cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কৃষক বনুৱা পঞ্চায়ত
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক দল শ্ৰেণী: অসমৰ ৰাজনৈতিক দল
জালুকনিবাৰী
জালুকনিবাৰী অঞ্চল যোৰহাট জিলাৰ দক্ষিণে প্ৰায় ১৪ কিঃমিঃ দূৰৈত ঐতিহাসিক ন-আলিৰ কাষত অৱস্থিত। গোহাঁই, বাঢ়ৈবাৰী, কুকুৰাচোৱা, কুন্দাৰ, আৱঁৰীয়া, গজপুৰীয়া, বালিজান, ন-চুঙী আৰু ঠেঙ্গাল গাঁও সমূহক জালুকনিবাৰী অঞ্চল গণ্য কৰা হয়। ১৯৪২ চনত অসম ভিত্তিত আহোম সভা, ১৯৬৬ চনত জালুকনিবাৰী হাইস্কুলৰ খেলপথাৰত ট্ৰাইবেল সংঘৰ অধিৱেশন, ১৯৬৭ চনত জিলা পৰ্যায়ৰ অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী সন্মিলন, ১৯৯০ চনত শংকৰ সংঘৰ জিলাৰ ৩৫২ তম বাৰ্ষিক অধিৱেশন আৰু ২০১১ চনৰ ২, ৩ জানুৱাৰীত যোৰহাট জিলা সাহিত্য সভাৰ চতুৰ্দশ দ্বি-বাৰ্ষিক অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ইতিহাস
জালুকনিবাৰী অঞ্চলটো হাবি বননিৰে ভৰপূৰ আছিল। যাতায়তৰ বাবে বহুত অসুবিধা আছিল। বৰ্তমানৰ জালুকনিবাৰী চিকিৎসালয়ৰ চৌহদত চাংপাতি বাঘ চিকাৰ কৰিছিল। ৰাইজে টিং বজাই, ঢেকী দি বাঘ খেদিছিল। এই অঞ্চলত চৰকাৰী মীন পাম, গ্ৰেজিং মাটিত ভেষজ উদ্যান স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯৮৩ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত জালুকনিবাৰীৰ লখিমী গাঁৱলীয়া বেংক মুকলি কৰা হৈছিল। ১৯৫৮ চনত এই অঞ্চলত এখন ৰাজ্যিক চিকিৎসালয় স্থাপপন কৰা হৈছিল।
জালুকনিবাৰীত ৰায়বাহাদুৰ শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ বাসভৱন আছিল। তেখেতৰ বাসভৱনৰ পৰাই অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকতখন প্ৰচাৰিত হৈছিল। বৰ্তমানৰ ঠেঙাল ভৱনে জালুকনিবাৰী অঞ্চলৰ নাম জিলিকাই ৰাখিছে।
জালুকনিবাৰীত প্ৰথমখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হয় ১৯০৯ চনত। ১৯৩৮ চনত জালুকনিবাৰী এম ই স্কুল স্থাপন কৰা হৈছিল। ঠেঙ্গাল গাঁৱৰ বামুণ পুখুৰীৰ পাৰত বিদ্যালয়ৰ গৃহ ৰাইজে অস্থায়ী ভাৱে সাজি লৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৪১ চনত জালুকনিবাৰী হাইস্কুল ৰাইজে স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমানৰ আৰক্ষীচকীৰ স্থানতে এই বিদ্যালয়ৰ গৃহ আছিল। ১৯৫৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত এখন ৰাজহুৱা সভা পাতি বৰ্তমানৰ জালুকনিবাৰী হাইস্কুলখন ১৯৬০ চনৰ পহিলা জানুৱাৰীৰ দিনা স্থাপন কৰা হয়। স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বাবে জালুকনিবাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়খনি ১৯৮৭ চনত স্থাপিত হৈছিল।
অৰ্থনীতি
জালুকনিবাৰী অঞ্চলটো কৃষি প্ৰধান অঞ্চল। ৰবি আৰু খাৰিফ দুয়োবিধ শস্যই ইয়াত খেতি কৰা হয়। শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱা আৰু হেমেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৰুৱা হৈছে জালুকনিবাৰীৰ দুজন উল্লেখযোগ্য চাহ খেতিয়ক।
সাংস্কৃতিক
১৯৭৪ চনত বিশ্বজ্যোতি ৰঙ্গমঞ্চ নামৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান স্থাপন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটোৱেই ১৯৭৪ চনৰ পৰা ৰাস উৎসৱ পালন কৰি আহিছে। ৰাসৰ উপৰিও বিভিন্ন অনুষ্ঠান ইয়াত অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। জালুকনিবাৰীত সদৌ অসম ঢুলীয়া শিল্পী সন্মিলনীৰ স্থায়ী কাৰ্যালয় আছে। চৰকাৰী অনুদানেৰে এই গৃহ স্থাপন কৰা হয়। ১৯৮১ চনত ইয়াতে অসম ঢুলীয়া শিল্পী সন্মিলনৰ ৰাজ্যিক বাৰ্ষিক অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই সভাৰ সভাপতি আছিল কবি বিনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা।
ক্ৰীড়া
১৯৫৮ চনত জালুকনিবাৰী ক্ৰীড়া সন্থা গঠন কৰা হৈছিল। এই সন্থাৰে কেইবাজনো যুৱকে জিলা পৰ্যায়ৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৫ চনৰ ২৩ ছেপ্তেম্বৰত ৰাজ্যিক ভিত্তিত মহিলা ফুটবল অনু্ঠিত হৈছিল। জালুকনিবাৰী হাইস্কুলৰ খেলপথাৰত ব্লক পৰ্যায় আৰু জিলা পৰ্যায়ৰ গ্ৰাম ক্ৰীড়া অনুষ্ঠিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
চ্যুতি (ভূতাত্ত্বিক)
চ্যুতি(Fault) হৈছে শিলৰ ফলকত হোৱা ফাঁট য’ত ফাঁট মেলা সমতলৰ সমান্তৰালভাৱে ফলক দুখনৰ আপেক্ষিক স্নানান্তৰ ঘটে। চ্যুতিসমূহ ভূমিকম্পৰ সৃষ্টিৰ এক উৎস। চ্যুতিৰ ফাঁট মেলা পৃষ্ঠতলখনক চ্যুতি-সমতল (Fault plane) বোলা হয়। চ্যুতি-সমতলে অনুভূমিক সমতল এখনৰ লগত যি কোণ কৰি থাকে নতি বোলা হয়। চ্যুতি-সমতলে ভূ-পৃষ্ঠতলক যিডাল ৰেখাত ছেদ কৰে সেইডালক চ্যুতি-ৰেখা (নতিলম্ব) বোলা হয়।
চ্যুতিৰ শ্ৰেণীবিভাজন
চ্যুতিসমূহক বিভিন্ন প্ৰকাৰে বিভিন্ন ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি। সৃষ্টিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চ্যুতিসমূহক তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি: অনুলোম বা বিস্তাৰ চ্যুতি, উৎক্ষেপ চ্যুতি আৰু বিদিৰণ বা মোচোকা চ্যুতি। চ্যুতি-সমতলৰ নতিদিশৰ আৰু চ্যুতি-সঞ্চালনৰ দিশৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চ্যুতিসমূহক তিনিটা ভাগৰ ভাগ কৰিব পাৰি:
১। নতিলম্ব চ্যুতি: এই প্ৰকাৰৰ চ্যুতিত শিলাখণ্ডৰ সঞ্চালন নতিলম্বৰ সমান্তৰাল ভাবে হয়।
২। নতি চ্যুতি: এই প্ৰকাৰৰ চ্যুতিত শিলাখণ্ডৰ সঞ্চালন নতিৰ সমান্তৰাল ভাবে হয়। এই প্ৰকাৰৰ চ্যুতিৰো দুটা প্ৰকাৰ আছে: নিয়মিত বা অনুলোম চ্যুতি আৰু অনিয়মিত বা বিলোম চ্যুতি। নিয়মিত চ্যুতিত উৰ্দ্ধতল অধস্তলৰ ওপৰেদি অধোগতিত তলৰ দিশলৈ পিছলি যায়। অনিয়মিত চ্যুতিত উৰ্দ্ধতল অধস্তলৰ ওপৰেদি উৰ্দ্ধগতিত ওপৰৰ দিশলৈ পিছলি যায়।
৩। তিৰ্যক চ্যুতি:এই প্ৰকাৰৰ চ্যুতিত শিলাখণ্ডৰ সঞ্চালন নতিলম্ব আৰু নতি দুযোটাৰে সমান্তৰাল ভাবে হয়।
চ্যুতি সৃষ্টিৰ কাৰণ
শিলাস্তৰত বিবৰ্তনিক শক্তিৰ ফলত হোৱা প্ৰবল প্ৰতিচাপ আৰু পীড়নৰ ফলত চ্যুতিৰ সৃষ্টি হয়।
অসম আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে থকা উল্লেখযোগ্য চ্যুতিসমূহ
অসম আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল ভূমিকম্প প্ৰৱণ অঞ্চল। ইয়াৰ এটা কাৰণ হ'ল ইয়াত অৱস্থিত চ্যুতিসমূহ। ইয়াত থকা কেইটামান উল্লেখযোগ্য চ্যুতিসমূহ হ'ল। ।
১। অল্ডহাম চ্যুতি
২। ধুবুৰী চ্যুতি
৩। ডাউকি চ্যুতি
৪। কপিলী চ্যুতি
৫। ছিলেট চ্যুতি
৬। কাবাউ চ্যুতি
৭। কালাদান চ্যুতি
৮। নাগা চ্যুতি
৯। ব্ৰহ্মপুত্ৰ চ্যুতি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ব
অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্যসমূহৰ তালিকা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ডুবাই
ডুবাই গুল্ফ উচ্চাৰণ: ) হৈছে সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ এখন অতি জনপ্ৰিয় চহৰ। ই পাৰ্ছিয়ান গ'ল্ফৰ দক্ষিণ তীৰত অৱস্থিত আৰু দেশৰ সাতখন আমিৰাতৰ অন্যতম। কেৱল আবু ধাবি আৰু ডুবায়েহে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জটিল বিষয়ৰ ওপৰত দেশৰ বিধায়নীত ভেটো ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে। ডুবাইত ৱৰ্ল্ড এক্সপ' ২০২০ অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব। ডুবাইক মধ্য পূৱৰ প্ৰধান ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ আৰু গোলকীয় চহৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ই পৰিবহণৰো এটা প্ৰধান কেন্দ্ৰ। ১৯৬০ৰ দশৰ পৰা ইয়াৰ অৰ্থনীতিৰ মূল ভেটি হৈছে ব্যৱসায়িক কৰ আৰু কিছু পৰিমাণৰ তৈল কৰ, কিন্ত ১৯৬৬ চনলৈকে ইয়াত তেলৰ আৱিষ্কাৰ হোৱা নাছিল। ১৯৬৯ চনত প্ৰথম তেলৰ ওপৰত কৰ আৰোপ কৰা হৈছিল। নগৰ খনৰ প্ৰৰম্ভিক উন্নয়নত তেলৰ পৰা লাভ কৰা কৰে বহু সহায় কৰিছিল, কিন্তু ইয়াৰ সংৰক্ষণ সীমিত তথা উৎপাদনো নিচেই কম: বৰ্তমান, আমিৰাটৰ ৫%তকৈও কম কৰহে তেলৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। বৰ্তমান ব্যৱসায়ৰ পশ্চিমীয়া-ধৰণৰ আৰ্হি আৰু পৰ্যটন, বিমানসেৱা, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, আৰু বিত্তীয় সেৱাসমূহৰ পৰা আহৰণ কৰা প্ৰধান কৰৰ দ্বাৰা আমিৰাতৰ অৰ্থনীতি সঞ্চালিত হয়।   শেহতীয়া ভাৱে বহু বৃহৎ নিৰ্মাণ প্ৰকল্প আৰু ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানৰ যোগেদি ডুবাই নগৰে পৃথিৱীবাসীৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। নগৰখন পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ওখ অট্টালিকা বুৰ্জ খালিফাকে ধৰি ইয়াত থকা অসংখ্য আকাশচুম্বী আৰু সুউচ্চ অট্টালিকাৰ বাবে পৃথিৱী বিখ্যাত। নগৰ খনৰ বৃহৎ দক্ষিণ এছীয়াৰ কৰ্মশক্তিৰ সৈতে জড়িত মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ বাবে ডুবাইক সমালোচনাও কৰা দেখা যায়। ২০০৭–০৮ বিত্তীয় সংকটৰ ফলত ২০০৮-০৯ চনত ডুবাইৰ সম্পদৰ বজাৰত এক বৰ শোচনীয় প্ৰভাৱ পৰিছিল, কিন্তু প্ৰকল্পিত ২০১৫ বাজেট ঘাটি পূৰণৰ ফলত আমিৰাতলৈ সুস্থিৰতা ঘূৰি আহিছে।
২০১২ চনৰ মতে, ডুবাই হৈছে পৃথিৱীৰ ২২শ তম অত্যধিক খৰচী চহৰ আৰু মধ্য পূৱৰ আটাইতকৈ খৰচী চহৰ। ২০১৪ চনত, ডুবাইৰ হোটেলৰ কোঠা জেনেভাৰ পিছতেই বিশ্বৰ দ্বিতীয় ব্যয়বহুল বুলি নিৰ্ণয় কৰা হৈছিল। ডুবাইক মধ্য পূৱৰ আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট বাসোপযোগী ঠাই বুলিও গণ্য কৰা হয়।
ডবাশেন
ডবাশেন (Western Marsh-harrier, বৈজ্ঞানিক নাম-Circus aeruginosus) এটা ডাঙৰ আকাৰৰ মাংসভোজী চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াক সাধাৰণতে এছিয়া আৰু আফ্ৰিকা মহাদেশৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে দেখা পোৱা যায়।
ডুবাই
জলবায়ু
গীষ্মকালত ডুবাইত যথেষ্ট গৰম পৰে, গড় তাপমান দিনত সৰ্বাধিক ৪১ °ছেলছিয়াছ (১০৬ °ফা) আৰু ৰাতি সৰ্বনিম্ন ৩০ °ছেলছিয়াছ (৮৬ °ফা)। আটাইতকৈ গৰম মাহ হৈছে আগষ্ট। বছৰটোৰ বেচিভাগ দিনতেই আকাশত সূৰ্য দেখা পোৱা যায়। শীতকালৰ আটাইতকৈ ঠাণ্ডা মাহ জানুৱাৰীত সৰ্বাধিক তাপমান হৈছে ২৪ °ছেলছিয়াছ (৭৫ °ফা) আৰু সৰ্বনিম্ন তাপমান হৈছে ১৪ °ছেলছিয়াছ (৫৭ °ফা)। যোৱা কিছু দশকৰ পৰা ইয়াত বৃষ্টিপাত কিছু বৃদ্ধি পোৱা দেখা গৈছে, গড় বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত হৈছে বছৰি ৯৪.৩ মিলিমিটাৰ (৩.৭১ ইঞ্চি)।
ডবাশেন
বিৱৰণ
The Western Marsh-harrier is 43 to 54 cm in length, and has a wingspan of 115 to 130 cm and a weight of 400 to 650 g in males and 500 to 800 g in females. It is a large, bulky harrier with fairly broad wings, and has a strong and peculiar sexual dichromatism. The male's plumage is mostly a cryptic reddish-brown with lighter yellowish streaks, which are particularly prominent on the breast. The head and shoulders are mostly pale greyish-yellowish. Whether from the side or below, flying males appear characteristically three-colored brown-grey-black. The legs, feet, irides and the cere of the black bill are yellow.
ডুবাই
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
ডবাশেন
বিৱৰণ
The female is almost entirely chocolate-brown. The top of the head, the throat and the shoulders have of a conspicuously lighter yellowish colour; this can be clearly delimited and very contrasting, or (particularly in worn plumage) be more washed-out, resembling the male's head colors. But the eye area of the female is always darker, making the light eye stand out, while the male's head is altogether not very contrastingly colored and the female lacks the grey wing-patch and tail. Juveniles are similar to females, but usually have less yellow, particularly on the shoulders.
টেক্স'নমি
The Western Marsh-harrier is often divided into two subspecies, the widely migratory C. a. aeruginosus which is found across most of its range, and C. a. harterti which is resident all-year in north-west Africa.
বিতৰণ
This species has a wide breeding range from Europe and northwestern Africa to Central Asia and the northern parts of the Middle East. It breeds in almost every country of Europe but is absent from mountainous regions and subarctic Scandinavia. It is rare but increasing in Great Britain where it has spread as far as eastern Scotland. In the Middle East there are populations in Turkey, Iraq and Iran, while in Central Asia the range extends eastwards as far as north-west China, Mongolia and the Lake Baikal region of Siberia.
বাসস্থান
Like the other marsh-harriers, it is strongly associated with wetland areas, especially those rich in Common Reed (Phragmites australis). It can also be met with in a variety of other open habitats, such as farmland and grassland, particularly where these border marshland. It is a territorial bird in the breeding season, and even in winter it seems less social than other harriers, which often gather in large flocks
আচৰণ
It hunts in typical harrier fashion, gliding low over flat open ground on its search for prey, with its wings held in a shallow V-shape and often with dangling legs.
খাদ্য
It feeds on small mammals, small birds, insects, reptiles, and frogs.
প্ৰজনন
The start of the breeding season varies from mid-March to early May. Western Marsh-harrier males often pair with two and occasionally three females. Pair bonds usually last for a single breeding season, but some pairs remain together for several years. The ground nest is made of sticks, reeds and grasses. It is usually built in a reedbed, but the species will also nest in arable fields. There are between three and eight eggs in a normal clutch. The eggs are oval in shape and white in colour, with a bluish or greenish tinge when recently laid. The eggs are incubated for 31–38 days and the young birds fledge after 35–40 days.
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
The Western Marsh-harrier declined in many areas between the 19th and the late 20th centuries due to persecution, habitat destruction and excessive pesticide use. It is a now a protected species in many countries. Its numbers are rising again in many places, most notably perhaps in Great Britain, where a single breeding female was left in 1971, whereas today over 200 pairs are present.
It still faces a number of threats, including the shooting of birds migrating through the Mediterranean region. They are vulnerable to disturbance during the breeding season and also liable to lead shot poisoning. Still, the threats to this bird have been largely averted and it is today classified as Species of Least Concern by the IUCN.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শেন শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়
বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় (Bodoland University) অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ দেৱৰগাৱত অৱস্থিত। অসম বিধানসভাত প্ৰস্তাৱিত "বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০০৯"(Bodoland University Act 2009) অনুসৰি বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপিত হৈছিল। সমগ্ৰ নামনি অসমৰ শৈক্ষিক উন্নতিৰ লগতে চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ ভূটান, বাংলাদেশ আৰু নেপালৰ শিক্ষাৰ্থীৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। বৰ্তমান অধ্যাপক ডঃ হেমন্ত কুমাৰ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য্য।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
শ্বীৰ্ক
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্বীৰ্কঃ (شرك širk) শ্বীৰ্ক শব্দৰ অৰ্থ-অংশীদাৰিত্ব,অংশীবাদ,মিলোৱা, সমকক্ষ কৰা, সমান কৰা, শৰিক কৰা, ভগাভাগি কৰা। ইংৰাজীত Polytheism (একাধিক উপাস্যত বিশ্বাস), Associate,partner.
বিশ্বাসগতভাবে,আমলগতভাবে আল্লাহৰ সৈতে ইবাদতৰ ক্ষেত্ৰত অন্য কোনো ব্যক্তি বা বস্তুক আল্লাহৰ অংশীদাৰ/সমতুল্য বা সমান বনোৱাকে/কৰাকে শ্বীৰ্ক বোলে।
ৰব আৰু ইলাহ হিচাপে আল্লাহৰ সৈতে অন্য কাৰোবাক অংশীদাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ নামেই শ্বীৰ্ক। অধিকাংশ ক্ষেত্ৰত উলুহিয়াত তথা ইলাহ হিচাপে আল্লাহৰ সৈতে শ্বীৰ্ক কৰা হয়৷ যেনেকৈঃ আল্লাহৰ সৈতে অন্য কাৰোবাৰ ওচৰত দোয়া কৰা কিংবা বিভিন্ন প্ৰকাৰ ইবাদত যেনেকৈঃ যবেহ, মান্নাত, ভয়, কুৰবানী, আশা, মহব্বত,আনুগত্য,ভৰসা ইত্যাদি কোনো বস্তুয়েই গাইৰুল্লাহৰ উদ্দেশ্যৰে নিবেদন কৰা৷ আল্লাহক আহ্বানৰ নিচিনা অন্যক আহ্বান কৰা, আল্লাহক ভয় কৰাৰ নিচিনা অন্যকে ভয় কৰা, তেওঁৰ ওচৰত যি কামনা কৰা হয়, অন্যৰ ওচৰত সেয়া কামনা কৰা। তেওঁক ভালপোৱাৰ নিচিনা অন্যকো ভালপোৱা।
শ্বীৰ্ক হ'ল তাওহিদৰ পৰিপন্থী এটা বিষয়। ইছলামত শ্বীৰ্ক হ'ল এটা অমাৰ্জনীয় অপৰাধ যদি মৃত্যু নিকটবৰ্তী হোৱাৰ পূৰ্বে আল্লাহৰ ওচৰত এই অপৰাধৰ বাবে ক্ষমা বিচৰা নহয়। ইছলামৰ নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্য অনুসৰি, আল্লাহ তাআলাৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিলে মৃত্যুৰ পাছত নিজৰ বিচাৰ অনুসৰি ইবাদতকাৰী সকলৰ যিকোনো ভুল ক্ষমা কৰিব পাৰে, কিন্তু শ্বীৰ্কৰ অপৰাধী দুনিয়াত ক্ষমা নিবিচাৰিলে কেতিয়াও ক্ষমা নকৰিব। আল্লাহ তা'আলা শ্বীৰ্কৰ বিপৰীত তাওহিদৰ মূল বক্তব্য উপস্থাপন কৰিছে এনেকৈ-,
লগতে চাওক
তাওহিদ
জুৰী বৰা বৰগোহাঞি
জুৰী বৰা বৰগোহাঞি (Juri Borah Borgohain; জন্ম:১৯৭৮ - ) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ । তেখেতৰ জন্ম অসমৰ মাজুলীত হৈছিল। পিতৃৰ নাম মহেন্দ্ৰ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম বীণা বৰা। কিছুদিন সংবাদ মাধ্যমৰ লগত জড়িত হৈ থকাৰ পাছত তেখেতে বৰ্তমান স্বাধীনভাৱে সাহিত্যৰচনাত মনোনিৱেশ কৰিছে আৰু লগতে পঢ়াশুনাও চলাই আহিছে।
শিক্ষা জীৱন
বৰ্তমান শিৱসাগৰৰ বোৱাৰী জুৰী বৰা বৰগোহাঞিয়ে জন্মস্থান মাজুলীৰ কাণকুৰিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰি, আউনিআটি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু তাৰ পাছত মাজুলী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক হয় আৰু পৰবৰ্তী সময়ত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু এম ফিল ডিগ্ৰী আহৰণ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে তেখেতে শ্লেট, নেট পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয় আৰু বৰ্তমান ৰাজনীতি বিজ্ঞান (পি এইচ ডি)ৰ গৱেষণাত ব্ৰতী হৈ আছে ।
কৰ্ম জীৱন
১৯৯৮-২০০৫ চনৰ সময়ছোৱাত জুৰী বৰা বৰগোহাঞি আমাৰ অসম, দৈনিক জনমভূমি আদি কাকতৰ সংবাদিকতাত জড়িত থাকে। । তাৰ পাছত ২০০৩ চনত শিৱসাগৰ জুনিয়ৰ কলেজত প্ৰবক্তা আৰু ২০০৯ চনত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ত অংশকালীন প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। বৰ্তমান তেখেতে সম্পূৰ্ণৰূপে সাহিত্য ৰচনাত মনোনিবেশ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও সাহিত্যিক গৰাকীয়ে অবৈধ মানৱ সৰবৰাহ, আন্তঃৰাজ্যিক সীমা সমস্যা, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত মাজুলী আৰু যোৰহাট সংযোগী দলং নিৰ্মাণ আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় কিছুমানৰ ওপৰত কাম কৰি সামাজিক দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ কৰি আহিছে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
দেনা
বিত্তীয় হিচাপকৰণত দেনাৰ অৰ্থ হৈছে এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ ন্যায়িক ধাৰ বা কৰ্ত্তব্যসমূহ যি ব্যৱসায়িক কাৰ্যকলাপৰ পৰা উদ্ভৱ হয়। সময়ৰ লগে লগে দেনাসমূহ টকা, সামগ্ৰী বা সেৱাকে ধৰি অৰ্থনৈতিক লাভৰ হস্তান্তৰৰদ্বাৰা নিৰ্বাহ কৰা হয়। নিম্নলিখিত বৈশিষ্ট্যসমূহৰদ্বাৰা দেনাৰ সংজ্ঞা দিয়া হয়:
বিত্তীয় হিচাপকৰণৰ সমীকৰণে সম্পত্তি, দেনা আৰু গৰাকীৰ স্বত্বৰ (owner's equity) সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে:
সম্পত্তি = দেনা + গৰাকীৰ স্বত্ব
এই সমীকৰণ বেলেঞ্চ শ্বিটৰ গাণিতিক গঠন।
সংজ্ঞা
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হিচাপকৰণ মানক সংস্থাৰ (ইণ্টাৰনেচনেল একাউণ্টিং ষ্টেণ্ডাৰ্ডছ ব'ৰ্ড) সংজ্ঞা অনুসৰি:
বাংলাদেশী হিচাপকৰণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে দেনাৰ সংজ্ঞা এইদৰে দিছে: "পূৰ্বৰ লেনদেন আৰু আন ঘটনাৰ ফলশ্ৰুতিত বৰ্তমানে এটা পক্ষই আন এটা পক্ষলৈ ত্যাগ কৰিবলৈ দায়বদ্ধ হোৱা ভৱিষ্যত অৰ্থনৈতিক লাভালাভ। "
উদাহৰণ
যিকোনো ধৰণৰ পৰিশোধনীয়,
শ্ৰেণীবিভাগ
দেনাসমূহ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বেলেঞ্চ শ্বিটখনত দেখুওৱা হয় আৰু ইয়াক মূলতঃ দুটা ভাগত ভগোৱা হয়:
অনিৰ্দিষ্ট মূল্য বা সময়সীমাৰ দেনাক ভৱিষ্যত ব্যৱস্থা বা প্ৰভিজন বোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাণিজ্য
গোলাপী উইণ্ডমিল
গোলাপী উইণ্ডমিল (Rose windmill, বৈজ্ঞানিক নাম:Byasa latreillei) এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশত দেখা পোৱা এবিধ পখিলাৰ প্ৰজাতি৷ ই Byasa গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু চাতকনেজীয়া পখিলা (Swallowtail butterfly)ৰ ভিতৰত অন্যতম৷
বিৱৰণ
গোলাপী উইণ্ডমিল পখিলাৰ পাখিৰ দৈৰ্ঘ্য : ১১০-১৩০ মিমি৷ ইয়াৰ মতা আৰু মাইকী পখিলা দেখাত প্ৰায় একে হয়৷ মতা পখিলাটোৰ ওপৰৰ পাখিৰ বৰণ শেঁতা মুগা-ক'লা হয়৷ তলৰ অংশ প্ৰায় একে ৷ ইয়াৰ এন্টেনা গাঢ় মুগা বৰণীয়া, মূৰ আৰু বুকু অংশ গাঢ় ৰঙা (crimson) হোৱা দেখা যায়৷ দেহৰ বাকী অংশ ক'লা হয়৷
মাইকী পখিলাজনী প্ৰায় একেধৰণৰ,দেহৰ বৰণ কেৱল কিছু শেঁতা হয়৷ ইয়াৰ পিছফালৰ পাখিত থকা গাঢ় ৰঙা আৰু বগা দাগবোৰ মতা পখিলাটোতকৈ কিছু ডাঙৰ হয়৷
টেক্স'নমি
গোলাপী উইণ্ডমিল পখিলাৰ তিনিবিধ উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায়৷ ইয়াৰে তলত উল্লেখ কৰা প্ৰজাতি দুটা ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়-
বিতৰণ
আফগানিস্তান, পাকিস্তান, উত্তৰ ভাৰত, নেপাল, ভূটান, উত্তৰ ম্যানমাৰ, দক্ষিণ চীন আৰু উত্তৰ ভিয়েটনামত এই পখিলাবিধ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ভাৱতবৰ্ষত ইয়াক উত্তৰাখণ্ড, ছিক্কিম, অসম, মেঘালয়, নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰত পোৱা যায়৷
আচৰণ
এই পখিলাবিধক মেৰ পৰা জুন মাহলৈকে সততে দেখা পোৱা যায়৷ ই সাধাৰণতে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৭০০০-৯০০০ ফুট পৰ্যন্ত অন্তৰ্ভুক্ত অঞ্চলত বাস কৰে ৷ ইয়াৰ পোষক উদ্ভিদ হ'ল- Nepenthes  জাতীয় উদ্ভিদ সমূহ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পখিলা
ইমাম
কোৰআনত ব্যৱহাৰ
আৰবী শব্দ হিচাপে ইমাম শব্দটো কোৰআনৰ বিভিন্ন অৰ্থত ব্যৱহাৰ হৈছে। ছুৰা বাকাৰাৰ ১২৪ নম্বৰ আয়াতত ব্যৱহাৰ অনুযায়ী ইমামৰ অৰ্থ হ'ল- নেতা; ইমামৰ অৰ্থ কিতাব।
আজাৰবাইজানৰ নাৰী
আজাৰবাইজানৰ মহিলাসকলে পুৰুষৰ দৰেই আইনী অধিকাৰ লাভ কৰে; কিন্তু সমাজৰ বৈষম্য এতিয়াও এটা সমস্যা হৈয়ে আছে। বাকু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে ৰিপ'ৰ্ট কৰিছে যে: "ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সম্পৰ্কত গোপনীয়তা উলংঘা, যেনে:ব্যক্তিগত জীৱনত হস্তক্ষেপ, ব্যক্তিগত তথ্য বিনিময় আৰু ব্যক্তিগত স্থানত অকৰ্তৃত্বশীল প্ৰৱেশ, আজাৰবাইজানত ব্যাপকভাৱে বিয়পি পৰিছে।"
২০১৭ চনত মেহৰিবান আলিয়েভা (ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পত্নী)ক আজাৰবাইজানৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, যিটো ১৯৯৪ চনত লালা শ্ব’ভকাটে শেহতীয়াকৈ দখল কৰা বিদেশ সচিবৰ কাৰ্যালয় বিলুপ্ত কৰাৰ পিছত আজাৰবাইজানত এগৰাকী মহিলাই দখল কৰা সৰ্বোচ্চ পদ।
২০২১ চনৰ মে’ মাহত এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলে আজাৰবাইজানত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে লিংগভিত্তিক প্ৰতিশোধৰ ওপৰত এক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল; য’ত মহিলা কৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ সংগীসকলক স্মিয়ৰ অভিযান, অভিযোগৰ লগতে তেওঁলোকৰ ছ’চিয়েল নেটৱৰ্ক একাউণ্ট আৰু প্ৰকাশন হেক কৰি ব্লেকমেইলিঙৰ জৰিয়তে বদনাম আৰু নিস্তব্ধ কৰাৰ পদ্ধতিগত প্ৰচেষ্টাৰ নথিভুক্ত কৰা হৈছিল,য'ত যৌন প্ৰকৃতিৰ সামগ্ৰীকে ধৰি ব্যক্তিগত তথ্যও সন্নিৱিষ্ট আছিল। এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ দক্ষিণ ককেছাছৰ গৱেষক নাটালিয়া নোজাজজে কয় যে: “এই লিংগভিত্তিক প্ৰত্যাধিকাৰৰ আৰ্হি-পদ্ধতি আৰু লক্ষ্য হিচাপে লোৱা হৈছে এনে মহিলা যিয়ে মানৱ অধিকাৰ উলংঘাৰ উন্মোচন কৰিছে বা কৰ্তৃপক্ষক সমালোচনা কৰিছে৷ ইয়াৰ পৰা দৃঢ়ভাৱে ইংগিত পোৱা যায় যে আজাৰবাইজান কৰ্তৃপক্ষ এই অপৰাধসমূহৰ বাবে প্ৰত্যক্ষভাৱে দায়ী বা সহযোগী। এই অপৰিষ্কাৰ পদ্ধতিসমূহৰ পৰা লাভৱান হ’বলৈ আজাৰবাইজানৰ দমনমূলক চৰকাৰখনেই নিজেই থিয় দিছে ”।
ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ যদিও আজাৰবাইজান ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান পালন কৰা লোকসকলৰ বাবে প্ৰমাণপত্ৰ আৰু পঞ্জীয়নৰ প্ৰয়োজন। আজাৰবাইজানৰ মুছলমান মহিলাসকলে প্ৰমাণিত মোল্লা হ'বলৈ অধ্যয়ন কৰিব পাৰে আৰু কেৱল মহিলাৰ বাবে সমাৱেশৰ নেতৃত্ব দিব পাৰে, যিটো শতিকা আগৰ এক অনন্য স্থানীয় পৰম্পৰা। ২০১৬ চনৰ হিচাপত আজাৰবাইজানত এগৰাকী স্থানীয় মহিলা লুথাৰিয়ান পাষ্টৰ আছিল।
২০২১ চনত নৰৱেৰ হেলচিংকি কমিটীৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি আজাৰবাইজানত ঘৰুৱা হিংসাৰ সংখ্যা বৃদ্ধিয়ে মহিলাৰ জীৱন বিপন্ন কৰিছে।
যদিও আজাৰবাইজানৰ অধিকাংশ মহিলাৰ ঘৰৰ বাহিৰত চাকৰি আছে, শীৰ্ষ ব্যৱসায়িক পদকে ধৰি উচ্চ পৰ্যায়ৰ চাকৰিত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কম।
২০১৭ চনলৈকে আজাৰবাইজানৰ সকলো শিক্ষক কৰ্মচাৰীৰ ৭৮.১% (সকলো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তাৰ ৫১.৯%কে ধৰি), সকলো চিকিৎসা কৰ্মচাৰীৰ ৬৪.৯% আৰু খেলুৱৈৰ ৪০.২% মহিলা। কিন্তু একে সময়ছোৱাত চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ মহিলাৰ সংখ্যা মাত্ৰ ২৮.৭% আৰু পঞ্জীয়নভুক্ত ব্যৱসায়ৰ মহিলা মালিকৰ সংখ্যা ২০.৯%।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
হেম বৰুৱা (ত্যাগবীৰ)
হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা (Hemchandra Barua; ১৮৯৩ – ১৯৪৫) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজসেৱক আৰু সাহিত্যিক আছিল। অসমীয়া সমাজ জীৱনত তেখেতে আগবঢ়াই যোৱা সমাজ সেৱাৰ বাবে তেওঁক ত্যাগবীৰ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল।
চমু জীৱনী
১৮৯৩ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ তেজপুৰত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম পোৱাল চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মাৱতী বৰুৱা। ১৯১৫ চনত বৰপেটা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত ১৯১৯ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯২১ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত মহাবিদ্যালয় বৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী কালত ১৯২৫ চনত কলিকতালৈ গৈ আইনৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি বি.এল. উপাধি লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
ছাত্ৰাৱস্থাৰে পৰা বৰুৱাই সমাজৰ বিভিন্ন জনহিতকৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰিছিল। ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ তেখেত এজন আগৰণুৱা যুঁজাৰু আছিল। ১৯১৮ চনত কটন কলেজ ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰধান সম্পাদক আৰু ১৯১৯ চনত অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সন্মিলনৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। অসহযোগ আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯২১ চনত ৫ মাহ সশ্ৰম কাৰাদণ্ডৰে দণ্ডিত হৈছিল। ১৯২২ চনত অসম প্ৰাদেশিক কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩০ চনত আইন অমান্য আন্দোলন আৰু ১৯৪২ৰ গণ আন্দোলনৰ গুৰি ধৰিছিল। তেজপুৰত শৈক্ষিক দিশটো উন্নয়নৰ হেতু তেজপুৰ একাডেমী তেখেতৰ একান্ত প্ৰচেষ্টাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৪৫ চনৰ ১১ আগষ্টত গুৱাহাটীত মৃত্যু হয়।
সন্মান
হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই অসমীয়া সমাজ জীৱনত আগবঢ়াই যোৱা সমাজ সেৱাৰ বাবে তেওঁক ত্যাগবীৰ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। তেজপুৰৰ চহৰৰ মাজমজিয়াত থকা সদৰ থানাৰ সন্মুখত তেখেতৰ নামত "হেম ভৱন" বা "হেম বৰুৱা হল" স্থাপন কৰা হৈছে। এই ভৱনৰ সন্মুখতে তেখেতৰ এটা আৱক্ষ মূৰ্ত্তিও স্থাপন কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ন'বেল বঁটা (১৯৯০)
১৯৯০ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
অসমীয়া উপন্যাস
অসমীয়া উপন্যাস অসমীয়া সাহিত্যৰ এক আধুনিক সৃষ্টি। পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ প্ৰভাৱ আৰু প্ৰত্যক্ষ অনুকৰণত জন্ম হ’লেও অতি সোনকালে ই অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰে। এটা বিশ্বাসযোগ্য কাহিনী,পৰিচিত নৰনাৰী,সমাজৰ বাস্তৱ সমস্যা আৰু মানুহৰ হৃদয়বেদনা আৰু আশা-আকাংখ্যাই যেতিয়া সুগঠিত,সুসংহত ৰূপত প্ৰকাশ লাভ কৰে তাক উপন্যাস বোলা হয়। অৱশ্যে আজি আধুনিক অসমীয়া উপন্যাসে এই সংজ্ঞা অতিক্ৰম কৰিছে। আহোমৰ ছশ বছৰীয়া শাসনৰ পৰা আৰম্ভকৰি অসম আন্দোলনৰ দৰে বিভিন্ন ঘটনা-পৰিঘটনাই সৃষ্টি কৰা পৰিবেশ-পৰিস্থিতিয়ে উপন্যাস সৃষ্টিৰ কাৰকহিচাপে কাম কৰি আহিছে আৰু আজি অসমীয়া উপন্যাসে ভাৰতৰ আন আন ভাষাসমূহৰ মাজতো জিলিকি উঠিব পাৰিছে।
অসমীয়া উপন্যাসৰ বিকাশ
অসমীয়া ভাষাত ৰচিত উপন্যাসৰ ৰচনাকালৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াক ‘প্ৰাকযুদ্ধ’ আৰু ‘যুদ্ধোত্তৰ’ এই দুই ভাগত ভগোৱা হৈছে। প্ৰাকযুদ্ধ অৰ্থাত জন্মৰপৰা দ্বিতীয় মহাসমৰলৈ আৰু যুদ্ধোত্তৰ অৰ্থাত দ্বিতীয় মহাসমৰৰ পৰা বৰ্তমানলৈ। সময়ৰ হিচাপত প্ৰাকযুদ্ধ যুগটি বেছি দীঘল হ’লেও যুদ্ধোত্তৰ যুগতহে অধিক উপন্যাস ৰচিত হয়।
প্ৰাকযুদ্ধ যুগ
অসমীয়া ভাষাত উপন্যাসৰ লেখীয়া প্ৰথম গ্ৰন্থ ওলায় ’জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা’। জন বুনিয়নৰ ‘‘পিলগ্ৰিম্ছ প্ৰগ্ৰেছ’’ৰ ড0 নাথান ব্ৰাউন আৰু এ.এইচ ডেনফোৰ্ডৰ এই অনুবাদ অৰুণোদয়ত প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰ পিছত মিছনেৰী এ.কে.গাৰ্ণীৰ তত্ত্বাৱধানত কামিনীকান্ত,ফুলমণি আৰু কৰুণা,এলোকেশী বেশ্যাৰ বিষয়(১৮৭৭ চন) আদি কাহিনীমূলক গ্ৰন্থ ৰচিত আৰু প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰ আগতে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই ১৮৭৬ চনত ‘‘বাহিৰে ৰং চং ভিতৰে কোৱাভাতুৰী’’ নামৰ এক উপন্যাসধৰ্মী ৰচনা প্ৰকাশ কৰে। ১৮৮০ চনত পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীয়ে ৰচনা কৰা সুধৰ্মাৰ উপাখ্যানকো প্ৰকৃত উপন্যাস আখ্যা দিব নোৱাৰি। কিন্তু ইয়াৰ পিছতেই অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ জন্ম(১৮৮৮),জোনাকী(১৮৮৯) বিজুলী(১৮৯০) আদিৰ প্ৰচলনে অসমীয়া ভাষাত জোনাকী যুগৰ সূচনা কৰে। ১৮৯১ চনত বিজুলীৰ পাতত পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ উপন্যাস ভানুমতী আৰু ১৮৯২ চনত লাহৰী প্ৰকাশিত হয়। উপন্যাসৰ আঙ্গিকৰ পৰা চাবলৈ গ’লে ভানুমতীয়েই প্ৰথম অসমীয়া উপন্যাস। আহোম বুৰঞ্জীৰ পটভূমিত ৰচিত হ’লেও প্ৰকৃততে ইয়াক সামাজিক উপন্যাস আখ্যা দিব পাৰি। অৱশ্যে ইয়াৰ পিছৰ হৰেশ্বৰ শৰ্মাৰ কুসুম কুমাৰী(১৮৯৯) আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ পদুম কুৱৰী(১৯০৫) প্ৰকৃতাৰ্থত উপন্যাস বুলিব নোৱাৰি। ১৮৯৪ চনত ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘মিৰি জীয়ৰী’য়ে প্ৰকৃত অসমীয়া উপন্যাসৰ ভেটি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ পিছতো ৰজনীকান্ত বৰদলৈয়ে মনোমতী,ৰঙিলী,নিৰ্মল ভকত,ৰহদৈ লিগিৰী,তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ,দন্দুৱা দ্ৰোহ আদি উপন্যাস ৰচনা কৰে। ইয়াৰ পিছত দণ্ডিনাথ কলিতাৰ ফুল(১৯০৮),সাধনা(১৯২৮) আদি আৰু দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰৰ ধুৱঁলী-কুৱঁলী(১৯১২),আগ্নেয়গিৰি(১৯২৪),অপূৰ্ণ(১৯৩০) আদি উল্লেখযোগ্য উপন্যাস। তাৰ উপৰিও প্ৰাকযুদ্ধ যুগৰ আন আন উল্লেখ্যোগ্য উপন্যাসসমূহ হ’ল-শৰত্‍চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ পানিপথ(১৯৩০),হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ চিত্ৰ দৰ্শন,নবীনচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ চন্দ্ৰপ্ৰভা, বিনন্দৰাম গগৈৰ প্ৰেম কুহি,চিন্তাহৰন পাটগিৰিৰ সংসাৰ চিত্ৰ,স্নেহলতা ভট্টাচাৰ্যৰ বীণা,দীননাথ শৰ্মাৰ ঊষা আদি উল্লেখযোগ্য।
যুদ্ধোত্তৰ যুগ
ইয়াৰ পিছত অসমীয়া উপন্যাসে সামাজিক জীৱন এৰি ব্যক্তিগত জীৱনৰ পৰিধিত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত যৌন-জীৱন আৰু মনস্তাত্ত্বিক অভিব্যক্তি চিত্ৰ ফুটি উঠা কুমাৰ কিশোৰৰ শতাব্দীৰ স্বপ্ন,শেষ সীমান্তৰ সূৰ্য,প্ৰবাল প্ৰাচীৰ,নতুন পুৰণিৰ সন্ধিক্ষণৰ কথা বৰ্ণিত শীলভদ্ৰৰ মধুপুৰ,আগমনিৰ ঘাট,সহানুভূতি আৰু আদৰ্শধৰ্মিতাৰ ছাঁ পৰা লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ গঙা চিলনীৰ পাখি,মেঘালী দূপৰ,বলুকাত বিজুলী আদি,আধুনিকতা আৰু প্ৰাচীনতাৰ দ্বন্দ্ব্ব আৰু যৌন-জীৱনে প্ৰকাশৰ মুখ দেখা হোমেন বৰগোহাঞিৰ সুবালা,তান্ত্ৰিক,হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়,পিতাপুত্ৰ আদি,মনস্তাত্ত্বিক বিশ্লেষণ সমৃদ্ধ নিৰোদ চৌধুৰীৰ স্তব্ধ বৃন্দাবন,জুই আদি,সমাজৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ সাহসিকতা আৰু সহানুভূতিৰে উদ্বাস্তু মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰৰ বেগমপাৰা,বেলিফুল আদি উল্লেখযোগ্য। ঠিক সেইদৰে লুম্মেৰ দাইৰ পাহাৰৰ শিলে শিলে,পৃথিৱীৰ হাঁহি,ৰংবং টেৰাঙৰ ৰংমিলিৰ হাঁহি,জয়ন্ত ৰংপিৰ পুৱাতে এজাক ধনেশ আদি উপন্যাসত জনজাতীয় জীৱনে সুস্পষ্ট ৰূপ লৈছে। আশীৰ দশকৰ শেষৰফালৰ উপন্যাসমূহৰ ভিতৰত যোগেশ দাসৰ এনাজৰী(১৯৮৭),আব্দুল মালিকৰ স্বপ্নভংগ(১৯৮৬),লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ পাতাল ভৈৰৱী(১৯৮৬),জিতেন শৰ্মাৰ উদ্দাম উন্মীলন(১৯৮৭),ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ অনুৰাধাৰ দেশ(১৯৮৯) আদি উল্লেখনীয়। নব্বৈৰ দশকতো পৰাগ কুমাৰ দাসৰ ছাংলট ফেন্লা,অৰুণ শৰ্মাৰ আশীৰ্বাদৰ ৰং আদি বহুকেইখন উপন্যাস প্ৰকাশ পায়। একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা বৰ্তমানলৈ য়েছে দৰ্জে ঠংচিৰ মৌন ওঁঠ মুখৰ হৃদয়(২০০১),শৱ কটা মানুহ(২০০৪),ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাৰ কথা ৰত্নাকৰ(২০০৪) আদিকে ধৰি উপন্যাসৰ সংখ্যা দিনেপতি বাঢ়ি আছে।
যুদ্ধোত্তৰ যুগৰ মহিলা ঔপন্যাসিক সকলৰ ভিতৰত হিৰণ্যময়ী দেৱী(জীৱন সংগ্ৰাম) আৰু শুচিব্ৰতা ৰায়্চৌধুৰী(বা-মাৰলী) প্ৰথম। নাৰী চৰিত্ৰই প্ৰাধান্য লাভ কৰা নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত সেই নদী নীৰৱধি,ইপাৰৰ ঘৰ সিপাৰৰ ঘৰ,এজন বুঢ়া মানুহ,দিনৰ পাছত দিন,চিনাকি অচিনাকি আদি অন্যতম। সপ্তম দশকৰ আগভাগত উপন্যাস লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে চেনাবৰ সোঁত,নীলকণ্ঠী ব্ৰজ,মামৰে ধৰা তৰোৱাল,দঁতালহাতীৰ উয়ে খোৱা হাওদা আদি উপন্যাসেৰে অসমীয়া উপন্যাসক এক নতুন পৰিভাষা প্ৰদান কৰে যাৰ বাবে তেওঁ জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে। আন আন মহিলা উপনাসিকৰ ভিতৰত ৰুণু বৰুৱাৰ নিজান ঘাট,প্ৰবীণা শইকীয়াৰ উত্তৰায়ণ,ফুল বৰাৰ চন্দন সুবাস,দীপালী ভট্টাচাৰ্যৰ মাতৃ,পূৰবী বৰমুদৈৰ শান্তনুকূলনন্দন,ৰুপোৱালি নৈ সোণোৱালী ঘাট,অৰূপা পটংগীয়া কলিতাৰ ফেলানী আদি উল্লেখনীয়। সময়ৰ পৰিপক্বতাৰ লগে লগে অসমীয়া মহিলা উপন্যাসিকৰ সংখ্যা ক্ৰমে বৃদ্ধি পায়। অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ হৃদয় এক বিজ্ঞাপন,নাহৰৰ নিৰিবিলি ছা,চাহেবপুৰাৰ বৰষুণ,ব’ৰাগী নদীৰ ঘাট,মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্যৰ দস্তখত,সন্ধ্যা,অৰুন্ধতী,ৰীতা চৌধুৰীৰ এই সময় সেই সময়,দেও লাংখুই,মাকাম,ৰাজীৱ ঈশ্বৰ,ৰাগ মালকোশ আদি উপন্যাসে অসমীয়া সাহিত্যক অন্য এক মাত্ৰাপ্ৰদান কৰে। সাম্প্ৰতিক কালৰ আন আন মহিলা উপন্যাসিক সকলৰ ভিতৰত জুৰি বৰা বৰগোহাঞি(নাংফা),চন্দনা গোস্বামী(পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ),মনালিছা শইকীয়া আদিৰ নাম উল্লেখযোগ্য। প্ৰাকযুদ্ধ যুগত শিশু উপন্যাস ৰচনাৰ নিদৰ্শন পোৱানাযায় যদিও যুদ্ধোত্তৰ যুগত জ্ঞানদাভিৰামবৰুৱাৰ দদাইৰ পজাঁ,অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰ ৰাণী হিমানী,নীলা চৰাই,নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ অৰুণমাণিকোঁৱৰ আদি অন্যতম। কুমুদেশ্বৰ বৰঠাকুৰে গোলাই ছিৰিজৰ নামত অসমীয়া ডিটেক্টিভ উপন্যাসৰ জন্ম দিলেও আজিও ই বিশেষ উন্নতিলাভ কৰিব পৰা নাই। তাৰ ভিতৰত প্ৰেম নাৰায়ন দত্তৰ পা-ফু ছিৰিজ,শক্তিশেল,নাৰীদস্যু আদি,সত্যৰঞ্জন কলিতাৰ নৃশংস,স্পাই,কিদনেপ আদি উল্লেখযোগ্য। বৰ্তমান কালত ৰঞ্জু হাজৰিকাই ভালেমান ৰহস্য উপন্যাস লিখি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
বাদুলিপাখিৰ পখিলা
বাদুলিপাখিৰ পখিলা (Common Batwing, বৈজ্ঞানিক নাম- Atrophaneura varuna) ভাৰতত দেখা পোৱা চাতকনেজীয়া পখিলাসমূহৰ ভিতৰত এটা অন্যতম পখিলাৰ প্ৰজাতি৷ ই Atrophaneura গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
টেক্স'নমি
বাদুলিপাখিৰ পখিলাৰ দুটা উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এই দুটা হৈছে-
বিতৰণ
পূব নেপাল, উত্তৰ ভাৰত, ম্যানমাৰ,থাইলেণ্ড, উত্তৰ লাওছ, উত্তৰ ভিয়েটনাম আৰু মালয়েছিয়া আদি দেশত এই পখিলাবিধ দেখা পোৱা যায়৷
বাসস্থান
The Common Batwing occurs from the Terai up to the altitude of 7000 feet.
আচৰণ
The Common Batwing is a butterfly of hot, low altitude jungles. It has a slow and graceful flight and can be seen cruising along river valleys and high over stream-beds. Both sexes frequent flowers, Lantana being a preferred species. It has a disagreeable smell.
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পখিলা
হিৰণ্যকশিপু
হিৰণ্যকশিপু (Hiranyakashipu, হিৰণ্যকাশ্যপ বুলিও জনা যায়) হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থৰ মতে, এক মহাপ্ৰতাপী অসুৰ ৰজা আছিল। তেওঁ ঋষি কাশ্যপ আৰু দিতিৰ পুত্ৰ আছিল আৰু বিষ্ণুভক্ত প্ৰহ্লাদৰ পিতৃ আছিল৷ হিৰণ্যাক্ষ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আৰু হোলিকা ভনী আছিল।
হিৰণ্যকশিপুৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ হিৰণ্যাক্ষক ভগৱান বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰে প্ৰহাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা ক্ষোভিত হৈ, হিৰণ্যকশিপুৱে ঘোৰ তপস্বী কৰি ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ পৰা বৰ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ভগৱান বিষ্ণুৰ নৰসিংহ অৱতাৰে তেওঁক হত্যা কৰে।
কিংবদন্তি মতে, হিৰণ্যকশিপুয়ে ব্ৰহ্মাৰ পৰা এক বৰদান লাভ কৰি অতিশয় পৰাক্ৰমী হৈ উঠিছিল।
হিৰণ্যকশিপুৰ কাহিনীটো তিনিটা ভাগত আছে। প্ৰথমটো হ’ল- জয় আৰু বিজয় নামেৰে শ্ৰীবিষ্ণুৰ বৈকুণ্ঠৰ দুজন দ্বাৰপাল বা দুৱৰী আছিল আৰু চাৰি কুমাৰে অভিশাপ দিয়াৰ ফলত তেওঁলোক অসুৰ হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। দ্বিতীয় অংশত হিৰণ্যকশিপুৱে ব্ৰহ্মাক তপস্যা কৰি বৰ লোৱাৰ কথা কৈছে। অন্তিম অংশত তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদক (বিষ্ণুৰ এজন ভক্ত) হত্যা কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰাৰ কথা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত নৰসিংহৰ হাতত মৃত্যু হোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।
ছিক্কিমৰ জিলাসমূহ
ছিক্কিম (Sikkim) হিমালয় পৰ্বতমালাৰ ওপৰত অৱস্থিত ভাৰতবৰ্ষৰ এখন ৰাজ্য। | এই ৰাজ্যখন চাৰিখন জিলাত ভাগ কৰা হৈছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিযুক্তি দিয়া জিলা উপায়ুক্তই এই জিলা সমূহ পৰিচালনা কৰে। এই জিলা সমূহ পুনৰ মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে। ৰাজ্যখনৰ বহুতো অংশ ভাৰতীয় সেনা বাহিনীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত। কাৰণ, ছিক্কিমত চীনৰ লগত বহুতো স্পৰ্শকাতৰ সীমান্তৱৰ্তী এলেকা আছে। বহুতো অঞ্চল বিদেশী লোকৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰা আছে আৰু সেই ঠাই সমূহ ভ্ৰমণ কৰিবৰ বাবে বিশেষ চৰকাৰী অনুমতিৰ প্ৰয়োজন। ছিক্কিমত সৰ্বমুঠ ৮খন চহৰ আৰু ৯টা মহকুমা আছে।
হিৰণ্যকশিপু
জন্ম কাহিনী
ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি, হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ; জয় আৰু বিজয় নামেৰে ভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ বৈকুণ্ঠৰ দ্বাৰপাল বা দুৱৰী আছিল। যিয়ে চাৰি কুমাৰৰ অভিশাপৰ ফলত পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। সত্য যুগত, হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ দিতি (দক্ষ প্ৰজাপাতিৰ কন্যা) আৰু ঋষি কশ্যপৰ পুত্ৰ হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
ছিক্কিমৰ জিলাসমূহ
ছিক্কিমৰ জিলা কেইখন হৈছে:
হিৰণ্যকশিপু
আৰাধনা
হিৰণ্যকশিপুৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ হিৰণ্যাক্ষ বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ হাত মৃত্যু হোৱাৰ পাছত, হিৰণ্যকশিপু বিষ্ণুক ঘৃণা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ এক চমৎকাৰী শক্তি প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ দেৱসকলৰ মাজৰ ব্ৰহ্মাক তপস্যা কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু বিশ্বাস কৰে যে, তেওঁ বহু বছৰ ধৰি মহান তপস্যা কৰিলে তেওঁক বৰ প্ৰদান কৰিব, যেনেদৰে তেওঁ ৰাক্ষকসকলক শক্তি প্ৰদান কৰিছিল।
ছিক্কিমৰ জিলাসমূহ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছিক্কিম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
হিৰণ্যকশিপু
আৰাধনা
ব্ৰহ্মাই হিৰণ্যকশিপুৰ তপস্যাত মুগ্ধ হয় আৰু হিৰণ্যকশিপুৰ আগত উপস্থিত হৈ তেওঁৰ পছন্দৰ এক বৰ খুজিবলৈ কয়। কিন্তু যেতিয়া হিৰণ্যকশিপুৱে অমৰত্ব বিচাৰিলে, বহ্মা অস্বীকাৰ কৰে, তেতিয়া হিৰণ্যকশিপু নিম্নলিখিতসমূহৰ বাবে অনুৰোধ কৰে : হে প্ৰভু, হে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দাতা, যদি আপুনি মোক মই বিচৰা বৰ প্ৰদান কৰে, অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা যিকোনো জীৱিত সত্তাৰ পৰা মোৰ যেন মৃত্যু নহয়। (O my lord, O best of the givers of benediction, if you will kindly grant me the benediction I desire, please let me not meet death from any of the living entities created by you.)
মোক দিয়ক যে, মোৰ যেন কোনো বাসস্থানৰ ভিতৰত বা কোনো বাসস্থানৰ বাহিৰত, দিনত বা নিশা, মাটিত বা আকাশত, মোক দিয়ক যে, আপোনাৰ দ্বাৰা সৃষ্ট সকলৰ বাহিৰেও, কোনো অস্ত্ৰৰ দ্বাৰা বা কোনো মানুহ বা জন্তুৰ দ্বাৰাও যেন মোৰ মৃত্যু নহয়। (Grant me that I not die within any residence or outside any residence, during the daytime or at night, nor on the ground or in the sky. Grant me that my death not be brought by any being other than those created by you, nor by any weapon, nor by any human being or animal.)
মোক দিয়ক যে, মই যেন কোনো জীৱিত বা অজীৱিত সত্তাৰ পৰা মৃত্যুৰ সৈতে মুখামুখি নহওঁ, মোক আৰু দিয়ক যে, মোক যেন কোনো অসুৰ বা পিশাচৰ দ্বাৰা বা নিম্ন গ্ৰহৰ কোনো মহান সাপে হত্যা কৰিব নোৱাৰে। কোনোৱে যেন যুদ্ধক্ষেত্ৰত হৰাব নোৱাৰে, আপোনাৰ কোনো সমকক্ষ (প্ৰতিযোগী) নাই। সেয়েহে, মোক বৰ দিয়ক যে, মোৰো কোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী নাথাকিব। মোক সকলো জীৱিত সত্তা আৰু প্ৰিয়ত্ব কৰা অসুৰকলৰ ওপৰত একমাত্ৰ প্ৰভুত্ব দিয়ক আৰু মোক সেই স্থিতিৰ দ্বাৰা প্ৰাপ্ত কৰা সকলো গৌৰৱ দিয়ক। ইয়াৰোপৰি, মোক দীৰ্ঘ্য তপস্বী আৰু যোগৰ অনুশীলনৰ দ্বাৰা প্ৰাপ্ত সকলো শক্তি দিয়ক, যাতে এইবোৰ কোনো সময়তে হেৰাই যাব নোৱাৰে। (Grant me that I not meet the death from any entity, living or nonliving. Grant me, further, that I not be killed by any demigod or demon or by any great snake from the lower planets. Since no one can kill you in the battlefield, you have no competitor. Therefore, grant me the benediction that I too may have no rival. Give me sole lordship over all the living entities and presiding deities, and give me all the glories obtained by that position. Furthermore, give me all the mystic powers attained by long austerities and the practice of yoga, for these cannot be lost at any time.)
হোলী
তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদক হত্যা কৰিবলৈ হিৰণ্যকশিপুয়ে চেষ্টা কৰিছিল আৰু সেয়ে প্ৰহ্লাদক তেওঁৰ ভনী হোলিকাৰ সৈতে জ্বলি থকা চিতা এটাত বহিবলৈ দিছিল। হোলিকাৰ এখন বিশেষ কাপোৰ আছিল যিখনে জুইয়ে ক্ষতিকৰাত প্ৰতিহত কৰিছিল। প্ৰহ্লাদ আছিল বিষ্ণুৰ পৰম ভক্ত আৰু সেয়ে তেওঁ বিষ্ণুৰ নাম জপ কৰিছিল আৰু ধৰ্ম অধৰ্মৰ যুদ্ধত হোলিকা জ্বলি গৈছিল কিন্তু প্ৰহ্লাদৰ একো হোৱা নাছিল। হিন্দু ধৰ্মাৱলী লোকসকলে হোলিকা দহন হোৱাটোক হোলী উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে।
জনসংখ্যা অনুসৰি দেশসমূহৰ তালিকা
জনসংখ্যা অনুসৰি মহাদেশসমূহৰ তালিকা
বিশ্বৰ প্ৰায়বোৰ দেশৰ জনসংখা এক নিৰ্দিষ্ট সাংখিক ক্ৰমত থাকে। চীন আৰু ভাৰত দেশতেই কিঙ প্ৰভাব্ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।
This is a list of countries by population. The list includes independent countries and inhabited dependent territories based on the ISO standard ISO 3166-1. Also given, as a percentage, is each country's population compared to the population of the world, which according to the United States Census Bureau population clock is estimated at 0 billion. জনসংখা অনুসৰি এইখন দেশৰ তালিকা। ইয়াত স্বাধীন আৰু আই এছ ও মানদন্দ (ISO 3166-1) অনুসৰি বসবাস কৰা দেশৰ তালিকা দিয়া হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰতিখন দেশৰ জনসংখা পৃথিবীৰ মুঠ জনসংখাৰ শতকৰা হিচাবত দিয়া হৈছে। According to a separate estimate by the United Nations, it exceeded 7 billion in October 2011. Areas that form integral parts of sovereign states, such as the countries of the United Kingdom, are counted as part of the sovereign states concerned. Not included are other entities, such as the European Union, that are not sovereign states, and dependent territories that do not have permanent populations, such as various countries' claims to Antarctica.
Figures used in this chart are based on the most recent estimate or projection by the national census authority where available and usually rounded off. Where there is not updated national data, figures are based on the 2012 estimates by the Population Division of the United Nations Department of Economic and Social Affairs. Because the compiled figures are not collected at the same time in every country, or at the same level of accuracy, the resulting numerical comparisons may result in misleading conclusions. Further, the addition of all countries may not equal the world total.
For a graphical version of this list, see list of countries by population (graphical). See also list of countries and dependencies by population density and the list of regional organizations by population.
তালিকা
টোকা: সকলো স্বাধীন অঞ্চলসমূহক হেলনীয়া আখৰেৰে দেখুওৱা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা শ্ৰেণী:জনগাঁথনি
গজৰা
গজৰা হৈছে দক্ষিণ এচিয়াৰ মহিলাসকলে উৎসৱ, অনুষ্ঠান, বিয়া বা দৈনন্দিন পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ সৈতে পিন্ধা চুলিৰ সজ্জা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা ফুলৰ মালা। এই গজৰা সাধাৰণতে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ খৰিকাজাই ফুলেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও আজিকালি গজৰাত গোলাপ, ক্ৰছেণ্ড্ৰা আৰু বাৰ্লেৰিয়া দৰে ফুলৰ ব্যৱহাৰো বহুলভাৱে কৰা হয়। ইয়াক খোপা বা বেণী দুয়োটাৰে সৈতে পিন্ধিব পাৰি। ভাৰতৰ মহিলাসকলে সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ লগতে কেশসজ্জাৰ বাবে গজৰা পৰিধান কৰে। ইয়াক প্ৰধানকৈ উৎসৱৰ সময়ত আৰু কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠানত হাতৰ মণিবন্ধত পৰিধান কৰা হয়।
গজৰা হৈছে একপ্ৰকাৰৰ চুলিৰ সজ্জা আৰু ই কোনো ধৰণে চুলি বান্ধি ৰখাত সহায় নকৰে। ভাৰতত গহনাবোৰৰ ওপৰত এক প্ৰকাৰৰ মুকুতাৰ শিল্পকলাকো গজৰা বোলে।
উৎপত্তিৰ ইতিহাস
হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি নৱবিবাহিত বা বিবাহিত মহিলাই পিন্ধা পৰম্পৰাগত ‘শোলা শৃংগাৰ’ বা ষোল্ল প্ৰকাৰৰ অলংকাৰৰ ভিতৰত গজৰা আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আনুষংগিক বস্তু। হিন্দু বিয়াৰ প্ৰথা অনুসৰি কইনাক ষোল্ল প্ৰকাৰৰ অলংকাৰেৰে শোভা বঢ়োৱাৰ প্ৰথা আছে, ইয়াৰে গজৰা হৈছে মূৰৰ অলংকাৰৰ অন্যতম। প্ৰথমে কইনাৰ চুলি টান বেণী বা বানত বান্ধি লোৱা হয়, আৰু ইয়াৰ লগত এডাল বা অধিক গজৰা সংলগ্ন কৰা হয়।
প্ৰাচীন আৰু আধুনিক যুগত গজৰা
প্ৰাচীন কালত মহিলাসকলে প্ৰধানকৈ সকলো ধৰ্মীয় আৰু উৎসৱৰ বাবে গজৰা পিন্ধিছিল। সেই সময়ত গজৰা তৈয়াৰ কৰিবলৈ সাধাৰণতে খৰিকাজাই ফুলেই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল কাৰণ এই ফুলক শুভ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰবল সুগন্ধি দিনটোলৈ বৰ্তি থাকিছিল। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ফুলৰ অৰ্থ অতি গভীৰ। এইবোৰ কেৱল সৌন্দৰ্য্যৰ বাবেই নহয়। মহিলাসকলে চুলিত লগোৱা ফুল প্ৰেম, শুভকামনা, সুখ, সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক। বিশ্বাস কৰা হয় যে বেছিভাগ মহিলাই কেৱল নিজৰ ঠাইত ইতিবাচক বাতাৱৰণ সৃষ্টি কৰিবলৈকে চুলিত গজৰা পৰিধান কৰে। যদিও সময়ৰ লগে লগে গজৰাৰ প্ৰস্তুত আৰু প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত নানা পৰিৱৰ্তন ঘটিছে, তথাপিও গজৰা তৈয়াৰ কৰাত খৰিকাজাই ফুলৰ বহুল ব্যৱহাৰ বৰ্তমানো অব্যাহত আছে।
গজৰাৰ ৰং প্ৰথম অৱস্থাত বগা আৰু সামগ্ৰিক ৰূপত অত্যন্ত সহজ আছিল। কিন্তু সময়ৰ লগে লগে ভাৰতীয় সমাজৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ মহিলাৰ মাজত হালধীয়া আৰু কমলা ৰঙৰ গজৰায়েও অপৰিসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় চিনেমাৰ কেইবাটাও গীত আৰু নৃত্যৰ ক্ৰমৰ মূল বিষয়বস্তু হিচাপে গজৰা ব্যৱহাৰ হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ঐশ্বৰ্য ৰায়, [শিল্পা শেট্টী]], ৰেখাৰ দৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰীসকলে ৰেড কাৰ্পেটত গজৰা পৰিধানেৰে ৰেচম শাৰীসমূহক পৰিপূৰক কৰি প্ৰকাশ কাৰিছে। সুপৰিচিত ইণ্ডি-পপ গায়িকা আৰু জাজ সংগীতজ্ঞ ঊষা উথুপ তেওঁ পৰিধান কৰা গজৰাৰ বাবেও সুপৰিচিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শোভাবৰ্ধক শিল্পকলা
ললিত কলা একাডেমী
ললিত কলা একাডেমী বা ৰাষ্ট্ৰীয় কলা একাডেমী ভাৰতৰ চাৰু কলা বিষয়ক ৰাষ্ট্ৰীয় একাডেমী। ভাৰতীয় কলাৰ বিকাশ আৰু প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য ভাৰত চৰকাৰে ১৯৫৪ চনত এই একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়াক সম্পূৰ্ণ স্বায়ত্ব শাসনৰ মৰ্যদা দিয়া হৈছে।
ললিত কলা একাডেমীয়ে বিভিন্ন জলপানি আৰু সদস্য পদ আগবঢ়ায়। ই দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন স্থানত কলা বিষয়ক প্ৰদৰ্শনী আয়োজন কৰে। ই এখনি দ্বিভাষিক জাৰ্ণাল প্ৰকাশ কৰে। ললিত কলা একাডেমী ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰণালয়ৰ অন্তৰ্ভূক্ত। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় দিল্লীৰ ফিৰোজশ্বাহ মাৰ্গৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত অৱস্থিত।
কাৰ্যসূচী
২০১৪ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ললিত কলা একাডেমীৰ ৬০তম প্ৰতিষ্ঠা দিৱস উপলক্ষে আয়োজিত "স্প্ৰিট।অফ দিল্লী" নামৰ এলানি কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। বহুতো কলাকাৰ, শিল্পী আৰু কবিয়ে ইয়াত নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয় কলা বঁটা
ৰাষ্ট্ৰীয় কলা বঁটা ললিত কলা একাডেমীযে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ বঁটা। ভাৰত তথা এছিয়া মহাদেশৰ বিখ্যাত কলাকাৰ আৰু শিল্পীক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ললিত কলা একাডেমী
অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা
অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা প্ৰয়াত ভুৱন মোহন বৰুৱাই কাঞ্চন বৰুৱা ছদ্মনামেৰে ৰচনা কৰা এখন জনপ্ৰিয় অসমীয়া উপন্যাস৷ এই উপন্যাসৰ কাহিনী কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ সংমিশ্ৰণ তথা জন্মান্তৰবাদৰ আলমত লিখা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৪৫ চনৰ ১৫ জুলাইত। অসমৰ আগশাৰীৰ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী কহিনুৰ থিয়েটাৰে, এই উপন্যাসখন প্ৰথমতে ১৯৮৩ চনত (নাট্যৰূপ নাট্যসম্ৰাট প্ৰফুল্ল বৰা) আৰু ২০০৮ চনত(নাট্যৰূপ হেমন্ত দত্ত) মঞ্চস্থ কৰিছিল৷
লেখকৰ পৰিচয়
১৯১৪ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰদেশ অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত ভুৱন মোহন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল ভৈৰৱ চন্দ্ৰ বৰুৱা। তেখেতৰ মাক আছিল প্ৰখ্যাত সংগীতাচাৰ্য লক্ষীৰাম বৰুৱাৰ কন্যা। যোৰহাটৰ প্ৰিঞ্চ অৱ ৱেলচ অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰি ডিগবৈত তেল কোম্পানীৰ চাকৰিত যোগদান কৰে। এঘাৰ বছৰ চাকৰি কৰাৰ অন্তত তেখেতে পুনৰ শ্বিলঙলৈ উভতি যায়।
তেখেত অবিবাহিত আছিল, পৰিয়ালত দুজন ভাই ককাই আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছিল।
১৯৯৮ চনৰ ১০ মে’ত তেখেতে শ্বিলঙত দেহত্যাগ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এটা সপোনক আধাৰ কৰি “অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা” উপন্যাসখনৰ কাহিনীয়ে গতি কৰিছে। উপন্যাসখনৰ আৰম্ভণিতে কাহিনীকাৰৰ নিজাকৈ এটা সৰু সপোন। আধৰুৱা সপোনটোৱে পূৰ্ণতা পোৱাৰ আগতেই তাত কাহিনীকাৰৰ বাস্তৱ জীৱনৰ চাৰি বন্ধুৱে দখল দিয়ে।( বন্ধুবৰ্গৰ এজন প্ৰফেছৰ, এজন কবি, এজন ডাক্তৰ আৰু আনজন কাহিনীকাৰৰ দৰেই কেৰাণী)। উদ্দেশ্য পাঁচ বন্ধুৱে লগ হৈ এক অভিনৱ অৱসৰ বিনোদন উপভোগ কৰা। জনসমাগম এৰি দিহিঙৰ বুকুৱেদি নাৱেৰে উজাই গৈ কোনোবা অজান মুলুকলৈ ঢাপলি মেলাৰ প্ৰয়াস। প্ৰায় এমাহজোৰা এই আয়োজন। নাৱেৰে উজাই গৈ পোন্ধৰ দিন পাৰ হোৱাৰ পাছত তেওঁলোকে জনপ্ৰাণীহীন অটব্য অৰণ্যৰ মাজত হঠাৎ অভাৱনীয়ভাৱে সাক্ষাৎ পায় সভ্য সমাজৰ ছাঁটো নপৰা কিছু আদিম আদিবাসীৰ। কৌতূহলৰ বশৱৰ্তী হৈ তেওঁলোকে নাও এৰি পাৰলৈ নামি পৰিল। সেই আদিম মানুহখিনিৰ আটাইতকৈ বয়সস্থজনে তেওঁলোকৰে এজন নাৱৰীয়াৰ সৈতে দুই চাৰিটা কথা বিনিময় কৰাত সক্ষম হ’ল। তেওঁলোকক পাই মানুহজাক সুখী হ’ল। গোটেইবোৰে লগ হৈ ভোজ-ভাত খালে। নিশাটো তাতে কটালে। পুৱা পুনৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিব খোজাতহে লেঠাটো লাগিল। নাৱৰীয়াকেইজনে বিদ্ৰোহ কৰিছে। তেওঁলোক আৰু আগলৈ নাযায়। তাৰপৰা আগলৈ আৰু উজাই গ’লে হেনো ভয়ংকৰ বিপদত পৰিব লগা হ’ব। তাৰপৰা কোনো কেতিয়াও উজাই যোৱা নাই। মৰসাহেৰে কোনো গ’লেও সি আৰু ঘূৰি অহা নাই। কালিকা লগা ঠাই-গোসাঁনী আছে। গ’লেই নিশ্চিত মৰণ। প্ৰায় জেদ কৰিয়েই পাঁচ বন্ধুৱে নাও মেলি দিলে। প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ শোভা চাই চাই আগবাঢ়োঁতেই নিশাৰ আন্ধাৰত কোবাল বতাহ-বৰষুণ-ধুমুহাই তেওঁলোকক উটুৱাই নি ক’ৰবাত পেলায়গৈ। দিনৰ পোহৰত নিশাৰ ভয়াৱহতাৰ কথা পাহৰি অলপ সুস্থিৰ হ’ব খোজোঁতেই বন্ধুবৰ প্ৰফেছৰে আন এক চমক দিয়ে। ধুমুহাৰ তাণ্ডৱে তেওঁক ওভতাই লৈ যায় তেৰশ বছৰ পুৰণি তেওঁৰ জন্মভূমিলৈ, অতীত জীৱনলৈ। মূল কাহিনী আৰম্ভ হয় তাৰ পৰা।
তেৰশ বছৰ পুৰণি প্ৰফেছৰৰ জন্মভূমিৰ নাম আছিল “কমলনগৰ” আৰু তাৰ মাজেৰে বৈ যোৱা নৈখনৰ নাম আছিল “কাঞ্চনমতী”। প্ৰায় পঁচিছ হাজাৰ মানুহৰ বাসভূমি এই কমলনগৰৰ আয়তন দীঘলে দহ মাইল আৰু বহলে আঠ মাইলতকৈ বেছি নহয়। কমল-নগৰক পূবৰপৰা পশ্চিমলৈ এডাল সৰলৰেখাৰ দৰে বৈ যোৱা কাঞ্চনমতীয়ে সমানে দুভাগ কৰিছে। কিন্তু দুয়োটা ভাগ প্ৰায় সমান হ’লেও, উত্তৰপাৰৰ তুলনাত দক্ষিণপাৰত মানুহৰ দুগুণ বসতি আছিল। কাঞ্চনমতীৰ ওপৰত ইটাৰে গঢ়া বিৰাট পকীদলংখনৰ নাম আছিল “বগা-দলং”। কমলনগৰৰ লগত ৰাজধানী বা ৰজাৰ সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিছিল কেৱল মাত্ৰ এজন ৰাজবিষয়াই। বছৰেকত মাথোঁ এবাৰ ৰাজ-দৰবাৰলৈ গৈ কৰ আৰু কমলনগৰৰ ভাল-বেয়া, আয়-ব্যয় আদি সকলো বছৰটোৰ কাৰণে জনাই আহিব লগাত পৰিছিল। গোটেই নগৰৰ শান্তি, সমৃদ্ধি একান্তভাৱে নিৰ্ভৰ কৰিছিল এই প্ৰধান ৰাজবিষয়াৰ ওপৰত। প্ৰকৃততে তেৱেঁই আছিল কমল নগৰৰ একছত্ৰী অধিপতি।
”ৰঙাটিলা”ৰ বাসিন্দা লক্ষ্মীনাৰায়ণ প্ৰধান আৰু প্ৰথম ৰাজবিষয়া। অশোক দ্বিতীয় ৰাজবিষয়া। অশোকৰ আবাসস্থলৰ নাম “ৰূপালীপাম”। অশোকৰ পত্নী উমা আৰু দুই কন্যা মণি-আৰতি। লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ একমাত্ৰ কন্যা গৌৰী। মাতৃহীনা গৌৰী উমাৰ বৰ আদৰৰ। আটায়ে লগ হৈ মাঘবিহু উপলক্ষে খেলমাটিত হোৱা ম’হযুঁজ চাবলৈ যায়। ইপিনে কৈশোৰৰ অভিন্ন লগ চন্দনক লগত লৈ অশোকেও বকুলপুৰৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে খেলমাটিত ভৰি দিয়েগৈ। তাতেই প্ৰথম গৌৰীৰ সৈতে মুখামুখি হয় চন্দনৰ। সেই প্ৰথম দৰ্শনৰ পৰাই চন্দন আৰু গৌৰীৰ মাজত অহি-নকুল সম্পৰ্ক। কিন্তু দিন বাগৰাৰ লগে লগে চন্দন-গৌৰীৰ হৃদয়ত মৰমৰ বা বলে। ভালপোৱাৰ সুবাসে দুয়োকো আবৰি আনে। তেনেতে তাত বিধি-পঠালি দিয়ে শুকুলাই। শুকুলা চন্দনৰ মৰমৰ ঘোঁৰাজনীৰ নাম। ইফালে আত্মগৌৰৱতেই হওক বা অহংকাৰতেই হওক গৌৰীয়ে কাকো সুধিব নোৱাৰে শুকুলাৰ কথা। অভিমানত গৌৰীৰ মনত ঈৰ্ষাৰ সৃষ্টি হয়। আনহাতে আকৌ চন্দনৰ প্ৰেমৰ জুইকুৰাত ইন্ধন যোগায় চম্পাই। চন্দনৰ আজন্ম লগৰী চম্পা। কমলনগৰৰ আটাইতকৈ ৰূপৱতী-গুণৱতী ছোৱালীজনী হ’ল চম্পা। চন্দনৰ আশৈশৱ লগৰী চম্পা। চন্দনৰ প্ৰতি চম্পাৰ বুকুত বৈ থাকে নেদেখা কাঞ্চনমতী এখন। কোনেও তাৰ ভূ-কে নাপায়। দিনবোৰ সুকলমে সুখ-শান্তিৰে গৈ থাকে। উমাই চন্দন-গৌৰীৰ কাজিয়াখনৰ নিষ্পত্তি ঘটাওঁ বুলি লওঁতেই কমলনগৰক দুৰ্য্যোগে বেঢ়ি ধৰে। ৰাজধানীৰপৰা বাতৰি আহে দেশখন মহা-পৰাক্ৰমী শত্ৰুৰ কবলত পৰাৰ। ৰাজধানীৰ উত্তৰ, পশ্চিম, পূব সকলোফালে শত্ৰুৱে প্ৰতিখন নগৰকে আক্ৰমণ কৰিছে। তাতোকৈ মৰ্মান্তিক খৰবটো হ’ল এটা শক্তিশালী দল আগবাঢ়িছে কমলনগৰৰ ফালে। ৰাজধানীৰপৰা ন্যূনতমো সাহায্য পোৱাৰ আশা নাই। ল’ৰা-বুঢ়া-ডেকা-গাভৰু সকলোৱে মিলি শক্তিয়ে আঁটেমানে শত্ৰুৰ স’তে যুঁজ দিয়ে। যুঁজত লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ মৃত্যু হয়। যুঁজৰ নিষ্ঠুৰতাই ন বছৰীয়া শ্যামকো ৰেহাই নিদিলে। ল’ৰা-বুঢ়া-ডেকা-ডেকেৰী কোনো বাদ নগ’ল। হাজাৰ হাজাৰ মানুহ মৰি ভূত হ’ল। তথাপি ৰণত শত্ৰুৰ পৰাজয় হ’ল। কিন্তু এই ৰণে কমলনগৰৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিলে। চন্দন চিৰজীৱনলৈ ঘুণীয়া হ’ল। কমলনগৰ মৰিশালিত পৰিণত হ’ল। শত্ৰুৰ বাণে বুকু বিন্ধি যোৱা চম্পাই মৃত্যুৰ ওচৰত হাৰ মানিলে। কিন্তু মৃত্যুৰ আগে আগে চন্দনে উপলব্ধি কৰে চম্পাৰ আপুৰুগীয়া প্ৰেম। জীয়াই থাকোঁতে এদিনলৈ চম্পাক বুজি নোপোৱা চন্দনে মৃত্যুৰ পাছত বুজি উঠে চম্পাৰ হাঁহিৰ আৱৰণৰ অৰ্থ। কালৰ কুটিল গতিয়ে নিঃশেষ কৰি পেলায় কমলনগৰৰ অস্তিত্ব।
চৰিত্ৰসমূহ
লক্ষ্মীনাৰায়ণ, অশোক, চন্দন, পাৰ্বতী, উমা, গৌৰী, চম্পা, ৰমা, ৰাধা, ৰূপহী, জয়া, মতি, তিলক, কেতেকী, মুকুতা, যদু খুৰা, নবীন আতৈ, আৰতি, মণি, যশোদা, আইদেউতা, বকুলীবাই, বৃন্দা, মনোহৰ বুঢ়া, আনন্দ, দেবযানী, ৰাম, শ্যাম, ডাক্তৰ, প্ৰফেচৰ, ফুকন, কবি লগতে লেখক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ন'বেল বঁটা (১৯৯১)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
তৰ্কশাস্ত্ৰ
তৰ্কশাস্ত্ৰ (Logic) স্থানভেদে যুক্তিসূত্ৰ বা যুক্তিবিদ্যা বা যুক্তিতত্ত্ব হৈছে যুক্তিৰ মান্য প্ৰয়োগ আৰু সম্পৰ্কীয় বিদ্যা। দৰ্শন,গণিত আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ইয়াৰ বহুল অধ্যয়ন হোৱা দেখা যায়। প্ৰাচীন ভাৰতীয়, চীন, পাৰস্য,ৰোমান আৰু গ্ৰীক আদি বহু সভ্যতাত এই বিষয়ৰ অধ্যয়ন হৈছিল।
তৰ্কশাস্ত্ৰক আৱেশিত, প্ৰত্যায়িত আৰু প্ৰত্যাশিত যুক্তিৰ আধাৰত সততে তিনিভাগত বিভক্ত কৰা হয়।
আৰু পঢ়ক
শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:তৰ্কশাস্ত্ৰ
আৰ্টিমিচ
আৰ্টিমিচ (Artemis হৈছে চিকাৰ, বন-জংঘল, বন্য জীৱ-জন্তু, চন্দ্ৰ আৰু কুমাৰীত্বৰ গ্ৰীক দেৱী। তেওঁ ৰোমানসকলৰ দেৱী ডায়েনাৰ সমকক্ষ। ​ আৰ্টিমিচ জ্যুচ আৰু লেট'ৰ জীয়ৰী তথা এপ'ল'ৰ যমজ ভগ্নী। তেওঁ বালিকাসকলৰ ৰক্ষক। আৰ্টিমিচক নাৰীসকলৰ ৰোগ আৰু ইয়াৰ নিৰাময়ৰ হোতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সন্তান জন্ম আৰু ধাত্ৰীবিদ্যাৰ এক অন্যতম প্ৰধান দেৱী হিচাপে এইলেথিয়াৰ উপৰিও আৰ্টিমিচৰ উপাসনা কৰা হয়। এথেনা আৰু হেষ্টিয়াৰ দৰে আৰ্টিমিচেও বিবাহপাশত আৱদ্ধ নহৈ চিৰকুমাৰী হৈ থকাৰ পণ লয়।
গ্ৰীকসকলৰ সৰ্বাধিক সন্মান লাভ কৰা দেৱ-দেৱীসমূহৰ ভিতৰত আৰ্টিমিচ অন্যতম আৰু ইফেচাছত থকা তেওঁৰ মন্দিৰ পৌৰাণিক বিশ্বৰ সপ্তম আশ্চৰ্যসমূহৰে এটা। ধনু-কাঁ‌ড়, তূণ আৰু চিকাৰ কৰা ডেগাৰৰ চিহ্নই আৰ্টিমিচক সূচোৱাৰ লগতে হৰিণ আৰু চাইপ্ৰেছ গছ তেওঁৰ বাবে পবিত্ৰ। আৰ্টিমিচৰ ৰোমান ৰূপ ডায়েনাক ৰোমৰ এভেনাইন পাহাৰত বিশেষভাৱে অৰ্চনা কৰা হয়।
জন্ম
আৰ্টিমিচ আৰু তেওঁৰ যমজ ভ্ৰাতৃ এপ'ল'ৰ জন্ম সম্পৰ্কে ধ্ৰুপদী গ্ৰীক আখ্যানসমূহত বিভিন্ন পৰস্পৰৰ সৈতে মিল নথকা বৰ্ণনা পোৱা যায়। অৱশ্যে প্ৰতিটো আখ্যানতে তেওঁক জ্যুছ আৰু লেট'ৰ সন্তান তথা এপ'ল'ৰ যমজ ভগ্নী বুলি কোৱা হৈছে। কোনো কোনো আখ্যানৰ মতে আৰ্টিমিচ এপ'ল'ৰ সৈতে একে সময়তে ওপজে আৰু কোনো কোনোৰ মতে তেওঁৰ জন্ম আগত বা পিছত হয়।
কেলিমেকাছৰ মতে জ্যুছৰ ঔৰসত লেট'ই গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ বাবে জ্যুছৰ সহধৰ্মিণী হীৰা ক্ষুব্ধ হৈ পৰে আৰু লেট'ক মূল ভূখণ্ড বা দ্বীপ কোনো ঠাইতে সন্তান জন্ম দিবলৈ বাৰণ কৰে। কিন্তু ডিল'চ নামৰ দ্বীপটোৱে এই আদেশ অমান্য কৰে আৰু লেট'ক সন্তান প্ৰসৱৰ অনুমতি দিয়ে। অৱশ্যে হোমাৰৰ শ্লোকৰ মতে এই দ্বীপটো আছিল অৰ্টিজিয়া।
অধিকাংশ আখ্যানৰ মতে আৰ্টিমিচৰ জন্ম এপ'ল'তকৈ আগত হৈছিল আৰু ভ্ৰাতৃৰ জন্মৰ সময়ত লেট'ৰ বাবে ধাত্ৰীৰ কাম কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
ৰাছিয়া
ৰাছিয়া, হৈছে উত্তৰ ইউৰেছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। ই এখন ফেডাৰেল অৰ্ধ-ৰাষ্ট্ৰপতিয় প্ৰজাতন্ত্ৰ। 17075400 km2 মাটিকালিৰ সৈতে ই, পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বৃহৎ ৰাষ্ট্ৰ। পৃথিৱীৰ বসবাসযোগ্য অঞ্চলৰ প্ৰায় এক অষ্টমাংশ অঞ্চল ৰাছিয়াই অধিকাৰ কৰি আছে। ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰকাশিত তথ্য অনুহৰি প্ৰায় ১,৪৪০ কোটি জনসংখ্যাৰে ই পৃথিৱীৰ তৃতীয় বৃহত্তম ৰাষ্ট্ৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ‎ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
কুৰ্মালী ভাষা
কুৰ্মালী, কুড়মালী বা পঞ্চপৰগনিয়া এটি পূৰ্বী ভাৰতীয় আৰ্য ভাষা যি বিহাৰী উপ-গোটৰ অন্তৰ্গত। ই এটি বাণিজ্যিক উপভাষা যি ঝাৰখণ্ডৰ পাঁচ পৰগণাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ বাবে এই ভাষাক পঞ্চপৰগনিয়া নামেৰেও জনা যায়। কুৰ্মালী ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫.৫ লাখ যাৰে সৰহসংখ্যক ভাৰতৰ ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগত বাস কৰে। তদুপৰি, অসমৰ চাহ বাগানসমূহতো এই ভাষা কোৱা ভালেসংখ্যক লোক আছে। গৱেষকৰ মতে কুৰ্মালীয়েই সম্ভৱতঃ চৰ্যাপদত ব্যৱহৃত সান্ধ্য ভাষাৰ নিকটতম্‌ আধুনিক ভাষা। অনেকে কুৰ্মালীক ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ দাবী জনায় আহিছে।
ভৌগোলিক বিতৰণ
কুৰ্মালী ভাষা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ পূব অঞ্চলৰ তিনিখন ৰাজ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়: ঝাৰখণ্ডৰ দক্ষিণ-পূব দিশে, উৰিষ্যাৰ ময়ুৰভঞ্জ, বালাসোৰ, কেণ্ডুঝৰ, জজপুৰ আৰু সুন্দৰগঢ়ত আৰু পশ্চিমবংগৰ দক্ষিণ-পশ্চিম তথা উত্তৰ দিশে। এই কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলৰ উপৰিও অসমৰ ওদালগুৰি, আৰু কম সংখ্যাত কাছাৰ, শান্তিপুৰ আৰু নগাওঁ চহৰত তথা মহাৰাষ্ট্ৰৰ চন্দ্ৰপুৰ আৰু গডচিৰোলীতো এই ভাষা কোৱা হয়। কিছু সংখ্যক ব্যৱহাৰকাৰী উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, বাংলাদেশ আৰু নেপালতো আছে।