cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মতিৰাম বৰা
কৰ্মজীৱন
মতিৰাম বৰাই ১৯২৫ চনত নগাঁৱত ওকালতি আৰম্ভ কৰিছিল৷ সেইবছৰ তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ নগাঁওত বহা অষ্টম অধিৱেশনত আদৰণী সমিতিৰ সহকাৰী সম্পাদক হৈছিল৷ এই অধিৱেশনতে প্ৰতিটো অধিৱেশনত এখনি বুৰঞ্জী বিভাগৰ সভা বহাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল আৰু এই প্ৰস্তাৱ মতিৰাম বৰাই দিছিল ৷ বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ সময়ত দিগাৰু-পানীখাইতীৰ মাজত ৰে’ল বগৰোৱাৰ অপৰাধত ধনপুৰ লস্কৰ, ভিভিৰাম বৰা, মাণিক চন্দ্ৰ বৰা, বেণুধৰ ডেকা, কামেশ্বৰ বৰদলৈ, ৰূপৰাম সুত, মহদানন্দ গোস্বামী, দধি বৰদলৈ, লয়ৰাম কোচ, ভোগৰাম কোচ আৰু মধুৰাম কোচ:- এই এঘাৰজনৰ হৈ ওকালতি কৰাৰ দায়িত্ব কংগ্ৰেছ দলে মতিৰাম বৰাক দিছিল৷ কাৰাবাস খাটি থকা বৰাই জেলৰ পৰাই কনপাই দাস উকীল, আৰু কেইবাজনো মোক্তাবৰ দ্বাৰা এই গোচৰৰ আচামী পক্ষৰ হৈ ওকালতি কৰিছিল৷   ১৯২৬ চনত ৰহা চাৰ্কোলৰ লোকেল বোৰ্ডৰ সদস্য হৈ পিছত ১৯৫০ চনলৈ এই বোৰ্ডৰে ভাইচ চেয়াৰমেন, চেয়াৰমেন ইত্যাদি পদত নিযুক্ত আছিল৷ ১৯৪৭ চনত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী হিচাপে তেওঁ বিধানসভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়৷ ১৯৫০ চনত গোপীনাথ বৰদলৈ মন্ত্ৰীসভাত মন্ত্ৰীপদ লাভ কৰিছিল৷ তাৰপিছত মেধি মন্ত্ৰীসভাতো মন্ত্ৰীত্ব লাভ কৰিছিল৷ কেন্দ্ৰীয় আৰু প্ৰাদেশিক পৰিষদ গঠনৰ বাবে ১৯৪৬ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মতিৰাম বৰাই হলধৰ ভূঞা, পূৰ্ণচন্দ্ৰ শৰ্মা আদিৰ লগতে জয়ী হৈছিল৷
স্বাধীনতা যুঁজ
কটন কলেজত পঢ়ি থকাকালত তেওঁ ভাৰতৰ অসহযোগ আন্দোলনত নামি পৰিছিল পঢ়া-শুনাৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে আত্মনিয়োগ কৰিব পৰা নাছিল৷ তেতিয়া তেওঁৰ সহযোগী আছিল, কনকচন্দ্ৰ শৰ্মা, পূৰ্ণচন্দ্ৰ শৰ্মা আদি৷ পিছলৈ মতিৰাম বৰাই ১৯৩০ চনৰ ২৫ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে মতিৰাম বৰাই শেনচোৱাত অনুষ্ঠিত এখন সভাত ভাষণ দি থকা অৱস্থাত পুলিচে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আইন অমান্য আন্দোলনত যোগ দিয়াৰ বাবে চাৰিমাহৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ডেৰে দণ্ডিত কৰে৷ ১৯৪০ চনত সমগ্ৰ ভাৰতব্যাপী হোৱা ব্যক্তিগত সত্যাগ্ৰহ আন্দোলনত এগৰাকী সত্যাগ্ৰহী হিচাপে মতিৰাম বৰাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ৬ মাহৰ কাৰাদণ্ড আৰু এশ টকা জৰিমনা বিহা হয়৷ ৪২ৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা লৈ দুবছৰৰ বাবে কাৰাবাস লাভ কৰে৷ ৪২ৰ গণ আন্দোলনৰ প্ৰথমখন সভা নগাঁও জিলাৰ বঢ়মপুৰত ১৯৪২ চনৰ ৯ আগষ্টত হৈছিল৷ এই সভাতেই আন্দোলনৰ ভৱিষ্যত কাৰ্যপন্থা সম্পৰ্কে আঁচনি লোৱা হৈছিল৷ সেই সভাতে আন নেতাসকলৰ সৈতে মতিৰাম বৰাই উদাত্ত ভাষণ দি নগঞা ৰাইজক আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল৷ ১৩ আগষ্টত বাৰপুজীয়াৰ এখন সভাত জনসাধাৰণক আইন অমান্য কৰিবলৈ উচটনি দিয়াৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ১১ মাহ জেল আৰু ৫০০ টকা জৰিমনা বিহে৷ ১৯৪৩ চনৰ ১৬ জুলাইত মুক্তি লাভ কৰাৰ পিছত পুনৰ চৰকাৰবিৰোধী কাৰ্য কৰাৰ অপৰাধত ১৯৪৪ চনৰ ২৪ আগষ্টত গ্ৰেপ্তাৰ হৈ ১০ মাহ তেজপুৰ কাৰাগাৰত থাকিবলগীয়া হৈছিল৷
বিধান সভাত
অসম বিধান সভাত মতিৰাম বৰা এগৰাকী সৰৱ বিধায়ক আছিল৷ তেখেতে প্ৰায় সকলোবোৰ বিতৰ্কত অংশ লৈছিল৷ The Gauhati University Bill 1947ৰ সংশোধনী প্ৰস্তাৱত বিশ্ববিদ্যালয় কোৰ্টৰ মুঠ সদস্যৰ ২০ শতাংশ মুছলমানৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱৰ তেওঁ বিৰোধিতা কৰিছিল৷ ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হোৱাৰ পিছত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধিনিয়মমতে পাঁচগৰাকী বিধায়ক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় কোৰ্টলৈ নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল, তাৰে মাজৰ এগৰাকী আছিল, মতিৰাম বৰা৷ অসম পথ যোগাযোগ পৰিষদৰ সদস্য, অসম মীন পাম আৰু উদ্যোগ লিমিটেডৰ তেওঁ এগৰাকী সঞ্চালক আছিল৷ গোপীনাথ বৰদলৈ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ অসম সংখ্যালঘু পৰিষদৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ বিষ্ণুৰাম মেধি মন্ত্ৰীসভাৰ বিত্তমন্ত্ৰী হিচাপে দায়িত্ব লৈ ১৯৫১-৫২ চনৰ বাজেট দাখিল কৰি প্ৰথমটো বাজেট ভাষণ দি কৈছিল, "I regret that I have not been able to present a bright picture for the next year. The budget for the next year threaten a deficit of Trs. 97.84 with a revenue receipt of Trs.9,62,40 and a revenue expenditure of Trs. 10,60,24." বিত্তমন্ত্ৰী হিচাপে বৰাই দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছিল যদিও তেওঁ দাখিল কৰা আটাইকেইখন বাজেট ঘাটি বাজেট আছিল৷ মতিৰাম বৰাই ৰাজ্যৰ শিক্ষা, স্বাস্থ্য পথ আৰু যোগাযোগৰ উন্নয়নত অধিক গুৰুত্ব দিছিল৷ বাজেটত ধাৰ্য কৰা মুঠ ধনৰাশিৰ ১৬ শতাংশ শিক্ষা ক্ষেত্ৰত ব্যয় কৰাত গুৰুত্ব দিছিল৷ কৃষিৰ উন্নতি আৰু বাণিজ্যৰ বাবে পথ উন্নয়নক গুৰুত্ব দি কেইবাটাও নতুন পথ নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ প্ৰতিখন বাজেটতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়নৰ বাবে পুঁজি আবন্তন দিছিল৷ ১৯৫৫-৫৬ চনৰ বাজেটত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উন্নয়নৰ ছবি দাঙি ধৰিছিল এনেদৰে, "The main block of administration building and the building for the science laboratories have been completed. A number of residential quarter have also been built. It will now be possible for the university to start post graduate classes in Physics and Chemistry." তেওঁৰ উদ্যোগতে নগাঁও জিলাৰ ৰহাত “জোঙাল বলহু গড় মীন পাম’’ গঢ়ি উঠিছিল৷ তেওঁ বিত্তমন্ত্ৰীত্বৰ সময়তে অনুমোদন দিয়া “উমট্ৰু জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কেন্দ্ৰ’’টো ১৯৫৭ চনৰ ৯ জুলাইত তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল ফজল আলীয়ে উদ্বোধন কৰিছিল৷
নগাঁৱৰ পৰিকল্পনা
বিত্তমন্ত্ৰী আৰু ৰাজহ মন্ত্ৰী হিচাপে ক্ষমতাত থকা মতিৰাম বৰাই নগাঁও জিলাত এখন আদৰ্শ নগৰ আৰু এখন আদৰ্শ গাঁও স্থাপনৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল৷ ১৯৫৪ চনত নগাঁও চহৰৰ মাজেৰে বৈ যোৱা কলং নৈক ভেটা দি হয়বৰগাঁৱৰ ওচৰত এটুকুৰা ভূমিত এখন আদৰ্শ নগৰৰ পৰিকল্পনা কৰি নগাঁৱৰ ভূমিহীন মানুহক আঢ়ৈ কঠাকৈ মাটি একচনা পট্টাত ভগাই দিছিল৷ আহল-বহল পথেৰে সেই ঠাইখন বৰ্তমান মিলনপুৰ নামে জনা যায়৷ ভূমিহীন কৃষকক পুনৰ সংস্থাপন কৰিবলৈ কাকী বনাঞ্চলক জনাঞ্চললৈ ৰূপান্তৰ কৰি, সহজতে যাতে আনৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰে, সেই কথা ভাবি কৃষকক একচনা পট্টাত মাটি ভগাই দিছিল৷ স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনৰ পৰাই বৰদোৱাৰ স্বত্ব লৈ নৰোৱা সত্ৰ আৰু শলগুৰি সত্ৰৰ মাজত থকা বিবাদ মীমাংসা কৰি বৰদোৱা সত্ৰ একত্ৰিত কৰাসকলৰ মাজত মতিৰাম বৰা অন্যতম আছিল৷ তেওঁৰ দিনতে বৰদোৱা কীৰ্তনঘৰটি পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷
মৃত্যু
বিষ্ণুৰাম মেধি অসমৰ ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পিছৰপৰাই মতিৰাম বৰাই কংগ্ৰেছ দলত খোপনি হেৰুৱাবলৈ ধৰিছিল আৰু এটা চক্ৰই তেওঁক দলৰ পৰা আঁতৰাবলৈ সুযোগ বিচাৰি আছিল৷ ১৯৬২ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ নগাঁৱৰ চি,পি,এমৰ প্ৰাৰ্থী ফণী বৰাক ১৫,৫১৬টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে যদিও অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ মতিৰাম বিৰোধী চক্ৰটোৰ মিছা অভিযোগত অভিযুক্ত কৰি তেওঁক দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে৷ এই খবৰ পোৱাৰ দিনাই তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটে৷ পিছত নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটীয়ে তদন্ত কৰি তেওঁক নিৰ্দোষী প্ৰমাণ কৰে আৰু দলে দিয়া শাস্তিৰ পৰা তেওঁক ১৯৬৩ চনৰ ১০ অক্টোবৰত ৰেহাই ঘোষণা কৰে৷ কিন্তু এই খবৰ প্ৰকাশ হোৱাৰ দিনাই অৰ্থাৎ ১১ অক্টোবৰত মতিৰাম বৰাই বাতৰি কাকতখন হাতত লৈ জ্ঞানশূন্য হৈ পৰে আৰু তাৰ আধাঘণ্টা পিছতে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰ
থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰ (ইংৰাজী: Thor: Love and Thunder) হৈছে মাৰ্ভেল ষ্টুডিঅ'ৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু ৱাল্ট ডিজনী ষ্টুডিঅ'জ মোচন পিকচাৰ্ছে বিতৰণ কৰা মাৰ্ভেল কমিক্সৰ ওপৰত আধাৰিত ২০২২ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন আমেৰিকান ছুপাৰহিৰো ছবি। ই “থৰ: ৰাংনাৰক (২০১৭)”ৰ ছিকুৱেল আৰু মাৰ্ভেল চিনেমেটিক ইউনিভাৰ্ছ (এম.চি.ইউ.)ৰ ২৯ সংখ্যক ছবি। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ হৈছে জেনিফাৰ কেটিন ৰবিনছনৰ আৰু টাইকা ৱাইটিটি। টাইকা ৱাইটিটিয়ে পৰিচালনা কৰা এই ছবিখনত ক্ৰিষ্টিয়ান বেল, টেছা থম্পছন, জেইমি আলেকজেণ্ডাৰ, ৱেইটিটি, ৰাছেল ক্ৰ’, আৰু নাটালি প’ৰ্টমেনৰ সৈতে থৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰিছ হেমছৱৰ্থে। ছবিখনত থৰে অভ্যন্তৰীণ শান্তিৰ সন্ধান কৰে, কিন্তু ভেলকাইৰী (থম্পছন), কৰ্গ (ৱাইটিটি), আৰু জেন ফষ্টাৰ (পৰ্টমেন)— ছবিখনত মাইটি থৰ—ৰ সহযোগত সকলো দেৱতাক নিৰ্মূল কৰাৰ পৰা “গ’ৰ দ্য গড বুচাৰ” (বেল)ক পৰাস্ত কৰিবলৈ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ প্ৰত্যাগমন কৰিবলগীয়া হয়।
হেমছৱৰ্থ আৰু ৱাইটিটিয়ে ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত ৰেংনাৰকৰ ছিকুৱেলৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰৰ বিষয়ে আনুষ্ঠানিক ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৮০ চনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত দুঃসাহসিক অভিযান কাহিনী আৰু এখন ৰোমান্তিক ছবি হিচাপে পৰিচালকে লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰক ৰাংনাৰকতকৈ কিছু পৃথক শৈলীত নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল। তেওঁ জেছন এৰনৰ কমিক চৰিত্ৰ মাইটি থৰৰ উপাদানসমূহ ছবিখনত সংযোজিত কৰিছিল, য'ত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত ফষ্টাৰে থৰৰ পোছাক আৰু শক্তি আহৰণ কৰা দেখা গৈছিল। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰবিনছনে চিত্ৰনাট্যত অৰিহণা যোগাবলৈ যোগদান কৰে, আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে “গাৰ্ডিয়ানছ অৱ দ্য গেলাক্সি”ৰ উপস্থিতিকে ধৰি অধিক কাষ্টিং প্ৰকাশ পায়। ২০২০ চনৰ শেষৰ ফালে ছবিখন আৰম্ভ কৰাৰ আশা কৰা হৈছিল যদিও ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে পলম হৈছিল। অৱশেষত ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয় আৰু জুন মাহৰ আৰম্ভণিত নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰা হয়।
এম.চি.ইউ.ৰ চতুৰ্থ পৰ্যায়ৰ অংশ হিচাপে ২০২২ চনৰ ২৩ জুনত হলিউডৰ এল কেপিটান থিয়েটাৰত থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰৰ প্ৰিমিয়াৰ আৰু ৮ জুলাইত আমেৰিকাত মুক্তি পাইছিল। ছবিখনে ইয়াৰ লঘু স্বভাৱ আৰু অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে চিত্ৰনাট্য আৰু সুৰ অসামঞ্জস্যৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে। থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰে বিশ্বজুৰি ৩১৫ মিলিয়ন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰিছে আৰু ২০২২ চনৰ দশম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
এম জি ৰামচন্দ্ৰন
জন্ম আৰু পৰিয়াল
এম. জি. ৰামচন্দ্ৰনৰ জন্ম হয় ১৯০৪ চনৰ ৮ অক্টোৱৰ তাৰিখে, কেৰালাৰ ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ পেৰুমথান্নিত। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম আছিল কে. গোবিন্দ পিল্লাই আৰু মাকৰ নাম আছিল মাধৱী থানকাচি।
শিক্ষা জীৱন
এম. জি. ৰামচন্দ্ৰনয়ে বিশ্ব ভাৰতী শান্তি নিকেতনৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰি, দেশ সেৱাত ব্ৰতী হয়। তেওঁ স্বামী বিবেকান্দ, মহাত্মা গান্ধী আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পৰা ৰাজনৈতিক-সামাজিক জ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ এটা বছৰ সবৰমতী আশ্ৰমত মহাত্মা গান্ধীৰ লগত কটাইছিল। সবৰমতীত থকা পিছৰ পৰাই তেওঁৰ সামাজিক জীৱন-যাত্ৰা আৰম্ভ হোৱা হয়।
মৃত্যু
এম. জি. ৰামচন্দ্ৰনৰ ১৯৮৭ চনত পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা‎ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ফৰ্মুদ আলি
এওঁ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ আৰু বেহেলাবাদক আছিল৷আহোম ৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ দিনত তেওঁ ৰাজহাউলীত কুঁৱৰীসকলক সংগীতৰ তালিম দিছিল৷ ফৰ্মুদ আলি চিলাই কৰা আৰু গুণাৰ কাৰচিপি কামতো পাকৈত আছিল৷
১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত মণিৰাম দেৱানে ফৰ্মুদ আলি, বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আদিৰ সহযোগত অসমৰ পৰা ব্ৰিটিছ শাসন ওফৰাবলৈ যো-জা কৰিছিল। বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়াক মুছলমানসকলৰ সমৰ্থন গোটোৱাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। বাহাদুৰ আৰু ফৰ্মুদ আলীয়ে নুৰ মহম্মদ নামৰ এজন সেনা বিষয়াক কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ ওচৰলৈ বিদ্ৰোহৰ আলোচনাৰ বাবে লৈ গৈছিল। ১৮৫৮ চনত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰৰ অপৰাধত মণিৰাম দেৱান, পিয়লী বৰুৱা আদিক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। তেওঁলোকক যোৰহাট জেলৰ প্ৰাংগণত ফাঁচী দিয়া হয় আৰু আন সহযোগী বিদ্ৰোহীসকলৰ লগতে ফৰ্মুদ আলীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তেওঁৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰি কলিয়াপানীলৈ (আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ চেলুলাৰ জে'ল) নিৰ্বাসন দিয়া হয়। পিছলৈ সাধাৰণ ক্ষমাদান কৰি বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, দুতি বৰুৱাৰ লগতে ফৰ্মুদ আলিকো শাস্তি ৰেহাই দি অসমলৈ উভতি আহিবলৈ দিয়া হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পৰজানিয়া (২০০৭ চলচ্চিত্ৰ)
পৰজানিয়া (অসমীয়া ভাঙনি: পৃথিৱীৰ স্বৰ্গ আৰু নৰক ) ৰাহুল ধোলাকিয়াৰদ্বাৰা পৰিচালিত ২০০৭ চনৰ এক ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী ছবি। ইয়াৰ ৰচনা ক্ৰমে ধোলাকিয়া আৰু ডেভিদ এন. ড'নিহোৰ। নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ আৰু চাৰিকাই মুখ্য ভূমিকা পালন কৰা এই ছবিখন সহশিল্পী হিচাপে আছিল কৰিন নেমেক আৰু ৰাজ জোৎসী। ৭ লাখ আমেৰিকান ডলাৰ বাজেটৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল আহমদাবাদ আৰু হায়দৰাবাদত।
২০০২ চনত গুজৰাটৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ সময়ত ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত গুলবাৰ্গ সমিতি হত্যাকাণ্ডত, য'ত ৬৯জন লোক নিহত হৈছিল, নিখোজ হোৱা এটি দহ বছৰীয়া পাৰ্চী ল'ৰা, আজহাৰ মোডীৰ কাহিনীৰদ্বাৰা ছবিখন অনুপ্ৰানিত, যাক ছবিখনত পৰজান পিঠাৱালাৰূপে চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে। ছবিখনে পিঠাৱালা পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ নিৰুদ্দিষ্ট পুত্ৰৰ সন্ধানত কৰা যাত্ৰাক চিহ্নিত কৰিছে। সংঘৰ্ষৰ আটাইখিনি সামৰি নলৈ চলচ্চিত্ৰখনে কেৱল সংঘৰ্ষৰ সময়ৰ এক টুকুৰা ছবিহে চিত্ৰায়িত কৰিছে। কিন্তু, সংঘৰ্ষ আধাৰিত ছবিৰূপে প্ৰচাৰ লাভ কৰাৰ আগতেই মুছলমান প্ৰতিশোধমূলক আক্ৰমণক আওকান কৰি কেৱলমাত্ৰ হিন্দু আক্ৰমণসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰা বুলি ছবিখন সমালোচিত হয় আৰু কিছুসংখ্য সমালোচনাত ই মুছলমানসাপেক্ষ আখ্যা পায়।
২০০৭ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত দেশজুৰি মুক্তি পোৱাৰ আগেয়ে ২০০৫ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত গোৱাত অনুষ্ঠিত ৩৬তম ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন হয়।
কাহিনীভাগ
গুজৰাট চৰকাৰৰ পোষকতাত হিন্দু মৌলবাদীৰ হাতত মুছলমান লোকসকল নিহত আৰু ধৰ্ষিত হোৱা গুজৰাটৰ হিংসাত্মক ঘটনালানিৰ মাজেদি কাহিনীয়ে ৰূপ লয়। পিঠাৱালা পৰিয়ালটো মুছলমান নোহোৱা স্বত্ত্বেও এই সংঘৰ্ষত মৌলবাদীহঁতে তেওঁলোকৰ লগতে চুবুৰীয়াৰ ঘৰবোৰ আক্ৰমণ কৰোঁতে দহ বছৰীয়া পৰজান নিৰুদ্দেশ হয়। চাইৰাছ, শ্বেহনাজ আৰু দিলশ্বাদ এই হত্যালীলাৰ পৰা পলাই সাৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই ঘটনাৱলীৰ পিছত চাইৰাছ উন্মাদপ্ৰায় হৈ হেৰুৱা পুত্ৰৰ সন্ধানত নামে। তেওঁলোকক সহায় কৰাৰ লগতে এই ঘটনাৰ কাৰণ বিচাৰি উলিওৱাৰ চেষ্টাত লাগে। জনসাধাৰণে এই ঘটনাৰ বিষয়ত ষড়যন্ত্ৰৰ গোন্ধ থকা চৰকাৰী উদ্ধৃতি সম্পৰ্কত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে এখন মানৱাধিকাৰ আয়োগ গঠন কৰা হয়। আয়োগৰ যোগেদি বহুসংখ্যক চাক্ষুসদৰ্শী আৰু ঘটনাৰ বলি হোৱা লোকে তেওঁলোকৰ সুৰক্ষা দিবলৈ আৰক্ষীৰ উদাসীনতা সম্পৰ্কে সাক্ষ্য প্ৰদান কৰে। সাম্প্ৰদায়িক হিংসাৰ বলি হোৱা লোকসকললৈ উৎসৰ্গাৰে ছবিখনৰ সামৰণি ঘটে।
নিৰ্মাণ
২০০২ চনত গুজৰাটত সংঘটিত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত লছ এঞ্জেলছষ্ঠিত পৰিচালক ৰাহুল ধোলাকিয়া এক ব্যক্তিগত দুঃখজনক ঘটনাৰ সন্মুখীন হয়। এই হিংসাত্মক ঘটনাই তেওঁৰ বন্ধুৰ পৰিয়ালটোক বিচ্ছিন্ন কৰাৰ লগতে ধোলাকিয়াৰ মনত মচিব নোৱাৰা সাঁচ বহুৱায়। নিজকে মানৱীয় তথা সামাজিকভাৱে দায়বদ্ধ অনুভৱ কৰি ধোলাকিয়াই এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে নিজৰ মনৰ ভাৱ ব্যক্ত কৰিবলৈ মন মেলে। ৭ লাখ আমেৰিকান ডলাৰৰ সিংহভাগ আহে যুক্তৰাষ্ট্ৰত থকা তেওঁৰ দুজন ভাৰতীয় বন্ধুৰ পৰা। ধোলাকিয়াই ছবিখন ইংৰাজী ভাষাত নিৰ্মাণ কৰিবলৈ মনস্থ কৰে কিয়নো তেওঁ ভাবে যে সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ এক বিশ্বজনীন বিষয়। তাৰোপৰি, ছবিখনৰ স্পৰ্শকাতৰ প্ৰকৃতিলৈ চাই ইয়াক ভাৰতত মুক্তি দিব পৰাক লৈ তেওঁ নিশ্চিত নাছিল।
অভিনয় শিল্পী বাছনি কৰোঁতে ধোলাকিয়াই কয় যে তেওঁলোকে মানুহৰ বাহ্যিক ৰূপ-সৌন্দৰ্য বিচৰা নাই। তেওঁ লগতে কয়: "আমি বাস্তৱভিত্তিক চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিবলৈ কোনো গ্লেমাৰাছ লোকক বিচৰা নাছিলো। আমি প্ৰসাধন অবিহনেই ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছিলো। আমি এনে মানুহ বিচাৰিছিলো যাক বিশ্বাসযোগ্য যেন লাগে। সেয়ে অভিনয় শিল্পীয়ে এক প্ৰধান ভূমিকা লৈছিল, আৰু মই কেৱল প্ৰধান চৰিত্ৰৰ কথা কোৱা নাই। প্ৰতিজন অভিনেতাৰে অ'ডিচন লোৱা হৈছিল, আৰু ইয়াৰ ভিতৰত এশাৰী কথা ক'বলৈ দিয়া বা নিদিয়াও আছিল।"
প্ৰবীণ অভিনেতা নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ ছবিখনৰ বাবে প্ৰথম আৰ অৱধাৰিত পছন্দ আছিল। কিন্তু শ্বাহে ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি হোৱা আৰু তেওঁক পাৰিশ্ৰমিক দিয়াৰ সামৰ্থ্যক লৈ ধোলাকিয়া বৰ শংকিত আছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় শংকাটোৰ কাৰণ হৈছে ছবিখনৰ এখন বৰ নিম্ন বাজেটৰ ছবি হিচাপে আৰম্ভণি হৈছিল। ধোলাকিয়াই চিত্ৰনাট্যৰ বৰ্ণনা দিয়াৰ পিছত শ্বাহে কয়, "আমি ইয়াক সচেতনভাৱে অনুভৱী কৰি তোলাৰ চৰ্ত্তত নীতিত সহমত।" শ্বাহে ভাবিছিল যে এই কাহিনীটো কোৱাতো প্ৰয়োজনীয়, আৰু তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ ইয়াৰ এক অংশ হ'ব লাগিব। অভিনয়ৰ বাবে সন্মতি দিয়াৰ পিছত শ্বাহে তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে কৰ্মঠভাৱে গৱেষণা কৰি নাছিল। তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে এজন অভিভাৱক হিচাপে সংঘৰ্ষত পুত্ৰক হেৰুওৱা এটা পৰিয়ালৰ সৈতে মিলি যোৱাটো তেওঁৰ বাবে ইমান কঠিন নহ'ব। ১৮ বছৰীয়া সুদীৰ্ঘ বিৰতিৰ অন্তত চাৰিকাই এই ছবিখনকেই চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্ত্তন কৰিবলৈ বাছি লয়। ছবিখনে এক বাস্তৱ তথা স্পৰ্শকাতৰ বিষয় সামৰি লোৱালৈ চাই তেওঁ অনুভৱ কৰে যে পৰজানিয়া কেৱল এখন চলচ্চিত্ৰৰ সীমাতেই আৱদ্ধ হৈ নাথাকে। দীৰ্ঘসময় বিৰতিৰ পিছতো দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়ত চাৰিকাই কেমেৰাৰ সন্মুখত সহজ অনুভৱেই কৰে।
তাৰ পিছতেই শ্বাহ, চাৰিকা আৰু ধোলাকিয়াই চিত্ৰনাট্যৰ গভীৰতালৈ যায়। শ্বাহ আৰু চাৰিকাই তেওঁলোকৰ অভিনয় আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা চিত্ৰনাট্যৰ সালসলনিৰ বাবে পৰামৰ্শ আগবঢ়ায় আৰু কেইবাবাৰো ইয়াৰ পুনৰীক্ষণ কৰা হয়।
ছবিখন গুজৰাটৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ বিষয়ে হোৱা হেতুকে ইয়াক গুজৰাটত মুক্তি দিয়াৰ কথা নাছিল কিয়নো ছবিঘৰৰ মালিকসকলে অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতিৰ আশংকাত ইয়াক প্ৰদৰ্শন কৰিব খোজা নাছিল। এক জন অধিকাৰ দল এনহাডৰ তত্ত্বাৱধানত ২০০৭ চনৰ এপ্ৰিলত ছবিখন ৰাজ্যখনৰ কোনো কোনো ঠাইত প্ৰদৰ্শিত হয়।
ছবিখনৰ অন্তিম দৃশ্যত মানৱাধিকাৰ আয়োগৰ আগত নিজৰ ভয়ংকৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰাৰ সময়ত চাৰিকাৰ অভিনয় যি দক্ষতা বিশেষভাৱে পৰিস্ফুট হয় সি উল্লেখযোগ্য। অনবদ্য অভিনয় দক্ষতাৰে তেওঁ আবেগিকভাৱে ভাৰাক্ৰান্ত, এগৰাকী ব্যথিত কিন্তু দৃঢ়মনা মাতৃক, যি অলপতে জাৱনৰ গতি সলনি কৰি দিয়া নৃশংস অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে, ৰূপায়ণ কৰিছে। তেওঁৰ অভিনয়ত স্বাভাৱিক আৰু সৰল প্ৰকাশভংগীৰ মিশ্ৰন ঘটিছে যি তেওঁলৈ সমৰ্থকৰ আৰু সমালোচকৰ প্ৰৱল সঁহাৰিৰ লগতে এক ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও কঢ়িয়াই আনিছে।
বঁটাসমূহ
২০০৬ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ভাৰত)
২০০৮ - স্ক্ৰীণ বঁটা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মজৰুহ চুলতানপুৰী
আসৰাৰ-উল-হাছান খান ((Asrar Ul Hassan Khan; ১ অক্টোবৰ ১৯১৯ − ২৪ মে' ২০০০)  হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এজন  উৰ্দু কবি আৰু গীতিকাৰ আছিল, যি মজৰুহ চুলতানপুৰী নামেৰে অধিক পৰিচিত। তেওঁ অসংখ্য হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ  বাবে হিন্দুস্তানী গীত লিখিছিল।
১৯৫০-ৰ দশক আৰু ১৯৬০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণি কালচোৱাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম প্ৰতিপত্তিশীল সংগীত শক্তি আছিল আৰু প্ৰগতিশীল লেখক আন্দোলনৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি আছিল। তেওঁক বিংশ শতিকাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ জনপ্ৰিয় উৰ্দু কবি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
ছয় দশক জোৰা কৰ্মজীৱনত তেওঁ বহু সংগীত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেওঁলৈ ১৯৬৫ চনত দোস্তী ছবিৰ ‘চাহুংগা মই তুঝে’ শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ বঁটা আৰু ১৯৯৩ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে সৰ্বোচ্চ দাদা চাহেব ফালকে বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। ১৯৮০ আৰু ১৯৯০-ৰ দশকত তেওঁ সংগীত পৰিচালক আনন্দ–মিলিন্দৰ বাবেই গীত লিখিছিল।  এই সংগীত যুঁটিটোৰ গীত ৰচনা কৰা  তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য ছবি আছিল- কয়ামত ছে কয়ামত তক,  লাল দুপাট্টা মলমল কা,  লাভ আৰু  দহেক।
যতীন-ললিতৰ ছবি, যেনে জো জীতা ৱহি ছিকন্দৰ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰথম ছবি য়াৰা দিলদাৰাৰ বাবেও তেওঁ গীত লিখিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আসৰাৰ-উল-হাছান খান নামেৰে উত্তৰ প্ৰদেশৰ চুলতানপুৰত এটা ৰাজপুত মুছলমান পৰিয়ালত মজৰুহ চুলতানপুৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে আৰক্ষী বিভাগত চাকৰি কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন আৰক্ষী বিষয়া আছিল যদিও তেওঁৰ পুত্ৰই ইংৰাজী শিক্ষা গ্ৰহণৰ প্ৰতি বিশেষ আগ্ৰহী নাছিল আৰু সেয়েহে মজৰুহক পৰম্পৰাগত ‘মাদ্ৰাছা শিক্ষা’ৰ বাবে পঠিওৱা হৈছিল। সাত বছৰীয়া ধৰ্মীয় আৰু আৰবী, পাৰ্চী ভাষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তত প্ৰথমে তেওঁ দাৰ্চ-ই-নিজামী উপাধি লাভ কৰে । তাৰ পিছত লাভ কৰে আলিমৰ প্ৰমাণপত্ৰ।  তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ টকমীল-উত-তিব কলেজ অৱ ইউনানী মেডিচিনতো অধ্যয়ন কৰে। এজন হেকিম হিচাপে কৰ্ম-নিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে চুলতানপুৰৰ এখন মুছায়াৰাত  গজল আবৃত্তি কৰি দৰ্শকৰ প্ৰভূত সঁহাৰি লাভ কৰে আৰু হেকিমী বাদ দি গুৰুত্বসহকাৰে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। অতি সোনকালেই তেওঁ মুছায়ৰাত 'নিয়মীয়া'কৈ অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লয় আৰু উৰ্দু মুছায়েৰ জিগাৰ মোৰাদাবাদীৰ "শাগিৰ্ড" অৰ্থাৎ শিষ্য হৈ পৰে। মজৰুহ চলচ্চিত্ৰৰ গীতিকাৰ হিচাপে জনপ্ৰিয় হলেও তেওঁ অন্যান্য উৰ্দু কবিতাও সৃষ্টি কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰীয় জীৱন
পৰৱৰ্তী সময়ত মজৰুহে নাটক  (১৯৪৭), দোলী  (১৯৪৭) আৰু অঞ্জুমান ৰ (১৯৪৮) দৰে ছবিৰ গীত লিখিছিল যদিও তেওঁ মহত্বপূৰ্ণ অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল মেহবুব খানৰ আন্দাজ ৰ (১৯৪৯) জৰিয়তে।
১৯৪৯ চনত তেওঁৰ ৰাজনৈতিক ভাৱে আৰোপিত কবিতাৰ বাবে তেওঁক দুবছৰৰ কাৰাদণ্ড দিয়া হয়। ছাহজাহানৰ (১৯৪৬) পিছত এছ ফাজিলৰ মেহেন্দী, দোলী (১৯৪৭), মেহবুবৰ আন্দাজ (১৯৪৯) আৰু শ্বহীদ লতিফৰ আৰ্জুৰে মজৰুহে যেতিয়া নিজকে এজন স্বনামধন্য গীতিকাৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি আছিল, তেতিয়াই বাওঁপন্থী প্ৰৱণতাই তেওঁক বিপদত পেলায়। তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী কবিতাবোৰে চৰকাৰক অস্বস্তিত পেলাইছিল আৰু ১৯৪৯ চনত বলৰাজ সাহনীৰ দৰে আন বাওঁপন্থীসকলৰ সৈতে তেওঁকো কাৰাগাৰত ভৰোৱা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ দ্বিতীয় কংগ্ৰেছৰ পিছত দেশজুৰি কমিউনিষ্টক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ কুচ-কাৱাজ চলিছিল। মজৰূহক ক্ষমা খুজিবলৈ কোৱা হয় যদিও তেওঁ অস্বীকাৰ কৰে আৰু দুবছৰৰ কাৰাদণ্ড বৰণ কৰে। নতুনকৈ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিব লগা হোৱাৰ পিছত, মজৰুহে অৱশেষত গুৰু দত্তৰ ছবি বাজ ৰ (১৯৫৩) যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত পুনৰ প্ৰবেশ কৰে।
মজৰুহ চুলতানপুৰীয়ে অনিল বিশ্বাস, নৌশাদ, মদন মোহন, অ' পি নায়াৰ, ৰোশন, সলিল চৌধুৰী, চিত্ৰগুপ্ত, এন দত্ত, কল্যাণজী-আনন্দজী আৰু লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলাল আৰু আৰ ডি বৰ্মনৰ দৰে বহু সংগীত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল। গীতিকাৰ হিচাপে তেওঁৰ শেষৰখন ছবি আছিল ৱান টু কা ফ’ৰ, যিখন ছবি ২০০১ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত মুক্তি পাইছিল।
তিলক ডেকা
তিলক ডেকা (Tilak Deka) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শান্তি বাহিনীৰ সভ্য আৰু বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী সংগ্ৰামী বীৰ৷ ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুঁজত ভাগ লৈ কম বয়সতে তেওঁ বৃটিছৰ গুলীত শ্বহীদ হয়৷ তিলক ডেকাৰ পিতৃৰ নাম আছিল কাতিৰাম ওৰফে মণিৰাম আৰু মাক পুনেশ্বৰী ডেকা৷ জন্ম নগাঁওৰ বাৰপুজীয়াত৷
শৈশৱ
তিলক ডেকাৰ শৈশৱ কাল বৰ দুখলগা আছিল৷ পঢ়াশলীয়া শিক্ষা তেওঁ ল’ব নাপালে৷ কিন্তু তেওঁ সৰুৰে পৰা সত্যনিষ্ঠ আৰু সমাজ-হিতৈষী আছিল৷ পিতৃ কাতিৰাম চপনীয়া আছিল আৰু তেওঁলোকৰ তিনিটি সন্তানৰ মাজৰটি একমাত্ৰ পুত্ৰ তিলক ডেকা৷ ককাক যজ্ঞোৰাম কানীয়া আছিল বাবে সদায় ঘৰত কাজিয়া-পেচাল হৈ থকাৰ চেলু লৈ ভনীয়েক কুনকুনীৰ ডেৰ বছৰ বয়সতে মাতৃ পুনেশ্বৰীয়ে কাতিৰামক ত্যাগ কৰি চোৰাতবাৰিৰ থুলেশ্বৰলৈ চাপি যায়৷ ককাক যজ্ঞোৰামে বাপেক কাতিৰামক ঘৰৰ পৰা খেদি পঠিয়ায় আৰু নিজৰ চতুৰ্থ কন্যা কনমাইলৈ হাজোৰ পূৰ্ণ ডেকাক ঘৰ-জোঁৱাই কৰি আনে৷ ককাক, মহাক আৰু মাহীয়েকৰ তত্ত্বাৱধানত তিলক ডেকাৰ শৈশৱ অতিবাহিত হয়৷
স্বাধীনতা সংগ্ৰাম
বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনত নগাঁৱৰ বহুলোক দীৰ্ঘদিনৰ বাবে কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল৷ সেই সময়ত নগাঁও আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰবিন্দুৰ দৰে আছিল৷ খদ্দৰৰ কাপোৰ আৰু গান্ধীটুপী দেখিলেই পুলিচ-মিলিটাৰীয়ে অত্যাচাৰ কৰিছিল৷ গাঁৱে-ভূঞে মেল-মিটিং কৰাটো আছিল ভয়াৱহ কথা৷ সেয়ে, সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল, তিলক ডেকাকে আদি কৰি অন্য সাতজন সাহসী আন্দোলনকৰ্মীয়ে ঠায়ে ঠায়ে শিঙা ফুঁকি পুলিছ মিলিটাৰী অহাৰ জাননী দি মানুহক সজাগ কৰিব৷ এনে সময়তে, হঠাৎ বিয়াল্লিছৰ ২৮ আগষ্টৰ ৰাতি পুলিছৰ উপ-অধীক্ষক ভবানী বৰুৱাৰ নেতৃত্বত অতৰ্কিতে অভিযান কৰি বাৰপুজীয়া গাঁৱত সোমাই দোকান-ঘৰ ভাঙি প্ৰায় চাৰিশ মানুহক মাৰ-পিট কৰা ঘটনাত সকলো আতংকিত হৈ পৰিছিল৷ পহৰাৰত তিলক ডেকাই মিকিৰ গাঁৱলৈ জাননী দিবলৈ শিঙা বজাবলৈ ধৰিলে৷ মিলিটাৰীয়ে ধমক দি শিঙা বজাবলৈ মানা কৰা স্বত্বেও তিলক ডেকাই শিঙা বজাই থকাত পিছফালৰ পৰা ওঠৰ বছৰীয়া তিলক ডেকাক গুলীয়াই বধ কৰে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ৰাশী খান্না
ৰাশী খান্না (Raashi Khanna; জন্ম ৩০ নৱেম্বৰ ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলত তামিল আৰু তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ 'মাদ্ৰাজ কেফ' (২০১৩) ৰ যোগেদি অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেওঁ একেদৰে তেলুগু চলচ্চিত্ৰ 'অহালু গুচাগুচালাদে' (২০১৪), তামিল চলচ্চিত্ৰ 'ইমাইক্কা নদিগাল' (২০১৮) আৰু মালায়লম ভাষাৰ 'ভিলেন' (২০১৭) ৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁ 'বেঙ্গল টাইগাৰ' (২০১৫), 'চুপ্ৰীম' (২০১৬), 'জয় লব কুশ' (২০১৭), 'থোলি প্ৰেমা' (২০১৮), 'ইমাইক্কা নদিগাল' (২০১৮), 'ভেংকী মামা' (২০১৯), 'প্ৰতি ৰোজু পাণ্ডেজ' (২০১৯) ৰ দৰে বহুতো বাণিজ্যিকভাৱে সফল চলচ্চিত্ৰত আছিল আৰু তেওঁ নিজকে তামিল আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিস্থিত কৰিছে।
চলচ্চিত্ৰ 'জোড়ু' (২০১৪) ৰ যোগেদি গায়ক হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰা খান্নাই লগতে চলচ্চিত্ৰ 'ভিলেন' (২০১৭), 'বালাকৃষ্ণুডু' (২০১৭), 'জাৱান' (১০১৭) আৰু 'প্ৰতি ৰোজু পাণ্ডেজ' (২০১৯) আদিতো গীত গাইছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯০ চনৰ ৩০ নভেম্বৰত দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ কৰা খান্নাই দিল্লীৰ 'এছ্‌টি. মাৰ্কচ্‌ চিনিয়ৰ ছেকেণ্ডাৰী পাব্লিক স্কুল'ত আৰু 'লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ ফৰ ৱমেন'ৰ পৰা ইংৰাজীত অনাৰচ্‌লৈ বিএ স্নাতক সম্পূৰ্ণ কৰে।
তেওঁৰ মতে, তেওঁ আছিল একাডেমিক টোপাৰ যিয়ে স্কুল আৰু কলেজৰ সময়ত খুব পঢ়া শুনা কৰিছিল। খান্না সৰু থাকোঁতে গায়িকা হ’ব বিচাৰিছিল আৰু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ পঢ়াশুনা আগ্ৰহী হয় আৰু ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হোৱাৰ সপোন দেখে। খান্নাৰ মডেল বা অভিনেত্ৰী হোৱাৰ ইচ্ছা নাছিল যদিও তেওঁ নিয়তিৰ ফলত অভিনেত্ৰী হোৱা বুলি নিজকে দাবী কৰে। চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে খান্নাই বিভিন্ন বিজ্ঞাপনৰ অনুলিপি লেখিকা আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
বিধান চন্দ্ৰ ৰয়
বিধান চন্দ্ৰ ৰয় (Bidhan Chandra Roy; ১৮৮২ – ১৯৬২) পশ্চিমবংগৰ দ্বিতীয় মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। এই পদত তেখেত ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনত মৃত্যু পৰ্যন্ত আছিল। এই সময়ছোৱাত নৱগঠিত পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ প্ৰভুত উন্নতি হোৱা বাবে তেখেতক পশ্চিমবংগৰ ৰূপকাৰ বুলি অভিহিত কৰা হয়। পেচাত এগৰাকী চিকিৎসক ৰয়ে আইন অমান্য আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেখেতক ১৯৬১ চনৰ ভাৰত ৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেখেতৰ মৃত্যুৰ পাছত সন্মানাৰ্থে কলকাতাৰ উপনগৰী ছল্টলে'কক 'বিধাননগৰ' নাম দিয়া হয়। তেখেতৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ দিন ১ জুলাইক ভাৰতত চিকিৎসক দিৱস ৰূপে পালন কৰা হয়।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
বিধান চন্দ্ৰ ৰয়ৰ জন্ম হয় ১৮৮২ চনৰ ১ জুলাইত, বিহাৰৰ পাটনাত। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম আছিল শ্ৰীপ্ৰকাশ চন্দ্ৰ ৰয় আৰু মাতৃ হৈছে অঘোৰ কামিনী দেৱী। বংগ দেশৰ সম্ৰাট মহাৰাজ প্ৰতাপাদিত্যৰ তেওঁলোক বংশধৰ আছিল। সৰুকালছোৱাতে তেখেত আৰ্থিক অনাটনৰ সন্মুখীন হৱ লগা হৈছিল, তদুপৰি তেখেত অধ্যয়নৰ বাবে ছাত্ৰ বৃত্তিৰ ধনৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেখেতে সাংসাৰিক জীৱনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নহৈ আজীৱন অবিবাহিত হৈয়ে থাকিল।
শিক্ষা জীৱন
১৯০১ চনত বিধান চন্দ্ৰ ৰয় পাটনাৰ বাঁকীপুৰ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ লৈছিল। মাত্ৰ ২৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ চিকিৎসা বিদ্যাত অসাধাৰণ খ্যাতি আৰ্জিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে লণ্ডনলৈ যায়। লণ্ডনৰ বাৰ্থোলোমিঅ হাস্পিতালৰ মুখ্য ডাক্তৰ ডাঃ শ্বোৰে তেওঁক ভৰ্তি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা নাছিল। কিন্তু ডাঃ শ্বোৰ আৰু চেণ্ট বাৰ্থোলোমিঅৰ শিক্ষাৰ্থী বাছনি কমিটীৰ সভাপতি ডাঃ এডিচনক তেওঁ নিজৰ একাগ্ৰতাৰ কথা এনেকৈ প্ৰকাশ কৰি দেখুৱালে যে শেষত তেওঁলোকে ভৰ্তি কৰিবলৈ বাধ্য হল।
কৰ্ম জীৱন
১৯১১ চনত বিধান চন্দ্ৰ ৰয় কলকাতালৈ ঘূৰি আহি কেম্পবেল মেডিকেল স্কুলত শৰীৰস্থানৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯১৯ চনত এই পদ এৰি তেখেতে কাৰমাইকেল মেডিকেল কলেজত কায়চিকিৎসাৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
বিধান চন্দ্ৰ ৰয়ৰ কৰ্মজীৱন চিকিৎসক হিচাপে আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে তেখেত ৰাজনীতিৰ মঞ্চখনলৈও আকৰ্ষিত হয়। ১৯২৩ চনত তেওঁ নিৰ্বাচন খেলি বংগ বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৩১ চনৰ আইন অমান্য আন্দোলনত যোগদান দি কিছুদিনৰ বাবে তেওঁ কাৰাবাস খাটিছিল। তেওঁ বংগৰ উন্নতিৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল। কলিকতা কৰ্পোৰেচনৰ এণ্ডাৰ মেন আৰু মেয়ৰ, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফেলো, বোৰ্ড অব একাউণ্টছৰ সভাপতি, চিণ্ডিকেটৰ সদস্য আৰু উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৪৮ চনৰ পৰা তেওঁ পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। মুখ্যমন্ত্ৰী পদত থাকিও তেওঁ সমানেই চিকিৎসা সেৱাও আগবঢ়াই গৈছিল।
মৃত্যু
১৯৬২ চনত ১ জুলাই বিধান চন্দ্ৰ ৰয়ৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
কন্‌জাংটিভাইটিছ
কন্‌জাংটিভাইটিছ বা পিংক আই হৈছে চকুৰ বগা অংশৰ বাহিৰৰ স্তৰ আৰু চকুৰ পতাৰ ভিতৰ পৃষ্ঠত হোৱা প্ৰদাহ। ইয়াৰ ফলত চকুটো গোলাপী বা ৰঙা ৰঙৰ দেখা যায়। ইয়াৰ ফলত বিষ, জ্বলা-পোৰা, আঁচোৰ বা খজুৱতি হ'ব পাৰে। আক্ৰান্ত চকুৰ পৰা চকুৰপানী ওলাই থকাৰ লগতে ৰাতিপুৱা চকুটো "বন্ধ হৈ আবদ্ধ হৈ" থাকিব পাৰে। চকুৰ বগা অংশটোও ফুলিব পাৰে। এলাৰ্জীৰ বাবে খজুৱতি বেছি হয়। কন্‌জাংটিভাইটিছ এটা বা দুয়োটা চকুতে আক্ৰান্ত হ'ব পাৰে।
সাধাৰণ সংক্ৰামক কাৰণসমূহ ভাইৰাছজনিত আৰু বেক্টেৰিয়াজনিত। সাধাৰণ জ্বৰ-চৰ্দিৰ অন্যান্য লক্ষণৰ সৈতে ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ হ'ব পাৰে। ভাইৰাছ আৰু বেক্টেৰিয়া দুয়োটা ৰোগ মানুহৰ মাজত সহজেই বিয়পি পৰে। পৰাগ বা প্ৰাণীৰ চুলি/নোমৰ প্ৰতি এলাৰ্জীও আন এটা সাধাৰণ কাৰণ।
আমেৰিকাত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৩ৰ পৰা ৬০ লাখ লোকে তীব্ৰ কন্‌জাংটিভাইটিছত আক্ৰান্ত হয়। প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ক্ষেত্ৰত ভাইৰাছৰ কাৰণ বেছি, আনহাতে শিশুৰ ক্ষেত্ৰত বেক্টেৰিয়াৰ কাৰণ বেছি। সাধাৰণতে মানুহ এসপ্তাহ বা দুসপ্তাহৰ ভিতৰতে ভাল হয়।  যদি দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱা, যথেষ্ট বিষ, পোহৰৰ প্ৰতি সংবেদনশীলতা বা হাৰপিছৰ লক্ষণ দেখা দিয়ে বা যদি এসপ্তাহৰ পিছত লক্ষণসমূহৰ উন্নতি নহয়, তেন্তে অধিক নিদান আৰু চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। নৱজাতকৰ কন্‌জাংটিভাইটিছৰ বাবেও নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰোগ শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ
alt=A picture of many galaxies and stars|thumb|ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ হৈছে জেমছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীণৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা প্ৰথমখন কাৰ্যকৰী ছবি, য'ত পৃথিৱীৰ পৰা ৪.৬ বিলিয়ন আলোকবৰ্ষ দূৰত থকা SMACS 0723 নামৰ তাৰকাপুঞ্জৰ চৌদিশৰ আকাশ দেখা গৈছে। ২০২২ চনৰ ১১ জুলাইত জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকাশিত এই ছবিখন দূৰবীণৰ Near-Infrared Camera (NIRCam) ৰ দ্বাৰা তোলা হৈছে আৰু ই দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা আকাশৰ এটা ক্ষুদ্ৰ অঞ্চল সামৰি লৈছে। এই ছবিখনত হাজাৰ হাজাৰ তাৰকাৰাজ্য দেখা যায়, যিটো এতিয়ালৈকে লোৱা আদিম বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ ৰিজ’লিউচনৰ ছবি।
পটভূমি
জেমছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীণে (JWST) অৱলোহিত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান পৰিচালনা কৰে। ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰখন টেলিস্কোপৰ নিয়াৰ-ইনফ্ৰাৰেড কেমেৰা (NIRCam) দ্বাৰা লোৱা হৈছিল আৰু ই বিভিন্ন তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ছবিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এটা সংমিশ্ৰণ, মুঠ ১২.৫ ঘণ্টা। ২৪ জানুৱাৰী, ২০২২ৰ পৰা এই মহাকাশযানখনে পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ১.৫ মিলিয়ন কিলোমিটাৰ (৯০০,০০০ মাইল) দূৰত্বত পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় লেগৰেঞ্জ পইণ্ট (L2) কক্ষপথত ঘূৰি ফুৰিছে। L2 ত, সূৰ্য আৰু পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণীয় আকৰ্ষণসমূহে সূৰ্যৰ চাৰিওফালে দূৰদৰ্শনীটোৰ গতি পৃথিৱীৰ সৈতে সমন্বয় ৰাখে।
SMACS 0723 হৈছে পৃথিৱীৰ দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা এক তাৰকাপুঞ্জ, আৰু গভীৰ অতীতৰ সন্ধানত হাবল আৰু অন্যান্য দূৰবীণসমূহে ইয়াক প্ৰায়ে পৰীক্ষা কৰিছে।
বৈজ্ঞানিক ফলাফল
ছবিখনত ৪৬ লাখ বছৰৰ আগতে দেখা পোৱা তাৰকাৰাজ্যৰ থুপ SMACS 0723 দেখুওৱা হৈছে। ৱেবৰ ছবিখনে মাটিত কোনোবাই হাতৰ দৈৰ্ঘ্যত ধৰি ৰখা বালিৰ দানাৰ সমান কৌণিক আকাৰৰ আকাশৰ এটা অংশ আবৰি ৰাখিছে। চিত্ৰিত বহুতো ব্ৰহ্মাণ্ডীয় সত্তাৰ পৰা বিকিৰণ হোৱা পোহৰৰ চৰম দূৰত্বত মহাকাশৰ প্ৰসাৰণৰ বাবে উল্লেখযোগ্য ৰঙা পৰিৱৰ্তন হৈছে।
তাৰকাৰাজ্যৰ থুপটোৰ সংযুক্ত ভৰে মাধ্যাকৰ্ষণ লেন্স হিচাপে কাম কৰিছিল, ইয়াৰ পিছফালে থকা বহু বেছি দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক বৃদ্ধি কৰিছিল। ৱেবৰ এন আই আৰ কেমে দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক অতিশয় ফ’কাচলৈ আনিছিল, তৰাৰ থুপ আৰু বিক্ষিপ্ত বৈশিষ্ট্যকে ধৰি আগতে কেতিয়াও দেখা নোপোৱা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ, ক্ষীণ গঠনসমূহ উন্মোচন কৰিছিল
গুৰুত্ব
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰখন হৈছে জে ডব্লিউ এছ টিৰ পৰা লোৱা প্ৰথমখন সম্পূৰ্ণ ভুৱা ৰঙৰ ছবি, আৰু এতিয়ালৈকে ধৰা পৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ ৰিজ'লিউচনৰ অৱলোহিত দৃশ্য। ছবিখনত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ এটা সৰু টুকুৰাত হাজাৰ হাজাৰ তাৰকাৰাজ্য উন্মোচিত হৈছে, ৱেবৰ চোকা নিকট অৱলোহিত (near infrared) দৃশ্যই অতি দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যসমূহৰ ক্ষীণ গঠনসমূহ উলিয়াই আনিছে, যিয়ে আজিলৈকে প্ৰাৰম্ভিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ বিশদ দৃশ্য প্ৰদান কৰিছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জো বাইডেনৰ দ্বাৰা ২০২২ চনৰ ১১ জুলাইত হোৱাইট হাউছৰ এক অনুষ্ঠানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াক জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জেম্ছ ৱেব টেলিস্কোপ শ্ৰেণী:মহাকাশবিজ্ঞান
উষা বৰঠাকুৰ
ঊষা বৰঠাকুৰ (Usha Barthakur) কুৰি শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভতে জন্ম গ্ৰহণ কৰা এগৰাকী কংগ্ৰেছ কৰ্মী আৰু স্বাধীন ভাৰতত দুবাৰো ৰাজ্যৰ বিধান সভাৰ সদস্য পদ পোৱাৰ লগতে ৰাজ্যসভাৰো সদস্য পদ লাভ কৰিছিল৷ ঊষা বৰঠাকুৰৰ পিতৃৰ নাম লক্ষ্মীপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষ্মীপ্ৰিয়া৷ ঊষা বৰঠাকুৰে মাত্ৰ বাৰ বছৰ বয়সতে বিয়া কৰাইচিল৷ স্বামী আছিল চন্দ্ৰনাথ৷
শিক্ষা
ঊষা বৰঠাকুৰে ১৯৩৫ চনত প্ৰাইভেটকৈ পৰীক্ষা দি প্ৰৱেশিকা উত্তীৰ্ণ হয়৷ ইয়াৰ পিছত ১৯৪২ চনত বি,এ আৰু ১৯৪৮ চনত বি,টি পাছ কৰে৷ তেওঁ নিজৰ উদ্যোগত নগাঁৱত এখন এম, ভি স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰি পিছলৈ ১৯৪০ চনত স্কুলখন হাইস্কুল পৰ্যায়লৈ উত্তীৰ্ণ কৰিছিল৷
ৰাজনৈতিক জীৱন
ঊষা বৰঠাকুৰে চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীৰ সান্নিধ্যত ৰাজনীতিত সোমাই পৰে৷ ১৯২৬ চনত গঠিত “অসম প্ৰাদেশিক মহিলা সমিতি’’ৰ নগাঁও শাখাৰ সম্পাদিকা আছিল বৰঠাকুৰ৷ কংগ্ৰেছ কৰ্মী হিচাপে তেওঁ আন্দোলনৰ কামত সক্ৰিয় হৈ পৰিছিল৷ স্বাধীনোত্তৰ কালত তেওঁ ১৯৭৫-৭৭ৰ কালছোৱাত নগাঁও জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আছিল৷ ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ১৯৫২ আৰু ১৯৫৭ চনত তেওঁ দুবাৰ কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী হৈ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হয়৷ ১৯৬৬ চনত তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ হৈ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ পদ লাভ কৰিছিল৷ তেওঁ এগৰাকী লেখিকাও আছিল আৰু তিনিখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল বুলি জনা যায়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমী
জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমী  (Gyan Vigyan Academy) অসমৰ লগতে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰতে আগশাৰীৰ কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়। এইখন মহাবিদ্যালয় ২০০৭ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ বৈৰাগীমঠত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খন ছল্ট ব্ৰুক একাডেমী চ'চাইটিয়ে পৰিচালনা কৰে। উক্ত চ'চাইটিখন চ'চাইটি আইন ১৮৮০ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। বিদ্যালয়খনৰ পৰিচালক হৈছে অনুজ কুমাৰ বৰপুজাৰী আৰু বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ হৈছে ৰাজীৱ চাহু। বিদ্যালয়খন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অন্তৰ্গত।
অৱস্থান আৰু চৌহদ
ডিব্ৰুগড় চহৰৰ মাজ মজিয়াৰ বৈৰাগীমঠত অৱস্থিত। বিদ্যালয়খনৰ সন্মুখতে আছে ঐতিহাসিক কনভয় ৰ'ড। জ্ঞান বিজ্ঞান ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচনৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত।
সকলো সা-সুবিধাৰে ভৰা জ্ঞান বিজ্ঞানত আধুনিক পৰীক্ষাগাৰ আৰু পুথিভৰাঁল আছে। তদুপৰি বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা, যেনে: JEE (Mains আৰু Advance), AIIMS, NIFT, CLAT, Assam CEE ইত্যাদি আৰু বিভিন্ন উচ্চশিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত নামভৰ্তিৰ বাবে ইয়াৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক প্ৰশিক্ষণ আৰু কেৰিয়াৰ গাইডেন্স দিয়া হয়।
শিক্ষা
জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমীয়ে বিজ্ঞান, বাণিজ্য আৰু কলা - এই তিনিটা বিভাগৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পাঠদান কৰা হয়। ই অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা
দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা অসমৰ ৩৫খন জিলাৰ ভিতৰত নতুন জিলা। গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২৪৫ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত হাটশিঙিমাৰি এই জিলাৰ সদৰ। জিলা গঠন হোৱাৰ আগত দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ ধুবুৰী জিলাৰ মহকুমা আছিল।
নামৰ উৎপত্তি
দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ নাম দক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা আহিছে।
ইতিহাস
দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা ধুবুৰী জিলাৰ অংশবিশেষৰে ২০১৬ চনত গঠন কৰা হয়। ১৫ আগষ্ট ২০১৫ চনত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়াই ৫খন নতুন জিলা ঘোষণা কৰিছিল, দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা এই ৫খন নতুন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৬ চনত হাটশিঙিমাৰিৰ এক ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত সহস্ৰ নাগৰিকৰ উপস্থিতিত উপায়ুক্ত এম.আই. আহমেদে দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰক নতুন জিলা ৰূপে উদ্বোধন কৰে।
ভৌগোলিক অৱস্থান
দক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰ জিলাৰ মাটিকালি 568 km2। ইয়াৰ পশ্চিম আৰু দক্ষিণে বাংলাদেশ, উত্তৰে গোৱালপাৰা জিলা আৰু ধুবুৰী জিলা আৰু পূব আৰু দক্ষিণে মেঘালয় অৱস্থিত।
অৰ্থনীতি
দক্ষিণ শালমাৰা মানকাচৰ জিলা প্ৰাথমিকভাবে কৃষি আৰু বনজ সম্পদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। আয়ৰ প্ৰধান উৎস উদ্বৃত্ত উৎপাদন সহ ধান (শীত আৰু শৰৎ উভয়)) মৰাপাট আৰু সৰিয়হৰ বীজ নগদ ফচলৰ প্ৰধান অংশ দখল কৰিছে। গেহু, দাইল আৰু মাকৈৰ উৎপাদন হয়। বনৰ পৰা মূলত কাঠ আৰু বাহ আয়ৰ লগত যোগ কৰে, যদিও শিলগুটি আৰু বালিও পোৱা যায়। মাছ, গাখিৰ, মঙহ আৰু কণীৰ অৰ্থনীতিত সামান্য অৱদান দেখিবলৈ পোৱা যায়। বৰ্তমানত, তিনিটা চাহৰ বাগান, জিলা অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত যিটোৰ অৱদান প্ৰায় নগ০ণ্য, ১৩২62.৩৩ হেক্টৰ অঞ্চল আগুৰি। ভূমি ৰাজস্ব আদায় ন্যূনতম, আনফালে চেক গেট আৰু শুল্কৰ কৰৰ পৰা চৰকাৰী কোষাগাৰৰ বেছিভাগ অংশ আগুৰি ৰাখিছে। সৰু বৰ শিল্প উত্পাদন বাতিল, জিলা প্ৰশাসন, উন্নয়ন আৰু কল্যাণমূলক কামৰ বাবে যি পৰিমাণ অৰ্থ সৰবৰাহ কৰে তাতকৈ বেছি ঘাটিৰ ধন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ সমৃদ্ধ প্ৰাকৃতিক সম্পদ অন্বেষণ কৰা এতিয়াও হোৱা নাই আৰু কোনোবাই কোনোবাই বিশ্বাস কৰে যে প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ যথাযথ ব্যৱহাৰ যুদ্ধ সংগ্ৰামৰ অৰ্থনীতিৰ উন্নতি কৰিব পাৰে।
শিক্ষা
বহুকেইটা নামীদামী চৰকাৰি বিদ্যালয় আছে। আৰু হাটশিঙিমাৰী অঞ্চলত বেচৰকাৰী স্কুল তথা কলেজ আছে। ইয়াৰ মাজত কিছুমান গ্লোবাল এডুকেচন এণ্ড টেকনোৱাৰ্ড, হাটশিঙিমাৰী যি সমগ্ৰ দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলাৰ এটা অনন্য কম্পিউটাৰ প্ৰশিক্ষণ ইনষ্টিটিউট। 'মানকাচৰ মহাবিদ্যালয়' জিলাখনৰ খনৰ একমাত্ৰ প্ৰাদেশীকৰণ মহাবিদ্যালয়।
তদুপৰি, এই ঠাইত বহুকেইটা প্ৰাইভেট কোচিং আৰু টিউচনৰ ক্লাস আছে। মেঘালয় আৰু জিলাৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ পৰা শিক্ষাৰ্থীসকলে ইয়াত পঢ়িবলৈ আহে।
সংস্কৃতি
এই জিলাৰ মানুহে অসমীয়া আৰু বঙালী সংস্কৃতিৰ মিশ্ৰণ। প্ৰায় ৮৫% জনসংখ্যা মুছলিম, ১৪% হিন্দু আৰু বাকী ১% খ্ৰিষ্টান আৰু শিখ। বেছিভাগ মানুহ ময়মনসিংহী বঙালী (বাংলাদেশী উপভাষা) আৰু কিছুমান মানুহে গোৱালপৰীয়া উপভাষা (অসমীয়া ভাষা)ত কথা পাতে। যিসকলে গোৱালপৰীয়া উপভাষা(অসমীয়া) ত কথা পাতে সিহঁতে উজানী বা দেশী বুলি কোৱা হয় আৰু যিবিলাকে ময়মনসিংহী বঙালী ভাষা কয় সিহঁত জিলাখনত ভাটিয়া (ভটিয়া) বুলি কোৱা হয়। উজানী আৰু ভাটিয়া সংস্কৃতিসমূহৰ লগতে ভাষাৰ মাজত বহু পাৰ্থক্য দেখিবলৈ পোৱা যায়। ঘোটি তথা আদিবাসী জনগোষ্ঠী, যিসকল সংখ্যাত কম, সিহঁতেও জিলাটোৰ সংস্কৃতিত অবদান ৰাখিছে। জিলাখনত বসবাস কৰা কোচ জনগোষ্ঠীৰ লোক সকলোৰ সংস্কৃতিও বাৰে বৰণীয়া |
আকাশপথ
ৰুপসীৰ ওচৰৰ বিমানবন্দৰ যিটো হাটশিঙিমাৰিৰ পৰা প্ৰায় .৭২.৮ কি.মি. দূৰত। এইটো দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মূলতঃ সামৰিক উদ্দেশ্যত। ১৯৮৩ চন লৈকে, ইণ্ডিয়ান এয়াৰলাইনচ আৰু কিছুমান ব্যক্তিগত বাণিজ্যিক বিমান কলকাতা, গুৱাহাটী আৰু ধুবুৰী মাজত নিয়মিত চলিছিল। তাৰ পিছত প্ৰায় ৩৬ বছৰলৈকে সম্পূৰ্ণ ৰূপে বন্ধ আছিল এই বন্দৰখন। আকৌ প্ৰায় ৩৬ বছৰ পিছত এই ৰুপসী বিমানবন্দৰখন পুনৰ মেৰামতিৰ বাবে জিঅআই দ্বাৰা কাম চলি আছে যদিও এতিয়ালৈকে সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।
জলপথ
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই জিলাটোৰ এটা অত্যন্ত ব্যস্ত নদীবন্দৰ আছিল, যিটো প্ৰতিবেশী দেশবিলাকলৰ লগত বিশেষকৈ ব্ৰিটিছৰ সময়চোৱাত আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্য কেন্দ্ৰ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। বৰ্তমান বন্দৰটো অচল অৱস্থাত পৰি আছে। যিকেই নহওক, সৰু সৰু ফেৰিবিালাক নিতৌ ধুবুৰীলৈ যোৱা মানুহবিলাকক পৰিবহণ কৰে।
ৰে’লপথ
এই জিলাত কোনোধৰণৰ ৰে’লসেৱা নাই। কাৰণ, ভৌগোলিক অৱস্থানৰ বাবে এই জিলাত ৰে’ল সেৱা আৰম্ভ কৰা বা পৰিকল্পনা কৰা হোৱা নাই। কাৰণ ৰে’ল সেৱা বা ৰে’ল ষ্টেচন দিবলৈ হ’লে ধুবুৰীৰ লগত সংযোগ দলং থাকিব লাগিব। নহলে সিফালে শিলচৰৰ পৰা ৰে’ল সেৱা আৰম্ভ কৰিব পৰা যাব। কিন্তু দূৰ্ভাগ্য এই যে, ধুবুৰীৰ পৰা দক্ষিণ শালমাৰা মানকাচৰলৈ যাব বিচাৰিলে একমাত্ৰ নাও পথেৰে যাব লাগিব।
স্থলপথ
জিলাখনত কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ নাই। ৰাজ্য ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা পিডব্লিউডি ৰাস্তাসমূহ দি পৰিবহণ সঞ্চালিত হয়, যিবোৰ ওখ-দ খোৱা। হাটশিঙিমাৰি জিলাৰ কেন্দ্ৰস্থলত আৰু হাটশিঙিমাৰি চহৰৰ এটা অংশ অসম-মেঘালয় সীমান্তৰ লগত সংযুক্ত। দক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰৰ মাজত কোনো পিডব্লিউডি ৰাস্তা নাই। দক্ষিণ শালমাৰাৰ পৰা মানকাচৰ লৈকে কেৱল ওভাৰল্যাণ্ড যোগাযোগ মেঘালয় হৈ ফুলবাৰী – শিঙিমাৰি ৰাস্তা।
নগৰ
হাট শিঙিমাৰী আৰু মানকাচৰ জিলাখনৰ নগৰ |
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
ফজলি আম
ফজলি আম বা ফকিৰভোগ হল ফলৰ ৰজা আমৰ এক প্ৰকাৰ। এই আম দক্ষিণ এছিয়াৰ বিশেষকৈ কৰে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ আৰু বিহাৰত পোৱা যায়। আমৰ অন্যান্য প্ৰজাতি সমূহতকৈ ই দেৰিকৈ ফলে। সাধাৰণতে জাম আৰু আচাৰ তৈয়াৰ কৰোঁতে ব্যৱহৃত ফজলি আম, আকাৰত বৰ ডাঙৰ হয়; এক কিলোগ্ৰাম বা তাতোকৈ বেছি ওজনৰ হব পাৰে। ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ মালদা জিলা আৰু বাংলাদেশৰ ৰাজশাহী, চাঁপাইনবাবগঞ্জ জিলা ফজলি খেতিৰ বাবে বিখ্যাত।
এপ্ৰিল, ২০০৮ৰ পৰা মাৰ্চ ২০০৯ ৰ মাজভাগত ভাৰত বিশ্ব বাণিজ্য সংস্থাই মালদা জিলাৰ ফজলি আমৰ বাবে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। বাংলাদেশতো ৰাজশাহীৰ ফজলিৰ বাবে ২০১৩ চনত ভৌগোলিক সূচক পাবলৈ ভাৱনা-চিন্তা আৰম্ভ হৈছে।
নামকৰণৰ ইতিহাস
কথিত আছে, ১৮০০ চনত মালদাৰ কালেক্টৰ ৰেভেন চাহাবে ঘোঁৰাৰ গাড়ীৰে গৌড় লৈ গৈ আছিল। পথত তেওঁৰ পিয়াহ লগাত গাঁৱৰ এক মহিলাক পানী খুজিছিল। ফজলু বিবি নামে সেই মহিলাৰ চোতালত এজোপা ডাঙৰ আমগছ আছিল। ফজলু বিবি সেই আম দি ফকিৰ-সন্ন্যাসীসকলক আপ্যায়ন কৰিছিল (সেইবাবে এই আমৰ আন এক নাম ফকিৰভোগ)। ফজলু বিবি তেওঁক পানীৰ পৰিবৰ্তে এটি আম খাবলৈ দিয়ে। আম খাই কালেক্টৰ চাহাবে ইংৰাজীত তাইক আমৰ নাম সুধিলে। বুজিব নোৱাৰি মহিলা গৰাকীয়ে তাইৰ নিজৰ নাম ক'লে। তেতিয়াৰ পৰা এই আমৰ নাম ফজলি হয়।
বিৱৰণ
ফজলি আম গড়ে ১৩.৮ চে.মি. দীঘল ৯.৫ চে.মি. প্ৰস্থ আৰু ৭.৮ চে.মি. উচ্চতাৰ হয়। গড়ে ওজন প্ৰায় ৬৫৪.৪ গ্ৰাম। আমটো দীঘল আৰু ঈষৎ চেপেটা। পকা আম অলপ হালধীয়া। আঁহবিহীন, ৰসাল, সুগন্ধযুক্ত, সুস্বাদু আৰু মিঠা। গুটি দীঘল, চেপেটা আৰু পাতল। এই আমৰ মিঠাৰ পৰিমাণ ১৭.৫ শতাংশ। আহাৰ-শাওন মাহত, বা সাধাৰণতে জুলাই মাহৰ পৰা ফজলি আম পকে।
সাহিত্যত উল্লেখ
বিভিন্ন ধৰণৰ আমৰ উল্লেখ বঙালী সাহিত্যত বহুবাৰ হৈছে। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ তেওঁৰ শেষেৰ কবিতা উপন্যাসত নায়ক অমিত ৰায়ৰ মুখেৰে ফজলি আমৰ উল্লেখ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আম, ফজলি
চুটিগল্প
চুটিগল্প (Short story) সাহিত্যকলাৰ এটি অভিনৱ শাখা যি বাস্তৱ জীৱন আধাৰিত সংক্ষিপ্ত পৰিসৰৰ কাহিনী। চুটিগল্পৰ এটা স্বয়ংসম্পূৰ্ণ বা সৰ্বজনসন্মত সংজ্ঞা নাই। বাস্তৱ জীৱনৰ বিশেষ একোটা ঘটনাৰ মাজেদি জীৱন ধাৰণা ফুটাই তোলা সংক্ষিপ্ত পৰিসৰৰ সু-সংগঠিত, সংগত আৰু সংহত কথাশিল্পই হ'ল চুটিগল্প। চুটিগল্পত জীৱনৰ এটি মুহূৰ্তৰ উজ্জ্বলতৰ দিশ প্ৰতিফলিত হয়। চুটিগল্পত আভ্যন্তৰ জীৱনৰ সত্য আৰু সৌন্দৰ্য কলাসুলভভাৱে চিত্ৰিত কৰা হয়। চুটিগল্পত পৰিপূৰ্ণ কাহিনীৰ পৰিৱৰ্তে ঘটনাইহে বিষয়বস্তুৰ ৰূপ লয়। লক্ষ্যৰ ঐক্য, উদ্দেশ্যৰ ঐক্যৰ প্ৰতি সতৰ্ক দৃষ্টিৰে চুটিগল্পৰ ঘটনাক একমুখী কৰি তোলা হয়।
চুটিগল্পৰ সংজ্ঞা
বিভিন্ন পণ্ডিত, সমালোচক আৰু লেখকে চুটিগল্পৰ সম্পৰ্কে বিভিন্ন সংজ্ঞা আগবঢ়াইছে।
বস্তুগত বা আধ্যাত্মিক বিষয়ৰ পাঠকক অভিভূত, প্ৰণোদিত আৰু মুগ্ধ কৰিব পৰা সজীৱ একক ঘটনাবিশিষ্ট কল্পনা প্ৰধান সাহিত্যই চুটিগল্প। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে বিষয়বস্তু, ভাৱবস্তু আৰু ৰূপবস্তুৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি থাকে। সেয়ে আলোচিত সংজ্ঞাকেইটাই চুটিগল্পৰ সম্যক ধাৰণা এটি আমাৰ আগত দাঙি ধৰে আৰু সেইবাবেই সৰ্বকালৰ গ্ৰহণযোগ্য সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰাটো সহজসাধ্য নহয়।
অসমীয়া চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু
চুটিগল্পই যিকোনো বিষয়েই সামৰি ল'ব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰা-বন্ধা নাই। চুটিগল্পাকাৰ এইচ.ই.ৱেটৰ ভাষাৰে-"যিকোনো বস্তু এটা ঘোঁৰাৰ মৃত্যুৰপৰা আৰম্ভ কৰি এগৰাকী গাভৰুৰ প্ৰথম প্ৰেমৰলৈকে, এটা ফুলৰ পাপৰি মেল খোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এটা প্ৰচণ্ড ভূমিকম্পলৈকে-সূৰ্যৰ পোহৰত দেখা প্ৰতিটো বস্তুৱেই চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু হ'ব পাৰে। চুটিগল্পত বিষয়বস্তু ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত গল্পকাৰজন অত্যন্ত সচেতন হোৱা উচিত। কাৰণ নিৰ্বাচিত বিষয়টো অব্যৰ্থ লক্ষ্যসন্ধানী পথেৰে পৰিণতি ফালে লৈ যোৱা লগে লগে পাঠকৰ মনত এক অসম্পূৰ্ণ তৃপ্তিৰ ব্যাকুলতা মিহলি স্মৃতি জগাই তোলাৰ লগতে জীৱন আৰু জগত সম্বন্ধীয় কিছুমান মৌলিক প্ৰশ্নৰো মুখামুখি কৰাব পৰা হ'ব লাগে। চুটিগল্পত জীৱনৰ একোটা মুহূৰ্তৰ সত্য আৰু সৌন্দৰ্য কলাসুলভভাৱে চিত্ৰিত কৰা হয়।
চুটিগল্পৰ বৈশিষ্ট্য
চুটিগল্পত তলৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ পৰিলক্ষিত হয়।
অসমীয়া সাহিত্যৰ চুটিগল্পৰ পৃষ্ঠভূমি
অসমীয়া চুটিগল্পৰ উদ্ভৱ আৰু ইয়াৰ ক্ৰমবিকাশৰ গুৰিত আছিল ঊনবিংশ শতিকাৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক,ভাষিক আৰু শৈক্ষিক সমস্যাসমূহ। এই সমস্যাসমূহে অসমীয়া জাতীয় জীৱনত আনি দিয়া পৰিৱৰ্তনে এক বৌদ্ধিক পটভূমি নিৰ্মাণ কৰি দিছিল। এনে পটভূমিতেই নতুন নতুন সমস্যাৰ ফলস্বৰূপে আধুনিক চুটিগল্পই নতুন ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে এটা বাতাবৰণ পাইছিল আৰু এই বাতাবৰণটোৱেই আধুনিক অসমীয়া চুটিগল্পৰ পৃষ্ঠভূমি।
ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠভূমি
অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ দশকত (১৭৯২) গৌৰিনাথ সিংহৰ অনুৰোধত লৰ্ড কৰ্ণৱালিচে কেপ্তইন ৱেলচক সসৈন্যে মোৱামৰিয়া বিদ্ৰোহক দমন কৰিবলৈ পঠিওৱাৰপৰাই অসমৰ ৰাজনৈতিক দৃশ্যপট পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰথম সূচনা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত মানে ক্ৰমে ১৮১৭, ১৮১৯ আৰু ১৮২১ চনত তিনিবাৰকৈ কৰা আক্ৰমণে অসমৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থা জুৰুলা কৰে। অৱশেষত, ১৮২৪ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰহ্মদেশৰ ইয়াণ্ডাবুত ইংৰাজৰ সেনাপতি আৰ্চিবেল কেম্পৱেল আৰু মান ৰজাৰ প্ৰতিনিধি মহা-মিন-লা-কিয়াও-টিনৰ মাজত হোৱা ইয়াণ্ডাবু চুক্তি অনুসৰি অসমৰ শাসনতন্ত্ৰৰ বাঘজৰি ব্ৰিটিছৰ হাতলৈ যায়। এনেধৰণে ৰাজনৈতিক পক্ষপট সলনিৰ সময়ছোৱাত সমাজত সৃষ্টি হোৱা অন্যায়-অবিচাৰ আৰু দৰিদ্ৰ আৰু পীড়িতজনৰ দুৰাৱস্থা নৱ প্ৰজন্মৰ মানসপটত ভাঁহি উঠিছিল। ৰাজনীতিৰ এনে গণমুখী চেতনা উত্থানৰ বাবেই ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশকৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যয়ো পূৰ্বৰ পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহি জনমুখী চিন্তা আৰু চেতনাৰ সৈতে জড়িত হ'বলৈ ধৰিলে। এনে ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ পৰিণতিস্বৰূপেই ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশকতে অসমীয়া চুটি কাহিনী সাহিত্যই নতুন ৰূপত আধুনিক চুটিগল্পৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
অৰ্থনৈতিক পৃষ্ঠভূমি
১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পৰা অসমৰ অৰ্থনৈতিক দৃশ্যপটৰো ৰূপান্তৰ ঘটে। ব্ৰিটিছে অসমত পাইক প্ৰথা বন্ধ কৰি কৃষকসকলৰ ওপৰত কৰ বা খাজনা জাপি দিয়ে। অসমৰ চাহ, তেল, কয়লা আৰু বিভিন্ন মূল্যৱান কাঠৰ আৱিষ্কাৰে অসমৰ অৰ্থনীতিৰ লগতে যাতায়তৰ উন্নতিৰ সাধন ঘটালেও অসমৰ পৰম্পৰাগত কৃষি অৰ্থনীতিৰ দ্ৰুত অৱক্ষয় হ'বলৈ ধৰে।
ঊনবিংশ শতিকাতে গঢ় লৈ উঠা অসমৰ পুঁজিবাদী অৰ্থনীতি শতিকাটোৰ শেষৰফালে অধিক শক্তিশালী হৈ উঠিবলৈ ল'লে। তদুপৰি বিংশ শতিকাৰ আগছোৱাত অসমৰ সামগ্ৰিক দৃশ্যপটৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তন হ'বলৈ ধৰে আৰু তাৰ ফলত অসমৰ জনসাধাৰণৰ চিৰ পুৰাতন সহজ-সৰল জীৱনধাৰালৈ নানান ধৰণৰ আচহুৱা জটিলতা আহিবলৈ ল'লে।
ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষাৰ্দ্ধ আৰু বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম তিনিটা দশকৰ ভিতৰত পূৰ্বৰ অসমৰ গ্ৰামীণ অৰ্থনীতিৰ পতন আৰু ন-কৈ গঢ় লৈ উঠা পুঁজিবাদী অৰ্থনীতিৰ ভয়াবহতাই অসমৰ বুদ্ধিজীৱীসকলৰ মনত নানান প্ৰশ্ন আৰু সংশয়ৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ধৰিলে। সেয়ে জোনাকী আলোচনীৰ জন্মৰ পৰা, অৰ্থাৎ ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশকৰ পৰা অসমৰ সৃষ্টিশীল লেখকসকলে জীৱন আৰু জগতক ন-কৈ চাবলৈ বাধ্য হ'ল। ইয়াৰ ফলত পূৰ্বৰ ৰজা-মহাৰজা, ৰাজকুমাৰ-ৰাজকুমাৰী, অলৌকিক দৈৱী চৰিত্ৰৰ কল্পনাৰ পৰা লেখকসকলে আঁতৰি আহি বাস্তৱ জগত আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ দ্বন্দ্ব আৰু সমস্যাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিবলৈ ল'লে। এনে পৰিৱৰ্তনৰ পৰিণতি স্বৰূপেই ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশকৰপৰা অসমীয়া চুটি কাহিনী সাহিত্যই পূৰ্বৰ অবাস্তৱ বিষয়বস্তুৰ সাধুকথাৰ পৰা আঁতৰি আহি আধুনিক চুটিগল্পৰ শুভাৰম্ভ কৰিলে। গতিকে অসমীয়া সাহিত্যৰ চুটি কাহিনী সাহিত্যই পূৰ্বৰ সাধুকথাৰ পৰা ফালৰি কাটি আহি আধুনিক চুটিগল্পৰ জন্ম দিয়াৰ দিশত অসমৰ পৰিৱৰ্তিত অৰ্থনৈতিক পৃষ্ঠভূমিৰ কথা স্বীকাৰ কৰা উচিত।
ভাষিক আৰু শৈক্ষিক পৃষ্ঠভূমি
১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭২ চনৰলৈকে অসমীয়াই মাতৃভাষা অসমীয়াক হেৰুৱাই বঙালী ভাষাক শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। এইছোৱা সময়ত অসমত বঙালী ভাষাৰ বিদ্যালয়ৰ লগতে ইংৰাজী শিক্ষাৰ প্ৰচলনৰ অৰ্থে ইংৰাজী বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৮৩৫ চনত গুৱাহাটীত এখন ইংৰাজী বিদ্যালয় আৰু এখন বঙালী ভাষাৰ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত গুৱাহাটী, নগাঁও, শিৱসাগৰ আদি প্ৰধান প্ৰধান নগৰসমূহত ক্ৰমশঃ ইংৰাজী ভাষাৰ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হয়। । সেইদৰে ঊনবিংশ শতিকাই উৰ্বৰ কৰি তোলা পটভূমিৰ বাবেই বিংশ শতিকাৰ দুৱাৰ-ডলিতে অসমত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় (১৯০০), কটন কলেজ (১৯০১চনৰ২৭), ল’ কলেজ আৰু দুখনকৈ কাৰিকৰী বিদ্যালয়ৰ জন্ম হয়।
ঊনবিংশ শতিকাৰ চতুৰ্থ দশকৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকলৈ প্ৰায় নটা দশকৰ ভিতৰত অসমত বহুতো উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান গঢ় লৈ উঠিল আৰু এই শিক্ষানুষ্ঠানসমূহে অসমৰ জনসাধাৰণক আধুনিক বহুমুখী শিক্ষাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিবলৈ ধৰিলে। ফলস্বৰূপে ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশক আৰু প্ৰধানকৈ বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ গতি আৰু প্ৰকৃতি পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ অনুৰূপত গঢ় ল'বলৈ ধৰিলে। সেইবাবে পূৰ্বৰ সাধুকথা ধৰ্মী চুটি কাহিনী সাহিত্যৰো পৰিৱৰ্তন ঘটিল আৰু পাশ্চাত্য চুটিগল্পৰ আৰ্হিত জোনাকী আলোচনীৰ পাততে পোন প্ৰথম আধুনিক চুটিগল্পই আত্মপ্ৰকাশ কৰিলে। গতিকে আধুনিক অসমীয়া চুটিগল্পৰ সৃষ্টিৰ গুৰিত ঊনবিংশ শতিকাৰ ক্ৰমবৰ্ধমান শৈক্ষিক পৃষ্ঠভূমিৰ অৱদান গুৰুত্বপূৰ্ণ।
অসমীয়া চুটিগল্পৰ জন্ম আৰু বিকাশ
অধুনিক যুগত অসমীয়া চুটিগল্পৰ জন্ম হয় লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ হাতত। অসমীয়া চুটিগল্পৰ জন্ম ১৮৮৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰকাশ পোৱা 'জোনাকী'ৰ পাতত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ হাতত সৃষ্টি হৈছিল। বিশেষকৈ পাশ্চাত্য সাহিত্য অধ্যয়নৰ ফলস্বৰূপে অসমীয়া সাহিত্যত চুটিগল্পৰ জন্ম হয়। তদুপৰি ঊনবিংশ শতিকাৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, ভাষিক,শৈক্ষিক সমস্যাসমূহে অসমীয়া জাতীয় জীৱনত আনি দিয়া পৰিৱৰ্তনে এক বৌদ্ধিক পটভূমি নিৰ্মাণ কৰি দিয়ে আৰু এই বৌদ্ধিক পটভূমিতেই ঊনবিংশ শতিকাত আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বুনিয়াদ ৰচনা হয়। এনেদৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতলৈ অসমীয়া চুটিগল্পই ভূমুকি মাৰে।
জোনাকীৰ পাতত বেজবৰুৱাৰ কাপৰপৰা নিগৰি ওলোৱা প্ৰথম চুটিগল্পৰ সম্পৰ্কে পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতানৈক্য দেখা যায়। ড॰ মহেন্দ্ৰ বৰাই 'ভদৰি' নামৰ গল্পটো প্ৰথম বুলি ক'ব খোজে। 'জোনাকী'ৰ চতুৰ্থ বছৰৰ চতুৰ্থ সংখ্যাত প্ৰকাশ পোৱা 'সেউতি' গল্পটিক প্ৰথম গল্প বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। একে মতকে ড॰ নগেন ঠাকুৰেও গ্ৰহণ কৰিছে। কিন্তু ড॰ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ মতে, 'জোনাকী' আলোচনীৰ ৪ৰ্থ বছৰ ৮ম সংখ্যাত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ 'পণ্ডিত মহাশয়' গল্পৰ যোগেদি অসমীয়া সাহিত্যত চুটিগল্পৰ শুভাৰম্ভ হয়। এনেদৰে মতানৈক্য থাকিলে বৰ্তমান প্ৰথম অসমীয়া চুটিগল্প হিচাপে 'সেউতী'গল্পটিকে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
ড॰ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাদেৱে "অসমীয়া চুটিগল্পৰ অধ্যয়ন" গ্ৰন্থত চুটিগল্পৰ জন্ম আৰু বিকাশৰ সম্পৰ্কে বিশদভাৱে বৰ্ণনা কৰিছে। তেখেতে গ্ৰন্থখনত নিম্নোক্ত ধৰণে চুটিগল্পৰ বিকাশক বৰ্ণনা আগবঢ়াইছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
সাহিত্যিক এজেণ্ট
বিচিত্ৰতা
এজন এজেণ্টে উপদেষ্টা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে। এজন লেখকক লেখাৰে কেনেকৈ জীৱিকা উপাৰ্জন কৰিব পাৰি তাৰ বিভিন্ন দিশ দেখুৱাব পাৰে। সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰায়ে প্ৰকাশন উদ্যোগৰ অন্যান্য দিশত চাকৰিৰ পৰা পৰিৱৰ্তন ঘটায়। যদিও স্ব-প্ৰকাশন বহুত বেছি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে, তথাপিও সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰকাশন গৃহসমূহৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়াত এক উপযোগী ভূমিকা পালন কৰে।
সাহিত্যিক সংস্থাসমূহৰ আকাৰ হয়তো এক ডজন লেখকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এজন এজেণ্টৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জ্যেষ্ঠ অংশীদাৰ, উপ-এজেণ্ট, বিদেশী অধিকাৰ বা অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত ব্যৱসায়িক সামগ্ৰীৰ সহযোগিতামূলক কাৰ্যপন্থাৰ দৰে বিশেষজ্ঞ, আৰু শ শ ক্লায়েণ্টৰ সৈতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠানলৈকে হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ সৰু এজেন্সীয়ে বেছিভাগ এজেন্সীয়ে কিছু পৰিমাণে বিশিষ্টতা লাভ কৰে। তেওঁলোকে হয়তো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে—কল্পবিজ্ঞান, মূলসুঁতিৰ থ্ৰিলাৰ আৰু ৰহস্য, শিশুৰ কিতাপ, ৰোমাঞ্চ বা অতি সাম্প্ৰতিক অকল্পকাহিনীৰ লেখকসকলক। অতি কম সংখ্যক এজেণ্টে চুটিগল্প বা কবিতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
গ্ৰন্থজগতৰ বৈধ এজেণ্ট আৰু এজেন্সীসকল এছ’চিয়েশ্যন অৱ অথাৰ্ছ ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভছ (AAR)ৰ সদস্য হোৱাটো বাধ্যতামূলক নহয়, কিন্তু ৰাইটাৰ’ছ মাৰ্কেটৰ তালিকা অনুসৰি আমেৰিকাৰ বহু এজেণ্ট হৈছে। 'এএআৰ'ৰ সদস্যপদৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ এজেণ্টসকলে নূন্যতম সংখ্যক কিতাপ বিক্ৰী কৰিব লাগিব আৰু নৈতিকতাৰ নীতি মানি চলিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হ'ব লাগিব। ফলপ্ৰসূ পেছাদাৰী এজেণ্টসকলে প্ৰায়ে আন এজন এজেণ্টৰ বাবে কাম কৰি থাকোঁতে নিজৰ ব্যৱসায় শিকে, যদিও কিছুমানে সম্পাদক হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত এজেণ্টিঙলি ৰূপান্তৰিত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
ক’লাই কোছ
ক’লাই কোছ (Kolai Koch) ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেওঁৰ ঘৰ নগাঁও জিলাৰ শেনচোৱাত৷ ক’লাই কোছৰ জন্ম হয় ১৯১৬ চনত৷ তেওঁৰ পিতাকৰ নাম মাণিক আৰু মাকৰ নাম বাতৈ৷ মাক-বাপেকৰ দুটি সন্তানৰ ভিতৰত ক’লাই কোছ ডাঙৰ আৰু ভায়েকৰ নাম ৰামেশ্বৰ৷ নিচেই কম বয়সতে পিতৃহাৰা হোৱা ক’লাই কোছে পঞ্চম মানলৈ পঢ়ি অধিক আগুৱাব নোৱাৰিলে৷ তেওঁ সত্ৰীয়া কলা-কৃষ্টিৰ পাকৈত শিল্পী আছিল৷ পঁশিচ বছৰ বয়সত তেওঁ হোমেশ্বৰী নামৰ এগৰাকী কন্যা বিয়া কৰায়৷
ৰাজনৈতিক জীৱন
ক’লাই কোছৰ বিবাহৰ পিছৰ বছৰতেই বিয়াল্লিছৰ গণ-বিপ্লৱ আৰম্ভ হোৱাত আৰু সেই বছৰৰে ন আগষ্টত মহাত্মাকে ধৰি নেতৃস্থানীয় সকলো নেতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাত সমগ্ৰ ভাৰতৰ নিৰন্ন, বস্ত্ৰহীনজনেও আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল৷ ২৬ আগষ্টৰ দিনা নগাঁৱৰ বেবেজীয়াৰ সাধাৰণ মানুহৰ ওপৰত পুলিচ-মিলিটাৰীয়ে অবৰ্ণনীয় অত্যাচাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰতিবাদত সুবিচাৰৰ আশাত কেইবাটাও মৌজাৰ লোক সমবেত হৈ অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়লৈ শোভাযাত্ৰা কৰি আগবাঢ়িছিল৷ শোভাযাত্ৰাৰ বাৰ্তা আগতেই লাভ কৰি বেবেজীয়া দলঙৰ তলত আত্মগোপন কৰি থকা মিলিটাৰীয়ে অতৰ্কিতে আক্ৰমণ কৰি শোভাযাত্ৰা কৰা সকলক লক্ষ্য কৰি যধে-মধে গুলী কৰাত ক’লাই কোছৰ থিতাতে মৃত্যু হয়৷ সেইদিনা ক’লাই কোছ, গুণাভি বৰদলৈ, হেমৰাম পাটৰ, হেমৰাব বৰা আৰু তিলক ডেকা পুলিচ-মিলিটাৰীৰ গুলীত নিহত হোৱাত তেওঁলোকৰ সন্মানাৰ্থে ১৬ ছেপ্তেম্বৰত “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ পালন কৰা হৈছিল আৰু সেই উদ্দেশ্যে বঢ়মপুৰত হোৱা সভাত পুলিচ-মিলিটাৰীৰ আন এক অতৰ্কিত আক্ৰমণত বলো সুত, লক্ষী হাজৰিকা, ঠগী সুত আৰু ভোগেশ্বৰী ফুকননী গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰিছিল৷ মৃত্যুৰ পিছত মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা হোৱাৰ পাছতো ক’লাই কোছৰ লগতে গুণাভি বৰদলৈ আৰু হেমৰামৰ মৃতদেহ গাঁৱলৈ নিবলৈ নিদিয়াত কংগ্ৰেছ স্বেচ্ছাসেৱকসকলে শিয়ালমাৰী শ্মশানত একেখন চিতাতে হেমৰাম পাটৰ, গুণাভি বৰদলৈ আৰু ক’লাই কোছৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰিছিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী