cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট
ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট অথবা আন্তঃৰাজ্যিক পাৰপত্ৰ (Inner Line Permit; সংক্ষেপে আইএলপি) হৈছে কোনো ভাৰতীয় নাগৰিকক দেশখনৰ সুৰক্ষিত অঞ্চলসমূহত অভ্যন্তৰীণ ভ্ৰমণৰ অনুমতি দিয়াৰ বাবে সংশ্লিষ্ট ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্তৃপক্ষই জাৰি কৰা এক সীমিত সময়ৰ বাবে বৈধ চৰকাৰী ভ্ৰমণ নথি। সেই সুৰক্ষিত ৰাজ্যসমূহৰ বাহিৰৰ ভাৰতীয় নাগৰিকে তেনে ৰাজ্যত প্ৰৱেশৰ অনুমতি লোৱাতো বাধ্যতামূলক। এই নথিৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তৰ নিকটৱৰ্তী কেইবাটাও অঞ্চলত চলাচল নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে চৰকাৰে প্ৰচেষ্টা চলায়। জানুৱাৰী ২০২০-ৰ অনুসৰি অৰুণাচল প্ৰদেশ, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰত প্ৰৱেশৰ বাবে ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট প্ৰয়োজন। আইএলপি কেইবাপ্ৰকাৰৰো: এটা কেৱল পৰ্যটকৰ বাবে আৰু আনটো দীৰ্ঘম্যাদী সময়কালৰ বাবে প্ৰায়ে কৰ্মসংস্থানৰ উদ্দেশ্যে তেনে অঞ্চলত থকা লোকসকলৰ বাবে।
এয়া বেঙ্গল ইষ্টাৰ্ন ফ্ৰণ্টিয়াৰ ৰেগুলেচনছ্, ১৮৭৩-ৰ এক শাখা। ইয়াৰ দ্বাৰা ব্ৰিটিছে "ব্ৰিটিছৰ প্ৰজাসকলক" এই "সুৰক্ষিত অঞ্চলত" প্ৰৱেশ কৰাত বাধা-নিষেধ আৰোপ কৰিছিল। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল এই অঞ্চলত ব্ৰিটিছৰ চাহ, তেল আৰু হাতীৰ ব্যৱসায়ৰ চলোৱা আৰু আন প্ৰতিদ্বন্দ্বী ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানৰ স্থাপনত বাধা যোগোৱা। ব্ৰিটিছে মূলতঃ তেওঁলোকৰ বাণিজ্যিক স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ কাৰণে আইএলপি-ৰ সৃষ্টি কৰাৰ বিপৰীতে বৰ্তমানে ভাৰত চৰকাৰে অনুষ্ঠানিকভাৱে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ থলুৱা জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিৰ সুৰক্ষাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে।
ৰাজ্যসমূহ
পূৰ্বতে জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ লেহ জিলাৰ কেইবাটাও অংশৰ বাবে ইনাৰ লাইন পাৰ্মিটৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। পিছে এক বিজ্ঞপ্তিযোগে ২০১৪ চনৰ ১ মে'ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ এই প্ৰয়োজনীয়তা বাতিল কৰা হয়। যদিও বিদেশী নাগৰিকে এই অঞ্চলৰ প্ৰৱেশৰ বাবে সুৰক্ষিত অঞ্চল পাৰ্মিট আহৰণ কৰাটো প্ৰয়োজন। ২০১৭ চনত পুনৰ লেহৰ বাবে আইএলপি প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। অসম, মেঘালয়, অসম আৰু আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট প্ৰবৰ্তন কৰাৰ দাবী চলি আহিছে, বিশেষকৈ নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯-ৰ পাছৰে পৰা এনে দাবী তীব্ৰতৰ হৈ পৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰ শ্ৰেণী:নথিপত্ৰ শ্ৰেণী:ভ্ৰমণ
ইউ এছ অ'পেন (টেনিছ)
ইউ এছ অ’পেন টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপ হৈছে নিউয়ৰ্কৰ কুইন্স চহৰত প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা হাৰ্ডক’ৰ্ট অৰ্থাৎ কঠিন খেলপথাৰত আয়োজন কৰা টেনিছ প্ৰতিযোগিতা। ১৯৮৭ চনৰ পৰা ইউ এছ অ’পেন কালক্ৰমিকভাৱে বছৰৰ চতুৰ্থ আৰু অন্তিম গ্ৰেণ্ড শ্লেম প্ৰতিযোগিতা। বাকী তিনিটা কালক্ৰম অনুসৰি অষ্ট্ৰেলিয়ান অ’পেন, ফ্ৰেঞ্চ অ’পেন আৰু উইম্বলডন টেনিছ প্ৰতিযোগিতা। আগষ্ট মাহৰ শেষ সোমবাৰৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা ইউ এছ অ’পেন দুসপ্তাহলৈকে চলে আৰু মাজ সপ্তাহৰ শেষৰ দিনটো আমেৰিকাৰ শ্ৰমিক দিৱসৰ ছুটীৰ সৈতে মিলি যায়। এই প্ৰতিযোগিতাখন বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপ। প্ৰথমে এই প্ৰতিযোগিতাখন ইউ.এছ.নেচনেল চেম্পিয়নশ্বিপ নামেৰে জনাজাত আছিল। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ বাতিলৰ ফলত প্ৰভাৱিত নোহোৱা আৰু লগতে ২০২০ চনত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীত বাধাগ্ৰস্ত নোহোৱা একমাত্ৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম এইখনেই।
ইতিহাস
১৮৮১ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই প্ৰতিযোগিতাখন ৰোড আইলেণ্ডৰ নিউপ’ৰ্টৰ নিউপ’ৰ্ট কেচিনোৰ ঘাঁহনিৰ ক’ৰ্টত (খেলপথাৰত) অনুষ্ঠিত হৈছিল, যিটোক বৰ্তমান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টেনিছ হল অৱ ফেম বোলা হয়। সেই বছৰ ইউনাইটেড ষ্টেটছ নেচনেল লন টেনিছ এছ'চিয়েচন (USNLTA)ৰ সদস্য ক্লাবসমূহকহে প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত ৰিচাৰ্ড ছিয়াৰ্ছে পুৰুষৰ একক শাখাত জয়লাভ কৰে, যিটো তেওঁৰ একেৰাহে সাতটা একক খিতাপৰ ভিতৰত প্ৰথমটো আছিল। ১৮৮৪ চনৰ পৰা ১৯১১ চনলৈকে এই প্ৰতিযোগিতাত এনে এক প্ৰত্যাহ্বান ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল য’ত ডিফেণ্ডিং চেম্পিয়নে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে পৰৱৰ্তী বছৰৰ ফাইনেলত যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল, য’ত তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী খেলুৱৈজনৰ সৈতে খেলিছিল। আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপৰ প্ৰথম বছৰবোৰত কেৱল পুৰুষেহে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু এই প্ৰতিযোগিতাখনক পুৰুষৰ বাবে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় একক চেম্পিয়নশ্বিপ বুলি জনা গৈছিল। ১৮৮৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহতফিলাডেলফিয়া ক্ৰিকেট ক্লাবত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আমেৰিকাৰ মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় একক চেম্পিয়নশ্বিপ অনুষ্ঠিত হয়। বিজয়ী আছিল ১৭ বছৰীয়া ফিলাডেলফিয়াৰ এলেন হেনচেল।
শৈলধৰ ৰাজখোৱা
শৈলধৰ ৰাজখোৱা (Sailadhar Rajkhowa) অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল। স্কুলীয়া ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই তেখেতে কবিতা লিখাৰ অভ্যাস কৰিছিল। তেখেতে আলোচনী উষা, বাঁহী আদিত অনেক কবিতা ৰচনা কৰিছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
শৈলধৰ ৰাজখোৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯২ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ চিৰিং চাপৰিত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰধৰ ৰাজখোৱা।
শালস্তম্ভ
শালস্তম্ভ আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ প্ৰথম জন ৰজা৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৬৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ কামৰূপত ভাস্কৰ বৰ্মনৰ মৃত্যুৰ পিছত ম্লেছসকলে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ দলপতি শালস্তম্ভই ৰাজসিংহাসন দখল কৰে৷
উল্লেখযোগ্য কাম
শালস্তম্ভই নালন্দাকে ধৰি উত্তৰ বংগৰ পৰা পশ্চিমলৈ মগধলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকালত কামৰূপৰ পশ্চিম সীমান্তৰ সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰচেষ্টা লৈছিল বুলি জনা যায়৷
আজিলামু নৃত্য
আজিলামু নৃত্য বা আঞ্জিলামা নৃত্য ছেৰডুকপেন সকলৰ এটি জনপ্ৰিয় নৃত্য। এই নৃত্যত দুজন মানুহে দৈত্যৰ বেশ ধৰি মুখা পিন্ধি, কান্ধলৈকে ওলোমা চুলি মেলি ভয়ংকৰ ভংগিমাত নাচে। ৰজা আৰু ৰাণীৰ পোছাক পিন্ধা দুজন ল’ৰাই এই দৈত্যদুজনৰ লগত যুঁজি ৰণৰ ভঙ্গিমাত নাচে। এয়ে আজিলামু নৃত্য।
শালস্তম্ভ
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
আজিলামু নৃত্য
নৃত্যৰ প্ৰকাৰ
ছেৰডুকপেনসকলৰ মাজত নৃত্যপ্ৰধান নাটৰ প্ৰচলন আছে। এইবোৰক ভুজঙীয়া নাট বোলে। প্ৰতিখন ভুজঙীয়া নাটত একোটাকৈ উপদেশমূলক শিক্ষা বিষয় থাকে। ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহক সংযমী আৰু জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি দয়াশীল হ’বলৈ শিক্ষা দিয়া হয়। কাহিনীবোৰ নৃত্যৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হয় বাবে ইবোৰক বিভিন্ন নৃত্যৰ নামেৰে জনা যায়। হৰিণা পহুৰ নৃত্য, চুঁৱৰী পহুৰ নৃত্য, জাচুঙ চাম, কিয়েংপা নৃত্য, ব্ৰহ’পু নৃত্য গো নৃত্য আদি প্ৰধান।
মুখা
ছেৰডুকপেন জাতিৰ নৃত্যশিল্পীসকলে মুখা পিন্ধি নৃত্য কৰে। মুখাক তেওঁলোকে ’ব’ বুলি কয়। এডোখৰ কাঠৰ ভিতৰখন ফোঁপোলা কৰি চকু আৰু নাকৰ ঠাইত দুটা বিন্ধা ৰাখে। এই মুখাবোৰ টাৱাঙৰ পৰা যোগাৰ কৰি আনে। মুখাবোৰ বৰ সুন্দৰ। পুৰণি মুখাবোৰত ক’লা ৰং সনা হয়। মহিলসকলে মুখা নিপিন্ধে। নৃত্যত কেৱল পুৰুষসকলেহে মুখা পিন্ধিবলৈ পায়।
নৃত্যৰ ধৰণ
এই নৃত্য বৰ ব্যয়বহুল। সাধাৰণতে স্থানীয় গোমপা বা বৌদ্ধবিহাৰৰ সম্মুখত এই নাচৰ আয়োজন কৰা হয়। নৃত্যত ঢোল, শিঙা আৰু বৰতালেৰে আৱহ সংগীতৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। নৃত্যৰ বিষয়বস্তু পৰমাৰ্থিক যদিও পৰিৱেশনত হাস্যৰসৰো সৃষ্টি হয়। দেশৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীত প্ৰদৰ্শন কৰা “চুঁৱৰী পহুৰ নৃত্য’’ এই নৃত্যসমূহৰ মাজত প্ৰধান আৰু জনপ্ৰিয় নৃত্য।
আজিলামু নৃত্য
এই নৃত্যত একাধিক শিল্পীৰ প্ৰয়োজন হয়। এজনে ৰজাৰ সাজ পিন্ধে আৰু দুজনে দুগৰাকী ৰাণীৰ সাজ পিন্ধে। নৃত্যৰ কাহিনীভাগ এনেধৰণৰ:- ’চাজেৰনুৰজান’ নামৰ ৰজাৰ লামু নামৰ দুগৰাকী ৰাণী। দুয়ো নৈত গা ধুবলৈ যায়। সেই নৈত ’নয়াপা’ আৰু ’নয়াৰো’ নামে দুটা দৈত্যই মাছ মাৰিবলৈ গৈছিল আৰু ৰাণী দুগৰাকীক দেখি তেওঁলোকৰ ৰূপত মোহিত হৈ দুয়োকে অপহৰণ কৰি লৈ যায়। এই কথা শুনি ৰজা খঙত অধীৰ হয় আৰু ৰাণী দুগৰাকীক বিচাৰি দৈত্যপুৰী পায়। তাত দুয়োগৰাকী ৰাণীকে কাৰাগাৰত বন্দী কৰি থোৱা দেখি ৰজাই দুয়োকে সকলো কথা সুধিলে। ৰাণীদুগৰাকীয়ে সকলো কথা দৈত্যৰ অনুপস্থিতিত বৰ্ণনা কৰি ৰজাক বুজাই দিলে। এনে সময়ত দৈত্য আহি উপস্থিত হ’ল আৰু তিৰোতা দুগৰাকী ৰজাৰ ৰাণী বুলি জানি আৰু ৰজাৰ লগত অহা সৈন্য সামন্ত দেখি ভয় খাই ৰাণীদুগৰাকীক এৰি দি ৰজাৰ ওচৰত ক্ষমা খুজিলে। ইয়াৰ পিছত ৰজাই দৈত্যৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিলে আৰু সকলোৱে মিলি নাচৰ আয়োজন কৰিলে। এয়ে ভুজঙীয়া আজিলামু নৃত্যৰ মূল কাহিনী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
মুক্তি নাথ শৰ্মা বৰদলৈ
মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ (Muktinath Sarmah Bordoloi), ১৯১০-১৯৭৭) অসমৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ। অসমীয়া আধুনিক সংগীত জগতলৈ তেওঁ‌ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেওঁ সংগীতজ্ঞ কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ পুত্ৰ। এই পিতা-পুত্ৰৰ যুটিয়ে অসমীয়া সংগীতৰ ধাৰাটোক এক অন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই তেওঁৰ প্ৰথমখন নাটক শোণিত কুঁৱৰীৰ পাতনিত কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ আৰু মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে সৰুৰে পৰা দেউতাকৰ সান্নিধ্যত থাকি সাহিত্য - সংস্কৃতিৰ বাটত মনোনিৱেশ কৰিছিল। তেওঁ একাধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ,গীতি-নাট্যকাৰ, শিশু সাহিত্যিক, কবি, শিক্ষাবিদ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে নিজাববীয়াকৈ প্ৰায় দুকুৰি গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে ইয়াৰে প্ৰায়বিলাকতে সুৰো সংযোজনা কৰিছিল। আকাশবাণীৰ জৰিয়তে তেওঁৰ গীত প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগতে সমসাময়িক কেইবাগৰাকীও জনপ্ৰিয় তথা প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীয়ে তেখেতৰ গান গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত বাণীবদ্ধ কৰিছিল। তেখেতৰ গান যিসকল শিল্পীয়ে তেতিয়া বাণীবদ্ধ কৰিছিল অথবা আকাশবাণীৰ জৰিয়তে পৰিৱেশন কৰিছিল তাৰ ভিতৰত তলৰ তালিকাভুক্ত শিল্পীসকল উল্লেখনীয় -
শিল্পী                  ৰচনাকাল              বাণীবদ্ধ/প্ৰচাৰকাল
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত      ১৯৫৫                      ১৯৬০
(বেলিমাৰ যায়
আই যশোমতী)
দীপালী বৰঠাকুৰ    ১৯৬০                    ১৯৬৪
(জোন-ধলে
জোনালীতে,সুৰকাৰ :
ৰুদ্ৰ বৰুৱা)
বীণা ভাগৱতী         ১৯৬৫                     ১৯৬৬
( কিয় বাৰু হাহোঁ
কিয় বাৰু কান্দো)
এই পিতা-পুত্ৰ যুটিয়ে একেলগে ৰচনা কৰা আৰু মঞ্চস্থ কৰা নৃত্য-নাটিকা হৈছে - ‛বাসন্তীৰ অভিষেক’, ‛লুইত কোঁৱৰ’,‛সুৰ বিজয়’ আদি।
তামোলী তৰাটি দেখি,জোন ল'লে বুকুত
ঠুৰিওৱা তামোলখনি তুলি দিলে মুখত
পোহৰৰে সেলেঙী অ' তৰা
লাগি হ'লে ভেলেঙী
জোন-ধনৰ বুকুৰ কাষত
ল'লে আহি ঠাই॥
হাতীপটি চিকিমিকি নাচি নাচি যায়।
তেওঁৰ এই গীতসমূহ অসমীয়া আধুনিক গানৰ পৃথিৱীখনত চিৰযুগমীয়া হৈ থাকিব।
<references group="অসমীয়া আধুনিক সংগীতৰ ইতিহাস: লোকনাথ গোস্বামী" responsive="" />
তথ্য সংগ্ৰহ
অসমীয়া আধুনিক সংগীতৰ ইতিহাস : লোকনাথ গোস্বামী শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নামঘোষা
১৯৯৭ চনত সূৰুজ কুমাৰ দত্তই The Divine Verses উপ নামেৰে নামঘোষাৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ কৰে। ২০১৭ চনত ইয়াৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশিত হয়।
বিৱৰণ
নামঘোষা পুথিভাগ মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ নিজা সৃষ্টি। মাধৱদেৱ সহিতে শিষ্যসকলে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বৈকুণ্ঠপ্ৰয়াণৰ আগে আগে প্ৰশ্ন কৰিছিল, “আপুনিতো এতিয়া যাবগৈ, গতিকে আমি এতিয়া আপোনাক ক'ত বিচাৰি পাম?” তেতিয়া শংকৰদেৱে উত্তৰ দিলে, “মই কীৰ্ত্তন আৰু দশমৰ মাজত সদায় থাকিম আৰু মাধৱ, তুমি ঘোষা নামৰ এখন শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰা। ঘোষা আৰু ৰত্নাৱলীৰ মাজত তুমিও সদায় থাকিবা‌। ” গুৰুৰ আজ্ঞা মানিয়েই মাধৱদেৱে হাতত কলম তুলি লৈছিল নামঘোষাৰ বাবে। এহেজাৰ এজোলোকা ফাঁকিযুক্ত নামঘোষাক হেজাৰী ঘোষা বোলা হয়। মাধৱদেৱে প্ৰথম লিখিবলৈ লওঁতে কি লিখিম ভাবি থাকোঁতে শংকৰদেৱে মাধৱৰ অসুবিধা বুজি উঠি প্ৰথমফাঁকি ঘোষা লিখি দিছিল এইবুলি- "মুক্তিতো নিস্পৃহ যিটো সেহি ভকতক নমো ৰসময় মাগোহো ভকতি। সমস্ত মস্তক মণি নিজ ভকতৰ বৈশ্য ভজো হেন দেৱ যদুপতি॥" তাৰ পিছতে মাধৱদেৱে লিখি গৈছিল এনেকৈ- "যাৰ ৰাম কৃষ্ণ নাম নাৱে ভৱসিন্ধু তৰি পাৱে পৰম্পদ পাপী যত। সদানন্দ সনাতন হেনয় কৃষ্ণক সদা উপাসা কৰোহো হৃদয়ত॥ " ভক্তি ৰত্নাৱলী শাস্ত্ৰভাগ শেষ কৰাৰ পাছত শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে নামঘোষা আৰম্ভ কৰিছে, যিহেতু ভক্তি ৰত্নাৱলী 'শৰণ বিৰচনে'ৰে সমাপ্ত কৰা হৈছে, সেয়ে ঘোষা শাস্ত্ৰ 'ভজনে'ৰে সমৃদ্ধ কৰি শুভাৰম্ভ কৰা হৈছে। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে এই পুথিখন ৰচনাৰ সম্পৰ্কত আগবঢ়োৱা এটি মন্তব্য গুৰুচৰিতত উল্লেখ আছে। মন্তব্যটি এনেধৰণৰ- “মই গুৰুসেৱকে যি পালোঁ তাকো ঘোষাতে থৈছোঁ, অনেক শাস্ত্ৰ বিচাৰি যি ৰসতত্ত্ব পালো তাকো ঘোষাতে থৈছোঁ, আৰু পৰমাত্মা ইষ্টে হৃদিত থাকি যি বুদ্ধি দিলে তাকো মই ঘোষাতে থৈছোঁ। ”
ঘোষা শাস্ত্ৰ ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ব্ৰহ্মবাদী ভাবধাৰাকে সমৰ্থন কৰিছে। ঘোষাত উপস্থাপিত হোৱা ব্ৰহ্ম চৈতন্যময় আৰু হৃদিস্থিত। অবিদ্যাজনিত মূঢ়তাৰ বাবে মানুহে ব্ৰহ্ম উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে‌। নামঘোষাই অবিদ্যাক মায়াৰূপে অভিহিত কৰিছে। ভাৰতীয় বেদান্ত দৰ্শনত মায়াৰ যি ধাৰণা সেই ধাৰণাকে নামঘোষাতো বিচাৰি পোৱা যায়।
নামঘোষাৰ মতে একমাত্ৰ সত্য, শুদ্ধ, নিত্য আৰু চৈতন্য হৈছে কৃষ্ণ। ঘোষাত কৈছে- হে কৃষ্ণ তুমি মাত্ৰ চৈতন্য স্বৰূপ নিত্য সত্য শুদ্ধ জ্ঞান অখণ্ডিত। আৱৰ যতেক ইটো তোমাৰ বিনোদ ৰূপ চৰাচৰ মায়াৰ কল্পিত॥ মায়াক ঈশ্বৰৰ বিনোদ ৰূপ বুলি কোৱা হৈছে। এই ৰূপক ভক্তিবিৰোধীসকলে সঁচা বুলি ভাবি বিভ্ৰান্তিত পৰে। নামঘোষাত কৈছে- দুৰ্বাৰ দুঃসঙ্গ দুৰ্বাসনা দুষ্ট হৰি হৰি হৰি হৰি এ অনাদি অবিদ্যা আপুনি ভৈলো মোহিত। অনাত্মা দেহক আত্মা বুদ্ধি কৰি হৰি হৰি হৰি হৰি এ তুমি পৰমাত্মা ঈশ্বৰ ভৈলো বঞ্চিত॥
নামঘোষাই ভগৱৎ ভক্তিৰ মাজত আনন্দৰ উৎস নিৰূপণ কৰি দিছে। আনন্দৰূপক ঘোষাশাস্ত্ৰত ৰসময় ভকতিত পৰিণত কৰি ৰসময় ভকতিৰ যোগেদি মুক্তি পথৰ সন্ধান দিয়া হৈছে। ঘোষাৰ মাজত মাধৱদেৱে দাস্যভক্তিৰো প্ৰকাশ ঘটাইছে।
নাম-ঘোষা শাস্ত্ৰৰ বস্তু-প্ৰকাশ অধ্যায়ত- "শ্ৰীমন্ত শংকৰ হৰি ভকতৰ জানাযেন কল্পতৰু। তাহান্ত বিনাই নাই নাই নাই আমাৰ পৰম গুৰু॥ " বুলি পৰম গুৰুৰ পৰিচয় কৰাই দিছে। নাম-ঘোষাই এই তত্ত্বৰ চিনাকি কৰাই দিয়ে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে দেৱতাসকলে গুপ্ত কৰি যোৱা হৰিনাম বস্তু জগতৰ কল্যাণৰ কাৰণে উদঙাই দিলে। অবস্তুৰ পৰা আঁতৰাই দেখুওৱা প্ৰকৃত বস্তুক নামঘোষাত এনেদৰে উল্লেখ আছে- "হৰি নাম ৰসে বৈকুণ্ঠ প্ৰকাশে প্ৰেম অমৃতৰ নদী। শ্ৰীমন্ত শংকৰে পাৰ ভাঙ্গি দিলে বহে ব্ৰহ্মাণ্ডক ভেদি"
এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্ম সাধনৰ চাৰিটা স্তৰ- গুৰু, দেৱ, নাম, ভকতৰ ধাৰণা নামঘোষাত পৰিষ্কাৰ ৰূপত দিয়া হৈছে।
বৈশিষ্ট্য
শংকৰদেৱৰ আজ্ঞা মানি মাধৱদেৱে ঘোষা লিখিবলৈ লওঁতে হাতত কলম লৈ চিন্তা কৰি থকা দেখি তেওঁ প্ৰথম ঘোষা ফাঁকি লিখি দিলে। তাৰ পিছতে মাধৱদেৱে লিখি গৈ মুঠ এহেজাৰ এক ফাঁকিত সামৰণি মাৰিলে। দ্বিতীয় ফাঁকিৰ পৰা মাধৱদেৱে লিখা বাবে নাম ঘোষাক হেজাৰী ঘোষা বুলিও কোৱা হয়। মাধৱদেৱৰ আন এটা নাম বঢ়াৰ পো।
নামঘোষাখন চাৰিটা ছন্দত লিখা।
অন্যান্য
নামঘোষাৰ প্ৰসংগত দৈতাৰি ঠাকুৰৰ চৰিত পুথিত উল্লেখ আছে - দেখা ঘোষা পুথিখান আমাৰ আছয়। সবে কহি আছোঁ যিক কহিবে লাগয়॥ তাহাৰ অৰ্থকে যিবাজেন বুজিবেক। সেইজনে জানা লাগ আমক পাইবেক॥ ১৫৬৫॥ ঘোষাতে সমস্ত মোৰ বলবুদ্ধি যত। যাৰ ভাগ্য আছে তাতে বুজিৱে সমস্ত॥ ১৫৬৬॥
অৰ্থ্যাৎ ঘোষা শাস্ত্ৰৰ মাজতে মাধৱদেৱে নিজে থকাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।
এই গ্ৰন্থখনৰ সম্পৰ্কত কেইজনমান পুৰোধা ব্যক্তিৰ উদ্ধৃতি -
স্ৰষ্টাৰ পৰিচয়
নামঘোষা মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱে ৰচনা কৰিছিল। তেখেত জগতগুৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য আছিল। ১৪৮৯ চনত নাৰায়ণপুৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ গোবিন্দগিৰি আৰু মাতৃ মনোৰমা আই। শংকৰদেৱক লগ পোৱাৰ আগলৈকে মাধৱদেৱ প্ৰবৃত্তি মাৰ্গত বিশ্বাসী আছিল। পিছত ধুৱাঁহাটৰ বেলগুৰিত শংকৰদেৱৰ লগত হোৱা প্ৰথম সাক্ষাতত তৰ্কযুদ্ধত নামি পৰে। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ তৰুমূলৰ শ্লোকত ধৰাশায়ী হৈ মাধৱদেৱে শংকৰক গুৰু মানি সেৱা কৰি নিবৃত্তি মাৰ্গলৈ আহে। শংকৰ-মাধৱৰ এই মিলনক মণিকাঞ্চন সংযোগ আখ্যা দিয়া হয়।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন
আনাৰকলী
আনাৰকলীৰ বিষয়ে প্ৰথম এজন ইংৰাজ পৰ্যটক আৰু সদাগৰ ৱিলিয়াম ফিনচৰ ৰচনাত উল্লেখ হৈছিল। তেওঁ ১৬০৮ খ্ৰীষ্টাব্দত মোগল সাম্ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই কাহিনীটো এজন ভাৰতীয় লেখক আব্দুল হালিম শাৰাৰৰ গ্ৰন্থতো লিপিবদ্ধ হৈছিল। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাতে তেওঁ স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰিছিল যে এয়া এক কাল্পনিক কাহিনী। অন্যান্য ৰচনা-ৰাজি বা চলচ্চিত্ৰতো অভিযোজন কৰা হৈছে।
১৯৬০ চনত মুক্তি পোৱা বলিউডী ছবি মুগল-ই-আজমত আনাৰকলী চৰিত্ৰটো চিত্ৰিত কৰা হৈছে। আনাৰকলীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে মধুবালাই।
চিত্ৰায়ন
আনাৰকলী ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানৰ অসংখ্য গ্ৰন্থ, নাটক আৰু চলচ্চিত্ৰৰ বিষয়। এই চৰিত্ৰটোৰ বিষয়ে আটাইতকৈ পুৰণি আৰু পৰিবেশিত ঐতিহাসিক নাটক হ’ল ইমতিয়াজ আলি তাজৰ উৰ্দু ভাষাৰ নাট আনাৰকলী, যিখন ১৯২২ চনত মঞ্চায়িত হৈছিল। এই নাটখনৰ আধাৰত লাভ অফ এ মুগল প্ৰিঞ্চ নামৰে নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ এখনো নিৰ্মিত হৈছিল; ১৯২৮ চনত মুক্তি পোৱা ছবিখনত নাট্যকাৰ তাজে আকবৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছল। আন এখন নিৰ্বাক ছবি আনাৰকলী সেই একেটা বছৰতে মুক্তি পাইছিল, যাৰ পৰিচালক আছিল আৰ.এচ. চৌধুৰী। এই ছবিখন একে নামৰে ১৯৩৫ চনত পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৯৫৩ চনত মুক্তি পোৱা আনাৰকলীৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল বীণা ৰায়ে। তামিল ভাষাৰ ১৯৬৬-ৰ আনাৰকলীৰ পৰিচালক আছিল কুনচাকো আৰু ইয়াত অভিনয় কৰিছিল আক্কিনেনী নাগেশ্বৰ ৰাও আৰু অঞ্জলি দেৱীয়ে। ১৯৬০ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ মাইলৰ খুঁটিস্বৰূপ কে. আচিফ পৰিচালিত আনাৰকলী মুক্তি পায়, য’ত নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল মধুবালাই, চেলিমৰ ভূমিকাত দিলীপ কুমাৰ আৰু আকবৰৰ ভূমিকাত পৃথ্বীৰাজ কাপুৰে। ১৯৭৯ চনত এন.টি. ৰামাৰাৱে পৰিচালনা কৰা আকবৰ চেলিম আনাৰকলী মুক্তি পায়।
পাকিস্তানত নুৰ জাহানে মূল ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰা আনাৰকলী ১৯৫৮ চনত ছবিগৃহলৈ আহে।
২০১৩ চনৰ একতা কাপুৰৰ টিভি ধাৰাবাহিক জোধা আকবৰতো আনাৰকলীৰ চৰিত্ৰটো চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে। তাত আনাৰকলীৰ সৰুকালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে চনিয়া তকীৰ আৰু ডাঙৰকালৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে হিনা পাৰমাৰে। কালাৰ্চ টিভিৰ ডেইলী চ’প দাষ্টান-ই-মুহব্বত চালিম আনাৰকলিত চেলিম আৰু আনাৰকলীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে শাহিৰ শেখ আৰু সোণাৰিকা ভাদোৰিয়াই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কিংবদন্তি শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
লাডাখ
লাডাখ উত্তৰ ভাৰতৰ এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। লাডাখ এলেকা কাৰাকোৰাম ৰেঞ্জৰ চিয়াচেনৰ পৰা দক্ষিণত হিমালয়লৈকে। লাডাখবাসী মূলতঃ ভাৰতীয়-আৰ্য আৰু তিব্বতী মূলৰ। লাডাখৰ জনঘনত্ব ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত অতিকৈ কম আৰু এই অঞ্চলৰ সংস্কৃতিও তিব্বতী সংস্কৃতিৰ সৈতে মিলে। লাডাখ নিজৰ পৰ্বতীয়া সৌন্দৰ্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে জনাজাত।
ঐতিহাসিকভাৱে লাডাখে বালতিস্তান (বাল্টিয়ুল) উপত্যকা (বৰ্তমানে প্ৰায় অংশ পাকিস্তানত আছে), উজনি সিন্ধু উপত্যকা, জান্স্কাৰ, লাহৌল আৰু স্পিটি, ঙাৰি (ৰুডক, গুগে সামৰি) আক্সাই চিন (কুন-লুন সামৰি), উত্তৰত খাৰ্ডং লাৰ নুব্ৰা উপত্যকালৈকে সামৰিছিল। বৰ্তমানৰ লাডাখৰ সীমাত পূব দিশে তিব্বত, দক্ষিণে লাহৌল আৰু স্পিটি, পশ্চিমে কাশ্মীৰ, জম্মু আৰু বাল্টিয়ুল আৰু উত্তৰে চীনৰ চিঞ্জিয়াং আছে।
ৰাজনৈতিক দখল
আক্সাই চিন ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত বিবাদিত অঞ্চল। এই অঞ্চলত বৰ্তমান চীনৰ শাসন চলি আছে- হ'টানৰ অংশ হিচাপে, পিচে ভাৰতেও এই অঞ্চলক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে দাবী কৰি আহিছে। ১৯৬২ চনত দুয়ো দেশৰ মাজত আক্সাই চিন আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশক লৈ যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। পিচে ১৯৯৩ আৰু ১৯৯৬ চনত দুয়ো দেশে প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাক সন্মান জনোৱাৰ কথাক লৈ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিলে।
অতীতত গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য পথ লাডাখেৰে পাৰ হোৱাৰ বাবে লাডাখৰ এক বিশেষ মহত্ত্ব আছিল এই ক্ষেত্ৰৰ। কিন্তু ১৯৬০ৰ দশকত চীনে তিব্বত আৰু মধ্য এছিয়াৰ সীমা বন্ধ কৰাত আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্য হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে- কিছু পৰিমাণে পৰ্যটনহে এতিয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে। কেইবাদশক ধৰি ভাৰতৰ কৌশলগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে থকাৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাৰ ভালেমান উপস্থিতি অঞ্চলটোত আছে।
জনসংখ্যা আৰু অন্যান্য তথ্য
লাডাখৰ বৃহত্তম চহৰ লেহ আৰু তাৰ পাছতেই আছে কাৰ্গিল। লাডাখৰ ৩৯.৭% মানুহ তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী, ১২.১% হিন্দু আৰু ৪৬.৪% লোক মুছলমান (মূলতঃ শ্বিয়া) অন্যান্য উপস্থিত ধৰ্মৰ ভিতৰত শিখ অন্যতম।
কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা
লেহৰ কিছু সংগঠন আৰু ব্যক্তিয়ে বিগত কেইবছৰমানৰ পৰা লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ দাবী জনাই আহিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল এই ধাৰণা যে কাশ্মীৰে প্ৰায় বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত লাডাখক আওকাণ কৰিছিল- লগতে মুছলিম প্ৰধান কাশ্মীৰৰ সৈতে লাডাখৰ সাংস্কৃতিক পাৰ্থক্যও আছে। পিচে কাৰ্গিলৰ কিছু লোকে এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰোধিতাও কৰিছিল। ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯ চনত লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অন্তৰ্গত এক পৃথক ভাগ ঘোষণা কৰা হ'ল। আগষ্ট ২০১৯ত ভাৰতীয় সংসদৰ দুয়ো সদনে গৃহীত কৰা এক বিল অনুযায়ী লাডাখ জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হ'ব।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
১২ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
ডেভিড উদাৰ্ড
ডেভিড উদাৰ্ড (David Woodard,, জন্ম ৬ এপ্ৰিল ১৯৬৪) এজন আমেৰিকান লেখক আৰু পথ-প্ৰদৰ্শক। ১৯৯০ দশকৰ সময়ত তেওঁ প্ৰেকুইএম (prequiem) শব্দ, এক ৰীতি পূৰ্ব আৰু শান্তিযজ্ঞৰ এক চুইটকেছৰ আৱিষ্কাৰ কৰে, যিটো তেওঁৰ অনুগামীৰ মৃত্যু সময়ত বা মৃত্যুৰ অলপ আগত সম্প্ৰতি সংগীত লিখাৰ নিজৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী প্ৰথাৰ বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে কৰা হৈছিল।
লছ এঞ্জেলেচ স্মাৰক সেৱাসমূহ, যত উদাৰ্ডে এজন পথ-প্ৰদৰ্শক বা সংগীত পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছে, এতিয়া ২০০২ৰ এক নাগৰিক সমাৰোহ জড়িত আছে যত এতিয়া দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱা লিয়ন প্ৰাপৰ্ট আৰু তেওঁৰ জখমী বিধৱা লোলাক এঞ্জেলেচ ফ্লাইত ফুণিকুলাৰ ৰেলৱে সন্মান জনাই।  তেওঁ এখন সমুদ্ৰৰ পাৰৰ বাৰ্ম ক্ৰেষ্টত কেলিফোৰ্নিয়া ব্ৰৱন পেলিকনৰ বাবে বন্যজীৱনৰ আৱশ্যকীয় আয়োজন কৰিছে যত জীৱ-জন্তুৰ মৃত্যু হয় আছিল।
উদাৰ্ড তেওঁৰ ড্ৰিমমমেচিন ৰ এক প্ৰতিকৃতিৰ বাবে পৰিচিত,যিটো এক কোমল মনচিকিৎসক লেম্প, যাৰ সহায়ত সমগ্ৰ বিশ্বৰ কলা সংগ্ৰাহয়সমূহত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। জাৰ্মানী আৰু নেপালত তেওঁ সাহিত্যিক জেনেৰেল ডেৰ ফ্ৰেণ্ডত অৱদানৰ বাবে জনা যায়, যত অন্তৰংগ কৰ্ম, উৎভিধ চেতনা,পোৰাগুয়ন চহৰ নিউএভা জাৰ্মানীয়াত লেখাসমূহ সন্নিবিষ্ট আছে।
শিক্ষা
উদাৰ্ডক নিউ স্কুল অফ ছোচিয়েল ৰেছাৰ্চ আৰু কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, চেণ্টা বৰবৰা ত শিক্ষিত কোৱা হৈছিল।
নিউএভা জাৰ্মানীয়া
২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৬লৈ উদাৰ্ডে নিউএভা জাৰ্মানীয়াৰ বহু অভিযানত নেতৃত্ব কৰে, তাৰ পিছত আমেৰিকাৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি দিক চেনি ৰ পৰা সমৰ্থন লাভ কৰে। ২০১১ চনত উদাৰ্ডে স্বীচ্ছ নভেলিষ্ট খ্ৰীষ্টিয়ান ক্ৰছতক হানঅভাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত চপা বেৰহাঁহন ভৰলেগক দুই খণ্ডত,নিউএভা জাৰ্মানীয়াৰ লগ9ত জড়িত নিজৰ ডাঙৰ ব্যক্তিগত এলানি চিঠিসমূহ প্ৰকাশিত কৰাৰ বাবে অনুমতি দিয়ে।  পত্ৰ বিনিময়ত,ফ্ৰেংক ফুৰতেৰ অলগেমেইন জেইতুং দেৱে কয়, "উপদাৰ্ড আৰু ক্ৰছত]জীৱন আৰু কলাৰ মাজৰ সীমা শেষ কৰি দিয়ে। " ডেৰ স্পীএগেলে কলে কি প্ৰথম মাত্ৰা, ফাইভ য়েৰছ, ভলুম ১, ক্ৰছতৰ পিছৰ উপন্যাস ইমপেৰিওমৰ কাৰণে "আধাত্মিক প্ৰৰম্ভিক কাৰ্য্য" বুলি গণ্য কৰা হয়।
এণ্ডৰিও মেক্কেনৰ অনুসৰি, "ক্ৰছতে উদাৰ্ডৰ লগত সেই স্থানৰ ৰৈ যোৱা ভাগৰ যাত্ৰা কৰে, যত মূল নিবাসীসমূহৰ বংশ বহুত কম পৰিস্থিতিত জীয়াই আছিল। যেনেদৰে এলানি চিঠিৰ পৰা প্ৰকাশ পাই, ক্ৰছতে উপদাৰ্ডৰ সম্প্ৰদায়ৰ সংস্কৃতিক প্ৰফাইলক আগবঢ়োৱাৰ কাৰণে আৰু যিটো ঠাই আগত এলিজাবেথ ফ্ৰষ্টেৰ-নেইটজচ্ছেৰ পৰিয়ালে আছিল তাত এটা সৰু ব্যৰেওঠ অপেৰা হাউচ বনোৱাৰ আশাটো পূৰণ কৰে। " যোৱা কেইবছত নিউএভা জাৰ্মানীয়া শোৱাৰ বাবে বিছনা আৰু আহাৰ আৰু এক অস্থায়ী ঐতিহাসিক সংগ্ৰাহলয়ৰ লগতে এক আৰু অধিক দয়ালু গন্তব্যস্থলত আবদ্ধ হৈ আছে।
ড্ৰিমমেচিন
১৯৮৯ৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ উদাৰ্ডে ড্ৰিমমেচিনৰ প্ৰতিৰূপসমূহ বনাই, যিটো ব্ৰিন গোচিন আৰু ইন সোমেৰভিলে দ্বাৰা বনোৱা এক ষ্ট্ৰবস্কপিক প্ৰতিযোগিতা যত তাম নাইবা কাগজেৰে বনোৱা এক ফুটা থকা ছিলিণ্ডাৰ থাকে, যিটো এক বৈদ্যুতিক লেম্পৰ চাৰিওফালে ঘূৰি থাকে—যেতিয়া চকু বন্ধ কৰি চোৱা যায় তেতিয়া মেচিনে মানসিক বিচলনসমূহক গতি দিব পাৰে আৰু এইটোৰ সহয়ত নিশামুক্ত বা সপোন দেখাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি।
উইলিয়াম বাৰোজ ১৯৯৬ এলএচিএমএ ভিচাল ৰেষ্প্ৰকাটিৱ পোৰ্টছ অফ এণ্টৰীৰ বাবে ড্ৰিমমেচিনৰ যোগদান কৰাৰ পিছত, উদাৰ্ডে লেখকৰ লগত মিত্ৰতা কৰিলে আৰু তেওঁ 83সংখ্যক আৰু অন্তিম জন্মদিনৰ বাবে "বহেমীয়ান মডেল"(পেপাৰ) ড্ৰিমমেচিন প্ৰস্তুত কৰে।  সথেবীয়ে ২০০২ চনত এজন নিজা কলেক্টৰৰ পূৰ্ব মেচিনৰ নিলামী কৰিলে, আৰু ইয়াৰ পিছত বাৰৰোগহচৰ সম্পত্তিৰ পৰা বিস্তাৰিত ধাৰ লৈ স্পেন্সাৰ সংগ্ৰাহলৈ বনোৱা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
পুষ্টিকাৰক
পুষ্টিকাৰক বা পুষ্টি দ্ৰব্য (ইংৰাজী: Nutrient) হৈছে জীৱন ধাৰণ আৰু বৃদ্ধিৰ বাবে জীৱই গ্ৰহণ কৰা কিছুমান অতি প্ৰয়োজনীয় খাদ্যৰ উপাদান। স্থূলপোষকবোৰে জীৱৰ পৰিপাক ক্ৰিয়াৰ বাবে শক্তি প্ৰদান কৰে, আনহাতে সূক্ষ্মপোষকবোৰে পৰিপাক ক্ৰিয়াত কাৰক হিচাপে কাম কৰে। দুয়োবিধ পুষ্টিদ্ৰব্য পৰিৱেশৰ পৰাই আহৰণ কৰা হয়। কলাৰ গঠন আৰু পুনৰ নিৰ্মাণ, শৰীৰৰ ক্ৰিয়াসমূহৰ নিয়ন্ত্ৰণ, আৰু শক্তিৰ পৰিবৰ্তন তথা ব্যৱহাৰৰ বাবে পুষ্টিদ্ৰব্যৰ প্ৰয়োজন। প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদৰ পুষ্টি আহৰণ প্ৰক্ৰিয়া একে নহয়। উদ্ভিদৰ শিপাই মাটিৰ পৰা আৰু পাতে বায়ুমণ্ডলৰ পৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে পুষ্টি গ্ৰহণ কৰে। প্ৰাণী আৰু প্ৰটিষ্ট বোৰৰ বিশেষ পাচন তন্ত্ৰই স্থূলপোষকবোৰ ভাঙি শক্তি আহৰণ কৰে আৰু পৰিপাক বা শৰীৰৰ গাঠনিক সংশ্লেষণৰ বাবে সূক্ষ্মপোষকবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে।
শৰ্কৰা, চৰ্বী, প্ৰ'টিন (বা ইহঁতক গঠন কৰা এমিন' এচিড), আৰু ভিটামিন বোৰ হৈছে জৈৱিক পুষ্টিকাৰক। খাদ্য হিচাপে ব্যৱহৃত লৱণ, পানী, আৰু অক্সিজেন আদি অজৈৱিক ৰসায়নসমূহকো কেতিয়াবা পুষ্টিদ্ৰব্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জীৱই নিজে সংশ্লেষণ কৰিব নোৱাৰা বা অতি কমকৈ উৎপাদন কৰা বাবে বাহ্যক উৎসৰ পৰা আহৰণ কৰিব লগা হোৱা দ্ৰব্যবোৰেই হ'ল অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টিদ্ৰব্য। অতি কম মাত্ৰাত প্ৰয়োজন হোৱা পুষ্টিকাৰকবোৰক সূক্ষ্মপোষক আৰু অধিক মাত্ৰাত প্ৰয়োজন হোৱা পুষ্টিকাৰকবোৰক স্থূলপোষক বুলি কোৱা হয়। পুষ্টিকাৰকৰ ক্ৰিয়াবোৰ ইহঁতৰ মাত্ৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে আৰু ইহঁতৰ অভাৱক পুষ্টিহীনতা বোলে।
প্ৰকাৰ
বিভিন্ন পদ্ধতিত স্থূলপোষকবোৰ সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
শক্তি প্ৰদানকাৰী পুষ্টিকাৰক
পুষ্টিকাৰকবোৰৰ দৰে এলক'হলবোৰেও শক্তি প্ৰদান কৰিব পাৰে। কিন্তু দেহৰ সাধাৰণ কাৰ্যৰ বাবে ই প্ৰয়োজনীয় দ্ৰব্য নহয় বাবে ইয়াক পুষ্টিকাৰক হিচাপে ধৰা নহয়। ভিনেগাৰত দ্ৰৱীভূত এছিটিক এচিডেও সম পৰিমাণৰ শক্তিৰ যোগান ধৰিব পাৰে আৰু উপৰুক্ত একেই কাৰণত ইয়াকো পুষ্টিকাৰকৰ শাৰীত ধৰা নহয়।
পৰিপাক ক্ৰিয়াত সহায় কৰা পুষ্টিকাৰক
উদ্ভিদে সৰ্বাধিক আহৰণ কৰা ৰাসায়নিক মৌলবোৰ হৈছে কাৰ্বন, হাইড্ৰ'জেন, আৰু অক্সিজেন। এইবোৰ পৰিৱেশত পানী আৰু কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড হিচাপে থাকে। উদ্ভিদে সূৰ্যৰ পোহৰৰ পৰা শক্তি লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি উদ্ভিদে তুলনামূলক ভাৱে অধিক হাৰত আহৰণ কৰা মৌলবোৰ হৈছে নাইট্ৰ'জেন, ফছফৰাছ, আৰু ছালফাৰ। এই গোটেই কেইটাই হৈছে "বিগ ছিক্স"; সকলো জীৱৰে মৌলিক পৰিপোষক, ইহঁতক প্ৰায়ে CHNOPS বুলি লিখা হয়। সাধাৰণতে এইবোৰৰ উৎস হৈছে অজৈৱ (যেনে কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড, পানী নাইট্ৰেট, ফছফেট, ছালফেট) বা জৈৱ (যেনে শৰ্কৰা, লিপিড, প্ৰ'টিন) যৌগবোৰ। আনহাতে নাইট্ৰ'জেন আৰু বিশেষকৈ অক্সিজেনৰ দ্বিপৰমানু বিশিষ্ট মৌলবোৰ প্ৰায়ে ব্যৱহৃত হয়।
জীৱন ক্ৰিয়া আৰু গঠনৰ বাবে অন্য ৰাসায়নিক মৌলবোৰৰো প্ৰয়োজনীয়তা আছে।
কাৰ্বন, হাইড্ৰ'জেন, অক্সিজেন, ফছফৰাছ, পটেছিয়াম, নাইট্ৰ'জেন, ছালফাৰ, কেলছিয়াম, আইৰণ, আৰু মেগনেছিয়ামক স্থূলপোষক হিচাপে ধৰা হয়। এই তালিকাত কেতিয়াবা ছিলিকন, ক্ল'ৰাইড, ছডিয়াম, কপাৰ, জিংক আৰু ম'লিবডেনামকো ধৰা হয, কিন্তু অন্য ক্ষেত্ৰত এইবোৰ সূক্ষ্মপোষক।
পুষ্টিহীনতা আৰু বিষক্ৰিয়া
প্ৰয়োজনীয় মাত্ৰাৰ পুষ্টিদ্ৰব্যৰ অভাৱেই পুষ্টিহীনতা। খাদ্যত যথেষ্ট পৰিমাণে পুষ্টিদ্ৰব্য নথকা বা দেহে পুষ্টিকাৰকবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰা আদি বিভিন্ন কাৰণত পুষ্টিহীনতা হব পাৰে। পুষ্টিকাৰকৰ ব্যৱহাৰ কৰাত ব্যাঘাট জন্মোৱা কিছুমান কাৰণ হৈছে, পুষ্টিদ্ৰব্য শোষণৰ সমস্যা, পুষ্টিদ্ৰব্য ধংশ কৰা অৱস্থা, অধিক মাত্ৰাত পুষ্টিদ্ৰব্যৰ ৰেচন (মুত্ৰ আদিৰ দ্বাৰা দেহৰ পৰা নিষ্কাসন কৰা) আদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী:জৈৱ ৰসায়ন
ইন্দিৰা পি পি বৰা
গুৰু ইন্দিৰা প্ৰফুল্ল প্ৰসাদ বৰা চমুকৈ ইন্দিৰা পি পি বৰা (India P P Bora) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক। তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য, ভাৰতনাট্যম আৰু কুচিপুড়ি নৃত্যপটীয়সী। ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে গুৰু ইন্দিৰা পি পি বৰা বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ ১৯৮২ চনত গুৱাহাটীত কলাভূমি নামেৰে সত্ৰীয়া আৰু ভাৰতনাট্যম শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কলৰাড'ত অৱস্থিত নাট্যসংগম নৃত্য একাডেমীৰ কলাত্মক সঞ্চালক। ১৯৯৬ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত কেৰালা চৰকাৰে সত্ৰীয়া নৃত্যৰ জনপ্ৰিয়কৰণত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে গুৰু গোপীনাথ নাট্য পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিছিল। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৩ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসমৰ গোলাঘাটত এক ব্যৱসায়ী পৰিয়ালত ইন্দিৰা বৰাৰ জন্ম হৈছিল। সোণাৰিত তেওঁলোকৰ চাহ বাগান আৰু প্লাইউড কোম্পানী আছিল। তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী চিকাৰী আছিল আৰু তেওঁ ৩৯টা বাঘ আৰু কেইটামান হাতীৰ চিকাৰ কৰিছিল। তেওঁক দেউতাকে সৰুতে বন্দুক চলাবলৈ শিকাইছিল। সৰুতে তেওঁৰ মোমায়েক প্ৰদীপ চলিহায়ে তেওঁ আইতাকৰ ঘৰলৈ লৈ যায় আৰু তাতেই তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ পাঁচ বছৰ কাল আইতাকৰ ঘৰত আছিল আৰু এই সময়তে তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষায়ো গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৬ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ তেওঁ সত্ৰীয়া শিকিছিল। ১৯৬১ চনত তেওঁ কলাক্ষেত্ৰলৈ আহে আৰু ১৩ বছৰ কাল অতিবাহিত কৰে।
কেৰিয়াৰ
ইন্দিৰা পি পি বৰায়ে প্ৰথমে শইকীয়া বৰবায়ন, ঘনকান্ত বৰা আৰু প্ৰদীপ চলিহাৰ ওচৰত সত্ৰীয়া নৃত্য শিকিছিল। তাৰপিছত তেওঁ মাদ্ৰাজৰ কলাক্ষেত্ৰত ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলৰ ওচৰত ১৩ বছৰকাল ভাৰতনাট্যম শিকিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গুৰু ভেম্পতি চিন্না সত্যমৰ ওচৰত কুচিপুড়ি শিকিছিল।
১৯৮২ চনত তেওঁ গুৱাহাটীত শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ প্ৰতিষ্ঠান কলাভূমি স্থাপন কৰে। তেওঁ ইয়াত ভাৰতনাট্যম আৰু সত্ৰীয়াৰ শিকাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কলৰাড'ত অৱস্থিত নাট্যসংগম নৃত্য একাডেমীৰ কলাত্মক সঞ্চালক। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ কেইবাজনো বিখ্যাত ব্যক্তি যেনে: ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা আৰু জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ইত্যাদিৰ বহুতো গীত আৰু কবিতাত নৃত্য নিৰ্দেশনা কৰিছে। তেওঁৰ জীয়েক মেনকা পি পি বৰায়ো এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী তথা গৱেষক। তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ ওস্তাদ বিচমিল্লাহ খান যুৱ পুৰস্কাৰো লাভ কৰিছে। তেওঁ দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত জীয়েকৰ সৈতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
ইন্দিৰা পি পি বৰায়ে শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ঘাইকৈ সত্ৰীয়াৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী‎ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
চুঙা পিঠা
চুঙা পিঠা কেঁচা পিঠাগুড়ি আৰু গুড় মিহলাই কোমল বাঁহৰ চুঙাত পুৰি ভজা এবিধ পিঠা। দক্ষিণ এছিয়াৰ অসম আৰু বাংলাদেশৰ ছিলেট অঞ্চল এই পিঠাৰ উৎপত্তিস্থল। চুঙা পিঠা কৰিবলৈ জাতি বা মকাল বাঁহ এফালে গাঁঠি ৰাখি কটা হয়। পিঠাগুড়ি গুড় মিহলোৱা পানীৰে সানি বাঁহৰ চুঙাটোত ভৰাই মুখখনত কলপাত বা পৰিষ্কাৰ ধান খেৰেৰে মুখখন টানকৈ বন্ধ কৰি জুইত পোৰা হয়। সোপাটো ওলাই আহিলেই পিঠা সিজিছে বুলি জনা যায়। চুঙাত পিঠা তৈয়াৰ কৰা বাবে ই দেখাত চুঙাৰ দৰেই হয়, সেয়ে ইয়াক চুঙা পিঠা বোলা হয়।
চুঙা পিঠা অসমীয়া সমাজৰ মাঘ বিহুৰ জলপানৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ।
প্ৰস্তুতকৰণ
প্ৰথমে বৰা চাউলৰ গুড়িখিনি কিছুসময় পানীত তিয়াই ৰখা হয়। ইয়াৰ লগে লগে গাঁঠি থকা কেইটামান বাঁহ কাটি ভালকৈ ধুই চুঙা বনাই লোৱা হয়। তাৰপিছত চাউলৰ গুড়িখিনি গুৰ মিশ্ৰিত পানী বা গাখীৰৰ সৈতে মিহলি কৰি লোৱা হয়। ইয়াৰ লগতে প্ৰয়োজন অনুসৰি নাৰিকলৰ গুৰি মিহলি কৰা হয়। এতিয়া চাউলৰ গুড়িখিনি চুঙাকেইটাৰ আধালৈকে পূৰ কৰি চুঙাকেইটাৰ মুখখন কলপাতেৰে ভালকৈ বান্ধি দিয়া হয় যাতে চাউল আৰু গুৰৰ মিশ্ৰণখিনি নাযায়। চুঙা পিঠা বনাবলৈ প্ৰায় এঘণ্টা সময় লাগে আৰু কম জুইৰ প্ৰয়োজন হয়। প্ৰথমে চাউলভৰ্তি চুঙাকেইটাৰ তলৰ ভাগটো পুৰিব লাগে। তাৰপিছত তলৰ ভাগটো পুৰা হ’লে চুঙাকেইটা ওলোটা কৰি ওপৰৰ ভাগটো তলত কৰি দিব লাগে। বাহিৰৰ ফালে বাঁহৰ ৰং ক’লা হ'লে চুঙাকেইটা জুইৰ পৰা আতঁৰাই আনিব লাগে। এতিয়া কিছুসময় চুঙাকেইটা তেনেকৈয়ে থৈ দিয়াৰ পাছত দাৰ সহায়েৰে অতি সাৱধানতাৰে চুঙাকেইটা ফালি পিঠাখিনি উলিয়াব লাগে। এই পিঠাখিনি গুৰ আৰু দৈৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।
ঠাই ভেদে চুঙা পিঠা প্ৰস্তুতকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া বেলেগ আৰু সামগ্ৰীৰো তাৰতম্য দেখা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:বিহু
হাদিছ
হাদিছ (الحديث) হ'ল মূলত ইছলাম ধৰ্মৰ শেষ বাণীবাহক হজৰত মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামৰ বাণী আৰু জীৱনাচৰণ। হাদিছৰ উপদেশ মুছলিম সকলৰ জীৱনাচৰণ আৰু ব্যৱহাৰ বিধিথ অন্যতম পথ নিৰ্দেশ। কোৰআন হ'ল মৌলিক গ্ৰন্থ আৰু হাদিছক বহুত সময়ত ইয়াৰ ব্যাখ্যা হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়। হাদিছ বিষয়ৰ ওপৰত পণ্ডিত ব্যক্তিক মুহাদ্দিছ বোলা হয়।
হাদিছ শাস্ত্ৰৰ কেইটামান পৰিভাষা
যিজন ব্যক্তি ইমানৰ সৈতে মুহাম্মাদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামৰ সহচৰ্য লাভ কৰিছে বা তেখেতক দেখিছে আৰু তেখেতৰ হাদিছ বৰ্ণনা কৰিছে অথবা জীৱনত নিম্নতম এবাৰ তেখেতক দেখিছে আৰু ইমানৰ সৈতে মৃত্যুবৰণ কৰিছে তেওঁকেই ছাহাবী বোলা হয়। যিজনে মুহাম্মাদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামৰ কোনো ছাহাবীৰ ওচৰৰ পৰা হাদীছ শিক্ষা কৰিছে অথবা তেখেতক দেখিছে আৰু মুছলিম হিচাপে মৃত্যুবৰণ কৰিছে তেওঁকেই তাবিঈ বোলে।
ছহীহ হাদিছ
মুহাদ্দিছসকলৰ পৰিভাষাত যিবোৰ হাদিছৰ মাজত ৫টা চৰ্ত পূৰণ হৈছে তাকে ছহীহ হাদিছ বা বিশুদ্ধ হাদিছ বোলে। চৰ্ত ৫টা হ'ল:
হাছান হাদিছ
মুহাদ্দিছসকলৰ পৰিভাষাত যিবোৰ হাদিছত ছহীহ হাদিছৰ ৫টা চৰ্ত বিদ্যমান, কিন্তু দ্বিতীয় চৰ্ত অৰ্থাৎ ‘যাবতা’ বা হাদীছ বৰ্ণনাকাৰীৰ ‘নিৰ্ভুল বৰ্ণনা ক্ষমতা’ অলপ দুৰ্বল বুলি বুজা যায়, সেই হাদিছক হাছান হাদিছ বা গ্ৰহণযোগ্য হাদিছ বোলা হয়। অৰ্থাৎ যদি চনদত উল্লিখিত কোনো এজন ৰাবীৰ বৰ্ণিত হাদীছৰ মাজত কিছু অনিচ্ছাকৃত ভুল-ত্ৰুটি লক্ষ্য কৰা যায়, তেনেহ’লে এনে ধৰণৰ ৰাবীৰ বৰ্ণিত হাদিছ ‘হাছান হাদিছ’ বুলি গণ্য।
ফিকহবিদসকলে সাধাৰণতে ছহীহ আৰু হাছান হাদিছৰ ভিত্তিতে শ্বৰীয়তৰ বিধান নিৰ্ধাৰণ কৰে।
জঈফ বা দুৰ্বল হাদিছ
যি হাদিছৰ মাজত হাছান হাদিছৰ চৰ্তবিলাক বিদ্যমান নহয়, মুহাদ্দিছসকলৰ পৰিভাষাত তাকে যঈফ হাদিছ বোলে। অৰ্থাৎ,
ইত্যাদি যিকোনো এটা বিষয় কোনো হাদীছৰ মাজত থাকিলে হাদিছটো জঈফ বুলি গণ্য। কোনো হাদীছক ‘জঈফ’ বুলি গণ্য কৰাৰ অৰ্থ হ'ল, হাদিছটো ৰাছূলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা নহয় বুলিয়েই প্ৰতীয়মান হয়।
মাউযু বা বানোয়াট হাদিছ
যি হাদিছৰ ৰাবীয়ে জীৱনত কেতিয়াবা ইচ্ছাকৃতভাৱে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ নামত মিছা কথা সজাই সমাজত প্ৰচাৰ কৰিছে অথবা, ইচ্ছাকৃতভাৱে হাদীছৰ সূত্ৰ (চনদ) বা মূল বাক্যৰ মাজত কম-বেছি কৰিছে বুলি প্ৰমাণিত হৈছে, তেওঁৰ বৰ্ণিত হাদিছক বানোয়াট বা মাউযু হাদিছ বোলে। এনেকুৱা ব্যক্তিৰ বৰ্ণিত হাদীছ গ্ৰহণযোগ্য নহয়।
গৰীব হাদীছ
যি ছহীহ হাদিছ কোনো যুগত মাত্ৰ এজন ৰাবীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে তাকে গৰীব হাদিছ বোলা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:ধৰ্ম গ্ৰন্থ
আদিপুৰুষ (চলচ্চিত্ৰ)
আদিপুৰুষ (Adipurush) মহাকাব্য ৰামায়ণৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ভাৰতীয় হিন্দু পৌৰাণিক চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ওম ৰাউটে পৰিচালনা কৰিছে আৰু টি-চিৰিজ ফিল্মছ আৰু ৰেট্ৰোফিলছৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত। হিন্দী আৰু তেলেগু ভাষাত একেলগে দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা ছবিখনত প্ৰভাসে অদিপুৰুষৰ চৰিত্ৰত, কৃতি চাননে সীতাৰ চৰিত্ৰত আৰু চৈফ আলী খানে লঙ্কেশৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। আদিপুৰুষ এতিয়ালৈকে নিৰ্মাণ কৰা আটাইতকৈ ব্যয়বহুল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ফটোগ্ৰাফীৰ কাম ২০২১ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে আৰম্ভ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখন ২০২৩ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে৷
বাঙালী হিন্দু
বাঙালী হিন্দু (বাঙ্গালী হিন্দু/বাঙালি হিন্দু) এটি জাতিগত আৰু ধাৰ্মিক গোট যি বৰ্তমানে পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, আন্দামান আৰু নিকোবাৰ দ্বীপপুঞ্জ, ঝাৰখণ্ড আৰু অসমৰ বৰাক উপত্যকাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতাত আছে। বাংলাদেশত ই সৰ্ববৃহৎ সংখ্যালঘু গোট। বাঙালীসকলৰ এই গোটে হিন্দু ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোক দক্ষিণ এছিয়াৰ বংগ অঞ্চলৰ। বাঙালী হিন্দুৰ গড়িষ্ঠসংখ্যকেই বাংলা ভাষা কয়, যি এটি ভাৰতীয় আৰ্য ভাষা। তেওঁলোকৰ গড়িষ্ঠসংখ্যক শাক্ত (যাৰ মাজত সৰ্ববৃহৎ গোট কালিকুল)। গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদ আৰু বৈষ্ণৱ-সহজীয়া উল্লেখনীয় সংখ্যালঘু গোট। ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত উল্লেখনীয় সংখ্যাত বাঙালী হিন্দু আছে। ১৮৮১ চনৰ জনগণনাৰ মতে, ১২.৮১% বাঙালী হিন্দু উচ্চ জাতিৰ।
ইতিহাস
অষ্ট শতিকাত বাংলা ভাষা মাগধী প্ৰাকৃতৰ পৰা পৃথক হ'বলৈ ধৰিলে। মাগধী প্ৰাকৃত আছিল ভাৰতৰ পূৰ্ব অঞ্চলত প্ৰচলিত সংস্কৃতৰ ৰূপান্তৰ। ১১ আৰু ১২ শতিকাৰ সেন বংশৰ শাসনৰ সময়ত বাঙালী সংস্কৃতিয়ে এক সুকীয়া ৰূপ লাভ কৰিলে। পাছলৈ বাঙালী হিন্দুসকলে বংগৰ নৱজাগৰণত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল। বংগ অঞ্চল ব্ৰিটিছৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ আন্দোলনৰো কেন্দ্ৰ আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ সময়ত বংগক দুভাগত বিভক্ত কৰা হৈছিল, আৰু মুছলিম সংখ্যাগড়িষ্ঠতা থকা অঞ্চলসমূহ পাকিস্তানক দিয়া হৈছিল। প্ৰায় ২৫১৯৫৫৭জন বাঙালী হিন্দু ১৯৪১ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনৰ ভিতৰত ভাৰতলৈ আহিল পাকিস্তানৰ পৰা, পশ্চিম বংগ আৰু অন্যান্য ৰাজ্যত বাস কৰিবলৈ। ৫০ আৰু ৬০ৰ দশকতো ঢৌৱে ঢৌৱে প্ৰব্ৰজন ঘটি থাকিল। বিশেষকৈ ১৯৫০ চনত পূব পাকিস্তানত্ত হোৱা সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত ৪.৫ নিযুত হিন্দুৱে ভাৰতলৈ পলায়ন কৰিছিল। তাৰ পাছৰ ১৯৬৪ চনৰ সংঘৰ্ষত ১৩৫০০০ হিন্দুৱে পলায়ন কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধত দেখা দিয়া হত্যালীলাতো কেইবানিযুত হিন্দু ভাৰতলৈ পলাই আহিছিল।
প্ৰকাশ (আলোচনী)
প্ৰকাশ হৈছে অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত হোৱা এখন মাহেকীয়া সাহিত্য আলোচনী। অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এই আলোচনীখন গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈ আহিছে। প্ৰকাশৰ প্ৰচ্ছদ আঁকিছিল অসমৰ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰশিল্পী বেণু মিশ্ৰই। আলোচনীখনৰ বৰ্তমান মূল্য ত্ৰিশ টকা।
১৯৭৫ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা এই আলোচনীখন আৰ্থিক সমস্যাৰ বাবে প্ৰায় বহুবছৰ অপ্ৰকাশিত হৈ আছিল। ২০১২ চনৰ ৭ মেত গুৱাহাটীস্থিত অসম ৰাজ্যিক যাদুঘৰৰ কনকলাল বৰুৱা প্ৰেক্ষাগৃহত তেতিয়াৰ অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই পুনৰ প্ৰকাশিত সংখ্যাটো উদ্বোধন কৰে। প্ৰকাশৰ সেই সংখ্যাটোৰ সম্পাদক আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ তেতিয়াৰ সভাপতি ৰংবং তেৰাং।
আলোচনীৰ কৰ্মকৰ্তাসকল
বৰ্তমান আলোচনীখনৰ মুখ্য সম্পাদক হৈছে মিহিৰ দেউৰী। সহযোগী সম্পাদক হৈছে গীতালি বৰা। সহকাৰী সম্পাদক হৈছে অৰ্চনা শইকীয়া। আলোচনীখনৰ প্ৰকাশ কৰোঁতা হৈছে অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সচিব প্ৰমোদ কলিতা।
মুখ্য শিতানসমূহ
আলোচনীখনত কেইবাটাও শিতান আছে। তাৰে কেইটামান শিতান স্থায়ী।
বলিউড হাংগামা
বলিউড হাংগামা (পূৰ্বে পৰিচিত ইণ্ডিয়া এফএম বা ইণ্ডিয়া এফএম ডট্ কম) এখন বলিউড বিনোদন ৱেবচাইট, হাংগামা ডিজিটেল মিডিয়া এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ মালিকানাধীন, যিটো ২০০০ চনত ৱেবচাইটটো অধিগ্ৰহণ কৰিছিল।
ৱেবচাইটটো ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ শিল্প, বিশেষত বলিউড, ফিল্ম ৰিভিউ আৰু বক্স অফিচৰ ৰিপোৰ্ট সম্পৰ্কিত সংবাদ সৰবৰাহ কৰে। ১৯৯৮ চনৰ ১৫ জুনত আৰম্ভ হোৱা ৱেবচাইটটোৰ মূল নাম আছিল "ইণ্ডিয়াএফএম ডটকম"। ইয়াৰ নামটো পৰিবৰ্তন কৰি ২০০৮ চনত "বলিউড হাংগামা" কৰা হয়। বলিউড হাংগামা চিচি-বিৱাই-৩.০ (CC-BY-3.0 license) লাইচেঞ্চৰ অধিনত তেওঁলকৰ ছবি প্ৰকাশ কৰিছে।
২০২০ চনৰ এপ্ৰিল লৈকে ভাৰতত ইয়াৰ এলেক্সা ৰেঙ্কিং ৮৭৯।
১৫ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত (চলচ্চিত্ৰ)
পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত (Paap aru Praischitta) ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন। সংগীত জীতেন বৰুৱাৰ । ১৯৭০ চনত ধুবুৰীত সংঘটিত এক লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ সদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়াধীশ উপেন্দ্ৰনাথ ৰাজখোৱাই শীতল মস্তিষ্কৰে তেওঁৰ পত্নী আৰু তিনিজনী গাভৰু জীয়েকক হত্যা কৰি গাঁত খান্দি পুতি থৈছিল। পিছত তেওঁ আৰক্ষীৰ হাতত ধৰা পৰে আৰু আদালতত বিচাৰ চলে। বিচাৰত তেওঁৰ ফাঁচীৰ হুকুম হয়।
ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল পবিত্ৰ বৰকটকী, তচদ্দুক ইউছুফ, নিবেদিতা শৰ্মা আদিয়ে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এজন বিচাৰক; যিয়ে জীৱনত কোনোদিনে কাকো ফাঁচী নালাগে, কঠোৰ শাস্তিয়ে আদেশ দি নাপালে। অথচ নিয়তিৰ পাকচক্ৰত নিজে ফাঁচী কাঠত ওলমিব লগা হ’ল। পত্নী আৰু তিনিজনী জীয়ৰীৰ সৈতে বিচাৰকজনৰ এখন সুখৰ সংসাৰ। নিয়তিৰ দৈৱ-দূৰ্বিপাকত এদিন তেওঁ গম পালে যে তেওঁৰ সন্তান জন্ম দিব পৰা ক্ষমতাই নাই। তেন্তে তিনিজনীকৈ জীয়ৰীৰ জন্ম হ’ল কেনেকৈ? পত্নীৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ কথা তেওঁৰ চকুত এটা এটাকৈ উন্মোচিত হৈ পৰিল। সহজ-সৰল মানুহজন জীঘাংসু হৈ পৰিল। তেওঁ এক কঠোৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে। তেওঁ সংগোপনে হত্যা কৰিলে পত্নী আৰু আটাইকেইজনী জীয়েকক। কিন্তু পাপ লুকাই নাথাকে। তেওঁ ধৰা পৰিল আৰক্ষীৰ হাতত। বিচাৰ চলিল আৰু অৱশেষত শুনোৱা হ’ল ফাঁচীৰ হুকুম।
গীত
সংগীত পৰিচালনা জীতেন বৰুৱাৰ। কণ্ঠদান কৰিছে- ভাস্কৰ দাস, কুল বৰুৱা আৰু মৃদুলা দেৱান দাসে।
০.৯৯৯...
প্ৰমাণ
এই প্ৰক্ৰিয়াই ৯ বিভাজক হিচাপে থকা অন্য সংখ্যাৰ সৈতে এই সংখ্যাৰ মিল আনে--
এই প্ৰক্ৰিয়াই এই সত্য ব্যৱহাৰ কৰিছে যে কোনো সংখ্যাক ১০ৰে পুৰণ কৰিলে সংখ্যাটোৰ দশমিক পইণ্টৰ স্থান এক স্থান সোঁফালে যায়।
আলোচনা
যদিও প্ৰাৰম্ভিক স্তৰত এই প্ৰক্ৰিয়াই ০.৯৯৯.... ১ৰ সমান বুলি প্ৰমাণিত কৰে, এনে প্ৰক্ৰিয়াই দেচিমেল আৰু সিহঁতে বুজোৱা সংখ্যাৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে একোৱেই নকয়, যাক নাজানিলে দুটি সংখ্যানো কেতিয়া সমান হয় তাকেই জানিব পৰা নাযায়।.
তথ্য সংগ্ৰহ আৰু টোকা
শ্ৰেণী:সংখ্যা
টিকেন্দ্ৰজিৎ
thumb|260x260px|বীৰ টিকেন্দ্ৰজিৎ টিকেন্দ্ৰজিৎ সিং (২৯ ডিচেম্বৰ ১৮৫৬ – ১৩ আগষ্ট ১৮৯১) এওঁ স্বাধীন মণিপুৰ ৰাজপৰিয়ালৰ ৰাজকুমাৰ আছিল। এখেতক বীৰ টিকেন্দ্ৰজিৎ তথা কৈৰেং বুলি জনা যায়। তেওঁ মণিপুৰী সেনাবাহিনীৰ কামাণ্ডাৰ আছিল। তেওঁ ১৮৯১ চনৰ মণিপুৰ 'মহল-বিপ্লৱ'ৰ গুৰি ধৰিছিল এই বিপ্লৱৰ পৰিণতিত ব্ৰিটিছ আৰু মণিপুৰী সকলৰ মাজত যুদ্ধৰ সূচনা হয়।
ব্ৰিটিছ-মণিপুৰ যুদ্ধ
১৮৮৬ চনত মহাৰজা চন্দ্ৰপ্ৰকাশৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সুৰচন্দ্ৰ সিংহই তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী গ্ৰহণ কৰে। সিংহাসনত বহা নতুন ৰজাৰ শিৰৰ মুকুট হস্তক্ষেপ কৰিবৰ বাবে আগৰ দৰেই এইবাৰো সিংহাসনত বহাৰ ক্ষমতা ৰখা কোনো কোঁৱৰৰ দ্বাৰা অভিসন্ধি ৰচা হ'ল। প্ৰথম তিনিটা প্ৰচেষ্টাক দমন কৰাৰ পিছত ১৮৯০ চনত পুনৰ চতুৰ্থ বাৰৰ বাবে ৰজাৰ দুই ভাতৃ টিকেন্দ্ৰজিৎ আৰু কূলচন্দ্ৰ সিংহৰ দ্বাৰা ৰাজমহল আক্ৰমণ কৰিলত, উপায়ন্তৰ সুৰচন্দ্ৰ সিংহই সিংহাসন এৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু সিংহাসন এৰি শিলচৰলৈ পলায়ন কৰে।
ৰজাৰ সৰু ভাতৃ কূলচন্দ্ৰ সিংহই পৰৱৰ্তী ৰজা হৈ ককায়েক টিকেন্দ্ৰজিৎক মণিপুৰী সৈন্যবাহিনীৰ সেনাপতি পদ প্ৰদান কৰে। দায়িত্বৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল টিকেন্দ্ৰজিতে মণিপুৰী সৈন্যৰ এক সবল গোট তৈয়াৰ কৰে। এইবোৰৰ মাজতে এবাৰ পুনৰ সিংহাসন অধিকাৰৰ আশাৰে সুৰচন্দ্ৰ সিংহই দূৰৈৰ পৰাই ইংৰাজৰ সহায় ভিক্ষা বিচাৰে।
ইংৰাজে যুৱৰাজ কূলচন্দ্ৰ সিংহক ৰজা হিচাপে পুনৰ মান্যতা প্ৰদান আৰু টিকেন্দ্ৰজিৎক পৰিয়াল কেন্দ্ৰীক খৰিয়ালৰ মূল দোষী হিচাপে শাস্তি প্ৰদানৰ বাবে মণিপুৰলৈ ইংৰাজ সৈন্য বাহিনী পঠিয়াবলৈ আগবাঢ়ে। ১৮৯১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ প্ৰধান লৰ্ড লেন্সডাউনে যুৱৰাজ কূলচন্দ্ৰ সিংহক ৰজা পাতিবলৈ আৰু টিকেন্দ্ৰজিৎক কৰায়ত্ব কৰিবলৈ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত জে. ডব্লিউ কুইণ্টনক আদেশ দিয়ে। কুইণ্টনে ১৮৯১ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে লগত ৪০০ সৈন্য লৈ মণিপুৰ অভিমুখে আগবাঢ়ে। তেওঁলোকে টিকেন্দ্ৰজিৎক ব্ৰিটিছ প্ৰধানৰ আদেশ অনুসৰি কৰায়ত্ব কৰাৰ বাবে সমৰ্পন কৰিবলৈ ৰজা কূলচন্দ্ৰ সিংহক আবেদন কৰে। পৰিণতিত দুয়োপক্ষৰ মাজত যুদ্ধ হয় আৰু এই যুদ্ধত কুইণ্টন সহ পাঁচ ব্ৰিটিছ বিষয়াৰ মৃত্যু হয়।
১৮৯১ চনৰ ৩১ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে মেজৰ জেনেৰেল এইসৰ তত্ত্বাৱধানত কহিমাৰ পৰা আৰু কৰ্ণেল আৰ এইস এফৰ তত্ত্বাৱধানত শিলচৰৰ পৰা তথা ব্ৰিগেডিয়েৰৰ তত্ত্বাৱধানত তমুৰ পৰা সৈন্যবাহিনীৰ তিনিটা গোট মণিপুৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰেৰণ কৰে। এই যুদ্ধত টিকেন্দ্ৰজিতে মণিপুৰী সৈন্যক নেতৃত্ব দিছিল। ১৮৯১ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলৰ দিনা ব্ৰিটিছ সৈন্যই কংলা পেলেচ অধিগ্ৰহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। অৱশেষত ব্ৰিটিছ সৈন্যই মণিপুৰী সৈন্য দলক পৰাস্ত কৰে তথা সুৰচন্দ্ৰক দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে সিংহাসনত বহাবলৈ সক্ষম হয় আৰু ২৩ মে তাৰিখে টিকেন্দ্ৰজিৎক ক্ৰয়ত্ব কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
কল্যাণ বৰুৱা
কল্যাণ বৰুৱা অসমৰ এজন গীটাৰবাদক। কল্যাণ বৰুৱাৰ জন্ম ডিব্ৰুগড় জিলাত। বৰুৱাই ১৫০ খনৰো অধিক জনপ্ৰিয় হিন্দী ভাষাৰ বোলছবিত গীটাৰবাদক হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে এম টিভিৰ ক’ক ষ্টুডিঅ’, আনপ্লাগ্‌ড্‌ৰ দৰে অনুষ্ঠানত গীটাৰবাদন কৰি আহিছে।
সংগীতৰ কেৰিয়াৰ
কলেজত থকা সময়ত গীটাৰ বাদন কৰি বৰুৱা বন্ধুবৰ্গৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে, অসমত থকা সময়ত তেওঁ ভূপেন হাজৰিকা, জুবিন গাৰ্গ, জিতুল সোণোৱাল আদি শিল্পীৰ সংগীতত গীটাৰ বাদন কৰে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ এটা চাকৰিতো যোগদান কৰে। আই.আই.টি. গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন সংগীত প্ৰতিযোগিতাই বৰুৱাৰ বাবে মুম্বাইৰ দুৱাৰ মুকলি কৰে, এই প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰেষ্ঠ গীটাৰবাদকৰ সন্মান লাভ কৰি ১৯৯১ চনত চাকৰি বাদ দি তেওঁ তেওঁ মুম্বাইলৈ যায়।
প্ৰথমাৱ্স্থাত তেওঁ বিভিন্ন জিংগলচ্‌ আৰু টিভিৰ বাণিজ্যিক বিজ্ঞাপনত গীটাৰ বজায়। পাছলৈ তেওঁ আন আন বিখ্যাত সংগীত শিল্পীৰ সৈতে সংগীতৰ লাইভ শ্বোত ভাগ ল’বলৈ সুবিধা লাভ কৰে। কে.কে.,লাকী আলি, আদ্‌নান চামী আদি শিল্পীৰ সৈতে বিভিন্ন লাইভ শ্ব’ত ভাগ লোৱাৰ পাছত, কহ’ না প্যাৰ হে’ বোলছবিৰ জৰিয়তে প্ৰথমবাৰলৈ তেওঁ বলিউডী সংগীতত গীতাৰ বাদন কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে। এই বোলছবিখনত তেওঁ ক্যোঁ চলতী হেই পৱণ আৰু এক পল্‌ কা জীনা গীত দুটিত গীতাৰ বাদন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
বৰুৱাই পত্নী বনশ্ৰীক মুম্বাইতে লগ পাই আৰু পাছত দুয়ো বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান অয়ন আৰু লিবনে বৰ্তমান মুম্বাইতে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে। পত্নী বনশ্ৰী এগৰাকী সংগীত শিল্পী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
পি. ভানুমতী
পি ভানুমতী ৰামকৃষ্ণ (P. Bhanumathi Ramakrishna;৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৫ – ২৪ ডিচেম্বৰ ২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, কণ্ঠশিল্পী, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, সংগীত পৰিচালক আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা ছুপাৰ ষ্টাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা পৰিচালক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। ভানুমতীয়ে মূলতঃ তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ ১০০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনত তেওঁলৈ পদ্মভূষণ আগবঢ়োৱা হয়। ভাৰতৰ ৩০ সংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৱুমেন ইন চিনেমা সন্মানেৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৫ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অংগোলৰ সমীপৱৰ্তী প্ৰকাশম জিলাৰ দোদ্দাভৰম গাঁৱত ভানুমতীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ সৰস্বতম্মা আৰু বম্মাৰাজু ভেংকটা চুব্বাইয়াৰ তৃতীয় সন্তান। বিভিন্ন মঞ্চ অনুষ্ঠানত দেউতাকৰ অভিনয় চাই ডাঙৰ হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক ভেংকটা চুব্বাইয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰেমিক আছিল আৰু সৰুৰে পৰাই ভানুমতীক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
চলচ্চিত্ৰ জীৱন
১৯৩৯ চনত চি পুল্ল্যায়া পৰিচালিত তেলেগু ভাষাৰ বৰ বিক্ৰয়ম ছবিত কালিন্দী চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ মালাথি মাধৱম, ধৰ্মপত্নী আৰু ভক্তিমালা ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম জনপ্ৰিয় ছবি আছিল কৃষ্ণ প্ৰেম। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী জনপ্ৰিয় ছবি আছিল স্বৰ্গসীমা, যিখন আছিল তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ এক মাইলৰ খুঁটি। স্বৰ্গসীমাত তেওঁ ঋণাত্মক ছাঁ থকা এগৰাকী নাট্যশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত সুবিধাৰ বাবে এজন বিবাহিত ব্যক্তিৰ পিছ লয়। স্বৰ্গসীমাৰ ভানুমতীয়ে নিজে কণ্ঠ ‘ওহো পভুৰামা’ গীতটো অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল, যাৰবাবে তেওঁ অসংখ্য প্ৰস্তাব লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত চক্ৰপাণি, লাইলা মজনু, বিপ্ৰনাৰায়ণ, মল্লীশ্বৰী, বতাছাৰী, অন্থাস্তুলু আদি বহু স্মৰণীয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তামিল ভাষাত সেই সময়ৰ বিখ্যাত নায়ক পি.ইউ. ছিন্নাপ্পাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল ৰত্নকুমাৰ (১৯৪৯)। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল কৃষ্ণন–পাঞ্জুৱে। ১৯৫৩ চনত তামিল, তেলেগু আৰু হিন্দী ভাষাত একেলগে নিৰ্মিত চান্দীৰাণী ছবিৰে ভানুমতীয়ে পৰিচালনাত হাত দিয়ে।
সাহিত্যিক জীৱন
ভানুমতী এগৰাকী প্ৰতিভাৱান লেখকও আছিল আৰু তেওঁৰ কেইবাটাও চুটিগল্প লিখিছে। তেওঁৰ আত্মজীৱনী নলো নেনু তেলেগু ভাষাত প্ৰকাশ পায় আৰু পিছলৈ ইংৰাজীত Musings নামেৰে অনুবাদ কৰা হয়। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ সাহিত্য একাডেমীয়ে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় চুটিগল্প আট্টাগৰি কথালুৰ বাবে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ চুটিগল্প লেখক হিচাপে সন্মানিত কৰে। তেওঁ ৫ বছৰ ললিত কলা একাডেমীৰ সদস্য, আৰু ১০ বছৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ সাহিত্য একাডেমীৰ সদস্য আছিল। তেওঁ তামিলনাডু চৰকাৰী সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ সঞ্চালক আৰু অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
কৃষ্ণ প্ৰেম (১৯৪৩) ছবিখনৰ শ্বুটিঙৰ সময়ত তেওঁ সেই ছবিখনৰ সহকাৰী পৰিচালক পি. ৰামকৃষ্ণ ৰাওক লগ পায়। ৰাও তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু সম্পাদক আছিল। ১৯৪৩ চনৰ ৮ আগষ্টত দুয়োৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকৰ ভাৰানি নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম পায়। পিছলৈ তেওঁলোকে পুত্ৰৰ নামত ভাৰানি পিকচাৰ্ছ নামৰ এটা জনপ্ৰিয় প্ৰডাকচন কোম্পানী আৰম্ভ কৰে। ৮০ বছৰ বয়সত চেন্নাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
হাফলং
হাফলং (Haflong)ভাৰতৰ অসমৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিমা হাছাও জিলাৰ সদৰ ঠাই৷ অসমৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলসমূহৰ ভিতৰত হাফলং অন্যতম৷ "Haflau" বা "Hangkhlong" শব্দৰ পৰা হাফলং চহৰৰ নাম উদ্ভৱ হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়৷ ডিমাছা ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পৰুৱাৰ পৰ্বত (Ant Hill)৷ অন্যহাতে জেমি নগাসকলৰ মত অনুসৰি এই নামটো হাফলঙৰ ঐতিহাসিকভাৱে মালিকীস্বত্ব থকা Hamlong নামৰ এজন ব্যক্তিৰ নামেৰে সৃষ্টি হয়৷
ভৌগোলিক বিৱৰণ
হাফলং ডিমা হাছাও জিলাত অৱস্থিত একমাত্ৰ পৰ্বতীয়া ষ্টেচন বা আস্থান৷ ইয়াৰ সাগৰৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ৬৮০ মিটাৰ৷
কাবুলিৱালা (১৯৬১ চলচ্চিত্ৰ)
কাবুলিৱালা (হিন্দী: काबुलीवाला) ১৯৬১ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন হিন্দী ভাষিক চলচ্চিত্ৰ যিখন কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কাবুলিৱালা নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। হেমেন গুপ্তাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই চলচ্চিত্ৰখনত বলৰাজ ছাহানি, ঊষা কিৰণ, সজ্জন, সোনু আৰু বেবী ফৰিদাই অভিনয় কৰে।
হাফলং
জলবায়ু
হাফলঙৰ জলবায়ু প্ৰধানত: সেমেকা অৰ্ধক্ৰান্তীয় জলবায়ু৷ ইয়াত সৰ্বনিম্ন তাপমাত্ৰা ১৯৮০ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত ২.৪ ডিগ্ৰীলৈ নমা বুলি জানিব পৰা যায়৷
যাতায়াত ব্যৱস্থা
হাফলঙলৈ পোনপটিয়াভাৱে আকাশীযানৰ ব্যৱস্থা নাই৷ অৱশ্যে গুৱাহাটী বা শিলচৰৰ পৰা নিউ হাফলং ষ্টেচনলৈ ৰেলৰ চলাচল আছে৷
ভাষা
হাফলঙত প্ৰধানকৈ হাফলং হিন্দী, ডিমাছা, মাৰ আৰু বঙালী ভাষা প্ৰচলিত৷  ইয়াৰোপৰি অসমীয়া আৰু নেপালী ভাষাও ইয়াত প্ৰচলিত।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি হাফলঙ নগৰৰ জনসংখ্যা আছিল ৪৩,৭৫৬ জন৷ ইয়াৰে ২২,৮৩৮পুৰুষ আৰু ২০,৯১৮ মহিলা৷ হাফলঙৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৩.0৯%৷ ইয়াৰে পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৬.০৫% আৰু মহিলাৰ ৮৯.৮৪%৷
হাফলঙৰ ১২% জনসংখ্যাৰ বয়স ছয়বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ জনজাতীয় লোকসকলৰ উপৰিও হাফলঙৰ জনসংখ্যাৰ বুজন সংখ্যক অজন-জাতীয় লোকো আছে৷ তেওঁলোকৰ সৰহ সংখ্যকেই চৰকাৰী চাকৰিয়াল আৰু অন্য কিছু সংখ্যক লোক বেহা-বেপাৰৰ লগত জড়িত৷  জনজাতীয় লোকসকলৰ ভিতৰত ডিমাছা, মাৰ, নগা, কুকী, মিজো আদিয়ে প্ৰধান৷
ৰাজনীতি
হাফলং স্বায়ত্ব শাসিত জিলা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
পৰ্য্যটন
হাফলঙৰ পৰ্যটনৰ বাবে উল্লেখনীয় অঞ্চলসমূহ হ'ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ডিমা হাছাও জিলা
আৰিয়ানা ছয়ীদ
আৰিয়ানা ছয়ীদ (দাৰি/পাস্তু:, Aryana Sayeed) এগৰাকী আফগান কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ আৰু টিভি ব্যক্তিত্ব। তেওঁ মুখ্যতঃ দাৰি ভাষাত গীত গায় যদিও তেওঁৰ যথেষ্ঠ সংখ্যক পাস্তু গীতো আছে। তেওঁ আফগানিস্তানৰ অতি প্ৰখ্যাত সংগীত শিল্পীসকলৰ অন্যতম। তেওঁ নিয়মীয়াকৈ আফগানিস্তান আৰু অন্য দেশৰ সংগীতানুষ্ঠানত তথা জনহিতৈষী মহোৎসৱত গীত পৰিবেশন কৰে। তেওঁ আফগানিস্তানৰ টিভি চেনেল- ৱান টিভি আৰু টোলোত সংগীতভিত্তিক অনুষ্ঠানৰ হোষ্টৰ দায়িত্বও পালন কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮৫ চনত আফগানিস্তানৰ কাবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছয়ীদৰ মাক আছিল দাৰিভাষী আৰু দেউতাক আছিল পাস্তুভাষী লোক। চুইজাৰলেণ্ডত বসতি স্থাপন কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ মাক-দেউতাকে ছয়ীদৰ ৮ বছৰ বয়সত দেশ ত্যাগ কৰি পাকিস্তানৰ পেছোৱাৰত থাকিবলৈ লৈছিল। ১২ বছৰ বয়সত ছয়ীদে এখন সংগীত বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু তাত তেওঁ এদল সংগীত শিল্পীৰ সৈতে বিভিন্ন ঠাইত সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। তেওঁ এক সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল, “যদিও এয়া দীঘলীয়া নাছিল, ক্ৰমশঃ ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগেলগে মই কি হ’ব বিচাৰো, সেইটো বুজাত ই সহায় কৰিছিল।”
সাংগীতিক জীৱন
ছয়ীদে ২০০৮ চনত প্ৰথম একক কণ্ঠত মাচাল্লাহ শীৰ্ষক গীতটো গায়, যদিও ২০১১ চনৰ আফগান পাচাৰক গীতটো তেওঁৰ সংগীত জীৱনৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট সাব্যস্ত হৈছিল। আৰিয়ানা ছৈয়ীদ আফগানিস্তানৰ বাহিৰৰ আফগান পৰিয়ালবোৰৰ এক ঘৰুৱা নামত পৰিণত হৈছিল আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা তেওঁলৈ সংগীত পৰিবেশনৰ আমন্ত্ৰণ আহিছিল। সফলতাৰ চূড়াত থকা অৱস্থাতে ছৈয়ীদে আফগানিস্তানলৈ ঘূৰি অহাৰ আৰু স্বদেশত সংগীতানুষ্ঠান পৰিবেশন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তাত তেওঁ পুৰণি ধ্ৰুপদী আফগানী গীত গুলে সেব-এৰে যশস্যা লাভ কৰে। আফগানিস্তানৰ আৰম্ভণিৰ দিনবোৰতে তেওঁ তেওঁৰ পৰৱৰ্তী গীত দিলম টাং অস্তৰ চিত্ৰায়ণ কৰে। গীতটোৰ সফলতাই তেওঁক আফগানিস্তানৰ এটা শীৰ্ষস্থানীয় বিনোদনমূলক চেনেলত হোষ্ট ৰূপে নতুন এক কৰ্মজীৱনৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁ আফগান আইকন বঁটা লাভ কৰে আৰু তেওঁক ২০১৭ৰ আফগানিস্তানৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা শিল্পী অভিধাৰে ভূষিত কৰা হয়। তেওঁ আফগানিস্তান ৰাষ্ট্ৰীয় দূৰদৰ্শন আৰু অনাতাঁৰ নেটৱৰ্কৰ পৰা ভয়েচ অফ আফগানিস্তান বঁটা পোৱাৰ উপৰিও বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ট গীত, বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ভিডিঅ’ আৰু সাহসিকতাৰ বঁটাও পাইছে।
সামাজিক কৰ্ম
ছৈয়ীদ লালেহ ওচমানীয়ে নেতৃত্ব দিয়া হুৱেৰ ইজ মাই নেম কেম্পেইনৰ সমৰ্থক, যি কেম্পেইনে মহিলাৰ নামো যাতে পৰিচয় পত্ৰত লিপিবদ্ধ হয়, তাৰবাবে আফগান আইনত পৰিবৰ্তন আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ আফগানিস্তান আৰু ভাৰতৰ বন্ধুত্বক সঁচা বন্ধু বুলি আখ্যা দিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:আফগানিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মাল্লাখাম্ব
মাল্লাখাম্ব হৈছে এক পৰম্পৰাগত নৃত্য, যি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল য'ত নৃত্যশিল্পীয়ে এটা উলম্ব স্থিৰ কাঠৰ খুটাত ভাৰসাম্য ৰাখি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। মাল্লাখাম্ব শব্দটোৱে খেলত ব্যৱহৃত খুটা বুজায়। খুটাটো সাধাৰণতে কেষ্টৰ তেলেৰে পালিশ কৰা ভাৰতীয় গোলাপকাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। মাল্লাখাম্বাৰ তিনিটা জনপ্ৰিয় সংস্কৰণ শ্বেছাম খুটা, বেত বা ৰছী ব্যৱহাৰ কৰি অনুশীলন কৰা হয়।
মাল্লাখাম্ব নামৰ অৰ্থ হʼল "মল্ল", মানে মল্লযুদ্ধ, আৰু "খাম্বা", মানে খুটা। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "মল্লযুদ্ধৰ মেৰু"। শব্দটোৱে মল্লযোদ্ধাসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এক পৰম্পৰাগত প্ৰশিক্ষণ সঁজুলিক বুজায়।। ২০১৩ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত ভাৰতৰ মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যই মাল্লাখাম্বাক ৰাজ্যখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে ঘোষণা কৰে। ২০১৭ চনলৈকে, ভাৰতৰ আন ২০ খনতকৈও অধিক ৰাজ্যই এই পথ অনুসৰণ কৰে।