cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
যমুনেশ্বৰী খাটনিয়াৰ
চমু জীৱনী
১৮৯৯ চনত গোলাঘাট নগৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ আছিল ভদৰাম শইকীয়াআৰু ভাতৃ প্ৰখ্যাত নাট্যকাৰ অভিনেতা সুৰেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া । ঘৰৰ পৰাই পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰি মাধ্যমিক পৰ্য্যন্ত শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত যমুনেশ্বৰী দেৱীয়ে ঘৰৰ ওচৰৰে মুদৈজানত বালিকা বিদ্যালয় এখন স্থাপন কৰে আৰু নিজেই তাতে শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে । স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বিশেষ সা- সুবিধা নথকা সময়ত বালিকা বিদ্যালয় স্থাপনৰ উদাহৰণে তেখেতৰ স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম আগ্ৰহৰ কথা সূচায়। এইখনেই গোলাঘাট নগৰৰ দ্বিতীয়খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়। ১৯২০ চনত তেখেতে ভৈৰৱ চন্দ্ৰ খাটনিয়াৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় ।
সাহিত্য চৰ্চা
১৯১৯ চনত তেখেতৰ প্ৰথম কবিতাপুথি ‘অৰুণ’ প্ৰকাশ পায় । কলিকতাৰ ‘সাম্য প্ৰেছ’ত এই পুথিখন মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল। পুথিখনে সেই সময়ত পাঠক সমাজৰ পৰা যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল । ‘বাঁহী’, ‘অকণ’, ‘প্ৰভাত’ আদি আলোচনীত তেখেতৰ কবিতা প্ৰায়ে প্ৰকাশিত হৈছিল । মাত্ৰ ২৫ বছৰ বয়সতে অকাল মৃত্যু ঘটা এই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ কবি গৰাকীয়ে ‘সাৱিত্ৰী’ আৰু ‘কিংলিয়েৰ’ নামৰ আৰু দুখন কবিতাপুথিৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰি থৈ গৈছিল। ভগৱানৰ ওপৰত তেখেতৰ অগাধ বিশ্বাস আছিল। ‘শ্ৰীশংকৰদেৱ’, ‘ভিক্ষা’, ‘সুখ’, ‘নিয়া যেন তাক উটাই বুৰাই’ আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা। ‘সীতা’, ‘দ্ৰৌপদী’, ‘মন্দোদৰী’, ‘জয়মতী’ আদি কবিতাত মহীয়সী নাৰীসকলৰ বন্দনাৰ সৰল আৰু শুৱলা ভাষাৰ প্ৰয়োগ মন কৰিবলগীয়া। শিক্ষাবিদ সাহিত্যিক শৰত চন্দ্ৰ গোস্বামী, ‘আসাম বিলাসিনী’ৰ সেই সময়ৰ সম্পাদক কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য, ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ প্ৰথম অসমীয়া মন্ত্ৰী ঘনশ্যাম বৰুৱা প্ৰমুখ্যে আন কেইবাজনো বিখ্যাত সাহিত্যিকে তেখেতৰ লিখনীৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি থৈ গৈছে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ভাৰত
ভাৰত বা ভাৰতীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ (Republic of India) দক্ষিণ এছিয়াত অৱস্থিত এখন সাৰ্বভৌম গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। ভৌগোলিক আয়তনৰ ফালৰ পৰা ভাৰত পৃথিৱীৰ ভিতৰত সপ্তম বৃহত্তম ৰাষ্ট্ৰ, জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা দ্বিতীয় তথা সৰ্ববৃহৎ গণতন্ত্ৰ। দক্ষিণে ভাৰত মহাসাগৰ, পশ্চিমে আৰৱ সাগৰ আৰু পূবে বঙ্গোপ সাগৰৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত ভাৰতৰ মুঠ উপকূলৰ দৈৰ্ঘ্য হ'ল ৭,৫১৭ কিলোমিটাৰ (৪,৬৭১ মাইল)। এই দেশৰ চাৰিসীমাত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰসমূহ হ'ল- পশ্চিমে পাকিস্তান, উত্তৰ-পূবত চীন, নেপাল আৰু ভূটান, পূবে বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰ। ভাৰত মহাসাগৰৰ মাজত অৱস্থিত শ্ৰীলঙ্কা, মালদ্বীপ আৰু ইন্দোনেচিয়া লগতে থাইলেণ্ড ভাৰতৰ নিকতৱৰ্তী ৰাষ্ট্ৰ। হিন্দু সভ্যতাৰ বসতি অঞ্চল তথা ঐতিহাসিক বাণিজ্য পথ আৰু একাধিক বিশাল সাম্ৰাজ্যৰ পটভূমি ভাৰতীয় উপমহাদেশ ইয়াৰ সুদীৰ্ঘ অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বাবে সুপৰিচিত। পৃথিৱীৰ চাৰি প্ৰধান ধৰ্ম- হিন্দু, বৌদ্ধ ধৰ্ম, জৈন ধৰ্ম আৰু শিখ ধৰ্মৰ উৎপত্তি ভাৰতত। মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিতে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, ইছলাম, ইহুদী আৰু পাৰ্চী ধৰ্মই ভাৰতৰ দক্ষিণ আৰু পশ্চিম উপকূলত প্ৰৱেশ কৰে আৰু বিধিতাময় ভাৰতীয় সভ্যতাৰ সৃষ্টি কৰে। অষ্টাদশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰে আৰু লাহে লাহে ভাৰতৰ ভূ-খণ্ডক নিজৰ অধীন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজ ভাগলৈকে সমগ্ৰ ভাৰত ব্ৰিটিছ উপনিবেশত পৰিণত হয়। অৱশেষত অহিংস গৌৰৱময় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ফলত ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতে এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
ভাৰতত ২৮ খন ৰাজ্য আৰু ৮ খন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছে। ৰাজধানী নতুন দিল্লী। ৰাজ্যৰ নিজৰ প্ৰশাসনীয় ব্যৱস্থা আছে। কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে শাসন কৰে। তলত ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহ আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত ৰাজ্যসমূহৰ ৰাজধানীৰ তালিকা দিয়া হৈছে।
কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
উল্লেখযোগ্য যে 'দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী' আৰু 'দমন আৰু দিউ' নামৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল দুটা একেলগ কৰি 'দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউ' নামৰ এটা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল গঠনৰ প্ৰস্তাৱৰ কথা ভাৰত চৰকাৰে ২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত ঘোষণা কৰিছিল । উক্ত বিধেয়কখন ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সংসদত গৃহীত হয় আৰু ২০২০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী হয় ।
ভাৰতৰ ভাষা
হিন্দী হৈছে ভাৰতৰ অধিকাৰিক (অফিছিয়েল) ভাষা। ইংৰাজীক সহকাৰী অধিকাৰিক ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। ৰাজ্য ভেদে স্থানীয় ভাষাক অধিকাৰিক ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। ২০০৩ বৰ্ষৰ ৯২তম সংবিধান সংশোধনী অনুসৰি ভাৰতৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অধিকাৰিক ভাষাৰ সংখ্যা হৈছে ২২টা। এই ভাষাসমূহ হ’ল:
ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
উল্লেখযোগ্য যে হকী ভাৰতৰ 'অনাধিকাৰিক (আন-অ'ফিছিয়েল) ৰাষ্ট্ৰীয় খেল'। ২০২০ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ ধুলে জিলাৰ ময়ূৰেশ আগৰৱাল নামৰ এজন শিক্ষকে আৰ.টি.আই. (তথ্য জনাৰ অধিকাৰ)ৰ অধীনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হকী হয় নে নহয় এই সন্দৰ্ভত উত্তৰ বিচাৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণ মন্ত্ৰালয়লৈ আবেদন জনায়। তাৰ উত্তৰত চৰকাৰে জানিবলৈ দিয়ে যে ভাৰত চৰকাৰৰদ্বাৰা হকী এতিয়াও ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে অনুমোদিত বা গৃহীত হোৱা নাই।
অধিক পঢ়ক
Etymology
History
Geography
Biodiversity
Foreign relations and military
Demographics
Culture
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰত শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ
অসমৰ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰত শ্ৰীশ্ৰী দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ অৱস্থিত। প্ৰধানতঃ এই মন্দিৰত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ আৰাধনা কৰা হয়। প্ৰত্যেক বছৰৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত স্থানীয় লোকসকলে এই মন্দিৰত ফাকুৱা উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰে।
ইতিহাস
এই মন্দিৰৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে প্ৰচলিত কাহিনী শুনা যায়। ইংৰাজৰ দিনত শাসন পৰিচালনাৰ বাবে স্থানীয় কিছুমান অভিজাতসম্প্ৰদায়ৰ হাতত শাসনৰ কিছু দায়িত্ব অৰ্পিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰে নলবাৰী অঞ্চলত সদৰামীনৰ দায়িত্ব দিছিল গৰ্গৰাম বৰুৱাৰ ওপৰত। গৰ্গৰাম বৰুৱা আছিল পণ্ডিত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃ। গৰ্গৰাম বৰুৱা সদৰামীনৰ দায়িত্বত থকাৰ সময়ত এটা আচৰিত ঘটনা ঘটিছিল। বৰ্তমানৰ ৰঙিয়া নগৰৰ সীমাত অৱস্থিত জেকেৰীয়া নামৰ এখন গাঁৱৰ কাষতে সন্ধ্যাঝাৰ নামৰ এখন অটব্য অৰণ্য আছিল। সেই জেকেৰীয়া গাঁৱৰে এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত এজনী কপিলী বৰণৰ গাই আছিল। গাইজনীয়ে হেনো নিতৌ শেষ নিশা ডিঙিৰ বান্ধ খুলি সন্ধ্যাঝাৰ অৰণ্যলৈ গৈ এজোপা বিৰিণা গছৰ ওপৰত ওহাৰ পাতি গাখীৰ ঢালি পুনৰ গোহালিলৈ ঘূৰি আহিছিল। সদৰামীন বৰুৱাই এই কথা গম পাই সেই ৰহস্য উদ্‌ঘাটন কৰাৰ বাবে বিৰিণা গছজোপা থকা ঠাইখিনি খন্দোৱালে আৰু তাতে এটা শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিগ্ৰহ উদ্ধাৰ হ'ল। সেই মূৰ্তি সভক্তিৰে ৰাইজে শোভাযাত্ৰা কৰি আনি চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰত স্থাপন কৰে। তাতে আগৰে পৰা শ্ৰীশ্ৰীঘনশ্যাম ৰায়ৰো বিগ্ৰহ আছিল। তেতিয়াৰে পৰা সেই বিগ্ৰহৰ লগতে নতুন বিগ্ৰহৰো পূজা-সেৱা চলিবলৈ ধৰিলে। ক্ৰমে দৌল আৰু ফাকুৱা উৎসৱৰ দিন পালেহি। লগে লগে পূজাৰীৰ চিন্তা হ'ল কোনজন বিগ্ৰহক দৌলত তুলিব। অৱশেষত পূজাৰীয়ে বিগ্ৰহৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি জনালে যে যিজন বিগ্ৰহক দৌলত থাপিব সেইজনে যেন চাৰি আঙুলি আগবাঢ়ি প্ৰমাণ দেখুৱায়। পাছদিনা পূজাৰীয়ে দেখিলে যে নতুনকৈ অনা বিগ্ৰহজনা চাৰি আঙুল আগবাঢ়ি আছে। এনে ঘটনাত পূজাৰী আচৰিত হ'ল। ইয়াৰ পিছতে যথাৰীতি নতুন বিগ্ৰহকে দৌলত স্থাপন কৰা হ'ল আৰু তেতিয়াৰে পৰা এইজনা বিগ্ৰহ দৌল গোবিন্দ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।
মন্দিৰৰ কাৰ্যসূচী
ফাগুন-চ'ত মাহত কেইবাদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে ইয়াত দৌল উৎসৱ পালন কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি দৈনিক অগণন ভক্তই আগবঢ়োৱা পূজা আৰু সেইসকলৰ মাজত ভোগৰ প্ৰসাদ বিতৰণ দৌল গোবিন্দ মন্দিৰৰ লক্ষণীয় বৈশিষ্ট্য।
পৰিবহণ
এই মন্দিৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত বাবে ইয়ালৈ যাবলৈ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী বিভিন্ন নাওৰ ব্যৱস্থা আছে। একেদৰে গুৱাহাটীৰ পৰা শৰাইঘাট দলং পাৰহৈ ৰাস্তাৰেও এই মন্দিৰলৈ যাব পাৰি ।
কাটেৰী আম্মান
কাটেৰী আম্মান (காட்டேரி அம்மன்) বা সংক্ষিপ্ত ৰূপত কাটেৰী হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁৰ পূজাৰ উৎপত্তি যিটো হিন্দু ধৰ্মৰ অধীনত শ্ৰেণীভুক্ত দ্ৰাবিড় লোকধৰ্মৰ পৰা হৈছে।
কিংবদন্তী
তামিল লোককথা অনুসৰি শিৱই এবাৰ তেওঁৰ পত্নী পাৰ্বতীক মাজনিশা তেওঁলোকৰ বিছনা এৰি যোৱা, আৰু সূৰ্য্য উদয়ৰ আগতেহে উভতি অহা দেখা পাইছিল। এই সন্দৰ্ভত যেতিয়া তেওঁ দেৱীক প্ৰশ্ন কৰিছিল, তেতিয়া দেৱী বিমোৰত পৰিছিল, দেৱীয়ে শিৱৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত জনাইছিল যে তেওঁ গোটেই ৰাতি তেওঁৰ কাষতেই আছিল। কলৈকো আঁতৰি যোৱা নাই। শিৱই যেতিয়া দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে এই একেই পৰিঘটনাটোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ দেৱী পিছে পিছে কৈলাসৰ পৰা এখন অৰণ্যলৈ আগবাঢ়ি গ’ল, আৰু প্ৰত্যক্ষ কৰিলে যে দেৱীয়ে মৃতদেহ খান্দি কালিৰ ভয়ানক ৰূপ ধাৰণ কৰি, সেইবোৰ ভক্ষণ কৰিবলৈ ধৰিছে। শিৱই দেৱীক ৰখাবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈ হাবিৰ বাটত এটা গাঁত খান্দিলে। যেতিয়া গাঁতৰ ভিতৰত পৰি কালিয়ে শিৱক দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ কৰ্মৰ বাবে অনুশোচনাৰে ভৰি পৰিল, আৰু শিৱক প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে যে তেওঁ এই ৰোগজনিত অনুসৰণৰ অন্ত পেলাব। ইয়াৰোপৰি তেওঁ শিৱক ক’লে যে তেওঁ গাঁতৰ ভিতৰতে নিজৰ ভয়ংকৰ ৰূপটো এৰি, আৰু কৰ্তব্যপৰায়ণ পত্নী হিচাপে তেওঁৰ ওচৰলৈ উভতি যাব। এইদৰে গাঁ‌তৰ ভিতৰত এৰি অহা শক্তিয়েই দেৱীৰ কাটেৰী আম্মান ৰূপ হৈ পৰিল, যি ৰোগ ধ্বংস কৰা আৰু নিজৰ অনুগামীসকলক ৰক্ষা কৰা উপকাৰী দেৱী।
অৱশ্যে কিছুমান সম্প্ৰদায়ৰ লোককথা অনুসৰি দেৱীক কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেওঁৰ কুৎসিত দিশৰ সৈতেও চিনাক্ত কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে দলিত লোককথা অনুসৰি কাটেৰী আম্মানৰ উৎপত্তি শিৱই তেওঁক দিয়া অভিশাপৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ ফলত তেওঁ অৰণ্যৰ মাজত ঘূৰি ফুৰে, তেওঁক গৰ্ভৱতী মহিলাই পূজা নকৰিলে চিকাৰৰ বলি সাজে। এই কাৰণে কাটেৰীক হিংস্ৰ আৰু ডাইনীসদৃশ বুলিও চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই স্বৰূপত তেওঁক তেজ আৰু আধ্যাত্মিকতাৰে জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সৈতে পূজা কৰা হয়। তেওঁক এনে এক সত্তা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যিয়ে সন্তুষ্ট হ'লে সন্তানক সুৰক্ষা দিয়ে, আৰু অসন্তুষ্ট হ'লে ডিঙি চেপি হত্যা কৰে।
মূৰ্তি প্ৰকাশ
কাটেৰী দেৱীক বহু ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তেওঁৰ ছালৰ ৰং হয় গাঢ় নীলা বা ক’লা বুলি প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে। দেৱীয়ে অৰুভাল (দা), বাটি, ত্ৰিশুল, পদুম বা এই সকলোবোৰ বৈশিষ্ট্য নিজৰ চাৰিবাহু ৰূপত ধৰি থকা দেখা যায়।
উপাসনা
দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ গাঁৱত দলিত সম্প্ৰদায়ৰ লোকে কাটেৰী আম্মানক পূজা কৰে। ট্ৰিনিদাদ, গায়ানা, জামাইকা, দক্ষিণ আফ্ৰিকাকে ধৰি অন্যান্য ঠাইৰ তামিল প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলেও তেওঁক পূজা কৰে। দেৱীৰ প্ৰসাদত নিম পাত, চূণ, ৰঙা ফুল আদিৰ ব্যৱহাৰ হয়। কুকুৰা আৰু গাহৰি ব্যৱহাৰ কৰি পশু বলি দিয়াৰ দৰে নীতি-নিয়ম তেওঁৰ উপাসকসকলৰ মাজত সাধাৰণতে দেখা যায়। দেৱীক কুলাদৈৱম অৰ্থাৎ কুলদেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জিজিয়া
হাদিছো জিজিয়া কৰ সম্পৰ্কে উল্লেখ আছে, কিন্তু পৰিমাণ উল্লেখ নাই। যিয়েই নহওক ফকীহষকল এই বিষয়ে একমত যে পূৰ্বে মুছলিম শাসকসকলে যেনেকৈ বাইজেণ্টাইন আৰু ছাছানীয় সাম্ৰাজ্যত এইটো আদায় কৰিছিল।
ইছলামিক ইতিহাসত ইয়াৰ প্ৰয়োগ বিভিন্ন ৰকম দেখা যায়। বহুত সময়ত জিজিয়াক খাৰাজ ৰ সৈতে সাধাৰণ কৰ হিচাপেও আদায় কৰা হৈছে  আৰু ইছলামিক ৰাজনীতিত ৰাজস্ব আদায়ৰ প্ৰধান উৎস আছিল। জিজিয়া কৰ কৰ দাতাৰ সামৰ্থ অনুসৰি বছৰেকীয়াভাবে নিৰ্ধাৰিত হৈছিল। বিভিন্ন সময় স্থান,কাল ইত্যাদিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ভিন্ন সময়ত ধাৰ্যকৃত কৰৰ পৰিমাণ ভিন্ন হৈছে
এই প্ৰসংগত কোৰআনৰ ছুৰা তওবা’ৰ ২৯ নং আয়াতত কোৱা হৈছে, “যিসকলৰ ওপৰত কিতাপ (কোৰআন) অবতীৰ্ণ হৈছে সিহঁতৰ মাজত যিসকলে আল্লাহক বিশ্বাস নকৰে আৰু পৰকালতো নহয়, আৰু আল্লাহ ও তেওঁৰ ৰাছুলে যিবোৰ হাৰাম কৰিছে সেয়া হাৰাম নাভাবে আৰু সত্যধৰ্ম অনুসৰণ নকৰে, সিহঁতৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবা যেতিয়ালৈকে সিহঁতে বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে: আনুগত্যৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ স্বেচ্ছায় জিজিয়া দিয়ে”।
ওছমানীয় তুৰস্কত ১৯ শতকৰ মধ্যভাগ লৈকে জিজিয়া বলবৎ আছিল। মুছলিম সকলক বাধ্যতামূলকভাবে সামৰিক বিভাগত যোগদান হ'ব লগা হৈছিল আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে অমুছলিম সকলৰ ওপৰত এটা কৰ ধাৰ্য কৰা হয়। কিন্তু সকলো ধৰ্মৰ নাগৰিক সকলৰ বাবে বাধ্যতামূলক সামৰিক কৰ্ম প্ৰবৰ্তিত হোৱাৰ পাছত এই কৰৰো বিলোপ হয়। মধ্য যুগত পৃথিৱীৰ অন্যান্য মুছলিম শাসিত দেশতো অমুছলিম সকলৰ ওপৰত জিজিয়া কৰ ধাৰ্য কৰা হয়। ভাৰতত আকবৰে এইটো ৰহিত কৰিছিল, কিন্তু সম্ৰাট ঔৰঙ্গজেৱৰ আমলত এইটো পুনঃপ্ৰবৰ্তিত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:কৰ
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত (Prafulla Kumar Mahanta, জন্ম: ১৯৫২) হৈছে অসমৰ এজন প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী । ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অসম আন্দোলনৰ এজন উল্লেখযোগ্য নেতা আৰু অসম গণ পৰিষদ (অগপ)ৰ প্ৰাক্তন সভাপতি । ১৯৮৫ চনত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয়। এনেদৰে তেওঁ আটাইতকৈ কনিষ্ঠতম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে পৰিগণিত হয় । ইয়াৰ পিছত ১৯৯৬ চনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয়। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসম আন্দোলনৰ এজন উল্লেখযোগ্য নেতা আছিল ।
২০০৫ চনত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তক অসম গণ পৰিষদ (অগপ) দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয় । ইয়াৰ পিছত ২০০৫ চনৰ ১৫ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ অসম গণ পৰিষদ (প্ৰগতিশীল) নামৰ নতুন ৰাজনৈতিক দল এটা গঠন কৰে । ২০০৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই পুনৰ অসম গণ পৰিষদত যোগদান কৰে।
১৯৯৮-২০০১ চনৰ ভিতৰত হোৱা আলফা সদস্য সকলৰ পৰিয়ালবৰ্গৰ গুপ্তহত্যাৰ বাবে "শইকীয়া কমিছন" (Saikia Commission)-এ সেই সময়ৰ অসমৰ গৃহমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ ওপৰত অভিযোগ উঠায় ।
ৰাজনৈতিক জীৱন
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তক অসমৰ এজন প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক নেতাৰ শাৰীত গণনা কৰা হয়। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসম আন্দোলনৰ এজন নেতা আছিল । ইয়াৰ পিছত তেওঁ আৰু কেইজনমান সহযোগীৰ লগ হৈ অসম গণ পৰিষদ দলটো গঠন কৰে । তেওঁ দলটোৰ সভাপতি পদত অধিষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৮৫ চনত নগাঁও বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় । ইয়াৰ পিছৰ পৰাই বৰ্তমানলৈকে তেওঁ বঢ়মপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাবে নিৰ্বাচিত হৈ আহিছে    ।
অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে
১৯৮৫ চনত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত নগাঁও বিধানসভাৰ সমষ্টিৰ পৰা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয় । ১৯৮৫ চনত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয়। এনেদৰে তেওঁ আটাইতকৈ কনিষ্ঠতম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে পৰিগণিত হয় । কাৰ্য্যকাল আছিল ১৯৮৫ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰলৈ । ইয়াৰ পিছত ১৯৯৬ চনত তেওঁ বঢ়মপুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে নিৰ্বাচিত হয় । কাৰ্য্যকাল আছিল ১৯৯৬ চনৰ ১৫ মে'ৰ পৰা ২০০১ চনৰ পৰা ১৭ মে'লৈ ।
অসম গণ পৰিষদৰ পৰা বহিষ্কাৰ
আলফা সদস্য সকলৰ পৰিয়ালবৰ্গৰ গুপ্তহত্যাৰ বাবে "শইকীয়া কমিছন"-এ প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ ওপৰত অভিযোগ উঠায় । ইয়াৰ পিছতে ২০০৫ চনত অসম গণ পৰিষদ-এ প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তক দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে ।
অসম গণ পৰিষদ (প্ৰগতিশীল)
২০০৫ চনৰ ১৫ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসম গণ পৰিষদ (প্ৰগতিশীল) নামৰ নতুন ৰাজনৈতিক দল এটা তেওঁ গঠন কৰে আৰু দলৰ সভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। ২০০৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ আগে আগে অসম গণ পৰিষদত উপযুক্ত নেতৃত্বৰ অভাৱৰ বাবে দলটোত তেওঁৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰা হয়। চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীৰ সভাপতিত্বৰ সময়ত অসম গণ পৰিষদ (প্ৰগতিশীল) দল ভংগ কৰা হয় আৰু পুনৰ অগপ দলত গ্ৰহণ কৰা হয়।
২০১০-বৰ্তমান
২০১০ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তক সৰ্বসন্মতিক্ৰমে অসম বিধান সভাত বিৰোধী পক্ষৰ নেতা নিৰ্বাচন কৰা হয়।
প্ৰায় ১১ বছৰ বিৰতিৰ পাছত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই পুনৰ অগপৰ সভাপতি পদ গ্ৰহণ কৰে  । অসম গণ পৰিষদে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কাৰ্য্যনিৰ্বাহক পদসমূহৰ কাৰণে নিজ দলৰ মাজতে নিৰ্বাচন পাতে। দলৰ জ্যেষ্ঠ নেতা হিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ অনুমোদনত এই নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা হয় । প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই তেওঁৰ অগপৰ বিধায়ক পদ্ম হাজৰিকাক ৩৭টা ভোটত হৰুৱাই সভাপতি পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়  আৰু কয় যে নিজ দলক অসমৰ শাসনভাৰত থকা কংগ্ৰেছ দলৰ বিকল্প হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰাই তেওঁৰ প্ৰধান লক্ষ্য ।
শেহতীয়াকৈ দা ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ এডিটৰ-ইন-চিফ শেখৰ গুপ্তাৰ সৈতে এনডিটিভিৰ ৱাক দা টক অনুষ্ঠানত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই এটা সাক্ষাৎকাৰ দিছিল । তাত তেওঁ কৈছিল যে, দেশৰ সুৰক্ষা আৰু একতাৰ বাবে তেওঁ যিকোনো দোষ মূৰ পাতি ল’বলৈ সাজু আছে। যদি কোনো বিদ্ৰোহী দলে সুৰক্ষা বলক আক্ৰমণ কৰে তেন্তে তেওঁলোকৰো ইয়াক প্ৰতিহত কৰাৰ অধিকাৰ আছে। কিন্তু আলফাৰ সমৰ্থকসকলক কৰা আইনৰ বাহিৰৰ হত্যাৰ ক্ষেত্ৰত অনা অভিযোগবোৰৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ভাৱমূৰ্তি বিকৃত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰা হৈছে । সেই একে সাক্ষাৎকাৰতে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ কোনো অজ্ঞাত বিভাগক অসম আন্দোলনৰ ১৯৮০ ৰ সময়ত হোৱা গণহত্যাবোৰৰ বাবে ষড়যন্ত্ৰ কৰা বুলি অভিযোগ আনে ।
গুপ্তহত্যা
The secret killings of Assam (1998–2001) was probably the darkest chapter in Assam's political history when relatives, friends, sympathisers of ULFA insurgents were systematically killed by unknown assailants. These extra-judicial murders happened in Assam between 1998 and 2001.
During the government of AGP leader Prafulla Kumar Mahanta, a number of family members of ULFA leaders were assassinated by unidentified gunmen. With the fall of this government following elections in 2001, the secret killings stopped. Investigations into the killings culminated in the report of the "Saika Commission", presented to the Assam Assembly November 15, 2007. The report provides details about the killings, which were organized by Prafulla Mahanta in his role as the Assam Home Minister, and executed by the police, with cooperation from the Indian Army. The actual killers were surrendered elements of the ULFA, who would approach their targets at home, at night, knocking on the door and calling out in Assamese to allay suspicion. When the victims answered the door, they were shot or kidnapped to be shot elsewhere.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
ভিটামিন
ভিটামিন(vitamins) বা খাদ্যপ্ৰাণ হ'ল একপ্ৰকাৰ প্ৰবল শক্তিসম্পন্ন জৈৱ-ৰাসায়নিক যৌগ। ১৯১২ চনত প'লেণ্ডৰ ৰসায়নবিদ কেছিমিৰ ফ্ৰেংক এ সৰ্ব্বপ্ৰথমে খাদ্যত থকা এই দ্ৰব্যবোৰক 'ভিটামিন' বুলি নামকৰণ কৰিছিল। ভিটামিনবোৰক ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ আখৰ কিছুমানৰ দ্বাৰা নামকৰণ কৰা হয়। যেনে - ভিটামিন A,C,D,E,K আৰু B কমপ্লেক্স। ভিটামিন বা খাদ্যপ্ৰাণ হ'ল একপ্ৰকাৰৰ জটিল জৈৱ যৌগ যি পৰিমাণত অলপ হ'লেও প্ৰাণীদেহৰ বৃদ্ধিৰ বাবে অতি আৱশ্যকীয়। ইয়াৰ অভাৱত প্ৰাণীদেহে বিভিন্ন ধৰণৰ ৰোগৰ সন্মুখীন হয় ।
সংজ্ঞা
ভিটামিন বা খাদ্যপ্ৰাণবোৰে জৈৱ অনুঘটকৰূপে ক্ৰিয়া কৰি প্ৰাণীদেহৰ স্বাভাৱিক বৃদ্ধি,বিভিন্ন ৰোগ প্ৰতিৰোধ আৰু শৰীৰ বিষয়ক (physiology) কাৰ্য সম্পন্ন কৰে। কিছুমান ভিটামিনে ক'এনজাইম বা সহ-উৎসেচক হিচাপে উৎসেচকৰ ক্ৰিয়াত সহায় কৰে। সেয়েহে, ভিটামিনৰ অভাৱ হ'লে উৎসেচকৰ ক্ৰিয়াত ব্যাঘাত জন্মে। ভিটামিনবোৰ প্ৰধানত: প্ৰাণীৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশৰ বাবে অপৰিহাৰ্য। ভিটামিনবোৰৰ শক্তি উৎপাদন ক্ষমতা নাই কিন্তু প্ৰাণীদেহৰ বিভিন্ন বিপাকীয় ক্ৰিয়াৰ বাবে এইবোৰ অতি আৱশ্যকীয়।
ভিটামিনৰ প্ৰকাৰভেদ
ফেটত দ্ৰৱণীয় ভিটামিন এইবোৰ ভিটামিন ফেটত দ্ৰৱণীয় আৰু যকৃতত জমা হৈ থাকে। দেহত শোষণৰ বাবে পিত্তলৱণ আৰু ফেটৰ প্ৰয়োজন।
ভিটামিন A
মেক কলামে ১৯১২ চনত পোনপ্ৰথমে এইবিধ ভিটামিন চিনাক্তকৰণ কৰে। ইয়াক এণ্টি জেৰ'পথেলমিক (anti xerophthalmic) ভিটামিন বুলিও কোৱা হয়।
ৰসায়ন
সেউজীয়া উদ্ভিদত থকা কেৰ'টিন (carotene) জাতীয় পদাৰ্থৰ পৰা ভিটামিন A সংশ্লেষিত হয়। ভিটামিন A-ৰ প্ৰধান উৎস (precursor) হ'ল -ß কেৰ'টিন। ই ১৮টা কাৰ্বন শিকলিৰ দ্বাৰা সংযোজিত দুটা ß আয়নন(ß-ionone) আঙঠি (ring) ৰ দ্বাৰা গঠিত। এটা ß কেৰ'টিন অণুৰ জাৰণ (oxidation) হ'লে দুটাকৈ ভিটামিন অণুৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ ৰাসায়নিক বিন্যাস হ'ল C20H30O ।
উৎস
সেউজীয়া পাতযুক্ত পাচলি,গাজৰ,চালগোম,বিলাহী,কণী,মাখন,মাছ আৰু গাখীৰ আদিত পোৱা যায়।
কাৰ্যসমূহ
অভাৱজনিত ৰোগসমূহ
প্ৰয়োজনীয়তা
প্ৰাপ্তবয়স্ক মানুহৰ ৫০০ আন্তৰ্জাতিক একক(international unit I.U.)। শিশু,গৰ্ভৱতী মহিলা তথা সন্তানক গাখীৰ খুওৱা মহিলাৰ ৬০০০-৮০০০ I.U.(1 I.U.=0.344 মাইক্ৰ'গ্ৰাম) ।
ভিটামিন D
এই ভিটামিনক কেলচিফেৰল(calciferol) বুলিও কোৱা হয়।
ৰসায়ন
এইবোৰ ষ্টিৰল(sterol) জাতীয় পদাৰ্থ। কেলচিফেৰল প্ৰধানত দুই ধৰণৰ- আৰ্গকেলচিফেৰল(vit.D2) আৰু ৭-হাইড্ৰ'ক্সিকেলচিফেৰল(vit.D3)। আৰ্গষ্টিৰলৰ পৰা তলত দিয়া ধৰণে ভিটামিন D2 সৃষ্টি হয়।
আৰ্গ'ষ্টিৰল →→লুমিষ্টিৰল2 →→টেকিষ্টিৰল2 →→ভিটামিন D2
কাৰ্যসমূহ
অভাৱজনিত ৰোগ
শিশু,গৰ্ভৱতী আৰু স্তনদাত্ৰী স্ত্ৰীলোক আৰু পুৰুষৰ দৈনিক চাহিদা ৪০০I.U। এক একক হ'ল ০.০২৫ মাইক্ৰ'গ্ৰাম। ।
ভিটামিন E
এই ভিটামিন বন্ধ্যাত্ব প্ৰতিৰোধী(antisteritity) ভিটামিন বা ট'ক'ফেৰল(tocopherol) বুলি কোৱা হয়।
ৰসায়ন
এই যৌগসমূহৰ ৰাসায়নিক নাম ট'ক'ফেৰল। ট'ক'ফেৰল দুটা আঙঠিযুক্ত জৈৱ যৌগ। ই চাৰি ধৰণৰ -α,β,৪,δ আৰু ট'ক'ফেৰাল। ইয়াৰ ৰাসায়নিক বিন্যাস হ'ল C29H50O2।
উদ্ভিদৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা তেল (যেনে-ছয়াবিন তেল,গম তেল ইত্যাদি) কণী,মাংস,যকৃত,মাছ আদিত এই ভিটামিন থাকে।
কাৰ্যসমূহ
অভাৱজনিত ৰোগ
প্ৰয়োজনীয়তা
পূৰ্ণবয়স্ক পুৰুষৰ ৩০ I.U.,স্ত্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত ২৫ I.U.,গৰ্ভবতী মহিলাৰ ৩০ I.U.,এক I.U.সমান ০.৬৭ মিলিগ্ৰাম।
ভিটামিন K
এই ভিটামিনক ৰক্তক্ষৰণ প্ৰতিৰোধী ভিটামিন বুলি কোৱা হয়।
ভিটামিন K যুক্ত যৌগবোৰক নেপথ'কুইন'ন(napthoquinone) বোলে। ভিটামিন K দুই ধৰণৰ - K1 ফাইল'কুইন'ন(phylloquinone)-সাধাৰণতে সেউজীয়া উদ্ভিদত পোৱা যায় আৰু K2 ফাৰ্ন'কুইন'ন(farnoquinone) - মাছত পোৱা যায়। ইয়াৰ ৰাসায়নিক বিন্যাস হ'ল C31H46O2।
উৎস
সেউজীয়া উদ্ভিদ,যেনে-বন্ধাকবি,ছয়াবিন,শাক আদি আৰু মাছ,কণী,মাংস,গাখীৰত এই ভিটামিন থাকে। মানুহৰ অন্ত্ৰত বাস কৰা পৰজীৱী বেক্টেৰিয়াই ভিটামিন K সংশ্লেষণ কৰে।
অভাৱজনিত ৰোগ
প্ৰয়োজনীয়তা
দৈনিক চাহিদা ৫ মিলিগ্ৰাম। ।
পানীত দ্ৰৱণীয় ভিটামিন
ভিটামিন B কমপ্লেক্স
ভিটামিন B কমপ্লেক্স আঠটা B ভিটামিনৰ দ্বাৰা গঠিত:
উৎস: ফল -মূল, আটা- ময়দা, ঢেকীত খুন্দা চাউল, বাদাম, শাক পাচলি, দাইল আদিত B ভিটামিন থাকে।
অভাৱজনিত ৰোগঃ B-1 ভিটামিনৰ অভাৱত বেৰি বেৰি নামে এক অসুখ হয়। বেৰি বেৰি ৰোগৰ প্ৰধান লক্ষণ হৈছে হাত ভৰি ফুলি যোৱা বা হাত ভৰিত বিষ হোৱা, বুকুৰ বিষ আৰু হৃদপিণ্ডৰ অসুখ হোৱা।
এই ৰোগত স্নায়ু বিলাক ফুলি যায় আৰু সেইবাবে হাত ভৰি জিনজিনাই, হাত ভৰি লৰাব নোৱাৰা হয়। হৃদপিণ্ড দুৰ্বল হৈ পৰে আৰু আকাৰত ডাঙৰ হৈ। পেটৰ ভিতৰত পানী জমা হৈ পেটটো ডাঙৰ হৈ যায়।
ভিটামিন C
ভিটামিন চি(C ) হৈছে পানীত দ্ৰবণীয় ভিটামিন। ইয়াক ASCORBIC ACID / ANTISCORBUTIC VITAMIN হিচাপেও জনা যায়। ভিটামিন চি ক ১৯২৮ চনত SZENT-GYORGYI এ কমলা ৰসৰ পৰা পৃথক কৰিচিল।
ভিটামিন চি ৰ উৎস সমূহঃ ভিটামিন চি ৰ উৎতম উৎস সমূহ হৈছে টেঙাজাতীয় ফল(citrus fruits) যেনে-নেমু,কমলা,ৰবাব আদি। ইয়াৰ উপৰিও বেৰী, তৰ্মুজ, বিলাহী, কবি আদিতো ভিটামিন চি পোৱাযায়।
শৰীৰত ভিটামিন চি ৰ ক্ৰিয়া(FUNCTIONS OF VITAMIN C):
১। কলাজেন সংশ্লেষণত ভিটামিন চি ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। ২.তেজত CHOLESTEROL দ্ৰবীভূত হোৱাত সহায় কৰে। ৩. শৰীৰৰ বিভিন্ন stress (চাপ, হেঁচাঁ) আদিক বাধা দিয়ে। ৪.শাকপাচলি,cereals আৰু ফলমুলৰ পৰা আয়ৰন শোষণ বৃদ্ধি কৰে।
অভাৱজনিত ৰোগঃ ভিটামিন চি ৰ অভাৱ হলে স্কাৰ্ভি ৰোগে দেখা দিয়ে। এই ৰোগৰ pathological লক্ষণ সমূহ হৈছে ছালত জোলা ফুটা(skin eruptions),swollen bleeding gums, loosening of the teeth, haemorrhages, সহজতে হাড়ঁ ভাগাঁ,সহজতে বিজানুৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱা আদি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী:জৈৱিক ৰসায়ন
দিহিং পাটকাই উৎসৱ
দিহিং পাটকাই উৎসৱ (Dehing Patkai Festival) হৈছে অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ লেখাপানীত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক উৎসৱ। পাটকাই পৰ্বত আৰু দিহিং নদীৰ নাম অনুসৰি এই উৎসৱৰ নাম দিহিং পাটকাই উৎসৱ ৰখা হৈছে।  ২০০২ চনৰ পৰা এই উৎসৱ নিয়মীয়াকৈ উদ্‌যাপন কৰি অহা হৈছে। ২০০২ বৰ্ষৰ উৎসৱত মুখ্য অতিথি আছিল সেই সময়ৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড॰ এ পি জে আব্দুল কালাম। পৰ্যটক সকলক আনন্দ-উল্লাস কৰাৰ সুবিধা কৰি দিয়া লক্ষ্যৰে এই উৎসৱ অসম চৰকাৰে আয়োজন কৰে।
সাদিন
সাদিন (Sadin) হৈছে গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত। ১৯৮৯ চনত কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। বৰ্তমানৰ সম্পাদক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী। ২০১৩ চনত সাদিনে ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ অৰ্থাৎ ২৫ বছৰত ভৰি দিয়ে। প্ৰথম কাৰ্যবাহী সম্পাদক আছিল অজিত কুমাৰ ভূঞা।
দিহিং পাটকাই উৎসৱ
মূল কাৰ্যক্ৰমনিকা
দিহিং পাটকাই উৎসৱত বিশেষকৈ চাহ উদ্যোগৰ লগত জড়িত ঠাই ভ্ৰমণ, জনগোষ্ঠীসমূহৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত সামগ্ৰী সমূহৰ মেলা, প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত আমেজ লোৱা আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই উৎসৱৰ এটা উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণ হৈছে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈন্যসকলৰ সমাধিস্থল পৰিভ্ৰমণ কৰাৰ সুবিধা দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও অসমক ম্যানমাৰৰ লগত সংযোজিত কৰা ষ্টিলৱেল পথটো চোৱাৰো সুবিধা দিয়া হয়।  এই উৎসৱৰ সময়ত খাদ্য সামগ্ৰীৰ মেলা, বাণিজ্য মেলা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদিৰো আয়োজন কৰা হয়। পৰ্যটকসকলে হাতী ছাফাৰীৰ জৰিয়তে বনাঞ্চলসমূহ চোৱাৰো সুবিধা কৰি দিয়া হয়। এই উৎসৱৰ সময়ত চাহ বাগান আৰু ডিগবৈৰ তৈলক্ষেত্ৰ সমূহ পৰিভ্ৰমণ কৰিবলৈ ইয়াৰ পৰা সুবিধা কৰি দিয়া হয়।
সাদিন
প্ৰকাশ
সাদিন কাকতখন ১৯৮৯ চনৰপৰা প্ৰতি শুক্ৰবাৰে প্ৰকাশ পাই আহিছে। বৰ্তমান সাদিনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ।
দিহিং পাটকাই উৎসৱ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:মহোৎসৱ
সাদিন
সমল
২৪ পৃষ্ঠাৰ এই সাপ্তাহিক কাকতখনে বিভিন্ন স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি পৰিৱেশন কৰে। ইয়াৰ লগতে শিল্প-সাহিত্য, অৰ্দ্ধ-আকাশ, বিনোদন, ক্ৰীড়া আদি নিয়মীয়া পৃষ্ঠাসমূহত ধাৰাবাহিক উপন্যাস, গল্প-কবিতা আৰু প্ৰবন্ধকে আদি কৰি ভিন্নধৰণৰ লেখা প্ৰকাশ কৰে। শিশুসকলৰ বাবে সাদিনৰ চোতাল পৃষ্ঠা অন্যতম সংযোজন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
পানীতোলা সবাহ
পানীতোলা সবাহ (Panitola xabah) উজনি অসমৰ গাঁও বিশেষত পালন কৰি অহা এক লোকাচাৰ। খেতিৰ বাবে পৰ্যাপ্ত বৰষুণ কামনা কৰি প্ৰতিবছৰে জেঠ-আহাৰ মাহত পানীতোলা সবাহৰ আয়োজন কৰা হয়। তিনিদিনীয়াকৈ গাঁৱৰ নামঘৰত সমূহীয়াভাৱে পালন কৰা এই সবাহত অংগ খুঁত নথকা, পিতৃ-মাতৃ জীৱিত থকা তিনিজনী অপুষ্পিতা ছোৱালীয়ে গাঁৱৰ ৰাইজ, গায়ন-বায়নসহ শোভাযাত্ৰা কৰি গৈ নদীৰ তিনিটা ঘাটৰ পৰা তিনিটা এঁৱা কলহত পানী তুলি আনে। পানী তুলি আনি নামঘৰৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰে। তৃতীয় দিনা পুৱাৰ পৰা মূল সবাহ আৰম্ভ হয়। সেইদিনা পানী তোলাৰ অন্তত নামঘৰত নাম-কীৰ্তন, নেগেৰা নাম, থিয় নাম, দিহা নাম আদি পৰিৱেশন কৰাৰ উপৰি ৰাতিলৈ ভাওনাৰ আয়োজন কৰা হয়। জনগোষ্ঠী ভেদে পানীতোলা সবাহ পালনৰ নিয়ম কিছু ভিন্ন হোৱা দেখা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে ঠেঙাল কছাৰী সকলে পানীতোলা সবাহ পতাৰ দিনা কলপটুৱাৰ ভূৰ সাজি চাকি শলিতা জ্বলাই মাহ-প্ৰসাদ আগবঢ়াই ভূৰখন নৈত উটুৱাই দিয়ে। পানীতোলা সবাহ পালন কৰিলে বৰষুণ হয়, পথাৰ শস্যেৰে ভৰি পৰে আৰু গাঁৱত মাৰি-মৰক নহয় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
অটল বিহাৰী বাজপায়ী
অটল বিহাৰী বাজপেয়ী (अटल बिहारी वाजपायी; Atal Bihari Vajpayee; জন্ম ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯২৪) স্বাধীন ভাৰতৰ ১০ম প্ৰধানমন্ত্ৰী। তেখেত মুঠ তিনিবাৰৰ বাবে, পোনপ্ৰথমবাৰ ১৯৯৬ চনত মাত্ৰ ১৩ দিনৰ বাবে (১৬ মে' ১৯৯৬-১ জুন ১৯৯৬), তাৰপাছত ১৯৯৮ - ১৯৯৯ চনত ১৩ মাহৰ বাবে (১৯ মাৰ্চ ১৯৯৮, দ্বাদশ লোকসভা) আৰু চুড়ান্তভাৱে ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ (ত্ৰয়োদশ লোকসভা-২২ মে' ২০০৪) চনলৈ মুঠ ৫ বছৰকাল প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত দিল্লীৰ এইমছত (অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বি়জ্ঞান সংস্থান, নতুন দিল্লী) তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
মৃত্যু
১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত তেখেতৰ নতুন দিল্লীৰ এইমচ হাস্পাতালত বয়সজনিত ৰোগত মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অসমৰ কণ্ঠশিল্পীসকলৰ তালিকা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
অসমত হোৱা ভূমিকম্প (১৯৪৭)
১৯৪৭ চনৰ ২৯ জুলাই তাৰিখে হোৱা ভূমিকম্পটোৱে ভাৰতৰ অসমৰ লগতে চীন দেশতো ক্ষতি সাধন কৰে। ভাৰতীয় সময়মতে সন্ধিয়া ৭ বাজি ১৩ মিনিটত সৃষ্টি হোৱা ভূমিকম্পটোৰ প্ৰাৱল্য আছিল ৭.৩ ৰিখটাৰ স্কেল। ভাৰতৰ সীমান্তৱৰ্তী এলেকা (সেই সময়ত ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়াৰ অধীনত আছিল) আৰু চীনত ইয়াক অনুভৱ কৰা হৈছিল। কিছুমান সূত্ৰই ভূমিকম্পৰ অভিকেন্দ্ৰটো ভাৰতত আৰু কিছুমানে চীনত বুলি কৈছে। চীনৰ মতে, তিব্বতৰ নাং কাণ্টিতহে এই ভূমিকম্পৰ অনুভৱ কৰা হৈছিল।
ডিব্ৰুগড়, যোৰহাট আৰু তেজপুৰ অঞ্চলৰ কিছুমান দেৱালত ফাঁট মেলা দেখা গৈছিল। গুৱাহাটীত বিদ্যুৎ বিচ্ছিন্ন হৈ পৰাৰ কথাও শুনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ শ্ৰেণী:ভূমিকম্প শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
কাব্য-কুসুম
পণ্ডিত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বাৰা সংকলিত 'কাব্য - কুসুম' ৰ প্ৰথমভাগ অসমীয়া কবিসকলৰ গ্ৰন্থৰ পৰা উদ্ধৃত এখন পদাৱলী।   কবিতাৰ ৭৫ নং বৰ্ণৱালিস‌ ষ্ট্ৰীটৰ বাঙ্গালা যন্ত্ৰত শ্ৰী নলিনীমোহন দাসৰ দ্বাৰা এই গ্ৰন্থখনি মুদ্ৰিত হৈছিল।
"কাব্য-কুসুম"ৰ পাতনি-
"কাব্য-কুসুম"ত সন্নিবিষ্ট কবিতা -
গ্ৰন্থখনত থকা পুৰণি অসমীয়া পদ্য সমূহ হ'ল - " ঈশ্বক ভক্তি ", 'প্ৰতিজ্ঞা পালন ', ' শুক্ৰ পুৰুহিতৰ ভক্তি ', ' দুষ্টৰ মিত্ৰতা বিষম ', ' বব্ৰুবাহ‌ন ৰজাৰ সভাঘৰ ', ' দ্ৰৌপদীৰ বিলাপ ', ' হানি পুৰণ ঋণ শোধ নৱনাৰায়ন ৰজাৰ বিদ্ৰোৎ সাহীতা ', ' অৰ্জুন বব্ৰবাহ যুদ্ধ ', ' অশ্বমেধ যজ্ঞ ', ' মহাভাৰত অনুবাদকৰ নিবেদন ', ' কুম্ভকৰ্ণৰ নিদ্ৰা ভংগ ', ' ৰাৱণ বধ ', ' শ্ৰী কৃষ্ণৰ মিথি গমন ', ' কুৰুক্ষেত্ৰ যজ্ঞ ', 'কবি আনন্দ কন্দলীৰ ' সাধু ইচ্ছা ', ' স্তুতি ', ' শংকৰদেৱৰ বংশাৱলী ', ' মাধৱদেৱ ', ' কলি যুগৰ আচাৰ ', ' কৃষ্ণ আৰু জাম্বুৱন্তৰ  যুদ্ধ ', ' নৰনাৰায়ণ বা মল্লদেব ৰাজা ', ' মল্লদেব ৰাজাৰে পাঠানৰ যুদ্ধ ', ' উষা অনিৰুদ্ধৰ ভোজন ', ' কাৰ্য সম্পাদনৰ পূৰ্বে বৃথা আশা কৰা অযুগুত '। মাধৱদেৱ বিৰচিত  ' ভক্তি - ৰত্নাৱলী ', শংকৰদেৱৰ অষ্টম স্কন্ধ ভাগৱতৰ ' বলিছলন ' খণ্ড, ' অমৃতমথন ', হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ' বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ ', অনন্ত কন্দলীৰ মহাভাৰত উদ্যোগ পৰ্ব, ৰাম সৰস্বতীৰ মহাভাৰতৰ পুষ্পাহৰণ বনপৰ্বৰ, শ্ৰী ধৰ কন্দলিৰ  মহাভাৰতৰ অশ্বমেধপৰ্ব, মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ লংকা কাণ্ড , অনন্ত কন্দলীৰ দশম স্কন্ধ ভাগৱতৰ শেষ খণ্ড, মাধৱদেৱৰ ঘোষা  গদাধৰ বা লক্ষ্মীদেৱৰ শংকৰ চৰিত্ৰ, শংকৰদেৱৰ কীৰ্তন স্যামন্ত হৰণ, শ্ৰী চন্দ্ৰ ভাৰতীৰ কুমাৰ হৰণ, শংকৰদেৱৰ ত্ৰয়োত্ৰিংশতম  ভটিমাৰ পৰা গুণাভিৰাম বৰুৱাই পদসমূহ উদ্ধৃত কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ - কাব্য-কুসুম
প্ৰণেতা - বৰুৱা,গুণাভিৰাম
মুদ্ৰক - শ্ৰী নলিনীমোহন দাসৰ  দ্বাৰা মুদ্ৰিত বাঙ্গালা যন্ত্ৰত, কলিকতা,৭৫ নং কৰ্ণৱালিস ষ্ট্ৰীট
সময় - ১৮০৬
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
গুণদা দাস কৌৰ
গুণদা দাস কৌৰ হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সংগীত শিল্পী। তেওঁ চল্লিশ আৰু পঞ্চাশ দশকত অসমীয়া সংগীত জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ গুৱাহাটী তাৰিনী চৌধুৰী চৰকাৰী ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত সংগীতৰ শিক্ষয়িত্ৰী ৰূপে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৯ চনত গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা কৰিছিল। শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিছিল। কটন কলেজৰ পৰা আই এ পাছ কৰি অসম চৰকাৰৰ জলপানি লৈ শান্তি নিকেতনলৈ গৈ বিশ্বভাৰতীত চাৰিবছৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু এডিশ্যনেল ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ ডিপ্লমা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত সংগীতত নামভৰ্তি কৰে। তাত দুবছৰ থাকি তেওঁ লক্ষ্নৌলৈ যায়। তাৰ পৰা তেওঁ বিশাৰদ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
সংগীত শিল্পীৰ জগতত
প্ৰখ্যাত শিল্পী আনন্দিৰাম বৰুৱাই গুণদা দাসক বনগীত আৰু আধুনিক গীত শিকাই আকাশবাণীত গোৱাইছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ পাঁচ টকা মাননি পাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ আকাশবাণীত নিয়মীয়াকৈ গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। আনন্দিৰাম দাসে কলকাতালৈ লৈ গৈ গ্ৰাম’ফোন ৰেকৰ্ড কৰাইছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কলকাতা ৰেডিঅ’তো গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।
ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰিচালনাত পিয়লি ফুকন বোলছবিখনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ভক্ত প্ৰহ্লাদ, স্মৃতিৰ পৰশ, কেঁচা সোণ, সৰাপাত, মাটিৰ স্বৰ্গ আদি কেইবাখনো ছবিৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।
গুণদা দাসৰ জীৱন বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা, আনন্দিৰাম দাস, হেমাঙ্গ বিশ্বাস, লতা মাংগেশকাৰৰ সান্নিধ্যই মহীয়ন কৰি তুলিছিল। কলকাতাত শান্তি নিকেতনত থাকোতে হেমাঙ্গ বিশ্বাসৰ লগত কলকাতাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
বীৰেন্দ্ৰ সিঙৰ লগত গুণদা দাসৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক হৈছিল। পৰৱৰ্তী কালত দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বিয়াৰ পাছত স্বামীৰ পৰিয়ালে যৌতুক দাবী কৰি তেওঁক নানান শাৰীৰিক অত্যাচাৰ চলাইছিল। এটা সময়ত তেওঁ স্বামীগৃহৰ পৰা একমাত্ৰ সন্তানটি লৈ মাতৃগৃহলৈ গুছি আহিছিল। ইয়াৰ পিছত, স্বামীগৃহৰ ব্যক্তিসকলে তেওঁৰ সন্তানক অপহৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাও চলাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়াল
ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাসমূহ কেইবাশ সম্পৰ্কীয় ভাষা আৰু দোৱানৰ এক ভাষা পৰিয়াল। ইউৰোপীয় ভাষাসমূহ, ইৰানীয়ান মালভূমি, দক্ষিণ এছিয়া আৰু এনাটলিয়াৰ বেছিভাগ প্ৰধান ভাষা ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এনাটলিয়ান ভাষা আৰু মাইচেনিয়ান গ্ৰীকৰ ৰূপত ব্ৰ'ঞ্জ যুগৰ দিনৰ পৰা ইয়াৰ লিখিত ৰূপ পোৱা গৈছে। সেইহিচাপে এফ্ৰ'এছিয়াটিক পৰিয়ালৰ পিছতে সকলোতকৈ পুৰণি ইতিহাসসমৃদ্ধ ভাষা পৰিয়াল হোৱা বাবে ই ভাষা ইতিহাসবিদসকলৰ গুৰুত্ব লাভ কৰিছে।
প্ৰায় ৩০০ কোটি দেশীয় বাসিন্দাই ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাসমূহ কয়, ই যিকোনো ভাষা পৰিয়ালৰ ভিতৰত সকলোতকৈ বেছি। এথ্‌ন'ল'গৰ মতে সৰ্বোচ্চ সংখ্যক "দেশীয় কওঁতা" থকা বিশটা ভাষাৰ ভিতৰত ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষা বাৰটা: স্পেনিছ, ইংৰাজী, হিন্দী, পৰ্তুগীজ, বাংলা, ৰাছিয়ান, জাৰ্মান, মাৰাঠী, ফ্ৰেঞ্চ, ইটালীয়ান, পঞ্জাবী, আৰু উৰ্দু। এইবোৰৰ মুঠ বক্তা ১৭০ কোটিৰো অধিক। কেইবাটাও বিতৰ্কিত প্ৰস্তাৱে ভাৰত-ইউৰোপীয়ানক আন ভাষা পৰিয়ালৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
শব্দকোষ
শ্ৰেণী:ভাষা পৰিয়ালসমূহ শ্ৰেণী:ভাষা
অসমৰ পৰম্পৰাগত খেল-ধেমালি
thumb|[[শুৱালকুছিত অনুষ্ঠিত হোৱা নাওখেল]] সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ সকলো জাতিৰ মানুহৰ মাজত থকা আমোদ-প্ৰমোদেই হ’ল নানা ধৰণৰ খেল-ধেমালি। সাধাৰণতে সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰেই নিজৰ নিজৰ থলুৱা খেল-ধেমালি থকাটো দেখা যায়। অসমৰো সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত অতি প্ৰিয় বহুতো খেল-ধেমালি আছে।
খেল-ধেমালিসমূহৰ তালিকা
অসমত প্ৰচলিত কিছুমান জনপ্ৰিয় খেল আৰু সেই খেলসমূহৰ তালিকা আৰু বিতং বৰ্ণনা তলত উল্লেখ ক’ৰা হ’ল।
thumb|right|ঢোপ খেল
ভটা-গুটি বা টাং-গুটি
ভটা-গুটি এবিধ অতি পুৰনি দিনৰ খেল, নামটো ভটা-গুটি নামেৰেই জনাজাত। অসমৰ কিছুমান ঠাইত ইয়াক টাং-গুটি নামেৰেও জনা যায়। এই খেল চেমনীয়াসকলে গৰুৰ পাল চৰাবলৈ যোৱাৰ সময়ত পথাৰত সমনীয়াহঁতৰ লগত খেলা হয়। এই খেলত ৬ ইঞ্চি মান দীঘল বাঁহ বা কাঠৰ মাৰি এডাল থাকে। প্ৰতিজনে খেলুৱৈ হাতত এডাল বাঁহ বা কাঠৰ দীঘল লাঠী লৈ থাকে। সাধাৰণ বহল খোলা জেগাত এই খেল খেলা হয়। খেলৰ সময়ত মাটিত প্ৰায় ৪ ইঞ্চি মান দ গাত এটা কৰি লোৱা হয়, যাক স্থানবিশেষ গফ/গপ বুলি কোৱা হয়। দুটা দলত বিভক্ত হৈ এই খেল খেলা হয়। প্ৰত্যেক দলতে মুঠ ৬ জনকৈ খেলুৱৈ থাকে। উপস্থিত খেলুৱৈৰ সংখ্যা অনুসৰি সদস্যৰ সংখ্যা বঢ়া-টুটা হ'ব পাৰে। প্ৰত্যেক খেলুৱৈয়ে হাতত বাঁহ বা কাঠৰ এডাল লাঠি লৈ দলত অন্তৰ্ভুক্ত হব লাগে।
হাতীযু্ঁজ
হাতীযু্ঁজ আহোম যুগৰ এক উল্লেখযোগ্য খেল । দেওধাই বুৰঞ্জী মতে স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনৰ পৰা এই খেলৰ প্ৰচলন হয় । যুঁজৰ বাবে হাতীবোৰক কিছুদিন আগৰেপৰা পুৱা-গধূলি বৰা চাউলৰ ভাত আৰু মাটিমাহ খুৱাই সাজু কৰা হৈছিল ।
বুলবুলি যুঁজ
এই খেল‌ কেৱল হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰৰহে সংস্কৃতি । ইয়াৰ প্ৰৱৰ্তক হেনো কোনোবা ৰজা । মন্দিৰ প্ৰাংগণত মাঘবিহুৰ দিনাই অনুষ্ঠিত হোৱা খেলবিধৰ সম্বন্ধে জনবিশ্বাস হ'ল যে এবাৰ ৰজাই মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ আহোতে এহাল বুলবুলিৰ যুঁজ দেখি মুগ্ধ হয় আৰু তেতিয়াৰে পৰা এই খেলবিধ প্ৰচলন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে ।
দাৰিয়া কোৰ্ট খেল
thumb|right|দাৰিয়া কোটৰ নক্সা এই খেল সাধাৰণতে অসমৰ গাওঁ অঞ্চলত খেলা দেখা যায়। নামনি আৰু উজনি অসমত খেলৰ বিধৰ প্ৰচলন তুলনামুলক ভাবে কম দেখা যায়। ঠাই বিশেষে খেলৰ নাম আৰু নিয়মবোৰো বেলেগ বেলেগ দেখা যায়। খেলৰ সামগ্ৰী বিশেষ একো প্ৰয়োজন নহয়, এই খেলৰ বাবে মাত্ৰ মুকলি পথাৰ বা সমতল মাটিৰহে প্ৰয়োজন হয়। খেলৰ বাবে তলত দিয়া নক্সাৰ দৰে মাটিত ৪টা বা ৬টা কোঠালী সন্নিবিষ্ট দাগ বা চিহ্ন দি লোৱা হয়। দাৰিয়া কোৰ্ট খেলত খেলুৱৈৰ সংখ্যা ন্যূনতম ৬জন আৰু সৰ্বাধিক যুগ্ম সংখ্যক খেলুৱৈ ১০জনলৈকে হ’ব পাৰে।
কণী যুঁজ
কণী যুঁজ অসমৰ এটি প্ৰিয় খেল। ব’হাগ বিহুৰ কেইদিনমান আগৰেপৰাই ই আৰম্ভ হৈ বিহু উৰুকালৈকে কণী যুঁজ চলি থাকে। যুঁজত সাধাৰণতে পাতিহাঁহৰ কণীৰে যুঁজাই। খেলাৰুসকলে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা টান কণী কিনি আনি যুঁজলৈ সাজু হয়। টান কণীৰ নাম সৈয়া ( বা হৈয়া)। কড়ি অথবা নখেৰে টুকুৰীয়াই কণীৰ কাঠিন্য নিৰূপণ কৰিব লাগে। কণী যুঁজৰ আগতে দুই যুঁজাৰুৰ মাজত ‘দৰ-দাম’ ঠিক কৰা প্ৰয়োজন। ‘দৰ-দাম’ৰ দ্বাৰা কণীৰ জোঙা আৰু বহল- এই ফাল দুটাৰ কোনটোৰ দ্বাৰা কণীক যুঁজোৱা হ’ব তাকেই বুজায়। দৰ-দাম ঠিক হোৱাৰ পিছত এজনে কণীৰ এটা ফালেৰে আনজনৰ কণীটোৰ নিৰ্দিষ্টকৈ দিয়া ফালটোত খুন্দা মাৰি দিয়ে। যাৰ কণী ভাগে, তেওঁ কণীটো কণী নভগাজনক দিব লাগে। কোনো কোনোৱে হাঁহ কণীৰ মাজত দুই এটা কুকুৰা অথবা গিনিফাউলৰ কণী মিহলাই কণী যুঁজায়। পিছত উল্লেখ কৰা কণীসমূহ হেনো পাতিহাঁহৰ কণীতকৈ টান। কোনো কোনোৱে সাত বিহুলৈকে বা হৈয়া কণী নভগাকৈ ৰাখি গৌৰৱৰ ভাগী হয়। এনে কণীক কোৱা হয়- ‘সাত বিহুৰ সৈয়া কণী’। কণী যুঁজত আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে।
ৰছী টনা খেল
ৰছী টনা খেলটোও অতীজৰে পৰাই জনপ্ৰিয় খেল। সৰু-ডাঙৰ সকলোৱে এই খেল খেলিব পাৰে, ইয়াত কোনো বয়সৰ সীমা নাই। এই খেলটো সাধাৰণতে অসমৰ মাঘ আৰু ব’হাগ বিহুৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত কৰা খেল-ধেমালিৰ অংশৰূপে প্ৰায়ে খেলা দেখা যায়।
খেলৰ সামগ্ৰী
খেলৰ সামগ্ৰী বুলিবলৈ বিশেষ একো প্ৰয়োজন নহয়, মাত্ৰ এডাল দীঘল (১০ৰ পৰা ১৫মি. মান) মজবুত ৰছীৰ প্ৰয়োজন হয়, যাতে খেল খেলাৰ সময়ত ৰছীডাল চিগি নাযায়।
হাউ খেল
প্ৰায় ষাঠিৰ পৰা আশী দশকৰ সময়ছোৱাত অসমৰ নানা প্ৰান্তৰ খেলপথাৰবোৰত হাউ খেলৰ প্ৰচলন আছিল। সেই সময়ৰ ঘাইকৈ গাঁৱলীয়া অঞ্চলবোৰত এই খেলবিধে ডেকা-গাভৰুসকলৰ অৱসৰ বিনোদনৰ লগতে শৰীৰ চৰ্চাৰো এক আমোদজনক মাধ্যম আছিল।
বাঘ ঐ … বৰাহ ঐ …
আশীৰ দশকৰ পৰা নব্বৈৰ ভাগলৈ নামনি অসমৰ যুৱক-যুৱতী সমূহৰ মাজত '''বাঘ ঐ .. বৰাহ ঐ…''' যথেষ্ট জনপ্ৰিয় খেল-ধেমালি আছিল। বিশেষকৈ সৰু ল’ৰা-ছোৱালী সমূহৰ মাজত এই খেলবিধ বৰকৈ জনপ্ৰিয় হৈছিল। ই খেলুৱৈসুলভ প্ৰতিভাৰ বিকাশ ঘটোৱাৰ উপৰিও এক আনন্দময়ী শৰীৰ চৰ্চাৰ মাধ্যম আছিল।
শিশুৰ খেল-ধেমালী সমূহ
শিশু সকলৰ মাজতো বহুতো খেল-ধেমালি দেখা যায়, শিশুৰ এই খেল-ধেমালীবোৰ স্বভাবতেই গীত সমৃদ্ধ হয়। ঠাই বিশেষে শিশুৰ খেল-ধেমালীৰ লগত জডিত গীতবোৰ সুকীয়া সুকীয়া। অসমত প্ৰচলিত কিছুমান শিশুৰ খেল-ধেমালি জনপ্ৰিয় খেল তলত উল্লেখ কৰা হ'ল:
কপটি বা হৈ গুদু
কপটি বা হৈ গুদু খেলটো অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলত শিশু সকলৰ মাজত জনপ্ৰিয়। সাধাৰণতে মুকলি খেলপথাৰত হৈ গুদু খেলা হয়। মাটিত মাজতে এডাল আঁক পাৰি দুফালে দুটা দল হৈ এদলৰ এটাই আন দলটোৰ যিকোনো এজনক একে উশাহতে চুবলৈ যায়। খেদি যোৱা জনৰ মুখত উশাহ নসলোৱাকৈ এটা গীত গাই হাতেৰে চুই সাৰি আহিব পাৰিলেই চুই অহাজন খেলৰ পৰা বাহিৰ হৈ যাব লাগে। লগে লগে আনটো দলৰ এটাই উশাহ নসলোৱাকৈ মুখত আন এটা গীত গাই গাই বিপৰীত দলৰ খেলুৱৈ বোৰক খেদি আহে। এইদৰেই খেল চলি থাকে। যিদলৰে আটাইকেজন খেলুৱৈ মৰি মৰি খেলৰ পৰা বাহিৰ হব, সেইদলটো হাৰিব আৰু আনটো দল জিকিল বুলি ধৰা হয়।
কুকুৰা যুঁজ
সৰু লৰা-ছোৱালীৰ মাজত কুকুৰাযুঁজ খেলবিধ খেলা দেখা যায়। সাধাৰণতে ল'ৰাবোৰেহে এই খেলত অংশ লয়। কুকুৰা যুঁজ খেলৰ বাবে কোনো আহিলাৰ প্ৰয়োজন নহয়। সাধাৰণতে খেলুৱৈ সমূহ দুটা দলত ভাগ হয়। দুই দলৰ একো একোজন খেলুৱৈয়ে বাওঁহাত সোঁকান্ধত থৈ সোঁহাতেৰে সোঁভৰি ডাঙি ধৰি ইটোৱে সিটোক খুন্দা মাৰে, এইদৰে খুন্দিয়া খুন্দি লাগি থাকে যেতিয়ালৈকে কোনো এজনৰ হাত সুলকি নপৰে বা বাগৰি নপৰে। যিজনৰ প্ৰথমেই হাত সুলকিব বা বাগৰি পৰিব সেইজন হাৰিল বুলি ধৰা হয় আৰু আনজন জিকিল বুলি ধৰা হয। এইদৰে দুই দলৰে প্ৰতিজনে এজন এজনকৈ যুঁজ লাগে। এটা সময়ত যি দলে বিপক্ষ দলৰ সকলো খেলুৱৈক হৰুৱাবলৈ সক্ষম হৱ সেই দলেই বিজয়ী হল বুলি ধৰা হয়।
ৰজা ৰাণী খেল
গ্ৰামাঞ্চলৰ শিশু সকলৰ মাজত আন এবিধ জনপ্ৰিয় খেল হ'ল ৰজা ৰাণী খেল। ৰজা-ৰাণী খেলটি-শিশু সকল এইখেলত দুটা দলহৈ খেলা কোনো খেলৰ বাবে প্ৰথমতে লৰা বা ছোৱালীবোৰ দুভাগ কৰি 'লবলৈ খেলুৱৈ বোৰৰ মাজৰ দুজন ৰজা-ৰাণী হয়। জাকটোৰ বাকীবোৰে দুজন দুজনকৈযোৰ পাতি প্ৰত্যেকেই মনে মনে সোণ-ৰূপ, ফলু-পাত, আদি বিভিন্ন ধৰণৰ নাম লৈ আহি ৰজা-ৰাণীক সোধেহি যে- সোণ লাগে নে ৰূপ লাগে বা ফুল লাগে নে পাত লাগে। ডাকে ডাক সিকে ডাক বুলি কোনো কোনোৱে আকৌ গীত বা যোজনা এফাকি গাই আহে। ৰজাই যদি সোণ লাগে বুলি কয় সোণ নামলৈ অহাজন ৰজাৰ ফালে আৰু ৰূপ নামলৈ অহাজন ৰাণীৰ ফালৰ দলত ভৰ্তি হয়। এইদৰে আটাইকেইটা যোৰা আহি সোধোতে সোধোতে গোটেই খেলুৱৈৰ দলটো দুভাগ হৈ যায়। দুভাগহৈ যোৱাৰ পাছত যি কোনো খেল খেলিবলৈ সুবিধা হয় আৰু দলৰ খেলুৱৈ সকলৰ মাজত কোনো আপত্তি ও নাথাকে। এতিয়া তেওঁলোকে হৈ গুদু, বৌ-গুদু যিকোনো খেল নিজৰ পচন্দ মতে খেলে।
চেংগুটি
পাঁচটা গুটি (শিলগুটি হ’লে ভাল), খেলুৱৈ দুজন বা ততোধিক। এই খেলত কিছুমান নিৰ্দিষ্ট ঢাপ (Step) আছে। প্ৰত্যেকটো ঢাপৰ কৌশল বেলেগ বেলেগ। খেলখনত প্ৰায় পাঁচ-ছটা মান ঢাপ থাকে। স্থানভেদে, ঢাপৰ সংখ্যা ভিন ভিন হোৱা দেখা যায়। খেলৰ মাজতে যদি কোনো এটা ঢাপত খেলুৱৈজনে ভুল কৰে, তেতিয়া পৰৱৰ্তী খেলুৱৈজনে খেলিবলৈ সুবিধা পায়। আটাইকেইটা ঢাপ শেষ কৰাৰ পাছত খেলুৱৈজনে একোটা নম্বৰ লাভ কৰে আৰু পুনৰ প্ৰথমটো ঢাপৰ পৰা খেল আৰম্ভ কৰে। এনেদৰেই খেলখন আগবাঢ়ি গৈ থাকে।
খলিগুটি
পঞ্চাশটা শিলগুটি, দহটা সৰু সৰু গাঁত, দুজন খেলুৱৈ দুটা শাৰীত পাঁচোটাকৈ মুঠ দহটা সৰু সৰু গাঁত মাটিত খান্দি লোৱা হয়। প্ৰথমতে, প্ৰত্যেকটো গাঁততে পাঁচটাকৈ গুটি ৰখা হয়। এজন খেলুৱৈয়ে নিজৰ ফালে থকা যিকোনো এটা গাঁতৰ পৰা পাঁচোটা শিলগুটি লৈ খেল আৰম্ভ কৰে। খেলুৱৈজনে এই গুটিখিনি পৰৱৰ্তী গাঁতসমূহত বিলাই যায়। এই কাৰ্য তেতিয়ালৈকে চলি থাকে, যেতিয়ালৈকে গুটি বিলাই শেষ হোৱাৰ পিছত পৰৱৰ্তী গাঁতটো খালি থাকে। তেতিয়া খেলুৱৈজনে খালি গাঁতটোৰ পৰৱৰ্তী গাঁতটোৰ গুটিখিনি লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত পিছৰ খেলুৱৈজনে খেল আৰম্ভ কৰে। এনেদৰেই খেলখন আগবাঢ়ি গৈ থাকে।
ঘিলাখেল
এই ঘিলাখেল পুৰুষ আৰু তিৰোতা সকলোৱে খেলে। এডোখৰ সমান ঠাইত এটা ঘিলা পাতি ১২ আঙুলৰ আঁতৰে আঁতৰে কেইবাটাও ঘিলা পাতে আৰু তাক নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বৰ পৰা ঘিলা এটা দলিয়াই লগাব পাৰিলে ঘিলা পায়। আনহাতে,মাজৰ ঘিলাটোত লাগিলে ঘিলা ভৰিব লাগে। বুৰবুৰি,চেলচেলি,নৰখোৱা,চিউট আদি কৰি বিভিন্ন ধৰণৰ নিয়মৰে ঘিলা মৰা হয়।
কড়িখেল
কড়ি খেল অসমৰ এবিধ পৰম্পৰাগত গ্ৰামীণ খেল। অসমৰ লোকসকলে পৰম্পৰাগত ভাৱে বহাগ বিহুৰ সময়ত এই খেল খেলিছিল। কড়ি খেল হৈছে একক বা দলীয়ভাৱে দুজনৰ পৰা দহজনলৈকে খেলিব পৰা একপ্ৰকাৰৰ প্ৰতিযোগিতামূলক খেল। এইখেলত পুৰুষ-মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ৰঙালী বিহুৰ সময়ত এই খেল এতিয়াও জনপ্ৰিয়। কড়ি খেল ধৰ্মীয়কৃত্যৰ লগত জড়িত আৰু ই প্ৰজননৰ প্ৰতীক হিচাপে অসমীয়া সমাজত গৃহীত। আদিম সমাজত কড়িৰ ওপৰত ধৰ্মীয় গুন আৰোপ কৰা হৈছিল। টাই আহোমসকলৰ ভিতৰ চ’ৰাত কড়ি আছিল অন্যতম জনপ্ৰিয় খেল।
ঢোপখেল
ঢোপখেল পুৰুষ –মহিলা উভয়ে মাঘ আৰু বহাগ বিহুত খেলে। ফটা কানিৰে মেৰিয়াই টোপোলা বান্ধি এফালে নেজৰ দৰে দীঘল কৰি ঢোপ সাজে। দুটা ফৈদহৈ দলিয়া দলি কৰি খেলে।
টাং গুটি
গছৰ বুঢ়াআঙুলিৰ সমান ডাল এটাৰ চাৰি আঙুলমান কাটিলৈ দুয়োটা মূৰৰ বিপৰীত দিশত চেপেটা কৰি টাংগুটি সাজি লোৱা হয়। ডেৰহাট মান দীঘল এডাল দেন্দায়মাৰি থাকে। দেন্দায় ডালেৰে ওকট মাৰি দলিওৱা হয় আৰু বিপৰীত দলে হাতেৰে ধৰিব লাগে। ধৰিব পাৰিলে পাল যায়,আৰু নোৱাৰিলে সেই ঠাইৰ পৰা দেন্দায় মাৰিৰে টাংগুটিটো মাৰিব লাগে। যিমান দূৰত পৰিব জুখি হিচাপ কৰা হয়।
লুকা-লুকি
এই খেল কেইবাটাও লৰা-ছোৱালীয়ে খেলে। এজনে চকু মুদি বাকীবোৰক লুকাবলৈ দি সোধে –হ’লনে নৌ, বাকীবোৰে কয় –মাণিকী মৌ। চকু মুদাজনে বাকীবোৰক বিচাৰিব লাগে। আটাইকে বিচাৰি পালে পুনৰ খেল আৰম্ভ হয়।
অনান্য
ঘিলা খেল- এই ঘিলাখেল পুৰুষ আৰু তিৰুতা সকলোৱে খেলে। এডোখৰ সমান ঠাইত এটা ঘিলা পাতি ১২ আঙুলৰ আঁতৰে কেইবাটাও ঘিলা পাতে আৰু তাক নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বৰ পৰা ঘিলা এটা দলিয়াই লগাব লাগে আৰু পাৰিলে ঘিলা পাই। আনহাতে, মাজৰ ঘিলাটোত লাগিলে ঘিলা ভৰিব লাগে। বুৰবুৰি, চেলচেলি, নৰখোৱা, চিউট আদি কৰি বিভিন্ন ধৰণৰ নিয়মেৰে ঘিলা মৰা হয়।
ঢোপ খেল-ঢোপ খেল খেলে পুৰুষ-তিৰুতা উভয়ে। এই খেলটো সাধাৰণতে মাঘ আৰু বহাগ বিহুত খেলা হয়। ফটাকানিৰে মেৰিয়াই টোপোলা এটা বান্ধি এফালে নেজৰ দৰে দীঘল কৰি ঢোপ সাজে। দুটা ফৈদ হৈ দলিয়া-দলি খেলে।
চাৰি চুকীয়া খেল-এডৰা মাটিত চাৰি চুকত থকা চাৰিটা ল'ৰাক মাজত থকা ঘাই খুটিৰ পৰা চুব লাগে।
মঙ্গল খেল- এজনে এটাকৈ গুটি লৈ দুজনে খেলে। মাটিত তিনি তৰপীয়াকৈও আঁকি লৈ গুটি তিনিটাকৈ দিব লাগে, কিন্তু বিপৰীত জনে বাধা দিয়ে বাবে যিজনে ৯ টাকৈ দিব পাৰে তেওঁ জিকে।
টাং গুটি- গছৰ বুঢ়া আঙুলিৰ সমান ডাল এটাৰ চাৰি আঙুলমান কাটি লৈ দুয়োটা মূৰৰ বিপৰীত দিশত চেপেটা কৰি টাংগুটি সাজি উলিওৱা হয়। ডেৰহাট মান দীঘল এডাল দেন্দায়্মাৰি থাকে। দেন্দায় ডালেৰে ওকট মাৰি দলিওৱা হয় আৰু বিপৰীত দলে হাতেৰে ধৰিব লাগে। ধৰিব পাৰিলে পাল পায় নোৱাৰিলে সেই ঠাইৰ পৰা দেন্দায় মাৰিৰে টাংগুটিটো মাৰিব লাগে। যিমান দূৰত পৰিব জুখি চোৱা হয়।
ঘাই পকোৱা খেল- এই খেল দুটা ফৈদহৈ বহি থাকি হাত পাছফালে কৰিব লাগে। ঘাইদ'লে গুটি প্ৰত্যেকজনৰ হাতত দিয়াৰ নিচিনা কৰে যদিও এজনৰ হাতথে দিয়ে আৰু তাক বিপৰীত পক্ষৰ ঘাইজনে ধৰা পেলাব পাৰিলে জিকে আৰু অন্যথা গুটি হাতত থকাজন এক জাপ আগলৈ যায়।
হৈ খেল- ইয়াতো এডৰা মাটিত দুটা ফৈড হৈ এজনে বৃত্তৰ মাজত সোমাই ওলাই যাব খোজে, বিপক্ষ দলে বাধা দি চুব লাগে।
গৰখীয়া এচাৰি খেল- বৰ গৰখীয়াই নিজৰ এচাৰিডাল নৰানি বা যি ঠাইত পেলাই যায় আৰু বাকীবোৰ গৰখীয়াই দেই গ'লে এচাৰিডালৰ গাঁঠিৰ সমান তামোল-পাণ ভৰিব লাগে।
পেং খেল- দুডাল বাঁহৰ দাংলৈ তলৰ পৰা মূৰৰ সমান ওপৰত বিন্ধা কৰি অন্য দুটুকুৰা বাঁহ ভৰি দিব পৰাকৈ বান্ধি লয়। চাং বা ওখ ঠাইৰ পৰা পেঙত উঠি যায় আৰু জান-জুৰি পাৰ হয়। পেঙত উঠি বেগাই যোৱাৰ খেল খেলে।
কোমোৰা খেল- ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে এটাৰ ককাঁল অন্যটোৱে ধৰি ১০/১২টা মানে এডাল শিকলিৰ দৰে সাজে। অন্য দলটোৱে আহি "ইৰিকটি মিৰিকটি বাঁহৰ শলা, মোমাই পদূলিত বান্ধিলো ঘোঁৰা, ৰজাৰ জীয়েকে ফুৰিবলৈ যাঁওতে পহু এটা পালে, তাকে খাবলৈ জালি কোমোৰা এটা লাগে" বুলি ইজনে-সিজনে ধৰি থকাৰ পৰা ছিঙিবলৈ যায়। এৰুৱাব পাৰিলে জিকে, নহ'লে হাৰে।
কচুগুটি খেল- দুজনৰ মাজত খেলা হয়। এজনে হাতৰ মুঠিত পিছলৈ নি লুকুৱাই দুয়োখন হাত মুঠিমাৰি আগলৈ আনে আৰু আনজনে অলৌগুটি-টলৌগুটি-কচুগুটি খায়, এইখন হাতৰ গুটিটো সেইজনে পায় বুলি দেখুৱায়।
দৰা-কইনা বা পুতলা খেল- ভাৰতবৰ্ষত পুতলা নৃত্য অতি প্ৰাচীন। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে এতিয়াও শলাকানিৰ হাত দি ফটাকানিৰ দৰা-কন্যা সাজি খেলা দেখা যায়।
কড়ি খেল- আদিম সমাজত কড়িৰ ওপৰত ধৰ্মীয় গুন আৰোপ কৰা হৈছিল। কড়ি প্ৰজনন অঙ্গৰ প্ৰতীক। টাই আঁহোম সকলৰ ভিতৰচ'ৰাত কড়ি আছিল অন্যতম জনপ্ৰিয় খেল।
কুকুৰ খেল- ইয়াত দুটা ফৈদ থাকে। কলীয়া লতাৰে ঘাঁহ-বন এমুঠি বান্ধি টোপোলা কৰি ঘাইজনে পথাৰৰ এমূৰৰ পৰা দলি মাৰি পঠিয়াই, আনিবলৈ যোৱাজনৰ গাত বিপক্ষ দলে কুকুৰ গুটি দলিয়াই লগাব লাগে, লাগিলে হাৰে।
মানুহৰ শক্তি পৰীক্ষা খেল- মাঘ বিহু, বহাগ বিহু আৰু বিশেষ বিশেষ সময়্ত গাঁৱৰ ল'ৰাই কঁকালে কঁকালে, বাহুৱে বাহুৱে, বগৰা বগৰিকৈ যুঁজি শক্তি পৰীক্ষা কৰে।
গছ কুমতি খেল- এজোপা চাপৰ ডালপাত বেছিকৈ থকা গছত ল'ৰাবিলাক উঠে। মাটিত এটা কুমটি হৈ থাকে। সকলো ল'ৰা গছত উঠা হ'লে কুমটি গৈ প্ৰথম যিজনক চুব সি নামি আহি কুমটি হ'ব।
দৰীয়া বন্ধা খেল- এই খেল পথাৰত বহু খেলুৱৈৰ মাজত হয় আৰু খেলুৱৈ অনুসৰি ঘৰ সাঁজি লয়। বৰ্তমানৰ খো-খো খেলৰ দৰে খেলখন হয়। ইয়াক বেৰিয়া বোলে। ১০/১২ ফুটকৈ যিমান খেলুৱৈ থাকে সিমান পৰিমাণৰ ঘৰ বনাই দুটা ভাগ কৰি মাজৰ আঁচ ডালত এজন এজনকৈ থাকি ঘৰবোৰ পাৰ হৈ যাব নোৱাৰাকৈ বাধা দিয়ে। ঘৰবোৰ চুব নোৱাৰাকৈ পাৰহৈ পুনৰ ঘূৰি যাব লাগে।
কুকুৰা যুঁজ খেল- এইটো খুবেই জনপ্ৰিয় খেল। ল'ৰাবিলাকে এটা ভৰি হাতেৰে পাছ্ফালে ধৰি থাকি দেউদি ইজনে সিজনক খুন্দিয়াই বগৰাব লাগে।
তীৰ মৰা খেল- কেইবাজনেও ধনুকাড়ঁ দূৰলৈ মাৰে আৰু বাকীবোৰে তাত লগাব লাগে।
আলি চিগা খেল- এইটো খেলত দুটা দলৰ এটা দলে " হেইচ কুট কুট" বুলি বিপক্ষ দলক চুব বিচাৰে। আন এজনে পুনৰ "হৰি নিলে নিলে, বেলি দিলে ভাটি, ৰজাই গৰখীয়া বীন বায় ৰাতি, উৰি যাওঁ পুৰি যাওঁ, ডালে-পাতে লাগি যাওঁ, ডালে ধৰ-ফৰায়, গুটি ধৰ-ফৰায়। এইদৰে গাই চুবলৈ খেদি যায়।
টোকা
অসমৰ পৰম্পৰাগত খেল-ধেমালিত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকা দাৰিয়া কোৰ্ট আৰু ৰছী টনা খেল দুবিধ লেখকৰ সৰ্ম্পূন নিজস্ব শৈশৱৰ স্মৃতি সমৃদ্ধ। টাংগুটি বা ভটাগুটি খেলত প্ৰদ্যুত জ্যোতি শইকীয়াৰ কিছু মিশ্ৰণ আৰু শিশুৰ খেল-ধেমালীত নিৰ্মল প্ৰভা বৰদলৈৰ অসমৰ লোক সংস্কৃতি নামৰ কিতাপ খনৰ থুল-মূল আভাস লোৱা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
মুকাম্বিকা দেৱী
মুকাম্বিকা (मूकाम्बिका, কানাড়া: ಮೂಕಾಂಬಿಕಾ, মালায়ালম: മൂകാംബിക ) এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ আদি পৰাশক্তিৰ এটা দিশ। হিন্দু ধৰ্মৰ পৰম দেৱী। সৃষ্টিশীলতা আৰু কৌশলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা শক্তি, ঐশ্বৰিক নাৰী শক্তিৰ ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। যিহেতু তেওঁ আদি পৰাশক্তিৰ ৰূপ, সেয়েহে তেওঁৰ অনুগামীসকলে দেৱীক সৰস্বতী, লক্ষ্মী, লগতে পাৰ্বতীৰ এক ৰূপ বুলি গণ্য কৰে। কৰ্ণাটক, কেৰালা আৰু তামিলনাডু ৰাজ্যত তেওঁক বহুলভাৱে পূজা কৰা হয়। উপকূলীয় কৰ্ণাটকৰ উডুপি জিলাৰ কল্লুৰ গাঁৱত অৱস্থিত মূকাম্বিকা মন্দিৰটো তেওঁৰ বাবে উৎসৰ্গিত বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কিংবদন্তী
এবাৰ কামাসুৰ নামৰ অসুৰে তপস্যাৰ জৰিয়তে শিৱ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰি অজেয় হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। পূৰ্বে তেওঁ কেৱল এগৰাকী মহিলাই হত্যা কৰাৰ বৰ লাভ কৰিছিল যদিও মহিষাসুৰৰ মৃত্যুৰ বাবে কামাসুৰ আতংকিত হৈ পৰিছিল। ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ দেৱী সৰস্বতীয়ে দেৱতাৰ অনুৰোধত তেওঁৰ বাক্য বিফল কৰি শিৱৰ পৰা বৰ অনুৰোধ কৰিবলৈ অক্ষম হৈ পৰিল। ইয়াৰ ফলত কামাসুৰ (বৰ্তমান নাম মুকাসুৰ, মুকা অৰ্থাৎ বোবা) ক্ৰোধত ক'ব নোৱাৰা হৈ পৰিছিল। তেওঁ ইন্দ্ৰক পৰাজিত কৰি স্বৰ্গ ৰাজ্য দখল কৰিলে, আৰু ত্ৰিলোকক বিশৃংখল কৰি তুলিলে। মহাজাগতিক ভাৰসাম্য পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ ত্ৰিমূৰ্তি (ব্ৰহ্ম, বিষ্ণু, আৰু শিৱ) সকলে তেওঁলোকৰ পত্নী ত্ৰিদেৱী (সৰস্বতী, লক্ষ্মী, আৰু পাৰ্বতী)ক অসুৰক পৰাস্ত কৰিব পৰাকৈ এটা ৰূপ সৃষ্টি কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। তেওঁলোকৰ সংযুক্ত শক্তিৰ শিখৰত উপনীত হৈ এগৰাকী দেৱীয়ে সিংহত উঠি মুকাসুৰক বধ কৰি মুকাম্বিকা নাম লাভ কৰে।
পূজা
জনপ্ৰিয় পৰম্পৰা অনুসৰি মুকাম্বিকাই কামাসুৰক বধ কৰা সময়ছোৱাত কলুৰৰ এজন ঋষিয়ে ত্ৰিমূৰ্তি আৰু ত্ৰিদেৱী উভয়কে তপস্যা কৰিছিল আৰু তেওঁ তপস্যা কৰা ঠাইতে এই সকলো দেৱতাৰ মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। তেওঁলোকে এই ইচ্ছা পূৰণ কৰি, মাজত ফাটি যোৱা সোণৰ ৰেখা থকা লিংগ হৈ পৰিল, যাতে এটা পক্ষই ত্ৰিমূৰ্তি আৰু আনটো পক্ষ ত্ৰিদেৱীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সময়ৰ লগে লগে আদি শংকৰে মুকাম্বিকাৰ প্ৰতিলিপি কৰা বিগ্ৰহ বা মূৰ্তি এটা পাই লিংগৰ আঁৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰি কৰ্ণাটকৰ কলুৰত মুকাম্বিকা মন্দিৰৰ অভয়াৰণ্য গঠন কৰা বুলি মতবাদ প্ৰচলিত হৈ আছে। এই মন্দিৰত ৰাতিপুৱা সৰস্বতী, দুপৰীয়া লক্ষ্মী আৰু সন্ধিয়া পাৰ্বতী দেৱীৰ পূজা কৰা হয়।
মুকাম্বিকা আৰু আদিশংকৰৰ লগত জড়িত আন এক জনপ্ৰিয় কিংবদন্তিত উল্লেখ আছে যে আদি শংকৰে কেৰেলাত দেৱী সৰস্বতীৰ বাবে মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল আৰু এইদৰেই দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ তপস্যা কৰিছিল। আদিশংকৰৰ অনুৰোধত সৰস্বতী মান্তি হয়, লগতে চৰ্ত ৰাখে যে তেওঁ দেৱীলৈ ঘূৰি নোচোৱাকৈ কেৰালালৈ তেওঁক লৈ যাব লাগিব। এই চৰ্তত শংকৰ মান্তি হয়, কিন্তু কিছুদুৰ যোৱাৰ পিছত তেওঁ মনকৰিলে যে যে দেৱীৰ ভৰিৰ নূপুৰৰ শব্দ হোৱা নাই সেয়েহে, কৌতূহলে তেওঁক আগুৰি ধৰাত পিছলৈ ঘূৰি চালে ফলত তেওঁ চৰ্ত ভংগ কৰা স্থানতে সৰস্বতী থাকি যায়। কিন্তু আদি শংকৰে দেৱীক অনুৰোধ কৰা বাবে দেৱীয়ে সন্মতি দিলে যে তেওঁ কেৰালাৰ চোত্তানিকৰা মন্দিৰৰ লগতে মুকাম্বিকা মন্দিৰৰো অংশ হ’ব। এইদৰে মুকাম্বিকা মন্দিৰৰ দুৱাৰৰ ঠিক পিছতেই চোত্তানিকৰা মন্দিৰৰ দুৱাৰ মুকলি কৰা হয়।
চাল-কুঁৱৰী
চাল-কুঁৱৰী বা এল' ভেৰা (Aloe vera) একপ্ৰকাৰ জলসম্বৃদ্ধ উদ্ভিদ। ইয়াৰ জন্মস্থান উত্তৰ আফ্ৰিকা বা ছোমালিয়া বুলি ভবা যায়। ইয়াক প্ৰাকৰতিক ভাৱে দেখা নাযায় যদিও উত্তৰ আফ্ৰিকাত ওচৰ সম্পৰ্কীয় অন্যান্য এল' জাতিৰ গছ পোৱা যায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰপৰাই ইয়াক বনৌষধি হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে। ইয়াৰ (A. Vera) বিভিন্ন অংশ বা উৎপাদ (extract) প্ৰসাধন উদ্যোগ আৰু বৈকল্পিক ঔষধ উদ্যোগত উজ্জীৱক (rejuvenating), নিৰামক (healing) বা শীতলকাৰক (soothing) গুণযুক্ত বুলি প্ৰচাৰিত আৰু ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।   কিন্তু, এনে দাৱীবোৰ উপলব্ধ গৱেষণাই প্ৰায়ে বিৰোধিতা কৰা হে দেখা যায়।    ইয়াৰ ঔষধিয় উপযোগীতাও বৰ্তমান অনুসন্ধানৰ বিষয়।
বৰ্ণনা
চাল-কুঁৱৰী কাণ্ডবিহীন বা অত্যন্ত সৰু কাণ্ডযুক্ত, ৬০-১০০ ছে.মি. (২৪-২৯ ইঞ্চি) উচ্চতাৰ, মেলখোৱা, জলসম্বৃদ্ধ উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাতবোৰ ডাঠ মঙহাল, সেউজীয়া বা মুগা-সেউজীয়া হয়। কাণ্ডৰ ওপৰ আৰু তলৰ ফালে কেতিয়াবা বগা দাগ (flecks) দেখা যায়। পাতৰ কাণ খহতা আৰু সৰু সৰু বগা ৰঙৰ কাইঁট থাকে। জহকালি প্ৰায় 90 cm এডাল দণ্ডত (spike) পেণ্ডুলামৰ দৰে ২-৩ ছে.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ দীঘলীয়া পেটৰ ফুল লাগে। অন্যান্য "এল'" প্ৰজাতিৰ দৰেই এল' ভেৰাইও মাটিৰ খনিজ পোষক লাভৰ বাবে, একপ্ৰকাৰ সহজীৱিতা , গঠন কৰে।
টেক্স'নমী আৰু ইটাইম'লজী (Taxonomy and etymology)
চাল-কুৱঁৰীৰ কেইবাটাও সমাৰ্থক নাম আছে: A. barbadensis Mill., Aloe indica Royle, Aloe perfoliata L. var. vera and A. vulgaris Lam. সাধাৰণ নামৰ ভিতৰত ইয়াক Chinese Aloe, Indian Aloe, True Aloe, Barbados Aloe, Burn Aloe, First Aid Plant আদি বুলি জনা যায়। উপশব্দ ভেৰাই "সঁচা" বা "প্ৰকৃত" বুজায়। কোনো ক্ষেত্ৰত দাগ থকা প্ৰজাতিটোক এল' ভেৰাৰ chinensis প্ৰভাগ বোলা হয়;  যদিও, পাতৰ দাগৰ ধৰণ অনুসৰি ইয়াৰ প্ৰজাতিভেদ হ'ব পাৰে। ইয়াক A. massawanaৰ সমপ্ৰজাতীয়  হ'ব পাৰে বুলিও কোৱা হয়। ইয়াক সৰ্বপ্ৰথমে ১৭৫৩ চনত কাৰ্ল লিনিউচে  Aloe perfoliata var. vera বুলি, আকৌ ১৭৬৮ ত নিক'লাচ লৰেন্স বাৰমেনে Flora Indicaৰ ৬ এপ্ৰিল সংখ্যাত Aloe vera বুলি আৰু তাৰে প্ৰায় দহদিনমানৰ পাচত ফিলিপ মিলাৰে  Gardener's Dictionaryত Aloe barbadensis বুলি নামকৰণ কৰে।