cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সত্য সাই বাবা
আধ্যাত্মিক সংবাদ মাধ্যম
২৩ নৱেম্বৰ ২০০১ত, অংকীয় অনাতাৰ জালকৰ্ম 'সাই গ্ল'বেল হাৰ্মনি'ক ৱৰ্ল্ড স্পেচ অৰ্গেনাইজেচন বা বিশ্ব মহাকাশ সংস্থা, আমেৰিকা যুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ মাধ্যমেৰে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। মাইকেল অলেইনিকফ ন’বেলে (আলফ্ৰেড ন'বেলৰ দূৰৰ সম্পৰ্কীয় আৰু অনাতাৰ জালকৰ্মটোৰ বাবে অন্যতম ধন-প্ৰদাতা) ক'লে যে অনাতাৰ জালকৰ্মটোৱে সাইবাবাৰ বিশ্ব সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তাটো বিয়পোৱাত সহায় কৰিব।
স্বীকৃতি
২৩ নৱেম্বৰ ১৯৯৯ত ভাৰত চৰকাৰৰ ডাক বিভাগে সাই বাবাই গাঁৱত পানী যোগানৰ বাবে কৰা কামক স্বীকৃতি দিবলৈ এটি প'ষ্টেল ষ্টাম্প বা ডাক মোহৰ মুকলি কৰিলে।
জানুৱাৰী ২০০৭ত চেন্নাইবাসীয়ে চেন্নাইৰ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত এটা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিলে, সাই বাবাই অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কৃষ্ণা নদীৰ পানী চেন্নাইত যোগান ধৰাৰ বাবে ধন্যবাদ স্বৰূপে। চাৰিজন মুখ্য মন্ত্ৰী অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত আছিল।
সেই সময়ৰ ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে ক'লে যে সাই বাবা এজন লোক যিয়ে "দহো লক্ষ লোকক এটা নৈতিক আৰু অৰ্থপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগালে"
ভাৰতীয় ডাক বিভাগে সাই বাবাক স্মৰণ কৰিবলৈ আধ্যাত্মিক গুৰুজনৰ ৮৮তম জন্মদিনত, নৱেম্বৰ ২০১৩ত এটি ষ্টাম্প মুকলি কৰিলে।
প্ৰশান্তি নিলয়ম
পুত্তপৰ্থি, য'ত সত্য সাই বাবাৰ জন্ম হৈছিল অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ এখন সৰু, ভিতৰুৱা গাওঁ আছিল। এতিয়া সেই 'গাঁৱত' এটা বৃহৎ বিশ্ববিদ্যালয় কম্প্লেক্স, এক বিশেষ চিকিৎসালয়, দুটা সংগ্ৰহালয়: "সনাতন সংস্কৃতি" (সৰ্ব ধৰ্ম সংগ্ৰহালয় বুলিও জনা যায়) আৰু "চৈতন্য জ্যোতি" যি সত্য সাই বাবাৰ জীৱন আৰু শিক্ষাৰ ওপৰতেই আধাৰিত (পিছৰটোৱে নিজৰ স্থাপত্যৰ বাবে কেইবাটাও আন্তৰ্জাতিক পুৰস্কাৰ পাইছে) আছে। তাত এটি প্লেনেটেৰিয়াম, এটা ৰে'লৱে ষ্টেচন, এটা হিল-ভিউ ষ্টেডিয়াম, এটা প্ৰশাসনিক ভৱন, ইণ্ড'ৰ স্পৰ্টছ ষ্টেডিয়াম আদিও আছে। উচ্চ পৰ্যায়ৰ ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ যেনে পূৰ্বৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালাম, পূৰ্বৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ী, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পূৰ্বৰ মুখ্য মন্ত্ৰী কনিজেটি ৰচাইয়াহ, কৰ্ণাটকৰ মুখ্য মন্ত্ৰী বি-এচ য়েদ্যুৰাপ্পা আদিও পুত্তপৰ্থিৰ আশ্ৰমৰ আনুষ্ঠানিক অতিথি আছিল। দহ লাখতকৈও অধিক লোকে সত্য সাই বাবাৰ ৮০ নং জন্মদিন উপভোগ কৰিছিলে, তাৰে ভিতৰত ভাৰত আৰু ১৮০খন অন্য দেশৰ ১৩০০০ বিশেষ লোক আছিলে।
সত্য সাই বাবা প্ৰায় নিজৰ মুখ্য আশ্ৰম পত্তিপুৰ্থিৰ প্ৰশান্তি নিলয়মত থাকিছিল। গ্ৰীষ্মত তেওঁ বেংগালুৰুৰ হুৱাইটফিল্ডৰ কাডুগ'ডিৰ আশ্ৰম 'বৃন্দাবন'ত (বৃন্দাৱনত) থাকিছিল। মাজে সময়ে তেওঁ কডাইকানালৰ 'সাই শ্ৰুতি আশ্ৰম'লৈও গৈছিল।
সত্যম, শিৱম, সুন্দৰম
সত্য সাই বাবাই তিনিটা মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল। প্ৰথমটো হ'ল মুম্বাইৰ "ধৰ্মক্ষেত্ৰ" ৱা "সত্যম" (১৯৬৮), দ্বিতীয়টো হাইদৰাবাদৰ "শিৱম" (১৯৭৩), আৰু তৃতীয়টো চেন্নাইৰ "সুন্দৰম" (১৯৮১)।
ভক্তৰ বিশ্বাস আৰু ৰীতি-নীতি
কোনো কোনোৱে সত্য সাই বাবা আন্দোলনটো হিন্দু আন্দোলন বুলি কয়।  কিন্তু ২০০৬ চনত চিকাগ' বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এন্থ্ৰপলজীৰ অধ্যাপকজন ডি কেলীয়ে ফিজিৰ হিন্দু অভিজানৰ বিষয়ে লিখা এটি লেখত লিখে যে সত্য সাই সংস্থাই নিজকে "হিন্দু" বুলি ক'ব নিবিচাৰে। কেলীৰ মতে, তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰতিষ্ঠাপকক জীৱিত ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ ৰূপত চাই আৰু নিজকে আন্তৰ্ধৰ্মীয় আন্দোলন বুলি ক'ব খোজে।
আন্তৰ্জাতিকভাৱে, সত্য সাই বাবাৰ ভক্তসকল দৈনিক, নহ'লে সপ্তাহত এবাৰ, বৃহস্পতিবাৰ বা দেওবাৰে লগ হয় আৰু ভজন, প্ৰাৰ্থনা আদি গাই, আধ্যাত্মিক ধ্যান, সেৱা আদি কৰে আৰু মানৱীয়মূল্যৰ শিক্ষাত অংশ গ্ৰহণ কৰে, যাক বাল বিকাশ বোলা হয়।
গুণমুগ্ধ সকলে সাই বাবাৰ দৰ্শন কৰি আধ্যাত্মিক লাভ গ্ৰহণ কৰাত বিশ্বাস কৰিছিল, প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা আৰু দুপৰীয়া। সাই বাবাই মানুহৰ লগত কথা পাতিছিল, চিঠি লৈছিল, বিভূতি প্ৰকট কৰি বিলাইছিল বা দল অথবা কোনো ব্যক্তিক আধ্যাত্মিক উত্তৰ বিচাৰি আৰু সাধাৰণ পথপ্ৰদৰ্শনৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে মাতিছিল।
সমালোচনা
সাই বাবাৰ সমালোচকে তেওঁৰ ওপৰত হাতৰ চাফাই, যৌন নিৰ্যাতন, কালা ধন ৰখা, সেৱা প্ৰকল্পত গাফিলতি কৰা আৰু হত্যা আদিৰ অভিযোগ আনিছে।
১৯৭২ চনত আব্ৰাহম কাভুৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সত্য সাই বাবাক মুকলৈভাৱে সমালোচনা কৰিলে, যেতিয়া তেওঁ এজন ভক্তই মুকলিকে কৰা দাবী এটা চালে যে সত্য সাই বাবাই চেইক' ঘড়ীৰ এটা নতুন মডেলৰ সৃষ্টি কৰিলে, আৰু দাবীটো মিছা পালে।
এপ্ৰিল ১৯৭৬ত, হচুৰ নৰসিংহাইয়াহ, এজন চিকিৎসক, যুক্তিবাদী আৰু তেতিয়া বাংগাল'ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপ-আচাৰ্যই "যুক্তিপূৰ্বক আৰু বৈজ্ঞানিকভাৱে চমৎকাৰ আৰু অন্য সত্যা-সত্য প্ৰমাণ কৰিব পৰা অন্ধবিশ্বাসৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ" এখন সমিতি প্ৰতিষ্ঠা আৰু সমিতিখনৰ অধ্যাক্ষতা কৰিলে। নৰসিংহাইয়াহে সত্য সাই বাবালৈ তিনিখন অতিকৈ প্ৰচাৰিত চিঠি প্ৰেৰণ কৰিলে আৰু বাবাক তেওঁৰ চমৎকাৰ নিয়ন্ত্ৰিত চৰ্তত কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনালে। চিঠিকেইখনক গুৰুত্ব দিয়া নহ'ল। সত্য সাই বাবাই ক'লে যে তেওঁ এই কাৰণে চিঠিকেইখনৰ প্ৰতি সঁহাৰি নজনালে যে "বিজ্ঞানে নিজৰ প্ৰশ্ন কেৱল মানৱ চেতনালৈকেহে সীমিত ৰাখিব লাগে আৰু আধ্যাত্মিকতা চেতনাৰ বাহিৰত। যদি আপুনি আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰকৃতি বুজিব বিচাৰে, সেয়া কেৱল আধ্যাত্মিকতাৰ মাধ্যমেৰেহে সম্ভৱ আৰু বিজ্ঞানৰ মাধ্যমেৰে নহয়। বিজ্ঞানে যি জানিব পাৰিছে সেয়া কেৱল সৃষ্টি সংক্ৰান্তৰ এটা সৰু অংশহে...." নৰসিংহাইয়াহৰ সমিতিখন আগষ্ট ১৯৭৭ চনত ভংগ কৰা হ'ল। এৰ্লেণ্ডুৰ হেৰাল্ডচনৰ মতে সমিতিৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰত্যাহ্বান সমিতিৰ নেতিবাচক মনোভাব আৰু সমিতিৰ চাৰিওফালে থকা এক ধূম ধামৰ বাবে অন্ত পৰিল। নৰসিংহাইয়াহে ইয়াকে সত্য মানিলে যে সাই বাবাই তেওঁৰ চমৎকাৰ নকল হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ চিঠিক গুৰুত্ব নিদিলে। এই ঘটনাৰ পিছত কেইবামাহ ধৰি ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰসমূহত তৰ্ক চলিল।
১৯৭৬ চনত সত্য সাই বাবাৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলোৱা ভাৰতীয় যুক্তিবিদ বাচাৱা প্ৰেমানন্দই সত্য সাই বাবাক মানুহে কোৱাৰ দৰে সোণৰ বস্তু প্ৰকট কৰি গ'ল্ড কণ্ট্ৰল এক্ট বা স্বৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ আইন ভংগ কৰাৰ বাবে আইনী দণ্ড বিহাৰ অসফল চেষ্টা কৰিলে। যেতিয়া অভিযোগটো খাৰিজ কৰা হ'ল, প্ৰেমানন্দই অসফলভাৱে আপীল কৰিলে এই ভিত্তিত যে আধ্যাত্মিক শক্তি আইনে স্বীকাৰ কৰা সুৰক্ষা নহয়।
১৯৯৫ত ৰবাৰ্ট ইগলে যুক্ত ৰাজ্যৰ বাবে প্ৰযোজনা কৰা, লিখা আৰু পৰিচালনা কৰা দূৰদৰ্শনৰ তথ্যচিত্ৰ গুৰু বাষ্টাৰ্চত সত্য সাই বাবাই নকলভাৱে বস্তু প্ৰকট কৰাৰ অভিযোগ কৰিলে। চলচ্চিত্ৰখনৰ ক্লিপটো ডেক্কান ক্ৰনিকালত প্ৰথম পৃষ্ঠাত "ডি ডি টে'প আনভিল্স বাবা মেজিক" শিৰোনামেৰে ২৩ নৱেম্বৰ ১৯৯২ত প্ৰকাশ পালে। কিন্তু হেৰাল্ডচনে ক'লে যে, ডিডি ভিডিঅ'টো অনুসন্ধান কৰোঁতে, গৱেষকে নকল বস্তু প্ৰকটৰ কোনো তথ্য বিচাৰি নাপালে। হেৰাল্ডচনৰ মতে, ভিডিঅ'টো কৰ্পৰেট ঠগনৰ অনুসন্ধান কৰা এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ ওচৰত লৈ যোৱা হৈছিল, যিয়ে হাতৰ চাফাইৰ কোনো নিশ্চিত প্ৰমাণ নাপালে।
১৯৯৮ত ব্ৰিটিছ সাংবাদিক মিক ব্ৰাউনে নিজৰ কিতাপ দা স্পিৰিচুৱেল টুৰিষ্টত এই মত পোষণ কৰিলে যে সত্য সাই বাবাই আমেৰিকী ভক্ত ৱাল্টাৰ কৱানক পুনৰ্জীৱিত কৰা কথাটো সচা নহ'ব পাৰে। তেওঁৰ মত ইণ্ডিয়ান স্কেপ্টিক আলোচনীত ডাক্টৰে লিখা চিঠিৰ ওপৰত আধাৰিত, যি বাচাৱা প্ৰেমানন্দৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত। ব্ৰাউনে একে গ্ৰন্থতেই সাই বাবাই বিভূতি প্ৰকট কৰা চিত্ৰ লণ্ডনৰ কিছু ঘৰত দেখাৰ কথা ক'লে আৰু ক'লে যে সেয়া ভুৱা নহয়। ব্ৰাউনে সাই বাবাৰ সৰ্বজ্ঞ হোৱাৰ দাবীক লৈ ক'লে যে "সংশয়বাদীয়ে তথ্য দেখুৱাইছে যে বাবাই পঢ়া ঐতিহাসিক ঘটনা আৰু বাইবেলত থকা ভবিষ্যদ্বাণী আৰু প্ৰতিষ্ঠিত তথ্যাৰ মাজত অমিল আছে।
ভাংকুৱভাৰ চানত ২০০১ত প্ৰকাশ পাইছিলে যে বাবাই অনুগামীসকলক আন্তৰ্জাল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ মানা কৰিছিল এই বুলি কোৱাৰ পিছত যে "এই শিক্ষা (বেদ) অতিকৈ পবিত্ৰ। আজি মানুহে আন্তৰ্জাল আৰু দূৰদৰ্শনত দেখা সকলো কথা বিশ্বাস কৰি লয়, কিন্তু বৈদিক ঘোষণাবোৰত নিজৰ আস্থা দৃঢ় নাৰাখে। আন্তৰ্জাল এটি পেলনীয়া কাগজৰ মোনাৰ দৰে। 'অন্তৰ্জাল'ক বিশ্বাস কৰা, আন্তৰ্জালক নহয়। "
জানুৱাৰী ২০০২ত ডেনমাৰ্কৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দূৰদৰ্শন আৰু অনাতাৰ প্ৰসাৰ কোম্পানী ডেনিচ ৰেডিঅ'ই তথ্যচিত্ৰ চিড্যুস্ড বাই চাই বাবাত সাই বাবাৰ কিছু ভিডিঅ' দেখুৱাই কয় যে সাই বাবাৰ চমৎকাৰ হাতৰ চাফাই বুলি প্ৰমাণ কৰিব পৰা যাব। তথ্যচিত্ৰখনত আলায়া ৰাহ্মৰ সাক্ষাৎকাৰো দেখোৱা হ'ল, য'ত তেওঁ সত্য সাই বাবাৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ আনিলে। তাৰ ফল স্বৰূপে যুক্তৰাজ্যৰ সংসদত ব্ৰিটিছ সৰু ল'ৰাই সত্য সাই বাবাৰ আশ্ৰমলৈ গৈ অকলে লগ কৰাৰ বিপদৰ কথা আলোচনা হ'ল।
২০০৪ চনত বিবিচিয়ে "দা চিক্ৰেট স্বামি" (গুপ্ত স্বামী) নামৰ তথ্যচিত্ৰ প্ৰচাৰ কৰিলে, "দা ৱৰ্ল্ড আন্কভাৰ্ড" ক্ৰমৰ অংশ হিচাপে। ". বিবিচিৰ তথ্যচিত্ৰখনৰ এটি মুখ্য বিষয় আছিল আলায়া ৰাহ্মৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ। অনুষ্ঠানটোত তেওঁৰ লগত মাৰ্ক ৰ'কৰ সাক্ষাৎকাৰো লোৱা হৈছিল, যিয়ে ১৯৬৯ৰ পৰা নিজৰ জীৱনৰ ২৫ বছৰ আন্দোলনটোৰ লগত জড়িত থাকিলে and alleged abuse by Sai Baba.. অনুষ্ঠানটোত সত্য সাই বাবাৰ সমালোচক বাচাৱা প্ৰেমানন্দো উপস্থিত আছিল। তেওঁ কয় যে সত্য সাই বাবা "এজন ঠগেই নহয়, কিন্তু এজন বিপজ্জনক যৌন নিৰ্যাতক"। তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰৰ মতে, তেওঁৰ ওচৰত ৩০ বছৰ ধৰা কাহিনী আছে, আৰু তেওঁ কয় যে তেওঁৰ কাহিনীবোৰ একেধৰণৰ, গুপ্তাংগত তেল সনাৰ ঘটনা। এজন পূৰ্ব-ভক্তই কোৱা মতে সত্য সাই বাবাই "হাতত তেল সানিলে, মোক মোৰ পেণ্ট তললৈ কৰিবলৈ ক'লে আৰু মোৰ গুপ্তাংগত তেল সানিলে"। প্ৰেমানন্দৰ মতে বহু ভাৰতীয় ল'ৰা চিকাৰ হ'ল, কিন্তু প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভয় কৰিলে।
সমালোচনাৰ প্ৰত্যুত্তৰ
সত্য সাই বাবা আৰু তেওঁৰ ভক্তসকলে তেনে অভিযোগ জোৰদাৰভাৱে নস্যাৎ কৰিলে, যি অভিযোগ কেতিয়াও প্ৰমাণিত নহ'ল।. ভক্ত বিল আইৎকেনে "দা ৱীক"ত কৈছিলে যে সত্য সাই বাবাৰ সুনাম আৰু সন্মান তেওঁৰ বিষয়ে প্ৰকাশিত নেতিবাচক কাহিনীসমূহৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা নাই। তেওঁ ক'লে যে যে যিমান বেছি লোকে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ক'লে, সিমানেই অধিক ভক্ত তেওঁৰ কাষলৈ আহিল।.
ডেইলী টেলিগ্ৰাফত লিখা প্ৰবন্ধ "ডিভাইন ডাউনফল"ত সত্য সাই শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ পূৰ্বৰ প্ৰধান শিক্ষক অনিল কুমাৰে ক'লে যে তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে সমালোচনা সত্য সাই বাবাৰ ঈশ্বৰীয় আঁচনিৰ এটা অংশ আৰু প্ৰতিজন ধৰ্মীয় গুৰুৱেই জীৱনত সমালোচনাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হৈছে। অনিল কুমাৰে লগতে ক'লে যে সত্য সাই বাবাৰ ওপৰত সৰুৰে পৰা তেনে অভিযোগ অনা হৈছে, কিন্তু প্ৰতিটো অভিযোগৰ সৈতে তেওঁ অধিক কীৰ্তিমান হৈছে।.
সত্য সাই বাবাই সকলোৰে আগত, ২৫ ডিচেম্বৰ ২০০০ চনত অভিযোগৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিলে:
"কিছু লোকে নিজৰ তুচ্ছ-মানসিকতাৰ বাবে সাই বাবাৰ ছবিক বেয়া কৰাৰ চেষ্টা কৰে। নাম আৰু যশস্যা মোৰ লক্ষ্য নহয়। সেয়ে, মই মিছা অভিযোগৰ বাবে একো নেহেৰুৱাও। মোৰ মাহাত্ম্য দিনক দিনে বাঢ়ি গৈ থাকিব। ই কেতিয়াও অলপো কম নহয়, যদি তেওঁলোকে মিছা অভিযোগবোৰ সমগ্ৰ বিশ্বত মোটা আখৰতো প্ৰকাশ কৰা হয়। কিছু ভক্ত মিছা বাক্যবোৰৰ বাবে সন্তপ্ত হোৱা দেখা যায়। তেওঁলোক প্ৰকৃত ভক্ত নহয়। সাইৰ শক্তি জনাৰ পিছতো 'কাঁউৰীৰ কাঁ'ৰ পৰা কিয় ভয় খাব লাগে? এজনে বেৰত লিখা, ৰাজনৈতিক মিটিঙত কোৱা বা লিখিত মাধ্যমে প্ৰকাশ কৰা অশ্লীল সাধুৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিব নালাগে।."
২৬ ডিচেম্বৰ ২০০০ চনত দ্য টাইমচ অৱ ইণ্ডিয়াত সাই বাবাৰ বক্তব্য প্ৰকাশ পালে: "যীশু খ্ৰীষ্টও বহু কঠিনতাৰ সন্মুখীন হৈছিল, আৰু ঈৰ্ষাৰ বাবেই তেওঁ ক্ৰচবিদ্ধও হৈছিল। তেওঁৰ চাৰিওফালে থকা বহু লোকে তেওঁ কৰা ভাল কাম আৰু তেওঁ গোটোৱা ধেৰসংখ্যাক অনুগামী সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে। তেওঁৰ এজন শিষ্য জুডাচে বিশ্বাসঘাত কৰিলে। সেই সময়ত এজন জুডাচ আছিলে, কিন্তু এতিয়া হাজাৰ হাজাৰ আছে। যিদৰে সেই জুডাচক বিশ্বাসঘাত কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰা হৈছিল, আজিৰ জুডাচকো মিছা মাতিবলৈ ক্ৰয় কৰা হৈছে। ঈৰ্ষা তেওঁৰ ওপৰত অহা অভিযোগৰ প্ৰেৰক আছিল।."
ডিচেম্বৰ ২০০১ চনত তেতিয়াৰ ভাৰতীয় প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু সাই বাবাৰ ভক্ত অটল বিহাৰী বাজপেয়ী, ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পূৰ্বৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পি এন ভগৱতী, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ চেয়াৰ পাৰ্চন আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পূৰ্বৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰংগনাথ মিশ্ৰা, আন্তৰ্সংসদীয় ইউনিয়নৰ সভাপতি আৰু বিশেষ মানৱ উন্ননয়ন এম্বেচাদৰ নাজমা হেপতুল্লা, ভাৰতীয় সাংসদ, পূৰ্বতে লোকসভাত আৰু কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী শিৱৰাজ পাতিলে একেলগে তলৰ বাক্যকেইটাত স্বাক্ষৰ কৰিলে:
"আমি ভগৱান শ্ৰী সত্য সাই বাবাৰ ওপৰত কিছু নিশ্চিত ৰুচী আৰু লোকে অনা বন্য, অচিন্তাশীল, আৰু মিশ্ৰিত অভিযোগৰ বাবে অতিকৈ দুঃখিত। আমি সাধাৰণতে আশা কৰো যে দায়িত্বশীল মাধ্যমে সচা তথ্য প্ৰকাশ কৰাৰ আগতে নিশ্চিত কৰি ল'ব-- বিশেষকৈ যেতিয়া ব্যক্তিজনক সমগ্ৰ বিশ্বতেই প্ৰেম আৰু নিস্বাৰ্থ মানৱ সেৱাৰ স্বৰূপ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।."
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
ফৰজ
ফৰজ (فرض) বা farīḍah (فريضة) বা ফৰ্দ ইছলামত আল্লাহৰ দ্বাৰা আদেশ দিয়া এক ধৰ্মীয় কৰ্তব্য। শব্দটো উৰ্দু, পাৰ্চী, পশতু, তুৰ্কী (বানানযুক্ত ফাৰ্জ), আৰু মালয় (বানান যুক্ত ফাৰ্ডু বা ফাৰধু)ত একে অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে আদেশ বা কৰ্তব্য পালন কৰা মুছলমানসকলে প্ৰতিবাৰেই প্ৰতিটো ভাল কামৰ বাবে হাছানাত (حسنة), অজৰ (أجر) বা থাৱাব (ثواب) প্ৰাপ্ত কৰে বুলি কোৱা হয়।
ফৰজ বা ইয়াৰ সমাৰ্থক ৱাজিব (واجب) পাঁচ প্ৰকাৰৰ আহকামৰ এটা (أحكام‎) য'ত ফিকাহ প্ৰতিজন মুছলমানৰ কামক শ্ৰেণীবদ্ধ কৰে। অৱশ্যে, হানাফি ফিকাহ দুয়োটা শব্দক সমাৰ্থক বুলি বিবেচনা নকৰে, আৰু ৱাজিব আৰু ফৰজৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰে, পিছৰটো বাধ্যতামূলক আৰু পূৰ্বৰটো বাধ্যতামূলক হোৱাতকৈ অলপ কম ডিগ্ৰী।
ব্যক্তিগত কৰ্তব্য আৰু পৰ্যাপ্ততা
ফিকাহ দুটা প্ৰকাৰৰ কৰ্তব্য পৃথক কৰে:
প্ৰসংগসমূহ
শ্ৰেণী:Arabic words and phrases in Sharia শ্ৰেণী:Islamic terminology শ্ৰেণী:Sharia legal terminology শ্ৰেণী:Deontological ethics
কৰুণা কান্ত কলিতা
কৰুণা কান্ত কলিতা (Korunakanta Kalita)অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, বক্তা আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ প্ৰাক্তন পদাধিকাৰ। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল কামৰূপ জিলাৰ ৰামদিয়া মৌজাৰ হাঁহদিয়া গাঁৱত, ১৯৪৩ বৰ্ষৰ ১ মাৰ্চত। পিতৃৰ নাম নন্দিৰাম কলিতা আৰু মাতৃৰ নাম দিব্যপ্ৰভা কলিতা।
শিক্ষা
প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ অন্তত তেখেতে ১৯৬০ চনত হাজো উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক, ১৯৬২ বৰ্ষত বি. বৰুৱা কলেজৰ পৰা ইণ্টাৰমিডিয়েট, ১৯৬৪ বৰ্ষত নলবাৰী কলেজৰ পৰা স্নাতক আৰু ১৯৮১ বৰ্ষত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্ল’মা সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘলৈ অৱদান
শিক্ষকতাৰ বৃত্তিৰে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলা কলিতাই ঢকুৱাখানা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যক্ষ পদত থাকোঁতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে ঢকুৱাখানাত কৰ্মৰত অৱস্থাতেই শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ লগত নিবিড়ভাৱে আত্মনিয়োগ কৰি এজন সুবক্তা আৰু সংগঠক ৰূপে জনমানসত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে৷ ১৯৯১ বৰ্ষত কলিতাদেৱে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ উপ-পদাধিকাৰ আৰু ১৯৯৩ বৰ্ষত সঙ্ঘৰ পদিধিকাৰ আসনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈ ২০০২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে আৰু ২০০৫ বৰ্ষৰ পৰা ২০১০ বৰ্ষলৈকে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ সৰ্বোচ্চ পদবী পদাধিকাৰ ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেখেতৰ কাৰ্যকালতেই সঙ্ঘৰ ভালেসংখ্যক আঁচনি কাৰ্যকৰী আৰু শুভাৰম্ভ কৰা হৈছিল৷ তাৰ ভিতৰত আধ্যাত্মিক চিন্তা-চৰ্চাৰে নৱ প্ৰজন্মক গঢ় দিয়াৰ উদ্দেশ্যে শিশু সমাৰোহ, আই সমাৰোহ, যুৱ সমাৰোহ, সেৱাবাহিনী গঠন আদি, মণিকাঞ্চন বাৰ্তালোচনী প্ৰকাশ, ইংলিছ জাৰ্ণেল ‘মহাপুৰুষজ্যোতি’, ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।
মৃত্যু
২০১৪ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত কৰুণা কান্ত কলিতাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বিয়োগত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰীযুত তৰুণ গগৈ দেৱে গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে মৃত্যুৰ পাছদিনা তেওঁ কলিতাৰ গৃহত উপস্থিত হৈ পৰিয়ালবৰ্গক সমবেদনা যাঁচে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
কিফিৰে জিলা
কিফিৰে (Pron:/ˈkɪfɑɪə/) নাগালেণ্ডৰ টুৱেনছাং জিলাৰ একাংশ সামৰি নতুনকৈ সৃষ্টি কৰা নাগালেণ্ডৰ নৱমখন জিলা৷ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি কিফিৰে, লংলেং জিলাৰ পিছতে নাগালেণ্ডৰ এঘাৰখন জিলাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় জনবহুল জিলা৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
কিফিৰে জিলাৰ উত্তৰে টুৱেনছাং জিলা, পশ্চিমে ফেক জিলা আৰু পূবে ম্যানমাৰ অৱস্থিত৷ এই জিলাৰ মূলকেন্দ্ৰ কিফিৰে চহৰত, যি সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৮৯৬ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ কিফিৰে জিলাৰ মূখ্য টাউনসমূহ হৈছে, চেয়’চুং (Seyochung), চিটিমি (Sitimi), পুংৰ’ (Pungro) আৰু কিফিৰে৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩৮৪১ মিটাৰ উচ্চতাৰে নাগালেণ্ডৰ সৰ্বোচ্ছ শিখৰ ’মাউন্ট চাৰামাটি’ (Saramati), এইখন জিলাতে অৱস্থিত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি কিফিৰে জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭৪,০৩৩ জন৷ গতিকে ভাৰতৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৬২৫তম (মুঠ ৬৪০ খনৰ ভিতৰত)৷ কিফিৰেৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৬১ গৰাকী৷ এই জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭১.১%
জিলাখনৰ মূল জনজাতিসমূহ হৈছে চাংটাম (Sangtam), ইমচুংগাৰ (Yimchunger) আৰু ছেমা (Sema)৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ জিলা
বাপ্পী লাহিড়ী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বাপ্পীয়ে ৩ বছৰ বয়সতে তবলা বজাবলৈ আৰম্ভ কৰে।প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁক পিতৃ-মাতৃয়ে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। বাপ্পীয়ে শিশু অৱস্থাত তবলা বজাই প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু লতা মংগেশকাৰৰ পৰামৰ্শ মতে সমতা প্ৰসাদৰ ওচৰত শিক্ষা লৈছিল।
মৃত্যু
বাপ্পী লাহিড়ী অব্ষ্ট্ৰাক্টিভ স্লিপ এপনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ ২০২২ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৬৯ বছৰ বয়সত মৃত্যুমুখত পৰে । প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী, কেবিনেট মন্ত্ৰী স্মৃতি ইৰাণী, পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জী কে ধৰি ৰাজনীতিবিদসকলে লাহিড়ীৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰে। অক্ষয় কুমাৰ, অজয় দেৱগন, চিৰঞ্জীৱী, কে.এছ.চিত্ৰা , শ্ৰেয়া ঘোষাল, বিশাল দাদলানী, হিমেশ ৰেশমীয়া আদিয়েও শোক প্ৰকাশ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
প্ৰাজক্তা কলি
প্ৰাজক্তা কলি (Prajakta Koli) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ৷ হাস্যৰসাত্মক ভিডিঅ' নিৰ্মাণৰ জৰিয়তে তেখেতে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে৷ ইউটিউবৰ জগতত প্ৰাজক্তা কলি ম'ষ্টলি ছেইন (MostlySane) হিচাপে পৰিচিত৷ দৈনন্দিন জীৱনৰ বিভিন্ন পৰিস্থিতিৰ আধাৰত পৰ্যবেক্ষণভিত্তিক ৰসাত্মক ভিডিঅ' নিৰ্মাণত তেখেতে গুৰুত্ব দি আহিছে৷
কেৰিয়াৰ
২০১৫ চনত ইউটিউবত নিজৰ চেনেলটো আৰম্ভ কৰাৰ আগতে প্ৰাজক্তাই মুম্বাইস্থিত ফেভাৰ ১০৪ এফএম ৰেডিঅ' ষ্টেচনত এগৰাকী ইণ্টাৰ্ণ হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল৷
২০১৮ চনৰ দিল্লীত আৰু ২০১৯ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হোৱা "ইউটিউবত ফেনফেষ্ট"ত প্ৰাজক্তাই অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল৷ ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় টিভি বিজ্ঞাপনৰ বাবে এটা হোৱাটছআপ-সম্পৰ্কীয় বিজ্ঞাপন নিৰ্মাণত অংশ লয়৷
২০১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফৰ্বচ আলোচনীয়ে যুগুত কৰা "৩০ৰ অনুৰ্দ্ধ ৩০" (30 under 30)ত স্থান লাভ কৰে৷ ইয়াৰ উপৰিও ভাৰতীয় বাণিজ্য আলোচনী আউটলুকৰ "মূল্যসম্পন্ন নাৰী" (Women of Worth)ৰ তালিকা আৰু এণ্ট্ৰেপেনেয়ৰ ইন্ডিয়াৰৰ ৩৫ ৰ অনুৰ্দ্ধ ৩৫ৰ তালিকাত প্ৰাজক্তাই স্থান লাভ কৰিছে৷ "কছম'পলিটান" আলোচনীয়ে আয়োজন কৰা বছৰটোৰ ইউটিউবাৰ বঁটাৰেও প্ৰজক্তা সন্মানীত হয়৷ ২০২০ চনৰ জানুৱাৰীত, "গ্ৰেজিয়া ইণ্ডিয়া"ৰ বাৰ্ষিক "Cool List"ত তেখেতক স্থান দিয়া হয়৷ ২০২০ চনৰ এপ্ৰিলত "বি ডব্লিউ বিজিনেছৱৰ্ল্ড"ৰ সৰ্বাধিক প্ৰভাৱশালী নাৰীৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ সন্মান হিচাপে তেখেতে আলোচনীখনৰ বেটুপাতত স্থান লাভ কৰে৷
বলিউদৰ একাধিক তাৰকা যেনে-কৰিনা কাপুৰ, নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকী আৰু বিকী কোশল কোলীৰ চেনেললৈ আগমন ঘটিছে৷
২০২০ চনৰ জুলাই মাহত, কোলিয়ে খয়ালী পোলাউ (Khayali Pulao) নামৰ এখনি চুটি ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ এইখন চুটি ছবিখনৰ আধাৰ আছিল হাৰিয়ানাৰ গ্ৰামীন অঞ্চলত নাৰীৰ সৱলীকৰণ৷
টিপ্পনী নৃত্য
টিপ্পনী নৃত্য হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ চোৰৱাড় আৰু ভেৰাভেল অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা লোক নৃত্য, গুজ নৃত্যৰ এটা ৰূপ৷ ই “মাতলা নাচ’’ বা “টিপ্পানি’’ নামেৰেও জনাজাত৷ এই নৃত্য “হোলী’’ বা “দেৱালী’’ জাতীয় আনন্দোৎসৱ বা গুজৰাটীৰ কোনো কোনো ঠাইত বিবাহ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়৷ এই নৃত্য দেখাত প্ৰায় “দাণ্ডিয়া ৰাস’’ নৃত্যৰ দৰে৷ এই নৃত্য পৰিৱেশনতো দুডাল লাঠিৰ প্ৰয়োজন হয়৷ এই “মহিলাকেন্দ্ৰিক” নৃত্যত ব্যৱহৃত সাজ-পোছাক মূলতঃ “কেডিয়া” নামেৰে জনাজাত টান হাতৰ আঁচলৰ চুটি কোট এটাৰে গঠিত। ইয়াৰ উপৰিও শিল্পীসকলে “চুৰিদাৰ” আৰু অতি ৰঙীন আৰু সজোৱা টুপি বা পাগুৰি পিন্ধে আৰু কঁকালৰ বেণ্ড মাৰি লয়।
ব্যুৎপত্তি
টিপ্পনি নৃত্য পৰিৱেশন কৰিবলৈ প্ৰায় ১৭৫ চে.মি.ৰ দুডাল দীঘল কাঠৰ লাঠি তৈয়াৰী “টিপ্পানি’’ৰ প্ৰয়োজন হয়৷ আৰু তাৰ একোটা মূৰ “গাৰ্বো’’ নামৰ বৰ্গক্ষেত্ৰ আকাৰৰ কাঠ বা লোহাৰ ব্লক এটাৰ তলত সংযুক্ত কৰা হৈয় যাতে ই বিপৰীত শাৰীত শক্তিশালী হয়। পুৰণি কালত ঘৰ বা মজিয়াৰ ভেটিত চূণ চেপিবলৈ এই আহিলাবিধ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। টিপ্পনী নৃত্য এই আহিলাৰ প্ৰয়োগেৰে কুলী সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ মাজত কামৰ অৱসৰৰ মাজত আৰু কামৰ ফাঁকে ফাঁকেও কামত উৎসাহ অনাৰ বাবে উৎপত্তি কৰা হৈছিল, যিসকলে সেই সময়ত শিল ভাঙি মাটি সমতল কৰা শ্ৰমিকৰ কাম কৰিছিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
উগাদি
উগাদি হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তেলেংগানা ৰাজ্যৰ নতুন বছৰৰ উৎসৱ। হিন্দু সৌৰচন্দ্ৰ কেলেণ্ডাৰৰ চিত্ৰা মাহত এই অঞ্চল কেইটাত উগাদি পালন কৰা হয়। গ্ৰেগৰীয়ান কেলেণ্ডাৰমতে সাধাৰণতে মাৰ্চ আৰু এপ্ৰিল মাহত এই উৎসৱ উদযাপিত হয়। এই উৎসৱৰ দিনত ঘৰৰ মজিয়াত ৰঙ-বিৰঙৰ 'ৰংগলী' ইত্যাদি অঁকা হয়। ঘৰৰ দুৱাৰমুখত আম পাতৰ মালা ওলোমাই দিয়া হয়। নতুন কাপোৰ কিনা, উপহাৰ দিয়াৰ লগতে দুখীয়ালোকক উপহাৰ বা খাদ্য বস্তু দিয়া আৰু তেলৰ সহায়ত এক বিশেষ ধৰণে গাধোৱা হয়। ইয়াৰোপৰি প্ৰায় সকলো সোৱাদৰ মিশ্ৰণৰ সহায়ত কোনো কোনোৱে এক বিশেষ ধৰণৰ খাদ্য তৈয়াৰ কৰি খায়। এই উৎসৱৰ সময়ত মন্দিৰ দৰ্শন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:পোখালি (উৎসৱ)
নাগিব মাহফুজ
নাগিব মাহফুজ (Naguib Mahfouz; ১১ ডিচেম্বৰ, ১৯১১ – ৩০ আগষ্ট,২০০৬) আছিল এজন ইজিপ্টিয়ান লেখক যিজনে ১৯৮৮ চনত সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা অৰ্জন কৰিছিল। অস্তিত্ববাদৰ বিষয়ে চিন্তা-চৰ্চা আৰু অন্বেষণ কৰা টাহা হোছেইনৰ লগতে মাহফুজকো আৰবীয় সাহিত্যৰ প্ৰথমগৰাকী সমকালীন সাহিত্যিক আখ্যা দিয়া হয়। তেখেতে ৩৪খন উপন্যাস ৰচনা কৰিছিল, ৩৫০তকৈও অধিক চুটি গল্প লিখিছিল। ডজনতকৈও অধিক ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ লগতে সত্তৰ বছৰীয়া কৰ্মজীৱনটোত তেওঁ এশতকৈও অধিক প্ৰবন্ধ-নিবন্ধ লিখিছিল, যিবোৰ কাকতাদিত প্ৰকাশ পাইছিল। পাঁচখন নাটকো লিখিছিল। তেওঁ কৰ্মৰাজিৰ বহুলাংশই পৰৱৰ্তী সময়ত হয়তো একোখন ইজিপ্টিয়ান ছবিৰ ৰূপ পাইছে নতুবা কোনোবা বিদেশী ছবিৰ কাহিনীক সমৃদ্ধক কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১১ চনত পুৰণা কাইৰোৰ এক মুছলমান ধৰ্মাৱলম্বী নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত মাহফুজৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতেই আছিল ঘৰখনৰ আটাইতকৈ কনিষ্ঠ সদস্য। তেওঁৰ দুজন ককায়েক আৰু দুজনী ভনীয়েক আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল আবডেল-আজিজ ইব্ৰাহীম যাক মাহফুজে 'পুৰণি-জামানা' (Old-fashioned) বুলি কৈছিল। মাহফুজৰ মাকৰ নাম আছিল ফাতিমা। অশিক্ষিতা মাতৃয়ে মাহফুজক ইজিপ্টিয়ান সংগ্ৰাহালয় নতুবা পিৰামিডকে ধৰি বিভিন্ন সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক ঠাই চোৱাবলৈ লৈ গৈছিল।
মাহফুজৰ পৰিয়ালটো অত্যন্ত ধাৰ্মিক আছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ মুছলমান ধৰ্মৰ ৰীতি-নীতিৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। এটা সাক্ষাৎকাৰত মাহফুজে কঠোৰ ধৰ্মীয় ৰীতিৰ মাজত প্ৰতিপালিত হোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিচিল। তেওঁ কৈছিল যে, "তেনে এটা পৰিয়ালৰপৰা যে এগৰাকী শিল্পীৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে, সেইটো কথা আপুনি ভাবিবই নোৱাৰে। "
জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত মাহফুজে হাফিজ নাজিব, টাহা হুছেইন, চালামা মৌচাৰ দৰে বুদ্ধিজীৱী-সাহিত্যিকৰ ৰচনা অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু সেইসমূহ সাহিত্যকৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল।
উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা সাং কৰি মাহফুজে ১৯৩০ চনত ইজিপ্টিয়ান বিশ্ববিদ্যালয়ত (এতিয়া কাইৰো বিশ্ববিদ্যালয়) নামভৰ্তি কৰে। ১৯৩৪ চনত এইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই তেওঁ দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত তেওঁ ইজিপ্টিয়ান অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰে আৰু সেই সেৱাৰ বিভিন্ন পদবীত তেওঁ নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰি যায়। ১৯৭১ চনত তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লয়। ১৯৫০ চনত তেওঁ কলা সংস্থাত চেঞ্চৰশ্বিপৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, তাৰপিছত "চলচ্চিত্ৰ সমৰ্থনৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠান"ত অধ্যক্ষ, আৰু সৰ্বশেষত সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰণালয়ৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিজ দায়িত্ব পালন কৰে।
সাহিত্য-কৰ্ম
তেওঁৰ অধিকাংশ কৰ্মৰেই পটভূমি আছিল কাইৰো। ছাৰ ৱাল্টাৰ স্কটৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ মাহফুজে ইজিপ্তৰ সম্পূৰ্ণ ইতিহাসক লিপিবদ্ধ কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু সেইহেতুকে এলানি ধাৰাবাহিক গ্ৰন্থ লিখিবলৈ প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল। কিন্তু তিনিটা খণ্ড লিখাৰ পাছতেই তেওঁৰ চিন্তাৰ পৰিৱৰ্তন হয় আৰু বৰ্তমান সময়ত সাধাৰণ মানুহৰ মাজত দেখা দিয়া সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ মনস্তাত্ত্বিক প্ৰভাৱৰ বিষয়ে চৰ্চা কৰিবলৈ তেওঁ যত্নৱান হয়।
১৯৫৯ চনত মাহফুজৰ অন্যতম চাঞ্চল্যকৰ উপস্যাস "দ্য চিলড্ৰেন অৱ গেবেলাৱি" প্ৰকাশিত হয়। ধাৰাবাহিকভাৱে উপন্যাসখন 'আল-আহৰাম'ত প্ৰকাশিত হৈছিল। এইখন উপন্যাস ইমানেই বিতৰ্কিত আছিল যে, লেবাননৰ বাহিৰে আৰবৰ সকলোতে কিতাপখনৰ প্ৰচলন-বিক্ৰী বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল।
ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ
মাহফুজৰ অধিকাংশ ৰচনাতেই ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ স্পষ্ট। আনকি তেওঁ নিজেই স্বীকাৰোক্তি দিছে, "মোৰ সকলো লেখাতেই তুমি ৰাজনীতি বিচাৰি পাবা। কেতিয়াবা হয়তো কোনোবাটো গল্পত প্ৰেম অথবা অইন বিষয় তল পৰা দেখিব পাৰা, কিন্তু ৰাজনীতি অৱহেলিত হোৱা তুমি কেতিয়াও নেদেখা। মোৰ চিন্তাৰ মূল অক্ষডালেই হৈছেই ৰাজনীতি। "
ন'বেল বঁটা
১৯৮৮ চনত তেখেতক সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়। উল্লেখ্য যে, মাহফুজেই হৈছে ন'বেল বঁটা বিজয়ী একমাত্ৰ আৰব লেখক। ন'বেল বঁটা গ্ৰহণ কৰিয়েই মাহফুজে মন্তব্য দিয়ে যে, "ন'বেল বঁটাৰ প্ৰাপ্তিয়ে মোক জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুভৱ কৰালে যে মোৰ সাহিত্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো প্ৰশংসিত হ'ব পাৰে। মোৰ লগতে আৰবেও ন'বেল বঁটা অৰ্জন কৰিলে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত দুৱাৰখন খোল খাইছে বুলি এতিয়া মোৰ বিশ্বাস উপজিছে। আৰু এতিয়াৰপৰা শিক্ষিত মানুহে আৰব-সাহিত্যৰ ওপৰতো দৃষ্টি নিবদ্ধ কৰিব। সেই স্বীকৃতি আমাৰ প্ৰাপ্য। "
মৃত্যু
১৯৮৮ চনত ছলমান ৰুশ্বডিৰ "ছাটানিক ভাৰ্ছেছ"ৰ প্ৰকাশে মাহফুজৰ বহুবিতৰ্কিত উপন্যাস "দ্য চিলড্ৰেন অৱ গেবেলাৱি"ক পুনৰ এবাৰ চৰ্চাৰ মাজলৈ আনে। উত্তেজনা আৰু প্ৰতিবাদৰ চোক এইবাৰ ইমানেই তীব্ৰতৰ হৈ উঠিল যে, মাহফুজক মৃত্যুৰ ভাবুকি পৰ্যন্ত দিয়া হ'ল। যি-কোনো শাৰীৰিক আক্ৰমণৰ পৰা বচাবলৈ তেওঁৰ বাবে নিৰাপত্তাৰক্ষীৰ ব্যৱস্থা কৰা হ'ল। তৎসত্ত্বেও ১৯৯৪ চনত এজন চৰমপন্থীয়ে তেওঁৰ কাইৰোৰ ঘৰৰ বাহিৰত ডিঙিত চুৰিকাঘাত কৰে। সেইসময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল বিৰাশী।
তেওঁৰ প্ৰাণটো সেইবাৰলৈ বাচিল যদিও সোঁহাতৰ স্নায়ু স্থায়ীভাৱে বিকল হৈ পৰিল। যাৰফলত তেওঁ আগৰদৰে লেখা-মেলা কৰিব নোৱাৰা হ'ল। ভাবুকিবোৰৰ পিছত তেওঁ কাইৰোতে নিজৰ অধিবক্তা নাবিল মৌনিৰ হাবিবৰ লগত থাকিবলৈ লয়। দিনটোৰ অধিকাংশ সময় দুয়োজনে মৌনিৰৰ কাৰ্যালয়তে অতিবাহিত কৰিছিল। মৌনিৰৰ পুথিভঁৰালত থকা গ্ৰন্থবোৰকে মাহফুজে তেওঁৰ বিভিন্ন ৰচনাৰ বাবে সহায়ক-পুথি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
২০০৬ চনৰ ৩০ আগষ্টত এইগৰাকী প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু চুটিগল্প লেখকৰ দেহাৱসান ঘটে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৯৪ বছৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইজিপ্তৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
মুক্তি প্ৰসাদ গগৈ
মুক্তি প্ৰসাদ গগৈ (Mukti Prasad Gogoi)অসমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আৰু লেখক। তেওঁ খাদ্যৰসিক হিচাপেও পৰিচিত আছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত 'পান-ভোজন' অসমীয়া খাদ্যভ্যাস সম্পৰ্কীয় এখন গ্ৰন্থ। ১৯৮৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মুক্তি প্ৰসাদ গগৈৰ জন্ম হয় কৰিমগঞ্জ জিলাৰ ৰাধাবাৰীত। তেওঁৰ পিতৃ ত্ৰৈলোক্য নাথ গগৈ সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত আছিল আৰু মাতৃ জেউতৰা গগৈ আছিল এগৰাকী গৃহিণী। মৰাণ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পিছলৈ তেওঁ কলকাতাৰ ৰিপণ কলেজত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ণ কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ আৰ জি কৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৯ চনত তেওঁ obstetrics and gynaecology বিষয়ত ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৬২ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত গগৈয়ে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ obstetrics and gynaecology বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁ বিভাগৰ মূৰব্বী হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৮৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰালৈকে এই দায়িত্বত থাকে। গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ একাধিক প্ৰযুক্তিগত উনীতকৰণৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়। তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অফ অবষ্টেট্ৰিচিয়ান এণ্ড গাইন'ক'লজী আৰু ভাৰতৰ নেশ্বনেল একাডেমী অব মেডিকেল ছায়েন্সৰো নিৰ্বাচিত সভ্য আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা শাস্ত্ৰ বিভাগৰ প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুতি আৰু নীৰিক্ষকৰ দায়িত্বও পালন কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া চিকিৎসক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
খো-খো
খো-খো (खो-खो) এক পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া। প্ৰাচীন ভাৰতৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা আটাইতকৈ পুৰণি আউটড'ৰ ক্ৰীড়াসমূহৰ ভিতৰত খো-খো অন্যতম। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ কাবাডীৰ পিছতেই খেলুৱৈক চুব লগীয়া খেলৰ ই দ্বিতীয় জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাগত খেল। খো-খোক আয়তাকাৰ ক’ৰ্টত খেলা হয় য’ত ক’ৰ্টৰ দুয়ো মূৰত দুটা খুঁটা সংযোগ কৰা এটা কেন্দ্ৰীয় পথ থাকে। খেলৰ সময়ত আক্ৰমণকাৰী দলৰ ৯জন খেলুৱৈ খেলপথাৰত থাকে, ইয়াৰে আঠজন কেন্দ্ৰীয় পথত বহি, আনহাতে প্ৰতিৰক্ষাকাৰী দলৰ তিনিজন "দৌৰবিদ" ক'ৰ্টৰ চাৰিওফালে দৌৰি ফুৰিব লাগে যাতে আক্ৰমণ কাৰি দলৰ পৰা খেদি অহা খেলুৱৈ জনৰ স্পৰ্শৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা যায়। আক্ৰমণকাৰী দলৰ প্ৰতিজন বহি থকা খেলুৱৈয়ে কেন্দ্ৰীয় লেনৰ পৰা পৰস্পৰৰ বিপৰীত দিশৰ ফালে মুখ কৰি বহি থাকে।
যিকোনো সময়তে আক্ৰমণকাৰী দলৰ এজন খেলুৱৈয়ে (“সক্ৰিয় চেজাৰ" বা "আক্ৰমণকাৰী") ক'ৰ্টৰ চাৰিওফালে দৌৰি প্ৰতিৰক্ষাকাৰী দলৰ সদস্যসকলক স্পৰ্শ কৰাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে, প্ৰতিটো স্পৰ্শত এক নম্বৰ লাভ কৰিব আৰু প্ৰতিজন স্পৰ্শ কৰা ডিফেণ্ডাৰে খেলপথাৰ এৰি যাব লাগিব; তথাপিও, সক্ৰিয় চেজাৰে কেন্দ্ৰীয় লেন পাৰ হৈ খেলপথাৰৰ আন আধা অংশত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে, আৰু লগতে কেৱল তেওঁলোকে প্ৰথম খোজ লোৱা দিশতহে দৌৰিব লাগিব (যিকোটো মেৰুৰ ফালে মুখ কৰি)। সক্ৰিয় চেজাৰে হয় বহি থকা দলৰ সতীৰ্থৰ সৈতে ভূমিকা সলনি কৰে ("খো" বুলি কওঁতে পিছফালে স্পৰ্শ কৰি) যিয়ে ক'ৰ্টৰ আন আধা অংশৰ ফালে মুখ কৰি থাকে আৰু সেয়েহে ইয়াৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ পায়, বা যিকোনো এটা খুঁটালৈ দৌৰি যায় আৰু তাৰ পিছত দিশ/আধা সলনি কৰে। প্ৰতিটো দলৰ দুটা টাৰ্ণত স্ক’ৰ কৰিবলৈ আৰু দুটা টাৰ্ণ ডিফেণ্ড কৰিবলৈ থাকে, প্ৰতিটো টাৰ্ণ ৯ মিনিটৰ বাবে থাকে। খেলৰ শেষলৈকে যিটো দলে সৰ্বাধিক পইণ্ট লাভ কৰে সেই দলেই জয়ী হয়।
সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াতে এই খেলবিধ ব্যাপকভাৱে খেলা হয়, আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বাহিৰৰ অঞ্চল যেনে দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ইংলেণ্ডতো এই খেল খেলা হয়। ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সঘনাই এই খেল খেলে। এয়া প্ৰতিযোগিতামূলক খেল। ২০২২ চনৰ আগষ্ট মাহত ভাৰতত আলটিমেট খো খো নামৰ এই ধৰণৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক খেলৰ উন্মোচন কৰা হয়।
স্ক'ৰ তালিকা
এটা টাৰ্ণ ৯ মিনিটৰ আৰু খেলখনত মুঠ ৪টা টাৰ্ণ খেলা হয় (প্ৰতিটো দলৰ ২টা টাৰ্ণ স্ক'ৰ কৰিবলৈ থাকে)। যাৰ সৰ্বাধিক পইণ্ট আছে তেওঁ খেলত জয়ী হয়। ২টা টাৰ্ণৰ পিছত যিটো দলে আটাইতকৈ কম পইণ্ট লাভ কৰে সেই দলটোৱে আক্ৰমণ কৰিব লাগে। (আন দলটোক স্পৰ্শ কৰিবলৈ)
ব্যুৎপত্তি
এই নামটো মাৰাঠীৰ শব্দ खोखो (খো-খো)-ৰ পৰা আহিছে। খো শব্দটো খেল খেলি থাকোঁতে আমন্ত্ৰণ কৰা শব্দৰ অনুকৰণমূলক।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
চিন্তাৰ ভগ্নাংশ
চিন্তাৰ ভগ্নাংশ (Sintaar Vognaangsho) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ মূল্য ডেৰশ টকা। লেখকে গ্ৰন্থখন আগবঢ়াইছে এনেদৰে, "মৰম আৰু আগ্ৰহেৰে মানস প্ৰতিম বৈদ্যৰ হাতত দিলোঁ...।"
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ পাতনিৰ পৰিৱৰ্তে কলমত কিতাপখনৰ নামৰ সম্পৰ্কত লেখকে লিখিছে, "মোৰ চিন্তাই পূৰ্ণতাৰ কাষ চপা বুলি মই কাহিনীও ভবা নাই। কিন্তু যুক্তিপূৰ্ণ মনোভাব আৰু অসমপ্ৰেমক সাৰথি কৰি তেনে চিন্তাবোৰক সাধ্যানুসৰি প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰি আহিছোঁ। সেয়েহে তেনে চিন্তাক ভগ্নাংশ বুলিহে ক'বৰ মন গ'ল।" কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল -
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক। একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
লগতে চাওক
চিৰদিন অসমীয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
লিট্‌ল ৰে'ড ফ্লাৱাৰ্ছ
লিট্‌ল ৰেড ফ্লাৱাৰ্চ (চীনা ভাষাত: 看上去很美) অৰ্থাৎ 'সৰু ৰঙা ফুল' এখন ২০০৬ চনৰ চীনা চলচ্চিত্ৰ। এই ছবিখন ঝাং য়ুৱানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত। ছবিখনৰ প্ৰযোজক চীনৰ বেইজিং চেঞ্চুৰি গুড-টাইডিংচ কাল্‌চাৰেল ডেভেলপমেণ্ট কোম্পানী লিমিটেড আৰু ইটালীৰ ডাইন্‌টাউন পিক্‌চাৰ্চ। ডাচ্ছ কোম্পানী ফৰ্টিচিম' ফিল্মচেএই ছবিৰ বিশ্ব পৰিবেশক।
ছবিখন লেখক ৱাং চুঅ'ৰ উপন্যাস কান্ চাং চু হেন মেই বা 'সুন্দৰ হ'ব পাৰে'ৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এটি চাৰি বছৰীয়া ল'ৰা, ফাং চিয়াং চিয়াং আৱাসিক শিশু বিদ্যালয়লৈ যায়। সু-ব্যৱহাৰৰ বাবে পুৰস্কাৰ ৰূপে দিয়া ৰঙা ফুল নাপাই সি দুঃখিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চীনৰ চলচ্চিত্ৰ
জেউৰা দিয়া
জেউৰা দিয়া নামনি অসমৰ সন্তান জন্মৰ লগত জড়িত এক লোক-উৎসৱ। নামনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বিবাহিতা মহিলা গৰ্ভৱতী হ’লে সাত মাহত বা ন মাহত 'জেউৰা' পতাৰ নিয়ম আছে। কোনো কোনোৱে ইয়াক 'সাধ ভক্ষণ' বুলিও কয়। 'জেউৰা'ত পঞ্চামৃত খুওৱাৰ দৰেই পঞ্চামৃত, পৰমান্ন, মিঠাই, মাছ আদি বিধি-নিয়মৰ মাজেৰে খুওৱা হয়। ন-কইনা প্ৰথমবাৰ গৰ্ভৱতী হওঁতে এই জেউৰা দিয়া অনুস্থান পতা হয়৷ অসমৰ বিভিন্ন লোকসংস্কৃতিৰ ভিতৰৰ পুহন বিয়া, গৰ্ভাধান আদিৰ দৰে ইও এক সংস্কাৰমূলক উৎসৱ৷ জেওৰা শব্দই স্বাভাৱিকতে বেৰা বা বন্ধন কৰা কাৰ্যক বুজায়৷ নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে গৰ্ভস্থ সন্তানক সংৰক্ষণ কৰা ব্যৱস্থাটোৱে হ’ল জেওৰা দিয়া৷
জেউৰা দিয়াৰ সময়
জেউৰা দিয়া প্ৰথাটো তিনিটা ভাগত ভগোৱা আছে৷ তিনিমাহ, সাত মাহ আৰু ন মাহ৷ তিনি মাহৰ সময়ত পালিত কাৰ্যক ’গৰ্ভাধান’ বুলি কোৱা হয়৷ এই অনুষ্ঠানটো আড়ম্বৰপূৰ্ণ নহয় যদিও গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ৷ এই সময়ত মুগৰ গাজী, ভোগ আদি ঘৰৰ বয়সীয়াল মহিলাসকলে নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে খুওৱাৰ দিহা কৰে৷ পাঁচ মাহত পঞ্চামৃত খুওৱা হয়৷ আঠ মাহত জেউৰা খুওৱা হয়৷
পঞ্চামৃত খোৱাত একডেইঙা আনাকাটা
বৰপেটা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে কিছুমান ঠাইত পঞ্চামৃত খুওৱাৰ সময়ত আনাকাটা বস্ত্ৰ দিয়া নিয়ম৷ এই নিয়ম এতিয়াও প্ৰচলিত৷ পঞ্চামৃত খোৱাত লগা এই আনাকাটাখন বিশেষধৰণে বোৱা হয়৷ তাঁতবাতি কাঢ়িবৰ পৰত শিপিনীয়ে দুই ভৰি বহলকৈ মেলি অৰ্থাৎ ’এক ডেং’ মাৰি যিমান ঠাই আগুৰিব পাৰে, সিমান জোখৰ দীঘল কাপোৰ হোৱাকৈ তাঁতবাতি কাঢ়ি লোৱা হয়৷ এই কাপোৰখন শুদ্ধ বগা সূতাৰে বোৱা হয়৷ উৎসৱৰ দিনা গৰ্ভৱতী নাৰীগৰাকীয়ে গা-পা ধুই এই একডেইঙা কাপোৰখন দুহাত মেলি কোচ পাতি লয় আৰু তাত পাঁচবিধ ফলৰ লগতে ভোগৰ বাতি ৰখা হয়৷ এই একডেইঙা কাপোৰখন সন্তান জন্মৰ সময়লৈ বৰ সযতনে ৰখা হয় আৰু সন্তান ভূমিষ্ঠ হ’লে পোনতে এই কাপোৰখনেৰেই আক্লি (সাৱট মাৰি) লোৱা হয়৷ সেয়ে এই কাপোৰখনক ’আক্ল’ও বোলা হয়৷
জেউৰাৰ বিধি
আঠ মাহ সম্পূৰ্ণ হ’লে জেউৰা পতা হয়৷ কোনো কোনোৱে ইয়াক লাৰু জেউৰাও বোলে৷ এই সময়ত উৎসৱৰ দিনা মহিলাগৰাকীক গা ধুৱাই নতুন কাপোৰ পিন্ধাই পীৰাত বহুৱাই সেওঁতা ফালি মূৰ আঁচুৰি দিয়া হয়৷ তাৰপিছত থাপনা পাতি শৰাই সজাই নাম-কীৰ্তন কৰি মহিলাগৰাকীক শুনোৱা হয়৷ পিঠাগুৰি, মিঠৈ আৰু জালুকৰ গুৰি আৰু গাখীৰেৰে লাড়ু তৈয়াৰ কৰি এই উৎসৱত ওচৰ-চুবুৰীয়া সকলোকে বিতৰণ কৰা হয়৷ নাম-কীৰ্তন শেষ হ’লে দুটা বাতি ওভোটাই এটাৰ তলত পাণ আৰু এটাৰ তলত তামোল লুকুৱাই থৈ গৰ্ভৱতী মহিলাগৰাকীক ডাঙি চাবলৈ দিয়া হয়৷ প্ৰথমে ডাঙি চোৱা বাতিটোৰ তলত তামোল থাকিলে গৰ্ভস্থ সন্তান ল’ৰা আৰু পাণ থাকিলে গৰ্ভস্থ সন্তান ছোৱালী হয় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত৷ কোনো কোনো ঠাইত পুহন বিয়াৰ দৰে জেউৰা খোৱাত মাছ অপৰিহাৰ্য৷ জেউৰা খুৱাবলৈ যোৱা মাকৰ ঘৰৰ পৰিয়ালে লগত এহালি জীয়া মাছ নিয়াটো নিয়ম৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
বিনায়কী
বিনায়কী হৈছে হাতীৰ মস্তকযুক্ত এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁৰ আখ্যান আৰু প্ৰতীকিকৰণৰ স্পষ্টভাৱে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হোৱা নাই। হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহত তেওঁৰ বিষয়ে খুব কম কথা উল্লেখ আছে। তেওঁৰ বৰ কমসংখ্যক চিত্ৰহে বিদ্যমান।
হাতীৰ মস্তকধাৰী হোৱাৰ বাবে দেৱীগৰাকী সাধাৰণতে জ্ঞানৰ দেৱতা গজানন গণেশৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। তেওঁৰ কোনো সুনিৰ্দিষ্ট নাম নাই আৰু তেওঁ বিভিন্ন নামেৰে জনাজাত। ইয়াৰ ভিতৰত স্ত্ৰী গণেশ, বৈনায়কী, গজাননা, বিঘ্নেশ্বৰী আৰু গণেশনী আদি নামসমূহৰ সকলোবোৰেই গণেশৰ বিনায়ক, গজানন, বিঘ্নেশ্বৰ আদি সত্বাৰ নাৰী ৰূপ। এই চিনাক্তকৰণসমূহে তেওঁক গণেশৰ শক্তি অৰ্থাৎ নাৰী ৰূপ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে।
জৈন আৰু বৌদ্ধ পৰম্পৰাত, বিনায়কী এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ দেৱী। বৌদ্ধ ধৰ্মত তেওঁক গণপতিহৃদয়ী (গণেশৰ হৃদয়) বুলি কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
তেজীমলা (চলচ্চিত্ৰ)
তেজীমলা (Tezimola) ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ তেজীমলা সাধু আধাৰিত এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন। তেৱেঁই গুৱাহাটী কুমাৰপাৰৰ আনোৱাৰ ফিল্মচৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনাও কৰিছিল। তেজীমলাই আঞ্চলিক ছবিৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।
কাহিনী
তেজীমলা এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিখনৰ কাহিনী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু গ্ৰন্থৰ তেজীমলা। সাধুৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে যদিও বাস্তৱসন্মত কৰাৰ খাটিৰত ইয়াৰ যথেষ্ট সালসলনি কৰা হৈছে।
তেজীমলাক মাহীমাকৰ দায়িত্বত এৰি সাউদ বণিজলৈ যাত্ৰা কৰে। পিতাকৰ অবৰ্তমানত মাহীমাকে তাইক নিৰ্যাতন কৰা আৰম্ভ কৰিলে। লাহেলাহে তাই ষোল বছৰত ভৰি দিলে। সাউদৰ ইচ্ছা, তেওঁৰ ঘৰতে আশ্ৰয় দিয়া তেজীমলাৰ সৰুকালৰ লগৰীয়া শিৱলৈ তাইক বিয়া দিব। এই কথা জানিব পাৰি মাহীমাক পানেই বহুৱাৰ লগলাগি তাইক মাৰি পেলাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে।
বণিজ বেহাই থাকোঁতেই এদিন সাউদে সপোনত দেখিলে যে পানেই তেজীমলাক মাৰি বাৰীত নি পুতি থৈছে। তাতে তাই জাতিলাও হৈ জন্ম ল’লে। এদিন পানেই ৰান্ধিবৰ বাবে লাও চিঙিবলৈ যাওঁতে লাওজোপাই মাত দি লাও চিঙিবলৈ মানা কৰিলে। কাৰণ সেইজোপা লাও নহয়, তেজীমলাহে। পানেই লাওজোপা কাটি পেলাই দিলে। এইবাৰ তেজীমলাই নেমুটেঙাৰ গছ হৈ উপজিল। মাহীমাকে নেমুজোপাও কাটি নৈত পেলাই দিলে। তাত তাই পদুম হৈ গজি উঠিল। সাউদে ফুল এপাহ চিঙিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু ফুলৰূপী তেজীমলাই বিনাই তাইক মাহীমাকে মাৰি পেলোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণাবলৈ ধৰিলে।
শিৱ আৰু তেজীৰ ধুমধামেৰে বিয়া হৈ গ’ল।
ছবিৰ পৰিচালক
আনোৱাৰ হুছেইন ছবিখনৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক আছিল। গুৱাহাটী কুমাৰপাৰাৰ এজন চৰকাৰী ঠিকাদাৰৰ পুত্ৰ হুছেইনে ১৯৫২-৫৩ত চেতন আনন্দৰ মোচন পিকচাৰচ্ আৰ্ট একাডেমীৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৫ত মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে তেখেতে প্ৰথম সৰাপাত নামৰ চলচ্চিত্ৰ এখন পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে। তেখেতে মুঠতে ৬খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১০ চনত দাদা চাহেব ফালকে একাডেমীয়ে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোদটোৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দাদা চাহেব ফালকে লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
তেজীমলা তেখেতৰ তৃতীয় ছবি আৰু ই এখন নাৰী-কেন্দ্ৰিক ছবি। পৰিচালক হুচেইনৰ অধিকাংশ ছবিয়ে নাৰী-কেন্দ্ৰিক। টাইমচ অৱ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত পৰিচালকগৰাকীয়ে কৈছিল:- নাৰীয়ে হ'ল মানৱ সমাজৰ মূল শক্তি। আমোদৰ বাদেও চলচ্চিত্ৰৰ সামাজিক বৈষম্য সম্পৰ্কে সচেতনা বঢ়োৱাৰো দায়িত্ব আছে। সেয়ে মই সদায় নাৰী সম্পৰ্কীয় বিষয় আৰু নাৰীৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বিষয়ৰ ওপৰত দৃষ্টিনিবদ্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। সৰাপাত ধনী পুৰুষৰ দ্বাৰা এজনী দুখীয়া নাৰীক নিৰ্যাতন সম্পৰ্কীয় কাহিনীৰ, নতুন পৃথিৱী বিধৱা বিবাহৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মানুহৰ মনত কিবা এটা প্ৰভাৱ পেলাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। বেজবৰুৱাৰ কাহিনীৰে তৈয়াৰী মোৰ ছবি তেজীমলা নাৰী-কেন্দ্ৰিক ছবি। পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত আৰু শ্ৰী শ্ৰী মা কামাখ্যাতো নাৰী চৰিত্ৰই গুৰুত্ব পাইছে। ''
গীত
তেজীমলাৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে ৰাজেশ্বৰ বৰদলৈয়ে (বুলু)। ইয়াত মুঠতে চাৰিটা গীত আছে। গীতকেইটা লিখিছে হিৰণ বৰদলৈ আৰু পাৰ্ব্বতী প্ৰসাদ বৰুৱাই।
বঁটা আৰু সন্মান
ছবিখনে ১০ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ (১৯৬২) অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শিতানত “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কোলাহল (চলচ্চিত্ৰ)
কোলাহল (The Turmoil) হৈছে ১৯৮৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। শইকীয়াই ১৯৬৯ চনত লিখা এন্দুৰ নামৰ গল্পৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয়। চলচ্চিত্ৰখনত অভিনয় কৰে ৰুণু দেৱী ঠাকুৰ, অৰুণ নাথ, বিভূ ৰঞ্জন চৌধুৰী আদিয়ে। চলচ্চিত্ৰখনে ৩৬ তম ৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
আলতাফ মজিদ
কৰ্মজীৱন
এখেত অসম চৰকাৰৰ জনস্বাস্থ্য বিভাগত অভিযন্তা হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
মজিদে পৰিচালনা বা প্ৰযোজনা কৰা কিছু চুটিছবি আৰু তথ্যচিত্ৰৰ নাম হ'ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ফাৰ্ডিনাণ্ড লাচালে
thumb|right|ফাৰ্ডিনাণ্ড লাচালে ফাৰ্ডিনাণ্ড জ'হান গটলিয়েব লাচালে (Ferdinand Johann Gottlieb Lassalle; (১১ এপ্ৰিল ১৮২৫ - ৩১ আগষ্ট ১৮৬৪) আছিল জাৰ্মানীৰ এজন বিচাৰক, দাৰ্শনিক, তথা সমাজতান্ত্ৰিক ৰাজনৈতিক কৰ্মী. তেওঁক জাৰ্মানীত এজন আন্তৰ্জাতিক আৰ্হিৰ সমাজ পৰিৱৰ্তনকাৰীৰ ৰূপত চোৱা হয়। শ্ৰমিক আন্দোলনৰ সৈতে ঘাইকে জড়িত, তেওঁ আছিল সৰ্ব জাৰ্মান শ্ৰমিক সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। সেই সময়ৰ তেওঁৰ প্ৰধান ৰাজনৈতিক প্ৰশ্ন আৰু তেওঁৰ অনুগামীৰ সুবিধাবাদী মনোভাবৰ বাবে কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু ফ্ৰাইড্ৰিচ এঞ্জেল্সৰ তীব্ৰ সমালোচনা হ'ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
মহামায়া ধাম
মহামায়া ধাম অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ পৰ্বতযোৰা মহকুমাৰ বগৰীবাৰীত অৱস্থিত হিন্দু ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ। মহামায়া দেৱীলৈ সমৰ্পিত দেই মন্দিৰ উল্লেখযোগ্য শক্তি পীঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহালয়া দেৱী পাৰ্বতী, দুৰ্গা, কালি, কামাখ্যা আদি দেৱীৰে অন্য ৰূপ। মহামায়া ধাম নামনি অসমৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান তথা পৰ্যটনস্থলী।
অৱস্থান
মহামায়া ধাম কোকৰাঝাৰ জিলাৰ পৰ্বতযোৰা মহকুমাৰ বগৰীবাৰীত অৱস্থিত। এই মন্দিৰ ধুবুৰী চহৰৰ পৰা ৩০ কিঃমিঃ পূবত আৰু বিলাসীপাৰাৰ পৰা ১০ কিঃমিঃ পশ্চিমত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা বগৰীবাৰী ৰেল ষ্টেচন মাত্ৰ ২ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। মহামায়া ধামৰ নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ বন্দৰ হৈছে ৩৪ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত ৰূপসী বিমানবন্দৰ।
কিংবদন্তি
মহামায়া ধাম কোনে কেতিয়া নিৰ্মাণ কৰাইছিল তাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্য পোৱা নাযায়। বিশ্বাস কৰা হয় যে বিখ্যাত দেৱী মহামায়াক পৰম্পৰাগতভাৱে পৰ্বতযোৰাৰ কছাৰী, কোচ আৰু নাথ আদি স্থানীয় লোকসকলে আৰাধনা কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে মহামায়া পৰ্বতযোৰাৰ জমিদাৰৰ মুখ্য উপাস্য দেৱী আছিল। জনশ্ৰুতিমতে প্ৰায় ৫০০ বছৰ আগতে বৰ্তমান বাংলাদেশৰ মৈমনসিঙৰ যদু চৌধুৰী নামৰ এগৰাকী বণিকে টিপকাই নদীৰ ঘাটত মা মহালয়াৰ দৰ্শন লাভ কৰিছিল। তেখেতক মহামায়ায়ে দেখুওৱা সপোনৰ মৰ্মে বগৰীবাৰী, ৰূপ্‌সী আৰু ধুবুৰীৰ জমিনদাৰে এই মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা বংশানুক্ৰমিক পৰম্পৰা অনুসৰি নলবাৰীৰ ওচৰৰ সোণকুৰীয়া গাঁৱৰ পুৰোহিত সকলে ইয়াত পূজা-অৰ্চনা কৰি আহিছে।
স্থাপত্য
মহামায়া মন্দিৰ নীলাচল স্থাপত্যশৈলীৰে নিৰ্মিত। তদুপৰি ইয়াত বংগীয় শৈলীৰো কিছু নিদৰ্শন দেখা যায়। মন্দিৰটো এটা টিলাৰ ওপৰত নিৰ্মিত। মন্দিৰলৈ উঠি যোৱা খটখটিৰ আৰম্ভণিতে সিংহদ্বাৰ অৱস্থিত। গৰ্ভগৃহত মা মহামায়াৰ প্ৰায় ২ ফুট ৫ ইঞ্চি উচ্চতাৰ আৱক্ষ মূৰ্তি আছে। ইয়াৰ লগতে ইয়াত হনুমান আৰু কালী দেৱীৰ বিশাল মূৰ্তি আছে। মহামায়া ধামৰ গাতে এখন শিৱ থান আছে আৰু ইয়াৰ কাষৰে গুহা এটিত বাঘৰ আশ্ৰয়স্থল আছে। ইয়াক বাঘ ভাণ্ডাৰ বোলে।
উৎসৱ
মহামায়া ধামত প্ৰতি বছৰে উলহ-মালহকৈ দুৰ্গা পূজা অনুষ্ঠিত হয়। প্ৰায় ৪০০ বছৰ পুৰণি পৰম্পৰা অনুসৰি ইয়াত বলি প্ৰথা প্ৰচলিত। বিশেষকৈ দুৰ্গা পূজাত পশু-পক্ষী যেনে ম'হ, ছাগলী, হাঁহ-পাৰ আদিৰ বলি দিয়া হয়। বৰবলিৰ প্ৰথম ভোগ বাঘ ভাণ্ডাৰত বাঘৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়োৱা হয়। পূজাৰ সমান্তৰালকৈ ইয়াত এখন মেলা অনুষ্ঠিত হয়। জানুৱাৰী মাহত ইয়াত এখন শক্তি যজ্ঞ অনুষ্ঠিত হয়। প্ৰতি বছৰে চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা মহামায়া মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস পালন কৰা হয়। তাৰপিছত ইয়াত ব'হাগ মাহত সাত বিষমা মেলা বহে।
পৰ্যটন
মহামায়া ধাম হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন পূজা-অৰ্চনাৰ বাবে বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। মন্দিৰৰ স্থাপত্য আৰু চৌপাশৰ সেউজীয়া পৰিৱেশে পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত মেলা সমূহতো বহু লোকৰ ভিৰ দেখা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
উদয় উমেশ ললিত
উদয় উমেশ ললিত (Uday Umesh Lalit; জন্ম: ৯ নৱেম্বৰ ১৯৫৭) ভাৰতৰ ৪৯তম মুখ্য ন্যায়াধীশ। মুখ্য ন্যায়াধীশ এন. ভি. ৰমনায়ে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।  ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ন্যায়াধীশ হিচাপে উন্নীত হোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ পোনপটীয়াকৈ উন্নীত হোৱা ছয়গৰাকী জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ ভিতৰত ন্যায়াধীশ ললিত অন্যতম আছিল।  বৰ্তমান তেওঁ এজন বিশিষ্ট আইনবিদ আৰু অ’ পি জিন্দাল গ্ল’বেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ আইন আৰু ন্যায় বিভাগৰ অধ্যাপক।
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ (Fourth-Wave Feminism) হৈছে ২০১২ চনৰ আশে-পাশে আৰম্ভ হোৱা এক নাৰীবাদী আন্দোলন আৰু ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে নাৰী সৱলীকৰণ, ইণ্টাৰনেট সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ, আৰু আন্তঃবিভাজন। চতুৰ্থ ঢৌৱে লিংগভিত্তিক নীতি-নিয়ম আৰু সমাজত নাৰীক প্ৰান্তীয়কৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি অধিক লিংগ সমতা বিচাৰিছে।
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ হৈ পৰিল মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন, যৌন নিৰ্যাতন, যৌন হিংসা, নাৰীৰ বস্তুনিষ্ঠতা, কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌনতাবাদৰ বিষয়ে নিজৰ কাহিনী অনলাইনত শ্বেয়াৰ কৰাৰ এক আন্দোলন। ইণ্টাৰনেটে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কণ্ঠ কেইছেকেণ্ডমানৰ ভিতৰতে সমগ্ৰ বিশ্বতে শুনোৱাবলৈ সুযোগ দিলে। ছ’চিয়েল মিডিয়াই মহিলাসকলক নিজৰ সময়ত আৰু নিজৰ চৰ্ত অনুসৰি যিকোনো বিষয়ৰ ওপৰত মুক্তভাৱে কথা পতাৰ সম্ভাৱনা দিলে। সমগ্ৰ বিশ্বৰ মহিলাসকলে কাহিনী ক’বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকে সমস্যাটোৰ পৰিসৰ আৰু সকলোতে কেনেকৈ ঘটি আছে সেই কথা উপলব্ধি কৰিলে। ইণ্টাৰনেট সক্ৰিয়তা চতুৰ্থ ঢৌৰ এটা মূল বৈশিষ্ট্য।
চতুৰ্থ ঢৌৱে আন্তঃবিভাজন আৰু ক্ষমতাৰ আন্তঃসংলগ্ন ব্যৱস্থাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আৰু এইবোৰে পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰান্তীয় গোটসমূহৰ সামাজিক স্তৰবিন্যাসত কেনেদৰে অৰিহণা যোগায়,সেই বিষয়ে চৰ্চা কৰে। চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদীসকলে (পূৰ্বৰ নাৰীবাদীসকলৰ দৰে) ৰাজনীতি আৰু ব্যৱসায়ত এই গোটসমূহৰ অধিক প্ৰতিনিধিত্বৰ পোষকতা কৰে আৰু যুক্তি আগবঢ়ায় যে নীতি আৰু পদ্ধতিসমূহে সকলো মানুহৰ দৃষ্টিভংগীক সামৰি ল'লে সমাজখন অধিক সমতাপূৰ্ণ হ'ব।
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে সমান কাম আৰু সমান দৰমহাৰ বাবে যুক্তি আগবঢ়ায় আৰু লিংগ নীতি-নিয়মসমূহ অতিক্ৰম কৰিবলৈ(উদাহৰণস্বৰূপেঃ আৱেগ আৰু অনুভূতি মুক্তভাৱে প্ৰকাশ কৰি শাৰীৰিকভাৱে নিজকে তেওঁলোকৰ দৰেই প্ৰকাশ কৰি) ছোৱালী আৰু মহিলাৰ সমান সুযোগ বিচাৰে। ইয়াৰ লগতে ল’ৰা আৰু পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰতো ইচ্ছা বিস্তৃত হোৱাৰ দাবী কৰে। সন্তানৰ প্ৰতি নিয়োজিত পিতৃ-মাতৃ হোৱাটোও এই আন্দোলনৰে এটা উদ্দেশ্য।যৌন নিৰ্যাতন, যৌন বস্তুনিষ্ঠতা, যৌন নিৰ্যাতন, আৰু অন্যান্য ধৰণৰ লিংগভিত্তিক হিংসাৰ বিৰুদ্ধে সহযোগিতা, সংগঠিত আৰু মাত মাতিবলৈ ছপা, বাতৰি, আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মৰ ব্যৱহাৰক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো এই আন্দোলনৰ নীতিতেই পৰে।্।
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছে। কাৰণ ই প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ৰাগনা ৰক জনছে যুক্তি দিছিল যে "এই 'চতুৰ্থ ঢৌ'ই সন্মুখীন হ'বলগীয়া মূল সমস্যাটো হ'ব ডিজিটেল মিডিয়া সঁজুলিসমূহৰ অসমতাপূৰ্ণ প্ৰৱেশ আৰু মালিকীস্বত্ব।" চতুৰ্থ ঢৌটো ৰৈ গৈছে প্ৰযুক্তিৰ সামৰ্থ্য আৰু ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাসকলক সৰ্বোচ্চ কণ্ঠদান দি সৃষ্টি কৰা "অন্তৰ্নিহিত শ্ৰেণীবাদ আৰু সক্ষমতাবাদ"ৰ সৈতে। আনহাতে ব্যাপক সামাজিক অন্যায়ৰ দ্বাৰা জুৰুলা অঞ্চলসমূহত ছ'চিয়েল মিডিয়াৰ বৃদ্ধি লেহেমীয়া হৈ আছে। উত্তৰ আমেৰিকাৰ সমাজবিজ্ঞানী আমাণ্ডা ই ভিকেৰীয়ে দাবী কৰিছে যে চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে মূলসুঁতিৰ সংগ্ৰামৰ বাবে ঠাই সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা নিৰ্দিষ্ট অন্যায়ক অৱহেলা কৰি অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে যুঁজ দিয়া বৰ্ণৰ মহিলাসকলক প্ৰান্তীয়কৰণ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
ললিতা ৰায়
ললিতা ৰায় (Lolita Roy, ১৮৬৫ - অজ্ঞাত) এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰীবাদী, সমাজ সংস্কাৰক আৰু মহিলা ভোটাধিকাৰ কৰ্মী আছিল। শ্ৰীমতী পি. এল. ৰায় বুলিও জনাজাত ললিতা ৰায়ে লণ্ডনত ভাৰতীয়সকলৰ সামাজিক জীৱনত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ব্ৰিটেইন আৰু ভাৰতত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ বাবে প্ৰচাৰ আৰু সজাগতা সৃষ্টি কৰিছিল। ১৯১১ চনৰ 'দ্য ভোট' আলোচনীত তেওঁক ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মুক্ত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৬৫ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত বেংগল প্ৰেচিডেন্সিৰ কলিকতাত ললিতা ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ১৮৮৬ চনত কলিকতাত এগৰাকী বেৰিষ্টাৰ আৰু ৰাজহুৱা গোচৰৰ সঞ্চালক পিয়েৰা লাল ৰায়ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। দম্পতীহালৰ ছয় গৰাকী সন্তান আৰু তেওঁলোক হ'ল: লেইলাৱতী, মীৰাৱতী, পৰেশ লাল, হীৰাৱতী, ইন্দ্ৰ লাল আৰু ললিত কুমাৰ। ১৯০০ চনলৈ ৰায় তেওঁৰ সন্তানসকলৰ সৈতে একেলগে পশ্চিম লণ্ডনত বাস কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
লণ্ডনত ললিতায়ে ভাৰতীয়সকলৰ বাবে একাধিক সামাজিক আৰু কৰ্মী সংগঠনত সক্ৰিয় সদস্য হিচাপে জড়িত আছিল। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে লণ্ডন ইণ্ডিয়ান ইউনিয়ন ছ'চাইটিৰ সভাপতি আৰু ১৮৭০ চনত মেৰী কাৰপেণ্টাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা নেচনেল ইণ্ডিয়ান এছ'চিয়েশ্যনৰ সমিতিৰ সদস্য। লণ্ডন ইউনিয়ন ছ'চাইটিয়ে লণ্ডনত ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক সমৰ্থন কৰাত সহায় কৰিছিল। এই সমাজে তেতিয়া প্ৰায় ৭০০জন ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীক লণ্ডনত পঢ়িবলৈ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰিছিল। ১৯০৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় মহিলা শিক্ষা সংস্থা স্থাপন কৰে। এই সংগঠনে ভাৰতীয় মহিলাসকলক শিক্ষক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ ব্ৰিটেইনলৈ অনাৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
১৯১১ চনৰ ১৭ জুনত মহিলা সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সংঘই ভোটৰ দাবীত ৰজা পঞ্চম জৰ্জৰ ৰাজ্যাভিষেক ব্যৱহাৰ কৰি মহিলাৰ ৰাজ্যাভিষেক শোভাযাত্ৰাৰ আয়োজন কৰিছিল। জেন কবডেন আৰু ৰায়ে শোভাযাত্ৰাৰ আগতীয়াকৈ এক সৰু ভাৰতীয় দল একত্ৰিত কৰিছিল। এই দলে 'ইম্পেৰিয়েল দল'ৰ অংশ গঠন কৰিছিল আৰু সমগ্ৰ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ প্ৰতি সমৰ্থনৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উদ্দেশ্য আগত প্ৰকাশ কৰিছিল। শোভাযাত্ৰাৰ এখন আলোকচিত্ৰত ললিতা ৰায়, শ্ৰীমতী ভাগৱতী ভোলা নাথ, আৰু ৰায়ৰ জীয়াৰী শ্ৰীমতী লেইলাৱতী মুখাৰ্জীক দেখা গৈছে। বহু বছৰৰ পিছত পদযাত্ৰাত তেওঁলোকৰ উপস্থিতিৰ বিষয়ে লিখি ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ সুষমা সেনে স্মৰণ কৰিছিল:"এই সময়ত তেওঁলোকৰ ভোটৰ বাবে যুঁজ দি থকা মহিলা ৰক্ষী আন্দোলন ইয়াৰ চৰম পৰ্যায়ত আছিল। সেই দিনবোৰত লণ্ডনত মাত্ৰ কেইগৰাকীমান ভাৰতীয় মহিলা আছিল। মোৰ কথা শুনি তেওঁলোকে মোক পিকাডিলি চাৰ্কাছত তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শনত যোগদান কৰিবলৈ আৰু শ্ৰীমতী পাংকহাৰ্ষ্টৰ নেতৃত্বত তেওঁলোকৰ সৈতে সংসদ ভৱনলৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ পঠিয়াইছিল... এইটো মোৰ বাবে এক মহান অভিজ্ঞতা আছিল, একে সময়তে শোভাযাত্ৰাৰ মাজত এগৰাকী অকলশৰীয়া ভাৰতীয় মহিলাৰ বাবে এয়া এক নতুন দৃশ্য আছিল, আৰু মই ৰাইজৰ দৃষ্টিৰ বিষয় আছিলোঁ।"
এক্টিভিষ্ট আৰু থিওচোফিষ্ট এনি বেচাণ্টেও ভাৰতীয় মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ কৰ্মীসকলৰ সৈতে পদযাত্ৰা কৰিছিল। ১৯১২ আৰু ১৯১৩ চনত ৰায়ে লণ্ডন আৰু কেমব্ৰিজত মঞ্চস্থ হোৱা কেইবাখনো ভাৰতীয় নাটক নিৰ্মাণত সহায় কৰে আৰু উপদেষ্টা হিচাপে পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ পাগুৰি আৰু শাৰীৰ দৰে পৰম্পৰাগত পোছাকৰ সৈতে প্ৰদৰ্শনকাৰীসকলক সহায় কৰে।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ৰায়ৰ দুজন পুত্ৰই সক্ৰিয় কৰ্তব্যৰত আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পৰেশ লাল ৰায়ে যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত সন্মানীয় আৰ্টিলাৰী কোম্পানীত সেৱা আগবঢ়াইছিল। ১৯২০ৰ দশকত ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ বক্সিং খেলক জনপ্ৰিয় কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ মাজু পুত্ৰ ইন্দ্ৰ লাল ৰয়ে (১৮৯৮-১৯১৮) ৰয়েল ফ্লাইং কৰ্পছত যোগদান কৰে আৰু কৰ্তব্যৰত অৱস্থাত নিহত হয়। ললিতা ৰায়ে ভাৰতীয় সৈনিকসকলক কাপোৰ, খাদ্য আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী প্ৰদান কৰি ভাৰতীয় সৈনিক পুঁজিৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ইষ্টাৰ্ণ লীগৰ সন্মানীয় সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯১৬ চনত অন্যান্য মহিলা ভোটাধিকাৰ কৰ্মীসকলৰ সৈতে ৰায়ে 'লেডিজ ডে' আয়োজন কৰাত সহায় কৰিছিল। লণ্ডনৰ হেমাৰ্কেটত ইয়াৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা হৈছিল।
পৰৱৰ্তী জীৱন
ললিতা ৰায়ৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ অজ্ঞাত।
উত্তৰাধিকাৰ
শেহতীয়াকৈ ব্ৰিটিছ বুৰঞ্জীবিদ আৰু কৰ্মীসকলে ললিতা ৰায়কে ধৰি ব্ৰিটিছ ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ ভিতৰত বিদেশী মূলৰ লোকসকলৰ অৱদানক অধিক স্বীকৃতি দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্য আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ইতিহাসবিদ ড° সুমিতা মুখাৰ্জীয়ে 'ভোটাধিকাৰ আন্দোলনক লৈ পূৰ্ব-বিদ্যমান ধাৰণাসমূহক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে। তেওঁ বিশেষকৈ জনপ্ৰতিনিধিত্ব আইনৰ শতবাৰ্ষিকীত ২০১৮ চনত ৰাজহুৱা স্মৰণীয় অনুষ্ঠানৰ সন্দৰ্ভত যিয়ে ১৯১৮ চনত কিছুসংখ্যক মহিলাক যুক্তৰাজ্যত ভোটদানৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল'। তেওঁ যুক্তি দিছিল যে 'পশ্চিমীয়া জনবিশ্বাসে এই পৰিৱৰ্তন অনাত বৰ্ণময় (অনা শ্বেতাঙ্গ) মহিলাৰ ভূমিকাক মুখ্যতঃ উপেক্ষা কৰিছে'। মুখাৰ্জীৰ গৱেষণাই ভাৰতীয় ভোটাধিকাৰ প্ৰচাৰকসকলৰ ভূমিকাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, 'প্ৰকাশ কৰিছে যে ভাৰতীয় উপমহাদেশত এক সমৃদ্ধ ভোটাধিকাৰ আন্দোলন হৈছিল আৰু এই মহিলাসকলে অন্যান্য ভোটাধিকাৰ প্ৰচাৰকসকলৰ সৈতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱে গোলকীয় আন্তঃৰ্জাল গঢ়ি তুলিছিল'।
২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত সংসদ স্কোৱেৰৰ মিলিচেণ্ট ফছেট প্ৰতিমূৰ্তিৰ তলত এক মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াত ভাৰতীয় মূলৰ দুগৰাকী মহিলাৰ প্ৰতিৰূপ আছিল: ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ নৰফোকত জন্মগ্ৰহণ কৰা গডডটাৰ চফিয়া দিলীপ সিং আৰু ললিতা ৰায়। একে বছৰতে হেমাৰস্মিথ টাউন হলত ভোটাধিকাৰ আন্দোলনত ৰায়ৰ অৱদান উদযাপন কৰা এটা শিল্পকৰ্ম ৰখা এখন প্ৰদৰ্শনী মঞ্চস্থ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
হিন্দু ধৰ্মত ঈশ্বৰ আৰু নাস্তিকতা
হিন্দু ধৰ্মত ঈশ্বৰ আৰু নাস্তিকতা(Hindu Dharmat Isswar Aaru Nastikota) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ পৰা। গ্ৰন্থখনৰ মূল্য ডেৰশ টকা। গ্ৰন্থখন লেখকে "ব্যক্তিগত জীৱনৰ আৱৰ্তৰ বাহিৰত ধৰ্মক গুৰুত্বহীন কৰি ৰাখিব বিচৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ হাতত..." আগবঢ়াইছে।