cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
প্ৰধান চৰিত্ৰসমূহ
ইজাবেলা এজনী ১৭ বছৰীয়া ছোৱালী যিয়ে নিজকে বেলা বুলি মতাটো পছন্দ কৰে। তাই ফিনিক্স এৰি ফোৰ্কছত থাকিবলৈ লয় যাতে তাইৰ মাকে তেওঁৰ নতুন পতিৰ লগত ফুৰিবলৈ যাব পাৰে। ফোৰ্কছ হাই স্কুলত তাই এডৱাৰ্ড কালেনক লগ পায় আৰু লগেলগে তাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। এডৱাৰ্ডৰ ৰহস্যটো তাই গম পোৱা বুলি তাই তাক কৈ দিয়ে,সিও তাত হয়ভৰ দিয়ে আৰু দুয়ো নিষিদ্ধ প্ৰেমত মগ্ন হয় য'ত এডৱাৰ্ডে বেলাৰ তেজ পিবলৈ থকা তাৰ অদম্য ইচ্ছাৰ লগত যুঁজ দি থাকে। বেলা এজনী দয়ালু আৰু অপ্ৰতিভ ব্যক্তিত্ব সম্পন্না ছোৱালী আৰু তাইৰ বয়সৰ আনছোৱালীতকৈ তাই বেছি বয়স্ক। তাই অতি বুদ্ধিমতী আৰু সূক্ষ্ম পৰিদৰ্শক আৰু সেই গুণেই কালেনসকলৰ আচৰিত ধৰণ কৰণ,শাৰীৰিক গঢ়,শক্তি আদি দেখি নিজেই সত্যটো বিচাৰি উলিয়াই লয়। উপন্যাসৰ আৰম্ভণিতে বেলাই অনুভৱ কৰে যে "সিদ্ধান্ত এটা থিৰ কৰাই আটাইতকৈ টান কাম,কিন্তু সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছত তাক অনুসৰণ কৰাটো (তাইৰ বাবে)সহজ। " কিন্তু উপন্যাসৰ ঘটনাচক্ৰত বেলাই অজানিতেই কঠিন সিদ্ধান্তবোৰ ল'বলৈ আৰু তাৰ ফলাফলবোৰ মানি ল'বলৈ শিকি যায়।
এডৱাৰ্ড কালেন হ'ল ১০৪ বছৰীয়া এজন ভেম্পায়াৰ। ১৯১৮ চনত যেতিয়া স্পেনিছ ইনফ্লুৱেঞ্জাত সি মৃতপ্ৰায় হয় তেতিয়া কাৰ্লাইল কালেনে তাক ভেম্পায়াৰলৈ সলনি কৰে। তাৰ মানুহৰ মন পঢ়িব পৰা এক ঐশ্বৰিক শক্তি আছে। বেলাক লগ পোৱাৰ লগে লগে সি তাইৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল কাৰণ সি বেলাৰ চিন্তাবোৰ পঢ়িব পৰা নাছিল। তদুপৰি বেলাৰ তেজৰ গোন্ধটোও তাৰ বাবে এক লোভনীয় সুঘ্ৰাণ আছিল। প্ৰথমতে বেলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে নিজেই বেলাক সি যে বিপদজনক সেয়া সঁকিয়াই দিছিল যদিও অৱশেষত নিজৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে। বেলাৰ মাজতে সি প্ৰেম,কৰুণা,তত্ত্বাৱধান সকলো বিচাৰি পায়। বেলাতেই সি নিজৰ এশ বছৰীয়া অৰ্থহীন জীৱনৰ লক্ষ্য বিচাৰি পায়। টোৱাইলাইটত এডৱাৰ্ডৰ ব্যক্তিত্বৰ মাজেৰে মেয়াৰৰ নৈৰাশ্যবাদী মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে। বিখ্যাত উপন্যাস জেন আয়াৰৰ মি০ ৰোচেষ্টাৰৰ কিছু প্ৰভাৱ এডৱাৰ্ডৰ চৰিত্ৰত দেখা যায় কাৰণ এডৱাৰ্ডৰ দৰে তেৱোঁ নিজকে এজনে দানৱ বুলি ভাবিছিল।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (Indian National Congress চমুকৈ INC আৰু সাধাৰণভাৱে কেৱল Congress) হ'ল ভাৰতৰ এক অন্যতম ৰাজনৈতিক দল।
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
প্ৰধান চৰিত্ৰসমূহ
জেম্ছ হ'ল এনে এক ভেম্পায়াৰ যিয়ে গোন্ধৰ দ্বাৰা মানুহ বা ভেম্পায়াৰৰ পথ অনুসৰণ কৰিব পাৰে। তাৰ প্ৰতিযোগিতাপ্ৰিয় মনে প্ৰত্যাহ্বান ভাল পায় আৰু বেলাৰ তেজৰ সুস্বাদু গোন্ধে তাক বেলাৰ তেজ পিবলৈ ব্যাকুল কৰি তোলে। আৰু কালেন সকলে তাক বাধা দিব বুলি জানিও সি বেলাক হত্যা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। সি বেলাক ফিনিক্সলৈকে অনুসৰণ কৰে আৰু ফোন কৰি মিছাকৈ কয় যে তাইৰ মাকক সি অপহৰণ কৰি বন্দী কৰি থৈছে। মাক ফ্লোৰিডাত থকা কথা নাজানি বেলাই জেম্ছে কোৱা স্থানত উপস্থিত হয়। তাতে সি বেলাক কামোৰে যদিও কালেনসকল সঠিক সময়ত আহি তাইক ৰক্ষা কৰে আৰু জেম্ছক ধ্বংস কৰে।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
এইটো পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু আটাইতকৈ পুৰণি গণতান্ত্ৰিক ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ এটা। দলটোৰ আধুনিক উদাৰ মঞ্চক ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত মুখ্যতঃ কেন্দ্ৰ-বাওঁ বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৮৮৫ চনত যাদুবিদ্যাী আন্দোলন থিওচফিকেল চছাইটিৰ সদস্যসকলৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা- এলান অক্টাভিয়ান হিউম, দাদাভাই নৰোজী, দিনশ্ব ৱাচা, ৱমেশ চন্দ্ৰ বনাৰ্জী, সুৰেন্দ্ৰনাথ বেনাৰ্জী, মনোমোহন ঘোষ, মহাদেৱ গোবিন্দ ৰাণাদে আৰু উইলিয়াম ৱেডাৰবাৰ্ণ- ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা হৈছিল, ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰামত ১৫ নিযুতৰো অধিক সদস্য আৰু ৭০ নিযুতৰো অধিক অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পিছত, ই দেশৰ প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক দল হৈ পৰে, যাৰ নেতৃত্ব বেছিভাগ সময় নেহৰু-গান্ধী পৰিয়ালৰ দ্বাৰা কৰা হয়; দলৰ নেতৃত্বৰ বাবে ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান শেহতীয়াকৈ গঠন হৈছে।
ইতিহাস
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ইতিহাস দুটা পৃথক যুগত পৰে: স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ যুগত, কংগ্ৰেছ দুটা গোটত বিভক্ত হৈছিল, মধ্যপন্থী আৰু কৰ্মী। মধ্যপন্থীসকল অধিক শিক্ষিত আছিল আৰু ৰক্তপাত অবিহনে ৰাষ্ট্ৰক স্বাধীনতালৈ লৈ যোৱাৰ বাবে মানুহৰ বিশ্বাস জিকিব বিচাৰিছিল; কৰ্মীসকলে অৱশ্যে এটা বিপ্লৱী পথ অনুসৰণ কৰিব বিচাৰিছিল আৰু ইয়াক এটা উগ্ৰপন্থী সংগঠন হিচাপে গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল।
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
বিকাশ
মেয়াৰে কোৱা মতে ২০০৩ চনৰ ২ জুন তাৰিখে এক সপোনত তেওঁৰ মনলৈ টোৱাইলাইটৰ চিন্তা আহে। তেওঁ সপোনত এজনী ছোৱালী আৰু এটা ভেম্পায়াৰ দেখিছিল যিয়ে তাইক ভালো পায় কিন্তু তাইৰ তেজ পিবলৈ আতুৰ হৈও থাকে। এই সপোনৰ ভেঁটিতে তেওঁ এক ৰচনা লেখিলে যিটো বৰ্তমানৰ কিতাপখনৰ ত্ৰয়োদশ অধ্যায়। কিতাপখনৰ নাম প্ৰথমতে 'ফোৰ্কছ' ৰখা হৈছিল যদিও পিছত প্ৰকাশকৰ অনুৰোধক্ৰমে ইয়াক টোৱাইলাইট কৰা হয়। প্ৰথমতে মেয়াৰে বেলা বা এডৱাৰ্ডৰ সলনি 'তাই' বা 'সি' হে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছলৈ চাৰ্লট ব্ৰণ্টেৰ "মি০ ৰোচেষ্টাৰ" আৰু জেন অষ্টিনৰ "মি০ ফেৰাৰ্চ"ৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ পুৰুষ চৰিত্ৰটোৰ বাবে এডৱাৰ্ড নামটো নিৰ্বাচন কৰে। আকৌ মেয়াৰে নাৰী চৰিত্ৰটিৰ বাবে মেয়াৰে ইজাবেলা নামটো নিৰ্বাচন কৰে কাৰণ তেওঁৰ যদি এজনী ছোৱালী থাকিলহেতেন তাইৰ নাম তেওঁ ইজাবেলা ৰাখিলেহেতেন। ৰোজেলি আৰু জেস্পাৰকো প্ৰথমতে কেৰল আৰু ৰোণাল্ড নাম দিয়া হৈছিল।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* প্ৰাক্-স্বাধীনতা যুগ
কংগ্ৰেছখন থিঅ'চফিকেল চছাইটি আন্দোলনৰ ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সদস্যসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, বিশেষকৈ এ.ও. হিউম। এইটো পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে যে ১৮৮৪ চনৰ ডিচেম্বৰত মাদ্ৰাজত অনুষ্ঠিত থিঅ'চফিকেল সন্মিলনৰ পিছত সতেৰজন পুৰুষৰ ব্যক্তিগত সভাত এই ধাৰণাটো ধাৰণা কৰা হৈছিল। হিউমে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে, আৰু ১৮৮৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰথম জাননী জাৰি কৰা হয় য'ত পৰৱৰ্তী ডিচেম্বৰত পুনাত প্ৰথম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সংঘৰ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
বিকাশ
পৃষ্ঠকাহিনীৰ কথা নভবাকৈ মেয়াৰে ক্ৰমে শেষলৈকে লিখি সাং কৰিলে। কিন্তু প্ৰথম খচৰা খনৰ শেষ অধ্যায়টো বৰ দীঘল হৈ যাবলৈ ধৰিলে গতিকে তেওঁ উপসংহাৰৰ পিছত উপসংহাৰ লিখাত লাগিল। কিন্তু তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁ পৃষ্ঠকাহিনীত আৰু কিছুমান ঘটনা আৰু ইয়াৰ কাৰণ সমূহ সংযোগ কৰিব বিচাৰে আৰু পাঁচ বা ছয়টা অধ্যায়ৰ ভিতৰত পৃষ্ঠকাহিনীটো সমাপ্ত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি কৰি শেষত বাৰটা অধ্যায়ত ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰে। তিনিটা মাহৰ ভিতৰতে মেয়াৰে তেওঁৰ সপোনক এক উপন্যাস হিচাপে গঢ়ি তোলে যদিও তেওঁৰ মতে তেওঁ কেতিয়াও টোৱাইলাইটক প্ৰকাশ কৰি উলিয়াব খোজা নাছিল বৰং নিজৰ সন্তুষ্টিৰ বাবেহে লিখিছিল। বাহ্যিক পৃথিৱীৰ পৰা এটা গ্ৰীষ্মকাল বিচ্ছিন্ন হৈ থাকি অৱশেষত ২০০৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত পাণ্ডুলিপিটো লিখি শেষ কৰে।
কিতাপখনৰ প্ৰতি মেয়াৰৰ ভনীয়েকে যথেষ্ট উৎসাহ প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু পাণ্ডুলিপিটো প্ৰকাশন গোষ্ঠীসমূহলৈ পঠিয়াবলৈ মেয়াৰক হেঁচা দিয়ে। মেয়াৰে পঠোৱা ১৫খন চিঠিৰ ৫ খনৰ কোনো উত্তৰ নাহিল,৯ খনে তেওঁক অগ্ৰাহ্য কৰিলে যদিও শেষৰখনে ৰাইটাৰ্চ হাউছৰ জ'ড ৰিমাৰৰ পৰা সন্মতি আনিলে। সম্পাদনা কৰোঁতে বিংশতিতম অধ্যায়ৰ লগতে আৰু কিছুমান ঘটনা আঁতৰাই দিয়া হয়।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* প্ৰাক্-স্বাধীনতা যুগ
জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সভাপতিত্বত ১৯২৯ চনৰ লাহোৰ অধিৱেশনৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে কিয়নো এই অধিৱেশনত "পূৰ্ণ স্বৰাজ" (সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা) আইএনচিৰ লক্ষ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীক "পূৰ্ণ স্বৰাজ দিৱস", স্বাধীনতা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল, যদিও ব্ৰিটিছসকল আৰু সতেৰ বছৰ ভাৰতত আছিল। (এই তাৰিখটো স্মৰণ কৰিবলৈ ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ সংবিধান আনুষ্ঠানিকভাৱে গৃহীত হৈছিল, যদিও ইয়াক ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত গৃহীত কৰা হৈছিল।) অৱশ্যে ১৯২৯ চনত গান্ধীয়ে দাবী কৰা অনুসৰি কেৱল ঘৰুৱা শাসনৰ দাবীত শ্ৰীনিবাস আয়েঞ্জাৰক সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতাদাবী কৰাৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল।
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
বেটুপাত
মেয়াৰৰ মতে কিতাপখনৰ বেটুপাতত থকা আপেলটো প্ৰকৃততে বুক অৱ জেনেছিছত উল্লিখিত নিষিদ্ধ ফল। বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ নিষিদ্ধ প্ৰেমক চিহ্নিত কৰা এই ফলটো প্ৰকৃততে জেনেছিছৰ ২:১৭ উক্তিত-যিটো উক্তি কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে উদ্ধৃত কৰা হৈছে- উল্লিখিত ভাল বেয়াৰ জ্ঞান সম্বলিত জ্ঞানবৃক্ষৰ ফলৰ সৈতে একে। ই ভাল আৰু বেয়া সম্বন্ধে বেলাৰ জ্ঞান তথা 'নিষিদ্ধ ফল' এডৱাৰ্ডক গ্ৰহণ কৰিবলৈ বেলাৰ সিদ্ধান্তক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মেয়াৰেও কৈছে -"ই দৰাচলতে প্ৰশ্ন কৰে যে তুমি তাক কামুৰি তাৰ ভয়াবহ সম্ভাৱনাবোৰ উপভোগ কৰিবা নে কামুৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি তোমাৰ চিনাকি পৃথিৱীখনতে সুখী থাকিবা"। বেটুপাতৰ আন এক সংস্কৰণত চলচ্চিত্ৰত বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰা ক্ৰিষ্টেন ষ্টিৱাৰ্ট আৰু ৰবাৰ্ট পেটিনছনৰ আলোকচিত্ৰ দেখা যায়।
প্ৰকাশ
প্ৰথমাৱস্থাত টোৱাইলাইটক ১৪ জন ব্যক্তিয়ে প্ৰত্যাখ্যান কৰে যদিও ২০০৩ চনত ইয়াৰ প্ৰকাশৰ স্বত্বৰ বাবে অনুষ্ঠিত হোৱা নিলামত ৮ জন প্ৰকাশকে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতা কৰে। লিটল ব্ৰাউন এণ্ড কোম্পানীয়ে প্ৰথমতে ৩০০,০০০ ডলাৰৰ প্ৰস্তাৱ ৰাখে যদিও মেয়াৰৰ প্ৰতিনিধিয়ে ১ মিলিয়ন ডলাৰ খোজাত এক সমিলমিললৈ আহি অৱশেষত তিনিখন কিতাপৰ বাবদ ৭৫০,০০০ ত চুক্তি চূড়ান্ত হয়। ২০০৫ ত ৭৫,০০০খন কিতাপেৰে টোৱাইলাইটে প্ৰকাশৰ মুখ দেখে। প্ৰকাশৰ এমাহৰ ভিতৰতে ই নিউয়ৰ্ক টাইমছ বেষ্ট চেলাৰ তালিকাত পঞ্চম আৰু পিছলৈ প্ৰথম স্থান দখল কৰে।.
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* প্ৰাক্-স্বাধীনতা যুগ
কংগ্ৰেছৰ সদস্যসকলে প্ৰথমতে ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভি বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়া নাবিকসকলক সমৰ্থন কৰিছিল। অৱশ্যে তেওঁলোকে সংকটজনক সময়ত সমৰ্থন প্ৰত্যাহাৰ কৰে, যেতিয়া বিদ্ৰোহ বিফল হয়।
1946 চনৰ আইএনএ পৰীক্ষণৰ সময়ত, কংগ্ৰেছে আইএনএ প্ৰতিৰক্ষা সমিতি গঠন কৰাত সহায় কৰিছিল, যিয়ে আজাদ হিন্দ চৰকাৰৰ সৈনিকসকলৰ গোচৰটো বলপূৰ্বকভাৱে ৰক্ষা কৰিছিল। সমিতিখনে আইএনএৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিৰক্ষা দল গঠনৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু সেই সময়ৰ বিখ্যাত অধিবক্তাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে ভুলাভাই দেশাই, আছফ আলী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু।
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
সমালোচকৰ সহাঁৰি
প্ৰথমাৱস্থাত টোৱাইলাইটে মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে আৰু পাব্লিছাৰ্চ ৱিকলীয়ে ষ্টিফেনি মেয়াৰক "২০০৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নতুন লেখক সকল"ৰ এজন আখ্যা দিয়ে। দ্য টাইমছ এ "কৈশোৰ কালৰ যৌন অস্থিৰতা আৰু একাকিত্ব"ৰ ওপৰত দৃষ্টিপাত কৰা বাবে ইয়াক প্ৰশংসা কৰে আৰু আমাজ’ন ডট কমে ইয়াক "যথেষ্ট ৰোমাণ্টিক আৰু ৰহস্যপূৰ্ণ" আখ্যা দিয়ে। স্কুল লাইব্ৰেৰী জাৰ্ণালৰ হিলাছ.জে.মাৰ্টিনৰ মতে "ই বাস্তৱধৰ্মী,পৰিমাৰ্জিত,সংক্ষিপ্ত আৰু সহজতে অনুকৰণীয়,টোৱাইলাইটে পাঠকক বাৰুকৈয়ে মোহাচ্ছন্ন কৰিব"। আকৌ টিনৰীড্ছৰ নোৰা পিয়েলে লিখিছে "টোৱাইলাইট হ'ল ৰোমাঞ্চ আৰু ভৌতিকতাৰ এক অপূৰ্ব মিশ্ৰণ"। পাব্লিছাৰ্চ ৱিকলীৰ সমালোচনাত বেলাৰ "বহিৰাগত এডৱাৰ্ডৰ সৈতে মোহান্ধতা", তেওঁলোকৰ বিপদাপন্ন সম্পৰ্ক আৰু "এডৱাৰ্ডৰ নিজৰ লগতে লাগি থকা যুঁজ"ক কৈশোৰাৱস্থাৰ যৌনদ্বিধাৰ এক ৰূপক বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। বুকলিষ্টে লিখিছে "ইয়াত কিছুমান ভুল নথকা নহয়-আৰু বেছি শক্তিশালী হ'ব পৰা এক পটভূমি,উক্তি সমূহত জোৰ দিবলৈ বিশেষণ আৰু ক্ৰিয়া বিশেষণৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আদি- কিন্তু সি যি কি নহঁওক, এই ৰহস্যঘন প্ৰেমকাহিনীয়ে প্ৰাণ ছুই যায়"। "দ্য পোষ্ট এণ্ড কুৰিয়াৰ"ৰ জেনিফাৰ হছে কৈছে "টোৱাইলাইট,ষ্টিফেনি মেয়াৰৰ এই শৃংখলাৰ প্ৰথম কিতাপখনিয়ে মোক ইমানেই আকৰ্ষিত কৰিছে যে মই মোৰ কিতাপখন হেৰুওৱাত কাষৰে কিশোৰী এগৰাকীৰ পৰা তাইৰ কিতাপখন পঢ়িবলৈ আনিলো"। চুইট১০১.কমৰ ৰবাৰ্টা গোলিয়ে এক ধনাত্মক সঁহাৰি দি কৈছে যে যদিও "উপন্যাসখনৰ প্ৰথম ভাগত কোনো এক্সন নাই",ইয়াৰ লিখনি "মসৃণ" আৰু কাহিনীভাগ "আকৰ্ষণীয়"। কিতাপখনৰ দুই প্ৰধান চৰিত্ৰৰ মাজত অনুভূতিৰ গভীৰতা আৰু "কৈশোৰ প্ৰেমৰ উৎকণ্ঠা" খুব সুন্দৰকৈ বৰ্ণিত হোৱা বুলি তেওঁ ইয়াৰ প্ৰশংসা কৰে।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
টোৱাইলাইট (উপন্যাস)
সমালোচকৰ সহাঁৰি
কিৰকাছে ইয়াক মিশ্ৰিত সঁহাৰি দি কৈছে যে "টোৱাইলাইট সম্পূৰ্ণ নিখুঁত নহয়। ভয়ানক তথা প্ৰেমিক নায়ক ৰূপে এডৱাৰ্ডৰ চৰিত্ৰায়ণ খুবেই বায়ৰণিক আৰু তাৰ প্ৰতি বেলাৰ আকৰ্ষণ যাদুগত হে,চৰিত্ৰগত নহয়। হলেও এই বিপদজনক প্ৰেমিক যুগলৰ প্ৰতিচ্ছবি খুবেই সফল আৰু ৰহস্যঘন ৰোমাঞ্চৰ গুণমুগ্ধসকলে ইয়াক প্ৰত্যাখ্যান কৰিব নোৱাৰিব"। নিউ য়ৰ্ক টাইমছৰ সমালোচনাত কোৱা হৈছে "টোৱাইলাইটৰ ধাৰণাটি অতি আকৰ্ষণীয়,এৰাব নোৱাৰা-কোনেনো বাৰু এজন সুন্দৰ অচিনাকিৰ সৈতে এক স্বৰ্গীয় প্ৰেমৰ কল্পনা নকৰে? কিন্তু কিতাপখনত মাজে মাজে অত্যধিক উৎসুকতা সম্বলিত আৰু অপেশাদাৰী লিখনি দেখা যায়। অলপ বেছি 'প্ৰদৰ্শন' আৰু অলপ কম 'কথন' হয়তো দৰকাৰী আছিল,বিশেষকৈ এডৱাৰ্ডৰ ধ্বংসাত্মক সৌন্দৰ্য্য আৰু বেলাৰ মোহান্ধতাৰ বিৱৰণ কিছু চুটি হ'লেও হ'লহেতেন"। যদিও দ্য ডেইলী টেলিগ্ৰাফে পিছলৈ টোৱাইলাইটক "১০০ বুকছ দেট দিফাইনছ দ্য ন'টীজ"ত ৩২তম স্থান দিয়ে,তেওঁলোকে কয় "আচৰিত,যদিও মেয়াৰৰ অনুপযুক্ত লিখনিৰ বাবেহে"। ৱাছিংটন পোষ্টৰ এক আলোচনাত এলিজাবেথ হেণ্ডে কয় "মেয়াৰৰ লিখনিয়ে কেতিয়াবাহে সাধাৰণ লিখনিৰ পৰিধি অতিক্ৰম কৰে,আৰু পটভূমিৰ অংকনো নিষ্প্ৰাণ"।
অভিযোজন
চাম্মিট এণ্টাৰটেইনমেণ্টে টোৱাইলাইটৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণ নিৰ্মাণ কৰে। কেথেৰিণ হাৰ্ডৱিকৰ নিৰ্দেশনাত নিৰ্মিত এই ছবিখনত ক্ৰিষ্টেন ষ্টিৱাৰ্ট আৰু ৰবাৰ্ট পেটিনছনে ক্ৰমে ইজাবেলা স্বান আৰু এডৱাৰ্ড কালেনৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ইয়াৰ চিত্ৰনাট্য মেলিছা ৰোজেনবাৰ্গৰ। ২১ নৱেম্বৰ,২০০৮ত এই ছবিখন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আৰু ২১ মাৰ্চ,২০০৯ত ডিভিডি হিচাপে মুকলি কৰি দিয়া হয়। ২২ এপ্ৰিল,২০০৯ ত অষ্ট্ৰেলিয়াত এই ডিভিডিখনে মুক্তি লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আমেৰিকান উপন্যাস
কানাই বৰশী বোৱা শিলালিপি
অসমীয়া লিপি উত্তৰ পূব ভাৰত কোচ ৰাজ্যৰ এটা স্বতন্ত্ৰ্য লিপি। ইয়াৰ মূল ব্ৰাহ্মী আৰু তাৰ বিকশিত ৰূপ গুপ্ত লিপি বুলি নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছে। অসমীয়া লিপিটো অসমৰ বিভিন্ন স্থানত উদ্ধাৰ হোৱা শিলালেখ তথা তামৰ ফলিসমূহত ব্যৱহৃত লিপিৰ বিকাশপ্ৰাপ্ত এক ৰূপ। ইয়াৰে কানাই বৰশী বোৱা শিলালিপি বা কানাই বৰশী বোৱা শিলৰ তুৰুস্ক ক্ষয়ৰ ফলিখনেই হৈছে এতিয়ালৈ আৱিস্কৃত সম্পূৰ্ণ অসমীয়া আখৰৰ প্ৰথমখন ফলি।
অৱস্থান আৰু আৱিষ্কাৰ
কানাই বৰশী বোৱা শিলালিপি বা কানাই বৰশী বোৱা তুৰষ্ক ক্ষয়ৰ লিপিখন উত্তৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মণিকৰ্ণেশ্বৰ মন্দিৰৰ ওচৰত,ৰংমহলৰ পূব দক্ষিণ কোণত থকা হাবি কটাই মুকলি কৰোঁতে ফলিখনি উদ্ধাৰ হয়।
ফলিখনিৰ প্ৰথম সম্ভেদ দাঙি ধৰে সোণাৰাম চৌধুৰীয়ে। এওঁ অসম উপত্যকা বিভাগৰ কমিছনাৰ কৰ্ণেল পি.আৰ.টি. গৰ্ডনক ফলিখনিৰ কথা জনায়। গৰ্ডনে সবিশেষ চাই বুজি 'কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি'ৰ ১৯১৯ চনৰ বছৰেকীয়া অধিবেশনত 'এ ৰক ইনস্ক্ৰিপছন'(A Rock Inscription) নামেৰে এটি প্ৰবন্ধ পাঠ কৰে।
বিষয়বস্তু
ড॰ মহেশ্বৰ নেওগৰ প্ৰাচ্য-শাসনাৱলী গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা মতে ফলিখনিৰ পাঠ হ'ল: "শাক ১১২৭ শাকে তুৰগ-যুগ্মেশে মধুমাস-ত্ৰয়োদশে। কামৰূপং সমাগত্য তুৰুষ্কাঃ ক্ষয়মাযয়ু॥ ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল "১১২৭ শকৰ চত মাহৰ ১৩ দিনৰ দিনা কামৰূপলৈ আহি তুৰষ্ক সকল ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। " ১২০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত তুৰ্কী চুলতান মহম্মদ জীৱন বকতিয়াৰে যেতিয়া কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে, তেতিয়া কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল উত্তৰ গুৱাহাটী। সেই সময়ত কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল পৃথু। কামৰূপী সেনা আৰু তুৰ্কী সেনাৰ মাজত প্ৰবল যুদ্ধ হয়। এই যুদ্ধত কামৰূপী সেনাই তুৰ্কী সেনাক পৰাস্ত কৰে ।
বিশেষত্ব
কানাই বৰশী বোৱা শিলৰ তুৰষ্ক ক্ষয়ৰ ফলি তুৰষ্ক সেনা ধ্বংস হোৱা বতৰাৰ এক ঐতিহাসিক দলিলেই নহয়,এইখন ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ অসমীয়া লিপি বিকাশৰ কথাৰ এক প্ৰত্যক্ষ নমুনা। এইখনেই সম্পূৰ্ণ অসমীয়া আখৰত লিখিত প্ৰথমখন ফলি। ফলিখনিৰ আখৰৰ কেতবোৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল- ক)' ক্ষ' আখৰে আধুনিক ৰূপ লৈছে খ) শ,ম,ত,ক আদি আখৰ আধুনিক আখৰৰ লগত প্ৰায় একে গ) 'ধ' আখৰৰ আকৃতি মাত্ৰাহীন 'য' ৰ দৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
দাঁত
right|thumb|মানুহৰ দাঁতৰ লম্বছ্ছেদত বিভিন্ন অংশসমূহ দাঁত (Teeth) মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ মুখত অৱস্থিত এটি অংগ। কঠিন খাদ্যবস্তু কৰ্তন,চৰ্বন নাইবা পেষণৰ বাবে স্তন্যপায়ী প্ৰাণীবোৰৰ দাঁত বিশেষভাৱে বিকাশিত। দাঁতবোৰ উৰ্দ্ধ আৰু নিম্নহনুত থকা গাঁতবোৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকে। এই ধৰণৰ দাঁতক থেক'ডণ্ট (thecodont) বোলে।
দাঁতৰ প্ৰকাৰ
এই ধৰণৰ দন্তবিন্যাসক হেটাৰ'ডণ্ট (heterodont) বোলে। অন্যান্য স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ দৰে মানুহৰ জীৱন কালত দুই প্ৰকাৰৰ দন্ত দেখা যায়: দুগ্ধদন্ত (milk teeth) আৰু স্থায়ীদন্ত (permanent teeth)। ছমাহ বয়সৰ পৰা দুবছৰ বয়সলৈকে দুগ্ধদন্ত ওলায়। পিছত ৬-১২ বছৰৰ ভিতৰত দুগ্ধদন্ত সৰি যায় আৰু তাৰ ঠাইত স্থায়ীদন্তৰ সৃষ্টি হয়। জীৱন কালত দুই ধৰণৰ দন্ত থকা বাবে ইহঁতৰ দন্তক ডাইফিঅ'ডন্ত (diphyodont) বোলে।
দাঁতৰ আকৃতি
মানুহৰ দুয়োটা হনুত দাঁত থাকে। প্ৰতিটো দাঁতত তিনিটা অংশ থাকে-
দন্ত সংকেত
যি সংকেতৰ দ্বাৰা প্ৰতি হনুত থকা দাঁতৰ সংখ্যা আৰু বিন্যাস (arrangement) বুজাব পাৰি,তাক দন্ত সংকেত (dental formula) বোলা হয়। মানুহৰ দুগ্ধদন্ত আৰু স্থায়ীদন্তৰ দন্ত সংকেত-
দুগ্ধদন্ত-কৃ:২/২; ছে: ১/১; পু:পে: ০/০; পে: ২/২ = ৫/৫ × ২= ২০
স্থায়ীদন্ত-কৃ: ২/২; ছে: ১/১; পু:পে ২/২; পে: ৩/৩= ৪/৪ × ২= ৩২
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন
তাজমহল
তাজমহল (ताज महल, تاج محل) ভাৰতৰ আগ্ৰাত অৱস্থিত এটা ৰাজকীয় সমাধিক্ষেত্ৰ। মোগল সম্ৰাট ছাহজাহানে তেওঁৰ পত্নী আৰজুমান্দ বানু বেগম, যিগৰাকী মুমতাজ মহল নামে পৰিচিত, তেওঁৰ স্মৃতি চিৰযুগমীয়া কৰি ৰখাৰ উদ্দেশ্যে এই অপূৰ্ব সৌধটি নিৰ্মাণ কৰিছিল। সৌধটি নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হৈছিল ১৬৩২ খৃষ্টাব্দত আৰু সম্পূৰ্ণ হৈছিল প্ৰায় ১৬৪৮ খৃষ্টাব্দত। সৌধটিৰ নক্সা কোনে কৰিছিলে এই প্ৰশ্নৰ অনেক বিতৰ্ক থাকিলেও, এইটো পৰিষ্কাৰ যে শিল্প-নৈপুণ্যসম্পন্ন এদল নক্সাকাৰক আৰু কাৰিকৰে সৌধটি নিৰ্মাণ কৰিছিলে যিসকল ওস্তাদ আহমেদ লাহৌৰিৰ লগত আছিল, যিজন তাজমহলৰ মূল নক্সাকাৰক হোৱাৰ বেছি দাবীদাৰ।
তাজমহল নিৰ্মাণৰ ইতিহাস
thumb|right|300px|ছাহজাহান, যিজনে তাজমহল নিৰ্মাণ কৰিছিল ১৬৩১ খৃষ্টাব্দত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সমৃদ্ধশালী সম্ৰাট ছাহজাহানে তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী মুমতাজ মহলৰ মৃত্যুত গভীৰভাৱে শোকাহত হৈ পৰে। মুমতাজ মহলে তেতিয়া তেওঁৰ চতুৰ্দশ কন্যা সন্তান গৌহৰ বেগমক জন্ম দিয়ে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
সোণাৰাম পাঞাং কটকী
সোণাৰাম পাঞাং কটকী (১৮৮৫ – ২০ অক্টোবৰ ১৯৫২) এগৰাকী মিচিং জনগোষ্ঠীৰ বুৰঞ্জী প্ৰণেতা, সাহিত্যিক, সমাজ কৰ্মী, শিক্ষানুৰাগী ব্যক্তি।
জন্ম আৰু পৰিচয়
লক্ষ্মীমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখানা মহকুমাৰ উভটামুখ মিচিং গাঁৱত ১৮৮৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা পাঞাং কটকীৰ জন্ম। পিতৃ কাৰবাং পাঞাং আৰু মাতৃ আঙনী পাঞাঙৰ কেইবাগৰাকী পুত্ৰৰ ভিতৰত সোণাৰাম পাঞাং কটকী আছিল আটাইতকৈ কনিষ্ঠ। পিতৃ কাৰবাং পায়াং আধ্যাত্মিক ধ্যান-ধাৰণাৰে পুষ্ট এগৰাকী প্ৰগতিবাদী লোক আছিল। সোণাৰাম পাঞাং কটকীয়ে চিলা পথাৰৰ চামকাং মিচিং গাৱঁৰ মাজনী তায়েঙক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ ৪ গৰাকী ছোৱালী আৰু এগৰাকী পুত্ৰ। ১৯৫০ চনৰ প্ৰলয়ংকাৰী ভূমিকম্পত তেওঁৰ সৰ্বস্ব হেৰুৱাই ওভতামুখ মিচিং গাঁও এৰি অস্থায়ী ভাৱে বৰ্তমান যোৰহাট জিলাৰ গন্ধিয়া মিচিং গাৱঁত আশ্ৰয় লয়। ১৯৫২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত গন্ধিয়া মিচিং গাঁৱত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। বিভিন্ন পাহাৰীয়া ভাষা-ভাষী আৰু ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী কথাৰ বিনিময় কৰ্ম আগবঢ়োৱাৰ বাবে ব্ৰিটিছে তেওঁক কটকী উপাধিটো সম্ভৱ প্ৰদান কৰিছিল।
শিক্ষা
উভটামুখ অয়েঙীযা মিচিং গাঁৱৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত সোণাৰাম পাঞাং কটকীক ১০ (দহ) বছৰ বয়সত নাম ভৰ্তি কৰে। সৰুকালৰ পৰা পাঞাং কটকীয়ে মেধাবী ছাত্ৰ হিচাপে পৰিচয় দাঙি ধৰে। তেওঁ ১৯০১ চনত প্ৰাথমিক পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ ক্নগগতে বৃত্তিও লাভ কৰে। কিন্তু সেই ঠাইত উচ্চশিক্ষানুষ্ঠান নথকাৰ ফলত সোণাৰাম পাঞাং কটকীয়ে লক্ষ্মীমপুৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি হয়। ১৯০৪ চনত মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ উপৰি বৃত্তিও লাভ কৰে। পিছত হাইস্কুলত নাম ভাৰ্তি কৰিবলৈ ডিব্ৰুগড়লৈ যায়। ১৯০৪ চনত পাঞাং কটকীক সপ্তম মান শ্ৰেণীত নাম ভৰ্তি কৰে। কিন্তু ১৯০৬ চনত নৱম মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোত গোটেই লক্ষ্মীমপুৰ জিলাত ‘কলেৰা’ বেমাৰে ভয়াবহ ৰূপ ধাৰণ কৰাত কাৰবাং পাঞাঙৰ পৰিয়ালৰ চাৰিজনৰ বাহিৰে সকলোৰে মৃত্যু হয়। এনে প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত সোণাৰাম পাঞাং কটকীৰ পঢ়া ইমানতে সামৰণি পৰে।
সামাজিক কামকাজ
পাঞাং কটকীৰ উচ্চ শিক্ষা লাভ নহলেও তেওঁৰ সাহস, মনোবল তথা আত্মবিশ্বাস অটুত আছিল। তেওঁ সংস্কাৰসুখী কৰ্মৰে মিচিং সমাজখনক আধ্যাত্মিক আৰু বৌদ্ধিক দিশত উত্তৰণ ঘটাবলৈ শিক্ষানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰাত ব্ৰতী হয়। ১৯৩৯ চনত তেওঁ ঢকুৱাখানাৰ বগৰিগুৰি মিচিং গাঁৱত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু নিজেও শিক্ষাদানত ব্ৰতী হয়। পিতৃ কাৰবাং পাঞাঙৰ পৰা লাভ কৰা আধ্যাত্মিক ধ্যান ধাৰণাৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ পাঞাং কটকীয়েও বিশ্বাস কৰিছিল যে আধ্যাত্মিক ধ্যান-ধাৰণাইহে মানৱ সমাজক সুখ-শান্তি শৃংশলাৰে পৰিচালিত কৰে। সেয়ে বগৰিগুৰি মিচিং গাৱঁত এটি ‘নামঘৰ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰি মিচিং সমাজত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে আধ্যাত্মিক তথা বৌদ্ধিক দিশত উত্তৰণ ঘটাবলৈ প্ৰচেষ্টা চলায়। পাঞাং কটকীয়ে বগৰিগুৰিৰ পাছত লাইমেকুৰী, মেচাকি চাপৰি আদি ঠাইৰ মিচিং মানুহৰ মাজত শিক্ষা আৰু আধ্যত্মিকতাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে উঠিপৰি লাগে। শিক্ষাৰ পোহৰ নপৰা অতি পিছ পৰা মেচাকি চাপৰিত ১৯১৩ চনত এখন প্ৰাইমেৰী স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰি নিজেও শিক্ষাদান কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁৰ মেচাকি চাপৰিত নামঘৰ, পুথিভঁৰাল আৰু মুৰংঘৰ আদি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পাঞাং কটকীৰ সংস্কাৰমুখী কৰ্মৰাজিয়ে বহুতো নিৰক্ষৰ মিচিং মানুহৰ চকু মেল খুৱালে আৰু ধৰ্ম- শিক্ষা আদিত ব্ৰতী হ'বলৈ ধৰিলে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা সভা-সমিতি পাতি শিক্ষা-দীক্ষা আৰু আধ্যাত্মিক প্ৰগতিবাদী চিন্তাধাৰাই সামাজিক, অৰ্থনৈতিক তথা সাংস্কৃতিক উন্নতিত মানুহৰ প্ৰমূল্যবোধৰ শিক্ষা আৰু সমাজ জীৱনৰ লগত খোজ মিলাই আগুৱাই যাবলৈ মিচিং সমাজক আহ্বান জনায়।
ব্যৱসায়
মিচিং মানুহৰ মাজত আৰ্থিক উন্নতি সাধনৰ পথ প্ৰশস্ত কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে এখন সমবায় সমিতি গঠন কৰে। সেই সময়ত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে চিচিমুখত ‘চিচি-শ্ব-মিল’ বা ‘চিচিকল ঘৰ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কটকীয়ে ইয়াত কাঠৰ যোগান ধৰা ঠিকা লয়। পিচত এই কাম সমবায় সমিতিক গটাই দি পাঞাং কটকীয়ে পুনৰ অন্য এটা বনৌষধি ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পাহাৰৰ পৰা বিভিন্ন বনৌষধি গছৰ বাকলি, শিপা, আৰু গছৰ পাত গোটই এবিধ চালৰ বেমাৰৰ বনৌবধি তৈয়াৰ কৰি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। এই ব্যৱসায়ো বাদ দি তেওঁ বেতৰ যোগান ধৰাৰ ঠিকা লৈছিল। ধেমাজিৰ পৰা বেত ডিব্ৰুগড়লৈ যোগান ধৰিছিল।
বুৰঞ্জী প্ৰণেতা পায়েং কটকী
সোণাৰাম পাঞাং কটকী “মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জী” লিখক হিচাপেহে মিচিং সমাজত সৰ্বজ্ঞাত। তেওঁৰ সেই সময়ত আক্ষেপ আছিল যে কোনো বুৰঞ্জী পুথিত মিৰি জাতিৰ ইতিবৃত্তৰ তথ্য নাছিল। সেয়ে তেওঁ মিচিং জনজীৱনৰ ইতিবৃত্তৰ প্ৰণয়ণৰ ৰাবে সংকল্পবদ্ধ হয় আৰু বুৰঞ্জীৰ সমল বিচৰাত ব্ৰতী হয়। মিচিং জাতিৰ বুৰঞ্জী প্ৰণয়ন কৰিবলৈ আবৰ পাহাৰ, ডফলা পাহাৰ তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল (নেফা) ভ্ৰমণ কৰিবলৈ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰে। তেওঁ ১৯২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মিৰি পাহাৰত উপস্থিত হয়। এই অঞ্চলৰ জ্ঞানী লোকসকলৰ পৰা মিৰি জাতি-উপজাতি, বংশ পৰিচয় তথা আত্মীয় কুটুম্বৰ ইতিবৃত্তৰ সমল আহৰণ কৰে। ১৯২২ চনত তেওঁ মুনহি পাহাৰলৈ যায় আৰু এই পাহাৰত ১০/২০ খমমান ঠাইত ছমাহ কাল ভ্ৰমণ কৰি সোতৰশ আৰু ওঠৰশ শতিকাৰ লিখিত অলিখিত শ্ৰুতিমূলক বুৰঞ্জী তথ্যৰ সমল লাভ কৰে। ১৯২২ চনৰ জুলাই মাহত পুনৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি ডামাপাহাৰৰ ডা্ৰ, কিংগিন, বেলেন, শ্ৰিয়া ইয়াং কিয়াং আৰু বুলিম আদি বৃহৎ গাঁওবোৰত উপস্থিত হয়গৈ। বিভিন্ন লোকৰ পৰা মিচিং বংশাৱলীৰ উৎপত্তিৰ তথ্য আহৰণ কৰে। ১৯২৩ চনতো কিছুমান তথ্যভিজ্ঞ ‘গামক’ লগত লৈ মেৰা পাহাৰ পায়গৈ তাত থকা চিলক, বাৰধি, অয়াং, ৰাণা চিয়াকামা, নামচিং, ৰীয়া আৰু শদিয়াৰ গাঁওবোৰ পৰিভ্ৰমণ কৰি বুৰঞ্জীৰ সমল আহৰণ কৰে। এনেদৰে পাঞাং কটকীয়ে মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জী প্ৰণয়নৰ সন্দৰ্ভত ১৩ বছৰ কাল পাহাৰে ভৈয়ামে অধ্যয়ন চলায়। তেওঁৰ ‘মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জীখনৰ পাতনিমতে বুৰঞ্জীখন ১৯৩৫ চনত প্ৰকাশ কৰে। মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জীখন মিচিং জনজীৱনৰ এক দলিল বা মাইলৰখুটি। ইয়াত মিৰি বা মিচিং জাতিক ভালকৈ প্ৰতিফলিত কৰিছে। তেওঁ বুৰঞ্জীখনত ত্ৰয়োবিংশটা অধ্যায় আছে। মিচিং বা মিৰিসকল বৰ আৱৰৰ বংশোদ্ভৱ। সেয়ে প্ৰথম অধ্যায়ৰ পৰা ষষ্ঠ অধ্যায়লৈ পাহৰত থকা কালছোৱাৰ বিবৰণ দিয়া আছে। ইয়াত মিৰি দেশৰ সীমা-ৰেখা, বিভিন্ন বৰ আৱৰৰ খেল বা ঠাল, বংশ, সাজপাৰ, বিবাহ প্ৰথা, খোৱাবোৱা প্ৰণালী উল্লেখ কৰা আছে। তদুপৰি বৰ আৱৰৰ লগত মিৰি বা মিচিং জাতিৰ সামাজিক ধৰ্ম-কৰ্ম, ৰীতি-নীতিৰ কথা উল্লেখ আছে। চুটীয়া ৰজা, আহোম ৰজা আৰু ব্ৰিটিছৰ লগত সঘনাই হোৱা যুদ্ধৰ কথাও বৰ্ণনা কৰা আছে। আনহাতে সপ্তম অধ্যায়ৰ পৰা এয়োবিংশ অধ্যায়লৈ মিৰি সকল পাহাৰৰ পৰা ভৈয়ামলৈ নামি অহা আৰু ইয়াত থিতাপি লোৱা বিস্তৃত বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে। সপ্তম অধ্যায়ত মিৰি বা মিচিঙৰ বসতিৰ সীমা এই দৰে নিৰ্ণয় কৰিছে- “এইফালে শদিয়াৰ পৰা সীমা কৰি তেজপুৰলৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুই পাৰে, আনফালে সোৱণশিৰি উজনিৰ পৰা ভটিয়াই ধনশিৰীলৈকে আৰু খেৰকটীয়া ৰঙানদীৰ মুখলৈকে মিৰিসকল জুৰি আছে।” তদুপৰি লোকসংখ্যা গা-খাজনা, অতীতৰ ‘গাম'ৰ পৰা গাঁওবুঢ়া হোৱা, মানৰ লগত ৰণ আৰু অসমীয়া হিন্দু মিৰি জাতিলৈ ৰূপান্তৰ হোৱা কথা মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জীত লিপিবদ্ধ কৰা আছে। তদুপৰি মিৰি সকলে মহাপুৰুষীয়া গুৰুত শৰণ লোৱা কথা কালসঙ্গতি ধৰ্মমতে ‘ৰাতিখোৱা’ সকাম কৰা কথাও উল্লেখ আছে। উল্লেখযোগ্য যে মিচিংসকলৰ প্ৰচলিত মত এই পৃথিবীত থকা চেতন-অবচেতন সকলোকে চেদিমেলংএ শ্ৰজিলে এই কথাষাৰ তেওঁৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে। চেদিমেলং মানে জগতৰ পুৰুষ-প্ৰকৃতি। বুৰঞ্জীখনত মিচিং জাতিৰ বিভিন্ন বংশাৱলী দেখুৱা হৈছে। লগতে কোন বংশ, ঠাল, খেলৰ কি ‘গোত্ৰ’ তথা মিচিঙৰ সামাজিক প্ৰথামতে একে গোত্ৰৰ মাজত বিয়াবাৰু নিষেধ ইত্যাদি লিপিবদ্ধ কৰা আছে। মিচিঙৰ সাজপাৰ, বিহু, সকাম নিকাম, ধৰ্ম্ম-কৰ্ম আদি আধ্যাত্মিক ধ্যান-ধাৰণাৰ কথা লিপিবদ্ধ কৰা আছে। তদুপৰি মিচিং সকলক সম্পূৰ্ণ কৃষিজীৱী জাতি হিচাপে বুৰঞ্জীখনত চিহ্নিত কৰিছে আৰু কৃষি উৎপাদনেই মিচিঙ সকলৰ আৰ্থিক দিশৰ মাইলৰ খুঁটি বুলি উল্লেখ কৰিছে। মুঠতে মিৰি জাতিৰ বুৰঞ্জীখন অতীত মিচিঙৰ সামাজিক, শিক্ষা, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, কৃষি-সংস্কৃতি, ভাষা ধৰ্ম-কৰ্মৰ কথা লিপিবদ্ধ কৰা এক ঐতিসাহিক দলিল।
অৰুণাচল পূব (লোকসভা সমষ্টি)
অৰুণাচল প্ৰদেশ পূব লোকসভা সমষ্টি Arunachal East Lok Sabha constituency) হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ দুটা লোকসভা সমষ্টিৰ মাজৰ এটা। এই সমষ্টিটোৰ ভিতৰত উজনি ছিয়াং, পূব ছিয়াং, দিবাং উপত্যকা, নামনি দিবাং উপত্যকা, লোহিত, অঞ্জাও, চাংলাং আৰু তিৰাপ জিলাক সামৰি লোৱা হৈছে।
সোণাৰাম পাঞাং কটকী
সাহিত্যকৰ্ম
সোণাৰাম পাঞাং কটকী এজন সাহিত্যিকো আছিল। তেওঁ ‘মিৰি দুৱান’ নামেৰে মিচিং-অসমীয়া-ইংৰাজী শব্দকোষ এখন প্ৰণয়ন কৰিছিল। এইখন মিচিং ভাষাৰ প্ৰথম শব্দকোষ আৰু ১৯১৫ চনত প্ৰকাশ হৈ ওলায়। মিচিং ঐনিতম’ নামেৰে অন্য এখন পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ “মান পৰাজয়” নামৰ গ্ৰন্থ এখনো প্ৰস্তুত কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনত বুৰঞ্জীৰ বহু সমল লিপিবদ্ধ কৰা বুলি বহুতে মন্তব্য কৰে। অৱশ্যে এই দুয়োখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰা মনৰ দুখৰ কথা তেওঁৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাসকলে প্ৰায়ে উল্লেখ কৰিছে।
অৰুণাচল পূব (লোকসভা সমষ্টি)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লোকসভা সমষ্টি শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
সোণাৰাম পাঞাং কটকী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া বুৰঞ্জীবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
ন'বেল বঁটা (২০০৮)
২০০৮ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
ব্ৰাজুকা
ব্ৰাজুকা হ'ল ২০১৪ চনৰ ফিফা বিশ্বকাপ ফুটবলৰ অফিচিয়েল মেচ বল (match ball)।  ইয়াক এডিডাচ (Adidas) নামৰ কোম্পানীটোৱে তৈয়াৰ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে এডিডাচ হৈছে ফিফা ৰ অফিচিয়েল বল যোগানকাৰী আৰু ই ১৯৭০ চনৰ পৰা বল যোগান ধৰি আহিছে।   ফিফা বিশ্বকাপৰ ইতিহাসত এইটোৱেই প্ৰথম বল যাক অনুৰাগীসকলে নামকৰণ কৰিছে। এই বলটো পাকিস্তানৰ ছিয়ালকোটত তৈয়াৰী।
নামকৰণ
এই বলটোৰ নাম ৰবিবাৰ ২ ছেপ্তেম্বৰ ২০১২-ৰ দিনা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।  এই নামটো এটি স্থানীয় সংগঠন আৰু এডিডাচে আয়োজন কৰা এটি ৰাজহুৱা নিৰ্বাচনত প্ৰায় এক নিযুততকৈও অধিক ভোটৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ব্ৰাজুকা নামটো ৭৭.৮% ভোটৰ দ্বাৰা বাছি লোৱা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে থকা অন্য দুটা পছন্দ হ'ল বছা ন'ভা (Bossa Nova) (১৪.৬% ভোট) আৰু কাৰ্নেলভেলেচা (Brazilian carnival) (৭.৬% ভোট)। ফিফাৰ অনুসৰি, "এই অনিয়মিত ব্ৰাজুকা শব্দটো ব্ৰাজিলিয়ান লোকসকলৰ দ্বাৰা ব্ৰাজিলিয়ান জীৱন ধাৰণ প্ৰণালীৰ মাধ্যমেৰে জাতীয় গৌৰৱৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়", আৰু "ফুটবলৰ প্ৰটি তেওঁলোকৰ ধাৰণা প্ৰতিফলিত কৰি, ই সকলোৰে প্ৰটি আৱেগ, গৰ্ব আৰু শুভকামনা সুচায়।" এই শব্দটো ব্ৰাজিলিয়ানসকলৰ বাবে অমাৰ্জিত শব্দ হিচাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই বিদেশত ব্ৰাজিলিয়ান ডায়েচপৰা (Brazilian diaspora) ৰ বাবে সুখ্যাত হৈ উঠিছে।
কাৰিকৰী দিশসমূহ
এই বলটো হৈছে একেধৰণৰ চামৰা আৰু অবয়ৱ, কিন্তু ভিন্ন আৱৰণী সজ্জাৰ সৈতে এডিডাচ টেংগো ১২(Adidas Tango 12) শ্ৰেণীৰ উন্নত উত্তৰাধিকাৰী। বলটোৰ ওজন হৈছে ৪৩৭ গ্ৰাম আৰু ইয়াৰ পৰিধি ৬৯ চেমি। বলটো ছয়টা পলিইউৰিথিন কপাটৰ দ্বাৰা তাপীয় বন্ধনেৰে তৈয়াৰী; কপাট সংখ্যাৰ হ্ৰাসে বলটোৰ স্থিৰতা বৰ্ধিত কৰে বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিছে। ব্ৰাজুকা বলটো পুৰ্বৰ বিশ্বকাপ খেলত ব্যৱহাৰ কৰা জাবুলানি(Jabulani) বলতকৈ বেছি বায়ুসক্ৰিয় বুলি মন্তব্য কৰা হৈছে। ইয়াৰ বিন্যাস এডিডাচ জাবুলানিত-কৈ বেছি UEFA Champions League-ৰ আনুস্থানিক বল এডিডাচ ফিনালে ১৩(Adidas Finale 13) যেন হে অনুভৱ হয়।
অংকন
ব্ৰাজিলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ ইয়াৰ ভিন্নৰঙী অংকন আছে।
পৰীক্ষা
বিশ্বকাপত ব্যৱহৃত হোৱাৰ পূৰ্বে ব্ৰাজুকা বলটোৱে ব্যাপক পৰীক্ষাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ আহিছে। এডিডাচ কোম্পানীটোৱে ২ বছৰতকৈও অধিক কাল  এই বলটোৰ উন্নয়নৰ কামত লাগি আছিল; আৰু বলটো গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিবলৈ বহুকেইটা দল আৰু খেলুৱৈৰ লগত কাম কৰিছিল। বলটো  ফিফা U-20 বিশ্বকাপ (FIFA U-20 World Cup) আৰু DFB-Pokal (DFB-Pokal জাৰ্মান কাপ)-ৰ লগতে আন্ত:ৰাস্ট্ৰীয় বন্ধুত্বপূৰ্ণ খেলসমূহটো এডিডাচ কাফুছা (Adidas Cafusa)ৰ ছদ্মনামত দেখা গৈছিল।
নিৰ্মাণ
ব্ৰাজুকা বলটো চীন আৰু পাকিস্তান দেশত তৈয়াৰী। বলটোৰ মূল নিৰ্মাণকাৰী হ'ল টাইপে(Taipei)-স্থিত Long Way Enterprise, যিয়ে তেওলোকৰ ছেনঝেন(Shenzhen), গুৱাংডং প্ৰদেশ(Guangdong), চীন-ৰ সহকাৰী YaYork Plastic Products-ত বলটো তৈয়াৰ কৰিছিল। এই কোম্পানীটো ১৯৯৭ চনৰ পৰা এডিডাচ বলৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যত জড়িত হৈ আছে। যিয়েই নহওক, Long Way কোম্পানীটোৱে বলটোৰ উৎকৃষ্ট তাগিদা ঢুকি পাব নোৱাৰিলে। দ্বিতীয় যোগানকাৰী কোম্পানী Forward Sports(ছিয়ালকোট, পাকিস্তান-স্থিত)-ক বলটোৰ নিৰ্মাণত সহায় কৰিবলৈ মাতি অনা হ'ল । ১১৯৫ চনৰ পৰা এডিডাচৰ লগত জড়িত হৈ থকা Forward Sports-এ ইতিমধ্যে Champions League আৰু জাৰ্মানৰ Bundesliga ৰ বাবে যোগান ধৰি আহিছিল। চীনস্থিত মূল কোম্পানীয়ে ব্ৰাজুকা বলৰ তাগিদা পূৰণ কৰিব নোৱৰাৰ পিছত এই কোম্পানীটোক এডিডাচে অতি শীঘ্ৰে বলটোৰ নিৰ্মাণৰ কামত নিয়োগ কৰিছিল। ৪২ নিযুততকৈও অধিক ব্ৰাজুকা বল ছিয়ালকোতৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। প্ৰতিটো বল US$160-ত বিক্ৰী হোৱাৰ আশা কৰা গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুটবল শ্ৰেণী:ফিফা বিশ্বকাপ
মীৰা জেচমিন
মীৰা জেচমিন যোছেফ (Meera Jasmine), এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ মালয়ালম, তামিল, তেলেগু আৰু কানাড়া ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। পেছাগতভাৱে তেওঁ মীৰা জেচমিন নামেৰে পৰিছিত।
২০০১ চনত লোহিতাদাসৰ ছবি সূত্ৰধৰণৰ জৰিয়তে মীৰাই চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০০০ৰ দশকটোত তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় ভাষাৰ বিভিন্ন বাণিজ্যিক আৰু সমালোচনাত্মকভাৱে সফল ছবিত অভিনয় কৰি ২০০০ চনৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য আৰু ভৰষাযোগ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০০৪ চনত পাদম অন্নু: অৰু ভিলাপাম ছবিত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।[3] তামিলনাডু চৰকাৰে তেওঁক কলাইমামনি আৰু ''ভি. শান্তাৰাম বঁটা''ৰে সন্মানেৰে ভূষিত কৰে।[4] দ্য হিন্দু কাকতে এসময়ত তেওঁক “মালয়ালম চিনেমাৰ তাৰকা আৰু অভিনেতাসকলৰ মাজত নিজৰ স্থান দখল কৰিব পৰা মুষ্টিমেয় অভিনেতাৰ ভিতৰত তেৱোঁ এগৰাকী” বুলি অভিহিত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
মীৰা জেচমিনৰ জন্ম হৈছিল কেৰালাৰ তিৰুভাল্লাৰ কুট্টাপুজা গাঁৱৰ জোচেফ আৰু আলেয়াম্মাৰ ঘৰত। মাক-দেউতাকৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ চতুৰ্থ সন্তান আছিল। তেওঁৰ দুগৰাকী ভগ্নী জিবি চাৰা জোচেফ আৰু জেনী চুজান জোচেফ, তেওঁলোকেওঁ ছবিতো অভিনয় কৰিছে; আৰু দুজন ভাতৃ আছে। ২০১৪ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত মীৰাৰ ডুবাইত অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰা অনিল জন টাইটাছৰ সৈতে বিবাহ হয়।
কৰ্মজীৱন
মালয়ালম ছবি সূত্ৰধৰণৰ যোগে মীৰাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিষেক হয়। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবি আছিল কমলৰ পৰিচালনাত গ্ৰামোফোন, য'ত তেওঁ নব্য নায়াৰ আৰু দিলীপৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। এজনী ইহুদী ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত কৰা তেওঁৰ অভিনয়ক মালয়ালম সমালোচকসকলে শলাগ লৈছিল। তেওঁৰ তৃতীয়খন ছবি আছিল একেজন পৰিচালকৰে ৰোমান্টিক কমেডী স্বপ্নকুডু, য’ত পৃথ্বীৰাজ সুকুমাৰন, কুঞ্চকো ববন, জয়সূৰ্য্য, আৰু ভাৱনাই অভিনয় কৰিছিল। ব্যৱসায়িকভাৱে অতি সফল ছবিখনত মীৰাৰ অভিনয় উচ্চ প্ৰশংসিত হৈছিল।
মীৰাৰ প্ৰথম তামিল ছবি লিংগুস্বামী পৰিচালিত ব্যৱসায় সফল ছবি ৰাণ আৰু এই ছবিখনে তেওঁক নিৰ্মাতাসকলৰ বাচনিৰ অভিনেত্ৰী কৰি তুলিছিল। ৰাণৰ সফলতাই তেওঁক তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতৰ প্ৰতিষ্ঠিত অভিনেতাসকলৰ সৈতে কাম কৰাৰ সুযোগ দিয়ে। যদিও তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবিবোৰে সিমান সফলতা দিয়া নাছিল, তেওঁ পৰিচালক মণি ৰত্নমৰ চকুত পৰিছিল আৰু আয়ুথা এজুথুৰ বাবে তেওঁক কাষ্টিং কৰিছিল। তামিল নজনা মীৰাই এই ছবিখনৰ বাবে নিজৰ ডাবিং নিজে কৰিছিল। তেওঁক পিছলৈ এন লিংগুস্বামীৰ সন্দাকোজি আৰু এছ এছ ষ্টেনলিৰ মাৰ্কিউৰী পুক্কালত দেখা যায়। ২০১১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁৰ শেহতীয়া তামিল ছবি মাম্বটিয়ান মুক্তি পায়।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
২০০৪: ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (পাদম অন্নু: অৰু ভিলাপাম)।
২০০৬: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ (পাদম অন্নু: অৰু ভিলাপাম)।
২০০৮: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ (ওৰে কদল)।
২০০৯: তামিলনাডু চৰকাৰৰ দ্বাৰা কলাইমামনি বঁটা প্ৰদান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ বিজয়ী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ভেঁকুৰ
ভেঁকুৰ (Fungus) ক বহুবচনত fungi বোলে। 'fungi' শব্দটো লেটিন শব্দ,ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল "বেংছতা"(mushroom)। বিজ্ঞানৰ যি শাখাত ভেঁকুৰ সম্বন্ধে চৰ্চা আৰু গৱেষণা কৰা হয় তাক মাইক'ল'জি (mycology) বোলে। এই শাখাৰ বিশেষজ্ঞজনক মাইক'ল'জিষ্ট (mycologist) বোলে। মাইক'ল'জিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হ'ল -ইটালিৰ উদ্ভিদ বিজ্ঞানী পিয়েৰ এণ্টনিঅ' মাইকেলি(১৭২৯ চনত)। ভেঁকুৰ হ'ল উদ্ভিদজগতৰ অন্তৰ্গত ক্লৰ'ফিলবিহীন আৰু প্ৰকৃত কোষকেন্দ্ৰযুক্ত সৰল প্ৰকৃতিৰ জীৱ। ভেঁকুৰৰ দেহটো উচ্চশ্ৰেণীৰ উদ্ভিদৰ দৰে কাণ্ড,পাত আৰু মূলত বিভক্ত নহয়। ইহঁতৰ দেহটোক সমকায় (thallus) বোলে। ।
বাসস্থান
ভেঁকুৰ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে সকলো পৰিবেশত পোৱা যায়,অৰ্থাৎ ভেঁকুৰ সৰ্বব্যাপী (ubiquitous)। জল,স্থল,বায়ু আৰু পোহৰৰ উপস্থিতি বা অনুপস্থিতিত ভেঁকুৰে বসবাস কৰিব পাৰে। ই যেনেকৈ নিম্ন উষ্ণতা (০°C তকৈ কম) ত বাচি থাকিব পাৰে,ঠিক তেনেকৈ মৰুভূমিৰ গৰম পৰিবেশতো জন্মা দেখা যায়। বেছিভাগ ভেঁকুৰে গেলা-পচা ফল,তৰকাৰী,ৰুটী,শুকান কাঠ,গলিত আৰু মৃত জীৱ-জন্তু আদিত জন্মে। কিছুমান জাম-জেলী,জোতা,পোছাক আদিত গজা দেখা যায়। আনকি কিছুমান ভেঁকুৰে মানুহ তথা ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুৰ ছাল,নোম,নখ,চকু আদিত বসবাস কৰে।
ভেঁকুৰৰ পুষ্টি
ভেঁকুৰৰ দেহত ক্ল'ৰ ফিল নথকা বাবে ইহঁতে নিজৰ খাদ্য নিজে প্ৰস্তুত কৰিব নোৱাৰে,অৰ্থাৎ ইহঁত পৰপুষ্ট (heterotrophic)। ভেঁকুৰ সাধাৰণতে পৰজীৱী বা মৃতজীৱী হয়। কিছুমানে আকৌ আন উদ্ভিদৰ সৈতে সহজীৱী (symbiont) ৰূপে বাস কৰে। পৰজীৱী ভেঁকুৰে জীৱীত পোষকদেহৰ পৰা খাদ্য আহৰণ কৰে। এইবিলাক ভেঁকুৰ দুই প্ৰকাৰৰ-
দেহৰ গঠন
ভেঁকুৰৰ দেহটো এককোষী (যেনে-ইষ্ট ) বা বহুকোষী (যেনে-মিউকৰ) সূত্ৰাকাৰ হয়। এই বহুকোষী ভেঁকুৰবিলাকৰ দেহটো কিছুমান সূত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত। দেহ গঠনকাৰী সূত্ৰবিলাকৰ প্ৰতিডালক অনুসূত্ৰ বা হাইফা (hypha,বহুবচনত hyphae) বোলে। অনুসূত্ৰবোৰ শাখা-প্ৰশাখাযুক্ত আৰু পৰস্পৰ মিহলি হৈ থাকে। পৰস্পৰ মিহলি হৈ থকা অনুসূত্ৰৰ সমষ্টিটোক সূত্ৰপুঞ্জ (mycelium) বোলে। অনুসূত্ৰবোৰ অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰত লক্ষ্য কৰিলে নলাকাৰ দেখুৱায়। এই নলাকাৰ অনুসূত্ৰৰ মাজে মাজে কিছুমান প্ৰস্থবেৰ দেখা যায়। প্ৰস্থবেৰ থকা এই অনুসূত্ৰবোৰক প্ৰস্থবেৰবিশিষ্ট অনুসূত্ৰ (septate hyphae) বোলে। আনহাতে,কিছুমান ভেঁকুৰত নলাকাৰ অনুসূত্ৰবোৰত কোনো প্ৰস্থবেৰ নাথাকে,এনেধৰণৰ অনুসূত্ৰবোৰক প্ৰস্থবেৰহীন অনুসূত্ৰ (aseptate hyphae) বোলে। প্ৰস্থবেৰহীন অনুসূত্ৰবোৰক আকৌ চিন'চাইট (coenocyte) বোলে। প্ৰস্থবেৰবিশিষ্ট অনুসূত্ৰৰ প্ৰস্থবেৰখন ৰন্ধ্ৰযুক্ত বা ৰন্ধ্ৰহীন হ'ব পাৰে। যিবিলাক অনুসূত্ৰৰ প্ৰস্থবেৰখন ৰন্ধ্ৰযুক্ত,সেইবিলাক অনুসূত্ৰৰ কোষৰ কোষকেন্দ্ৰ,চাইট'লাজম আৰু অন্যান্য পদাৰ্থ এটা কোষৰ পৰা আনটো কোষলৈ ৰন্ধ্ৰৰ মাজেৰে স্থানান্তৰ হয়।
প্ৰজনন
ভেঁকুৰে প্ৰজনন বিভিন্ন পদ্ধতিৰে কৰে।তাৰ ভিতৰত অংগজ প্ৰজননৰ পদ্ধতিবোৰ হ'ল- খণ্ডিতকৰণ(fragmentation),দ্বিবিভাজন(fission) আৰু মুকুলোদ্গম(budding) ।সেইদৰে অযৌন প্ৰজনন(asexal reproduction) বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰেণু যেনে কনিডিয়া(conidia) ৰেনুধাৰীৰেণু আৰু চলৰেণুৰ(zoospores) দ্বাৰা সম্পাদিত হয়।আনহাতে যৌন প্ৰজনন(sexual reproduction) উস্পৰ(oospores),এচক'স্প'ৰ(ascospores) আৰু বেচিডি'অস্প'ৰ(basidiospores) দ্বাৰা সম্পন্ন হয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
হিতেশ্বৰ শইকীয়া
হিতেশ্বৰ শইকীয়া (Hiteswar Saikia, জন্ম: ১৯৩৪ – মৃত্যু: ১৯৯৬) হৈছে অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে দুবাৰকৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেহঁ মিজোৰামৰ ৰাজ্যপাল হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ আৰু কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈৰ মন্ত্ৰীসভাত শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পদত আছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৩৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ সাপেখাতি ওচৰৰ বগাবাগ চাহ বাগিচাত হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল হলধৰ শইকীয়া আৰু মাকৰ নাম আছিল খৰ্গেশ্বৰী শইকীয়া। তেওঁলোকৰ ছটা সন্তান আছিল। তেওঁলোক আহোম সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল। হলধৰ শইকীয়া বগাবগ চাহ বাগিচাত প্ৰধান কাৰ্যালয় সহায়কৰূপে চাকৰি কৰিছিল।
শিক্ষা
১৯৪৫ চনত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই দহবছৰ বয়সত প্ৰাইমেৰী পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। তাৰ পিছত নাজিৰা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৫৩ চনত তেওঁ নাজিৰা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৫ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা দ্বিতীয় বিভাগত আই. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ শ্বিলঙৰ ছেণ্ট এড্‌মাণ্ডছ কলেজত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৫৭ চনত তেওঁ তাৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৫৮ চনত লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ তাৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত, ১৯৬০ চনৰ ৯ অক্টোবৰত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়ত ইতিহাসৰ শিক্ষকৰূপে যোগদান কৰে। নাজিৰা এছোচিয়েটেড ক্লাব আৰু নাজিৰা নাট্য সমিতিৰ লগত তেওঁ জড়িত আছিল। তেওঁ বৰতলা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ সম্পাদক পদতো আছিল। নাজিৰাত এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবেও তেওঁ আগভাগ লৈছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে গড়গাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষৰূপে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৭২ চনত হিতেশ্বৰ শইকীয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসম বিধানসভালৈ নাজিৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয়। শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ নেতৃত্বাধীন অসম মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ গৃহ, শিক্ষা, স্বাস্থ্য আৰু জনসংযোগ বিভাগৰ ৰঅজ্যিক পৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰী নিযুক্ত হয়। পিছত গৃহ দপ্তৰৰ পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰী নিযুক্ত হৈছিল। ১৯৭৬ চনৰ শেষৰফালে তেওঁ শিক্ষামন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ আৰু কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈৰ মন্ত্ৰীসভাতো তেওঁ শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পদত আছিল।
প্ৰথম কাৰ্যকাল
১৯৮৩ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা বিধানসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ বিজয়ী হয়। কংগ্ৰেছ দলৰ সৰ্বসন্মতিক্ৰমে হিতেশ্বৰ শইকীয়াক মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ১৯৮৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ অন্ত পৰে। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰিয়েই তেওঁ অসম আন্দোলনৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰত থকা সকলোকে নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত তথা অসমলৈ স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘূৰাই আনিব বুলি অঁনাতাৰ বাণীযোগে প্ৰচাৰ কৰি আশ্বাস দিছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসমত বাৰ্ধক্য পেন্সন, নিবনুৱা ভাট্টা, শিক্ষিত নিবনুৱালৈ আত্ম প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে বেংকৰ ঋণ, চন্দ্ৰপুৰত স্থায়ী ৰাজধানীৰ আধাৰশিলা আদি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য কামত হাত দিছিল। তেওঁৰ দিনত কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী, কৰিমগঞ্জ, বৰপেটা, শোণিতপুৰ আৰু যোৰহাট – এই ছয়খন জিলা আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গোঁসাইগাঁও, ৰঙিয়া, মানকাচৰ, দক্ষিণ শলমাৰা, ওদালগুৰি, চৰাইদেউ, হোজাই – এই আঠটা মহকুমা গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ দিনতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দ্বিতীয়খন দলং নৰনাৰায়ণ সেতুৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল।
দ্বিতীয় কাৰ্যকাল
১৯৯১ চনৰ ৩০ জুনত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নিৰ্বাচিত হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ চৰকাৰখনে কোনো উন্নয়নমূলক আৰু জনহিতকৰ কাম কাজ নকৰিলে বুলি ৰাইজে অভিযোগ তুলিছিল।
ৰাজ্যপালৰ পদত
১৯৮৫ চনত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই মিজোৰামৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ পত্নীৰ নাম হৈছে ড হেমপ্ৰভা শইকীয়া। তেওঁলোকৰ সন্তান তিনিটা: দেবব্ৰত, অশোক আৰু গৌতম।
সন্মান আৰু বঁটা
১৯৮৩ চনত দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি পৰিষদে হিতেশ্বৰ শইকীয়াক ৰাষ্ট্ৰ মানৱ উপাধিৰে সন্মানিত কৰে।
আক্ৰমণ
হিতেশ্বৰ শইকীয়াক দুবাৰকৈ কোনো লোকে প্ৰাণ নাশ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। প্ৰথমবাৰ ১৯৮১ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত আৰু দ্বিতীয়বাৰ ১৯৮৩ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত।
শইকীয়াৰ বাসগৃহত মনমোহন সিঙৰ বাসগৃহক লৈ বিতৰ্ক
হিতেশ্বৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ড০ মনমোহন সিঙৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আৰু সহযোগী আছিল। দৰাচলতে মনমোহন সিঙে শইকীয়াৰ পত্নী শ্ৰীমতী হেমপ্ৰভা শইকীয়া গৰাকীৰ পৰা ঘৰ ভাড়াৰ ৰচিদ এখন দাখিল কৰি অসমৰ বাসিন্দা বুলি দাবী কৰি অসম কোটাৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হৈ পৰিছিল। মনমোহন সিঙে দাখিল কৰা শপতনামা অনুসৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে মাহিলী ৭০০ টকা ভাড়া দি সৰুমোটৰিয়াত থকা শইকীয়াৰ ভাড়াঘৰত থাকে। তেনেদৰেই মূলতঃ তেওঁ গুৱাহাটীৰ হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ ঘৰৰ বাসিন্দা বুলি মিছাকৈ দাবী কৰি মনমোহন সিঙে ৰাজ্যসভাৰ সদস্য হৈ পৰিছিল,আৰু তাৰ দ্বাৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’ব পাৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৯৬ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ দিল্লীৰ অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অফ মেডিকেল কলেজত পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
সৃজনশীলতা আৰু মানসিক স্বাস্থ্য
সৃজনশীলতা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ মাজৰ সংযোগৰ ধাৰণাটো মনস্তত্ত্ববিদসকল আৰু অন্যান্য গৱেষকসকলৰ মাজত কেইবা শতিকা জুৰি আলোচনা আৰু অধ্যয়নৰ বিষয় হৈ আহিছে। সৃজনশীলতা বা সৃষ্টিশীলতাক প্ৰধান মানসিক ৰোগসমূহ, যেনে দ্বিমেৰু ব্যাধি (bipolar disorder), দ্বৈত সত্তাৰ মনস্তত্ত্ব বা ছিজ'ফ্ৰেনিয়া (schizophrenia), গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততা (major depressive disorder), উদ্বিগ্নতা (anxiety disorder), অত্যধিক-অমোঘ ব্যাধি (obsessive-compulsive disorder, OCD) আৰু ধ্যানাভাৱ আৰু অতিসক্ৰিয়তা ব্যাধি (attention deficit hyperactivity disorder, ADHD)-ৰ সৈতে সংযুক্ত কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে, সৃজনশীল পেছা আৰু মানসিক ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক গৱেষণা আৰু অধ্যয়নৰ জৰিয়তে দেখুওৱা হৈছে। বহু উদাহৰণৰ ক্ষেত্ৰই আনকি মানসিক সমস্যাই সৃজনশীলতাক সাহায্য আগবঢ়োৱাৰ ধাৰণাক সমৰ্থন কৰে। কিন্তু এইটোও সাধাৰণভাৱে স্বীকৃত যে, সৃজনশীলতা বৰ্তি থাকিবৰ বাবে মানসিক অসুস্থতা থকাটো অপৰিহাৰ্য নহয়।
ইতিহাস
সৃষ্টিশীলতা আৰু মানসিক অসুস্থতাৰ মাজত থকা বিশেষ সংযোগ প্ৰায়ে উত্থাপিত হৈ আহিছে (যেনে দ্বিমেৰু ব্যাধি (bipolar disorder), অন্যহাতে নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, জীৱনীকাৰ, আৰু শিল্পীসকলৰ মাজত গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততা উল্লেখনীয় ভাৱে আৰু প্ৰায় গতানুগতিকভাৱে দেখা যায়)। বিংশ শতিকাৰ সপ্তম দশকৰ সাহিত্যত মানসিক অসুস্থতা আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰথম উত্থাপন হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়। কিন্তু খুচঁৰি চালে দেখা যায় যে, বলিয়ালি (madness) আৰু অসামান্য প্ৰতিভা (genius)-ৰ মাজৰ সংযোগৰ যি ধাৰণা সেয়া, বহু পুৰণি। আনকি এৰিষ্ট'টলৰ সময়তো এনে ধাৰণা প্ৰচলিত হোৱা দেখা পোৱা যায়। বলিয়ালি (madness) আৰু অসামান্য প্ৰতিভা (genius)-ৰ মাজৰ যোগসূত্ৰ কিভাৱে সম্পৰ্কিত সেয়া অনুধাৱন কৰাৰ আগেয়ে অসামান্য প্ৰতিভাৰ বিভিন্ন ৰূপসমূহৰ বিষয়ে জ্ঞাত হোৱা প্ৰয়োজন: সাহিত্য প্ৰতিভা (literary genius), সৃষ্টিকামী প্ৰতিভা (creative genius), পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ প্ৰতিভা (scholarly genius), আৰু সৰ্বোদিশৰ প্ৰতিভা (all around genius)। যিহেতু প্ৰতিভাৰ বহুতো শ্ৰেণী আছে, সেয়ে কোনো এজন ব্যক্তি কোনো এক বিশেষ ক্ষেত্ৰত অতি পাৰদৰ্শী হৈ উঠাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ আন ক্ষেত্ৰসমূহৰ জ্ঞান সাধাৰণ, বা অতি নগণ্য হ'ব পাৰে। প্ৰাচীন গ্ৰীকসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে সৃজনশীলতা দেৱপ্ৰদত্ত। বিশেষতঃ দেৱী মিউজসকলৰ (Muses) (জিউছৰ নগৰাকী দুহিতা, যিসকল কলা আৰু বিজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰাগত লোকবিশ্বাসৰ পৌৰাণিক ব্যক্তিত্ব) পৰাই সৃষ্টিশীলতা উদ্ভূত। অন্যহাতে, এৰিষ্ট'টলীয় পৰম্পৰাত অসামান্য প্ৰতিভা শৰীৰবৃত্তীয় দৃষ্টিকোণেৰে আৱেক্ষিত, আৰু এইটো বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে, বোধহয় একেখিনি মানৱীয় গুণেই অসামান্য কৃতিত্ব (extraordinary achievement) আৰু বিষাদগ্ৰস্ততা (melancholy)-ৰ বাবে দায়বদ্ধ। ৰমন্যাসিক লেখকসকলৰো একেধৰণৰ দৃষ্টিভংগী আছিল। লৰ্ড বাইৰণে (Lord Byron) আনকি উচ্চাসেৰে এইদৰে কৈছিল যে, "আমি নিপুণ বিদ্যাৰ মানুহবোৰ সকলোয়েই উন্মাদ। কিছুমান আহ্লাদেৰে আৰু আন কিছুমান বিষাদেৰে প্ৰভাৱান্বিত, কিন্তু কম বেছি পৰিমাণে সকলোয়েই প্ৰভাৱিত" ("We of the craft are all crazy. Some are affected by gaiety, others by melancholy, but all are more or less touched")।
সাধাৰণভাৱে, মানসিক ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকল পৃথিৱী আৰু বিশ্বৰ উপাদানসমূহক এক অভিনৱ আৰু অননুদিত দৃষ্টিভংগীৰে দৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম বুলি কোৱা হয়। অন্যাৰ্থত, এই ব্যক্তিসকল আনে নেদেখা বীক্ষাৰ গৰাকী।
অধ্যয়ন
বহু বছৰ ধৰি, মানসিক অসুস্থতা বা আসক্তিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলক উপশম প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্য চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত সৃষ্টিমূলক কলাক থে'ৰাপী (therapy) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।
আন এক অধ্যয়নৰ তথ্যানুসৰি, সাধাৰণ সুস্থ আৰু ছিজ'ফ্ৰেনিক (অৰ্থাৎ দ্বৈত সত্তাৰ মনস্তত্ত্ব বা ছিজ'ফ্ৰেনিয়া-ত আক্ৰান্ত) লোকতকৈ ছিজ'টাইপেল (schizotypal, schizotypal personality disorder (STPD)) ব্যক্তিৰ সৃষ্টিশীলতা বেছি। ছিজ'টাইপেল ব্যক্তিৰ অপসাৰী চিন্তাৰ (divergent thinking) ধৰণ তেওঁলোকৰ মগজুৰ প্ৰিফ্ৰণ্টেল ক'ৰ্টেক্স (prefrontal cortex)-ৰ দ্বি-পাৰ্শ্বীয় সক্ৰিয়তাৰ সৈতে জড়িত, আৰু তেওঁলোকৰ মগজুৰ প্ৰিফ্ৰণ্টেল ক'ৰ্টেক্সৰ সোঁফালৰ অংশ ততোধিক সক্ৰিয় হোৱা দেখা যায়। এই অধ্যয়নে প্ৰস্তাৱ কৰে যে, ছিজ'টাইপেল ব্যক্তিসকলে তেওঁলোকৰ মগজুৰ সোঁ আৰু বাওঁ দুয়োটা অৰ্ধগোলক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁলোকে মগজুত আৱেশিত নতুন সংবেদনৰ উদ্দীপনাক ক্ষিপ্ৰ গতিৰে অভিনৱভাৱে সংযোগ ঘটাব পাৰে। ছিজ'টাইপেল আৰু ছিজ'ফ্ৰেনিক লোকৰ সৈতে সম্পৰ্কিত উভয়-উপাংগ কুশলতা (ambidexterity)-ই এই প্ৰস্তাৱনাক সমৰ্থন কৰে।
মাৰ্ক বেটে' (Mark Batey) আৰু এদ্ৰিয়ান ফাৰ্ণহাম (Adrian Furnham)-ৰ তিনিটা শেহতীয়া অধ্যয়নে ছিজ'টাইপেল আৰু হাইপ'মেনিয়াক ব্যক্তিত্ব ( (hypomanic personality) আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ বহুতো মাপকাঁঠিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
বিশেষতঃ, সৃজনশীলতা আৰু মনোদশা বিকাৰ (mood disorder)-ৰ মাজৰ, বিশেষকৈ দ্বিমেৰু ব্যাধি (manic-depressive disorder বা bipolar disorder) আৰু গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততা ব্যাধি (major depressive disorder) বা এক-মেৰু ব্যাধি (unipolar disorder)-ৰ গাঢ় সম্পৰ্ক চিহ্নিত কৰা হৈছে। Touched with Fire: Manic-Depressive Illness and the Artistic Temperament শীৰ্ষক গ্ৰন্থত Kay Redfield Jamison-এ লেখক, কবি আৰু শিল্পীসকলৰ মাজত মনোদশা বিকাৰৰ হাৰ লিপিবদ্ধ কৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ লেখিকাই গৱেষণাৰ জৰিয়তে বিখ্যাত লেখক আৰু শিল্পী যেনে আৰ্ণেষ্ট হেমিঙৱে (যি বিদ্যুৎ আক্ষেপী চিকিৎসাৰ পিছতে গুলীয়াই আত্মহত্যা কৰিছিল), ভাৰ্জিনিয়া ৱ'ল্ফ (যি অৱসাদৰ এক পৰ্বৰ পূৰ্বানুমান কৰি পানীত ডুবি আত্মহত্যা কৰিছিল), সুৰকাৰ ৰবাৰ্ট শ্চুমেন (যি এক মানসিক চিকিৎসালয়ত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল) আৰু প্ৰখ্যাত প্ৰখ্যাত ভাস্কৰ্যশিল্পী মাইকেলএঞ্জেলোৰ দৰে ব্যক্তিৰ মাজতো মনোদশা বিকাৰ চিনাক্ত কৰিছিল।
৩০০,০০০জন ছিজ'ফ্ৰেনিয়া, দ্বিমেৰু ব্যাধি বা এক-মেৰু ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তি আৰু তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কিত লোকৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নৰ পৰা প্ৰাপ্ত তথ্যই দেখুৱায় যে, সৃষ্টিশীল পেছাসমূহত দ্বিমেৰু ব্যাধিগ্ৰস্ত লোকৰ সংখ্যা যথেষ্ট বেছি। ইয়াৰ লগতে ছিজ'ফ্ৰেনিয়া বা দ্বিমেৰু ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সহোদৰ ভাই-ভনী (যাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো মানসিক ব্যাধি নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাই)-ৰ সংখ্যাও চকুত পৰাকৈ অধিক। এইটো উল্লেখনীয় যে, সকলো পেছা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে এই ধৰণৰ অত্যধিক প্ৰতিনিধিত্ব দেখা নাযায় যদিও শিল্পকলাৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহত ছিজ'ফ্ৰেনিয়াত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ অত্যধিক প্ৰতিনিধিত্ব স্পষ্ট। অন্যহাতে, একমেৰু ব্যাধিত আক্ৰান্ত লোক বা তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কিত ব্যক্তিসকলৰ ক্ষেত্ৰত এই সম্পৰ্ক দেখা নাযায়।
Karolinska Institute-ৰ গৱেষকসকলৰ দ্বাৰা এক মিলিয়নতকৈও অধিক লোকৰ তথ্যৰে কৃত এক অধ্যয়নত সৃষ্টিশীল পেছা আৰু মানসিক ব্যাধিৰ মাজত একাধিক পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। লেখকসকলৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতা আৰু দ্বিমেৰু ব্যাধি, ছিজ'ফ্ৰেনিয়া, গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততা ব্যাধি, আৰু মাদক দ্ৰব্যৰ অপব্যৱহাৰৰ অধিক সংশয় দেখা গৈছিল। আনকি এই কথাও দেখা গৈছিল যে, সাধাৰণ লোকসকলৰ তুলনাত লেখকসকলৰ মাজত আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতা প্ৰায় দুগুণ। নৃত্যশিল্পীসকল আৰু ফটোগ্ৰাফাৰসকলৰ মাজতো দ্বিমেৰু ব্যাধি থকাৰ সমপৰ্যায়ৰ সম্ভাৱনা পৰিলক্ষিত হৈছিল।
অৱশ্যে, এটা বৃহত্তৰ গোট হিচাপে, সৃষ্টিশীল পেছাসমূহত যুক্ত ব্যক্তিসকলৰ মাজত (বৈজ্ঞানিক আৰু শৈল্পিক বৃত্তিসমূহক সৃষ্টিশীল হিচাপে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হৈছে) সাধাৰণ জনতাৰ তুলনাত মানসিক ভাৰসাম্যহীনতা বা সমস্যা উদ্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি বুলি ক'ব নোৱাৰি যদিও, Journal of Psychiatric Research-ৰ তথ্য মতে, তেওঁলোকৰ কোনো ওচৰ সম্পৰ্কীয় ব্যক্তিৰ এনোৰেক্সিয়া নাৰ্ভোজা (anorexia nervosa), আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত আত্মসংবৃতি (autism) থকাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
সৃজনশীলতা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ দৰে মনস্তত্ত্বৰ বিষয়ৰ গৱেষণা সচৰাচৰ প্ৰস্থ-চ্ছেদীয় তথ্য-সংহতিৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ। অৱশ্যে, ইয়াৰ এটা ব্যতিক্ৰম হিচাপে তিনিজন বিখ্যাত সুৰকাৰৰ সমগ্ৰ জীৱনৰ সৃজনমূলক কৰ্ম আৰু তেওঁলোকৰ কুশল জীৱনৰ সম্পৰ্কৰ এক অৰ্থনৈতিক অধ্যয়নক আঙুলিয়াব পাৰি। এই অধ্যয়নৰ আৱেগিক সূচকসমূহ ৱ'ল্ফগেংগ আমাডেয়ুছ মোৎসাৰ্ট (Wolfgang Amadeus Mozart), লুডৱিগ ফান বীথ'ফেন (Ludwig van Beethoven) আৰু ফ্ৰানৎস লিষ্ট (Franz Liszt)-ৰ লিখিত পত্ৰসমূহৰ পৰা প্ৰাপ্ত হৈছিল, আৰু ইয়াৰ ফলাফলসমূহে দেখুৱায় যে এই অধ্যয়নৰ পৰিধিৰ শিল্পীসকলৰ সৃষ্টিশীল কৰ্মৰ ওপৰত ঋণাত্মক আৱেগৰ এক প্ৰত্যক্ষ কাৰণিক প্ৰভাৱ আছিল।
উল্লেখনীয় যে, স্বতঃস্ফূৰ্তঃ সৃজনশীলতা মানসিক চাপৰ দ্বাৰা বাধাগ্ৰস্ত হোৱাৰ তথ্যও পোৱা গৈছে।
২০০৫ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰস্থিত ষ্টেনফ'ৰ্ড য়ুনিভাৰ্ছিটি স্কুল অৱ মেডিচিনৰ এক অধ্যয়নত শিশুসকলৰ মাজত ভিন্ন জটিলতাবিশিষ্ট আৰু ভিন্ন প্ৰতিসমতা বিশিষ্ট চিত্ৰ দেখুৱাই তেওঁলোকে সেইবোৰ পছন্দ কৰে নে নকৰে সুধি তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতা পৰিমাপনৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। এই অধ্যয়নৰ জৰিয়তে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই কথা দেখা গৈছিল যে, যিসকল শিশুৰ ইতিমধ্যেই দ্বিমেৰু ব্যাধি আছিল বা যিসকল অনাগত দিনত দ্বিমেৰু ব্যাধিত আক্ৰান্ত হোৱাৰ উচ্চ সম্ভাৱনা আছিল, সেই শিশুসকলে সৰল আৰু প্ৰতিসম প্ৰতীকচিত্ৰ বেছিকৈ অপছন্দ কৰিছিল। যিসকল শিশু নিজে দ্বিমেৰু ব্যাধিগ্ৰস্ত নাছিল কিন্তু তেওঁলোকৰ পিতৃ বা মাতৃ দ্বিমেৰু ব্যাধিগ্ৰস্ত আছিল, সেইসকল শিশুৱেও এই ধৰণৰ প্ৰতীকচিত্ৰ বেছিকৈ অপছন্দ কৰাৰ প্ৰৱণতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
মনোদশা আৰু সৃষ্টিশীলতা
মনোদশা-সৃষ্টিশীলতাৰ বিষয়ৰ গৱেষণাই দেখুৱায় যে, মানুহ যেতিয়া ধনাত্মক মনোৱস্থাত থাকে তেতিয়া তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতা শীৰ্ষ পৰ্যায়ত থাকে, আৰু হতাশগ্ৰস্ততা বা ছিজ'ফ্ৰেনিয়াৰ দৰে মানসিক ব্যাধিয়ে প্ৰকৃতপক্ষে সৃষ্টিশীলতা হ্ৰাসহে কৰে। ইতিহাসৰ পাত জুৰি দেখা যায় যে, কলাত্মক ক্ষেত্ৰৰ কৰ্মীসকল দাৰিদ্ৰ্য, ধৰ্মীয় বা ৰাজনৈতিক বা জাতিগত উৎপীড়ন, সামাজিক পৰিতাজ্যতা, মনস্তাত্বিক যন্ত্ৰণা, মাদক দ্ৰৱ্যৰ অপব্যৱহাৰ, উচ্চ মানসিক চাপ ইত্যাদি আৰু এনেধৰণৰ অন্যান্য পাৰিৱেশিক কাৰকৰ সম্মুখীন হৈ আহিছে, আৰু এইসমূহেই তেওঁলোকৰ মাজত মানসিক ব্যাধি উদ্ভৱ বা সংঘটন কৰিছে বুলি যোগসূত্ৰ ঠাৱৰ কৰা হৈছে। সেয়েহে, সম্ভৱতঃ সৃষ্টিশীলতা যদিও ধনাত্মক মনোদশা, সুখ, আৰু মানসিক সুস্বাস্থ্যৰ সৈতে জড়িত, এই সৃজনমূলক ক্ষেত্ৰসমূহ কেৰিয়াৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি আগবঢ়াটো অত্যধিক চাপযুক্ত পৰিৱেশ আৰু আয়ৰ ক্ষেত্ৰত সমস্যাৰ সৃষ্টিকাৰক হ'ব পাৰে।  কেইবা শতিকাজুৰি চলি অহা বলিয়া শিল্পীৰ দৰে অন্যান্য বিচাৰহীন ধাৰণা (stereotype) সমূহেও এই যোগসূত্ৰত ইন্ধন যোগায়। এনেধৰণৰ চিন্তাই এজন শিল্পীয়ে কেনে ধৰণৰ আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা উচিত, বা সম্ভৱতঃ এই ক্ষেত্ৰসমূহ মানসিক ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলৰ বাবে অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তোলাৰ দৰে ধাৰণাৰো খোৰাক যোগায়। অতিৰিক্তভাৱে, প্ৰাকৃতিক কাৰণত বা বাহ্যিক কোনো কাৰণত মগজুৰ কোনো বিশেষ অঞ্চল কম পৰিমাণে বিকশিত হ'লে, মগজুৰ অন্য অংশক স্বাভাৱিকতকৈ অধিক প্ৰসাৰ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাই বৃদ্ধি আৰু বিকাশ ঘটোৱাত সহায় কৰে বুলি ভবা হয়।