cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চেলেং
ব্যৱহাৰ
উত্তৰীয় বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিচিত এইবিধ বস্ত্ৰ পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে পৰিধান কৰে যদিও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সীমিত। হুঁচৰি বিহুত মুখিয়ালজনে বিহুৱান বা গামোচাৰ লগতে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে। সত্ৰাধিকাৰ, গোসাঁই আৰু ভকত-বৈষ্ণৱসকলে প্ৰায় বাধ্যতামূলকভাৱে চেলেঙৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাওনাৰ গায়ন-বায়নসকলেও চেলেং চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত ৰভাতলত বৰ-কন্যা উভয়ে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে। দৰাসাজৰ চেলেং সাধাৰণতে পাটেৰে বোৱা হয়। অন্যান্য মাঙ্গলিক কাম-কাজতো চেলেং লোৱাৰ নিয়ম আছে।
পৰিয়াল (জীৱবিদ্যা)
ইতিহাস
কেৰলাছ লিনিয়াছে তেওঁৰ ফিলচফিয়া বটেনিকাত (১৭৫১) উদ্ভিদৰ প্ৰধান গোট: বৃক্ষ, herb, ঢেকীয়া, palm, আদিক বুজাবলৈ ফেমিলিয়া শব্দটো ব্যৱহাৰৰ কৰিছিল।
চেলেং
ব্যৱহাৰ
কোনো ব্যক্তিক সন্মান বা সম্বৰ্ধনা জনাবলৈ প্ৰশস্তি পত্ৰ, স্মাৰক আদিৰ লগতে বহু ক্ষেত্ৰত অংগ বস্ত্ৰ হিচাপে চেলেং এখনো দিয়া হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পৰিয়াল (জীৱবিদ্যা)
ইতিহাস
জীৱবিজ্ঞানত, পৰিয়াল বৰ্গ আৰু গণৰ মাজৰ এটা বৰ্গীয় স্থান বুলি পিৰে আন্দ্ৰে লেট্ৰিলে তেওঁৰ, Précis des caractères génériques des insectes, disposés dans un ordre naturel (১৭৯৬)ত উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ "পতংগ"ৰ সকলো বৰ্গকে নহয়, কিন্তু কিছুমান পৰিয়াল হিচাপে ভাগ কৰিছিল (তাৰে কিছুমানৰ নামকৰণ কৰা হোৱা নাছিল)।
ব্যৱহাৰ
পৰিয়ালবোৰক বিৱৰ্তনিক, জীৱাশ্মীয় আৰু জেনেটিক অধ্যয়নত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, কাৰণ গণ আৰু প্ৰজাতিৰ দৰে নিম্ন বৰ্গীয় স্থান সমূহতকৈ সিহঁত অধিক স্থায়ী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
মীনা
thumb|150px|মিথুৰ সৈতে মীনা, ধাৰাবাহিকখনৰ আনুষ্ঠানিক ল'গ' মীনা (Meena) হৈছে দক্ষিণ এছিয়াৰ বিভিন্ন ভাষাত সম্প্ৰচাৰ হোৱা এক জনপ্ৰিয় টিভি কাৰ্টুন ধাৰাবাহিক তথা কমিক্‌ছ। দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশসমূহৰ বিভিন্ন সামাজিক বৈষম্যেৰ বিৰুদ্ধে সচেতনতা সৃষ্টি কৰা তথা শিশুসকলৰ বাবে শিক্ষামূলক এক অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে ইউনিছেফৰ দ্বাৰা এই কাৰ্টুন ধাৰাবাহিকটি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মীনাৰ চৰিত্ৰটি এগৰাকী ৯ বছৰীয়া উচ্ছল, প্ৰাণৱন্ত আৰু সাহসী ছোৱালী ৰূপে উপস্থাপন কৰা হৈছে যি তাইৰ গাঁৱৰ বিভিন্ন পৰিৱৰ্তনৰ বাবে কাম কৰে। যিবোৰ সচেতনতা মীনা কাৰ্টুনেৰ মাধ্যমেৰে সৃষ্টি কৰা হৈছিল তাৰ মাজত আছে, বাল্য বিবাহ নিষিদ্ধ কৰা, স্বাস্থ্যসম্মত পায়খানা নিৰ্মাণ আৰু ব্যৱহাৰ উৎসাহিত কৰা, কন্যা সন্তানক শিক্ষাদান কৰা, কম বয়সীয়া ছোৱালীৰ বিবাহৰ সলনি বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাক বেছি গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা, যৌতুক প্ৰথা নিষিদ্ধ কৰা, ল'ৰা-ছোৱালীৰ সমান পুষ্টি আৰু সুযোগ-সুবিধা প্ৰদান কৰা, এইচআইভিৰ বিষয়ে সজাগতা প্ৰদান কৰা ইত্যাদি।  ধাৰাবাহিকটি ইংৰাজী, বঙালী, হিন্দী, নেপালী আৰু উৰ্দু ভাষাত সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। মীনাৰ কাহিনীৰ আন মূল চৰিত্ৰসমূহ হৈছে মীনাৰ ভায়েক ৰাজু আৰু তাইৰ পোহনীয়া ভাটো চৰাই মিথু। আন গৌণ চৰিত্ৰসমূহ হৈছে মীনাৰ ভনীয়েক ৰাণী, মীনাৰ বৃদ্ধা আইতাক, মীনাৰ মাক-দেউতাক, মীনা পৰিয়ালৰৰ পোহনীয়া গৰু লালী আৰু ছাগলী মুনমুন আদিৰ লগতে গাঁৱৰ আন ব্যক্তিসকল। ধাৰাবাহিকখনৰ সকলো কাহিনীয়েই প্ৰচলিত সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অনুশীলন তথা সামাজিক মূল্যবোধ পৰিৱৰ্তনৰ পোষকতা কৰে।
মীনাৰ জনপ্ৰিয়তা প্ৰধান কাৰণ হৈছে ইয়াৰ চৰিত্ৰসমূহে দক্ষিণ এছিয়াৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট এখন দেশ বা সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সলনি অঞ্চলটোৰ সকলো দেশৰে উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্যবোৰক একত্ৰিত কৰি উপস্থাপন কৰিছিল। ১৯৯০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে ইউনিছেফৰ যোগাযোগ শাখাৰ মুৰব্বী নিল মেককীৰ নেতৃত্বত এটা দলে মীনাৰ চৰিত্ৰটি সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৰাচেল কাৰ্নেগীক মুখ্য সূত্ৰধাৰ হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ এজন প্ৰখ্যাত কাৰ্টুনিষ্ট ৰাম মোহন, ভাৰতৰ মীৰা আঘিক মুখ্য গৱেষক আৰু বাংলাদেশৰ নুঝাত শ্বাহজাদিক সহ-চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু ৰূপায়ণ সমন্বয়ক হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল। তেওঁলোকে চৰিত্ৰসমূহ, সেইবোৰৰ নাম, পটভূমি আৰু কাহিনী নিৰ্ধাৰণ কৰিবৰ বাবে ইউনিছেফ বিভিন্ন দল, বেচৰকাৰী সংগঠন আৰু চৰকাৰী লোকসকলৰ সৈতে আলোচনা-বিলোচনা কৰাৰ লগতে অঞ্চলটোত বহুতো ফোকাছ গ্ৰুপ আৰু ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰ অনুষ্ঠিত কৰিছিল।  ১৯৯৩ চনত ঢাকাৰ বাংলাদেশ টেলিভিছনত মীনা প্ৰথমটো খণ্ড সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।  ধাৰাবাহিকখনৰ মুঠ ৩৭টা খণ্ড সম্প্ৰচাৰ হয়। ইউনিছেফে ২০০৫ চনৰ পৰা বাংলাদেশত গণমাধ্যম (প্ৰিণ্ট, অনলাইন আৰু সম্প্ৰচাৰ মাধ্যম)-ৰ জৰিয়তে শিশুৰ সমস্যাৰ প্ৰচাৰত অসামান্য অৱদান আগঢ়োৱা লোকসকলৰ স্বীকৃতিৰ উদ্দেশ্যে ইউনিছেফ মীনা মিডিয়া বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
বিক্ৰম ৰাজখোৱা
বিক্ৰম ৰাজখোৱা (Bikram Rajkhowa) অসমৰ এগৰাকী অভিনেতা । তেওঁ বহু কেইখন অসমীয়া চিনেমাৰ লগতে ধাৰাবাহিক, নাটক আৰু ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছে।
পূব ইম্ফল জিলা
পূব ইম্ফল জিলা (Imphal East district, Pron:/ˈɪmfəl or ɪmˈfɑːl/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ এখন জিলা৷ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পশ্চিম ইম্ফল জিলাৰ পিছতে এই জিলা মণিপুৰৰ দ্বিতীয় জনবহুল জিলা৷ ১৯৯৭ চনৰ ১৮ জুনত পূব ইম্ফাল জিলা প্ৰতিষ্ঠা হয়৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
পূব ইম্ফল জিলাৰ সদৰ ঠাই প’ৰম্পাত (Porompat) নগৰ৷ জিলাখনৰ মুঠ মাটিকালি ৭১০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ জিলাখন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা গড়ে ৭৯০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ এই জিলাৰ উষ্ণতা সৰ্বনিম্ন ০.৬ ডিগ্ৰীৰ পৰা সৰ্বোচ্চ ৪১ ডিগহৰী ছেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে৷ জিলাখনত কোনো ৰেলপথেৰে সংযোগী নহয়৷ জিলাখন ৩৯, ৫৩ আৰু ১৫০ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে সংযুক্ত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পূব ইম্ফল জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪,৫২,৬৬১ জন৷ ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৫৫১৷ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ৬৩৮ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত এই জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছইল ১৪.৬৩% ৷ পূব ইম্ফল জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ১০১১ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮২.৮১%৷
প্ৰশাসন
পূব ইম্ফল জিলা তিনিটা মহকুমাত বিভক্ত:
শেহতীয়াকৈ এই জিলাৰে কিছু অংশ পৃথক কৰি জিৰিবাম জিলা (Jiribam ) গঠন কৰা হয়৷
কৃষি
কৃষি এই জিলাৰ মূল অৱলম্বন৷ এই জিলাত উৎপাদিত মূল শস্যসমূহ হৈছে ধান, আলু আৰু শাক-পাচলি৷ অন্যান্য শস্যৰ ভিতৰত কুঁহিয়াৰ, ঘেঁহু, সৰিয়হ আদি উল্লেখযোগ্য৷ জিলাখনৰ ৪৫০ হেক্টৰ গোমধান, ৬০ হেক্টৰ ঘেঁহু আৰু ৩৫০ হেক্টৰ আলু খেতিৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়৷ ১৯৯১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনত কৃষকৰ সংখ্যা ৪২,৪৭৩ জন৷ ইয়াৰে ২৮,৬৬১ জন পুৰুষ আৰু ১৩,৮১২ গৰাকী মহিলা৷
উদ্যানকৃষি (Horticulture)
উদ্যানকৃষিৰ ক্ষেত্ৰতো পূব ইম্ফল জিলাই যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে৷ ফলমূল যেনে আনাৰস, কল, নেমু আৰু অমিতা ইত্যাদি জিলাখনত উৎপাদন হয়৷ ১৯৯৮-৯৯ বৰ্ষত জিলাখনত উৎপন্ন হোৱা উদ্যানকৃষিজাত শস্যসমূহ হৈছে-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ জিলা
বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱস
বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱস বিশ্বব্যাপী শিশুৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু শিশু শ্ৰমিক নিৰ্মূল কৰাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিবছৰে ১২ জুন তাৰিখে পালন কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সহযোগী শাখা আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থাৰ সহযোগত গোটেই বিশ্বতে এই দিৱস পালন কৰা হয়। ২০০২ চনত আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থায়ে শিশু শ্ৰমিকৰ বিৰুদ্ধে সজাগতা সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্য ৰী দিৱসৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৭৩ চনৰ বিশ্ব শ্ৰমিক সংস্থাৰ নিম্নতম বয়স সন্মিলনৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত হৈ এই দিৱসৰ সূচনা কৰা হৈছিল। ইয়াত কৰ্ম-সংস্থাপনৰ নিম্নতম বয়স নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
তাৎপৰ্য
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ শাখা আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থায়ে গোটেই বিশ্বত কৰ্মৰ লগত জড়িত বিষয় সমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ২০০২ চনত পোন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে উদযাপিত হোৱা বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱসে বিভিন্ন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংগঠন, স্থানীয় অনুষ্ঠান, আন্তৰ্জাতিক সংগঠন, কৰ্মচাৰী সংগঠন আৰু নাগৰিক সভাসমূহক শিশু শ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ এক মঞ্চ আগবঢ়াইছিল। ইয়াৰ ফলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত শিশু শ্ৰমক চিনাক্ত কৰি ইয়াৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ নীতি-নিৰ্দেশনা জাৰি কৰি কাৰ্যপন্থা আৰম্ভ হল। ইয়াৰ লগতে শিশু শ্ৰমিকৰ কল্যাণৰ অৰ্থে বিভিন্ন আঁচনি ৰূপায়ণ কৰা হল।
ভাৰতত শিশু শ্ৰমিক
১৯৭৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ গুৰুপদস্বামী নামেৰে প্ৰথমখন সমিতি গঠন কৰি দিছিল। গুৰুপদস্বামী কমিটিৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ১৯৮৬ চনত শিশু শ্ৰমিক (নিষিদ্ধকৰণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ) আইন গৃহীত কৰা হৈছিল। এই আইনখনে কিছুমান বিপদজনক ব্যৱসায়ত শিশু শ্ৰমিক নিয়োগ কৰা নিষিদ্ধ কৰিছিল আৰু আন কিছুমান উদ্যোগত শিশু শ্ৰমিক নিযুক্তি নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ নিয়ম বান্ধি দিছিল। এই আইনৰ অধীনত গঠিত “শিশু শ্ৰমিক কাৰিকৰী উপদেষ্টা কমিটি”ৰ অনুমোদন অনুসৰি শিশুৰ বাবে বিপদজনক আৰু ক্ষয়ংকাৰী জীৱিকাৰ তালিকাত সন্নিৱিষ্ট উদ্যোগ-ব্যৱসায়ৰ নাম বঢ়াই থকা হৈছে। ১৯৮৭ চনত ‘শিশু শ্ৰমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি’ নিদ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। এই নীতিয়ে পোনতে বিপদজনক বৃত্তিত কৰ্ম্মৰত শিশুৰ বিকল্প পুৰ্নবাসৰ অৰ্থে অনুক্ৰমিক আৰু সময়ৰ সৈতে খাপখোৱা ব্যৱস্থা ল’বলৈ যত্ন কৰি আছে। তাৰ বাবে শিশু শ্ৰমিকৰ পিয়ল কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শকুন্তলা দলে গামলিন
শকুন্তলা দলে গামলিন (Shakuntala Doley Gamlin) এগৰাকী অৰুণাচল প্ৰদেশ-গোৱা-মিজোৰাম-কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল (Arunachal Pradesh-Goa-Mizoram-Union territory- AGMUT) কেডাৰৰ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া। বৰ্তমান তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ বাধাগ্ৰস্ত ব্যক্তিৰ সৱলীকৰণ বিভাগৰ সচিব হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁ‌ অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ মুখ্য সচিব ৰূপেও সেৱা আগবঢ়াইছিল। উত্তৰ পূব ভাৰতৰ পৰা কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰ্যালয়ত সচিব পৰ্যায়ৰ পদবীত অধিস্থিত তেওঁৱেই প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেওঁ অসমৰ মিচিং জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা আই এ এছ বিষয়া।
জন্ম আৰু শিক্ষা
শকুন্তলা দলেৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬১ চনৰ ২৩ মাৰ্চ তাৰিখে। তেওঁ অসমৰ ভূতপূৰ্ব লোকসভাৰ সাংসদ ললিত কুমাৰ দলেৰ সাতগৰাকী সন্তানৰ ভিতৰত কনিষ্ঠতম। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত লে'ডী শ্ৰীৰাম কলেজ ফৰ ৱ'মেনৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লী স্কুল অৱ্ ইক'নমিক্সৰ পৰা সমাজতত্ত্ব বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কেৰিয়াৰ
৩০ বছৰ জোৰা কেৰিয়াৰত শকুন্তলা দলে গামলিনে ৰাজ্যিক আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদবীত বিষয়া হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল। আৰম্ভণিতে তেওঁ আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল প্ৰশাসনৰ পৰ্য্যটন বিভাগৰ সঞ্চালক ৰূপে নিযুক্ত হৈছিল। আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশক ধৰি দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী পৰিসৰৰ প্ৰশাসনলৈ, গামলিনে ভিন ভিন পদত কৰ্মৰত হৈছে। কেন্দ্ৰীয় ডেপুটেশ্যনৰ অংশ হিচাপে তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰ্যালয়, আৰু নৱ আৰু পুনৰ নৱীকৰণ যোগ্য শক্তি মন্ত্ৰ্যালয়তো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত শকুন্তলা দলে গামলিনক দিল্লী পৌৰনিগমৰ উপ-আয়ুক্ত হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ দিল্লীৰ বিভিন্ন ৰাজ্যিক আৰু কেন্দ্ৰীয় পৰ্যায়ৰ পদবীত নিযুক্ত হৈ আহিছে। ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ দিল্লী ট্ৰেন্সক' লিমিটেডৰ অধ্যক্ষ নিযুক্ত হৈছিল। দিল্লীৰ ৰাজধানী পৰিসৰ প্ৰশাসনৰ শক্তি বিভাগৰ প্ৰধান সচিব, উদ্যোগ বিভাগৰ প্ৰধান সচিবৰ, ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ শক্তি উতপাদন ক'ম্পেনী লিমিটেড আৰু প্ৰগতি শক্তি ক'ৰ্প'ৰেচন লিমিটেডৰ অধ্যক্ষ আৰু দিল্লী শকি কোম্পানী লিমিটেডৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সঞ্চালকৰ দায়িত্বও শকুন্তলা দলে গামলিনে চম্ভালিছিল। ২০১৫ চনৰ ১৫ মে' তাৰিখে দিল্লীৰ উপ-ৰাজ্যপালে তেওঁক মুখ্য সচিব হিচাপে নিযুক্তি দিছিল, আৰু ইয়াকে লৈ আম আদমী পাৰ্টীৰ চৰকাৰ আৰু উপ-ৰাজ্যপাল নাজীৱ জাঙৰ মাজত বিৰোধৰ সূত্ৰপাত ঘটিছিল।
২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ Conference of Parties for the United Nations Framework Convention on Climate Change সমাৱৰ্তনৰ অষ্টম সন্মিলনত ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলত শকুন্তলা দলে গামলিন সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ বিশ্ব বেংকৰ Carbon Credit Calculations in clean energy products-ৰ প্ৰশিক্ষণতো ভাগ লৈছিল। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত বাণিজ্য পদ্ধতি আৰু সন্ধি বিষয়ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত হোৱা শকুন্তলা দলে গামলিন ৰাষ্ট্ৰীয় ধঁপাত নিয়ন্ত্ৰণ কাৰ্যসূচী আৰু অ-সোঁচৰা ৰোগ কাৰ্যক্ৰমৰ মুখ্য বিষয়া হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
কংগো দেশৰ ৰন্ধনশৈলী
কংগো গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ দেশৰ ৰন্ধনশৈলীৰ পৰা এই দেশৰ আদিবাসীসকল কোনটো গোটৰ সেইটো আভাশ ল’ব পাৰি। এই দেশৰ সৰ্বসাধাৰণ আহাৰ কাচাভা, ফুফু, ভাত, প্লেনটেন (ডাঙৰ কাচকল) আৰু আলু এওঁলোকৰ প্ৰধান খাদ্য আৰু এইবিলাক অন্য পদাৰ্থৰ লগতো খোৱা হয়।
কংগোবাসীসকলৰ সৰ্বসাধাৰণ আহাৰ
এই দেশৰ ২% তকৈয়ো কম অঞ্চলত খেতি-বাতি কৰা হয়। প্ৰায়বোৰ খেতি বাতি খেতিয়কসকলৰ নিজৰ। কংগো দেশত বিভিন্ন ধৰণৰ ফচল উৎপাদন হয়। এইবোৰৰ ভিতৰত গোম-ধান, ধান, শিমলু আলু, ৰঙা আলু, কাঠ আলু, কচু, কাচকল, বিলাহী, ৰঙালাও আৰু কেইবা বিধৰো মাহ আৰু বাদাম। এই সকলোবোৰ শষ্য আৰু শাক-পাচলী গোটেই দেশখনতে আহাৰ হিচাবে গ্ৰহণ কৰা হয়। কিন্তু তাৰে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ নিজাকৈ কিছু বিভিন্ন আহাৰো আছে। ৰপ্তানী কৰা দ্ৰব্যসমূহৰ ভিতৰত কফি আৰু তাল তেল প্ৰধান। বনৰীয়া তৃণ, ফল, কাঠফুলা, মৌ-জোল আৰু অন্যান্য খাদ্যবোৰ হৈছে বনৰীয়া জীৱ-জন্তুৰ মাংস আৰু মাছ ইত্যাদি বিলাকো চিকাৰ কৰি গুতাই আহাৰ ৰান্ধোতে ব্যৱহাৰ কৰে। সাধাৰণতে স্থানীয় লোকসকলে বজাৰত বা পথৰ কাষত এই শষ্য বা শাক-পাচলী বিক্ৰী কৰে। চলি থকা যুদ্ধৰ আৰু পথ ব্যৱস্থাৰ দূৰ্গতিৰ বাবে ঘৰচীয়া প্ৰাণীৰ প্ৰজনন আৰু বৃহৎ পৰিমাণে কৰা কৃষিৰ ওপৰত বহুতো বাধা আহি পৰিছে।
কংগোলীজ্ আহাৰত শাক-পাছলি আৰু মাংসৰ জোলৰ লগত বহু পৰিমাণে শৰ্কৰা থাকে। শৰ্কৰা বোৰ সাধাৰণতে কাছাভা আলুৰ পিতিকা আৰু গোম-ধানৰ পৰা পায়, যাক ফুফু বা উগালি বুলি কোৱা হয়। খোৱাৰ সময়ত ফুফুৰ পিতিকাতো এটা সৰু গল্ফবলৰ সমান কৰি এবিধ জ্বলা মছলাদাৰ জোলত দুবুৱাই খোৱা হয় আৰু সেই বলটোত বুঢ়া আঙুলিটোৱে এটা সৰু ভাজ দিয়ে যাতে জোলখিনি অলপ পৰিমাণে বলটোৰ লগত উঠাই খাব পাৰি। ফাৰমেণ্টেড বা গেলোৱা কাচাভা আতাৰ পৰা বনোৱা এবিধ ৰুটি (ব্ৰেড), কোৱাংগা সমগ্ৰ দেশতে বাণিজ্যিকভাৱে উৎপাদন কৰা হয়। লিটুমা এবিধ সকলোৰে বৰ প্ৰিয় খাদ্য। ইয়াক ডাঙৰ কাচকলৰ পিতিকাৰ পৰা সৰু সৰু বল বনাই ভাপত দি ৰন্ধা হয়।
কংগোবাসী সকলৰ প্ৰধান খাদ্য সমূহ
১) মোৱাম্বা- এবিধ বাদামগুটিৰ পিঠাগুড়িৰে ৰন্ধা আঞ্জা।
২) চিকৱা বা কূৱাঙ্গা - কাচাভাৰ পিঠাগুড়ীৰ পৰা বনাই কলৰ পাতত থোৱা হয়। এইবিধ পদাৰ্থ প্ৰায়ে বগা ৰঙৰ হলেও কেতিয়াবা দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত ক'লা ৰঙৰো দেখা যায়।
৩) ফুফু-হৈছে এবিধ লিকটীয়া কাছাভা আতাৰ পৰা ৰন্ধা পদাৰ্থ । এইবিধ কংগোবাসী সকলৰ অন্য দেশৰ ভাত আৰু আলুৰ দৰেই প্ৰধান খাদ্য ।
৪) ল'ছ য়া না মাডিচু-ভাত আৰু মাহ বা ৰাজমাহ ।
৫) চম্বে বা পন্দু- কাছাভা পাত উতলাই, খুন্দি ৰন্ধা এবিধ খাদ্য় ।
৬) নদাকালা-সৰু শুকান মাছ ।
৭) ক'ছা ক'ছা- কংগো নদীৰ মিছা মাছ ।
৮) পিলি পিলি- ভুত জলকীয়াৰ দৰে এবিধ জলকীয়া পতাত বা খুন্দনা এটাত খুন্দি তেলত আচাৰৰ দৰে বহুদিনলৈ ভাল হৈ থকাকৈ থয় । এই পদাৰ্থবিধ প্ৰায়ে সকলোধৰনৰ আহাৰৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয় । কেতিয়াবা শুকান জলকীয়াৰ গুড়ি হিছাবে ফল-মূলৰ ওপৰত দিয়ো খোৱা হয় ।
৯) ল'ছ য়া বৌলাইয়ে- বিলাহী টেঙাৰ ভাত
১০) নতাম্বা- ছাগলীৰ মাংস
১১) মিপাণঝি- জন্তুৰ শৈলশিৰা
১২) কোৱাংগা-পইতা বা পুৰনা কাচাভা আতাৰ পৰা বনোৱা ব্ৰেড
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:কংগো গণৰাজ্য
টম ডেলি
টম ডেলি (Tom Daley; সম্পূৰ্ণ নাম: থমাছ ৰবাৰ্ট ডেলি; Thomas Robert Daley; জন্ম ২১ মে ১৯৯৪) এজন ব্ৰিটিছ ডাইভাৰ আৰু টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব। ডেলি এজন অলিম্পিক স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী ব্যক্তিত্ব। তেওঁ ১০ মিটাৰ ডাইভিং শাখাৰ খেলুৱৈ আৰু উক্ত শাখাত তেওঁ দুবাৰকৈ বিশ্ব চেম্পিয়ন; তেওঁ ১৫ বছৰ বয়সত ২০০৯ চনৰ ফিনা বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ একক শাখাত জয় লাভ কৰিছিল, ২০১৭ চনত পুনৰ এই শাখাত পদক প্ৰাপ্ত কৰাৰ পূৰ্বে ডেলি ২০১২ আৰু ২০১৬ চনৰ অলিম্পিক ব্ৰঞ্জ পদক বিজয়ী।
ডেলিয়ে চিংক্ৰোনাইজ আৰু দলীয় প্ৰতিযোগিতাত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াই। ২০১৫ চনত, তেওঁ উদ্বোধনী মিক্সড টিমৰ বিশ্ব খিতাপলৈ ৰেবেকা গেলেণ্ট্ৰীৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, আনহাতে ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ চিংক্ৰোনাইজ ১০ মিটাৰ শাখাত ডেনিয়েল গুডফেলোৰ সৈতে দ্বিতীয়টো ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰিছিল, ২০১৭ চনত, তেওঁ যৌথ ৩ মিটাৰ স্প্ৰিংবৰ্ড চিংক্ৰোনাইজড শাখাত গ্ৰেছ ৰিডৰ সৈতে ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
তেওঁ সাত বছৰ বয়সত ডাইভিং আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্লাইমাউথ ডাইভিং ক্লাৱৰ সদস্য হৈছিল, য'ত তেওঁৰ প্ৰতিভাক সোনকালেই চিনাক্ত কৰা হয়, আৰু ৯ বছৰ বয়সৰ পৰাই ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ডেলিয়ে প্ৰভাৱ পেলাবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত গ্ৰেট ব্ৰিটেইনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল য'ত তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ আটাইতকৈ কম বয়সৰ প্ৰতিযোগী আছিল। ১৪ বছৰ বয়সৰে ফাইনেলত অংশগ্ৰহণ কৰা যিকোনো দেশৰ প্ৰতিযোগীৰ মাজত তেওঁ আছিল কনিষ্ঠতম। তেওঁ ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ইংলেণ্ডৰ হৈ ১০ মিটাৰ চিনক্ৰ ডাইভিং (মেক্স ব্ৰিকৰ সৈতে) আৰু ১০ মিটাৰ একক প্লেটফৰ্ম প্ৰতিযোগিতাত, দুটাকৈ সোণৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, তাৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত একক শাখাত গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ হৈ ব্ৰঞ্জৰ পদক জিকিছিল।
২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ পিছতে টেলিভিছন নেটৱৰ্ক আইটিভিয়ে তেওঁলোকৰ নতুন চেলিব্ৰিটি ডাইভিং ৰিয়েলিটি টিভি শ্ব' স্প্ল্যাছত ভূমিকা ল'বলৈ ডেলিৰ কাষ চাপিছিল!। উক্ত অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰা চেলিব্ৰেটি প্ৰতিযোগীসকলৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে ৫ জানুৱাৰী ২০১৩ তাৰিখে শ্ব'টোৰ প্ৰিমিয়াৰত ডেলীয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
২০১৬ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত, ডেলি আৰু ডেনিয়েল গুডফেলোৱে পুৰুষৰ চিংক্ৰ ১০ মিটাৰ প্লেটফৰ্মত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভকৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০২১ চনত টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ২০২০ত ডেলীয়ে তেওঁৰ সংগী মেটি লীৰ সৈতে স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। পুৰুষৰ চিংক্ৰ ১০ মিটাৰ প্লেটফৰ্মত, চীনা প্ৰতিযোগীসকলতকৈ ১.২৩ পইণ্টত ডেলি আৰু মেটিয়ে জয়লাভ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ সামগ্ৰিক স্ক'ৰ আছিল ৪৭১.৮১।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ডেলিৰ জন্ম হৈছিল ইংলেণ্ডৰ ডেভনৰ প্লাইমাউথত। তেওঁ ডেবি আৰু ৰবাৰ্ট ডেলিৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ দুই ভাতৃ উইলিয়াম আৰু বেন টমতকৈ ক্ৰমে তিনি আৰু পাঁচ বছৰ সৰু। ডেলিৰ ১৭ তম জন্মদিনৰ কেইদিনমানপিছত ২০১১ চনৰ ২৭ মে তাৰিখে তেওঁলোকৰ দেউতাক ৰবাৰ্টৰ ৪০ বছৰ বয়সত ব্ৰেইন টিউমাৰৰ ফলত মৃত্যু হয়। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক ডাইভিং নায়ক আছিল ১৯৯৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ১৩, বছৰ বয়সত স্বৰ্ণ জয় কৰা কানাডিয়ান ডাইভাৰ আলেকজেণ্ডাৰ ডেস্পাটি আৰু ব্ৰিটিছ ডাইভাৰ লিয়ন টেইলৰ। পিছলৈ লিয়নে তেওঁক ডাইভিং সম্পৰ্কে পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
১১ বছৰৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ এগবাকলেণ্ড কমিউনিটি কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ শিশুৰ বাবে পৰিচালিত হেল্পলাইন সংস্থা 'এনএছপিচিচি'ৰ চেলিব্ৰিটি সমৰ্থক হৈ পৰে, আৰু সেই সময়ত প্ৰকাশ পায় যে ওঠৰ মাহ পূৰ্বে ডেলি উৎপীড়নৰ স্বীকাৰ হৈছিল। ২০০৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ডেলিয়ে প্লাইমাউথৰ মুখ্য স্থানীয় বাতৰি কাকত দ্য হেৰাল্ডৰ ওচৰত অভিযোগ কৰে যে অলিম্পিকৰ পিছৰে পৰা তেওঁক বিদ্যালয়ত উৎপীড়ন কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁৰ দেউতাকে বিবিচিক জনোৱামতে তেওঁ অস্থায়ীভাৱে পুত্ৰ ডেলিক সেই বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল কাৰণ ডেলিৰ সমস্যাটোৰ প্ৰতি বিদ্যালয়খনৰ সঁহাৰি কাৰ্যকৰী নাছিল। ডেলিয়ে তেওঁৰ সমস্যাৰ বিষয়ে কোৱাৰ বাবে সংবাদ মাধ্যমত প্ৰশংসিত হয়। ২০১২ চনত ডেলিয়ে গণিত, স্পেনিছ আৰু ফটোগ্ৰাফীত তেওঁৰ দুবছৰীয়া এ-পৰ্যায়ৰ অধ্যয়ন সমাপ্ত কৰে।
আঘোণ
আঘোণ মাহ অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ অষ্টম মাহ। এই মাহৰ আন এটি নাম হৈছে মাৰ্গশীৰ্ষ। মৃগশিৰা নক্ষত্ৰৰ নামেৰে এই মাহৰ নাম 'মাৰ্গশীৰ্ষ' হৈছে। এই সময়ত খেতি পথাৰ বোৰ পকা ধানেৰে শোভিত হৈ পৰে। অসমীয়া পৰম্পৰা অনুসৰি সেয়ে এই মাহ ধান চপোৱাৰ সময়। নামনি অসমৰ কোনো কোনো অঞ্চলত ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ লগত সম্বন্ধ নথকা ‘মহোহো’ উৎসৱ আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি পালন কৰা হয়। আঘোণ মাহত পালন কৰা হয় অন্যান্য আনুষংগিক অনুষ্ঠান সমূহ হৈছে- লখিমী অনা, লখিমী আদৰা, ন-খোৱা উৎসৱ ইত্যাদি। আঘোণ, অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওন, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। আঘোণ মাহত ৩০ দিন থাকে। আঘোণ মাহৰ আৰম্ভণিত হেমন্ত ঋতুৰ দ্বিতীয় সপ্তাহ চলি থাকে। বঙালী বৰ্ষপঞ্জী মতে এই আঘোণ মাহক 'অগ্ৰহায়ণ' বুলি কোৱা হয়। ইয়াক পূৰ্বতে বছৰৰ প্ৰথম মাহ বুলি ধৰা হৈছিল। 'অগ্ৰ' শব্দৰ অৰ্থ 'প্ৰথম' আৰু 'হায়ণ' শব্দৰ অৰ্থ 'বছৰ'। বছৰৰ প্ৰথমতে আৰম্ভ হোৱা মাহ হিচাপে এই মাহৰ নাম 'অগ্ৰহায়ণ' ৰখা হৈছিল। "অগ্ৰহায়ণ" শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হ'ল বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰীহি (ধান) উৎপন্ন হোৱা সময়। জনবিশ্বাস মতে আঘোণ মাহ বিবাহৰ পক্ষে বিশেষ শুভ মাহ। পশ্চিমবঙ্গৰ লোকসমাজে আঘোণ মাহক 'লক্ষ্মীৰ মাহ' বুলি কয়।
টম ডেলি
ব্যক্তিগত জীৱন
ডেলিয়ে ২৩ আগষ্ট ২০১০ ত এটা ইউটিউব চেনেল সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ চেনেলটোৱে বিভিন্ন বিষয় যেনে দৈনন্দিন, ব্যায়াম আৰু খাদ্য আদিক সামৰি লয়। জুলাই ২০২১ লৈকে, ডেলিৰ ১৩০ নিযুতৰো অধিক দৰ্শনৰ সৈতে ৯৩৬,০০০ ৰো অধিক গ্ৰাহক আছে। ২০১৩ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত ডেলিয়ে এটা ইউটিউব ভিডিঅ' মুকলি কৰি ঘোষণা কৰে যে সেই বছৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই তেওঁ এজন পুৰুষৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছিল। তেওঁ কৈছিল: "মই ইয়াৰ পূৰ্বে কেতিয়াও ইমান সুখী হোৱা নাই" ডেলিয়ে কৈছিল যে তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে কোৱাটো এটা কঠিন সিদ্ধান্ত আছিল। তেওঁ কৈছিল: "মই ইয়াৰ আগতে কেতিয়াও প্ৰেমৰ অনুভূতি অনুভৱ কৰা নাছিলো, এয়া হঠাতে ঘটি গৈছিল, মই ইয়াৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে অভিভূত হৈছিলোঁ যে মই তেওঁক সকলো সময়তে মোৰ মূৰৰ পৰা উলিয়াব নোৱাৰো। " তেওঁৰ দাম্পত্য সংগী হৈছে আমেৰিকান অস্কাৰ বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ, পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক ডাষ্টিন লেন্স ব্লেক।
আঘোণ
অন্য পঞ্জিকাত আঘোণৰ সমসাময়িক মাহ
অসমীয়া পঞ্জিকাত আঘোণ মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত নৱেম্বৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহ হয়। আঘোণ নৱেম্বৰৰ ১৮ বা ১৯ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু ডিচেম্বৰৰ মধ্যলৈকে থাকে। আঘোণ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত কাৰ্তিক মাহ চলি থাকে।
টম ডেলি
ব্যক্তিগত জীৱন
ভিডিঅ'টোত, তেওঁ "সমকামী" বা "উভকামী" আদি শব্দবোৰৰ ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল। তেওঁ কৈছিল "অৱশ্যে মই এতিয়াও ছোৱালীৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰোঁ। " ২০১৫ চনৰ জুলাই মাহত দ্য গাৰ্ডিয়ানৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁৰ যৌন অভিমুখীতাৰ বিষয়ে সোধাত ডেলিয়ে এইদৰে কৈছিল: "মই ইয়াৰ কোনোটোতে নিৰ্দিষ্টকৈ লেবেল লগোৱা নাই কিয়নো এই মুহূৰ্তত মই এজন ল'ৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কত আছোঁ, কিন্তু এতিয়াও ছোৱালীৰ প্ৰতি মোৰ যৌন অনুভূতি আছে। "
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাঁতোৰবিদ শ্ৰেণী:ইউটিউবাৰ শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
আঘোণ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
অপ্সৰা
অপ্সৰা (अप्सरा) হৈছে হিন্দু আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ আখ্যানসমূহত উল্লিখিত ডাৱৰ আৰু জলধাৰাৰ একপ্ৰকাৰৰ অৰ্ধদৈৱিক নাৰী। দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ বিভিন্ন স্থাপত্য, নৃত্য আৰু চিত্ৰশিল্পত অপ্সৰাৰ উপস্থিতি দেখা যায়। অপ্সৰা দুই প্ৰকাৰৰ: লৌকিকা (পাৰ্থিৱ) আৰু দৈৱিকা (দৈৱিক)। তেওঁলোকৰ মাজত উৰ্বশী, মেনকা, ৰম্ভা, তিলোত্তমা আৰু ঘৃতাচী সবাতোকৈ প্ৰসিদ্ধ।
অপ্সৰাক পালি ভাষাত অচ্চৰা, মালয় ভাষাত বিদাদাৰি, জাভানিজত ৱিদাদাৰি আৰু মৈতেই ভাষাত হেল্ল'ই হিচাপে জনা যায়।
হিন্দু আখ্যানসমূহৰ মতে অপ্সৰাসমূহ অতীৱ সুন্দৰী, পূৰ্ণযৌৱনা আৰু নৃত্যকলাত পাৰ্গত। তেওঁলোক সততে দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ ৰাজসভাৰ সংগীতজ্ঞ গন্ধৰ্বসকলৰ সহধৰ্মিণী। গন্ধৰ্বসকলৰ গীতত তেওঁলোকে নৃত্য কৰে আৰু প্ৰায়ে দেৱতা আৰু মানৱ উভয়কে মোহিত কৰে। গগণ নিবাসী হিচাপে বা দেৱতাৰ কোনো কাৰ্য সম্পাদনৰ বাবে তেওঁলোকক প্ৰায়ে উৰিফুৰা দেখা যায়।
সাহিত্যৰ চিত্ৰায়ন
ঋকবেদত গন্ধৰ্বৰ সহধৰ্মিণী এগৰাকী অপ্সৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। বিশেষভাৱে উল্লিখিত একমাত্ৰ অপ্সৰা হৈছে উৰ্বশী। ইয়াত উৰ্বশীৰ মানৱ প্ৰেমিক পুৰুৰৱা আৰু উৰ্বশীৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণ এটা শ্লোক আছে। পৰৱৰ্ত্তী সময়ৰ হিন্দু সাহিত্যত ইন্দ্ৰৰ পৰিচাৰিকা বা ৰাজসভাৰ নৰ্ত্তকী হিচাপে বহু অপ্সৰাৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে।
মহাভাৰতৰ বিভিন্ন কাহিনীত অপ্সৰাৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটিছে। মহাকাব্যখনত প্ৰধান অপ্সৰাসকলৰ বহুকেইখন তালিকা আছে যদিও এইকেইখন একেই নহয়। ইয়াত এই অপ্সৰাসকলৰ শাৰীৰিক সৌন্দৰ্য আৰু লয়লাস নৃত্য ভংগীমাৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
মহাকাব্যখনত অপ্সৰাসকলৰ নিজা নিজা কাহিনীও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কাহিনী অনুসৰি তিলোত্তমাই অসুৰ ভ্ৰাতৃ সুন্দ আৰু উপসুন্দক বিভ্ৰান্ত কৰি পৃথিৱীক উদ্ধাৰ কৰা আৰু তৃতীয় পাণ্ডৱ অৰ্জুনক মোহিত কৰিবলৈ উৰ্বশীয়ে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বিৱৰণ আছে।
কোনো ধ্যানস্থ মুনিৰ ধ্যান ভংগ কৰিবলৈ কোনো অপ্সৰাক প্ৰেৰণ কৰাৰ কাহিনীৰ বহুকেইবাৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটিছে। শকুন্তলাৰ পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয় দিবলৈকো আদি পৰ্বত এনে এক কাহিনীৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে। এই কাহিনীটোৰ মতে বিশ্বামিত্ৰ ঋষি তপস্যাত বহোঁ‌তে উৎপন্ন হোৱা শক্তিলৈ ইন্দ্ৰৰ ভয় ওপজাত তেওঁ মেনকাক ঋষিৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে। মেনকা তপস্যাস্থলীত উপস্থিত হোৱাত পৱন দেৱতাই তেওঁৰ বস্ত্ৰ উৰুৱাই নিয়ে। এনে অৱস্থাত মেনকাক দেখি বিশ্বামিত্ৰ কামাগ্নিত দগ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ তপস্যা ভংগ হয়। তেওঁলোকৰ মিলনৰ ফলশ্ৰুতিত শকুন্তলাৰ জন্ম হয়।
নাট্য শাস্ত্ৰ
নাট্যশাস্ত্ৰত উল্লিখিত তালিকামতে অপ্সৰাসকল হৈছে মঞ্জুকেশী, সুকেশী, মিশ্ৰকেশী, সুলোচনা, সৌদামিনী, দেৱদত্তা, দেৱসেনা, মনোৰমা, সুদতি, সুন্দৰী, বিগদ্ধা, বিবিধা, বুধা, সুমালা, সন্ততি, সুনন্দা, সুমুখী, মাগধী, আৰ্জুনি, কেৰলা, ধৃতি, নন্দা, সুপুষ্কলা, সুপুষ্পমালা আৰু কলাভা।
ক্ষ্মেৰ সংস্কৃতি
কম্বোডিয়াৰ এংকৰিয়ান মন্দিৰসমূহৰ প্ৰস্তৰ আকৃতিসমূহত অপ্সৰাৰ অৱস্থিতি সততে পোৱা যায়। অৱশ্যে সকলো নাৰীমূৰ্ত্তিকে অপ্সৰা হিচাপে গণ্য কৰা নহয়। কেৱল নৃত্যৰত বা নৃত্যৰ ভংগীমাত সজা মূৰ্ত্তিসমূহকহে অপ্সৰা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
ক্ষ্মেৰ ধ্ৰুপদী নৃত্যত এংকৰিয়ান মন্দিৰৰ প্ৰভাৱ পৰিছে আৰু এবিধ একেক নৃত্যক অপ্সৰা নৃত্য আখ্যা দিয়া হৈছে। এই নৃত্যৰ দ্বাৰা কোনো কিংবদন্তি অথবা ধৰ্মীয় কাহিনী পৰিৱেশন কৰা হয়।
মালয় সংস্কৃতি
মধ্যযুগৰ পৰাই মালয় ভাষাত অপ্সৰাক বিদাদাৰী নামেৰে জনা যায়। সংস্কৃত ভাষাৰ বিদ্যাধৰী (পুংলিংগ: বিদ্যাধৰ) অৰ্থাৎ কোনো বিজ্ঞান বা মন্ত্ৰৰ ধাৰণ কৰোঁতা একপ্ৰকাৰ দৈৱিক জীৱক বুজোৱা শব্দৰ সৈতে ইয়াৰ ওচৰ সম্পৰ্ক আছে। বালিৰ দিদাৰী (বা বিদাদাৰী) নৃত্যত বিদাদাৰীসমূহ হৈছে স্বৰ্গৰ পৰিচাৰিকা যি ইন্দ্ৰৰ প্ৰাসাদ অথবা স্বৰ্গত নিবাস কৰে।
কম্বোডিয়াৰ সংস্কৃতিত
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১১১৩-১১৫০-ত নিৰ্মিত বৃহত্তম এংকৰিয়ান মন্দিৰ এংকৰ ৱাটত অপ্সৰা আৰু দেৱতা উভয়কে চিত্ৰয়িত কৰা হৈছে। অৱশ্যে দেৱতাৰ সংখ্যা অধিক আৰু ই প্ৰায় ১,৭৯৬টা। এংকৰ ৱাটৰ শিল্পীসকলে স্তম্ভ আৰু দেৱালসমূহৰ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ বাবে ৩০-৪০ চেণ্টিমিটাৰ আকাৰৰ প্ৰতিমা গঢ় দিছিল। এই প্ৰতিমাসমূহৰ কেশবিন্যাস, শিৰোস্ত্ৰান, বস্ত্ৰ, অলংকাৰ আদিৰ প্ৰচুৰ ভিন্নতা দেখা পোৱা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
মুকুল চক্ৰৱৰ্তী
মুকুল চক্ৰৱৰ্তী (ইংৰাজী : Mukul Chakravarty ) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, গৱেষক, প্ৰাবন্ধিক তথা হাস্য-ব্যংগ লিখক। ‘চৰিত পুথি’ৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গৱেষক হিচাপে পৰিচিত চক্ৰৱৰ্তী ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ পূৰ্ণাংগ আলোচনী মাহেকীয়া 'বাৰ্তাপখিলী' ৰ এগৰাকী উপদেষ্টা হোৱাৰ লগতে হাস্য-ব্যংগ আলোচনী 'গিৰজনি' ৰ সম্পাদক। তেওঁ ২০১০ চনৰ পৰা 'নৰ্থ ইষ্ট ইণ্ডিয়া নেটৱৰ্ক ফৰ একাডেমিক ডিচক'ৰ্চ(NEINAD) ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা পত্ৰিকা 'প্ৰান্তস্বৰ' ৰো মুখ্য সম্পাদক। তেওঁৰ বৰ্তমানলৈ ১২খন প্ৰবন্ধ পুথি, ৬খন হাস্য-ব্যংগ সংকলন আৰু ৪খন সম্পাদিত গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
মুকুল চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম হয় ১ ডিচেম্বৰত, ১৯৫৮ চনত। নলবাৰী জিলাৰ পশ্চিম নলবাৰী ৰাজহ চক্ৰৰ শিমলীয়া গাঁৱত। পিতৃৰ নাম নৰকান্ত চক্ৰৱৰ্তী আৰু মাতৃৰ নাম বীনা দেৱী। অসম লেখক কোষ, পঞ্চম খণ্ড, অসম সাহিত্য সভা, পৃষ্ঠা-৭২
শিক্ষা
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ। তেওঁৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে নিৰ্বাচিত গৱেষণাৰ বিষয়-'গুৰু-চৰিত-কথাৰ ভাষা:এটি বিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন'।
হীৰা মাণ্ডী
হীৰা মাণ্ডী (Heera Mandi; উৰ্দু আৰু {{lang-pa|{{Nastaliq|ہیرا منڈی}}; অনুবাদ: হীৰাৰ বজাৰ) দেৱালৰ চহৰ লাহোৰৰ এটা চুবুৰী আৰু বজাৰ। কেতিয়াবা এই অঞ্চলটোক ‘শাহী মহল্লা’ বুলিও উল্লেখ কৰা হয়। হীৰা মাণ্ডীক বিশেষকৈ পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ এটা নিষিদ্ধ অঞ্চল হিচাপে জনা যায়। হীৰা মাণ্ডী নামটো আহিছে হীৰা সিঙৰ পৰা, যিয়ে শাহী মহল্লাত এখন খাদ্যশস্যৰ বজাৰ স্থাপন কৰিছিল। পিছলৈ বজাৰখন ‘হীৰা সিং দি মাণ্ডী’নামেৰে জনাজাত হৈছিল, অৰ্থাৎ হীৰা সিঙৰ বজাৰ। এইটোৱেই পিছলৈ আধুনিক নাম হীৰা মাণ্ডীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ই লাহোৰৰ তক্সালি গেটৰ ওচৰত আৰু বাদশাহী মছজিদৰ দক্ষিণে অৱস্থিত। ঐতিহাসিকভাৱে এই বজাৰখন পঞ্চদশ আৰু ষোড়শ শতিকাৰ পৰাই চহৰখনৰ পৰিমাৰ্জিত তৱাইফ সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল।
ব্যুৎপত্তি
পৰম্পৰাগতভাবে মহাৰাজ ৰঞ্জিত সিঙৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ধিয়ান সিং ডোগ্ৰাৰ পুত্ৰ হীৰা সিংহৰ নামেৰে অঞ্চলটোৰ নাম বৰ্ণনা কৰা হয়।
ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট
এই বজাৰ এলেকা প্ৰথমে পঞ্চদশ আৰু ষোড়শ শতিকাৰ সময়ছোৱাত মোগল যুগৰ লাহোৰৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ চহৰখনৰ তৱাইফ সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল। ইয়াক মুকলি কৰিছিল মোগলে, যিয়ে মূলতঃ ভাৰতৰ সকলো প্ৰান্তৰ পৰা মহিলাসকলক আনি তেওঁলোকে প্ৰদান কৰা নৃত্য আৰু মনোৰঞ্জনৰ সোৱাদ লৈছিল। পাছলৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ অন্য প্ৰান্তৰ কিছু মহিলাকো মনোৰঞ্জনৰ বাবে কথক আদি ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ইয়ালৈ অনা হৈছিল। হীৰা মাণ্ডী প্ৰথমে হীৰা সিঙৰ শাসনকালত বেশ্যাবৃত্তিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।
মুকুল চক্ৰৱৰ্তী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
হীৰা মাণ্ডী
ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট
ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনে দেহ ব্যৱসায়ৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে হীৰা মাণ্ডীৰ সুনাম সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। বজাৰৰ এলেকাত মহিলা আৰু খোৱাজাছৰা বা হিজৰাসকলে পৰম্পৰাগত আৰু শাস্ত্ৰীয় নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল। ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক যুগৰ পৰা বিগত কেইবছৰমানলৈকে ই লাহোৰত বেশ্যাবৃত্তিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈয়েই আছিল। পাকিস্তানৰ হিজৰা সম্প্ৰদায়ৰ বহু হিজৰা এই অঞ্চলত সঘনাই আহে; যি অঞ্চলটোৰ নৃত্য সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত।
বেশ্যাবৃত্তি
ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত ইংৰাজ সৈন্যৰ বিনোদনৰ বাবে পুৰণি আনাৰকলি বজাৰত ইংৰাজ চৰকাৰে বেশ্যালয়ৰ ঘৰবোৰ আৰু অধিক উন্নত কৰে। ইয়াৰ পিছত এইবোৰ লোহাৰী গেটলৈ আৰু তাৰপাছত তক্সালী গেটলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
বেশ্যাবৃত্তি দমন
মহম্মদ জিয়া উল হকৰ শাসনকালত সংগীত আৰু নৃত্যগৃহসমূহৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলোৱা হৈছিল, যিবোৰ দেহ ব্যৱসায়ৰ কেন্দ্ৰ বুলি অভিযোগ উঠিছিল। এই অভিযানে চহৰখনৰ য’তে-ত’তে এই বৃত্তি বিয়পাই দিয়াৰ কাম কৰিছিল। শেহতীয়াকৈ এই অঞ্চলটো পুনৰ বেশ্যাবৃত্তিৰ বাবে পৰিচিত হৈছে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ নিষিদ্ধ অঞ্চল
হাবুং
হাবুং (,Habung) পৌৰাণিক কামৰূপৰ এটা বৃহৎ অঞ্চল তথা আহোম ৰাজ্যৰ পঞ্চম ৰাজধানী আছিল।  বৰ্তমান হাবুঙ লখিমপুৰ জিলা আৰু ধেমাজি জিলাত অন্তৰ্ভুক্ত আৰু প্ৰত্নতাত্বিক স্থান যেনে হাবুং মৈদাম, ঘুগুহা দৌল আদি ধেমাজি জিলাৰ অংশ। ৱেড (১৮০০)-ৰ মতে, সোৱণশিৰি নদী আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ মিলন হোৱা অঞ্চলটোক হাবুং বুলি জনা গৈছিল। শিলালিপিৰ তথ্য অনুসৰি, হাবুং (Ha-Vrnga Visaya) আছিল এখন প্ৰদেশ য'ত ব্ৰাহ্মণসকলক দশম শতিকাত কামৰূপৰ পাল ৰাজবংশৰ ৰত্নপালে বসতি স্থাপন কৰাইছিল। কামৰূপৰ পতনৰ পাছত হাবুং চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হয় আৰু এই অঞ্চলত বৃহৎপাত্ৰ নামৰ এজনক শাসন কৰিবলৈ ৰখা হয়।  টাই-আহোম ভাষাত লিখা সাচিপটিয়া দীন-বুৰঞ্জী অনুসৰি চাওলুং চ্যুকাফা আৰু তেঁওৰ লগত অহা ৯০৩০ জন লোকে হাবুঙত তিনি চন্দ্ৰ বৰ্ষ ক্ৰমে লাকনি দাপকেও, লাকনি ৰাইছেও আৰু লাকনি মুঙপ্লাও গড় বান্ধি ৰাজধানী পাতে কিন্তু বানপানী হোৱাৰ ফলত পুনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰলৈ ঘূৰি যায়। চুতীয়া ৰাজ্য জয় কৰাৰ পাছত লাকনি খুতছান (১৫২৫ খ্ৰীষ্টাব্দত) চাওফা চুহুংমুংএ ক্লাংচেঙ নামৰ বিষয়া এজনক হাবুংত ৰাজত্ব কৰিবলৈ ৰাখে।
হাবুং নামৰ উৎপত্তি
হাবুং শব্দটো মূলতঃ বড়ো-কছাৰী মূলীয় ভাষাৰ বুলি জনা যায় । ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "মাটিৰে ভৰা ঠাই" অৰ্থাৎ "নদীৰ পানীয়ে খহাই অনা পলস জমা হৈ সৃষ্টী হোৱা ভূমি। " "হা" মানে হৈছে "মাটি" (যেনে হাছাও, হাজং, হালালি, ইত্যাদি) আৰু "বুঙ" মানে হৈছে ভৰি পৰা। পি.আৰ.টি গৰ্ডনৰ মত অনুসৰি পৌৰাণিক মৰাণ ভাষাত "হাবুঙ"ৰ অৰ্থ হৈছে "মানুহৰ বাসতি/চাপৰি"। ইতিহাসবিধ চিড্নি এণ্ডেলৰ "ডা কচাৰী" নামৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰা মতে বুৰঞ্জীত মৰাণসকলক হাবুঙীয়া বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল যাৰ অৰ্থ আছিল "ভূমিৰ থলগিৰি"। এখেতৰ মতে হাবুঙ শব্দটো প্ৰকৃততে "হা" (মাটি)-"চুবুঙ" (মানুহ)ৰ পৰা উৎপত্তি হৈছিল। হাবুঙৰ ওচৰতে খুবুং নামৰ অন্য এক অঞ্চল এতিয়াও দেখা পোৱা যায়। কামৰূপৰ ৰজা ৰত্নপালৰ তামৰ ফলিত হাব্ৰং বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। ১৪২৮ চনৰ চুতীয়া ফলিত শ্ৰী বৃহৎ পাত্ৰক "হাবুঙাধিপতি" (হাবুঙৰ অধিকাৰী) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
কামৰূপ আৰু চুতীয়া শাসনকাল
১০ শতিকাৰ ৰত্নপালৰ তামৰ ফলিৰ পৰা হাবুং প্ৰাচীন কালৰ পৰাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল বা প্ৰদেশ আছিল বুলি উমান পোৱা যায়, য'ত কামৰূপৰ ৰজাসকলে ব্ৰাহ্মণৰ সংস্থাপন কৰিছিল। ১২০০ শতিকাত কামৰূপ বিভক্ত হোৱাৰ ফলত হাবুং চুতীয়া ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহে। ৰত্নধ্বজপালে দদায়েক স্বেতগিৰিৰ ৰজা ভদ্ৰশেনৰ পৰা ধেমাজি অঞ্চল দখল কৰি হাবুঙৰ দক্ষিণৰ ৰতনপুৰত ৰাজধানী স্থাপন কৰে। একে সময়চোৱাতে পাটকাই পৰ্বতৰ পুৰ্বৰ পৰা অহা টাই-আহোমসকলে অভয়পুৰত (শিৱসাগৰৰ অঞ্চল) বানপানী হোৱাৰ ফলত হাবুঙত অস্থায়ী ৰাজধানী পাতে। কিন্তু ৪ বছৰ থাকি পুনৰ বানপানী হোৱাৰ ফলত শিৱসাগৰৰ লিগিৰী গাঁৱলৈ (চনটক) উভতি যায় য'ত বৰাহী চুতীয়াসকলক লগ পায়। উল্লেখযোগ্য যে চুকাফাই বানপানী হোৱাৰ বাবে এৰি যোৱা তিপাম (কানগং নামৰ এজন), নামৰূপ (খুণতাং নামৰ এজন) বা লিগিৰী গাঁৱ (তাখোনলাক নামৰ এজন) লেখীয়া ঠাইৰ দৰে অভয়াপুৰ আৰু হাবুং অঞ্চলত কোনো লোকক ৰাখি যোৱা নাছিল। ইয়াৰ পাছত হাবুঙৰ উল্লেখ ১৪ শতিকাত পোৱা যায়। ইব্ন বট্টোতাই ১৪ শতিকাৰ ‌আগ ভাগত কামৰূপ ভ্ৰমণ কৰোঁতে হাবুঙলৈ(হাবাঙ) আহিছিল। এই‌ কথা তেওঁ ‌নিজৰ‌ লেখনীত উল্লেখ ‌কৰিছে। তেওঁৰ মতে হাবুং তেতিয়াৰ দিনত‌ এক সমৃদ্ধিশালী অঞ্চল আছিল। চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণে ১৩৯২ চনত হাবুং অঞ্চলত ব্ৰাহ্মণক ভূমি দান কৰিছিল। মৃত্যু দণ্ডৰ পৰা প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিবলৈ আহোম ৰজা থিয়াও খামতিৰ ৰাণীয়ে দিহিং(পূৰ্বতে দিহিং বোকাখাটৰ মহোৰামুখত পৰিছিল) পাৰ হৈ আহি চুতীয়া ৰাজ্যৰ হাবুঙত আশ্ৰয় লৈছিল। নাওবৈচা ফুকনৰ বুৰঞ্জীৰ মতে হাবুঙত ব্ৰাহ্মণ এজনে তেখেতক প্ৰশ্ন কৰোঁতে তেখেতে নিজকে অসম(আহোম)‌‌‌‌‌ ৰাজ্যৰ ৰাণী বুলি চিনাকি দিছিল। ইয়াৰ পাছত হাবুঙৰ উল্লেখ ১৪২৮ চনত চুতীয়া ৰজা‌ ধৰ্মনাৰায়ণৰ পুত্ৰ দুৰ্লভনাৰায়ণৰ শদিয়াত উদ্ধাৰ হোৱা তামৰ ফলিত পোৱা যায়। এই ফলিৰ মতে চুতীয়া সেনাপতি শ্ৰী বৃহৎ পাত্ৰ হাবুঙৰ অধিকাৰী (হাবুঙাধিপতি) আছিল আৰু স্বধয়াধিপতি শ্ৰী শ্ৰী ধৰ্মনায়াৰণৰ আদেশত তেওঁ পুৰন্দৰ বিপ্ৰ‌ নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণক ৪০০ পুটি মাটি দান কৰিছিল।
ফলিৰ অংশ: ""পুৰন্দৰায় ৱিপ্ৰায় ভুপুটীনাং চতুঃশতম্।
নৃপাদেশাৎ সমাগত্য দাদদী-শাসনং দদৌ॥ হাবুঙ্গাধিপতিঃ সোহপি ষষ্ঠিসংখ্যান্ দ্বিজানপি॥""
ইয়াৰ বাহিৰেও প্ৰায় ৬খন চুতীয়া ৰজাৰ তামৰ ফলি (১৩৯২-১৫২২ মাজৰ) হাবুং অঞ্চলত পোৱা গৈছে।
চুতীয়া সকলৰ মাজত আজিও হাবুঙৰ উল্লেখ থকা নিচুকনি গীত শুনিবলৈ পোৱা যায়। উদাহৰণ:
""হালিকি এই বাপেৰ ক'লৈ গ'ল,
....
হাবুঙীয়া বাঢ়ৈয়ে চ'ৰানাও সাজে
কুৰুলাৰ কেৰুহেন উৰো উৰো কৰে,
উৰিব নোৱাৰিহে সাগৰতে পৰে; ""
১৫১২ চনত আহোম ৰজা চুহুংমুঙে হাবুঙৰ চুতীয়া সেনাপতি বৃহৎপাত্ৰৰ(বৰপাত্ৰ) পৰা হাবুং অঞ্চলৰ পানবাৰী দখল কৰে। যাৰ ফলত ১৫১৩ চনত চুতীয়া-আহোম ৰাজ্যৰ মাজত যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ১৫২০ চনত চুতীয়া ধীৰনাৰায়ণে পুনৰ বাৰ হাবুং অঞ্চল ঘূৰাই লয় আৰু ১৫২২ চনত হাবুঙৰ ব্ৰাহ্মণক মাটি দান কৰে। ঢকোৱাখনাৰ(হাবুং) কোঁৱৰগাঁৱত উদ্ধাৰ হোৱা এই ফলিৰ মতে ১৫২২ চনত শদিয়াৰ অধিপতি বিষ্ণু বংশৰ শ্ৰী ধীৰনাৰায়ণে প্ৰচণ্ড দুৰ্দণ্ড বাহুৰে সকলোকে পৰাজিত কৰি ৰাজ্যশ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পাছতে চুতীয়া ৰাজ্য নীতিপালৰ হাতলৈ যায়। নীতিপালৰ দুৰ্বল শাসনৰ সুযোগ লৈ চুহুংমুঙে পুনৰ চুতীয়া ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ডিব্ৰুমুখৰ যুদ্ধত চুতীয়াৰ নেতৃত্বত থকা কাচিতৰাৰ লগতে বৰপাত্ৰ(হাবুঙাধিপতি) উল্লখ আছে।
আহোম ৰাজত্ব কাল
হাবুঙত চাওলুং চুকাফাই অস্থায়ী ৰাজধানী পাতিছিল। গড়ে আৱৰা বিস্তীৰ্ণ অঞ্চলটোক ওচৰৰ লোকে  টাই ভেটি বুলি কৈছিল কাৰণ এই ঠাইত আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ গাঁও সমূহত যথেষ্ট তাঈ আহোম ভাষাৰ সাঁচিপতিয়া পুথি পোৱা গৈছে। আহোমসকলৰ আহোমৰ পূৰ্বপৰুষসকল চাওলুং চুকাফাৰ সৈতে হাবুংলৈ আহি তাতে তিনি চন্দ্ৰ বৰ্ষ ক্ৰমে লাকনি দাপকেও, লাকনী ৰাইছেও আৰু লকনি মুঙপ্লাও থাকে। টাই-আহোম ভাষাত লিখা সাঁচি পাতৰ ম' চাং বুন বংশৰ পুথিত লগতে আজুহা গাঁওৰ পৰা হাবুং সম্বন্ধে তাঈ আহোম ভাষাতত লিখা কেইবাখনো সাঁচিপতিয়া পুথি উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। ৰাজধানীৰ গড়ৰ ওচৰতে এটা শ ধোঁৱা পুখুৰী আৰু এটা মৈদাম আছে যত আহোমসকলৰ লগত অহা এজন পণ্ডিতৰ মৃত্যুত সজোৱা হৈছিল বুলি জনা যায়। বুৰঞ্জীৰ পুথিখনত চাওলুং জনাৰ লগত আহি হাবুংত বসবাস কৰা সোঁতৰ ঘৰ আহোম ৰাজপৰিয়ালৰ নাম লিপিবদ্ধ আছে। সেয়া হল-
বৰ্তমানৰ হাবুং
অসম চৰকাৰৰ সহযোগত হাবুঙৰ টাই ভেটিত থকা ৰাজধানীৰ মৈদাম, পুখুৰী আৰু গড়সমূহ সংৰক্ষণ কৰি ৰু'এন চাও ছেঙ (পৰম্পৰাগত দেউশাল) স্থাপন কৰে। ১৯৯০ চনৰ ১৭ জুন তাৰিখে স্থানীয় ফুৰালুং সংঘ আৰু সেইসময়ৰ ধেমাজি জিলাৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত নগেন হাজৰিকাৰ সহযোগত আহোম ধৰ্মৰ নিয়ম অনুসৰি আহোমসকলৰ পূজা কৰা গৃহ হলুং হ'ফি মন্দিৰৰ নিৰ্মাণৰ কাৰণে আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। পাছত ৯জন শুভাকাংক্ষীৰ দ্বাৰা ৮টা খুটা প্ৰদান কৰা হয় যাৰ ফলত স্থায়ী ভাবে হ'ফিটো নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হৈছিল। সেই ঠাইৰ ঐতিহ্য ৰক্ষা কৰি পৰম্পৰাগত ফুৰালুংবানফি ধৰ্মৰ নীতিনিয়মতে টাই ভেটিৰ ভিতৰত থকা হফি টোত ম'-লুং টাই-পণ্ডিতসকলে আৰু বিশেষকৈ স্থানীয় ম'-চাম পণ্ডিতসকল আৰু স্থানীয় পঞ ফুৰালুং সংঘৰ সদস্যসকলে টাই-আহোম ভাষাতে সেৱা অৰ্চনা কৰে। মন্দিৰত সেৱা আগবঢ়োৱাৰ সময়ত বিশেষ দুটামান প্ৰাচীন টাই নিয়ম পালন কৰিব লাগে। তাই-চি পৰম্পৰা কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু তাত কক বান ফাই (চাকি জ্বলোৱা), আই চিংলাও গোৱা আদি নিয়ম কৰা হয়, তালৈ কাই অৰ্থাত কুকুৰা নিয়ম মতে নিয়া হয়। তালৈ যাওঁতে নিয়ম অনুসৰি বিভিন্ন ৰঙৰ কুকুৰা, লাও বা সাজপানী নিয়াৰ উপৰিও বানফাই অৰ্থাৎ চাকি নিব লাগে। সন্তানৰ আশাত বগা মতা কুকুৰা দিব লাগে, অসুখ বা বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কলা মতা কুকুৰা দিয়া হয় আৰু অইন বিশেষ মনোকামনা নাথাকিলে যিকোনো ৰঙৰ বা পখৰা মতা বা মাইকী কুকুৰা তাই-চি নিয়ম কৰা হয়। হাবুংলৈ তৎক্ষণাত যাব যদি কোনো ব্যক্তিয়ে নোৱাৰে তেতিয়া "মু-বাই তাম-বাই" নামৰ পৰম্পৰাৰে টোপোলা এটা বান্ধি কুকুৰা আগ বঢ়াই ৰখাৰ নিয়ম আছে। এই অঞ্চলৰ ঐতিহ্য ৰক্ষাৰ্থে অসম চৰকাৰে পুনঃনিৰ্মাণৰ বাবে যথেষ্ট ৰাজ পুঁজি প্ৰদান কৰে। ২০১৭ চনত তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালদেৱে নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হ-ফিত উদযাপিত মে-দাম-মে-ফি অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈ হাবুঙক পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ ২ কোটি টকা প্ৰদানৰ কথা ঘোষণা কৰে।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী: আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী
কলাখাৰ
কলাখাৰ বা খাৰ হ’ল কলৰ বাকলি অথবা মূঢ়া শুকুৱাই পুৰিলে ওলোৱা ছাইত পানী দি থৈ পিছত তাৰ পৰা নিগৰি ওলোৱা খাৰ-পানী। সাধাৰণতে ভীমকল গছৰ পটুৱা ছিৰলা-ছিৰিলিকৈ ফালি ৰ’দত শুকুৱাই, জুইত পুৰি, তাৰ ছাইৰ পৰা কলাখাৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা কলৰ গছ অংশও (পাত, পটুৱা আৰু কলগছৰ মাজৰ ডিলা অংশও) ৰ’দত শুকুৱাই পুৰি কলাখাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়।
খাৰ আৰু এচিডৰ বিক্ৰিয়া
কলাখাৰে হাইড্ৰক্ল’ৰিক এচিডৰ লগত ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া কৰি লৱণৰ উৎপাদন কৰে, অৰ্থাৎ এচিডিটী নাইকিয়া কৰে। এই বিক্ৰিয়াত লৱণৰ লগতে কাৰ্বন ডাই অক্সাইড  আৰু পানী  উৎপন্ন হয়। ইয়াৰ সমীকৰণটো হৈছে:  +  →  +  + ।
খাদ্য হিচাপে
কলাখাৰ এক ঔষধৰ দৰে খাদ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন খাৰৰ ভিতৰত ভীমকলৰ বাকলি, পটুৱা বা আলু অংশ শুকুৱাই পুৰি উলিওৱা ছাইৰ পৰা তৈয়াৰ কৰি উলিওৱা আৰু খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা খাৰবিধেই হ'ল কলাখাৰ। ছাইখিনি পানীত তিয়াই থোৱাৰ পাছত যিখিনি ৰঙচুৱা পানী ওলায়— তাক খাৰণি (Alkali) বোলে। ধান-খেৰৰ পৰা উলিওৱা খাৰণি সাধাৰণতে কাপোৰ, চুলি, বাচন আদি ধুবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ খাবৰ বাবে ভীমকলৰ বাকলি, মধুনাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা খাৰণি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অতীতকালৰ অসমত নিমখৰ সলনি আঞ্জাত খাৰ দি খাইছিল কোনো কোনো অঞ্চলত মৃতকৰ সকামত দিয়া ভোজত খাৰ-মাছ ৰন্ধাটো মাংগলিক নিয়মৰ ভিতৰতে পৰে। আগৰ দিনত লোণ সততে পোৱা নগৈছিল বাবে লোণৰ মূল্য বহুত বেছি আছিল। তেতিয়া সাধাৰণ মানুহে লোণৰ সলনি খাৰণি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। খাৰে অম্লক প্ৰশমিত কৰে বাবে অম্লশূল ৰোগত খাৰণি দি ৰন্ধা খাদ্য উপকাৰী। খাৰণি দি ৰন্ধা খাদ্যত হালধি দিলে ৰঙচুৱা বা মুগা বৰণৰ হয়। সেয়ে খাৰণি দি ৰন্ধা খাদ্যত হালধি সাধাৰণতে নিদিয়ে।
প্ৰবাদ
অসমীয়াসকলক খাৰখোৱা অসমীয়া বুলি কোৱা হয়। অতীতত অসমীয়াসকলৰ ভিতৰত বিশেষকৈ অনাৰ্যসকলে নিমখৰ সলনি খাবৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা আঞ্জাত খাৰ দি খাইছিল, তেনেকৈয়ে অসমীয়া সমাজত খাৰ এক খাদ্যজাত সামগ্ৰী হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠে আৰু এই অভ্যাসেই অসমীয়া সকলক “খাৰখোৱা অসমীয়া”ত পৰিণত কৰে।
উপকাৰ-অপকাৰ
কল পুৰি প্ৰস্তুত কৰা প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম ছাইত থাকে— ফছফ’ৰাছ ৩৩ মিলিগ্ৰাম, প’টাছিয়াম ২৫৫ মিলিগ্ৰাম, মেগনেছিয়াম ২৭ মিলিগ্ৰাম, ছ’ডিয়াম ৫১ মিলিগ্ৰাম আৰু কেলছিয়াম ৬.৬ মিলিগ্ৰাম।
বিভিন্ন উপকাৰিতাসমূহৰ ভিতৰত কলাখাৰৰ কিছুমান বিশেষ অপকাৰিতা হ’ল:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
ৰাজনৈতিক দল
ৰাজনৈতিক দলবোৰ প্ৰায় প্ৰতিখন দেশৰ ৰাজনীতিৰ এক মুখ্য অংশ হৈ পৰিছে, কিয়নো যোৱা কেইশতিকামানত আধুনিক দল সংগঠনবোৰৰ বিশ্বজুৰি বিকাশ ঘটিছে আৰু বিয়পি পৰিছে। কিছুমান দেশৰ কেৱল এটা ৰাজনৈতিক দল থাকিব পাৰে আনহাতে আন দেশত একুৰিৰো অধিক থাকিব পাৰে, কিন্তু এখন দেশৰ বাবে কোনো ৰাজনৈতিক দল নথকাটো অত্যন্ত বিৰল। স্বৈৰতন্ত্ৰ আৰু গণতন্ত্ৰ দুয়োটা ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাতে ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ, যদিও সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰত স্বৈৰতন্ত্ৰতকৈ অধিক ৰাজনৈতিক দল থকা দেখা যায়। স্বৈৰতন্ত্ৰৰ প্ৰায়ে কেৱল এটা ৰাজনৈতিক দল থাকে যি দেশখন শাসন কৰে, আনহাতে কিছুমান ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানীয়ে দুটা বা ততোধিক দলৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাক গণতন্ত্ৰৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ বুলি বিবেচনা কৰে।
ৰাজনৈতিক দলবোৰ সমাজত ইতিমধ্যে বিদ্যমান বিভাজনৰ, যেনে নিম্ন আৰু উচ্চ শ্ৰেণীৰ মাজৰ বিভাজন, পৰা বিকশিত হ'ব পাৰে আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সদস্যসকলক সহযোগিতা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰি ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সুশৃংখল কৰে। ৰাজনৈতিক দলবোৰত সাধাৰণতে এজন দলৰ নেতা থাকে, যি দলৰ কাৰ্যকলাপৰ সিদ্ধান্তত প্ৰাথমিক দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে; দলৰ কাৰ্যবাহী সদস্য থাকে, যিসকলে নেতা বাছনি কৰে আৰু প্ৰশাসনিক তথা সাংগঠনিক কাম কৰে; আৰু দলৰ সদস্য থাকে, যিসকলে দলটোক সহায় কৰিবলৈ স্বেচ্ছাই সহায় কৰে, ধন দান কৰে, আৰু ইয়াৰ প্ৰাৰ্থীসকলক ভোটদান কৰে। বহুতো বেলেগ বেলেগ ধৰণে ৰাজনৈতিক দলবোৰ গঠন হ'ব পাৰে আৰু ভোটাৰসকলৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিব পাৰে। নাগৰিকসকলে ৰাজনৈতিক দলবোৰক দিয়া দান-বৰঙণিসমূহ প্ৰায়ে আইনৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়, আৰু কেতিয়াবা দলবোৰে এনেদৰে শাসন ব্যৱস্থা চলায় যাতে তেওঁলোকক সময় আৰু ধন দান কৰা লোকসকলক সহায় হয়।
বহুতো ৰাজনৈতিক দল আদৰ্শগত লক্ষ্যৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হয়। গণতান্ত্ৰিক নিৰ্বাচনত উদাৰ, ৰক্ষণশীল আৰু সমাজতান্ত্ৰিক দলসমূহৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা হোৱা সচৰাচৰ দেখা যায়; বৃহৎ ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ অন্যান্য উমৈহতীয়া মতাদৰ্শৰ ভিতৰত আছে সাম্যবাদ, জনপ্ৰিয়তাবাদ, জাতীয়তাবাদ আৰু ইছলামবাদ। বিভিন্ন দেশৰ ৰাজনৈতিক দলবোৰে প্ৰায়ে নিজকে এক নিৰ্দিষ্ট আদৰ্শৰ সৈতে পৰিচয় দিবলৈ একে ধৰণৰ ৰং আৰু প্ৰতীক গ্ৰহণ কৰে। অৱশ্যে বহুতো ৰাজনৈতিক দলৰ কোনো আদৰ্শগত সম্পৰ্ক নাথাকে, আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে দলতো মুখ্যতঃ পৃষ্ঠপোষকতা, ক্লায়েণ্টেলিজম বা এজন নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক উদ্যোগীৰ উন্নতিত নিয়োজিত থাকিব পাৰে।
সংজ্ঞা
ৰাজনৈতিক দলবোৰ হৈছে সামূহিক সত্তা যি ৰাজনৈতিক কাৰ্যালয়ৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা কৰে। এটা ৰাজনৈতিক দলৰ সদস্যসকলে এটা অংশীদাৰী উমৈহতীয়া নামৰ অধীনত নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। এক সংকীৰ্ণ সংজ্ঞাত, এটা ৰাজনৈতিক দলক কেৱল দলৰ নামৰ অধীনত কাৰ্যালয়ৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা প্ৰাৰ্থীৰ গোট বুলি ভাবিব পাৰি।  এক বহল সংজ্ঞাত, এক ৰাজনৈতিক দল হৈছে এক গোটৰ প্ৰাৰ্থীক নিৰ্বাচিত কৰিবলৈ সমৰ্থন আগবঢ়োৱা সমগ্ৰ সঁজুলি, যাৰ ভিতৰত আছে ভোটাৰ আৰু স্বেচ্ছাসেৱক যি এটা নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক দলক সমৰ্থন কৰে, সেই দলৰ প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচনত সমৰ্থন কৰা চৰকাৰী দল-সংগঠন, আৰু দলটোৰ সৈতে জড়িত চৰকাৰৰ বিধায়ক আৰু সাংসদসকল।
ৰাজনৈতিক দলবোৰক অন্য ৰাজনৈতিক গোট আৰু ক্লাবৰ পৰা এনেদৰে পৃথক কৰিব পাৰি যে দলবোৰে প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচন কৰাত মনোনিৱেশ কৰে আনহাতে আন গোটবোৰে এক নীতিগত মতাদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে। ৰাজনৈতিক দলবোৰক আন ৰাজনৈতিক সংগঠনৰ পৰা পৃথক কৰিব পৰা আন বিশেষত্বসমূহ হৈছে বৃহত্তৰ সদস্যপদ, সময়ৰ সৈতে অধিক স্থিৰতা, আৰু ভোটাৰসকলৰ সৈতে গভীৰ সম্পৰ্ক।
বহুতো দেশত ৰাজনৈতিক দলৰ অভিধা দেশখনৰ আইনত সংজ্ঞায়িত কৰা হয় আৰু চৰকাৰে এটা সংগঠনক আইনীভাৱে ৰাজনৈতিক দল হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়ে।
আন এটা সংজ্ঞা অনুসৰি, ৰাজনৈতিক দল হৈছে এক সংগঠন যি এক নিৰ্দিষ্ট আদৰ্শগত বা নীতিগত লক্ষ্য আগবঢ়ায়, বা যি ৰাজনীতিৰ বিষয়ে একে বিচাৰধাৰা থকা লোকসকলক সংগঠিত কৰে। অৱশ্যে, বহুতো ৰাজনৈতিক দল প্ৰাথমিকভাৱে আদৰ্শ বা নীতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত নহয়; উদাহৰণ স্বৰূপে, ৰাজনৈতিক দলবোৰ মুখ্যতঃ ক্লায়েণ্টেলিষ্টিক বা পৃষ্ঠপোষকতা-আধাৰিত সংগঠন হ'ব পাৰে, বা এক নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক উদ্যোগীৰ কেৰিয়াৰ আগবঢ়াই নিয়াৰ সঁজুলি হ'ব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
অঞ্জলী গোপালন
অঞ্জলী গোপালন (জন্ম ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৭) এগৰাকী ভাৰতীয় মানৱধিকাৰ আৰু পশু অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ ঘাইকৈ এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ হকে কাম কৰে। তেওঁ বেচৰকাৰী সংগঠন নাজ ফাউণ্ডেচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা বৰ্তমান কাৰ্যবাহী সঞ্চালক। নাজ ফাউণ্ডেচননে মহিলা, শিশু, তৃতীয় লিংগ আৰু এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তিৰ মাজত এইড্‌ছৰ সজাগতা সৃষ্টি কৰে। ভাৰতত সমকামী, লেছবিয়ান, উভকামী, ৰূপান্তৰিত লিংগ, হিজিৰা, তৃতীয় লিংগ ইত্যাদিৰ অধিকাৰ বাবে তেওঁ বহুতো কাম কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ দফা ৩৭৭ বিলুপ্তিৰ বাবে দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত গোচৰ দিয়া। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলশ্ৰুতিত ২০১৮ চনত এই দফা উচ্চতম ন্যায়ালয়ে অসংবিধানীক হিচাপে ৰায় দিয়ে। তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত এলজিবিটিকিউ সম্প্ৰদায়ৰ গৌৰৱ যাত্ৰাও অনুষ্ঠিত কৰে। তেওঁ ২০১২ চনৰ টাইম আলোচনীৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান লেজিয়ন ডি'অনৰ লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫৭ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তামিলনাডুৰ ৰাজধানী চেন্নাইত অঞ্জলী গোপালনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ডাঃ কে.আৰ. গোপালন ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ বিষয়া আৰু পঞ্জাবী সম্প্ৰদায়ৰৰ মাতৃ গৃহিনী। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ লা মাৰ্টিনিয়েৰত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰত আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ উভয়তে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা তেওঁ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ সাংবাদিকতাৰ পোষ্টগ্ৰেজুৱেট ডিপ্লমা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নত জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
অঞ্জলীয়ে প্ৰায় এটা দশক নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ এক সন্থাত কাম কৰিছিল। এই সন্থায়ে জৰুৰী কাগজ-পত্ৰ নোহোৱাকৈ আমেৰিকালৈ যোৱা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ মানুহক সহায় কৰে। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতলৈ আহে আৰু নাজ ফাউণ্ডেচন গঠন কৰে। নাজ ফাউণ্ডেচনে এইড্‌ছৰ দ্বাৰা পীড়িত বহুতো মহিলা, শিশু আৰু এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰৰ লোকক নতুন জীৱন সলনি কৰে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ দিল্লীত প্ৰথমখন এইছআইভি ক্লিনিক স্থাপন কৰে। ২০০০ চনত তেওঁ দেশৰ প্ৰথমখন এইছআইভিৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত শিশু আৰু মহিলাৰ অনাথলয় স্থাপন কৰে।
২০০১ চনত তেওঁৰ সংগঠন নাজ ফাউণ্ডেচনে এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰৰ বাবে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ দফা ৩৭৭ আঁতৰাবলৈ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত এক জনহীতৰ গোচৰ দিয়ে। ২০০৯ চনত উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ পক্ষত ৰায় দিয়ে আৰু এই দফা অসংবিধানিক বুলি ঘোষণা কৰে।
thumb|285x285px|মাদুৰাইত অনুষ্ঠিত এছিয়াৰ প্ৰথম জেণ্ডাৰ [[কুইয়াৰ গৌৰৱ যাত্ৰাত গোপী শংকৰ মাদুৰাই আৰু অঞ্জলী গোপালন ]]
বঁটা আৰু সন্মান
২০১৩ চনৰ ২৫ অক্টোবৰ তাৰিখে তেওঁ ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান লেজিয়ন ডি'অনাৰ লাভ কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম তামিল মহিলা। ২০১৪ চনত লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডে তেওঁক বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি হিচাপে সন্মানিত কৰে।
অঞ্জলী গোপালন সৃষ্টি সামাজিক ন্যায় আৰু সংবাদিকতা বঁটা
সৃষ্টি মাদুৰাই সংগঠনে তেওঁৰ নামেৰে অঞ্জলী গোপালন সৃষ্টি সামাজিক ন্যায় আৰু সংবাদিকতা বঁটা প্ৰদান কৰে। টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াৰ সাংবাদিকদ্বয় ভি. মায়িলভাগণন আৰু ভি. নাৰায়ণস্বামীয়ে লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়
দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয় বা ডি আৰ কলেজ হৈছে গোলাঘাটৰ জোনাকী নগৰত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়। ১৯৪৯ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খনত কলা আৰু বিজ্ঞান উভয় শাখাৰে মুঠ ১৫ টা বিভাগ আছে। ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ চমুকৈ নাকে (NAAC) ক্ৰমে ২০১১ চনত আৰু ২০২৩ চনত মহাবিদ্যালয়খনক A গ্ৰেডেৰে মূল্যাংকন কৰে। মহাবিদ্যালয়খনত বৰ্তমান উচ্চতৰ মাধ্যমিক, স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ত  ২৫০০ গৰাকীৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে। ২০১০ আৰু ২০১৪ চনত বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে  মহাবিদ্যালয়খনক 'উৎকৰ্ষৰ সম্ভাৱনীয়তাপুষ্ট মহাবিদ্যালয়'(College with Potential for Excellence) হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে।
ইতিহাস
১৯৪৯ চনৰ ১ছেপ্টেম্বৰত সেই সময়ৰ ছাত্ৰনেতা অযোধ্যা প্ৰসাদ গোস্বামী, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী নেতা গোলাপ চন্দ্ৰ গোস্বামী, ড° প্ৰমোদাভিৰাম দাস, যদুনাথ শইকীয়া আদি ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয় আছিল গোলাঘাট জিলাৰ (সেই সময়ৰ অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলা) প্ৰথমখন মহাবিদ্যালয়। ১৯৬৫ চনলৈকে গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত থকা  মহাবিদ্যালয়খন সেই বছৰত অসম চৰকাৰে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ আনে।
বিভাগসমূহ
কলা শাখা
পাঠ্যক্ৰমসমূহ
অন্যান্য
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
মাজ ৰাতি কেতেকী
মাজ ৰাতি কেতেকী (ইংৰাজী: Maj Rati Keteki) সান্ত্বনা বৰদলৈৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা প্ৰযোজিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনৰ মূখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰাপ্ত অভিনেতা আদিল হুছেইনে।
মুক্তি
২০১৭ বৰ্ষৰ ২৭ অক্টোবৰত অসমৰ ছবিগৃহসমূহত চলচ্চিত্ৰখন বাণিজ্যিকভাৱে মুক্তি দিয়া হ'ব।
বঁটা
মাজ ৰাতি কেতেকীয়ে ২০১৬ চনৰ ৬৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটাৰে সন্মানিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰী মহা মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ, বেংকক
শ্ৰী মহা মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ (วัดพระศรีมหาอุมาเทวี) বা মহা উমা দেৱী মন্দিৰ হৈছে থাইলেণ্ডৰ বেংককৰ চি লোম ৰোডত অৱস্থিত এটা দক্ষিণ ভাৰতীয় স্থাপত্য শৈলীৰ হিন্দু মন্দিৰ। ইয়াক ১৮৭৮ চনত তামিল হিন্দু অনুপ্ৰৱেশকাৰী বৈথি পাদয়াতচিয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
ইতিহাস
১৮৫৮ চনত ভাৰতত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ ঔপনিবেশিক শাসন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডুৰ বহুতে ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত বাস কৰাতকৈ তেওঁলোকৰ দেশ এৰি বলৈ পছন্দ কৰিছিল। তেনে এটা ভাৰতীয় ৰত্নৰ ব্যৱসায়ী কোনো কোনোৰ মতে গৰু সৰবৰাহকাৰী দল বেংককলৈ গুচি আহিছিল। ভাৰতীয়সকলৰ এই গোটৰ এজন নেতা আছিল বৈথি পাদয়াতচী। তেওঁ দলটোৰ সৈতে বেংককলৈ অহাৰ প্ৰায় এক দশকৰ পিছত এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল;  বৰ্তমান চিলোমৰ এটা পথ তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে - চই বৈতি যাক ইংৰাজীত ভিথি লেন নামেৰে জনাজাত। শ্ৰী মাৰিয়াম্মান থাইলেণ্ডৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ বুলি বিবেচিত হৈছে।
বিৱৰণ
মন্দিৰৰ সন্মুখভাগ বিভিন্ন আকাৰ-আকৃতিৰ নানান ভাৰতীয় দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত থকাৰ লগতে বিভিন্ন ৰঙৰ আকৰ্ষণীয় ফুলৰ শৈলীত খোদিত ভাস্কৰ্য আদি আছে। মন্দিৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত ৬ মিটাৰ উচ্চতাৰ এটা গপুৰম বা প্ৰৱেশদ্বাৰ আছে। এই গপুৰমত দেৱতাসকলৰ বিভিন্ন ভাস্কৰ্য খোদিত হৈছে। মন্দিৰ চৌহদটোৰ মুখ্য মন্দিৰটো হৈছে এটা গম্বুজ আৰু ইয়াৰ শিৰত এটা সোণপানী ঢলা তামৰ কলচি আছে। মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত গণেশ, কাৰ্তিক আৰু শ্ৰী মহা মাৰিয়াম্মানৰ নামত উৎসৰ্গিত তিনিটা মুখ্য মন্দিৰ আছে।
ভক্তসকলে অনুসৰণ কৰা উপাসনা প্ৰথাৰ ক্ৰমঅনুসৰি গণেশ, কাৰ্তিকৰ পূজা কৰাৰ পিছত মুখ্য দেৱতাৰ অৰ্চনা কৰা হয়। মন্দিৰৰ মুখ্য হলটো হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন দেৱ-দেৱী যেনেঃ গণেশ, শিৱ, কৃষ্ণ, বিষ্ণু, লক্ষ্মী, কাৰ্তিক, মাৰিয়াম্মান, কালী, সৰস্বতী, আৰু নটৰাজৰ শিৱকামী, হনুমানৰ লগতে বিভিন্ন ব্ৰঞ্জৰ সামগ্ৰীৰে সজোৱা আছে। ইয়াৰ উপৰিও দেৱতা শিৱ লিঙ্গম, ব্ৰহ্মা, নৱগ্ৰহ, আইয়ানাৰ, সপ্ত কান্নী, পেৰিয়াচি, মাদুৰাই বীৰণ আৰু কাঠাভৰায়নৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰো আছে।
উৎসৱ আদি
মন্দিৰৰ ওচৰৰ দোকানবোৰত ফুল, মালা, নাৰিকল আৰু ধূপ বিক্ৰী কৰা হয়, কিয়নো মাৰিয়াম্মান মন্দিৰ বেংকক তামিল হিন্দু সম্প্ৰদায় তথা বৃহৎ সংখ্যক থাই লোকৰবাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান। কোৱা হয় যে প্ৰায় ৮৫% থাই লোকে এই মন্দিৰদৰ্শন কৰে। এওঁলোকৰ বহুতে বিশ্বাস কৰে যে হিন্দু ধৰ্ম এটা পৃথক ধৰ্ম নহয়, ই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এটা শাখা মাত্ৰ। নৱৰাত্ৰিৰ দৰে ধৰ্মীয় উৎসৱ সমূহ ছেপ্টেম্বৰ/অক্টোবৰত পৰম্পৰাগত তামিল বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰণ কৰি ইয়াত অনুষ্ঠিত হয়।
দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা প্ৰতিকাৰ দিয়া বুলি প্ৰচলিত বিশ্বাসৰ এই উৎসৱ দহদিন ধৰি অনুষ্ঠিত হয় আৰু অন্তিম দিনা মন্দিৰৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাটো হালধীয়া ফুলৰ মালা আৰু মমবাতিৰে ৰঙীনভাৱে সজোৱা হয়, আৰু শ্ৰী মাৰিয়াম্মানৰ প্ৰতিচ্ছবিসহ এক শোভাযাত্ৰা কৰা হয়; এই সময়ছোৱাত ভক্তৰ ভিৰৰ বাবে চিলোমৰ এটা অংশত যান-যঁতৰ সৃষ্টি হৈ পৰে। দীপাৱলী এই মন্দিৰৰ আনএক বিশেষ উৎসৱ। এই সময়ত মন্দিৰটো উজ্জ্বলভাৱে পোহৰাই তোলা হয়। সাধাৰণতে দিনৰ মধ্যাহ্নৰ সময়ছোৱা আৰু শুক্ৰবাৰে তেলৰ বন্তি প্ৰজ্বলনৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়, আৰু দেৱতাৰ দ্বাৰা আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত খাদ্য প্ৰসাদ ভক্তসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়।  এই দুটা প্ৰধান উৎসৱৰ উপৰিও দৈনিক পূজাত বহু সংখ্যক থাই, বৌদ্ধ আৰু চীনা লোক উপস্থিত থাকে। অনা হিন্দু ভক্ত সকলৰ বহুতে বিশ্বাস কৰে যে হিন্দু দেৱতা গণেশে তেওঁলোকক ব্যৱসায়ত সহায় কৰে আৰু মন্দিৰৰ প্ৰধান দেৱতাই তেওঁলোকৰ মহিলাসকলক গৰ্ভধাৰণৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে।
দ্য গড অৱ স্মল থিংছ
দ্য গড অৱ স্মল থিংছ (১৯৯৭) হ’ল ভাৰতীয় লেখিকা অৰুন্ধতী ৰায়ৰ প্ৰথম উপন্যাস। "কাক, কেনেকৈ আৰু কিমান পৰিমাণে ভালপাব লাগে" তাৰ হিচাপ বান্ধি দিয়া "ভালপোৱাৰ নিয়ম"বোৰৰ মেৰপেছত পৰি হতদিশ হোৱা এহাল যমজ শিশুৰ বাল্যকালৰ কাহিনী ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে। সৰু সৰু কথাবোৰেই মানুহৰ জীৱন আৰু আচৰণক কেনেকৈ প্ৰভাৱান্বিত কৰে তাৰ কাহিনী থকা এই উপন্যাসখনে ১৯৯৭ চনত বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে।
দ্য গড অৱ স্মল থিংছ হ’ল ৰয়ৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ উপন্যাস। চাৰি বছৰৰ মূৰকত ১৯৯৬ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱা এই উপন্যাসখনৰ বাবদ ৰয়ে আধা মিলিয়ন পাউণ্ড অগ্ৰিম ধন পাই। কিতাপখনৰ স্বত্ব প্ৰায় ২১খন দেশত বিক্ৰী কৰা হয়। ২০১৩ চনত উপন্যাসখনৰ আধাৰত তলখিয়া নামৰ এক পাকিস্তানী ধাৰাবাহিক প্ৰচাৰিত হয়।