cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
টাইৱান
টাইৱান দ্বীপৰ মূল ভূখণ্ড ফুৰমোজা (পৰ্তুগীজ ভাষা: Ilha Formosa]] অৰ্থাৎসুন্দৰী দ্বীপ) নামেও পৰিচিত। ই পূব এছিয়াৰ চীনা মূল-ভূখণ্ড তিৰৱৰ্তী অঞ্চল আৰু জাপানৰ মূল- ভূখণ্ডৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত অৱস্থিত। জাপানৰ ৰিউকিউ দ্বীপপুঞ্জৰ ঠিক পশ্চিমেই টাইৱান দ্বীপ অৱস্থিত। ইয়াৰ পূবত প্ৰশান্ত মহাসাগৰ, দক্ষিণে দক্ষিণ চীন সাগৰ আৰু লুজন প্ৰণালী, পশ্চিমে টাইৱান প্ৰণালী আৰু পূবে পূব চীন সাগৰ অৱস্থিত। টাইৱানৰ দীঘ প্ৰায় কিলোমিটাৰ (২৪৫ মাইল) আৰু প্ৰস্থ প্ৰায় ১৪৪ কিলোমিটাৰ (৮৯ মাইল)। ইয়াত পৰ্বত আৰু ক্ৰান্তীয় অৰণ্য দেখা যায়।
টাইৱানৰ মুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি ৩০ লাখ। তাৰে ভিতৰত হক্কেইন সম্প্ৰদায়ৰ লোক সৰ্বাধিক। আন আন অধিবাসী সমূহ হ'ল হাক্কা, প্ৰাচীন টাইৱানবাসী, চীনা টাইৱানবাসী,প্ৰবাসী টাইৱানবাসী ইত্যাদি। প্ৰধান ভাষা হ'ল মেণ্ডেৰীন আৰু টাইৱানী (মিননান উপভাষা), হাক্কা উপভাষা ইত্যাদি প্ৰধান উপভাষা। উচ্চপ্ৰযুক্তি, উষ্ণমণ্ডলীয় কৃষিজাতপণ্য প্ৰভৃতি ৰপ্তানি কৰি টাইৱানে অজস্ৰ বৈদেশিক মুদ্ৰা অৰ্জন কৰে। নেন'প্ৰযুক্তি, আলোক ইলেক্ট্ৰনিক্স, পৰ্যটন ইত্যাদি শিল্প টাইৱানৰ উন্নয়নত সহায়ক।
ইতিহাস
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত চীন দেশে জাপানী সকলক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ যুদ্ধকালত চীনৰ কুওমিনতাং পাৰ্টি আৰু কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ লগত লগ লাগি জাপানৰ আগ্ৰাসন বিৰোধী জাতীয় যুক্তফ্ৰণ্ট গঢ়ি তুলিছিল। জাপান-বিৰোধী প্ৰতিৰোধ যুদ্ধ জয়যুক্ত হোৱাৰ পিছত চিয়াং কাইশেকৰ নেতৃত্বাধীন কুওমিনতাং গোষ্ঠী যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমৰ্থিত হয়। ইয়াৰ ফলত গোটেই দেশ জুৰি গৃহযুদ্ধৰ সূচনা হয়। চীনৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেতৃত্বত চীনা জনগণে তিনি বছৰতকৈ বেছি সময় মুক্তিযুদ্ধ চলায়। তেতিয়া কুওমিনতাং গোষ্ঠীৰ অনুসৃত গণবিৰোধী নীতিৰ গোটেই দেশৰ বিভিন্ন জাতিৰ জনগণ এই গোষ্ঠী ঘৃণা কৰে। ফলত কুওমিনতাং পাৰ্টিৰ “চীন প্ৰজাতন্ত্ৰ” (বা ৰিপাবলিক অব চায়না) চৰকাৰৰ উত্থান হয়। ১৯৪৯ চনৰ পহিলা অক্টোবৰত চীন গণ প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ই চীনৰ একমাত্ৰ বৈধ চৰকাৰ হিচাপে থিয় দিয়ে। কুওমিনতাং গোষ্ঠীৰ কিছু সৈন্য বাহিনী আৰু চৰকাৰী কৰ্মকৰ্তা গৈ টাইৱানক আগুৰি ধৰে। তেওঁলোকে তেতিয়াৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমৰ্থনত টাইৱান প্ৰণালীৰ দুয়ো পাৰৰ মাজত বিচ্ছিন্নতা সৃষ্টি কৰে।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
চৰকাৰী সংস্থা
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ
নুৰ জাহান
নুৰ জাহান (Noor Jehan; জন্ম নাম: আল্লাহ ৱাচাই; ২১ চেপ্তেম্বৰ ১৯২৬–২৩ ডিচেম্বৰ ২০০০) এগৰাকী পাকিস্তানী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি হৈছিল ব্ৰিটিছ ভাৰতত। ১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ সময়ত তেওঁ পাকিস্তানলৈ গুছি গৈছিল। সুদীৰ্ঘ ছয় দশকৰ কৰ্মজীৱন (১৯৩০-৯০) অতিক্ৰম কৰা নুৰ জাহানক এগৰাকী অন্যতম মহান আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰভাৱশালী সঙ্গীত শিল্পী বুলি গণ্য কৰা হয়। পাকিস্তানত তেওঁক সন্মানীয় 'মালিকা-ই-তৰন্নুম' (সুৰৰ ৰাণী) উপাধি দিয়া হৈছিল। হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ লগতে সঙ্গীতৰ অন্যান্য শৈলীতো তেওঁৰ দখল আছিল।
আহমেদ ৰুচদীৰ সৈতে তেৱেঁ পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ বেছি ছবিত গীত গোৱাৰ ৰেকৰ্ডৰ অধিকাৰী। তেওঁৰ কৰ্মজীৱনত চল্লিশখনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু প্ৰায় বিশ হাজাৰ গীত গাইছিল। তেওঁক পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা পৰিচালক বুলি গণ্য কৰা হয়।
কৰ্মজীৱন: ব্ৰিটিছ ভাৰত
মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সতে নুৰ জাহানে বায়েক ঐদন বাঈ আৰু হাইদৰ বান্দীৰ সৈতে 'টাকা থিয়েটাৰ' নামেৰে জনাজাত গ্ৰাম্য থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ মঞ্চত গীত পৰিবেশন কৰে। এক উন্নত সুযোগৰ সন্ধানত বায়েকহঁতৰ সৈতে তেওঁ লাহোৰলৈ আহে আৰু 'জিন্দা নাচ-গানা'ৰ দলত অংশ লয়। জিন্দা নাচ-গান দৰাচলতে চিত্ৰগৃহত মূল চলচ্চিত্ৰ আৰম্ভ হোৱাৰ আগেআগে প্ৰদৰ্শিত হোৱা গীত-নাচৰ অনুষ্ঠান। অৱশেষত এখন ডাঙৰ মঞ্চ পোৱাৰ আশাৰে তেওঁলোক তিনি ভনী ১৯৩৪-৩৫ চনমানত কলকাতালৈ গুছি আহে আৰু তাত মঞ্চৰ সঙ্গীত তাৰকা মুখতাৰ বেগমে তেওঁলোকক বহু কেইজন প্ৰযোজকৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়ে। পিছৰ জীৱনত নুৰ জাহানে মুখতাৰ বেগমৰ সঙ্গীত পৰিবেশন শৈলী গ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও বেগমৰ দৰে শাৰী পিন্ধিবলৈ লৈছিল।
তিনি ভনীয়ে ইন্দিৰা মোভীটোনত স্থায়ী কাম পায়। তেওঁলোকৰ জনপ্ৰিয়তা ইমানে বৃদ্ধি পাইছিল যে তেওঁলোক 'পঞ্জাব মেইল' নামে পৰিচিত হয়। পৰিচালক কে.ডি. মেহতাই নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লোৱা 'পিণ্ড দি কুৰী'ত (১৯৩৫) নুৰ জাহানক অভিনয় কৰাৰ সুযোগ দিয়ে। এনেকৈয়ে বেবী নুৰ জাহান নামেৰে তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ একে কোম্পানীৰ ছবি 'মিছৰ কী চিতাৰা'ত (১৯৩৬) অভিনয় কৰাৰ উপৰিও দামোদৰ শৰ্মাৰ সঙ্গীত পৰিচালনাত গীতো গায়। পাঁচখন ছবি কৰাৰ পিছত তেওঁ 'হীৰ চায়্যাল'ৰ (১৯৩৭) সুৰ হীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
১৯৪৫ চনত বোম্বেত তেওঁৰ প্ৰথম চুপাৰহিট ছবি 'জীন্নত' মুক্তি পায়। ১৯৪৬ চনত অভিনয় কৰে 'অনমোল ঘড়ী'ত। এই ছবিখনত তেওঁ এগৰাকী কবিৰ চৰিত্ৰত সেই যুগৰ দুগৰাকী সঙ্গীত তাৰকা সুৰাইয়া আৰু সুৰেন্দ্ৰ নাথৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। সেই বছৰতে তেওঁৰ আৰু দুখন ছবিয়ে মুক্তি পাইছিল- 'দিল' আৰু 'হমজোলী'। ব্ৰিটিছ ভাৰতত নুৰ জাহানৰ শেষ ছবি 'মিৰ্জা চাহিবা' (১৯৪৭); য'ত নায়কৰ চৰিত্ৰত আছিল পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
থিয়নাম
থিয়নাম বা বীৰনাম (Thiyonaam or Beernaam) অসমৰ একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ বিবিধ সংস্কৃতিৰ ভিতৰৰে এক পৰিৱেশ্য কলা৷ থিয়নামেৰে আনন্দময় পৰিৱেশত হৰিৰ কীৰ্তন কৰা হয়৷ অৰ্থাৎ ই একপ্ৰকাৰ কীৰ্তন৷
কীৰ্তনৰ প্ৰকাৰ
একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মত কেইবাপ্ৰকাৰৰ কীৰ্তনেৰে হৰিক আৰাধনা কৰা হয়; যেনে, বীৰ, নিবিড়, উপাংগ, মানস আৰু বিৰল৷ প্ৰত্যেক প্ৰকাৰ কীৰ্তনৰ পৰিৱেশন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ থিয় হৈ উদাত্তভাৱে নাগাৰা, তাল, টকা আৰু চাপৰিৰ সহায়ত যি কীৰ্তন কৰা হয় সি বীৰ কীৰ্তন, কেৱল ভোৰতাল বজাই একান্তমনে থাপনাৰ সম্মুখত বহি কৰা কীৰ্তন নিবিড় কীৰ্তন, কেৱল নৃত্যাদিৰ সহায়ত কৰা কীৰ্তন উপাংগ কীৰ্তন, মনত হৰিক চিন্তি মনে মনে কৰা কীৰ্তন মানস কীৰ্তন আৰু গোপনভাৱে কৰা কীৰ্তন হ’ল বিৰল কীৰ্তন৷
থিয়নামৰ ইতিহাস
সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ পৰিৱেশ্য কলা থিয়নামৰ প্ৰকৃতি অনুধাৱন কৰি দেখা যায় ইয়াৰ ইতিহাস যথেষ্ট পুৰণি৷ কীৰ্তনত এই নামৰ উল্লেখ আছে৷ বলিছলনত তিনিপদ ভূমি দান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিত বিষ্ণুৰ দ্বাৰা সুতলপুৰীলৈ যোৱা দৈত্যৰাজ বলিয়ে দৈত্যগণক লৈ হৰিকীৰ্তন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে৷ “উঠি কতো কীৰ্ত্তন কৰন্ত তাল ধৰি৷ দৈত্যগণে বেঢ়ি বাৱৈ চৌপাশে চাপৰি’’৷
থিয়নাম সম্পৰ্কে গুৰুচৰিততো একাধিক উল্লেখ আছে৷ আহোম ৰজা চুহুংমুঙে হাতীয়ে পালভাঙি যোৱা বাবে শংকৰদেৱক ধৰিবলৈ মানুহ পঠিয়াইছিল৷ ৰজাৰ চাউদাঙে শংকৰদেৱক নাপাই মাধৱদেৱ আৰু জোৱায়েক হৰিক ধৰি নিছিল৷ দুয়োৰে মংগলৰ বাবে শংকৰদেৱে তিনিদিন ধৰি (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সম্পাদনা কৰা গুৰুচৰিতমতে মতে সাতদিন) পালনাম পাতে আৰু নামৰ অন্তত মাধৱদেৱ উভতি অহাৰ লগে লগে আনন্দত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰে আৰু ভক্তগণে বেৰি ধৰি নাম গাই সংগত কৰে৷ চৰিতপুথিৰ আন এক তথ্যমতে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ পূবদিশত থকা এটা বিলৰ পৰা যক্ষ খেদিবলৈ মাধবদেৱে পালনাম আৰম্ভ কৰি ভকতসকলে নাম গাই গাই গৈ বিলৰ পাৰৰ এডোখৰ ঠাইত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰিছিল৷ তাল নাগাৰাৰ শব্দত যক্ষ পলাই গৈছিল৷ সেই ঠাইডোখৰ এতিয়াও “যক্ষখেদা ভিঠি’’ নামে জনাজাত৷ তেতিয়াৰ পৰাই থিয়নামৰ প্ৰচলন হয়৷ থিয়নাম প্ৰথমে উজনিৰ ধুঞাহাটাত আৰু তাৰপিছত সুন্দৰীদিয়া, বাৰাদি আদি সত্ৰত প্ৰচলন হয়৷ বদুলা আতা বা পদ্ম আতাই প্ৰায় এবছৰ কাল বৰপেটাত থাকি মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ পৰা থিয়নামকে ধৰি সকলো সত্ৰীয়া কলা-সংস্কৃতি আয়ত্ত কৰি উজনিত থিয়নামৰ প্ৰচলন কৰে৷
সুনীল গাভাস্কাৰ
সুনীল মনোহৰ গাভাস্কাৰ (Sunil Manohar Gavaskar; জন্ম: ১০ জুলাই,১৯৪৯) ভাৰতৰ এজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। ১৯৭০ চনৰ পৰাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেলিবলৈ লোৱা গাভাস্কাৰক বিশ্বৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ বেটছমেন আখ্যা দিয়া হয়। টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসত গাভাস্কাৰ এজন চিৰস্মৰণীয় অপেনিং বেটছমেন। নিজৰ বৰ্ণিল টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ কেৰিয়াৰত গাভাস্কাৰে ৩৪টা শতক অৰ্জন কৰি অভিলেখ ৰচিছিল। দুটা দশকৰ পাছত ২০০৫ চনত সেই অভিলেখ শচীন তেণ্ডুলকাৰে অতিক্ৰম কৰে। টেষ্ট মেচত ১০,০০০ ৰাণ কৰা গাভাস্কাৰেই হৈছে প্ৰথমজন বেটছমেন আৰু বৰ্তমান টেষ্ট ক্ৰিকেটত ১০০০০ ৰাণ কৰা ১৩জন খেলুৱৈৰ ভিতৰত তেওঁ ১২ নম্বৰ স্থানত আছে। ১৯৮৩ চনত বিশ্বকাপবিজয়ী ভাৰতীয় দলটোৰো তেওঁ এজন সদস্য আছিল। উল্লেখনীয় যে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দললৈ আগবঢ়োৱা অতুলনীয় অৱদানৰ বাবে সুনীল গাভাস্কাৰক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী আৰু পদ্মভূষণ সন্মানেৰে সন্মানীত কৰিছে।
দ্ৰুত বলিঙৰ বিপৰীতত গাভাস্কাৰে ব্যৱহাৰ কৰা কৌশলসমূহৰ বাবে সদায় উচ্চ প্ৰশংসিত হৈ আছে। সপ্তম ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ২০১৪ চনৰ ২৮ মাৰ্চত বি চি চি আইৰ অস্থায়ী সভাপতি হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল। লগতে ক্ৰিকেট ধাৰভাষ্যকাৰ পদৰ পৰাও অব্যহতিৰ বাবে নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছিল।
ঘৰুৱা অভিষেক
তেখেতৰ জন্ম মুম্বাইত। ছেণ্ট জেভিয়াৰ্ছ হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ গাভাস্কাৰ স্কুলৰ হৈ খেলোঁতে ১৯৬৬ চনত ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ ছাত্ৰ ক্ৰিকেটাৰ আছিল। মাধ্যমিক শিক্ষাৰ শেষৰ বৰ্ষত লণ্ডন স্কুলবয়জৰ বিৰুদ্ধে এটা শতক কৰাৰ আগত বিদ্যালয়ৰ ক্ৰিকেটত গাভাস্কাৰে ২৪৬ (অপৰাজিত),২২২ আৰু ৮৫ ৰাণ কৰিছিল। তেওঁ বম্বেৰ প্ৰতিষ্ঠিত ছেণ্ট জেভিয়াৰ্ছ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ হিচাপে ১৯৬৮/৬৯ বৰ্ষত কৰ্ণাটকৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
সাহিত্য কৰ্মৰাজি
গাভাস্কাৰে আত্মজীৱনীৰ লগতে চাৰিখন ক্ৰিকেট বিষয়ক কিতাপ লিখিছিল।
কাটলফিছ
কাটলফিছ (Cuttlefish) এবিধ সাগৰীয় অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী। ইহঁতৰ আঠডাল দীঘল বাহু থকাৰ লগতে দুডাল দীঘল আকৰ্ষ থাকে। দেহৰ দুয়োকাষে থকা পাখিৰ সহায়ত ইহঁতে পানীত সাঁতুৰি ফুৰে। কাটলফিছে পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ লগত মিলি যোৱাকৈ তাৰ গাৰ বৰণ সলনি কৰিব পাৰে আৰু সেইবাবে আত্মৰক্ষা তথা আক্ৰমণ কৰিবলৈ ইহঁতৰ বৰ সুবিধা হয়। পৃথিৱীৰ দ্ৰুত ৰং সলোৱা প্ৰাণীবোৰৰ ভিতৰত কাটলফিছ অন্যতম। গাত থকা ৰঙীণ কোষৰ মোনাৰ পৰা ইহঁতে পানীত এবিধ ক'লা ৰং এৰি দিয়ে। লগে লগে পানীৰ ৰং আন্ধাৰ যেন হৈ পৰে। সেই সুযোগতে ইহঁতে শত্ৰুৰ আগৰ পৰা পলাই সাৰে।
কাটলফিছে সৰু সৰু মিছামাছ, কেঁকোৰা, সৰু সৰু মাছ আদি খায়। সাধাৰণতে ই দীঘলে ১৫/২০ চেণ্টিমিটাৰমান হয় যদিও দুই মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল কাটলফিছো পোৱা গৈছে।
কাটলফিছৰ হৃদপিণ্ড তিনিটা। ইয়াৰ দুটা হৃদপিণ্ড ফুলৰ তলভাগত থাকে আৰু এই দুটাই ফুললৈ তেজ সঞ্চালন কৰে। আনটো হৃদপিণ্ড দেহৰ মাজভাগত থাকি শৰীৰৰ অন্যান্য অংশলৈ তেজ সৰবৰাহ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
যক্ষগণ
যক্ষগণ (Yakshagana) হৈছে দক্ষিণ কানাড়া, উডুপি, উত্তৰ কানাড়া, শিমোগা আৰু চিকমাগালুৰ জিলাৰ পশ্চিম অংশত, কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ আৰু কেৰালাৰ কাছাৰগোড জিলাত বিকশিত হোৱা এক পৰম্পৰাগত থিয়েটাৰ যি নৃত্য, সংগীত, সংলাপ, সাজ-পোছাক, মেক-আপ, আৰু এক অনন্য শৈলী আৰু ৰূপৰ মঞ্চ-নিৰ্ভৰ কৌশল। ভক্তি আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত ইয়াৰ প্ৰাক্-ধ্ৰুপদী সংগীত আৰু নাট্যৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াক কেতিয়াবা কেৱল "আতা" বা আটা (অৰ্থাৎ "নাটক") বুলিও কোৱা হয়। এই নাট্যশৈলী মূলতঃ কৰ্ণাটকৰ উপকূলীয় অঞ্চলত বিভিন্ন ৰূপত পোৱা যায়।দক্ষিণ দিশত দক্ষিণ কানাড়াৰ পৰা তুলুনাডু অঞ্চলৰ কাছাৰগোদলৈকে যক্ষগণ ৰূপক থেংকু থিট্টু আৰু উত্তৰ দিশত উডুপীৰ পৰা উত্তৰ কানাড়ালৈকে ইয়াক বদাগা থিত্তু বোলা হয়। এই দুয়োটা ৰূপ সমগ্ৰ অঞ্চলতে সমানে বজোৱা হয়। যক্ষগণ পৰম্পৰাগতভাৱে গোধূলিৰ পৰা ভোৰলৈকে উপস্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ কাহিনীসমূহ হিন্দু আৰু জৈন উভয়ৰে পৰা আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ৰামায়ণ, মহাভাৰত, ভাগৱত আৰু অন্যান্য মহাকাব্যৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ব্যুৎপত্তি
যক্ষগণৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে যক্ষ (প্ৰকৃতিৰ আত্মা) যিসকল লোক (গণ)। যক্ষগণ কানাড়া ভাষাত (যোৱা ২০০ বছৰ ধৰি ব্যৱহৃত) পূৰ্বতে kēḷike, āṭa, bayalaṭa, আৰু daśāvatāra নামেৰে জনাজাত আছিল। যক্ষগণ হৈছে শিল্পকৰ্মৰ পাণ্ডিত্যৰ নাম। যক্ষগণ শব্দটোৱে পূৰ্বতে মূলতঃ কানাড়া ভাষাৰ সাহিত্যৰ এটা ৰূপক বুজাইছিল (ষোড়শ শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি)। তুলু ভাষাত আৰু এতিয়াও তেলেগু ভাষাত যক্ষগণ উপলব্ধ। এই যক্ষগন সাহিত্য বা নাটকৰ পৰিবেশনক আটা বোলা হয়। এক্কালাগনা শব্দই যক্ষগণক বুজায় বুলি এতিয়া আৰু বিশ্বাস কৰা হোৱা নাই।
ইতিহাস
যক্ষগণে লিখাৰ কোনো শৈলীক বুজাব পাৰে, লগতে লিখিত সামগ্ৰীটোকো বুজাব পাৰে। সম্ভৱতঃ ইয়াক বায়ালাটা (বা মুকলি নাট্য নাটক)ত প্ৰণয়ন কৰা কবিতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যেনেঃ কোটি আৰু চেন্নাইয়াৰ বেলাড। বৰ্তমানৰ ৰূপত যক্ষগণ বৈষ্ণৱ ভক্তি আন্দোলনৰ দ্বাৰা প্ৰবল প্ৰভাৱিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। উডুপিত যক্ষগণৰ প্ৰচলন প্ৰথমে মাধৱাচাৰ্যৰ শিষ্য নৰহৰিতীৰ্থই কৰিছিল। নৰহৰিতীৰ্থ কলিং ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ কুচিপুডীৰ প্ৰতিষ্ঠাপকো আছিল।
যক্ষগণে ‘পৰম্পৰাগত নাট্য পৰিয়াল’ৰ আন শৈলীৰ কিছু সাদৃশ্য বহন কৰে। যেনেঃ অংকীয়া নাট (অসম); জাথৰা (বংগত); চাউ (বিহাৰ, বংগ); প্ৰহ্লাদা নাটা (উৰিষ্যা); বীধিনাটকম আৰু চিন্দু (অন্ধ্ৰ); তেৰুকুথু ভাগৱতমেলা (তামিলনাডু), আৰু কঠাকালী (কেৰালা)। কিন্তু একাংশ গৱেষকে যুক্তি দিছে যে যক্ষগণ এই গোটৰ পৰা লক্ষণীয়ভাৱে পৃথক।
আজিৰ যক্ষগণ ৰূপটোৱে লাহে লাহে বিৱৰ্তনৰ ফলত স্বকীয়তা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ উপাদানসমূহ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নাট্য, মন্দিৰৰ কলা, ধৰ্মনিৰপেক্ষ কলা, অতীতৰ ৰাজসভা আৰু শিল্পীসকলৰ কল্পনাৰ ওপৰত আধাৰিত।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
প্ৰজৱাল শাস্ত্ৰী
শ্ৰেণী:Articles with hCards প্ৰজৱাল শাস্ত্ৰী বাংগালোৰৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ এষ্ট্ৰোফিজিক্সৰএজন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু ৰেডিঅ'ৰ পৰা এক্স-ৰে তৰংগদৈৰ্ঘ্যলৈকে বহু-তৰংগদৈৰ্ঘ্য পৰ্যৱেক্ষণ ফেনোমেনোলজীৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞ।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
শাস্ত্ৰী মেংগালোৰত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু স্কুলীয়া শিক্ষাৰ পিছত তেওঁ ছেইণ্ট এগ্নেছ কলেজ মেংগালোৰৰ (মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়)পৰা শাৰীৰিক বিজ্ঞানত B.Sc সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰপৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত M.Sc কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁ বিজয় কাপাহীৰ তত্বাৱধানত ১৯৮৯ চনত "Relativistic Beaming in Active Galactic Nuclei" বিষয়ত ভাৰতৰ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পিএইচডি সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
সাম্প্ৰতিক গৱেষণা
শাস্ত্ৰীৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণা বিশেষত্ব হৈছে সক্ৰিয় গেলেক্টিক নিউক্লিয়াছৰ ঘটনা। তেওঁৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণা ক্ষেত্ৰবোৰ হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
ৱমেন ইন ব্লেক
ৱমেন ইন ব্লেক (נשים בשחור, নাছিম বেশ্বাহোৰ) হৈছে এক মহিলা যুদ্ধ বিৰোধী আন্দোলন। এই আন্দোলনৰ বিশ্বজুৰি আনুমানিক ১০,০০০ কৰ্মী আছে। এই আন্দোলনৰ প্ৰথম দলটো ১৯৮৮ চনত প্ৰথম ইন্তিফাদাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ পিছত জেৰুজালেমত ইজৰাইলী মহিলাসকলে গঠন কৰিছিল। প্ৰথম ইন্তিফাদাৰ হৈছে ইজৰাইল আৰু পেলেষ্টাইনৰ মাজৰ প্ৰথম যুদ্ধ।
ইতিহাস
১৯৮৮ চনত প্ৰথম ইন্তিফাদাৰৰ সময়ত অধিকৃত অঞ্চলসমূহত ইজৰাইলী সৈন্যৰ দ্বাৰা মানৱ অধিকাৰৰ গুৰুতৰ উলংঘন বুলি বিবেচনা কৰা বিষয়টোৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই মহিলাসকলে প্ৰতি শুক্ৰবাৰে কেন্দ্ৰীয় জেৰুজালেমত এক সজাগতা অনুষ্ঠিত কৰে আৰু সংঘৰ্ষৰ বলি হোৱা সকলো লোকৰ বাবে শোকত ক'লা পোছাক পিন্ধিছিল। প্ৰথমতে এই আন্দোলনৰ কোনো নাম নাছিল কিন্তু ইয়াক ক'লা পোছাকৰ সৈতে দ্ৰুততাৰে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। ক'লা পোছাক পৰিহিত মহিলাসকলে স্বকীয় প্ৰদৰ্শন সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু ইয়াক উপেক্ষা কৰা কঠিন আছিল।
এই পদক্ষেপ অতি সোনকালেই ইজৰাইলৰ আন বিভিন্ন স্থানলৈ বিয়পি পৰে, মহিলাসকলে চহৰৰ মুখ্য চতুৰ্ভুজ বা আন্তঃ-চহৰঘাইপথৰ জংচনত সাপ্তাহিকভাৱে থিয় হৈ থাকে। আৰম্ভণিতে সিদ্ধান্ত লোৱা অনুসৰি আন্দোলনটোৱে বেআইনী দখলৰ বিৰোধিতাৰ বাহিৰে আন কোনো আনুষ্ঠানিক কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰা নাছিল। স্থানীয় গোটবোৰে পুৰুষৰ লগতে মহিলাৰ বাবে অংশগ্ৰহণ মুকলি কৰিব নে নকৰে আদি বিষয়বোৰ নিৰ্ণয় কৰাত স্বাধীন আছিল আৰু এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ ৰাজনৈতিক পাৰ্থক্যৰ বহুতো ছাঁ আছিল।
ইন্তিফাদাৰ শীৰ্ষত সমগ্ৰ দেশৰ বিভিন্ন স্থানত ত্ৰিশটা সজাগতা গোট আছিল। ১৯৯৩ চনত অছলো চুক্তিৰ পিছত এই সংখ্যা তীব্ৰভাৱে হ্ৰাস পাইছিল। এইসময়ত এনে লাগিছিল যে পেলেষ্টাইনী সকললৈ শান্তি ঘূৰি আহিছে। কিন্তু কম সময়ৰ ভিতৰতে আন্দোলনৰ তীব্ৰতা পুনৰ বৃদ্ধি পাইছিল যেতিয়া হিংসাত্মক আকৌ বৃদ্ধি পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
আন দেশবোৰত প্ৰথম সজাগতা ইজৰাইলী গোটৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। কিন্তু তাৰ পিছত অন্যান্য সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়বোৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। এইক্ষেত্ৰত প্ৰাক্তন যুগোশ্লাভিয়াৰ ৱমেন ইন ব্লেক গোট বিশেষকৈ উল্লেখযোগ্য। এই গোটে ১৯৯০ৰ দশকত ব্যাপক জাতীয়তাবাদ, ঘৃণা আৰু ৰক্তপাতৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু প্ৰায়ে জাতীয়তাবাদীসকলৰ হিংসাৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল।
ভাৰতত ৱমেন ইন ব্লেকৰ মহিলাসকলে হিন্দু মৌলবাদ আৰু মহিলাসকলৰ ওপৰত কৰা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে। ইটালীৰ ৱমেন ইন ব্লেকত মহিলাসকলে যুদ্ধ আৰু সংগঠিত অপৰাধৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰে। অষ্ট্ৰেলিয়াত, ডব্লিউ.আই.বি. ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে।
কুঞ্জৰাণী দেৱী
নামেইৰাকপাম কুঞ্জৰাণী দেৱী (জন্ম ১ মাৰ্চ ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক। তেওঁ আন্তৰ্জাতিক ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাৰ ৪৪ আৰু ৪৬ কেজি শাখাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু এছিয়ান গেমছত কেইবাবাৰো পদক লাভ কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰোত্তোলন দলৰ প্ৰশিক্ষক। তেওঁ ১৯৯০ চনত অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ লিয়েণ্ডাৰ পেজৰ সৈতে ভাৰতৰ ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ এই পুৰস্কাৰ লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মহিলা। ২০১১ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ৱমেন ইন ব্লেক
ইতিহাস
যদিও প্ৰতিটো গোটে নিজৰ লক্ষ্য আৰু কাৰ্যকলাপ অনুসৰণ কৰিবলৈ মুক্ত, মহিলাসকলে ই-মেইল আৰু ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে নিয়মীয়া সম্পৰ্ক বজাই ৰাখে আৰু বাৰ্ষিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰে। তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ সচৰাচৰ কৌশলটো হৈছে বিভিন্ন ৰাজহুৱা স্থানত সময়ে সময়ে একেলগে থিয় হোৱা। সাধাৰণতে পথচাৰীসকলে প্ৰশ্ন নকৰিলে সম্পূৰ্ণ নীৰৱতাত যি কেতিয়াবা বিতৰ্কলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। ৱমেন ইন ব্লেকৰ কাউণ্টাৰ-গ্ৰুপক ৱমেন ফৰ ইজৰাইলচ টুমৰো বুলি কোৱা হয় যি সাধাৰণতে সেউজীয়া টুপী পিন্ধে।
কেইবাটাও নাৰীবাদী সংগঠনৰ অংশগ্ৰহণেৰে ভাৰতৰ বেংগালুৰুত 2015 চনৰ ডব্লিউ.আই.বি. সমাৱেশ অনুষ্ঠিত হৈছিল।
কুঞ্জৰাণী দেৱী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৮ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে মণিপুৰৰ ইম্ফলৰ মায়াই লেইকাইত কুঞ্জৰাণী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৮ চনত ইম্ফলৰ চিন্দাম চিংচাং অবাসিক উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। ইম্ফলৰ মহাৰাজ বুদ্ধ চন্দ্ৰ কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে ভাৰোত্তলন তেওঁৰ প্ৰিয় ক্ৰীড়াত পৰিগণিত হৈছিল।
ৱমেন ইন ব্লেক
ৰাজনৈতিক স্থিতি
ৱমেন ইন ব্লেকৰ কোনো উমৈহতীয়া ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ বা স্থিতি নাই। অঞ্চল আৰু গোটভেদে ইয়াৰ ৰাজনৈতিক স্থিতি সলনি হয়। ইজৰাইলত ৱমেন ইন ব্লেক মৌলবাদী বাওঁপন্থীৰ অন্তৰ্গত। সংগঠনটোৱে বিডিএছ আন্দোলনক সমৰ্থন কৰে।
কুঞ্জৰাণী দেৱী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ৰিজাৰ্ভ পুলিচ বলত যোগদান কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় পুলিচ দলৰ ১৯৯৬ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ কেপ্তেইন আছিল।
ৱমেন ইন ব্লেক
বঁটা আৰু সন্মান
২০০১ চনত এই আন্দোলনক মহিলাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন পুঁজিৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা মহিলাৰ বাবে সহস্ৰাব্দ শান্তি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। একে বছৰতে, ইজৰাইল আৰু ছাৰ্বিয়ান গোটবোৰক শান্তিৰ ন'বেল বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
কুঞ্জৰাণী দেৱী
খেলুৱৈ জীৱন
তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰোত্তলন চেম্পিয়নশ্বিপৰ ৪৪ কেজি, ৪৬ কেজি আৰু ৪৮ কেজি শাখাত পদক লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৭ চনত ত্ৰিভান্দ্ৰমত দুটা নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৪৬ কেজি শাখালৈ আহি পুনেত ১৯৯৪ চনত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। আকৌ তেওঁ চাৰিবছৰ পিছত ৪৮ কেজি শাখালৈ মণিপুৰত অৱতীৰ্ণ হৈ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৮৯ চনত তেওঁ পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে মানচেষ্টাৰত অনুষ্ঠিত মহিলাৰ বিশ্ব ভাৰোত্তলন চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ ক্ৰুছিল। ইয়াত তেওঁ তিনিটা ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৩ চনৰ মেলবৰ্ণ সংস্কৰণৰ বাহিৰে একেৰাহে সাতবাৰ বিশ্ব ভাৰোত্তলন চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰতিবাৰেই তেওঁ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৯০ চনৰ বেইজিং আৰু ১৯৯৪ চনৰ হিৰোশ্বিমা এছিয়ান গেমছত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৯৮ চনৰ বেংককত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত তেওঁ কোনো পদক অৰ্জন কৰিব নোৱাৰিলে।
বঁটা আৰু সন্মান
৫০ তাতকৈ অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক লাভ কৰা কুঞ্জৰাণী দেৱীয়ে ১৯৯০ চনত অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ লিয়েণ্ডাৰ পেজৰ সৈতে ভাৰতৰ ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ এই পুৰস্কাৰ লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মহিলা। ২০১১ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
দৈনন্দিন বাৰ্তা
দৈনন্দিন বাৰ্তা এখন দৈনিক অসমীয়া বাতৰিকাকত। কাকতখনৰ মুখ্য সম্পাদক নৰেন হাজৰিকা আৰু সম্পাদক শংকৰ গোহাঞি। কাকতখন গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা একেসময়তে প্ৰকাশিত হয়। কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১০ চনত। কাকতখনত মুঠ ১২খন পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে বিভিন্ন বাতৰি আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ হয়। কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
ভাষাবিজ্ঞান
ভাষাবিজ্ঞান হ'ল ভাষাৰ প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়ন। মানৱ সমাজত প্ৰচলিত যিকোনো আৰু সকলো ভাষাৰে ই অধ্যয়ন কৰে। এই ভাষাবোৰ কেনেকৈ গঠিত হৈছে, সময়ৰ সোঁতত বা প্ৰব্ৰজনৰ ফলত ইয়াৰ কেনেকৈ পৰিবৰ্তন হয় বা হৈছে, অন্য ভাষাৰ লগত ই কেনেদৰে সম্পৰ্কিত আৰু কোৱা লোকসকলে ইয়াক কেনেদৰে কয় ইত্যাদি বিষয়ে ভাষাবিজ্ঞানত আলোচনা কৰা হয়। ভাষাবিজ্ঞান নামটো ইংৰাজী Linguistic Science ৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ। ভাষাবিজ্ঞানক আগতে Comparative Philology, Glossology, Glotology আদি নামেৰে নামাঙ্কিত কৰা হৈছিল। পিছত অকল Philology নামটোৰেই এই বিষয়ৰ অধ্যয়নক বুজোৱা হ'ল। Philos মানে প্ৰেমী আৰু logos মানে ভাষা। আজিকালি ভাষাবিজ্ঞানক Linguistic বুলিহে কয়। Lingua ৰ অৰ্থ মাত, কথা অৰ্থাৎ ভাষা আৰু istics ৰ অৰ্থ জ্ঞান বা বিজ্ঞান। H. A. Gleason ৰ মতে “ভাষাবিজ্ঞান হ'ল এনে এবিধ বিজ্ঞান, যি ভাষাটোৰ অভ্যন্তৰীণ গঠন বিশ্লেষণ কৰি ভাষাটো বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে।”
ভাষাবিজ্ঞানীৰ প্ৰথম কাম হ'ল মানুহে ভাষাটো কেনেকৈ কয় বা লিখে তাকে বৰ্ণনা কৰাটো; তেওঁলোকে কেনেকৈ কোৱা বা লিখা উচিত তাৰ বিধান দিয়াটো নহয়। অন্য অৰ্থত, ভাষাবিজ্ঞান হ'ল বৰ্ণনামূলক- নিদানমূলক নহয়। ভাষাৰ জন্ম, ভাষাৰ উপাদান আৰু প্ৰকৃতি ইত্যাদি বিশেষ ভাষা নিৰপেক্ষ বিষয় অৰ্থাৎ ভাষাৰ সামগ্ৰিক দিশৰ ওপৰত ভাষাবিজ্ঞানে পৰ্যালোচনা চলায়। স্থানীয় উপভাষাসমূহ ভাষাবিজ্ঞানীৰ বাবে গভীৰ আকৰ্ষণৰ বস্তু। উপভাষাবোৰৰ বৈচিত্ৰই তেওঁক কামৰ সমল যোগায় বাবেই নহয়, ভাষাটোৰ মান্য আৰু উপ-মান্য ৰূপৰ মূল আৰু ইতিহাসো এনে স্থানীয় ভাষাৰ আলোকতে বিচাৰ কৰা সম্ভৱ।
ভাষাবিজ্ঞানৰ শাখা
এইবোৰৰ উপৰিও আৰু কেবাটাও অন্যান্য শাখা আছে। সেইবোৰ হ'ল—
বৰ্ণনাত্মক ভাষাবিজ্ঞান
কোনো এটা ভাষাৰ কোনো এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অধ্যয়নকে বৰ্ণনাত্মক ভাষাবিজ্ঞান বোলে। ইয়াত ভাষাটোৰ অতীত বা ভৱিষ্যতৰ গতিক লৈ কোনো আলোচনা কৰা নহয়। কথিত ভাষাৰ প্ৰতি এই শাখাৰ এটা দুৰ্বলতা আছে। যি ভাষাৰ কোনো প্ৰাচীন নিদৰ্শন নাই, যি ভাষা কেতিয়াও লিপিবদ্ধ হোৱা নাই, তেনে ভাষাক সহজে বিশ্লেষণ কৰিবলৈ এই শাখা অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে। এই শাখাটোক সমকালীন বা সমকালিক ভাষাবিজ্ঞান বুলিও কোৱা হয়।
তুলনামূলক ভাষাবিজ্ঞান
এই শাখাত দুই বা ততোধিক সমগোত্ৰীয় ভাষাৰ মাজত তুলনামূলক বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰা হয়। কেতিয়াবা একেটা ভাষাৰে প্ৰাচীন আৰু আধুনিক ৰূপৰ তুলনাও এই শাখাত কৰা হয়। তুলনামূলক ভাষাবিজ্ঞানৰ জৰিয়তে বিভিন্ন ভাষাৰ পূৰ্ব ৰূপৰ নিৰূপণৰ দ্বাৰা ভাষাৰ পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব পাৰি।
ধ্বনিবিজ্ঞান
ভাষাৰ মূল হ'ল ধ্বনি। ধ্বনিৰ বিষয়ে য'ত পুংখাপুঙ্খভাৱে অধ্যয়ন কৰা হয় সেয়াই ধ্বনিতত্ত্ব(Phonology)। ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ, উচ্চাৰণ কৰোঁতে প্ৰয়োগ হোৱা বাগিন্দ্ৰিয়, উচ্চাৰণৰ বিভিন্ন কৌশল বা ধৰণ আৰু স্থান, ধ্বনিৰ লক্ষণ, গুণ আৰু এইবোৰৰ প্ৰকৃতি বা স্বৰূপ আদিৰ বিজ্ঞানসন্মত সূক্ষ্ম আলোচনা কৰা হয় ধ্বনিবিজ্ঞানত। ধ্বনিবিজ্ঞানক আকৌ তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হয়।
ৰূপতত্ত্ব
ৰূপতত্ত্বৰ মূল আধাৰ হ'ল ৰূপ। ইংৰাজীত ৰূপৰ প্ৰতিশব্দ Morpheme। ৰূপতত্ত্ব হ'ল ভাষাত ব্যৱহৃত ৰূপ বা ৰূপাংশৰ বিশ্লেষণ অৰ্থাৎ শব্দগঠন আৰু পদৰ পৰ্যালোচনা। ৰূপ হ'ল ভাষা এটাৰ ক্ষুদ্ৰতম অৰ্থবহ গোট। অৰ্থৰ ই অবিভাজ্য গোট। ৰূপ দুবিধ- যিবোৰ ৰূপ বাক্যত অকলে ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে সেইবোৰক মুক্তৰূপ আৰু যিবোৰ ৰূপ বাক্যত অকলে ব্যৱহাৰ হ'ব নোৱাৰে সেইবোৰক বদ্ধৰূপ বোলে।
বাক্যতত্ত্ব
গ্ৰীক Syntaxis পদৰ পৰা গঠিত Syntax পদৰ আভিধানিক অৰ্থ Rules of sentence making। Syntax ৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ বাক্যবিন্যাস বা বাক্যতত্ত্ব। গ্ৰীক syntax শব্দৰ মূল অৰ্থ একত্ৰ বিন্যাস বা সহ বিন্যাস। সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদে বাক্যগঠন প্ৰক্ৰিয়াক বাক্যবিন্যাস, বাক্যবিবেক, পদান্বয় আদি অভিধাৰে বুজাইছিল। দৰাচলতে বাক্যতত্ত্বত বাক্যগঠনৰ ৰীতি প্ৰকৃতি সম্বন্ধে বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰা হয়। বাক্যই মানুহৰ মনৰ ভাব এটিক পূৰ্ণভাবে প্ৰকাশ কৰে। সেয়েহে ভাষাক বাক্যভিত্তিক বুলি কোৱা হয়। বাক্যই মানুহৰ মনৰ ভাব এটিক পূৰ্ণভাবে প্ৰকাশ কৰে। সেয়েহে ভাষাক বাক্যভিত্তিক বুলি কোৱা হয়। বাক্য এটাত ব্যৱহাৰ হোৱা পদবোৰ লগ লগাৰ এটা ব্যৱহাৰ পদবোৰ লগ লগাৰ এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰণালী আছে। প্ৰত্যেক ভাষাৰ বাক্য গঠন প্ৰণালীৰ বৈশিষ্ট্য আছে। প্ৰত্যেক ভাষাৰে কিছুমান বাক্য মৌলিক বা সাৰ স্বৰূপ। বাকীবোৰ বাক্য সেই মৌলিক বাক্যৰ পৰা উৎপন্ন হয়। আকৌ দেখা যায় যে জটিল বাক্যবোৰ সৰল বাক্যৰ সমহাৰত গঢ়ি উঠে। কিছুমান বাক্য আকৌ দেখাত সদৃশ। কিন্তু অৰ্থৰ ফালৰ পৰা পৃথক। বাক্যতত্ত্বত একোটা ভাষাত ব্যৱহৃত পদসমূহৰ প্ৰণালী, ইটো পদৰ লগত সিটো পদৰ সম্পৰ্ক, সেই সম্পৰ্কৰ প্ৰকাৰ ভেদ আদিৰ বিশ্লেষণ থাকে।
শব্দাৰ্থতত্ত্ব
শব্দাৰ্থ তত্ত্ব বা অৰ্থবিজ্ঞান ভাষাবিজ্ঞানৰ এটা উল্লেখযোগ্য স্তৰ। মানুহে ভাব বিনিময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বাক্য, উক্তি বা শব্দৰ অৰ্থৰ বিষয়ে বিজ্ঞানসন্মত বিশ্লেষণেই শব্দাৰ্থ তত্ত্ব বা অৰ্থবিজ্ঞান। শব্দাৰ্থ তত্ত্বক ইংৰাজীত Semantics বুলি কোৱা হয়। আচলতে শব্দাৰ্থ তত্ত্ব বুজাবলৈ ইংৰাজীত Rhematology, Rhematics, Semantology, Glossology, Semiotics আদি বহু শব্দ প্ৰথম অৱস্থাত ব্যৱহৃত হৈছিল। বৰ্তমান এই নামবোৰৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায়ে নায়েই।
তথ্যসংগ্ৰহ
*
কৰ্ণ (অংগ)
কৰ্ণ বা কাণ (ইংৰাজী: ear) হৈছে শব্দ অন্তঃকৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ অংগ। ইয়াক শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয় বুলিও কোৱা হয়। ই কেৱল শব্দ শুনাৰ লগতে জড়িত নহয়, ই দেহৰ অৱস্থান আৰু ভাৰসাম্যতা ৰক্ষা কৰাতো সহায় কৰে।
গঠন
স্তন্যপায়ীৰ বিভিন্ন প্ৰজাতিভেদে বহিঃকৰ্ণৰ আকাৰৰ ভিন্নতা দেখা যায়। যদিও সকলোবোৰ স্তন্যপায়ীৰ কাণৰ আভ্যন্তৰিণ কাৰ্য প্ৰায় একে বুলিব পাৰি।
বহিঃকৰ্ণ
কাণৰ একেবাৰে বাহিৰৰ অংশটোক বহিঃকৰ্ণ বোলে। মানুহ আৰু অন্য প্ৰায় সকলো মেৰুদণ্ডীৰ কাণৰ দৃশ্যমান অংশটোৱেই হৈছে বহিঃকৰ্ণ, আৰু সাধাৰণতে কাণ বুলিলে এই অংশটোকেই বুজোৱা হয়।
মধ্য কৰ্ণ
মধ্য কৰ্ণ হৈছে মেলিয়াছ (বা হামাৰ), ইনকাছ (বা এনভিল), আৰু ষ্টেপছ্ (বা ষ্ট্ৰিৰাপ)নামৰ তিনিডাল হাড়যুক্ত এটা বায়ুপূৰ্ণ গহ্বৰ। এই মধ্য কৰ্ণ ইউষ্টেচিয়ান নলীৰ দ্বাৰা ডিঙিৰ ওপৰৰ অংশৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে।
অন্তঃ কৰ্ণ
অন্তঃ কৰ্ণ দেহৰ ভিতৰত থাকে। ই ভাৰসাম্য আৰু গতিৰ বাবে সংবেদন অংগৰ দ্বাৰা গঠিত।
ভাৰসাম্যতা
স্থিৰ বা গতিশীল আৱস্থাত ভাৰসাম্যতা প্ৰদান কৰা কাণৰ অন্য এটা প্ৰধান কাৰ্য। কাণে দুই প্ৰকাৰৰ ভাৰসাম্যতা প্ৰদান কৰে: স্থিতাৱস্থাৰ ভাৰসাম্যতা, মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি অনুভৱ কৰিব পৰা, আৰু গতিশীল ভাৰসাম্যতা, ত্বৰণৰ সংবেদন গ্ৰহণ কৰিব পৰা।
অন্য প্ৰাণী
বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ বহিঃকৰ্ণৰ আকৃতি আৰু আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট ভিন্নতা পৰিলক্ষিত হয়।
অমেৰুদণ্ডী
কেৱল মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰহে কাণ থাকে, শব্দ চিনাক্তকৰণৰ বাবে অমেৰুদণ্ডীৰ অন্য কিছুমান সংবেদন অংগ থাকে। পতংগৰ ক্ষেত্ৰত, শব্দ শুনাৰ বাবে টাইম্পানেল অৰগান ব্যৱহাৰ কৰে। এই অংগবোৰ পতংগৰ পৰিয়ালভেদে মূৰ বা অন্য যিকোনো অংশত থাকিব পাৰে।
শব্দ চিনাক্তকৰণৰ বাবে সন্ধিপদীৰ কিছুমান অতি সৰল অংগ থাকে। যেনে- মকৰা আৰু পঁইতাচোৰাৰ ঠেঙত থকা কিছুমান নোমৰ দ্বাৰা শব্দ চিনাক্ত কৰে। পলুবোৰৰ দেহত থকা নোমৰ দ্বাৰা সিহঁতে কম্পন অনুভৱ কৰিব পাৰে আৰু শব্দৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন
মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া
মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া(Madhurima Gharphalia, ০২ এপ্ৰিল ১৯৮৫ ) এগৰাকী অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক। ফচং শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁ ২০২০ চনৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। শিৱসাগৰ জিলাৰ বকতা অঞ্চলৰ নেমুগুৰি ভকত গাঁৱত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। বিবাহসূত্ৰে ঘৰফলীয়া বৰ্তমান নয়ডাৰ বাসিন্দা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৫ চনৰ ২ এপ্ৰিল তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাৰ বকতা অঞ্চলৰ নেমুগুৰি ভকত গাঁৱত মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ বলিন ঘৰফলীয়া আৰু মাতৃ ৰুণুমী ঘৰফলীয়া। তেখেতৰ ভগ্নী মামু ঘৰফলীয়া গগৈ আৰু ভাতৃ নিতুল ঘৰফলীয়া। তেখেতে বকতা ভকত গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলে। পিছত বকতা নেমুগুৰি জ্ঞানজ্যোতি বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চমাধ্যমিক শিক্ষা সাং কৰি শিৱসাগৰ ছোৱালী কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। অনানুষ্ঠানিক শিক্ষা হিচাপে ঘৰফলীয়াই ই-কমাৰ্চ আৰু মাৰ্কেটিঙৰ ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰি কেইবছৰমান মাৰ্কেটিং প্ৰতিষ্ঠানত চাকৰি কৰে। ঘৰফলীয়া প্ৰদীপ গগৈৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। স্বামীৰ কৰ্মসূত্ৰে তেওঁ বৰ্তমান নয়ডাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান মেঘমন্যু গগৈ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সন্ধ্যা মুখাৰ্জী
সন্ধ্যা মুখাৰ্জী অথবা সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়, (Sandhya Mukherjee; ৪ অক্টোবৰ ১৯৩১-১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। ১৯৩১ চনৰ ৪ অক্টোবৰত তেওঁ কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰে। ২০১১ চনত পশ্চিমবঙ্গৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান বঙ্গবিভূষণ লাভ কৰে। ১৯৭০ চনত ‘জয় জয়ন্তী’ আৰু ‘নিশি পদ্ম’ নামৰ দুখন বঙালী ছবিত তেওঁ গোৱা গীতৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ বঙালী, ওড়িয়া, হিন্দী,অসমীয়া আদি ভাষাৰ ৫০০তকৈও অধিক ছবিত গীত গাইছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩১ চনৰ ৪ অক্টোবৰত কলকাতাৰ ঢাকুৰীয়াত সন্ধ্যা মুখাৰ্জীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক নৰেন্দ্ৰনাথ মুখাৰ্জী এজন ৰেল কৰ্মচাৰী আছিল। মাক আছিল হেমপ্ৰভা দেৱী। মাক-দেউতাকৰ ছয়টা সন্তানৰ তেওঁ কনিষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ ককাক এজন আৰক্ষী বিষয়া আছিল আৰু পৰিয়ালটো ১৯১১ চনৰ পৰা ঢাকুৰীয়াত বাস কৰিছিল। মুখাৰ্জীয়ে পণ্ডিত সন্তোষ কুমাৰ বসু,অধ্যাপক এ.টি. কেনন আৰু অধ্যাপক চিন্ময় লাহিড়ীৰ ওচৰত সঙ্গীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। অৱশ্যে তেওঁৰ গুৰু আছিল উস্তাদ বড়ে গোলাম আলী খান আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ উস্তাদ মুনাৱাৰ আলী খান। তেওঁলোকৰ অধীনত মুখাৰ্জীয়ে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত আয়ত্ত কৰিছিল। মনোৰমা শৰ্মাই তেওঁৰ বিষয়ে লিখিছে, “নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গৌৰৱ অৰ্জন কৰাৰ পিছতো এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী হিচাপে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল।”
কৰ্মজীৱন
১৯৫০ চনত ‘তাৰানা’ ছবিৰ যোগেদি তেওঁ মুম্বাইত হিন্দী গীত গাবলৈ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁ সোতৰখন হিন্দী ছবিত গীত গাইছিল। ১৯৫২ চনত তেওঁ ব্যক্তিগত কাৰণত কলকাতালৈ ঘূৰি অহাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৯৬৬ চনত তেওঁ বঙালী কবি শ্যামল গুপ্তক বিয়া কৰায়। গুপ্ত তেওঁ গোৱা বহু গীতৰ গীতিকাৰ আছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় জুটি হৈছিল হেমন্ত মুখাৰ্জীৰ সৈতে। সন্ধ্যা-হেমন্তৰ জুটিটোয়ে বঙালী ছবিৰ মহানায়ক বুলি খ্যাত উত্তম কুমাৰ আৰু তেওঁৰ নায়িকাসকলৰ, বিশেষকৈ সুচিত্ৰা সেনৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। সন্ধ্যা মুখাৰ্জীয়ে ৰবীন চট্টোপধ্যায় আৰু নচিকেতা ঘোষৰ সৈতেও বহুতো কাম কৰিছে।
বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সময়ত কলকাতা তথা পশ্চিমবঙ্গত প্ৰবেশ কৰা লাখ লাখ ভগনীয়াৰ বাবে তেওঁ অন্যান্য ভাৰতীয় বঙালী শিল্পীসকলৰ সৈতে গণ-আন্দোলনত যোগ দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰে। স্বাধীন বঙালী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰোঁতা বাংলাদেশী সঙ্গীতশিল্পী সমৰ দাসৰ সৈতে তেওঁ বিভিন্ন দেশপ্ৰেমমূলক গীতৰ বাণীবন্ধন কৰে। বাংলাদেশৰ নেতা শেখ মুজিবুৰ ৰহমান কাৰাগাৰৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছত তেওঁৰ “বঙ্গবন্ধু তুমি ফিৰে এলে” গীতটো মুক্তি পায়। ১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা পোৱাৰ পিছত প্ৰথম একৈশ ফেব্ৰুৱাৰী উপলক্ষে ঢাকাৰ পল্টন ময়দানত আয়োজন কৰা কনচাৰ্টত উপস্থিত থকা বিদেশী শিল্পীসকলৰ তেওঁ অন্যতম আছিল।
ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত এৰা বাটৰ সুৰ ছবিত মুখাৰ্জীয়ে গীত গাইছে। হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আশ্ৰফ ঘানী
আশ্ৰফ ঘানী আহমদজাই (Ashraf Ghani, ১৯৪৯ চনৰ ১৯ মে'ত জন্ম) হ'ল আফগানিস্তানৰ বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি। শিক্ষাত তেওঁ এজন নৃতত্ত্ববিদ। ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পূৰ্বে ঘানী আছিল আফগানিস্তান চৰকাৰৰ বিত্তমন্ত্ৰী তথা কাবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আচাৰ্য। ১৯৯১ চনত আশ্ৰফ ঘানীয়ে বিশ্ব বেংকত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৯ চনৰ ১৯ মে'ত আফগানিস্তানৰ লোগাৰ প্ৰদেশত ঘানীৰ জন্ম হৈছিল। ঘানী আছিল আহমদজাই পশতু জনজাতিৰ।
শৈক্ষিক জীৱন
আশ্ৰফ ঘানীয়ে প্ৰথমাৱস্থাত কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন পঢ়িবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল যদিও তেখেতে সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্ব বিষয়টোক গুৰু বিষয় হিচাপে লৈছিল।
কৰ্ম জীৱন
২০০২ চনত আফগানিস্তানলৈ প্ৰত্যাবৰ্তনৰ পূৰ্বে তেওঁ বিশ্ব বেংকত কৰ্মৰত আছিল। জুলাই, ২০০২ৰ পৰা ডিচেম্বৰ, ২০০৪ লৈকে তেওঁ আফগানিস্তানৰ বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ৰ প্ৰধানৰ দায়িত্বত থাকি তালিবান চৰকাৰৰ সৃষ্ট অৰ্থনৈতিক সঙ্কট দূৰীকৰণৰ কাম কৰি যায়।
তেওঁ হৈছে আফগানিস্তানৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি, দপ্তৰৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে ২০১৪ চনৰ ২৯ ছেপ্তেম্বৰত। তেওঁৰ পূৰ্বসূৰী আছিল হামিদ কাৰজাই। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ২২ ডিচেম্বৰ ২০০৪ ৰ পৰা ২১ ডিচেম্বৰ ২০০৮ লৈ কাবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আচাৰ্য (পূৰ্বসূৰী হাবিবুল্লাহ হাবিব) আৰু ২ জুন ২০০২ ৰ পৰা ১৪ ডিচেম্বৰ ২০০৪ লৈ বিত্ত মন্ত্ৰী (পূৰ্বসূৰী হেদায়ত আমিন আৰছালা) আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ ব্যক্তি
মেক্সৱেলৰ দৈত্য
মেক্সৱেলৰ দৈত্য (Maxwell’s demon) হৈছে এটা থট্ এক্সপেৰিমেণ্ট যিয়ে কল্পিতভাৱে তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰে। ১৮৬৭ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানী জেমছ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলে ইয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।
থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটোত এটা দৈত্যই দুটা গেছৰ খোঁটালিৰ মাজত থকা ভৰশূণ্য দুৱাৰ এখন নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যেতিয়াই স্বতন্ত্ৰ গেছৰ অণুবিলাক (বা পৰমাণু) দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপে, দৈত্যটোৱে দুৱাৰখন খুলিয়েই তৎক্ষণাত আকৌ বন্ধ কৰি দিয়ে। মেক্সৱেলৰ দৈত্যটোৱে তীব্ৰ গতিত চলাচল কৰি থকা কোনো অণু দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপিলেই দুৱাৰখন খুলি দিয়ে যাতে সেই অণুটো কাষৰ খোঁটালিটোত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে, ঠিক তেনেদৰে লেহেমীয়া গতিত চলাচল কৰি থকা কোনো অণু দুৱাৰখনৰ ওচৰ চাপিলে আকৌ দুৱাৰখন খুলি দিয়ে যাতে অণুটো আনটো খোঁটালিত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। অণুবিলাকৰ গতি নিৰীক্ষণ কৰি থকা দৈত্যটোৱে দুৱাৰ খোলা আৰু দুৱাৰ বন্ধ কৰা কাৰ্যটো তেতিয়ালৈ কৰি থাকে যেতিয়ালৈ তীব্ৰ গতিত চলাচল কৰি থকা অণুবিলাক এটা খোঁটালিত আৰু লেহেমীয়া গতিত চলাচল কৰি থকা অণুবিলাক আন এটা খোঁটালিত গোট নাখায়। যিহেতু এটা গেছৰ গতি উষ্ণতা ইয়াৰ গঠনকাৰী অণুবিলাকৰ বেগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, দৈত্যটোৰ কাৰ্যই এটা খোঁটালি উষ্ম কৰি তোলে আৰু আনটো খোঁটালি শীতল কৰি তোলে। ই কোনোধৰণৰ কাৰ্য সম্পাদন নকৰাকৈ দুটা গেছৰ এণ্ট্ৰ’পি হ্ৰাস কৰিব যাৰ ফলত তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা হ’ব।
মেক্সৱেলৰ দৈত্যৰ ধাৰণাটোৱে বিজ্ঞানৰ দৰ্শন আৰু তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত যথেষ্ট বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে যি বৰ্তমানলৈ অব্যাহত আছে। ই তাপগতি বিজ্ঞান আৰু তথ্য তত্ত্বৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত নতুন কৰ্মৰ সূচনা কৰিছিল। বেছিভাগ বিজ্ঞানীয়ে তাত্ত্বিক ভিত্তিত যুক্তি দিয়ে যে কোনো ব্যৱহাৰিক সঁজুলিয়ে এইদৰে তাপগতিবিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰিব নোৱাৰে। আন গৱেষকসকলে বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাত মেক্সৱেলৰ দৈত্যৰ ৰূপ কাৰ্যকৰী কৰিছে যদিও সেই গোটেইবোৰ থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটোৰ পৰা কিছু পৰিমাণে পৃথক আৰু কোনেও তাপগতি বিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰটো উলংঘা কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই।
ধাৰণাটোৰ উৎপত্তি আৰু ইতিহাস
১৮৬৭ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মেক্সৱেলে পীটাৰ টেইটলৈ লিখা এখন চিঠিত প্ৰথমবাৰৰ বাবে থট্ এক্সপেৰিমেণ্টটো প্ৰকাশ পাইছিল। ১৮৭১ চনত জন উইলিয়াম ষ্ট্ৰুটলৈ লিখা আন এখন চিঠিত পুনৰবাৰ এই এক্সপেৰিমেণ্টটো প্ৰকাশিত হয়। ১৮৭২ চনত মেক্সৱেলে তাপগতি বিজ্ঞানৰ ওপৰত লিখা Theory of Heat শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ জৰিয়তেহে সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজে উক্ত পৰীক্ষাটোৰ বিষয়ে জানিবলৈ পায়।
মেক্সৱেলে তেওঁৰ চিঠি আৰু কিতাপসমূহত খোঁটালি দুটাৰ মাজত দুৱাৰ খোলা কৰ্তাজনক এটা “সীমিত সত্বা” বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। ১৮৭৪ চনত নেচাৰ পত্ৰিকাত মেক্সৱেলৰ ধাৰণাটোৰ বাবে উইলিয়াম থমছনে (লৰ্ড কেলভিন) প্ৰথমবাৰৰ বাবে “দৈত্য” শব্দটো প্ৰয়োগ কৰে আৰু বুজাইছিল যে তেওঁ শব্দটোৰ অশুভ অৰ্থৰ পৰিৱৰ্তে মধ্যস্থতা কৰিব বিচাৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তাপগতি বিজ্ঞান
ছবিলাল উপাধ্যায় (সাহিত্যিক)
ছবিলাল উপাধ্যায় (জন্ম: ৩ নৱেম্বৰ, ১৯৩৬) এগৰাকী শিক্ষক, সাহিত্যিক। তেখেতে ১৯৯৮ চনত সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা আৰু ২০২১ চনত উষা-অনিৰুদ্ধ মহাকাব্যৰ বাবে পুনৰবাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
১৯৭৫ চনৰ পৰা সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰা উপাধ্যায়ে ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ বৰ্তমান শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকিয়াজুলী অঞ্চলৰ ৬নং ৱাৰ্ডৰ বাসিন্দা।
জন্ম আৰু শিক্ষা
বৰ্তমানৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ  বিশ্বনাথ ঘাট অঞ্চলত ১৯৩৬ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে ছবিলাল উপাধ্যায় দেৱৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ স্বৰ্গীয় ৰামনাথ উপাধ্যায় আৰু মাতৃ স্বৰ্গীয় ধনমায়া উপাধ্যায়।
তেখেতৰ অধ্যয়নৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰ খনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে সাহিত্য ৰত্ন, ৰাষ্ট্ৰভাষা ৰত্ন, পাৰংগত আৰু জাৰ্নেলিজম।
তেখেত বিষ্ণু মায়া দেৱীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটি পুত্ৰ সন্তান ক্ৰমে দেৱৰাজ উপাধ্যায়, গোপাল খতিওডা আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান ক্ৰমে হেমলতা দেৱী আৰু ৰেখা দেৱী। কৰ্মসূত্ৰে উপাধ্যায় দেৱ বৰ্তমান শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলি অঞ্চলৰ ৬নং ৱাৰ্ডৰ বাসিন্দা।
সেৱা আৰু সাহিত্য
পেছাগত ভাৱে উপাধ্যায় দেৱ এগৰাকী শিক্ষক আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ শোণিতপুৰ জিলাৰ ৰঙাগড়া মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ হিন্দী শিক্ষক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ১৯৯৫ চনত তেওঁ শিক্ষক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ১৯৭৫ চনৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চাত মনোনিবেশ কৰে যদিও ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। তেওঁ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, ঘনশ্যাম বৰুৱা, লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস আদিৰ সান্নিধ্যত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰে। তৎকালীন ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কাজিৰঙাৰ আশে-পাশে থকা গোৰ্খা আৰু মিচিং লোকৰ গৰু-ম’হৰ খুঁটি উচ্ছেদৰ প্ৰস্তুতি চলায়। ছবিলাল উপাধ্যায়ে ১৯১৯ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত ‘অসম এছোচিয়েচন’ৰ সভাত এই উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰে আৰু প্ৰস্তাৱটো গৃহীত হয়। ‘অসম এছোচিয়েচন’ৰ লগত যুক্ত ছবিলাল উপাধ্যায়ৰ সভাপতিত্বত ১৯২১ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলৰ দিনা যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা সভাত ‘অসম এছোচিয়েচন’ক অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। ছবিলাল অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ প্ৰথম সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। বৃটিছে ছবিলাল উপাধ্যায়ক কংগ্ৰেছৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিবলৈ মৌজাদাৰ,কাউন্সিলাৰ, বৰলাট আদি লোভনীয় পদ যাচিছিল। তেওঁ এই সকলোবোৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰি গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলা অসহযোগ আন্দোলনত স্বেচ্ছাসেৱীৰূপে যোগদান কৰিছিল আৰু ছমাহ কাৰাবাস খাটিছিল। জেলৰ পৰা ওলাই আহি তেওঁ বিদেশী বস্তু বৰ্জন কাৰ্যসূচীত সহযোগ কৰে আৰু প্ৰথমে নিজৰ ঘৰত থকা বিদেশী বস্তু জ্বলায়। তেওঁ স্থানীয়ভাবে স্বদেশী বিদ্যালয় স্থাপনত আগভাগ লয়। ১৯৪২ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনতো তেওঁ সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ আদি
১৯৭৫ চনৰ পৰা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা উপাধ্যায় দেবে ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াই, তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বিভিন্ন গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত কবিতা, সমালোচনা, পৌৰাণিক আখ্যান, অনুবাদ সাহিত্য আদি বিদ্যমান। এই গ্ৰন্থসমূহ হৈছে-
বঁটা আৰু সন্মান
নেপালী সাহিত্যত উপাধ্যায় দেৱে হিন্দী সাহিত্যৰ পৰা অনুবাদ কৰা গ্ৰন্থ চন্দ্ৰগুপ্তা নাটকৰ বাবে ১৯৯৮ চনৰ সাহিত্য একাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে। একে বছৰতে নেপালী সাহিত্য সভাই তেখেতক কবি পুষ্পলাল উপাধ্যায় স্মৃতি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰে। ২০২০ বৰ্ষত নেপালী সাহিত্য অধ্যয়ন সমিতি কালেবুংপ বংগৰ তৰফৰ পৰা তেখেতলৈ ডা৹ পাৰশমণি পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হয়। ২০২১ বৰ্ষত উপাধ্যায় দেৱে মদন স্মাৰক সন্মান আৰু পুৰস্কাৰ, শিৱলাল শাস্ত্ৰী পুৰস্কাৰৰ উপৰি ঊষা-অনিৰুদ্ধ মহাকাব্যৰ বাবে সাহিত্য একাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি ৰাজ্যচৰকাৰৰ ২০২১ বৰ্ষৰ চৈয়দ আব্দুল মালিক বঁটাৰ বাবেও তেখেতক নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শশী দেশপাণ্ডে
thumb|শশী দেশপাণ্ডে শশী দেশপাণ্ডে (Shashi Deshpande, জন্ম: ১৯৩৮) এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁ সমকালীন ভাৰতীয় সাহিত্যৰ প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিকসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী। দেশপাণ্ডে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। পাশ্চাত্যৰ পঢ়ুৱৈসকলে তেওঁক অনিতা দেশাইৰ সৈতে একেশাৰীত ৰাখিছে। দেশপাণ্ডেৰ ৰাজনৈতিক ভাৱাদৰ্শ শক্তিশালী। তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাৰ প্ৰতিবাদ স্বৰূপে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা ওলোটাই দিছিল আৰু ভাৰতবৰ্ষত হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰো তেওঁ বিৰোধিতা কৰে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শশী দেশপাণ্ডেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল মুম্বাই আৰু বেংগালুৰুত। দেশপাণ্ডে আইন আৰু অৰ্থনীতিৰ স্নাতক আছিল। মুম্বাইৰ 'বিদ্যা ভৱন'ত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৬৯-৭০ চনত প্ৰথম হৈ সাংবাদিকতাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। 'অনলুকাৰ' আলোচনীত তেওঁ কেইমাহমানৰ বাবে সংবাদিক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
১৯৬২ চনত পেথ'ল'জিষ্ট ধীৰেন্দ্ৰ এইচ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। বিবাহ সূত্ৰে শশী দুটি সন্তানৰ মাতৃ।
১৯৭৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন চুটি গল্পৰ সংকলন আৰু ১৯৮০ চনত প্ৰথমখন উপন্যাস 'দ্য ডাৰ্ক হল্ডচ্‌ ন টেৰৰ' প্ৰকাশ পায়। ১৯৯০ চনত তেওঁ 'দ্য লং চাইলেন্স' উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০০৯ চনত পদ্মশ্ৰী পায়। ২০১৪ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'চেড' প্লে' 'হিন্দু লিটাৰেৰী প্ৰাইজ'ৰ বাবে তালিকা ভুক্ত হয়।
দেশপাণ্ডেই চাৰিখন শিশু গ্ৰন্থ, কিছু সংখ্যক গল্প আৰু নখন উপন্যাসৰ উপৰিও বহুতো প্ৰবন্ধ লিখিছে, যিবোৰ 'ৰাইটিং ফ্ৰম দ্য মাৰ্জিন এণ্ড আডাৰ এচেজ' সংকলনত সংকলিত হৈছে।
২০১৫ চনৰ ৯ অক্টোবৰত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ পদবীৰপৰা পদত্যাগ কৰে আৰু সাহিত্য অকাডেমি পদকটো ঘূৰাই দিয়ে। পদক ওভতাই দি তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাকাণ্ড সম্পৰ্কত অকাডেমিৰ নিষ্ক্ৰিয়তা আৰু মৌনতাৰ প্ৰতিবাদ কৰে আৰু অন্য সাহিত্যিক সকলে কৰা বিৰোধত যোগদান কৰে।
২০১৮ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে, নৱম গোৱা আৰ্ট আৰু সাহিত্য সন্মিলনৰ তেওঁৰ আদৰণি ভাষণত দেশপাণ্ডেই ভাৰতবাসীক হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ এখন বিচৰাৰ পৰিণামৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ আহ্বান জনায় আৰু লগতে ভাৰত-পাক বিভাজনৰ সময়ত হোৱা হিংসা আৰু নৰহত্যাৰ বিষয়ে স্মৰণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
বাংলা পক্ষ
বাংলা পক্ষ (Bangla Pokkho) এটি বঙালী জাতীয়তাবাদী সংগঠন। ২০১৭ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখত পশ্চিমবংগৰ বৰ্ধমান জিলাত সৰ্বপ্ৰথম বাংলা পক্ষৰ পতাকা উন্মোচন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাতা তথা বৰ্তমান সভাপতি গৰ্গ চেটাৰ্জী। এই সংগঠনটো মূলতঃ ভাষিক ভিত্তিত সংগঠিত আৰু তেওঁলোকৰ লক্ষ্য হৈছে ভাৰতত বাংলা সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰা। বাংলা পক্ষই ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন সংক্ষেপে কা (CAA) আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
দাবী আৰু প্ৰতিবাদ
বাংলা পক্ষই মূলতঃ পশ্চিম বংগৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰিত ১০০% সংৰক্ষণ আৰু শিক্ষা, সামৰিক, প্ৰশাসনিক ইত্যাদি চাকৰিত ৯০% সংৰক্ষণৰ দাবী কৰে। দলটোৱে পশ্চিম বংগ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বহু ঠাইত অসংখ্য সভা-সমিতি, ৰেলী ইত্যাদি অনুষ্ঠিত কৰিছিল।
বাংলা পক্ষই ৰেলৱে, জে.ই.ই, নীট ইত্যাদি বিভিন্ন পৰীক্ষাত আৰু বেংক, কাৰ্যালয় আৰু অন্যান্য খণ্ডতো বাংলা ভাষা প্ৰৱৰ্তনৰ দাবী উত্থাপন কৰে। দলটোৱে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে পশ্চিম বংগৰ শীৰ্ষ প্ৰশাসনিক বিষয়াসকল আই.এ.এছ বা আই.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা নহয়, ডব্লিউ.বি.ছি.এছ/ডব্লিউ.বি.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা আহিব লাগিব।
অভিযোগ
২০২০ চনৰ জুন মাহত বাংলা পক্ষৰ সভাপতিয়ে অসমৰ স্ৰষ্টা স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক অপমান কৰি টুইটাৰৰ যোগে দুটা টুইট কৰি কৈছিল:
অসমৰ স্ৰষ্টা স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক অপমান কৰাৰ বাবে গৰ্গ চেটাৰ্জীৰ বিৰূদ্ধে সমগ্ৰ অসমতে অভিযোগ দাখিল কৰা হৈছিল। অসম চৰকাৰৰ আদেশমৰ্মে অসম পুলিচে তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ কলকাতা অভিমুখে ৰাওনা হৈছিল। লগতে বাংলা পক্ষৰ এটা উগ্ৰ দলে ভিডিঅ’ প্ৰকাশ কৰি কৈছিল "অসমৰ সকলো ট্ৰেইন পশ্চিমবংগৰ মাজেদি যাতায়ত কৰে, গতিকে গৰ্গক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে অসমৰ ট্ৰেইনযাত্ৰী ভয়াবহ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।" অৱশেষত, গৰ্গ চেটাৰ্জীয়ে এটি ভিডিঅ' প্রকাশ কৰি অসমৰ স্বভিমান স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক মহানায়ক আখ্যা প্রদান কৰি অসম চৰকাৰ তথা অসমৰ জনগণৰ পৰা ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
কাচুকাবে, চাইটামা
right|thumb|270x270px|কাচুকাবে চহৰ হল কাচুকাবে (春日部市 Kasukabe-shi) জাপানৰ চাইটামা অধ্যক্ষতাৰ এখন চহৰ, জাপানৰ মধ্যৰ কাণ্ট' অঞ্চলৰ। ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৬ত চহৰখনৰ জনসংখ্যা ২৩২২৯৪ আছিল, প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৩৫২০ জনেৰে। ঠাইখনৰ মুঠ ভূমিয়ে ৬৬ বৰ্গ কিলোমিটৰ আৱৰে। কাচুকাবে পাউলৌনিয়া কাঠৰ কিৰি-টাঞ্চু নিৰ্মাণৰ বাবে বিখ্যাত। ইয়াত পাউলৌনিয়া আনুষ্ঠানিক চহৰ গছ।
ভূগোল
কাচুকাবে চাইটামা প্ৰশাসনিক অঞ্চলৰ পূব দিশে অৱস্থিত।
ইতিহাস
ইড' কালত নিক্ক' কাইড' হাইপথৰ বাবে কাচুকাবেৰ উন্নয়ন ঘটিছিল। ১৮৮৯ৰ ১ এপ্ৰিলত পুৰ সভা গঠনৰ সৈতে আধুনিক কাচুকাবে চহৰ নিৰ্মাণ কৰা হ'ল চাইটামাৰ মিনামিচাইটামা জিলাৰ ভিতৰত। ১৯৪৪ ১ এপ্ৰিলত কাষৰীয়া গাওঁ উচিমাকি কাচুকাবেৰ অন্তৰ্গত হ'ল। ১ জুলাই ১৯৫৪ত ট'য়'হাৰু, টাকেচাট', কমাটছু আৰু ট'য়'ন' গাওঁ সোমোৱাৰ পাছত কাচুকাবেক মহানগৰৰ মৰ্যাদা দিয়া হ'ল। ১ অক্টোবৰ ২০০৮ত কাচুকাবেই চ'ৱা চহৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে। কাচেুকাবেক এক এপ্ৰিল ২০০৮ত বিশেষ মহানগৰৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হ'ল।
অৰ্থনীতি
কাচুকাবে মিশ্ৰিত অৰ্থনীতিৰে এক আঞ্চলিক বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:জাপান
মনালিছা
মনালিছা (Monalisa) ষষ্ঠদশ শতিকাৰ বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী ইটালীৰ লিঅ'নাৰ্ডো ডা-ভিন্সিয়ে (Leonardo da Vinci, ১৪৫২-১৫১৯) অংকন কৰা এখন প্ৰসিদ্ধ শিল্পকৃতি, নাম 'মনালিছা' ।
লিঅনাৰ্ডোৱে ১৫০৩ চনৰ পৰা ১৫০৭ চনৰ ভিতৰত এই ছবিখন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল । ছবিখনৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৭ চেণ্টিমিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ৫৩ চেণ্টিমিটাৰ । এই ছবিখনত লিঅ'নাৰ্ডো ডা-ভিন্সিয়ে তেওঁৰ নিজৰে অংকন শৈলী 'ছুমেটো' (Sumato) পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল । ছবিখনৰ মনালিছাৰ দেহাটো খণ্ডিত কঁকালৰ ওপৰত চিত্ৰিত হৈছে । মুখখন আছে দৰ্শকৰ ফালে । হাত দুখন ওপৰাউপৰিকৈ এক বিশেষ ভংগীত আছে ।
মনালিছা ছবিখনত তিনিটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য দেখা পোৱা যায়, প্ৰথমতে, ইটালীয়ান আৰ্টৰ আৰ্হিৰে হাতখন অংকিত কৰা হৈছে । বাহু তথা হাতৰে গঠিত ডিম্বাকৃতিৰ গঢ়ৰ দ্বাৰা নিম্নভাগৰ ছবিক ওচৰ চপোৱা হৈছে । দ্বিতীয়তে, ছবিখনৰ স্থলভাগ আৰু পাৰ্শ্বচিত্ৰণ চমত্কাৰ । তৃতীয় আৰু সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য হ'ল মনালিছাৰ মুখৰ ৰহস্যময়ী হাঁহিটো । এই হাঁহিটোক লৈ মানুহৰ গৱেষণা, জল্পনা-কল্পনাৰ অন্ত নাই । কিছুমানে কয় মনালিছাৰ দাঁতৰ বিষ আছিল, আন কিছুমানৰ মতে মনালিছাৰ দাঁতেই নাছিল বা অতি বেয়া দাঁত আছিল (তাকে ঢাকি ৰাখিবলৈ যাওঁতে হাঁহিটো তেনে ধৰণৰ হ'ল !!) কোনো কোনোৰ মতে মনালিছাৰ এই হাঁহিয়ে চতুৰ মহিলাৰ ৰহস্যময়তা ইংগিত কৰিছে, আন এচামৰ মতে মনালিছাৰ গোপন প্ৰেম এই হাঁহিত প্ৰস্ফূটিত হৈছে । ইটালীৰ এজন চিকিত্সক ফিলিপো ছুৰানোৰ মতে মনালিছা অতিশয় উত্কণ্ঠা আৰু মানসিক চাপত ভুগি আছিল । তদুপৰি ছবিখন ফ্লোৰেন্সৰ এজন চহকী ব্যক্তি ডেল জিঅ'ক'ণ্ড'ৰ পত্নী মনালিছা ঘেৰাৰ্ডিনিৰ ছবি বুলি বহুতে ক'ব খোজে । ছবিখন অঁকা হ'লত জিঅ'ক'ণ্ড'ই হেনো ছবিখন পছন্দ নকৰিলে আৰু শিল্পীজনক ছবিখন অঁকাৰ বাবে পইচাও নিদিলে । ১৫১৭ চনত ফ্ৰান্সৰ ৰজা প্ৰথম ফ্ৰান্সিছে তেওঁৰ গা-ধোৱা ঘৰৰ বেৰত আঁৰিবলৈ ছবিখন ৪,০০০ সোণৰ ফ্লোৰিণ (প্ৰায় চাৰে পোন্ধৰ কিলোগ্ৰাম সোণ) দি কিনি লয় । মনালিছাৰ মূল ছবিখন বৰ্তমান ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অৱস্থিত লুভেৰ (Louvre) মিউজিয়ামত সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছে । মনালিছা ছবিখনৰ অন্তৰ্নিহিত কাবিক্য সৌন্দৰ্যই আজিও শিল্পৰসিকসকলক আপ্লুত কৰি তোলে ।
অন্নপ্ৰাশন
thumb|অন্নপ্ৰাশন অন্নপ্ৰাশন (अन्नप्राशन, ) হিন্দু ধৰ্মালম্বীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত শিশুক প্ৰথমবাৰৰ বাবে অন্ন খুৱাওঁতে পতা ধাৰ্মিক অনুষ্ঠান৷ ই হিন্দু সংস্কাৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অন্নপ্ৰাশনৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "খাদ্য গ্ৰহণ" বা "খাদ্য খুৱাই দিয়া"। সাধাৰণতে শিশুক ছয়মাহলৈকে কেৱল মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ দিয়া হয়। ছয়মাহ পিছত শিশুক লাহে লাহে গোটা খাদ্য খুওৱাৰ প্ৰয়োজন। গোটা খাদ্য খুওৱাৰ আৰম্ভণিতে অন্নপ্ৰাশন অনুষ্ঠিত কৰা হয়। আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মতে অন্নপ্ৰাশন স্বাস্থ্যসন্মত। প্ৰাচীন ভাৰতীয় আন সংস্কাৰসমূহে ক্ৰমে গুৰুত্ব হেৰুৱালেও অন্নপ্ৰাশন আধুনিক কালত এতিয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে।
চালচিত্ৰ
চালচিত্ৰ (Chalchitra) ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক চিত্ৰশৈলী পটচিত্ৰৰ এটি ভাগ। পৰম্পৰাগতভাৱে ই দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ উপৰিভাগত অংকিত অৰ্ধ গোলাকাৰ দেৱ-দেৱীৰ কাহিনীমূলক পটচিত্ৰ। চালচিত্ৰত পঞ্চানন শিৱ, মহিষাসুৰ বধ, নন্দীভৃঙ্গী, শুম্ভ-নিশুম্ভৰ যুদ্ধ আদি কাহিনী সমূহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। এই চিত্ৰকলাৰ এক নিজস্ব ৰূপৰেখা আৰু শৈলীগত দৃঢ় বুনিয়াদ আছে। আচলতে ইযাক মূল গাঁথনিক সঠিক অনুপাতৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। পাৰম্পৰিক কলাবিধ এতিয়াও বৰ্তী আছে।
অন্নপ্ৰাশন
নামৰ উৎপত্তি
সংস্কৃত ভাষাৰ অন্নপ্ৰাশন শব্দটো অন্ন আৰু প্ৰাশন এই দুটা শব্দ মিলি সৃষ্টি হৈছে। অন্ন মানে খাদ্য বা সিজোৱা চাউল আৰু প্ৰাশন মানে খুৱাই দিয়া।  এই অনুষ্ঠানক "প্ৰথম খাদ্য খুৱাইদিয়া"ৰ উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয়।
চালচিত্ৰ
নামৰ উৎপত্তি
চালচিত্ৰ শব্দত "চাল" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আৱৰণ বা আচ্ছাদন। ইয়াক মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত অংকন কৰা হয় বাবেই চালচিত্ৰ বোলা হয়। ইয়াক বীৰভূমৰ দুৰ্গা পটৰ ওপৰত আচ্ছাদন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিল্পীসকলৰ ভাষাত, এই চালচিত্ৰ প্ৰকৃততে "পটলেখা।" ইয়াক দুৰ্গা চালা বা দেৱীচাল বুলিও কোৱা হয়।
অন্নপ্ৰাশন
কাৰ্যসূচী
thumb|অন্নপ্ৰাশনৰ নৈৱেদ্য অন্নপ্ৰাশন সাধাৰণতে পুৰোহিতৰ পৰামৰ্শমতে উদ্‌যাপন কৰা হয়। পুৰোহিতে দিন বাৰ চাই শুভ মুহূৰ্ত নিৰ্ণয় কৰাৰ পিছত বিশেষ দিনটোত অন্নপ্ৰাশন পালন কৰা হয়।
চালচিত্ৰ
প্ৰকাৰ
চালিৰ আকৃতি আৰু দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ গাঁথনিতল অনুসৰি চালচিত্ৰ কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য ভাগ কিছুমান হল: বংগ চালি, মঠচৌড়ি চালি, তনাচাউৰি চালি, সৰ্বসুন্দৰী চালি, খেপ চালি, মাৰ্কিনি চালি আদি। তাৰে ভিতৰত সাধাৰণতে দেখা চালি হৈছে মাৰ্কিনি চালি। বংলা চালি মন্দিৰৰ স্থাপত্যৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰে। ই মূৰ্তিৰ দুয়োফালে স্থগিত আৰ্হিৰে অংকন কৰা হয় আৰু তাত থকা সকলো মূৰ্তিৰ সৈতে খাপ খোৱাৰ বাবে যথেষ্ট দীঘলকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। আকৌ ছবিখনৰ বিষয়বস্তু অনুসৰি ইয়াক কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি। যেনে: কৈলাসী, দশাৱতাৰী, বৃন্দাৱনী, ৰামচন্দ্ৰী ইত্যাদি। অৱশ্যে বংগৰ দুৰ্গা মূৰ্তিত কৈলাসী আৰু দশাৱতাৰী চালচিত্ৰ অধিক প্ৰচলিত।
বিষয়বস্তু
ছবিখনৰ মুখ্য বিষয়বস্তু হৈছে শিৱদুৰ্গা, কৈলাস, শিৱ অনুচৰ নন্দী ভৃ‍ংগী, মহিশসুৰ বধ, দশাৱতাৰ ইত্যাদি। দুৰ্গা পট নামৰ এনে এক বিশেষ চালচিত্ৰ বীৰভূম জিলাৰ হাৎচেৰাণ্ডীৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ত দেখা যায়। কিন্তু ইয়াত দুৰ্গা মূৰ্তিৰ ঠাইত দুৰ্গা পটৰ পূজা কৰা হয়। দুৰ্গা পটৰ ওপৰত অৰ্ধবৃত্তাকাৰ চালচিত্ৰ থাকে। এনে এখন চালচিত্ৰত ৰাম, সীতা, শিৱ, নন্দীভৃংগী, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শুম্ভ-নিশুম্ভ অংকিত কৰা হয়। কৃষ্ণনগৰ ৰাজবাৰীৰ ৰাজৰাজেশ্বৰী দুৰ্গা চালচিত্ৰৰ অতুলনীয়তা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই চিত্ৰৰ মাজত পঞ্চানন শিৱ আৰু পাৰ্বতী কাষত থাকে। ইয়াৰ এফালে দশমহাবিদ্যা আৰু আনফালে দশাৱতাৰ থাকে।
অন্নপ্ৰাশন
কাৰ্যসূচী
অন্নপ্ৰাশন শিশুৰ ছয়ৰ পৰা আঠ মাহ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ল’ৰাৰ বাবে যুগ্ম মাহত আৰু ছোৱালীৰ বাবে অযুগ্ম মাহত অন্নপ্ৰাশন পাতে। শিশুৰ দাঁত গজিবলৈ আৰম্ভ হওঁতে এই অনুষ্ঠান আয়োজিত কৰা নিয়ম। অন্নপ্ৰাশনত পৰিয়ালৰ সকলো সদস্য, আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱ, ওচৰ চুবুৰীয়াক নিমন্ত্ৰণ কৰি উদ্‌যাপন কৰা হয়।
চালচিত্ৰ
প্ৰাচীনত্ব
বংগত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ দুটা বিখ্যাত ৰূপ হৈছে বিষ্ণুপুৰ শৈলী আৰু কংসনাৰায়ণ শৈলী। তাৰ ভিতৰত, কাংশ্বনাৰায়ণ শৈলী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। নৱদ্বীপ শাক্ত ৰাসৰ ৩০০-৪০০ বছৰ পুৰণি মূৰ্তিয়ে চালচিত্ৰক প্ৰতিমাৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এসময়ত চালচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস হৈছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।
পদ্ধতি
মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত এটা অৰ্ধবৃত্ত বাঁহৰ সাঁচ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ ওপৰত এটা বহল ডাঠ কাপোৰ টানি দিয়া হয়। কাপোৰৰ বাঢ়ি থকা অংশবোৰ বাঁহৰ সাঁচৰ পিছফালে মেৰিয়াই ৰখা হয়। তাৰপিছত ইয়াৰ ওপৰত বোকাৰ প্ৰলেপ সানি শুকুৱাই লোৱা হয়। শুকাই যোৱাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত চকৰ গুৰিৰ কেইটামান স্তৰ লগোৱা হয়। তাৰপিছত ইয়াক পৰিকল্পিত কাহিনী অনুসৰি ৰং কৰা হয়।
অন্নপ্ৰাশন
কাৰ্যসূচী
কিছুমানে অন্নপ্ৰাশনৰ পিছত মামাভাত নামৰ অনুষ্ঠান পালন কৰে। মামাভাতত শিশুৰ মোমায়েকৰ ঘৰত ভাত খুৱাই দিয়াৰ নিয়ম। অন্নপ্ৰাশনৰ ঠিক পিছতেই মামাভাত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে অন্নপ্ৰাশন আৰু মামাভাতৰ পাছতহে শিশুৱে গোটা অহাৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
চালচিত্ৰ
পদ্ধতি
চিত্ৰকলাত সাধাৰণতে প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এয়া বংগৰ পটচিত্ৰকলাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। চিত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নীলা, হালধীয়া, সেউজীয়া, ৰঙা, মুগা, ক'লা আৰু বগা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছবিখনত চকমাটিৰ বগা, হালধীয়াৰ বাবে পাউৰি, নীলাৰ বাবে নীল, ক'লা ৰঙৰ বাবে ভুচুকালি আৰু ৰঙাৰ বাবে সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশৈলী শ্ৰেণী:হস্তশিল্প শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
অন্নপ্ৰাশন
বিশেষ ব্যৱস্থা
অন্নপ্ৰাশনত সোণ-ৰূপৰ উপকৰণৰ বিশেষ মহত্ব আছে। শিশুক খুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা চামুচ আদি ৰূপৰ হ’লে ভাল। সেইদৰে চাউল বা চুজিৰ ক্ষীৰ, মৌ, ঘিউ, তুলসী আৰু গংগাজল আদি তৈয়াৰ ৰখা হয়।
মাংগলিক বিধি
অন্নপ্ৰাশনত মংগলচাৰণৰ পৰা ৰক্ষাবিধানলৈকে একাদিক্ৰমে সকলো ৰীতি পালন কৰা হয়। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল:
বৈজ্ঞানিক কাৰণ
শিশুৰ ৬ মাহ বয়সলৈ একমাত্ৰ মাতৃদুগ্ধৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল। ৬ মাহ বয়সৰ পিচতে শিশুক সহজে হজম হ’ব পৰা তৰল আহাৰৰ প্ৰয়োজন হয়। বহুতে লুঠুৰি বা ভিটামিন আৰু প্ৰটিন যুক্ত কৃত্ৰিম আহাৰ খুওৱা দেখা যায়। অৱশ্যে এনে বয়সত শিশুটিয়ে হাত ভৰিৰে খেলিব পৰা হোৱা বাবে অতিৰিক্ত পোষক আহাৰৰ প্ৰয়োজন হয়। এনে শিশুক ৰসাল ফল, গোটা বা ফলা মুগ ভিজোৱা পানী, শাক পাচলি সিজোৱা পানী, পনীয়াকৈ নাৰিকলৰ গাখীৰ আদি খুৱাব লাগে। মাকৰ গাখীৰ খোৱাৰ উপৰি ক্ৰম অনুসৰি খুউৱা এনেবোৰ সুষম আহাৰে শিশুটিৰ পুষ্টিসাধন কৰে। অন্নপ্ৰাশনৰ পাছত এবছৰ নোহোৱালৈ নাইবা ভালদৰে দাঁত নগজালৈ সহজে হজম হ’ব পৰা শিশুৰ ৰুচিসন্মত নৰম বা তৰল আহাৰ, পাচলি মিহলোৱা খিচিৰি আদি খুওৱাটো ভাল। আজি কালি সচেতন মাক-বাপেকে শিশুৰ খাদ্যৰ বাবে শিশু বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰে।
চৰকাৰী আঁচনি
অসম চৰকাৰে প্ৰথম আহাৰ দিৱস বা অন্নপ্ৰাশন নামৰ এক আঁচনি উলিয়াইছে। শিশুক অপুষ্টিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিবৰ বাবে আৰু শিশুৰ সঠিক বিকাশৰ বাবে সহায় আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্যৰে শিশুক ৬ মাহ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত পৰিপূৰক খাদ্য খুউওৱা কাৰ্য্যৰ প্ৰচাৰৰ বাবে অসমৰ কিছুমান বাচনি কৰা জিলাত প্ৰথম আহাৰ দিৱস উদ্‌যাপন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা