cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মী
অৱলোকন
ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ বৈষম্য জৰীপৰ তথ্য অনুসৰি, প্ৰায় ১৩ শতাংশ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সম্প্ৰদায়ে যৌন উদ্যোগত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিবেদন পোৱা গৈছে। ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ মহিলা আৰু অন্যান্য ট্ৰেন্স-স্ত্ৰীলিঙ্গ ব্যক্তিসকলে ট্ৰেন্স-পুলিঙ্গ লোকৰ তুলনাত যৌন ব্যৱসায়ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা দুগুণ, কিন্তু ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ পুৰুষ আৰু ট্ৰেন্সপুংলিঙ্গ লোক সকলো ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মীৰ প্ৰায় এক চতুৰ্থাংশ। এই পৰিসংখ্যাই প্ৰকাশ কৰে যে পূৰ্বৰকৈ অধিক ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ পুৰুষে যৌন উদ্যোগত অংশগ্ৰহণ কৰে। কিন্তু ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মীসকলৰ বিষয়ে বেছিভাগ লিখনী আৰু আলোচনাই মুখ্যতঃ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ মহিলাৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিয়ে। অন্যান্য পৰিসংখ্যা যেনে পৰিয়ালৰ সমৰ্থনৰ অভাৱ, ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ হোৱাৰ বাবে চাকৰি হেৰুওৱা, আৰু যৌন ব্যৱসায়ত অংশগ্ৰহণ কৰা ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ মাজত গৃহহীনতা অধিক দেখা যায়। ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মীসকলৰ মাজত এইচ.আই.ভি. আৰু অন্যান্য এছ.টি.ডি. হাৰ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ অ-যৌন কৰ্মীৰ তুলনাত যথেষ্ট বেছি। যৌন উদ্যোগত কাম কৰা সকলৰ ১৫.৩ শতাংশই এইচ.আই.ভি. পজিটিভ বুলি প্ৰতিবেদন কৰিছে, আনহাতে মাত্ৰ ১.২ শতাংশ অ-যৌন কৰ্মীয়ে এইচ.আই.ভি. পজিটিভ বুলি প্ৰতিবেদন কৰিছে। ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মীসকলৰ মাজত এইচ.আই.ভি.আৰু এছ. টি. ডি.ৰ হাৰ হ্ৰাস কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিভিন্ন সমাজসেৱা গোট সৃষ্টি কৰা হৈছে। এই গোটবোৰে ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ শিক্ষা, গা ধোৱা সুবিধা, আৰু চাকৰি সংস্থাপন আদি সেৱাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
দৰিদ্ৰতা
দৰিদ্ৰতাই যৌন কামৰ কাৰণ আৰু প্ৰভাৱ দুয়োটা হিচাপে কাম কৰে। দৰিদ্ৰতা, দুৰ্বল স্বাস্থ্য, আৰু আইনী আৰু সামাজিক বাধাৰ দৰে বাধাৰ বাবে সামগ্ৰিকভাৱে যৌন কৰ্মীসকল এক দুৰ্বল জনসংখ্যা। ছান ফ্ৰাঞ্চিস্কোত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ কৃষ্ণাঙ্গ মহিলাৰ পৰা যৌন কামৰ বিষয়ে তথ্য সংগ্ৰহ কৰা এক অধ্যয়নত জনোৱা হৈছে যে কিছুমান ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ মহিলাৰ বাবে যৌন কাম হৈছে জীয়াই থকাৰ এক প্ৰয়োজনীয় উপায়। এই মহিলাসকলৰ বাবে, যৌন কাম হৈছে এনে এখন সমাজত খাদ্য, আশ্ৰয় বা উপাৰ্জন প্ৰাপ্ত কৰাৰ এক উপায় যি তেওঁলোকক আন বহুতো কামৰ পৰা বিৰত ৰাখে।
নিবনুৱা
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, লিংগ পৰিচয় বা অভিব্যক্তিৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ শ্ৰমিকসকলৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰ্যায়ত কোনো স্পষ্ট আইনী সুৰক্ষা নাই। আইনী সুৰক্ষাৰ এই অভাৱৰ ফলত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ শ্ৰমিকসকলৰ নিবনুৱাৰ হাৰ অধিক আৰু দৰিদ্ৰতাৰ অধিক আশংকা থকা দেখা যায়। ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ বৈষম্য জৰীপৰ তথ্যৰ মতে ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মীসকলৰ দ্বাৰা প্ৰতিবেদিত নিবনুৱাৰ হাৰ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ অ-যৌন কৰ্মীৰ তুলনাত দুগুণ বেছি। ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ যৌন কৰ্মী জনসংখ্যাৰ মাজত নিবনুৱাৰ এক মুখ্য কাৰণ হৈছে ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ হোৱা আৰু যৌন কামত জড়িত হোৱাৰ জটিল কলঙ্ক, কিয়নো সামাজিক বৈষম্যৰ বাবে এই দুয়োটা জনগোষ্ঠীৰেকম থাকে স্বাস্থ্য সেৱা বা চাকৰিৰ সুযোগ প্ৰাপ্ত কৰাৰ সম্ভাৱনা।
ভাৰতীয় দৃশ্যপট
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৪.৮ নিযুত ভাৰতীয়ক ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। কিন্তু ভাৰতৰ প্ৰায় সকলো মুখ্য চৰকাৰী তথ্য উৎসত এক বাইনাৰী পুৰুষ-মহিলা বিন্যাসত যৌন সম্পৰ্কীয় তথ্য প্ৰদান কৰে।ইয়াত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ, ইণ্টাৰচেক্স আৰু অন্যান্য অ-বাইনাৰী যৌন পৰিচয় থকা লোকসকল বাদ পৰে। ই সামাজিক সুৰক্ষা লাভালাভ আৰু বেঙ্কিঙৰ দৰে ব্যক্তিগত সেৱাত তেওঁলোকৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ সীমিত কৰে। যোৱা ২০২০ চনত, কোভিড-19 মহামাৰীৰ বাবে ভাৰত লকডাউনলৈ যোৱাৰ লগে লগে, চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে প্ৰত্যেক ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে পোনপটীয়া স্থানান্তৰ আৰু ৰেচন যোগান হিচাপে ১৫০০ টকা লাভ কৰিব। আনুমানিক ৪.৮ নিযুত জনসংখ্যা থকা স্বত্বেও, মাত্ৰ ৫,৭১১ জন ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে বেংক স্থানান্তৰ লাভ কৰিছিল আৰু ১,২২৯ জনে ৰেচন যোগান লাভ কৰিছিল।
চিৰঞ্জীৱ দত্ত
কৰ্মজীৱন
অসমীয়া ভাষাত গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত বিনোদনধৰ্মী আলোচনী বিস্ময়ত তেখেত কৰ্মৰত আছিল। বিস্ময়ৰ লগতে কেইবাখনো বাতৰি কাকত-আলোচনীত সুদীৰ্ঘ সময়জুৰি তেখেতে কাৰ্টুন অংকন কৰিছিল।
মৃত্যু
২০২২ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ নিজা বাসভৱনত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কাৰ্টুনিষ্ট শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নাগেশ্বৰ মন্দিৰ
নাগেশ্বৰ মন্দিৰ ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যত অৱস্থিত হিন্দুসকলৰ এক অন্যতম ধৰ্মীয় পীঠস্থান। গুজৰাটৰ জামনগৰত অৱস্থিত এই মন্দিৰৰ শিৱলিংগক সমগ্ৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত অৱস্থিত দ্বাদশ জ্যোতিৰ্লিংগৰ অন্যতম বুলি বিবেচনা কৰা হয়। বিভিন্ন পৌৰাণিক আখ্যানেৰে এই মন্দিৰ ঐতিহাসিক কালৰে পৰা ভক্তসকলৰ বাবে আকৰ্ষণৰ থলী হৈ আহিছে। শিৱ উপাসক সকলে নাগেশ্বৰ মন্দিৰৰ জ্যোতিৰ্লিংগ দৰ্শন পৰম পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰে।
পুৰাণ বৰ্ণিত আখ্যান
শিৱ পুৰাণ অনুসৰি এই অঞ্চলত পুৰণি কালত দাৰুক নামেৰে এটি ৰাক্ষসে ৰাজত্ব কৰিছিল। দাৰুকৰ উৎপাতত নৰ-মনিচ সকলোৱে ত্ৰাহি মধুসূদন সুঁৱৰিব লগাত পৰিছিল। দাৰুকৰ পত্নী আছিল দাৰুকী। দাৰুকী দেৱী পাৰ্বতীৰ আৰাধিকা আছিল। পাৰ্বতীয়ে দাৰুকীৰ প্ৰতি সন্ত্তষ্ট হৈ তেওঁলোকে ৰাজত্ব কৰা অৰণ্য খনৰ নাম দাৰুকবন আখ্যা দিয়ে। লগতে এই আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে যে দাৰুকীয়ে যলৈকে যাব দাৰুকবনো সেই স্থানলৈ গমন কৰিব। পৰৱৰ্তী সময়ত দেৱতাসকলে দাৰুকৰ ৰাজ্যত আক্ৰমণ কৰাত দাৰুকে নিজ পত্নীক পাৰ্বতীৰ বৰদান সুপ্ৰয়োগ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। সেই হিচাপে দাৰুকী সাগৰতীৰলৈ পলায়ন কৰে আৰু দাৰুকবনো সেইঠাইলৈ গতি কৰে। নিৰাপদ ঠাইৰ পৰা দাৰুকে পুনৰ সকলোৰে ওপৰত অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰে। এবাৰ দাৰুকে সুপ্ৰিয় নামেৰে এজন লোক আৰু তেওঁৰ সহচৰসকলক অপহৰণ কৰি বন্দী কৰি ৰাখে। সুপ্ৰিয় আছিল মহাদেৱৰ পৰম আৰাধক। সুপ্ৰিয়ই বন্দীগৃহত অলপো বিচলিত নহৈ শিৱলিংগ স্থাপন কৰি মহাদেৱৰ স্ত্ততি আৰম্ভ কৰে। সুপ্ৰিয়ৰ প্ৰাৰ্থনাত সন্ত্তষ্ট হৈ মহাদেৱে দৰ্শন দিয়ে আৰু দাৰুকক বধ কৰিবলৈ সুপ্ৰিয়ক অস্ত্ৰ প্ৰদান কৰে। মহাদেৱৰ বৰদানেৰে ধন্য হৈ সুপ্ৰিয়ই দাৰুকক বধ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পিছত সুপ্ৰিয়ই মহাদেৱক সেই স্থানতে বিৰাজমান হৈ থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰাত মহাদেৱে নিজ জ্যোতিৰে জ্যোতিৰ্লিংগ স্থাপন কৰি নিজ ভক্তৰ মনোকামনা পূৰণ কৰে। এই মন্দিৰত মহাদেৱক নাগেশ্বৰ অৰ্থাৎ নাগ (সাপ)ৰ ঈশ্বৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়। দেৱী পাৰ্বতী এই স্থানত নাগেশ্বৰী ৰূপেৰে বিৰাজি আছে বুলি ভক্ত সকলে বিশ্বাস কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:গুজৰাট
পৰাগধৰ চলিহা
পৰাগধৰ চলিহা (Paragdhar Chaliha; ১৯২৩-১৯৯৯) এগৰাকী শিক্ষাবিদ হোৱাৰ লগতে অভিনেতা আৰু সংগীতজ্ঞও আছিল। চলিহা একাধাৰে কবি, গীতিকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নাট্যকাৰ, সাহিত্যিক, অভিনেতা পৰিচালক, সমাজ সংগঠক, সাংবাদিক, ক্ৰীড়াবিদ, ক্ৰীড়া সংগঠক, প্ৰশাসক তথা ৰাজনীতিবিদ। ১৯২৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত ডিব্ৰুগড়ৰ আমোলাপট্টিত পৰাগ চলিহাৰ জন্ম হয়। তেওঁ পিয়লি ফুকন, সোণ-ৰূপ নেওচি, শোণিত কুঁৱৰী আদি মঞ্চ নাটত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও অপৰাজেয়, এণ্টনি মোৰ নাম, ছিৰাজ আদি বোলছবিত অভিনয় কৰি সুনাম আৰ্জিছিল। তেখেত সেউজ কোঁৱৰ নামেৰে জনাজাত আছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ তীব্ৰ জাতীয়তাবোধ সম্পন্ন মানুহ আছিল। জাতীয়তাবোধেই তেওঁক ৰাজনীতিত নামিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰিছিল।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯২৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত পৰাগধৰ চলিহাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পদ্মধৰ চলিহা। তেওঁৰ পিতৃ আছিল শিৱসাগৰ কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ, বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, মুক্তিযুঁজাৰু, অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি তথা ফুলনিৰ কবি ৰূপে প্ৰখ্যাত পদ্মধৰ চলিহা আৰু মাতৃ ডিব্ৰুগড়ৰ বিখ্যাত দুৱৰা পৰিয়ালৰ সুপ্ৰভা চলিহা পৰাগ চলিহাৰ আজোককাক ফণীধৰ চলিহা বৰুৱা কায়স্থ বংশৰ ব্যক্তি আছিল। তেখেতৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল। প্ৰথম গৰাকী বংশীধৰ নামতিয়াল বৰুৱাৰ বৰ জীয়ৰী সাবিত্ৰী চলিহা বৰুৱানী। তেওঁৰ দুই পুত্ৰ ক্ৰমে প্ৰেমধৰ চলিহা আৰু কুলধৰ চলিহা। দ্বিতীয়গৰাকী হ'ল দামোদৰ নামতিয়াল বৰুৱাৰ মাজু জীয়ৰী গুণদা চলিহা বৰুৱানী। এইগৰাকীৰ পুত্ৰ হ'ল পদ্মধৰ চলিহা, পুণ্যধৰ চলিহা, পুষ্পধৰ চলিহা, বুদ্ধধৰ চলিহা আৰু বিদ্যাধৰ চলিহা। উল্লেখযোগ্য যে এখেতসকলৰ মাতৃ গুণদা চলিহা আছিল শ্বহীদ মণিৰাম দেৱানৰ জীয়েকৰ জীয়েক, অৰ্থাৎ নাতিনীয়েক। শিৱসাগৰৰ বিখ্যাত চলিহা পৰিয়ালৰ সন্তান ফণীধৰ চলিহাই ঊনবিংশ শতিকাত শিৱসাগৰত শিক্ষা আৰু জ্ঞানৰ পোহৰ বিলোৱাত অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। ফণীধৰ চলিহাৰ সন্তান পদ্মধৰ চলিহা আৰু পদ্মধৰ চলিহাৰ একমাত্ৰ সন্তান হ'ল পৰাগধৰ চলিহা। শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা আৰু কটন কলেজৰ পৰা বি এ পাছ কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৭ চনত পিতৃৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত শিৱসাগৰ কলেজত প্ৰবক্তাৰূপে যোগ দিয়ে। ১৯৮৫ চনত ইয়াৰ অধ্যক্ষৰূপে অৱসৰ লয়। পৰৱৰ্তী কালত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰূপেও কিছুকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। শিৱসাগৰ কলেজক অসমৰ আগশাৰীৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰূপে গঢ়ি তোলাত বিশেষ অৱদান আছে।
কলেজখনত লাগি থাকোঁতেই ১৯৬৮ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া পৰা বিভাগৰ মুৰব্বীৰ দায়িত্বৰ বাবে আহ্বান আহিছিল। ১৯৬৮ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত বিভাগীয় প্ৰধান হিচাপে যোগদান কৰিলে আৰু 'সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা অধ্যাপক' আসনত অধিষ্ঠিত হ'ল। চলিহাই হ'ল এই সন্মানীয় আসনৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যাপক।
উল্লেখযোগ্য যে এইজনা কৃতবিদ্য কাণ্ডাৰীয়ে নিজে আগভাগ লৈ সজাই তোলা শিৱসাগৰৰ মাজমজিয়াত স্থাপিত শিৱসাগৰ নাট্য মন্দিৰটিৰ নিৰ্মাণকাৰ্য ১৯৯৬ চনত সম্পূৰ্ণ হয়। সেই শুভ উদ্বোধনী সভাতেই পৰাগ চলিহাক প্ৰদান কৰা হয় ‘সেউজ কোঁৱৰ’উপাধি। সেউজ কোঁৱৰ উপাধিটোৰ আঁৰৰ মানুহজন হ'ল অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি পদ্মশ্ৰী, কথাশিল্পী ইমৰান শ্বাহ একালৰ পৰাগ চলিহাৰ ছাত্ৰ আৰু পাছলৈ সহকৰ্মী। শিৱসাগৰ নাট্য মন্দিৰ আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে একগোট হৈ পৰাগ চলিহাক এটা উপাধি দিবৰ বাবে থিৰাং কৰিলে। উপাধিটো ঠিক কৰি দিবলৈ ইমৰান শ্বাহক দায়িত্ব দিয়া হ'ল। এসময়ত 'সেউজীয়া' নামৰ আলোচনী সম্পাদনা কৰা চলিহাই কলিকতাৰ পৰা সেউজীয়া ঘাঁহ আনি কলেজত ৰোৱাইছিল। তদুপৰি, ‘সেউজীয়া সমাজ সংগীত বিদ্যালয়' তেওঁৰে সৃষ্টি দেখাত কঠোৰ মানুহজনৰ মনৰ মাজত অনেক সেউজীয়া ৰং। গতিকে, ইমৰান শ্বাহৰ সেই 'সেউজ কোঁৱৰ নামকৰণ যথাযথ বুলি গৃহীত কৰা হ'ল আনুষ্ঠানিকভাৱে চলিহাক প্ৰদান কৰা হ'ল ‘সেউজ কোঁৱৰ' উপাধি।
অভিনৱ মনৰ মানুহজনৰ অনৱৰতেই অভিনৱ চিন্তাৰ টৌ। তেখেতৰ জীৱনৰ আন এক অৱদান - হ'ল অ' এন জি চিৰ অনা-অসমীয়া মানুহখিনিক লৈ অসমীয়া, বঙালী, হিন্দী কবিতা ৰচনা আৰু চৰ্চাৰ উদ্দেশ্যে ‘অভিব্যক্তি' নামৰ এটি মনোমোহা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা।
কিছুদিনৰ বাবে তেওঁ অসম গণ পৰিষদ দলৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত সভাপতিৰ পদত আছিল। ১৯৯৫-৯৯ কালচোৱাত ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ ৰুপে তেওঁ অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৯৯৯ চনৰ ২১ জুন তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত
প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত (Premnarayan Dutta, ১৮৯৯-১৯৬৫) অসমৰ এগৰাকী ৰহস্য সাহিত্যিক৷ তেখেত পা-ফু ছিৰিজৰ স্ৰষ্টা৷ তেখেতে পা-ফু চিৰিজৰ ২১ খন পুথি ৰচনা কৰাৰ উপৰি অন্য ভালেমান পুথি ৰচনা কৰিছিল৷ “মণি-মাণিক প্ৰকাশ’’ নামৰ এক প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলাটো অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশনৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ অন্য এক বৰঙণি৷
সংক্ষিপ্ত জীৱন-বিৱৰণ
প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৯ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত, বজালীৰ ৰতনপুৰ নামে ঠাইৰ এটি কায়স্থ পৰিয়ালত৷ পিতৃৰ নাম আছিল, ৰতিৰাম দত্ত আৰু তেওঁ শিক্ষক আছিল৷ স্থানীয়ভাবে তেওঁ ৰতিৰাম পণ্ডিত হিচাপে জনাজাত আছিল৷ ৰতিৰাম দত্তৰ দুগৰাকী পত্নী৷ প্ৰথমা পত্নী পাণিপ্ৰিয়াৰ দুজন ল’ৰা আৰু চাৰিজনী ছোৱালী৷ ল’ৰাদুজন হ’ল ভুবনেশ্বৰ আৰু প্ৰেমনাৰায়ণ আৰু ছোৱালীকেইগৰাকী হ’ল, মাইপ্ৰিয়া, গোলাপী, চন্দ্ৰকান্তি আৰু মোক্ষদা৷ প্ৰেমনাৰায়ণৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে মাতৃবিয়োগ ঘটাত ৰতিৰাম দত্তই দ্বিতীয়বাৰ বিবাহ কৰে৷ ৰতিৰাম দত্তৰ দ্বিতীয়গৰাকী পত্নী ৰথেশ্বৰীৰ সাতোটি পুত্ৰ সন্তানৰ এক পুত্ৰ ত্ৰৈলোক্য দত্ত অসমৰ এগৰাকী খ্যাতনামা শিল্পী৷ বাকীকেইগৰাকী হ’ল, দামোদৰ, হৰিহৰ, ভগৱান, অচ্যুত, শ্ৰীশ্যাম আৰু নৰেন্দ্ৰ৷ কন্যা দুগৰাকী ক্ৰমে তিলোত্তমা আৰু উৰ্মিলা৷ আটাইয়ে যৌথ পৰিয়ালৰ ৰূপত বজালীতে আছিল যদিও পিছলৈ ভূৱনেশ্বৰে গৌৰীপুৰ] আৰু প্ৰেমনাৰায়ণে [[গুৱাহাটীত ঘৰ-বাৰী কৰি স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লয়৷ ১৯৬৫ চনত প্ৰেমনাৰায়ণৰ মৃত্যু হয়৷
শিক্ষা
ৰতনপুৰৰ স্থানীয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে প্ৰাথমিক শিক্ষা শেষ কৰি প্ৰেমনাৰায়ণে চৌখুটি এম ই স্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত বৃত্তিসহ এম ই পাছ কৰিছিল৷ সেইসময়ত বজালীত মাধ্যমিক বিদ্যালয় নাছিল আৰু এটা বৃহৎ পৰিয়ালৰ ভৰণ-পোষণ কৰি পিতৃ ৰতিৰাম দত্তই প্ৰেমনাৰায়ণক বৰপেটা বা গুৱাহাটীৰ হোষ্টেলত ৰাখি পঢ়ুওৱা সম্ভৱ নাছিল৷ সেয়ে, পঢ়াৰ প্ৰতি অদম্য ইচ্ছাৰে প্ৰেমনাৰায়ণে খুড়াক ড° শম্ভূনাথ দত্তৰ লগত যোগাযোগ কৰি, তেখেতৰ আশ্ৰয়তে থাকি যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলত নাম লগায়৷ তাৰপৰা সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ প্ৰেমনাৰায়ণ ঘৰলৈ উভতি আহে৷
কৰ্মজীৱন
তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ পৰা শিক্ষা সমাপ্ত কৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সেই চাকৰি ইস্তফা দি কিছুদিন কৃষিত আত্মনিয়োগ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত সেয়া বাদ দি তেওঁ গুৱাহাটীৰ ফাঁচীবজাৰত থকা মাতৃ ভাণ্ডাৰত বিক্ৰেতাৰূপে সোমায়৷ পিছলৈ তেওঁ ’অৰিয়েনটেল ইঞ্চিঅ’ৰেঞ্চ কোম্পানী’ৰ এজেন্ট তথা হোমিঅ’পেথিক চিকিৎসক হিচাপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে৷ শিক্ষকতাৰ চাকৰিকালত তেখেতৰ বৰ তিক্ত অভিজ্ঞতা হৈছিল৷ এবাৰ কেইদিমানৰ ছূটীত তীৰ্থভ্ৰমণলৈ গৈ উভতি আহোঁতে পলম হ’ল; আৰু তেনে সময়তে প্ৰধান শিক্ষকজন অৱসৰ পোৱাত নিয়ম বহিৰ্ভূতভাৱে প্ৰেমনাৰায়ণতকৈ কনিষ্ঠ এজনক পদোন্নতি দিয়াক লৈ শিক্ষা বিষয়াৰ লগত বাদানুবাদ হয় আৰু তাতেই বিতুষ্ট হৈ তেওঁ শিক্ষকতা পদৰ পৰা ইস্তফা দিয়ে আৰু আগলৈয়ো চৰকাৰী চাকৰি নকৰোঁ বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰে৷ আমৃত্যু তেওঁ এই প্ৰতিজ্ঞা ৰাখিছিল৷ চাকৰি এৰি দি আহি কিছুদিন খেতি-বাতি কৰি তাতো বিশেষ ভৱিষ্যত নেদেখি শেষত ফাঁচী বজাৰৰ “মাতৃ ভাণ্ডাৰ’’ত সহায়কাৰী হিচাপে সোমায়৷ মাতৃ ভাণ্ডাৰৰ গৰাকী আছিল, নবীন চৌধুৰী পিছলৈ মাতৃ ভাণ্ডাৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক ছেদ কৰি তেওঁ “অৰিয়েণ্টেল ইন্সিওৰেন্স কোম্পানী’’ নামৰ বীমা কোম্পানীৰ এজেণ্ট হয়৷  লগতে তেওঁ চাহপাতৰ পাইকাৰী ব্যৱসায়ো কিছুদিন কৰিছিল  শেষৰ ফালে তেওঁ হ্যেমিওপেথিক চিকিৎসা বিধানো দিছিল৷
সাংসাৰিক জীৱন
প্ৰেমনাৰায়াণে তেওঁ কাম কৰা ’মাতৃ ভাণ্ডাৰ’ৰ স্বত্বাধিকাৰ নবীন চৌধুৰীৰ কন্যা ইন্দুবালা চৌধুৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আনুমানিক ১৯২৪ চনত৷ তেতিয়া ইন্দুবালাৰ বয়স আছিল ১২ বছৰ আৰু প্ৰেমনাৰায়ণৰ ২৫ বছৰ৷ বিয়াৰ পিছত কিছুবছৰ ইন্দুক ৰতনপুৰৰ গৃহতে ৰাখিছিল৷ তেওঁলোকৰ দুটি লৰা আৰু চাৰিটি ছোৱালী জন্ম হয়৷ ইন্দুবালা বৰ নিপুণ গৃহিণী আছিল, কিন্তু তেওঁ আছিল বৰ আৱেগপ্ৰৱণ৷ ১৯৪১চনত ইন্দুবালাৰ সলিল সমাধি ঘটে৷ বহুতে তেওঁৰ এই মৃত্যুক আত্মহত্যা বুলিও ক’ব খোজে৷ প্ৰেমনাৰায়ণে তেওঁৰ “প্ৰাণৰ পৰশ’’ নামৰ উপন্যাসখনত নিজৰ সাংসাৰিক ঘাট প্ৰতিঘাতকে তুলি ধৰিছিল৷ পত্নীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ অকলেই ল’ৰা-ছোৱালীকেইটি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল৷ ইন্দুৰ প্ৰতি অগাধ ভালপোৱা আছিল বাবেই তেওঁ দ্বিতীয় বিবাহ কৰোৱা নাছিল৷ প্ৰথম ৰহস্য পুথি “দিন ডকাইত’’ তেওঁ পত্নীৰ নামত উছৰ্গা কৰি লিখিছিল “ইন্দুৰ নামত প্ৰেম’’৷
সাহিত্যিক অৱদান
প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তই সাহিত্য জগতত প্ৰবেশ কৰে ডিটেকটিভ লেখক ৰূপে৷ তেওঁ ’মণি মাণিক প্ৰকাশ’ নামেৰে এটা প্ৰকাশন গোষ্ঠী সৃষ্টি কৰি ২০ খনৰো অধিক ডিটেকটিভ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ তেওঁ ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে প্ৰেমনাৰায়ণ কেৱল ৰহস্য সাহিত্যিকেই নাছিল৷ হাাস্য-ব্যংগ সাহিত্য, উপন্যাস, নাটক আদি সাহিত্যৰ বিভিন্ন বিভাগত তেওঁ অৱদান মন কৰিবলগীয়া৷ তেওঁৰ সাহিত্য সম্ভাৰ হ’ল:--
গল্প সংকলন:
উপন্যাস
শিশু উপন্যাস
নাটক
এইবোৰৰ উপৰি তেওঁ ’ৰহস্য চিৰিজ’ নামে এলানি ৰহস্য সহিত্য আৰম্ভ কৰিছিল৷ হত্যা ৰহস্য আৰু ৰহস্যৰ ৰহঘৰা এই চিৰিজৰে আন দুখন উপন্যাস৷
প্ৰেমনাৰায়ণৰ সাহিত্যত দেশপ্ৰেম
কুৰিশতিকাৰ এইগৰাকী সাহিত্যিকে পঢ়ুৱৈ সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত অৰিহণা যোগাইছে৷ পঢ়ুৱৈৰ মনত নীতিবোধ আৰু সমাজৰ মঙ্গলকামী চেতনা আৰু দেশপ্ৰেমৰ ভাব জাগ্ৰত কৰাত তেওঁৰ ৰচনাসমূহে অৰিহণা যোগাইছে৷ এই সম্পৰ্কে ড° সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই কৈছে, “পঞ্চাছৰ এজন উল্লেখযোগ্য লেখক হ’ল প্ৰেমনাৰায়ণ৷ প্ৰায় একুৰি ডিটেক্টিভ কাহিনীৰে চাঞ্চল্যপ্ৰিয় এক শ্ৰেণীৰ পাঠকক আপ্যায়িত কৰি তেওঁ উপন্যাসৰ ক্ষেত্ৰত নামে৷ তেওঁৰ ৰচনাত নৈতিক আদৰ্শ আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ চিত্ৰ সঘনে পোৱা যায়৷ আন এগৰাকী সাহিত্যিক অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰ মতে, ইখনৰ পিছত সিখনকৈ কেবাখনো একেজাতীয় কিতাপ তেওঁৰ কাপৰ পৰা পালোঁ আৰু মোৰ লগত ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ি আহিল, ঠাৱৰকৈ বুজি পালোঁ যে এইজন সাধাৰণ লিখক নহয়৷ মানুহজন দেশপ্ৰেমিক৷ তেওঁৰ পা-ফু- কাহিনীৰ ডকাইতকেইজনো দেশপ্ৰেমিক, অসমপ্ৰেমিক৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ এটা চেঁচুকীয়া বিভাগত তেওঁ অনায়াসে এখন গজগজীয়া আসন কৰি ল’লে৷ প্ৰেমনাৰায়ণৰ কিতাপ পঢ়ি জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱাই তেওঁক আৰ্থাৰ ’কনান ডয়েল’ৰ সৈতে অকপটভাবে একেশাৰীতে ৰাখিছে৷ (অসমীয়া, ১৯ মাৰ্চ, ১৯৫৫ চন)
প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰাম
প্ৰকাশকৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘূৰি বিফল মনোৰথ হৈ প্ৰায়ৰ উভতি অহা লক্ষ্য কৰি চুবুৰীয়া বন্ধু, কটন কলেজৰ অধ্যাপক ড° কালীনাথ শৰ্মাই কিতাপখন ছপোৱাৰ দায়িত্ব লয়৷ শৰ্মাই তৰুণ আগৰৱালাদেৱৰ ’নিউ প্ৰেছ’ত কিতাপখন ছপাই দত্তৰ দ্বাৰাই যিমান পাৰে সিমান বিক্ৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে৷ দ্বিতীয়খন কিতাপৰ ক্ষেত্ৰতো একেই পৰিস্থিতি হোৱা ড° কালীনাথ শৰ্মা পুনৰ আগবাঢ়ি আহিল৷ কিন্তু তেওঁ নিজে সকলো কাম কৰিলেও প্ৰকাশকৰ নাম নল’লে৷ তাৰ পিছত তৃতীয়খন কিতাপ প্ৰকাশ কৰাৰ সময়ত নিউ প্ৰেছৰ স্বত্বাধিকাৰ তৰুণ আগৰৱালাই প্ৰেমনাৰায়ণক নিজা প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান খোলাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু কিতাপ ছপাই দিয়াৰ দায়িত্ব লয়৷ সেইমতে, ১৯৫০ চনত প্ৰেমনাৰায়ণৰ বাসগৃহতে ‘মণি-মাণিক প্ৰকাশ’ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ জন্ম হয়৷
’পা-ফু’ৰ গীত
ডিটেকক্টিভ সাহিত্য ’পা-ফু’ চিৰিজৰ পুথিকেইখনৰ নামেৰে এটি জনপ্ৰিয় গীত ৰচনা কৰা হৈছিল৷ পা-ফু চিৰিজপ্ৰেমীৰ মুখে মুখে এসময়ত আছিল এই গীতটো৷
“ধৰ ধৰ দিন ডকাইত মাৰ মাৰ ৰাকটাঙোন প্ৰহেলিকা বিভীষিকা সোণৰ পাহাৰ এৰি ধৰ ধৰ - - - - কৰি দৰ্পচূৰ্ণ বিপ্লৱী বাহিনীৰ দে শক্তিশেল মাৰ মাধমাৰ হৈ ৰূপান্তৰ অদৃশ্য সন্ধানত ধৰ ধৰ - - - - চিপজৰী সমসৰী অজান আততায়ী দে সকলোৰে প্ৰতিঘাত ছায়াবাজী কৰি বিপৰ্য্যয় এৰি পাষণ্ড মৰ্দ্দনত লাগ ধৰ ধৰ- - - - লাগিলে লাগক জোঁটপোট নহ’বি হেৰ’ তই সোতমোট বাজীকৰ হৈ জাগৰণ আনি গৈ থাক আগুৱাই ধৰ ধৰ - - - -
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক‎
শ্বেত ৰক্ত কণিকা
শ্বেত ৰক্ত কণিকা বা শ্বেত ৰক্ত কোষ, যাক লিউক’ছাইটছ বুলিও কোৱা হয়, হৈছে সংক্ৰামক ৰোগ আৰু বাহ্যিক আক্ৰমণকাৰীৰ (বীজাণু) পৰা দেহক ৰক্ষা কৰা প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ কিছুমান কোষ। সকলো শ্বেত ৰক্ত কোষ মেৰু মজ্জাত থকা হিমেট'পেটিক ষ্টীম ছেল নামৰ এবিধ বহু ক্ষমতাসম্পন্ন কোষৰ পৰা সৃষ্টি হয়। তেজ আৰু লসিকা তন্ত্ৰকে ধৰি দেহৰ সকলো অংগতে শ্বেত ৰক্ত কোষ পোৱা যায়।
শ্বেত ৰক্ত কোষবোৰৰ কোষ কেন্দ্ৰই ইহঁতক অন্য ৰক্ত কোষ, লোহিত ৰক্ত কোষ আৰু অনুচক্ৰিকাৰ পৰা পৃথক কৰে। কিছুমান শ্বেতৰক্তকণিকাৰ কোষপ্ৰৰস দানাযুক্ত (Granular) আৰু আন কিছুমান দানাবিহীন(Agranular)। শ্বেত ৰক্ত কোষ প্ৰধানকৈ পাঁচ প্ৰকাৰৰ: নিউট্ৰ’ফিল, ইয়’ছিন’ফিল (acidophilus), বেছ’ফিল, লিম্ফ’চাইট, আৰু মন’চাইট। গাঁথনিক আৰু কাৰ্যভিত্তিক বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই ভাগসমূহ কৰা হৈছে। মন’চাইট আৰু নিউট্ৰ’ফিলবোৰ বীজাণুধ্বংসকাৰী কোষ। ইয়াৰোপৰি কিছুমান উপ-বিভাগো আছে, যেনে লিম্ফ’চাইটৰ উপ-বিভাগ সমূহ হৈছে: বি কোষ, টি কোষ, আৰু এন.কে. কোষ।
তেজত লিউক’চাইটৰ পৰিমাণ গণনাৰ দ্বাৰা প্ৰায়ে ৰোগ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। সেয়ে সম্পূৰ্ণ ৰক্তকোষৰ গণনাত শ্বেত ৰক্ত কোষৰ গণনা (WBC count) এটা অতি প্ৰয়োজনীয় উপাদান। সাধাৰণ শ্বেত ৰক্ত কোষৰ হিচাপ হৈছে ৪ × ১০৯/লিটাৰৰ পৰা ১.১ × ১০১০/লিটাৰৰ ভিতৰত। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সাধাৰণতে প্ৰতি মাইক্ৰ’লিটাৰ তেজত ৪,০০০ৰ পৰা ১১,০০০ শ্বেত ৰক্ত কোষ থকা বুলি প্ৰকাশিত হৈছে। এজন স্বাস্থ্যবান পূৰ্ণবয়স্ক পুৰুষৰ মুঠ তেজৰ আয়তনৰ প্ৰায় ১% হৈছে শ্বেত ৰক্ত কোষ, যিটো তুলনামূলকভাবে লোহিত ৰক্ত কোষতকৈ (৪০% ৰ পৰা ৪৫%) নিচেই কম যদিও এই এক শতাংশই স্বাস্থ্যৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলায়, কিয়নো দেহৰ প্ৰতিৰক্ষা ইহঁতৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰে। লিউক’চাইটৰ সংখ্যা ইয়াৰ সাধাৰণ স্তৰতকৈ বৃদ্ধি হোৱাক লিউক’চাইট’ছিছ বোলে। ই কেতিয়াবা বিপদজনকো হ’ব পাৰে। লিউক’চাইটৰ সংখ্যা কমি গ’লে তাক লিউক’পেনিয়া বোলে, ই দুৰ্বল প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ চিন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ শ্ৰেণী:কোষ
১৪ মাৰ্চ
১৪ মাৰ্চ দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৭৩ তম (অধিবৰ্ষত ৭৪ তম) দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ২৯২টা দিন বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাৰ্চ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা
হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা (HARI NARAYAN DUTTA BARUAH) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখক৷ তেওঁ ভালেমান শিশু উপযোগী পুথি ৰচনা কৰিছিল আৰু সেইবোৰ স্কুলীয়া পুথিৰূপে বিবেচিত হৈছিল। তেওঁ ভালেমান কেইখন প্ৰাচীন অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ গৱেষণাৰ পথ সুগম কৰে।
১ মে'
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮৮৫ চনত নলবাৰীৰ ওচৰৰ কালাকুছি গাঁৱত হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দেৱীৰাম আৰু মাতৃৰ নাম উমাপ্ৰিয়া। বিচিত্ৰনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা তেখেতৰ জেষ্ঠ ভাতৃ।
১ মে'
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মে' শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা
শিক্ষা
১৯০৪ চনত নলবাৰী মাইনৰ স্কুলৰপৰা শিক্ষা সাং কৰে। আৰ্থিক অনাটনৰ হেতু উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৪৪ চনত কামৰূপ সংস্কৃত সঞ্জীৱনী সভাই সাহিত্য ৰত্ন উপাধিৰে বিভূষিত কৰে।
মৃত্যু
১৯৫৮ চনত হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাই ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
হিজিৰা
হিজিৰা0.3em বুলিলে নপুংসক, উভয়লিংগী আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিৰ এক বিশেষ গোট বা সমাজত বাস কৰা আৰু এক উমৈহতীয়া গুৰু পৰম্পৰা অনুসৰি নীতি-নিয়ম মানি চলা ব্যক্তিসকলক বুজায়। হিজিৰা সকলে গুৰু পৰম্পৰা মানি চলে আৰু বিশেষ ৰীতি-নীতিৰে হিজিৰা সমাজত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পিছত হে 'হিজিৰা' নাম লাভ কৰে। তেওঁলোকক ঠাই ভেদে 'আৰাৱনী', 'আৰুভনী', 'যোগপ্পা' আৰু তুস্বাৰ্থত 'চাক্কা' বুলি জনা যায় যদিও ভাৰতৰ হিজিৰা সমাজে নিজকে 'কিন্নৰ' বুলি অভিহিত কৰে। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি কিন্নৰ কুৱেৰৰ পৰিষদৰ সভাসদ আছিল আৰু নৃত্য-গীত আদিত পাৰ্গত আছিল। পাকিস্তানত হিজিৰা সকলক 'খাজ্যা চিৰা' বুলি বুলি জনা যায়। খাজ্যা চিৰা উৰ্দু ভাষাত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰৰ সমকক্ষ। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেশসমূহত হিজিৰাক তৃতীয় লিংগৰ মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰা হৈছে। হিজিৰা সকলক সম্পূৰ্ণকৈ পুৰুষ বা মহিলা হিচাপে গণ্য কৰা নহয়। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত হিজিৰা সকল অবিচ্ছেদ্য অংগ। বহু ধৰ্মীয় আৰু ঐতিহাসিক গ্ৰন্থৰ লগতে বাৎসায়নৰ কামসূত্ৰতো হিজিৰা সকলৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।
হিজিৰা সকলে সামাজিক বিশেষ গঠনৰ দ্বাৰা গঠিত সমাজত একেলগে বাস কৰে। এই সমাজৰ মুৰব্বী জনক গুৰু বোলে। ইয়াৰ লগতে গুৰু মা, গুৰু ভাই আৰু শিষ্য সকলৰ সৈতে হিজিৰা সমাজ গঠিত। পৰিয়ালে গ্ৰহণ নকৰা, দৰিদ্ৰতাৰ বাবে, সমাজৰ বৈষম্যৰ বাবে ইত্যাদি অন্যান্য কাৰণত পলাই অহা বা স্বইচ্ছাৰে হিজিৰা সমাজত যোগ দিবলৈ বিচৰা ব্যক্তিসকলৰ বাবে এই সমাজ বহু প্ৰজন্ম ধৰি আশ্ৰয়স্থলী হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। তেওঁলোকৰ বেছি ভাগে জীৱন-ধাৰণৰ বাবে নাচ-গান, ভিক্ষা বৃত্তি আনকি বেশ্যা বৃত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
হিজিৰা হিন্দুস্তানী শব্দ। পাৰম্পৰিক ভাবে সমাজত ইয়াক নপুংসক, উভয়লিংগ আৰু পুৰুষ জনন অংগৰ অসম্পূৰ্ণ গঠনৰ অধিকাৰী ব্যক্তিৰ সমৰ্থক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদিও সাধাৰণতে বেছিভাগ হিজিৰা জন্মতে পুৰুষ হিচাপে জন্মলাভ কৰে আৰু উভয় লিংগৰ অনুপাত তুলনামূলক ভাৱে কম।  কিছুমান হিজিৰা সম্প্ৰদায়ত অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে নিৰ্বাণ নামৰ ৰীতি পালন কৰা হয়। নিৰ্বাণ ৰীতি অনুসৰি পুৰুষে নিজৰ জনন অংগ যেনে লিংগ আৰু শুক্ৰাশয় শৰীৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰে।
বিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে কিছু হিজিৰা সামাজিক কৰ্মী আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনে হিজিৰা সকলকৰ চৰকাৰীভাবে তৃতীয় লিংগ হিচাপে স্বীকৃতি বিচাৰি আহিছিল। হিজিৰা সকলে প্ৰথমে বাংলাদেশত চৰকাৰীভাবে তৃতীয় লিংগ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল আৰু শিক্ষা আৰু কিছুমান কম মজুৰিৰ চাকৰিৰ বাবে সংৰক্ষণ লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে হিজিৰা, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, নপুংসক, উভয়লিংগ আদি সকলোকে তৃতীয় লিংগৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিলে।   নেপাল, পাকিস্তান, ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ চৰকাৰে আইনীভাবে তৃতীয় লিংগৰ অস্তিত্ব গ্ৰহণ কৰিছে। ভাৰত আৰু নেপালে চৰকাৰী নথি পত্ৰ যেনে পাছপোৰ্ট আদিত তৃতীয় লিংগক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
অতীতত হিজিৰা সকলে সমাজত উচ্চ স্থান লাভ কৰিছিল। ঐতিহাসিক সমল সমূহত হিজিৰা সমাজৰ উল্লেখৰ লগতে বহু হিজিৰা ব্যক্তিয়ে বহু ক্ষমতাশালী পদবীত অধিষ্ঠিত আছিল বুলি পোৱা গৈছে। কিন্তু ব্ৰিটিছ সকলৰ আগমনৰ পিছত তেওঁলোকৰ সামাজিক স্থিতিৰ অৱনতি ঘটিবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোক সমাজৰ পৰা আঁতৰত সমাজ পাতি থাকিবলৈ বাধ্য হ'ল। তেওঁলোক সততে বৈষম্যৰ চিকাৰ হয় আৰু জীৱন ধাৰণৰ বাবে ভিক্ষা আৰু বেশ্যা বৃত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। বৰ্তমান তেওঁলোক আইনী স্বীকৃতি লাভ কৰিছে যদিও বৈষম্যৰ সমাপ্তি ঘটা নাই। শেহতীয়াকৈ ভাৰত চৰকাৰে হিজিৰা সমাজত প্ৰচলিত 'কিন্নৰ গীত' "ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ বিমূৰ্ত প্ৰতীকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকা"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকৰ আইনী ৰক্ষাকৱচ হিচাপে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ সুৰক্ষা বিধেয়ক আইন প্ৰণয়ন কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
সপোনৰ দিকচৌ বনত
সপোনৰ দিকচৌ বনত হীৰেন গোহাঁইৰ এখন আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ সৰ্বমুঠ চাৰিখন আত্মজীৱনী আছে। এইখন আত্মজীৱনীৰ তৃতীয় খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৯ চনত। গ্ৰন্থখনৰ পৰিৱৰ্ধিত দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰকাশক জ্যোতি প্ৰকাশন। পৰিৱৰ্ধিত সংস্কৰণটোত মুঠ ২০টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-২০০। গ্ৰন্থখনত তেওঁলৈ বিশ্ববিশ্ৰুত কেইজনমান ব্যক্তিয়ে দিয়া চিঠিও প্ৰকাশ কৰিছে। লগতে বহুকেইখন আলোকচিত্ৰও প্ৰকাশ কৰিছে। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল, হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী, আৰু ইমান তিতা সাগৰৰ পানী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
৫ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
ক্লাউছ হেচেলমান
ক্লাউছ ফাৰ্ডিনাণ্ড হেচেলমান (Klaus Hasselmann, জন্ম: ২৫ অক্টোবৰ ১৯৩১) এগৰাকী জাৰ্মান সামুদ্ৰিক বিশেষজ্ঞ আৰু জলবায়ু আৰ্হিবিদ। তেওঁ হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এমিৰিটাছ অধ্যাপক আৰু মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট ফৰ মেটৰিঅ'লজিৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক। তেওঁ জলবায়ুৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ হেচেলমেন আৰ্হি বিকশিত কৰাৰ বাবে সৰ্বাধিক জনাজাত। ২০২১ চনত তেওঁ পৃথিৱীৰ জলবায়ুৰ ভৌতিক মডেলিঙৰ বাবে, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰা আৰু গোলকীয় উষ্ণতাৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাৰ বাবে চিউকুৰো মানাবেৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। দুয়োগৰাকী বিজ্ঞানীয়ে ন'বেল বঁটাৰ মুঠ ধনৰাশিৰ এক চতুৰ্থাংশকৈ লাভ কৰিব। আনহাতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানতে আনজন ন'বেল-প্ৰাপক জৰ্জিঅ' পাৰিচিলৈ বঁটাটোৰ অৰ্ধাংশ প্ৰদান কৰা হৈছে। জটিল প্ৰণালী অনুধাৱনৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা যুগান্তকাৰী অৱদানৰ বাবে পাৰিচিয়ে এই ন'বেল বঁটা লাভ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩১ চনৰ ২৫ অক্টোবৰ তাৰিখে জাৰ্মানীৰ হেমবাৰ্গত (ৱেইমাৰ গণৰাজ্য) ক্লাউছ হেচেলমানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এৰউইন হেচেলমান এগৰাকী অৰ্থনীতিবিদ, সাংবাদিক আৰু প্ৰকাশক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ ১৯২০ৰ দশকৰ পৰা জাৰ্মানীৰ সামাজিক গণতান্ত্ৰিক দলৰ (এছপিডি) সৈতে ৰাজনৈতিকভাৱে জড়িত আছিল। এছপিডিত তেওঁৰ দেউতাকৰ কাৰ্যকলাপৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে ১৯৩৪ চনৰ মাজভাগত নাজী যুগৰ আৰম্ভণিতে সামাজিক গণতান্ত্ৰিকসকলৰ দমনমূলক শাসন আৰু অত্যাচাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ যুক্তৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ক্লাউছ হেচেলমেন দুবছৰ বয়সৰ পৰা যুক্তৰাজ্যত ডাঙৰ-দীঘল হয়। তেওঁলোকে লণ্ডনৰ উত্তৰে ৱেলউইন গাৰ্ডেন চিটিত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকে তাত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল। যদিও হেচেলমানসকল নিজে ইহুদী নাছিল, তথাপিও তেওঁলোকে বেছিভাগ ইহুদী জাৰ্মান প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ এক ঘনিষ্ঠ সম্প্ৰদায়ত বসবাস কৰিছিল। যুক্তৰাজ্যত উপস্থিত হোৱাৰ তেওঁলোকে সময়ত ইংৰাজ কুৱেকাৰসকলৰ পৰা সহায় লাভ কৰিছিল।
শিক্ষা
ক্লাউছ হেচেলমানে ৱেলউইন গাৰ্ডেন চিটিৰ প্ৰাথমিক আৰু গ্ৰামাৰ স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৪৯ চনত তেওঁৰ এ-লেভেল পৰীক্ষাত (কেমব্ৰিজ হায়াৰ স্কুল চাৰ্টিফিকেট) উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৯৪৮ চনত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ হেমবাৰ্গলৈ উভতি যায় কিন্তু ক্লাউছে এ-স্তৰ শেষ কৰিবলৈ ইংলেণ্ডত থাকে। ১৯৪৯ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰায় ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেতিয়াৰ বিভক্ত জাৰ্মানীৰ হেমবাৰ্গলৈ মাক-দেউতাকৰ ওচৰলৈ যায়। ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫০ চনত তেওঁ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ব্যৱহাৰিক পাঠ্যক্ৰমত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৫০ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিত অধ্যয়নৰ বাবে হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে।
হেচেলমানে ১৯৫৫ চনত হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিতত আইচ'ট্ৰপিক অস্থিৰতাৰ ওপৰত থেচিছৰ সৈতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ গটিনগেন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট অৱ ফ্লুইড ডাইনামিক্সত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত পিএইচডি অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁৰ পিএইচডি থেচিছৰ বিষয় শ্বক ফ্ৰণ্টৰ প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ এক পদ্ধতি আৰু দুটা মাধ্যমৰ আন্তঃপৃষ্ঠত সৰু তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ যথেচ্ছ তৰংগৰ বিষয়ে আছিল। ১৯৬৩ চনত তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত হেবিলিটেচন পৰ্যায় অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহকাৰী অধ্যাপক আৰু ১৯৬১ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈ লা জোলাৰ চান ডিয়েগোৰ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ জিঅফিজিক্স এণ্ড প্লেনেটাৰী ফিজিক্স এণ্ড স্ক্ৰিপছ ইনষ্টিটিউচন অৱ অচেন'গ্ৰাফীৰ সহকাৰী অধ্যাপক আৰু সহযোগী অধ্যাপক আছিল। তেওঁ ১৯৬৬ চনৰ পৰা হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গ্ৰহ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৬৮ চনলৈ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিজিটিং প্ৰফেচাৰ আছিল আৰু ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৭২ চনলৈ মেচাচুচেটছৰ উডছ হোল অচেন'গ্ৰাফিক ইনষ্টিটিউচনৰ ডহাৰ্টী অধ্যাপক আছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁ হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তাত্ত্বিক ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হয়। ইয়াত তেওঁ ইনষ্টিটিউট ফৰ জিঅ'ফিজিক্সৰ সঞ্চালক পদৰ দায়িত্বও লাভ কৰিছিল।
১৯৭৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ১৯৯৯ চনৰ নৱেম্বৰ লৈকে হেচেলমান হেমবাৰ্গ মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট ফৰ মেটৰিঅ'লজিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক আছিল। ১৯৮৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা আৰু ১৯৯৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ হেমবাৰ্গত অৱস্থিত জাৰ্মান জলবায়ু কম্পিউটিং চেণ্টাৰৰ (ডিকেআৰজেড, ডয়চেচ ক্লিমাৰেচেনজেণ্ট্ৰুম) বৈজ্ঞানিক সঞ্চালক আছিল। তেওঁ ২০১৮ চনলৈকে বহু বছৰ ধৰি ইউৰোপীয় জলবায়ু মঞ্চৰ (বৰ্তমান গোলকীয় জলবায়ু মঞ্চ) উপাধ্যক্ষ আৰু পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইউৰোপীয় জলবায়ু মঞ্চ ২০০১ চনত কাৰ্লো জেগাৰ আৰু হেচেলমানে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
হেচেলমানে জলবায়ুৰ গতিশীলতা, ষ্টোচেষ্টিক প্ৰক্ৰিয়া, সাগৰৰ তৰংগ, ৰিম'ট চেঞ্চিং, আৰু একত্ৰিত মূল্যায়ন অধ্যয়নৰ ওপৰত কেইবাখনো গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে। সাগৰবিজ্ঞানত তেওঁৰ খ্যাতি প্ৰাথমিকভাৱে সাগৰৰ ঢৌত অ-ৰৈখিক আন্তঃক্ৰিয়াৰ ওপৰত গৱেষণাৰ এক সংহতি জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
হেচেলমানে বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ২০০৯ চনত বিবিভিএ ফাউণ্ডেচন ফ্ৰণ্টিয়াৰ্ছ অফ নলেজ বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ জানুৱাৰীমাহত আমেৰিকান বতৰ বিজ্ঞান সমিতিৰ চেভেৰদ্ৰুপ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনৰ মে' মাহত তেওঁক ৰয়েল মেটিৰ'লজিকেল চছাইটিৰ চিমনছ মেম'ৰিয়েল মেডেল প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০০২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁক ইউৰোপীয় ভূ-ভৌতিক সমাজৰ ভিলহেল্ম ব্যুৰ্কনিছ পদক প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০২১ চনত তেওঁ পৃথিৱীৰ জলবায়ুৰ ভৌতিক মডেলিঙৰ বাবে, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰা আৰু গোলকীয় উষ্ণতাৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাৰ বাবে চিউকুৰো মানাবেৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। দুয়োগৰাকী বিজ্ঞানীয়ে ন'বেল বঁটাৰ মুঠ ধনৰাশিৰ এক চতুৰ্থাংশকৈ লাভ কৰে। আনহাতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানতে আনজন ন'বেল-প্ৰাপক জৰ্জিঅ' পাৰিচিলৈ বঁটাটোৰ অৰ্ধাংশ প্ৰদান কৰা হৈছে। জটিল প্ৰণালী অনুধাৱনৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা যুগান্তকাৰী অৱদানৰ বাবে পাৰিচিয়ে ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অংগিকা ভাষা
অঞ্চল
অংগিকা মূলতঃ বিহাৰৰ দক্ষিণ-পূব ভাগ (মুংগেৰ, ভগলপুৰ আৰু বাংকা জিলা) আৰু ঝাৰখণ্ডৰ সন্থল পৰগণা বিভাগত কোৱা হয়। ভাৰতত এই ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ১ কোটি ৫০ লাখ। ভাৰতৰ উপৰিও এই ভাষা নেপালৰ তৰাঈ অঞ্চলৰ মৰাং জিলাত কোনো কোনো লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। মৰাঙৰ প্ৰায় ২% লোকে ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী অংগিকা ভাষাক মাতৃভাষা জ্ঞান কৰিছিল।
মৈথিলী ভাষাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
১৯০৩ চনত প্ৰকাশিত ভাষাবিদ জৰ্জ আব্ৰাহম গ্ৰিয়েৰ্ছনৰ গ্ৰন্থ "লিংগুইষ্টিক চাৰ্ভে' অৱ ইণ্ডিয়া"ত অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা আখ্যা দিয়া হৈছিল। পিচে, অংগিকা ভাষী লোকে বৰ্তমানে এই কথা মানি চলে যে ই এক সুকীয়া ভাষাহে। বিংশ শতিকাৰ আগৰ ভাগত যেতিয়া মৈথিলী ভাষী লোকে মৈথিলী ভাষাক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাধ্যম কৰাৰ দাবী তুলিছিল, অংগিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰি হিন্দী ভাষাকহে মাধ্যম কৰাৰ সমৰ্থন কৰিছিল। যেতিয়া ১৯৬০ আৰু ৭০ৰ দশকৰ মৈথিলী ভাষী লোকে পৃথক মিথিলা ৰাজ্যৰ দাবী কৰিছিল, তেতিয়াও অংগিকা আৰু বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰিছিল আৰু নিজৰ নিজৰ ভাষাৰ স্বীকৃতি দাবী কৰিছিল।
মৈথিলী ভাষাক সমৰ্থন কৰা অনেকে বিশ্বাস কৰে যে বিহাৰ চৰকাৰ আৰু হিন্দীবাদী বিহাৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা পৰিষদেহে অংগিকা আৰু বজ্জিকাক পৃথক ভাষা বুলি দাবী কৰিবলৈ উক্ত ভাষা কোৱা লোকসকলক প্ৰৰোচিত কৰিছিল যাতে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনৰ শক্তি হ্ৰাস পাওক। তাৰেই অনেকে বৰ্তমানেও অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলি মানি চলে। মুখ্যতঃ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কৰণ কায়স্থ জাতৰ লোকে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰি আহিছে, যাৰ বিপৰীতে অঞ্চলটোৰ অন্য জাতৰ লোকে অংগিকা বা বজ্জিকাকহে নিজৰ মাতৃভাষা বুলি কৈ আহিছে আৰু মৈথিলী পৰিচয়ৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
আনুষ্ঠানিক স্থিতি
অংগিকা ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত নহয়।
২০১৮ চনৰ পৰা, ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যত অংগিকাক "দ্বিতীয় ৰাজ্য ভাষা"ৰ স্থান দিয়া হৈছে। অংগিকাৰ উপৰিও ঝাৰখণ্ডত ১৫ অন্য ভাষাৰ এই স্থান আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:Language articles with old speaker data
ঢোপ খেল
ঢোপ খেল (Dhop Khel) অসমৰ এবিধ পৰম্পৰাগত খেল৷ এই খেল খেলিবলৈ খেলুৱৈসকল দুটি দলত বিভক্ত হ’ব লাগে৷ দুইটি দলত এঘাৰ জনকৈ মুঠ বাইছজন খেলুৱৈ থাকে৷ চাৰিখন পতাকাৰ দ্বাৰা সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা এটা ক্ষেত্ৰত খেল খেলখন খেলা হয়৷ খেল ক্ষেত্ৰখনৰ নিৰ্দিষ্ট জোখ আছে৷ খেলুৱৈসকলে পাল পাতি প্ৰতিপক্ষৰ ফালে বল দলিয়ায়৷ প্ৰতিপক্ষই এই বলটো ধৰিব লাগে৷ এই খেলত ক্ষিপ্ৰ সিদ্ধান্ত, অংগ সঞ্চালন আৰু মানসিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন হয়৷ অৱশ্যে অসমৰ ঠাই বিশেষে এই খেল কিছু বেলেগ নিয়মেৰেও খেলা হয়৷ সাধাৰণতে এই খেল ছোৱালীবোৰৰ মাজত বেছি জনপ্ৰিয়৷ এই ঢোপ খেল পৰম্পৰাগতভাৱে বিহুৰ সময়ত আৰু নৱবৰ্ষৰ উৎসৱ পালনৰ বাবে কৰা হৈছিল। এসময়ত এই খেলখন দৰ্শকৰ খেল হিচাপে আহোম ৰজাঘৰীয়াক আমোদ দিবলৈ খেলা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে যদিও অসমত এতিয়া ই বহুলভাৱে খেলা নহয়।
ঢোপ খেলৰ বল
ঢোপ খেলৰ বাবে বলটো বিশেষধৰণে তৈয়াৰী৷ আক মিটাৰমান কাপোৰ মেৰিয়াই বল এটা সজা হয়৷ বলটোৰ এফুটমান দীঘল নেজ এডাল থাকে৷
নিয়ম
ঢোপ খেল খেলিবলৈ খেলপথাৰখনত খেলুৱৈসকল দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়, এটা দলৰ খেলুৱৈয়ে বলটো এনেদৰে নিক্ষেপ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যাতে ই কঁকালৰ তলৰ অংশত নিৰ্দিষ্ট প্ৰতিদ্বন্দ্বীক খুন্দা মাৰে। যদি এই কাৰ্যত সফল হয়, তেন্তে নিৰ্দিষ্ট প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে বলটো তেওঁলোকৰ পৰা বলটো উভতি অহাৰ পিছত ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগিব (বিপক্ষৰ কোনোৱেই বলটো ধৰা নপৰাটো নিশ্চিত কৰিব লাগিব), আৰু তাৰ পিছত কোনোৱে স্পৰ্শ নকৰাকৈ নিজৰ দলৰ আধা অংশলৈ উভতি দৌৰিব লাগিব প্ৰথম দলৰ খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত, সফল হ’বলৈ। খেলৰ শেষত সফল খেলুৱৈৰ সংখ্যা বেছি থকা দলটোৱে জয়লাভ কৰে। ধৰা হ’ল, ১ নম্বৰ খেলুৱৈয়ে ঢোপটোৰ নেজত ধৰি ৫ নম্বৰ খেলুৱৈলৈ মাৰি পঠিয়াব৷ ৫ নম্বৰে যদি ধৰিব পাৰে, তেওঁ যিকোনো এজন খেলুৱৈলে ঢোপটো দলিয়াব৷ যদি দলিয়াওতে লক্ষ্যস্থান অৰ্থাৎ খেলুৱৈজনৰ গাত লাগে, তেন্তে খেলুৱৈজন মৰা পৰিব৷ যদি গাত লগাৰ আগতে ধৰিব পাৰে, তেন্তে তেওঁ আন এজনলৈ দলিয়াব৷ এনেকৈ কৰোঁতে শেষত যিজন ৰ’বগৈ তেৱেঁই খেলখনত জিকিব৷ আন কোনো ঠাইত ই কেৱল ছোৱালীৰ মাজতহে খেলা হয় আৰু প্ৰতি দলত ১০ বা ১২ জনী খেলুৱৈ থাকে৷ কাপোৰেৰে সজা ঢোপ বা বল এটা লৈ এটা দলৰ এজনীয়ে আনটো দলৰ মাজলৈ দলিয়াই দিয়ে৷ তেওঁলোকে ঢোপটো ধৰিবলৈ সকলোৱে একেলগে চেষ্টা কৰে৷ কোনোজনীয়ে ধৰিব পাৰিলে বিপক্ষলৈ ঢোপটো দলিয়াই দিয়ে৷ বিপক্ষইয়ো ঢোপটো ধৰিবলৈ খৰখেদা কৰে৷ যিটো দলে ধৰিব নোৱাৰে, সেইটো দল হাৰিল বুলি ধৰা হয়৷
হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী
হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী হীৰেন গোহাঁইৰ এখন আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ সৰ্বমুঠ চাৰিখন আত্মজীৱনী আছে। এইখন আত্মজীৱনীৰ দ্বিতীয় খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৭ চনত। গ্ৰন্থখনত মুঠ ৩০টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-২২৪। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল, সপোনৰ দিকচৌ বনত, আৰু ইমান তিতা সাগৰৰ পানী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
চেমুৱেল হ্যানিমেন
খ্ৰীষ্টিয়ান ফিড্ৰিখ চেমুৱেল হ্যানিমেন (১০ এপ্ৰিল ১৭৫৫ – ২ জুলাই ১৮৪৩) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান চিকিৎসাবিদ তথা হোমিঅ’পেথি নামৰ বিকল্প চিকিৎসা পদ্ধতিৰ জনক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছেক্স'নিৰ মেইছেন নামে ঠাইত চেমুৱেল হ্যানিমেনৰ জন্ম হৈছিল। চেমুৱেলৰ পিতৃ খ্ৰীষ্টিয়ান গটফ্ৰীড হ্যানিমেন আছিল এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী তথা চীনা মাটিৰ বাচনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰোঁতা, যাৰ বাবে মেইছেন চহৰ বিখ্যাত আছিল।
এজন যুৱক হিচাপে হ্যানিমেনে ইংৰাজী, ফৰাচী, ইটালিয়ান, গ্ৰীক আৰু লেটিন ভাষাত বুৎপত্তি লাভ কৰিছিল। পাছলৈ হ্যানিমেনে এজন অনুবাদক তথা ভাষা শিক্ষক হিচাপে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ লয়। হ্যানিমেনে লিপজিগ নামে ঠাইত দুবছৰ চিকিৎসাশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও লিপজিগত ক্লিনিকেল সুবিধাৰ অভাৱত তেওঁ ভিয়েনালৈ গৈ তাত দহ মাহৰ বাবে চিকিৎসাশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰে। উচ্চ শিক্ষাৰ এটা কাল সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত, ১৭৭৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰত হ্যানিমেনে ইউনিভাৰচিটি অৱ আৰলেনগেনৰ পৰা সন্মানসহ চিকিৎসাশাস্ত্ৰত মাষ্টাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। হ্যানিমেনৰ থেছিছখন আছিল Conspectus adfectuum spasmodicorum aetiologicus et therapeuticus।
চিকিৎসাবিদ্যা অনুশীলন
১৭৮১ চনত চেমুৱেল হ্যানিমেনে ছেক্স'নিৰ মেনছফেল্ডৰ তাম খনিৰ এটা এলাকাৰ এখন গাঁৱত চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। হ্যানিমেনে জোহন্না হেনৰিট্ট কুচ্ছলাৰক বিয়া কৰাইছিল আৰু পাছলৈ তেওঁলোক এঘাৰটা সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হয়। চিকিৎসাবিদ্যা অনুশীলন ত্যাগ কৰি পাছলৈ হ্যানিমেনে বৈজ্ঞানিক তথা চিকিৎসাবিদ্যাৰ পাঠ্যপুথিৰ অনুবাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।
লেখন কাৰ্য
হোমিঅ'পেথিক পদ্ধতি, ৰসায়নবিদ্যা আৰু সাধাৰণ ঔষধৰ ওপৰত হ্যানিমেনে ভালেমান কিতাপ, ৰচনা তথা চিঠি-পত্ৰ লিখিছিল:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:হোমিঅ’পেথি শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
বদন বৰুৱা
বদন বৰুৱা একাধাৰে সাহিত্যিক, সাংবাদিক আছিল। তেখেতে মুম্বাইত সাংবাদিকতাৰ ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰি আহি অসমৰ সংবাদ জগতখনক বিভিন্ন প্ৰকাৰে সমৃদ্ধ কৰিছিল। অসমৰ ভিতৰতে সৰ্বপ্ৰথম তেখেতৰ নামতেই বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত প্ৰথমটো একক বাতৰি প্ৰকাশ হৈছিল। ১৯৫১ চনত সাপ্তাহিক জনমভূমি কাকতত প্ৰথম সহকাৰী সম্পাদক হিচাবে যোগদান কৰিছিল। তেখেতৰ মৃত্যু হয় মৃত্যু ১৬ এপ্ৰিল,১৯৯৮ চনত।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
বদন বৰুৱাৰ জন্ম হয় ২০ জুলাই,১৯২২ চনত। জন্মস্থান যোৰহাট জিলা। সৰুচৰাইখাত দুলিয়া গাঁও (সেনচোৱা গাঁও)। পিতৃৰ নাম মৌজাদাৰ তিলোৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম ৰেবতি বৰুৱা।
কৰ্মজীৱন
মুম্বাইৰ পৰা সংবাদিকতাত ডিপ্লোমা লৈ ঘূৰি আহি যোৰহাটত মজদূৰ কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম অফিচ স্থাপন কৰি অফিচ পৰিচালনা আৰু মজদূৰৰ মাজত সংগঠনৰ কাম কৰিছিল। বৰুৱা INTUCৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল। সৰ্বভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মজদূৰ কংগ্ৰেছৰ কলিকতাত হোৱা প্ৰথমখন সভাত যোগদান কৰিছিল। তেখেতে কেইবাখনো কিতাপ সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত কবি গণেশ গগৈ আৰু কবি অমূল্য বৰুৱাৰ কিতাপো আছিল। ১৯৫১ চনত সাপ্তাহিক জনমভূমি কাকতত প্ৰথম সহকাৰী সম্পাদক হিচাবে যোগদান কৰি ৬ বছৰ শ্বিলঙত কাকতখনৰ প্ৰতিনিধি হিচাবে সাংবাদিকতা কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত যোৰহাটলৈ ঘূৰি আহি জনমভূমি প্ৰতিষ্ঠানৰ জেনেৰেল মেনেজাৰ হিচাবে যোগদান কৰি ১৯৭৩ চনলৈ কাম কিৰিছিল। ১৯৭৩ চনত কাকতৰপৰা অব্যাহতি লৈ নিজৰ ছপাশাল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৫৮ চনৰ পৰা অসম আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন কাকত আৰু নিউজ এজেনচিৰ লগত বাতৰি যোগানিয়াৰ, প্ৰবন্ধ আৰু স্তম্ভ লিখক হিচাবে জড়িত হয়।
অৱদান
পৃথক শৈলীৰ সাংবাদিকতা হিচাবে দৈনিক অসম কাকতৰ তদানীন্তন সম্পাদক অনিল বৰুৱাৰ অনুৰোধত যোৰহাট নগৰৰ ওপৰত "যোৰহাটৰ গোলাপ ফুল" নামৰ এলানি প্ৰবন্ধ লিখিছিল, সেই প্ৰবন্ধ সমূহ পিছত ১৯৯৩ চনত কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ পায়। অসমৰ ভিতৰতে প্ৰথম তেখেতেই বাই লাইন ( By-Line) পাইছিল, মানে বদন বৰুৱাৰ নিজৰ নামত বাতৰি প্ৰকাশ হৈছিল। "দৈনিক অসম" কাকতত প্ৰথম তেখেতৰ নামত বাতৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। তেখেতৰ অসম নাগালেণ্ড সীমান্ত বিবাদৰ বাতৰিয়ে লোকসভাতো আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। অসমৰ কৃষি অৰ্থনীতি, কাজিৰঙা অভয়াৰণ্য, অসমৰ ৰাজনীতি আৰু ৰাজ্যখনৰ আৰু ৰাইজৰ সমস্যাৱলী সম্পৰ্কীয় আৰু বিভিন্ন বিষয়ত গভীৰ জ্ঞান আছিল। তেখেতৰ ছপাশালৰ পৰা যোৰহাটৰ কেইজনমান সাহিত্য অনুৰাগী লগ লাগি "ৰুণজুন" নামৰ এখন শিশু আলোচনী সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল। "অমূল্য বৰুৱা চিঠিৰ যোগে মানুহজন" আৰু "কবি অমূল্য বৰুৱাৰ ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰতিভা" নামৰ দুখন কিতাপ নিজেই সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰি ক্ৰমে ৰজামইদাম সাহিত্য সভা আৰু যোৰহাট সাহিত্য সভাক দান কৰিছিল। বদন বৰুৱা ‘সদৌ অসম মইনামেল’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সকলৰ মাজৰ এজন আছিল আৰু ১৯৫২ চনত যোৰহাটতত অনুষ্ঠিত হোৱা মইনামেলৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ অভৰ্থনা সমিতিৰ সম্পাদক আছিল। সেইখন অধিবেশনলৈ প্ৰয়াত প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহেৰু আহিছিল। যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ৰ ৱৰ্কিং জাৰনেলিষ্ট এছচিয়েচনৰ অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। যোৰহাটৰ ২০০ বছৰীয়া জয়ন্তী উৎসৱৰ স্মৃতিগ্ৰন্থৰ সম্পাদনা সমিতিৰ সদস্য আছিল। চন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱা বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা কমিটিৰ সভাপতি আছিল।
কুশ (ৰামায়ণ)
হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুসৰি কুশই কাশ্মীৰ, সিন্ধু নদী আৰু হিন্দু কুশৰ বিস্তীৰ্ণ অঞ্চলত শাসন কৰিছিল। অৱশ্যে স্থানীয় সমল অনুসৰি কাচুৰ, পাশ্তুন প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ দ্বাৰা ১৫২৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰামায়ণৰ প্ৰথম অধ্যায় বালকাণ্ডত বৰ্ণিত আছে যে বাল্মীকিয়ে দুুই ভাই লব-কুশক ৰামায়ণ বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁলোকৰ জন্ম আৰু শৈশৱৰ কথা বৰ্ণিত আছে শেষ অধ্যায় উত্তৰকাণ্ডত, কিন্তু কোনো কোনোৰ মতে উত্তৰকাণ্ডৰ এই বৰ্ণনা সমূহ বাল্মীকিৰ নিজ মুুখ নিঃসৃত নহয়। কিংবদন্তি অনুযায়ী, ৰাজ্যত সীতাৰ সতীত্বক লৈ নানান নেতিবাচক আৰু ইতিবাচক কথা শুনিবলৈ পোৱাত সীতাই স্বেচ্ছায় ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত হয়। নিৰ্বাসিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ তমসা নদীৰ তীৰৰ মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত শান্তিৰে দিন অতিবাহিত কৰে। লৱ আৰু কুশ এই আশ্ৰমতেই জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ অভিভাবকত্বত অস্ত্ৰবিদ্যাত পাৰদৰ্শী হৈ উঠে। তেওঁলোকে ইয়াত ৰামৰ সম্পৰ্কেও অৱগত হয়।
অশ্বমেধ যজ্ঞ
ৰামৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত বাল্মিকীয়ে লৱ-কুশ আৰু সীতা সহ ছদ্মবেশে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। সমগ্ৰ অংশগ্ৰহণকাৰিৰ সন্মুখত লৱ-কুশই ৰামায়ণ পাঠ কৰিছিল। দুই ভায়ে যেতিয়া সীতাৰ নিৰ্বাসনৰ কথা পাঠ কৰে তেতিয়া ৰাম শোকত ব্যাকুল হৈ পৰে। বাল্মিকীয়ে সেই সময়তে সীতাক যজ্ঞৰ ওচৰলৈ লৈ আনে। শোকগ্ৰস্ত সীতা অপ্ৰস্তুত হৈ বসুমতী ক ফাট্ মেলিবলৈ ধ্যান কৰে আৰু ভূ-গৰ্ভত অদৃশ্য হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছতে ৰামে লৱ-কুশ তেওঁৰে সন্তান বুলি জ্ঞাত হয়।
কোনো কোনো গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা অনুসৰি অশ্বমেধ যজ্ঞৰ উৎসৰ্গিত ঘোঁৰাটো লক্ষ্মণ আৰু সৈন্য সহ লৱ-কুশৰ বন্দী হয়। ৰামে যেতিয়া লৱ-কুশৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ আহে তেতিয়াই সীতাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ পৰিচয় হয়।
পৰৱৰ্তী ইতিহাস
পিতা ৰামৰ পিছত লৱ-কুশ ৰজা হয় আৰু লৱপুৰী তথা কসুৰ নগৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই লাহোৰ বা লবপুৰীয়ে হ'ল বৰ্তমান পাকিস্তানৰ লাহোৰ অঞ্চল। কোশল ৰাজ্যৰ ৰজা ৰামে তেওঁৰ পুত্ৰ লৱক শ্ৰাবস্তী আৰু কুশক কুশৱতী নগৰত প্ৰতিষ্ঠিত কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত কুশই নাগকন্যা কুমুদৱতীক বিয়া কৰাই। তেওঁ লোকৰ অতিথি নামৰ এজন পুত্ৰ আৰু কনকামালিকা নামেৰে এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
চাদৰ
চাদৰ হৈছে এবিধ বহল আৰু দীঘলীয়া কাপোৰ বিশেষ। বিশেষকৈ অসমীয়া তিৰোতা মানুহে পৰিধান কৰা মেখেলা-চাদৰৰ এক অংশ। মেখেলা আৰু চাদৰ মিলি এক সংহতি গঠন কৰে। চাদৰখন শৰীৰৰ ওপৰ অংশত পৰিধান কৰা হয়। অসমীয়া মেখেলা-চাদৰ পৰিধানৰ কলা অনুসৰি চাদৰ খনেৰে দেহৰ সমুখৰ অংশ বিশেষকৈ পেট আৰু বক্ষস্থল ঢাকি এটা আগ বাঁও বাহুৰ ওপৰেৰে নি পিঠিৰ ফালে কিছু দীঘলকৈ এৰি দিয়া হয়। আনটো আগ পেটৰ সোঁফালে দি পকাই পিছ কঁকালৰে বাঁওফাললৈ আনি নাভিৰ ওচৰত মেখেলাত খোঁচা মাৰি সুমুৱাই দিয়া হয়। অৱশ্যে চাদৰ পৰিধান কৰাৰ আন কিছুমান বিকল্পও অৱলম্বন কৰা দেখা যায়। চাদৰ বুলি ক'লে কেৱল 'মেখেলা-চাদৰ'ৰ চাদৰ খনকে বুজা নাযায়।
ব্যৱহাৰ
চাদৰৰ প্ৰকাৰ অনুসৰি ব্যৱহাৰ ভিন্ন। পুৰণি কালত আহোম মহিলা সকলে ব্যৱহাৰ কৰা চাদৰ আৰু শীত কালত পুৰুষ মহিলা উভয়ে লোৱা এৰি চাদৰ পৰিধানৰ পদ্ধতি একেই। আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ দিনত অসমত অভিজাত শ্ৰেণীৰ মহিলাই মেখেলাৰ ওপৰত ৰিহা পিন্ধিছিল। বক্ষস্থল আগুৰিবৰ বাবে চোলাতকৈ ৰিহাৰ ব্যৱহাৰ বেছি আছিল। ৰিহাখনে স্তনভাৰণৰ লগতে পিঠিভাগো আবৃত কৰি ৰাখিছিল। তাৰ ওপৰত ওৰণী লোৱাৰ দৰে খোপাৰ পৰা বাহুলৈ চাদৰ এখন মেৰিয়াই লৈছিল। এই দুবিধ চাদৰৰ উপৰিও চেলেং চাদৰ শৰীৰৰ ওপৰ অংশত পৰিধান কৰা আন এবিধ অসমীয়া পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে দেহৰ সন্মুখৰ ফালে এটা অংশ ৰাখি লৈ বাঁও কান্ধেৰে পিঠিৰ ফালে চেলেঙৰ আনটো অংশ ওলোমাই লোৱা হয়। এই চাদৰ পুৰুষ মহিলা উভয়েই পৰিধান কৰে। হুঁচৰি বিহুত মুখিয়ালজনে, সত্ৰাধিকাৰ, গোসাঁই আৰু ভকত-বৈষ্ণৱসকলে প্ৰায় বাধ্যতামূলকভাৱে চেলেঙৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাওনাৰ গায়ন-বায়নসকলেও চেলেং চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাওনাত ভাৱৰীয়া প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে চেলেং চাদৰৰ আঁৰ দিয়া হয়। অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত বৰ-কন্যা উভয়ে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে। ইয়াৰোপৰি বিবাহ পৰম্পৰা অনুসৰি পানীতোলা, দৰা আদৰা, দৰা কইনা নোওৱা, জোৰোণ দিয়া আদি কাৰ্যত চেলেং চাদৰ ব্যৱহাৰ কৰে। অন্যান্য মাঙ্গলিক কাম-কাজতো চেলেং লোৱাৰ নিয়ম আছে। অসমীয়া পৰম্পৰা অনুসৰি সমাজত পাঠকে পুথি পঢ়াৰ সময়ত সমুখত চেলেং চাদৰ এখন বহলকৈ আঁৰি দিয়া হয়। বিছনা আদিত পাৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বৰকাপোৰ খনক বিছনা চাদৰ বুলি কোৱা হয়। পৌৰাণিক ভাৰতীয় শাস্ত্ৰ অনুসৰি উপনয়নৰ সময়ত উপবিত্ত ধাৰণ কৰাৰ প্ৰকৃত নিয়মমতে বাঁও ফালৰ বাহুৰ ওপৰৰ পৰা মূৰেদি পাৰ কৰি আনি সোঁ বাহুৰ তলৰ ফালে ৰাখিব লাগে। ওপৰৰ বস্ত্ৰ বা পবিত্ৰ সূতা পৰিধানৰ ধাৰণা তথা ইয়াৰ তাৎপৰ্য মহিলা সকললৈয়ো প্ৰসাৰিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই শাৰী, চাদৰ আদি পৰিধান কৰোঁতে বাঁও ফালৰ পৰা পৰিধান কৰা নিয়মটো প্ৰচলিত হয়।
চাদৰৰ প্ৰকাৰ
অসমীয়া লোকসকলে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰে। যেনে:-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰেচম শিল্প শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
প্ৰিন্সিপিয়া মেথেমেটিকা
প্ৰিন্সিপিয়া মেথেমেটিকা হ'ল গণিতৰ ভিত্তিৰ আধাৰত তথা তিনিটা খণ্ডত ৰচিত এখন কিতাপ। আলফ্ৰেড ন'ৰ্থ হোৱাইটহেড আৰু বাৰট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ দ্বাৰা ৰচিত এই কিতাপখন ক্ৰমে ১৯১০, ১৯১২ আৰু ১৯১৩ চনত প্ৰকাশ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতৰ গ্ৰন্থ
দ্যা ছেণ্টিনেল
দ্যা ছেণ্টিনেল (The Sentinel) এখন দৈনিক ইংৰাজী বাতৰি কাকত। ১৯৮৩ চনত গুৱাহাটীত এই বাতৰিকাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। ই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু বহুল প্ৰচলিত ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকত। কাকতখনৰ উৎকৃষ্ট ভাষা আৰু বৌদ্ধিক দৰ্শনৰ বাবে অসমত যথেষ্ট প্ৰচলিত আৰু জনপ্ৰিয়। বাতৰি কাকতখনৰ চাৰিটা সংস্কৰণ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, শ্বিলং আৰু ইটানগৰৰ পৰা একেসময়তে প্ৰকাশ পায়। ছেণ্টিনেল গোষ্ঠী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এক বৃহৎ সংবাদ গোষ্ঠী।
দ্যা ছেণ্টিনেল কাকতখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৮৩ চনত গুৱাহাটীত আৰু জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা আছিল কাকত খনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক। শংকৰ ৰাজখোৱা হৈছে ইংৰাজী দৈনিক খনৰ বৰ্তমানৰ মুখ্য সম্পাদক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
সুন্দৰ পিচাই
পিচাই সুন্দৰাৰাজন (பிச்சை சுந்தரராஜன், Pichai Sundararajan) অথবা সুন্দৰ পিচাই, এজন ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী আৰু বৰ্তমানে গুগলৰ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী বিষয়া.
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওৰ জন্ম হৈছিল তামিলনাডুৰ মাদ্ৰাছ( বৰ্তমানৰ চেন্নাই )ত ১৯৭২ চনৰ ১২ জুলাইত। পিতৃ ৰঘুনাথা পিচাই আৰু মাতৃ লক্ষ্মী পিচাই। পিতাক ৰঘুনাথা এজন General Electric Company (GEC) নামৰ কোম্পানীটোত কৰ্মৰত এজন বৈদ্যুতিক অভিযন্তা আছিল আৰু বৈদ্যুতিক সৰঞ্জাম নিৰ্মাণৰ কাম চাইছিল। সুন্দৰ পিচাই মাদ্ৰাচৰ এটা দুটা কোঠাৰ এপাৰ্টমেণ্টত ডাঙৰ হৈছিল। তেও অঞ্জলি পিচাইৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছে আৰু বৰ্তমান এগৰাকী কণ্যা সন্তান আছে।
শিক্ষা জীৱন
পিচায়ে আই আই টি, খড়গপুৰৰ পৰা মেটালাৰ্জিকেল চাইঞ্চত অভিযান্ত্ৰিকতাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। । পৰিৱৰ্তী সময়ত ষ্টেনফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালযৰ পৰা মেটেৰিয়েল চাইন্স ও অভিযান্ত্ৰিকিত এম এচ ডিগ্ৰী লাভ কৰে তথা ডি হোৱাৰ্টন স্কুল,পেনচিভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। । তাত তেও  Siebel Scholar হিচাপে আছিল।  । তেও স্কুলীয়া শিক্ষা পদ্ম সেসাদ্ৰী বাল ভৱন নুনগামবাক্কামৰ পৰা কৰিছিল।
কৰ্ম জীৱন
পিচাইয়ে এপ্লাইড মেটেৰিয়েলছত অভিযান্তিক আৰু উৎপাদ প্ৰবন্ধন আৰু মেক্ কিঞ্চি এণ্ড ক'ম্পেনীত প্ৰবন্ধন পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰিছিল। গুগলৰ অংশ হোৱাৰ আগতে, সুন্দৰ পিচাইয়ে মেকচিনচ এণ্ড কোম্পানীত কাম কৰিছিল আৰু কেইবছৰমান কোম্পানীটোত কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ গুগল কোম্পানীত যোগদান কৰে। যেতিয়া তেওঁ কোম্পানীটোত যোগদান কৰিছিল, তেওঁ গুগল চাৰ্চ টুলবাৰত কাম কৰা কোম্পানীটোৰ এটা সৰু দলৰ অংশ আছিল। গুগলৰ ক্ৰ'ম ব্ৰাউজাৰ সৃষ্টি কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ক্ৰ’ম বিশ্বৰ এক নম্বৰ ব্ৰাউজাৰ হৈ পৰিছিল। যাৰ পিছত তেওঁক ২০০৮ চনত কোম্পানীৰ সামগ্ৰী বিকাশ বিভাগৰ উপ-সভাপতি কৰা হৈছিল আৰু ২০১২ চনত ক্ৰ’ম আৰু এপৰ জ্যেষ্ঠ উপ-সভাপতি হৈছিল।তেওঁ কৰা কামৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁক গুগলৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া কৰা হৈছিল।
গুগল
পিচায়ে ২০০৪চনত গুগলত যোগদান কৰে। ২০১৫চনৰ ১০আগষ্টত তেও গুগলৰ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী বিষয়া হিচাপে নিযুক্ত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান শ্ৰেণী:ব্যৱসায়ী
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ (Immune system) হৈছে কোনো এটা জীৱৰ দেহত থকা, বহুতো জীৱবৈজ্ঞানিক গঠন আৰু জীৱবৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে গঠিত এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী যি জীৱটোক ৰোগ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে। প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰই মূলতঃ বিভিন্ন ধৰণৰ পদাৰ্থ, ৰোগ সৃষ্টিকাৰী পদাৰ্থ, ভাইৰাছৰ পৰা পৰজীৱি কৃমিলৈকে চিনাক্ত কৰিব পাৰে আৰু জীৱৰ নিজৰ দেহ কোষৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰে। বহুতো প্ৰজাতিৰ, প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰক কেইবাটাও উপ-তন্ত্ৰত শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি, যেনে ইননেট ইমিউন ছিষ্টেম বনাম এডাপ্তিভ ইমিউন ছিষ্টেম, বা হিউমৰেল ইমিউনিটি বনাম চেল-মেডিয়েটেড ইমিউনিটি। মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, ৰক্ত–মস্তিষ্ক প্ৰতিৰোধ, ৰক্ত–চেৰেব্ৰ’স্পাইনেল প্ৰতিৰোধ, আৰু একে ধৰণৰ তৰল-মস্তিষ্ক প্ৰতিৰোধে পেৰিফেৰেল প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ পৰা স্নায়ুপ্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰক পৃথক কৰে, যি মস্তিষ্কক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।
বীজাণুবোৰ অতি খৰকৈ বিকশিত হয় আৰু পৰিৱেশৰ লগত সহৱস্থান কৰিবলৈ শিকে, আৰু সেইদৰে প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৰণ আৰু প্ৰশমিত হোৱাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে; সেইদৰে, প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰইও এইবোৰ চিনাক্ত কৰি প্ৰশমিত কৰিবলৈ বিবিধ প্ৰতিৰক্ষা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকাশ সাধন কৰে। আনকি সৰল এককোষী জীৱ, যেনে বেক্টেৰিয়াইও উৎসেচকৰ ৰূপত বেক্টেৰিয়া জনিত সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে উৎসেচকৰ ৰূপত এক প্ৰকাৰৰ ৰুডিমেণ্টেৰি প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। অন্যান্য বুনিয়াদী প্ৰতিৰোধ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰাচীন সংকোষকেন্দ্ৰী জীৱৰ দেহতেই উদ্ভৱ হৈছিল আৰু এতিয়াও সিহঁতৰ উত্তৰসূৰী, যেনে উদ্ভিদ আৰু মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ দেহত বিদ্যমান। এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহ হৈছে ফেগ’ছাইট’ছিছ, ডিফেন্সিন নামৰ এণ্টিমাইক্ৰ’বিয়েল পেপ্টাইডছ, আৰু কম্পিমেণ্ট তন্ত্ৰ। হনুযুক্ত মেৰুদণ্ডী, যেনে মানুহৰ অধিক শক্তিশালী প্ৰতিৰক্ষা প্ৰদ্ধতি আছে।
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ বিসংগতিৰ ফলত স্বয়ং প্ৰতিৰোধজনিত ৰোগ, জ্বলন ৰোগ আৰু কৰ্কট ৰোগৰ সৃষ্টি হয়। সাধাৰণ অৱস্থাতকৈ কম সক্ৰিয় প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰই প্ৰতিৰোধৰ অভাৱ সৃষ্টি কৰে, ফলত বহুতো ৰোগৰ সৃষ্টি হয়। মানুহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ অভাৱত, বংশগত ৰোগ, যেনে 'ছেভাৰেল কম্বাইন ইমিউনুডেফিছিয়েন্সি' অথবা HIV/AIDSৰ দৰে অৰ্জিত ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। সেইদৰে অতি সক্ৰিয় প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ ফলত 'স্বয়ং প্ৰতিৰোধতা'ৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে, যি নিজৰ দেহ কোষকেই বীজাণু জ্ঞান কৰি নাশ কৰে। সাধাৰণতে হোৱা এনে কেইটামান স্বয়ং প্ৰতিৰোধজনিত ৰোগ হৈছে, 'হেছিম’ট’ছ থাইৰ’ডাইছিছ', 'ৰিউমাটইড আৰ্থৰাইটিছ', 'ডায়েবেটিছ মেলিটাছ টাইপ 1' আৰু 'ছিষ্টেমিক লিউপাছ এৰিথেমাট’ছাছ'।
ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণ
ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণ ভাৰতৰ এগৰাকী জীৱবিজ্ঞানী৷ তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় জীৱ-জন্তুৰ মাজৰ যোগাযোগ (Animal communication) আৰু সংগীত (bioacoustics)৷ তেওঁ বৰ্তমান বেংগলুৰুত অৱস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ চেন্টাৰ ফৰ ইক’ল’জিকেল চায়েন্স বিভাগত জ্যেষ্ঠ প্ৰবক্তাৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ
ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণে জীৱবিজ্ঞানত স্নাতক আৰু প্ৰাণীবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৯১ চনত তেওঁ মুম্বাইত অৱস্থিত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ব্যৱহাৰিক আনুবংশিক বিজ্ঞান (Behavioural genetics) বিষয়ত ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে৷ ১৯৯৩ ৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ তেওঁ কানাডাৰ মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰিক পৰিস্থিতিবিজ্ঞান (behavioral ecology) বিষয়ত প’ষ্ট ডক্টৰেল গৱেষণা চলায়৷ ইয়াৰ পিছতেই ১৯৯৬ ৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ তেওঁ জাৰ্মানিৰ আৰ্ল’ঙেন (University of Erlangen) ৰ পৰা জীৱজন্তুৰ সাংগিতিক যোগাযোগ (Acoustic communication in animals) বিষয়ত গৱেষণা চলায়৷ ইয়াৰ পিছতেই ১৯৯৮ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদন কৰেহি আৰু বৰ্তমান ইয়াৰে চেন্টাৰ ফৰ ইক’লজিকেল চায়েন্সৰ চেয়াৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
গৱেষণা
বালাকৃষ্ণণৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণাৰ মূল লক্ষ্য হ’ল জীৱ-জন্তুৰ মাজত সাংগীতিক যোগাযোগ (acoustic communication)ৰ সহায়ত সিহঁতৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰৰ কাৰণ আৰু পৰিণতি (causes and consequences) ৰ বুজ লোৱা৷ তেওঁৰ সৈতে গৱেষকৰ দলটোৱে দক্ষিণ ভাৰতৰ বিভিন্ন নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্যত জন্তুৰ মাজৰ যোগাযোগ আৰু তাৰ ওপৰত পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে গৱেষণা চলাই আহিছে৷ এই গৱেষণা প্ৰধানকৈ কুড্ৰেমুখ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Kudremukh National Park)ত উইচিৰিঙা (cricket) আৰু বাদুলী, মুডুমালাই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Mudumalai Wildlife Sanctuary) ৰ হাতী আৰু বিলিগিৰি ৰংগস্বামী মন্দিৰ অভয়াৰণ্য (Biligiri Rangaswamy Temple Sanctuary) ৰ চৰাইৰ ওপৰত কৰি থকা হৈছে৷ Her lab was the first to study vocal communication in the greater racket-tailed drongo. এই প্ৰকল্প সমূহত বালাকৃষ্ণণৰ অধীনত গৱেষকৰ দলটোৱে সাংগীতিক যোগাযোগ আৰু ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি আহিছে৷ তাৰোপৰি তেওঁৰ গৱেষণাত জীৱজন্তুৰ খাদ্যসন্ধান (foraging strategies), চিকাৰ আৰু চিকাৰীৰ বিনিময় (predator-prey interaction), প্ৰজননৰ সৈতে জড়িত জন্তুৰ ব্যৱহাৰ আদিও সাঙুৰি লৈছে৷
বিশেষ অৱদান
বালাকৃষ্ণণে উইচিৰিঙাৰ কেইবাবিধো নতুন প্ৰজাতি আৱিষ্কাৰ কৰিছে৷ জীৱবিজ্ঞানলৈ ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি জনাই তেওঁৰ নাম অনুসৰি মেক্সিক’ আৰু ভাৰতৰ কেৰালাত আৱিষ্কাৰ হোৱা দুবিধ নতুন উইচিৰিঙাৰ প্ৰজাতিৰ নামকৰণ কৰা হৈছে৷ এই প্ৰজাতি দুবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে Oecanthus rohiniae আৰু Teleogryllus rohini ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
বেউলা
বেউলা বা বেহুলা (Beula or Behula) প্ৰাচীন অসমীয়া মনসা কাব্য বা বঙালী সাহিত্যৰ সুবিখ্যাত মংগলকাব্য মনসামংগলৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ, শিৱ পুৰাণ আদিৰ চান্দ সদাগৰৰ অন্যতম পুত্ৰ লখিন্দৰৰ পত্নী।