cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সত্যজিৎ ৰায়
দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া
সমালোচকসকলে প্ৰায়েই সত্যজিৎক চলচ্চিত্ৰ আৰু অন্যান্য মাধ্যমৰ বিখ্যাত ব্যক্তিত্বৰ লোকসকলৰ লগত তুলনা কৰিছিল, যেনে আন্তন চেখভ, জঁ ৰনোয়াৰ, ভিত্তোৰিও দে চিকা, হাওয়াৰ্ড হক্‌চ অথবাভোল্‌ফগাং আমাদেউচ মোৎসাৰ্ট। ছেক্সপিয়েৰৰ লগতো তেওঁক তুলনা কৰা হৈছে। । ভি এচ নাইপলে শতৰঞ্জ কে খিলাড়ী-ৰ এটা দৃশ্যক ছেক্সপিয়েৰেৰ নাটকৰ লগত তুলনা কৰি কৈছে: "only three hundred words are spoken but goodness! – terrific things happen." সত্যজিৎৰ চলচ্চিত্ৰৰ নান্দনিকতাক লৈ যিসকল সন্তুষ্ট নাছিল তেওঁলোকেও স্বীকাৰ কৰে যে এটা সম্পূৰ্ণ সংস্কৃতিক তেওঁৰ বিভিন্ন সূক্ষ্ম দ্যোতনাসহ চলচ্চিত্ৰ~ত তুলি ধৰাৰ কামত তেওঁ আছিল একমেবাদ্বিতীয়ম। দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট আলোচনীত সত্যজিৎৰ ওপৰত লিখা শ্ৰদ্ধাঞ্জলিত এই অনুভূতিয়েই প্ৰকাশ পায় এইভাবে: "Who else can compete?" তথাপি সাধাৰণৰ মতে তেখেতৰ হাৰ্ট এটেকৰ পাছত কৰা ছবিসমূহ তেখেতৰ পুৰণা ছবিসমূহৰ দৰে জীৱন্ত নাছিল।
১৯৮০-ৰ আৰম্ভণিৰ ফালে ভাৰতীয় লোকসভা সদস্য আৰু প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী নাৰ্গিচ দত্তই তেখেতৰ বিৰুদ্ধে এই বুলি অভিযোগ আনে যে তেওঁ "দাৰিদ্ৰ্য ৰফতানি" কৰিছে, আৰু সত্যজিৎৰ কাষত “আধুনিক ভাৰত”-ৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এনে ছবি বনোৱাৰ দাবী কৰে অন্যহাতে ভাৰতজুৰি সমাজতন্ত্ৰৰ প্ৰবক্তাসকলে ভাবিছিল সত্যজিৎ জাতিৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ প্ৰতি "প্ৰত্যয়ী" নাছিল, বৰং তেওঁ ‘‘পথেৰ পাঁচালী’’ আৰু ‘’অশনি সংকেত’’ ছবিত বৰ্ণনাভঙ্গী আৰু নান্দনিকতাৰ মাধ্যমেৰে দাৰিদ্ৰ্যক মহৎ কৰি দেখুৱাইছে। তেখেতসকলে আৰু অভিযোগ কৰে যে সত্যজিৎে তেখেতৰ ‘‘বুৰ্জোয়া’’ দৃষ্টিভঙ্গীৰ পৰা ওলায় আহি তেখেতৰ ছবিৰ সংঘাতসমূহৰ কোনো সমাধান দিব পৰা নাই। ৭০-ৰ দশকৰ নক্সাল আন্দোলনৰ সময়ত তেখেতৰ পুত্ৰ সন্দীপ এক পৰ্যায়ত শাৰীৰিক ক্ষতিৰ সম্মুখীন হৈছিল। ৬০-ৰ দশকত সত্যজিৎ আৰু মাৰ্ক্‌স্‌বাদী চলচ্চিত্ৰকাৰ মৃণাল সেনো বিতৰ্কত জড়িত হৈ পৰে। বাণিজ্যিক অভিনেতা উত্তম কুমাৰ-ক ছবিত লোৱাৰ বাবে মৃণালে সত্যজিৎৰ সমালোচনা কৰে। সত্যজিৎে উত্তৰ দিয়ে যে মৃণালে কেবল "সহজ লক্ষ্য"সমূহতেই (তথা বাঙালী মধ্যবিত্ত শ্ৰেণী) আঘাত হানিব জানে।
কিংবদন্তিৰ কথা
thumb|left|মৃত্যুৰ মাত্ৰ কিছুদিন আগে [[অস্কাৰ হাতত লৈ সত্যজিৎ]] ভাৰতত আৰু বিশ্বব্যাপী বাঙালী সম্প্ৰদায়ৰ কাষত সত্যজিৎ ৰায় এজন সাংস্কৃতিক প্ৰতিভূ। তেখেতৰ মৃত্যুৰ পাছত কলকাতাৰ জীৱনযাত্ৰা স্তব্ধ হৈ পৰে। হাজাৰ হাজাৰ লোকে শেষ শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ তেখেতৰ ঘৰলৈ আহে। বাংলা চলচ্চিত্ৰ জগতত সত্যজিৎে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। সত্যজিৎৰ চলচ্চিত্ৰ কৌশলে অপৰ্ণা সেন, ঋতুপৰ্ণ ঘোষ, গৌতম ঘোষ আৰু বাংলাদেশৰ তাৰেক মাচুদ আৰু তানভীৰ মোকাম্মেল-ক অনুপ্ৰাণিত কৰিছে। বুদ্ধদেব দাশগুপ্ত, মৃণাল সেন, আৰু আদুৰ গোপালকৃষ্ণন-ৰ দৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাই ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত সত্যজিৎৰ আসামান্য অবদান স্বীকাৰ কৰিছে। ভাৰতৰ বাহৰিত মাৰ্টিন স্কোৰচেজি, জেমচ আইভৰি, আব্বাচ কিয়াৰোস্তামি আৰু এলিয়া কাজান-ৰ দৰে চিত্ৰনিৰ্মাতাই তেখেতৰ কাম দেখি প্ৰভাৱিত হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ইৰা চাক্‌চ-ৰ ২০০৫ চনত নিৰ্মিত Forty Shades of Blue আছিল চাৰুলতা-ৰ এক দুৰ্বলভাবে অনুসৃত পুনৰ্নিৰ্মাণ, আৰু ১৯৯৫ চনৰ মাই ফ্যামিলি ছবিৰ শেষ দৃশ্য অপুৰ সংসাৰ-ৰ শেষ দৃশ্যক অনুসৰণ কৰি তৈয়াৰ কৰা। তেতিয়াৰ দিনৰ কিছু ছবি, যেনে স্যাক্ৰেড এভিল, দীপা মেহতাৰ এলিমেণ্ট্‌স ত্ৰয়ী, এনেকি জঁ-ল্যুক গদাৰ-ৰ চলচ্চিত্ৰতো সত্যজিৎৰ চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি নিৰ্দেশ বিচাৰি পোৱা যায়।
আমেৰিকান এনিমেটেড টেলিভিছন ছিৰিজ দ্য চিম্পচন্‌চ-ৰ আপু নাহাচাপিমাপেটিলন চৰিত্ৰটোৰ নাম ৰায়ৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনায় নিৰ্বাচন কৰা হয়। মাধবী মুখোপাধ্যায়ৰ লগত সত্যজিৎৰ ছবিয়ে ডোমিনিকা-ৰ ষ্ট্যাম্পত স্থান পোৱা - কোনো ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ বাবে এই জাতীয় ঘটনা এইটোৱে প্ৰথম। বহু সাহিত্যকৰ্মত সত্যজিৎ কিংবা তেখেতৰ কামক নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। চলন্ত ৰুছদিৰ লেখা হাৰুন অ্যাণ্ড দ্য চি অফ ষ্টোৰিজ-ত দুই মাছৰ নাম আছিল গুপীআৰুও বাঘা (সত্যজিৎৰ “গুপী গাইন” আৰু “বাঘা বাইন” চৰিত্ৰ দুটিৰ নামত)। বহু প্ৰতিষ্ঠানে সত্যজিৎক সম্মানসূচক ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। এইবোৰৰ মাজত অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে মাত্ৰ দ্বিতীয় চলচ্চিত্ৰকাৰ হিচাপে (চেপ্‌লিনৰ পাছত) তেওঁকেই এই ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। ১৯৮৭ চনত ফ্ৰান্সেৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক লেজিওঁ দনৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। তেখেতৰ মৃত্যুৰ অলপ কিছু দিন আগেয়ে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক পদক ভাৰতৰত্ন প্ৰদান কৰে। ১৯৯৩ চনত ইউনিভাচিটি অফ ক্যালিফোৰ্নিয়া, চাণ্টা ক্ৰুজে সত্যজিৎ ৰায় ফিল্ম অ্যাণ্ড ষ্টাডি কালেকছন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৯৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে চলচ্চিত্ৰ বিষয়ৰ গবেষণাৰ বাবে সত্যজিৎ ৰায় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
২০০৭ চনত ব্ৰিটিছ ব্ৰডক্যাষ্টিং কৰ্পোৰেছন (বিবিচিয়ে) ঘোষণা কৰে যে, ফেলুদা ছিৰিজৰ দুটি গল্পক লৈ ৰেডিঅ’ অনুষ্ঠান নিৰ্মাণ কৰা হব। লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ উৎসৱৰ সময়ৰ পৰা "সত্যজিৎ ৰায় পুৰস্কাৰ" নামেৰে এটা নিয়মিত পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰথম শাৰীৰ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক যিসকলৰ চলচ্চিত্ৰৰ শিল্পগুণ, সহানুভূতি আৰু মানবতাৰ দিশটো সত্যজিৎৰ দৰে হ’লে তেওঁলোকক এই পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। ওয়েচ অ্যাণ্ডাৰচনে দাবী কৰিছে যে তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰত সত্যজিৎৰ বিশেষ প্ৰভাৱ ৰৈছে। তেওঁৰ সাম্প্ৰতিক ছবি দ্য দাৰ্জিলিং লিমিটেড সত্যজিৎ ৰায়ক উৎসৰ্গা কৰিছে।
প্ৰাপ্ত পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান
সত্যজিৎ ৰায়ে তেখেতৰ জীৱনকালত প্ৰচুৰ পুৰস্কাৰ পাইছে। তেৱঁই দ্বিতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব যাক অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে সম্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰি প্ৰদান কৰে। প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে অক্সফোৰ্ডৰ ডিলিট পাইছিল চাৰ্লি চেপ্‌লিনে। ১৯৮৭ চনত ফ্ৰান্সৰ চৰকাৰ তেওঁক সেইদেশৰ বিশেষ সন্মান্সূচক পুৰস্কাৰ লেজিওঁ দনৰে বিভূষিত কৰে। ১৯৮৫ চনত পায় ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ দাদাচাহেব ফালকে পুৰস্কাৰ। ১৯৯২ চনত মৃত্যুৰ কিছুদিন পূৰ্বে একাডেমি অফ মোছন পিকচাৰ আৰ্টচ এণ্ড চাইন্সে তেওঁক জীৱনজোৰা সন্মানস্বৰূপে একাডেমি সন্মানসূচক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। মৃত্যুৰ কিছুদিন পূৰ্বেই ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক প্ৰদান কৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰতৰত্ন। সেই বছৰেই মৃত্যুৰ পাছত তেওঁক মৰণোত্তৰভাবে আকিৰা কুৰোচাৱা পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰয়াত পৰিচালকৰ পক্ষে এই পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ কৰে শৰ্মিলা ঠাকুৰে।
ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰেণীবিভাগ
ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰেণীবিভাজন
সত্যজিৎ ৰায়
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- বিশেষ জুৰী বঁটা (পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি) বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰেণীবিভাগ
(International Classification of Diseases (ICD))
১৯৯০ চনত 'বিশ্ব স্বস্থ্য সদন'-এ ICD-ৰ দশম সংষ্কৰণ প্ৰস্তুত কৰে আৰু ১৯৯৪ চনৰপৰা সংঘ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। বৰ্তমানেও এই সংষ্কৰণকে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। অৱশ্যে একাদশ সংষ্কৰণৰ কাম এতিয়া চলি আছে।
ICD-য়ে সকলো ৰোগ, স্বাস্থ্য পৰিচালনাৰ বিভিন্ন দিশ আৰু ৰোগী চিকিৎসাৰ সমূহ দিশকে সাঙুৰিলৈ নিৰ্দিষ্ট নিয়মেৰে শ্ৰেণিবিভাজন আৰু নামকৰণ কৰে। ৰোগৰ চিকিৎসা, চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় ব্যয় নিৰ্ধাৰণ, ৰোগবিধত হোৱা শাৰীৰিক ক্ষতি ইত্যাদি এই বিভাজনৰ আধাৰতে নিৰ্ণয় কৰা হয়। 'মৃত্যৰু প্ৰমাণপত্ৰ'ত ICD-পদ্ধতিৰে ৰোগ চিনাক্ত কৰি দিয়াটো বাধ্যতামূলক।
ৰোগৰ শ্ৰেণীবিভাজন কৰি চিনাক্ত কৰাৰ উপৰিও এই নিৰ্দেশাৱলীয়ে ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক গৱেষণাত থকা নিদান সম্পৰ্কীয় পাৰ্থক্যবোৰ (Diagnostic differences) দূৰ কৰে। তাৰ বাহিৰেও একে নিৰ্দেশাৱলী মানি চলিলে কোনো এবিধ ৰোগৰ বিষয়ে আন্তৰ্জাতিক পৰিসংখ্যা প্ৰস্তুত কৰাত বিশেষ সুবিধা হয়।
ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰেণীবিভাজনৰ দশম সংষ্কৰণৰ নিয়ম
বৰ্তমান প্ৰচলিত দশম সংষ্কৰণত মুঠ বাইছটা অধ্যায় আছে।
ICD দশম সংষ্কৰণ মতে ৰোগ চিহ্নিত কৰাৰ নিয়ম
উদাহৰণ স্বৰূপে, 'প্লাজমোডিয়াম ভাইভেক্স'ৰপৰা হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগৰ বাবে সংকেত হৈছে: B51। যদি এই ৰোগৰ বাবে ৰোগীৰ প্লীহা ফাঁটিছে তেন্তে তাৰ বাবে যোগ দিব লাগিব: .0। যদি একো জটিলতা নাই, তেন্তে যোগ দিব লাগিব .9।
B51.0 মানে হ'ব  'প্লাজমোডিয়াম ভাইভেক্স'ৰপৰা হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগ, আৰু এই ৰোগৰ বাবে প্লীহা ফাঁটি যোৱা অৱস্থা।
B51.9 মানে হ'ব  'প্লাজমোডিয়াম ভাইভেক্স'ৰপৰা হোৱা মেলেৰিয়া ৰোগ, কোনো জটিলতা নাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান *
অসমত দেখা পোৱা পখিলাবোৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তালিকা আৰু প্ৰবন্ধ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
বব ডিলন
বব ডিলন (Bob Dylan) (জন্মগত নাম ৰবাৰ্ট এলেন জিমাৰম্যান, মে ২৪, ১৯৪১) এজন আমেৰিকান গায়ক, গীতিকাৰ, লেখক, সুৰকাৰ, কবি আৰু ডিস্ক জকি যি পাঁচ দশক ধৰি জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ সঙ্গীতৰ অন্যতম প্ৰধান ব্যক্তি হিচাবে সুপৰ্ৰিচিত। ডিলনৰ শ্ৰেষ্ঠ গানসমূহৰ মাজত অনেকবোৰ ১৯৬০ দশকত ৰচিত হৈছে। এসময়ত তেওঁ আমেৰিকান অস্থিৰতাৰ প্ৰতীক হিচাবে বিবেচিত হয়। তেওঁৰ কিছু গান, যেনে "Blowin' in the Wind" and "The Times They Are a-Changin'", যুদ্ধবিৰোধী জাতীয় সঙ্গীত হিচাবে জনপ্ৰিয়তা পাইছে আৰু ১৯৫৫-১৯৬৮ চনৰ আমেৰিকান নাগৰিকৰ অধিকাৰ আন্দোলনৰ প্ৰতীক হিচাবে বিবেচিত হৈছে। তেওঁৰ সৰ্বশেষ এলবা‍ম, Christmas In The Heart(২০০৯), মুক্তি পাইছে। ৰোলিং ষ্টোন মেগাজিনে পৰবৰ্তীকালত বছৰৰ এলবাম হিচাবে সম্মানিত কৰিছে।
ডিলনে সাধাৰণতে গীটাৰ, কী-ব’ৰ্ড আৰু হাৰমনিয়াম বজায় গান গাইছিল। ১৯৮০ দশকৰ পৰা কিছু সংগীতজ্ঞক লগত লৈ তেওঁ নিয়মিতভাৱে বিভিন্ন ঠাইত সঙ্গীতৰ বাবে ভ্ৰমণ কৰে যিটো তেওঁৰ ভাষাত "নেভাৰ এণ্ডিং ট্যুৰ" আছিল। তেওঁ অনেক বিখ্যাত শিল্পীৰ লগত একেলগে কাম কৰিছে, যেনে, দ্য ব্যাণ্ড, টম পেটি, জোয়ান বায়েজ, জৰ্জ হ্যাৰিচন, দ্য গ্ৰেটফুল ডেড, জনি ক্যাছ, উইলি নেলচন, পল চিমন, এৰিক ক্ল্যাপটন, প্যাটি স্মিথ, ইউ২, দ্য ৰোলিং ষ্টোনচ, জনি মিচেল, জ্যাক হোয়াইট, মাৰ্লে হ্যাগাৰ্ড, নেইল ইয়ং, ভ্যান মৰিচন, ৰিঙ্গো ষ্টাৰ আৰু ষ্টিভি নিকচ। যদিও তেওঁৰ কেৰিয়াৰত গায়ক হিচাবেই তেওঁ বেছি পৰিচিত আৰু সফল হৈছে, তথাপি গীতিকাৰ হিচাবেহে তেওঁৰ অৱদানক বেছি মূল্য দিয়া হয়।
তেওঁৰ ৰেকৰ্ডৰ ফলত তেওঁ গ্ৰেমি এৱাৰ্ড, গোল্ডেন গ্লোব আৰু অকাডেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে আৰ ৰক এণ্ড ৰোল হল অব ফেম, ন্যাছভিল চংৰাইটাৰ্চ হল অব ফেম, আৰু চংৰাইটাৰ্চ হল অব ফেম ত তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। টাইম মেগাজিনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বিংশ শতাব্দীৰ শ্ৰেষ্ঠ ১০০ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত তেওঁৰ নাম আছে। ২০০৪ চনত ৰোলিং ষ্টোন মেগাজিনত প্ৰকাশিত সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ ১০০ গায়কৰ তালিকাত দ্য বিটলচৰ পাছত বব ডিলনে দ্বিতীয় স্থান দখল কৰিছে। ১৯৯০ চনৰ জানুৱাৰীত ডিলনক ফৰাচী সংস্কৃতি মন্ত্ৰী জ্যাক ল্যাঙে কমাণ্ডাৰ দেচ আৰ্টচ এট দেচ লেটাৰ্চ উপাধিৰে ভুষিত কৰে; ২০০০ চনত ৰয়েল চুইডিছ অকাডেমি অব মিউজিকে তেওঁক পোলাৰ মিউজিক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে ; আৰু ২০০৭ চনত ডিলনক সংস্কৃতিত প্ৰিন্স অব অষ্ট্ৰিয়াচ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ কেইবাবাৰো নোবেল সাহিত্য পুৰস্কাৰ ৰ বাবে মনোনীত হৈছে।
অৱশেষত তেওঁক "আমেৰিকান গীত পৰম্পৰাত এক নতুন কাব্যিক ধাৰা সৃষ্টি কৰাৰ বাবে" ২০১৬ চনত সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
উৎপত্তি আৰ সঙ্গীতৰ আৰম্ভণি
thumb|250px|১৯৬৩ চনত জোয়ান বয়েজৰ লগত, ৱাশ্বিংটনত ৰবাৰ্ট এলেন জিমাৰম্যান (ইহুদী নাম: শাবতাই জিচেল বেন আভ্ৰাহাম) জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ১৯৪১ চনৰ ২৪ মে মিনেচ’টাৰ ডুলুথত। তেওঁ ডুলুথ আৰু হিবিং অঞ্চলত ডাঙৰ দীঘল হয় লেক চুপিৰিয়ৰৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী মেচাবী আয়ৰন ৰেঞ্জ অঞ্চলত। লেখকসকলে ডিলনৰ জীৱনী গৱেষণা কৰি পাইছে যে তেওঁৰ ককা-আইতা জিগম্যান আৰু আনা জিমাৰম্যান ইউক্ৰেনৰ ওডেচাৰ পৰা আহি ১৯০৫ চনৰ ফালে আমেৰিকাত বসতি স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃকুলৰ ককা-আইতা বেঞ্জামিন আৰু লিব্বা এডেলষ্টেইন আছিল লিথুয়ানীয় ইহুদী। তেওঁলোক আমেৰিকালৈ আহে ১৯০২ চন মানত। (তেওঁৰ ২০০৪ চনৰ আত্মজীৱনী, ক্ৰনিকলচ, প্ৰথম খণ্ড ত, ডিলনে লিখিছে যে তেওঁৰ পিতামহীৰ কুমাৰী নাম আছিল কিৰগিজ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ইস্তানবুল পৰা উত্থান হৈছিল, যদিও তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল তুৰস্কৰ কাগিজমান অঞ্চলত। তেওঁ আৰু লিখিছে যে তেওঁৰ পিতামহ তুৰস্কৰ কৃষ্ণ সাগৰ উপকূলৱৰ্তী ট্ৰাবজন অঞ্চলৰ পৰা আহিছিল। )
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ অ্যাব্ৰাম জিমাৰম্যান আৰু বেয়াট্ৰিচ "বেটি" ষ্টোন আছিল অঞ্চলৰ ক্ষুদ্ৰ ইহুদী সমাজৰ সদস্য। সাত বছৰ বয়স পৰ্যন্ত জিমাৰম্যানে ডুলুথত বাস কৰিছিল। তেওঁ পিতৃ পলিঅ’ত আক্ৰান্ত হোৱাত তেওঁৰ পৰিয়াল হিবিং অঞ্চললৈ স্থানান্তৰিত হয়, য’ত জিমাৰম্যানে তেওঁ শৈশৱৰ বাকী দিনবিলাক কটাইছিল। ববৰ ল’ৰালিকালৰ বন্ধু অ্যাব্ৰামে তেওঁৰ বৰ্ণনাত কৈছিল যে তেওঁ কঠোৰ স্বভাৱৰ আৰু ৰুঢ় আছিল। কিন্তু ডিলনৰ মাক আছিল কোমল আৰু বন্ধুত্বপূৰ্ণ স্বভাৱৰ।
জিমাৰম্যানে যৌবনৰ ভালেখিনি সময় ৰেডিঅ শুনি কটাইছিল — প্ৰথমতে তেওঁ শুনিছিল ব্লুজ আৰু কাণ্ট্ৰি গান যিবোৰ শ্ৰেভেপোৰ্টৰ পৰা প্ৰচাৰিত হৈছিল। পৰৱৰ্তীকালত তেওঁৰ আগ্ৰহ প্ৰথমাৱস্থাৰ ৰক এণ্ড ৰোল সঙ্গীতৰ ফালে ঢাল খায়। উচ্চ বিদ্যালয়ত থকাৰ সময়ত তেওঁ কেইবাটাও বেণ্ড গঠন কৰিছিল। প্ৰথম বেণ্ড "দ্য ছেদো ব্লাষ্টাৰ্চ" বেছিদিন নিটিকিল। পৰৱৰ্তী বেণ্ড "দ্য গোল্ডেন কৰ্ডচ" কিছুদিন টিকিছিল। বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিভা বিকাশ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁলোকে "ড্যানি এণ্ড দ্য জুনিয়ৰ্চৰ" 'ৰক এণ্ড ৰোল ইজ হেয়াৰ টু ষ্টে' গানটো ইমান জোৰে গাইছিল যে বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষই মাইক্ৰোফোন বন্ধ কৰি দিছিল। তেওঁৰ ১৯৫৯ চনৰ বিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক আলোচনীত জিমাৰম্যানে তেওঁৰ আকাঙ্ক্ষাৰ বৰ্ণনা কৰিছিল "লিটল ৰিচাৰ্ডত যোগ দিয়া। " একেই বছৰতে তেওঁ এলষ্টনৰ গানত ছদ্মনামত দুবাৰ ডেট কৰে ববি ভি ৰ লগত পিয়ানো বজায় আৰু হাততালি দিয়ে।
১৯৫৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত জিমাৰম্যানে ইউনিভাৰ্চিটি অব মিনেচ’টা ৰ ভৰ্তি হয় আৰু মিনিয়াপোলিচত বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৰক এণ্ড ৰোলত থকা তেওঁৰ প্ৰথমৰফালৰ উৎসাহৰ পৰা তেওঁ আমেৰিকান ফ’ক সঙ্গীতত, বিশেষকৈ যিবোৰ সঙ্গীতত একুষ্টিক গীটাৰ ব্যৱহৃত হয় তাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। তেওঁ কয় যে, "যি প্ৰথম বিষয়টোৱে মোক ফ’ক সঙ্গীতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল সেইয়া হ’ল en:Odetta। মই এখন দোকানত তেওঁৰ ৰেকৰ্ডিং শুনিছিলো। তাৰপাছত তাৰ পৰাই মই মোৰ ইলেকট্ৰিক গীটাৰ আৰু এম্পলিফায়াৰ সলায় একুষ্টিক গীটাৰ আনো, এখন ফ্লেট-টপ গিবচন। " তেওঁ হয়তো মিনেচ’টা ইউনিভাৰ্চিটিৰ মাৰ্ভিন কাৰ্লিন্সৰ ওচৰত গীটাৰৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। শীঘ্ৰেই তেওঁ ১০ ও'ক্লক স্কলাৰ নামৰ এখন কফি হাউচত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ স্থানীয় ডিঙ্কিটাউন ফ’ক সঙ্গীত ঘৰানাৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল। তেওঁ ইয়াত ভ্ৰাতৃত্ববন্ধনত আবদ্ধ হৈছিল আৰু বিভিন্ন এলবাম ধাৰ কৰিছিল।
ডিঙ্কিটাউনত থকা অৱস্থাত জিমাৰম্যানে নিজকে বব ডিলন নামেৰে পৰিচয় দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ আত্মজীৱনী ক্ৰনিকলচ'ত' (২০০৪) তেওঁ লিখিছে ঘৰৰ পৰা ওলায় যোৱাৰ পাছৰ পৰাই মই নিজকে ৰবাৰ্ট অ্যালেন নামেৰে মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো.... এইটো শুনিলে ভাৱ হয় যেন কোনোবা স্কটিছ ৰজাৰ নাম আৰু এই নামটো মই বৰ পছন্দ কৰিছিলো।  তথাপি ডাউনবিট মেগাজিন পঢ়ি তেওঁ জানিব পাৰে যে ডেভিড অ্যালিন নামেৰে বাস্তৱত এজন চাক্সোফোন বাদকৰ অস্তিত্ব আছে। এসময়তে ডিলন থমাচৰ'' কবিতাৰ লগত তেওঁ পৰিচয় ঘটে। ৰবাৰ্ট জিমাৰম্যানে অনুভৱ কৰিছিল যে ৰবাৰ্ট অ্যালিন আৰু ৰবাৰ্ট ডিলনৰ মাজত যিকোনো এটা নাম তেওঁ বাচি লব লাগিব। শেষ পৰ্যন্ত ডিলনকেই তেওঁৰ পছন্দ হয়। তেওঁ নামৰ আগত কিয় বব যোগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে সেইয়া জনা নগ’ল কাৰণ সেই সময়ত জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ অনেক শিল্পীৰ নামেই বব আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ধুবুৰী (লোকসভা সমষ্টি)
ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টি (Dhubri Lok Sabha constituency) অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।
বিধান সভাৰ সমষ্টিসমূহ
ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লিখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে :
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা
অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা, (Assamese Language Development Society), চমুকৈ অভাউসা, এটা অসমীয়া সাহিত্য বিষয়ক সংগঠন আছিল। ইয়াৰ জন্ম হৈছিল ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্টৰ (১৮১০ শক) দিনা। ই আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ পূৰ্বৱৰ্তী পৰ্যায়। সভাৰ প্ৰথম সম্পাদক আছিল শিৱৰাম শৰ্মা বৰদলৈ। অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা গঠনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ উন্নতি সাধন। এইটো সংগঠনেই প্ৰথম অসমীয়া ভাষাক আধুনিক ৰূপ প্ৰদান কৰিছিল।
ইতিহাস
ঊনবিংশ শতিকাৰ অষ্টম দশকত কলকাতাত অধ্যয়ন কৰি থকা অসমীয়া ছাত্ৰসকলে অসমীয়া ভাষাটোক অসমীয়া জাতীয়তাবাদ গঠনৰ মূল কাৰক বুলি চিহ্নিত কৰিছিল। এইসকল ছাত্ৰই কলকাতাৰ ৫০, সীতাৰাম ঘোষ ষ্ট্ৰীট আৰু ৬২, সীতাৰাম ঘোষ ষ্ট্ৰীটত মেচ কৰি আছিল। ছাত্ৰৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ সমান্তৰালকৈ অসমীয়া ছাত্ৰৰ মেচৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছিল। এনে কেইটামান মেচ আছিল ৬৭, মীৰ্জাপুৰ ষ্ট্ৰীট, ১০৭, আৰ্মহাৰ্ষ্ট ষ্ট্ৰীট, ১৪,প্ৰতাপচন্দ্ৰ লেন, ইডেন হস্পিটাল ষ্ট্ৰীটত। এই মেচবোৰৰ মাজত কিছুমান সামূহিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত হৈছিল। ইয়াৰে এটা আছিল প্ৰতি বুধবাৰ আৰু শনিবাৰে অনুষ্ঠিত হোৱা চাহ মেল। চাহ মেলত ছাত্ৰসকলে বিভিন্ন বিষয়ত আলোচনা কৰিছিল। এনে এখন চাহ মেলতে ৬৭, মীৰ্জাপুৰ ষ্ট্ৰীট মেচত ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্ট (১৮১০ শক) তাৰিখে অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ অঙ্কুৰণ হৈছিল আৰু চাহ মেল ৰূপান্তৰিত হৈছিল সাহিত্য বিষয়ক সংগঠনলৈ ।
উদ্দেশ্য
অ.ভা.উ.সা.সভাৰ উদ্দেশ্যসমূহ আছিল :-
সভাৰ উদ্দেশ্যসমূহ জোনাকী আলোচনীত (Vol 5, No. 7) “অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ কাৰ্য্য বিৱৰণী” শিৰোনামৰে বিস্তাৰিত ভাবে প্ৰকাশ হৈছিল। উক্ত ৰচনাখনত সভাৰ উদ্দেশ্য সম্পৰ্কে এনেধৰণে বিৱৰণ দিয়া হৈছিল -
এই সভাৰ উদ্দেশ্য হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ উদ্দেশ্য সাধন কৰা। সেই উদ্দেশ্যৰূপ মহামন্ত্ৰক হিয়াত ঠাই দি এই সভাই 'অসমীয়া ভাষা উন্নতি-সাধিনী' নাম লৈ উপস্থিত। কেঁচুৱা মাতৃভাষা কেনেকৈ ডাঙৰ-দীঘল হ'ব, কেনেকৈ সি পৃথিৱীৰ আন আন ধনী আৰু উন্নতিশীল ভাষাৰ সমান হৈ আপোন গৌৰৱ-বেলিৰ পোহৰ চাৰিওফালে পেলাই দুখীয়া আৰু এন্ধাৰ অসমৰ মুখ পোহৰাব পাৰিব, কেনেকৈ সি দুৰ্বল, ৰুগীয়া আৰু জীৰ্ণ অৱস্থাৰ পৰা সবল সুস্থ আৰু শকত অৱস্থা পাব, তাৰ উপাই সাধনেই সভাৰ উদ্দেশ্য। এই উদ্দেশ্য সাধন কৰিবলৈ সভাই অসমীয়া পুথিবিলাক একে ঠাইতে গোটাবলৈ যত্ন কৰিছে। পুৰণি পুথিবিলাক যাতে নষ্ট নেপায় আৰু ক্ৰমে ছপা হৈ প্ৰকাশিত হয় সভা তাৰো চেষ্টাত আছে। আসামৰ সকলো বিধৰ পঢ়াশালীত যাতে অসমীয়া ভাষা প্ৰচলিত কৰা হয় আৰু অসমীয়া ল'ৰা-ছোৱালীয়ে যাতে নিজ নিজ ভাষা সুকলমে পঢ়িবলৈ পায়, তাৰ নিমিত্তে অসমৰ শিক্ষাবিভাগৰ অধিকাৰসকলৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰা,লেখা-পঢ়া কাৰ্যত অশুদ্ধ ব্যাকৰণ, অশুদ্ধ বৰ্ণবিন্যাস ক্ৰমে লোপ কৰি তাৰ স্থলত পৰিশুদ্ধ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পঢ়াশালী আদিত দুষিত ভাষাৰ পুথিৰ সলনি শুদ্ধ ভাষাৰ পুথি চলাবৰ নিমিত্তে আন্দোলন কৰিবলৈ; শ্ৰীধৰ কন্দলি, ৺শংকৰদেৱ আদি পুৰণি গ্ৰন্থকাৰ আৰু কবি-সকলে লিখা পুথিবিলাকৰ টান টান ভাগৰ টীকা-টিপ্পনী লেখিবলৈ আৰু দোষ-গুণ আদি আলচ কৰিবলৈ; আমাৰ ভাষাত নোহোৱা লাগতিয়াল পুথিবিলাকৰ সংস্কৃত বা আন ভাষাৰপৰা অনুবাদ কৰি বা সংক্ষিপ্ত সাৰ সংগ্ৰহ কৰি আমাৰ ভাষালৈ আনিবলৈ; আসামৰ আগৰ দিন বা এতিয়াৰ যিবিলাক ধৰ্মনীতি, সমাজনীতি, ৰাজনীতি আৰু খেল,মেল গাঁও-ভূঁইৰ আনূপুৰিক বৃত্তান্ত আছে তাক সংগ্ৰহ কৰি এখন বিস্তৃত বুৰঞ্জী লেখিবলৈ; দেশৰ ইতৰ সাধাৰণ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ ভিতৰত যাতে লেখা পঢ়াৰ চৰ্চা হয়, তাৰ নিমিত্তে উজু উপায় উলিয়াবলৈ; বাতৰি-কাকতৰ প্ৰতি লোকৰ আগ্ৰহ বঢ়াবলৈ; অসমৰ সকলো অঞ্চলতে এটা মাত্ৰ লিখিত ভাষাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ সভাৰ যত্ন থাকিব।
জোনাকী আলোচনী প্ৰকাশ
সভাই হাতত লোৱা বিভিন্ন কাৰ্যক্ৰমৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল মাহেকীয়া আলোচনী জোনাকীৰ প্ৰকাশ। ১৮৮৯ চনত জোনাকীৰ জন্ম হয়। সভাৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে নিয়মীয়াকৈ আলোচনীখনত প্ৰকাশ হৈছিল ।
বাণ ৰঙ্গমঞ্চ
বহুদিনৰ আগতে অসমীয়া অভিনেতা সকলে বাংলা অভিনেতা সকলৰ সৈতে বেঙ্গলী এমেচাৰ থিয়েটাৰ পাৰ্টীৰ অধীনত একেলগে মঞ্চ নাটত অভিনয় কৰিছিল। ১৯০৩ চনত এই দুই ভাষিক শিল্পীসকলৰ মাজত মতাদৰ্শৰ অমিলৰ বাবে অসমীয়া শিল্পী সকল ভাগ হৈ আহি বাণ থিয়েটাৰ স্থাপন কৰে। ১৯০৬ চনত কেৱল অসমীয়া নাট মঞ্চস্থ কৰিবৰ বাবে তেওঁলোকে এটা ৰঙ্গমঞ্চ স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত লয়।
সভাৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকল
বিশ্বৰ ওচৰত অসমীয়াৰ সুকীয়া পৰিচয় দাঙি ধৰিবলৈ প্ৰাৰম্ভিক কালতে বিশেষ প্ৰচেষ্টা চলোৱা কেইগৰাকীমান ব্যক্তিৰ নাম উল্লেখ কৰা হ'ল :-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
পাত
পাতৰ প্ৰকাৰ
অৱস্থান, আকৃতি আৰু প্ৰকৃতি অনুযায়ী পাত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ হয়৷
পাতৰ বিভিন্ন অংশ
1. পত্ৰমূল: কাণ্ডৰ গাত লাগি থাকে ২. বৃন্ত বা ঠাৰি ৩. ফলক : সেউজীয়া,বহল আৰু চেপেটা ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদৰ গঠন শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ৰংগনায়কী
ৰংগনায়কী (ரங்கநாயகி, रङ्गनायकी), তেখেতৰ উপনাম তায়াৰ দ্বাৰাও জনাজাত। (தாயார்) এগৰাকী হিন্দু দেৱী। শ্ৰীৰংগমৰ শ্ৰীৰংগনাথস্বামী মন্দিৰৰ মুখ্য দেৱী। শ্ৰীৰংগমৰ মুখিয়াল দেৱতা ৰংগনাথৰ প্ৰধান পত্নী। দেৱীক লক্ষ্মীৰ প্ৰকাশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আনহাতে ৰংগনাথক বিষ্ণুৰ প্ৰকাশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ৰংগনায়কী নাচিয়াৰ আৰু পেৰিয়া পিৰাট্টি নামেৰেও জনাজাত।
ৰংগনায়কীক শ্ৰীৰংগমৰ লোকসকলৰ লগতে বিষ্ণুৰ অনুগামী বৈষ্ণৱসকলেও পূজা কৰে। শ্ৰীবৈষ্ণৱ পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁক স্বয়ং ৰংগনাথৰ সহ-সম বুলি গণ্য কৰা হয়।
মন্দিৰ
ৰংগনাথস্বামী মন্দিৰত দুটা মুখ্যমূৰ্তি আৰু এটা শোভাযাত্ৰাত ব্যৱহাৰ কৰা মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি) আছে। এই শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তিটো তেওঁৰ মন্দিৰৰ ওচৰৰ গছৰ তলত পুতি থোৱাৰ সময়ত মন্দিৰত খালজী বংশৰ (১৩২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত) মালিক কাফুৰে আক্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াত এখন দেৱাল স্থাপন কৰা হয় আৰু দেৱীৰ মূৰ্তি মন্দিৰৰ পৰা স্থানান্তৰ কৰা হয় যাতে ই অপবিত্ৰ নহয়। লুণ্ঠনৰ পাছত সেই মূৰ্তিটো পোৱা নগ’ল আৰু থানৰ পুৰোহিতে খৰখেদাকৈ নতুন মূৰ্তি সৃষ্টিৰ নিৰ্দেশ দিলে। এই মূৰ্তিটোৱেই আছিল এই মন্দিৰৰ দ্বিতীয় প্ৰধান মূৰ্তি। স্থানীয় কিংবদন্তি অনুসৰি দেৱীয়ে এজন ভক্তৰ সপোনত দেখা দি তেওঁৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি) ক’ত আছে সেই কথা ক’লে। এই মূৰ্তিটো ভক্তই খান্দি উলিয়াই মন্দিৰত পুনৰ সংস্থাপন কৰে। আন মন্দিৰৰ দৰে ৰংগনাকীৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি কেতিয়াও মন্দিৰৰ চৌপাশৰ পৰা আঁতৰাই নিয়া নাযায়। শোভাযাত্ৰাৰ সময়ত মন্দিৰৰ দেৱীয়ে মন্দিৰৰ দেৱতাৰ কাষত স্থান দিয়াটো মন্দিৰৰ প্ৰথা হিচাপে চলি আহিছে। শ্ৰীৰংগমত অৱশ্যে ৰংগনাথৰ শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তিটো অনুগামীসকলে তেওঁৰ ধৰ্মীয় ক্ষেত্ৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। প্ৰতীকীভাৱে এইদৰে ৰংগনাথে তেওঁৰ প্ৰিয়জনক লগ কৰিবলৈ অহা বুলি ভৱা হয়।
বছৰত এবাৰ পাংগুনি উত্তীৰাম উপলক্ষে, তামিল মাহৰ পাংগুনীৰ যিদিনা তৰা উত্তীৰাম উচ্চতম স্থানত থাকে, সেইদিনা ৰংগনাথ আৰু ৰংগনায়কীৰ ঐশ্বৰিক শোভাযাত্ৰাৰ মূৰ্তি (উৎসৱ মূৰ্তি), এদিনৰ বাবে একত্ৰিত কৰা হয়। দুয়োকে একেলগে মৰ্ত্যৰ পৰিসীমা বা সীমাবদ্ধতাৰ বাহিৰত থকা দিব্য-দম্পতীযুগল (ঈশ্বৰ দম্পতী) বুলি জনা যায়। এই কাৰণে এই মন্দিৰত তিৰুকাল্যাণ-উৎসৱম (বিবাহ উৎসৱ) পতা নহয়। এই দৰ্শনক ছেৰতী-সেৱাই (যৌথ সেৱা) বোলা হয়।
পৰসৰ ভট্টৰে ৰচনা কৰা শ্ৰীগুণৰত্ন কোসম নামৰ শ্লোকটো ৰংগনাকীৰ বাবে উৎসৰ্গিত। অৱশ্যে পৰম্পৰাগত লক্ষ্মী অষ্টোত্ৰম মন্দিৰত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সময়ত পাঠ কৰা হয়। বেদান্ত দেশিকাৰ দ্বাৰা ৰচিত শ্ৰী স্তুতি আৰু আদি শংকৰাচাৰ্যৰ দ্বাৰা ৰচিত কনকধৰ স্তোত্ৰম মন্দিৰৰ ভক্তসকলে তেওঁক স্তুতিকৰি জপ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
দ্ৰৌপদী
দ্ৰৌপদী হʼল মহাভাৰত মহাকাব্যৰ কেন্দ্ৰীয় নাৰী চৰিত্ৰ। তেওঁ পাঞ্চালৰাজ দ্ৰুপদৰ যজ্ঞোজাত কন্যা, পঞ্চপাণ্ডৱৰ সহধৰ্মিনী। যুদ্ধৰ পাছত যুধিষ্ঠিৰ যেতিয়া হস্তিনাপুৰৰ ৰজা হৈছিল তেতিয়া দ্ৰৌপদী (পুনৰ) ইন্দ্ৰপ্ৰস্থৰ মহাৰাণী হৈছিল। পাঞ্চালৰ ৰাজকন্যা বাবে তেওঁৰ আন নাম পাঞ্চালী। তেওঁৰ গাত নীলপদ্মৰ নিচিনা আভা থকা বাবে তেওঁক কৃষ্ণা বোলা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ যাজ্ঞসেনী নামেও পৰিচিত কাৰণ যজ্ঞবেদীৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। মহাভাৰতত উল্লেখ অনুসৰি দ্ৰৌপদী সেই কালৰ অদ্বিতীয় সুন্দৰী আছিল। তেওঁ পঞ্চকন্যাৰ অন্যতমা।
জন্মবিৱৰণ
150px|thumb|ৰজা দ্ৰুপদে শিৱৰ ওচৰত এজন সন্তানৰ বাবে ভিক্ষা কৰিছিল। দ্ৰোণাচাৰ্যৰ সৈতে শত্ৰুতা থকাৰ বাবে দ্ৰুপদে এনে এজন সন্তান বিচাৰিছিল যি দ্ৰোণক বধ কৰিব পাৰে। এই অৰ্থে তেওঁ উপযাজ মুনিৰ শৰণাপন্ন হোৱাত তেওঁ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠভ্ৰাতা ঋষি যাজৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। যাজ আৰু উপযাজ ঋষিৰ সহায়েৰে যজ্ঞ কৰি তেওঁ দ্ৰোণবধী পুত্ৰ ধৃষ্টদ্যুম্নক লাভ কৰে আৰু সেই একে যজ্ঞতেই দ্ৰৌপদীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ গাৰ সৌৰভ এক যোজন বিস্তৃত আছিল বাবে আন এক নাম যোজনগন্ধ্যা।
স্বয়ংবৰ আৰু বিবাহ
thumb|স্বয়ংবৰত অৰ্জুনে দ্ৰৌপদীক জয়লাভ কৰে। যদিও দ্ৰুপদ অৰ্জুনৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল তথাপিও অৰ্জুনকেই জোঁৱাইৰূপে পোৱাৰ উদ্দেশ্যে এক ভীষণ কঠিন প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰে। চৰ্ত আছিল পানীত প্ৰতিবিম্ব চাই যিয়ে শূন্যত ঘুৰন্ত মাছৰ চকু শৰবিদ্ধ কৰিব পাৰিব তেওঁকেই কন্যা দান কৰা হʼব। ক্ষত্ৰিয়সকলৰ মাজত কোনেও এই কাৰ্য সম্পন্ন কৰিব পৰা নাছিল যদিও কৰ্ণই এইটো কৰিব পাৰিলেহেঁতেন কিন্তু দ্ৰৌপদীয়ে সূতপুত্ৰৰ লগত বিবাহত আপত্তি দৰ্শায়। সেইকাৰণে সকলো বৰ্ণৰ পুৰুষকে দ্ৰুপদে আমন্ত্ৰণ জনালে। ছদ্মবেশী অৰ্জুনে এই কাৰ্য সম্পন্ন কৰি দ্ৰৌপদীক লাভ কৰে। কিন্তু ঘৰলৈ ঘূৰি আহি যেতিয়া ভীমে কুন্তীক তেওঁলোকে কি আনিছে সেয়া চাবলৈ কʼলে কুন্তীয়ে তেতিয়া অজ্ঞাতসাৰে তেওঁলোকক যি আনিছে নিজৰ মাজত ভগাই লবলৈ কʼলে। এই কাৰণতে দ্ৰৌপদীয়ে ধৰ্মৰক্ষাৰ নিমিত্তে পঞ্চস্বামী গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও এই ঘটনাৰ লগত দ্ৰৌপদীৰ পূৰ্বজন্মৰ নিয়তি জড়িত আছিল।
ইন্দ্ৰপ্ৰস্থৰ নিৰ্মাণ
খাণ্ডৱ বন দাহন কৰি পাণ্ডৱসকলে বিশ্বকৰ্মা আৰু মায়াসুৰৰ সহায়েৰে মায়াপূৰ্ণ নগৰ ইন্দ্ৰপ্ৰস্থৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে তাত নাগৰাজ তক্ষকে মায়াসুৰৰ সহায়ত মায়াবনৰ নিৰ্মাণ কৰি মানৱৰহিত এখন নাগসমাজ স্থাপন কৰি বসবাস কৰিছিল। তক্ষক দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ আশ্বাসপুষ্ট আছিল যদিও অৰ্জুন ইন্দ্ৰৰ ধৰ্মপুত্ৰ হোৱা হেতুকে পিতৃ ইন্দ্ৰই তক্ষকক দিয়া আশ্বাস ৰাখিব নোৱাৰিলে।
দুৰ্যোধনৰ অপমান
ৰাজসূয় যজ্ঞৰ সময়ত আমন্ত্ৰিত ৰাজকুমাৰ দুৰ্যোধনে মায়াৰ বশৱৰ্তী হৈ ভুলৱশতঃ ভূমি বুলি ৰাজসভাৰ মাজতে কৌশলপূৰ্ণভাৱে নিৰ্মিত জলাশয়ত খোজ দিয়াত একঁকাল পানীত বুৰ যায়। ইয়াকে দেখি ৰাজসভাত থকা দ্ৰৌপদী আৰু তেওঁৰ দাসীবিলাকৰ মুখত ঠাট্টাসূচক হাঁহি দেখি দুৰ্যোধনৰ অত্যন্ত লজ্জাবোধ হয়। দ্ৰৌপদীয়ে এই ঘটনাত এক কটু মন্তব্য কৰে-"অন্ধস্য পুত্ৰ অন্ধম্",অৰ্থাৎ অন্ধৰ পুত্ৰ অন্ধ। লাজে অপমানে জৰ্জড়িত দুৰ্যোধনে তেতিয়াই এই অপমানৰ প্ৰতিশোধ লʼবলৈ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হয়। দ্ৰৌপদীৰ এই অহংকাৰসুলভ তথা অবিবেচক আচৰণৰ বাবেই দুৰ্যোধনৰ মনত প্ৰতিশোধৰ জুই জ্বলি উঠাৰ বাবেই পৰৱৰ্তী সময়ত আন বহুতো অবিবেচক সিদ্ধান্তৰে মহাভাৰতৰ কাহিনীভাগ পৰিচালিত হৈছিল। অন্ধৰ পুত্ৰ অন্ধ
দ্ৰৌপদীৰ অপমান
কপটতাপূৰ্ণ পাশা খেলত যুধিষ্ঠিৰে এটি এটিকৈ সমস্ত সম্পত্তি, ভায়েকসকলক আৰু নিজকো হৰাৰ পিছত দ্ৰৌপদীকো পণ কৰি তেওঁকো হাৰে। দুঃশাসনে দ্ৰৌপদীৰ চুলিত ধৰি সভালৈ টানি লৈ আহে। ইন্দ্ৰপ্ৰস্থৰ ৰাজসভাৰ ঘটনাৰ প্ৰতিশোধ স্বৰূপে দুৰ্যোধনে দঃশাসনৰ হতুৱাই দ্ৰৌপদীক বিবস্ত্ৰা কৰাৰ অপচেষ্টা চলায়। কৃষ্ণভক্ত দ্ৰৌপদীয়ে দৈব সাহায্য প্ৰাৰ্থনা কৰাত দ্বাৰকাত থাকিও ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই ভক্তৰ আহ্বানত সহায়ৰ বাবে দ্ৰৌপদীক বস্ত্ৰদান কৰে। দুঃশাসনে যিমানেই বস্ত্ৰ কাঢ়িবলৈ লʼলে সিমানেই বস্ত্ৰ বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। এইদৰে কৃষ্ণই ভক্তক ৰক্ষা কৰিলে।
জয়দ্ৰথৰ দ্বাৰা দ্ৰৌপদীহৰণৰ প্ৰচেষ্টা
বনবাসৰ কালছোৱাত পাণ্ডৱে এবাৰ কাম্যক বনত থাকিবলৈ লৈছিল। সেই সময়ত দুৰ্যোধনৰ নিৰ্দেশত তেওঁৰেই ভনী জোঁৱাই সিন্ধুৰাজ জয়দ্ৰথে দ্ৰৌপদীহৰণৰ চেষ্টা চলায়। কিন্তু পাণ্ডুপুত্ৰ অৰ্জুনে দ্ৰৌপদীক উদ্ধাৰ কৰে। ভীমে জয়দ্ৰথক বধ কৰিব খুজিলে যদিও দুঃশালাৰ কথা চিন্তা কৰি শাস্তিস্বৰূপে জয়দ্ৰথৰ মুণ্ডন কৰে।
সতি-সন্ততি
দ্ৰৌপদীৰ অতিকমেও পাঁচজন পুত্ৰ আছিল- যুধিষ্ঠিৰৰ ফালৰ পৰা প্ৰতিবিন্ধ্য,ভীমৰ ফালৰ পৰা সুতসোম,অৰ্জুনৰ ফালৰ পৰা শ্ৰুতকীৰ্তি,নকুলৰ ফালৰ পৰা শতানিক,সহদেৱৰ ফালৰ পৰা শ্ৰুতকৰ্ম। একেলগে তেওঁলোকক উপপাণ্ডৱ বুলি কোৱা হৈছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ এজনো শেষলৈ বাচি নাথাকিল। দ্ৰোণপুত্ৰ অশ্বত্থামাই নিশা পাণ্ডৱসকলৰ ছাউনী জ্বলাই পাণ্ডৱসকলক বধ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু উপপাণ্ডৱসকলক দেখি তেওঁ বিমোৰত পৰে আৰু অৱশেষত উপপাণ্ডৱৰ ছাউনীটোৱেই জ্বলাই থৈ আহে। কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ পাছত বৰ্তি থকা পাণ্ডৱৰ একমাত্ৰ বংশধৰ আছিল অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিত(অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ নাতি)। কিছুমান জাতকৰ গল্পত উল্লেখ থকা মতে উপপাণ্ডৱৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল। যোগ্যতাৰ ভিত্তিতহে পৰীক্ষিত ৰজা হৈছিল। আন উপপাণ্ডৱসকলে তেওঁৰ ৰাজসভাত পাৰিষদ হিচাপে আছিল।
মৃত্যু
thumb|পাণ্ডৱৰ আগতেই দ্ৰৌপদী পৰি গʼল। মহাপ্ৰস্থানৰ পথত সকলোতকৈ আগত দ্ৰৌপদীৰ মৃত্যু হয়। কাৰণ পতীব্ৰতা হʼলেও তেওঁ অৰ্জুনক কিছু বেছি ভাল পাইছিল।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ভৰবেগ
p
হৈছে ভৰবেগ,
v
হৈছে বেগ আৰু
m
হৈছে ভৰ। ভৰবেগ এটা সংৰক্ষণশীল ৰাশি। যদি কোনো বন্ধ তন্ত্ৰ বাহিৰা বলৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নহয়(not affected), তেন্তে সৰ্বমুঠ ৰৈখিক ভৰবেগ সলনি নহয়। ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞানত, নিউটনৰ সূত্ৰৰ দ্বাৰা ৰৈখিক ভৰবেগৰ সংৰক্ষণশীলতাৰ কথা আহে। ভৰবেগ প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। বেলেগ বেলেগ প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ কাৰণে দৰ্শকে ভৰবেগৰ বেলেগ বেলেগ মান পাব পাৰে। কিন্তু যদি দিয়া থাকে যে তন্ত্ৰটো পৃথক(isolated), তেতিয়া ৰৈখিক ভৰবেগৰ মান সময়ৰ সৈতে সলনি নোহোৱাটো দেখা পোৱা যাব।
নিউটনীয় বলবিদ্যা
ভৰবেগৰ মান আৰু দিশ দুইটাই থাকে। যিহেতু ইয়াৰ লগত দিশ জড়িত হৈ থাকে, কোনো বস্তুৰ সংঘৰ্ষৰ পাছত তাৰ দিশ আৰু দ্ৰুতি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এক মাত্ৰাত(one dimension)ত ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ তলত আলোচনা কৰা হৈছে।
এটা কণা
কোনো কণাৰ ভৰবেগ
p
ৰে দেখুৱা হয়। ই হৈছে ভৰ(
m
) আৰু বেগ(
v
) ৰ গুণফল। এছ আই এককত ইয়াৰ একক হৈছেে কিল'গ্ৰাম মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড। ছি জি এছ এককত, গ্ৰাম ছেণ্টিমিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড। ভেক্টৰ ৰাশি হোৱাৰ হেতু ইয়াৰ দিশ আৰু মান দুইটাই থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে, এক কিল'গ্ৰাম ওজনৰ এখন পুতলা উৰাজাহাজে উত্তৰ দিশলৈ এক মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড বেগেৰে গতি কৰিলে, মাটিৰ পৰা লোৱা জোখমতে ভৰবেগ হ'ব উত্তৰ দিশে এক কেজি মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড।
অসংখ্য কণা
কোনো তন্ত্ৰৰ ভৰবেগ হ'ব কণাবোৰৰ ভৰবেগৰ যোগফল। যদি দুটা কণাৰ ভৰ
m1
আৰু
m2
,আৰু বেগ
v1
,, সৰ্বমুঠ ভৰবেগ হ'ব দুটাতকৈ বেছি কণাৰ ক্ষেত্ৰত অসংখ্য কণাৰ এটা তন্ত্ৰৰ ভৰকেন্দ্ৰ থাকে যদি গোটেই কণাবোৰ চলাচল কৰে, তেন্তে ভৰকেন্দ্ৰটোও সাধাৰণতে চলাচল কৰে((unless the system is in pure rotation around it)। যদি ভৰকেন্দ্ৰৰ বেগ
, ভৰবেগ হ'ব : ইয়াকে অয়লাৰৰ প্ৰথম সূত্ৰ বুলি জনা যায় ।
বলৰ সৈতে সম্পৰ্ক
কোনো এক কণাক
Δt
সময়ত
F
বল প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেতিয়া ভৰবেগৰ সলনি হ'ব : কোনো কণাৰ ভৰবেগৰ সলনিৰ হাৰ ইয়াৰ ওপৰত প্ৰযোজ্য বল
ৰ সমানুপাতিক(নিউটনৰ দ্বিতীয় সূত্ৰৰ অৱকলজ ৰূপ) যদি বল সময়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, তেন্তে
আৰু
t2
সময়ৰ ভিতৰত ভৰবেগৰ পৰিৱৰ্তন(বলৰ ঘাত) হ'ব ভৰ যদি ধ্ৰুৱক থাকে, তেন্তে : অৰ্থাৎ বল = ভৰ আৰু সৰণৰ গুণফল।
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা (Second voyage of HMS Beagle) আছিল কেপ্টেইন ৰবাৰ্ট ফিটজৰয়ৰ নেতৃত্বত হোৱা বিগল জাহাজৰ দ্বিতীয়টো সমুদ্ৰযাত্ৰা। এই যাত্ৰাটো ১৮৩১ চনৰ ২৭ ডিচেম্বৰত আৰম্ভ হৈ ১৮৩৬ চনৰ ২ অক্টোবৰত শেষ হৈছিল। প্ৰথমটো সমুদ্ৰযাত্ৰাৰ কেপ্টেইন প্ৰিংগল ষ্ট্ৰোকছৰ আত্মহত্যাৰ পিছত ৰবাৰ্ট ফিটজৰয়ে দ্বিতীয়টো জৰীপমূলক অভিযানৰ নেতৃত্ব লৈছিল। জাহাজত এগৰাকী ভূতত্ত্ববিশেষজ্ঞ থকাৰ সুফলৰ বিষয়ে ফিটজৰয়ে আগতীয়াকৈয়ে ভাবিছিল, লগতে জাহাজত অতিৰিক্তভাৱে এগৰাকী প্ৰকৃতিবিদৰ সংগও বিচাৰিছিল। আনহাতে ২২ বছৰ বয়সত, স্নাতক চাৰ্লছ ডাৰউইন-এ গীৰ্জাৰ পাদুৰী হোৱাৰ পূৰ্বে ক্ৰান্তীয় অঞ্চল পৰিভ্ৰমণৰ প্ৰত্যাশা পুহি ৰাখিছিল। সেইকাৰণে তেওঁ এই বিশেষ সুযোগটো গ্ৰহণ কৰি ৰবাৰ্ট ফিটজৰয়ৰ সংগী হ'ল। সমুদ্ৰযাত্ৰাৰ সময়ৰ ডাৰুউইনে চাৰ্লছ লেইলৰ "প্ৰিন্সিপলছ অৱ জিঅ'লজি"খন পঢ়ি বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। অভিযানটোৰ শেষত ডাৰউইনে এগৰাকী ভূতত্ত্ববিদ আৰু জীৱাশ্ম সংগ্ৰাহক হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তাৰ লগতে তেওঁৰ দিনপঞ্জীখনৰ প্ৰকাশেও লেখক হিচাপে তেওঁলৈ খ্যাতি কঢ়িয়াই আনিছিল। প্ৰকাশিত দিনপঞ্জীখনৰ নাম আছিল-দ্য ভয়েজ অৱ দ্য বিগল।
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
কোনো বন্ধ তন্ত্ৰত সৰ্বমুঠ ভৰবেগ ধ্ৰুৱক- ইয়ে হৈছে ভৰবেগৰ সংৰক্ষণশীলতাৰ সূত্ৰ । ধৰা হ'ল, দুটা কণাই সংস্পৰ্শলৈ(interact) আহিছে। নিউটনৰ তৃতীয় সূত্ৰানুসৰি, সিহঁতৰ মাজৰ বল সমান আৰু বিপৰীতমুখী। যদি কণাদুটা আমি ১ আৰু ২ হিচাপে চিনাক্ত কৰি লওঁ, তেন্তে নিউটনৰ দ্বিতীয় সূত্ৰানুসৰি,
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
বিগলে আটলাণ্টিক মহাসাগৰৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰি দক্ষিণ আমেৰিকাৰ দক্ষিণাংশৰ উপকূলীয় অঞ্চলৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম "জলৰেখা পৰ্যবেক্ষণ" কৰিছিল। জলপথেৰে পৃথিৱীখন পৰিভ্ৰমণ কৰি তেওঁলোক টাহিটি আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া হৈ উভতি আহিছিল। অভিযানটো দুবছৰীয়া হোৱা কথা আছিল যদিও প্ৰায় পাঁচটা বছৰ ধৰি তেওঁলোকে সমুদ্ৰযাত্ৰা কৰি আছিল। ডাৰউইনে বেছিভাগ সময়েই ভূভাগৰ অন্বেষণ কৰিয়েই কটাইছিল। তেওঁ তিনি বছৰ তিনিটা মাহ মাটিত আছিল আৰু ডেৰ বছৰ সাগৰত আছিল।
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
আৰু
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
সমুদ্ৰযাত্ৰা
১৮৩১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ শেষৰফালে যাত্ৰা আৰম্ভ হ'ব বুলি ডাৰউইনক কোৱা হৈছিল। পিছে যাত্ৰাৰ প্ৰস্তুতিপৰ্বত অতিৰিক্ত সময় খৰচ হ'ল। নৌসেনা বিভাগৰ নিৰ্দেশাৱলী আহি পালে ১৪ নৱেম্বৰত। ২৩ নৱেম্বৰত জাহাজখন লংগৰ বিন্দুত উপস্থিত হ'ল। যাত্ৰাৰ বাবে তেওঁলোক সাজু হ'ল। কিন্তু পশ্চিমীয়া বতাহৰ পুনৰাবৃত্তিয়ে পুনৰ যাত্ৰা বিলম্ব কৰিলে। ১০ আৰু ২১ ডিচেম্বৰত তেওঁলোক দুবাৰকৈ উভতি আহিব লগা হ'ল। বৰদিনৰ আনন্দ-যাপনত আৰু এটা দিন ক্ষতি হ'ল। অৱশেষত ২৭ ডিচেম্বৰৰ পুৱাতেই বিগল জাহাজে প্লাইমাউড ছাউণ্ডৰ পশ্চিমত অৱস্থিত মাউণ্ট এজকুম্বেৰ বাৰ্ণ পুলত লংগৰ এৰি যাত্ৰাৰম্ভ কৰিলে।
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
গতিকে,: ঋণাত্মক চিনে বল দুটা বিপৰীতমুখী হোৱা বুজাইছে। যদি কণা দুটাৰ বেগ সংস্পৰ্শলৈ( interaction) অহাৰ আগেয়ে যথাক্ৰমে
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
আটলাণ্টিক দ্বীপপুঞ্জ
বিগলে ৬ জানুৱাৰীত কানাৰী দ্বীপপুঞ্জৰ টেনেৰিফে স্পৰ্শ কৰে কিন্তু ইংলেণ্ডত কলেৰা ৰোগ হৈ থকা বাবে তাতে তেওঁলোক "কোৱাৰেণ্টাইন"ত থাকিবলগা হয়। ডাৰউইনৰ প্ৰবল ইচ্ছাসত্ত্বেও ছাণ্টা ক্ৰুজত তেওঁলোকক থামিবলৈ দিয়া নহ'ল। ১০ জানুৱাৰীত ডাৰউইনে জাহাজৰ পিছপিনে এখন প্লেংকটন জাল সংযুক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। পিছদিনা তেওঁ দূৰৈৰ ভূভাগৰ পৰা আগমন ঘটা বহুতো জীৱ দেখা পাই এইবুলি মন্তব্য লিখিলে যে-"Many of these creatures so low in the scale of nature are most exquisite in their forms & rich colours. — It creates a feeling of wonder that so much beauty should be apparently created for such little purpose."
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
u1
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
দক্ষিণ আমেৰিকাৰ জৰীপ
দক্ষিণ আমেৰিকাত, বিগলে পুঙ্খানুপুঙ্খ জৰীপ চলাবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু উপকূলটোৰ কেউকাষে পুনৰীক্ষণ আৰু সাৱধানী জোখ-মাখ লয়৷ সহযাত্ৰীসকলৰ লগত ডাৰউইনে স্থানীয় এলেকা পৰিদৰ্শন কৰে৷ তেওঁ অধিকাংশ সময়েই জাহাজৰ পৰা আঁতৰত থাকে৷ ডাৰউইনে এটা কথাত নিশ্চিতি দিছিল যে-তেওঁ সংগ্ৰহ কৰা বস্তুবোৰ কেৱল তেওঁৰেই৷ আৰু এই সংগ্ৰহবোৰ কেমব্ৰিজত থকা জন ষ্টিভেনছ হেন্সলৌলৈ প্ৰেৰণ কৰা হ'ব, আৰু তেওঁ ডাৰউইনলৈ অপেক্ষা কৰিব৷ জাহাজত থকা ফিটজৰয়কে ধৰি বাকীসকলো দক্ষ প্ৰকৃতিবিদ আছিল আৰু তেওঁলোকে ডাৰউইনক বিভিন্ন বস্তু সংগ্ৰহত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
u2
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
জীৱাশ্ম সন্ধান
১৮৩২ চনৰ ২৬ জুলাইত বিগলে "মণ্টেভিডিঅ'" স্পৰ্শ কৰে আৰু কাল-নিৰূপক যন্ত্ৰ ক্ৰনোমিটাৰৰ বাবে পৰ্যবেক্ষণ কৰে৷ "বুয়েনছ এয়াৰ্ছ"ৰ লগত যোগাযোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল যদিও সেইয়া ব্যৰ্থ প্ৰতিপন্ন হয়৷ ২২ আগষ্টৰ পৰা বিগলে আৰ্জেণ্টিনাৰ "কেপ চেন এণ্টনিঅ'ৰ পৰা জৰীপ-কাৰ্য আৰম্ভ কৰে৷
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
আৰু তাৰপাছত
এইচ্ছ এম এছ বিগলৰ দ্বিতীয় সমুদ্ৰযাত্ৰা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অভিযান
ভৰবেগ
সংৰক্ষণশীলতা
v1
, তেন্তে : এই সূত্ৰটো কণাবোৰৰ মাজত যিমানেই জটিল বল নহওঁক কিয়, সদায় প্ৰযোজ্য(holds) হৈ থাকে। একেদৰে, যদি বহুত কণা থাকে, প্ৰত্যেকযোৰা কণাৰ মাজত ভৰবেগৰ আদান প্ৰদান হৈ ভৰবেগৰ সৰ্বমুঠ পৰিৱৰ্তনৰ মান শূণ্য হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভৌতিক ৰাশি
কোচবিহাৰ ৰাজপ্ৰসাদ
কোচ বিহাৰ ৰাজপ্ৰসাদ হৈছে পশ্চিমবংগৰ কোচ বেহাৰ জিলাৰ এক ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন। ইটালীৰ ৰেনেছাঁ শৈলীৰ স্থাপত্যৰ অনুসাৰে ইয়াৰ ডিজাইন কৰা হৈছিল আৰু ১৮৮৭ চনত, কোচ বংশৰ মহাৰাজ নৃপেন্দ্ৰ নাৰায়ণৰ ৰাজত্বকালত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ই এক সংগ্ৰহালয়।
ইতিহাস
কোচবিহাৰ ৰাজপ্ৰাসাদ ইয়াৰ আড়ম্বৰ আৰু ভৱিষ্যৎৰ বাবে বিখ্যাত। ই ইটালীয়ান ক্লাচিকেল শৈলীৰ ইটাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত দুমহলীয়া গঠন যি 51309 sqft. গোটেই গাঁথনিটো 395 ft দীঘল 296 ftবহল আৰু 4 ft মাটিৰ পৰা ওপৰত নিৰ্মিত। প্ৰসাদৰ তলৰ আৰু প্ৰথম মহলাত আৰ্কেডযুক্ত বাৰাণ্ডাৰ শৃংখলা আছে আৰু ইয়াৰ ঘাটসমূহ একক আৰু দুটা শাৰীত পৰ্যায়ক্ৰমে সজোৱা হৈছে। দক্ষিণ আৰু উত্তৰ মূৰত প্ৰসাদটো সামান্য প্ৰক্ষেপিত আৰু মাজত এটা প্ৰক্ষেপিত বাৰাণ্ডা আছে যিয়ে দৰবাৰ হলৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। হলটোত এটা মাৰ্জিত আকৃতিৰ ধাতুৰ গম্বুজ আছে যাৰ ওপৰত এটা নলাকাৰ লুভাৰ টাইপৰ ভেণ্টিলেটৰ আছে। এইটো মাটিৰ পৰা 124 ft ওখ আৰু ৰেনেছাঁ যুগৰ স্থাপত্যৰ শৈলীৰ। গম্বুজৰ ইণ্ট্ৰ'বোৰ ষ্টেপযুক্ত আৰ্হিত খোদিত কৰা হৈছে আৰু কৰিন্থিয়ান স্তম্ভবোৰে কুপোলাৰ গুৰিটোক সমৰ্থন কৰে। ইয়াৰ ফলত সমগ্ৰ পৃষ্ঠত বৈচিত্ৰ্যময় ৰং আৰু ডিজাইন যোগ হয়। ৰাজপ্ৰসাদত বিভিন্ন হল আৰু কোঠাবোৰৰ ভিতৰত আছে গ্ৰেণ্ড দৰবাৰ হল বা দৰ্শকৰ হল, ড্ৰয়িং ৰুম, ডাইনিং হল, বিলিয়াৰ্ড ৰুম, লাইব্ৰেৰী, বেড ৰুম, টোছাখানা, লেডিজ গেলেৰী আৰু ভেষ্টিবুল। আগতে এই কোঠা আৰু হলবোৰত থকা বস্তু আৰু বহুমূলীয়া বস্তুবোৰ এতিয়া হেৰাই গৈছে। মূল ৰাজপ্ৰসাদটো আংশিকভাৱে ৩ মহলীয়া গঠন আছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত ১৮৯৭ চনৰ অসম ভূমিকম্পৰ ফলত ধ্বংস হৈ পৰে। এই ৰাজপ্ৰসাদটোৱে কোচ ৰজাসকলৰ ইউৰোপীয় আদৰ্শবাদৰ গ্ৰহণযোগ্যতা দেখুৱাইছে। পশ্চিম বংগৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্মৃতিসৌধৰ তালিকা অনুসৰি কোচ বিহাৰ ৰাজপ্ৰসাদ এ এছ আই তালিকাভুক্ত কীৰ্তিচিহ্ন। right|thumb|কোচ বিহাৰ ৰাজপ্ৰৰসাদ পিছফালৰ ফাল, যিয়ে কীৰ্তিচিহ্নটোৰ মূল ৰং ধৰি ৰাখিছে।
স্থাপত্য
ৰাজবাৰী বা কোচ বিহাৰ ৰাজপ্ৰসাদ হৈছে ইটালীৰ ৰেনেছাঁ যুগৰ স্থাপত্যৰ ৰূপত নিৰ্মিত এক ভৱিষ্যৎ স্মৃতিসৌধ। ৫১,৩০৯ বৰ্গফুট এলেকাত সমগ্ৰ স্মৃতিসৌধটো ৰূপৱতীভাৱে বিস্তাৰিত হৈছে; প্ৰায় ৩৯০ ফুট দীঘল আৰু ২৯৬ ফুট বহল আৰু ইটাৰে নিৰ্মিত গঠন। মাটিৰ পৰা ১২৫ ফুট ওখ এই স্মৃতিসৌধটোৰ তলৰ মহলাত প্ৰৱেশদ্বাৰ আছে আৰু দৰবাৰ হললৈ যোৱা এটা প্ৰক্ষেপিত বাৰাণ্ডা আছে। প্ৰথম মহলাত দুটা আৰু একক শাৰীত পৰ্যায়ক্ৰমে সজোৱা ঘাটৰ সৈতে ধাৰাবাহিকভাৱে ধুনীয়া আৰ্কেডযুক্ত বাৰাণ্ডা আছে। ৰাজপ্ৰসাদটোত বেডৰুম, ড্ৰেছিং ৰুম, বিলিয়াৰ্ড ৰুম, পাকঘৰ, ডাইনিং হল, ডান্সিং হল, লাইব্ৰেৰী, টোছা খানা আৰু লেডিজ গেলেৰীকে ধৰি ৫০টাতকৈও অধিক কোঠা আছে।
দৰবাৰ হল
স্মৃতিসৌধটোৰ মাজত অৱস্থিত এখন ভয়ংকৰ বাৰাণ্ডাই দৰবাৰ হলৰ মাজেৰে ৰাজবাৰীৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপে কাম কৰে। দৰবাৰ হলত এটা ধুনীয়া ধাতুৰ গম্বুজ আছে যাৰ ওপৰত এটা নলাকাৰ লুভাৰ আছে যিয়ে ভেণ্টিলেটৰৰ কামো কৰে। ভূমিস্তৰৰ পৰা ১২৪ ফুট উচ্চতাত থকা এই গম্বুজটো ইটালীৰ পৰম্পৰাগত ৰেনেছাঁ যুগৰ স্থাপত্যৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। গম্বুজটোও ষ্টেপ পেটাৰ্ণত সুন্দৰকৈ খোদিত কৰা হৈছে আৰু ওপৰত বন্তিৰে সজোৱা বিশাল কৰিন্থীয়া স্তম্ভৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত চাৰিটা তোৰণত থিয় হৈ আছে। কেইবাটাও সৰু অথচ মাৰ্জিত বেলকনিয়েও দৰবাৰ হলৰ গম্বুজটোক আগুৰি ধৰিছে।
ভ্ৰমণৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সময়
ৰাজবাৰী ভ্ৰমণৰ বাবে নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত সৰ্বোত্তম সময় কাৰণ ঋতুত বতৰ সুখদায়ক আৰু সৰ্বোচ্চ তাপমাত্ৰা ২৩ৰ পৰা ২৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ আৰু সৰ্বনিম্ন ৯ৰ পৰা ১৩ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ। এপ্ৰিলৰ পৰা জুনলৈকে গ্ৰীষ্মকালীন মাহ আৰু উষ্ণতা সৰ্বোচ্চ ৩৩ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ আৰু সৰ্বনিম্ন ২০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ হোৱাৰ বিপৰীতে বাৰিষা মাহ জুলাইৰ পৰা অক্টোবৰলৈকে বাৰ্ষিক গড় বৰষুণ প্ৰায় ৩২০০ মিলিমিটাৰ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটন স্থান
মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য
মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য (Manikuntala Bhattacharya) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঔপন্যাসিক, কবি তথা গল্পকাৰ। সাধাৰণতে তেখেতে নাৰীৰ মনস্তত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি উপন্যাসসমূহ লিখি আহিছে। ভট্টাচাৰ্যই ২০০৪ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা ২০০৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসিকৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ চুটি গল্প লেখিকাৰ বঁটা আদি লাভ কৰাৰ লগতে আৰু ভালেসংখ্যক বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁৰ বহুতো কবিতা, গল্প আৰু উপন্যাস হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষালৈয়ো অনুবাদ হৈছে। তেওঁ নিজেও বহুকেইখন গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে৷ তেওঁৰ শিশু উপন্যাস ঈশ্বুৱে কথাছবি ৰূপেৰে লাভ কৰিছে ২০১৮ বৰ্ষৰ ৰজত কমল বঁটা ৷ তাৰোপৰি বাঁহী উপন্যাসৰ আধাৰত কথাছবি আৰু অনেক কাহিনীৰে নিৰ্মাণ হৈছে ছুটি কথাছবি আৰু টেলিভিছনৰ ধাৰাবাহিক আদি  ৷
সাহিত্যিক জীৱন
২০০০ চনত মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্যই সাহিত্যিক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০০২ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প সংকলন "প্ৰস্তৰ কন্যা"ই ২০০৪ চনৰ মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰে। ২০০৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "সন্ধ্যা" প্ৰকাশিত হয়। এইড্ছ ভিত্তিক এই উপন্যাসখন আকাশবাণী যোগেও প্ৰচাৰিত হয়। অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ দেওবৰীয়া পৰিপূৰিকা "সম্ভাৰ"ত প্ৰকাশিত হৈ অহা উপন্যাস "অৰুন্ধতী"য়ে ২০০৫ চনত প্ৰকাশৰ মুখ দেখে। ই হিন্দী ছেন্টিনেলতো ধাৰাবাহিক ভাৱে প্ৰকাশ হৈছিল। ২০০৬ চনত সমকামিতা বিষয়ক উপন্যাস "মুক্তি"য়ে মুক্তি লাভ কৰে। ই হিন্দী আৰু পঞ্জাবী ভাষালৈও অনুদিত হৈছে। ইয়াৰ পিছত ২০০৬ চনত তেওঁৰ "বৰদোৱানী" আৰু অসমৰ কু সংস্কাৰ,ডাইনী নিৰ্যাতনৰ পটভূমিত লিখা "চামিয়ানা" প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰোপৰি তেওঁ "দস্তখত" (নন্দিনীত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত),"মণিকুন্তলাৰ কবিতা",গল্প সংকলন "কবিগংগা" আৰু "বৰফৰ বেলি",নিৰ্বাচিত উপন্যাস সংকলন "ভিভিয়ানৰ লিলি" আৰু "মা মেক'লেচাহাব আৰু বাঢ়ৈশালৰ পিতা" আদিও ৰচনা কৰে। তেওঁ "শান্তু পাপুহঁতৰ কথাৰে" নামৰ এক শিশু উপন্যাস আৰু ২০০৭ চনত অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ পটভূমিত মই ডেচডিম’না হ’ব খোজোঁ ৰচনা কৰিছে। শেষৰ গ্ৰন্থখনৰ ববে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ কৰে। তদুপৰি তেওঁ অসমীয়া ভাষাত প্ৰথম বাৰৰ বাবে কবিতাৰে ৰচিত আত্মজীৱনী "চিত্ৰপট" ৰচনা কৰে। ২০০৯-১০ বৰ্ষত বৰফৰ বেলি নামৰ গল্প সংকলনৰ বাবে তেওঁ "ভৱানী শৰ্মা সাহিত্য বঁটা" লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
সত্ৰীয়া নৃত্য
সত্ৰীয়া নৃত্য ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীয়ে শাস্ত্ৰীয় নৃত্য হিচাপে মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰা ৮টা নৃত্য শৈলীৰ অন্যতম। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ 'সত্ৰীয়া' শব্দটো 'সত্ৰ'ৰ পৰা আহিছে। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ প্ৰতিষ্ঠিত সত্ৰসমূহৰ যোগেৰে প্ৰায় ১৫ শ শতিকাৰ পৰাই এই নৃত্যধাৰা অসমত প্ৰচলিত হয়। সত্ৰীয়া নৃত্য-মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য মাধৱদেৱে ভক্তিধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অৰ্থে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ সম্পদক আশ্ৰয় কৰি সৃষ্টি কৰা, আৰু তেওঁৰ পৰৱৰ্তী প্ৰচাৰকসকলে কিছু পৰিমাণে সংবৰ্দ্ধন ঘটোৱা আৰু সত্ৰসমূহৰ হাতত সংৰক্ষিত, পৰিবৰ্ধিত,পৰিশীলিত, আৰু ব্যাকৰণসন্মত হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠা নৃত্যধাৰাকে সাধাৰণতে সত্ৰীয়া নৃত্য বুলি কোৱা হয়। 330px|thumb|right|সত্ৰীয়া নৃত্যৰ এটি ভংগীমা
ইতিহাস
প্ৰাচীন কালৰে পৰাই অসমত নৃত্য-কলাৰ প্ৰচলন হৈ আহিছিল। প্ৰায় ১৫ শ শতিকৰ পৰা প্ৰচলিত এই নৃত্যধাৰা, ১৯ শ শতিকাৰ মাজভাগত বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় সত্ৰসমূহৰ পৰা আধুনিক মঞ্চলৈ ওলাই আহে। পৰম্পৰাগতভাৱে সত্ৰসমূহত এই নৃত্য মাথোঁ ভকত (পুৰুষ)সকলৰ মাজতে আৱদ্ধ আছিল। কিন্তু আধুনিক মঞ্চৰ স্বীকৃতি পোৱাৰ লগে লগে এই নৃত্য পুৰুষ মহিলা উভয়ে পৰিৱেশন কৰিবলৈ ধৰে। ২০০০ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত এক সুকীয়া শৈলীৰ এই নৃত্যক সংগীত নাটক একাডেমীয়ে ভাৰতৰ অন্যতম শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰে।
নৃত্যশৈলী
প্ৰচলিত ধৰ্মীয় আখ্যানসমূহ এক বিশেষ শৈলীৰে এই নৃত্যৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰা হয়।
সত্ৰীয়া নৃত্য বিভিন্ন ভাগত বিভক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য
গুৱাহাটী (লোকসভা সমষ্টি)
গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টি (Gauhati Lok Sabha constituency) অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
অভিমন্যু
thumb|কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত যোৱাৰ সময়ত অভিমন্যুক যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ নকৰাৰ বাবে উত্তৰাৰ অনুৰোধ অভিমন্যু (Abhimanyu) মহাভাৰত মহাকাব্যৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য বীৰ চৰিত্ৰ আৰু অৰ্জুন-সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ, কৃষ্ণৰ ভাগিন আৰু মৎস্য ৰাজকন্যা উত্তৰাৰ স্বামী। সাহস আৰু বীৰত্বত তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ অৰ্জুন আৰু পিতামহ ইন্দ্ৰৰ সমতুল্য। কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ ত্ৰয়োদশ দিনা মাত্ৰ ষোল বছৰ বয়সত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিতে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
জন্ম, শিক্ষা আৰু বিবাহ
right|thumb|অভিমন্যুৰ চক্ৰবেহু প্ৰৱেশৰ শিলত খোদিত চিত্ৰ অৰ্জুনৰ বাৰ বছৰৰ ব্ৰহ্মচৰ্য অৰু বনবাস সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত অভিমন্যুৰ জন্ম হয়। মাতৃগৰ্ভত থাকোঁতেই তেওঁৰ শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল। গৰ্ভাৱস্থাত সুভদ্ৰাই অৰ্জুনৰ ওচৰত চক্ৰবেহুত প্ৰবেশৰ প্ৰণালী শুনিয়েই টোপনি যোৱাত অভিমন্যুই কেৱল চক্ৰবেহুত প্ৰবেশ কৰাটো শিকিলে কিন্তু বাহিৰ হোৱাটো নিশিকিলে।
পাণ্ডৱসকলৰ বনবাস আৰু অজ্ঞাতবাসৰ কাৰণে অভিমন্যুই তেওঁৰ বাল্যকাল দ্বাৰকাত মোমায়েক শ্ৰী কৃষ্ণৰ ঘৰত অতিবাহিত কৰে। তাত কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ অভিভাৱকত্বত তেওঁ কৃষ্ণপুত্ৰ প্ৰদ্যুম্ন আৰু যাদৱবীৰ কৃতবৰ্মা আৰু সাত্যকীৰ ওচৰত অস্ত্ৰশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
অজ্ঞাতবাসকালত পঞ্চপাণ্ডৱ আৰু দ্ৰৌপদী মৎস্যৰাজ বিৰাটৰ ওচৰত ছদ্মবেশত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰে। তেৰ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে আত্মপ্ৰকাশ কৰাত বিৰাটে নিজ কন্যা উত্তৰাৰ লগত অৰ্জুনৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাব দিয়ে। কিন্তু যিহেতু অৰ্জুনে বৃহন্নলাৰ ৰূপত উত্তৰাক নৃত্যশিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল গতিকে উত্তৰা তেওঁৰ শিষ্যা আৰু তেওঁ উত্তৰাক পুত্ৰীজ্ঞান কৰে, সেয়ে যিহেতু এই বিবাহ সম্ভৱ নহয়, গতিকে তেওঁ উত্তৰাক পুত্ৰবধূ ৰূপে গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পিছত উপপ্লব্য নগৰীত অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত অভিমন্যু বধ
অভিমন্যুক অপ্ৰতিৰোধ্য দেখি কৰ্ণই দ্ৰোণৰ উপদেশত তেওঁক পিছ ফালৰ পৰা আক্ৰমণ কৰি তেওঁক ৰথচ্যূত আৰু ধনুৰ্হীন কৰে আৰু দ্ৰোণ, কৃপ, কৰ্ণ, অশ্বত্থামা, দুৰ্যোধন আৰু শকুনিয়ে নিষ্কৰুণ ভাবে তেওঁৰ ওপৰত শৰাঘাত কৰে। অভিমন্যুই খড়গ, চক্ৰ আৰু গদাৰে আত্মৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিও ব্যৰ্থ হয়। এইসময়তে দুঃশাসনৰ পুত্ৰই অভিমন্যুৰ মূৰত গদাঘাত কৰে। ফলত কৌৰৱ্সেনা নিপীড়িত বালক অভিমন্যুৰ প্ৰাণশূন্যদেহ ভূপতিত হয়।
অৰ্জুনৰ মহা প্ৰতিশোধ
thumb|দিব্যাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা অৰ্জুনে জয়দ্ৰথক বধ কৰিলে যুদ্ধৰ সন্ধিয়া কুৰুসৈন্যৰ হাতত অভিমন্যুৰ নিষ্ঠুৰ হত্যাৰ বাতৰি পোৱাৰ পিছত অৰ্জুনে প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যে ঠিক পিছদিনাখনেই সূৰ্যাস্তৰ আগতেই জয়দ্ৰথক নিজ হাতেৰে বধ কৰিব অন্যথা অগ্নিত জাঁপ দি আত্মহত্যা কৰিব।
পৰৱৰ্তী দিনা কৌৰৱে জয়দ্ৰথক কটকটীয়া নিৰাপত্তাৰ মাজত ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে,বহু বিচৰাৰ অন্তত অৰ্জুনে জয়দ্ৰথক দেখা পালে যদিও নিৰাপত্তা বেষ্টনী ভাঙি তাক বধ কৰাৰ সময় নাছিল, কাৰণ ইতিমধ্যে সূৰ্যাস্ত হʼবলৈ লৈছে। এনে এক মুহূৰ্তত শ্ৰী কৃষ্ণই অৰ্জুনৰ প্ৰতিজ্ঞা পূৰণৰ নিমিত্তে মায়াৰ দ্বাৰা ক্ষন্তেকীয়া সূৰ্যগ্ৰহণৰ সৃষ্টি কৰিলে। জয়দ্ৰথেও সূৰ্যাস্ত হোৱা বুলি ভাবি নিজৰ সংকট অৰ্জুনৰ মৃত্যু নিজ চকুৰে ওচৰৰ পৰা চাবলৈ অৰ্জুনৰ ওচৰলৈ আহে। সেই সময়তে কৃষ্ণই সূৰ্যগ্ৰহণ আতঁৰাই দিয়ে আৰু অৰ্জুনক নিৰ্দেশ দিয়ে। কিন্তু জয়দ্ৰথৰ পিতৃয়ে এটা বৰ লৈ থৈছিল যে যিয়েই তেওঁৰ পুত্ৰৰ শিৰশ্ছেদ কৰি মাটিত পেলাব তেওঁৰ মৃত্যু ঘটিব। সেয়ে কৃষ্ণৰ উপদেশ মৰ্মে অৰ্জুনে এনেদৰে জয়দ্ৰথৰ শিৰশ্ছেদ কৰে যাতে তেওঁৰ মূৰটো গৈ তপস্যাৰত তেওঁৰ পিতৃৰ কোলাত পৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
অসমত দেখা পোৱা সাপবোৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তালিকা আৰু প্ৰবন্ধ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ন'বেল বঁটা বিজয়ী (শান্তি)
ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। শান্তিৰ বাবে ন'বেল লাভ কৰা ব্যক্তিৰ তালিকা ইয়াত ৰখা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
কোকৰাঝাৰ (লোকসভা সমষ্টি)
কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টি (Kokrajhar Lok Sabha constituency) অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা। এই সমষ্টিটো অনুসূচিত জনজাতিৰ প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত।
বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ
কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লেখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে :
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
ৰবি শংকৰ
ৰবি শংকৰ (Ravi Shankar; ৭ এপ্ৰিল, ১৯২০ – ১১ ডিচেম্বৰ, ২০১২) এজন ভাৰতীয় বঙালী সঙ্গীতজ্ঞ যিজন চেতাৰবাদনত কিংবদন্তীতুল্য শ্ৰেষ্ঠত্বৰ বাবে বিশ্বব্যাপী সুপৰিচিত। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ মাইহাৰ ঘৰানাৰ স্ৰষ্টা আচাৰ্য আলাউদ্দীন খান চাহেবৰ শিষ্য ৰবি শংকৰে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ ঐতিহ্য আৰু ভাৰতীয় সঙ্গীতক পাশ্চাত্য বিশ্বৰ কাষত প্ৰথমে তুলি ধৰে। সাঙ্গীতিক কৰ্মজীৱনৰ পৰিব্যাপ্তি ছয় দশক জুৰা ৰবি শংকৰ দীৰ্ঘতম আন্তৰ্জাতিক কৰ্মজীৱনৰ বাবে গ্ৰিনিছ ৰেকৰ্ডৰ অধিকাৰী। তেওঁক ১৯৯৯ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰা হয়।
ল’ৰালিকাল
ৰবীন্দ্ৰ শংকৰৰ (ঘৰুৱা নাম ৰবু) আদি পৈতৃক গৃহ বাংলাদেশৰ নৰাইল জিলাৰ কালিয়া উপজিলাত। তেওঁৰ জন্ম হয় ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ চহৰ বাৰাণসী চহৰত। ৰবি শংকৰ আছিল চাৰিজন ককাই ভাইৰ মাজত সকলোতকৈ সৰু।  Shankar's Bengali birth name was Robindro Shaunkor Chowdhury. তেওঁৰ দেউতাক শ্যাম শংকৰ আছিল এজন প্ৰথিতযশা জ্ঞানী, ৰাজনীতিবিদ আৰু আইনজ্ঞ। কিন্তু তেওঁৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ ল’ৰালি কালছোৱা দেউতাকৰ অনুপস্থিতিতে কাটি যায়। ফলত একৰকম দৰিদ্ৰতাৰ মাজেৰেই ৰবি শংকৰৰ মাক হেমাঙ্গিনীয়ে তেওঁক ডাঙৰ দীঘল কৰে। ডাঙৰ ককায়েক উদয় শংকৰ আছিল বিখ্যাত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী। সেই সময়ত তেওঁ আছিল পেৰিচত। ৰবি শংকৰে ১৯৩০ চনত মাকৰ লগত পেৰিচলৈ ডাঙৰ ককায়েকৰ ওচৰলৈ যায় আৰু তাতেই আঠ বছৰ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। বাৰ বছৰ বয়সৰ পৰাই ৰবি শংকৰে ডাঙৰ ককায়েকৰ নৃত্য দলৰ একক নৃত্যশিল্পী আৰু চেতাৰ বাদক আছিল। সেই বয়সৰ পৰাই তেওঁ অনুষ্ঠান কৰি ঘূৰি ফুৰিছিল ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ বিভিন্ন চহৰত।
সঙ্গীত জীৱন
১৯৩৮ চনত, ওঠৰ বছৰ বয়সত ৰবি শংকৰে ডাঙৰ ককায়েক উদয় শংকৰৰ নাচৰ দল এৰি মাইহাৰত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ অমৰ শিল্পী আচাৰ্য আলাউদ্দীন খান চাহেবৰ কাষত চেতাৰৰ দীক্ষা লোৱাৰ আৰম্ভ কৰে। দীক্ষা গ্ৰহণকালত তেওঁ আচাৰ্যৰ পুত্ৰ সৰোদৰ অমৰ শিল্পী ওস্তাদ আলী আকবৰ খানৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। তেওঁলোকে পৰৱৰ্তীকালত বিভিন্ন স্থানত চেতাৰ-সৰোদৰ যুগলবন্দী বজাইছে। গুৰুগৃহত ৰবি শংকৰে সুদীৰ্ঘ সাত বছৰ চেতাৰৰ সঙ্গীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। এই শিক্ষাকালৰ ম্যাদ আছিল ১৯৩৮ ৰ পৰা ১৯৪৪ চন পৰ্যন্ত।
১৯৩৯ চনত ভাৰতৰ আহমেদাবাদ চহৰত ৰবি শংকৰৰ প্ৰথম সৰ্বসাধাৰণৰ কাৰণে উন্মুক্ত একক চেতাৰ পৰিবেশন অনুষ্ঠান হয়। সেই আৰম্ভণিৰ পৰা আজিলৈকে পণ্ডিত ৰবি শংকৰে নিজকে তুলি ধৰিছে এজন বৈশ্বিক সঙ্গীতজ্ঞ, সঙ্গীত স্ৰষ্টা, পাৰফৰ্মাৰ আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ এজন মেধাবী দূত হিচাবে। ১৯৪৫ চনৰ মাজ ভাগত ৰবি শংকৰে চেতাৰ বাদক হিচাবে ভাৰতীয় ঐতিহ্যবাহী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ এজন শিল্পী হিচাবে স্বীকৃতি পায়।
এই সময়ত ৰবি শংকৰে তেওঁৰ সাঙ্গীতিক সৃজনশীলতাৰে অন্যান্য শাখাতো ভৰি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ সুৰ সৃষ্টি, বেলেৰ বাবে সঙ্গীত ৰচনা আৰু চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনাও কৰে। এই সময়ৰ বিখ্যাত 'ধৰতী কি লাল' আৰু 'নীচা নগৰ' চলচ্চিত্ৰ দুখনৰ সঙ্গীত ৰচনা আৰু সুৰাৰোপ কৰে। তেওঁ কবি ইকবালৰ 'চাৰে জাঁহাচে আচ্ছা' কবিতাটোক অমৰ সুৰেৰে সুৰাৰোপিত কৰি ভাৰতীয় জাতীয় সঙ্গীতৰ পাছত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় গান হিচাবে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিলে।
১৯৪৯ চনত ৰবি শংকৰে দিল্লীত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ সঙ্গীত পৰিচালক হিচাবে যোগ দিয়ে। একেই সময়তে তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰে 'বৈদ্য বৃন্দ চেম্বাৰ অৰ্কেষ্ট্ৰা'। ১৯৫০ ৰ পৰা ১৯৫৫ চন পৰ্যন্ত ৰবি শংকৰ অত্যন্ত নিবিড়ভাবে সঙ্গীত সৃষ্টিত ব্যস্ত আছিল। এই সময়ত তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি হ’ল সত্যজিৎ ৰায়ৰ অপু ত্ৰয়ী (পথেৰ পাঁচালী, অপৰাজিত আৰু অপুৰ সংসাৰ) চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা। পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ 'চাপাকোয়া' (১৯৬৬), 'চাৰ্লি' (১৯৬৮) আৰু 'গান্ধী' (১৯৮২) সহ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰে।
১৯৬২ চনত পণ্ডিত ৰবি শংকৰে কিন্নৰ স্কুল অব মিউজিক, বম্বে আৰু ১৯৬৭ চনত কিন্নৰ স্কুল অব মিউজিক, লচ্‌ এঞ্জেলচ স্থাপন কৰে।
আন্তৰ্জাতিক সঙ্গীতৰ মজিয়াত পণ্ডিত ৰবি শংকৰ
ৰবি শংকৰৰ সঙ্গীত ব্যক্তিত্বৰ দুটা ভিন্ন দিশ হৈছে: উচ্চাঙ্গ চেতাৰ শিল্পী হিচাবে তেওঁ সকলো সময়তেই ঐতিহ্যমুখী অৰু শুদ্ধতাবাদী; কিন্তু সঙ্গীত ৰচয়িতা হিচাবে তেওঁ সকলো সময়তে নিজৰ সীমা পাৰ হৈ যাবলৈ চায়। ১৯৬৬ চনত দ্য বিটল্‌চৰ জৰ্জ হেৰিছনৰ লগত যোগাযোগ কৰাৰ আগৰ পৰাই তেওঁ সঙ্গীতৰ বিভিন্ন ধাৰা আৰু তাৰ প্ৰভাৱক লৈ কাম কৰিছিল। এই সময়ত তেওঁ জ্যাজ সঙ্গীত, পাশ্চাত্য শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত আৰু লোকসঙ্গীত ক লৈয়ো কাম কৰিছিল।
১৯৬৫ চনত বীটলচৰ জৰ্জ হেৰিছনে চেতাৰৰ সুৰক লৈ গৱেষণা আৰম্ভ কৰাত ৰবি শংকৰৰ লগত তেওঁৰ যোগাযোগ হয় আৰু পৰৱৰ্তীকালত সেইয়া বন্ধুত্বত পৰিণত হয়। এই বন্ধুত্বই ৰবি শংকৰক দ্ৰুততাৰে আন্তৰ্জাতিক সঙ্গীত পৰিমণ্ডলত নিজৰ অৱস্থান সৃষ্টি কৰাত সাহায্য কৰে। ৰবি শংকৰে পপ সঙ্গীতৰ গুৰু জৰ্জ হেৰিছনৰ "মেণ্টৰ" হিচাবে পাশ্চাত্য সঙ্গীত জগতত গৃহীত হয়। ইয়াৰ ফলত ৰবি শংকৰক এনেকুৱা সকলো সঙ্গীত উৎসৱতে সঙ্গীত পৰিবেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হ’ল য’ত শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত পৰিবেশনৰ উপযোগী পৰিবেশেই নাই। এইবোৰৰ মাজত উল্লেখযোগ্য হ’ল "মণ্টেৰী পপ ফেষ্টিভেল", মণ্টেৰী, ক্যালিফোৰ্নিয়া; এই অনুষ্ঠানত ওস্তাদ আল্লাৰাখাই তবলা সঙ্গত কৰিছিলে। ১৯৬৭ চনত তেওঁৰ আমেৰিকাৰ অনুষ্ঠানসমূহে তেওঁক এক অভাবনীয় সফলতা আনি দিছিল। অনুষ্ঠানৰ পাছত তেওঁক বিভিন্ন কলেজ বিশ্ববিদ্যালয়ত বক্তৃতা দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ইয়াৰ উপৰি ১৯৬৯ চনত তেওঁ উডষ্টক ফেষ্টিভেলত সঙ্গীত পৰিবেশন কৰিছিল।
১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ স্বপক্ষ প্ৰচাৰ আৰু মানবিক সহায়তাৰ বাবে জৰ্জ হেৰিছনৰ উদ্যোগত নিউয়ৰ্কৰ মেডিচন স্কোৱাৰ গাৰ্ডেনত আয়োজিত 'কনচাৰ্ট ফৰ বাংলাদেশ' অনুষ্ঠানত চেতাৰ বজাইছিল। পণ্ডিত ৰবি শংকৰেই মূলতঃ এই অনুষ্ঠানৰ বাবে জৰ্জ হেৰিছনক উদ্বুদ্ধ কৰিছিল। বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ক্ষেত্ৰত আন্তৰ্জাতিক পৰিমণ্ডলত 'কনচাৰ্ট ফৰ বাংলাদেশ' এটা অবিস্মৰণীয় ঘটনা।
জৰ্জ হেৰিছনৰ লগত ১৯৭৪ চনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ অনুষ্ঠানসমূহত পণ্ডিত ৰবি শংকৰ আৰু তেওঁৰ সঙ্গীসকলে উদ্বোধনী অংকত সঙ্গীত পৰিবেশন কৰিছিল।