cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পল্লৱী যোশী
কৰ্মজীৱন
৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে। বিবেক অগ্নিহোত্ৰী পৰিচালিত দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছৰ বাবে তেওঁক এই সন্মান দিয়া হয়; য’ত তেওঁ অধ্যাপিকা ৰাধিকা মেননৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সাতশাকী
সাতশাকী হৈছে অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা ব'হাগ বিহুৰ সময়ত এশ এবিধ শাক খোৱাৰ এক পৰম্পৰা। সাতশাকী নামটো ব'হাগৰ সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন খোৱাৰ পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। অঞ্চলভেদে এশ এবিধৰ সলনি এশ আঠবিধ শাক খোৱাৰো পৰম্পৰা আছে। এই প্ৰথাৰ তাৎপৰ্য্য এয়ে যে বছৰৰ এইখিনি সময়ত ঘৰৰ বাৰী বা দাঁতি-কাষৰীয়া পৰিৱৱেশত থকা গছ-লতিকাত নতুন পাতৰ সমাহাৰ ঘটে। তাৰে শতাধিক শাক গোটাই খোৱাটো সহজসাধ্য হয়। এই প্ৰথাটো প্ৰকৃততে প্ৰতীকী অৰ্থতহে পালন কৰা হয় বুলি ধাৰণা কৰা হয়। সাতশাকীক অঞ্চলভেদে 'হাঁ‌হেখাঁ‌তী' বা 'পাৰেখাঁ‌তী' বুলিও কোৱা হয়।
এশ এবিধ শাক
সাধাৰণতে স্থানীয়ভাৱে পোৱা সকলোবোৰ শাক-পাতেই সাতশাকীত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাতশাকীত কেৱল শাকেই নাথাকে। কঁ‌ঠালৰ মুচি আদিও ইয়াৰ অন্যতম উপাদান। এই শাক-পাতসমূহৰ ভিতৰত অমিতাৰ ফুল, অমৰাৰ ফুল, আমৰ কোঁ‌হ, আনাৰসৰ কোঁহ, আদাৰ পাত, ওলকবিৰ পাত, কঁঠালৰ মুচি, কেঁহেৰাজ, কচুশাক, কোৱাভাতুৰি,  কাচিদঁ‌ৰিয়া, কাঠআলুৰ আগ, কৰ্দৈৰ পাত, কলমৌ শাক, কলপচলা, কোমোৰাৰ পাত, ভাতকেৰেলাৰ আগ, খুতৰা, গাখীৰতী, গৰুখিচ, চুকাশাক, চজিনাৰ পাত, চালকুঁৱৰী, চিৰতা, জিলমিল, জেতুলীপকা, জালুকৰ পাত, জলকীয়াৰ পাত, জাতিলাউৰ পাত, জিকাৰ পাত, টিকনিবৰুৱা, টেঙামৰা, টেঙেচি, তিতাফুল, তুলসী, দোৰোণবন, সোণবৰীয়াল, দুপৰটেঙা, ধনিয়া, ঢেকীয়া, নৰসিংহ, নেফাফু, নুনি পাত, নিলাজী বন, পিৰালি পালেং, পিঁয়াজপাত, পদিনা, পালেং, পুৰৈশাক, পনৌনৌৱা, পচতীয়া, পিপলি, ব্ৰাহ্মীশাক, বিলাহীৰ পাত, বনজালুক, বেতগাজ, বিহলঙনি, বকফুল, বৰমানিমুনি, বৰ্হমথুৰি, ভেদাইলতা, ভাঙ, ভৃঙ্গৰাজ, ভেকুৰি, মাটিকাঁদুৰি, সৰু মানিমুনি, মহানিম, মচন্দৰী, মানধনিয়া, মৰলীয়া, মৰিচা, মৰাপাট, মধুৰীআমৰ আগ, মধুসোলেং, ৰঙালাউৰ আগ, লফাশাক, লাইজাবৰী, লাইশাক, শেৱালিৰ পাত, সৰিয়হ শাক, শুকলতি, হাতীখুতৰা, হেলচী ইত্যাদি সততে ব্যৱহাৰ হয়। ঠাইভেদে শাকসমূহ ভিন্ন হ'ব পাৰে।
লোকাচাৰ
পৰম্পৰা অনুযায়ী গৰুবিহুৰ দিনা শাকনি বাৰী বা পথাৰৰ পৰা এই শাকসমূহ বুটলি অনা হয়। ইয়াক কোৱা হয় 'সাতশাকী তোলা'। সাধাৰণতে গৰুবিহুৰ দিনা গধূলি শাকসমূহ একেলগে ভাজি খোৱাৰ নিয়ম। ঠাইভেদে চেৰাবিহুৰ দিনাও সাতশাকী খোৱা হয়। অৱশ্যে সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন সাতশাকী খাব পৰা যায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি সেইদিনা সাধাৰণতে বিহ বা অখাদ্য বুলি গণ্য কৰা শাক-পাত সাতশাকীৰ সৈতে খালেও ই কোনো অপকাৰ নকৰে। ঠাইবিশেষে গৰু বিহুৰ দিনা গৰুৰ গালৈ ছটিওৱা চাটৰ পাচলিৰ একাংশও সাতশাকীৰ সৈতে মিহলাই খোৱা হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি বিহুৰ সময়ত সাতশাকী খালে বছৰটোলৈ বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি।
সাতশাকীৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে গীত-মাতো প্ৰচলিত। এই গীতক ‘শাক-তোলা’ গীত বোলা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বিহু শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
কোৰীয় ৱিকিপিডিয়া
কোৰীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ কোৰীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
2023 চনৰ কোৰীয় ৱিকিপিডিয়া'ৰ  প্ৰবন্ধ, 0 সম্পাদক, 0 প্ৰশাসক  আৰু 0 ফাইল আছে। মোট সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
কোৰীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
অমিতাভ ঘোষ
অমিতাভ ঘোষ (Amitav Ghosh; জন্ম ১১ জুলাই ১৯৫৬) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ‎ তথা শিক্ষাবিদ। তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত ৰচিত কল্প-সাহিত্যৰ বাবে বিশেষভাবে পৰিচিত। ১৮৩০ৰ দশকৰ প্ৰথম আফিং যুদ্ধৰ পটভূমিত ৰচিত তিনিখন উপন্যাসৰ 'আইবিচ ত্ৰিলজী' শৃঙ্খলা বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয়। তেওঁৰ সাহিত্যকৃতিৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, পদ্মশ্ৰী, জ্ঞানপীঠ বঁটাৰ লগতে আন বহুতো বঁটাৰে তেওঁ সন্মানিত। ইংৰাজীৰ ভাষাৰ সাহিত্যৰ বাবে জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমজন সাহিত্যিক।
জীৱন
right|thumb|২০০৭ চনত অমিতাভ ঘোষ অমিতাভ ঘোষৰ জন্ম হয় কলকাতাত ১৯৫৬ চনৰ ১১ জুলাইত। তেওঁ ভাৰতৰ লগতে বাংলাদেশ আৰু শ্ৰীলংকাত তেওঁৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ কাল পাৰ কৰিছিল। তেওঁ ডেৰাডুনৰ দ্য ডুন স্কুল নামৰ এক বালক বৰ্ডিং স্কুলৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। বিদ্যালয়ত তেওঁৰ সহপাঠী আছিল লেখক বিক্ৰম শেঠ আৰু ইতিহাসবিদ ৰাম গুহ। স্কুলত থাকোঁতে, তেওঁ নিয়মীয়াকৈ বিদ্যালয়ৰ কাকত 'দ্য ডুন স্কুল ৱিকলী'ত (সেইসময়ত যাক সম্পাদনা কৰিছিল বিক্ৰম শেঠে) কল্পকাহিনী আৰু কবিতাত লিখিছিল আৰু ৰাম গুহৰ সৈতে মিলি 'হিষ্টৰি টাইমছ' নামৰ আলোচনিখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজ, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু দিল্লী স্কুল অফ ইকনমিকেচৰ পৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ সামাজিক নৃতত্ত্ব বিষয়ত অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছেইণ্ট এণ্ডমাণ্ড হল কেলজৰ পৰা ডি.ফিল. ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিব বাবে ইলাক্স ফাউণ্ডেচনৰ বৃত্তি লাভ কৰে। তাত তেওঁৰ গৱেষণাৰ তত্ত্বাৱধায়ক আছিল ব্ৰিটিছ সামাজিক নৃতত্ত্ববিদ পিটাৰ লিয়েনহাৰ্ড। নৃতত্ত্ব আৰু ভূগোল বিভাগৰ অধিনত ১৯৮২ চনত তেওঁ দাখিল কৰা গৱেষণা গ্ৰন্থ বা থেচিছখনৰ নামৰ আছিল "Kinship in relation to economic and social organization in an Egyptian village community" (ইজিপ্তৰ গাঁৱৰ সমাজত অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক সংগঠনৰ আত্মীয়তা সম্পৰ্ক)।
নতুন দিল্লীৰ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ কাকতত অমিতাভ ঘোষে প্ৰথম চাকৰি লাভ কৰে। ১৯৯৯ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ কুইনছ কলেজত 'তুলনামূলক সাহিত্য' (Comparative literature) বিষয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁ ২০০৫ চনৰ পৰা হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ ভিজিটং অধ্যাপকৰূপেও কাম কৰি আহিছে। তেওঁ কলকাতাৰ সমাজ বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ আৰু তিৰুৱন্তপুৰমৰ চেণ্টাৰ ফৰ ডেভেলপমেণ্ট ষ্টাডিছ্‌ৰ ফেল'।
ঘোষে তেওঁৰ পত্নী ডেৱৰাহ বেকাৰৰ সৈতে নিউয়ৰ্ক মহানগৰত বাস কৰে। ডেৱৰাহ বেকাৰো এগৰাকী লেখিকা। তেওঁলোকৰ দুটি সন্তান আছে, লীলা আৰু নয়ন।
কল্প-সাহিত্য
অমিতাভ ঘোষৰ প্ৰথম উপন্যাস 'দ্য চাৰ্কল অফ ৰিজন' প্ৰকাশ পায় ১৯৮৬ চনত। তাৰ পাছত প্ৰকাশিত উপন্যাসসমূহ হৈছে 'দ্য শ্বেড' লাইনচ্‌' (১৯৮৮), 'দ্য কেলকাট্টা ক্ৰম'জ'ম' (১৯৯৫), 'দ্য গ্লাচ পেলেচ' (২০০০), আৰু 'দ্য হাংগ্ৰী টাইড' (২০০৪)। ১৮৩০ৰ দশকৰ প্ৰথম আফিং যুদ্ধ আৰু প্ৰাচ্যৰ ঔপনিৱেশিক ইতিহাসৰ পটভূমিত ৰচিত তেওঁৰ জনপ্ৰিয় 'আইবিচ ত্ৰিলজী' শৃঙ্খলাৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'চি অফ প'পিচ্‌' প্ৰকাশ পায় ২০০৮ চনত। শৃঙ্খলাৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয়খন উপন্যাস হৈছে ক্ৰমে 'ৰিভাৰ অফ স্ম'ক' (২০১১) আৰু 'ফ্লাড অফ ফায়াৰ' (২০১৫)। এই শৃঙ্খলাই সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিবৰ সক্ষম হয়। তেওঁৰ বেছিভাগ উপন্যাসেই ভাৰত মহাসাগৰৰ উপকণ্ঠীয় অঞ্চলসমূহৰ ঐতিহাসিক পটভূমিত ৰচিত। মাহমুদ কৰিয়াৰ সৈতে হোৱা এক সক্ষাৎকাৰত অমিতাভ ঘোষে কয়: "এয়া ইচ্ছাকৃত নাছিল, কিন্তু কেতিয়াবা ইচ্ছাকৃত নোহোৱাকৈ বস্তুবোৰ ইচ্ছাকৃত হয়। যদিও ই কেতিয়াও পৰিকল্পিত নাছিল আৰু এক সচেতন প্ৰকল্প হিচাপে আৰম্ভ হোৱা নাছিল, মই এই কথা অনুভৱ কৰোঁ যে এই বিষয়বস্তুৰ প্ৰতি মই সঁচাকৈয়ে আটাইতকৈ আগ্ৰহী: বংগোপসাগৰ, আৰৱ সাগৰ, ভাৰত মহাসাগৰ, আৰু এই অঞ্চলবোৰৰ সংযোগ।"
২০১৯ চনত প্ৰকাশিত জলবায়ু পৰিবৰ্তন আৰু জনপ্ৰব্ৰজনক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ লিখা অমিতাভ ঘোষৰ শেহতীয়া উপন্যাস 'গান আইলেণ্ড' সমালোচকৰ প্ৰশংসা বুটলিব সক্ষম হৈছে। পিছে দ্য গাৰ্ডিয়ানৰ সমলোচনাত, ঘোষৰ মূল বিষয়বস্তুৰ পৰা ফালৰি কাটি যোৱাৰ প্ৰৱণতা উল্লেখ কয় যে "বাস্তৱৰ দিশলৈ ই এক বক্ৰ পথ ল'ব পাৰে, কিন্তু ই শেষত বাস্তৱত উপস্থিত হ'ব।"
অকল্প-সাহিত্য
অমিতাভ ঘোষৰ উল্লেখযোগ্য অকল্প-লিখনীসমূহ হৈছে 'ইন এন এণ্টিক লেণ্ড' (১৯৯২), 'ডান্সিং ইন কম্বোডিয়া এণ্ড এট লাৰ্জ ইন বৰ্মা' (১৯৯৮), 'কাউণ্টডাউন' (১৯৯৯), আৰু 'দ্য ইমাম এণ্ড দ্য ইণ্ডিয়ান' (২০০২)। তেওঁৰ লিখনী ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ শেহতীয়া অকল্প-সাহিত্য গ্ৰন্থ 'দ্য গ্ৰেট ডিৰেঞ্জমেণ্ট: ক্লাইমেট চেইঞ্জ এণ্ড দ্য আনথিংকেবল' (২০১৬)-ত কিয় আধুনিক সাহিত্যই জলবায়ু পৰিবৰ্তনৰ বিষয়বোৰ আলোকপাট কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে আৰু প্ৰকৃতিৰ বাবে কিয় চৰম পৰিৱৰ্তন 'ভাবিব নোৱাৰা' হৈছে হৈ পৰিছে ইয়াৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
'দ্য চাৰ্কল অফ ৰিজন' উপন্যাসখনে ফ্ৰান্সৰ এক অন্যতম উল্লেখযোগ্য সাহিত্যৰ বঁটা 'প্ৰি মেডিচি অটৰঞ্জে' (Prix Médicis étranger) লাভ কৰে। 'দ্য শ্বেড' লাইনচ্‌' উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৯ চনৰ ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু আনন্দ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। 'দ্য কেলকাট্টা ক্ৰম'জ'ম' উপন্যাসখনে ১৯৯৭ চনৰ আৰ্থৰ চি ক্লাৰ্ক বঁটা লাভ কৰে। 'চি অফ প'পিচ্‌'ক ২০০৮ চনৰ বুকাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল। ই আছিল ২০০৯ চনৰ ভোডাফ'ন ক্ৰছৱৰ্ড বুক এৱাৰ্ডৰ সহ-বিজয়ী। তেওঁ ২০১০ চনত মাৰ্গৰেট এটউডৰ সৈতে যুটীয়াভাবে ইজৰাইলৰ ডেন ডেভিড পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। 'ৰিভাৰ অফ স্ম'ক' ২০১১ চনৰ মেন এছিয়ান সাহিত্য বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ ৰয়েল ছ'চাইটি অফ লিটাৰেচাৰ্চৰ এজন ফেল' হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ফৰ্ড ফাউণ্ডেশ্বন আৰ্ট অফ চেইঞ্জ ফেল' নামকৰণ কৰা হয়।
ঘোষে তেওঁৰ উপন্যাস 'দ্য গ্লাচ পেলেচ'ক কমনৱেল্‌থ লেখকৰ পুৰস্কাৰ বাবে বিবেচনাৰ পৰা উঠাই লয়, য'ত ইয়াক শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসৰ বাবে বিবেচনা কৰা হৈছিল। তেওঁ "কমনৱেল্‌থ" শব্দ আৰু নিয়মত নিৰ্ধাৰিত ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ অবিচাৰৰ প্ৰতি আপত্তি দৰ্শাইছিল।
২০০৭ চনত সাহিত্য আৰু শিক্ষালৈ আগবঢ়োৱা অবদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে অমিতাভ ঘোষক পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে। ২০১৬ চনৰ ২০ নৱেম্বৰত মুম্বাই লিটফেষ্টৰ টাটা লিটাৰেচাৰ লাইভত অমিতাভ ঘোষলৈ জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁক ৫৪তম জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়, এই সন্মানৰ তেওঁ প্ৰথমজন ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্যিক।
ভাৰ্জিনিয়া উল্‌ফ
জন্ম-পৰিচয়
১৮৮২ চনত লণ্ডনৰ এটি প্ৰখ্যাত পৰিয়ালত ভাৰ্জিনিয়া উল্‌ফৰ জন্ম হয়। উল্‌ফ আছিল পিতৃ-মাতৃৰ কনিষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ পিতৃ লেছলি ষ্টেফেন (Leslie Stephen) আছিল এগৰাকী প্ৰবন্ধকাৰ। সেয়ে ভাৰ্জিনিয়াই নিজৰ ঘৰতে জন্মলগ্নৰে পৰা এটি সাহিত্যিক পৰিৱেশ পাইছিল। উল্‌ফে তেওঁলোকৰ গ্ৰীষ্মকালীন ঘৰৰ পৰা প্ৰথম Godrevy Lighthouse দেখা পাইছিল আৰু পাছলৈ তেখেতৰ উপন্যাস টু দ্য লাইটহাউছ (To the Lighthouse) লিখিবলৈ প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
ষ্ট্ৰ'ক
ষ্ট্ৰ'ক হৈছে মগজুত সীমিত ৰক্ত প্ৰৱাহৰ ফলত মগজু কোষৰ মৃত্যু হোৱা। ষ্ট্ৰ'ক প্ৰধানকৈ দুই প্ৰকাৰৰ: ইচচেমিক, ৰক্ত প্ৰৱাহৰ অভাৱ ঘটিলে হয়, আৰু হিম'ৰেজিক, ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে হয়। ইয়াৰ ফলত মগজুৰ কাৰ্যক্ষমতা নাইকিয়া হয়। ষ্ট্ৰ'কৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণবোৰ হৈছে, দেহৰ এটা ফালৰ সঞ্চালন আৰু সংবেদন ক্ষমতাৰ নিষ্ক্ৰিয়তা, বোধ আৰু বাক ক্ষমতাৰ সমস্যা, পৃথিৱীখন ঘূৰি থকা যেন লগা, অথবা অন্য দিশৰ তুলনাত কোনো এটা দিশৰ দৰ্শন ক্ষমতা লুপ্ত হোৱা। সাধাৰণতে ষ্ট্ৰ'কৰ লগে লগেই এই লক্ষণবোৰে দেখা দিয়ে। যদি এই লক্ষণবোৰ কেৱল এঘণ্টা বা দুঘণ্টা মানহে থাকে, তেতিয়া ইয়াক ট্ৰাণছিয়েণ্ট ইচচেমিক এট্ৰেক (TIA) বুলি কোৱা হয়। হিম'ৰেজিক ষ্ট্ৰ'কত মূৰৰ বিষো হ'ব পাৰে। ষ্ট্ৰ'কৰ লক্ষণবোৰ স্থায়ী ৰূপো ধাৰণ কৰিব পাৰে। দীৰ্ঘ ম্যাদী ষ্ট্ৰ'কৰ ফলত নিউম'নিয়া বা ব্লাডাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ নষ্ট হ'ব পাৰে।
ষ্ট্ৰ'কৰ এটা প্ৰধান কাৰক হৈছে উচ্চ ৰক্ত চাপ। অন্য কাৰণবোৰ হৈছে ধপাত সেৱন, মেদবহুলতা, তেজত মাত্ৰাধিক ক'লেষ্টেৰ'ল, মধুমেহ, পূৰ্ৱৰ TIA আদি। ৰক্তবাহিকাত হোৱা অৱৰোধৰ বাবে ইচচেমিক ষ্ট্ৰ'ক হয়। মগজুত পোনপতীয়াকৈ অথবা মগজুৰ চাৰিও কাষে হোৱা ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে হিম'ৰেজিক ষ্ট্ৰ'ক হয়।  মগজুৰ চি টি স্কেন, এম আৰ আই স্কেন আৰু অন্য শাৰীৰিক পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা ইয়াক নিশ্চিত কৰা হয়। ইলেক্ট্ৰ'কাৰডিঅ'গ্ৰাম (ECG) আৰু তেজ পৰীক্ষা কৰি ইয়াৰ প্ৰধান আৰু সম্ভাৱনীয় কাৰকবোৰ নিৰ্ণয় কৰা হয়। নিম্ন ৰক্ত চাপতো একে লক্ষণে দেখা দিব পাৰে।
কাৰকবোৰৰ সক্ৰিয়তা কম কৰাৰ লগতে এছিৰিণ, ষ্টেটিনছ, ধমনীৰ অৱৰোধ নাইকিয়া কৰিবলৈ শল্য চিকিৎসা আদিৰ দ্বাৰা ষ্ট্ৰ'ক নিৰাময় কৰা হয়। ষ্ট্ৰ'কত প্ৰায়ে জৰুৰীকালীন শুশ্ৰূষাৰ প্ৰয়োজন হয়। তিনিৰ পৰা চাৰে চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰত ধৰা পৰা ইচচেমিক ষ্ট্ৰ'ক, তেজৰ চেঁকুৰা ভাঙিবৰ বাবে কৰা চিকিৎসাৰ দ্বাৰা নিৰাময় কৰিব পাৰি। এছপিৰিন ব্য হাৰ কৰা উচিত। কিছুমান হিম'ৰেজিক ষ্ট্ৰ'ক অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰিব পাৰি।
২০১০ চনত প্ৰায় ১৭ নিযুত লোকৰ ষ্ট্ৰ'ক হৈছিল আৰু ৩৩ নিযুত লোকৰ আগৰে পৰাই ষ্ট্ৰ'ক আছিল আৰু এই লোকসকল এতিয়াও জীৱিত। ১৯৯০ আৰু ২০১০ চনৰ ভিতৰত উন্নত বিশ্বত বছৰি ষ্ট্ৰ'ক হোৱা লোকৰ সংখ্যা ১০% হ্ৰাস পাইছে আৰু উন্নয়নশীল বিশ্বত এই সংখ্যা প্ৰায় ১০% বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৩ চনত পৃথিৱীত মৃত্যুৰ দ্বিতীয় প্ৰধান কাৰণ হিচাপে ষ্ট্ৰ'কক চিনাক্ত কৰা হৈছিল; ইয়াৰ ফলত প্ৰায় ৬.৪ নিযুত লোকৰ (সৰ্বমুঠ মৃত্যুৰ ১২%) মৃত্যু হৈছিল। প্ৰায় ৩.৩ নিযুত লোক ইচচেমিক ষ্ট্ৰ'কৰ বাবে আৰু প্ৰায ৩.২ নিযুত লোক হিম'ৰেজিক ষ্ট্ৰ'কৰ বাবে মৃত্যু হৈছিল। ষ্ট্ৰ'ক হোৱা লোকৰ প্ৰায় আধা সংখ্যক লোক এবছৰতকৈও কম সময়হে জীয়াই থাকে। সমগ্ৰ ষ্ট্ৰ'কত আক্ৰান্ত লোকৰ দুই তৃতীয়াংশ লোক ৬৫ বছৰতকৈ অধিক বয়সৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
বৰনদী অভয়াৰণ্য
বৰনদী অভয়াৰণ্য (Bornadi Wildlife Sanctuary) হিমালয়ৰ পাদদেশত আৰু ভূটানৰ সীমান্তত ওদালগুৰি জিলা আৰু বাক্সা জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। ইয়াৰ পশ্চিম সীমান্তইদি বৈ যোৱা বৰনদী নৈৰ নামেৰে এই অভয়াৰণ্যৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।
ইতিহাস
এই বনাঞ্চলক ১৯৮০ চনত মূলত: হিছপিড হেয়াৰ (Hispid Hare) আৰু নল গাহৰিৰ প্ৰতিৰক্ষা প্ৰদানৰ উদেশ্যে অভয়াৰণ্য ৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।.
ভূটান সীমান্তৰ হিমালয়ৰ পাদদেশৰ ৰজাগড় অঞ্চলত বৰনদী অভয়াৰণ্য অৱস্থিত। অভয়াৰণ্যখনে প্ৰায় ২৬,২২ বৰ্গকিলোমিটাৰ অঞ্চল আগুৰি আছে। পূৰ্বতে অভয়াৰণ্যখন দৰং জিলাত আছিল। বৰ্তমান ই বিটিএডিৰ অন্তৰ্গত বাক্সা জিলা আৰু ওদালগুৰি জিলাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
১৯৪২ চনতে বৰনদী বনাঞ্চলক ‘বৰনদী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। অসম চৰকাৰে নলগাহৰি আৰু খাগৰিকটা শহাৰ বাসস্থানৰ সংৰক্ষণৰ বাবে ১৯৮০ চনৰ ২২ আগষ্টত এক জাননীৰ জৰিয়তে বৰনদীক অভয়াৰণ্যলৈ উন্নীত কৰে। অভয়াৰণ্যখন মঙলদৈ বন্যপ্ৰাণী সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। পৃথিৱীৰ মানচিত্ৰত বৰনদী ২৬°৪৮ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯১.৪৫ পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত।
ভৌগিলিক বিৱৰণ
বৰনদী অভয়াৰণ্যৰ মাটিকালি প্ৰায় ২৬.২২ বৰ্গকিলোমিটাৰ ইয়াৰ পশ্চিমদিশে বৰনদী নামৰ নৈ বৈ গৈছে। এই বনাঞ্চল মঙলদৈ চহৰ আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৭০ আৰু ১৩০ কিমি দূৰত্বত অৱস্থিত।
জলবায়ু
বৰনদী অভয়াৰণ্যৰ জলবায়ু উপ-ক্ৰান্তীয় (sub-tropical) ধৰণৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
মে ডাম মে ফি
তাৎপৰ্য্য
টাই-আহোমসকলৰ এইটো এটাজন বিশ্বাস যে, পূৰ্ব্ব পুৰুষসকলে মৃত্যুৰ পিছত ’ডাম-ফী’ মানে দেৱতাৰ ৰূপত সাতখন স্বৰ্গৰ কোনোবা এখনত বাস কৰে আৰু পৃথিৱীত ৰৈ যোৱা তেওঁলোকৰ পো-নাতি-পৰিনাতি-জীয়ৰী-বোৱাৰী সকলোৰে অভিভাৱকত্ব গ্ৰহণ কৰে। টাই-আহোমসকলে আত্মাৰ পুনৰ জন্মৰ কথা বিশ্বাস নকৰে। তেওঁলোকে মৃতকৰ আত্মাই মাথোঁন কিছুদিনৰ বাবেহে ভ্ৰমি ফুৰিবলগীয়া হয়, উত্তৰ-পুৰুষৰ পৰা পূজা পোৱাৰ পিছতেই তেওঁলোক ’ফি’ বা দেৱতাৰ শাৰীলৈ উন্নীত হয়। ঘৰত বিয়া-বাৰু পতাৰ সময়ত, বিহু আদি উত্সৱত আৰু খেতি চপাই ন-খাওঁতে টাই-আহোমসকলে পূৰ্ব্ব পুৰুষসকলক শ্ৰদ্ধাৰে সুঁৱৰি তেওঁলোকৰ পূজা কৰে। ঘৰুৱাকৈ পতা এনে পূজাক ‘মৃতকক দিয়া পূজা ’ বুলি কোৱা হয়। এনে মৃতকলৈ আগবঢ়োৱা পূজাত মাছ-মঙহৰে ৰন্ধা ভাত, পায়স, মিঠাই আৰু সাঁজ উসৰ্গা কৰা হয়। ‘মৃতকক দিয়াত’ জীৱিত পৰিয়ালটোৱে পূৰ্ব্ব পুৰুষৰ আশীৰ্ব্বাদ বিচাৰে। মৃতক সকলৰ জৰিয়তে দেৱ-দেৱতা আৰু পৰমেশ্বৰলৈও প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হয়। টাই-আহোমসকলে বিশ্বাস কৰে যে, দেৱ-দেৱতাসকলক পূৰ্ব্ব পুৰুষৰ যোগেদিহে পাব পৰা যায়। প্ৰয়াত পূৰ্ব্ব পুৰুষৰ আত্মাই গৃহ-দেৱতাৰ ৰূপত পৰিয়ালৰ জীৱিত সদস্যসকলক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। মৃতকক কৰা পূজাৰ সন্দৰ্ভত এইদৰে কোৱা হয়’ গৃহ-দেৱ্তাই ৰক্ষা নকৰিলে, ঘৰৰ বেৰবোৰে বা ছালখনে মানুহক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। মৃতকসকলে ৰক্ষা কৰিলে সাপেও নাকামোৰে, বাঘেও নাখায়, আনকি যমেও নিবলৈ ভয় খায়।
মৃতকসকলক কেবাবিধ দেৱতাত ভগোৱা হয়। এইবিলাক হ’ল- ঘাই ডাম, চি-ৰেণ-ডাম, জাকৰুৱা ডাম, ন ডাম।
জাকৰুৱা ডামক বাদ দি বাকীসকলক গৃহ ডাম বুলি কোৱা হয়। ’ মে ডাম মে ফি ’ত চাওফী (পূৰ্ব্ব-পুৰুষসকল) আৰু ’ডাম চাও-ফী’সকলক পূজা কৰা হয়। এইসকল হ’ল :
ঐতিহ্য
চুকাফাই অসমলৈ অহাৰ পথত ঈৰাৱতী নৈ পাৰ হৈয়েই ’মে ডাম মে ফি ’ উদযাপন কৰিছিল। নতুন ৰাজ্য এখন জয় কৰি তাত সুশাসন প্ৰৱৰ্ত্তন কৰিবলৈ পূৰ্ব্ব পুৰুষ, লেংদন আৰু অন্যান্য দেৱতাসকলৰ আশীৰ্ব্বাদ বিচাৰি দৈ-কাও-ৰং পাৰ হোৱাৰ লগে লগে নামৰূপত বুঢ়ী দিহিঙৰ পাৰত তেওঁ আকৌ ’মে ডাম মে ফি ’ পাতিছিল। এইখন পূজাৰ পিছত তেওঁ চৰাইদেইৰ নামনি ভাগত লাঙটেওকাটত ’মে ডাম মে ফি ’ পাতে। চৰাইদেউত ৰাজধানী পাতিবৰ সময়তো পূৰ্ব্ব-পুৰুষ আৰু দেৱতাসকলৰ আশীৰ্ব্বাদ বিচাৰি স্বৰ্গদেৱে ’মে ডাম মে ফি ’ পাতিছিল ।
সেইদৰে পিছৰ স্বৰ্গদেউসকলেও বিভিন্ন সময়ত ’মে ডাম মে ফি ’ পাতিছিল। চ্যুহুং-মুঙে (দিহীঙ্গীয়া ৰজাই) (শাসন কাল ১৪৯৭-১৫৩৯) চুতীয়া আৰু কছাৰীসকলক পৰাজয় কৰাৰ পিছত ৰাজ্যজুৰি ’মে ডাম মে ফি ’ আৰু ৰিখন উত্সৱ পাতিছিল। চুখামফা (খোৰাৰজাই) কোঁচসকলৰ লগত সন্ধি স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে মে ডাম মে ফি পাতিছিল। কছাৰীসকল আৰু মোগলক পৰাস্ত কৰি চ্যু-ক্লে-মুঙ (গড়-গঙা ৰজা) (১৫৩৯-১৫৫২) স্বৰ্গদেৱেও মে ডাম মে ফি উদযাপন কৰিছিল। চ্যু-চেংফা (প্ৰতাপ সিংহ) (১৬০৩-১৬৪১) কছাৰী দমনৰ বাবে আৰু মোগলৰ লগত যুঁজ দিয়াৰ আগতে আৰু যুদ্ধত জিকি উলহ-মালহেৰে এই ধৰ্মীয় উত্সদৱ তিনিবাৰকৈ পালন কৰিছিল ।
হিন্দু ধৰ্মক অধিক প্ৰাধান্য দি স্বৰ্গদেউ চ্যু-টাম-লা (জয়ধ্বজ সিংহ)ই মে ডাম মে ফি পতা নাছিল। ফলত দেশখন সেইবাৰ মিৰজুমলাৰ হাতত পৰাস্ত হ’বলগীয়া হৈছিল। জয়ধ্বজ সিংহই অতি দুখ মনেৰে আতন বুঢ়াগোঁহাইক কৈছিল, ’বুঢ়াগোঁহাইদেউ, দেৱতাসকলে মোৰ লগ এৰিলে। ’ আতন বুঢ়াগোঁহাইয়ে জয়ধ্বজ সিংহক সান্তনা দি ক’লে, ’স্বৰ্গদেউ, দুখ নকৰিব। জয় আৰু পৰাজয় একেটা টকাৰে ইফাল আৰু সিফাল। যেতিয়া দেৱতাসকল আমাৰ প্ৰতি সদয় হ’ব, দেতিয়া স্বৰ্গদেৱে নিজ প্ৰৰাক্ৰমেৰে বিদেশী শত্ৰুক পৰাভূত কৰিব পাৰিব। ’ ইয়াতে আতন বুঢ়াগোঁহাইয়ে ’মে ডাম মে ফি ’ উদযাপন কৰাৰ কথাকেই পৰোক্ষভাৱে ইঙ্গিত দিছিল। জয়ধ্বজ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ, চ্যু-পুং-মুং (চক্ৰধ্বজ সিংহ) শাসন ভাৰ লৈয়েই মে ডাম মে ফি পাতিবলৈ থিৰ কৰি মন্ত্ৰী পৰিষদৰ উপদেশ বিচাৰিলে ’মোৰ ককাইদেৱে পূৰ্ব্ব-পুৰুষক কোনো পূজা-অৰ্চনা নকৰিলে। সেইবাবেই মুছলমানবোৰে আহি দেশখন বিধ্বংসিত কৰিলে। কাঁড়ী আৰু হাজুৱাবোৰক লণ্ড ভণ্ড কৰিলে আৰু দেশৰ প্ৰজাই জীয়াতু ভুগিলে। বহু মানুহ গোটাব লাগে আৰু পূজা-ভাগ আগবঢ়াব লাগে মই আপোনালোকৰ মতামত জানিব বিচাৰোঁ। ’ বুঢ়াগোঁহাইয়ে ক’লে, ’আগৰ দিনত স্বৰ্গদেউৰ পূৰ্ব্ব-পুৰুষসকলেতো দূৰ্য্যোগৰ সময়ত তাকেই কৰিছিল। ’ ইয়াৰ পিছত চক্ৰধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে অতি ধুম ধামেৰে চৰাইদেউত মে ডাম মে ফি পাতে আৰু তাৰ পিছতে মোগলৰ লগত শৰাইঘাটত কৰা যুদ্ধত জয় লাভ কৰে। এইদৰে আহোমৰ শেষৰজন স্বৰ্গ্দেউৰ দিনলৈকে ৰাজঘৰীয়া ’মে ডাম মে ফি ’ উদযাপিত হৈ আহিছিল ।
বৰ্তমান অৱস্থা
আহোমসকলৰ মাজত ঘৰুৱা ভাৱে বিহু বা অন্যান্য মাঙ্গলিক উৎসৱত মৃতকক দিয়াটো আৰু সামূহিক ভাৱে ৩১ জানুৱাৰী দিনটোত ’মে ডাম মে ফি ’ক ধৰ্মীয় উৎসৱ হিচাপে পালন কৰাটো এক সামাজিক পৰম্পৰা হৈ পৰিছে। আজিকালি ’মে ডাম মে ফি' ধৰ্মীয় মাঙ্গলিক অনুষ্ঠানৰ লগতে এক সামাজিক উৎসৱো হৈ পৰিছে। টাইসকলৰ লগত অসমৰ অন্যান্য জাতি-গোষ্ঠীয়েও এই মাঙ্গলিক অনুষ্ঠানটোৰ আহি যোগ দিয়া দেখা গৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:টাই আহোম
দ্বীপেন বৰুৱা
দ্বীপেন বৰুৱা (Dwipen Baruah) এগৰাকী অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী আৰু প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। তেখেতে বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় ৫০খন চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে। চলচ্চিত্ৰত গীত গোৱাৰ আগেয়ে তেখেতৰ ক্ৰিকেট খেলাৰ প্ৰতিহে তীব্ৰ আকৰ্ষণ আছিল। তেখেতে অসমৰ হৈ অসংখ্য ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ ক্ৰিকেট মেচত অধিনায়কত্ব কৰাৰ উপৰিও ৰঞ্জী ট্ৰফীৰ খেলতো অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
জন্ম
দ্বীপেন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৫ চনৰ ১৯ নবেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটী লতাশিলত। তেওঁৰ পিতৃ চন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আৰু মাতৃ জোনপ্ৰভা বৰুৱা। লতাশিলৰ বৰুৱা পৰিয়ালৰ এখেত সৰ্বকনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল। বৰুৱা পৰিয়ালৰ আটাইকেইগৰাকী সন্তানেই অসমীয়া কলা-ক্ষেত্ৰৰ ক্ষেত্ৰখনত উল্লেখনীয় অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে।
শিক্ষা
দ্বীপেন বৰুৱাই প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল লতাশিল প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা। পিছত তেওঁ কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে কিন্তু কিবা কাৰণত স্কুল ট্ৰেন্সফাৰ লৈ পুনৰ কামৰূপ একাডেমীত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰ পৰাই মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজত ভৰ্তি হয় আৰু তাৰেপৰাই ৰাজনীতি বিজ্ঞান আৰু শিক্ষা বিষয়ত বি.এ. পাচ কৰে।
ক্ৰিকেটাৰ জীৱন
দ্বীপেন বৰুৱাৰ দাদা-বাইদেউ সকলোৱে সংগীত, নাটক, বোলছবি জগতত জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁ জড়িত হৈ পৰিছিল ক্ৰিকেট খেলত। ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে তেওঁ ১৯ বছৰৰ অনুৰ্ধৰ বাবে অনুষ্ঠিত 'কোচ বিহাৰ ট্ৰফী'ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। একেখন প্ৰতিযোগিতাতে তেখেতে অধিনায়ক হিচাপে দলক নেতৃত্ব দিছিল। তেখেতে 'পূৱ মণ্ডল'ৰ দলৰ খেলুৱৈ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ খেলতো অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও ৰঞ্জি ট্ৰফী-তো অসমৰ হৈ খেলিছিল। ক্ৰিকেট খেলত দ্বীপেন বৰুৱাই অল ৰাউণ্ডাৰ হিচাপে খেলিছিল।
কণ্ঠশিল্পী জীৱন
১৯৬৮ চনত দ্বিপেন বৰুৱাৰ ককায়েক ব্ৰজেন বৰুৱাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ডক্তৰ বেজবৰুৱা চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেখেত সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহে। দ্বীপেন বৰুৱাই খুব ৰেডিঅ'ৰ গান শুনে আৰু গুণগুণাই থাকে। তেখেতৰ মাতটো যে টিউনত আছে, এই কথা তেখেতৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ সঙ্গীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱাই মন কৰাৰ লগতে তেখেতৰ আন এগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ব্ৰজেন বৰুৱায়ো মন কৰিছিল। ডক্তৰ বেজবৰুৱা নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তুতি পূৰ্ণগতিত চলি থকা সময়ত এদিন পৰিচালক ব্ৰজেন বৰুৱাই সঙ্গীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱাক ছবিখনৰ গীত দ্বিপেন বৰুৱাৰ হতুৱাই গোৱালে কেনে হয় সুধিলে। আৰু তেনেকৈয়ে তেখেতে ডক্তৰ বেজবৰুৱাত গীত গোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিলে। তাৰ পাছৰেপৰা তেখেতে ক্ৰিকেট খেল বাদ দি সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহে। ডাক্তৰ বেজবৰুৱাৰ গানসমূহ জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু তাৰ পাছতে দ্বিপেন বৰুৱাই কেইবাখনো ছবিৰ নেপথ্য গায়ক হিচাপে ভূমুকি মাৰে।
দ্বীপেন বৰুৱাই বহু দেৰীকৈ ৬৪ বছৰ বয়সত বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়। তেখেতৰ পত্নী জোৎস্না ৰহমানৰ লগত তৰামাই (১৯৭৬) ছবি নিৰ্মাণৰ সময়তে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপন হৈছিল যদিও পৰিয়ালৰ অসুবিধাৰ বাবে বিয়া হোৱা নাছিল। ২০০৯ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত দ্বিপেন বৰুৱা আৰু ছৈয়দা জোৎস্না ৰহমানৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
দ্বীপেন বৰুৱাই বৰ্তমানলৈ ৫০ খনৰো অধিক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য সংগীত-ত কণ্ঠদান কৰিছে। সংগীত পৰিচালক, ককায়েক, ৰমেন বৰুৱাৰ পৰিচালনাত তেখেতে গোৱা কেবাটাও গান বৰ্তমানেও অতি জনপ্ৰিয়। বৰ্তমানেও দ্বীপেন বৰুৱাই মঞ্চানু্ষ্ঠান, দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠান আদিত গান গাই আহিছে।
কণ্ঠদান কৰা চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা
দ্বীপেন বৰুৱাই কণ্ঠদান কৰা চলচ্চিত্ৰ সমূহৰ এখন তালিকা :
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চেক ৱিকিপিডিয়া
চেক ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চেক সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
2023 চনৰ চেক ৱিকিপিডিয়া'ৰ  প্ৰবন্ধ, 0 সম্পাদক, 0 প্ৰশাসক  আৰু 0 ফাইল আছে। মোট সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
চেক ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
ব্যাস (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
ব্যাসয়ে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
এলেন গিঞ্চবাৰ্গ
এলেন গিন্সবাৰ্গ (Allen Ginsberg) আমেৰিকাত বিট আন্দোলনৰ কবি। তেওঁৰ জন্ম ১৯২৬ চনৰ ৩ জুন; মৃত্যু ১৯৯৭ চনৰ ৪ মে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি শ্ৰেণী:সাহিত্য আন্দোলন শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰ
অৰ্থশাস্ত্ৰ কৌটিল্যৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন বিশ্ব-বিশ্ৰুত গ্ৰন্থ, এই গ্ৰন্থত প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজনীতি সম্পৰ্কে বিস্তৃত আৰু প্ৰামান্য তথ্য পাতি পোৱা যায়। ভাৰতীয ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ এইখনেই প্ৰাচীনতম আৰু প্ৰামাণিক গ্ৰন্থ।  আধুনিক   ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ প্ৰাচীন পাৰিভাষিক নাম আছিল 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'। ভাৰতীয় পৰম্পৰাত অৰ্থশাস্ত্ৰ আলোচনাৰ বহুতো প্ৰাচীন নিদৰ্শন পোৱা যায়। কৌটিল্যৰ 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'ত পূৰ্বাচাৰ্য্যসকলে প্ৰণয়ন কৰা বিভিন্ন  অৰ্থশাস্ত্ৰ নাইবা দন্ডনীতিৰ উল্লেখ আছে আৰু কৌটিল্যৰ 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'ক সেইবোৰৰ সংকলন বুলি কোৱা হৈছে।
সাধাৰণতে মৌৰ্য্যসম্ৰাট চন্দ্ৰগুপ্তৰ মন্ত্ৰী বিষ্ণুগুপ্ত নাইবা চাণক্য নাইবা কৌটিল্যকে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ ৰচিয়তা বুলি ভবা হয় আৰু এই তিনিওটা নাম যে একেজন ব্যক্তিৰেই আৰু তেৱেঁই যে 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'খন লেখিছে সেই বিষয়ে বাণভট্ট, দন্ডী, কামন্দক আদিয়েও সমৰ্থন জনাইছে। কৌটিল্যই 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'ৰ সংজ্ঞা এইদৰে দিছে-যি বিদ্যাৰ দ্বাৰা অৰ্থ নাইবা মানৱ বসতিপূৰ্ণ পৃথিৱী বা ভূমি লাভ আৰু পালন কৰিবৰ উপায় জনা যায়, সেই বিদ্যাই হ'ল- 'অৰ্থশাস্ত্ৰ'। ৰাষ্ট্ৰ দণ্ডৰ স্বৰূপ,ৰজা আৰু প্ৰজাৰ সম্বন্ধ বিচাৰ আদি ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ তাত্বিক আলোচনাতকৈ ,ঘাইকৈ ৰাজ্য শাসনৰ লগত জড়িত সমস্যাৰ সমাধান স্বৰূপে ব্যৱহাৰিক জ্ঞান বিতৰণৰ বাবে গ্ৰন্থখন ৰচিত হৈছে।
এই  গ্ৰন্থৰ আলোচ্য বিষয় হৈছে -এখন ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰশাসনীয় আৰু অৰ্থনৈতিক যাৱতীয় বিষয়। এই গ্ৰন্থখন 'সূত্ৰৰীতি'ত ৰচিত আৰু ইয়াৰ ভাষা অতি দুৰ্বোধ্য্। পাৰিভাষিক শব্দৰ বাহুল্যৰ বাবে অৰ্থভেদ অতি কষ্টসাধ্য। মহামহোপধ্যায় গণপতি শাস্ত্ৰী, পন্ডিত শ্যামা শাস্ত্ৰী, বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ  অধ্যাপক আৰ পি কাংলে  প্ৰভৃতিয়ে অৰ্থশাস্ত্ৰ সম্পাদনা কৰিছে। অসমীয়া ভাষাত ৰজনীকান্ত দেৱশৰ্মাই 'অধ্যক্ষ প্ৰচাৰ' নামৰ ২য় অধিকৰণৰ ৫ম অধ্যায়ৰ ষাড্ গুণ্যনামৰ ৭ম অধিকৰণৰ একাদশ অধ্যায়লৈকে আৰু ড° ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মাই আৰম্ভণিৰ ২য় অধিকৰণৰ চতুৰ্থ অধ্যায়লৈ আৰু ৭ম অধিকৰণৰ দ্বাদশ অধ্যায়ৰ পৰা অন্তলৈকে অনুবাদ কৰিছে ।
অৰ্থশাস্ত্ৰখন ১৫টা অধিকৰণত বিভক্ত। এই ১৫টা অভিকৰণৰ ভিতৰত ১৫০টা অধ্যায় আৰু ১৮০টা প্ৰকৰণ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ
ৱাজিদ খান
ৱাজিদ খান বুলিলে তলৰ পৃষ্ঠাসমূহ বুজাব পাৰে:
শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
কনকলতা বৰুৱা
কনকলতা বৰুৱা (Kanaklata Barua) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত ব্ৰিটিছৰ গুলিত তেওঁ ছহিদ হয়। তেওঁ অসমৰ প্ৰথম মহিলা শ্বহীদ। তেওঁৰ নামেৰে ১৯৯৮ চনত অসমত কনকলতা মহিলা আৰবান কো-অ’পাৰেটিভ বেংক লিমিটেড বা চমুকৈ কনকলতা মহিলা বেংক অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমটো মহিলা বেংক স্থাপিত হৈছিল। অসম চৰকাৰে অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ আত্মসহায়ক গোটসমূহক আৰ্থিক অনুদান প্ৰদান কৰি গোটসমূহৰ স্থিতি সবল কৰি তোলাৰ লগতে ঋণৰ চাহিদা হ্ৰাস কৰাত সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি কনকলতা বৰুৱাৰ নামেৰে কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা নামৰ এক দৰিদ্ৰতা দূৰীকৰণ আঁ‌চনি ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা কাৰ্যকৰী কৰে। তেওঁক বীৰবালা আখ্যা দিয়া হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অসমৰ অবিভক্ত দৰং জিলাৰ গহপুৰৰ ওচৰৰ বৰঙাবাৰী গাঁৱত ১৯২৪ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত কৃষ্ণ কান্ত আৰু কৰ্ণেশ্বৰী বৰুৱাৰ কন্যা হিচাপে বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ কৃষ্ণকান্ত বৰুৱা আছিল এজন খেতিয়ক। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। কনকলতাৰ দাদাৱক ঘনকান্ত বৰুৱা দৰঙৰ এজন বিখ্যাত চিকাৰী আছিল। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকল পূৰ্বৰ আহোম ৰাজ্যৰ দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা (চুতীয়া বশিষ্ঠ মুখিয়াল) আছিল। পিছলৈ দোলাকাষৰীয়া উপাধি ত্যাগ কৰি বৰুৱা উপাধি অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল। কনকলতাৰ মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু পুনৰ বিবাহ কৰোৱা দেউতাকৰো তেৰ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়। তেওঁ তৃতীয় শ্ৰেণীলৈকে স্কুললৈ গৈছিল যদিও পিছত সৰু ভাই-ভনীৰ যত্ন ল'বলৈ বুলি স্কুল এৰিব লগা হয়।
স্বাধীনতা সংগ্ৰামলৈ অৱদান
কনকলতা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী আগৰণুৱা স্বেচ্ছাসেৱিকা আছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ নেতৃত্বত 'মৃত্যু বাহিনী'ত যোগ দি ১৯৪২ চনৰ ২০ চেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অসম শাখাই প্ৰত্যেক থানাত (গহপুৰ, বিহালি, চতিয়া আৰু ঢেকীয়াজুলি) উত্তোলিত হৈ থকা ব্ৰিটিছৰ পতাকা নমাই তাৰ ঠাইত ভাৰতৰ জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ বাবে মৃত্যু বাহিনী তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। গহপুৰত গোলোকচন্দ্ৰ পূজাৰী আৰু জোনাৰাম ভূঞাৰ নেতৃত্বত প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী চলি থাকোঁ‌তেই গহপুৰৰ পশ্চিম ফালৰ পৰা থানা অভিমুখে অহা মৃত্যু বাহিনীৰ সন্মুখত থকা মূল স্বেচ্ছাসেৱিকা গৰাকী আছিল কনকলতা বৰুৱা। থানাৰ দ্বাৰৰ সন্মুখত ৰৈ থানালৈ সোমাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত অন্যান্য স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ লগতে পুলিচৰ লগত কনকলতাৰো টনা-আজোৰা লাগে। এনে সময়তে কনকলতাই নিজৰ দাবী সাব্যস্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকোঁতেই চিপাহী বগাই কছাৰীয়ে কনকলতাৰ বুকুলৈ লক্ষ্য কৰি গুলি এৰে। ফলত কনকলতা মাটিত বাগৰি পৰি থানাৰ সম্মুখতে শ্বহীদ হয়। উল্লেখ্য যে, কনকলতা বাগৰি পৰাৰ পিছতে মুকুন্দ কাকতিয়ে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পতাকাখন তুলি ল'বলৈ চেষ্টা কৰোঁতে পুলিচৰ গুলীত তেওঁ একে স্থানতে শ্বহীদ হয়। কনকলতা বৰুৱা আৰু মুকুন্দ কাকতি শ্বহীদ হোৱা স্থানতে বৰ্তমানৰ গহপুৰ নগৰৰ মাজমজিয়াত গহপুৰ আৰক্ষী থানাৰ সম্মুখৰ বৰপুখুৰীৰ পাৰত তেওঁলোকৰ স্মৃতিত ব্ৰঞ্জেৰে নিৰ্মিত পূৰ্ণাবয়ব মূৰ্তি যুগল প্ৰতিষ্ঠিত হৈ আছে। অসমীয়া আৰু ভাৰতীয় নাৰী সকলে পৰবৰ্তী সময়ত এই মহান বলীদানক অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে লৈ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰে।
মৃত্যু আৰু স্মৃতিচাৰণ
১৯৪২ চনৰ ২০ চেপ্তেম্বৰত পুলিচৰ গুলীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ১৯৯৭ চনত আৰম্ভ হোৱা ভাৰতীয় উপকূলৰক্ষী বাহিনীৰ আইচিজিএছ কনকলতা বৰুৱা নামৰ প্ৰথমখন পহৰাদাৰী জাহাজ বৰুৱাৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। ২০১১ চনত গৌৰীপুৰত তেওঁৰ এটা জীৱন্ত আকাৰৰ মূৰ্তি উন্মোচন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শৰ্মিষ্ঠা মুখাৰ্জী
শৰ্মিষ্ঠা মুখাৰ্জী এগৰাকী ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী, কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ৷
বাল্যকাল আৰু শিক্ষা
পশ্চিমবংগত জন্ম হোৱা মুখাৰ্জীয়ে বাল্যকাল দিল্লীত অতিবাহিত কৰে৷ তেওঁৰ পিতৃ হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণব মুখাৰ্জী৷
নৃত্যৰ কেৰিয়াৰ
মুখাৰ্জীয়ে বাৰ বছৰ বয়সত কথক নৃত্যৰ শিক্ষা আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁৰ শিক্ষকসকলৰ ভিতৰত পণ্ডিত দুৰ্গালাল, বিদুষী উমা শৰ্মা আৰু ৰাজেন্দ্ৰ গংগানী (Rajendra Gangani) আদি উল্লেখযোগ্য৷ হিন্দু কাকতে তেওঁৰ নৃত্য পৰিৱেশনৰ ভুয়সী প্ৰশংসা কৰিছে৷
ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ
শৰ্মিষ্ঠা মুখাৰ্জীয়ে ২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে৷ তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ এই দলৰ বুনিয়াদী ক্ষেত্ৰৰ পদক্ষেপসমূহকে ধৰি দলীয় ৰেলীতো সক্ৰিয়ভাৱে অংশ লৈ আহিছে৷ তেওঁ দিল্লীৰ গ্ৰেটাৰ কৈলাশ সমষ্টিৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত নিৰ্বাচনত প্ৰতিদন্দ্বিতা কৰে, কিন্তু পৰাজিত হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
চাৰ্বীয় ৱিকিপিডিয়া
চাৰ্বীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চাৰ্বীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
2023 চনৰ চাৰ্বীয় ৱিকিপিডিয়া'ৰ  প্ৰবন্ধ, 0 সম্পাদক, 0 প্ৰশাসক  আৰু 0 ফাইল আছে। মোট সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
চাৰ্বীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
১৯৮৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন,
ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৮৯ নৱম লোকসভাৰ সদস্যসকলক নিৰ্বাচিত কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই নিৰ্বাচনত ৰাজীৱ গান্ধীৰ পৰাজয় হৈছিল, কাৰণ বিৰোধী দলবোৰে একগোট হৈ জাতীয় মৰ্চাৰ অধীনত এখন সংখ্যালঘু চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈছিল বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং। চৰকাৰক বাম মৰ্চা আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিয়ে বাহিৰৰ পৰা সমৰ্থন দিছিল আৰু চৰকাৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিছিল।
পৃষ্ঠভূমি
১৯৮৪ত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত ৰাজীৱ গান্ধীয়ে যদিও বিপুল সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে জয়লাভ কৰিছিল, যদিও পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনত বফৰ্চ কেলেংকাৰী, পঞ্জাবৰ সন্ত্ৰাসবাদ, শ্ৰীলংকা চৰকাৰ আৰু এল.টি.টি.ইৰ মাজত চলি থকা যুদ্ধ আদি সমস্যাই ৰাজীৱ গান্ধী চৰকাৰক ভাৰাক্ৰান্ত কৰি ৰাখিছিল। গান্ধীৰ আটাইতকৈ চোকা সমালোচক আছিল বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং, যিয়ে গান্ধী চৰকাৰত বিত্ত মন্ত্ৰী আৰু প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী হৈ থকা অৱস্থাত সিঙে বফৰ্চ টোপ ক্ৰয়ত অবৈধ ধনৰ লেন-দেন হোৱাৰ অভিযোগ আনিছিল, যিয়ে ৰাজীৱ গান্ধীৰ ভাৱমূৰ্তি ম্লান কৰিছিল। সিঙক মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা আঁতৰোৱা হৈছিল আৰু তেতিয়া তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য পদৰ লগতে লোকসভাৰ সদস্য পদো ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ অৰুণ নেহৰু আৰু আৰিফ মহম্মদৰ লগ হৈ জনমৰ্চা গঠন কৰিছিল আৰু এলাহাবাদ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা উপ-নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ পুনৰ সংসদত প্ৰবেশ কৰিছিল।
ৰাজীৱ গান্ধীৰ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে একগোট হৈ যুঁজিবলৈ ১১ অক্টোবৰ, ১৯৮৮ৰ দিনা জনতা দল গঠন কৰা হয়। ১১ অক্টোবৰ আছিল মূল জনতা পাৰ্টিৰ আধ্যাত্মিক নেতা জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ জন্মদিন। জনতা দলত জনমৰ্চা, জনতা পাৰ্টি, লোকদল, সমাজবাদী কংগ্ৰেছ চামিল হয়। বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং এই ৰাজনৈতিক দলটোৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। জনতা দলৰ উদ্যোগত বিভিন্ন আঞ্চলিক দল, দ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগম, তেলুগু দেশম, অসম গণ পৰিষদ আদিক লৈ জাতীয় মৰ্চা গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ আহ্বায়ক, সভাপতি আৰু সাধাৰণ সম্পাদক আছিল ক্ৰমে বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং, এন টি ৰামাৰাও আৰু পি উপেন্দ্ৰ।
চন্দ্ৰ শেখৰ
৬৪জন সাংসদৰ সৈতে জনতা দল ভংগ কৰি চন্দ্ৰ শেখৰে সমাজবাদী জনতা পাৰ্টি গঠন কৰে আৰু কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থন লৈ ১০ নবেম্বৰ, ১৯৯০ত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ শপত লয়। কিন্তু ৰাজীৱ গান্ধীৰ ওপৰত চোৰাংচোৱাগিৰি কৰি থকাৰ অভিযোগত কংগ্ৰেছে সমৰ্থন উঠাই লয় আৰু ৬ মাৰ্চ, ১৯৯১ত শেখৰে পদত্যাগ কৰে। অৱশ্যে পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনলৈ তেওঁ তদাৰকী প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থাকে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
জেক কেৰুৱাক
জেক কেৰুয়াক (Jack Kerouac) আমেৰিকাৰ বিট আন্দোলনৰ কবি আৰু উপন্যাসিক। তেওঁৰ জন্ম ১৯২২ চনৰ ১২ মাৰ্চ। মৃত্যু ১৯৬৯ চনৰ ২১ অক্টোবৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি শ্ৰেণী: সাহিত্য আন্দোলন শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
অসমীয়া ভাষা
অসমীয়া  ভাষা (Assamese language) হৈছে সকলোতকৈ পূৰ্বীয় ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা। ইয়াক ঘাইকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই অসমৰ ৰাজ্যিক ভাষা। অৰুণাচল প্ৰদেশ, পশ্চিম বংগৰ কোনো কোনো ঠাইত আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন আন ৰাজ্যতো অসমীয়াভাষী লোক আছে। অসমীয়া-ভিত্তিক নাগামিজ নামৰ এটা সংযোগী ভাষা নাগালেণ্ডত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ হয়। ভূটানতো কিছুসংখ্যক অসমীয়াভাষী লোক আছে। অসমত বৰ্তমান অসমীয়া ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা ১.৩০ কোটিৰো বেছি আৰু বিশ্বজুৰি এই সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি।
অসমীয়া ভাষাৰ গঢ় আৰু ধ্বনি বৈশিষ্ট্যসমূহ সংস্কৃতৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। অসমীয়া লিপিৰে এই ভাষা লিখা হয়। লিখাৰ ধৰণ বাঁওফালৰ পৰা সোঁফাললৈ আৰু ওপৰৰ পৰা তললৈ।
উদ্ভৱ আৰু বিকাশ
প্ৰাচীন কালৰে পৰাই নিজা লিপি আৰু লিখিত সাহিত্যৰে পুষ্ট হৈ অসমীয়া ভাষাই বিৱৰ্তনৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে। অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কে বিভিন্ন ভাষাবিজ্ঞানীয়ে সময়ে সময়ে বিভিন্ন মত আগবঢ়াই আহিছে। এই বিষয়ে ঘাইকৈ ছয়টা মত পোৱা যায়। তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য মত কেইটা হ'ল- কালিৰাম মেধিৰ মতে প্ৰাচ্য-পশ্চিমাৰ মিশ্ৰণ, কনকলাল বৰুৱাৰ মতে পৈশাচী প্ৰাকৃত, দেবানন্দ ভৰালীৰ মতে কামৰূপীয়া, সৌমাৰ প্ৰাকৃত, ড‍৹ বেণীমাধৱ বৰুৱা, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে কামৰূপী প্ৰাকৃত আৰু ড° জৰ্জ আব্ৰাহম গ্ৰীয়াৰ্চন, তাৰাপৰোৱালা, ড° সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জী, ড° বাণীকান্ত কাকতি, ড° বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা, ড° উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, ড° গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী, ড° মহেশ্বৰ নেওগ, ড° নগেন ঠাকুৰ, ড° ভীমকান্ত বৰুৱা আদিৰ মতে মাগধী প্ৰাকৃত।
বৰ্তমানলৈকে কোনো এটা মতৰ ক্ষেত্ৰতে ভাষাবিজ্ঞানীসকল একমত হ'ব পৰা নাই। কিন্তু মাগধী প্ৰাকৃত সম্পৰ্কে বহু কেইজন ভাষাবিজ্ঞানী সহমতত উপনীত হৈছে। মাগধী প্ৰাকৃতৰ ইতিহাসলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, অসমীয়া ভাষা প্ৰধানকৈ ভাৰত-ইউৰোপীয় বা ভাৰত-ইউৰোপীয় পৰিয়ালৰ শতম শাখাৰ পৰা বিকাশ হৈছে। শতম শাখাৰ এটা প্ৰধান ভাগ আছিল 'আৰ্য' বা 'ভাৰত-ইৰানীয়'। এই আৰ্যভাষাৰে এটা প্ৰধান ঠাল ভাৰতীয় আৰ্যৰ পৰা খৃঃ পূঃ ৬ষ্ঠ শতিকাৰ পৰা ১০ম শতিকাৰ ভিতৰত বিকাশ হোৱা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ অন্তৰ্গত বিভিন্ন প্ৰাকৃতসমূহৰ ভিতৰৰ মাগধী প্ৰাকৃতৰ অন্ত্য প্ৰাকৃত বা অপভ্ৰংশ স্তৰৰ মাগধী অপভ্ৰংশৰ পৰা অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম হয়।
এইক্ষেত্ৰত ড° উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ মতে, "অসমীয়া ভাষাটো মূলতঃ মগধীয় ভাষা। ইয়াৰ প্ৰধান সুঁতিটো আৰ্যভাষাৰ সুঁতি। মগধ-বিদেহ অঞ্চলৰ পৰা আহি উত্তৰ-বঙ্গৰ মাজেদি আৰ্য-ভাষাই প্ৰাচীন কামৰূপত প্ৰৱেশ কৰে আৰু সপ্তম শতিকা মানৰে পৰা পশ্চিম-অসমৰ সুকীয়া ভাষাৰূপে গঢ় ল'বলৈ উপক্ৰম কৰে। অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰধান সুঁতিটো আৰ্য-ভাষাৰ সুঁতি বুলি কোৱাৰ এটা কাৰণ এয়ে যে ইয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা বেছিভাগ শব্দ প্ৰাচীন ভাৰতীয় আৰ্য-ভাষাৰ পৰা ধ্বনিৰ কিছু সলনি ঘটি নাইবা প্ৰাচীন ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ পৰা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ মাজেদি বিকশিত হৈ হোৱা অৰ্ধতৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দ। অসমীয়া ভাষাটোৰ ভাৰতীয় আন ভাষাৰ লগত থকা সম্পৰ্কই অসমীয়া ভাষাৰ আৰ্য-সুঁতিটোৰ চিহ্ন আৰু গভীৰ কৰি তোলে।"
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ গ্ৰন্থত ড° গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম-পত্ৰিকা এনেদৰে তৈয়াৰ কৰিছে-
গোত্ৰ - ভাৰত-ইউৰোপীয়
প্ৰৱৰ - আৰ্য
শাখা - বৈদিক
বৰ্ণ - প্ৰাচ্য (কামৰূপ) প্ৰাকৃত
গণ - কামৰূপী অপভ্ৰংশ
ক্ষণ - দ্বাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকা
ক্ষেত্ৰ - উত্তৰ-পূব ভাৰত খণ্ড
আনহাতে প্ৰাক-আহোম যুগৰ কামৰূপৰ হিন্দুৰজাসকলৰ তাম্ৰফলিবোৰ সংস্কৃতত লিখা হ'লেও তাৰ মাজত সোমাই থকা অনাৰ্য শব্দসমূহে সেই সময়ৰ জনসাধাৰণৰ কথিত ভাষাটোৰ সুকীয়া অস্তিত্বৰ কথাকে সুচাই। বেণীমাধৱ বৰুৱাই এই কথিত ভাষাটোক কামৰূপী প্ৰাকৃত নাম দিছে। ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকাই আদিয়েই এই মতকে পোষণ কৰিছে। ড° ডিম্বেশ্বৰ নেওগে Growth of the Asamiya Language-ত অসমীয়া ভাষাৰা জন্ম মাগধী প্ৰাকৃতৰ পৰা হোৱা বুলি চলি অহা ধাৰণাটো ভুল আৰু ই "it did not stand analysis and proper scrutiny" বুলি মন্তব্য কৰিছে।
খৃষ্টীয় পঞ্চম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকালৈকে প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰা হিন্দু ৰজাসকলৰ তাম্ৰফলিসমূহতেই প্ৰাচীন অসমীয়া লিখিত সাহিত্যৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে ক্ৰমে চৰ্যাপদ, শ্ৰীকৃষ্ণ কীৰ্তন, হেম সৰস্বতীৰ ‘প্ৰহ্লাদ চৰিত’, মাধৱ কন্দলীৰ ‘ৰামায়ণ’, শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ ‘কীৰ্তন-নামঘোষা’, ভট্টদেৱৰ ‘কথা-গীতা’, কথাগুৰুচৰিত, বুৰঞ্জীসাহিত্য আদিৰ পিছত সৃষ্টি হোৱা অৰুণোদই, জোনাকী, ৰামধেনু আদি বিভিন্ন সাহিত্যৰ মাজেৰে অসমীয়া ভাষাই এটা পূৰ্ণাঙ্গ অৱস্থা লাভ কৰে।
কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই
কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই (Kan Chyeng Bar Patra Gohain) আছিল আহোম শাসনতন্ত্ৰৰ বৰপাত্ৰগোঁহাই পদবী লাভ কৰা প্ৰথমজন বিষয়া। স্বৰ্গদেৱ চুপিম্‌ফাৰ (১৪৯৩-১৪৯৭ খ্ৰী:) নক্টে খুনবাও (নগাৰজা) কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল। এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱৰীক কাৰঙ্গপাক দিলে। নগাৰজাই "তেওঁ যে দেৱতাই দিবলৈ পালে মঞো আই বুলি ৰাখিম", এইবুলি নিলে। নগাচাঙতে কুঁৱৰীৰ ল'ৰা জন্মে। ইয়াৰ পাছত ১৪৯৭ খৃষ্টাব্দত চুহুংমুং বা দিহিঙ্গীয়া ৰজা আহোম সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। এই গৰাকী স্বৰ্গদেউৰ দিনত নগা চাঙৰ পৰা চমুৱা কুঁৱৰীৰ পুতেকে আহোম ৰাজধানীলৈ কৰ সোধাবলৈ আহোঁতে দিহিঙ্গীয়া ৰজাই এই ল’ৰাটিৰ গাত ৰাজকীয় তেজ দেখি তাৰ আতি-গুৰি জানিব পাৰি তেওঁ বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ লগত আলোচনা কৰি ভবিষ্যতে আহোম ৰাজ্যৰ বিপদৰ আশংকা কৰি এই ল’ৰাটিক কনচেং নাম দি বৰপাত্ৰগোঁহাইৰ বাব দিলে। বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ সৈতে এওঁৰ সমান মৰ্যাদা হ’ল।
অসমীয়া ভাষা
লিপি
অসমীয়া লিপি অসমীয়া ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পণ্ডিতসকলে এই লিপি ব্ৰাহ্মী লিপিৰপৰা কুটিল বা সিদ্ধিমাতৃকা লিপি হৈ নাইবা ব্ৰাহ্মীৰ পৰা কামৰূপী লিপিৰ মাজেৰে উদ্ভৱ হোৱা বুলি মত পোষণ কৰে। ১৭শ শতিকা মানত অসমীয়া লিপিৰ তিনিটা শৈলী গঢ় লৈ উঠে (কাইথেলী, বামুণীয়া আৰু গড়গঞা লিপি) যি ছপা আখৰৰ সৃষ্টিৰ পিছত আধুনিক লিপিৰ ৰূপ পায়। ৮ম-১২শ শতিকামানত ৰচনা কৰা বৌদ্ধ ধৰ্মসাধনাৰ গীত চৰ্যাপদত অসমীয়া লিপিৰ সকলোতকৈ পুৰণি প্ৰমাণ পোৱা যায়। আহোম ৰাজ্যতো বুৰঞ্জী লিখিবৰ বাবে অসমীয়া ভাষা আৰু লিপিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯শ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত আত্মাৰাম শৰ্মাই পঞ্চানন কৰ্মকাৰে সাজি উলিওৱা ছপা আখৰ ব্যৱহাৰ কৰি শ্ৰীৰামপুৰত প্ৰকাশ কৰা 'ধৰ্মপুস্তক' (বাইবেলৰ অসমীয়া অনুবাদ)ত ছপা আখৰত প্ৰথম আধুনিক অসমীয়া লিপি দেখা পোৱা যায়।
কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
অসমীয়া ভাষা
ৰূপতত্ত্ব আৰু ব্যাকৰণ
সংস্কৃত ভাষাৰ পৰিৱৰ্তনৰ ধাৰাইদি আহি অসমীয়া ভাষাৰ সৃষ্টি হ'লেও অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বিশেষত্ব প্ৰকাশ কৰিছে। অসমীয়া ভাষাত তলত দিয়াৰ দৰে ৰূপতাত্বিক বৈশিষ্ট্যসমূহ প্ৰকাশ পায়
ধ্বনিতত্ত্ব
অসমীয়া ভাষাৰ ধ্বনিতত্ত্বক প্ৰধানত দুটা ভাগত ভগাব পাৰি।
স্বৰধ্বনি
যি ধ্বনি উচ্চাৰণ কৰোঁতে নিশ্বাস বায়ুৱে মুখ গহ্বৰৰ কোনো ঠাইত বাধা নাপায় তাক স্বৰধ্বনি বোলে। লিখিতভাৱে স্বৰধ্বনি ১১টা যদিও; বিশিষ্ট স্বৰধ্বনি আঠটাহে পোৱা যায়। উচ্চাৰণৰ স্থান আৰু ৰীতি অনুসৰি অসমীয়া বিশিষ্ট স্বৰধ্বনিবোৰক তলত দিয়াৰ দৰে দেখুৱাব পাৰি।
ধ্বনি অনুসৰি অসমীয়া ভাষাৰ বিশিষ্ট স্বৰধ্বনিসমূহক কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰা হয়। জিভাৰ অংশ অনুসৰি সিহঁতক সন্মুখ, কেন্দ্ৰীয় আৰু পশ্চ তিনিভাগত ভাগ কৰা হয়। আকৌ জিভাৰ উচ্চতা অনুসৰি উচ্চ, উচ্চ-মধ্য, উচ্চ-নিম্ন-মধ্য, নিম্ন-মধ্য আৰু নিম্ন এই পাঁচভাগত ভগাব পাৰি। কাষৰ তালিকাত ইয়াক স্পষ্ট ৰূপত দেখুওৱা হৈছে।
ব্যঞ্জনধ্বনি
যি ধ্বনি উচ্চাৰণ কৰোঁতে নিশ্বাস বায়ুৱে মুখ গহ্বৰৰ কোনো ঠাইত বাধা পায় তাক ব্যঞ্জনধ্বনি বোলে। স্বৰধ্বনিৰ সহায়ত ইয়াক উচ্চাৰণ কৰা হয়। লিখিতভাৱে অসমীয়া ভাষাত ৪০টা ব্যঞ্জনধ্বনি পোৱা যায় যদিও অসমীয়া ভাষাত বিশিষ্ট ব্যঞ্জনধ্বনি ২১ টাহে পোৱা যায়।
ধ্বনি অনুসৰি অসমীয়া ভাষাৰ বিশিষ্ট ব্যঞ্জনধ্বনি কেইটাক স্পৰ্শ, নাসিক্য, পাৰ্শ্বিক, কম্পিত আৰু উষ্ম ভাগত ভাগ কৰা হয়। স্পৰ্শধ্বনিবোৰৰ ভিতৰত ঘোষ আৰু অঘোষ দুই বিধৰ আছে। সেইবোৰ অল্পপ্ৰাণ আৰু মহাপ্ৰাণো হ'ব পাৰে। নাসিক্য, পাৰ্শ্বিক, আৰু কম্পিত ধ্বনিৰ আটাইবোৰ ঘোষ ধ্বনি। উষ্ম ধ্বনিৰ ভিতৰত ঘোষ আৰু অঘোষ দুইবিধ পোৱা যায়। /ঙ/ ৰ বাহিৰে আটাইবোৰ ব্যঞ্জন ধ্বনি শব্দৰ আৰম্ভণি, মাজ আৰু শেষত ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে। কাষৰ তালিকাত ইয়াক স্পষ্ট ৰূপত দেখুওৱা হৈছে।
অসমীয়া ভাষাত 'য়' আৰু 'ৱ' এই দুটা অৰ্ধ-স্বৰ বিশিষ্ট-ধ্বনি নহয়। সিহঁত শ্ৰুতি-ধ্বনি ৰূপতহে থাকে। ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা দুটা স্বৰ-ধ্বনিৰ আগৰটো 'ই' হ'লে দুয়োটা স্বৰ-ধ্বনিৰ মাজত আপোনা-আপুনি 'য়' উচ্চাৰিত হ'ব আৰু আগৰটো 'উ' বা 'ও' হ'লে আপোনা-আপুনি 'ৱ' উচ্চাৰিত হ'ব।
উপভাষা
ঊনবিংশ শতিকাত খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে যি ভাষাত শিৱসাগৰ জিলাত অৰুণোদই ছপা কৰিছিল সেই ভাষাই সময়ত মান্য ভাষা হৈছিল আৰু সেই ভাষাই বৰ্তমান চৰকাৰী ভাষা। অসমৰ সংবাদ পত্ৰ, স্কুল-কলেজ আদিতো এই ভাষাকে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু বৰ্তমান অসমত ইয়াৰ বাহিৰেও কেইবাটাও উপভাষা প্ৰচলিত আছে। বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে অসমত দুটা উপভাষাৰ প্ৰচলন আছে (১) পূব আৰু (২) পশ্চিম উপভাষা। কিন্তু বৰ্তমান উপভাষা বিভাজনত চাৰিটা ভাগ কৰা দেখা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:ভাষা
ডাউক
ডাউক (White-breasted Waterhen) চৰাই, দক্ষিণ তথা দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ জলচৰ পক্ষী।
দৈহিক গঠন
পূৰ্ণবয়স্ক ডাউক চৰাইৰ দেহৰ তলৰ অংশ গাঢ় ছাই বৰণৰ আৰু মুখ, ডিঙি তথা বুকু অংশ বগা বৰণৰ হয়। পেট আৰু নেজৰ তলৰ অংশ মটীয়া ৰঙৰ হোৱা দেখা যায়। ডাউক চৰাইৰ ঠেঙৰ আঙুলি দীঘল, নেজ চুটি আৰু ঠোট তথা ঠেং হালধীয়া ৰঙৰ। মতা-মাইকী উভয়ৰ আকৃতিগত পাৰ্থক্য নাই যদিও মাইকী চৰাইৰ আকাৰ কিছু সৰু হয়। অপৈণত চৰাইৰ গাৰ বৰণ পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইতকৈ ধূসৰ হয়। পোৱালিৰ গাৰ বৰণ প্ৰথমে ক’লা হয়।
বসতি স্থান
ভাৰত, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকাৰ পৰা চীন, ইণ্ডোনেছিয়া লৈকে সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়া ডাউক চৰাইৰ আৱাসস্থলী। সাধাৰণতে সমতল ভূমিত পোৱা যায় যদিও ওখ পৰ্বতীয়া অঞ্চল যেনে নাইনিতাল (১৩০০ মি) আৰু কেৰালাৰ পৰ্বতভূমি ( ১৫০০ মি)তো এই চৰাই বিধ দেখা যায়। এই চৰাইবিধে চমু দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰি নতুন আৱাসস্থলী অধিকাৰ কৰি লয়। সচৰাচৰ জলাশয় বা মিঠা অথবা লুণীয়া পানীৰ উৎসৰ আশে-পাশে ডাউক চৰাই পোৱা যায়।
আচৰণ
ডাউক চৰাই সাধাৰণতে অকলশৰে নাইবাযোৰ পাতি বাস কৰে। জলাশয়ৰ পাৰৰ বোকাত বা অগভীৰ পানীত খাদ্যৰ সন্ধান কৰে। খোজকঢ়াৰ সময়ত নেজডাল পিছফালে থিয় হৈ থাকে। ডাউক চৰায়ে প্ৰধানত: পোক-পৰুৱা, সৰু মাছ, বিভিন্ন জলচৰ অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী, উদ্ভিদৰ গুটি আদি খাই জীয়াই থাকে।
সাধাৰণতে জুন মাহৰ পৰা অক্টোবৰৰ ভিতৰত বাহ সাজি পোৱালি দিয়ে। অৱশ্যে ঠাই বিশেষে বাহ সজাৰ আৰু পোৱালি জগোৱাৰ সময়ো ভিন্ন হয়। বাহ জলাহ অঞ্চলৰ উদ্ভিদেৰে শুকান ঠাইত সাজে। এবাৰত ৬-৭ টাকৈ কণী পাৰে। প্ৰায় ১৯ দিনৰ ভিতৰত কণীৰ পৰা পোৱালি জগে। মতা-মাইকী উভয়ে ওমনি দিয়ে আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ডাউক শ্ৰেণী:চৰাই
অসমৰ বৰষুণ
সমগ্ৰ অসমত গড়ে প্ৰতি বছৰে ১৫০০ – ২০০০ মিলিমিটাৰ বৰষুণ হয়। সাধাৰণতে ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈকে বৰষুণৰ পৰিমাণ যথেষ্ট কমি থাকে। মাৰ্চ মাহৰ মাজভাগৰপৰা ৰাজ্যখনত বৰষুণৰ পৰিমাণ ক্ৰমশঃ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। জুলাই মাহৰপৰা ছেপ্টেম্বৰৰ শেষৰপৰা বৰষুণৰ পৰিমাণ লাহে লাহে কমি আহে আৰু আকাশ ফৰকাল হ’বলৈ ধৰে।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
শ্ৰেণীবিভাজন
বৰষুণৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বছৰটোক চাৰিটা ঋতুত ভাগ কৰিব পাৰি। এইবোৰ হ'ল-
জুন মাহৰপৰা চেপ্তেম্বৰ মাহলৈকে। বৰ্ষাকালত অসমত মৌচুমী বতাহৰ প্ৰভাৱত প্ৰচুৰ বৰষুণ হয়। নমছুন ট্ৰাফৰ(Monsoon trough) অৱস্থান আৰু বংগোপসাগৰত সৃষ্টি হোৱা ঘূৰ্ণি বতাহ বা বা-মাৰলী (Monsoon depression) আৰু এইবোৰৰ গতিৰ দিশেও এই সময়ত অসমত হোৱা বৰষুণৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে।
ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা ফেব্ৰুৱাৰি মাহলৈকে। শীতকালত অসমত বৰষুণৰ পৰিমাণ অতি নগণ্য যদিও পছোৱা বা-মাৰলীৰ বাবে কেইবাদিনো ধৰি বতৰ ডাৱৰীয়া হৈ থাকি দুই-এজাক পাতলীয়া বৰষুণ হোৱা দেখা যায়।
অসমৰ বৰষুণ নিৰ্ভৰশীল হোৱা কাৰকসমূহ
দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহ প্ৰায় এশদিন সক্ৰিয় হৈ থাকি গোটেই ভাৰততে যথেষ্ট বৰষুণ দিয়ে। বংগোপসাগৰৰপৰা যথেষ্ট পৰিমাণে জলীয় বাষ্প কঢ়িয়াই আনি অসমত পোনে পোনে প্ৰৱেশ কৰাৰ উপৰিও হিমালয়ত বাধা প্ৰাপ্ত হৈ আগবাঢ়িব নোৱাৰৰ ফলত অসমত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ হয়।
মে-জুনমাহত উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতত অত্যধিক গৰম পৰাৰ ফলত এটা নিম্নচাপ অঞ্চল সৃষ্টি হয়। এই নিম্নচাপ অঞ্চল ইয়াৰ সাধাৰণ অৱস্থানত থাকিলে ভাৰতৰ মধ্যম অঞ্চলত বৰষুণৰ সমবিতৰণ হয়। যদিহে মনচুন ট্ৰাফ অঞ্চলে ইয়াৰ সাধাৰণ অৱস্থানৰ পৰা সোঁফালে অৰ্থাৎ উত্তৰলৈ গতি কৰে, হিমালয়ৰ পাদদেশ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত প্ৰচুৰ মাত্ৰাত বৰষুণ হয়।
মৌচুমী বতাহ সক্ৰিয় হৈ থকাৰ সময়ত বংগোপসাগৰত প্ৰতি বছৰে গড়ে ৭-৮টা ঘূৰ্ণিবতাহ বা বা-মাৰলীৰ সৃষ্টি হয়। এই নিম্নচাপ কেন্দ্ৰীয় ঘূৰ্ণিবতাহবোৰৰ গতিপথত প্ৰচুৰ বৰষুণ হয়। এই ঘূৰ্ণিবতাহবোৰ কেতিয়াবা উত্তৰ-পশ্চিমমুখীহৈ উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগৰ ফালে গতি কৰে। এনে পৰিস্থিতত অসমকে ধৰি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত যথেষ্ট পৰিমাণে বৰষুণ হয়।
পছোৱা বা-মাৰলীবোৰ মধ্য অক্ষাংশত পশ্চিম এছিয়াত উৎপত্তি হয়। এই বা-মাৰলীবোৰ এটাৰ পিছত এটাকৈ ভূমধ্য সাগৰ, ইৰান, আফগানিস্তান আৰু পাকিস্তান পাৰ হৈ উত্তৰ ভাৰতত প্ৰবেশ কৰে। এই পছোৱা বা-মাৰলীবোৰৰ প্ৰভাৱত অসমত কেইবাদিনো ধৰি বতৰ ডাৱৰীয়া হৈ থাকি পাতলীয়া বৰষুণ হোৱাৰ লগতে তাপমাত্ৰাও যথেষ্ট হ্ৰাস হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জলবায়ু
নলিনী বৰুৱা
জন্ম আৰু শৈশৱ
নলিনী বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯৩১ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত শোণিতপুৰ জিলাৰ দুলুং চাহ বাগিচাত। তেওঁৰ পিতৃ আছিল চিকিৎসক কমলাকান্ত বৰুৱা আৰু মাতৃ ঘৃতমালা বৰুৱা। ৯ বছৰ মান বয়সত কুপন সংগ্ৰহ কৰি লণ্ডনৰ প’লচন বাটাৰ কোম্পানীৰ পৰা বৰুৱাই এটা ক’ডাক কেমেৰা উপহাৰ স্বৰূপে পাইছিল। সেই কেমেৰাৰে তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই তেওঁ ফটো তোলাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই পিতৃৰ বিয়োগ ঘটাত আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সিমানতে সামৰি নলিনী বৰুৱাই পৰিয়ালৰ দায়িত্ব মূৰ পাতি ল’ব লগা হয়।
কৰ্মজীৱন
১৯৫০ চনত জখলাবন্ধাত এটা ফটো ষ্টুডিঅ’ খুলি শিল্পীগৰাকীয়ে ব্যৱসায়ভিত্তিক ফটোগ্ৰাফাৰৰ জীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৭ চনত বৰুৱাই তেজপুৰত এটা আধুনিক ষ্টুডিঅ’ৰ শুভাৰম্ভ কৰে।
১৯৬৮ চনত তেজপুৰৰ হেম বৰুৱা ভৱনত নলিনী বৰুৱাৰ প্ৰথমখন আলোকচিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেজপুৰ, লখিমপুৰ, বৰপেটা, টিহু, গুৱাহাটী আদিকে ধৰি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত তেওঁৰ আলোকচিত্ৰ এককভাৱে প্ৰদৰ্শিত হয়। ১৯৭৬ চনত দিল্লীত আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত কলকাতা আৰু মুম্বাইতো শিল্পিগৰাকীয়ে প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰে। ১৯৭৭ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ ফটোগ্ৰাফী ছ’চাইটীৰ পৰা জাৰ্নেল এৱাৰ্ড লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনত ইটালীত আৰু ১৯৯৩ চনত আমেৰিকাৰ তিনিখন ঠাইত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক প্ৰদৰ্শনীত নলিনী বৰুৱাই অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। ২০০১ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক প্ৰদৰ্শনীত অংশ লৈ ‘আনৱাণ্টেড বেবী’ (অবাঞ্চিত কেঁচুৱা) নামৰ এখন ফটোৰ বাবে তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ইটালীত অনুষ্ঠিত ইণ্টাৰনেচনেল কালাৰ শ্লাইড প্ৰদৰ্শনীতো তেওঁ ক্লাব পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ‘পেং অফ বাৰ্থ’ (জন্ম যন্ত্ৰণা) শীৰ্ষক আলোকচিত্ৰৰ বাবে তেওঁ ইটালীৰ এচোচিয়েচন কালচাৰেল চাৰ্কোলৰ তৰফৰ পৰা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল।
ইলাষ্ট্ৰেটেড ৱিকলী অফ ইণ্ডিয়া, লণ্ডনৰ ফটোগ্ৰাফী ইয়েৰ বুক, জাৰ্মানীৰ ফটোগ্ৰাফী অৱ মেগাজিন ছ’চাইটিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আলোচনীৰ বেটুপাততো বৰুৱাৰ আলোকচিত্ৰই স্থান পাইছে। শিল্পীগৰাকীৰ আলোকচিত্ৰসমূহ একত্ৰিত কৰি ‘ইমেজেছ’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থও প্ৰকাশ পাইছে। নলিনী বৰুৱাই ন্যুড ফটোগ্ৰাফী বা আলোকচিত্ৰত নগ্নতাৰ কলাত্মক উপস্থাপনেৰে অসমৰ আলোকচিত্ৰৰ জগতখনত এক নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। হোমেন বৰগোহাঞিয়ে এইক্ষেত্ৰত তেওঁক যথেষ্ট সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। ক’লা-বগা আলোকচিত্ৰত নলিনী বৰুৱাৰ দক্ষতা অতুলনীয় বুলি কোৱা হয়। কেট ট্ৰায়’ (তিনিটা মেকুৰী), মিচিং বিহু ডাঞ্চ, পেং অফ বাৰ্থ (জন্ম যন্ত্ৰণা), আনৱাণ্টেড বেবী (অবাঞ্চিত কেঁচুৱা), আচামিজ গাৰ্ল, দ্য চিম্বল, ফেয়াৰৱেল আদি তেওঁৰ প্ৰখ্যাত আলোকচিত্ৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ আলোকচিত্ৰ শিল্পী
আমৰলি টোপ
200px|thumb|right|আমৰলি টোপ thumb|right| আমৰলি টোপৰ ভাজিৰ সতে অসমীয়া পানীয় [[সাঁজ-পানী]] অসমৰ জনজাতি লোকসকলৰ মাজত দেখা পোৱা খাদ্যৰাজিৰ ভিতৰত এবিধ প্ৰিয় খাদ্য হ’ল আমৰলি টোপ৷ আমৰলি পৰুৱাই গছত বাহ বান্ধি থাকে৷ এইবিধ পৰুৱাৰ ৰং ৰঙা আৰু ইয়াৰ পিছৰ অংশত এবিধ এচিড জাতীয় পানীয় জমা থাকে৷ শত্ৰুৰ আক্ৰমণ এইবিধ পৰুৱাই নিজে প্ৰাণ দিও প্ৰতিহত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ পৰুৱা বিধে মুখেৰে কামুৰি নিজৰ গাৰ পিছ অংশৰ পৰা এচিড জাতীয় পানী অকণমান কামোৰা ঠাইত বাকি দিয়ে৷ লগে লগে অসহ্য বিষ অনুভৱ হয়৷ চ’ত-ব’হাগ মাহত এইবিধ পৰুৱাৰ বাহত যথেষ্ট কণী থাকে৷ ইয়াক টোপ বুলিও কয়৷ এই টোপ খোৱা মানুহে আমৰলি পৰুৱাৰ বাহৰ পৰা টোপবোৰ কৌশলেৰে সংগ্ৰহ কৰি আনি পৰিষ্কাৰ কৰি সিবোৰ তেলত ভাজি লয় আৰু মদ বা নিচাজাতীয় পানীয়ৰ লগত পৰিবেশন কৰে৷ টোপটোৰ সোৱাদ কিছু টেঙেচি হয়৷ এই ভজা টোপ কোনো কোনোৱে ভাতৰ লগতো ভাজি হিচাপে খায়৷ বড়ো, চাহ জনজাতি, আহোম আৰু টাই লোকৰ ই বৰ প্ৰিয় খাদ্য৷ তদুপৰি এড়ী পলুৱে বাহ সজাৰ এসপ্তাহ বা দহ দিনৰ পিছত বাহটোৰ ভিতৰৰ পৰা লেটাবোৰ উলিয়াই তাক ভাজি কৰি পৰিৱেশন কৰাও দেখা যায়৷ উজনি অসমত আহোমসকল আৰু অসমৰ অন্যান্য জনজাতীয় লোকৰ মাজত এইবিধ খাদ্য বৰ প্ৰিয়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
বৰাইল অভয়াৰণ্য
বৰাইল অভয়াৰণ্য (Borail Wildlife Sanctuary) অসমৰ কাছাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। ই মূলত কাছাৰ জিলাৰ দুখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল ক্ৰমে উত্তৰ কাছাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু বৰাইল সংৰক্ষিত বনাঞ্চল লগ হৈ গঠিত হৈছে।
ভৌগিলিক বিৱৰণ
কাছাৰ জিলাৰ শিলচৰ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত বৰাইল অভয়াৰণ্যৰ মাটিকালি প্ৰায় ৩২৬.২৪ বৰ্গকিলোমিটাৰ। কৰিমগঞ্জ আৰু কাছাৰৰ বন সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত এই বনাঞ্চল মূলতঃ পাৰ্বত্য অঞ্চলেৰে গঠিত। কিছু কিছু অংশ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ১৫০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। শিলচৰ আৰু কৰিমগঞ্জৰ পৰা ইয়াৰ দুৰত্ব ৪০ কিঃমিঃ। ২০০৪ চনত অভয়াৰণ্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰা বৰাইল অভয়াৰণ্য অসমৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উচ্চ অঞ্চলত অৱস্থিত অভয়াৰণ্য।
বাহ্যিক সংযোগ
বৰাইল বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
পথৰুঘাটৰ ৰণ
পথৰুঘাটৰ ৰণ বা পাথৌঘাটৰ ধেৱা ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতত ঘটা এক ঐতিহাসিক কৃষক বিদ্ৰোহ। ১৮৯৪ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১৬ কিলোমিটাৰ পশ্চিমত অৱস্থিত পথৰুঘাট নামে ঠাইত স্থানীয় খেতিয়ক সকলে মাটিৰ খাজনা বৃদ্ধিৰ প্ৰতিবাদ কৰোঁতে ব্ৰিটিছ পক্ষই প্ৰতিবাদকাৰী কৃষকসকলৰ ওপৰত গুলিচালনা কৰে। পথৰুঘাটত সংঘটিত হোৱা এই বিদ্ৰোহকে পথৰুঘাটৰ ৰণ বুলি কোৱা হয়।
পশ্চাদপট
১৮২৬ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ব্ৰিটিছ আৰু মানৰজাৰ মাজত হোৱা ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ চুক্তিমতে অসম, আৰাকাণ আৰু আভা ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ যায়। ১৮৩৩ চনত মঙলদৈক সদৰ হিচাবে দৰং জিলা গঠন কৰা হয়। ডফলা আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰাৰ সুবিধাৰ্থে, বানপানী আদি কাৰনত ১৮৩৫ চনত দৰঙৰ সদৰ তেজপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।
ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ১৮৩২-৩৩ চনত দৰঙত নাঙলে প্ৰতি ৩ টকাকৈ খাজনা ধৰি প্ৰজাৰপৰা মুঠ ৪১,৫০৬ টকা খাজনা উঠাইছিল। ১৮৪২-৪৩ চনত মাটি পিয়ল কৰি বস্তি (ঘৰ-বাৰী কৰাৰ উপযুক্ত), ৰুপিত (দ আৰু খেতিৰ উপযোগী) আৰু ফৰিঙতী (বাম খেতিৰ উপযুক্ত) - এই তিনি ভাগ কৰি খাজনা বঢ়ালে। এই হিচাপত ১৮৪২-৪৩ চনত ১,৩৫,৪৫৮, ১৮৫২-৫৩ চনত ১,৫৭,৭৫৯ আৰু ১৮৬২-৬৩ চনত ৭,৪৩,৪৮৯ টকা খাজনা উঠায়। ১৮৯২-৯৩ চনত পুনৰ মাটি পিয়ল কৰি ৫ টকাৰ হাৰত খাজনা বৃদ্ধি কৰা হয়।
এনে ধৰণৰ খাজনাৰ ফলত ৰাইজ জুৰুলা আৰু অতিষ্ঠ হৈ পৰি পথৰুঘাটত ৰাইজমেল পাতি ব্ৰিটিছৰ খাজনা নিদিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। লগতে ব্ৰিটিছকো সঁকিয়নি দিয়ে যে খাজনা কম নকৰিলে ৰাইজে বিদ্ৰোহৰ পথ ল'বলৈ বাধ্য হ'ব।
সমসাময়িক অন্যান্য কৃষক বিদ্ৰোহসমূহ
ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ প্ৰথম কৃষক বিদ্ৰোহ সংঘটিত হৈছিল নগাওঁ জিলাৰ ফুলগুৰি নামে স্থানত, ১৮৬১ চনত। ফুলগুৰি ধেৱা নামে জনাজাত এই বিদ্ৰোহক কেৱল অসমৰে নহয়, ভাৰতৰে প্ৰথম আছিল। সেই সময়ত ফুলগুৰি অঞ্চলত কানি খেতি কৰা হেছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে স্বাধীনভাৱে কানি খেতি কৰা বন্ধ কৰি তোলাত চাৰি অনাকৈ ব্ৰিটিছ কানি বিক্ৰী কৰা আৰম্ভ কৰিলে। এই আইনৰ প্ৰতিবাদতে 'ফুলগুৰি ধেৱা' সংঘটিত হৈছিল।
ইয়াৰ পাচত ১৮৬৯ চনত বজালীত, ১৮৯৪ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত ৰঙিয়াত, পাচলৈ কামৰূপৰ লচিমা, হাজো আদিৰ উপৰিও নলবাৰী, পাতিদৰং, টিহু, বৰভাগ আদিলৈও বিয়পে।