cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
প'লিঅ'মায়েলাইটিছ
প্ৰাচীন শিল্পত কেইবাহাজাৰ বছৰৰ পৰা প'লিঅ' ৰোগৰ উপস্থিতি গম পাব পাৰি। ১৭৮৯ চনত মাইকেল আণ্ডাৰউড নামৰ চিকিৎসকজনে ইয়াক নিৰ্দিষ্ট ৰোগ হিচাপে গণ্য কৰে আৰু ১৯০৮ চনত কাৰ্ল লেণ্ডষ্টেইনাৰে প'লিঅ'ভাইৰাছ ধৰা পেলায়। ১৯শ শতিকাৰ শেষৰফালে ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মহামাৰীয়ে দেখা দিয়ে। বিংশ শতিকাত এই অঞ্চলসমূহত ই এটা প্ৰধান শিশু ৰোগ হিচাপে স্বীকৃতি পায়। ১৯৫০ চনত জ'নাছ চকে প্ৰথম প'লিঅ' প্ৰতিষেধক বিকাশ কৰে। আশা কৰা হয় যে ছিটাকৰণ প্ৰচেষ্টা আৰু ৰোগৰ আগতীয়া নিৰূপণে ২০১৮ চনৰ ভিতৰত প'লিঅ' নিৰ্মূল কৰিব। অৱশ্যে ২০১৩ চনত চিৰিয়াত নতুন ৰোগী ধৰা পৰে আৰু ২০১৪ চনৰ মে' মাহত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু মধ্য প্ৰাচ্যত ৰোগৰ উত্থানৰ বাবে ইয়াক public health emergency of international concern ঘোষণা কৰে। আন কোনো জন্তুতে এই ৰোগ প্ৰাকৃতিকভাৱে নহয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ শ্ৰেণী:ছীটাৰে প্ৰতিৰোধিত ৰোগ
ফাৰাও
ইজিপ্টৰ সমাজত সকলোৰে জীৱনত ধৰ্ম কেন্দ্ৰীয় বিষয় আছিল। দেৱতা আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে ভূমিকা পালন কৰাটো ফাৰাওৰ এক দায়িত্ব আছিল। সেয়ে অসামৰিক আৰু ধাৰ্মিক উভয় ক্ষেত্ৰৰে প্ৰশাসক হিচাপে ফাৰাওক নিযুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁ ইজিপ্টৰ সমস্ত ভূখণ্ডৰ গৰাকী হোৱাৰ লগতে আইন প্ৰণয়ন কৰা, কৰ সংগ্ৰহ কৰা আৰু সামৰিক বাহিনীৰ সেনানায়ক হিচাপে অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ পৰা দেশখনক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত ফাৰাওসকলে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানসমূহৰ গুৰি ধৰিছিল আৰু নতুন মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ ঠাই নিৰ্বাচন কৰিছিল। মাট অৰ্থাৎ সমতা আৰু ন্যায় ৰক্ষা কৰাটো ফাৰাওসকলৰ অন্যতম দায়িত্ব আছিল আৰু প্ৰতিৰক্ষা বা সমল আহৰণৰ বাবে যুদ্ধলৈ যোৱাটোও ইয়াৰ এক অংশ আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক কালত উজনি আৰু নামনি ইজিপ্টৰ একত্ৰীকৰণৰ আগলৈকে ডেছ্ৰেট বা ৰক্তবৰ্ণ মুকুটে নামনি ইজিপ্টক সূচাইছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে হেডজেট বা শুভ্ৰবৰ্ণ মুকুট উজনিৰ ৰজাসকলে পৰিধাণ কৰিছিল। দুয়োখণ্ড একেলগ হোৱাৰ পিছত ৰক্ত আৰু শুভ্ৰবৰ্ণৰ মুকুটো একলগ কৰি ফাৰাওসকলৰ আনুষ্ঠানিক শিৰোধান হিচাপে স্কেণ্টৰ জন্ম দিয়া হয়। সময় বাগৰাৰ লগে লগে বিভিন্ন ৰাজবংশৰ উত্থান ঘটে আৰু ইয়াৰ লগে লগে খাট, নেমিছ, এটিফ, হেমহেম আৰু খেপ্ৰেছ আদি শিৰোধানৰ সৃষ্টি হয়। কোনো কোনো সময়ত এই শিৰোধানসমূহৰ একেলগে সানমিহলি কৰি পৰিধান কৰাৰ কথাও পোৱা যায়।
ব্যুৎপত্তি
ফাৰাও শব্দটো ইজিপ্টিয় ভাষাৰ pr-ꜥꜣ (পাৰোৱাৰ) পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ উচ্চ বা মহান ঘৰ (পৰিয়াল)। উচ্চ ঘৰ বা প্ৰাসাদৰ গৰাকীক বুজাবলৈ এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
নতুন ৰাজ্যিক আৰু দ্বিতীয় মধ্যযুগীয় কালত pr-ꜥꜣ শব্দটো ৰজাক বুজাবলৈ ব্যৱহৃত হ'বলৈ ধৰে। আখেনাটেনৰ (ৰাজত্বকাল ১৩৫৩-১৩৩৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) সময়তেই এই শব্দটো ব্যৱহাৰ হোৱাৰ প্ৰাচীনতম তথা নিশ্চিত প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। অৱশ্যে ৩য় থূটমছক (ৰাজত্বকাল ১৪৭৯-১৪২৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) বুজাবলৈয়ো pr-ꜥꜣৰ ব্যৱহাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনীয়তা দেখা যায় কিয়নোএৰ্মাণ্টৰ মন্দিৰত উদ্ধাৰ হোৱা লিপিত pr-ꜥꜣ শব্দটো ৰজাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰাৰ থল আছে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষোড়শৰ পৰা চতুৰ্দশ শতিকাৰ ভিতৰৰ অষ্টাদশ ৰাজবংশত pr-ꜥꜣ উপাধিৰে শাসকৰ প্ৰতিৰক্ষা সম্পৰ্কীয় পদবীক মান্যতা দিয়া হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দশম শতিকাৰ একবিংশতম সাম্ৰাজ্যৰ সময়ছোৱাত শাসকসকলৰ নামৰ আগত অন্য উপাধিৰ লগতে pr-ꜥꜣকো সংযোগ কৰা হৈছিল। পঞ্চবিংশতিতম ৰাজবংশৰ (অষ্টমৰ পৰা সপ্তম খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) কালছোৱাত ৰজাৰ নামৰ আগত কেৱল ফাৰাও উপাধিহে ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰে। ঊনবিংশতম ৰাজবংশৰ সময়ৰে পৰা pr-ꜥꜣ শব্দটো ḥm (হেম) অৰ্থাৎ মহিমা বা গৌৰৱ হিচাপে ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰে।
কোনো শাসকৰ নামৰ আগত ফাৰাওৰ ব্যৱহাৰ হোৱাৰ প্ৰথমটো উদাহৰণ ছিয়ামুনৰ ৰাজত্বকালৰ সপ্তদশ বছৰত কৰ্ণাক মন্দিৰৰ পুৰোহিতৰ ইতিহাসত পোৱা যায়। এই নতুন পৰম্পৰাটো পিছৰগৰাকী শাসক দ্বিতীয় ছুচেনছৰ লগতে একবিংশ ৰাজবংশৰ পৰৱৰ্তী শাসকসকলৰ সময়তো অব্যাহত থাকে।
সেই সময়লৈকে ইজিপ্টিয় মূলৰ শব্দটোৰ উচ্চাৰণ (পাৰ') হৈ পৰে। হিব্ৰু বাইবেলতো উপাধিটো  হিচাপে পোৱা যায়।
ইংৰাজী ভাষাত এই শব্দটো প্ৰথমে ফাৰাঅ' (Pharao) হিচাপে উচ্চাৰণ কৰা হৈছিল যদিও ৰজা জেমছৰ বাইবেল সংস্কৰণৰ মতে ইয়াক ফাৰাও (Pharaoh) হিচাপে উচ্চাৰণ কৰিবলৈ লোৱা হয়। ইজিপ্টত উক্ত শব্দটোৱে কপ্টিক ভাষাৰ পেৰ'ৰ অপভ্ৰংশ হিচাপে বিকাশ লাভ কৰিছে।
ৰাজদণ্ড আৰু লাঠী
ৰাজদণ্ড আৰু লাঠি প্ৰাচীন ইজিপ্টত প্ৰাধিকাৰৰ সাধাৰণ প্ৰতীক আছিল। এবিডছত অৱস্থিত খাছেখএমুইৰ সমাধিত উদ্ধাৰ হোৱা ৰাজদণ্ড প্ৰাচীনতম নমুনাসমূহৰ অন্যতম। ৰজাসকলক এডাল লাঠি ধাৰণ কৰা অৱস্থাতো চিত্ৰায়িত কৰা দেখা গৈছে। আটাইতকৈ পুৰণি ৰাজদণ্ডৰ ভিতৰত ভেঁ‌ড়াৰখীয়াৰ লাখুটি বা হাঁ‌কোটা (শ্বেফাৰ্ডছ ক্ৰুক) সদৃশ মূৰৰ ফালে আঁ‌কোৰা হেকা নামৰ দণ্ডৰ চিন পোৱা যায়। প্ৰাকঐতিহাসিক যুগৰে পৰা এই প্ৰতীকটো ব্যৱহাৰ হোৱাৰ উদাহৰণ পোৱা যায়। এবিডছএলৰ এটা সমাধিত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২০০-৩০০০-ৰ সময়ৰ এক ৰাজদণ্ড পোৱা গৈছে।
তৃতীয়বিধ ৰাজদণ্ড হৈছে ফ্লেইল। এইবিধ দণ্ড সাধাৰণতে হেকা দণ্ডৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ফ্লেইলৰ মূৰত এডাল জৰী বা শিকলি সংলগ্ন হৈ থাকে।
হেডজেট
হেডজেট হৈছে এক শুকুলা ৰংৰ মুকুট বা শিৰোধান। উজনি ইজিপ্টত প্ৰাক-সাম্ৰাজ্যিক কালতেই দ্বিতীয় স্কৰপিয়নে ইয়াক পৰিধান কৰিছিল। পিছলৈ ফাৰাও নৰ্মাৰেও ইয়াক পৰিধান কৰে।
খাট
খাট হৈছে একপ্ৰকাৰৰ ৰুমালসদৃশ বস্ত্ৰ যাৰ মূঅৰ দুটা পনিটেইলৰ দৰে বান্ধি লোৱা হৈছিল। ডেনৰ ৰাজত্বকালতে শিল্পকলাত খাটৰ প্ৰথম চিত্ৰায়ন পোৱা যায়। অৱশতে ফাৰাও জ'ছেৰৰ সময়লৈকে ইয়াক দেখা নাযায়।
নেমিছ
নেমিছ নামৰ শিৰোধান জ'ছেৰৰ সময়ৰেপৰাই ব্যৱহাৰ হোৱাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। ফাৰাওসকলৰ সময়ৰ প্ৰাচীন ইজিপ্টত ই সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত মুকুট। খাটৰ বাহিৰে অন্য শিৰোধানসমূহ নেমিছৰ ওপ্ৰত পৰিধান কৰা হৈছিল। এজন ফাৰাওৰ সমাধিত থকা তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তিত ফাৰাওজনক নেমিছ পৰিধান কৰা ৰূপন চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে।
এটিফ
এটিফ হৈছে পাখি আৰু চক্ৰ সংযোজিত হেডজেট। দেৱতা অচাইৰিছক এটিফ নামৰ শিৰোধান পৰিহিত অৱস্থাত উপস্থাপন কৰা হয়।
হেমহেম
হেমহেম নামৰ শিৰোধান সাধাৰণতে নেমিছ, স্কেণ্ট বা ডেছ্ৰেটৰ ওপৰত পৰিধান কৰা হয়। ইয়াৰ সৈতে ভেঁ‌ড়াৰ শিংৰ আকৃতি সংলগ্ন হৈ থকা দেখা যায়। অষ্টাদশ ৰাজবংশৰ সময়ৰে পৰা হেমহেমৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।
খেপ্ৰেছ
নীলবৰ্ণী মুকুটৰূপে জনাজাত খেপ্ৰেছৰ চিত্ৰ নিউ কিংডম বা নতুন ৰাজ্যৰ বিভিন্ন শিল্পকলাত পোৱা যায়। যুদ্ধ-বিগ্ৰহত এই শিৰোধানৰ পিন্ধাৰ লগতে ফাৰাওসকলে বিভিন্ন অনুষ্ঠানত ইয়াক পৰিধান কৰিছিল।
ইজিপ্ট'লজিষ্ট বব ব্ৰায়াৰৰ মতে এই শিৰোধানসমূহ ব্যাপক ৰূপত ৰাজকীয় চিত্ৰসমূহত অংকন কৰা হৈছে যদিও কোনো প্ৰাচীন শিৰোধান এতিয়ালৈকে উদ্ধাৰ হোৱা নাই। টুটানখামেনৰ সমাধিটো অক্ষত অৱস্থাত পোৱা গৈছিল যদিও অন্তিম সংস্কাৰৰ সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত ৰাজদণ্ড আদিৰ বাদে এনে কোনো শিৰোধান পোৱা নগ'ল। এই শিৰোধানসমূহত যাদুকৰী গুণ আছে বুলি ভবা হৈছিল। ব্ৰায়াৰৰ মতে শিৰোধানসমূহ ধৰ্মীয় বা ৰাজ্যিক সম্পত্তি আছিল আৰু সেয়ে কোনো মৃত ফাৰাওক ব্যক্তিগত সম্পত্তি হিচাপে উছৰ্গা নকৰি ইয়াক পৰৱৰ্তী ফাৰাওসমূহক দিয়া হৈছিল।
উপাধি
ইজিপ্টৰ সাম্ৰাজ্যসমূহ স্থাপিত হোৱাৰ প্ৰাৰম্ভিক কালছোৱাত ৰজাজনে তিনিটা উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত হ'ৰাছ উপাধি আছিল আটাইতকৈ পুৰণি। প্ৰথম ৰাজবংশৰ কালছোৱাতে নেছু বিটি উপাধিৰ প্ৰচলন হয় আৰু এই সময়ছোৱাৰ শেষলৈ নেবটি উপাধিও ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বিক ন্ব' বা সোণালী ঈগল উপাধিটোৰ সম্পৰ্কে ভালদৰে বুজা নাযায়। পৰৱৰ্তী সময়ত ন'মেন আৰু প্ৰেন'মেন ইপাধি দুটাৰ প্ৰচলন হ'বলৈ লয়। মধ্যকালৰ ৰাজ্যখনত শাসক এগৰাকীয়ে পাঁ‌চটা উপাধি গ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়। এয়া ক্ৰমে হ'ৰাছ, নেবটি, গ'ল্ডেন হ'ৰাছ, ন'মেন আৰু প্ৰেন'মেন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট
মেৰমেৰী লতা
মেৰমেৰী লতা (বৈজ্ঞানিক নাম: Bauhinia vahlii; অন্য নাম: নাককাটি লেৱা, কাঞ্চন লতা) অসমত দেখা পোৱা এবিধ লতা জাতীয় বনৰীয়া উদ্ভিদ। এই লতাৰ পাতৰ আকৃতি কাঞ্চন গছৰ পাতৰ সৈতে একেধৰণৰ বাবে কোনো কোনো ঠাইত ইয়াক কাঞ্চন লতা বুলি কোৱা হয়। নামনি অসমত এই উদ্ভিদক নাককাটি লেৱা বুলিও জনা যায়।
বিৱৰণ
মেৰমেৰী লতাডাল আকাৰত ডাঙৰ হয়। ইয়াৰ ঠাৰিডালৰ গঠন এনে হয় যে লতাডালৰ ভিতৰফালে থকা আঁহবোৰ পকোৱা-পকি হৈ লতাডালে এটা ভগা-ছিগা ৰূপ লয়। লতাৰ ডালবোৰৰ পৰা ওলাই অহা উপ-ডালবোৰৰ গঠন কেতিয়াবা হাকোটাৰ দৰে হৈ পৰে।
মেৰমেৰী লতাৰ পাতবোৰ আকাৰত ডাঙৰ, ধপলা ধপল। ইয়াৰ ফুলৰ বৰণ বগা বা মাখন বৰণীয়া হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:লতা
নাঙেলী গীত
নাঙেলী গীত অসমৰ দৰং জিলাত প্ৰচলিত একপ্ৰকাৰৰ গীত। নাঙেলী গীতক নাইলেনী বা লাইলাং বুলিও কোৱা হয়। বিহু গীতৰ দৰে ত্ৰিপদী ছন্দত ৰচিত এই নাঙেলী গীতবোৰৰ সংখ্যা 'ওঠৰ কুৰি' বুলি পৰম্পৰা প্ৰচলিত। কৃষিজীৱী সমাজখনৰ লোকসকলৰ জীৱনৰ আশা আকাংক্ষা, কামনা বাসনা, বিৰহ ব্যথা নাঙেলী গীতবোৰৰ মাজেদি প্ৰকাশ পায়।
পৰিচয়
নাঙেলী গীতসমূহ কৃষি সমাজৰ লগত জড়িত। নাঙেলী গীত কৃষিজীৱী সমাজৰ উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক। কৃষিজীৱী সমাজৰ বা কৃষিজীৱী লোকসকলৰ কৃষিভূমি কৰ্ষণৰ বাবে এক অপৰিহাৰ্য সঁজুলি হ'ল নাঙল। এই কৰ্ষণ কৰোঁতাসকলে সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ কৰা গীতবোৰই নাঙেলী গীত ৰূপে জনাজাত হ'ল। কৃষিকাৰ্যৰ লগত উৰ্বৰতা বিশেষভাৱে সম্পৰ্কিত। কৃষিজীৱী সমাজে বিশেষকৈ যৌন প্ৰকাশক নৃত্য গীতৰ মাজেৰে বসুমতীক উৰ্বৰ কৰি তোলাৰ প্ৰৱণতাৰ ফলতেই বিহু নৃত্য গীত, হুদুম পূজা আদিৰ দৰে পৰম্পৰাৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু বৰ্তমানো বিদ্যমান। সেয়ে এই নৃত্য গীত বোৰ বাহ্যিক দৃষ্টিত অশ্লীল ধৰ্মী। নাঙেলী গীতবোৰৰো মূল ভিত্তি যৌন আকাংখ্যা।
ভাগ
নাঙেলী গীতবোৰ সচৰাচৰ দুটা ভাগত ভগাব পাৰি - শুদ্ধ আৰু অশুদ্ধ। অশ্লীলতাৰ পৰা মুক্ত গীতখিনিকেই শুদ্ধ আৰু অশ্লীলতাযুক্ত গীতখিনিক অশুদ্ধ বোলা হয়। কিন্তু শুদ্ধ গীতৰ সংখ্যা যথেষ্ট কম।
গৰখীয়াসকলৰ মাজত
কৃষকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এই নাঙেলী গীতসমূহ লাহে লাহে গৰখীয়াসকলৰ মাজতহে সীমাবদ্ধ হ'ল। গাঁও অঞ্চলৰ প্ৰায়ভাগ মানুহেই কৃষিজীৱী। সেয়ে প্ৰায় প্ৰত্যেক ঘৰ মানুহৰেই গৰু-ম'হ থাকে। সেই গৰু-ম'হবোৰক দল বান্ধি গাঁৱৰ ডেকা সকলে মুক্ত পথাৰলৈ চৰাবলৈ লৈ যায়I পথাৰত গৰু-ম'হ চৰাই থাকোঁতে গৰখীয়াসকলৰ আমনি লগে। সেয়ে সময় কটাবলৈ গৰখীয়া সকলৰ মাজত এই গীতসমূহৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হয়। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই গৰখীয়াৰ ৰূপ ধৰি লগৰীয়াসকলৰ সৈতে গোপিনী‍সকলক জোকোৱা গীতবোৰকো নাঙেলী বোলা কথাষাৰো এইক্ষেত্ৰত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। শ্ৰীকৃষ্ণই নিজেই এই গীতবোৰ লগৰীয়াসকলক শিকাইছিল। নাঙেলী গীততেই এই পৰম্পৰাৰ উল্লেখ আছে। এই গীতবোৰত গৰখীয়া সকলে কোনো বাদ্যৰ সহায় নলয়। অৱশ্যে কেতিয়াবা বাঁহী ব্যৱহাৰ কৰে। উন্মুক্ত গৰুৰ বিচৰণভূমিত প্ৰায় নাৰী সংগতিবিহীন জীৱন যাপন কৰা গৰখীয়া সকলেই এই নাঙেলী গীতবোৰৰ ধাৰক আৰু বাহকৰূপে পৰিগণিত হ'ল। পথাৰত গৰু চৰাই থাকোঁতে আমনি লাগে বাবে গৰখীয়া সকল দুটা দলত ভাগ হৈ নাঙেলী গীতৰ মাজেৰে ইটোৱে আনটোক ঠাট্টা মস্কৰা কৰিবলৈ লয়। ইটো দলে সিটো দলক পৰাস্ত কৰিবলৈ পৰিয়ালৰ সদস্যকো সাঁঙুৰি গীত জোৰে । নাঙেলী গীত শ্ৰম লাঘৱৰ কাজিয়া। ইয়াত কোনেও কাকো শাৰীৰিকভাৱে আক্ৰমণ নকৰে। অৱশ্যে কাজিয়াই দ্ৰুত গতি লোৱা দেখিলে বৰ গৰখীয়াজনে সাংগীতিক অৰিয়া-অৰিত হস্তক্ষেপ কৰে। এনেদৰেই গৰখীয়া সকলে গীতৰ মাজেৰে ৰং-তামাচা কৰে আৰু আবেলি ঘৰমুৱা হয়। আন কিছুমান নাঙেলী গীতৰ মাজেৰে বিহু গীতৰ দৰেই গৰখীয়াসকলৰ প্ৰেম ভালপোৱাৰ ভাৱ প্ৰকাশ পায়।
নাঙেলী গীতৰ উদাহৰণ
নাঙেলী গীতৰ এক উদাহৰণ :
মহৰ শিং কেঁকোৰা মহৰ শিং বেকোঁৰা/মহৰ শিং ভাঙিল ঐ যুঁজত। অমুকা পৈয়েৰক জুকাই তই নলবি / মহৰ শিং সোমাই দিম মুখত।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
নীৰ্জল একাদশী
নীৰ্জল একাদশী হৈছে এক হিন্দু ধৰ্মীয় উৎসৱ। চান্দ্ৰ কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি জ্যেষ্ঠ(মে/জুন) মাহৰ একাদশীত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। এই একাদশীৰ নাম পানীৰ অন্য নাম নীৰ আৰু জলৰ পৰা অহা(নীৰ-জল)। এই একাদশীত পানী বিহীন ভাবে ব্ৰত পালন কৰা হয়। ২৪টা একাদশীৰ ভিতৰত এই একাদশীৰ বিশেষত্ব অধিক। ই এক ধৰ্মীয় উৎসৱ। এই একাদশী পালন কৰিলে অধিক ফল লাভ হয় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত আছে।
জনশ্ৰুতি
এই একাদশীক পাণ্ডৱ একাদশী, ভীম একাদশী, ভীমসেনী একাদশী আদি নামেৰেও জনা যায়। এই একাদশীৰ নাম মহাভাৰত মহাকাব্যৰ চৰিত্ৰ পঞ্চ পাণ্ডৱৰ দ্বিতীয়জন আৰু আটাইতকৈ শক্তিশালী পাণ্ডৱ ভীমৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ব্ৰহ্ম বৈবৰ্ত্ত পুৰাণত এই ব্ৰতৰ আঁৰত থকা কাহিনীটোত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি ভীম আছিল খাদ্যপ্ৰিয়, সঘনে ভোক লগত তেওঁৰ বাবে ২৪টা একাদশীৰ ব্ৰত ৰখাটো সম্ভৱ নাছিল। সেয়ে তেওঁ ঋষি ব্যাস আৰু তেওঁৰ পিতামহক ইয়াৰ উপায় বিচাৰিলে। ঋষি ব্যাসে ভীমক বছৰত এবাৰলৈ সম্পূৰ্ণ উপবাসে থাকি নীৰ্জল একাদশী ব্ৰত পালনৰ বাবে উপদেশ দিয়ে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই তেওঁ সম্পূৰ্ণ ২৪টা একাদশী ব্ৰতৰ ফল লাভ কৰিব বুলি কয়।
লাভালাভ
পালন কৰ্তাৰ ইয়াৰদ্বাৰা মোক্ষ প্ৰাপ্তি হয়। সাধাৰণতে মৃত্যু দূত যম দেৱতাই আত্মাটো লৈ যোৱাৰ পিছত আত্মাৰ স্থান নিৰ্ণয় কৰে। সেই অনুসৰি স্বৰ্গ বা নৰকত স্থান দিয়া হয়। যি ব্যক্তিয়ে এই ব্ৰত সঁচা অৰ্থত সম্পন্ন কৰে তেওঁৰ সকলো পাপ খণ্ডন হৈ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ বৈকুণ্ঠ গমন কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বুট
বুট (বৈজ্ঞানিক নাম :Cicer arietinum) হৈছে এবিধ মাহজাতীয় খাদ্যশস্য। ই হৈছে ফেবেচিয়া (Fabaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ফেবইডিয়া (Faboideae) উপ−পৰিয়ালৰ এবিধ একবাৰ্ষিক উদ্ভিদ। বুটৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰক ইংৰাজীত চিক পী (chickpea বা chick pea),  গ্ৰাম (gram)  বা বেংগল গ্ৰাম (Bengal gram), গাৰবেনজ' (garbanzo) বা গাৰবেনজ' বীন (garbanzo bean), বা ইজিপ্তিয়ান পী (Egyptian pea) আদি নামেৰে জনা যায়। ই প্ৰ'টিনেৰে সমৃদ্ধ। মধ্য প্ৰাচ্য, পশ্চিম এছিয়া আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
বুটৰ গছ ২০ − ৫০ চেমিৰ পৰা ১ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হ'ব পাৰে। বুটৰ কাণ্ডৰ দুয়োফালে পাখিযুক্ত পাত আছে। এটা বীজপত্ৰ দুইৰ পৰা তিনিটা মাহজাতীয় শস্য থাকে। ইহঁতৰ ফুলবোৰ বগা, বা কেতিয়াবা ৰঙা নীলা। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় বা উপ-ক্ৰান্তীয় জলবায়ু আৰু বছৰি ৪০০ মিমি বা অধিক বৰষুণ বুট গছৰ স্বাভাৱিক উৎপাদনৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয়।
বুটমাহৰ দুটা মুখ্য প্ৰকাৰ: ডাঙৰ পাতল তাম বৰণৰ কাবুলী আৰু বিভিন্ন ৰঙৰ দেশী বুট। বুটবোৰ পৰিপক্ব নহওতেই আহৰণ কৰিলে সেউজীয়া হয় আৰু পিছত তাম বৰণৰ, দাগযুক্ত, গাঢ় মুগাৰ পৰা ক'লা বৰণৰ হয়। বিশ্বৰ মুঠ বুট উৎপাদনৰ ৭৫% হৈছে সৰু দেশী প্ৰকাৰৰ আৰু বিশ্বৰ মুঠ উৎপাদনৰ ৭০% বুটৰ উৎপাদন হয় ভাৰতত।
গান্ধী তীৰ্থ
গান্ধী তীৰ্থ (গান্ধী ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেচন, Gandhi Research Foundation) হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ জলগাৱত মহাত্মা গান্ধীৰ ওপৰত এক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু সংগ্ৰাহালয়। গান্ধী ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা ইয়াৰ গঠন আৰু প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। ই অজন্তা গুহাৰ পৰা ৬০ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। এই প্ৰতিষ্ঠানটি ২০১২ চনৰ ২৫ মাৰ্চত স্থাপন কৰা হৈছিল।
২৫ মাৰ্চ ২০১২ চনত সেইসময়ৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা পাটিলে গান্ধী ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেচন (জিআৰএফ) উদ্বোধন কৰিছিল। ইয়াক ভবাৰাল জৈনে স্থাপন কৰিছিল।
শ শ বছৰলৈ ভালে থাকিবলৈ এক চিৰসেউজীয়া নিয়মৰ অধীনত এই গাঁথনিটো সুৰক্ষিত আৰু বৈজ্ঞানিকভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াত প্ৰেক্ষাগৃহ, এম্ফিথিয়েটাৰ, সভাকক্ষ / কোঠা আৰু অতিথি গৃহও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:সংগ্ৰহালয়
নিকটদৃষ্টি
নিকটদৃষ্টি চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ এনে এক ত্ৰুটি য'ত দৃষ্টি ৰেখাৰ সমান্তৰাল ভাৱে আঁতৰৰ কোনো উৎসৰ পৰা অহা পোহৰ চকুৰ পৰ্দা (ৰেটিনা)ৰ সলনি পৰ্দাৰ সন্মুখত আপাতিত হয়। তাৰ ফলত আঁতৰৰ উৎসটো স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা নাযায়। নিকটদৃষ্টিত আক্ৰান্ত লোকে সাধাৰণতে ওচৰৰ বস্তু স্পষ্টকৈ দেখা পায় ।
চকু চিকিৎসকসকলে চশমা বা কন্‌টেক্ট লেন্সৰ সহায়ত নিকটদৃষ্টি শুধৰায়। প্ৰতিসাৰক শল্য চিকিৎসাৰেও নিকটদৃষ্টি ঠিক কৰিব পাৰি কিন্তু ইয়াৰ কিছুমান কু-প্ৰভাৱ থাকিব পাৰে। শুধৰণি কৰা লেন্সৰ প্ৰতিসাৰক ক্ষমতা ঋণাত্মক (অৱতল লেন্স) যাতে ই মায়'পিক চকুৰ অতিমাত্ৰা ধনাত্মক ডায়'প্টাৰৰ মোকাবিলা কৰিব পাৰে। ঋণাত্মক ডায়'প্টাৰ নিকটদৃষ্টিৰ মাত্ৰা বুজাবলৈকো উল্লেখ কৰা হয় কাৰণ লেন্সৰ এই নিৰ্দিষ্ট ক্ষমতাইহে অৱস্থাটোৰ শুধৰণি কৰে। উচ্চ মাত্ৰাৰ নিকটদৃষ্টি বুলিলে -৬ ডায়'প্টাৰ বা তাতকৈ বেয়া অৱস্থাক বুজায়।
নিকটদৃষ্টিৰ প্ৰতিৰূপ অৱস্থাক "দূৰদৃষ্টি" বোলে।
লক্ষণসমূহ
নিকটদৃষ্টি বা মায়'পিয়াত আক্ৰান্তজনে খুব কাষৰ বস্তু ভালকৈ দেখিলেও দূৰৰ বস্তু ভালকৈ নেদেখে। এনে চকুৰ নিকটবিন্দু ২৫ ছে:মি:তকৈও কম হব পাৰে।
কাৰণ
এই বিকাৰৰ পৰম্পৰাগতভাৱে মানি লোৱা কিছুমান কাৰণ: (ক) চকুৰ লেন্সৰ অত্যধিক বক্ৰতা (খ) অক্ষিগোলকৰ দীঘল অৱস্থা।
প্ৰতিকাৰ
thumb|right|সহায়ক লেন্স ব্যৱহাৰ কৰি নিকটদৃষ্টি ত্ৰুটি দূৰীকৰণ উপযুক্ত ক্ষমতাৰ অৱতল লেন্সৰ ব্যৱহাৰ কৰি এই বিকাৰ প্ৰতিকাৰ কৰিব পাৰি ৷ thumb|right|প্ৰতিকাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা অৱতল চশমা
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
ৱানচোৱা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:তিৱা জনগোষ্ঠী
জেটুলি পকা
জেটুলি পকা (বৈজ্ঞানিক নাম: Rubus moluccanus; ইংৰাজী: Molucca bramble বা broad-leaf bramble ) এজোপা বনৰীয়া জোপোহা উদ্ভিদ৷
বিস্তৃতি
জেটুলি পকা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কুইনছলেণ্ডৰ পৰা ভিক্টোৰিয়ালৈ আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ-পূবত অসম, মেঘালয়, নাগালেণ্ড আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ থলুৱা উদ্ভিদ৷
বিৱৰণ
জেটুলি পকাৰ গছজোপাই গুৰিৰ পৰা প্ৰসাৰতা লাভ কৰি জোপোহা আকৃতি লয়৷ ইয়াৰ গা-গছ আৰু ঠাল-ঠেঙুলিবোৰৰ উপৰিভাগ ছাই বৰণীয়া হয়৷ গাঠিয়ে গাঠিয়ে হাকুটিৰ দৰে কাঁইট ওলায়৷
ইয়াৰ পাতবোৰ ২-১৫ ছেমি দীঘল আৰু ৩-১০ ছেমি বহল হয়৷ জেটুলি পকাৰ ফুলৰ বৰণ গুলপীয়া আৰু ফুলবোৰ থোাপাথোপে ওলায়৷ ফুলবোৰ পুৰঠ হ’লে মিঠা সোৱাদৰ ফল উৎপন্ন হয়৷
ব্যৱহাৰ
জেটুলি পকাৰ ফল মানুহে খায়৷ লগতে ফলৰ পৰা জাম আৰু চচ আদিও তৈয়াৰ কৰা হয়৷ তাৰোপৰি ফলত পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণে ভিটামিন চি থকা বাবে জেটুলি পকাৰ পৰম্পৰাগত ঔষধ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
গান্ধী টুপী
গান্ধী টুপী (गांधी टोपी) হৈছে এক বগা ৰঙৰ টুপী বা চাইডকেপ। ইয়াৰ সন্মুখ আৰু পিছ অংশ ঠেক আৰু মাজ অংশ অলপ বহল। গান্ধী টুপী খাদীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত প্ৰথমে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ জনপ্ৰিয় কৰা ভাৰতীয় নেতা মহাত্মা গান্ধীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামাকৰণ কৰা হৈছে। আৰম্ভণিতে গান্ধী টুপী সাধাৰণতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী সকলে পৰিধান কৰিছিল। পিছলৈ স্বাধীন ভাৰতত ইয়াক পিন্ধিবলৈ ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মীসকলৰ বাবে এক প্ৰতীক ঐতিহ্যহৈ পৰিণত হৈছিল।
উৎপত্তি
১৯১৮-১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে গান্ধী টুপী ব্যৱহাৰলৈ আহিছিল। সেইসময়ত ই ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ মানক পৰিধান আছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে ইয়াক জনপ্ৰিয়কৰণ বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯২১ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গান্ধী টুপী পৰিধানত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে নিজে কেৱল ১৯২০-২১ চনত এবছৰ বা দুবছৰৰ বাবেহে পিন্ধিছিল। গান্ধীৰ নিজ হাতে যঁতৰত সূতা কাটি প্ৰস্তুত কৰা খাদীৰ পাৰম্পৰিক ভাৰতীয় পৰিধানসমূহ প্ৰতীক হিচাপে তেওঁৰ সাংস্কৃতিক গৌৰৱৰ বাৰ্তা বহন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে ইউৰোপত উৎপাদিত বিদেশী দ্ৰৱ্যৰ বৰ্জন আৰু স্বদেশী বস্তুৰ ব্যৱহাৰ, গ্ৰামাঞ্চলৰ জনসাধাৰণৰ আত্মনিৰ্ভৰশীলতা আৰু একতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও খাদীকাপোৰ ব্যৱহৃত হৈছিল। গান্ধী টুপী গান্ধীজীৰ অনুগামীসকল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য সকলে পৰিধান কৰিবলৈ লৈছিল। পিছলৈ কোনো ব্যক্তিয়ে গান্ধী টুপী পৰিধান কৰিলে স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ লগত জড়িত বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ "নিগ্ৰো" হিচাপে শ্ৰেণীবিভাগ কৰা কাৰাবন্দী সকলে ১৯০৭ চনৰ ১৯১৪ খনলৈ জেলত থকা কালছোৱাত গান্ধী টুপীৰ দৰে এবিধ টুপী পিন্ধিছিল। গান্ধীজীৰ অন্তৰংগ বন্ধু হেনৰী পুলাকে কৈছে যে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জেলত "নিগ্ৰো" হিচাপে গান্ধীজী থাকিবলগীয়া হোৱাত তেৱোঁ সেই টুপী পন্ধিবলগীয়া হৈছিল। পিছলৈ এই টুপীৰ পৰায়ে গান্ধী টুপীৰ উৎপত্তি হৈছিল।
গান্ধীজীয়ে তেওঁ কাকা কালেলকাৰক লিখা এখন চিঠিত তেওঁৰ গান্ধী টুপী কাশ্মিৰী টুপীৰ আৰ্হিৰ বুলি উল্লেখ কৰিছে।
স্বাধীনোত্তৰ কাল
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত প্ৰথম প্ৰজন্মৰ বেছিভাগ ৰাজনৈতিক নেতা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। ১৯৪৮ চনত গান্ধীজীৰ হত্যাৰ পিছত গান্ধী টুপীয়ে এক আৱেগিক গুৰুত্ব লাভ কৰে। সেইসময়ত ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰু, আৰু তাৰ পিছত লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী আৰু মোৰাৰজী দেশাইয়ে গান্ধী টুপী পৰিধান কৰিছিল। বেছিভাগ সাংসদ সকলে খাদী কাপোৰ আৰু গান্ধী টুপী পিন্ধিবলৈ লৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস আৰু গণতন্ত্ৰ দিৱসত বহু সংখ্যক মানুহে এই টুপী পৰিধান কৰি আহিছে।
জৱাহৰলাল নেহৰুয়ে সদায় মহাত্মা গান্ধীলৈ শ্ৰদ্ধা জনাই গান্ধী টুপী পৰিধান কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত গান্ধী টুপী নিপিন্ধা নেহৰুৰ প্ৰতিকৃতি সম্বলিত মুদ্ৰাৰ বাবে চৰকাৰ সমালোচিত হৈছিল। পিছলৈ ১৯৮৯ চনত নেহৰুৰ জন্ম শতাব্দী উপলক্ষে প্ৰকাশিত মুদ্ৰাত গান্ধী পৰিহিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ প্ৰতিকৃতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
পিছলৈ ক্ৰমে গান্ধী টুপীয়ে ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব হেৰুৱাই পেলাইছিল। কিন্তু কংগ্ৰেছ দলৰ কৰ্মকৰ্তা সকলে বৰ্তমানেও এই টুপী পিন্ধি পৰম্পৰা ধৰি ৰাখিব চেষ্টা চলাইছে। পাশ্চাত্য সাজ-পাৰৰ গ্ৰহণযোগ্যতা বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে খাদী কাপোৰেও ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব হেৰুৱাইছে।
গান্ধী টুপী মহাৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ পুৰুষে মূৰত পিন্ধা অন্যতম মুখ সাজ। দৈনন্দিন কাম-কাজত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুৰুষে গান্ধী টুপী পৰিধান কৰে।
১৯৬৩ চনত মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰৰ বিখ্যাত ভাষণ "আই হেভ এ ড্ৰিম"ৰ সময়ত তেওঁৰ পিছফালে বহুতো মানুহক গান্ধী টুপী পিন্ধা দেখা গৈছিল।
পুনৰুত্থান
২০১১ চনত বিখ্যাত গান্ধীবাদী নেতা আন্না হাজাৰেৰ দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলনৰ জৰিয়তে গান্ধী টুপীয়ে পুনৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। এই আন্দোলনৰ অভিকেন্দ্ৰ আছিল দিল্লী। ২০১১ চনৰ আগষ্ট মাহত বহু দূৰ-দূৰণিৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ মানুহ গান্ধী টুপী পৰিধান কৰি দিল্লীৰ ৰামলীলা ময়দানত আন্না হাজাৰেৰ অমৰণ অনশনৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাই গোট খাইছিল। নিমিষতে এই আন্দোলন গোটেই ভাৰততে বিয়পি পৰে।
২০১৪ চনৰ নিৰ্বাচনত আম আদমী পাৰ্টিৰ কৰ্মকৰ্তা সকলে 'আম আদমী পাৰ্টি' লিখিত গান্ধী টুপী পৰিধান কৰিছিল। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সমৰ্থক সকলে একেই গেৰুৱা ৰঙৰ টুপী পিন্ধিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
২০২৩ চাফ চেম্পিয়নশ্বিপ
২০২৩ চাফ চেম্পিয়নশ্বিপ হৈছে দক্ষিণ এছিয়ান ফুটবল ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা আয়োজিত আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতা চাফ চেম্পিয়নশ্বিপৰ ১৪তম সংস্কৰণ টুৰ্ণামেণ্ট, য'ত দক্ষিণ এছিয়াৰ ফুটবল সংস্থা চাফ পৰা ছয় আৰু দুজন আমন্ত্ৰণপ্ৰাপ্ত অতিথি ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দল (পুৰুষ)য়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আছে। প্ৰতিযোগিতাখন ২১ জুনৰ পৰা ৪ জুলাই, ২০২৩ লৈ ভাৰতত অনুষ্ঠিত হয়।
বিৰোধ
১৭ অক্টোবৰ, ২০২১ত মালদ্বীপত অনুষ্ঠিত চাফ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ বৈঠকত শ্ৰীলংকাই প্ৰথমে প্ৰতিযোগিতাখনৰ আয়োজক হ'বলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল। ফিফাই ২১ জানুৱাৰী, ২০২৩ত শ্ৰীলংকা স্থগিত ৰাখিছিল, যাৰ বাবে তেওঁলোকে আয়োজক বা অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে। পিছত, চাফেৰ সাধাৰণ সম্পাদক অন্নৱুল হাক হেলালে আনুষ্ঠানিকভাৱে সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰে যে কেৱল নেপালেহে ২০২৩ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীলৈকে আয়োজক হ'বৰ বাবে আবেদন কৰিছে। অৱশ্যে, ২০২৩ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত বাৰাহ্ৰেইনৰ মানামা চহৰত অনুষ্ঠিত ৩৩তম এফচি কংগ্ৰেছত চাফ সদস্যসকলৰ বৈঠকৰ পিছতহে আয়োজক ঘোষণা কৰা হৈছিল। ২০২৩ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত চতুৰ্দশ সংস্কৰণৰ চেম্পিয়নশ্বিপৰ আয়োজক হিচাপে ভাৰতৰ নাম ঘোষণা কৰা হয়। অৱশ্যে,সেই বছৰৰ ১০ মাৰ্চতহে এআইএফএফ-এ কেন্দ্ৰীয় স্থান ঘোষণা কৰিব।
১৯ মাৰ্চ ২০২৩ তাৰিখে, এ.আই.এফ.এফ.-এ চাফ চেম্পিয়নশ্বিপ ২০২৩-ৰ বাবে বেংগালুৰুক আয়োজক চহৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে।
অংশগ্ৰহণকাৰী ৰাষ্ট্ৰসমূহ
ফুটবল শ্ৰীলংকা ফিফাৰ দ্বাৰা ২১ জানুৱাৰী ২০২৩ তাৰিখে অনুমোদিত হৈছিল, সেয়েহে তেওঁলোক প্ৰতিযোগিতাখনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অযোগ্য। চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে দলৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা আৰু অনুষ্ঠানটো অধিক প্ৰতিযোগিতামূলক কৰাৰ লক্ষ্যৰে কুৱেইট আৰু লেবাননক অতিথি দল হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছে।
ড্ৰ
প্ৰতিযোগিতাখনৰ ড্ৰ অনুষ্ঠান ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত ১৭ মে ২০২৩ তাৰিখে ভাৰতীয় সময় অনুসৰি ১২:৩০ বজাত অনুষ্ঠিত হ'ব।
স্থান
সকলোবোৰ খেল বেংগালুৰুত শ্ৰী কান্তিৰাভা ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হ'ব।
গ্ৰুপ পৰ্যায়
চাফ চেম্পিয়নশ্বিপৰ নিৰ্দিষ্ট ফৰ্মেট আৰু সময়সূচী এতিয়াও অনুমোদিত হোৱা নাই। অৱশ্যে, বৰ্তমান চাফ চেম্পিয়নশ্বিপৰ প্ৰস্তাৱিত ফৰ্মেট হৈছে ২০১৮ চনৰ সংস্কৰণৰ দৰে দল-ন'কউট ফৰ্মেটৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা।
টাইব্ৰেকাৰ
কোনো এটা গ্ৰুপৰ দলসমূহৰ ৰেংকিং তলত দিয়াধৰণে বিচাৰ কৰা হৈছিল।
যদি দুটা দল সমান পৰ্য্যায়ত থাকে তেন্তে তলৰ উপায়সমূহ লোৱা হৈছিল সুশৃঙ্খল ভাবে খেলাৰ বাবে পইণ্ট
ময়ূৰ বৰা
ময়ূৰ বৰা (Mayur Bora; জন্ম: ১৯৭০) এজন অসমীয়া লেখক, চিন্তাবিদ আৰু সমালোচক। একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেওঁ যুৱসমাজত ইতিবাচক বাৰ্তা প্ৰেৰণকাৰী সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে ২০১৬ চনত কৰ্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা বঁটা ২০১৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ ভৰত চন্দ্ৰ বৰুৱা স্মাৰক বঁটা ২০১৮ চনত মইদুল ইছলাম বৰা সাহিত্য বঁটা আৰু ২০২২ চনত জননেতা ভীমবৰ দেউৰী বঁটা লাভ কৰিছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
ময়ূৰ বৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭০ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে নগাঁও জিলাত। পিতৃৰ নাম ভাৰত চন্দ্ৰ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম বনলতা বৰা। তেওঁৰ ককাক সনতৰাম বৰা শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ প্ৰথমজন সম্পাদক আছিল। আইতাকৰ নাম কিৰণবালা বৰা।
গুৱাহাটীত ডাঙৰ দীঘল হোৱা ময়ূৰ বৰাই প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে গুৱাহাটীৰ চানমাৰিৰ চেক্ৰেট হাৰ্ট নামৰ স্কুলৰ পৰা। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সেই স্কুল এৰি ব্যক্তিগত কাৰণত নিজৰাপাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰেহি। তাৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰে। ১৯৮৭ চনত কটন কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ কৰে। তাৰ পাছত কটন কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৮৯ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক সাং কৰাৰ পিছত তেওঁ তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত বুৰঞ্জী বিষয়ক সন্মানীয় বিষয় হিচাপে লৈ ১৯৯৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ডিগ্ৰীত দৰ্শন তেওঁৰ পাছক'ৰ্ছ আছিল।
কৰ্মজীৱন
ট্ৰান্সমিছন একজেকিউটিভ পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰতে তেওঁ প্ৰথম হৈ আকাশবাণী হাফলঙত চাকৰি পাইও যোগদান কৰা নাছিল। তেওঁ ১৯৯৬ চনত সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ লক্ষ্ণৌস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি আৰু গ্ৰামীণ বিকাশ বেংকৰ কাৰ্যালয়ত সহকাৰী প্ৰবন্ধক (Assistant Manager) হিচাপে চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে। তাত কেইমাহমান চাকৰি কৰাৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কাৰ্যালয়লৈ আহে আৰু ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈকে সহকাৰী প্ৰবন্ধক হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ চণ্ডীগড় আৰু ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে যোৰহাটত তেওঁ কৰ্মজীৱন অতিবাহিত কৰে। ২০১৫ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈকে নাবাৰ্ডৰ পৰা ডেপুটেচন হিচাপে তেওঁ গুৱাহাটীৰ খানাপাৰাত থকা ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অব বেংক মেনেজমেণ্ট (আই আই বি এম) ত চাৰি বছৰ ফেকাল্টি মেম্বাৰ হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়। ২০১৯ চনত তেওঁ পুনেত অৱস্থিত মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰিজনেল অফিচৰ উপ-মহাপ্ৰবন্ধক (Deputy General Manager) পদত কৰ্মৰত হয় আৰু ২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহত স্বেচ্ছামূলক অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
সাহিত্যিক-সামাজিক জীৱন
কটন কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে ময়ূৰ বৰাই দ্যা ছেণ্টিনেল কাকতত প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। অৱশ্যে ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই তেওঁৰ প্ৰথম লেখা প্ৰকাশ হয় ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা সম্পাদিত সঁফুৰা আলোচনীত। তাত ময়ূৰ বৰাই অসমৰ পণ্ডিত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে লেখা এটা লিখিছিল। ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা তেওঁ অসম বাণী আৰু প্ৰহৰীত লিখিছিল। কটন কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁ ইংৰাজীত প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ পশ্চিমীয়া সংস্কৃতি, জাতিবাদৰ ওপৰত হোৱা বিতৰ্কত আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেওঁ ডিডি নেচনেলত 'লোহিত কিনাৰে' শীৰ্ষক এখন টিভি ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰোঁতে ভূপেন হাজৰিকাৰ অযৌক্তিক সমালোচনাৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা। আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। । বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৮খন গ্ৰন্থৰ লেখক। ১৬খন অসমীয়া গ্ৰন্থৰ লগতে তেওঁ দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলন অনুবাদ কৰিছে। দিলীপ বৰাৰ চুটিগল্পৰাজি 'All Those Yearings' নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে।
অসমীয়াত লিখা-মেলা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা ময়ূৰ বৰাক দেউতাকে ইংৰাজী ভাষা শিক্ষাতো গুৰুত্ব দিছিল। সেয়ে অসমীয়াৰ সমান্তৰালকৈ ইংৰাজীতো ময়ূৰ বৰাৰ দক্ষতা পৰিলক্ষিত হয়। তেওঁ প্ৰথম দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন কাকত নিয়মীয়াকৈ লিখিছিল। সাহিত্য ৰচনাৰ লগতে তেওঁ বহু ৰাজহুৱা বক্তৃতাও প্ৰদান কৰিছে। তেখেতে অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়সমূহৰ লগতে বহিঃৰাজ্যৰো বিভিন্ন অনুষ্ঠানত বক্তৃতা দিবলৈ আমন্ত্ৰিত হোৱাৰ লগতে অসমত বহুকেইটা স্মাৰক বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। তাৰে কেইটামান স্মাৰক বক্তৃতা হৈছে, ২০১৭ চনৰ ৬ আগষ্টত গুৱাহাটীৰ তীৰ্থনাথ শৰ্মা ভৱনত 'পুষ্পলতা দাস স্মাৰক বক্তৃতা' (বিষয়- জাতিৰ গৌৰৱ বৃদ্ধিত অসমীয়া নাৰীৰ ভূমিকা), ২০১৭ চনৰ ২৩ আগষ্টত তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃতি অধ্যয়ন বিভাগে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ৪৪৮ তম মৃত্যুতিথিত আয়োজন কৰা 'বিশেষ বক্তৃতা' (বিষয়: শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ), ২০১৮ চনৰ ২ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ তীৰ্থনাথ শৰ্মা ভৱনত 'অসম কেশৰী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী স্মাৰক বক্তৃতা' (বিষয়-অম্বিকাগিৰীৰ স্বাভিমান আৰু সাম্প্ৰতিক অসমীয়া সমাজ), ২০১৮ চনৰ ২৪ মে'ত গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ প্ৰেক্ষাগৃহত 'পদ্মলোচন ভূঞা স্মাৰক বক্তৃতা' (বিষয়-অসমীয়া জাতিৰ উত্তৰণ-সমস্যা আৰু সম্ভাৱনীয়তা), ২০১৮ চনৰ ১৯ নবেম্বৰত তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত 'ড॰ মাধৱ চন্দ্ৰ বৰা স্মাৰক বক্তৃতা' (বিষয়-পৰিৱৰ্তনশীল বিশ্বত পৰিৱৰ্তনশীল মানসিকতা), ২০১৯ চনৰ ১০ নবেম্বৰত গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নীলমণি ফুকন প্ৰেক্ষাগৃহত'যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূঞা স্মাৰক বক্তৃতা' (বিষয়-যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ অসম) ইত্যাদি।
পিতৃ-মাতৃয়ে ময়ূৰ বৰাক সৰুৰ পৰাই সমাজত কঠিন প্ৰশ্ন কৰিবলৈ শিকাইছিল। এই অভ্যাসে সাহিত্য চৰ্চাত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছিল বুলি ময়ূৰ বৰাই কয়। তেখেতৰ ভাষাত, "পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰভাৱে মোক পঢ়িবলৈ, কৌতূহলী হ'বলৈ আৰু প্ৰশ্ন সুধিবলৈ আগ্ৰহী কৰি তুলিছিল। দেউতাই মোক সদায়ে কৈছিল মানৱ সভ্যতাৰ ভেটি সদায় শক্তিশালী অনুসন্ধানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। (Parental influence played a great role in making me pick up interest in reading, in being curious and in always asking questions. My father always used to say that the edifice of human civilisation always rests on a sense of robust inquiry.)"
ময়ূৰ বৰা দূৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন আলোচনা-তৰ্ক আদিত আমন্ত্ৰিত হয় আৰু তেওঁ সিবিলাকত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।
২০২১ চনৰ ৪ জুলাইত কানাডাত উত্তৰ আমেৰিকাৰ অসম এছ'চিয়েশ্বনৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশন উপলক্ষে অনুষ্ঠিত হোৱা সঁতাৰ সভাত ময়ূৰ বৰাই ইতিহাসলভ্য শিক্ষা আৰু অসমীয়া জাতিৰ ভৱিষ্যৎ শীৰ্ষক এলানি বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। এই বক্তৃতাত ময়ূৰ বৰাই কৈছিল,"প্ৰবাসীসকল এটা নিঃসংগ দ্বীপ নহয়, তেওঁলোক একো একোটা তৰা বা নক্ষত্ৰ।" লগতে তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল যে অসমীয়া অভিভাৱকে যেতিয়া নিজৰ সন্তানে অসমীয়া নাজানে বুলি কয়-তেতিয়া তেওঁলোকক সন্মান সহকাৰে সোঁৱৰাই দিবৰ মন যায় এলিজা ব্ৰাউনৰ কথা, যি সাত সাগৰ তেৰ নদীৰ সিপাৰৰ পৰা আহি অসমীয়া শিকি, অৰুণোদয় আলোচনীৰ নামটোও দিছিল।"
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৯ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ময়ূৰ বৰাৰ ৰঞ্জিতা বৰাৰ সৈতে বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ দুজন সন্তান আছে। এজন ল'ৰা আৰু এগৰাকী ছোৱালী। ল'ৰাটোৰ নাম দেৱাস্মিত বৰা আৰু ছোৱালীজনীৰ নাম প্ৰাচীতা বৰা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া চিন্তাবিদ
দুৰ্গা
আই গোসাঁনী দুৰ্গা (সংস্কৃত: दुर्गा,) হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী উপাস্য দেৱী। তেওঁৰ অন্যান্য নামসমূহ হ'ল চণ্ডিকা, যোগমায়া, অম্বিকা, বৈষ্ণবী, মহিষাসুৰসংহাৰিণী নাৰায়নী, মহামায়া, কাত্যায়নী ইত্যাদি। পুৰাণৰ মতে দুৰ্গা শব্দৰ অৰ্থ হ'ল যি দূৰ্গ সম দুৰ্যোগ নাশ কৰিব পাৰে বা যাক পৰাস্ত কৰাটো অসম্ভব। দুৰ্গা দেৱী শাক্ত ধৰ্মত সৰ্বোচ্চ আৰাধ্য দেৱী, বৈষ্ণৱ ধৰ্মত তেওঁক ভগৱান বিষ্ণুৰ অনন্ত মায়া হিচাপে আখ্যা দিয়ে; শৈৱ ধৰ্মত দুৰ্গাক শিৱৰ অৰ্ধাংগিনী পাৰ্বতী হিচাপে অৰ্চনা কৰা হয়। ঋগ্ বেদত দুৰ্গাদেৱীৰ বৰ্ণনা নাই যদিও ঋগ্বোক্ত দেৱীসুক্তক দুৰ্গাদেৱীৰ সুক্ত হিচাপেই মান্যতা দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও কেণুপনিষদত বৰ্ণিত হৈমাৱতীকো দুৰ্গা হিচাপেই আখ্যা দিয়া হৈছে; ভাগৱতত শ্ৰীকৃষ্ণৰ যোগমায়াকেই দুৰ্গা আখ্যা দিয়া হৈছে যি হৰি সহায়িনী তথা হৰি ভক্তি প্ৰদায়িনী। এই সমূহৰ উপৰিও দুৰ্গা দেৱীৰ বৰ্ণনা মহাভাৰতৰ বিৰাট পৰ্ব আৰু ওঠৰখন পুৰাণত পোৱা যায়। দুৰ্গা দেৱীৰ ভিন্ন ভিন্ন অৱতাৰ সমূহ হ'ল কালিকা, নন্দা, ভ্ৰামৰী, সাকম্ভৰী, ৰক্তদণ্ডিকা, সতী, পাৰ্বতী, কৌশিকী ইত্যাদি। তেওঁৰ উপাসনাৰ অৰ্থে পালন কৰা দুৰ্গা পূজা পূব ভাৰতৰ এক অন্যতম ডাঙৰ ধৰ্মীয় উৎসৱ।
দুৰ্গা পূজা
দুৰ্গা পূজা হৈছে শক্তিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দুৰ্গা দেৱীৰ উপাসনাৰ উৎসৱ। এই উৎসৱক নৱৰাত্ৰী বুলিও জনা যায়; পশ্চিম বংগ, অসম, বিহাৰ, উৰিষ্যাত, ঝাৰখাণ্ডত দুৰ্গা পূজা বহুলভাৱে উদযাপন কৰা হয়; উত্তৰ ভাৰতত নৱৰাত্ৰী হিচাপে পালন কৰা হয়। দুৰ্গা পূজা শৰৎ (আহিনত) আৰু বসন্ত (চ'ত) ৰ শুক্লাপক্ষত অনুষ্ঠিত হয়। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ একাধিক ৰাষ্ট্ৰই দুৰ্গা পূজা পালন কৰে আৰু বাংলাদেশৰ সংখ্যালঘু হিন্দুসকলেও দুৰ্গা পূজা পালন কৰে। সাধাৰণতে আহিনৰ শুক্ল পক্ষৰ ষষ্ঠ তম দিন তথা ষষ্ঠীৰ পৰা আৰম্ভ হৈ দশমী পৰ্যন্ত থাকে এই দুৰ্গোৎসৱ। এই পাঁচ দিন যথাক্ৰমে দুৰ্গা ষষ্ঠী, মহাসপ্তমী, মহাষ্টমী, মহানৱমী আৰু বিজয়া দশমী নামে জনাজাত। এই পক্ষটোক দেৱীপক্ষ নামেৰেও জনা যায়। পূৰ্বৱৰ্তী অমাবস্যাৰ দিনা এই দেৱীপক্ষৰ সূচনা হয় আৰু ইয়াক মহালয়া বুলিও জনা হয়। আৰু পুৰ্ণিমাৰ দিনা লক্ষ্মী পূজাৰ দিন হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:লক্ষ্মী
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন (কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষালৈ ‘ভাৰত এৰাঁ আন্দোলন’ হিচাপে অনূদিত), যাক আগষ্ট আন্দোলন বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতত ব্ৰিটিছ-শাসন সমাপ্ত কৰাৰ দাবীত ১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা অল-ইণ্ডিয়া কংগ্ৰেছ সমিতিৰ বোম্বাই অধিবেশনত আৰম্ভ কৰা এক আন্দোলন আছিল।
ব্ৰিট্ৰিছ-যুদ্ধৰ বাবে ভাৰতীয় সমৰ্থন আদায় কৰাত ক্ৰিপ্স মিছনৰ বিফলতাৰ পিছত, মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত মুম্বাইৰ গোৱানিয়া টেংক মৈদানত প্ৰদান কৰা তেওঁৰ ভাৰত ত্যাগ ভাষণত “কৰিম কিম্বা মৰিম”ৰ বাবে আহ্লাদ কৰে। গান্ধীয়ে কোৱা ভাৰতৰ পৰা "ব্ৰিটিছৰ শাসন প্ৰত্যাহাৰ"ৰ দাবীত কংগ্ৰেছ সমিতিয়ে এক গণ-প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰে। যুদ্ধ চলি থকা সত্ত্বেও ব্ৰিট্ৰিছে এই প্ৰতিবাদ ৰোধ কৰিবলৈ সাজু হৈছিল। গান্ধীৰ ভাষণৰ এক ঘণ্টাৰ ভিতৰত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰায় সমগ্ৰ নেতৃত্বক কোনো প্ৰমাণ অবিহনে কাৰাৰুদ্ধ কৰা হৈছিল। প্ৰতিবাদকাৰীৰ বেছিভাগেই কাৰাগাৰত আৰু জনসাধাৰণৰ সংস্পৰ্শৰ বাহিৰত আছিল। ব্ৰিটিছসকললৈ ভাইচৰয় কাউঞ্চিল (য’ত সংখ্যাগৰিষ্ঠ ভাৰতীয় আছিল), অল ইণ্ডিয়া মুছলিম লীগ, দ্য প্ৰীঞ্চলী ষ্টে’ট, ইণ্ডিয়ান ইম্পেৰিয়েল পুলিচ, ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনা, হিন্দু মহাসভা আৰু ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ সমৰ্থন আছিল। যুদ্ধকালীন ব্যয়ৰ পৰা লাভ অৰ্জন কৰা বহু ভাৰতীয় ব্যৱসায়ীয়ে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনক সমৰ্থন কৰা নাছিল। বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে অক্ষ-শক্তিক (Axis Powers) সমৰ্থন কৰা সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দিছিল। একমাত্ৰ বাহিৰৰ সমৰ্থন আমেৰিকাৰ পৰা আহিছিল, যিহেতু ৰাষ্ট্ৰপতি ফ্ৰেংক্লিন ডি. ৰুজভেল্টে প্ৰধানমন্ত্ৰী ওৱিনষ্টন চাৰ্চিলক কিছুমান ভাৰতীয় দাবী পূৰণ কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল। ভাৰত ত্যাগ অভিযান কাৰ্যকৰীভাৱে ধ্বংশ কৰি পেলোৱা হৈছিল। ব্ৰিটিছে তৎক্ষণাৎ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি কৈছিল যে যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছতহে এয়া সম্ভৱ হ’ব পাৰে।
দেশজুৰি ক্ষুদ্ৰ পৰিসৰৰ হিংসা আৰম্ভ হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছে ১৯৪৫ চনলৈকে প্ৰায় দহ সহস্ৰাধিক নেতাক আটক কৰি কাৰাৰুদ্ধ কৰে। তাৎক্ষনিক উদ্দেশ্যৰ ক্ষেত্ৰত, ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন ব্ৰিট্ৰিছৰ প্ৰবল দমন-নীতি, দুৰ্বল সমন্বয় আৰু এক স্পষ্ট কাৰ্য্যপন্থাৰ অভাৱৰ বাবে বিফল হৈছিল। অৱশ্যে, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ ব্যয়ৰ ফলত ভাৰতত দীৰ্ঘদিন ধৰি শাসন কৰাটো সম্ভৱ নহ’ব আৰু যুদ্ধোত্তৰ কালত কেনেদৰে ভালদৰে আৰু শান্তভাৱে প্ৰস্থান কৰিব পাৰি তাৰ চিন্তা কৰা উচিত বুলি ব্ৰিট্ৰিছ চৰকাৰে উপলব্ধি কৰিছিল।
১৯৯২ চনত, ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সোণালী জয়ন্তী উপলক্ষে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে এক টকাৰ স্মাৰক মুদ্ৰা জাৰী কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
লীল বাহাদুৰ চেত্ৰী
লীল বাহাদুৰ চেত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। অসমৰ গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীল বাহাদুৰ চেত্ৰীয়ে নেপালী ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰে। তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাওৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন উপন্যাস বাচীন নেপালৰ ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০১৬ চনত তেওঁৰ নেপালী ভাষা আৰু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নেপালৰ জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত ছয় বছৰকাল নেপালী ভাষাৰ অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ মুৰব্বী পদত থাকি চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
লীল বাহাদুৰ চেত্ৰীয়ে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হল:
ব্যক্তিগত জীৱন
লীল বাহাদুৰ চেত্ৰী দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ধনমায়া চেত্ৰী আৰু লাৱণ্য চেত্ৰী তেওঁৰ পত্নী। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা কৃষ্ণা চেত্ৰী আৰু দুজন পুত্ৰ পংকজ আৰু পল্লৱ চেত্ৰী। বৰ্তমান তেওঁলোক গুৱাহাটীৰ উলুবাৰী অঞ্চলৰ বি বৰুৱা পথৰ মৰখালিত বসবাস কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
লায়েট ন-চুঙী গাঁও
লায়েট ন-চুঙী যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰ মহকুমাৰ এখন গাঁও। এই গাঁওখন বিৰিণশায়েক গাঁও পঞ্চায়ত আৰু আমগুৰি খৰিকটীয়া মৌজাৰ অন্তৰ্গত॥গাঁওখনৰ দাঁতি-কাষৰীয়া গাঁওকেইখন হ’ল- ফালেঙীচুক, বেপাৰীচুক, হাঁহখোৱা চুক,হাতীপৰা, মৰাণি চুক চেলাউৰীয়া, চেঙেলীচুক, দিহিঙ্গীয়া, অগ্নিগাঁও আৰু বিৰিণাশায়েক গাঁও।
নামৰ উৎপত্তি
লায়েট  নামটো আহিছে  লায়েক  শব্দৰ পৰা। পুৰণি কালত অঞ্চলটোত এখন বাচক-বনীয়া উৰ্ব্বৰ পথাৰ আছিল যাৰ নাম আছিলে 'লায়েক বছা পথাৰ'। পিছলৈ ইয়াৰে অপভ্ৰংশ ৰূপত নামটো হয় 'লায়েট বছা পথাৰ'। এই পথাৰৰ উপকণ্ঠত এখনি গাঁও আছিল যাৰ নাম আছিল লায়েট বছা গাঁও। কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে যেতিয়া কলেৰা মহামাৰী হৈছিল তেতিয়া গাঁওখনটো ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল; যিকেইঘৰ মানুহ সুস্থ আছিল তেওঁলোক এক ফাৰ্লং মান উজাই আহি নতুনকৈ গাঁও স্থাপন কৰিলে আৰু ন-চুং পাতিলে। গাঁৱৰ নাম সলাই তেতিয়া লায়েট ন-চুঙী গাঁও ৰখা হ'ল। thumb|লায়েট ন-চুঙ্গী চৰকাৰী নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়
যাতায়াত
গাঁওখনৰ মাজেদি দিহিঙ্গীয়া-বিৰিণাশায়েক পথটো গৈছে। এই পথটো এটা পকী পথ। এই পথটোৰ পৰা ওলোৱা উপপথবোৰে গাঁওখনক চুবুৰীয়া গাঁওকেইখনৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
অনুষ্ঠানসূহ
গাঁওখনৰ মূলপথটোৰ দাঁতিতে গাঁওখনৰ প্ৰাথমিক, আৰু অংগনবাড়ী বিদ্যালয়কেইখন আছে। গাঁওখনৰ যুৱ-সংঘৰ নাম হ’ল ‘জাগৰণ যুৱ সংঘ’। এই সংঘটোৱে ১৯৪৮ চনত জন্ম লাভ কৰিছিল লায়েট ন-চুঙী চৰকাৰী নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়ৰ চৌহদত। তেতিয়া ইয়াৰ নাম আছিল লায়েট ন-চুঙী যুৱক সংঘ । গাঁওখনৰ মইনা-পাৰিজাত সংগঠনটোৰ নামো "জাগৰণ"।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
চানা ঈৰশাদ মাট্টু
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চানা জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী। তেওঁ কাশ্মীৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কনভাৰজেণ্ট জাৰ্নেলিজিম বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। অল জাজিৰা, কাৰাভান আদিত চানাৰ আলোকচিত্ৰ প্ৰকাশ হয়। মেগনাম ফাউণ্ডেচনৰ ২০২১ বৰ্ষৰ ফটোগ্ৰাফী এণ্ড ছ'চিয়েল জাষ্টিচ্‌ ফেলোশ্বিপৰ বাবে অন্য ১১ জনৰ সৈতে চানাৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। চানাৰ সৰহসংখ্যক কামত কাশ্মীৰৰ নিৰীহ জনতাৰ ওপৰত ভাৰতীয় নিৰাপত্তা বাহিনীৰ অত্যাচাৰ আৰু অমানবীয়তাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ আলোকচিত্ৰসমূহত মানুহবোৰৰ শৰীৰৰ কেৱল তলৰ অৰ্ধাংশহে দেখা যায়। ২৪ বছৰীয়া চানা শ্ৰীনগৰৰ বাসিন্দা। এগৰাকী আলোকচিত্ৰ সাংবাদিক চানাৰ প্ৰিয় বিষয় কবিতা। তেওঁ ৰয়টাৰ্ছ (Reuters) নামৰ বিশ্ববিশ্ৰুত সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটিত কৰ্মৰত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
মহাযান
thumb|289x289px|মহাযানৰ মহত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ [[মৈত্ৰেয়ক দৰ্শোৱা এখন ছবি, নালন্দাৰ অষ্টসাহস্ৰিকা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰত।]] thumb|260x260px|[[জাপানৰ টকিঅ'ৰ শ্বিশ্বইনত পাঁচ তথাগতৰ মূৰ্তি। মহাযানৰ এটি সূকীয়া বিশ্বাস হ'ল যে বৰ্তমানে অনেক বুদ্ধই একে সময়তে ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰি আছে।]] মহাযান একাধিক বৌদ্ধ পৰম্পৰা, লেখ, দৰ্শন আৰু কাৰ্যৰ এক বহল গোটক বুজোৱা এক সংজ্ঞা। মহাযানৰ বিকাশ ভাৰতত হৈছিল, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ৰ পাছত। মহাযান আৰু থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মত অস্তিত্বত থকা দুই মুখ্য পৰম্পৰা। মহাযানে আগৰ বৌদ্ধ শিক্ষাৰ লগতে তলুনামূলকভাৱে নতুন লেখ, যেনে মহাযান সূত্ৰসমূহক মান্যতা প্ৰদান কৰে। এই নতুন লেখসমূহত বোধিসত্ত্ব মাৰ্গ আৰু প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা আদিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে। বজ্ৰযান বা মন্ত্ৰ পৰম্পৰা মহাযানৰেই উপ-পৰম্পৰা বুলিব পৰা যায়, য'ত সোণকালে বুদ্ধত্ব লাভ কৰিবলৈ তান্ত্ৰিক পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হয়।
বিশ্বাস
মহাযানে বোধিসত্ত্ব মাৰ্গকো বুজাব পাৰে, য'ত সম্পূৰ্ণৰূপে জাগ্ৰত বুদ্ধ (সম্যক সংবুদ্ধ) হোৱাৰ চেষ্টা কৰা হয়, সকলো সংবেদনশীল জীৱৰ ভালৰ বাবে। সেয়ে মহাযানক বোধিসত্ত্বযানো বোলা হয়। মহাযানত বোধিসত্ত্ব মাৰ্গেৰে বুদ্ধত্ব লাভ কৰাক সকলোৰে বাবে খোলা জ্ঞান কৰা হয়, আৰু অৰ্হতক অসম্পূৰ্ণ জ্ঞান কৰা হয়। থেৰবাদত নোপোৱা অনেক বুদ্ধই মহাযানত স্থান পায় (যেনে অমিতাভ আৰু বৈৰোচন)। মহাযান বৌদ্ধ দৰ্শনত কেইবাটাও অনন্য তত্ত্বও আগবঢ়োৱা হয়, যেনে মাধ্যমক শূণ্যতা, বিজ্ঞানবাদ তত্ত্ব আৰু বুদ্ধ-প্ৰকৃতি)।
প্ৰসাৰ
যদিও পূৰ্বতে ই এক সৰু আন্দোলন আছিল, সময়ৰ লগে লগে ই ভাৰতীয় বৌদ্ধ ধৰ্মত এক প্ৰভাৱশালী শক্তি হৈ পৰিল। সপ্তম আৰু দ্বাদশ শতিকাৰ নালন্দা আৰু বিক্ৰমশীলাৰ দৰে বৃহৎ শিক্ষাকেন্দ্ৰ মহাযানৰ সৈতে জড়িত। পাছলৈ মহাযান দক্ষিণ এছিয়া, মধ্য এছিয়া, পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিয়পি পৰিল। ই চীন, মংগোলিয়া, হংকং, কোৰিয়া, জাপান, চিংগাপুৰ, ভিয়েটনাম, নেপাল, মালয়েছিয়া, টাইৱান আৰু ভূটানত এতিয়াও প্ৰভাৱশালী।
বৰ্তমানে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় গোট। ২০১০ৰ এক সমীক্ষাৰ মতে ইয়াৰে ৫৩% পূব এছিয়াই মহাযানত বিশ্বাস ৰাখে, আৰু ৬%ই বজ্ৰযানত। তাৰ বিপৰীতে ৩৬%ই থেৰবাদত বিশ্বাস ৰাখে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:CS1 maint: Multiple names: authors list শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
ঐশ্বৰ্যা ৰায়
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৩ চনৰ ১ নবেম্বৰত কৰ্ণাটকৰ মাঙ্গালোৰত এটা তুলুভাষী পৰিয়ালত ঐশ্বৰ্যাৰ জন্ম হৈছিল।  তেওঁৰ দেউতাক আছিল কৃষ্ণৰাজ, যাৰ ২০১৭ৰ ১৮ মাৰ্চত মৃত্যু হৈছিল। দেউতাক সেনাবাহিনীৰ এজন জীৱবিদ আছিল। মাক বৃন্দা এগৰাকী গৃহিণী। তেওঁৰ ককায়েক এজন নৌবাহিনীৰ অভিযন্তা। পৰিয়ালটো মাঙ্গালোৰৰ পৰা মুম্বাইলৈ গুছি আহিছিল আৰু তাতে আৰ্য বিদ্যা মন্দিৰত তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰিছিল। ৰায়ে জয় হিন্দ কলেজত এবছৰ ই্ণ্টাৰমিডিয়েট কৰিছিল তাৰপৰা মাটুংগাৰ ৰূপাৰেল কলেজত নাম-ভৰ্তি কৰিছিল। উচ্চতৰ মাধ্যমিকত তেওঁ ৯০% নম্বৰ লৈ উত্তীৰ্ণ হৈছিল। কলেজত থাকোঁতে তেওঁ অলপ-চলপ মডেলিং কৰিছিল। বিভিন্ন টেলিভিচন বিজ্ঞাপনত কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ "ফেমিনা মিচ ইণ্ডিয়া"ত অংশ গ্ৰহণ কৰে; য’ত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান পায়। ১৯৯৪ চনত "মিচ ৱৰ্ল্ড"ৰ খিতাপ লাভ কৰে। তাৰপিছতে তেওঁলৈ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে আমন্ত্ৰণ আহিবলৈ ধৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৯৭ চনত মুক্তি পোৱা মণি ৰত্নমৰ তামিল ছবি ইৰুভাৰৰ যোগেদি তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি ঔৰ প্যাৰ হো গয়াও একে বছৰতে মুক্তি পায়। তেওঁৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক সফল ছবি তামিল ভাষাৰ জীনছ্ (১৯৯৮); যিখন সেই সময়ৰ অন্যতম ব্যয়বহুল ভাৰতীয় ছবি। তেওঁ দুবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰা প্ৰথম ছবিখন হ’ল- হম দিল দে চুকে চনম (১৯৯৯) আৰু আনখন দেৱদাস (২০০২)।
তামিল ছবি কান্দুক’নাই কান্দুক’নাইত (২০০০) এগৰাকী আবেদনময়ী শিল্পীৰ চৰিত্ৰত, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত বঙালী ছবি চোখেৰ বালিৰ (২০০৩) বিনোদিনীৰ চৰিত্ৰত, ৰেইনকোটত (২০০৪) এগৰাকী হতাশাগ্ৰস্থ মহিলাৰ চৰিত্ৰত, ব্ৰিটিছ ড্ৰামা ছবি প্ৰ’ভোকড্ত (২০০৬) কিৰণজিৎ আহলুৱালিয়াৰ চৰিত্ৰত আৰু গুজাৰিছত (২০১০) এগৰাকী নাৰ্চৰ চৰিত্ৰত ঐশ্বৰ্যাই কৰা অভিনয়ে চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁৰ ৰোমাণ্টিক ছবি মোহাব্বতে (২০০০) আৰু য়ে দিল হ্যায় মুচকিল, এডভেঞ্চাৰ ছবি ধুম ২ (২০০৬), ঐতিহাসিক ৰোমাণ্টিক ছবি গুৰু (২০০৭) আৰু জোধা আকবৰ (২০০৮) আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক ছবি এন্থিৰান-এ (২০১০) প্ৰভুত বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০০৭ চনত ঐশ্বৰ্যাই অভিষেক বচ্চনক বিয়া কৰায়। দম্পত্তিহালৰ এজনী কন্যা সন্তান আছে। চলচ্চিত্ৰীয় জগতখনৰ বাহিৰত তেওঁ বহুকেইটা দাতব্য সংস্থা আৰু সামাজিক প্ৰচাৰ অভিযানৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ ৰূপে দায়িত্ব পালন কৰিছে। তেওঁ এইচ.আই.ভি./ এইড্‌ছ সংক্ৰান্তীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ যুটীয়া কাৰ্যক্ৰমৰ (UNAIDS) শুভেচ্ছা দূত। ২০০৩ চনত তেওঁ কেনছ্ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ এগৰাকী জুৰী সদস্য আছিল। এই মহোৎসৱত জুৰীৰ দায়িত্ব পোৱা তেওঁ আছিল প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ভোমোৰা (বৃক্ষ)
ভোমোৰা (বৈজ্ঞানিক নাম:Terminalia bellirica; অন্য নাম: বহেৰা; বড়ো: ভোওৰা; ৰাভা: ভাওৰাই) এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ পৰ্ণপাতী বনৰীয়া গছ। উজনি আৰু নামনি অসমৰ বনাঞ্চলত এইগছবিদ দেখা পোৱা যায়।
বিৱৰণ
ভোমোৰা গছৰ বাকলি ধোৱাঁবৰণীয়া অথবা মদৰুৱা। বাকলিৰ উপৰিভাগৰ পৰা সৰু সৰু নিকৰি ওলাই থাকে। বাকলিৰ ভিতৰভাগ হালধীয়া।
এই গছৰ ঠাৰিবোৰৰ আগভাগত পাতবোৰ থুপপাতি ওলায়। পাতৰ আকাৰ দীঘলীয়া আৰু বহল চানেকীয়া। পাতখিলাৰ আগফালে ক্ৰমে জোঙা হৈ পৰে। এই গছৰ ফুলবোৰ সেউজ-বুলীয়া অথবা হালধীয়া। ফলৰ আকৃতি দীঘলীয়া।
ব্যৱহাৰ
ভোমোৰাৰ ফলৰ ঔষধি গুণ আছে বুলি জনা যায়। আমলখি আৰু শিলিখাৰ লগত ভোমোৰাৰ ফলৰ গুৰি মিলাই ত্ৰিফলা প্ৰস্তুত কৰা হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
কাকৈ-চেৰা
কাকৈ-চেৰা (বৈজ্ঞানিক নাম:Memecylon cerasiforme; কাৰবি: নৰাকং; কছাৰী: পান্দাওজে) মেলাষ্টমেচি (Melastomacee) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুুক্ত অসমত দেখা পোৱা এবিধ সৰু আকাৰৰ বনৰীয়া গছ৷
বিৱৰণ
কাকৈ-চেৰাৰ বাকলিৰ বৰণ মদৰুৱা৷ বাকলিৰ উপৰিভাগত দীঘল দীঘল ফাটৰ উৎপত্তি হোৱা দেখা যায়৷
ইয়াৰ পাতবোৰ কেতিয়াবা দীঘলীয়া আৰু কেতিয়াবা ডিম্বাকাৰ আৰু দুয়োমূৰ দীঘলনেজীয়া হয়৷ পাতবোৰ চামৰাৰ দৰে ডাঠ আৰু মিহি হোৱা দেখা যায়৷ পাতৰ বৰণ সেউজীয়া৷
কাকৈ-চেৰাৰ ফুল শেঁতাবৰণীয়া৷ ফুলবোৰ পুৰঠ হ’লে দীঘলীয়া আৰু জামুৰ দৰে মঙহাল ফল উৎপন্ন হয়৷ এই ফলবোৰ পকিলে ক’লা পৰে৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
প্ৰাগ চিনে বঁটা
প্ৰাগ চিনে বঁটা হৈছে অসমীয়া চেটেলাইট চেনেল প্ৰাগ নিউজ আৰু ৰেঙণিৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক বছৰেকীয়া বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানৰ উদ্দেশ্য হৈছে- অসমীয়া বোলছবি উদ্যোগক সহযোগিতা কৰা আৰু যথোচিত স্বীকৃতিৰে ছবিজগতলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলক সন্মানিত আৰু অনুপ্ৰাণিত কৰা। ২০০৩ চনত এই অনুষ্ঠানটোৱে জন্ম লাভ কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ পৰা এই বঁটা-প্ৰদান অনুষ্ঠানে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আনসমূহ ছবি-উদ্যোগকো সামৰি লয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় বঁটাসমূহ
টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, অসম
টাইপা বা টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, অসম(TAYPA) অসমৰ টাই-আহোম জনগোষ্ঠীৰ এটা যুৱ সংগঠন। এই সংগঠনৰ মূল উদ্দ্যেশ্য হল টাই আহোম ভাষা সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মৰ উন্নতি সাধন তথা টাই আহোম আৰু ছয় জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণ।
বীৰাংগনা মূলা গাভৰু বঁটা
প্ৰতিবছৰে টাই আহোম যুৱ পৰিষদ (TYPA) ই মূলাগাভৰু দিৱসৰ অনুষ্ঠানত অসমৰ বিশিষ্ট মহিলা সকলক বীৰাংগনা মূলা গাভৰু বঁটা প্ৰদান কৰে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন শ্ৰেণী:টাই-আহোম সংগঠন
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
চৌধুৰীৰ বাওপন্থী ৰাজনীতি আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি গভীৰ আস্থা আছিল। তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অসম শাখাৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ উপৰিও অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমৰ অধীক্ষকৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল।
চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনা
চৌধুৰীয়ে সূত্ৰপাত ছবিৰে চলচ্চিত্ৰীয় সংগীত পৰিচালনাৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ সংগীত পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবিসমূহ হ’ল-
এষ্টাৰ লিছ
এষ্টাৰ লিছ (Esther Leach; ১৮০৯-১৮৪৩) ঔপনিবেশিক ভাৰতৰ ইংৰাজী মঞ্চৰ অভিনেত্ৰী আৰু নাট পৰিচালক আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ নাট্য ইতিহাসৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব। তেওঁক কলিকতা চহৰৰ প্ৰথম পেছাদাৰী ইংৰাজী থিয়েটাৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম ছান্স ছৌচি থিয়েটাৰ (১৮৩৯-১৯৪৯) প্ৰতিষ্ঠা আৰু পৰিচালনা কৰা আৰু তেওঁৰ সময়ৰ কলকতাৰ মঞ্চৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় মহিলা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক ভাৰতীয় ছাৰা ছিডনছ বুলি উল্লেখ কৰা হয়।
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী
মৃত্যু
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী পাঁচবছৰ জুৰি কৰ্কট ৰোগত ভূগি আছিল। ২০২০ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰত গুৱাহাটীৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
এষ্টাৰ লিছ
জীৱন
এষ্টাৰ লিছ আছিল মিৰাটত নিয়োজিত এজন ব্ৰিটিছ সৈনিক মিষ্টাৰ ফ্লেটমেনৰ কন্যা। তেওঁ এজন নন-কমিচনড্ অফিচাৰ জন লিছৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। অভিনেত্ৰী মিচেছ এণ্ডাৰছন তেওঁলোকৰ সন্তান আছিল।
বেৰহামপুৰৰ ৰেজিমেণ্টৰ শিক্ষকে এষ্টাৰ লিছক বিদ্যায়তনিক প্ৰশিক্ষণ দিছিল। সেনাবাহিনীৰ বাবে অনুষ্ঠিত কৰা অপেছাদাৰী নাট্যমঞ্চত অভিনয় কৰিছিল আৰু অভিনয়ে যথেষ্ট মনোযোগ কৰিব পাৰিছিল আৰু জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। বিষয়াসকলে তেওঁৰ শ্বেক্সপীয়েৰৰ গ্ৰন্থসমূহ উপহাৰ দিয়ে। তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী পেছাদাৰী অভিনেত্ৰী আছিল বুলি যুক্তি দিব পাৰি।
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক‎‎‎
এষ্টাৰ লিছ
জীৱন
কলকাতা থিয়েটাৰ আৰু দমদম থিয়েটাৰত তেওঁ সক্ৰিয়ভাবে জড়িত আছিল। ১৮২২ চনত তেওঁ দমদম থিয়েটাৰৰ প্ৰবন্ধক-পৰিচালক হৈছিল। ১৮২৫ চনৰ পৰা ১৮৩৮ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চৌংৰগী থিয়েটাৰৰ শীৰ্ষস্থানৰ তাৰকা শিল্পী আছিল। চৌৰংগী থিয়েটাৰৰ সোণালী যুগৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁৰ কেৰিয়াৰো উৰ্দ্ধমুখী হৈছিল। চৌৰংগী থিয়েটাৰৰ সফলতাৰ আংশিক কাৰণ এষ্টাৰ লিছ বুলি কোৱা হয়। ১৮৩৮ চনত ভাৰত এৰি ইংলেণ্ডলৈ যায়।
১৮৪৩ চনৰ ২ নৱেম্বৰত ছান্স ছৌচিত অনুষ্ঠান চলি থকা সময়ত তেওঁৰ পোছাকত জুই লাগে। তেওঁ গুৰুতৰভাৱে অগ্নিদগ্ধ হয় আৰু কেইদিনমানৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুশয্যাত তেওঁ থিয়েটাৰখনৰ মালিকীস্বত্ব তেওঁৰ সহকৰ্মী নীনা বেক্সটাৰৰ হাতলৈ হস্তান্তৰ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
বিশ্ব উচ্চ ৰক্তচাপ দিৱস
বিশ্ব উচ্চ ৰক্তচাপ দিৱস (World Hypertension Day) হৈছে উচ্চ ৰক্তচাপ প্ৰতিৰোধ, ধৰা পেলোৱা আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে সজাগতা আৰু প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতি ১৭ মে' তাৰিখে পালন কৰা এক দিৱস। উচ্চ ৰক্তচাপ হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ হোৱাৰ প্ৰধান বিপদজনক কাৰক।
প্ৰেক্ষাপট
সমগ্ৰ বিশ্বতে এক বিলিয়নতকৈ অধিক লোক উচ্চ ৰক্তচাপ (উচ্চ ৰক্তচাপ) ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ জীয়াই আছে। এই ৰোগ বিশ্বজুৰি হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ আৰু অকাল মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ। উচ্চ ৰক্তচাপৰ বোজা কম আৰু মধ্যম আয়ৰ দেশসমূহত অসমতাপূৰ্ণভাৱে থকা দেখা যায়, য’ত ৰোগীৰ সংখ্যা দুই তৃতীয়াংশ। ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ ৰক্তচাপত আক্ৰান্ত হৈ থকা প্ৰায় আধা সংখ্যক লোকে নিজৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে অজ্ঞাত। সেয়ে তেওঁলোকৰ পৰিহাৰ কৰিব পৰা চিকিৎসাজনিত জটিলতা আৰু মৃত্যুৰ আশংকা থাকে।
২০২৫ চনৰ ভিতৰত উচ্চ ৰক্তচাপৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ২৫% হ্ৰাস কৰাৰ বিশ্বব্যাপী লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আৰু আমেৰিকাৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ কেন্দ্ৰই ২০১৬ চনত গ্ল’বেল হাৰ্টছ ইনিচিয়েটিভ আৰম্ভ কৰে (ধঁপাত নিয়ন্ত্ৰণ), সক্ৰিয় (শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ বৃদ্ধি কৰা), SHAKE (নিমখৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰা) আৰু REPLACE (ট্ৰেন্স ফেট নিৰ্মূল কৰা) – এই পদক্ষেপৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বজুৰি হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰা।
উচ্চ ৰক্তচাপ
উচ্চ ৰক্তচাপ (HTN, HT বা HBP) হৈছে দীৰ্ঘম্যাদী চিকিৎসাজনিত অৱস্থা য'ত ধমনীসমূহৰ ৰক্তচাপ স্থায়ীভাৱে বৃদ্ধি পায়। উচ্চ ৰক্তচাপৰ সাধাৰণতে লক্ষণ দেখা নাযায়। অৱশ্যে ই ষ্ট্ৰোক, ক'ৰ'নাৰী ধমনী ৰোগ, হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা, অলিন্দৰ ফিব্ৰিলেচন, পেৰিফেৰেল ধমনী ৰোগ, দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱা, দীৰ্ঘদিনীয়া বৃক্কৰ ৰোগ আৰু ডিমেনচিয়াৰ বাবে এটা প্ৰধান বিপদজনক কাৰক।   বিশ্বজুৰি উচ্চ ৰক্তচাপ অকাল মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ।
প্ৰাথমিক উচ্চ ৰক্তচাপ
জিন আৰু পাৰিবেশিক কাৰকৰ জটিল বিনিময়ৰ ফলত উচ্চ ৰক্তচাপ হয়। ৰক্তচাপত অলপ-অচৰপ প্ৰভাৱ পেলোৱা বহু জিনীয় কাৰকৰ লগতে বেছি প্ৰভাৱ পেলোৱা কিছুমান দুৰ্লভ জিনীয় কাৰকো চিনাক্ত কৰা হৈছে। GWAS অধ্যয়নে ৰক্তচাপৰ লগত সম্পৰ্ক থকা ৩৫টা জিনীয় স্থান বিচাৰি উলিয়াইছে।
গৌণ উচ্চ ৰক্তচাপ
গৌণ উচ্চ ৰক্তচাপৰ নিৰ্দিষ্ট কাৰণ থাকে। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে বৃক্কৰ ৰোগ। আন্তঃশ্ৰাৱী ৰোগ যেনে কুশ্বিং ছীন্দ্ৰ'ম, হাইপাৰথাইৰইডিজম, হাইপ'থাইৰইডিজম, এক্ৰ'মেগেলী, ক'ন ছীন্‌ড্ৰ'ম, হাইপাৰপাৰাথাইৰ‌ইডিজম আৰু ফিঅ'ক্ৰম'চাইট'মাৰ ফলতো উচ্চ ৰক্তচাপ হয়। আন কাৰকৰ ভিতৰত মেদবহুলতা, স্লীপ এপ্‌নিয়া, গৰ্ভধাৰণ, অত্যধিক মদ্যপান, কিছুমান দৰব আদিলৈ আঙুলিয়াব পাৰি। খোৱা পানীত বেছি আৰ্ছেনিক থাকিলে ৰক্তচাপ বাঢ়ে বুলি প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ডেটা মাইনিং
ডেটা মাইনিং এটা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ লগত জড়িত বিষয়। স্থানান্তৰে ইয়াক "তথ্যাধাৰত জ্ঞানান্বেষন" (-ও বোলা হয়। ডেটা মাইনিঙৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে বৃহৎ পৰিমাণৰ ডেটাৰ পৰা তথ্য বা জ্ঞান নিষ্কাষণ কৰা।
প্ৰয়োগ
অনেক সময়ত পাচত ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে তথ্যাৱলী সঞ্চিত কৰি থোৱা হয়। যেনে বতৰ সম্পৰ্কীয় ডেটা। এখন দেশৰ কেইবাবছৰৰো বতৰ সম্পৰ্কীয় তথ্যৰাজিৰ পৰিমাণ অত্যন্ত বৃহৎ হ'ব পাৰে। বতৰৰ পূৰ্বানুমানৰ বাবে আগৰ ডেটাৰ পৰিসংখ্যা ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন। লগতে পুৰণি পূৰ্বানুমান সমূহৰ শুদ্ধাশুদ্বও বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়। এনে ডেটা নিষ্কাষণ কৰিবলৈ ডেটা মাইনিঙৰ কিটিপবোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেনেদৰে ৰিকমেণ্ডাৰ চিষ্টেম-অৰ সহায়ত উপভোক্তাৰ আগৰ ক্ৰয় কৰা ৰেকৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁক নতুন বস্তু এটা কিনিবলৈ পৰামৰ্শ দিবলৈও ডেটা মাইনিং অপৰিহাৰ্য্য। উদাহৰণ স্বৰূপে ই-বে, আমাজন আদি ই-কমাৰ্চ ৱেবচাইতবোৰত "আপোনাৰ মনঃপুত হ'ব পাৰে" বা "অন্য মানুহে এনে বস্তু কিনিছে" আদি বুলি কাষতে বা তলৰফালে দেখুওৱা দেখা যায়। বিগ বাজাৰ বা তেনে ব্যৱসায়তো একে পদ্ধতিকে ব্যৱহাৰ কৰি পণ্যসামগ্ৰীবোৰ উপভোক্তাই সহজতে পোৱাকৈ থবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান