cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰী
২০০৮–২০০৯ চনলৈকে ইথিঅ’পিয়াত সাধাৰণ নামভৰ্তিৰ হাৰ ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছিল আৰু শিক্ষাৰ সুবিধাৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ বৈষম্য হ্ৰাস পাইছিল। সকলো স্তৰৰ শিক্ষাত নামভৰ্তিৰ গড় বাৰ্ষিক বৃদ্ধিৰ হাৰ মহিলাৰ ২৭.২ শতাংশ আৰু পুৰুষৰ ৩৩.৭ শতাংশ৷ কিণ্ডাৰগাৰ্টেনৰ ছোৱালীৰ গড় বাৰ্ষিক বৃদ্ধিৰ হাৰ ২৯.৭ শতাংশ, প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ ছোৱালীৰ ১৩.৪ শতাংশ, মাধ্যমিকৰ ছোৱালীৰ গড় হাৰ ৩০.৮ শতাংশ স্কুল, টিভিইটিত(কাৰিকৰী আৰু বৃত্তিমূলক শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ, Technical and Vocational Education and Training) মহিলাৰ বাবে ১৪.৫ শতাংশ, আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ মহিলাৰ বাবে ২১.৪ শতাংশ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ভলিবল
ভলিবল (Volleyball) অলিম্পিক খেলত দুই দলেৰেই ছয়জন কৰি খেলুৱৈ থাকে। নেট দি বিভক্ত কৰা কোৰ্টৰ দুই প্ৰান্তত খেলুৱৈসকল থাকে আৰু সিহঁতৰ উদ্দেশ্য থাকে প্ৰতিপক্ষ দলৰ সীমাৰ মাজত বলক ভূমিত স্পৰ্শ কৰাৰ মাধ্যমেৰে পয়ণ্ট অৰ্জন কৰা।
খেলৰ নিয়ম-কানুন
thumb|left|ভলিবল কোৰ্ট ভলিবল ১৮ মিটাৰ (৫৯ ফুট) দীঘল আৰু ৯ মিটাৰ (২৯.৫ ফুট) ওখ কোৰ্টত খেলা হয়, যিটো এটা নেটৰ দ্বাৰা দুটা ৯মিঃ×৯মিঃত বিভক্ত। নেটটোৰ উচ্চতা ১ মিটাৰ আৰু ইয়াৰ শীৰ্ষ প্ৰান্ত কোৰ্টৰ কেন্দ্ৰৰ ভূমিৰ পৰা ২.৪৩ মিঃ (পুৰুষৰ বাবে) আৰু ২.২৪ মিঃ (নাৰীৰ বাবে) উচ্চতাত অৱস্থিত। যদিও শিশু-কিশোৰ আৰু বয়স্কসকলৰ বাবে উচ্চতাৰ প্ৰয়োজনমতে পৰিৱৰ্তন ঘটে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰাল
ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰাল (৪ ডিচেম্বৰ ১৯১৯ – ৩০ নৱেম্বৰ ২০১২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু ভাৰতৰ দ্বাদশ প্ৰধানমন্ত্ৰী। তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা ১৯৯৮ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ইযাৰ আগতে তেওঁ ভাৰতৰ বিত্তমন্ত্ৰী আৰু বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদটো অধিষ্ঠিত আছিল। তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ নেতা আৰু জলন্ধৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ ছোভিয়েট সংঘলৈ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আছিল।
ৰাজ্যসভাৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ ভাৰতৰ তৃতীয় গৰাকী ব্যক্তি। ইয়াৰ আগতে ইন্দিৰা গান্ধী প্ৰথম আৰু এইচ ডি দেৱেগৌড়া দ্বিতীয় গৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজ্যসভাৰ পৰা হৈছিল। তেওঁৰ পিছত ড॰ মনমোহন সিঙে ৰাজ্যসভাৰ পৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱা চতুৰ্থ ব্যক্তিত পৰিণত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত পঞ্জাব প্ৰদেশৰ পৰী দাৰৱাজা ঝিলামত পঞ্জাবী হিন্দু খত্ৰী পৰিয়ালত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম অৱতাৰ নাৰায়ণ আৰু পুষ্পা গুজৰাল। তেওঁ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰৰ অন্তৰ্গত দয়ানন্দ এংলো বেদিক স্কুল চিষ্টেম কলেজ, হেইলি কলেজ অফ কমাৰ্চ আৰু ফৰ্মেন খ্ৰীষ্টান কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত ১৯৪২ চনত কাৰাবাস খাটিছিল। ছাত্ৰ অৱস্থাত তেওঁ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰিছিল। ১৯৪৫ চনৰ ২৬ মে' তাৰিখে তেওঁ শীলা গুজৰালৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।  তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ নৰেশ গুজৰাল আৰু বিশাল গুজৰাল। ইন্দৰ গুজৰালৰ ভাতৃ সতীশ গুজৰাল বিশ্ববিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী আৰু ভাস্কৰ্যবিদ।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ১৯৫৮ চনত নতুন দিল্লী পৌৰসমিতিৰ উপাধ্যক্ষ পদ লাভ কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। তেওঁৰ লগত ইন্দিৰা গান্ধীৰ ভাল সম্পৰ্ক আছিল আৰু ১৯৬৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭৫ চনৰ ভাৰতৰ আপাতকালৰ সময়ত তেওঁ তথ্য আৰু সম্প্ৰসাৰণ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ সেই সময়ত দূৰদৰ্শনৰ দায়িত্বত আছিল। তেওঁ আকৌ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৭৬ চনলৈ সাংসদৰ দায়িত্ব পালন কৰে। পিছলৈ তেওঁক ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ছোভিয়েট সংঘৰ ৰাষ্ট্ৰদূত নিযুক্ত কৰে। পিছলৈ তেওঁক পৰিকল্পনা মন্ত্ৰণালয়লৈ নিযুক্ত কৰা হয়।
জনতা দল
১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ কংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ জনতা দলত যোগদান কৰে। ১৯৮৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ জলন্ধৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। তাৰপিছত তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিংৰ কেবিনেটত বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ লালু প্ৰসাদ যাদৱৰ সহায়ত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
১৯৯৬ চনত ইউনাইটেড ফ্ৰণ্টৰ চৰকাৰত তেওঁ এইছ ডি দেৱেগৌড়াৰ কেবিনেটত বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন মন্ত্ৰণালয় সংযোগ আৰু সংসদীয় পৰিক্ৰমা, তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ, শ্ৰম আৰু গৃহ পৰিকল্পনাৰ মন্ত্ৰী বা ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদ চম্ভালিছিল।
১৯৯৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত কংগ্ৰেছে ইউনাইটেড ফ্ৰণ্টৰ চৰকাৰৰ পৰা সমৰ্থন ঘূৰাই লয়। ইয়াৰ ফলত চৰকাৰ ভংগ হয়। পিছলৈ কংগ্ৰেছে অন্য এজন নেতাৰ প্ৰতিনিধিত্বত চৰকাৰ গঠন কৰিলে সমৰ্থন কৰিব বুলি কথা দিয়াত ১৯৯৭ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বাংলাদেশৰ মুক্তিযোদ্ধা সন্মান লাভ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০১২ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে হাৰিয়ানাৰ গুৰুগ্ৰামত অৱস্থিত মেডান্তা হস্পিটেলত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালক ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। তাত তেওঁৰ হাওঁফাওঁৰ সংক্ৰমণ ধৰা পৰে। ২০১২ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰ তাৰিখে তেওঁৰ ৯৩তম জন্মদিনৰ ৪ দিন আগতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
সুবোধ মল্লবৰুৱা
সুবোধ মল্লবৰুৱা (Subodh Mallaboruah) অসমৰ এজন ক্ৰীড়া সাংবাদিক আৰু ক্ৰীড়া বিষয়ক লেখক।
চি. এ. ভৱানী দেৱী
চাদালাভদা আনন্দ সুন্দৰৰামন ভৱানী দেৱী চমুকৈ '''চি. এ. ভৱানী দেৱী''' (C. A. Bhavani Devi, জন্ম: ২৭ আগষ্ট ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় চেবাৰ শৈলীৰ ফেন্সিং খেলুৱৈ। চেবাৰ শৈলীৰ ফেন্সিং হৈছে এবিধ দ্ৰুত গতিত তৰোৱাল চলোৱা খেল। তেওঁ ৰাহুল দ্ৰাবিড় এথলীট মেণ্টৰশ্বিপ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে তেওঁক গোস্পৰ্টছ ফাউণ্ডেচনে ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত সহায়তা আগবঢ়ায়। তেওঁ ২০২১ চনৰ টকিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে আৰু অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ফেন্সাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৩ চনৰ ২৭ আগষ্ট তাৰিখে তামিলনাডুৰ চেন্নাইৰ এক মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত ভৱানী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন পুৰোহিত আৰু মাক এগৰাকী গৃহিনী আছিল। চি. এ. ভৱানী দেৱীয়ে ২০০৩ চনত তেওঁৰ ক্ৰীড়া কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ চেন্নাইৰ মুৰুগা ধনুশকোডী ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিকত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত চেন্নাইৰ চেণ্ট জোচেফ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। ২০০৪ চনত তেওঁ বিদ্যালয় পৰ্যায়ত ফেন্সিংৰ সৈতে পৰিচয় লাভ কৰিছিল। দশম শ্ৰেণী শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ কেৰালাৰ থালাচেৰীত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ তুৰ্কীত তেওঁৰ প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক টুৰ্ণামেণ্টত খেলিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে। ইয়াত তেওঁ তিনি মিনিট পলম হোৱাৰ বাবে ক'লা কাৰ্ড পাইছিল। ২০১০ চনত ফিলিপাইনত অনুষ্ঠিত এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰিছিল।
খেলুৱৈ জীৱন
তেওঁ মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত ২০০৯ চনৰ কমনৱেলথ চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জ পদকৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰপিছত ভৱানী দেৱীয়ে ২০১০ চনৰ থাইলেণ্ডত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক অপেনত ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০১০ চনত ফিলিপাইনত অনুষ্ঠিত কেডেট এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ, ২০১২ চনত জাৰ্চিত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ চেম্পিয়নশ্বিপ, ২০১৫ চনত মংগোলীয়াত অনুষ্ঠিত ২৩ বছৰ অনুৰ্ধৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২০১৫ চনৰ ফ্লেমিছ অপেনতো তেওঁ পদক অৰ্জন কৰিছে। ২০১৪ চনত ফিলিপাইনৰ ২৩ বছৰ অনুৰ্ধ শিতানত এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় হিচাপে ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ সফলতাৰ পিছত ২০১৪ চনত তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী জয়ললিতাই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে তেওঁক বিত্তীয় সহায় হিচাপে তিনি লাখ টকাৰে সন্মানিত কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁ ৰাহুল দ্ৰাবিড় এথলীট মেণ্টৰশ্বিপ কাৰ্যসূচীৰ বাবে 'গোস্পৰ্টছ ফাউণ্ডেচন' বাছনি কৰা ১৫জন খেলুৱৈৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ভৱানী দেৱীয়ে ২০১২ চনত জাৰ্চিত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২০১৪ চনত ইটালীত অনুষ্ঠিত টাচকানি কাপত ২টা কৈ স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ৰেকজাভিকত অনুষ্ঠিত হোৱা আইচলেণ্ডিক আন্তৰ্জাতিক চেবাৰ টুৰ্ণামেণ্টত পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল আৰু ২০২০ চনৰ টকিঅ' অলিম্পিকত ভাৰতৰ পৰা ফেন্সিংৰ সম্ভাৱ্য প্ৰাৰ্থী হিচাপে যোগ্যতা লাভ কৰিছিল।. তেওঁ ২০১৯ চনত বেলজিয়ামৰ ঘেণ্টত ট্যুৰ্ণৈ চেটেলাইট ফেন্সিং প্ৰতিযোগিতাত মহিলাৰ চেবাৰ ব্যক্তিগত শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ আজাৰবাইজান বাষ্টা আন্নাৰ হাতত পৰাজিত হৈছিল। তেওঁ চেবাৰ ইভেণ্টত কেনবেৰাৰ জ্যেষ্ঠ কমনৱেলথ ফেন্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় হৈ ইতিহাস ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ছেমি ফাইনেলত স্কটলেণ্ডৰ কেটিৰোনা থমচনক পৰাজিত কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ইংলেণ্ডৰ এমি ৰুঅক্সক পৰাজিত কৰিছিল। তেওঁ ইটালীৰ লগতে ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ কান্নুৰ কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফেন্সিং খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
পাচন
পাচন হৈছে ৰক্তৰ পাজমালৈ শোষিত হব পৰাকৈ খাদ্যৰ বৃহৎ অনুবোৰ ভাগি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ জলদ্ৰাব্য অনুলৈ পৰিণত হোৱা প্ৰক্ৰিয়া। কিছুমান জীৱৰ, ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত এই ক্ষুদ্ৰ অনুবোৰ প্লাজমালৈ শোষিত হয়। পাচন দুই প্ৰকাৰে হব পাৰে: mechanical আৰু ৰাসায়নিকভাৱে। mechanical digestion বুলিলে খাদ্যৰ বৃহৎ অনুবোৰক সৰু সৰু অংশলৈ টুকুৰা টুকুৰ কৰা বুজাই আৰু এই কাৰ্যত কেতিয়াবা উৎসেচকো ব্যৱহৃত হয়, আনহাতে ৰাসায়নিক পাচনত খাদ্যবোৰ উৎসেচকৰ প্ৰভাৱত দেহে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ অতি ক্ষুদ্ৰ অনুলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত, খাদ্য মুখত প্ৰৱেশ কৰে আৰু গুড়াকৰণৰ (চব্যন, এক প্ৰকাৰৰ mechanical পাচন) দ্বাৰা পাচন আৰম্ভ হয়, লালটিয়ে খাদ্যবোৰ তিয়াই পেলায়। লালটি হৈছে লালটি গ্ৰন্থীয়ে নিঃসৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাচক ৰস, ইয়াত থকা ছেলিভাৰী এমাইলেইজ নামৰ এবিধ উৎসেচকে খাদ্যত থকা স্বেতসাৰৰ পাচন ঘটাই; লালটিত থকা মিউকাছে, খাদ্যখিনি পিছল কৰে, আৰু হাইড্ৰ'কাৰ্বনেটে, এমাইলেইজৰ কাৰ্য ক্ষমতা বঢ়াবলৈ উপযুক্ত pHৰ আদৰ্শ পৰিৱেশ (ক্ষাৰকীয়) সৃষ্টি কৰে। গুড়াকৰণ আৰু স্বেতসাৰ পাচনৰ পাছত, খাদ্যবোৰ সৰু পিণ্ড আকাৰ লৈ খাদ্যনলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে। পাকস্থলীত গেছট্ৰিক ৰসে প্ৰ'টিনৰ পাচন আৰম্ভ কৰে। গেছট্ৰিক ৰসত প্ৰধানকৈ হাইড্ৰ'ক্লৰিক এচিড আৰু পেপছিন থাকে। এই দুবিধ ৰসে পাকস্থলীৰ বেৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ পৰা সুৰক্ষা দিবৰ বাবে পাকস্থলীৰ পৰা ক্ষৰিত মিউকাছে ইয়াৰ বেৰত এটা পাতল তৰপৰ সৃষ্টি কৰে। পাকস্থলীৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণ ঘটাৰ ফলত খাদ্য আৰু পাচৰ ৰসবোৰ ভালদৰে মিহলি হৈ পৰে।
কিছুসময়ৰ পাছত (যেনে, মানুহৰ ১–২ ঘণ্টা, ঘৰুৱা কুকুৰৰ ৪–৬ ঘণ্টা, ঘৰুৱা মেকুৰীৰ ৩–৪ ঘণ্টা), গাঢ় জুলীয়া খাদ্য বোৰ ডুঅ'ডেনামত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াত এই অৰ্ধ পাচন হোৱা খাদ্য খিনিত অগ্নাশয়ৰ পৰা পাচক উৎসেচক আৰু যকৃতৰ পৰা পিত্ত ৰস আহি মিহলি হয় আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি যায়, পাচন কাৰ্য চলি থাকে। সম্পূৰ্ণ পাচন হোৱাৰ পাচত ই তেজলৈ শোষিত হয়। ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত ৯৫% শোষণ সম্পন্ন হয়। বৃহদান্ত্ৰত (ক'লন) তেজলৈ পানী আৰু খনিজ লৱন পুণৰ শোষিত হয়। ইয়াত বেক্টেৰিয়াই উৎপাদন কৰা কিছুমান ভিটামিন, যেনে বায়টিন আৰু ভিটামিন K (K2MK7) আদিৰো শোষণ হয়। অৱশিষ্ট বৰ্জ্য পদাৰ্থবোৰ পায়ুৰ যোগেদি মল আকাৰে দেহৰ পৰা নিস্কাষিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
কামাখ্যা দেৱী
কামাখ্যা হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱী। তেওঁৰ আবাস হৈছে নীলাচল পাহাৰ। তেওঁক সিদ্ধ কব্জিকা হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁক কালী বা মহা ত্ৰিপুৰা সুন্দৰী হিচাপেও চিহ্নিত কৰা হয় কালিকা পুৰাণ আৰু যোগিনী তন্ত্ৰ দেৱী কামাখ্যাৰ পূজাৰ মূল আধাৰ। কামৰূপ জিলাত কামাখ্যা দেৱীৰ মন্দিৰ আছে।
গাৰো পাহাৰত থকা দেৱী কামাখ্যাৰ পূৰ্বৰ মন্দিৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। কোৱা হয় যে বাৎসায়ন পুৰোহিতসকলে তেওঁৰ বিগ্ৰহ কাশ্মীৰলৈ লৈ যায় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত হিমাচল প্ৰদেশৰ এক পাহাৰীয়া অৰণ্যাঞ্চলত স্থাপন কৰে। কামাখ্যা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে কামনাৰ খ্যাতনামা দেৱী আৰু ১৬৪৫ চনত নিৰ্মিত বৰ্তমানৰ মন্দিৰতেই তেওঁৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। কামাখ্যা মন্দিৰ একাৱন্নটা শক্তিপীঠৰ মাজত অন্যতম আৰু ই পৃথিৱীৰ অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ শাক্ত পন্থাৰ মন্দিৰসমূহৰ ভিতৰত এটা। ​
ব্যুৎপত্তি
এই ঠাইত শক্তিৰ উপাসনা আৰম্ভণি হোৱাৰ সৈতে শিৱৰ সহধৰ্মিণী সতীৰ দেহত্যাগৰ আখ্যান জড়িত হৈ আছে। এই আখ্যান অনুসৰি সতী আছিল প্ৰজাপতি দক্ষৰ জীয়ৰী আৰু সতীয়ে শিৱক বৰ হিচাপে বাছনি কৰাৰ বাবে দক্ষ মুঠেই সন্তুষ্ট নাছিল। সেয়ে এবাৰ এক মহাযজ্ঞৰ আয়োজন কৰি দক্ষই সকলো দেৱ-দেৱীকে নিমন্ত্ৰণ দিয়ে যদিও সতী আৰু শিৱক আওকাণ কৰে। এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ সতীয়ে মহাযজ্ঞৰ অগ্নিত নিজৰ দেহত্যাগ কৰে। ইফালে শিৱই এই কথাৰ উমান পাই দুখ আৰু খঙত অগ্নিশৰ্মা হয়। তেওঁ সতীৰ মৃতদেহ কান্ধত লৈ এই দেহ সম্পূৰ্ণৰূপে গলিত নোহোৱালৈকে তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিবলৈ সংকল্প লয়। দেৱতাসকলে বিপদৰ আগজাননী পাই শিৱক ক্ষান্ত কৰিবলৈ বিষ্ণুক খাটনি ধৰে। তেওঁ সুদৰ্শন চক্ৰৰে সতীৰ দেহ খণ্ড-বিখণ্ড কৰে আৰু অৱশেষত শিৱৰ কান্ধত কঢ়িয়াই ফুৰিবলৈ ম্ৰৰ্তদেহৰ কোনো অৱশিষ্ট নাথাকে। ইয়াৰ পিছত শিৱ মহাতপস্যাত লীন হয়। এই কাহিনীৰ সৈতে সতীদাহ প্ৰথাৰ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে বুলি পণ্ডিতসকলে সাধাৰণতে মানি লোৱা নাই। বিভিন্ন আখ্যান অনুসৰি সতীৰ দেহ একাৱন্নটা খণ্ডত বিভক্ত হৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত পতিত হৈছিল। কামাখ্যাত সতীৰ মাতৃ অংগ বা যোনি পতিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
পৰিচয়
কালিকা পুৰাণত দেৱী কামাখ্যাক তান্ত্ৰিক পন্থাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱী হিচাপে উল্লেখ কৰাৰ লগতে মহামায়া হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। ভক্তসকলে কামাখ্যাক কামেশ্বৰী নামেৰেও অভিহিত কৰাৰ উপৰিও তেওঁক মহা ত্ৰিপুৰা সুন্দৰীৰে এক ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰে। কালিকা পুৰাণ, যোগিনী তন্ত্ৰ আৰু কামাখ্যা তন্ত্ৰত তেওঁক কালীৰ ৰূপত চিহ্নিত কৰা হৈছে।
আখ্যান
কিংবদন্তি অনুসৰি এবাৰ নৰকাসুৰে বাসনাৰ বশৱৰ্ত্তী হৈ কামাখ্যাক বিয়া কৰাবলৈ ইচ্ছা কৰে। দেৱীক বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াত তেওঁ নৰকাসুৰৰ সন্মুখত এক চৰ্ত্ত ৰাখে যে যদিহে নৰকাসুৰে কুকুৰাই ডাক দিয়াৰ আগত একেৰাতিৰ ভিতৰত নীলাচল পাহাৰৰ নামনিৰ পৰা মন্দিৰলৈকে এক খটখটি বন্ধাই দিব পাৰে তেন্তে কামাখ্যাই তেওঁৰ সৈতে বিয়াত বহিব। সেইমতে নৰকে একেৰাতিৰ ভিতৰতে খটখটিৰ নিৰ্মাণকাৰ্য শেষ কৰিবলৈ উদ্যাত হোৱাত দেৱীয়ে ৰাতি নৌ-পুৱাওঁ‌তেই কুকুৰা এটা ধৰি তাৰ হতুৱাই ডাক দিয়াই পুৱাৰ জাননী দিয়ে। ফলত ৰাতিপুৱা হোৱা বুলি নৰকে নিজৰ কাম সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈ এৰি দিয়ে। এই ঠাইখণ্ড বৰ্তমান কুকুৰাকটা (দৰং) নামেৰে জনা যায়। ​
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
খিলঞ্জীয়া লোক
খিলঞ্জীয়া লোকসকল (অৰ্থ:পুৰণিকলীয়া আহোম শব্দ খি-লন-জি ৰ পৰা অহা; Indigenous peoples) হৈছে এনে নৃগোষ্ঠীয় লোক যিসকল কোনো অঞ্চলৰ প্ৰথম বাসিন্দা অথবা প্ৰথম পৰিচিত বাসিন্দা। আন কোনো লোক যিসকলে শেহতীয়াকৈ কোনো অঞ্চলত বসবাস, দখল বা উপনিবেশ স্থাপন কৰিছে তেওঁলোকক খিলঞ্জীয়া লোক বোলা নহয়। খিলঞ্জীয়া লোকসকল ভূমিপুত্ৰ, থলুৱা লোক, প্ৰথম জনগণ, প্ৰথম জাতি আদি নামেৰেও জনা যায়। সাধাৰণতে কোনো গোটক খিলঞ্জীয়া হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয় যেতিয়া তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত সংস্কৃতি বা আন কোনো প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৃতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত দৃষ্টিভঙ্গিসমূহ মানি চলে। সকলো খিলঞ্জীয়া লোকেই এনে বৈশিষ্ট্য মানি নচলিবও পাৰে, কাৰণ বহুতো ক্ষেত্ৰত তেওঁলোক ঔপনিবেশিক সংস্কৃতি যেনে সাজপাৰ, ধৰ্ম বা ভাষা আঁকোৱালি ল'ব পাৰে। খিলঞ্জীয়া লোকসকলে কোনো নিৰ্দিষ্ট অঞ্চলত বাস কৰিব পাৰে বা এক বিশাল অঞ্চলজুৰি যাযাবৰ জীৱন-যাপন কৰিব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোক সাধাৰণতে ঐতিহাসিকভাবে এক নিৰ্দিষ্ট অঞ্চলৰ সৈতে জড়িত বা নিৰ্ভৰশীল। খিলঞ্জীয়া সমাজসমূহ পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো জলবায়ু অঞ্চল আৰু মহাদেশতে পোৱা যায়।
ব্যুৎপত্তি
খিলঞ্জীয়া শব্দটো টাই-আহোম ভাষাৰ শব্দ খি-লন-জিৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে পুৰণিকলীয়া। ইয়াক অসম ৰাজ্যৰ থলুৱা বাসিন্দা সকলক বুজাবলৈ ব্যবহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি ডফলা সকলক বুজাবলৈ খি-লি-মি শব্দ ব্যবহাৰ কৰা হৈছিল।
সুৰক্ষা
খিলঞ্জীয়া লোকসকল সচৰাচৰ তেওঁলোকৰ সাৰ্বভৌমত্ব, অৰ্থনৈতিক সুস্থতা আৰু তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি নিৰ্ভৰশীল সম্পদসমূহৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সন্মুখীন হয়। সেয়েহে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাসমূহ যেনে ৰাষ্ট্ৰসংঘ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰম সংস্থা, বিশ্ব বেংক আদিয়ে তেওঁলোকৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ দ্বাৰা ৰাজনৈতিক অধিকাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। ২০০৭ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি পৰিচালনাৰ বাবে "খিলঞ্জীয়া লোকৰ অধিকাৰৰ ঘোষণাপত্ৰ" (Declaration on the Rights of Indigenous Peoples; UNDRIP) জাৰি কৰে য'ত খিলঞ্জীয়া লোকৰ সংস্কৃতি, পৰিচয়, ভাষা আৰু কৰ্মসংস্থান, স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ প্ৰতি অধিকাৰ কথা উল্লেখ কৰা হয়। এক সমীক্ষা অনুসৰি খিলঞ্জীয়া লোকৰ মুঠ জনসংখ্যা ২২ৰ পৰা ৩৫ কোটি বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
বিশ্বৰ খিলঞ্জীয়া লোকৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস প্ৰতিবছৰৰ ৯ আগষ্টত পালন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মানুহ শ্ৰেণী:সামাজিক সম্প্ৰদায়
আতন বুঢ়াগোহাঁ‌ই
আতন বুঢ়াগোহাঁই (-১৬৭৯) তেওঁ নাজিৰাৰ বাঁহগড়াৰ মানুহ। দেউতাক আছিল আহোম ৰজাৰ ঘৰুৱা সৈন্যৰ দায়িত্বত থকা বিষয়া। তেওঁ নিজে খনিকৰ বৰুৱা ৰূপে জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৬৬২ চনত লেচাম বুঢ়াগোহাঁইৰ মৃত্যুত জয়ধ্বজ সিংহৰপৰা আৰম্ভ কৰি চুদৈফা পৰ্বতীয়া ৰজালৈকে মুঠ আঠজনা স্বৰ্গদেউৰ তলত তেওঁ কৰ্ম কৰিছিল। চক্ৰধ্বজ সিংহৰ দিনত ৰাজমন্ত্ৰী পদবীও পাইছিল। বুঢ়াগোহাঁই এগৰাকী দক্ষ প্ৰশাসক আৰু নিষ্ঠাৱান দেশপ্ৰেমিক আছিল। জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত মীৰজুমলাই অসম আক্ৰমণ কৰাত বুদ্ধিৰে মোগলক অসমৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াইছিল। লাচিত বৰফুকনে মোগলক খেদাইছিল তেওঁৰ মন্ত্ৰিত্বকালতে। তেওঁ গুৱাহাটীত থকাৰ সুবিধা লৈ উজনিত ডেবেৰা বৰবৰুৱাই অতপালি কৰিবলৈ ধৰাত তেওঁৰ অনুমতিক্ৰমে ডেবেৰা আৰু তেওঁৰ পুতলা ৰজা গোবৰক হত্যা কৰা হয়। ৰাজপাট শূন্য হোৱাত বিষয়াসকলে তেওঁকে ৰজা পাতিব খোজাত ইয়াতে অমান্তি হৈ চুডৈফাক সিংহাসনত বহুৱায়। এইজনা ৰজাৰ দিনত লালুকসোলা বৰফুকন ক্ষমতাশালী হৈ উঠে। লালুকসোলাই চুদৈফাক বধ কৰি ল’ৰা ৰজাক ৰাজপাটত তোলে আৰু আতনক কলিয়াবৰত বন্দী কৰি হত্যা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
প'লা উৎসৱ
প'লা (Pola) হৈছে খেতিয়ক সকলৰ ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই মহাৰাষ্ট্ৰ, ছত্তীছগঢ়, মধ্য প্ৰদেশ, তেলঙ্গানা, কৰ্ণাটক আদি ৰাজ্যৰ খেতিয়ক সকলে পালন কৰা এক উৎসৱ। ইয়াৰ দ্বাৰা খেতিয়ক পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ খেতিৰ কামত সহায় কৰা ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই আৰু ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। এই ৰাজ্যসমূহত প'লা উৎসৱৰ মাধ্যমেৰে খেতিয়ক সকলে তেওঁলোকৰ ষাঁড় আৰু বলধ কেইটাৰ গুৰত্বক স্বীকৃতি দিয়ে, যি নেকি তেওঁলোকৰ কৃষি কৰ্মৰ প্ৰদান প্ৰয়োজন। উৎসৱ উদযাপনৰ দুই তিনিদিন আগৰে পৰা তেওঁলোকে ষাঁড়বোৰ সজোৱা আদি কামত জড়িত হৈ পৰে। ., মহাৰাষ্ট্ৰৰ গাঁও অঞ্চলত এই উৎসৱ উপলক্ষে স্কুল সমূহত এদিনীয়া চৰকাৰী বন্ধ থাকে। এই সময়চোৱাত কেতিয়ক সকলে তেওঁলোকৰ গৰু হালক কোনো কামত নলগাই, খেতিয়ক সকলৰ বাবে ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ। তেওঁলোকে গোটেই দিনটো তেওঁলোকৰ ষাঁড় সমূহৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰে। সাধাৰণতে মহিলা সকলে ঘৰৰ সমুখত ৰংগলী বনাই, ঘৰৰ দুৱাৰমুখত 'টৰান' লগাই, আৰু গৰুক পূজা কৰিবলৈ সেন্দূৰ, পানী, মিঠাই আৰু মাটিৰ ঘি চাকিৰে পূজাৰ থাল সঁজাই। পৰিয়ালৰ সকলোৱেই তেওঁলোকৰ ষাঁড়ৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰে, ঠেঙত স্পৰ্শ কৰি সেৱা জনাই। উৎসৱৰ আগে আগে ষাঁড় গৰুক গা ধুৱাই শিংত ৰঙ কৰে, পুৰণা পঘা চলাই নতুন পঘা দিয়ে, ডিঙিত নতুন ঘণ্টা লগাই সঁজাই আৰু বিভিন্ন শস্য যেনেঃ ধান, ঘেঁহু ইত্যাদি খাবলৈ দিয়ে। পূজাৰ থালী ঘূৰাই আৰতি কৰে আৰু নৈবেদ্য গ্ৰহণ কৰে। It also শাওন মাহৰ আমাৱস্যা তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
উদযাপন প্ৰক্ৰিয়া
প'লা হৈছে বিশেষ ভাবে খেতিয়ক সকলৰ দ্বাৰা পালিত উৎসৱ। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ষাঁড় আৰু বলধ গৰুক সন্মান জনাই আৰু খেতি-বাতিৰ কামত কৰা সহায়ৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে। জ্ঞাপন কৰে। এই উৎসৱ বাৰিষা কালৰ শেষত সাধাৰণতে আগষ্ট মাহৰ শেষ বা পহিলা ছেপ্টেম্বৰত উদযাপন কৰা হয় যেতিয়া সকলো খেতিৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈ উঠে। প'লাৰ দিনা প্ৰথমেই গৰুক গা ধুৱাই শিংত ৰঙ কৰি গলত ফুলৰ মালা, নতুন ঘণ্টা লগোৱা ৰঙীন পঘা, বিভিন্ন অলংকাৰ, পিঠিত স্বল ইত্যাদিৰে সজোৱা হয়। সেইদিনা গৰুৰ দ্বাৰা একো কাম কৰা নহয়। খেতিয়ক সকলে নিজৰ নিজৰ ষাঁড়লৈ উৎসৱৰ শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই শোভাযাত্ৰাত খেতিয়ক সকলে গান-বাজনাৰে নৃত্য কৰে। সাধাৰণতে বিয়লি ভাগত শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়। শোভাযাত্ৰাৰ প্ৰথমটো ষাঁড়ৰ বাবে গাঁৱৰ একেবাৰে বৃদ্ধ গৰুটো নিৰ্বাচিত কৰা হয়। এটা কাঠৰ ফ্ৰেম (মাখাৰ/মখৰ) ষাঁড়টোৰ শিংত বান্ধি দিয়া হয়। দুটা খুটাত বান্ধি ৰখা আম পাতৰ মালা চিঙি ষাঁড়টো আগুৱাই যাব লাগে আৰু পিছৰ ষাঁড়বোৰেও প্ৰথমটোকে অনুসৰণ কৰি আগুৱাই যায় এই উৎসৱ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পূৱ আৰু মধ্য অংশত মাৰাঠা সকলৰ দ্বাৰা পালন কৰা দেখা যায়। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত হিন্দু সকলৰ দ্বাৰা এনে সম পৰ্যায়ৰ উৎসৱ উদযাপন কৰা দেখা যায়। দক্ষিণ ভাৰতত উদযাপন কৰা মট্টো পোঙ্গল, উত্তৰ আৰু পশ্চিম ভাৰতত "গোধান" ইত্যাদি। ইয়াৰোপৰি উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ অসমতো বহাগ বিহুৰ অংশ হিচাপে গৰুক পূজনৰ প্ৰথা আছে। অসমীয়া সকলে বহাগ বিহুৰ প্ৰথমটো দিন গৰু বিহু হিচাপে পালন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
উমা ডগ্ৰা
উমা ডগ্ৰা (Uma Dogra) এগৰাকী ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী। তেওঁ জয়পুৰ ঘৰানাৰ কথক নৃত্যৰ পণ্ডিত দুৰ্গা লালৰ সবাতোকৈ পুৰণি শিষ্য। নৃত্য কৰাৰ লগতে তেওঁ এগৰাকী কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। ৪০ বছৰ ধৰি তেওঁ ভাৰতৰ লগতে বিদেশতো নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
হেণ্ডবল
হেণ্ডবল (Handball) এক প্ৰকাৰৰ দলীয় খেল। এই খেলটো প্ৰায় ফুটবলৰ নিচিনাই, কিন্তু পাৰ্থক্য হ'ল হেণ্ডবলত হাতেদি বল আদানপ্ৰদান কৰা হয়। এই খেলত মুঠ ১২জন খেলুৱৈ থাকে আৰু ৭জন খেলুৱৈ খেলপথাৰত খেলে। যিবোৰ দেশত এই খেলৰ প্ৰচলন আছে সিহঁতৰ মাজত, পোলেণ্ড, চাইপ্ৰাছ, ৰোমানিয়া, ৰাছিয়া, ইউক্ৰেন, মলদোভা, বেলাৰুছ, গ্ৰীচ, যুক্তৰাষ্ট্ৰ, তুৰস্ক, জৰ্জিয়া, আৰ্মেনিয়া আৰু আজাৰবাইজান উল্লেখযোগ্য।
সময়সীমা
খেলৰ সময়সীমা মাজত ১০ মিনিট বিৰতিসহ মুঠ ৭০ মিনিট।
খেল পথাৰৰ জোখ
হেণ্ডবল খেলৰ পূৰ্ণ পথাৰৰ দৈৰ্ঘ্য বা পাৰ্শ্বৰেখা ৪০ মিটাৰ আৰু প্ৰস্থ বা প্ৰান্তৰেখা ২০ মিটাৰ। পথাৰৰ উভয় প্ৰান্তত গোল লাইনৰ ঠিক মাজত গোল পোষ্টটোৰ অৱস্থান। প্ৰতিটো গোলপোষ্ট লম্বাত ৩ মিটাৰ আৰু উচ্চতাত ২ মিটাৰ হয়। পোষ্টৰ ৬মিটাৰ এলাকাৰ পৰা গোল লাইন যাৰ বাহিৰৰ পৰাই জালত বল পেলাব লগা হয় আৰু গোললাইনৰ ভিতৰৰ পৰা গোলৰক্ষকে গোল বচোৱাৰ চেষ্টা কৰে। গোল দিয়াৰ সময়ত খেলুৱৈ সকলে জাঁপ মাৰি বল দলিয়াই দিয়া দেখা যায়।
বলৰ জোখ
নিয়ম অনুযায়ী হেণ্ডবলৰ চাইজ পুৰুষ-মহিলা ভেদে ভিন্ন হৈ থাকে। পুৰুষৰ বাবে বলৰ পৰিধি ৫৮-৬০ চেণ্টি মিটাৰ আৰু মহিলা সকলৰ বাবে ৫৪-৫৬ চেণ্টি মিটাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
শ্ৰী ভেংকটেশ ফিল্মছ্
ইতিহাস
শ্ৰীকান্ত মহতা আৰু মহেন্দ্ৰ ছোনীয়ে ১৯৯৬ চনত শ্ৰী ভেংকটেশ ফিল্মছ নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট। কলকাতাত বাংলা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে ছবি নিৰ্মাণ কৰি ক্ষুদ্ৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী হিচাপে আৰম্ভ হোৱা কোম্পানীটোৱে। কোম্পানীটোৰ প্ৰথম প্ৰডাকচন আছিল ১৯৯৯ চনত মুক্তি পোৱা বাংলা ছবি "স্নেহেৰ প্ৰটিডান"।
পিছৰ কেইবছৰমানৰ ভিতৰত এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে বাংলা ছবি নিৰ্মাণ কৰি থাকিল, যাৰ বহুকেইখনে ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰে। ২০০৫ চনত কোম্পানীটোৱে চলচ্চিত্ৰ বিতৰণৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যায় আৰু ২০০৮ চনত ইয়াৰ প্ৰথম মাল্টিপ্লেক্স চিনেমা হল এছ ভি এফ চিনেমাছ মুকলি কৰে। ২০১৫ চনত কোম্পানীটোৱে এছভিএফ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট নামেৰে পুনৰ ব্ৰেণ্ড কৰে, যিয়ে টেলিভিছন আৰু ডিজিটেল কন্টেন্ট সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ প্ৰতিফলিত কৰে।
ফিল্ম প্ৰডাকচন
এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে বাংলা, হিন্দী, আৰু তামিল ভাষাৰ ছবিকে ধৰি ১৩০খনতকৈও অধিক ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। কোম্পানীটোৱে বাংলা চলচ্চিত্ৰ জগতৰ কিছুমান বৃহৎ ব্যৱসায়িক হিট ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে, য'ত আছে "চাঁদেৰ পাহাৰ", "আমাজন অভিজান", "প্ৰাক্তন", "বেলাশেষে "।
এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰতো আগবাঢ়িছে, ২০১৮ চনত মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন হিন্দী ভাষাৰ ছবি "হামী"।২০১৯ চনত মুক্তি পোৱা কোম্পানীটোৰ তামিল ভাষাৰ ছবি "কাঞ্চনা ৩" ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰ বিতৰণ
বাংলা, হিন্দী, আৰু তামিল ভাষাৰ ছবি বিতৰণ কৰি চলচ্চিত্ৰ বিতৰণ ব্যৱসায়ত এছভিএফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ শক্তিশালী উপস্থিতি আছে। কোম্পানীটোৱে পূব ভাৰতীয় অঞ্চলৰ বলীউডৰ কিছুমান ডাঙৰ হিট ছবি বিতৰণ কৰিছে, য’ত আছে “বাজীৰাও মস্তানী”, “দিলৱালে”, “পদ্মাৱত”।
এছ ভি এফ চিনেমা
এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ প্ৰদৰ্শনী ব্যৱসায় এছ ভি এফ চিনেমাছৰ আৰম্ভণি হৈছিল ২০০৮ চনত কলকাতাত প্ৰথমটো মাল্টিপ্লেক্স চিনেমা হল মুকলি কৰি। তেতিয়াৰ পৰাই কোম্পানীটোৱে সমগ্ৰ ভাৰতৰ পূব অঞ্চলত চিনেমা ব্যৱসায়ৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটাইছে, মুঠ ৩৯টা চিনেমা হল আৰু ১২১খন পৰ্দা।
টেলিভিছন আৰু ডিজিটেল বিষয়বস্তু সৃষ্টি
টেলিভিছন আৰু ডিজিটেল কন্টেন্ট সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰতো এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে। কোম্পানীটোৱে "দুৰ্গা", "বৌ কোথা কাও", "ভুতু"কে ধৰি কেইবাটাও সফল টেলিভিছন শ্ব' প্ৰস্তুত কৰিছে আৰু হোইচয় আৰু এমাজন প্ৰাইম ভিডিঅ'ৰ দৰে প্লেটফৰ্মৰ বাবে মৌলিক ডিজিটেল কন্টেন্ট তৈয়াৰ কৰিছে।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
ভাৰতীয় মনোৰঞ্জন উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে অসংখ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। ২০১৮ চনত কোম্পানীটোৱে "নগৰকীৰ্তন"ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ বাংলা ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে, আৰু ২০১৯ চনত "কাঞ্চনা ৩"ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ বিশেষ প্ৰভাৱৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। কোম্পানীটোৱে কেইবাটাও ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু জি চিনে বঁটাও লাভ কৰিছে।
উপসংহাৰ
এছ ভি এফ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে এটা সৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কোম্পানীৰ পৰা ভাৰতীয় মনোৰঞ্জন উদ্যোগৰ অন্যতম বৃহৎ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে, য’ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ, বিতৰণ, আৰু প্ৰদৰ্শনীৰ লগতে টেলিভিছন আৰু ডিজিটেল কন্টেন্ট সৃষ্টিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। কোম্পানীটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শ্ৰীকান্ত মহতা আৰু মহেন্দ্ৰ সোণীৰ দৃষ্টিভংগী আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু ভাৰতৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বৰ দৰ্শকক উচ্চমানৰ মনোৰঞ্জন প্ৰদানৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ দায়বদ্ধতাৰ প্ৰমাণ এই কোম্পানীটোৰ সফলতা।
জন হেনৰি
শ্ৰেণী:Articles with hCards জন হেনৰি আমেৰিকান লোককথাৰ এজন নায়ক। তেওঁ আফ্ৰিকান আমেৰিকান আছিল, আৰু কিংবদন্তি অনুযায়ী, হাতৰীৰে ষ্টীল শিলত সোমোৱাৰ কাম কৰিছিল, যাতে ৰে'লপথ নিৰ্মাণৰ বাবে বিৰ্ফোৰণ কৰিব পৰা যায়।
জন হেনৰিৰ কাহিনী ব্লুজ সংগীতৰ শৈলীত সাধাৰণতে আগবঢ়োৱা হয়। কাহিনীটোৰ কেইবাটাও সংস্কৰণ আছে, আৰু অনেক সাধুকথা, নাটক, কিতাপ আৰু উপন্যাস আদিত জন হেনৰিৰ চৰিত্ৰ দেখা পোৱা যায়। হেমাঙ্গ বিশ্বাসে বাঙালী ভাষাত "জন হেনৰি" নামৰ গীতেৰে এই কিংবদন্তী তুলি ধৰিছে। গীতটিৰ অসমীয়া অনুবাদৰ গায়ক লোকনাথ গোস্বামী।
কাহিনী
thumb|ৱে'ষ্ট ভাৰ্জিনিয়াত জন হেনৰিক সোঁৱৰা ফলক জন হেনৰিয়ে ষ্টীল-ড্ৰাইভাৰৰ কাম কৰিছিল: শিলত হাতুৰীৰে ষ্টীল সোমোৱাৰ কাম। এবাৰ বনুৱাৰ প্ৰয়োজন কম কৰি, মুনাফা বৃদ্ধিৰ বাবে মালিকে এক ষ্টীমেৰে চালিত শিল ড্ৰিলিং যন্ত্ৰ আনিলে। হেনৰিয়ে প্ৰতিবাদ কৰাত নিৰ্ণয় হ'ল যে যন্ত্ৰ আৰু বনুৱা হেনৰিৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা হ'ব, এই কথা চাবলৈ যে কোন এই কামত অধিক দক্ষ। প্ৰতিযোগিতাৰ শেষত হেনৰিৰ বিজয় হ'ল, কিন্তু যন্ত্ৰক পৰাস্ত কৰাৰ যত্নত হেনৰি ইমানেই ভাগৰি পৰিল যে তেওঁৰ ভাগৰতে মৃত্যু হ'ল।
ই এক কিংবদন্তী আৰু কাহিনীটোৰ অনেক বিষয়ক লৈ ইতিহাসবিদৰ মাজত মতানৈক্য। স্কট ৰেয়নল্ডছৰ মতে হেনৰিৰ মৃত্যু ভাগৰৰ বাবে নহয়, হয়টো চিলিকচিছৰ বাবে হৈছিল। যি জন হেনৰিৰ ওপৰত কিংবদন্তী সৃষ্টি হৈছে, সেই জনৰ জন্ম হয়টো ১৮৪৮ চনত হৈছিল। প্ৰতিযোগিতাস্থল ক'ত আছে, সেই কথাও স্পষ্ট নহয়।
চিতল মাছ
চিতল মাছ প্ৰধানকৈ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু পাকিস্তান প্ৰভৃতি দেশৰ সিন্ধু, গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ, মহানদী আদি বিভিন্ন নদীৰ অৱবাহিকা অঞ্চলতপোৱা যায়। ইংৰাজীত ইয়াক এবিধ নাইফ-ফিছ (knifefish) অথবা ইণ্ডিয়ান ফেডাৰবেক (Indian featherback) বুলিও জনা যায়। চিতল মাছৰ বৈজ্ঞানিক নাম ছিতলা ছিতলা (Chitala chitala)।
যদুমণিদেৱ
যদুমণিদেৱ (ইংৰাজী:JODUMONIDEB) হৈছে গোপাল আতাৰ এজন প্ৰধান শিষ্য। তেওঁ বৰপেটালৈ যাওঁতে নাৰায়ন দাস ঠাকুৰ আতাই মাধৱদেৱৰ ওচৰলৈ লৈ যায়, পিছত তেওঁ শ্ৰীৰামদেৱৰ লগত গৈ ভাৱনীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ ওচৰত শৰণ লয়। যদুমণিদেৱৰ চৌৰান্নব্বৈটি ঘোষা পোৱা যায়। তেখেতে ‘জন্ম-যাত্ৰা’, ‘অজামিল’ আৰু ‘কোটোৰা-যাত্ৰা’ ভাওনা কৰাইছিল। তেওঁ এগৰাকী ডফলা সম্প্ৰদায়ৰ আৰু এজন যৱন লোকক শৰণ দিয়ে। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত গীত আৰু ঘোষাসমূহ বৰগীতৰ দৰে মাধুৰ্যপূৰ্ণ।
চিতল মাছ
বৰ্ণনা
thumb|ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যত পোৱা চিতল মাছ। ইয়াৰ পিঠিত থকা বিশেষ ৰেখাসমূহ আৰু দেহত পিছ অংশত থকা পাতল ক'লা ৰঙৰ ফোটবোৰলৈ লক্ষ্য কৰক। চিতল মাছ দীঘলে খুব বেছি ১২২ ছে.মি.-লৈকে হোৱা দেখা যায়, কিন্তু সাধাৰণতে ইয়াক ৭৫ ছে.মি. দীঘল হোৱাহে দেখা যায়। মাছটোৰ ৰং ৰূপালী। তদুপৰি ইয়াৰ নেজৰ ফালে কিছুমান ঈষৎ ক'লা বৰণীয়া ফোট থাকে। ইয়াৰ লগত বহুত মিল থকা অন্য এক নিকট-সম্পৰ্কীয় প্ৰজাতি  Chitala ornata - ৰ ক্ষেত্ৰত এই ফোটবোৰ চকু আকৃতিৰ হোৱা দেখা যায়। এই দুই প্ৰজাতিৰ মাছে চিনাক্তকৰণৰ সময়ত সততে বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি কৰা দেখা যায়।
যদুমণিদেৱ
জন্ম
যদুমণি আতাৰ জন্ম হয় ১৪৮৬ চনত গোভীৰ গ্ৰামত।
চিতল মাছ
External links
শ্ৰেণী:মাছ
যদুমণিদেৱ
শিক্ষা
যদুমণিদেৱ বৈষ্ণৱ সঙ্গত ঘূৰি ফুৰে আৰু খৰঙা দেশলৈ গৈ নানা বাদ্য-যন্ত্ৰৰ শিক্ষা লয়।
ধোলাভীড়া
ধোলাভীড়া (ધોળાવીરા) গুজৰাটৰ কচ্ছ জিলাত অৱস্থিত এক পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ। ক্ষেত্ৰখনৰ নামটো ১ কি:মি: দূৰত্বত অৱস্থিত একে নামৰ গাঁওখনৰ পৰা লোৱা হৈছে। স্থানীয়ভাৱে কটাড়া টিম্বা নামেৰে জনাজাত ধোলাভীড়াত সিন্ধু সভ্যতাৰ নগৰৰ ভগ্নাৱশেষ আছে। এই অঞ্চলটো সিন্ধু সভ্যতাৰ পাঁচখন বৃহত্তম ক্ষেত্ৰৰ অন্যতম আৰু ভাৰতত অৱস্থিত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত এখন। বৰ্তমান ধ্বংসপ্ৰাপ্ত এই নগৰখনক সেই সময়ৰ এখন সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নগৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ধোলাভীড়া কচ্ছৰ ৰাণ অঞ্চলৰ কচ্ছ মৰুভূমি বণ্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ অন্তৰ্গত খাদিৰ বেট দ্বীপত অৱস্থিত। এই ঐতিহাসিক চতুৰ্ভূজাকাৰ নগৰখন উত্তৰে মানচৰ আৰু দক্ষিণে মানহাৰ নামৰ দুটা সুঁতিৰ মাজত প্ৰায় ৪৭ হেক্টৰ (১২০ একৰ) অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। পূৰ্বতে অনুমান কৰা মতে এই ঠাইখণ্ডত খ্ৰী:পূ: ২৬৫০-ৰ পৰা খ্ৰী:পূ:১৪৫০-লৈকে মানৱ অধিকৃত নগৰ আছিল যদিও শেহতীয়া গৱেষণা অনুযায়ী এই সময়সীমা খ্ৰী:পূ: ৩৫০০-ৰ পৰা (প্ৰাক হৰপ্পা) খ্ৰী:পূ:১৮০০ (শেষ হৰপ্পাৰ প্ৰথমভাগ) হ’ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।
১৯৬৭-৬৮ চনত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণৰ জে পি যোশীয়ে এই ঠাইখণ্ড আৱিষ্কাৰ কৰে। আকাৰৰ ভিত্তিত ই সিন্ধু সভ্যতা বা হৰপ্পা সভ্যতাৰ ৮খন প্ৰধান ক্ষেত্ৰৰ মাজত পঞ্চম। ১৯৯০ চনৰ পৰাই ধোলাভীড়াত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণৰ দ্বাৰা খননকাৰ্য চলাই থকা হৈছে। ধোলাভীড়াই সিন্ধু সভ্যতাৰ বৈশিষ্ট্যত এক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিছে বুলি সংস্থাটোৱে মত প্ৰকাশ কৰে হৰপ্পা সভ্যতাৰ এতিয়ালৈকে আৱিষ্কৃত প্ৰধান ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত হৰপ্পা, মহেঞ্জোদাৰো, গনেৰিৱালা, ৰাখীগাঢ়ী, কালিবংগন, ৰূপনগৰ আৰু লোথালেই প্ৰধান।
২০২১ বৰ্ষৰ ২৭ জুলাই তাৰিখে ধোলাভীড়াক ইউনেস্ক'ৱে বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ তালিকাভুক্ত কৰে৷
সময়ৰেখা
শেহতীয়াকৈ গৱেষণাৰ পৰা পোৱা তথ্য অনুযায়ী প্ৰথম দুটা স্তৰক প্ৰাক-হৰপ্পান ধোলাভীড়াৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হৈছে আৰু সময়ৰেখাডালক নতুনকৈ সজোৱা হৈছে।
খননকাৰ্য
১৯৮৯ চনত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণে ধোলাভীড়াৰ খননকাৰ্য আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯০ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈকে ১৩টা ক্ষেত্ৰ খনন চলোৱা হয়। এই খননসমূহে প্ৰাচীন ভাৰতৰ নগৰ পৰিকল্পনা আৰু স্থাপত্যশৈলীক উন্মোচন কৰাৰ লগতে সোণ-ৰূপ, জন্তুৰ হাড় আৰু পোৰামাটিৰ অলংকাৰ, মাটি আৰু ব্ৰঞ্জৰ পাত্ৰ আদি সামগ্ৰী উদ্ধাৰ কৰে। পুৰাতত্ত্ববিদসকলৰ মতে এই অঞ্চলটো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য কেন্দ্ৰ আছিল।
স্থাপত্য আৰু অন্য কাৰুকাৰ্য
আনুমানিক বন্দৰ-নগৰী লোথালতকৈ পুৰণি ধোলাভীড়া চতুৰ্ভূজ আকৃতিৰ আৰু ই ২২ একৰ (৫৪ একৰ) জুৰি বিস্তৃত। এই অঞ্চলটো দীঘলে ৭৭.১ মিটাৰ (২,৫৩০ ফুট) আৰু বহলে ৬১৬.৮৫ মিটাৰ (২,০২৩.৮ ফুট)। হৰপ্পা আৰু মহেঞ্জোদাৰোৰ স্থাপত্যশৈলীৰ বিপৰীতে ধোলাভীড়া এক পূৰ্ব-প্ৰতিষ্ঠিত জ্যমিত্যিক নক্সাৰ ওপৰত নিৰ্মিত। এই তিনিখলপীয়া নক্সাখন দুৰ্গ, মধ্যৱৰ্তী নগৰাঞ্চল আৰু নামনি নগৰাঞ্চলত ভাগ কৰা হৈছে। দুৰ্গ আৰু মধ্যৱৰ্তী নগৰাঞ্চলৰ নিজস্ব সুৰক্ষা ব্যৱস্থা, তোৰণ, ঘৰ-দুৱাৰ, বাটপথ, নাদ আৰু মুকলি ঠাই আছিল। দুৰ্গৰ এলেকাটোৱেই আছিল নগৰখনৰ আটাইতকৈ সুৰক্ষিত আৰু জটিল ঠাই আৰু ই নগৰৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত অৱস্থিত আছিল। সুউচ্চ দুৰ্গটো দুতৰপীয়া প্ৰাচীৰেৰে ঘেৰা আছিল। ইয়াৰ পিছতে উচ্চপদস্থ বিষয়াসকলৰ আবাস আছিল আৰু এই অঞ্চলক কোৱা হৈছিল 'বেইলী'। সাধাৰণ সুৰক্ষা বেষ্টনীৰে আৱৰা অঞ্চলৰ মাটিকালি আছিল ৪৮ হেক্টৰ (১২০ একৰ)। ইয়াৰ উপৰিও বেষ্টনীৰ বাহিৰত অতিৰিক্ত কিছুমান স্থাপত্য থকা অঞ্চল আছিল যিবোৰ মূল নগৰৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ আছিল। দেৱালৰ বাহিৰতো অন্য এক আবাসিক স্থল পোৱা গৈছে। সিন্ধু সভ্যতাৰ অন্য নগৰসমূহৰ ইটাৰ গাঁঠনিৰ বিপৰীতে এই নগৰখনৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হৈছে শিলেৰে নিৰ্মিত ইয়াৰ অট্টালিকাসমূহ।
ছীল-মোহৰ
ধোলাভীড়াত উদ্ধাৰ হোৱা তৃতীয় স্তৰটোত নিৰ্মিত ছীল-মোহৰসমূহৰ কিছুমানত কেৱল জন্তুৰ প্ৰতিচ্ছবি পোৱা যায়। ইয়াত কোনোধৰণৰ চিহ্ন বা লিপি অংকিত নাই।
অন্যান্য স্থাপত্য আৰু সামগ্ৰী
ধোলাভীড়াত আৱিষ্কৃত এক ঘূৰণীয়া চকাৰ আকৃতিৰ স্থাপত্য এটাক সমাধি বা স্মাৰক বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াত মানৱ কংকাল বা অন্য দেহাৱশেষ পোৱা হোৱা নাই। পূবৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত উত্থিত পুৰুষাংগ আৰু মূৰ তথা আঁঠুৰ তলছোৱা নথকা এক প্ৰতিমূৰ্তিৰ লগতে মাটিৰ পাত্ৰৰ টুকুৰা, টেৰাকোটাৰ ছীল-মোহৰ, খাৰু, আঙুঠি, মণি আৰু নক্সা খোদিত অন্যান্য সামগ্ৰী পোৱা গৈছে। ঠাইখণ্ডত আৱিষ্কৃত অৰ্ধগোলাকাৰ স্থাপত্য এটাৰ সৈতে বৌদ্ধস্তুপৰ সাদৃশ্য দেখা যায়।
ভাষা আৰু লিপি
হৰপ্পানসকলৰ কথিত ভাষা অজ্ঞাত আৰু এতিয়ালৈকে (২০২০) তেওঁলোকৰ লিপিৰ পাঠোদ্ধাৰ হোৱা নাই। সম্ভৱতঃ তেওঁলোকৰ প্ৰায় চাৰিশমান প্ৰধান চিহ্নৰ লগতে এইসমূহৰ ভিন্নতাও আছিল। এই চিহ্নসমূহ আখৰ বা উচ্চাৰণ দুয়োটাৰে হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখা যায়। বাক্যসমূহ সোঁফালৰ পৰা বাওঁফাললৈ লিখা হৈছিল। লেখাসমূহ ঘাইকৈ ছীল-মোহৰসমূহত পোৱা গৈছে। কিছু লেখনি তামৰ ফলি, ব্ৰঞ্জৰ পাত, পোৰামাটিৰ সামগ্ৰী, শিল, পাত্ৰ আদিতো পোৱা গৈছে। ছীলসমূহ বেহা-বেপাৰ তথা প্ৰশাসনিক কাম-কাজত ব্যৱহাৰ হৈছিল। হৰপ্পানসকলে জিপছাম (খনিজ) ব্যৱহাৰ কৰি নামফলক লিখিছিল। ধোলাভীড়াৰ উত্তৰৰ প্ৰৱেশপথত উদ্ধাৰ হোৱা কাঠৰ নামফলকে এই কথাকে সূচায়। এসময়ত এই ফলক নষ্ট হয় যদিও আখৰৰ সজ্জাসমূহ থাকি যায়। উক্ত স্থানত উদ্ধাৰ হোৱা বালিশিলাত খোদিত লিপিক হৰপ্পা সভ্যতাৰ বালিশিলাত খোদিত লিপিৰ প্ৰথমটো উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সিন্ধু সভ্যতা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান
পৰিবহণ
পৰিবহণ আন্তঃগাঁথনি দুয়োটা নিৰ্দিষ্ট স্থাপনৰে গঠিত, য'ত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে স্থলপথ, ৰে'লপথ, বিমানপথ, জলপথ, পাইপলাইন, আৰু টাৰ্মিনেল যেনে বিমানবন্দৰ, ৰে'লৱে ষ্টেচন, বাছ ষ্টেচন, গুদাম, ট্ৰাকিং টাৰ্মিনেল, ইন্ধন ভৰোৱা ডিপো (ইন্ধন ডক আৰু ইন্ধন ষ্টেচনকে ধৰি), আৰু সাগৰীয় বন্দৰ। যাত্ৰী আৰু সামগ্ৰীৰ আদান-প্ৰদান আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ দুয়োটাতে টাৰ্মিনেল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
পৰিবহণৰ মাধ্যম হ’ল মানুহ বা মাল কঢ়িয়াই নিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিবহণ সুবিধাৰ যিকোনো এটা। ইয়াৰ ভিতৰত বাহন, চলাচল কৰা জীৱ-জন্তু আদি থাকিব পাৰে। বাহনসমূহৰ ভিতৰত ৱেগন, অটোম’বাইল, চাইকেল, বাছ, ৰে’ল, ট্ৰাক, হেলিকপ্টাৰ, জলযান, মহাকাশযান আৰু বিমান আদি থাকিব পাৰে।
মাধ্যমসমূহ
পৰিবহণৰ ধৰণ হ’ল এনে এটা সমাধান য'ত এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ বাহন, আন্তঃগাঁথনি আৰু পৰিচালনা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে। কোনো ব্যক্তি বা মালবাহী সামগ্ৰীৰ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত এটা বা কেইবাটাও ধৰণৰ পৰিবহণ জড়িত হ'ব পাৰে, পিছৰ ক্ষেত্ৰটোক আন্তঃম'ডাল বা বহু-ম'ডাল পৰিবহণ বুলি কোৱা হয়। প্ৰতিটো ধৰণৰ নিজস্ব সুবিধা আৰু অসুবিধা আছে, আৰু এইসমূহ খৰচ, সামৰ্থ্য, আৰু পথৰ ভিত্তিত নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
চৰকাৰসমূহে বাহনসমূহ চলোৱাৰ ধৰণ, আৰু ইয়াৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা পদ্ধতিসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰে, য'ত বিত্তীয়, বৈধতা, আৰু নীতিসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত। পৰিবহণ উদ্যোগত দেশ আৰু ধৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আন্তঃগাঁথনিৰ পৰিচালনা আৰু মালিকীস্বত্ব ৰাজহুৱা বা ব্যক্তিগত হ’ব পাৰে।
যাত্ৰী পৰিবহণ ৰাজহুৱা হ’ব পাৰে, য’ত অপাৰেটৰসকলে নিৰ্ধাৰিত সেৱা আগবঢ়ায়, বা ব্যক্তিগতও হ’ব পাৰে। অৰ্থনৈতিক বিকাশ আৰু বিশ্বায়নত পৰিবহণে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে যদিও বেছিভাগেই বায়ু প্ৰদূষণৰ সৃষ্টি কৰে আৰু বৃহৎ পৰিমাণৰ ভূমি ব্যৱহাৰ কৰে। চৰকাৰে এইক্ষেত্ৰত যথেষ্ট ৰাজসাহায্য প্ৰদান কৰে যদিও যাতায়াতৰ প্ৰবাহ আৰু নগৰীয়া বিস্তাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পৰিবহণৰ ভাল পৰিকল্পনা অতি প্ৰয়োজনীয়।
মানৱ চালিত
মানৱ চালিত পৰিবহণ, বহনক্ষম পৰিবহণৰ এটা প্ৰকাৰ। মানুহৰ পেশী-শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি মানুহ বা সামগ্ৰীৰ পৰিবহণ, খোজ কঢ়া, দৌৰা আৰু সাঁতোৰৰ ৰূপত ইয়াক বিভক্ত কৰিব পাৰি। আধুনিক প্ৰযুক্তিয়ে যন্ত্ৰৰ সহায়ত মানৱ শক্তি বৃদ্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। খৰচ ৰাহি, অবসৰ, শাৰীৰিক ব্যায়াম, পৰিৱেশবাদৰ কাৰণে মানৱ চালিত পৰিবহণ বৰ্তমানো জনপ্ৰিয় হৈয়েই আছে; বিশেষকৈ অনুন্নত বা দুৰ্গম অঞ্চলত ই কেতিয়াবা একমাত্ৰ প্ৰকাৰ হিচাপে উপলব্ধ।
জন্তু-চালিত
পশু চালিত পৰিবহণ হ’ল মানুহ আৰু সামগ্ৰীৰ চলাচলৰ বাবে জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰ। মানুহে কিছুমান জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত পোনপটীয়াকৈ উঠি বা সামগ্ৰী কঢ়িয়াই নিয়াৰ বাবে এটা বা একেলগে বহুকেইটা জুটিলৈ স্লেজ বা চকাযুক্ত বাহন টানিব পাৰে।
বায়ু
ফিক্সড উইং বিমান, যাক সাধাৰণতে এয়াৰপ্লেন বুলি কোৱা হয়, ই হৈছে বায়ুতকৈ গধুৰ বিমান য’ত ডেউকাৰ সম্পৰ্কত বায়ুৰ গতিবিধিৰ সহায়ত লিফ্ট সৃষ্টি কৰা হয়। ইয়াক ঘূৰ্ণনীয় পাখিযুক্ত বিমানৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য’ত বায়ুৰ সাপেক্ষে লিফ্টৰ পৃষ্ঠৰ গতিবিধিয়ে উত্তোলনৰ সৃষ্টি কৰে। জাইৰ’প্লেন ফিক্সড-উইং আৰু ঘূৰ্ণনীয় উইং দুয়োটাৰ থাকে। ফিক্সড উইং বিমান সৰু প্ৰশিক্ষক আৰু বিনোদনমূলক বিমানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৃহৎ বিমান আৰু সামৰিক মালবাহী বিমানলৈকে উপলব্ধ।
বিমানৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় দুটা বস্তু হ’ল লিফ্টৰ বাবে ডেউকাৰ ওপৰেৰে বায়ু প্ৰবাহ আৰু অৱতৰণৰ বাবে এটা এলেকা। বিমানসমূহৰ অধিকাংশতে ৰক্ষণাবেক্ষণ, পুনৰ ষ্টকিং আৰু ইন্ধন ভৰোৱাৰ বাবে আৰু ক্ৰু, মালবাহী আৰু যাত্ৰীসকলক বোজাই আৰু নমাই অনাৰ বাবে আন্তঃগাঁথনিযুক্ত বিমানবন্দৰৰ প্ৰয়োজন হয়। বিমানৰ বিপুল সংখ্যকে স্থলভাগত অৱতৰণ আৰু উৰা মাৰে যদিও কিছুমানে বৰফ আৰু শান্ত পানীত উৰণ আৰু অৱতৰণ কৰিবলৈয়ো সক্ষম।
ৰকেটৰ পিছতে এই বিমানখনেই হৈছে পৰিবহণৰ দ্বিতীয় দ্ৰুততম পদ্ধতি। বাণিজ্যিক জেট বিমানে ঘণ্টাত ৯৫৫ কিলোমিটাৰ (৫৯৩ মাইল প্ৰতি ঘণ্টা) পৰ্যন্ত, একক ইঞ্জিনযুক্ত বিমানে ৫৫৫ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা (৩৪৫ মাইল প্ৰতি ঘণ্টা) গতি কৰিব পাৰে। বিমান পৰিবহণে মানুহ আৰু সীমিত পৰিমাণৰ সামগ্ৰীক দীৰ্ঘ দূৰত্বত দ্ৰুতভাৱে পৰিবহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, কিন্তু ইয়াৰ বাবে অধিক খৰচ আৰু শক্তিৰ ব্যৱহাৰ হয়; কম দূৰত্বৰ বাবে বা দুৰ্গম ঠাইত হেলিকপ্টাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ২০০৯ চনৰ ২৮ এপ্ৰিললৈকে গাৰ্ডিয়ানৰ প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰা হৈছে যে "ডব্লিউ এইচ অ'ৰ অনুমান অনুসৰি যিকোনো সময়তে ৫ লাখ পৰ্যন্ত লোক বিমানত থাকে।
মাটি
স্থল পৰিবহণে মানুহ, সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ চলাচলৰ ব্যৱস্থা কৰা সকলো স্থলভিত্তিক পৰিবহণ ব্যৱস্থাক সামৰি লয়। সম্প্ৰদায়সমূহক ইজনে সিজনৰ সৈতে সংযোগ কৰাত স্থল পৰিবহণে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। নগৰ পৰিকল্পনাৰ ক্ষেত্ৰত স্থল পৰিবহণ এক মূল কাৰক। ই ৰেল আৰু অন্যান্য মটৰ চালিত পথ দুয়োবিধকে সামৰি লৈছে।
ৰেল
ৰেল পৰিবহণ হ'ল য'ত এখন ৰে'ল দুটা সমান্তৰাল তীখাৰ চিৰিৰ ওপৰেৰে চলি থাকে, যাক ৰে'লপথ বুলি জনা যায়। ৰেলবোৰ কাঠ, কংক্ৰিট বা তীখাৰ টাই (বা শ্লীপাৰ)ৰ লগত লম্বভাৱে লংঘন কৰা হয়, যাতে ইয়াৰ মাজত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ দূৰত্ব বা গেজ থাকে। ৰেল আৰু লম্ব ৰশ্মিবোৰ কংক্ৰিট বা সংকোচিত মাটি আৰু শিলগুটিৰে নিৰ্মিত ভেটিৰ ওপৰত বেলেষ্টৰ বিচনাত স্থাপন কৰা হয়। বিকল্প পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত মনোৰেল আৰু মেগলেভ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
ৰেল এখনত এখন বা ততোধিক সংযুক্ত বাহন থাকে যিবোৰ ৰেলপথত চলি থাকে। প্ৰপালচন সাধাৰণতে ইঞ্জিনৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়, যিয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে শক্তিহীন গাড়ী কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, যিয়ে যাত্ৰী বা মালবাহী দবা কঢ়িয়াই নিব পাৰে। ইঞ্জিনটো ভাপৰ দ্বাৰা, ডিজেলৰ দ্বাৰা বা ট্ৰেকৰ কাষৰ ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা যোগান ধৰা বিদ্যুতৰে চালিত হ’ব পাৰে। নতুবা কিছুমান বা সকলো গাড়ীকে শক্তিৰে চলাব পাৰি।
আন্তঃনগৰ ৰে'ল হৈছে চহৰসমূহক সংযোগ কৰা দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ সেৱা; আধুনিক তীব্ৰবেগী ৰে'লে ৩৫০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা (২২০ মাইল প্ৰতি ঘণ্টা) পৰ্যন্ত গতি কৰিবলৈ সক্ষম,
ৰাস্তা
পথ হৈছে দুটা বা তাতকৈ অধিক ঠাইৰ মাজৰ সংযোগ স্থাপক ব্যৱস্থা। পথসমূহ সাধাৰণতে মসৃণ, পকী বা অন্যথা সহজ যাত্ৰাৰ সুবিধাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হয়;  চহৰ অঞ্চলত পথসমূহ কোনো চহৰ বা গাঁৱৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাব পাৰে আৰু ইয়াক বিশেষ নামেৰে নামকৰণ কৰা হ'ব পাৰে।
পানী
জল পৰিবহণ হ’ল জলযানৰ দ্বাৰা—যেনে বাৰ্জ, নাও, জাহাজ আদি সাগৰ, মহাসাগৰ, হ্ৰদ, খাল বা নদীৰ পানীৰ ওপৰেৰে চলাচল কৰা ব্যৱস্থা। জলযানৰ বাবে প্লাৱন ক্ষমতাৰ প্ৰয়োজনীয়তা সাধাৰণ, যাৰ বাবে ইয়াৰ নিৰ্মাণ, ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু লঙ্গৰ হৈছে এটা প্ৰধান দিশ।
১৯ শতিকাত জাহাজখনক লৰচৰ কৰিবলৈ পেডেল চকা বা প্ৰপেলাৰ চলাবলৈ ভাপ ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰথম ভাপ জাহাজ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল
অন্য ধৰণসমূহ
পাইপলাইন পৰিবহণে পাইপৰ জৰিয়তে সামগ্ৰী প্ৰেৰণ কৰে; সাধাৰণতে তৰল আৰু গেছ প্ৰেৰণ কৰা হয়, কিন্তু বায়ুচালিত নলীয়ে সংকোচিত বায়ু ব্যৱহাৰ কৰি কঠিন কেপচুলো প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। তৰল পদাৰ্থ/গেছৰ বাবে যিকোনো ৰাসায়নিকভাৱে সুস্থিৰ তৰল বা গেছ পাইপলাইনৰ জৰিয়তে প্ৰেৰণ কৰিব পাৰি। পানী, বিয়েৰ আদিৰ বাবে চুটি দূৰত্বৰ ব্যৱস্থা আছে, আনহাতে পেট্ৰলিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছৰ বাবে দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ নেটৱৰ্ক ব্যৱহাৰ কৰা হয।
কেবোল পৰিবহণ হৈছে এক বহল ধৰণ য’ত বাহনসমূহক আভ্যন্তৰীণ শক্তিৰ উৎসৰ পৰিৱৰ্তে কেবোলৰ দ্বাৰা টানি অনা হয়। ইয়াক বেছিকৈ ঠেক গ্ৰেডিয়েণ্টত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণ সমাধানসমূহৰ ভিতৰত আকাশী ট্ৰামৱে, লিফ্ট, আৰু স্কি লিফ্ট; ইয়াৰে কিছুমানক কনভেয়ৰ পৰিবহণ হিচাপেও শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।
মহাকাশ উৰণ হৈছে মহাকাশযানৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলৰ পৰা বহিঃ মহাকাশলৈ পৰিবহণ। প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত বৃহৎ পৰিমাণৰ গৱেষণা গৈছে যদিও উপগ্ৰহক কক্ষপথত ৰাখি বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰাৰ বাহিৰে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ খুব কমেইহে হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰিবহণ
হৰিশ-চন্দ্ৰ
হৰিশ-চন্দ্ৰ (Harish-Chandra; ১১ অক্টোবৰ, ১৯২৩ – ১৬ অক্টোবৰ, ১৯৮৩) এজন ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান গণিতজ্ঞ আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁ নিজৰ নামটো হৰিশচন্দ্ৰ বুলিয়েই লিখিছিল যদিও তেওঁৰ প্ৰথমখন বৈজ্ঞানিক গৱেষণা পত্ৰৰ প্ৰকাশৰ সময়ত সম্পাদকে তেওঁৰ নামটোৰ শব্দযুগলৰ মাজত এডাল হাইফেন বহুৱাই দিলে, হৰিশ-চন্দ্ৰ। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ নামটো সেইধৰণে লিখিবলৈ লয়। তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব তত্ত্ব (representation theory), বিশেষকৈ অৰ্ধসৰল লী সংঘ(semisimple Lie group)ৰ সমঞ্জস বিশ্লেষণ (harmonic analysis)ৰ ওপৰত কাম কৰিছে।
জন্ম পৰিচয়
১৯২৩ চনৰ ১১ অক্টোবৰত হৰিশ-চন্দ্ৰৰ কানপুৰত জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাক চন্দ্ৰকিশোৰ আছিল জলসিঞ্চন বিভাগৰ এজন অভিযন্তা। মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰাননী। বিয়াৰ আগতে মাকৰ নাম আছিল সত্যগতি শেঠ। দেউতাক চন্দ্ৰকিশোৰ আছিল মহাত্মা গান্ধীৰ অনুগত সেৱক আৰু জাতি-ভেদ প্ৰথাৰ বিৰোধী। সেয়ে তেওঁ পৰিয়ালৰ উপাধিটো লেখিবলৈ বাদ দিয়ে আৰু সতি সন্ততিকো লেখিবলৈ নিদিয়ে। কৰ্তব্যৰ তাগিদাত চন্দ্ৰকিশোৰ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰিব লগা হোৱা বাবে পত্নী আৰু ল'ৰা-ছোৱালীক কানপুৰৰ শহুৰেকৰ ঘৰত ৰাখে।
শিক্ষা জীৱন
হৰিশ-চন্দ্ৰৰ মাতামহ ৰামসনেথি শেঠ আছিল এজন আঢ্যৱন্ত উকীল। হৰিশ-চন্দ্ৰৰ বাবে তেওঁ ঘৰুৱা শিক্ষক ৰাখি দিয়ে আৰু সংগীতৰ শিক্ষক, নৃত্যৰ শিক্ষকো নিযুক্ত কৰি দিয়ে। ককাকেই ন বছৰ বয়সত হৰিশ-চন্দ্ৰক ক্ৰাইষ্ট ছাৰ্ছ হাইস্কুলত নাম লগাই দিয়ে। তাৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কানপুৰৰ বিশ্বম্ভৰ নাথ সনাতন ধৰ্ম ইণ্টাৰ কলেজ (BNSD Inter College)ত ভৰ্তি হয়। ১৯৪১ চনত এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত আৰু ১৯৪৩ চনত একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। উল্লেখযোগ্য যে পদাৰ্থ বিজ্ঞানী পল এ এম ডিৰাকৰ Principle of Quantum Mechanics পঢ়ি বিস্ময়-বিমুগ্ধ হৈ হৰিশ-চন্দ্ৰই তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিব বুলি ভাবিছিল।
গৱেষণা আৰু কৰ্মজীৱন
এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত হৰিশ-চন্দ্ৰৰ অন্যতম প্ৰিয় শিক্ষক আছিল পদাৰ্থ বিজ্ঞানী কে শ্ৰীনিবাস কৃৃৃৃৃৃৃৃৃষ্ণন। এইজন পদাৰ্থ বিজ্ঞানীৰ গুৰু আছিল চন্দ্ৰশেখৰ ভেঙ্কটৰমণ। কে শ্ৰীনিবাস কৃৃৃৃৃৃৃৃৃষ্ণনৰ নিৰ্দেশানুযায়ী হৰিশ-চন্দ্ৰই বাংগালোৰৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অব ছায়েন্সত হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাবাক লগ ধৰি ভাৱাৰ লগত তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে। বাংগালোৰলৈ গৈ প্ৰথম ছমাহ তেওঁ উদ্ভিদবিজ্ঞানী ড॰ কালেৰ ঘৰত আলহী হিচাপে থাকে। ড॰ কালেৰ সহধৰ্মিণীয়ে হৰিশ-‍‍‍‍‍চন্দ্ৰক বৰ আদৰ-সাদৰ কৰিছিল আৰু ফৰাচী ভাষা শিকাইছিল। উল্লেখযোগ্য যে কালে দম্পতীৰ দুহিতা ললিতাৰ লগতে তেওঁ পিছলৈ বিবাহ-পাশত আবদ্ধ হয়।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ পৰা গণিত শাস্ত্ৰলৈ
বিজ্ঞানী ভাবাৰ লগত হৰিশ-চন্দ্ৰই প্ৰায় দুবছৰ গৱেষণা কৰে আৰু গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে। বিজ্ঞানী ভাৱাৰ গুৰু আছিল পল ডিৰাক। হৰিশ-চন্দ্ৰৰ গৱেষণা পত্ৰৰ বিষয়বস্তু ডিৰাকৰ বিষয় লৈয়ে আছিল আৰু সেই সূত্ৰে তেওঁ ডিৰাকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৪৫ চনত কেমব্ৰিজলৈ গৈ হৰিশ-চন্দ্ৰই ডিৰাকৰ অধীনত তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে। প্ৰথমে তেওঁ ডিৰাকৰ শ্ৰেণীসমূহত উপস্থিত আছিল। এদিন দেখিলে যে ডিৰাকে তেওঁৰ কিতাপ এখনৰ পৰাই পঢ়ুৱায়। তেতিয়া তেওঁ ক্লাছ কৰিবলৈ বাদ দি এটা "টাৰ্ম"ত এবাৰ লগ কৰা হ'ল। ১৯৪৭ চনত কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইছ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেই সময়ত তেওঁ গণিতজ্ঞ লিটল্উড আৰু হ'লৰ বক্তৃতাসমূহ শুনিছিল। পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু গণিতজ্ঞ ৱল্ফগেঙ্গ ইৰাষ্ট পলিৰ বক্তৃতাসমূহো তেওঁ শুনিছিল আৰু পলিৰ এটা খুঁতো ধৰা পেলাইছিল।
১৯৪৭-৪৮ চনত হৰিশ-চন্দ্ৰক সহযোগী হিচাপে লৈ পল ডিৰাকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰিন্সটনৰ ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সড ষ্টাডিলৈ যায়। তাত হৰিশ-চন্দ্ৰই তাত তিনিজন কুশাগ্ৰবুদ্ধিৰ গণিতজ্ঞৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ সুবিধা পায়- হাৰমান ওয়েল (১৮৮৫-১৯৫৫), এমিল আৰ্তিন (১৮৯৮-১৯৬২) আৰু ক্লড ছেভিলি (১৯০৯-১৯৮৪)। এওঁলোকক লগ পাই হৰিশ-চন্দ্ৰই পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ চাহ এৰা দিয়ে। এই সন্দৰ্ভত তেওঁ লিখিছে,
""... I did not have the mysterious sixth sense which one needs in order to succeed in physics and I soon decided to move over to mathematics.""
নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ অন্তত ডিৰাক কেমব্ৰিজলৈ উভতি গ'লেও হৰিশ-চন্দ্ৰ প্ৰিন্সটনতে থাকি যায়। এবছৰৰ পিছত তেওঁ হাৰ্ৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় আৰু ১৯৫০ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত থাকে। কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত থকা কালছোৱাৰ মাজতে তেওঁ মুম্বাইৰ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰে। সেই সময়তে তেওঁ বিয়াও পাতে। ১৯৬৩ চনত তেওঁ প্ৰিন্সটনৰ ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সত নিগাজিকৈ থানিকা পাতে।
হৰিশ-চন্দ্ৰই Lie Group আৰু Lie Algebra ত অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।
বঁটা সন্মান
হৰিশ-চন্দ্ৰ কেইবাটাও অনুষ্ঠানৰ সভ্য আছিল। সেইসমূহ হ'ল ৰয়েল ছ'চাইটি, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেচনেল একাডেমী অৱ ছায়েন্স, ইণ্ডিয়ান একাডেমী অৱ ছায়েন্স আৰু ইণ্ডিয়ান নেচনেল ছায়েন্স একাডেমী। কানপুৰৰ ভি.এছ.এছ.ডি. মহাবিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগে প্ৰতি বছৰে তেওঁৰ জন্মদিনটো বিভিন্ন ধৰণে পালন কৰি আহিছে। তাৰ ভিতৰত বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়, প্ৰতিষ্ঠানৰ শিক্ষাৰ্থী আৰু অধ্যাপকৰ বক্তৃতানুষ্ঠান আৰু হৰিশ-চন্দ্ৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানলৈ শিক্ষাৰ্থীৰ ভ্ৰমণ আদি কাৰ্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত।
ৰবাৰ্ট লেঙ্গলেনে হৰিশ-চন্দ্ৰৰ জীৱনীমূলক প্ৰবন্ধ এটাত লিখিছে:
""He was considered for the Fields Medal in 1958, but a forceful member of the selection committee in whose eyes Thom was a Bourbakist was determined not to have two. So Harish-Chandra, whom he also placed on the Bourbaki camp, was set aside.""
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
পঞ্জাবী ভাষা
পঞ্জাবী বা পাঞ্জাৱী (ਪੰਜਾਬੀ, پنجابی) ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিবাৰৰ ইণ্ডো-আৰ্য্য শাখাৰ এটি ভাষা। ই ভাৰতত পঞ্জাব ৰাজ্যৰ প্ৰায় ৩ কোটি মানুহৰ মাতৃভাষা। পশ্চিম পঞ্জাবী বা লাণ্ডা পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ প্ৰায় ৬ কোটি মানুহৰ মাতৃভাষা। ইয়াৰ উপৰিও আফগানিস্তান, বাংলাদেশ, যুক্তৰাজ্য, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডাত পঞ্জাবী ভাষাৰ প্ৰচলন আছে। কানাডাত আঢ়ৈ লাখৰো অধিক মানুহে পঞ্জাবী ভাষাত কথা পাতে; সেয়ে ই কানাডাৰ ৬ষ্ঠ বৃহত্তম ভাষা।
পূৰ্ৱ পঞ্জাবী ভাষা ভাৰতৰ ২২টা চৰকাৰী ভাষাৰ এটা। ভাৰতৰ পঞ্জাব ৰাজ্যত যোগাযোগ, শিক্ষা, প্ৰশাসন, ব্যৱসায় আৰু গণমাধ্যমত এই ভাষা ব্যবহৃত হয়।
পাকিস্তানত পশ্চিম পঞ্জাবী ভাষাৰ কোনো চৰকাৰী স্বীকৃতি নাই। তাৰ পঞ্জাবী ভাষীসকলে মূলত ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ মাধ্যমত প্ৰশাসন, শিক্ষা, গণমাধ্যম আদিৰ কামবিলাক সম্পাদন কৰে।
পঞ্জাবী ভাষা শিখ ধৰ্মাবলম্বীসকলৰ ধৰ্মীয় ভাষা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাষা
কিন্‌চুমানৗ আচিন্‌
কিন্‌চুমানৗ আচিন্‌ (অবুজন মন) ওঁম প্ৰডাকশ্বন ফিল্ম ডিভিজনৰ দ্বাৰা নিৰ্মীয়মান এখন মিচিং ভাষাৰ কথাছবি। চাপৰিৰ ম'হ গুৱালৰ সন্তান ঔচাৰ আৰু অভিজাত পৰিয়ালৰ কন্যা দেৰমীৰ প্ৰেম, ভাল-পোৱা, সংঘাটৰ কাহিনী দৰ্শোৱা এই ছবিখনৰ পৰিচালক যদু তায়েব, প্ৰযোজক ৰক্তিম পেগু। ছবিখনৰ কাহিনীকাৰ মোহন মিলি। অভিনয় কৰিছে সোৱান সিং য়েইন, হৰকান্ত য়েইন, ইভালিনা দলে, দধি উপাধ্যায়, মোহন মিলি, ধীৰেন মিলি ইত্যাদিয়ে। ছবিখনৰ ছুটিঙৰ কাম সমাপ্ত হৈছে আৰু চলিত বৰ্ষৰ শেহৰফালে মুক্তি লাভৰ সম্ভাৱনা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মিচিং চলচ্চিত্ৰ
জ্যোতিকা
জ্যোতিকা সাৰাৱানন (Jyothika Saravanan); জন্ম ১৮ অক্টোবৰ ১৯৭৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে প্ৰধানকৈ তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ৷ ইয়াৰোপৰি তেখেতে তেলেগু, মালায়ালম, কানাড়া, হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছে৷ জ্যোতিকাই এতিয়ালৈকে তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ-দাক্ষিণাত্য, তিনিটা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা দিনকৰণ বঁটা, আন্তৰ্জাতিক তামিল চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে একাধিক বঁটা-সন্মান, মনোনয়ন আৰু স্বীকৃতি অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তেখেত কালাইমামনি বঁটাৰো এগৰাকী প্ৰাপক৷ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ মতে তেখেত দক্ষিণ ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীসকলৰ অন্যতম৷
১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ দোলী ছাজা কে ৰখনাৰ জৰিয়তে জ্যোতিকাই বলিউডত অভিষেক ঘটায় ৷ ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল প্ৰিয়দৰ্শন ৷ আনহাতে ১৯৯৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা ভাল্লি হৈছে তেখেতে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি৷ ২০০৩ চনত জ্যোতিকাই প্ৰথমখন তেলেগু ভাষাৰ ছবি টাগোৰত অভিনয় কৰে ৷ তেখেতৰ বিপৰীত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল চিৰঞ্জীৱিয়ে ৷ ভাল্লিৰ বাবে ১৯৯৯ চনত জ্যোতিকাই শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ শিতানত প্ৰথমটো ফিল্মফেয়াৰ-দাক্ষিণাত্য বঁটা লাভ কৰে ৷ ২০০০ চনত জ্যোতিকাক কুশী নামৰ চলচ্চিত্ৰত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ তামিল অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয় ৷ তেখেতৰ আন কেইখনমান সফল আৰু সমাদৃত ছবিৰ নাম হৈছে পেৰাঝগান (২০০৪), চন্দ্ৰমুখী (২০০৫), মোঝী (২০০৭)৷ এইকেইখন ছবিয়ে তামিল ছবিৰ উদ্যোগত তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়াই তোলে ৷
২০০৬ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত জ্যোতিকাই তামিল ছবিৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা সুৰিয়াৰ লগত দাম্পত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ছবি উদ্যোগ সাময়িকভাৱে ত্যাগ কৰে ৷ সেইছোৱা সময়ত তেখেত কেৰিয়াৰৰ উচ্চস্থানত আছিল৷ সুৰিয়াৰ লগত জ্যোতিকাই সাতখন ছবিত অভিনয় কৰিছে ৷ ২০১৫ চনত জ্যোতিকাই ৩৬ ভায়াধিনিলে নামৰ ছবিখনৰ যোগেদি প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে, যিখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ সমালোচকৰ বঁটা-শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷. ইয়াৰ পিছত জ্যোতিকাই কেইবাখনো নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি মাগালিৰ মাট্টুম (২০১৭), নাচিয়াৰ (২০১৮), কাট্ৰিন মোঝি (২০১৮), ৰাটচাচি (২০১৯), পোনমগল ভান্ধাল (২০২০) আদি ৷
প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
জ্যোতিকাৰ পিতৃ এগৰাকী পাঞ্জাবী আৰু মাতৃ এগৰাকী মহাৰাষ্ট্ৰীয়ান৷ তেখেতৰ পিতৃ চন্দেৰ ছাদানাহ এগৰাকী ছবি প্ৰযোজক আৰু মাতৃ হৈছে সীমা ছাদানাহ৷ অভিনেত্ৰী নাগমা তেখেতৰ অৰ্ধ-ভগ্নী৷
২০০৬ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত জ্যোতিকাৰ অভিনেতা সুৰিয়াৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ হয় ৷ দম্পতীটোৰ দুটি সন্তান আছে ৷ কন্যা সন্তা দিয়া (জন্ম-১০ আগষ্ট, ২০০৭) আৰু পুত্ৰ সন্তান দেৱ (জন্ম ৭ জুন ২০১০)
সমাজসেৱা
স্বামী সুৰিয়াৰ আগাৰাম সংস্থাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ জ্যোতিকাই ২০২০ চনৰ আগষ্ট মাহত থাঞ্জাভুৰ চৰকাৰী চিকিৎসালয়লৈ ২৫ লাখ টকাৰ বৰঙণি আগবঢ়ায়৷ ইয়াৰ লগতে জ্যোতিকাই চিকিৎসা-সম্বন্ধীয় সঁজুলি আৰু বিচনাও যোগান ধৰে ৷ চিকিৎসালয়খনৰ অৱস্থা শোচনীয় বুলি মন্তব্য দিয়াৰ পাছত জ্যোতিকা সমালোচিত হৈছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
তুলসী পূজন দিৱস
তুলসী পূজন দিৱস (Tulsi Pujan Diwas) হৈছে এক ভাৰতীয় উৎসৱ। প্ৰতি বছৰে ২৫ ডিচেম্বৰৰ দিনা এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়। এই দিৱসৰ দিনা তুলসী গছ ৰোপণ কৰি ইয়াৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। এই উৎসৱ পোনপ্ৰথনে আশাৰাম বাপুৱে আৰম্ভ কৰিছিল।
ফাৰকান্তি
ফাৰকান্তি অসমত বসবাস কৰা অন্যতম প্ৰধান জনজাতি ৰাভাসকলৰ শ্ৰাদ্ধ অনুষ্ঠানৰ নাম। ৰংদানী আৰু মায়তৰী ৰাভাসকলৰ মাজতহে এই ফাৰকান্তি উৎসৱৰ প্ৰচলন আছে। এই শ্ৰাদ্ধ অনুষ্ঠানত ইনাই-বিনাই কান্দি একধৰণৰ শোকগীত পৰিৱেশন কৰা হয়। ইয়াকে ফাৰকান্তি গীত বোলা হয়। এই গীত পৰিৱেশনত বিলাপ কৰি কন্দা এজন বিশেষ ব্যক্তিয়ে সূত্ৰধাৰীৰ ভূমিকা পালন কৰে। এই সূত্ৰধাৰী কান্দোতাজনে কাণ টুকুৰী (সৰু তাল) নামৰ এবিধ তাল বজায় কান্দোনৰ লগে লগে। লগতে সুৰ-তাল মিলাই মৃতকৰ আত্মীয়-স্বজনেও কান্দে। সূত্ৰধাৰীয়ে ঈশ্বৰ আৰু মৃতকৰ আত্মাক প্ৰাৰ্থনা জনায়। মৃতকে পুনৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিলে যাতে কোনো ভক্ষণীয় প্ৰাণী হৈ জন্ম গ্ৰহণ নকৰে তাকে কামনা কৰে। ৰংদানী আৰু মায়তৰী ৰাভাসকলৰ প্ৰত্যেক ঘৰতে এযোৰ কাণ টুকুৰী আৰু এসাঁজ খাং বাহ (জামা-যুৰীয়া) ৰখাতো এক প্ৰকাৰৰ বাধ্যতামূলক সামাজিক দস্তুৰ। শ্ৰাদ্ধৰ দিনা ফাৰকান্তি গীত গাব জনা সূত্ৰধাৰজনে প্ৰথমতে তাল বজাই বিলাপ কৰি কান্দে আৰু তাৰ লগে লগে ধ্বনিত হৈ উঠে কাৰাবাঁহী, খাম, কাঁহ, শিঙা আদিৰ কৰুণ সুৰৰ মূৰ্চ্ছনা। এই সুৰৰ মূৰ্চ্ছনাত এসময়ত উপস্থিত সকলোটিয়ে পৰিমাৰ্জিত আৰু হৃদয়স্পৰ্শী লয়লাস ভঙ্গীমাৰে নৃত্য কৰিবলৈ ধৰে। জন্মান্তৰবাদত বিশ্বাস, বৈধৱ্যৰ দাৰুণ বেদনা অকালতে সাৱটি লোৱা ফুলবাৰী গাভৰুৰ প্ৰতি কটাক্ষ, মাছৰোকা, বাঢ়ৈটোকা, বাটিকটিকা চৰাইৰ প্ৰতি মৃতকৰ পৰৱৰ্তী জীৱন সমন্ধে প্ৰশ্ন নিক্ষেপ আদি বিভিন্ন বিষয়বস্তুৱে ঠাই পাই এই ফাৰকান্তি গীতসমূহত। গীতবোৰত কৰুণ ৰসৰ লগতে ঠাই ভেদে শৃংগাৰ, হাস্য আদি ৰসৰ প্ৰকাশো দেখা যায়।
তুলসী পূজন দিৱস
হিন্দুধৰ্ম অনুযায়ী তুলসীক ঔষধি আৰু আধ্যাত্মিক, এই দুইধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিন্ধুসকলে বিশ্বাস কৰে যে তুলসীয়ে প্ৰাচুৰ্য কঢ়িয়াই আনে আৰু ই এক পৱিত্ৰ উদ্ভিদ।
ফাৰকান্তি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
তুলসী পূজন দিৱস
উদযাপন
শ্ৰী যোগ বেদান্ত সেৱা সমিতিয়ে প্ৰতিবছৰে তুলসী পূজন দিৱসৰ আয়োজন কৰে।  বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ আৰু বজৰং দলেও এই উৎসৱ পালন কৰে।
হিন্দুধৰ্মত জল, চন্দন, সেন্দূৰ, চাউল, ফুল আৰু প্ৰসাদেৰে তুলসীক পূজা কৰা হয়। পূজাৰ অৰ্থে তুলসীৰ আগত বন্তি প্ৰজ্বলনো কৰা হয়। এই উৎসৱত সকলোৰে ঘৰত তুলসীৰ পুলি ৰুই পৰিৱেশৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ সকলোকে উৎসাহিত কৰা হয়।
তাৎপৰ্য
তুলসীক ঔষধিৰ পাটমাদৈ আখ্যা দিয়া হয়। হিন্দুধৰ্মত ইয়াৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। আয়ুৰ্বেদৰ মতে তুলসীয়ে বহুতো ৰোগৰ উপশম ঘটাব পাৰে।
মানসিক অৱসাদ, মধুমেহ আৰু শালমইনা আদিৰ প্ৰাকৃতিক নিৰাময়কাৰক হিচাপেও তুলসীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণ জ্বৰ, কাঁ‌হ আদিতো ইয়াক ঔষধ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
অমৃতা সিং
অমৃতা সিং (Amrita Singh; জন্ম: ৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ বেটাব আৰু মৰ্দৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰি খ্যাতি আৰু সমাদৰ লাভ কৰা অমৃতা সিং আশীৰ দশকত এগৰাকী আগশাৰীৰ তাৰকালৈ উন্নীত হয়৷ নবৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেখেতে ছবিৰ পৰা বিৰতি লয়৷ প্ৰায় দশকজোৰা বিৰতিৰ পাছত তেখেত ২০০২ চনত পুনৰ ছবিজগতলৈ ঘূৰি আহে৷ বৰ্তমান তেখেতে সহযোগী অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছে৷ ২০০৫ চনত তেখেতে টেলিভিছনৰ পৰ্দাতো ভুমুকি মাৰে৷