cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আব্দুলৰাজাক গুৰ্নাহ
বঁটা আৰু সন্মান
২০০৬ চনত ৰয়েল চছাইটি অফ লিটাৰেচাৰৰ এজন ফেলো হিচাপে গুৰ্নাহ নিৰ্বাচিত হৈছিল। "ঔপনিৱেশিকতাৰ প্ৰভাৱ তথা সংস্কৃতি আৰু মহাদেশসমূহৰ মধ্যৱৰ্তী শৰণাৰ্থীৰ দশাৰ আপোচহীন আৰু সহানুভূতিশীল নিৱেশৰ বাবে" তেওঁক ২০২১ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তাঞ্জানিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য
সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য নগেন শইকীয়াৰ সাহিত্য-সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮৭ চনত। তেতিয়া তেওঁ গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত নগেন শইকীয়াই ২০০৩ চনত নতুন বিষয়ৰ সংযোজন ঘটাই নিজাকৈ গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়ায়। প্ৰকাশক কৌস্তুভ প্ৰকাশন। গ্ৰন্থখনত ধ্ৰুৱবাদ, ৰহস্যবাদ, ৰোমাণ্টিকতাবাদ, বাস্তৱবাদ, আধুনিকতাবাদ, প্ৰতীতিবাদ, প্ৰতীকবাদ, অভিব্যক্তিবাদ, দাদাবাদ, এবছাৰ্ডবাদ, অস্তিত্ববাদ, চিত্ৰকল্পবাদ, উত্তৰ আধুনিকতাবাদ আদি সাহিত্যৰ মতবাদসমূহৰ বিষয়ে লিখা আছে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ সংকলন
গৌড় ৰাজ্য
গৌড় ৰাজ্য বা শশাংক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ধ্ৰুপদী কালৰ এখন ৰাজ্য, যাৰ উৎপত্তি হৈছিল বংগ অঞ্চলত, যি বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশ। এই ৰাজ্য অস্তিত্বত আছিল সম্ভৱতঃ ৪থ শতিকা বা তাৰ পাছত।
স্থাপন
বৌদ্ধ মহাযান গ্ৰন্থ মঞ্জুশ্ৰী-মূলকল্পৰ মতে গৌড় নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল, এই ৰাজ্য ৪থ শতিকাত গুপ্ত বংশই দখল কৰাৰ আগলৈকে। বৰ্ধমানত জন্ম গ্ৰহণ কৰা ৰজা লোকে এই ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।
গৌড় ৰাজ্য স্থাপনৰ শ্ৰেয় সাধাৰণতে দিয়া হয় ৰজা শশাংকক। তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল কৰ্ণসুবৰ্ণ, যি বৰ্তমানৰ মুৰ্শিদাবাদ জিলা। চীনা ভ্ৰমণকাৰী হিউৱেন-চাঙে বৰ্তমানৰ উৰিষ্যা ৰাজ্যত থকা ৰজা শশাংকৰ ৰাজ্যৰ অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই ৰাজ্যৰ সৈতে পুণ্ড্ৰবৰ্ধনৰো শাসনৰ সম্বন্ধ আছে।
কোনো কোনোৱে শশাংকক বংগৰ জনজাতীয় নেতা আখ্যা দিয়ে। আনৰ মতে তেওঁ পাছৰ গুপ্তসকলৰ সৈতে সম্বন্ধিত। কোনো কোনোৱে এই বুলিও দাবী কৰে যে তেওঁ গৌড়ৰ ৰজা জয়নাগৰ মহাসামন্তহে আছিল। যদিও এই দাবীসমূহৰ সত্যাসত্য নিশ্চিত নহয়, এই কথা জনা যায় যে ৬০৫ চনৰ পাছত তেওঁ গৌড় ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল আৰু মুদ্ৰাত তেওঁক "মহাৰাজাধিৰাজ" বোলা হৈছিল। গুলছন-ই-ইব্ৰাহিমী নামৰ গ্ৰন্থত ফিৰিষ্টাই লিখিছে যে চিংকলে (শংকলদৱ) কনৌজৰ পৰা আহি ৮ঠ শতিকাত গৌড় স্থাপন কৰিছিল।
শশাংকৰ পাছত গৌড়
শশাংকৰ পাছত শাসনভাৰ মানৱৰ ওচৰলৈ গ'ল। কিন্তু তাৰ পাছত গৌড় ৰাজ্যৰ এটি ভাগ কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনে দখল কৰিলে, আৰু আন এভাগ হৰ্ষবৰ্ধনে।
পাছৰ পাল বংশৰ ৰজাসকলক 'বংগপতি' আৰু 'গৌড়েশ্বৰ' আখ্যা দিয়া হৈছিল, আৰু সেন ৰজাসকলক 'গৌড়েশ্বৰ'। গৌড় আৰু বংগ সম্ভৱতঃ একে অৰ্থতে প্ৰয়োগ হৈছিল।
এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী
এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী (Diary of A Genius) চালভাড' ডালিৰ আত্মজীৱনী। গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে মৌচুমী কন্দলীয়ে। ২০০২ চনৰপৰা ২০০৪ চনলৈকে এই গ্ৰন্থখনৰ লেখাখিনি ধাৰাবাহিকভাৱে আজিৰ অসম কাকতত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৯ চনত গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰা হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
কাতি পূজা
কাতি পূজা বা কাতিকা পূজা(Kati puja) অসমৰ ঠাইবিশেষে অনুষ্ঠিত হোৱা এক লৌকিক পূজা৷ এই পূজা কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰাই অনুষ্ঠিত হয়৷ ভাৰতৰ আন কিছুমান ঠাইত প্ৰচলিত “কাৰ্তিক পূজা’’ মহিলা আৰু অবিবাহিতা যুৱতীসকলৰ মাজত কাতি মাহৰ সংক্ৰান্তিত পতা হয়৷ “কাৰ্তিক পূজা’’ আৰু “কাতি পূজা’’ কাতি মাহৰ সংক্ৰান্তিত পতা হয় আৰু দুয়োটা পূজাৰ উপাস্য দেৱতা কাৰ্তিক৷ অৱশ্যে, দুয়োগৰাকী দেৱতাৰ একে নহয়৷ ভাৰতৰ আন আন ঠাইত প্ৰচলিত কাৰ্তিক পূজাৰ দেৱতাগৰাকী পুৰাণ বৰ্ণিত শিৱগৌৰিৰ সন্তান আৰু অসমত শিৱ-চণ্ডীৰ পুত্ৰ হ’লেও, তেওঁ সন্তান আৰু শস্যদাতা৷ কাতি ঠাকুৰ লোকদেৱতা শিৱ আৰু চণ্ডীৰ পুত্ৰ আৰু সন্তান দাতা-প্ৰজনন দেৱতা; শাস্ত্ৰত বৰ্ণিত দেৱ-সেনাপতি নহয়৷ অসমত এই পূজা নিৰ্দিষ্ট দিনত পাতিব নোৱাৰিলে আঘোণত পতা হয়; তেতিয়া ইয়াক “নমলা কাতি’’ বোলা হয়৷ এই পূজাত দম্পতীসকলে সুন্দৰ সন্তান কামনা কৰি আৰু অবিবাহিতা ছোৱালীয়ে সুন্দৰ স্বামী কামনা কৰি এই পূজা কৰে৷ অসমৰ কোচ-ৰাজবংশী লোকসকলেও কাৰ্তিক পূজা পাতে৷ তেওঁলোকৰ কাতিপূজা হ’ল, স্কন্দ পুৰাণ উল্লিখিত কাৰ্তিক পূজা৷ মহাদেৱএ অগ্নিৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি এই পুত্ৰ উৎপাদন কৰিছিল৷
পূজাৰ বিধি
কাতি পূজাৰ বাবে ঘৰৰ পৰা নিলগত কোনো মুকলি ঠাইত চাৰিটা কলপুলি পুতি মণ্ডপ সাজি সেই মণ্ডপত বাহন ময়ুৰৰ সতে কাতি ঠাকুৰৰ মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ মণ্ডপৰ ওপৰত চন্দ্ৰতাপ অঁৰা থাকে৷ মণ্ডপৰ কলপুলিত এযোৰ ধনু-কাড় ওলোমাই থোৱা হয়৷ পূজা দিবলৈ মহিলা বা যুৱতীসকলে আগদিনা উপবাসে থাকি ঘট্ এযোৰ আৰু তামোল-পাণ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়ায়৷ এই পূজাৰ মানস কৰা থাকিলে হাতীৰ ওপৰত ম’ৰা চৰাই আৰু তাৰ ওপৰত কাতি মূৰ্তি বহুওৱা হয়৷ তেতিয়া তাক “হাতীৰ কাতি’’ বোলা হয়৷ কেতিয়াবা দুটা কাতি ঠাকুৰৰ মূৰ্তি একেলগ কৰি দিয়ে, ইয়াক “যোৰা কাতি’’ বুলি কয়৷ কাতি ঠাকুৰৰ পূজা লৌকিক নিয়মেৰে কৰা হয়৷ পূজাৰ আৰম্ভণিতে “সৃজন’’ গীত গোৱা হয়৷ ৰাজবংশীসকলে পূজাৰ আনুষ্ঠানিকতা শেষ হোৱাৰ পিছত “সৃজন গীত’’ গায়৷ পুত্ৰ সন্তান কামনা কৰি উপবাসী মহিলাসকলে মূৰ্তিৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰি কৰি গীত গাই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ নৃত্যত পটু দুই-এক মহিলাই পুৰুষৰ পোছাক পিন্ধি নাচে৷ এই পূজাৰ গীত আৰু নৃত্যত ঢাক বজোৱা হয়৷ ঢাক বজোৱা “ঢাকুৱা’’ আৰু পুৰোহিতৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰুষ কাতি ঠাকুৰৰ পূজা চাব নোৱাৰে৷ যৌন ভাৱনাৰে পূজা কৰা এই অনুষ্ঠানত সন্ধ্যা নৃত্য গীত কৰা হয়৷ গীতবোৰত মহাদেৱৰ বিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পুত্ৰ কাৰ্তিকৰ জন্মলৈকে সকলো বৃতান্ত বৰ্ণনা কৰা আছে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পত্ৰ-সাহিত্যৰ সুবাস
পত্ৰ-সাহিত্যৰ সুবাস উপেন্দ্ৰ বৰকটকী লিখিত এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনত অসমৰ কেইবাগৰাকীমান নমস্য ব্যক্তিয়ে উপেন্দ্ৰ বৰকটকীলৈ লিখা চিঠি আৰু বহুকেইজন বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে অন্য কোনো ব্যক্তিলৈ লিখা চিঠি সংকলিত হৈছে। লগতে চিঠিবোৰত প্ৰকাশ পোৱা ব্যক্তিগত জীৱন কাহিনী আৰু চিঠিৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত অসমৰ সমাজ জীৱনৰ বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১১ চনত। প্ৰকাশক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ। মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-১৬৭
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ৰিচাৰ্ড এবাৰহাৰ্ট
ৰিচাৰ্ড ঘোৰ্মলি এবাৰহাৰ্ট (Richard Eberhart; ৫ এপ্ৰিল ১৯০৪ – ৯ জুন ২০০৫) এজন আমেৰিকান কবি আছিল, যিজনে কবিতাৰ এক দৰ্জনতকৈ অধিক কিতাপ আৰু মুঠ ২০ খনতকৈও অধিক ৰচনা প্ৰকাশ কৰিছিল। ৰিচাৰ্ড এবাৰহাৰ্ট ১৯৩০ চনত ৰোমাণ্টিক অনুভূতিৰে এজন আধুনিক কবি ৰূপে খ্যাতি লাভ কৰে। তেওঁ নিজে লিখা কবিতা সমূহৰ বাবে পুলিৎজাৰ বঁটা আৰু সংগ্ৰিহিত কবিতাসমূহৰ বাবে ১৯৭৭ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় কিতাপ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
তিৰুপতি মন্দিৰ
তিৰুপতিৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিমত, প্ৰায় ৭৫০ মিটাৰ উচ্চতাত হিন্দুসকলৰ পবিত্ৰ পাহাৰ তিৰুমালা অৱস্থিত। এই পাহাৰক ইমান পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যে ১৮৭০ চনৰ আগলৈকে তালৈ অহিন্দুসকলক যাবলৈকে দিয়া নহৈছিল। তিৰুমালা পাহাৰৰ শৃংগতে আছে বৈশিষ্টমণ্ডিত দ্ৰাবিড়ীয় শৈলীৰে নিৰ্মিত ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰ। ভেংকটেশ্বৰ বা ভেংকটেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰ আৰু তাৰ বিস্তীৰ্ণ চোতাল দৰ্শনাৰ্থী আৰু পৰ্যটকৰ বাবে আকৰ্ষণৰ থলী। এই মন্দিৰটোক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে প্ৰায় ৪ বৰ্গকিলোমিটাৰ এলেকাজুৰি গঢ়ি উঠিছে এখন সৰু নগৰ। বৰ্তমান এই মন্দিৰত প্ৰায় ১৩০০০ কৰ্মী কৰ্মৰত হৈ আছে।
ৰিচাৰ্ড এবাৰহাৰ্ট
জীৱনী
এবাৰহাৰ্টৰ জন্ম ১৯০৪ চনত অষ্টিন (Austin) দক্ষিণ-পূব চহৰত হৈছিল। তেওঁ ৪০ একৰ সম্প্ৰতিৰ মাজত ডাঙৰ হৈছিল। যাক বুৰ অক্স (Burr Oaks) বুলি কোৱা হয়। কাৰণ ই এশতকৈও অধিক আবাসী লটেৰে (Lots) বিভাজিত আছিল। তেওঁ ১৯৪৭ চনত বুৰ অক্স নামেৰে কবিতা এটা খণ্ড প্ৰকাশ কৰে, আৰু তেওঁৰ বহু কবিতাত গ্ৰামীণ আমেৰিকাত তেওঁৰ যুৱ অৱস্থাৰ কথা দৰ্শিত কৰিছে।
তিৰুপতি মন্দিৰ
তিৰুপতি মন্দিৰৰ জনশ্ৰুতি:
পৌৰাণিক আখ্যানমতে ভগৱান ভেংকটেশ্বৰে হেনো বিয়াৰ সময়ত কুবেৰৰপৰা বহু টকা ধাৰ কৰিছিল। সেই ধাৰ আজিও পৰিশোধ নোহোৱাত ভক্তসকলেই প্ৰণামিৰ ৰূপত ধন দিয়ে। অতীতৰ ৰজা-মহাৰজাৰ দান-বৰঙণিৰে তিৰুপতি মন্দিৰ ভাৰতৰ (সম্ভৱতঃ বিশ্বৰে) আটাইতকৈ সম্পদশালী দেৱ মন্দিৰ। মন্দিৰটোৰ বাৰ্ষিক আয় পাঁচ কোটি টকাৰো অধিক। মন্দিৰৰ উপাৰ্জিত ধনেৰে নানান সেৱামূলক আৰু শিক্ষামূলক কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ৰিচাৰ্ড এবাৰহাৰ্ট
জীৱনী
তেওঁৰ প্ৰথম কবিতাৰ পুথি "এ ব্ৰেভেৰী অফ আৰ্থ" (A Bravery of Earth) ১৯৩০ চনত লণ্ডনত প্ৰকাশ হৈছিল। তাত তেওঁ কেম্ব্ৰিজত তেওঁৰ অনুভৱৰ আৰু জাহাজত কাম কৰাৰ কথা অনুভৱ ব্যক্ত কৰিছিল। ১৯৩৭ চনত প্ৰকাশিত "ৰিডিং দ্যা স্পিৰিড" (Reading the spirit) প্ৰকাশ পায় আৰু তাত তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ কবিতা "দ্যা গ্ৰাউনহগ" (The Groundhog) প্ৰকাশ পায়।
তেওঁ সেণ্ট মাৰ্ক স্কুল (St. Mark's School) (১৯৩৩-১৯৪১)-ত ৮ বছৰলৈ শিক্ষক ৰূপে আছিল। যʼত ৰাবৰ্ড লবেল তেওঁৰ ছাত্ৰ আছিল। তেওঁৰ দুটা সন্তান আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণন
উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণন (Uthara Unnikrishnan, জন্ম: ২০০৪) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ এ এল বিজয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এক পাৰিবাৰিক ২০১৪ চনৰ তামিল ছবি 'শৈৱম'ৰ "আঝাগু" (সৌন্দৰ্য) গীতত কণ্ঠদানৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ৬২ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ মাত্ৰ ৭ বছৰ বয়সত গীতটো ৰেকৰ্ড কৰিছিল। তেওঁ ১০ বছৰ বয়সত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰি ইয়াৰ কনিষ্ঠতম প্ৰাপ্তকৰ্তা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
২০০৪ চনত উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতশিল্পী পি. উন্নিকৃষ্ণন আৰু ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণন কন্যা। তেওঁৰ দেউতাক পি. উন্নিকৃষ্ণনে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত একাধিক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তামিল গীত "এন্নাভালে আদি এন্নাভালে" আৰু "উইৰম নেই"ৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বঁটা লাভ কৰিছিল।
সাংগীতিক জীৱন
ৰাগ কানাড়াৰ ওপৰত আধাৰিত জি ভি প্ৰকাশ কুমাৰে "আঝাগু" (সৌন্দৰ্য) ৰচনা কৰিছিল। এই গীতটোৱে চাৰিওফালে থকা সৌন্দৰ্যৰ বিষয়ে শিশুৰ ধাৰণা বৰ্ণনা কৰিছে। এই গীতটো না. মুথুকুমাৰে লিখিছিল আৰু তেওঁ ইয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গীতৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল। যেতিয়া উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে তেওঁৰ মাতৃ প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণনৰ সৈতে গোলু উৎসৱৰ সময়ত কৰ্ণাটিক কণ্ঠশিল্পী চাইন্দৱীৰ ঘৰলৈ গৈছিল তাত তেওঁ এই গীতটোৰ কেইটামান শাৰী গাইছিল। কেইমাহমান পিছত চাইন্দৱীৰ স্বামী জি. ভি. প্ৰকাশ কুমাৰে উত্তৰাক 'শৈৱম' ছবিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰে। উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে ২০১৩ চনত আঠ বছৰ বয়সত শিশু অভিনেতা চাৰা অৰ্জুনৰ বাবে গীতটো ৰেকৰ্ড কৰিছিল। ছবিখনত "আঝাগু"ৰ উপৰিও তেওঁ আৰু দুটা তামিল গান গাইছে।
গীতটোৱে বহু লোকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ পিছতো কণ্ঠশিল্পী প্ৰদীপ সোমাসুন্দৰনে জুৰিৰ বাছনিৰ সমালোচনা কৰি গানটোক তীক্ষ্ণতা সংশোধন ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে যথেষ্ট পৰিবৰ্তন কৰা বুলি কৈছিল। ection]] software. উত্তৰায়ে পিছত জি. ভি. প্ৰকাশ কুমাৰৰ সৈতে 'থেৰি' ছবিত "ইনা মীনা টীকা" গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল। তেওঁ ফ্লাৱাৰ টিভিত প্ৰচাৰিত মালায়ালম টিভি শৃংখলা মুনুমণিৰ 'মিনামিনি কুঞ্জলে' শীৰ্ষক গীতটো গাইছে। বৰ্তমান তেওঁ তেওঁৰ দেউতাকৰ দৰে কৰ্ণাটিক সংগীতৰ কনচাৰ্টত প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছে। ২০১৭ চনৰ কানাড়া এজানাডু বাতৰি কাকত (প্ৰাইভেট লিমিটেড)ৰ বাৰ্ষিকীত তেওঁৰ শেহতীয়া প্ৰদৰ্শনক দৰ্শকে যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
পুঁজিবাদ
পুঁজিবাদ বা ধনতন্ত্ৰ (Capitalism) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু উৎপাদন পদ্ধতি য’ত ব্যৱসায়, উদ্যোগ আৰু উৎপাদনৰ কাৰক বা উপাদানসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইবা অধিকাংশই ব্যক্তিগত মালিকাধীন। ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠান বা মালিকীস্বত্বৰ উদ্দেশ্যে সাধাৰণতে লাভ আহৰণ কৰা যদিও কোনো অলাভকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰো মালিকীস্বত্ব ব্যক্তিগত হ’ব পাৰে। পুঁজিবাদৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ভিতৰত ব্যক্তিগত সম্পত্তি, মূলধন আহৰণ, মজুৰিপ্ৰাপ্ত বনুৱা আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা সম্বলিত বজাৰেই প্ৰধান।  পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থাৰ লেনদেন একোটাত মুক্ত বজাৰত হোৱা প্ৰতিযোগিতাৰ ভিত্তিত মূল্যসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
প্ৰতিযোগিতাৰ মাত্ৰা, অৰ্থনৈতিক হস্তক্ষেপ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ ভূমিকা আৰু মালিকীস্বত্ব পুঁজিবাদৰ ভাগ অনুসৰি ভিন্ন হ’ব পাৰে। অৰ্থনীতিবিদ, ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিবিদ আৰু ইতিহাসবিদসকলে বিশ্লেষণ কৰি পুঁজিবাদৰ বিভিন্ন ভাগ চিনাক্ত কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত লেইছেজ ফেয়াৰ বা মুক্ত বজাৰ পুঁজিবাদ, কল্যাণকামী পুঁজিবাদ, ক্ৰ’নি (crony) পুঁজিবাদ, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানমুলক পুঁজিবাদ, তৃতীয় পন্থাৰ সামাজিক গণতন্ত্ৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰ পুঁজিবাদ। ইয়াৰে প্ৰতিটো ভাগত মুক্ত বজাৰ, মুক্ত মালিকীস্বত্ব, মুক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰতিৰোধক আৰু সামাজিক নীতিৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ মাত্ৰা ভিন্ন হ’ব পাৰে। মুক্ত বজাৰৰ মাত্ৰা আৰু ব্যক্তিগত সম্পত্তি ধাৰণৰ নিয়ম ৰাজনৈতিক আৰু চৰকাৰী নীতিগত বিষয় হৈ পৰে। বহু দেশত মিশ্ৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা দেখা যায় য’ত পুঁজিবাদ আৰু পৰিকল্পিত অৰ্থনীতিৰ উপাদানসমূহ মিহলি হৈ পৰে। বিভিন্ন সময়ত, বিভিন্ন ঠাইত, বিভিন্ন সংস্কৃতিত আৰু বিভিন্ন ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাত পুঁজিবাদৰ উপস্থিতি পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে। বণিজবাদৰ পতনৰ পিছেৰে পৰা পাশ্চাত্যৰ দেশসমূহত পুঁজিবাদী অৰ্থ ব্যৱস্থাই প্ৰধান ঠাই দখল কৰি আহিছে।
বৈশিষ্ট্যসমূহ
এক অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা বা উৎপাদনৰ এক পদ্ধতি হিচাপে পুঁজিবাদত তলত দিয়া বৈশিষ্ট্যসমূহ পৰিলক্ষিত হয়:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ
সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ (ইংৰাজী: General relativity) (সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব বা জি. টি. আৰ. নামেৰেও পৰিচিত) ১৯১৫ চনত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে দাঙি ধৰা মহাকৰ্ষণৰ জ্যামিতিক তত্ত্ব। আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত এই তত্ত্বৰ সহায়তে মহাকৰ্ষণৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে। ই আইনষ্টাইনৰ বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ সাধাৰণীকৰণ ৰূপ। ই পূৰ্বৰ নিউটনীয় বিশ্বজনীন মহাকৰ্ষণ তত্ত্বক চেৰাই গৈ স্থান আৰু সময়ৰ জ্যামিতিক ধৰ্ম ব্যৱহাৰ কৰি মহাকৰ্ষণ বলৰ এটা একক আৰু অভিনৱ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। এইক্ষেত্ৰত স্থান আৰু সময়ক একেলগে স্থানকাল (spacetime) বুলি কোৱা হয়। স্থানকালৰ বক্ৰতাৰ লগত যিকোনো বস্তু আৰু বিকিৰণৰ শক্তি আৰু ভৰবেগ পোনপটীয়াকৈ জড়িত হৈ আছে। এই সম্পৰ্কটো আইষ্টাইনৰ ক্ষেত্ৰ সমীকৰণৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়, যিটো কেইটামান আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণৰ সমষ্টি।
সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ কেইটামান ফলাফল ধ্ৰুপদী পদাৰ্থবিজ্ঞানে আগবঢ়োৱা ফলাফলৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পৃথক। সময়ৰ প্ৰৱাহ, স্থান বা মহাকাশৰ জ্যামিতি, বাধাহীন পতনৰ সময়ত বস্তু এটাৰ গতি, পোহৰৰ বেগ আদিৰ লগত জড়িত এই পাৰ্থক্যসমূহৰ ভিতৰত মহাকৰ্ষণীয় লেন্সিং, মহাকৰ্ষণীয় সময় প্ৰসাৰণ, পোহৰৰ মহাকৰ্ষণীয় লোহিত বিচ্যুতি, মহাকৰ্ষণীয় সময়ৰ ধীৰগতি আদি বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ভৱিষ্যৎবাণীসমূহ ধ্ৰুপদী পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ লগত তুলনা কৰি চোৱা হৈছে আৰু আজিলৈ সম্পন্ন হোৱা আটাইবোৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাতে ই সত্য প্ৰতিপন্ন হৈছে। যদিও সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বটোৱেই মহাকৰ্ষণসম্পৰ্কীয় একমাত্ৰ আপেক্ষিকীয় তত্ত্ব নহয়, ব্যৱহাৰিক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ তথ্যৰ লগত মিল থকা এইটোৱে সবাতোকৈ সৰল তত্ত্ব। তথাপি এতিয়াও কিছুমান উত্তৰবিহীন প্ৰশ্ন থাকি গৈছে। এই প্ৰশ্নবোৰৰ ভিতৰত সবাতোকৈ মৌলিক প্ৰশ্নটো হৈছে কোৱাণ্টাম পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ তত্ত্বৰ লগত সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ জোৰা লগাই কিদৰে এটা স্বয়ংসম্পূৰ্ণ আৰু সুসংগঠিত কোৱাণ্টাম মহাকৰ্ষণ তত্ত্ব পাব পাৰি।
জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনত আইনষ্টাইনৰ তত্ত্বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙণি আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এই তত্ত্বৰ সহায়তে কৃষ্ণগহ্বৰৰ উপস্থিতিৰ ভৱিষ্যৎবাণী কৰা হৈছিল। অতিকায় তৰাবোৰৰ জীৱনকালৰ শেষ পৰিণতিৰূপে সৃষ্টি হোৱা এই কৃষ্ণগহ্বৰবোৰ মহাকাশৰ এনে এটা অঞ্চল য'ত স্থান আৰু কাল ইমানেই বিকৃত হয় যে একোৱেই, আনকি পোহৰো বাহিৰ ওলাব নোৱাৰে। মহাকাশৰ কিছুমান বস্তুৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বিকিৰণবোৰ প্ৰকৃতাৰ্থত কৃষ্ণগহ্বৰৰ প্ৰভাৱতেই হৈছে বুলি স্পষ্ট সাক্ষ্য আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, মাইক্ৰ'কোৱাছাৰ আৰু সক্ৰিয় তাৰকাৰাজ্যিক নিউক্লিয়াছবোৰ যথাক্ৰমে নক্ষত্ৰীয় কৃষ্ণগহ্বৰ আৰু অতিকায় কৃষ্ণগহ্বৰৰ উপস্থিতিৰ বাবে হৈছে। মহাকৰ্ষণৰ প্ৰভাৱত পোহৰৰ গতিপথ ভাঁজ খোৱা বাবে মহাকৰ্ষণীয় লেন্সিং পৰিঘটনাটোৰ সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে দূৰৱৰ্তী একেটা পোহৰ উৎসৰে একাধিক ছবি আকাশত দৃশ্যমান হয়। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদে মহাকৰ্ষণীয় তৰংগৰ উপস্থিতিৰো ভৱিষ্যৎবাণী কৰিছিল, যিটো শেহতীয়াকৈ লিগ' প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে পোনপটীয়াকৈ প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছিল। তদুপৰি প্ৰসাৰণশীল বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন সম্পৰ্কীয় এতিয়াৰ জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক আৰ্হিটোও মূলতঃ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ভিত্তিতেই গঢ় লৈ উঠিছে।
অপৰিসীম সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰপূৰ বুলি পৰিচিত সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদক প্ৰায়েই ভৌতিক তত্ত্বসমূহৰ ভিতৰত সবাতোকৈ ধুনীয়া তত্ত্ব বুলি আখ্যা দিয়া হয়।
ইতিহাস
১৯০৫ চনত বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছতে আইনষ্টাইনে তেওঁৰ এই নতুন আপেক্ষিকীয় প্ৰেক্ষাপটত মহাকৰ্ষণক কিদৰে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি, সেইবিষয়ে ভাবিবলৈ লৈছিল। ১৯০৭ চনত তেওঁ মুক্ত পতন গতিত থকা নিৰীক্ষক এজনৰ বিষয়ে এটা সৰল চিন্তা পৰীক্ষা কৰি চাইছিল, যিটো পিছলৈ মহাকৰ্ষণৰ আপেক্ষিক তত্ত্ব এটা অন্বেষণৰ আঠ বছৰীয়া যাত্ৰাৰ আৰম্ভণিৰূপে বিবেচিত হ'ল। বহুতো আঁসোৱাহ আৰু ভুল আৰম্ভণিৰ পিছত, ১৯১৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁৰ গৱেষণাৰাজি প্ৰুছিয়ান একাডেমী অৱ্ চায়েন্সৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন হ'ল, যিবোৰ এতিয়া আইনষ্টাইনৰ ক্ষেত্ৰ সমীকৰণ নামেৰে জনাজাত। যিকোনো বস্তু বা বিকিৰণৰ উপস্থিতিত স্থান/মহাকাশ আৰু সময়ৰ জ্যামিতিক ৰূপ কিদৰে সলনি হয়, এই সমীকৰণকেইটাৰ জৰিয়তে তাৰ আভাস পোৱা যায়। দৰাচলতে এই ক্ষেত্ৰ সমীকৰণকেইটাই সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ মূল ভেটি।
আইনষ্টাইনৰ ক্ষেত্ৰ সমীকৰণসমূহ অৰৈখিক আৰু এইবোৰ সমাধান কৰিবলৈ অত্যন্ত কঠিন। তত্ত্বটোৰ প্ৰাৰম্ভিক ভৱিষ্যৎবাণীসমূহ সমাধান কৰিবলৈ আইনষ্টাইনে আনুমানিক পদ্ধতিৰ সহায় লৈছিল। কিন্তু কম সময়ৰ ভিতৰতে ১৯১৬ চনত কাৰ্ল স্বাৰ্জশ্বাইল্ড্ নামৰ জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিদজনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে আইনষ্টাইন সমীকৰণৰ অ-গতানুগতিক নিখুঁত সমাধান উলিয়াইছিল। ইয়াক স্বাৰ্জশ্বাইল্ড্ মেট্ৰিক নামেৰে জনা যায়। এই সমাধানেই মহাকৰ্ষণীয় বিস্ফোৰণৰ অন্তিম পৰ্য্যায়টো (যাক এতিয়া কৃষ্ণগহ্বৰ বুলি জনা যায়) ব্যাখ্যা কৰাৰ বাট মুকলি কৰি দিলে। একেটা বছৰতে স্বাৰ্জশ্বাইল্ড্ সমাধানক বৈদ্যুতিকভাৱে আহিত বস্তুৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগৰ বাবে সাধাৰণীকৰণ কৰাৰ প্ৰথম পদক্ষেপটো লোৱা হ'ল। সম্প্ৰতি বৈদ্যুতিকভাৱে আহিত কৃষ্ণগহ্বৰৰ লগত জড়িত ৰেইছনাৰ-নৰ্ডষ্ট্ৰম সমাধান ইয়াৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছিল। ১৯১৭ চনত আইনষ্টাইনে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ ক্ষেত্ৰতে তেওঁৰ তত্ত্ব প্ৰয়োগ কৰি চালে। ফলত "আপেক্ষিকীয় ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্ব" নামৰ নতুন অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰ এখনৰ মুকলি হ'ল। বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন স্থিৰ বুলি প্ৰচলিত সেইসময়ৰ বিশ্বাসটোত আইনষ্টাইনো পতিয়ন গৈছিল আৰু সেইবাবে স্থিৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড এখনৰ লগত খাপ খোৱাকৈ আইনষ্টাইনে তেওঁৰ মূল ক্ষেত্ৰ সমীকৰণত এটা পৰিমাত্ৰা (parameter) যোগ দিছিল। ইয়াক বিশ্বজনীন ধ্ৰুৱক নামেৰে জনা যায়। কিন্তু হাবল প্ৰমুখ্যে আন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলৰ কৰ্মৰাজিৰ ফলত ১৯২৯ চনৰ ভিতৰত এইটো স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যে আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন প্ৰকৃতাৰ্থত সম্প্ৰসাৰণশীল। ১৯২২ চনত আলেকজেণ্ডাৰ ফ্ৰিডমেনে আগবঢ়োৱা প্ৰসাৰণশীল ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সমাধানটোৱে পোনে পোনে এইটো সিদ্ধান্তই দিছিল, য'ত কোনো ধ্ৰুৱক যোগ কৰাৰো প্ৰয়োজন হোৱা নাছিল। এই সমাধানৰ আলমত লেমাত্ৰেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহানাদ তত্ত্বৰ আৰ্হিটো দাঙি ধৰিছিল। এই আৰ্হি অনুসৰি আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন অতি উষ্ণ আৰু ঘন পৰ্য্যায় এটাৰ পৰা আৰম্ভণি হৈছিল। পিছলৈ আইনষ্টাইনে বিশ্বজনীন ধ্ৰুৱকটোক নিজৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ ভুল বুলি আক্ষেপ কৰিছিল।
সেই সময়ছোৱাত সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বটো আন ভৌতিক তত্ত্ববোৰৰ মাজত এটা কৌতূহলৰ বিষয়ৰূপে পৰিগণিত হৈ আহিছিল। যিহেতু বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ লগত খাপ খাইছিল আৰু নিউটনীয় তত্ত্বই ব্যাখ্যা আগবঢ়াব নোৱাৰা বহুতো পৰিঘটনাও সঠিকভাৱে ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছিল, সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বটো নিঃসন্দেহে নিউটনীয় মহাকৰ্ষণতকৈ উৎকৃষ্টমানৰ আছিল। কোনোধৰণৰ যাদৃচ্ছিক পৰিমাত্ৰাৰ সহায় নোলোৱাকৈ (fudge factors) ১৯১৫ চনত আইনষ্টাইনে নিজেই দেখুৱাইছিল যে কেনেকৈ সূৰ্য্যৰ পৰা বুধৰ কক্ষপথৰ নিকটৱৰ্তী বিন্দু স্বাভাৱিকতকৈ অধিক ওচৰ চাপি আহে। একেদৰে ১৯১৯ চনৰ ২৯ মে'ৰ পূৰ্ণগ্ৰাস সূৰ্য্যগ্ৰহণৰ সময়ত জ্যোতিৰ্বিদ আৰ্থাৰ এডিংটনৰ নেতৃত্বত চলোৱা অভিযানৰ জৰিয়তে সূৰ্য্যৰ প্ৰভাৱত পোহৰ ৰশ্মি ভাঁজ খায় বুলি আগবঢ়োৱা সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ভৱিষ্যৎবাণীটো প্ৰমাণ হৈছিল। ইয়াৰ পিছত আইনষ্টাইন ৰাতিটোৰ ভিতৰতে বিখ্যাত হৈ পৰিছিল। তথাপিও ১৯৬০ ৰ পৰা ১৯৭৫ চনৰ ভিতৰত হোৱা বিকাশকালতহে সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ মূল সুঁতিত স্থান পাইছিল। এই সময়ছোৱাক এতিয়া সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সোণালী যুগ বুলি জনা যায়। পদাৰ্থবিজ্ঞানীসকলে কৃষ্ণগহ্বৰৰ ধাৰণা বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কোৱাছাৰবোৰো ইয়াৰ পৰাই উৎপন্ন হোৱা বুলি জানিব পাৰিছিল। সৌৰজগতৰ লগত জড়িত তাতোকৈ নিখুঁত পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ ভৱিষ্যৎবাণী দিব পৰা ক্ষমতাতো নিশ্চিত হ'ল আৰু আপেক্ষিকীয় ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্বও প্ৰত্যক্ষ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ লগত খাপ খাবলৈ ধৰিলে।
সময়ৰ লগে লগে সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বই এক অসাধাৰণ সৌন্দৰ্য্যপূৰ্ণ তত্ত্বৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰে কৈছিল যে বিভিন্ন স্তৰত এই তত্ত্বটোৱে ফ্ৰান্সিছ বেকনে কোৱাৰ নিচিনা "ক্ৰমাগতভাৱে আচহুৱা ধৰ্ম" (অৰ্থাৎ বিস্ময় সৃষ্টিকাৰী উপাদান) প্ৰদৰ্শন কৰে। ই এনেকুৱা মৌলিক ধৰ্ম কিছুমান সমন্বয় ঘটাইছে (স্থান আৰু সময় বনাম পদাৰ্থ আৰু গতি) যাক পূৰ্বে সম্পূৰ্ণ স্বাধীন আৰু পৃথক বুলি ভবা হৈছিল। চন্দ্ৰশেখৰে এইটোও কৈছিল যে এটা পূৰ্ণাংগ তত্ত্বৰ অন্বেষণত আইনষ্টাইনৰ মূল নিৰ্দেশনা আছিল সমতুল্যতাৰ নীতি আৰু মহাকৰ্ষণৰ সঠিক ব্যাখ্যা জ্যামিতিৰ ভিত্তিত হ'ব লাগে বুলি থকা তেওঁৰ অন্তৰ্দৃষ্টি। সেইবাবে আইনষ্টাইনে যিধৰণে সিদ্ধান্তসমূহত উপনীত হৈছিল, তাত যেন "স্বাভাৱিকভাৱে বিকাশ হৈ উঠা"ৰ ছবি এখন ফুটি উঠিছিল। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সৈতে জড়িত আন কেইটামান উপাদান হৈছে ইয়াৰ সৰলতা, সমমিত গুণ, অপৰিৱৰ্তনীয় ৰাশি আৰু সংযোজনৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ সিদ্ধান্ত, আৰু ইয়াৰ নিখুঁত যুক্তিপূৰ্ণ স্থিৰতা।
বৰ্তমানৰ স্থিতি
কেবাটাও নিৰীক্ষণপ্ৰাপ্ত আৰু প্ৰায়োগিক পৰীক্ষাৰ ফলাফল সফলতাৰে পূৰ্বানুমান কৰাৰ ফলস্বৰূপে সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বটো মহাকৰ্ষণ আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্বৰ এটা অতি সফল আৰ্হিৰূপে পৰিগণিত হৈছে। তথাপিও তত্ত্বটো যে সম্পূৰ্ণ নহয়, তাৰ প্ৰবল সাক্ষ্য আছে। কোৱাণ্টাম মহাকৰ্ষণ আৰু স্থানকালৰ অদ্বৈত বিন্দুৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নটো এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই। কৃষ্ণ শক্তি আৰু কৃষ্ণ পদাৰ্থৰ অস্তিত্বসম্পৰ্কে নিৰীক্ষণপ্ৰাপ্ত তথ্যই পদাৰ্থবিজ্ঞানত নতুন তত্ত্ব প্ৰয়োজনৰ ইংগিত দৰ্শাব পাৰে। আনকি এতিয়াৰ ৰূপটোকে আঁকোৱালি ল'লেও তত্ত্বটোক অধিক বিশ্লেষণ কৰাৰ বাবে অতি সম্ভাৱনাময়। গাণিতিক আপেক্ষিকতাবাদীসকলে অদ্বৈত বিন্দুৰ বৈশিষ্ট্য আৰু আইনষ্টাইন সমীকৰণৰ মৌলিক ধৰ্মসমূহ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে, আনফালে সাংখ্যিক আপেক্ষিকতাবাদীসকলে কম্পিউটাৰত শক্তিশালী অনুৰূপ আৰ্হি পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰে (উদাহৰণস্বৰূপে দুটা কৃষ্ণগহ্বৰৰ সংযোজনৰ পৰিঘটনা)। ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ঘোষণা কৰা হৈছিল যে ২০১৫ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰত উচ্চপৰ্য্যায়ৰ লিগ' দলটোৱে মহাকৰ্ষণীয় তৰংগৰ অস্তিত্ব পোনপটীয়াকৈ ধৰা পেলাইছে। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব জন্মৰ এটা শতিকাৰ পিছতো ই এখন অতি সক্ৰিয় গৱেষণা ক্ষেত্ৰৰূপে পৰিগণিত হৈ আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আপেক্ষিকতাবাদ
বাহ্যিক সংযোগ
Courses · Lectures · Tutorials
সুধীৰ নাথ
বিশিষ্ট সমাজকৰ্মী, একালৰ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্ৰন্থাগাৰিক সুধীৰ নাথ এজন প্ৰচাৰবিমুখ ব্যক্তি। কামৰ বিনিময়ত কেতিয়াও দৰমহা গ্ৰহণ কৰা নাছিল। তেখেত এজন শ্ৰেষ্ঠ দবা খেলুৱৈ।
অন্যান্য
তেখেত এজন দবা খেলুৱৈও আছিল।
মৃত্যু
২০১৯ চনৰ ১১ অক্টোবৰত এইজনা মহান ব্যক্তিত্বই ৮০ বছৰ বয়সত ডিব্ৰুগড়ত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
এঙ্গল' আছামিজ ডিক্সনেৰি অৱ মেথেমেটিক্স
এঙ্গল' আছামিজ ডিক্সনেৰি অৱ মেথেমেটিক্স (Anglo Assamese Dictionary Of Mathematics নতুবা ইংৰাজী-অসমীয়া গণিত অভিধান) হৈছে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটা ভাষাৰ এখন গণিত অভিধান। অসমীয়া ভাষাত গণিত বিষয়ত এনে অভিধান এয়ে প্ৰথম। অভিধানখন ৰচনা কৰাত মুঠ চাৰিজন ব্যক্তি জড়িত।মূল লেখক খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে তেওঁৰ তিনিজন সহযোগীৰ সৈতে ৫০০ পৃষ্ঠাৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছে। ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মহাবীৰ প্ৰকাশনৰ পৰা গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়।
বিৱৰণ
গণিত বা বিজ্ঞান অভিধান কেৱল শব্দাৰ্থৰ সংকলন নহৈ বিশ্বকোষৰ দৰে হয়। Anglo Assamese Dictionary Of Mathematics খনো তেনেধৰণে লিখা হৈছে। ইয়াত শব্দ বা শব্দগুচ্ছসমূহৰ অৰ্থ আছে আৰু সংজ্ঞাসমূহ ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটাতে দিয়া আছে। অসমীয়া ব্যাখ্যাৰ লগতে চিত্ৰৰ ব্যাখ্যাও আছে।
গণিত-বিজ্ঞানৰ কুইজ প্ৰতিযোগীৰ বাবে গ্ৰন্থখন এক সমল।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
কিতাপখনৰ লেখক খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰী। তেখেতৰ তিনিজন সহযোগী নিলাক্ষী গোস্বামী, নৱজিৎ তালুকদাৰ আৰু আৰু মৈত্ৰেয়ী চৌধুৰী। আটাইকেইজন শিক্ষকতা বৃত্তিৰ লগত জড়িত। খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰী এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত (UGC, EMERITUS) অধ্যাপক। তেওঁ বিমুৰ্ত গণিত (Pure Mathematics)-ত বিশেষকৈ বীজগণিতত বহুলভাৱে কৰা গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁক Goldie Module-ৰ গঠন আৰু Goldie Near-Ring বুলি কোৱা ধাৰণাটো সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ মান্যতা দিয়া হৈছে। চৌধুৰীয়ে গৱেষণামূলক কিতাপৰ লগতে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম সংক্ৰান্ত বহুতো কিতাপ লিখিছে।
সহযোগী লেখক নিলাক্ষী গোস্বামী গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা। তেওঁ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰতে শীৰ্ষস্থান অধিকাৰ কৰিছিল।আই আই টি দিল্লীৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক নৱজিৎ তালুকদাৰ কিতাপখনৰ সহযোগী সম্পাদক। তেওঁ কিছুবছৰ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগতো অধ্যাপনা কৰিছিল।
আনগৰাকী সহযোগী মৈত্ৰেয়ী চৌধুৰীয়ে চিত্ৰসন্ধান আৰু পুনঃস্থাপনৰ কাম কৰিছে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অভিধান
অসমৰ জনজাতি (গ্ৰন্থ)
অসমৰ জনজাতি প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য লিখিত এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনত অসম, নগাভূমি আৰু উত্তৰ পূব সীমান্ত অঞ্চলৰ জনজাতিসমূহৰ বিৱৰণ আছে৷ সেইদৰে পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ অন্যান্য জনজাতিসকলৰ বিষয়েও চমু পৰিচয় আছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধ সংকলন
ডিমছ (উপগ্ৰহ)
ডিমছ (ইংৰাজী: Deimos) মঙ্গল গ্ৰহৰ দুয়োটা প্ৰাকৃতিক উপগ্ৰহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আৰু আটাইতকৈ বাহিৰৰ উপগ্ৰহ। মঙ্গলৰ আনটো উপগ্ৰহৰ নাম ফ'বছ। ৬.২ কিলোমিটাৰ (৩.৯ মিটাৰ) গড় ব্যাসাৰ্ধৰ এই উপগ্ৰহটোৱে মঙ্গলৰ চাৰিওফালে এপাক ঘূৰিবলৈ ৩০.৩ ঘণ্টা সময় লয়। ডিমছ মঙ্গলৰ পৰা ২৩,৪৬০ কিলোমিটাৰ (১৪,৫৮০ মিটাৰ) দূৰত্বত অৱস্থিত। গ্ৰীক দেৱতা ডিমছৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। গ্ৰীক উপাখ্যানৰ মতে ডিমছ ফ’বছৰ যমজ ভাতৃ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ ‘সন্ত্ৰাস’।
আৱিষ্কাৰ
১৮৭৭ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে প্ৰায় ০৭:৪৮ (ইউ.টি.চি.) বজাত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱাশ্বিংটনত অৱস্থিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ নৌসেনা মানমন্দিৰত আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী এছাফ হলে ডিমছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে সেই একেটা বছৰৰে ১৮ আগষ্ট তাৰিখে প্ৰায় ০৯:১৪ (জি.এম.টি.) বজাত হলে মঙ্গলৰ আনটো উপগ্ৰহ ফ’বছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক উপগ্ৰহ শ্ৰেণী:সৌৰজগত
এছ এছ ৰাজামৌলী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ৰাজখোৱা হত্যাকাণ্ড
ৰাজখোৱা হত্যাকাণ্ডই ১৯৭০ চনত ধুবুৰীত সংঘটিত এক লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডক সূচায়। গোৱালপাৰা জিলাৰ সদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়াধীশ উপেন্দ্ৰ নাথ ৰাজখোৱাই তেওঁৰ চৰকাৰী বাসভৱনত ১৯৭০ চনৰ ১০ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ পত্নী আৰু বৰজীয়ৰীক হত্যা কৰি গাঁতত পুতি থয়। আকৌ গুৱাহাটীত পঢ়ি থকা মাজু আৰু সৰু জীয়ৰীকো মাতি আনি সেই মাহৰে ২৫ তাৰিখে তেওঁলোককো হত্যা কৰে আৰু আগৰ বাৰৰ দৰেই গাঁতত পুতি থয়। ৰাজখোৱাই সংঘটিত কৰা এই হত্যাকাণ্ডত সহযোগিতা কৰে তেওঁৰ অৰ্ডালী উমেশ বৈশ্যই। এই জঘন্য অপৰাধৰ শাস্তি স্বৰূপে ১৯৭৬ চনত ৰাজখোৱাক যোৰহাট কাৰাগাৰত ফাঁচী দিয়া হয়।
হত্যাকাণ্ড
১৯৬৯-ত উপেন ৰাজখোৱাই ধুবুৰীত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়ধীশ ৰূপে যোগদান কৰে। প্ৰথমে তেওঁ কেইদিনমান অকলে চাৰ্কিট হাউচত আছিল আৰু তাৰপিছত তেওঁ চৰকাৰী বাসভৱনলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ১৯৬৯ চনৰ পূজাৰ বন্ধত গুৱাহাটীৰ ভাৰাঘৰৰ পৰা পত্নী পুতুলী ৰাজখোৱা, বৰজীয়ৰী নিৰ্মালী (লিনু), মাজু জীয়ৰী জোনালী (লুনা) আৰু সৰু জীয়ৰী ৰূপালী (ৰূপলেখা ওৰফে ভণ্টু) ধুবুৰীলৈ আহে। বন্ধ খোলাৰ পিছত সন্দিকৈ কলেজত পঢ়ি থকা মাজু জীয়ৰী জোনালী আৰু সৰু জীয়ৰী ৰূপালী পুনৰ গুৱাহাটীলৈ উভতি যায়।
১৯৭০ চনৰ মাঘৰ বিহুৰ পূৰ্বে জিলা ন্যায়াধীশৰ আদালতৰ তিনিজন চতুৰ্থবৰ্গৰ কৰ্মচাৰীয়ে ৰাজখোৱাৰ বাসভৱনৰ ওচৰত থকা গছৰ মূঢ়া এটা উভালে। মূঢ়াটো উভালোঁতে সৃষ্টি হোৱা গাঁতটো কিন্তু ফুলৰ পুলি ৰোৱাৰ অজুহাতত পুতিবলৈ কৰ্মচাৰীকেইজনক বাৰণ কৰিলে। কেইদিনমান পিছত বাসভৱনৰ চৌহদতে অলপ আঁতৰত কৰ্মচাৰী এজনৰ হতুৱাই আন এটা গাঁত খন্দায়।
পিছদিনা ৰাজখোৱাই তেওঁৰ কৰ্মচাৰীকেইজনক জনায় যে শ্ৰীমতী ৰাজখোৱা আৰু জীয়ৰী নিৰ্মালী পুৱাতে গুৱাহাটীলৈ গুছি গ’ল। তেওঁলোকক একো এটা নোকোৱাকৈ এনেকৈ মেমচাহাবহঁত এনেকৈ গুছি যোৱা বুলি শুনি তেওঁলোক আচৰিত হয়। আন এক আশ্চৰ্যজনক কথা বিজন নামৰ পিয়নজনে মন কৰে যে ৰাজখোৱাই নিজে গাধোৱা ঘৰত কাপোৰ ধুই আছে। অথচ এনে ধৰণৰ কাম কৰিবলৈ ঘৰখনত একাধিক কৰ্মচাৰী আছে। পিয়নজনে লগতে মন কৰে যে বাথৰুমৰ পৰা ৰঙাৰঙা পানী বৈ আহিছে। ধোৱা হোৱা পিছত কাপোৰবোৰ ৰাজখোৱাই নিজেই ৰ’দত শুকাবলৈ মেলি দিয়ে।
১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাজখোৱাই গুৱাহাটীত থকা মাজু জীয়েক জোনালী আৰু সৰু জীয়েক ৰূপালীক ধুবুৰীলৈ মাতি পঠিয়ায়। ইতিমধ্যে তেওঁ মাজু আৰু সৰু জীয়েকৰ লগতে আৰু কাৰোবাক কাৰোবাক জনায় যে পত্নী আৰু বৰজীয়ৰী গুৱাহাটীৰ সলনি ৰুগীয়া আত্মীয় এজনৰ খবৰ কৰিবলৈ কোকৰাঝাৰলৈ গৈছে। ধুবুৰীলৈ অহাৰ পিছত ৰাজখোৱাই জীয়েক দুজনীৰ লগত হাঁহি-মাতি কথা পাতি থাকে; একেলগে বেডমিণ্টন খেলে আৰু একেলগতে চিনেমাহললৈ গৈ চিনেমাও চায়। ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী দিনৰ দহ বজালৈকে পিয়ন বিজনে জোনালী আৰু ৰূপালীক জীৱন্তে দেখা পায়। আবেলি পিয়নজন বাংলোলৈ আহে; কিন্তু জোনালী আৰু ৰূপালীক দেখা নাপায়। ৰাজখোৱাই তেওঁক কয় যে জীয়েক দুজনীৰ পৰীক্ষা ওচৰচপা বাবে বন্ধু এজনৰ গাড়ীতে আকৌ গুৱাহাটীলৈ পঠিয়াই দিলে। ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা পুৱা দ্বিতীয় গাঁতটো অৰ্ডালী উমেশৰ হতুৱাই পোতাই পেলোৱা দেখা যায়।
অপৰাধী কৰায়ত্ব
মৃতদেহকেইটা ক’ত পেলাইছে, দেখুৱাই দিবলৈ আৰু তেওঁৰ এই ভাষ্য দন্দাধীশৰ ওচৰত লিপিবদ্ধ কৰাবলৈ তেওঁক লৈ আহিব বিচৰাত পেটত চুৰিকাঘাত কৰি আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টা চলায়। ততাতৈয়াকৈ তেওঁক হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। অলপ সুস্থ হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ ওপৰত পুনৰ জেৰা চলোৱা হয়। অৱশেষত ৯ আগষ্টত তেওঁ সঁচা কথা প্ৰকাশ কৰে। আৰক্ষীৰ আগত তেওঁ জনায় যে তেওঁৰ অৰ্ডালী উমেশ বৈশ্যৰ সহযোগত তেওঁ পত্নী আৰু তিনিওজনী জীয়েকক হত্যা কৰি তেওঁৰ বাসভৱনৰ চৌহদতে পুতি থৈছে। গুৱাহাটীৰ পৰা উমেশক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হ’ল। তেওঁ দেখুৱাই দিয়া স্থানতে দুটাকৈ গাঁতত মৃতদেহ চাৰিটা উদ্ধাৰ হয়।
বিচাৰ আৰু শাস্তি
ধুবুৰীৰ নিম্ন আদালতে ৰাজখোৱাক ফাঁচীৰ হুকুম দিয়ে। সেই ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত আপীল কৰা হয়। ৬ আগষ্ট, ১৯৭৪-ত গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই সংক্ৰান্তত ৰায়দান দিয়ে। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এই ৰায়ত ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৩০২, ৩০২/৩৪, ২০১, ২০১/৩৪ ধাৰাত হত্যাকাণ্ড আৰু প্ৰমাণ লুকুওৱাৰ অভিযোগত উপেন ৰাজখোৱাক ফাঁচীৰ (hang until death) আৰু একে ধাৰাৰ অধীনত উমেশ বৈশ্যক যাৱজ্জীৱন কাৰাবাসৰ হুকুম শুনোৱা হয়। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এই ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে উচ্চতম ন্যায়ালয়তো আপীল কৰা হৈছিল যদিও উচ্চতম ন্যায়ালয়ে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ হুকুমকে বাহাল ৰাখে। ৰাজখোৱাই ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিলৈও ক্ষমাপ্ৰাৰ্থনা বিচাৰি আবেদন কৰিছিল যদিও আবেদন বাতিল হয়।
১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৬-ত যোৰহাট কাৰাগাৰত উপেন ৰাজখোৱাক ফাঁচী দিয়া হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অপৰাধ
এণ্টন চেকভ
right|thumb| আইজাক লেভিটানৰ দ্বাৰা অংকিত এণ্টন চেকভৰ প্ৰতিকৃতি (১৮৮৬)
এণ্টন পাভলোভিচ চেকভ ( Антон Павлович Чехов  ; ২৯ জানুৱাৰী, ১৮৬০ – ১৫ জুলাই, ১৯০৪ ) এজন ৰাছিয়ান নাট্যকাৰ আৰু চুটিগল্পকাৰ আছিল। তেওঁক সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ লেখক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। নাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁ চাৰিখন ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ চুটিগল্পসমূহ লেখক আৰু সমালোচকসকলৰ দ্বাৰা সমাদৃত। হেনৰিক ইবচেন আৰু আগষ্ট ষ্ট্ৰিণ্ডবাৰ্গৰ সৈতে চেকভক প্ৰায়ে থিয়েটাৰত আৰম্ভণিৰ আধুনিকতাবাদৰ জন্মৰ তিনিজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্বৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। চেকভ পেছাত এগৰাকী চিকিৎসক আছিল। তেওঁ এবাৰ কৈছিল, "চিকিৎসা মোৰ বৈধ পত্নী", "আৰু সাহিত্য মোৰ ৰক্ষিতা।"
১৮৯৬ চনত দ্য ছিগালৰ অভিযোজনৰ পিছত চেকভে থিয়েটাৰ ত্যাগ কৰে। ১৮৯৮ চনত কনষ্টেণ্টিন ষ্টেনিছলাভস্কিৰ মস্কো আৰ্ট থিয়েটাৰে নাটকখৰ পুনৰ্কথন কৰি প্ৰশংসা লাভ কৰে। পিছত উক্ত থিয়েটাৰখনে চেকভৰ আংকল ভানিয়াও প্ৰযোজনা কৰাৰ লগতে তেওঁৰ অন্তিম দুখন নাটক থ্ৰী চিষ্টাৰছ আৰু দ্য চেৰী অৰচাৰ্ডৰ প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন কৰে। এই চাৰিখন নাটকে অভিনয় দলৰ লগতে দৰ্শকৰ বাবেও এক প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰে। চেকভৰ নাটকসমূহ জটিল নাছিল আৰু দৰ্শকৰ বাবে এইসমূহে কিছু পৰিমাণে ভৌতিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
চেকভে প্ৰথমে ধন উপাৰ্জনৰ বাবে গল্প লিখিছিল যদিও তেওঁৰ কলাত্মক উচ্চাকাংক্ষা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে তেওঁ নতুনত্বৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ আধুনিক চুটিগল্পৰ বিৱৰ্তনক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা পাঠকসকলৰ অসুবিধাৰ বাবে তেওঁ কোনো ক্ষমা বিচৰা নাছিল, তেওঁ কৈছিল যে এজন শিল্পীৰ ভূমিকা প্ৰশ্ন কৰাহে, তাৰ উত্তৰ দিয়া নহয়।
শৈশৱ
thumb| ৰাছিয়াৰ চেখোভা ষ্ট্ৰীটৰ টাগানৰোগত এণ্টন চেকভৰ জন্মৰ ঘৰটো left|thumb|218x218px| ১৮৮২ চনত ডেকা চেকভ ১৮৬০ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত এটা ৰাছিয়ান পৰিয়ালত এণ্টন চেকভৰ জন্ম হয়। জীৱিত ছয় সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল তৃতীয় সন্তান। তেওঁৰ পিতৃ পাভেল য়েগোৰভিচ চেকভ এজন প্ৰাক্তন বন্ধকী দাসৰ পুত্ৰ আৰু পেৰিছ কয়েৰৰ (সংগীত) পৰিচালক আছিল। এজন অৰ্থডক্স খ্ৰীষ্টান আৰু শাৰীৰিকভাৱে নিৰ্যাতনকাৰী পিতৃ হিচাপে পাভেল চেকভক কিছুসংখ্যক ইতিহাসবিদে তেওঁৰ পুত্ৰই ৰচনা কৰা ভণ্ডামিৰ বহুতো প্ৰতিকৃতিৰ আৰ্হি হিচাপে গণ্য কৰে। চেকভৰ মাতৃ য়েভগেনিয়া (মৰোজোভা) আছিল এগৰাকী গল্পকাৰ। তেওঁ কাপোৰৰ ব্যৱসায়ী পিতৃৰ সৈতে সমগ্ৰ ৰাছিয়া ভ্ৰমণৰ কাহিনীৰে শিশুসকলক মনোৰঞ্জন দিছিল। চেকভে এই কথা সুঁৱৰিছিল, "আমাৰ প্ৰতিভা আমি আমাৰ পিতৃৰ পৰা পাইছিলোঁ, কিন্তু আমাৰ আত্মা আমাৰ মাৰ পৰা।"
চেকভে টাগানৰোগৰ গ্ৰীক স্কুল আৰু টাগানৰোগ জিমনেছিয়ামত অধ্যয়ন কৰিছিল। টাগানৰোগৰ গ্ৰীক অৰ্থডক্স মঠ আৰু পিতৃৰ কয়েৰত তেওঁ গান গাইছিল। ১৮৯২ চনৰ এখন চিঠিত তেওঁ নিজৰ শৈশৱক বৰ্ণনা কৰিবলৈ "যন্ত্ৰণা" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু মনত পেলাইছিল: "যেতিয়া মোৰ ভাতৃসকল আৰু মই গীৰ্জাঘৰৰ মাজত থিয় হৈ আছিলোঁ আৰু তিনিও 'May my prayer be exalted', বা 'The Archangel's Voice' শীৰ্ষক গীত গাইছিলোঁ, সকলোৱে আমালৈ আৱেগেৰে চাই আছিল আৰু আমাৰ পিতৃ-মাতৃক ইৰ্ষা কৰিছিল, কিন্তু সেই সময়ত আমি কণমানি অভিযুক্ত যেন অনুভৱ কৰিছিলোঁ।" ১৮৭৬ চনত মিৰ’নভ নামৰ এজন ঠিকাদাৰে প্ৰতাৰণা কৰি নতুন ঘৰ নিৰ্মাণৰ বিত্তীয় সাহায্যৰ পৰিমাণ অতিমাত্ৰা বৃদ্ধি কৰাৰ পিছত চেকভৰ পিতৃক দেউলীয়া ঘোষণা কৰা হয়। কাৰাগাৰৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ তেওঁ মস্কোলৈ পলায়ন কৰে। তাতে তেওঁৰ দুজন পুত্ৰ আলেকজেণ্ডাৰ আৰু নিকোলায়ে বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি আছিল। পৰিয়ালটোৱে মস্কোত দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটাবলগীয়া হয়। ইয়াৰ ফলত চেকভৰ মাতৃ শাৰীৰিক আৰু আৱেগিকভাৱে ভাঙি পৰে।
পৰিয়ালটোৰ সা-সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি পঢ়া-শুনা শেষ কৰিবলৈ চেকভক ৰৈ গ’ল। তেওঁ আৰু তিনি বছৰ টাগানৰোগত থাকে। চেলিভানভ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে পৰিয়ালটোক তেওঁলোকৰ ঘৰৰ দামৰ বিনিময়ত জামিনত মুকলি কৰি দিয়ে। চেকভে নিজৰ শিক্ষাৰ খৰচ নিজেই বহন কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ ব্যক্তিগত টিউচন, চৰাই ধৰি বিক্ৰী কৰি, আৰু অন্যান্য কামৰ লগতে বাতৰি কাকতৰ বাবে স্কেচ বিক্ৰী কৰি যোগাৰ কৰিছিল। মস্কোত থকা পৰিয়ালটোলৈ তেওঁ বাকী থকা প্ৰতিটো ৰুবল প্ৰেৰণ কৰিছিল।
এই সময়ছোৱাত তেওঁ চাৰ্ভান্টেছ, টুৰ্গেনিভ, গনচাৰভ আৰু শ্ব'পেনহাৱাৰৰ ৰচনাসমূহ বহুলভাৱে আৰু বিশ্লেষণাত্মকভাৱে পঢ়িছিল। সেই সময়ত তেওঁ এখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ হাস্য-ৰসাত্মক নাটক ফাদাৰলেছ লিখিছিল। ১৮৭৯ চনত চেকভে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি মস্কোত নিজ পৰিয়ালৰ সৈতে যোগদান কৰে আৰু আই এম চেচেনভ ফাৰ্ষ্ট মস্কো ষ্টেট মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিত চিকিৎসা শাস্ত্ৰত নামভৰ্তি কৰে।
শৈলী
চেকভৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আন এজন লেখক আৰ্নেষ্ট হেমিংৱেই কৈছিল: "চেখভে প্ৰায় ছটা ভাল গল্প লিখিছিল। কিন্তু তেওঁ আছিল এজন অপেছাদাৰী লেখক।" ভ্লাদিমিৰ নাবোকভে চেকভৰ ৰচনাক "ভয়ংকৰ গদ্য, পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত উপনাম, পুনৰাবৃত্তিৰ মিশ্ৰণ" বুলি সমালোচনা কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ লগতে ইয়াকো কৈছিল যে "তথাপিও এয়া তেওঁৰেই ৰচনা যাক মই আন এটা গ্ৰহৰ ভ্ৰমণলৈ লৈ যাম।" তেওঁ 'দ্য লেডী উইথ দ্য ডগ'ক "এতিয়ালৈকে লিখা আটাইতকৈ ডাঙৰ কাহিনীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম" বুলি অভিহিত কৰিছিল।
চেকভৰ ৰচনাসমূহ পৰ্দাৰ দৰ্শনীৰ বাবে অভিযোজিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত চিডনী লুমেটৰ ছি গাল আৰু লুই মালেৰ ভানিয়া অন ৪২ নং ষ্ট্ৰীট অন্যতম। লৰেন্স অলিভিয়াৰে ১৯৭০ চনত থ্ৰী চিষ্টাৰছৰ চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন কৰে। ২০১৪ চনৰ নাট্যধৰ্মী ছবি ষ্টিল এলিছত থ্ৰী চিষ্টাৰছৰ মঞ্চ প্ৰযোজনাৰ এটা অংশ দেখা যায়। ২০২২ চনৰ বিদেশী ভাষাৰ অস্কাৰ বিজয়ী ড্ৰাইভ মাই কাৰ, আংকল ভানিয়াৰ প্ৰযোজনাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত।
চেকভৰ কেইবাটাও চুটিগল্প ১৯৮৬ চনৰ ভাৰতীয় দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক কথা সাগৰৰী একো একোটা খণ্ড হিচাপে অভিযোজিত কৰা হৈছিল। চেকভ কি দুনিয়া নামৰ আন এখন ভাৰতীয় দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক নব্বৈৰ দশকত ডি ডি নেচনেলত প্ৰচাৰিত হৈছিল।
নুৰি বিলগে চিলানৰ ৱিণ্টাৰ স্লিপ নামৰ কথাছবিখন চেকভৰ চুটিগল্প 'দ্য ৱাইফ'ৰ পৰা অভিযোজিত কৰা হৈছে।
উদ্ধৃতিসমূহ
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
আৰছাছ ৱেৰলী
আৰছাছ ৱেৰলী (Ursus Wehrl) এগৰাকী ছুইছ হাস্যৰসিক আৰু আৰু চিত্ৰকৰ ৷ তেওঁৰ বিখ্যাত চিত্ৰকৰৰ ছবিসমূহৰ নিকাকৰণ/ সজ্জাবদ্ধ কৰা ("tidies up")ৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থসমূহ অতিকে জনপ্ৰিয় ৷
২০১২ চনত তেওঁ ছুইছ ডাকবিভাগৰ বাবে এটা ডাকটিকট ডিজাইন কৰে ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
সৰু-পকমৌ
পকমৌ (Black night shade, বৈজ্ঞানিক নাম: Solanum nigrum) হৈছে Solanum গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। ইয়াক স্থানীয়ভাৱে লাচকচি, লাটকচু বা পিচকাটি বুলিও কোৱা হয়। এই উদ্ভিদক সংস্কৃতত কাকামাচি বা কাকমাচি, নেপালীত কালবিহি, তাই আহোম ভাষাত ফাক টেন নামেৰে জনা যায়। পকমৌৰ বৈজ্ঞানিক নাম Solanum nigrum। পৰিয়াল - Solanaceae।
প্ৰকাৰ
পকমৌ দুই প্ৰকাৰৰ। এটাৰ পাত আৰু কাণ্ড কজলা বৰণৰ। আনটোৰ বগা। কাণ্ড আৰু শাখা উভয়ৰে মিহি আৰু কোমল। দুয়োটাৰে ফুল বগা। ফুল ১.৫ - ২.০ চেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ।
আকৃতি
পকমৌ একবৰ্ষজীৱী, থিয় কোমল উদ্ভিদ। গছজোপা ১ মিটাৰলৈকে ওখ হ'ব পাৰে। ইয়াৰ গুৰিৰ পৰাই ভিন্নমুখী শাখাসমূহ ওলাই গছজোপা দেখাত জোপোহা হৈ পৰে। পাত অকলশৰীয়া, দুয়ো পিঠি মিহি, ঠাৰিযুক্ত, আগ অংশ জোঙা, ২.৫ - ১৩ চেণ্টিমিটাৰ দীঘল, ১.২ - ৫.০ চেণ্টিমিটাৰ বহল। পাতল আকৃতি ডিম্বাকৃতিৰ, আয়তাকাৰ বা উপবৃত্তাকাৰ হয় আৰু কাষ ঢৌ খেলোৱা। কাণ্ড আৰু শাখা উভয়ৰে মিহি আৰু কোমল। দুয়োটাৰে ফুল বগা। ফুল ১.৫ - ২.০ চেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
বিস্তৃতি
পকমৌ পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ দেশীয় গছ যদিও ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ ঠাইতে বৰ্তমান পোৱা যায়। ই এবিধ সাধাৰণ বনশাক। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত ২,১০০ মিটাৰ উচ্চতালৈ এই উদ্ভিদ পোৱা যায়। খৰালিকালত এই বনশাক য'তে ত'তে বিশেষকৈ শাকনিবাৰীত গজি উঠা দেখিবলৈ পোৱা যায়। সাধাৰণতে শুকান অঞ্চলত এই উদ্ভিদ বেছিকৈ দেখা যায়।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
ব্যৱহাৰ
পকমৌৰ পাতত ৰাইব'ফ্লেবিন, নিক'টিনিক এচিড আৰু ভিটামিন-চি প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও পাতত বিটা কেৰ'টিন আৰু চাইট্ৰিক এচিডো পোৱা যায়। এই বনশাক ভাজি খাবলৈ ভাল। পাতত মৃদু তিতা ভাব থাকে যদিও ৰন্ধাৰ পাছত তিতা ভাব প্ৰায়েই নাথাকে। ইয়াৰ টেঙা জোল ৰান্ধি খাবলৈ ভাল। সিদ্ধ কৰিও এই বনশাক খাব পাৰি। গৰু বিহুৰ দিনা এশ এবিধ শাকৰ লগত এই বনশাক মিহলোৱা হয়। শাক হিচাপে খাৱৰ বাবে ফুল ফুলাৰ আগতেই নিৰ্বাচন কৰিব লাগে। খাবৰ বাবে সাধাৰণতে কুমলীয়া পাত আৰু আগ বাচি লোৱা হয়। ই মূল্যবান হৃদযন্ত্ৰৰ টনিক হিচাপে কামত দিয়ে। গছজোপা গৰু-ছাগলীয়ে নাখায়। পকা ফল কোনো চৰায়ে খোৱা দেখা নাযায়।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
পকমৌৰ খাদ্যমূল্য হ'ল (প্ৰতি ১০০গ্ৰামত)
এই উদ্ভিদত পোৱা খনিজ পদাৰ্থ আৰু ভিটামিনবোৰ হ'ল কেলচিয়াম, ফছফৰাছ, লো, ৰাইব'ফ্লেভিন, নিয়াচিন আৰু ভিটামিন চি। ইয়াৰ কেলৰি ৮৮।
ঔষধি গুণ
পকমৌৰ আঞ্জা ৰান্ধি খালে জ্বৰ, গ্ৰহণী, পেটৰ অসুখ, পেটফুলা, পেটৰ বিষ, চকুৰ অসুখত উপকাৰ পোৱা যায়। এই আঞ্জাই মূল ক্ষৰণ (secretion) আৰু বৃদ্ধিকাৰক ৰূপেও ক্ৰিয়া কৰে। ড্ৰপচি ৰোগীৰ বাবে ই এবিধ উত্তম বনৌষধি শাক। উতলোৱা ৰস বা শাক উভয় ধৰণে এই ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ই শক্তিবৰ্ধকৰূপেও ক্ৰিয়া কৰে। জলাতংক ৰোগ, লিভাৰ বৃদ্ধি, কেচুমুৰীয়া ৰোগতো এই বনশাক উপকাৰী। বৃক্কজনিত ৰোগত পকমৌৰ শিপা জালুকৰ লগত উতলাই খোৱা হয়। পকমৌৰ শিপা বায়ু নি:সাৰক হিচাপেও প্ৰয়োগ হয়। তদুপৰি ই দাঁতৰ বিষ আৰু কৃমিনাশক ৰূপেও কাৰ্য কৰে। শিপাৰ ৰস মৌজোলৰ লগত খালে হুপিং কাঁহ ভাল হয়। পাতৰ ৰস আদাৰ ৰসৰ লগত খালে বমি বন্ধ হয়। পাতৰ ৰস পিহি খৰ-খজুৱতিত সানিলে ভাল ফল পোৱা যায়। এই ঔষধ ঘামচি আৰু বিষাক্ত পোকে বিন্ধা ঠাইত লগালে ভাল হয়। কটা-ছিঙাত এই ঔষধে এণ্টিছেপটিকৰূপে কামত দিয়ে। গ্ৰহণী ৰোগত আঞ্জা হিচাপে এই বনশাক উত্তম পথ্য হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। ই হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু অৰুচি নাইকিয়া কৰাত সহায় কৰে। ফল ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। ফলবোৰ বলকাৰক তথা জুলাপ হিচাপে খাব পাৰি। ভোক বৃদ্ধিতো ফলে সহায় কৰে। চৰ্মৰোগ - যেনে বেচু, শালমইনা হ'লে পাত আৰু কাণ্ডৰ ৰস সেই ঠাইত সানিব লাগে। শৰীৰৰ কোনো অংশত হোৱা বিষ, ফুলি উঠা, জ্বালা-পোৰা কৰাত পাতৰ প্ৰলেপ সানিব লাগে। চোম পৰিলে কেঁচা ফলৰ প্ৰলেপ সেই ঠাইত সানিব লাগে।
বংশ বৃদ্ধি
বীজৰ জৰিয়তে এই উদ্ভিদৰ বংশ বিস্তাৰ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গুল্ম শ্ৰেণী:শাক
লক্ষ্মী (অভিনেত্ৰী)
য়াৰাগুডিপাড়ি ভেঙ্কট মহালক্ষ্মী (Yaragudipadi Venkata Mahalakshmi; জন্ম ১৩ ডিচেম্বৰ ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাৰ বৃত্তিগত নাম লক্ষ্মী। তামিল চলচ্চিত্ৰ ‘শ্ৰী ভাল্লি’ৰে (১৯৬১) তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটে। মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ‘জীৱনামসম’ (১৯৬৮)। একে বছৰতে তেওঁৰ কন্নড় আৰু তেলুগু ভাষাৰ ছবিতো ক্ৰমে ‘গোৱা দাল্লি চি.আই.ডি. ৯৯৯’ আৰু ‘বন্ধভ্যলু’ ছবিৰে অভিষেক ঘটে। তেওঁৰ দ্বিতীয় মালয়ালম ছবি ‘চট্টিকাৰী’ (১৯৭৪) ব্লকবাষ্টাৰ ছবিৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৯টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, তিনিটা 'নন্দী বঁটা', শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ 'কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা', শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ 'কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা' আদি অসংখ্য বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তামিলনাডুৰ চেন্নাইত লক্ষ্মীৰ জন্ম হৈছিল আৰু তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ মাক কুমাৰী ৰুক্মিণী এগৰাকী তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আছিল। দেউতাক য়াৰাগুডিপতি বৰদা ৰাও এজন কন্নড় আৰু তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্য ৰচক, সম্পাদক আৰু অভিনেতা আছিল।
কৰ্মজীৱন
লক্ষ্মী ১৯৭০ৰ দশকৰ দক্ষিণৰ তামিল, তেলুগু, কন্নড় আৰু মালায়লম- চাৰিওটা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰে এগৰাকী সফল অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম মালয়ালম ভাষাৰ ‘চট্টক্কাৰী’ (১৯৭৪) ছবিৰে যথেষ্ট খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ‘কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা’ আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বাঙ্গালুৰুৰ চিত্ৰগৃহত ছবিখন ৪০ সপ্তাহ জুৰি চলিছিল। 'জুলী'ৰ মূল ভূমিকাত লক্ষ্মীয়ে অভিনয় কৰিছিল। 'জুলী'ত কৰা তেওঁ অসামান্য অভিনয়ৰ বাবে 'বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা' লাভ কৰিছিল। 'জুলী'ৰ সফলতাৰ পিছতো তেওঁ কিন্তু খুব বেছি হিন্দী ছবি কৰা নাছিল আৰু দক্ষিণৰ ছবিতহে বেছি মনোনিবেশ কৰিছিল। তেওঁৰ বহুমুখী অভিনয় প্ৰতিভা আৰু আৰু তেওঁৰ চেহেৰাত মূৰ্ত হোৱা গ্লেমাৰাচ অভিব্যক্তিৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাবে জনাজাত। তেলুগু ছবি পন্থুলাম্মাৰত কৰা অভিনয়ক তেওঁৰ জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পোৱা তেওঁৰ আন দুখন মালয়ালম ছবি ‘চলমন’ আৰু ‘মোহিনীঅট্টম’। তেওঁ দক্ষিণৰ প্ৰায় আটাইবোৰ তাৰকা আৰু শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছে যদিও ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় জুঁটিটো হৈছিল কন্নড় ছবিৰ তাৰকা অনন্ত নাগৰ সৈতে, যিটো জুঁটিক এক সফল জুঁটি বুলি গণ্য কৰা হয়। ‘শিলা নাৰঙ্গলিল শিলা মণিথাৰঙ্গল’ (১৯৭৭) নামৰ তামিল ছবিয়ে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আনি দিছিল। এনে খিতাপ পোৱা লক্ষ্মী আছিল তামিল ছবিৰ প্ৰথম অভিনেত্ৰী। ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ আঁতৰি অহাৰ পিছত মাক বা আইতাক আদিৰ ভূমিকাত সহযোগী অভিনেত্ৰী ৰূপে কাম কৰে। ‘জীনচ’ত (১৯৯৮) তেওঁক ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ আইতাকৰ ৰূপত দেখা গৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ঘিলামৰা নগৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
ঘিলামৰা নগৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়খন লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাত অৱস্থিত এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। ১৯৮২ চনত স্থাপিত এই বিদ্যালয়খনৰ ভৱনটো ৭৬৫০ বৰ্গ মি: কালিৰ অসম আৰ্হিৰ ঘৰেৰে নিৰ্মিত হৈছে। প্ৰথমতে এইখন মাধ্যমিক বিদ্যালয় হিচাপে আছিল আৰু ১৯৭৯ চনত স্থাপিত হৈছিল। ১৯/১১/৯১ তাৰিখে EPG 567/01/115 যোগে প্ৰতিষ্ঠানখন অসম চৰকাৰৰ অধীনলৈ গৈছিল। ক্ৰমাগত তিনিটা বছৰ মেট্ৰিকত ১০০% উত্তীৰ্ণ হাৰ হোৱা হেতুকে অসম চৰকাৰে ৫ লাখ টকাৰ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল।
অৱস্থান
বিদ্যালয়খন লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাৰ মিলন নগৰ গাঁৱত অৱস্থিত।
কৰ্মচাৰী
উচ্চ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ শিক্ষক ২৬ গৰাকী, উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ শিক্ষক ৯ গৰাকী, ৪ গৰাকী কাৰ্যালয় সহকাৰী আৰু ৭৫০ কৈ ও বেছি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী।
সা-সুবিধা
কম্পিউটাৰ লেব, পুথিভঁৰাল আৰু হোষ্টেল,
ডি এন এ' সংঘ
ডি এন এ' সংঘ(DNA Club) ৰ শাখা উপলব্ধ য'ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক বিভিন্ন ইক' কেম্পবোৰলৈ লৈ যোৱা হয়।
কম্পিউটাৰ লেবেৰটৰী
১০টা কম্পিটাৰেৰে লেবটো সম্পূৰ্ণ য'ত IBM ১০টা পিচি আছে।
পুথিভঁৰাল
বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালটো প্ৰয়াত ৰণ্টু কোঁচ আৰু পলাশ চেতিয়াৰ নামত স্থাপিত। ( এই ছাত্ৰ দুজন ২০০৫ চনৰ খেল-ধেমলীৰ সময়ত এক বাছ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যুক সাঁৱতি লৈছিল) এই লাইব্ৰেৰীটোত প্ৰায় ১৬৫১খন গ্ৰন্থ আছে।
ছাত্ৰ নিৱাস
ছাত্ৰ নিৱাসটো বৰ্তমান নিৰ্মাণৰত অৱস্থাত আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব
জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব  (George Bernard Shaw) আছিল এগৰাকী ব্ৰিটিছ-আইৰিছ নাট্যকাৰ, সমালোচক তথা ৰাজনৈতিক কৰ্মী। ইংৰাজী নাট্য সাহিত্যত উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ পাছতে যিজন নাট্যকাৰৰ স্থান তেওঁ হ’ল জৰ্জ বাণাৰ্ড শ্ব। এক নতুন দৃষ্টিভঙ্গীৰে ভালেমান নাটক লিখি তেওঁ ইংৰাজী নাট্য সাহিত্যক চহকী কৰি থৈ গৈছে। শ্বৰ ভালেমান নাটক বিশ্বসাহিত্যৰ অমূল্য সম্পদ। ১৯২৫ চনত বাণাৰ্ড শ্বক সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা দিয়া হয়। তেখেতক ফ্ৰিডম অৱ ডাব্লিন, ফ্ৰিডম অফ দা বৰাফ অফ এচ টি পনক্ৰাচ আদি নাগৰিক সম্মান দিয়া হৈছিল। লণ্ডনত থকা এই সময়তে তেওঁ ফেবিয়ান চচাইটিৰো সদস্য হয়।
কৰ্ম জীৱন
বাণাৰ্ড শ্বই পঢ়া শুনা আধৰুৱাকৈ এৰি  জীৱিকাৰ সন্ধান কৰে আৰু লেগু এজেণ্ট ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে। এই কামতো তেওঁ স্বকীয়ভাৱে থাকিবলৈ মন নকৰিলে। মাত্ৰ পাঁচ বছৰ এই কামত থাকি এই কামো বাদ দিয়ে। চাকৰিত খুব কম সময়তে বাণাৰ্ড শ্বৰ পদোন্নতি হৈছিল যদিও লেখক হোৱাৰ মনস্থ কৰি তেওঁ সেই চাকৰি বাদ দিয়ে। ইয়াৰোপৰি তেওঁ সাংবাদিকতা কৰিবলৈও মন মেলে। কিন্তু ২৯ বছৰ বয়স পৰ্যন্ত কোনোটো কামতে কৃতকাৰ্য হোৱা নাছিল।
সাহিত্যৰাজি
১৮৭৯ চনৰ পৰা ১৮৮২ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চাৰিখন উপন্যাস লিখি উলিয়ায়। সেয়া হৈছে:
বঁটা আৰু সম্মান
১৯২৫ চনত বাণাৰ্ড শ্বক সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা দিয়া হয়। তেখেতক সম্মান হিচাপে ফ্ৰীডম অফ ডাব্লিন, ফ্ৰীডম অফ দা বৰাফ অফ এচ টি পেনক্ৰাচ আদি প্ৰদান কৰা হয়।
মৃত্যু
১৯৫০ চনৰ ২ নবেম্বৰত এই বিশ্ববিখ্যাত নাট্যকাৰজনৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
অশোকাষ্টমী
অশোকাষ্টমী বা অশোকা অষ্টমী চ’ত মাহৰ শুক্লা অষ্টমী তিথিত পালন কৰা এক ধৰ্মীয় উৎসৱ। এই দিনটো মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ জন্মতিথি আৰু গংগাকে আদি কৰি পুণ্যতীৰ্থবোৰ সেইদিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰত মিলিত হয় বুলি প্ৰচলিত বিশ্বাস আছে। সেইদিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰত স্নান (শুদ্ধিস্নান) আৰু তৰ্পণ কৰিলে অক্ষয় পুণ্য লাভ হোৱাৰ লগতে শোক নিবাৰণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সেয়ে এই তিথিৰ নাম অশোকাষ্টমী। এই তিথিৰ দিনটোত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ শিলঘাট, শুৱালকুছি, ডিব্ৰুগড় আদি ঠাইত শুদ্ধিস্নান কৰিবলৈ অগণন ভক্তৰ সমাবেশ ঘটে। গুৱাহাটী অঞ্চলৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ ঘাটতো এই তিথিত উৎসৱমুখৰ পৰিবেশৰ সৃষ্টি হয়।
অশোকাষ্টমী সম্পৰ্কে প্ৰচলিত কিংবদন্তী
পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰই এবাৰ অশোক মুনিৰ আশ্ৰম বুৰাই পেলাইছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ এনে কাৰ্যত মুনি খঙত অগ্নিশৰ্মা হয় আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰক অপৱিত্ৰ হ’বলৈ অভিশাপ দিয়ে। কিন্তু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাতৰ মিনতিত মুনি সন্তুষ্টহৈ ক’লে যে ‘বছৰৰ এটা দিনত তই পৱিত্ৰ হৈ তীৰ্থৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিবি”। অশোক মুনিৰ নামেৰে সেই দিনটোৱেই অশোকাষ্টমী বুলি জনা যায়। আন এক আখ্যান মতে পৰশুৰামে ব্ৰহ্মপুত্ৰক ব্ৰহ্মকুণ্ড বা মানস সৰোবৰৰ পৰা বোৱাই আনি কামাখ্যা ধাম পোৱাইছিলহি। পৰশুৰামে ব্ৰহ্মপুত্ৰক খন্তেক ৰ’বলৈ কৈ কামাখ্যা মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ যায়। কিন্তু মন্দিৰ দৰ্শন কৰি আহি দেখে যে ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৈ গৈছে। এই কথাতে খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ পৰশুৰামে “তোৰ পাৰত কোনো তীৰ্থ নঘটক” বুলি অভিশাপ দিয়ে। পিছত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অলেখ কাকূতি মিনতিত পৰশুৰামে দয়াপৰবশ হৈ ক’লে “বছৰৰ এটা দিন, চ’ত মাহৰ বাসন্তী অৰ্থাৎ অশোকাৰ (দুৰ্গা) অষ্টমী পূজাত (অশোকা+অষ্টমী=অশোকাষ্টমী) তই বিশেষভাৱে তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য লাভ কৰিবি। দেৱী অশোকাৰ নামেৰে এই তিথিৰ নাম অশোকাষ্টমী। অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে এই দিনটোতে ৰামায়ণত দেৱী সীতাৰ জন্ম হৈছিল আৰু সেয়ে এই তিথিক সীতাষ্টমী নামেৰেও জনা যায়। প্ৰবাদ মতে এইদিন গংগা নদীৰ পানী উজাই আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানী পৱিত্ৰ কৰে বুলি কোৱা হয়। এইদিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰত স্নান কৰিলে গংগাস্নানৰ পুণ্য লাভ হয় বুলি বিশ্বাস আছে। কিছুমান ঠাইত মানুহে নদীত অস্থিভস্মও বিসৰ্জন দিয়ে।
তথ্য সংগ্ৰহ:
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বংগ চুলতানী
বংগ চুলতানী (Middle Bengali: শাহী বাঙ্গালা Shahī Baṅgala, Classical Persian: Saltanat-e-Bangālah) বংগ অঞ্চলত ১৪, ১৫ আৰু ১৬ শতিকাত বিয়পি থকা এখন ৰাজ্য।   ই গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ ব-দ্বীপৰ আতাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজ্য আছিল। উৰিষ্যা, ত্ৰিপুৰা আৰু আৰাকান আছিল এই ৰাজ্যৰ তলতীয়া ৰাজ্য। বংগ চুলতানীৰ ৰজাসকলে কেইবাবাৰো অসম, নেপাল, জৌনপুৰ, বেনাৰস আদি আক্ৰমণ কৰিছিল। এই ৰাজ্যৰ অধীনত পূব-ভাৰতৰ বৃহৎ অংশ আছিল। ৰাজ্যখনত ৫ বংশই শাসন কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ কাল আছিল হুছেইন শ্বাহ বংশৰ দিনত। ই এছিয়াৰ আতাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজ্যৰ অন্যতম আছিল, আৰু আছিল এক ধনী বেপাৰী ৰাজ্য। বংগ চুলতানীৰ পতনৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল চুৰী ৰাজ্যৰ দ্বাৰা কৰা হোৱা শাসনহীন কালত, যাৰ পাছত মোগলে এই ৰাজ্য জয় কৰিলে, আৰু এই ৰাজ্য সৰু সৰু ভাগত বিভক্ত হ'ল।
সমাজ
বংগ চুলতানী এখন চুন্নী মুছলিম ৰাজ্য আছিল, য'ত তুৰ্কীয়, বাঙালী, আৰবী, আবিছিনীয়, পাষ্টুন আৰু পাৰ্চী সম্ভ্ৰান্ত বৰ্গ আছিল। এই ৰাজ্যৰ দুই প্ৰমুখ শাসনকাৰী বংশ আছিল ইলিয়াছ শ্বাহী আৰু হুছেইন শ্বাহী। এই ৰাজ্যত কেইবাটাও ধৰ্মৰ লোকে একেলগে, শান্তিৰে বাস কৰিছিল। আনুষ্ঠানিক, কূটনৈতিক আৰু বাণিজ্যিক কাম-কাজৰ বাবে পাৰ্চী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, কিন্তু বংগ চুলতানৰ শাসনতেই বাংলা ভাষাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটি আনুষ্ঠানিক ভাষাৰ মৰ্যদা লাভ কৰিছিল। বংগ চুলতানীৰ চহৰসমূহক 'মুদ্ৰণ চহৰ' বোলা হয় য্ত ঐতিহাসিক টাকাৰ মুদ্ৰণ হৈছিল। এই চহৰসমূহত ৰাজকীয় মধ্যযুগীয় ঘৰ দেখা গৈছিল। ১৫০০ চনত ৰাজধানী গৌড় আছিল বিশ্বৰ পঞ্চম আতাইতকৈ জনবহুল মহানগৰ। আন উল্লেখনীয় চহৰ হ'ল পাণ্ডুৱা, সোনাৰগাওঁ, বাগেৰঘাট আৰু চিট্টাগং। বংগ চুলতানীৰ এছিয়া, আফ্ৰিকা, ভাৰত মহাসাগৰ আৰু ইউৰোপৰ দেশৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছিল। বাঙালী বেপাৰীয়ে জাহাজেৰে মলক্কা, চীন, মালদ্বীপ আদিত বস্তু বিক্ৰী কৰিছিল।
অৰ্থনীতি
ইউৰোপীয় আৰু চীনা দেশসমূহৰ লোকে মন কৰিছিল যে বংগ চুলতানী আছিল এক চহকী ৰাজ্য। পণ্যৰ উভৈনদীৰ বাবে বংগক "বাণিজ্যৰ বাবে বিশ্বৰ আতাইতকৈ ধনী দেশ" আখ্যা দিয়া হৈছিল। বংগ চুলতানীত কেইবাটাও উল্লেখনীয় স্মৃতি সৌধ পোৱা যায়। এই কালৰ বিদেশী আৰু বাঙালী সংস্কৃতিৰ মিলনেৰে এক স্বকীয় শৈলী তৈয়াৰ হৈছিল। বংগ অঞ্চলত শাসন কৰা মুছলিম ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত বংগ চুলতানী আতাইতকৈ দীৰ্ঘস্থায়ী আৰু বৃহৎ।
চে গোৱেৰা
আৰ্নেষ্ট' "চে" গোৱেৰা (Ernesto "Che" Guevara; ১৪ জুন ১৯২৮ – ৯ অক্টোবৰ ১৯৬৭) আছিল এজন আৰ্জেণ্টেনীয় মাৰ্ক্সবাদী, বিপ্লৱী, চিকিৎসক, গ্ৰন্থকাৰ, গেৰিলা নেতা, কূটনীতিজ্ঞ, আৰু সামৰিক তত্ত্ববিদ। কিউবাৰ বিপ্লৱৰ এক অগ্ৰগণ্য নেতা।
চিকিৎসা বিভাগৰ ছাত্ৰ হৈ থকা সময়ত গোৱেৰাই সমগ্ৰ দক্ষিণ আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু জনতাৰ দৰিদ্ৰতা, ক্ষুধা আৰু যন্ত্ৰণা দেখি অত্যন্ত পীড়িত হৈছিল।
গোৱেৰাই ৰাউল আৰু ফিডেল কাষ্ট্ৰ'ৰ সাক্ষাৎ লভি তেওঁলোকে ২৬ জুলাইৰ আন্দোলনত সহযোগ কৰিছিল আৰু কিউবালৈ গৈ আমেৰিকা-সমৰ্থিত একনায়ত্ববাদী কিউবাৰ শাসক ফালগেনচিঅ' বাটিষ্টাক উৎখাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ কালছোৱাত খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে গোৱেৰাৰ উত্থান হৈ সহকাৰী অধিনায়কৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু দুবছৰজোৰা সফল গেৰিলা অভিযানৰ নেতৃত্ব দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। উল্লেখ্য যে, এই বিদ্ৰোহৰ অন্তত বাটিষ্টা-সাম্ৰাজ্য সিংহাসনচ্যুত হয়।
জন্ম আৰু শিক্ষা
আৰ্নেষ্ট' গোৱেৰাৰ পিতৃ আছিল আৰ্নেষ্ট' গোৱেৰা লিন্স আৰু মাতৃ আছিল চেলিয়া দি লা ছাৰ্ণা ৱাই ল'ছা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৪ জুন ১৯২৮ চনত; আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰ'ছাৰিঅ'ত। সেইয়া তেওঁৰ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ মতে। কিন্তু তেওঁৰ জীৱনী-লেখক জ'ন লি এণ্ডাৰছনৰ গ্ৰন্থ Che Guevara: A Revolutionary Lifeৰ মতে, চেৰ মাতৃয়ে হেনো তেওঁৰ এজন জ্যোতিষীবন্ধুক ১৪ মে' ১৯২৮তহে জন্ম হোৱা বুলি কৈছিল। বিবাহত বান্ধ খোৱাৰ তিনিমাহৰ পূৰ্বতেই গৰ্ভৱতী হোৱাৰ অপবাদৰ পৰা বাচিবলৈ তেওঁ এই পন্থা হাতত লৈছিল বুলি ধাৰণা হয়।
চে গোৱেৰা আছিল এটা মধ্যবিত্ত আৰ্জেণ্টেনীয় পৰিয়ালৰ পাঁচটি সন্তানৰ সকলোতকৈ ডাঙৰজন।  জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাতেই আৰ্নেষ্ট'ই দৰিদ্ৰ লোকৰ প্ৰতি এক সহানুভূতি গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালত বাওঁপন্থীয় ৰাজনীতিৰ আলোচনা-চৰ্চা আদি হৈছিল আৰু সেইবোৰে কিশোৰ গোৱেৰাকো ৰাজনীতিৰ বহুমাত্ৰিক বৈচিত্ৰ্যৰ প্ৰতি উৎসুক কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ দেউতাক স্পেনীয় গৃহযুদ্ধৰ ৰিপাব্লিকানসকলৰ এজন জোৰদাৰ সমৰ্থক আছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰত বহু বৰ্ষীয়ান ৰিপাব্লিকানক আপ্যায়ন কৰা হৈছিল।