cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নৱকান্ত বৰুৱা
নৱকান্ত বৰুৱা (Nabakanta Barua) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এটি প্ৰসিদ্ধ নাম। তেওঁ একেধাৰে এগৰাকী কবি, শিশু সাহিত্যিক আৰু ঔপন্যাসিক। ‘এখুদ ককাইদেউ’ বৰুৱাৰ জনপ্ৰিয় ছদ্মনাম। তেওঁ সীমা দত্ত ছদ্মনামেৰেও তিনিটা কবিতা ৰচনা কৰিছিল। জীৱনৰ প্ৰথমটো কবিতা চিলেথতে লিখা বাবে নন্দ তালুকদাৰে তেওঁক চিলেঠীয়া কবি বুলিছিল। ‘মোৰ আৰু পৃথিৱীৰ’ কাব্য গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁ অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা (১৯৭৪) লাভ কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত ‘ককাদেউতাৰ হাড়’ উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্যিক অনুষ্ঠান সাহিত্য অকাডেমিয়ে প্ৰদান কৰা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৭৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা পদ্মভূষণ বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ১৯৯৩ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা আৰু ১৯৯৮ চনত কমল কুমাৰী ফাউণ্ডেচনে প্ৰদান কৰা ‘কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা’ লাভ কৰিছিল। ১৯৯০ চনত নৱকান্ত বৰুৱাই অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰে।
তেওঁ কটন কলেজৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপক আছিল। সুদীৰ্ঘ দিন অধ্যাপনা আৰু বিদ্যায়তনিক কৰ্মৰ লগত জড়িত থকাৰ উপৰিও নৱকান্ত বৰুৱা সাহিত্য অকাডেমি, ভাৰতীয় প্ৰগতিশীল লেখক মহাসংঘ, অসম প্ৰগতিশীল শিল্পী-সাহিত্যিক সংঘ, অসম সাহিত্য সভা, আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা-কলা-সংস্কৃতি সংস্থা আদি অনুষ্ঠানৰ সৈতে সক্ৰিয়তাৰে জড়িত আছিল। নৱকান্ত বৰুৱা কবি, ৰাজনীতিবিদ দেৱকান্ত বৰুৱাৰ ভাতৃ।
নৱকান্তৰ কবিতাবোৰে আধুনিক অসমীয়া কবিতাক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি থৈ গৈছে। নৱকান্ত বৰুৱাৰ প্ৰতিখন কবিতা-পুথি কায়িক জীৱনৰ সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ মাধুৰী, মৃত্যু, ৰহস্য আদি বিবিধ বিষয়বস্তুৰে সমৃদ্ধ। তেওঁৰ কবিতাবোৰত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, এলিয়ট, হুইটমেন তথা খলিল জিব্ৰানৰ কবিতাৰ কিছু কিছু প্ৰভাৱ দেখা পোৱা যায় যদিও এক নিজস্ব স্বকীয়তা তেওঁৰ সমূহ কাব্যসম্ভাৰত বিদ্যমান। তেখেতৰ বহু সমাদৃত কবিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হল 'মনত পৰেনে অৰুন্ধতী', 'ইয়াত নদী আছিল', 'পলস', 'ৰাৱন', 'মহাকাব্যৰ পাণ্ডুলিপি', 'ক্ৰমশঃ' আদি। তেওঁৰ কবিতা প্ৰসঙ্গত মহেন্দ্ৰ বৰাই উল্লেখ কৰিছে, " এহাতে ৰবীন্দ্ৰনাথ, আনহাতে ইলিয়ট। এয়ে বোধকৰোঁ নৱকান্ত বৰুৱাৰ কাব্য-পৰিক্ৰমাৰ কুমেৰু-সুমেৰু। মাজত আৰু বহুতো বিখ্যাত, অখ্যাত আৰু কুখ্যাত কবিৰ হেঁচা-ঠেলা। " (অৱতৰণিকা, "নতুন কবিতা") (প্ৰকাশ, আগষ্ট, ২০১৯, পৃষ্ঠা-৪)
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
আহোমৰ দিনত নগাঁৱৰ কলিয়াবৰ আৰু দৰঙৰ চতিয়া অঞ্চলকে খৰঙি বোলা হৈছিল। এই অংশত বসবাস কৰা বৰুৱা সকল আছিল খৰঙি বৰুৱা । ইংৰাজৰ শাসন কালত খৰঙি বৰুৱাৰ পৰিয়ালটো নগাঁৱৰ পুৰণিগুদাম অঞ্চললৈ উঠি আহে। এই খৰঙি বৰুৱা পৰিয়ালেই নৱকান্ত বৰুৱাৰ পূৰ্বপুৰুষ। বৰুৱাৰ ককাদেউতাৰ হাড় কিতাপখন খৰঙি বৰুৱা পৰিয়ালৰ ইতিহাস। এই উপন্যাসখনত নৱকান্ত বৰুৱাই তেওঁৰ ককাক সম্ভু বৰুৱাৰ জীৱনৰ আধাৰত খৰঙি বৰুৱাৰ ঘৰৰ নিৰাময় মৌজাদাৰ চৰিত্ৰটি অংকন কৰিছে।
নৱকান্ত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীত, ১৯২৬ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত। তেওঁৰ পিতৃ নীলকান্ত বৰুৱাই শিক্ষা বিভাগৰ সহ পৰিদৰ্শক ৰূপে বৰপেটা আৰু গুৱাহাটীত চাকৰি কৰিছিল। ঘোঁৰাত উঠি চাকৰি কৰিবলৈ অসুবিধা পাই তেওঁ নগাঁৱৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত শিক্ষক ৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৩৯ চনত তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৪৪ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। নৱকান্ত বৰুৱাৰ মাতৃৰ নাম স্বৰ্ণলতা বৰুৱাণী। নৱকান্ত বৰুৱাৰ ভাতৃ তিনিগৰাকী : দেৱকান্ত, জীৱকান্ত আৰু শিৱকান্ত। তেওঁৰ ভাতৃ দেৱকান্ত বৰুৱাও অসমৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কবিসকলৰ ভিতৰত এজন।
গুৱাহাটীত জন্ম গ্ৰহণ কৰিলেও নৱকান্তৰ শৈশৱ-কৈশোৰ আৰু যৌৱন পাৰ হৈছিল নগাঁৱতে। জন্ম সূত্ৰে তেওঁ ঘৰৰ পৰাই এটি সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ পাইছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ, নজৰুল, শৰৎ চন্দ্ৰ কৈশোৰতে পঢ়ি শেষ কৰিছিল আৰু নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে প্ৰথমখন কবিতা পুথি ‘মুক্তি’ লিখি উলিয়াইছিল।
শিক্ষা
নৱকান্ত বৰুৱাৰ শিক্ষা জীৱনৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল এখন বালিকা স্কুলত। পিছত তেওঁ চৰকাৰী মজলীয়া স্কুললৈ আহে। ইংৰাজৰ শাসনকালত ইয়াক বঙলা স্কুল বোলা হৈছিল। হেডমাষ্টৰ আছিল উপাৰ্জন শইকীয়া। এই বঙলা স্কুলতে ক, খ আৰু প্ৰথম শ্ৰেণী পঢ়ি নৱকান্ত বৰুৱাই ১৯৩৩ চনত নগাওঁ চৰকাৰী বালক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ক্লাচ থ্ৰিত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰেপৰাই তেওঁ ১৯৪১ চনত সুখ্যাতিৰে মেট্ৰিকুলেশ্যন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজত ভৰ্তি হয়। কিন্তু সন্নিপাত জ্বৰত ভুগি বহুত দিনলৈ বিচনা ল'ব লগা হোৱাত তেওঁৰ পঢ়া-শুনাত ব্যাঘাত জন্মে আৰু কটনৰ ছাত্ৰ-জীৱন সিমানতে অন্ত পৰে।
ইতিমধ্যে নৱকান্তৰ দেউতাক নীলকান্ত বৰুৱাই চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লোৱা বাবে ই পৰিয়ালটোৰ আৰ্থিক অৱস্থাত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। কলিকতাৰ শান্তিনিকেতনত পঢ়াটো আছিল গুৱাহাটীত পঢ়াতকৈ কম খৰছী। সেয়ে বৰুৱাই ১৯৪৩ চনত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতাৰ শান্তিনিকেতনলৈ যায়। শান্তিনিকেতনত পঢ়ি থাকোঁতেই দেউতাকৰ মৃত্যু হোৱাত অধ্যক্ষ অনিল চন্দ্ৰই বৰুৱাৰ বি এ পৰীক্ষাৰ ফিজৰ দায়িত্ব লয়। এই প্ৰসংগত নৱকান্তই ডন কুইকচ’ট’ শীৰ্ষক আত্মজীৱনী মূলক কবিতাটিত লিখিছিল − "“পৰিচয় মোৰ কলেজৰ ছাত্ৰ বহুত দিনৰ ফীজ যদিও বাকী কিন্তু মই যে প্ৰেমিক, ইন্টেলেকচুৱেল কবি।
এবাৰ বাহিৰলৈ চাওঁ জোনটো দেখোঁ বিধৱাৰ দৰে বগা ডাৱৰৰ কাপোৰ পিন্ধা বিধৱা আইলৈ মনত পৰি হঠাতে মনত পৰে কাইলৈ ফীজ নিদিলে নহ’ব পৰীক্ষা দিয়া।”"
১৯৪৭ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বুৰঞ্জী, বঙলা ভাষা (দ্বিতীয় ভাষা), অসমীয়া (ভাৰ্ণেকুলাৰ) আৰু ইংৰাজী বিষয়ত অনাৰ্ছ সহ স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। নৱকান্ত বৰুৱাই ১৯৫৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলীগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয় পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
শান্তিনিকেতনত পঢ়ি থাকোঁতেই নৱকান্তই কিছুদিন কলা ভৱনত চিত্ৰকলাৰ শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু দুই-চাৰিখন ছবি আঁকিছিল। তেওঁ নিজৰ কাব্য গ্ৰন্থ হে ‘অৰণ্য, হে মহানগৰ’ আৰু উপন্যাস কপিলীপৰীয়া সাধু (প্ৰথম সংস্কৰণ)ৰ বেটুপাত নিজে অংকন কৰিছিল। তাৰোপৰি, ড° বীৰন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ গ্ৰন্থ ‘ৰাজপথে ৰিঙিয়ায়’, প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ ‘শেষ ক’ত’, পৰাগ চলিহাৰ ‘চাৰি হাজাৰ বছৰৰ অসম’ আৰু কটন কলেজত অধ্যাপনা কৰা সময়ছোৱাত ‘কটনিয়ান’ৰ কেইবাটাও সংখ্যাৰ বেটুপাত নৱকান্ত বৰুৱাই অংকন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
উত্তৰ প্ৰদেশৰ শিকোহাবাদত অৱস্থিত এ. কে. মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতা বৃত্তিৰে নৱকান্ত বৰুৱাই নিজৰ বৰ্ণময় কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। কিছুদিন তাত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৫৪ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়লৈ বদলি হৈ আহে আৰু তাৰেপৰাই তেওঁ ১৯৮৪ চনত উপাধ্যক্ষ ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। নৱকান্ত বৰুৱাই মাজতে ১৯৬৪ চনৰপৰা ১৯৬৭ চনলৈ তিনিবছৰ কাল অসম চৰকাৰৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদত ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিষয়া ৰূপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
২০০২ চনৰ ১৪ জুলাই তাৰিখে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগত ভুগি বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়।
এডেল
২০১১ চনৰ প্ৰথমভাগত ২১ বছৰীয়া এডেলে তেওঁৰ দ্বিতীয় এলবাম “২১” মুকলি কৰে।. ই আগৰ এলবাম টোতকৈও ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল হয় আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। ইয়াৰবাবে এডেলে ২০১২ চনৰ ৫৪তম গ্ৰেমী বঁটা প্ৰদানত বছৰটোৰ এলবাম আদিকে ধৰি ৬টা শাখাত বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ এটা ৰাতিত সৰ্বাধিক সংখ্যক গ্ৰেমীবঁটা লাভ কৰা মহিলাৰ বিয়ন্সেৰ অভিলেখ স্পৰ্শ কৰে।
নৱকান্ত বৰুৱা
সাহিত্য কৃতি
বৰুৱাক অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ নৱজাগৰণ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। বৰুৱাৰ লেখাবোৰ আছিল সেই সময়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অতি সমসাময়িক। তেওঁ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত কবিতাৰেই নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু স্বাধীনতাৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ আশে-পাশে তেওঁৰ সাহিত্য ৰচনাৰ উত্থান ঘটিছিল। সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী “ককাদেউতাৰ হাড়” উপনাসখনক সৰ্বকালৰ ধ্ৰুপদী বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁ সৰ্বমুঠ ৫ খন উপন্যাস লিখিছিল। ইয়াৰ লগতে বৰুৱাই শিশুৰ বাবেও সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহো বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। ১৯৮৪ চনত তেওঁ “সীৰলু” নামৰ এক অসমীয়া আলোচনী প্ৰকাশ কৰে যিখন পৰৱৰ্তী সময়ত “নতুন সীৰলু” হিচাপে প্ৰকাশ পায়।
এডেল
এই এলবামটিয়ে এডেললৈ ব্ৰিট বঁটা, আমেৰিকান মিউজিক বঁটা আদিকেধৰি অসংখ্য বঁটা-বাহন কঢ়িয়াই আনে। আমেৰিকাত ই ১৯৮৫ চনৰ পিছৰে পৰা আটাইতকৈ বেছি সময় ধৰি শীৰ্ষস্থান দখল কৰা এলবাম হিচাপে পৰিগণিত হয়। আইএফপিআইৰ মতে বিশ্বজুৰি এই এলবামটিৰ প্ৰায় ২৬ মিলিয়ন বিক্ৰী হয়।
নৱকান্ত বৰুৱা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
এডেল
২১ৰ সফলতাই গীণিজ বিশ্ব ৰেকৰ্ডৰ বহুকেইটা অভিলেখত এডেলৰ নাম খোদিত কৰে। য়ুকেত এটা এলবামৰ ৩ মিলিয়নতকৈও অধিক বিক্ৰী হোৱা এডেলেই প্ৰথম শিল্পী। “21”এলবামৰ ৰ’লিং ইন দ্য দীপ, চামৱান লাইক য়ু আৰু ছেট ফায়াৰ টু দ্য ৰেইনে বিলব’ৰ্ড হট ১০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰাৰ পিছত এডেল ইতিহাসৰ প্ৰথম শিল্পী হয় যাৰ এলবামটিয়েও বিলব’ৰ্ড২০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰিছে আৰু ইয়াৰ তিনিটি গীতে বিলব’ৰ্ড হট ১০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰিছে। বিলব’ৰ্ড হট ১০০ত একেসময়তে তিনিটা গীতে প্ৰথম দহটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা আৰু বিলব’ৰ্ড ২০০ত একেসময়তে দুটা এলবামে প্ৰথম দহটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা এডেলেই প্ৰথম মহিলা শিল্পী। “২১”এই কোনো মহিলা শিল্পীৰ দ্বাৰা য়ুএছ আৰু য়ুকেৰ তালিকা সমূহত আটাইতকৈ বেছি সময় ধৰি শীৰ্ষ স্থান দখল কৰি থকা এলবাম। ২০১১ আৰু ২০১২ত বিলব’ৰ্ড আলোচনীয়ে এডেলক বছৰটোৰ শিল্পী আখ্যা দিয়ে।  ২০১২ত “ভিএচওৱান”ৰ সংগীত জগতৰ ১০০ গৰাকী শ্ৰেষ্ঠ মহিলাৰ ভিতৰত পঞ্চমস্থান লাভ কৰে।. আৰু টাইম আলোচনীয়ে তেওঁক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি সমূহৰ তালিকাত স্থান দিয়ে। ২০১৩ চনত জেমছ বণ্ড শৃংখলাৰ ত্ৰয়োবিংশতিতম ছবি “স্কাইফল”ৰ “স্কাইফল” গীতটিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সংগীতৰ অস্কাৰ বঁটা আৰু গোল্ডেন গ্লোব বঁটা লাভ কৰে। বিভিন্ন দান-বৰঙনিমূলক সংস্থাৰলগত ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত এডেলে ১৯ অক্টোবৰ,২০১২ত সংগী ছাইমন কনেকিৰ লগত এক সন্তানৰ মাতৃ হয়।
চিম্পল গগৈ
চিম্পল গগৈ অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক৷ তেওঁ বৰ্তমানলৈকে কেইবাখনো বোলছবি আৰু দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকৰ পৰিচালনা কৰিছে৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
চিম্পল গগৈৰ জন্ম হয় অসমৰ যোৰহাট জিলাত৷ তেওঁৰ পিতৃ সৰ্ব্বেশ্বৰ গগৈ আৰু মাতৃ পূৰ্ণিমা গগৈ৷ তেওঁ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰাছিয়ালৈ যায় আৰু মস্কো ষ্টেট ইউনিভাৰ্ছিটি অফ কালচাৰ এণ্ড আৰ্টছৰ পৰা পৰিচালনাৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷ ৰাছিয়াৰ পৰা উভতি আহি ২০০১ চনত তেওঁ শিবম নায়াৰক জি টিভিৰ ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰাত সহযোগ কৰে৷ ২০০২ চনত চিম্পল গগৈয়ে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা আৰম্ভ কৰে৷
কেৰিয়াৰ
চিম্পল গগৈয়ে কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ তথা দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকত পৰিচালনা, সংলাপ লিখন আদি কৰিছে৷ ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে- আকাশ (অসমীয়া ধাৰাবাহিক) অনুৰাগ তোমাৰ বাবে (অসমীয়া ধাৰাবাহিক), তুমি যদি কোৱা (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ) ২০১৩ চনৰ জুন মাহৰ পৰা তেওঁ ডি ৱাই ৩৬৫ -ত ক্ৰিয়েটিভ কনচেপ্ট ডাইৰেক্টৰ হিচাপে যোগদান কৰে৷
তুমি যদি কোৱা এখন অসমীয়া ভাষাৰ ৰোমাণ্টিক বোলছবি৷ বোলছবিখনৰ পৰিচালনা আৰু সংলাপ চিম্পল গগৈৰ৷ এল এন ফিল্মছৰ বেনাৰত জিতুমণি টেৰণে এই বোলছবিৰ প্ৰযোজনা কৰে৷ বোলছবিখনৰ কাহিনী গৌতম ৰাভাৰ৷ ২০১৩ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে এই বোলছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে৷
ব্যক্তিগত জীৱন
চিম্পল গগৈয়ে বৰ্তমান অসমৰ গুৱাহাটীত বাস কৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
নীৰজ কাবি
নীৰজ কাবি এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ অভিনেতা, পৰিচালক আৰু প্ৰশিক্ষক। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ, হিন্দী চলচ্চিত্ৰ, থিয়েটাৰ আৰু টেলিভিশ্যনৰ কামৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। এক সুকীয়া অভিনয়শৈলী তেওঁৰ অভিনয়ত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
<!-- {| class="wikitable“ ! Year ! Film ! Role ! Director ! Producer ! Language ! Awards and Nominations
Best Actor [Jury Special Mention] at the 4th Jagran Film Festival, 2013
Nominated for most promising newcomer (Male) at the 20th Annual Screen Awards 2015 Trevor Ingman,
Martijn de Grunt
Nominated for Audience Choice Award at Chicago International Film Festival Dibakar Banerjee Nominated for Best Actor in a negative role at the Zee Cine Awards 2016
Nominated for Best Actor in a negative role (Readers Choice) at the Stardust Awards 2016 Gurinder Chadha,
Deepak Nayar Won the Grand Jury Prize at MAMI Film Festival, 2017 Kurban Kassam Sanjay Gulati,
Arno Krimmer,
Alan McAlex,
Ajay Rai,
Holm Taddiken Colour Yellow Productions Guy J. Louthan
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মিচ্ছিঅ' কাকু
মিচ্ছিঅ' কাকু (Michio Kaku; জন্ম: জানুৱাৰী ২৪, ১৯৪৭) এজন আমেৰিকান তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী, ভৱিষ্যৎদ্ৰষ্টা আৰু বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণত অংশ লোৱা ব্যক্তি। কাকু চিটি কলেজ অৱ নিউয়ৰ্ক আৰু "কানি (CUNY- City University of New York) স্নাতক কেন্দ্ৰ"ৰ এজন তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক। পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু ইয়াৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়ক লৈ মিচ্ছিঅ' কাকুৱে ভালেকেইখন উচ্চমানৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। সৰ্বসাধাৰণ লোকৰ মাজত বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ সঘনে ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানত অংশ লোৱাৰ উপৰি দূৰদৰ্শন আৰু চলচ্চিত্ৰৰ পৰ্দাতো ভুমূকি মাৰিছে। তদুপৰি তেওঁ অনলাইন মাধ্যমতো ব্লগ আৰু প্ৰবন্ধ লিখে। তেওঁ ৰচনা কৰা তিনিখনকৈ কিতাপ নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ বেষ্টচেলাৰৰ মৰ্য্যাদা লাভ কৰিছে: 'ফিজিক্স অৱ দ্য ইম্পছিবল' (Physics of the Impossible, ২০০৮), 'ফিজিক্স অৱ দ্য ফিউছাৰ' (Physics of the Future, ২০১১), আৰু 'দ্য ফিউছাৰ অৱ দ্য মাইণ্ড' (The Future of the Mind, ২০১৪)। কাকুৱে বিবিচি, দ্য ডিছক'ভাৰি, দ্য হিষ্ট্ৰি আৰু দ্য ছায়েন্স চেনেলত প্ৰচাৰৰ বাবে বহুকেইটা অনুষ্ঠান পৰিচালনা কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
মিচ্ছিঅ' কাকুৱে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ছান হ'জেত এটা জাপানী-আমেৰিকান পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। কেলিফ'ৰ্নিয়াত জন্মলাভ কৰা তেওঁৰ দেউতাকে জাপান আৰু আমেৰিকা দুয়োখন দেশতে শিক্ষালাভ কৰিছিল। সেইবাবে দেউতাকে জাপানী আৰু ইংৰাজী দুয়োটা ভাষাই সলসলীয়াকৈ ক'ব পাৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ Tule Lake War Relocation Centerত মিলিত হয়। তাতেই কাকুৰ ভাতৃজনৰ জন্ম হয়।
পাল এল্ট'ত অৱস্থিত কাবাৰ্লি হাইস্কুলত পঢ়ি থাকোঁতে কাকুৱে এখন বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী মেলাত ভাগ ল'বলৈ মাক-দেউতাকৰ গেৰেজটোত এটা কণিকা ত্বৰক (particle accelerator) সাজি উলিয়ালে। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল "প্ৰতিপদাৰ্থ উৎপন্ন হ'ব পৰাকৈ এটি শক্তিশালী গামাৰশ্মিৰ উৎস সৃষ্টি কৰা।" নিউ মেক্সিক'ৰ এলবাৰ্কুইত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান মেলাখনত তেওঁ পদাৰ্থবিজ্ঞানী এডৱাৰ্ড টেলাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিলে। শিশুৰ সুপ্ত প্ৰতিভা চিনিব পৰা টেলাৰে কাকুক "হাৰ্ট্জ অভিযান্ত্ৰিক বৃত্তি" (Hertz Engineering Scholarship) প্ৰদান কৰিলে আৰু এজন যুৱ শিকাৰু হিচাপে নিজেই তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণৰ দ্বায়িত্বভাৰ লয়।
আনুষ্ঠানিক কৰ্মজীৱন
চিটি কলেজ অৱ দা চিটি ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ নিউয়ৰ্কৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগত ১৯৭৫ আৰু ১৯৭৭ চনত গৱেষণা কাৰ্য্যসূচীৰ অংশস্বৰূপে কাকুৱে কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান বিষয়টোত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে। প্ৰিন্সটন আৰু নিউয়ৰ্কৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডিজৰ তেওঁ এগৰাকী ভিজিটৰ হোৱাৰ উপৰি সদস্যও (১৯৭৩ আৰু ১৯৯০চনত) আছিল। এতিয়া তেওঁ চিটি কলেজ অৱ নিউয়ৰ্কৰ তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ হেনৰি ছিমাট আসনখনৰ অধ্যাপক।
১৯৭৯ চনত 'এচ.এচ.এফ.এল.' (SSFL-Santa Susana Field Laboratory ) কাহিনীটোৰ ৰহস্য ভেদ কৰাত মিচ্ছিঅ' কাকুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। ৰকেটডাইনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছাণ্টা চুছানাই এটা পৰীক্ষামূলক ছডিয়াম বিকাৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ষাঠিৰ দশকত এই বিকাৰকটোৱে চিমি উপত্যকাত এটা দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈছিল। দুৰ্ঘটনাটোত বিকিৰণ বাহিৰ হোৱাৰ কাৰণ নিৰ্ণয়ৰ সমস্যাটোত কাকুৱে এজন ছাত্ৰ সদস্য হিচাপে অংশীদাৰ আছিল।
ফিজিকেল ৰিভিউৰ দৰে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ আলোচনীবোৰত কাকুৰ ৭০টাতকৈও অধিক প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছে। এই প্ৰবন্ধবোৰে মূলতঃ অতিৰজ্জু তত্ত্ব (superstring theory), অতিমহাকৰ্ষণ ( supergravity ), অতি সমমিতি (supersymmetry), হেড্ৰ'নিক পদাৰ্থবিজ্ঞান (hadronic physics) ইত্যাদি বিষয়বোৰক সাঙুৰি লৈছে। ১৯৭৪ চনত ওচাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক কেইজি কিকাৱাৰ সৈতে লগ লাগি মিচ্ছিঅ' কাকুৱে ক্ষেত্ৰীয় আকাৰত ৰজ্জু তত্ত্বৰ ব্যাখ্যাসম্বলিত প্ৰথমখন গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। কাকু ৰজ্জু তত্ত্ব আৰু কোৱাণ্টাম ক্ষেত্ৰ তত্ত্ব সম্পৰ্কীয় বহুকেইখন পাঠ্যপুথিৰো লেখক।
ব্যক্তিগত জীৱন
মিচ্ছিঅ' কাকুৱে ছিজু কাকুৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। তেওঁ কন্যা সন্তান দুজনী হৈছে এলিছন আৰু মিছেল।
জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান
এজন বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ লগত জড়িত ব্যক্তি আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে কাকুৱে বিশ্বজোৰা প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছে। তেওঁ বহুকেইখন কিতাপ ৰচনা কৰাৰ উপৰি দূৰদৰ্শনৰ কাৰ্যসূচী আৰু চলচ্চিত্ৰতো অংশ লৈছে। তদুপৰি তেওঁ ৰেডিঅ'ৰ সাপ্তাহিক অনুষ্ঠান এটাও পৰিচালনা কৰে।
কিতাপসমূহ
মিচ্ছিঅ' কাকু ভালেকেইখন জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান কিতাপৰ লেখক। সহজ-সৰল ভাষাত লিখা এই কিতাপসমূহত আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ আকৰ্ষণীয় বিষয়বস্তুবোৰে প্ৰাধান্য লাভ কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে কাকুৰ নিজস্ব কাল্পনিক শক্তি, দূৰদৰ্শী মনোভাৱৰো প্ৰকাশ পাইছে।
ইয়াৰে "হাইপাৰস্পেছ"খন এখন বেষ্টচেলাৰ কিতাপত পৰিগণিত হৈছিল আৰু নিউৱৰ্ক টাইমছৰ দ্বাৰা বছৰটোৰ (প্ৰকাশ পোৱা) অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞান কিতাপত পৰিণত হৈছিল। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য্য ড॰ হীৰালাল দুৱৰাদেৱে এইখন কিতাপ ইতিমধ্যে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি উলিয়াইছে (আলিবাট প্ৰকাশন, ২০১৭)। তেওঁৰ "পেৰেলেল ৱৰ্ল্ডছ্" গ্ৰন্থখন ইংলেণ্ডৰ ছেমুৱেল জনছন বঁটাৰ মনোনয়নত চূড়ান্ত পৰ্য্যায় পাইছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
চুক্লেন্‌মুং
চুক্লেনমুং (Suklenmong) অসমৰ আহোম ৰাজবংশৰ এজন ৰজা। তেওঁ দিখৌ নৈৰ পাৰত ৰাজধানী পাতি নগৰৰ চাৰিওফালে গড় মাৰি বেৰ দিয়ে। সেয়ে এই নগৰৰ নাম গড়গাওঁ হয় আৰু তেওঁ গড়গঞা ৰজা নাম পায়। এইজনা ৰজাৰ দিনতে গড়গাওঁ নগৰ আৰু পুখুৰী, কাঁহিকুচি আৰু চাঙ্গিনিমুখৰ মথাউৰি, নগা আলি আদি নিৰ্মাণ কৰা হয়।
উল্লেখনীয় কাৰ্য আৰু ঘটনা
ৰাজপাটত উঠিয়েই চুক্লেনমঙে ভায়েক কেইজনক ৰজা উপাধি দি টিপাম, চাৰিং আৰু নামৰূপত স্থাপন কৰে। নিজৰ ওপৰত পিতৃহত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰৰ সন্দেহ দূৰ কৰিবলৈ তেওঁ চুহুংমুঙৰ হত্যাৰ চক্ৰান্তত জড়িত থকাসকলক মৃত্যুদণ্ড দিয়ে।
বিদ্ৰোহ দমন
ৰজা হোৱাৰ কিছুদিন পিছত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰৰ ভূঞাসকলে উপদ্ৰৱ কৰাত গড়গঞা ৰজাই তেওঁলোকক দমন কৰে। ইয়াৰ পিছতে চুটিয়াসকলে বিদ্ৰোহ কৰাত ১৬৪২ চনত তেওঁলোককো দমন কৰে।
কোচ ৰজাৰ সৈতে বিবাদ
চুক্লেনমুঙৰ দিনতে কোচ আৰু আহোমৰ মাজত বিবাদৰ সূত্ৰপাত ঘটে। ১৫৪৬ চনত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ আদেশমৰ্মে ভায়েক চিলাৰায়ে আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। চাঙ্গিনিমুখ, দিকৰাই, কলিয়াবৰ, শলা, পিছলাপাৰ আদি ঠাইত হোৱা যুদ্ধৰ অন্তত আহোমসকল অন্তিম বিজয়ী হয় যদিও দুয়োপক্ষৰে বহু হানি হয়।
মৃত্যু
১৩ বছৰ কাল ৰাজত্ব কৰাৰ পিছত ১৫৫২ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
ঝুমুৰ
ঝুমুৰ অসমৰ চাহ জনজাতিসকলৰ নৃত্যবিশেষ। ভাদ মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত উদ্‌যাপিত চাহ জনজাতিসকলৰ কৰম পূজাৰ অংগৰূপে ঝুমুৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মূলতঃ স্ত্ৰীপ্ৰধান হ'লেও পুৰুষেও ঝুমুৰ নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই নৃত্যত নাচনীসকলে একেলগে হাতত ধৰাধৰি কৰি এটা দীঘলীয়া শাৰীৰ সৃষ্টি কৰে; প্ৰথমজনী নাচনীয়ে নিজৰ সোঁহাতৰ আঙুলিটো দ্বিতীয়জনী নাচনীৰ বাওঁহাতৰ আঙুলিত সুমুৱাই নাচে। সাধাৰণতে ডেকা-গাভৰুৱে অংশ লোৱা ঝুমুৰ নৃত্যত ডেকাই ঢোল, মাদল, তাল, বাঁহী আদি বাদ্য বজায় আৰু ঝুমুৰ গীত গায়। ডেকাৰ এটি গীত শেষ হোৱাৰ লগে লগে নাচনীয়ে গীতৰ শেষৰ দুফাঁকি পুনৰাবৃত্তি কৰি নাচিবলৈ লয়। কৰম পূজাৰ (কৰম পৰৱ) দিনা সন্ধিয়াৰে পৰা ঝুমুৰ নৃত্য আৰম্ভ হয় আৰু বিভিন্ন সুৰ, তাল, লয়েৰে ওৰে নিশা চলি থাকে। বিহু নাচৰ দৰে ঝুমুৰ নৃত্যতো যৌন আবেদন পৰিলক্ষিত হয়।
চাফ চেম্পিয়নশ্বিপ
ইতিহাস
বৰ্তমান এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা দেশসমূহ হ ’ ল বাংলাদেশ, ভূটান, ভাৰত, মালদ্বীপ, নেপাল, পাকিস্তান আৰু শ্ৰীলংকা। দুবছৰৰ মূৰে মূৰে অনুষ্ঠিত হয়। ২০০৫ চনত আফগানিস্তানে চাফ ত যোগদান কৰে আৰু ২০১৫ চনত সংস্থাটো এৰি চেণ্ট্ৰেল এছিয়ান ফুটবল এছ’চিয়েশ্যন (চি.এ.এফ.এ.)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হয়।
১৯৯৩ চনত লাহোৰত আৰম্ভ হোৱা দক্ষিণ এছিয়ান ফুটবল ফেডাৰেচন (চাফ) চেম্পিয়নশ্বিপৰ পূৰ্বসূৰী দক্ষিণ এছিয়ান এছ’চিয়েশ্যন অৱ ৰিজিঅ’নেল কো-অপাৰেচন (চাৰ্ক) গোল্ড কাপৰ পৰা বিকশিত হৈছিল। আৰম্ভণিৰ পৰাই এই দ্বিবাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতাখন দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰিমিয়াৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতালৈ পৰিণত হৈছে, যাৰ ফলত খেলখনৰ আঞ্চলিক বিকাশৰ প্ৰসাৰ ঘটিছে। বাংলাদেশ ফুটবল ফেডাৰেচনক ফিফাৰ পৰা নিলম্বনৰ বাবে ২০০১ চনৰ অক্টোবৰ/নৱেম্বৰৰ পৰা ২০০২ চনৰ জানুৱাৰী/ফেব্ৰুৱাৰীলৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে পিছুৱাই দিয়া হৈছিল ২০০১ চনৰ এছ এ এফ এফ চেম্পিয়নশ্বিপ; অৱশেষত ২০০৩ চনত প্ৰতিযোগিতাখন অনুষ্ঠিত হয়। ২০১৮ চনৰ সংস্কৰণৰ আয়োজন কৰিছিল বাংলাদেশে।
ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে ২০২১ বৰ্ষৰ প্ৰতিযোগিতাখন দুবাৰকৈ ২০২১ চনৰ অক্টোবৰলৈ পিছুৱাই দিয়া হৈছিল।
অংশগ্ৰহণকাৰী ৰাষ্ট্ৰসমূহ
১ তৃতীয় স্থানৰ খেলখন ১৯৯৫ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল আৰু ২০০৩ চনৰ পৰাও খেলা হোৱা নাই। ২ চাফ এৰি ২০১৫ চনত চি.এ.এফ.এ. ত যোগদান কৰে। ৩ ডব্লিউএএফএফ ৰ পৰা অতিথি দল হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছে। ৪ ডব্লিউএএফএফ ৰ পৰা অতিথি দল হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছে।
দেবানন্দ ভৰালি
দেবানন্দ ভৰালি (Devananda Bharali; (১৮৮৩ - ১৯৭২) কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাংশৰ এগৰাকী অসমীয়া ভাষাবিদ আৰু সাহিত্যিক। অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ সম্বন্ধে প্ৰথমে মৌলিক গৱেষণালব্ধ কিতাপ প্ৰণয়ন কৰিছিল। উষা, বাঁহী আদি আলোচনীত নিয়মীয়াকৈ প্ৰৱন্ধ লিখাৰ লগতে তেখেতে ছেক্‌ছপীয়েৰৰ মেকবেথ নাটকখন অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
চমু জীৱনী
দেবানন্দ ভৰালিৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ শিৱসাগৰত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ইশানন্দ ভৰালী। শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰপৰা এন্ট্ৰেন্স পাছ কৰি কোচবিহাৰ কলেজৰপৰা ১৯০৪ চনত বি.এ. পাছ কৰে। ১৯০৬ চনত তেখেতে ছাব-ডেপুটি কালেক্টৰ পদত নিযুক্ত হয়। ২০ বছৰ পাছত ১৯২৬ চনত তেখেতে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ লয়।
সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা
ৰায় বাহাদুৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা (Surjya Kumar Bhuyan; ১৮৯২-১৯৬৪) অসমৰ এজন বুৰঞ্জীবিদ, শিক্ষাবিদ, সমাজ সংগঠক,গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, কবি আৰু অধ্যাপক। তেখেতে অসমীয়া সাহিত্য জগতত প্ৰাচীন বুৰঞ্জী বিষয়ক বহুবোৰ গ্ৰন্থ উদ্ধাৰ কৰি সম্পাদনা কৰাৰ লগতে গল্প, প্ৰবন্ধ, জীৱনী আদি গ্ৰন্থ লিখি ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধিশালী কৰি থৈ গৈছে। তেখেত অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল, তেখেত ১৯৫৩ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ শ্বিলং অধিৱেশনৰ সভাপতি আছিল আৰু ১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল। তেখেত ১৯৫২-৫৩ চনত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। নগাওঁ জিলা বিভাজনৰ আগতে এই জিলাৰ পৰা অসম সাহিত্য সভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা আছিল সৰ্বপ্ৰথম ব্যক্তি। তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেখেতৰ দিনতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় গুৱাহাটীৰপৰা জালুকবাৰীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়৷ অসম বুৰঞ্জীক অসমীয়া সাহিত্যত এক উচ্চ আসন প্ৰদান কৰাত সুৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ অৱদানেই সৰ্বাধিক।
জন্ম
সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ১৮৯২ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীৰ দিনা নগাঁও জিলাৰ ফৌজদাৰীপট্টিত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ পিতৃৰ নাম ৰবিলাল ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম ভুৱনেশ্বৰী ভূঞা আছিল। তেওঁ সৰু হৈ থাকোঁতেই মাতৃৰ বিয়োগ হয়। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে হোৱা ক’লাজ্বৰৰ সময়ছোৱাত তেখেতৰ পিতৃৰ দুই ভাতৃ কনকলাল ভূঞা আৰু মতিলালভূঞাৰ লগতে ভুৱনেশ্বৰী ভূঞাৰো মৃত্যু হয়। সৰুৰে পৰা সূৰ্যকুমাৰ ভুঞাক পাহিতা আৰু লবিতা নামৰ দুগৰাকী আইতাকে লালন-পালন কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে নগাঁও জিলাৰ মুখ্য জিলা দণ্ডাধীশ হিচাপে এসময়ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
শিক্ষা
সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বাল্যকালৰ শিক্ষা নগাঁও চহৰতে আৰম্ভ হৈছিল। ১৯০১ চনত তেখেতে নগাওঁ চৰকাৰী হাইস্কুলত অষ্টমমান শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও পাছলৈ পিতৃৰ চাকৰিসূত্ৰে বদলি হোৱাত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল ১৯০৪ চনত শ্বিলঙলৈ যায়। তাতে তেখেতে ১৯০৯ চনত শ্বিলং চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। উল্লেখ্য যে ‘আহোমৰ দিন’ গ্ৰন্থখন ভূঞাই ১৯০৯ চনত কটন কলেজত পঢ়িবৰ বাবে এণ্ট্ৰেস পৰীক্ষা দি আজৰি পোৱা সময়ছোৱাত লিখিছিল। সেইবাৰেই তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ "জুনিয়ৰ বৃত্তি" আৰু "ভিক্টোৰিয়া মেম’ৰিয়েল সোণৰ পদক" লাভ কৰে। তেখেতে ১৯০৯ চনত কটন কলেজৰ আই.এ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে আৰু ১৯১১ চনত কটন কলেজৰপৰা প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। এইদৰে উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে‘দীপৰু মেধি ৰূপৰ স্মৃতি পদক’ আৰু ‘আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা’ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ পঁচিশটকীয়া এটা প্ৰতিযোগিতামূলক বৃত্তিও লাভ কৰিছিল।
সংসাৰ
সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই শিক্ষা গ্ৰহণৰ মাজতে ১৯১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত বিয়া কৰায়। লখিমপুৰ জিলাৰ গড়েহগা গাঁৱৰ বিনন্দ চন্দ্ৰ ভূঞাৰ তৃতীয় কন্যা লক্ষেশ্বৰী ভূঞাৰ লগত বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। বিয়াৰ পিছদিনা ভূঞাই তেওঁৰ পত্নীক এখন কবিতাৰ পুথি হাতত তুলি দি কৈছিল,- “লোৱা এয়ে তোমাৰ সম্পত্তি।" তেতিয়া তেওঁৰ পৰিবাৰে কিতাপখন শিৰত তুলি লৈ ক'লে- “এয়ে মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম নিৰ্মালি।” তেওঁৰ পৰিবাৰৰ উক্তিৰ পৰাই কবিতাপুথিখনৰ নাম 'নিৰ্মালি' হয়। ভূঞাৰ পুত্ৰ-কন্যাৰ সংখ্যা হ’ল ৬জন। তেওঁলোক হ’ল- পাৰ্বতী কুমাৰ ভূঞা, ভৱানী কুমাৰ ভূঞা, বিজয় কুমাৰ ভূঞা আৰু কন্যা সন্তান ক্ৰমে-শুৱলা ভূঞা, শীতলা ভূঞা আৰু কমলী ভূঞা।
কৰ্ম জীৱন
সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ১৯১৬ চনৰ শেষলৈকে বেজবৰুৱা হাইস্কুলত ইংৰাজী বিষয়ৰ শিক্ষক হিচাপে কেইমাহমান আৰু ১৯১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে যোৰহাট বেপ্টিষ্ট মিছন হাইস্কুলত কাম কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯১৮ চনৰ ৪ জুলাইত কটন কলেজৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে তেখেতে যোগদান কৰে। সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা আছিল কটন কলেজৰ প্ৰথম অসমীয়া অধ্যাপক। প্ৰায় ৩০ বছৰ কাল তেখেতে কটন কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল। অসমত ১৯১২ চনত কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ জন্ম হৈছিল আৰু ভূঞা সেই বছৰতে সমিতিখনৰ সদস্য হৈছিল। ১৯২২ চনত প্ৰথম আৰু ১৯২৬ চনত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে তেখেত এই সমিতিৰ সম্পাদক ৰূপে নিয়োজিত হৈছিল। ১৯২৪ চনৰপৰা ১৯২৭ চনলৈকে তেখেত গুৱাহাটী পৌৰ সভাৰ চৰকাৰী মনোনীত সদস্য আছিল। ১৯২৮, ২৯ চনত তেখেতে কটন কলেজৰ আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বও গ্ৰহণ কৰিছিল। সেইদৰে তেখেত কটন কলেজৰ ছাত্ৰাৱাস ‘কস্মোপলিটান’ৰ অধ্যক্ষ আছিল।
তেখেতে নিষ্ঠা আৰু একাগ্ৰতাৰে অধ্যয়ন আৰু অধ্যাপনা কৰাৰ উপৰি বিবিধ ৰাজহুৱা কামত আত্মনিয়োগ কৰিছিল। ১৯২৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ধুবুৰীত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ দ্বিতীয় অধিৱেশনৰ বুৰঞ্জী শাখাত সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৫ জুনত গুৱাহাটীত বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগ স্থাপন কৰা হয়। বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগ সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ সাহিত্য সাধনাৰ কীৰ্তিস্তম্ভ। সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ উপ-সঞ্চালক পদতো আছিল। ১৯২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৯৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে তেওঁ এই বিভাগৰ লগত জড়িত আছিল। ভূঞাৰ যত্নতে বিভাগৰ প্ৰত্যেকটো মৌলিক দিশ সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, গৱেষণা আৰু প্ৰকাশনৰ কাম আগবাঢ়িছিল। এই বিভাগৰ বহুতো মূল্যৱান দুষ্প্ৰাপ্য পুথি-পাজি এই কালছোৱাৰ ভিতৰত সংগৃহীত হৈ বিভাগৰ মূল বুনিয়াদৰ সৃষ্টি হৈছিল, লগতে প্ৰকাশন আৰু গৱেষণা এই দুটা দিশতো বিভাগটোৱে গা কৰি উঠিছিল। উল্লেখযোগ্য যে ভূঞাৰ প্ৰচেষ্টা আৰু ঐকান্তিকতাৰ ফলতেই গুৱাহাটীত বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগ স্থাপন হৈছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দিনতে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা এই অনুষ্ঠানটোৰ সমুদায় কৃতিত্ব সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ।
ভাৰতীয় ৰেকৰ্ড কমিচনৰ সদস্য হৈ ১৯২৯ খ্ৰীষ্টাব্দত গোৱালিয়ৰত অনুষ্ঠিত ৰেকৰ্ড কমিচনৰ দ্বাদশ অধিবেশনত তেখেতে যোগদান কৰিছিল। ১৯৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত জন্মলাভ কৰা ভাৰতীয় বুৰঞ্জী কংগ্ৰেছৰ লগতো ভূঞা জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত। ১৯৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত পুনাত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় বুৰঞ্জী কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম অধিবেশনত যোগদান কৰিছিল।
১৯৪১ খ্ৰীষ্টাব্দত অসম উপত্যকাৰ স্কুল পৰিদৰ্শক হিচাপে সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। পৰিদৰ্শক হিচাপে ভূঞাৰ কাৰ্যকাল দুমাহ একৈশ দিন যদিও এই কালছোৱাত তেওঁ পৰিদৰ্শন কৰা স্কুলৰ সংখ্যা ৪০ খন। ১৯৪৮ চনৰপৰা ভূঞা অসমৰ শিক্ষাধিকাৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা কটন কলেজৰ প্ৰথম অসমীয়া অধ্যক্ষ। অৱশ্যে অধ্যক্ষ স্বৰূপে তেওঁৰ নিযুক্তি অস্থায়ী আছিল। অধ্যক্ষ ‘আৰ. আৰ. থমাচ’ৰ অনুপস্থিতিত ভূঞাই ১৯৪৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২২ জুলাইৰ পৰা ১৬ আগষ্টলৈ মাত্ৰ ২৬ দিনৰ বাবে অধ্যক্ষৰ কাৰ্য্যৰ্ভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৪৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ডিচেম্বৰ মাহত দ্বিতীয়বাৰ ভুঞা স্থায়ীভাৱে অধ্যক্ষ নিযুক্ত হৈছিল। কিন্তু বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ স্থায়ী সঞ্চালক স্বৰূপে কাৰ্যনিবাহ কৰাৰ বাবে তেওঁ কটন কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদ গ্ৰহণ নকৰিলে। অধ্যক্ষ স্বৰূপে ভূঞাৰ কাৰ্যকাল অস্থায়ী আৰু চমু যদিও ভালেকেইটা উল্লেখযোগ্য কাম এই কালছোৱাত সম্পন্ন হয়। ভূঞাই শিক্ষক আৰু ছাত্ৰৰ মাজত ব্যক্তিগত সম্বন্ধ স্থাপনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। সেই সময়ত কটন কলেজত আই.এছ.চি. আৰু বি.এছ.চি. ৰ আসন সীমিত আছিল। অধ্যক্ষ ভূঞাই আসন বঢ়াবৰ বাবে চৰকাৰক টানি অনুৰোধ জনাইছিল। অসমৰ সেইসময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী (বৰ্তমান মুখ্যমন্ত্ৰী) গোপীনাথ বৰদলৈয়ে সকলো দিশ আলোচনা কৰি আই.এছ.চি. ৰ আসন ১৪৪ৰ ঠাইত ২১৪ আৰু বি.এছ.চি.ৰ আসন ৩৬ৰ ঠাইত ৪১ লৈ বৃদ্ধি কৰিলে। ভূঞাই কলেজৰ আন আন অভাৱ অভিযোগ সমূহৰ প্ৰতি প্ৰধানমন্ত্ৰী বৰদলৈৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। ভূঞাই কটন কলেজৰ পুথিভঁৰালৰ বাবে আঢ়ৈলাখ টকাৰ এখন নতুন আঁচনি প্ৰস্তুত কৰিছিল। ১৯৪৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ অক্টোবৰ মাহত অসম চৰকাৰে সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাক “বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশেষ বিষয়া” হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল। শিক্ষা বিভাগৰ বিশেষ বিষয়া স্বৰূপে তেওঁৰ প্ৰধান কাম হ'ল আগন্তুক পৰীক্ষা সম্বন্ধে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা। সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী বিশেষ বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।
ভূঞাই বিভিন্ন স্থান আৰু সময়ত বিভিন্ন চাকৰি কৰি ১৯৪৯ চনত অসমৰ শিক্ষাধিকৰৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৬ চন পৰ্যন্ত সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা কটন কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। কটন কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা তেওঁৱেই আছিল প্ৰথম অসমীয়া। আজীৱন বুৰঞ্জী চৰ্চা কৰা ভূঞাই ১৯৫২ চনত গোৱালিয়ৰত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় বুৰঞ্জী কংগ্ৰেছৰ আধুনিক বুৰঞ্জী শাখাৰ সভাপতিৰ আসনত উপবিষ্ট হৈছিল। ১৯৫২ চনতে তেখেত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। কাৰ্যকাল আছিল ১৫৫২ চনৰ ১৩ মে’ৰ পৰা ১৯৫৪ চনৰ ১ এপ্ৰিললৈকে। তেখেত ১৯৫৩ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত অসম সাহিত্য সভাৰ শ্বিলং অধিবেশনত সভাপতি হয়।
১৯৫৩ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বুৰঞ্জী প্ৰণয়ন আঞ্চলিক সমিতিৰ সদস্য হিচাপেও তেখেত নিযুক্ত হয়। সেইদৰে তেখেত ১৯৫৫ চনত ভাৰতীয় হিষ্টৰিকেল ৰেকৰ্ড কমিচনৰ আঞ্চলিক অনুসন্ধান সমিতিৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। ভাৰতীয় সংবিধানখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰা কমিটিখনৰো সভাপতি আছিল ভূঞা। তেখেত ১৯৫৭ চনৰপৰা ১৯৬০ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। তেওঁৰ কাৰ্যকালতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় গুৱাহাটীৰপৰা জালুকবাৰীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
ভূঞাদেৱে ১৯৩৬ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰপৰা ৰায়বাহাদুৰৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল। অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা ভূঞাদেৱে ১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত হয়।
মৃত্যু
১৯৬৪ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে ছাত্ৰীবাৰীস্থিত আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছন হস্পিতালত ৭০ বছৰ বয়সত ড° সূৰ্য কুমাৰ ভূঞাৰ দেহাৱসান ঘটে। তেওঁ ইহসংসাৰত পত্নী লক্ষেশ্বৰী ভূঞা, তেওঁৰ ৩জন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যাৰ লগতে কেইবাজনো নাতি-নাতিনীক ইহসংসাৰত এৰি থৈ যায়।
সাহিত্য কৰ্ম
তেখেতে উচ্চমাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালৰে পৰা সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯১৪ চনত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হওঁতে ভূঞাই টেনিছনৰ লকছলি হিলৰ আধাৰত কিছুসংখ্যক পংক্তি ৰচনা কৰিছিল।, "য়ে চন্স অফ ইংলেণ্ড" শীৰ্ষক এই পংক্তিসমূহ চেঞ্চুৰী ৰিভিউত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ই বহুলভাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল। কলিকতাত ভূঞাই অধ্যাপক হোৱাৰ সপোনক লালন-পালন কৰাৰ সুযোগ আৰু আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনী সংকলনৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। পঢ়ি থকা কালতে তেওঁ আহোমৰ দিন গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল আৰু পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ ঊষাত তেওঁৰ কিছুসংখ্যক কবিতা আৰু অন্যান্য লেখা প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ ১৯১৮ চনত নিৰ্মালি নামৰ কাব্য সংকলন প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছত ১৯২০ চনত বৈষ্ণৱ কাব্যৰ আৰ্হিত ঐতিহাসিক আখ্যান জয়মতী উপাখ্যান প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্ম কিছুমান তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া বুৰঞ্জীবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
নাইজেৰিয়া
নাইজেৰিয়া ( ইংৰাজী : Nigeria) পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম আবুজা। তেল সমৃদ্ধ নাইজেৰিয়া আফ্ৰিকাৰ আটাইতকৈ বেছি জনবহুল দেশ। ইয়াৰ পশ্চিমে বেনিন, পূবে চাদ আৰু কেমেৰুণ, উত্তৰে নাইজাৰ আৰু দক্ষিণে গিনি উপসাগৰ অৱস্থিত।
নামৰ উৎপত্তি
নাইজেৰিয়া নাম দেশখনৰ মাজেৰে প্ৰৱাহিত নাইজাৰ নদীৰ পৰা আহিছে। এই নাম ঊনৈছ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ফ্ল'ৰা শ্ব'য়ে গঠন কৰে। দেশখনৰ নাম সম্পৰ্কে আৰু কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। ইউৰোপীয় উপনিৱেশবাদৰ পিছৰ পৰা তুয়াৰেগ শব্দৰ পৰিৱৰ্তে এই নাম ব্যৱহৃত হবলৈ ধৰে।
ভূগোল
নাইজেৰিয়াৰ মুঠ মাটিকালি 923768 km2। ই পৃথিৱীৰ ৩২তম বৃহৎ দেশ। ইয়াৰ উপকূলীয় সীমাৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্য ৮৫৩ km. নাইজেৰিয়াৰ উচ্চতম স্থান হৈছে চাপ্পাল ৱাদ্দি ( 2419 m)। নাইজাৰ নদী আৰু বেণু নদী দেশখনৰ প্ৰধান নদী। এই দুখন নদীৰ মোহনাত নাইজাৰ ব-দ্বীপ অৱস্থিত। এই ব-দ্বীপ মধ্য আফ্ৰিকাৰ বিস্তৰ মেনগ্ৰ'ভ অৰণ্যৰ মুখ্য স্থান।
নগৰ-মহানগৰ
২০১২ চনৰ মতে নাইজেৰিয়াৰ ১০ লাখকতকৈ বেছি জনবসতি থকা চহৰ সমূহ হল :
পাকৈঢোৰা
পাকৈঢোৰা বা কাও ধনেশ বা ঢেকঢেকী বা টেকটেকী(Oriental Pied Hornbill, বৈজ্ঞানিক নাম:Anthracoceros albirostris) 'Bucerotidae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ধনেশৰ এটা প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
মতা পাকৈঢোৰা আকাৰ ৫৫-৬০ ছে: মি: আৰু মাইকী পাকৈঢোৰাৰ আকাৰ মতাতকৈ অলপ সৰু৷ ইয়াৰ ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ২৩-৩৬ ছে: মি: হয়৷ মতা আৰু মাইকীৰ ঠোঁটৰ দৈৰ্ঘ্য ক্ৰমান্বয়ে ১৯ আৰু ১৬ ছে: মি: হোৱা দেখা যায়৷ পাকৈঢোৰা মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখাত প্ৰায় একে হয়৷ ইয়াৰ ডিঙি, বুকু আৰু ডেউকা সেউজীয়া জিলিকণি থকা ক’লা বৰণৰ (black with greenish gloss) হয়। তলৰ বুকু, পেট আদি বগা, নেজ ডাল ক’লা আৰু নেজৰ আগটো বগা হয়৷৷
বিতৰণ
ই ভাৰত উপমহাদেশ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া ৰ বাংলাদেশ, ভূটান, কম্বোডিয়া, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, তীব্বত, আৰু  ভিয়েটনাম ত বিস্তৃত হৈ আছে৷
বাসস্থান
ক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চল ইয়াৰ স্বাভাৱিক বাসস্থান৷
খাদ্য
পাকৈঢোৰাই সাধাৰণতে বিভিন্ন ফলমূল, সৰীসৃপ যেনে জেঠী, ভেকুলী আৰু পোক-পতংগ আদি খাই জীয়াই থাকে৷
স্থিতি
পাকৈঢোৰাক আই.ইউ. চি. এনৰ ৰেড লিষ্টত ‘Least Concern (LC)’ প্ৰজাতি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাছৰোকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
য়েছে দৰজে ঠংচি
য়েছে দৰজে ঠংচি (Yese Dorjee Thongchi) এগৰাকী বিশিষ্ট ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ। ‘জোনবাই’ নামৰ কবিতা লিখি সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ কৰা ঠংচিয়ে স্কুলীয়া দিনৰে পৰা সাহিত্য-চৰ্চাত মনোনিবেশ কৰিছিল। প্ৰথমাৱস্থাত কবিতা আৰু নাটক ৰচনাতে নিজৰ সৃষ্টিক আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল যদিও পিছলৈ গল্প আৰু উপন্যাসলৈ তেওঁ সাহিত্য কৰ্মৰ প্ৰসাৰণ ঘটায়। তেওঁৰ ভালেমান গল্প ‘সংগম’, ‘মনোৰঞ্জন’, ‘প্ৰান্তিক’, ‘গৰীয়সী’ আদি আলোচনীৰ পাতত সিঁচৰতি হৈ আছে। তেওঁ মৌন ওঁঠ মুখৰ হৃদয় নামৰ উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ভাষা ভাৰতী সাহিত্য পুৰস্কাৰ লাভ কৰে আৰু ‘পাপৰ পুখুৰী’ নামৰ গল্প সংকলনৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ কৰে। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৫২ চনত নেফাৰ কামেং সীমান্ত বিভাগৰ (বৰ্তমান অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম কামেং জিলা) জগং (জী) নাম গাঁৱৰ এটি চেৰদুকপেন সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত ঠংচিদেৱৰ জন্ম। তেখেতে জীগাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, বোমডিলা চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কটন কলেজত পঢ়িবলৈ লয় আৰু কটন কলেজৰ পৰা অসমীয়াত অনাৰ্ছসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশ অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱালৈ পদোন্নতি লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৭৭ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশ প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱালৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনৰ পৰা টাৱাং, নামনি সোৱণশিৰি, চাংলাং, লোহিত আৰু পূব কামেং জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই বৰ্তমান তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰ্যটন আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা, নগৰ উন্নয়ন, গৃহ নিৰ্মাণ আৰু পৰিকল্পনা আদি বিভাগৰ সচিব পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মুচি গেন্দেৰা
মুচি গেন্দেৰা(Small Indian Civet, বৈজ্ঞানিক-Viverra zibetha) দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ পূৱ এছিয়াত পোৱা এবিধ জন্তু।
নিউ মুন (উপন্যাস)
নিউ মুন (New Moon) ষ্টিফেনি মেয়াৰ ৰচিত টোৱাইলাইট শৃংখলাৰ দ্বিতীয়খনি কাল্পনিক ৰোমাণ্টিক উপন্যাস। উপন্যাসখনত ইজাবেলা স্বান আৰু ভেম্পায়াৰ এডৱাৰ্ড কালেনৰ প্ৰেমকাহিনীয়ে এক নতুন মোৰ লাভ কৰে। এডৱাৰ্ডৰ ভায়েকে বেলাক আক্ৰমণ কৰাত বেলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে সি তাইক এৰি গুচি যায় আৰু হতাশাগ্ৰস্ত,ভগ্নহৃদয় বেলাক জেকব ব্লেকে এক শ্ৰেষ্ঠ বন্ধুৰ ৰূপত সেই যন্ত্ৰণাৰ পৰা কিছু সকাহ দিয়ে। কিন্তু বেলাৰ জীৱনে আকৌ নতুন পথ লয় যেতিয়া জেকবৰ এক অবিশ্বাসনীয় চৰিত্ৰ পোহৰলৈ আহে আৰু এডৱাৰ্ডৰ ভনীয়েক এলিছে আহি বেলাক সাক্ষাৎ কৰে।
মেয়াৰৰ মতে এইখন হ'ল সঁচা প্ৰেম হেৰুওঁৱাৰ বিষয়ে এখন কিতাপ। কিতাপখনৰ নামটোৱে চন্দ্ৰচক্ৰৰ আটাইতকৈ আন্ধাৰ সময়খিনিক বুজায়,অৰ্থাৎ নিউ মুনত বেলা স্বানৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ দুঃখজনক আৰু অন্ধকাৰ সময়খিনিৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মেয়াৰে এই উপন্যাসখন টোৱাইলাইট প্ৰকাশ হোৱাৰ আগতে লিখি উলিয়াইছিল। কিতাপখন লিখাটো তেওঁৰ বাবে কঠিন আছিল কিয়নো তেওঁ পঢ়ুৱৈৰ সঁহাৰিৰ বিষয়ে অৱগত নাছিল আৰু বেলাৰ যন্ত্ৰণাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰোঁতে প্ৰায়ে কান্দি পেলাইছিল।
৬ ছেপ্টেম্বৰ,২০০৬ ত নিউ মুনৰ প্ৰথম পকাবন্ধা ১০,০০০খন কিতাপ প্ৰকাশ হয়। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত নিউ মুনে প্ৰকাশ পোৱাৰ লগে লগে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে আৰু বেষ্টচেলাৰ তালিকা সমূহত শীৰ্ষস্থান দখল কৰি বছৰটোৰ এখন সফল গ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ই নিউ য়ৰ্ক টাইমছ বেষ্টচেলাৰ তালিকা আৰু য়ুএছএ টুডেৰ শীৰ্ষ ১৫০খন বেষ্টচেলাৰৰ তালিকাত প্ৰথমস্থান দখল কৰে আৰু ৫ মিলিয়নতকৈও বেছি বিক্ৰীৰে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কেঁচাবন্ধা শিশুগ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হয়। তদুপৰি নিউ মুনে ২০০৯ চনত সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ স্থান দখল কৰে আৰু ই প্ৰায় ৩৮টা ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। ২০ নৱেম্বৰ,২০০৯ত ইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণে মুক্তি লাভ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ইজাবেলা স্বানৰ ১৮তম জন্মদিনত তাইৰ ভেম্পায়াৰ প্ৰেমিক এডৱাৰ্ড আৰু তাৰ পৰিয়ালে এক ভোজমেলৰ আয়োজন কৰে। অসাবধানতাবশতঃ এটা উপহাৰ খুলি থাকোঁতে তাইৰ হাতত অলপ কটা যায় আৰু তাৰ পৰা ওলোৱা তেজৰ গোন্ধত এডৱাৰ্ডৰ তোলনীয়া ভায়েক জেস্পাৰ সংযমহীন হৈ পৰে আৰু বেলাক হত্যা কৰাৰ চেষ্টা কৰে। বেলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কালেন পৰিয়ালটোৱে ফোৰ্কছ এৰি দূৰলৈ গুচি যায় আৰু বেলাই যাতে নিজৰ জীৱনত আগবাঢ়ি যায় তাৰ বাবে যাবৰ পৰত এডৱাৰ্ডে বেলাক কয় যে সি এতিয়া তাইক ভাল নাপায়। এয়া শুনি বেলা মৰ্মাহত আৰু হতাশাগ্ৰস্ত হৈ পৰে।
তাৰ পিছৰ কেইমাহত বেলাই আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে মটৰ চাইকেল চলোৱা,থিয় গৰাৰ পৰা জঁপিওৱা আদি বিপদজনক কাম কৰিলে তাই মনতে এডৱাৰ্ডৰ কণ্ঠস্বৰ শুনিবলৈ পায়। হাঁহিমুখীয়া জেকব ব্লেকৰ লগত লাহে লাহে গঢ়ি উঠা গাঢ় বন্ধুত্বৰ মাজতে তাই এডৱাৰ্ডক হেৰুঁওৱাৰ বেদনা পাহৰিবলৈ যত্নপৰ হয়। পিছে বেলাই আৱিষ্কাৰ কৰে যে জেকব আৰু তাৰ জনগোষ্ঠীৰ কিছুমান সদস্য দৰাচলতে কুকুৰনেছীয়া মানুহহে। জেকব আৰু সিহঁতৰ দলটোৱে বেলাক দুই দুষ্ট ভেম্পায়াৰ ল'ৰেণ্ট আৰু ভিক্টোৰিয়াৰ পৰা ৰক্ষা কৰে কাৰণ ভিক্টোৰিয়াৰ প্ৰেমিক জেমছ ক কালেন সকলে টোৱাইলাইটত বধ কৰিছিল আৰু তাই বেলাক হত্যা কৰি ইয়াৰ প্ৰতিশোধ ল'ব বিচাৰিছিল।
সমসাময়িকভাৱে এক ভুল বুজাবুজিৰ পৰিণতিত এডৱাৰ্ডে ভাবি লয় যে বেলাই আত্মহত্যা কৰিছে। সেয়েহে সি ইটালীৰ ভোল্টেৰালৈ গৈ তাত থকা ভেম্পায়াৰ শাসকবৰ্গ ভল্ট্চুৰি পৰিয়ালক তাৰ প্ৰাণ ল'বলৈ উচটাবলৈ যায়। এলিছ আৰু বেলাই ইটালীত উপস্থিত হয় আৰু কোনোমতে এডৱাৰ্ডক ৰক্ষা কৰে। ইটালী এৰাৰ আগতে ভল্ট্চুৰিয়ে এডৱাৰ্ডক সকীয়াই দিয়ে যে যিহেতু বেলাই ভেম্পায়াৰসকলৰ অস্তিত্বৰ কথা গম পাইছে গতিকে তাইক হয় হত্যা কৰিব লাগিব নহয় তাইক ভেম্পায়াৰলৈ সলনি কৰিব লাগিব। ফোৰ্কছলৈ ঘূৰি আহি এডৱাৰ্ডে বেলাক কয় যে সি সদায় বেলাক ভাল পাই থাকিব আৰু তাইৰ সুৰক্ষাৰ অৰ্থে হে মিছাকৈয়ে ভাল নাপায় বুলি কৈছিল। তাই এডৱাৰ্ডক ক্ষমা কৰে আৰু এডৱাৰ্ডক অসন্তুষ্ট কৰি কালেন পৰিয়ালে বেলাক ভেম্পায়াৰলৈ সলনি কৰাৰ সপক্ষে মত দিয়ে কাৰণ সি ভাবে যে ভেম্পায়াৰ হোৱাটো এক অভিশাপ। ইপিনে জেকবে এডৱাৰ্ডক সোঁৱৰাই দিয়ে যে যদি কালেনসকলে বেলাক কামোৰে তেন্তে কুকুৰনেছীয়া মানুহ আৰু কালেনসকলৰ বহুবছৰ পুৰণি শান্তিৰ সন্ধিৰ নিয়ম ভংগ হ'ব।
বিকাশ
টোৱাইলাইট লিখি উঠাৰ পিছত মেয়াৰে দেখিলে যে তেওঁ বহুকেইটা উপসংহাৰ লিখি পেলালে আৰু ক'লে "মই সোনকালে বুজি পালোঁ যে বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ প্ৰেমকাহিনী ইমানতে শেষ কৰিবলৈ মই সাজু নাছিলোঁ"। তেওঁ ফৰেভাৰ ডন নামৰ ছিকুৱেল এখন লিখিবলৈ ধৰিলে য'ত বেলাৰ হাইস্কুলৰ অন্তিম বছৰটিৰ বৰ্ণনা আছিল। সেই সময়তে তেওঁ গম পালে যে টোৱাইলাইটে চেমনীয়া উপন্যাস হিচাপে বজাৰত মুক্তি লাভ কৰিব। আৰু সেয়েহে একেই পাঠকলৈ লক্ষ্য কৰি তেওঁ এক নতুন ছিকুৱেল নিউ মুন লিখিবলৈ ল'লে। মেয়াৰে উপন্যাসখনৰ কাহিনী তথা চৰিত্ৰসমূহে কি কৰিব সেয়া ভাবিবলৈ ল'লে। প্ৰথমতে তেওঁ বেলাক এডৱাৰ্ডে এৰি যোৱা ধাৰণাটো ভাল পোৱা নাছিল যদিও শেষত তাক গ্ৰহণ কৰে।
৫ মাহত তেওঁ নিউ মুন লিখি শেষ কৰে। এইবাৰ তেওঁ প্ৰথমৰপৰাই জানিছিল যে ই প্ৰকাশ পাব আৰু লিখি থাকোঁতে "মঞ্চত উঠাৰ দৰে এক ভয়ানক অনুভৱ" হৈছিল। হ'লেও মেয়াৰে জেকব চৰিত্ৰটি কিতাপখনে তেওঁক দিয়া আটাইতকৈ প্ৰিয় উপহাৰ বুলি গণ্য কৰি কয় যে এই চৰিত্ৰটি তেওঁৰ খুব প্ৰিয় আৰু তেওঁ তাৰ উপস্থিতি আৰু চৰিত্ৰৰ পৰিসৰ বঢ়াব খোজে।
কিতাপখনৰ শেষৰপিনে থকা ক্লক টাৱাৰত ভল্ট্চুৰিৰ সৈতে মুখামুখি হোৱা দৃশ্যটো মেয়াৰে প্ৰথমতে লিখিছিল। ফোৰ্কছৰ নিছিনাকৈ তেওঁ ভল্ট্চুৰিৰ বসতি হিচাপে কোনো আচল চহৰখনৰ নাম উল্লেখ কৰিব বিচৰা নাছিল। চহৰখনৰ নাম তেওঁ "ভল্ট্চুৰিন" দিব খুজিছিল। কিন্তু ইটালীৰ মানচিত্ৰত ভল্টেৰা নামৰ চহৰখন দেখি ইয়াকেই তেওঁৰ কল্পনাৰ চহৰ হিচাপে ৰূপ দিয়ে।
নিউ মুনৰ প্ৰথম খচৰাটি প্ৰকৃত উপন্যাসখনতকৈ যথেষ্ট বেলেগ। তাত বেলাই কেতিয়াও বিচাৰি পোৱা নাছিল যে জেকব এটা কুকুৰনেছীয়া মানুহ গতিকে তাত প্ৰায় ৭০টা পৃষ্ঠা কম আছিল। লগতে উপসংহাৰটিও বেলেগ আছিল। বেলাৰ যন্ত্ৰণা বৰ্ণনা কৰাটো মেয়াৰৰ বাবে বৰ কঠিন আছিল আৰু তেওঁ প্ৰায় কান্দি উঠিছিল। তেওঁ কয় যে তেওঁ কেতিয়াও বেলাৰ দৰে হিয়াভগা যন্ত্ৰণাৰ সন্মুখীন হোৱা নাই গতিকে নিজা অভিজ্ঞতাৰ পৰা এইখিনি কথা তেওঁ লিখিব নোৱাৰে, সেয়েহে তেওঁ নিজৰ সন্তান এটি হেৰুওৱাৰ কথা ভাবি সেইখিনি লিখিছিল কাৰণ তেওঁৰ চৰিত্ৰই তেনেকুৱা, "সুখ আৰু দুখৰ প্ৰতি সমানেই উন্মুখ"। মেয়াৰৰ মতে এই কাহিনীটো শ্বেইকছপীয়েৰৰ ৰোমিও এণ্ড জুলিয়েট নাটৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত।
বেটুপাত
নিউ মুনৰ বেটুপাতৰ শৈলী গেইল ডুবিনিনৰ আৰু আলোকচিত্ৰ হৈছে জন গ্ৰাণ্টৰ। বিভিন্ন অনুষ্ঠানত মেয়াৰে কৈ আহিছে যে বেটুপাত নিৰ্বাচনত তেওঁৰ কোনো হাত নাই আৰু বেটুপাতটো তেওঁৰ পছন্দও হোৱা নাই। তেওঁৰ মতে এইটো "এটা ধুনীয়া শতছিন্ন টিউলিপ যাৰ একো অৰ্থই নাই"। প্ৰথমতে মেয়াৰে এটা ঘড়ীৰ ছবি দিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল কাৰণ উপন্যাস খনত 'সময়' এটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। কিন্তু বেটুপাত নিৰ্বাচনৰ দায়িত্বত থকা দলটো এটা পাহি সৰিবলৈ লোৱা টিউলিপৰ ছবি নিৰ্বাচন কৰে যিয়ে বেলাই এটোপা তেজ হেৰুওৱা কথাটো বুজাইছে।
শীৰ্ষক
উপন্যাসখন লিখা হোৱাৰ পিছত মেয়াৰে টোৱাইলাইটৰ লগত মিলাকৈ দিনটোৰ কোনোবা এটা সময়ৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম দিব খুজিলে। আৰু টোৱাইলাইটৰ ছিকুৱেল হিচাপে বেলাৰ জীৱনৰ দুখঃদ সময়ছোৱা বুজাবলৈ ইয়াৰ নাম দিলে নিউ মুন,"অৰ্থাং আটাইতকৈ অন্ধকাৰ ৰাতিটো, যেতিয়া আকাশত চন্দ্ৰ নাথাকে"।
বিক্ৰী
৬ ছেপ্টেম্বৰ,২০০৬ ত লিটল,ব্ৰাউনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত নিউ মুনৰ প্ৰথম ১০০,০০০খন কিতাপ প্ৰকাশ কৰে। কিতাপখনৰ চাহিদা ইমানেই বেছি আছিল যে ইবেই ত ইয়াৰ আগতীয়াকৈ পঢ়িবপৰা সংস্কৰণ প্ৰায ৩৮০ ডলাৰত বিক্ৰী হৈছিল। প্ৰকাশৰ দ্বিতীয় সপ্তাহত ই জনপ্ৰিয় শিশু লেখক ক্ৰিষ্টোফাৰ পাওলিনি, মাৰ্কাছ যুকাছ আদিক স্থানচ্যুত কৰি, শিশু গ্ৰন্থৰ "নিউ য়ৰ্ক টাইমছ বেষ্ট চেলাৰ তালিকা"ত শীৰ্ষস্থান দখল কৰে আৰু প্ৰায় এঘাৰ সপ্তাহ সেই স্থান অক্ষুণ্ণ ৰাখে। সেই তালিকাত ই প্ৰায় ৪৭ সপ্তাহজুৰি থাকে। প্ৰকাশৰ দুসপ্তাহৰ পিছত ই য়ুএছএ টুডেৰ বেষ্টচেলাৰ তালিকাত প্ৰৱেশ কৰে আৰু ১৫০ সপ্তাহজুৰি থাকে তথা পিছলৈ প্ৰথম স্থানো দখল কৰে। USA Today ranked it at #29 on its 2007 top-selling books list.
য়ুএছএ টুডেয়ে ইয়াক ২০০৭ চনত সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ তালিকাত ২৯তম স্থান দিয়ে। ২০০৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ইয়াক "যোৱা ১৫ বছৰৰ বেষ্টচেলিং কিতাপৰ তালিকা" ত ৩৭তম স্থান দিয়ে। য়ুএছএ টুডেৰ মতে ২০০৮ চনত নিউ মুন আছিল দ্বিতীয় সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপ য'ত প্ৰথম আছিল ইয়াৰেই প্ৰিকুৱেল টোৱাইলাইট আৰু ২০০৯ত ই হয় সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপ আৰু তেনেকৈয়ে এই শৃংখলাটিৰ চাৰিখন কিতাপে প্ৰায় দুবছৰ এই শীৰ্ষস্থান দখল কৰে।
সমালোচকৰ সঁহাৰি
কিছুমান সমালোচকে ইয়াৰ মাজভাগ কিছু লেহেমীয়া বুলি ক'লেও নিউ মুনে ঘাইকৈ ভাল মতামতেই লাভ কৰে। স্কুল লাইব্ৰেৰী জাৰ্ণালৰ হিলাছ জে মাৰ্টিন কয় "টোৱাইলাইটতকৈ কম পোনপটীয়া যদিও সমানেই আকৰ্ষণীয় নিউ মুনে ইয়াৰ বাবে আতুৰ প্ৰথমখনৰ অনুৰাগীসকলক সীমাহীন আমোদ দিব আৰু তৃতীয়খন পঢ়িবৰ বাবে শ্বাসৰূদ্ধকাৰী অৱস্থাত এৰি যাব"। বুকলিষ্টৰ চিণ্ডি ডোব্ৰেজে কয় যে সাধাৰণ মানুহ হৈ থাকিবলৈ বেলাৰ অনিচ্ছাই "সেইবিলাক ছোৱালীকো আলোড়িত কৰিব যিয়ে অমৰ হ'ব নিবিচাৰে আৰু সেই ভেম্পায়াৰ সকলকো ভাল পাবলৈ বাধ্য কৰাব যিয়ে বেলাৰ ৰক্তক্ষৰণ জ্বৰৰঙা চকুৰে চাই ৰয়" আৰু "চেমনীয়া সকলে ইয়াক গোগ্ৰাসে গিলি আৰু অধিক পাবলৈ ভোকাতুৰ হৈ থাকিব"। টীনৰীডছ ডট কমৰ নোৰা পিয়েলে কৈছে যে মাজভাগৰ "কিছু অংশত কাহিনীটো লেহেমীয়া আৰু পাঠকে ভেম্পায়াৰজন উভতি অহাটো কামনা কৰে" যদিও তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে "নিউ মুনে মেয়াৰৰ অনুৰাগীসকলক ইয়াৰ ছিকুৱেলৰ বাবে ৰূদ্ধশ্বাস কৰি পেলাব কাৰণ এতিয়া বেলাই বুজি পাইছে যে মানৱত্ব এৰি ভেম্পায়াৰ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত কৰিলে তাই চিৰকালৰ বাবে কি কি হেৰুওৱাব লাগিব"। এবাউট ডট কমৰ আনা লিম্বাৰেও কৈছে "মাজৰ অংশটো কিছু মন্থৰ" আৰু কাহিনীটোৰ কিছু কিছু দিশ "অনুমেয়"। হ'লেও তেওঁ ইয়াক ৫টা তৰাৰ ভিতৰত ৩.৫ দি কয় যে কিতাপখনৰ "এক দুঃখজনক,বিষণ্ণ টান আছে যিয়ে চৰিত্ৰবোৰৰ চিন্তাধাৰা সাঙুৰি লয়। "
২০০৯ চনত নিউ মুনে জ্যেষ্ঠ "য়ং ৰীডাৰ্ছ চইছ এৱাৰ্ড" লাভ কৰে।
অভিযোজন
২০ নৱেম্বৰ,২০০৯ ত নিউ মুনৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণে মুক্তি লাভ কৰে। ই মেয়াৰৰ প্ৰথম উপন্যাস টোৱাইলাইটৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ টোৱাইলাইটৰ ছিকুৱেল। এই ছবিখনত বেলা,এডৱাৰ্ড আৰু জেকব ব্লেকৰ চৰিত্ৰত ক্ৰিষ্টেন ষ্টিৱাৰ্ট,ৰবাৰ্ট পেটিনছন আৰু টেইলৰ ল'টনাৰে অভিনয় কৰে। ২০০৮ চনৰ শেষৰফালেই ক্ৰিজ ৱেইটজৰ নিৰ্দেশনাত আৰু মেলিজা ৰোজেনবাৰ্গৰ চিত্ৰনাট্যত এই ছিকুৱেল নিৰ্মিত হ'ব বুলি সেউজ সংকেত দিয়ে। চিনেমাখনৰ অধিকাংশ দৃশ্যগ্ৰহণেই ভেংকুভাৰ,ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী : ইংৰাজী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আমেৰিকান উপন্যাস
তিলোত্তমা মিশ্ৰ
ড° তিলোত্তমা মিশ্ৰ অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৭ চনত, শ্বিলঙত। প্ৰাথমিক শিক্ষা শ্বিলঙতে গ্ৰহণ কৰা মিশ্ৰই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
স্বামী নিগমানন্দ
সন্ন্যাস গ্ৰহণৰ পাছত তেওঁ পৰমহংস শ্ৰীমদ স্বামী নিগমানন্দ সৰস্বতী দেৱ নামেৰে পৰিচিত হয়।
নিগমানন্দ আছিল ভাৰতৰ এজন সত্গুৰু আৰু সাধু। তেওঁ আছিল পূৰ্ব ভাৰতত সুপৰিচিত এজন হিন্দু যোগী আৰু আধ্যাত্মিক নেতা। তেওঁ শাক্ত সম্প্ৰদায়ভুক্ত এজন ভাৰতীয় হিন্দু গুৰু,  আৰু হিন্দু দাৰ্শনিকো আছিল আৰু তন্ত্ৰ আৰু যোগৰ এজন উত্কৃষ্ট আধ্যাত্মিক গুৰু হিচাপে তেওঁক গণ্য কৰা হৈছিল।
নিগমানন্দৰ অনুগামীসকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ চাৰিটা বিভিন্ন সাধনাত যথা তন্ত্ৰ, জ্ঞান, যোগ আৰু প্ৰেমত সিদ্ধি লাভ কৰিছিল।  এই সকলো অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁ বাংলা ভাষাত ৫খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে: ব্ৰহ্মচৰ্য সাধনা, যোগী গুৰু, জ্ঞানী গুৰু, তান্ত্ৰিক গুৰু আৰু প্ৰেমিক গুৰু।  স্বামী নিগমানন্দই নিৰ্বিকল্প সমাধি লাভ কৰিছিল।
আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতা (১৩০৮ - ১৩১১ বঙ্গাব্দ)
নিগমানন্দৰ অনুগামীসকলৰ মতে, এদিন ৰাতি নলীনীকান্তই অলৌকিক আভাৰে আগুৰি থকা এজন সাধুক সপোনত দেখিবলৈ পায়। তেওঁ সাৰ পায় উঠি সাধুজনক বাস্তৱত তেখেতৰ বিছনাৰ কাষত থিয় হৈ থকা অৱস্থাত দেখা পায়। সাধুজনে তেওঁক হাতৰ তলুৱাৰ ওপৰত এটা মন্ত্ৰ লিখি দিয়ে আৰু হঠাত্ অদৃশ্য হৈ যায়। নলীনীকান্তই মন্ত্ৰটিৰ অৰ্থ বুজাৰ বাবে অনেককে ইয়াৰ অৰ্থ সোধে; অৱশেষত ১৩০৮ বঙ্গাব্দৰ ফাগুন মাহত তেওঁ পশ্চিমবঙ্গৰ বীৰভূম জিলাৰ তাৰাপীঠৰ বিখ্যাত তান্ত্ৰিক বামাক্ষ্যাপাৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে। নলীনীকান্তই তেখেতৰ দীক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ২১ দিন উক্ত মন্ত্ৰটি জপ/স্তব কৰাৰ আদেশ পায়। তেখেতৰ গুৰুৰ নিৰ্দেশিত পথেৰে তেওঁ "সুদৰ্শনা দেৱী"ৰ ৰূপত মা তাৰা দেৱীৰ দৰ্শন পায়। এই দৰ্শনে তেওঁক আন এক ৰহস্যলৈ লৈ যায়। তেওঁ তাৰা দেৱীক তেখেতৰ শৰীৰ পৰা ওলায় অহা আৰু পুনৰ তেখেতৰ শৰীৰতে মিলি যোৱা দেখিবলৈ পায়। এই ৰহস্য সমাধানৰ বাবে বামাক্ষ্যাপাই তেওঁক এজন বেদান্তিক গুৰুৰ কাষলৈ গৈ অদ্বৈতৰ জ্ঞান লাভৰ উপদেশ দিয়ে। ১৩০৮ বঙ্গাব্দৰ চ’ত মাহত তেওঁ জ্ঞানী গুৰুৰ সন্ধানত ভ্ৰমণলৈ ওলাল। ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ পবিত্ৰ স্থান পুস্কৰত তেওঁ সচিনানন্দ সৰস্বতীৰ শিষ্য হয়।  তেওঁ তত্ক্ষণাত্ উপলব্ধি কৰিলে যে সচিদানন্দ সৰস্বতীয়েই হ’ল সেইজন সাধু যি তেওঁক সপোনত তাৰা মন্ত্ৰটি দিছিল। নলীনীকান্তই ব্ৰহ্মৰ সকলো তত্ত্ব শিকিলে আৰু সচিদানন্দৰ দ্বাৰা দাবী-ত্যাগ/আত্ম-অস্বীকৃতি বিষয়ত দীক্ষিত হ’ল আৰু তদনুসাৰে তেখেতৰ নাম ৰখা হ’ল নিগমানন্দ। কিন্তু এই বিষয়ে তেওঁ বাস্তবজ্ঞান উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰিলে, সচিদানন্দই নিগমানন্দক এই লক্ষ্য অৰ্জন কৰিবলৈ এজন যোগী গুৰু বিচাৰি ল’বলৈ ক’লে। সচিদানন্দই নিগমানন্দক নিৰ্দেশ দিলে ধৰ্মীয় পীঠৰ/আসনৰ চাৰি ধামলৈ গৈ তীৰ্থ কৰিবলৈ আৰু নিজ সাধ্যানুসৰি প্ৰত্যেকটোৰে গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰিবলৈ। হিন্দুসকলে তেওঁলোকৰ পবিত্ৰতাৰ বাবে এই সকলো প্ৰাৰ্থনাৰ স্থানসমূহক তেওঁলোকৰ মনত অত্যন্ত প্ৰিয় বুলি মান কৰে। তীৰ্থ কৰাৰ পাছত তেওঁ আকৌ আশ্ৰমলৈ উভতি আহে। সচিদানন্দই নিগমানন্দৰ তীৰ্থ যাত্ৰাৰ পৰ্যালোচনা কৰে আৰু তেওঁক আকৌ নিৰ্দেশ দিয়ে এনে এজন যোগী গুৰু বিচাৰি উলিয়াবলৈ যি নিগমানন্দক সঠিক দিশৰ নিৰ্দেশ দিব আৰু সচিদানন্দৰ শিক্ষাক সঠিকভাবে অনুশীলন কৰাব পাৰিব।
১৯০৩ চনত (জেঠ ১৩১০ বঙ্গাব্দ) নিগমানন্দই তেখেতৰ যোগী গুৰুৰ সাক্ষাত্ পায় - তেওঁ হ’ল সুমেৰু দাস জী (কুট হুমি লাল সিং নামেৰেও পৰিচিত)। সুমেৰু দাস জীৰ পথ নিৰ্দেশনাত তেওঁ যোগৰ গূঢ় বিষয়/তাত্পৰ্য জানিব পাৰে। প্ৰয়োজনীয় অনুশীলনৰ পাছত তেওঁ সবিকল্প সমাধি আৰু পাছত ১৯০৪ চনত (পুহ ১৩১১ বঙ্গাব্দ) নিৰ্বিকল্প সমাধি (যোগৰ সৰ্বোচ্চ ধাপ) লাভ কৰে। যোগত তেওঁ দৰ্শন কৰিলে আৰু তেখেতৰ নিজ দেহেৰে বুজিব পাৰে সেই বৈদিক জ্ঞান যি তেওঁ সচিদানন্দৰ কাষৰ পৰা শিকিছিল। তেওঁ তেখেতৰ নিৰ্বিকল্প সমাধি লাভ কৰিছিল কামাখ্যাত, নীলাচল পাহাৰত (গুৱাহাটী, অসম, ভাৰত) - কোৱা হয় যে তেওঁ জগত্গুৰুৰ ইচ্ছাকে বহন কৰি মানৱৰ মাজত ব্ৰহ্মজ্ঞান বিস্তাৰৰ বাবে সত্গুৰু হিচাপে পুন-আবিৰ্ভূত হৈছিল।
১৯০৪ চনত (মাঘ ১৩১১ বঙ্গাব্দ) তেওঁ কাশীত (বৰ্তমানে বাৰাণসী, উত্তৰ প্ৰদেশ, ভাৰতত) থকা অৱস্থাত দেৱী অন্নপূৰ্ণাই সপোনত তেখেতৰ কাষলৈ আহে আৰু কয় যে, তেখেতৰ জ্ঞান কেবল নিৰাকাৰ ঈশ্বৰতে সীমাবদ্ধ আৰু তেওঁ তাৰ উৰ্ধলৈ যাব নাই পৰা -গতিকে তেওঁ তেতিয়াও অসম্পূৰ্ণ আছিল। নিগমানন্দই তেখেতৰ টোপনিৰ পৰা সাৰ পায় উঠে আৰু দেৱী অন্নপূৰ্ণাৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত তেখেতৰ বিষয় সম্পৰ্কত সচেতন হ’ল। তেওঁ তেতিয়া এক মহান সিদ্ধযোগীনী গৌৰী দেৱীৰ কাষলৈ যায়। তেওঁ নিগমানন্দক এজন শিষ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁক ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ শিক্ষা দিয়ে। তেখেতৰ শিষ্যসকলৰ মতানুসৰি নিগমানন্দই ভব সাধনাত এই বহিৰ্জগতক ঈশ্বৰৰ ৰূপান্তৰ হিচাপে দেখা পায় আৰু ভব বা ভক্তি সিদ্ধি লাভৰ পাছত, নিগমানন্দই নিজকে "সম্পূৰ্ণ এক" হিচাপে উপলব্ধি কৰে।
পৰমহংস হিচাপে স্বীকৃতি
thumb|right|150px|সন্ন্যাস লোৱাৰ পাছত তেখেতৰ নাম হয় "নিগমানন্দ" ১৯০৪ চনত (১৩০৯ বঙ্গাব্দৰ ১১ ভাদ)
সিদ্ধি লাভৰ পাছত নিগমানন্দই এলাহাবাদত কুম্ভমেলা চাবলৈ যায় আৰু জানিব পাৰে যে তেখেতৰ গুৰু সচিদানন্দই শৃঙ্গেৰী মঠত শঙ্কৰাচাৰ্যৰ সৈতে সেই ঠাইতেই আছিল। গুৰু সচিদানন্দক দেখা পোৱাৰ উদ্বিগ্নতাৰে নিগমানন্দই শঙ্কৰাচাৰ্যৰ তমবুলৈ গ’ল য’ত নিগমানন্দই গুৰু সচিদানন্দসহ আৰু ১২৫ জন সাধুৰে পৰিবেষ্টিত অবস্থাৰে মঠৰ অধ্যক্ষক এক উচ্চাসনত আসন কৰা অৱস্থাত দেখা পায়। গুৰুক দেখি নিগমানন্দই প্ৰথমে তেখেতৰ গুৰুক শ্ৰদ্ধা জনায় আৰু পাছত অধিক মৰ্যাদাসহকাৰে অধ্যক্ষক সন্মান জনায়। সাধুসকলে প্ৰথমে অধ্যক্ষক সন্মান নজনোৱাত অসন্তুষ্ট হ’ল কিন্তু প্ৰতি উত্তৰত নিগমানন্দই এই শ্লোকৰ উদ্ধৃত কৰে: "মনাথৰো শ্ৰী জগন্নাথ মদগুৰু শ্ৰী জগদগুৰু মহাত্মা সৰ্বভূতাত্মা তস্মৈ শ্ৰী গুৰুবে নমঃ"। - "মোৰ স্ৰষ্টা মহাবিশ্বৰ স্ৰষ্টা। মোৰ গুৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ গুৰু। স্বকীয় সত্তা সকলো সত্তাৰ সত্তা, সেই হেতু মই বশ্যতা স্বীকাৰ কৰোঁ মোৰ গুৰুৰ যিয়ে মোক এই পথ দেখুৱালে। " তেওঁ এই উক্তিৰ আৰু বিস্তৃত ব্যাখ্যা কৰি কয় যে বেদান্ত দৰ্শনানুসৰি "গুৰু" (শ্ৰী সচিদানন্দ সৰস্বতী) আৰু "জগতগুৰু" (শ্ৰী জগতগুৰু শঙ্কৰাচাৰ্য) ৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই। নিগমানন্দই আৰু পৰিষ্কাৰ কৰি দি কয় যে, যদি তেওঁলোকৰ মাজত পাৰ্থক্য থাকিল হয় তাৰ অৰ্থ হ’ল হয় এই যে আমাৰ মাজত স্বীকৃত আধ্যাত্ম দৰ্শনত কোনো বিশ্বাস নাই আৰু এইটো যদি বিবেচনা কৰা হ’ল হয় যে এজন আনজনতকৈ ডাঙৰ তেতিয়াহ’লে সি আৰু ডাঙৰ উপসংহাৰ লৈ বাগৰি গ’ল হয় যে পৰৱৰ্তীকালত তেওঁতকৈ আৰু কোনোবা ডাঙৰ ওলাব পাৰে বা থাকিব পাৰে। এইভাবে অন্তহীন বাদানুবাদ চলিয়েই থাকিল হয়। এই ধৰণৰ সিদ্ধান্তই সৰ্বদাই বিভ্ৰান্ত সৃষ্টিকাৰী। মোৰ গুৰু জগতগুৰুৰ সৈতে এক হৈ গৈছিল যেতিয়া জগতগুৰু দ্বাৰা তেখেতৰ ওপৰত "গুৰুগিৰি" অৰ্পিত হৈছিল; সেই হেতুকে তেওঁলোকৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰা উচিত নহয়। জগতগুৰুৱে এই উত্তৰৰ অনুমোদন কৰে আৰু নিগমানন্দই আলোকপ্ৰাপ্ত অৱস্থা অৰ্জন কৰিছে বুলি স্বীকৃতি দিয়ে। জগতগুৰু শঙ্কৰাচাৰ্যই সচিদানন্দক মাতে আৰু তেওঁক কয় যে তেখেতৰ শিষ্যই নিজৰমাজতেই পৰমহংসৰ অৱস্থা অৰ্জন কৰিছে আৰু তেওঁক এই উপাধি দিয়া উচিত। সচিদানন্দই তেতিয়া এই প্ৰস্তাৱ সাধু সন্মিলনত উত্থাপন কৰে আৰু নিগমানন্দক পৰমহংস উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। এইভাবে তেখেতৰ নাম হ’ল পৰিব্ৰাজকাচাৰ্য শ্ৰীমদ স্বামী নিগমানন্দ সৰস্বতী দেৱ।
মৃত্যু
নিগমানন্দই তেখেতৰ জীৱনৰ শেষৰ ১৪ বছৰ উৰিষ্যাৰ পুৰীত অতিবাহিত কৰে। তেওঁ ১৯৩৫ চনৰ ২৯ নবেম্বৰত কলকাতাত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেখেতৰ শিষ্যসকলে বিশ্বাস কৰে যে, তেখেতৰ দৈহিক মৃত্যুৰ পাছতো তেওঁ বাচি আছে, নিগমানন্দৰ উদ্ধৃতি: আমাকে এই দেহ ছেড়ে যেতে হবে কিন্ত্তু তোমাদেৰ মুক্তি না হওয়া পৰ্যন্ত আমি তোমাদেৰ গুৰু থাকব আৰু আমাৰ মুক্তি হবে না।
জীৱনৰ ব্ৰত / ধৰ্মপ্ৰচাৰ
এই উদ্দেশ্যসমূহৰ উপলব্ধি/বাস্তবায়নৰ বাবে তেওঁ তেখেতৰ ভক্তসকলক নিম্নলিখিত নিৰ্দেশ দিয়ে: