cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কাশী কৰৱত মন্দিৰ (কাশী কৰৌত)
সেইবাবেই আশে-পাশে থকা গাঁৱৰ মানুহে বৃদ্ধ বয়সত মাক-দেউতাকক কাশীৰ স্বাৰ্থপৰ পণ্ডিত পূজাৰীৰ হাতত গতাই দিছিল। তেওঁলোকে ভাড়াৰ ভিত্তিত বুঢ়া-বুঢ়ী সকলক নিজৰ লগত ৰাখিছিল। তাৰ পিছত লাহে লাহে বুঢ়া-বুঢ়ীৰ সংখ্যা বাঢ়ি আহিল, গতিকে স্বাৰ্থপৰ পণ্ডিত আৰু পুৰোহিতসকলে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে যে এজনক সেৱা কৰাই টান, সকলোকে কেনেকৈ সেৱা কৰিব। তাৰ পাছত গংগা নদীৰ পাৰত ইটাৰ প্ৰকাণ্ড গুহা এটা সাজিছিল যাতে তেওঁলোকক জোৰকৈ মাৰিব পাৰে। তাৰ পাছত সেই গুহাটোৰ ভিতৰত কৰতৰ দৰে বস্তু এটা স্থাপন কৰা হ’ল যাক সেই সময়ৰ মানুহে কৰৌত বুলি কৈছিল। তেতিয়া সেই বুঢ়া-বুঢ়ী সকলক কোৱা হ’ল যে যিয়ে সোনকালে স্বৰ্গলৈ যাব বিচাৰে, এই গুহাটোত কৰতেৰে মূৰ কাটি পেলাওক, তেওঁ পোনে পোনে স্বৰ্গলৈ যাব। এইটোৱেই শিৱ ভগৱানৰ আদেশ। এই কথা শুনাৰ পিছত, যিহেতু সকলো বয়োজ্যেষ্ঠই ইতিমধ্যে দুখ আৰু বেদনাত অশান্তি পাইছিল, গতিকে এই দুখৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ সকলোৱে হয় বুলি ক'লে, আৰু সকলোৰে এজন এজনকৈ মূৰ কাটি পেলোৱা হৈছিল। যেতিয়াই সেই কৰতখন কোনো কাৰণত আচল হৈ পৰিছিল, তেতিয়াই কোৱা হৈছিল যে ঈশ্বৰৰ আদেশ এতিয়াও আপোনাৰ বাবে অহা নাই। তেতিয়া সেই বুঢ়াজনে কান্দি কান্দি উভতি আহিছিল আৰু কিছু সময়ৰ পাছত আকৌ কৰতেৰে মূৰটো কাটিবলৈ পুৰোহিতসকলক মাচুল দিছিল। এইদৰে সেই বৃদ্ধসকলৰ সংখ্যা কমি গ’ল। যিটো আছিল অতি নিষ্ঠুৰতাৰে ভৰা কুকৰ্ম। উল্লেখযোগ্য সেই মন্দিৰত কেৱল সনাতন হিন্দু ধৰ্মৰ লোকেহে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিছিল।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয়
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয় (Anandaram Dhekial Phookan College) হৈছে ১৯৫৯ চনত স্থাপিত অসমৰ নগাঁও জিলাৰ দক্ষিণ হয়বৰগাঁৱত অৱস্থিত এখন স্নাতক আৰু স্নাতকোত্ত ডিগ্ৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
মাঘ
মাঘ অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ দশম মাহ আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় শকাব্দৰ একাদশ মাহ। অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওন, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। মাঘ মাহত ৩০ দিন থাকে। মঘা নক্ষত্ৰৰ নামেৰে মাঘ বা "মাঘা" নামটি আহিছে। পুহ আৰু মাঘ এই ২ মাহ মিলি শীত কাল। শীতৰ সমাপ্তি। অসমীয়া লোক সকলে মাঘ মাহত খেতি চপোৱাৰ উৎসৱ পালন কৰে। পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা মাঘ বিহু বা ভোগালী বিহু পালন কৰি ভেলা ঘৰ সাজে আৰু সমূহীয়াকৈ ভোজ ভাত খাই আনন্দ কৰে। এই বিহুক ধৰ্মীয় ৰূপ দিবৰ কাৰণে মকৰ সংক্ৰান্তিও বোলে৷ এই সময়ত সূৰ্য্য মকৰ ক্ৰান্তিৰ ৰেখাৰ ওচৰলৈ যায় বাবে এই সংক্ৰান্তিৰ বিহু বা দোমাহীক মকৰ সংক্ৰান্তি বোলা হয়৷ মাঘ মাহৰ শেষৰ ফালে বৰষুণ হয়। প্ৰবাদ আছে "মাঘৰ শীতত বাঘ পালায়"। এই মাহত আমৰ মুকুল আহে। প্ৰবচন আছে যে- "য'দি বৰ্ষে মাঘৰ শেষ, ধনী ৰজাৰ পূণ্য দেশ"। মাঘ মাহৰ পূৰ্ণিমাক মাঘী পূৰ্ণিমা বুলি কোৱা হয়‌‌‌। মাঘ মাহৰ শুক্লা পঞ্চমী তিথিত সৰস্বতী পূজা উদযাপন কৰা হয়। মাঘ মাহত শীত ঋতুৰ অন্তিম পৰব চলি থাকে।
অন্য পঞ্জিকাত মাঘৰ সমসাময়িক মাহ
অসমীয়া পঞ্জিকাত মাঘ মাহ চলি থাকোতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী হয়। মাঘ জানুৱাৰীৰ ১৬ বা ১৭ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু ফেব্ৰুৱাৰীৰ মধ্যলৈকে থাকে। মাঘ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত পৌষ মাহ চলি থাকে।
উৎসৱ-পাৰ্বন
মাঘ মাহৰ আৰম্ভণিৰ আগেয়েই খেতিয়কে ধান কাটি সামৰি ভঁৰালত ভৰাই বছৰলৈ যতন কাৰি ৰাখে। এই সময়ত সকলোৰে ঘৰত ধান-মাহকে আদি কৰি টকা-পইচাৰ অভাৱ কম হয়। সেয়ে মাহৰ শেষত, মকৰসংক্ৰান্তিত অসমীয়া সকলে ভোগৰ উৎসৱ ভোগালী বিহু উদযাপন কৰে। বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলেও উৎসৱ উদযাপন কৰে। বাংলাদেশৰ ঢাকাত এই সময়ত ডাঙৰ মেলা বহে। চাহ জনজাতিৰ লোকসকলে টুচু পূজা বা টুচু পৰৱ পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা পালন কৰে। পুহ মাহত আৰম্ভ হোৱা বাবে এই পৰৱক পৌৰ পৰৱ বুলিও কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
ৰা (সূৰ্যদেৱতা)
ৰা বা ৰে (Ra) হৈছে প্ৰাচীন মিছৰীয় সূৰ্য দেৱতা। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫ আৰু ২৪ শতিকাত পঞ্চম ৰাজবংশৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰাচীন ইজিপ্টীয় ধৰ্মৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হৈ পৰিছিল। তেওঁক প্ৰধানতঃ দুপৰীয়া ৰ'দৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হয়। ৰাই সৃষ্টি হোৱা বিশ্বৰ সকলো অংশতে অৰ্থাৎ আকাশ, পৃথিৱী আৰু পাতালপুৰী শাসন কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ হৈছে সূৰ্য, শৃংখলা, ৰজাসকল আৰু আকাশৰ দেৱতা।
ৰাৰ এক ৰূপ মেনেভিছ ষাঁড়ৰ এক পন্থা প্ৰচলিত আছিল আৰু ইয়াৰ কেন্দ্ৰস্থল আছিল হেলিঅ'পলিছ। সেই চহৰখনৰ উত্তৰে বলি দিয়া ষাঁ‌ড়বোৰৰ বাবে এক আনুষ্ঠানিক সমাধিস্থল আছিল।
ৰা সকলো জীৱৰে সৃষ্টিকৰ্ত্তা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। কোনো কোনো আখ্যানৰ মতে ৰাৰ চকুপানী আৰু ঘামৰ পৰা মানুহৰ সৃষ্টি হয়। সেয়েহে মিছৰ নিবাসীসকলে নিজকে "ৰাৰ পশু" বুলি কয়। মহাজাগতিক গৰুৰ (celestial cow) আখ্যানত মানৱজাতিয়ে কেনেকৈ ৰাৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰিছিল আৰু কেনেকৈ তেওঁ মানৱ জাতিক শাস্তি দিবলৈ তেওঁ নিজৰ চকুহালক দেৱী চেখমেট হিচাপে প্ৰেৰণ কৰিছিল তাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে
সূৰ্য হৈছে জীৱনদায়িনী, যি মানুহে কৰা শস্যৰ পূৰঠ হোৱা কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। সূৰ্যৰ জীৱনদায়িনী গুণৰ বাবে ইজিপ্টৰ লোকসকলে সূৰ্যক দেৱতা হিচাপে উপাসনা কৰিছিল। বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু জীৱনদাতা হিচাপে সূৰ্য অৰ্থাৎ ৰায়ে জীৱন, উষ্ণতা আৰু বিকাশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। যিহেতু মানুহে ৰাক এজন প্ৰধান দেৱতা, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু জীৱনৰ উৎস হিচাপে গণ্য কৰিছিল, তেওঁ মানৱ সমাজৰ ওপৰত এক শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলাইছিল যাৰ ফলত তেওঁক সকলো মিছৰীয় দেৱতাৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি উপাসনা কৰা হৈছিল আৰু আনকি তেওঁক ঈশ্বৰৰ ৰজা বুলিও গণ্য কৰা হৈছিল। ইজিপ্টৰ ইতিহাসৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ত তেওঁৰ প্ৰভাৱ সমগ্ৰ দেশতে বিয়পি পৰিছিল আৰু ইয়াৰ ফলত একাধিক ৰূপ আৰু নামেৰে ৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল। সচৰাচৰ দেখা পোৱা ৰূপসমূহ হৈছে আটুম (তেওঁৰ মানৱ ৰূপ), খেপৰি (এবিধ পতংগ) আৰু হোৰাছ (শেন চৰাই)। সাধাৰণতে তেওঁ যি ৰূপত দেখা যায় সেয়া হৈছে শেন চৰাইৰ শিৰ থকা এজন মানুহৰ যি আকাশৰ দেৱতাসমূহৰ অন্যতম হোৰাছৰ সৈতে তেওঁৰ এক সংমিশ্ৰিত ৰূপ। তেওঁ মূৰৰ ওপৰত এটা ফেঁ‌টীসাপৰ সৈতে সৌৰচক্ৰ ধাৰণ কৰে যি বহুতো কিংবদন্তিত ৰাৰ চকুটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সময়ৰ আদিতে যেতিয়া বিশৃংখলতাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল তেতিয়া জলমগ্ন বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত কেৱল সূৰ্য-দেৱতা ৰা বিদ্যমান আছিল। আটুমে মানৱ ৰূপত বিশৃংখলতাৰ পৰা সকলো সৃষ্টি কৰে আৰু ৰায়ে তাৰ পিছত পৃথিৱী শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই পৃথিৱীত মানুহ আৰু ঐশ্বৰিক জীৱসমূহে সহাৱস্থান কৰিছিল। তেওঁ বায়ুৰ দেৱতা শ্বু আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ দেৱী টেফনাটৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁলোকে মানুহৰ দুটা সৰ্বজনীন নীতি ক্ৰমে জীৱন আৰু অধিকাৰক (ন্যায়) প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ৰায়ে তেওঁলোকৰ গোপন নাম দুটা উচ্চাৰণ কৰি সকলো ধৰণৰ জীৱৰ সৃষ্টি কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কিছুসংখ্যক কিংবদন্তিৰ মতে ৰাৰ চকুপানী আৰু ঘামৰ পৰা মানুহৰ সৃষ্টি হয়।
এক আখ্যানমতে সূৰ্য দেৱতা ৰাই অনন্ত জলৰ পৰা পৃথিৱীৰ প্ৰথম অংশটোৰ আহ্বান কৰি ইয়াক সৃজন কৰিছিল। মহাজাগতিক গৰুৰ আখ্যানত (এই আখ্যানত আকাশক এক বিশালাকায় গৰু অৰ্থাৎ দেৱী মেহত-উৰ্ট বুলি ভবা হৈছিল) এই কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কেনেদৰে মানৱজাতিয়ে ৰাৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰিছিল আৰু কেনেকৈ তেওঁলোকক শাস্তি দিবলৈ তেওঁ দেৱী চেখমেট হিচাপে তেওঁৰ নিজৰ চকু প্ৰেৰণ কৰিছিল।
পাতালপুৰীত
ৰায়ে দুখন সৌৰ বাহন বা আটেটত ভ্ৰমণ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। ইয়াৰে প্ৰথমখন হৈছে মেনজেট (লক্ষ বছৰৰ নাও) বা পুৱাৰ নাও আৰু আনখন হৈছে মেছেখেট বা সন্ধিয়াৰ নাও। এই নাও দুখনে ৰাক আকাশ আৰু ডুয়েট অৰ্থাৎ নিশাৰ ১২ ঘণ্টাৰ (ইজিপ্টৰ পাতালপুৰী) মাজেৰে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। মেছেখেটত আৰোহণ কৰা অৱস্থাত ৰাই ৰাম ছাগলীৰ শিৰযুক্ত ৰূপ লয়। এই সৌৰ নাও দুখনত ভ্ৰমণ কৰোঁতে ছিয়া (ধাৰণা), হু (আদেশ) আৰু হেকা (মায়াৱী শক্তি) আদি দেৱ-দেৱীয়ে ৰাক সংগ দিয়ে। কেতিয়াবা এনাডৰ সদস্যসকলে তেওঁক তেওঁৰ যাত্ৰাত সহায় কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে ছেট যি এপ'ফিছ নামৰ সৰ্পক পৰাভূত কৰে, আৰু মেহেন, যি পাতালপুৰীৰ দানৱবোৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰক্ষা কৰে।
এপ'ফিছ আছিল এক বিশাল সৰ্পৰূপী বিশৃংখলতাৰ দেৱতা যি প্ৰতি নিশা সৌৰ নাৱৰ যাত্ৰা সম্মোহনী দৃষ্টিৰে ৰখাই বা ইয়াক ভক্ষণ কৰি বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। মিছৰীয়সকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে সন্ধিয়াৰ সময়ত ৰা আটুম বা ৰাম ছাগলীৰ ৰূপত মূৰ্তমান হয়। নিশাৰ নাওখনে তেওঁক পাতালপুৰীৰ মাজেৰে তেওঁৰ পুনৰ্জন্মৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে পূৱ দিশলৈ লৈ যায়। ৰাৰ এই কিংবদন্তিসমূহে আকাশৰ দেৱী নাটৰ দ্বাৰা সূৰ্যৰ পুনৰ্জন্ম হিচাপে প্ৰতিটো পুৱা নতুনকৈ উদীয়মান সূৰ্যটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এনেদৰে পুনৰ্জন্ম আৰু নৱীকৰণৰ ধাৰণাটোৱে সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা হিচাপে ৰাৰ ভূমিকাক শক্তিশালী কৰে।
যেতিয়া ৰা পাতালপুৰীত থাকে তেতিয়া তেওঁ মৃতকসকলৰ দেৱতা অচাইৰিছৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।
চিত্ৰায়ন
সূৰ্যদেৱতা ৰাক বিভিন্ন ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল। সচৰাচৰ দেখা ৰূপটো আছিল এজন মানুহ যাৰ শিৰ আছিল শেন চৰাইৰ আৰু ইয়াৰ ওপৰত আছিল। সৌৰচক্ৰ। এই সৌৰচক্ৰৰ চাৰিওফালে কুণ্ডলীবদ্ধ সৰ্পই অৱস্থান কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যান্য সাধাৰণ ৰূপবোৰ হৈছে এক পতংগৰ শিৰযুক্ত বা ৰাম ছাগলীৰ শিৰযুক্ত মানুহ। ইয়াৰোপৰি ৰাক এটা সম্পূৰ্ণ দেহৰ ৰামছাগলী, পতংগ, ফিনিক্স, বগলী, সৰ্প, ষাঁড়, মেকুৰী বা সিংহ হিচাপেও চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।
পাতালপুৰীত তেওঁক সচৰাচৰ ৰাম ছাগলীৰ শিৰৰ সৈতে চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল। এই ৰূপত ৰাক "পশ্চিমৰ ৰাম" বা "হাৰেমৰ দায়িত্বত থকা ৰাম" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
কিছুমান সাহিত্যত ৰাক সোণালী মাংস, ৰূপালী হাড় আৰু নীলকান্তমণিৰ চুলি থকা এজন বৃদ্ধ ৰজা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
কমল হাজৰিকা
কমল হাজৰিকা (Kamal Hazarika) বিশিষ্ট গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁৰ অন্যতম অমৰ সৃষ্টি হিচাপে পৰিগণিত হোৱা ‘চেনাই মই যাওঁ দেই’ গীতটোত কণ্ঠশিল্পী দীপালি বৰঠাকুৰে কণ্ঠদান কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৭ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত কলিয়াবৰৰ আখিৰঙা গাঁৱত কমল হাজৰিকাৰ জন্ম হৈছিল। প্ৰয়াত কমল হাজৰিকাই শ্বিলং চৰকাৰী স্কুল আৰু ছেইণ্ট এন্থনী কলেজৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।অসমৰ প্ৰথম মহিলা পাইলট ধীৰা চলিহাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।
কৰ্ম আৰু সংগীত জীৱন
১৯৫৬ চনত তেওঁ লণ্ডনত ভাৰতীয় উচ্চায়োগত চাকৰিত যোগ দি তালৈ যায়। কিছু বছৰৰ পাছত তেওঁ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য সেৱাত যোগ দিয়ে। তাৰ পৰাই তেওঁ ১৯৯২ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ লণ্ডনৰ স্থায়ী নিৱাসী হৈ পৰে। কিন্তু অৱসৰৰ পাছত সঘনে অসমৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰি আহিছিল। গুৱাহাটী মহানগৰীৰ গণেশগুৰিৰ নয়নপুৰতো তেওঁৰ ঘৰ আছিল। অৱশ্যে অসুস্থতাৰ পাছত তেওঁ অসমতে স্থায়ীভাৱে বাস কৰিবলৈ লয়। উল্লেখযোগ্য যে দেশৰ স্বাধীনতাৰো আগৰ পৰা কলকাতা কেন্দ্ৰৰ পৰা আকাশবাণীযোগে তেওঁ গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। সমসাময়িকভাৱে তেওঁ গীত ৰচনা আৰু সুৰ দি আহিছিল। ১৯৪৮ চনত স্থাপন হোৱা শ্বিলং-গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত ভালেকেইটি গীত গাইছিল।
কেইটিমান উল্লেখযোগ্য গীত
তেওঁ লিখা আৰু সুৰ দিয়া জনপ্ৰিয় 'চেনাই মই যাও দেই' গীতটি দীপালি বৰঠাকুৰে গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
এএনএম
পটভূমি
১৯৭৫ চনত শ্ৰীবাস্তৱ সমিতিয়ে এএনএমৰ ভূমিকাক সম্প্ৰসাৰণৰ পৰামৰ্শ দিছিল। অনুমোদিত সম্প্ৰসাৰণত এজন বহুমুখী স্বাস্থ্য কৰ্মী হিচাপে এএনএমৰ ভূমিকা অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। প্ৰসূতি যত্নৰ লগতে সমিতিয়ে পৰামৰ্শ দিছিল যে এএনএমৰ কামত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব শিশুৰ স্বাস্থ্য (টীকাকৰণ) আৰু গাওঁবাসীৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যৰ যত্ন। ভাৰতীয় ধাত্ৰী পৰিষদে (আইএনচি) সমিতিৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সেইবোৰক ১৯৭৭ চনত পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। এই সিদ্ধান্তই এএনএমৰ প্ৰশিক্ষণৰ ম্যাদ ২৪ মাহৰ পৰা ১৮ মাহলৈ হ্ৰাস কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতিয়ে এএনএম কাৰ্যসূচীক বৃত্তিমূলক শিক্ষাৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে। এই সিদ্ধান্তৰ পিছত আইএনচিয়ে পুনৰ ইয়াৰ নীতি পৰ্যালোচনা কৰে আৰু স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে এএনএম পাঠ্যক্ৰমটো +২ স্তৰত অৰ্থাৎ দশম শ্ৰেণী/উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰৰ পিছত বৃত্তিমূলক শিক্ষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা পৰামৰ্শ দিয়ে। অৱশ্যে ভাৰতৰ কেৱল কেইখনমান ৰাজ্যই এএনএম পাঠ্যক্ৰমক উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ স্কুলীয়া শিক্ষাৰ এক বৃত্তিমূলক পাঠ্যক্ৰম হিচাপে গঢ়ি তুলিছে। আইএনচিৰ শেহতীয়া নিৰ্দেশনা অনুসৰি এএনএম পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তিৰ বাবে নিম্নতম বয়স ১৭ বছৰ হ'ব লাগে আনহাতে সৰ্বাধিক বয়সৰ সীমা হৈছে ৩৫ বছৰ।
২০০৫ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছন (এনআৰএইচএম) আৰম্ভ কৰা হৈছিল। এই মিছনে গাঁওসমূহত প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য সেৱা উন্নত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল আৰু স্বাস্থ্য সেৱা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সংযোগ হিচাপে এএনএমৰ গুৰুত্ব অধিক বৃদ্ধি কৰিছিল।
এএনএমৰ ভূমিকা
২০১০ চনৰ গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য পৰিসংখ্যা বুলেটিন অনুসৰি ভাৰতত ১,৪৭,০৯৬টা উপ-কেন্দ্ৰ কাৰ্যকৰী আছিল। পিছলৈ ই ২০১৪ চনত মাৰ্চত ১,৫২,৩২৬ লৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল। শেহতীয়া নিয়ম অনুসৰি, ৫,০০০ জনসংখ্যাৰ বাবে এটা উপ-কেন্দ্ৰ থাকিব লাগে। আনহাতে প্ৰতিটো উপ-কেন্দ্ৰৰ বাবে আৱণ্টন কৰা জনজাতীয় আৰু পাহাৰীয়া এলেকাৰ জনসংখ্যা হৈছে ৩,০০০ জন।
ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ অধীনত প্ৰতিটো উপ-কেন্দ্ৰই ব্যয়ৰ বাবে ১০,০০০ টকাৰ এক নিৰ্দিষ্ট পুঁজি লাভ কৰে। এনে ধৰণৰ পুঁজি প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ এএনএমৰ গাওঁখনৰ পঞ্চায়ত সভাপতিৰ সৈতে এক যুটীয়া বেংক একাউণ্ট থাকে। এগৰাকী এএনএময়ে উপ-কেন্দ্ৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰাৰ বাবে মুক্ত পুঁজি ব্যৱহাৰ কৰে। এই সঁজুলি সমূহত আছে যেনে ৰক্তচাপৰ সঁজুলি, ওজন কৰা যন্ত্ৰ, স্কেল আৰু পৰিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে। ইয়াৰ জৰিয়তে নিৰ্দিষ্ট পুঁজি প্ৰদান কৰাৰ পিছত উপ-কেন্দ্ৰ পৰ্যায়ত বিতৰণৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।
এএনএম এগৰাকী বহুমুখী স্বাস্থ্য কৰ্মী। এএনএম সম্পৰ্কীয় কামৰ ভিতৰত আছে পৰিয়াল পৰিকল্পনা সেৱা, স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি শিক্ষা, পৰিৱেশ অনাময় বজাই ৰখাৰ প্ৰচেষ্টা, সংক্ৰামক ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে টীকাকৰণ, সামান্য আঘাতৰ চিকিৎসা আৰু জৰুৰীকালীন আৰু দুৰ্যোগত প্ৰাথমিক চিকিৎসা।
দূৰৱৰ্তী এলেকা যেনে পাহাৰীয়া আৰু জনজাতীয় এলেকা ত য'ত পৰিবহণ সুবিধা কম থকাৰ এএনএমবোৰে মহিলাসকলৰ বাবে ঘৰুৱা প্ৰসৱ কৰাব লাগে।
আশা কৰ্মীৰ লগত সম্পৰ্ক
স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্যকৰ্মী (আশা) এজন সামূহিক স্বাস্থ্য কৰ্মী। উপ-কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা আৱৰা এলেকাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্ৰতিগৰাকী এএনএম চাৰি বা পাঁচ গৰাকী আশাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত। এএনএমসকলে যোৱা সপ্তাহ বা পষেকত কৰা কামৰ পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ আশাসকলৰ সৈতে সাপ্তাহিক বা পাক্ষিক বৈঠক তৈয়াৰ কৰাৰ কথা। এএনএমবোৰে স্বাস্থ্য সেৱাৰ দিশবোৰৰ ওপৰত আশাক নিৰ্দেশনা দিয়ে।
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী এজন নেপালী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁক কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল বুলিও জনা যায়। তেওঁ পশ্চিম নেপালৰ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী। সম্ভাৱ্য মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী পাউডেলে ১০০ তকৈও কম ভোটৰ ব্যৱধানত তেওঁৰ সমষ্টি হেৰুৱাই কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালীক সৰ্বসন্মতিক্ৰমে নেপালী কংগ্ৰেছৰ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ সংসদীয় দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। তেওঁ নেপালী কংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ এজন প্ৰাক্তন সদস্য।
এনচি, চিপিএন-এমচি, পিএছপি-এন, ৰাষ্ট্ৰীয় জনমৰ্চা আৰু নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী দীপক মাঙৰ সমৰ্থনত নেপালৰ সংবিধানৰ ১৬৮ (৫) অনুচ্ছেদৰ অধীনত তেওঁ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ দ্বিতীয় মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু নেপালী কংগ্ৰেছৰ পৰা ৰাজ্যখনৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। নেপালৰ সংবিধানৰ ১৬৮ (৪) অনুচ্ছেদ অনুসৰি পৃথিৱী চুব্বা গুৰুঙে প্ৰাদেশিক আইনসভাত আস্থাৰ ভোট লাভ কৰাত ব্যৰ্থ হয় আৰু সকলো বিৰোধী দলে তেওঁক গণ্ডকী প্ৰদেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে সমৰ্থন কৰা ৰাজ্যপালৰ ওচৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠ সদস্যৰ স্বাক্ষৰৰ এখন তালিকা দাখিল কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
নেপালী কংগ্ৰেছৰ দ্বাদশ সাধাৰণ সন্মিলনত তেওঁ লুম্বিনি জোনৰ পৰা নেপালী কংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। কেন্দ্ৰীয় সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ আগতে, তেওঁ চাৰিবাৰ (১৯৯১ ৰ পৰা ২০১০ খৃষ্টাব্দ) নেপালী কংগ্ৰেছ নৱালপাৰাচীৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। তাৰ আগতে তেওঁ লুম্বিনি জিলাৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য আছিল।
বিগত চাৰি দশক ধৰি ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হৈ থকা কৃষ্ণ চন্দ্ৰ পোখৰেলে গণতন্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ আন্দোলনৰ সময়ত বাৰে বাৰে তিনি বছৰৰো অধিক কাৰাগাৰত কটাইছে। তেওঁ তেওঁৰ দেউতাক স্বৰ্গীয় গোবৰ্ধন শৰ্মাৰ সৈতে ভাৰতত নিৰ্বাসিত আছিল। ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰৰ উপৰিও তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি কাভৰে ফালাণ্টে, তানাহু দামাউলি আৰু তানাহু থাৰ্পু উচ্চ বিদ্যালয়ত ৰাজনীতি বিজ্ঞান, ভূগোল আৰু ইতিহাস অধ্যাপনা কৰিছিল।
স্নায়ু
স্নায়ু (Nerve) হৈছে এক্সন নামৰ এবিধ দীঘল আঁহৰ থুপ, যি শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগক কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। ই হৈছে স্নায়ু তন্ত্ৰৰ এক আবদ্ধ প্ৰণালী। স্নায়ু তন্ত্ৰ হৈছে জীৱদেহৰ ঐচ্ছিক আৰু অনৈচ্ছিক কাৰ্যসমূহৰ মাজত সমন্বয় ৰক্ষা কৰা আৰু শৰীৰৰ বভিন্ন অংশলৈ সংকেত পৰিবহন কৰা এক অংগ তন্ত্ৰ। প্ৰায় সকলো জীৱ প্ৰজাতিৰে স্নায়ু তন্ত্ৰ কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ (CNS) আৰু প্ৰান্তীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ (PNS) নামৰ দুটা ভাগত বিভক্ত। মগজু আৰু স্নায়ু ৰজ্জু লগলাগি কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ গঠিত হয়। প্ৰান্তীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ প্ৰধানকৈ স্নায়ুৰ দ্বাৰা গঠিত। এডাল স্নায়ুৰ ভিতৰেদি শৰীৰৰ কোনো এটা অংগৰ পৰা এক্সনৰ যোগেদি বিদ্যুৎৰাসায়নিক স্পন্দন কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰলৈ পৰিবাহিত হয়। ইন্দ্ৰিয়ৰ ক্ষেত্ৰত এই স্পন্দন বিপৰীত দিশেও পৰিবাহিত হয়। স্নায়ুত থকা প্ৰত্যেকডাল এক্সন নিউৰণ নামৰ স্নায়ুকোষেৰে গঠিত, ইয়াৰ ওপৰত স্কোৱান কোষে (Schwann cell) মায়েলিনৰ প্ৰলেপেৰে আৱৰি ৰাখে।
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৭৯ চনৰ গণভোটত বহুদলীয় প্ৰচাৰত সক্ৰিয় হৈ নেপালী কংগ্ৰেছ জয় কৰাৰ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সিদ্ধান্তত তেওঁক জুমলালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। একে সময়তে, ১৯৭৯ চনত পঞ্চায়ত দমন আৰু শাৰীৰিক উৎপীড়নৰ পিছত, তেওঁ শিক্ষকতা ত্যাগ কৰে আৰু এজন উকীল হিচাপে জনসাধাৰণৰ আইনী সেৱাৰ বাবে নিজকে সমৰ্পিত কৰে। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে বহুতো গণতান্ত্ৰিক ৰাজনৈতিক বন্দীক তানাহু আৰু নৱালপাৰাচীৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁ এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেল নৱালপাৰাচীৰ নেপাল অধ্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিও আছিল। ৰাজনৈতিক কাৰণত তেওঁক কেইবাবাৰো শাৰীৰিক ভাৱে নিৰ্যাতন কৰা হৈছিল।
স্নায়ু
প্ৰত্যেক স্নায়ুৰ ভিতৰত, প্ৰত্যেকডাল এক্সনক এণ্ডনিউৰিয়াম নামৰ এবিধ সংযোজী কলাৰে আৱৰি থাকে। এক্সনসমূহে ফেচিকল নামৰ এটা গুচ্ছ গঠন কৰে, আৰু প্ৰত্যেকটো গুচ্ছ পেৰিনিউৰিয়াম নামৰ এবিধ সংযোজী কলাৰে আবৃত হৈ থাকে। শেষত গোটেই স্নায়ুডালৰ চাৰিওকাষে এপিনিউৰিয়াম নামৰ সংযোজী কলাৰ এটা আৱৰণ থাকে।
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল
ব্যক্তিগত জীৱন
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল স্বৰ্গীয় গোবৰ্ধন শৰ্মাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ । পিতৃ গোবৰ্ধন শৰ্মা নেপালত গণতন্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে এজন আগশাৰীৰ যুঁজাৰু আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। তেওঁ নেপালী কংগ্ৰেছ দলৰ কেন্দ্ৰীয় সদস্যও আছিল।
স্নায়ু
কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰৰ এই গঠনটোক ট্ৰেক্‌ছ (tracts) বুলি কোৱা হয়।
শৰীৰতত্ত্ব
সংকেত পৰিবহনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্নায়ুক তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হয়:
কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰৰ সৈতে সংযুক্ত হোৱা স্থান অনুসৰি স্নায়ুবোৰক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব শ্ৰেণী:স্নায়ুতন্ত্ৰ
বাপচি সিধৱা
বাপচি ইণ্ডো-কানাডিয়ান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা দীপা মেহতাৰ সৈতে তেওঁৰ সহযোগিতামূলক কামৰ বাবে সৰ্বাধিক জনাজাত। চিধৱাই ১৯৯১ চনত আইচ কেণ্ডি মেন উপন্যাসখন লিখিছিল যাৰ আধাৰত ১৯৯৮ চনত মেহতাৰ ‘আৰ্থ’ চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সেইদৰে সিধৱাৰ ৱাটাৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈছিল মেহতাৰ ২০০৫ চনৰ চলচ্চিত্ৰ ‘ৱাটাৰ’। "বাপচি: চাইলেন্সচ অৱ মাই লাইফ" নামেৰে চিধৱাৰ জীৱনসম্পৰ্কীয় এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মিত হৈছে; তথ্যচিত্ৰখন বৰ্তমান প্ৰযোজনাত আছে আৰু ২০২১ চনতে মুক্তি পাব বুলি আশা কৰা হৈছে।
পৃষ্ঠভূমি
সিধৱা পাৰ্চী জৰ’ৱাষ্ট্ৰিয়ান পিতৃ-মাতৃ পেশ্বোটান আৰু তেহমিনা ভাণ্ডাৰাৰ সন্তান। কৰাছী, বম্বে প্ৰেচিডেন্সীত তেওঁৰ জন্ম হয়। পিছত পৰিয়াল সহিতে তেওঁ লাহোৰ, পঞ্জাৱ প্ৰ'ভিন্সলৈ গুচি যায়। মাত্ৰ দুবছৰ বয়সতে তেওঁৰ পলিঅ’ হৈছিল আৰু সেই যন্ত্ৰণাই গোটেই জীৱন তেওঁক পীড়া দিছিল। পলিঅ'ত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবেই তেওঁ পোন্ধৰ বছৰ বয়সলৈকে ঘৰতে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বিস্তৃতভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল। । ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত সিধৱা ন বছৰীয়া আছিল আৰু এই পৰিৱেশে পিছত সিধৱাৰ উপন্যাস ক্ৰেকিং ইণ্ডিয়াৰ লেনি নামৰ চৰিত্ৰটো আৰু ইয়াৰ পৃষ্ঠভূমিক ভাঁজ দিছিল। লাহোৰৰ কিন্নায়াৰ্ড মহিলা কলেজৰপৰা ১৯৫৭ চনত তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
১৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিয়া হৈছিল আৰু বিবাহ-বিচ্ছেদৰ আগতে প্ৰায় পাঁচ বছৰ বম্বেত আছিল। তেওঁ বৰ্তমানৰ স্বামী নছিৰৰ সৈতে লাহোৰত পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। নছিৰো এজন জৰ’ৱাষ্ট্ৰিয়ান। লেখক ৰূপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই সিধৱা তিনিটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। তেওঁৰ এজন সন্তানৰ নাম মহোৰ সিধৱা, যি এৰিজোনাৰ ৰাজ্যিক প্ৰতিনিধিৰ প্ৰাৰ্থী।
সিধৱা বৰ্তমানে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হিউষ্টনৰ বাসিন্দা। সিধৱাই নিজকে ‘পঞ্জাৱী-পাৰ্চী’ বুলি কয়। তেওঁৰ প্ৰথম ভাষা গুজৰাটী, দ্বিতীয় ভাষা উৰ্দু আৰু তৃতীয় ভাষা ইংৰাজী। তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত বেছি ভালকৈ পঢ়া-শুনা আৰু লিখা-মেলা কৰিব পাৰে; কিন্তু কথা-বাৰ্তা পাতোঁতে গুজৰাটী আৰু উৰ্দু ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ভাল পায় আৰু প্ৰায়ে গুজৰাটী বা উৰ্দুৰপৰা ইংৰাজীলৈ আক্ষৰিক অনুবাদ কৰে।
শিক্ষকতা
বপচি সিধৱাই আগতে হিউষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়, ৰাইচ বিশ্ববিদ্যালয়, কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, মাউণ্ট হলিয়ক মহাবিদ্যালয় আৰু ব্ৰেণ্ডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ব্ৰহ্ম সংহতি
দামোদৰদেৱ, হৰিদেৱ অথবা তেওঁলোকৰ শিষ্যৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তিত সত্ৰসমূহেই ব্ৰহ্ম সংহতিৰ সত্ৰ স্বৰূপে পৰিচিত। দামোদৰদেৱ ব্ৰহ্ম সংহতিৰ প্ৰৱৰ্তক। দামোদৰী আৰু হৰিদেৱী সুকীয়া সুকীয়া মাৰ্গ নহয়। দামোদৰী মাৰ্গৰেই আন এটি উল্লেখযোগ্য শাখা হৰিদেৱী। দামোদৰী মাৰ্গই যুক্তি আৰু আৱেগৰ ওপৰত সমানে গুৰুত্ব দিয়ে, কিন্তু হৰিদেৱীয়ে আৱেগতকৈ যুক্তিৰ ওপৰত তুলনামূলকভাৱে অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তিত 'ভাগৱতী বৈষ্ণৱ ধৰ্ম'ৰ সৈতে ব্ৰহ্ম সংহতিৰ মূলতঃ পাৰ্থক্য নাই। 'ভাগৱতী ধৰ্ম'ত যিদৰে শ্ৰীমদ্ভাগৱতেই ধৰ্মৰ মূলাধাৰ গ্ৰন্থ; তদ্ৰুপ ব্ৰহ্ম সংহতিতো 'শ্ৰীমদ্ভাগৱতে'ই অন্যতম প্ৰধান স্থান লাভ কৰিছে। অৱশ্যে ব্ৰহ্ম সংহতিত নিত্য-নৈমিত্তিকৰ প্ৰাধান্য স্পষ্ট। এই সংহতিৰ আচাৰ্যসকলে মনোময় পূজাৰ লগে লগে প্ৰতিমা-পূজাতো সমানে গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। পঞ্চদেৱতাৰ (আদিত্য, গণেশ, দেৱী, ৰুদ্ৰ, কেশৱ অথবা গণেশ, বিষ্ণু, শিৱ আৰু দুৰ্গা) পূজা আৰু বেদোক্ত কৰ্মাদিৰ স্থান ব্ৰহ্ম সংহতিত লক্ষ্য কৰা যায়। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে, ব্ৰহ্ম সংহতিত নাম বা শৰণ নিদিয়ে, দীক্ষা বা ভাগৱতোক্ত মন্ত্ৰ গ্ৰহণ পদ্ধতিৰে কৃষ্ণমন্ত্ৰ দান কৰে। ভক্ত, ভাগৱত, গুৰু আৰু মূৰ্তি এই চাৰিবস্তুৰ প্ৰাধান্য ব্ৰহ্ম সংহতিত অতিকে স্পষ্ট।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ
বাৰদৈ ছিখলা
বাৰদৈ ছিখলা হৈছে এক বড়ো লোক নৃত্য, যি একে নামৰ এক কিংবদন্তি লোককথাৰ কন্যাৰ ওপৰত আধাৰিত। তাইৰ বতাহ আৰু পানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰি বৰষুণ, শিলাবৃষ্টি আৰু বজ্ৰপাত সৃষ্টি কৰাৰ ক্ষমতা আছে। বসন্তত আহি তাই চৌপাশক সজীৱ কৰি তোলে। গছ-গছনিবোৰ ফুলি উঠে আৰু সকলো সেউজীয়া কৰি তোলে। বাৰিষাক আদৰণি জনাই তেওঁক স্মৰণ কৰে ব্যুছাগু উৎসৱৰ দ্বাৰা। বাৰদৈ ছিখলাৰ নৃত্য ৰূপ হৈছে তেওঁৰ স্বভাৱৰ প্ৰণয়ন। অসমীয়াত বাৰদৈ ছিখলাক বৰদৈচিলা বুলি কোৱা হয়।
প্ৰবন্ধসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
সাঁ‌চ:জ্ঞানপীঠ বঁ‌টা বিজয়ী অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিভিন্ন বঁটা আৰু পুৰস্কাৰৰ সাঁচ
শক্তি মিল দলবদ্ধ ধৰ্ষণ
২০১৩ চনৰ মুম্বাইৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণ বা শক্তি মিল দলবদ্ধ ধৰ্ষণ  বুলিলে  মুম্বাইৰ ইংৰাজী ভাষাৰ আলোচনী এখনত শিক্ষানবিচী কৰি থকা এগৰাকী ২২ বছৰীয়া ফটো সাংবাদিকৰ সৈতে হোৱা দলবদ্ধ ধৰ্ষণ কাণ্ডক বুজায়। সাংবাদিকগৰাকীক এজন নাবালককে ধৰি পাঁচজন লোকে ধৰ্ষণ কৰে।  ২০১৩ চনৰ ২২ আগষ্টত দক্ষিণ মুম্বাইৰ মহালক্ষ্মীৰ সমীপৰ নিৰ্জন শক্তি মিলৰ চৌহদলৈ পুৰুষ সহকৰ্মী এজনৰ সৈতে এটা এচাইনমেণ্টত যাওতে  ঘটনাটো সংঘটিত হয়।  অভিযুক্ত কেইজনে পুৰুষ সহকৰ্মীজনক বেল্টেৰে বান্ধি ফটো সাংবাদিকগৰাকীক ধৰ্ষণ কৰে।  যৌন নিৰ্যাতনৰ সময়ত অভিযুক্তই ভূক্তভোগীৰ ফটো তুলিছিল ভাবুকি দিছিল যে ধৰ্ষণৰ বিষয়ে যদি জনায়, তেন্তে সেই ফটো  ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কত মুকলি কৰি দিয়া হ’ব। পিছত এগৰাকী আঠাইশ বছৰীয়া কল চেণ্টাৰৰ কৰ্মচাৰীয়ে ২০১৩ চনৰ ৩১ জুলাইত মিল কমপ্লেক্সৰ ভিতৰত তেওঁকো  দলবদ্ধ ধৰ্ষণ কৰা হৈছে বুলি জনাইছিল।
ঘটনাক্ৰম
মুম্বাইত কৰ্মৰত এগৰাকী ২২ বছৰীয়া ফটো সাংবাদিকক ২০১৩ চনৰ ২২ আগষ্টত তেওঁৰ এজন পুৰুষ সহকৰ্মীৰ সৈতে এচাইনমেণ্টলৈ যোৱা শক্তি মিলছৰ চৌহদত পাঁচজন লোকে দলবদ্ধ ধৰ্ষণ কৰে। আৰক্ষীক দিয়া বক্তব্য অনুসৰি ফটো সাংবাদিকগৰাকী আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীগৰাকীয়ে এটা এছাইনমেণ্টৰ বাবে কিছু ফটো তুলিবলৈ সন্ধিয়া ৫:০০ বজাত নিজৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা নিৰ্জন শক্তি মিলছ চৌহদলৈ ওলাই যায়। পুৰুষ সহকৰ্মীগৰাকীক বেল্টেৰে বান্ধি ৫জন লোকে পাল পাতি ফটো সাংবাদিকগৰাকীক ধৰ্ষণ কৰে। ভঙা বিয়েৰৰ বটল এটা ভূক্তভোগীৰ ডিঙিত লগাই সহায়ৰ বাবে চিঞৰ-বাখৰ নকৰিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিয়ে। তাৰ পিছত ধৰ্ষণকাৰীয়ে ভুক্তভোগী মহিলাগৰাকীক অপৰাধস্থলী পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। লগতে মোবাইল ফোনত দুখন ফটো তুলি ৰাখে আৰু ভাবুকি দিয়ে যে ধৰ্ষণৰ বিষয়ে বাহিৰত জনালে ফটোসমূহ ছ'চিয়েল নেটৱৰ্কত প্ৰকাশ কৰি দিয়া হ’ব।
ধৰ্ষণকাণ্ডৰ পিছত অপৰাধীকেইজনে তেওঁক পুৰুষ সহকৰ্মীজনক ৰখা ঠাইলৈ ঘূৰাই আনে। সিহঁতে ভূক্তভোগী মহিলাগৰাকী আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীক সন্ধিয়া ৭:১৫ বজাত ওচৰত ৰেলপথলৈ যায় আৰু তাত ৰ’বলৈ কয়। অপৰাধীসকল যোৱাৰ পিছত ভূক্তভোগী মহিলাগৰাকীয়ে সহকৰ্মীজনক জনায় যে পাঁচজন লোকে ছবাৰ ধৰ্ষণ কৰিছে আৰু চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হৈছে। মহালক্ষ্মী ষ্টেচন পোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ সহকৰ্মীজনে তেওঁলোকৰ মুৰব্বীৰ লগত যোগাযোগ কৰি আহিবলৈ ক’লে। মহিলাগৰাকীক টেক্সিৰে পেদ্দাৰ ৰোডৰ জছলোক হাস্পাতাললৈ লৈ যোৱা হয়। লগেলগে তেওঁৰ চিকিৎসা আৰম্ভ হয়। ২৬ আগষ্টত তেওঁ আৰক্ষীক ষ্টেটমেণ্ট দিয়ে আৰু ২৭ আগষ্টৰ নিশা হাস্পাতালৰ পৰা তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়।।
ৰায়দান আৰু শাস্তি
২০১৪ চনৰ ২০ মাৰ্চত ছেচন আদালতে পাঁচোজন প্ৰাপ্তবয়স্ক অভিযুক্তক দলবদ্ধ ধৰ্ষণ, প্ৰমাণ ধ্বংস, অন্যায়ভাৱে সংযম, আক্ৰমণ, সাধাৰণ উদ্দেশ্য, অস্বাভাৱিক যৌন সম্পৰ্ক, ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্ৰ আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি আইনৰ কিছুমান ধাৰাৰ অধীনত মুঠ ১৩টা অভিযোগত দোষী সাব্যস্ত কৰে। স্পেচিয়েল পাব্লিক প্ৰচিকিউটৰ উজ্জ্বল নিকামে আদালতত কয় যে “এই অভিযুক্তসকলৰ অপৰাধমূলক প্ৰৱণতা আছে আৰু তেওঁলোকক আটাইতকৈ কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা উচিত, যিয়ে প্ৰতিৰোধক হিচাপে কাম কৰিব।” বিজয় যাদৱ, মহম্মদ কাছিম শ্বেইখ আৰু মহম্মদ চেলিম আনছাৰীক দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ দুয়োটা গোচৰতে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। আনহাতে ছিৰাজ খানক ফটো সাংবাদিক গোচৰ আৰু মহম্মদ আছফাক শ্বেইখক টেলিফোন অপাৰেটৰ গোচৰত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়।
২১ মাৰ্চত মুম্বাইৰ ছেচন আদালতে টেলিফোন অপাৰেটৰ গোচৰৰ চাৰিজন অভিযুক্তক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড প্ৰদান কৰে।[ মুখ্য ছেচনৰ ন্যায়াধীশ শালিনী ফানছালকাৰ যোশীয়ে কয় যে, "অপৰাধটো যি ধৰণে সংঘটিত হৈছিল, সেইটোৱে অভিযুক্তৰ অসৎ উদ্দেশ্যৰ প্ৰতিফলন ঘটায়। অপৰাধটো কোনো আৱেগিক কাৰ্য্য নহয়, বৰঞ্চ অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্ৰৰ পূৰ্ব পৰিকল্পিত পৰিণতি আছিল। তেওঁলোকে ছোৱালীজনীক যৌন নিৰ্যাতন চলাই এৰি থৈ গৈছিল।" এই ক্ষেত্ৰত অভিযুক্তৰ সংস্কাৰ নহ'লেও তেওঁলোকৰ দৰে আন লোকক বাধা দিয়া হ'ব। কিছুমান ক্ষেত্ৰত দয়া ন্যায্য।কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত দয়া কৰিলে ভুল হ'ব আৰু ন্যায়ৰ উপহাস হ'ব"।
২০১৪ চনৰ ৪ এপ্ৰিলত ফটো সাংবাদিক ধৰ্ষণৰ গোচৰত পুনৰাবৃত্তিকাৰী তিনিজন অপৰাধীক আদালতে মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰে। ধৰ্ষণকাৰীক ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৩৭৬-ই ধাৰা অনুসৰি মৃত্যুদণ্ড দিয়া ভাৰতত এয়া প্ৰথম উদাহৰণ আছিল। ফটো সাংবাদিক গোচৰৰ আনজন দোষী চিৰাজ খানক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। ২০২১ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই তিনিটা মৃত্যুদণ্ডক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডলৈ হ্ৰাস কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা শ্ৰেণী:ভাৰতত ধৰ্ষণ
বৰগাং
বৰগাং অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন গাওঁ। ২০০৬ চনত ই চহৰাঞ্চলৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। উইলিয়ামচন মেগৰৰ চাহ খেতিয়ে ঠাইখন আগুৰি আছে। বৰগাং নদী এই গাওঁখনৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। বৰগাঙৰ কেথলিক গীৰ্জা আৰু চিকিৎসালয় ১৯৭৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক খ্ৰীষ্টান মিছনাৰীসকলে পৰিচালনা কৰে। গীৰ্জাটোৰ ভিতৰৰ গম্বুজত জেনেৰেল ৰিজাৰ্ভ ইঞ্জিনিয়াৰ ফৰ্চৰ সেৱাকৰ্মী এ. ৰবাৰ্ট চন্দ্ৰৰ চিত্ৰ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
অন্নপূৰ্ণা দেৱী
অন্নপূৰ্ণা দেৱী (Annapurna Devi; ১৯২৭ – ১৩ অক্টোবৰ ২০১৮) হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সুৰবাহাৰ (বেছ চিতাৰ) বাদক আছিল। পূৰ্বৰ মাইহাৰ ইষ্টেটৰ (মধ্যপ্ৰদেশ) প্ৰাক্তন মহাৰাজ বৃজনাথ সিঙে তেওঁক ‘অন্নপূৰ্ণা’ নাম দিছিল আৰু এই নামেৰেই তেওঁ জনপ্ৰিয় পৰিচিতি পাইছিল। অন্নপূৰ্ণা ৰাজদৰবাৰৰ সংগীতজ্ঞ আল্লাউদ্দিন খানৰ কন্যা আৰু শিষ্যা আছিল। মাকৰ নাম মদিনা বিবি। তেওঁ আছিল চেতাৰবাদক ৰবি শংকৰৰ প্ৰথম পত্নী। ৰবি শংকৰৰ সৈতে বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বম্বেলৈ গুচি যায় আৰু আৰু কেতিয়াও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা নাছিল; তথাপিও বিনামূলীয়াকৈ সংগীত শিকাই থাকিল। তেওঁৰ শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছে হৰিপ্ৰসাদ চৌৰচিয়া, নিত্যানন্দ হালদিপুৰ আৰু নিখিল বেনাৰ্জী আদি বহুতো প্ৰখ্যাত ব্যক্তি।
জীৱনী
ৰোচনাৰা খান নামেৰে ১৯২৭ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত (লাজোজীয়ে নিশ্চিত কৰা অনুসৰি) ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন সৰু ৰাজকীয় প্ৰদেশ মাইহাৰত (বৰ্তমান মধ্যপ্ৰদেশৰ অংশ) অন্নপূৰ্ণা দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আলাউদ্দিন খান মাইহাৰৰ মহাৰাজ ব্ৰিজনাথ সিঙৰ দৰবাৰৰ সংগীতজ্ঞ আছিল আৰু তেৱেঁ নৱজাতক ছোৱালীজনীক 'অন্নপূৰ্ণা' নাম দিছিল।
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ‘ছেনিয়া মাইহৰ ঘৰানা’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তেওঁৰ পিতৃ আলাউদ্দিন খান ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এজন বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আৰু গুৰু আছিল। তেওঁৰ খুৰাক ফকিৰ আফতাবুদ্দিন খান আৰু আয়েত আলী খান জন্মস্থান বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ শিৱপুৰৰ বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ আলী আকবৰ খান আছিল এজন কিংবদন্তি সৰোদ গুৰু; যাক আৰু ভাৰত আৰু আমেৰিকাত ‘জীৱন্ত ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ’ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। অন্নপূৰ্ণাক প্ৰথমতে তেওঁৰ পিতৃয়ে চেতাৰ আৰু কণ্ঠ সংগীত শিকাইছিল। পিছলৈ তেওঁ ৰুদ্ৰ বীণাৰ পৰম্পৰাগত শৈলীত সুৰবাহাৰ বজাবলৈ লয়। তেওঁৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য কনচাৰ্টবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল মাইহাৰৰ ৰজাৰ সন্মানত পৰিবেশন কৰা সুৰবাহাৰ বাদন। এই প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁক বৃহৎ পৰিমাণৰ ভূমিৰে পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।
১৯৪১ চনৰ ১৫ মে'ত অন্নপূৰ্ণা দেৱীয়ে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু আলমোৰাত প্ৰখ্যাত চেতাৰবাদক ৰবি শংকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনৰ ভিতৰত অন্নপূৰ্ণাই শংকৰৰ সৈতে দিল্লী আৰু বম্বেত কেইটামান চেতাৰ-সুৰবাহাৰৰ মঞ্চানুষ্ঠান কৰে। [3] তেওঁলোকৰপুত্ৰ শুভেন্দ্ৰ শংকৰ (১৯৪২–১৯৯২); তেৱোঁ এজন সংগীতজ্ঞ আছিল। ১৯৮২ চনত দম্পতীহালৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।
১৯৮২ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত অন্নপূৰ্ণাই বোম্বেত ৰুচিকুমাৰ পাণ্ডেয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।[8] তেওঁলোকৰ বিবাহৰ সময়ত ৪২ বছৰীয়া ৰুচিকুমাৰ পাণ্ডেয়া আছিল এজন সুপৰিচিত কমিউনিকেচন এক্সপাৰ্ট আৰু আমেৰিকাৰ এজন সফল চেতাৰবাদক। ৰুচিকুমাৰে অন্নপূৰ্ণাৰ পৰামৰ্শ ক্ৰমে ভাতৃ আলী আকবৰ খানৰ পৰা চেতাৰ শিকিছিল। ২০১৩ চনত ৭৩ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ হঠাতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মুম্বাইত অন্নপূৰ্ণাৰ মৃত্যু হয় ২০১৮ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত।
কৰ্মজীৱন
১৯৫০ চনত ৰবি শংকৰ আৰু অন্নপূৰ্ণা দেৱীয়ে দিল্লী আৰু কলিকতাত মূলতঃ ভাতৃ আলী আকবৰ খানৰ কলেজত যুটীয়া ভাবে অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। কিন্তু পিছত ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান পৰিবেশনৰ পৰা আঁতৰি আহে। তেওঁৰ শিষ্য বিনয় ৰামে কয় যে তেওঁ কনচাৰ্টৰ বাবে ধন গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বস্তি পাইছিল; কিয়নো তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ই সৰস্বতী বিক্ৰী কৰাৰ সমতুল্য।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞান
সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞান (Cultural Neuroscience) হৈছে মানুহৰ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ আৰু স্নায়ুজৈৱিক ব্যৱস্থাৰ মাজৰ আন্তঃসম্পৰ্কৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰ। এই ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ নৃতত্ত্ব, মনোবিজ্ঞান আৰু জ্ঞানমূলক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ দৰে আনুষংগিক ক্ষেত্ৰৰ ধাৰণা আৰু দৃষ্টিভংগী অন্তৰ্ভুক্ত কৰি মানুহৰ আচৰণৰ ওপৰত সামাজিক-সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ অধ্যয়ন কৰা হয়।
সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানীসকলে মানসিক, স্নায়ু আৰু জিন’মিক প্ৰক্ৰিয়াৰ সাংস্কৃতিক তাৰতম্যক এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ দ্বিমুখী সম্পৰ্ক আৰু ইয়াৰ উদীয়মান ধৰ্মসমূহ বিভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি আৰ্টিকুলেট কৰাৰ উপায় হিচাপে অধ্যয়ন কৰে। সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ গৱেষকসকলে  মানৱ প্ৰকৃতিৰ উৎপত্তি আৰু মানুহৰ বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰত দুটা মৌলিকভাৱে চিন্তা-উদ্দীপক, তথাপিও এতিয়াও উত্তৰ নোপোৱা প্ৰশ্নৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হয়: সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যসমূহ (যেনে, মূল্যবোধ, বিশ্বাস, অনুশীলন) কেনেকৈ স্নায়ুজীৱবিজ্ঞান (যেনে: জিনীয় আৰু স্নায়ু প্ৰক্ৰিয়া) আৰু আচৰণৰ গঢ় দিয়ে, আৰু স্নায়ুজীৱবিজ্ঞানৰ ব্যৱস্থাই (যেনে: জিনীয় আৰু স্নায়ু প্ৰক্ৰিয়া) সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যৰ উত্থান আৰু সংক্ৰমণ কেনেকৈ সহজ কৰি তোলে?
জিন আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ গতিশীল পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ ফলত জটিল আচৰণ হয় বুলি ধাৰণাটো নতুন নহয়;  কিন্তু সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞান এ সাংস্কৃতিক মনোবিজ্ঞান, স্নায়ুবিজ্ঞান আৰু স্নায়ুজনিত তত্ত্ব আৰু পদ্ধতিসমূহক একত্ৰিত কৰি সংস্কৃতি আৰু জীৱবিজ্ঞানৰ মাজত দ্বিমুখী পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া প্ৰদৰ্শনৰ এক নতুন অভিজ্ঞতাভিত্তিক পদ্ধতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ আন্তঃসাংস্কৃতিক মনোৰোগ চিকিৎসা, ব্যৱসায় আৰু প্ৰযুক্তি ৰ সৈতে ব্যৱহাৰিক প্ৰাসংগিকতা আছে আৰু লগতে বিশ্বজনীন ৰাজহুৱা নীতিৰ বিষয় যেনে: জনসংখ্যাৰ স্বাস্থ্যৰ বৈষম্য, জৈৱনীতি, বিশ্বায়ন, ৰ ওপৰত বহল প্ৰভাৱ আছে। অনুপ্ৰৱেশ, আন্তঃজাতিগত মতাদৰ্শ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ম্যানমাৰৰ জিলাসমূহ
জিলা (ခရိုင်) হৈছে ম্যানমাৰৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ। এই জিলাসমূহ হৈছে ম্যানমাৰৰ ৰাজ্য আৰু অঞ্চলৰ মহকুমা। ম্যানমাৰ তথ্য ব্যৱস্থাপনা ইউনিট (এমআইএমইউ)ৰ তথ্য অনুসৰি ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ম্যানমাৰত ৭৬খন জিলা আছে, যিবোৰক পাছলৈ টাউনশ্বিপ, তাৰ পিছত চহৰ, ৱাৰ্ড আৰু গাঁৱত উপবিভক্ত কৰা হৈছে।
জিলাখনৰ ভূমিকা অধিক তত্বাৱধায়ক কাৰণ টাউনশ্বিপসমূহ স্থানীয় শাসনৰ মৌলিক প্ৰশাসনিক একক। এখন জিলাৰ নেতৃত্বত থাকে এজন জিলা প্ৰশাসক, গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ৰ (MOHA) সাধাৰণ প্ৰশাসন বিভাগ (GAD)ৰ জৰিয়তে নিযুক্তি দিয়া এজন চৰকাৰী কৰ্মচাৰী। ২০০৮ চনৰ সংবিধান অনুসৰি গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীক সামৰিক বাহিনীয়ে নিযুক্তি দিব।
ৰজোনিবৃত্তি
ৰজোনিবৃত্তি বা মেনোপজ (Menopause) হৈছে মহিলাৰ জীৱনত এটা সময় যেতিয়া তেওঁলোকৰ মাহেকীয়া ঋতুস্ৰাৱ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ যায় যাৰ ফলত তেওঁলোকে আৰু গৰ্ভধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। ৰজোনিবৃত্তি সাধাৰণতে ৪৯ ৰ পৰা ৫২ বছৰ বয়সত হয়। যেতিয়া এগৰাকী মহিলাৰ এবছৰলৈকে মাহেকীয়া ঋতুস্ৰাৱ বন্ধ হৈ যায়, চিকিৎসকে ইয়াক ৰজোনিবৃত্তি বা মেনোপজ বুলি চিহ্নিত কৰে। ইয়াক ডিম্বাশয়ৰ দ্বাৰা হৰম'ন উৎপাদন হ্ৰাস পোৱা বুলিও সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। কিছুমান চিকিৎসাৰ কাৰণত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি জৰায়ু আঁতৰাবলগীয়া হʼলে ৰজোনিবৃত্তিৰ লক্ষণবোৰে সোনকালে দেখা দিব পাৰে (গড় ৪৫ বছৰ বয়সত)।
লক্ষণ আৰু পূৰ্বাভাস
ৰজোনিবৃত্তি হোৱাৰ কেইবছৰমান আগৰ পৰা ঋতুস্ৰাৱ সাধাৰণতে অনিয়মীয়া হৈ পৰে; এই সময়চোৱা কিছুমানৰ দীঘল আৰু কিছুমানৰ কম হ'ব পাৰে। ৰজোনিবৃত্তি ওচৰ ছাপি আহিলে প্ৰবাহৰ পৰিমাণ পাতল বা গধুৰ হ'ব পাৰে। এই সময়ত, মহিলাসকলে প্ৰায়ে হট ফ্লাস বা হঠাৎ গৰম লাগি ঘামি যোৱাৰ দৰে লক্ষণ অনুভৱ কৰে। অৱশ্যে এনে লক্ষণ সাধাৰণতে ৩০ ছেকেণ্ডৰ পৰা দহ মিনিটলৈ থাকে। এই লক্ষণ প্ৰায়ে এক বা দুই বছৰৰ পিছত নাইকিয়া হৈ যায়। অন্যান্য লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত যোনিৰ শুষ্কতা, শোৱাত সমস্যা আৰু মনমেজাজৰ পৰিৱৰ্তন অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে। লক্ষণবোৰৰ তীব্ৰতা মহিলাসকলৰ মাজত বেলেগ হʼব পাৰে। যদিও ৰজোনিবৃত্তি প্ৰায়ে হৃদৰোগ বৃদ্ধিৰ সৈতে সম্পৰ্কিয় বুলি ভবা হয়, এইটো মুখ্যতঃ বৰ্ধিত বয়সৰ বাবেহে হয়। মেনোপজৰ সৈতে ইয়াৰ পোনপটীয়া সম্পৰ্ক নাই। আচলতে কিছুমান মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, এণ্ডোমেট্ৰোচিছ বা বেদনাদায়ক ঋতুস্ৰাৱৰ দৰে সমস্যাবোৰ ৰজোনিবৃত্তিৰ পিছত কমি যায়।
ৰজোনিবৃত্তি সময়ত বা পিছত দেখা দিব পৰা লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে:
ৰজোনিবৃত্তিৰ ফলত হাড়ৰ খনিজ ঘনত্ব হ্ৰাস হয়। অন্যান্য শাৰীৰিক লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে শক্তিৰ অভাৱ, গাঁঠিৰ বিষ, জঠৰতা, পিঠিৰ বিষ, স্তন বৃদ্ধি, স্তনৰ বিষ, হৃদযন্ত্ৰৰ ধপধপ, মুৰৰ বিষ, মূৰ ঘূৰনি, শুকান আৰু খজুৱতি হোৱা ছাল, ওজন বৃদ্ধি, মূত্ৰাশয়ৰ অসংযম, মূত্ৰৰ অভাৱ, টোপনিত বাধা, মাজনিশা ঘামী উঠা।
মানসিক লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে উদ্বেগ, দুৰ্বল স্মৃতিশক্তি, মনোনিবেশ কৰিবলৈ অক্ষমতা, হতাশা, মেজাজ সলনি কৰা, আৰু যৌন কাৰ্যকলাপৰ প্ৰতি কম আগ্ৰহ। মেনোপজ সম্পৰ্কীয় স্মৃতিশক্তি কমি যোৱাৰ ডিমেনচিয়াৰ লগতে বিভ্ৰান্ত হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা। কিছুমান অধ্যয়নৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা গৈছে যে পাহৰি যোৱাটোৱে প্ৰায় ৫০% ৰজোনিবৃত্তি মহিলাক প্ৰভাৱিত কৰে। সম্ভৱতঃ মস্তিষ্কত ইষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ হ্ৰাস হোৱাৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হয়, বা সম্ভৱতঃ গৰম ফ্লাছৰ সময়ত মস্তিষ্কলৈ তেজৰ প্ৰবাহ হ্ৰাস হোৱাৰ ফলত হয়।
কাৰণ
মেনোপজ সাধাৰণতে মহিলাৰ শৰীৰ এক প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তন। ধপাত বা ধূমপান কৰা সকলৰ ক্ষেত্ৰত ই সময়তকৈ হ'ব পাৰে। অন্যান্য কাৰণত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি ডিম্বাশয় আতৰালে বা কিছু প্ৰকাৰৰ কেমোথেৰাপীৰ ফলতো ৰজোনিবৃত্তি সোনকালে হʼব পাৰে। শাৰীৰিক স্তৰত,ডিম্বাশয়ত ইষ্ট্ৰোজেন আৰু প্ৰজেষ্টেৰোন হৰমʼনৰ উৎপাদন হ্ৰাস হোৱাৰ ফলতো ৰজোনিবৃত্তি হয়। তেজ বা প্ৰস্ৰাৱত হৰম'নৰ স্তৰ জোখি ৰজোনিবৃত্তিৰ আগমন নিৰ্ণয় আৰু নিশ্চিত কৰিব পাৰি।
ব্যৱস্থাপনা
ৰজোনিবৃত্তি হৈছে জীৱনৰ এক প্ৰাকৃতিক পৰ্যায়। এইটো এটা ৰোগ বা বিকাৰ নহয়। সেয়েহে, ইয়াৰ বাবে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কোনো ধৰণৰ চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন নহয়। শাৰীৰিক ব্যায়ামে শোৱা সমস্যাত সহায় কৰিব পাৰে। ধূমপান, কেফেইন আৰু সুৰা পৰিহাৰ কৰাৰ বাবেও প্ৰায়ে পৰামৰ্শ দিয়া হয়। শীতল কোঠাত শুৱা আদিয়েও টোপনিত সহায় কৰিব পাৰে। অৱশ্যে, কিছুমান মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আৱেগিক প্ৰভাৱ যথেষ্ট শক্তিশালী হʼব পাৰে। তেনে ক্ষেত্ৰত মহিলাগৰাকীৰ সাভাৱিক জীৱনত ব্যাঘাত সৃষ্টি হʼব পাৰে। সেইকাৰণে উপশমকাৰী চিকিৎসা কেতিয়াবা উপযুক্ত হ'ব পাৰে।
মেনোপজৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, হৰম'ন প্ৰতিষ্ঠাপন থেৰাপী (Hormone replacement therapy) হৈছে জৰায়ু নথকা মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ইষ্ট্ৰোজেন আৰু অক্ষত জৰায়ু থকা মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত ইষ্ট্ৰোজেন আৰু প্ৰজেষ্ট্ৰোনৰ ব্যৱহাৰ। অৱশ্যে ইয়াৰ ব্যৱহাৰে ষ্ট্ৰ'ক আৰু তেজৰ গোট মৰাৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰা দেখা যায়। ৰজোনিবৃত্তিৰ লক্ষণৰ নিবাৰনৰ বাবে এনে চিকিৎসা ব্যৱহাৰ কৰিলেও, কম সময়ৰ বাবে আৰু সম্ভৱ সৰ্বনিম্ন পৰিমাণত আৰু সৰ্বনিম্ন মাত্ৰাত ব্যবহাৰৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। দীৰ্ঘম্যাদী ব্যৱহাৰ সমৰ্থনৰ প্ৰমাণ কম। হাড়ৰ ক্ষতি আৰু অষ্টিওপোৰোটিক ফ্ৰেকচাৰ প্ৰতিহত কৰাৰ বাবেও ই কাৰ্যকৰী হোৱা দেখা যায়। কিন্তু ইয়াক সাধাৰণতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ বিপদাশংকা থকা মহিলাসকলৰ বাবে হে পৰামৰ্শ দিয়া হয় যাৰ বাবে অন্যান্য চিকিৎসাবোৰ অনোপযোগী। কিছুমান মহিলাৰ বাবে এই চিকিৎসা উপযুক্ত নহ'ব পাৰে। যাৰ কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগৰ আশংকা বেছি, থ্ৰম্বোম্বলিক ৰোগৰ সম্ভাৱনা বেছি (যেনে মেদবহুলতা বা শিৰাৰ থ্ৰম্বোচিছৰ ইতিহাস) বা কিছু প্ৰকাৰৰ কৰ্কট ৰোগৰ আশংকা বেছি, তেওঁলোকক এই চিকিৎসাৰ পৰামৰ্শ দিয়া নহয়। এই চিকিৎসাই স্তনৰ কৰ্কট ৰোগৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰে বুলি পোৱা গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অন্তঃস্ৰাৱী বিজ্ঞান শ্ৰেণী:মহিলাৰ স্বাস্থ্যবিধি শ্ৰেণী:মানৱ গৰ্ভধাৰণ
চাকি
চাকি, দিয়া, দীপক, দীপ, হৈছে তেলৰ সহায়ত জ্বলোৱা একপ্ৰকাৰৰ মাটি বা ধাতুৰে তৈয়াৰী কম পোহৰৰ উৎস। চাকিৰ ধাৰক অংশত তেল বা ঘিঁউ দি কপাহৰে তৈয়াৰী শলিতাৰ সহায়ত চাকি জ্বলোৱা হয়। ভাৰত তথা ইয়াৰ উপমহাদেশ সমূহত চাকি প্ৰচলিত। হিন্দু, শিখ, বৌদ্ধ আৰু জৈন সকলে ঈশ্বৰ উপাসনাৰ বাবে চাকি জ্বলাই প্ৰাৰ্থনা কৰে। ইয়াৰোপৰি বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, শুভ কৰ্মৰ আৰম্ভণি, বিবাহ, জন্মদিন, পোহৰৰ উৎসৱ দীপাৱলী আদিত চাকি জ্বলোৱা হয়। '''
প্ৰকাৰ
সামগ্ৰী বাছনিৰ ক্ষেত্ৰত, চাকি বুলি ক'লে মাটিৰ চাকিক নিৰ্দেশ কৰা হয় যদিও একাধিক সামগ্ৰীৰে তৈয়াৰ কৰা চাকি যেনে ধাতৱীয় চাকি, (বেছিভাগ পিতল যাক চামাই বুলি জনা যায়) তথা অন্যান্য সামগ্ৰীৰ ভিতৰত পাতৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা পাত্ৰাৱলী ওপঙা চাকি বা শিলেৰে তৈয়াৰ কৰা স্থায়ী চাকি আদিও প্ৰচলিত। চাকিৰ ডিজাইনৰ ক্ষেত্ৰত, এডাল শলীতা জ্বলাব পৰাকৈ প্ৰস্তুত কৰা চাকি সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ হয়, ইয়াৰোপৰি দুই বা অধিক দিশৰ পৰা একেটা চাকিতে শলীতা জ্বলাব পৰাকৈ কেইবামুখি চাকিও তৈয়াৰ কৰা হয়। সামগ্ৰিক লেম্প ডিজাইনৰ ক্ষেত্ৰত, শোভাময় চাকিবোৰ বিভিন্ন ডিজাইন থাকে। প্ৰতীকী নাচিয়াৰকইল লেম্প (যাক "অন্নম লেম্প" বুলিও জনা যায়) তামিলনাডুৰ নাচিয়াৰ কইলৰ পাথৰ (কামমালাৰ) সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।
হেমা নায়ক
হেমা নায়ক (Hema Naik) ভাৰতীয় উপকূলীয় ৰাজ্য গোৱা নিবাসী এগৰাকী কোংকণী ভাষাৰ লেখক। তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজেতা আৰু কোংকণী লেখক পুণ্ডলিক নায়কৰ সহধৰ্ম্মিনী। ৱোল্বই স্থিত অপূৰ্বাই প্ৰকাশনৰ বেনাৰত তেওঁ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
হেমা ধুমতকাৰ নামেৰে জন্ম লোৱা, হেমা অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতক। ছাত্ৰ-কৰ্মী হৈ থকা অৱস্থাৰেপৰাই তেওঁ লিখা-মেলা আৰম্ভ আৰম্ভ কৰিছে। ১৯৭৩ চনত কলিকতাত অনুষ্টিত ‘বিশ্ব মহিলা সন্মিলন’ত ভাগ লৈ তেওঁ কোংকণী ভাষাত সমাজৰ মহিলাসকলৰ বিষয়ে লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়।
কৰ্মজীৱন
কোংকণী সাহিত্যত সমাজৰ মহিলাসকলৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি, তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক লিখনীসমূহেৰে হেমাই সমাজত প্ৰচলিত সামন্তবাদ আৰু পুৰুষতন্ত্ৰত আঘাত হানিছিল। তেওঁ কোংকণী সাহিত্যত বিভিন্ন নাৰীবাদী আদৰ্শক একত্ৰিত কৰিবলৈ "চিত্ৰাংগী মেলাভে" নামৰ যুৱ মহিলা লেখিকাসকলক লক্ষ্য কৰি কেইবাখনো সন্মিলনৰ এটি শৃংখলা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ‘কোংকণী ভাষা আন্দোলন’ আৰু ১৯৮৫ চনত গোৱাক ৰাজ্যৰ মৰ্যদা দিয়াৰ দাবীত হোৱা আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ প্ৰকাশন গৃহ অপূৰ্বাই প্ৰকাশনৰ অধীনত কোংকণীত ১০০খনতকৈও অধিক কিতাপ আৰু আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছে।
বিগত বছৰবোৰত, নায়কে লেখক, কৰ্মী, অনুবাদক, প্ৰকাশক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। তেওঁৰ কাম সমূহত তেওঁ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লোক আৰু তেওঁলোকৰ ব্যৱহাৰ-পাতিৰ অন্বেষণ কৰিছে আৰু শ্ৰেণীগত বৈষম্যৰ কথা কৈছে।
ভাৰতীয় লেখকসকলে হিংসাৰ ওপৰত চৰকাৰী নীৰৱতাৰ বিৰুদ্ধে ২০১৫ চনত কৰা প্ৰতিবাদৰ নায়কও অংশ আছিল  ২০১২-২০১৩ বৰ্ষত দেশত মহিলাৰ ওপৰত উৎপীড়নৰ ঘটনা বৃদ্ধি হোৱাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে, তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে দৈনিক হেৰাল্ডত লগ আউট নামে এখন উপন্যাস প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ কোংকণী উপন্যাস অপৰূপ অ’ধ লিখে। ২০১৭ চনত, বিষ্ণু বাঘৰ উপন্যাস সুধীৰ সুক্ত প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এখন এফ আই আৰ দাখিল কৰা হয়, কিয়নো কিতাপখন জাতি আৰু মহিলা বিষয়ক আপত্তিজনক সমলৰ বাবে বিতৰ্কিত হৈছিল।
স্বীকৃতি
কোংকণী উপন্যাস ভোগদণ্ডৰ বাবে নায়কে ২০০২ চনত কোংকণী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। পুনৰ ২০১৩ চনত, অলকা সৰোগীৰ হিন্দী উপন্যাস কালি কথা:ভায়া বাইপাচ অনুবাদ কৰি তেওঁ অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে। ভোগদণ্ডৰ বাবে তেওঁ টি এম এ পাই ফাউণ্ডেচনৰ ‘মণিপালচ্‌ বেষ্ট বুক এৱাৰ্ড’ লাভ কৰিছে। অৰুন্ধতী সুব্ৰমনিয়মে সম্পাদনা কৰা আৰু ভাৰতীয় মহিলা লেখকসকলে লিখা হট ইন দ্যা মুন শীৰ্ষক কবিতা আৰু চুটি-গল্পৰ সংকলনটিত আৰু গৱেষক তথা লেখক শিৱশংকৰীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত নীট ইণ্ডিয়া থ্ৰু লিটাৰেচাৰৰ তৃতীয় খণ্ডত নায়কৰ লেখা প্ৰকাশ হৈছে। 'চিত্ৰাংগী'' নামৰ আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰাত তেওঁৰ যি অৱদান; তাক নতুন দিল্লীৰ ফেডাৰেচন অফ ইণ্ডিয়া পাব্লিচাৰ্ছে কথা জাৰ্নেল বঁটাৰে স্বীকৃতি দিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:কোংকণী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
বহাগ মাহৰ দেউল
মহাবিষুৱ সংক্ৰান্তিৰ পৰা পালন হয় অসমীয়া জাতিৰ বাপতি সাহোন ৰঙালী বিহু। এই সময়ত প্ৰকৃতিৰ ৰং চৰে। বৃক্ষ-লতা, পত্ৰে-পুষ্পে সুশোভিত হয়। প্ৰকৃতিৰ ৰাজ্য ৰং-ৰহইচেৰে উথলি উঠাৰ লগে লগে মানুহৰো হিয়া-মন ৰঙেৰে উপচি পৰে। হুঁচৰি, বিহুগীতৰ ৰোল উঠে। পঞ্জাবৰ বৈশাগী, বংগৰ চড়ক পূজা, কোচবিহাৰৰ বাঁশ পূজা, কামৰূপৰ ভথেলিৰ দৰে মঙলদৈ তথা দৰঙৰ বহাগমহীয়া দেউল উৎসৱ এই সময়ৰে বসন্তোৎসৱসমূহৰ অন্যতম।
শাস্ত্ৰত কোৱা আছে যে বহাগ মাহ বিষ্ণুৰ অতি প্ৰিয় মাহ। এই কাৰণেই সম্ভৱতঃ বিষ্ণুভক্ত দৰঙী ৰজাসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত প্ৰাচীন কালৰে পৰা দৰং অঞ্চলত দেউল উৎসৱ পালন কৰি অহা হৈছে। দৈৱজ্ঞ ব্ৰাহ্মণ কবি সুচণ্ডাই ৰচিত ‘শিয়ালা বৈষ্ণৱ চৰিত্ৰ’ত এই উৎসৱৰ আৰম্ভণি সম্পৰ্কে কিছু বৰ্ণনা আছে। একাদশ শতিকাত প্ৰখ্যাত শিয়ালা বৈষ্ণৱৰ পিতৃ ধৰ্মদেৱে বিপ্ৰ ভূঞাই ছিপাঝাৰ অঞ্চলৰ বৰাবাৰী গাঁৱত সত্ৰ পাতি বাস কৰিছিল। তেখেত অতি শাস্ত্ৰজ্ঞ আৰু ধৰ্মপ্ৰাণ ব্যক্তি আছিল। তেখেতে ধৰ্ম চিন্তা-চৰ্ৰ জৰিয়তে মানুহৰ মনত ধৰ্মীয় ভাব জগাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
ইতিহাস
ধৰ্মদেৱ বিপ্ৰভুঞা নামৰ এইজন শাস্ত্ৰজ্ঞ পণ্ডিতেই প্ৰায় একাদশ শতিকাতে পোনপ্ৰথম ছিপাঝাৰ অঞ্চলৰ বৰদৌলগুৰিত বিষ্ণু পূজাৰ জৰিয়তে দেউল উৎসৱৰ পাতনি মেলে। শাস্ত্ৰৰ নিৰ্দেশৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্বাস ৰাখি মঙলদৈৰ হিন্দুসকলে বহুকাল পূৰ্বৰে পৰা গোটেই বহাগজুৰি বিষ্ণু পূজা কৰি আহিছে। এই পূজা বিভিন্ন দিনত বিভিন্ন স্থানত অনুষ্ঠিত হয়। মঙলদৈৰ বহাগমহীয়া বিষ্ণু পূজা দৌলযাত্ৰাৰ বিধিৰে কৰা হয় বাবে ইয়াৰ নাম দেউল।
দৰং জিলাৰ হিন্দুঘোপা মৌজাৰ অন্তৰ্গত বৰ্তমানৰ বৰদৌলগুৰিৰ পুৰণি নাম বৰাবাৰী। এই বৰাবাৰী গাঁৱতে ধৰ্মপ্ৰাণ মহন্ত ধৰ্মদেৱ বিপ্ৰই এখন সত্ৰ স্থাপন কৰি ধৰ্মচৰ্ কৰিছিল। সেই সত্ৰ বৰ্তমান ‘পোৰাসত্ৰ’ নামেৰে জনাজাত। এই ধৰ্মদেৱ বিপ্ৰই এটি প্ৰাপ্ত বিষ্ণুমূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰি ৰাজহুৱাভাৱে পূজিবৰ অৰ্থে সত্ৰৰ নাতিদূৰৈত ঈশান কোণত বৰ ওখকৈ মাটিৰ ঢাপ বান্ধিছিল আৰু বহাগত ওপৰত বিষ্ণু মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰি পূজাৰ আয়োজন কৰিছিল। ধৰ্মদেৱ বিপ্ৰৰ সময়ৰ দশম শতিকাৰ আদিভাগ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। গতিকে বিষ্ণু পূজাক কেন্দ্ৰ কৰি আৰম্ভ হোৱা এই দেউল উৎসৱ দশম শতিকাৰ আদিভাগৰ কোনো এটি বহাগৰ ১লা তাৰিখৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি ক’ব পৰা যায়। বৰ ওখকৈ দল বান্ধি এই উৎসৱ পালন কৰা হৈছিল কাৰণে ইয়াক ‘বৰদৌল’ বোলা হৈছিল আৰু আজিও এই ঠাইৰ নাম বৰদৌলগুৰি বুলি জনাজাত।
‘তাহাম ঈশানে এক দৌলক বান্ধিলা। বৰদৌল নাম হুৱা অদ্যাপিও ৰৈলা॥’
ধৰ্মদেৱ বিপ্ৰই আৰম্ভ কৰা সেই দেউল উৎসৱৰ পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰি সেই তেতিয়াৰ পৰাই বৰ্তমানলৈ প্ৰতিবছৰে বহাগ মাহৰ ১লা তাৰিখে এই ঠাইত দেউল উৎসৱ মহা সমাৰোহেৰে পালন কৰি অহা হৈছে আৰু সম্ভৱতঃ পাছলৈ এই ‘বৰদৌল’ক অনুকৰণ কৰি বহাগ মাহৰ এটা দিনো বাদ নপৰাকৈ প্ৰতিদিনে দৰঙৰ বিভিন্ন ঠাইত দেউল উৎসৱ কিছুমানত দৰঙী কলা-কৃষ্টিৰ অন্যতম কৃষ্টি ঢেপা ঢুলীয়া, সুকন্ন্যানি ওজাপালি আৰু কিছুমানত ব্যাসৰ ওজাপালি উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশনে দেউল উৎসৱসমূহক অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তোলা দেখা যায়। ই মূলতঃ বিষ্ণু পূজা হ’লেও বৰ্তমান ই বেপাৰ-বাণিজ্য আৰু ব্যৱসায়ৰ বিৰাট মেলা হৈ পৰিছে। হেজাৰ-বিজাৰ লোকৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত উৎসৱত পৰিণত হোৱাৰ লগতে হিন্দু-মুছলমান সকলো লোকৰ সমাগমেৰে সম্প্ৰীতিৰ সেতু স্বৰূপ হৈ পৰিছে দেউল উৎসৱ।
ঘানাৰ নাৰী
যোৱা কেইটামান দশকত ঘানাৰ মহিলাসকলৰ মৰ্যাদা আৰু ঘানাৰ সমাজত তেওঁলোকৰ ভূমিকা সলনি হৈছে। ইতিহাসৰ পাতত ঘানাৰ মহিলাসকলৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ লাহে লাহে বৃদ্ধি পোৱা দেখা গৈছে। ঘানাৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক সমান অধিকাৰ দিয়া হৈছে যদিও মহিলাসকলৰ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য মাৰ যোৱা নাই। ইয়াৰ উপৰি ঘানাৰ পুৰুষতকৈ মহিলাৰ সম্পদৰ সুবিধা বহু কম। গ্ৰাম্য আৰু চহৰ অঞ্চলৰ ঘানাৰ মহিলাসকলে সামান্য বেলেগ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়। সমগ্ৰ ঘানাত মহিলাৰ নেতৃত্বত পৰিয়াল বৃদ্ধি পাইছে।
ঘানাত এতিয়াও নাৰীৰ ওপৰত একাধিক ধৰণৰ হিংসা দৃশ্যমান। শেহতীয়া বছৰবোৰত নাৰীবাদী সংগঠন আৰু নাৰী অধিকাৰ সংগঠনসমূহো বৃদ্ধি পাইছে। ঘানাত লিংগ সমতা অনাৰ প্ৰচেষ্টা বৃদ্ধি পাইছে। ঘানা চৰকাৰে ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধিৰ বাবে অসংখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লক্ষ্য আৰু চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিছে।
১৯৯২ চনৰ ঘানা সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে যদিও চৰকাৰত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱ। ঘানাত কেতিয়াও মহিলা এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদত বহা নাই। ২০১২ চনত সংসদত ১৯ গৰাকী মহিলাই আসন দখল কৰাৰ বিপৰীতে বাকী আসনসমূহ ২৪৬ গৰাকী পুৰুষে দখল কৰিছিল। ২০১৭ চনত সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পায় আৰু ৩৭ গৰাকী মহিলা নিৰ্বাচিত হয়। কিন্তু এতিয়াও সংসদৰ ১৩.৫%হে ঘানাৰ মহিলা। আদালতত মুখ্য ন্যায়াধীশ ছফিয়া আকুফো-এই পদত নিযুক্তি পোৱা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা। মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল জৰ্জিনা উড। ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুঠ ন্যায়াধীশৰ ভিতৰত মহিলাসকলে মাত্ৰ এটা সৰু শতাংশহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০০৯ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ২৩% ন্যায়াধীশ মহিলা আছিল।
১৯৯২ চনত বহুদলীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত সংসদত মহিলাৰ সংখ্যা লাহে লাহে বৃদ্ধি পাইছে। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সমতা বৃদ্ধিৰ বাবে ঘানাই একাধিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, চৰকাৰে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি (CEDAW)ত স্বাক্ষৰ কৰি অনুমোদন জনায়। ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু কল্যাণমূলক বিষয়ক আগুৱাই নিবলৈ কাম কৰি থকা বহুতো প্ৰতিষ্ঠান আছে। ঘানাৰ মহিলা গোট আৰু কৰ্মীসকলে মহিলাসকলৰ জীৱিকা উন্নত কৰাৰ বাবে লিংগ নীতি আৰু কাৰ্যসূচীৰ দাবী জনাইছে। ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰৰ মহিলাৰ বাবে সমৰ্পিত মন্ত্ৰালয় আছে। লিংগ, শিশু আৰু সামাজিক সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিশেষভাৱে মহিলা আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত নীতি গঠনত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। পিছে এন জি অ’ আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও ঘানাৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ কম হৈয়ে আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
গোৱালপাৰীয়া উপভাষা
গোৱালপৰীয়া উপভাষা বা গোৱালপৰীয়া অসমৰ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাত বহুলভাৱে প্ৰচলিত অসমীয়া ভাষাৰ উপভাষা। পশ্চিম অসমত প্ৰচলিত অসমীয়াৰ দুই উপভাষাৰ ভিতৰত গোৱালপৰীয়া অন্যতম। আনটো উপভাষা হৈছে কামৰূপী উপভাষা বা কামৰূপীয়া। গোৱালপৰীয়া ভাষা অঞ্চলৰ পশ্চিমত উত্তৰ বংগীয় উপভাষা অঞ্চল আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে তিব্বত-বৰ্মী ভাষাৰ সম্প্ৰদায় আছে। বিভিন্ন আঞ্চলিক ভাষাৰ শব্দ সংমিশ্ৰণ গোৱালপৰীয়া উপভাষাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। এই ভাষা কোৱা মানুহৰ আনুমানিক সংখ্যা প্ৰায় ২০ লাখ।
ইতিহাস
গংগা নদীৰ উত্তৰ ফালৰ অঞ্চল সমূহত পূব মগধী প্ৰাকৃত ভাষাৰ পৰা ৰাঢ়ী,ৱাৰেন্দ্ৰী, কামৰূপী আৰু বংগ ভাষাৰ উৎপত্তি হৈছিল। কামৰূপ অঞ্চলত প্ৰচলিত ভাৰতীয়-আৰ্য ঠাঁলৰ কামৰূপী ভাষাৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ গোৱালপৰীয়া আদি ভাষা আৰু উত্তৰ বংগৰ কোচ ৰাজবংশী ভাষাৰ উৎপত্তি হৈছিল।
শ্ৰেণীবিভাজন
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্তয়ে গোৱালপৰীয়া উপভাষাক তিনিটা মুখ্য ভাগত বিভক্ত কৰিছে। পূব গোৱালপৰীয়াক অভয়াপুৰী আৰু গোৱালপাৰা চহৰত প্ৰচলিত আৰু কৃষ্ণাই, দুধনৈ, ধূপধৰা অঞ্চলৰ ভাষা হিচাপে দুটা শাখাত ভাগ কৰিছে। স্থানীয়ভাৱে এই অঞ্চলৰ ভাষাসমূহক হাব্ৰাঘাটীয়া, বাউসীয়া, নামদানীয়া আৰু বাৰাহাজাৰী হিচাপে জনা যায়। পশ্চিম গোৱালপৰীয়াক গৌৰীপুৰ অঞ্চল (স্থানীয়ভাৱে ঘূলীয়া) আৰু চালকোচা অঞ্চলৰ আশে-পাশে প্ৰচলিত ভাষা এই দুই শাখাত ভাগ কৰিছে। চালকোচাৰ ভাষাক তেওঁ মধ্যমীয়া গোৱালপৰীয়া হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।
গোৱালপাৰা অঞ্চল
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ পশ্চিম অংশত গোৱালপাৰা অঞ্চলত গোৱালপৰীয়া উপভাষা প্ৰচলিত। প্ৰাচীন কালত এই অঞ্চল কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰত্নপীঠত গোৱালপাৰা অঞ্চল আছিল। পিছলৈ এই অঞ্চল কমতা ৰাজ্য আৰু তাৰপিছত কোচ হাজোৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ৰজা ৰঘুদেৱ আৰু পৰীক্ষিত নাৰায়ণৰ ৰাজত্বকালত গোৱালপাৰা অঞ্চল ১৫৮১ চনৰ পৰা ১৬১৫ চনলৈ মোগলৰ অধীন আছিল। ১৮শ শতিকাত ব্ৰিটিছ সকলে এই অঞ্চল বংগৰ পৰা দিৱানী হিচাপে লাভ কৰিছিল আৰু ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত এই অঞ্চল ঔপনিবেশিক অসমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বৰ্তমান এই অঞ্চল অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত অৱস্থিত।
গোৱালপৰীয়া লোকগীত
গোৱালপৰীয়া লোকগীত অসমৰ প্ৰধান দুবিধ লোকগীতৰ ভিতৰত অন্যতম। গোৱালপাৰা অঞ্চলত অতীজৰে পৰা এইবিধ গীতৰ চৰ্চা চলি আহিছে। গোৱালপৰীয়া গীতৰ বিখ্যাত শিল্পী প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱাৰ প্ৰচেষ্টাত এই গীতে ৰাষ্ট্ৰীয় দৰবাৰত চিনাকি পাইছিল। গোৱালপৰীয়া লোকগীত ইয়াৰ সূকীয়া ভাষা (কথিত গোৱালপৰীয়া ভাষা), সুৰ, জন-জীৱনৰ দৃশ্য আৰু বাদ্যযন্ত্ৰৰ বাবে বিখ্যাত। বৰ্তমানে বাণিজ্যিকভাৱে গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ এলবাম মুক্তি দিয়া হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি শ্ৰেণী:উপভাষা
কড়াইগুড়ি
কড়াইগুড়ি এখন গাঁও আছিল৷ গাঁওখনত এডাল প্ৰকাণ্ড ডাঙৰ আৰু ওখ কৰাই গছ আছিল বাবে গাঁওখনৰ নাম কড়াইগুড়ি৷ বৰ্তমান গাঁওখন শালীধানৰ খেতি পথাৰ৷ কড়াইগুড়ি গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলে সময়ত উঠা দি আহি আহি কিছোঁৰীডোবা আৰু কালাঝাৰ গাঁও পাতে৷ সেই কড়াইগুড়ি ঠাইত কেৱল “আই ঠাকুৰাণী” গোঁসানীৰ থানটোহে বিদ্যমান৷
অৱস্থান
ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ ঘোঁৰাপোটা ৰাজহ গাঁৱত অৱস্থিত৷ কাকৰপাৰা,কিছোঁৰীডোবা, টিলাপাৰা, কালাঝাৰ, চৰকপাৰা, আমগুৰীপাৰা আৰু ঘোঁৰাপোটা এই চুবুৰী কেইখনৰ শালীধানৰ খেতি পথাৰৰ মাজত এই কড়াইগুড়ি গাঁওখনৰ অৱস্থান আছিল৷
কালাঝাৰ কাকৰপাৰা কামচেনা
বৰ্ত্তমানৰ “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” গাঁও তথা পূৰ্ব্বৰ“কৰাইগাঁও, বাখাৰাপাৰা আৰু কাকৰপাৰা” গাঁৱক লৈ এই “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” কামচেনা সমিটি গঠন কৰা হৈছিল৷ প্ৰথমে সমিতিখনৰ নাম “কৰাইগাঁও” কামচেনা নামেৰে গঠিত হয়৷ তাৰ পিছত কালাঝাৰ কামচেনা নাম লৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়৷ ইয়াকে আকৌ সংশোধন কৰি “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” কামচেনা নামেৰে পুনৰ নামকৰণ কৰা হয়৷
১নং চৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনাৰ ইতিবৃত্ত
১৩৪৫ চনত চুবুৰীয়া গাঁওখনক লৈ “চৰকপাৰা কামচেনা” নামৰে এটা ৰাভাজাতি আৰু সামাজিক সমাজ ব্যৱস্থা জন্ম হ’ল৷ গাঁও তিনিখনৰ নাম হ’ল- চৰকপাৰা, কালাঝাৰ আৰু কিছোঁৰীডোবা৷ কিছু দশক অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত দেশ তথা সমাজ পৰিৱৰ্ত্তনৰ লগে লগে এসময়ত “১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা” কামচেনা নামাকৰণ কৰা হ’ল৷
কৰাইগুড়ি কামচেনা
২৬/১/১৩৬৬ বাং (১/৫/১৯৫৯ ইং) তাৰিখত বোনগাঁও প্ৰাইমাৰী স্কুলত বহা ডিৰ্ম্মাজামাদ ৰাভা সন্মিলনৰ সাধাৰণ সভাৰ ২নং প্ৰস্তাৱ মতে- কৰাইগুড়ি কামচেনাৰ তালিকাত এই কেইখন চুবুৰিৰ নাম উল্লেখ থকা দেখা যায়৷ চুবুৰীকেইখন হ’ল- চৰকপাৰা কামচেনাত থকা চুবুৰী সমূহ হ’ল- কড়াইগুড়ি আৰু বাখাৰাপাৰা গাঁও দুখন ইং১৯৫৯ চন লৈকে মানুহৰ আবাস ভূমি হৈ আছিল৷
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
লোটে শ্বেৰিং
লোটে শ্বেৰিং (Lotay Tshering), জন্ম ১০ মে' ১৯৬৯) হৈছে ভূটানৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ আৰু চিকিৎসক৷ তেখেত ভূটানৰ বৰ্তমান প্ৰধান মন্ত্ৰী ৷ ২০১৮ চনৰ ৭ নৱেম্বৰৰ পৰা তেখেতে দায়িত্ব চম্ভালি আছে৷ ২০১৮ চনৰ ১৪ মে'ৰ পৰা তেখেত ড্ৰুক ন্যামৰূপ শোগপাৰ অধ্যক্ষৰ পদো অলংকৃত কৰি আছে৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৯ চনৰ ১০ মে'ত এটা মাৰ্জিত পৰিয়ালত শ্বেৰিঙৰ জন্ম হয়৷ ভূটানৰ থিম্ফুৰ অন্তৰ্গত মেয়াং গিয়গৰ ডালুখা গাঁৱত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল৷
পুনাখা হাইস্কুলৰ পৰা লোটে শ্বেৰিঙে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু শ্বেৰুবছি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মৈমনসিঙ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু ২০০১ চনত এমবিবিএছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ বাংলাদেশ, ঢাকাৰ বংগবন্ধু শ্বেইখ মুজিব চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে পৰৱৰ্তী সময়ত অস্ত্ৰোপচাৰত স্নাতকোত্তৰ অৰ্জন কৰে৷ ২০০৭ চনত শ্বেৰিঙে আমেৰিকাৰ উইছকনছিন মেডিকেল কলেজৰ পৰা ইউৰ'লজি অধ্যয়ন কৰে ৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ পৰা লাভ কৰা ফেলোশ্বিপৰ অধীনত তেখেতে এই অধ্যয়ন গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ভূটানলৈ ওভতি আহি তেখেতে ইউৰ'লজিৰ নিদান প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে আৰু উক্ত দিশত চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়োৱা তেখেতেই ভূটানৰ একমাত্ৰ চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হয়৷ ২০১০ চনত ছিংগাপুৰ জেনেৰেল হাস্পতাল আৰু জাপানৰ অকহামা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এণ্ডিউৰ'ল'জিত তেখেতে ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে৷ ২০১৪ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কানবেৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লোটে শ্বেৰিঙে এমবিএ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷