cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ফ্ৰেংক কামেনি
সমকামী অধিকাৰ সক্ৰিয়তা
সেই সময়ৰ আন সমকামী কৰ্মীসকলৰ বিপৰীতে, কামেনিয়ে সমকামিতা বিষমকামিতাতকৈ নিম্নমানৰ বুলি ধাৰণাটো অস্বীকাৰ কৰিছিল: "কোনটো ক্ৰম'জম আৰু জিনে ক'লা ছাল উৎপন্ন কৰিছিল, বা নিগ্ৰোক ব্লিচ কৰাৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে মই এন.এ.এ.চি.পি. আৰু কোৰক চিন্তিত হোৱা দেখা নাই। ইহুদীসকলক খ্ৰীষ্টানলৈ ৰূপান্তৰ কৰি ইহুদী বিৰোধী সমস্যাসমাধানৰ সম্ভাৱনাৰ ওপৰত বি'নাই বি'ৰিথ মানহানি বিৰোধী লীগৰ ফালৰ পৰা মই কোনো ডাঙৰ আগ্ৰহ দেখা নাপাওঁ. . . আমি আমাৰ নিজ নিজ সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে নিগ্ৰো, ইহুদী আৰু সমকামী হিচাপে অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ আগ্ৰহী। আমি কিয় নিগ্ৰো, ইহুদী বা সমকামী, সেয়া সম্পূৰ্ণৰূপে অপ্ৰাসংগিক আৰু আমাক শ্বেতাংগ, খ্ৰীষ্টান বা বিষমকামী লৈ পৰিৱৰ্তন কৰিব পাৰিনে নহয় সেয়াও সমানে অপ্ৰাসংগিক।"
কামেনিযয়ে যুক্তি দিছিল যে সমকামিতা এক সামাজিক হিত হ'ব পাৰে: "মই এই স্থিতি গ্ৰহণ কৰোঁ যে সমকামিতা কেৱল প্ৰবৃত্তিৰ দ্বাৰা হওক বা অনৈতিক নহয়, কিন্তু প্ৰাপ্তবয়স্কসকলক সন্মতি দিয়াৰ দ্বাৰা কৰা সমকামী কাৰ্য্য নৈতিক, ইতিবাচক আৰু প্ৰকৃত অৰ্থত, আৰু ব্যক্তিগত অংশগ্ৰহণকাৰী আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা সমাজৰ বাবে সঠিক, ভাল আৰু আকাংক্ষিত।" অৱশেষত তেওঁ ১৯৬৮ চনত ষ্টাকলি কাৰমাইকেলৰ "ব্লেক ইজ বিউটিফুল" শ্লোগান শুনি "গে ইজ গুড" শ্লোগানটো প্ৰস্তুত কৰিছিল।
১৯৭০-২০০০
১৯৭১ চনত কামেনি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কংগ্ৰেছৰ বাবে প্ৰথম মুকলিকৈ সমকামী প্ৰাৰ্থী হিচাপে পৰিগণিত হয় তেওঁ ভোট দান নকৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধিৰ বাবে ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ প্ৰথম নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। ডেমক্ৰেট দলৰ প্ৰাৰ্থী ৱাল্টাৰ ই. ফাউনট্ৰয়ৰ হাতত পৰাজয়ৰ পিছত কামেনি আৰু তেওঁৰ প্ৰচাৰ সংগঠনে ৱাশ্বিংটন ডি.চি. গে এণ্ড লেছবিয়ান এলায়েন্স গঠন কৰে। এই সংগঠনে চৰকাৰক লবি কৰি সকলোৰে বাবে সমান অধিকাৰৰ বাবে মাত মাতি আহিছে।
১৯৭৫ চনত সমকামী সকলৰ ওপৰত সামৰিক বাহিনীৰ নিষেধাজ্ঞাৰ প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান আৰম্ভ কৰাৰ বাবে এক অনবদ্য অভিলেখ থকা সমকামী সেৱাৰ সদস্যৰ সন্ধানত ১১ বছৰৰ নিষ্কলঙ্ক সেৱা আৰু পাৰপেল হাৰ্ট আৰু ব্ৰঞ্জ ষ্টাৰৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বায়ু সেনাৰ এজন কাৰিকৰী চাৰ্জেণ্ট লিঅনাৰ্ড মাটলোভিচক উদ্দেশ্য প্ৰণোদিতভাৱে ৬ মাৰ্চত তেওঁৰ কমাণ্ডিং বিষয়াৰ ওচৰত নিজৰ যৌন অভিমুখীতাৰ কথা প্ৰকাশ কৰা হৈছিলোঁ। ১৯৭৫ চনত মাটলোভিচে প্ৰথমে এয়াৰ ফৰ্চ টাইমছত এটা সাক্ষাৎকাৰত কামেনিৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে পঢ়িছিল। প্ৰথমে টেলিফোনযোগে কথা পাতি তেওঁলোকে অৱশেষত লগ পাইছিল আৰু এচিএলইউৰ এটৰ্ণী ডেভিদ এডলষ্টোনৰ সৈতে আইনী প্ৰত্যাহ্বানৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। নিউয়ৰ্ক টাইমছ আলোচনীৰ সৈতে মাটলোভিচৰ সাক্ষাৎকাৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক তিক্ত হৈ পৰিছিল। কিয়নো কামেনিয়ে অনুভৱ কৰিছিল যে মাটলোভিচে সমকামী সম্প্ৰদায়ক নেতিবাচকভাৱে চিত্ৰিত কৰি কৈছিল যে তেওঁ বিষমকামী হবলৈ পছন্দ কৰিলেহেঁতেন।
১৯৭৭ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে কামেনি আৰু গে আৰু লেছবিয়ান সম্প্ৰদায়ৰ আন এক ডজন সদস্যই তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমকামী টাস্ক ফ'ৰ্চৰ নেতৃত্বত ফেডাৰেল আইন আৰু নীতিৰ অতি প্ৰয়োজনীয় পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে তেতিয়াৰ ৰাজহুৱা যোগাযোগ মিজ কষ্টাঞ্জাক অৱগত কৰে। ইয়াৰ ফলত প্ৰথম বাৰৰ বাবে সমকামী অধিকাৰৰ বিষয়ে হোৱাইট হাউচত আনুষ্ঠানিকভাৱে আলোচনা কৰা হৈছিল।
কামেনিক ১৯৭০ৰ দশকত ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ প্ৰথম মুকলিকৈ সমকামী সদস্য হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল।
২০০০-২০১১
২০০৭ চনত কামেনিৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে দা এডভোকেট কাকতত ভুলবশতঃ ইয়াৰ ২২ মে'ৰ "প্ৰাইড ইছ্যু"ত হ'ব জনোৱা হৈছিল। লগতে তেওঁৰ এইডছ থকা বুলি ভুল প্ৰতিবেদন দিয়া হৈছিল। প্ৰতিবেদনখন ক্ষমা বিচাৰি প্ৰত্যাহাৰ কৰা হৈছিল আৰু কামেনিয়ে দা এডভোকেট কাকতখনক সুধিছিল, "আপুনি মৃত্যুৰ তাৰিখ দিছিলনে?"
২০০৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত কামেনিয়ে এনবিচিৰ সাংবাদিক টম ব্ৰোকাও আৰু তেওঁৰ প্ৰকাশক ৰেণ্ডম হাউচলৈ প্ৰতিবাদৰ এখন মুকলি পত্ৰ লিখিছিল। ব্ৰোকাৱে ১৯৬০ৰ দশকত গে আৰু লেছবিয়ান অধিকাৰৰ সক্ৰিয়তাৰ সম্পূৰ্ণ অভাৱ আৰু "সমকামিতা নিৰ্মূল কৰা' উল্লেখ কৰিছিল। এই পত্ৰখনত ৱাশ্বিংটন পোষ্টৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক হাৱাৰ্ড কুৰ্টজ, হেৰী ৰুবিনষ্টাইন (কিউৰেটৰ, নেচনেল মিউজিয়াম অৱ আমেৰিকান হিষ্ট্ৰি),জন আৰ্ল হেইনছ, ডুডলি ক্লেণ্ডিনেন আৰু ষ্টিফেন বট্টমে সহ-স্বাক্ষৰ কৰে। ব্ৰোকাৱে কুৰ্টজৰ চিএনএন অনুষ্ঠান নিৰ্ভৰযোগ্য উৎসত বৰ্জনৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে উপস্থিত হৈ কৈছিল যে "সমকামী অধিকাৰ আন্দোলন অলপ পিছত আহিছিল। এইটো সেই সময়ছোৱাত উঠাই লৈছিলোঁ আৰু মই কিহৰ ওপৰত মনোযোগ দিবলৈ গৈ আছিলো সেই বিষয়ে মই কিছু বাছনি কৰিব লগা হৈছিল। ডাঙৰ বিষয়বোৰ আছিল যুদ্ধ বিৰোধী আন্দোলন, প্ৰতিসংস্কৃতি।"
ৱাছিংটন ডি.চি.ৰ ৰাজ্যত্বৰ দাবী
১৯৮১ চনত কামেনি ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়া ৰাজ্যিক সাংবিধানিক সন্মিলনৰ নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি হয়। এয়া ৱাছিংটন ডিচি ৰাজ্যলৈ ৰূপান্তৰণৰ দিশত এক পদক্ষেপ আছিল। জীৱনৰ শেষৰ ফালে তেওঁ ডিচি ৰাজ্যৰ হৈ অধিবক্তা আছিল। পালিচাডেছৰ এজন বাসিন্দা হিচাপে কামেনিয়ে তেওঁৰ চুবুৰীয়াৰ বাৰ্ষিক ৪ জুলাইৰ পেৰেডত প্ৰতিবছৰে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
মৃত্যু
ফ্ৰেংক কামেনি তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিম কালছোৱাত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। কিন্তু তেওঁ ৰাজহুৱা জীৱন সম্পূৰ্ণ সময়সূচী বজাই ৰাখিছিল। ২০১১ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত এক এলজিবিটি গোটত তেওঁ নিজৰ অন্তিম ভাষণ দিছিল।
কামেনিক ২০১১ চনৰ ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে ৰাষ্ট্ৰীয় কামিং আউট দিৱসৰ দিনা তেওঁৰ ৱাশ্বিংটনৰ ঘৰত মৃত অৱস্থাত পোৱা গৈছিল। চিকিৎসকে তেওঁৰ মৃত্যুৰ কাৰণ এথেৰোস্কল্‌ৰোছিছ নামৰ হৃদযন্ত্ৰৰ অসুখৰ বাবে হোৱা প্ৰাকৃতিক কাৰণ বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
২০০৬ চনত কামেনি আৰু বাৰবাৰা গিটিংছে আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ'চিয়েচনৰ পৰা প্ৰথমজন ই ফ্ৰাইৰ এমডি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৭ চনত স্মিথচোনিয়ান ইনষ্টিটিউচনৰ নেচনেল মিউজিয়াম অফ আমেৰিকান হিষ্ট্ৰীত ১৯৬৫ চনত হোৱাইট হাউচৰ সন্মুখত কঢ়িয়াই অনা কামেনিৰ পিকেট চিহ্নবোৰ "আমেৰিকান ইতিহাসৰ অমূল্য ৰত্ন" প্ৰদৰ্শনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। হোৱাইট হাউচৰ সন্মুখত অনুষ্ঠিত সমকামী অধিকাৰৰ বাবে প্ৰথম প্ৰদৰ্শনত গে আৰু লেছবিয়ান আমেৰিকানসকলে কঢ়িয়াই অনা মূল পিকেট চিহ্নবোৰৰ ভিতৰত স্মিথচোনিয়ানৰ ওচৰত এতিয়া ১২টা মূল পিকেট চিহ্ন আছে। লাইব্ৰেৰী অৱ কংগ্ৰেছে ২০০৬ চনত কামেনিৰ কাকত সমূহ অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু নেতৃত্বৰ কাহিনী নথিভুক্ত কৰে।
২০০৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ ঐতিহাসিক সংৰক্ষণ পৰ্যালোচনা ব'ৰ্ডৰ দ্বাৰা ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ ঐতিহাসিক স্থান হিচাপে কামেনিৰ ঘৰক মনোনীত কৰা হয়। ২০০৯ চনৰ ২৯ জুন মাহতজন বেৰীয়ে (কৰ্মচাৰী ব্যৱস্থাপনা কাৰ্যালয়ৰ সঞ্চালক) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰৰ হৈ কামেনিৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে ক্ষমা বিচাৰিছিল। মুকলিকৈ সমকামী বেৰীয়ে কামেনিক অ'পিএমৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা থিঅ'ডৰ ৰুজভেল্ট বঁটা প্ৰদান কৰে।
২০১০ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে ডুপণ্ট চাৰ্কল এডভাইজৰী নেবাৰহুড কমিছনৰ ভোটেৰে ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ মেয়ৰ এড্ৰিয়ান ফেণ্টিয়ে কামেনিৰ সন্মানত পি আৰু আৰ ষ্ট্ৰীট, এন.ডব্লিউ.ৰ মাজত ১৭তম পথক "ফ্ৰেংক কামেনি ৱে" হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা নতুন পথচিহ্ন উন্মোচন কৰিছিল। ২০১০ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে কেনন হাউচ অফিচ বিল্ডিংৰ ককাচ কোঠাত এক মধ্যাহ্নভোজনত কামেনিক ২০১০ কৰ্ণেলিয়াছ আৰ. "নীল" আলেকজেণ্ডাৰ মানৱতাবাদী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। তেওঁক একেবছৰৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল য'ত ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক অ'বামাই ২০১০ চনৰ ডণ্ট আস্ক, ডণ্ট টেল ৰিপেইল এক্টত স্বাক্ষৰ কৰিছিল। কামেনি ট্ৰাইএংগেল ফাউণ্ডেচনৰ উপদেষ্টা মণ্ডলীৰ সদস্য আছিল।
২০১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আমেৰিকান এষ্ট্ৰোনমিকেল চছাইটিয়ে কামেনিলৈ উছৰ্গিত বঁটা প্ৰদান কৰিবলৈ এক ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰে, "সমকামী পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে সমান অধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে তেওঁৰ আজীৱন প্ৰতিশ্ৰুতি" আৰু তেওঁৰ "সক্ৰিয়তাই কেনেকৈ বহুতো কেৰিয়াৰ কমাই দিয়া বৈষম্যমূলক বাধাবোৰ আঁতৰাই পেলাইছিল।" তেওঁৰ মৃত্যুৰ কেইবামাহ আগতে এই স্বীকৃতিৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল কিন্তু সভা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ আগতে কামেনিৰ মৃত্যু হৈছিল। কামেনিৰ হৈ তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ ব্যক্তিগত বন্ধু চাৰ্লছ ফ্ৰান্সিছ, কামেনি পেপাৰছ প্ৰকল্পৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু কেৰিয়াৰৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত তিনিজন এলজিবিটিকিউ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীয়ে এই বঁটা গ্ৰহণ কৰে।
২০১২ চনৰ ৩ জুলাই তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সংঘ আৰু মাইনৰ প্লেনেট চেণ্টাৰৰ দ্বাৰা কামেনিৰ সন্মানত গ্ৰহাণু (৪০৪৬৩) ফ্ৰেংককামেনি নাম ৰখা হয়।     ২০১৩ চনত কামেনিক লিগেচী ৱাকত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল যি হৈছে চিকাগোৰ ৰাজহুৱা স্থানত এলজিবিটি ইতিহাস আৰু লোকসকলক উদযাপন কৰা প্ৰদৰ্শন। ২০১৫ চনত কামেনিয়ে তেওঁৰ স্মাৰক স্থানত ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ কংগ্ৰেছেল চিমেট্ৰিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ভেটেৰেন্স এডমিনিষ্ট্ৰেচন স্মাৰক ৰখা হৈছিল। একেবছৰৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে ভেটেৰেন্স দিৱসৰ দিনা এক অনুষ্ঠানৰ সময়ত এই স্মাৰক শিলা উৎসৰ্গা কৰা হৈছিল। হেডষ্টোনৰ সন্মুখত "গে ইজ গুড" শ্লোগানেৰে খোদিত এটা আছে। কামেনিয়ে সেই শ্ল'গানটো প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু ২০০৯ চনৰ এপি সাক্ষাৎকাৰত ইয়াক প্ৰস্তুত কৰাৰ বিষয়ে কৈছিল, "যদি মোক যিকোনো বস্তুৰ বাবে মনত ৰখা হয় তেন্তে মই আশা কৰোঁ সেয়া এই শ্লোগান হ'ব।"
২০২১ চনৰ ২ জুন তাৰিখে ফ্ৰেংক কামেনিক সেইদিনাৰ গুগল ডুডলত গৌৰৱ মাহ উদযাপনত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
হিমস্খলন
thumbnail|right|300px|[[হিমালয়ৰ এক হিমস্খলনৰ দৃশ্য]] হিমস্খলন হৈছে কোনো হেলনীয়া পৃষ্ঠত হোৱা বৰফৰ এক বৃহৎ সোঁত। সাধাৰণতে কোনো উচ্চ উচ্চতাত থকা বৰফৰ স্তুপৰ অস্থিৰতাৰ ফলত এনে স্খলনৰ আৰম্ভ হয়। স্খলন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত বৰফৰ তৰপটোৰ বেগ ক্ৰমান্নয়ে বৃদ্ধি পাই আৰু সোঁতত অধিক বৰফ খহাই নিয়ে।
কাৰণ
হিমপুঞ্জত অস্থিৰতা সৃষ্টি হোৱাৰ বহু কাৰণ থাকে। স্তুপত জমাহোৱা বৰফৰ মাত্ৰা অত্যধিক হোৱাৰ ফলত হেলনীয়া তলত ই স্থিৰ হৈ থাকিব নোৱাৰা হয়। এনে অৱস্থাত বৰষুণ বা হিমপাত হোৱাৰ ফলত হিমস্খলনৰ আৰম্ভ হয়। কেতিয়াবা এনে অস্থিৰ বৰফৰ তৰপৰ ওপৰেদি স্কী কৰা লোক, বৰফত চলা গাড়ী বা জন্তু পাৰ হৈ গ'লে, বোমা বিস্ফোৰণ আৰু ভূমিকম্পৰ ফলটো হিমস্খলন হ'ব পাৰে। কোনো লোকে বিশ্বাস কৰে যে মানুহৰ চিঞৰৰ ফলতো হিমস্খলন হ'ব পাৰে, কিন্তু বিজ্ঞানীসকলে এই কথা অস্বীকাৰ কৰে, কিয়নো মানুহৰ চিঞৰৰ প্ৰাৱল্য হিমস্খলন হ'ব পৰাকৈ তীব্ৰ নহয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ শ্ৰেণী:ভূগোল
সৰমা (ৰামায়ণ)
সৰমা (सरमा) হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণৰ ভাতৃ বিভীষণৰ পত্নী। তেওঁক ৰাক্ষসী বা গন্ধৰ্ব বংশৰ বুলি কোৱা হয়। ৰামায়ণৰ সকলো সংস্কৰণতে তেওঁ ৰাৱণে অপহৰণ কৰা আৰু লংকাত বন্দী হৈ থকা ৰামৰ সহধৰ্মিনী সীতাৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক ৰাখিছিল বুলি উল্লেখ আছে। ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত ৰামৰ পক্ষ লোৱা তেওঁৰ স্বামীৰ দৰে, সৰমাই সীতাৰ প্ৰতি সদয় আছিল আৰু ৰামক সীতা উদ্ধাৰত সহায় কৰে। সৰমা আৰু বিভীষণৰ ত্ৰিজঁটা নামৰ এজনী ছোৱালী আছিল।
সীতাৰে সম্পৰ্ক
কামিল বুল্কে (ৰাম-কেন্দ্ৰিক সাহিত্যৰ বিশেষজ্ঞ)ৰ মতে, সাৰমাৰ উপস্থিতি মূল বাল্মিকী ৰামায়ণত দেখা নাযায়। অৱশ্যে, পৰৱৰ্তী সময়ত বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ বিভিন্ন সংস্কৰণত সৰমাৰ উল্লেখ আছে। তেওঁৰ উপস্থিতি প্ৰথম বাৰৰ বাবে মায়া-শীৰ্ষ, খণ্ডত দেখা যায়। ৰাৱণে অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ ৰামৰ পত্নী সীতাক অপহৰণ কৰি নিজ ৰাজ্যত বন্দী কৰি থোৱাৰ পিছত বাৰে বাৰে তেওঁৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে, অৱশ্যে সীতাই প্ৰতিবাৰেই স্পষ্টভাৱে অস্বীকাৰ কৰে। ৰামে তেওঁৰ বানৰ সেনাৰ সৈতে লংকাত অৱতৰণ কৰাৰ পিছত, ৰাৱণে তেওঁৰ যাদুকৰ বিদ্যুৎজীভাক ৰামৰ এটা ভ্ৰান্ত কটা মুৰ আৰু সীতাক ৰামৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে সৈমান কৰিবলৈ তেওঁৰ ধনু সৃষ্টি কৰিবলৈ কয়। যাদুকৰজনে ৰাৱণৰ কথা মানি ৰাৱণক ৰামৰ মিছা মূৰ আৰু ধনু বনাই দিয়ে আৰু ৰাৱণে অশোক বনত থকা সীতাৰ সমুখত উপস্থাপন কৰে। সীতাই ৰাৱণৰ উপস্থিতিত তাইৰ স্বামীৰ মূৰটো দেখি দুখ প্ৰকাশ কৰে। অতি সোনকালেই, ৰাৱণে তেওঁৰ মন্ত্ৰীসকলৰ সৈতে এখন বৈঠকৰ বাবে ৰাওনা হয় আৰু তেওঁৰ প্ৰস্থানৰ পিছত মূৰ আৰু ধনু অদৃশ্য হৈ যায়। সৰমা সীতাৰ ওচৰলৈ আহে আৰু সীতাৰ ওচৰত ৰাৱণৰ প্ৰৱঞ্চনা উন্মোচন কৰে। তেওঁ সীতাক কৈছিল যে তেওঁ গোপনে ৰাৱণৰ কৌশল প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল আৰু মূৰটো কেৱল যাদুৰ দ্বাৰা সৃষ্ট আছিল। লগতে তেওঁ সীতাক এইটোও জনাইছিল যে ৰাম সুগ্ৰীৱৰ নেতৃত্বত তেওঁৰ সৈন্যবাহিনীৰ সৈতে লংকাত উপস্থিত হৈছে আৰু তেওঁ ৰমাক নিজ চকুৰে দেখিছে। সৰমাই সীতাক সুধিছিল যে তেওঁ সীতাৰ হৈ ৰামলৈ কোনো বাৰ্তা দিব লাগিবনেকি! সীতাই তাৰ পৰিৱৰ্তে সৰামাক ৰাৱণে সীতাৰ বাবে কৰা পৰিকল্পনাৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। সৰামাই সন্ধান কৰি সীতাক জনাইছিল যে মাক আৰু জ্ঞানী বয়সস্থ মন্ত্ৰীসকলৰ পৰামৰ্শ স্বত্বেও ৰাৱণে সীতাক ৰামলৈ হস্তান্তৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। এই সংস্কৰণ সমূহে সৰামাক প্ৰিয় সংগী ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
উত্তৰ অংশৰ সংস্কৰণ সমূহে সৰমাৰ বিষয়ে সৰমা-বাক্যম শীৰ্ষক এটা খণ্ড যোগ কৰিছে। ইয়াত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে হনুমানে কিদৰে লংকা জ্বলাইছিল সেই বিষয়ে সৰমাই সীতাক অৱগত কৰিছিল। এই খণ্ডটো ৰাম লংকালৈ অহাৰ আগৰ, যেতিয়া ৰামে হনুমানক অপহৃত সীতা ক'ত আছে বিচাৰি উলিয়াবলৈ লংকালৈ পঠিয়াইছিল।
বিভীষণৰ সৈতে সংযোগ
ৰামৰ মায়া শিৰৰ দৃশ্য বা সৰমা-বাক্যামত সৰমা আৰু বিভীষণৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক সূচিত নহয়। বিভীষণৰ পত্নীৰ একমাত্ৰ উল্লেখ হৈছে যেতিয়া সীতাই তেওঁৰ বিষয়ে হনুমানক উল্লেখ কৰে, যে বিভীষণৰ পত্নীয়ে তেওঁৰ জীয়েক কলাক(ৰামায়ণৰ আন সংস্কৰণত নন্দা বা অনলা বুলিও উল্লেখ আছে) ৰাৱণৰ অভিপ্ৰায় সম্পৰ্কে বতৰা দিবলৈ সীতাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল। জ্যেষ্ঠ বিষয়া সকলৰ অনুৰোধৰ পিছতো ৰাৱণে সীতাক ৰামৰ হাতত গতাই দিব বিচৰা নাই। লংকাত সীতাৰ চাৰিজন হিতকাৰীৰ বিষয়ে ৰামায়ণত বৰ্ণনা আছে– নামহীন বিভীষণৰ পত্নী, কলা, ত্ৰিজঁ‌টা আৰু সৰমা। পিছলৈ ৰাম কেন্দ্ৰিক সাহিত্যত, সৰমাকে বিভীষণৰ পত্নী বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছিল আৰু ত্ৰিজতাক তেওঁৰ জীয়েক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
বিভীষণৰ পত্নী হিচাপে সৰমাৰ পৰিচয় উত্তৰাকাণ্ডত পোৱা যায়। অৱশ্যে এই কাণ্ডটো পৰৱৰ্তী সংযোজন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াত উল্লেখ কৰা মতে ৰাৱণে গন্ধৰ্ব চাইলুছাৰ জীয়ৰী সৰমাক তেওঁৰ ভায়েক বিভীষণৰ পত্নী হিচাপে লাভ কৰিছিল। সৰমাৰ জন্ম মানস হ্ৰদৰ পাৰত হৈছিল। হ্ৰদৰ পানী বাঢ়ি অহা দেখি কেঁচুৱা সৰমাই কান্দিবলৈ ধৰে। তেওঁৰ মাতৃয়ে হ্ৰদটোক নিৰ্দেশ দিয়ে: সৰোমা বৰ্ধাতা("হ্ৰদ, বাঢ়ি নাহিবা"), সেই অনুসৰি শিশুটিৰ নাম সৰমা ৰখা হৈছিল।
ৰামায়ণ পৰৱৰ্তী অধ্যায়
ৰামায়ণৰ পিছৰ সাহিত্যত, সৰমা আৰু বিভিষণৰ জীয়ৰী ত্ৰিজঁটাই এক বৃহত্তৰ ভূমিকা লাভ কৰে। কিছুমান অভিযোজনত, তেওঁ মূল মহাকাব্যৰ দুয়োটা খণ্ডতে তেওঁক তেওঁৰ মাতৃৰ পৰিৱৰ্তে উপস্থাপন কৰা হৈছে। অৱশ্যে, কৃতিবাসী ৰামায়ণে ত্ৰিজঁটাক ঋণাত্মক ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে, যি সীতাক ৰাৱণক ৰাৱণৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ লংকাৰ ৰাণী হিচাপে শাসন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছে। এই বাংলা অভিযোজনে সৰমা আৰু সীতাৰ বন্ধুত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। এক কৌতুকপূৰ্ণ শ্লেষত, সীতাই সৰমাক কয়, "মই ৰাম, আৰু এনেদৰে, মোৰ বাবে আপোনাক সৰাম বুলি কোৱা হয়,।" ৰংগনাথ ৰামায়ণ আৰু তত্ত্বসংগ্ৰহ ৰামায়ণ অনুসৰি ধ্বংসৰ হেতু সৰমাই ৰামৰ সৈন্যবাহিনীক ৰাৱণৰ যজ্ঞৰ অৱস্থান দেখুৱাই, যি ৰাৱণক অজেয় কৰি তুলিলেহেঁতেন।
আনন্দ ৰামায়ণে বৰ্ণনা কৰিছে যে ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত ৰামৰ বিজয়ৰ পিছত সৰমা আৰু ত্ৰিজঁটা দুয়ো ৰাৱণৰ আকাশী ৰথ পুষ্পকৰে অযোধ্যালৈ গৈছিল। পিছত, যেতিয়া সীতাই লংকা ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আহে, তেওঁ সৰমাক উপদেশ দিয়ে যে তেওঁ যাতে ত্ৰিজঁটাক সীতা বুলি ভাৱি আচৰণ কৰে।
তেলেগু সীতা পুৰাণামুত, ৰামস্বামী চৌধাৰীয়ে সৰমাক দ্ৰাবিড় বিভিষণৰ আৰ্য (গন্ধৰ্ব) পত্নী হিচাপে নেতিবাচকভাৱে চিত্ৰিত কৰিছে, যি ৰামৰ প্ৰতি তেওঁৰ স্বামীৰ মতামত সলনি কৰে আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ৰাৱণক প্ৰতাৰণা কৰিবলৈ বাধ্য কৰে।
সহায় গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
বাউল
বাউল শিল্পী বা বাউল সাধক বা বাউল হৈছে সংগীতৰ লগতে চুফীবাদ, আধ্যাত্মিকতা আদি মতাদৰ্শৰ প্ৰচাৰ কৰা লোক আৰু লোকসংগীত পৰিবেশকৰ এক বিশেষ দল। বাংলাদেশ আৰু পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসমৰ বৰাক উপত্যকা আৰু মেঘালয়ত বাউলসকলক দেখা যায়। বাউল সাধকে বাউল সংগীত পৰিবেশন কৰে। পোন্ধৰ শতিকাতে বাউল সংগীত দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল যদিও মূলতঃ কুষ্টিয়াৰ লালন ফকীৰৰ গীতৰ যোগেদিহে বাউল বাংলাদেশকে ধৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰ মাজত পৰিচিত হৈছিল। বাউলসকলৰ জীৱন ধাৰণ একেবাৰে সহজ-সৰল আৰু একতাৰা বজাই গীত গাই তেওঁলোকে গাৱেঁ-গাঁৱে ঘূৰি ফুৰে।
বাউল দলত সকলো সম্প্ৰদায় দেখা যায়। কিন্তু ইয়াৰ সদস্যসকল মূলতঃ বৈষ্ণৱ হিন্দু আৰু চুফী মুছলমান। লালল শাহক ইতিহাসৰ আটাইতকৈ প্ৰখ্যাত বাউল সন্ত ৰূপে গণ্য কৰা হয়। যদিও বাউলসকল বঙালী জনসংখ্যাৰ এটা ক্ষুদ্ৰাতিতম অংশ, বংগৰ সংস্কৃতিৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ অনন্য। ২০০৫ চনত বাউল গীতসমূহক ইউনেস্ক'ৰ মানৱতাৰ মৌখিক আৰু অমূৰ্ত ঐতিহ্যৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়।
ইতিহাস
বাউলৰ উৎপত্তি সঠিকভাৱে জনা নাযায় যদিও পঞ্চদশ শতিকাৰ পুৰণি বাংলা গ্ৰন্থত বৌল শব্দটো দেখা যায়। এই শব্দটো বৃন্দাবন দাস ঠাকুৰৰ চৈতন্য ভাগৱতৰ লগতে কৃষ্ণদাস কবিৰাজৰ চৈতন্য চৰিতমৃততো পোৱা যায়। কিছুমান পণ্ডিতে কয় যে শব্দটোৱে কেতিয়া সাম্প্ৰদায়িক তাৎপৰ্য্য ল’লে সেয়া স্পষ্ট নহয়। বাউলসকল গ্ৰাম্য বংগ সংস্কৃতিৰ এক অংশ। বাউলৰ উৎপত্তি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ বহু চেষ্টা কৰা হৈছে যদিও পণ্ডিতসকলৰ মাজত ব্যাপক মতানৈক্য আছে। কিন্তু তেওঁলোকে এই কথাত একমত যে কোনো প্ৰতিষ্ঠাপকক বাউলে নিজেই বা আন কোনোৱেও স্বীকাৰ কৰা নাই। বাউলসকলৰ কেইবাটাও গোট দেখা যায়। গোটবোৰৰ নামকৰণ তেওঁলোকৰ হিন্দু বা মুছলমান গুৰুৰ নামেৰে কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও আন কিছুমান সম্প্ৰদায় আছে যিয়ে পিছলৈ বাউলৰ সৈতে নিজকে চিনাক্ত বা সংযুক্ত কৰিছিল, যেনে দৰবেশী, নেৰা আৰু কৰ্তাভজৰ দুটা উপ-সম্প্ৰদায় — আউল আৰু ছাই। বাউলসকলে লেখ-জোখ এৰি যাবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। ড° জিন অ'পেনশ্ব'ৱে লিখিছে যে ১৯ শতিকাৰ শেষলৈ যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে বাহিৰৰ পৰ্যবেক্ষকে বাউল সংগীত লিপিবদ্ধ কৰিছিল, তাৰ পূৰ্বে ই মৌখিক ৰূপতে প্ৰবাহিত হৈ অহা যেন অনুমান কৰা হয়।
সংসাৰী বাউল
গৃহী বা সংসাৰী বাউলসকলে নিজৰ পত্নী, পুত্ৰ আৰু আত্মীয়ৰ সৈতে এটা নিৰ্দিষ্ট পৃথক চুবুৰীত বাস কৰে। সমাজৰ অন্য লোকৰ লগত তেওঁলোকৰ চলাচল, বিবাহ ইত্যাদি নিষিদ্ধ। ভেকধাৰী বাউলৰ দৰে তেওঁলোকে কঠোৰ সাধনা কৰিব নালাগে। বৰং কেৱল কলমা বা বীজমন্ত্ৰ পাঠ আৰু কিছুমান সাধন-ভজন প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰণ কৰিব লাগে। ভেকধাৰী বাউলে গৃহী বাউলক দীক্ষা দিয়ে। দুয়োৰে মাজৰ সম্পৰ্কটো বহুখিনি পীৰ-মুৰিদ বা গুৰু-শিষ্যৰ দৰে। দীক্ষাৰ পিছত সন্তান জন্ম দিয়া নিষিদ্ধ যদিও কোনো কোনোৱে গুৰুৰ অনুমতি সাপেক্ষে সন্তান জন্ম দিব পাৰে। আজিকালি কৃষিজীৱি, তন্তুবাই আৰু ব্যৱসাযী সমাজৰ মাজত বাউল হোৱাৰ প্ৰৱণতা বৃদ্ধি পাইছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ড
জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ড (German Shepherd) হৈছে জাৰ্মানীত উৎপন্ন হোৱা মধ্যমৰ পৰা ডাঙৰ আকাৰৰ কৰ্মৰত কুকুৰৰ এটা প্ৰজাতি। এফ চি আইৰ মতে, প্ৰজাতিটোৰ ইংৰাজী ভাষাৰ নাম জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে ইউ কেত "এলচেটিয়ান উল্ফ ডগ" হিচাপে জনাজাত এই প্ৰজাতিটো আনুষ্ঠানিকভাৱে নাম জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডলৈ সলনি কৰা হৈছিল।  বাহ্যিকভাৱে ইয়াৰ নেকড়ে বাঘৰ লেখিয়া চেহেৰা স্বত্বেও, জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড হৈছে এক তুলনামূলকভাৱে আধুনিক প্ৰজাতিৰ কুকুৰ, যাৰ উৎপত্তি হৈছিল ১৮৯৯ চনত।
জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড কুকুৰ মূলতঃ ভেড়া পালনৰ বাবে বিকশিত কৰা হৈছিল। কিন্তু সেই সময়ৰ পৰা, তেওঁলোকৰ শক্তি, বুদ্ধিমত্তা, প্ৰশিক্ষণযোগ্যতা আৰু আজ্ঞাকাৰীতাৰ বাবে, বিশ্বজুৰি জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডসকল প্ৰায়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ কামৰ বাবে পছন্দৰ প্ৰজাতি হৈ পৰে। উদাহৰন স্বৰুপে বিকলাঙ্গতাৰ সহায়, অনুসন্ধান আৰু উদ্ধাৰ, আৰক্ষী আৰু সামৰিক ভূমিকা, অভিনয় ইত্যাদি। জাৰ্মান শ্বেফৰ্ড হৈছে আমেৰিকান কেনেল ক্লাবৰ দ্বাৰা দ্বিতীয় সৰ্বাধিক পঞ্জীভুক্ত প্ৰজাতি  আৰু ব্ৰিটেইনৰ কেনেল ক্লাবৰ দ্বাৰা সপ্তম সৰ্বাধিক পঞ্জীভুক্ত প্ৰজাতি।
বিৱৰণ
জাৰ্মান শ্বেফাৰ্ডবোৰ মধ্যমীয়াৰ পৰা ডাঙৰ আকাৰৰ কুকুৰ। মতা কুকুৰ প্ৰজাতিৰ উচ্চতা ৬০-৬৫ চেমি (২৪-২৬ ইঞ্চি) আৰু মাইকী কুকুৰৰ ৫৫-৬০ চেমি (২২-২৪ ইঞ্চি)।  জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডবোৰ ওখতকৈ দীঘল বেছি হয়। তেওঁলোকৰ কপাল গম্বুজযুক্ত, দীঘল বৰ্গ-কটা মুখ আৰু শক্তিশালী হনু আৰু ক'লা নাক থাকে। চকুবোৰ মজলীয়া আকাৰৰ আৰু মুগা। কাণবোৰ ডাঙৰ আৰু থিয় হৈ থাকে, সন্মুখৰ ফালে খোলা। কিন্তু চলাচলৰ সময়ত কাণদুখন প্ৰায়ে পিছলৈ হালি যায়। জাৰ্মান শ্বেফৰ্ডৰ ডিঙি দীঘল হয়, যি দ্ৰুত গতিত চলাচল কৰাৰ সময়ত আৰু অনুসৰণ কৰোঁতে উত্তেজিত হৈ ঠিয় হৈ যায়। নেজটো নোমেৰে জোপোহা হয়।
১০ জানুৱাৰী
১০ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ১০ম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫৫টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৫৬টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
আল-হজ্জ
আল-হজ্জ (الحج, al ḥajj; অৰ্থ: "তীৰ্থযাত্ৰা", "হজ্জ") হৈছে কোৰআনৰ ২২ তম অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ ৭৮টা আয়াত (শ্লোক)। এই ছূৰাটোৱে ইয়াৰ নাম ২৭তম আয়াতৰ পৰা লৈছে।
সাৰাংশ
thumb|ছিয়াৰ-ই নেবিৰ এখন চিত্ৰ, আলীয়ে [[মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ সঙ্গীসকলৰ উপস্থিতিত নাদৰ ইবনে আল-হাৰিথৰ শিৰশ্ছেদ কৰিছিল। ]]
প্ৰকাশৰ সময়
এই ছূৰাত মাক্কি আৰু মাদানী ছূৰা দুয়োৰে গুণাগুণ আছে; তাফছিৰিসকলে ইয়াৰ প্ৰকাশৰ সময়ৰ বিপৰীতে, অৱশ্যে, ইয়াৰ শৈলী আৰু বিষয়বোৰৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, দেখা গৈছে যে প্ৰথম ২৪ আয়াত (আয়াত ১-২৪) মুহাম্মাদৰ মক্কি জীৱনৰ অন্তিম পৰ্যায়ত প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল, মদিনালৈ যাত্ৰাৰ অলপ আগতে, আৰু বাকী ছূৰা (আয়াত ২৫-৭৮) তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ সময়ত। সেইকাৰণেই এই ছূৰাটো মাক্কি আৰু মাদানী ছুৰা দুয়োৰে গুণাগুণত যোগদান কৰে বুলি কোৱা হয়।
পটভূমি
২৫ আয়াতৰ পৰা বক্তৃতাৰ শৈলীত হোৱা বাক্যবাণে দেখুৱাইছে যে ২৫ ৰ পৰা ৭৮ আয়াতবোৰ সম্ভৱতঃ সাঁচ ধু আল-হিজ্জামাহত প্ৰকাশ পাইছিল: এএইচ। ইয়াক ২৫ ৰ পৰা ৪১ আয়াতৰ দ্বাৰা দেখুওৱা হৈছে। ধু আল-হিজ্জামাহটোৱে মুহাজিৰুনক মক্কাত থকা তেওঁলোকৰ ঘৰ আৰু তাত থকা তেওঁলোকৰ তীৰ্থমণ্ডলীৰ কথা মনত পেলাই দিছিল আৰু বিশ্বাস কৰিবলৈ দুখ প্ৰকাশ কৰিছিল যে পৌত্তলিক কুৰাইশ্বে তেওঁলোকক পবিত্ৰ মছজিদ ভ্ৰমণৰ পৰা নিলম্বিত কৰিছিল। এই শাৰীবোৰৰ সৈতে, তেওঁলোকে হয়তো আল্লাহৰ ওচৰত আৱেদন কৰিছিল আৰু অনুমান কৰিছিল যে আল্লাহৰ অনুমোদনে তেওঁলোকক ঘৰৰ পৰা উৎখাত কৰা আৰু তেওঁলোকক পবিত্ৰ মছজিদলৈ যোৱাৰ পৰা অস্বীকাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ বাবে ইছলাম ধৰ্ম পালন কৰাকঠিন কৰি তোলা লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে অস্ত্ৰ গ্ৰহণ কৰা উচিত।
পবিত্ৰ মছজিদ আৰু তীৰ্থযাত্ৰা (Ḥajj) মূলতঃ আল্লাহৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত আছিল, কিন্তু সমসাময়িক সময়ত মূৰ্তিপূজাৰ হাতত পৰিছিল, আনহাতে আল্লাহৰ উপাসকসকলক ইয়াক দৰ্শন কৰাৰ পৰা নিলম্বিত কৰা হৈছিল। এনেদৰে, সেই বিচক্ষণতাবোৰৰ বিৰুদ্ধে অস্ত্ৰ গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে সন্মতি দিয়া হৈছে তেওঁলোকক সেই স্থানৰ পৰা আঁতৰাবলৈ আৰু বিচক্ষণতা স্থাপন আৰু অশুভ শক্তি নিৰ্মূল কৰাৰ বাবে পোন জীৱনশৈলী স্থাপন কৰিবলৈ। ইবনে আব্বাছ, মুজাহিদ, উৰৱাহ ইবন জুবেইৰ, জাইদ ইবনে আচলাম, মুকাতিল ইবন হায়ান, কাতাদাহ আৰু অন্যান্য ভাষ্যকাৰসকলৰ দ্বাৰা দেখুওৱাৰ দৰে, আয়াত ৩৯ হৈছে প্ৰথম যিমুছলমানসকলক অস্ত্ৰ গ্ৰহণ কৰাৰ অনুমোদন প্ৰদান কৰে। মুহাম্মাদৰ জীৱনসম্পৰ্কীয় বিভিন্ন হাদিছ আৰু কিতাপসমূহে নিশ্চিত কৰে যে এই সন্মতিৰ পিছত যুদ্ধৰ প্ৰকৃত ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰথম অভিযানটো লোহিত সাগৰৰ পাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল, যাক পেট্ৰ'ল অফ ৱাডদান বুলি জনা যায়।
বিষয় আৰু বিষয়বস্তু
right|thumb|579x579px|উনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে [[চীনৰ পৰা আৰৱলৈ তীৰ্থযাত্ৰাৰ পথ দেখুওৱা ছুৰাৰ চীনা স্ক্ৰল]] এই ছূৰাত এইদৰে সম্বোধন কৰা হৈছে: (১) মক্কাৰ মুছলমান, (২) দুৰ্বল মুছলমান আৰু (৩) প্ৰকৃত ভক্ত। এই প্ৰভাৱৰ সৈতে মুছৰিকসকলক এক শক্তিশালী প্ৰকাৰে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে: "আপুনি আপোনাৰ অজ্ঞতাৰ চিন্তাত দৃঢ়তাৰে আৰু অধ্যৱসায় কৰিছে আৰু আল্লাৰ সলনি আপোনাৰ মিছা দেৱতাসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছে, অৱশ্যে, তেওঁলোকৰ কোনো শক্তি নাই আৰু আপুনি আল্লাহীয় বাৰ্তাবাহকক অস্বীকাৰ কৰিছে। ফলস্বৰূপে আপুনি একে ধৰণৰ সমাপ্তি পূৰণ কৰিব যিটো আগতে আপোনাৰ দৰে লোকসকলৰ ধ্বংস আছিল। আপুনি কেৱল আমাৰ নবীক বৰ্খাস্ত কৰি আৰু আপোনাৰ নিজৰ লোকসকলক বিৰক্ত কৰি নিজকে আঘাত কৰিছে; আপোনাৰ মিছা দেৱতাসকলে আপোনাক আল্লাহৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ বিকল্প নাথাকিব।" একেসময়তে, তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ শিৰ্ক আৰু ইয়াৰ পিছত সঠিক বিবাদৰ মতবাদৰ বাবে ধাৰাবাহিকভাৱে পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।
ইছলামত প্ৰৱেশ কৰা বিচলিত মুছলমানসকলক তথাপিও ইয়াৰ পথত কোনো অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব নিবিচাৰিছিল, তেওঁলোকক এই প্ৰভাৱৰ সৈতে পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে: "আপোনাৰ এই বিশ্বাস কি? এটা দৃষ্টিকোণৰ পৰা, আপুনি আল্লাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিবলৈ আৰু তেওঁৰ কৰ্মী হ'বলৈ প্ৰস্তুত, যিহেতু আপুনি সম্প্ৰীতি আৰু সমৃদ্ধ, আৰু যদি আপুনি তেওঁৰ পথত যাতনা আৰু কষ্টৰ সৈতে মিলিত হয়, আপুনি আপোনাৰ আল্লাক নিষ্পত্তি কৰে আৰু তেওঁৰ সেৱক হৈ থাকিবলৈ বন্ধ কৰে। আপুনি মনত ৰাখিব লাগিব যে আপোনাৰ এই দুৰ্বল মনোভাৱই আল্লাই আপোনাৰ বাবে নিযুক্ত কৰা ঘটনা আৰু দুৰ্ভাগ্যবোৰক বিচ্যুত কৰিব নোৱাৰে।"
প্ৰকৃত ভক্তসকলক সন্মান জনোৱাৰ দৰে, তেওঁলোকক দুটা পৃথক ধৰণে প্ৰৱণতা দিয়া হৈছে: (1) আৰৱৰ গড় লোকসকলক অতিৰিক্তভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে এক সাধাৰণ পথত, আৰু (2) এক বিশেষ ধৰণে:
প্ৰধান বিষয়
বক্তৃতাৰ পাঠত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, ঐশ্বৰিক নিয়ম আৰু নিৰ্দেশনাৰ দিশবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পাৰি:-
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:মদিয়ান ছূৰা শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা
প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা (Pratapchandra Boruah; ১৯১১-১৯৩৮ চন) হৈছে অসমীয়া আধুনিকতাৰ উন্মেষ ঘটোৱা এজন চিত্ৰশিল্পী।
শিক্ষা
মেট্ৰিক পৰীক্ষাত পাছ কৰাৰ পাছতে মোমায়েকে বৰুৱাক কলিকতাত আৰ্ট স্কুলত পঢ়িবলৈ পঠাইছিল আৰু ১৯৩৪ চনত বৰুৱা চিনেমেট'গ্ৰাফী শিকিবলৈ লাহোৰলৈ যায়।
কৰ্মজীৱন
প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা লাহোৰৰ মেয়ো আট স্কুলৰৰ উপাধ্যক্ষ অছিল ডিব্ৰুগড়ৰ প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ ভৱেশ সান্যাল। তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জয়মতী চিনেমাৰ কামটো কৰ্ম নিয়োগ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
ৰুমা
ৰুমা হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ বানৰ ৰাজ সুগ্ৰীৱৰ পত্নী আৰু কিষ্কিন্ধাৰ ৰাণী আছিল। প্ৰথম বাৰৰ বাবে তেওঁ উপস্থিতি ৰামায়ণৰ চতুৰ্থ কাণ্ড কিষ্কিন্ধাকাণ্ডত দেখা যায়। ৰুমা আৰু সুগ্ৰীৱ ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ৰুমাৰ দেউতাকে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা নাছিল। সেয়েহে, সুগ্ৰীৱে হনুমানৰ সহায়ত ৰুমাক হৰণ কৰে আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়। দুজন ৰাজকীয় বানৰ ভাতৃৰ বিবাদৰ পিছত বালিয়ে ৰুমাক সুগ্ৰীৱৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গৈছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত, ৰুমাক বালিয়ে অৱৰুদ্ধ কৰি ৰখাটোৱেই বালিক ৰামে বধ কৰা আৰু সুগ্ৰীৱক কিষ্কিন্ধাৰ অধিপতি হোৱাত সহায় কৰাৰ মুখ্য যুক্তিযুক্ততা হৈ পৰে। যেতিয়া বালিয়ে নীচ, বিশাসঘাটক আৰু অনাকাংক্ষিতভাৱে ৰামে শৰ মাৰি হানি পেলোৱাৰ বিষয়ে বালিয়ে ৰামক অভিযোগ কৰে তেতিয়া ৰামে কয় যে এয়া সুগ্ৰীৱৰ বিবাহিতা পত্নীক কাঢ়ি লৈ নিজৰ উপভোগৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা পাপৰেই এয়া শাস্তি।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ
আচল উতাড়ৰ যুদ্ধ (Battle of Asal Uttar; आसल उत्ताड़, ਆਸਲ ਉਤਾੜ ) হৈছে ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তানৰ যুদ্ধত হোৱা সকলোতকৈ বৃহৎ টেংক যু্দ্ধ। এই যুদ্ধখন ১৯৬৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ৮ তাৰিখৰ পৰা ১০ তাৰিখৰ মাজত হৈছিল, যেতিয়া পাকিস্তানী সেনা নিজৰ টেংক বাহিনী আৰু পদাতিক সৈন্যসহ ভাৰতীয় সীমাৰেখাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আন্তৰ্জাতিক সীমাৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ থকা খেমকৰণ নামৰ চহৰখন অধিকাৰ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনায়ো যোগ্য প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে আৰু তিনিদিন ধৰি চলা তীব্ৰ যুঁজৰ পাছত আচল উত্তাৰ ওচৰত পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়ৰ লগে লগে এই যুদ্ধ শেষ হয়। ভাৰতীয় সেনাৰ বীৰত্ব, যুদ্ধভূমিৰ পৰিস্থিতি আৰু ভাৰতৰ ৰণকৌশলকে এই বিজয়ৰ শ্ৰেয় দিয়া হয়।
এই যু্দ্ধক দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ কুৰ্স্কৰ যুদ্ধৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, কাৰণ আচল উত্তাৰৰ বিজয়ে ১৯৬৫ৰ সমগ্ৰ যুদ্ধখনৰে গতিপথ ভাৰতৰ সপক্ষে সলনি কৰি পেলাইছিল। ড॰ ফিলিপ ট’লেকে ধৰি সমৰ বুৰঞ্জীবিদ সকলে খেমকৰণৰ কাষত ভাৰতীয় প্ৰতিৰোধক এই যু্দ্ধৰ এটা মূল টাৰ্নিং পইণ্ট বুলি অভিহিত কৰিছে, যি যু্দ্ধৰ সমীকৰণ ভাৰতৰ সপক্ষে টানি আনিছিল। পিটাৰ ৱিলচনৰ মতে আচল উত্তাড়ৰ পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়, ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তান যু্দ্ধত পাকিস্তান সন্মুখীন হোৱা সৰ্ববৃহৎ পৰাজয়।
যু্দ্ধখন
এই যু্দ্ধক দ্বিতীয় মহাসমৰৰ কুৰ্ক্সৰ পাছতে ইতিহাসৰ সৰ্ববৃহৎ টেংক যুদ্ধ বুলি অভিুহিত কৰা হয়। পাকিস্তান আগ্ৰাসী সেনা বলে, যি তেওঁলোকৰ প্ৰথম আৰ্মাৰ্ড ডিভিজন আৰু ১১দশ ইনফেণ্ট্ৰী ডিভিজন সহায়ত গঠিত হৈছিল, আন্তৰ্জাতিক সীমাৰেখা অতিক্ৰম কৰি ভাৰতৰ খেমকৰণ চহৰ অধিকাৰ কৰে। পৰিস্থিতিৰ গুৰুত্ব বুজি ভাৰতীয় চতুৰ্থ মাউণ্টেইন ডিভিজনৰ জি অ চি য়ে( জেনেৰেল অফিচাৰ কমাণ্ডিং) (মেজৰ জেনেৰেল গুৰবক্স সিং) ভাৰতীয় সেনাক ততাতৈয়াকৈ পিছুৱাই আহি আচল উত্তাড় গাঁওখনক কেন্দ্ৰবিন্দু হিচাপে লৈ এক অশ্বখুড়া আকৃতিৰ সমৰসজ্জাত সংগঠিত হবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। এই সমৰ সজ্জাৰ ধাৰণা প্ৰকৃততে আছিল ব্ৰিগেডিয়াৰ থমাছ কে. ত্যাগৰাজৰ। সেইদিনাই ৰাতি ভাৰতীয় সেনাই বিস্তীৰ্ন কুঁহিয়াৰৰ খেতি পথাৰ বিলাক পানীৰে ডুবাই দিয়ে। পিছদিনা, এম৪৭ আৰু এম ৪৮ আমেৰিকান পেটন টেংকেৰে সুসজ্জিত পাকিস্তানৰ প্ৰথম আৰ্মাৰ্ড ডিভিজনে ভাৰতীয় সেনাৰ অশ্বখুড়া ফান্দত ভৰি দিয়ে। কোমল বোকা মাটিত টেংক বিলাকৰ গতি হ্ৰাস কৰি পেলাই আৰু কিছুমান টেংক ওলাব নোৱাৰাকৈ লাগি ধৰে। এশৰো অধি পাকস্তানী টেংক, তাৰে বেছিভাগেই পেটন, আৰু কিছুসংখ্যক এম ৪ শ্বাৰমান আৰু এম ২৪শ্বাফী, ভাৰতীয় সেনাই ধ্বংস কৰে আৰু ৪০ৰো অধিক টেংক বন্দী কৰে। আনহাতে ভাৰতীয় সেনাই দাবী কৰা মতে তেওঁলোকে মাত্ৰ ১০খন টেংক হে হেৰুৱাব লগা হয়।
সামৰণি
পাকিস্তানৰ প্ৰাৰম্ভিক সফলতা সত্ত্বেও, শেষত এই যুদ্ধত ভাৰতে নিশ্চিত বিজয় লাভ কৰে। পাকস্তানী সেনাৰ কমাণ্ডাৰ মেজৰ জেনেৰেল নাচিৰ আহমদ খানৰ যদ্ধক্ষেত্ৰতে মৃত্যু হয় সমৰ বুৰঞ্জীবিদ ষ্টিফেন ঝালোগাৰ মতে, পাকিস্তানে স্বীকাৰ কৰে যে ১৯৬৫ চনৰ যুদ্ধত তেওঁলোকে ১৬৫ টেংক হেৰুৱাই আৰু তাৰ আধাতকৈয়ো বেছি কেৱল 'আচল উত্তাড়'তে ধ্বংস হয়।
পিছলৈ পাকিস্তানী সেনাৰ সৰ্বাধিনায়ক আৰু পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠ হোৱা জেনেৰেল পাৰভেজ মুশ্বাৰফে এই যু্দ্ধত এজন আৰ্টিলেৰী লিউটেনেণ্ট হিচাপে অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। এই যুদ্ধ আব্দুল কাদিৰ নামৰ বাৰতীয় সেনা জোৱান এজনৰ বীৰত্বৰ বাবেও বিখ্যাত। তেওক মৰণোত্তৰ ভাৱে পৰমবীৰ চক্ৰ (ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সামৰিক সন্মান) প্ৰদান কৰা হয়। তেও অসীম সাহস আৰু বীৰত্বৰেখন কেৱল জীপগাড়ীত লগোৱা ৰিকইললেছ বন্দুকেৰেই. শত্ৰুৰ সাতখন টেংক ধ্বংস কৰে।
এই যুদ্ধৰ স্মৃতি স্বৰূপে যুদ্ধক্ষেত্ৰখনত পেটন নগৰ স্থাপন কৰা হয়। এই স্থানতে পাকিস্তানি সেনাৰ এক বৃহৎ সংখ্যক টেংক ধ্বংস বা জব্দ কৰা হৈছিল
তথ্যচিত্ৰ
এই যুদ্ধৰ পৃষ্ঠবুমিত "আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ- দ্বিতীয় মহাসমৰৰ পাছৰ বৃহত্তম টেংক যুদ্ধ (২০১৮)" ডিষ্কভাৰী চেনেলৰ মিছন আৰু যুদ্ধ চিৰিজত প্ৰচাৰিত এখন তথ্যচিত্ৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যুদ্ধ শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
১১ জানুৱাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান (Political psychology) হৈছে এক আন্তঃশাখা শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰ; যিয়ে মানসিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰাজনীতি, ৰাজনীতিবিদ, ৰাজনৈতিক আচৰণ আৰু সামাজিক-ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগী ব্যৱহাৰ কৰি মানসিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বুজিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।ৰাজনীতি আৰু মনোবিজ্ঞানৰ মাজৰ সম্পৰ্কক দ্বিমুখী বুলি গণ্য কৰা হয়, মনোবিজ্ঞানক ৰাজনীতি বুজিবলৈ লেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ৰাজনীতিক মনোবিজ্ঞান বুজিবলৈ লেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আন্তঃশাখা ক্ষেত্ৰ হিচাপে ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানে বহুতো শাখাৰ পৰা ধাৰ লয়, য'ত আছে: নৃতত্ত্ব, অৰ্থনীতি, ইতিহাস, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক, সাংবাদিকতা, সংবাদ মাধ্যম, দৰ্শন, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞান, আৰু সমাজবিজ্ঞান।
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানৰ লক্ষ্য হৈছে ব্যক্তি আৰু প্ৰসংগসমূহৰ মাজৰ আন্তঃনিৰ্ভৰশীল সম্পৰ্কসমূহ বুজি পোৱা যিবোৰ বিশ্বাস, প্ৰেৰণা, উপলব্ধি, জ্ঞান, তথ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, শিক্ষণ কৌশল, সামাজিকৰণ আৰু মনোভাৱ গঠনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। ৰাজনৈতিক মানসিক তত্ত্ব আৰু দৃষ্টিভংগী বহু প্ৰসংগত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে যেনে: নেতৃত্বৰ ভূমিকা; ঘৰুৱা আৰু বৈদেশিক নীতি নিৰ্ধাৰণ; জাতিগত হিংসা, যুদ্ধ আৰু গণহত্যাৰ আচৰণ; গোটৰ গতিশীলতা আৰু সংঘাত; বৰ্ণবাদী আচৰণ; ভোটদানৰ মনোভাৱ আৰু প্ৰেৰণা; ভোটদান আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা; জাতীয়তাবাদ; আৰু ৰাজনৈতিক উগ্ৰবাদ৷ মূলতঃ ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানীসকলে জ্ঞানমূলক আৰু সামাজিক ব্যাখ্যা ব্যৱহাৰ কৰি ৰাজনৈতিক আচৰণৰ ভেটি, গতিশীলতা আৰু ফলাফল অধ্যয়ন কৰে।
ফ্ৰান্স
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানৰ উৎপত্তি ফ্ৰান্সৰ পশ্চিম ইউৰোপৰ পৰা হৈছিল, য'ত ই নতুন শাখা আৰু আৰ্হিৰ উত্থানৰ লগতে বিভিন্ন দেশৰ নিখুঁত সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ সৈতেও ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। পেৰিছ কমিউনৰ উত্থানে (১৮৭১) আলোড়িত কৰা ফ্ৰাংকো-প্ৰুছিয়ান যুদ্ধ আৰু সমাজবাদী বিপ্লৱৰ সময়ত এই শাখা ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান শব্দটো প্ৰথমে নৃতাত্ত্বিক এডলফ বেষ্টিয়ানে তেওঁৰ গ্ৰন্থ Man in History (1860)ত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ইক’ল লিব্ৰে ডি চাইন্সেছ পলিটিক্সৰ প্ৰতিষ্ঠাপক দাৰ্শনিক হিপ’লাইট টেইনে (১৮২৮–১৮৯৩) বাষ্টিয়ানৰ তত্ত্বসমূহ তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য অৰিজিনছ অৱ কণ্টেম্পৰৰী ফ্ৰান্স (১৮৭৫–১৮৯৩)ত, তৃতীয় গণৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু বিকাশৰ ধাৰণাসমূহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল।
ইটালী
ইফালে ইটালীত ৰিছৰ্জিমেণ্টে (১৮৭০) বিভিন্ন সামাজিক সংস্কাৰ আৰু ভোটাধিকাৰৰ বাবে প্ৰভাৱিত কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত সামাজিক শ্ৰেণীৰ বৃহৎ বিভাজনৰ ফলত অধিবক্তা গেইটানো মস্কাই (১৮৫৮–১৯১৪) তেওঁৰ গ্ৰন্থ The Ruling Class: Elements of Political Science (১৮৯৬) প্ৰকাশ কৰে, য’ত সকলো সমাজৰ শাসক আৰু শাসিত শ্ৰেণীৰ উপস্থিতিৰ তত্ত্ব প্ৰকাশ কৰা হয়। মস্কাৰ ধাৰণাসমূহৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ভিলফ্ৰেডো পাৰেটোৱে (১৮২৮–১৯২৩) শ্ৰেণী আৰু সামাজিক ব্যৱস্থাৰ ভূমিকাৰ ওপৰত তত্ত্ব আগবঢ়াই ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানৰ শাখাত দ্য ৰাইজ এণ্ড ফ’ল অৱ দ্য এলিটছ্ (১৯০১) আৰু দ্য ছ’চিয়েলিষ্ট চিষ্টেমৰে (১৯০২–১৯০৩) অৰিহণা যোগায়। তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য মাইণ্ড এণ্ড ছ'চাইটি (১৯১৬)ত সমাজবিজ্ঞানৰ এখন গ্ৰন্থ আগবঢ়োৱা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
সৰলা বেন
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০১ চনৰ ৫ এপ্ৰিল তাৰিখে পশ্চিম লণ্ডনৰ শ্বেপহাৰ্ডছ বুশ্ব অঞ্চলৰ জাৰ্মান চুইছ পিতৃ আৰু এগৰাকী ইংৰাজ মাতৃৰ পৰিয়ালত কেথেৰিন মেৰী হেইলমেনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পৃষ্ঠভূমিৰ বাবে তেওঁৰ দেউতাক প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বিদ্বেষ আৰু কেথেৰিনে নিজেই বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছিল। স্কুলত কেথৰিনৰ বৃত্তি বন্ধ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ পঢ়া আধাতে সামৰিব লগীয়া হৈছিল। তেওঁ কিছু সময়ৰ বাবে কেৰাণী হিচাপে কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ পৰিয়াল আৰু ঘৰ ত্যাগ কৰে আৰু ১৯২০ৰ দশকত মাননাদীত ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল যিয়ে তেওঁক গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল। অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ ১৯৩২ চনৰ জানুৱাৰীত ইংলেণ্ড এৰি ভাৰতলৈ আহে আৰু পুনৰ কেতিয়াও ঘূৰি নাযায়।
গান্ধী সৈতে জীৱন
তেওঁ মহাত্মা গান্ধীক লগ কৰিবলৈ যোৱাৰ আগতে উদয়পুৰৰ এখন বিদ্যালয়ত কিছু সময় কাম কৰিছিল। গান্ধীৰ সৈতে তেওঁ ৱাৰ্ধাৰ সেৱাগ্ৰামৰ আশ্ৰমত আঠ বছৰ বাস কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ গান্ধীৰ 'নয়ী তালিম' বা মৌলিক শিক্ষাৰ ধাৰণাত গভীৰভাৱে জড়িত আছিল আৰু সেৱাগ্ৰামত মহিলাসকলক সবল কৰা আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে কাম কৰিছিল। গান্ধীয়েই তেওঁৰ নাম সৰলা বেন ৰাখিছিল। সেৱাগ্ৰামত মেলেৰিয়া আৰু প্ৰচুৰ উত্তাপৰ পৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ ফলত তেওঁ সেৱাগ্ৰামত পীড়িত হৈছিল আৰু গান্ধীৰ সন্মতিৰ সৈতে তেওঁ ১৯৪০ চনত ইউনাইটেড প্ৰভিন্সেছৰ আলমোৰা জিলাৰ কৌছানীৰ অধিক স্বাস্থ্যকৰ ঠাইলৈ গৈছিল। তেওঁ ইয়াক নিজৰ ঘৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল। ইয়াত তেওঁ আশ্ৰম স্থাপন কৰি কুমাওৰ পাহাৰৰ মহিলাসকলক সবলীকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল।
কুমাওত থাকোঁতে সৰলা বেনে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৯৪২ চনত গান্ধীৰ অধীনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে আৰম্ভ কৰা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে তেওঁ কুমাও জিলাত আন্দোলন সংগঠিত আৰু নেতৃত্ব বহন কৰাত সহায় কৰে। তেওঁ ৰাজনৈতিক বন্দীসকলৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ গৈ অঞ্চলটোত ব্যাপক ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ লগত জড়িত হোৱাৰ বাবে কাৰাবাসো খাটিছিল। গৃহবন্দীৰ আদেশ উলংঘা কৰাৰ বাবে তেওঁ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত দুবাৰকৈ কাৰাবাস খাটিছিল আৰু প্ৰায় দুবছৰ আলমোৰা আৰু লক্ষ্ণৌ কাৰাগাৰত সময় অতিবাহিত কৰিছিল।
লক্ষ্মী আশ্ৰম
কুমাওত তেওঁৰ ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ সময়ত সৰলা বেনে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা স্বাধীনতা কৰ্মীসকলৰ পৰিয়ালৰ নেতৃত্ব দিয়া মহিলাসকলৰ দৃঢ়তা আৰু সম্পদৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল কিন্তু তেওঁলোকৰ আত্ম-মূল্যৰ অনুপস্থিতিত হতাশ হৈছিল যেতিয়া তেওঁ সভাৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিল "বেনজী, আমি জন্তুৰ দৰে। আমি কেৱল কাম, সভা আৰু এনে ধৰণৰ অন্যান্য সামাজিক কাৰ্যকলাপ কেৱল পুৰুষৰ বাবেহে জানো।" তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক উপলব্ধি কৰাবলৈ কাম কৰিবলৈ সাজু হৈছিল যে তেওঁলোক নিষ্ক্ৰিয় প্ৰাণী নহয় বৰঞ্চ "ধনৰ দেৱী।"
এয়া তেওঁ কস্তুৰবা মহিলা উত্থান মণ্ডল, লক্ষ্মী আশ্ৰম, কৌছানীৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখিছিল। তেওঁ এই আশ্ৰম ১৯৪৬ চনত মহিলাৰ সবলীকৰণৰ লক্ষ্যৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াক ভূমিদাতাৰ পত্নীৰ নামেৰে লক্ষ্মী আশ্ৰম নাম দিয়া হৈছিল। মাত্ৰ তিনিগৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা আশ্ৰমখনে কেৱল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়, বৰঞ্চ শাৰীৰিক শ্ৰম আৰু সামগ্ৰিক শিক্ষাৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দি 'নয়ী তালিম'ৰ গান্ধীবাদী ধাৰণাৰ জৰিয়তে ছোৱালীসকলক শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আশ্ৰমে বিমলা বহুগুণা, সদন মিশ্ৰা, ৰাধা ভট্ট আৰু বাসন্তী দেৱীকে ধৰি কেইবাজনো উল্লেখযোগ্য সংস্কাৰক আৰু সমাজকৰ্মী প্ৰস্তুত কৰিছিল।
সক্ৰিয়তা
সৰলা বেনক এগৰাকী পৰিৱেশ কৰ্মী হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে বিশেষভাৱে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ চিপকো আন্দোলনক গঢ় দিয়া আৰু নেতৃত্ব দিয়াত সহায় কৰিছিল। তেওঁ আচাৰ্য বিনোৱা ভাৱে আৰু জয় প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ নেতৃত্বত গান্ধীবাদী আন্দোলনৰ সৈতেও জড়িত আছিল। তেওঁ আশ্ৰমৰ শাসনভাৰ ৰাধা ভট্টক অৰ্পণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৬০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে বিহাৰৰ ভূদান আন্দোলনত ভাৱেৰ সৈতে আৰু ১৯৭০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে চম্বল নদী উপত্যকাত নাৰায়ণ আৰু আত্মসমৰ্পণকাৰী ডকাইতৰ পৰিয়ালৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
এগৰাকী পৰিৱেশ কৰ্মী হিচাপে সৰলা বেনৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। তেওঁ মীৰাবেনৰ সৈতে তেওঁ হিমালয় অঞ্চলক আৱৰি থকা পৰিৱেশৰ সংকটৰ প্ৰতি সঁহাৰি দিয়াত সহায় কৰিছিল। কৰ্মী-শিক্ষাবিদ বন্দনা শিৱাই উল্লেখ কৰা অনুসৰি, "যদিও হিমালয়ৰ অৰণ্যসমূহৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক দৃষ্টিভংগীৰ দাৰ্শনিক আৰু ধাৰণামূলক উচ্চাৰণ মীৰাবেন আৰু সুন্দৰলাল বহুগুণাই কৰিছে, ইয়াক মহিলা আন্দোলন হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ সাংগঠনিক ভেটি সৰলা বেনে গড়ৱালত বিমলা বেন আৰু কুমাওত ৰাধা ভট্টৰ সৈতে স্থাপন কৰিছিল।"
সৰলা বেনৰ নিৰ্দেশনাত ১৯৬১ চনত মহিলাসকলক সংগঠিত কৰা, সুৰাপানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া, বন আধাৰিত ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ স্থাপন আৰু বন অধিকাৰৰ বাবে যুঁজ দিয়াৰ মুখ্য লক্ষ্যৰে 'উত্তৰাখণ্ড সৰ্বোদয় মণ্ডল' নামৰ কাৰ্যকৰী হৈছিল। ১৯৬০ৰ দশকজুৰি মণ্ডল আৰু ইয়াৰ সদস্যসকলে এই উদ্দেশ্যবোৰৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল। ১৯৭২ চনৰ ষ্টকহ'ম সন্মিলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সৰলা বেনে চিপকো আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। ই যমুনা উপত্যকাত এক জনপ্ৰিয় প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল য'ত ঔপনিৱেশিক কৰ্তৃপক্ষই ১৯৩০ৰ দশকত বনাঞ্চলৰ বাণিজ্যিকীকৰণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে কেইবাজনো কৰ্মীক গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল। 'চিপকো' শব্দটো (যাৰ অৰ্থ হৈছে আলিঙ্গন কৰা) এই আন্দোলনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হৈছিল যেতিয়া গাওঁবাসীয়ে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে তেওঁলোকে গছবোৰ কটা প্ৰতিহত কৰিবলৈ তেওঁলোকক আলিঙ্গন কৰিব আৰু ঘনশ্যাম শৈলানীৰ লোকগীতৰ জৰিয়তে নামটো জনপ্ৰিয় হৈছিল। ১৯৭৭ চনত সৰলা বেনে কৰ্মীসকলক সংগঠিত কৰাত আৰু পাইন গছৰ পৰা লাম্বাৰিং আৰু অত্যধিক ৰেজিন সংগ্ৰহ কৰাৰ প্ৰতিৰোধত চিপকো আন্দোলনক একত্ৰিত কৰাত সহায় কৰিছিল।
সৰলা বেন এগৰাকী প্ৰভাৱশালী লেখিকা আছিল। তেওঁ পৰিৱেশ সংৰক্ষণ, মহিলাৰ সবলীকৰণ আৰু পৰিৱেশৰ বিষয়ত হিন্দী আৰু ইংৰাজীত ২২খন কিতাপ লিখিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত 'ৰিভাইভিং আৱাৰ ডাইং প্লেনেট' আৰু 'এ ব্লুপ্ৰিণ্ট ফৰ চাৰ্ভাইভেল অফ দ্য হিলচ' বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ শিৰোনাম হৈছে 'এ লাইফ ইন টু ৱৰ্ল্ডছ: অটোবায়োগ্ৰাফী অৱ মহাত্মা গান্ধীজ ইংলিছ ডিচাইপল'।
মৃত্যু
১৯৭৫ চনত চাৰালা বেন পিথোৰাগড় জিলাৰ ধৰমগড়ৰ এক কুটিৰলৈ স্থানান্তৰিত হয় য'ত তেওঁ ১৯৮২ চনৰ জুলাই মাহত মৃত্যুলৈকে বাস কৰিছিল। লক্ষ্মী আশ্ৰমত হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি তাইৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হৈছিল। তেওঁ যমুনালাল বাজাজ বঁটা বিজয়ী আছিল আৰু তেওঁৰ ৭৫তম জন্মদিন উপলক্ষে তেওঁক "হিমালয়ৰ কন্যা" আৰু উত্তৰাখণ্ডত "সামাজিক সক্ৰিয়তাৰ মাতৃ" উপাধি লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছৰে পৰা লক্ষ্মী আশ্ৰমে সামাজিক আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক সমস্যাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ বাবে আলোচনা আৰু ৰণনীতি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে সৰ্বোদয় কৰ্মী আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলৰ এক সমাৱেশআয়োজন কৰি তেওঁৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকী উদযাপন কৰে। ২০০৬ চনত উত্তৰাখণ্ড চৰকাৰে কৌছানীত এটা সৰলা বেন স্মাৰক সংগ্ৰহালয় স্থাপন কৰাৰ বিষয়ে ঘোষণা কৰিছিল।
উত্তৰাধিকাৰ
বিশেষকৈ উত্তৰাখণ্ড আৰু ভাৰতীয় পৰিৱেশবাদৰ ওপৰত সৰলা বেনৰ প্ৰভাৱ গুৰুত্বপূৰ্ণ যদিও তেওঁ তুলনামূলকভাৱে অজ্ঞাত। তেওঁ উত্তৰাখণ্ডত তৃণমূল সংগঠনসমূহক অনুপ্ৰেৰণা দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ৰাজ্যখনত সৰ্বোদয় আন্দোলন বিয়পাত সহায় কৰিছিল। কেইবাজনো পৰিৱেশবিদৰ উপৰিও তেওঁ লেখিকা বিল আইটকেনকো প্ৰভাৱিত কৰিছিল। বুৰঞ্জীবিদ ৰামচন্দ্ৰ গুহয়ে উল্লেখ কৰা অনুসৰি তেওঁৰ সক্ৰিয়তা আৰু তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আশ্ৰমে সহায় কৰিছিল, "নতুন প্ৰজন্মৰ সমাজকৰ্মীসকলক প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ ভিতৰত চণ্ডী প্ৰসাদ ভট্ট, ৰাধা ভট্ট আৰু সুন্দৰলাল বহুগুণাৰ দৰে উল্লেখযোগ্য কৰ্মীসকলক তেওঁ প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ১৯৭০ৰ দশকত, এই কৰ্মীসকলে চিপকো আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। আনহাতে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ কৰ্মীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিছিল, যিসকলে উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ বাবে আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল।"
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:গান্ধীবাদী শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
উত্তৰ গাৰো পাৰ্বত্য জিলা
উত্তৰ গাৰো পাৰ্বত্য (North Garo Hills) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ ৰেচুবেলপাৰাত অৱস্থিত। জিলাখনৰ আয়তন ১,১১৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ১,১৮,৩২৫ জন।
ইতিহাস
উত্তৰ গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। জনসাধাৰণৰ সুবিধাৰ্থে আৰু উন্নত প্ৰশাসনৰ বাবে মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপালে পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ উক্ত ৰেচুবেলপাৰা চিভিল চাব-ডিভিজনক এটি পূৰ্ণাঙ্গ জিলা হিচাবে উন্নীত কৰাৰ বাবে জৰুৰী বুলি মন কৰে।
ভূগোল
ৰেচুবেলপাৰা উত্তৰ গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ জিলা সদৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
অন্ধকাৰ ত্ৰয়ী
অন্ধকাৰ ত্ৰয়ী(Dark Triad) হৈছে ব্যক্তিত্বৰ এক মানসিক তত্ত্ব, যাক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডেলৰয় এল পলহাছ আৰু কেভিন এম উইলিয়ামছে ২০০২ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল, অন্ধকাৰ ত্ৰয়ীয়ে তিনিটা উল্লেখযোগ্যভাৱে আপত্তিজনক, কিন্তু অ-ৰোগজনিত ব্যক্তিত্বৰ প্ৰকাৰৰ বৰ্ণনা কৰে: কপটতা (Machiavellianism), আত্মমুগ্ধতা(sub-clinical narcissism,) আৰু মনোৰোগ (sub-clinical psychopathy)।   ব্যক্তিত্বৰ এই প্ৰকাৰকেইটাক অন্ধকাৰ বুলি কোৱাৰ কাৰণটো হৈছে: প্ৰত্যেকটো বৈশিষ্ট্যই কু-অভিপ্ৰায়ৰ কেতবোৰ গুণ আছে।
আত্মমুগ্ধতা বা নাৰ্চিছিজমৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে অহংকাৰ, সহানুভূতিৰ অভাৱ আৰু আড়ম্বৰপূৰ্ণ উচ্চতা।
কপটতা বা মেকিয়াভেলিয়ানবাদৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে আনৰ লগত হেতালি খেলা আৰু শোষণ কৰা, নৈতিকতাৰ অনুপস্থিতি, আৱেগহীন নিৰ্মমতা আৰু উচ্চ মাত্ৰাৰ স্বাৰ্থ।
মনোৰোগ বা ছাইকোপেথিৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে নিৰন্তৰ অসামাজিক আচৰণ, স্বাৰ্থপৰতা, নিৰ্মম আৱেগবিহীনতা (CU), আৰু অনুশোচনাহীনতা।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ উচ্চ নম্বৰে পৰিসংখ্যাগতভাৱে এজন ব্যক্তিৰ অপৰাধ সংঘটিত কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে, সামাজিক দুখৰ সৃষ্টি কৰে আৰু সংগঠনসমূহৰ বাবে গুৰুতৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে, বিশেষকৈ যদিহে তেওঁলোক নেতৃত্বৰ পদত থাকে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে কম দয়ালু, সন্মত, সহানুভূতিশীল, নিজৰ জীৱনত সন্তুষ্ট আৰু নিজকে আৰু আনক ভাল বুলি বিশ্বাস কৰাৰ সম্ভাৱনাও কম।
এটা কাৰক বিশ্লেষণে দেখুৱাইছে যে বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত কম সন্মতিয়ে অন্ধকাৰ ত্ৰয়ীৰ লগত আটাইতকৈ শক্তিশালী সম্পৰ্ক বৰ্তাই ৰাখে৷ আনহাতে নিউৰ'টিচিজম আৰু বিবেকৰ অভাৱ ডাৰ্ক ট্ৰাইডৰ কিছুমান সদস্যৰ সৈতে জড়িত আছিল। সন্মততা আৰু ডাৰ্ক ট্ৰাইডে বিকাশৰ সম্পৰ্কিত পৰিৱৰ্তন দেখুৱাইছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ঐতিহাসিক ভৌগোলিক পদ্ধতি
ঐতিহাসিক ভৌগোলিক দৃষ্টিভংগী হৈছে লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ এক পদ্ধতি বা দৃষ্টিভংগী । এই পদ্ধতি ফিনলেণ্ডত সৃষ্টি হোৱা বাবে ফীনিচ পদ্ধতি বুলিও কোৱা হয়।
ইতিহাস
ওঠৰ শতিকাত জেকব গ্ৰীম(Jacob Grimm ) আৰু উইলিয়াম গ্ৰীম ( Wilhelm Grimm)নামৰ জাৰ্মানীৰ দুজন ভাষাবিদ আৰু পুৰাতত্ত্ববিদে ইউৰোপত প্ৰচলিত সাধুকথা সমূহৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল ।তেওঁলোকে এই পুৰাকথা আৰু সাধুকথা সমূহক " Kinder And Haursmarchen " নাম দি ১৮১২ আৰু ১৮১৫ চনত দুটা খণ্ডত প্ৰকাশ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৮২২ চনত এই সাধুকথাৰ সংগ্ৰহটোৰ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ হয়‌। ইয়াৰ লগে লগে লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ দিশত এই গ্ৰন্থখনে ব্যাপক প্ৰভাৱ পেলাবলৈ ধৰে। গ্ৰীম ভাতৃদ্বয়ে সাধুকথা সমূহ সংগ্ৰহ কৰি অনুমান কৰে যে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষাৰ সাধুকথাবোৰৰ এটাই মাত্ৰ উৎপত্তি স্থল আৰু সেই স্থল হ'ল জাৰ্মান। তেওঁলোকে জাৰ্মানত প্ৰচলিত সাধুকথাই সকলো ঠাইতে প্ৰচলিত হৈ আছে বুলি এক সংকীৰ্ণ দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰে। এই দৃষ্টিভংগীকে “লোক কথাৰ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় তত্ত্ব” বা “Indo-European Theory” বোলা হয়। আনহাতে পণ্ডিত মেক্সমুলাৰ (Maxmuller) এ এই তত্ত্বৰ বিৰোধিতা কৰি বিশ্বৰ সকলোবোৰ সাধুকথাৰ মূল বা উৎপত্তি স্থল ভাৰত বুলি কৈছিল। মেক্সমুলাৰে সংস্কৃত অধ্যয়নৰ যোগেদি ভাৰতীয় সাহিত্যৰ লগত পৰিচয় হৈছিল। তেওঁ পঞ্চতন্ত্ৰৰ দৰে সাধুকথাবোৰ ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাই বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানলৈ প্ৰবাহিত হৈছে বুলি দাবী কৰিছিল। মেক্সমুলাৰৰ এই মতামতক সমৰ্থন জনাই থিয়'ডৰ বেনফৰ (Theodore Benfey)এ কৈছে যে খ্ৰীষ্টাব্দ দশম শতিকাৰ আগত ভাৰতত প্ৰচলিত লোককথাবোৰ মৌখিক ভাবে বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানলৈ প্ৰবাহিত হৈছে। দশম শতিকাৰ পাছত ভাৰতত ইছলাম ধৰ্মৰ লোকসকল বাঢ়ি অহাত তেওঁলোকৰ দ্বাৰা আফগান, আৰৱ আদি দেশলৈ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীলকলৰ দ্বাৰা চীন, থাইলেণ্ড, তিব্বত ইত্যাদিলৈ প্ৰবাহিত হয় বুলি বেনফৰে মত দিয়ে। গ্ৰীম ভাতৃদ্বয়ৰ সাধুকথাৰ উৎপত্তিৰ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় তত্ত্ব আৰু বেনফৰৰ ভাৰতীয় উৎপত্তি তত্ত্বক আধাৰ কৰিয়েই লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ ভৌগোলিক তত্ত্বৰ বিকাশ আৰু উদ্ভৱ হৈছিল। এনে পটভূমিত ফীনলেণ্ডৰ জুলিয়াচ ক্ৰ'ন ( Julius Krohn) আৰু কাৰ্ল ক্ৰ'ন (Kaarle Krohn) নামৰ পিতৃ-পুত্ৰদ্বয়ে লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ ঐতিহাসিক ভৌগোলিক দৃষ্টিভংগীৰ জন্ম দিছিল।
গতি- প্ৰকৃতি
ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত জুলিয়াচ ক্ৰ'ন ( Julius Krohn) আৰু কাৰ্ল ক্ৰ'নে (Kaarle Krohn) ঐতিহাসিক ভৌগোলিক পদ্ধতিৰ দ্বাৰা লোক-সংস্কৃতিৰ পৰিভ্ৰমণতাক আলোচনা কৰে। লোকসংস্কৃতি প্ৰবহমান। ই দেশ, কাল, সংস্কৃতিৰ বান্ধ অতিক্ৰম কৰি বিভিন্ন ঠাইলৈ প্ৰবাহ হয়। লোকসংস্কৃতি এনেদৰে প্ৰবাহিত হওঁতে ইয়াৰ সমলৰ পাঠান্তৰ হ'ব পাৰে বা নতুন সমল যোগ হ'বও পাৰে। ঐতিহাসিক ভৌগোলিক দৃষ্টিভংগীয়ে এনেদৰে প্ৰবাহিত হোৱা পাঠ বা সমলৰ মূলৰূপ এটা বুলি কৈছে। ঐতিহাসিক ভৌগোলিক পদ্ধতিয়ে সমল একোটাৰ পাঠান্তৰ হোৱা কাৰণসমূহ দুই ধৰণৰ বুলি কৈছে- ঐতিহাসিক আৰু ভৌগোলিক। ঐতিহাসিক কাৰণৰ ফলতো লোককথা এটাৰ ৰূপ সলনি হ'ব পাৰে। ভৌগোলিক কাৰণেও লোককথা এটাৰ ৰূপ সলাই দিয়ে। উদাহৰণস্বৰূপে, তেজীমলাৰ সাধুটোত "নদী"খনৰ সলনি পাহাৰীয়া অঞ্চলত "পাহাৰ"ৰ কথাও উল্লেখ থাকিব পাৰে। এনেদৰে সালসলনি ঘটিলেও মূল ৰূপ এটাহে থাকে, কিন্তু ইয়াৰ বহুতো আঞ্চলিক ৰূপ থাকে। ১৯০৭ চনত কাৰ্ল ক্ৰ'নে Folklore Fellows নামৰ এটা সংস্থা স্থাপন কৰে। ইয়াৰ যোগেদি লোককথাৰ ঐতিহাসিক বিশ্লেষণত তলৰ দিশ সমূহ গুৰুত্ব দিয়ে- ১. মৌলিকতা, ২.পৰিব্যাপ্তিৰ ভৌগোলিক ব্যাখ্যা উদ্ধাৰ, ৩. উৎস সন্ধান আৰু পৰিব্যাপ্তিৰ মানচিত্ৰ অংকন, ৪. কাহিনী ৰূপান্তৰ আৰু পাঠভেদ বিশ্লেষণ আৰু ৫. আঞ্চলিক ৰূপ উদ্ধাৰ। এই পদ্ধতিৰ বিকাশত আন এটা উল্লেখযোগ্য নাম হ'ল আণ্টি আৰ্নে ( Antti Arne)। তেওঁৰ 1910 চনত লোককথাসমূহ বিষয়বস্তু ভিত্তিত বিভিন্ন ভাগত ভাগ কৰিছিল। এই ক্ষেত্ৰত ষ্টিট থমচন Stith Thompson ৰো নাম ল'ব লাগিব। তেওঁলোক দুজনে যুটীয়াভাৱে লিখা "The types of Folktales" পুথিখনত পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ লোককথাক জীৱ-জন্তু বিষয়ক, ৰোমাণ্টিক আদি ভাগত ভাগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। যেনে অসমীয়াৰ বান্দৰ-শিয়ালৰ সাধুটো AT 49A ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। তেনেদৰে চিন্দ্ৰেলা (Cinderella) লাৰ সাধুটো AT 510 অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এই গ্ৰন্থখন পৰৱৰ্তী সময়ত 1961 ত পৰিৱৰ্দ্ধিত ৰূপত প্ৰকাশ পায়। থমচনে লোককথাৰ এটা মটিফ থাকে বুলি কৈছিল। মটিফ হ'ল কাহিনীৰ ক্ষুদ্ৰতম অংশ। তেওঁ সাধুকথাসমূহৰ মটিফ ৰোমান আখৰত ভাগ কৰিছিল।
মাঙোন
মাঙোন গাৰো সমাজৰ প্ৰচলিত লোক উৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম । এই উৎসৱ মৃত্যু ক্ৰিয়াৰ লগত জড়িত। গাৰো সমাজ এখনত এটা বছৰৰ ভিতৰত মৃত্যু হোৱা লোকসকলৰ সমূহীয়া শ্ৰাদ্ধ বছৰটোৰ শেষত নিৰ্দিষ্ট কোনো এটা দিনত পতা হয়, ইয়েই মাঙোন উৎসৱ। গাৰো সমাজত কোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটিলে শিঙা বজাই গাঁৱত জাননী দিয়ে। গাঁৱৰ মানুহে সমূহীয়াভাৱে শ সৎকাৰ কৰে। সৎকাৰ কৰাৰ পাছত মৃত ব্যক্তিৰ উদ্দেশ্যে এটি সৰু ঘৰ (দেলং)ত অশৰীৰী আত্মাৰ বাবে কেতবোৰ বস্তু সেই সৰু ঘৰটোত ৰখা হয়। মৃতকৰ আত্মা মাঙোন উৎসৱ নপতালৈকে দেলঙত থাকে বুলি গাৰো সমাজত বিশ্বাস কৰা হয়। দেলঙত লগতে এটি মূৰ্তি (কিমা) সজোৱা হয়। কিমা হ'ল মৃত ব্যক্তি জনাৰ স্মৃতিচাৰণ। এনেদৰে বছৰটোৰ ভিতৰত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিসকলৰে আত্মা দেলঙত বিদ্যমান হৈ থাকে। বছৰটোৰ শেষত মৃতকৰ পৰিয়ালে গাঁৱৰ সমজুৱাৰে সৈতে যেতিয়া মাঙোনা উৎসৱ পালন কৰে তেতিয়াহে মৃতকৰ আত্মাৰ শুদ্ধি হয়। এই মাঙোন উৎসৱৰ লগত কাবেনামৰ এক শ্ৰেণীৰ মালিতা গীত গোৱা হয়। বছৰৰ শেষত পতা এই মাঙোনা উৎসৱ আৰু অসমীয়া বছৰেকীয়া শ্ৰাদ্ধৰ মিল লক্ষ্য কৰা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ
শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ (Sri Surya Pahar) গোৱালপাৰা নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১২ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পূব আৰু ইয়াৰ ওচৰতে বঙাইগাঁও জিলা। গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ১৩২ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিমত, ভাৰতৰ অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য স্থান। এই ঠাইখন এটা পাৰ্বত্য অঞ্চল য’ত ভালেমান শিলত খোদিত শিৱলিংগ, আৰু হিন্দু, বৌদ্ধ তথা জৈন সকলৰ দেৱদেৱীসকল প্ৰায় এক কিলোমিটাৰ অঞ্চল জুৰি বিয়পাই আছে। ঠাইখন শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ কেন্দ্ৰিক, যিটো শিৱ লিংগৰে (লিংগম) দি ভৰপুৰ হৈ আছে। জনপ্ৰিয় বিশ্বাস হ'ল যে ৯৯৯৯৯ শিৱ লিংগৰে ইয়াত দ্বিতীয় কাশী (য’ত ১,০০০০০ শিৱ লিংগ আছিল) গঢ়ি তুলিবৰ বাবে ব্যাস ইয়াত খোদিত কৰিছিল আৰু এইটো এবাৰ এই অঞ্চলৰ অন্যতম পৱিত্ৰ তীৰ্থস্থান আছিল। এই পাহাৰবোৰ এবাৰে কিমানটা লিংগ অংকন কৰা আছিল সেয়া ঠিক কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ পোৱা নাই, কিন্তু এতিয়াও তেওঁলোকৰ মাজত শ শ লৈকে সৰুৰ পৰা ডাঙৰ আকাৰৰ, পৰ্বতৰ নামনিত সকলো ঠাইত সিঁচৰতি হৈ থকা আৰু বহু শতাব্দী অৱহেলা তথা চালচলনৰ পিছত অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। পৰ্বতৰ লিংগবোৰক সঠিক চিত্ৰ (বা অন্যান্য দেবদেবীসকলক তথা ধ্বংসাৱশেষবোৰ) বৈজ্ঞানিকভাৱে এতিয়াও গণনা কৰা হোৱা নাই।
কেইবছৰ বছৰ আগত, কিছুমান প্ৰত্নতাত্ত্বিসকলে শ্ৰী সূৰ্যত কিছুমান শিৱ লিংগ আৰু কেইবাটাও ঘৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল - এনে ফলাফল যিটো বহু শতাব্দী আগত শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰৰ ওচৰে-পাজৰে এটা সমৃদ্ধ সভ্যতা প্ৰতিষ্ঠিত আছিল যি দীৰ্ঘকালীন বিশ্বাসক নিশ্চিত কৰিছিল। ঘৰৰ জটিল তথা বৈজ্ঞানিক মানচিত্ৰ শিল্পৰ মানচিত্ৰ ইটৰ দ্বাৰা। কিছুমান প্ৰত্নতাত্ত্বিকসকলে আনকি বিশ্বাস কৰিছিল যে শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰৰ ইতিহাস আৰু নাঙট কৰি প্ৰাচীন অসম তথা ভাৰতৰ ইতিহাস বুজৰ পৰিবৰ্তন ঘটায়। কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে বিখ্যাত চীনা ভ্ৰমণকাৰী হিউৱেন-চাংৰ বিৱৰণ উল্লেখ কৰি কৈছিল যে এইটো শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ আছিল আৰু গুৱাহাটীৰ নহয় যিটো কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মণৰ (৬০০-৬৫০) ৰাজ্যৰ ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ বা প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ প্ৰাচীন ভূমি আছিল। এই দাবীটো শক্তিশালী কৰিবলৈ পাগলাটেকৰ ওচৰৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক কাষৰ অনুসন্ধানবোৰ উদ্ধৃত কৰা হৈছে। শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ যিহেতু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰৰ বৰ কাষত, সম্ভৱত অতীতত এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য কেন্দ্ৰ বা প্ৰশাসনৰ আসন আছিল।
শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰৰ আন এটা তাৎপৰ্য হ'ল এইটো হিন্দু, বৌদ্ধ তথা জৈন ধৰ্মাৱলম্বীৰ অসংখ্য ভাস্কৰ্য আৰু অন্যান্য ধ্বংসাৱশেষৰ পৰা স্পষ্টত তিনিটাকৈ ধৰ্মৰ সংমিশ্ৰণ আছিল।
হিন্দু ধৰ্মৰ অৱশেষ
alt=|thumb|শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰৰ শিৱ মন্দিৰ thumb|সূৰ্য পাহাৰৰ ধ্বংসাৱশেষ 'শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ' নামৰ পৰাই বুজিব পাৰি যে স্থানটো সম্ভৱত সূৰ্য (বেলি) উপাসনাৰ লগত জড়িত আছিল। সাহিত্যৰ বিৱৰণবোৰ প্ৰমাণিত কৰে যে প্ৰাচীন অসমত পূজা কৰা অন্যান্য হিন্দু দেৱদেৱীসকলৰ মাজত 'সূৰ্য' (বা সূৰ্যদেৱ)-ৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাসত এটা বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিছে। প্ৰাচীন অসমত সূৰ্য উপাসনাৰ প্ৰায় দুখন আসন কালিকা-পুৰাণ (চি দশম শতাব্দীত) উল্লেখ পোৱা যায়। কেন্দ্ৰবোৰৰ মাজত এখন শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে যিটো সংস্কৃতিৰ আইকনো’গ্ৰাফীক তাৎপৰ্যও বহন কৰে।
কিছুমান প্ৰত্নতাত্ত্বিকসকলে বিশ্বাস কৰে যে এখন খোদিত কৰা শিলৰ ফলক, যি এতিয়া শ্ৰী সূৰ্য মন্দিৰত ৰখা হৈছিল আৰু এইটো ‘সূৰ্য’ হিচাপে উপাসনা কৰা হ’ব পাৰে, এইটো সূৰ্য মন্দিৰৰ চাং তৈয়াৰৰ বিচ্ছিন্ন অংশৰ হ’ব পাৰে। ফলকৰ বৃত্তাকাৰ খোদিতৰ কেন্দ্ৰীয় চিত্ৰটো পখিলা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, যিটো অভ্যন্তৰীণ বৃত্তৰ ভিতৰত যেতিয়া খোদিত কৰা হৈছিল তেতিয়া চাৰিওফালৰ বাহিৰৰ বৃত্তটো বাৰটা পদুম পাহিৰ আকাৰ লৈছে। প্ৰতিখন পদুমৰ পাহিত এটাকৈ আদিত্যৰ বহাৰ চিত্ৰ আছে। এই বাৰখন আদিত্যক ধাত্ৰী, মিত্ৰ, আৰ্যমন, ৰুদ্ৰ, বৰুণ, সূৰ্য, ভাগা, বিবাসন, পুশান, সাবিত্ৰী, ত্বস্ত্ৰী তথা বিষ্ণু নামত বাৰখন সৌৰ দেৱতা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
শিৱ লিংগ আৰু 'প্ৰজাপতি'ৰ দাঁতিত অসংখ্য শিল খোদিতৰ উপৰিও ইয়াত হিন্দু দেৱ-দেৱীসকলৰ বহুবোৰ শিল খোদিত আছে যিটো শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰৰ পাদদেশত আৰু ইয়াৰ ওচৰে-পাজৰৰ অঞ্চলত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ মাজত উল্লেখযোগ্য হ'ল শিৱ আৰু বিষ্ণুৰ ভাস্কৰ্য নাম তালিকাবোৰ। মূৰৰ ওপৰত এখন সাত-ফণা চালিযুক্ত বাৰ-সশস্ত্ৰ বিষ্ণু বিশিষ্ট। এইটোক দাসভূজা দুৰ্গা হিচাপে পূজা কৰা হয়। নেকলেচ, কুণ্ডলাচ, আৰ্মলেটচ, মালা ইত্যাদিৰে সজ্জিত এই দেৱতাটো পদুমৰ ওপৰত উঠি থিয় হৈ আছে।
বাৰ-সশস্ত্ৰ 'বিষ্ণু' ভাস্কৰ্যটোৰ চিনাক্তকৰণ সম্পৰ্কত পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতভেদ আছে। ড॰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা আৰু ড॰ শ্ৰী নিবস মুৰথিৰ মতে, ভাস্কৰ্যটো আই (মা) মনশাৰ, ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক দল এটাই এইটো পুৰুষৰ দেৱতা হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে, যিটো পিছলৈ ঘন প্লাষ্টাৰৰ সহায়ত এগৰাকী মহিলালৈ পৰিণত হৈছিল। এই বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ দুয়োপাশে শিল খোদিতৰ এটা ধাৰাবাহিক আছে। উল্লেখযোগ্য অৱশেষ হ'ল গণেশ, হৰি হাৰা (বা হৰিহৰ), বিষ্ণুপদ প্ৰভৃতি। এই খোদিত কৰা বেছিভাগ চিত্ৰ খ্ৰীষ্টীয় নৱম শতাব্দীত ছাৰ্কাত অৰ্পণ কৰা হৈছে। সূৰ্য চক্ৰৰ নিচিনাই ইয়াতেও এটা 'চন্দ্ৰচক্ৰ' আছে, কিন্তু প্ৰাকৃতিক ভজনবোৰ ইয়াক বেয়াকৈ মুছি পেলাইছে।
জৈন ঐতিহ্য
thumb|জৈন মন্দিৰ জৈন ধৰ্ম তাৰ দীঘলীয়া ইতিহাস আগুৰি ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলত কোনো উল্লেখযোগ্য পদক্ষেপ ল'ব পৰা নাই। শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰৰ প্ৰাকৃতিক গুহাবোৰৰ অভ্যন্তৰত অকলশৰীয়া উদাহৰণৰ বাহিৰে, এই ঠাইত এতিয়ালৈকে বেলেগ কোনো জৈন দেহাৱশেষ পোৱা নাই। এইটো সম্ভৱত ৰাসভনাথৰ অনুসৰণকাৰী আছিল যাৰ ভৰিৰ পতাৰ ছাপবোৰ এতিয়াও শ্ৰীসূৰ্য পাহাৰত আছে। ইয়াত পোৱা যায় জৈন চিত্ৰবোৰৰ আইকনো’গ্ৰাফী তেওঁলোকৰ হাতৰ ওচৰৰ পৰা অলপ পৃথক, কিন্তু জৈনৰ ঐতিহ্যবাহী আইকনো’গ্ৰাফী অনুযায়ী উলঙ্গ অৱস্থাত পোৱা যায়।