীন কৰি দিয়া হয় আৰু একত্ৰে জনতা পাৰ্টি নামেৰে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক দল ৰূপে নিৰ্বাচন আয়োগৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে।
শিৱানী বৰ্মা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭২ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত শিৱানী বৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল হৈছিল। স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ সাৱিত্ৰীবাঈ ফুলে পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ইলেক্ট্ৰনিক্স অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত সোণৰ পদকৰ সৈতে স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজীৰ পৰা কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিংত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ছফ্টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ত তেওঁৰ মাক ব্ৰহ্ম কুমাৰীসকলৰ স্থানীয় ৰাজযোগ কেন্দ্ৰৰ সংস্পৰ্শত আছিল। শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বিশাল বৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকে গুৰুগ্ৰামত ছফ্টৱেৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনলৈকে এয়া চলাই নিছিল।
১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
প্ৰেক্ষাপট
কিন্তু ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক খোৱা-কামোৰাৰ কাৰণে দেশাই চৰকাৰে কাৰ্যকাল সমাপ্ত কৰিব নোৱাৰিলে। জনতা মৰ্চাৰ অন্যতম অংশীদাৰ ভাৰতীয় লোকদলৰ নেতা চৌধুৰী চৰণ সিং আৰু সমাজবাদীৰ পাৰ্টিৰ নেতা ৰাজ নাৰায়ণে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত ২৮ জুলাই ১৯৭৯ত মোৰাৰজী দেশাই চৰকাৰৰ পতন হয়। সেই একেটা দিনতে চৰণ সিঙে ইন্দিৰা গান্ধীৰ কংগ্ৰেছ (আই)ৰ বাহিৰৰ পৰা দিয়া সমৰ্থনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। লোকসভাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতা সাব্যস্ত কৰাৰ ঠিক আগেআগে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে চৰণ সিঙৰ চৰকাৰলৈ আগবঢ়োৱা সমৰ্থন উঠাই লয়। ফলস্বৰূপে মাত্ৰ ২৩দিন পিছতে ১৪ জানুৱাৰী ১৯৮০ত প্ৰধানমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে আৰু চলিত লোকসভাৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পূৰ্বেই পৰৱৰ্তী সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰাটো অৱধাৰিত হৈ পৰে।
শিৱানী বৰ্মা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
মহাবিদ্যালয় শেষ হোৱাৰ আগতে শিৱানীয়ে তেওঁলোকৰ স্থানীয় ব্ৰহ্ম কুমাৰী কেন্দ্ৰৰ লগত জড়িত আছিল।
১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
শিৱানী বৰ্মা
কৰ্মজীৱন
তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত ৩ বছৰ ধৰি ভাৰতীয় বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰিছিল। প্ৰথমতে তেওঁ দিল্লীত ব্ৰহ্ম কুমাৰী দূৰদৰ্শন উপস্থাপনৰ নেপথ্যত বিভিন্ন কামৰ লগত জড়িত আছিল। ইয়াত জ্যেষ্ঠ গুৰুসকলে তেওঁলোকৰ শিকনীসমূহ ৰেকৰ্ড কৰিছিল। ২০০৭ চনত আন গগুৰুসকলৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে তেওঁক নিজেই দৰ্শকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ কোৱা হৈছিল। ২০০৭ চনত 'এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' অনুষ্ঠান আস্থা চেনেলৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই শৃংখলাত বিকে শিৱানীক কানু প্ৰিয়াই সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল।
জুংক' টাবেই
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ পৰ্বতাৰোহী মাছানবু টাবেই লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁ ১৯৬৫ চনত মাছানবুক জাপানত পৰ্বতাৰোহনৰ সময়ত লগ পাইছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে।
ছিন্নমস্তাৰ মানুহটো
ছিন্নমস্তাৰ মানুহটো (The Man from Chinnamasta) জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়িনী ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাসখন ২০০১ চনত ষ্টুডেণ্ট ষ্ট’ৰ্‌চ প্ৰকাশনে প্ৰথমে প্ৰকাশ কৰে আৰু তৃতীয় সংস্কৰণটো প্ৰথম বাৰৰ বাবে চন্দ্ৰ প্ৰকাশনে ২০১১ চনত প্ৰকাশ কৰে।
কাল্পনিক চৰিত্ৰ, ব্ৰিটিছ ৰাজত্বৰ পটভূমিত দেৱীপীঠ কামাখ্যাক বিষয়-বস্তু হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা এই উপন্যাসখন প্ৰথমে গৰীয়সী নামৰ আলোচনীখনত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈছিল।
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ কামাখ্যা মন্দিৰ এই উপন্যাসৰ পটভূমি। নীলকণ্ঠী ব্ৰজৰ লগত এই উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু একে। ধৰ্মৰ পৱিত্ৰতাৰ আচিলাৰে মন্দিৰক কেন্দ্ৰ কৰি চলি থকা নিষ্ঠুৰ, অবৰ্ণনীয় পৰিঘটনাবোৰক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই উপন্যাসখনৰ ঘটনাটো গঢ় লৈ উঠিছে। ডৰথী নামৰ এগৰাকী স্বামী পৰিত্যক্তা নাৰী আৰু জঁটাধাৰী নামেৰে পৰিচিত এক সন্ন্যাসীৰ সম্পৰ্কক উপন্যাসখনক মুখ্য স্থান দিছে। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ সবল প্ৰতিবাদ ডৰথীয়ে সাব্যস্ত কৰিছে। গোবিন্দ প্ৰসাদ শৰ্মাই কৈছে যে, এই উপন্যাসখনত ‘ধৰ্মৰ নামত গঢ় লৈ উঠা এক নিষ্ঠুৰ সামাজিক প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে বলিষ্ঠ কিন্তু নীৰৱ প্ৰতিবাদ’ প্ৰকাশ পাইছে। এয়া হ’ল ধৰ্মৰ নামত পশু-পক্ষী বলি দিয়াৰ প্ৰথা। অসমীয়া ভাষাত এনে উপন্যাস এয়েই প্ৰথম।
লেখিকাৰ চমু পৰিচয়
মামণি ৰয়ছম গোস্বামী (জন্ম: ১৯৪২ – মৃত্যু: ২০১১) হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
জুংক' টাবেই
ব্যক্তিগত জীৱন
২০১২ চনত তেওঁৰ দেহত পেৰিটনিয়েল কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰিছিল। কিন্তু তেওঁ পৰ্বতাৰোহন এৰি দিয়া নাছিল। ২০১৬ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে জাপানৰ কাৱাগৱেৰ চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
গুগল ডুডুল
২০১৯ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে গুগলেতেওঁৰ ৮০তম জন্মজয়ন্তীৰ উপলক্ষে এক বিশেষ ডুডুল প্ৰদৰ্শন কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁৰ উৎসাহজনক নীতিবাক্য, "কেতিয়াও পৰাজয় বৰণ নকৰিবা, নিজৰ লক্ষ্য স্থিৰ ৰাখিবা" ডুডুলৰ লগত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰ্বতাৰোহী শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
ৰূপবান (আলোচনী)
ৰূপবান (Roopbaan) ২০১৪ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা বাংলাদেশৰ এখন বঙালী ভাষাৰ এলজিবিটি-কেন্দ্ৰিক আলোচনী আছিল। ই বাংলাদেশৰ এলজিবিটি সম্পৰ্কীয় প্ৰথম আলোচনী আছিল। ইয়াৰ লগতে ৰূপৱবান আলোচনীয়ে বিভিন্ন প্ৰকল্প আৰু অনুষ্ঠানৰো আয়োজন কৰে। ৰূপবান আলোচনীৰ ৱেবছাইটত নিজকে "এলজিবিটি ব্যক্তি আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগীসকলৰ বাবে এক অলাভজনক, অ-ৰাজনৈতিক, স্বেচ্ছাসেৱক-আধাৰিত মঞ্চ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। ২০১৬ চনত সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰকাশক জুলহাজ মান্নানক হত্যা কৰাৰ সময়ত ৰূপবানৰ প্ৰিণ্ট আলোচনী আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানসমূহ ব্যাহত হয়। যদিও এই আলোচনীখনৰ অন্তিম সংখ্যাটো ২০১৪ চনৰ আগষ্টত প্ৰকাশিত হৈছিল।
নাম
ৰূপবান আলোচনী অনুসৰি ইয়াৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে "চমৎকাৰ আৰু ধুনীয়া ব্যক্তি।" ঢাকা ট্ৰিবিউনৰ মতে আলোচনীখনৰ নাম "প্ৰেমৰ শক্তিৰ প্ৰতীক বাঙালী লোক চৰিত্ৰ ৰূপবান"ৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। এএফপিয়ে "ৰূপবান"ক "এগৰাকী লৰা সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ এগৰাকী ধুনীয়া যুৱতীৰ বাংলা কাহিনীৰ নাম" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
প্ৰকাশিত আলোচনী
দ্বিতীয় সংখ্যাটো ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ পিছত কোনো নতুন সংখ্যা প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। ইয়াৰ ৭০০টা প্ৰতিলিপি মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰতিটো প্ৰতিলিপিৰ মূল্য ১৫০ বাংলাদেশী টকা আছিল।
শিৱানী বৰ্মা
কৰ্মজীৱন
সুৰেশ অবেৰয়ৰ সৈতে তেওঁৰ টিভি বাৰ্তালাপৰ শৃংখলা ২০১৫ চনত 'হেপিনেছ আনলিমিটেড: এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' নামেৰে প্ৰকাশিত হৈছে।
ৰূপবান (আলোচনী)
প্ৰকাশিত আলোচনী
দ্য গাৰ্ডিয়ান আলোচনীত প্ৰকাশিত ৰাদ ৰহমানৰ প্ৰতিবেদন মতে সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰকাশক জুলহাজ মান্নানে ঘোষণা কৰিছিল যে "ৰূপবানৰ প্ৰকাশকসকলে আলোচনীখন মুদ্ৰণ কৰাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্কবাণী পাইছিল কিন্তু আমাক আশ্বাস দিছিল যে নিম্ন প্ৰ'ফাইল ৰখাটোৱে আলোচনীখনৰ অস্তিত্ব নিশ্চিত কৰিব... [কিন্তু] প্ৰকাশকসকলৰ সহযোগিতা অব্যাহত থাকিলে মৃত্যুৰ ভাবুকি পোৱাৰ পিছত এসপ্তাহৰ ভিতৰত ৰূপবানৰ সৈতে তেওঁলোকৰ চুক্তি বাতিল কৰিব।" ৰহমানে এটা বেনামী সূত্ৰৰ উদ্ধৃতি দি লিখিছে "ৰূপবানক চৰকাৰী কেবিনেট বৈঠকত আলোচনা কৰা হৈছিল আৰু আলোচনীখন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সন্মুখত ৰখা হৈছিল... তেওঁ নিশ্চিতভাৱে এইটো দেখি সুখী নাছিল। তেতিয়া॥। স্থানীয় বাতৰি কাকতসমূহে কৈছিল যে চৰকাৰী চোৰাংচোৱাই আমাক বিচাৰি আছে।"
শিৱানী বৰ্মা
কৰ্মজীৱন
বিকে শিৱানীয়ে ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ভ্ৰমণ ভ্ৰমণ কৰি আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ বক্তৃতা দিছে। তেওঁ অংগদান সম্পৰ্কে প্ৰচাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিতৃ-মাতৃৰ কাৰ্যসূচীলৈকে আৰু ব্ৰহ্ম কুমাৰীৰ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকে। ২০১৭ চনত তেওঁক বিশ্ব মানসিক ৰোগ সংস্থাৰ শুভেচ্ছা দূত হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছিল।
ৰূপবান (আলোচনী)
প্ৰকাশিত আলোচনী
২০১৬ চনত ইছলামবাদী উগ্ৰপন্থীসকলে মান্নানক হত্যা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ ফলত আলোচনীখনৰ প্ৰকাশ বন্ধ হৈ যায়।
শিৱানী বৰ্মা
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ বিকে শিৱানী নামৰ এটা ইউটিউব চেনেল আছে। তেওঁ প্ৰতিদিনে ছচিয়েল মিডিয়া পৃষ্ঠাত প্ৰেৰণাদায়ক আৰু উৎসাহজনক বাৰ্তা পোষ্ট কৰে।
ৰূপবান (আলোচনী)
গ্ৰন্থ
ৰূপবান আলোচনীয়ে ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বাংলা কুইয়াৰ কবিতাৰ এখন সংকলন 'ৰূপপংতি' প্ৰকাশ কৰিছিল।
শিৱানী বৰ্মা
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ ২০১৪ চনত এচচচাম লেডিজ লীগৰ দ্বাৰা ৱমেন অৱ দি ডিকেড এচিভাৰছ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।
ৰূপবান (আলোচনী)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আলোচনী শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শিৱানী বৰ্মা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আধ্যাত্মিক গুৰু
সোণাল মানসিং
সোণাল মানসিং (Sonal Mansingh; জন্ম: ৩০ এপ্ৰিল ১৯৪৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য শিল্পী। তেওঁ ভাৰতনাট্যম আৰু ওদিছি নৃত্যত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰি গুৰু হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ২০১৮ চনত তেওঁক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাজ্যসভালৈ সাংসদ হিচাপে মনোনীত কৰে।  ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ কলা ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯২ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ আৰু ২০০৩ চনত দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁ মাত্ৰ চাৰি বছৰ বয়সত মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰত বায়েকৰৰ লগত মণিপুৰী নৃত্য শিকিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সাত বছৰ বয়সৰ পৰা কেইবাজনো গুৰুৰ ওচৰত ভাৰতনাট্যমৰ পাণ্ডানাল্লুৰ শৈলী শিকিবলৈ লয়। তেওঁ সংস্কৃতত ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱনৰ পৰা প্ৰবীণ আৰু কবিদ ডিগ্ৰী আৰু বোম্বেৰ এলফিন্সষ্টন কলেজৰ পৰা জাৰ্মান ভাষাত সন্মান সহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁৰ আচল নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ হয়। তেওঁ পৰিয়ালৰ মতৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতনাট্যম শিকিবলৈ বেংগালুৰুলৈ যায় আৰু অধ্যাপক ইউ.এছ. কৃষ্ণা ৰাও আৰু চন্দ্ৰভাগা দেৱীৰ ওচৰত নৃত্যবিদ্যা শিকিবলৈ লয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মালৰ পৰা অভিনয় আৰু ১৯৬৫ চনত গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ ওচৰত ওদিছি নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
তেওঁ ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ ললিত মানসিঙৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। পিছলৈ তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তেওঁৰ শহুৰ মধ্যধৰ মানসিঙে তেওঁক গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ লগত চিনাকি কৰাই দিছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ মহাপাত্ৰৰ ওচৰত ওদিছি নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
সোণাল মানসিঙে ১৯৬২ চনত মুম্বাইৰ অৰংগেত্ৰমত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজহুৱাকৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত তেওঁ নতুন দিল্লীত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন স্থানত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ বহুতো কৰিঅ'গ্ৰাফীয়ো কৰিছে। তেওঁৰ কৰিঅ'গ্ৰাফীসমূহ হল:
বঁটা আৰু সন্মান
সোণাল মানসিঙে নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ১৯৮৭ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক কলা ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ লাভ কৰে আৰু বালাসৰস্বতীৰ পিছত পদ্মবিভূষণ লাভ কৰা দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা নৃত্যশিল্পীত পৰিগণিত হ'ল। তাৰপিছত তেওঁ ২০০৬ চনত মধ্য প্ৰদেশৰ চৰকাৰৰ কালিদাস সন্মান লাভ কৰে। ২০০৭ চনৰ ২১ এপ্ৰিল তাৰিখে উত্তৰাখণ্ডৰ পণ্টনগৰত অৱস্থিত গোবিন্দ বল্লভ পণ্ট কৃষি আৰু প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সন্মানীয় ডক্টৰ অফ চাইন্স ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। তেওঁ ওড়িশাৰ সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰায়ো সন্মানীয় ডক্টৰ অফ লিটেৰেছাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
২০০২ চনত তেওঁৰ ৰাজহুৱা জীৱনৰ ৪০ বছৰ বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষে বিখ্যাত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক প্ৰকাশ ঝায়ে সোণাল নামৰ তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই তথ্যচিত্ৰ খনে শ্ৰেষ্ঠ অদৰ্শিত চলচ্চিত্ৰৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
অভাৰট'ন খিৰিকী
অভাৰটন খিৰিকী (Overton Window) হৈছে এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত মূলসুঁতিৰ জনসাধাৰণৰ বাবে ৰাজনৈতিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্য নীতিৰ পৰিসৰ। ইয়াক বক্তৃতাৰ খিৰিকী বুলিও জনা যায়।
পটভূমি
এই শব্দটোৰ নামকৰণ কৰা হৈছে আমেৰিকাৰ নীতি বিশ্লেষক জোচেফ অভাৰটনৰ নামেৰে, যি কৈছিল যে এটা বিশেষ ধাৰণাৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্য্যক্ষমতা মূলতঃ ৰাজনীতিবিদসকলৰ ব্যক্তিগত পছন্দৰ ওপৰত নহয়৷ বৰঞ্চ অভাৰটনৰ খিৰিকীয়ে নিৰ্দিষ্ট কৰা পৰিসৰৰ ভিতৰত পৰে নে নহয় তাৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে। অভাৰটনৰ মতে, খিৰিকীখনে সেই সময়ৰ ৰাজহুৱা জনমতৰ গতিধাৰাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ৰাজহুৱা পদবী লাভ কৰিবলৈ বা ৰখাৰ বাবে অতি চৰম যেন নোলোৱাকৈ এজন ৰাজনীতিবিদে পৰামৰ্শ দিব পৰা নীতিৰ পৰিসৰ গঠন কৰে।
সাৰাংশ
অভাৰটনে চৰকাৰী হস্তক্ষেপৰ ক্ষেত্ৰত "অধিক মুক্ত"ৰ পৰা "কম মুক্ত"লৈকে এটা বৰ্ণালীৰ বৰ্ণনা কৰিছিল, যিটো এটা অক্ষৰ ওপৰত উলম্বভাৱে অভিমুখী কৰি ৰাখিছিল, যাতে বাওঁ/সোঁ ৰাজনৈতিক বৰ্ণালীৰ সৈতে তুলনা কৰা নহয়। বৰ্ণালীটো গতিশীল বা প্ৰসাৰিত হোৱাৰ লগে লগে এটা নিৰ্দিষ্ট স্থানত এটা ধাৰণা কম বেছি পৰিমাণে ৰাজনৈতিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্য হৈ উঠিব পাৰে। অভাৰটনৰ মৃত্যুৰ পিছত মেকিনাক চেণ্টাৰ ফৰ পাব্লিক পলিচিত থকা তেওঁৰ সহকৰ্মী জোচেফ লেহমেনে এই ধাৰণাটোক আৰু অধিক বিকশিত কৰি অভাৰটনৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰে।
ৰাজনৈতিক ধাৰাভাষ্যকাৰ জোছুয়া ট্ৰেভিনোৱে ধাৰণা কৰিছে যে ৰাজহুৱা ধাৰণাসমূহৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ ছটা ধাৰা মোটামুটিভাৱে হ’ল:
অভাৰটন খিৰিকী হৈছে চৰকাৰী নীতিৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ বৰ্ণালীক সংজ্ঞায়িত কৰা ধাৰণাসমূহ চিনাক্ত কৰাৰ এক পদ্ধতি। ৰাজনীতিবিদসকলে গ্ৰহণযোগ্য পৰিসৰৰ ভিতৰতহে কাম কৰিব পাৰে। অভাৰটন খিৰিকীখন স্থানান্তৰিত কৰাত খিৰিকীৰ বাহিৰৰ নীতিৰ সমৰ্থকসকলে জনসাধাৰণক উইণ্ড’খন সম্প্ৰসাৰণ কৰিবলৈ বুজাই দিয়াটো জড়িত হৈ থাকে। বৰ্তমানৰ নীতিৰ সমৰ্থকসকলে, বা খিৰিকীৰ ভিতৰত থকা অনুৰূপ নীতিসমূহে মানুহক পতিয়ন নিয়াবলৈ বিচাৰে যে ইয়াৰ বাহিৰৰ নীতিসমূহক অগ্ৰাহ্যযোগ্য বুলি গণ্য কৰা উচিত। এই শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰা লেহমানৰ মতে, "আটাইতকৈ সাধাৰণ ভুল ধাৰণাটো হ'ল যে সাংসদসকলে নিজেই অভাৰটনৰ খিৰিকীখন স্থানান্তৰ কৰাৰ ব্যৱসায়ত জড়িত। সেইটো একেবাৰে মিছা। আইন প্ৰণেতাসকলে আচলতে খিৰিকীখন ক'ত আছে সেইটো ধৰা পেলোৱাৰ ব্যৱসায়ত জড়িত, আৰু তাৰ পিছত তালৈ গুচি যায়।"
লেহমানৰ মতে এই ধাৰণাটো কেৱল ধাৰণাবোৰে কেনেকৈ কাম কৰে তাৰ বৰ্ণনাহে, চৰম নীতিগত প্ৰস্তাৱৰ পোষকতা নহয়। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কয় যে, "এইটোৱে কেৱল বুজাই দিয়ে যে কেনেকৈ ধাৰণাবোৰ ফেশ্বনৰ ভিতৰলৈ আহে আৰু বাহিৰলৈ ওলাই আহে, ঠিক সেইদৰে মাধ্যাকৰ্ষণে বুজাই দিয়ে যে কিয় কিবা এটা পৃথিৱীত পৰে। মই মাধ্যাকৰ্ষণক ব্যৱহাৰ কৰি আপোনাৰ মূৰত এটা এন্ভিল(ধাতুৰ কাম কৰা সঁজুলি) পেলাব পাৰো। কিন্তু সেয়া ভুল হ'ব। মই মাধ্যাকৰ্ষণক ব্যৱহাৰ কৰি আপোনাক জীৱন সংৰক্ষক নিক্ষেপ কৰিব পাৰো; সেয়া ভাল হ'ব।"
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰাজনীতি বিজ্ঞান
কৰ্ণম মালেশ্বৰী
কৰ্ণম মালেশ্বৰী (Karnam Malleswari; জন্ম ১ জুন ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক। তেওঁ ২০০০ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত অনুষ্ঠিত হোৱা অলিম্পিক খেলৰ ৬৯ কেজি শাখাৰ ভাৰোত্তলনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। অলিম্পিক, বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ, এছিয়ান গেমছ আদিত পদক লাভ কৰা কৰ্ণম মালেশ্বৰীক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯৫ চনত ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৫ চনৰ ১ জুন তাৰিখে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ভুচাবাণীপেটাত কৰ্ণম মালেশ্বৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁলোক চাৰি গৰাকী ভনীয়েক আটাইকেইগৰাকী ভাৰত্তোলনৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত। ১২ বছৰ বয়সতে তেওঁ নীলমচেট্টী অপ্পান্নাৰ ওচৰত ভাৰোত্তলনৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
তেওঁ তেওঁৰ ভনীয়েকৰ লগত দিল্লীলৈ আহে। তাত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণে তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ উমান পায়। ১৯৯০ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চাউনিত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ চাৰিবছৰ পিছত তেওঁ ৫৪ কেজি শিতানৰ বিশ্বচেম্পিয়নৰ খিতাপ দখল কৰে।
কৰ্মজীৱন
কৰ্ণম মালেশ্বৰীয়ে ১৯৯৪ আৰু ১৯৯৫ চনৰ ভাৰোত্তলনৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৯৩ আৰু ১৯৯৬ চনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
১৯৯৫ চনত কোৰিয়াত অনুষ্ঠিত ভাৰোত্তলনৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাৰ ৫৪ কেজি শাখাত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৯৫ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ১১৩ কেজি ভাৰোত্তলন কৰি ৰেকৰ্ড বনাইছিল। অলিম্পিকত পদক অৰ্জন কৰাৰ আগতেই তেওঁ দুবাৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন আৰু ১১টা সোণৰ পদকৰ সৈতে ২৯টা আন্তৰ্জাতিক পদক লাভ কৰিছিল।.
২০০০ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত অনুষ্ঠিত অলিম্পিক খেলত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলাত পৰিগণিত হয়। তেওঁ অলিম্পিকৰ ভাৰোত্তলনত পদক লাভ কৰা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ ভাৰতীয় মহিলা।
বঁটা আৰু সন্মান
বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত পদক লাভ কৰা কৰ্ণম মালেশ্বৰীয়ে ১৯৯৪ চনত অৰ্জুন বঁটা, ১৯৯৫ চনত ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা আৰু ১৯৯৯ চনত পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৭ চনত তেওঁ ভাৰোত্তোলক ৰাজেশ ত্যাগীৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ২০০১ চনত তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়। তেওঁ ২০০২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত যোগদান কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও পিতৃ বিয়োগৰ বাবে তেওঁ ইয়াত যোগদান কৰিব নোৱাৰিলে। ২০০৪ চনৰ অলিম্পিকত খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে তেওঁ খেলুৱৈ জীৱনৰ পৰা অব্যাহতি লয়। তেওঁ বৰ্তমান যমুনানগৰত বাস কৰে আৰু ভাৰতীয় খাদ্য নিগমৰ মুখ্য সাধাৰণ ব্যৱস্থাপক হিচাপে কাম কৰে।
যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান আইন
যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান আইন (ইংৰাজী : POCSO) হৈছে ভাৰতৰ শিশু সুৰক্ষা নীতিৰ অংশ হিচাপে ভাৰতত প্ৰণয়ন কৰা এখন বিশেষ আইন। এই আইনৰ উদ্দেশ্য হৈছে ১৮ বছৰ বয়সৰ তলৰ সকলো শিশুকে যৌন আক্ৰমণ, যৌন হাৰাশাস্তি আৰু শিশু পৰ্ন’গ্ৰাফীৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা। ভাৰতীয় সংসদে শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্দৰ্ভত ‘যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান বিধেয়ক (POCSO), ২০১১’ গৃহীত কৰি ২০১২ চনৰ ২২ মে’ত ইয়াক এক আইন হিচাপে প্ৰণয়ন কৰিছিল। এই সন্দৰ্ভত ভাৰতৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে এলানি নীতি-নিৰ্দেশনা গৃহীত কৰে। ২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ভাৰত চৰকাৰে এই নীতি-নিয়মৰ অধিসূচনা জাৰি কৰে কৰে আৰু আৰু আইনখন কাৰ্যকৰী কৰি তুলিবলৈ সাজু হয়। এই আইনখন অতি কঠোৰভাৱে প্ৰণয়নৰ বাবে আহ্বান জনোৱা হৈছিল।
ভাৰতবৰ্ষত শিশুৰ জনসংখ্যা বিশ্বৰ ভিতৰতে অন্যতম। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতত ওঠৰ বছৰৰ তলৰ শিশুৰ জনসংখ্যা ৪৭.২ কোটি। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ২১ নং অনুচ্ছেদত ভাৰতীয় নাগৰিক হিচাৰে ৰাষ্ট্ৰৰ দ্বাৰা শিশুৰ সুৰক্ষাৰ নিশ্চিতি প্ৰদান কৰা হৈছে,  আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশু অধিকাৰ চুক্তিৰ স্বাক্ষৰকাৰী ৰাষ্ট্ৰ হিচাপেও শিশুৰ অধিকাৰৰ সুৰক্ষা বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে।
পূৰ্বৰ আইনসমূহ
২০১২ চনত প্ৰণয়ন হোৱা “যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান আইন”ৰ পূৰ্বে শিশু নিৰ্যাতনৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰণয়ন হৈ থকা একমাত্ৰ আইনখন আছিল “গোৱা শিশু আইন, ২০০৩ ।” সেই সময়ত শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইনৰ তলত দিয়া ধাৰাসমূহৰ অধীনত গোচৰ চলোৱা হৈছিল: কিন্তু আইনৰ বিভিন্ন সুৰুঙাৰ বাবে ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইনে ভুক্তভোগী শিশুক ফলপ্ৰসূভাৱে সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পৰা নাছিল যেনে-
আইনৰ অধীনৰ অপৰাধসমূহ
নতুন POCSO আইনত বিভিন্ন ধৰণৰ অপৰাধৰ উল্লেখ আছে যাৰ অধীনত অভিযুক্তক শাস্তি দিব পাৰি। এই আইনে লিংগ-যোনি প্ৰৱেশৰ বাহিৰেও অন্য ধৰণৰ অনুপ্ৰৱেশক অপৰাধ বুলি স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে আৰু শিশুৰ বিৰুদ্ধে অশ্লীল কাৰ্য্যকো অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে। এই আইনৰ অধীনৰ অপৰাধসমূহৰ ভিতৰত আছে-
শিশু আৰু অভিযুক্ত উভয়ৰে ক্ষেত্ৰত এইখন এখন লিংগ নিৰপেক্ষ আইন। পৰ্ণ’গ্ৰাফীৰ ক্ষেত্ৰত এই আইনখনে শিশুয়ে পৰ্ণগ্ৰাফিক বিষয়বস্তু চোৱা বা সংগ্ৰহ কৰাটোও অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে। এই আইনখনে শিশুৰ যৌন নিৰ্যাতনত সহায় (উৎসাহিত) কৰা কাৰ্যকো অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰে। ২০১৯ চনৰ সংশোধনী পিছত POCSO আইনৰ শাস্তি আৰু অধিক কঠোৰ কৰা হৈছে। POCSO আইন উলংঘা কৰাৰ সৰ্বোচ্চ শাস্তি হৈছে যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড আৰু জৰিমনা।
শিশু-হিতৈষী ব্যৱস্থা
বিভিন্ন পদ্ধতিগত সংস্কাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত ভাৰতৰ প্ৰচলিত ক্লান্তিকৰ বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া শিশুৰ বাবে যথেষ্ট সহজ হৈ পৰিছে। এই আইনখনৰ বিধানসমূহে ১৮ বছৰ বয়সৰ তলৰ দুজন লোকৰ মাজত সন্মতিসূচক যৌন সম্পৰ্ককো অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা যেন লাগে বাবে আইনখন সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছে।
এই আইনমতে শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা ভুক্তভোগীয়ে তেওঁৰ বৰ্তমানৰ বয়স নিৰ্বিশেষে যিকোনো সময়তে অভিযোগ দাখিল কৰিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন
নগা জনগোষ্ঠী
নগাসকল বিভিন্ন নগা জাতিগত গোষ্ঠীত বিভক্ত যাৰ সংখ্যা আৰু জনসংখ্যা অস্পষ্ট। তেওঁলোকে প্ৰত্যেকেই পৃথক নগা ভাষা কয় যিবোৰ প্ৰায়ে আনৰ নগা গোষ্ঠীৰ বাবে বোধগম্য নহয়।
ব্যুৎপত্তি
ব্ৰিটিছসকলৰ আগমনৰ আগতে, অসমীয়াসকলে 'নগা' শব্দটো কিছুমান বিচ্ছিন্ন নৃগোষ্ঠীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেইসময়ত বৰ্তমানৰ নগাসকলক আন বহুতো নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল, যেনে মণিপুৰীসকলৰ 'হাও' আৰু মানসকলৰ 'চিন'। অৱশ্যে সময়ৰ লগে লগে 'নগা' সাধাৰণতে স্বীকৃত নামকৰণ হৈ পৰে। ব্ৰিটিছে শিথিল ভাষিক আৰু সাংস্কৃতিক সাদৃশ্যৰ আধাৰত কেইবাটাও জাতি-গোষ্ঠীক বুজাবৰ বাবে 'নগা' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। বাৰ্মা গেজেটাৰৰ মতে, 'নাগা' শব্দটো সন্দেহজনক মূলৰ আৰু ইয়াক পূৰ্বতে পাহাৰীয়া জনজাতিবোৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বিংশ শতিকাত নগা হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা গোষ্ঠীৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰলৈকে, বিভিন্ন উৎসৰ দ্বাৰা ৮৯টা গোটক নগা হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে। নগা পৰিচয়ৰ এই সম্প্ৰসাৰণৰ কাৰণ হৈছে নাগালেণ্ডৰ সমাজত উৰ্ধগামী গতিশীলতাৰ অন্বেষণ আৰু আন গোটৰ দ্বাৰা আধিপত্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ এক উমৈহতীয়া উদ্দেশ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ আকাংক্ষা। সেয়ে 'নগা' পৰিচয়টো সময়ৰ সৈতে ভিন্ন আৰু নিৰ্দিষ্ট নহয়।
নগা জনগোষ্ঠীসমূহ
এছ আৰ টোহৰিঙে (২০১০) ৬৬টা গোষ্ঠীক নগা জনগোষ্ঠী ৰূপে আখ্যা দিছে, আনহাতে কিবাংৱাৰ জামিৰে (২০১৬) ৬৭টা গোষ্ঠীক আখ্যা দিছে। ১৯৯১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লত ৩৫টা নাগা গোষ্ঠীক অনুসূচীত জনজাতি হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল, তাৰ মাজত আছে নাগালেণ্ডৰ ১৭ টা, মণিপুৰৰ ১৫টা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৩টা গোষ্ঠী।
নগা ৰূপে স্বিকৃতিপ্ৰাপ্ত জনগোষ্ঠীসমূহ হৈছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
মোৰ হৃদয় এখন যুদ্ধক্ষেত্ৰ
মোৰ হৃদয় এখন যুদ্ধক্ষেত্ৰ (Mora hridaya ekhana yuddhakshetra) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন আত্মজীৱনী। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৬ চনত প্ৰকাশ হোৱা নতুন সংস্কৰণৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰা হয় ২০০৯ চনত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে প্ৰণয় ফুকনৰ কৰকমলতত আগবঢ়াইছে।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
জ্যোতি খাটনিয়াৰ
সৃষ্টিশীল গ্ৰন্থ
যেনে প্ৰবন্ধ সংকলন, কবিতা, গল্প, উপন্যাস আদি
ওডিছী
গ্ৰন্থ বিৱৰণ
'ওডিছী' গ্ৰীচ দেশৰ মহাকবি হোমাৰে ৰচনা কৰা এখন মহাকাব্য। ইলিয়াদ ৰচনাৰ কিছুকাল পিছত ওডিছী ৰচনা কৰা হৈছিল। দুয়োখন মহাকাব্যতে মহাকবি হোমাৰৰ শিল্প-নৈপুণ্যতাৰ নিদৰ্শন দেখিবলৈ পোৱা যায়। ওডিছী মহাকাব্য ভ্ৰাম্যমাণ বীৰৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ এক মৰ্মন্তুদ কাহিনী। মূল নায়ক ওডিচ্যুছৰ নামেৰে মহাকাব্যখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে ‘ওডিছী’। ট্ৰয় নগৰ সম্পূৰ্ণভাৱে নিজৰ আয়ত্তলৈ অনাৰ পিছত নায়ক ওডিচ্যুছে গৃহাভিমুখে আহি থাকোঁতে সম্মুখীন হোৱা দুৰ্যোগপূৰ্ণ সাগৰ যাত্ৰা আৰু তেওঁৰ দুঃসাহসিক কাৰ্যৰ লগতে বাসভূমিত উপস্থিত হৈ সম্মুখীন হোৱা পৰিস্থিতিৰ প্ৰাঞ্জল বৰ্ণনা এই কাব্যত আছে।
ট্ৰজান যুদ্ধৰ পিছত বহু কাললৈকে সন্ধানহীন হোৱা পিতৃৰ অন্বেষণত ওডিচ্যুছৰ পুত্ৰ টেলিমেকাছৰ বহু দেশ ভ্ৰমণৰ মৰ্মস্পৰ্শী কাহিনী আৰু পত্নী পেনিলপিৰ সুদীৰ্ঘ সময় ধৰি স্বামীৰ বাবে কৰা প্ৰতীক্ষাৰ জীৱনৰ হৃদয় বিদাৰক কাহিনীয়ে ওডিছী মহাকাব্যৰ মূলকথা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাকাব্য শ্ৰেণী:গ্ৰীক মহাকাব্য
দিগন্ত ওজা
দিগন্ত ওজা (Diganta Oza) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সাংবাদিক, সম্পাদক, সাহিত্যিক। ‘অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ বিৱৰ্তন’, ‘প্ৰথম মহাসমৰ’ আদি তেখেতৰ দ্বাৰা লিখা দুখন অন্যতম প্ৰাসংগিক গ্ৰন্থ৷ তেখেত ‘অসম শিশু সাহিত্য কোষ’ৰ ৪১ টা খণ্ডৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল আৰু তেখেতৰ নেতৃত্বতেই ‘অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ’৬টা খণ্ডত প্ৰকাশ হৈছে৷ তেখেতে প্ৰাগ নিউজৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে ২০২২ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেখেত ২০২২ চনত ‘ডাঙৰ মানুহৰ সাধু’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে ২০২২ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ ‘শিশু সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰিছে৷ বৰ্তমান ওজা ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত আৰম্ভ হোৱা ‘বাৰ্তা এন.ই’পৰ্টেলৰ মুখ্য সম্পাদক।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
অসমৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ বিশ্বনাথ চাৰিআলিত ১৯৭২ চনত জন্ম৷ পিতৃৰ নাম ৰমেন ওজা, মাতৃৰ নাম ৰেণু ওজা৷
শিক্ষা
চাৰিআলি একাডেমিৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু বিশ্বনাথ কলেজৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক সম্পূৰ্ণ কৰি ওজাই উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ আহে৷ তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক উত্তীৰ্ণ হয়৷
কৰ্মজীৱন
ছাত্ৰ অৱস্থাতেই ওজাই ১৯৯৩ চনত অসমীয়া দৈনিক কাকত ‘আজিৰ সংবাদ’ৰ (অধুনালুপ্ত ) নিবন্ধ সম্পাদকৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে৷ পৰৱৰ্তীকালত ‘আমাৰ অসম’ৰ উপ-বাৰ্তা সম্পাদক (১৯৯৭-২০০২) আৰু ‘জনসাধাৰণ’ৰ সহযোগী সম্পাদক (২০০৩-২০০৬)ৰ দায়িত্ব পালন কৰি ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ত সহকাৰী সম্পাদকৰূপে ২০০৭ৰ জানুৱাৰীত যোগ দিয়ে৷ এমাহৰ পাছতে সেই কাকতগোষ্ঠীৰ পৰা প্ৰকাশিত সাহিত্য আলোচনী ‘সাতসৰী’ৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে৷ ২০১৫ৰ মে’ মাহলৈ সেই পদতে থাকি আলোচনীখনক নতুন চিন্তাৰ বাৰ্তাবাহক কৰাত ভূমিকা লয়৷ ২০১৫ৰ জুন মাহত তেওঁ টেলিভিছন চেনেল প্ৰাগ নিউজত যোগ দিয়ে৷ তেওঁ প্ৰাগ নিউজৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ দিগন্ত ওজা ১৯৯৬ চনত প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথমখন সম্পূৰ্ণ কিতাপ বিষয়ক আলোচনী ‘গ্ৰন্থ’ৰো আছিল সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক৷ বৰ্তমান তেওঁ ‘বাৰ্তা এন.ই’ৰ মুখ্য সম্পাদক।
হকিং সূচকাংক
হকিং সূচকাংক (Hawking Index)(HI) হৈছে এটা নকল (mock) গাণিতিক পৰিমাপ যাৰ জৰিয়তে গড় হিচাপত এজন মানুহে বাদ দিয়াৰ আগেয়ে কিতাপ এখন কিমানলৈকে পঢ়িব-তাৰ মাপাংকন কৰা হয়৷ ইয়াক আমেৰিকান গণিতজ্ঞ জৰ্ডান এলেনবাৰ্গে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ২০১৪ চনত ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্নেলৰ বাবে এটা ব্লগত ইয়াক সৃষ্টি কৰিছিল। ইংৰাজ পদাৰ্থবিজ্ঞানী ষ্টিফেন হকিঙৰ নামেৰে এই সূচীখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, যাৰ কিতাপ এ ব্ৰিফ হিষ্ট্ৰী অৱ টাইমক "সৰ্বকালৰ আটাইতকৈ অপঠিত কিতাপ" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।
গণনা পদ্ধতি
সূচকাংক গণনা কৰাৰ এলেনবাৰ্গৰ পদ্ধতিটো "জনপ্ৰিয় হাইলাইট"ৰ ওপৰত আধাৰিত৷ যিবোৰ প্ৰতিটো শিৰোনামৰ এমাজন কিণ্ডলৰ পাঠকে চিহ্নিত কৰা পাঁচটা আটাইতকৈ হাইলাইট কৰা অংশ। সমগ্ৰ ৰচনাখনত হাইলাইটৰ ব্যাপক প্ৰসাৰৰ অৰ্থ হ’ল বেছিভাগ পাঠকে সমগ্ৰ কিতাপখন পঢ়িছে, যাৰ ফলত সূচকাংকত উচ্চতা লাভ কৰিব। যদিহে হাইলাইটৰ বিস্তাৰ কেৱল কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতহে দেখা যায়, তেন্তে ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল কম সংখ্যক লোকেহে কিতাপখন সম্পূৰ্ণৰূপে পঢ়িছে আৰু এইদৰে ই সূচকাংকত কম নম্বৰ পাব। সূচীটো সৃষ্টি কৰাৰ সময়ত এই তথ্যসমূহ সহজে প্ৰৱেশ কৰাটো সহজ আছিল, কাৰণ "জনপ্ৰিয় হাইলাইটসমূহ" সকলোৰে বাবে উপলব্ধ আছিল, কিন্তু তেতিয়াৰ পৰা এই তথ্যসমূহ কেৱল কিণ্ডলত কিতাপসমূহ কিনা লোকসকলৰ বাবেহে উপলব্ধ কৰা হৈছে।
হকিং সূচকাংকৰ স্ক'ৰ
এলেনবাৰ্গে যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে সূচীখন ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ তলত দিয়া কিতাপকেইখনক উদাহৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
মঞ্জিল প্ৰতীম শইকীয়া
মঞ্জিল প্ৰতীম শইকীয়া(Manjil Pratim Saikia) অসমৰ এগৰাকী গণিতজ্ঞ তথা গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ’ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক।
জন্ম আৰু শিক্ষা
তেওঁৰ জন্ম ১৯৯০ চনত হৈছিল, আৰু তেওঁ নলবাৰী আৰু তেজপুৰত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁ ২০১৪ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।তেওঁ ২০১৫ চনত ইটালীৰ ট্ৰিয়েষ্টেত থকা ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ থিয়ৰিটিকেল ফিজিক্সত (ICTP) ডিপ্লোমা কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ২০১৯ চনত ভিয়েনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
গৱেষণা
তেওঁৰ গৱেষণাৰ আগ্ৰহ সংখ্যা তত্ত্ব (number theory), combinatorics আৰু তাত্ত্বিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত (theoretical computer science) আছে। তেওঁ কেইবাখনো প্ৰতিষ্ঠিত গৱেষণা পত্ৰিকাত প্ৰায় ২০ খন কাকত প্ৰকাশ কৰিছে।
কৰ্মজীৱন
মঞ্জিল প্ৰতীম শইকীয়া, ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আৰম্ভ হোৱা, গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ’ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক। ২০২০ বৰ্ষৰ পৰা তেওঁ অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ এজন সদস্য হিচাপে জড়িত হৈ আছে। ডক্টৰেট হোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৯ চনৰ পৰা ইউকেৰ কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ত কাম কৰি আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ছগ্ৰা মিছাৱা
ছগ্ৰা মিছাৱা বা ছগ্ৰা পূজা তিৱা জনগোষ্ঠী কৃষিভিত্তিক লোক-উৎসৱ। তিৱাসকলে চ’তৰ সংক্ৰান্তিৰ পাছৰ প্ৰথমটো বুধবাৰৰপৰা ছগ্ৰা মিছাৱা পালন কৰে। ছগ্ৰা মানে সকলোৱে আৰু মিছাৱা মানে নাচা অৰ্থাৎ ছগ্ৰা মিছাৱা মানে সকলোৱে মিলিজুলি নৃত্য কৰা। ছগ্ৰা মিছাৱাত তিৱা সকলৰ সকলো ফৈদে অংশ গ্ৰহণ নকৰে। তিৱা সকলৰ আমচাই,মাৰ্জং, আৰ্মাৰ, লম্ফুই আৰু আমখা আদি ফৈদে অনুষ্ঠিত কৰে। এই উৎসৱ খেতিৰ বতৰৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে। এই উৎসৱৰ সময়ত গাঁৱৰ পুৰোহিত বা লোৰোৱে মিন্দাই লেখেৱা নামৰ এক অনুষ্ঠান পালন কৰে। এই ৰীতি-নীতিত লোৰোৱে অতীতত সংঘটিত বিভিন্ন দেৱতা আৰু ঘটনাৰ নাম আবৃত্তি কৰে যি কেইবা ঘণ্টাধৰি চলি থাকিব পাৰে। পিছাই (গাঁৱৰ জ্যেষ্ঠ) পান্থাই খেল (যুৱ গোট)ৰ উপস্থিতিত লোৰোৰ বাসগৃহত মাজনিশা আবৃত্তি অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।
ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন হাজৰিকা
ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন হাজৰিকা এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু চৰকাৰী বিষয়া। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে ১৯৯৬ চনত তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোক সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ছগ্ৰা মিছাৱা
ইতিহাস
ছগ্ৰা মিছাৱা উৎসৱৰ উৎপত্তি সন্দৰ্ভত তিৱাসকলৰ মাজত এটা কিংবদন্তিৰ দুটা পৃথক সংস্কৰণ আছে। আমচাই গাঁৱৰ সৈতে জড়িত এটা সংস্কৰণ অনুসৰি, এই উৎসৱটো মজিবৰ ছাগ্ৰা নামৰ এজন অনাথ ল'ৰায়ে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। জনশ্ৰুতি অনুসৰি এদিন মাজিবৰে পাহাৰত ঘূৰি ফুৰাৰ সময়ত তেওঁ কিছুমান অস্বাভাৱিক ধৰণৰ বৰফৰ দৰে বগা ফুল পাইছিল। যেতিয়া গাঁৱৰ জ্যেষ্ঠসকলে ফুলবোৰৰ বিষয়ে গম পাই তেওঁলোকে ভাবিছিল এয়া দেৱতৰ পৰা এক উপহাৰ আৰু ইয়াক ধৰ্মীয় উৎসৱ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। যিহেতু ল'ৰাজন ছাগ্ৰা গোত্ৰৰ আছিল সেয়েহে এই উৎসৱটো তেওঁৰ বংশৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল।
মাৰজং গোটৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কাহিনীটোৰ আন এটা সংস্কৰণ মতে এদিন যেতিয়া শৰিপাহাই, সৰ্বোচ্চ দেৱতা থালিয়া, থোগ্ৰিয়া আৰু পালাখোংগৰৰ দৰে আন দেৱতাৰ সৈতে এখন সভাত বহি আছিল তেতিয়া আকাশৰ পৰা পুষ্পবৃষ্টি হৈছিল। ফুলবোৰ বৰ ধুনীয়া আছিল সেয়েহে থালিয়াই সেইবোৰ লগত লৈ গৈছিল আৰু তেওঁৰ গাঁৱৰ ডেকা ল'ৰাবোৰক দিছিল। ফুলবোৰে নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰা শিশুসকলক আকৰ্ষিত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ আনন্দ দেখি দেৱতাসকলে উদযাপন কৰি অনুষ্ঠানটো স্মৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। লক্ষণীয় যে ছগ্ৰা উৎসৱ প্ৰথমে আমচাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল বুলি কোৱা হয়।
ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন হাজৰিকা
জীৱনী
ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন হাজৰিকাৰ জন্ম ১৯৩৭ চনত উত্তৰ লখিমপুৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ তীৰ্থেশ্বৰ হাজৰিকা এগৰাকী আইনজ্ঞ আছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ আছিল মোক্ষদা দেৱী। দুয়ো ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় আছিল। বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সত শিক্ষা লাভ কৰা হাজৰিকাদেৱ পাছলৈ ভাৰতীয় ৰাজস্ব সেৱাৰ বিষয়া হ'ল। তদুপৰি, তেওঁ এন টি পি চি, এম এম টি চি, এছ টি চি আদি ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কোম্পানীৰ সঞ্চালকৰ ভূমিকাও গ্ৰহণ কৰিছিল।
ছগ্ৰা মিছাৱা
নীতি-নিয়ম
প্ৰতিবছৰে ফেব্ৰুৱাৰী আৰু মাৰ্চ মাহত সপ্তাহটোৰ বুধবাৰৰ পৰা দেওবাৰ-সোমাবাৰলৈকে ছগ্ৰা মিছাৱা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ছগ্ৰা উৎসৱ উদযাপনৰ আগত অৰ্থাৎ বুধবাৰৰ দিনা ফাদৰ নামৰ বিষয়া জনৰ সৈতে ৰাইজৰ ফালৰ পৰা হালধি, আদা, আলু, কচু আদি জমা দিয়া সময়তে ৰজাঘৰৰ চোতালত বাঁহী বজাই নাচে। সেইদিনা তেওঁলোকে ৰজাঘৰতে নিশাটি কটোৱা দেখা যায়। পিছদিনা ৰজাৰ পৰা আৰ্শীবাদ লৈ ৰজাৰ পাগুৰিটো আৰু তামোলৰ ঠোকটো দলৈৰ নামৰ বিষয়া জনৰ জনৰ ঘৰত জমা দিয়ে। দলৈৰে বা দলৈ ঘৰে ৰজাৰ নামত এটা বগা মতা চৰাই কাটি ছ'গ্ৰা উৎসৱৰ সময়ত অমংগল নহ'বৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে। শনিবাৰৰ দিনাৰ ৰজাৰ নামত উৰ্চগা কৰী মুৰ্গীৰ মাংসখিনি বাঁহৰ খৰিচা আৰু ছামচুৰি নামৰ এবিধ বনশাকেৰে সিজোৱা হয়। ইয়াকে সকলো বিষযববীয়াৰ লগতে চাংদলৈ, ছাংমাজি সুৰুমাই সাঁজ (চ্যু/জ্যু) পানী লগত খাজি হিচাবে খায়।
বৃহস্পতিবাৰে ফাইকমূল নামৰ বিষয়াজনৰ ঘৰত সকলো ৰাইজ একগোট হৈ পানীত থকা দল টানিবলৈ যায়। ৰাইজে দলখিনি আনি গাওঁ পোৱা পিছত পাণ্ঠাই (যুৱক) সকলে খ্ৰাম (ঢোল) পাংছি (বাঁহী) আৰু থুৰাং (সাধাৰণ বাঁহীত কৈ কিছু দীঘল) বজাই উকি মাৰি ছামাদিৰ সন্মুখৰ চোতালত নতুন ঢাৰি পাৰি দিয়ে। ঢাৰিত বহি পোন প্ৰথমে পানী পৰা তুলি অনা দলখিনি নিদিষ্ট এটা জোখত কাটি পিছত দলখিনি চেপি তাৰ পৰা মজাখিনি উলিয়াই চেপি উলিওৱা মজাখিনিক এক-ডেৰ মিটাৰ মানৰ দীঘল বাহৰ কাঠীৰে ফুলৰ থোপা দৰে সূতাৰে বান্ধি দিয়া হয়। বান্ধি দিয়া শেষত বগা মদাৰ ফুলৰ থোপা সদৃশ দেখা যায়। সেইকাৰণে ইয়াক খুমখাটি অথ্যাৎ ফুলখাটি বোলা হয়। এনে ফুলখাটি তিনিজন ব্যক্তিৰ মূৰত ক্ৰমে তিনিডালকৈ পাগুৰিৰে মেৰিয়াই বান্ধি দিয়ে। ফুলখাটি পিন্ধা এই তিনিজন ব্যক্তিক ক্ৰমে টেঙৰে, মুঠি মুছলুং আৰু মুঠি মছৱা বুলি কোৱা হয়। তদুপৰি যিজন ব্যক্তিৰ মূৰত ইকৰাৰ ফুল পাগুৰিৰে বান্ধি দিয়ে, তেওঁক 'ফুৰা' বোলা হয়। আন এজনৰ মূৰত গছৰ ডালেৰে শিং সজাই তাক পাগুৰিৰে বান্ধি দিয়ে। এইজনক 'মছ' অথ্যাৎ পহু বোলা হয়। ছগ্ৰা নৃত্য সময়ত খ্ৰাম পাংছি থুৰাঙৰ তালে তালে পুৰা বা বুঢ়াৰ পিছত মছ আৰু তাৰ পিছে পিছে মুঠি মছৱা আৰু মুঠি মুছলুঙে নাচে। ফুলকাঠি পিন্ধা এই তিনিজন ব্যক্তিকে এটা শব্দত 'খামেলা' বুলিও কোৱা হয়।
ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন হাজৰিকা
জীৱনী
১৯৯৬ চনত তেওঁ তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ছগ্ৰা মিছাৱা
সময়
তিৱাসকলে ব’হাগ বিহুৰ পিচৰ বুধবাৰে বিহু পালন কৰে। তিৱাসকলৰ মতে বুধবাৰ এক পবিত্ৰ দিন। ফাগুন-চ’ত আৰু বহাগৰ আৰম্ভণিতে কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট বুধবাৰে দিন ধাৰ্য কৰি এই উৎসৱৰ পাতনি মেলা হয়। এই উৎসৱটো সাধাৰণতে ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ মাহত উদযাপন কৰা হয়। ইয়াক আমখা, আমচাই, আমৰি, মাৰ্জং আৰু লুম্ফুই গাঁৱৰ দ্বাৰা পালন কৰা বসন্ত উৎসৱ বুলি ক'ব পাৰি। এই চাৰিখন মূল গাওঁ যিয়ে ছগ্ৰা উৎসৱ উদযাপনৰ পৰম্পৰা বজাই ৰাখে। সাধাৰণতে এই উৎসৱ বুধবাৰে আৰম্ভ হয় আৰু সোমবাৰৰ দিনা শেষ হয়। তিৱা যুৱক-যুৱতীসকল উৎসৱৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন কাৰ্যকলাপত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:তিৱা জনগোষ্ঠী
প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী
প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী (জন্ম ১৮৮৪ – মৃত্যু ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰন্ধন প্ৰণালী বিষয়ক গ্ৰন্থ লেখিকা আৰু আলোচনী সম্পাদক আছিল। ১৯০২ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ আমিষ ও নিৰামিষ বঙালী সাহিত্যৰ এখন তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ৰন্ধন প্ৰণালী বিষয়ক গ্ৰন্থ। ১৮৯৭ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা প্ৰজ্ঞাসুন্দৰীয়ে পূণ্য নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী বিজ্ঞানী হেমেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ তথা নীপময়ী/নৃপময়ী দেৱীৰ জীয়ৰী। তেওঁৰ ককাদেউতাক দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আছিল এজন দাৰ্শনিক আৰু আজো-ককাদেউতাক দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰ আছিল এজন উদ্যোগপতি। ন'বেল বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক তথা কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আছিল তেওঁৰ খুৰাক।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৮৯১ চনত প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোক চাৰিগৰাকী সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল যদিও এজন বহু কম বয়সতে ঢুকায়। উল্লেখযোগ্য যে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱায়ে প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীক তেওঁৰ ৰন্ধন প্ৰণালীবোৰ কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ১৯৫০ চনত প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীয়ে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
নিৰ্মল চিত্ৰশৈলী
নিৰ্মল চিত্ৰশৈলী (Nirmal paintings) ভাৰতৰ তেলেংগানা ৰাজ্যৰ নিৰ্মল জিলাৰ নিৰ্মল প্ৰচলিত এবিধ পাৰম্পৰিক চিত্ৰশৈলী। চিত্ৰশিল্পী সকলে নিৰ্মল চহৰত এক সৰু উদ্যোগ গঠন কৰিছে। নিৰ্মল চহৰত শিল্পী সকলে নিজৰ সম্প্ৰদায় গঠন কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ কলাক সৰু ব্যৱসায়ৰ ৰূপত অনুশীলন কৰিছে। চিত্ৰবোৰত সোণালী ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি তেলেংগানাৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।
ইতিহাস
এই কলা প্ৰকাৰে ইয়াৰ উৎপত্তিৰ স্থান নিৰ্মলৰ পৰা ইয়াৰ নাম আহৰণ কৰিছে। নিৰ্মল কলাৰ বিবৰ্তন কাকটিয়া ৰাজবংশৰ সময়ত হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। এই কলা চতুৰ্দশ শতিকাত শিল্পীসকলৰ এটা দলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক নাকশ বুলি কোৱা হৈছিল। মোগলসকলে এই চিত্ৰশৈলী ইমান ভাল পাইছিল যে তেওঁলোকে দক্ষতা আৰু কলাৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। ১৯৫০ৰ দশকত লেডি হাইদৰীয়ে এই চিত্ৰশৈলীৰ লগত জড়িত শিল্পীসকলক হায়দৰাবাদ ৰাজ্যলৈ আনিছিল আৰু তেওঁলোকৰ শিল্প প্ৰচাৰ কৰিছিল। এই চিত্ৰবোৰৰ ৰংবোৰ খনিজ, ভেষজ আৰু অন্যান্য বিভিন্ন উদ্ভিদৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। এই চিত্ৰবোৰৰ মূল বিষয় সমূহ অজন্তা আৰু অন্যান্য মোগল কলাৰ পৰা প্ৰভাৱিত হৈছে। এইশৈলীত চমকপ্ৰদ সোণৰ চিত্ৰকলাবোৰ ক'লা ৰঙৰ পটভূমিত কৰা হয়।
প্ৰস্তুতি
নিৰ্মল চিত্ৰশৈলীৰে চিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ প্ৰথম পদক্ষেপটো হ'ল কাঠৰ পৃষ্ঠক লা লগোৱা আৰু তাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত সঠিক ডিজাইন অংকন কৰা। অন্যান্য ডিজাইনবোৰ ধৰিব পৰা হোৱাৰ পিছত চকৰ সহায়ত আঁকিব পৰা হয়। তাৰ পিছত চিত্ৰবোৰ উজ্জ্বল ৰঙেৰে বুলোৱা হয়। সাধাৰণতে ইয়াত বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অৱশেষত সোণেৰে স্পৰ্শ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত বাৰ্নিছ কৰি চিত্ৰ সম্পূৰ্ণ কৰা হয়।
নিৰ্মল চিত্ৰশৈলীত ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত আদি হিন্দু মহাকাব্যৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পৰম্পৰাগত কলা দৃশ্যবোৰ চিত্ৰিত কৰে। ইয়াৰ লগতে উদ্ভিদ, জীৱ-জন্তু, মানৱ আকৃতি ইয়াৰ অন্যতম মূল বিষয়বস্তু।
নিৰ্মল পুতলা
এই পুতলাবোৰ বনৌষধিৰ নিষ্কাশনৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু সোণালী সমাপ্তি প্ৰদান কৰা হয়। এই পুতলাবোৰৰ জৰিয়তে মানুহৰ বৃত্তি আৰু বিভিন্ন জন্তু প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। সেইবোৰ কাঠৰে নিৰ্মিত। পুতলাবোৰৰ চিত্ৰসমূহ ইয়াৰ ওপৰত কৰা হয়।
ভৌগোলিক স্বীকৃতি
২০০৯ চনত পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা নিৰ্মল খেলনা আৰু চিত্ৰশৈলীয়ে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। এই পুতলাবোৰ লেপাক্ষী আৰু কাবেৰীৰ দৰে চৰকাৰী হস্তশিল্প দোকানত উপলব্ধ।
জৰ্জ ফাৰ্নাণ্ডেজ
জৰ্জ মেথিউ ফাৰ্নাণ্ডেজ (George Mathew Fernandes) (৩ জুন ১৯৩০ – ২৯ জানুৱাৰী ২০১৯) এজন ভাৰতীয় শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ সদস্য, ৰাজনীতিবিদ, সাংবাদিক, কৃষিবিদ, আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাজ্য সভাৰ সদস্য আছিল। তেখেত জনতা দলৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ সদস্য আছিল আৰু সমতা দলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেখেতে সংযোগ, উদ্যোগ, ৰেলৱে' আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ দৰে দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।
মাংগালোৰৰ নিবাসী ফাৰ্নাণ্ডেজক ১৯৪৬ চনত যাজক হ'বলৈ বাংগালোৰলৈ পঠিয়াই দিয়া হৈছিল। ১৯৪৯ চনত তেখেত ব'ম্বেলৈ যায় আৰু তাত সমজাতান্ত্ৰিক শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে। ভাৰতীয় ৰেলত কৰ্মৰত অৱস্থাতে শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ নেতা হিচাপে তেখেতে ১৯৫০-৬০ৰ দশকত ব'ম্বেত কেইবাটাও প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী আৰু বন্ধৰ আয়োজন কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত দক্ষিণ ব'ম্বে (এতিয়াৰ দক্ষিণ মুম্বাই) সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অংশ লৈ তেখেতে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এছ কে পাটিলক পৰাভূত কৰে। সৰ্বভাৰতীয় ৰেলকৰ্মী ফেডাৰেচনৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেখেতে ১৯৭৪ চনৰ ৰেলৱে' প্ৰতিবাদত আন্দোলনৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত তেখেতে প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক প্ৰত্যাহ্বান জনাই আত্মগোপন কৰিবলগীয়া হয়। ১৯৭৬ চনত তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু কুখ্যাত বৰোদা ডাইনামাইট গোচৰত অভিযুক্ত কৰা হয়।
জৰুৰীকালীন অৱস্থা প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ পাছত ১৯৭৭ চনত ফাৰ্নাণ্ডেজে বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয় আৰু উদ্যোগ দপ্তৰৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰূপে নিযুক্ত হয়। তেখেতৰ কাৰ্যকালত তেখেতে আমেৰিকান বহুজাতিক কোম্পানী আইবিএম আৰু কোকাকোলাক বিনিয়োগ উলঙ্ঘনৰ দোষত দেশ ত্যাগ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ১৯৮৯-৯০ চনত ৰেলমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে কোংকন ৰেল প্ৰকল্পত তেখেতে অন্যতম ভূমিকা লৈছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ চৰকাৰত (১৯৯৮-২০০৪) তেখেত প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী আছিল। সেই সময়ছোৱাতে ভাৰত-পাকিস্তানৰ মাজত কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হৈছিল আৰু ভাৰতে পোখৰানত পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল। প্ৰবীণ সমাজবাদী ফাৰ্নাণ্ডেজৰ নাম বাৰাক মিছাইল কেলেংকাৰী আৰু তেহেলকা কেলেংকাৰীৰ দৰে ঘটনাতো সোমাই পৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে তেখেতে নটা লোকসভা নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰিছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত ভুগি থকা ফাৰ্নাণ্ডেজৰ ২০১৯ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত ৮৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
বিচানকুছি
বিচানকুছি বৰ্তমানৰ বজালী জিলাৰ এখন গাওঁ। অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য্য বা ভট্টদেৱৰ জন্ম এই বিচানকুছি গাওঁত। আগতে বিচানকুছি গাওঁখনৰ নাম বিজনকুছি আছিল বুুলি সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। নীলকণ্ঠ দাসৰ 'দামোদৰ চৰিত'ত পোৱা যায়, বজালী অঞ্চলৰ বিজনকুছি নিবাাসী কবি সৰস্বতী নামে এজন পণ্ডিতৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ হ'ল বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য্য বা ভট্টদেৱ।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
বিচানকুছি গাওঁখন পাটাছাৰকুছিৰ পৰা প্ৰায় ৫ কি. মি. উত্তৰে কালদিয়া নৈৰ পাৰত অৱস্থিত। নৈৰ দুয়োপাৰে বিচানকুছি গাওঁখন বিস্তৃত হৈ আছে। এই গাওঁখনৰ চাৰিসীমা ক্ৰমে পূবে পুৰালি পথাৰ, পশ্চিমে বৰবাং, উত্তৰে মৰিপুৰ-আনন্দপুৰ আৰু দক্ষিণে চৌধুৰীপাৰা।
তথ্য সংগ্ৰহ
1.https://villageinfo.in/assam/barpeta/bajali/bichan-kuchi.html
শ্ৰীমতী মহিমাময়ী
শ্ৰীমতী মহিমাময়ী (Srimati Mohimamoyee) ১৯৭৯ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা পুলক গগৈৰ। এইখন তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি। কাহিনীৰ আধাৰ লক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ একে নামৰ হাস্যৰসাত্মক চুটিগল্প এটা। ইয়াত হাস্যৰসৰ উপাদান আছিল যদিও ইয়াত কোনো স্থূলতা নাছিল। বাজেট আছিল ১,২৫,০০০ টকা। ছবিখন ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল। প্ৰযোজক গগৈৰ সকলো খৰচ ঘূৰি অহাৰ উপৰিও পূৰ্বৰ খোজ ছবিত হোৱা লোকচান কিছু পৰিমাণে ওভতাই পাইছিল।
শ্ৰীমতী মহিমাময়ী ছবিখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ এগৰাকী কৃপণ মহিলা; যাৰ কাৰ্য-কলাপে দৰ্শকৰ মনত হাঁহিৰ উদ্ৰেক কৰে। আন এক প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰ কৰবী। পিতৃ পৰিচয় নাইকিয়া, কোমল আৰু আবেগিকভাবে দুৰ্বল। মাকৰ সৈতে বাস কৰে। পিতৃ পৰিচয়হীনতাৰ বাবে তাইৰ কোনো দোষ নাই। কিন্তু সমাজে তাইকে দোষাৰোপ কৰে। তাৰ বিপৰীতে কৰবীৰ মাক জীৱন সম্পৰ্কীয় সমস্যাবোৰৰ গভীৰতাৰ উমান পোৱা এগৰাকী শক্তিশালী মনৰ মহিলা। নবীন ছবিখনৰ মূল পুৰুষ চৰিত্ৰ; মহিমাময়ী তেওঁৰ মামীয়েক। এজন আধুনিক আৰু বুজনশীল ডেকাল'ৰা, যিয়ে কৰবীৰ বিৰুদ্ধে হোৱা সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে শক্তিশালী স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে।
সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালক কুল বৰুৱা আৰু অতুল মেধি। দুয়োৰে যুটী কুল-অতুল নামেৰে জনাজাত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
খ্যাতি
খ্যাতি (Khyati) হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি প্ৰজাপতি কৰ্দম আৰু দেৱহুতীৰ কন্যা আছিল৷ ভাগৱত পুৰাণৰ মতে, তেওঁ প্ৰজাপতি কৰ্দম আৰু দেৱহুতীৰ ৯গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল৷ তেওঁ ভগৱান কপিলৰ ভগ্নী আছিল।
পুৰাণৰ মতে, দক্ষৰ পত্নী প্ৰসূতিৰ পৰা ২৪গৰাকী কন্যা আৰু তেওঁৰ পত্নী পাঞ্চজানি (বিৰিণী) -ৰ পৰা আন ৬২গৰাকী কন্যা আছিল। তাৰে ভিতৰত এগৰাকী আছিল খ্যাতি; যাৰ অভিধানিক অৰ্থ হৈছে- যশস্যা, সুনাম বা প্ৰসিদ্ধি। প্ৰজাপতি ভৃগুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নীতি অনুসৰি খ্যাতিৰ মূল অৰ্থ হৈছে- “ঐশ্বৰিক পোহৰ চেতনা”। খ্যাতি বা খিয়াতিয়ে পোহৰ আৰু কাৰ্য হিচাপে প্ৰয়োগ হোৱা সৰ্বাংগীন জ্ঞান আৰু তাৰ সৌন্দৰ্যক প্ৰকাশ কৰে৷
তেওঁৰ বিবাহ ঋষি ভৃগুৰ সৈতে হৈছিল৷ সিহঁতৰ সন্তান দুটিৰ নাম আছিল ক্ৰমে- ধাতা আৰু বিধাতা৷ কিংবদন্তি অনুসৰি দেৱী লক্ষ্মীৰ অৱতাৰ আছিল তেওঁৰ কন্যা৷
তেওঁ সতীৰ ভগ্নী আছিল, যি মহাদেৱৰ প্ৰথমগৰাকী সহধৰ্মিনী আছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
টাই আহোম চিত্ৰশৈলী
মধ্যযুগীয় অসমীয়া চিত্ৰশৈলীৰ এটা শৈলী টাই-আহোম শৈলী ৰূপে জনা যায়। বহিঃ ভাৰতৰপৰা ইয়ালৈ অহা এই চিত্ৰাংকন শৈলী উজনিৰ বৌদ্ধবিহাৰসমূহৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ। এই শৈলীত চিত্ৰিত মাত্ৰ দুখনি পুথিচিত্ৰ উদ্ধাৰ হৈছে-- ফুং চিন (১৪৭৩ খ্ৰী:) আৰু চুক-টান্তা-কিম্পং (১৫২৩ খ্ৰী:)। শেষৰখনি বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগত সংৰক্ষিত ফুং চিঙৰ লেখক আৰু চিত্ৰকৰ চাও কিয়াং শ্বেন। দ্বিতীয়খনিৰ লেখক নোজা কিং। লোহিত সীমান্তৰ বৌদ্ধবিহাৰসমূহত এতিয়াও টাই আহোম শৈলীত পুথি চিত্ৰিত হয়। আলোচিত পুথি দুখনত আহোমসকলৰ সৰগ-নৰকৰ বৰ্ণনা, নৈসৰ্গ, পূজা আৰু হীনযান বৌদ্ধ মতৰ কথা চিত্ৰিত হৈছে। পটভূমি চিত্ৰণৰ প্ৰতি অমনযোগ, পৰিপ্ৰেক্ষি গুণৰ অভাৱ, উচ্চ মৰ্যাদাসম্পন্নজনক ডাঙৰকৈ আৰু সৰুলোকসকলৰ সৰুকৈ অংকন কৰা প্ৰযত্ন, যিকোনো একাষে হালি পৰা মুৰ, বিভিন্ন মুদ্ৰাৰ সংযোগ, জোঙা দীঘলীয়া আঙুলিৰ মনোৰম চিত্ৰণ, পুতলাৰ দৰে দেহাৱয়ৱৰ ছলমান নৰ-নাৰীৰ ৰূপাংকন এই চিত্ৰশৈলীৰ কেইটিমান উল্লেখ কৰিবলগীয়া বৈশিষ্ট্য। অন্যান্য ৰঙৰ লগতে সোণালী ৰঙৰ মেলন এই চিত্ৰশৈলীৰ আন এটি উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য়। ১৭৮২ চনত চিত্ৰিত তৃতীয়স্কন্ধ ভাগৱত্ৰ চিএৰাজিকো ড॰ দাশগুপ্তই (ৰজতানন্দ দাশগুপ্ত-২ঠা ইণ্ডিয়ান মেনুস্ক্ৰিপট পেইণ্টিং) টাই আহোম শৈলীত চিত্ৰিত বুলি উল্লেখ কৰিছে যদিও সেইখনিৰ চিত্ৰিকাৰাজি যথাৰ্থতে দৰঙী চিত্ৰশৈলীৰহে বুলিও কিছু লোকে মত প্ৰকাশ কৰে।
আকালেৰ সন্ধানে
আকালেৰ সন্ধানে (Akaler Shandhaney; অসমীয়া ) ১৯৮২ চনত মুক্তি পোৱা মৃণাল সেন পৰিচালিত বঙালী ভাষাৰ সমান্তৰাল ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনে ২৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনা, শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য আৰু শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনা শিতানত চাৰিটাকৈ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
প্ৰায় পাঁচ নিযুত বঙালী লোকৰ মৃত্যু হোৱা ১৯৪৩ চনৰ দুৰ্ভিক্ষৰ বিষয়ে এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ১৯৮০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এটা কলা-কুশলীৰ দল এখন গাঁৱলৈ আহে। এয়া আছিল মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্ভিক্ষ, বিশ্বযুদ্ধৰ পাৰ্শ্ব-উৎপাদন; আৰু চলচ্চিত্ৰৰ মাধ্যেমেৰে অনাহাৰত মৃত্যু হোৱা লাখ লাখ লোকৰ দুৰ্দশাগ্ৰস্থ অৱস্থাটোৰ পুনঃনিৰ্মাণ কৰিবলৈ আহিছে এইসকল কলা-কুশলীয়ে। নানা অসুবিধা আৰু উদ্বেগৰ মাজেৰে শ্বুটিং আৰম্ভ হয়। অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলে এক দ্বৈত জীৱন যাপন কৰে আৰু গাঁৱৰ মানুহবোৰে বিস্ময় আৰু সন্দেহৰ মাজেৰে তেওঁলোকৰ কামকাজ লক্ষ্য কৰি থাকে। ছবিৰ কাম আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগেলগে পুনঃনিৰ্মিত অতীত বৰ্তমানৰ মুখামুখি হয়। ১৯৪৩ চনৰ সৈতে ১৯৮০ চনৰ ঘটনাৰ এটা অদ্ভুত সম্পৰ্ক তৈয়াৰ হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ মাজতে এটা নাৰী চৰিত্ৰৰ বাবে বাবে স্থানীয় অভিনেত্ৰীৰ সন্ধানক কেন্দ্ৰ কৰি ছবি নিৰ্মাতা দলটোৰ সৈতে গাঁৱবাসী বিবাদত জড়িত হৈ পৰে। আকাল সন্ধানী লোকসকলৰ বাবে সেয়া আছিল এক উদ্বেগজনক পৰিস্থিতি। অৱশেষত ছবি নিৰ্মাণকাৰী দলটোৱে আধাতে শ্বুটিং সামৰি বাকীখিনি কাম ষ্টুডিঅ’তে কৰাৰ মানসেৰে কলকাতালৈ গুছি আহে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
প'ল আৰ. মিলগ্ৰম
প'ল ৰবাৰ্ট মিলগ্ৰম (Paul Robert Milgrom; জন্ম: ২০ এপ্ৰিল ১৯৪৮) এগৰাকী আমেৰিকান অৰ্থনীতিবিদ। তেওঁ ১৯৮৭ চনৰ পৰা ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মানৱতা আৰু বিজ্ঞান বিভাগৰ শ্বিৰলী আৰু লিওনাৰ্ড এলি আসনৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। তেওঁ অৰ্থনীতিৰ ক্ৰীড়া তত্ত্বৰ বিশেষজ্ঞ। ক্ৰীড়া তত্ত্বৰ অন্তৰ্গত নিলাম তত্ত্ব আৰু মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ ৰণনীতিৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনা যায়। ২০২০ চনত তেওঁ ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন‎ৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে "নিলাম তত্ত্বৰ উন্নয়ন আৰু নতুন নিলাম সজ্জাৰ উদ্ভাৱন"ৰ বাবে অৰ্থনীতিৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ নেন্সী ষ্টকীৰ সৈতে অ-বাণিজ্য উপপাদ্য উলিয়াইছিল। তেওঁ কেইবাটাও কোম্পানীৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক। ইয়াৰে ভিতৰত আটাইতকৈ শেহতীয়া কোম্পানী হৈছে অক্সনমিক্স। ই জটিল বাণিজ্যিক নিলাম আৰু বিনিময়ৰ দক্ষ বজাৰৰ সৃষ্টিৰ বাবে ছফ্টৱেৰ আৰু সেৱা আগবঢ়ায়।
প'ল আৰ. মিলগ্ৰম আৰু তেওঁৰ ডক্তৰেল পৰামৰ্শদাতা ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন‎ৰ সৈতে কোনটো ফোন কোম্পানীয়ে কোনটো চেলুলাৰ কম্পনাংক লাভ কৰিব নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ এফচিচিয়ে ব্যৱহাৰ কৰা নিলাম প্ৰট'কল সাজি উলিয়াইছিল। ২০১৬-১৭ চনত মিলগ্ৰমে টিভি সম্প্ৰচাৰৰ পৰা ৱায়াৰলেচ ব্ৰডবেণ্ড ব্যৱহাৰলৈ ৰেডিঅ' কম্পনাংক পুনৰ আবণ্টন কৰাৰ বাবে এক দুই-প্ৰান্তীয় ইনচেণ্টিভ নিলাম ব্যৱস্থাৰ প্ৰস্তুতকৰ্তা দলক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৰাধা বালাকৃষ্ণন
ৰাধা বালাকৃষ্ণন (Radha Balakrishnan) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেখেতে চেন্নাইস্থিত গাণিতিক বিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰিছিল। তেখেতৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰখন অৰৈখিক বলবিদ্যা আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত প্ৰয়োগৰ লগত জড়িত।  অৰৈখিক বলবিদ্যা (Nonlinear Dynamics)-ৰ ক্ষেত্ৰখনত তেখেত এগৰাকী অগ্ৰগণ্য বিজ্ঞানী। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰাধা বালাকৃষ্ণনে তামিলনাডু বিজ্ঞান বঁটা, প্ৰফেছাৰ দৰ্শন ৰংগনাথন স্মাৰক বক্তৃতা বঁটা লাভ কৰে।
শিক্ষা
বালাকৃষ্ণনে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অনাৰ্ছসহ ঊত্তীৰ্ণ হৈছিল। পৰৱৰ্তী কালত তেখেতে ১৯৬৫ চনত বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ব্ৰানডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ গৱেষণাপত্ৰখন কোৱাণ্টাম স্ফটিকৰ নিৰীক্ষণ আৰু পৰ্যালোচনাৰ লগত জড়িত এক প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ অধ্যয়ন। তেখেতে কঠিন হিলিয়াম৩ৰ ওপৰত হিলিয়াম৪ৰ অশুদ্ধতাই পেলোৱা প্ৰভাৱ আৰু সেইটো ক্ষেত্ৰত কোৱাণ্টাম স্ফটিকৰ প্ৰভাৱ আৰু ভূমিকাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯৮০ৰ দশকত, বালাকৃষ্ণন ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে। তেখেতে মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিভাগত কৰ্মৰত হয়। সেইটো প্ৰতিষ্ঠানত তেখেতে গৱেষণা সহযোগী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৮৭ চনত তেখেতে চেন্নাইৰ গাণিতিক বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে। ২০০৪ চনত তেখেতে কৰ্মজীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়। তাৰপাছৰ পৰা তেখেতে এগৰাকী এমিৰেটাছ বিজ্ঞানী হিচাপে বৈজ্ঞানিক আৰু ঔদ্যোগিক গৱেষণাত,(C.S.I.R.)ত নিজৰ গৱেষণা-কাৰ্য চলাই যায়। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয়বোৰ হৈছে-অৰৈখিক গতিবিদ্যা, Solitons আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানত প্ৰয়োগ, ধ্ৰুপদী অৱকলন জ্যামিতিৰ লগত সম্পৰ্ক আদি।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰাধা বালাকৃষ্ণনে পদাৰ্থবিজ্ঞানী ভি. বালাকৃষ্ণনৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেখেতে এগৰাকী ভাৰতীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁলোকৰ দুয়োটি সন্তান হৰি বালাকৃষ্ণন আৰু হামছা বালাকৃষ্ণন প্ৰখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠান এম.আই.টি.ৰ অধ্যাপক।
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৯০ চনৰ পৰাই বালাকৃষ্ণনে অৰৈখিকতা আৰু বক্ৰৰেখা তথা পৃষ্ঠৰ অৱকলন জ্যামিতিৰ মাজৰ গভীৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি আহিছে। ১৯৯৯ চনত তেখেতে "তামিলনাডু বিজ্ঞানী বঁটা" লাভ কৰ। ভৌতিক বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা উল্লেখনীয় বৰঙনিৰ বাবে তেখেতলৈ এই বঁটাটি আগবঢ়োৱা হয়। ২০০৫ চনত তেখেতে ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ "প্ৰফেছাৰ দৰ্শন ৰংগনাথন স্মাৰক বক্তৃতা বঁটা" লাভ কৰে। অৰৈখিক বলবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা মৌলিক অৰিহণাৰ বাবে তেখেতলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। ৰাধা বালাকৃষ্ণনক এই ক্ষেত্ৰৰ এগৰাকী অগ্ৰদূত বুলি গণ্য কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ব্ৰিটিছ ৰাজ
ব্ৰিটিছ ৰাজ (rāj, সংস্কৃত আৰু হিন্দুস্তানী ভাষাত "শাসন") বুলিলে ১৮৫৮ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্ৰিটিছৰ ঔপনিবেশিক শাসনক বুজায়।  ব্ৰিটিছৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা অঞ্চলটোক প্ৰচলিত ভাষাত ইণ্ডিয়া বা ভাৰত বোলা হৈছিল। ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়া বুলি কোৱা প্ৰত্যক্ষভাৱে যুক্তৰাজ্যৰ শাসনত থকা অঞ্চল আৰু স্থানীয় শাসকে শাসন কৰা ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া ৰাজ্যবোৰ ইয়াৰ অন্তৰ্গত আছিল। গোটেই অঞ্চলটোক আনুষ্ঠানিকভাৱে ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্য বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল।. ভাৰত নামেৰে ই লীগ অৱ নেচন্‌ছ আৰু United Nationsৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। এই নামেৰেই ই ১৯০০, ১৯২০, ১৯২৮, ১৯৩২ আৰু ১৯৩৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসন ৰানী ভিক্টোৰিয়াৰ হাতলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পাছত শাসনৰ এই পদ্ধতি ১৮৫৮ চনৰ ২৮ জুনৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ৰাণিক ১৮৭৬ চনত ভাৰতৰ সম্ৰাজ্ঞী ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ বিভাজন হৈ ভাৰতীয় অধিৰাজ্য (পাছলৈ ভাৰতীয় গণৰাজ্য) আৰু পাকিস্তান অধিৰাজ্য (পাছলৈ পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশ) নামৰ দুখন দেশ গঠন হওঁতে এই শাসনৰ অন্ত পৰে। ১৮৫৮ চনত নামনি বাৰ্মা ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ অংশ আছিলেই, ১৮৮৬ চনত উজনি অংশকো সামৰি লোৱা হয়। ১৯৩৭ চনলৈকে এই মিলিত অঞ্চল ম্যানমাৰক স্বয়ংশাসিত অঞ্চল হিচাপে ৰখা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত ম্যানমাৰেও স্বাধীনতা লাভ কৰে।