cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
প্ৰভাস
ভেংকট সত্যনাৰায়ণ প্ৰভাস ৰাজু উপ্পলপতি (Venkata Satyanarayana Prabhas Raju Uppalapati; জন্ম ২৩ অক্টোবৰ ১৯৭৯), চমুকৈ প্ৰভাস নামেৰে পৰিচিত ভাৰতীয় অভিনেতা গৰাকী তেলেগু, হিন্দী আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।
প্ৰভাসে ২০০২ চনৰ তেলেগু এক্সন ড্ৰামা ফিল্ম 'ঈশ্বৰ'খনৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ 'মিৰ্চি' চলচ্চিত্ৰখনত অভিনয় কৰাৰ ফলত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ নন্দী বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০১৪ চনত প্ৰভুদেৱা পৰিচালিত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ 'এক্সন জেক্সন'ত তেওঁ গেষ্ট এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপে থাকে। 'মাডামে টুচ্চাউদৰ ৱেক্স মিউজিয়াম'ত মমৰ ভাস্কৰ্য ৰখা প্ৰভাস দক্ষিণ ভাৰতৰ প্ৰথম অভিনেতা।
তেওঁৰ কৰ্মৰাজীসমূহৰ ভিতৰত ভাৰশাম (২০০৪), চত্ৰপাতি (২০০৫), চক্ৰম (২০০৫), বিল্লা (২০০৯), ডাৰ্লিং (২০১০), মিঃ পাৰফেক্ট (২০১১), আৰু মিৰ্চি (২০১৩)। এছ এছ ৰাজামৌলীৰ ইপিক এক্সন ছবি 'বাহুবলি: দ্য বিগনিং' (২০১৫)-ত প্ৰভাসে বাহুবলিৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰে, যিখন আছিল সেই সময়ৰ চতুৰ্থ সৰ্বাধিক আয় কৰা ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। তেওঁ অভিনীত 'বাহুবলী: দ্য কনক্লুশ্চন' (২০১৭) ছবিখন আছিল গ্লবেল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বকালৰ সৰ্বোচ্চ তথা ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ব্যৱসায়িক সফল ছবি।    যিখনে কেৱল দশ দিনতে সকলো ভাষাত ₹1000 কৌটি ডলাৰ (১৫৫ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰভাসৰ পিতৃ আছিল চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক ইউ সূৰ্যনাৰায়ণ ৰাজু আৰু মাতৃ শিৱ কুমাৰী। তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত প্ৰভাসৰ আছিল কনিষ্ঠ, প্ৰভাসৰ ভায়েকৰ নাম প্ৰবোধ আৰু ভগ্নীৰ নাম প্ৰগতি। তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা কৃষ্ণম ৰাজুৰ ভতিজা। তেওঁৰ পৰিয়ালটো অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাৱৰী জিলাৰ ভীমাভাৰামৰ ওচৰৰ মোগালথুৰৰ বাসিন্দা। প্ৰভাসে হায়দৰাবাদৰ নালন্দা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁ বিশাখাপত্তনামৰ সত্যানন্দ চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নয়ন প্ৰসাদ
নয়ন প্ৰসাদ (Nayan Prasad) হৈছে অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক-আলোচক প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু অভিনেতা৷ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত এগৰাকী শিশু অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা নয়ন প্ৰসাদে ভাৰতীয় চেঞ্চৰ বৰ্ডৰ আঞ্চলিক গোটৰ সদস্যৰূপে চাৰি বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তেখেতে অসমৰ দৈনিক কাকত আৰু আলোচনীত চলচ্চিত্ৰ-সম্পৰ্কীয় অনেক লেখা লিখিছে৷
সংক্ষিপ্ত জীৱন
নয়ন প্ৰসাদে ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ পঢ়াশলীয়া দিনতেই গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ শিশু অভিনেতা হিচাপে তেখেতে আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ সমান্তৰালভাৱে তেখেতে মঞ্চতো অভিনয় আগবঢ়াই নিয়ে৷ পাছলৈ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত নাট প্ৰযোজকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ২০১১ আৰু ২০১২ চনত আকাশবাণীৰ বছেৰেকীয়া প্ৰতিযোগিতাত নাট শাখাত পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে৷ ১৯৮৫ চনত পৰিচালক হিচাপে তেখেতে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে হোলী পৰিচালনা কৰে৷ এইখন নাটক গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰত একেলেথাৰিয়ে পোন্ধৰ দিনলৈকে মঞ্চস্থ হয়৷ ১৯৯২ চনত তেখেতে সঞ্জীৱ হাজৰিকা পৰিচালিত ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত অসমীয়া কথাছবি হলধৰত অভিনয় কৰে৷ ১৯৯৭ চনত সান্ত্বনা বৰদলৈ পৰিচালিত ছবি অদাহ্যৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজকৰ দায়িত্ব পালন কৰে৷ চলচ্চিত্ৰখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাত 'ৰজত কমল' পুৰস্কাৰ লাভ কৰে৷  চলচ্চিত্ৰখন ভাৰতৰ গোৱা, দিল্লী, কলিকতা, ত্ৰিবান্দম, জাপানৰ ফুকুৱাকা, আৰু বেংকক চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়৷
নয়ন প্ৰসাদে ২০০৯ আৰু ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ 'ভাৰত ৰঙ্গ মহোৎসৱ'ৰ নিৰ্বাচক সমিতিৰ সদস্যৰূপে অংশ লয়৷ ইয়াৰ উপৰি তেখেতে ভাৰতীয় চেঞ্চৰ বৰ্ডৰ আঞ্চলিক গোটটোৰ সদস্যৰূপে চাৰিটা বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০০০ চনত তেখেতৰ প্ৰবন্ধ সংকলন ইনছাৰ্ট প্ৰকাশিত হয়৷
তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত বিভিন্ন ৰচনা কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে৷
সাহিত্যিক কৰ্ম
নয়ন প্ৰসাদে লিখা দুখন বিশেষ গ্ৰন্থ হৈছে 'ইনছাৰ্ট' আৰু 'ক্ল'জ আপ'৷ প্ৰথমখন প্ৰবন্ধ সংকলন ২০০০ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু দ্বিতীয়খন সংকলন প্ৰকাশিত হৈছিল ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত৷ অসমৰ বনফুল প্ৰকাশনে প্ৰকাশিত কৰা এই প্ৰবন্ধ সংকলনখনত লেখকে নিজৰ অভিজ্ঞতা আৰু জ্ঞাৰ সমন্বয় ঘটাই চিনেমা আৰু আনুষংগিক একাধিক ৰচনা সন্নিৱিষ্ট কৰিছে৷ গ্ৰন্থখনত সংকলিত হোৱা প্ৰবন্ধসমূহ ইতিপূৰ্বে অসমৰ দৈনিক বাতৰি কাকত আমাৰ অসমৰ বুধবৰীয়া শিতানত 'ক্ল'জ আপ' নামেৰে ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত হৈছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:সমালোচক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
কাৰ্ণেল
thumb|200px|এটা কাৰ্ণেলে কোনো এপ্লিকেচন ছফ্টৱেৰক কম্পিউটাৰৰ হাৰ্ডৱেৰৰ লগত সংযোগ কৰে
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত কাৰ্ণেল হৈছে বেছিভাগ কম্পিউটাৰৰ অপাৰেটিং চিষ্টেমৰ মূল ভাগ; ই কোনো এপ্লিকেচন আৰু হাৰ্ডৱেৰ পৰ্যায়ত কতা ডেটা বিশ্লেষণৰ সংযোগী ব্যৱস্থা। কাৰ্ণেলৰ প্ৰধান দায়িত্ব হৈছে চিষ্টেম বা প্ৰণালীটোৰ সম্পদসমূহৰ পৰিচালনা (হাৰ্ডৱেৰ আৰু ছফ্টৱেৰ অংশৰ মাজত যোগাযোগ)।
কম্পিউটাৰ বুট কৰাৰ সময়ত প্ৰথমতে হাৰ্ড ডিস্ক-অৰ পৰা কাৰ্ণেল চফ্টৱেৰটো প্ৰাথমিক মেমৰীত তুলি তাৰ ইনষ্ট্ৰাকচন বোৰ ৰাণ কৰা হয়। ইয়াৰ পাচৰপৰা কম্পিউটাৰৰ বিভিন্ন আনুসংগিক যতনবোৰ -যেনে কী-ব’ৰ্ড, ডিচপ্লে', প্ৰিন্টাৰ ইত্যাদি, প্ৰাথমিক মেমৰী, হাৰ্ড ডিস্ক, চিডি-ৰ’ম বিভিন্ন সংসাধনবোৰ, প্ৰয়োজনীয় চফ্টৱেৰ প্ৰচেচবোৰ, নেটৱৰ্ক ইত্যাদি কাৰ্ণেলে পৰিচালনা কৰা আৰম্ভ কৰে। কাৰ্ণেলৰ মধ্যস্থতাতহে অন্যান্য এপ্লিকেচন চফ্টৱেৰে এইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
কাৰ্ণেলেই চিষ্টেম চিকিউৰিটী, অথেন্টিকেশ্যন আৰু একচেচ কন্ট্ৰলৰ বাবে দায়বদ্ধ। কম্পিউটাৰৰ বিভিন্ন সংশোধনবোৰ ভোক্তাৰ প্ৰয়োজন আৰু অধিকাৰ অনুযায়ী কাৰ্ণেলেই পৰিচালনা আৰু পৰিবেশন কৰে।
কোনো কোনো সাধন – বিশেষকৈ প্ৰিন্টাৰ, নেটৱৰ্ক কাৰ্ড, ডিচপ্লে' আদি পাৰিপাৰ্শ্বিক যতনবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কাৰ্ণেলক ডিভাইচ ড্ৰাইভাৰ চফ্টৱেৰৰ প্ৰয়োজন হয়।
তথ্যসূচী
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
টিউনিছিয়াৰ মহিলা
শিক্ষা
যদিও এই তথ্যসমূহে টিউনিছিয়াৰ মহিলাসকলক পশ্চিমীয়া মহিলাসকলৰ সমতুল্য কৰি তোলা যেন লাগে, তথাপিও টিউনিছিয়াৰ মাত্ৰ ৩০% মহিলাহে কৰ্মৰত। কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ নূন্যতম অংশগ্ৰহণ শিক্ষাৰ অভাৱৰ পৰাই উদ্ভৱ নহয়। দৰাচলতে ১৫ৰ পৰা ২৪ বছৰৰ বয়সক্ৰমৰ অন্তৰ্গত টিউনিছিয়াৰ ৯১% মহিলা সাক্ষৰ। টিউনিছিয়াত উচ্চ শিক্ষাত নামভৰ্তি কৰা ৫৯.৫% ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক যুৱতীসকলে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰ উপৰি দহ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ ছোৱালী আৰু মহিলাৰ নিৰক্ষৰতাৰ মাত্ৰা ১৯৫৬ চনত ৯৬%ৰ পৰা ১৯৮৪ চনত ৫৮.১%, ১৯৯৪ চনত ৪২.৩% তাৰ পিছত ২০০৪ চনত ৩১%লৈ হ্ৰাস পাইছে (২০০৪ চনত পুৰুষৰ মাজত এই মাত্ৰা আছিল ১৪.৮%)। এই পৰিৱৰ্তনৰ আঁৰৰ মূল কাৰণ হৈছে প্ৰাথমিক শিক্ষাত নামভৰ্তি কৰা ছোৱালীৰ সংখ্যা: ১৯৬৫ চনত প্ৰতি ১০০ জন ছাত্ৰৰ বিপৰীতে ৫২ গৰাকী ছাত্ৰী৷ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা ছাত্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত ছবিখন এনেধৰণৰ: ১৯৮৯ চনত প্ৰতি ১০০ জন ছাত্ৰৰ বিপৰীতে ৮৩ গৰাকী ছাত্ৰী, যিটো ১৯৬৫ চনত ৩৭ গৰাকীৰ তুলনাত বৃদ্ধি পাইছে। আঞ্চলিক পৰিসংখ্যাৰ তুলনাত MENA (Middle East and North Africa, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা) মহিলাৰ মাত্ৰ ৬৫%হে সাক্ষৰ। মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ৮১% পুৰুষৰ পৰিৱৰ্তে ৭৫%তকৈ অধিক মহিলাই নামভৰ্তি কৰে। টিউনিছিয়াৰ ছোৱালীৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ অধিক যদিও বহু ছোৱালীয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ সময়ত বা তাৰ পিছত বিদ্যালয় এৰি দিয়ে। টিউনিছিয়াৰ ছোৱালীৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ ইয়াৰ চাৰিওফালৰ চুবুৰীয়া দেশসমূহতকৈও অধিক; য'ত আলজেৰিয়া, ইজিপ্ত, মৰক্কো, ছিৰিয়া, য়েমেন, আনকি লেবানন আৰু জৰ্ডান আদিও অন্তৰ্ভুক্ত। টিউনিছিয়াৰ মহিলাসকলেও পুৰুষৰ তুলনাত ব্যৱসায়, অৰ্থনীতি বা অভিযান্ত্ৰিকৰ দৰে কেৰিয়াৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সম্ভাৱনা কম। এই পৰিঘটনাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে স্কুলত শিকি অহা বিষয়বস্তু আৰু শ্ৰম শক্তিত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় দক্ষতাৰ মাজত সংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱা।
কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ
২০১৫ চনত টিউনিছিয়াৰ কৰ্মশক্তিৰ ২৮% মহিলা৷ ১৯৮৯ চনত এই সংখ্যা আছিল ২০.৯% আৰু ১৯৬৬ চনত মাত্ৰ ৫.৫%।
টিউনিছিয়াৰ মহিলাসকলক ঘৰৰ পৰা বহু দূৰলৈ (গ্ৰাম্য আৰু চহৰ দুয়োটা পৰিৱেশতে) ভ্ৰমণ কৰিবলৈ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে নিৰুৎসাহিত বা নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। সঁচাকৈয়ে অকলে ভ্ৰমণ কৰাটো কোনো মহিলা বা ছোৱালীৰ বাবে বিকল্প নহয়। যিহেতু এটা চাকৰিৰ লগত কামৰ স্থানলৈ প্ৰায়ে অকলে অহা-যোৱা কৰাটো জড়িত হৈ থাকে, মহিলাসকলৰ বাবে এইটো সামাজিকভাৱে অগ্ৰাহ্য আৰু/বা নিষিদ্ধ। টিউনিছিয়াৰ কিছুমান আইনত মহিলাসকল জড়িত হোৱা কামৰ ধৰণ, তেওঁলোকৰ কৰ্মঘণ্টাৰ লগতে মহিলাৰ স্বামী বা পিতৃয়ে তেওঁৰ চাকৰি আৰু কাম কৰা ঘণ্টাৰ অনুমোদন দিব লাগে। বিশ্ব বেংকে লক্ষ্য কৰিছে যে টিউনিছিয়া আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলৰ (MENA) মহিলাসকলে একে অঞ্চলৰ পুৰুষৰ দৰে একে চাকৰি বিচৰা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ নকৰে। মহিলাসকলে বন্ধুৰ সৈতে নেটৱৰ্কিং ব্যৱহাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনা বা নিয়োগ লাভৰ বাবে পোনপটীয়াকৈ নিয়োগকৰ্তাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাৰ সম্ভাৱনা যথেষ্ট কম। বিশ্ব বেংকৰ গৱেষণাত দেখা গৈছে যে মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন আৰু দীঘলীয়া সময় কাম কৰাৰ আশংকা কৰাৰ বাবে উপযুক্ত কৰ্ম পৰিৱেশ বিচাৰি উলিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত সংগ্ৰাম কৰে। মেনা অঞ্চলৰ ভিতৰত টিউনিছিয়া চৰকাৰে মহিলাসকলৰ বাবে মাতৃত্বৰ ছুটীৰ বাবে আটাইতকৈ কম সময় (৩০ দিন) প্ৰদান কৰে। ৰাজহুৱা বা ব্যক্তিগত উদ্যোগত কাম কৰা মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত পৃথক প্ৰসূতি ছুটীৰ আইন প্ৰযোজ্য। চৰকাৰী কৰ্মচাৰী বা ৰাজহুৱা কৰ্মচাৰী হিচাপে কাম কৰা মহিলাসকলে ৬০ দিনৰ প্ৰসূতিকালীন ছুটী লাভ কৰে আনহাতে ব্যক্তিগত উদ্যোগত কাম কৰা মহিলাসকলে মাত্ৰ ৩০ দিনৰ ছুটী লাভ কৰে। ইয়াৰ তুলনাত আমেৰিকাত দ্য ফেমিলি এণ্ড মেডিকেল লিভ এক্টে মাতৃ (আৰু পিতৃ)ক ৬ সপ্তাহলৈকে সময় ল'বলৈ অনুমতি দিয়ে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ভীমবৰ দেউৰী
ভীমবৰ দেউৰী (১৯০৩-১৯৪৭) অসমৰ এগৰাকী জননেতা আৰু আইনজ্ঞ। শিৱসাগৰৰ পানীদিহিঙত জন্মগ্ৰহণ কৰা দেউৰীয়ে কটন কলেজ আৰু প্ৰেচিডেন্সি কলেজত উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। আইনৰ শিক্ষা লাভ কৰি এওঁ ওকালতিৰ লগতে সনাজসেৱাতো জড়িত হৈ পৰে। অসমৰ ভূমিপুত্ৰসকলৰ উন্নয়নৰ বাবে তেওঁ ট্ৰাইবেল লীগৰ জন্ম দিয়ে আৰু ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰূপে একেৰাহে ১৩ বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। গ্ৰুপিং ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে অসমক পূব পাকিস্তানৰ লগত সুমুৱাব খোজা প্ৰচেষ্টা খণ্ডন কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। মাত্ৰ ৪৪ বছৰ বয়সতে মৃত্যুবৰণ কৰা ভীমবৰ দেউৰীক "জননেতা" বুলি অভিহিত কৰা হয়।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯০৩ চনৰ ১৬ মে’ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পানীদিহিং অঞ্চলৰ বৰগাঁৱত ভীমবৰ দেউৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গদাৰাম দেউৰী আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বাজং দেউৰী। দেউতাক দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ বৰগঞা খেলৰ পুৰণি শদিয়াৰ তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰৰ পূজাৰী বৰদেউৰী বংশৰ আছিল।
১৯০৮ চনত বৰগাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। সৰুৰে পৰাই পঢ়াশুনাত মেধাৱী হোৱা হেতুকে ১৯১৩ চনত ভীমবৰ দেউৰীয়ে শিৱসাগৰ মহকুমাৰ ভিতৰত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিছিল। পিছলৈ শিৱসাগৰ এম.ভি স্কুলৰ পৰা মাহে চাৰি টকীয়া জলপানি লাভ কৰি কৃতিত্বৰে পাছ কৰে আৰু শিৱসাগৰ উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়তো শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯২৫ ত তেখেতে কটন কলেজত নামভৰ্ত্তি কৰিছিল। ১৯২৫ত দিয়া এনট্ৰেন্স পৰীক্ষাত তেওঁ পাঁচটা বিষয়ত লেটাৰসহ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ ১৫ টকাৰ এটি বৃত্তিও লাভ কৰিছিল। ১৯২৭ত তেওঁ আই এ পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ দৰ্শনত অনাৰ্ছ লৈ কটন কলেজত বি.এ পঢ়িবৰ বাবে নামভৰ্ত্তি কৰে। কটন কলেজত পঢ়া কালতে বৰ্ণ হিন্দু ছাত্ৰসকলে জনগোষ্ঠীয় ছাত্ৰসকলক আন এটা মেছত খোৱা-মেলা কৰিবলৈ দিয়া বৈষম্যমূলক ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। সমগ্ৰ দেউৰী জনগোষ্ঠী আৰু পানীদিহিং অঞ্চলৰ লোকৰ মাজত ভীমবৰ দেউৰীয়েই প্ৰথম স্নাতক। এম.এ পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে কলকাতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজত নামভৰ্ত্তি কৰিছিল যদিও আৰ্থিক সমস্যাৰ বাবে এম.এ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হব নোৱাৰিলে। সেই একে সময়তে তেওঁ আইন কলেজতো নামভৰ্ত্তি কৰিছিল আৰু ১৯৩১ চনত বি.এল পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়।
কৰ্মজীৱন
১৯৩২ চনত অসম অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ অতিৰিক্ত সহায়ক আয়ুক্ত পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। কিন্তু পিছপৰা জনগোষ্ঠীসমূহ চৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে তালিকাভুক্ত নোহোৱা বাবে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা বঞ্চিত হয়। সেইবাবে চাকৰিৰ বাসনা এৰি ডিব্ৰুগড় আদালতত ওকালতি জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
নিজৰ ওকালতি জীৱনৰ লগতে ভীমবৰ দেউৰীয়ে বিভিন্ন জনহিতকৰমূলক কামো কৰি গৈছিল। তেখেতে উপলব্ধি কৰিছিল যে অসমৰ থলুৱা অনগ্ৰসৰ জনগোষ্ঠী (বড়ো, মিচিং, ৰাভা, তিৱা, দেউৰী, কাৰ্বি, মৰাণ, মটক, সোণোৱাল কছাৰী আদি) বোৰক একত্ৰিত কৰি সকলোৰে উন্নতিৰ ব্যৱস্থা কৰিলেহে সমগ্ৰ অসমৰ উন্নতিয়ে পূৰ্ণতা পাব। সেই উদ্দেশ্য আগত ৰাখিয়েই তেওঁ ১৯৩৩ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত নগাঁও জিলাৰ ৰহাত অসমৰ সকলো জনগোষ্ঠীৰ এক সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰে। এই সন্মিলনক “Assam Backward plains Tribal League” (ইয়াক চমুকৈ Tribal league নামেৰেও জনা যায়) নামেৰে জনা যায়। অসমৰ ভূমিপুত্ৰ জনজাতিসকলৰ আৰ্থ-সামাজিক উন্নতি সাধনেই আছিল এই লীগৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য। যাদৱচন্দ্ৰ খাখলাৰী ইয়াৰ সভাপতি আৰু ভীমবৰ দেউৰী সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। এই লীগৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰুপে ভীমবৰ দেউৰীয়ে একেৰাহে ১৩ বছৰ কাল কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। এই লীগৰ তাগিদাৰ প্ৰতি সহাঁৰি জনায়েই ভাৰত চৰকাৰে অসম বিধানসভাৰ ১০৮খন আসনৰ ৫খন আসন জনজাতিসকলৰ বাবে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰে। ‘ট্ৰাইবেল লীগ’ৰ প্ৰচেষ্টাত তেতিয়ালৈ তালিকা বৰ্হিভূত হৈ থকা দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ জনগোষ্ঠীসমূহকো অনগ্ৰসৰ ভৈয়ামৰ জনজাতিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৯৩৫ চনত "ডিব্ৰগড় ঊকীল সন্থা" স্থাপন কৰাতো তেওঁ সক্ৰিয় ভূমিকা লৈছিল।
১৯৩৯ চনত ট্ৰাইবেল লীগৰ বিধায়কসকলৰ অনুৰোধত আৰু প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ দলৰ সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে অসমৰ ৰাজ্যপালে ভীমবৰ দেউৰীক অসম বিধান পৰিষদৰ সদস্য (member of legislative council) পদৰ বাবে মনোনীত কৰে। সমগ্ৰ অসমৰ জনগোষ্ঠীয় প্ৰতিনিধিৰ ৰাজনৈতিক দলেহে ৰাজ্যখনৰ উন্নতি আনিব পাৰিব বুলি ১৯৪৫ চনত তেওঁ আন জনগোষ্ঠীয় নেতাৰে মিলি শ্বিলঙৰ এক অভিবেশনত ‘আচাম ট্ৰাইবচ্ এণ্ড্ ৰেচেচ্ ফেডাৰেশ্যন’ৰ (Assam Tribes Sud Reces Federetion) জন্ম দিয়ে। এই অধিৱেশনত ভাৰতৰ পৰা পৃথক কৰি এক সাৰ্বভৌম স্বাধীন অসম দেশ সৃষ্টি কৰা প্ৰস্তাৱ লোৱা হৈছিল। ১৯৪৬ চনত তেওঁ গোপীনাথ বৰদলৈৰ মন্ত্ৰীসভাত বন আৰু শ্ৰম বিভাগৰ মন্ত্ৰীৰুপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। গ্ৰুপিং ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে অসমক পূব পাকিস্তানৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব খোজা প্ৰস্তাৱৰ তেওঁ ঘোৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। ৰূপনাথ ব্ৰহ্ম, কাৰ্ক চন্দ্ৰ দলে, যাদৱ চন্দ্ৰ খাখলাৰী, খৰচিং তেৰাং আদিৰ সৈতে মিলি তেওঁ মহম্মদ আলী জিন্না, লৰ্ড ৱাভেল আদিক সাক্ষাৎ কৰি এই বিষয়ে যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
দেৱনাগৰী ক
ব্যৱহাৰ
দেৱনাগৰী কক [kə] আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত [k] উচ্চাৰণ কৰা হয়। তলৰ উদাহৰণত कৰ অন্তৰ্নিহিত স্বৰধ্বনিও উচ্চাৰণ কৰা হয়। তলৰ উদাহৰণত, कৰ অন্তৰ্নিহিত স্বৰধ্বনি উচ্চাৰণ কৰা নহয়। center|thumb|750x750px|कৰ সৈতে স্বৰচিহ্ন পাৰ্চী আৰু আৰবী ভাষাৰ পৰা লোৱা কোনো কোনো শব্দত প্ৰকৃত উচ্চাৰণৰ অধিক কাষ চাপিবলৈ দেৱনাগৰী কৰ লগত নুক্তা প্ৰয়োগ কৰা হয়।
ভীমবৰ দেউৰী
বৈবাহিক জীৱন
প্ৰথিতযশা বড়ো সাহিত্যিক ৰূপনাথ ব্ৰহ্মৰ জীয়ৰী কমলাৱতী বহ্মৰ লগত ১৯৪০ চনত ভীমবৰ দেউৰীৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
দেৱনাগৰী ক
कৰ যুক্তাক্ষৰ
100x100px 100x100px 110x110px
ভীমবৰ দেউৰী
মৃত্যু
১৯৪৬ চনত গোপীনাথ বৰদলৈৰ মন্ত্ৰীসভাৰ মন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতেই ভীমবৰ দেউৰী যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। পিছলৈ তেওঁ মন্ত্ৰীসভাৰ মন্ত্ৰীপদৰ পৰা ইস্তফা দি চিকিৎসাৰ বাবে মাদ্ৰাজৰ আৰোগ্যভৰম ছেনিটোৰিয়াম চিকিৎসালয়ত ভৰ্ত্তি হয়। এই চিকিৎসালয়তেই ১৯৪৭ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰ দেওবাৰে ভীমবৰ দেউৰীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
দেৱনাগৰী ক
আৰ্যভট্টৰ ব্যৱহাৰ
ভাৰতীয় সংখ্যা প্ৰণালীৰ সৃষ্টিৰ পাছতো আৰ্যভট্টে দেৱনাগৰী আখৰসমূহক প্ৰায় গ্ৰীকসকলৰ দৰে সংখ্যা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। कৰ ভিন্ন ৰূপৰ মূল্যসমূহ তলত দিয়া হ'ল--
ভীমবৰ দেউৰী
ঐতিহ্য
ভীমবৰ দেউৰীৰ স্মৃৰি ৰক্ষাৰ্থে প্ৰতিবছৰে অসম চৰকাৰে ৰাজ্যখনলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙনি আগবঢ়োৱা একোজন লোকক "জননেতা ভীমবৰ দেউৰী বঁটা" প্ৰদান কৰে।
দেৱনাগৰী ক
তবলাত
क (ক), कि (কি), क (কে) তবলাৰ বাঁও হাতেৰে বজোৱা এটি বোল।
ভীমবৰ দেউৰী
ঐতিহ্য
২০২০ চনত দেউৰী সাহিত্য সভাৰ ৩৪ সংখ্যক দ্বি-বাৰ্ষিক অধিবেশনত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘোষণা কৰে যে অসম চৰকাৰে ভীমবৰ দেউৰীৰ নামত এক স্মৃতি ক্ষেত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব।
দেৱনাগৰী ক
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দেৱনাগৰী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
ভীমবৰ দেউৰী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
অভিজ্ঞানম শকুন্তলম
thumb|200px|[[Shakuntala. A painting by Raja Ravi Varma.]] right|thumb|200px|[[Shakuntala writes to Dushyanta. Painting by Raja Ravi Varma.]] right|thumb|200px|[[Shakuntala despondent. Painting by Raja Ravi Varma.]] অভিজ্ঞানম শকুন্তলম (ইংৰাজী:Abhijñānashākuntala or Abhijñānaśākuntalam, দেৱনাগৰী: अभिज्ञानशकुन्तलम्) হ'ল মহাকবি কালিদাসৰ এখন বিশ্ববিখ্যাত সংস্কৃত নাটক যিখনৰ অনুবাদ প্ৰায় গোটেইবোৰ বিদেশী ভাষাতেই হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নাটক
খোবা-খুবী
খোবা-খুবী (Khoba-Khubi) নামৰ এবিধ অপশক্তি অসমীয়া জনসমাজত বিবাহৰ লগত জড়িত এক লোকবিশ্বাস৷ এই লোকবিশ্বাস অষ্ট্ৰিক নৃগোষ্ঠীৰ ফালৰ পৰা অহা৷ বিশেষকৈ অসমৰ উজনি খণ্ডত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি৷ কোৱা হয় যে বিয়াৰ বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হোৱা দৰা-কইনাৰ গাত এই অপশক্তি লম্ভে আৰু তাৰপৰা নিস্তাৰ পাবলৈ বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী পুথি’’ পাঠ কৰিলে অপশক্তিৰ প্ৰভাৱ নোহোৱা হয়৷ সেয়ে, অসমৰ ঠাইবিশেষে বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী’’ অনুষ্ঠান পাতি পুথি পাঠ কৰা হয়৷ আলষণী নামৰ এবিধ ভূতে লম্ভিলেও “খোবা-খুবী’’ৰ কাহিনী মন্ত্ৰৰ দৰে পঢ়ি জাৰি দিয়া পানী খালে আলষণীৰ কু-প্ৰভাৱ গুচে বুলি লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত৷ এই “খোবা-খুবী’’ৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে অসমত এটা কাহিনী প্ৰচলিত আছে৷
কাহিনী
মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে ৰচিত নান্দীপুৰাণমতে, শিৱই কৃষি কৰিবলৈ গৈ ঘৰ-সংসাৰ সকলো পাহৰাত, পাৰ্বতীৰ খং উঠিল আৰু খেতি পথাৰতে থকা আপোনভোলা শিৱক ঘূৰাই আনিবলৈ মহ, ডাঁহ, পো-পৰুৱা আদি সৃষ্টি কৰি শিৱৰ খেতি নাশ কৰিবলৈ পঠিয়ালে৷ তথাপি শিৱক ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি পাৰ্বতীয়ে ক্ষোভত শব্দ কৰি নিজেই খেতিপথাৰ নষ্ট কৰিবলৈ গ’ল৷ পাৰ্বতীৰ মুখৰ পৰা ক্ষোভত ওলোৱা শব্দৰ পৰাই দুটা ক্ষোভা আৰু ক্ষোভী নামৰ দুটা অসুৰৰ জন্ম হ’ল৷ সিহঁতে শিৱৰ খেতি পথাৰ এফালৰ পৰা জ্বলাই যাব ধৰিলে৷ তাকে দেখি শিৱই সিহঁতক মাৰিব খোজাত দুয়ো স্তুতি কৰাত শিৱ সন্তুষ্ট হ’ল আৰু দুয়োকে নিলগৰ এটা পৰ্বতত বাস কৰিবলৈ দিলে৷ বহুকাল পিছত হনুমানে লংকালৈ যোৱা সাগৰ বান্ধিবলৈ পৰ্বতখন ডাঙি আনোতে ক্ষোভা-ক্ষোভীও তাৰ লগতে আহিল আৰু ৰামক লগ পাই সিহঁতৰ মুক্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে৷ ৰামে সিহঁতক নতুন দৰা-কইনাৰ গাত লম্ভিবলৈ আদেশ দিলে আৰু বিয়াৰ তৃতীয়দিনা সিহঁতৰ কাহিনী শুনালে দৰা-কইনাৰ গাত সিহঁত থাকিব নোৱাৰিব আৰু মুক্ত হ’ব বুলি কৈ পৃথিবীলৈ পঠিয়ালে৷ এই ক্ষোভা-ক্ষোভীয়েই অসমীয়া লোকমুখত পৰি খোবা-খুবী হ’ল৷ ৰামৰ আশীষ পাই সিহঁত তেতিয়াৰে পৰা নৱবিবাহিত দম্পতী বিচাৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে৷ দ্বাপৰ যুগত কৃষ্ণই কুণ্ডিলৰ ৰজা ভীষ্মকৰ কন্য ৰুক্মিণীক বিবাহ কৰি দ্বাৰকালৈ উভতি যাওঁতে তেওঁলোকে গাতে খোব-খুবী দুয়ো লম্ভিছিল৷ কিন্তু লগত গৰ্গমুনি থকাত তেওঁ ধ্যানত সকলো গম পাই খোবা-খুবীক সন্তুষ্ট কৰি বিদায় দিয়ে৷ তেতিয়াৰে পৰা অসমীয়া সমজৰ বিয়াত খোবা-খুবী অনুষ্ঠান পাতি খোবা-খুবী পুথি পাঠ কৰি দৰা-কইনাৰ লগতে আন আন মানুহক শুনোৱা হয়৷
সংস্কৃত ভাষাৰ “খোবা-খুবী’’ পুথিখন লোকেন্দ্ৰ নাথ ভট্টাচাৰ্যই কৰা অসমীয়া অনুবাদ বিবাহৰ এই অনুষ্ঠানত পাঠ কৰা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
ৱিকিমিডিয়া আন্দোলন
ৱিকিমিডিয়া আন্দোলন ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱাসকলৰ বৈশ্বিক সম্প্ৰদায়। এই আন্দোলন আৰম্ভ হ'ল ৱিকিপিডিয়াৰ জৰিয়তে। এতিয়া, প্ৰায় ৭০০০০ স্বেচ্ছাসেৱী থকা ৱিকিপিডিয়া সম্প্ৰদায়ৰ উপৰি আন ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱাসকলৰ গোটো আছে।  ৱিকিডেটা, ৱিকিমিডিয়া কমন্স, মিডিয়াৱিকিৰ দৰে প্ৰকল্পৰ ছফ্টৱেৰ বিকাশকসকলো ৱিকিমিডিয়া আন্দোলনৰ অংগ। অবদানকাৰীসকলক মুখ্য ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ লগতে বিশ্বৰ আন আন চেপ্টাৰ, বিষয়কেন্দ্ৰিক সংস্থা আৰু ব্যৱহাৰকাৰী গোটসমূহে সহযোগ কৰে।
সম্প্ৰদায়
ৱিকিপিডিয়া সম্প্ৰদায় বা ৱিকিপিডিয়া সমাজ ৱিকিপিডিয়ালৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱাসকলৰ সমাজ। সম্পাদক (বা অৱদানকাৰী) আৰু প্ৰশাসকবা এডমিন এই সমাজৰ অংগ।
প্ৰকল্পসমূহ
ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ হ'ল:
সংগঠনসমূহ
thumb
ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচন
The Wikimedia Foundation (WMF) is an American non-profit and charitable organization headquartered in San Francisco, California. It owns the domain names and operates most of the movement's websites, like Wikipedia, the Internet encyclopedia, as well as Wikimedia Commons.
According to the WMF's 2015 financial statements, in 2015 the WMF had a budget of $72 million USD, spending $52 million USD on its operation, and increasing its reserves to $82 million USD.
চেপ্টাৰসমূহ
Chapters are organizations that support Wikimedia projects in specified geographical regions, mostly countries. Currently, there are 41 chapters.
Wikimedia Deutschland (WMDE) is the largest chapter, with a total budget of 20 million EUR. WMDE allocates approximately 1 million EUR to support the corporation responsible for distributing donations, and 4 million EUR for transfer to the WMF.
বিষয়কেন্দ্ৰিক সংগঠনসমূহ
Thematic organizations are founded to support Wikimedia projects in a focal area. Currently one such organization exists.
সদস্য গোট
User groups have less formal requirements than chapters and thematic organizations. They support and promote the Wikimedia projects locally or on a specific theme, topic, subject, or issue. Beginning of 2016 55 user groups exist Once they are recognized by the Affiliations Committee, they enter into a "User Groups Agreement and Code of Conduct" with the foundation.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন‎
কালিৰাম মেধি
কালিৰাম মেধি (Kaliram Medhi; ১৮৮০-১৯৫৪) এজন প্ৰসিদ্ধ অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু ব্যাকৰণিক আছিল। পৌৰাণিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিজ্ঞানসন্মত পুথি সমালোচনাৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত পথপ্ৰদৰ্শক আছিল। কালিৰাম মেধিয়ে ১৯০২ চনত ‘বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱী পুৰস্কাৰ’ আৰু ১৯৪৬ চনত ‘ৰায়বাহাদুৰ অব আছাম’ খিতাপ লাভ কৰিছিল।১৯২৩ চনত হেম সৰস্বতীৰ 'প্ৰহ্লাদ চৰিত' কাব্য খন সম্পাদনা কৰি প্ৰকাশ কৰে গবেষণা আৰু পাণ্ডিত্যৰ বাবে ১৯৪৩ চন ‘তত্ত্বনিধি’ উপাধি লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯০৪ চনত কালিৰাম মেধিয়ে গুৱাহাটীৰ ছেটলমেণ্ট কেম্পত মাটি হাকিম হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯০৫ চনত কালিৰাম মেধিয়ে অসম প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰে। তেওঁ গোৱালপাৰাত থকা সময়ত চৰকাৰী কামতকৈও কলা-কৃষ্টি-সাহিত্যৰ কামতহে নিজকে বেছিকৈ নিয়োগ কৰিছিল আৰু ১৯৩৫ চনত উপায়ুক্ত হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও পাছৰ দুবছৰ কালত (১৯৩৬-১৯৩৮ চন) বিশেষ ভাবে তেওঁ নিযুক্তি পাইছিল। ১৯১৯ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত বৰপেটাত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ তৃতীয় অধিবেশনত কালিৰাম মেধিয়ে সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯১৮ চনৰ দ্বিতীয় সভাৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ উপদেষ্টা আছিল মেধি ডাঙৰীয়া। তদুপৰি ১৯৩৪ চনত মঙ্গলদৈত আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালাৰ সভাপতিত্বত হোৱা অধিবেশনৰো প্ৰধান উদ্যোগী পুৰুষ আছিল মেধিদেৱ। অনুসন্ধান সমিতি আৰু সংগ্ৰহালয় সমিতিৰো তেওঁ বিশেষ দায়িত্ব বহন কৰিছিল।
সাহিত্যপঞ্জী
ধৰ্ম, শিক্ষা, অৰ্থনৈতিক সমস্যা, সমাজ সংস্কাৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰত কালিৰাম মেধিৰ এক মুক্ত দৃষ্টিভংগী আছিল। ‘অসম বান্ধৱ’ আৰু ‘আলোচনী’ পত্ৰিকাত এইবোৰ বিষয়ত তেখেতৰ কেতবোৰ প্ৰবন্ধও প্ৰকাশ পাইছিল। প্ৰবন্ধসমূহত তেখেতৰ ভাষাৰ গঠন আৰু প্ৰকাশভংগী আছিল মন কৰিবলগীয়া। কিন্তু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত তেখেতৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য অৱদান আছিল কবি হেম সৰস্বতীৰ কাব্য সমালোচনা। পৌৰাণিক অসমীয়া সাহিত্য সমালোচনাৰ দিশত এয়া আছিল প্ৰথম পদক্ষেপ। কালিৰাম মেধিৰ ইয়াৰ পিছৰ গ্ৰন্থ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব’ (১৯৩৬) তেখেতৰ সাহিত্য-ব্যাকৰণৰ জ্ঞানৰ গভীৰতা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ নিদৰ্শন। ইয়াৰ পিছত তেখেতে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সিঁচৰতি হৈ থকা বাণীসমূহ গোটাই ‘মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ বাণী’ নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে। তেখেতৰ আন এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ আছিল ‘ষ্টাডিজ ইন দা বৈষ্ণৱ লিটাৰেচাৰ এণ্ড কালচাৰ অব আছাম’ (Studies in the Vaishnav Literature and Culture of Assam)। সম্পাদিত গ্ৰন্থ: অংকাৱলী।
কালিৰাম মেধি ‘অসম অনুসন্ধান সমিতি’ আৰু ‘অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়’ৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। ১৯১৯ চনত তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ তৃতীয় অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
কনকলাল বৰুৱা
কনকলাল বৰুৱা সাহিত্যিক আৰু বুৰঞ্জীবিদ৷ ১৮৭২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত জন্ম৷ ১৯২৯ চনত বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ মন্ত্ৰীত্ব পদ লাভ কৰে৷ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰায়বাহাদুৰ উপাধি লাভ কৰিছিল৷ কিছুকাল জোনাকী আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল৷ জাৰ্ণেল অব দা আছাম ৰিছাৰ্চ ছ'চাইটিৰ প্ৰকাশক আৰু সম্পাদক আছিল৷ ১৯২৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয় ৷ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ: আৰ্লি হিষ্টৰী অব কামৰূপ৷ ১৯৪০ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷
পেঙলাখুটি খেল
অসমৰ কিছুমান ঠাইত ভোগালী বিহুৰ সময়ত খেল-ধেমালিৰ সময়ত পেঙলাখুটি খেল অনুস্থিত হয়। দুডাল নিফোঁপ বাঁহত ফুটা কৰি সৰু বাঁহৰ টুকুৰা ভৰাই ভৰিৰ বুঢ়া আৰু তৰ্জনী আঙুলিৰে চেপি ধৰা হয়। হাঁফলু, ঢাপ বা ওখ স্থানৰ পৰা পেঙত উঠি স্বাভাৱিক খোজকঢ়াৰ দৰে মানুহজন যাব পাৰে। এই খেলত যথেষ্ট অভ্যাসৰ লগতে অসীম ধৈৰ্য, সাহস আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰয়োজন।
পুৰণি কালত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ
ত্ৰয়োদশ শতিকাতে চাওলুং চুকাফাই ম্যুং-ডুন-চুন-খাম বা অসমলৈ প্ৰৱেশ কৰোঁতে পেঙলাখুটিৰ সহায়তে অনেক জান-জুৰি অতিক্ৰম কৰিছিল বুলি জনা যায়। চুকাফাৰ দিনতে বোলে এই পেঙৰ ব্যৱহাৰ অধিক হৈছিল। চুকাফাই পেঙৰ ব্যৱহাৰিক দিশটোতহে প্ৰাধান্য দিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
কিংখাপ
কিংখাপ বা সিংখাপ হৈছে হৈছে সোণ, ৰূপ আৰু ৰেচমৰ সূতাৰে অলংকৃত কাপোৰ বোৱাৰ এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় কলা। ইয়াক কিমখোৱাব, কামখাব, হিৰণ্য আৰু পুষ্পলতা নামেৰেও জনা যায়। ইয়াৰ অলংকৰণক কোৱা হয় জাৰ-বাফ্‌ট। অসমতো মধ্যযুগৰে পৰা কিংখাপৰ সাজ-পোছাক প্ৰচলিত হৈ আহিছে। কিমখোৱাব মূলতঃ পাৰ্ছী ভাষাৰ শব্দ। অসমীয়া ভাষাত এই শব্দটোৱে অপভ্ৰংশ হৈ কিংখাপ ৰূপ পায়। শব্দ ডট অৰ্গৰ মতে কিংখাপ হৈছে গুণাৰ বন কৰা এবিধ পাটৰ কাপোৰ। আনহাতে হিৰণ্য শব্দৰ অৰ্থ সোণ। কাপোৰ বোৱাৰ এই কলাক গুপ্ত যুগত পুষ্পলতা (ফুলেৰে গুঠা বস্ত্ৰ) বোলা হৈছিল। মধ্যযুগত অসমৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ নাৰীয়ে কিংখাপৰ মেখেলা আদি পৰিধান কৰিছিল। আহোম স্বৰ্গদেৱসকলেও মেজাংকৰি, গোমচেং আদিৰ লগতে কিংখাপেৰে তৈয়াৰী চোলা পৰিধান কৰিছিল।
নামকৰণ
কিংখাপৰ মূল কিমখোৱাব শব্দটো পাৰ্ছী ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। পাৰ্ছী ভাষাত কম-খোৱাব শব্দৰ অৰ্থ হৈছে টোপনি কম হোৱা। কিংখাপৰ কাপোৰ ৰুক্ষ হোৱাৰ বাবে এই কাপোৰ পিন্ধিলে টোপনি কম হয় বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। অন্য অৰ্থত, যি মানুহে এই কাপোৰ দেখা নাই তেওঁ ইয়াৰ বিষয়ে ন্যূনতম কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে ইয়াক কোৱা হয় 'কম-খোৱাব'।
প্ৰস্তুতকৰণ
সাধাৰণতে ৰেচমৰ কাপোৰত সোণালী বা ৰূপালী সূতাৰে ফুল তুলি কিংখাপৰ কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই সূতাবিলাক কোনো কোনো সময়ত প্ৰকৃত সোণ বা ৰূপৰ সূতা আছিল যদিও অধিকাংশ সময়ত সোণ বা ৰূপৰ পানী চৰোৱা সূতা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
চুলতান (চলচ্চিত্ৰ)
চুলতান (सुल्तान) হ'ল ২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। আলী আব্বাছ জাফৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা আদিত্য চোপ্ৰাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত চলচ্চিত্ৰখনত চলমান খান আৰু অনুষ্কা শৰ্মা হ'ল মুখ্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰী। ২০১৬ চনৰ ৬ জুলাইত চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে বিশাল-শেখৰে। ২০১৬ চনৰ ৩১ মে'ত শ্ৰব্য এলবামটি মুক্তি দিয়া হয়।
মুক্তি
২০১৬ চনৰ ৬ জুলাইত চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে।
বক্স অফিছ
চুলতান চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৬ চনৰ বক্স অফিচত সৰ্বাধিক সফলতা অৰ্জন কৰিছিল। ভাৰতত চলচ্চিত্ৰখনে ৪০০ কোটি টকাৰো অধিক ব্যৱসায় কৰিছিল। আনহাতে বিদেশতো চলচ্চিত্ৰখনে যথেষ্ট ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল। বিদেশৰ পৰা ১৭২ কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুঠ সংগ্ৰহ আছিল ৬৩২ কোটি টকা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা
চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা  (Chandradhar Baruah) (১৮৭৪-১৯৬১) নাট্যকাৰ, কবি আৰু গীতিকাৰ ৷ ১৮৭৪ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত যোৰহাটত জন্ম ৷ ১৯৩০ চনত অসমৰ প্ৰতিনিধিৰূপে ভাৰতৰ স্বাধীনতা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিবলৈ ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত ঘূৰণীয়া মেজমেলত যোগদান ৷ ১৯১৮ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ৷ ১৯২৬ চনত 'অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক ৷ ১৯২৯ চনত 'সাহিত্য ৰত্ন' উপাধি লাভ কৰিছিল ৷
জন্ম আৰু শিক্ষা
চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ ১৮৭৪ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত ভুধৰ আগমাচৰ্যৰ বংশত জন্ম হৈছিল। পিতৃ দুৰ্গাধৰ আৰু মাতৃ প্ৰেমাৱতী। বৰুৱাই তেওঁৰ শিক্ষা জীৱনৰ পাতনি মেলে যোৰহাটত। যোৰহাটত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ পাছত ১৮৯২ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰি কলিকতালৈ যায়। তাত মেট্ৰ’পলিটান ইনষ্টিটিউচনৰপৰা এফ এ পাছ কৰি চেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজত নাম লগায়। কিন্তু পিতৃ বিয়োগৰ বাবে স্নাতক ডিগ্ৰী নোলোৱাকৈয়ে যোৰহাটলৈ উভতি আহে। ১৯০০ চনত আইনৰ পৰীক্ষা পাছ কৰি ওকালতি আৰম্ভ কৰে। তেওঁ জগন্নাথ বৰুৱাৰ ছোৱালীক বিয়া কৰাইছিল।
কৰ্মজীৱন
কলিকতাৰ পৰা আহি তেওঁ যোৰহাটতে ওকালতি আৰম্ভ কৰিছিল যদিও ওকালতি সামৰি শহুৰেকৰ সৈতে চাহ ব্যৱসায় কৰে। ১৯২০ চনত অসম ব্যৱস্থাপক সভাৰ আৰু ১৯২৮ চনত দিল্লীৰ কাউন্সিল অব্ ষ্টেটচ্‌ৰ সভ্য নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৩০ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সম্পৰ্কত আলোচনা কৰিবলৈ অসমৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ইংলেণ্ডলৈ ৰাওনা হয় আৰু ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত হোৱা ঘুৰণীয়া মেজমেলত যোগদান কৰে । ১৯১৮ চনত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ দ্বিতীয় গোৱালপাৰা অধিৱেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। বৰুৱা ১৯২৬ চনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকাৰো প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। ১৯২৯ চনত কামৰূপ সঞ্জীৱনী সভাই তেওঁক বিশেষ সাহিত্য প্ৰতিভাৰ বাবে  সাহিত্য ৰত্ন  উপাধি প্ৰদান কৰে, স্বৰ্গীয় লক্ষীনাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায়ৰ সভাপতিত্বত কটন কলেজত বহা অধিৱেশনত। তেওঁ গোটেই অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে প্ৰচলিত খণ্ডবাক্য, ভত্সিতা আৰু যোজনা গোটাই ৰত্নকোষ নাম দি এটা সংকলনৰ কাম কৰিছিল । কিন্তু দুৰ্ভাগ্য তেওঁ জীৱিত অৱস্থাত ইয়াৰ প্ৰকাশিত ৰূপটো দেখা নাপালে, ১৯৬২ চনত ৰত্নকোষ প্ৰকাশ কৰা হয় সংকলনটোৰ মুঠ ৩৩০০ বচনৰ যোগেদি। এই সংকলনটো প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তেওঁক প্ৰায় ২০ বছৰ সময় লাগিছিল। তেখেতৰ কামৰূপ জীয়াৰী আৰু বিদ্যুদ্বিকাশ নামৰ দুখন দীঘলীয়া বৰ্ণনাত্মক কাব্য ‘আৱাহন’ কাকতত প্ৰকাশ হৈছিল। প্ৰথম খনত সতী বেউলাৰ কাহিনী আৰু দ্বিতীয় খনত বৃত্ৰাসুৰ বধৰ কথা সুন্দৰকৈ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ ১৯৬১ চনত নিজা বাসভৱনত পৰলোক প্ৰাপ্তি ঘটে ।
পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান
সাহিত্য ৰত্ন উপাধি, (১৯২৯)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা (Film Criticism) হৈছে চলচ্চিত্ৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমৰ বিশ্লেষণ আৰু মূল্যায়ন। সাধাৰণতে চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাক দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি: সাংবাদিকতামূলক সমালোচনা (Journalistic Film Criticism)- যি বাতৰি কাকত, আলোচনী আৰু অন্যান্য জনপ্ৰিয় গণমাধ্যমসমূহত নিয়মিতভাৱে প্ৰকাশ পায়। আনবিধ হৈছে চলচ্চিত্ৰ তত্ত্বৰ দ্বাৰা অৱগত আৰু একাডেমিক আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা চলচ্চিত্ৰ পণ্ডিতসকলৰ দ্বাৰা শৈক্ষিক সমালোচনা, যাক ক'ব পাৰি শৈক্ষিক/বিদ্যায়তনিক চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা (Academic Film Criticism) । একাডেমিক চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাই পৰ্যালোচনাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰাটো খুব কমেইহে দেখা যায়। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ই ছবিখন আৰু ইয়াৰ ধাৰাটোৰ ইতিহাসৰ ভিতৰত, বা সমগ্ৰ চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ ভিতৰত ইয়াৰ স্থান বিশ্লেষণ কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
সংকলন
কল্পকাহিনীৰ প্ৰকাৰত সংকলন শব্দটোৱে সাধাৰণতে বিভিন্ন লেখকৰ চুটি ৰচনা, যেনেঃ চুটিগল্প আৰু চুটি উপন্যাসৰ সংকলনক শ্ৰেণীভুক্ত কৰে, প্ৰত্যেকতে চৰিত্ৰ আৰু পৰিৱেশৰ অসংলগ্ন চৰিত্ৰ থাকে আৰু সাধাৰণতে প্ৰকাশৰ বাবে এটা খণ্ডত সংগ্ৰহ কৰা হয়। নতুবা ই এজন লেখকৰ নিৰ্বাচিত লেখা (চুটিগল্প, কবিতা আদি)ৰ সংকলনো হ'ব পাৰে।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
ইতিহাস
১৯২০ চনৰ ভিতৰত সমালোচকসকলে চলচ্চিত্ৰৰ গুণ আৰু মূল্যৰ বাবে চলচ্চিত্ৰক কেৱল মনোৰঞ্জনতকৈও অধিক বুলি বিশ্লেষণ কৰিছিল। পিছে এই মাধ্যমটোৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে প্ৰধান বাতৰি কাকতসমূহে চলচ্চিত্ৰ সমালোচক নিযুক্তি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৩০ চনৰ শেষৰ ফালে দৰ্শকসকল চিনেমাৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা ছপা বাতৰিৰ উৎসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু সমালোচনা বহুলাংশে থিয়েটাৰৰ ভিতৰত দৰ্শকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছিল।
সংকলন
সম্পূৰ্ণ ৰচনাৰ সংগ্ৰহক প্ৰায়ে "সম্পূৰ্ণ ৰচনা" বা "অপেৰা অমনিয়া" (লেটিন সমতুল্য) বুলি কোৱা হয়।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
ইতিহাস
১৯৪০ চনতেই সমালোচনাৰ নতুন ৰূপৰ লগত পৰিচয় ঘটিছিল। এক সুকীয়া ৰূপ আৰু শৈলীৰে ছবি বিশ্লেষণ কৰা ৰচনাসমূহে পাঠকক সমালোচকৰ যুক্তিৰ বিষয়ে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। এই শৈলীবোৰৰ উত্থানেই চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাক মূলসুঁতিলৈ আনিছিল। বহু জনপ্ৰিয় আলোচনীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। যাৰ ফলত চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা আৰু সমালোচনাক বেছিভাগ ছপা মাধ্যমৰ মাজত এক অন্তিম প্ৰধান খাদ্য হৈ পৰিছিল। দশকবোৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে সমালোচকৰ খ্যাতি বাঢ়ি আহিল আৰু জেমছ এগী, এণ্ড্ৰু চেৰিছ, পলিন কেল আৰু আধুনিক যুগত ৰজাৰ এবাৰ্ট আৰু পিটাৰ ট্ৰেভাৰ্ছৰ দৰে শিল্পকলাৰ মাজত ঘৰুৱা নামৰ জন্ম দিলে।
সংকলন
পৰম্পৰাগত
পূব এছিয়াৰ পৰম্পৰাত, সংকলন আছিল এটা নিৰ্দিষ্ট কাব্যিক ৰূপ সংগ্ৰহৰ এক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰূপ। ইয়াক এটা চক্ৰীয় বিকাশৰ ৰূপত ধাৰণা কৰা হৈছিল। যিকোনো বিশেষ ৰূপ, যেনেঃ জাপান ত টাংকাক ইতিহাসৰ এটা সময়ত প্ৰৱৰ্তন কৰা হ'ব, আৰু গুৰুসকলে ইয়াৰ অন্বেষণ কৰিব, যথা তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত, ই জনপ্ৰিয়তাৰ পৰশ পাব। সেই সময়ছোৱাতে ই ব্যাপক স্বীকৃতি লাভ কৰিব। চীনা পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই আৰ্হিটোত এটা সংকলন সংগ্ৰহ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল এটা ৰূপৰ উত্তমখিনি সংৰক্ষণ কৰা, আৰু বাকীবোৰক বাতিল কৰা।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
সাংবাদিকতামূলক সমালোচনা
বাতৰি কাকত, আলোচনী, সম্প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু অনলাইন প্ৰকাশনৰ বাবে কাম কৰা চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে মূলতঃ নতুন ছবিৰ মুক্তিৰ পৰ্যালোচনা কৰে যদিও পুৰণি ছবিসমূহৰ আলোচনাও তেওঁলোকে কৰে। এই পৰ্যালোচনাসমূহৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম হ’ল পাঠকসকলক তেওঁলোকে ছবিখন চাব বিচাৰিব নে নাই সেই বিষয়ে অৱগত কৰা। চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনাই সাধাৰণতে ছবিখনৰ গুণ বা ত্ৰুটিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ আগতে ছবিখনৰ মূল ভিত্তিটো ব্যাখ্যা কৰিব। ৰায়দানটোক প্ৰায়ে এক প্ৰকাৰৰ ৰেটিঙৰ সৈতে সংক্ষিপ্তভাৱে উল্লেখ কৰা হয়। অসংখ্য ৰেটিং ব্যৱস্থা আছে, যেনে ৫- বা ৪-তৰাৰ স্কেল, একাডেমিক-শৈলীৰ গ্ৰেড আৰু পিক্টোগ্ৰাম (যেনে ছান ফ্ৰান্সিস্কো ক্ৰনিকলত)।
সংকলন
বিংশ শতিকা
বিংশ শতিকাত কেইবাটাও কাৰণত সংকলনসমূহ কবিতা প্ৰকাশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছিল। ইংৰাজী কবিতাৰ বাবে জৰ্জিয়ান কবিতা শৃংখলা আছিল অভূতপূৰ্ব। ই এটা ‘প্ৰজন্ম’ হিচাপে চিহ্নিত কৰা কনিষ্ঠ কবিৰ এটা চিনাক্তকৰণযোগ্য গোট প্ৰকাশৰ সম্ভাৱ্য সফলতা দেখুৱাইছিল। ইয়াৰ পিছত কোনোবা সাহিত্যিক সম্পাদকৰ ‘স্থিতিশীল’ৰ পৰা অসংখ্য সংগ্ৰহ, বা কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাশনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা, বা কোনো ধৰণে ‘বছৰৰ কবিতা’ বুলি লেবেল লগোৱা হৈছিল। একাডেমিক প্ৰকাশনেও ইয়াৰ অনুসৰণ কৰিছিল, কুইলাৰ-কাউচৰ ‘অক্সফৰ্ড বুক অৱ ইংৰাজী ভাৰ্চ’ৰ সফলতাই আধুনিক কবিতাতে সীমাবদ্ধ নহয় অন্যান্য সংকলনসমূহক উৎসাহিত কৰিছিল। 'আধুনিক পদ্য'ৰ ধাৰণাটোক মাইকেল ৰবাৰ্টছৰ "ফেবাৰ এণ্ড ফেবাৰ" সংকলন, আৰু উইলিয়াম বাটলাৰ ইয়েটছ অক্সফৰ্ড বুক অৱ মডাৰ্ণ ভাৰ্ছৰ দৰে শিৰোনামত বাক্যাংশটোৰ দ্বাৰা লালন-পালন কৰা হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
সাংবাদিকতামূলক সমালোচনা
সুপৰিচিত সাংবাদিক সমালোচকৰ ভিতৰত আছে: জেমছ এগী (টাইম, দ্য নেচন); ভিনচেণ্ট কেনবি (দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছ); ৰজাৰ এবাৰ্ট (চিকাগো ছান-টাইমছ); মাৰ্ক কেৰম’ড (বিবিচি, দ্য অব্জাৰ্ভাৰ); জেমছ বেৰাৰ্ডিনেলি; ফিলিপ ফ্ৰেঞ্চ (দ্য অব্জাৰ্ভাৰ); পলিন কেল (দ্য নিউয়ৰ্কাৰ); মেনি ফাৰ্বাৰ (দ্য নিউ ৰিপাব্লিক, টাইম, দ্য নেচন); পিটাৰ ব্ৰেডশ্ব’ (দ্য গাৰ্ডিয়ান); মাইকেল ফিলিপছ (চিকাগো ট্ৰিবিউন); এণ্ড্ৰু চেৰিছ (দ্য ভিলেজ ভইচ); জোৱেল ছিগেল (গুড মৰ্নিং আমেৰিকা); জনাথন ৰ’জেনবাম (চিকাগো ৰিডাৰ); আৰু ক্ৰীষ্টি লেমিৰে (ৱাট দ্য ফ্লিক?!)।
সংকলন
বিংশ শতিকা
যিহেতু প্ৰকাশকসকলে সাধাৰণতে এজন কবিৰ ৰচনাৰ সংগ্ৰহতকৈ সংকলনৰ প্ৰকাশকক অধিক নমনীয় মাধ্যম বুলি বিবেচনা কৰিছিল, আৰু প্ৰকৃততে কবিতাৰ বিপণনৰ উপায় হিচাপে ধাৰণাটোৰ ওপৰত অসংখ্য পৰিৱৰ্তন ঘটাইছিল, সেয়েহে সংকলিত গ্ৰন্থত (সঠিক কোম্পানীত) প্ৰকাশ কৰাটো কেতিয়াবা অতি জৰুৰী হৈছিল- বিশেষভাৱে কবিৰ বাবে স্বীকৃতিৰ ৰূপৰ পিছত। কবিতাৰ সৈতে জড়িত নহ’লেও প্ৰকাশকসকলে কেইবাজনো লেখকৰ পৰা সামূহিক কল্পকাহিনী ৰচনা প্ৰস্তুত কৰি গ্ৰন্থখনৰ সামূহিক প্ৰকৃতি বৰ্ণনা কৰিবলৈ সংকলন শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছে। এইবোৰ কেইবাটাও বিষয়ত আছে, য'ত আছে মিট্জি চেৰেটো সম্পাদনা কৰা ইৰ'টিকা আৰু জয়ছ কেৰল অ'টছে সম্পাদনা কৰা আমেৰিকান গথিক টেলছ।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
সাংবাদিকতামূলক সমালোচনা
ৰজাৰ এবাৰ্ট আৰু জিন চিস্কেল এট দ্য মুভিজ (১৯৮৬ চনৰ টিভি অনুষ্ঠান)ৰ অনুষ্ঠানত টেলিভিছন ফৰ্মেটত চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনা কৰাৰ ধাৰণাটো জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল, যি ১৯৮০ চনত ছিণ্ডিকেট হৈ পৰে। দুয়োজন সমালোচকে ছপা মাধ্যমত নিজৰ কেৰিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, আৰু টেলিভিছন শ্ব’ৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁলোকে বাতৰি কাকতৰ বাবে সমালোচনা লিখিছিল।
সংকলন
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
শৈক্ষিক চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা
অধিক সঘনাই চলচ্চিত্ৰ তত্ত্ব বা চলচ্চিত্ৰ অধ্যয়ন নামেৰে জনাজাত একাডেমিক সমালোচনাই সাংবাদিকতাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনাৰ বাহিৰেও চিনেমাক অন্বেষণ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে চলচ্চিত্ৰই কিয় কাম কৰে, নান্দনিক বা ৰাজনৈতিকভাৱে কেনেদৰে কাম কৰে, ইয়াৰ অৰ্থ কি, মানুহৰ ওপৰত কি প্ৰভাৱ পেলায়, সেই বিষয়ে পৰীক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। গণ-বজাৰ প্ৰকাশনৰ বাবে লিখাতকৈ তেওঁলোকৰ প্ৰবন্ধসমূহ সাধাৰণতে বিদ্বান আলোচনী আৰু গ্ৰন্থসমূহত প্ৰকাশ কৰা হয় যিবোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে; বা কেতিয়াবা ঊৰ্ধ-বাণিজ্যিক আলোচনীত।
চলচ্চিত্ৰৰ অধিকাংশ শৈক্ষিক সমালোচনাই প্ৰায়ে একেধৰণৰ শৈলী অনুসৰণ কৰে। সাধাৰণতে ইয়াত ছবিখনৰ কাহিনীভাগৰ সাৰাংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যাতে কাহিনীভাগ পাঠকৰ আগত সতেজ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ছবিখনৰ ধাৰাটোত পুনৰাবৃত্তিৰ ধাৰণা এটাক শক্তিশালী কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট, প্ৰধান বিষয়বস্তু আৰু পুনৰাবৃত্তি, আৰু ছবিখনৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা হোৱাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়।
শৈক্ষিক সমালোচনা সাধাৰণতে বিভক্ত কৰি বহুতো ভিন্ন শাখাৰ ৰূপত শিকোৱা হয় যিয়ে বিভিন্ন স্তৰত সমালোচনাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত থাকিব পাৰে:
সমালোচকৰ উপাৰ্জন
২০২১ চনলৈকে চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে বছৰি গড় দৰমহা ৬৩,৪৭৪ ডলাৰ লাভ কৰিছিল।
২০১৩ চনলৈকে আমেৰিকাৰ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে বছৰি প্ৰায় ৮২,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে। বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীৰ সমালোচকসকলে ২৭,৩৬৪-৪৯,৫৭৪ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে। অনলাইন চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে প্ৰতিটো পৰ্যালোচনাত ২-২০০ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰিব। টিভি সমালোচকসকলে প্ৰতিমাহে ৪০-৬০ হাজাৰ ডলাৰ পৰ্যন্ত উপাৰ্জন কৰে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমালোচনা শ্ৰেণী:সাহিত্য শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
বেলিমাৰ (নাটক)
বেলিমাৰ (Belimar) নাটকখন হৈছে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন ঐতিহাসিক নাটক। এই নাটকখনত অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ ট্ৰেজেডিৰ ইতিহাস ওপৰত ৰচিত। ইয়াত ব্যক্তি বিশেষৰ ট্ৰেজেডি প্ৰতিফলিত হোৱা নাই। বেজবৰুৱাদেৱে এই নাটকৰ জৰিয়তে ভাস্কৰ বৰ্মা, চক্ৰধ্বজ সিংহ আৰু ৰুদ্ৰ সিংহৰ অসম কেনেকৈ শ্মশান হ’ল তাক দেখুৱাব বিছাৰিছিল।
লেখকৰ বিষয়ে
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (Laksminath Bezbarua; ১৮৬৪-১৯৩৮) আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন পথ-প্ৰদৰ্শক। কবিতা, নাটক,গল্প, উপন্যাস, প্ৰৱন্ধ, ৰম্যৰচনা, সমালোচনা, প্ৰহসন, জীৱনী, আত্মজীৱনী, শিশুসাহিত্য, ইতিহাস অধ্যয়ন, সাংবাদিকতা আদি সকলো দিশতে বেজবৰুৱাৰ অৱদান অমূল্য। কৃপাবৰ বৰুৱা ছদ্মনামত বেজবৰুৱাই সাহিত্য সৃষ্টি কৰি এজন সমাজ সংস্কাৰক হিচাপেও চিনাকি দিছে।
কথাবস্তু
মিষ্টাৰ গেইট চাহাবৰ বুৰঞ্জী আৰু গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ অসম বুৰঞ্জীৰ পৰা বেলিমাৰৰ কথাবস্তু সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। বেলিমাৰ নাটকৰ বিষয়বস্তুৱে মানৰ তিনিওটা আক্ৰমণৰ ঘটনাবহুল কাহিনী সামৰি লৈছে। অসমৰ স্বাধীনতাৰ বেলি কি কি কাৰণত বা কেনেকৈ মাৰ যাব লগা হ’ল তাৰ বহুল ইতিহাসে নাটখনত ঠাই পাইছে। নাটখনৰ প্ৰথম তিনিটা অংকত মানৰ প্ৰথম আক্ৰমণৰ কথা অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে। নাটকখনৰ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম অংকত মানৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আক্ৰমণৰ ঘটনাক নাট্যৰূপ দিয়া হৈছে।
সমালোচনা
নাটকখনৰ প্ৰথম তিনিটা অংকত চন্দ্ৰকান্ত, পূৰ্ণানন্দ, বদনচন্দ্ৰ আৰু সতৰামৰ ইচ্ছা-আকাংক্ষা, কাৰ্যকলাপ, চাৰিত্ৰিক দুৰ্বলতা আৰু পাৰস্পৰিক ঈৰ্ষাৰ চিত্ৰ অংকন কৰি জাতীয় জীৱনৰ গৰিমা হ্ৰাসৰ কাৰণসমূহ দাঙি ধৰা হৈছে। চতুৰ্থ অংকত ৰুচিনাথৰ নেতৃত্বত পুৰন্দৰ সিংহৰ ৰাজ্য লাভ, চন্দ্ৰকান্তৰ ৰাজ্যচ্যুতি আৰু চন্দ্ৰকান্তৰ পুনৰ ৰাজ্য প্ৰাপ্তিৰ বিৱৰণ আৰু ঘটনা ৰূপায়িত হৈছে। পঞ্চম অঅংকত মানৰ তৃতীয় আক্ৰমণৰ কাৰণ, চন্দ্ৰকান্তৰ কামৰূপলৈ পলায়ন, মানৰ অত্যাচাৰ আৰু সদৌশেষত ব্ৰিটিছৰ আগমন আৰু মানৰ পৰাভৱ দেখুৱাইছে। ঐতিহাসিক কথাবস্তুৰ সমান্তৰালভাৱে সৃষ্টি কৰা উপ-ঘটনা দুটামানে নাটকখনক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছে। প্ৰিয়ৰাম, গজপুৰীয়াক লৈ সৃষ্টি কৰা উপ-কথাই নাটকখনত হাস্যৰসৰ সৃষ্টি কৰিছে আৰু শদিয়াখোৱা গোহাঁই, চেনেহীৰ প্ৰণয় কথাই নাটকখনত ৰোমাণ্টিক আৱেদন এটা সৃষ্টি কৰি নাটকখনক ৰসগ্ৰাসী কৰি তুলিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক শ্ৰেণী:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
চয়তান
চয়তান, ইছলামত ইবলিছ নামেৰেও জনাজাত, আৰু কেতিয়াবা খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত লুচিফাৰ বুলিও কোৱা হয়, ই আব্ৰাহাম (ইব্ৰাহিম) ধৰ্মৰ এনে এক সত্তা যিয়ে মানুহক পাপ বা মিছা কথাৰ প্ৰতি প্ৰলোভিত কৰে। ইহুদী ধৰ্মত চয়তানক ঈশ্বৰৰ বশৱৰ্তী এজেণ্ট হিচাপে দেখা যায়, সাধাৰণতে য়েটজেৰ হাৰা বা "দুষ্ট প্ৰৱণতা"ৰ উপমা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। খ্ৰীষ্টান আৰু ইছলাম ধৰ্মত তেওঁক সাধাৰণতে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰা এজন পতিত ফৰিষ্টা বা জিন হিচাপে দেখা যায়, যিয়ে তথাপিও তেওঁক পতিত জগত আৰু বহুতো দানৱৰ ওপৰত সাময়িক ক্ষমতাৰ অনুমতি দিয়ে। কোৰআনত চয়তান, যাক ইবলিছ বুলিও কোৱা হয়, ই হৈছে জুইৰ পৰা নিৰ্মিত সত্তা যিটোক স্বৰ্গৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া হৈছিল কাৰণ তেওঁ নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা আদমৰ আগত প্ৰণাম (ছিজদাহ) কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু মানুহৰ মনক ৱাছৱা ("দুষ্ট পৰামৰ্শ") দ্বাৰা সংক্ৰমিত কৰি পাপ কৰিবলৈ উচটনি দিছিল। হা-চয়তান ("চয়তান") নামেৰে জনাজাত এজন ব্যক্তিত্ব প্ৰথমে হিব্ৰু বাইবেলত স্বৰ্গীয় অভিযুক্ত হিচাপে দেখা যায়, যিহোৱা (ঈশ্বৰৰ) অধীন, যিয়ে যিহূদা জাতিৰ বিৰুদ্ধে স্বৰ্গীয় আদালতত গোচৰ চলায় আৰু যাহোৱাৰ অনুগামীসকলৰ আনুগত্য পৰীক্ষা কৰে। আন্তঃনিৰ্মিত যুগত সম্ভৱতঃ আংৰা মাইয়ুৰ জৰদস্তি আকৃতিৰ প্ৰভাৱৰ বাবে চয়তানে ঈশ্বৰৰ দ্বৈততাবাদী বিৰোধিতাত ঘৃণনীয় গুণ থকা এক কু-অভিপ্ৰায়ী সত্তালৈ বিকশিত হৈছিল। এপক্ৰিফাল জয়ন্তী পুস্তকত যাহোৱাই চয়তানক (মাষ্টেমা বুলি কোৱা হয়) পতিত স্বৰ্গদূত বা তেওঁলোকৰ সন্তানৰ এটা দলৰ ওপৰত মানুহক পাপ কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক শাস্তি দিবলৈ কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছে।
যদিও আদিপুস্তকত তেওঁৰ উল্লেখ নাই, তথাপিও খ্ৰীষ্টানসকলে প্ৰায়ে এদন বাগিচাত থকা সাপটোক চয়তান বুলি চিনাক্ত কৰে। ছিনপটিক গছপলছত চয়তানে মৰুভূমিত যীশুক পৰীক্ষা কৰে আৰু তেওঁক অসুস্থতা আৰু প্ৰলোভনৰ কাৰণ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকত চয়তানে এজন মহান ৰঙা অজগৰ হিচাপে দেখা দিয়ে, যাক মাইকেল প্ৰধান স্বৰ্গদূতৰ দ্বাৰা পৰাস্ত কৰি স্বৰ্গৰ পৰা পেলাই দিয়া হয়। পিছলৈ তেওঁক এহাজাৰ বছৰৰ বাবে বান্ধ খাই থাকে, কিন্তু অৱশেষত পৰাজিত হৈ অগ্নিৰ হ্ৰদত পেলোৱাৰ আগতে তেওঁক কিছু সময়ৰ বাবে মুক্ত কৰা হয়।
মধ্যযুগত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্বত চয়তানে ন্যূনতম ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ৰহস্য নাটকত ইয়াক কমিক ৰিলিফ ফিগাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে আসুৰিক আধিপত্য আৰু ডাইনী আদি বিশ্বাস অধিক প্ৰচলিত হোৱাৰ লগে লগে চয়তানৰ তাৎপৰ্য্য বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পালে। আলোকজ্জ্বল যুগত চয়তানৰ অস্তিত্বৰ বিশ্বাসক ভল্টেয়াৰৰ দৰে চিন্তাবিদে কঠোৰ সমালোচনা কৰিছিল। তথাপিও বিশেষকৈ আমেৰিকাত চয়তানৰ ওপৰত বিশ্বাস অব্যাহত আছে।
যদিও চয়তানক সাধাৰণতে দুষ্ট বুলি গণ্য কৰা হয়, তথাপিও কিছুমান গোটৰ বিশ্বাস বহুত বেলেগ। ঈশ্বৰবাদী চয়তানবাদত চয়তানক হয় পূজা বা শ্ৰদ্ধা কৰা দেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়। লাভিয়ান চয়তানবাদত চয়তান হৈছে গুণগত বৈশিষ্ট্য আৰু স্বাধীনতাৰ প্ৰতীক। চয়তানৰ ৰূপৰ বিষয়ে বাইবেলত কেতিয়াও বৰ্ণনা কৰা হোৱা নাই, কিন্তু, নৱম শতিকাৰ পৰাই তেওঁক খ্ৰীষ্টান শিল্পত প্ৰায়ে শিং, ফাটি যোৱা খুৰা, অস্বাভাৱিকভাৱে লোমশ ভৰি আৰু ঠেং, প্ৰায়ে উলংগ আৰু পিটচফৰ্ক ধৰি দেখুওৱা হৈছে। এইবোৰ হৈছে পান, প’ছাইডন, বেছকে ধৰি বিভিন্ন পৌত্তলিক দেৱতাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বৈশিষ্ট্যৰ মিশ্ৰণ। খ্ৰীষ্টান সাহিত্যত চয়তান সঘনাই দেখা যায়, বিশেষকৈ ডাণ্টে আলিঘিয়েৰীৰ ইনফাৰ্নো, ক্লাছিক ফাউষ্ট কাহিনীৰ সকলো ভিন্নতা,জন মিল্টনৰ পেৰাডাইজ লষ্ট এণ্ড পেৰাডাইজ ৰিগেইনড আৰু উইলিয়াম ব্লেকৰ কবিতা। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন, সংগীতত অভিনয় কৰিয়েই আছে।
বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত যিদৰে বেয়াৰ ধাৰণা কৰা হৈছে, সেইদৰে বেয়াৰ ব্যক্তিত্ব হৈছে চয়তান। ইয়াক শত্ৰুতাপূৰ্ণ আৰু ধ্বংসাত্মক শক্তিৰ বস্তুনিষ্ঠতা হিচাপে দেখা যায়। জেফ্ৰি বাৰ্টন ৰাছেলে কৈছে যে চয়তানৰ বিভিন্ন ধাৰণাক সামৰি ল’ব পাৰি যে ১) ঈশ্বৰৰ পৰা স্বাধীন দুষ্টতাৰ নীতি, ২) ঈশ্বৰৰ এটা দিশ, ৩) দুষ্টলৈ ঘূৰি যোৱা এটা সৃষ্টি সত্তা (এজন পতিত স্বৰ্গদূত), আৰু ৪) ক মানুহৰ দুষ্টতাৰ প্ৰতীক।
মিথ’ছত চয়তান থকা প্ৰতিটো পৰম্পৰা, সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মই বেয়াৰ প্ৰকাশৰ ওপৰত এক বেলেগ লেন্স আগবঢ়ায়। এই দৃষ্টিভংগীসমূহৰ ইতিহাস ধৰ্মতত্ত্ব, পৌৰাণিক কাহিনী, মনোৰোগ, শিল্প আৰু সাহিত্যৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে যিবোৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰতিটোৰ ভিতৰতে স্বতন্ত্ৰভাৱে বিকশিত হৈছে। ইয়াক ঐতিহাসিকভাৱে বহু প্ৰসংগ আৰু সংস্কৃতিত দেখা যায়, আৰু ইয়াক বহুতো ভিন্ন নাম দিয়া হৈছে—চয়তান, লুচিফাৰ, বেলজেবুব, মেফিষ্টোফিলিছ, ইব্লিছ—আৰু বৈশিষ্ট্যসমূহ: ইয়াক নীলা, ক'লা বা ৰঙা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে; ইয়াক মূৰত শিং থকা, আৰু শিংবিহীন ইত্যাদি বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। চয়তানৰ চিত্ৰণক সাধাৰণতে গুৰুত্বসহকাৰে লোৱা হয় যদিও এনেকুৱা সময়ো আছে যেতিয়া ইয়াক কম গুৰুত্বসহকাৰে লোৱা হয়; যেতিয়া, উদাহৰণস্বৰূপে, বিজ্ঞাপনত আৰু কেণ্ডি ৰেপাৰত চয়তানৰ আকৃতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
আধুনিক ইংৰাজী শব্দ devil মধ্য ইংৰাজী devel ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, পুৰণি ইংৰাজী dēofol ৰ পৰা, যিয়ে পাছলৈ লেটিন diabolus ৰ প্ৰাৰম্ভিক জাৰ্মাণিক ধাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ই পাছলৈ গ্ৰীক διάβολος diábolos, "নিন্দাকাৰী"ৰ পৰা ধাৰ কৰা হৈছিল। διαβάλλειν diabállein ৰ পৰা, "নিন্দা কৰা" διά diá, "পাৰে, মাধ্যমেৰে" আৰু βάλλειν bállein, "hurl", সম্ভৱতঃ সংস্কৃত gurate ৰ সৈতে মিল থকা, "তেওঁ ওপৰলৈ তুলি।"
সংজ্ঞা
জেফ্ৰি বাৰ্টন ৰাছেলে তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য ডেভিল: পাৰ্চেপচনছ অৱ ইভিল ফ্ৰম এণ্টিকিউটি টু প্ৰিমিটিভ খ্ৰীষ্টানিটিত ডেভিল শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন অৰ্থ আৰু অসুবিধাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে। তেওঁ শব্দটোক সাধাৰণ অৰ্থত সংজ্ঞায়িত কৰা বুলি দাবী কৰা নাই, কিন্তু তেওঁৰ কিতাপখনত শব্দটোৰ বাবে যি সীমিত ব্যৱহাৰৰ উদ্দেশ্য আছে, সেই সীমিত ব্যৱহাৰৰ বৰ্ণনা কৰিছে— "এই অসুবিধাটো কম কৰিবলৈ" আৰু "স্পষ্টতাৰ খাতিৰত" সীমিত। এই গ্ৰন্থখনত ৰাছেলে চয়তান শব্দটোক "বিভিন্ন সংস্কৃতিত পোৱা দুষ্টতাৰ ব্যক্তিত্ব" হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে, যিটো চয়তান শব্দৰ বিপৰীতে, যিটো তেওঁ বিশেষভাৱে অব্ৰাহামৰ ধৰ্মসমূহৰ মূৰ্তিটোৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিছে।
হেনৰী আনছগাৰ কেলিয়ে তেওঁৰ গ্ৰন্থ চয়তান: এ বায়’গ্ৰাফীৰ পৰিচয়ত চয়তান আৰু চয়তান আদি শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন বিবেচনা আৰু অৰ্থৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে। এটা সাধাৰণ সংজ্ঞা আগবঢ়োৱা নহ’লেও তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে যে তেওঁৰ গ্ৰন্থত “যেতিয়াও ডায়েব’ল’ছ” চয়তানৰ সঠিক নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেওঁ ইয়াক "সৰু টুপি" ব্যৱহাৰ কৰি সংকেত দিয়ে।
বাহাই বিশ্বাস
বাহাই বিশ্বাসত চয়তান বা চয়তানৰ দৰে কু-অভিপ্ৰায়ী, অতিমানৱীয় সত্তাৰ অস্তিত্ব বিশ্বাস কৰা নহয়। এই শব্দবোৰ অৱশ্যে বাহাই লিখনিত দেখা যায়, য’ত মানুহৰ নিম্ন স্বভাৱৰ উপমা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা থকা দেখা যায়, আৰু এইদৰে ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰি আধ্যাত্মিক গুণ গঢ়ি তুলিবলৈ বা ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি আহি নিজৰ আত্মকেন্দ্ৰিক কামনাত নিমগ্ন হ’বলৈ সক্ষম হয়। যিসকল ব্যক্তিয়ে আত্মাৰ প্ৰলোভন অনুসৰণ কৰে আৰু আধ্যাত্মিক গুণ বিকশিত নকৰে, তেওঁলোকক প্ৰায়ে বাহাই লিখনিত চয়তানী শব্দৰে বৰ্ণনা কৰা হয়। বাহাই লিখনিত এইটোও কোৱা হৈছে যে চয়তান হৈছে "আকৰ্ষণকাৰী আত্মা" বা "নিম্ন আত্মা"ৰ উপমা যিটো প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ ভিতৰত স্বাৰ্থপৰ প্ৰৱণতা। যিসকলে নিজৰ নিম্ন স্বভাৱ অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকক "দুষ্টজনৰ" অনুগামী বুলিও বৰ্ণনা কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত বেয়াৰ অৱতাৰ হৈছে চয়তান, যি এজন পতিত স্বৰ্গদূত যি ঈশ্বৰৰ প্ৰধান বিৰোধী। কিছুমান খ্ৰীষ্টানেও ৰোমান আৰু গ্ৰীক দেৱতাক চয়তান বুলি গণ্য কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই চয়তানক পতিত স্বৰ্গদূত বুলি বৰ্ণনা কৰিছে যিয়ে দুষ্টতাৰ দ্বাৰা জগতখনক আতংকিত কৰে, সত্যৰ বিপৰীতমুখী, আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰা পতিত স্বৰ্গদূতসকলৰ সৈতে শেষ বিচাৰৰ সময়ত অনন্ত জুইৰ দোষী সাব্যস্ত কৰা হ’ব।
মূলসুঁতিৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত চয়তানক সাধাৰণতে চয়তান বুলি কোৱা হয়। কাৰণ চয়তানৰ ওপৰত খ্ৰীষ্টান বিশ্বাসসমূহ পোনপটীয়াকৈ দ্বিতীয় মন্দিৰ ইহুদী ধৰ্মৰ প্ৰধান দৃষ্টিভংগীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত (হনোচিয়াৰ কিতাপসমূহত লিপিবদ্ধ), যিদৰে যীচুৱে প্ৰকাশ/অভ্যাস কৰিছিল, আৰু কিছুমান সৰু সৰু তাৰতম্যৰ সৈতে। কিছুমান আধুনিক খ্ৰীষ্টানে চয়তানক এনে এজন স্বৰ্গদূত বুলি গণ্য কৰে যিয়ে স্বৰ্গদূতৰ সৈন্যৰ এক তৃতীয়াংশ (দানৱ)ৰ সৈতে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁক অগ্নি হ্ৰদলৈ নিন্দা কৰা হৈছে। তেওঁক সকলো  মানৱতাক (বা অধিক সঠিকভাৱে ক’বলৈ গ’লে সৃষ্টিক ঘৃণা কৰা), ঈশ্বৰৰ বিৰোধিতা কৰা, মিছা প্ৰচাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ আত্মাৰ ওপৰত বিধ্বংসী ৰূপ দিয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
চয়তানক পৰম্পৰাগতভাৱে সেই সাপ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে যিয়ে হৱাক নিষিদ্ধ ফল খাবলৈ পতিয়ন নিয়াইছিল; এইদৰে চয়তানক প্ৰায়ে সাপ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
বাইবেলত চয়তানক প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকত দেখা "অজগৰ" আৰু "পুৰণি সাপ"ৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে, গচপল অফ যোনত "এই জগতৰ ৰাজকুমাৰ"ৰ সৈতেও চিনাক্ত কৰা হৈছে; আৰু "এতিয়া যি আত্মাই অবাধ্যতাৰ সন্তানসকলৰ মাজত কাম কৰে" ইফিচীয়াসকললৈ লিখা পত্ৰত; আৰু ২ কৰিন্থীয়া ৪:৪ পদত "এই জগতৰ দেৱতা।" প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকত তেওঁক অজগৰ আৰু শুভবাৰ্তাৰ প্ৰলোভনকাৰী হিচাপেও চিনাক্ত কৰা হৈছে।
বিশেষকৈ পতনৰ আগতে তেওঁক স্বৰ্গদূত বুলি বৰ্ণনা কৰিলে চয়তানক কেতিয়াবা লুচিফাৰ বুলিও কোৱা হয়। "লুচিফাৰ" (লেটিন ভাষাত "পোহৰ কঢ়িয়াই অনা", হিব্ৰু hêlēl) নামটো যিচয়া ১৪:১২ পদত "ভোৰভোৰাৰ পুত্ৰ" (ben šāḥar) ৰ বাবে KJV অনুবাদত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, কিন্তু আধুনিক অনুবাদত অন্যান্য শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে; উল্লেখটো বেবিলনৰ এজন ৰজাৰ কথা।
অন্যান্য, অমূলসুঁতিৰ, খ্ৰীষ্টান বিশ্বাসত (যেনে খ্ৰীষ্টাডেলফিয়ানসকলৰ বিশ্বাস) বাইবেলত "চয়তান" শব্দটোক কোনো অলৌকিক, ব্যক্তিগত সত্তাক বুজাব পৰা বুলি গণ্য কৰা নহয় কিন্তু যিকোনো 'বিৰোধী'ক বুজায় আৰু ৰূপকভাৱে ই মানুহৰ পাপ আৰু প্ৰলোভনক বুজায়।
এপ'ক্ৰিফা/ডিউটেৰ'কেনন
প্ৰজ্ঞাৰ পুস্তকত চয়তানক সেইজন হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে যিয়ে জগতলৈ মৃত্যু আনিছিল। হনোকৰ দ্বিতীয় পুস্তকত চয়তানেল নামৰ এজন প্ৰহৰীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে, তেওঁক স্বৰ্গৰ পৰা খেদি পঠিওৱা গ্ৰীগ'ৰীৰ ৰাজকুমাৰ আৰু "ধাৰ্মিক" আৰু "পাপ"ৰ মাজৰ পাৰ্থক্য জনা দুষ্ট আত্মা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
জয়ন্তী পুস্তকত চয়তানে এজাক স্বৰ্গদূতৰ ওপৰত শাসন কৰে। ইচহাকৰ বলিদানৰ দ্বাৰা অব্ৰাহামক পৰীক্ষা কৰিবলৈ ঈশ্বৰক প্ৰৰোচিত কৰা মাষ্টেমা নাম আৰু প্ৰকৃতি দুয়োটা দিশতে চয়তানৰ সৈতে একে। হনোকৰ পুস্তকত চথাৰিয়েলৰ উল্লেখ আছে, চয়তানিয়েল বুলিও ভবা হয়। একেধৰণৰ বানানবোৰে তেওঁৰ স্বৰ্গৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰাৰ আগৰ তেওঁৰ স্বৰ্গদূত ভাই মাইকেল, ৰাফেল, উৰিয়েল আৰু গেব্ৰিয়েলৰ বানানক প্ৰতিফলিত কৰে।
নষ্টিক ধৰ্ম
right|thumb|184x184px|বাৰ্নাৰ্ড ডি মণ্টফ'কনৰ ল'এণ্টিকুইটে এক্সপ্লিকুৱে এট ৰেপ্ৰেজেণ্টে এন ফিগাৰত নষ্টিক ৰত্নত পোৱা এজন সিংহৰ মুখৰ দেৱতা হয়তো ডেমিউৰ্জৰ চিত্ৰণ হ'ব পাৰে। নষ্টিক আৰু নষ্টিক প্ৰভাৱিত ধৰ্মই এই ধাৰণাটো আগবঢ়ায় যে বস্তুগত জগতখন সহজাতভাৱে দুষ্ট। এক সত্য ঈশ্বৰ দূৰৈৰ, বস্তুগত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বাহিৰত, সেয়েহে এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন এজন হীন ভণ্ড দেৱতাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ’ব লাগিব। এই দেৱতাক পুৰণি নিয়মৰ দেৱতাৰ সৈতে কিছুমান পন্থাই, যেনে চেথিয়ান আৰু মাৰ্চিয়নসকলে চিনাক্ত কৰিছিল। টাৰ্টুলিয়ানে চিনোপৰ মাৰ্চিয়নক অভিযোগ কৰে, যে তেওঁ... "[ধৰিছিল যে] পুৰণি নিয়ম বিশ্বাসীসকলৰ বাবে এটা কেলেংকাৰী আছিল ... আৰু ... ইয়াৰ হিচাপ দিছিল [যে যিহোৱা] এজন গৌণ দেৱতা, এজন demiurgus, যি দেৱতা আছিল, এক অৰ্থত, কিন্তু নহয় পৰম ঈশ্বৰ; তেওঁ ন্যায়পৰায়ণ আছিল, কঠোৰভাৱে ন্যায়পৰায়ণ আছিল, তেওঁৰ ভাল গুণ আছিল, কিন্তু তেওঁ ভাল দেৱতা নাছিল, যি আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ পিতৃ আছিল।" জন এৰেণ্ডজেনে (১৯০৯) কেথলিক বিশ্বকোষত (১৯১৩) উল্লেখ কৰিছে যে ইউজেবিয়াছে খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাৰ নষ্টিক এপেলছক পুৰণি নিয়মৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ প্ৰেৰণাদাতাক দেৱতা নহয়, বৰঞ্চ দুষ্ট দূত বুলি গণ্য কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। এই লেখাসমূহত সাধাৰণতে বস্তুগত জগতৰ সৃষ্টিকৰ্তাক "এটা ডেমিউৰ্গাছ" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁক একমাত্ৰ সত্য ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ। কিছুমান গ্ৰন্থ যেনে এপক্ৰিফন অৱ যোহন আৰু অন দ্য অৰিজিন অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডত সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰক দানৱীকৰণ কৰাই নহয়, কিছুমান ইহুদী লিখনিত তেওঁক চয়তানৰ নামেৰেও অভিহিত কৰা হৈছে, চমাইল।
কেথাৰিজম
দ্বাদশ শতিকাত ইউৰোপত নষ্টিচিজমত শিপাই থকা কেথাৰসকলে দুষ্টতাৰ সমস্যাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিছিল আৰু দ্বৈতবাদ আৰু দানৱবিজ্ঞানৰ ধাৰণা গঢ়ি তুলিছিল। কেথাৰসকলক সেই সময়ৰ কেথলিক গীৰ্জাৰ বাবে এক গুৰুতৰ সম্ভাৱ্য প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে দেখা গৈছিল। কেথাৰসকলে দুটা শিবিৰত বিভক্ত হৈছিল। প্ৰথমটো হ’ল নিৰপেক্ষ দ্বৈতবাদ, যিয়ে বেয়া ঈশ্বৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পৃথক বুলি ধৰি লৈছিল আৰু ঈশ্বৰ আৰু চয়তানৰ প্ৰত্যেকৰে ক্ষমতা আছে। দ্বিতীয় শিবিৰটো হৈছে প্ৰশমিত দ্বৈতবাদ, যিয়ে লুচিফাৰক ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ আৰু খ্ৰীষ্টৰ ভাই বুলি গণ্য কৰে। এই কথা বুজাবলৈ তেওঁলোকে উদং পুত্ৰৰ দৃষ্টান্ত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, য’ত খ্ৰীষ্টক ভাল পুত্ৰ হিচাপে আৰু লুচিফাৰক দুষ্টতালৈ বিচ্যুত হোৱা পুত্ৰ হিচাপে লৈ। ১২১৫ খ্ৰীষ্টাব্দত চতুৰ্থ লেতেৰান কাউন্সিলত কেথলিক গীৰ্জাই দ্বৈতবাদৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই কয় যে ঈশ্বৰে একোৰে পৰাই সকলো সৃষ্টি কৰিছিল, আৰু চয়তান সৃষ্টি হোৱাৰ সময়ত ভাল আছিল, কিন্তু তেওঁ নিজৰ ইচ্ছামতে নিজকে বেয়া কৰি তুলিছিল। গোপন ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ শুভবাৰ্তাত লুচিফাৰে পূৰ্বৰ নষ্টিক ব্যৱস্থাৰ দৰেই এজন ডেমিউৰ্জ হিচাপে দেখা দিয়ে, যিয়ে বস্তুগত জগতখন সৃষ্টি কৰিছিল।