cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতা
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাক বিশ্লেষণ পক্ষাঘাত (analysis paralysis), উট চৰাই প্ৰভাৱ (the ostrich effect), আৰু প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়াকাৰীৰ ঋণাত্মক উদ্বেগ (the negative panic) বুলিও জনা যায়। স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ বিপৰীতটো হৈছে অতিপ্ৰতিক্ৰিয়া বা overreaction, নতুবা সৰ্বাধিক বেয়া পৰিস্থিতিৰ পক্ষপাত, worst-case scenario bias য'ত স্বাভাৱিক অৱস্থাৰ লগত ঘটা সামান্য বিচ্যুতিকেই আসন্ন বিপৰ্যয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
প্ৰকল্পিত কাৰণ
গৱেষণাই উনুকিয়াই দিছে যে-যেতিয়া মগজুটো শীতল হৈ থাকে, তেতিয়া ই নতুন তথ্য এটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ৮-১০ চেকেণ্ড সময় লয়। চাপে সেই প্ৰক্ৰিয়াটো মন্থৰ কৰি তোলে, আৰু যেতিয়া পৰিস্থিতিটোৰ মুখামুখি হ'বলৈ মগজুৱে কোনোধৰণৰ গ্ৰহণযোগ্য সঁহাৰি বিচাৰি নাপায়, তেতিয়া ই কেতিয়াবা মাথোঁ এটা আৰু কেতিয়াবা পূৰ্ব-সংস্থাপিত সমাধান এটাকেই ব্যৱহাৰ কৰে; যিটো হয়তো সেইসময়ত শুদ্ধ নহ'বও পাৰে। এই সঁহাৰিৰ আঁৰত থকা বিৱৰ্তনসম্বন্ধীয় কাৰণটো হৈছে-পক্ষাঘাতে জন্তু এটাৰ বাচি থকাৰ সম্ভাৱনাটো বঢ়াই তোলে আৰু অলৰ-অচৰ হৈ থকা চিকাৰ এটা চিকাৰীৰ সহজেই দৃষ্টিগোচৰ নহয়।
প্ৰভাৱ
দুৰ্যোগৰ সময়ত প্ৰায় ৭০% মানুহেই স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ স্বীকাৰ হয়। আনহাতে "সৰ্বাধিক বিপদজনক পক্ষপাতিতা"ৰ ভিতৰত স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাকো অন্তভুক্ত কৰা হৈছে। দুৰ্যোগৰ পূৰ্ব-প্ৰস্তুতিৰ অভাৱে প্ৰায়েই অপৰ্যাপ্ত আশ্ৰয়, যোগান, অথবা খালীকৰণ পৰিকল্পনাত (Evacuation plan) বিধি-পথালি দিয়ে। আনকি সকলোবোৰ ব্যৱস্থা সুসংযত কৰি ৰখাৰ পাছতো স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ ফলত মানুহে প্ৰায়েই নিজৰ ঘৰ এৰিবলৈ মন নকৰে।
বিশ্ব কবিতা দিৱস
বিশ্ব কবিতা দিৱস ২১ মাৰ্চ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ইয়াৰ ঘোষণা ইউনেস্ক'ই (UNESCO, The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) ১৯৯৯ চনত কৰিছিল। এই দিনটো সমগ্ৰ পৃথিৱীত কবিতা পঢ়া, লিখা, প্ৰকাশ কৰা আৰু পঢ়ুওৱাৰ গুৰুত্ব বুজোওৱাৰ বাবে ধাৰ্য্য কৰা হৈছে। ইউনেস্ক'ৰ ঘোষণাত কোৱা হৈছে "এই দিনটো বিশ্বৰ জাতীয়, স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কবিতা আন্দোলনসমূহক উৎসাহ যোগাবলৈ পালন কৰা হওক"।
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতা
প্ৰভাৱ
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাই একধৰণৰ বোধগত বিচ্ছিন্নতা (cognitive dissonance)ৰ সৃষ্টি কৰে। কিছুমান তাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ নতুন সতৰ্কবাণী এৰাই চলে আৰু স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ বশৱৰ্তী হৈ খালীকৰণৰ নিৰ্দেশ অমান্য কৰে। আনটো চামে এই বিচ্ছিন্নতা প্ৰতিহত কৰিবলৈ বিপদৰ পৰা পলায়ন কৰে। খালীকৰণৰ আদেশ অমান্য কৰিব বিচৰাসকলে দুৰ্যোগ-প্ৰশমনৰ পৰিকল্পনাটো জটিল কৰি তোলে।
বিভিন্ন পৰ্যায়
"দ্য আনথিংকেবল" (The Unthinkable: Who Survives When Disaster Strikes – and Why)ৰ লেখিকা আমাণ্ডা ৰিপ্লেই-এ দুৰ্যোগৰ প্ৰতি মানুহে দেখুউৱা সঁহাৰিক তিনিটা পৰ্যায়ত বিভক্ত কৰিছে: অগ্ৰাহ্য (Denial), ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা কাৰ্য (Deliberation), আৰু নিষ্পত্তিমূলক সময় (the Decisive Moment).(। ) ৰিপ্লেইৰ মতে-প্ৰথমটো পৰ্যায়ত মানুহে দুৰ্যোগ অহাৰ সম্ভাৱনাটো নাকচ কৰে। তথ্যটোক গ্ৰহণ কৰাত আৰু দুৰ্যোগটোক এক সংকট বুলি বিবেচনা কৰাত মগজুটোৰ কিছু সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। দ্বিতীয়টো পৰ্যায়ত, মানুহজনৰ নিজৰ কৰণীয় সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত ল'ব লাগে। যদিহে মানুহজনৰ ওচৰত কোনো পৰিকল্পনা নাই, তেন্তে সেই কথাটোৱে এক জটিল সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে। কাৰণ জীৱনৰ প্ৰতি ভাবুকি আনিব বিচৰা চাপে মানুহজনৰ শৰীৰত প্ৰভাৱ পেলায়। তেওঁৰ দৃষ্টি শক্তি, শ্ৰবণেন্দ্ৰিয়, সময় প্ৰসাৰণ(time dilation) আদিৰ ওপৰত সেই চাপে প্ৰভাৱ পেলায়। যাৰ ফলত তেওঁৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰাত আৰু পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰাত এক সীমাবদ্ধতা আহি পৰে। তৃতীয়টো আৰু অন্তিমটো পৰ্যায়ত-যাক কোৱা হৈছে নিষ্পত্তিমূলক সময় বুলি-সেই পৰ্যায়ত মানুহজনে ক্ষিপ্ৰতাৰে আৰু দৃঢ়তাৰে সংকল্পবদ্ধ হৈ ক্ৰীয়াশীল হৈ উঠিব লাগিব। সেই কাৰ্যত ব্যৰ্থ হ'লে তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত হ'ব পাৰে অথবা মৃত্যুৰ মুখতো পৰিব পাৰে। আমাণ্ডা ৰিপ্লেয়ে ব্যাখ্যা কৰে যে- প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়টো পৰ্যায় যিমান সোনকালে মানুহ এজনে অতিক্ৰম কৰিব পাৰিব, সিমান সোনকালেই তেওঁ তৃতীয়টো পৰ্যায়ত ভৰি দি কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱাৰ সামৰ্থ্য অৰ্জন কৰিব।
বিশ্ব কবিতা দিৱস
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কবিতা শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতা
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী: মনোবিজ্ঞান শ্ৰেণী: বোধগত পক্ষপাতিতা
ৰবাৰ্ট লুই ষ্টিভেনছন
ৰবাৰ্ট লুই বালফ'ৰ ষ্টিভেনছন (১৩ নৱেম্বৰ ১৮৫০- ৩ ডিচেম্বৰ ১৮৯৪) এজন স্কটিছ ঔপন্যাসিক, কবি, নিৱন্ধকাৰ আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী লেখক আছিল। তেওঁৰ কেইখনমান বিখ্যাত গ্ৰন্থ হ'ল ট্ৰেজাৰ আইলেণ্ড, কিডনেপ্ড, ডক্টৰ জেকিল আৰু মিষ্টাৰ হাইড, চাইল্ডছ গাৰ্ডেন অৱ ভাৰ্ছেজ ইত্যাদি ।
জীৱনকালতে সাহিত্যক্ষেত্ৰত চেলিব্ৰিটিৰ মৰ্য্যাদা পোৱা ষ্টিভেনছন সম্প্ৰতি পৃথিৱীৰ সৰ্বাধিক অনুদিত লেখকৰ শাৰীত ২৬ তম স্থান লাভ কৰিছে। জৰ্জ লুই বৰ্জেছ, বাৰটল্ড ব্ৰিটছ, মাৰ্চেল প্ৰাউষ্ট, আৰ্থাৰ কনান ডয়েল, হেনৰী জেমছ, কিচেৰ পাভেচ, ইমিলিউ চালগৰি, আৰ্নেষ্ট হেমিংৱে, ৰুডিয়াৰ্ড কিপলিং, জেক লণ্ডন, ভ্লাডিমিৰ নাব'কভ, জে.এম.বাৰি আৰু জি.কে.চেষ্টাৰটন সমন্বিতে আন বহুতো লিখকে ষ্টিভেনছনৰ সৃষ্টিৰাজিৰ উচ্চপ্ৰশংসা কৰিছিল ।
শৈশৱ আৰু যৌৱন
ষ্টিভেনছনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫০ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰৰ দিনা স্কটলেণ্ডৰ এডিনবৰাত । তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃ আছিল ক্ৰমে থমাছ ষ্টিভেনছন (১৮১৮-৮৭) আৰু মাৰ্গাৰেট ইছাবেল (বালফ'ৰ,১৮২৯-৯৭) । তেওঁৰ দেউতাক থমাছ এজন সাগৰৰ আলোকস্তম্ভৰ অভিযন্তা আছিল । ১৮ বছৰ বয়সত ষ্টিভেনছনে তেওঁৰ নামৰ পৰা 'লেৱিছ' শব্দটো 'লুই' শব্দলৈ সলনি কৰিছিল আৰু ১৮৭৩ চনত তেওঁ "বালফ'ৰ" শব্দটো নামৰ পৰা আঁতৰাই দিছিল । আলোকস্তম্ভৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাটো তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ পেছা আছিল। থমাছৰ দেউতাক (ৰবাৰ্টৰ ককাক) আছিল বিখ্যাত ৰবাৰ্ট ষ্টিভেনছন, আৰু থমাছৰ ভায়েক (ৰবাৰ্টৰ খুৰাক) এলান আৰু ডেভিডেও একেটা কামকে কৰিছিল ।
ষ্টিভেনছনে ল'ৰালিকালৰ বেছিভাগ সময় মাকৰ ফালৰ ককাকৰ ঘৰত কটাইছিল। শিশু হিচাপে তেওঁ দেখিবলৈ অদ্ভুত আৰু অস্বাভাৱিক আচৰণকাৰী আছিল । ৬ বছৰ বয়সত যেতিয়া ষ্টিভেনছনক ওচৰৰে স্কুললৈ পঠিওৱা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ তাত নিজকে খাপ খুৱাই ল'ব নোৱাৰিলে । ১১ বছৰ বয়সত এডিনবাৰ্গ একাডেমিলৈ পঠিওৱাৰ সময়তো তেওঁৰ একেটা সমস্যাই হৈছিল । কিন্তু কলিণ্টনত থকা সময়ছোৱাত গৰমৰ বন্ধত তেওঁ তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীৰ সৈতে খেলিবৰ সময়ত প্ৰাণোচ্ছলভাৱে মিলি পৰিছিল । তেওঁৰ সঘনাই হৈ থকা বেমাৰে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰথম স্কুলখনৰ পৰা প্ৰায়েই আঁতৰাই ৰাখিছিল। সেইবাবে তেওঁক ব্যক্তিগত শিক্ষকৰ দ্বাৰা শিকোৱা হৈছিল । তেওঁ পলমকৈ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিছিল (৭/৮ বছৰ বয়সত)। কিন্তু ইয়াৰ আগতেই তেওঁ মাক আৰু নাৰ্চক গল্পবোৰ শ্ৰুতলিপি দি লিখাইছিল । মানসিক তাড়ণাৰ বশৱৰ্তী হৈ তেওঁ গোটেই শৈশৱকাল গল্প লিখিছিল।তেওঁৰ দেউতাকে তেওঁৰ এই আগ্ৰহ দেখি গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল। ১৬ বছৰ বয়সত Covenanters' rebellionৰ বিষয়ে লিখা কথাখিনি ছপা কৰিবলৈ দেউতাকেই খৰছ বহন কৰিছিল। এয়াই আছিল ৰবাৰ্টৰ প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা লেখা ।
শিক্ষা
১৮৫৭ চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহত ষ্টিভেনছনে এডিনবাৰ্গৰ ইণ্ডিয়া ষ্টীটত থকা মি.হেণ্ডাৰছনৰ স্কুললৈ গৈছিল । কিন্তু তেওঁৰ দুৰ্বল শৰীৰৰ বাবে তাত কেইসপ্তাহমানহে থাকিল । তেওঁৰ সেই দীঘলীয়া অনুপস্থিতিত তেওঁক ব্যক্তিগত শিক্ষকৰ দ্বাৰা শিকোৱা হৈছিল । ১৮৬১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ এডিনবাৰ্গ একাডেমীলৈ গৈছিল; ল'ৰাবিলাকৰ বাবে এইখন এখন স্বাধীনচেতীয়া স্কুল আৰু তাত তেওঁ বিক্ষিপ্তভাৱে প্ৰায় ১৫ মাহ কটাইছিল । ১৮৫৩ চনৰ শৰৎ কালত তেওঁ মিডলছেক্সৰ আইজলওৱৰ্থ (এতিয়া পশ্চিম লণ্ডনৰ এটা ঔদ্যোগিক অঞ্চল)ৰ স্প্ৰিং গ্ৰৱত অৱস্থিত ইংলিচ ব'ৰ্ডিং স্কুলত এটা শিক্ষাবৰ্ষ পাৰ কৰিছিল । ১৮৬৪ চনত তেওঁৰ স্বাস্থ্য ভালৰ ফালে গতি কৰাত তেওঁক এডিনবাৰ্গৰ ফ্ৰেডেৰিক ষ্টীটত থকা ৰবাৰ্ট থমছনৰ ব্যক্তিগত বিদ্যালয়লৈ পঠিওৱা হৈছিল। তাত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ পূৰ্বলৈ আছিল। ১৮৫৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টিভেনছনে এডিনবাৰ্গৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ লৈছিল। আৰম্ভণিৰ পৰাই পঢ়াৰ ফালে তেওঁৰ মতি-গতি ভাল নাছিল আৰু হাজাৰ চেষ্টা কৰি হ'লেও ক্লাছৰ বক্তৃাতাবোৰ এৰাই চলিছিল। স্পেকুলেটিভ চ'ছাইটিত আন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৈতে বন্ধু হোৱা সময়খিনি তেওঁৰ বাবে বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। বিশেষকৈ পিছলৈ ষ্টিভেনছনৰ বিত্ত বিষয়ক প্ৰতিনিধি হোৱা চাৰ্ল বক্সটাৰ আৰু অধ্যাপক ফ্লিমিং জেনকিনৰ সৈতে গঢ়ি উঠা বন্ধুত্ব পিছলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিবেচিত হৈছিল । অধ্যাপক জেনকিনৰ ঘৰত নাটক মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল আৰু ষ্টিভেনছনে ইয়াত ভাগ লৈছিল। হয়তো সেই সময়খিনিত ষ্টিভেনছনৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিজন আছিল ৰবাৰ্ট এলান মব্ৰে ষ্টিভেনছন নামৰ সম্পৰ্কীয়জন (এওঁক 'বব' নামেৰেও জনা যায়)। তেওঁ এজন প্ৰাণোচ্ছল আৰু প্ৰফুল্লচিত্ত ডেকা মানুহ, আৰু তেওঁ পৰিয়ালৰ বৃত্তিটোৰ পৰিৱৰ্তে কলা শিকিবলৈ লৈছিল। প্ৰতিবছৰে বন্ধৰ সময়ছোৱাত ষ্টিভেনছনে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ আভিযান্ত্ৰিক কামবোৰ চাবলৈ গৈছিল। আভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহৰ বাবে নহয়, লেখাৰ বাবে নতুন নতুন সমল গোটাবলৈহে তেওঁ এই ভ্ৰমণবোৰ পছন্দ কৰিছিল । পিছলৈ তেওঁ মুকলিকৈ মাক-দেউতাকৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁ লেখা-মেলাৰ লগত জড়িত বৃত্তি এটাকে বাছি ল'ব । পৰিয়ালৰ ফালৰপৰা ষ্টিভেনছনে কোনো আপত্তিৰ সন্মুখীন নহ'ল, কিন্তু তেওঁলোকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি জীৱিকাৰ দিশত নিশ্চিন্তমনে থাকিবলৈ তেওঁ পুনৰাই এডিনবাৰ্গ একাডেমীত আইন পঢ়িবলৈ সন্মত হ'ল ।
আনবোৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ কামবোৰ মাক-দেউতাকৰ পৰা ভিন্ন হ'বলৈ লৈছিল। তেওঁৰ কাপোৰ-কানিও বহেমিয়ানৰ দৰে হ'বলৈ ধৰিছিল। তেওঁ ইতিমধ্যে তেওঁৰ চুলিও দীঘলকৈ ৰাখিছিল । কিন্তু তেওঁ এতিয়া ভেলভেটৰ জেকেট পিন্ধিবলৈ লৈছিল আৰু কাচিৎহে পৰম্পৰাগত গধূলিৰ পোছাক পিন্ধি অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠানবোৰত ভাগ লৈছিল । কঠোৰ বিবেচনাৰ সীমাৰ ভিতৰত থাকি তেওঁ চিপ পাবচ আৰু ব্ৰাথ'লছ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা যে, তেওঁ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মটো ত্যাগ কৰিছিল আৰু নিজকে নাস্তিক বুলি ঘোষণা কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ (Krishna Kanta Handique; ১৮৯৮-১৯৮২) অসমৰ এজন লেখক, সংস্কৃত ভাষা পণ্ডিত আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। সংস্কৃত আৰু ভাষাতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে বিৰল পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয় দিছিল। শ্ৰীহৰ্ষৰ 'নৈষধ চৰিত', সোমদেৱৰ 'যশস্তিলক' আদি গ্ৰন্থৰ অনুবাদৰ জৰিয়তে তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত চিনাকি লাভ কৰে। ন বছৰ ধৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ ভূমিকা পালন কৰা সন্দিকৈ মাত্ৰ ৩৯ বছৰ বয়সত ১৯৩৭ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ গুৱাহাটী অধিবেশনৰ সভাপতিও নিৰ্বাচিত হৈছিল।
জন্ম
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ জন্ম ২০ জুলাই, ১৮৯৮ চনত অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ সাতঘৰীয়া আহোম পৰিয়ালত হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃ চাহ খেতিয়ক ৰায় বাহাদুৰ ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ আৰু মাতৃ নাৰায়ণী সন্দিকৈ। অসমৰ কেইবাটাও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ উন্নতিকল্পে মুক্তহস্তে দান-বৰঙনি আগবঢ়োৱা হেতুকে জনসাধাৰণে কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ডাঙৰীয়াক "দানবীৰ" উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল। দানবীৰ ৰাধাকান্ত সন্দিকৈৰ চাৰিজন পুতেকৰ ভিতৰত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আছিল আটাইতকৈ ডাঙৰ। তেওঁৰ মাক নাৰায়ণী আইদেউ অসমৰ আন এগৰাকী পণ্ডিত লোক পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ ভগ্নী আছিল৷
শিক্ষা
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা নিজা গৃহতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত দেউতাকে যোৰহাটৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত নাম লগাই দিয়ে। ইংৰাজী ১৯১৩ চনত পোন্ধৰ বছৰ বয়সত কৃষ্ণকান্তই যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। সন্দিকৈয়ে কটন মহাবিদ্যালয়ৰ ১৯১৫ চনত আই এ পৰীক্ষাতো সুখ্যাতিৰে প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে নাম ভৰ্তি কৰে। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯১৭ চনত তেওঁ সংস্কৃতত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অনাৰ্চসহ বি এ পাছ কৰে আৰু “প্ৰসন্ন কুমাৰ সৰ্বাধিকাৰী স্বৰ্ণ পদক’’ লাভ কৰে৷ তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১৯ বছৰ৷ ১৯১৯ চনত সংস্কৃতৰ 'বেদ শাখা'ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে।  উল্লেখযোগ্য যে, স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণী ’বেদ শাখা’ত তেঁৱেই সেইবৰ্ষৰ একমাত্ৰ শিক্ষাৰ্থী আছিল আৰু তেওঁৰ গুৰু আছিল, মহামহোপাধ্যায় সীতাৰাম শাস্ত্ৰী৷ তদুপৰি সন্দিকৈয়ে ১৯২০ চনত অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক বুৰঞ্জীত স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰাৰ উপৰিও পেৰিছ আৰু বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত জাৰ্মান, ফৰাচী, ৰুছ, গ্ৰীক, লেটিন, ইটালিয়ান, স্পেনিছ আদি কেইবাটাও ভাষা শিকি আয়ত্ত কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। তেওঁ মুঠ ১৩টা ভাষা আয়ত্ত কৰিছিল, তাৰে ৮টা ইউৰোপীয়ান ভাষা আৰু ৫টা ভাৰতীয় ভাষা। ১৯২৩ চনৰপৰা ১৯২৭ চনলৈকে তেখেতে ইউৰোপৰ নানা ভাষা-সাহিত্য অধ্যয়ন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯২৭ চনত বিদেশৰ পৰা তেওঁ অধ্যয়নৰ বাবে নিজা ধনেৰে ক্ৰয় কৰা বিপুল সংখ্যক কিতাপেৰে সৈতে স্বদেশলৈ উভতি আহে৷ স্বদেশলৈ আহি তেওঁ নগাঁৱৰ ইউ এন বুঢ়াগোহাঞিৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা হেমলতা আইদেউক বিয়া কৰায়৷ তেওঁলোকৰ এটি ল’ৰা আৰু দুজনী ছোৱালী আছিল৷ ব্যক্তিগত জীৱনত তেওঁ সদায় সময়ানুৱৰ্তী আছিল৷ সময়ক তেওঁ অমূল্য ধন হিচাপে জুখি জুখি খৰচ কৰিছিল৷ কেতিয়াবা সময় অবাবতে যাব পাৰে বুলি তেখেতে নিজৰ ঘড়ীটোৰ কাঁটা দুঘণ্টা আগবঢ়াই ৰাখিছিল৷ অতি সাধাৰণ অনাড়ম্বৰ জীৱন কটোৱা সন্দিকৈয়ে সামৰ্থ্য থকা স্বত্বেও তেওঁ নিজৰ সন্তানক আন বিখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠানলৈ নপঠিয়াই নিজে শিক্ষকতা কৰা জগন্নাথ বৰুৱা কলেজতে পঢ়ুৱাইছিল৷
বৃত্তি আৰু সমাজ সেৱা
কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে নিজে জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰি ১৯৩০ চনত সেই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ ৰূপে দায়িত্ব ভাৰ গ্ৰহণ কৰি কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৩০ ৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈ তেখেতে অবৈতনিক ভাবে নিয়োজিত হৈ আছিল। "হেমলতা সন্দিকৈ মেমৰিয়েল ইনষ্টিটিউট" সেই সময়তেই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সম্পূৰ্ণ ১৮ বছৰ অধ্যক্ষৰ পদত কাৰ্যনিবাহ কৰাৰ পাছত সন্দিকৈয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী উপাচাৰ্য হিচাপে ১৯৪৮ চনত নিযুক্তি লাভ কৰে। তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৯ বছৰৰ বাবে (১৯৪৮-৫৭) উপাচাৰ্যৰ আসনত আছিল। ১৯৩৭ চনত মাত্ৰ ৩৯ বছৰ বয়সত অসম সাহিত্য সভাৰ গুৱাহাটী অধিবেশনত সন্দিকৈয়ে সভাপতিত্ব কৰিছিল। তেখেত ১৯৫১ চনত লক্ষ্ণৌত অনুষ্ঠিত নিখিল ভাৰত প্ৰাচ্য সন্মিলনৰ প্ৰাচীন সংস্কৃত শাখাৰ সভাপতি আছিল। ১৯৯২ চনত মাদ্ৰাজত অনুষ্ঠিত উপাচাৰ্য সন্মিলন আৰু ৱাল্টাৰত অনুষ্ঠিত বিশ্ববিদ্যালয় সন্মিলনৰো সভাপতি হৈছিল। তেখেতে ১৯৬৭ চনত নিজৰ ব্যক্তিগত পুথিভঁৰালটো গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ক দান দিয়ে য’ত ১০ হেজাৰ অমূ্ল্য গ্ৰন্থ আছিল।
আন্তৰ্জাতিক খ্যাতিসম্পন্ন পণ্ডিত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে জ্ঞান আৰু শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে অহৰহ চেষ্টা চলাইছিল। তেখেতে জগন্নাথ বৰুৱা কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাৰ বাবে নগদ ধনৰ টোপোলা আগবঢ়াইছিল, 'চন্দ্ৰকান্ত অভিধান'ৰ ২য় সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰাৰ যাৱতীয় খৰচ নিজে বহন কৰিছিল আৰু নিজৰ সহ-ধৰ্মিনী হেমলতা সন্দিকৈৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে আঢ়ৈ লাখ টকা খৰচ কৰি হেমলতা সন্দিকৈ মেম'ৰিয়েল ইন্‌ষ্টিটিউট স্থাপন কৰিছিল। ১৯৪০ চনত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনে প্ৰকাশ কৰা নিজৰ মুখপত্ৰ মিলনৰ বাবে কাগজৰ সম্পূৰ্ণ দাম সন্দিকৈয়ে স্বেচ্ছাই দিবলৈ গাত লৈছিল। সাহিত্যচাৰ্য্য অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰ 'গগণাৰ সুৰ' আৰু 'স্মৃতিৰ পাপৰি' নামৰ দুখন কিতাপ প্ৰকাশৰ বাবে নগদ এহেজাৰ টকা আৰু তেওঁৰ জীৱনী লেখক আব্দুছ ছাত্তাৰৰ 'প্ৰসংগ কোষ'ৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ প্ৰকাশৰ বাবেও নগদ এহেজাৰ টকা তেওঁ দান হিচাপে আগবঢ়াইছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যালয় (যোৰহাটত থকা চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন) সন্দিকৈ পৰিয়ালৰে দান। চন্দ্ৰকান্ত ভৱনৰ সকলো ধৰণৰ মেৰামতিৰ দায়িত্ব কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈয়ে নিজেই বহন কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
ইংৰাজী ১৯৩৭ চনত ডিচেম্বৰ মাহত গুৱাহাটীত অসম সাহিত্য সভাৰ সপ্তদশ অধিবেশন অনুষ্ঠিত হয়। এই অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিবলৈ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈক নিৰ্বাচিত কৰা হয়। গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ এই অধিৱেশনত অসমীয়া জাতিক উদ্দেশ্যি তেওঁ কৈছিল, “ব্যক্তিগত প্ৰতিভা আৰু ক্ষমতাৰ বাহিৰেও পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ ওপৰত সাহিত্যৰ বিকাশ অনেক পৰিমানে নিৰ্ভৰ কৰে৷ জীৱনৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাৰ লগত সাহিত্যৰ অতি ঘনিষ্ঠ সম্বন্ধ৷ অভিজ্ঞতাৰ গাম্ভীৰ্য আৰু বৈচিত্ৰ্য নহ’লে সাহিত্যৰ সৃষ্টি হ’ব নোৱাৰে৷ বাস্তৱতে সাহিত্য এটা বিৰাট অভিজ্ঞতা৷ ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক সকলো প্ৰকাৰৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰকাশৰ থল হৈছে সাহিত্য’’৷
ইংৰাজী ১৯৪৯ চনত মাদ্ৰাছত উপাচাৰ্য সন্মিলন আৰু ওৱালটায়াৰত আন্তঃবিশ্ববিদ্যালয় সমিতিৰ বছৰেকীয়া অধিবেশন অনুষ্ঠিত হয়। সন্দিকৈয়ে এই দুয়োখন অধিবেশনৰ সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰে। ইংৰাজী ১৯২১ চনত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ অধিবেশনতো সন্দিকৈদেৱে সভাপতিত্ব কৰিছিল।
সন্দিকৈক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৫৫ চনত পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৬৭ চনত পদ্মভূষণ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে তেখেতক ডি লিট সন্মান যাচিছিল । ১৯৭৮ চনত অসম সাহিত্য সভাই সদস্য মহীয়ান সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা সন্দিকৈক তেখেতৰ ৰচনাসম্ভাৰ (১৯৮৪)ৰ বাবে মৰণোত্তৰভাৱে ১৯৮৫ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
অসম সাহিত্য সভাই তেখেতক 'সদস্য মহীয়ান' ৰূপে অভিহিত কৰিছে আৰু অসমৰ গুৱাহাটী তথা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে তেখেতক সন্মানীয় ডি-লিট উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছে ।
মৃত্যু
১৯৮২ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে ১০:১০ বজাত ; ৮৪ বছৰ বয়সত ডিব্ৰুগড়ৰ জি. এম. চিকিৎসালয়ত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ মৃত্যু হয়। পাৰ্থিৱ খ্যাতি তেওঁ নিবিচাৰিছিল৷ সেয়ে, সন্দিকৈৰ জীৱনকালতে আব্দুল চাত্তাৰে লিখা “কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ’’ নামৰ তেখেতৰ জীৱনীখনত ’পণ্ডিতপ্ৰৱৰ’ বিশেষণটো যোগ কৰিবলৈ নিদিলে৷ সন্দিকৈৰ জীৱনত প্ৰভাৱিত কৰা এটি বাক্য হ’ল, ইবচেনৰ নাটকৰ “Innocence is the source of all joy and happiness’’৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
অসমীয়া লোকসাহিত্য
যি সাহিত্য মানুহৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ আহি জাতীয় সাহিত্যত বৰঙণি যোগায় তাকে মৌখিক সাহিত্য বোলে৷ সমাজ জীৱনৰ বিভিন্ন লোক-সাংস্কৃতিক সমল আৰু সভ্যতাৰ উত্থান-পতন ইয়াৰ মাজত সোমাই থাকে৷ লিখিত সাহিত্যৰ বহু শতিকাৰ আগতেই মানুহে জীৱন-ধাৰণৰ লগত জড়িত বহুতো ব্যৱস্থাক ইয়াৰ জড়িয়তে প্ৰকাশ কৰিছিল৷ অসমীয়া সাহিত্যত ইয়াক তলত দিয়াৰ দৰে ভাগ কৰিব পাৰি:
বাহ্যিক সংযোগ
*
অতিপ্ৰাকৃতিক
অতিপ্ৰাকৃতিক (Supernatural) বুলিলে প্ৰকৃতিৰ নিয়মৰ ঊৰ্ধত থকা পৰিঘটনা বা সত্তাক বুজোৱা হয়। এই শব্দটো মধ্যযুগীয় লেটিন supernaturalisৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছেঃ super- (ওপৰত, বাহিৰত, বা বাহিৰত) + natura (প্ৰকৃতি) প্ৰকৃতি নামৰ সৰ্বশেষ শব্দটোৱে প্ৰাচীন জগতৰ পৰাই একাধিক অৰ্থ বহন কৰি আহিছে যদিও " অতিপ্ৰাকৃতিক" শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে মধ্যযুগতহে। প্ৰাচীন জগতত ইয়াৰ কোনো অস্তিত্ব নাছিল।
লোককথা আৰু ধৰ্মীয় প্ৰসংগত অতিপ্ৰাকৃতিকতাক বৈশিষ্ট্যযুক্ত কৰা হয়। কিন্তু অধিক ধৰ্মনিৰপেক্ষ প্ৰসংগতো ইয়াক বৈশিষ্ট্যযুক্ত হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। যেনেঃ অন্ধবিশ্বাস বা অস্বাভাৱিকতাক বিশ্বাসৰ ক্ষেত্ৰত। এই শব্দটো অভৌতিক সত্তা যেনেঃ স্বৰ্গদূত, দানৱ, দেৱতা আৰু আত্মাৰ ক্ষেত্ৰত আৰোপ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি যাদু,টেলিকাইনেছিছ, লেভিটেচন, পূৰ্বজ্ঞান, আৰু অতি-ইন্দ্ৰিয় সংবেদন আদি বিষয়সমূহতো ই অন্তৰ্ভুক্ত।
প্ৰকৃতিবাদৰ দৰ্শনে কয় যে প্ৰাকৃতিক জগতৰ বাহিৰে একোৱেই নাই, আৰু সেইবাবেই এই দৰ্শনে সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে অলৌকিক দাবীক পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে।
নৃতত্ত্ববিজ্ঞানৰ অধ্যয়নে ইংগিত দিয়ে যে মানুহে প্ৰাকৃতিক আৰু অতিপ্ৰাকৃতিক ব্যাখ্যাক পাৰস্পৰিকভাৱে ব্যতিক্ৰমী বা দ্বৈতভাৱে গ্ৰহণ নকৰে বা ব্যৱহাৰ নকৰে। বৰঞ্চ প্ৰাকৃতিক আৰু অতিপ্ৰাকৃতিক ব্যাখ্যাৰ মিলন স্বাভাৱিক আৰু সংস্কৃতিৰ মাজত ব্যাপক। অন্তৰ-সাংস্কৃতিক অধ্যয়নে ইংগিত দিয়ে যে পৃথিৱীৰ বিষয়ে অসংখ্য কথা যেনেঃ ৰোগ, মৃত্যু আৰু উৎপত্তিৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশু উভয়ৰে প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাৰ সহাৱস্থান মন কৰিবলগীয়া। ব্যক্তিবিশেষে কেতিয়া আৰু কেনেকৈ প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰাত প্ৰসংগ আৰু সাংস্কৃতিক নিৱিষ্টই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ব্যক্তিৰ প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাৰ সহাৱস্থানেই দুটা সুকীয়া জ্ঞানমূলক ক্ষেত্ৰৰ ফলাফল হ'ব পাৰে। এটা শাৰীৰিক-যান্ত্ৰিক সম্পৰ্কৰ সৈতে আৰু আনটো সামাজিক সম্পৰ্কৰ সৈতে জড়িত। খিলঞ্জীয়া গোটসমূহৰ অধ্যয়নে ব্যাখ্যাৰ এনে সহাৱস্থানৰ কাৰ্যাৱলীৰ সন্দৰ্ভত অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰিছে।
সন্দেহবাদ বা সংশয়বাদ
সংশয়বাদ (আমেৰিকান ইংৰাজী) সাধাৰণতে অনুমানিক জ্ঞান বা বিশ্বাসৰ এটা বা ততোধিক বস্তুৰ প্ৰতি প্ৰশ্নবোধক মনোভাৱ বা সন্দেহ। ইয়াক প্ৰায়ে অতিপ্ৰাকৃতিক, নৈতিকতা (নৈতিক সন্দেহ), ধৰ্ম (ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বৰ ওপৰত সন্দেহ), বা জ্ঞান (জ্ঞানৰ সম্ভাৱনা বা নিশ্চয়তাৰ ওপৰত সন্দেহ) আদিৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দেশিত কৰা হয়। আনুষ্ঠানিক ক্ষেত্ৰত বিষয় হিচাপে সন্দেহবাদ দৰ্শন বা জ্ঞানতত্ত্বৰ প্ৰেক্ষাপটত ঘটে যদিও ইয়াক ৰাজনীতি, ধৰ্ম, ছদ্মবিজ্ঞান আদি যিকোনো বিষয়ত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি।
সন্দেহবাদীসকলে অতিপ্ৰাকৃতিক বস্তুৰ অস্তিত্ব থাকিব নোৱাৰে বুলি মন্তব্য দিয়াৰ এটা কাৰণ হ'ল "অলৌকিক" যিকোনো বস্তুৱেই সংজ্ঞা অনুসৰি প্ৰাকৃতিক জগতৰ অংশ নহয়। একাংশ বিশ্বাসীয়ে অলৌকিকতাৰ সমৰ্থনত সবলভাৱে কয় যে ইয়াক কেৱল বৰ্তমানৰ বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু সন্দেহবাদীসকলে কয় যে এনে পদ্ধতি হৈছে মানুহৰ জ্ঞাত আৰু অজ্ঞাত বিষয়বোৰৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ উদ্ভাৱন কৰা সৰ্বোত্তম আহিলা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা শ্ৰেণী:অতিপ্ৰাকৃত
ৰংমন (অসমীয়া কমিক্‌চ)
ৰংমন (Rongmon) হৈছে অসমৰ জনপ্ৰিয় কমিক্‌চ সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ই অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ ৰঙীন শিশু আলোচনী। এই আলোচনীখন ২০০৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। তেতিয়াৰ পৰাই বৰ্তমানলৈকে নিয়মীয়াকৈ এই আলোচনীখন প্ৰকাশ পাই আহিছে। ২০১১ চনৰ ১৬ জুলাইত এই আলোচনীখনৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট মুকলি কৰা হয়। তেতিয়াৰ পৰাই সকলোৰে সুবিধা হোৱাকৈ এই আলোচনীখন ডিজিটেল ৰূপতো পঢ়ুৱৈৰ বাবে প্ৰকাশ কৰা হয় ।
প্ৰকাশ
মালিনী পাব্লিকেছন নামৰ এটা প্ৰকাশন কেন্দ্ৰ ৰোমান বৰদলৈয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই প্ৰকাশন কেন্দ্ৰটোৱেই ৰংমন কমিকছখন প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ২০০৫ চনত গুৱাহাটী ৰাজ্যিক সংগ্ৰাহলয়ৰ প্ৰেক্ষাগৃহত ৰংমনৰ প্ৰথম সংখ্যাটো উদ্ধোধন কৰা হয়। এই উদ্ধোধনী সভাত ড° মামণি ৰয়ছম গোস্বামী, হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য আৰু  ড° হীৰেন গোহাঁই উপস্থিত আছিল ।
ডিজিটেল সংস্কৰণ
ৰংমন কমিকছখন বৰ্তমান ডিজিটেল ৰূপত ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইটত প্ৰকাশ কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ১৬ জুলাইত গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন সভাত ৱেবছাইটটো উদ্বোধন কৰা হয়। গগন চন্দ্ৰ অধিকাৰীয়ে ৰংমনৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইটটো মুকলি কৰে। ৰংমন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: অসমীয়া আলোচনী শ্ৰেণী:শিশু আলোচনী শ্ৰেণী:কমিক্‌চ
কামদা একাদশী
কামদা একাদশী হৈছে হিন্দু সকলৰ এক উৎসৱ। চান্দ্ৰ মাহ চৈত্ৰা (মাৰ্চ-এপ্ৰিল) একাদশীত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। নৱবৰ্ষ আৰম্ভৰ পিছত এইটো প্ৰথমটো একাদশী। কামদা নামে সকলো আকাংক্ষা পূৰণ কৰাটো বুজায়।
আনুষ্ঠানিকতা
কামদা একাদশীৰ পুৱা স্নান কৰাৰ পিছত ভক্তসকলে উপবাস ৰাখে। কাষৰ মন্দিৰত কৃষ্ণৰ ৰূপত বিষ্ণুকো অৰ্চনা আগবঢ়োৱা হয়।
এই উপবাসৰ ফলস্বৰূপে সকলো মনোকামনাৰ পূৰ্তি হয় বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত আনকি ব্ৰহ্মহত্যাৰ দৰে পাপো মোচন হোৱাৰ লগতে ভক্তজনৰ লগতে সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৱেই অভিশাপৰপৰা মুক্তি পায় বুলি কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
কালকা-চিমলা ৰেলৱে
কালকা-চিমলা ৰেলৱে উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ কালকা আৰু চিমলাৰ মাজত পৰ্বতীয়া পথেৰে চলাচল কৰা এটা নেৰগজ ৰেলসেৱা। পাহাৰ আৰু চৌপাশৰ মনোমোহা সৌন্দৰ্যৰ এই ৰেলসেৱা বিশেষভাৱে জনাজাত। ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ গ্ৰীষ্মকালীন ৰাজধানী চিমলাক ভাৰতীয় ৰেল প্ৰণালীটোৰ সৈতে সংযোগ কৰিবলৈ কালকা-চিমলা ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান চিমলা হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজধানী আৰু কালকা হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ পঞ্চকুলা জিলাৰ এখন নগৰ। সমগ্ৰ পথচোৱাৰ চকু জুৰোৱা সৌন্দৰ্য আৰু আশ্চৰ্যজনক নিৰ্মাণ-কাৰ্যই ভ্ৰমণকাৰীক নিৰ্বাক কৰি ৰাখে।
ইতিহাস
ইংগ-গোৰ্খা যুদ্ধৰ পিছতে ১৮১৯ চনত ব্ৰিটিছে চিমলাক চামিল কৰিছিল। সেই সময়ত এই ঠাইখন শ্যামলা দেৱীৰ মন্দিৰৰ বাবে জনা গৈছিল। চেমলাত স্কটলেণ্ডদেশীয় অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া চাৰ্লচ্ প্ৰেট কেনেডীয়ে (Charles Pratt Kennedy ) ১৮২২ চনত প্ৰথম ব্ৰিটিছ গ্ৰীষ্ম নিবাস নিৰ্মাণ কৰে। ১৮২৩ ৰ পৰা ১৮২৮ লৈ বংগৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা লৰ্ড আৰ্মহাৰ্ষ্টে ১৮২৭ত ইয়াতে এটা গ্ৰীষ্ম শিৱিৰ স্থাপন কৰে। ১৮৬৪ত ই ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ গ্ৰীষ্মকালীন ৰাজধানী হয়। তদুপৰি ই ব্ৰিটিছ সেনাৰ মু্খ্য কাৰ্যালয়ো আছিল।
১৮৯৮ত দেলহী-আম্বালা ৰেলৱে কোম্পানীয়ে কালকা-চিমলা সংযোগী এটা দুই ফুট (৬১০ মিঃমিঃ) বহল নেৰ'গজ ৰেলপথৰ নিৰ্মাণ-কাৰ্য আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯০৩ চনৰ ৯ নবেম্বৰৰ দিনা পথচোৱা ৰেল চলাচলৰ বাবে মুকলি কৰে। অধিক পৰিমাণৰ মূলধন বিনিয়োগ আৰু তদাৰকী খৰচৰ বাবে অন্য ৰেলসেৱাবোৰতকৈ কালকা-চিমলা ৰেলৱেক উচ্চ নিৰিখৰ ভাৰা আদায় কৰিবলৈ অনুমোদন জনোৱা হৈছিল। স্বাভাৱিকতে কোম্পানীটো বৰ্তি থকাৰ বাবে এই ব্যৱস্থা অনুকূল নাছিল আৰু ১৯০৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীত কালকা-চিমলা ৰেলৱেক চৰকাৰে ১,৭১,০৭,৭৪৮ টকাৰ বিনিময়ত কিনি লৈছিল। ১৯০৫ চনত ভাৰতীয় সমৰ বিভাগৰ গাইড-লাইন অনুসৰি সমগ্ৰ ৰাজকীয় নেৰ'গজ ৰেল পদ্ধতিটোৰ সমতা আনিবলৈ ৰেলপথটো ২ ফুট ৬ ইঞ্চিৰ নেৰ'গজলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ২০০৭ৰ মাজভাগত হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে কালকা-চিমলা ৰেলৱেই যাতে ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যৰ তালিকাত স্থান পোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰে, তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখি ইয়াক ঐতিহ্যবাহী সম্পদ ৰূপে ঘোষণা কৰে। বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ বাছনিৰ বাবে ২০০৭ চনৰ ১১ চেপ্তেম্বৰত ইউনেস্কোৰ এটা বিশেষজ্ঞ দলে এই ৰেলৱে পৰিদৰ্শন আৰু পুনৰীক্ষণ কৰে। ২০০৮ চনৰ ৭ জুলাইৰ দিনা ই বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ তালিকাত ভাৰতীয় পাৰ্বত্য ৰেলৰ এটা অংশ ৰূপে অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
সুৰঙ্গ
আৰম্ভণিতে কালকা-চিমলা ৰেলপথচোৱাত ১০৭টা সুৰঙ্গ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৯৩০ চনত ইয়াৰে ৪টা পৰিত্যাগ কৰাত ১০৩টা সুৰঙ্গ থাকিল। ২০০৬ চনত ৪৬ নং সুৰঙ্গটো ভাঙি পেলোৱা হয়। সেয়েহে বৰ্তমান ১০২টা সুৰঙ্গহে ব্যৱহাৰ হৈ আছে।
আটাইতকৈ দীঘল সুৰঙ্গটো বাৰোগত আছে। এই সুৰঙ্গটোৰ সৈতে এটা দুখজনক কাহিনী জড়িত হৈ আছে। দক্ষ অভিযন্তা কৰ্ণেল বাৰোগ ইয়াৰ নিৰ্মাণৰ দায়িত্বত আছে। তেখেতে পাহাৰৰ দুই মূৰৰ পৰা সুৰঙ্গটো খান্দি আহিছিল। কিন্তু এলাইনমেণ্টৰ ভুলৰ বাবে মূৰ দুটা লগ নালাগিল। ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই এই ভুলৰ বাবে অভিযন্তাগৰাকীক ১ টকা জৰিমনা বিহিলে। যদিও জৰিমনাৰ ধন নিচেই সামান্য আছিল, তথাপি আত্মাভিমানী অভিযন্তাগৰাকীয়ে এই ঘটনাৰ বাবে প্ৰচণ্ড দুখ পাই আত্মহত্যা কৰিলে। পিছলৈ ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই তেখেতৰ স্মৃতিত এই সুৰঙ্গটোৰ ওচৰৰ ষ্টেচনটোৰ নাম বাৰোগ ৰাখিলে। বাৰোগৰ মৃত্যুৰ পিছত মুখ্য অভিযন্তা এইচ এচ হাৰ্লিংটনে ভালকু নামৰ এজন স্থানীয় সাধুৰ নিৰ্দেশনা মৰ্মে আগৰটোৰ এক কিলোমিটাৰমান আঁতৰত এটা নতুন সুৰঙ্গৰ খনন-কাৰ্য চলাই সফলতা লাভ কৰে। এই সুৰঙ্গটোৰ খনন-কাৰ্যত ভালকুৱে প্ৰাকৃতিক অভিযান্ত্ৰিক জ্ঞানৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল। কোৱা হয় যে সাধুজনাই এই পথচোৱাৰ অন্যান্য সুৰঙ্গসমূহৰ খনন-কাৰ্যতো ব্ৰিটিছ চৰকাৰক সহায় কৰিছিল। 'চিমলা গেজেট'ৰ মতে ভাৰতৰ ভাইচৰয়ে এটা মেডেল আৰু এটা পাগুৰিৰে ভালকুক সন্মান যাঁচিছিল।
ৰেলপথ আৰু দলং
কালকা-চিমলা ৰেলপথটোত ৮৬৪খন দলং আছে। ইয়াৰে মাত্ৰ এখন প্লেট গাৰ্ডাৰ দলং, যাৰ দৈৰ্ঘ্য ১৮.২৯ মিটাৰ (৬০ ফুট। আনবোৰ প্ৰাচীন ৰোমৰ একুৱাডাক্টৰ দৰে বহু স্তম্ভযুক্ত ঘূৰণীয়া গাঁথনিৰ দলং। ঐতিহাসিকভাবে "আৰ্ছ্ গেলাৰী" (arch gallery ) বুলি জনাজাত কান্দাঘাট আৰু কানোহ ষ্টেচনৰ মাজত থকা ৮৬৪ নম্বৰৰ দলংখন এখন শিলেৰে নিৰ্মিত, তিনিখলপীয়া ঘূৰণীয়া গাঁথনিৰ দলং। সোণাৱাৰা আৰু ধৰ্মপুৰ ষ্টেচনৰ মাজত থকা ২২৬ নম্বৰ দলংখন এটা গভীৰ উপত্যাকাৰ ওপৰেৰে শিলেৰে নিৰ্মাণ কৰা বহু স্তম্ভযুক্ত পাঁচ খলপীয়া এখন ঘূৰণীয়া গাঁথনিৰ দলং।
এই পথটোৰ ruling gradient ৩৩ ৰ ভিতৰত ১ বা ৩%। মুঠ ভাঁজ (curve) আছে ৯১৯টা। আটাইতকৈ চোকা ভাঁজটো ৪৮ ডিগ্ৰীৰ, যাৰ ব্যাসাৰ্দ্ধ ৩৭.৪৭ মিটাৰ বা ১২২.৯৩ ফুট। পথটো ৬৫৬ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰা আৰোহণ কৰি চিমলাত ২০৭৬ মিটাৰ উচ্চতা পায়গৈ। আৰম্ভণিতে ইয়াত ২১কিঃগ্ৰা/মিঃ চিৰি (Rail track) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও পিছলৈ ৩০কিঃগ্ৰা/মিঃৰ চিৰি বহুওৱা হয়।
ইঞ্জিন
কালকা-চিমলা ৰেলৰ প্ৰথম ইঞ্জিন আছিল দুটা "B" শ্ৰেণীৰ 0-4-0ST ইঞ্জিন, যি দুটা দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ পৰা অনা হৈছিল। ইঞ্জিন দুটা ২ ফুট (৬১০ মিঃমিঃ) গজৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, কিন্তু ১৯০১ চনত এইকেইটাক ২ ফুট ৬ ইঞ্চিৰ (৭৬২ মিঃমিঃ) গজলৈ পৰিবৰ্তন কৰা হয়। পিছে ইঞ্জিন দুটা সিমান উপযুক্ত নাছিল বাবে ১৯০৮ চনত এইকেইটা বিক্ৰী কৰি দিয়া হয়। ১৯০২ চনত সামান্য ডাঙৰ জোখৰ চকাৰ ১০টা 0-4-2T ইঞ্জিন অনা হয়। ৩০" ৰ (৭৬২ মিঃমিঃ) ড্ৰাইভিং হুইল আৰু ১২"x১৬" ৰ (৩০৪.৮ মিঃমিঃ x ৪০৬.৪ মিঃমিঃ) চিলিণ্ডাৰযুক্ত এই ইঞ্জিনকেইটাৰ প্ৰতিটোৰ ওজন আছিল ২১.৫ টন। নিৰ্মাণ কৰিছিল এটা ব্ৰিটিছ কোম্পানী ছাৰ্প, ষ্টিৱাৰ্ট এণ্ড কোম্পানীয়ে। পিছলৈ নৰ্থ ৱেষ্টাৰ্ণ ষ্টেট ৰেলৱেই এইকেইটাক "বি" শ্ৰেণীভূক্ত কৰিছিল।
আৰ্ণল্ড জাং লোকোমোটিভ ৱৰ্কচে নিৰ্মাণ কৰা ZDM-1 শ্ৰেণীৰ ইঞ্জিনেৰে কালকা-চিমলা ৰেলৱেত ১৯৫৫ চনত প্ৰথম ডিজেল ইঞ্জিনৰ প্ৰচলন হয়। ১৯৭০ চনত এই ইঞ্জিনবোৰৰ ২ ফুট নেৰ'গজলৈ পৰিবৰ্তন কৰি নতুনকৈ NDM-1 শ্ৰেণীভূক্ত কৰা হয় আৰু মাথেৰান পৰ্বতীয়া ৰেলত ব্যৱহাৰৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা হয়। ১৯৬০ চনত Maschinenbau Kiel (MaK) নিৰ্মিত ZDM-2 ইঞ্জিনৰ প্ৰচলন হয়। পিছলৈ অন্যান্য ৰেলসেৱালৈ এই ইঞ্জিনবোৰ বদলি কৰা হয়। বৰ্তমান এই ৰেলপথত চিত্তৰঞ্জন লোকোমোটিভ ৱৰ্কচ্ত ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনৰ ভিতৰত নিৰ্মিত ZDM-3 শ্ৰেণীৰ ডিজেল-হাইড্ৰ'লিক ইঞ্জিন (৫২২ kW, ৫০ কিঃমিঃ /ঘণ্টা) চলি আছে। একে শ্ৰেণীৰ ডুৱেল কাৱ ব'ডীৰ, সন্মুখৰ ৰেলপথ বেছি ভালকৈ দেখা পোৱাৰ সুবিধা থকা ৬টা ইঞ্জিন ২০০৮/২০০৯ চনত শেহতীয়া যন্ত্ৰাংশ ব্যৱহাৰ কৰি মুম্বাইৰ পেৰলত অৱস্থিত মধ্য ৰেলৱে ইঞ্জিন কাৰখানাত নিৰ্মাণ কৰা হয়।
ডবা
প্ৰথমে কালকা-চিমলা ৰেলত ৪টা পৰম্পৰাগত যাত্ৰীবাহী ডবা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এটা 2-6-2T ইঞ্জিনে ৪টা ডবাৰ ভাৰহে কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯০৮ চনত ডবাৰ ওজন হ্ৰাস কৰি ৰেলৰ ভাৰবহন ক্ষমতা বঢ়াবলৈ ডবাবোৰ ৩৩ ফুট দীঘল আৰু ৭ ফুট বহলকৈ ষ্টীলেৰে পুনৰ্নিমাণ কৰা হৈছিল। ডবাৰ ওজন আৰু হ্ৰাস কৰিবলৈ ডবাৰ চালত এলুমিনিয়াম ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত এটা ইঞ্জিনে ৬ টাকৈ আহল-বহল ডবা কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। ডবাৰ ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ ষ্টীল ব্যৱহাৰ কৰা পদ্ধতিৰ তেতিয়া আৰম্ভণি হৈছিলহে মাথো।
মালবাহী ডবাবোৰ সাধাৰণ প্ৰেছড্ ষ্টীলেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ জোখ আছিল ৩০ ফুট দীঘল আৰু ৭ ফুট বহল। মুকলি আৰু বন্ধ দুয়োধৰণৰ ডবাই নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মুকলি ডবাৰ ভাৰবহন ক্ষমতা আছিল ১৯ টন আৰু বন্ধ ডবাৰ ভাৰবহন ক্ষমতা আছিল ১৭.৫ টন।
ৰেলসেৱা
কালকা আৰু চিমলা ষ্টেচনৰ মাজত ৫খন ৰেলে চলাচল কৰে।
আই.আৰ.চি.টি.চিয়ে কালকা-চিমলা পথত পৰ্যটকৰ বাবে ৩খন পৰ্যটন ৰেল চলায়। সেইকেইখন হ'ল-
তথ্যচিত্ৰ
ব্ৰিটিছ ব্ৰডকাষ্টং কৰ্পোৰেচনে ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলক বিষয়-বস্তু হিচাপে লৈ ৩টা খণ্ডৰ এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। ইয়াৰে প্ৰথম খণ্ডৰ বিষয়-বস্তু আছিল দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলেৱে। আনহাতে তৃতীয় খণ্ডৰ বিষয়-বস্তু আছিল কালকা-চিমলা ৰেলৱে, যিটো খণ্ড বিবিচি ফ'ৰ চেনেলত ২০১০ৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত আৰু বিবিচি টু চেনেলত ২০১০ৰ এপ্ৰিলত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ইয়াৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল ক্ৰমে হিউগো স্মিথ আৰু গেৰী ট্ৰ'য়না।
বোলছবিৰ গীতৰ চিত্ৰায়ন
দোস্ত (১৯৭৪) ছবিৰ 'গাড়ী বুলা ৰহী হ্যায়' লাভ ইন চিমলা (১৯৬০) ছবিৰ 'দিল থাম চলে হাম আজ কিধৰ' আৰু বয় ফ্ৰেণ্ড (১৯৬১) ছবিৰ মুঝে 'অপনা য়াৰ বনা লো' শীৰ্ষক গীতকেইটা কালকা-চিমলা ৰেলত চিত্ৰায়ন কৰা হৈছিল
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল পৰিবহণ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেল
মোহন ভাৱৰীয়া
মোহন ভাইৰা আছিল অসমৰ এজন ঢোল বাদক, লোকশিল্পী তথা সাংস্কৃতিক কৰ্মী। কামৰূপী ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ তেওঁ আছিল এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি । থিতাতে সংলাপ যুগুত কৰি ব্যংগাত্মক অভিনয়েৰে সমাজৰ বিভিন্ন দিশ উন্মোচন কৰি মনোৰঞ্জন দিয়াৰ লগতে জনসচেতনতাৰ সৃষ্টি কৰাত বিশেষ ভূমিকা লোৱা কামৰূপী ঢুলীয়াৰ চং লোকসমাজত অতি জনপ্ৰিয় আৰু এই চঙৰে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল ভাইৰা । মোহন ভাইৰা তেনে এগৰাকী অতি জনপ্ৰিয় ভাইৰা শিল্পী আছিল । জন্মসূত্ৰে তেখেতৰ নাম আছিল মোহন চন্দ্ৰ বৰ্মন। তেখেতৰ পিতৃ হৰকান্ত বৰ্মন আৰু মাতৃ হৰিপ্ৰিয়া বৰ্মন। ভাৰত চৰকাৰে লোক সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অনবদ্য বৰঙণিৰ বাবে তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে (১৯৭৫) সন্মানিত কৰে ।
শিক্ষা
মোহন ভাৱৰীয়াই তেওঁৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা কৈহাটীৰ ২২২নং নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলিছিল। অৱশ্যে পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছত তাৰ অন্ত পৰে।
কৰ্মজীৱন
আঠ বছৰ বয়সতে ঢোলৰ মাৰি হাতত তুলি লোৱা মোহন ভাৱৰীয়াই কৈহাটীৰ ঢুলীয়া দলটোক নতুন ৰূপত গঠন কৰি ঢোল বাদনৰ প্ৰসাৰ আৰু নিজকে অভিনয়ত আত্মনিয়োগ কৰি তুলিছিল। কামৰূপীয়া ঢুলীয়া কৃষ্টিৰ অংশবিশেষ কৈহাটীৰ ঢুলীয়াৰ এই গৰাকী ধ্বজাবাহী শিল্পী আৰম্ভণিতে এগৰাকী খুইদাৰ (কুষ্টিবিদ)হে আছিল। প্ৰায় পঁচিছ ফুট ওখ গোটা ডাল বাঁহ মিহিকৈ চাঁচি সভাখোলাত থিয়কৈ পুতি লৈ সেই বাঁহডালৰ একেবাৰে ওপৰত বহি কৰা ভাইৰামী, নামি আহোঁতে মূৰটো তলমুৱাকৈ ঘূৰা আদিবোৰে প্ৰায় চমক লগাই দিছিল।
মান-সন্মান
মোহন ভাৱৰীয়াৰ উপস্থিত বুদ্ধি আছিল অতুলনীয়। প্ৰতিখন চং দৰ্শকৰ উপভোগ্য হোৱাকৈ পৰিচালনা কৰি সুন্দৰ অভিনয় কৰিব পাৰিছিল। ১৯৬৫-৭০ চনত পঞ্জাবৰ তদানীন্তন ৰাজ্যপাল মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰীয়ে বৰপেটাৰ ৰাসোৎসৱত মোহন ভাৱৰীয়াক আৰু তেওঁৰ দলৰ অভিনয়ত বিমুগ্দ্ধ হৈ পিন্ধি থকা জহৰ কোটটোকে মোহন ভাৱৰীয়াক উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰিছিল।
সূৰ্য
সৌৰজগতৰ কেন্দ্ৰত থকা নক্ষত্ৰটো হ’ল সূৰ্য। সৌৰজগতৰ মুঠ ভৰৰ ৯৮.৫% ভৰৰ গৰাকী হ’ল সূৰ্য। পৃথিৱী সূৰ্যৰ পৰা গড়ে ১৪,৯৫,৭৮,০০০ কিমি (৯,২৯,৫৬,০০০ মাইল) আঁতৰত আছে। পোহৰে এই দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিবলৈ ৮ মিনিট ১৯ ছেকেণ্ড সময় লয়। সূৰ্যৰ পৰা পৃথিৱীৰ নিকটতম দূৰত্ব হ’ল ১৪,১০,০০,০০০ কিমি আৰু সৰ্বোচ্চ দূৰত্ব হ’ল ১৫,২০,০০,০০০ কিমি। পোহৰৰ যোগেদি সূৰ্যৰ শক্তি পৃথিৱীলৈ আহে। ইয়াৰ বলতেই ধৰাত সমগ্ৰ জীৱজগত জীয়াই আছে। ইয়েই বতৰ পৰিবৰ্তনৰ মূল কাৰক।
সূৰ্যৰ বৰ্ণালীত আয়নিভূত আৰু নিষ্ক্ৰিয় ধাতু আৰু অতি সূক্ষ্ম হাইড্ৰ’জেনৰ পতি পোৱা যায়। এই বৰ্ণালী শ্ৰেণীৰ V (ৰোমান সংখ্যা ৫) এ আঙুলিয়াই দিয়ে যে গৰিষ্ঠ সংখ্যক নক্ষত্ৰৰ দৰে ই মূল সূঁতি (main sequence)ৰ নক্ষত্ৰ। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল সূৰ্যই শক্তি হাইড্ৰ’জেনৰ পৰা হিলিয়ামলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা পাৰমাণৱিক সংযোজন প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা পায়। আমাৰ তাৰকাৰাজ্যত ১০০ মিলিয়নতৈকও অধিক G2 শ্ৰেণীৰ নক্ষত্ৰ আছে। সূৰ্য ইয়াৰে ৮৫% নক্ষত্ৰ (য’ৰ অধিকাংশই হ’ল ৰক্তিম বাওনা (red dwarf) নক্ষত্ৰতকৈ উজ্জ্বল।
সূৰ্যই নিজ কক্ষপথত হাতিপতি তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা ২৪০০০ৰ পৰা ২৬০০০ আলোকবৰ্ষ দূৰত্বত থাকি কেন্দ্ৰক পৰিক্ৰমা কৰি থাকে। সূৰ্যক এবাৰ পৰিক্ৰমা কৰোঁতে প্ৰায় ২২৫-২৫০ মিলিয়ন বছৰ লাগে (এক গেলেটিক বা তাৰকাৰাজ্যিক বৰ্ষ)। সূৰ্যৰ কক্ষীয় গতিবেগ হ’ল ২২০+/-২০ কিমি/ছে, কিন্তু শেহতীয়া গণনা মতে ই ২৫২ কিমি/ছে। ই প্ৰায় ১১৯০ বছৰত ১ আলোকবৰ্ষ বা ৭ বছৰত এক সৌৰবৰ্ষৰ সমকক্ষ। বৰ্তমান উপলব্ধ তথ্যৰ মতে এই আন্তঃতাৰকাৰাজ্যিক দূৰত্ব আৰু গতিবেগ শুদ্ধ বুলি মনা হৈছে যদিও নতুন তথ্যৰ সন্ধান পালে এই মান সলনি কৰিব পাৰে। যিহেতু cosmic background radiation (CMB) আপেক্ষিক ভাৱে আমাৰ তাৰকাৰাজ্যখন হাইড্ৰা (hydra) ৰ দিশত ৫৫০ কিমি/ছে গতি কৰি আছে, গতিকে সূৰ্যৰ CMB ৰ আপেক্ষিকভাৱে সামগ্ৰিক বেগ crater বা leo ৰ দিশত ৩৭০ কিমি/ছে হ’ব।
সূৰ্য বৰ্তমান হাতিপতি তাৰকাৰাজ্যৰ বৃহতাকাৰ Perseus বাহু আৰু Segittarius বাহুৰ মাজৰ Orion বাহুৰ ভিতৰ ফালৰ কাষটোত স্থানীয় আন্তঃনক্ষত্ৰীয় ডাৱৰ (Local Interstellar Cloud) ৰ উচ্চ উষ্ণতাৰ গেছৰ লঘুভিত কম ঘনত্বৰ স্থানীয় বাবল (Local Bubble) অঞ্চলৰ মাজেদি গৈ আছে। সূৰ্যৰ নিকটৱৰ্তী ১৭ আলোকবৰ্ষৰ ভিতৰৰ ৫০খন নক্ষত্ৰজগত (Stellar System) ৰ ভিতৰত সূৰ্যৰ পৰম মাত্ৰা (Absolute Magnitude)ৰ স্থান চতুৰ্থ।
শ্ৰেণী:সৌৰজগত
ভেলী অৱ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ (Valley of Flowers National Park) সুউচ্চ পশ্চিম হিমালয়ত অৱস্থিত এক ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ইয়াক স্থানীয় পৰ্বতীয়া ফুলেৰে ভৰা বিস্তীৰ্ণ ঘাঁহনি আৰু তাত পোৱা বিভিন্ন উদ্ভিদৰ বাবে জনা যায়। এই উদ্যান উত্তৰাখণ্ডত অৱস্থিত। এই জৈৱবৈচিত্ৰৰে সমৃদ্ধ অঞ্চলটো ভালেকেইবিধ বিৰল তথা লুপ্তপ্ৰায় বন্যপ্ৰাণী যেনে এছিয়ান ক'লা ভালুক, হিম চিতা, মুগা ভালুক, নীলগাই (Blue Sheep) আদিৰো বাসস্থান। ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নয়নাভিৰাম প্ৰাকৃতিক দৃশ্যই পূবৰ নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বনৰীয়া পাৰ্বত্য আৱৰণক পৰিপূৰ্ণ কৰি তোলে। দুয়ো মিলি জংস্কাৰ আৰু হিমালয়ৰ মাজৰ অনন্য পথছোৱা আগুৰি থাকে। উদ্যানখন ৮৭.৫০ বৰ্গ কিঃমিঃ জুৰি বিস্তৃত। এই দুয়োখন উদ্যানকে নন্দা দেৱী বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলে (২২৩,৬৭৪ হেক্টৰ) আৱৰি আছে। এক সুৰক্ষিত অঞ্চলে (৫,১৪৮.৫৭ হেক্টৰ) ইয়াক ঘেৰি ৰাখিছে। এই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল ২০০৪ চনৰ পৰা ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ নেটৱৰ্ক হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
দ্য ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ অৰ্থাৎ পুষ্প উপত্যকা হৈছে হিমালয়ৰ উচ্চতাত থকা এক উপত্যকা যাক খ্যাতনামা পৰ্বতাৰোহী আৰু উদ্ভিদবিদসকলে এটা শতিকাজুৰি বিভিন্ন লেখনিত উল্লেখ কৰি আহিছে। হিন্দু ধৰ্মত ইয়াৰ উল্লেখ বহুদিনীয়া। পুষ্প উপত্যকাত সময়ৰ সৈতে ৰঙ সলোৱা অনেক প্ৰকাৰৰ ৰঙীন ফুল পোৱা যায়। ১৯৮২ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় আৰু বৰ্তমান ই এক বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান। স্থানীয় লোক বিশ্বাস কৰে যে এই ঠাই অপেশ্বৰীসকলৰ বাসস্থান। উপত্যকাটো অনেক আপুৰুগীয়া ফুল যেনে ব্ৰহ্মকমল, নীলা পপী, ক'ব্ৰা লিলি আদিৰ নিবাস।
পুষ্প উপত্যকাটো পশ্চিম হিমালয়ান পাৰ্বত্য জোপোহা আৰু ঘাঁহনি অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ইয়াৰ পাৰ্বত্য উদ্ভিদ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে আন্তৰ্জাতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ সমৃদ্ধিশালী জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যই ক্ৰমে উত্তৰ আৰু দক্ষিণজুৰি বিস্তৃত জংস্কাৰ আৰু হিমালয় তথা পূব হিমালয় আৰু পশ্চিম হিমালয়ৰ মাজৰ যোগাযোগৰ কথাকে প্ৰতিফলিত কৰে। কিছুসংখ্যক উদ্ভিদ সমগ্ৰ বিশ্বতে বিপন্ন আৰু বহুকেইবিধ উত্তৰাখণ্ডৰ বাদে আৰু ক'তো পোৱা নাযায়। অন্য হিমালয়ান সুৰক্ষিত অঞ্চলতকৈ ইয়াত বিপন্ন ঔষধি উদ্ভিদৰ অৱস্থিতি অধিক পোৱা গৈছে। সমগ্ৰ নন্দা দেৱী জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত অঞ্চলটো পশ্চিম হিমালয় স্থানীয় পক্ষী অঞ্চলত অৱস্থিত। ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন উক্ত মণ্ডলটোৰ দ্বিতীয়খন মুখ্য ক্ষেত্ৰ। সাতবিধ সীমিত অঞ্চলত পোৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি ইয়াৰ স্থানীয় নিবাসী। উদ্যানখনৰ উচ্চতম ঠাই হৈছ গৌৰী পৰ্বত। সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা এই ঠাইৰ উচ্চতা ৬,৭১৯ মিটাৰ।
ইতিহাস আৰু কিংবদন্তি
দুৰ্গম হোৱা হেতুকে এই ঠাইখন পৰ্যটন মানচিত্ৰত নাছিল। কিন্তু ১৯৩১ চনত ইংৰাজ পৰ্বতাৰোহী '''ফ্ৰেংক এছ. স্মিথ, এৰিক শ্বিপটন আৰু আৰ.এল. হ'ল্ডছৱৰ্থে' কামেট শৃংগ সফলতাৰে আৰোহণ কৰি উলটি আহোঁতে পথ হেৰুৱায় আৰু ফুলেৰে ভৰা এই উপত্যকা পায়হি। তেওঁলোক অঞ্চলটোৰ সৌন্দৰ্যত মুগ্ধ হয় আৰু ইয়াৰ নাম ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ'' (পুষ্প উপত্যকা) ৰাখে। পিছত ফ্ৰেংক এছ. স্মিথে একে নামৰ এখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰে।
১৯৩৯ চনত ৰয়েল ব'টানিকেল গাৰ্ডেনছ এডিনবাৰ্গৰ ফালৰ পৰা মাৰ্গাৰেট লেগ এই সম্পৰ্কে অধিক অধ্যয়নৰ বাবে আহে। শিলনিৰ ওপৰেদি ফুলৰ নমুনা গোটাই ফুৰোঁতে দুৰ্ঘটনাবশতঃ তেওঁ পিচলি পৰি নিৰুদ্দেশ হয়। পিছত তেওঁৰ ভগ্নী সেই ঠাইলৈ আহি তেওঁৰ স্মৃতিচিহ্ন এটা সজোৱাই দিয়ে।
১৯৮২ চনৰ ৬ নৱেম্বৰৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ পুষ্প উপত্যকা এক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ উন্নীত হয়।
সময়পঞ্জী
১৮৬২: কৰ্ণেল এডমাণ্ড স্মিথে পুষ্পৱতী উপত্যকা আৱিষ্কাৰ কৰে।
১৯৩১: পৰ্বতাৰোহী ফ্ৰেংক এছ. স্মিথে এই ঠাই ভ্ৰমণ কৰে আৰু ইয়াৰ কথা ব্যক্ত কৰি এখন কিতাপ লিখে।
১৯৩৬: নন্দা দেৱী আৰোহণ কৰা পৰ্বতাৰোহী ই. শ্বিপটন আৰু এন. অডেল উজনি নন্দা দেৱী অৱবাহিকা পায়গৈ আৰু ইয়াৰ বিৱৰণ দাঙি ধৰে।
১৯৩৯: চৰকাৰী আদেশ 1493/XIV - 28 of 7/01 অনুসৰি এই অৱবাহিকাক নন্দা দেৱী ক্ৰীড়া সংৰক্ষিত অঞ্চল (Nanda Devi Game Sancttary) হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
১৯৬২: সীমা বিবাদৰ ফলত এই অঞ্চলত স্থানীয় অৰ্থনীতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি ব্যৱসায়-বাণিজ্য বন্ধ হৈ পৰে।
১৯৭৪-৮২: সংৰক্ষিত অঞ্চলটো পৰ্বতাৰোহীসকলৰ বাবে মুকলি কৰা হয় কিন্তু নিশ্চিত অৱনমনৰ ফলস্বৰূপে ই সকলোৰে বাবে বন্ধ হৈ যাবলৈ আগবাঢ়ে।
১৯৮০: উদ্যানখন জাননী ৩৯১২/XIV ৩-৩৫-৮০ যোগে সঞ্জয় গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় আৰু পশু চাৰণ তথা পৰ্বতাৰোহণ স্থগিত কৰা হয়।
১৯৮০: চৰকাৰী আদেশ ৪২৭৮/XIV-৩-৬৬-৮০ যোগে বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আইন ১৯৭২ অনুসৰি ইয়াৰ উদ্ভিদসমূহৰ সংৰক্ষণৰ বাবে পুষ্প উপত্যকাক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰূপে ঘোষণা কৰা হয়।
১৯৮২: উদ্যানখন নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে নতুনকৈ নামকৰণ কৰা হয়।
১৯৮৮: এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানক (৬২,৪৬২ হেক্টৰ) অভ্যন্তৰত লৈ নন্দা দেৱী ২২৩,৬৭৪ হেক্টৰজুৰি জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত অঞ্চল (Nanda Devi Biosphere Reserve) আৰু দুয়োকাষ আগুৰি এক সুৰক্ষিত অঞ্চল (৫১৪,৮৫৭ হেক্টৰ) স্থাপন কৰা হয়। চুবুৰীয়া গাওঁবাসীৰ ওপৰত কিছু পৰিমাণে বাধা-নিষেধ আৰোপ কৰা হয়।
২০০০: এই জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত অঞ্চল বৰ্ধিত কৰি ইয়াত ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
পৰিচালনা
উদ্যানখন ভাৰতীয় পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰণালয় আৰু উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যিক বন বিভাগে পৰিচালনা কৰে। ১৯৮৩ চনৰ পৰাই এই অঞ্চলত বসবাস কৰা আৰু পশু চাৰণ নিষেধ কৰা হৈছে। পূৰ্বতে যেতিয়া পশু চাৰণ নিষিদ্ধ নাছিল তেতিয়া এই কথা লক্ষ্য কৰা হয় যে ইয়াৰ ফলত অঞ্চলটোলৈ কিছুমান অপতৃণৰ আগমন ঘটে। বছৰটোৰ আন সময়ত প্ৰচণ্ড তুষাৰপাত হোৱা হেতুকে উদ্যানখন কেৱল গ্ৰীষ্মকালি জুনৰ পৰা অক্টোবৰ মাহলৈকেহে খোলা থাকে।
অৱস্থান
ৰাজ্য: উত্তৰাখণ্ড, ভাৰত
কলীয়াভোমোৰা সেতু
নামকৰণ (Etymology)
১৭৯৫ চনত কামৰূপৰ হৰদত্ত-বীৰদত্ত নামৰ ভাতৃদ্বয়ে আহোম ৰাজশক্তিৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল৷ কিন্তু এই বিদ্ৰোহক আহোম সেনাপতি বৰফুকন কলীয়াভোমোৰাই দমন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ এইজনা আহোম সেনাপতিয়ে পোনতে কলিয়াবৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰে সংযোগী সেতু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিলৰ খুঁটা আদি পেলাইছিল। এখেতৰ নামেৰেই দলংখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে৷
ভেলী অৱ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
অৱস্থান
জিলা: চামলী
কলীয়াভোমোৰা সেতু
বৰ্হি সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ দলং শ্ৰেণী:তেজপুৰ শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দলং
ভেলী অৱ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
অৱস্থান
অৱস্থান: ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ গড়ৱাল অঞ্চলৰ যোশীমঠৰ ওচৰৰ ভুণ্ডৰ গঙ্গাৰ উজনিত অৱস্থিত। ই নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ২০ কিঃমিঃ উত্তৰ-পশ্চিমত ভুণ্ডৰ গঙ্গাৰ বিস্তীৰ্ণ উপত্যকা জুৰি আছে। ই ভুণ্ডৰ উপত্যকাৰ মূৰৰ ফালে দুই ওলোমা উপত্যকাৰ অন্যতম। আনটো উপত্যকা হৈছে হেমকুণ্ড।
জলবায়ু
অভ্যন্তৰীণ হিমালয়ৰ উপত্যকা হিচাপে নন্দা দেৱী অৱবাহিকাৰ জলবায়ু পৃথকধৰণৰ। সাধাৰণতে জলবায়ু শুষ্ক হয়, কিন্তু জুন মাহৰ শেষভাগৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰৰ আৰম্ভণিলৈকে মৌচুমীৰ প্ৰভাৱত অত্যন্ত বৰষুণ হয়। মৌচুমীৰ সময়ত কুঁৱলী আৰু নিম্ন উচ্চতাৰ ডাৱৰে মাটি সেমেকা কৰি ৰাখে আৰু সেয়ে আন শুষ্কতৰ অভ্যন্তৰীণ হিমালয়ৰ উপত্যকাসমূহতকৈ ইয়াৰ উদ্ভিদসমূহ জীপাল হৈ থাকে। এপ্ৰিলৰ মাজভাগৰ পৰা জুনলৈকে উষ্ণতা মধ্যমীয়া বা শীতল হয় (সৰ্বোচ্চ ১৯° চেলচিয়াছ)। দক্ষিণে থকা হিমালয় পৰ্বতলানিয়ে উপত্যকাটো দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহৰ পূৰ্ণ প্ৰভাৱৰ পৰা বচাই ৰাখে। গ্ৰীষ্মকালীন মৌচুমীৰ শেষৰ ফালে ইয়াত প্ৰায়ে ঘন কুঁৱলী আৰু বৰষুণ পৰা দেখা যায়। অৱবাহিকা আৰু উপত্যকা দুয়োটাই অক্টোবৰৰ শেষভাগৰ পৰা মাৰ্চৰ শেষলৈকে ৬-৭ মাহ তুষাৰাবৃত হৈ থাকে। উপত্যকাটোৰ উত্তৰ অংশতকৈ দক্ষিণ অংশত হিমপাতৰ প্ৰকোপ বেছি দেখা যায়।
পথ
উদ্যানখনলৈ যাবলৈ হ'লে ১৭ কিঃমিঃ কেঁচা ৰাস্তাৰে বাট বুলিব লাগে। নিকটৱৰ্তী প্ৰধান চহৰ হৈছে গড়ৱালৰ যোশীমঠ যাৰ পৰা হৰিদ্বাৰ আৰু ডেৰাডুনলৈ ২৭০ কিঃমিঃ জোৰা সুবিধাজনক পথ আছে। দিল্লীৰ পৰা ৰেলেৰে হৰিদ্বাৰলৈ আহি বাছেৰে হৃষীকেশেদি গোবিন্দঘাটলৈ যাব পাৰি। আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান বদ্ৰীনাথৰ পৰা গোবিন্দঘাটলৈ ১৬ কিঃমিঃ। দিল্লীৰ পৰা গোবিন্দঘাটলৈ গাড়ীৰেও যাব পাৰি (৫০০ কিঃমিঃ)।
গোবিন্দঘাট যোশীমঠৰ ওচৰৰ এখন সৰু ঠাই য'ৰপৰা কেঁচা পথছোৱা আৰম্ভ হয়। এই ঠাইৰপৰা পথছোৱা ১৪ কিঃমিঃ গৈ উপত্যকাটোৰ পৰা ২ কিঃমিঃ আঁতৰৰ ঘাঙ্গৰিয়াত লাগেগৈ। হেমকুণ্ডত অৱস্থিত শিখ মন্দিৰলৈ যোৱাৰ পথো এইটোৱেই। পুষ্পৱতী নদীৰ কাষৰ শিলনি এখনৰ পৰাই উপত্যকাটো আৰম্ভ হয়।
বনানি
উপত্যকাটো তিনিটা প্ৰধান বনানি মণ্ডলত (vegetation zone) বিভক্ত - ৩,২০০মিঃৰ পৰা ৩,৫০০মিঃ উচ্চতাৰ ভিতৰত উপ-পাৰ্বত্য (sub-alpine), ৩,৫০০মিঃৰ পৰা ৩,৭০০মিঃৰ ভিতৰত নিম্ন পাৰ্বত্য (lower alpine) আৰু ৩,৭০০মিঃতকৈ অধিক উচ্চতাৰ বৃক্ষসমূহ উচ্চ পাৰ্বত্য মণ্ডলৰ অন্তৰ্ভুক্ত। উপত্যকাটোৰ নিম্নাংশ, নদীৰ পাৰ, সৰু অৰণ্য, ঘাঁহনি, ক্ষয়িষ্ণু জুটুলা জোপোহাৰ গৰা, মালভূমি, পিটনি, শৈল মৰুভূমি আৰু গুহাসমূহ উপত্যকাটোৰ অন্তৰ্গত। সুৰক্ষিত এলেকাটোৰ নিম্ন পাহাৰীয়া অঞ্চলটো ঘন অৰণ্যৰে ভৰা। ১৯৯২ চনত অৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে উপত্যকাটোত ৬০০ বিধ angiosperm আৰু ৩০ বিধ pteridophyte পাইছিল আৰু ইয়াৰ ৫৮ বিধ নতুনকৈ আৱিষ্কৃত হোৱাৰ লগতে ৪ বিধ উত্তৰ প্ৰদেশৰ হিমালয় অঞ্চলৰ ভিতৰতে নতুন আছিল। ইয়াৰে ৬ বিধৰ ভিতৰত ৫ বিধ উদ্ভিদ: Aconitum falconeri, A. balfouri, Acer caesium (ভাৰতীয় মে'পল), Mecanopsis aculeate (হিমালয়ান নীলা পপি) আৰু Saussurea atkinsoni সমগ্ৰ বিশ্বতে বিপন্ন হোৱাৰ লগতে কাষৰীয়া নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বা উত্তৰাখণ্ডৰ আন কোনো ঠাইতে পোৱা নাযায়। ১৯৯৮ চনত চন্দ্ৰ প্ৰকাশ কালাই উদ্যানখনত ৩১ বিধ বিৰল তথা বিপন্ন প্ৰজাতি উদ্ধাৰ কৰে। পিছত তেওঁৰ অধ্যয়নত পোৱা হয় যে উপত্যকাটোৰ ফুলসমূহ ৬২ প্ৰজাতিৰে মূলতঃ Asteraceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত। স্থানীয় গাওঁবাসীয়ে ৪৫ বিধ ঔষধি উদ্ভিদ আৰু নন্দা দেৱী আৰু সুনন্দা দেৱীৰ পূজাৰ অৰ্থে ব্ৰহ্মকমল (Saussurea obvallata) আদি ফুল সংগ্ৰহ কৰে। এই অঞ্চলটো এক উদ্ভিদ বৈচিত্ৰ্য কেন্দ্ৰৰূপে প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা হৈছে।
উপ-পাৰ্বত্য মণ্ডলৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে উচ্চ অঞ্চলৰ অৰণ্যসমূহ যি বাতাৱৰণ সেমেকা কৰি ৰখা আৰু তুষাৰৰ সহায়ক হয় আৰু এনেদৰেই ঠাইডোখৰ বহুসংখ্যক উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ বাবে সুবিধাজনক কৰি ৰাখে। হিমালয়ান মে'পল এচাৰ কেচিয়াম (Acer caesium), পশ্চিম হিমালয়ান দেৱদাৰু এবিছ পাইনড্ৰো (Abies pindrow, হিমালয়ান শুকুলা ভূৰ্জপত্ৰ বেটুলা ইউটিলিছ (Betula utilis) আৰু ৰড'ডেনড্ৰন কেম্পেনুলাটামৰ (Rhododendron campanulatum) লগতে ইয়াত হিমালয়ান চিৰসেউজ বৃক্ষ টেক্সাছ ৱেলিচিয়ানা (Taxus wallichiana), ছিৰিংগা এম'ডি (Syringa emodi) আৰু চ'ৰবাছ লেনেটাৰ (Sorbus lanata) প্ৰভাৱ অধিক। সাধাৰণতে পোৱা আন উদ্ভিদৰ ভিতৰত এৰিছেমা জেকুৱেমণ্টি, বচনিয়েকিয়া হিমালয়কা, কৰিডেলিছ কেচমেৰিয়ানা, প'লমনিয়াম চেৰুলিয়াম, পলিগৰিয়াম পলিষ্টেচিয়াম, ইম্পেচিয়েনছ চালকেটা, জেনেৰিয়াম ৱেলিচিয়েনাম, গেলিয়াম এপেৰাইন, মৰিনা লঙিফলিয়া, ইনুলা গ্ৰেণ্ডিফ্ল'ৰা, ন'ম'কৰিছ অক্সিপেটালা, এনিমন ৰিভালেৰিছ, পেডিকুলাৰিছ পেক্টিনেটা, পি. বাইকৰ্ণিউটা, প্ৰাইমুলা ডেণ্টিকুলেট আৰু ট্ৰিলিডিয়াম গভেনিয়েনাম।
প্ৰাণী
উপত্যকাটোত বন্যপ্ৰাণীৰ ঘনত্ব বৰ বেছি নহয় কিন্তু ইয়াত পোৱা আটাইবোৰ জন্তুৱেও সমগ্ৰ দেশতে বিৰল অথবা বিপন্ন। চন্দ্ৰ প্ৰকাশ কালাই উদ্যানখনৰ সৰ্বমুঠ ১৩ বিধ স্তন্যপায়ী জন্তু লিপিৱদ্ধ কৰিছিল আৰু ইয়াৰে ৯ বিধ পোনপটীয়াকৈ দৈখা পাইছিল। এইসমূহ হৈছে উত্তৰৰ সমতলৰ মুগাবৰণীয়া লেংগুৰ, উৰণীয়া কেৰ্কেটুৱা, হিমালয়ান ক'লা ভালুক, ৰঙা শিয়াল, হিমালয়ান নেউল আৰু হিমালয়ান হালধীয়া ডিঙিৰ নেউল, নেমৰডাচ গ'ৰেল, হিমালয়ান মুখা পিন্ধা হৰিণ, মচিঅ'লা ইণ্ডিকা, হেমিট্ৰেগাছ জেমলাহিকাছ আৰু কেপ্ৰিকৰ্ণিছ ছুমাট্ৰায়েনচিছ।
উদ্ভিদ
১৯৮৭ আৰু ১৯৯২ চনত ক্ৰমে ভাৰতীয় উদ্ভিদ জৰীপ আৰু অৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে বনানিৰ এক জৰীপ চলায়। ১৯৯৭ চনত ভাৰতীয় বন্যজীৱ প্ৰতিষ্ঠানে আন এক জৰীপ চলায় আৰু তিনিটা নতুন উদ্ভিদ প্ৰজাতি আৱিষ্কাৰ কৰে।
অৰ্কিড, পপি, প্ৰাইমুলা, নাৰ্জী, ডেইজী আৰু এনিমন ফুলসমূহে ভূ-পৃষ্ঠ আবৃত কৰি ৰাখে। ভূৰ্জপত্ৰ আৰু ৰ'ড'ডেনড্ৰনৰ উপ-পাৰ্বত্য অৰণ্যই উদ্যানখন আৱৰি আছে। অধ্যাপক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ কালাৰ দশকজোৰা অধ্যয়নে কয় যে পুষ্প উপত্যকাত ৫২০টা প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আছে যাৰে ভিতৰত ৪৯৮টাই ফুলৰ প্ৰজাতি। উদ্যানখনত বহু প্ৰকাৰৰ ঔষধি উদ্ভিদো পোৱা যায়।
হীৰেন গোহাঁই
হীৰেন গোহাঁই (Hiren Gohain; জন্ম: ১৯৩৯) অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষক। তেওঁ ১৯৩৯ চনত অসমৰ গোলাঘাট চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। গোহাঁইৰ পিতৃ মহেন্দ্ৰনাথ গোহাঁই আৰু মাতৃ শৰৎকুমাৰী গোহাঁই। মহেন্দ্ৰ নাথ গোহাঁই শিক্ষক আছিল। তেওঁ পূৰ্বে গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত আৰ্য বিদ্যাপীঠত অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰিছিল। উত্তৰ গুৱাহাটীত তেখেতৰ পৈতৃক ঘৰ আছিল। ড॰ গোহাঁয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি কিছুবছৰ পূৰ্বে অৱসৰ লৈছে। তেখেতৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী কমলা গোহাঁই চল্লিছৰ দশকৰ এগৰাকী অসমীয়া মহিলা চিকিৎসক আছিল।
শিক্ষা
ড॰ গোহাঁই এজন কৃতী ছাত্ৰ আছিল।
সাহিত্যকৃতি
ড॰ হীৰেন গোহাঁয়ে ছাত্ৰ অৱস্থাৰে পৰাই সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। ড॰ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই সম্পাদনা কৰা আলোচনী ৰামধেনুত তেখেতৰ কেইবাটাও কবিতা প্ৰকাশ হৈছিল।
সমালোচক
ড॰ হীৰেন গোহাঁই অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী সুপ্ৰতিষ্ঠিত সমলোচক। তেওঁৰ তীক্ষ্ণধী সমালোচনাই অসমৰ সাহিত্য, ৰাজনীতি, সমাজনীতি আৰু সাংস্কৃতিক দিশলৈ নতুন গতিধাৰা আৰু চেতনাবোধ আনিছে। বৰ্তমান ইয়াৰ প্ৰতিটো দিশতে তেওঁ এগৰাকী কাণ্ডাৰীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে আৰু প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ মূল্যবোধক প্ৰমূল্য দিয়া এগৰাকী প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক ব্যক্তিৰূপেও তেওঁ অসমৰ সমাজ জীৱনত আখ্যায়িত হৈছে। “এদলে অসমীয়া নপঢ়ে; ইংৰাজী পঢ়ে, ফলত অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত একো অৱদান যোগাব নোৱাৰে, আন দলে আকৌ কেৱল অসমীয়াহে পঢ়ে, ইংৰাজী নপঢ়ে; ফলত বিদেশৰ লগত আদান-প্ৰদানত যথেষ্ট বাধাৰ সন্মুখীন হয়।”
সাংবাদিকৰূপে হীৰেন গোহাঁই
ড॰ হীৰেন গোহাঁই সংবাদ সেৱাৰ লগতো জড়িত আছিল। বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীৰ লগত তেখেত জড়িত। তেখেতে নতুন পৃথিৱী (১৯১৭-১৯৭৩), পদাতিক (১৯৭৪-১৯৭৭), কলাখাৰ (১৯৭৯-১৯৮২), সংকেত প্ৰভৃতি কেইবাখনো আলোচনী আৰু বাতৰি কাকত সম্পাদনা কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
ড॰ হীৰেন গোহাঁই ৰাজনীতিৰ লগতো জড়িত। তেওঁ ১৯৭০-৭৩ চনলৈ আৰু ১৯৭৯-৮২ চনলৈ চি.পি.আই (এম)ৰ লগতো বিশেষ বিশেষ বিষয়ত সহযোগিতা ৰক্ষা কৰিছে। সম্প্ৰতি আঞ্চলিকতাবাদ ৰাজনৈতি দৰ্শনক এক জনমুখী আৰু গণতান্ত্ৰিক ৰূপ দিয়াত তেওঁ আত্মনিয়োগ কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
লোকগীত
অসমীয়া মৌখিক সাহিত্যৰ আৰম্ভণি হিচাপে প্ৰাচীন লোকগীতবোৰকে ধৰিব পাৰি। অসমীয়া ভাষাৰ লোকগীতবোৰৰ এটা বিশেষত্ব আছে যে, এইবোৰক গীত নুবুলি "নাম" বোলা হয়। অসমীয়া লোকগীতসমূহৰ ভিতৰত আছে বিয়ানাম, আইনাম, গোঁসাই নাম, ভেকুলী বিয়াৰ নাম, ধাই নাম আদি। অন্যান্য লোকগীতৰ ভিতৰত ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত, নাহৰৰ গীত, বদন বৰফুকনৰ গীত, জিকিৰ আৰু জাৰী, দেহবিচাৰ গীত, টোকাৰী গীত, ঐনিতম, মহোহো গীত, জনা গাভৰুৰ গীত, শান্তি বাৰমাহীৰ গীত, বনঘোষা, মণিৰাম দেৱানৰ গীত, জয়মতী কুঁৱৰীৰ গীত আদি উল্লেখযোগ্য। এইসমূহ লোকগীতৰ ৰচনাকাল ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা অষ্টম-নৱম শতিকা বুলি বুৰঞ্জীবিদসকলে অনুমান কৰিছে।
আৰমান মালিক
আৰমান মালিক (Armaan Malik; জন্ম ২২ জুলাই ১৯৯৫) এজন প্ৰতিভাৱান নৱাগত ভাৰতীয় সংগীত শিল্পী। প্ৰথমে তেওঁ ইউনিভাৰ্চেল মিউজিক ইণ্ডিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ টিছিৰিজৰ লগত চুক্তিবদ্ধ। তেওঁক পোনপ্ৰথমে জি টিভিৰ জনপ্ৰিয় ৰিয়েলিটি শ্ব' "সা ৰে গা মা পা লিটিল চেম্পচ্"ত দেখা গৈছিল আৰু দৰ্শকৰ ভোটেৰে তেওঁ তাত অষ্টম স্থান পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। আৰমান গায়ক আৰু সংগীত পৰিচালক ডাবো মালিকৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ। ডাবো মালিক বিখ্যাত গায়ক আৰু সংগীত পৰিচালক অনু মালিকৰ ভায়েক। উল্লেখযোগ্য যে আৰমানৰ ককায়েক আমাল মালিকো এজন প্ৰতিভাৱান নৱাগত সংগীত পৰিচালক।
কৰ্ম জীৱন
আৰমান মালিকে এতিয়ালৈকে প্ৰায় ১০০-২০০ বাণিজ্যিক গীত আৰু প্ৰায় ১৬খন হিন্দী আৰু তামিল বোলছবিত গীত গাইছে। তাৰে ভিতৰত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য বোলছবি হল-ডব্লিউ(২০১৪), জয় হো, ভূতনাথ, ৰক্ত চৰিত, চেন কুলী কি মেন কুলী, চিল্লাৰ পাৰ্টি, হিৰ'  আৰু চানাম ৰে।
তেওঁ মাই নেম ইচ খান বোলছবিত ইংৰাজ ল'ৰাজনৰ বাবে ডাবো কৰিছিল। বিবিচিৰ ৰেডিঅ ১ যোগে প্ৰচাৰিত অস্কাৰ বিজয়ী শ্লামডগ মিলিয়নিয়াৰ বোলছবিৰ চলিম নামৰ চৰিত্ৰক আৰমানে নিজৰ মাত দিছিল। তদুপৰি আৰমানে জয় হো বোলছবিৰ শীৰ্ষগীত আৰু "তুমকো তো আনা হি থা", "লভ ইউ টিল দি এণ্ড" আদি জনপ্ৰিয় গীত পাৰ্শ্বগায়ক হিচাপে গাইছে। আৰমান আৰু তেওঁৰ সংগীত পৰিচালক ককায়েক আমালক "জয় হো" বোলছবিৰ আৰম্ভণিতে "লভ ইউ টিল দি এণ্ড" গীতত চিত্ৰীত কৰা হৈছে।
তেওঁ প্ৰায় দহ বছৰ ধৰি ৰীতা কাউল আৰু কাদিৰ গোলাম মোস্তাফাৰ(বিখ্যাত শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পী পদ্মশ্ৰী উস্তাদ গোলাম মোস্তাফা খানৰ পুত্ৰ) ওচৰত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকি আছে।
অনা চলচ্চিত্ৰৰ গীত গাবলৈ আৰমানে প্ৰথমে "ইউনিভাৰ্চেল মিউজিক ইণ্ডিয়া"ৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। বৰ্তমান তেওঁ টিছিৰিজৰ লগত চুক্তিবদ্ধ।
একক এলবাম
২০১৪ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰমান মালিকৰ প্ৰথম একক কণ্ঠৰ এলবাম "ক্ৰেজী কানেকচন" সংগীত পৰিচালক চলিম মাৰ্চেন্দক চিত্ৰায়ণ কৰি ইউনিভাৰ্চেল মিউজিক ইণ্ডিয়ায়ে মুক্তি দিয়ে। ২০১৪ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীৰ এক উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত অভিনেতা চালমান খানে এই এলবাম উদ্বোধন কৰে।
মানৱ শৰীৰ
thumb|right|মানৱ শৰীৰত থকা উপাদানসমূহ মানৱ সভ্যতাৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে বিজ্ঞানৰ অভুতপূৰ্ব উন্নতি হৈছে৷ ইয়াৰ যোগেদি মানুহে আৱিষ্কাৰ কৰিছে ন ন অত্যাধুনিক যন্ত্ৰপাতি৷ উন্নতিৰ সোপানৰ শীৰ্ষস্থানত আৰোহন কৰিও মানুহে আজিলৈকে এনে এটি যন্ত্ৰ নিৰ্মান কৰিব পৰা নাই যাৰ তুলনা মানৱ দেহৰ লগত কৰিব পাৰি৷ মানৱ দেহৰ "যন্ত্ৰ-পাতি"ৰ বৈচিত্ৰৰ কথা ভাবিলে অতি আচৰিত হ'ব লাগে৷ মানুহে যন্ত্ৰ মানৱ বা ৰবট নিৰ্মান কৰিছে যদিও তেজ মঙহৰ মানুহৰ লগত তাৰ তুলনা নহয়৷
মানৱ শৰীৰটো বিভিন্ন অংগ-পত্যংগ, ২০৬ ডাল অস্থি বা হাড়, ৩২ টা দাঁত, কেইবাশ পেশী, বহু কিলোমিটাৰ দীঘল স্নায়ু আৰু কোটি কোটি কোষ আদিৰে গঠিত৷ এই অংগ-পত্যংগবোৰে সহযোগিতাৰে আমাৰ দেহটো পৰিচালনা কৰে৷ তলত আমাৰ শৰীৰৰ কিছুমান অংগ দিয়া হ'ল-
মহাবলীপুৰম স্মাৰকসমূহ
মহাবলীপুৰম স্মাৰকসমূহ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ চেন্নাই পৰা ৫৮ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত। এইসমূহ সপ্তম আৰু অষ্টম শতাব্দীত পল্লৱ ৰজাসকলে নিৰ্মাণ কৰিছিল। কথিত আছে, প্ৰথম নৰসিংহবৰ্মণ মামল্লেৰ ৰাজত্বকালত এই চহৰখনে বিশেষ গুৰুত্ব অৰ্জন কৰিছিল। কৰমণ্ডল উপকূলত পাথৰ কুণ্ডত এই স্মাৰকসমূহ নিৰ্মিত হয়। সমগ্ৰ মন্দিৰ নগৰীত প্ৰায় ৪০টা স্মাৰক আছে। ই হ'ল বিশ্বৰ বৃহত্তম মুক্তাঙ্গনস্থ খোদিত ভাস্কৰ্য। ১৯৮৪ চনত (i), (ii), (iii) আৰু (iv) বিভাগত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যবাহী স্থান হিচাবে ই ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। অভিলিখিত স্মাৰকসমূহ হ'ল পঞ্চৰথ মন্দিৰসমূহ: ৰথৰ আকৃতিবিশিষ্ট মন্দিৰ, মণ্ডপ আৰু ১১টি সংৰক্ষিত গুহা। এই গুহাসমূহত প্ৰচুৰ খোদিত ভাস্কৰ্য আছে। তদুপৰি আছে শিলা খোদিত গঙ্গাবতৰণ (মহাবলীপুৰম), যিটো বৃহত্তম মুক্তাঙ্গনস্থ শৈল ভাস্কৰ্য। এইটো "অৰ্জুনৰ তপস্যা" বা "ভগীৰথৰ তপস্যা" নামেও পৰিচিত ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক