cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লক্ষী বৰঠাকুৰ
কৰ্মজীৱন
বৰঠাকুৰ কলেজীয়া জীৱনৰ পৰাই নাটকৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। তেওঁ ২৮খন কথাছবি, ৭৮খন ধাৰাবাহিক, ২০খন টেলিফিল্ম আৰু ৩০খন অনাতাঁৰ নাটত অভিনয় কৰে। তেওঁ ১০খন একাংকিকা আৰু ১খন পূৰ্ণাংগ নাটত ৰচনা কৰিছে কৰিছে। তেওঁ গান্ধাৰী আৰু বেদব্যাস অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও বিজয় টেণ্ডুলকাৰ প্ৰসংগ নামৰ গ্ৰন্থ এখনো ৰচনা কৰে।
ৰাজেন ৰাজখোৱা পৰিচালিত ঘৰত কোন আছে তেওঁৰ প্ৰথম অভিনীত দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক। মলক গুইন গুইন আৰু কলিতাৰ শাহুআই তেওঁৰ দুখন উল্লেখযোগ্য ধাৰাবাহিক। ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত সাৰথিৰ যোগেদি তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁ অভিনয় কৰা অন্য কেইখনমান কথাছবি হ’ল- জুয়ে পোৰা সোণ, জাতিংগা ইত্যাদি, হলধৰ, আই লাভ ইউ, যৌৱনে আমনি কৰে, মাঘত মামণিৰ বিয়া আৰু অজেয়।
গণ্ডভেৰুণ্ড
thumb| শৰভ আৰু হিৰণ্যকশিপুৰ সৈতে গণ্ডভেৰুণ্ড গণ্ডভেৰুণ্ড (गण्डभेरुण्ड) বা ভেৰুণ্ড (সংস্কৃত : भेरुण्ड) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানসমূহৰ দুটা শিৰযুক্ত এক পক্ষী। ইয়াক অপৰিসীম যাদুকৰী শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালৰ বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত ইয়াক শৰভৰ সৈতে যুঁজিবলৈ বিষ্ণুৱে ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ বুলি ধৰা হয়। শৈৱ পৰম্পৰাত শৰভ হৈছে বিষ্ণুৰ নৰসিংহ অৱতাৰক শান্ত কৰিবলৈ শিৱই ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ।
চিত্ৰণ
সাধাৰণতে গণ্ডভেৰুণ্ডক ঠেং আৰু ঠোঁটত হাতীক খামুচি ধৰি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। এই ৰূপৰ জৰিয়তে ভেৰুণ্ডৰ অপৰিসীম শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মাদুৰাইত পোৱা এটা মুদ্ৰাত ইয়াৰ ঠোঁটত সৰ্প ধাৰণ কৰি থকা দেখা গৈছে। দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰণসমূহত দুটা মূৰৰ ঈগলৰ দৰে এক ৰূপ দেখুওৱাৰ বিপৰীতে আন ছবিসমূহত ময়ূৰৰ দৰে দীঘল ঠেংৰ পাখি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কৰ্ণাটকৰ বেলুৰৰ চেন্নাকেশৱ মন্দিৰত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ধ্বংসৰ কাৰক হিচাপে খোদিত কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিষ্ণুৰ চতুৰ্থ অৱতাৰ নৰসিংহই গ্ৰহণ কৰা গৌণ ৰূপ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ উল্লেখ কেইবাখনো হিন্দু শাস্ত্ৰত পোৱা যায়।
কিংবদন্তি
নৰসিংহই অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুক বধ কৰি ৰক্তপান কৰিলে যদিও তেওঁৰ ক্ৰোধ ক্ষান্ত নহ'ল। অৱশ্যে মূল আখ্যান অনুসৰি হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদে কাকূতি প্ৰাৰ্থনাৰে নৰসিংহৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু তাৰ পিছত বিষ্ণু বৈকুণ্ঠলৈ উভতি আহিছিল। কিন্তু শৈৱ পৰম্পৰাই এই কাহিনীটোৰ পৰিৱৰ্তন কৰি শিৱৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল। ইয়াৰ মতে নৰসিংহই নিজৰ ক্ৰোধত মহাবিশ্ব ধ্বংস কৰিব পাৰে বুলি ভয় কৰি দেৱতাসকলে সহায়ৰ বাবে শিৱৰ ওচৰলৈ গ’ল। সৃষ্টিক ৰক্ষা কৰিবলৈ শিৱই নিজৰ বীৰভদ্ৰ ৰূপ লৈ নৰসিংহক ক্ষান্ত হ'বলৈ অনুৰোধ কৰিলে। কিন্তু নৰসিংহই এই আহ্বানক আওকাণ কৰাত শিৱই শৰভ বা শৰভেশ্বৰৰ ৰূপ ল’লে। এই ৰৰুপ আছিল আংশিকভাৱে সিংহ আৰু আংশিকভাৱে পক্ষী। তেওঁ নৰসিংহৰ সৈতে যুঁজি তেওঁক বশ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজ নিজ লোকলৈ পুনৰ গমন কৰে। ইয়াৰ পিছত বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাই সেই আখ্যানটোৰো সম্প্ৰসাৰণৰ সৃষ্টি কৰিলে। ইয়াৰ মতে, শৰভে নৰসিংহক ধৰি আকাশলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়তে নৰসিংহই দুমূৰীয়া ঈগলৰ ৰূপ লয়। সেই ৰূপেই হৈছে গণ্ডভেৰুণ্ড যি আছিল শৰভতকৈও শক্তিশালী। তেওঁলোকৰ মাজত ১৮ দিনীয়া তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। অষ্টাদশ দিনা গণ্ডভেৰুণ্ডই শৰভক পৰাস্ত কৰে আৰু ফলস্বৰূপে ক্ৰোধ ত্যাগ কৰি শান্তিৰ ভাৱ ঘূৰাই আনে। বিষ্ণুৰ প্ৰতি সন্মানৰ চিন স্বৰূপে শৰভই তেওঁৰ শৰীৰৰ ছাল আঁতৰাই গণ্ডভেৰুণ্ডক উপহাৰ দিয়ে। তাৰ পিছত বিষ্ণু আৰু শিৱ দুয়োজনেই নিজ নিজ লোকলৈ প্ৰস্থান কৰে।
ব্যৱহাৰ
গণ্ডাভেৰুণ্ড ৱোদেয়াৰ ৰজাৰ অধীনত পূৰ্বতে মহীশূৰ ৰাজ্যৰ প্ৰতীক আছিল আৰু ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ইয়াক মহীশূৰে নিজৰ প্ৰতীক হিচাপে ৰাখিছিল। এই ৰাজ্যখনক ১৯৫৬ চনত সংবৰ্দ্ধিত কৰা হয় আৰু ১৯৭৩ চনত কৰ্ণাটক নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। বৰ্তমানো গণ্ডভেৰুণ্ড কৰ্ণাটকৰ চৰকাৰী ৰাজ্যিক প্ৰতীক হৈয়েই আছে। ইয়াক কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে চৰকাৰী প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ই ধ্বংসৰ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে স্থিতিস্থাপকতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াক হিন্দু মন্দিৰত জটিলভাৱে খোদিত ভাস্কৰ্য্য হিচাপে দেখা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল
তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল (TAR), ছিজাং স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল, চুটিকৈ তিব্বত বা ছিজাং (চীনা ভাষাত:西藏; পিন্যিন লিপিত: Xīzàng; তিব্বতী ভাষাত: བོད་, ৱিলিত: Bod ) গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ এক আঞ্চলিক পৰ্যায়ৰ স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল। এই অঞ্চলক আনুষ্ঠানিক ভাৱে ১৯৬৫ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ'ল, গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনে চীন গণৰাজ্যৰ  পৰা লাভ কৰা তিব্বত অঞ্চল শাসনাঞ্চলৰ স্থানত, ১৯৫৯ৰ তিব্বতী আন্দোলনৰ পাছত কাছাগক বৰ্খাস্ত কৰাৰ প্ৰায় ৫ বছৰ পাছত আৰু ১৯৫১ চনত তিব্বতক গণপ্ৰজাত্নত্ৰী চীনত বৰ্ত্তী কৰোৱাৰ প্ৰায় ১৩ বছৰ পাছত।
চীনত তিব্বত এক স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল হিচাপে চিহ্নিত। এই অঞ্চলৰ সীমা ১৮ শতিকাত নিৰ্দ্ধাৰিত আৰু ই সাংস্কৃতিক আৰু জাতিগত তিব্বতৰ অৰ্ধাংশ সামৰে।  তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল চীনৰ চিঞ্চিয়াঙৰ পাছত দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ অঞ্চল, যিয়ে ১২০০০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ ভূমি সামৰে আৰু পৰ্বতীয় আৰু কঠোৰ পৰিবেশৰ অঞ্চল হোৱাৰ বাবে চীনাৰ আতাইতকৈ কম জন ঘনত্ব থকা প্ৰশাসনীয় ভাগ।
ইতিহাস
আধুনিক কালৰ পণ্ডিতসকলে বৰ্তমানেও এই কথাৰ ওপৰত তৰ্ক কৰে, যে চীনা মিং বংশই প্ৰকৃতাৰ্থত তিব্বতৰ ওপৰত সাৰ্বভৌম নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিছিলনে? অৰ্থাৎ, ১৩-১৪ শতিকাত মংগোলসকলে তিব্বত দখল কৰাৰ আৰু য়ুৱান প্ৰশাসনীয় শাসনৰ পাছত  চীনা মিং বংশ আৰু তিব্বতৰ সম্পৰ্ক কি আছিল (১৩৬৮-১৬৪৪)।      যদিও ১৭২০ৰপৰা তিব্বত চিং বংশৰ দ্বাৰা ৰক্ষিত আছিল, ১৯১২ৰপৰা ১৯৫০লৈ বিশেষকৈ চিনহাই বিপ্লৱৰ বাবে আৰু চীনা চৰকাৰ জাপানীসকলৰ সৈতে যুদ্ধত ব্যস্ত থকাৰ বাবে তিব্বতীসকলে অলপ সকাহ পাইছিল। সাংস্কৃতিক আৰু জাতিগত তিব্বতৰ আন আন ভাগ, অৰ্থাৎ খাম আৰু আমড'ও ১৮ শতিকাৰ মাজ ভাগৰপৰা চীনা বংশগত শাসনৰ অধীন।  বৰ্তমানে এই অঞ্চলসমূহ চিংহাই, গানচু, চিচুৱান আৰু য়ুন্নান অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত।
১৯৫০ত চীনৰ গণ মুক্তি সেনাই তিব্বতী সেনাক চামড'ৰ ওচৰৰ এখন যুদ্ধত পৰাস্ত কৰিলে। ১৯৫১ত তিব্বতৰ প্ৰতিনিধিসকলে চীনা কেন্দ্ৰীয় গণ চৰকাৰৰ সৈতে এক ১৭ চৰ্তযুক্ত চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিলে, যাৰ ফলস্বৰূপে তিব্বতত চীনে সাৰ্বভৌম দখল লাভ কৰাৰ লগতে তিব্বত চীনৰ অংগ হ'ল। চুক্তিখন কেইমাহমানৰ পাছত ল্হাছাত ৰেটিফাই কৰা হ'ল।  যদিও ১৭ চৰ্ত্তযুক্ত এই চুক্তিখনে দালাই লামাক স্বায়ত্তশাসনৰ ভাৰ প্ৰদান কৰিছিল, ১৯৫৫ত সাম্যবাদী কায়দাৰ নামত "তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ প্ৰস্তুতি সমিতি" গঠন কৰা হ'ল এক সম পৰ্যায়ৰ শাসন চলাবলৈ। ১৯৫৯ত দালাই লামা ভাৰতলৈ পলাই আহিল আৰু ১৭ চৰ্ত্তযুক্ত চুক্তিখনৰ কথা দোহাৰিলে। ১৯৬৫ত সেয়ে তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল গঠিত হ'ল, যাৰ মৰ্যাদা আন চীনা অঞ্চলৰ সৈতে সমান।
"আৰামদায়ক গৃহ ব্যৱস্থা"
২০০৬ৰ পৰা পৰম্পৰাগত ভাৱে অঘৰী পশু পালনকাৰী ২৮০০০০ তিব্বতীক বল প্ৰয়োগ কৰি গাওঁ আৰু চহৰত ৰখা হৈছে। সেই অঞ্চলসমূহত নতুন নতুন গৃহ নিৰ্মাণৰ লগতে পূৰ্বৰে পৰা উপস্থিত গৃহসমূহক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি মুঠ ২ নিযুত লোকে বাস কৰিব পৰা কৰা হ'ল। কম মানৰ ঘৰত থকা লোকসকলে চৰকাৰী মানৰ সৈতে খাপ খাবলৈ নিজ গৃহ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰিবলগীয়া হ'ল। প্ৰায় খৰচ বাসিন্দাসকলেই বেংকৰ ধাৰ আদিৰ মাধ্যমেৰে বহন কৰিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰথম চিংহাইত আৰম্ভ হোৱা জনসংখ্যা স্থানান্তৰ কাৰ্যসূচীক "আৰামদায়ক গৃহ ব্যৱস্থা" বোলা হৈছে আৰু ই "নৱ সমাজবাদী গাওঁ নিৰ্মাণ" কাৰ্যসূচীৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ তিব্বতী সংস্কৃতিৰ ওপৰত পৰা প্ৰভাৱক দেশত্যাগী আৰু মানৱাধিকাৰ গোটসমূহ উভয়ে সমালোচনা কৰিছে।  কেৱল কৃষি জড়িত কৰ্মৰ অৰ্হতা থকা প্ৰায়সংখ্যক স্থানান্তৰিত লোকেই সংস্থাপনৰ অসুবিধা ভুগিছে। আয়ৰ অভাৱক চৰকাৰী সমৰ্থন কাৰ্যক্ৰমে সকাহ দিছে।  ২০১১ চনত ঘোষণা কৰা হ'ল যে ২০০০০ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি কেডাৰক নতুন চহৰত স্থান দিয়া হ'ব।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল
মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডে
ৰাও বাহাদুৰ মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডে (Mahadev Govind Ranade, ১৮ জানুৱাৰী ১৮৪২ – ১৬ জানুৱাৰী ১৯০১)ৰ জনপ্ৰিয় নাম আছিল বিচাৰপতি ৰানডে (Justice Ranade')। ৰানডে এজন ভাৰতীয় পণ্ডিত, সমাজ সংস্কাৰক, বিচাৰপতি আৰু লেখক। তেখেত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। তেখেতে বোম্বাই আইন পৰিষদত কেইবাটাও পদ অলংকৃত কৰিছিল। আনহাতে কেন্দ্ৰত তেখেত বিত্ত সমিতিৰ সদস্য আছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ত তেখেত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডে এগৰাকী বহুল জনপ্ৰিয় ব্যক্তি আছিল। তেখেতৰ ধৈৰ্যশীলতা আৰু শান্ত স্বভাৱে ব্ৰিটেইনত কিছুমান কৰ্ম সম্পাদন কৰাত আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ সংস্কাৰ সাধন কৰাত সহায় কৰিছিল। তেখেতৰ জীৱনকালতে পুনা সাৰ্বজনিক সভা, ৱকট্ৰুটৱট্টেজাক সভা, মহাৰাষ্ট্ৰ গ্ৰন্থতেজাক সভা আৰু প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। তেখেতৰ সম্পাদনাত বোম্বাইৰ পৰা ইন্দুপ্ৰকাশ নামৰ এখন ইংৰাজী-মাৰাঠী দৈনিক কাকত প্ৰকাশিত হৈছিল, যাৰ ভেটি আছিল ৰানডেৰ সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় সংস্কাৰমুখী বিচাৰধাৰা। তেখেতক ৰাও বাহাদুৰ উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
নাশিক জিলাৰ নিফাদ নিবাসী এটা চিটপৱন পৰিয়ালত মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডেৰ জন্ম হৈছিল। কোলহাপুৰৰ এখনি মাৰাঠী বিদ্যালয়ত তেখেতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়লৈ গৈছিল। ১৪ বছৰ বয়সত ৰানডেয়ে বোম্বাইৰ এলফিনষ্টন মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যায়। বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথমটো বছৰত অধ্যয়ন কৰা শিক্ষাৰ্থীসমূহৰ মাজত তেৱোঁ এজন আছিল। ১৮৬২ চনত তেওঁ কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু চাৰি বছৰৰ পাছত তেখেতে এলএলবি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
বিচাৰপতি
১৮৬৬ চনত আইনত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত ৰানডেয়ে ১৮৭১ চনত এগৰাকী অধস্তন ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপত জড়িত থকাৰ বাবে ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই তেখেতৰ পদোন্নতি ১৮৯৫ চন পৰ্যন্ত স্থগিত কৰাই ৰাখিছিল।
সামাজিক কৰ্ম
ৰানডেৰ সামাজিক কৰ্মৰাজি পাশ্চাত্য সংস্কৃতি আৰু ঔপনিৱেশতাবাদী স্থিতিৰ দ্বাৰা বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱিত হৈছিল। ধৰ্মীয় সংস্কাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাৰিবাৰিক সংস্কাৰ সাধন কৰিব পৰাকৈ ৰাজহুৱা শিক্ষাব্যৱস্থালৈকে-সকলোতে ৰানডে জড়িত হৈছিল। তেখেতৰ নেতৃত্বত চলা ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাৰ সংস্কাৰমুখী আন্দোলনটোৰ সাৰ অংশ আছিল “মানৱতাবাদকৰণ, সাম্যকৰণ আৰু আধ্যাত্মিকীকৰণ।” এইসমূহ বিশিষ্টতা ভাৰতীয় সমাজত অনুপস্থিত বুলি তেখেতে গণ্য কৰিছিল।
প্ৰাৰ্থনা সমাজ
ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাটোক আধ্যাত্মিকীকৰণ কৰাৰ আঁৰত ৰানডেৰ এটা বিশেষ ধাৰণা আছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে, হিন্দু ধৰ্মই ৰীতি-নীতি পালন কৰা আৰু পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক, সমাজকেন্দ্ৰিক নিয়ম পালন কৰাত অত্যধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। কিন্তু আধ্যাত্মিকতাবাদয়ে বিশেষ গুৰুত্ব নাপায়। ব্ৰিটিছৰ সংস্কাৰ হোৱা খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ ওপৰত দৃষ্টি নিবদ্ধ কৰি ৰানডেয়ে সেই ধৰ্মক আধ্যাত্মিকতামুখী বুলি বিবেচনা কৰিছিল। হিন্দু ধৰ্মক সংস্কাৰপ্ৰাপ্ত প্ৰটেষ্টাণ্ট গীৰ্জাৰ অধিক ওচৰ চপাই নিবৰ বাবে তেখেতে প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। প্ৰাৰ্থনা সমাজ আছিল এখন ধৰ্মীয় সমাজ যিখন সমাজে হিন্দুত্ববাদৰ ভক্তিবাদী স্বৰূপটো জীয়াই ৰাখি কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু গাঁথনি আৰু ৰীতি-নীতি নাকচ কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মযাজকো আছিল।
নাৰী মুক্তি
ৰানডেয়ে গ্ৰহণ কৰা “মানৱতাবাদকৰণ আৰু সাম্যকৰণ”ৰ পদক্ষেপটোৰ মূল লক্ষ্য আছিল নাৰীসমাজ। ৰানডেয়ে পৰ্দা প্ৰথাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেখেত আছিল সামাজিক সন্মিলনী আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, যাক তেওঁ আমৃত্যু পৰ্যন্ত সমৰ্থন কৰিছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে ৰানডেয়ে বাল্য বিবাহ, ব্ৰাহ্মণ নাৰীৰ কেশচ্ছেদ, আড়ম্বৰপূৰ্ণ বিবাহকে ধৰি আন একাধিক ৰীতি-পৰম্পৰাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছিল। তেখেতে বিধৱা বিবাহ আৰু স্ত্ৰীশিক্ষাৰ হকে সজোৰে মাত মাতিছিল। ১৮৬১ চনত, কৈশোৰ অৱস্থাতে ৰানডেয়ে "বিধৱা বিবাহ সংঘ"ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শীতল পাটি
ইতিহাস
অচ্যুতচৰণ চৌধুৰী তত্ত্বনিধিয়ে (১৮৬৫-১৯৫৩) ৰচনা কৰা 'শ্ৰীহট্টেৰ ইতিবৃত্ত' নামৰ বিশালাকাৰ গ্ৰন্থৰ প্ৰথম পৰ্বৰ ৪ৰ্থ অধ্যায়ত শীতল পাটি সম্পৰ্কে এনে বিৱৰণ পোৱা যায়, “….এই শিল্পবোৰৰ ভিতৰত শীতল পাটি সৰ্বপ্ৰধান আৰু বিশেষভাবে বিখ্যাত। পাটি বেত নামৰ এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদৰ দ্বাৰা ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই শীতল, মসৃণ আৰু আৰামদায়ক বুলি সকলোতে বিখ্যাত। বঙ্গদেশৰ অন্য কতো এনে ধৰণৰ উৎকৃষ্ট পাটি তৈয়াৰ কৰা নহয়। ইয়াক পাশা, ডবা আদিৰ নক্সাৰে চিত্ৰিত কৰা হয়। পাটিৰ মূল্য গুণানুসাৰে ১০ আনাৰ পৰা ১০ টকা পৰ্যন্ত হব পাৰে। বেত যিমানে চিকুণ হয়, মূল্য সিমানে বাঢ়ে। পূৰ্বে নৱাবৰ আমোলত ২০-২৫ টকাৰ পৰা ৮০-৯০ টকা, এনে কি ১০০-২০০ টকা পৰ্যন্ত মূল্যৰো পাটি প্ৰস্তুত হোৱা বুলিও শুনা যায়। ২০-২১ হাত দৈৰ্ঘ্যৰ পাটিক 'সফ' বুলি কয়। ইট আৰু চৌৰাল্লিশ পৰগণাতে সকলোতকৈ উৎকৃষ্ট পাটি তৈয়াৰ হয়। পাটি প্ৰস্তুত কৰাসকলক ‘পাটিয়াৰা দাস’ নামে খ্যাত। ১৮৭৬-৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত শ্ৰীহট্টৰ পৰা ৩৯২৭ টকা মূল্যৰ পাটি ৰপ্তানি হৈছিল।”
বয়ন পদ্ধতি
যি বেতৰ পৰা এই পাটি তৈয়াৰ কৰা হয়, তাক বাংলাদেশৰ ভাষাত 'মুৰ্তা পাটি' বুলি কোৱা হয়। স্থানভেদে ইয়াক 'মুচতাক' বা 'পাটিবেতো' বোলা হয়। বৈজ্ঞানিক নাম Schumannianthus dichotomus। এই গছ দেখাত সৰু বাঁহৰ দৰে আৰু জোপোহা। পাটিবেতৰ গাগছ গুৰিতে কাটি, ডাল-পাত পৰিষ্কাৰ কৰি পানীত তিয়াই ৰখা হয়। ইয়াৰ পিছত মাছ কটা বঠিৰে দীঘলে দীঘলে কমেও চাৰিফাল কৰে আৰু কাণ্ডৰ ভিতৰৰ বগা, পাতলীয়া অংশটো চাঁচি পেলাই দিয়া হয়। বাহিৰৰ বাকলি অংশৰ পৰা বেতৰ সুত তৈয়াৰ কৰা হয়। এই শিল্পৰ কাৰিকৰসকলক 'পাতিকৰ' বুলি কয়। পাতিকৰৰ লক্ষ্য থাকে, পাটিবেতৰ বাকলিৰ পৰা যিমানে সৰু আৰু পাতল সুত উলিয়াব পৰা যায়, সিমানে পাটিখন কোমল আৰু মিহি হ’ব। পিছত এই বেতৰ সুতবোৰ মোলায়েম আৰু চকচকীয়া কৰিবলৈ বিশেষ পদ্ধতিত সিজোৱা হয়। ৰঙীন পাটি তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে সিজোৱাৰ সময়তে পানীৰ সৈতে ৰং মিহলোৱা হয়।
স্বীকৃতি
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা সংস্থা ইউনেস্ক'ই (UNESCO) বাংলাদেশ চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ আবেদন মৰ্মে ২০১৭ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত দেশখনৰ চিলেট অঞ্চলৰ পৰম্পৰাগত শীতল পাটিক মানৱতাৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধিমূলক তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। দেশখনৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰণালয়ৰ হৈ বাংলাদেশ নেচনেল মিউজিয়ামে প্ৰস্তাৱটো তৈয়াৰ কৰিছিল আৰু ২০১৬ চনৰ চেপ্তেম্বৰত ইউনেস্কোৰ ওচৰত দাখিল কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প শ্ৰেণী:সামগ্ৰী শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
বৰ্খা দত্ত
বৰ্খা দত্ত এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন সাংবাদিক, লেখিকা আৰু বাতৰিৰ সূত্ৰধাৰ। বৰ্তমান তেওঁ তিৰংগা টিভিত কৰ্মৰত। ইয়াৰ আগতে তেওঁ সুদীৰ্ঘ ২১ বছৰ কাল এনডিটিভিৰ লগত জড়িত আছিল। ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ এনডিটিভিৰ পৰা ওলাই আহে। ১৯৯৯ চনৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত অনুষ্ঠিত কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ ফ্ৰণ্টলাইন ৱাৰ ৰিপোৰ্টিঙৰ জৰিয়তে বিশেষভাৱে চৰ্চিত হৈছিল। বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰা বৰ্খায়ে ২০০৮ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে। এনডিটিভিত তেওঁ জনপ্ৰিয় টক শ্ব' ৱি দা পিপল আৰু প্ৰাইম টাইমৰ দা বাক ষ্টপছ হিয়াৰৰ সূত্ৰধাৰ আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭১ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নতুন দিল্লীত বৰ্খা দত্তৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এছ.পি. দত্ত এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিষয়া আৰু মাতৃ প্ৰভা দত্ত হিন্দুস্তান টাইমছৰ সংবাদিক আছিল। বৰ্খায়ে তেওঁৰ মাতৃৰ পৰায়ে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আকৰ্ষিত হৈছিল। তেওঁৰ ভগ্নী বাহাৰ দত্তয়ো এগৰাকী টেলিভিছন সাংবাদিক আৰু তেওঁ চিএনএন আইবিএনত কৰ্মৰত। তেওঁ নিজকে নাস্তিক বুলি বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ ইউনিফৰ্ম চিভিল কোডক সমৰ্থন কৰে। তেওঁ দিল্লীৰ চেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ পৰা গণসংযোগ বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ইনলাক শিৱদেশানী ফাউণ্ডেচনৰ জলপানি লাভ কৰি নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় আৰু তাৰ পৰা গণসংযোগ বিষয়ত আকৌ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ এনডিটিভিৰ জৰিয়তে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰ খনলৈ প্ৰৱেশ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ এনডিটিভিৰ ইংৰাজী বাতৰি উইঙৰ মুৰব্বী পদবী লাভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সময়ত কেপ্তেইন বিক্ৰম বাত্ৰাৰ এক সাক্ষাৎকাৰৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। তাৰ পিছত তেওঁ কাশ্মীৰ, পাকিস্তান, আফগানিস্তান আৰু ইৰাকৰ সন্ত্ৰাস জৰ্জৰিত অঞ্চলৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰিবলৈ ধৰিলে।
২০০২ চনৰ গুজৰাটৰ হিংসাত্মক ঘটনাত তেওঁ আক্ৰমণকাৰীক "হিন্দু" আৰু ভুক্তভোগীক "মুছলমান" বুলি সম্বোধন কৰাৰ বাবে তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰেছ পৰিষদৰ নীতি উলঙ্ঘন কৰিছিল। ২০০৮ চনৰ মুম্বাইৰ আক্ৰমনৰ সময়ত তেওঁৰ নাটকীয় বাতৰিৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মূখীন হৈছিল।
২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ এনডিটিভিৰ গোট সম্পাদকৰ পৰা উপদেষ্টা সম্পাদকলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ ২১ বছৰৰ পিছত এনডিটিভিৰ চাকৰি এৰি দিয়ে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি কাকতত নিয়মীয়াকৈ লিখা-মেলা কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
বৰ্খা দত্তৰ দেওবৰীয়া টক শ্ব'য়ে একেৰাহে সৰ্বাধিক পাঁচ বাৰ শ্ৰেষ্ঠ টক শ্ব'ৰ ভাৰতীয় টেলিভিছন একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১২ চনত তেওঁ এছ'চিয়েছন অফ ইণ্টাৰনেছনেল ব্ৰডকাষ্টিঙৰ "বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ টিভি ব্যক্তিত্ব" বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৯ চনত চি.এইছ. মহম্মদ কোয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সাংবাদিকতা বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৮ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান নিউজ ব্ৰডকাষ্টিংৰ শ্ৰেষ্ঠ বৌদ্ধিক বাতৰি অনুষ্ঠানৰ সূত্ৰধা বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০০৭ চনত কমনৱেলথ ব্ৰডকাষ্টিং এছ'চিয়েছনৰ সাংবাদিক বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ৱি দা পিপলৰ বাবে ২০০৭ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় বাতৰি টেলিভিছনৰ শ্ৰেষ্ঠ টিভি নিউজ এংকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০০৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰ খনলৈ তেওঁৰ অৱদান আৰু ২০০৪ চনৰ ছুনামিৰ সময়ত কৰা বাতৰিৰ পৰিবেশনৰ বাবে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
২০১০ তেওঁক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অখণ্ডতা পৰিষদৰ সদস্য নিযুক্ত কৰা হৈছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ এছিয়া ছচাইটিৰ ফেল' নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ ২০০০ চনত চামেলি দেৱী আউটষ্টেণ্ডিং ৱমেন মিডিয়াপাৰচন বঁটা লাভ কৰিছিল।
কেইবাখনো বোলছবিৰ মহিলা সাংবাদিকৰ চৰিত্ৰ তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইখন হল: লক্ষ্য (২০০৪), কেথি চক্ৰ (২০০৬), ফিৰাক (২০০৮), পিপলি লাইভ (২০১০), ন উৱান কিল জেচিকা (২০১১) আৰু সিংহম ৰিটাৰ্ণছ (২০১৪)। আনন্দ কুৰেইনৰ উপন্যাস দা পেদলাৰ অফ চপৰ মুখ্য চৰিত্ৰ বৰ্খা দত্তৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাংবাদিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কেলামাছ ফ্লৰিবাণ্ডুছ
কেলামাছ ফ্লৰিবাণ্ডুছ (Calamus floribundus) হৈছে এৰেকাচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত বেত গছৰ এটা এছীয় প্ৰজাতি। অসমীয়াত লেজাই বেত বুলি কয়।
চিত্ৰ সম্ভাৰ
thumb|right|200px|
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লতা
স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ
এই অধিকাৰে পৰিৱেশ আইন নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বলবৎ কৰা, প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, আৰু অন্যথা পৰিৱেশজনিত সমস্যাৰ দ্বাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত সম্প্ৰদায়বোৰৰ বাবে ন্যায় আৰু সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰৰ এক বাধ্যবাধকতা সৃষ্টি কৰে। জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মোকৰ্দমা আৰু অন্যান্য পাৰিপাৰ্শ্বিক সমস্যাৰ বাবে পাৰিপাৰ্শ্বিক আইনী দৃষ্টান্ত সৃষ্টি কৰাৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধিকাৰ।
এক স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ মানৱ অধিকাৰ আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি আন্তৰ্জাতিক দৃষ্টিভংগীৰ মূল। এই অধিকাৰ সমৰ্থন কৰা আন্তৰ্জাতিক চুক্তিবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে ১৯৭২ চনৰ ষ্টকহম ঘোষণা, ১৯৯২ চনৰ ৰিঅ' ঘোষণা আৰু পৰিৱেশৰ বাবে অধিক শেহতীয়া গোলকীয় চুক্তি। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৫০ খনতকৈও অধিক সদস্য ৰাষ্ট্ৰয়ে আইন, মোকৰ্দমা, সাংবিধানিক আইন, চুক্তি আইন বা অন্যান্য আইনী কৰ্তৃত্বৰ জৰিয়তে কোনো প্ৰকাৰে এই অধিকাৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে। মানৱ আৰু জনসাধাৰণৰ অধিকাৰৰ ওপৰত আফ্ৰিকান চাৰ্টাৰ, মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত আমেৰিকান সন্মিলন আৰু এস্কাজু চুক্তি আদিৰ প্ৰত্যেকৰে ভিতৰত স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়। অন্যান্য মানৱ অধিকাৰৰ পৰিকাঠামো, যেনে শিশুৰ অধিকাৰ সন্মিলনৰ অৰ্থ হৈছে পৰিৱেশৰ বিষয়বোৰ যিহেতু সেইবোৰ ফ্ৰেমৱৰ্কৰ গুৰুত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। সেয়ে এই ক্ষেত্ৰত স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ শিশুৰ অধিকাৰৰো অন্তৰ্ভুক্ত।
মানৱ অধিকাৰ আৰু পৰিৱেশসম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ প্ৰতিবেদকজন এইচ নক্স (২০১২-২০১৮) আৰু ডেভিদ আৰ বয়েড (২০১৮-) আন্তৰ্জাতিক আইনত এই অধিকাৰবোৰ কেনেদৰে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি লাভ কৰিব পাৰি তাৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দিছে। ২০২০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰ্যায়ৰ কেইবাখনো সমিতিৰ লগতে নিউয়ৰ্ক চিটি বাৰ আদিৰ দৰে স্থানীয় আইনী সম্প্ৰদায়সমূহে ইয়াক সমৰ্থন কৰিছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৃষ্টিভংগী
ঐতিহাসিকভাৱে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত সাৰ্বজনীন ঘোষণাপত্ৰ, নাগৰিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তি আৰু অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তিয়ে এক স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰক স্বীকৃতি নিদিয়ে। [3] ১৯৭২ চনৰ ষ্ট'কহম ঘোষণাপত্ৰই এই অধিকাৰক স্বীকৃতি দিছিল যদিও ই আইনীভাৱে বাধ্যতামূলক দস্তাবেজ নহয়। ১৯৯২ চনৰ ৰিঅ' ঘোষণাপত্ৰত কোৱা হৈছে যে যিকোনো ব্যক্তিয়ে পাৰিপাৰ্শ্বিক বিষয়ত সিদ্ধান্ত লোৱাত অংশগ্ৰহণ আৰু ন্যায়প্ৰাপ্তিসম্পৰ্কীয় তথ্য প্ৰাপ্ত কৰিব। [11] বৰ্তমান প্ৰস্তাৱিত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰস্তাৱ পৰিৱেশৰ বাবে গোলকীয় চুক্তি যদি গৃহীত হয় এক স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ চুক্তি হ'ব।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ
অসমীয়া বনৰীয়া চিকা
অসমীয়া বনৰীয়া চিকা (Assam mole shrew, Anourosorex assamensis) কেৱল উত্তৰ-পূব ভাৰতত দেখা পোৱা এটা চিকাজাতীয় জন্তু। এই জন্তুবিধৰ বিষয়ে বৈজ্ঞানিক তথ্য তেনেই সীমিত। কিন্তু জন্তুবিধ অসমকে ধৰি উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত বহুলভাৱে বিস্তৃত বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
বিস্তৃতি
অসম, মেঘালয়, মণিপুৰ, নাগালেণ্ড আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত ই স্থানিক জন্তু। জন্তুবিধ এই ৰাজ্যকেইখনত সাগৰ পৃষ্ঠৰ ১৫০০-৩১০০ মিটাৰ পৰ্য্যন্ত উচ্চতাত দেখা পোৱা যায়।
আচৰণ
অসমীয়া বনৰীয়া চিকাই গাতৰ ভিতৰত বাস কৰে। জন্তুবিধ প্ৰাকৃতিক আৰু নগৰীয়া দুয়োবিধ পৰিবেশতে সহজে অভিযোজিত হৈ পৰা দেখা যায়। অধোক্ৰান্তীয় আৰু ক্ৰান্তীয় অৰণ্যৰ উপৰিও শিলাময় গুহা আৰু নলা-নৰ্দমাতো এই চিকাই বাস কৰে। এই বনৰীয়া চিকাৰ জনসংখ্যা সম্পৰ্কে কোনো তথ্য উপলব্ধ হোৱা নাই।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
ছ
যুক্তবৰ্ণ (ছ যোগ)
ছ্ + ব = ছ্ব ছ্ + য় = ছ্য ছ্ + ৰ = ছ্ৰ
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
সংঘাত
সংঘাত (Conflict) হৈছে সংগ্ৰাম আৰু স্বাৰ্থ, মতামত আৰু নীতিৰ সংঘৰ্ষ। সংঘাত সদায় সমাজত দৃশ্যমান হয়; কিয়নো সংঘাতৰ ভিত্তি ব্যক্তিগত, বৰ্ণগত, শ্ৰেণী, বৰ্ণ, ৰাজনৈতিক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হ’ব পাৰে। সংঘাত আৱেগিক, বৌদ্ধিক আৰু তাত্ত্বিকো হ’ব পাৰে৷ এনে ক্ষেত্ৰত শৈক্ষিক স্বীকৃতি এটা উল্লেখযোগ্য উদ্দেশ্য হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে। বৌদ্ধিক সংঘাত হৈছে সাংস্কৃতিক সংঘাতৰ এটা উপশ্ৰেণী, যিটো সংঘাত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু বিশ্বাসৰ বাবে সময়ৰ লগে লগে বৃদ্ধি পোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে৷
এটা গোটত সংঘাতে প্ৰায়ে এটা নিৰ্দিষ্ট পথ অনুসৰণ কৰে। নিয়মীয়া গোটৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ প্ৰথমে গোটৰ ভিতৰত হোৱা প্ৰাৰম্ভিক সংঘাতৰ ফলত বিঘ্নিত হয়, যিটো প্ৰায়ে আভ্যন্তৰীণ মতানৈক্য, ইয়াৰ সদস্যসকলৰ মাজত মতানৈক্য বা গোটটোৰ বাবে উপলব্ধ সম্পদৰ অভাৱৰ বাবে হয়। এইখিনিতে গোটটো আৰু একত্ৰিত নহয়, আৰু মিত্ৰজোঁটত বিভক্ত হ’ব পাৰে। সংঘাত বৃদ্ধিৰ এই সময়ছোৱাই কিছুমান ক্ষেত্ৰত সংঘাত সমাধানৰ পৰ্যায়ক ঠাই দিয়ে৷ তাৰ পিছত গোটটোৱে অৱশেষত নিয়মীয়া গোটৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া বা বিভাজনলৈ ঘূৰি আহিব পাৰে।
সংজ্ঞা
১৯৯০ চনত ৰবাৰ্ট এ বেৰনে সাংগঠনিক সংঘাতৰ সংজ্ঞাৰ পৰ্যালোচনাৰ উদ্ধৃতি দি আফজালুৰে লক্ষ্য কৰিছে যে সংঘাতৰ সকলো সংজ্ঞাতে জনাজাত বিৰোধী স্বাৰ্থ আৰু বিপৰীত মতামত বা মতামত বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আফজালুৰে সংঘাতৰ প্ৰস্তাৱিত সংজ্ঞাটো হৈছে "সামাজিক সত্তাৰ ভিতৰত বা মাজত অসামঞ্জস্যতা, মতানৈক্য বা অসঙ্গতিত প্ৰকাশ পোৱা এক পাৰস্পৰিক প্ৰক্ৰিয়া।" আফজালুৰে এইটোও লক্ষ্য কৰিছে যে এটা সংঘাত এজন ব্যক্তিৰ মাজতে সীমাবদ্ধ থাকিব পাৰে, যিজনে নিজৰ ভিতৰতে সংঘাতত লিপ্ত হয় (আন্তঃব্যক্তিগত সংঘাত)। মতানৈক্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মৌখিক গালি-গালাজ আৰু হস্তক্ষেপলৈকে আফজালুৰে সংঘাতপূৰ্ণ আচৰণৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে৷
সংঘাতৰ আন এটা সংজ্ঞা ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আভ্যন্তৰীণ সম্পৰ্কৰ অধ্যাপক মাইকেল নিকোলছনে প্ৰস্তাৱ কৰিছে তেওঁ ইয়াক এনে এটা কাৰ্য্যকলাপ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিছে যিটো সংঘটিত হয় যেতিয়া সচেতন সত্তাসমূহে (ব্যক্তি বা গোটসমূহে) নিজৰ অভাৱ সম্পৰ্কে প্ৰয়োজন বা বাধ্যত পৰি পাৰস্পৰিকভাৱে অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিব বিচাৰে।
সংঘাতৰ প্ৰকাৰ
গোটৰ ভিতৰত সংঘাতৰ (Intragroup Conflict) ক্ষেত্ৰত সাধাৰণ গোটৰ সামগ্ৰিক লক্ষ্য আৰু সেই গোটৰ অন্ততঃ এজন ব্যক্তিৰ লক্ষ্যৰ মাজত সংঘাত থাকে। দুজন বা তাতকৈ অধিক লোকৰ মাজত হোৱা সংঘাত আন্তঃব্যক্তিগত সংঘাত(Interpersonal Conflict)ৰ উদাহৰণ হ'ব পাৰে৷ সংঘাতৰ ভিতৰত তলত দিয়াবোৰো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
তলত এনে সংঘাতৰ উদাহৰণ দিয়া হ’ল যিবোৰ হ’ব পাৰে Intragroup বা Intergroup সংঘাত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:নৃতত্ব
গেজেং কপৌ
গেজেং কপৌ বা চিম্বিডিয়াম এলইফলিয়াম হৈছে একপ্ৰকাৰৰ অৰ্কিডৰ প্ৰজাতি। ইয়াক এছিয়া মহাদেশৰ চীন আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বাৰ্মাৰ পৰা সুমাত্ৰা পৰ্যন্ত পোৱা যায়। ইয়াক শিলৰ মাজত বা আন উদ্ভিদৰ ওপৰত গজি থকা দেখা যায়। চিম্বিডিয়াম শব্দটো গ্ৰীক কুম্বছৰ পৰা আহিছে। ইয়াৰ অৰ্থ গাঁত বা গুহা। অসমত এইবিধ অৰ্কিড প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেখা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:অৰ্কিড শ্ৰেণী:অসমত পোৱা অৰ্কিডসমূহ
কেলামাছ ইৰেক্টাছ
কেলামাছ ইৰেক্টাছ (Calamus erectus) হৈছে এৰেকাচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত বেত গছৰ এটা এছীয় প্ৰজাতি। অসমীয়াত জৰী বেত বুলি কয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লতা
ফণী তালুকদাৰ
ফণী তালুকদাৰ (Phani Talukdar) অসমৰ এগৰাকী বিষয়া, সংবাদসেৱী, প্ৰবন্ধকাৰ, সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, অনুবাদক আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল।
জন্ম
১৯২১ চনত বৰপেটা জিলাত তেওঁৰ জন্ম হয়।
শিক্ষা
১৯৩৭ চনত বৰপেটাৰ চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক আৰু লক্ষণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
চাকৰি জীৱন
তেওঁ শ্বিলং- গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ কাৰ্য্যবাহী ৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলি ১৯৬৫ এই পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি দৈনিক অসমৰ সহকাৰী সম্পাদক আৰু অসম বাণী, অগ্ৰদূত, নৱগ্ৰহ আদি কাকতৰ সম্পাদক আৰু সাপ্তাহিক সময়ৰ মুখ্য সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
সাহিত্যৰাজি
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ:
মৃত্যু
তেওঁ ১৯৯৮ চনত মৃত্যু হয়।
বৰশী (চলচ্চিত্ৰ)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পিয়লী ফুকন (চলচ্চিত্ৰ)
পিয়লী ফুকন (Piyoli Phukan) ১৯৫৫ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভাষাৰ ক'লা-বগা চলচ্চিত্ৰ। বোলছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল ফণী শৰ্মাই। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ আখ্যানেৰে ছবিখনৰ কাহিনীটো সমৃদ্ধ হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে, পিয়লী ফুকন হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ।
কাহিনী
ব্ৰিটিছশাসিত অসমত বিদ্ৰোগ ঘোষণা কৰা পিয়লী ফুকন নামৰ এজন অসমীয়া সংগ্ৰামী যুৱকক ব্ৰিটিছে শেষপৰ্যায়ত ফাঁচীৰ হুকুম দিয়ে। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত পিয়লী ফুকন আছিল অন্যতম। ১৮৩০ চনত ব্ৰিটিছে তেওঁৰ কণ্ঠৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ মোকৰ্দমা কৰে আৰু মোকৰ্দমাত তেওঁৰ ফাঁচীৰ সপক্ষে ৰায়দান দিয়া হয়। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত ৰচনা কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। ছবিখনৰ কাহিনী লিখিছিল ফণী শৰ্মাই।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল ড॰ ভূপেন হাজৰিকাই। তেখেতেই ছবিৰ গীতবোৰ ৰচনা কৰিছিল। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকা আৰু গুণদা দাসে। ছবিখনৰ গাঁৱৰে জীয়ৰী সপোন সুন্দৰী শীৰ্ষক গীতটো খুবেই সমাদৃত হৈছিল।
সন্মান
ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে ৩য় (১৯৫৫) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ (অসমীয়া) শিতানত বিশেষ যোগ্যতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ (Certificate of Merit) লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা এই সন্মান লাভ কৰা পিয়লী ফুকনেই হৈছে প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৫৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কৰ্কট (মাহ)
কৰ্কট বা কৰ্ক হৈছে হিন্দু সৌৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ এটা মাহ। ই কৰ্কট ৰাশিৰ জ্যোতিষ চিহ্নৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। এই মাহটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ জুলাই মাহৰ দ্বিতীয়াৰ্ধ আৰু আগষ্ট মাহৰ প্ৰথমাৰ্ধক লৈ গঠিত।
তামিল হিন্দু বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি কৰ্কট মাহক অড়ি বোলা হয়। প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় সংস্কৃত সাহিত্যত কৰ্কট মাহৰ গণনা ভিন্নধৰণে কৰা হৈছে। সূৰ্য সিদ্ধান্তই মাহটো ৩১ দিন, ১১ ঘণ্টা, ২৪ মিনিট, ২৪ ছেকেণ্ড দীৰ্ঘ বুলি গণনা কৰাৰ বিপৰীতে আৰ্য সিদ্ধান্তই মাহটোত ৩১ দিন, ১১ ঘণ্টা, ১৩ মিনিট, ৩৬ ছেকেণ্ড থকা বুলি গণনা কৰিছে।
দক্ষিণ এছিয়াৰ পুৰালিপি সম্পৰ্কীয় অধ্যায়নত ভাৰতীয় সৌৰ মাহৰ নামসমূহ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। উদাহৰণস্বৰূপে, অন্য সৌৰ মাহৰ লগতে কৰ্কটৰ নামো মধ্যযুগীয় মন্দিৰসমূহত খোদিত দেখা যায়। কৰ্কট মাহৰ নাম কৰ্কটক হিচাপে চোলা সাম্ৰাজ্যৰ তামিলনাডু আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ সীমামূৰীয়া বালিশ্বৰ মন্দিৰত খোদিত আছে।
কৰ্ক ভাৰতীয় জ্যোতিষশাস্ত্ৰৰ কৰ্কট ৰাশিৰো চিহ্ন।
কৰ্কট মঙ্গল গ্ৰহৰ ডাৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ষষ্ঠদশ মাহ। এই সময়ত মঙ্গল গ্ৰহৰ পৰা সূৰ্যক কৰ্কট তাৰকামণ্ডলীত অৱস্থান কৰা দেখা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু সৌৰ বৰ্ষপঞ্জী
গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী
গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী (১৯২৩-২০২০) এজন অসমীয়া শিক্ষাবিদ আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ। অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতত্ত্ব, ধ্বনিতত্ত্ব বিষয়ত তেওঁৰ অৱদান অতুলনীয়। তেওঁ ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ গ্ৰন্থ "An Introduction to Assamese Phonology"ক অসমীয়া ভাষাতত্ত্বলৈ এক আপুৰুগীয়া অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জীৱনকালত ড॰ গোস্বামীয়ে প্ৰায় ৬০ খনৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ, শতাধিক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি গৈছে। ২০২০ চনৰ ২৪ আগষ্টত ৯৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
জন্ম
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯২৩ চনত অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ (বৰ্তমান মৰিগাঁও জিলাৰ) অন্তৰ্গত মায়ং মৌজাৰ দৈপাৰা সত্ৰত। পিতৃৰ নাম পৰমানন্দ দেৱ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম দময়ন্তী দেৱী।
শিক্ষা
১৯৪২ চনত গোলোক চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে জাগী হাইস্কুলত দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে স্বাধীনতা আন্দোলনত পশ্চিম নগাঁও চাৰ্কুলৰ শাস্তিসেনাৰ সহ-অধিনায়ক হিচাপে যোগ দিয়াত এটা শিক্ষাবৰ্ষ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰপৰা বঞ্চিত হয়। ১৯৪৪ চনত তেওঁ ৰহা হাইস্কুলৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত ষ্টাৰ নম্বৰসহ চাৰিটা বিষয়ত লেটাৰ লাভ কৰি প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত ১৯৪৬ চনত কটন কলেজ পৰা বিজ্ঞান শাখাত প্ৰথম বিভাগত প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ চৰকাৰী বৃত্তি লাভ কৰে। ১৯৪৮ চনত কটন কলেজৰ পৰাই বি এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫০ চনত দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ বুনিয়াদী প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অধ্যয়ন কৰি ১৯৫৩ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লভি স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ড॰ গোস্বামীয়েই আছিল গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়াত প্ৰথম শ্ৰেণী পোৱা প্ৰথমজন ছাত্ৰ।
কৰ্মজীৱন
১৯৪৮-৪৯ চনত গোলোক চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে প্ৰায় এটা বছৰ গুৱাহাটীৰ কামৰূপ একাডেমীত শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ নতুন অসমীয়া নামৰ দৈনিক কাকতখনত জ্যেষ্ঠ উপ-সম্পাদক হিচাপে কিছুদিন কাম কৰে। ১৯৫৪ চনৰ জুলাইত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৫৫ চনৰ মে' মাহৰ পৰা ১৯৫৬ চনৰ মাজভাগলৈকে পুনেৰ ডেক্কান কলেজত ভাষা বিজ্ঞানৰ গৱেষক ছাত্ৰ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫৮ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ ৰকদ=ফেলাৰ ফাউণ্ডেচনৰ ৰিছাৰ্ছ ফেল' হিচাপে কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত বৰ্ণনামূলক ভাষা বিজ্ঞানৰ দুবছৰীয়া প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬২ চনত অসমীয়া ভাষাতত্ত্ব-চৰ্চাৰ ইতিহাসত মাইলৰ খুঁটি স্বৰূপ ড॰ বাণীকান্ত কাকতিৰ "Assamese, Its Formation and Development" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ নতুন সংস্কৰণটোৰ সংশোধন, সংযোজন আৰু সম্পাদনাৰ নিচিনা গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৭ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ ৰিডাৰ হিচাপে পদোন্নতি পায়। এনে সময়তে পুনেৰ ডেক্কান কলেজৰ ডিৰেক্টৰ ড॰ সুমিত্ৰ মংগেশ কাত্ৰেৰ তত্ত্বাৱধানত "Structure of Assamese Language" বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ।
ইয়াৰ পাছত ১৯৭৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮১ চনত মহীশুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা দক্ষিণ এছিয়া ভাষা আৰু ভাষাতত্ত্বৰ তৃতীয় আন্তৰ্জাতিক সমাৰোহত ‘Sanskrit Words in Siamese : An Observation on Consonantal Change' শীৰ্ষক গৱেষণাপত্ৰ পাঠ কৰে। ১৯৮৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। সেই বছৰেই তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ বিহপুৰীয়া অধিৱেশনৰ ভাষা-সম্মিলনত সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। ১৯৯০ চনত নকৈ প্ৰতিষ্ঠিত Linguistic Society of Assamৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
মৃত্যু
ৰোগ আৰু বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী ২০২০ চনৰ ২ জানুৱাৰীৰ পৰা গুৱাহাটীৰ গীতানগৰৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল। ২৪ জানুৱাৰীৰ পুৱা প্ৰায় ৬-১৫ টাত ৯৬ বছৰ বয়সত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাবিদ
বাহন
বাহন (वाहन) হৈছে একপ্ৰকাৰৰ জান্তৱ আৰোহণ যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে যি কঢ়িয়াই নিয়ে। ই এনে কিছু দৈৱিক জীৱ বা জন্তুক সূচায় যাৰ ওপৰত হিন্দু দেৱ-দেৱীসকলে আৰোহণ কৰে। দেৱ-দেৱীসকলক প্ৰায়েই তেওঁলোকৰ নিজা বাহনসমূহত আৰোহিত অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। কেতিয়াবা বাহনসমূহ দেৱ-দেৱীসকলৰ কাষত থিয় দি থাকে। বাহনসমূহক প্ৰায়েই দেৱ-দেৱীৰ অভিন্ন সংগীৰূপে গণ্য কৰা হয়। হিন্দু দেৱ-দেৱীসকলক তেওঁলোকৰ বাহনসমূহত হাওদাৰ ওপৰত বা মুক্তভাৱে বহি অথবা থিয় হৈ থকা দেখা যায়। সংস্কৃত ভাষাত বহ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পিঠিত উঠি ঘূৰা।
প্ৰতীকী
বাহনসমূহে তেওঁলোকে কঢ়িয়াই নিয়া দেৱ-দেৱীসকলৰ যোগাত্মক দিশসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, শিৱৰ বাহন নন্দীয়ে শক্তি আৰু পৌৰষক বুজায়, গণেশৰ বাহন এন্দুৰে বেগ আৰু তীক্ষ্ণতা বুজায়। একেদৰে স্কন্দৰ বাহন ময়ূৰে সৌন্দৰ্য আৰু মহিমাক আৰু সৰস্বতীৰ বাহন হংসই জ্ঞান, অনুগ্ৰহ আৰু সৌন্দৰ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অৱশ্যে বাহনসমূহে দেৱ-দেৱীসকলে প্ৰভুত্ব কৰা অশুভ শক্তিসমূহকো সূচায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ময়ূৰৰ ওপৰত আৰোহিত স্কন্দই অহংকাৰৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব চলায়। গণেশে সেই অপ্ৰয়োজনীয় চিন্তাসমূহ বিনষ্ট কৰে যি তেওঁৰ বাহন এন্দুৰ/নিগনিৰ দৰে অন্ধকাৰত বৃদ্ধি পায়। সম্পত্তিৰ ৰক্ষাকৰ্তা হিচাপে শনিৰ বাহন হৈছে শগুণ বা কাউৰী যি চৌৰ্যবৃত্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
অন্যান্য সংস্কৃতিসমূহৰ সৈতে ৰিজনি
হিন্দু বাহনসমূহৰ সৈতে গ্ৰীক আৰু ৰোমান আখ্যান বা এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰাণীক এক নিৰ্দিষ্ট দেৱতাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি ৰখা অন্যান্য ধৰ্মবিশ্বাসৰ সামঞ্জস্য প্ৰায়েই নাথাকে। উদাহৰণস্বৰূপে হিন্দুসকলৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ বাহন হৈছে হাতী বা ফেঁচা বা পদুম ফুল। প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ দেৱী এথেনাৰো তেওঁৰ প্ৰতীকী পৰিচিত হিচাপে এটা ফেঁচা আছিল। কিন্তু এই দুয়োটা ধৰ্মবিশ্বাসত ফেঁচাৰ উপস্থিতিৰ অৰ্থ একে নহয় অথবা ফেঁচাৰ সৈতে পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক থকা স্বত্বেও দুয়োগৰাকী দেৱীৰ সাদৃশ্য নাই।
লক্ষ্মী হৈছে মূলতঃ ধনৰ দেৱী আৰু তেওঁৰ বাহন ফেঁচা হৈছে অবিশ্বাস আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদ, আনকি স্বাৰ্থপৰতাৰ বিৰুদ্ধে এক সতৰ্কবাণী। এথেনা সমৃদ্ধিৰ দেৱী হ'লেও প্ৰাথমিকভাৱে তেওঁ জ্ঞানৰহে দেৱী আৰু তেওঁৰ সৈতে থকা ফেঁচা গুপ্ত জ্ঞান আৰু বৃত্তিৰ প্ৰতীক। সম্ভৱতঃ গ্ৰীকো-ৰোমান আৰু ৰোমান-কেথলিক প্ৰতীকীসমূহত ভৌগোলিক মিল থকাৰ কাৰণে নিউ টেষ্টামেণ্টৰ সম্পাদনাৰ বাবে জনাজাত ছেইণ্ট জেৰোমক প্ৰায়ে (সদায় নহয়) জ্ঞান আৰু বৃত্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে ফেঁচাৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়। জনজাতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্থানীয় আমেৰিকান ধৰ্মীয় প্ৰতীকীসমূহে আইনু আৰু ৰাছিয়ান সংস্কৃতিৰ দৰে ফেঁচাক ইতিবাচক আৰু নেতিবাচক দুয়োধৰণৰ বিভিন্ন গুণাগুণ প্ৰদান কৰে। কিন্তু লক্ষ্মীৰ ঐশ্বৰিক বাহন হিচাপে ফেঁচাই চিহ্নিত কৰা গুণবোৰৰ সৈতে কাৰোৰে মিল নাই।
মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা
মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা (Mahananda Majinder Baruah) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী আছিল। ১৯৪৩ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰাত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে। ২০১০ চনৰ ২০ মে'ত গুৱাহাটীত বৰুৱাৰ দেহাৱসান ঘটে।
এৰা বাটৰ সুৰ
এৰা বাটৰ সুৰ (Era Bator Sur) ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত আৰু বি পি ফিল্মছ প্ৰযোজিত এখন ক'লা-বগা অসমীয়া বোলছবি। ৩০ নবেম্বৰ, ১৯৫৬ত ছবিখনে মুক্তি পাইছিল। এইখন ড॰ ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত প্ৰথম ছবি। ছবিৰ কাহিনী, সঙ্গীত আৰু গীত ৰচনাও হাজৰিকাৰে আছিল।
কাহিনী
জয়ন্ত দুৱৰা গীতিকাৰ, সাংবাদিক। মাটিৰ সুৰ বিচাৰি, লিখাৰ সমল বিচাৰি জয়ন্ত ৰতনপুৰ বাগিছা পালেহি। তেওঁৰ বাবে টকা ঘটাৰ বাট অলেখ; কিন্তু স্বেচ্ছাই তেওঁ দৰিদ্ৰতাক আঁকোৱালি লৈছে। ৰতনপুৰ বাগিছাৰ মালিক বিশ্ব ফুকনে বিচাৰে জয়ন্তই তেওঁৰ জীয়ৰী নিশাক বিয়া কৰাওক। কিন্তু তেওঁ যি বাটেৰে বাট বুলিছে সেয়া কাঁইটীয়া বাট। সেয়েহে নিশাৰ অমঙ্গল হ'ব বুলিয়ে তেওঁ সেই প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখান কৰে। নিশাক লৈ বিশ্ব ফুকনে বাগিছা এৰি কলিকতালৈ গুছি আহে।
জয়ন্তৰ গানবোৰ বাগিছাৰ বনুৱা গাভৰু মিন্নিৰ কণ্ঠত প্ৰাণ পাই উঠে। এনেতে বাগানৰ বনুৱা বস্তিত হাইজা লাগে। বহুতো বনুৱাৰ মৃত্যু হ'ল। বাগিছাৰ মেনেজাৰ ৰুপেন বৰুৱাই বনুৱাসকলৰ চিকিৎসাত অৱহেলা কৰা বুলি জয়ন্ত আৰু বনুৱা হাৰানে অভিযোগ কৰে। মেনেজাৰে কোনো জাননী নিদিয়াকৈ হাৰানক চাকৰিৰ পৰা চাটাই কৰে। জয়ন্তৰ তাঁৰ পাই বিশ্ব ফুকন কলিকতাৰ পৰা আহি মেনেজাৰৰ কাৰ্য-কলাপৰ উমান পায়।
জয়ন্তক অন্য বহুতৰ লগতে বনুৱা যুৱক ঝুমনুৱেও ভুল বুজিলে। সি ভাবিলে এই বাবুৱে সুৰ বিচাৰি আহি তাৰ মৰমৰ মিন্নিজনীকে কাঢ়ি নিব ওলাইছে।
সঙ্গীত
এৰা বাটৰ সুৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাই। উল্লেখনীয় যে ইয়াত বাংলা আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ লতা মংগেশকাৰ, হেমন্ত মুখাৰ্জী আৰু সন্ধ্যা মুখাৰ্জীয়ে কণ্ঠ দিছিল। ই এখন থলুৱা গীত-মাতেৰে পৰিপূৰ্ণ সঙ্গীতপ্ৰধান ছবি আছিল। বৰগীতৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী বৰপেটা সত্ৰৰ কেৱলীয়া ভকত নৰহৰি বুঢ়াভকতৰ বৰগীত পৰিবেশনে ছবিখনৰ জেউতি চৰাইছিল।
কৈলাস সত্যাৰ্থী
কৈলাস সত্যাৰ্থী (Kailash Satyarthi; জন্ম: ১১ জানুৱাৰী ১৯৫৪) ভাৰতৰ এজন শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী সক্ৰিয় শিশু অধিকাৰ কৰ্মী। ১৯৮০ চনত তেওঁ ‘বচপন বচাও আন্দোলন’ আৰম্ভ কৰি প্ৰায় ৮০,০০০ শিশুৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কাম কৰি আহিছে।
২০১৪ চনত তেওঁক পাকিস্তানী সমাজকৰ্মী মালালা ইউছুফজাইৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে “শিশু অৱদমনৰ বিৰুদ্ধে আৰু সকলো শিশুৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ হকে কৰি অহা সংগ্ৰামৰ বাবে” শান্তিৰ ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৪ চনৰ ১১ জানুৱাৰী তাৰিখে মধ্য প্ৰদেশৰ বিদিশা জিলাত কৈলাস সত্যাৰ্থীৰ জন্ম হয়। তেওঁ বিদিশাৰ 'সম্ৰাট অশোক অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠান'ত (Samrat Ashok Technological Institute, SATI) বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগত অধ্যয়ন কৰি high-voltage engineering বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পাছত কিছু বছৰলৈ তেওঁ ভূপালৰ এখন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰৱক্তা হিচাপে শিক্ষাদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৮০ চনত তেওঁ শিক্ষকতা জীৱন সামৰি Bonded Labor Liberation Front নামৰ সংগঠনটোৰ সচিব প্ৰধান পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু একেবছৰতে 'বচপন বচাও আন্দোলন' আৰম্ভ কৰে। তেওঁ International Center on Child Labor and Education (ICCLE) নামৰ আন্তৰ্জাতিক সংস্থাটো আৰু ই পোষকতা কৰা Global March Against Child Labor (শিশু শ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে গোলকীয় অভিযান)-ৰ লগতো জড়িত। তেওঁ ActionAid, Oxfam আৰু Education International নামৰ সংস্থাকেইটাৰ লগত মিলি প্ৰতিষ্ঠা কৰা Global Campaign for Education-ৰ সভাপতি হিচাপে ১৯৯৯ চনৰপৰা ২০১১ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াত শিশু শ্ৰমিকৰ অবিহনে উৎপাদিত দলিচাৰ প্ৰথম স্বেচ্ছাসেৱী lebelling, তত্ত্বাৱধানকাৰী আৰু স্বীকৃতি প্ৰদানকাৰী সংস্থা 'ৰাগমাৰ্ক' (বৰ্তমান নাম Goodweave) স্থাপন কৰে। সামাজিকভাৱে দায়বদ্ধ বাণিজ্য আৰু উপভোক্তাবাদৰ ক্ষেত্ৰত গোলকীয় ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ দায়িত্ব সম্পৰ্কে গ্ৰাহক সজাগতা আনিবৰ উদ্দেশ্যে 'ৰাগমাৰ্ক' নামৰ সংস্থাটোৱে ১৯৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালে আৰু ১৯৯০ৰ দশকৰ প্ৰথমছোৱাত ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এক প্ৰচাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। সত্যাৰ্থীয়ে শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যাটোক এক মানৱ অধিকাৰ বিষয় হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে। তেওঁৰ মতে ই দৰিদ্ৰতা, নিবনুৱা সমস্যা, নিৰক্ষৰতা, জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু আন আন সামাজিক সমস্যাসমূহক জীয়াই ৰাখে। তেওঁৰ এই দাবী বহুতো অধ্যয়নত সত্য প্ৰমাণিত হৈছে। 'শিশু শ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন' আৰু 'সকলোৰে বাবে শিক্ষাৰ অভিযান'ৰ মাজত সম্পৰ্ক গঢ়াতো তেওঁৰ অৰিহণা আছে। এইবিলাক পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা স্থাপিত এক সমিতিৰো তেওঁ সদস্য হৈ থকাৰ লগতে তেওঁ Fast Track Initiative-ৰো (বৰ্তমান Global Partnership for Education নামেৰে জনাজাত) ব’ৰ্ড সদস্য। তেওঁ বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা যেনে Center for Victims of Torture (USA), the International Labor Rights Fund (USA), International Cocoa Foundation আদিৰ বিভিন্ন ব’ৰ্ড আৰু কমিটীৰ লগত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ আছে। তেওঁ ২০১৫ চনৰ পাছত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সহস্ৰাব্দ উন্নয়ন লক্ষ্যৰ বিকাশৰ কাৰ্যসূচীত শিশু শ্ৰম আৰু দাসত্ত্ব দূৰীকৰণৰ বিষয়টো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে।
২০১৪ চনত সত্যাৰ্থীক পাকিস্তানী সমাজকৰ্মী মালালা ইউছুফজাইৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে “শিশু অৱদমনৰ বিৰুদ্ধে আৰু সকলো শিশুৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ হকে কৰি অহা সংগ্ৰামৰ বাবে” (“for their struggle against the suppression of children and young people and for the right of all children to education”) শান্তিৰ ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। সত্যাৰ্থী হৈছে ন’বেল বিজয়ী ভাৰতৰ সপ্তম ব্যক্তি আৰু শান্তিৰ ন’বেল বিজয়ী ভাৰতৰ দ্বিতীয় ব্যক্তি।
বঁটা আৰু সন্মান
সত্যাৰ্থীৰ কৰ্মৰাজীৰ ওপৰত বহুকেইখন তথ্যচিত্ৰ, দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক, advocacy and awareness films ইত্যাদি নিৰ্মাণ হৈছে আৰু বহু টক শ্ব'লৈকো তেওঁ আমন্ত্ৰিত হৈছে। নিম্নোল্লিখিত সন্মানসমূহেৰে সত্যাৰ্থীক বিভূষিত কৰা হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
থিম্ফু
থিম্ফু (/(/tɪmˈpuː/; Dzongkha: ཐིམ་ཕུ [tʰimpʰu]; পূৰ্বতে থিম্বু ) ভূটান ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ আৰু ৰাজধানী। ই দেশখনৰ মধ্য ভাগৰ পশ্চিম ফালে অৱস্থিত আৰু এই অঞ্চলৰ চাৰিওকাষে আছে ভূটানৰ অন্যতম ঝংখাগ থিম্ফু জিলা। ১৯৫৫ত থিম্ফুক প্ৰাচীন ৰাজধানী পুনাখাৰ পৰিৱৰ্তে ৰাজধানী ঘোষণা কৰা হ'ল আৰু ১৯৬১ত ৰজা ৩য় ড্ৰুক গ্যাল্প' জিগ্মে ডৰ্জি ৱাংচুকে থিম্ফুক ভূটান ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ঘোষণা কৰিলে।
ভূটানত ৱাং চু বা থিম্ফু চু নামেৰে জনাজাত ৰাইডাক নদীৰ দ্বাৰে সৃষ্ট উপত্যকাৰ পশ্চিম দিশে অৱস্থিত থিম্ফু উত্তৰ-দক্ষিণকৈ বিস্তৃত। ই বিশ্বৰ ৩য় উচ্চতম ৰাজধানী আৰু ২২৪৮ মিটাৰৰপৰা ২৬৪৮ মিটাৰ ওখ।     ৰাজধানী চহৰসমূহৰ বাবে অস্বাভাৱিকভাৱে, থিম্ফুত কোনো বিমান বন্দৰ নাই, ই পাৰ' বিমান বন্দৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, যি প্ৰায় ৫৪ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত।
ভূটানৰ সংস্কৃতি থিম্ফুৱে সাহিত্য, ধৰ্ম, ৰীতি-নীতি, সাজ্সজ্জা, পিন্ধন, সংগীত আদিত প্ৰতিফলিত। চেংচু উৎসৱত টাচিঞ্চ' জঙত প্ৰদৰ্শিত চাম নৃত্য চেপ্টেম্বৰ/অক্টোবৰত ৪ দিনৰ বাবে পালিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ আৰু পালিত সংস্কৃতি।
সাধাৰণ তথ্য
thumb|[[ভূটানৰ লোক]] ৩১ মে' ২০০৫ৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী চহৰখনত ৭৯১৮৫ জনে বাস কৰে, প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৩০২৯জনৰ বসতিৰে। এই চহৰৰ মাটিকালি ১৮৪৩ কিলোমিটাৰত বিসতৃত, ২০১০ত জিলাখনৰ বাবে প্ৰকাশিত লগৰ সংখ্যা ১০৪২০০।  ২০১১ত চহৰখনৰ জনসংখ্যা আছিল প্ৰায় ৯১০০০।
অৰ্থনীতি
right|thumb|থিম্ফুৰ এখন দোকানৰ ভিতৰৰ দৃশ্য চহৰখনৰ কৃষি আৰু পশুপালনে ভূটানৰ মুঠ ৰাষ্ট্ৰীয় উৎপাদনলৈ ৪৫% অৱদান আগবঢ়াই। বিদ্যুৎ সৃষ্টিৰ বাবে জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প স্থাপনেও অৰ্থনীতিক ত্বৰান্বিত কৰিছে। পৰ্যতনে অৰ্থনীতিলৈ বিশেষ প্ৰভাৱ আনিছে যদিও ই বিকাশ আৰু আধুনিকীকৰণৰ মাজৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ বাবে বাধিত। ভাৰত মুখ্য বাণিজ্য সহযোগী। উৎপাদিত ৯০% বিদ্যুৎ ভাৰতলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়, আৰু ৭০%হে পিচে ভাৰতৰ পৰা আমদানি কৰা হয়। ভূটানৰ অৰ্থনীতি প্ৰায় সম্পূৰ্ণ ৰূপে ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক আৰু আন আন সহায়ৰ ওপৰত আশ্ৰিত। ভূটানৰ মুদ্ৰা ঙুল্ট্ৰুমৰ মূল্যও ভাৰতীয় টকাৰ সৈতে সমান ৰখা হৈছে।  চহৰ হ'লেও, ওচৰৰ থিম্ফু জিলাৰ অঞ্চলত  কৃষি মূল্য অধিক। ৰাজপ্ৰসাতৰ চাৰিওফালেও কৃষি ভূমি দেখা যায়। মুখ্যভাৱে ধান, মাকৈ আৰু ঘেঁহু খেতি কৰা হয়। left|thumb|থিম্ফুৰ স্থানীয় বজাৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ভূটান শ্ৰেণী:ৰাজধানী
অনুৰাধা কৈৰালা
অনুৰাধা কৈৰালা (Anuradha Koirala; জন্ম: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৪৯) এগৰাকী নেপালী সমাজকৰ্মী আৰু নেপালৰ এক অলাভজনক সংগঠন মাইতি নেপালৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। এই সংগঠন বলপূৰ্বক যৌনকাৰ্যৰ বাবে মানৱ সৰবৰাহৰ ভুক্তভোগীসকলক সহায় কৰিবলৈ সমৰ্পিত। তেওঁক নেপাল চৰকাৰে (১৭ জানুৱাৰী ২০১৮ – ৩ নৱেম্বৰ ২০১৯) বাগমতী প্ৰদেশৰ প্ৰথম ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৯ চনৰ ১৪ এপ্ৰিল তাৰিখে নেপালৰ ওখলধুঙ্গা জিলাৰ ৰুমজাতাৰ অঞ্চলত অনুৰাধা কৈৰালাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কাৰ্ণেল প্ৰতাপ সিং গুৰুং আৰু মাতৃ লক্ষ্মী গুৰু।
তেওঁ দশম শ্ৰেণীলৈকে ভাৰতৰ কালিম্পংমাত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কলকাতাৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯ বছৰ বয়সত তেওঁ কাঠমাণ্ডুৰ দীনেশ প্ৰসাদ কৈৰালাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মনীষ কৈৰালা 'প্ৰয়াস নেপাল' নামৰ বেচৰকাৰী সংগঠন পৰিচালনা কৰে।
সক্ৰিয়তা
তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মাইতি নেপালে বৰ্তমান কাঠমাণ্ডুত এটা পুনৰ্সংস্থাপন গৃহ, লগতে ইণ্ডো-নেপাল সীমান্ত চহৰসমূহত ট্ৰেঞ্জিট হোম, গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰতিৰোধমূলক ঘৰ আৰু কাঠমাণ্ডুত এখন একাডেমী পৰিচালনা কৰে। নেপালী ভাষাত "মাইতি"ৰ অৰ্থ হৈছে "মাতৃৰ ঘৰ।" ই ভাৰতৰ পতিতালয়ৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা মহিলাসকলৰ বাবে এক আশ্ৰয়স্থল প্ৰদান কৰে। মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ সক্ষম নোহোৱালৈকে বা তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু সমাজে গ্ৰহণ নকৰালৈকে মাইতি নেপালৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ঘৰবোৰত থাকিব পাৰে। তেওঁলোকে আত্মনিৰ্ভৰশীল নোহোৱালৈকে এই আশ্ৰয় গৃহ সমূহত থাকিব পাৰে। ১৯৯৩ চনৰ পৰা ২০১১ চনৰ ভিতৰত তেওঁ আৰু তেওঁৰ সংগঠনে ১২,০০০ৰো অধিক মহিলা আৰু ছোৱালীক উদ্ধাৰ আৰু পুনৰ্বাসিত কৰাত সহায় কৰিছে।
তেওঁ মাইতি নেপালে উদ্ধাৰ কৰা মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত কৰা, আৰক্ষী আৰু অন্যান্য আইন প্ৰৱৰ্তনকাৰী কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে ভাৰত-নেপাল সীমান্তত টহল দিয়া আৰু ভাৰতীয় কৰ্তৃপক্ষৰ সহায়ত ভাৰতৰ পতিতালয়সমূহৰ পৰা সৰবৰাহ কৰা মহিলাসকলক উদ্ধাৰ কৰাৰ দৰে কামসমূহৰ লগতো জড়িত।
কৈৰালাই ২০০৬ চনৰ ২৫ আগষ্টত মেচাচুচেটছৰ শ্বেৰবৰ্ণৰ শান্তি এবেৰ পৰা বিবেকৰ সাহস বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ২০১০ চনত চিএনএন হিৰো অফ দা ইয়েৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ কামৰ বাবে তেওঁক নেপালৰ "মাদাৰ টেৰেছা" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰে ২০১০ চনৰ এপ্ৰিলত মাইতি নেপালক ৫,০০,০০০ ডলাৰ দুবছৰীয়া অনুদান প্ৰদান কৰিছিল।
২০১৭ চনৰ নৱেম্বৰত কৈৰালাই নেপালী কংগ্ৰেছ দলত যোগদান কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
অনুৰাধা কৈৰালাই ১৯৯৮ চনত বৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠ সমাজকৰ্মী (নেপাল), ১৯৯৯ চনত প্ৰবাল গোৰ্খা দক্ষিণ বহু পদক (নেপাল), ২০০২ চনত ত্ৰিশক্তিপট্টা বঁটা, ২০০৬ চনত পিচ এবে ফাউণ্ডেচনৰ পৰা বিবেকৰ সাহস বঁটা, ২০০৭ চনত জাৰ্মান ইউএনআইএফইএম বঁটা আৰু ২০০৭ চনত কুইন ছফিয়া ৰূপৰ পদক বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৪ চনত মাদাৰ টেৰেছা বঁটা লাভ কৰিছিল।
কৈৰালাক ২০১৪ চনত অখিল ভাৰতীয় তেৰাপন্থ মহিলা মণ্ডলে আচাৰ্য তুলসী কাৰ্ত্ৰিতভা পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰিছিল।
কৈৰালাক ২০১৭ চনৰ এপ্ৰিলত ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল।  ২০১৮ চনত কৈৰালাই জি অ'ডি বঁটা লাভ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
আল-ইমৰান
আল-ইমৰান (آل عمران, āl ʿimrān; অৰ্থ: ইমৰানৰ পৰিয়াল) কোৰআনৰ তৃতীয় অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ দুশটা শ্লোক (আয়াত) আছে। ইছলামধৰ্মত ইমৰানক মেৰীৰ পিতৃ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই অধ্যায়টো ইমৰানৰ পৰিয়ালৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে, য'ত আছে ইমৰান, ছেইণ্ট এনি (ইমৰানৰ পত্নী), মেৰী আৰু যীশু।
প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমি সম্পৰ্কে (আচহাব আল-নুজুল) এই অধ্যায়টো মদিনাৰ ছূৰাৰ দ্বিতীয় বা তৃতীয় আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিয়নো ই বদৰ আৰু উহুদৰ দুয়োটা ঘটনাৰ কথা উল্লেখ কৰে। ইয়াৰ প্ৰায় সকলোবোৰ হিজৰাৰ তৃতীয় বৰ্ষৰ, যদিও হিজৰাৰ প্ৰায় দশম বছৰত সংঘটিত মুবাহালাত নজৰান খ্ৰীষ্টান প্ৰতিনিধিত্বৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত ইয়াৰ সংখ্যালঘু আয়াত প্ৰকাশ কৰা হ'ব পাৰে। এই অধ্যায়ত মুখ্যতঃ মোজাইক বিতৰণৰ পৰা ভৱিষ্যতবাণীৰ প্ৰস্থানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।
সাৰাংশ
right|thumb|220x220px|ইমৰান ১৯৩ তিলিং নিশাপুৰ মোৱাক
৩:৩৩ ইমৰানৰ পৰিয়াল
অধ্যায়টোৱে ৩:৩৩ আয়াতত উল্লেখ কৰা ইমৰানৰ পৰিয়ালৰ পৰা ইয়াৰ নাম লৈছে।
খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰা অনুসৰি, জোয়াকিম ছেইণ্ট এনিৰ স্বামী আৰু যীশুৰ মাতৃ মেৰীৰ পিতৃ।
ইৰাকী পণ্ডিত আৰু অনুবাদক এন.জে. দাউদৰ মতে, কোৰআনে যীশু মেৰী মাতৃক মুছাৰ ভগ্নী মেৰীৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰে, যীশুৰ পিতৃৰ মাতৃ মেৰীক ইমৰান বুলি উল্লেখ কৰিছে, যি হৈছে আমৰামৰ আৰবী সংস্কৰণ, যাক ৬:২০ বজাত মুছাৰ পিতৃ বুলি দেখুওৱা হৈছে। দাউদে ছূৰাহ ১৯:২৮ আয়াতত উল্লেখ কৰা এক টোকাত যীশুৰ মাতৃক "হাৰোণৰ ভগ্নী" বুলি কোৱা হয় আৰু হাৰোণ মুছাৰ মেৰী ভগ্নীৰ ভাতৃ আছিল, তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "দেখা গৈছে যে মিৰিয়াম, হাৰোণৰ ভগ্নী আৰু যীশুৰ মাতৃ মাৰিয়াম (মেৰী) কোৰআন অনুসৰি আছিল।" যদিও বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ ইছলামিক অধ্যয়নবোৰে বংশানুক্ৰমিক বিসংগতিবোৰ লক্ষ্য কৰিছিল, একবিংশ শতিকাৰ অধিক শেহতীয়া ইছলামিক অধ্যয়নত সাধাৰণ সন্মতি হৈছে, এঞ্জেলিকা নিউৱিৰ্থ, নিকোলাই চিনাই আৰু মাইকেল মাৰ্ক্সৰ মতে, কোৰআনে বংশানুক্ৰমিক ত্ৰুটি নকৰে কিন্তু তাৰ পৰিৱৰ্তে টাইপ'লজী ব্যৱহাৰ কৰে। এইটো ৱেনচিংকৰ সিদ্ধান্তৰ পিছত, কোৰআনৰ লাক্ষণিক ভাষণ আৰু ইছলামিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত:
এই বিষয়টো নিম্নলিখিত হাদিছত বৰ্ণনা কৰা হৈছে:
"মুগিৰা ইবন শু'বায়ে এইদৰে কৈছিল: "মই নাজৰানলৈ অহাৰ সময়ত খ্ৰীষ্টান সন্ন্যাসীসকলে মোক এইদৰে সুধিছিল: "হে হাৰোণৰ ভগ্নী, (১৯:২৮) কিন্তু মুছাৰ জন্ম যীশুৰ বহু বছৰ আগতে হৈছিল।" যেতিয়া মই আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহকৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিছিলো, তেতিয়া তেওঁৰ ওপৰত শান্তি আৰু আশীৰ্বাদ আছিল, মই তেওঁক এই বিষয়ে সুধিছিলো আৰু তেওঁ কৈছিল, "তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আগত পাৰ হৈ যোৱা ভৱিষ্যতবক্তা আৰু ধাৰ্ম্মিক লোকসকলৰ নাম ৰখা লোকসকলৰ নাম ল'ব।""
ইবন কাথিৰে (ডি.১৩৭৩) তেওঁৰ কোৰআনিক এক্সেগেচিছ (তাফছিৰ)ত এই বিষয়ে মন্তব্য কৰিছিল:
""এয়া তামিমি জনজাতিৰ কাৰোবাক কোৱাৰ দৰে: হে তামিমৰ ভাতৃ, বা মুদাৰী জনজাতিৰ কাৰোবাক কোৱা: হে মুদাৰৰ ভাতৃ।""
- Ibn Kathir
External links
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:মদিয়ান ছূৰা
জ
জ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৮ম আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাঁওফাঁওৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক'ৰবাত অকণমান হ'লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। 'জ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'জ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
যুক্তবৰ্ণ (জ যোগ)
জ্ + জ = জ্জ লাজ্জা জ্ + জ্ + ব = জ্জ্ব = উজ্জ্বল জ্ + ঝ = জ্ঝ সিজ্ঝা জ্ + ঞ = জ্ঞ = বিজ্ঞান জ্ + ব = জ্ব = জ্বালা জ্ + য় = জ্য = ৰাজ্য জ্ + ৰ = জ্ৰ = বজ্ৰ
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
পুষনা
পুষনা হৈছে অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ উপৰিও মেঘালয়ৰ গাৰোপাহাৰৰ সমতল ভূমিত বসবাস কৰা দেশী মুছলমানসকলে পুহ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা পালন কৰা এক পৰ্ব। ইয়াক পুষনে বুলিও কোৱা হয়। এই পৰ্ব মাঘ বিহুৰ সমপৰ্যায়ৰ যদিও এই পৰ্ব পালনৰ সুকীয়া ৰীতি নীতি আছে। পুষনাৰ আগদিনা গাঁৱৰ বিলত সমূহীয়াকৈ গঞা ৰাইজে মাছ মাৰে। ইয়াক "বোয়াইত" নামা বুলি কয়। পুষনাৰ দিনা ৰাতিপুৱাই গৰুক গা ধুৱাই দিয়া হয় আৰু দুষ্ট গৰুক গৰম লোৰে "চেংটা" দিয়া হয়। ইয়াক দাগি দিয়া বুলি কোৱা হয়। সৰু ল'ৰা ছোৱালীৰো মূৰত কচুপাত দি গৰম লোৰ মৃদু সেক দিয়া হয়। এনে কৰিলে সন্তান চোকা হয় বুলি বিশ্বাস আছে। গোটেই পুহ মাহত সৰু ল'ৰাবোৰে ঘৰে ঘৰে গৈ "হাছাই গীত" গায় আৰু চাউল, টকা পইচা গৃহস্থৰ পৰা মাগি লয়। সংক্ৰান্তিৰ দিনাখন ৰাতিত সকলোৱে পথাৰত ভোজ ভাত খায়। ইয়াক পুষনা খোৱা বুলিও কয়। এই সময়তে ঘৰে ঘৰে পিঠা পনাৰ উপৰিও আটকৰাই (আঠবিধ শষ্য একেলগে চাপৰিত ভাজি প্ৰস্তুত কৰা) খায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উৎসৱ শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
লজ্জা গৌৰী
মূৰ্তি
বৈদিক পৰম্পৰাত প্ৰমাণীকৰণযোগ্য পাঠৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতীয় হিন্দু ধৰ্মত উচ্চ স্থানৰ দেৱী বুলি গণ্য কৰা নহয়। সমগ্ৰ ভাৰতত বিশেষকৈ মধ্য ভাৰতৰ বাষ্টাৰৰ জনজাতীয় অঞ্চলত আৰু দক্ষিণলৈ বিয়পি থকা তেওঁৰ ভাস্কৰ্য সমূহে ইয়াকে সূচায় যে দেৱীৰ নিজৰ এটা সংস্কৃতি আছিল। দেৱীক কেতিয়াবা লাজ্জা গৌৰী বুলি কোৱা হয়, কিছুমানে সৃষ্টিকৰ্তা দেৱী বা কেতিয়াবা কেৱল "মুণ্ডহীন দেৱী", বা অদিতি উতনাপদ বুলি আধুনিক প্ৰত্নবিদ, শিক্ষাবিদ আৰু ইতিহাসবিদ সকলৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰা হয়।
উদ্ধাৰ হোৱা তেওঁৰ বেছিভাগ পোৰামাটিৰ মূৰ্তি গুপ্ত যুগ আৰু উত্তৰ গুপ্ত যুগৰ বুলি জানিব পৰা পোৱা গৈছে।
উপাসনা
হিন্দু ধৰ্মৰ মাতৃ দেৱী হিচাপে তেওঁক লজ্জা গৌৰী, অদিতি, আদ্য শক্তি বুলিও কোৱা হয়। তদুপৰি মাতংগী আৰু ইয়ালাম্মা (সকলোৰে মাতৃ), কোটাৰী, কোটাৱী (এক নগ্ন লোকদেৱী), কোট্টামাহিকা, কোটমাই, আৰু আন বহুতো নাম হিচাপে উৰ্বৰতাৰ দেৱী হিচাপে তেওঁক উপাসনা কৰা হয়। তেওঁ ধৰ্মীয় ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন দেৱী ৰূপ। লজ্জা গৌৰী উপাসনা ঘাইকৈ গুজৰাট, মহাৰাষ্ট্ৰ, মধ্য ভাৰতৰ জনজাতীয় অঞ্চল, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, কৰ্ণাটক আদিত কৰা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰৰ অম্ৰাৱতীত লজ্জা গৌৰীৰ ১৫০-৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ এটা উল্লেখযোগ্য ভাস্কৰ্য পোৱা গৈছে। বাদামি গুহা মন্দিৰৰ বাবে জনাজাত বাদামিৰ স্থানীয় পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত দেৱীৰ এটা ভাস্কৰ্য আছে। ইয়াক প্ৰকৃততে নাগনাথ মন্দিৰ, নাগনাথকোল্লা, বিজাপুৰ জিলাত পোৱা গৈছিল। বাদামি চালুক্য স্থাপত্যত দেৱীৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা বৰ্তমানৰ মন্দিৰ আছে, যি খ্ৰীষ্টীয় ৬ষ্ঠ শতিকাৰ কালছোৱাত বিকাশ লাভ কৰা চালুক্য সাম্ৰাজ্যৰ চহৰৰ চৌহদত আছে।
ড॰ ৰামচন্দ্ৰ চি. ধৰেৰ 'লজ্জা গৌৰী' গ্ৰন্থ অনুসৰি লাঞ্জ/লাঞ্জিকাৰ অৰ্থ হৈছে 'নগ্ন'। ই আমাক কংকাণৰ (মহাৰাষ্ট্ৰ) ভৌগোলিক অঞ্চলৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে যাক লাঞ্জা বুলি কোৱা হয়।
উমনি পৰজীৱী
উমনি পৰজীৱী Brood parasite বোৰ সাধাৰণতে কণী পৰা চৰাই হয়। কিন্তু এইবোৰ চৰাইয়ে নিজৰ কণী উমনি নিজে ল’ব নোৱাৰে। যাৰ ফলত আন চৰাইৰ বাহত অন্য চৰাইৰ কণীৰ লগত থৈ আহে আৰু সেই চৰাইয়ে নিজৰ কণী বুলি ভাবি উমনি দিয়ে আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ বংশবৃদ্ধি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান