cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পাণিনি
পাশ্চাত্য ভাষাবিজ্ঞানীৰ অভিমত
আৰ্থাৰ এ. মেকড’নেল, আৰ. এইচ্ছ, ৰবিন্‌ছ, ডেভিড ক্ৰিষ্টল আদি পাশ্চাত্যৰ ভাষা-চিন্তাবিদে এই ব্যাকৰণখনৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে। আধুনিক ভাষাবিজ্ঞানী ব্লুমফিল্ডে অষ্টাধ্যায়ীক ‘মানৱ বুদ্ধিমত্তাৰ সবোৰ্ত্তম কীৰ্তিস্তম্ভ’ হিচাপে অভিহিত কৰিছে। সাম্প্ৰতিক বিশ্বৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ভাষাবিজ্ঞানী নৌম চমস্কিয়ে পাণিনিৰ ব্যাকৰণখনত তেওঁৰ অভিনৱ টি.জি. তত্ত্বৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে। চমস্কিয়ে লিখিছে, "What is more it seems that even panini’ grammar can be interpreted as a fragment of such a “generative grammar’’, in essentially the contemporary sense of this term."
সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিশ্ব চাইকেল দিৱস
বিশ্ব চাইকেল দিৱস (World Bicycle Day) প্ৰতিবছৰে জুন মাহৰ ৩ তাৰিখে গোটেই বিশ্বজুৰি পালন কৰা হয়। ২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ৩ জুন তাৰিখক বিশ্ব চাইকেল দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰস্তাৱত চাইকেলৰ দীৰ্ঘ জীৱনকাল আৰু বহু কামত ব্যৱহৃত হোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। লগতে প্ৰায় দুই শতক কাল সাধাৰণ, কম খৰচী, বিশ্বাসযোগ্য, নিকা আৰু পৰিৱেশৰ বাবে উপযুক্ত যান-বাহনৰ মাধ্যম হিচাপে চাইকেলৰ উল্লেখ কৰা হৈছিল। চাইকেল ব্যৱহাৰৰ সুফলৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰিব বাবে মূলতঃ এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়।
ইতিহাস
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অধ্যাপক লেচজেক চিবিলস্কীয়ে তেওঁৰ সমাজ শাস্ত্ৰৰ শ্ৰেণীত তৃণ-মূল পৰ্যায়ত বিশ্ব চাইকেল দিৱসৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ স্বীকৃতিৰ বাবে এক অভিযানৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁৰ এই অভিযানে তুৰ্কমেনিস্তানকে আদি কৰি ৫৬খন দেশৰ সমৰ্থন লাভ কৰে। ইয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘ চৰকাৰী বগা আৰু নীলা ৰঙৰ ল'গ'টো আইজাক ফেলডে নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু অধ্যাপকজন ই. শ্বানচনে ইয়াৰ লগত থকা এনিমেছন প্ৰস্তুত কৰিছিল। এই ল'গ'ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ চাইকেল আৰোহী দেখুৱা হৈছে। চাইকেলে মানৱতাক সেৱা আগবঢ়ায় এয়াই হৈছে ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য।
গুৰুত্ব
বিশ্ব চাইকেল দিৱস গোটেই বিশ্বতে জাতি, বৰ্ণ, লিংগ, বয়স ভেদে উদযাপন কৰা হয়। "চাইকেল মানৱ সভ্যতাৰ ক্ৰমবিকাশৰ এক প্ৰতীক। ই সহনশীলতা, পাৰস্পৰিক বুজা-বুজি আৰু শ্ৰদ্ধা বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে সামাজিক সমাৱেশ আৰু সাংস্কৃতিক শান্তি প্ৰদান কৰে।"
বিশ্ব চাইকেল দিৱস বৰ্তমান সুস্থ জীৱন নিৰ্বাহ পদ্ধতিক প্ৰচাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ইয়াৰ লগত বহুমূত্ৰ ৰোগ ১ আৰু ২ জড়িত হৈ আছে। তদুপৰি চাইকেল চলোৱা স্বাস্থ্যৰ বাবে লাভকাৰক।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
জ'মাট'
জ'মাট' এটি ভাৰতীয় বহুজাতিক কোম্পানী। জ'মাট'ই চহৰে চহৰে বিভিন্ন ৰেষ্টুৰাক অনলাইন একত্ৰিত কৰে আৰু খাদ্য ডেলিভাৰী কৰে। কোম্পানীটো দীপিন্দৰ গোয়ল আৰু পংকজ চদ্দাই ২০০৮ চনত আৰম্ভ কৰিছিল।  জ'মাট'ৰ এপ্লিকেছনৰ দ্বাৰা কোনো ৰেষ্টুৰাৰ বিষয়ে তথ্য, মেন্যু আৰু খাদ্য ক্ৰেতাই দিয়া মন্তব্য চাব পৰা যায়। সেই ৰেষ্টুৰাৰ পৰা খাদ্য মগাই খোৱাৰো সেৱা উপলব্ধ, কোনো কোনো চহৰত। ২০১৯ চনত জ'মাট'ৰ সেৱা ২৪ খন দেশৰ ১০,০০০ৰো অধিক চহৰত উপলব্ধ আছিল।
বিনিয়োগ
২০১০ৰ পৰা ২০১৩ৰ ভিতৰত জ'মাট'ই ইনফ' এজৰ পৰা প্ৰায় ১৬.৭ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ লাভ কৰিলে বিনিয়োগৰ ৰূপত। ২০১৩ চনত ই চেকিয়া কেপিটেলৰ পৰা অতিৰিক্ত ৩৭ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ গ্ৰহণ কৰিলে।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত জ'মাট'ই আন এক ৰাউণ্ড সমাপ্ত কৰিলে, আৰু টকা লাভৰ পাছৰ মূল্যায়ণ আছিল প্ৰায় ৬৬০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ। ইনফ' এজ আৰু ভাই কেপিটেলে আগভাগ লোৱা এই ৰাউণ্ডত চেকিয়া কেপিটেলেও অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
২০১৫ৰ এপ্ৰিলত ইনফ' এজ, ভাই কেপিটেল আৰু চেকিয়া কেপিটেলে অতিৰিক্ত ৫০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰৰ এটা ৰাউণ্ড সমাপ্ত কৰিলে। তাৰ ঠিক পাছতেই, চিংগাপুৰ চৰকাৰৰ টেমাচেক আৰু ভাই কেপিটেলে ৬০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ বিনিয়োগ কৰিলে কোম্পানীটোত।
২০১৮ৰ অক্টোবৰত ই ২১০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ বিনিয়োগ লভিলে আলিবাবাৰ সৈতে সম্বন্ধ থকা এণ্ট ফাইনেঞ্চিয়াৰ পৰা, যিয়ে ১০% মালিকী হস্তান্তৰ কৰিলে। জ'মাট'ৰ মূল্যায়ন ২ নিখৰ্ব ইউ এছ ডলাৰ হ'লগৈ ইয়াৰ ফলস্বৰূপে। একে বছৰেই, তাৰ আগতেও জ'মাট'ই এণ্ট ফাইনেঞ্চিয়াৰ পৰা ১৫০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰৰ বিনিয়োগ লাভ কৰিছিল।
এণ্ট ফাইনেঞ্চিয়াই পূৰ্বতে দিবলগীয়া ধন আহি নোপোৱাত, ২০২০ চনৰ চেপ্টেম্বৰত জ'মাট'ই ৬২ নিযুত ইউ এছ ডলাৰৰ বিনিয়োগ লাভ কৰিলে টেমাচেকৰ পৰা।
২০২০ চনৰ অক্টোবৰত, চিৰিজ জেত, জ'মাট'ই ৫২ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ বিনিয়োগ লভিলে আমেৰিকী প্ৰতিষ্ঠান ক'ৰাৰ পৰা।
২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত টাইগাৰ গল'বেল মেনেজমেণ্ট আৰু আন চাৰি বিনিয়োগকাৰীৰ পৰা জ'মাট'ই ২৫০ নিযুত ইউ এছ ডলাৰ বিনিয়োগ লাভ কৰিলে।
পত্নী (চলচ্চিত্ৰ)
পত্নী (Patni) ২০০৩ চনত মুক্তি পোৱা পুলক গগৈ পৰিচালিত আৰু পি জি ফিল্মছ (পুলক গগৈ ফিল্মছ) প্ৰযোজিত এখন ৰঙীন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ সংগীত অতুল মেধিৰ। মূল ভুমিকাত অভিনয় কৰিছে জয়ন্ত ভাগৱতী আৰু পাকিজা বেগমে। ম্যানমাৰৰ কথাশিল্পী জাগিয়াইৰ চুটিগল্প The Wife-ৰ আধাৰত পৰিচালক গগৈয়ে পত্নীৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰচনা কৰিছে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
কাতিৰামক গাঁৱৰ ৰাইজে এজন ধোদ বুলিয়ে ভাবে। ঘৈণীয়েক মাধনে হাটত শাক-পাচলি বিক্ৰি কৰি ঘৰখনৰ প্ৰয়োজনীয় খা-খৰচ উলিয়ায় আৰু কাতিৰামে ৰন্ধা-বঢ়া, ধোৱা-পখলা আৰু ল’ৰা-ছোৱালীহালৰ চোৱাচিতা কাম কৰে। তাৰোপৰি তেওঁৰ এটা ভাল গুণ আছে, তেওঁ এটা সুৰীয়া কণ্ঠস্বৰৰ অধিকাৰী। তেওঁ যেতিয়া সুৰ লগাই নামঘৰত ঘোষা-পদ গায়, ৰাইজে ৰ লাগি শুনে।
গাঁৱৰ নামঘৰীয়াজন ইতিমধ্যে যথেষ্ঠ বুঢ়া হৈছিল আৰু নামঘৰৰ কামকাজ কৰিব নোৱাৰা হৈ আহিছিল। সেয়েহে ৰাইজে কাতিৰামকে নামঘৰীয়াৰ বাব দিয়াৰ কথা গুণা-গঠা কৰে। তেওঁ কিন্তু ঘৰখন এৰি আহি নামঘৰৰ দায়িত্ব লোৱাৰ ইচ্ছা নকৰে যদিও ডেকা ভকত ধনাইৰ প্ৰৰোচনাত তেওঁ অৱশেষত নামঘৰীয়াৰ বাব লয়। সাংসাৰিক দা-দায়িত্বলৈ পিঠি দি তেওঁ নামঘৰতে থাকিবলৈ লয়। মাজেমাজে যেনিবা ঘৰলৈ মাহ-প্ৰসাদ এমুঠি লৈ গৈ ল’ৰা-ছোৱালীহালৰ খবৰ কৰি আহে। ইতিমধ্যে এদিন নিশা চোৰ এটাই নামঘৰত চুৰ কৰিবলৈ আহি ধৰা পৰে। কাতিৰামৰ বুজনিত চোৰটোৰ শুধৰণি হয়৷ সংসাৰত তাৰ কেওকিছুৱে নাছিল৷ সেয়েহে কাতিৰামে তাক নামঘৰতে নাচনি-পাচনি কৰিবলৈ ৰাখি থলে। গিৰিয়েকৰ অবৰ্তমানত হাট বেহাবলৈ যোৱা, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা, ল’ৰা-ছোৱালী তদাৰক কৰা আদি কামত অকলশৰীয়া মাধনৰ ভীষণ অসুবিধা হয়। কাতিৰামক ঘূৰাই আনিবলৈ মাধনহঁতৰ পেহীয়েক এগৰাকীয়ে মাধনৰ সৈতে যুক্তি হৈ এটা বুদ্ধি পাঙে। কাতিৰামে নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু নামঘৰৰ কাম-কাজৰ দায়িত্ব চোৰ-ভকতটোৰ হাতত অৰ্পণ কৰি নিজৰ ঘৰখনলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে।
সংগীত
সংগীত পৰিচালনা অতুল মেধিৰ। সংগীত ব্যৱস্থাপনা কৰিছে ৰূপম তালুকদাৰে। কেশৱ মহন্তই ৰচনা কৰা দুটা গীতৰ উপৰিও ছবিখনত একাধিক লোকগীত আৰু ঘোষা-পদ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হৈছে। শান্তা উজীৰ, কৃষ্ণমণি নাথ, চাজু, খগেন গগৈ, নিৰঞ্জন কলিতা, দিলীপ ফুকন, মধুস্মিতা ভট্টাচাৰ্য আৰু গুণীন ওজাই।
বাহ্যিক সংযোগ
ইউটিউৱত পত্নী ছবি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সুনেত্ৰা গুপ্তা
সুনেত্ৰা গুপ্তা (Sunetra Gupta; জন্ম: ১৫ মাৰ্চ, ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ ব্ৰিটিছ সংক্ৰামক ৰোগ মহামাৰী বিজ্ঞানী আৰু অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগৰ এগৰাকী তাত্ত্বিক মহামাৰী বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক। তেওঁ মেলেৰিয়া, ইনফ্লুৱেঞ্জা আৰু কোভিড-১৯ কে ধৰি বিবিধ সংক্ৰমিত বেমাৰৰ সংক্ৰমণ গতিবিদ্যা সংক্ৰান্তীয় গৱেষণা কৰিছে আৰু লণ্ডন প্ৰাণীতত্ত্ব বিভাগ (লণ্ডন জুল’জিকেল চ’ছাইটি)ৰ বিজ্ঞানীৰ পদক আৰু ‘ৰয়েল চছাইটি’ৰ ৰ’জালিণ্ড ফ্ৰেংকলিন বঁটা লাভ কৰিছে।
গুপ্তা এগৰাকী সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপক ঔপন্যাসিকো।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ধ্ৰুৱ আৰু মৃণালিনী গুপ্তাৰ সন্তান ৰূপে ভাৰতৰ কলিকতাত সুনেত্ৰাৰ জন্ম হয়। তেওঁ জীৱবিজ্ঞান বিষয়ত শিক্ষা লৈছিল আৰু প্ৰিন্সট'ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ‘সংক্ৰামক ৰোগৰ সংক্ৰমণ গতিশীলতা’ বিষয়ক গৱেষণাপত্ৰ লিখি সুনেত্ৰাই ১৯৯২ চনত লণ্ডন ইম্পেৰিয়েল কলেজৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
পদবী
গুপ্তা অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগৰ তাত্ত্বিক মহামাৰী বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক, য'ত তেওঁ সংক্ৰামক ৰোগ এপিডেমিঅ'লজিষ্টৰ এটা দলৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁ মেলেৰিয়া, এইচ আই ভি, ইনফ্লুৱেঞ্জা, বেক্টেৰিয়াজনিত মেনিনজাইটিছ আৰু কোভিড-19 কে ধৰি বিভিন্ন সংক্ৰামক ৰোগৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছে। তেওঁ অক্সফৰ্ডৰ মেৰটন কলেজৰ এগৰাকী অতিসংখ্যাৰ সহযোগী। সুনেত্ৰা প্ৰিন্সট'ন বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰেছৰ ইউৰোপীয় উপদেষ্টা মণ্ডলীতো বহে।
স্বীকৃতি
গুপ্তাক ২০০৭ চনৰ লণ্ডন প্ৰাণীতত্ত্ব বিভাগ (লণ্ডন জুল’জিকেল চ’ছাইটি)ৰ বিজ্ঞানীৰ পদক আৰু ২০০৯ চনৰ ৰয়েল চছাইটিৰ ৰ’জালিণ্ড ফ্ৰেংকলিন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। ২০১৩ চনৰ জুলাই মাহত মেডাম কুৰিৰ দৰে আগশাৰীৰ মহিলা বিজ্ঞানীৰ সৈতে সন্মানীয় ৰয়েল চ’ছাইটিৰ গ্ৰীষ্মকালীন বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীত গুপ্তাৰ প্ৰতিকৃতি প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
কোভিদ-১৯
গুপ্তা ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ লকডাউন পদ্ধতিৰ সমালোচক আৰু গ্ৰেট বেৰিংটন ঘোষণাপত্ৰৰ প্ৰাথমিক লেখকসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল, যি ব্যক্তিগত বিপদাশংকাৰ স্তৰৰ ওপৰত আধাৰ কৰি ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ প্ৰতি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সঁহাৰি ৰখাৰ পোষকতা কৰিছিল।
কল্প-সাহিত্য
গুপ্তাই বঙালী ভাষাত তেওঁৰ প্ৰথমখন কল্প-সাহিত্যৰ কিতাপ লিখিছিল। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কবিতাসমূহৰ অনুবাদক। ইংৰাজীত তেওঁৰ কেইবাখনো উপন্যাস প্ৰকাশ হৈছে। ২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁৰ পঞ্চমখন উপন্যাস চ' গুড ইন ব্লেক (২০০৯) দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা ‘ডি এছ চি পুৰস্কাৰ’ৰ তালিকাভুক্ত হয়। তেওঁৰ উপন্যাসে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ‘চাউথাৰ্ণ আৰ্ট ফেডাৰেচন লিটাৰেচাৰ প্ৰাইজ’ আদি পোৱাৰ উপৰিও ‘ভ’ডাফোন ক্ৰছবৰ্ড বুক এৱাৰ্ড’, ‘অৰেঞ্জ প্ৰাইজ’ আদিৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
সুনেত্ৰাই ১৯৯৪ চনৰপৰা ২০২০ চনলৈ আইৰিছ ভেকচিনোলজিষ্ট আদ্ৰিয়ান ভি এচ হিলৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন যাপন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভাৰতত ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰী
২০১৯ − ২০২০ চনৰ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছৰ বিশ্বমাৰীৰ প্ৰথম ঘটনা ভাৰতত ৩০ জানুৱাৰী ২০২০ ত হৈছিল, ই চীনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল। ১৩ এপ্ৰিল ২০২০ পৰ্যন্ত স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰণালয়ে দেশত মুঠ ৯,১৫২টা সংক্ৰমণ, ৮৫৭জন আৰোগ্য, ১টা প্ৰৱজন আৰু ৩০৮জন মৃত্যু হোৱাৰ তথ্য নিশ্চিত কৰিছে।
মহামাৰীটো দিল্লী, হাৰিয়ানা, কৰ্ণাটক, মহাৰাষ্ট্ৰ গুজৰাট, আৰু উত্তৰপ্ৰদেশ ইত্যাদি এক ডজনতকৈও অধিক ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চলত গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে, সেই অঞ্চলসমূহত মহামাৰী ৰোগ আইন, ১৮৯৭ ৰ বিধানসমূহ আহ্বান কৰা হৈছে। বহু শিক্ষাপ্ৰতিষ্ঠান আৰু বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠান বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে। বেছিভাগক্ষেত্ৰতে এই ভাইৰাছ সংক্ৰমণ নিশ্চিত হোৱাৰ ঘটনা অন্যান্য দেশৰ সৈতে সংযুক্ত থকাৰ বাবে ভাৰতভত সকলো পৰ্যটন ভিছা স্থগিত ৰখা হৈছে। ২৩খন ৰাজ্য আৰু সাতটা কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত ৫৪৮খন জিলা সম্পূৰ্ণৰূপে লকডাউন বা অৱৰুদ্ধকৰণৰ অধীনত আছে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক মাইকেল ৰায়ানে কৈছে যে ক’ৰ’ণাভাইৰাছ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ সন্মুখীন হবলৈ ভাৰতৰ "অভাবনীয় ক্ষমতা" আছে আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক জনবহুল দেশ হিচাপে বিশ্বত এই ক্ষমতাই বিশাল প্ৰভাৱ পেলাব।
ৰাজ্য চৰকাৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া
ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে ভাইৰাছৰ বিস্তাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে।
পৰিসংখ্যা
সংখ্যাবোৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰণালযৰ ৱেবছাইটৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।
বিদেশত সংক্ৰামিত ভাৰতীয়
ভাৰতৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰালয়ে নিশ্চিত কৰিছে যে ১৮ ই মাৰ্চ পৰ্যন্ত, ২৭৬জন ভাৰতীয় বিদেশত ক’ৰ’ণা ভাইৰাছ সংক্ৰামিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত বেছিভাগ হৈছে ইৰানত (২৫৫), ইয়াৰোপৰি বাকীবোৰ হৈছে সংযুক্ত আৰব আমিৰাত, ইটালী, কুয়েট, শ্ৰীলঙ্কা, ৰুৱাণ্ডা আৰু হংকঙত।
আৰু পঢ়ক
শ্ৰেণী:২০১৯ − ২০২০ চনৰ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছৰ বৈশ্বিক মহামাৰী শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
জুইশলা
thumb|150px|এডাল জ্বলি থকা জুইশলা জুইশলা(Match) জুই আৰম্ভ কৰাৰ এটা সঁজুলি। সাধাৰণতে, জুইশলাবোৰ সৰু সৰু কাঠৰ লাঠি বা কঠিন কাগজৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। এটা মূৰত এনে এটা পদাৰ্থৰে আৱৰণ দিয়া হয় যিটো উপযুক্ত পৃষ্ঠত কাঠিডাল আঘাত কৰি সৃষ্টি কৰা ঘৰ্ষণৰ দ্বাৰা জুই জ্বলাব পৰা যায়। অসমীয়াত জুইশলাক দিয়াচলাইও বোলে। ই বাংলা দিয়াশলাইৰ পৰা আহিছে। সাধাৰণতে, জুইশলা এটা বিশেষভাৱে নিৰ্মিত সৰু বাকচত লৈ ফুৰিব পৰা আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা চাকি, চিগাৰেট, জুই আদিত যেতিয়াই তেতিয়াই নিৰাপদে অগ্নিসংযোগ কৰিব পাৰি। জুইশলাৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ “মেছ’’ মূলতঃ ফৰাচী শব্দ “মেছে’’ৰ পৰা অহা। মেছে শব্দৰ অৰ্থ মমবাতিৰ শলিতা।
ইতিহাস
জুইশলাৰ ইতিহাস বিচাৰিলে দেখা যায়, ৫৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দত পাইন কাঠৰ সৰু সৰু টুকুৰাত চালফাৰ প্ৰয়োগ কৰি কৰা জুই ধৰাৰ আহিলা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াকে আধুনিক যুগৰ জুইশলাৰ পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে ধৰিব পাৰি। উত্তৰ ঝু আৰু চেন আৰু নৰ্দান কী এলেকাত নিয়োজিত সামৰিক জোৱানসকলক খাদ্য প্ৰস্তুত, পোহৰ, সামগ্ৰী জ্বলোৱাত, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা আৰু গৰম কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা জুইৰ অভাৱ এনেদৰে পূৰণ কৰা হৈছিল। কিন্তু আধুনিক জুইশলাৰ ইতিহাস বৰ পুৰণি নহয়। ইয়াৰ সৃষ্টি কেইবাটাও স্তৰৰ মাজেৰে হৈছিল। ১৬৬৯ চনত কম উষ্ণতাত জ্বলি উঠা ফছফৰাছ আৱিষ্কাৰেই বৰ্তমানৰ জুইশলা সৃষ্টিৰ প্ৰথম ঢাপ। ১৬৮০ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানী ৰবাৰ্ট চাৰ্লছে এটুকুৰা কাগজত ফছফৰাছৰ সানি তাত গন্ধক মিহলি কৰি এডাল কাঠ ঘঁহি জুই জ্বলাইছিল যদিও সেইকালত ফছফৰাছ সহজলভ্য নাছিল বাবে এই উদ্ভাৱনৰ কথা বৰকৈ জনাজাত হোৱা নাছিল। ১৮২৬ চনত ইংৰাজ ৰসায়নবিদ জন ৱাকাৰে প্ৰথম জুইশলা তৈয়াৰ কৰে। জন ৱাকাৰৰ জুইশলা ’কনগ্ৰেভছ’ নামে জনা গৈছিল। ফছফৰাছৰ সলনি তেওঁ এণ্টিমনি ছালফাইড, পটাছিয়াম ক্ল’ৰেট, আঠা আৰু শৰ্কৰা লৈ তেও এই জুইশলা তৈয়াৰ কৰিছিল। কিন্তু এই কাঠিডাল এগজ দীঘল আছিল আৰু তাত জুই লাগিলে ফিৰিঙতি ওলাই ছিটিকি পৰিছিল বাবে ই বিপজ্জনক আছিল। ১৮২৯ চনত ছেমুৱেল জনছে ’লুচিফাৰ’ নামেৰে আন এটা জুইশলা তৈয়াৰ কৰিছিল যদিও ’কনগ্ৰেভছ’ত থকা অসুবিধাখিনি থকাৰ উপৰি এই জুইশলা জ্বলালে উগ্ৰ গোন্ধো বাহিৰ হৈছিল। ১৮৩০ চনত ফৰাচী ৰসায়নবিদ চাৰ্লছ চুৰিয়াই ’লুচিফাৰ’ত বগা ফছফৰাছ ব্যৱহাৰ কৰি উগ্ৰ গোন্ধ নোহোৱা কৰে। কিন্তু বগা ফছফৰাছ ব্যৱহাৰৰ ফলত ’ফছি-জ’ নামৰ এবিধ সংক্ৰামক ৰোগ চপাই আনিলে আৰু উদ্যোগটোত নিয়োজিত বহু লোক আক্ৰান্ত হ’ল। ১৮৫৫ চনত জোহান এদৱাৰ্ড লাণ্ডাষ্টৰ্মে জুইশলা বাহটোৰ বাহিৰফালে ৰঙা ফছফৰাছ লগাই আৰু কাঠিডালৰ এমূৰত দাহ্য উপাদান লগাই জুইশলা তৈয়াৰ কৰে। ১৮৮৯ চনত জোছুৱা পুছিয়ে ঘৰ্ষণ কৰা পিঠিটো বাকচৰ ভিতৰফালে ৰাখি এটা ’মেটছ বুক’ নামৰ জুইশলা বাকছ সাজে। ইয়াৰো অসুবিধা হ’ল, এবাৰ এটা কাঠি জ্বলাবলৈ আটাইবোৰ কাঠি উলিয়াই বাকচটো খালি কৰি নল’লে আটাইবোৰ কাঠি জ্বলি উঠে। ১৮৯৬ চনত ’ডাইমণ্ডছ্ মেট্চ’ কোম্পানীয়ে পুছিৰ পৰা কৃতিস্বত্ব কিনি তেওঁক কোম্পানীক নিযুক্তি দিয়ে আৰু ১৯১০ চনত এইছ, ছি, ট্ৰাষ্টে ঘৰ্ষণ কৰা ফালটো বাহিৰৰ ফালে দি বৰ্তমান ব্যৱহৃত জুইশলা বাহ তৈয়াৰ কৰে।
ছিলভিয়া প্লাথ
ছিলভিয়া প্লাথ (Sylvia Plath; ; জন্ম: ২৭ অক্টোবৰ, ১৯৩২; মৃত্যু: ১১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬৩) এগৰাকী আমেৰিকান কবি, ঔপন্যাসিক আৰু চুটি গল্প লেখক। কবিতাৰ মাধ্যমেৰে কনফেচনেল পয়েট্ৰিৰ ধাৰাটো আগবঢ়াই নিয়াৰ বাবে প্লাথক বিশেষ শ্ৰেয় প্ৰদান কৰা হয়। প্লাথ তেওঁৰ প্ৰকাশিত কাব্য-সংকলন দ্য ক’ল’চাছ এণ্ড আডাৰ পয়েমচ্‌ (১৯৬০) আৰু এৰিয়েল (১৯৬৫)ৰ লগতে তেওঁৰ চুটি আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ, যিখন ১৯৬৩ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ ঠিক আগে আগে প্ৰকাশ হৈছিল। পূৰ্বতে অপ্ৰকাশিত লেখাসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰে দ্য কলেক্টেড পয়েম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮১ চনত। এই সংকলনখনৰ বাবে প্লাথে ১৯৮২ চনত পুলিৎজাৰ বঁটাৰে পুৰস্কৃত হৈছিল। মৰণোত্তৰভাৱে এই বঁটা লাভ কৰা প্লাথ হৈছে চতুৰ্থগৰাকী ব্যক্তি।
মাচাচুচেটছৰ বষ্টনত প্লাথে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অধ্যয়ন কৰিছিল স্মিথ কলেজ আৰু কেমব্ৰিজৰ নিউনহাম কলেজ, ইংলেণ্ডত। তেওঁ ১৯৫৬ চনত সহকবি টেড হিউজক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁলোকে একেলগে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আৰু তাৰ পিছত ইংলেণ্ডত বাস কৰে। তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক অশান্ত আছিল আৰু তেওঁৰ চিঠিবোৰত প্লাথে স্বামীৰ হাতেৰে উৎপীড়নৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। ১৯৬২ চনত পৃথক হোৱাৰ আগতে, তেওঁলোক দুটি সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছিল।
প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ বেছিভাগ সময় প্লাথ ক্লিনিকেলী ডিপ্ৰেছড (হতাশাগ্ৰস্ত) আছিল আৰু ইলেক্ট্ৰক’নভালচিভ থেৰাপীৰে তেওঁক বহুবাৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৬৩ চনত প্লাথে আত্মহনন কৰে।
জীৱনৰ প্ৰথমছোৱা
১৯৩২ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত মাচাচুচেটছৰ বষ্টনত ছিলভিয়া প্লাথৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ অ’ৰেলিয়া স্কুবাৰ প্লাথ (১৯০৬-১৯৯৪) অষ্ট্ৰিয়ান বংশোদ্ভূত দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ আমেৰিকান আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক অ’ট’ প্লাথ (১৮৮৫-১৯৪০) আছিল জাৰ্মানীৰ গ্ৰাবোৰৰ। অ’ট’ প্লাথ এজন পতঙ্গবিদ আছিল আৰু বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱ-বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁ মৌমাখি প্ৰজাতিৰ বাম্বলবী পতংগৰ বিষয়ে এখন কিতাপ লিখিছিল।
১৯৪০ চনৰ ৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে, প্লাথৰ আঠ বছৰীয়া জন্মদিনৰ পাছত তেওঁৰ দেউতাক অ’ট’ প্লাথৰ মৃত্যু হয়। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত প্লাথৰ বিশ্বাস দোলায়িত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী গোটেই জীৱনকালছোৱা প্লাথে ধৰ্ম সম্পৰ্কে দ্বিধাগ্ৰস্ততা প্ৰকাশ কৰিছিল। দেউতাকৰ কবৰ দৰ্শনৰ পাছত প্লাথে তেওঁৰ "Electra on Azalea Path" কবিতাটো লিখি উলিয়াইছিল। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত, ১৯৪২ চনত, দুয়োটা সন্তান আৰু পিতৃ-মাতৃ সহ অ’ৰেলিয়া ২৬ এলমউড ৰোড, ৱেলেছলী, মাচাচুচেটছলৈ গুচি আহিছিল। ইয়াৰপৰাই ১৯৫০ চনত ছিলভিয়াই হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে।
কলেজীয়া দিনবোৰ আৰু হতাশা
১৯৫০ চনত ছিলভিয়া মাচাচুচেটছৰ স্মিথ কলেজত ভৰ্তি হয়। স্মিথ কলেজ আছিল এখন ব্যক্তিগত, লিবাৰেল মহিলা কলা মহাবিদ্যালয়। প্লাথ এগৰাকী চোকা ছাত্ৰী আছিল। স্মিথত থাকোঁতে, তেওঁ লৰেন্স হাউচত বাস কৰিছিল, তেওঁ থকা পুৰণি কোঠাৰ বাহিৰত এতিয়াও এখন ফলক পোৱা যায়। প্লাথে দ্য স্মিথ ৰিভিউ সম্পাদনা কৰিছিল। কলেজৰ তৃতীয় বৰ্ষৰ পিছত, মেডমোইচেল আলোচনীত অতিথি সম্পাদক হিচাপে প্লাথক এক আকাংক্ষিত পদবী প্ৰদান কৰা হয়, যাৰ বাবে তেওঁ এমাহ নিউয়ৰ্কত অতিবাহিত কৰে। এই অভিজ্ঞতাটো ছিলভিয়াৰ বাবে অনাকাংক্ষিত আছিল, আৰু সেই গ্ৰীষ্মৰ কালছোৱাত সংঘটিত হোৱা বহুতো ঘটনা পিছলৈ তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰত উল্লেখ কৰিছে।
সম্পাদকে ৱেলছ কবি ডিলান থমাছৰ সৈতে আয়োজন কৰা এখন বৈঠকত তেওঁ উপস্থিত নথকাৰ বাবে প্লাথৰ বৰ খং উঠিছিল- থমাছ হৈছে সেইগৰাকী লেখক যাক ছিলভিয়াই তেওঁৰ "জীৱনতকৈও বেছি" ভাল পাইছিল। থমাছক লগ পোৱাৰ আশাত প্লাথ দুদিন তেওঁ থকা হোৱাইট হৰ্ছ টেভাৰ আৰু চেলচি হোটেলৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিছিল, কিন্তু থমাছ ইতিমধ্যে ঘৰলৈ গুচি গৈছিল। কেইসপ্তাহমানৰ পিছত, প্লাথে নিজকে হত্যা কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত "সাহস" আছে নে নাই চাবলৈ নিজৰ ভৰি দুখন কাটি পেলাইছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁক হাৰ্ভাৰ্ড লিখন চক্ৰৰ আলোচনাত (Harvard writing seminar)ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। হতাশাৰ বাবে ইলেক্ট্ৰক’নভালচিভ থেৰাপীৰ প্ৰদানৰ পাছত, প্লাথে ১৯৫৩ চনৰ ২৪ আগষ্টত তেওঁৰ মাকৰ টোপনিৰ দৰৱ খাই আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰিছিল, এইটো হৈছে চিকিৎসাগতভাৱে নথিভুক্ত হোৱা প্লাথৰ প্ৰথমটো আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টা।
পৰৱৰ্তী ছয় মাহ তেওঁ মানসিক চিকিৎসালয়ত অতিবাহিত কৰিছিল, য’ত তেওঁক অধিক বৈদ্যুতিক আৰু ইনচুলিন শ্বক দিয়া হৈছিল। মেকলিন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ থকাৰ খৰছ আৰু তেওঁৰ স্মিথ স্ক'লাৰশ্বিপ ‘অলিভ হিগিন্স প্ৰুটি’য়ে পৰিশোধ কৰিছিল, যি নিজে মানসিক ভাঙনৰ পৰা সফলতাৰে আৰোগ্য লাভ কৰিছিল। প্লাথে আৰোগ্য লাভ কৰা যেন ভাৱ হোৱাত মহাবিদ্যালয়লৈ উভতি আহিছিল।
১৯৫৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্লাথে তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰ The Magic Mirror: A Study of the Double in Two of Dostoyevsky's Novels জমা দিয়ে আৰু জুন মাহত তেওঁ স্মিথৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
নিউনহাম কলেজত পঢ়িবলৈ তেওঁ ফুলব্ৰাইট ছাত্ৰবৃত্তি লাভ কৰিছিল, এই কলেজখন ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত কেৱল মহিলাৰ বাবে থকা দুখন কলেজৰ এখন আছিল- য’ত প্লাথে সক্ৰিয়তাৰে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ছাত্ৰসমাজৰ সংবাদপত্ৰ ভাৰ্চিটিত এইবোৰ প্ৰকাশ হৈছিল। নিউনহামত প্লাথে দৰথী ক্ৰুকৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰিছিল। দৰথীক তেওঁ বৰ সন্মানৰ চকুৰে চাইছিল। শীত আৰু গ্ৰীষ্মৰ চুটিবোৰ ছিলভিয়াই ইউৰোপৰ চতুৰ্দিশে ভ্ৰমণ কৰি পাৰ কৰিছিল।
বিবাহ আৰু কৰ্মজীৱন
১৯৫৬ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত প্লাথে তেওঁৰ স্বামী কবি টেড হিউজক প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পায় আৰু একে বছৰৰে ১৬ জুন তাৰিখে তেওঁলোক বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াৰ পাছত দ্বিতীয় বৰ্ষৰ অধ্যয়নৰ বাবে প্লাথ নিউনহামলৈ উভতি আহে।
১৯৫৭ চনত প্লাথ আৰু হিউজ আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যলৈ আহে আৰু প্লাথে তেওঁ অধ্যয়ন কৰা স্মিথ কলেজত অধ্যাপক হিচপে যোগদান কৰে। কিন্তু অধ্যাপনাৰ সমান্তৰালকৈ লিখিবলৈ সময় আৰু শক্তি গোটাবলৈ লৈ প্লাথ অসুবিধাত পৰে আৰু ১৯৫৮ চনৰ মধ্যভাগত পৰিয়ালটো বষ্টনলৈ যায়। তাতে ছিলভিয়াই মাচাচুচেটছৰ এখন সাধাৰণ চিকিৎসালয়ৰ মনোৰোগ বিভাগৰ ৰিচেপচনিষ্ট হিচাপে চাকৰি কৰে আৰু সন্ধিয়া কবি ৰবাৰ্ট ল’ৱেলৰ সৃষ্টিশীল লেখনিৰ আলোচনা চক্ৰসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়। এই আলোচনা চক্ৰসমূহত লেখক এন ছেক্সটন আৰু জৰ্জ ষ্টাৰ্বাকো উপস্থিত আছিল।
ল’ৱেল আৰু ছেক্সটন দুয়োজনে প্লাথক তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল আৰু প্লাথে তাকেই কৰিছিল। প্লাথে ল’ৱেলৰ সৈতে হতাশা আৰু ছেক্সটনৰ সৈতে নিজৰ আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে মুকলিকৈ আলোচনা কৰিছিল। ফলত তেওঁ বেছিকৈ মহিলাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা লিখিবলৈ লৈছিল আৰু নিজকে প্ৰকৃত, মনোযোগী কবি আৰু চুটি গল্প লেখক হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই সময়তে প্লাথ আৰু হিউজে প্ৰথমে কবি ডব্লিউ এছ মাৰ্উইনক লগ পায়, যি তেওঁলোকৰ কামৰ প্ৰশংসা কৰে আৰু আজীৱন তেওঁলোকৰ বন্ধু হৈ থাকে। প্লাথে ডিচেম্বৰত ৰুথ বিউচাৰৰ সৈতে কাম কৰি মনোবিশ্লেষণমূলক চিকিৎসা পুনৰ আৰম্ভ কৰে। প্লাথ আৰু হিউজে ১৯৫৯ চনৰ শেষৰ ফালে নিউয়ৰ্কৰ চাৰাটোগা স্প্ৰিংছৰ য়াডো শিল্পী কলনীত থাকি কানাডা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল। প্লাথে কৈছে যে, ইয়াতেই তেওঁ ‘তেওঁৰ আশ্বৰ্যজনক সত্বাৰ প্ৰতি ন্যায় কৰিবলৈ’ শিকিলে, কিন্তু তথাপি তেওঁ নিজৰ অত্যন্ত ব্যক্তিগত কথাবোৰ স্বীকাৰোক্তিমূলকভাৱে লিখিবলৈ লৈ চিন্তাত পৰিছিল। দম্পতীহাল ১৯৫৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ইংলেণ্ডলৈ ঘূৰি আহে আৰু ৰিজেন্টপাৰ্কৰ প্ৰাইমৰোজ হিল অঞ্চলৰ ওচৰৰ ৩ চালকট স্কোৱেৰত, লণ্ডনত বাস কৰে, ইয়াত থকা এখন ইংৰাজী হেৰিটেজ ফলকে প্লাথৰ বাসস্থানক সূচায়। ১৯৬০ চনৰ ১ এপ্ৰিলত তেওঁলোকৰ ছোৱালী ফ্ৰিডাৰ জন্ম হয় আৰু অক্টোবৰত প্লাথৰ প্ৰথমটো কবিতা সংকলন দ্য কলচছ প্ৰকাশ হয়।
১৯৬১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্লাথে দ্বিতীয়বাৰ গৰ্ভধাৰণ কৰে যদিও তেওঁৰ গৰ্ভপাত হয়। এই অভিজ্ঞতাক লৈ তেওঁ "Parliament Hill Fields"কে ধৰি কেইবাটাও কবিতা লিখিছে। তেওঁৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞলৈ লিখা এখন চিঠিত প্লাথে লিখিছে যে, গৰ্ভপাতৰ আগতে হিউজে দুদিন তেওঁৰ ওপৰত শাৰিৰীক আতিশায্য চলাইছিল।
১৯৬২ চনৰ জুলাই মাহত প্লাথে আৱিষ্কাৰ কৰে যে হিউজৰ এছিয়া ৱেভিলৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে; আৰু ছেপ্টেম্বৰত প্লাথ আৰু হিউজ পৃথক হয়।
১৯৬২ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা প্লাথে নিজৰ মাজতে সৃষ্টিশীলতাৰ এক বৃহৎ বিস্ফোৰণ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বেছিভাগ কবিতা লিখিছিল; যাৰ ওপৰত তেওঁৰ খ্যাতি এতিয়া নিৰ্ভৰশীল। মৰণোত্তৰ ভাৱে প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ কবিতা সংকলন এৰিয়েলৰ কমেও ২৬ টা কবিতা তেওঁ তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিম মাহবোৰত লিখিছিল। ১৯৬২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত, তেওঁ দুয়োটি সন্তানৰ সৈতে অকলে লণ্ডনলৈ উভতি আহে, আৰু পাঁচ বছৰৰ লীজত, ২৩ ফিটজৰয় ৰোডৰ এটা ফ্লেট ভাড়ালৈ লয়। উইলিয়াম বাটলাৰ ইয়েটছ এসময়ত ঘৰটোত বাস কৰিছিল। প্লাথে এই সত্যটোৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈছিল আৰু ইয়াক এটা শুভ লক্ষণ বুলি গণ্য কৰিছিল।
১৯৬২-৬৩ চনৰ শীতকালৰ সময়ছোৱাত প্লাথে পুনৰ হতাশাত ভুগিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু তথাপি তেওঁ তেওঁৰ কবিতাৰ সংকলনটো লিখি শেষ কৰিছিল, যিটো ১৯৬৫ চনত ইংলেণ্ডত আৰু ১৯৬৬ চনত আমেৰিকাত মৰণোত্তৰ ভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৬৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভিক্টোৰিয়া লুকাস ছদ্মনামেৰে প্লাথৰ একমাত্ৰ উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰ প্ৰকাশ হৈছিল আৰু সমালোচনামূলক উদাসীনতাৰ সন্মুখীন হৈছিল।
হতাশগ্ৰস্ত শেষ দিনবোৰ আৰু মৃত্যু
মৃত্যুৰ আগতে প্লাথে নিজৰ জীৱন ল'বলৈ কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰিছিল। ১৯৫৩ চনৰ ২৪ আগষ্টত তেওঁ অধিক পৰিমানত টোপনিৰ দৰৱ সেৱন কৰিছিল, তাৰ পিছত, ১৯৬২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ নিজৰ গাড়ীখন ৰাস্তাৰ কাষৰ পৰা নদীলৈ লৈ গৈছিল, যিটো পিছত তেওঁ নিজৰ জীৱন লোৱাৰ এটা প্ৰয়াস আছিল বুলি কৈছিল।
১৯৬৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্লাথে তেওঁৰ চিকিৎসক আৰু ঘনিষ্ঠ বন্ধুৰ জন হৰ্ডাৰৰ সৈতে কথা পাতিছিল। তেওঁ হৰ্ডাৰৰ সৈতে ছয় বা সাত মাহ ধৰি তেওঁ সমুখীন হোৱা হতাশাৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা আলোচনা কৰিছিল। যদিও বেছিভাগ সময় কাম কৰি থাকিবলৈ প্লাথ সক্ষম হৈছিল, তেওঁৰ হতাশাই অধিক গুৰুতৰ ৰূপ লৈছিল, নিজৰ সৈতে তেওঁৰ নিৰন্তৰ আন্দোলন চলিছিল, আত্মহত্যাৰ চিন্তা আহিছিল আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ প্লাথ অক্ষম হৈ পৰিছিল।
প্লাথে অনিদ্ৰাৰ সৈতে যুঁজিছিল, টোপনি আহিবৰৰ বাবে ৰাতি দৰৱ খাইছিল আৰু প্ৰায়ে সোনকালে সাৰ পাইছিল। তেওঁৰ ওজন কমি আহিছিল আৰু প্ৰায় ২০ পাউণ্ড (৯ কিগ্ৰা) হেৰুৱাইছিল। কিন্তু তেওঁ নিজকে সজাই-পৰাই ৰাখিছিল আৰু বাহিৰত দোষী বা অযোগ্য অনুভৱ কৰাৰ কথা কোৱা নাছিল।
হৰ্ডাৰে প্লাথক আত্মহত্যাৰ কেইদিনমান আগতে এণ্টি-ডিপ্ৰেচেণ্ট, একমনোমাইন অক্সিডেজ ইনহিবিটৰ দিছিল। দুটা সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ সৈতে প্লাথ অকলে বিপদাশংকাত আছিল বুলি জানি তেওঁ প্লাথক দৈনিক সাক্ষাৎ কৰিছিল আৰু চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱাৰ বাবে কঠোৰ চেষ্টা কৰিছিল;  বিফল হৈ তেওঁ লিভ-ইন নাৰ্ছৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। ভাষ্যকাৰসকলে যুক্তি দিছে যে যিহেতু এণ্টি-ডিপ্ৰেচেণ্ট কাৰ্যকৰী হ'বলৈ তিনি সপ্তাহলৈকে সময় লাগিব পাৰে, হৰ্ডাৰে দিয়া দৰৱসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী হ'বলৈ সময় নাপালে।
১৯৬৩ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ ৰাতিপুৱা ন-বজাত, প্লাথক তেওঁৰ সন্তানৰ যত্ন ল'বলৈ সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যে নাৰ্চগৰাকী উপস্থিত হয় যদিও তেওঁ প্লাথৰ ফ্লেটত সোমাব নোৱাৰিলে । অৱশেষত চাৰ্লছ লেংগ্ৰিজ নামৰ এজন কৰ্মীৰ সহায়ত ঘৰৰ ভিতৰ সোমাই তেওঁলোকে প্লাথক তেওঁৰ মূৰটো অভেনত থৈ মৃত অৱস্থাত পাইছিল, প্লাথ আৰু তেওঁৰ শুই থকা সন্তান দুটিৰ মাজৰ কোঠাবোৰ টেপ, টাৱেল আৰু কাপোৰেৰে বন্ধ কৰা আছিল।মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ত্ৰিশ বছৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
খামতি ভাষা
খামতি ভাষা ভাৰত আৰু ম্যানমাৰত বসবাস কৰা খামতি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এটা দক্ষিণ-পশ্চিমীয় টাই ভাষা। উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত খামতিভাষী লোকসকলে বাস কৰে।
জনগাঁথনি
বাৰ্মা(বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰ)ৰ ম্যিত্চিনাৰ সমীপৱৰ্তী চাগেইং অঞ্চলত প্ৰায় ৩০০০, আৰু কাচিন ৰাজ্যৰ পুতাও জিলাত প্ৰায় ৪,৫০০ খামতিভাষী লোক আছে। উল্লেখ্য যে, এই উভয় তথ্যৰ ভিত্তি হৈছে ২০০০ চনৰ পৰিসংখ্যা। ২০০৭ চনৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল ৰাজ্যত প্ৰায় ৫,০০০ খামতিভাষী লোক আছে। এই লোকসকল মূলতঃ ডিক্ৰং উপত্যকাৰ আশে পাশে আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে উত্তৰ অসমৰ অঞ্চলবিশেষে আৰু বিশেষকৈ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰত বাস কৰে। নাৰায়ণপুৰৰ বৰখামতি গাঁও, গোসাঁইবাৰী, শ্ৰীভূঞা, বৰপথাৰ ইত্যাদি গাৱঁত খামতি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে বাস কৰে।
খামতি ভাষাৰ তিনিটা উপভাষাৰ স্থিতি সম্পৰ্কে জনা যায়, এই তিনিটা হৈছে: উত্তৰ বাৰ্মা খামতি, অসম খামতি, আৰু চিংকালিং খামতি। সকলো খামতিভাষী লোকেই দ্বি-ভাষিক। তেওঁলোক খামতি ভাষাৰ লগতে বিশেষভাৱে বাৰ্মীজ বা অসমীয়া ভাষী।
নাম
"খামতি" শব্দটোৰ বিভিন্ন উচ্চাৰণভিত্তিক বানান আছে। এইসমূহ হৈছে কামতি (Hkamti), খাম্পতি (Khampti), খামতি শান (Khamti Shan), খাম্পতি শান (Khampti Shan), খান্দি শান (Khandi Shan),কাম তি (Kam Ti), টাই কাম তি (Tai Kam Ti), টাই-খামতি (Tai-Khamti), কামতি (Kamti), কাম্পতি শান (Hkampti Shan), আৰু খাম্পতি চাম (Khampti Sam)। খামতি শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে "সোণৰ থল"।
ইতিহাস
খামতি ভাষা উজনি বাৰ্মাৰ কাচিন ৰাজ্যৰ মোগৌং অঞ্চলৰ আশে-পাশে উদ্ভূত হৈছিল বুলি ঠাৱৰ কৰা হয়। মৌগোং (বা মুংকেং) বিভিন্ন সময়ত বহিৰাগতৰ আক্ৰমণৰ সম্মুখীন হৈছিল। এই অঞ্চলৰ অধিবাসী খামতিসকলৰ এটা বৃহৎ গোটে অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ আৰু পূৱ অংশলৈ প্ৰৱজন কৰিছিল। তথ্য অনুসৰি, ১৮৫০ চনত প্ৰায় ৩০০-৪০০ গৰাকী খামতি লোকে অসমত বসতি স্থাপন কৰিছিল।
লিখন প্ৰণালী
টাই-খামতিসকলৰ 'লিক-টাই' ('Lik-Tai') নামৰ নিজস্ব লিখন প্ৰণালী আছে, আৰু এই প্ৰণালী টাই ফাকে আৰু টাই আইটন জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলেও ব্যৱহাৰ কৰে। ম্যানমাৰৰ উত্তৰ শান বৰ্ণমালাৰ সৈতে এই প্ৰণালীৰ নিকট সাদৃশ্য আছে, আৰু এই বৰ্ণমালা বাৰ্মীজ লিপিৰ এক ৰূপ। বাৰ্মীজ লিপিৰ বিপৰীতে উত্তৰ শাণ বৰ্ণমালাত কেইটামান বৰ্ণই অপসাৰী আকৃতি ধাৰণ কৰে। তেওঁলোকৰ লিপি লিক্-ত'-গ'ক (Lik Hto Ngauk)-ৰ পৰা উদ্ভুত আৰু ই কেইবাশ বছৰ ধৰি প্ৰয়োগ হৈ আহিছে। এই লিপিত ১৭ টা ব্যঞ্জণবৰ্ণ আৰু ১৪ টা স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে মুঠ ৩৫ টা বৰ্ণ আছে। পৰম্পৰাগতভাৱে, বৌদ্ধ মঠসমূহত ত্ৰিপিটক, জাতকৰ কাহিনী, আচৰণ বিধি, মতবাদ আৰু দৰ্শন, ইতিহাস, নীতি সংহিতা, জ্যোতিষশাস্ত্ৰ, হস্তৰেখাবিদ্যা আদি বিষয়সমূহৰ মাধ্যমেৰে এই লিপিৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। এই লিপিত যান্ত্ৰিকভাৱে ছপা হোৱা প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ১৯৬০ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। ১৯৯২ চনত টাই সাহিত্য সমিতিয়ে ইয়াক সম্পাদনা কৰিছিল। ২০০৩ চনত ই পুনৰ উত্তৰ ম্যানমাৰ আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ খামতি পণ্ডিতসকলৰ দ্বাৰা স্বৰভংগীৰ প্ৰতীকেৰে সংশোধিত হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দল
বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দল হৈছে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবলত বাংলাদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা পুৰুষৰ জাতীয় দল, যাৰ কাৰ্য্যকলাপ বাংলাদেশৰ ফুটবলৰ সৰ্বোচ্চ শাসকীয় সংস্থা বাংলাদেশ ফুটবল ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। ১৯৭৬ চনৰ পৰা ফুটবলৰ শাসকীয় সংস্থা ফিফাৰ সদস্য আৰু ১৯৭৪ চনৰ পৰা ইয়াৰ আঞ্চলিক সংস্থা এছিয়ান ফুটবল কনফেডাৰেচনৰ সদস্য। ১৯৭৩ চনৰ ২৬ জুলাইত বাংলাদেশে প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলত অংশগ্ৰহণ কৰে; মালয়েছিয়াৰ কুৱালালামপুৰত অনুষ্ঠিত বাংলাদেশ আৰু থাইলেণ্ডৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা খেলখন ২-২ গ’লত ড্ৰ’ত সমাপ্ত হয়।
বেংগল টাইগাৰছ নামেৰে পৰিচিত এই দলটোৱে ঘৰুৱা সকলো খেল ৩৬,০০০ জন ক্ষমতাসম্পন্ন বংগবন্ধু ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামত খেলে। এই দলৰ মুখ্য কাৰ্যালয় বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাৰ মতিঝীলৰ বঙাবন্ধু ৰাষ্ট্ৰীয় খেলপথাৰৰ সমীপত বি এফ এফ ভৱনত অৱস্থিত। বৰ্তমান এই দলৰ মেনেজাৰ জেভিয়াৰ কাব্ৰেৰা আৰু অধিনায়ক হিচাপে কলকাতা মহম্মদেন্সৰ মিডফিল্ডাৰ জামাল ভূঞা ।
বাংলাদেশে এতিয়ালৈকে ফিফা বিশ্বকাপত কেতিয়াও অংশ লোৱা নাই। আনহাতে বাংলাদেশে এতিয়ালৈকে এ এফ চি এছিয়ান কাপত ১ বাৰহে অংশ লৈছে, য’ত তেওঁলোকে কেৱল গ্ৰুপ পৰ্যায়তহে অংশ লৈছে। তদুপৰি, বাংলাদেশে এতিয়ালৈকে ৫ বাৰ এছিয়ান গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰিছে, য'ত সৰ্বোত্তম কৃতিত্ব হৈছে ২০১৮ চনৰ এছিয়ান গেমছত ১৬ ৰাউণ্ডত প্ৰৱেশ কৰা, য'ত তেওঁলোকে উত্তৰ কোৰিয়াৰ হাতত ৩–১ গ'লত পৰাস্ত হৈছিল। বাংলাদেশ চাফ চেম্পিয়নশ্বিপ ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম সফল দল, যিয়ে এতিয়ালৈকে ১ বাৰ ( ২০০৩ ) জয়লাভ কৰিছে।
জাহিদ হাছান এমিলি, মামুনুল ইছলাম, কাজী চালাহুদ্দিন, জামাল ভূঞা আৰু আশ্ৰাফ উদ্দিন আহমেদৰ দৰে খেলুৱৈয়ে বাংলাদেশৰ জাৰ্চি পিন্ধি খেলপথাৰ জোকাৰিলে।
শিল্প বিপ্লৱ
১৭৬০ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১৮২০-ৰ পৰা ১৮৪০-ৰ মাজলৈ ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত কাৰিকৰী, সামাজিক, আৰ্থিক তথা সংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত বহুতো পৰিবৰ্তন ঘটে। ইয়াকে শিল্প বিপ্লৱ (Industrial Revolution) বা প্ৰথম শিল্প বিপ্লৱ নামেৰে জনা যায়। পৰিবৰ্তনসমূহৰ ভিতৰত উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত হস্ত নিৰ্মিত পদ্ধতিৰ সলনি যন্ত্ৰ বা মেছিনৰ ব্যৱহাৰ, নতুন ৰাসায়নিক উৎপাদন আৰু লোহা উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া, বাষ্প শক্তি আৰু জলবিদ্যুতৰ ক্ৰমবৰ্ধমান ব্যৱহাৰ, যন্ত্ৰ সৰঞ্জামৰ বিকাশ আৰু যান্ত্ৰিক কাৰখানা ব্যৱস্থাৰ উত্থান উল্লেখযোগ্য। শিল্প বিপ্লৱৰ ফলস্বৰূপে জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ অভূতপূৰ্বভাবে বৃদ্ধি পাইছিল।
কৰ্মসংস্থান, উৎপাদনৰ মূল্য তথা বিনিয়োগৰ মূলধনৰ ফালৰ পৰা শিল্প বিপ্লৱৰ সময়ত বয়ন শিল্প আছিল আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী উদ্যোগ। আধুনিক উৎপাদন পদ্ধতিৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰো বয়ন শিল্পতে হৈছিল।
শিল্প বিপ্লৱৰ আৰম্ভণি হয় যুক্তৰাজ্যত আৰু ব্ৰিটিছসকলে অনেক প্ৰযুক্তিগত উদ্ভাৱন কৰে। ১৮ শতিকাৰ মাজভাগলৈ যুক্তৰাজ্য আছিল পৃথিৱীৰ শীৰ্ষস্থানীয় বাণিজ্যিক দেশ; ই উত্তৰ আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ান অঞ্চলত ঔপনিবেশেৰে বিশ্বব্যাপক বাণিজ্য সাম্ৰাজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দ্বাৰা ভাৰতীয় উপমহাদেশত ৰাজনৈতিক প্ৰভাব পেলাইছিল।    বেপাৰ-বাণিজ্যৰ বিকাশ আৰু ব্যৱসায়ৰ উত্থানেই আছিল শিল্প বিপ্লৱ ঘটাৰ প্ৰধান কাৰণ।
শিল্প বিপ্লৱক ইতিহাসৰ এক প্ৰধান মাইলৰ খুঁটি হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়; দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰায় প্ৰতিটো দিশতেই শিল্প বিপ্লৱে কিবা নহয় কিবা ধৰণে প্ৰভাৱ পেলাইছিল। বিশেষকৈ গড় উপাৰ্জন আৰু জনসংখ্যাৰ অভূতপূৰ্ব বৃদ্ধি দেখা পোৱা গৈছিল। কিছু অৰ্থনীতিবিদৰ মতে শিল্প বিপ্লৱৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ প্ৰভাবটো আছিল পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ সাধাৰণ জনগণৰ জীৱন-যাপনৰ মানদণ্ড ইতিহাসত প্ৰথমবাৰ বাবে ধাৰাবাহিকভাবে বৃদ্ধি পোৱা আৰম্ভ কৰিছিল, পিছে আন কিছু অৰ্থনীতিবিদৰ মতে ইয়াৰ অৰ্থপূৰ্ণভাবে বৃদ্ধি কেৱল ১৯ শতিকাৰ শেষত আৰু ২০ শতিকাতহে হৈছিল।
শিল্প বিপ্লৱ আৰু আধুনিক পুঁজিবাদী অৰ্থনীতিৰ উত্থানৰ পূৰ্বে জনমুৰি জিডিপি স্থিতিশীল আছিল, শিল্প বিপ্লৱৰ ফলত জনমুৰি জিডিপিৰ বিকাশৰ সূচনা হয়। জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ঘৰচীয়াকৰণৰ পাছত অৰ্থনৈতিক ইতিহাসবিদসকল মতে শিল্প বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছে মানৱ ইতিহাসৰ সবাটোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনা।
যেতিয়া বয়ন শিল্পত শিল্প বিপ্লৱৰ উদ্ভাৱনসমূহৰ ব্যৱহাৰ আৰু যান্ত্ৰিকীকৰণ পৰিপক্ব হৈ পৰে আৰু ইয়াৰ বজাৰো পৰিপক্ব হয়, সেইসময়ত ১৮৩০ দশকৰ শেষৰ ফালৰ পৰা ১৮৪০ দশকৰ আৰম্ভণিলৈ অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থা দেখা দিছিল। সেই সময়ত হোৱা উদ্ভাৱনসমূহ, যেনে ল'ক'মটিভ, বাষ্প চালিত নাও তথা ভাষ্প চালিত জাহাজ, বৈদ্যুতিক টেলিগ্ৰাফ আদি উচ্চ হাৰত বাণিজ্যিক বিকাশৰ বাবে যথেষ্ট নাছিল। কিছু নতুন উদ্ভাৱনৰ সলত ১৮৭০ৰ পৰা দ্ৰুত অৰ্থনৈতিক বিকাশ পুনৰ আৰম্ভ হয়; এই সময়চোৱাক দ্বিতীয় শিল্প বিপ্লৱ নামেৰেও জনা যায়। এই নতুন উদ্ভাৱনসমূহৰ ভিতৰত তীখা উৎপাদনৰ নতুন প্ৰক্ৰিয়া, বৃহৎ পৰিমাণৰ উৎপাদন, এচেম্বলি লাইন, বৈদ্যুতিক গ্ৰিড চিষ্টেম, মেছিন সৰঞ্জামৰ বৃহৎ পৰিমাণে উৎপাদন আৰু বাষ্প চালিত কাৰখানাত ক্ৰমবৰ্ধমান উন্নত যন্ত্ৰপাতিৰ ব্যবহাৰ উল্লেখযোগ্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আধুনিক ইতিহাস শ্ৰেণী:বিপ্লৱ
বিশ্বামিত্ৰ
বিশ্বামিত্ৰ (विश्वामित्र) হোওছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ঋষি। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰকে আদি কৰি ঋকবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ প্ৰায়বোৰ অংশ ৰচনাৰ কৃতিত্ব তেওঁকে দিয়া হয়। পুৰাণসমূহত সৃষ্টিৰ আদিৰে পৰা বিদ্যমান ২৪গৰাকী ঋষিৰ উল্লেখ আছে যিসকলে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ অনুধাৱন কৰি এই মন্ত্ৰৰ সমস্ত শক্তি ধাৰণ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত বিশ্বামিত্ৰ হৈছে প্ৰথমগৰাকী আৰু যাজ্ঞবল্ক্য অন্তিমগৰাকী ঋষি।
সাহিত্যৰ সূত্ৰ
ঐতিহাসিকভাৱে বিশ্বামিত্ৰ গথিনা এজন ঋকবৈদিক ঋষি আছিল যি আছিল ঋগবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ মুখ্য ৰচয়িতা। বশিষ্ঠৰ আগলৈকে তেওঁ ভৰত জনজাতিৰ ৰজা সুদাসৰ পুৰোহিত আছিল। তেওঁ ভৰতসকলক বিপাস আৰু সুতুদ্ৰী নদী অতিক্ৰম কৰাত সহায় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী হিন্দু গ্ৰন্থসমূহত বিশ্বামিত্ৰ আৰু বশিষ্ঠৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিবাদৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পণ্ডিতসকলৰ মতে যে ভৰতসকলৰ পুৰোহিতৰ স্থিতি সম্পৰ্কে ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদ হৈছিল। অৱশ্যে অভ্যন্তৰীণ প্ৰমাণৰ অভাৱ আৰু ঋকবেদৰ ওপৰত পৰৱৰ্তী কালৰ মতামতৰ বাবে এই দৃষ্টিভংগীক সমালোচনা কৰা হৈছে।
বিশ্বমিত্ৰৰ জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বেছিভাগ কাহিনী বাল্মীকি ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিশ্বামিত্ৰ প্ৰাচীন ভাৰতৰ এজন ৰজা আছিল যাক কৌশিক (কুশৰ বংশধৰ) বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ আছিল অমাৱসু ৰাজবংশৰ। বিশ্বামিত্ৰ মূলতঃ কান্যকুব্জৰ (আধুনিক দিনৰ কনৌজ) চন্দ্ৰবংশী (সোমবংশী) ৰজা। তেওঁ এজন বীৰ যোদ্ধা আৰু কুশ নামৰ এজন মহান ৰজাৰ বংশধৰ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Raimona National Park) হৈছে অসমৰ ষষ্ঠখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ২০২১ চনৰ ০৯ জুন তাৰিখে পূৰ্বৰ এই সংৰক্ষিত বনাঞ্চলখনক 'FRW.02/2021/27 dtd. 08th June, 2021' নম্বৰৰ এক ৰাজপত্ৰিত নিৰ্দেশনাৰ যোগেদি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোঁসাইগাঁও মহকুমাৰ কচুগাওঁ বন সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন ১১ বিধ বিভিন্ন বন প্ৰকাৰ আৰু ইয়াৰ উপ-প্ৰকাৰৰে চহকী জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বন এলেকা। ৰাইমনা সোণালী বান্দৰৰ বাবে বিখ্যাত।
মাধুৰী দীক্ষিত
মাধুৰী দীক্ষিত (Madhuri Dixit Nene; ; জন্ম: ১৫ মে' ১৯৬৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী, প্ৰযোজক, নৃত্যশিল্পী, আৰু টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব। মাধুৰী দীক্ষিত হৈছে হিন্দী ছবি জগতৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় আৰু বহুলভাৱে সমাদৃত অভিনেত্ৰী।  বলিউদৰ প্ৰায় সত্তৰখনতকৈও অধিক ছবিত তেখেতে অভিনয় কৰিছে। অভিনয়ৰ জগতত প্ৰদৰ্শন কৰা অসামান্য প্ৰতিভা আৰু কীৰ্তিৰ বাবে মাধুৰী দীক্ষিতে ছটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। ১৯৯০ৰ দশকত আৰু একবিংশ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভণিৰ সময়ত মাধুৰী দীক্ষিত আছিল ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰী। বিখ্যাত ফৰ্বছ-ইণ্ডিয়া আলোচনীয়ে শীৰ্ষৰ এশজন চেলেব্ৰেটিৰ তালিকাত মাধুৰী দীক্ষিতক এতিয়ালৈকে সাতবাৰ স্থান দিছে। ২০০৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে এইগৰাকী প্ৰতিভাসম্পন্ন চিত্ৰ-তাৰকাক পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানীত কৰে।
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
চাৰিসীমা
কোকৰাঝাৰ জিলাৰ ৪২২ বৰ্গফুট এলেকাৰ ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সবাতোকৈ পশ্চিম বাফাৰৰে সংযুক্ত হৈ আছে। উদ্যান খনে সাঙুৰি লোৱা এলেকাৰ ভিতৰত ৫০৮.৬২ বৰ্গ কিলোমিটাৰৰ ৰিপু সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ উত্তৰাংশ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। যি নেকি ভাৰত-ভূটান সীমাৰ মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পশ্চিম সীমাক নিৰ্দেশ কৰে।
ৰাইমনাৰ পশ্চিম অংশক অসম-বংগ সীমা সহ সোণকোষ নদীয়ে আগুৰি আছে যি নেকি ভাৰত-ভূটান সীমাৰে দক্ষিণলৈ আগবাঢ়ি গৈছে আৰু পূবত ভাৰত-ভূটান সীমাৰ দক্ষিণ অংশ নোপোৱালৈকে সৰলভগা নদীয়ে আগুৰি আছে। ৰিপু বনাঞ্চলৰ পেকুৱা নদীয়ে ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ দক্ষিণ সীমাৰ পৰিচয় দিয়ে।
মাধুৰী দীক্ষিত
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৭ চনৰ ১৫ মে'ত মাধুৰী দীক্ষিতৰ এটা মাৰাঠী পৰিয়ালত জন্ম হয়। মাতৃৰ নাম হৈছে স্নেহলতা দীক্ষিত আৰু পিতৃ হৈছে শংকৰ দীক্ষিত। মাধুৰী দীক্ষিতৰ দুগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভগ্নী আৰু এগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ আছে।    তিনি বছৰ বয়সতে নৃত্যৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা মাধুৰী দীক্ষিতে আঠ বছৰ বয়সত কথকৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে এগৰাকী বৃত্তিগতভাৱে প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত কথক নৃত্যশিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
চাৰিসীমা
ৰাইমনাই ভূটানৰ ফিপছ' অভয়াৰণ্য আৰু জিগমে ছিংগে ৱাংচুক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ (মুঠ ১,৯৯৯ বৰ্গ কিমি) অৰণ্যাঞ্চলৰ সীমান্ত স্পৰ্শ কৰি প্ৰায় ২,৪০০ বৰ্গ কিমিতকৈও অধিক অঞ্চলজোৰা সংৰক্ষিত প্ৰাকৃতিক শোভাৰ সৃষ্টি কৰিছে। ৰাইমনা ২,৮৩৭ কিমি অঞ্চলজোৰা মানস জৈৱ বনাঞ্চল আৰু চিৰাং-ৰিপু হস্তী বনাঞ্চলৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ।
মাধুৰী দীক্ষিত
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
"I received a scholarship as a Kathak dancer when I was nine. I even remember that it was due to a dance performance that the first time my name had appeared in the paper. I was seven or eight years old at that time and had performed at the Guru Purnima festival. And there was a journalist who was there and he had written this article saying that 'this little girl stole the show' – something like that. I was over the moon. So dance gave me a sense of achievement. Of worth."
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য
ৰাইমনা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ হৈছে সোণালী বান্দৰ আৰু এই বান্দৰ বিধক বড়োলেণ্ড অঞ্চলৰ শুভংকৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি এই উদ্যানত আছে এচিয়ান হাতী, নাহৰফুটুকী বাঘ, গোধা ফুটুকী বাঘ, মেঠোন, বনৰীয়া ম’হ, ফুটুকী হৰিণ, ধনেশ পক্ষী, ১৫০ বিধতকৈয়ো বেছি প্ৰজাতিৰ পখিলা, ১৭০ প্ৰজাতিৰ চৰাই, ৩৮০ প্ৰজাতিৰ বিভিন্ন উদ্ভিদ আৰু অৰ্কিড।
মাধুৰী দীক্ষিত
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আন্ধেৰীত থকা ডিভাইন চাইল্ড হাই স্কুলত মাধুৰী দীক্ষিতে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে। অধ্যয়নৰ বাহিৰেও তেখেতে পাঠ্যক্ৰম-বৰ্হিভূত কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল; যেনে- নাটক আদি।
তেখেতেৰ হাবিয়াস আছিল এগৰাকী মাইক্ৰ'বায়লজিষ্ট হোৱাৰ। সেয়েহে তেখেতে মুম্বাইৰ বিলে পাৰ্লেত থকা 'ছাঠিয়া কলেজ'ত নামভৰ্তি কৰে। বিজ্ঞান শাখাৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত তেখেতে সেইটো বিষয় অধ্যয়ন কৰে। অৱশ্যে পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হোৱাৰ ছমাহ পাছতেই তেখেতে অধ্যয়ন পৰিত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু ছবিৰ জগততে পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ কেৰিয়াৰ এটা গঢ়াৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰ, পৰিচিতি আৰু সফলতা
১৯৮৪ চনত ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকছনৰ ছবি 'অবোধ'ৰ জৰিয়তে মাধুৰী দীক্ষিতে ছবিজগতত পদাৰ্পণ কৰে। তেখেতৰ বিপৰীতে আছিল বঙালী ছবিৰ অভিনেতা তাপস পল। অৱশ্যে ছবিখনে সফলতা লাভ কৰিব নোৱাৰিলে।
১৯৮৬ চনৰ ছবি 'স্বাতী', 'হিফাজত', 'মানৱ হত্যা' আৰু 'উত্তৰ দক্ষিণ'ত তেখেতে অভিনয় কৰিছিল যদিও এইকেইখন ছবিয়ে বক্স অফিচত বিফল হ'ল। হিফাজত আছিল অনিল কাপুৰৰ লগত মাধুৰী দীক্ষিতৰ প্ৰথমখন ছবি।
১৯৮৮ চনত মুক্তিলাভ কৰা, এন. চন্দ্ৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত একছন ৰোমাঞ্চ ছবি 'তেজাব'-এ অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ বাবে অপাৰ সফলতা কঢ়িয়াই আনে। ছবিখন সেইবছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু মাধুৰী দীক্ষিতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ প্ৰথমটো মনোনয়ন লাভ কৰে। প্লেনেট বলিউদৰ অক্ষয় শ্বাহে লিখে যে, "যদিও 'এক দো তিন' নামৰ গীতটোৰ বাবেহে দৰ্শকে মাধুৰীক মনত ৰাখিছে, কিন্তু ছবিখনত প্ৰদৰ্শন কৰা অভিনয়ো বিশেষভাৱে লক্ষণীয়।"
উল্লেখযোগ্য কৰ্ম
মাধুৰী দীক্ষিতে ১৯৮৯ চনত মুক্তিলাভ কৰা অপৰাধমূলক ছবি 'পৰিন্দা', 'প্ৰেম প্ৰতিজ্ঞা'ত অভিনয় কৰি সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ পৰা প্ৰশংসা আদায় কৰে। ২০০২ চনত মুক্তিলাভ কৰা দেৱদাস হৈছে অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ জীৱনৰ এখনি উল্লেখযোগ্য ছবি। ছবিখনৰ বাবে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। থ্ৰিলাৰ ছবি 'অঞ্জাম' (১৯৯৪) আৰু 'পুকাৰ (২০০০) আৰু সামাজিক ড্ৰামা ছবি 'মৃত্যুদণ্ড' (১৯৯৭) 'লজ্জা' (২০০১) হৈছে তেখেতৰ অভিনয়ৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন।
ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে মাধুৰী দীক্ষিত সমাজসেৱামূলক কৰ্মৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ২০১৪ চনৰ পৰা তেখেত ইউনিচেফৰ লগত জড়িত হৈ শিশুৰ অধিকাৰ হকে আৰু শিশুশ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে উকালতি কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
মণ্ডল
মণ্ডল (मण्डल, Mandala) হৈছে হিন্দু আৰু বৌদ্ধধৰ্মীয় ৰেখা গণিতেৰে অঙ্কিত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতীক। বিভিন্ন পৰম্পৰাগত আধ্যাত্মিক কাৰ্যত মণ্ডলটো এটা পূজা-আৰাধনা বা ধ্যানৰ পবিত্ৰ স্থান হিচাবে গণ্য কৰা হয়। ইয়াক হয়তো ভক্তসকলৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ কৰি ৰাখিবলৈ আৰু আধ্যাত্মিক নিৰ্দেশনৰ সৰঞ্জাম হিচবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিন্দু, বৌদ্ধ, জৈন আৰু শিন্তো আদি পূৰ্ব দিশৰ ধৰ্মবিলাকত ইয়াক দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতিনিধিত্বকাৰী মানচিত্ৰ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বিশেষভাৱে শিন্তুো ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত মণ্ডলক স্বৰ্গ, ভগৱান বা পবিত্ৰ স্থান হিচাবে গণ্য কৰা হয়। খৃষ্টপূৰ্বৰ প্ৰথম শতাব্দীত, মণ্ডল ভাৰতবৰ্ষত উৎপত্তি হৈছিল আৰু প্ৰথমে বৌদ্ধ ধৰ্মত বৌদ্ধিক শিল্প কলা হিচাবে প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল৷ এই নতুন যুগত মণ্ডলটো এটা চিত্ৰ, তালিকা বা ৰেখা গণিতৰ নমুনা হিচাবে গণ্য কৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সময়-ক্ষুদ্ৰবিশ্বৰ প্ৰতিক হিচাবে বৰ্ণনা কৰা হয়। প্ৰথমে ইয়াক এটা অখণ্ড বস্তু আৰু জীৱনৰ সাংগঠানিক গঢ় ৰূপে চিত্ৰঙ্কিত কৰা হৈছিল।
ধাৰ্মিক অৰ্থ
হিন্দু ধৰ্মত এটি সাধাৰণ মৌলিক মণ্ডলক যন্ত্ৰও কোৱা হয়। ইয়াক কেতিয়াবা এটা কেন্দ্ৰবিন্দুৰে বৃত্তাকাৰ আৰু চাৰিখন দুৱাৰ থকা এটা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ আকাৰটো অঁকা হয়। প্ৰতেক দুৱাৰ দেখাত সাধাৰণতে ইংৰাজী T ৰ দৰে হয় ৷ মণ্ডলবোৰত সাধাৰণতে ৰশ্মিসংক্ৰান্ত ভাৰসাম্য়ও থাকে। এটা যন্ত্ৰ মণ্ডলৰ দৰেই, কিন্তু সৰু আৰু সীমিত ৰঙ ব্যৱহাৰ কৰা হয় । এই যন্ত্ৰটো পূজা-পাৰ্বন বা সাধনাৰ অনুস্থান বোৰত দৰকাৰ হোৱা   দুটা বা তিনিটা আয়তনৰ ৰেখা গণিতেৰে অংকিত চিত্ৰ হয় য'ত মন্ত্ৰ ও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় । ইয়াক দেৱতাসকলৰ বাসস্থান হিচাবে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা যেন অনুমান হয়  । প্ৰত্যেক যন্ত্ৰ অনন্য আৰু বিভিন্ন ৰেখা গণিতৰ মাধ্যমেৰে বিভিন্ন দেৱতাসলৰ উপস্থিতিৰ সংকেত দিয়ে ।
ৰাজনৈতিক অৰ্থ
ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰক্ষাত 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'ৰ লেখক কৌতিল্যই তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যৰ শাস্ত্ৰ 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'ত খৃষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতাব্দী আৰু দ্বিতীয় শতাব্দীৰ মাজভাগত ৰাজমণ্ডল(বা ৰাজ্য বৃত্ত)ৰ বৰ্ণনা কৰি থৈ গৈছে । ই এখন ৰাজ্যৰ চাৰিওফালে থকা বন্ধু ৰাষ্ট্ৰ আৰু শত্ৰু ৰাষ্টৰ কক্ষপথৰ বৰ্ণনা কৰে ।
বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু মণ্ডল
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বজ্ৰায়ণত,মণ্ডলটো বালিচিত্ৰ হিচাবেও বিকাশ কৰা হৈছে । এইটো অনুত্ত্বাৰা তন্ত্ৰ ধ্যান অভ্যাসৰ এটা প্ৰধান অঙ্গ । বৌদ্ধ ধৰ্মত মণ্ডলৰ প্ৰতিচ্ছৱিৰে বা চাক্ষুকটাৰে বজ্ৰায়ণ শিক্ষাৰ মূল অৰ্থ বৰ্ণনা কৰা হয় । মন হ'ল এটা ' ক্ষুদ্ৰস্বৃষ্টি' যিটোৱে বহুতো ঐশ্বৰিক শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত কাৰ্য কৰাই আছে ।
দঁশেই উৎসৱ
দঁশেই হৈছে গোৰ্খাসকলৰ প্ৰধান উৎসৱ, যাক সকলো শ্ৰেণীৰ লোকে অতি আন্তৰিকতা আৰু ধুমধামেৰে পালন কৰে। গোৰ্খা পৰ্ব সংস্কৃতিত দঁশেই বুলি কোনো নিৰ্দিষ্ট দিন নাই যদিও ‘ষোৰ শ্ৰাদ্ধ’ (ষোল্ল শ্ৰাদ্ধ)ৰ আৰম্ভণিৰ লগে লগে দঁশেই আহি পালে বুলি কোৱা শুনা যায়, যিটো গৈ গৈ লক্ষ্মী পূৰ্ণিমাত অন্ত পৰে। গতিকে গোৰ্খাসকলৰ দঁশেইৰ প্ৰস্তুতি যোল্ল শ্ৰাদ্ধৰ পৰাই হয় বুলি ক'ব পাৰি। ষোল্ল শ্ৰাদ্ধ সাধাৰণতে ভাদ আৰু আহিন মাহত পৰে। প্ৰতিপদাৰ পৰা যোল্লদিনলৈ নিজৰ পিতৃ শ্ৰাদ্ধৰ তিথি অনুযায়ী হিন্দু লোকসকলে নিজৰ স্বৰ্গীয় পিতৃসকলক সোঁৱৰি শ্ৰদ্ধা তৰ্পণ দিয়ে। এই যোল্ল দিনলৈকে নিজৰ পিতৃ-মাতৃ নথকা গোৰ্খা লোকসকলেও মাছ-মাংস, নহৰু, পিঁয়াজ আদি একো নোখোৱাকৈ নিজৰ পিতৃসকলৰ তিথিৰ দিনা পায়সৰ পিণ্ডাদি তৈয়াৰ কৰি তৰ্পণ দিয়ে। অজ্ঞাত কোনো পিতৃ যাতে বাদ পৰি নাযায়, সেইবাবে প্ৰতিপদাৰ দিনৰ পৰাই প্ৰতিদিনে পুৱাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ আগে আগে দুটা সৰু দুনা (গছৰ পাত আৰু বাঁহৰ কাঠিৰে নিৰ্মিত)ত প্ৰস্তুত কৰা সকলো খাদ্যবস্তু পিতৃৰ নামত অৰ্পণ কৰা হয়। অৱশ্যে এই ষোল্লদিনলৈকে শুদ্ধ ৰূপত মাছ, মাংস, নহৰু, পিয়াজ একো নোখোৱাকৈ থকাৰ ব্যৱহাৰিক কাৰণ এই বুলিও ক'ব পাৰি যে যিহেতু বলি-বিধান পালন কৰা বেছিভাগ গোৰ্খাই মহালয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই অত্যধিক আমিষ ভোজন কৰে আৰু এই কঠিন আহাৰ গ্ৰহণৰ কাৰণে শৰীৰ প্ৰস্তুত হ'ব লাগে, সেয়েহে মোল্লদিনলৈকে মাছ-মাংস, নহৰু, পিঁয়াজ নোখোৱাৰ। কাৰণে শৰীৰে এই কঠিন খাদ্য সহজে হজম কৰিব পাৰে। দশেই ঠাই বিশেষে অন্য সম্প্ৰদায়ৰ লোকে ‘দশহেৰা’ বুলিও পালন কৰে।
ৰীতি-নীতি
গোৰ্খাসকলৰ দঁশেই উৎসৱৰ মূল অনুষ্ঠান সাধাৰণতে আহিন আৰু কেতিয়াবা কাতি মাহৰ শুক্লপক্ষৰ প্ৰতিপদ তিথিৰ পৰা আৰম্ভ হয় যাক মহালয়া অথবা নৱৰাত্ৰি বুলিও কোৱা হয়। এই নৱৰাত্ৰিত শক্তি আহৰণ নাইবা নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য আগত ৰাখি প্ৰায়বোৰ গোৰ্খা পৰিয়ালেই ঘৰত ‘পোটিক/দেৱীভাগৱত পাঠ/চণ্ডীপাঠ কৰে। ব্ৰাহ্মণৰদ্বাৰা ঘৰতে নাইবা কেতিয়াবা ৰাজহুৱাভাৱে দুৰ্গা পূজাস্থলীবোৰত দুৰ্গা স্থাপন কৰি ৯দিনীয়া বা ছয়দিনীয়া বা তিনিদিনীয়া বা কেতিয়াবা একদিনীয়া ‘পোটিকো’লগোৱা দেখা যায়। পোটিক লগাঁৱতে অতি শুদ্ধ ৰূপত নিয়ম-নীতি পালন কৰিব লাগে বুলি লোকবিশ্বাস আছে। নহ'লে ই ওলোটাই ক্ষতি কৰাৰো আশংকা থাকে। প্ৰতিপদ তিথিৰ আগৰ নিশা অৰ্থাৎ অমাৱস্যাৰ নিশা যাক গোৰ্খাসকলে ‘জমৰে ঔচী’ (যমৰজাৰ আঁউসী) বুলিও কয়, সেইদিনা এখন টপৰী (গছৰ পাতক বাঁহৰ কাঠি দি চিলাই কৰি তৈয়াৰ কৰা সৰু কাঁহী)ত গুড়ি মাটি ভৰাই অলপ গোমধানৰ গুটি, তিল আৰু যব সিঁচি দিয়া হয় যাক ‘পঞ্চধান্য বুলি কোৱা হয়। এই গোমধান গজি শেঁতা পৰি হালধীয়া ৰঙৰ হ'লে যমৰা বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় পাহাৰী এলেকাত বসবাস কৰা গোৰ্খাসকলৰ ফুলৰ অভাৱ আছিল, সেয়েহে ফুলৰ সলনি যমৰাৰ প্ৰথা প্ৰচলন কৰিছিল। যমৰা হ'ল যমৰজাৰ প্ৰতীকী স্বৰূপে দিয়া মাকৈ পুলিৰ নিৰ্মালি। নৱৰাত্ৰি আৰম্ভ হ'লে গোৰ্খাসকলে নৌ দুৰ্গা লাগেকো বুলি কয়। প্ৰতিপদাৰ দিনাখন গোৰ্খাসকলে নিজৰ হা-হাথিয়াৰ, খুকুৰী আদি ধুই মাজি ভোগ আগবঢ়াই পূজা পাতল কৰে, যাক গোৰ্খাসকলে দুৰ্গা থাপেকো বুলি কয়। এনেদৰে নৱৰাত্ৰিত পূজা কৰা অস্ত্ৰ ন দিনলৈ অব্যৱহৃত হয়। বৈদিক আৰিয়ান আগ্ৰাসনৰ কাৰণে বলি বিধান যুক্ত দুৰ্গা পূজা প্ৰতিপদাৰ দিনা ঘট স্থাপনৰ জৰিয়তে বৈদিক নিয়মেৰে পূজা-অৰ্চনা কৰা হয় যদিও বহু ঠাইত ম'হ, পঠা, পাৰ চৰাই আদি বলি দিও পূজা সম্পন্ন কৰা হয়। বহু গোৰ্খা পৰিয়ালে এই নৱৰাত্ৰিৰ সময়ছোৱাত কুল পূজা/গোঠ ধূপ পূজা/নৌলা পূজা আদিও কৰে, যিটো পূজা বলি প্ৰথাত প্ৰতিষ্ঠিত। এই নৌলা পূজা সাধাৰণতে ফুলপাতিৰ সন্ধিয়া ছাগলী, হাঁহ, পাৰ, কণী, মাছ আদিৰ ভোগ দি কৰা হয়। এই পূজাৰ কাৰণে কলগছৰ পাতেৰে তিনিটা সৰু পূজাস্থলী সাজি চিকাৰী কুলদেৱতা বায়ু আদিৰ পূজা কৰা হয়। অৱশ্যে ঘৰত ‘পোটিক’ লগোৱা থাকিলে সেই ঘৰ মানুহে এই পূজাভাগ পৰৱৰ্তী সময়ত অৰ্থাৎ দীপাৱলীৰ সময়তো দিয়া দেখা যায়।
এনেদৰে আশীৰ্বাদ দিয়াৰ পাছত কাণত যমৰা গুজি দিয়া হয় আৰু কোৱা হয়—যাতে খোজ কাঢ়োতে উজুটি নাখাওক, গা ধুওঁতে চুলি নসৰক, তোমাক সকলোৱে মানি চলক, আনক দিয়াৰ পাছতো খাবলৈ আটক, কেতিয়াও খুজি খাবলগা নহওক, দুৰ্গা দেৱীৰ আশীৰ্বাদত কল্যাণেই কল্যাণ হওক বুলি ব্যক্ত কৰে। কিছুমানে আকৌ এইদৰেও কয়— এশ বছৰ আয়ুস হওক, বংশ গজালি কলপুলিৰ দৰে হওক, দূবৰি বন ঠন ধৰি উঠাৰ দৰে স্বাস্থ্য হওক, মনৰ ইচ্ছা আৰু অভিলাষা পূৰণ হওক, শত্ৰুৰ ওপৰত জয়লাভ হওক ইত্যাদি। টিকো গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত পুত্ৰহঁতে পিতৃ-মাতৃৰ ভৰিত ধৰি সেৱা কৰে আৰু নতুন কাপোৰ অৰিহণা আদি প্ৰদান কৰে জ্যেষ্ঠজনক। বংশ-পৰিয়ালক টিকো লগাই দিয়াৰ পাছত জী-জোঁৱাই, নাতি-নাতিনীক টিকো লগাই দিয়া হয়। জী-জোঁৱাইক লক্ষ্মী নাৰায়ণৰূপে গণ্য কৰি টিকোৰ পাছত পিতৃয়ে জী-জোঁৱাই উভয়েৰে আৰু মাতৃয়ে অকল জীয়ৰীৰ ভৰিত ধৰি সেৱা কৰে আৰু অৰিহণা আদিও প্ৰদান কৰে। শাহু আইতাই জোঁৱায়েকক হাতযোৰ কৰি নমস্কাৰ কৰিলেই হয়। ভাগিন-ভাগিনীহঁতকো টিকো লগাই সেৱা কৰি অৰিহণা আদি দিয়া হয়। তাৰ পাছত সকলোৰে বহি একেলগে খাদ্য গ্ৰহণ কৰে। দূৰ-দূৰণিত থকা মিতিৰ কুটুম্বইতে পূৰ্ণিমালৈকে যিকোনো এদিন আহি টিকো গ্ৰহণ কৰিলেই হৈ যায়। নতুনকৈ বিয়া পতা জী-জোঁৱাই প্ৰথম বছৰ সচৰাচৰ দশমীৰ দিনাই টিকো গ্ৰহণ কৰিবলৈ শহুৰৰ ঘৰলৈ যোৱা দেখা যায়। পূৰ্ণিমা তিথিৰ দিনা ৰাতিপুৱা পুনৰ ঘৰৰ সকলো সদস্যকে বিদায় টিকো সৰুকৈ লগাই দিয়াৰ নিয়ম আছে। কাতি মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিক গোৰ্খাসকলে জাহিত্ৰ পূৰ্ণিমা বা কোল জাগ্ৰিত (অৰ্থাৎ উজাগৰে থকা পূৰ্ণিমা ৰজনী) বুলি কয়। এই পূৰ্ণিমাৰ দিনটোত পূজা-পাতল আৰু ধৰ্মগ্ৰন্থ পাঠ কৰি গোটেই ৰাতি উজাগৰে থাকি পালন কৰে। অৱশেষত অত ধুমধামেৰে পালন কৰা গোৰ্খা জনগোষ্ঠীৰ অতি আদৰৰ এই দৃশেই উৎসৱটিক পূৰ্ণিমাৰ পাছদিনা পুৱাৰ পৰা বিদায় দিয়া হয় এবছৰৰ কাৰণে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
ঝৌ ৰাজবংশ
ঝৌ ৰাজবংশ (Old Chinese (B&S): *tiw ) এটি চীনা ৰাজবংশ যিয়ে শ্বাং ৰাজবংশৰ পাছত শাসন কৰিছিল। এই ৰাজবংশৰ শাসন ৭৮৯ বছৰলৈকে চলিছিল। ই চীনা ইতিহাসৰ আতাইতকৈ দীৰ্ঘ কালৰ বাবে ৰাজ কৰা বংশ। এই ৰাজবংশৰ উপাধি আছিল জি। তেওঁলোকৰ সামৰিক নিয়ন্ত্ৰণ চলিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৭১লৈ। এই কালক পশ্চিমীয়া ঝৌ বোলা হয়। তাৰ পাছতো, পৰৱৰ্তী ৫০০ বছৰলৈ তেওঁলোকে সৃষ্টি কৰা ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ বৰ্তি আছিল। ঝৌ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বছৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬ বুলি চীন চৰকাৰৰ শ্বিয়া-শ্বাং-ঝৌ কালক্ৰম প্ৰকল্প আৰু ডেভিড পাৰ্কেনিয়েৰৰ দ্বাৰা দাবী কৰা হৈছে। কিন্তু শাস্ত্ৰীয় চীনা ইতিহাস লিখন আৰু মহাজাগতিক পৰিঘটনাৰ কালৰ পৰা লাভ কৰা সাক্ষ্য ব্যৱহাৰ কৰি ডেভিড নিভিছনে কৰা গণনা আৰু এডৱাৰ্ড ছৌঘ্নেছেৰ মতে ঝৌ ৰাজবংশ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৫তহে সৃষ্ট।
ক্ষমতা
চীনা ইতিহাসৰ বসন্ত আৰু শৰতৰ যুগত ঝৌ ৰাজবংশৰ প্ৰভাৱ ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিছিল। এই যুগৰ শেষত আহিছিল যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগ, য'ত ঝৌসকলে প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপেই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাইছিল। এই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহ নিজৰ মাজতেই ৰণত ব্যস্ত থাকিছিল। এই কালৰ শেষৰ ফালে চিন ৰাজ্যই আন কেইবাখনো ৰাজ্যক দখল কৰি এক ঐক্যবদ্ধ ৰাজতন্ত্ৰৰ সৃষ্টি কৰিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২১ত। যদিও আনিষ্ঠানিক বাবে তাৰ ৩৫ বছৰ আগতহে ঝৌ ৰাজবংশই ক্ষমতা ত্যাগ কৰিছিল, বাস্তৱত তাৰ বহু আগৰ পৰাই ঝৌসকলৰ ক্ষমতা অস্তিত্বহীন আছিল।
সংস্কৃতি
ঝৌসকলৰ শাসনৰ কাল, অনেকৰ মতে, চীনা ইতিহাসত ব্ৰঞ্জৰ সামগ্ৰী নিৰ্মাণৰ আতাইতকৈ উৎকৃষ্ট কাল। ঝৌ বংশৰ শাসনৰ শেষৰ ফালে কেইবাটাও প্ৰভাৱশালী চীনা দৰ্শনৰ সৃষ্টি হৈছিল, যাৰ অন্যতম কনফুচিয়ানবাদ, টাওবাদ আৰু আইনবাদ। ঝৌ বংশৰ শাসনতেই চীনা লিপিৰ বিকাশ ঘটি ইয়াৰ ৰূপ অৰেকল ব'নৰ পৰা মোহৰ লিপি আৰু তাৰ পাছত প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে আধুনিক ধাৰ্মিক লিপি হ'লগৈ। ধাৰ্মিক লিপি যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ সময়ত দেখা গৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:Articles containing Chinese language text শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
সবাহ
সবাহ হৈছে অসমৰ লোক সকলে জনবিশ্বাস অনুসৰি পালন কৰা এক অনুষ্ঠান। সাধাৰণতে সবাহৰ সৈতে কিছুমান ধৰ্মীয় লোক বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে।
লোকবিশ্বাস
অসমীয়া সমাজত পালন কৰা এই সবাহ আদি উৎসৱ-পাৰ্বনেৰে থলুৱা লোক তথা জনগোষ্ঠীসমূহৰ বিবিধ ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদি জড়িত আছে। খেতি-বাতিৰ মংগল কামনা, ৰোগ-ব্যাধি, অপায়-অমংগল আদিৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে এই বিষয় সমূহৰে জড়িত বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ অৰ্চনা কৰা হয়, বসন্ত ৰোগে দেখাদিলে আই সবাহ পতা, গো-ধনৰ মংগল কামনাৰে গৰখীয়া সবাহ, খেতি পথাৰলৈ লখিমীক আহ্বান জনাই লখিমী সবাহ, খেতিৰ পূৰ্বে বৰষুণ আদি নহ'লে দেৱতাৰ দায় লগা বুলি পানীটোলা সবাহ, ল'ৰা-ছোৱালীৰ অসুখ হ'লে, বহুদিনলৈ ছোৱালী মানুহ ঋতুমতী নহ'লে বা বিবাহিত দম্পতী সন্তান সম্ভৱা নহ'লে অপেশ্বৰী সবাহ, গৰু পোৱালিৰ গাত খেতৰ লাগিলে সবাহ আদি পতা হয়। এই সমূহৰ সৈতে অসমীয়া লোক-সাহিত্যৰ সম্পৰ্ক আছে। এই সবাহ আদিত আৰাধ্যক পুঁজিবলৈ বিভিন্ন থলুৱা গীত-মাত গোৱা হয়।
প্ৰকাৰ
অসমীয়া লোক সমাজত বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন সবাহ পতাৰ নিয়ম আছে।
অপেশ্বৰী সবাহ: হৈছে অসমীয়া সমাজত লোকবিশ্বাস অনুসৰি পতা এক অনুষ্ঠান। অসমীয়া লোকসকলৰ মাজত ল'ৰা-ছোৱালী শুকাই-খীণাই গ'লে বা কোনো বেমাৰ আজাৰ হ'লে বা বয়স অনুসাৰে মাত নুফুটিলে বা ছোৱালী সন্তান পুষ্পিতা হোৱাৰ সময় উকলি গ'লে অপেশ্বৰীৰ কুদৃষ্টি পৰা বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত। ইয়াৰোপৰি কোনো দম্পতী সন্তান সম্ভৱা নহ'লে আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবেও গাঁৱৰ মহিলা সকলৰ দ্বাৰা গৃহস্থৰ চোঁতালত আছুতীয়াকৈ এই সবাহ পালন কৰা হয়।
আই সবাহ: অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা এক উৎসৱ। এই সবাহ সাধাৰণতে এক লোক ৰীতি। যি বসন্ত ৰোগৰ বা আই ওলোৱাৰ সৈতে জড়িত। এই সবাহত অৰ্চনা কৰা দেৱী গৰাকী হ'ল শীতলা। লোক বিশ্বাস অনুসৰি শীতলা দেৱী অসন্তুষ্ট হ'লে ঘৰত বিভিন্ন ৰোগ-ব্যাধিয়ে দেখা দিয়ে, সেয়ে এই সবাহ অনুষ্ঠানৰে ঘৰলৈ দেৱীক আমন্ত্ৰণ জনাই নৈবেদ্য ইত্যাদিৰে সন্তুষ্ট কৰা হয়। এই আহ্বান প্ৰক্ৰিয়াৰে অসমীয়া লোক-সাহিত্যৰ বিভিন্ন গীত-মাত জড়িত হৈ আছে।
লখিমী সবাহ: বাৰিষাৰ আগে আগে বৰষুণ অহাৰ সময়ত এই সবাহ পতা হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি লক্ষ্মী দেৱী পথাৰৰ ধান দাই খেতিয়কে ঘৰলৈ নিয়াৰ পাছত পথাৰৰ পৰা অন্তৰ্ধান হয় আৰু কোনোৱা থিয় পৰ্বতত গৈ স্থিতি লয়গৈ। প্ৰজাৰ প্ৰতি অসন্তুষ্ট নহলে বৰ্ষাঋতুৰ লগে লগে লক্ষ্মী দেৱী বৰষুণ হৈ আকৌ পথাৰলৈ নামি আহে। খেতিৰ ভৰপক দিয়াৰ আগতেই জেঠ-আহাৰ মাহত লখিমীক আদৰিবলৈ গাঁৱৰ জীয়াৰী-বোৱাৰীয়ে নাম গাই পানী তুলিবলৈ যায়।
পানীতোলা সবাহ: খেতিয়কৰ খেতি পথাৰত যেতিয়া খৰাং হৈ খেতি পথাৰত চিৰাল ফাট দিয়ে তেতিয়া কোনো কোনো সম্প্ৰদায়ৰ মাজত(বিশেষকৈ চুতীয়া সম্প্ৰদায়ৰ মাজত) খেতিৰ বাবে বৰষুণ কামনা কৰি বৰুণ দেৱতাক আহ্বান জনাই জেঠমাহত তিনিদিন ধৰি এই সবাহ পতা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
চুইগী
চুইগী (Swiggy) হৈছে গ্ৰাহকে অনলাইন মাধ্যমেৰে খাদ্য অৰ্ডাৰ কৰিব পৰা আৰু ঘৰতে পাব পৰা এটা ৱেব প্লেটফৰ্ম। ২০১৪ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা চুইগীয়ে, ২০২১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ তথ্য মতে ৫০০ খনতকৈও অধিক ভাৰতৰ চহৰত ব্যৱসায় কৰে৷ খাদ্য বিতৰণৰ লগতে চুইগী-এ Instamart নামেৰে খাদ্য সামগ্ৰী বিতৰণ কৰে আৰু "Swiggy Genie" নামেৰে ক্ষিপ্ৰভাৱে বিভিন্ন পেকেট বিতৰণ কৰে।