cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ইৰোম্বা
ইৰোম্বা (Eromba) ভাৰতৰ মণিপুৰৰ লোকসকলৰ এবিধ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যবিশেষ। ৰাজ্যখনৰ মেইটেই সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে শুকুৱাই ৰাখি কিণ্বন পদ্ধতিৰে সংৰক্ষণ কৰা মাছ আৰু থলুৱাভাৱে উপলব্ধ পাচলি ব্যৱহাৰ কৰি এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰে। আলু, ভেণ্ডি, জলকীয়া, কচু, বাঁহৰ গাজ আদি ইৰোম্বাত সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ হোৱা উপাদান। আমিষভোজী মণিপুৰী লোকসকলৰ বাবে ই এক নিয়মীয়া খাদ্য। ভাত আৰু ৰুটী আদিৰ সৈতে ইৰোম্বা আনুষংগিক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
ইৰোম্বা শব্দটো মণিপুৰী ভাষাৰ 'ইৰো টানা লন্বা'ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ পনীয়া কৰি লৰাই বা মিহলাই থকা।
প্ৰস্তত প্ৰণালী
ইৰোম্বা হৈছে এক চাটনি য'ত যথেষ্ট ৰঙা জলকীয়া বা উমোৰোকৰ সৈতে ঙাৰি (কিণ্বিত মাছ), জুইত শুকুৱাই ৰখা মাছৰ সৈতে পাচলি ভাপত দি বা সিজাই তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু শেষত ইয়াক বিভিন্ন শাক, ধনিয়া আদিৰে সজোৱা হয়। ইয়াৰ মূল উপাদান শুকান মাছক 'ঙাৰি' (বা ছিডল) নামেৰে জনা যায়। সতেজ পানীৰ সৰু মাছ ৰ'দত শুকুৱাই বিশেষভাৱে প্ৰস্তত কৰা 'ঙাৰি চাফু' বা মাটিৰ কলহত ৰখা হয়। ইয়াত নিমখ দিয়া নহয়। ইৰোম্বা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ঙাৰি বা শুকান মাছবোৰ ভালদৰে ধুই বাকলি এৰুৱাই পৰিষ্কাৰ কৰি লোৱা হয়। এটা পাত্ৰত ঙাৰিৰ সৈতে কেঁচা জলকীয়া সিজাই লোৱা হয়। আন এটা পাত্ৰত বিলাহী, আলু, কলডিল, নহৰু, নাপাকপি নামৰ শাক আৰু অন্যান্য পাচলি দি সিজোৱা হয়। এতিয়া দুয়োভাগ মিশ্ৰণ একেলগে ভালদৰে পিটিকি মিহলাই ইয়াত ধনীয়া আৰু পিঁয়াজ কুটি দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত মিশ্ৰণটো কুহুমীয়া পানী মিহলাই প্ৰয়োজন অনুসৰি পাতলীয়া কৰা হয়। ব্যঞ্জনবিধত তেলৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। ইয়াৰ পিছত ইৰোম্বা ভাত বা অন্যান্য খাদ্য যেনে ভজা মিছামাছ, অমলেট আদিৰ সৈতে খাব পৰাকৈ প্ৰস্তুত হৈ উঠে। ইৰোম্বাত সাধাৰণতে ভোট জলকীয়া ব্যৱহাৰ কৰা হয়। য়ংচাক (বীন), ছয়বাম (বাঁহ গাজ), য়েনডেম (ঢেমেচী শাক), বেলান্দ্ৰী (ভেণ্ডি), লাফু (কল পচলা), পান (কচু) আদি ইৰোম্বাৰ সচৰাচৰ উপাদান। অৱশ্যে ইৰোম্বা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ পাচলিৰ প্ৰকাৰ ইয়াতেই সীমাৱদ্ধ নহয়। ইয়াত যিকোনো পাচলি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।
পৰম্পৰাগতভাৱে কিণ্বিত মাছ সিজাই প্ৰস্তুত কৰিলেও কোনো কোনো সময়ত ভজা মাছৰ সৈতেও ইৰোম্বা ৰান্ধিব পৰা যায়। ইয়াৰ বাবে কেৰাহীত তেল গৰম কৰি ইয়াত জলকীয়া, কেঁচা পিঁয়াজৰ পাত আৰু মিছামাছ দিয়া হয়। ভজা হোৱাৰ পিছত ইয়াক বেলেগে ৰাখি সেই তেলতেই মাছসমূহ ভাজি লোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত এটা পাত্ৰত জলকীয়াকেইটা মোহাৰি ভাঙি বাকী উপাদানসমূহ একেলগে মিহলাই পেলোৱা হয়। এই পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা ইৰোম্বা চাটনিৰ বিপৰীতে মাছৰ চচসদৃশ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ৰন্ধনশৈলী
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য (পূৰ্বে Gibbon Wildlife Sanctuary বা হোলোঙাপাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল) হৈছে ভাৰতৰ অসমত অৱস্থিত চিৰসেউজ অৰণ্যৰ এক সংৰক্ষিত অঞ্চল। ১৯৯৭ চনত ইয়াক চৰকাৰীভাৱে অভয়াৰণ্যৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। ১৮৮১ চনত প্ৰতিষ্ঠিত এই বনাঞ্চলৰ সীমা পাটকাই পৰ্বতৰ পাদদেশলৈকে বিস্তৃত আছিল। পিছলৈ অৰণ্যখন সৰু সৰু গাঁও আৰু চাহ বাগানে আৱৰি ধৰে। ১৯শ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত অৰণ্যখনৰ বিকাশৰ বাবে বৃক্ষৰোপণ কৰা হৈছিল আৰু ফলত জৈৱ বৈচিত্ৰও বৃদ্ধি পায়। হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যত ভাৰতৰ একমাত্ৰ গিবন হলৌ বান্দৰ আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ নিশাচৰ প্ৰাইমেট লাজুকী বান্দৰ পোৱা যায়। ইয়াত পোৱা ওখ গছৰ ভিতৰত "হোলোং" গছ (Dipterocarpus macrocarpus) অন্যতম, আৰু মধ্যমীয়া গছৰ ভিতৰত নাহৰ (Mesua ferrea) গছ বেছিকৈ পোৱা যায়। সৰু সৰু জোপোহা গছ আদিয়ে বাকী ঠাই আৱৰি আছে। চোৰাংকৈ গছ কটা, মানুহৰ বসতি স্থাপন আদিয়ে অৰণ্যখনলৈ বিপদ মাতি আনিছে।
ইতিহাস
১৮৮১ চনৰ ২৭ আগষ্টত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ এসময়ৰ হোলোঙাপাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ অংশৰপৰাই হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যৰ সৃষ্টি হৈছে। ইয়াত বেছিকৈ পোৱা "হোলোং" গছৰ (Dipterocarpus macrocarpus) পৰা এই নামটোৰ উদ্ভৱ হৈছে। আগতে ইয়াক পাটকাই পৰ্বতমালাৰ পাদদেশৰ অৰণ্যৰ অংশ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। এতিয়া অভয়াৰণ্যখন সম্পূৰ্ণভাৱে চাহ বাগিছা আৰু সৰু সৰু গাঁৱেৰে আবৃত হ'লেও এটা সময়ত ই নাগালেণ্ডৰ ভিতৰুৱা অৰণ্যৰ লগতো সংযুক্ত আছিল। সংৰক্ষিত অঞ্চলটো ২০৬ হেক্টৰ মাটিৰে আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৮৯৬ চনত কিছুমান ঠাই অসংৰক্ষিত কৰাৰ পিছত অঞ্চলটো সৰু হৈ পৰে। ১৮৮০ চনৰপৰা ১৯২০ চনমানলৈকে চাহ বাগিছাবোৰ স্থাপন হোৱাৰ ফলত আৰু মাজুলী তথা ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া এলেকাৰ বানত সৰ্বস্বান্ত হোৱা ৰাইজক পুনৰ্সংস্থাপন দিয়াৰ ফলত অৰণ্যখন খণ্ড-বিখণ্ড হৈ পৰে। তাৰপিছত অৰণ্যখন ক্ৰমান্বয়ে পৰ্বতৰ পাদদেশৰ পৰা পৃথক হৈ পৰে।
অঞ্চলটো ভিন ভিন চিৰসেউজ বৃক্ষসমূহৰ লগতে "বিজ্‌লি" বাঁহগছেৰে (Pseudodactylum sp.) ভৰি আছে। ১৯২৪ চনত অৰণ্যখনৰ বিকাশৰ বাবে বৃক্ষৰোপণ আৰম্ভ কৰা হয়। প্ৰাকৃতিক গছ-গছনিৰ লগতে এই বৃক্ষৰোপণে পিছলৈ জৈৱ বৈচিত্ৰৰে পৰিপূৰ্ণ এক অৰণ্যৰ সৃষ্টি কৰে। ১৯শ শতিকাত আন কিছুমান বনাঞ্চলো ইয়াত যোগ কৰাৰ ফলত ১৯৯৭ চনত ইয়াৰ মাটিকালি ২০৯৮.৬২ হেক্টৰ হয়গৈ। তথাপিও অভয়াৰণ্যখন পাঁচটা ভাগত বিভক্ত হৈ ৰৈছে।
১৯৯৭ চনৰ ৩০ জুলাইত জাননী নং FRS 37/97/31 যোগে যোৰহাট জিলাত অভয়াৰণ্যখন গঠন কৰি "গিবন অভয়াৰণ্য" নাম দিয়া হয়। ভাৰতত পোৱা একমাত্ৰ "এপ" হলৌ বান্দৰৰ নামেৰে এই নাম দিয়া হৈছিল। কোনো গিবনৰ নামেৰে নাম দিয়া এইখন ভাৰতৰ একমাত্ৰ অভয়াৰণ্য। ২০০৪ চনৰ ২৫ মে'ত অসম চৰকাৰে জাননী নং FRP 37/97/20ৰ যোগে ইয়াক "হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য" বুলি পুনৰ্নামকৰণ কৰে।
কাষৰীয়া অঞ্চল
অভয়াৰণ্যখন চৰকাৰীভাৱে দিছৈ উপত্যকা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, দিছৈ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু টিৰু পাহাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চললৈ বিয়পি আছে যিবোৰ ভাৰতীয় হাতী (Elephas maximus indicus) আৰু আন আন জন্তুৰ চৰণীয়া ঠাই হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য আৰু নাগালেণ্ডৰ নিকটৱৰ্তী হাবি 'দিছৈ উপত্যকা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ মাজৰ ঠাইখিনি দিছৈ, কঁঠালগুৰি আৰু হোলোংগুৰিৰ চাহ বাগিছা কেইখনমানে অধিকাৰ কৰি আছে। সেইকেইখন হ'ল- কাটনিবাৰী, মুৰমুৰাই, চেনিজান, কলিয়াপানী, মেলেং, কাকজান, দিহিংপাৰ, কঁঠালগুৰি, দিছৈ আৰু হোলোংগুৰি। কাষৰীয়া গাঁওবোৰ হৈছে মাধুপুৰ, লক্ষীপুৰ, ৰামপুৰ, ফেঁচুৱেল, কাটনিবাৰী, পুখুৰাই, অফলামুখ, কলিয়াগাঁও আদি।
জীৱবসতি
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যক 'অসমৰ ভৈয়ামৰ পলসুৱা অৰ্ধ-চিৰসেউজ অৰণ্য' (Assam plains alluvial semi-evergreen forests) বুলি শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হৈছে। ইয়াত প্ৰতি বছৰে গড়ে ২৪৯ ছে:মি: বৰষুণ হয়। সাগৰপৃষ্ঠৰপৰা ১০০ ফুট-ৰপৰা ১২০ ফুট উচ্চতালৈ (100 and 120 m) পৰিব্যাপ্ত এই বনাঞ্চলৰ দক্ষিণ-পূৱ ফালটো ওখ। উত্তৰ-পশ্চিম ফাললৈ উচ্চতা ধীৰে হ্ৰাস পাই আহিছে। মাজৰে বৈ যোৱা ভোগদৈ নদীয়ে অৰণ্যৰ মাজে জলমগ্ন এক অঞ্চল সৃষ্টি কৰিছে। অভয়াৰণ্যৰ সীমাৰে বিস্তৃত এই অংশত বিভিন্ন জল উদ্ভিদ (semi-hydrophytic plants) পোৱা যায়। এই জলমগ্ন অঞ্চলে অৰণ্যখনক তিনিটা ক্ষুদ্ৰ পৰিবেশ ক্ষেত্ৰত বিভক্ত কৰিছে: উজনি-হেলনীয়া ক্ষেত্ৰ, নামনি-হেলনীয়া ক্ষেত্ৰ আৰু বানপানী-সম্ভাৱনাময় ক্ষেত্ৰ।
প্ৰাণীকুল
জৈৱবৈচিত্ৰৰে ভৰা অভয়াৰণ্যখনত ভাৰতৰ একমাত্ৰ এপ্‌ হলৌ বান্দৰ (Hoolock hoolock), আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ নিশাচৰ প্ৰাইমেট লাজুকী বান্দৰ (Nycticebus bengalensis) পোৱা যায়।  ইয়াত পোৱা আন আন প্ৰাইমেটবোৰ হৈছে সেন্দূৰী বান্দৰ (Macaca arctoides), northern pig-tailed macaque (Macaca leonina), অসমীয়া বান্দৰ (Macaca assamensis assamensis), মলুৱা বান্দৰ (Macaca mulatta), আৰু capped langur (Trachypithecus pileatus)। অভয়াৰণ্যখনত ভাৰতীয় হাতী, বাঘ (Panthera tigris), নাহৰফুটুকী বাঘ (Panthera pardus), jungle cats (Felis chaus), বনৰীয়া গাহৰি (Sus scrofa), তিনিপ্ৰকাৰৰ civet, চাৰিপ্ৰকাৰৰ কেৰ্কেটুৱা আৰু আন কেইবাপ্ৰকাৰৰ স্তন্যপায়ী জন্তু পোৱা যায়। অভয়াৰণ্যখনত অতি কমেও ২১৯ প্ৰকাৰৰ চৰাই আৰু কেইবাপ্ৰকাৰৰ সাপ পোৱা যায়।
উদ্ভিদকুল
আচ্ছাদনৰ ওপৰৰ স্তৰ ঘাইকৈ Dipterocarpus macrocarpus উদ্ভিদেৰে গঠিত। ১২-ৰপৰা ৩০ মিটাৰলৈ 12 to 30 m ওখ এই স্তৰৰ উদ্ভিদৰ গা-গছ। ইয়াৰ উপৰিও চাম (Artocarps chaplasha), গমাৰি (?) (Amari) (Amoora wallichi), Sopas (Mcheliai|Mcheliai spp.), ভেলু (Bhelu) (Tetramels mudiflora), উড়ল (Udal) (Sterculia villosa) and শিঙৰী (Hingori) (Castanopsis|Castanopsis spp.) গছো এই স্তৰত পোৱা যায়।.
আচ্ছাদনৰ মধ্য স্তৰত নাহৰ (Nahar) (Mesua ferrea) গছেই মুখ্য, ইয়াৰ বিস্তৃতি ক্ৰাউন আকাৰৰ। সেয়ে ইয়াৰ ঘন ছাঁয়াই বহল অংশ আৱৰি ৰাখে। নাহৰৰ বাহিৰে বান্দৰদিমা (Bandordima) (Dysoxylum procerum), ধূনা (Dhuna) (Conarium resiniferum), ভোমোৰা (Bhomora) (Terminalia belerica), ফুল গমাৰি (Ful Gomari) (Gmelina|Gmelina sp.) বনবগৰী (Bonbogri) (Pterospermum lanceafolium), মড়ল (Morhal) (Vatica lanceafolia), ছেলেং (Selleng) (Sapium baccatum), সাঁচি (Sassi) (Aqualari agolacha), and ঔ টেঙা (Otenga) (Dillenia indica) আদিও মধ্যস্তৰত পোৱা যায়।.
আচ্ছাদনৰ একেবাৰে তলৰ স্তৰ আৰু ভূমিসংলগ্ন উদ্ভিদকুল বিভিন্ন গছেৰে গঠিত। সঘনাই চকুত পৰা উদ্ভিদসমূহ হ'ল: দলু বাঁহ (?) (Dolu bamboo) (Teinosstachyum dullooa), বিজ্‌লি বাঁহ (Bojal bamboo) (Pseudostachyam polymorphum), জেং (?) (Jengu) (Calamus erectus), জাঁতি বেত (Jati bet) (Calamus spp.), সৌকা বেত (Houka bet) (Calamus spp.), তৰা (Tora) (Alpinia allughas), কৌপাত (Kaupat) (Phrynium imbricatum), আৰু চোৰাত (Sorat) (Laported cremulata).
সংৰক্ষণ
অভয়াৰণ্যখনক আৱৰি থকা চাহ বাগিছাসমূহে প্ৰব্ৰজনকাৰী জীৱসমূহৰ বাবে এক ভৌগোলিক বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। চাহ বনুৱাসকলৰ বৰ্ধিত জনসংখ্যায়ো অৰণ্যখনৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে কাৰণ বহু লোক কাঠ, বনৌষধি আৰু খাদ্যৰ বাবে অৰণ্যখনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।  ঘৰচীয়া জন্তুৰ বাবে অৰণ্যখনৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ গছৰ পাত আৰু ঘাঁহ সংগ্ৰহ কৰা হয়। বাৰিষাকালি চাহ বাগিছাবোৰত ব্যৱহৃত অপতৃণনাশক আৰু কীটনাশকবোৰ অৰণ্যখনৰ মাজেৰে বৈ যায়।
হাতীবোৰে নাগালেণ্ডলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ বাবে চাহ বাগিছাবোৰৰ মাজৰে যায় আৰু সেইবাবে চোৰাং চিকাৰৰ লক্ষ্য হয়। অৰণ্যখনক ৰেলপথেও ভাগ ভাগ কৰি পেলাইছে। চোৰাংকৈ কাঠ কটা আৰু অবৈধ বসতিয়ে অৰণ্যখনৰ মান নিম্নগামী কৰি তুলিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
চুঙা চাউল
চুঙা চাউল তিয়াই লোৱা বৰা চাউল কুমলীয়া বাঁহৰ চুঙাত ভৰাই চুঙাটো জুইত পুৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ আহাৰ। জুইত সেকি লেৰেলাইলোৱা কলপাতেৰে চুঙাটোত সোপা দি লোৱা হয়। চুঙাটোৰ ভিতৰৰ চাউলখিনি ভাপত সিজি খোৱাৰ উপযোগী হয়। চুঙা চাউল ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কম্বোডিয়া, লাওচ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ডৰ লগতে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সাধাৰণতে উৎসৱ পাৰ্বন আদি অনুষ্ঠানত খোৱা হয়। ই অসমীয়া জলপানৰ অন্যতম খাদ্য। অসমত চুঙা চাউল ঘাইকৈ বিহুৰ সময়ত গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা দুপৰীয়া মাছ-মাংসৰ সৈতে ভাত সলনি এই চাউল খোৱা হয়। চুঙাত চাউলৰে তৈয়াৰ কৰা বাবে প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিছত ই দেখাত চুঙাৰ দৰেই হয়, সেয়ে ইয়াক চুঙা চাউল বোলা হয়।
প্ৰস্তুতকৰণ
বৰা চাউলখিনি ভালদৰে ধুই লৈ ৪/৫ ঘণ্টা পানীত তিয়াই থব লাগে। পিছত চাউলখিনি পানীৰ পৰা ভালদৰে টুকি লৈ সমান জোখত কাটি থোৱা বাঁহৰ চুঙাৰ ভিতৰত ভৰাব লাগে। তাত নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ পানী দি চুঙাটোৰ মুখখন কলপাত বা তৰা পাতেৰে ভালদৰে সোপা দি বান্ধিব লাগে যাতে চাউল আৰু পানী ওলাই আহিব নোৱাৰে। তাৰপাছত ধান খেৰৰ বা নাৰিকল পাতৰ জুইত দি ইলুটি সিলুটিকৈ লৰাই ভালদৰে পুৰিব লাগে। প্ৰথমে চাউলভৰ্তি চুঙাকেইটাৰ তলৰ ভাগটো পুৰিব লাগে। তাৰপিছত তলৰ ভাগটো পুৰা হ’লে চুঙাকেইটা ওলোটা কৰি ওপৰৰ ভাগটো তলত কৰি দিব লাগে। বাহিৰৰ ফালে বাঁহৰ ৰং ক’লা হ'লে চুঙাকেইটা জুইৰ পৰা আতঁৰাই আনিব লাগে। এতিয়া কিছুসময় চুঙাকেইটা তেনেকৈয়ে থৈ দিয়াৰ পাছত দাৰ সহায়েৰে অতি সাৱধানতাৰে চুঙাকেইটা ফালি চাউলখিনি উলিয়াব লাগে। এই চাউল গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা হাঁহৰ মাংসৰ সৈতেও খোৱা হয়।
ঠাই ভেদে চুঙা চাউলৰ প্ৰস্তুতকৰণৰ বিধি আৰু সামগ্ৰীৰ তাৰতম্য দেখা যায়। কিছুমানে চাউলৰ লগত বিভিন্ন মচলা আদি দিয়ে। লগতে খৰিচা বা আন শুকান মাংস আদিও দিয়ে। কিছুমানে আকৌ পানীৰ সলনি গাখীৰ আৰু গুৰ দি মিঠাকৈ প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ লগতে নাৰিকলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কম্বোডিয়া
কম্বোডিয়াত চুঙা চাউলক ক্ৰালান বোলে। ক্ৰালান ঘাইকৈ চীনা নৱবৰ্ষ আৰু খামেৰ নৱবৰ্ষৰ সময়ত খোৱা হয়। ক্ৰাটি প্ৰদেশৰ ক্ৰায়ে গাঁও ক্ৰালানৰ বাবে বিখ্যাত।
থাইলেণ্ড
থাইলেণ্ডৰ চুঙা চাউলক "খাও লাম" বোলে। খাও লামত বৰা চাউলৰ লগতে ৰঙা আজুকী বীন, চেনি, নাৰিকল আৰু নাৰিকলৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা ইয়াৰ ভিতৰত ডাঠ নাৰিকলৰ জাম সুমুৱাই দিয়া হয়। নাৰিকলৰ ক্ৰীম, কণী আৰু চেনিৰে এই জাম প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই থাইলেণ্ডৰ সংস্কৃতিক খাদ্য। থাই সকলে এই খাদ্য সাধাৰণতে মঠত বাস কৰা বৌদ্ধ ভিক্ষু সকলক প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
কোৱাণ্টাম ডট্‌
কোৱাণ্টাম ডট (Quantum dot) এনে এক বিশেষ আকাৰত থকা পদাৰ্থ (প্ৰধানতঃ অৰ্ধপৰিবাহী) য’ত এক্সাইট’ন (exciton) (এযোৰ ইলেক্‌ট্ৰন আৰু হ’ল) তিনিওটা দিশৰ পৰাই আৱদ্ধ হৈ থাকে। এই কোৱাণ্টাম ডটবোৰৰ ধৰ্ম সেই পদাৰ্থবিধৰ আনবিক অবস্থা আৰু স্থূল অৱস্থাৰ ধৰ্মৰ মাজত থাকে।   ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে আলেক্সেই একিমোভ (Alexei Ekimov)এ কাঁচ মেট্ৰিস্কত আৰু  লুইচ ই ব্ৰুচে তৰলত দ্ৰৱীভূত অৱস্থাত কোৱাণ্টাম ডট আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এই বিশেষ অৱস্থাত থকা পদাৰ্থক কোৱাণ্টাম ডট বুলি নামকৰণ কৰিছিল পদাৰ্থবিদ মাৰ্ক ৰিডে ।
গৱেষকসকলে ট্ৰেন্‌জিষ্টৰ, সৌৰ চেল (Solar cell), ডায়ড লেজাৰ আদিত কোৱাণ্টাম ডট ব্যৱহাৰ কৰিছে। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন স্তৰত মেডিকেল ইমেজিং আৰু কোৱাণ্টাম কম্পিউটিংত কিউবিট হিচাপেও কোৱাণ্টাম ডট ব্যৱহাৰ হৈছে।
কোৱাণ্টাম ডট এনে কিছুমান অৰ্ধপৰিবাহী যাৰ ইলেক্ট্ৰনিক লক্ষণসমূহ ইহঁতৰ আকাৰ আৰু আকৃতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সাধাৰণতে কোৱাণ্টাম ডটৰ আকাৰ যিমানেই সৰু হয়, ইয়াৰ পটি পাৰ্থক্য সিমানেই বেছি হয়। এই পটি পাৰ্থক্য যিমানেই বেছি হয়, কোনো এটা ইলেক্‌ট্ৰনক যোজ্যতা পটিৰ পৰা পৰিবহণ পটিলৈ নিবলৈ সিমানেই বেছি শক্তিৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু যেতিয়া ডটটোৱে পুনৰ নিম্নতম শক্তিৰ অৱস্থালৈ আহে, তেতিয়া তাৰপৰা বেছি শক্তিসম্পন্ন ফ’টন নিৰ্গত হয়।
কোৱাণ্টাম আৱন্ধন
পাউলিৰ নিষেধ নীতিৰ অনুসৰি কোনো এক অৰ্ধপৰিবাহী ইলেক্ট্ৰনবোৰে একে শক্তিস্তৰত থাকিব নোৱাৰে। এই ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ শক্তিস্তৰসমূহ বাকচত আৱদ্ধ কণিকা (Particle in a box)ৰ শক্তিস্তৰৰ সৈতে ৰিজাব পাৰি। ইয়াৰপৰা এইটো স্পষ্ট হৈ পৰে যে এই শক্তিস্তৰসমূহ ইয়াৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যেতিয়া কোৱাণ্টাম ডটটোৰ আকাৰ ইয়াৰ এক্সাইট’ন ব’ৰ ব্যাসাৰ্ধতকৈ সৰু হয় তেতিয়া ইয়াৰ প্ৰতিটো শক্তিস্তৰ বিচ্ছিন্ন হৈ কেবাটাও সৰু সৰু শক্তি উপস্তৰলৈ বিভক্ত হয়। যদিহে এক্সাইট’ন ব’ৰ ব্যাসাৰ্ধৰ মান কোৱাণ্টাম ডটৰ ব্যাসতকৈ ডাঙৰ হয়, সেই অৱস্থাক দুৰ্বল সীমাবদ্ধ অঞ্চল আৰু যদিহে সৰু হয়, সেই অৱস্থাক সবল সীমাবদ্ধ অঞ্চল বোলা হয়। গতিকে যদিহে কোৱাণ্টাম ডটৰ আকাৰ অতিকৈ সৰু হয় (১০ নেন’মিটাৰতকৈ সৰু), তেতিয়া কোৱাণ্টাম লক্ষণসমূহ স্পষ্ট হৈ ফুটি ওলায়। লগতে ইয়াৰ ইলেক্ট্ৰনিক তথা আলোক নিৰ্গমন সম্পৰ্কীয় লক্ষণসমূহো সলনি হয়।
যেতিয়া যোজ্যতা পটিৰ এটা ইলেক্ট্ৰনে উপযুক্ত শক্তি লাভ কৰি পৰিবহণ পটিলৈ যায়, তেতিয়া যোজ্যতা পটিত এক খালী ঠাইৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াক হ’ল বোলা হয়। সকলো বস্তুৱেই ই থাকিব পৰা ন্যূনতম শক্তিস্তৰত থাকিবলৈ বিচাৰে। গতিকে পৰিবহণ পটিত থকা উচ্চশক্তিসম্পন্ন ইলেক্‌ট্ৰনেও পৰিবহণ পটিৰ পৰা নামি নিম্ন শক্তিস্তৰৰ যোজ্যতা পটি পায়হি। তাত ই পুনৰ হ’লৰ লগত লগ হয় আৰু যোজ্যতা পটি আৰু পৰিবহণ পটিৰ শক্তিৰ পাৰ্থক্যৰ সমপৰিমাণৰ শক্তি কোৱাণ্টাম ডটটোৰ পৰা নিৰ্গত হয়। যিহেতু এই শক্তিৰ পাৰ্থক্য কোৱাণ্টাম ডটৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, সেয়েহে নিৰ্গত ফ’টনৰ শক্তি আৰু তৰংগদৈৰ্ঘ্যও ইয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
ঋণাত্মক আধানযুক্ত ইলেক্‌ট্ৰন আৰু ধনাত্মক আধানযুক্ত হ’লৰ মাজত ‘কুলম্ব আকৰ্ষণ বলে’ ক্ৰিয়া কৰে। আকৰ্ষণত প্ৰয়োজনীয় ঋণাত্মক শক্তি ৰিডবাৰ্গ শক্তিৰ সমানুপাতিক আৰু ইয়াৰ সময়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল অঙ্গন ধ্ৰুবক (Dielectric constant)ৰ বৰ্গৰ ব্যস্তানুপাতিক। যেতিয়া অৰ্ধপৰিবাহী নেন’স্ফটিক এটাৰ আকাৰ ইয়াৰ এক্সাইট’ন ব’ৰ ব্যাসাৰ্ধতকৈ সৰু হয়, ইয়াৰ লগত ৰজিতা খোৱাকৈ কুলম্ব আকৰ্ষণ বা বিকৰ্ষণ বলৰ পৰিমাণো সলনি হ'ব লাগিব।
গতিকে এই শক্তিসমূহৰ যোগফল হ’ব:
য’ত:
যদিও উক্ত সমীকৰণসমূহ কেবাটাও সৰলীকৃত স্বতঃসিদ্ধ প্ৰয়োগ কৰিহে পোৱা গৈছে, কোৱাণ্টাম আবন্ধনৰ কোৱাণ্টাম ডটৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা বুজোৱাত ই সফল হৈছে।
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
গৱেষণাগাৰত বিভিন্ন ধৰণে কোৱাণ্টাম ডট প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।
তৰলত দ্ৰৱীভূত অৱস্থাত থকা কোৱাণ্টাম ডট প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ৰাসায়নিক দ্ৰব্যসমূহ কোনো এটা দ্ৰাৱকত দ্ৰৱীভূত কৰি লৈ সিহঁতক অতি উচ্চ উষ্ণতালৈ নি সিহঁতৰ মাজত ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ঘটিবলৈ দিয়া হয়। যেতিয়া এই উষ্ণতাত মন’মাৰসমূহে অতিসংপৃক্ত অৱস্থা পায়, তাতেই নেন’স্ফটিক গঠন হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। synthesized
আলোক নিৰ্গমন লক্ষণসমূহ
কোৱাণ্টাম ডটৰ সততে দৃষ্টিগোচৰ হোৱা এটা লক্ষণ হ’ল ই নিৰ্গমন কৰা পোহৰৰ ৰং। যদিও ই গঠন হোৱা পদাৰ্থইহে ইয়াৰ আভ্যন্তৰীন লক্ষণসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰে, কোৱাণ্টাম ডটৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ কোৱাণ্টাম আবন্ধিত আকাৰ বহু বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। একে পদাৰ্থৰে গঠিত কিন্তু ভিন ভিন আকাৰৰ কোৱাণ্টাম ডটে ভিন ভিন ৰঙৰ পোহৰ নিৰ্গমন কৰে। ইয়াৰ একমাত্ৰ কাৰণ কোৱাণ্টাম আবন্ধন। কোৱাণ্টাম ডটৰ আকাৰ ডাঙৰ হৈ গৈ থকা মানে ই নিৰ্গমন কৰা পোহৰৰ ৰং সৌৰ বৰ্ণালীৰ ৰঙা ৰঙৰ পিনে গৈ থকা। অলপতে Nanotechnology ত প্ৰকাশ পোৱা এটা প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰা হৈছে যে কোৱাণ্টাম ডটৰ আকৃতিৰ ওপৰতো ই নিৰ্গমন কৰা পোহৰৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্য নিৰ্ভৰ কৰে।
ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা
ড°ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা (Dhrubajyoti Borah) হৈছে অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ, আলোচনী সম্পাদক আৰু পেছাগতভাৱে চিকিৎসক। তিনি দশকযোৰা সাহিত্যিক জীৱনত তেখেতৰ বহু উচ্চ-সমালোচিত লিখনি প্ৰকাশ পাইছে। ২০১৪ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে, দেৰগাঁৱত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ ২০১৩-১৫ বৰ্ষৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সপ্তম অধিৱেশনত তেখেতক নতুন সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হয়। ৷
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষণ সংস্থা
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষণ সংস্থা (এনটিএ) হৈছে ভাৰতীয় কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ দ্বাৰা অনুমোদিত এটা চৰকাৰী সংস্থা। ২০১৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দেশৰ বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানত নামভৰ্তিৰ বাবে প্ৰৱেশ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ এনটিএ গঠন কৰা হৈছিল ।
ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা
কৰ্মজীৱন
তেখেতে বৰপেটা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে ৷ বৰ্তমান তেখেতে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নতুন উপাচাৰ্য ৰূপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছে ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
চ্যু-পুং-মু'ঙ
চাওফা চ্যু-পুং-মুং' (Supungmung) বা অসমৰ আহোম ৰাজবংশৰ এজন ৰজা আছিল। তেওঁ স্বৰ্গদেৱ চুটামলাৰ খুৰাক চাৰিঙৰ দেওৰজাৰ নাতি। ৰাজপাটত উঠি চুপুংমুঙে হিন্দুমতে চক্ৰধ্বজ সিংহ নাম লয়। তেওঁ ১৬৬৩ চনৰ পৰা ১৬৭০ চনলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল। এইজনা ৰজাৰ দিনতে মোগল বাদশ্বাহ ঔৰংজেৱৰ নিৰ্দেশত ৰামসিংহই অসম আক্ৰমণ কৰে আৰু ইয়াৰ পৰাই পৰৱৰ্তী কালৰ শৰাইঘাটৰ যুদ্ধৰো সূত্ৰপাত ঘটে।
নগা আৰু মিৰিৰ বিৰুদ্ধে অভিযান
১৬৬৫ চনত বানচঙ্গীয়া (নক্টে) নগা আৰু বানফেৰা নগাসকলৰ মাজত বিবাদ হোৱাত বানফেৰা নগাসকলে আহোম ৰজাৰ সহায় ভিক্ষা কৰে। তেতিয়া চুপুংমুঙে এদল সৈন্য পঠিয়াই বানচঙ্গীয়া নগাসকলক দমন কৰে। এক সময়তে মিৰিবিলাকে আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰ সোমাই লুটপাট কৰাত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধেও অভিযান চলোৱা হয় আৰু মিৰিসকল পলাই যায়।
মোগলৰ সৈতে সংঘৰ্ষ
চক্ৰধ্বজ সিংহৰ নিৰ্দেশত ১৬৬৭ চনৰ আগষ্টত মোগলৰ হাতৰ পৰা গুৱাহাটী উদ্ধাৰ কৰিবলৈ অভিযান চলোৱা হয়। মোমাই তামূলী বৰবৰুৱাৰ পুত্ৰ লাচিত বৰফুকন এই অভিযানৰ সেনাপতি আছিল আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত অসমীয়া সেনাই কাজলি, বাঁহবাৰী, গুৱাহাটী আৰু পাণ্ডু অধিকাৰ কৰে। শিলঘাটত থকা এটা কামানৰ ওপৰত সংস্কৃতেৰে লিখা আছে যে "১৬৬৭ খৃঃত চক্ৰধ্বজ সিংহই মুছলমান সকলক পৰাস্ত কৰি এই অস্ত্ৰ পাইছিল। শত্ৰু নিধনকাৰী বুলি ইয়েই তেওঁৰ গৌৰৱ ঘোষণা কৰে। "
১৬৬৭ চনৰ ডিচেম্বৰত আহোমে গুৱাহাটী লোৱাৰ বাৰ্তা পাই ঔৰংজেৱে ৰামসিংহৰ সেনাপতিত্বত ডাঙৰ ফৌজ এটা অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ পঠিয়ায়। ১৬৬৯ চনৰ আগষ্টত হোৱা আলাবৈৰ যুদ্ধৰ কিছুমাহ পিচতে চক্ৰধ্বজ সিংহৰ মৃত্যু হয়।
মৃত্যু
১৬৭০ চনৰ এপ্ৰিলত অসম-মোগলৰ যুদ্ধ চলি থকা কালতে চুপুংমুঙৰ মৃত্যু ঘটে।
মনে মোৰ কইনা বিচাৰে
মনে মোৰ কইনা বিচাৰে হৈছে ২০১৩ চনৰ ১৫ মাৰ্চ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন ৰোমাণ্টিক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। "ইক' মটৰ্চ"ৰ বেনাৰত কুমাৰ গৌৰবে প্ৰযোজনা আৰু সদানন্দ গগৈয়ে পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ভাৰ্গৱ দাস, নীল দাস, আইমী বৰুৱা আৰু নিশিতা গোস্বামীয়ে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
জলবায়ু
জলবায়ু (Climate) হৈছে সাধাৰণতে ৩০-বছৰতকৈ অধিক অন্তৰালৰ বতৰৰ পৰিসংখ্যা। কোনো এটা অঞ্চলত এক দীঘলীয়া সময়ত হোৱা উষ্ণতা, আদ্ৰতা, বায়ুমণ্ডলীয় চাপ, বতাহ, বৰষুণৰ পৰিমাণ, বায়ুমণ্ডলীয় কণিকাৰ হিচাপ আৰু অন্যান্য ধাতৱীয় তত্ত্বৰ পাৰ্থক্য আদিৰ পৰিবৰ্তনৰ আৰ্হিৰ নিৰ্ধাৰণৰ দ্বাৰা অঞ্চলটোৰ জলবায়ু নিৰ্ণয় কৰা হয়। বতৰৰ লগত জলবায়ুৰ পাৰ্থক্য হৈছে উল্লিখিত উপাদানসমূহ কম সময়ৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
মাকুম
মাকুম (IPA: mɑːkəm) অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত এখন নগৰ। 'মাকুম' শব্দটো চীনা শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা যাৰ অৰ্থ "meeting point। " প্ৰকৃততে এই অঞ্চলতে অসমৰ তিনিখন প্ৰধান চহৰ তিনিচুকীয়া, ডিগবৈ আৰু ডুমডুমা লগ হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ নাম মাকুম হৈ পৰে। তদুপৰি এই মাকুমতে ৩৭ আৰু ৩৮ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ মিলিত হৈছে। ইয়াতে অৱস্থিত মাকুম ৰে'লৱে ষ্টেচন ভাৰতীয়া ৰেলৰ আটাইতকৈ পূবত অৱস্থিত ষ্টেচন।
মাকুম ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
জলবায়ু
কোনো এটা অঞ্চলৰ জলবায়ু জলবায়ু তন্ত্ৰই সৃষ্টি কৰে, ইয়াৰ পাঁচটা উপাদান আছে: বায়ুমণ্ডল, জলমণ্ডল, ভূ-মণ্ডল, তুষাৰমণ্ডল, আৰু জৈৱমণ্ডল।
মাকুম
ভৌগোলিক অৱস্থান
মাকুম ভৌগোলিকভাৱে 27.5°N, 95.45°W অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ সাগৰৰ পৰা গড় উচ্চতা ১২২ মিটাৰ (৪০০ ফুট)। এই টাউনখন তিনিচুকীয়াৰ পৰা ৭ কিমি পূবে অৱস্থিত। এই অঞ্চলটো দাঁতিকাষৰীয়া সৰু-বৰ ঠাইসমূহৰ সৈতে ঘাইপথ আৰু ৰে'লপথেৰে সংযোজিত হৈ আছে।
জলবায়ু
কোনো স্থানৰ জলবায়ু তাৰ স্থানাংক, অৱস্থান, আৰু উচ্চতা, আৰু নিকটবৰ্তী পানীৰ উৎস আৰু সিহঁতৰ সোঁতে প্ৰভাৱিত কৰে। বিভিন্ন উপাদান বিশেষকৈ উষ্ণতা আৰু বৰষুণৰ পৰিমাণৰ গড় বা বিশেষ পৰিসৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জলবায়ুক শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হয়। এনে এটা সাধাৰণ পদ্ধতি আছিল ক'পেন জলবায়ু শ্ৰেণীবিভাজন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জলবায়ু বিজ্ঞান
মাকুম
অৰ্থনীতি
মাকুম এখন উদ্যোগিক নগৰ। ইয়াত কেইবাটাও ডাঙৰ প্লাইউডৰ কাৰখানা আছিল যদিও বৰ্তমান প্ৰায়ভাগেই বন্ধ হৈ আছে। তদুপৰি মাকুমত ভালেসংখ্যক চাহ কাৰখানা আছে। অন্যন্য উদ্যোগসমূহ হ'ল, আটা, মম ইত্যাদি। মাকুম নগৰৰ আশে পাশে ভালসংখ্যক চাহ বাগান আছে।
শিক্ষা
মাকুমত ভালসংখ্যক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল-
বিদ্যালয়- মহাবিদ্যালয়- অন্যান্য-
বনৰক্ষীৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান (Forest's guards training school)
চাইনা টাউন
মাকুম অঞ্চলটোত এসময়ত ১৮৩০ৰ দশকত চীনৰ পৰা অহা বহু লোকে বাস কৰিছিল। ১৯৬২ চনত চীন আৰু ভাৰতৰ যুদ্ধৰ সময়ত এই চাইনা টাউন বন্ধ কৰি দিয়া হয়। বৰ্তমান এই চাইনা টাউন (বৰ্তমানৰ চীনাপট্টি) ত স্থানীয় লোকে বসবাস কৰে যদিও বহুতো চীনা আৰ্হিৰ ঘৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই চীনা লোকসকলৰ অতীত আৰু বৰ্তমানক লৈ অসমীয়া লেখিকা ৰীতা চৌধুৰীয়ে 'মাকাম' নামৰ এখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।
ঊষা
কিংবদন্তী
পুৰণি কালত শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ৰাজ্যৰ ৰজা বাণাসুৰৰ ঊষা নামেৰে এজনী পৰম ৰূপৱতী কন্যা আছিল। ঊষাৰ সখী চিত্ৰলেখাৰ মায়াৰ বলত অনিৰুদ্ধ আৰু ঊষাৰ মাজত প্ৰেম হয়। আৰু ঊষাক পাবলৈ অনিৰুদ্ধই অসম (শোণিতপুৰ) -লৈ আহে।
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ (Hayagriva Madhava Temple) অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ হাজোত অৱস্থিত এক দেৱালয়। হাজোৰ মণিপৰ্বত নামৰ এটা টিলাৰ ওপৰত এই দেৱালয় অৱস্থিত। বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ "হয়গ্ৰীৱ"ক (ঘোঁৰাৰ মূৰসহ বিষ্ণু) ইয়াত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। সংস্কৃত ভাষাত 'হয়' মানে 'ঘোঁৰা' আৰু 'গ্ৰীৱ'ৰ অৰ্থ 'ডিঙি'। সেয়েহে এই মন্দিৰটোক 'হয়গ্ৰীৱ মন্দিৰ' বুলি কোৱা হয়। বৌদ্ধধৰ্মীসকলৰ বাবেও ই এক পবিত্ৰ স্থান। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে গৌতম বুদ্ধই শৰীৰ ত্যাগ কৰি এই স্থানতে 'মোক্ষ' বা 'নিৰ্বাণ' লাভ কৰিছিল।
অভিনৱ গুপ্ত
অভিনৱ গুপ্ত প্ৰাচীন কামৰূপৰ এগৰাকী দাৰ্শনিক। এওঁ খ্ৰীষ্টীয় ৮ম-৯ম শতিকাৰ লোক। এখেত প্ৰথমে শাক্ত ধৰ্মাৱলম্বী আছিল আৰু শাক্ত দৰ্শনৰ এখন ভাষ্য ৰচনা কৰিছিল। কথিত প্ৰবাদ অনুসৰি আদি শংকৰাচাৰ্য কামৰূপলৈ আহোঁতে অভিনৱ গুপ্তই শংকৰাচাৰ্যৰ লগত শাক্ত ধৰ্মৰ গুণ সম্বন্ধে তৰ্কযুদ্ধত প্ৰবৃত্ত হৈছিল। কিন্তু তৰ্কযুদ্ধত পৰাস্ত হয় আৰু শংকৰাচাৰ্যৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে।
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ
কিংবদন্তি
প্ৰবাদ অনুসৰি 'মধু' আৰু 'কৈতৱ' নামৰ দুটা অসুৰে বেদৰ সৃষ্টিৰ সময়ত ব্ৰহ্মাৰ পৰা সেইসমূহ চুৰ কৰি নিয়ে। ব্ৰহ্মাই বিষ্ণুক টোপনিৰপৰা জগাই বেদ উদ্ধাৰৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। তেতিয়া বিষ্ণুৱে 'হয়গ্ৰীৱ'ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি ৰসাতললৈ যায় আৰু বেদসমূহ উদ্ধাৰ কৰি আনি ব্ৰহ্মাক দিয়ে। ইয়াৰ পিছত বিষ্ণুৱে উত্তৰ-পূবলৈ আহি হয়গ্ৰীৱ ৰূপতে শুই পৰে। মধু আৰু কৈতৱ ঘূৰি আহি বিষ্ণুক যুদ্ধলৈ মাতে। সেই যুদ্ধত বিষ্ণুৱে অসুৰ দুজনক পৰাস্ত কৰি প্ৰাণনাশ কৰে।
অভিনৱ গুপ্ত
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ঊষা
কিংবদন্তী
বাণ এজন প্ৰবল শিৱভক্ত ৰজা আছিল। বাণ ৰজা প্ৰহ্লাদৰ নাতি মহাবীৰ বলিৰ পুত্ৰ আছিল। বিষ্ণুৰ বামন অৱতাৰত ছলনা কৰি বলিক পাতাললৈ পঠাই দিয়াত শিৱক তপস্যা কৰি বাণ ৰজাই শোণিতপুৰ ৰাজ্যখন পায়।
বাণ ৰজাই অনিৰুদ্ধক অন্তেষপুৰত নাগ-পাশেৰে বান্ধি থয়। অনিৰুদ্ধক দ্বাৰকাত নেদেখি হুলস্থূল লগাত দেৱৰ্ষি নাৰদে গৈ অনিৰুদ্ধৰ কথা সবিশেষ জনায় আৰু ৰণ-সাজেৰে যদু-সেনা শোণিতপুৰলৈ যায়। এই যুদ্ধত বাণ ৰজাৰ পক্ষলৈ মহাদেৱে শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰে। ইয়াক হৰি-হৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হয়। এই যুদ্ধত হৰ হাৰে।
পুনৰজন্ম
শিৱ পুৰাণৰ মতে, ঊষা আৰু অনিৰুদ্ধ পৰৱৰ্তী জীৱনত বেউলা আৰু লখিন্দৰ ৰূপে পুনৰজন্ম লৈছিল আৰু ইজনে সিজনক পুনৰ বিবাহ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
সাহিত্য অকাডেমি বঁটা হৈছে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্যিক অনুষ্ঠান সাহিত্য অকাডেমিয়ে প্ৰতিবছৰে প্ৰদান কৰা এটা বঁটা। ভাৰতৰ প্ৰধান চৌবিশটা ভাষাৰ কোনো লেখকৰ উল্লেখনীয় সাহিত্য-কৃতিৰ বাবে এই বঁটা দিয়া হয়। ভাষাসমূহ হ’ল: অসমীয়া, ইংৰাজী, ওড়িয়া, কাশ্মিৰী, কোংকণী, কন্নড়, গুজৰাটী, চাঁওতালি, ডোগ্ৰী, তামিল, তেলেগু, নেপালী, পঞ্জাবী, বঙালী, বড়ো, মাৰাঠী, মালয়ালম, মণিপুৰী, মৈথিলী, ৰাজস্থানী, সংস্কৃত, সিন্ধী আৰু হিন্দী।
বঁটাপ্ৰদান
প্ৰথম বছৰ অসমীয়াকে ধৰি ১৩টা ভাষাত ৰচিত ১৩খন গ্ৰন্থলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছিল। বৰ্তমান ২৪ ভাষালৈ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। পুৰস্কাৰৰ ধন ৫০০০ টকাৰে আৰম্ভণি হৈ ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১০,০০০ টকা, ১৯৮৮ চনৰ পৰা ২৫,০০০ টকা, ২০০১ চনৰ পৰা ৪০,০০০ টকা, ২০০৩ চনৰ পৰা ৫০,০০০ টকা আৰু ২০০৯ চনৰ পৰা ১,০০,০০০ টকালৈ সংশোধন হয়।
প্ৰক্ৰিয়া
বঁটা লাভ কৰিব লগীয়া লেখকৰ বাছনি প্ৰক্ৰিয়া বঁটা প্ৰদানৰ পূৰ্বৰ বাৰটা মাহত সম্পাদন কৰা হয়। অকাডেমিৰ সদস্যসকলে লেখক-সমালোচকসকলৰ পৰা ভাল গ্ৰন্থৰ এখন প্ৰাথমিক তালিকা প্ৰস্তুত কৰায়। ইয়াৰ পৰা বিচাৰকমণ্ডলীৰ বাবে প্ৰথম তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হয়। এইখন তালিকাৰ পৰা পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ বিচাৰকসকলে শ্ৰেষ্ঠ তিনিখন গ্ৰন্থৰ তালিকা শেষ বিচাৰকৰ হাতলৈ পঠিয়ায়। তেওঁলোকে তাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থ নিৰ্বাচন কৰে আৰু বাছনিৰ কাৰণো লিখিতভাৱে একাডেমিক জনায়। অনুবাদ বঁটাও প্ৰায় একেধৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াৰে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
সাহিত্য অকাডেমি জলপানি
সাহিত্য অকাডেমি প্ৰদান কৰা ই সৰ্বোচ্চ বঁটা। ভোটদানৰ জৰিয়তে পাওঁতাসকলক বাছনি কৰা হয়। সাহিত্য অকাডেমি বঁটা দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ বঁটা।
ভাষা সন্মান
ভাৰতবৰ্ষ এখন বহুভাষিক দেশ। কিন্তু সাহিত্য অকাডেমিৰ স্বীকৃত ভাষাৰ সংখ্যা মাত্ৰ ২৪টাহে। সেয়েহে ১৯৯৬ চনত এই স্বীকৃত ভাষাকেইটাৰ বাদে অন্য ভাষাৰ লেখক, গৱেষক, সম্পাদক, সংগ্ৰহকৰ্তা আৰু অনুবাদকসকল, যিয়ে সংশ্লিষ্ট ভাষাটোৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছে, তেখেতসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ ভাষা সন্মান বঁটাৰ আৰম্ভণি কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত বঁটা স্বৰূপে এখন ফলকৰ সৈতে ২৫,০০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল। ২০০১ চনত পুৰস্কাৰ ৰাশি ৪০,০০০ টকা, ২০০৩ চনত ৫০,০০০ টকা আৰু ২০০৯ চনত ১,০০,০০০ টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হয়। ১৯৯৬ চনত পাহাৰী ভাষাৰ ২ গৰাকী, টুলু ভাষাৰ ২ গৰাকী, ভোজপুৰী ভাষাৰ ১ গৰাকী আৰু ককবৰক ভাষাৰ ১ গৰাকী ব্যক্তিলৈ এই সন্মান আগবঢ়োৱা হৈছিল।
অনুবাদ বঁটা
সাহিত্য অকাডেমিৰ স্বীকৃত ২৪টা ভাষালৈ কৰা বিশিষ্ট অনুবাদ গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৯ চনৰ পৰা সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা প্ৰদান কৰি অহা হৈছে। প্ৰথমে পুৰস্কাৰ ৰাশি আছিল ১০,০০০ টকা। এই ৰাশি বৃদ্ধি হৈ ২০০১ চনত ১৫,০০০ টকা, ২০০৩ চনত ২০,০০০ টকা আৰু ২০০৯ চনত ৫০,০০০ টকা হয়গৈ। ১৯৮৯ বৰ্ষত ১৩ গৰাকী অনুবাদকলৈ এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। অসমীয়া ভাষালৈ কৰা অনুবাদ গ্ৰন্থৰ বাবে ২০১০ চনলৈ এইসকল ব্যক্তিক পুৰস্কৃত কৰা হয়- নৰেন্দ্ৰ শৰ্মা, ৰাধিকা মোহন ভাগৱতী, বিমল ভাগৱতী, ফণী তালুকদাৰ, বসুন্ধৰা শইকীয়া, কুলনাথ গগৈ, তিলক হাজৰিকা, কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা, নিৰুপমা ফুকন, তীৰ্থ ফুকন, শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী, প্ৰভাত চন্দ্ৰ শৰ্মা, ৰাজেন শইকীয়া, প্ৰফুল্ল কটকী, হেমেশ্বৰ দিহিঙীয়া, মলয়া খাউণ্ড, মালিনী গোস্বামী, যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোঁহাই আৰু অনুপমা দত্ত শইকীয়া।
বাল সাহিত্য পুৰস্কাৰ
অকাডেমিৰ স্বীকৃত ২৪টা ভাষাৰ উত্কৃষ্ট শিশু গ্ৰন্থ বা শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে বাল সাহিত্য পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১১ চনত ঘোষণা কৰা হয়। এখন তামৰ ফলক আৰু ৫০,০০০ টকা বঁটাস্বৰূপে আগবঢ়োৱা হয়। অসমীয়া ভাষাৰ 'সেউজীয়া ধৰণী' নামৰ শিশু-উপন্যাসখনৰ বাবে বন্দীতা ফুকনে আৰু বড়ো ভাষাৰ 'পুৰণি চোলো ফিঠিকা' নামৰ গল্পপুথিৰ বাবে মহেশ্বৰ নাৰ্জাৰীয়ে এই বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰেমচান্দ জলপানি
ভাৰতীয় সাহিত্যক প্ৰেমচান্দৰ ১২৫ বছৰীয়া জন্মদিন উপলক্ষে প্ৰেমচান্দ জলপানি আৰম্ভ কৰা হয়। এই জলপানী ভাৰতক বাদ দি অন্যান্য SAARC দেশসমূহৰ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰা গৱেষক বা সৃ্ষ্টিশীল সাহিত্যকক প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰেমচান্দ জলপানি আগবঢ়োৱা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি হ'ল পাকিস্তানৰ শীৰ্ষস্থানীয় উৰ্দু ভাষাৰ গল্পকাৰ আৰু স্তম্ভলেখক জোনাব ইণ্টিজাৰ হুছেইন।
সোণালী জয়ন্তী বঁটা
জীৱনজোৰা কৃতিত্ব আৰু যুৱ সফলতাৰ বাবে সোণালী জয়ন্তী বঁটা নামদেও ধাচাল, মন্দক্ৰান্ত সেন, ৰঞ্জিত হস্কোটে, নীলাক্ষী সিং, সীতাৰা এছ আৰু আব্দুল ৰছিদক প্ৰদান কৰা হয়।
বহি:সংযোগ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ
কিংবদন্তি
কালিকা পুৰাণ মতে এই তীৰ্থস্থানৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ঔৰ্বঋষি। ভগৱান বিষ্ণুৱে ঔৰ্বঋষিৰ তপস্যা ভঙ্গকাৰী জ্ববাসুৰ, হয়াসুৰ আদি পাঁচজন অসুৰক বধ কৰি হয়গ্ৰীৱ মাধৱ নামৰ এই পৰ্বতত অৱস্থান কৰি আছে।
ইতিহাস
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ যদিও বৰ্তমানৰ ঘৰটো পিছৰ কালৰ। কালাপাহাৰে প্ৰাচীন মন্দিৰটো ভাঙি যোৱাৰ পিছত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱে ১৫৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰটোৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰে। কিছুসংখ্যক বুৰঞ্জীবিদৰ মতে পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই ষষ্ঠ শতিকাত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
পূৰ্ণানন্দ বৰগোহাঁইৰ দিনত কলিয়াভোমোৰা বৰফুকনৰ প্ৰথম পত্নী শয়নীয়ে মন্দিৰটোলৈ মাটি একুটুৰা আৰু চোৱাচিতাৰ বাবে এটা পাইকৰ পৰিয়াল দান কৰিছিল। মন্দিৰৰ ভিতৰত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱ আৰু আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহৰ শিলালিপি আছে।
গঠন
thumb|right|250px|মন্দিৰৰ দেৱালত খোদিত ভাস্কৰ্য হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰটো শিলেৰে নিৰ্মিত। মন্দিৰটোৰ গাত হাতীৰ প্ৰতিমূৰ্তি এলানি আছে। এইসমূহ অসমীয়া স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন বুলি কোৱা হয়। গোটেই মন্দিৰৰ গঠনটো ইটাৰ স্তম্ভৰ ওপৰত আছে যিবোৰ মূল মন্দিৰৰ লগত পিছত যোগ কৰা বুলি অনুমান কৰা হয়।
মন্দিৰটো তিনিটা ভাগত বিভক্ত- গৰ্ভগৃহ (তলভাগ), মধ্যভাগ আৰু শিখৰ (ওপৰভাগ)। মন্দিৰৰ বাটচ'ৰাটো গ্ৰেনাইট শিলেৰে নিৰ্মিত। গৰ্ভগৃহলৈ সোমাই যোৱা ডাঙৰ কোঠালিটো ইটাৰে সজা আৰু ৪০ ফুট×২০ ফুট আকাৰৰ। ১৪ বৰ্গফুট আৱৰা গৰ্ভগৃহ অংশটো ইটাৰে নিৰ্মিত। শিখৰ অংশটো পিৰামিড আকৃতিৰ। সন্মুখৰ কোঠালিটো শিলেৰে সজা। কোঠালিটোৰ দুয়োফালে পদুম আকৃতিত কটা শিলৰ দুখন দেৱাল আছে।
মন্দিৰৰ বাহিৰফালে বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰ বৰ্ণনা কৰা ভাস্কৰ্য আছে যাৰ ভিতৰত বুদ্ধ নৱম। আন ভাস্কৰ্যসমূহ চিনাক্ত কৰিব পৰা নাযায় যদিও বেছিভাগেই পুৰুষাকৃতিৰ আৰু হাতত ত্ৰিশূল লৈ থকা। মূল মন্দিৰটোৰ কাষতে আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহ‍ই নিৰ্মাণ কৰা এটা সৰু মন্দিৰ আছে। ইয়াত প্ৰতিবছৰে দৌলোৎসৱ ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়। মাধৱ মন্দিৰৰ ওচৰত 'মাধৱ পুখুৰী' নামৰ এটা ডাঙৰ পুখুৰীও আছে।
উপাসনা
মন্দিৰটোৰ উপাসনাস্থলীত থকা প্ৰতিমৃতিসমূহ হৈছে হয়গ্ৰীৱ বা বুঢ়া মাধৱ, তাৰ বাওঁফালে আছে দ্বিতীয় মাধৱ বা বিষ্ণু, আৰু বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক গৰুড়। আন প্ৰতিমৃতিসমূহ হৈছে চলন্ত মাধৱ, গোবিন্দ মাধৱ আৰু বাসুদেৱৰ। বিষ্ণুৰ প্ৰতিমূৰ্তিটোৰ উৰিষ্যাৰ পুৰীৰ জগন্নাথৰ মূৰ্তিৰ লগত মিল আছে। আনহাতে বৌদ্ধ লামাসকলে হয়গ্ৰীৱ মাধৱৰ মূৰ্তিটো মহামুনি অৰ্থাৎ গৌতম বুদ্ধৰ বুলি পূজা কৰে।
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰত দৌলোৎসৱ, বিহু আৰু জন্মাষ্টমী উলহ-মালহেৰে পালন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ
গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ (Pig-tailed macaque) বাংলাদেশ, কম্বোডিয়া, চীন, ভাৰত, লাওচ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আৰু ভিয়েটনামত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ বান্দৰৰ প্ৰজাতি। পূৰ্ব্বতে ইয়াক Macaca nemestrina-ৰ এবিধ উপ-প্ৰজাতি বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ভাৰতবৰ্ষত এই প্ৰজাতিটো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত পোৱা যায়। শেহতীয়াকৈ উপলব্ধ হোৱা আচৰণ সম্পৰ্কীয় বৈজ্ঞানিক তথ্যই প্ৰাণীবিধৰ বিষয়ে অধিক জনাৰ সুবিধা দিছে।
শ্ৰেণীবিভাজন
পূৰ্বতে উপ-প্ৰজাতি বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যদিও বৰ্ত্তমান গাহৰি নেজীয়া বান্দৰৰ দুটা সম্পূৰ্ণ পৃথক প্ৰজাতি পোৱা যায়: দুয়োটা প্ৰজাতিৰ দৈহিক তথা অন্যান্য পাৰ্থক্য সম্পৰ্কে তথ্য এতিয়াও সীমিত।
দৈহিক গঠন
দক্ষিণৰ গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰৰ সমগ্ৰ দেহটো সেউজীয়া-মাটীয়া নোমেৰে আবৃত। মূৰৰ ওপৰত থকা ৰং ডাঠ। উত্তৰৰ গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰৰ গাৰ নোম সোণালী-মটীয়া বৰণৰ আৰু মূৰৰ ওপৰৰ অংশ মুগা। গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰৰ পোৱালিবোৰ জন্মতে ক'লা ৰঙৰ আৰু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে ৰং সলনি হৈ আহে। মতা আৰু মাইকীৰ দৈহিক গঠন ভিন্ন হয়। মতা প্ৰাণীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ১.৬–১.৮ ফুট আৰু মাইকীৰ ১.৫–১.৮ ফুট হয়। দেহৰ ওজন মতা প্ৰাণীৰ ৬.২–১৪.৫ কিঃগ্ৰাঃ, মাইকীৰ ৪.৭–১০.৯ কিঃগ্ৰাঃ। নেজডাল চুটি- দেখাত গাহৰিৰ নেজৰ দৰে‌। গড় আয়ুস ২৬ বছৰ।
বসতিস্থল
গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰে সাধাৰণতে চিৰসেউজীয়া অৰণ্যত বাস কৰে। বসতিস্থল সাগৰৰ পৰা ২০০০ মিটাৰ উচ্চতালৈকে হ'ব পাৰে।
আচৰণ
সচৰাচৰ ফল-মূল খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। বৈজ্ঞানিক তথ্য অনুসৰি গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰৰ খাদ্যৰ প্ৰায় ৭৪% ফল-মূল। অৱশ্যে তাৰ উপৰিও এই প্ৰাণীবিধে অন্যান্য খাদ্য যেনে- কীট-পতংগ, গছৰ গুটি, পাত, কাণ্ড আদি খায়।
গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰে সৰহভাগ সময় মাটিত কটায়। দল-বান্ধি বাস কৰে। একোটা দলত ৯ টাৰ পৰা ৮১টা পৰ্য্য়ন্ত গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ থাকিব পাৰে। দলৰ মাজত স্পষ্ট অধিক্ৰম (dominance hierarchy) থাকে।
সাধাৰণতে সমগ্ৰ বছৰজুৰি প্ৰজনন কৰে যদিও জানুৱাৰীৰ পৰা মে' মাহত অধিক হাৰত প্ৰজনন হয়। মাইকী প্ৰাণী তিনি বছৰ বয়সত প্ৰজননক্ষম হয়। আনহাতে মতা প্ৰাণী প্ৰজননক্ষম হয় ৪-৫ বছৰ বয়সতহে। মাকে পোৱালিৰ যত্ন লয়।
সংৰক্ষণ
এই প্ৰাণীবিধক আই ইউ চি এন-ৰ তালিকাত বিপথগামী (Vulnerable) বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। মানুহৰ দ্বাৰা বনাঞ্চল ধ্বংস, চিকাৰ, পৰিৱেশ প্ৰদুষণ ইত্যাদিয়ে এই প্ৰাণীবিধ বিপদাপন্নৰ হোৱাৰ মূল কাৰণ বুলি গণ্য কৰা হয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:বান্দৰ
অসম বিশ্ববিদ্যালয়
অসম বিশ্ববিদ্যালয় অসমৰ কাছাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়। বিশ্ববিদ্যালয় খনত মুঠ ষোল্লখন বিদ্যাপীঠ আছে, এইসমূহত সমাজ বিজ্ঞান, কলা, জীৱ বিদ্যা, ভৌতিক বিদ্যা, পৰিৱেশ বিদ্যা, তথ্য বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু ব্যৱস্থাপনা বিদ্যাপীঠ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। এই ষোল্লখন বিদ্যাপীঠৰ অধীনত বিশ্ববিদ্যালয়খনত মুঠ ৩৫টা বিভাগ আছে। অসমৰ পাঁচখন জিলাত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ অধীনত মুঠ ৫৬খন স্নাতক মহাবিদ্যালয় আছে। বিশ্ববিদ্যালয় খনৰ মূল চৌহদৰ মাটিকালি প্ৰায় ৬০০ একৰ (২.৪ বৰ্গ কি.মি.), ই শিলচৰৰ পৰা ২০ কি.মি. নিলগৰ দুৰ্গাকোনাত অৱস্থিত, আনহাতেদি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ দ্বিতীয়টো চৌহদ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফুত অৱস্থিত।
বিদ্যাপীঠ আৰু বিভাগসমূহ
বিশ্ববিদ্যালয় খনৰ বিদ্যাপীঠ আৰু বিভাগসমূহ হৈছে:
গ্ৰন্থাগাৰ, কেন্দ্ৰসমূহ আৰু আন্যান্য সুবিধাসমূহ
পুথিভঁৰালটোত প্ৰায় ১,০৯,০০০ গ্ৰন্থ আছে, পুথিভঁৰালটোত ৪৬০খন ভাৰতীয় আৰু ১০০খন বেদেশী পত্ৰিকাৰ সুবিধা ঊপলব্ধ।
৯ম পঞ্চ বাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ অধীনত ১৯৯৭ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনত কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰটি স্থাপন কৰা হয়।
বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদৰ ভিতৰত তিনিটা ছাত্ৰাবাস আৰু চাৰিটা ছাত্ৰীনিৱাস আছে, সকলো ছাত্ৰাবাস সৰ্বমুঠ প্ৰায় ৬০০টা কোঠা ছাত্ৰ ছাত্ৰ সমূহৰ বাবে ঊপলব্ধ।
১২টা কোঠাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি অতিথিশালা আছে।
শিলচৰ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মাজত যাতায়াতৰ বাবে ছাত্ৰ ছাত্ৰী আৰু কৰ্মচাৰীৰৰ বাবে এঘাৰখন বাছৰ ব্যৱস্থা আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
অমৃতপ্ৰভা
অমৃতপ্ৰভা (১ম শতিকা) অসমৰ জীয়ৰী বুলি কথিত। সয়ম্বৰ সভাত এখেতে কাশ্মীৰৰ মেঘবাহনক স্বামী বৰণ কৰিছিল। বিয়াৰ পাছত মেঘবাহন কাশ্মীৰৰ ৰজা হয়। পাছলৈ মেঘবাহনে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহন কৰে। অমৃতপ্ৰভাই বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ বাবে 'অমৃত ভৱন' নামৰ এক বিহাৰ স্থাপন কৰিছিল।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা
অসম চৰকাৰে ১৯৮৬ চনৰ পৰা সাহিত্য, কলা, সংস্কৃতি, সাংবাদিকতা আদিৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি অৰ্জন কৰা ব্যক্তিক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা আগবঢ়াই আহিছে। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আদৰ্শৰাজি বিশ্বৰ জনমানসৰ আগত দাঙি ধৰাৰ লগতে তেওঁৰ গুণৰাশিক সোঁৱৰণৰ জৰিয়তে ভাৰতবাসীক উদ্বুদ্ধ কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই বঁটা প্ৰবৰ্তন কৰা হৈছিল। এই বঁটাত নগদ ধনৰ লগতে এখন প্ৰশংসা পত্ৰ, এটি সোণৰ পদক, এখন শৰাই আৰু অঙ্গবস্ত্ৰ আগবঢ়োৱা হয়। ১৯৯৭ চনৰ পৰা এই বঁটাত আগবঢ়োৱা নগদ ধনৰ পৰিমণ পূৰ্বৰ এক লাখ টকাৰ পৰা তিনি লাখ টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হয়, ২০২০ চনত এই ধনৰ পৰিমান ৫ লাখ টকা। বৰ্তমানে প্ৰতি তিনি বছৰৰ ব্যৱধানত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
অৰ্থনৈতিক একত্ৰীকৰণ
অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণ হৈছে একাধিক ৰাষ্ট্ৰৰ অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহৰ সমন্বিত বা একত্ৰিত ব্যৱস্থা। এই ব্যৱস্থাত একত্ৰিকৰণৰ পূৰ্বে অন্তৰ্ভুক্ত দেশসমূহে নিজৰ মাজত বিভিন্ন আমদানি শুল্ক আৰু অশুল্ক নিষেধসমূহ কিছু পৰিমাণে বা সম্পূৰ্ণভাৱে উঠাই লয়। ইয়াৰ দ্বাৰা বিতৰক আৰু উপভোক্তা উভয় পক্ষৰে সামূহিক কল্যাণ আৰু দেশসমূহৰ অৰ্থনৈতিক উৎপাদন ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ লক্ষ্য বান্ধি লোৱা হয়।
অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণৰ যোগেদি আশা কৰা বাণিজ্যিক প্ৰভাৱ সমসাময়িক অৰ্থনৈতিক সূত্ৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠৰ সূত্ৰৰ এটা অংশ। দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠৰ সূত্ৰ মতে শ্ৰেষ্ঠতম বিকল্প হৈছে বাণিজ্যিক বাধা-নিষেধৰ অবিহনে আৰু মুক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ সৈতে থকা মুক্ত বেহা-বেপাৰৰ ব্যৱস্থা। মুক্ত বেহা-বেপাৰক আদৰ্শ বিকল্প হিচাপে গণ্য কৰাৰ বিপৰীতে সম্পূৰ্ণ মুক্ত বেহা-বেপাৰত বাধা-নিষেধ থকা গোলকীয় বাণিজ্যত অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণক দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ বিকল্প ৰূপে ধৰা হয়।
উদ্দেশ্য
দেশসমূহে অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণ কৰাৰ অন্তৰালত অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক কাৰণ আছে। অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণৰ ফলত উৎপাদন ক্ষমতা বৃদ্ধি পায়। উক্ত কাৰণত সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰেক্ষাপটতে অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণ জনপ্ৰিয় হৈছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে এছিয়েন, নাফটা, ইউৰোপিয়ান ইউনিয়ন আদি বাণিজ্য বা অৰ্থনৈতিক খণ্ডই গঢ় লৈ উঠিছে।
তুলনাত্মক সুবিধা লাভ অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণৰ অন্য এক প্ৰধান কাৰণ। তুলনাত্মক সুবিধা হৈছে কোনো ব্যক্তি অথবা দেশে অন্যৰ তুলনাত কম অধিমূল্যত (Cost) কোনো এক সামগ্ৰী উৎপাদন কৰাৰ সুবিধা বা ক্ষমতা। উৎপাদনৰ পৰিমাণৰ বিস্তাৰ ঘটালে উৎপাদৰ প্ৰতিটো এককত অভিমূল্য কমি যায় আৰু ইয়াৰ ফলত প্ৰতিষ্ঠান এটাই বা দেশ এখনে আৰ্থিক সমতুলতা বা Economies of scale লাভ কৰে। এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখিও দেশসমূহে অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণৰ বাবে আগবাঢ়ে। একত্ৰিকৰণৰ ফলত এখন দেশত উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বাবে কেইবাখনো দেশৰ এখন বিস্তৃত বজাৰ লাভ কৰাটো সহজ হৈ পৰে।
পৰ্যায়সমূহ
অৰ্থনৈতিক একত্ৰিকৰণৰ মাত্ৰাক সাতটা ভাগত ভগাব পাৰি:
অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহৰ সমন্বয়ৰ মাত্ৰাৰ ভিত্তিত এই একত্ৰিকৰণৰ মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। ইয়াৰে উচ্চতম বা অধিকতম একত্ৰিকৰণত একাধিক দেশৰ ৰাজনৈতিক একত্ৰিকৰণকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
যেতিয়া দুখন দেশে নিজৰ আভ্যন্তৰীণ সীমাৰেখাৰ মাজত আমদানি শুল্ক আংশিকভাৱে বা সম্পূৰ্ণৰূপে উঠাই লয় তেতিয়াই ই এটা মুক্ত বাণিজ্য অঞ্চলৰ ৰূপ লাভ কৰে। শুল্কমুক্ত ব্যৱস্থাৰ ফলত উক্ত ক্ষেত্ৰখনত অঞ্চলভিত্তিক খেলিমেলিৰ সৃষ্টি নহ’বৰ বাবে মুক্ত বাণিজ্য অঞ্চলটোৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ এখনৰ ৰ্নিৰ্দিষ্ট উৎপাদসমূহৰ বিপৰীতে একোখন প্ৰমাণপত্ৰৰ (certificate of origin) ব্যৱস্থা থাকে।
একোটা শুল্ক সন্থাত বহিৰাগত ৰাষ্ট্ৰৰ বাবে উমৈহতীয়া আমদানি শুল্কৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। অৰ্থাৎ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ বাহিৰে আন ৰাষ্ট্ৰই শুল্ক সন্থাৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সৈতে বেহা-বেপাৰ কৰোঁতে নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ আমদানি শুল্ক প্ৰদান কৰিব লাগে। একোটা মুদ্ৰা সন্থাৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ এক উমৈহতীয়া মুদ্ৰা ব্যৱস্থা থাকে। আনহাতে উমৈহতীয়া বজাৰ এখনত মুক্ত বাণিজ্য অঞ্চল এটাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ থকাৰ লগতে সেৱা, পুঁজি আৰু শ্ৰম বা বনুৱাৰ আমদানি বা ৰপ্তানি বিনামূলীয়া হয়।
অৰ্থনৈতিক সন্থা একোটাত শুল্ক সন্থা আৰু উমৈহতীয়া বজাৰৰ সমন্বিত ৰূপ এটা দেখা যায়। একো একোটা অৰ্থনৈতিক সন্থাই পৰ্যায়ক্ৰমে অৰ্থনৈতিক নীতি যেনে কৰ, সামাজিক কল্যাণ নীতি আদিৰ পৰস্পৰ চামিলকৰণৰ যোগেদি ৰাজনৈতিক সন্থা এটা গঠনৰ দৰে একত্ৰিকৰণৰ চূড়ান্ত পৰ্যায় লাভ কৰিব পাৰে।
ডুমডুমা
ডুমডুমা অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত এখন নগৰ।
ভৌগোলিক অৱস্থান
ডুমডুমাৰ ভৌগোলিক অৱস্থান 27.57°N, 95.57°W. সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা এই অঞ্চলটোৰ গড় উচ্চতা ১১৮ মিটাৰ (৩৭৪ ফুট)। এই টাউনখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উপনৈ ডুমডুমা নৈৰ পাৰত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা গড় উচ্চতা প্ৰায় ১১৮ মিটাৰ (৩৭৪ ফুট)।
আন্তঃগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ডুমডুমাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯,৮২২ জন। ইয়াৰে ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা। এই অঞ্চলৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭০%, ইয়াৰে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথকভাৱে সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৭৫% আৰু ৬৩%। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১২% ৰ বয়স ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ।
শিক্ষা
বিদ্যালয়- মহাবিদ্যালয়-
যাতায়ত ব্যৱস্থা
ডুমডুমাৰ আশে পাশে থকা অঞ্চলসমূহলৈ চৰকাৰী বাছ আৰু সৰু বাহনসমূহ চলে। তদুপৰি তিনিচুকীয়াৰ পৰা দঙৰীলৈ ডুমডুমা হৈ এখন স্থানীয় ৰে'লো চলে।
অৰ্থনীতি
ডুমডুমা অঞ্চলটোৰ অৰ্থনীতি মূলত: চাহ বাগানসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ইয়াত কিছুসংখ্যক সৰু-বৰ উদ্যোগ আছে।
ৰাজনীতি
ডুমডুমা লক্ষীমপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী
অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী (Ambika Charan Choudhuri) অসমৰ এজন সাহিত্যিক, ইতিহাস গৱেষক তথা সমাজকৰ্মী আছিল  তেখেতক কামতা সাহিত্য ৰত্ন উপাধিৰে সন্মান জনোৱা হয়। তেখেত অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কামতাৰত্ন ৰূপে পৰিচিত আছিল। ।
ডুমডুমা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী
সমাজসেৱক হিচাপে চৌধুৰী "অন্যান্য পিচপৰা শ্ৰেণী"ৰ সাহিত্য সভাৰ গোৱালপাৰা জিলা সমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদক, ১২ বছৰ কোঁচ ৰাজবংশী সন্মিলনীৰ সম্পাদক আৰু ৩ বছৰৰ কাৰণে অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ্য্যবাহী সদস্য হিচাবে কাম কৰিছিল। তেখেতে নিজৰ জীৱনকালত প্ৰায় ১২৩ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ আৰু প্ৰায় ২৯ খন গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে। তেখেতেই অসম সাহিত্য সভাৰ ধুবুৰী অধিবেশনত অসমীয়াক অসমৰ ৰাজ্যভাষাৰ মৰ্য্যদা দিব লাগে বুলি সৰ্বপ্ৰথমে প্ৰস্তাব উত্থাপন কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ আমিনগাৱঁত স্থাপিত বীৰ চিলাৰায়ৰ মুৰ্তিৰ প্ৰতিস্থাপনতো তেখেতৰ যথেষ্ট ভূমিকা আছিল । তেখেত বঙাইগাঁও শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয় স্থাপনকে ধৰি কেইবাখনো শিক্ষা সংস্থান আৰু কেইবাটাও সংগঠন স্থাপন কৰি থৈ গৈছে ।
ইয়াৰ আগতে তেখেতে শ্বিলঙকে আদি কৰি ভিন ভিন ঠাইত চৰকাৰী চাকৰি কৰিছিল। তেখেতে বঙাইগাওঁ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে । <!-- http://www.sentinelassam.com/state2/story.php?sec=2&subsec=14&id=99088&dtP=2011-12-05&ppr=1
‘Kamataratna’ Ambika Charan Choudhuri dies in road mishap From our Correspondent
Born on August 16, 1930 in Borpara village of Bongaigaon, Ambika Charan Choudhury completed his graduation from Cotton College. After that he joined in government service at Shillong. During his career he changed several jobs and at last retired as Principal of Bongaigaon Normal School. He was the founder of that school also. In his life he remained attached with many social organizations. He successfully performed his duty as joint secretary of OBC Xahitya Xabha, secretary of Goalpara District Xahitya Xabha , secretary of Koch- Rajbanshi Sanmilany (for 12 years) , executive member of Assam Xahitya Xabha (for 3 years.). He was the first man who proposed in Dhubri convention of Axom Xahitya Xabha to consider Assamese language as state language in government purposes and which was accepted later. The statue of “Bir Chilaray” had been constructed at Amingaon just for his initiatives. Along with that he was also founder of several educational institutions and and organizations also.
In his life circle, he had written more than 123 valuable articles and 29 books. Ratnapeethot Ebhumiki was his first book written in 1961. Koch-Rajbanshi Jatir Itihakh aru Sanskriti, Kamatapurot Mohapurush Sreemanta Sankardev, The Koches around the world, Koch- Rajbanshi betrayed are few books written by him.
Several organization such as AASU, AKRSU , AMSU , AJYCP expressed their mourning in his unexpected death. Swadhin Ray alias Azad Baruah, captain of pro-talk ULFA group of Bongaigaon also expressed his painful sorrow. Koch-Rajbanshi United Federation had postponed their 12 hours “Assam Bandh” on December 5 for this reason. His dead body will be brought to Bongaigaon later in the day. -->
জন্ম
অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী অসমৰ বঙাইগাঁৱৰ এটি কৃষক পৰিয়ালত ১৯৩০ চনৰ ১৬ আগষ্টত জন্মগ্ৰহন কৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ নৰেশ্বৰ চৌধুৰী আৰু মাতৃ কাশীশ্বৰী চৌধুৰী। মুঠ পাঁচ সন্তানৰ ভিতৰত তেখেত জ্যেষ্ঠ আছিল ।
সাহিত্যকৃতি
অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি পদৰ বাবে তিনিবাৰকৈ প্ৰতিদ্বন্দিতাত আছিল অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী। বিভিন্ন সাহিত্যৰ অনুষ্ঠানৰ সৈতে তেখেত জড়িত হৈ আছিল।
১৯৬১ চনত গুৱাহাটীৰ লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলে তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ "ৰত্নপীঠত এভূমুকি" প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত এখনৰ পিছত সিখন গ্ৰন্থ তেওঁ প্ৰকাশ কৰি গৈছে। মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ ৩৩ খন গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে। ইয়াৰে সাতখন ইংৰাজী ভাষাৰ গ্ৰন্থ। তেওঁৰ প্ৰায়সংখ্যক গ্ৰন্থই ইতিহাস আৰু বুৰঞ্জী সমৃদ্ধ। অসমৰ বহুকেইখন কাকত আলোচনীত অম্বিকাচৰণ চৌধুৰীৰ লেখা প্ৰকাশ পাই আহিছে। তেওঁৰ প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা ডেৰ শতাধিক ।
অন্যান্য কৰ্মৰাজী
এজন সমাজকৰ্মী হিচাপেও অম্বিকাচৰণ চৌধুৰী সুপৰিচিত আছিল। তেওঁ যেতিয়া বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল তেতিয়াই ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৫০ চনলৈ গোৱালপাৰা জিলা ছাত্ৰ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আছিল। কটন কলেজত অধ্যয়নৰত সময়ত তেখেতে বিভিন্ন সামাজিক কাম কাজত জঢ়িত হৈ বিভিন্ন সামাজিক সংস্থাৰ সৈতেওঁ যোগাযোগ ৰক্ষা কৰিছিল। কটন কলেজত থকা সময়তে তেওঁ মাদুৰাইৰ গান্ধীগ্ৰামত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ আৰু যুৱ সন্মিলনত অংশ লৈছিল। মৃত্যুৰ আগমূহুৰ্তলৈকে তেখেত বঙাইগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি হৈ আছিল। শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, বঙাইগাঁও, বঙাইগাঁও আইন মহাবিদ্যালয়, বঙাইগাঁও সৎসঙ্গ বিহাৰৰ উপৰি স্থানীয় কেইবাখনো শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতিৰ কামো কৰিছিল। এন এফ ৰেলৱেৰ বঙাইগাঁও গোটৰ স্থানীয় নিয়োগ বৰ্ডৰ সৈতেওঁ সাত বছৰ জড়িত হৈ আছিল ।
মৃত্যু
২০১১ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবঙ্গৰ জলপাইগুৰি জিলাৰ কামাখ্যাগুড়ি সংলগ্ন ৩১ (ছি) নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ তেঁতুলতলা চাৰিআলিত সংঘটিত এক শোকাবহ পথ দূৰ্ঘটনাত তেখেতে অকাল মৃত্যু সাৱটি লয় ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
অসমৰ জাতীয় গীত
অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ অসমৰ জাতীয় সংগীত। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা কবিতাসমূহৰ ভিতৰত ই এক অন্যতম কবিতা। অসমৰ জাতীয় সংগীতটোৰ মূল কথাখিনি "মোৰ দেশ" নামেৰে ১৯১০ চনৰ মে' মাহৰ বাঁহীত (শ্ৰী কৃপাবৰ বৰুৱা ছদ্মনামত) আৰু ১৯১৩ চনত 'কদমকলি' পুথিত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই প্ৰকাশ কৰিছিল। গীতটোৰ সুৰাৰোপ কমলা প্ৰসাদ আগৰৱালাই কৰিছিল। গীতটোৰ সুৰ আৰু পংক্তি সম্পৰ্কে বিভিন্ন মত পোৱা যায়। এই গীতটো আনুষ্ঠানিকভাৱে অসমৰ জাতীয় সংগীতৰূপে ১৯২৭ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনত গৃহীত হয়। এই গীতটো বেজবৰুৱাৰ কদমকলি গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট আছিল ।
গীতটিৰ জন্ম সময়
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা "মোৰ দেশ" শীৰ্ষক এই গীতটি বেজবৰুৱাদেৱৰেই সম্পাদিত মাহেকীয়া আলোচনী "বাঁহী"ত প্ৰকাশ হৈছিল ১৯১০ চনৰ মে' মাহৰ "বাঁহী" আলোচনীৰ ১৮৩২ শকৰ আহিন মাহৰ প্ৰথম বছৰ, সপ্তম সংখ্যাত। সেই সংখ্যাত বেজবৰুৱাদেৱৰ দুটি গীত প্ৰকাশ পাইছিল। 'মোৰ দেশ' আৰু আনটি গীতৰ নাম আছিল 'চন্দ্ৰা ৰাধাৰ দন্দ'। এই দুয়োটি গীতৰ ৰচয়িতা হিচাপে সেই সময়ত "শ্ৰীকৃপাবৰ" বুলিহে উল্লেখ কৰিছিল। পিছত ১৯১৩ চনত কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশিত বেজবৰুৱাদেৱৰ কবিতাপুথি কদমকলিত এই দুয়োটি গীত সন্নিবিষ্ট হৈ প্ৰকাশিত হয়। প্ৰথম অৱস্থাত এই 'মোৰ দেশ' নামৰ এই গীতটি ইংৰাজী সুৰত পৰিৱেশন কৰিব পৰাকৈ চাৰিটা স্তৱকত লিখা হৈছিল যদিও গীতটিৰ সুৰ-বিন্যাস কৰি সুৰত সজাবলৈ যাওঁতে ৰচক বেজবৰুৱাদেৱৰ পৰা অনুমতি গ্ৰহণেৰে শেষৰ চাৰিটি শাৰী, অৰ্থাৎ
"অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ
অ' মোৰ সুৰীয়া দেশ
ৰা তা তা, ৰা তা তা,
গীতটিৰ সুৰ দিয়াৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন ব্যক্তিৰ মত
'কদমকলিত' এটি কবিতাৰ ৰূপত থকা গীতটি কাৰ সুৰৰ পৰশত বৰ্তমানৰ পৰ্য্যায় পালেহি তাৰ সঠিক তথ্য পাবলৈ নাই। তথ্যবিজ্ঞ মহলে সময়ে সময়ে বিভিন্ন ব্যক্তিৰ সমলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই বিষয়ত মত প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰে কিছুমান তলত উল্লেখ কৰা হ'ল।
যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ মত
'বাঁহী'ত প্ৰকাশিত, সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ বন্ধুপ্ৰতিম, 'বনফুল'ৰ কবি যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ পৰা লোৱা তথ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাদেৱে যুগুতাই উলিওৱা বক্তব্যৰ কিছু অংশ উল্লেখ কৰা হ'ল। এই তথ্যখিনি লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ ভতিজা মাধৱা বেজবৰুৱাই সম্পাদনা কৰা 'বাঁহি'ৰ ২৭শ বছৰ পঞ্চম সংখ্যা, ৪৯২ শঙ্কৰাব্দৰ কাতি মাহত প্ৰকাশ হৈছিল।
<i>অসমৰ জাতীয় সঙ্গীত: বেজবৰুৱাৰ অমৰ সঙ্গীত "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ক আমি অসমীয়া জাতিৰ জাতীয় সঙ্গীত বুলিছোঁ। যেনেকৈ "বন্দেমাতৰম্" ভাৰতৰ জাতীয় সঙ্গীত, Rule Britannia" ইংৰাজসকলৰ, সেইদৰে অসমত বেজবৰুৱাৰ অমৰ সঙ্গীত "অ মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ নিচিনা অসমীয়াৰ হাড়ে হিমজুৱে অনুভৱ কৰা গীতটিৰ বাহিৰে, আন আন গীত আমি মানি লবলৈ টান পাওঁ।
---"দুৱৰা দেৱৰ (যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা) মুখৰ পৰা থাউকতে "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ বিষয়ে দুবছৰৰ আগতে (১৯৩০ চন) এইদৰে শুনিছিলোঁ। "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ" প্ৰথম বছৰ, ৭ম সংখ্যা বাঁহীৰ ২১২ পিঠিত ছপা হৈছিল। প্ৰথমতে এই গীতটো ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ স্কুলৰ উদ্বোধনী সভাত গোৱা হৈছিল। সুৰ বান্ধিছিল সেই স্কুলৰ শিক্ষক শ্ৰীযুক্ত তাৰাপ্ৰসাদ চক্ৰৱৰ্তী মহাশয়ে। তেখেত এতিয়া বঙ্গদেশৰ খুলনা হাইস্কুলৰ শিক্ষক। পিছত সেই সুৰেৰেই ডিব্ৰুগড়ৰ "বেৰি হোৱাইট মেডিকেল স্কুল"ৰ ছাত্ৰই সিবিলাকৰ বাৰ্ষিক উৎসৱত গায়। ডিব্ৰুগড়ত বহা অসম সাহিত্য সভাতো এই গীত গোৱা হৈছিল। এইবাৰ কিন্তু বেলেগ সুৰ হ'ল। সুৰ-শিল্পী প্ৰফুল্লচন্দ্ৰ বৰুৱাদেৱে সুৰ দিয়ে। এই সুৰটো ভালেদিন চলিছিল। ...... পিছত কমলাপ্ৰসাদ আগৰৱালা বি.এল. দেৱে বান্ধি দিয়া সুৰকে ৰাইজে গাই স্বস্তি লাভ কৰিছে। এই সুৰকে "ৰেকৰ্ড"তো দিয়া হ'ল। ইয়াৰ পৰা ডাঠি ক’ব পাৰি যে "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ উৎপত্তি বা সাজসজ্জাৰ ৰূপ ডিব্ৰুগড়তেই।
এয়াই হৈছে বেজবৰুৱাদেৱৰ চিৰবাঞ্ছিত অমৰ সঙ্গীত "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ উৎপত্তি। প্ৰথমে ডিবুৰুতে এই গীতৰ ধ্বনি উঠি লুইতৰ ঠৌত খলকনি তুলি অসমৰ ইমূৰৰপৰা সিমূৰলৈকে বিয়পাই দিলে। য'ত সেই মেদিণীমন্ত্ৰৰ প্ৰথম উচ্চাৰণ আৰু যি মন্ত্ৰে গোটেই আকাশ মণ্ডল তোলপাৰ লগাইছিল-- সেই "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ জন্মদাতা সব্যসাচী বেজবৰুৱাৰ অসমৰ ইমূৰীয়া ডিবুৰূতে শেষ নি:শ্বাস পেলালে! বোধকৰো বেজবৰুৱাৰ চিৰবাঞ্ছিত "অ' মোৰ" ধ্বনিয়ে সেইদিনা শেষ নি:শ্বাসক পবিত্ৰ কৰিছিল, গৰিমাময়ী কৰি তুলিছিল। </i>
অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰ মত
এই গীতটোৰ সুৰ দিয়া ব্যক্তি সম্পৰ্কত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি, সহিত্যাচাৰ্য্য অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাদেৱে প্ৰণয়ন কৰা 'মঞ্চলেখা' নামৰ গ্ৰন্থত গীতিকাৰ, কবি পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱাই কোৱা কথা উল্লেখ কৰিছে এই বুলি,
<i> --- মই বন্ধত ঘৰত থাকোঁতে বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ" গীতটো দেউতাই মোক সুৰ দিবলৈ ক'লে। মই সেই গীতটো সুৰ দি গালত দেউতাই বৰ ভাল পালে আৰু প্ৰায়েই গাবলৈ আৰু ভাই-ভনী কেইটাক শিকাবলৈ ক'লে। সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈ আহোঁতে তেখেতক পুৰণি কাৰ্জন হ'লত (বৰ্তমান কটন কলেজ লাইব্ৰেৰী) সম্বৰ্ধনা জনোৱা হৈছিল। বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াই সুৰটো শুনি বৰ ভাল পালে আৰু তেখেতৰ জীয়াৰী শ্ৰীযুতা ৰত্নাৱলী আইদেৱে সুৰটো শিকিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে।
এই গীতটি পিছত তেজপুৰত দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ সভাপতিত্বত বহা অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ অধিৱেশনত অসমীয়া জাতীয় সনঙ্গীতৰূপে পোনপ্ৰথমে গোৱা হয়। অৱশ্যে সেই সুৰ মই আগতে দিয়া সুৰৰ পৰা সুকীয়া। মোৰ গীত ৰচনা আৰু সুৰসৃষ্টী গুৱাহাটী আৰু কলিকতাতো সণ্ঢালনিকৈ চলিবলৈ ধৰে আৰু ইয়াৰ পিছতো কৰ্মক্ষেত্ৰত এৰাধৰাকৈ চলে। (পৃষ্ঠা নং ১৯০-১৯১) </i>
ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ মত
অসমৰ এজন অভিনেতা, নাট্যকাৰ ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ ৰচনাৰাজীৰে প্ৰকাশিত 'ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰ ৰচনাৱলী' গ্ৰন্থৰ পাতনিত সম্পাদক ডা° অনিল ৰঞ্জন বৰঠাকুৰে নিজৰ পিতৃ ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰদেৱে কোৱা কথা উল্লেখ কৰি কৈছে,