cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দয়ানন্দ সৰস্বতী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৪৫ চনৰ পৰা ১৮৬৯ চনলৈকে প্ৰায় পঁচিশটা বছৰ দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে ভ্ৰমণকাৰী তপস্বীৰ জীৱন কটালে আৰু ধৰ্মীয় সত্যৰ অনুসন্ধান কৰিলে৷ তেখেতে বস্তুবাদী জীৱন সম্পূৰ্ণভাৱে ত্যাগ কৰিলে আৰু আত্মত্যাগৰ ভাৱনাৰে জীৱন অতিবাহিত কৰিলে৷ হিমালয়ৰ পৰ্বতমালাকে ধৰি অৰণ্য আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ অনেক তীৰ্থস্থল পৰিভ্ৰমণ কৰিলে৷ এইছোৱা সময়ত দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে যোগৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ অনুশীলন কৰিলে আৰু বীৰজানন্দ দান্দিসা নামৰ ধৰ্মগুৰু এজনৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিলে৷ বীৰজানন্দই বিশ্বাস কৰিছিল যে হিন্দুত্ববাদ ইয়াৰ ঐতিহাসিক মূলটোৰ পৰা আঁতৰি আহিছে আৰু ইয়াৰ অনেক আচাৰ কলুষিত হৈ পৰিছে৷ বেদক হিন্দু ধৰ্মৰ সঠিক স্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে সমগ্ৰ জীৱন উচৰ্গা কৰিব বুলি গুৰুৰ ওচৰত প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে৷
আৰ্য সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠা
১৮৭৫ চনত দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে আৰ্য সমাজ নামৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ লক্ষ্য আছিল বৈদিক নীতিক প্ৰসাৰিত কৰা আৰু হিন্দু ধৰ্মক তেওঁৰ অৱনতি ঘটা অৱস্থাৰ পৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰা। আৰ্য সমাজে এক সত্য ঈশ্বৰৰ পূজাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল আৰু মূৰ্তি পূজা, জাতি বৈষম্য, অন্ধবিশ্বাসক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল। ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত এই সংগঠনটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সমাজৰ নৱজাগৰণত অৰিহণা যোগাইছিল।
কৰ্মৰাজি
স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে ১৮৭৫ চনত বোম্বাইত আৰ্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ 'সত্যৰ্থ প্ৰকাশ' নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
পিডিলাইট ইণ্ড্ৰাষ্ট্ৰীছ লিমিটেড
পিডিলাইট ইণ্ড্ৰাষ্ট্ৰীছ লিমিটেড এটা ভাৰতৰ আঠা উৎপাদনকাৰী উদ্যোগ। ই আঠাৰ উপৰিও বিভিন্ন শিল্প সামগ্ৰী, নিৰ্মাণজনিত কামত ব্যৱহাৰ হোৱা ৰাসায়নিক পদাৰ্থ আদিৰো উৎপাদন কৰে । পিডিলাইট ইণ্ড্ৰাষ্ট্ৰীছ লিমিটেডৰ উৎপাদিত এটা উল্লেখযোগ্য উৎপাদন হৈছে ফেৱিক'ল। পিডিলাইট ইণ্ড্ৰাষ্ট্ৰীছ লিমিটেডৰ অনান্য উৎপাদনসমূহ হৈছে ফেৱিকুইক, ড॰ ফিক্সিট, ৰ'ফ, চাইক্ল, ৰাণীপাল, হ'বি আইডিয়া, এম ছিল, আক্ৰন আদি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:উদ্যোগ
বোধি বৃক্ষ
বোধি বৃক্ষ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ বুদ্ধগয়াত অৱস্থিত মহাবোধি মন্দিৰ প্ৰাংগণৰ এজোপা প্ৰাচীন বিশাল আকাৰৰ আঁহত গছ। ইয়াতেই সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে বুদ্ধত্ব লাভ কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩১ত ৩৫ বছৰ বয়সত সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে এই গছজোপাৰ তলত ধ্যান কৰি বোধি বা বুদ্ধত্ব লাভ কৰিছিল। তাৰপাছত তেখেতে বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই বাবে বৌদ্ধধৰ্মত এই গছজোপাক অত্যন্ত পৱিত্ৰ বুলি জ্ঞান কৰা হয়। মহামতি অশোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দীত বৰ্তমান মহাবোধি মন্দিৰৰ পশ্চিমত অৱস্থিত বোধি বৃক্ষক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে মন্দিৰখনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
"বোধি গছ" শব্দটো বিদ্যমান পৱিত্ৰ আঁহত গছৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বৰ্তমানৰ বোধগয়াৰ মহাবোধি মন্দিৰত গজা মহাবোধি গছজোপাক প্ৰায়ে মূল গছৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ বুলি গ্ৰহণ কৰা হয়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫০ৰ আশে-পাশে এই গছ ৰোপণ কৰা হৈছিল। এই স্থান চাৰিটা মুখ্য বৌদ্ধ তীৰ্থস্থানৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেয়ে প্ৰতিবছৰে দেশ-বিদেশৰ পৰা বহুত তীৰ্থযাত্ৰী আৰু পৰ্যটকৰ ইয়ালৈ সমাগম হয়।
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ইতিহাসত যথেষ্ট গুৰুত্ব থকা অন্যান্য পবিত্ৰ বোধি গছবোৰ হৈছে উত্তৰ ভাৰতৰ শ্ৰাৱস্তীৰ জেতবনত আনন্দবোধি বৃক্ষ আৰু শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰাৰ শ্ৰী মহা বোধি বৃক্ষ। দুয়োজোপাকে মূল বোধি গছৰ পৰা বিস্তাৰ কৰা হৈছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়।
উৎপত্তি
মহাবোধি মন্দিৰৰ বোধি বৃক্ষক শ্ৰী মহা বোধি বুলি কোৱা হয়। গৌতম বুদ্ধই আঁহত গছ তলত ধ্যান কৰি জ্ঞান (বোধি) লাভ কৰিছিল। বৌদ্ধ গ্ৰন্থঅনুসৰি, বুদ্ধই এই গছৰ তলত সাত সপ্তাহ (৪৯ দিন) নিজৰ আসনৰ পৰা স্থানান্তৰ নকৰাকৈ ধ্যান কৰিছিল। পিছত তেওঁ বহি থকা ঠাইত 'অনিমেষলোচন চৈত্য' নামৰ এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত ৰজা পুষ্যমিত্ৰ শুংগয়ে আৰু ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰজা শশাঙ্কাই গছজোপা পুনৰ কাটি পেলাইছিল। খ্ৰীষ্টীয় ৭ম শতিকাত চীনা ভ্ৰমণকাৰী হিউৱেন চাঙে গছজোপাৰ বিষয়ে বিতংভাৱে লিখিছিল। যেতিয়াই গছডাল ধ্বংস হৈছিল একেঠাইতে আন নতুন গছ ৰোপণ কৰা হৈছিল। ১৮৬২ চনত ব্ৰিটিছ পুৰাতত্ত্ববিদ আলেকজেণ্ডাৰ কানিংহামে ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক সৰ্বেক্ষণৰ প্ৰথম খণ্ডত প্ৰথম প্ৰৱেশ হিচাপে এই স্থানৰ বিষয়ে লিখিছিল: "প্ৰসিদ্ধ বোধি গছ এতিয়াও আছে, কিন্তু ই যথেষ্ট নষ্ট হৈছে; এটা ডাঙৰ কাণ্ড, যাৰ তিনিটা ডাল পশ্চিমফালে আছে, এতিয়াও সজীৱ, কিন্তু আন ডালবোৰ বাকলিবিহীন আৰু পচা। সজীৱ ডালটো সম্ভৱতঃ কিছুমান সৰু গছৰ অন্তৰ্গত, কিয়নো ইয়াত বিভিন্ন গছৰ অজস্ৰ কাণ্ড একেলগে গোট খাই আছে। গছজোপা সঘনাই নৱীকৰণ কৰা হ'ব লাগিব, কিয়নো বৰ্তমানৰ পিপল চাৰিওফালৰ মাটিৰ স্তৰৰ কমেও ৩০ ফুট ওপৰৰ এখন ছাদত আছে। এইজোপা ১৮১১ চনত সম্পূৰ্ণ সজীৱ আছিল, যেতিয়া ড° বুকাননে (হেমিল্টন) ইয়াক দেখিছিল। তেওঁ ইয়াক ১০০ বছৰ বয়সৰ অধিক নোহোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।" অৱশ্যে গছজোপা সংক্ৰমণৰ দ্বাৰা নষ্ট হয় আৰু ১৮৭৬ চনত বাকী থকা গছজোপা ধুমুহাৰ ফলত ধ্বংস হয়। ১৮৮১ চনত কানিংহামে একেঠাইতে এটা নতুন বোধি গছ ৰোপণ কৰিছিল।
উদযাপন
বোধি বৃক্ষৰ তলত বুদ্ধয়ে জ্ঞান লাভ কৰা দিনক বোধি দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হয়। বিভিন্ন দেশত এই দিৱস ভিন ভিন তাৰিখে উদযাপন কৰা হয়। বৌদ্ধধৰ্মাৱলম্বী সকলে কৰে তেওঁলোকে ইজনে সিজনক "বুদু সৰানাই!" বুলি কৈ সম্ভাষণ জনায় যাৰ অৰ্থ হৈছে "বুদ্ধৰ শান্তি আপোনাৰ হওক।" ইয়াক সাধাৰণতে এক ধৰ্মীয় বন্ধৰ দিন হিচাপেও পালন কৰা হয়। এইদিনা বিশেষ আহাৰ পৰিৱেশন কৰা হয়। বিশেষকৈ হৃদয়ৰ দৰে আকৃতিৰ বিস্কুট জাতীয় কুকিজ (বোধিৰ হৃদযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ পাতৰ সন্দৰ্ভত) আৰু ক্ষীৰৰ আহাৰ বুদ্ধৰ ছয় বছৰীয়া তপস্বীবাদৰ সমাপ্তিৰ প্ৰথম আহাৰ হিচাপে এইদিনা খোৱা হয়।
বোধি পূজা
বোধি পূজা বা বোধি-বৃক্ষৰ পূজা হৈছে বোধি বৃক্ষ আৰু ইয়াত বাস কৰা দেৱতাক উপাসনা কৰাৰ ৰীতি (পালি: ৰুক্ষাদেৱতা; সংস্কৃত; বৃক্ষদেৱতা)। প্ৰসাদ, পানী, গাখীৰ, চাকি, ধূপ আদি বিভিন্ন নৈবেদ্য প্ৰদান কৰি আৰু পালি ভাষা বোধি বৃক্ষৰ সন্মানৰ্থে শ্লোক উচ্চাৰণ কৰি এই পূজা কৰা হয়। আটাইতকৈ সচৰাচৰ ব্যৱহৃত শ্লোকটো হৈছে:
"'ইমে ইতে মহাবোধি লোকনাথেনা পূজিতা আহাম্পি তে নমাচামি বোধি ৰাজা নমতথু তে।'"
জেতবন, শ্ৰাৱস্তী
প্ৰাচীন বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহত সাধাৰণ মানুহে ভগৱান বুদ্ধয়ে তীৰ্থযাত্ৰা কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ নামত নৈবেদ্য আগবঢ়াব খোজাৰ বাবে বুদ্ধই শ্ৰাৱস্তীৰ ওচৰৰ জেতবন মঠৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ সন্মুখত বোধগয়াৰ বোধি বৃক্ষৰ পৰা বীজ ৰোপণৰ অনুমোদন জনাইছিল। এই উদ্দেশ্যৰ বাবে মোগ্গাল্লানাই গছৰ পৰা এটা ফল লৈছিল যিহেতু ই মাটিত উপনীত হোৱাৰ আগতে ইয়াৰ ডালৰ পৰা পৰিছিল। ইয়াক অনাথপিন্দিকে এক সোণালী পাত্ৰত অতি আড়ম্বৰ আৰু অনুষ্ঠানৰ সৈতে ৰোপণ কৰা হৈছিল। তৎক্ষণাৎ এটা গছপুলি গজি উঠিল আৰু পঞ্চাশ হাত ওখ হ'ল আৰু ইয়াক পৱিত্ৰ কৰিবলৈ বুদ্ধই এনিশাৰ বাবে ইয়াৰ তলত ধ্যান কৰি কটাইছিল। বুদ্ধৰ শিষ্য আনন্দৰ তত্ত্বাৱধানত ৰোপণ কৰা বাবে এই গছজোপা আনন্দ বোধি নামেৰে জনাজাত হয়।
অনুৰাধাপুৰা, শ্ৰীলংকা
সম্ৰাট অশোকৰ জীয়ৰী সংঘমিত্ৰা বোধি বৃক্ষৰ এটা সৰু শাখা শ্ৰীলংকালৈ লৈ আহিছিল আৰু প্ৰাচীন শ্ৰীলংকাৰ ৰাজধানী অনুৰাধাপুৰাত ৰোপণ কৰিছিল। বৰ্তমানলৈকে ই নিৰন্তৰ ভাৱে বাঢ়ি আহিছে। এই বোধি বৃক্ষৰ নাম মূলতঃ জয় শ্ৰী মহা বোধি ৰখা হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৫ত ৰোপণ কৰা আন এটা বোধি গছৰ শাখা আছিল। যদিও মূল বোধি গছৰ অৱনতি ঘটিছিল আৰু বৃদ্ধ অৱস্থাত মৃত্যু হৈছিল, সম্ৰাট অশোকৰ পুত্ৰ মহেন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ জীয়ৰী সংঘমিত্ৰাই অনা শাখাটোৰ বংশধৰসকলক এতিয়াও শ্ৰীলংকাত আছে।
মহাবংশৰ মতে শ্ৰীলংকাত শ্ৰী মহা বোধি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮৮ত ৰোপণ কৰা হৈছিল। ই যিকোনো সপুষ্পক উদ্ভিদৰ আটাইতকৈ পুৰণি প্ৰমাণিত নমুনা হৈ পৰিছিল। ৰজা অশোকৰ শাসনকালৰ দ্বাদশ বৰ্ষত বোধি বৃক্ষৰ সোঁ শাখা সংঘমিত্ৰয়ে অনুৰাধাপুৰালৈ আনিছিল আৰু শ্ৰীলংকাৰ ৰজা দেৱনমপ্ৰিয়তিষ্যয়ে তেওঁৰ বাওঁ ভৰি মহামেঘবাহনত ৰাখি ইয়াক ৰোপণ কৰিছিল। বুদ্ধই তেওঁৰ মৃত্যুশয্যাত পাঁচটা বস্তুৰ সমাধান কৰিছিল। তাৰে এটা হ'ল শ্ৰীলংকালৈ লৈ যোৱা শাখাটোৰ পৰা নিজকে পৃথক কৰা। গয়াৰ পৰা শাখাটো পাটলিপুত্ৰলৈ, তাৰ পিছত তমালিট্টিলৈ নিয়া হৈছিল। তাৰপৰা ইয়াক এখন জাহাজত ৰখা হৈছিল আৰু সাগৰপাৰ হৈ জাম্বুকোলালৈ লৈ যোৱা হৈছিল। অৱশেষত এয়া টিভাক্কাত বাটত ৰৈ অনুৰাধাপুৰাত উপস্থিত হ'ল। গছ ৰোপণৰ অনুষ্ঠানত ৰজাক সহায় কৰা সকল কাজৰগামা আৰু চন্দনগামা আৰু তিভাক্কাৰ অভিজাত লোকসকলৰ আছিল।
জয় শ্ৰী মহা বোধি আটাইতকৈ পৱিত্ৰ বোধি গছ বুলিও জনা যায়। বোধি বৃক্ষৰ ফলত বৰষুণ হয় আৰু ৰোগীসকলক আৰোগ্য হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। যেতিয়া এজন ব্যক্তি অসুস্থ হৈ পৰে, তেওঁৰ এজন আত্মীয়ই বোধি বৃক্ষত সাত দিনৰ বাবে সাতবাৰ পানী দিবলৈ আৰু ৰোগীসকলৰ হৈ দ্ৰুত আৰোগ্যৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ যায়।
চেন্নাই, তামিলনাডু
১৯৫০ চনত জিনাৰাজদাসে চেন্নাইত দুটা গছপুলি ৰোপণ কৰিবলৈ শ্ৰী মহা বোধিৰ তিনিটা গছপুলি আনিছিল। এটা আদিয়াৰ নদীৰ মোহনাৰ পাৰত থিওচফিকেল চছাইটিৰ বুদ্ধ মন্দিৰৰ ওচৰত ৰোপণ কৰা হৈছিল। তৃতীয়টো শ্ৰীলংকাৰ এটা ধ্যান কেন্দ্ৰৰ ওচৰত ৰোপণ কৰা হৈছিল।
থাউজেণ্ড ওকচ, কেলিফৰ্ণিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
২০১২ চনত বাংলাদেশৰ ৰিপনৰ ব্ৰহ্মাণ্ড প্ৰতাপ বৰুৱায়ে বুদ্ধগয়াৰ মহাবোধি মন্দিৰৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ থাউজেণ্ড ওকচ, কেলিফৰ্ণিয়ালৈ বোধি গছৰ পুলি লৈ গৈছিল। তেওঁ ইয়াক তেওঁৰ হিতকাৰী আনাগৰিকা গ্লেন হিউজক উপহাৰ দিছিল, যিয়ে বহুতো বৌদ্ধ কামৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিছিল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বৌদ্ধ ধৰ্ম শিকাইছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে বৰ ধন্যবাদ জনাই গছপুলিটো লাভ গ্ৰহণ কৰি পিছত তেওঁলোকে ওচৰৰ পাৰ্কত মাটিত গছপুলিটো ৰোপণ কৰিছিল।
নিহোন-জি, জাপান
১৯৮৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে বিশ্ব শান্তিৰ অঙ্গীকাৰ হিচাপে জাপানৰ নিহোন-জিক বোধি বৃক্ষৰ পৰা গছপুলি এটা প্ৰদান কৰে।
পূৰ্বৱৰ্তী বুদ্ধসকলৰ বৃক্ষ
মহাবংশৰ মতে এই কল্পৰ সময়ত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সকলো বুদ্ধৰ বোধি বৃক্ষৰ শাখা বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰাত ৰোপণ কৰা হৈছিল। কাকুসন্ধাৰ গছৰ শাখা ৰুকানন্দ, কোনাগামানাৰ কণ্টকনন্দ আৰু কাচাপাৰ শাখাটো সুধম্ময়ে আনিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্যামল মিত্ৰ
শ্যামল মিত্ৰ (Shyamal Mitra, ১৪ জানুৱাৰী ১৯২৯-১৫ নৱেম্বৰ ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় বহুমুখী প্ৰতিভাৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, সঙ্গীত পৰিচালক তথা চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আছিল। বঙালী সঙ্গীত উদ্যোগৰ সোণালী সময়চোৱাৰ তেওঁ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তিত্ব আছিল। তেওঁৰ বেৰিটোন কণ্ঠত বহুমাত্ৰিক আবেগৰ প্ৰতিফলন ঘটিছিল। তেওঁ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে এশ আৰু সঙ্গীত পৰিচালক হিচাপে পঞ্চাশৰ অধিক বঙালী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। তেওঁ আধুনিক বঙালী গীতৰ উপৰিও অসমীয়া, হিন্দী, ওড়িয়া আদি অন্যান্য ভাষাতো গীত গাইছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মিত্ৰই হুগলী মহচিন কলেজৰ পৰা স্নাতক হয়। কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ আধুনিক সঙ্গীতৰ এজন যশস্বী ব্যক্তিত্ব সতীনাথ মুখোপধ্যায়ক লগ পায়। মুখোপধ্যায়ে তেওঁক অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। তাৰপিছত তেওঁ কলকাতালৈ যায় আৰু তাত সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীক লগ ধৰে। সেই লগধৰাই তেওঁৰ জীৱনৰ গতি সলাই দিলে। ১৯৪৯ত সুপ্ৰীতি ঘোষৰ "সুনন্দাৰ বিয়ে" ছবিত গীত গাবলৈ আৰু সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীৰ তত্ত্বাৱধানত এইচ.এম.ভিত আধুনিক বঙালী গীতৰ বাণীবদ্ধ কৰিবলৈ সুযোগ পোৱালৈকে তেওঁ যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয়। ১৯৫২ চনত সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীৰ শোকাবহ মৃত্যুৰ পিছত "স্মৃতি তুমি বেদনাৰ" বাণীবদ্ধ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ আৰু পিছলৈ উভতি চাবলগা হোৱা নাই।
কৰ্ম জীৱন
পঞ্চাশ আৰু ষাঠিৰ দশকৰ প্ৰাৰম্ভত মিত্ৰই "জয় মা কালী বোৰ্ডিং", "যমালয়ে জীৱন্ত মানুষ", "ভ্ৰান্তি বিলাস" আদি জনপ্ৰিয় ছবিত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল। এই সময়চোৱাৰ ভিতৰত তেওঁ বহু কেইখন বঙালী ছবিৰ গীত গাইছিল। ১৯৬৩ চনত দেয়া-নেয়া নামৰ ছবি এখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। তাৰপিছত "ৰাজকন্যা", "খেয়া" আৰু "আমি সে শাখা" প্ৰযোজনা কৰিছিল। "গড় নাচিমপুৰ" ছবিখন তেওঁ প্ৰযোজনা কৰাৰ উপৰিও পৰিবেশনো কৰিছিল।
পঞ্চাশৰ দশকত তেওঁ মুম্বাইলৈ যায়। তাত তেওঁ সলিল চৌধুৰীৰ সঙ্গীত পৰিচালনাত তিনিখন হিন্দী ছবি- "মুচাফিৰ" (১৯৫৭),"বিৰাজ" (১৯৫৪) আৰু "নৌকৰী"ত (১৯৫৪) গীত গায়। তেওঁ শক্তি সামন্তৰ "অমানুষ", "আনন্দ আশ্ৰম", এফ. চি. মেহৰাৰ "বন্দী", বাসু চেতাৰ্জীৰ "চফেদ ঝুঠ", "মমতা" আদি ছবিতো কাম কৰে। তেওঁ পুনৰ কলকাতালৈ উভতি আহে আৰু বহুতো আধুনিক আৰু চলচ্চিত্ৰীয় বঙালী গীতৰ সৃষ্টি কৰে। আকাশবাণীৰ সৈতে মিত্ৰৰ এক দীঘলীয়া সম্পৰ্ক আছিল। তেওঁ আৰতি মুখাৰ্জী আৰু অসীমা মুখাৰ্জীৰ সৈতে আকাশবাণীৰ বিখ্যাত মহিষাসুৰ মৰ্দ্দিনী শীৰ্ষক সঙ্গীতালেখ্যখনৰ "শুভ্ৰ আকাশী ৰবে" শীৰ্ষক গীতটো গাইছিল। চলচ্চিত্ৰীয় আৰু আধুনিক গীত গোৱাৰ উপৰিও তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ গীতি, নজৰুল গীতি, শিশুৰ গীত আৰু অতুল প্ৰসাদীতো কণ্ঠ নিগৰাইছে। "বিবি আনন্দময়ী" নামৰ এখন যাত্ৰা পালা এখনতো তেওঁ সঙ্গীত দিছিল। এগৰাকী সঙ্গীত পৰিচালক হিচাপে মিত্ৰই হেমন্ত মুখাৰ্জী, তৰুণ বন্দোপধ্যায়, ধনঞ্জয় ভট্টাচাৰ্য, প্ৰতিমা বন্দোপধ্যায়, সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়, সতীনাথ মুখোপধ্যায়, ইলা বসু, সুপ্ৰীতি ঘোষ, গায়ত্ৰী বসু, তালাত মেহমুদ, কিশোৰ কুমাৰ আদিৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীক গীত গোৱাইছে। এগৰাকী অভিনেতা হিচাপে তেওঁ "সাৰে ৭৪", "শাপমোচন" আদি বঙালী ছবিত অভিনয় কৰিছে।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মিত্ৰই বহুকেইখন অসমীয়া ছবিত গীত গাইছে। ওপৰ মহলা ছবিখনত গীত গোৱাৰ উপৰিও ইয়াৰ সঙ্গীতো পৰিচালনা কৰিছে।
মৃত্যু
১৯৮৭ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত শ্যামল মিত্ৰৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী প্ৰতিমা মিত্ৰ, পুত্ৰ শৈৱাল মিত্ৰ আৰু সৈকত মিত্ৰ, কন্যা মনোবিনাক এৰি থৈ যায়। পুতেক সৈকতে দেউতাকৰ কৰ্মৰ উত্তৰাধিকাৰ স্বৰূপে শ্যামল মিত্ৰৰ গীতসমূহ গাই বঙালী সঙ্গীতৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
ক (বঙালী)
ক (বঙালী লিপিত ক) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ প্ৰথম আখৰ। ক এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ ক উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে।
স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
আ-- কা
ই-- কি
ঈ-- কী
উ-- কু
ঋ-- কৃ
এ-- কে
ঐ-- কৈ
ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ সাহিত্যৰ সন্মান। জ্ঞানপীঠ বঁটাৰ পিছতে ইয়াৰ স্থান। ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয় ১৯৬০ চনৰ পৰা। প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই বঁটা লাভ কৰে আৰ কে নাৰায়ণে তেওঁৰ উপন্যাস "দ্য গাইড"-ৰ বাবে।
ক (বঙালী)
স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
ও-- কো
ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
বিজয়ী গ্ৰন্থৰ সৈতে লেখকসকলৰ তালিকা
।2020 । When God is a Traveller । অৰুন্দ্বতী সু্ব্ৰমণীয়ম<ref name="2020Award"> । উপন্যাস (প্ৰবন্ধ সংকলন)
ক (বঙালী)
স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
ঔ-- কৌ
ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী সাহিত্য শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
ক (বঙালী)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
মুনিয়া গাংগুলী
মুনিয়া গাংগুলী (Munia Ganguli) এগৰাকী ভাৰতীয় বায়'কেমিষ্ট, বায়'টেকনোলজিষ্ট আৰু জিনোমিক্স এণ্ড ইণ্টিগ্ৰেটিভ বায়'লজি ইনষ্টিউটৰ বিজ্ঞানী (IGIB). তেওঁ ড্ৰাগ সৰবৰাহৰ অ-আক্ৰমণাত্মক প্ৰ’টোকলবিলাকৰ বিকাশৰ বাবে পৰিচিত আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বাধীন দলটো ছালৰ ৰোগ বিলাকৰ বাবে এটা ঔষধ বিতৰণৰ ব্যৱস্থা কৰি সফল হৈছিল, এখন ন্যানোমিটাৰ আকাৰৰ পেপটাইড কমপ্লেক্স বহনকাৰী প্লাজমিড ডিএনএ ব্যৱহাৰ কৰি যি তৎক্ষণাত কাৰ্যকৰ তীক্ষ্ণ দেখুৱায় আৰু ছালৰ ক্ষতি নকৰাই প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। তেওঁ যি প্ৰক্ৰিয়াবিলাক বিকাশ কৰিছে তাৰে দুটা পেটেণ্ট ধাৰণ কৰে। আই জি আই বি (IGIB)-ত তেওঁ তেওঁৰ গবেষণাগাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে যত তেখেত ভালেমান গৱেষণা পণ্ডিত আৰু বিজ্ঞানী ৰাখিছে। তেওঁৰ পঢ়া-শুনা বিভিন্ন নিবন্ধৰ মাধ্যমত নথিভুক্ত কৰা হৈছে আৰু ৰিচাৰ্চগেট, বৈজ্ঞানিক নিবন্ধবিলাক এটা অনলাইন ভাণ্ডাৰ সিহঁতৰ ৭৬টা তালিকাবদ্ধ কৰিছে।
গাংগুলী সেই সাপেক্ষৰ সদস্য, যিয়ে জীৱবিজ্ঞানৰ লগত ৰসায়ন হস্তক্ষেপৰ বাবে চি,এচ, আই, আৰ (CSIR) আৰু আই, জি, আই, বি (IGIB) ৰ মাজত যৌথ গৱেষণা উদ্যোগত আই.জি.আই.বিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। আৰু ন্যানো বিজ্ঞান তথা ইয়াৰ প্ৰয়োগ সম্পৰ্কিত সম্পাদকীয় উপদেষ্টা কমিটিৰ সদস্য আছিল, বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান কমিচনৰ দ্বাৰা স্পনচৰিত ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ চেমিনাৰ। তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত অ্যাপ্লিকেচনবিলাকৰ বাবে IGIB প্ৰকল্প, ন্যানোম্যাটৰিয়ালচ আৰু ন্যানোডেভিচেচৰ শীৰ্ষস্থানীয় আছিল, আমন্ত্ৰিত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে যি ন্যানো ৱাৰ্ল্ডত জৈৱিক পদ্ধতিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অগ্ৰযাত্ৰাত আন্তৰ্জাতিক সম্মেলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে (ABSMSNW-2017) আৰু অতিথি জিনোমিক্সেৰ উদীয়মান প্ৰৱণতা সম্পৰ্কিত বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি জাৰ্নালেৰ বিশেষ আয়তন সম্পাদনা কৰিছিল: ২০১১ চনৰ জানুৱাৰীত প্ৰকাশিত স্বাস্থ্য তথা ৰোগৰ প্ৰয়োগসমূহ। ভাৰত চৰকাৰৰ বায়'টেকনোলজি বিভাগ ২০১২ চনত তেওঁক বায়'চায়েঞ্চ অৱদানৰ বাবে ক্যাৰিয়াৰ উন্নায়ণৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বায়'চায়েঞ্চ অ্যাৱাৰ্ড প্ৰদান কৰে, যি শীৰ্ষস্থানীয় ভাৰতীয় বিজ্ঞান পুৰস্কাৰবিলাকৰ মাজত অন্যতম।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
অ (বঙালী)
এই স্বৰবৰ্ণৰ স্বৰচিহ্ন
ব্যঞ্জনবৰ্ণ যেনে ক, খ, গৰ সৈতে এই বৰ্ণ যংযুক্ত হৈ থাকে। সেয়ে এই বৰ্ণ স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে কোনো অন্য চিনৰ প্ৰয়োগ নহয়। যেনে ক্‌+অ=ক।
মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৭ চনত মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীৰ কলিকতাত জন্ম হৈছিল৷ তেখেত ককাক (মাতৃৰ পিতৃ)ৰ চিন্তা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ গণিত আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল৷ ১৯৫০ চনত তেখেতে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হয়৷ কলিকতাত থকা প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰ পৰা তেখেতে বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ ইয়াৰ পিছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ কলিকতাত থকা বসু প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীয়ে ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷
কৰ্মজীৱন
মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীয়ে কলিকতাৰ বসু প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা মাইক্ৰ'বায়েল প্ৰ'টিন সংশ্লেষণত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ তেখেতৰ মেণ্টৰ আছিল ডা০ দেৱী প্ৰসাদ বাৰ্মা৷ গৱেষণাৰ কৰ্মৰ অংশ হিচাপে তেখেতে এজট'বেক্টাৰ ভাইনেলেণ্ডিৰ পৰা কণিকা প্ৰস্তুতিৰে কোষমুক্ত প্ৰ'টিন সংশ্লেষণ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল৷ নিউ ইয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ মেডিছিনৰ বি.এল. হোৰেকাৰ গৱেষণাগাৰৰ পৰা তেখেতে এনজাইম ৰসায়নত প'ষ্ট ডক্তৰেট প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে৷ আমেৰিকাৰ লং আইলেণ্ডত থকা কোল্ড স্প্ৰিং হাৰ্বাৰ গৱেষণাগাৰত তেখেতে বেক্টেৰিয়াজনিত জেনেটিকছ আৰু ভাইৰাছতত্ত্বত বিশেষ প্ৰশিক্ষণ সম্পন্ন কৰে৷ ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈকে তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিচিগানৰ এন হাৰ্বাৰস্থিত হিউমেন জেনেটিকছ বিভাগৰ অধ্যাপক মায়ৰন লেভিনৰ গৱেষণাগাৰত কাম কৰে৷ তেখেতে প্ৰতিষ্ঠা কৰে যে, ছালম'নেলা টাইফিমৰিয়ামৰ আৱৰণী জটিলতাৰ অৱক্ষেপন ধ্ৰুৱক ১০০০s আৰু ইয়াৰ ভিত্তিত কেৱল ডিএনএ সংশ্লেষণেই নহয়, আৰএনএ সংশ্লেষণো উৎপত্তি হয়৷ গৱেষণাৰ অন্তত, তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু বসু প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে৷ মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীয়ে এইখন প্ৰতিষ্ঠানত এককোষী জীৱৰ বিপাকীয় নিয়মীয়াকৰণত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৈৱ-ৰসায়ন বিভাগত যোগদান কৰে৷ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত, তেখেতে লাইছ'জেনি আৰু লাইছিছৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা কোষৰ পাৰ্থক্য সম্বন্ধে গৱেষণা কৰে৷
মৃত্যু
২০১৫ চনত মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীৰ দেহাৱসান ঘটে৷ সতীৰ্থ বিজ্ঞানী দেৱী প্ৰসাৰ বাৰ্মাৰ সৈতে তেখেতে বৈবাহিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতে দুটি সন্তান এৰি থৈ যায়৷
বঁটা আৰু সন্মান
মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীয়ে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ১৯৭৫-৭৬ চনত মেধাৰ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰে৷ ১৯৭৯ চনত তেখেতে একেখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ গৱেষণাৰ সন্মানেৰে পুৰস্কৃত হয়৷ একেটা বৰ্ষতে ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ পৰা ক্ষণিকা অৰেছন বঁটা তেখেতে লাভ কৰে৷ ১৯৮১ চনত মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তীয় আইচিএমআৰৰ পৰা য়াই.এছ. নাৰায়ণ ৰাও বঁটা লাভ কৰে৷ ভাৰতৰ চিকিৎসা সন্থাৰ পৰা তেখেতে ১৯৮১ চনত হৰি ওম আশ্ৰম আলবেমিক গৱেষণা বঁটা লাভ কৰে৷ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমিয়ে তেখেতক ২০০৭ চনত অধ্যাপক দৰ্শন ৰাংগানাথন স্মাৰক বঁটা প্ৰদান কৰে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগম
অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগম (Assam Tourism Development Corporation) বা এটিডিচি অসম চৰকাৰৰ এক ৰাজ্যিক মালিকানাধীন নিগম। ই পৰ্যটন সঞ্চালকালয়ৰ সৈতে অসম পৰ্যটন বিভাগৰ অংশ হিচাপে পৰ্যটন সেৱা আৰু উন্নয়নৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ১৯৮৮ চনৰ ৯ জুনত অসমৰ ৰাজ্য চৰকাৰে নিগম স্থাপন কৰিছিল। এটিডিচিৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ পল্টন বজাৰত অৱস্থিত আৰু সমগ্ৰ অসমত ইয়াৰ জিলা কাৰ্যালয় আছে। ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক শ্লোগান হৈছে "Awesome Assam" (অসাধাৰণ অসম)।
ইতিহাস
১৯৫৮ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগ স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯৬২ চনত কাজিৰঙাত এটা তথ্য কাৰ্যালয় খোলা হয় আৰু ১৯৬৫ চনত শিৱসাগৰত এটা তথ্য কাৰ্যালয় খোলা হয়।
১৯৮৭ চনত সপ্তম পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ সময়ত অসমৰ প্ৰথম পৰ্যটন নীতি গ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২৪ লাখ টকা মূলধনেৰে এটিডিচি গঠন কৰা হৈছিল। একে বছৰতে ৰাজ্য চৰকাৰে পৰ্যটনক উদ্যোগ হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল।
৭০-ৰ দশকৰ মাজভাগত অসম পৰ্যটনে কাজিৰঙা আৰু অন্যান্য স্থানত অৰণ্য, বননি, বনশ্ৰী, এমভি আৰু জলপৰী ইত্যাদিৰ মালিকীস্বত্ব লাভ কৰিছিল। অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগম গঠন হোৱাৰ পিছত অসম পৰ্যটনৰ কিছু সংখ্যক সম্পত্তি পৰিচালনা কৰিবলৈ এটিডিচিক হস্তান্তৰ কৰা হৈছিল। আৰম্ভণিৰে পৰা, এটিডিচিয়ে "প্ৰশান্তি" ব্ৰেণ্ড নামৰ সৈতে বহুতো পৰ্যটক ল'জ, যাত্ৰীনিবাস, পাৰ্ক আৰু ৱেচাইড পৰিচালনা কৰিছিল। ২০০৯ চনত গুৱাহাটীত এটা "পৰ্যটক আগমন তথা অভ্যৰ্থনা কেন্দ্ৰ" মুকলি কৰা হৈছিল। এই কেন্দ্ৰক বৰ্তমান "অসম পৰ্যটন ভৱন" বুলি জনা যায়। ২০১২ চনত এটিডিচিয়ে এক যুটীয়া উদ্যোগত এমভি মহাবাহু নামৰ বিলাসী ক্ৰুজসেৱা আৰম্ভ কৰিছিল।
পৰিচালনা
অসম পৰ্যটনে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ৫০তাতকৈ অধিক ল'জ, ৱেচাইড সুবিধা, ৰেষ্টুৰেণ্ট, পাৰ্ক, ৰ'পৱে, বিনোদন পাৰ্ক আদি পৰিচালনা কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত পৰ্যটন সঞ্চালকালয়ে আঠটা ল'জ চলায় আৰু অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগমে পোনপটীয়াকৈ সাতটা লজ পৰিচালনা কৰে। বাকী সম্পত্তিবোৰ ব্যক্তিগত পক্ষক লীজত দিয়া হয়। নিগমৰ গোলাঘাট আৰু নগাঁও জিলাৰ কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ওচৰৰ সম্পত্তিবোৰৰ ভিতৰত আছে:
প্ৰশান্তি লজ আৰু অন্যান্য স্থানৰ পৰ্যটন কমপ্লেক্সবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ:
সমগ্ৰ অসমৰ ১৫ খনতকৈও অধিক উদ্যান আৰু ৰেষ্টুৰেণ্ট নিগমৰৰ অধীনত লীজত চলে। ৰেড ৰিভাৰ ট্যুৰচ এণ্ড ট্ৰেভেলছ হৈছে ইয়াৰ ভ্ৰমণ শাখা। এই শাখাযে কাজিৰঙা ভ্ৰমণ, চহৰ ভ্ৰমণ আৰু তীৰ্থভ্ৰমণৰ দৰে অনুকূলিত আৰু পৰিচালিত ভ্ৰমণ পৰিচালনা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
তুলসা থাপা
তুলাসা থাপা (Tulasa Thapa; ১৯৭০-১৯৯৫) এগৰাকী নেপালী মহিলা আছিল। তেওঁক ১৯৮২ চনত নেপালৰ ৰাজধানী কাঠমাণ্ডুৰ ওচৰৰ থানকোট নামৰ গাঁৱৰ পৰা ১৩ বছৰ বয়সত অপহৰণ কৰা হৈছিল। পিছত পাৰ্চা জিলাৰ সীমান্তচহৰ বীৰগঞ্জহৈ মুম্বাইলৈ চোৰাংকৈ অনা হৈছিল আৰু বলপূৰ্বকভাবে পতিতাবৃত্তি জড়িত কৰিবলৈ বিক্ৰী কৰা হৈছিল। তেওঁক প্ৰণালীবদ্ধভাৱে মৰিয়াই বশ্যতা স্বীকাৰ নকৰালৈকে শাৰীৰিক নিৰ্যাতন কৰা হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁক দেহব্যৱসায়ৰ বাবে উপযুক্ত কৰি তুলিবলৈ বাৰে বাৰে ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। তেওঁক ৫০০০ৰ পৰা ৭০০০ টকালৈকে মূল্যত মুম্বাইৰ তিনিটা পৃথক পতিতালয়ত বিক্ৰী কৰা হৈছিল। তেওঁক প্ৰতি নিশা কমেও তিনিজন গ্ৰাহকৰ সৈতে পতিতালয়ত যৌন কাৰ্য কৰিবলৈ বাধ্য কৰা কৰা হৈছিল আৰু এই গ্ৰাহকৰ সংখ্যা গড় আঠজনমান আছিল। তেওঁক ইউৰোপীয় ষ্টাইলৰ কাপোৰ পিন্ধি গ্ৰাহকসকলক প্ৰতি নিশা ১৮০ টকাৰ বাবে মনোৰঞ্জন দিবলৈ বিভিন্ন চহৰৰ হোটেললৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। এবাৰ হোটেলৰ মেনেজাৰে তেওঁক মুম্বাই আৰক্ষীক গতাই গোটেই ঘটনাটো পোহৰলৈ আনে। জনসাধাৰণৰ হুংকাৰৰ পিছত ভাৰত আৰু নেপাল চৰকাৰে ভাৰতত পতিতালয়লৈ সৰবৰাহ কৰা নেপালী ছোৱালীৰ উদ্ধাৰ আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ বিষয়ে ১৯৮৫ চনত এক সহযোগিতা চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে।
উদ্ধাৰ
দহ মাহৰ পিছত ১৯৮২ চনৰ নৱেম্বৰত যেতিয়া তেওঁক বোম্বাইৰ জে জে চিকিৎসালয়লৈ অনা হৈছিল, তেওঁ তিনি প্ৰকাৰৰ যৌন সংক্ৰমিত ৰোগ, জননাংগৰ আচিনাই আৰু মস্তিষ্কৰ যক্ষ্মা ৰোগত ভুগি আছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ স্থায়ীভাৱে স্পাষ্টিক অৱস্থা পাইছিল আৰু অৱশেষত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। পিপলছ হেল্থ অৰ্গেনাইজেশ্যনে এক সম্পূৰ্ণ "চেভ তুলাসা" অভিযান আৰম্ভ কৰে আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ সমৰ্থনত তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। চিকিৎসালয়ত তুলাসাক পতিতাবৃত্তি উদ্যোগৰ পৰা সম্ভাৱ্য প্ৰতিশোধৰ বিৰুদ্ধে আৰক্ষীৰ সুৰক্ষা দিয়া হৈছিল। ডংৰি ৰিমাণ্ড হোমত থকাৰ পিছত তেওঁ যোৰপতিৰ চেশ্বিয়াৰ হোম ফৰ দ্য ডিচেবলছত বাস কৰিবলৈ নেপাললৈ উভতি আহে। চিকিৎসকসকলে তুলাসাৰ মূল্যাঙ্কন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিকভাৱে গুৰুতৰভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা দেখিছিল। বহু বছৰ ধৰি তেওঁ কথা কোৱা আৰু কামৰ বিকৃতি ঘটিছিল। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ সময়ৰ বাবে হুইলচেয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু অভিযোগ কৰিছিল যে তেওঁ সকলো সময়তে পেটত আঘাত পাইছিল। তেওঁ শৌচাগাৰলৈও যাব অক্ষম হৈছিল। তেওঁক তেওঁৰ দেউতাক বীৰধ্বজ থাপাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। কিন্তু তেওঁক তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নীয়ে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। তুলাসাৰ মাক তেওঁৰ অপহৰণৰ কিছুদিন পিছতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। অৱশেষত তেওঁৰ পৰিয়ালে তেওঁক লগ কৰা বন্ধ কৰি দিছিল। ১৯৯৪ চনত তুলাসাই আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰাত তেওঁৰ ভৰি ভাঙিছিল।
মৃত্যু আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতিক্ৰিয়া
১৯৯৫ চনত তেওঁ আৰোগ্য হোৱা যেন অনুমান কৰি তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল। কিন্তু সেই বছৰেই ২৪ বছৰ বয়সত যৌন কৰ্মী হিচাপে দাস পৰিগণিত হোৱাৰ সময়ত তেওঁ আহৰণ কৰা যক্ষ্মা ৰোগত তেওঁ মৃত্যু বৰণ কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলস্বৰূপে ভাৰত আৰু নেপাল চৰকাৰে ভাৰতীয় পতিতালয়ৰ পৰা নেপালী ছোৱালী উদ্ধাৰ আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ বাবে এখন চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে। ভাৰতত নাবালক/নাবালিকা সৰবৰাহ কৰাৰ শাস্তি ৭ বছৰৰ পৰা ১৩ বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে। শিশু বেশ্যাবৃত্তি প্ৰায় ৪০% হ্ৰাস কৰা হৈছে কিন্তু এক ডাঙৰ সমস্যা হৈ আছে আৰু কোনো সঠিক পৰিসংখ্যা উপলব্ধ নহয়। ১৯৯৮ চনৰ ১৯ জুনত ৰয়টাৰত প্ৰকাশিত মাচাকো আইজিমাৰ প্ৰতিবেদন "দক্ষিণ এছিয়া শিশু পতিতাবৃত্তিৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হ'বলৈ আহ্বান জনাইছে" অনুসৰি ১৯৯৬ চনত মুম্বাইৰ পতিতালয়সমূহৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিযানৰ সময়ত উদ্ধাৰ হোৱা ৪৮৪ গৰাকী পতিতা ছোৱালীৰ ৪০% নেপালৰ আছিল।
২০০০ চনত তেওঁ অলপ সময়ৰ বাবে পুনৰ বাতৰিৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল। এই সময়ত তেওঁৰ অত্যাচাৰকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰটোত ৰায় দিয়া হৈছিল। ১৯৮২ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত লিপিবদ্ধ কৰা প্ৰথম প্ৰতিবেদনত তুলাসাই তেওঁক অপহৰণ কৰি বিভিন্ন পতিতালয়ত বিক্ৰী কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ ৩২জন লোকৰ নাম উল্লেখ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল টেক্সিমেন, অপহৰণকাৰী আৰু পতিতালয়ৰ মালিকসকল। তেওঁ আন তিনিজন নেপালী লোকৰ নাম কৈছিল। সেই তিনিজন কাঞ্চা চাৰ্খী, লাল বাহাদুৰ কানি আৰু উত্তম কুমাৰ পৰিয়াৰক নেপাল চৰকাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰু অৱশেষত ২০ বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহা হৈছিল। মুম্বাই আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা ৩২জন লোকৰ ভিতৰত ৭ জনক অভিযুক্ত কৰা হৈছিল কিন্তু প্ৰমাণৰ অভাৱৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল। নজন সন্দেহভাজনৰ ভিতৰত কেৱল এজনেহে বিচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু বাকীসকলে নিজকে লুকুৱাই ৰাখিছিল। অকলশৰীয়া অভিযুক্তজনক ন্যায়াধীশে অপৰ্যাপ্ত প্ৰমাণৰ ভিত্তিত মুকলি কৰি দিছিল।
ডোমকচ
ডোমকচ (Domkach) বিহাৰ আৰু ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত লোক নৃত্য। বিহাৰৰ মিথিলা আৰু ভোজপুৰ অঞ্চলত ডোমকচ নৃত্য কৰা হয়। ঝাৰখণ্ডত ইয়াক নাগপুৰী লোকনৃত্য বুলি কোৱা হয়। উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোকসকলে ডোমকচ নৃত্যেৰে তেওঁলোকৰ বিভিন্ন উৎসৱ উদযাপন কৰে। ৰাজ্যখনৰ যিকোনো বিবাহ অনুষ্ঠানত নিশ্চিতভাৱে এই বিখ্যাত নৃত্যৰ আভাস পোৱা যায়।
পটভূমি
ডোমকাচ নৃত্যৰ পটভূমিত এক পৰম্পৰাগত বিশ্বাস আছে। সেয়া হৈছে মহিলাসকল শাৰীৰিকভাৱে দুৰ্বল কিন্তু তেওঁলোক দলৰ অভ্যন্তৰীণত তেওঁলোক শক্তিশালি। এই নৃত্যৰ মুখ্য ধাৰণা হৈছে দলীয় শক্তিৰ মহত্ত্ব। এই নৃত্য সাধাৰণতে নিশা মহিলাসকলৰ দলৰ দ্বাৰা কৰা হয়। এগৰাকী মহিলাৰ প্ৰদৰ্শন সাধাৰণতে দুৰ্বল বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱশ্যে যেতিয়া মহিলাসকলে একগোট হৈ দল গঠন কৰে, তেওঁলোক চোৰ আৰু অন্যান্য অপৰাধীৰ সৈতে যুঁজিবলৈ যথেষ্ট শক্তিশালী হয়। এয়া ডোমকাচ নৃত্যত প্ৰদৰ্শন কৰা মূল বাৰ্তা।
বৰ্ণনা
দৰাৰ পৰিয়াল আৰু আত্মীয়সকলে কইনাৰ ঘৰলৈ যাওঁতে দৰাঘৰৰ মহিলাসকলে পিছফালে থাকে আৰু গোটেই ৰাতি ডোমকাচ নৃত্য কৰা হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে ঘৰখন দুৰ্বৃত্তৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰদৰ্শন কেন্দ্ৰীয় চোতালত কৰা হয় আৰু আৰু এটা ই নাট্য কৰ্মৰ দৰে অনুষ্ঠান। মহিলাসকলে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সৈতে সম্পৰ্কিত একাধিক লোকগীত গায়। তেওঁলোকে ঢোলাক আৰু ঘুগুৰা দৰে সৰল বাদ্যযন্ত্ৰ বজায়। কিছুমানে ঝংকাৰ তুলিবলৈ চামুচ আৰু ধাতুৰ কাঁহী ব্যৱহাৰ কৰে। গোটেই অনুষ্ঠানটো হাঁহি আৰু আনন্দৰে ভৰি থাকে। নৃত্যৰ সৈতে বিভিন্ন ৰীতি-নীতি আৰু পিউল নামৰ এক কাল্পনিক খেলো যোগ কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
বিশ্ব পৰিসংখ্যা দিৱস
বিশ্ব পৰিসংখ্যা দিৱস প্ৰতি ৫ বছৰৰ মূৰে মূৰে ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ফেব্ৰুৱাৰী ২০১০ৰ ইয়াৰ ৪১তম অধিবেশনত, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰিসাংখ্যিক আয়োগে ২০ অক্টোবৰ ২০১০ক বিশ্ব পৰিসংখ্যা দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। ইয়াৰ থিমটো আছিলে "কাৰ্য্যালয়ৰ পৰিসংখ্যাৰ বিভিন্ন প্ৰাপ্তিসমূহ উদযাপন কৰা"। ইয়াৰ পিছত ২০ অক্টোবৰ ২০১৫ চনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিশ্ব পৰিসংখ্যা দিৱস পালন কৰা হয় যাৰ থিমটো আছিলে "উন্নত ডাটা, উন্নত জীৱন"। ২০২০ চনত তৃতীয় বাৰৰ বাবে পালন কৰিব লগা বিশ্ব পৰিসংখ্যা দিৱসৰ থিমটো হ'ল "আমি বিশ্বাস কৰিব পৰা ডাটাৰ সৈতে বিশ্বক সংযোগ কৰা"। এই থীমটোৱে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসাংখ্যিক প্ৰণালীত বিশ্বাস, কৰ্তব্যবদ্ধ তথ্য, উদ্ভাৱন আৰু জনসাধাৰণৰ উপযোগিতাৰ গুৰুত্ব প্ৰতিফলিত কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মে'ক ইন ইণ্ডিয়া
মেক ইন ইণ্ডিয়া ভাৰত চৰকাৰৰ এক অভিলাষী কাৰ্যক্ৰম আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে কোম্পানীসমূহক ইয়াৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ ভাৰতত নিৰ্মাণ কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰা হয়। ২০১৪ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মেক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যক্ৰমৰ উদ্বোধন কৰে।
ইতিহাস
২০১৪ চনৰ স্বধীনতা দিৱসৰ ভাষণকালত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে মেক ইন ইণ্ডিয়াৰ বিষয়ে ইঙ্গিত দিয়ে আৰু ২৫ ছেপ্টেম্বৰত বিজ্ঞান ভৱনৰ এক অনুষ্ঠানযোগে এই কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হয়। একে বছৰৰে ২৯ ডিচেম্বৰত উদ্যোগিক নীতি আৰু প্ৰসাৰ বিভাগে এক কৰ্মশালাৰো আয়োজন কৰে আৰু ইয়াত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী, কেবিনেট মন্ত্ৰীবৰ্গ, ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্য সচিবকে আদি কৰি বিভিন্ন উদ্যোগপতিঅসকল উপস্থিত থাকে।
অৱলোকন
মেক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যসূচীৰ মূল লক্ষ্য হৈছে ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ ২৫টা মুখ্য খণ্ডত সংস্থাপন সৃষ্টি আৰু কৌশলগত দক্ষতা বৃদ্ধি। এই খণ্ডসমূহৰ ভিতৰত চলন্ত বাহন, ৰসায়ন, তথ্য-প্ৰযুক্তি, ঔষধ, বয়নশিল্প, বন্দৰ, বিমান, চামৰা, পৰ্যটন, স্বাস্থ্য, ৰে’ল, পুনঃনবীকৰণীয় শক্তি, খনি, জৈৱ-প্ৰযুক্তি আৰু বৈদ্যুতিক আদি উল্লেখযোগ্য। এই কাৰ্যসূচীয়ে দেশৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন আৰু কৰৰ পৰা হোৱা আয় বৃদ্ধি কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে। সামগ্ৰীৰ উচ্চ মানদণ্ড আৰু পৰিৱেশৰ ওপৰত পৰা প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰা মেক ইন ইণ্ডিয়াৰ অন্যতম লক্ষ্য। এই কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে ভাৰতলৈ মূলধন আৰু কাৰিকৰী বিনিয়োগৰ আগমন আশা কৰা হৈছে।
সঁহাৰি
২০১৫ চনৰ জানুৱাৰীত স্পাইচ গ্ৰুপে উত্তৰ প্ৰদেশত ৫০০ কোটি টকা বিনিয়োগেৰে এক ম’বাইল ফোন নিৰ্মাণ কাৰখানা স্থাপন কৰিবলৈ লোৱাৰ কথা সদৰি কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰ আৰু স্পাইচ গ্ৰুপৰ মাজত এই বিষয়ে এক বুজাবুজিৰ চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়।
দক্ষিণ পশ্চিম এচিয়া চেমচাঙৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হ্যুচিল হঙ আৰু ভাৰতৰ ক্ষুদ্ৰ, লঘূ আৰু মধ্যম উদ্যোগ (এম এচ এম ই) খণ্ডৰ মন্ত্ৰী কালৰাজ মিশ্ৰ ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰীত এক বৈঠকত মিলিত হয় আৰু দুয়ো পক্ষৰ সহযোগিতাত দেশত স্থাপন হ’বলগীয়া ১০ খন এম এচ এম ই-চেমচাং টেকনিকেল স্কুল সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰে।  ২০১৫ ৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত  চেমচাঙে চেমচাং জেদ১ ফোনটো নইদাৰ কাৰখানাত তৈয়াৰ কৰিবলৈ লোৱাৰ কথা সদৰি কৰে। ফেব্ৰুৱাৰী মাহতে হিটাচি কোম্পানীয়ে জনাই যে ই ভাৰতত ইয়াৰ নিয়োজিত লোকৰ সংখ্যা ১০,০০০ জনৰ পৰা ১৩,০০০ জনলৈ বৃদ্ধি কৰিব। লগতে হিটাচিয়ে ইয়াকো কয় যে কোম্পানীটোৱে ভাৰতত আয় ২০১৩ চনৰ ১০০ বিলিয়নৰ পৰা ২১০ বিলিয়ন কৰাৰ লক্ষ্য বান্ধি লৈছে। কোম্পানীটোৱে ২০১৬ চনত চেন্নাইত এক কাৰখানা স্থাপনৰ সিদ্ধান্তৰ কথাও সদৰি কৰে।
ফেব্ৰুৱাৰীতে মেৰাইন প্ৰডাক্টচ এক্সপ’ৰ্ট ডেভেলপমেণ্ট অ’থ’ৰিটীয়ে ঘোষণা কৰে যে মেক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যসূচীৰ অধীনত উন্নীতকৰণ সংস্থাটোৱে ভাৰতীয় মিছামাছ পালকসকলক মিছামাছৰ কণী যোগান ধৰাত আগ্ৰহী। ২০১৫-ৰ জুনত ফ্ৰান্সৰ এল এইচ এভিয়েচনে অ’ আই এচ এডভাঞ্চদ টেকন’ল’জীৰ সৈতে ড্ৰ’ন নিৰ্মাণৰ বাবে এক কাৰখানা স্থাপন কৰিবলৈ এক বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।
২০১৫ চনৰ জুলাইত ৰাছিয়াই যুদ্ধ জাহাজ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত ৰিলায়েঞ্চ গ্ৰুপৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰাৰ কথা প্ৰকাশ পায়।
ভাৰতীয় বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ে জানিবলৈ দিয়ে যে ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিললৈ প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগ ৪৮% লৈ বৃদ্ধি পায়। মন্ত্ৰালয়ে লগতে ইয়াকো কয় যে ২০১৪-১৫ বিত্তীয় বৰ্ষত বিদেশী সাংগঠনিক বিনিয়োগৰ পৰিমাণ ৭১.৭% বাঢ়ি ৪০.৯২ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ হয়গৈ।
জনসম্পৰ্ক
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা মেক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যসূচীৰ জিৰ’ ডিফেক্ট জিৰ’ ইফেক্ট শ্লোগানে আঁসোৱাহমুক্ত সামগ্ৰী আৰু শূন্য পাৰিপাৰ্শ্বিক প্ৰভাৱকে সূচায়। ভাৰতত উৎপাদিত সামগ্ৰী যাতে বিশ্বৰ বজাৰত বৰ্জিত নহয় ইয়াক সুনিশ্চিত কৰাটো শ্লোগানটোৰ অন্যতম লক্ষ্য।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা‎ আৰু নীতি শ্ৰেণী:শ্লোগান
মাৰ্কাছ টুলিয়াছ চিচেৰো
মাৰ্কাছ টুলিয়াছ চিচেৰো (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩ জানুৱাৰী – ৭ ডিচেম্বৰ ৪৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এজন ৰোমান ৰাজনীতিবিদ, কূটনীতিক, আইনজ্ঞ, পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু বাগ্মী আছিল। ৰোমান সাম্ৰাজ্য স্থাপনৰ ৰাজনৈতিক সংকটৰ সময়ত তেওঁ সৰ্বোত্তম নীতিবোৰ বজাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁৰ বিস্তৃত লেখাসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ বক্তব্য, দৰ্শন আৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত ৰচিত গ্ৰন্থসমূহ পোৱা যায়। তেওঁক ৰোমৰ অন্যতম লেটিন ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বাগ্মী আৰু প্ৰবন্ধ ৰচয়িতা আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁ ৰোমৰ এটি সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
বডী শ্বেমিং
বডী শ্বেমিং বা শৰীৰৰ উপহাস (Body shaming) হৈছে কাৰোবাক শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যৰ বাবে অপমান আৰু সমালোচনাৰ বলি সজা কাৰ্য। বডী শ্বেমিঙৰ পৰিসৰ বহল। এই পৰিসৰৰ ভিতৰত চৰ্বিৰ বাবে কৰা উপহাস, পাতল শৰীৰ, সৰু স্তন, উচ্চতা, নোম বা তাৰ অভাৱ, চাল-চুলিৰ ৰং, শৰীৰৰ আকৃতি, পেশীবহুলতা (বা ইয়াৰ অভাৱ), লিংগৰ আকাৰ বা স্তনৰ আকাৰ, মুখৰ বৈশিষ্ট্য আদিৰ উপৰিও বহল অৰ্থত ট্যেটু আৰু বিন্ধা বা যিকোনো ৰোগৰ বাবে শৰীৰত থকা যিকোনো চিন বা দাগ আদিক কৰা উপহাসো অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকিব পাৰে।
শিশুৰ মনস্তত্ত্ব প্ৰকাশ মূলক বিভিন্ন গুৰুত্বৰ বিষয় সম্পৰ্কে কৰা এক অধ্যয়নৰ ফলাফলত শিশুক লক্ষ্য কৰি লোৱা মাধ্যমসমূহত আন্তঃব্যক্তিগত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে দৈহিক আকৰ্ষণীয়তাক অত্যধিক গুৰুত্ব দিয়া দেখা গৈছিল। অধ্যয়নত ব্যৱহৃত মাধ্যম হিচাপে চিনেমাৰ ভিতৰত ডিজনীৰ দুখন চিনেমাত ব্যক্তিগত সৌন্দৰ্য্যৰ বিষয়ে সৰ্বাধিক বাৰ্তা থকা দেখা গৈছিল। এই অধ্যয়নত এইটোও দেখা গৈছে যে অধ্যয়ন কৰা ৬৪% ভিডিঅ'ত মেদবহুল চৰিত্ৰবোৰক অনাকৰ্ষণীয়, দুষ্ট, নিষ্ঠুৰ আৰু অবন্ধুত্বপূৰ্ণ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু আধাতকৈ অধিক চিত্ৰণত খাদ্য সম্পৰ্কিত বিবেচনা বা ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।
শৰীৰক লজ্জিত কৰাৰ কিছুমান প্ৰকাৰ প্ৰাচীন কালত উৎপত্তি হোৱা জনপ্ৰিয় অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা আহিছে, যেনে ৰঙা চুলিৰ লোকৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য আৰু বগা চুলিৰ লোকৰ প্ৰতি থকা কু-সংস্কাৰ। বয়সৰ গোট অনুসৰি বৈষম্যৰ ৰূপসমূহো যথেষ্ট বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ওখ প্ৰাক-কিশোৰ-কিশোৰীসকলক কেতিয়াবা অস্বস্তিকৰ বুলি চিত্ৰিত কৰাৰ উপৰিও উচ্চতা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত সাধাৰণতে মূল্যৱান বৈশিষ্ট্য হোৱাৰ পিছতো "লেংলেঙীয়া"ৰ দৰে অপমানজনক শব্দৰ ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে।
কেতিয়াবা শৰীৰৰ লজ্জাজনক ধাৰণা এটা এনে পৰ্যায়লৈকে বিস্তৃত হ’ব পাৰে যে কোনোবাই পুৰুষত্ব বা নাৰীত্বক পৰ্যাপ্তভাৱে প্ৰদৰ্শন নকৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, বহল নিতম্ব, বিশিষ্ট স্তন বা মুখমণ্ডলৰ ডাড়িৰ অভাৱ থকা পুৰুষসকলে কেতিয়াবা লোকচকুত নাৰীসুলভ দেখাৰ বাবে লাজ পায়। একেদৰে মহিলাসকলো কাপোৰৰ সৈতে গুপ্তাংগ স্পষ্টকৈ দেখাৰ বাবে বা কান্ধ বহল হোৱাৰ বাবে বা শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণতে পুৰুষৰ সৈতে মিল থকাৰ বাবে উপহাসৰ বলি হ'ব পাৰে। শৰীৰ লজ্জিত হোৱাৰ ফলত আত্মহত্যা কৰাটোৱেই হৈছে ১৫–১৯ বছৰীয়া শিশুৰ মৃত্যুৰ চতুৰ্থটো প্ৰধান কাৰণ। শৰীৰক লজ্জিত কৰাৰ ব্যাপক মাত্ৰাই নেতিবাচক আৱেগিক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, য'ত আত্মসন্মান কমি যোৱা আৰু খাদ্যাভ্যাসৰ বিকাৰ, উদ্বেগ, শাৰীৰিক অৱয়বৰ বিঘিনি ঘটা, শৰীৰৰ ডিছমৰ্ফিক বিকাৰ আৰু হতাশাৰ দৰে সমস্যাৰ বিকাশ ঘটিব পাৰে। বিশেষকৈ যেতিয়া মানুহে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকৰ শৰীৰে সামাজিক মাপকাঠী পূৰণ কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া এই হতাশাজনক প্ৰভাৱবোৰ বেছি বিপদজনক হ’ব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সামাজিক কলংক শ্ৰেণী:অপৰাধ
বৃন্দাবন
বৃন্দাবন (वृन्दावन) হৈছে উত্তৰ প্ৰদেশ, ভাৰতৰ মথুৰা জিলাৰ এখন নগৰ। মহাভাৰতৰ মতে, এই অঞ্চলতে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই তেওঁৰ বাল্যকাল অতিবাহিত কৰিছিল।
এই নগৰখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মস্থান মথুৰাৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিমি আঁতৰত অৱস্থিত। নগৰখনত ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ পূজাৰ বাবে উৎসৰ্গিত শতাধিক মন্দিৰ আছে। নগৰখনৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় স্থান হৈছে গোৱিন্দদেৱ মন্দিৰ, গোপীনাথ মন্দিৰ আৰু ৰংগনাথ মন্দিৰ।
ইতিহাস
বৃন্দাবনৰ হিন্দু ইতিহাসৰ সৈতে জড়িত এটা পুৰণি অতীত আছে। ই হিন্দু ধৰ্মৰ এখন অতি পবিত্ৰ স্থান।
ভৌগোলিক
বৃন্দাবনৰ ভৌগোলিক স্থানাংক হৈছে 27.58°N, 77.7°W। সমুদ্ৰপৃস্থৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ১৭০ মিটাৰ (৫৫৭ ফুট)।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মস্থান
ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী
ফুলেশ্বৰী (ইংৰাজী ভাষা:Phuleswari) আহোম ৰজা শিৱ সিংহৰ প্ৰধান ৰাণী আছিল। আহোম ৰাজ্য প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসন কৰা তেখেত প্ৰথম মহিলা। পূৰ্বে তেওঁ দেৰগাঁৱৰ শিৱ মন্দিৰৰ এগৰাকী নৰ্তকী আছিল। আচল নাম আছিল ফুলমতী। শিৱ সিংহই তেওঁক দেখি মুগ্ধ হৈ বিয়া কৰায়। পাছত জ্যোতিষীৰ ভৱিষ্যতবাণীত শংকিত হৈ শিৱ সিংহই শাসনভাৰ ফুলেশ্বৰীৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল। কঠোৰ শাক্ত-ধৰ্মী ফুলেশ্বৰীয়ে শাক্ত ধৰ্মক ৰাজ্যৰ প্ৰধান ধৰ্ম কৰিবলৈ বিচাৰিছিল আৰু ইয়াৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপবোৰে বৈষ্ণৱ-মোৱামৰীয়াসকলৰ মনত অসন্তোষ জগাইছিল। ইয়েই হয়তো পাছলৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত ঘটায়।
সিংহাৰোহণ
ৰুদ্ৰ সিংহৰ ইচ্ছা অনুসৰি তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ চুতানফা (১৭১৪-১৭৪৪) ৰাজপাটত উঠে। ৰজা হৈ তেওঁ হিন্দু শিৱ সিংহ নাম গ্ৰহণ কৰে। শিৱ সিংহ ঘোৰ শাক্ত আছিল আৰু ব্ৰাহ্মণ-জ্যোতিষীসকলৰ কথা বৰ বিশ্বাস কৰিছিল। ১৭২২ চনত তেওঁৰ জ্যোতিষীসকলে ৰজাক কয় যে ছত্ৰ-ভংগ যোগৰ বাবে তেওঁৰ শাসনকাল অচিৰেই শেষ হ'ব। তেতিয়া ৰজাই ব্ৰাহ্মণ আৰু মন্দিৰসমূহলৈ নানা দান-দক্ষিণা দিয়াৰ লগতে নিজৰ প্ৰধান ৰাণী ফুলেশ্বৰীক বৰ ৰজা ঘোষণা কৰে। ৰজা হৈ ফুলেশ্বৰীয়ে প্ৰমথেশ্বৰী দেৱী নাম লয় আৰু ৰজাৰ লগত যুটীয়াভাৱে নিজৰ নামৰ মোহৰ প্ৰচলন কৰে।
ফুলেশ্বৰী চুতানফাতকৈও অধিক শাক্ত ধৰ্মত বিশ্বাসী আছিল আৰু পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ ভক্ত আছিল। পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ কথামতেই তেওঁ ৰাজ্যত শাক্ত ধৰ্মৰ প্ৰসাৰ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। আন দেৱ-দেৱীৰ পূজা বাৰণ কৰি তেওঁ আনকি বৈষ্ণৱ গোসাঁইসকলকো দুৰ্গা পূজা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। শূদ্ৰ মহন্তসকল একশৰণ ধৰ্মত ঘোৰ বিশ্বাসী বাবে ফুলেশ্বৰীয়ে ৰংপুৰত দুৰ্গা পূজাৰ আয়োজন কৰে। পূজাত মোৱামৰীয়া আৰু আন গোসাঁইসকলক সেৱা কৰিবলৈ বাধ্য কৰি কপালত বলিৰ তেজৰ ফোটো দিয়ায়। এই কথাত মোৱামৰীয়াসকল অপমানিত হয়। তেওঁলোকৰ মনত পুহি ৰখা অসন্তোষেও ইয়াৰ আধা শতিকাৰ পাছত হোৱা মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত কৰে। কোনো কোনো লেখক আৰু বুৰঞ্জীবিদে অৱশ্যে মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ বাবে ফুলেশ্বৰীক দোষাৰূপ কৰা নাই।
সামাজিক কৰ্ম
ফুলেশ্বৰীয়ে শকুন্তলা কাব্যখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাইছিল। তেওঁ ৰাজপ্ৰসাদৰ চৌহদত সংস্কৃত টোল এখন স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ শিৱসাগৰত গৌৰীসাগৰ পুখুৰী খন্দায় আৰু ইয়াৰ পাৰত শিৱ, বিষ্ণু আৰু দেৱী তিনিটা দৌল নিৰ্মাণ কৰোৱায়। কেইবাটাও মন্দিৰলৈ তেখেতে মাটি দান কৰিছিল। সৰু সৰু ছোৱালীবোৰক বোৱা-কটা শিকাবলৈও তেখেতে নানা প্ৰয়াস কৰিছিল।
মৃত্যু
১৭৩১ চনত ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পাছত চুতানফাই ফুলেশ্বৰীৰ ভনীয়েক দেওপদীক বিয়া কৰায় আৰু অম্বিকা নাম দি বৰ ৰজা পাতে॥
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
আন্তঃসীমান্ত নদী
আন্তঃসীমান্ত নদী হৈছে এক ধৰণৰ নদী, যি অন্ততঃ এক বা ততোধিক দেশৰ ৰাজনৈতিক সীমান্ত অতিক্ৰম কৰি প্ৰবাহিত হয়। এই সীমান্ত দুখন বা ততোধিক দেশৰ অভ্যন্তৰীণ সীমান্ত হ'ব পাৰে। বৰ্তমান পৃথিৱীত প্ৰায় ২৬০খন আন্তঃসীমান্ত নদী আছে।
বাংলাদেশত এই নদীসমূহৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক, ভাৰত গণৰাজ্যৰ পৰা কমেও ৫৮খন প্ৰধান নদী দেশত প্ৰৱেশ কৰে, য’ত বিশ্বৰ দুখন বৃহৎ নদী গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰকে ধৰি দেশখনত প্ৰৱেশ কৰে। বাংলাদেশ হৈ ম্যানমাৰলৈ বৈ যোৱা একমাত্ৰ নদী হৈছে নাফ নদী।
উল্লেখযোগ্য সীমা অতিক্ৰম কৰা নদীৰ জলবিজ্ঞান আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ অতিশয়। নদীৰ ইতিবাচক প্ৰভাৱ এই ক্ষেত্ৰত যে ই যথেষ্ট পৰিমাণৰ পলস কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, যিয়ে মোহনা অঞ্চলত ভূমি নিৰ্মাণত সহায় কৰে। কিন্তু এই পলসে নদীৰ তলৰ উচ্চতা বৃদ্ধি কৰে, যাৰ ফলত বানপানীৰ সৃষ্টি হয়। পানী ভাগ-বতৰা সম্পৰ্কীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তিৰ ফলত জটিল ৰাজনৈতিক বিবাদৰ সৃষ্টি হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভূগোল
ছুৱেজ খাল
বন্দৰসমূহ
শেহতীয়াকৈ ২০১৫ চনত ছুয়েজ খালৰ এক অংশ মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ উত্তৰৰ বন্দৰ (northern terminus ) ৰ নাম পৰ্ট ছেইদ (Port Said), য’ৰ পৰা সাগৰলৈ দুটা প্ৰধান পথ আছে। দক্ষিণৰ বন্দৰৰ নাম পৰ্ট টেউফিক (Port Tewfik)। ই ছুয়েজ মহানগৰত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰপৰা সাগৰলৈ মূল পথ এটাই। পশ্চিমপাৰে থকা বন্দৰটো হৈছে ইছলামিয়া ( Ismailia )। ২০১২ চনত মুঠ ১৭,২২৫ বাহন এই খালেৰে পাৰ হৈ যায়।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ছুয়েজ খাল বাল্লাহ বাইপাছ (Ballah Bypass) আৰু গ্ৰেট বিটাৰ লেক (Great Bitter Lake) ৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে। ইয়াৰ মাজেদি সাগৰীয় পানী মুক্তভাৱে প্ৰবাহিত হৈছে।
পৰিচালনা
ছুয়েজ খাল ইজিপ্টত অৱস্থিত ছুয়েজ কেনেলল অথ’ৰিটি (Suez Canal Authority) ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কনষ্টাণ্টিন’পলৰ কনভেনশ্যন (Convention of Constantinople) অনুসৰি এই খাল যুদ্ধ বা সাধাৰণ পৰিস্থিতত, যিকোনো বাণিজ্য বা যুদ্ধৰ বাহনে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে ( it may be used "in time of war as in time of peace, by every vessel of commerce or of war, without distinction of flag)"
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:খাল
জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা
জন্ম আৰু পৰিয়াল
ড° জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ পদাৰ্থবিদ, শিক্ষাবিদ, লেখক আৰু সম্পাদক৷ ১৯৬৫ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ পাঠশালাত জন্মগ্ৰহণ কৰা শৰ্মাৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল যথাক্ৰমে অধ্যাপক হেমচন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু চাৰু দেৱী৷ শৰ্মাৰ পিতৃ হেমচন্দ্ৰ শৰ্মা বজালী মহাবিদ্যালয়ৰ উদ্ভিদবিজ্ঞান আৰু জীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক আছিল আৰু মাতৃ চাৰু দেৱী পাঠশালা ছোৱালী হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী আছিল৷
শিক্ষা আৰু শৈশৱ
পাঠশালা মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি তেখেতে বজালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৯ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ অত্যন্ত মেধাৱী শৰ্মাই এই পৰীক্ষাত পাঁচটা বিষয়ত লেটাৰসহ অসমৰ ভিতৰতে নৱম স্থান অধিকাৰ কৰে৷
১৯৮১ চনত তেখেতে বজালী মহাবিদ্যালয়ৰ (এতিয়া ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়) পৰা প্ৰাক্‌-বিশ্ববিদ্যালয় পৰীক্ষাত চাৰিটা বিষয়ত লেটাৰসহ অসমৰ ভিতৰতে তৃতীয় স্থান দখল কৰি উত্তীৰ্ণ হয়৷
১৯৮৮ চনত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগত সোণৰ পদকসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথমহৈ এমএছছি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
ড° শৰ্মাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যাপক দিলীপ কুমাৰ চৌধুৰীৰ তত্ত্বাৱধানত ১৯৯৪ চনত সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল: Studies on structure functions at low - x.
কৰ্মজীৱন
১৯৮৮ চনত এমএছছি পাছ কৰি উঠিয়ে তেখেতে বজালী মহাবিদ্যালয়ত এবছৰৰ বাবে প্ৰবক্তাৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তাৰপিছত তেখেতে পিএইছডি গৱেষণাৰ বাবে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষক হিচাপে যোগ দিয়ে৷ পিএইছডি গৱেষণা শেষ কৰি ১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইলেক্ট্ৰনিকছ্‌ বিজ্ঞান বিভাগত কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷
১৯৯৭ চনত তেখেতে তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ২০০২ চনত সহযোগী অধ্যাপক আৰু ২০০৯ চনত অধ্যাপক হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে৷
কিতাপ
-এইখন বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে লিখা ৰচনাৰ সংকলন৷ এইখন এখন একাংকিকা নাট (ref wikisource. Please update this link) এইখন পৰীক্ষাৰ্থীসকলে কিদৰে পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাব আৰু পৰীক্ষাত বহিব- তাৰবিষয়ে লিখা কিতাপ এইখন ভ্ৰমণ কাহিনী এইখন ছাৰ আইজাক নিউটনৰ প্ৰসিদ্ধ কিতাপ ‘প্ৰিন্সিপিয়া’ৰ অসমীয়া অনুবাদ৷ ভাৰতীয় ভাষাসমূহৰ ভিতৰত এইখনেই প্ৰথম ‘প্ৰিন্সিপিয়া’ৰ অনুবাদ৷ (Note: coverpage and reference of this book to be provided)
ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে অসমীয়াত বিজ্ঞান আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ক বহুত প্ৰবন্ধ লিখিছে যিবোৰ প্ৰান্তিক, প্ৰান্তশ্ৰী, সাতসৰী, আমাৰ অসম, দৈনিক জনমভূমি আদিত প্ৰকাশ পাইছিল৷
গৱেষণা
তেখেত বিজ্ঞানৰ ইতিহাস বিষয়তো বিশেষভাবে আগ্ৰহী৷
বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সুখ্যাতিসম্পন্ন গৱেষণা আলোচনী যেনে, Physical Review D, Physics Letters B, Nuclear Physics B and A, Zeitfir fer physik, European Physical Journal C, International Journal of Theoretical Physics, Pramana আদিত তেখেতৰ সত্তৰোধিক গৱেষণাপত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে৷
তেখেতৰ তত্ত্বাৱধানত এতিয়ালৈকে ৯ গৰাকী গৱেষকে পিএইছদি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে৷
ফেল’শ্বিপ
১৯৯৪ চনত তেখেতে DAAD ফেলশ্বিপ লৈ জাৰ্মানীৰ Dontmund বিশ্ববিদ্যালয়ত তিনিমাহৰ বাবে গৱেষণা কৰে৷ ইটালীৰ TWAS ফেল’শ্বিপ পাই তেখেতে ২০০৬ চনত দুমাহৰ বাবে চীন দেশৰ বেইজিংৰ Chinese Institute of Technology ত গৱেষক হিচাপে কাম কৰে৷
সম্পাদনা
শিক্ষকতা আৰু গৱেষণাৰ সমান্তৰালভাবে তেখেতে কেইখনমান আলোচনীৰ সম্পাদকৰ গুৰুদায়িত্বও বহন কৰিছিল৷ জিজ্ঞাস নামৰ বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে প্ৰকাশিত সাপ্তাহিক আলোচনী এখনৰ তেখেত সহযোগী সম্পাদক আছিল ১৯৯২-১৯৯৪ চনলৈ৷ ১৯৯৪ ৰ পৰা ১৯৯৫ লৈ তেখেতে আলোচনীখনৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰে৷
অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ আলোচনী ‘বিজ্ঞান জেউতি’ৰ ২০০৩-২০০৫ চনৰ সম্পাদক আছিল ড° শৰ্মা৷
তেখেত ‘জিলিঙণি’ নামৰ মাহেকীয়া সাহিত্য আলোচনী এখনৰো সম্পাদক আছিল ২০০৪ চনত আৰু জিজ্ঞাস প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত মাহেকীয়া জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ আলোচনী ‘বিজ্ঞান জিজ্ঞাস’ সম্পাদনা কৰিছিল ২০০৬ চনত৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
ছি জিনপিং
ছি জিনপিং হৈছে চীনা সাম্যবাদী দল (কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অফ চাইনা)-ৰ সাধাৰণ সম্পাদক, গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি তথা কেন্দ্ৰীয় সামৰিক আয়োগৰ অধ্যক্ষ। চীন ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ লগতে সামৰিক বাহিনী আৰু পাৰ্টিৰো মুখ্য নেতা হোৱাৰ বাবে তেওঁক অনানুষ্ঠানিকভাৱে চীনৰ "পাৰামাউণ্ট লিডাৰ" বা "সৰ্বোচ্চ নেতা" বুলিও অভিহিত কৰা হয়। সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে, ছি পলিটবিউৰ' ষ্টেণ্ডিং কমিটিৰ পদাধিকাৰী সদস্য, যি চীন দেশৰ প্ৰকৃত সৰ্বোচ্চ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণকাৰী সংস্থা।
অভিজ্ঞ সাম্যবাদী নেতা ছি ঝংচুনৰ পুত্ৰ, ছি জিনপিং প্ৰথমে চীনৰ উপকূলীয় প্ৰান্তসমূহত ৰাজনৈতিক পদলৈ আহিল। তেওঁ ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈ ফুজিয়ানৰ শাসক (গভাৰ্ণৰ) আছিল, তাৰ পিছত ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ কাষৰীয়া ঝেজিয়াঙৰ গভাৰ্ণৰ আৰু দলীয় প্ৰধান আছিল। চেন লিয়াংয়ুৰ অপসাৰণৰ পিছত তেওঁক ২০০৭ চনত অলপ সময়ৰ বাবে ছাংহাইলৈ পঠিওৱা হয়, দলীয় নেতাৰ ৰূপত। ছি জিনপিং ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল।
ছি এতিয়া গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰখনৰ পঞ্চম প্ৰজন্মৰ নেতৃবৰ্গৰ নেতা। নেতৃত্ব বহন কৰাৰ পিছতে তেওঁ চীনত অভূতপূৰ্ব আৰু দূৰগামী দুৰ্নীতি বিৰোধী অভিযান আৰম্ভ কৰিলে, যাৰ মুখ্য দিশ বজাৰ সম্বন্ধিত আৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ, আইনৰ মতে শাসন কৰা আৰু আইনী সংস্থাসমূহ শক্তিশালী কৰা, আৰু ন-চীনা স্বপ্নৰ আকাংক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া।
জিনপিঙে চীনা সমাজত চীনা সাম্যবাদী দলৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিলৈ অনুষ্ঠিত কৰা মতাদৰ্শগত বক্তৃতাৰ ওপৰতো বিভিন্ন বাধা আৰোপ কৰিছে, পিচে তেওঁ ঐক্য আৰু পাৰ্টিৰ শৃংখলা বৃদ্ধিৰ বাবেও বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ সাংগঠনিক শক্তি বহু পৰিমাণে কেন্দ্ৰীভূত কৰিছে, তাৰ বাবে তেওঁ নকৈ গঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা আয়োগৰ পদকে ধৰি বিভিন্ন পদ নিজে গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ ওপৰোৱা সংস্কাৰ, সামৰিক সংস্কাৰ আৰু ইণ্টাৰনেটৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখিবলৈও নতুন সংগঠনৰ সৃষ্টি কৰিছে। জিনপিঙৰ অন্য উল্লেখনীয় কাম এটি হ'ল বৈদেশিক নীতি- তেওঁ চীন আৰু জাপানৰ সম্বন্ধ, দক্ষিণ সাগৰীয় বিবাদ, এছিয়াৰ আঞ্চলিক প্ৰসংগক বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে। তেওঁ শক্তি আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ দিশতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
ছি জিনপিঙৰ জন্ম ১৫ জুন ১৯৫৩ চনত বেইজিঙত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ছি ঝংচুন আছিল এজন সাম্যবাদী বিপ্লৱী নেতা। ১৯৪৯ চনত সাম্যবাদী ৰাজ্য গঠন হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃয়ে বিভিন্ন পদ গ্ৰহণ কৰিছিলে, যাৰ অন্তৰ্গত সাম্যবাদী দলৰ প্ৰচাৰ প্ৰমুখ, গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ উপ-প্ৰধান, আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গণ কংগ্ৰেছৰ উপাধ্যক্ষৰ পদ। ছিৰ দেউতাকৰ ঘৰ চাঞ্চিৰ ফুপিং অঞ্চল। ছিৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ হেনানৰ ডেংঝৌৰ সৈতেও সম্পৰ্ক আছিল। ছি জিনপিং ছি ঝংচুন আৰু তেওঁৰ পত্নী ছি ছিনৰ দ্বিতীয় সন্তান।
ছিৰ ১০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃক শুদ্ধ কৰি হেনানৰ লুৱয়াঙৰ এখন কাৰখানাত কাম কৰিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল। মে' ১৯৬৬ চনত ছিৰ শিক্ষা চিন্ন হৈছিল সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ বাবে, য'ত মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে শিক্ষকসকলক সমালোচনা আৰু বিৰোধিতা কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ বাবে ছিৰ দেউতাকক ছিৰ ১৫ বছৰ বয়সত কাৰাদণ্ড বিহা হ'ল। ১৯৬৯ চনত মাও জে ডঙৰ "ডাউন টু দা কাণ্ট্ৰি ছাইড আন্দোলন"ত পিতৃৰ সুৰক্ষা অবিহনে ছি গ'ল য়াঞ্চুৱানৰ চাঞ্চিৰ এখন কাৰখানাত কাম কৰিবলৈ। তেওঁ পিছলৈ উৎপাদক দলৰ পাৰ্টি ব্ৰাঞ্চ সম্পাদক হ'ল। ১৯৭৫ চনত কাম ত্যাগ কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাথোঁঁ ২২ বছৰ। পিছত এটি চৰকাৰী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰই তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ ক'লে যে, "সেয়া আবেগিক আছিল। সেয়া মেজাজ আছিল। আৰু যেতিয়া সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ আদৰ্শ বুজিব পৰা নগ'ল, ই মায়াৱী প্ৰমাণিত হ'ল। "
১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৭৯চনলৈ তেওঁ চীনৰ বিখ্যাত চিংঘুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰাসায়নিক অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা অধ্যয়ন কৰিছিলে, এজন "কৰ্মী, কৃষক, পিএলএ" ছাত্ৰৰ ৰূপত (গংনংবিং চুৱেচেং)। ১৯৭৫ত শিক্ষা বৃত্তিমূলক নাছিল, ই আছিল ৰাজনৈতিক আৰু ব্যৱহাৰিক, আৰু চিংঘুৱা ৱিশ্ববিদ্যালয় "আৰু শিক্ষা গ্ৰহণৰ কেন্দ্ৰ নাছিল, পিচে এক যোগাযোগৰ কাৰ্যালয় আছিল, য'ত বিজ্ঞান আৰু আভিযান্ত্ৰিকীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে ৮০% সময় কল-কাৰখানাত কাম কৰি বা ব্যৱহাৰিক বিষয় শিকি কটাইছিল, ১৫% সময় মাৰ্ক্স, লেনিন আৰু মাও জেডঙৰ বিচাৰ অধ্যয়ন কৰি, আৰু ৫% সময় খেতি কৰি বা "পিপুল্স লিবাৰেচন আৰ্মিৰ পৰা শিকি" পাৰ কৰিছিল। "
সেই শিক্ষাৰ মানদণ্ডৰ বিষয়ে জছেফ ফিউস্মিথে ক'লে, "ই সম্ভৱতঃ ভাল শিক্ষাই আছিল, কিন্তু ইমান ভাল নাছিল যিমান সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ পূৰ্বে, পিছত অতিকৈ কম, তেওঁ লাভ কৰিব পাৰিলেহেতেন। "
১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈ তেওঁ মাৰ্ক্সৰ দৰ্শন আৰু আদৰ্শগত শিক্ষা অধ্যয়ন কৰিলে, এটি "অন-দা-জব" স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত, ছিংঘুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনুষ্যত্ব আৰু সমাজ বিজ্ঞানৰ বিদ্যালয়ত। তেওঁ আইনৰ ডক্টেেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে, যাৰ অন্তৰ্গত আইন, ৰাজনীতি, ব্যৱস্থাপনা আৰু বিপ্লৱী বুৰঞ্জী। পিচে, মন্তব্যকাৰীসকলে তেওঁৰ এই শিক্ষাগত যোগ্যতাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তুলিছে। লণ্ডনৰ দা ছাণ্ডে' টাইমছে অপ্ৰকাশিত পিএইছডি গৱেষণা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি বিশেষজ্ঞক পঢ়িবলৈ দিলে, তেওঁলোকে লক্ষ কৰিলে যে গৱেষণ প্ৰবন্ধটোৰ আইনৰ লগত বিশেষ সম্বন্ধ নাই, আৰু প্ৰবন্ধটোত বিশেষ মৌলিক গৱেষণা দেখা নগ'ল, পিচে ই আছিল পূৰ্বে প্ৰকাশিত কিছু কৰ্মৰ পৰা সংগ্ৰগিত টোকা মাত্ৰ। লিখক জি চুঙে ছি জিনপিঙৰ কৰ্মসমূহ অন্য পণ্ডিতৰ কৰ্মৰ সৈতে তুলনা কৰি পালে যে ছিৰ প্ৰবন্ধৰ কিছু দফা ছিৰ প্ৰবন্ধৰ পূৰ্বে প্ৰকাশিত বা একে সময়তে প্ৰকাশিত কিছু কৰ্মৰ পৰা লোৱা। এটি উদাহৰণত, উদ্ধৃতিসমূহ অন্য এটি কৰ্মৰ পৰা নকল কৰাৰ কথা কোৱা হৈছিল, পূৰ্বে প্ৰকাশিত কৰ্মটোৰ বানান আদিৰ ভুলো ছিৰ প্ৰবন্ধত হুবহু দেখা গ'ল। চুঙৰ এই গবেষণাটি আধাৰ কৰি তেওঁ এই সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে যে ছিয়ে হয়টো সম্পূৰ্ণ প্ৰবন্ধটো আন কৰ্মৰ পৰা নকল কৰিছিল।
১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈ ছিয়ে পূৰ্বে তেওঁৰ পিতৃৰ অধীনস্থ গেং বিয়াওৰ সম্পাদকৰ কাম কৰিলে, পিছত তেওঁ গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ উপ-প্ৰধান আৰু কেন্দ্ৰীয় সামৰিক আয়োগৰ সাধাৰণ-সম্পাদকৰ দায়িত্ব লাভ কৰিলে। এই ঘটনাৱলীয়ে ছিক এক সামৰিক ভেটি প্ৰদান কৰিলে। ১৯৮৫ চনত, আমেৰিকাৰ কৃষি প্ৰণালী অধ্যয়ন কৰিবলৈ যোৱা চীনা প্ৰতিনিধিৰ দলৰ সৈতে ছিও গৈছিল আয়'ৱাৰ মুস্কাটাইনলৈ।
শক্তিলৈ উত্থান
ছি জিনপিঙে ১৯৭১ চনত সাম্যবাদী যুৱ লীগ আৰু ১৯৭৪ চনত চীনা সাম্যবাদী দলত যোগদান কৰিলে। ১৯৮২ চনত, জিনপিঙক ঝেংডিং কাউণ্টিৰ উপ-পাৰ্টি-সঞ্চালকৰ দায়িত্বত ঝেংডিং পঠিওৱা হ'ল। ছি জিনপিঙে তেওঁৰ আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক পেচাৰ কালত মুঠ চাৰিটা স্থানত কাম কৰিলে, ১৯৮২ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ হেবেইত, ১৯৮৫ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈ ফুজিয়ানত, ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ ঝেজিয়াং প্ৰান্তত আৰু ২০০৭ চনত ছাংঘাইত।
ছি ফঝৌৰ নগৰ পালিকা পাৰ্টি সমিতিৰ দায়িত্বতো আছিল, তেওঁ ১৯৯০ চনত ফঝৌৰ পাৰ্টি বিদ্যালয়ৰ সভাপতি হ'ল। ১৯৯৯ চনত তেওঁক জিনপিঙক ফুজিয়ানৰ উপ-শাসকৰ দায়িত্ব-ভাৰ দিয়া হ'ল, এবছৰ পিছত তেওঁ সেই ঠাইৰেই শাসক হ'ল। ফুজিয়ানত ছিয়ে টাইৱানৰ পৰা বিনিয়োগকাৰীক আকৃষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, যাতে প্ৰন্তটোৰ ব্যক্তিগত খণ্ড উন্নীত হওক। ফেব্ৰুৱাৰী ২০০০ চনত জিনপিং আৰু তেতিয়াৰ প্ৰান্তীয় পাৰ্টি সঞ্চালক চেন মিংয়িক দলৰ কেন্দ্ৰীয় পলিটবিউৰ; ষ্টেণ্ডিং কমিটিৰ শীৰ্ষ স্থানীয় নেতাসকল: সাধাৰণ সঞ্চালক জিয়াং জেমিন, প্ৰধান ঝু ৰংজি, উপ-সভাপতি হু জিণ্টাও আৰু অনুশাসন- নিৰীক্ষক ৱেই জিয়ান্সিঙৰ সন্মুখত মতা হ'ল, য়ুৱান্থুৱা কেলেংকাৰীৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰিবলৈ।
চন ২০০২ত ছিয়ে ফুজিয়ান ত্যাগ কৰিলে, আৰু কাষৰীয়া ঝেজিয়াং প্ৰান্তত তেওঁ শীৰ্ষ ৰাজনৈতিক পদ লাভ কৰিলে, তেওঁ প্ৰান্তীয় দলীয় প্ৰধানৰ পদ গ্ৰহণ কৰিলে। প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ শীৰ্ষ প্ৰান্তীয় দপ্তৰ দখল কৰিলে। ১৯৯৭ চনত ছিক পঞ্চদশ কেন্দ্ৰীয় দলীয় সমিতিৰ বৈকল্পিক সদস্য ঘোষিত কৰা হ'ল। ছিয়ে আটাইতকৈ কম সংখ্যক ভোট লাভ কৰিলে, তেওঁ নীম্নতম স্থানত আছিলে, বিশেষকৈ পূৰ্বৰ এজন শক্তিশালী নেতাৰ সন্তান হোৱাৰ বাবে। ২০০২ চনত, ছিক ষোড়শ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ সম্পূৰ্ণ সদস্যৰ স্বীকৃতি দিয়া হ'ল। এই ঘটনাই তেওঁৰ প্ৰভাৱ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দাঙি ধৰিলে। ঝেজিয়াঙত থাকোঁতে জিনপিঙৰ তলত অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰ ১৪% হ'লগৈ। ঝেজিয়াঙত তেওঁৰ শাসন কাল দুৰ্নীতিপৰায়ণ বিষয়াৰ বাবে কঠোৰ সময় বুলি চিহ্নিত কৰা হয়। তেওঁৰ দুৰ্নীতি বিৰোধী স্থিতিয়ে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যম আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলৰ চকুত জিলিকাই তুলিলে।