cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
তাজিকিস্তানৰ নাৰী
নিৰাপত্তাত মহিলা
বিভিন্ন চৰকাৰী সংস্থাৰ পৰা সীমান্ত সুৰক্ষা পেছাদাৰীসকলক গুণগত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদানৰ লক্ষ্যৰে ২০০৯ চনত দুশানবেত অ’এছচিই সীমা ব্যৱস্থাপনা কৰ্মচাৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল। এই কাৰ্যসূচীৰ গুৰুত্ব আছিল দেশৰ দক্ষিণ অংশৰ আফগান-তাজিক সীমান্তত সীমান্ত নিৰাপত্তা উন্নত কৰা। প্ৰথমতে কলেজখনে প্ৰধানকৈ পুৰুষ অংশগ্ৰহণকাৰীক আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ ২০০৯ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে প্ৰায় ৯০% অংশগ্ৰহণকাৰী পুৰুষ আছিল বুলি অ'এছচিইয়ে ৰিপ'ৰ্ট কৰিছে। ইয়াৰ পিছত মহাবিদ্যালয়খনে মহিলাসকলৰ বাবে বিশেষ প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰি সীমান্ত সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ বাবে লিংগ সমতা আৰু কেৰিয়াৰৰ সুযোগক উৎসাহিত কৰে। আন্তৰ্জাতিক প্ৰব্ৰজন সংস্থাৰ এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে মানৱ সৰবৰাহৰ গোচৰ ধৰা পেলোৱা, সংঘাতৰ পৰিস্থিতি হ্ৰাস কৰা আৰু প্ৰৱঞ্চনামূলক নথিপত্ৰ চিনাক্ত কৰাত মহিলা সীমান্তৰক্ষীসকলক তেওঁলোকৰ পুৰুষ সমকক্ষসকলতকৈ বহুত ভাল বুলি গণ্য কৰা হয়। তেতিয়াৰ পৰাই তাজিক সীমান্ত বাহিনীয়ে এই সংস্থাটোলৈ অধিক মহিলাক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। এতিয়ালৈকে মহাবিদ্যালয়খনে সীমান্ত সুৰক্ষা আৰু পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ বাবে লিংগ সমতা আৰু সৱলীকৰণৰ বাবে কৰা কামত বিশেষভাৱে মহিলাসকলৰ বাবে ছটা নেতৃত্ব প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ছংক্ৰান
ছংক্ৰান (Songkran) হৈছে থাইলেণ্ড, লাওচ, কম্বোডিয়া, ম্যানমাৰ, শ্ৰীলংকা, উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কিছু অংশ, ভিয়েটনামৰ কিছু অংশ আৰু চীনৰ জিচুয়াংবান্নাত উদযাপন কৰা পৰম্পৰাগত নৱবৰ্ষৰ উৎসৱ। ছংক্ৰান শব্দটোৰ মূল হৈছে সংস্কৃত ভাষাৰ সংক্ৰান্তি। পাৰ্শ্বীয় জ্যোতিষশাস্ত্ৰৰ গণনা অনুসৰি যেতিয়া সূৰ্যই মেষ ৰাশিৰ নক্ষত্ৰমণ্ডলীলৈ গতি কৰে তেতিয়াই ছংক্ৰানৰ আৰম্ভণি হয়। দক্ষিণ এছিয়াৰ অধিকাংশ অঞ্চলৰ হিন্দু দিনপঞ্জী-আধাৰিত নৱবৰ্ষ উৎসৱ বা মেষ সংক্ৰান্তিৰ সৈতে ছংক্ৰানৰ সম্পৰ্ক দেখা যায়।
গুলপীয়া ৰিক্সা
মহিলা সবলীকৰণ
মহিলাসকলৰ অৱস্থা উন্নত কৰাৰ বাবে ৰাঁচীৰ প্ৰশাসনে গোলাপী ৰিক্সা আঁচনি আৰম্ভ কৰিছিল। মহিলাসকলক সুৰক্ষিত পৰিবহন প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰাঁচীৰ প্ৰশাসনে মহিলাসকলক স্বাৱলম্বী হোৱাত সহায় কৰি তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰি তুলিছে। পৰম্পৰাগতভাৱে ভাৰতত পুৰুষসকলেই হ’ল মূল উপাৰ্জনকাৰী। সুৰক্ষিত পৰিবহনে মহিলাসকলক স্বতন্ত্ৰ হ'বলৈ আৰু পৰিয়ালৰ উপাৰ্জনত অৰিহণা যোগাবলৈ সক্ষম কৰিছে।
ছংক্ৰান
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
গুলপীয়া ৰিক্সা
ৰাঁচী
ৰাঁচী গুলপীয়া ৰিক্সা আঁচনি প্ৰবৰ্তন কৰা ভাৰতৰ প্ৰথমখন চহৰ। ২০১২ দিল্লীৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ পিছত ২০১৩ চনত মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে এই আঁচনি আৰম্ভ কৰা হয়। ঝাৰখণ্ড আৰক্ষীয়ে মহিলা যাত্ৰীসকলৰ যাতায়তৰ বাবে ৰাজধানী ৰাঁচীত প্ৰায় ২০০ খন গুলপীয়া হুদৰ ৰিক্সা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। মহিলা যাত্ৰীসকলৰ সুৰক্ষাৰ বাবে এই অটোবোৰত বিশেষ সুবিধা যেনে পেনিক বুটাম আৰু জিপিএছ প্ৰণালী আছিল। আৰক্ষীয়ে এই ৰিক্সাবোৰৰ বাবে মহিলা চালক নিয়োগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু মহিলাসকলৰ সঁহাৰি পৰ্যাপ্ত নোহোৱাত পুৰুষ চালক নিয়োগ কৰিবলগীয়া হয়। চৰকাৰী কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত মানক প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে সকলো পুৰুষ চালকক পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। কেৱল যিসকলে ইয়াত উত্তীৰ্ণ হৈছিল, তেওঁলোককহে বিশেষ পৰিচয় পত্ৰ আৰু মহিলাসকলক কঢ়িয়াবলৈ অনুমতি দিয়া হয়। কিন্তু এই সেৱা বৰ্তমান উপলব্ধ নহয়। কিয়নো চালকসকলে মহিলা যাত্ৰী পাবলৈ দীঘলীয়া সময় অপেক্ষা কৰিব লগা হৈছিল; যাৰবাবে চালকসকলে অধিক উপাৰ্জন কৰিবলৈ পুৰুষ যাত্ৰীসকলকো গুলপীয়া অটোত কঢ়িয়াই নিয়া আৰম্ভ কৰে।
ঝাৰখণ্ড উচ্চ ন্যায়ালয়ে আঞ্চলিক পৰিবহণ কৰ্তৃপক্ষক বৈধ নথিপত্ৰ নথকা অটোবোৰক পথৰ পৰা আঁতৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ৰাঁচীৰ মুঠ ১২,০০০ অটোৰ ভিতৰত মাত্ৰ ২৩৩৫ খন অটোৰহে বৈধ নথিপত্ৰ আছিল। বৈধ নথিপত্ৰ নথকা অটোবোৰৰ ভিতৰত গুলপীয়া অটোবোৰো আছিল। বাণিজ্যিক অনুজ্ঞাপত্ৰ স্থগিত ৰখাত গুলপীয়া অটো চালকসকলে  জীৱনজোৰা বৈধ অনুজ্ঞাপত্ৰ জাৰী কৰাৰ দাবীত ধৰ্মঘট কৰে।
চুৰট
চুৰট পৌৰ নিগমে ২ জুলাই ২০১৭ তাৰিখে গুলপীয়া অটো মুকলি কৰিছিল। যিহেতু ই মহিলাসকলৰ দ্বাৰা মহিলাসকলৰ বাবে এটা সেৱা, নিগমে মহিলাসকলৰ মাজৰ পৰাই চালক বাছনি কৰিছিল আৰু প্ৰশিক্ষণ দিছিল । নিগমে এই মহিলাসকলক ৰিক্সা ক্ৰয় কৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২৫% ৰাজসাহায্যৰ সুবিধাৰ সৈতে ৭% সূতৰ হাৰত ঋণ পোৱাত সহায় কৰিছিল। পৌৰ নিগমে ৭০ গৰাকী মহিলাক বাছনি কৰিছিল।
বঙাইগাঁও
বঙাইগাঁও হৈছে অসমৰ অন্যতম বৃহৎ বাণিজ্যিক আৰু ঔদ্যোগিক কেন্দ্ৰ। ৰাষ্ট্ৰীয় নগৰ জীৱিকা মিছনে (NULM) মহিলা যাত্ৰীসকলৰ সুৰক্ষাৰ বাবে মহিলাৰ দ্বাৰা চালিত গুলপীয়া ৰিক্সা মুকলি কৰে। মহিলাসকলে অনুজ্ঞাপত্ৰ পোৱাৰ আগতে, তেওঁলোকক দিশপুৰ মটৰ ড্ৰাইভিং স্কুলৰ দ্বাৰা দুমাহৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। চহৰখনত পুৱা ৬ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৬ বজালৈ সেৱা প্ৰদান কৰা মুঠ ১৩ খন ৰিক্সা আছিল।
উৰিষ্যা
২০১৫ চনৰ ২৭ জুনত উৰিষ্যাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে উৰিষ্যাৰ ৰাজধানী ভুবনেশ্বৰত গুলপীয়া অটো ৰিক্সা প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰে। উৰিষ্যাৰ আৰক্ষী আয়ুক্তই তেওঁলোকৰ আমি যত্ন লওঁ মূলমন্ত্ৰৰ আধাৰত মহিলাসকলৰ বাবে এই সেৱাৰ শুভাৰম্ভ কৰে। অটোবোৰ পুৰুষৰ দ্বাৰা চালিত হয় যদিও চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা মানদণ্ড অনুসৰিহে তেওঁলোকক দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। প্ৰৱৰ্তনৰ এবছৰৰ ভিতৰতে উপকণ্ঠীয় অঞ্চলকে ধৰি সকলো অঞ্চলত চলা গুলপীয়া অটোৰ সংখ্যা ৩৫৩খন হৈছিল। এইক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ইতিবাচক আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত  উৰিষ্যাৰ ৰুৰকেল্লাতো এই সেৱা মুকলি কৰা হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:পথ পৰিবহণ শ্ৰেণী:যৌন নিৰ্যাতন
দেৱকান্ত সন্দিকৈ
দেৱকান্ত সন্দিকৈ (জন্ম:১৯৫০- ) (Devakanta Handique) এগৰাকী গদ্য লেখক। আশীৰ দশকৰ পৰা অসমীয়া গদ্য সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি ৰখা দেৱকান্ত সন্দিকৈয়ে সৰ্বমুঠ ১৩খন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। অসমীয়া ভাষাত মূলতঃ মৌলিক আত্ম-উৎকৰ্ষমূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা দেৱকান্ত সন্দিকৈ ১৯৭৩ চনৰপৰা ভাৰতৰ বতৰ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীৰ শাখাত চাকৰি জীৱনৰ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৫ চনৰপৰা ২০১০ চনলৈকে সেই প্ৰতিষ্ঠানৰ ডাইৰেক্টৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমানেও সাহিত্য জগতৰ লগত জড়িত হৈ আছে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
দেৱকান্ত সন্দিকৈৰ জন্ম হয় ১২ মে’ ১৯৫০ চন, পূৰ্বৰ অবিভাজিত লখিমপুৰ আৰু বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় জিলাৰ ইকৰাতলি, নাহৰচুক গাঁও, ডিকম অঞ্চলত। দেউতাকৰ নাম ভৱকান্ত সন্দিকৈ আৰু মাতৃৰ নাম তুলেশ্বৰী সন্দিকৈ। পত্নীৰ নাম নিজৰা সন্দিকৈ।
সাহিত্যৰাজি
১৯৭৩ চনৰ আগভাগত হোমেন বৰগোহাঞি সম্পাদিত ‘সাপ্তাহিক নীলাচল’ত লেখা প্ৰকাশ। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ প্ৰান্তিকত লেখা-মেলা কৰে। পৰাগ কুমাৰ দাস সম্পাদিত ‘বুধবাৰ’ কাকততো সন্দিকৈয়ে ‘চিন্তাশীল্প’ শীৰ্ষক এটা সাপ্তাহিক স্তম্ভ লেখা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হ’ল-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
উজনি ছিয়াং জিলা
উজনি ছিয়াং জিলা (Upper Siang, Pron:/ˈsjæŋ or ˈsɪæŋ/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা। দেশৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা উজনি ছিয়াং অন্তিম চতুৰ্থখন জিলা। এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক আদি জনজাতিৰ।
ইতিহাস
১৯৯৯ চনত পূৰ্বৰ পূব ছিয়াং জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি উজনি ছিয়াং জিলা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
ভৌগোলিক অৱস্থান
উজনি ছিয়াং জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ৬১১৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই জিলাৰ সদৰ ঠাই ইংকিয়ং (Yingkiong)
জিলাখনত উজনি ছিয়াং জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প অৱস্থিত।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উজনি ছিয়াং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩৫,২৮৯ জন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬৩৭। জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত পাঁচজন। ২০০১-২০১১ দশকত এই জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ২০০১-২০১১। উজনি ছিয়াং জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৮৯১ গৰাকী। জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৯.৯৪%।
উজনি ছিয়াং জিলাৰ অধিবাসীসকল মূলত: আদি আৰু মেম্বা (Memba) জনজাতিৰ লোক। আদি লোকসকলে ডনী প’ল’ আৰু মেম্বা সকলে তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্ম অনুসৰণ কৰে।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৮৬ চনত উত্তৰ ছিয়াং জিলাৰ ৪৮৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চল আগুৰি মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Mouling National Park) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই জিলাতে এক সম্পূৰ্ণ নতুন আপুৰুগীয়া স্তন্যপায়ী প্ৰাণী আৱিষ্কাৰ হয়। এই প্ৰাণীটোৰ নাম Mebo giant flying squirrel (Petaurista siangensis)।
কিৰণ খেৰ
কিৰণ অনুপম খেৰ (Kirron Kher জন্ম: ১৪ জুন ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা; মঞ্চ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিচনৰ অভিনেত্ৰী; টেলিভিচন ব্যক্তিত্ব; গায়িকা; বিনোদক; প্ৰযোজক আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য। ২০১৪-ৰ মে’ত তেওঁ চণ্ডীগড় সমষ্টিৰ পৰা লোকসভা নিৰ্বাচনত বিজয়ী হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁৰ এজন ভায়েক আৰু দুজনী ভনীয়েক আছে। ভায়েক শিল্পী অমৰদীপ সিং সন্ধু ২০০৩ চনত ঢুকায়। এজনী ভনীয়েক কাঁৱাল ঠাকাৰ কৌৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ আৰু অৰ্জুন বঁটা প্ৰাপক। আনজনী ভনীয়েক চৰণজিত কৌৰ সন্ধু ভাৰতীয় নৌসেনা বিষয়া এজনৰ পত্নী। কিৰণে প্ৰথম মধ্যপ্ৰদেশৰ জব্বলপুৰত স্কুললৈ যায় আৰু স্কুলীয়া শিক্ষাৰ সামৰণি মাৰে চণ্ডীগড়ত। থিয়েটাৰ বিষয়ত তেওঁ চণ্ডীগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক।
ব্যক্তিগত জীৱন
কিৰণে ১৯৭৯-ৰ মাৰ্চত মুম্বাইৰ এজন ব্যৱসায়ী গৌতম বেৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। যুগ্মজীৱনৰ সাক্ষী স্বৰূপে এটা পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হয়; তেওঁৰ নাম ছিকন্দৰ খেৰ। আশীৰ দশকত মুম্বাই চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠিত হ’বলৈ কিৰণে প্ৰচেষ্টা চলায় যদিও সফল নহয়। প্ৰযোজকৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘূৰি ফুৰে আৰু তেনেকুৱা সময়তে তেওঁৰ সম্পৰ্ক হয় চণ্ডীগড় বিশ্ববিদ্যালয়তে সামান্য চিনা-জনা থকা অনুপম খেৰৰ সৈতে। অনুপম খেৰেও সেই সময়ত প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে সংগ্ৰাম চলাই আছিল। ১৯৮৫ চনত দুয়ো চান্দপুৰী কী চম্পাবাই নামৰ এখন নাটকত একেলগে অভিনয় কৰে। অনুপম খেৰে সাৰাংশ নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত সফলতা পোৱাৰ পিছত কিৰণৰ প্ৰথম স্বামীৰ সৈতে বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।
কৰ্মজীৱন
১৯৮৩ চনত কিৰণে পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰখন আছৰা প্যাৰ দা প্ৰথম চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৯৬ চনলৈ তেওঁ মাত্ৰ পেষ্টনজী (১৯৮৭) নামৰ এখন ছবিতহে অভিনয় কৰে; য’ত তেওঁ দ্বিতীয় স্বামী অনুপম খেৰৰ সৈতে এটা সৰু চৰিত্ৰত ভূমুকি মাৰিছিল। ১৯৯০ দশকৰ মাজভাগত তেওঁ জাভেদ চিদ্দিকি ৰচিত আৰু ফিৰোজ আব্বাচ খান পৰিচালিত চালগিৰা নামৰ মঞ্চনাটখনৰ যোগেদি অভিনয় জগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ জি-টিভিৰ কম সময়ৰ বাবে সম্প্ৰচাৰ হোৱা পুৰুষক্ষেত্ৰৰে আৰম্ভ কৰি তিনিটা টেলিভিচন শ্বো হোষ্ট কৰে।
শ্যাম বেনেগালৰ চৰ্দাৰী বেগম (১৯৯৬) ছবিখনেৰে তেওঁ চলচ্চিত্ৰলৈ উভতি আহে। এই ছবিখন কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বিশেষ জুৰী বঁটা লাভ কৰে।তাৰপিছতে তেওঁ অভিনয় কৰে ঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ বঙালী ছবি বাৰীৱালীত (১৯৯৯); যিখন ছবিয়ে সমালোচকৰ দৃষ্টি কাঢ়িবলৈ সক্ষম হয়। যেতিয়া তেওঁ এই ছবিখনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পায়, বঙালী অভিনেত্ৰী ৰীতা কৈৰালে দাবী কৰে যে কিৰণৰ চৰিত্ৰটো তেওঁহে ডাব কৰিছিল। গতিকে তেৱোঁ বঁটাটোৰ সমান দাবীদাৰ। ২০০২ চনত কিৰণে দেৱদাসত ভূমুকি মাৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ পাৰ্শ্ব অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
সামাজিক-ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ
কিৰণ খেৰ কন্যাভ্ৰুণ হত্যাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰাভিযান চলোৱা লাডলী আৰু কৰ্কট ৰোগ সম্পৰ্কে সচেতনা বৃদ্ধিৰ প্ৰয়াস চলোৱা ৰোকো কেনচাৰ নামৰ সামজিক সংগঠনৰ সৈতে জড়িত। ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে। ২০১৪ আৰু ২০১৯-ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ চণ্ডীগড় সমষ্টিৰ পৰা জয়ী হয়।
মায়াৱতী
মায়াৱতী হ'ল ভাৰতৰ এগৰাকী ৰাজনৈতিক মহিলা। তেঁও আগতে উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰীও আছিল। তেঁও বহুজন সমাজ পাৰ্টি (BSP)ৰ নেত্ৰীও আছিল। ২০০৭ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেঁওৰ দলে ৰাজ্যত সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে আৰু তেঁও মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ আগতেও মায়াৱতীয়ে তিনিবাৰকৈ সৰু-সৰু কাৰ্যকালৰ বাবে ১৯৯৫ চন, ১৯৯৭ চন আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ সমৰ্থনৰ লগতে ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়। তেঁও প্ৰথমগৰাকী দলিত মহিলা যিয়ে ভাৰতৰ কোনো ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৫৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত নতুন দিল্লীৰ এটা দলিত পৰিয়ালত মায়াৱতীৰ জন্ম হৈছিল। মায়াৱতীৰ সম্পূৰ্ণ নাম হ'ল মায়াৱতী প্ৰভু দাস। তেঁওৰ পিতৃৰ নাম প্ৰভু দয়াল আৰু মাতৃৰ নাম ৰামৰতী। তেঁওৰ পিতৃ আছিল এজন ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ এজন কৰ্মচাৰী। মায়াৱতীৰ ছজন ভাতৃ আৰু দুজনী ভনীয়েক আছিল। তেঁওৰ পৈতৃক গাঁও হ'ল বাদলপুৰ যি উত্তৰ প্ৰদেশৰ গৌতমবুদ্ধ নগৰ জিলাত অৱস্থিত। বি.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে দিল্লীৰ কালিন্দী কলেজৰ পৰা এল.এল.বি. উপাধি গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে বি.এড. ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ৰাজনীতিলৈ অহাৰ আগতে তেঁও দিল্লীৰ এখন বিদ্যালয়ত শিক্ষিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। মায়াৱতীয়ে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাৰ বাবেও অধ্যয়ন কৰিছিল, কিন্তু ১৯৭৭ চনত দলিত ৰাজনৈতিক নেতা কাঞ্চীৰামক লগ পোৱাৰ পাছত তেখেতে সম্পূৰ্ণ ৰাজনীতিজ্ঞ হোৱাৰ নিৰ্ণয় লয়।
ৰাজনৈতিক জীৱন
মায়াৱতীয়ে নিজৰ প্ৰথম নিৰ্বাচনৰ পাতনি মেলিছিল উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুজফ্ফৰনগৰৰ কৈৰানা লোকসভাত। তেঁও অবিবাহিত আৰু নিজৰ সমৰ্থকবোৰৰ মাজত তেঁও 'বহনজী' নামেৰে পৰিচিত। ২০০৭ চনৰ ১৩ মে'ত তেঁও উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰূপত চতুৰ্থবাৰৰ বাবে শপত গ্ৰহণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
নিগনি
নিগনি এন্দুৰ বৰ্গৰ আটাইতকৈ সৰু সদস্য বুলিব পাৰি। নিগনি ১৫-২০ চেণ্টিমিটাৰ দীঘল আৰু ভৰত ৩০-৬০ গ্ৰাম হ'ব পাৰে। ২ৰ পৰা ৩ বছৰ জীয়াই থকা নিগনিয়ে ২২ কিলোমিটাৰ/ঘণ্টাৰ বেগতো দৌৰাৰ অভিলেখ আছে। thumbnail|নিগনি
প্ৰজনন
thumbnail|left|পিংকিনিগনিৰ পোৱালিক পিংকি(pinky), মতা নিগনিক বাক(buck), আৰু মাইকী নিগনিক দ'(doe) বোলা হয়। ৬-৮ সপ্তাহৰ নিগনিয়ে পিংকি জন্ম দিয়া আৰম্ভ কৰিব পাৰে। নিগনিয়ে একেলগে ৫-১০ৰ গোটত পিংকি জন্ম কৰে।
খাদ্য
নিগনিয়ে প্ৰায় নিৰামিষ খাদ্য খোৱা দেখা যায়, কিন্তু প্ৰকৃততে নিগনি সৰ্বভোজী। নিগনিয়ে মৃত নিগনিৰ শ, ফল, গুটি শস্য, আৰু আকালৰ সময়ত নিজৰ নেজো খোৱা দেখা যায়। মাথোঁ গ্ৰাচহোপাৰ নিগনি হে অকল মাংশাহাৰী।
বন্যাৱস্থাত
প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত নিগনিয়ে গাইগুটিয়া 'এলেকা' পাতি বাস কৰে। মতা নিগনিৰ এলেকা প্ৰায় মাইকী নিগনিৰ এলেকাতকৈ ডাঙৰ হয়। প্ৰায়ভাগ মাইকী নিগনিৰ এলেকাবোৰ মতা নিগনিৰ এলেকাৰ ভিতৰতে থাকে। মতা নিগনিয়ে নিজৰ ইচ্ছা মতে মাইকী নিগনিৰ এলেকাত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। এটি মতা নিগনিৰ এলেকাত এজনী বা এজনীতকৈ অধিক মাইকী নিগনিৰ এলেকাও থাকিব পাৰে। thumbnail|left|বনৰীয়া নিগনি
বন্দী অবস্থাত
thumbnail|ঘৰত ৰখা নিগনিবন্দী অৱস্থাত মাইকী নিগনিবোৰক অধিক সামাজিক দেখা যায়। ২-৩ মাইকী নিগনিক একেলগত ৰাখিলে কোনো কাজিয়া কৰা দেখা নাযায়। যদি একতকৈ অধিক মাইকী নিগনিয়ে একেলগে পিংকি জন্ম দিয়ে, কোনো কাজিয়া নকৰি নিগনিবোৰে পিংকিবোৰক একেলগে ডমাই ভৰণ পোষণ কৰাৰ দায়িত্ব লয়। কিছুমান ব্যৱহাৰৰ বাহিৰে মতা নিগনিৰ ব্যৱহাৰ বনত থকা নিগনিৰ দৰেই।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সৰ্বভোজী শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
গান্ধীগিৰি
গান্ধীগিৰি হৈছে ভাৰতৰ এক নব্যবাদ, যাক গান্ধীবাদৰ মতবাদ (ইয়াৰ ভিতৰত আছে সত্যাগ্ৰহ, অহিংসা, আৰু সত্য) হিচাপে সমকালীন ক্ষেত্ৰত প্ৰকাশ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ২০০৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'লাগে ৰহো মুন্না ভাই'ত ব্যৱহাৰৰ পিছত এই শব্দটো জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সামাজিক মতাদৰ্শ‎ শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
১৯৬২ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৬২ তৃতীয় লোকসভা গঠনৰ উদ্দেশ্যে ১৯৬২ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰৰ পৰা ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। পূৰ্বৱৰ্তী নিৰ্বাচনৰ দৰে এইটো নিৰ্বাচনত কোনো লোকসভা সমষ্টিতে দুজনকৈ সাংসদ নিৰ্বাচন কৰা হোৱা নাছিল। এই নিৰ্বাচনটোকে ধৰি পিছলৈ সকলো সাধাৰণ নিৰ্বাচনত এটা সমষ্টিত একোজনকৈ সাংসদ নিৰ্বাচন কৰা পদ্ধতি প্ৰচলিত হৈছিল। ইয়াৰ আগৰ দুটা নিৰ্বাচনত ৯১টাকৈ লোকসভা সমষ্টিত দুজনকৈ সাংসদ নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ ১৮খন ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মুঠ ৪৯৪টা সমষ্টিৰ আটাইকেইটাতে ভোটগ্ৰহণ অনুষ্ঠিত হৈছিল।
জৱাহৰলাল নেহৰুৱে তৃতীয় আৰু জীৱনৰ শেষ নিৰ্বাচনটোত আগৰ দুটাৰ দৰে প্ৰভুত বিজয় লাভ কৰিছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ৪৪.৭% ভোটেৰে ৩৬১খন আসন লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে এই সংখ্যা পূৰ্বৱৰ্তী নিৰ্বাচন দুটাৰ তুলনাত সামান্য কম আছিল যদিও লোকসভাৰ ৭০% আসন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ৯.৯৪ শতাংশ ভোটৰে ২৯খন আসন পাই ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিয়ে দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল। একে বছৰৰে জবৱাহৰলাল নেহৰুৰ প্ৰধান মন্ত্ৰিত্বত ২ এপ্ৰিলত তৃতীয় লোকসভা গঠন কৰা হৈছিল।
প্ৰেক্ষাপট
দুটাকৈ সফল কাৰ্যকাল শেষ কৰা নেহৰু চৰকাৰ বিভিন্ন প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হৈছিল। ইতিমধ্যে পাকিস্তান আৰু চীনৰ সৈতে দুখনকৈ যুদ্ধত ভাৰত লিপ্ত হ'বলগীয়া হৈছিল। চীনৰ সৈতে শোচনীয় পৰাজয় বৰণ কৰা নেহৰু চৰকাৰৰ সামৰিক দিশটোৰ দুৰ্বলতাৰ বাবে যথেষ্ট সমালোচিত হৈছিল আৰু যাৰবাবে প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী কৃষ্ণ মেননক অপসাৰণো কৰা হৈছিল। অৰ্থনৈতিক সংকট, নিবনুৱা সমস্যা, টকাৰ অৱমূল্যায়ন, দাৰিদ্ৰ, মিজো বিদ্ৰাহ, দুৰ্ভিক্ষ আদি বিভিন্ন সমস্যাই চৰকাৰখনক জুৰুলা কৰিছিল।
References
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
মিচিয়ো চুজিমুৰা
ইতিহাস
১৯২০ চনত হোক্কাইডো ইম্পেৰিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণাগাৰৰ সহায়ক হিচাপে যোগদান কৰা কালৰে পৰা চুজিমুৰাৰ গৱেষণাৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হৈছিল। সেই সময়ত বিশ্ববিদ্যালয়খনে মহিলা ছাত্ৰীসকলক দৰি লোৱা নাছিল। সেয়েহে চুজিমুৰাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৃষি ৰসায়ন বিভাগৰ খাদ্য পুষ্টি গৱেষণাগাৰত অবৈতনিক পদত কাম কৰিছিল। ১৯২২ চনত টকিঅ' ইম্পেৰিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা ৰসায়ন গৱেষণাগাৰলৈ বদলি হোৱাৰ আগতে তেওঁ ৰেচমপলুৰ পুষ্টিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। ১৯২৩ চনৰ কেণ্ট' ভূমিকম্পত এই গৱেষণাগাৰটো ধ্বংস হৈছিল। সেয়েহে ১৯২৩ চনৰ অক্টোবৰত তেওঁ গৱেষক ছাত্ৰী হিচাপে ৰিকেনলৈ বদলি হৈছিল। তেওঁ কৃষি বিভাগৰ চিকিৎসক উমেটাৰো চুজুকিৰ পৰীক্ষাগাৰত কাম কৰিছিল আৰু পুষ্টিগত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। চুজিমুৰা আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মী চেইটাৰো মিউৰাই ১৯২৪ চনত গ্ৰীণ টিত ভিটামিন চি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এই বিষয়ে জৈৱ বিজ্ঞান, জৈৱ প্ৰযুক্তি আৰু জৈৱ ৰসায়ন বিষয়ক আলোচনীত "অন ভিটামিন চিৰ ইন গ্ৰীণ টি" শীৰ্ষক এটা প্ৰবন্ধও প্ৰকাশ হৈছিল। এই অনুসন্ধানে উত্তৰ আমেৰিকালৈ সেউজ চাহ বা গ্ৰীণ টিৰ ৰপ্তানি বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাইছিল।
১৯২৯ চনত চুজিমুৰাই ফ্লেভোনইড কেটেচিনক সেউজ চাহৰ পৰা পৃথক কৰে। তেওঁ ১৯৩০ চনত সেউজীয়া চাহৰ পৰা স্ফটিক ৰূপত টেনিন আহৰণ কৰে। "অন দ্য কেমিকেল কম্প'নেণ্টছ অফ গ্ৰীন টি" শীৰ্ষক সেউজীয়া চাহৰ উপাদানসমূহৰ ওপৰত তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰৰ বাবে তেওঁ ১৯৩২ চনত টকিঅ' ইম্পেৰিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কৃষি বিষয়ত ডক্টৰেট উপাধি অৰ্জন কৰে। তেওঁ আছিল এনে ডিগ্ৰী লাভ কৰা জাপানৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা। তেওঁ ১৯৩৪ চনত সেউজ চাহৰ পৰা গ্লেণ্টচিনক পৃথক কৰিবলৈ লৈছিল আৰু ১৯৩৫ চনত উদ্ভিদৰ পৰা ভিটামিন চি স্ফটিক আহৰণ কৰাৰ পদ্ধতিৰ ওপৰত এটা পেটেণ্ট পঞ্জীয়ন কৰিছিল। ১৯৪৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ওচানোমিজু বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্ত হোৱাৰ আগতে ১৯৪২ চনত তেওঁক ৰিকেনত কনিষ্ঠ গৱেষক আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত গৱেষকলৈ পদোন্নতি দিয়া হৈছিল। তেওঁ ১৯৫০ চনৰ পৰা টকিঅ' ৱুমেনছ হায়াৰ নৰ্মাল স্কুলত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু বিদ্যালয়খনৰ ফেকাল্টী অফ হোম ইক'নমিকছৰ প্ৰথম ডিন আছিল।
চুজিমুৰাই ১৯৫৫ চনত ওচানোমিজু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও ১৯৬১ চনলৈকে অংশকালীনভাৱে বক্তৃতা দিয়া কাৰ্য অব্যাহত ৰাখে। তেওঁ ১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ টকিঅ'ৰ জিছেন মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। সেউজ চাহৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁক ১৯৫৬ চনত কৃষি বিজ্ঞানৰ জাপান বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৬৮ চনত অৰ্ডাৰ অফ দ্য প্ৰেচিয়াছ ক্ৰাউন অফ দ্য ফোৰ্থ ক্লাছ সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৬৯ চনৰ ১ জুনত ৮০ বছৰ বয়সত টয়োহাচীত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে॥
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:কৃষি বিজ্ঞানী
ঘোঁৰাবাঁক
ঘোঁৰাবাঁক বা বাঁক (Baak) সাধাৰণতে পানীৰ আশে পাশে থাকে বুলি মানুহৰ বিশ্বাস। ঘোঁৰাবাকে মাছ, বেঙ, ভেকুলী আদি খায় যদিও মাছ ইহঁতৰ বেছি প্ৰিয় বুলি জনসমাজত বিশ্বাস আছে। ঘোঁৰাবাঁক সম্পৰ্কে অসমীয়া ভাষাত একাধিক সাধু কথাও আছে। ঘোঁৰাবাকে জন্তু-মানুহ আদি সকলোৰে ৰূপ ল’ব পাৰে। ৰাতি মাছ মাৰিবলৈ যোৱা মানুহক ঘোঁৰাবাঁকে পিছ ধৰে।
বিৱৰণ
এই অপদেৱতাবিধ সাধাৰণতে নৈ, খাল, পুখুৰী, বিল আদিৰ পাৰত থাকে। ইহঁতে মাছ খাবলৈ ভাল পায়। ইহঁতৰ গাটো দেখা নাযাই, মাত্ৰ চিলমিলকৈ অনুমান কৰিব পাৰি। লোক বিশ্বাস অনুসৰি ইহঁতৰ একো একোটা জোলোঙা থাকে। জাল মাৰি বাঁকবোৰে নিজে মাছ বিচাৰিবও পাৰে। মাছমৰীয়াই বিলত বা পুখুৰীত মাছ মাৰি থাকিলে বাঁকে মনে মনে মাছ খাই মাছবোৰ শেষ কৰি থয়। কেতিয়াবা মাছমৰীয়াজনক মাৰি বা অচেতন কৰি মাছমৰীয়াজনৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি গৃহস্থৰ ঘৰলৈও যায় বুলি মানুহৰ মাজত বিশ্বাস আছে। ঘোঁৰাবাঁকে মানুহক ছলনা কৰি চিনাকি মানুহৰ মাত মাতি ঘৰৰ পৰা মানুহক উলিয়াই লৈ যাব পাৰে। সেই বাবে মাজ ৰাতি মানুহে মাতিলে কোনো মানুহ উঠি যাব নাপায় বুলি আমাৰ মানুহে বিশ্বাস কৰে। ঘোঁৰাবাঁকবোৰ সাধাৰণতে দেখিবলৈ দীঘল, ভৰি-হাতবোৰ দীঘল-দীঘল। বেছি ওখ-পাখ, ক্ষীণ মানুহক ঘোঁৰাবাঁকৰ দৰে বুলি গ্ৰাম্য সমাজত কোৱা যায়। ঘোঁৰাবাঁকবোৰে মানুহ সাধাৰণতে নামাৰে। মানুহৰপৰা মাছ কাঢ়ি নি বা মনে মনেহে খায়। মাছ খাব নাপালেহে মানুহক কিছু অপকাৰ কৰে বা পানীত পেলাই দিয়ে। মানুহৰ দিন বেয়া হ'লে ইহঁতে ফুচুলাই মাছ মাৰিবলৈ মাতি নিয়ে- কোনো চিনাকি মানুহৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি। ঘোঁৰাবাঁকৰ চুলি নাথাকে, কেতিয়াবা থাকিলেও দুই এডালহে থাকে বুলি লোকে কয়। কিছু কিছু অঞ্চলত কেৱল ‘বাঁক’ শব্দটোও প্ৰচলন আছে।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
thumb|বাঁকৰ পুতেক বোলছবিৰ কভাৰ ফটো বাঁকৰ পুতেক হৈছে ২০১২ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এই চলচ্চিত্ৰখনে গ্ৰাম্য অসমত অন্ধবিশ্বাসৰ সামাজিক আৰু ব্যক্তিগত পৰিণামৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। কাহিনী অনুসৰি বাঁকে এহাল বিবাহিত দম্পতীৰ স্বামী জনক হত্যা কৰি তেওঁৰ পত্নীৰ গিৰিয়েকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি বাস কৰিবলৈ লয়। এনেকৈয়ে দম্পতীহালৰ বৈবাহিক জীৱনলৈ সমস্যা নামি আহে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
শিলচৰ
বৰাক নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই চহৰক উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰে ভিতৰত শান্তিপূৰ্ণ ঠাই হিচাপে তেতিয়াৰ ভাৰতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে "শান্তিৰ দ্বীপ" আখ্যা দিছিল। তৎকালীন পূৰ্ববঙ্গৰ চিলেটিসকল এই চহৰৰ অন্যতম প্ৰধান জনগোষ্ঠী। ভাত আৰু মাছ ইয়াৰ লোকসকলৰ প্ৰধান খাদ্য। ইয়াৰ উপৰিও "শুঁটকি" আৰু "চুঙা পিঠা" এই অঞ্চলৰ বিখ্যাত উপাদেয় খাদ্য।
ভৌগোলিক অৱস্থান
শিলচৰ অসমৰ দক্ষিণ সীমাত অৱস্থিত। বৰাক নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই চহৰ চাহ, চাউল আৰু নানাৰকমৰ কৃষিজাত দ্ৰব্যৰ বাবে বিখ্যাত। পঞ্চগ্ৰাম কাগজ কল, চিমেণ্ট কাৰখানা আৰু চাহ-পাত উৎপাদন এই ঠাইৰ প্ৰধান শিল্প। গুৱাহাটীৰ পিছত শিলচৰ অসমৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম নগৰ। শিলচৰ ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইৰ সতে ৰেল, স্থলপথ আৰু আকাশপথৰ মাধ্যমেৰে সংযুক্ত। গড় হিচাপত শিলচৰ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২২ মিটাৰ (৭২ ফুট) উচ্চতাত আছে।
দৰ্শনীয় স্থান
শিলচৰ চহৰৰ অন্যতম দৰ্শনীয় স্থানসমূহ হ'ল:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:কাছাৰ জিলা
প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ
প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয়ৰ সকলো কোষীয় উপাদান (প্ৰ'টিন, ডি এন এ আৰু আন পদাৰ্থ) কোষবেৰেৰে আবৃত হৈ একেলগে চাইট'প্লাজমত থাকে, ভিন ভিনকৈ নাথাকে। কিন্তু বেক্টেৰিয়াৰ কোষত প্ৰ'টিন-ভিত্তিক কিছুমান কোঠালি থাকে যিবোৰ আদি-কোষাঙ্গ বুলি ভবা হয়। চায়ান'বেক্টেৰিয়াৰ দৰে কিছুমান প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয়ই বৃহৎ উপনিৱেশ কৰি থাকিব পাৰে। মিক্স'বেক্টেৰিয়াৰ দৰে আন কিছুমানৰ জীৱন চক্ৰত বহুকোষী স্তৰ থাকে।
আণৱিক অধ্যয়নে জৈৱিক প্ৰজাতিৰ তিনিটা গোটৰ ক্ৰমবিকাশ আৰু পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ বহু কথা পোহৰলৈ আনিছে। মানুহৰ দৰে সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱৰ কোষত সুনিৰ্দিষ্ট আৱৰণেৰে আবৃত কোষকেন্দ্ৰ আৰু কোষাঙ্গ থাকে। প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয় আৰু সংকোষকেন্দ্ৰীয়ৰ বিভাজনে কোষৰ সংগঠনৰ দুটা অতি পৃথক স্তৰক সূচায়। এক্সট্ৰিম'ফিল আৰু মিথানোজেনৰ দৰে প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয় কঠিন বা চৰম পৰিবেধত বাস কৰে।
আকৃতি
প্ৰ'কোষকেন্দ্ৰীয় জীৱৰ নানা আকৃতি থাকে; চাৰিটা সাধাৰণ আকৃতিৰ বেক্টেৰিয়া হৈছে:
হেল'কোৱাড্ৰেটাম নামৰ আৰ্কিবেক্টেৰিয়াৰ চেপেটা বৰ্গাকৃতিৰ কোষ থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
কুম্ভ মেলা
কুম্ভ মেলা হ'ল এক বৃহৎ হিন্দু ধৰ্মীয় সন্মিলন। ইয়াত হিন্দু ধৰ্মীয় লোকসকলে পবিত্ৰ নদীত স্নান কৰিবলৈ সমবেত হয়। ইয়াক পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ শান্তিপূৰ্ণ সমদল বুলি গণ্য কৰা হয়। উল্লেখযোগ্য যে ২০১৩ চনত এলাহাবাদত হোৱা মহা কুম্ভ মেলাত প্ৰায় ১০০ মিলিয়ন লোক সমবেত হৈছিল।  কুম্ভ মেলা অনুষ্ঠিত হোৱা চাৰিখন ঠাইৰ প্ৰতিখনত বৃত্তীয় ক্ৰম অনুসৰি প্ৰতি তিনিবছৰৰ মূৰত অৰ্থাৎ একোখন ঠাইত ১২ বছৰৰ মূৰে মূৰে এই মেলা অনুষ্ঠিত হয়। এই ঠাইকেইখন হ'ল হৰিদ্বাৰ, এলাহাবাদ(প্ৰয়াগ), নাচিক আৰু উজ্জয়িনী।  অৰ্ধ কুম্ভ মেলা ৬ বছৰৰ মূৰে মূৰে কেৱল দুঠাইত, হৰিদ্বাৰ আৰু এলাহাবাদত, অনুষ্ঠিত হয়। এই ঠাইকেইখনত থকা পবিত্ৰ নৈ কেইখন হ'ল ক্ৰমে হৰিদ্বাৰত গংগা, এলাহাবাদত গংগা, যমুনা আৰু সৰস্বতীৰ সংগম, নাচিকত গোদাবৰী আৰু উজ্জিয়িনীত সিপ্ৰা(Shipra)। সংস্কৃত তথা আন ভাৰতীয় ভাষা সমূহত কুম্ভ(বা কুম্ভা) শব্দৰ অৰ্থ হ'ল কলহ বা মাটিৰ পাত্ৰ। এই চাৰিখন ঠাইত দেৱতা সকলে সমুদ্ৰ মন্থনৰ পিছত কঢ়িয়াই অনা অমৃতৰ কলহৰ পৰা অমৃত বাগৰি পৰিছিল বুলি হিন্দু ধৰ্মত বিশ্বাস কৰা হয়। এই মেলা প্ৰায় ডেৰমহীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হয়। কুম্ভ মেলাত এই নদীকেইখনত স্নান কৰিলে পাপ মুক্ত হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ইতিহাস
কুম্ভ মেলাৰ বিষয়ে লিখিত সমল চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ লিখনিত পোৱা যায়। তেওঁ হৰ্ষবৰ্ধনৰ ৰাজত্ব কালত ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিছিল(৬২৯-৬৪৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)   হিন্দু দৰ্শনৰ মতে ইয়াৰ গুৰিৰ বিষয়ে ভাগৱৎ পুৰাণত পোৱা যায়। সমুদ্ৰ মন্থনৰ কাহিনীটো ভাগৱৎ পুৰাণ, বিষ্ণু পুৰাণ, মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণত উল্লেখ আছে।
প্ৰবাদ মতে দেৱতা সকলে দুৰ্বাসা মুনিৰ অভিশাপত তেওঁলোকৰ শক্তি হেৰুৱাইছিল আৰু হেৰুওৱা শক্তি উদ্ধাৰৰ বাবে তেওঁলোকে ভগৱান ব্ৰহ্মা আৰু ভগৱান শিৱৰ ওচৰ চাপে। তেওঁলোকে দেৱতাসকলক ভগৱান বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ পঠিয়ালে।  বিষ্ণুৱে তেওঁলোকক খীৰ সাগৰ(Ksheera Sagara:ocean of milk) মন্থন কৰি অমৃত উলিয়াবলৈ উপদেশ দিলে। ইয়াৰ বাবে দেৱতা সকলে চিৰবৈৰী অসুৰ সকলৰ লগত একেলগে সমুদ্ৰ মন্থন কৰি অমৃত ওলালে সমভাগ কৰিম বুলি সন্ধি কৰিব লগা হ'ল। কিন্তু যেতিয়া অমৃতৰ পাত্ৰটো ওলাই পৰিল, তেতিয়া অমৃতৰ বাবে তেওঁলোকৰ মাজত যুদ্ধ হ'ল আৰু এই যুদ্ধ ১২ দিন আৰু ১২ ৰাতি চলিল(মানুহৰ বাবে ১২ বছৰ) এই যুদ্ধত ভগৱান বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধৰি অমৃতৰ পাত্ৰটো লৈ উৰি গৈছিল আৰু তেতিয়াই এই চাৰিখন ঠাইত অমৃতৰ টোপাল পৰিছিল।
ঠাইসমূহ
এলাহাবাদ(প্ৰয়াগ), হৰিদ্বাৰ, নাচিক আৰু উজ্জয়িনী এই চাৰিখন ঠাইৰ একোখনত ১২ বছৰৰ মূৰে মূৰে কুম্ভ মেলা অনষ্ঠিত হয়।.
প্ৰয়াগ
thumb|250x250px|ত্ৰিৱেণী সংগম ত্ৰিৱেণী সংগম হ'ল গংগা, যমুনা আৰু সৰস্বতী নৈৰ মিলন থলী। centre|thumb|500x500px|কুম্ভ মেলা ২০১৩, ত্ৰিৱেণী সংগম, এলাহাবাদ
<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">হৰিদ্বাৰ
গংগা নৈৰ পাৰত অৱস্থিত এখন চহৰ।
নাচিক
ইয়াত ১৪খন আখাড়া(Akhara) আছে। ইয়াৰে ১১খন শৈৱপন্থী সকলৰ(১১খন শৈৱ আখাড়াৰ ১০খন বৰ্তমান সক্ৰিয় হৈ আছে; বুদ্ধ আখাড়া নামেৰে এখন বৰ্তমান অসক্ৰিয়)। বাকী ৩খন আখাড়া বৈষ্ণৱপন্থী সকলৰ। নাচিকৰ পৰা ৩০ কি:মি: দূৰৈৰ ত্ৰিম্বাকেশ্বৰৰ কুশাভাৰ্ট(Kushavart) নামৰ ঠাইত শৈৱ আখাড়া কেইখনে পৱিত্ৰ স্নানৰ কাৰ্য সমাপন কৰে। আনহাতে বৈষ্ণৱ আখাড়া কেইখনে তপোবনত থাকি ৰামাকুন্দৰ গোদাবৰীত ধৰ্মীয় কাৰ্যসমূহ সমাপন কৰে। The Vaishnav Akhadas perform rituals at Ramkund in Godavari and stay at Tapovan. বৈষ্ণৱ আখাড়া কেইখনত খালচা বুলি মহন্তই নেতৃত্ব দিয়া ধৰ্মীয় দল কিছুমান থাকে। ১৮৩৮ চনলৈ শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ সাধু উভয়ে ত্ৰিম্বাকেশ্বৰতে পবিত্ৰ স্নান কৰিছিল। কিন্তু উভয়ৰ মাজত হোৱা এক ৰক্তক্ষয়ী সংঘৰ্ষৰ পিছত দুয়ো পন্থীকে ভাগ কৰি দিয়া হয়।
উজ্জয়িনী
<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">উজ্জয়িনী সিপ্ৰা( Shipra) নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।
Venues
পৰৱৰ্তী কুম্ভ মেলা সমূহ:
উপস্থিতি
right|thumb|325x325px|<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">কুম্ভ মেলা, প্ৰয়াগ, ২০০১ thumb|২০১৩ চনত মহা কুম্ভত এজন সন্ন্যাসী According to The Imperial Gazetteer of India, an outbreak of cholera occurred at the 1892 Mela at Haridwar leading to the rapid improvement of arrangements by the authorities and to the formation of Haridwar Improvement Society. In 1903 about 400,000 people are recorded as attending the fair. During the 1954 Kumbh Mela stampede at Prayag, around 500 people were killed, and scores were injured. Ten million people gathered at Haridwar for the Kumbh on 14 April 1998.
In 2001, more than 40 million gathered on the busiest of its 55 days.
According to the Mela Administration's estimates, around 70 million people participated in the 45-day Ardha Kumbh Mela at Prayag in 2007.
The last "Kumbh Mela" held in 2001 in Prayag was estimated by the authorities to have attracted between 30 and 70 million people.
The current Maha Kumbh Mela began on 14 January 2013 at Prayag. According to expectations more than 100 million people attended the 2013 Kumbh mela.
ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি
right|thumb|250x250px|Naga sadhu procession 1998 Kumbh Mela এই উৎসৱৰ মুখ্য ৰীতি হৈছে যিখন নগৰত কুম্ভমেলা হৈ আছে সেই নগৰৰ নদীত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰ সৈতে সামূহিক স্নান কৰা:Ganga, নাচিকত গোদাৱৰী , উজ্জয়িনীত শিপ্ৰা আৰু সংগম (confluence of Ganga, Yamuna and mythical Saraswati) in Allahabad (Prayag). Nasik has registered maximum visitors to 75 million. Other activities include religious discussions, devotional singing, mass feeding of holy men and women and the poor, and religious assemblies where doctrines are debated and standardised. Kumbh Mela is the most sacred of all the pilgrimages.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2010)">citation needed ] Thousands of holy men and women attend, and the auspiciousness of the festival is in part attributable to this. The sadhus are seen clad in saffron sheets with Vibhuti ashes dabbed on their skin as per the requirements of ancient traditions. Some, called naga sanyasis, may not wear any clothes even in severe winter.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2010)">citation needed ] The right to be naga, or naked, is considered a sign of separation from the material world.
দৰ্শন
Darshan, or respectful visual exchange, is an important part of the Kumbh Mela. People make the pilgrimage to the Kumbh Mela specifically to see and experience both the religious and secular aspects of the event. Two major groups that participate in the Kumbh Mela include the Sadhus (Hindu holy men) and pilgrims. Through their continual yogic practices the Sadhus articulate the transitory aspect of life. Sadhus travel to the Kumbh Mela to make themselves available to much of the Hindu public. This allows members of the Hindu public to interact with the Sadhus and to take "darshan." They are able to "seek instruction or advice in their spiritual lives." Darshan focuses on the visual exchange, where there is interaction with a religious deity and the worshiper is able to visually "'drink' divine power." The Kumbh Mela is arranged in camps that give Hindu worshipers access to the Sadhus. The darshan is important to the experience of the Kumbh Mela and because of this worshipers must be careful so as to not displease religious deities. Seeing of the Sandus is carefully managed and worshipers often leave tokens at their feet.
২০০৪
২০০৪ চনত উজ্জয়িনীত সিপ্ৰা নদীৰ পাৰত সিংহস্থ মেলা অনুষ্ঠিত হৈছিল।
২০০৭
প্ৰয়াগত হোৱা অৰ্ধ কুম্ভ মেলাত ৭০ মিলিয়নতকৈ অধিক লোক সমবেত হৈছিল।
২০১০
২০১০ চনত হৰিদ্বাৰত পূৰ্ণ কুম্ভ মেলা মকৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা(১৪ জানুৱাৰী ২০১০)  to Shakh Purnima Snan (২৮ এপ্ৰিল ২০১০) লৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। লাখ লাখ ভক্ত সমৱেত হৈছিল এই মেলাত। ১৪ এপ্ৰিল ২০১০ ৰ দিনাই অকল ১০ মিলিয়ন লোকে গংগাত স্নান কৰিছিল। এপ্ৰিলৰ মাজভাগলৈ প্ৰায় ৪০ মিলিয়ন লোকে স্নান কৰিছিল। শ শ বিদেশী পৰ্যটকেও ভিৰ কৰিছিল পৃথিৱীৰ এই সৰ্ববৃহৎ মানৱ সমদলত।  ভক্ত সকলৰ সুবিধাৰ্থে ভাৰতীয় ৰেলে ভালেসংখ্যক বিশেষ ৰেলৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।  পাঁচজন লোকৰ ভিৰত হেঁচা-ঠেলাত মৃত্যু হৈছিল।
২০১৩
২০১৩ চনত এলাহবাদত ১৪ জনুৱাৰীৰ পৰা ১০ মাৰ্চলৈ মহা কুম্ভ মেলা অনুষ্ঠিত হয়। প্ৰায় ৩০ মিলিয়ন লোক ১০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিন সমৱেত হৈছিল। মেলাৰ ৫৫ দিনত প্ৰায় ১০০ মিলিয়ন লোকে ভিৰ কৰিছিল।     ১০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনাখন ৰেল ষ্টেচনত এটা দুৰ্ঘটনাত ৩৬ জন লোক নিহত হয় আৰু ৩৯ জন আহত হয়।
গুৰুত্বপূৰ্ণ দিনসমূহৰ বৰ্ণনা তলত দিয়া হ'ল:
২০১৫
পৰৱৰ্তী কুম্ভ মেলা ২০১৫ চনত নাচিক (মহাৰাষ্ট্ৰ)ত অনুষ্ঠিত হ'ব।   গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন সমূহৰ বৰ্ণনা তলত দিয়া হ'ল:
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ড
কমলপ্ৰীত কৌৰ
কমলপ্ৰীত কৌৰ (Kamalpreet Kaur, জন্ম: ৪ মাৰ্চ ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় এথলীট আৰু ডিচকাছ থ্ৰ' খেলুৱৈ। ডিচকাছ থ্ৰ' প্ৰতিযোগিতাত ৬৫ মিটাৰ বাধা ভংগ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা। ৰাহুল দ্ৰাবিড় এথলীট মেণ্টৰশ্বিপ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে তেওঁক গোস্পৰ্টছ ফাউণ্ডেশ্যনে আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰে। কৌৰে ৬৫.০৬ মিটাৰ প্ৰচেষ্টাৰে ডিচকাছ থ্ৰ'ত ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছিল আৰু ২০২১ চনত জাপানৰ ৰাজধানী টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল।     ২০২১ চনৰ ২১ জুনত পাটিয়ালাৰ এনআইএছত অনুষ্ঠিত ইণ্ডিয়ান গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্ক-৪ ত তেওঁ নিজৰ অভিলেখ ৬৬.৫৯ মিটাৰলৈ বৃদ্ধি কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৬ চনৰ ৪ মাৰ্চ তাৰিখে পঞ্জাবৰ শ্ৰী মুক্তচৰ চাহিব জিলাৰ বাদল নামৰ এখন গাঁৱত কমলপ্ৰীত কৌৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ শাৰীৰিক শিক্ষা প্ৰশিক্ষকৰ জোৰত ২০১২ চনত এথলেটিকছ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰথম ৰাজ্যিক মিটত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল। কৌৰে ২০১৪ চনত খেলক গুৰুত্বসহকাৰে লোৱা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ গাঁৱৰ ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ (এছএআই) কেন্দ্ৰত প্ৰাৰম্ভিক প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ কঠোৰ অনুশীলন আৰু প্ৰাকৃতিক সামৰ্থ্যই সোনকালেই ফলাফল লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যিহেতু তেওঁ ২০১৬ চনত ১৮ বছৰৰ অনুৰ্ধ আৰু ২০ বছৰৰ অনুৰ্ধ প্ৰতিযোগিতাত ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হৈছিল। তাৰপিছত ২০১৭ চনত তেওঁ ২৯তম বিশ্ব বিশ্ববিদ্যালয় গেমছত ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰে।
টুৰ্ণামেণ্ট আৰু পদক
২০১৯ চনত দোহাত অনুষ্ঠিত এছিয়ান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ পঞ্চম স্থান লাভ কৰে আৰু ২০১৯ ফেডাৰেচন কাপ ছিনিয়ৰ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ৬০.২৫ মিটাৰ থ্ৰ'ৰে স্বৰ্ণ জয় কৰে। তেওঁ ২৪তম ফেডাৰেচন কাপ ছিনিয়ৰ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ ডিচকাছ থ্ৰ'ত ৬৫ মিটাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি আগৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু একেৰাহে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে পোডিয়ামৰ শীৰ্ষত থাকে।
পাটিয়ালাত অনুষ্ঠিত ২৪তম ফেডাৰেচন কাপ ছিনিয়ৰ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ৬৫.০৬ মিটাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেকৰ্ড ব্ৰেকিং থ্ৰ'ৰ সৈতে তেওঁ টকিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
কমলপ্ৰীত বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰে'ল বিভাগত কৰ্মৰত। তেওঁ সীমা পুনিয়াক তেওঁৰ অন্যতম আদৰ্শ হিচাপে গণ্য কৰে আৰু বৰ্তমান ৰাখী ত্যাগীৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
বেতাল পঞ্চবিংশতি
বেতাল পঞ্চবিংশতি প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত পঁচিশটা নীতিশিক্ষামূলক সাধুৰ সংকলন। বেতাল পঞ্চবিংশতি বিশ্ব সাহিত্যৰ এক মূল্যৱান ৰচনা। ইয়াত থকা পুৰণি সাধুবোৰ বৰ সুন্দৰ আৰু নীতিশিক্ষামূলক। সেইবাবেই ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা যথেষ্ট। ঘাইকৈ শিৱদাস নামেৰে এজনে এই সাধুবোৰ ৰচনা কৰিছিল বুলি জনা গʼলেও গ্ৰন্থখনৰ লেখক হিচাপে জন্তল ভট্ট আৰু বেতাল ভট্ট নামৰ দুজনৰো উল্লেখ আছে।
ৰচয়িতা
বিখ্যাত কাশ্মিৰী লেখক সোমদেৱৰ কথা সৰিৎসাগৰ আৰু আন এজন লেখকৰ আচাৰ্য ক্ষেমেন্দ্ৰৰ বৃহৎ কথামঞ্জৰীতো বেতাল পঞ্চবিংশতিৰ সাধু অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁলোক আছিল একাদশ শতিকাৰ লেখক। গতিকে বেতাল পঞ্চবিংশতিৰ কাহিনীবোৰ নিশ্চিতভাৱে তাতোকৈ পুৰণি।
বিষয়বস্তু
মহাৰাজ বিক্ৰমাদিত্যক বেতালে পঁচিশটা সাধু কৈছিল বুলি গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা হৈছে। বেতাল পঞ্চবিংশতিত বেতালৰ সেই পঁচিশটা সাধুৰ বৰ্ণনা আছে। প্ৰত্যেকটো সাধু শেষ কৰি বেতালে বিক্ৰমাদিত্যৰ জ্ঞান আৰু সততাৰ পৰীক্ষা লʼবলৈ এটাকৈ প্ৰশ্ন সুধিছে। বিক্ৰমাদিত্যই তাৰ শুদ্ধ উত্তৰ দিছে। গতিকে কেৱল সাধু কেইটাই নহয়, সেইকেইটা কোৱাৰ ধৰণটোও বেছ কৌশলী আৰু কৌতূহল উদ্দীপক।
মুখ্য চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:সংকলন শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সাধু
গুলজাৰিলাল নন্দা
গুলজাৰিলাল নন্দা (Gulzarilal Nanda; ৪ জুলাই ১৮৯৮ – ১৫ জানুৱাৰী ১৯৯৮) আছিল ভাৰতৰ এগৰাকী ৰাজনৈতিক নেতা তথা অৰ্থনীতিবিদ। ১৯৬৪ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু ১৯৬৬ চনত লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীৰ মৃত্যুৰ বাবে তেখেত দুবাৰকৈ ভাৰতৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত নতুন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যকালৰ জৰিয়তে তে‍ওঁৰ দুয়োটা কাৰ্যকালৰ অন্ত পৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেখেতক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
ছান মেৰিনোৰ নাৰী
ছান মেৰিনোৰ নাৰী (Women of San Marino) ৰ জৰিয়তে সাধাৰণতে ইউৰোপীয় মহিলাকে বুজোৱা হয়, যিসকল মহিলাই ছান মেৰিনো ৰিপাব্লিকত বাস কৰে অথবা তেওঁলোক ইয়াৰ পৰা আহিছে। বৰ্তমান ছান মেৰিনোত পুৰুষৰ সৈতে প্ৰায় সকলো সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰেই সামাৰিনিজ মহিলাসকলৰ লগত বিভক্ত। পৰম্পৰা অনুসৰি চতুৰ্থ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ধৰ্মীয় নিৰ্যাতনৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ওচৰৰ ৰিমিনি চহৰৰ পৰা পলায়ন কৰা আদিম খ্ৰীষ্টান চেণ্ট মেৰিনাছে ছান মেৰিনো দেশখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ আগমনৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ছান মেৰিনো চহৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে নিৰ্মাণ কৰা পালাজ্জো পাব্লিকোৰ ব্যাপক সংস্কাৰ কৰা হয় আৰু ১৯৯৬ চনত এই সংস্কাৰকৰণ সমাপ্ত হয়। ছান মেৰিনো চহৰত উদ্যোগৰ সংখ্যা বৰ বেছি নহয়। ইয়াৰ মূল অৰ্থনৈতিক ভিত্তি হৈছে পৰ্যটন।
ছান মেৰিনোত ২০১৭ চনলৈকে ১৫–১৯ বছৰ বয়সৰ প্ৰতি ১০০০ মহিলাৰ ভিতৰত কিশোৰ-কিশোৰীৰ জন্মৰ হাৰ ১.৪। ২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈকে সংসদৰ ৩৩.৩% আসন মহিলাৰ হাতত আছিল। ২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে লিংগ দৃষ্টিকোণৰ পৰা SDGসমূহ(বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য, Sustainable Development Goals) নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় সূচকসমূহৰ মাত্ৰ ১১.৪%হে উপলব্ধ আছিল। মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা, বিনা বেতনে যত্ন আৰু ঘৰুৱা কাম আৰু শ্ৰম বজাৰৰ মূল সূচকসমূহ, যেনে লিংগৰ দৰমহাৰ ব্যৱধানৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱধান আছিল। ইয়াৰ উপৰিও লিংগ আৰু দৰিদ্ৰতা, শাৰীৰিক আৰু যৌন নিৰ্যাতন, মহিলাৰ সম্পত্তিৰ সুবিধা (ভূমিকে ধৰি), আৰু লিংগ আৰু পৰিৱেশৰ দৰে বহু ক্ষেত্ৰত – পুনৰ নিৰীক্ষণৰ বাবে তুলনামূলক পদ্ধতিৰ অভাৱ। এই লিংগ তথ্যৰ ব্যৱধানসমূহ বন্ধ কৰাটো ছান মেৰিনোত লিংগ সম্পৰ্কীয় এছডিজি প্ৰতিশ্ৰুতিসমূহ লাভৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়।
ৰাজনৈতিক অধিকাৰ
১৯৫৭ চনত ফাট্টি ডি ৰ’ভেৰেটা নামেৰে জনাজাত সাংবিধানিক সংকটৰ পিছত ছান মেৰিনোত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। ১৯৬০ চনত ছামাৰিন মহিলাসকলে ভোটাধিকাৰ লাভ কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক পদবী গ্ৰহণ কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।[
নাগৰিকত্বৰ অধিকাৰ
একবিংশ শতিকাৰ আগতে নাগৰিকত্ব আইনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে যথেষ্ট বৈষম্য আছিল। ১৯৮২ চনৰ গণভোটত ছান মেৰিনোৰ মহিলাসকলে পুৰুষ বিদেশীক বিয়া কৰালে তেওঁলোকৰ ছামাৰিনীয়া নাগৰিকত্ব বৰ্তাই ৰখাৰ অধিকাৰ লাভ কৰা নাছিল (১৯,০০০ ছামাৰিনজ ভোটাৰে ১৯২৮ চনৰ আইনখন বিলুপ্ত নকৰিবলৈ ভোট দিছিল যিয়ে ছামাৰিনজ মহিলাসকলক বিদেশীক বিয়া কৰালে ছামাৰিনজ নাগৰিকত্বৰ সীমা বাতিল কৰা হৈছিল)৷ ছামাৰিনৰ নাগৰিকত্ব হেৰুৱাৰ ফলত মহিলাসকলে ছান মেৰিনো ৰিপাব্লিকত ভোটদান, কাম কৰা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্ব, বাস কৰা আৰু সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱাৰ অধিকাৰো হেৰুৱাই পেলায়। এই আইনবোৰ পিছলৈ সলনি কৰা হ’ল৷ ২০০০ চনত সংসদে পূৰ্বৰ নাগৰিকত্ব আইন বিলুপ্ত কৰি নতুন নাগৰিকত্ব আইন প্ৰণয়ন কৰে, যাৰ অধীনত বিদেশীক বিয়া কৰাই দিয়া মহিলাই স্বামী বা সন্তানলৈ নাগৰিকত্ব প্ৰেৰণ কৰিব নোৱাৰে৷
নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসা
ছান মেৰিনোৱে ২০০৮ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা প্ৰতিৰোধ আৰু দমন আৰু লিংগ হিংসাৰ আইন নং ৯৭ গৃহীত কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ভৱাই
ভৱাই (Bhavai) হ’ল পশ্চিম ভাৰতৰ গুজৰাটৰ এবিধ জনপ্ৰিয় লোকনাট্য। ইয়াক বেশ বা স্বং নামেৰেও জনা যায়।
বুৎপত্তি
ভৱাই শব্দ সংস্কৃত ভাষাৰ ভৱৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ প্ৰকাশ বা আবেগ। ই হিন্দু দেৱী দুৰ্গাৰ সৈতেও জড়িত। ভৱ মানে মহাবিশ্ব আৰু আই মানে মাতৃ। সেইবাবে ইয়াক মহাবিশ্বৰ মাতৃ দুৰ্গাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গীকৃত এক শিল্পৰূপেও বিবেচনা কৰা হয়। ভবাই বেশ বা স্বং নামেও পৰিচিত, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ সাজ-সজ্জা।
ইতিহাস
৪ৰ্থ শতাব্দীত ভৱাইৰ উদ্ভৱ হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ঐতিহ্যগতভাৱে অসৈত ঠাকুৰক ভৱাইৰ উদ্ভাৱক ৰূপে কৃতিত্ব দিয়া হয়।
লোককথা
অসৈত ঠাকুৰে প্ৰায় ৩৬০খন নাটক বা বেশ লিখিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কিন্তু এতিয়ালৈকে মাত্ৰ ৬০খনহে তেওঁৰ নামত পোৱা গৈছে। তেওঁৰ এখন নাটক সেয়া ১৩৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ ৰচনা কৰা বুলি উল্লেখ কৰিছে।
বিষয়-বস্তু
ভৱাইত নাপিত, চুৰি-কটাৰী ধৰাওঁতা, ডকাইত, খাৰু বিক্ৰেতা, চোৰ, দৰ্জি, ফকিৰ আৰু সাধুসহ সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহকে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এখন বেশ আছে, য’ত এগৰাকী বনিয়া নাৰী আৰু এজন মুছলমান থানেদাৰৰ মাজত ব্যৰ্থ প্ৰেমৰ কাহিনী চিত্ৰিত কৰা হৈছে। জাচমা ওড়ান নামৰ বেশ বা নাটকখনৰ শেষত এজন মুছলমান ফকিৰ উপস্থিত হয়, যাক ৰাইজে জাচমাক পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
যি কোনো ভৱাইতে কৌতুকৰসে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, আনকি পৌৰাণিক চৰিত্ৰবোৰৰ ক্ষেত্ৰতো ই প্ৰযোজ্য। এই বৈশিষ্ট্যবোৰৰ বাবেই ভৱাইক ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত শিল্পকলাবোৰৰ ভিতৰত অনন্য কৰি তুলিছে।
ভৱাই দলৰ প্ৰধানজনক নায়ক বোলা হয়। তেওঁ প্ৰথমে অভিনয় ক্ষেত্ৰখন চিহ্নিত কৰে আৰু জোঁৰ বা মাটিক চাকিত কুমকুম লগায়, যিটো দেৱী অম্বাৰ প্ৰতীক। তাৰপিছত দেৱীৰ প্ৰশংসাত প্ৰাৰ্থনা সঙ্গীত গায়। কাহী এখনেৰে মুখ ঢাকি এজন অভিনেতাই প্ৰবেশ কৰে; তেওঁ গণেশৰ প্ৰতীক। পৰৱৰ্তী সময়ত ক্ৰমে কালী আৰু ব্ৰাহ্মণে প্ৰবেশ কৰে। নাটক অন্ত নোহোৱালৈকে নায়ক মঞ্চত উপৱিস্ত থাকে। তেওঁ ভাষ্য আৰু হস্ত-সঞ্চালনেৰে নাটকখন পৰিচালনা কৰে। ইয়াক প্ৰচুৰ গীত আছে। মহিলা চৰিত্ৰবোৰো পুৰুষে ৰূপায়ণ কৰে।
ভৱাইৰ ভাষা হিন্দী, উৰ্দু আৰু মাৰোৱাৰীৰ সংমিশ্ৰণ। ঊনবিংশ শতাব্দীত প্ৰথম বেশ প্ৰকাশিত হয়। অনুশীলন আৰু মৌখিক পৰম্পৰাৰে পূৰ্বপুৰুষৰ ভৱাই চলি আহিছে। ভৱাই ৰাজস্থানত ভৱাই নৃত্য হিচাপে প্ৰচলিত হৈ আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:গুজৰাট
গোপালকৃষ্ণ গান্ধী
গোপালকৃষ্ণ দেৱদাস গান্ধী (Gopalkrishna Devdas Gandhi; জন্ম: ২২ এপ্ৰিল ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু প্ৰাক্তন কূটনীতিবিদ। তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ পশ্চিম বংগৰ ২৩তম ৰাজ্যপাল আছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ নাতি। তেওঁ প্ৰাক্তন ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সচিব বিভিন্ন পদবীত অধিষ্ঠিত আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু শ্ৰীলংকালৈ ভাৰতৰ উচ্চায়ুক্ত আৰু অন্যান্য কূটনৈতিক পদত সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০১৭ চনৰ ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চাৰ পৰা মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী ভেংকাইয়া নাইডুৰ হাতত পৰাস্ত হয়। উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ ২৪৪টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ভেংকাইয়া নাইডুয়ে ৫১৬টা ভোট লাভ কৰিছিল।
গান্ধীজ ট্ৰুথ: অন দি অৰিজিনচ্‌ অৱ মিলিটেণ্ট ননভায়লেঞ্চ
গান্ধীজ ট্ৰুথ: অন দি অৰিজিনচ্‌ অৱ মিলিটেণ্ট ননভায়লেঞ্চ (Gandhi's Truth: On the Origins of Militant Nonviolence) হ'ল জাৰ্মানীত জন্ম হোৱা এগৰাকী আমেৰিকান ডেভেল'পমেণ্ট চাইক'লজিষ্ট এৰিক এইচ্‌ এৰিকচনে ১৯৬৯ চনত লিখা এখন গান্ধী বিষয়ক কিতাপ। সাধাৰণ বাস্তৱভিত্তিক কিতাপৰ শাখাত এই কিতাপখনে পুলিৎজাৰ বঁটা আৰু দৰ্শন আৰু ধৰ্ম শিতানত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেশ্যনেল বুক এৱাৰ্ড লাভ কৰিছিল।
গোপালকৃষ্ণ গান্ধী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৫ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত দিল্লীত গোপালকৃষ্ণ গান্ধীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দেৱদাস গান্ধী আৰু মাতৃ লক্ষ্মী গান্ধী। দেৱদাস গান্ধী মহাত্মা গান্ধীৰ পুত্ৰ আৰু লক্ষ্মী গান্ধী চক্ৰৱৰ্তী ৰাজাগোপালচাৰীৰ পুত্ৰী। গোপালকৃষ্ণৰ দুজন জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ক্ৰমে ৰাজমোহন গান্ধী আৰু ৰামচন্দ্ৰ গান্ধী।
গান্ধীজ ট্ৰুথ: অন দি অৰিজিনচ্‌ অৱ মিলিটেণ্ট ননভায়লেঞ্চ
১৯৯৩ চনত নৰ্‌টনে কিতাপখনে পুনৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।
গোপালকৃষ্ণ গান্ধী
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে ১৯৬৮ চনত তামিলনাডু কেডাৰত যোগদান কৰে আৰু ১৯৮৫ চনলৈ তামিলনাডুত সেৱা আগবঢ়াইছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৮৫-৮৭ চনত ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতিৰ সচিব আৰু ১৯৮৭-১৯৯২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ যুটীয়া সচিব পদত অধিষ্ঠিত।
গান্ধীজ ট্ৰুথ: অন দি অৰিজিনচ্‌ অৱ মিলিটেণ্ট ননভায়লেঞ্চ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
গোপালকৃষ্ণ গান্ধী
কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চায়ুক্ত, যুক্তৰাজ্যৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰী আৰু যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনত অৱস্থিত নেহৰু কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক আৰু কূটনৈতিক পদবীৰ কাৰ্যভাৰ লাভ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু লিচ'থ'ৰ ভাৰতীয় আয়ুক্ত ১৯৯৭-২০০০ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সচিব, ২০০০ চনত শ্ৰীলংকালৈ ভাৰতৰ উচ্চায়ুক্ত, ২০০২ চনত নৰৱে আৰু আইচলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ২০০৩ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
২০০৪ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁক পশ্চিম বংগৰ ৰাজ্যপাল নিযুক্ত কৰা হয়। ২০০৬ চনত কিছুদিনৰ বাবে তেওঁ বিহাৰৰ ৰাজ্যপালৰ অতিৰিক্ত দায়িত্বয়ো পালন কৰিছিল।
২০১১ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ তেওঁ চেন্নাইত অৱস্থিত কলাক্ষেত্ৰ ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁ ২০১৫ চনত তামিল গ্ৰন্থ তিৰুক্কুৰাল ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। তেওঁ ২০১২ চনৰ ৫ মাৰ্চৰ পৰা ২০১৪ চনৰ মে মাহলৈ ভাৰতীয় উচ্চ অধ্যয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰশাসনীয় মণ্ডলীৰ সভাপতি আছিল।
বৰ্তমান গোপালকৃষ্ণ গান্ধীয়ে অশোক বিশ্ববিদ্যালয়ত ইতিহাস আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ
কৰবী গগৈ
লেফ্টনেণ্ট কমাণ্ডাৰ কৰবী গগৈ (Karabi Gogoi) এগৰাকী ভাৰতীয় নৌসেনাৰ বিষয়া। নৌসেনাত লেফ্টনেণ্ট কমাণ্ডাৰ পদবী লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া মহিলা। তেওঁ ভাৰতীয় নৌ সেনাত প্ৰথমবাৰলৈ বিদেশত ডিফেন্স এটাছী ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত কৰবী গগৈয়ে ৰাছিয়াৰ ৰাজধানী মস্কোত অৱস্থিত দূতাবাসত সহকাৰী নৌসেনা এটাছী ৰূপে যোগদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অসমৰ গুৱাহাটীত কৰবী গগৈৰ জন্ম হৈছিল। গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কাহিলীপাৰাৰ বাসিন্দা কৰবী গগৈৰ পিতৃ প্ৰয়াত দিলীপ গগৈ নামনি অসমৰ আয়ুক্ত কাৰ্যালয়ৰ অধীক্ষক আছিল আৰু মাতৃ ইন্দিৰা বৰগোহাঁই গগৈ দিছপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা। কৰবীয়ে লিটিল ফ্লাৱাৰ স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। কৰবীয়ে ২০০৬ চনত ওড়িশাৰ গান্ধী অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল। ২০১০ চনত তেওঁৰ অন্তিম বৰ্ষৰ অভিযান্ত্ৰিক স্নাতক পৰীক্ষাৰ ঠিক আগতে তেওঁ বেংগালুৰুত চাৰ্ভিচ চিলেকচন ব'ৰ্ড (এছ.এছ.বি.) পৰীক্ষা দিছিল আৰু একে বছৰতে নৌসেনাত নিযুক্ত হৈছিল। সৰুতে তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হ'বলৈ বিচাৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
২০১০ চনত কৰবীয়ে ভাৰতীয় নৌবাহিনীত অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰে। পিছলৈ তেওঁ নৌ স্থাপত্য আৰু সংৰচনা অধ্যয়নৰ বাবে দিল্লীত অৱস্থিত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে। তাৰপিছত তেওঁক বিশাখাপট্টনম ঘাটি আৰু উপকূলীয় কৰ্ণাটকৰ মনোৰম কাৰৱাৰত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
২০১৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় নৌ সেনাত প্ৰথমবাৰলৈ বিদেশত ডিফেন্স এটাছী ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ভাৰতীয় বায়ু সেনাই উইং কামাণ্ডাৰ অঞ্জলি সিঙক মস্কো দূতাবাসত উপ বায়ু সংলগ্ন হিচাপে নিযুক্তি দিয়াৰ মাত্ৰ এমাহ পিছতহে সহকাৰী নৌ সংলগ্ন হিচাপে তেওঁৰ বাছনি কৰা হৈছিল। যদিও সিং এজন মিগ-২৯ যুঁজাৰু বিমান ওপৰত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত এজন বৈমাণিক অভিযন্তা কৰবীৰ যুদ্ধজাহাজ নিৰ্মাণ আৰু তত্ত্বাৱধানত দক্ষতা আছে। ডিফেন্স এটাছী ৰূপে কৰবী গগৈয়ে যোগদানৰ পূৰ্বে ৰাছিয়ান ভাষাৰ এটা এমহীয়া পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰিবলগীয়া হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ পৰা তেওঁ ৰাছিয়াত ভাৰতীয় দূতাবাসৰ পদত যোগদান কৰে। ভাৰত-ৰাছিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক সুদৃঢ় কৰাত প্ৰতিৰক্ষা কূটনীতিৰ সহ দূত হিচাপে তেওঁ সেৱা আগবঢ়ায় আহিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
কৰবীৰ স্বামী প্ৰাঞ্জল সন্দিকৈও ভাৰতীয় নৌসেনাৰ এজন লেফটেনেণ্ট কমাণ্ডাৰ। প্ৰাঞ্জল সন্দিকৈ কৰবীৰ দেউতাক দিলীপ গগৈৰ প্ৰিয়বন্ধু পুত্ৰ আছিল। আজৰি সময়ত কৰবীয়ে ছবি আঁকি ভাল পায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সেনা বিষয়া শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
প্ৰাক-ইতিহাস
প্ৰাক-ইতিহাস (Prehistory)-ৰ অৰ্থ "ইতিহাসে ঢুকি পোৱাৰ আগৰ"। 'মূল ইংৰাজী শব্দ Prehistory (অৰ্থ: "before history", অথবা "before knowledge acquired by investigation") লেটিন ভাষাৰ præ (আগতে), and historia (ইতিহাস) শব্দৰ সংযোগত সৃষ্টি হৈছে। মানৱ ইতিহাসৰ 'নথিভুক্ত তথ্য'ৰ প্ৰচলনৰ আগৰ সময়ছোৱাকে প্ৰাক-ইতিহাসৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। লিখন পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰৰ পাছৰেপৰা ইতিহাসৰ সমল ৰূপে পোৱা লিখিত তথ্যকে 'নথিভুক্ত তথ্য' বোলা হৈছে। প্ৰাক-ইতিহাস যিকোনো লিখিত ইতিহাসৰ পূৰ্বৰ সময়ছোৱা। বহলাই ক'বলৈ গ'লে মানৱ প্ৰজাতিৰ অস্তিত্বৰ আৰম্ভণিৰপৰা লিখন পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰলৈ গোটেই সময়-কাল প্ৰাক-ইতিহাসৰ অন্তৰ্গত। ১৮৩০ চনৰ আশে-পাশে প্ৰথমে প্ৰত্নতাত্বিক পল টাৰ্নেলে প্ৰাক-ইতিহাসৰ বৰ্ণনা দিবলৈ anté-historique শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। দক্ষিণ ফ্ৰান্সৰ গুহাত আৱিষ্কৃত কিছুমান সমলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা দিয়াৰ সময়ত তেখেতে প্ৰথমে শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মূল ফৰাচী শব্দৰ ভাঙনি স্বৰূপে ইংৰাজীত 'prehistoric' শব্দটো ১৮৫১ চনত প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰে প্ৰত্নতাত্বিক ডেনিয়েল উইলছনে।<ref name="Simpson"> <ref name="Wilson Scotland">
'প্ৰাক-ইতিহাস' শব্দটোৱে ইতিহাসৰ আৰম্ভণি বিন্দু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰপৰা সাঙুৰি লয় যদিও, ঘাইকৈ পৃথিৱীত জীৱনৰ বিকাশৰপৰাহে ইয়াৰ আলোচনা কৰা হয়। বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত প্ৰাক-ইতিহাস বুলিলে মানৱ-সদৃশ জীৱৰ উৎপত্তিৰ আৰম্ভণিৰপৰাহে বুলি ধৰি লৈ আলোচনা কৰা হয়। প্ৰাক-ঐতিহাসিকসকলে মানৱ প্ৰাক-ইতিহাসক 'তিনিটা যুগ পদ্ধতি'ৰে ভাগ কৰিছে, আনহাতে মানৱ-ৰ আৱিৰ্ভাৱে আগৰ সময়ছোৱাৰ শ্ৰেণীবিভাগ কৰিবলৈ 'ভূ-তাত্বিক সময় মাপ' (Geologic Time Scale) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মানৱ প্ৰাক-ইতিহাসক মানুহে আয়ত্ত কৰা সঁজুলি-নিৰ্মাণ প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি তিনিটা ভাগত ভগোৱা হৈছে। কালানুসৰি এই তিনিটা ভাগ হৈছে: প্ৰস্তৰ যুগ, ব্ৰঞ্জ যুগ আৰু লৌহ যুগ। কালনিৰ্ণিত ঘটনা হিচাপে পাব পৰা আৰু নোৱৰা তথ্য এনেকৈয়ো দুটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰি প্ৰাক-ইতিহাসৰ আলোচনা কৰা হয়।
লিখন পদ্ধতি আৰু সঁজুলিৰ বিকাশ (ঐতিহাসিক কাল) ব্ৰঞ্জ যুগৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন সভ্যতাত বেলেগে বেলেগে হৈছিল, বা কিছুমান সভ্যতাৰ বাবে লৌহ যুগতহে হৈছিল। ঐতিহাসিকসকলে সেয়ে সদায়ে লিখিত তথ্যৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰি যুগ বিভাজন কৰাৰ সলনি প্ৰাকৃতিক আৰু সামাজিক অন্যান্য সাক্ষ্যকো সমানে গুৰুত্ব দিয়ে। সেয়ে প্ৰাক-ইতিহাস আৰু ইতিহাসৰ মাজৰ লক্ষ্মণ-ৰেখাডাল সুনিৰ্দিষ্ট নহয়।  'গভীৰ বুৰঞ্জী'ৰ (Deep History) সমৰ্থকসকল এই মতবাদ মানি চলাৰ পক্ষপাতী।
এই প্ৰবন্ধত ঘাইকৈ মানৱ প্ৰাক-ইতিহাসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, অথবা ক'ব পাৰি দৈহিক গাঠনিত আধুনিক মানৱ সদৃশ জীৱৰ বিকাশৰপৰা লিখিত ইতিহাসৰ সমল আৰম্ভণিৰ কালছোৱাৰ কথা ইয়াৰ আলোচনা কৰা হৈছে। পৃথিৱীৰ ইতিহাস আৰু জীৱনৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে ইয়াত আলোচনা কৰা হোৱা নাই।
সংজ্ঞা
যিহেতু সংজ্ঞামতেই প্ৰাক-ইতিহাসৰ বিষয়ে কোনো নথিভুক্ত তথ্য পোৱাটো সম্ভৱ নহয়, সেয়ে প্ৰা-ঐতিহাসিক সমলৰ প্ৰকৃত কাল নিৰ্ণয় এই ইতিহাসৰ আলোচনাৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। ওঠৰ শতিকালৈ এনে সমলৰ কালনিৰ্ণয়ৰ সঠিক পদ্ধতি বিকশিত হোৱা নাছিল।
প্ৰাক-ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ বুনিয়াদী দায়িত্ব বহন কৰে প্ৰাক-ঐতিহাসিক প্ৰত্নতাত্বিক আৰু নৃতাতাত্বিকসকলে। তেওঁলোকে খনন, ভূ-তাত্বিক আৰু ভৌগোলিক জৰীপ আৰু বিভিন্ন প্ৰযুক্তিৰে প্ৰাক-ঐতিহাসিক সমলৰ অধ্যয়ন আৰু অন্বেষণ কৰে। মানৱ-জিনীয় বিজ্ঞানী আৰু ঐতিহাসিক ভাষাতত্ত্ববিদ সকলৰপৰাও যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ সমল পোৱা যায়। সাংস্কৃতিক প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ পৰা সামাজিক বিষয়ৰ ওপৰত সমল পৱা যায়। সামাজিক পৰম্পৰাৰ অধ্যয়নে তাৰ আধাৰত প্ৰাক-ইতিহাসৰ বিশ্লেষণৰ সমল যোগায়। সেয়ে, প্ৰাক-ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ বাবে প্ৰাকৃতি আৰু সামাজিক বিজ্ঞানৰ কেবাটাও ভিন্ন শাখা যেনে, জীৱাশ্মবিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান, প্ৰত্নতত্ত্ব, ৰেণুবিজ্ঞান, প্ৰত্ন-জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, তুলনাত্মক ভাষাতত্ত্ব, নৃতত্ত্ববিজ্ঞান, আণৱিক জেনেটিকবিজ্ঞান আদি সন্মিলত হৈ পৰে।
প্ৰত্নপ্ৰস্তৰ
পেলিঅ'লিথিক যুগৰ প্ৰথমছোৱাক 'নিম্ন পেলিঅ'লিথিক' (Lower Paleolithic) বোলা হয় আৰু 'হ'ম' ছেপিয়েন্স'-ৰ বিকাশৰ আগলৈ ইয়াৰ সময়সীমা ধৰা হয়। 'হ'ম' হেবিলিছ' (Homo habilis)-ৰ আৰম্ভণি আৰু প্ৰথম শিলৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰৰপৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি ধৰা এই যুগক ২.৫ নিযুত বছৰ পুৰণি বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। হ'ম' ছেপিয়েন্স প্ৰজাতিৰ উৎপত্তি ২ লাখ বছৰ আগতে বুলি ধৰা হয়, আৰু ইয়াৰ লগতে আৰম্ভণি হয় 'মধ্য পেলিঅ'লিথিক যুগ'ৰ। এই নতুন প্ৰজাতিৰ শৰীৰত ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে উপযুক্ত শাৰীৰিক বিকাশ সংঘটিত হৈছিল। নিয়মানুসৰি মৃতকৰ দেহ কবৰ দিয়া, সংগীতৰ উৎপত্তি, প্ৰাচীন কলাৰ উৎপত্তি আৰু কেবাটাও অংশ সম্বলিত সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ মধ্য পেলিঅ'লিথিক যুগৰ বৈশিষ্ট্য।
সমগ্ৰ পেলিঅ'লিথিক যুগতে মানৱ ঘাইকৈ অঘৰী, চিকাৰ-সংগ্ৰহী (hunter-gathere) প্ৰজাতি আছিল। চিকাৰ-সংগ্ৰহী সামাজিক গোটবিলাক আছিল অতি সৰু আৰু তেওঁলোকৰ মাজত অধিকাৰৰ বিভাজন নাছিল। অৱশ্যে ইয়াৰ মাজতে খাদ্যৰ সুচলতা থকা অঞ্চলত বা খাদ্য-সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আয়ত্ত কৰা গোটৰ মাজত অচিকাৰী জীৱনো গঢ় লৈ উঠিছিল, আৰু 'দলপতি'ৰ অধীনত থকা জটিল সামাজিক ব্যৱস্থাও গঢ় লৈ উঠিছিল, য'ত সামাজিক শ্ৰেণীবিভাজনো আছিল। দূৰৱৰ্তী স্থানৰ লগত যোগাযোগ ব্যৱস্থা কিছু বিকশিত হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰাচীন অধিবাসীসকল এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰপৰা ৭০,০০০ বছৰ আগতেই যাতায়াত কৰা বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
মধ্যপ্ৰস্তৰ
হিমযুগৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈ পৰা অঞ্চলত মেজ'লিথিক যুগ ভালদৰে নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি, এনে অঞ্চলত মেজ'লিথিক যুগ কেইবা হাজাৰ বছৰ ধৰি চলিছিল। উত্তৰ ইউৰোপত উষ্ণ আৱহাৱাৰ জলাহ-ভূমিৰ ওচৰত খাদ্যৰ সুচলতাৰ বাবে কিছুমান সমাজ-গোট নিয়াৰিকৈ চলি আছিল। এনে পৰিবেশে জন্ম দিয়া আচৰণৰ কিছু নিশ্চিত তথ্য 'মেগ্‌লেম'ছিয়ান' আৰু 'এজিলিয়ান' সংস্কৃতিৰপৰা পোৱা যায়। অৱশ্যে এনে পৰিবেশে উত্তৰ ইউৰোপত নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগৰ আৰম্ভণি হোৱাত বাধা দিছিল। খ্ৰী.পূ. ৪০০০ বছৰ আগেয়েহে এই অঞ্চলত নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগ আৰম্ভ হোৱা দেখা যায়।
মেজ'লিথিক যুগৰ অৱশিষ্ট কমেইহে পোৱা গৈছে, আৰু পোৱা গৈছে বহু দূৰে দূৰে, তাকো 'অৱশিষ্ট' (midden) হিচাপেহে। বনাঞ্চল থকা অংশত কৃষিৰ বাবে হাবি মুকলি কৰাৰ চিহ্ন পোৱা গৈছে। অৱশ্যে খেতিৰ বাবে হাবি মুকলি কৰাটো নিঅ'লিথিক যুগতহে বিস্তৰভাৱে হৈছিল।