cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নয়নতাৰা
২০০৩ চনত মানাছিনাকাৰে নামৰ মালায়ালম ভাষাৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেখেতে অভিনয়-জীৱনৰ পাতনি মেলে। তেখেতৰ সহযোগী আছিল জয়াৰাম। নয়নতাৰাই অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি আছিল আয়া (২০০৫)। আনহাতে প্ৰথমখন তেলেগু ভাষাৰ ছবি আছিল লক্ষ্মী (২০০৬)।
২০১০ চনত ছুপাৰ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেখেতে কানাড়া ভাষাৰ ছবিতো যাত্ৰাৰম্ভ কৰে। এইখনেই তেখেতৰ একমাত্ৰ কানাড়া ছবি। ২০১১ চনত মুক্তিলাভ কৰা ছবি শ্ৰী ৰামা ৰাজ্যমত তেখেতে সীতাৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে। এইখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (তেলেগু ভাষাৰ ছবিত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতান) লাভ কৰে। লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ নন্দী বঁটাও লাভ কৰে। "ৰাজা ৰাণী" (২০১৩), "নান্নুম ৰাওদী ধান" (২০১৫), "আৰাম" (২০১৭)ৰ বাবে তেখেতে তামিল ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ আভিনেত্ৰী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অৰ্জন কৰে। ২০১৭ চনতে মালায়ালম ছবি "পুথিয়া নিয়ামাম" (২০১৬)ৰ বাবেও তেখেতে মালায়ালম ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কৰ্ণাটকৰ বাংগালোৰত এটা খ্ৰীষ্টানধৰ্মী মালায়ালম পৰিয়ালত নয়নতাৰাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ আছিল কুৰিয়ান কড়িয়াট্টু আৰু মাতৃ আচিল ওমানা কুৰিয়ান। জন্মতে নয়নতাৰাৰ নাম আছিল ডায়েনা মৰিয়ম কুৰিয়ান। তেখেতে জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ লেনো ডুবাইৰ বাসিন্দা। পিতৃ ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ বিষয়া হোৱা হেতুকে নয়নতাৰাই ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলগা হৈছিল, বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতত। জামনগৰ, গুজৰাট আৰু দিল্লীত তেখেতে পঢ়াশলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। থিৰুভাল্লাৰ বালিকামাডোম ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত তাৰপিছত তেখেতে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত মাৰথোমা কলেজত নামভৰ্তি কৰে। থিৰুভাল্লাৰ এইখন শিক্ষানুষ্ঠানত তেখেতে ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী অধ্যয়ন কৰে।
অভিনয়-জীৱন
কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই নয়নতাৰাই অংশকালীন মডেল হিচাপে কাম কৰে৷ পৰিচালক সত্যন অন্তিকাড়ে তেওঁৰ কাম প্ৰত্যক্ষ কৰে আৰু ২০০৩ চনৰ ছবি মানাছিনাকাড়েৰ চৰিত্ৰ এটিত অভিনয়ৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে৷ ছবিখনে আশাতীতভাৱে উপাৰ্জন কৰে আৰু নয়নতাৰালৈও ইয়াৰ পিছত বিভিন্ন কৰ্মসুযোগ আহি থাকে৷ ২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত নয়নতাৰাৰ দুয়োখন ছবি যথাক্ৰমে নাট্টুৰাজাভু আৰু বিস্ময়াথুম্বাথুত সহযোগী অভিনেতা আছিল মোহনলাল৷
নয়নতাৰাই পৰৱৰ্তী সময়ত তামিল আৰু তেলেগু ভাষাৰ ছবিতো পদাৰ্পণ কৰে৷ ২০০৫ চনত তেখেতে আয়া নামৰ তামিল ভাষাৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ "Behindwoods.com"ৰ মতে-সেইয়া "তামিল ভাষাৰ ছবিত তেখেতৰ চাঞ্চল্যসৃষ্টিকাৰী পদাৰ্পণ" ("sensational debut in Tamil") ২০০৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা নয়নতাৰাৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল কালৱানিন কাঢ়ালী, যিখনৰ প্ৰসংগত "Indiaglitz.com"-এ কয় যে- তেখেতৰ "অভিনয় আছিল ছবিখনৰ শক্তি"৷ ২০০৮ চনত তেখেতেৰ পাঁচখন ছবিয়ে মুক্তি লাভ কৰে৷ তাৰ ভিতৰত চাৰিখনেই তামিল ভাষাৰ আছিল৷
২০১০ চনত মুক্তি লাভ কৰা নয়নতাৰাৰ আটাইবোৰ ছবিয়েই বক্স অফিচত সফল বিবেচিত হয়৷ তেলেগু ভাষাৰ "আধুৰছ" আৰু "ছিমহা", মালায়ালম ভাষাৰ "বডিগাৰ্ড", তামিল ভাষাৰ "বছ এনগিৰা ভাস্কৰণ" আৰু কানাড়া ভাষাত নিৰ্মিত ছবি "ছুপাৰ"-এ তেখেতক চৰ্চিত আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তোলে৷ পাঁচখন ছবিয়েই হিট ছবিৰ মৰ্যাদা পায়৷
২০১১ চনত নয়নতাৰাই অভিনয় কৰা কেৱল এখন ছবিয়েহে মুক্তিলাভ কৰে৷ যাৰ নাম আছিল "শ্ৰী ৰামা ৰাজ্যম"৷ ছবিখনত তেখেতে সীতাৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে আৰু তাৰ বাবে তেখেতে সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ "ৰেডিফ ডট কম"ৰ মতে "Nayanthara is the surprise package of the film. As Sita, she too has played the role of her lifetime. She gave a fine understated performance conveying a kaleidoscope of emotions."
ব্যক্তিগত জীৱন
নয়নতাৰাই "ৱালাবান" ছবিত অভিনয় কৰাৰ পাছত "ছিলামবাৰাচান"ৰ লগত সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক স্থায়ী নহ'ল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত "ৱিল্লু" নামৰ ছবিত কাম কৰি থকা সময়ত নয়নতাৰা আৰু প্ৰভু দেৱাৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপিত হয়। কিছু বছৰ সম্পৰ্কত থাকি তেওঁলোকে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ কথা ভাবে। কিন্তু ২০১০ চনত প্ৰভু দেৱাৰ পত্নী লতাই "পাৰিবাৰিক ন্যায়ালয়"ত এটা আবেদন দাখিল কৰে আৰু নয়নতাৰাৰ লগত গঢ়ি উঠা সম্পৰ্কটোৰ সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে, লগতে তেওঁৰ লগত পুনৰ্মিলনৰ অনুৰোধ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও লতাই কয় যে, যদিহে প্ৰভু দেৱাই নয়নতাৰাক বিয়া কৰায় তেন্তে তেওঁ অনশন-ধৰ্মঘটৰ পন্থা অৱলম্বন কৰিব। একেসময়তে তামিল সংস্কৃতিত অশুদ্ধতা বিয়পোৱাৰ অভিযোগ তুলি মহিলা সমিতিয়ে নয়নতাৰাৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে, লগতে তেখেতেৰ প্ৰতিকৃতি দাহ কৰে। ২০১২ চনত নয়নতাৰাই প্ৰভু দেৱাৰ লগত থকা সম্পৰ্কটো ছিন্ন কৰাৰ কথাটো ৰাজহুৱা কৰে।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
মৌপিয়া
মৌপিয়া (Crimson Sunbird, বৈজ্ঞানিক নাম-Aethopyga siparaja) এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই ঘাইকৈ ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ অৱশ্যে প্ৰজনন কালত ই পোক-পতংগও খোৱা দেখা যায়৷ ই চিংগাপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চৰাই৷
বিৱৰণ
মৌপিয়া সাধাৰণতে ফুলনিবাৰী, শাকনিবাৰী এই জোপোহা গছ-বিৰিখৰ ডালে-পাতে বগাই ফুৰা এবিধ নিচেই সৰু চৰাই। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ১০ ছেঃমিঃ। এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷মতা চৰাইৰ পাখিৰ ৰং ঘাইকৈ ৰঙচুৱা আৰু সেন্দুৰীয়া। কিন্তু মাইকীজনীৰ আৰু অপৈণত চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত এই বৌশিষ্ট দেখা পোৱা নাযায়। ইয়াৰ ঠোঁটৰ আকৃতি তললৈ সামান্যভাৱে ভাঁজ খোৱা।
মৌপিয়া চৰায়ে চিক চিক চিককৈ একপ্ৰকাৰৰ মাত মাতে। ফুলি থকা ফুলৰ কাষত উৰি থাকি মৌৰস শুহি খায়।ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ জোপোহা গছৰ ডালৰ ফেৰেঙণিত খেৰ, শুকান ঘাঁহ আদি সামগ্ৰীৰে বাহ সাজি কণি পাৰে আৰু উমনি দি পোৱালি জগায়। অৱশ্যে প্ৰজনন কালত ই পোক-পতংগও খোৱা দেখা যায়৷
মৌপিয়া চৰাইৰ কেইবাটাও আকৃতিৰ পোৱা যায়— সেইবোৰৰ ভিতৰত (১) সেন্দুৰীয়া মৌপিয়া, (২) সৰু মকৰা খোৱা মৌপিয়া (৩)তেজৰঙা মৌপিয়া (৪) অসমৰ কলাডিঙীয়া মৌপিয়া (৫) সেউজীয়ানেজী মৌপিয়া (৬)জাব্ৰিৰ মৌপিয়া (৭) শ্ৰীমতী গৌল্ডৰ মৌপিয়া (৮) বহিনেজীয়া মৌপিয়া।
ইয়াৰ ভিতৰত সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌপিয়া আৰু অসমৰ ক’লডিঙীয়া মৌপিয়া অসমত সাধাৰণতে দেখা যায়।
সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌপিয়াঃ ইয়াৰ ইংৰাজী নাম : Purple Rumped Sunbird বৈজ্ঞানিক নাম : Nectarinia গোত্ৰ : Nectarinidae এইবিধ চৰাই দৈৰ্ঘ — ১০ ছেঃ মিঃ মান। অসমত ইয়াক দেখা পোৱা যায় যদিও ই বিৰল প্ৰজাতিৰ চৰাই। কেতিয়াবাহে দুই-চাৰিটা দেখা পোৱা যায়। সাধাৰণত জাতৰ মৌপিয়াৰ সৈতে একেলগে বিচৰণ কৰিলে ইয়াক পৃথক কৰিবলৈ যথেষ্ট টান হৈ পৰে। সচৰাচৰ শ্ৰীলংকা, মধ্য আৰু দক্ষিণ ভাৰত, বাংলাদেশ আদিতহে দেখিবলৈ পোৱা যায়।
অসমৰ ক’লাডিঙীয়া মৌপিয়াঃ ইংৰাজী নাম ঃ Assam Black Thorated Sunbird বৈজ্ঞানিক নাম ঃ Aethopyga Saturata assamenisi গোত্ৰ ঃ Nectarinide। এই চৰাই বিধৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ১১ ছেঃ মিঃ মান হ’ব। আন আন মৌপিয়া চৰাইৰ দৰে ইয়াৰ ডিঙি আৰু পিঠিত ক’লা বৰণৰ পাখি আছে। চাৰিত্ৰিক বিষয়তো আন আন মৌপিয়াৰ সৈতে একে। চিক চিক কৈ মাতে। এইবিধ চৰায়ো জোপোহানিৰ মাজত বাহ সাজি কণী পাৰে আৰু উমনি দি পোৱালি যোগায়। ফুলৰ মৌ খায়। বিশেষকৈ অসম আৰু পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যান্য ৰাজ্যত এই বিধ মৌপিয়া চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শালিকা
পোখৰাম্বাম সুশীলা চানু
পোখৰাম্বাম সুশীলা চানু (Pukhrambam Sushila Chanu) ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ হকী খেলুৱৈ। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতৰ জুনিয়ৰ মহিলা হকী দলৰ অধিনায়িকা। তেওঁ মণিপুৰৰ ইম্ফলৰ নিবাসী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুশীলা চানুৰ জন্ম হয় মণিপুৰত ১৯৯২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত। তেওঁৰ পিতৃ পোখৰাম্বাম শ্যামসুন্দৰ (Pukhrambam Shyamsundar) আৰু মাতৃ পোখৰাম্বাম অংবি লতা (Pukhrambam Ongbi Lata)। মণিপুৰৰ হকী একেডেমীত হকী খেলি সুশীলাই ক্ৰীড়া জগতত প্ৰবেশ কৰে। স্থানীয় য়াওছাং স্পৰ্টছ মিট (Yaosang Sports Meet) ত তেওঁ ভালেসংখ্যক পদক লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
সুশীলা চানুৱে পোনপ্ৰথমে ২০০৮ চনত মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত একৈশৰ অনুৰ্ধৰ এছিয়া কাপ হকী টুৰ্ণামেণ্টত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০১৩ চনত জাৰ্মানিত অনুষ্ঠিত জুনিয়ৰ ৱৰ্ল্ড কাপত সুশীলাই ভাৰতীয় দলক নেতৃত্ব দি ব্ৰঞ্জৰ মেডেল লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফিল্ড হকী খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
মাঘ বিহু
পুহ-মাঘৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা ভোগালী বিহু বা মাঘ বিহু পালন কৰা হয়। এই বিহু তিনিদিন পালন কৰা হয়। পুহত শালি ধান, মাহ, তিল, মগু, আদি শস্য চপাই মানুহে ভঁৰাল ভৰায়। এই সময়ত কৃষকসকলে খেতি চপাই ভঁৰাল উপচাই ৰাখে বাবে এই বিহু ভোগালী বিহু ৰূপে প্ৰচলিত। এই সময়ত ধনী-দুখীয়া সকলোৰে ঘৰত দুমুঠি ধান-চাউল খাবলৈ থাকে। সেই বাবে এই বিহুত খোৱা বোৱাৰ ওপৰত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়। এই বিহুত সান্দহ, চিৰা, নানা ধৰণৰ পিঠা, লাডু, আখৈ, আদি মানুহৰ ঘৰে ঘৰে উপচি পৰে। মাঘ বিহুৰ মূল আকৰ্ষণ হ'ল মেজি পোৰা। এই সময়ত সূৰ্য্য মকৰ ক্ৰান্তিৰ ৰেখাৰ ওচৰলৈ যায় বাবে এই সংক্ৰান্তিৰ বিহু বা দোমাহীক মকৰ সংক্ৰান্তি বোলা হয়।
জাতীয় উৎসৱ বিহুৱে অসমীয়া সমাজৰ ঐক্য আৰু মিলাপ্ৰীতিৰ ভাৱ অটুট ৰাখিছে। বিহুৰ সকলো কামেই হয় সমূহীয়াভাৱে যি মানুহৰ মাজত ঐক্যভাৱ বৃদ্ধি কৰে। বিহুৰ জৰিয়তে মানুহৰ মাজত বয়ন শিল্প, খেল-ধেমালি আদিৰো উন্নতি সাধন হয়। বিহুৰ জৰিয়তে অসমীয়া জাতিয়ে এক নিজস্ব পৰিচয় বহন কৰিছে।
ইতিহাস
মাঘ বিহুৰ দুটা প্ৰধান অংশ হৈছে মেজি আৰু উৰুকা। মেজি শব্দটো উজনি অসমত সৃষ্টি হোৱা শব্দ। এই শব্দটো বড়ো-কছাৰী মূলীয় প্ৰাচীন চুতীয়া ভাষাৰ "মিডি-য়ে-জি"ৰ (মিডি=দেৱতা/পূৰ্বপুৰুষ, য়ে=জুই , জি=উৰি যোৱা ) পৰা সৃষ্টি হৈছিল। আনহাতে "উৰুকা" শব্দটো চুতীয়া ভাষাৰ "উৰুকুবা"ৰ(অৰ্থ=শেষ হোৱা) পৰা অহা বুলি জনা যায় কাৰণ পুহ মাহৰ এই অন্তিম দিনটোতে শস্য চপোৱাই শেষ হয়।
চুতীয়া আৰু আহোমৰ ৰাজত্বকালত ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাৰে এই বিহু পালন কৰা হয় বুলি জনা যায়। আহোম ৰজা ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনৰ পৰা বিহুৰ দিনা ৰংঘৰৰ বাকৰিত বিভিন্ন খেল-ধেমালি, ৰং-ৰহইচৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। ৰজা‌সকলে ডা-ডাঙৰীয়াসকলৰ সৈতে উপস্থিত থাকি এই উৎসৱ উপভোগ কৰিছিল। আকাশত শেন-কণুৱা আদি চৰাইক প্ৰশিক্ষণ দি ৰণ লগোৱা হৈছিল। সেইদৰে হাতী যুঁজ, কুকুৰা যুঁজ, কণী যুঁজ, মল্ল যুঁজ, ম'হ যুঁজ, বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ আদিৰো সেইসময়তে প্ৰচলন হয় বুলি জানিব পৰা যায়। এই সমূহ কাৰ্যৰ সুষমতাৰ বাবে ৰজাঘৰীয়া খেল আৰু বিষয়বাব আছিল। যেনে- হাতীবৰুৱা, শেনচোৱা ফুকন, কুকুৰাচোৱা বৰুৱা ইত্যাদি। সেইদিশৰ পৰা ৰংঘৰ আৰু ইয়াৰ সৈতে সংলগ্ন বাকৰি ৰোমান কলছিয়ামৰ সমতুল্য।
উৰুকা
গাঁৱৰ ডেকা সকলে নৰা কাটি পুহতে ভেলাঘৰ প্ৰস্তুত কৰে। উৰুকাৰ দিনা তেওঁলোকে লগ লাগি ভোজ ভাত খাই নাচি বাগি উজাগৰে থাকে। খেৰৰ নৰাৰে ভেলাঘৰ সাজি গাৱঁৰ ৰাইজে ভেলাঘৰত ভোজভাত খায়। তদুপৰি গাঁৱৰ ৰাইজে মিলি একেলগে জুই পুৱাই নাম-কীৰ্তন কৰে। ভেলাঘৰৰ কাষতে কাঠ-বাঁহৰে সজা মেজিত অগ্নিসংযোগ কৰা হয়। মেজি সাধাৰণতে প্ৰতিযোগিতামূলকভাৱে ওখ হোৱা দেখা যায়। মেজিৰ ব্যৱহাৰ উজনি অসমত তুলনামূলকভাৱে বেছি। মেজিৰ জুইত বাঁহেৰে সজা পানীহিলৈ ফুটোৱাটো এক পৰম্পৰা। পানী জমা হোৱা কোনো বাঁহক মেজিৰ জুইত ভৰাই দি দাৰে আঘাত কৰা হয়। মেজিৰ জুই জ্বলাই গোৱা হয় "পুহ গ'ল মাঘ হ'ল, আমাৰ মেজি জ্বলি গ'ল।" মেজিৰ তলত আশীৰ্বাদ ল'লে ব্যক্তিৰ মনৰ আকাংক্ষা পূৰণ হয় বুলি জনবিশ্বাস আছে।
সাধাৰণতে খেৰ-নৰাৰে সজা ভেলাঘৰৰ দীঘ-প্ৰস্থ সমান হয়, কিন্তু ঠাইভেদে ইয়াৰ আকাৰ ভিন্ন হোৱা দেখা যায়। কোনো কোনো ঠাইত দুচলীয়া শংকু আৰু আয়তাকাৰ আকৃতিৰ মেজিঘৰৰ নিৰ্মাণ কৰাও দেখা যায়। তদুপৰি কামৰূপ-নলবাৰীৰ কিছু কিছু অঞ্চলত কলপাতেৰেও ভেলাঘৰ সজা হয়। উজনি অসমত ভেলাঘৰক হাৰলি ঘৰ বুলিও জনা যায়। ভেলাঘৰক কলাত্মক ৰূপ দিয়াটো এক আধুনিক ৰীতি। একো একোটা ভেলাঘৰ তিনি তলা পৰ্যন্ত ওখ হোৱা দেখা যায়। ই একো প্ৰকাৰৰ শিল্প। মেজিৰ নিৰ্মাণ কৰোঁতে দুটা কলগছৰ গাত সমান্তৰালকৈ কাঠ আৰু বাঁহ জাপি দিয়া হয় ("=" আৰু "॥" ধৰণে )। মেজিটোৰ একেবাৰে ওপৰত আগলি বাঁহ আৰু কলপাত এখিলা দিয়া হয়। মেজি এক প্ৰকাৰৰ শৈৱ আচাৰৰ প্ৰভাৱ পৰা প্ৰতীক। ই আদিম মানৱ সমাজৰ ধাৰণাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। ঠাইবিশেষে আৰু জনগোষ্ঠীভেদে মেজিৰ আকাৰ-আকৃতিৰ ভিন্নতা দেখা যায়। যেনে- খামতি জনগোষ্ঠীৰ মেজি আন মেজিৰ তুলনাত গগণচুম্বী।
আদিতে উৰুকাত ভেলাঘৰ বা মেজি সাজি জ্বলোৱা কামটো গৰখীয়াসকলে কৰিছিল। নৃতাত্বিক দিশৰ পৰা চাবলৈ গ'লে ই চিকাৰ যুগৰ পৰা কৃষিযুগৰ আৰম্ভণিৰ সমাজখনক সূচায়, যেতিয়া মানুহে জীৱ-জন্তুক পোহ মনাইছিল আৰু শস্য চপাই আনন্দ কৰিছিল। এফালৰ পৰা চাবলৈ গ'লে ই মানৱ সমাজৰ বুদ্ধি-বৃত্তিকো সূচায়, য'ত খেতি কৰাৰ সামৰ্থ কেৱল মানৱ সমাজেহে আয়ত্ত কৰিলে। ভেলাঘৰ বা মেজিৰ জুইকুৰাই মানুহক প্ৰাণীসমাজৰ পৰা পৃথক কৰে আৰু মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰে। সেইদিশৰ পৰা মাঘ বিহুৰ উৰুকা একমতে হাজাৰ বছৰৰো অধিক প্ৰাচীন উৎসৱ। সামাজিকস্তৰত বা লোকাচাৰৰ দিশৰ পৰা অনুসন্ধান কৰিলে বুজা যায়, খেতি চপোৱাৰ সময়ত বন্য পশুৰ উপদ্ৰৱ বৃদ্ধি পায়। হাতী-মহে আহি জনপদ সমূহত অত্যাচাৰ কৰে আৰু পকা ধান আৰু শস্য বিনষ্ট কৰে। যাৰ ফলত গৰখীয়া বা খেতিয়কে জুই জ্বলায় আৰু পানীহিলৈ ফুটায় ধাননি আৰু পথাৰসমূহ ৰক্ষা কৰে। পিছলৈ ইয়ে বিৱৰ্তন বা ৰূপান্তৰ ঘটি উৰুকাৰ নাম পায়।
উৰুকাত মাছ ধৰাৰ পৰম্পৰা
ওপৰত উল্লেখ কৰি অহাৰ দৰে, মানৱ সমাজৰ চিকাৰ যুগৰ পৰা কৃষিযুগলৈ উত্তৰণ ঘটিল যদিও সমূহীয়াভাৱে চিকাৰ কৰাৰ প্ৰথা একেবাৰে নাইকিয়া নহ'ল। যাৰ ফলত সমূহীয়া চিকাৰৰ ঠাইত আধুনিকযুগ বা মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে মৎস্য চিকাৰ কৰাৰ পৰম্পৰা হ'ল। বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা বিল, নদী, পুখুৰী, জান জলাশয় আদিত একোটা চুবুৰি বা একোখন গাঁৱৰ ৰাইজে সমূহীয়াকৈ মাছ ধৰে। জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলো লোকে এই মাছ ধৰা উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই প্ৰথা অনুসৰি, বিল, নদী, পুখুৰী আদিত জাল, পল, জুলুকিলৈ মাছ মাৰি ৰাইজে সেই মাছেৰে উৰুকাৰ ভোজ খায়।
উৰুকাৰ নিশাৰ পৰম্পৰা
পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তি তথা দোমাহীৰ আগদিনা উৰুকা উদ্‌যাপন কৰা হয়। উৰুকাৰ ৰাতি চেমনীয়া ল'ৰাবোৰে গাঁৱৰ মানুহৰ বাৰীৰ পৰা খৰি, শাক-পাচলি আদি চুৰি কৰি আনে। কাৰোবাৰ ঘৰত দুজনমান ল'ৰাই পিঠা খোৱাৰ চলেৰে সোমায় আৰু বাকী দুজনমানে বাৰীৰ পৰা কুকুৰা-পাৰ, জেওৰা-জপনা, আলু-কবি আদি চুৰি কৰি লৈ যায়। এই প্ৰথাৰ বাবেই গৃহস্থয়ো সাধাৰণতে ওৰে ৰাতি ঘৰৰ বাৰী, চৌহদ আদিৰ চকু ৰাখে। সেইবাবে এই বিহুক চোৰ বিহু বুলিও কয়।
বিহু
ৰাতি পুওৱাৰ লগে লগে গা-পা ধুই মেজিত জুই লগাই দিয়ে। জুই জ্বলি উঠিলে মন্ত্ৰ মাতি মাহ, মগু, পিঠা, চাউল, ঘিঁউ আদি দি অগ্নিক সেৱা কৰে। মেজি পোৰাৰ শেষত তাৰ ছাঁইৰে সকলোৱে ফোঁট লয়। অৱশ্যে নৰাৰ সুবিধা নথকা ঠাইত কাঠ-বাঁহ আদিৰেই মেজি বনায়। এই বিহুৰ মেজি পোৰা অগ্নি পূজাৰেই নামান্তৰ বুলিব পাৰি। মেজি ঘৰ দাহনৰ পিছত আধাপোৰা বাঁহচালি লাগনী গছত ওলোমাই দি উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিৰ কামনা কৰা হয়।
বিশ্বাস কৰা হয় যে ছাই আৰু আধা পোৰা বাঁহে পথাৰ আৰু বাগিচাৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি কৰে। লেণ্টাৰ্ন আৰু মধ্য গ্ৰীষ্মৰ জুই জ্বলোৱা ইউৰোপীয়সকলেও উৰ্বৰতাৰ মাধ্যম হিচাপে ছাই আৰু আঙঠাৰ কাৰ্যকাৰীতাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁলোকৰ কিছুমানৰ মাজত গছৰ গা-গছত খেৰেৰে ঘূৰণীয়াকৈ বন্ধাৰ নিয়ম আছিল। এই জুইৰ ৰীতি-নীতিবোৰ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় মূলৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মেজিত জুই লগাই অগ্নি দেৱতাক শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰোঁতে তলৰ মন্ত্ৰ ফাঁকিগোৱা হয়- ইয়াৰ পাছত ভোজ-ভাত খোৱা হয়। গুৰু-ভকতক ঘৰলৈ মাতি আনি ন ধানৰ ন মুঠি জা-জলপান খুৱাই আশীৰ্বাদ লোৱা হয়।
বিহুৰ খাদ্য
মাঘ বিহুক ভোগালী অৰ্থাৎ ভোগৰ উৎসৱ বুলি কোৱা হয়। বিহু উপলক্ষে অসমীয়া ৰাইজে বিভিন্ন ধৰণৰ জা-জলপান, পিঠা-পনা আৰু লাড়ুৰ প্ৰস্তুত কৰে। এই উৎসৱৰ এক বিশেষ পিঠা হ'ল তিল পিঠা। ইয়াৰ উপৰিও খোলাচাপৰীয়া পিঠা, টেকেলী পিঠা, পানী পিঠা, চুঙা পিঠা, ঘিলা পিঠা, সুতুলী পিঠা, তেল পিঠা, হেঁচা পিঠা, ডেকা পিঠা, মালপোৱা, কল পিঠা, ভুৰভুৰী পিঠা ইত্যাদি তৈয়াৰ কৰা হয়। তদুপৰি ভজা চাউল, হুৰুম, কোমল চাউল, চিৰা, সান্দহ, মুড়ী, আখৈ, চুঙা চাউল ইত্যাদি জলপান তৈয়াৰ কৰা দেখা যায়। ঘৰতে পতা বিভিন্ন দৈ যেনে টেঙা দৈ, চুঙা দৈ, এঠা দৈ, মাখনৰে আলহী অতিথিক আপ্যায়ন কৰা হয়। কিছুমান অঞ্চলৰ জলপান অতি বিখ্যাত যেনে: হাজো-ৰামদিয়াৰ দৈ, সৰভোগৰ গাখীৰ, গোলাঘাটৰ মিছামৰাৰ গুৰ, তিতাবৰৰ চাউল, জাজীৰ ম'হৰ এঠা দৈ। আমিষ আহাৰৰ ক্ষেত্ৰত নামজ্বলা গোৱালপাৰাৰ গদাধৰ নদীৰ ইলিচ, নগাৱৰ লাচিম ভাঙোন, উজান বজাৰৰ মাছ, কাকডোঙাৰ বৰালি।
চৰাইৰ যুঁজ
অসমৰ হাজোত অৱস্থিত হয়গ্ৰীৱ মাধৱ দেৱালয়ৰ বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজে এক সুকীয়া ঐতিহ্য বহন কৰি আহিছে। দুটা বুলবুলি চৰাইৰ মাজত অনুষ্ঠিত এই যুঁজত আটাইতকৈ শক্তিশালী বুলবুলি চৰাইটোৱেই জয়লাভ কৰে। এই বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজৰ আৰম্ভণি কেতিয়া সেয়া পৰিষ্কাৰ নহয়। কথিত কাহিনী অনুসৰি মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা এগৰাকী নৃপতিয়ে হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ আহি তাত দুটা বুলবুলি চৰাইৰ মাজত এখন যুঁজ দেখি মুগ্ধ হৈ পৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰাই তাত বছৰি মাঘ বিহুত এই যুঁজ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
ইয়াৰ বাবে বিশেষ ফান্দৰ সহায়ত বুলবুলি চৰাই ধৰা হয় আৰু এমাহ মান যুঁজৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। উৰুকাৰ দিনা নিচাজাতীয় ভোগ খুৱাই বুলবুলি বোৰ উত্তেজিত কৰি ৰখা হয় আৰু পাছদিনা অৰ্থাৎ বিহুৰ দিনা যুঁজৰ বাবে সজা বিশেষ মঞ্চত বুলবুলি চৰাইবোৰ এৰি দিয়া হয়।
এখন যুঁজত দুটা বুলবুলিয়ে অংশ লয় আৰু যিটো চৰাই বিজয়ী হয়, তাক পাছৰ যুঁজলৈ বাছনি কৰা হয়। যুঁজত হৰা বুলবুলি চৰাইবোৰক আঁতৰাই দিয়া হয়। সাধাৰণতে এডোখৰ ভীমকলৰ লোভ দেখুৱাই দুটা বুলবুলিৰ মাজত যুঁজ লগোৱা হয়। যুঁজত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ ভিতৰত তিনিটা বুলবুলি চৰাইক প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়, চৰাইৰ মালিকে এই বঁটা লাভ কৰে। যুঁজ শেষ হোৱাৰ পাছত চৰাইবোৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়।
বৰ্তমান বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ অসমৰ হাজো অঞ্চলত (বিশেষকৈ সোণাৰীটোলা আৰু ভৰালীটোলা গাঁও) প্ৰচলিত হোৱা দেখা যায়। অৱশ্যে মাজে মাজে জীৱ-জন্তু প্ৰেমী সংগঠন সমূহে এই যুঁজৰ ব্যাপক সমালোচনা কৰাও দেখা যায়।
ম'হ যুঁজ
মাঘ বিহুৰ সময়ত ম'হ যুঁজৰ আয়োজনৰ সম্পৰ্কে ভিন্ন জনৰ ভিন্ন মত পোৱা যায়। এই খেল আহোম ৰজাৰ দিনত ৰংপুৰৰ ৰূপহী পথাৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল বুলি জনা যায়। আহোম স্বৰ্গদেউসকলে ৰংঘৰৰ ওপৰৰ পৰা এই খেল উপভোগ কৰিছিল।
মাঘ বিহুত যুঁজত অংশগ্ৰহণ কৰা ম'হবোৰৰ আহিন-কাতি মাহত প্ৰতিপালন কৰি সাজু কৰোৱা হয়। ম'হ যুঁজ সাধাৰণতে মুকলি পথাৰত হয় আৰু দৰ্শকসকলে নিৰাপদ স্থানৰ পৰা এই খেল উপভোগ কৰে।
মাঘ বিহুৰ ম'হ যুঁজত দুবিধ ভিন্ন জাতিৰ ম'হে অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা যায়- অসমীয়া আৰু আদৰাঙী (mixed origin)। অসমীয়া ম'হৰ শিংযোৰ মেলাহি (wide mouthed), কপাল বহল আৰু অৱয়ব ডাঙৰ। ইহঁতে প্ৰতিপক্ষক ওচৰত দেখাৰ লগে লগে মূৰটো ডাঙি ফেৰ পাতে। গোৱালে নাকী খুলি দিয়াৰ পাছত কপালে কপালে খুন্দা মাৰি শিঙেৰে ইহঁতে ইটোৱে সিটোক আঘাত সানিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু ইহঁতে বেছি সময় নুযুঁজে।
আনহাতে আদৰাঙী ম'হে বহুসময় যুঁজি থাকিব পাৰে। ইহঁতৰ শিংযোৰ ঘূৰণীয়া। ইহঁতে ইটোৱে সিটোক গলধনত আঘাত হানিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই যুঁজক উজনি অসমত 'কাপ যুঁজ' বুলি কোৱা হয়।
ম'হে যুঁজোতে চকু দুটা মুদি লয়। যুঁজত এবাৰ হৰা ম'হে জাকত চৰোতে পুনৰ অন্য ম'হৰ লগত নুযুঁজে।
কণীযুঁজ
কণী যুঁজ অসমৰ এটি প্ৰিয় খেল। ব’হাগ বিহুৰ কেইদিনমান আগৰেপৰাই ই আৰম্ভ হৈ বিহু উৰুকালৈকে কণী যুঁজ চলি থাকে। যুঁজত সাধাৰণতে পাতিহাঁহৰ কণীৰে যুঁজাই। খেলাৰুসকলে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা টান কণী কিনি আনি যুঁজলৈ সাজু হয়। টান কণীৰ নাম সৈয়া ( বা হৈয়া)। কড়ি অথবা নখেৰে টুকুৰীয়াই কণীৰ কাঠিন্য নিৰূপণ কৰিব লাগে। কণী যুঁজৰ আগতে দুই যুঁজাৰুৰ মাজত ‘দৰ-দাম’ ঠিক কৰা প্ৰয়োজন। ‘দৰ-দাম’ৰ দ্বাৰা কণীৰ জোঙা আৰু বহল- এই ফাল দুটাৰ কোনটোৰ দ্বাৰা কণীক যুঁজোৱা হ’ব তাকেই বুজায়। দৰ-দাম ঠিক হোৱাৰ পিছত এজনে কণীৰ এটা ফালেৰে আনজনৰ কণীটোৰ নিৰ্দিষ্টকৈ দিয়া ফালটোত খুন্দা মাৰি দিয়ে। যাৰ কণী ভাগে, তেওঁ কণীটো কণী নভগাজনক দিব লাগে। কোনো কোনোৱে হাঁহ কণীৰ মাজত দুই এটা কুকুৰা অথবা গিনিফাউলৰ কণী মিহলাই কণী যুঁজায়। পিছত উল্লেখ কৰা কণীসমূহ হেনো পাতিহাঁহৰ কণীতকৈ টান। কোনো কোনোৱে সাত বিহুলৈকে বা হৈয়া কণী নভগাকৈ ৰাখি গৌৰৱৰ ভাগী হয়। এনে কণীক কোৱা হয় ‘সাত বিহুৰ সৈয়া কণী’। কণী যুঁজত আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে।
নাওখেল
প্ৰাচীন কালৰে পৰা যিবোৰ খেল অসমত প্ৰচলিত তাৰ ভিতৰত নাও খেল অন্যতম। অসম এক নদীমাতৃক দেশ সেয়েহে পানীৰ লগত জড়িত খেলসমূহ অতিপুৰণি। ইয়াৰ ভিতৰত নৌকা চালনা মুখ্য। পুৰণি কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ আশে পাশে উদ্ধাৰ হোৱা শিলালিপি, তাম্ৰপত্ৰৰ অনুদান আৰু সত্ৰীয়া কাকত-দলিলসমূহেও তাকে প্ৰমাণ কৰে। বৰ্তমানেও নাওখেল অত্য়ন্ত জনপ্ৰিয় খেল। বিশেষত বৰ্তমান সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰচাৰৰ ফলত ই বহুলভাৱে প্ৰসাৰ পাইছে। নামনি অসমৰ বৰপেটা, নলবাৰী আৰু পলাশবাৰী লগতে গোৱালপাৰা অঞ্চলত এই খেলে পৰ্যটকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। এইখেলে বৰ্তমান এক প্ৰতিযোগিতামোলক সৰ্বজনীন ৰূপ লৈছে। বিহূ আৰু দুৰ্গা পূজা দুয়ো উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি এই অনুষ্ঠান পতা হয়। নামনি অসমৰ নৈ-উপনৈসমূহ এক ৰঙীন ৰূপ লয়। এই নাওখেলৰ নাওসমূহ সাধাৰণ নাওতকৈ দীঘল আৰু ভিন্ন প্ৰতীক আৰু ৰংবিশিষ্ট। নাওখেলৰ লগত জড়িত আন এক লোকাচাৰ হৈছে নাওখেলৰ গীতসমূহ। ইয়াকে নাৱৰীয়া গীত বোলে। এই গীতসমূহত থলুৱা জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখিবলৈ পোৱা যায়। ই অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ এক অন্যতম উপাদান।
জোনবিল মেলা
অসমৰ এটা অতি আকৰ্ষণীয় উৎসৱ হ'ল জোনবিল মেলা। মৰিগাঁও জিলাৰ মধ্যৱৰ্তী অঞ্চলৰ জাগীৰোডৰ পৰা উত্তৰে তিনি কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত এখন বিলৰ নাম হৈছে জোনবিল। এই বিলৰ পাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা মেলাৰ নামেই জোনবিল মেলা। মাঘ বিহুৰ পিছৰ সপ্তাহত এই মেলা অনুষ্ঠিত হয়।
এই মেলাৰ বিশেষ তাৎপৰ্য হৈছে পাহাৰত বসবাস কৰা জনজাতীয় তিৱা লোকসকলে তাত উৎপাদিত বিভিন্ন দ্ৰব্য ভৈয়ামত বাস কৰা তিৱা তথা অন্য জনগোষ্ঠীয় লোকসকলে তৈয়াৰ কৰা পিঠা, সান্দহ, শুকান মাছ আদিৰ সৈতে বিনিময় কৰে। ইয়াত জাতি-বৰ্ণ-ভাষা নিৰ্বিশেষে সকলোৱে দ্ৰব্য বিনিময় কৰে। সেয়ে এই মেলা হৈছে সম্প্ৰীতিৰ মেলা।
জোনবিল মেলা মাঘ বিহুৰ পিছৰ সপ্তাহত আৰম্ভ হয়। সপ্তাহটোৰ মঙ্গল-বুধবাৰৰ পৰা মানুহৰ সমাগম হয় যদিও শুক্ৰবাৰ আৰু শনিবাৰেহে প্ৰধান মেলা হয়। মেলা আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে জোনবিলত ৰজাৰ পাৰিষদবৰ্গ তথা বিভিন্ন গাঁৱৰ নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তিবোৰে মাছ মাৰে, ইয়াক 'ৰজা মাছ' মৰা বুলি কয়। সেই মাছেৰে জোনবিলৰ পাৰত ৰজাৰ সহিতে সকলোৱে মিলিজুলি ভোজভাত খায়। ইয়াৰ পিছদিনা সকলো ৰাইজলৈ এই বিলখন মাছ মৰাৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়ে।
উৰুচ মেলা
ভোগালী বিহু উপলক্ষে এই মেলা হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়।
মাঘী মেলা
মাঘ বিহুৰ বা মাঘী পূৰ্ণিমাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত সমূহীয়াভাৱে নাম পালন কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, বৰপেটা জিলাৰ বাংলীপাৰা অঞ্চলত মাঘী পূৰ্ণিমাৰ বিশাল আয়োজন কৰা হয়। মাঘৰ বিহূৰ এই অংশ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। ইয়াৰ লগত সংগতি ৰাখি মেলাৰো আয়োজন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিহু শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
জাপানীজ এন্‌কেফেলাইটিছ
জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ (Japanese encephalitis) মহৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত এটা প্ৰাণীজনিত ৰোগ (Zoonotic disease)। কিউলিছিন মহে এই ৰোগ বিয়পায়। এই ৰোগৰ কাৰক ভাইৰাছ বিধৰ নাম হ’ল জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ভাইৰাছ। প্ৰথমে জাপানত চিনাক্ত হৈছিল বাবে এই ৰোগক জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল। এই ভাইৰাছবিধ ভাইৰাছৰ 'Flaviviridae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ভাইৰাছ।
ৰোগৰ লক্ষণ
এই ৰোগৰ প্ৰধান লক্ষণ জ্বৰ আৰু মূৰৰ বিষ। এই লক্ষণসমূহ ১-৬ দিন পৰ্য্যন্ত থাকিব পাৰে। ৰোগৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে অন্যন্য লক্ষণ যেনে ডিঙিৰ জড়তা (neck rigidity), আভোক, ওজন হ্ৰাস (cachexia), দেহৰ কোনো অংশৰ অসাৰতা (hemiparesis) আৰু দেহৰ উষ্ণতা 38 – পৰ্যন্ত বৃদ্ধি পোৱা আদি লক্ষণে দেখা দিয়ে। শেষ অৱস্থাত মানসিক অনগ্ৰসৰতা (Mental retardation) দেখা দি ক'মা অৱস্থালৈকো যাব পাৰে।
এই ৰোগত মৃত্যুৰ হাৰ ভিন্ন হয় যদিও শিশুৰ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুৰ সম্ভাৱনা অধিক বুলি জনা যায়।
জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰধান লক্ষণ হ'ল, গাহৰিৰ সন্তানহীনতা (infertility), গৰ্ভপাত (abortion), জ্বৰ আৰু আলস্যভাব।
নিবাৰণ
জাপানিজ এনকেফেলাইটিছৰ টীকাকৰণে আজীৱন এই ৰোগ হোৱাৰ পৰা নিবাৰণ কৰিব পাৰে। বৰ্তমান এই ৰোগৰ ব্যৱহৃত টীকাসমূহ হ'ল- SA14-14-2, IC51 (অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত JESPECT আৰু অন্য সকলো ঠাইত IXIARO নামেৰে বাণিজ্যিকভাৱে প্ৰচলিত) আৰু ChimeriVax-JE (IMOJEV নামেৰে বজাৰত উপলব্ধ)
চিকিৎসা
জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ৰোগৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট (specific) চিকিৎসা নাই। এই ৰোগত সচৰাচৰ সহায়কাৰী চিকিৎসা (supportive) হে কৰা হয়। এই ৰোগ এজন ৰোগীৰ পৰা অন্য সুস্থ লোকলৈ নিবিয়পে।
মহামাৰী বিজ্ঞান (Epidemiology)
সমগ্ৰ এছিয়াত বাৰ্ষিক প্ৰায় ৭০,০০০ লোক জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত এই ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰা ৰোগীৰ হাৰ প্ৰায় ০.৩%-৬০%। অনগ্ৰসৰ অঞ্চলত এই ৰোগ সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আটাইতকৈ বেছি।
অতীতত জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ৰোগৰ সংহাৰী ৰূপৰ পিছত বৰ্তমান টীকাকৰণৰ যোগেদি ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিব পৰা দেশসমূহ হৈছে- চীন, কোৰিয়া, জাপান, টাইৱান আৰু থাইলেণ্ড। অন্যন্য দেশসমূহ যেনে ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া, ম্যানমাৰ, ভাৰত, নেপাল আৰু মালয়েছিয়াত বৰ্তমানেও এই ৰোগৰ সংক্ৰমণ হৈ থকা দেখা যায়।
মানুহ, গৰু আৰু ঘোঁৰা এই ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ অন্তিম পোষক (dead-end hosts)। গাহৰিৰ দেহত এই ৰোগৰ বীজাণুৰ দ্ৰুত বৃদ্ধি ঘটে আৰু সেয়েহে গাহৰিয়ে এই ৰোগ বিয়পোৱাত এক প্ৰধান ভূমিকা পালন কৰে। অৱশ্যে জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ভাইৰাছৰ প্ৰাকৃতিক পোষক (natural hosts) মানুহৰ পৰিৱৰ্ত্তে বনৰীয়া চৰাইহে বাবে এই ৰোগ সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰা সম্ভৱ নহয় বুলি জনা যায়।
বিৱৰ্তন
এই ভাইৰাছ ১৫০০ ৰ দশকত ইণ্ডোনেছিয়া-মালয়েছিয়াত কোনো ভাইৰাছৰ বিৱৰ্তনৰ ফলত উৎপত্তি হৈছে বুলি ধাৰণা কৰা হয়। পৰৱৰ্ত্তীকালত ই পাঁচবিধ ভিন্ন জিন'টাইপলৈ বিৱৰ্ত্তিত হৈ এছিয়া মহাদেশত বিয়পি পৰে।
ভাইৰ'লজি
জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ ভাইৰাছ 'flavivirus' গোটৰ এটা ভাইৰাছ আৰু ই ৱেষ্ট নীল ভাইৰাছ (West Nile virus) তথা ছেইণ্ট লুইছ এনকেফেলাইটিছ (St. Louis encephalitis) ভাইৰাছৰ ওচৰ সম্পৰ্কীয়।
জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ মানুহৰ চেৰামত এণ্টিবডিৰ চিনাক্তকৰণ আৰু cerebrospinal fluid (IgM capture ELISA) দ্বাৰা ধৰা পেলোৱা হয়।
ডলফিন ফিল্মছ প্ৰাইভেট লিমিটেড
ডলফিন ফ্লিমছ প্ৰাইভেট লিমিটেড (Dolphin Films Private Limited) প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপিত এটা চলচ্চিত্ৰ কোম্পানী। এই কোম্পানীটোৱে বৰ্তমানলৈকে বহুতো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে যিবোৰে ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিব সক্ষম হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কোম্পানী শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
ওহী
ওহী (وَحْي, ; plural وُحِيّ, ; বানানও ৱাহি) হৈছে প্ৰকাশৰ বাবে আৰবী শব্দ। ইছলামিক বিশ্বাসত ওহী হৈছে তেওঁৰ নিৰ্বাচিত ব্যক্তিসকলে – যাক ৰাছুল বা নবী হিচাপে জনাজাত – মানৱজাতিৰ ওচৰত প্ৰেৰণ কৰা আল্লাহৰ বাণী।
কোৰআন
ইছলামত কোৰআনক ইছলামিক নবী মহম্মদক দিয়া এটা ওহী বুলি গণ্য কৰা হয়। আৱা (أوحى awḥá) শব্দটো অৰ্থৰ কেইবাটাও ছাঁত দেখা যায়, ইয়াৰে প্ৰত্যেকেই কাৰোবাক বা কিবা এটাক নিৰ্দেশনা বা পথ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ মূল অন্তৰ্নিহিত ধাৰণাটোক সূচায়। ইছলামিক পণ্ডিতসকলে কয় যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত এই ধৰণৰ ৱাহি আৰু ৱাহিৰ মাজত স্পষ্ট পাৰ্থক্য আছে। ভাববাদীসকলে প্ৰকাশৰ বিষয়ে অতি সচেতন আছিল আৰু তেওঁলোকে দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰকাশসমূহ সত্য আৰু সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছে। ৱাহি (প্ৰকাশ) শব্দটো আৱাহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
ইছলামিক পৰম্পৰাত কোৰআন ৪২:৫১ য়ে ৱাহীৰ বাবে বুজাবুজিৰ ভিত্তি হিচাপে কাম কৰে।
উদ্দেশ্য
ইছলামিক পণ্ডিত মহম্মদ শ্বাফী উছমানীৰ মতে ঈশ্বৰে তিনিটা মাধ্যম সৃষ্টি কৰিছে যাৰ জৰিয়তে মানুহে জ্ঞান লাভ কৰে: ইন্দ্ৰিয়, যুক্তিৰ ক্ষমতা আৰু ঐশ্বৰিক প্ৰকাশ; আৰু ই তৃতীয়খন যিয়ে লিটাৰ্জিকেল আৰু এস্কেট'লজিকেল বিষয়সমূহক সম্বোধন কৰে, মানৱজাতিক সৃষ্টিৰ আঁৰৰ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্য সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিয়ে আৰু মানৱজাতিৰ বাবে সঠিক পথ বাছি লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰে। ইছলামিক বিশ্বাসত মহম্মদৰ লগে লগে ঐশ্বৰিক অৱতীৰ্ণৰ ক্ৰমৰ অন্ত পৰিল।
বংশৰ ধৰণ
মহম্মদে লাভ কৰা ওহীৰ সন্দৰ্ভত মুছলমান সূত্ৰসমূহে বিভিন্ন ধৰণৰ উল্লেখ কৰিছে য’ত তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ওহাই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল। মুছলমান পণ্ডিত মহম্মদ শ্বাফী উছমানীয়ে বংশৰ পাঁচটা ধৰণৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰিছে। সাধাৰণ ধৰণটো আছিল যে মহম্মদে "ঘণ্টাৰ বাজি থকা" শব্দ শুনিব আৰু তাৰ পিছত তেওঁ বাৰ্তাটো তেওঁৰ স্মৃতিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ থকা দেখিব। কেতিয়াবা, প্ৰধান স্বৰ্গদূতজন মানুহৰ আকৃতিত আহিছিল, বেছিভাগেই দিহিয়া আল-কালবীৰ। দুটা ক্ষেত্ৰত গেব্ৰিয়েলে নিজৰ প্ৰকৃত ৰূপত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। এবাৰ মিৰাজৰ নিশা মহম্মদে ঈশ্বৰৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ কথা-বতৰা পাতিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পঞ্চম মোডত গেব্ৰিয়েলে ওহীটোক মহম্মদৰ হৃদয়ত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিব।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ইটাগুৰীয়া হাইঠা
ইটাগুৰীয়া হাইঠা (Pompadour Green Pigeon, বৈজ্ঞানিক নাম-Treron sp.) 'Treron' গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই দক্ষিণ তথা দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷
প্ৰান্তিক
প্ৰান্তিক অসমৰ গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত বিভিন্ন বিষয়ৰ একাধিক নিয়মীয়া শিতান অথবা নিত্য-নতুন প্ৰবন্ধ সন্নিবিষ্ট এখন অসমীয়া পষেকীয়া আলোচনী। ১৯৮১ চনত পোনপ্ৰথমে প্ৰকাশ পোৱা এই আলোচনীখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল প্ৰয়াত ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বৰ্তমানৰ সম্পাদক প্ৰদীপ বৰুৱা৷ সহকাৰী সম্পাদক বলেন দত্ত৷
ইটাগুৰীয়া হাইঠা
বিৱৰণ
ইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ দেহটো থোপোকা (stocky) আৰু দেখাত পাৰ চৰাইৰ দৰে৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৫-২৮ ছে:মি: হয়৷ ইয়াৰ মূৰটো সেউজীয়া বা সেউজ-হালধীয়া ধৰণৰ, তলৰ অংশ সেউজীয়া৷ ইয়াৰ মূৰৰ ওপৰৰ অংশ মটীয়া হোৱা দেখা যায়৷ ইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ ডেউকা দুখন শেঁতা বগা বা হালধীয়া ধৰণৰ৷
প্ৰান্তিক
সমাজখনৰ সকলোবোৰ ক্ষেত্ৰৰ বিষয় সামৰি প্ৰান্তিকৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰথমে মাত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত লেখকৰ লেখাৰে আৰম্ভ হোৱা প্ৰান্তিকে খুব সোনকালেই নতুন লেখক সকলৰ সাহিত্যকো প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া সাহিত্য জগতত এচাম ন-লেখক আৰু সাংবাদিকৰ সৃষ্টি কৰিছিল। অসমীয়া সাহিত্যৰ কেইবাজনো প্ৰতিষ্ঠিত লেখক আৰু সাংবাদিক যেনে ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী, পৰাগ কুমাৰ দাস, হিৰণ্য কাশ্যপ, সৌৰভ শইকীয়া আদি সকলে প্ৰান্তিকৰ পৃষ্ঠাতে সাহিত্য-জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
পত্ৰালাপ
প্ৰান্তিকৰ জনপ্ৰিয় নিয়মীয়া শিতানসমূহৰ ভিতৰত পত্ৰালাপ অন্যতম। পঢ়ুৱৈসকলৰ বিভিন্ন চিঠি-পত্ৰ এই শিতানটোত প্ৰকাশ কৰা হয়। জনসাধাৰণৰ অভাৱ-অভিযোগ, আবেগ-অনুভূতি আদিৰে পৰিপূৰ্ণ, বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য সংযোজিত চিঠিসমূহ এই শিতানত প্ৰকাশিত হয়। পত্ৰলেখকসকলে চিঠি-পত্ৰৰ যোগেদিয়েই কেতিয়াবা কোনো এক বিষয়ৰ আঁত ধৰি বহুতো যুক্তিপূৰ্ণ কথা-বাৰ্তা এই শিতানত দাঙি ধৰে।
ইটাগুৰীয়া হাইঠা
টেক্স'নমি
ইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ ছবিধ উপ-প্ৰজাতি বৰ্তমানলৈকে চিনাক্ত হৈছে৷ এইবোৰ হ'ল
প্ৰান্তিক
শেষপৃষ্ঠা
১৯৮১ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ/অক্টোবৰ মাহত প্ৰান্তিক আলোচনীৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰোঁতে ইয়াৰ শেষ পৃষ্ঠাটোৰ নাম "শেষ পৃষ্ঠা" য়ে ৰখা হৈছিল, প্ৰতিষ্ঠাপক মুখ্য সম্পাদক ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ কলমেৰে সেই সময়ৰ সাম্প্ৰতিক সমাজৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি প্ৰতি সংখ্যাতে একোটাকৈ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছিল। ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ মৃত্যুৰ পাছত বৰ্তমান এই শিতানটোত তেখেতৰ ডায়েৰিৰ পৃষ্ঠা সমূহ প্ৰকাশ পাই আহিছে। ইতিমধ্যে শেষপৃষ্ঠাৰ কথাবোৰ কিতাপ আকাৰে একে নামেৰে তিনিটা খণ্ডত প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰান্তিকৰ জন্মৰ একাদশ বছৰৰ পৰা শেষপৃষ্ঠাৰ উপৰিও সম্পাদকীয় প্ৰকাশ পাবলৈ লয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
ইটাগুৰীয়া হাইঠা
বিতৰণ
ইটাগুৰীয়া হাইঠা দক্ষিণ এছিয়াৰ ভাৱত, শ্ৰীলংকাৰ পৰা ফিলিপাইনছ]লৈকে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰতত ইয়াক প্ৰধানকৈ দাক্ষিণাত্য (Western Ghats) আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত তথা আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপূঞ্জত দেখা পোৱা যায়৷
আচৰণ
ইটাগুৰীয়া হাইঠা সাধাৰণতে যুৰীয়াকৈ বা অকলশৰে থকা দেখা যায়৷ ই খৰকৈ আৰু পোনে পোনে উৰিব পাৰে৷
খাদ্য
ইটাগুৰীয়া হাইঠাই ফল-মূল আৰু বিভিন্ন উদ্ভিদ আদি খাই জীয়াই থাকে৷
প্ৰজনন
ইহঁতে গছৰ ডালত বাহ সাজে৷ এবাৰত দুটাকৈ বগা কণী পাৰে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পাৰ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
মহাদেৱী
হিন্দু ধৰ্মত, মহাদেৱী (Mahadevi, महादेवी) বা "মহান দেৱী" হৈছে আন সকলো দেৱীৰ মহান দেৱী। তেওঁ শাক্তধৰ্মত দেৱাদিদেৱ মহাদেৱৰ সহধৰ্মী।
তেওঁক এক নিৰ্দিষ্ট দেৱী হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে, যাৰ মাজত আটাইতকৈ প্ৰচলিতবোৰ হ’ল ক্ৰমে পাৰ্বতী, মহালক্ষ্মী বা ত্ৰিদেৱী। মহান দেৱতা (ত্ৰিদেৱী হিচাপে) হৈছে সকলো শক্তি যি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক সৃষ্টি, সংৰক্ষণ আৰু ধ্বংস কৰে। ব্ৰহ্মবিদ্যা মতে, তেওঁ সৰ্বোচ্চ বুদ্ধিমত্তা। মহাদেৱী হৈছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আত্মা বা স্বয়ং বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড। তেওঁ হৈছে ধন, জ্ঞান, ক্ষমা, শান্তি, বিশ্বাস, ধৈৰ্য্য, খ্যাতি, নম্ৰতা আৰু দয়াৰ উৎস।
পুৰাণত তেওঁক নিৰ্গুণ মহেশ্বৰী দেৱী (মহেশ্বৰৰ পত্নী পাৰ্বতী) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সৰ্বোচ্চ সত্য" আৰু সকলোৰে মাতৃ। নিৰ্গুণ ৰূপৰ সৈতে, মহাদেৱীক সৰগুন (গুণাবলী) আৰু ভগদেবী (বক্তৃতা) হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ডায়ড
thumb|right|250px|এটা ডায়ড ডায়ড (Diode) এক প্ৰকাৰৰ দুই প্ৰান্ত বিশিষ্ট অণুবৈদ্যুতিক (ইলেক্ট্ৰনিক) যন্ত্ৰাংশ যি বৰ্তনীত একমুখী বিদ্যুৎপ্ৰবাহ সৃষ্টি কৰে। ইয়াৰোপৰি বৈদ্যুতিক উপায়ে ধাৰকত্ব নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বিকিৰণ, নিঃসৰণ আৰু কম্পন সংবেদী ইলেকট্ৰনিক্স চুইচ তৈয়াৰ কৰোঁতে ডায়ড ব্যৱহৃত হয়। বিদ্যুৎশক্তিৰ এক উৎস সৌৰ কোষ মূলত এক ধৰণৰ পোহৰ-সংবেদী ডায়ড।
ডায়ডে মূলত এক নিৰ্দিষ্ট দিশত তড়িৎ প্ৰবাহক সহায় কৰে আৰু তাৰ বিপৰীত দিশত বাধা প্ৰদান কৰে। এই ধৰণৰ একদিশত প্ৰবাহিত কৰাৰ প্ৰৱণতাক ৰেক্টিফিকেশ্বন বোলা হয় যি এচি(AC) কাৰেণ্টক ডিচি(DC) কাৰণ্টলৈ পৰিবৰ্তন কৰে।
ইতিহাস
thumb|200px|বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ অৰ্ধপৰিবাহী ডায়ড। তলত এটি ব্ৰিজ ৰেক্টিফায়াৰ। বেছিভাগ ডায়ডৰ বগা বা ক'লা ৰঙৰ ৰিং এ কেথ'ড প্ৰান্তক নিৰ্দেশ কৰে ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বিদ্যুৎ প্ৰবাহ একমুখীকৰণ বা ৰেক্টিফিকেশ্বনৰ দুই ধৰণৰ কৌশল আৱষ্কৃত হয়: থাৰ্মায়োনিক ডায়ড (ভেকুয়াম টিউব) আৰু ক্ৰিষ্টেল ডায়ড। যদিও ভেকুয়াম টিউব অৰ্ধপৰিবাহী ক্ৰিষ্টেল ডায়ডৰ পূৰ্বে প্ৰায়োগিক সাফল্য লাভ কৰে, এই দুই ধৰণৰ গঠন একেলগে বিকশিত হৈছিল। ১৮৭৩ চনত ফ্ৰেডিক গাথৰিয়ে প্ৰথম থাৰ্মায়োনিক ডায়ডেৰ মূলনীতি আৱিষ্কাৰ কৰে। তেওঁ দেখিলে যে ভূমিত (Ground) সংযুক্ত এক টুকুৰা বগাকৈ গৰম লোহক এক ধনাত্নক চাৰ্জ বিশিষ্ট ইলেক্ট্ৰষ্কোপৰ কাষত লৈ গলে কোনো স্পৰ্শ বা সংযোগ নোহোৱাকৈ চাৰ্জশূন্য হৈ যায়। কিন্তু ইলেক্ট্ৰষ্কোপত ঋণাত্মক চাৰ্জ দিলে প্ৰক্ৰিয়াটোৰ পুনৰাবৃত্তি নঘটে। অৰ্থাৎ এই প্ৰক্ৰিয়াটো তড়িৎ প্ৰবাহ বিভৱ পাৰ্থক্যৰ সাপেক্ষে একমুখী। বিজ্ঞানী টমাচ আলভা এডিচনে ১৮৮০ চনত বৈদ্যুতিক চাকিৰ ফিলামেণ্টলৈ কাম কৰাৰ সময়ত এই তত্ত্ব স্বতন্ত্ৰভাবে পুনঃআৱিষ্কাৰ কৰে। তেওঁ এটি বদ্ধ বায়ুশূন্য কাঁচৰ পাত্ৰত এটা কৰ্বন ফিলামেণ্ট আৰু এটা ধনাত্মকভাবে আহিত ধাতৱ পাত লৈ পৰীক্ষণ চলায় আৰু দেখিবলৈ পায় যে ফিলামেণ্টৰ পৰা ভেকুয়ামৰ মাজলৈ আধানৰ নিৰ্গমন হৈছে আৰু ধাতৱ পাতত সঞ্চিত হৈ তড়িৎ প্ৰবাহৰ সৃষ্টি কৰিছে। এডিচনে এই পৰিঘটনাৰ নাম এডিচন ইফেক্ট দিলে আৰু ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভৱ পাৰ্থক্য জোখাৰ যন্ত্ৰ ভল্টমিটাৰৰ উন্নয়ন ঘটায়। ১৮৮৪ চনত এডিচনে তেওঁৰ আৱিষ্কৃত যন্ত্ৰটি পেটেণ্ট কৰে । ইয়াৰ বছৰ বিশেষ পিছত মাৰ্কনি কোম্পানীৰ বিজ্ঞান উপদেষ্টা আৰু এডিচন কোম্পানীৰ প্ৰাক্তন কৰ্মচাৰী জন এমব্ৰচ ফ্লেমিং ৰেডিঅ' সংকেতৰ মৰ্মোদ্ধাৰত এডিচন ইফেক্টৰ গুৰুত্ব অনুধাৱন কৰে আৰু ১৯০৪ চনত ব্ৰিটেন আৰু ১৯০৫ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা দুটি পেটেণ্ট লাভ কৰে। এই আৱিষ্কাৰৰ পিছৰ পৰা ৰেক্টিফিকেশ্বনত ভেকুয়াম টিউবৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।
আনফালে জাৰ্মান পদাৰ্থবিজ্ঞানী ফাৰ্দিনান্দ ব্ৰাউনে ১৮৭৪ চনত ক্ৰিষ্টেলৰ ৰেক্টিফাই কৰাৰ ধৰ্মক আৱিষ্কাৰ কৰে। ১৯০৬ চনত খনিজ গেলেনা(PbS)ৰ পৰা প্ৰথম অৰ্ধপৰিবাহী ডায়ডৰ সৃষ্টি হয়। অত্যন্ত সৰু ধাতৱ তাঁৰ ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াক বৰ্তনীত সংযুক্ত কৰা হয়,গঠনগত সাদৃশ্যৰ কাৰণে ইয়াক কেটচ্ হুইস্কাৰ বা মেকুৰীৰ গোঁফ বোলে। ১৮৯৪ চনত বিজ্ঞানী জগদীশ চন্দ্ৰ বসু এই ডায়ড ব্যৱহাৰ কৰি ৰেডিঅ' সংকেত পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয় । গ্ৰীনলিফ উইটিয়াৰ পিকাৰ্ডে ১৯০৩ চনত চিলিকন ক্ৰিষ্টেল ডায়ড-ভিত্তিক ৰেডিঅ' গ্ৰাহকৰ প্ৰায়োগিক ৰূপ দিয়ে। তেওঁ ১৯০৬ চনত ইয়াক পেটেণ্ট কৰে ।
৫০ দশকত অৰ্ধপৰিবাহী ক্ৰিষ্টেল তৈয়াৰ কৰাৰ পদ্ধতিৰ উন্নতি ঘটি যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বেল লে'বত জাৰ্মেনিয়াম-ভিত্তিক ডায়ড তৈয়াৰ হোৱা আৰম্ভ হয়, যিয়ে ক্ৰমশ ভেকুয়াম টিউবক পিছ পেলাই আগুৱাই যায়। বৰ্তমানে বেছিভাগ ডায়ড চিলিকনৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু প্ৰয়োগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অন্যান্য অৰ্ধপৰিবাহী (যেনে জাৰ্মেনিয়াম, চিলিকন কাৰ্বাইড, III-V গেলিয়াম যৌগ ইত্যাদি) ব্যৱহৃত হয়।
থাৰ্মায়োনিক ডায়ড
thumb|right|100px| ভেকুয়াম ডায়ডৰ প্ৰতীক। থাৰ্মায়োনিক ডায়ড হল থাৰ্মায়োনিক ভালভ্ জাতীয় যন্ত্ৰ যি ভেকুয়াম টিউব বা ভালভ্ নামেৰে পৰিচিত। ই মূলত এটি বায়ুশূন্য কাঁচৰ টিউবৰ ভিতৰত বিপৰীত বিভৱৰ ইলেক্ট্ৰোডৰ (কেথ'ড আৰু এন'ড) সমাৱেশ। এটি হিটাৰ ফিলামেণ্টৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত বিদ্যুতৰ দ্বাৰা কেথ'ডক উত্তপ্ত কৰি তোলা হয় যৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনৰ থাৰ্মায়োনিক নিৰ্গমন ঘটে। থাৰ্মায়োনিক নিৰ্গমন বৃদ্ধিৰ বাবে কেথ'ডৰ ওপৰত নিম্ন কাৰ্যক্ষমতা-সম্পন্ন (Work Function) বেৰিয়াম আৰু ষ্ট্ৰনচিয়াম অক্সাইডৰ মিশ্ৰণৰ প্ৰলেপ দিয়া হয়। এন'ড ধনাত্মকভাবে আহিত থাকে,ফলত কেথ'ডৰ পৰা থাৰ্মায়োনিক নিৰ্গমনত ওলাই আহা ইলেক্ট্ৰনক আকৰ্ষণ কৰে। এই ধৰণৰ ডায়ডত বিপৰীতমুখী বিদ্যুৎ প্ৰবাহৰ কোনো সম্ভাৱনা নাথাকে।
বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্দ্ধত থাৰ্মিয়োনিক ভালভ্ ডায়ড বিভিন্ন এনাল'গ সৰঞ্জামত, যেনে দুৰদৰ্শন, ৰেডিঅ' ইত্যাদিত, আনকি কম্পিউটাৰ আৰু অন্যান্য স্বয়ংক্ৰিয় বৰ্তনীত এনালগ সংকেত আৰু শক্তি পৰিবহণত ব্যাপকভাবে ব্যৱহৃত হয়। ষাঠিৰ দশকত অৰ্ধপৰিবাহী ডায়ডৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কমিব ধৰিলে। বৰ্তমান ভালভ্ ডায়ড ইলেক্ট্ৰিক গিটাৰৰ ৰেক্টিফায়াৰ আৰু হাই অণ্ড অডিঅ' এমপ্লিফায়াৰ আৰু হাই ভল্টৰ যন্ত্ৰপাতিত ইয়াক কিছু ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অৰ্ধপৰিবাহী ডায়ড
thumb|right|200px| অৰ্ধপৰিবাহী ডায়ড আৰু তাৰ প্ৰতীক অধিকাংশ আধুনিক ডায়ড অৰ্ধপৰিবাহী জাংচন তত্ত্বৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সজা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হল P-N জাংচন ডায়ড। এনেধৰণৰ ডায়ড অৰ্ধপৰিবাহী ক্ৰিষ্টেল যেনে চিলিকনৰ পৰা নিৰ্মিত হয়। ক্ৰিষ্টেলৰ এক অংশত কিছু অপদ্ৰব্য মিহলাই দিয়া হয় (ডপিং) যাতে এনে এক ঠাই সৃষ্টি হয় যত ঋণাত্নক আধানৰ বাহক বা ইলেক্ট্ৰন অধিক পৰিমাণে থাকে; ইয়াক এন(N)-টাইপ অৰ্ধপৰিবাহী বোলে। ক্ৰিষ্টেলৰ ওপৰত ভিন্নধৰ্মী অপদ্ৰব্যৰ সহায়ত ধনাত্নক চাৰ্জী ঘনত্ব বঢ়াই তোলা হয়। তেতিয়া ইয়াক পি(P)-টাইপ অৰ্ধপৰিবাহী বোলে। এই দুটি অংশ (পি আৰু এন) সংযোগস্থলক পি-এন জাংচন বোলে। ডায়ডত বিদ্যুৎ প্ৰবাহৰ দিশ হৈছে P টাইপ অৰ্ধপৰিবাহীৰ পৰা N টাইপ তাতে এৰ বিপৰীত দিকে তড়িৎ প্ৰবাহিত হতে পাৰে না। দিশে। ইয়াৰ বিপৰীত দিশত বিদ্যুৎ প্ৰবাহ হব নোৱাৰে।
শ্বটকি ডায়ড এক বিশেষ গঠনৰ যাতে পি বা এন যিকোনো এটি অংশৰ সলনি ধাতু ব্যৱহৃত হয়।
নিঃশেষিত স্তৰ বা ডিপ্লেশ্বন স্তৰ
এটি P টাইপ অৰ্ধপৰিবাহীৰ অভ্যন্তৰত প্ৰচুৰ হল আৰু খুবই কম সংখ্যক মুক্ত ইলেক্ট্ৰন থাকে। আকৌ N টাইপ অৰ্ধপৰিবাহীৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ বিপৰীত অৰ্থাৎ প্ৰচুৰ মুক্ত ইলেক্ট্ৰন আৰু খুবই কম সংখ্যক হল থাকে। যেতিয়া এটি P-N জংচন তৈয়াৰ কৰা হয় তেতিয়া P অঞ্চলৰ পৰা হলবোৰ N অঞ্চলৰ দিশত আৰু N অঞ্চলৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনবোৰ P অঞ্চলৰ দিশত যাবলৈ চেষ্টা কৰে। এইটো ব্যাপন প্ৰক্ৰিয়া যাৰ মাধ্যমত পদাৰ্থকণিকা অধিক ঘনত্বৰ স্থানৰ পৰা কম ঘনত্বৰ স্থানত প্ৰবাহিত হয়। এই অৱস্থাত:
এইধৰণে P অঞ্চলৰ ঋণাত্মক আৰু N অঞ্চলৰ ধনাত্মক আয়ন উন্মুক্ত হৈ এটি এক বিপৰীত পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে:
বাহৰেইনৰ নাৰী
thumb|পৰম্পৰাগত কইনাৰ সাজত এগৰাকী বাহৰেইনৰ যুৱতী thumb|হিজাব পৰিহিত অৱস্থাত বাহৰেইনৰ নাৰী বাহৰেইনৰ মহিলাসকলে জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশতে বৈষম্যৰ সমুখীন হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত স্বাধীনতা বাহৰেইনৰ আইন আৰু বাহৰেইনৰ সমাজৰ দ্বাৰা গুৰুতৰভাৱে বাধাপ্ৰাপ্ত। বাহৰেইনৰ মাত্ৰ এক চতুৰ্থাংশ মহিলাইহে ঘৰৰ বাহিৰত চাকৰি কৰে। বাহৰেইনৰ মহিলা দিৱস প্ৰতি বছৰে ১ ডিচেম্বৰত পালন কৰা হয়।
পৰম্পৰাগত সাজ
বাহৰেইনৰ মহিলাসকলৰ পৰম্পৰাগত কাপোৰৰ ভিতৰত জেলাবিয়া, দীঘল, ঢিলা পোছাক, যিটো ঘৰৰ বাবে অন্যতম পছন্দৰ কাপোৰৰ শৈলী। বাহৰেইনৰ মহিলাসকলে চুলি আংশিকভাৱে ঢাকি মুহতাছিমা বা চুলি সম্পূৰ্ণৰূপে ঢাকি মুহাজিবা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
সামাজিক ভূমিকা
যোৱা ত্ৰিশ বছৰমানৰ ভিতৰত বাহৰেইনৰ মহিলাসকলে সমাজত গতানুগতিক নাৰী ভূমিকাৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। তেওঁলোকে শিক্ষা, চিকিৎসা, নাৰ্চিং প্ৰেকটিছ আৰু অন্যান্য স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় চাকৰি, বিত্তীয়, কেৰাণী, লঘু উৎপাদন, বেংকিং বৃত্তি, পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান আদিৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ ভূমিকা সম্প্ৰসাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
শিক্ষা
১৯২৮ চনত ফাৰুক আমিনৰ মতে বাহৰেইন আছিল প্ৰথমখন উপসাগৰীয় ৰাজ্য য’ত মহিলাৰ শিক্ষা প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰাপ্ত হয়।
১৯৫০ চনত বাহৰেইনৰ মহিলাসকলে কায়ৰো, ইজিপ্ত, বেইৰুট, লেবাননত অধ্যয়ন কৰি বাহৰেইনত শিক্ষক আৰু বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হৈছিল। ১৯৫৯ চনত স্বাস্থ্য বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয় মুকলি হোৱাৰ লগে লগে বাহৰেইনৰ প্ৰথমখন চিকিৎসালয়ভিত্তিক নাৰ্চিং স্কুলে বাহৰেইনৰ মহিলাসকলক নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে। জৰ্ডান, বেইৰুট আৰু ইজিপ্তত মহিলাসকলে চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু আনুষংগিক ক্ষেত্ৰসমূহত অধ্যয়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। যিসকল মহিলাই তেনে কৰিছিল তেওঁলোকে বিভাগীয় মুৰব্বী, কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডীন আৰু অধ্যাপক হিচাপে অধ্যাপনা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ঘৰুৱা হিংসা
বাহৰেইনত ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা মহিলাক সুৰক্ষা প্ৰদানৰ বাবে কোনো আইন নাই৷ ref name=bahrainrights>The Legal Status of Women in Bahrain
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
চুৰাহী
চুৰাহী (টাকৰী লিপিত: 𑚏𑚰𑚤𑚭𑚩𑚯) এটি পশ্চিমীয়া পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি উত্তৰ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশত কোৱা হয়। এই ভাষা মুখ্যতঃ চম্বা জিলাৰ চৌৰাহ আৰু সলুনী তেহসীলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা এটি বিপন্ন ভাষা।
লিপি
এই ভাষা টাকৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়।
স্থিতি
এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলী বুলিও কয়। কোনো কোনোৱে এই ভাষাক ডোগ্ৰী ভাষাৰ উপভাষাও জ্ঞান কৰে। চুৰাহী ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই। ইউনেস্ক'ৰ মতে এই ভাষা নিশ্চিতভাৱে বিলুপ্তপ্ৰায়, যাৰ অৰ্থ হ'ল, এই ভাষা শিশুৱে মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
চিত্ৰ চিন্তা
চিত্ৰ চিন্তা (Chitra Chinta) গৌহাটী চাইন ক্লাৱৰ দ্বাৰা বছৰেকীয়া ভাৱে প্ৰকাশিত এখন চলচ্চিত্ৰ আলোচনী। এই আলোচনীখনৰ গুৰিধৰোঁতা আছিল অসমৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া। তেখেতে এই আলোচনীখন প্ৰথমৰ খণ্ড কেইটা নিয়মিতভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল।  বৰ্তমান এই আলোচনীখন এখন পৰিপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰ আলোচনীলৈ পৰিণত হৈছে।  এই আলোচনীখনে প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ডৰ দৰে সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিব সক্ষম হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ আলোচনী শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
কমলা-বুকুৰ হাইঠা
কমলা-বুকুৰ হাইঠা, (Orange-breasted Green Pigeon, বৈজ্ঞানিক নাম-Treron bicinctus) এবিধ পাৰজাতীয় চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক ঘাইকৈ এছিয়াত দেখা পোৱা যায়৷ ই সৰু আকাৰৰ ফল-মূল আদি খাই জীয়াই থাকে৷
বিতৰণ
This is a species of forest and is widely distributed from the Terai and lower Himalayas (below 1500 m) south mainly in the Western and Eastern Ghats and in Sri Lankan forests not far from the coast. They are found in Burma, Thailand the Malay Peninsula, Vietnam, Java and Hainan. Some seasonal movements are suspected as vagrants have been recorded from locations like Sind.
খাদ্য
They eat seeds and fruits of a wide variety of plants often joining other frugivores at fruiting figs, foraging by slowly walking along branches. They are known to feed on Strychnos nux-vomica, the fruits of which are toxic to mammals. They are sometimes seen on the ground. ===প্ৰজনন=== The breeding season in India is March to September but mainly before June. In Sri Lanka, they breed mainly from December to May. The nest is the typical flimsy platform of a few twigs in which two white eggs are laid. Both sexes incubate and eggs hatch in about 12 to 14 days.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পাৰ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
সোণালী বেন্দ্ৰে
সোণালী বেন্দ্ৰে (Sonali Bendre, জন্ম: জানুৱাৰী ১, ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। ঘাইকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিলেও তেওঁ "মুৰাৰী", "খড়গম", "ইন্দ্ৰ", "মন্মধুড়ু", "শংকৰ দাদা এম.বি.বি.এছ." আদি তেলেগু চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অধিক সমাদৃত।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মাৰাঠী, তামিল আৰু কানাড়া চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ "ইণ্ডিয়ান আইডল"ৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ আৰু "ইণ্ডিয়া হেজ গট টেলেণ্ট" আদিত বিচাৰক হিচাপেও ভূমুকি মাৰিছে। তেওঁক মহাৰাষ্ট্ৰত প্ৰিল চাবোন,সূৰ্যা বাল্ব এণ্ড ট্যুব, ওমেগা ৱাট্ছেছ, ড॰ মৰ্পেন, ডাবৰ, ভি-জন গ্ৰুপ আদি আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত কল্যাণ কাঁচী আদিৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিনিধি হিচাপেও দেখা গৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন আৰু শিক্ষা
মহাৰাষ্ট্ৰৰ এটা ছিকেপি পৰিয়ালত সোণালী বেন্দ্ৰেৰ জন্ম হয়। বাংগালোৰ আৰু মুম্বাইত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় মালেশ্বৰম আৰু হলী ক্ৰছ কনভেণ্ট হাই স্কুল, থানেত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ২০০২ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত তেওঁ তেওঁ অভিনেতা/নিৰ্দেশক গোল্ডী বেহেলৰ লগত বিয়াত বহে। ১১ আগষ্ট ২০০৫ত ব্ৰীছ কেণ্ডী হস্পিতালত তেওঁ পুত্ৰ সন্তান ৰণৱীৰক জন্ম দিয়ে।
ভিয়েটনাম
ভিয়েটনাম (ভিয়েটনামিজ: Việt Nam ভিয়েট্ নাম্‌) চৰকাৰী নাম ভিয়েটনাম সমাজতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ, ইন্দোচীন উপদ্বীপৰ পূৱ উপকূলত অবস্থিত ৰাষ্ট্ৰ। ভিয়েটনামৰ উত্তৰে চীন, পশ্চিমে লাউচ আৰু ক'ম্বডিয়া, দক্ষিণ আৰু পূৱত দক্ষিণ চীন সাগৰ আছে। হানয় ভিয়েটনামৰ ৰাজধানী। হো চি মিন চিটি হৈছে বৃহত্তম চহৰ।
সোণালী বেন্দ্ৰে
পেছাদাৰী জীৱন
প্ৰথম অৱস্থাত সফল হ’বলৈ কিছু সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হ’লেও পিছলৈ ‘’দিলজলে’’(১৯৯৬), ’’ভাই’’, ’’সৰফৰোজ’’, ’’জখম’’, ’’ডুপ্লিকেট’’, ’’কধলৰ ধিমান (তামিল)’’, ’’হম সাথ সাথ হ্যে’’(১৯৯৯), ’’তেৰা মেৰা সাথ ৰহে’’, ’’অনাহত’’(২০০৩) আদি ছবিৰ বাবে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। চাৰিওজন খানৰ (শ্বাহৰূখ, আমিৰ, চলন্ত আৰু ছেইফ) বিপৰীতে অভিনয় কৰা কমসংখ্যক অভিনেত্ৰী সকলৰ ভিতৰত তেৱোঁ এগৰাকী। তদুপৰি তেওঁ বলীউদৰ শীৰ্ষ অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল সেট্টি, অজয় দেৱগণ, সঞ্জয় দত্ত, অনিল কাপুৰ আদিৰ বিপৰীতেও অভিনয় কৰিছে। ‘’ইন্দ্ৰ’’,’’শংকৰদাদা এম.বি.বি.এছ.’’,’’অংগাৰে’’,’’মনমধুড়ু’’ আদি ছবিত তেওঁ তেলেগু চুপাৰষ্টাৰ চিৰঞ্জিৱী,অক্কিনেনী নাগাৰ্জুনা আৰু ‘’প্ৰীথছে’’ ছবিত কানাড়া চুপাৰষ্টাৰ উপেন্দ্ৰৰ সৈতেও অভিনয় কৰিছে।
ভিয়েটনাম
ভিয়েটনামৰ ভৌগোলিক গঠন সৰু আৰু দীঘলীয়া। ইয়াৰ ভূমিৰূপ বিচিত্ৰ। উত্তৰ প্ৰান্ত আৰু মধ্য ভিয়েটনাম পাহাৰ-পৰ্বতময়। উত্তৰৰ উচ্চভূমিভাগ ক্ৰমান্নয়ে হেলনীয়াহৈ পূৱদিশৰ বহল, নদীবহুল উপকূলীয় সমভূমিৰ লগত মিলি গৈছে। সমভূমিভাগত বিস্তৰ কৃষিকাৰ্য কৰা হয় আৰু বহু শতাব্দী ধৰি ভিয়েটনামীসকলে ইয়াত অনেক বান্ধ তৈয়াৰ কৰি আৰু খাল খান্দি কৃষি আৰু বান নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যবস্থা গড়ি তুলিছে। মধ্য ভিয়েটনাম দেশৰ সবাতোকৈ সৰু অংশ; ইয়াৰ পৰ্বতসমূহ সমুদ্ৰতীৰৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত, আনকি কোনো কোনো ঠাইত এইবোৰ সাগৰৰ একেবাৰে কাষতেই আছে। দক্ষিণ ভিয়েটনাম মূলতঃ মেকং নদীৰ অৱবাহিকাৰ দ্বাৰা গঠিত বিস্তৃত, উৰ্বৰ সমভূমি। ইয়াত প্ৰচুৰ কৃষিকাৰ্য হয়, আৰু মূলতঃ ধান উৎপাদন কৰা হয়।
ভিয়েটনাম এখন কৃষিভিত্তিক সমাজ হিচাপে গঢ়ি উঠিছে। এতিয়াও ইয়াৰ অধিকাংশ লোক গাঁৱত বাস কৰে। ২০০৩ চনৰ হিচাপ অনুযায়ী মাত্ৰ ২৬% লোকহে চহৰত বাস কৰে। বৰ্তমান চহৰমুখী জনসংখ্যাৰ পৰিমাণ ক্ৰমে বাঢ়িছে, ফলত হো চি মিন চিটি, হানয় আৰু অন্যান্য এলেকাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে।
সোণালী বেন্দ্ৰে
পেছাদাৰী জীৱন
এগৰাকী অভিনেত্ৰী হোৱাৰ লগতে গদ্দাৰ, সপুত, বোম্বে, লজ্জা, মেজৰ ছাব আদি ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ এগৰাকী ভাল নৰ্ত্তকী হিচাপেও খ্যাতি লাভ কৰিছে। ২০০৩ চনত তেওঁ শ্বাহৰূখ খান, ছেইফ আলি খান আৰু প্ৰীতি জিণ্টা অভিনীত ‘’কল হো না হো’’ত বিশেষ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। বেন্দ্ৰেই আপ কি ছোনিয়া নামৰ এক নাটকতো অভিনয় কৰে। ১৯৯৬ চনৰ ১ নৱেম্বৰত মাইকেল জেকছন ভাৰতলৈ আহোঁতে তেওঁ পৰম্পৰাগত মহাৰাষ্ট্ৰীয় নৌৱৰি শাৰী পিন্ধি তেওঁক আদৰণি জনায়।
ভিয়েটনাম
ভিয়েটনামত প্ৰায় ৫০টা মান ভিন্ন জাতিগত আৰু ভাষাগত গোষ্ঠীৰ লোক বাস কৰে। তাৰ ভিতৰত ভিয়েট বা ভিয়েটনামীয় জাতিৰ লোকেই সৰ্বতোভাবে সংখ্যাগৰিষ্ঠ। ভিয়েটনামীয় জাতিৰ লোক আদিতে লোহিত নদীৰ উপত্যকাত বাস কৰিছিল। নদীখন দক্ষিণ চীনত উৎপত্তি লাভ কৰি উত্তৰ ভিয়েটনামৰ মধ্য দিশলৈ প্ৰবাহিত হৈ টোনকিন উপসাগৰত পৰিছে। খ্ৰিষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত চীনে অঞ্চলটো দখল কৰে। ৯৩৯ চনত ভিয়েটনামীয়সকলে স্বাধীনতা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পৰবৰ্তী ১০০০ বছৰত ভিয়েটনাম দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ এটি গতিশীল সভ্যতাত পৰিণত হয় আৰু উপকূলকে ধৰি দক্ষিণ দিশলৈ বিস্তাৰ লাভ কৰে।
সোণালী বেন্দ্ৰে
টেলিভিছন জগত
বেন্দ্ৰে টেলিভিছনৰ "ক্যা মস্তি ক্যা ধুম" নামৰ নৃত্যানুস্থানটিৰ ঘোষিকা আছিল আৰু ছনী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট টেলিভিছনৰ ‘’ইণ্ডিয়ান আইডল’’ৰ এগৰাকী বিচাৰক আছিল। ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী,২০০৫ত তেওঁ ছেইফ আলি খান আৰু ফৰিদা জালালৰ সৈতে ৫০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিতৰণী অনুষ্ঠানত ঘোষিকা হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে। তদুপৰি তেওঁক ‘’মি° এণ্ড মিচেছ টেলিভিছন’’, ’’ইণ্ডিয়ান আইডল ৪’’, ’’ইণ্ডিয়াহেজ গট টেলেণ্ট’’ আদি অনুষ্ঠানত বিচাৰক হিচাপে দেখা যায়। ২০১২ চনত তেওঁ ক’ৰিয়গ্ৰাফাৰ টেৰেঞ্চ লিৱিছৰ সৈতে লাইফ ওকে চেনেলত ‘’হিন্দুঃস্থান কে হুনৰবাজ’’ নামৰ নৃত্যানুস্থান শৃংখলাৰ বিচাৰক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে।
ভিয়েটনাম
১৯শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ফ্ৰান্সে ভিয়েটনাম আক্ৰমণ কৰে। ফৰাচীসকলে দেশখনক তিনিটা অঞ্চলত বিভক্ত কৰে আৰু অঞ্চলসমূসক লাউচ আৰু ক'ম্বডিয়াৰ লগত সংযুক্ত কৰি ইন্দোচীন ইউনিয়ন তথা ফৰাচী ইন্দোচীন গঠন কৰে। ফৰাচীসকলে নিজৰ সুবিধাৰ বাবে ভিয়েটনামৰ সম্পদ আহৰণ কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত (১৯৩৯-১৯৪৫), ভিয়েটনামৰ উপনিবেশবিৰোধীসকলে সাম্যবাদী দলৰ নেতৃত্বত ফৰাচী শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰে। ১৯৫৪ চনত দিয়েন বিয়েন ফুত ভিয়েটনামী সেনাই ফৰাচী সেনাক যুদ্ধত পৰাজিত কৰে। ইতিমধ্যে ভিয়েটনামক সাময়িকভাবে দুটা অঞ্চলত ভাগ কৰা হয়; উত্তৰ আৰু দক্ষিণ। উত্তৰ ভিয়েটনামত এক সাম্যবাদী চৰকাৰ আৰু দক্ষিণ ভিয়েটনামত সাম্যবাদবিৰোধীসকলে শাসন কৰা আৰম্ভ কৰে। পৰবৰ্তী ২০ বছৰ ধৰি উত্তৰ ভিয়েটনামৰ নেতৃত্বত ভিয়েটনাম একত্ৰীকৰণৰ এটা আন্দোলন আৰম্ভ হয় আৰু দক্ষিণ ভিয়েটনামৰ চৰকাৰে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সহায়তাত ইয়াক ব্যৰ্থ কৰাৰ চেষ্টা চলায়। ১৯৭৩ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনাৰ সহযোগত দুই বছৰৰ পাছত দক্ষিণ ভিয়েটনামৰ সাম্যবাদীসকলক কৰায়ত্ত কৰে। ১৯৭৬ চনত দুয়োখন ভিয়েটনাম একত্ৰিত কৰি এখন সাম্যবাদী ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়, যাৰ ৰাজধানী আছিল হানয়। যদিও ভিয়েটনাম এতিয়াও সাম্যবাদী শাসনৰ অধীন, ইয়াৰ নেতৃত্বই বৰ্তমান অৰ্থনৈতিক উন্নতিৰ উদ্দেশ্যে বজাৰ অৰ্থনীতিৰ বিভিন্ন দিশ বাস্তবায়ন কৰা আৰম্ভ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
সোণালী বেন্দ্ৰে
বলীউদলৈ পুনৰাগমণ
২০১২ চনৰ জুন মাহত বেন্দ্ৰেয়ে ‘’ইণ্ডিয়া হেজ গট টেলেণ্ট ৪’’ৰ বিচাৰকৰ আসন এৰি দিয়া বুলি গুজব উঠে। তেওঁৰ ঠাইত ৰিতেশ দেশমুখক লোৱাৰ কথা ভবা হয়। অৱশ্যে পিছত প্ৰকাশ হয় যে অনাগত কথাছবি ‘’ৱান্স আপন এ টাইম এগেইন’’ক সময় দিবলৈ হে তেওঁ অনুষ্ঠানটি এৰে। পিছত জুলাইৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ ঘোষণা কৰে যে এই ছবিখনেৰে তেওঁ বলীউদলৈ পুনৰাগমণ কৰিব। নিৰ্দেশক মিলান লুথাৰিয়াই তেওঁৰ চৰিত্ৰটিৰ বিষয়ে কয়: "সোণালীৰ চৰিত্ৰটিৰ নাম মুমতাজ। ছবিখনত এই চৰিত্ৰটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। ই কাৰো মাক,ভগ্নী বা বৌৱেক নহয়, বৰং ইয়াৰ এক নিজস্ব পৰিচয় আছে। চৰিত্ৰটিৰ এই বিশেষত্বৰ বাবেই সোণালীয়ে এই ছবিখনৰ এক অংশ হ’বলৈ মান্তি হয়। " ২০০৪ চনত তেওঁ ছবিজগতৰপৰা এক বিৰাম লয় আৰু পুত্ৰৰজন্মৰ পিছত টেলিভিছন জগতত কাম কৰে। ইয়াৰ আগতে তেওঁ বহুকেইখন ছবিৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰে কাৰণ তেওঁ পৰিয়ালক বিশেষকৈ নিজ পুত্ৰক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। কিন্তু একতা আৰু শোভা কাপুৰৰ লগত থকা তেওঁৰ বন্ধুত্ব আৰু লুথাৰিয়া (চোৰি চোৰি) আৰু কুমাৰৰ (তৰাজু, সপুত, অংগাৰে, কীমত) লগত আগতেও অভিনয় কৰা বাবে তেওঁ ‘’ৱান্স আপন এ টাইম এগেইন”ৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ নকৰিলে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা
ভাৰতৰ সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা বুলিলে সংবিধানখনৰ চমু ভূমিকা অংশক বুজায় য'ত এই নথিৰ লক্ষ্য আৰু নীতিৰ কথা আছে। সংবিধানৰ ক্ষমতাৰ উৎস হিচাপে ইয়ত জণগণৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। ভাৰতীয় জনতাৰ আশা আৰু দেশৰ আদৰ্শৰ কথাও প্ৰস্তাৱনাত স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা আছে। ভাৰতৰ গণপৰিষদে ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত এই সংবিধানত সন্মতি জনায় আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ই গৃহীত হয়।
প্ৰস্তাৱনাৰ পাঠ্য
আমি, ভাৰতবৰ্ষৰ জনসাধাৰণে, ভাৰতবৰ্ষক এখন সাৰ্বভৌম, সমাজবাদী, ধৰ্ম নিৰপেক্ষ, গণতান্ত্ৰিক, গণৰাজ্য ৰূপে গঠন কৰিবলৈ আৰু ইয়াৰ সকলো জনসাধাৰণৰ বাবে সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক ন্যায়, চিন্তা, মতপ্ৰকাশ, বিশ্বাস, আস্থা আৰু উপাসনাৰ স্বাধীনতা, মৰ্যাদা আৰু সুযোগৰ সমতা নিশ্চিত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোক সকলোৰে মাজত ভাতৃত্ববোধ, ব্যক্তিসন্মান আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্য আৰু অখণ্ডতাৰ প্ৰসাৰ কৰাৰ অৰ্থে পবিত্ৰ অন্তঃকৰণেৰে সংকল্পবদ্ধ হৈ,
আমাৰ ভাৰতীয় গণপৰিষদত আজি ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে ইয়াৰ দ্বাৰা আমি গ্ৰহণ আৰু বিধিবদ্ধ কৰি নিজৰ প্ৰতি এই সংবিধান উছৰ্গা কৰিলোঁ।
আৰু চাওক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংবিধান
প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়
প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায় (Pratima Bandopadhyay, জন্মৰ নাম প্ৰতিমা চেটাৰ্জী বা চট্টোপাধ্যায়, ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪- ২৯ জুলাই ২০০৪) বঙালী চলচ্চিত্ৰীয় তথা অচলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ কণ্ঠশিল্পী আছিল, যিয়ে বিশেষকৈ ১৯৫০ৰ পৰা ৭০ৰ দশকলৈ অসংখ্য জনপ্ৰিয় গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়ৰ পূৰ্বপুৰুষ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ বিক্ৰমপুৰৰ (এতিয়া মুঞ্চিগঞ্জ) বাহেৰকৰ পৰা আহিছিল। মাত্ৰ এবছৰ বয়সতে তেওঁ দেউতাক মণিভূষণ চট্টোপাধ্যায়ক হেৰুৱাইছিল। মাক কমলা চট্টোপাধ্যায়ে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰ আছিল কলকাতাৰ ভৱানীপুৰত। কম বয়সৰে পৰা তেওঁ প্ৰকাশ কালি ঘোষৰ ওচৰত সঙ্গীতৰ শিক্ষা লৈছিল।
সঙ্গীত জীৱন
চেনোলা কোম্পানীয়ে ১৯৪৫ চনত প্ৰথম তেওঁৰ ৰেকৰ্ড উলিয়াছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ ‘সুনন্দাৰ বিয়ে’ ছবিত ‘তটিনি আমি, তুমি সুন্দৰ চান্দ’ শীৰ্ষক গীতটোৰে চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তী। তিনি দশকৰ কৰ্মময় জীৱনত তেওঁ ৬৫খন বঙালী চলচ্চিত্ৰত আৰু অসংখ্য অনা-চলচ্চিত্ৰীয় গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।
স্মৃতিচাৰণ
পশ্চিমবঙ্গৰ প্ৰখ্যাত গীতিকাৰ পুলক বন্দোপাধ্যায়ে স্মৃতিচাৰণ কৰি লিখিছে, "যেতিয়া মই লিখা আৰু মান্না দে আৰু লতা মঙ্গেশকাৰে গোৱা ‘কে প্ৰথম কাষে এসেছি’ গীতটো জনপ্ৰিয় হৈছিল, তেতিয়া মই এজনী ৰহস্যময় ফেনৰ পৰা গীতটোৰ কথাংশক প্ৰশংসা কৰি কৰা এটা ফোনকল পাইছিলো। তেওঁ নিজৰ নাম উল্লেখ কৰা নাছিল। তেতিয়াৰে পৰা কল পাব ধৰিলো, যেতিয়াই মই লিখা গীত এটা সংবেদনাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। অৱশেষত তেওঁ এদিন আবেলি পাঁচবজাত এলগিন ৰোডত মোক লগ ধৰিবলৈ সন্মত হ’ল। মই অভিভূত হৈ পৰিলো। সময় হৈ অহাৰ লগেলগে মই গাড়ীখন পৰিস্কাৰ কৰি কাপোৰ-কানি পিন্ধিলো। তেনেতে হেমন্ত মুখাৰ্জীয়ে ফোন কৰি পূজা বিষয়ক গীত এটা ৰচনা কৰা সম্পৰ্কীয় কথা পাতিবলৈ আবেলি পাঁচবজাত তেওঁৰ ঘৰলৈ মাতিলে। প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়ো তাত অপেক্ষা কৰি থাকিব। মই তাৰিখটো সলনি কৰিবলৈ গৈয়ো ব্যৰ্থ হলো। হেমন্ত মুখাৰ্জীৰ ঘৰ অভিমুখে গাড়ী পোনালো। সময়ো পাঁচ বাজিবৰ হৈছে। ইফালে মোৰ মনত সেই ৰহস্যময়ী নাৰীগৰাকীৰ কথা ভাবিছিলো আৰু গীতৰ প্ৰথম দুশাৰী মোৰ মনলৈ আহিছিল, ‘বৰ সাধ জাগে, একবাৰ তোমায় দেখি।’ ইয়াৰ পিছত আৰু সেই নাৰীগৰাকীক আৰু কেতিয়াও নাপালো। গীতটো প্ৰতিমাৰ কণ্ঠত বাণীবদ্ধ কৰা হৈছিল।"