cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী
বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী (Biswanarayan Shastri) আছিল একাধাৰে ৰাজনীতিক, পণ্ডিত, প্ৰশাসক, শিক্ষাবিদ আদি। তেওঁ সংস্কৃতত উপন্যাস লিখা আধুনিক অসমৰ একমাত্ৰ ঔপন্যাসিক। অবিনাশী(১৯৮৬) নামৰ সংস্কৃত উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৭ চনৰ সংস্কৃত ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ১৯৫৩-৫৮ চনলৈকে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অধ্যক্ষও আছিল। তেওঁৰ লিখা মুঠ গ্ৰন্থৰ সংখ্যা ৪০ খন। অন্যহাতে তেওঁ এজন সফল অনুবাদকো আছিল। ইংৰাজী সাহিত্যতো তেওঁ বহুকেইখন গ্ৰন্থ লিখি থৈ গৈছে। হাতেলিখা পাণ্ডুলিপিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি কালিকাপুৰাণ, কামাখ্যাতন্ত্ৰ আৰু যোগিনীতন্ত্ৰৰ দৰে মূল্যবান সাহিত্য সম্পদ তেওঁ সম্পাদনা কৰি ইংৰাজীত আগকথা আৰু পাদটীকাসহ প্ৰকাশ কৰি থৈ গৈছে। সেইদৰে ইংৰাজীলৈ কালিকাপুৰাণৰ অনুবাদ, অসমীয়ালৈ 'বিমান আৰু হৰ্ষ'ৰ অনুবাদ, উত্তৰ-পূবাঞ্চলৰ জনজাতীয় লোককথাৰ সংকলন আদিও তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। তেখেতে অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷
শিক্ষা
বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰীৰ জন্মৰ নাম হৈছে বিশ্বনাৰায়ণ গোস্বামী। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ পানবাৰী গাঁৱত। পিতৃ আছিল পানবাৰীস্থিত দহঘৰীয়া সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ স্বৰ্গীয় বেনুকান্ত গোস্বামী। শিক্ষা, সাহিত্য, গৱেষণা আৰু ৰাজনীতিত সমানে সুখ্যাতি লভা ড॰ শাস্ত্ৰীয়ে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। সংস্কৃতত অভিলেখ নম্বৰ পোৱাৰ লগতে তেওঁ প্ৰৱেশিকাত দুটা বিষয়ত লেটাৰ নম্বৰ পাইছিল। তাৰ পাছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত সংস্কৃত আৰু অসমীয়াত অভিলেখনম্বৰসহ প্ৰথম বিভাগত আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। স্নাতক পৰীক্ষাতো তেওঁ ডিষ্টিংছন আৰু সংস্কৃতত অভিলেখ নম্বৰ লাভ কৰে। তাৰ পাছত বাৰাণসী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত সাহিত্যত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই তেওঁ সন্মানীয় ডি-লিট উপাধি লাভ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণা গ্ৰন্থৰ নাম ‘The concept of Development of Samavaya in Nyaya Vaishesika System of Philosophy’৷
কৰ্মজীৱন
লখিমপুৰ জিলাৰ বিহপুৰীয়াস্থিত লোহিত ডিক্ৰং উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰীয়ে শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ উক্ত বিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত বিষয়ৰ শিক্ষক আছিল, আৰু শিক্ষকতা ত্যাগ কৰি আন্দোলনত সহযোগিতা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ড॰ শাস্ত্ৰীয়ে কেবাখনো মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া, সংস্কৃত আৰু ভাৰতীয় ইতিহাসৰ প্ৰবক্তাৰূপে কাম কৰে। লখিমপুৰ জিলাৰ নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ (১৯৫৩-৫৮) আছিল ড॰ শাস্ত্ৰী। উল্লেখ্য যে বিহপুৰীয়া আৰু নলবাৰীত পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে তেওঁ সংস্কৃত ভাষা-সাহিত্য আৰু ভাৰতীয় দৰ্শন তথা বৌদ্ধ দৰ্শনৰ চৰ্চা কৰিছিল আৰু তাৰ পাছতহে ক্ৰমে কলকাতা আৰু বাৰাণসীত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁৰ পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে বিভিন্ন অনুষ্ঠানে সাহিত্য-শাস্ত্ৰী, ব্যাকৰণ-শাস্ত্ৰী, কাব্যতীৰ্থ আদি উপাধি প্ৰদান কৰে। ভাৰতীয় ইতিহাস, দৰ্শন আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে দেশ-বিদেশৰ ভালেমান আগশাৰীৰ আলোচনী আৰু গৱেষণা পত্ৰিকাত মূল্যবান নিবন্ধ লিখা ড॰ শাস্ত্ৰীৰ সমানে দখল আছিল অসমীয়া, সংস্কৃত আৰু ইংৰাজী ভাষাত। তেওঁৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত ১২খন শিশু সাহিত্য পুথিকে ধৰি মুঠ ৪০খন অসমীয়া ভাষাৰ গ্ৰন্থ আছে। ইংৰাজীত তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত গ্ৰন্থৰ সংখ্যা চাৰিখন। আন ভালেমান গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে সংস্কৃত ভাষাত। তদুপৰি হাতেলিখা পাণ্ডুলিপিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি কালিকাপুৰাণ, কামাখ্যাত আৰু যোগিনীতন্ত্ৰৰ দৰে মূল্যবান সাহিত্য সম্পদ তেওঁ সম্পাদনা কৰি ইংৰাজীত আগকথা আৰু পাদটীকাসহ প্ৰকাশ কৰাটো ভাৰতীয় প্ৰাচীন গ্ৰন্থ অধ্যয়নত এক বিশেষ অৱদান হিচাপে স্বীকৃত হৈছে। সংস্কৃত নীতিশিক্ষা সম্ভূত সাহিত্য দৰ্পণৰ অনুবাদো তেওঁৰ আন এক কৃতিত্বৰ পৰিচায়ক। ১১ শতিকাতে কাশ্মীৰৰ পণ্ডিত সোমদেৱে প্ৰণয়ন কৰা সংস্কৃত কাহিনীগ্ৰন্থ কথাসৰি সাগৰৰ অসমীয়া অনুবাদ ড॰ শাস্ত্ৰীৰ আন এক উল্লেখনীয় অৱদান। সেইদৰে ইংৰাজীলৈ কালিকাপুৰাণৰ অনুবাদ, অসমীয়ালৈ বিমান আৰু হৰ্ষৰ অনুবাদ, উত্তৰ-পূবাঞ্চলৰ জনজাতীয় লোককথাৰ সংকলন আদিও বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
লখিমপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ক্ৰমে ১৯৬৭ আৰু ১৯৭১ ত নিৰ্বাচিত হোৱা ড॰ শাস্ত্ৰীয়ে হ’ল প্ৰথমগৰাকী সাংসদ যি সংস্কৃত ভাষাত লোকসভাত ভাষণ দি দেশবাসীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। ১৯৪২ত স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি তেওঁ কাৰাবাসো খাটিছিল আৰু ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ কোপদৃষ্টিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ আত্মগোপন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। তেওঁ লখিমপুৰ জিলা কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সাধাৰণ সম্পাদক হোৱাৰ উপৰি অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰো সদস্য পদ অলংকৃত কৰে। তেওঁ নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটীৰো সদস্য হৈছিল। তদুপৰি বিশেষ অধিকাৰ কমিটী, ৰাজহুৱা হিচাপ কমিটী আদিৰো তেওঁ আছিল সদস্য তথা আহ্বায়ক। চাহ বোৰ্ডৰ সদস্য, প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ স্বাধীনতা যুঁজাৰু কোষৰ আহ্বায়ক, অসম চৰকাৰৰ মুক্তিযুঁজাৰু উপদেষ্টা। পৰিষদৰ সদস্য ৰূপেও তেওঁ সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। তদুপৰি তেওঁ ৰাজ্যৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ উপাধ্যক্ষ আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ প্ৰথমগৰাকী সচিব আছিল। উল্লেখনীয় যে, তেওঁ লক্ষীমপুৰ জিলা স্কুল ব'ৰ্ডৰ চেয়াৰমেন পদতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ৫০ৰ দশকত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ বিশেষ শিক্ষা বিষয়াৰূপেও নিযুক্ত হৈছিল। অৱশ্যে দীৰ্ঘকাল কংগ্ৰেছৰ স’তে যুক্ত হৈ থকাৰ পাছত তেওঁ ১৯৯৮ত কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰি ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগ দিয়ে আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে বিজেপিৰ হকে কাম কৰি যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান * শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াভিত্তিক বঁটা
বেলকনিত ভগৱান
বেলকনিত ভগৱান (God on the Balcony) হৈছে অসমীয়া ভাষাত নিৰ্মিত আৰু বিশ্বজিৎ বৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত, লিখিত আৰু সম্পাদিত এখন ড্ৰামাভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ৷ ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত কলিকতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰথমটো প্ৰিমিয়াৰ হয়৷ মইনা প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছে নুৰুল ছুলতানে৷ উল্লেখ্য যে, ছবিখন দেশ-বিদেশৰ একাধিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এতিয়ালৈকে প্ৰদৰ্শিত হৈছে৷ কলিকতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালকে ভাৰতীয় ভাষাৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০২১ বৰ্ষৰ ৪ জুলাইৰ পৰা ১১ জুলাইলৈ লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰেইনবো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনে বিশেষ বঁটা লাভ কৰে৷
এটা বাস্তৱ ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত ছবিখনত হৰিশ খান্না, প্ৰণামী বৰা, পৰিনন্ধী জীমা চুলতানাই অভিনয় কৰিছে৷ ছবিখনে ২০২২ বৰ্ষৰ ৭ অক্টোবৰত ছবিগৃহত মুক্তিলাভ কৰে।
সংক্ষিপ্ত কাহিনী
অসম, ভাৰতৰ এখনি পিছপৰা গাঁৱৰ পটভূমিত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে৷ ছবিখনৰ কাহিনীভাগ খগেন নামৰ কৃষকজনক কেন্দ্ৰ কৰি আৱৰ্তিত হয়৷ খগেনৰ পত্নীৰ এটা দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছে৷ এম্বুলেন্স নথকাত খগেনে মৃত পত্নীৰ নিথৰ দেহটো চাইকেলতে কঢ়িয়াই নিবলৈ যত্নপৰ হয়৷ শিলগুটি দিয়া পথবোৰেৰে মৃত পত্নী আৰু কনিষ্ঠ জীয়েকজনীৰ সৈতে ঘৰলৈ উভতি আহোঁতে খগেনে দুজন সংবাদদাতাক লগ পায়৷ ইয়াৰ পিছতে তেওঁলোকৰ যাত্ৰাটোৱে এটা ভিন্ন ৰূপ লয়৷
উল্লেখ্য যে, ছবিখনৰ কাহিনীটো এটা বাস্তৱ ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত৷ উৰিষ্যাৰ দাৰিদ্ৰ-পীড়িত ব্যক্তি দন মাঝীয়ে চৰকাৰৰ নিৰ্লিপ্ততাৰ বাবে নিজৰ পত্নীৰ দেহটো প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰ পৰ্যন্ত নিজৰ কান্ধত কঢ়িয়াই নিছিল৷
কলা-কুশলী
ছবিখনৰ কলা-কুশলীসকলৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হ'ল -
চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত
বেলকনিত ভগৱান এতিয়ালৈকে একাধিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছে৷ তাৰে কেইখনমান তলত উল্লেখ কৰা হ'ল-
সমালোচনা
ছবিখনৰ প্ৰসংগত লেবাননত থকা চলচ্চিত্ৰ সমালোচক জোছেফ কৰ্কমাজে মন্তব্য কৰে যে-...The filmmaker portraits in his movie, a socio-economic context of a region, his own, that is a microcosm of an entire country that is struggling to develop.
আনহাতে 'স্ক্ৰল ডট ইন'ত নন্দিনী ৰামনাথে মন্তব্য কৰিছে যে-ছবিখনৰ ব্যাপক সমাদৰৰ লগত বোধহয় ক'ভিড-১৯ৰ ভয়াৱহ প্ৰভাৱ কিছুমান সংপৃক্ত হৈ আছে৷ কিয়নো মহামাৰীয়ে উন্নত আৰু অনুন্নত দেশৰ মাজত থকা স্বাস্থ্যসেৱাৰ পাৰ্থক্যবোৰ উন্মোচিত কৰিছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
বেলকনিত ভগৱানৰ ট্ৰেইলাৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শিল
thumb|শিল শিল হৈছে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ খনিজৰ সমন্বয়ত সৃষ্টি হোৱা ভূত্বক গঠনকাৰী পদাৰ্থ।
শিলৰ প্ৰকাৰভেদ
উৎপত্তি আৰু গঠন অনুসৰি শিলসমূহক তিনিটা প্ৰধান শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ব
মধ্বাচাৰ্য
মধ্বাচাৰ্য (১১৯৯ - ১২৭৮ বা ১২৩৮ - ১৩১৭) বা পূৰ্ণ প্ৰজ্ঞ বা আনন্দ তীৰ্থ এগৰাকী ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, ঈশ্বৰবিদ আৰু দ্বৈত বেদান্তৰ মুখ্য প্ৰৱক্তা। তেওঁৰ দৰ্শনক তত্ত্ববাদো বোলা হয়, যাৰ অৰ্থ "বাস্তৱ দৃষ্টিভংগীৰ পৰা কৰা তৰ্ক"।
জীৱন
মধ্বাচাৰ্যৰ জন্ম ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ পশ্চিম তটত ত্ৰয়োদশ শতিকাত হৈছিল। ডেকা অৱস্থাতে তেওঁ এগৰাকী সন্ন্যাসী হৈ পৰিছিল, আৰু গুৰু অচ্যুতপ্ৰেক্ষৰ ব্ৰহ্ম-সম্প্ৰদায়ত যোগদান কৰিছিল। মধ্বাচাৰ্যে হিন্দু দৰ্শনৰ শাস্ত্ৰীয় কৰ্মসমূহ, বিশেষকৈ মুখ্য উপনিষদসমূহ, ভাগৱদ্গীতা আৰু ব্ৰহ্ম সূত্ৰ (প্ৰস্থনত্ৰয়ী) অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ এই পাঠ্যসমূহৰ ওপৰত ভাষ্য লিখি উলিয়াইছিল, ৩৭ সংস্কৃত লেখত। তেওঁ অতিকৈ চুটিকৈ লিখিছিল আৰু যিমান পাৰি কম শব্দত নিজৰ চিন্তা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ শ্ৰেষ্ট কৰ্ম অণুব্যাখ্যান, যি ব্ৰহ্ম সূত্ৰৰ এক ভাষ্য। কোনো কোনো লেখত তেওঁ নিজকে বায়ুৰ অৱতাৰ বুলি দাবী কৰিছে।
মধ্বাচাৰ্য আছিল শংকৰাচাৰ্যৰ অদ্বৈত বেদান্ত আৰু ৰামানুজাচাৰ্যৰ বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্তৰ সমালোচক। তেওঁ কেইবাবাৰো ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিছিল, বংগ, বাৰাণসী, দ্বাৰকা, গোৱা আৰু কণ্যাকুমাৰী আদি গৈছিল আৰু বিভিন্ন হিন্দু শিক্ষা-কেন্দ্ৰত তৰ্ক কৰিছিল। ১২৮৫ চনত তেওঁ উডুপীত কৃষ্ণ মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
দৰ্শন
মধ্বাচাৰ্যৰ মতে, আত্মন আৰু ব্ৰহ্মন একেই নহয়, দুয়োৰে মাজত এক মৌলিক পাৰ্থক্য আছে। আত্মন ব্ৰহ্মনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, কিন্তু ব্ৰহ্মনৰ সৈতে একেই নহয়। এই দ্বৈতবাদী ধাৰণা শংকৰাচাৰ্যৰ অদ্বৈত বেদান্ত আৰু ৰামানুজাচাৰ্যৰ বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্তৰ বিপৰীত। মধ্বাচাৰ্যৰ মতে মুক্তি কেৱল ঈশ্বৰৰ মাধ্যমেৰেহে পাব পাৰি। অদ্বৈত বেদান্ত আৰু বিশিষ্টাদ্বৈত বেদান্তৰ লগতে মধ্বাচাৰ্যৰ দ্বৈত বেদান্ত মধ্যকালীন ভাৰতত দেখা দিয়া ভক্তি আন্দোলনৰ তিনি আতাইতকৈ প্ৰভাৱশালী বৈষ্ণৱ দৰ্শন।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
ট্ৰাইপোফোবিয়া
ট্ৰাইপোফোবিয়া (Trypophobia) হ'ল অনিয়মিত আৰ্হি বা থেপা-থেপিকৈ থকা সৰু সৰু গাত বা ভিণ্ডৰ প্ৰতি থকা দৃষ্টি ঘৃণা। আনুষ্ঠানিকভাৱে মানুহৰ এই আচৰণক মানসিক ব্যাধি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হোৱা নাই, অৱশ্যে এই পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি অতিৰিক্ত ভয় বা আশংকাই দেখা দিলে ইয়াক নিৰ্দিষ্ট ফোবিয়া হিচাপে চিহ্নিত কৰিব পাৰি। মানুহে ট্ৰাইপোফোবিক চিত্ৰসমূহৰ প্ৰতি কেৱল ঘৃণা ভাৱ প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।
ট্ৰাইপোফোবিয়াৰ বৈজ্ঞানিক বোধ সীমিত। অৱশ্যে কিছু গৱেষণাৰ পৰা এইকথা কোৱা হৈছে যে ট্ৰাইপোফোবিয়া কোনো জৈৱিক বিদ্ৰোহৰ ফল যি নেকি কোনো ট্ৰাইপোফোবিক আকৃতিক বিপদ বা ৰোগৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। অথৱা ইয়াৰ কোনো বিৱৰ্তনমূলক ভিত্তি থাকিব পাৰে। এক্সপোজাৰ থেৰাপী এই ভয়ৰ এক সম্ভাৱ্য চিকিৎসা হ'ব পাৰে।
এই ট্ৰাইপোফোবিয়া অভিধাটো সামাজিক মাধ্যমত এজন ভুক্তভোগীৰ দ্বাৰা ২০০৫ চনত চৰ্চালৈ আহিছিল। সেই সময়ত সামাজিক মাধ্যমত ই এক বহুল চৰ্চিত বিষয় হৈ পৰিছিল।
শ্ৰেণী কৰণ
ট্ৰাইপোফোবিয়া এক মানসিক ব্যাধি হিচাপে স্বীকৃত নহয়। দ্য আমেৰিকান ছাইকিয়াট্ৰিক এচ'ছিয়েশ্যন এণ্ড ষ্টেটিছটিকেল মেনুৱেলৰ, পঞ্চম সংস্কৰণে(ডিএছএম -৫)ও ইয়াক নিৰ্দিষ্ট ৰোগ বুলি কোৱা নাই, অৱশ্যে ইয়াৰ দ্বাৰা কোনো ব্যক্তি অতি মাত্ৰা ভয়, অবিৰাম আৰু বিশেষ বিপত্তি বা দুৰ্ৱলতাৰ সৈতে যুক্ত হ'লে ই নিৰ্দিষ্ট ফোবিয়াৰ বিস্তৃত শ্ৰেণীৰ অধীনত আহিব পাৰে । ট্ৰাইপোফোবিয়াক নিৰ্দিষ্ট ফোবিয়াৰ দৰে নিৰ্ভুলভাৱে বৰ্ণনা কৰা হ'ব নে নাই সেয়া নিৰ্ভৰ কৰিব ব্যক্তি জনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ওপৰত, অৰ্থাৎ ভয় আৰু ঘৃণাৰ ভিত্তিত। যিহেতু ফোবিয়াৰ সৈতে ভয় জড়িত, ট্ৰাইপোফোবিক চিত্ৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বেচিভাগ বা একমাত্ৰ ঘৃণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি উদ্ভৱ হয়। ট্ৰাইপোফোবিয়াক এক বিশেষ ধৰণৰ ফোবিয়া বুলি স্পষ্ট ভাৱে কোৱাটো কঠিন অৰ্থাৎ ই প্ৰশ্নৰ আৱৰ্তত। এক গৱেষণাত ট্ৰাইপোফোবিয়াত ভোগা বেছিভাগ অংশগ্ৰহণকাৰীৰে আচৰণ সমূহ নিৰ্দিষ্ট ফোবিয়াৰ বাবে ডিএছএম-৫ৰ নিৰ্ণয়ক সমূহৰ সৈতে মিলিছিল যদিও তেওঁলোকে এই ধৰণৰ ট্ৰাইপোফোবিক চিত্ৰ সমূহ দেখাৰ সময়ত ভয়ৰ পৰিৱৰ্তে বিতৃষ্ণা বা ঘৃণা অনুভৱ কৰিছিলে; অৰ্থাৎ তেওঁলোকে সংকট বা শাৰীৰিক তথা মানসিক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হোৱা নাছিল। যি নেকি ডিএছএম-৫ৰ এক প্ৰধান নিৰ্ণয়ক।
লক্ষণ
ট্ৰাইপোফোবিয়াৰ প্ৰতিফলন সাধাৰণতে ব্যক্তিৰ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ স্বতন্ত্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ মাধমেৰে ঘটে। ট্ৰাইপোফোবিক প্ৰতিক্ৰিয়া উদ্ভৱ হোৱাত অনুপ্ৰেৰণা যোগোৱা দৃশ্য সমূহৰ মাজত অহানিকাৰক মাধ্যম যেনেঃ ফল-মূলত প্ৰাকৃতিক ভাৱে থকা ছিদ্ৰ, জলজ উদ্ভিদ যেনে পদুমৰ চকা, বা ইয়াৰ গা-গছ, মেটেকা আদিৰ ঠাৰি অংশত থকা অভ্যন্তৰীণ ছিদ্ৰ, বিভিন্ন ধৰণৰ বুৰবুৰণি আদি। আনহাতে বিপদৰ সৈতে জড়িত মাধ্যম যেনেঃ কোনো পতংগ যেনে বৰল, মৌ, উঁই আদিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত বাঁহ, চাক তথা হাফলু, ৰোগাক্ৰান্ত লোক বা জন্তুৰ দেহত হোৱা ঘাঁ আদিৰ ছিদ্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এই সমূহক আচহুৱা বুলি ধাৰণা কৰা ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে এনে দৃশ্য প্ৰত্যক্ষ কৰিলে কঁপিবলৈ ধৰে, হৃদস্পন্দন বাঢ়ি যায়, ঘামিবলৈ ধৰে বা খজুৱতি অনুভৱ কৰে। অন্যান্য প্ৰত্যক্ষ লক্ষণ সমূহ হৈছে- দেহৰ নোম থিয় হোৱা, গা জিকাৰ খাই উঠা, অসহজ অনুভৱ কৰা, বিভিন্ন ধৰণৰ চাক্ষুষ অসন্তুষ্টি বা ভ্ৰম আদি।
ট্ৰাইপোফোবিয়া ভয়, ঘৃণা বা দুয়োটাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকট হ'ব পাৰে। ট্ৰাইপোফোবিক ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে ঘৃণা বা আচহুৱা অনুভৱৰ গাঢ়তা বেছি।
চিকিৎসা
ট্ৰাইপোফোবিয়াৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসা নাই, তথাপি এক্সপোজাৰ থেৰাপি, যি নেকি অন্যান্য ফোবিয়া সমূহৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়, ট্ৰাইপোফোবিয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবেও ই কাৰ্যকৰী হ'ব পাৰে।
ৰোগ বিজ্ঞান
ট্ৰাইপোফোবিয়াৰ পৰিসংখ্যা স্পষ্ট নহয়। উপলব্ধ তথ্যৰ পৰা এই কথা বুজা যায় যে ট্ৰাইপোফোবিক লোক সকলে ট্ৰাইপোফোবিক চিত্ৰ সমূহৰ প্ৰতি ঘৃণা বা আচহুৱা অনুভৱ কৰে আৰু ই এক সাধাৰণ আচৰণ। ২০১৩ চনৰ এক সমীক্ষাত ২৮৬জন অংশগ্ৰহণকাৰীৰ এটা নমুনাৰ ১৬% লোকে পদুম ফুলৰ চকাৰ এখন চিত্ৰ দেখি অস্বস্তি বা বিদ্বেষ অনুভৱ কৰিছিল। আনকি ট্ৰাইপোফোবিয়া নথকা লোকেও অন্যান্য সাধাৰণ চিত্ৰৰ তুলনাত এই চিত্ৰখন কিছু অসাধাৰণ বা আচহুৱা অনুভৱ কৰিছিল। মহিলা সকৰ মাজত ট্ৰাইপোফোবিক আচৰণ বেচিকৈ দেখা যায়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভয়
পুৰুষমেধ
পুৰুষমেধ (বা নৰমেধ) মানৱ বলিৰ এটি শ্ৰৌত বিধি। ৱাজসনেয়িসংহিতা - শতপথ ব্ৰাহ্মণ - কাত্যায়ণ শ্ৰৌত সূত্ৰত (শুক্ল যজুৰ্বেদ) ইয়াৰ বিষয়ে বিস্তৃত আলোচনা পোৱা যায়।
১৮০৫ত ক'লব্ৰুকে আঙুলিওৱাৰ পৰাই এই কথাৰ ওপৰত তৰ্ক চলি আহিছে যে প্ৰকৃততে মানুহক বলি দিয়া হৈছিল নে নাই। ইয়াক এটা চিহ্নগত বিধি বুলি তেওঁ দাবী কৰিছিল। কোনো শিলালিপি আদি পোৱা হোৱা নাই য'ত পুৰুষমেধৰ উল্লেখ আছে, সেয়ে কোনো কোনো বিশেষজ্ঞৰ মতে, এই যজ্ঞৰ উল্লেখ কেৱল সাম্ভাৱ্য যজ্ঞৰ সূচীৰ পূৰ্ণতাৰ বাবেহে কৰা হৈছিল। আস্ক' পাৰ্প'লাৰ মতে, বৈদিক লেখত প্ৰকৃত মানৱ বলিৰ ইংগিত পোৱা যায়, কিন্তু ব্ৰাহ্মণসমূহত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পোৱাৰ কথা পোৱা যায়। শতপথ ব্ৰাহ্মণত এটি আকাশী মাতে কাৰ্যটো ৰখাই দিয়ে। পাণিনিৰ অষ্টাধ্যায়ীৰ ধাতুপথত মেধৰ ধাতু সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে এনেদৰে: ঊৰ্জা সমন্বয় কৰা কোনো ফলৰ বাবে।
হিন্দু মহাকাব্যত
ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণত ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰৰ কথা কোৱা হৈছে। সন্তানহীন ৰজাজনে বৰুণক এটি পুত্ৰ বিচাৰিলে, আৰু তাৰ প্ৰতিদানস্বৰূপে, বৰুণে সেই সন্তান তেওঁৰ পৰা বলি হিচাপে বিচাৰিলে। হৰিশ্চন্দ্ৰই পুত্ৰ ৰোহিতৰ বলিত পলম কৰি গৈ থাকিল, আৰু ৰোহিতক ডাঙৰ হ'বলৈ দিলে। পাছলৈ, ৰোহিতে বনলৈ গৈ নিজৰ বিকল্প এটা বিচাৰি পালে। অজীগৰ্ত নামৰ দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণ এজনে ৰোহিতক নিজৰ পুত্ৰ শুনঃশেপক বিক্ৰী কৰিলে। শুনঃশেপে কিন্তু মৃত্যুৰ আগতে বিশ্বামিত্ৰই শিকোৱা মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰি নিজকে মুক্ত কৰি ল'লে। এই কাহিনী ভাগৱৎ পুৰাণতো পোৱা যায়।
বেদান্ত আৰু পুৰাণত
নৰ বলি আৰু নৰ ভক্ষণক ভাগৱৎ পুৰাণত স্পষ্টভাৱে নিন্দা কৰা হৈছে (৫.২৬.৩১)। ছান্দোগ্য উপনিষদৰ মতে, পুৰুষমেধ জীৱনৰ উপমা। বিভিন্ন উৎচৰ্গ জীৱনৰ বিভিন্ন স্তৰৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
নেট নিৰপেক্ষতা
নেট নিৰপেক্ষতা হৈছে এক নীতি যাৰ জ্বৰিয়তে ইণ্টাৰনেট যোগান ধৰোতা আৰু চৰকাৰ দুয়োৱে বৈষম্যবিহীন ভাৱে ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ যিকোনো তথ্য ব্যৱহাৰৰ বাবে আগবঢ়াই । এই ক্ষেত্ৰত বৈষম্য বুলিলে কোনো বিশেষ ৱেবছাইত ব্যৱহাৰৰ বাবে গ্ৰাহকৰ পৰা অধিক মূল্য লোৱা বা ৱেব পৃষ্ঠা ডাউনল'ড কৰোঁতে ডাউনল'ড গতিত ইচ্ছাকৃতভাৱে তাৰতাম্য ঘটোৱা ইত্যাদি কথা আহি পৰে ।
২০০৩ চনত কলোম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিডিয়া আইন বিষয়ৰ অধ্যাপক " টিম ৱু "এ 'নেট নিৰপেক্ষতা' শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে উপয়োগ কৰে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইণ্টাৰনেট
যুঁজ (চলচ্চিত্ৰ)
যুঁজ (Joonj) ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালনা, কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য আছিল হেমেন দাসৰ। প্ৰযোজনা বিপুল বৰুৱাৰ। অসমৰ লোকসঙ্গীত আৰু শঙ্কৰী সঙ্গীতক আধাৰ স্বৰূপে লৈ ছবিৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছিল খগেন মহন্ত আৰু ৰমেন বৰুৱাই। পৰম্পৰাগত গীতমাত আৰু পাৰ্শ্বসঙ্গীতত পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য। যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯১) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজতকমল বঁটা লাভ কৰিছিল।
কাহিনী
গণপতি এজন ধনী খেতিয়ক, যি সামন্তীয় প্ৰথাৰ এক প্ৰতীক স্বৰূপ। মাঘ বিহু উপলক্ষে হোৱা ম'হ যুঁজত সদায় তেওঁৰ ম'হহে বিজয়ী হয়। কাৰণ তেওঁৰ ম'হ সুপ্ৰশিক্ষিত আৰু শক্তিশালী। কিন্তু এবাৰ ম'হষুঁজত তথাকথিত সৰুজাতৰ ভোগাইৰ হাতত গণপতিৰ ম'হটো হাৰি যায়। গণপতি এই পৰাজয়ৰ পোতক তুলিবলৈ মনস্থ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ একমাত্ৰ জীয়েক মইনাই দেউতাকৰ এই কথাকাণ্ড সমৰ্থন নকৰে। মইনাই ভোগাইৰ প্ৰতি এবুকু মৰম কঢ়িয়াই ফুৰে। পৰিস্থিতি এনেকুৱা হ'ল যে ভোগায়ে দেউতাৰ বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ গোণাম'হটো হাফিজক বিকি দিয়ে। হাফিজে আকৌ সেইটো গণপতিক বিকিলে। গণপতিয়ে যুঁজৰ বাবে ম'হটো প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; যি কথা ভোগায়ে ভাল নাপালে। ইফালে তাৰ ৰুগীয়া দেউতাকৰো মৃত্যু হ'ল।
মাঘ বিহু আহিল। গণপতিৰ আশা, এইবাৰ তেওঁ যুঁজত জিকি পুনৰ হেৰুওৱা প্ৰতিষ্ঠা ঘূৰাই পাব। ভোগাইৰ নিজৰ ম'হ নাই। সেয়েহে সি ম'হযুঁজকে চাবলৈ গ'ল। ইফালে গণপতিয়ে কিনি লোৱা ভোগাইৰ ম'হটো যুঁজত হাৰি থাকিল আৰু পুনৰ অপমান সহিবলগীয়া হ'ল। কিন্তু ভোগায়ে তাৰ এসময়ৰ নিজৰ ম'হটোৰ এনে পৰাজয় সহিব নোৱাৰিলে। সেয়েহে সি পুনৰ ম'হটোক যুঁজৰ পথাৰলৈ ওভতাই লৈ আহিল। এইবাৰ গণপতি জিকিল। এই জয় মূলতঃ ভোগাইৰ বাবেহে সম্ভৱ হ'ল যদিও গণপতিয়ে কিন্তু সেয়া নিজৰ বিজয় বুলি ধৰি ল'লে আৰু গৌৰৱেৰে ম'হটো ঘৰলৈ ওভতাই লৈ যাবলৈ ওলাল। কিন্তু মইনাই জানে এই জয়ৰ আঁৰৰ কথা। তাইৰ সহ্য নহ'ল। তাই ম'হটো নি ভোগাইক গটাই দিলে। গণপতি লজ্জিত অনুভৱ কৰি তাৰপৰা আঁতৰি গ'ল।
অভিনয় শিল্পী
ভোগাই আৰু মইনাৰ চৰিত্ৰ দুটাত অভিনয় কৰিছিল পুলিন নাথ আৰু সীতাৰাণী হাজৰিকা। অন্যান্য ভূমিকাত আছিল হৰি ডেকা, ডা° হেমেন বৰ্মণ, শান্তিছাযা ৰয়, জগদীশ দাস, মীনা কুমাৰী বৰ্মণ, হেমেন চৌধুৰী, লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ, হেমেন দাস আদি।
বঁটা আৰু সন্মান
যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম (১৯৯০) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটাত আছিল প্ৰযোজক বিপুল বৰ্মণলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ বিশহাজাৰ টকা, পৰিচালক হেমেন দাসলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ দহহাজাৰ টকা।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
এৰি অহা দিনবোৰ
এৰি অহা দিনবোৰ (Eri Aha Dinbor) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু কবি নলিনীবালা দেৱীৰ আত্মজীৱনী। ১৯৭৬ চনত তেখেতৰ এই আত্মজীৱনীখন প্ৰকাশিত হৈছিল। আত্মজীৱনীখনত তেখেতে শৈশৱ-কৈশোৰৰ সময়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱনৰ বিয়লি বেলালৈকে অৰ্জন কৰা অনেক অভিজ্ঞতা-উপলব্ধিৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
লেখিকাৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনী
নলিনীবালা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৮ চনৰ ২৩ মাৰ্চত অসমৰ বৰপেটাত। পিতৃ আছিল কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ আৰু মাতৃ আছিল হেমন্ত কুমাৰী। তেখেতে ঘৰতেই সংস্কৃত, সাহিত্য, গীত, ছবি অঁকা আদি সকলো শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ১৯০৯ চনত মাত্ৰ ১১ বছৰ বয়সতে শিৱসাগৰৰ জীৱেশ্বৰ চাংকাকতিৰ লগত তেওঁৰ বিয়া হৈছিল। কিন্তু মাত্ৰ ১৯ বছৰ বয়সতে (১৯১৭ চনত) তেওঁ অকালতে স্বামীৰ মৃত্যু ঘটে। ১৯৭৭ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত তেখেতৰ দেহাৱসান ঘটে।
নলিনীবালা দেৱী অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সভাপতি আছিল। অসমীয়া কাব্য সাহিত্যত তেখেতক ৰহস্যবাদী কবি বা অতিন্দ্ৰীয়বাদী কবি হিচাপে জনা যায়। সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (অলকানন্দ গ্ৰন্থৰ বাবে) লাভ কৰা তেখেত আছিল প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া মহিলা। ১৯৫৮ চনত তেখেতে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা সন্মানীয় পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে। অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাললৈ তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙনি আগবঢ়াই গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী: আত্মজীৱনী
অৰুণা ইৰানী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অৰুণা ইৰানীৰ জন্ম হৈছিল মুম্বাইত। পিতৃৰ নাম হৈছে ফাৰেডুন ইৰানী আৰু মাতৃ হৈছে সগুন। পিতৃয়ে এটা নাট্যগোষ্ঠী পৰিচালনা কৰিছিল আৰু মাতৃ আছিল এগৰাকী অভিনেত্ৰী। আঠগৰাকী ভগ্নীৰ মাজত অৰুণা ইৰানী আছিল জ্যেষ্ঠ। পৰিয়ালৰ আৰ্থিক অভাৱৰ বাবে অৰুণাই মাত্ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকেহে পঢ়িব পাৰিছিল। ছবিজগতত কাম কৰি থকাৰ সময়তে অৰুণা ইৰানীয়ে নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা বুলি মন্তব্য কৰে। কাৰণ পেছাদাৰী প্ৰশিক্ষকৰ অধীনত নৃত্যশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে তেখেতৰ একাধিক সীমাবদ্ধতা আছিল। তেখেতৰ ভ্ৰাতৃ ইন্দ্ৰ কুমাৰ, আদি ইৰানী আৰু ফিৰোজ ইৰানী ছবিজগতৰ লগতে জড়িত। আনহাতে অভিনেত্ৰী বিন্দু হৈছে তেখেতৰ ভাগিনী।
কৰ্মজীৱন
১৯৬১ চনত মুক্তিলাভ কৰা 'গংগা যমুনা' ছবিৰ যোগেদি অৰুণা ইৰানীয়ে ছবিৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ছবিখনত তেখেতে আজৰাৰ শৈশৱৰ ৰূপটো ৰূপায়ণ কৰে। ইয়াৰ পিছত অৰুণা ইৰানীয়ে 'অনপড়' (১৯৬২) ছবিত মালা সিনহাৰ শৈশৱৰ ৰূপটোত অৱতীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে 'জাহানাৰা' (১৯৬৪), 'ফৰ্জ' (১৯৬৭), 'উপকাৰ' (১৯৬৭) আৰু 'আয়া সাৱন ঝুমকে' (১৯৬৯) ছবিত অভিনয় কৰে। ভাৰতৰ বিশিষ্ট অভিনেতা আৰু কমেডিয়ান মেহমুদ আলীৰ লগত অৰুণা ইৰানীয়ে 'ঔলাদ' (১৯৬৮), 'হামজোলী' (১৯৭০), 'দেৱী' (১৯৭০) আৰু 'নয়া জমানা' (১৯৭১)ত অভিনয় কৰে।
১৯৭১ চনত তেখেতে 'কাৰাভান' ছবিত অভিনয় কৰে।
১৯৮৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'পেট প্যাৰ ঔৰ পাপ'ৰ বাবে অৰুণা ইৰানীয়ে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা প্ৰথমটো শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮০-৯০ৰ দশকৰ ফালে তেখেতে মাতৃৰ চৰিত্ৰবোৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তাৰে উল্লেখযোগ্য ছবিখন হৈছে ১৯৯২ চনত মুক্তিলাভ কৰা অনিল কাপুৰ আৰু মাধুৰী দীক্ষিত অভিনীত ছবি "বেটা। " এইখন ছবিত অভিনয় কৰি তেখেতে সহ-অভিনেত্ৰীৰ শিতানত দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অৰ্জন কৰে।
কেৰিয়াৰৰ শেষৰফালে অৰুণা ইৰানীয়ে দূৰদৰ্শনৰ জগতত ভূমুকি মাৰে আৰু একাধিক ধাৰাবাহিকত গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। তেখেতে 'মেহেন্দী তেৰে নাম কী', 'দেছ মেইন নিকলা হোগা ছান্দ'ৰ দৰে ধাৰাবাহিক প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনাৰ দায়িত্বও পালন কৰে।
২০১২ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হোৱা ফিল্মফেয়াৰৰ বাৰ্ষিক মহোৎসৱত অৰুণা ইৰানীক 'জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা' প্ৰদান কৰা হয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু সম্পাদক কুকু কোহলীৰ সৈতে ১৯৬০ চনত অৰুণা ইৰানীৰ দাম্পত্য জীৱন আৰম্ভ হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
বালাচাহেবাঞ্চী শিৱসেনা
বালাচাহেবাঞ্চী শিৱসেনা (Balasahebanchi Shiv Sena)  হৈছে ২০২২ চনত একনাথ শিণ্ডেৰ নেতৃত্বত গঠিত এক ৰক্ষণশীলতাবাদী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক দল। এই দলটো মুখ্য শিৱসেনা দলৰপৰা পৃথক হোৱাত নিৰ্বাচন আয়োগে দলটোক এটা নতুন প্ৰতীক প্ৰদান কৰিছিল। ২০২২ চনৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজনৈতিক সংকটৰ ফলস্বৰূপে এই দলৰ গঠন কৰা হৈছে। বৰ্তমান ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সৈতে এই দলটোৱে মহাৰষ্ট্ৰত সন্মিলিত চৰকাৰ গঠন কৰিছে।
বালাচাহেব থাকৰেৰ পাৰ্টি হিন্দুত্ববাদ আৰু অতিৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ আৰু ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজৰ মতাদৰ্শৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠা হৈছে। ই মুছলমান তুষ্টিকৰণ আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ বিৰোধিতা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
কিট্টুৰ চেন্নাম্মা
কিট্টুৰ চেন্নাম্মা (Kittur Chennamma ২৩ অক্টোবৰ ১৭৭৮- ২১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮২৯ চন) বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ অন্তৰ্গত দেশীয় ৰাজ্য কিট্টুৰৰ ৰাণী আছিল। ১৮২৪ চনত, চিপাহী বিদ্ৰোহৰ তেইশ বছৰ আগতে স্বত্ববিলোপ নীতিৰ প্ৰতিবাদকল্পে আৰু কিট্টুৰত নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ সাব্যস্ত কৰিবলৈ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামত লিপ্ত হৈছিল। কিন্তু তেওঁ পৰাজিত হৈছিল আৰু কাৰাৰুদ্ধ অৱস্থাতে ম়ত্যু হৈছিল। তেওঁ আছিল ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰা প্ৰথম প্ৰৰ্যায়ৰ মহিলা শাসকসকলৰ অন্যতম। তেওঁ কৰ্ণাটকৰ লোককথাৰ এগৰাকী বীৰঙ্গনা ৰূপে প্ৰতিপন্ন হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ আছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰতীক স্বৰূপ।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কিট্টুৰ চেন্নাম্মাৰ জন্ম ১৭৭৮ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত কৰ্ণাটকৰ বেলাগাভি জিলাৰ এখন সৰু গাঁও কাকতিত হয়। তেওঁ লিঙ্গায়ত সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। তেওঁ কম বয়সতে অশ্বাৰোহন, তৰোৱাল চালনা আৰু ধনুৰ্বিদ্যাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। ১৫ বছৰ বয়সত দেশাই পৰিয়ালৰ ৰাজা মল্লাচাৰ্যৰ সৈতে বিবাহ হয়।
ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ
চেন্নাম্মাৰ স্বামী তথা তাৰ কেই বছৰমান পিছত একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তানৰো মৃত্যু হোৱাত ৰাজ্যখনত এক অস্থিৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়। তেওঁ ১৮২৪ চনত শিৱলিংগাপ্পাক তোলনীয় পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁক সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰ ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ ফলত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী অসন্তুষ্ট হয়। তেওঁলোকে শিৱলিংগাপ্পাক আঁতৰ কৰি স্বত্ববিলোপ নীতি অনুসৰণ কৰিবলৈ কয়। এই নীতি অনুসৰি যদি কোনো দেশীয় ৰাজ্যৰ শাসক নিঃসন্তান অৱস্থাত মৃত্যু হয় বা তেওঁৰ যদি কোনো সন্তান উত্তৰাধিকাৰী হ’বলৈ জীৱিত নাথাকে, তেন্তে সেই ৰাজ্যখন কোম্পানীয়ে অধিগ্ৰহণ কৰিব।
ইয়াৰ পিছত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ৰাজ্যখন অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু নিজৰ প্ৰতিনিধি নিয়োগ কৰে। ৰাণী চেন্নাম্মাই বিষয়টোৰ শান্তিপূৰ্ণ সমাধানৰ বাবে বোম্বে প্ৰেচিডেঞ্চিৰ তৎকালীন লেফেটেনেণ্ট গৱৰ্ণৰ মাউণ্টষ্টুৱাৰ্ট এলফিনষ্টোনলৈ আবেদন পঠিয়ায়। কিন্তু দুয়োপক্ষ বুজাবুজিলৈ নহাত যুদ্ধ অৱশ্যাম্ভাৱী হৈ পৰিল।
২০,৭৯৭ জন সৈন্য আৰু ৪৩৭টা বন্দুকেৰে, ব্ৰিটিছে কিট্টুৰ ৰাজ্যৰ সেনাবাহিনীৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলায়। প্ৰথমে ব্ৰিটিছসকলৰ শোচনীয় পৰাজয় হয়। ব্ৰিটিছৰ ৰাজনৈতিক এজেণ্ট চেইণ্ট জন থেকাৰে যুদ্ধত নিহত হয়। ৰাণী চেন্নাম্মাৰ বীৰ লেফটেনেণ্ট আমাতুৰ বালাপ্পাই অসাধাৰণ ৰণ নৈপুন্য প্ৰদৰ্শন কৰে। চাৰ ৱাল্টাৰ এলিয়ট আৰু ষ্টিভেনচন বন্দী হয়। পিছত তেওঁলোকক চেন্নাম্মাৰ নিৰ্দেশত মুক্তি দিয়া হয়।
ৰাণী বন্দী হোৱাৰ পিছতো তেওঁৰ লেফটেনেণ্ট চঙ্গোলী ৰায়ান্নাই গেৰিলা যুদ্ধ চলাই যায়। কিন্তু ৰায়ান্না আৰু লগতে তোলনীয় পুত্ৰ শিৱলিংগাপ্পাও বন্দী হয়। ৰাণী চিন্নাম্মাৰ স্মৃতি কৰ্ণাটকৰ মানুহে পাহৰি যোৱা নাই। তাৰে স্মৃতিত, ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম বিজয় উপলক্ষ কৰি প্ৰতি বছৰে ২২ৰ পৰা ২৪ অক্টোবৰলৈ কিট্টুৰত ‘কিট্টুৰ উৎসৱ’ উদযাপন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
কেৰেলা (ৰাজ্য)
কেৰেলা (Kerala, കേരളം) ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিমাঞ্চলৰ মালবাৰ উপকূলত অৱস্থিত এখন ৰাজ্য। পূৰ্বৰ ট্ৰাভঙ্কৰ-ক’চিন ৰাজ্য আৰু মাদ্ৰাজ ৰাজ্যৰ মালয়ালমভাষী অঞ্চলসমূহক একত্ৰিত কৰি ৰাজ্য পুনৰ্গঠন আইনৰ অনুসৰি ১৯৫৬ চনৰ ১ নৱেম্বৰত কেৰেলা ৰাজ্যৰ গঠন কৰা হয়। ৩৮,৮৬৩ বৰ্গকিলোমিটাৰ (১৫,০০৫ বৰ্গমাইল) মাটিকালিৰে কেৰেলা ভাৰতৰ ২৩তম বৃহত্তম ৰাজ্য। ইয়াৰ উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পূবে কৰ্ণাটক, পূবে আৰু দক্ষিণে তামিলনাডু আৰু পশ্চিমে লাক্ষাদ্বীপ সাগৰ অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসাৰি ৩,৩৩,৮৭,৬৭৭জন বাসিন্দাৰে কেৰেলা জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ১৩তম বৃহত্তম ৰাজ্য। কেৰেলা ৰাজ্যখনক ১৪খন জিলাত বিভক্ত কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী হৈছে তিৰুৱনন্তপুৰম। মালয়ালম ভাষা হৈছে ৰাজ্যখনৰ মূল কথিত ভাষা তথা চৰকাৰী ভাষাও। ক’চিন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ বন্দৰ তথা তেলশোধনাগাৰ। কালিকট আন এখন বন্দৰ চহৰ।
কৃষি
thumb|center|800px| পদ্মফিল্ডৰ এটি লেণ্ডস্কেপ ছবি
সংস্কৃতি
thumb|[[কথাকলি প্ৰদৰ্শন]]
ভ্ৰমণ
thumb|কেৰালাৰ মুন্নাৰ পাহাৰ ষ্টেচন
টেক্‌ট'নিক প্লেট
টেক্‌টনিক প্লেট হৈছে এটা বৈজ্ঞানিক সূত্ৰ যাৰ দ্বাৰা প্ৰায় ৩.৩ৰ পৰা ৩.৫ বিলিয়ন বছৰ আগতেই আৰম্ভ হোৱা পৃথিৱীৰ শিলাস্তৰত থকা সাতখন বৃহৎ আৰু অসংখ্য ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ফলকৰ হোৱা এক বৃহৎ পৰিসৰৰ সঞ্চালনৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াই।
লিথোস্ফিয়াৰ, হৈছে এটা গ্ৰহৰ আটাইতকৈ কঠিন বাহিৰৰ খোলা (ভূত্বক আৰু ওপৰৰ মেণ্টেল)। পৃথিৱীৰ লিথোস্ফিয়াৰ সাত বা আঠটা মুখ্য টেকটনিক ফলক বা প্লেট আৰু বহুতো সৰু প্লেটৰে গঠিত। য'ত প্লেটবোৰ লগ লাগিছে, সেইবোৰৰ সীমা বা ফাট বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই প্লেটৰ সীমাৰ (বা ত্ৰুটি বা ফাট)চলাচলৰ সৈতে ভূমিকম্প, আগ্নেয়গিৰিৰ কাৰ্যকলাপ, পৰ্বত নিৰ্মাণ, আৰু মহাসাগৰীয় খাদ গঠন হয়। প্লেটবোৰৰ আপেক্ষিক চলাচল সাধাৰণতে বছৰি শূন্যৰ পৰা ১০০ মিলিমিটাৰলৈকে হয়।
বিবৰণ
ভূত্বকীয় পাত মূলত পৃথিবীৰ অভ্যন্তৰৰ গলিত অংশটোৰ সকলোতকৈ বাহিৰৰ আবৰণ। ই প্ৰকৃততে শিলৰ এটা স্তৰ, ইয়াৰ ওপৰতে পৃথিবীৰ উপৰস্থ সকলো অবস্থান কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ব
ক্লড শ্বেনন
ক্লড এলৱুড শ্বেনন (৩০ এপ্ৰিল ১৯১৬ - ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০১) এগৰাকী আমেৰিকী গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা আৰু সংকেতলিপিকাৰ। তেওঁক "তথ্য তত্ত্বৰ জনক" হিচাপেও জনা যায়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মেচেচুচেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেক্নলজিৰ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ হিচাপে অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে তেওঁ প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাইছিল যে বুলিয়ান এলজেব্ৰাৰ বৈদ্যুতিন প্ৰয়োগেৰে যিকোনো সাংখ্যিক সম্বন্ধ নিৰ্মাণ কৰিব পৰা যায়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত শ্বেননে ক্ৰিপ্টেনেলিচিছত কাম কৰিছিল, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে। এই কামৰেই অংশ শ্বেননৰ বিখ্যাত সংকেত ভঙা আৰু সুৰক্ষিত দূৰবাৰ্তাৰ কাম।
জীৱন আৰু কৰ্ম
শ্বেননৰ জন্ম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিচিগানত হৈছিল। পিতৃ ক্লড চিনিয়ৰে ব্যৱসায় কৰিছিল, আৰু কিছু সময়ৰ বাবে ন্যায়ালয়ত কাম কৰিছিল। মাতৃ মেবেল আছিল স্থানীয় উচ্চ-মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক। বিজ্ঞান আৰু গণিত বিষয়ত পাৰ্গত শ্বেননে সৰুৰে পৰাই বৈদ্যুতিন আৰু যান্ত্ৰিক বস্তুৰ প্ৰতি বিশেষ আকৰ্ষণ দেখুৱাইছিল, বিমান, ৰেডিঅ'ৰে চালিত নাও, টেলিগ্ৰাফ আদিৰ আৰ্হি তৈয়াৰ কৰি। ১৯৩২ চনত মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা শ্বেননৰ প্ৰথম পৰিচয় হ'ল জৰ্জ বুলৰ কৰ্মৰাজিৰ সৈতে। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ পৰা দ্বৈত বিষয়: গণিত আৰু বৈদ্যুতিক আভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল শ্বেননে। তাৰ পাছত ১৯৩৬ চনত তেওঁ এম আই টিৰ বৈদ্যুতিক আভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ পাঠ্য়ক্ৰমত নাম যোগ কৰিলে। তাত তেওঁ ভানেভাৰ বুশ্বৰ এনালগ কম্পিউটাৰত কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। তেওঁ অধ্যয়ন কৰোঁতে মন কৰিলে যে কম্পিউটাৰটোৰ চাৰ্কিটবোৰ বিশেষ কামৰ বাবে বিশেষভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছে। তেওঁ জৰ্জ বুলৰ গাণিতিক কৰ্ম ব্যৱহাৰ কৰি চুইচিং চাৰ্কিট তৈয়াৰ কৰি পাছলৈ নিজৰ মাষ্টাৰ্ছ থিচিছত দেখুৱালে যে বুলিয়ান এলজেব্ৰাৰে সমাধান কৰিব পৰা সকলো সমস্যাই এনে চাৰ্কিটেৰে সমাধান কৰিব পৰা যাব। থিচিচখনৰ নাম 'এ চিম্বলিক এনেলিচিছ অৱ ৰিলে এণ্ড চুইচিং চাৰ্কিটছ '' ।
শ্বেননৰ এই অৱদান আছিল যুগান্তকাৰী, কাৰণ এই বুলিয়ান পদ্ধতিয়েই সকলো আধুনিক ডিজিটেল কম্পিউটাৰৰ আৰ্হি। এই পদ্ধতিৰ সহায়ত, পূৰ্বতে বিশেষ কামৰ বাবে বিশেষ চাৰ্কিট তৈয়াৰ কৰিবলগীয়া হোৱা সমস্যা সমাধান হ'ল, যিহেতু সকলো বুলিয়ান যুক্তিৰ সমস্যা শ্বেননৰ চাৰ্কিটেৰে সমাধান কৰিব পৰা যায়। ১৯৪০ চনত শ্বেননে এম আই টিৰ পৰা পি এচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে। ভানেভাৰ বুশ্বে পৰামৰ্শ দিলে যে শ্বেননে মেণ্ডেলিয়ান জেনেটিক্সৰ গাণিতিক স্বৰূপ তৈয়াৰীত কাম কৰা উচিত, ক'ল্ড স্প্ৰিং হাৰ্বাৰ গৱেষণাগাৰত। এই গৱেষণাৰেই ফল শ্বেননৰ পি এইচ ডি থিচিছ, "এন এলজেব্ৰা ফৰ থিয়'ৰেটিকেল জেনেটিক্স"।
১৯৪০ চনত শ্বেনন হ'ল প্ৰিঞ্চটনত ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভাঞ্চড ষ্টাডিজত নেশ্যনেল ৰিচাৰ্চ ফেল'। তাত তেওঁ নিজৰ কামৰ বিষয়ে হাৰ্মান ৱেইল আৰু জন ভন নয়মেনৰ সৈতে পাতিব পাৰিছিল। মাজে মাজে এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আৰু কাৰ্ট গাৰ্ডালকো লগ ধৰাৰ সুযোগ পাইছিল। তাত শ্বেননে বাধাহীনভাৱে যিকোনো বিষয়ত গৱেষণা কৰাৰ সুযোগ লভিছিল, যাৰ ফলতেই হয়টো পাছলৈ তেওঁৰ তথ্য তত্ত্বৰ কাম আগবাঢ়িছিল।
শ্বেননে বাম্পন্থী বুদ্ধিজীৱি নৰ্মা লেভৰক বিয়া কৰালে ১৯৪০ চনত। এবছৰ পাছতে তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত শ্বেননে বেল লেবছত যোগদান কৰিলে ফায়াৰ এলাৰ্ম চিষ্টেম আৰু সংকেতলিপিৰ ওপৰত কাম কৰিবলৈ, ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা অনুসন্ধান সমিতিৰ তত্ত্বাৱধানত। ১৯৪২ চনত তেওঁ চিগ্নেল ফ্ল' গ্ৰাফ আৱিষ্কাৰ কৰি উলিয়ালে। তেওঁৰ পৰিচয় এলেন টিউৰিঙৰ সৈতেও হ'ল, যাৰ কামে শ্বেননক প্ৰভাৱিত কৰিলে। ১৯৪৫ত যুদ্ধ সমাপ্তি ওচৰ চপাত শ্বেনন, ৰাল্ফ বিব ব্লেকমেন আৰু হেন্ৰিক ৱে'ড ব'ডে "ডেটা স্মুদিং এণ্ড প্ৰেডিক্সন ইন ফায়াৰ কন্ট্ৰল চিষ্টেমছ" নামৰ প্ৰবন্ধ লিখি উলিয়ালে, য'ত এনে সমস্যাক তুলনা কৰা হৈছে "বাৰ্তালাপৰ ব্যৱস্থাত সংকেতক আন শব্দৰ পৰা পৃথক কৰাৰ সমস্যা"ৰ সৈতে। ই আছিল তথ্যৰ যুগৰ আৰম্ভণি। ১৯৪৫তে বেল লেবছৰ বাবে "এ মেথেমেটিকেল থিয়ৰি অৱ ক্ৰিপ্টগ্ৰাফি" লিখিছিল শ্বেননে, গোপনে। ১৯৪৯ত ডিক্লাছিফাই হোৱা এই কৰ্ম বেল লেবছেই ছপা কৰিলে। এই লেখত পাছৰ "এ মেথেমেটিকেল থিয়ৰি অৱ কমিউনিকেশ্যন"ৰ কেইবাটাও ধাৰণা পোৱা যায়। শ্বেননে জনোৱা মতে, সংকেতলপি আৰু বাৰ্তাৰ ধাৰণাবোৰ শ্বেননৰ মনলৈ একে সময়তে আহিছিল, যুদ্ধৰ সময়ত কাম কৰি থাকোঁতে, আৰু যে দুয়োক পৃথক কৰা কঠিন।
বেল লেবছত সাংখ্যিক বিশ্লেষক হিচাপে কাম কৰা বেটি মুৰক শ্বেননে লগ পাই, পাছলৈ ১৯৪৯ চনত তেওঁৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হ'ল। বেটিৰ সৈতে শ্বেননৰ ৩ সন্তান আছে।
১৯৫৬ চনৰ পৰা তেওঁ এম আই টিত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিলে, আৰু তাতেই ১৯৭৮লৈকে কাম কৰিলে। শৈক্ষিক জগতৰ বাহিৰত, শ্বেননে দবা খেল, জাগলিং আৰু ইউনিচাইক্লিং পচন্দ কৰিছিল। তেওঁ অনেক যন্ত্ৰও নিৰ্মাণ কৰিছিল, যাৰ এটি হ'ল এনে এক যন্ত্ৰ যিয়ে ৰুবিক্স ক্যুব সমাধান কৰিব পাৰে আৰু জুই উলিওৱা পেঁপা এটা। এডৱাৰ্ড থৰ্পৰ সৈতে তেওঁ বিশ্বৰ প্ৰথম পিন্ধিব পৰা কম্পিউটাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ব্যৱসায় জগতৰ সৈতে জড়িত লোকক কম্পিউটাৰ শিকাব পৰাকৈ মিনিভাক ৬০১ নামৰ কম্পিউটাৰ এটাও নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল ১৯৬১ চনত। থিচিয়াছ নামৰ যান্ত্ৰিক নিগনি এটা তৈয়াৰ কৰিছিল তেওঁ, যি ২৫ ঘৰীয়া জটিল পথ বিচাৰি উলিয়াব পাৰিছিল। খেল তত্ত্বত, শ্বেননে দবা খেলৰ জটিলতা গণনা কৰি শ্বেনন সংখ্যা আগবঢ়াইছিল: যি হ'ল ১০১২০। তেওঁ কম্পিউটাৰক দবা খেল খেলিবলৈ শিকোৱাক লৈ প্ৰথম গৱেষণা পত্ৰও লিখিছিল। বিখ্যাত "শ্বেনন প্ৰবচন" এটাও তেওঁ সংজ্ঞায়িত কৰিছিল: "শত্ৰুৱে ব্যৱস্থাটো জানে"।
পাছলৈ আলজাইমাৰ্ছ ৰোগত ভুগি তেওঁৰ ২০০১ চনত মৃত্যু হ'ল।
জমাৎ-উল-বিদা
জমাৎ-উল-বিদা (جمعة الوداع বিদায়ৰ শুক্ৰবাৰ, বা al-Jumu'ah al-Yateemah الجمعة اليتيمة বা the orphaned Friday উৰ্দু: বা অল-বিদা জুম্মা) হৈছে ঈদুল ফিতৰ পূৰ্বে ৰমজান (পঞ্জিকা মাহ) মাহৰ শেষ শুক্ৰবাৰ।
ব্যুৎপত্তি
উৰ্দু ভাষাৰ 'জুমা' বা 'জুম্মা' শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে শুক্ৰবাৰ আৰু 'বিদা' মানে বিদায়।
ঐতিহ্য
শুক্ৰবাৰ (জুম্মাবাৰ )এনে এটি দিন, যিদিনা মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ পুৰুষ সকলে দিনটোৰ মধ্য ভাগত প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান মছজিদ নাইবা কোনো এক বিশেষ স্থানত একত্ৰিত হয়। মহিলা সকলেও এই প্ৰাৰ্থনাত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে কিন্তু তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ বাধ্যবাধকতা নাই। পবিত্ৰ কোৰানত (পাঠ নং ৬২, অধ্যায় নং ৯ ত) স্পষ্টকৈ কৈছে যে- তোমালোক যিয়ে বিশ্বাস কৰা! যেতিয়া আল্লাহক স্মৰণ কৰি শুক্ৰবাৰৰ প্ৰাৰ্থনাৰ আহ্বান (আজান ) দিয়া হয়, সকলো কাম তথা ব্যৱসায় পেলায় ততাতৈয়াকৈ যোৱাহঁক, সেইটোৱেই হৈছে তোমালোকৰ অত্যোত্তম।
ইছলাম ধৰ্মত শুক্ৰবাৰ দিনক বিশেষ দিন বুলি ঘোষণা কৰা নাই যদিও ইছলাম ধৰ্মীয় লোক সকলে ৰমজান মাহৰ শুক্ৰবাৰক দ্বিতীয় পবিত্ৰতম দিন আৰু বছৰৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন হিচাপে বিবেচনা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ৱাংগালা
ৱাংগালা (Wangala) হৈছে একধৰণৰ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। কৃষিভিত্তিক অনুষ্ঠান হ’লেও কৃষিৰ লগত ইয়াৰ কোনো পোনপটীয়া সম্পৰ্ক নাই। এই উৎসৱ মেঘালয়, নাগালেণ্ড আৰু অসমত বাস কৰা গাৰোসকলে পালন কৰে। ইয়াৰ লগতে বাংলাদেশৰ মৈমনচিঙসকলেও এই উৎসৱ পালন কৰে। উৎসৱৰ পাছত, তেওঁলোকে সূৰ্য দেৱতা মিচি ছালজোংৰ প্ৰতি ধন্যবাদ প্ৰকাশ কৰে। সূৰ্য দেৱতাই কৃষিৰ উৎপাদনত সহায় কৰিছে বুলি তেওঁলোকে ভাবে। ৱাংগালা উৎসৱ সাধাৰণতে ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহলৈকে উদযাপিত হয়। গাঁওভেদে উদযাপনৰ তাৰিখবোৰ সুকীয়া হয়।
ইতিহাস
১৯৭৬ চনৰ মেঘালয়ৰ তুৰাৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ নিলগত থকা আছানাঙত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এশজনীয়া ঢোলবাদকৰ উৎসৱ আৰম্ভ হৈছিল। সেই বছৰৰ ৬ আৰু ৭ ডিচেম্বৰত এই উৎসৱ পালিত হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰাই এই উৎসৱটি প্ৰতিবছৰে পালিত হৈ আহিছে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই উৎসৱটিৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি হয় আৰু প্ৰতিৱেশী বাংলাদেশ আৰু কাৰ্বি আংলঙৰ পৰাও নৃত্যৰ দল আহিবলৈ ধৰে। এই উৎসৱৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য দললৈ আগবঢ়োৱা পুৰস্কাৰো সন্তোষজনক। এশজনীয়া ঢোলৰ উৎসৱটিক ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাই সহায় কৰে। এই উৎসৱ চাবলৈ ৰাজ্যিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক স্তৰৰ অনেক পৰ্যটকৰ আগমন ঘটে।
উদযাপনৰ শৈলী
সাধাৰণতে ৱাংগালা দুই-তিনিদিনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এসপ্তাহপৰ্যন্ত পালন কৰা হয়। শেহতীয়াকৈ এই উৎসৱটি চহৰাঞ্চলতো বিয়পি পৰিছে। তেওঁলোকে চহৰত এদিনৰ বাবে এই উৎসৱ পালন কৰে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে উৎসৱটি সংৰক্ষণ কৰা। ৱাংগালাৰ পৰম্পৰাগত শৈলীৰ সন্ধান কৰিলে নিৰ্জন "Songsarek" গাঁওসমূহত তাক বিচাৰি পোৱা যায়। এইসমূহ গাঁও মেঘালয়ৰ পশ্চিম গাৰো পাহাৰত আছে। ৱাংগালাৰ বাণিজ্যিক আৰু বহুকথিত ৰূপ এটা এশজনীয়া ঢোল উৎসৱত (100 Drums Festival) দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই উৎসৱ মেঘালয়ৰ পশ্চিম গাৰো পাহাৰৰ আছানঙত দৃশ্যমান হয়। এই বৃহৎ অনুষ্ঠানটি দুই-তিনিদিনলৈকে চলে আৰু ক্ৰীড়া, খাদ্য, কলা আৰু সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন উপাদান জড়িত অনুষ্ঠান পালন কৰা হয়।
ৰুগালা (অৰ্থ-চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী মদ ঢালা) আৰু চা-চাৎ চো-আ (অনুজ্ঞা-পত্ৰ জ্বলোৱা) আদি পৰম্পৰা উৎসৱৰ প্ৰথম দিনা পূজাৰীৰ দ্বাৰা পালন কৰা হয়। পূজাৰীজনক "কমল" বুলি কোৱা হয়। নকমা নামৰ ঘৰটোৰ ভিতৰত এইসমূহ পৰম্পৰা পালন কৰা হয়। উৎসৱৰ শেষৰ দিনা ৰঙচঙীয়া কাপোৰ পৰিহিত পুৰুষ-মহিলাসকলে ঢোল, পেপাৰ সৈতে নৃত্য কৰি, মূৰত শিৰস্ত্ৰাণ পিন্ধি দামা গোগাটা পালন কৰে। ডেকাসকলে চৰাই খেদাৰ নিচিনাকৈ মুখেৰে শব্দ কৰে। কোনো কোনো আঢ্যৱন্ত মুখিয়ালৰ ঘৰত এই সময়ত ধুনী জ্বলোৱা ৰীতি প্ৰচলিত আছে। ইয়াৰ পিছত পানী মিহলি চাউলৰ গুড়িৰে ঘৰৰ বেৰত প্ৰলেপ দিয়া হয় আৰু উপস্থিত মানুহখিনিৰ গাতো ঘঁহি দিয়া দেখা যায়। ইয়াক এক পবিত্ৰতাৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়।
ৱাংগালাৰ সময়ত, ডেকা আৰু জ্যেষ্ঠসকলে তেওঁলোকৰ ৰঙীন কাপোৰ ডাকমাণ্ডা, ডাকচাৰী নাইবা গেণ্ডো পৰিধান কৰে। ইয়াৰ লগতে ড'মে নামৰ শিৰস্ত্ৰাণ পৰিধান কৰে। ইয়াৰ পিছত ঢোলৰ বাজোনৰ তালে তালে নৃত্য কৰে। কাট্টা ডোকা, আজিয়া, ডানি ডোকা আদি নৃত্য এইকেইদিনত পৰিৱেশন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
মিছলীয়া কূট
মিছলীয়া কূট (Liar paradox) হৈছে বিৰোধাভাস বা কূটৰ দৰে এক কূটে। মিছলীয়া কূটৰ উদ্ভৱ হয় উক্তিটোৱে ইংগিত কৰা উক্তিৰ বাবে। “মই মিছা বুলি কোৱা কথাষাৰ মিছা”- যদি এই কথাষাৰ সঁচা, তেনেহ’লে মই কোৱা কথাষাৰ সঁচা। অৰ্থাৎ মই মিছা কৈছোঁ। আনহাতে, মই কোৱা কথাষাৰ যদি মিছা বুলি ধৰোঁ, তেনেহ’লে মই কোৱা কথাষাৰ মিছা। অৰ্থাৎ মই সঁচা কৈছোঁ। এনেধৰণৰ উক্তিবোৰক মিছলীয়া কূট বুলি কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:তৰ্কশাস্ত্ৰ
শ্বাং ৰাজবংশ
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Pan_water_vessel_with_coiling_dragon_pattern%2C_Late_Shang_Dynasty_%28c.14th_-_Mid_11th_Century_B.C.E.%29.tif/lossy-page1-220px-Pan_water_vessel_with_coiling_dragon_pattern%2C_Late_Shang_Dynasty_%28c.14th_-_Mid_11th_Century_B.C.E.%29.tif.jpg|thumb|শ্বাং বংশৰ কালৰ ঘুৰণীয়া ড্ৰেগন থকা তামৰ থালি (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪-১১ শতিকা) শ্বাং ৰাজবংশ বা য়িন ৰাজবংশ  শ্বাঙৰ টাঙৰ (চেং টাং) দ্বাৰা স্থাপিত এক চীনা ৰাজবংশ। এই ৰাজবংশই হালধীয়া নদীৰ উপত্যকাত শাসন কৰিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দীত। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুযায়ী তেওঁলোকৰ আগতে শ্বিয়া আৰু তেওঁলোকৰ পাছত পশ্চিমীয়া ঝৌ ৰাজবংশই চীন শাসন কৰিছিল। শ্বাং ৰাজবংশৰ শাস্ত্ৰীয় উৎস নথিপত্ৰৰ কিতাপ, বাঁহৰ বুৰঞ্জী আৰু মহা বুৰঞ্জীবিদৰ নথি। লিউ শ্বিনে প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰ আগতে কৰা পৰম্পৰাগত কালক্ৰমিক গণনাৰ মতে, শ্বাংসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭৬৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১১১২লৈকে শাসন কৰিছিল। কিন্তু "বৰ্তমানৰ" বাঁহৰ বুৰঞ্জীৰ মতে, তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫৫৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬লৈকে শাসন কৰিছিল। এই গ্ৰন্থ আৰু মহাজাগতিক পৰিঘটনাৰ কালৰ সহায় লৈ ডেভিড নিভিছনে গণনা কৰি উলিয়াইছে যে শ্বাং ৰাজবংশৰ স্থাপনা হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫৫৪ত।. এৰ্লিগাং স্থলৰ কাৰ্বন-১৪ ডেটিঙেৰে চীন চৰকাৰৰ শ্বিয়া-শ্বাং-ঝৌ প্ৰকল্পত দাবী কৰা হৈছে যে শ্বাং বংশৰ আৰম্ভনি হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬০০ত। এই বংশৰ পতন হৈছিল, পাৰ্কেনিয়েৰ আৰু শ্বিয়া-শ্বাং-ঝৌ প্ৰকল্পৰ মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৬ত আৰু নিভিছন আৰু শ্বৌঘ্নেছিৰ মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪৫ত।
সাক্ষ্য
শ্বাং ৰাজবংশ পৰম্পৰাগত চীনা ইতিহাস লিখনৰ আতাইতকৈ পুৰণি এনে বংশ যাৰ অস্তিত্বৰ যথাযথ পুৰাতাত্ত্বিক প্ৰমাণ আছে। বৰ্তমানৰ আন্যাং অঞ্চলৰ য়িনত কৰা হোৱা খণ্ডনত শ্বাং বংশৰ ৰাজধানী আৱিষ্কাৰ হৈছে। এই ৰাজধানী তেওঁলোকৰ অন্তিম ৰাজধানী আছিল, আৰু তাত ৰাজকীয় মৰিশালী, ৰাজপ্ৰসাদ, পূজাৰ স্থল, যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ, জন্তু আৰু নৰৰ বলি আদিৰ অৱশিষ্ট পোৱা গৈছে। হাজাৰ হাজাৰ তাম, জে'ড, শিল, হাড় আৰু চীনা মাটিৰ বস্তু আৱিষ্কাৰ হৈছে।
চীনা লিপি
আন্যাং স্থলতেই চীনা লিপিৰ আতাইতকৈ পুৰণি উদাহৰণ পোৱা গৈছে। লিখিত সামগ্ৰীত মুখ্যতঃ ভৱিষ্যদ্বানী পোৱা গৈছে: কাছৰ খোলা, ম'হৰ হাঁড় আদিত। ১৯২০ আৰু ১৯৩০ৰ দশকত আয়োজিত খণ্ডনত ২০০০০ এনে বস্তু উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল, আৰু তাৰ পাছত কমেও চাৰি গুণ অধিক বস্তু উদ্ধাৰ হৈছে। শিলালিপিসমূহে চীনা ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু ধৰ্মৰ পৰা আদি কৰি কলা, চিকিৎসা আদি বিভিন্ন বিষয়ত জ্ঞান প্ৰদান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:Harv and Sfn no-target errors শ্ৰেণী:Articles containing Chinese language text শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
বিদেশীয়া
বিদেশীয়া বা বহৰা বহাৰ (Bidesiya) ভিখাৰী ঠাকুৰ ৰচিত এখন ভোজপুৰী নাটক।  ভিখাৰী ঠাকুৰে নাৰী সবলীকৰণ, প্ৰব্ৰজন আৰু দৰিদ্ৰতাৰ ওপৰত লিখা কেইবাখনো নাটকৰ ভিতৰত ই অন্যতম। এই নাটকখন ইমানে জনপ্ৰিয় হৈছিল যে ই ভোজপুৰী অঞ্চলৰ লোকনাট্য শৈলীত পৰিণত হয়। কিছুমান পণ্ডিতেও ইয়াক সেই সময়ত ৰামায়ণৰ দৰেই জনপ্ৰিয় হৈছিল বুলি দাবী কৰিছে।
জাতি লাউ
জাতি লাউ বা পানী লাউ এবিধ লতা জাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ ফল পাচলি হিচাপে খোৱা হয়।
বিদেশীয়া
নাটকখনত ঊনবিংশ শতিকাৰ ভোজপুৰী সমাজৰ নাৰীৰ অৱস্থা, প্ৰব্ৰজন আৰু দৰিদ্ৰতাৰ সমস্যা চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ১৯১২ চনত এই নাটকখনৰ ৰচনা আৰু মঞ্চস্থ কৰা হয় আৰু ১৯১৭ চনত গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পায়।
নামকৰণ
নাটকখন প্ৰথমে কলয়ুগ বহাৰ আৰু পিছত বহৰা বহাৰ নামেৰে প্ৰকাশ পাইছিল। কিন্তু নাটকখনৰ মূল চৰিত্ৰটোৰ নাম বিদেশীয়া হোৱা বাবে নাটকখন বিদেশীয়া নামেৰে বিখ্যাত হয়গৈ।
জাতি লাউ
বিৱৰণ
জাত অনুযায়ী জাতি লাউৰ আকৃতি দীঘলীয়া বা ঘুৰণীয়া হয়। লতাজোপাৰ ঠাৰিবিলাক কোমল চানেকীয়াকৈ মঙহাল হয়। উপৰিভাগে সেউজীয়া ৰং ধাৰণ কৰে। ঠাৰিত চুটি চুটি নোম থকা দেখা যায়। লতাৰ গাঁঠিয়ে গাঁঠিয়ে পোখা মেকি ঠাল-ঠেঙুলি ধৰে। ইয়াৰ পাতবোৰ খহটা হয়, উপৰিভাগত চুটি চুটি শুৱৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। আহল-বহল পাতখিলাৰ গুৰিৰ পৰা তিনিডাল তিনিডালকৈ সিৰ আৰু শাখাসিৰৰ উৎপত্তি হয়।
বিদেশীয়া
কাহিনীৰ সাৰাংশ
নাটকখনৰ আৰম্ভণিতে বিদেশীয়াই তেওঁৰ পত্নী প্যাৰী সুন্দৰীৰ ওচৰত জীৱিকাৰ বাবে গাঁও এৰি কলিকতালৈ যোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। ঘৈণীয়েকে তেওঁক বাধা দিয়ে। কিন্তু তেওঁ হকাবাধা নশুনি কলকাতালৈ গুচি যায়। কলকাতালৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ বহু বছৰ ঘৰলৈ উভতি নাহে আৰু প্যাৰীয়ে তেওঁৰ বাবে অপেক্ষা কৰি ৰয়।
এদিন এজন যাত্ৰী বাতহিয়াই গাঁৱৰ মাজেৰে গৈ আছিল। প্যাৰী সুন্দৰীয়ে তেওঁক বিদেশীয়ালৈ তেওঁৰ খবৰ কঢ়িয়াই নিবলৈ অনুৰোধ কৰে। বাতহিয়াই কলিকতা গৈ দেখে যে ইতিমধ্যে বিদেশীয়াই চাল’নী নামৰ এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰাইছে। বাতহীয়াই তাক প্যাৰীৰ অৱস্থাটোৰ বিষয়ে কয় যে বছৰ বছৰ ধৰি প্যাৰীয়ে তেওঁৰ বাবে কিমান আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে। বিদেশীয়াই নিজৰ ভুলটো উপলব্ধি কৰি ঘৰলৈ উভতি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। চাল’নীয়ে তেওঁক নাযাবলৈ কয় যদিও তেওঁ ঘৰলৈ উভতি যায়। ঘৰলৈ গৈ দুৱাৰত টোকৰ মাৰে। প্যাৰীয়ে ভয় খাই কোন বুলি সোধে। বিদেশীয়াক দেখি প্যাৰী অচেতন হৈ পৰে। ইফালে চাল’নীও পিছে পিছে আহি বিদেশীয়াৰ গাঁও পায়। অৱশেষত প্যাৰীয়েও চাল’নীক সতিনী বুলি গ্ৰহণ কৰে।
জাতি লাউ
বিৱৰণ
জাতি লাউৰ লতাত অলপ ডাঙৰ আকাৰৰ হালধীয়া ফুল ফুলে। এই ফুলবোৰ পুৰঠ হ'লে মঙহাল ফল ধৰে। ফলবোৰ তললৈ ওলমি থাকে নাইবা হেঁদালিৰ ওপৰতে পথালি-পথালিকৈ পৰি থাকে।
বিদেশীয়া
জনপ্ৰিয়তা আৰু প্ৰভাৱ
নাটকখন উত্তৰ ভাৰতীয় ৰাজ্য, যেনে বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ, ঝাৰখণ্ড আৰু পশ্চিম বংগত জনপ্ৰিয় হৈছিল। এনে জনপ্ৰিয়তাৰ বাবেই ই ভোজপুৰী লোকনাট্যৰ পৰ্যায়লৈ উত্তৰণ হৈছিল। বিদেশীয়া প্ৰতি বছৰে নন্দিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় থিয়েটাৰ মহোৎসৱত মঞ্চস্থ হয়। হিন্দী নাটকত বিদেশীয়াৰ লোকনাট্য শৈলীৰ অভিযোজন কৰা হৈছে। হৰিকেশ মুলুক আৰু মাটি গাড়ী শীৰ্ষক নাটকে বিদেশীয়াৰ শৈলী ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰভূত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কানাড়া নাটক ৰূপসেনাও বিদেশীয়াৰ আধাৰত ৰচিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নাটক শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
জাতি লাউ
ব্যৱহাৰ
জাতি লাউৰ ফলবোৰ কুমলীয়া অৱস্থাত তৰকাৰি কৰি খোৱ হয়। বুঢ়া জাতি লাউৰ খোলাটো পানী ৰখা পাত্ৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। অসমৰ জনজাতীয় লোকসকলে দেশী মদ খাবৰ বাবেও এই লাউৰ খোলা ব্যৱহাৰ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:লতা শ্ৰেণী:পাচলি
বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয় (ভাৰত)
বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ে দুটা বিভাগ পৰিচালনা কৰে, বাণিজ্য বিভাগ আৰু উদ্যোগ আৰু অভ্যন্তৰীণ বাণিজ্য প্ৰসাৰৰ বিভাগ। মন্ত্ৰালয়ৰ অধ্যক্ষ হ'ল কেবিনেট মন্ত্ৰী।
বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰী
বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰী হৈছে বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ মুৰব্বী আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীসকলৰ এজন। স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰী আছিল শ্যামা প্ৰসাদ মুখাৰ্জী। বৰ্তমানৰ মন্ত্ৰী হ'ল ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ পিয়ুষ গোৱেল। পিয়ুষ গোৱেল তেখেতে ২০১৯ চনৰ ৩১ মে'ত সুৰেশ প্ৰভুৰ পৰা দায়িত্ব লয়।
বাণিজ্য বিভাগ
বিভাগটোক বহুপাক্ষিক আৰু দ্বিপাক্ষিক বাণিজ্যিক সম্পৰ্ক, ৰাজ্যিক বাণিজ্য, ৰপ্তানি প্ৰচাৰ ব্যৱস্থা, আৰু কিছুমান ৰপ্তানি মুখী উদ্যোগ আৰু সামগ্ৰীৰ বিকাশ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ সম্পৰ্কীয় বৈদেশিক বাণিজ্য নীতি আৰু দায়িত্ব প্ৰস্তুত আৰু ৰূপায়ণ কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছে।
মসৃণ কাম-কাজৰ বাবে বিভাগটোক আঠটা বিভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে :-
উদ্যোগ আৰু অভ্যন্তৰীণ বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ বিভাগ
এই বিভাগটো ১৯৯৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, আৰু ২০০০ চনত ঔদ্যোগিক উন্নয়ন বিভাগ ইয়াৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হৈছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় অগ্ৰাধিকাৰ আৰু আৰ্থ-সামাজিক উদ্দেশ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ঔদ্যোগিক খণ্ডৰ বিকাশৰ বাবে প্ৰচাৰমূলক আৰু উন্নয়নমূলক পদক্ষেপ প্ৰস্তুত আৰু ৰূপায়ণৰ বাবে এই বিভাগদায়বদ্ধ। যদিও ব্যক্তিগত প্ৰশাসনিক মন্ত্ৰালয়ে তেওঁলোকক আৱণ্টন কৰা নিৰ্দিষ্ট উদ্যোগবোৰৰ উৎপাদন, বিতৰণ, বিকাশ আৰু পৰিকল্পনাৰ দিশবোৰ চোৱাচিতা কৰে, উদ্যোগ আৰু অভ্যন্তৰীণ বাণিজ্যৰ প্ৰচাৰ বিভাগ সামগ্ৰিক ঔদ্যোগিক নীতিৰ বাবে দায়বদ্ধ। ই দেশলৈ এফডিআই প্ৰবাহৰ সুবিধা আৰু বৃদ্ধিৰ বাবেও দায়বদ্ধ। ডব্লিউপিআই (পাইকাৰী মূল্য সূচক) গণনা কৰাটোও ইয়াৰ দায়িত্ব।
উদ্যোগ আৰু অভ্যন্তৰীণ বাণিজ্যৰ প্ৰচাৰ বিভাগ পেটেণ্ট, ডিজাইন, ট্ৰেডমাৰ্ক, কপিৰাইট আৰু সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক ইংগিত সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তিঅধিকাৰৰ বাবেও দায়বদ্ধ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰচাৰ আৰু সুৰক্ষা সম্পৰ্কীয় পদক্ষেপৰ তত্ত্বাৱধান কৰে।
শেহতীয়াকৈ বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টাৰ্টআপ বঁটা আৰম্ভ কৰা হৈছে মাননীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ঘোষণা কৰা প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টাৰ্টআপ দিৱসৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত 46 টা ষ্টাৰ্টআপক স্বীকৃতি দিছে। উদচালো (udChalo), ৰতন টাটা সমৰ্থিত ৰেপোছ (Repos) আৰু অন্যান্য উল্লেখযোগ্য ষ্টাৰ্টআপ বিজয়ীসকলৰ ভিতৰত আছে।
বৃহৎ হ্ৰদসমূহ
বৃহৎ হ্ৰদসমূহ (অন্য নাম- Laurentian Great Lakes, বা Third Coast, বা Great Lakes of North America) উত্তৰ আমেৰিকাত কানাডা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সীমাত অৱস্থিত ভালেসংখ্যক নিৰ্মলপানীৰ হ্ৰদৰ সমষ্টি৷ এই হ্ৰদসমূহ চেইন্ট লৰেঞ্চ নদী (Saint Lawrence River)ৰ যোগেদি আটলান্টিক মহাসাগৰৰ লগত সংযোজিত ৷ ছুপিৰিঅ’ৰ হ্ৰদ (Superior Lake), মিচিগান হ্ৰদ (Michigan Lake), হুৰ’ন হ্ৰদ (Huron Lake),  এৰি হ্ৰদ (Erie lake) আৰু অন্টাৰিঅ’ হ্ৰদ (Ontario lake) ৰ এই সমষ্টিয়ে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বৃহৎ নিৰ্মল পানীৰ হ্ৰদৰ সমষ্টি আৰু এই সমষ্টিয়ে বিশ্বৰ প্ৰায় ২১% পানী বহন কৰি আছে৷   এই হ্ৰদ সমষ্টিৰ মুঠ পৃষ্ঠকালি (total surface)  94250 sqmi, আৰু মুঠ আয়তন  5439 cumi৷ এই হ্ৰদসমূহৰ সাগৰৰ দৰে বৈশিষ্ট্য যেনে- সাগৰীয় ঢৌৰ দৰে ঢৌ, বতাহ, তীব্ৰ সোঁত, গভীৰতা, বৃহৎ আকাৰ আদিৰ বাবে এই পাঁচটা হ্ৰদক কেতিয়াবা ’inland seas’ বুলিও উল্লেখ কৰা হয় ৷ ছুপিৰিঅ’ৰ হ্ৰদ আকাৰৰ ফালৰ পৰা বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহৎ হ্ৰদ আৰু মিচিগান হ্ৰদ কেৱল এখন দেশৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ হ্ৰদসমূহৰ ভিতৰত বৃহত্তম৷
বৃহৎ হ্ৰদসমূহ প্ৰায় ১০,০০০ বছৰ পূৰ্বে শেষ গ্লেচিয়েল পিৰিয়ডৰ শেষৰ ফালে বিগলিত বৰফ আৎতৰি যাওতে সৃষ্টি হোৱা৷ এই হ্ৰদসমূহ পৰিবহণ, বাণিজ্য আদিৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে৷ তাৰোপৰি এই হ্ৰদসমূহ জৈব-বৈচিত্ৰ্যৰ ক্ষেত্ৰতো অতি চহকী৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হ্ৰদ
মোচ
মোচ বা গোঁফ (Mustache) হৈছে মানুহৰ ওপৰ ওঁঠৰ ওপৰত গজা নোম। গোটেই ইতিহাসত বিভিন্ন ধৰণৰ মোচৰ বিষয়ে আছে।
ব্যাকৰণ
"মোচ" শব্দটো ফৰাচী পোনপটীয়া, আৰু এইটো নবম শতাব্দীত প্ৰমাণীত মধ্যযুগীয় লেটিন moustacio (অষ্টম শতাব্দী), মধ্যযুগীয় গ্ৰীক μουστάκιον (মৌস্তাকীণ)ৰ পৰা ইটালীয় moustacio (চৈধ্য শতক), উপভাষা মোস্তাক্সিয়ো (১৬ শতক)ৰ পৰা আহিছে শেষলৈকে হেলেনিষ্টিক গ্ৰীকμύσταξ (mustax, mustak-)ৰ ক্ষুদ্ৰতম হিচাপে উদ্ভৱ হয়, যাৰ অৰ্থ "ওপৰৰ ওঁঠ" বা "মুখৰ নোম", সম্ভৱতঃ হেলেনিষ্টিক গ্ৰীক μύλλον (mullon), "ওঁট"-পৰা আহিছে।
ইতিহাস
এই বিষয়ত গৱেষণাত লক্ষ্য কৰিছে যি বিবাহ বজাৰৰ ছেচুৰেচন অনুযায়ী মোচ আৰু মুখৰ নোম প্ৰচলন সাধাৰণভাৱে উত্থিত হয় আৰু ৰাখি থাকে। গতিকে, মোচ আৰু দাড়িবোৰৰ ঘনত্ব আৰু ঘনত্বৰ সংক্ষিপ্ততা এণ্ড্ৰোজেনৰ স্তৰ বা বয়স বুজাবলৈ সহায় কৰিব পাৰে।
১৮৮০ আৰু ১৮৯০-ৰ দশকত পশ্চিমত মোচৰ জনপ্ৰিয়তা সেই সময়ৰ সামৰিক গুণাৱলীত জনপ্ৰিয়তাৰ লগত মিল ৰাখিছিল।
বিভিন্ন সংস্কৃতি মোচৰ লগত বিভিন্ন সমিতি গঢ়ি তুলিছে। উদাহৰণস্বৰূপ, বিংশ শতাব্দীৰ বহু আৰব দেশসমূহত, মোচবোৰ ক্ষমতাৰ লগত, ইছলামী ঐতিহ্যবাদৰ লগত দাড়ি, আৰু অধিক উদাৰ, ধৰ্মনিৰপেক্ষ প্ৰৱণতাৰ লগত মুখৰ নোম অভাবৰ লগত যুক্ত। ইছলামত মোচ সৰুকৈ ৰখা সুন্নত ও মুস্তাহাব হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়, বিশেষত সুন্নি মুছলমানসকলৰ মাজত এনে এটা জীৱনযাপনৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। মোচও ইয়াৰচান ধৰ্মৰ পুৰুষ অনুসাৰীসকলৰ বাবে এটা ধৰ্মীয় প্ৰতীক।
প্ৰাচীন চিনত, মুখৰ নোম আৰু মুৰৰ চুলিবোৰ কনফুচিয়ান প্ৰভাবৰ বাবে ঐতিহ্যগতভাৱে অদৃশ্য হৈ পৰিছিল।
ধৰ্ম
বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ বাহিৰতো, মোচৰ উপলব্ধি ধৰ্মৰ দ্বাৰা পৰিবৰ্তিত হৈছে কাৰণ কিছু ধৰ্ম মোচ বা মুখৰ নোমৰ বৃদ্ধিক সমৰ্থন কৰে অন্যহাতে মোচযুক্ত ব্যক্তিসকলৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ প্ৰৱণতা আছে, আকৌ অনেক গীৰ্জা এই বিষয়টোক লৈ কিছুপৰিমাণে দ্বিধাগ্ৰস্ত আছে।
অমিশ
যদিও অমিশ পুৰষসকলে বিবাহৰ পিছত দাড়ি বাঢ়ায় আৰু তেওঁলোকে কেতিয়াও নুখুড়ায়, তেওঁলোক মোচ ছিঙি পেলায় আৰু উপৰৰ ওঁট চেভ কৰি থাকে। এইটো স্পোৰ্টচ মোচৰ জাৰ্মান সামৰিক ফেচনৰ প্ৰত্যাখ্যানৰ মূল কাৰণ, যিটো চুইজাৰলেণ্ড অমিশ সম্প্ৰদায় গঠনৰ সময়ত প্ৰচলিত আছিল; গতিকে তেওঁলকৰ প্ৰশান্তিবাদ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰতীক হিচাপে পৰিৱেশন কৰা।
মৰমন
যদিও লেটাৰ-ডে সাধুসকলৰ চাৰ্চ অব জেচুচ ক্ৰাইষ্টেৰ দ্বাৰ স্পষ্টভাৱে কোৱা হোৱা নাই যে সকলো পুৰুষ সদস্যক অবশ্যই চাফা চেভ কৰা উচিত, মৰমন চাৰ্কেলৰ মাজত গীৰ্জাৰ মিশনাৰীসকলৰ প্ৰয়োজন হোৱা বেছিভাগ পুৰুষসকলৰ মোচ ৰখাৰ বিষয়টো "নিষিদ্ধ" হিচাপে বিবেচিত হয়। ক্লিন-চভ হোৱাৰ লগে লগে ব্ৰিগাম ইয়াং ইউনিভাচিৰ্টিৰ সম্মান কোডৰ বাবে শিক্ষাৰ্থীসকলক অনুৰূপ গ্ৰুমিং ষ্টাণ্ডাৰ্ড থকা দৰকাৰ। এইটো গীৰ্জাৰ মাজতেই কিছুপৰিমাণ সামাজিক ৰীতিত পৰিণত হৈছে। এইটো বেছিভাগ সেই সদস্যসকলৰ মাজলৈ লৈ যায় যিসকল মোচ ৰাখিবলৈ পছন্দ কৰে তেওঁলোক কিছুপৰিমাণে বোধ কৰে যেনে তেওঁলোক আদৰ্শৰ লগত সম্পূৰ্ণ খাপ না খায়, আৰু নীলচন আৰু হোৱাইটৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গৱেষণাত এই পুৰুষসকলে এই অনুভূতিটোক একো মনত নলয় আৰু এই বাবেই তেওঁলোক ক্ৰমবৰ্ধমান অবিৰত থাকে তেওঁলোক্ৰ মুখৰ নোম।
ব্যক্তি
দীৰ্ঘতম মোচৰ পৰিমাপ ৪.২৯ মিটাৰ (১৪ ফুট) আৰু এইটো ভাৰতৰ ৰাম সিং চৌহানৰ অন্তৰ্গত। এইটো ইটালিৰ ৰোমত লো মাৰ্চ শ্ব’ দেই ৰেকৰ্ডৰ চেটটোত পৰিমাপ কৰা হৈছিল ৪ মাৰ্চ ২০১০ চনত।
কিছু ক্ষেত্ৰত, মোচবোৰ এনে একক ব্যক্তিৰ লগত ইমানেই বিশিষ্টভাৱে চিহ্নিত কৰা হয় যে এইটো কোনোৰূপ চিহ্নিতকৰণৰ বৈশিষ্ট্য অবিহনেই তেওঁক সনাক্ত কৰিব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপ, কায়চাৰ উইলহেম II ৰ মোচবৰ, চূড়ান্তভাৱে অতিৰঞ্জিত, ট্ৰিপল এনটেত প্ৰচাৰত বিশিষ্টভাৱে বৈশিষ্ট্যযুক্ত। অন্যান্য উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি হ’ল হিটলাৰ, মুগাব আৰু ষ্টিভ হাৰ্ভ। অন্যান্য ক্ষেত্ৰত যেনে চাৰ্লি চেপলিন আৰু গেচো মাৰ্ক্সৰ নিচিনা, প্ৰশ্নযুক্ত কৃক্ৰিম মোচ ৰাখি জীৱনৰ বেছিভাগ সময়ত শিল্প, বিনোদন আৰু মিডিয়াত পাৰ কৰিছে।
চক্ষশিল্প
এইবোৰ এখন সামাজিক বা ৰাজনৈতিক বিষয় তৈয়াৰী কৰিবলৈ ব্যৱহৃত হৈছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰসাধন
বান কি-মুন
বান কি-মুন (Ban Ki-moon) হৈছে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ তথা কূটনীতিবিদ। তেওঁ ২০০৭ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ লৈকে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অষ্টম মহাসচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মহাসচিব হোৱাৰ পূৰ্বে বান কি-মুনে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘত কূটনীতিবিদ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ বছৰতেই কূটনৈতিক সেৱাত প্ৰৱেশ কৰিছিল, আৰু ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত তেওঁৰ প্ৰথম পদ গ্ৰহণ কৰিছিল।
২০০৬ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাৰ দ্বাৰা অষ্টম মহাসচিব ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০০৭ চনৰ ১ জানুৱাৰীত তেওঁ ক'ফি আন্নানৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰূপে মহাসচিবৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। মহাসচিব হিচাপে তেওঁ বিশ্বজুৰি শান্তি ৰক্ষা আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিযুক্তি পদ্ধতিৰ ওপৰত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ সংস্কাৰৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল। কূটনৈতিকভাৱে বানে গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে শক্তিশালী দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰিছিল, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জৰ্জ ডব্লিউ বুশ্বক এই বিষয়টো বাৰে বাৰে হেঁচা দিছিল। লগতে দাৰ্ফুৰ সংঘৰ্ষৰ ওপৰত তেওঁ চুদানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ওমৰ আল-বছিৰক শান্তিৰক্ষী সৈন্যক চুদানত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল।
২০১৬ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত তেওঁ মহাসচিব পদৰ কাৰ্যকাল সমাপ্ত হয় আৰু সাধাৰণ সভাই তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে এণ্টনিও গুটেৰেছক নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁক ২০১৭ চনৰ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ সম্ভাৱ্য প্ৰাৰ্থী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, পিছে তেওঁ ঘোষণা কৰে যে তেওঁ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নকৰে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৪৪ চনৰ ১৩ জুনত জাপানী কোৰিয়াৰ উত্তৰ চুংচিয়াং প্ৰদেশৰ ইউমচেয়ং কাউণ্টি (ইনচেই)-ৰ ৱাননাম টাউনশ্বিপৰ হেংচি নামৰ এখন সৰু কৃষি গাওঁত বান কি-মুনৰ জন্ম হৈছিল। চিউল নেচনেল ইউনিভাৰ্চিৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক আৰু হাভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম পি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।