cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আফগানিস্তানৰ নাৰী
২০২২ চনৰ জুলাই মাহত তালিবানৰ নেতা হিবাতুল্লাহ আখুণ্ডজাডাই তালিবানৰ মানৱ অধিকাৰৰ নিষেধাজ্ঞাৰ সন্দৰ্ভত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ৰ সমালোচনা আৰু দাবীক তীব্ৰভাৱে বিৰোধ কৰি "ইছলামিক ব্যৱস্থা"ৰ শাসন ব্যৱস্থাৰ সম্পৰ্কে উত্থাপিত হোৱা সকলোধৰণৰ আলোচনা বা আপোচ নাকচ কৰিছিল। right|thumb|পশ্চিম আফগানৰ হেৰাট চহৰৰ হেৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ত ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰা ছাত্ৰী। যোৱা দশকত আফগানিস্তানত শিক্ষাৰ উন্নতি ক্ৰমান্বয়ে হৈছে যদিও ইয়াক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানদণ্ডলৈ আনিবলৈ আৰু বহুখিনি কৰিবলগীয়া আছে।   আফগানিস্তানত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ মাত্ৰ ২৪.২%। দেশখনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় নবৈ লাখ। ইয়াৰে প্ৰায় ৬০% পুৰুষ আৰু ৪০% মহিলা। দেশৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত ১ লাখ ৭৪ হাজাৰৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নামভৰ্তি কৰিছে। ইয়াৰে প্ৰায় ২১% মহিলা। right|thumb|সমংগন প্ৰদেশৰ মহিলা বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী (২০০৬) ১৯৪৭ চনত কাবুল বিশ্ববিদ্যালয় ছোৱালীৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। ১৯৭৩ চনলৈকে সমগ্ৰ আফগানিস্তানৰ বিদ্যালয়ত ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় ১ লাখ ৫০ হাজাৰ হৈছিলগৈ। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে কম বয়সতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ ফলত ড্ৰপ আউটৰ হাৰ অধিক হ’ল যদিও এসময়ত কেৱল পুৰুষৰ বাবে বুলি গণ্য কৰা বৃত্তিত অধিক সংখ্যক ছোৱালীয়ে ক্ৰমাৎ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ ধৰিলে।
আফগানিস্তানত বিবাহ সাধাৰণতে ইছলাম আৰু আফগানিস্তানৰ সংস্কৃতি অনুসৰি হয়। আফগানিস্তানত বিবাহৰ আইনী বয়স ১৬ বছৰ। আফগানসকলে ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়, জাতি, জনজাতীয় সংগঠনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়। চুন্নী পষ্টুন আৰু ছিয়া হাজাৰাৰ বিবাহ দেখা পোৱাটো বিৰল। ইয়াৰ সমাজখন পিতৃতান্ত্ৰিক য'ত সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে বয়সস্থ পুৰুষসকলহে নিজৰ পৰিয়ালৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰী। এজন পুৰুষে পত্নীৰ চুক্তিৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈয়ে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীত নহয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
জন্মাষ্টমী
জন্মাষ্টমী (দেৱনাগৰী: जन्माष्टमी ) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ ভগৱান বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ বাৰ্ষিক জন্মোৎসৱ। ইয়াক কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণাষ্টমী, গকুলাষ্টমী, অষ্টমী ৰোহিণী, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী আদি নামেৰেও জনা যায়।
এই উৎসৱ হিন্দু বৰ্ষপঞ্জীমতে ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ অষ্টমী তিথিত (গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীমতে আগষ্ট-ছেপ্টেম্বৰ) পালন কৰা হয়। কৃষ্ণৰ জীৱনৰ নাটকীয় উপস্থাপন ৰাস লীলা মথুৰা, বৃন্দাবন, মণিপুৰ আদি ঠাইত এই উৎসৱৰ লগতে কৰা হয়। ৰাস লীলাত কৃষ্ণৰ ডেকা বয়সৰ কৰ্ম-কাণ্ড দেখুওৱা হয়, আনহাতে Dahi Handi প্ৰথাত কৃষ্ণৰ দুষ্ট স্বভাৱ প্ৰতিফলিত কৰা হয় য'ত কেইবাজনো ল'ৰা মিলি ওখ ঠাইত বান্ধি থোৱা মাখনৰ টেকেলী ভাঙিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই পৰম্পৰাক তামিলনাডুত উৰিয়াদি নামৰে পালন কৰা হয়। কৃষ্ণৰ জন্ম হওঁতে নন্দই সকলোকে উপহাৰ বিলোৱাৰ কাহিনী উদ্‌যাপন কৰিবলৈ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ পাছত বহু ঠাইত নন্দোৎসৱ পালন কৰা হয়।
কিংবদন্তী
কৃষ্ণ দৈৱকী আৰু বাসুদেৱৰ অষ্টম সন্তান আছিল। পুৰণি পুথিৰ বৰ্ণনা আৰু জ্যোতিষশাস্ত্ৰৰ গণনা অনুসৰি কৃষ্ণৰ জন্মৰ তাৰিখ হৈছে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২২৮ চনৰ ১৮ জুলাই আৰু তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩১০২ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী। কৃষ্ণ মথুৰাৰ যাদৱ সকলৰ বৃষ্ণি ফৈদৰ লোক আছিল। <!-- Mathura (in present day Mathura district, Uttar Pradesh) was the capital of the Yadavas, to which Krishna's parents Vasudeva and Devaki belonged. King Kansa, Devaki's brother, had ascended the throne by imprisoning his father, King Ugrasena. Afraid of a prophecy that predicted his death at the hands of Devaki's eighth son, Kansa had the couple locked in a prison cell. After Kansa killed the first six children, and Devaki's apparent miscarriage of the seventh (which was actually a secret transfer of the infant to Rohini as Balarama), Krishna was born.
Following the birth, Vishnu ordered Vasudeva to take Krishna to Gokul to Nanda and Yashoda, where he could live safely, away from his Uncle Kansa. Vasudeva took Krishna with him and crossed the Yamuna to reach Gokul. There, everyone was asleep; so he quietly kept him there and returned with Yashoda's daughter. Kansa, thinking her to be Devki's eight child, threw her on a stone. But she rose into the air and transformed into Yogmaya (who is Vishnu's helper) and warned Kansa about his death. Then, she disappeared. Krishna grew up in Gokul with his brother, Balram. He then returned to Mathura and killed Kansa with the help of Balram.
Celebrations
-->
অসমত জন্মাষ্টমী
শ্ৰী কৃষ্ণৰ জন্ম দিন অসমীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মালম্বী লোকসকলে জনমাষ্টমীৰ দিনা ৰাতি দহ মান বজাৰ পৰা কৃষ্ণক সুঁৱৰি মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত নাম ঘোষা ৰাগ গাই আনন্দত মতলীয়া হয় আৰু ৰাতি বাৰ বজাৰ লগে লগে কৃষ্ণ জন্ম হোৱা বুলি কেঁচুৱা সন্তানে কন্দাৰ নিচিনা এটা শব্দ সৃষ্টি কৰে। এই নাম প্ৰসংগ পিছৰ দিনৰ ৰাতিপুৱালৈকে চলে। শেষত সকলোৱে ভগৱানৰ নামত আগবঢ়োৱা শৰাইৰ প্ৰসাদ খায়। পূৰ্ব পুৰুষ সকলৰ মতে এই জন্মাষ্টমী নাম গোৱা প্ৰথা বৈষ্ণৱযুগৰ পৰাই চলি আহিছে।
ৰাণী মুখাৰ্জী
ব্যক্তিগত জীৱন
মুখাৰ্জীৰ জন্ম ১৯৭৮ চনৰ ২১ মাৰ্চত কলকাতা হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক ৰাম মুখাৰ্জী এগৰাকী প্ৰাক্তন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু ফিল্মালয় ষ্টুডিঅ'ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁৰ মাক কৃষ্ণা মুখাৰ্জী এগৰাকী প্ৰাক্তন নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।
মুখাৰ্জীয়ে জুহুৰ মানেকজী কুপাৰ হাইস্কুলৰ পৰা মাধ্যমিত পৰ্যায়ৰ শিক্ষা আৰু এছ.এন.ডি.টি. মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গৃহ-বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত ওডিচি নৃত্যশিল্পী আৰু দশম শ্ৰেণীত থাকোঁতে নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পাৰিবাৰিক পৰম্পৰাৰ অংশ হিচাপে মুখাৰ্জী পৰিয়ালে প্ৰতি বছৰে ছাণ্টাক্ৰুজৰ উপনগৰীয় চুবুৰীয়া অঞ্চলত দুৰ্গা পূজা উৎসৱ উদযাপন কৰে। মুখাৰ্জী পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে। মুখাৰ্জীয়ে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আদিত্য চোপ্ৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, যাৰ সৈতে তেওঁৰ এজনী জীয়ৰী আছে।
কৰ্মজীৱন
যদিও মুখাৰ্জীৰ জন্ম মুখাৰ্জী-সমৰ্থ পৰিয়ালত হৈছিল, য'ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু আত্মীয়সকল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত আছিল, তথাপি তেওঁ চলচ্চিত্ৰৰে কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ আকাংক্ষা কৰা নাছিল। কিশোৰ অৱস্থাত তেওঁ দেউতাকৰ বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ বিয়েৰ ফুল আৰু হিন্দী ছবি ৰাজা কি আয়েগী বাৰাতৰ যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। দুয়োখন ছবিয়ে ১৯৯৬ চনত মুক্তি পাইছিল। মুখাৰ্জীয়ে একচন ছবি গোলামৰ (১৯৯৮)ৰ যোগেদি প্ৰথম বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰে। একে বছৰতে মুক্তি পোৱা তেওঁৰ আন এখন সফল ছবি কুছ কুছ হোতা হ্যায় (১৯৯৮)। এক চমু বিফলতাৰ পিছত ২০০২ চনত তেওঁ যশ ৰাজ ফিল্মছৰ সাথিয়াত নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে, যিখন ছবি তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট সাব্যস্ত হৈছিল।
মুখাৰ্জীয়ে কেইবাখনো ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ৰোমাণ্টিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে চলতে চলতে (২০০৩),হাম তুম (২০০৪),বীৰ-জাৰা (২০০৪), কভি আলবিদা না কেহনা (২০০৬) আৰু অপৰাধ কমেডী বাণ্টি ঔৰ বাবলি (২০০৫)। তেওঁ ৰাজনৈতিক থ্ৰিলাৰ যুৱত (২০০৪) এগৰাকী নিৰ্যাতিত পত্নী, ব্লেকত (২০০৫) এগৰাকী বধিৰ আৰু অন্ধ মহিলা আৰু নাৰী-প্ৰধান ফেণ্টাচী ছবি পহেলীত (২০০৫) এগৰাকী ৰাজস্থানী কইনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবেও প্ৰশংসা লাভ কৰে। তেওঁ যশ ৰাজ ফিল্মছৰ কেইবাখনো অসফল ছবিত অভিনয় কৰে, যাৰ বাবে সমালোচকসকলে তেওঁৰ চৰিত্ৰ নিৰ্বাচনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে দুখ প্ৰকাশ কৰিছিল। এইটো অৱস্থাৰ সলনি হয় যেতিয়া মুখাৰ্জীয়ে এগৰাকী সাংবাদিকৰ ভুমিকাত অভিনয় কৰা থ্ৰিলাৰ নো ৱান কিল্ড জেছিকা (২০১১) মুক্তি পায়। তেওঁলৈ আৰু অধিক সফলতা আহিছিল থ্ৰিলাৰ ছবি তালাচ: দ্য এক্সচাৰ লাইজ উইদিন (২০১২), মাৰ্দানী (২০১৪), মাৰ্দানি ২ (২০১৯), আৰু কমেডী-ড্ৰামা হিচকিয়ে (২০১৮)।হিচকি তেওঁৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
মুখাৰ্জী বিভিন্ন মানৱীয় বিষয়ৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ মহিলা আৰু শিশুসকলে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাবোৰৰ বিষয়ে যথেষ্ট সোচ্চাৰ। তেওঁ বহুতো মঞ্চ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছে আৰু ২০০৯ চনৰ ৰিয়েলিটি শ্বো ডান্স প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ বিচাৰকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
জাপানত ইছলাম ধৰ্ম
জাপানৰ নিকৱৰ্টী দেশসমূহৰ তুলনাত জাপানত ইছলাম ধৰ্মৰ ইতিহাস চুটি। জাপান দেশত ইছলাম ধৰ্ম আতাইতকৈ কম সংখ্যক লোকে বিশ্বাস কৰা ধৰ্মৰ অন্যতম। ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যা জাপানত বাহাই ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যাতকৈ অধিক, কিন্তু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যাতকৈ কম। ঊনবিংশ শতিকাৰ পূৰ্বে জাপানত খুব কমহে ইছলামৰ প্ৰভাৱ আছিল, আলগা কিছু ঘটনাৰ বাদে। বৰ্তমানে, জাপানত বসবাস কৰা গৰিষ্ঠসংখ্যক মুছলমানেই প্ৰবাসী, যদিও স্থানীয় জাপানী মানুহ কিছুমানেও ইছলাম ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে।
সংখ্যা
জাপানত ইছলাম ধৰ্মী লোকৰ প্ৰকৃত সংখ্যা অনুমানৰ বিষয়হে, যিহেতু কোনো নিশ্চিত সংখ্যা পোৱা নাযায়। জাপানৰ জাতীয় জনসংখ্যা আৰু সামাজিক সুৰক্ষা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্মৰত হিৰ'শ্বি ক'জিমাৰ আৰু ৱাছেডা বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্মৰত কেইক' ছাকুৰাইৰ দৰে জাপানী পণ্ডিতৰ মতে জাপানত প্ৰায় ৭০ হাজাৰ ইছলাম ধৰ্মী লোক আছে, যাৰ প্ৰায় ৯০% প্ৰবাসী আৰু ১০%হে স্থানীয় জাপানী লোক। প্ৰবাসী লোকৰ মাজত সৰ্বাধিক সংখ্যা ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা অহা লোকাৰ, তাৰ পাছতেই ভাৰতীয়, পাকিস্তানী আৰু বাংলাদেশী লোকৰ। পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ মতে ২০১০ চনত জাপানত ১ লাখ ৮৫ হাজাৰ মুছলমান লোক আছিল। ২০১৯ চনত এই অনুমান ২ লাখ ৩০ হাজাৰ পালেগৈ। মুখ্য কাৰণ দৰ্শোৱা হ'ল অপ্ৰবাদনৰ প্ৰতি জাপান চৰকাৰৰ আগতকৈ তুলনামূলকভাৱে সহজ নীতি। ইয়াৰ ৫০ হাজাৰ স্থানীয় জাপানী লোক বুলি অনুমান কৰা হৈছে। ২০০১ চনত জাপানত ২৪টা মছজিদ আছিল, আৰু বৰ্তমানে ১১০টা মছজিদ আছে। ২০১৯ চনৰেই আন এক অনুমানৰ মতে জাপানত মুছলমান লোকৰ সংখ্যা ২ লাখ যাৰ ৯০% লোক প্ৰবাসী আৰু ১০% স্থানীয় জাপানী।
জাপানত মুছলমান জনসংখ্যাৰ গড় বয়স কম, সেয়েহে অনুমান কৰা হৈছে যে ভৱিষ্যতলৈ দেশখনত দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় প্ৰজন্মৰ স্থায়ী মুছলমান জনসংখ্যা দেখা যাব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:জাপান
কুল বৰুৱা
কুল বৰুৱা (Kula Barua) অসমৰ এজন গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আৰু সংগীত পৰিচালক। তেখেতে একাধিক অসমীয়া গান জয়ন্তীকা হাজাৰিকাৰ সৈতে গাইছিল আৰু গীটাৰ, মেণ্ডোলিন, আফ্ৰিকাৰ ড্ৰামৰ দৰে পশ্চিমীয়া সঁজুলি অন্তৰ্ভুক্ত থকা গানবোৰ গাই সেই সময়ত অসমীয়া সমাজত আধুনিক সংগীতৰ নতুন ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
জন্ম পৰিচয়
১৯৩৮ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত কণ্ঠশিল্পী কুল বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম প্ৰেমধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম লিলি বৰুৱা। কুল বৰুৱা স্কুলত পঢ়ি থকা কালতে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ অকণিৰ চ’ৰা আৰু চেমনীয়া চ’ৰাত গীত পৰিবেশন কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া কণ্ঠশিল্পী স্বীকৃতি লাভ কৰে। তেওঁ সেন্দূৰ, সাদৰী, বৃষ্টি, প্ৰভাতী পখীৰ গান আদিৰ চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গায়ক ৰূপেও কণ্ঠদান কৰিছে। অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে বিশিষ্ট সংগীত শিল্পী অণিমা বৰঠাকুৰ আৰু কুল বৰুৱালৈ ২০১৮ বৰ্ষৰ শিল্পী বঁটা আগবঢ়াইছে।
সংগীত পৰিচালনা
এজন দক্ষ গায়কৰ উপৰিও, বাৰুৱাই সংগীত পৰিচালক হিচাপেও নিজৰ দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছিল। তেওঁ অতুল মেধিৰ সৈতে দুখন বোলছবি – শ্ৰীমতী মহিমাময়ী আৰু সাদৰিত সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। বোলছবিৰ উপৰিও, তেওঁ দুৰদৰ্শনত প্ৰচাৰিত দুখন টেলিভিছন ধাৰাবাহিক- লহৰ আৰু নামঘৰীয়াত সংগীত পৰিচালকৰ হিচাপে কাম কৰিছিলে। কুলা বাৰুৱাই গান গোৱাৰ উপৰিও হাৱাইন গীটাৰ, কঙ্গো আৰু বেঞ্জোৰ দৰে বাদ্য বজাইছিল। এজন সংগীতজ্ঞ হিচাপে, মহাবিদ্যালয়ৰ দিনত তেওঁ ‘মেলোডিকা’ নামৰ এটা সংগীত গোটৰ সদস্য আছিল। মেলোডিকা অসমৰ প্ৰথম লাইভ প্ৰদৰ্শন কৰা বেণ্ডৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু ইয়াত ৰমেন চৌধুৰী, ৰমেন বৰকটকী, পদ্ম বৰুৱা, প্ৰভাত শৰ্মা, শিব গগৈ আৰু উৎপল বৰুৱাৰ দৰে বিশিষ্ট শিল্পীসকল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। দলটোৱে প্ৰয়াত ভূপেন হাজৰিকা, খগেন মহন্ত আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ দৰে কিংবদন্তী শিল্পীসকলৰ সৈতেও জড়িত আছিল। তেওঁ সংগীত পৰিচালনা কৰা বোলছবিৰ দুটা জনপ্ৰিয় গীত-
কণ্ঠ দিয়া গীতৰ তালিকা
কুল বৰুৱা কণ্ঠদান কৰা গীতসমূহ হৈছে:
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত কুল বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৩ বছৰ।
তীক্ষ্ণদন্তী প্ৰাণী
তীক্ষ্ণদন্তী প্ৰাণী (Rodent) বুলিলে এন্দুৰ জাতীয় স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ এটা বৃহৎ দলকে বুজায়। এন্দুৰৰ উপৰিও এই গোটত আছে শহা পহু, নিগনি, ইত্যাদি। এণ্টাৰ্কটিকাৰ বাদে অন্য সকলো মহাদেশতেই ইহঁতক পোৱা যায়। তীক্ষ্ণ দাঁত থকাৰ কাৰণে তীক্ষ্ণদন্তীয়ে কাঠ, কাগজ ইত্যাদি কঠিন বস্তু সহজে খাব পাৰে। সেয়ে ইহঁত মূলতে তৃণভোজী। কিছুমান তীক্ষ্ণদন্তীয়ে মানুহৰ পোঁহ মানে। কিছুমানে ৰোগৰ বীজাণু বহন কৰে। সকলো তীক্ষ্ণদন্তীৰেই নেজ আছে। তীক্ষ্ণদন্তীৰ পৰাই সকলো স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ উদ্ভব হৈছে।
ইংৰাজী নামকৰণ
খাদ্য খোৱাৰ সময়ত তীক্ষ্ণদন্তীয়ে তীক্ষ্ণ দাঁতৰ দ্বাৰা খাদ্যবস্তুক ক্ৰমাগত আৰু খুব দ্ৰুতভাৱে আঘাত কৰি থাকে। এনেকৈ আঘাত কৰি কৰি বস্তুটো ফালি পেলায়। বাৰে বাৰে খুঁটাটোক লেটিন ভাষাত Rodere ৰ'দেৰ বুলি কয়। তীক্ষ্ণদন্তীৰ এই অভ্যাসৰ পৰাই সিহঁতৰ ইংৰাজী নাম Rodent উৎপত্তি হৈছে।
বৈচিত্ৰ্যময় পৰিয়াল
বৰ্তমান পৃথিৱীত প্ৰায় আঢ়ৈ হাজাৰতকৈও বেছি তীক্ষ্ণদন্তী আছে। অধিকাংশ তীক্ষ্ণদন্তী আকৃতিত বৰ ডাঙৰ নহয়। সকলোতকৈ ডাঙৰ তীক্ষ্ণদন্তী হৈছে কেপিবাৰা (Capybara)। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্যে প্ৰায় ৪ (চাৰি) ফুট আৰু ওজন ৮০ কিলোগ্ৰাম পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। অন্য হাতে বাওনা জেৰ্বুৱা (Pygmy Jerboa) হল সকলোতকৈ সৰু তীক্ষ্ণদন্তী; ই মাত্ৰ দুই ইঞ্চি দীঘল আৰু ওজন মাত্ৰ আধা কেজিৰ মান হয়। তীক্ষ্ণদন্তীবোৰৰ ভিতৰত এন্দুৰবোৰৰে অনেক প্ৰজাতি আছে।
বিচৰণভূমি
পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে তীক্ষ্ণদন্তী পোৱা যায়। মৰুভূমিত যেনেকৈ কিছুমান তীক্ষ্ণদন্তী পোৱা যায়, তেনেকৈ মৰু অঞ্চলতো ইহঁতৰ কিছু প্ৰজাতি বাস কৰে। অন্যহাতে, কিছুমান তীক্ষ্ণদন্তী গছতো বাস কৰে। তৃণ জাতীয় খাদ্য খোৱা বাবে তৃণভূমি আৰু ইয়াৰ আশে−পাশে ইহঁতক বেছিকৈ পোৱা যায়।
বিশেষ বৈশিষ্ট্য
এই প্ৰাণীবোৰৰ দুয়ো পাৰিতে তীক্ষ্ণ দাঁত থাকে। এহঁতৰ দাঁত এনামেল আৰু ডেণ্টিনৰ দ্বাৰা গঠিত। চোবোৱাৰ সমতয় দাঁত ক্ৰমাগত ক্ষয় হয়, যাৰ ফলত ইহঁতৰ দাঁত সকলো সময়তে তীক্ষ্ণ হৈ থাকে। ইহঁতৰ দাঁতবোৰ সকলো সময়তে বাঢ়ি থাকে।
খাদ্যাভ্যাস
তীক্ষ্ণ দাঁত থাকিলেও অধিকাংশ তীক্ষ্ণদন্তী মাংসভোজী নহয়। বৰঞ্চ তীক্ষ্ণ দাঁতৰ দ্বাৰা ইহঁতে ফলমূল, লতা, পাত, তৃণ-জাতীয় খাদ্যহে থাকে। কিছুমান তীক্ষ্ণদন্তীয়ে কীট−পতংগ আৰু মাছ খোৱা দেখা যায়।
বুদ্ধিমত্তা
যিহেতু তীক্ষ্ণদন্তীবোৰ সকলো স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ পূৰ্বপুৰুষ, সেয়ে ইহঁতৰ বুদ্ধি অনেক প্ৰাণীৰ তুলনাত বহুত বেছি। ইহঁতে দ্ৰুততাৰে নতুন কথা শিকিব পাৰে। সেয়ে ইহঁতক সহজেই প্ৰশিক্ষণ দি খেল দেখুৱাব পৰা যায়।
দলবদ্ধ বসৱাস
দল গঠনৰ ভিত্তিত তীক্ষ্ণদন্তীবোৰ তিনি ভাগত ভাগ কৰা যায়:
দল বান্ধি থকাৰ বৈশিষ্ট্যটো বিৱৰ্তনৰ ধাৰাত প্ৰাকৃতিকভাৱে নিৰ্বাচিত হৈছে। কাৰণ ইহঁত চিকাৰীৰ হাতত মৃৃৃৃত্যু হোৱাৰ আশংকা কমে আৰু জীয়াই থকাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে। খাদ্য সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত দল বান্ধি চলাটো তীক্ষ্ণদন্তীবোৰৰ কোনো কামত নাহে। প্ৰত্যেকেই নিজৰ খাদ্য নিজে সংগ্ৰহ কৰি খায়। সেয়ে যি স্থানত চিকাৰ হোৱাৰ ভয় কম, সেই স্থানত তীক্ষ্ণদন্তীবোৰৰ ভিতৰত দল গঠনৰ বৈশিষ্ট্যও নাথাকে। অৰ্থাৎ সেইবোৰ তীক্ষ্ণদন্তী অকলেই বাস কৰে।
শীতনিদ্ৰা
মেৰু অঞ্চলত বাস কৰা কিছুমান তীক্ষ্ণদন্তীৰ ভিতৰত শীতনিদ্ৰাৰ প্ৰবৃত্তি দেখা পোৱা যায়।
পৰিস্থিতিতান্ত্ৰিক গুৰুত্ব
পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাত তীক্ষ্ণদন্তীবোৰৰ গুৰুত্ব আছে। ইহঁতে ফলমূল খায় বাবে উদ্ভিদৰ বীজ ইহঁতৰ মাধ্যমেদি বিভিন্ন স্থানলৈ সঞ্চাৰিত হয় আৰু সেই স্থানত নতুন গছৰ জন্ম হয়। ইহঁতে খুব দ্ৰুতগতিত বংশবৃদ্ধি কৰে সেয়ে ইহঁতক যিবোৰ প্ৰাণীয়ে চিকাৰ কৰি খায়, সিহঁতৰ সংখ্যাও সহজে নকমে।
ৰোগৰ বাহক
তীক্ষ্ণদন্তীসকলৰ কিছুমান প্ৰজাতি বহুতো ৰোগৰ বাহক। চতুৰ্দশ শতিকাৰ মাজভাগত প্লেগ (Plague) নামৰ এন্দুৰৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত বেক্টেৰিয়াজনিত এক ৰোগৰ মহামাৰিত ইউৰোপৰ অসংখ্য মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
তিনি ৰাজ্য
তিনি ৰাজ্য চীন দেশৰ ইতিহাসত দেখা পোৱা এটি কাল যি ২২০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ২৮০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বৰ্তি আছিল। ই চাও ৱেই, শ্বু হান আৰু পূৰ্বী ৱুৰ মাজত ত্ৰিপক্ষীয়ভাৱে বিভাজিত চীনক বুজায়। এই কালৰ আগত হান বংশৰ শাসন আছিল আৰু পাছত জিন বংশৰ। কোনোৱে লিয়াওডাং এলেকাৰ হ্ৰস্বস্থায়ী য়ান ৰাজ্যক এই কালৰ চতুৰ্থ ৰাজ্য জ্ঞান কৰে।
এই কালৰ আতাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ঐতিহাসিক উৎস হ'ল চেন শ্বৌৰ "তিনি ৰাজ্যৰ নথি" (Records of the Three Kingdoms)।
নাম
ইংৰাজীত ব্যৱহৃত "তিনি ৰাজ্য" (Three Kingdoms) নামটি কোনো কোনোৱে ভুল বুলি দাবী কৰে, যিহেতু তিনিওখন ৰাজ্যৰ শেষত কোনো ৰজাই নহয়, সম্ৰাটেহে শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল, যিয়ে নিজক সমগ্ৰ চীনৰ ওপৰত আধিপত্য দাবী কৰিছিল। তৎস্বত্তেও পিচে এই নাম বহলভাৱে ব্যৱহৃত।
জনসংখ্যা
তিনি ৰাজ্যৰ কাল চীনা বুৰঞ্জীত এক অত্যন্ত হিংসাত্মক কাল। ২৮০ চনত দেশব্যাপী জনগণনাত ২৪৫৯৮৪০ ঘৰত ১৬১৬৩৮৬৩জন মানুহ থকা বুলি গণনা কৰা হৈছিল, যি হান কালত গণনা হোৱা ১০৬৭৭৯৬০ ঘৰত বাস কৰা ৫৬৪৮৬৮৫৬জনৰ সংখ্যাতকৈ বহু কম। যদিও এই জনগণনা নিশ্চিতৰূপেই আধুনিক মানত দুৰ্বল, হানসকলে সকলো লোকক আওঁতাত সামৰাৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰয়াস কৰিছিল।
প্ৰযুক্তি
এই কালত চীনত প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত বিকাশ দেখা গৈছিল। শ্বু ৰাজ্যৰ ঝুগে লিয়াঙে কাঠৰ ষাড় আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, যি কৃষিত ব্যৱহৃত হৈছিল, নাঙলতকৈ অধিক ফল দেখুৱাৰ বাবে। ৱেই ৰাজ্যৰ অভিযন্তা মা জুনে নিজৰ পূৰ্বসূৰী ঝাং হেঙৰ দৰেই কেইবাটাও আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, যেনে জল-ইন্ধন চালিত পুতলা খেল, সম্ৰাট মিঙৰ বাবে, চেইনযুক্ত পাম্প লুৱ'য়াঙৰ বাগিচাৰ বাবে, আৰু এটি চুম্বকবিহীন কম্পাছ ইত্য়াদি।
সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত প্ৰভাৱ
যদিও এই কাল বৰ দীঘলীয়া নাছিল, বৰ্তমানে চীন, জাপান আৰু ভিয়েটনামত এই কালক বৰকৈ সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মত দৰ্শোৱা হয়। নাটক, লোককথা, উপন্যাস, চলচ্চিত্ৰ, টিভি আৰু ভিডিও' গে'ম আদিত এই কালৰ কাহিনী প্ৰায় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় তেনে কিছু কৰ্ম হ'ল লুঅ' গুৱাঞ্ঝঙৰ "তিনি ৰাজ্যৰ ৰোমাঞ্চ", যি মিং ৰাজ্যভিত্তিক ঐতিহাসিক নাট্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
লৌহ যুগ
লৌহ যুগটো লো আৰু তীখাৰ বহুল ব্যৱহাৰৰ কাৰণে জনাজাত। এই ধাতুকেইবিধৰ লগতে সমাজত হোৱা অন্যান্য পৰিৱৰ্তনবিলাকৰ ভিতৰত ভিন্নধৰণৰ কৃষিকাৰ্য, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু কলাত্মক ধাৰা আদি উল্লেখযোগ্য। পুৰাতাত্ত্বিক অৰ্থত লৌহ যুগে মানৱ সভ্যতাৰ এনে এক স্তৰক সূচায় য’ত কটা-ছিঙা কৰাৰ সঁজুলি আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সাজিবলৈ লোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। লৌহ যুগ মানৱ সভ্যতাৰ প্ৰাক ঐতিহাসিক কালৰ তিনিটা প্ৰধান পুৰাতাত্ত্বিক ভাগৰ (প্ৰস্তৰ যুগ, ব্ৰঞ্জ যুগ আৰু লৌহ যুগ) তৃতীয়টো ভাগ।
লৌহ যুগৰ সাহিত্যৰ ভিতৰত হাতেলিখা পৌৰাণিক লেখনিসমূহৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি। সংস্কৃত আৰু চীনা সাহিত্যই সেই সময়ত বিকাশ লাভ কৰিছিল। অন্যান্য লেখনিৰ ভিতৰত অভেষ্টান গাঁথা, ভাৰতীয় বেদসমূহ আৰু হিব্ৰু বাইবেলৰ আটাইতকৈ পুৰণি ভাগবোৰৰ কথা ক’ব পাৰি। আখৰৰ সূচনা আৰু লিখিত ভাষাৰ বিকাশে লৌহ যুগক ইয়াৰ পূৰ্বৱৰ্ত্তী যুগসমূহৰ পৰা পৃথক কৰিছে। লিখিত ভাষাৰ বিকাশে পৌৰাণিক সাহিত্য আৰু লিপিৱদ্ধ বুৰঞ্জীৰ জন্ম দিছিল।
ইউৰোপ আৰু ইয়াৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত লৌহ যুগৰ আৰম্ভণিৰ চিন অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, অলংকাৰ, বাচন-বৰ্তন আদিত পৰিলক্ষিত হৈছিল যি সমূহীয়াভাৱে ব্ৰঞ্জ যুগতকৈ ভিন্ন আছিল। ব্ৰঞ্জ যুগৰ ধাতুৰ কাৰিকৰ বা কমাৰসকলৰ কাম-কাজ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা উন্নতি লাভ কৰি বিভিন্ন গঢ়্ৰ অলংকৰণৰ মাত্ৰা পাইছিলগৈ।
পুৰাতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা লৌহ যুগৰ গুৰুত্ব কম কিয়নো বিশ্বৰ সকলো ঠাইতে একে সময়তে লৌহ যুগৰ আৰম্ভণি হোৱা নাছিল। প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দক্ষিণৰ দ্বীপপুঞ্জ, আফ্ৰিকাৰ অভ্যন্তৰীণ অঞ্চল, উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ একাংশ আদি ব্ৰঞ্জ যুগৰ প্ৰভাৱ নপৰাকৈয়ে পোনপটীয়াকৈ লৌহ যুগ পাইছিল।
লৌহ যুগৰ ভাৰত
ভাৰতৰ ধাতুবিদ্যাৰ ইতিহাস খ্ৰী:পূ: ২য় সহস্ৰাব্দতে আৰম্ভ হয়। বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত মলহাৰ, দাদুপুৰ, ৰাজা নালা কা টিলা আৰু লাহোৰাদেৱা আদি পুৰাতাত্ত্বিক থলীসমূহত খ্ৰী:পূ: ১৮০০-১২০০ ত লো ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। হায়দৰাবাদৰ পুৰাতাত্ত্বিক খননথলীসমূহত লৌহ যুগৰ এক সমাধিস্থল পোৱা গৈছ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতত লোৰ বহুল বিকাশ হৈছিল। পূব ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ এটা লৌহকৰ্ম কেন্দ্ৰ পোৱা গৈছে। দক্ষিণ ভাৰতত খ্ৰী:পূ: ১২শ ৰ পৰা ১১শ সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰতে লোৰ আৱিৰ্ভাব ঘটে। ভাৰতীয় উপনিষদসমূহতো ধাতুবিদ্যাৰ উল্লেখ আছে। মৌৰ্য যুগত ধাতুবিদ্যাই প্ৰসাৰ লাভ কৰে। খ্ৰী:পূ: ৩০০-ৰ পৰা খ্ৰীষ্টিয় ২০০ চন মানৰ ভিতৰলৈ দক্ষিণ ভাৰতত উন্নতমানৰ তীখা উৎপাদন কৰিব পৰা হয়গৈ।
সঞ্জয় দত্ত
সঞ্জয় বলৰাজ দত্ত (Sanjay Balaraj Dutta) (জন্ম ২৯ জুলাই ১৯৫৯) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চিনেমাত কাম কৰে। চাৰি দশকৰো অধিক সময়ৰ কেৰিয়াৰত দত্তই কেইবাটাও প্ৰশংসা লাভ কৰিছে আৰু ৰোমাঞ্চৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কমেডী ধাৰালৈকে ১০০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে, যদিও সাধাৰণতে একচন ধাৰাত কৰা অভিনয়ৰ ফলত তেওঁ নিজকে ১৯৮০ চনৰ পিছত হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেতা বুলি প্ৰমাণ কৰিছে।
কমতাৰ নীলাম্বৰ
নীলাম্বৰ (ৰাজত্ব ১৪৮০–১৪৯৮) আছিল পশ্চিম অসম আৰু উত্তৰ বংগৰ কমতা ৰাজ্যৰ শেষ খেন্ শাসক বা কমদেশ্বৰ। তেওঁ কামতাপুৰ চহৰৰ পৰা (বৰ্তমান গোসাঁনিমাৰী বুলি কোৱা হয়) শাসন কৰিছিল।
সঞ্জয় দত্ত
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভাৰত গণৰাজ্যৰ তেতিয়াৰ বম্বে ৰাজ্যৰ বম্বে চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা দত্তৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল বিখ্যাত হিন্দী চিনেমাৰ অভিনেতা সুনীল দত্ত আৰু নৰ্গিছ দত্ত। পাঞ্জাবী হিন্দু মহয়াল ব্ৰাহ্মণ পিতৃ আৰু পাঞ্জাবী মুছলমান মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা দত্তৰ বংশৰ আদিস্থান পশ্চিম পঞ্জাৱৰ ৰাৱালপিণ্ডি সংমণ্ডলৰ আছিল। সঞ্জয়ৰ দুগৰাকী ভগ্নী আছে প্ৰিয়া দত্ত আৰু নম্ৰতা দত্ত।
কমতাৰ নীলাম্বৰ
শাসন
নীলাম্বৰ চক্ৰধ্বজৰ (১৪৬০–১৪৮০) পুত্ৰ আছিল। পিতৃৰ মৃত্যুত তেওঁ সিংহাসন গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ এজন সফল যোদ্ধা আছিল আৰু তেওঁক তেওঁৰ বংশৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰজা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ ৰাজ্যখনৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰি বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগৰ কোচবিহাৰ আৰু বাংলাদেশৰ উত্তৰ মইমেনসিংহ জিলাক সামৰি লয়। তেওঁ অসমৰ অবিভক্ত কামৰূপ আৰু দৰং জিলা আৰু দিনজপুৰৰ পূৰ্বাঞ্চল দখল কৰে।
নীলাম্বৰে সমগ্ৰ ৰাজ্যতে যোগাযোগৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু পথ নিৰ্মাণৰ কাৰ্যসূচীত বিনিয়োগ কৰিছিল। ইয়াৰে এটা পথ পিছলৈ কোচবিহাৰ, ৰংপুৰ আৰু বগৰাৰ মাজৰ ট্ৰাংক ৰুটৰ অংশ হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছিল।
সঞ্জয় দত্ত
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
দত্তই সৰু কালতেই অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, তেওঁৰ পিতৃৰ ছবি ৰেশমা ঔৰ শ্বেৰা (১৯৭১)ত কাৱালী গায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
কমতাৰ নীলাম্বৰ
পৰাজয়
১৪৯৮ চনত বংগৰ চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহে নীলাম্বৰক পৰাস্ত কৰে। হুছেইন শ্বাহে ২৪,০০০ পদাতিক বাহিনী, অশ্বাৰোহী বাহিনী আৰু যুদ্ধৰ বাহিনীৰে কামতা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি কামতা বাহিনীক পৰাস্ত কৰি দীৰ্ঘদিনীয়া ঘেৰাওৰ অন্তত কামতাপুৰ দখল কৰে। পৰম্পৰাগত বিৱৰণীত এই আক্ৰমণৰ প্ৰৰোচনা কৰিছিল শশীপাত্ৰ নামৰ এজন অসন্তুষ্ট ব্ৰাহ্মণ মন্ত্ৰীয়ে, তেওঁৰ পুত্ৰক ৰজাই অসৎ আচৰণৰ বাবে হত্যা কৰিছিল। কোৱা হয় যে তেওঁ জীৱিত অৱস্থাত যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ তেওঁৰ নাম আৰু কেতিয়াও শুনা নাযায়।
সঞ্জয় দত্ত
তাৰকা হিচাপে উত্থান (১৯৮৯–১৯৯৩)
কব্জা (১৯৮৮) আৰু জে পি দত্তৰ হাথ্যিয়াৰ (১৯৮৯) দুয়োখন ছবিতে তেওঁৰ অভিনয়ক সমালোচকসকলে ভাল পাইছিল, যদিওবা দুয়োখন ছবিয়ে বক্স অফিচত শোচনীয় প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। আশীৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁক গোবিন্দ, মিথুন, ধৰ্মেন্দ্ৰ, জ্যেকী শ্ৰʼফ আৰু ছানি দেওলৰ দৰে আগশাৰীৰ বলিউড অভিনেতাৰ সৈতে কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰা দেখা গৈছিল।
কমতাৰ নীলাম্বৰ
সাংস্কৃতিক উল্লেখ
নীলাম্বৰৰ পতন হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত এটি মহাকাব্যৰ বিষয়বস্তু। ইয়াক অসমীয়াৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু সহজ-সৰল উকা পদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
সঞ্জয় দত্ত
তাৰকা হিচাপে উত্থান (১৯৮৯–১৯৯৩)
নব্বৈৰ দশকতো তেওঁৰ সফলতা অব্যাহত আছিল, তেজা, খটাৰনাক, জহৰিলে, থানেদাৰ, খোণ কা কাৰ্জ, য়ালগাৰ, গুমৰাহ, সাহিবান আৰু আতিছ: ফিল দ্য ফায়াৰ আদি ছবিৰে। তাৰ পিছত তেওঁ নব্বৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ কিছুমান যুগ নিৰ্ধাৰণকাৰী ভাৰতীয় ছবি যেনে সাদক, সাজন (যিটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল) আৰু খলনায়কত অভিনয় কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ মনোনয়ন।
দ্য হিন্দুয়ে লিখিছিল যে "দত্তৰ আগৰ ছবিসমূহে ("নাম" আৰু "সড়ক" দৰে) তেওঁক বহুত অনুকূল মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছিল", আৰু "সাজনে দত্তক গতানুগতিক কোমল নায়ক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।"সাজন আছিল ১৯৯১ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা বলীউডৰ ছবি, আৰু... ১৯৯১ চনত সাডাক আছিল পঞ্চম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী। খলনায়ক ব্লকবাষ্টাৰ হৈছিল আৰু ১৯৯৩ চনৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী আছিল। ইয়াৰ পিছতে বক্স অফিচত আন এক সফলতা লাভ কৰে গুমৰাহ, এইখন আছিল দত্তৰ বছৰৰ দ্বিতীয়খন হিট ছবি।
১৯৯৩ চনৰ ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণত জড়িত হোৱাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ, গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছৰ ছবি (১৯৯৩–১৯৯৯)
১৯৯৩ চনত বম্বে (বৰ্তমানৰ মুম্বাই)ত ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছিল। বলীউডৰ সৈতে জড়িত কেইবাজনো লোকৰ ভিতৰত দত্তও জড়িত থকাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। অভিযোগ কৰা হৈছিল যে দত্তই আবু চালেমৰ পৰা নিজৰ ঘৰত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সৈতে ৰিয়াজ ছিদ্দিকীও আছিল, যিজন মুম্বাই বিস্ফোৰণৰ সৈতে জড়িত আছিল। দাবী কৰা হৈছিল যে এই অস্ত্ৰসমূহ সন্ত্ৰাসবাদীৰ সৈতে জড়িত তথা অস্ত্ৰৰ বৃহৎ চালানৰ এক অংশ। দত্তই অৱশ্যে স্বীকাৰোক্তিত উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ সুৰক্ষাৰ বাবেহে তেওঁৰ চিনেমা "ছনম"ৰ প্ৰযোজকৰ পৰা মাত্ৰ এটা টাইপ-৫৬ পিষ্টল হে লৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও সঞ্জয় দত্তৰ পিতৃ সুনীল দত্তৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ বাবে সঞ্জয় দত্তক দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল বুলিও খবৰ পোৱা গৈছিল। ১৯৯৩ চনত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত দত্তৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল দাউড (১৯৯৭)। ই বহু প্ৰচাৰ লাভ কৰাৰ পিছতো বক্স অফিচত বেয়া প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত "দুছমন" চলচ্চিত্ৰই আৰ্থিকভাৱে ভাল প্ৰদৰ্শন কৰে।
প্ৰত্যাৱৰ্তন (১৯৯৯–২০০৩)
১৯৯৯ চনটো দত্তৰ বাবে আছিল এক উৎকৃষ্ট বছৰ আৰু তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ উভটি আহা হিচাপে গণ্য কৰা বছৰ। তেওঁৰ মুক্তি পোৱা পাঁচখন ছবিৰ সকলোবোৰেই সেই বছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবিৰ তালিকাত আছিল। ইয়াৰ আৰম্ভণিতে মহেশ ভাট পৰিচালিত কাৰ্টুছ ছবিত অভিনয় কৰে, তাৰ পিছত খুবছুৰট, হাছিনা মান জায়েগী, ডাগ: দ্য ফায়াৰ আৰু বাস্তভ: দ্য ৰিয়েলিটি ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ বহু বঁটা লাভ কৰে, য’ত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি বহু বঁটা লাভ কৰে।
হলাহল
thumb| শিৱই হলাহল পান কৰিছে। হলাহল (हलाहल) বা কালকুট (कालकूटं, আক্ষৰিক অৰ্থত: 'ক'লা ভৰ' বা 'সময়ৰ প্ৰহেলিকা' ) হিন্দু আখ্যানসমূহত উল্লেখ থকা এবিধ বিষৰ নাম। অমৃত লাভৰ উদ্দেশ্যে দেৱতা আৰু অসুৰে লগ হৈ সমুদ্ৰ মন্থন কৰাত ক্ষীৰ মহাসাগৰৰ পৰা ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছিল।
আখ্যান
সমুদ্ৰ মন্থনৰ পৰা চৈধ্যটা ভিন্ন ৰত্ন উদ্ভৱ হৈছিল। এই ৰত্নসমূহ দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত বিতৰণ কৰা হৈছিল। কিন্তু অমৃত উদ্ভৱ হোৱাৰ আগতেই হলাহল উৎপন্ন হ'ল। যাৰ ফলত দুয়োপক্ষই বিষক্ৰিয়াত আক্ৰান্ত হ'বলৈ ধৰিলে। বিষৰ দ্বাৰা নিৰ্গত হোৱা মাৰাত্মক ধোঁৱা কোনেও সহ্য কৰিব নোৱাৰি দেৱতা আৰু অসুৰ দুয়োটা দলেই শ্বাসৰুদ্ধ হোৱাৰ বাবে তেওঁলোক পলাবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত সহায় বিচাৰি গ'ল। ব্ৰহ্মাই তেওঁলোকক শিৱৰ পৰা সহায় বিচাৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে। দুয়োপক্ষই কৈলাস পৰ্বতলৈ গৈ শিৱক সহায়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।
শিৱই সমগ্ৰ বিষ পান কৰে। তেওঁৰ পত্নী পাৰ্বতী দেৱীয়ে আতংকিত হৈ তেওঁৰ স্বামীৰ পেটলৈ বিষ সোমাব নোৱাৰাকৈয়ে দুয়োহাতেৰে ডিঙিত খামুচি ধৰিলে। ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ আন এটা নাম হয় বিষকান্ত (যিজনে ডিঙিত বিষ ধাৰণ কৰিছিল)। বিষে তেওঁৰ ডিঙিৰ ৰং নীলা কৰি পেলায়। সেয়েহে তেওঁক নীলকান্ত বুলিও জনা যায়।
আখ্যানটোৰ আন এটা সংস্কৰণ অনুসৰি, হলাহল উদ্ভৱ হোৱাৰ সময়ত বায়ু দেৱতাই বিষৰ শক্তি হ্ৰাস কৰিবলৈ ইয়াক তেওঁৰ হাতত ঘঁহে। তাৰ পিছত শিৱক ইয়াৰ এক সামান্য অংশ দিয়া হ্য যাৰ ফলত তেওঁৰ ডিঙি নীলা হৈ পৰে। বাকী বিষখিনি সোণৰ পাত্ৰত সংগ্ৰহ কৰি বায়ুৱে উদৰস্থ কৰে। আন এটা সংস্কৰণতজ শিৱই নাগসকলৰ দ্বিতীয় ৰজা বাসুকীৰ কালকুট বিষ পান কৰিছিল আৰু বাসুকীক ক্ষীৰ মহাসাগৰ মন্থন জৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা ৰ্হৈছিল।
শিৱই গিলি নেপেলোৱা বিষৰ কিছু অংশৰ পৰা কলি নামৰ এক অসুৰৰ উদ্ভৱ হয়। এই বিষৰ পৰাই সাপ, কুকুৰনেচীয়া, বাঘ আদিৰ দৰে নিষ্ঠুৰ জীৱৰো সৃষ্টি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
চান্নাপাটনা খেলনা
চান্নাপাটনা খেলনা (Channapatna toys) ভাৰত কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ চান্নাপাটনা চহৰৰ একপ্ৰকাৰৰ প্ৰাচীন কাঠৰ হস্তশিল্প। এই শিল্পৰ সহায়ত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পুতলা, খেলনা, ফল-মূল পাচলি আদিৰ আকৃতি, গাড়ী, হুইছেল, বাঁহী, মানৱ আকৃতি আদি বিভিন্ন ধৰণৰ খেলৰ সামগ্ৰী কাঠেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই পৰম্পৰাগত শিল্প কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰা হয় আৰু বিশ্ব বাণিজ্য সংস্থাৰ অধীনত ই ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। এই খেলনাবোৰৰ জনপ্ৰিয়তাৰ ফলস্বৰূপে চান্নাপাটনাক কৰ্ণাটকৰ 'গোম্বেগালা ওৰু' (খেলনা-চহৰ) বুলি অভিহিত কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে এই শিল্পত ৰাইতিয়া টিণ্টোৰিয়া গছৰ কাঠৰ ওপৰত কাৰুকাৰ্য কৰি বাৰ্নিছ মাৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই কাঠৰ উজ্জ্বল বগা ৰঙৰ বাবে স্থানীয়ভাৱে ইয়াক 'আলে মাৰা' অৰ্থাৎ হাতীদাঁতৰ-কাঠ বুলি কোৱা হয়।
ইতিহাস
এই খেলনাবোৰৰ উৎপত্তি টিপু চুলতানৰ ৰাজত্বকালত আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁ পাৰস্যৰ শিল্পীসকলক কাঠৰ পুতলা নিৰ্মাণত স্থানীয় শিল্পীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। বাভাস মিয়ান চান্নাপাটনা খেলনাৰ পিতৃস্বৰূপ। তেওঁ গোটেই জীৱন চান্নাপাটনা খেলনাৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ খেলনা নিৰ্মাণৰ বাবে জাপানী প্ৰযুক্তি গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু স্থানীয় শিল্পীসকলক তেওঁলোকৰ কলা উন্নত কৰাত সহায় কৰিছিল। প্ৰায় দুই শতিকা ধৰি এই খেলনা নিৰ্মাণত ব্যৱহৃত মুখ্য হাতীদাঁত কাঠ আছিল। যদিও ৰজউড আৰু চন্দন কাঠো মাজে মাজে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
নিৰ্মাণ
চান্নাপাটনা খেলনা মুখ্যতঃ কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰা হয়। বৰ্তমান পৰম্পৰাগত হাতীদাঁত-কাঠৰ উপৰিও অন্যান্য কাঠ যেনে ৰবৰ, চিকামোৰ, চিদাৰ, পাইন আৰু চেগুন আদিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উৎপাদন পৰ্যায়বোৰ হৈছে কাঠ ক্ৰয় কৰা, কাঠখিনিক পাৰম্পৰিক প্ৰক্ৰিয়াৰে পুতলা নিৰ্মাণৰ বাবে উপযোগী কৰি তোলা, কাঠবোৰ আকাংক্ষিত আকৃতিত কটা, খেলনাবোৰ কটা আৰু কলাকৃতি তৈয়াৰ কৰা, ৰং বোৰ প্ৰয়োগ কৰা আৰু অৱশেষত সমাপ্ত সামগ্ৰী পলিচ কৰা। শিশুৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰৰ বাবে খেলনাসমূহ সুৰক্ষিত হোৱাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ ৰং প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰাকৃতিক ৰং যেনে পাৰম্পৰিক ফল-পাচলিৰ ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে এই শিল্পৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাবে নিয়োজিত মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৭১,৯০২ গৰাকী। ইয়াৰে ২৫৪ গৃহ উৎপাদন ইউনিটত আৰু ৫০টা সৰু কাৰখানাত আছে আছে। কৰ্ণাটক হস্তশিল্প উন্নয়ন নিগমে উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বিপণন প্ৰচেষ্টাত সহায়তা প্ৰদান কৰে। আটাইতকৈ পুৰণি আৰু আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় উৎপাদন গোট ভাৰত কলা আৰু শিল্পই অভিনৱ সামগ্ৰী বিকশিত কৰাত সহায় কৰে।
বিকাশ
কোনো সঠিক আঁচনি বা বিপণন নথকাৰ বাবে চান্নাপাটনা খেলনা উদ্যোগে এক দশকতকৈও অধিক সময় ধৰি বিত্তীয় সংকটৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু প্ৰায় মৃত্যুৰ পথত আছিল। অৱশ্যে কৰ্ণাটক হস্তশিল্প উন্নয়ন নিগমৰ সহায়ত শিল্পটো পুনৰুজ্জীৱিত কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত শিল্পীসকলক উদ্যোগৰ প্ৰৱণতা সলনি কৰাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছে। ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকক বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা অৱগত ৰখাত সহায় কৰা হৈছে। গুৰু কাৰুশিল্পৰ দ্বাৰা ডিজাইন কৰা মূল আৰ্হিসমূহ স্থানীয় শিল্পীসকলৰ সৈতে পৰিচয় কৰা হয়। যাতে তেওঁলোকে ভালদৰে ডিজাইন কৰা পুতলা আধুনিক উদ্ভাৱনমূলক পুতলা সৃষ্টি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। কৰ্ণাটক চৰকাৰে এটা লেকাৰৱেৰ ক্ৰাফ্ট কমপ্লেক্স নিৰ্মাণ কৰি সহায়তা প্ৰদান কৰিছে। ইয়াত ৩২টা ঘূৰি থকা লেথ মেচিনৰ সৈতে এটা উৎপাদন কেন্দ্ৰ আছে। ডাচ্ছ চৰকাৰ আৰু কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ বিশ্ব আঁচনিৰ সহায়ত শিল্পীসকলক বিত্তীয় সহায়‌ প্ৰদান কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
ৰং (১৯৯৩ চলচ্চিত্ৰ)
ৰং (Rang) হৈছে তলত জানী পৰিচালিত ১৯৯৩ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন প্ৰেমকাহিনীৰ চলচ্চিত্ৰ৷ চলচ্চিত্ৰখন মনচুৰ আহমেদ সিদ্দীকীয়ে এএনএএছ ফিল্মছৰ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল৷ চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল- দিব্যা ভাৰতী, কমল সদানা আৰু আয়েশা জুল্কা; লগতে সহকাৰী অভিনয়ত আছিল- জিতেন্দ্ৰ, অমৃতা সিং, কাদেৰ খান আৰু বিন্দু৷ গীতৰ সুৰ আছিল নাদিম-শ্ৰাৱণৰ৷ চলচ্চিত্ৰখন বঙালী ভাষালৈ ডাব কৰা হৈছিল৷
প্লট
সুচিত্ৰা আৰু ইন্দু পাৰিবাৰিক লাভৰ বাবে ব্যৱসায় চলায় আৰু সিহঁতৰ কৰ্মচাৰীক শোষণ কৰে৷ সিহঁতৰ পৰা চিন্তিত হৈ অজয়ে তেওঁৰ এক সন্তান (সৰু অৱস্থাত) পূজাক লৈ ঘৰৰ পৰা আঁতৰি যায়৷ কেইবছৰ পিছত সিহঁতৰ কোম্পানীৰ নিৰ্দেশক মণ্ডলে এগৰাকী নতুন চেয়াৰমেন (অজয়) -ক নিযুক্ত কৰে৷ পিতৃৰ সৈতে থকা পূজাই দেউতাকক জনায় যে, তেওঁ তেওঁৰ সহপাঠী যোগী যোশী (কমল সদানা) -ক ভালপায়৷ আৰু অজয়ে যোগীৰ সৈতে পূজাৰ বিবাহৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়৷
যেতিয়া যোগীয়ে পূজাক কয় যে, তেওঁ কাজলক ভালপায় তেতিয়া পূজাই আত্মহত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। দিশহাৰা হৈ পূজাৰ দেউতাক অজয়ে কাজলৰ ওচৰলৈ যায় আৰু যোগীৰ সৈতে প্ৰেম বিচ্ছেদ কৰি তেওঁৰ জীয়েকক বচাবলৈ অনুৰোধ কৰে। কাজলেও যোগীক এৰি জীয়াই থাকিব নোৱাৰে বুলি অজয়ক জনায়৷
কাজলে অজয়ৰ স্নেহত তেওঁৰ নিজৰ দেউতাকৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰে আৰু তেওঁৰ অজ্ঞাত দেউতাৰ বিষয়ে জানিবলৈ ককাক মাধৱ সিং (কাদেৰ খান) -ক অনুৰোধ কৰে। তেওঁৰ ককাকে তেওঁক এখন পুৰণি ফটো দেখুওৱাত অজয় মালহোত্ৰাই যে তেওঁৰ দেউতাক সেই কথা জানে।
কাজলে যেতিয়া পূজা তেওঁৰ ডাঙৰ ভনী বুলি জানে, তেওঁ আমেৰিকালৈ গৈ তেওঁৰ ভনীয়েকৰ জীৱন বচাবলৈ প্ৰেম ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। এই সিদ্ধান্তই যোগীৰ হৃদয় ভাগি পেলায়। নাতিনীয়েকৰ বেদনা সহিব নোৱাৰি মাধৱ সিঙে অজয়ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক জনায় যে, কাজল তেওঁৰ কনিষ্ঠ ছোৱালী৷
সুচিত্ৰাই কাজলক আমেৰিকাত উপস্থিত নোহোৱা দেখি যোগীক অপহৰণৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। অজয়ে যোগীক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহে আৰু কাজল তেওঁৰ সৈতে থকাৰ কথা কয়। আৰক্ষীয়ে অজয়ক তেওঁৰ জীয়েকৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে অভিযুক্ত কৰিব নোৱাৰে, সেয়েহে তেওঁলোকে যোগীক মুকলি কৰি দিয়ে। ইন্দু কাজলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক ঘৰলৈ যাবলৈ জোৰ কৰে, যদিও কাজলে ঘৰলৈ যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। ইন্দু দুখ মনে আঁতৰি যায়। অজয়ে ইন্দুক তেওঁলোকৰ ছোৱালীৰ বিয়ালৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে। কাজল আৰু পূজায় দেউতাকক মাকৰ সৈতে এক হ’বলৈ কয়৷ অৱশেষত মাধৱ সিঙে তেওঁৰ পত্নী সুচিত্ৰাৰ সৈতে কাজলৰ বিয়ালৈ যাবলৈ সাজু হয়।
অজয়ে ইন্দুৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ আগতে ইন্দু সেই ঠাইত উপস্থিত হয়। অৱশেষত দুয়োজনৰে মীমাংসা হয় আৰু পৰিয়ালটো একলগ হয়৷
সংগীত
নাদিম-শ্ৰাৱণৰ দুয়োজনৰে সংগীত জনপ্ৰিয় হৈছিল। গীতৰ কথাবোৰ সমীৰে পৰিকল্পনা কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনত কুমাৰ চানু, অলকা য়াগনিক, উদিত নাৰায়ণ আৰু পি. সুনন্দাই কণ্ঠদান কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ “তুঝে না দেখু তো চেইন”, “তেৰি মহব্বত নে” আৰু “দিল চিৰ কে দেখ” গীতকেইটা খুব জনপ্ৰিয় হৈছিল।
"হম তুম পিকচাৰ দেখ ৰহে" গীতটোৰ কথা সুৰেন্দ্ৰ সাথীৰ৷
দিব্যা ভাৰতীৰ মৃত্যু
দিব্যা ভাৰতীয়ে এই চলচ্চিত্ৰত কাজলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, চলচ্চিত্ৰখন মুক্তিৰ প্ৰায় ৩ মাহ পূৰ্বে তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷ চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালকে ইউটিউবৰ এটা ভিডিঅ’ত কয় যে দিব্যাই সম্পূৰ্ণ কৰা অন্তিম দৃশ্যটো আছিল "তুঝে না দেখোন তো চেইন" নামৰ জনপ্ৰিয় গীতটো, আৰু সেইটো গীতৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ ৭/৮ দিনৰ পিছতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাস
কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাস (Virgin cleansing myth) হৈছে কিছুমান অঞ্চল আৰু সমাজত প্ৰচলিত একপ্ৰকাৰৰ অন্ধবিশ্বাস। এই বিশ্বাস অনুসৰি কুমাৰী ছোৱালীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰিলে এইচ.আই.ভি./এইডছ বা অন্যান্য যৌন সংক্ৰমিত ৰোগত আক্ৰান্ত পুৰুষ এজন আৰোগ্য হয়। সেয়ে এনে ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগী পুৰুষে কুমাৰীৰ লগত সংস্কৃতিগত ভাবে বা বলপূৰ্বক যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। ই একপ্ৰকাৰৰ শিশু যৌন নিৰ্যাতন। ইয়াক কুমাৰী নিৰাময় জনবিশ্বাস, কুমাৰী ধৰ্ষণ জনবিশ্বাস বা কেৱল কুমাৰী জনবিশ্বাস বুলিও কোৱা হয়। নৃতত্ত্ববিদ চুজান লেক্লাৰ্ক-মাদলালাৰ মতে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত এইচআইভি পজিটিভ পুৰুষৰ দ্বাৰা নৱজাতকৰ ধৰ্ষণৰ এক সম্ভাৱ্য কাৰক হৈছে কুমাৰী শুদ্ধিকৰণৰ লগত জড়িত ও অন্ধবিশ্বাস। কম বয়সৰ বাবে কুমাৰী বুলি ধাৰণা কৰা যুৱতীসকলৰ উপৰিও "অন্ধ, বধিৰ, শাৰীৰিকভাৱে বিকলাঙ্গ, বৌদ্ধিকভাৱে অক্ষম, বা মানসিক-স্বাস্থ্যৰ অক্ষমতা আছে" তেওঁলোকক কেতিয়াবা এই ভুল ধাৰণাৰ অধীনত ধৰ্ষণ কৰা হয়। আন এক ভ্ৰান্তি অনুসৰি বিকলাঙ্গ ব্যক্তিসকল যৌন ভাৱে নিষ্ক্ৰিয় আৰু সেয়েহে কুমাৰী বুলিয়ে গণ্য কৰা হয়।
প্ৰচলন
সমগ্ৰ বিশ্বতে কম বেছি পৰিমাণে এই অন্ধবিশ্বাস বিদ্যমান। ইয়াৰে ভিতৰত উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকা, এছিয়া, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত ই বিশেষভাৱে প্ৰচলিত। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক জৰীপত দেখা গৈছে যে ১৮ শতাংশ শ্ৰমিকে ভাবে যে কুমাৰীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰিলে এইচ.আই.ভি./এইডছ আৰোগ্য হয়। ১৯৯৯ চনত গৌটেঙৰ যৌন স্বাস্থ্য শিক্ষাবিদসকলৰ দ্বাৰা কৰা এটা অধ্যয়নত পোৱা গৈছিল যে জৰীপৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ৩২ শতাংশই এই অন্ধবিশ্বাসক বিশ্বাস কৰিছিল।
জিম্বাবোৱেৰ গাৰ্ল চাইল্ড নেটৱৰ্কৰ বেটি মাকনিৰ মতে, পৰম্পৰাগত আৰোগ্যকাৰী সকলে এইচ.আই.ভি. পজিটিভ পুৰুষসকলক কুমাৰী ছোৱালীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰি তেওঁলোকৰ ৰোগ আৰোগ্য কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু ইয়াৰ ফলত এই জনবিশ্বাসৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ লগতে চিৰস্থায়ী কৰে। জিম্বাবোৱেত কিছুমান লোকে এইটোও বিশ্বাস কৰে যে কুমাৰীক ধৰ্ষণ কৰি উৎপন্ন হোৱা তেজে সংক্ৰমিত ব্যক্তিজনৰ তেজ ৰোগৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰিব পাৰে।
২০০২ চনত মনোবিজ্ঞানী মাইক আৰ্ল-টেইলৰে লিখিছিল যে কুমাৰী আৰোগ্য জনবিশ্বাসে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত শিশু বা নৱজাতকৰ ধৰ্ষণৰ পৰিসংখ্যা আচৰিত ধৰণে বৃদ্ধিৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত আফ্ৰিকাত অভাৱনীয় ভাবে এইচ.আই.ভি./এইডছ মহামাৰীৰ বিস্তাৰ হৈছে। ইউনিচেফে শ শ ছোৱালীৰ ধৰ্ষণক কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাস বাবে হোৱা বুলি দাবী কৰিছে।
অৱশ্যে এইটো অজ্ঞাত যে এই জনবিশ্বাস কিমান সচৰাচৰ আৰু ইয়াত বিশ্বাস ৰখাৰ বাবে ধৰ্ষণ কিমান পৰিমাণে হয়। এই অন্ধবিশ্বাসে আফ্ৰিকাত এইচআইভি সংক্ৰমণ বা শিশু যৌন উৎপীড়ন ঘটাইছে বুলি কৰা দাবী গৱেষক ৰাচেল জেউকেছ আৰু হেলেন এপষ্টাইনৰ মাজত বিতৰ্কিত। ইয়াৰ লগতে মালাৱীত দোষী সাব্যস্ত যৌন অপৰাধীৰ ওপৰত চলোৱা গৱেষণাত কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাসৰ বাবে যিকোনো ধৰ্ষণৰ প্ৰেৰণা দিয়াৰ ধাৰণাটোৰ সমৰ্থনত কোনো প্ৰমাণ পোৱা নগ'ল।
শিক্ষাৰ গুৰুত্ব
এইচ.আই.ভি. আৰু এইডছ সংক্ৰমণৰ সন্দৰ্ভত অজ্ঞতাই আফ্ৰিকাৰ বহুতো দেশত প্ৰতিৰোধৰ প্ৰতিবন্ধক হিচাপে থিয় দিয়ে। শিক্ষাই বেটি মাকনিৰ দৰে মহিলাসকলক এনে পাৰম্পৰিক কুপ্ৰথা আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ আৰু মানুহক কুমাৰী শুদ্ধিকৰণৰ লগত জড়িত জনবিশ্বাসক বিশ্বাস কৰাৰ পৰা বিৰত ৰাখিবলৈ সহায় কৰিছে।
ইউনিচেফৰ মতে সংস্কৃতি-আধাৰিত লিংগ ভূমিকা অনুসৰি যি ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দোষতা আৰু অজ্ঞতাক পুৰস্কৃত কৰে আৰু পুৰুষৰ যৌন উৎসাহ স্বীকাৰ কৰে তাৰ বাবেই এনে অন্ধবিশ্বাস ঠন ধৰি উঠে। ছোৱালীসকলক নিজতকৈ বয়সত যথেষ্ট ডাঙৰ পুৰুষক বিয়া কৰাবলৈ বাধ্য কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত ছোৱালীসকললৈ এইচ.আই.ভি. সংক্ৰমণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি হৈছে। এইডছৰ সৈতে জড়িত কলঙ্কই বহুলোকক তেওঁলোকৰ সামাজিক পদবী ৰক্ষা কৰিবলৈ তথ্য বা স্বাস্থ্য সেৱা বিচৰাত বাধা দিয়ে। ইয়াৰ ফলত তেওঁলোক এনে অন্ধবিশ্বাসৰ কৱলত কুমাৰীৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু অধিক সংক্ৰমণত অৰিহণা যোগায়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
কুমাৰী শুদ্ধিকৰণ জনবিশ্বাসৰ বিষয়ে ব্ৰডৱে মিউজিকেলৰ 'দ্য বুক অফ মৰমন'ত উল্লেখ কৰা হৈছে। ইয়াৰ গৌণ চৰিত্ৰ মাটুম্বোক কুমাৰীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগে তেওঁৰ এইডছ আৰোগ্য কৰিব বুলি বিশ্বাস কৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা কেঁচুৱাক ধৰ্ষণ কৰাত বাধা দিয়া হৈছে। "মেকিং থিংছ আপ এগেইন" গীতৰ সময়ত এল্ডাৰ কানিংহামে মাটুম্বোক কয় যে কেঁচুৱাবোৰক ধৰ্ষণ কৰাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ বিৰোধী। মৰমন কিতাপখনৰ এটা অংশত ঈশ্বৰে যোচেফ স্মিথক তেওঁৰ এইডছ আৰোগ্য কৰিবলৈ ভেকুলীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰিবলৈ আদেশ দিয়াৰ কথা উল্লেখ আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অন্ধবিশ্বাস
অসম অভিধান (গ্ৰন্থ)
অসম অভিধান গ্ৰন্থখন সংকলন কৰিছে লেখক– শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই৷ গ্ৰন্থখনত অসমৰ ভৌগোলিক বিৱৰণ, জাতি-জনজাতিসমূহৰ পৰিচয়, অসমৰ বুৰঞ্জী, সমাজ ব্যৱস্থা, খাদ্যাভ্যাস, সাজ-পাৰ, গহনা-গাঁঠৰি, উৎসৱ-অনুষ্ঠান, ভাষা-সাহিত্য-সংবাদপত্ৰ, কলা-সংস্কৃতি, মঞ্চ-চলচ্ছিত্ৰ, অৰ্থনীতি, পৌৰাণিক স্মৃতিচিহ্ন, স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য, প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি আদি কেইবাওশ প্ৰসংগৰ বৰ্ণানুক্ৰমিক বিৱৰণ থকাৰ লগতে বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰয়োজনীয় ছবি, আলোকচিত্ৰ, ক্ৰছ ৰেফাৰেন্স আদিও সংযোগ কৰা হৈছে৷
বিৱৰণ
অসম সম্পৰ্কে প্ৰতিটো বিষয়ৰে পৰিচয়মূলক টোকাৰ লগতে বিষয়টোৰ সামগ্ৰিক ধাৰণা এটা দিব পৰাকৈ গ্ৰন্থখনৰ লিখনিবোৰ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে৷ বৰ্ণনাৰ ভাষাবোৰ অতি সহজ-সৰল৷ গ্ৰন্থখনত মুঠ ১০০০ টা বিভিন্ন প্ৰসংগৰ বিৱৰণ আছে৷ অসম সম্পৰ্কে একত্ৰভাৱে তথ্য সংকলিত হৈ থকা গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত ‘অসম অভিধান’খন এখন উল্লেখযোগ্য সংকলন৷ গ্ৰন্থখনৰ শেষৰফাল ‘অসম বুৰঞ্জীৰ উল্লেখযোগ্য ঘটনাৱলী’– শীৰ্ষক শিৰোনামেৰে অসমৰ বুৰঞ্জীৰ গুৰুত্ব ঘটনাৱলীবোৰ একাদিক্ৰমত সজোৱা হৈছে৷ এই তালিকাখনত ৩৫০ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে অসমৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাবোৰ শৃৃংখলিতভাৱে সজোৱা হৈছে৷ মূলতঃ শিক্ষাৰ্থী আৰু ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ গৱেষকসকলৰ বাবে এই গ্ৰন্থখন অধিক উপযোগীকৈ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে আৰু অসম সম্পৰ্কে জানিব খোজা প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিৰ বাবেই গ্ৰন্থখন এখন হাতপুথিৰ দৰে প্ৰাসংগিক হ’ব৷ বনলতা প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত৷ ২০১৪ চনলৈকে এই গ্ৰন্থখনে পাঁচটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰিছে৷  গ্ৰন্থখনৰ পঞ্চম সংস্কৰণৰ মূল্য- ২৫০ টকা৷ মুঠ পৃষ্ঠা- ২৭৬৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কোমল চাউল
কোমল চাউল অসমত উৎপাদিত হোৱা একপ্ৰকাৰৰ চাউল। সাধাৰণতে চকোৱা, নানিয়া বা তেনেধৰণৰ ধানৰ পৰা কোমল চাউল উৎপাদন কৰা হয়। এই চাউল নিসিজোৱাকৈ খোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি বাবেই বিশেষ সমাদৰ লাভ কৰিছে। কুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ললে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে এই চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে। এনে গুণৰ বাবে ই দেশ-বিদেশত বিশেষভাৱে সমাদৃত। অসমীয়া সমাজত বিহুৰ জলপান হিচাপে বিশেষ স্থান আছে।
কোমল চাউলৰ এক প্ৰকাৰ বোকা চাউলে ২০১৮ চনত ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰে।
উৎপাদন
অসমৰ প্ৰায়বোৰ জিলাতেই কোমল চাউলৰ খেতি কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য কেইখনটো কিছু পৰিমাণে প্ৰধানকৈ শালি ধান হিচাপে বোকা চাউলৰ খেতি কৰা হয়। এই খেতি জুন মাহত আৰম্ভ হয় আৰু ডিচেম্বৰ মাহলৈ এই ধান চপোৱা হয়।
১৭ শতিকাত মোগলৰ সৈতে যুঁজ দিয়া আহোম সৈন্যৰ বাবে ই আছিল দেহৰ শক্তিদায়ী ইন্ধন।
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী (Haobam Ongbi Ngangbi Devi; ১ আগষ্ট ১৯২৪ – ১২ জুন ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, সংগীতজ্ঞ। তেওঁ মণিপুৰী নৃত্যৰ লাই হাৰাওবা আৰু ৰাস নৃত্যৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত।  ১৯৯৩ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
কোমল চাউল
প্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি
কোমল চাউল প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দুটা প্ৰক্ৰিয়া আছে। কোমল চাউল প্ৰস্তত কৰিবৰ বাবে কোমল ধানৰ প্ৰয়োজন হয়। সাধাৰণতে চকোৱা, নানিয়া বা তেনেধৰণৰ ধানৰ পৰা কোমল চাউল উৎপাদন কৰা হয়। ডাঙৰ কেৰাহি এটাত পানী গৰম কৰি কোমল ধানখিনি চালি জাৰি লৈ কেৰাহিত দিব লাগে। এতিয়া কেৰাহিৰ ওপৰত ডলা বা বস্তাৰে ঢাকি দিব লাগে। প্ৰায় ১ ঘণ্টাৰ পিচত জুইৰ তাপত দুই এটাকৈ ধান ফাটিবলৈ ধৰিব। সম্পূৰ্ণকৈ সিজিলে বা গোটেই ধানবোৰ ফাটিলে চালনীৰে কাঢ়ি টুকি পেলাব লাগে। পানী নিগৰি শেষ হ’লেই চোতালত বাঁহৰ ঢাৰি পাৰি ৰ’দত পাতলকৈ মেলি দিব লাগে আৰু ঘনে ঘনে লৰাই থাকিব লাগে। ধানখিনি একে ৰ’দত শুকুৱাই পেলোৱা বাধ্যতামূলক। নহ’লে চাউলখিনিৰ সোৱাদ নষ্ট হৈ যায়। ধান গৰমে গৰমে বস্তাত ভৰাই থৈ দুদিনৰ পিচত মিলত বা ঢেঁকীত খুন্দি চালি জাৰি সাঁচি ৰাখিব লাগে। আগৰ দিনত কোমল চাউল মাটিৰ কলহত ভৰাই ৰাখিছিল। কোমল চাউল বহুদিনলৈ ৰাখিব নালাগে। মলঙি যায়। পৰিবেশনৰ বাবে এঘণ্টামানৰ বাবে আগেয়ে তিয়াই ৰাখি পিচত গাখীৰ, দৈ, গুৰ আদিৰে জলপান প্ৰস্তুত কৰা হয়। আনটো পদ্ধতি মতে, কোমল ধানখিনি ভালকৈ নিতিওঁৱাকৈ ৰ’দত শুকুৱাব লাগে। ভালকৈ শুকালেই ধান গৰমে গৰমে বস্তাত ভৰাই পিছদিনাই মিলত বা ঢেঁকীত খুন্দি চাউল জাৰি-ফুকি লৈ এটা সৰু কেৰাহিত এখোলা দুখোলাকৈ চাউলখিনি ভাজিব লাগে। এনে কৰোঁতে চৌকাৰ জুই এটা নিদিষ্ট পৰিমাণত ৰাখিব লাগে। যেতিয়া চাউলখিনি অলপ অলপ ৰঙচুৱাহৈ পৰিব তেতিয়া কেৰাহিৰ পৰা কাঢ়ি আনি সাঁচি ৰাখিব পাৰিব। তাৰ পিচত খোৱাৰ কিছু সময়ৰ আগতে গৰম গাখীৰ বা গৰম পানী দিলেই কুমলি যাব। তাৰপিছত গুৰ মিহলি কৰি পৰিবেশন কৰিব পাৰে।
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী
জীৱনী
১৯২৪ চনৰ ১ আগষ্ট তাৰিখে মণিপুৰৰ ইম্ফলৰ উৰিপক বচ্চস্পতি লেইকাইত হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৈজাম বকুল সিঙক স্থানীয়ভাৱে 'সংকীৰ্তন পালা' পৰিবেশক বুলি জনা গৈছিল। হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীয়ে পাঁচ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে 'মণিপুৰী সংকীৰ্তন সংঘ'ত নৃত্য আৰু গীত শিকিছিল। ১৯৩০ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কলকাতাৰ জইপাইগুড়ি মহোৎসৱত শিল্পী হিচাপে যোগদান কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ লাই হাৰাওবা, ৰাস আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পাৰম্পৰিক নৃত্যশৈলী অধ্যয়ন কৰিছিল। সেইসময়ত তেওঁ ১৯৩২ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনলৈ গুৰু অটুমা সিং, য়ুমনাম ওজা নাটুম সিং, গুৰু এম. আমুবি সিং আৰু ঙানংম ওজা যোগিন্দ্ৰ সিং আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ ওচৰত নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ওস্তাদ মেইছনাম বিধু সিং আৰু ছিঙাখাম ৰাধাচন্দ্ৰণ সিঙৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীৰ শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰিছিল।
কোমল চাউল
পুষ্টি আৰু ব্যৱহাৰ
কুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ললে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে কোমল চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে। কোমল হোৱাৰ পিছত গুৰ, দৈ, গাখীৰ, কল আদিৰ লগত ইয়াক খোৱা হয়। অসমীয়া সকলে বোকা চাউলক জলপান হিচাপে খায়। মাঘ বিহুৰ ই অন্যতম বিহুৰ খাদ্য।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৈৱপ্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগে এই চাউলৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ইয়াৰ পুষ্টিতত্ত্ববোৰ চিহ্নিত কৰিছে। তেওঁলোকৰ গৱেষণাৰ মতে কোমল চাউলত ১০.৭৩ শতাংশ ফাইবাৰ আৰু ৬.৪ শতাংশ প্ৰটিন থাকে আৰু এই ধানৰ প্ৰজাতিত মাত্ৰ ৪ পৰা ৫ শতাংশহে এমায়ল'জ থাকে।
খাদ্য প্ৰকৰণ
কোমল চাউল দৈ বা এঁৱা গাখীৰৰ উপৰিও নিমখ, তেল আদাৰ লগতো খাব পাৰি । কেতিয়াবা ইয়াৰ লগত কেইটানমান তিয়াই থোৱা বুটমাহ মিহলাইও নিমখ তেল দি খাব পাৰি।
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী
জীৱনী
পিছলৈ তেওঁ ১৯৬৬ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীৰ লোকনৃত্য বিভাগৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হয়। ১৯৮৫ চনত তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ উপাধ্যক্ষ পদত থাকোঁতে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল।
কোমল চাউল
ভৌগোলিক স্বীকৃতি
২০১৬ চনত নলবাৰীৰ লটাছ প্ৰগ্ৰেচীভ চেণ্টাৰ আৰু গুৱাহাটীৰ চেণ্টাৰ ফৰ এনভাৰমেণ্ট এডুকেচনে কোমল চাউলৰ এক প্ৰকাৰ বোকা চাউলৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ আগষ্ট মাহত বোকা চাউলে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিলে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:শস্য
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী
জীৱনী
১৯৪১ চনত তেওঁ হোবাম আমোবা সিঙৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। ২০১৪ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে ইম্ফলৰ নিজা বাসভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীয়ে অসম চৰকাৰৰ পৰা 'বীৰাংগনা' উপাধি লাভ কৰিছিল। ১৯৮০ চনত তেওঁ মণিপুৰ চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত মণিপুৰ ৰাজ্যিক কলা একাডেমীৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁক মণিপুৰী সাহিত্য পৰিষদে 'নৃত্য ভূষণ' বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল।  ১৯৯৩ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
প্ৰবীণ কুমাৰ
প্ৰবীণ কুমাৰ (Praveen Kumar; ১৫ মে' ২০০৩, নয়ডা, উত্তৰ প্ৰদেশ) এজন ভাৰতীয় পেৰা হাই জাম্প এথলীট। তেওঁ ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২.০৭ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।  তেওঁ মতিলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতক শিক্ষাৰ্থী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
জোহৰা ছেহগল
জোহৰা ছেহগল (Zohra Mumtaz Sehgal; জন্ম: চাহিবজাদী জোহৰা মুমতাজুল্লা খান বেগম; ২৭ এপ্ৰিল ১৯১২ – ১০ জুলাই ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক আছিল। সমসাময়িক নৃত্য দলৰ সদস্য হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি ১৯৪০ চনৰ পৰা অভিনয়লৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। ছয় দশকৰো অধিক সময়ৰ কৰ্মজীৱনত ছেহগলে কেইবাখনো ব্ৰিটিছ ছবি, টেলিভিছন শ্ব’ আৰু বলীউডৰ প্ৰডাকচনত অভিনয় কৰিছিল।
ছেহগলৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ’ল  নীচা নগৰ, অফচৰ (১৯৪৬),ভাজী অন দ্য বিচ্ছ (১৯৯২),দ্য মিষ্টিক মেছ্যুৰ (২০০১),বেণ্ড ইট লাইক বেকহাম (২০০২),দিল ছে (১৯৯৮),ছায়া (২০০৩),বীৰজাৰা (২০০৪)ছাৱৰিয়া আৰু চিনী কম (২০০৭); উল্লেখযোগ্য টিভি ধাৰাবাহিক- দ্য জুৱেল ইন দ্য ক্ৰাউন (১৯৮৪),তণ্ডুৰী নাইটছ (১৯৮৫–৮৭) আৰু আম্মা এণ্ড ফেমিলি (১৯৯৬)। ৯০ বছৰ বয়সত ছেহগলে ২০০২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি চলো ইছক্ লড়ায়েত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ভাৰতীয় নাট্য জগতত ‘প্ৰবীন শ্ৰদ্ধেয় নাৰী’ বুলি গণ্য কৰা ছেহগলে ১৪ বছৰ ধৰি ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘ (IPTA) আৰু পৃথ্বীৰাজ কাপুৰৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
পিতৃৰ কিছু অনিচ্ছা সত্ত্বেও ছেহগলে হিন্দুধৰ্মী কামেশ্বৰ ছেহগলৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৪২ চনৰ ১৪ আগষ্টত এই বিবাহ অনুষ্ঠিত হয়; জৱাহৰলাল নেহৰুৱে বিয়াৰ অভ্যৰ্থনাত উপস্থিত থকাৰ কথা আছিল যদিও গান্ধীৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে দুদিনমান আগত নেহৰুক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
ছেহগলৰ দুটা সন্তান আছিল; কিৰণ ছেহগল আৰু পবন ছেহগল। কিৰণ এগৰাকী অডিচি নৃত্যশিল্পী আৰু পৱনে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ বাবে কাম কৰে। কিৰণ ছেহগলে ২০১২ চনত প্ৰকাশ পোৱা মাকৰ জীৱনী জোহৰা ছেহগল: ফেটী লিখিছিল।
জনপ্ৰিয় স্বীকৃতি
২০২০ চনৰ ২৯ ছেপ্তেম্বৰত ১৯৪৬ চনৰ একে দিনত কান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি পোৱা নীচা নগৰ ছবিখনৰ বাৰ্ষিকী গুগলে এটা ডুডলৰ যোগে উদযাপন কৰে। ডুডলৰ সৈতে সংলগ্ন লেখাটোত কোৱা হৈছিল যে, "ছেহগলৰ আৰম্ভণিৰ উল্লেখযোগ্য কামৰ ভিতৰত আছিল ১৯৪৬ চনৰ আজিৰ দিনটোত কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি পোৱা নীচা নগৰত অভিনয় কৰা চৰিত্ৰটো। বহুলভাৱে ভাৰতীয় চিনেমাৰ প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিশিষ্ট সফলতা বুলি বিবেচিত নীচা নগৰে মহোৎসৱৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান: Palme d’Or বঁটা লাভ কৰে।”"
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)
সন্ধ্যা (গৌড়েশ্বৰ নামেৰেও পৰিচিত) বৰ্তমান ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। ১২৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰ কোনোবা এটা সময়ত (নিৰ্দিষ্টকৈ জনা নাযায়) তেওঁ নিজৰ ৰাজধানী পশ্চিম দিশলৈ অৰ্থাৎ কমতাপুৰলৈ(বৰ্তমানৰ গোসাঁনিমাৰী) লৈ যোৱাৰ সময়ত কামতা ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ পূৰ্বৰ ৰজা পৃথুক হত্যা কৰা চুলতান নাছিৰুদ্দিন মহমুদ শ্বাহ ১২২৮ চনত কামৰূপৰ শাসক হয়, কিন্তু নাছিৰ-উদ্দিন মহমুদে কামৰূপৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পিছত সন্ধ্যাই কৰ দিয়া বন্ধ কৰি স্বাধীনতা গ্ৰহণ কৰে।
হৰবিন্দৰ সিং
হৰবিন্দৰ সিং (Harvinder Singh) এজন ভাৰতীয় পেৰা ধনুৰ্বিদ। তেওঁ ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ ব্যক্তিগত ৰিকাৰ্ভ অপেন আৰ্চাৰী প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে। এয়া আছিল ভাৰতৰ বাবে আৰ্চাৰীত প্ৰথম অলিম্পিক বা পেৰালিম্পিক পদক।
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)
১২২৯ চনত নাছিৰুদ্দিনৰ মৃত্যুৰ পিছত সন্ধ্যাই মুছলমানসকলক নিজৰ ভূখণ্ডৰ পৰা খেদি পঠিয়াই কাৰাতোয়া নদীলৈকে ভূখণ্ড দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত পূৰ্বৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ তেওঁ গৌড় (লখনৌতি)ৰ পশ্চিম সীমান্ত আক্ৰমণ কৰি কৰতোয়া নদীৰ সিপাৰে থকা অঞ্চলসমূহ নিজৰ ৰাজ্যত সংযুক্ত কৰে। ইয়াৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে দিল্লীৰ মামলুক শাসকসকলৰ বাবে গৌড়ৰ গৱৰ্ণৰ মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকে ১২৫৭ চনত সন্ধ্যাৰ ৰাজ্য আক্ৰমণৰ চেষ্টা কৰে। কিন্তু সন্ধ্যাই আক্ৰমণৰ প্ৰচেষ্টাক পৰাস্ত কৰি মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকক বন্দী কৰি হত্যা কৰে।
হৰবিন্দৰ সিং
ব্যক্তিগত জীৱন
হৰবিন্দৰ সিঙৰ জন্ম হৈছিল ১৯৯১ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ কাইথাল জিলাৰ অজিতনগৰৰ এক কৃষক পৰিয়ালত। তেওঁৰ দেউতাক পৰমজিৎ সিং এজন কৃষক। ডেৰ বছৰ বয়সত হৰবিন্দৰ ডেংগি জ্বৰত ভুগিছিল আৰু তেওঁক এটা ভুল বেজী দিয়া হৈছিল, যাৰ বিৰূপ প্ৰভাৱৰ ফলত তেওঁৰ ভৰি সঠিকভাৱে কাম কৰা বন্ধ কৰিছিল।
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)
এই আক্ৰমণৰ পিছত সন্ধ্যাই নিজৰ ৰাজধানী কামৰূপনগৰ (বৰ্তমানৰ উত্তৰ গুৱাহাটী)ৰ পৰা বৰ্তমানৰ কোচবিহাৰ জিলাৰ কামতাপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰি কামতা ৰাজ্য নামেৰে এখন নতুন ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
হৰবিন্দৰ সিং
ব্যক্তিগত জীৱন
পাটিয়ালাৰ পঞ্জাবী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেল ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১২ চনত লণ্ডন অলিম্পিকৰ আৰ্চাৰী খেল চোৱাৰ সময়ত হৰবিন্দৰে আৰ্চাৰীৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হয় আৰু আৰ্চাৰী ৰেঞ্জত যোগদান কৰে। পেৰালিম্পিকৰ ৱেবছাইটক দিয়া সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে, সংগ্ৰামৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনবোৰত তেওঁক বিশ্ববিদ্যালয়খনে প্ৰয়োজনীয় সঁজুলি আৰু প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল। অলিম্পিক গোল্ড কুৱেষ্ট আৰু টাৰ্গেট অলিম্পিক পোডিয়াম আঁচনি (টপ্‌ছ)-ৰ দৰে কাৰ্যসূচীয়ে তেওঁ আৰ্থিকভাৱে সমৰ্থন আগবঢ়াই আহিছে।
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
হৰবিন্দৰ সিং
কেৰিয়াৰ
হৰবিন্দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ২০১৭ চনত বেইজিংত অনুষ্ঠিত পেৰা আৰ্চাৰী বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু সপ্তম স্থান লাভ কৰে। তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়াত অনুষ্ঠিত ২০১৮ এছিয়ান পেৰা গেমছত পেৰা আৰ্চাৰীত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমটো স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰিছিল। বেংকক ২০১৯ এছিয়ান পেৰা আৰ্চাৰী চেম্পিয়নশ্বিপতো তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰে। ডুবাইৰ ২০২০ ফজ্জা পেৰা আৰ্চাৰী চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন হতাশাজনক আছিল।
২০২১ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ ব্যক্তিগত ৰিকাৰ্ভ অপেন আৰ্চাৰী প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে। কুৱালিফিকেচন ৰাউণ্ডৰ শেষত তেওঁ ২১ নম্বৰ স্থানত আছিল। পিছে তেওঁ পাছৰ ৰাউণ্ডসমূহত প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰি ছেমিফাইনেলত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেভিন মাথেৰৰ হাতত ৪–৬ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়। ব্ৰঞ্জৰ পদকৰ বাবে খেলা খেলত তেওঁ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ কিম মিন চুক অন্তিম শ্বুট-অফত ৬–৫ (১০–৮)-ত পৰাজিত কৰি পদক লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধনুৰ্বিদ শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
উদাৰনৈতিকতাবাদ
উদাৰনৈতিকতাবাদ বা উদাৰতাবাদ (Liberalism) হৈছে এনে এক ৰাজনৈতিক দৰ্শন আৰু মতাদৰ্শ যি স্বাধীনতা, শাসিত লোকৰ সম্মতি তথা আইনৰ আগত সমতাৰ ভিত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত।  উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ Liberalism শব্দটো লেটিন শব্দ Liber-ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অসমীয়া অৰ্থ হ'ব মুকলি মানুহ। Liberal শব্দটোৰ প্ৰথম বাৰৰ বাবে চৌধ্য শতিকাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ধাৰণাগতভাৱে উদাৰনৈতিকতাবাদে ব্যক্তিৰ স্বাধীনতাত বিশ্বাস কৰে। দৰাচলতে উদাৰনৈতিকতাবাদ এটা স্থিৰ চিন্তাধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিপৰীতে এনে এটা বৌদ্ধিক আন্দোলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি নতুন ধাৰণা আৰু নতুন পৰিস্থিতিক গ্ৰহণ কৰাৰ মানসিকতাক গ্ৰহণ কৰে। ৰাজনীতি বিজ্ঞানত উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ধাৰণাটো ১৭ শতিকাত ইউৰোপত প্ৰচলিত সামন্তবাদৰ বিৰুদ্ধে সৃষ্টি হোৱা এটা আৰ্থ-ৰাজনৈতিক ধাৰণা হিচাপে বিকাশ লাভ কৰিছিল।