cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ছেমছন ছিং ইংতি
ছেমছন ছিং ইংতি (Semsonsing Ingti, ১৯১০-১৯৪৮)আছিল এজন ভাৰতীয় লেখক আৰু সামাজিক তথা অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰক। অসমৰ কাৰ্বি জনজাতীয় লোকসকলক ঐক্যবদ্ধ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁক 'কাৰ্বি জনজাতিৰ জনক' বা 'আধুনিক কাৰ্বি আংলঙৰ স্বপ্নদ্ৰষ্টা' হিচাপে জনা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছেমছন ছিং ইংতি আছিল থেংকুৰছিং ইংতি আৰু ৰোথ তিমুংপীৰ পুত্ৰ। গোলাঘাট মিছন প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰি তেওঁ গোলাঘাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯২৮ চনত মেট্ৰিকুলেশ্যন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত পঢ়িবলৈ লয় যদিও আৰ্থিক অসুবিধাৰ বাবে অৱশেষত ছিলেটৰ মুৰাৰীচাঁদ কলেজৰ পৰা ১৯৩৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। উল্লেখ্য যে তেওঁ হৈছে কাৰ্বি জনজাতিৰ মাজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা দ্বিতীয়জন লোক।
কৰ্মজীৱন
ছেমছন ছিং ইংতিয়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ অধীনত স্কুল পৰিদৰ্শকৰ পদবী লাভ কৰে। এই পদবী লাভ কৰি তেওঁ কাৰ্বি বসতিপ্ৰধান তেতিয়াৰ মিকিৰ পাহাৰত শিক্ষাৰ বিস্তাৰৰ বাবে বিস্তৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ মিকিৰ পাহাৰত প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰাত গুৰুত্ব দিছিল। কাৰ্বি জনসাধাৰণৰ মাজত আগ্ৰহ জন্মাবলৈ তেওঁ কাৰ্বি ভাষাত পুথি লিখি প্ৰকাশ কৰিছিল। এইক্ষেত্ৰত তেখেতক হট্টন চাহাবে অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল আৰু বাছাপী ইংতি কাথাৰ পীয়ে সহযোগ কৰিছিল। বিতুছ' আকিতাপ, কালাখা আকিতাপ আদি এনে উল্লেখযোগ্য পাঠ্য পুথি। এই পুথিবোৰত তেওঁ অসমীয়া লিপি প্ৰয়োগ কৰিছিল।
চৰকাৰৰ সৈতে হোৱা মতানৈক্যৰ বাবে ১৯৪৮ চনত তেওঁ চৰকাৰী চাকৰি ইস্তফা দি ৰাইজৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰে।
ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ কাৰ্বিসকলৰ বাবে এখন সুকীয়া জিলা গঠনৰ বাবে জনমত সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই উদ্দেশ্য ১৯৪৩ চনত নগাঁও জিলাৰ কঠালগুৰি নামৰ এখন কাৰ্বি গাঁৱত অনুষ্ঠিত এখন সভাত 'কাৰবি আ-দৰবাৰ' নামৰ এটা সামাজিক ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠানৰ জন্ম হয়। ছেমছন ছিং ইংতি আছিল ইয়াৰ সম্পাদক। এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তেই ইংতি প্ৰমুখ্যে নেতাসকলে অসমৰ গৱৰ্ণৰ তথা ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ-জেনেৰেলক কেইবাবাৰো লগ ধৰি কাৰ্বি জাতিৰ সমস্যাবোৰ তেওঁলোকক অৱগত কৰিছিল। এই আন্দোলনৰ ফলতেই অসমৰ তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈদেৱে ১৯৪৮ চনত উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ নামেৰে এখন নতুন জিলা গঠনৰ বাবে সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ এখন কমিটি গঠন কৰি দিয়ে। ছেমছিন ছিং ইংতি, ছাৰছিং টেৰণ, খৰচিং টেৰাং আদি আছিল ইয়াৰ সদস্য।
ছেমছন ছিং ইংতিয়ে কাৰ্বি সমাজৰ পৰা কানি সেৱন প্ৰথাৰ বিলুপ্তি ঘটাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। 'কানি যে বৰবিহ' সেই সম্পৰ্কে তেওঁ মহলদাৰ সকলকো বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আৰু সফলো হৈছিল।
মৃত্যু
১৯৪৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে আধুনিক কাৰ্বি আংলঙৰ স্বপ্নদ্ৰষ্টা গৰাকীয়ে ইহ সংসাৰ ত্যাগ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
দিবালোক সংৰক্ষণ সময়
দিবালোক সংৰক্ষণ সময় বা ডেলাইট চেভিং টাইম (Daylight Saving Time), সংক্ষেপে ডিএসটি (DST) হ’ল ঘড়ীৰ সময় ১ অথবা ২ ঘণ্টা আগুৱাই দিয়াৰ এক ৰীতি, যাতে ঘড়ীৰ কাটাৰ হিছাপে সূৰ্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্ত উভয়েই এক ঘণ্টা পাছত ঘটে আৰু আবেলি সময়ত অলপ অতিৰিক্ত সময় সূৰ্যৰ পোহৰ পোৱাৰ সুবিধা হয়। সাধাৰণতে এই নীতিতে পৃথিৱীৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধত বসন্তকালত ঘড়ীৰ কাঁটা ১ ঘণ্টা আগুৱাই দিয়া হয় আৰু শৰতত পুনৰ আগৰ অবস্থালৈ ঘূৰাই নিয়া হয়। ১৭৮৪ খৃষ্টাব্দত বেঞ্জামিন ফ্ৰেঙ্কলিনে তেওঁৰ এটি খামখেয়ালিপূৰ্ণ প্ৰবন্ধত প্ৰথম এই নাটকীয় ব্যৱস্থাৰ ধাৰণা তুলি ধৰিছিল; পৰবৰ্তি সময়ত এই ধাৰণাটি প্ৰথম ১৯০৭ খৃষ্টাব্দত জনগণৰ আগত তুলি ধৰিছিল উইলিয়াম উইলেট নামৰ এজন ব্ৰিটিছ নিৰ্মাতাই ৱেষ্ট অফ ডেলাইট (waste of Day light) নামৰ এক প্যামপ্লেটত।
প্ৰয়োগ
thumb|upright=0.67|alt=Diagram of a clock showing a transition from 2:00 to 3:00.| মধ্য ইউৰোপৰ য’ত ডিএসটি আৰম্ভ হয়, ঘড়ীক মধ্য ইউৰোপীয় সময় (CET) ৰাতি ২টা বজাৰ পৰা মধ্য ইউৰোপীয় গ্ৰীষ্মকালীন সময় (CEST) ৰাতি ৩টাত আগুৱাই দিয়া হয়।
thumb|upright=0.67|alt=Diagram of a clock showing a transition from 3:00 to 2:00.|মধ্য ইউৰোপ য’ত ডিএসটি শেষ হয়, ঘড়ীৰ সময়ক ৰাতি ৩টাত সিইএসটি পৰা ৰাতি ২টাত সিইটি পিছুৱাই নিয়া হয়। অন্যান্য অঞ্চলত বিভিন্ন সময়ত সলনি কৰা হয়।
দিবালোক সংৰক্ষণ সময় প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পৰাই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু অন্যান্য ইউৰোপীয় দেশবোৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, এই পদ্ধতিৰ আৰম্ভ হয় শক্তি উৎপাদনৰ দহন খৰচ কমোৱাৰ বাবে। কোনো কোনো অঞ্চলত পাছত প্ৰকৃত সময়লৈ ওভতাই আনিলেও অনেক দেশে এই পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ কৰি থাকে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যুক্তৰাষ্ট্ৰ কংগ্ৰেছে এখন আইন প্ৰণয়ন কৰে, যাতে গোটেই দেশকে "ৰণ সময়"-অৰ অধীন কৰি তোলা হয়, যাতে গোটেই যুদ্ধকালীন সময়ত দেশৰ সময়ক একঘণ্টা আগুৱাই নিয়া হয়। এই ধাৰাবাহিকতাৰ পদ্ধতিটি যুক্তৰাজ্যও অনুসৰণ কৰে, য’ত গ্ৰীষ্মকালীন সময়ত স্বাভাবিক সময়ৰ পৰা সময়ক আৰু এক ঘণ্টা (অৰ্থাৎ ২ ঘণ্টা) আগুৱাই নিয়া হয়। পৰবৰ্তিকালত শান্তিকালীন সময় ৰণ সময় এক বিতৰ্কৰ বিষয় হিছাপে পৰিগণিত হয় ।
যুক্তৰাষ্ট্ৰ
যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পৰাই দিবালোক সংৰক্ষণ সময় (ডিএসটি) দেশখনৰ বিভিন্ন অঙ্গৰাজ্যসমূহত প্ৰয়োগ কৰি আহিছে। বিতৰ্কিত আৰু সমস্যাপূৰ্ণ এই পদ্ধতিটোৰ বিতৰ্ক অৱসানৰ বাবে বিভিন্ন অঙ্গৰাজ্যত আৰু ইয়াৰ অধীন ৰাজ্যসমূহত মধ্যকাৰ সমস্যা দূৰ কৰি ১৯৬৬ খৃষ্টাব্দত যুক্তৰাষ্ট্ৰত কংগ্ৰেছ 'ইউনিফৰ্ম টাইম এক্ট' প্ৰযোজ্য কৰে। এই বিধান অনুসৰি সকলো অঙ্গৰাজ্যৰ বাবে কেৱলমাত্ৰ এক নিৰ্দিষ্ট সময়ত ডিএসটি অনুসৰণ কৰা হ’ব আৰু একমাত্ৰ সেই অঞ্চলটোৰ বাহিৰে ৰাজ্যখন ইয়াৰ পৰা মুক্ত থাকিব, য’ত ৰাজ্যখনৰ আইনগত বা ৰাজনৈতিক পৰিচালকে আইনখনৰ ব্যৱহাৰৰ অসম্মতি জনাব পাৰিব। যাৱতীয় সিদ্ধান্ত অনুসৰি ১৯৮৬ খৃষ্টাব্দত যুক্তৰাষ্ট্ৰত দিবালোক সংৰক্ষণ সময় এপ্ৰিল মাহৰ প্ৰথম ৰবিবাৰৰ ৰাতি ২টা বজাত আৰম্ভ হয় আৰু অক্টোবৰ মাহৰ শেষ ৰবিবাৰে ৰাতি ২টা বজাত শেষ হয় ।
বাংলাদেশ
২০০৯ চনৰ ২০ জুনলৈ বাংলাদেশত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দিবালোক সংৰক্ষণ সময় (ডিএসটি) ব্যবহৃত হয়। কিন্তু এই নিয়ম দেশখনত জনপ্ৰিয় নহল আৰু পৰবৰ্তী চৰকাৰে আগৰ অৱস্থালৈ ওভতাই নিয়ে। পৰবৰ্তী সময়ত এই দেশত পুনৰ দিবালোক সংৰক্ষণ সময় প্ৰৱৰ্তন কৰা নহৱ বুলি চৰকাৰী সিদ্ধান্ত গৃহীত হয়।
যুক্তি
বিতৰ্ক থকা সত্ত্বেও এই পদ্ধতিটোৰ পক্ষে যিবোৰ যুক্তি দেখুওৱা হয়, তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ’ল আবেলিৰ সময়ত বেছি সময় পোহৰ থাকিলে ৰাস্থাত দুৰ্ঘটনাৰ পৰিমাণ কমি যায়; আৰু স্বাস্থ্য আৰু অপৰাধমূলক কৰ্মকাণ্ডত ইয়াৰ প্ৰভাৱ অস্পষ্ট।
৮৬ সংখ্যক অস্কাৰ বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
২০১৪ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত একাডেমীৰ সভাপতি 'Cheryl Boone Isaacs' এ কেলিফৰ্ণিয়াত ৮৬ সংখ্যক অস্কাৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰা সকলৰ নাম ঘোষণা কৰে। American Hustle আৰু 'গ্ৰেভিটী য়ে প্ৰায়ভাগ মনোনয়ন লাভ কৰে।
তলৰ তালিকাত প্ৰতিটো বিভাগতে মনোনয়ন লাভ কৰা ছবি আৰু ব্যক্তিৰ লগতে বিজেতাসকলৰ নাম গাঢ় আখৰেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ বঁটা
মালালা ইউছুফজাই
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
জীৱবৈজ্ঞানিক বৰ্গীকৰণ
জীৱবৈজ্ঞানিক বৰ্গীকৰণ (biological taxonomy) এক প্ৰকাৰৰ বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস (scientific classification) পদ্ধতি যাৰ মাধ্যমত মহাবিশ্বৰ সকলো জীৱকে বিভিন্ন গোষ্ঠী বা শ্ৰেণীত সজোৱা হয়। কেৰলাছ লিনিয়াছক আধুনিক জীৱবৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাসৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেৱেই পোনপ্ৰথমে বৈজ্ঞানিক ভাৱে জীৱৰ শ্ৰেণীবিভাগ কৰিছিল। চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ সাধাৰণ পূৰ্বপুৰুষ (Principle of common descent)ৰ তত্ত্বৰ স’তে খাপ খোৱাকৈ লিনিয়াছৰ এই শ্ৰেণীবিভাজন পদ্ধতিক পৰৱৰ্তী কালত বিভিন্নভাবে সংশোধন কৰা হৈছে। বৰ্তমানৰ শ্ৰেণীবিভাজনত ডি.এন.এ. চিকুৱেন্স (DNA sequences) ব্যৱহাৰে এই পদ্ধতিৰ শুদ্ধতা অধিক বৃদ্ধি কৰিছে।
জীৱবৈজ্ঞানিক বৰ্গীকৰণৰ ধাৰাক্ৰম
right|250px| জীববিজ্ঞানৰ প্ৰধান শ্ৰেণীবিন্যাসগত পদসমূহ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
Taxonomie Taxonomie
দিন
এটা দিন হ’ল সময় নিৰূপনৰ এক একক।
জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক সংজ্ঞা
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানে আহ্নিক গতিৰ এক আৱৰ্তন পূৰ্ণ হওঁতে যি সময় লাগে সিয়েই হ’ল এদিন। তেনেদৰে সূৰ্যৰ আপেক্ষিকবাদ সংজ্ঞাত ক’লে সৌৰদিন (solar day) যিটো বাৰ্ষিক গতিৰ কাৰণে নক্ষত্ৰ দিনৰ (sideral day) পৰা এটা দীঘলীয়া আৰু বিভিন্ন ঋতুত কম বেছি হয়।
ভাষাগত ভাবে দিনৰ সূৰ্যৰ পোহৰেৰে আলোকিত অংশ হ’ল "দিন" আৰু অন্ধকাৰ ভাগ ৰাতি (ৰজনী)। সেই ক্ষেত্ৰত গোটেই দিন-ৰাতি বুলি ক’লে সম্পূৰ্ণ ২৪ ঘণ্টা বুজায়।
অন্যান্য সময় এককৰ সৈতে সম্পৰ্ক
শ্ৰেণী:সময় শ্ৰেণী:সময়ৰ একক *01
নৰকাসুৰ
ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ থকা মতে নৰকাসুৰ বা নৰক ভূমি (ভূদেৱী) আৰু বৰাহৰ (বিষ্ণুৰ তৃতীয় অৱতাৰ) পুত্ৰ। বিদেহৰ (উত্তৰ বিহাৰ) ৰজা জনকে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। বাণাসুৰৰ প্ৰভাৱত তেওঁ অত্যাচাৰী হৈ পৰিছিল। তেওঁ শেষ দানৱ ৰজা ঘটকাসুৰক সিংহাসনচ্যুত কৰি প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। পশ্চিমে কৰতোৱাৰ পৰা পূবে দিক্ৰঙলৈ তেওঁৰ ৰাজ্য বিস্তৃত আছিল। তেওঁ বিদৰ্ভৰ ৰাজকুমাৰী মায়াক বিয়া পাতিছিল। পাছলৈ শ্ৰীকৃষ্ণৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
নৰকাসুৰৰ কিংবদন্তি অসমৰ ইতিহাসৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ; কাৰণ কামৰূপ শাসন কৰা কেইবাটাও ৰাজবংশ নৰকাসুৰৰ পৰাই হোৱা বুলি কোৱা হয়। গুৱাহাটীৰ দক্ষিণত তেওঁৰ নামেৰে এটা পাহাৰ আছে। শক্তি দেৱী আৰু উপাসনাৰ স্থান কামাখ্যাৰ সৈতেও তেওঁৰ নাম যুক্ত কৰা হয়।
ইতিহাস
ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ প্ৰথম শতিকাৰ পাছত লিখা অংশবোৰত নৰকাসুৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ উল্লেখ আছে। তেওঁৰ পুত্ৰ ভগদত্ত‌ই মহাভাৰতৰ যুদ্ধত কৌৰৱৰ হৈ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। বৰাহ প্ৰজাপতিৰ কথা শতপথ ব্ৰাহ্মণত আছে যদিও আনুমানিক পঞ্চম শতিকাত ৰচিত "হৰিবংশ"ত ভূমিৰ সংস্পৰ্শত পুত্ৰ উপজাৰ কথা উল্লেখ আছে। বিষ্ণু পুৰাণত নৰকৰ এই কাহিনী বহলাই কোৱা হৈছে। আৰু পাছলৈ ৰচিত ভাগৱত পুৰাণত এই কাহিনী পুনৰ বৰ্ণোৱা হৈছে।
অসমত ৰচিত উপপুৰাণ কালিকা পুৰাণত (১০ম শতিকা) নৰকাসুৰৰ কিংবদন্তি আটাইতকৈ বেছি বৰ্ণিত হৈছে। ইয়াত সীতাৰ পিতৃ বিদেহৰ জনকৰ কাহিনীও নৰকাসুৰৰ কাহিনীৰ লগত যুক্ত কৰা হৈছে।
কিংবদন্তি
পৃথিৱীৰ সকলো ৰাজ্য জয় কৰি উঠি নৰকাসুৰে স্বৰ্গ আক্ৰমণ কৰে আৰু ইন্দ্ৰ পলাবলৈ বাধ্য হয়। ইয়াৰ পাছত নৰকে অদিতি দেৱীৰ কুণ্ডলযোৰ চুৰ কৰে আৰু ১৬০০০ স্ত্ৰীক অপহৰণ কৰি লৈ যায়। ইন্দ্ৰকে ধৰি সকলো দেৱতা বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ গৈ নৰকাসুৰৰ বিনাশৰ বাবে কাকূতি কৰে। বিষ্ণুৱে কৃষ্ণ‌ অৱতাৰত সেই কাম সমাপণ কৰিব বুলি কথা দিয়ে। বিষ্ণুৱে ভূদেৱীক দিয়া বৰ অনুসৰি নৰকে দীৰ্ঘ জীৱন লাভ কৰিছিল। পাছলৈ কৃষ্ণৰ ভাৰ্যা সত্যভামাৰ (তেওঁক ভূদেৱীৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়) সম্পৰ্কীয় অদিতিয়ে সত্যভামাক নৰকাসুৰৰ কুকীৰ্তি কয়। সত্যভামাই কৃষ্ণক নৰকাসুৰৰ বিপক্ষে যুদ্ধৰ বাবে মান্তি কৰোৱায়। কৃষ্ণ আৰু সত্যভামাই গৰুড়ত উঠি নৰকাসুৰৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। কৃষ্ণ‌ই নৰকাসুৰৰ সেনাপতি "মুৰ"ক বধ কৰাৰ বাবে তেওঁক "মুৰাৰী" বুলিও কোৱা হয়। অৱশেষত সুদৰ্শন চক্ৰৰে কৃষ্ণ‌ই নৰকাসুৰক বধ কৰে আৰু অদিতিৰ সোণৰ কুণ্ডলৰ লগতে ১৬০০০ গৰাকী স্ত্ৰীক উদ্ধাৰ কৰে। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ সিংহাসনত নৰকাসুৰৰ পুত্ৰ ভগদত্তক স্থাপন কৰা হয়।
উত্তৰ গুৱাহাটীত "অশ্বক্ৰান্ত" (অৰ্থ- অশ্বৰ আৰোহণ) নামেৰে এটা মন্দিৰ আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আক্ৰমণ কৰাৰ পূৰ্বে কৃষ্ণ এই ঠাইত ৰৈছিল আৰু তেওঁৰ ঘোঁৰাকেইটাই ইয়াতে পানী খাইছিল।
নৰকাসুৰৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ মাতৃ সত্যভামাক অনুৰোধ কৰে যে সকলোৱে যেন তেওঁৰ মৃত্যু ৰঙীন পোহৰেৰে উদ্‌যাপন কৰে। সেইবাবে এই দিনটো 'নৰক চতুৰ্দশী হিচাপে (দীপান্বিতাৰ আগৰ দিনটো) পালন কৰা হয়। দক্ষিণ ভাৰততো এই প্ৰথা জনপ্ৰিয়।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:নৰক ৰাজবংশ শ্ৰেণী:অসুৰ
দশভুজ
জ্যামিতিত  দশভূজ (গ্ৰীক শব্দ δέκα ডেকা আৰু γωνία gonía, "দহটা কোন") হৈছে দহটা বাহু যুক্ত এটা বহুভুজ বা ১০-ভুজ। ইয়াৰ বৰ্হিকোন আৰু আন্তঃকোন সমূহৰ যোগফল ১৪৪০°
অংকন প্ৰণালী
কম্পাছ আৰু স্কেলৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা বা এটা সুষম পঞ্চভূজৰ বাহু সমূহৰ সমদ্বীখণ্ডক আঁকি এটা দশভূজ অংকন কৰিব পৰা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বহুভুজ
জাৰী
জাৰী মুছলমানসকলৰ এবিধ শোক-গাথা। কৰুণ ৰসাত্মক এই গীতত হাছান-হুছেনৰ কাৰবালাত ঘটা কৰুণ কাহিনী বৰ্ণিত হয়। জাৰী শব্দ অৰ্থ শোক কৰা,বেজাৰ কৰা নাইবা কন্দা। সাধাৰণতে মহৰমৰ সময়ত নৃত্য সমদলৰে এই গীত গোৱা হয় যদিও জাৰী গীত গোৱাৰ নিৰ্দিষ্ট বাধা নিষেধ নাই। আজান ফকীৰক জাৰী গীতৰ ৰচক বুলি কোবা হয় যদিও আজান ফকীৰ অসমলৈ অহাৰ আগতো অসমত জাৰী গীতৰ প্ৰচলন আছিল বুলি কোনো কোনো বুৰঞ্জীবিদে দাবী কৰে। কৰুণ কাহিনী আৰু শোকাত্মক আৱেদন জাৰী গীতৰ লক্ষণীয় বিশেষত্ব। অসমীয়া দেহ বিচাৰ আৰু লোকগীতৰ লগত সাদৃশ্য থকা জাৰী গীতৰ নৃত্য ধীৰ-স্থিৰ আৰু গহীন। এই গীত গালে বৰষুণ হয় বুলি কোনো কোনো মুছলমান লোকৰ মাজত বিশ্বাস প্ৰচলিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
নিতম্ব-সন্ধি প্ৰতিস্থাপন
নিতম্ব-সন্ধি প্ৰতিষ্ঠাপন হৈছে এক শল্যচিকিৎসা প্ৰণালী য'ত নিতম্ব বা শ্ৰোণীৰ বিসংগতিযুক্ত যোৰা কৃত্ৰিম প্ৰত্যাৰোপকৰ (implant) দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা হয়। ইয়াত যোৰাটো আংশিক বা সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা হ'ব পাৰে। বাতৰ বিষ নিৰাময় বা হাড় ভগা নিৰাময়ৰ বাবে এনে চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। সম্পূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ ক্ষেত্ৰত কঁকালৰ "এচিটাবুলাম" (acetabulum) নামৰ হাড়ডাল আৰু উৰ্বস্থিৰ (femor) ওপৰাংশ - দুয়োটাৰে আৰু আংশিক প্ৰতিষ্ঠাপনত অকল উৰ্বস্থিৰ ওপৰাংশ প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা হয়।
প্ৰয়োজনীয়তা
নিতম্ব-সন্ধি প্ৰতিষ্ঠাপনৰ সকলোতকৈ সাধাৰণ কাৰণটো হৈছে অষ্টিঅ'আৰ্থৰাইটিছ (osteoarthritis)। ইয়াৰ উপৰিও ৰিউমেটইড আৰ্থাৰাইটিছ (rheumatoid arthritis), ট্ৰমেটিক আৰ্থাৰাইটিছ
(traumatic arthritis), হাড় ভগা, হাড়ৰ টিউমাৰ হাড়ৰ পেগেটছ ডিজিজ (Paget's disease), এংক্লীয়'ছিং স্পণ্ডিলাইটিছ (ankylosing spondylitis) আৰু জুভেনাইল ৰিউমেটইড আৰ্থাৰাইটিছ (juvenile rheumatoid arthritis) আদিৰ বাবেও ইয়াৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে ইয়াক বিষ নিৰাময়ৰ শেষ প্ৰচেষ্টা হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আশংকাসমূহ (Risks)
শ্ৰেণী:অস্থি শল্য চিকিৎসা শ্ৰেণী:চিকিৎসা পদ্ধতি
কাকৈঢোৰা
কাকৈঢোৰা (Painted Stork; বৈজ্ঞানিক নাম: Mycteria leucocephala) এবিধ পানী যুঁৱলিত দেখা পোৱা চৰাই। হিমালয়ৰ পাদদেশৰ দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত এই চৰাই দেখা পোৱা যায়। অসমতো চৰাই বিধ পোৱা যায়। তৰাং পানীত দল বান্ধি থাকে। আধাখোলা ঠোঁট পানীত ডুবাই ৰাখি ইফাল-সিফাল কৰি থাকে। মাছ পালেই ঠোঁটেৰে ধৰি লয়। পানীৰে অহাযোৱা কৰোঁতে ঠেঙেৰে খেদালি থাকে, আৰু লুকাই থকা মাছ ওপৰলৈ উঠি আহে। দল বান্ধি গছত বাঁহ সাজে। এইবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই নহয়। খাদ্যৰ সন্ধানতো বৰ বেছি দূৰলৈ নাযায়।
বৰ্ণনা
কাকৈঢোৰা ওখই প্ৰায় ১০০ চেণ্টিমিটাৰ মান হয়। উজ্জ্বল বগা বৰণৰ চৰাইবিধৰ ঠোঁটটৌ অকণমান বেঁকা আৰু হালধীয়া। মুখখনৰো ৰঙো গুলপীয়া, হালধীয়া থকা। ডেউকা দুখন বগা, কিন্তু মাজত সেউজীয়াৰ নিচিনা ক'লা জিলিকি থাকে। বুকুৰ মাজেৰে ক'লা ৰঙ আছে। মতা-মাইকী দুয়োবিধেই দেখাত একেই। ফিছাত উজ্জ্বল গুল’পীয়া ৰঙৰ পাখি থাকে। দেখাত ৰঙ লগাই থোৱাৰ নিচিনা লাগে বাবেই ইংৰাজীত ইয়াক painted stork বুলি কোৱা হয়।
জুলাই-আগষ্ট মাহত ওখ গছৰ ফেৰেঙনিত ঘাঁহ-পাত আৰু গছৰ ঠাল গোটাই গোটোং কৰি বাহ সাজে। বাহত ৩-টাৰপৰা ৫-টালৈকে কণী পোৱা যায়। বাহ সজা আৰু উমনি দিয়া কামটো মতা-মাইকী উভয়ে মিলামিছাকৈ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাৰেং
চীন মান সময়
চীন মান সময় অথবা বেইজিং সময় হৈছে গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ (পিআৰসি) বাবে ব্যৱহৃত সময় অঞ্চল। গ্ৰিনিছৰ সৈতে ইয়াৰ সময় পাৰ্থক্য ইউটিসি+৮।
পূৰ্ব এছিয়াৰ মালয়েছেয়া আৰু ফিলিপাইন সহ অন্যান্য অঞ্চলত একেই অফসেট সময় বিভিন্ন নামত ব্যৱহৃত হয় যেনে শাংগিওয়ান মান সময়, হংকং মান সময়, মাকাউ মান সময়, ছিঙ্গাপুৰ মান সময়, ফিলিপাইন মান সময় ইত্যাদি। উদাহৰণ স্বৰূপে, ইউটিসিত মধ্যৰাতি চীন মান সময়ৰ বাবে পূৱা ৮ বজা।
গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনত ১৯৮৬ পৰা ১৯৯১ পৰ্যন্ত দিবালোক সংৰক্ষণ সময় মানি চলিছিল, কিন্তু আৰু নকৰিলে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সময় অঞ্চল শ্ৰেণী:পোখালি (সময়)
Time in China
বৈসাবি উৎসৱ
বৈসাবি(Baisabi Festival) বাংলাদেশৰ তিনি জনজাতিৰ লোকৰ নতুন বছৰক আদৰাৰ উৎসৱ৷ ত্ৰিপুৰী, মাৰমা আৰু চাকমা জনগোষ্ঠীৰ বৈসু, সাংগ্ৰাই আৰু বিজু উৎসৱৰ প্ৰথম আখৰ তিনিটা লগ কৰি বৈসাবি নাম কৰা হৈছে৷ নানা ধৰণৰ আনন্দ উৎসৱ আৰু খেল-ধেমালিৰ মাজেৰে বৈসাবি পালন কৰা হয়৷ অসমীয়া বছৰৰ শেষৰ দুটা দিন আৰু নতুন বছৰৰ প্ৰথম দিনটোত বৈসাবি পালন কৰা হয়৷ ই অসমৰ ব’হাগ বিহুৰ দৰেই এক নতুন বছৰক আদৰাৰ উৎসৱ৷
ত্ৰিপুৰীসকলৰ নৱবৰ্ষক আদৰা উৎসৱ “বৈসু’’ তিনিদিনত পালন কৰা হয়৷ এই তিনিটা দিন তিনি নামে জনা যায়, হাৰি বৈসু, বিসুমা বৈসু আৰু আতাদাং বা বিসিকাতাল বৈসু৷ প্ৰথম দিনা পু উঠি ঘৰ-দুৱাৰ পৰিষ্কাৰ কৰি গাত হালধি আৰু এবিধ গছৰ পাতৰ ৰস সানে৷ গৰু আৰু আন পোহনীয়া জন্তুক গা ধুৱায় আৰু গৰ-দুৱাৰ ফুলেৰে সজাই তোলে৷ শিশুসকলে ঘৰে ঘৰে ফুল বিতৰণ কৰি ফুৰে আৰু যুৱক-যুৱতীসকলে ইজনে আনজনক ফুল উপহাৰ দিয়ে৷ তেওঁলোকে নদীৰ পানীৰ ফুল ছটিয়াই দেৱতাক উদ্দেশ্যি পূজা কৰে৷ মহিলাসকলে নানা তৰহৰ পিঠ-পনা তৈয়াৰ কৰে৷ এই উৎসৱ উপলক্ষে বিভিন্ন খেল-ধেমালিও অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ দ্বিতীয় দিনা সকলোৱে মন্দিৰত পূজা কৰি ইঘৰ-সিঘৰত ঘূৰি ফুৰে আৰু পিঠা-পনা খায়৷ সেইদিনা তেওঁলোকে নিৰামিষ ভোজন কৰে আৰো কোনো প্ৰাণী হত্যা নকৰে৷ তৃতীয়দিনাও অনুৰূপধৰণে পূজা-উপাসনা কৰে আৰু ডাঙৰক সেৱা কৰি আশীৰ্বাদ লয়৷
মাৰমাসকলে নতুন বছৰ আদৰাৰ উৎসৱ হিচাপে সাংগ্ৰাই পালন কৰে৷ নতুন কাপোৰ পিন্ধি ইজনে সিজনৰ ঘৰলৈ যায় আৰু কুশল বাৰ্তা বিনিময় কৰে৷ নানা তৰহৰ পিঠা-পনা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু খোৱা হয়৷ বৃদ্ধসকলে বৌদ্ধ মন্দিৰত অষ্টশীল নীতি পালন কৰি পূজা-উপাসনা কৰে আৰু যুৱক-যুৱতীসকলে পানী ছটিওৱা খেল খেলে৷ পানীক পৱিত্ৰতাৰ প্ৰতীক হিচাপে লৈ তেওঁলোকে বছৰটোলৈ গ্লানিমুক্ত হয়৷
চাকমাসকলৰ নৱবৰ্ষক আদৰা উৎসৱ হ’ল বিজু৷ চ’ত মাহৰ শেষৰ দুটা দিন আৰু ব’হাগৰ প্ৰথম দিনটোত “বিজু’’ পালন কৰা হয়৷ উৎসৱৰ প্ৰথম দিনা ফুল বিজু৷ সিদিনা অৰণ্যৰ পৰা ফুল আৰু নিমপাত সংগ্ৰহ কৰা হয় আৰু নদীৰ পানীত উটুৱাই দি পূজা কৰে৷ দ্বিতীয় দিনা গজ্যাপজ্যা পূজা৷ মূল বিজুৰ দিনা অসংখ্য কেঁচা পাচলি মিহলাই “পাচন’’ বা ঘণ্ট তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ইয়াৰ উপৰি পায়স আৰু পিঠা-পনাও থাকে৷ সেইদিনা চাকমাসকলে জাতীয় সাজ পৰিধান কৰি শোভাযাত্ৰা কৰে৷ সন্ধিয়া ঘৰ-চোতাল, গোহালি আদিত চাকি জ্বলাই সকলোৰে মংগল কামনা কৰে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
পখী (চলচ্চিত্ৰ)
পখী (Pokhi) হৈছে জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ২০০০ চনত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়। ২০০০ চনত এই চলচ্চিত্ৰখনে আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
প্ল'ট
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীটো পখী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। পিতৃ-মাতৃহীন পখীক তাইৰ খুড়াক আৰু খুড়ীয়েকে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। তেওঁলোকে অসমৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱত বাস কৰে। পখীৰ খুড়াক-খুড়ীয়েক চহৰলৈ গুচি যায় আৰু পখীক ল'ৰা-ছোৱালী নথকা এটা সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ হাতত থৈ যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মন যায় (চলচ্চিত্ৰ)
মন যায় (ইংৰাজী: I Feel Like) হৈছে, ২০০৮ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বোলছবি। 'মৈৰঙঠম মুভিজ'ৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু এম মণিৰাম পৰিচালিত এই ছবিখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰা শিল্পী সকল হৈছে জুবিন গাৰ্গ, পবিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটা, জ্ঞানেন্দ্ৰ পল্লব, নৱদ্বীপ বৰগোহাঁই, নিশিতা গোস্বামী, ৰিম্পী দাস ইত্যাদি। ছবিখনে '৫৬-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা'ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে ।
কাহিনী
ছবিখনৰ কাহিনী গঢ় লৈ উঠে তিনিচুকীয়া চহৰৰ চাৰিজন নিবনুৱা শিক্ষিত যুৱক মানব (জুবিন গাৰ্গ), নয়ন (পবিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটা), তপন (জ্ঞানেন্দ্ৰ পল্লব) আৰু অকনক (নৱদ্বীপ বৰগোহাঁই)ক কেন্দ্ৰ কৰি। টকা দিব নোৱাৰাৰ ফলত মানব, নয়নহঁতে চাকৰি হেৰুৱাব লগা হয়। হতাশাৰ বলি হৈ তেওঁলোকে (নয়নৰ বাহিৰে) সহজে ধন ঘটাৰ উদ্দেশ্যি এজন ধনী ব্যৱসায়ীক অপহৰণ কৰে, পিছে ঘটনাৰ পাকচক্ৰত পৰি তেওঁলোকে ব্যৱসায়ীজনক হত্যা কৰি পেলায়।
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে জুবিন গাৰ্গে। ছবিখনৰ মন যায় শীৰ্ষক গীতটিয়ে লাভ কৰে বিপুল জনপ্ৰিয়তা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:২০০৮ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
হলধৰ ভূঞা
হলধৰ ভূঞা (২৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৯১ – ২৮ মাৰ্চ ১৯৬৮) এজন সমাজকৰ্মী। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ এজন জনমদাতা। নগাঁৱৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰা ভূঞাই পিছলৈ কংগ্ৰেছত যোগদান কৰি কাৰাবাস খাটিছিল। বহুতো পুথি অধ্যয়নৰ লগতে সাহিত্য চৰ্চাও কৰিছিল।
জন্ম পৰিচয় আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
নগাঁও জিলাৰ কামপুৰ ৰাজহ চক্ৰৰ তেতেলিসৰা গাঁৱত ১৮৯১ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰ দেওবাৰে (১১ আহিন,১৮১২ শক) হলধৰ ভূঞাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম বাবুল ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম সুলভা ভূঞা।
১৯২৬ চনত তেওঁ নগাঁৱৰ ধৰমতুলৰ মুক্তিযোদ্ধা চন্দ্ৰমোহন বিশ্বাসৰ প্ৰথমা কন্যা পাৰ্বতী বিশ্বাসক বিয়া কৰায়। বিয়াৰ তৃতীয় বছৰত দুৰাৰোগ্য ৰোগত তেখেতৰ মৃত্যু হোৱাত চন্দ্ৰমোহন বিশ্বাসৰে দ্বিতীয় কন্যা মৃণালিনী বিশ্বাসক বিয়া কৰায়। তেখেতসকলৰ সন্তানসকল হʼল ক্ৰমে মিত্ৰদেৱ, পদ্মাৱতী,দুলালী, জগদীশ, মুকুট, পূৰ্ণিমা,দিপালী আৰু যজ্ঞেশ্বৰ।
শিক্ষা
মাতৃক তিনিবছৰত আৰু পিতৃক পাঁচ বছৰ বয়সত হেৰুৱাই অকলশৰীয়া হোৱা হলধৰ ভূঞাৰ শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল ১০/১১ বছৰ বয়সত। বৰদেউতাক মদন ভূঞাই ঘাট-মাউৰা হলধৰক তেতেলিসৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি দিছিল। উক্ত বিদ্যালয়ৰ পৰা বৃত্তি লাভ কৰি পিছত প্ৰথমে কামপুৰ মজলীয়া বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ নগাঁও চৰকাৰী উচ্চ বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই সময়ত তেওঁ নগাঁৱৰ ছোটহয়বৰ গাঁৱৰ কালিৰাম কাকতি নামৰ লোকজনৰ বাৰীত এটা সৰু খেৰৰ ঘৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ যাৱতীয় খৰচ বৰদেউতাকে বহন কৰিছিল।
কংগ্ৰেছত যোগদান আৰু কাৰাবাস
জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ আদৰ্শ শিৰোগত কৰি ১৯২১ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে নগাঁৱৰ জুবিলি পথাৰত হোৱা ৰাজহুৱা সভাত হলধৰ ভূঞাই কেৰাণীৰ চাকৰি ইস্তফা দি কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিছিল। উক্ত সভাৰ কেইমাহমান পিছত নগাঁও জিলা কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক হিচাপে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ আমোলাপট্টিৰ নিজা ঘৰখন সেই সময়ত জিলা কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয় আছিল।
ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সভা-সমিতি আয়োজন কৰাৰ অপৰাধত তেখেতে ১৯২১ চনৰ ১৬ নবেম্বৰ তাৰিখে গ্ৰেপ্তাৰ বৰণ কৰি এবছৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড আৰু তিনিমাহ কাৰাবাস খাটিছিল। পুনৰ ১৯৩০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছৰ হাতত বন্দী হৈ ছমাহ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড খাটে আৰু ডেৰশ টকা জৰিমনা ভৰিব লগা হয়। ১৯৩৯ চনত দ্বিতীয় মহাসমৰত ভাৰতে ইংৰাজৰ হৈ যুদ্ধ কৰিবলগীয়া হোৱাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁ ব্যক্তিগতভাৱে সত্যাগ্ৰহ কৰাৰ বাবে ১৯৪০ চনত পুনৰ ছমাহৰ বাবে কাৰাবাস খাটে।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ জন্ম
মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আদৰ্শ মতে সমাজ সংস্কাৰ, অস্পৃশ্যতা বৰ্জ্জন আদিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰি এখন ধৰ্ম সভা স্থাপনৰ পোষকতা কৰি হলধৰ ভূঞাই বহু সত্ৰৰ বহু সত্ৰাধিকাৰৰ সৈতে ১৯২৯ চনলৈকে সাক্ষাৎ আৰু আলোচনা কৰে। সকলোৰে সন্মতি লৈ ১৯৩০ চনৰ ১ জানুৱাৰীত আউনীআটীয় সত্ৰাধিকাৰ হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীক নগাঁও জিলাৰ আউনীআটি সত্ৰৰ বাহৰত শ্ৰীযুত ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সৈতে দেখা কৰে। হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে তেখেতলোকৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে মীমাংসাত উপস্থিত হʼবলৈ এমাহৰ সময় লʼলে আৰু এমাহৰ মূৰত তেখেতৰ মজুমদাৰজনক উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পৰা পঠিয়াই খবৰ দিলে যে সেই কাম তেওঁৰ দ্বাৰা নহ'ব। তেতিয়া হলধৰ ভূঞাই তেওঁক জনালে যে "তেন্তে আমি নিজেই তেনে ধৰ্ম সঙ্ঘ পাতি সেই কাম সাধন কৰিম; তেতিয়া আমাৰ গাত দোষ দিব নোৱাৰিব। "
তেনেকৈয়ে ১৯৩০ চনত নগাঁও পলাশনিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ জন্ম হয়।
অধ্যয়ন আৰু সাহিত্য চৰ্চা
সৰুকালৰে পৰা হলধৰ ভূঞাই কীৰ্ত্তন, নামঘোষা,ভাগৱত আদিৰ পাঠ আৰু ব্যাখ্যাত উপস্থিত আছিল। তেনেকৈ জ্যেষ্ঠজনৰ পৰা জ্ঞান আহৰণ কৰাৰ অভ্যাস গঢ়ি উঠিছিল। নিজেও দশম, ৰত্নাৱলী,কীৰ্ত্তন, নামঘোষা আদি গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল।
'গান্ধীবন্দনা' আৰু 'ঘৰ' তেওঁৰ দুটি কবিতা।
অসম শংকৰ মিশ্যন (কঢ়ালি)
স্থানীয় ৰাইজৰ দান-বৰঙনি আৰু সহায় সহযোগত ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সৈতে লগ হৈ হলধৰ ভূঞাই ১৯৩১ চনত গঢ়ি তোলা এটি আশ্ৰম সদৃশ অনুষ্ঠান হৈছে অসম শঙ্কৰ মিশ্যন। নগাঁও টাউনৰ পৰা প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰ দূৰৰ পলাশনিৰ সমীপত থকা কঢ়ালি গাঁৱত এই অনুষ্ঠান গঠন কৰে।
বনৌষধি চিকিৎসা
হলধৰ ভূঞা এজন বনদৰৱৰ চিকিৎসকো আছিল। যʼলৈকে যায় তাৰ পৰাই বিভিন্ন বনদৰৱ সংগ্ৰহ কৰি আনি নিজৰ লগতে আনকো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিছিল।
উপাধি প্ৰদান
১৯৬৪ চনত নগাঁও জিলাৰ ৰাজনৈতিক নিৰ্যাতিত সঙ্ঘ‌ই হলধৰ ভূঞাক লোকসেৱক উপাধিৰে বিভূষিত কৰে।
মৃত্যু
১৯৬৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চত হলধৰ ভূঞাৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বৈঠকী
বৈঠকী বৰপেটা সত্ৰ আৰু আশ-পাশৰ ঠাই যেনে, সুন্দৰীদিয়া, ভবানীপুৰ, গজিয়া, বাৰাদি, পাটবাউসী আদিত প্ৰচলিত এক থলুৱা অনুষ্ঠান। ই বৰপেটাৰ “বিয়া’’ অনুষ্ঠানৰ সৈতে সম্পৃক্ত। এটা সময়ত বৈঠকীক বাদ দি বিয়া নহৈছিলেই প্ৰায়। বৈঠকী মানে ’গীত-মাত’ৰ অনুষ্ঠান বা মজলিচ্। সাধাৰণতে তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱা বিয়াবোৰত প্ৰথমদিনা জোৰোণ আৰু তৃতীয়দিনা বিয়া। কিন্তু মাজৰ দিনটোক ’শূইন’ বোলা হয়। সেই দিনটোৰে সন্ধিয়া বৈঠকী অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত সত্ৰ পৰিচালনাৰ বাবেও সমিতিৰ সমাৰ্থক ’বৈঠকী’ গঠন কৰা হয়৷ এই বৈঠকীসমূহক সত্ৰৰ আইন প্ৰণয়ন, কাৰ্যকৰীকৰণ আৰু আইন ভংগ কৰোঁতাক শাস্তি দিয়াৰ ক্ষমতা দিয়া হয়৷ ই বৃহত্তৰ বৰপেটা অঞ্চলত বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক৷
বৈঠকী আৰু মজলিচৰ পাৰ্থক্য
বৈঠকী শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হ’ল, মজলিচ্, আসৰ। মজলিচ্ বা আসৰ মানে নৃত্য-গীতৰ জকমকীয়া অনুষ্ঠান যি কেৱল ৰজা, জমিদাৰ বা আন আঢ্যৱন্ত লোকৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। এইবোৰত বাঈজী আৰু সংগীতৰ দল আনি নৃত্যগীত কৰা হৈছিল আৰু কিছু লোকে উপভোগ কৰিছিল। অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাসকলক বুজন পৰিমাণৰ ধন দিয়া হৈছিল। ইয়াত মানুহৰ প্ৰবেশ সীমিত। কিন্তু বৰপেটাৰ বৈঠকীৰ আভিধানিক অৰ্থ যদিও মজলিচ বা আসৰ; ই প্ৰচলিত ধাৰণাৰ সম্পূৰ্ণ পৃথক। ইয়াত ভাগ লোৱা মানুহৰ প্ৰৱেশ-প্ৰস্থানৰ কোনো নিয়ম নাই। শিল্পীসকলক মাননি দিব নালাগে। ভোজ-ভাতৰো আয়োজন কৰিব নালাগে। আপ্যায়নৰ নামৰ চাহ-নিমকিয়েই যথেষ্ট।
বৈঠকীৰ বাবে নামী-দামী বা ’গ্লেমাৰাচ’ শিল্পীৰ প্ৰয়োজন নহয়। থলুৱা শিল্পীৰ দ্বাৰাই এই অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰা হয়। কেৱল বৈঠকী পতাৰ খবৰটোৱে যথেষ্ট। বৰপেটা বহু প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী এই বৈঠকীৰ পৰা প্ৰকাশ লাভ কৰে। তেনে কেইগৰাকীমান স্বনামধন্য শিল্পী হ’ল, স্বৰ্গেশ্বৰ বায়ন, ফকিৰচাঁদ, গিৰীশ বায়ন,দীন অস্তাদ, পুৰুষোত্তম দাস, গোকুল পাঠক, যোগেশ চন্দ্ৰ ভঁৰালী, প্ৰভাত শৰ্মা, সুধীৰ দাস আদি অনেক লোক বৈঠকী অনুষ্ঠানত অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। বৈঠকীত লোকগীত পৰিৱেশন অধিক হয়৷ দগৰ-দোতাৰা-খঞ্জৰী সংগত কৰি পৰিৱেশন কৰা লোকগীতসমূহে বিয়াৰ বৈঠকীত যথেষ্ট সমাদৰ পাইছিল৷
বৈঠকীৰ ব্যৱস্থাপনা
বৈঠকীৰ বাবে ৰভাতলৰ মাজত ’অস্তাদ’ (ওস্তাদ, যিয়ে উপস্থিত সকলোৰে ভিতৰত পাকৈত)জনে বাদ্যযন্ত্ৰীসকলক লৈ বহে। তেওঁক ঘেৰি চাৰিওফালে দৰাঘৰীয়া-কইনাঘৰীয়াৰ মানুহখিনি বহি লয়। আৰম্ভণিতে এটা ভজন বা ভক্তিমূলক গীতেৰে ’আসৰ’ৰ পাতনি মেলি পিছত নানা ধৰণৰ গীত যেনে, বনগীত, লোকগীত, দেহবিচাৰৰ গীত, হাস্য-ব্যংগ গীত আদি গাবলৈ ধৰে। কোনো প্ৰতিষ্ঠিত গায়কে সচৰাচৰ বৈঠকীত ভাগ লোৱা দেখা নাযায় যদিও, পৰম্পৰাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাবশতঃ কোনো প্ৰতিষ্ঠিত গায়কেও গীত গাই মনোৰঞ্জন দিয়ে। গীতৰ মাজে মাজে ’বাঃ বাঃ বাঃ বাঃ’কৈ সমস্বৰে চিঞৰি অনুষ্ঠান প্ৰাণময় কৰি তোলে। বাঃ বাঃ দিয়াটোক ’বাহাৰ’ দিয়া বোলে। বৈঠকীৰ মাজে মাজে গৃহস্থই যোগান ধৰা চাহ-মিঠাই-নিমকিৰ আপ্যায়ন চলি থাকে।
বৈঠকীত যাত্ৰাৰ প্ৰচলন
অসমকেশৰী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ প্ৰচেষ্টাত বৈঠকীত এটা সময়ত যাত্ৰা-নাটৰ অভিনয়ো হৈছিল। বিশেষকৈ আৰ্থিকভাবে স্ৱচ্ছল পৰিয়ালৰ বৈঠকী অনুষ্ঠানত এই যাত্ৰাভাওনা অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। এনেকৈয়ে ’দাবানল পাৰ্টি’ নামৰ এটা যাত্ৰা দলো গঠিত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী (Hemchandra Goswami; ১৮৭২-১৯২৮) অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰথম ছনেট প্ৰণেতা আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ গুৰি বঠা ধৰা সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। ইটালিয়ান গীতিকবি পেট্ৰাৰ্কৰ আৰ্হিত প্ৰথম ছনেট লিখি সুখ্যাতি অৰ্জন কৰা বিশিষ্ট কবি গৰাকীয়ে হ’ল হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী। অসমীয়া সাহিত্যত এক বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰা অভিনৱ সেই ছনেটটোৰ নাম হৈছে প্ৰিয়তমাৰ চিঠি।‌‌
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ জন্ম গোলাঘাটৰ ঢেকিয়াল মৌজাৰ গৌৰাঙ্গ সত্ৰত, ১৮৭২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ৮ তাৰিখে হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল ডম্বৰুধৰ গোস্বামী আৰু মাতৃ নাম ঘনকান্তী দেৱী। ডম্বৰুধৰ গোস্বামী গৌৰাংগ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ আৰু ঢেকিয়াল মৌজাৰ মৌজাদাৰ আছিল।
শিক্ষা
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী গাঁৱৰ বিদ্যালয়ৰ পৰাই তিনিটকীয়া বৃত্তি লাভ কৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয় পাছ কৰে। ইয়াৰ পাছত গোলাঘাটৰ উইলিয়ামচন মাইনৰ স্কুলত ভৰ্তি হয়। প্ৰবেশিকা পৰীক্ষা ১৮৮৮ চনত নগাঁও চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। তেখেতৰ মেধা শক্তিৰ বাবে এটা কুৰিটকীয়া জলপানীও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তাৰ পিছত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ কলিকতালৈ ৰাওণা হয় আৰু প্ৰেচিডেন্সি কলেজত নাম লগায়। তাত তেখেতে চাৰি বছৰ কাল অধ্যয়ন কৰে, কিন্তু বি এ ডিগ্ৰী লাভ নকৰাকৈ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে।
কৰ্মজীৱন
১৮৯৪ চনত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে গুৱাহাটীত সোণাৰাম হাইস্কুলত প্ৰধান শিক্ষক ৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। কিন্তু স্কুল কৰ্ত্তৃপক্ষৰ লগত মত বিৰোধ হোৱাত, তেখেতে এই পদ ত্যাগ কৰে। ১৮৯৫ চনত তেখেতে এডৱাৰ্ড গেইটৰ সহায়ত শ্বিলঙৰ সচিবালয়ত এটি চাকৰিত নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৮৯৭ চনৰ পৰা চাব্ ডেপুটি কালেক্টৰ, পিছত ই এ চি আৰু ডেপুটি মেজিষ্ট্ৰেট হয়। ১৯২৫ চনত তেখেতে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
মৃত্যু
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে ১৯২৮ চনৰ ২ মে’ত, গুৱাহাটীৰ নিজা বাসভৱনত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
আলোচনী সম্পাদকৰূপে হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
কলকাতাত এফ এ পঢ়ি থাকোঁতে চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সৈতে লগ লাগি ১৮৮৮ চনত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ গঠন কৰে। এই সভাৰ মুখপত্ৰ ‘জোনাকী আলোচনী। ১৮৮৯ চনৰ পৰা চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ হয়। দ্বিতীয় বছৰৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে। তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ বছৰৰ দায়িত্বভাৰ পালন কৰে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই। ১৯১৬ চনত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে ‘অকণ’ নামৰ শিশু আলোচনী এখন সম্পাদনা কৰিছিল।
কবি হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
নগাঁৱত পঢ়ি থকা সময়ৰে পৰা হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে ‘আসাম বন্ধু’ লেখাবলৈ লৈছিল। তেখেতৰ কবিতা সংকলন ‘ফুলৰ চাকি’ ১৯০৭ চনত প্ৰকাশ হয়। ‘কাকো আৰু হিয়া নিবিলাওঁ’, ‘পুৱা’, ‘কাকূতি’, ‘প্ৰিয়তমাৰ চিঠি’ আদি তেখেতৰ উৎকৃষ্ট মানৰ কবিতা। ‘প্ৰিয়তমাৰ চিঠি’ গোস্বামীদেৱৰ ছনেট বা চতুৰ্দশপদী কবিতা। এই কবিতাকেইটাৰ মাজেৰে প্ৰণয়ৰ এক সুৰ ভাঁহি উঠা দেখা যায়। তেখেত অসমীয়া ভাষাত ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ অন্যতম ৰচক। ‘পুৱা’ কবিতাক আধুনিক কাব্য আন্দোলনৰ প্ৰথম খোজৰূপে চিহ্নিত।
পুথি সংগ্ৰাহক আৰু পুথি প্ৰণেতা হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে তেখেতৰ চাকৰি জীৱনত চৰকাৰৰ নিৰ্দেশত বহুতো পুৰণি পুথি সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁ অসমৰ গাওঁ-ভুঁই, নগৰ-চহৰ, সত্ৰ আদি ফুৰি ৬ মাহ মানৰ ভিতৰতে প্ৰায় বাৰশমান পুথি সংগ্ৰহ কৰে। এই পুথিবোৰ কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ পুথিভঁৰালত সংৰক্ষিত হৈ আছে। তেখেতে ১৩৩৪খন সাঁচিপতীয়া পুথি অধ্যায়ান কৰি ২৩৩খন পুথিৰ বিষয় বস্তুৰ আভাস দিয়া এখিন বৰ্ণনামূলক তালিকা ‘A Descriptive Catalogue of Assamese Manuscripts’ নামেৰে অসম চৰকাৰে ১৯২৭ চনত প্ৰকাশ কৰে। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্য আশুতোষ মুখাৰ্জীৰ অনুৰোধ মতে ১৯১৮ চনৰ পৰা ‘অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি’ যুগুত কৰা কামত ব্ৰতী হয় আৰু এই গ্ৰন্থ ১৯২৯ চনত প্ৰকাশ পায়। তিনিটা ভাগত সম্পাদিত এই গ্ৰন্থ সাউদ ভোলানাথ বৰুৱাৰ দানৰ টকাৰে প্ৰকাশ হয়। কৰ্ণেল পি টি আৰ গৰ্ডনৰ তত্পৰতাত ১৯০০ চনত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সম্পাদনাত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ হেমকোষ প্ৰকাশ কৰে। তেখেতৰ আন এখন মূল্যৱান সম্পাদিত গ্ৰন্থ হ’ল ‘ভট্টদেৱৰ কথাগীতা’ (১৯১৮)। সূৰ্যখৰি দৈবজ্ঞৰ ‘দৰং ৰাজবংশাৱলী’, ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’, ‘শ্ৰীহস্তমুক্তাৱলী’, ‘পুৰণি অসমীয়া বুৰঞ্জী’(১৯২১) আৰু ‘কাম ৰত্নতন্ত্ৰ’ তেখেতৰ সম্পাদিত প্ৰাচীন গ্ৰন্থ।
অসম সাহিত্য সভা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ ৰ লগত জন্ম লগ্নৰে পৰা জড়িত। ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত কলিকতাৰ ৬৭ নং মিৰ্জাপুৰ ষ্ট্ৰীটৰ মেছতে চাহমেলৰ সভাত হেমচন্দৰ গোস্বামী, চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা মিলি প্ৰধান ভূমিকা লৈ এই সভা গঠন কৰে। ‘অঃ ভাঃ উঃ সাঃ সঃ’ গঠন হোৱাৰ পিছত অসমীয়া সকলৰ মাজত এক নতুন জাতীয় জাগৰণৰ সূচনা হয়। ১৯১৪ চনত এই সভাই গুৱাহাটীত সদৌ অসম ভিত্তিত একত্ৰিত হৈ এখন বৃহত্তৰ সাহিত্য সন্মিলন পতাৰ কথা চিন্তা কৰে। ই চিন্তাই বাস্তৱ ৰূপ লৈ ১৯১৭ চনৰ ২৬, ২৭ ডিচেম্বৰত শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত হোৱা আছাম এছোচিয়েশ্যনৰ সভাতে ‘সদৌ অসম সাহিত্য সন্মিলনী’ ৰ প্ৰথম অধিবেশন অনুষ্ঠিত হয়। পাছলৈ এই ‘সদৌ অসম সাহিত্য সন্মিলনী’য়েই ‘অসম সাহিত্য সভা’ ৰ নাম পায়। ১৯২০ চনৰ তেজপুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশৰ হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ভোগেশ্বৰী ফুকননী
জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৮৮৫ চনত অসমৰ নগাঁৱৰ ওচৰৰ বঢ়মপুৰত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ আত্মৰাম, মাতৃ নীলেশ্বৰী। ভোগেশ্বৰ ফুকনৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ পাছত তেখেতসকলৰ ৬জন পুত্ৰ সন্তান আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হৈছিল।
তীৰ্থনাথ শৰ্মা
তীৰ্থনাথ শৰ্মা (Tirtha Nath Sharma) একাধাৰে সু-সাহিত্যিক, সফল শিক্ষাবিদ আৰু সংস্কৃতৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত, সমালোচক, গল্পকাৰ,কবি, জীৱনী লেখক, শিশু সাহিত্যিক, সাংবাদিক আৰু ভাৰতত্ত্ববিদ আছিল। শৰ্মাদেৱে প্ৰায় কুৰিখন উচ্চ প্ৰশংসিত গ্ৰন্থৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছিল। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই স্বদেশী আন্দোলনত যুক্ত শৰ্মাদেব কলিকতাৰ এ এচ এল ক্লা, গান্ধী সাহিত্য পৰিষদ, বিশ্বহিন্দু পৰিষদ আদিৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল। শৰ্মা দেৱে কামধেনু নামৰ এখন আলোচনীও সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৬ চনত বেণুধৰ শৰ্মা গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। গান্ধীজীৰ আদৰ্শ আৰু জীৱন দৰ্শনৰ ওপৰত তেওঁৰ গভীৰ বিশ্বাস আছিল। সেয়ে ১৯২৯ চনত শৰ্মাদেৱে মহাবিদ্যালয় ত্যাগ কৰি মহাত্মাগান্ধীৰ নেতৃত্বত ভাৰতবৰ্ষত গঢ়ি উঠা আইন অমান্য আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু কাৰাবৰণো খাটিবলগীয়া হৈছিল। তীৰ্থনাথ শৰ্মা দেৱ একেৰাহে সংগীত, অভিনয়, বাদ্য-যন্ত্ৰ, ছন্দ অলংকাৰ কথা, নাট্য-সাহিত্য, দৰ্শন-নৰ্তন, শ্ৰুতি-স্মৃতি, কোষ-অভিধান নিৰুক্ত, ধৰ্ম-কৰ্ম, ভক্তি-মুক্তি, সুকুমাৰ কলা, চাৰু কাৰু কলা, ৰাজনীতি-প্ৰজানীতি-সমাজনীতি সকলোতে দক্ষ ব্যক্তি আছিল।
ভোগেশ্বৰী ফুকননী
স্বাধীনতা সংগ্ৰামলৈ অৱদান
স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী আগৰণুৱা স্বেচ্ছাসেৱিকা আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে তেখেত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। এই সময়ছোৱাত তেখেতে ফাটেকলৈকো যাব লগা হৈছিল। ১৯৪২ চনত ২০ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত তেখেতে ব্ৰিটিছৰ হাতত গুলিবিদ্ধ হৈছিল আৰু শৰ্যাশায়ী হৈ তিনিদিন পাছত মৃত্যু হৈছিল। স্বাধীনতা আন্দোলনত মৃত্যুবৰণ কৰা বাবে তেখেত ছহীদ সন্মান দিয়া হৈছিল।
তীৰ্থনাথ শৰ্মা
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তীৰ্থনাথ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ২৩ অক্টোবৰ ১৯১১ চনত শিৱসাগৰৰ আমগুৰি সমষ্টিৰ ভূঞাহাট পঞ্চায়তৰ অন্তৰ্গত জৰাবাৰী বামুণ গাঁৱত। পিছত জাঁজীৰ ঢেকিয়াল চাউদাং গাঁৱত স্থায়িভাৱে থাকিবলৈ লয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গোলাপ চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম চেনেহী দেৱী। তীৰ্থনাথ শৰ্মাই যোৰহাট ১ নং প্ৰেকটিচিং স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুল, জাঁজী হাইস্কুলত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে আৰু ১৯২৯ চনত তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। একে বছৰতে তেওঁ কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৩২ চনত প্ৰথম বিভাগত ইণ্টাৰমিডিয়েট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৩৪ চনত কটনৰ পৰা সংস্কৃতত অনাৰ্ছসহ বি এ পাছ কৰে। ১৯৩৬ চনত নিৰ্মলা দেৱীৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিয়াৰ এবছৰৰ পিছত, অৰ্থাত ১৯৩৭ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীসহ সংস্কৃতত এম এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৩৮ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰা শৰ্মাদেৱে সেই বছৰৰ পৰাই ১৯৫০ চনলৈ সুদীৰ্ঘ বাৰ বছৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এম আই এল বিভাগৰ অধ্যাপকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৫১ চনত "আছাম ব'ৰ্ড অৱ মিউজিক" স্থাপন কৰা শৰ্মাদেৱে ১৯৫৪ চনত প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰি অবৈতনিক অধক্ষ্যৰূপে নিয়োজিত হয়। ১৯৫৬ চনত তেওঁ কলেজখনৰ স্থায়ী অধ্যক্ষৰূপে নিয়োজিত হয়। ১৯৬৭ চনত বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ (অসম শাখা)ৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি হয়। ১৯৭১ চনত তীৰ্থনাথ শৰ্মাই মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা অৱসৰ গহণ কৰে। ৰাজনীতিৰ প্ৰতি থকা আস্থাৰ বাবে তেওঁ ১৯৬২ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত সংসদীয় আসনৰ বাবে প্ৰতিদ্বণ্ডিতা কৰে।
ভোগেশ্বৰী ফুকননী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
তীৰ্থনাথ শৰ্মা
সাহিত্যিক জীৱন
১৯৭১ চনত শৰ্মাদেৱে অসম সাহিত্য সভাৰ মাকুম অধিৱেশনৰ সভাপতিৰ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে । ১৯৮৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মৰোণোত্তৰভাৱে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেখেতে বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ উপৰিও কামধেনু নামৰ এখন আলোচনীও সম্পাদনা কৰিছিল। সংস্কৃত সাহিত্যত অগাধ ব্যুতপত্তি থকা পণ্ডিত শৰ্মাই কৰা উপনিষদৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ অসমীয়া সাহিত্যলৈ এক উল্লেখযোগ্য অৱদান।
মৃত্যু
১৯৮৬ চনৰ ২৩ অক্টোবৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
পিয়লি বৰুৱা
স্বাধীনতা আন্দোলন
১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ক্ৰমে ক্ৰমে সমগ্ৰ অসমৰ শাসন ভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দখল কৰে। প্ৰথমে ইংৰাজৰ শাসনত ৰাইজে আদৰি ল'লেও সোনকালেই ভিতৰি ভিতৰি বিদ্ৰোহৰ জুই জ্বলি উঠে। সেই সময়তে ৰাজনীতি বিশাৰদ, ৰাষ্ট্ৰজ্ঞানী, স্পষ্টবাদী মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাই জৰ্জ এণ্ড্ৰিউ মোফাট মিলছ্‌ক (George Andrew Mofat Mills) লগ ধৰি ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰি দুখন দৰ্খাস্ত লিখে। ইয়াৰ পাছত আকৌ তেখেতে মিলছ আৰু হলৰইদ চাহাবক লগ ধৰি দেশৰ শাসন ভাৰ দেশৰ ৰজাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এই আহ্বান উপেক্ষা কৰে। ইয়াৰ পাছত মণিৰামে পাতনি মেলে গণ আন্দোলনৰ। এই গণ আন্দোলনত পিয়লি বৰুৱাৰ লগতে বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, ফৰমুদ আলী, ঘৰফলীয়া বৰুৱা, মৰংগীখোৱা গোহাঁই, ৰাম চিৰস্তাদাৰ বৰুৱা ইত্যাদি বহুজনে যোগ দিয়ে।
বিদ্ৰোহৰ অগনি জ্বলি উঠে। মিল্‌ছ আৰু হলৰইদ চাহাবৰ চকুৰ টোপনি নাইকিয়া হয়। মণিৰামে পৰ্বতীয়া নেতাসকলৰ সহায় বিচাৰি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কটকী পঠিয়ায়। উভতি আহোঁতে হৰনাথ দাৰোগাৰ হাতত বন্দী হয় ফুলকুমাৰী। ফুলকুমাৰী আছিল মণিপুৰৰ জীয়ৰী। গোৰা চিপাহীৰ কামনাৰ বলি হোৱাৰ ভয়ত তাই আহি দুতিৰাম বৰুৱাৰ অনুগ্ৰহত ৰাজকেৰেঙত আশ্ৰয় লৈছিল। পাছলৈ মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা স্বাধীনতাৰ ৰণত যোগ দিছিল। ইফালে মিল্‌ছ চাহাব স্বদেশলৈ উভতি যায়। হলৰইদৰ সহায়ৰ বাব কেপ্টেইন লুথাৰ আহে। তেওঁলোকে অসমৰ সকলো প্ৰধান ৰাজ-বিষয়াক মাতি সদৰ ৰংপুৰতে এখন মেল পাতে। ফুলকুমাৰীক এৰাতিৰ বাবে জেলৰপৰা পলুৱাই আনি উদ্দাম নৃত্যৰ লয়লাসত চাহাবক মদৰ ৰাগীত শুৱাই ৰাখি সেইনিশাই দেৱান কলিকতালৈ পলাই যায় আৰু বৰলাটৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে। কিন্তু এই সাক্ষাততো কোনো ফল নধৰাত তেখেতে ১৮৫৭ চনত হোৱা চিপাহী বিদ্ৰোহত যোগ দিয়ে। ইফালে পিয়লি বৰুৱাই বিদ্ৰোহৰ সঁজাল ধৰে। কলিকতাৰপৰা পোৱা নিৰ্দেশ মৰ্মে কাৰেঙত গুপুত আলোচনা চলে। হলৰইদ চাহাবে বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ উঠি-পৰি লাগে। ৰাজকাৰেং আক্ৰমণ কৰিলেই বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাটি উচন কৰা হ'ব বুলি হৰনাথ দাৰোগাই হলৰইদ চাহাবক বাতৰি দিয়ে। কাৰেঙৰ ঘাই লিগিৰী সেউতীয়ে পিয়লি বৰুৱাক প্ৰেম নিবেদন কৰি বিফল হৈ প্ৰতিশোধৰ বাবে ছেগ বিচাৰি আছিল। তেখেতেই কেপ্টেইন লুথাৰক কাৰেঙৰ গুপুত পথৰ সন্ধান দিয়ে। বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাঁটি ইংৰাজে জয় কৰে।
ফাঁচী
কলিকতাৰ পৰা মণিৰামে পঠিওৱা চিঠিৰ আধাৰতে তেখেতৰ ওপৰত বিদ্ৰোহত লিপ্ত থকাৰ গোচৰ তৰা হয়। বিচাৰত মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাৰ ফাঁচীৰ নিৰ্দেশ আহে। ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাটত ইংৰাজ চৰকাৰে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত পিয়লি বৰুৱা আৰু মণিৰামক ফাঁচী দিয়ে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পাভৈ অভয়াৰণ্য
পাভৈ অভয়াৰণ্য লক্ষীমপুৰ জিলাত অবস্থিত এখন অভয়াৰণ্য। ইয়াৰ মাটিকালি ৪৯ বৰ্গ কি.মি.। ই ঘাঁহনি, দলনি, পিতনি, বেতনি আৰু মিশ্ৰ চিৰসেউজ অৰণ্যশ্ৰেণীৰ দ্বাৰা গঠিত। বনৰীয়া ম'হ, হলৌ‌ বান্দৰ‌ আৰু হাতীৰ বাবে এই অভয়াৰণ্য বিখ্যাত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
চি++
চি++ (C++) হ’ল এটি অবজেক্ট অৰিয়েণ্টেড প্ৰগ্ৰামিং (OOP) ভাষা। ১৯৮০ চনত ডেনিচ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী বিজাৰনে ষ্ট্ৰৌষ্ট্ৰাপ (Bjarne Stroustrup) -য়ে যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'এ টি এণ্ড টি বেল লেৱৰ’টৰি'ত চি++ বিকাশ কৰে চি প্ৰগ্ৰামিং ভাষাৰ বিস্তাৰিত ৰূপৰ আধাৰত। ইয়াক এক মধ্যস্তৰীয় ভাষা বুলি জনা যায়, কাৰণ ই উচ্চস্তৰ আৰু নিম্নস্তৰৰ ভাষাৰ সুবিধাৰ এক সংযোজন।
চি++ ৰ এটা আৰ্হি
Hello Wikipedia <br style="clear:both;" />
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ শ্ৰেণী:হাই লেভেল প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ
লেবাননৰ নাৰী
thumb|দক্ষিণ লেবাননৰ জেফটাত কেইগৰাকীমান লেবাননৰ নাৰী লেবাননত মহিলাৰ ভূমিকা বিগত সময়ত বিকশিত হৈছে। আৰব অঞ্চলত লেবানন সক্ৰিয় নাৰীবাদী আন্দোলনৰ বাবে পৰিচিত। ব্যক্তিগত মৰ্যাদা আইনত সন্নিৱিষ্ট হৈ থকা আইনী আৰু আৰ্থ-ৰাজনৈতিক বৈষম্য দূৰ কৰাটো তেওঁলোকৰ প্ৰধান লক্ষ্য হিচাপে প্ৰায়েই নিৰ্ণীত হয়। ১৭ অক্টোবৰ বিপ্লৱত বিশেষকৈ মহিলাসকলে লেবাননৰ সাম্প্ৰদায়িক ব্যৱস্থাৰ সংস্কাৰৰ আহ্বান জনায়; যাতে নাগৰিকত্ব, উত্তৰাধিকাৰ আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সম অধিকাৰ লাভ কৰিব পৰা যায়।
'হিউমেন ৰাইটছ ৱাটচ'ৰ মতে লেবাননৰ কৰ্তৃপক্ষই মহিলাসকলক হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে হোৱা বৈষম্যৰ অন্ত পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ আইনী দায়িত্ব পালন কৰাত ব্যৰ্থ হয়। ট্ৰেন্স মহিলা, মহিলা যৌনকৰ্মী, শৰণাৰ্থী আৰু আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীসকলে লেবাননৰ ডিটেনচন চেণ্টাৰত ধৰ্ষণকে ধৰি ব্যৱস্থাগত হিংসা সহ্য কৰিছে। কাফালা ব্যৱস্থাৰ অধীনত মহিলা প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকসকলে, তেওঁলোকক সুৰক্ষা দিবলৈ কোনো শ্ৰম আইন নথকা, বিশেষকৈ কভিড-১৯ৰ সংক্ৰমণৰ পিছত, ২০১৯ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা অৰ্থনৈতিক সংকট আৰু ২০২০ চনৰ আগষ্ট মাহত বেইৰুট বন্দৰ বিস্ফোৰণৰ পিছত নিয়োগকৰ্তাৰ নিৰ্যাতন আৰু গাফিলতিৰ সন্মুখীন হৈছে।
২০২১ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ পৰিষদৰ সৈতে হোৱা এক অধিবেশনৰ সময়ত লেবাননৰ ইউনিভাৰ্চেল পিৰিয়ডিকেল ৰিভিউ (ইউপিআৰ)-এ লেবাননত মানৱ অধিকাৰৰ ব্যৱস্থা আৰু সুৰক্ষা বৃদ্ধিৰ বাবে ডিজাইন কৰা পৰামৰ্শ দাখিল কৰে। এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ মতে লেবানন চৰকাৰে মহিলাৰ নাগৰিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক অধিকাৰৰ সম্পৰ্কীয় মূল বিষয়সমূহৰ সমাধানৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হেঁচাত নতশিৰ হ'ব লাগে, বিশেষকৈ ২০১৫ চনত ইয়াৰ শেষ পৰ্যালোচনাৰ পিছত মাত্ৰ কম মাত্ৰাতহে উন্নতি হৈছে। ইউ পি আৰ ৱৰ্কিং গ্ৰুপৰ অধিৱেশনত ৪৭খন চৰকাৰে দিয়া পৰামৰ্শৰ ভিতৰত আছিল কৰ্তৃপক্ষৰ ব্যক্তিৰ জৰিয়তে নিৰ্যাতনৰ অন্ত পেলোৱা আৰু তেওঁলোকৰ শাস্তিমুক্ততা, মানহানি অপৰাধমুক্ত কৰা, কাফালা ব্যৱস্থাক নিৰ্মূল কৰা, আৰু নাগৰিকৰ প্ৰতিবাদ, একত্ৰীকৰণ আৰু বাক স্বাধীনতাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধি কৰা।
লেবাননত এই পৰিস্থিতিত প্ৰথমাৱস্থাত পিতৃ-মাতৃয়ে পুৰুষজনক নিজৰ ছোৱালীৰ সৈতে বিয়া কৰাই দিবলৈ চেষ্টা কৰে। দ্বিতীয় প্ৰয়াসত মহিলাসকলক গৰ্ভপাত কৰিবলৈ পতিয়ন নিওৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ইছলাম
thumb|205px|[[চৌদি আৰৱ|চৌদি আৰৱৰ মক্কাৰ কাবা শ্বৰীফ; য'ত গোটেই বিশ্বৰ লাখ লাখ মুছলিমে একতাৰ মাধ্যমেৰে ধৰ্মীয় ভাৱগাম্ভীৰ্যৰ সৈতে প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকে। ]]
ইছলাম (আৰবী ভাষাত: الإسلام আল্‌ ইছলাম্‌) এটা একেশ্বৰবাদী আব্ৰাহামিক ধৰ্ম। ইছলাম (আৰবী: الإسلام‎) শব্দটো আহিছে আৰবী س-ل-م (ছালাম) শব্দটোৰ পৰা যাৰ অৰ্থ দুটা; ১▪ শান্তি ২▪ আত্মসমৰ্পণ কৰা। সংক্ষেপত, ইছলাম হ'ল শান্তি (প্ৰতিষ্ঠা)'ৰ উদ্দেশ্যেৰে এক আৰু অদ্বিতীয় ঈশ্বৰ (আল্লাহ)ৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰা। "ইছলাম" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "আত্মসমৰ্পণ", বা একক স্ৰষ্টাৰ ওচৰত নিজকে সমৰ্পন কৰা। ইছলাম শব্দটো উৎপত্তি হৈছে ছালামৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ হৈছে শান্তি। খৃষ্টীয় সম্তম শতিকাত আৰৱৰ ধৰ্মীয় আৰু ৰাজনৈতিক নেতা মুহাম্মাদে (ছাঃ) এই ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰে। কোৰআন ইছলামৰ মূল ধৰ্মগ্ৰন্থ। এই ধৰ্মত বিশ্বাসী সকলক মুছলমান বা মুছলিম বোলা হয়। কোৰআন আল্লাহৰ বাণী আৰু মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হৈছিল বুলি মুছলিম সকলে বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোকৰ বিশ্বাস অনুসৰি মুহাম্মাদ চাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লাম শেষ নবী। হাদিছৰ পৰা প্ৰাপ্ত নিৰ্দেশিত কাম আৰু শিক্ষাৰ ভিত্তিতহে কোৰআন'ক ব্যাখ্যা কৰা হয়।
ধৰ্মবিশ্বাস
মুছলিম সকলে বিশ্বাস কৰে যে, আল্লাহ মানৱজাতিৰ বাবে তেখেতৰ বাণী ফৰিষ্টা জিব্ৰাইলৰ (আঃ) মাধ্যমেৰে মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ ওচৰত অৱতীৰ্ণ কৰিছে। কোৰআনত উক্ত "খতমে নবুওৱত" আৰু মুহাম্মাদ(ছাঃ) নিজৰ দাবীৰ ভিত্তিত মুছলিম সকলে তেওঁক শেষ বাণীবাহক (নবী) বুলি বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোকৰ বিশ্বাসমতে, তেখেত সকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ কোৰআন নিখুঁত, অবিকৃত আৰু মানৱজাতিৰ উদ্দেশ্যে অৱতীৰ্ণ আল্লাহৰ শেষ বাণী, যি পুনৰুত্থান দিৱস পৰ্যন্ত বৰ্তী বা কাৰ্যকৰী হৈ থাকিব।
মুছলিম সকলৰ বিশ্বাস অনুযায়ী, আদম (আঃ) ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঈশ্বৰ-প্ৰেৰিত সকলো পুৰুষ ইছলামৰ বাণীয়েই প্ৰচাৰ কৰি গৈছে। পৱিত্ৰ কোৰআনৰ ছূৰা ফাতিৰত কোৱা হৈছে, "নিঃসন্দেহে মই তোমাক (মুহাম্মাদ) পঠাইছো সত্যৰ সৈতে সুসংবাদদাতা আৰু সতৰ্ককাৰীৰূপে। আৰু এনেকোৱা কোনো সম্প্ৰদায় নাই, যিসকলৰ মাজত এজন সতৰ্ককাৰী পঠোৱা হোৱা নাই। "৩৫:২৪
এই ধৰ্ম দুটাৰ গ্ৰন্থসমূহৰ বিভিন্ন ঘটনা আৰু বিষয়ৰ উল্লেখ কোৰানত আছে, কিন্তু বহুত ক্ষেত্ৰত পাৰ্থক্যও দেখা যায়। ইছলামী বিশ্বাসানুসাৰে এই দুই ধৰ্মৰ অনুশৰণকাৰীসকলে তেখেতসকলৰ ওচৰত প্ৰদত্ত ঈশ্বৰৰ বাণীৰ অৰ্থগত আৰু নানাবিধ বিকৃতসাধন কৰিছে; ইহুদিসকলৰৰ তৌৰাতক (তোৰাহ) আৰু খ্ৰীষ্টানসকলৰ মতে ইঞ্জিল (নতুন বাইবেল)।
আল্লাহ
মুছলমানসকলে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিকৰ্তাক 'আল্লাহ' বুলি সম্বোধন কৰে। ইছলামৰ মূল বিশ্বাস হ’ল আল্লাহৰ একত্ব বা তৌহিদ। ইছলাম পৰম একেশ্বৰবাদী আৰু কোনোভাবেই আপেক্ষিক বা বহুত্ববাদী নহয়। আল্লাহৰ একত্ব ইছলামৰ পাঁচটি মূল স্তমভৰ মাজৰ প্ৰথম, যাক শ্বাহাদাহ/কলিমা বোলা হয়। ইয়াৰ আসমীয়ানুবাদ হ'ল- ''মই সাক্ষ্য দি আছোঁ যে, আল্লাহৰ বাহিৰে উপাসনাৰ যোগ্য আন একো নাই, আনহাতে মই সাক্ষী দি আছোঁ যে, মুহাম্মদ (ছঃ) আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহক। " এইটো পাঠৰ মাধ্যমত এজনে স্বীকাৰ কৰে যে, (এক) আল্লাহ ব্যতীত অন্য কোনো উপাস্য নাই আৰু (দুই) মুহম্মদ (ছাঃ) তেওঁৰ প্ৰেৰিত বাণীবাহক।
ছূৰা এখলাছত আল্লাহৰ বৰ্ণনা এনেদৰে দিয়া হৈছে, "কওক, তেওঁ আল্লাহ, এক, একক আল্লাহ অমুখাপেক্ষী, তেওঁ কাকো জন্ম দিয়া নাই আৰু কোনেও তেওঁক জন্ম দিয়া নাই আৰু তেওঁৰ সমতুল্য একোৱেই নাই।
কোৰআনৰ ২:২৫৫ত কোৱা হৈছে, আল্লাহ, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই। তেওঁ চিৰঞ্জীৱ, সকলো সত্তাৰ ধাৰক। তেওঁক কলাঘূমটিও স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে আৰু টোপনিও নহয়। আকাশমণ্ডলত যি আছে আৰু পৃথিৱীত যি আছে সকলো তেওঁৰেই। কোন সেইজন, যিয়ে তেওঁৰ অনুমতি অবিহনে তেওঁৰ ওচৰত ছুপাৰিছ কৰিব? সিহঁতৰ সন্মুখত আৰু পিছত যি আছে সকলো তেওঁ জানে; আৰু যি তেওঁ ইচ্ছা কৰে তাৰ বাহিৰে তেওঁৰ জ্ঞানৰ একোৱেই সিহঁতে পৰিবেষ্টন কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ কুৰছীয়ে আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীক পৰিব্যপ্ত কৰি আছে; আৰু এই দুটাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ তেওঁৰ বাবে বোজা নহয়; আৰু তেওঁ সুউচ্চ, সুমহান।
ব্যুৎপত্তিগতভাৱে আল্লাহ শব্দটো "ইলাহ" তকৈ আগত। খ্ৰীষ্টানসকলে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক একেশ্বৰবাদী বুলি দাবী কৰিলেও মুছলমানসকলে খ্ৰীষ্টানসকলৰ ত্ৰিত্ববাদ (trinity) বা এক ঈশ্বৰৰ মাজৰ পিতা, পুত্ৰ আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ মিলন, এই বিশ্বাসক বহু-ঈশ্বৰবাদী ধাৰণা বুলি অস্বীকাৰ কৰে। ইছলামী ধাৰণাত ঈশ্বৰৰ সাদৃশ্য একোৱেই নাই। মুছলমানসকলে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিকৰ্তাক তেওঁৰ বিভিন্ন গুণবাচক নাম আৰু গুণাবলীৰ মাধ্যমেৰে বৰ্ণনা কৰে।
ফৰিষ্টা
ফৰিষ্টা ইছলামী ধৰ্মাম্বলম্বীসকলৰ বিশ্বাসমতে স্বৰ্গীয় দূত। ফৰিষ্টাৰ বিশ্বাস ইছলাম ধৰ্ম বিশ্বাসৰ এটা মূল নীতি। এয়া মানুহৰ ন্যায় আল্লাহৰ আৰু এক সৃষ্টি। ফৰিষ্টাই নভোমণ্ডল আৰু ভূমণ্ডলৰ মাজত যোগাযোগ ৰক্ষা কৰে। ফৰিষ্টাত তেওঁলোকৰ সংখ্যা অগণন। আৰবীত ফৰিষ্টাক একবচনত মালাইক আৰু বহুবচনত মালাক বোলা হয়।  ইছলামত তেওঁলোকৰ কোনো শ্ৰেণীবিন্যাস কৰা নহ'লেও চাৰিজন ফৰিষ্টাক প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে:
ইছলাম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু ইহুদি ধৰ্মৰ বাদে হিন্দু ধৰ্মতো ফৰিষ্টা তথা স্বৰ্গীয় দূতসকলৰ অস্তিত্ত্বৰ কথা কোৱা হৈছে।
পয়গম্বৰ(নবী), বাৰ্তাবাহক(ৰাছুল)
ইছলামত পয়গম্বৰ (نبي) হ'ল সেইজন ব্যক্তি যিজনক স্ৰষ্টাই মানুহক দিক নিৰ্দেশনা প্ৰদানৰ বাবে মনোনীত হিচাবে বিবেচনা কৰে। ইছলামী পৰিভাষাত ইয়াক কোৱা হয় নাবী(নবী)।
ইছলামী ঐতিহ্য মতে ঈশ্বৰে প্ৰত্যেক জাতিৰ ওচৰত পয়গম্বৰ প্ৰেৰণ কৰিছে। ইছলাম অনুযায়ী একমাত্ৰ মুহাম্মদ(আঃ)কেই আল্লাহৰ বাৰ্তা সমগ্ৰ মানৱজাতিৰ ওচৰত পঠিয়াই দিয়াৰ বাবে প্ৰেৰিত হৈছিল, য'ত অন্যান্য পয়গম্বৰ সকল এটা নিৰ্দিষ্ট গোত্ৰ বা জাতিৰ ওচৰত প্ৰেৰিত হৈছিল।
ইহুদি আৰু খ্ৰীষ্টধৰ্মৰ বিপৰীতে, ইছলামত আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহক আৰু পয়গম্বৰ (নবীৰ) মাজত পাৰ্থক্য কৰে। উভয়েই “ঐশ্বৰিক অণুপ্ৰেৰণা”ৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ প্ৰত্যাদেশ প্ৰাপ্ত। তদুপৰি, বাৰ্তাবাহকসকল গ্ৰন্থ আকাৰে এটা সম্প্ৰদায়ৰ বাবে ঐশ্বৰিক নিয়ম কানুন প্ৰদান কৰে আৰু পয়গম্বৰসকলৰ বিপৰীতে আল্লাহৰ কৰ্তৃক সাফল্যৰ নিশ্চয়তা প্ৰাপ্ত ব্যক্তি। যেনেকৈঃ মুছলিমসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ কোৰআনত কোৱা হৈছে, <i>যদিও সকলো "ৰাছুল" সকলেই "নবী", কিন্তু সকলো "নবী" সকল "ৰাছুল" নহয়।
ঐশ্বিক গ্ৰন্থ
ঐশ্বিক গ্ৰন্থ বা আচমানী কিতাপ বুলিলে এনে কিছুমান গ্ৰন্থক বুজায় যিবোৰ ইছলাম ধৰ্মত মুছলমানসকলে ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত গ্ৰন্থ বুলি বিশ্বাস কৰে। সকলো ঐশ্বিক গ্ৰন্থৰ ওপৰত ঈমান অনাটো ইছলামৰ অপৰিহাৰ্য অংগ।  প্ৰথম মানৱ তথা নবী আদম (আঃ)ৰ পৰা শেষ নবী হজৰত মুহাম্মাদ (ছঃ) লৈ কালক্ৰমে বিভিন্ন নবীৰ ওপৰত এনে ঐশ্বিক গ্ৰন্থসমূহ অৱতীৰ্ণ হয়। ইয়াৰে প্ৰধাণ চাৰিটা ঐশ্বিক গ্ৰন্থ হ'ল-
বিচাৰ দিৱস
মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ কৃতকৰ্মৰ এদিন হিচাব লোৱা হ'ব। পৃথিৱীত কৰি যোৱা কৰ্ম অনুযায়ী আখিৰাত (মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱন)-ত তেওঁলোকে ফল ভোগ কৰিব। ভাল কৰ্ম কৰাসকলক জান্নতৰ দ্বাৰা পুৰস্কৃত কৰা হ’ব আৰু নিচ কৰ্ম কৰাসকলক জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰা হ’ব। ইছলামীয় বিশ্বাস অনুযায়ী সেই বিচাৰ দিৱসৰ কিছু পৰিস্থিতি নিম্নৰূপ-
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
আইদেউ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
আইদেউ (ইংৰাজী নাম:Aideu - Behind the Screen), ২০০৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, অৰূপ মান্নাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ "জয়মতী"ৰ নামভূমিকাত অভিনয় কৰা আইদেউ সন্দিকৈৰ জীৱনী-ভিত্তিক চলচিত্ৰ। ছবিখনত আইদেউ সন্দিকৈৰ নিজৰ দৃশ্যও সম্বলিত হৈছে। অৱশ্যে ছবিখন মুক্তিৰ আগতেই তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
কাহিনী সাৰাংশ
চলচ্চিত্ৰখন আৰম্ভ কৰা হৈছে নতুন প্ৰজন্মৰ এজন পৰিচালকে আইদেউ সন্দিকৈৰ অসুখৰ বাতৰি বাতৰি-কাকতত পঢ়ি তেখেতৰ ওপৰত এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ প্ৰচেষ্টাৰে। আইদেউ সন্দিকৈক দেখা যায় চলচ্চিত্ৰৰ কেমেৰাটো হাতেৰে চুই চোৱা অৱস্থাত। তাৰ পাছত চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী পশ্চাদগমন হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই জয়মতীৰ চৰিত্ৰৰ বাবে উপযুক্ত অভিনেত্ৰী বিচাৰি নেপাই হতাশ হৈ পৰে। চিনেমাৰ বাবে ছোৱালী বিচাৰি যোৱা জ্যোতিপ্ৰসাদক গাঁৱৰ ৰাইজে খেদি পঠিয়ায়। তাৰ পাছতেই ডিম্ব গোহাঁই-এ আইদেউ সন্দিকৈক জয়মতীত অভিনয়ৰ বাবে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সম্মুখলৈ আনে। জয়মতীৰ ছুটিঙৰ পাছত গাঁৱলৈ উভতি যোৱা আৰু পাছত সমাজৰ লাঞ্ছনাৰ বলি হোৱা আইদেউ সন্দিকৈৰ কাহিনী আগবাঢ়ি যায়।
নিৰ্মানৰ কাহিনী
আইদেউৰ নিৰ্মানৰ কাম আৰম্ভ হয় ২০০২ চনত আৰু মুক্তি দিয়া হয় ২০০৭ চনত। ছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখা হৈছিল আইদেউ সন্দিকৈৰ লগত অৰূপ মান্নাৰ কথোপকথনৰ যোগেদি। নগাঁওৰ ত্ৰিনয়ন মিডিয়া ফাউণ্ডেছনৰ বেনাৰত ছবিখন নিৰ্মান কৰা হয়।
মুক্তি আৰু পুৰস্কাৰ
ছবিখন মুম্বাই আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি দিয়া হয় ২০০৭ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত। পুনা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, দিল্লী হেবিটেট চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ আৰু মিউনিখ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উৎসৱটো ছবিখন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ব্ৰাজিলত অনুষ্ঠিত ছাউ-পাউলো চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত ছবিখনে "The New Film Makers" প্ৰতিযোগিতা শাখাত প্ৰদৰ্শিত হয়।
ছবিখনে '৫৪-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ'ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে । ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত, ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ ছবি, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, শ্ৰেষ্ঠ মহিলা অভিনেতা আৰু ৰূপসজ্জাৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ।
চেংগোল
চেংগোল (செங்கோல், ৰোমানীকৃত: ceṅkōl) হৈছে ২০২৩ চনত ভাৰতৰ নতুন সংসদ ভৱনত স্থাপন কৰা সোণেৰে আবৃত ৰূপৰ ৰাজদণ্ড। ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ হাতত স্বাধীনতাৰ প্ৰাকক্ষণত ১৯৪৭ চনৰ ১৪ আগষ্টত শ্ৰী অম্বলাৱন দেশীগৰৰ দুগৰাকী পৱিত্ৰ ব্যক্তিয়ে ক্ষমতা আৰু গুণৰ প্ৰতীক হিচাপে চেংগোলক গতাই দিছিল। চেংগোল ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পৰা মুক্তি আৰু স্বাধীন ভাৰতৰ ক্ষমতাৰ হস্তান্তৰৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। যদিও তামিল ভাষাত চেংগোল মানে ৰাজদণ্ড, ভাৰত চৰকাৰে ২০২৩ চনৰ নতুন সংসদ ভৱনত ৰাজদণ্ড স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছত এই শব্দটোৱে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অধিক প্ৰচাৰ লাভ কৰে। ২০২৩ চনৰ ২৮ মে’ তাৰিখে নৱনিৰ্মিত নতুন সংসদ ভৱন উদ্বোধনৰ সময়ত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে লোকসভাৰ অধ্যক্ষৰ আসনৰ ওচৰত চেংগোল স্থাপন কৰে।
ঐতিহাসিক পটভূমি
চোল ৰাজবংশৰ পৰম্পৰা অনুসৰি তামিল ভাষাত চেংগোল নামৰ এটা ৰাজদণ্ড তেওঁলোকৰ ৰাজ অভিষেকৰ সময়ত ৰাজপৰিয়ালৰ নতুন ৰজাৰ হাতত গতাই দিয়া হৈছিল। তামিল পৰম্পৰাত চেংগোলে চোল ৰজাসকলৰ বাবে ধাৰ্মিকতাৰ ধাৰণাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তামিল ভাষাৰ প্ৰাচীন মহাকাব্য চিলাপতিকাৰমকে ধৰি তামিল সাহিত্যত চেংগোলৰ লগত চোল ৰাজবংশৰ লগত সম্পৰ্কৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা গৈছে।
১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰে। ক্ষমতা হস্তান্তৰৰ পূৰ্বে লৰ্ড মাউণ্টবেটেনে নেহৰুক প্ৰশ্ন কৰিছিল যে ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰিলে ক্ষমতা হস্তান্তৰৰ প্ৰতীক কি হোৱা উচিত। নেহৰুৱে এই বিষয়ে ভাৰতৰ শেষ গভৰ্ণৰ জেনেৰেল চক্ৰৱৰ্তী ৰাজাগোপালাচাৰীৰ পৰামৰ্শ বিচাৰে। ৰাজগোপালাচাৰী তামিল পৰিয়ালৰ হোৱাৰ বাবে তেওঁ নেহৰুক তামিলনাডুৰ ৰাজপৰিয়ালৰ পৰম্পৰাৰ বিষয়ে কয়। পৰম্পৰা অনুসৰি ৰাজ অভিষেকৰ অনুষ্ঠানত এডাল ৰাজদণ্ড ৰাজ পৰিয়ালৰ নতুন ৰজাৰ হাতত গতাই দিয়া হয়। এই প্ৰথা চোল ৰজাৰ শাসনকালৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল। ৰাজগোপালাচাৰীয়ে নেহৰুক ব্ৰিটিছৰ শাসনৰ হস্তান্তৰৰ প্ৰতীক হিচাপে মাউণ্টবেটেনৰ পৰা ৰাজদণ্ড ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ৰাজগোপালাচাৰীয়ে দায়িত্ব লৈ তামিলনাডুৰ তিৰুৱদুথুৰাই আধীনম মঠৰ কাষ চাপি ৰাজদণ্ড তৈয়াৰ কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। তেতিয়াৰ মঠৰ মুৰব্বীয়ে সেই সময়ৰ মাদ্ৰাজৰ গহনা বিক্ৰেতা ৱুম্মিডি বাংগাৰু চেট্টীক সোণৰ চেংগোল নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰে। স্বাধীনতা দিৱসৰ চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ পূৰ্বে জৱাহৰলাল নেহৰুক ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পৰা ক্ষমতা হস্তান্তৰৰ প্ৰতীক হিচাপে শ্ৰী অম্বলাৱন দেশীগাৰৰ দূতসকলে চেংগোল উপহাৰ দিছিল।