cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
হলধৰ (চলচ্চিত্ৰ)
হলধৰ (Haladhar) এখন মধুৰ হাস্যৰসাত্মক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ১৯৯৩ চনত চিত্ৰগৃহত মুক্তি পোৱা ছবিখন ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ 'পৰিচালৰ প্ৰথম ছবি'ৰ ইন্দিৰা গান্ধী বঁটা লাভ কৰিছিল। গল্পকাৰ অপূৰ্ব শৰ্মাৰ এটি চুটিগল্পৰ আধাৰত সঞ্জীৱ হাজৰিকা, বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী আৰু অজান বৰুৱাই ছবিৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লিখিছিল। পৰিচালনা কৰিছিল সঞ্জীৱ হাজৰিকাই।
কাহিনী
বলোৰাম এজন খেতিয়ক, গাঁৱৰ বায়ন। পামৰ পৰা তেওঁ নাঙল তৈয়াৰ কৰিবলৈ মজকাঠ দুটুকুৰা আনে। এখন নিজৰ বাবে, আনখন ভিনিহিয়েকৰ বাবে। দুখীয়া-দৰিদ্ৰক ঠগিমেলি চহকী হোৱা গাঁৱৰে মাঘী মহাজনে তাৰে নাঙল এখন বিচাৰে। বলোৰামে দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত মহাজনৰ অহঙত লাগিল। খঙেৰে কৈ থৈ গ’ল যে এই নাঙলৰ খেতি বলোৰামেও খাবলৈ নাপায়।
ধোৰোকা গাঁৱৰে এজন উৎসাহী ডেকা। বলোৰামৰ পামত কাম কৰি দিয়াৰ উপৰিও গাঁৱৰ কাৰোবাৰ কিবা কামত প্ৰয়োজন হ’লে কৰি দিয়ে। বলোৰামৰ কিশোৰী জীয়েক লিলিক ভাল পাব বিচাৰে। ইতিমধ্যে এখন নাঙল চাঁচি সম্পূৰ্ণ হোৱাত ধোৰোকাৰ হাতত ভিনিহিয়েকৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই দিলে। আনখন আধাচঁচা নাঙল ভৰাঁলৰ গাধৈত থৈ তেওঁ পামলৈ গ’ল। সেই সুযোগতে মাঘী মহাজনে আধাচঁচা নাঙলখন সোমেশ্বৰৰ হতুৱাই চুৰ কৰাই নিলে। বিভিন্ন সময়ত বলোৰামৰ পৰা উপকাৰ পাই থোৱা সোমেশ্বৰে প্ৰথমে নাঙলখন চুৰ কৰি কৰিব মান্তি হোৱা নাছিল যদিও ভেটীমাটি কাঢ়ি নিয়াৰ ভয় দেখুৱাই মহাজনে তাৰ দ্বাৰা এই গৰ্হিত কাম কৰালে।
ইফালে লিলিয়ে ধোৰোকাকে এই চুৰি কাৰ্যৰ বাবে দোষাৰোপ কৰিলে। ভালপোৱা ছোৱালীজনীয়ে এনে মিছা সন্দেহ কৰাত ধোৰোকাই শপত খালে যে সি প্ৰকৃত নাঙল চোৰক বিচাৰি উলিয়াবই। অনুসন্ধান কৰি সি নিশ্চিত হ’ল যে সোমেশ্বৰৰ হতুৱাই মহাজনে এই কাম কৰাইছে। আনকি সি নাঙলখন মহাজনৰ ঘৰত লুকুৱাই থোৱা অৱস্থাতো চাই আহিল।
মহাজন ধনী, ক্ষমতাশালী মানুহ। সেয়েহে বলোৰামে থানাত গৈ মহাজনৰ বিপক্ষে গোচৰ দিয়া যুগুত নহব বুলি শুভাকাঙ্ক্ষীয়ে উনুকিয়াই দিলে। গাঁৱত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া ভাওনাৰ দিনাই ৰাইজৰ আগত মহাজনৰ কু-কীৰ্তিৰ বিষয়ে গোচৰ দিয়াৰ মনস্থ কৰিলে। ভাওনাৰ দিনা নাঙলখন আগৰ ঠাইতে আছে নে নিশ্চিত হবলৈ ধোৰোকাক পুনৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ পঠিওৱা হ’ল। পিছে সি আহি জনালে যে নাঙলখন আগৰ ঠাইত নাই। গতিকে সিদিনা আৰু গোচৰ দিয়া নহ’ল।
ভাওনা হৈ যোৱাৰ পিছত গাঁৱৰ দোকানখনতে বলোৰামে সোমেশ্বৰক লগ পায়। সেইসময়ত গাঁৱৰে আৰু দুই-চাৰিজন লোক তাত আছিল। কথাৰ বলোৰাম সোমেশ্বৰৰ কথাৰ কটাকটি হয়। যিজনে সদায় বিপদে-আপদে সহায় কৰি আহিছে, সেইজনৰ ঘৰতে সোমেশ্বৰে চুৰ কৰিলে আৰু চুৰি-কাৰ্য সংঘটিত কৰিলে সেইজনৰ কথা মতে, যিজনে তাক শোষণ কৰি কৰি ভেটী-মাটিও কাঢ়িলোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। সোমেশ্বৰে নিজৰ ভুল বুজি পালে আৰু এটা কালভাৰ্টৰ তলৰ পৰা নাঙলখন উলিয়াই আনিলে। এজাক সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ‘ধৰ ধৰ ধৰ, নাঙল চোৰক ধৰ’ বুলি চিঞৰি তাৰ পিছেপিছে সমদল যাত্ৰা কৰিলে। সেই সমদলত মাঘী মহাজনৰ কণমানি ল’ৰাটোৱেও যোগ দিলে।
বঁটা
১৯৯২ত অনুষ্ঠিত হোৱা ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত হলধৰে শ্ৰেষ্ঠ 'পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি'ৰ ইন্দিৰা গান্ধী বঁটা লাভ কৰিছিল। বঁটা স্বৰূপে প্ৰযোজকদ্বয় গীতি বৰুৱা আৰু দ্বিজেন হাজৰিকালৈ স্বৰ্ণকমল আৰু নগদ ২৫,০০০টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল। একেই পৰিমাণৰ ধন আৰু স্বৰ্ণকমল পৰিচালক সঞ্জীৱ হাজৰিকালৈও আগবঢ়োৱা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ ‘পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মথনী
মথনী অসমৰ দৰং জিলাত পালিত হোৱা এক লোক উৎসৱ। জিলাখনৰ অন্তৰ্গত ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ দেৱানন্দ-সত্ৰত আহিন আৰু কাতি মাহৰ দোমাহীৰ দিনা অৰ্থাৎ কাতি বিহুৰ দিনা এই মথনী উৎসৱ উৎযাপন কৰা হয়। দৰঙী ৰজাসকলৰ ৰাজত্বকালত পূৰ্বৰেপৰা মথনী উৎসৱ উলহ-মালহেৰে দেৱানন্দ-সত্ৰত পালন কৰি অহা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী দামোদৰদেৱৰ নিৰ্দেশনাক্ৰমে দেৱানন্দ-সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। এই সত্ৰৰ মনিকূটত শ্ৰীশ্ৰী অনন্ত শয্যাশায়ী বাসুদেৱ - নাৰায়নৰ বিগ্ৰহ প্ৰতিষ্ঠিত। ৰাজন্যমণ্ডলী বিশেষকৈ দৰঙী ৰজাসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আৰু সৰ্ব প্ৰকাৰ সহায়- সাহায্যত এই সত্ৰই উন্নতিৰ উচ্চ শিখৰত উপনীত হৈছিল। দেৱানন্দ-সত্ৰৰ সেই অতীত কীৰ্তি আৰু গৌৰৱ অম্লানভ্যৱে ৰক্ষিত হৈ আহিছে, সেই সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰসকল অসমীয়া কলা- কৃষ্টি প্ৰেমিক। বছৰৰ বিভিন্ন মাহত বিভিন্ন বৈষ্ণৱ উৎসৱ- অনুষ্ঠানসমূহ তেওঁলোকে উদ্যম আৰু পৰম আন্তৰিকতাৰে সৈতে পালন কৰি আহিছে। জন্মাষ্টমী, নন্দোৎসৱ, বোকাভাওনা, পাঁচেতি আদি নানা উৎসৱ এই সত্ৰত পালন কৰা হয়। দৰং জিলাত অনুষ্ঠিত বিভিন্ন উৎসৱ- অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত দেৱানন্দ- সত্ৰত উদযাপিত হোৱা সাগৰ মন্থন> মথনী>' মথেনী'- উৎসৱ নি:সন্দেহে অন্যতম। শালিখেতিত খেতিয়কসকল নালাগোতেই তেওঁলোকে উলহ মালহকৈ গোটেই বহাগ মাহটোতেই 'দেউল উৎসৱ' পালন কৰে; আৰু শালিখেটি শেষ কৰি কাতিমহীয়া খেতিত নাকাতোতেই তেওঁলোকে আকৌ আন্তৰিকতাৰেসৈতে 'মথনী- উৎসৱ' পালন কৰে। বৰ্তমানৰ অৰ্থনৈতিক দুৰৱস্থা আৰু খাদ্য অভাৱেও 'মথেনী' বা অন্যান্য উৎসৱ- অনুষ্ঠানৰ প্ৰতি এই অঞ্চলৰ লোকৰ সমাদৰ আৰু আন্তৰিকতা হ্ৰাস কৰিব পৰা নাই। কোচ ৰজা বিশ্বসিংহৰ বংশধৰ ৰজাসকলে দৰঙত বিভিন্ন উৎসৱৰ প্ৰচলন কৰিছিল। দ্বিতীয়তে, পুৰ্বৰেপৰা চলি অহা উৎসৱ- অনুষ্ঠান আদি প্ৰতি তেওঁলোকে পৃষ্ঠপোষকতা প্ৰদান কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত হৈছে 'দৌলোৎসৱ', 'পাচেতি', 'মথেনী' আদি প্ৰধান। দৰঙত অতি প্ৰাচীন কালৰেপৰা পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত উৎসৱ- অনুষ্ঠানৰ প্ৰতি দৰঙীৰজাসকল নিশ্চিতভাৱে সহানুভূতিশীল আছিল। 'মথেনী'- উৎসৱত, দধি মন্থন আৰু দেৱতা- দানৱৰ সাগৰ- মন্থন বিষয়ক মিথ বা পুৰাণ-কথা গীত-নৃত্য-বাদ্য আৰু অভিনয়ৰ সহায়ত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। দেৱতা- দানৱৰ সাগৰ- মন্থনৰ কাহিনী ভাগ এনে ধৰণৰ: দুৰ্বাসাৰ অভিশাপত স্বৰ্গৰাজ্যৰ পৰা লক্ষ্মী ভ্ৰষ্ট হোৱা হেতু দেৱতাসকল নানা বিপদ-আপদৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হ'ল। আনহাৰ, অনিদ্ৰতা তেওঁলোকৰ দিন যাবলৈ ধৰিলে। ইফালে অসুৰবোৰৰ হাতত দেৱতাসকল বাৰে বাৰে পৰাজিত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ বিচাৰি দেৱতাসকলে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত শৰণ ললে। ব্ৰহ্মাই প্ৰতিকাৰৰ কোনো উপায় দিব নোৱাৰিলে। ব্ৰহ্মাদি দেৱতাসকলক বিষ্ণুৱে নিৰ্দেশ সাগৰ মন্থন ৰ পৰামৰ্শ দিলে। মন্দৰ পৰ্বত হ'ল মথনী দণ্ড, বাসুকি নাগ হ'ল মথনী দণ্ডৰ ৰছী। বিষ্ণুৱে কুৰ্ম অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰি মন্দৰ পৰ্বত বহন কৰিলে। দেৱতাসকলে বাসুকিৰ নেগুৰৰ ফালে আৰু দানৱ সকলে বাসুকিৰ মুখৰ ফালে ধৰি সাগৰ মন্থনত প্ৰবৃত্ত হ'ল। এইদৰে সাগৰ মন্থন কৰোঁতে কৰোঁতে কালকূট-হলাহল বিষ, কামধেনু ,উচ্চৈ:শ্ৰৱা ঘোঁৰা, ঐৰাৱত, পাৰিজাত পুষ্প, কৌস্তভ মণি,অপেস্বৰীসকল, লক্ষ্মীদেৱী আৰু সৰ্বশেষত দুই হাতত অমৃত পূৰ্ণ দুটা ঘটলৈ বৈদ্য ধন্বন্তৰি সাগৰৰ মাজৰপৰা উঠি আহিল। দানৱসকলে ধন্বন্তৰিৰ হাতৰ পৰা অমৃত পূৰ্ণ ঘট দুটা কাঢ়ি নিলে। তেতিয়া 'ভকত ভয়হাৰী' বিষ্ণুৱে মোহিনী নাৰী মূৰ্তি পৰিগ্ৰহ কৰি দানৱসকলক মোহাবিষ্ট কৰি সেই অমৃতৰপৰা সিহঁতক বঞ্চিত কৰি দেৱতাবৃন্দক ভক্ষণ কৰালে। ইয়াৰ পিছত দেৱতা আৰু দানৱৰ ভিতৰত ভীষণ সংগ্ৰাম হ'ল। সেই সংগ্ৰামত দানৱসকলে পৰাজয় বৰণ কৰে। সেই কাহিনীটোকেই 'মথেনী'- উৎসৱত কায়িক অভিনয়ৰ সংযোগৰত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
ওলকচু
ওলকচু (Elephant foot yam or Elephant yam, বৈজ্ঞানিক নাম = Amorphophallus spp.) ( পৰিয়াল, Equisetopsida গোত্ৰ, Araceae) গোটেই বিশ্বত ওলকচুৰ ১৭৬ টাতকৈ বেছি প্ৰজাতি পোৱা যায়। এমৰফ'ফেলাছ টাইটেনাম (A.titanum) নামৰ ওলকচুৰ প্ৰজাতিটোৰ ফুলৰ মঞ্জৰী (Inflorescence) পৃথিৱীৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ ডাঙৰ (২.৫ মিটাৰ ওখ আৰু প্ৰায় ১.৫ মিটাৰ বহল) হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়। আনহাতে কেতিয়াবা এই প্ৰজাতিটোৰ আলু ২ মিটাৰ পৰিধিৰ ১০০ পাউণ্ডতকৈ (৪৬ কেজি) বেছি ওজনৰ হোৱা দেখা যায়।
উৎপত্তি স্থান
দক্ষিণ-পূব এছিয়াক,প্ৰধানকৈ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাক ওলকচুৰ উৎপত্তিস্থল বুলি গণ্য কৰা হয়। চীনদেশ,বাংলাদেশ,লাওছ,থাইলেণ্ড,ভিয়েটনাম,জাভা,ফিলিপাইনছ,সুমাত্ৰা,নিউগিনি,অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰাঞ্চল,ফিজি আৰু আফ্ৰিকাৰ কোনো কোনো দেশত বনৰীয়া হিচাপে ওলকচু পোৱা যায়। ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে পশ্চিমবংগ,কেৰালা,অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ,মহাৰাষ্ট্ৰ,গুজৰাট,তামিলনাডু,উত্তৰ প্ৰদেশ,উৰিষ্যা আৰু ঝাৰখণ্ডত ওলকচুৰ খেতি কৰা হয়। সাধাৰণতে অলপ বালিচহীয়া,পানী জমা নোহোৱা,জৈৱিক পদাৰ্থ বেছি থকা মাটিত ওলকচুৰ খেতি ভাল হয়। নানা ধৰণৰ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ বনাঞ্চলত (Disturbed Secondary Forest) ওলকচু বনৰীয়া হিচাপে দেখা যায়।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
ব্যৱহাৰ
ওলকচুৰ অনেক ব্যৱহাৰ আছে। ইয়াৰ কচু আৰু কচুথুৰি কাৰ্ব'হাইড্ৰেটযুক্ত উৎকৃষ্ট খাদ্য। ওলৰ কচু,পাত আৰু শিপা নানান ঔষধি গুণেৰে পৰিপুষ্ট। বিষ উপশমকাৰী,হজমদায়ক আৰু টনিক হিচাপে আৰু দুৰ্বলতা,ৰক্তহীনতা আৰু কৌষ্ঠকাঠিন্য দূৰিকৰণত ওলকচু ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ওলকচুৰ শিপা আৰু অন্যান্য অংশ নানা ধৰণৰ ভেষজ ঔষধ প্ৰস্তুতিত,যেনে - ৰক্তক্ষৰণ,কাহ,ডিঙিফুলা,পেটৰ বিষ,বমি,কেঁচুমুৰীয়া,গোধ বেমাৰ,ধনুষ্টংকাৰ,খহু আৰু পেলুমৰা দৰবত ব্যৱহাৰ হয়। এইবিলাকৰ উপৰিও,গৰু - গাহৰিৰ দানা হিচাপেও ওলৰ কচু আৰু পাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। আনহাতে কিছুমান প্ৰজাতিৰ ওলকচুত কেলচিয়াম অক্সেলেট বেছিকৈ থাকে,যাৰ ফলত এনে কচু খালে ডিঙি খজুৱায় আৰু কেতিয়াবা এলাৰ্জিও হোৱা দেখা যায়।
গছজোপা
ওলকচুৰ গছ দুই মিটাৰমানলৈকে ওখ হয়। প্ৰথম অৱস্থাত,মাটি ফুটি গা গছডাল ওলাই আহোঁতে গুৰিভাগত এখন ঢকুৱা দেখা যায়। সাইলাখ ফেটি সাপৰ ফনাৰ দৰে এই ঢকুৱাখন দেখি বনৰীয়া জীৱজন্তু অথবা অন্যান্য প্ৰাণী গছজোপাৰ ওচৰ নাচাপে আৰু এনেদৰেই ই কুমলীয়া অৱস্থাত গছজোপাক আত্মৰক্ষাত সহায় কৰে।
ফুল
ওলকচুৰ ফুল ফুলা সাধাৰণতে দেখা নাযায়। শীতকালৰ শেষভাগত,বসন্তকাল অথবা গ্ৰীষ্মকালৰ প্ৰথমভাগত সম্পূৰ্ণ পূৰঠ হোৱা স্থূলকাণ্ডৰ (Corm) পৰা কেতিয়াবাহে ওলকচুৰ ফুল ফুলা দেখা যায়। এই ফুল ফুলিলে এবিধ উৎকট গোন্ধ ওলায়। কিন্তু ফুলপাহ ফুলাৰ কেইঘণ্টামানৰ পাছতেই এই গোন্ধ নোহোৱা হৈ যায়। গেলিবলৈ ধৰা মাংসৰ দৰে এই গোন্ধৰ প্ৰকোপত মাখি আৰু গুবৰুৱা জাতীয় পোক আকৰ্ষিত হয় আৰু ইয়ে পৰাগযোগ হোৱাত সহায় কৰে। সাধাৰণতে ইতৰ পৰাগযোগহৈ (Cross pollination) সফল হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। ওলকচুৰ গোটেই ফুলপাহ দেখাত ঘণ্টা আকৃতিৰ (Bell shaped),গাঢ় বেঙুনীয়া ৰঙৰ হয়। ফুলৰ মঞ্জৰীডালৰ (Spadix) তলৰ ভাগত বেঙুনীয়া ৰঙৰ গৰ্ভদণ্ডৰ ওপৰত হালধীয়া গৰ্ভমুণ্ড থকা স্ত্ৰীপুষ্প আৰু তাৰ ঠিক ওপৰতে হালধীয়া ৰঙৰ পুংপুষ্পবিলাক থাকে। আনহাতে মঞ্জৰীডালৰ মূৰত বেঙুনীয়া ৰঙৰ দেখাত গদাৰ দৰে (Bulbous) অংশ একোটা থাকে। ইয়াৰ উপৰিও ফুলৰ মঞ্জৰীডালক আৱৰি গাঢ় বেঙুনীয়া ৰঙৰ দেখাত ঠিক পাহিৰ (Corolla) দৰেই এখন ঢকুৱা (Spathe) থাকে। এই ঢকুৱাৰ দৰে অংশটোৰ তলৰ ফালে পাতল সেউজীয়া ৰঙত বগা অথবা হালধীয়া ফুট থকা দেখা যায়। গোসাঁইগাঁও আঞ্চলিক কৃষি গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ চৌহদত ফুলা ওলকচুৰ (A.Campanulatus) ফুলপাহ প্ৰায় ৪৭ ছেণ্টিমিটাৰ ওখ আৰু ইয়াৰ পৰিধি আছিল প্ৰায় ১৪০ ছেণ্টিমিটাৰ। ওলকচুৰ ফুল পাঁচদিনমানৰ পাছতেই মৰহি যায়।
সৌন্দৰ্য
পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত সৌন্দৰ্যবৰ্ধক হিচাপে টাবত ওলকচু ৰোৱে। ছিংগাপুৰ উদ্ভিদ উদ্যান আৰু হাৱাইৰ ক্ৰান্তিয় উদ্ভিদ উদ্যানত এনে ওলকচুৰ ফুল দেখা পোৱা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:পাচলি শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
চেলিম ডুৰানি
চেলিম আজিজ ডুৰানি (১১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪ - ২ এপ্ৰিল ২০২৩) এজন প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ আছিল৷ তেওঁ ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনলৈ ২৯খন টেষ্ট মেট্‌চ খেলিছিল। অল-ৰাউণ্ডাৰ হিচাপে খেলা ডুৰানি এজন ধীৰ গতিৰ বাওঁহতীয়া বলাৰ আৰু বাওঁহতীয়া বেটাৰ আছিল। ছয় কোবোৱা ক্ষমতাৰ বাবে তেওঁ জনাজাত আছিল৷ আফগানিস্তানত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয় টেষ্ট ক্ৰিকেটাৰ।
ডুৰানি ১৯৬১-৬২ চনত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ শৃংখলাৰ বিজয়ৰ নায়ক আছিল৷ তেওঁ কলকাতা আৰু চেন্নাইত ক্ৰমে ৮ আৰু ১০ টা উইকেট দখল কৰে ভাৰতক বিজয়ী কৰে। তদুপৰি, এক দশক পিছত তেওঁ পৰ্ট অৱ স্পেইনত ক্লাইভ লয়ড আৰু গেৰী চোবাৰ্ছৰ উইকেট লৈ ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ প্ৰথমটো বিজয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷
তেওঁৰ ৫০ টা টেষ্ট ইনিংছত এটা শতক অৰ্জন কৰিছিল৷ সেয়া আছিল ১৯৬২ চনত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে ১০৪ ৰাণ। তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত গুজৰাট, ৰাজস্থান আৰু সৌৰাষ্ট্ৰৰ হৈ খেলিছিল। তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত ১৪ টা শতক অৰ্জন কৰে আৰু ৩৩.৩৭ গঢ়ে মুঠ ৮৫৪৫ ৰান কৰে। ডুৰানী দৰ্শকসকলৰ মাজৰ অতি জনপ্ৰিয় আছিল৷ ১৯৭৩ চনত কানপুৰ টেষ্টৰ বাবে তেওঁ দলৰ পৰা বাদ পৰোঁতে অনুৰাগীসকলে "No Durani, no Test!"ৰ দৰে পোষ্টাৰ আৰু শ্লোগান ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তেওঁ আফগানিস্তানত জন্মলাভ কৰা একমাত্ৰ ভাৰতীয় টেষ্ট ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে ২০১৮ চনৰ ১৪ জুনত ঐতিহাসিক ভাৰত বনাম আফগানিষ্টান টেষ্ট মেচত উপস্থিত আছিল। তেওঁ ১৯৭৩ চনত পাৰৱীন বাবীৰ সৈতে চৰিত্ৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম ক্ৰিকেটাৰ আছিল। ২০১১ চনত বিচিচিআই-য়ে তেওঁক চি কে নাইডু জীৱনযোৰা অৱদান বঁটা প্ৰদান কৰে।
২০২৩ চনৰ ২ এপ্ৰিলৰ পুৱা জামছেদপুৰৰ নিজা বাসভৱনত বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত ভুগি ৮৮ বছৰ বয়সত ডুৰানিৰ মৃত্যু হয়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:Articles with hAudio microformats
গান্ধী দ্য মেন
গান্ধী দ্য মেন (Gandhi the Man)হ'ল একনাথ ঐশ্বৰণে লিখা মহাত্মা গান্ধীৰ জীৱনী। কিতাপখন মূলতে ১৯৭৩চনত আমেৰিকাত প্ৰকাশ হৈছিল। পৰৱৰ্তী বহুবোৰ সংবৰ্ধিত সংস্কৰণো প্ৰকাশ হৈছে। ইংৰাজীৰ বাহিৰেও বহুবোৰ ভাষাত বিদেশী সংস্কৰণ প্ৰকাশ হৈছে।<ref name=gtmchinese/><ref name=gtmczech/><ref name=gtmdutch83/><ref name=gtmdutch97/><ref name=gtmgerman83/><ref name=gtmgerman97/><ref name=gtmindonesian13/><ref name=gtmjapanese13/><ref name=gtmkorean/><ref name=gtmkurdish10/><ref name=gtmpersian/><ref name=pwgtmchina/> বাতৰি কাকত,<ref name=mckibben89>Bill McKibben (1989, May 21). New York Post, pp. 4-5. Review of Gandhi the Man, A Man to Match His Mountains, Meditation, The Mantram Handbook, and Conquest of Mind. প্ৰফেচনেল জাৰ্নেল<ref name=cody81/><ref name=emeigh88> আৰু ৱেবচাইটত কিতাপখনৰ পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ পাইছে।
অন্তৰ্ভুক্ত বিষয়সমূহ
গান্ধী দ্য মেনৰ সকলো আমেৰিকান সংস্কৰণতে চাৰিটা মুখ্য ভাগ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এইকেইটা হ'ল ১)দ্য ট্ৰেন্সফ'ৰমেচন (পৰিৱৰ্তন), ২)দ্য ৱে অৱ লাভ(ভালপোৱাৰ বাট), ৩)মাডাৰ এণ্ড চাইল্ড (মাক আৰু সন্তান), ৪)গান্ধী দ্য মেন (গান্ধী মানুহজন)। সকলো আমেৰিকান সংস্কৰণতে অসংখ্য ছবি সংলগ্ন কৰা হৈছে। শেহতীয়া সংস্কৰণ সমূহত মাইকেল নেগলাৰৰ আগকথা আৰু তিমথি ফ্লিনডাৰ্চৰ হাও সত্যাগ্ৰহ ৱৰ্কচ্‌(সত্যাগ্ৰহে কেনেকৈ কাম কৰে) শীৰ্ষক অনুবন্ধ আছে। ৪ৰ্থ সংস্কৰণত(২০১১) কেইবাপৃষ্ঠাজোৰা মেপ, ক্ৰন'লজি আৰু শেষ পৃষ্ঠাৰ টোকা আছে।
পৰ্যালোচনা আৰু প্ৰদৰ্শন
এই কিতাপখনৰ পৰ্যালোচনা দ্য নিউ য়ৰ্ক পোষ্ট, দ্য চান ফ্ৰাঞ্চিকো ক্ৰনিকেল, দ্য হিষ্ট্ৰী টিচাৰ<ref name=cody81> আৰু অন্যবোৰত প্ৰকাশ পায়।
পাঠ্যক্ৰম
আমেৰিকাত থকা এটা গীৰ্জাঘৰে আগবঢ়োৱা এটি সপ্তাহজোৰা পাঠ্যক্ৰমত গান্ধী দ্য মেন কিতাপখন আধাৰ ৰূপে লোৱা হৈছে।<ref name=coursebasis>The Wisdom of Gandhi, "A seven-week study series that highlights Mahatma Gandhi's spiritual practice to make nonviolence a force in everyday life" written in 1999 by ministers of Unity of the Valley of Eugene Oregon. The series "became the most popular seven-week program ever offered at Unity of the Valley." (accessed 26 Jan 2013)
সংস্কৰণ
মূল সংস্কৰণটো গ্লাইড প্ৰকাশনে (চান ফ্ৰাঞ্চিকো) ১৯৭৩ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল। বহুবছৰ পাছত ইউ এছ সংস্কৰণবোৰ নীলগিৰি প্ৰেছৰপৰা প্ৰকাশ হয়। অন্যবোৰ সংস্কৰণ চীনা<ref name=gtmchinese>একনাথ ঐশ্বৰণ (1998). 圣雄·甘地: 非暴力之父 (The Father of Nonviolence: Mahatma Gandhi) ISBN 7-80128-125-X, ISBN 978-7-80128-125-8, (306 pages), চেচ , ওলন্দাজ<ref name=gtmdutch83>একনাথ ঐশ্বৰণ (1983). Gandhi (Hilde Lichtendahl, trans.). Netherlands: Sirius en Siderius. ISBN 906441047X, ISBN 978-90-6441-047-5 <ref name=gtmdutch97>একনাথ ঐশ্বৰণ (1997). Gandhi Een biografie Netherlands: Ankh-Hermes. ISBN 90-202-8124-0 ISBN 9789020281248 (paper), জাৰ্মান<ref name=gtmgerman83>একনাথ ঐশ্বৰণ (1983). Der Mensch Gandhi. Germany:Grumann. ISBN 3-924092-13-3, ISBN 978-3-924092-13-9 (184 pages). <ref name=gtmgerman97>একনাথ ঐশ্বৰণ (1997). ''[https://books.google.com/books?id=gvvZAAAACAAJ&dq=Der+Mensch+Gandhi.+Sein+Leben+ist+eine+Botschaft&client=firefox-a Der Mensch Gandhi. Sein Leben ist eine Botschaft (Gandhi the Man: His Life is a Message)]''. Freiburg, Germany:Herder. ISBN 978-3-451-04564-6, ইণ্ডোনেছিয়ান<ref name=gtmindonesian13>একনাথ ঐশ্বৰণ (2013). Gandhi the Man - Seorang pria yang mengubah dirinya demi mengubah dunia. Indonesia: Bentang Pustaka (Mizan Group). ISBN 6027888903, ISBN 978-602-7888-90-6 (288 pages). , জাপানী,<ref name=gtmjapanese13>একনাথ ঐশ্বৰণ (2013). 人間ガンディー 世界を変えた自己変革 / (Gandhi the Man: How One Man Changed Himself to Change the World) (ｽﾀｲﾅｰ 紀美子= Kimiko Steiner, trans.). Osaka, Japan: 大阪東方出版 / Eastern Osaka Publishing. ISBN 978-4862492135, ISBN 4862492134,, (214 pages) , কোৰীয়,<ref name=gtmkorean>একনাথ ঐশ্বৰণ (2005). 비폭력이 가장 위대한 사랑이다 (Nonviolence is the Greatest Love) (박유진, trans.). Korea: 꿈꾸는돌. ISBN 89-91159-07-9, ISBN 978-89-91159-07-5 কুৰ্ডিছ<ref name=gtmkurdish10>একনাথ ঐশ্বৰণ (2010). Rebāzī-i ʻashq : chīrokī wacharkhānī roḥī-y Māhātmā Gāndī (Hāwār Aḥmad Halanjayi [Halabjayi], trans. from Persian). Hawler [Erbil], Iraq: Chāpkhāna-y Minārih. (175 pages) আৰু ফাৰ্চী<ref name=gtmpersian>একনাথ ঐশ্বৰণ (2001). Rāh-i ʻishq: dāsitān taḥūl rūḥī mahātmā Gāndī (The Way of Love: The Story of Mahatma Gandhi's spiritual transformation) (Shahram Tabrizi, trans.). Iran: ققنوس، (Phoenix). ISBN 964-311-411-2, ISBN 978-964-311-411-4, (190 pages). ভাষাত প্ৰকাশ হয়।
ইংৰাজী ভাষাৰ সংস্কৰণটো কানাডা, ভাৰত আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্ৰকাশ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
বিষ্ণুপুৰ জিলা
বিষ্ণুপুৰ জিলা (Pron:/ˌbɪʃnʊˈpʊə/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ এখন জিলা। এই জিলাখনৰ নাম লামাংডং (Lamangdong) নামৰ ঠাইত থকা বিষ্ণু মন্দিৰটোৰ বাবে বিষ্ণুপুৰ হয়।
ভৌগোলিক অৱস্থান
বিষ্ণুপুৰ টাউন জিলাখনৰ মূল সদৰ ঠাই। এই জিলাৰ উল্লেখযোগ্য নগৰবোৰ হৈছে Nambol, Moirang, Ningthoukhong আৰু Kumbi আৰু গাওঁসমূহ হৈছে Nachou, Ngaikhong Khullen, Toubul, আৰু Khoijuman Khullen।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বিষ্ণুপুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ২৪০,৩৬৩ জন। ভাৰতত মুঠ ৬৪০জন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৫৮৩। জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ৪৮৩ জন। ২০০১-২০১১ দশকত ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছইল ১৫.৩৬% বিষ্ণুপুৰৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৬.৩৫%।
ভাষা
বিষ্ণুপুৰৰ মূল ভাষা মেইটেইল’ন (Meiteilon)। অন্যান্য প্ৰচলিত ভাষাসমূহ হৈছে বিষ্ণুপুৰীয়া মণিপুৰী আৰু চাইন’-তীব্বেতীয় মূলৰ আইম’ল (Aimol) । চাইন’-তীব্বেতীয় মূলৰ অন্যান্য প্ৰচলিত ভাষাসমূহ হৈছে:
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৭৭ চনত বিষ্ণুপুৰৰ 40 km2 জোৰা অঞ্চলটোক কেইবুল লাঞ্জাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
মহকুমা
জিলাখন তিনিটা মহকুমাৰে গঠিত:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ জিলা
১৫ জানুৱাৰী
১৫ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ১৫ তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫০টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৫১টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰ
জম্ম আৰু বংশ পৰিচয়
ডা° কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰ ৰ জন্ম হয় ১৮৮৯ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে নাগপুৰত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পণ্ডিত বলিৰাম হেডগেৱাৰ আৰু মাতৃৰ নাম ৰেৱতী বাঈ।
কৰ্ম
কেশৱ বলিৰাম হেডগেৱাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ স্থাপনাৰে সম্পূৰ্ণ হিন্দু সমাজক সুসংগঠিত সংস্কাৰিত কৰি সম্পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় জাগৰণৰ দৰে অদ্বিতীয় কাম কৰিছিল। ১৯২৫ চনৰ বিজয় দশমীৰ দিনা নাগপুৰুষৰ মোহিতৰ বাড়া নামৰ স্থানত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ স্থাপন কৰে।
মৃত্যু
১৯৪০ চনৰ ২১ জুনৰ পুৱা ৯ বাজি ২৭ মিনিটত হেডগেৱাৰ দেৱে অমৰধামলৈ গতি কৰে।
মহাকাশ যাত্ৰা
মহাকাশ যাত্ৰা (Spaceflight বা space flight) হৈছে মহাকাশত বা বহিঃ মহাকাশলৈ কৰা যাত্ৰা। মহাকাশ যাত্ৰা মানৱবিহীন নাইবা মানৱ পৰিবাহী হ'ব পাৰে। ছ'ভিয়েট সংঘৰ য়ুৰি গেগেৰিন আছিল মহাকাশ যাত্ৰা কৰা প্ৰথম মহাকাশচাৰী। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এপ'ল' চন্দ্ৰ অভিযান আৰু স্পেছ ছাটল প্ৰগ্ৰেম আৰু ৰাছিয়ান ছুইছ প্ৰগ্ৰেম লগতে বৰ্তমান চলি থকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰ আদি হৈছে মানৱ পৰিবাহী মহাকাশ যাত্ৰাৰ উদাহৰণ। মানৱবিহীন মহাকাশ যাত্ৰাৰ উদাহৰণ হৈছে, পৃথিৱী কক্ষপথৰ বাহিৰলৈ পঠিওৱা স্পেছ প্ৰ'ব, পৃথিৱী বা অন্য গ্ৰহ−উপগ্ৰহক প্ৰদক্ষিণ কৰি থকা কৃত্ৰিম উপগ্ৰহসমূহ, যেনে যোগাযোগকাৰী উপগ্ৰহ আদি। এই উপগ্ৰহবোৰ টেলিৰব'টিক পদ্ধতিৰে নাইবা সম্পূৰ্ণ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয়।
আদৰ্শগতভাৱে ৰকেট উৎক্ষেপণৰ যোগেদি মহাকাশ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি হয়, ইয়াৰ ফলত মহাকাশ যানখন পৃথিৱীৰ মাধ্যকৰ্ষণ শক্তিৰ বিপৰীত দিশত গতি কৰি পৃথিৱীপৃষ্ঠৰ বাহিৰলৈ ওলাই যাবলৈ সক্ষম হয়। মহাকাশত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত, মহাকাশ যানখনৰ প্ৰপেলযুক্ত আৰু প্ৰপেলহীন অৱস্থাৰ গতিৰ অধ্যয়নক মহাকাশগতি বিজ্ঞান (Astrodynamics) বোলা হয়। কিছুমান মহাকাশ যান মহাকাশতে থাকি যায়, কিছুমান পুনৰ প্ৰেৰণৰ বাবে নমাই অনা হয় আৰু কিছুমান গ্ৰহ বা উপগ্ৰহৰ পৃষ্ঠত অৱতৰণ অথবা সংঘৰ্ষ কৰোৱা হয়।
ইতিহাস
ৰকেটৰ সহায়ত মহাকাশ যাত্ৰাৰ প্ৰথম তত্ত্বীয় প্ৰস্তাৱনা পোৱা যায় স্কটিছ জ্যোতিৰ্বিদ উইলিয়াম লেইচৰ লেখা ১৮৬১ চনৰ এ জাৰ্ণী থ্ৰু স্পেচ (A Journey Through Space) গ্ৰন্থত। ইয়াতকৈও সুপৰিচিত (অৱশ্যে কেৱল ৰাছিয়াৰ ভিতৰত) প্ৰাসঙ্গিক কাৰ্য হল ১৯০৩ চনত কনষ্টানটিন টছিউলক'ভস্কিৰ লিখিত প্ৰতিক্ৰিয়াশীল যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা মহাকাশীয় অনুসন্ধান ("Исследование мировых пространств реактивными приборами") নামৰ গ্ৰন্থখন।
মহাকাশযাত্ৰা তত্ত্বীয় আলোচনাৰ বাহিৰে ইয়াৰ বাস্তৱায়নযোগ্য সম্ভাৱনাৰ কথা ৰবাৰ্ট এইচ গডাৰ্ডৰ চৰম উচ্চতাত প্ৰৱেশৰ পদ্ধতি (A Method of Reaching Extreme Altitudes) (১৯১৯) নিৱন্ধটোত পোৱা যায়। তৰল প্ৰজ্বলক ৰকেট ডি লাভাল নলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেওঁ ৰকেটৰ কাৰ্যক্ষমতাক আন্তগ্ৰহ ভ্ৰমণৰ পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ গবেষণাগাৰত প্ৰমাণ কৰিছিল যে মহাকাশৰ শূন্যস্থানটো ৰকেটৰ কাৰ্যকাৰিতা বৰ্তি থাকে। তথাপি তেওঁ এই অৱদানে সমকালীন জনপ্ৰিয়তা পোৱা নাছিল। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত গডাৰ্ডে ৰকেট-নিক্ষিপ্ত অস্ত্ৰ উৎপাদনৰ সামৰিক চুক্তি পোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু ১৯১৮ চনৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে জাৰ্মানীৰ অস্ত্ৰ সম্বৰণৰ কাৰণে তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টা ফলপ্ৰসূ হোৱা নাছিল। পৰবৰ্তী সময়ত ১৯২৬ চনত ব্যক্তিপৰ্যায়ৰ আৰ্থিক সমৰ্থনত তেওঁ ইতিহাসৰ সৰ্বপ্ৰথম তৰল-প্ৰজ্বলক ৰকেট উৎক্ষেপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
হেৰ্মান উবেৰ্টে গডাৰ্ডেৰ কামৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে অনুপ্ৰাণিত হৈছিল, আৰু তেওঁৰ কামৰ পৰা ভেৰ্নাৰ ফন ব্ৰাউনে অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল। এডল্ফ হিটলাৰৰ অধীনত কৰ্মৰত অৱস্থাত ব্ৰাউনে সৰ্বপ্ৰথম ৰকেটচালিত নিয়ন্ত্ৰিত ক্ষেপণাস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰিছিল। তেওঁ তৈয়াৰ কৰা ভি-২ আছিল মহাকাশত প্ৰৱেশ কৰা প্ৰথম ৰকেট, যি ১৯৪৪ চনৰ জুন মাহত পৰীক্ষামূলকভাৱে উৎক্ষেপন কৰোঁতে ১৮৯ কিলোমিটাৰ উচ্চতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
কনষ্টানটিন টছিউলক'ভস্কি ৰকেট গৱেষণা তেওঁৰ জীৱনকালত উপযুক্ত সন্মান পোৱা নাছিল, পৰৱৰ্তী সময়ত সেই কাৰ্যই ছাৰ্গেই কোৰোলেভক ৰকেটৰ বিষয়ে কাম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। কোৰোলেভে ষ্টেলিনৰ অধীনত ছ'ভিয়েট ৰাছিয়াৰ প্ৰধান ৰকেট নক্সাকাৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ দায়িত্ব আছিল আমেৰিকান বোমাৰু বিমান প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে নিউক্লিয়াৰ অস্ত্ৰবাহী আন্তঃমহাদেশীয় ক্ষেপনাস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰা। কোৰোলেভৰ নক্সামতে তৈয়াৰ কৰা আৰ-৭ ছেমিৱৰ্কা ৰকেটচালিত ভস্তক ১ মহাকাশযানতেই প্ৰথম কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ স্পুৎনিক ১ (৪ অক্টোবৰ ১৯৫৭) আৰু প্ৰথম মহাকাশচাৰী য়ুৰি গেগেৰিনক (এপ্ৰিল ১২, ১৯৬১) মহাকাশলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত ফন ব্ৰাউন আৰু তেওঁৰ অধীনস্থ ৰকেট গবেষকদলৰ অনেকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে। তাৰ পিছৰত তেওঁলোকক আমেৰিকান ক্ষেপণাস্ত্ৰ গবেষণাত নিয়োজিত কৰা হয়। আমেৰিকান সামৰিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ সংস্থাত তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ ফলস্বৰূপে জুনো ১ আৰু এছএম-৬৫ এটলাছ ৰকেটৰ মাধ্যমত মহাকাশলৈ প্ৰথম আমেৰিকান কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ এক্সপ্লোৰাৰ ১ উৎক্ষেপন কৰা হয় (ফেব্ৰুৱাৰী ১, ১৯৫৮), আৰু পিছত ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ ৭ত প্ৰথম আমেৰিকান মহাকাশচাৰী জন গ্লেনক মহাকাশলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় (ফেব্ৰুৱাৰী ২০, ১৯৬২)। মাৰ্ছাল মহাকাশ যাত্ৰা কেন্দ্ৰৰ পৰিচালক পদত থকাকালত ফন ব্ৰাউনে ছেটাৰ্ণ শ্ৰেনীৰ বৃহত্তৰ ৰকেট তৈয়াৰ কৰে, যি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চন্দ্ৰাভিযানত অভুতপূৰ্ব সাফল্য আনি দিয়ে। এই ৰকেটৰ সহায়তে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ১৯৬৯ চনৰ জুলাই মাহত এপ'ল' ১১ মহাকাশযানত নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বাজ এলড্ৰিনক চন্দ্ৰত অৱতৰণ কৰাই আৰু পৃথিৱীলৈ ঘুৰাই অনাৰ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰে। একে সময়তে ছ'ভিয়েট সংঘও এজন মহাকাশচাৰীক চন্দ্ৰত অৱতাৰণ কৰোৱাৰ বাবে এন১ ৰকেট তৈয়াৰৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল, কিন্তু এই চেষ্টা সফল হোৱা নাছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান * শ্ৰেণী:মহাকাশবিজ্ঞান
ইন্দুলতা শুক্লা
ইন্দুলতা শুক্লা (জন্ম- ৭ মাৰ্চ, ১৯৪৪) হৈছে অংকৰ এগৰাকী ভূতপূৰ্ব অধ্যাপক। উৰিষ্যাস্থিত সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে তিনি দশকতকৈও অধিক কাল অধ্যাপনা কৰিছিল। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল বাড়িপাড়াত।
শিক্ষা
তেখেতে মহাৰাণী প্ৰেম কুমাৰী বালিকা বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সম্পন্ন কৰে। তাৰপিছত বাড়িপাড়াস্থিত এম.পি.চি. কলেজৰ পৰা অংকত অনাৰ্ছসহ বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৬ চনত কটকৰ ৰাভেনশ্ব' কলেজৰ পৰা তেখেতে অংকশাস্ত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে জবলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত চিএছআইআৰ পৰা এটা জলপানি লাভ কৰি ত্ৰিবিক্ৰম পটিৰ অধীনত গৱেষণা শেষ কৰে আৰু ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। গৱেষণাৰ কালছোৱাতেই তেখেতে ১৯৭০ চনত চম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। তেখেতে যোগদান কৰা বিভাগটোৰ নাম আছিল গাণিতিক বিজ্ঞান। ২০০৪ চনলৈকে, অৰ্থাৎ অৱসৰলৈকে তেখেতে সেইখন বিশ্ববিদ্যালয়তে অধ্যাপনা কৰি যায়।
গ্ৰন্থ
তেখেতে সংখ্যা তত্ত্ব আৰু লিপিবিদ্যাত ইয়াৰ প্ৰয়োগ নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখে। (কটক:কল্যাণী প্ৰকাশক, ২০০০). গৱেষণাত তেখেতে ইংৰাজ অংকবিদ ব্ৰায়ান কাটনাৰৰ সৈতে "ফুৰিয়াৰ ছিৰিজ" সম্পৰ্কীয় কাম কৰে। ভাৰত আৰু আমেৰিকাৰ গাণিতিক সমাজৰ তেখেত এগৰাকী আজীৱন সদস্যা।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
চেপেটা লতা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লতা
টুন টুন
টুন টুন বা উমা দেৱী খাত্ৰি (Tun Tun, ১১ জুলাই ১৯২৩ – ২৪ নৱেম্বৰ ২০০৩) এগৰাকী ভাৰতীয় কৌতুক অভিনেত্ৰী আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। টুন টুন তেওঁৰ ৰূপালীপৰ্দাৰ নাম। তেওঁক হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ প্ৰথম কৌতুক অভিনেত্ৰী আখ্যা দিয়া হয়।
শৈশৱ
টুন টুনৰ ১৯২৩ চনত বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ আমৰোহা জিলাৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্ম হৈছিল। ভূমি সংক্ৰান্তীয় বিবাদত তেওঁৰ মাক-দেউতাক আৰু ককায়েকক হত্যা কৰা হৈছিল। মৃত্যুৰ দুদিন আগত সমালোচক আৰু ইতিহাসবিদ শিশিৰ কৃষ্ণ শৰ্মাই লোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছিল, "মোৰ মা-দেউতা কোন বা তেওঁলোক দেখিবলৈ কেনেকুৱা মোৰ মনত নাই। তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ সময়ত মোৰ বয়স দুই বা আঢ়ৈ বছৰ। মোৰ এজন আঠ-ন বছৰীয়া ককাই এজন আছিল, যাৰ নাম আছিল হৰি। মোৰ কেবল মনত আছে, আমি আলিপুৰ নামৰ গাঁও এখনত বাস কৰিছিলো। এদিনাখন মোৰ ককাইক হত্যা কৰা হৈছিল আৰু মই সম্পৰ্কীয় মানুহৰ ঘৰত মাত্ৰ দুসাজ ভাতৰ বাবে চাকৰনী খাটিবলগীয়া হৈছিল। তেতিয়া মোৰ বয়স চাৰি কি পাঁচ।"
কৰ্মজীৱন
১৯৪৭ত এ.আৰ. কাৰদাৰৰ ‘দৰ্দ কে আফচানা সে’ ছবিত নায়িকা মনোৱাৰা চুলতানাৰ ওঠত দিয়া সুৰাইয়াৰ সৈতে টুন টুনে গোৱা গীত- ‘আফচানা লিখ ৰহা হুঁ দিল সে’, ‘য়ে কৌন চলা মেৰী আঁখো মেঁ’ আৰু ‘আজ মচি হ্যায় ধুম ঝুম খুচী সে ঝুম’ অতি জনপ্ৰিয় হয়। দিল্লীৰ এজন ভদ্ৰলোকে ‘আফচানা লিখ ৰহা হুঁ দিল সে’ গীতটো ইমানে ভাল পালে যে তেওঁ বোম্বেলৈ আহি টুন টুনৰ সৈতে থাকিব ললে। দুয়ো বিয়া পাতে আৰু যুগ্মজীৱনৰ স্বাক্ষৰ স্বৰূপে দুজনী ছোৱালী আৰু দুটা ল’ৰাৰ জন্ম হয়। ১৯৯২ চনত গিৰিয়েকৰ মৃত্যু হয়।
পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত পুৰণি তথা সীমিত গায়ন শৈলীৰ বাবে লতা মংগেশকাৰ,আশা ভোঁচলে আদি উঠি অহা সঙ্গীত তাৰকাবোৰৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা চলাই যোৱাটো টুন টুনৰ বাবে কষ্টকৰ হৈ পৰিল। সেয়েহে নৌচাদৰ পৰামৰ্শত তেওঁ অভিনয় জগতত সোমোৱাৰ মনস্থ কৰিলে। দিলীপ কুমাৰৰ অভিনয়ে তেওঁক আকৰ্ষণ কৰিছিল। সেয়েহে তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয় দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে কৰাৰ ইচ্ছাৰ কথা নৌচাদক জনালে। নৌচাদৰ অনুৰোধত দিলীপ কুমাৰে তেওঁৰ ‘বাবুল’ (১৯৫০) ছবিৰ বাবে টুন টুনক কাষ্টিং কৰিলে। দিলীপ কুমাৰেই তেওঁৰ পৰ্দাৰ নাম উমা দেৱীৰ সলনি টুন টুন ৰাখিলে; যি নামেৰে পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত এগৰাকী কৌতুক অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল।
পাঁচ দশকৰ কৰ্মজীৱনত তেওঁ হিন্দী, উৰ্দু, পঞ্জাবী আদি বিভিন্ন ভাষাত প্ৰায় ২০০খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ সময়ৰ ভগৱান দাদা, আগা, সুন্দৰ, মুক্ৰি, ধুমল,জনী ৱাকাৰ, কেষ্ট মুখাৰ্জী আদি প্ৰায় সকল শ্ৰেষ্ঠ কৌতুক অভিনেতাৰ সৈতে তেওঁ যুঁটি বান্ধিছিল। তেওঁক শেষবাৰৰ বাবে ‘কসম দন্দে কী’ত (১৯৯০) দেখা গৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বাপুজী মহাবিদ্যালয়, সৰুক্ষেত্ৰী
বাপুজী মহাবিদ্যালয় (Bapujee College) হৈছে ১৯৭০ চনত স্থাপিত অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ সৰ্থেবাৰীত অৱস্থিত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক মহলাৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠান৷ এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
স্বীকৃতি
২০১৬ চনত মহাবিদ্যালয়খনে 'ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ' (National Assessment and Accreditation Council চমুকৈ NAAC) কৰ্তৃক ‘বি’ গ্ৰেড পাবলৈ সক্ষম হয়। মহাবিদ্যালয়খন 'বিশ্ববিদ্যালয় মঞ্জুৰী কমিশ্যন (ভাৰত)'-ৰ দ্বাৰাও স্বীকৃত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
আত্ম দীপো ভৱ
আত্ম দীপো ভৱ (Aatmo Dipu Bhaba) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ইয়াত মুঠ ২০ টা প্ৰবন্ধ আছে।এইখন এইখন অৱশ্য পঠনীয় গ্ৰন্থ। ১৯৯৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। প্ৰকাশনগোষ্ঠী হৈছে ষ্টুডেণ্ট ষ্ট'ৰচ। ইয়াৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় ক্ৰমে ১৯৯৮ চনৰ আগষ্টত আৰু ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰত। ২০১৬ চনলৈকে গ্ৰন্থখনৰ পাঁচটা সংস্কৰণৰ প্ৰকাশ হয়। গ্ৰন্থখন লেখকে ড° শ্ৰীমতী লক্ষ্মী গোস্বামীলৈ আগবঢ়াই লিখিছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে,‘শিষ্টাচাৰ’, ‘আত্মোৎকৰ্ষৰ সাধনা’,'আত্ম দীপো ভব',‘জীৱন জয়গান’, ‘মটৰ-চাইকেল’,‘প্ৰেৰণাৰ উৎস’,'শ্ৰদ্ধা আৰু ভালপোৱা',‘দাম আৰু মূল্য’, ‘দোষ আৰু শাস্তি’, ‘স্বাস্থ্য’, ‘কলেষ্টেৰল',‘মানসিক ব্যায়াম’,'বিজ্ঞানৰ সীমাবদ্ধতা',‘ভূগোলৰ ৰোমাঞ্চ’, ‘বাগ্মিতা’, ‘আলেকজেণ্ডাৰ আৰু ডায়োজিনিছ’, ‘পণ্ডিত বিশ্বনাথ শাস্ত্ৰী আৰু পণ্ডিত ওংকাৰনাথ ঠাকুৰ’,'খনমাত এটা দিন',‘খং নামে চণ্ডাল’ আৰু'লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাক মই নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিলো'।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
আত্ম দীপো ভব – এখন পঠনীয় গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
পৰিয়াল (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
পৰিয়াল বুলিলে তলৰ পৃষ্ঠা কেইখন বুজাব পাৰে:
১৪ জানুৱাৰী
১৪ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ১৪ তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫১টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৫২টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ব্ৰহ্মগুপ্ত
ব্ৰহ্মগুপ্ত (সংস্কৃত: ब्रह्मगुप्त) (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৯৮- ?) আছিল এজন ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু গণিতজ্ঞ। হৰ্ষবৰ্ধনৰ ৰাজত্বত তেখেত উজ্জ্বয়িনীৰ জ্যোতিষ্ক পৰিদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ অধ্যক্ষ্য আছিল। তেখেতে নিজে লিখি যোৱা মতে তেখেতৰ জন্মবৰ্ষ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৯৮। চাৱড়া ৰাজবংশৰ শাসনকালত ভিল্লামালা (এতিয়াৰ ভিনমাল) তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ব্যাগ্ৰহমুখ। তেওঁলোকৰ ধৰ্ম আছিল শৈৱ।
গণিত আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান লৈ এখেতে "ব্ৰহ্মস্ফুট সিদ্ধান্ত" (৬২৮ খ্ৰীষ্টাব্দ) নামৰ এখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰ একাংশত অখণ্ড সংখ্যা, ভগ্নাংশৰ ব্যৱহাৰ, সমান্তৰ শ্ৰেণী, ঐকিক, ত্ৰিৰাশিক, সৰল সুতকছা, সৰল ৰৈখিক, ক্ষেত্ৰৰ পৰিমিতি, ঘনফল আৰু ত্ৰিকোণমিতিৰ চৰ্চা কৰা হৈছে। আন এটা অংশত নক্ষত্ৰৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় পদ্ধতিৰ আলোচনা কৰা হৈছে। ব্ৰহ্মস্ফুট সিদ্ধান্ত ৭২২ খ্ৰীষ্টাব্দত আৰবী ভাষালৈও অনুদিত হয়।
তেখেতৰ অনৱদ্য উপহাৰ, তেখেতে শূণ্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থা
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থা বা এফ এ অ' হৈছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা বিশেষ সংস্থা। বিশ্বত ক্ষুধাক জয় কৰিবলৈ চলোৱা প্ৰচেষ্টাত আন্তঃৰ্জাতিক স্তৰত ই নেতৃত্ব দিয়ে। উন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশ উভয়ৰ বাবে খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থায়ে এক নিৰপেক্ষ মঞ্চ হিচাপে কাম কৰে আৰু ইয়াত সকলোৱে সমানভাৱে নীতি আলোচনা কৰে।
খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থাৰ বৰ্তমান সচিব প্ৰধান হৈছে ব্ৰাজিলৰ জছ গ্ৰাজিয়ান' ডা ছিলভা। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ইটালী দেশৰ ৰাজধানী ৰোমত অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘ
ৱাল্ট হুইটমেন
ৱাল্ট হুইটমেন (Walt Whiteman) এজন কবি, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক আছিল। হুইটমেন আমেৰিকান কেননৰ আটাইতকৈ প্ৰভাবশালী কবিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮১৯ চনৰ ৩১ মে তাৰিখে নিউয়কৰ ৱেষ্ট হিলছত জন্ম হয়।
শিক্ষা
১৮২৩ চনত তেওঁ ব্ৰুকালিন পাব্লিক এলিমেণ্টৰী স্কুলত ভৰ্তি হয় যদিও বাৰ বছৰ বয়সত স্কুল এৰি জীবিকা সন্ধানত চাকৰি কৰে।
মৃত্যু
১৮৯২ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বঙালী থিয়েটাৰ
বঙালী থিয়েটাৰ (Bengali theatre) মানে হ’ল- সাধাৰণতে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গত বঙালী ভাষাত পৰিবেশন কৰা থিয়েটাৰ। ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত, ঊনৈশ শতিকাৰ প্ৰথমৰ ফালে ব্যক্তিগত বিনোদন হিচাপে বঙালী থিয়েটাৰৰ উৎপত্তি হৈছিল। স্বাধীনতাৰ প্ৰাক কালত বঙালী থিয়েটাৰবোৰে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অপচন্দৰ বিষয়সমূহ প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত পশ্চিমবঙ্গৰ বামপন্থী আন্দোলনবোৰে সামাজিক সচেতনা বঢ়োৱাৰ বাবে থিয়েটাৰক সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে।
প্ৰকাৰভেদ
পশ্চিমবঙ্গৰ থিয়েটাৰক সাধাৰণতে কলকাতা ভিত্তিক থিয়েটাৰ আৰু গ্ৰামীন থিয়েটাৰ- এই দুই ভাগত ভাগ কৰা যায়। বঙালীভাষী অঞ্চলৰ বাহিৰত বঙালী থিয়েটাৰ শব্দই মূলতঃ কলকাতা ভিত্তিক থিয়েটাৰকহে বুজায়; যিহেতু গ্ৰামীণ থিয়েটাৰ সিমান বিখ্যাত নহয়। দুয়ো ধৰণৰ থিয়েটাৰত কিন্তু শৈলী আৰু বিষয়-বস্তু একেই। কিন্তু কলকাতা ভিত্তিক থিয়েটাৰবোৰৰ বাজেট অধিক হয় আৰু স্বাভাৱিকতে তাত নামী-দামী অভিনয় শিল্পী জড়িত থাকে।
ইয়াৰ বাহিৰেও বঙালী লোকনাট্য দলবোৰও আছে। এই লোকনাট্য দলবোৰৰ নাটকত পশ্চিমবঙ্গ আৰু বাংলাদেশৰ উপভাষাবোৰৰ বহুল ব্যৱহাৰ হয়। পশ্চিমবঙ্গ আৰু বাংলাদেশৰ গ্ৰামাঞ্চলত বাণিজ্যিকভাবে চলোৱা যাত্ৰা নামৰ আৰু এবিধ বঙালী থিয়েটাৰ আছে। যাত্ৰাৰ মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে- উচ্চগ্ৰামৰ অভিনয় আৰু পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ। বৰ্তমানে যাত্ৰাৰ আধুনিকীকৰণ কৰা হৈছে। বহুতো জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰৰ শিল্পীয়ে যাত্ৰাত অংশ লয়।
ইতিহাস
১৭৯৫ চনত কলকাতাৰ এজৰা ষ্ট্ৰীটত আৰু তেতিয়াৰ ডোমতলাত ৰুচ ব্যক্তি লেবডফ-এ ‘বেঙ্গলী থিয়েটাৰ’ নামৰে এখন নাট্যমঞ্চ স্থাপন কৰি ‘কাল্পনিক সংবদনল’ নামৰ এখন বঙালী অনুবাদ নাটক মঞ্চস্থ কৰে। ইয়াৰ আগত কলকাতাত ইংৰাজসকলৰ দুখন নাট্যমঞ্চ আছিল, য’ত কেবল ইংৰাজী নাটকৰহে অভিনয় হৈছিল। বেঙ্গলী থিয়েটাৰৰ শেষ নাটক মঞ্চস্থ হৈছিল ১৭৯৬ চনৰ ২১মাৰ্চত। এই থিয়েটাৰত সপ্তাহত মাথোঁ দুটা দৰ্শনী হৈছিল। উল্লেখনীয় লেফদফৰ থিয়েটাৰত এছীয় ভাষাত প্ৰথম প্ৰচেনিয়াম মঞ্চশৈলীৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল।
লেবডফৰ সাফল্যত উৎসাহিত হৈ ঊনৈশ শতিকাত বঙালীসকলে কলকাতাত বহু কেইখন নাট্যমঞ্চ স্থাপন কৰিছিল, যেনে ‘হিন্দু থিয়েটাৰ’ (১৮৩১), ‘ওৰিয়েণ্টেল থিয়েটাৰ’ (১৯৫৩), ‘জোড়াসাঁকো নাট্যশালা’ (১৮৫৪), ‘বিদ্যোৎসাহিনী মঞ্চ’ (১৮৫৪) ইত্যাদি। ঊনৈশ শতিকাৰ শেষভাগত ঢাকাতো ‘পূৰ্ববঙ্গ ৰঙ্গভূমি’ (১৮৬৫), ‘ক্ৰাউন থিয়েটাৰ মঞ্চ’ (১৮৯০-৯২ৰ ভিতৰত), ‘ডায়মণ্ড জুবিলী থিয়েটাৰ’ (১৮৯৭) আদি কেইবাটাও নাট্যমঞ্চ স্থাপিত হয়। এই সময়ত মুঞ্চিগঞ্জ চহৰত ‘জগদ্ধাত্ৰী নাট্যমঞ্চ’ নামেৰে এখন মঞ্চ নিৰ্মিত হয়, যি এতিয়াও আছে। কুৰি শতিকাৰ প্ৰথম দুই দশকত ঢাকাৰ বাহিৰতো খুলনাত ‘খুলনা থিয়েটাৰ’ (১৯০৫), টাঙ্গাইলত ‘কৰোনেচন ড্ৰামাটিক ক্লাব’ (১৯১১) আদি বহু কেইখন মঞ্চ নিৰ্মিত হয়। এই সময়ত বঙ্গৰ বহুকেইজন জমিদাৰেও কিছুমান নাট্যমঞ্চ স্থাপন কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
খাময়াঙ জনগোষ্ঠী
টাই খাময়াঙ জনগোষ্ঠী বা চিয়াম হ’ল অসমত বসবাস কৰা উত্তৰ পূব ভাৰতৰ টাই জাতিৰ এটা ঠাল। এওঁলোক অসমৰ তিনিচুকীয়া, যোৰহাট, শিৱসাগৰ আৰু গোলাঘাট জিলা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত পোৱা যায়। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰায় সাত হেজাৰ জনসংখ্যা আছে তাৰে এটা অতি নিম্ন অংশই হে টাই খাময়াং ভাষা কয় আৰু অধিকতম জনসংখ্যাই অসমীয়া ভাষা প্ৰয়োগ কৰে।
কান্তা গুপ্তা
চন্দেৰ কান্তা গুপ্তা (এফআৰচিএছ) (৮ অক্টোবৰ ১৯৩৮ – ২৭ মাৰ্চ ২০১৬) আছিল মেনিট'বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতশাস্ত্ৰৰ এগৰাকী বিশিষ্ট অধ্যাপক। বিমূৰ্ত বীজগণিত আৰু শ্ৰেণী তত্ত্বত কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। বিভিন্ন শ্ৰেণীত থকা স্বসমাকৃতিকতা (automorphism) তেওঁৰ অধিকাংশ গৱেষণাত চৰ্চাৰ বিষয় আছিল।
খাময়াঙ জনগোষ্ঠী
বাসস্থান
এই থালৰ লোকসকলে পূৰ্বতে চীন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ 'য়ুন্নান' প্ৰদেশৰ মুংমাও বা মাও-লোঙ নামৰ ঠাইৰ অধিবাসী আছিল। এয়োদশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত টাই ঠালৰ লোকসকল বসবাস কৰিবলৈ লয়। বৰ্তমান টাই খাময়াংসকল ঘাইকৈ অসমৰ শিৱসাগৰ, যোৰহাট, গোলাঘাট, কাৰ্বি আংলং আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ কেইখনমান গাঁৱত বাস কৰি আছে। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামচাই, নামলেং, ডিচাক পথাৰ আদি অঞ্চলসমূহ টাই খাময়াং গোষ্ঠীৰ বসতি স্থান।
কান্তা গুপ্তা
শিক্ষা
কান্তা গুপ্তাই জম্মু আৰু কাশ্মীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত আলীগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সেইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰাই ১৯৬৭ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। মাইকেল ফ্ৰেডেৰিক নিউমেনৰ অধীনত তেওঁ গৱেষণাকাৰ্য সম্পন্ন কৰিছিল।
খাময়াঙ জনগোষ্ঠী
বাসস্থান
টাই খাময়াংসকলে চাংঘৰ সাজি বাস কৰে। চাংঘৰ আৰু ভৰাঁলঘৰ তেওঁলোকৰ মূল বৈশিষ্ট্য। পুৱা-পশ্চিমাকৈ কাঠ-বাঁহ-বেত-খেৰ-টকৌপাত আদিৰে চাংঘৰ সজা হয়। ৰান্ধনিগৃহত 'টি ফাই' আৰু বৰঘৰত 'টি চাই' নামৰ দুখনকৈ জুহাল থাকে। উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ ভঁৰাল ঘৰ সজা হয়। ভঁৰালঘৰৰ তলত গৰুৰ গোহালি, তাঁতশাল, ঢেকিশালৰ বাবে ঠাই ৰখা হয়। প্ৰত্যকঘৰেই আগফালে ফুলনি পাতি লয়।
কান্তা গুপ্তা
ব্যক্তিগত
কান্তা গুপ্তাৰ জীৱনসংগী নাৰায়ণ গুপ্তাও (১৯৩৬-২০০৮) অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী ছাত্ৰ আছিল। আৰু একেদৰেই মনিট'বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশিষ্ট অধ্যাপকৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।
খাময়াঙ জনগোষ্ঠী
সমাজ ব্যৱস্থা
সমাজ ব্যৱস্থা পিতৃ প্ৰধান। ঘৰ এখনত পিতৃৰ পৰামৰ্শমতেহে সকলো কাম হয়। পিতৃক দেৱতাৰ সমান সন্মান দিয়া হয়। পিতৃ বহা আসন আৰু খাটত অইনে বহা নিয়ম নাই। পিতৃৰ কাপোৰ মেলা ঠাইত পুত্ৰ-কন্যা-বোৱাৰীয়ে কাপোৰ নেমেলে। সমাজত নাৰীক পুৰুষৰ সমানে মৰ্যাদা দিয়া হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত পিতৃৰ লগতে মাতৃৰো পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰা হয়। উৎসৱ অনুষ্ঠানত নাৰীয়ে মুকলিমুৰীয়াকৈ অংশগ্ৰহণ কৰে।
ভাষা
টাই খময়াং ভাষা টাই খাময়াংসকলৰ মাতৃভাষা যদিও অধিকাংশ লোকে অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। অৱশ্য ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ খাময়াংসকলে ঘৰুৱা জীৱনত টাই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। বৌদ্ধবিহাৰ অথবা বাপুচাংবোৰত পালি ভাষা-সাহিত্যৰো চৰ্চা হয়।
চাংকেন
চাংকেন বা পয়চাংকেন উৎসৱ চ'তৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা তিনিদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। এই উৎসৱক 'সংক্ৰান্তি উৎসৱ' আৰু 'বুদ্ধ মূৰ্ত্তি ধোওৱা উৎসৱ' হিচাপে পালন কৰা হয়। এই উৎসৱত বুদ্ধ মূৰ্ত্তিসমূহ এঠাইত থৈ তিনিদিন ধৰি স্নান কৰাই, আসনত মূৰ্ত্তিসমূহ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই উৎসৱৰ দুই-তিনিদিনৰ পিছত 'চৈত্য দানয়' উৎসৱ পালন কৰে। মাঘৰ পূৰ্ণিমাত নৈৰ পাৰত মেজি জ্বলাই 'মেইকুনচুমফাই' উৎসৱ পালন কৰে। প্ৰত্যক পূৰ্ণিমাৰ ৰাতিতেই ৰং-বিৰংৰ কাগজৰ আকাশবন্তি জ্বলায়।
আহাৰ-শাওণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত 'পোগোদা'বিলাক পৰিষ্কাৰ কৰি 'বৰ্ষাৰাম' উৎসৱ পালন কৰে।
অন্যান্য আচাৰ-অনুষ্ঠান
জন্ম প্ৰকৰণ : সন্তান জন্মৰ পিছত ডাঙৰকৈ চিঞৰি সকলোকে জনায়। বয়সিয়াল মহিলা এগৰাকীয়ে এটা মহুৰা কেঁচুৱাটোৰ কাণত ফুৱাই নীতিবাক্য শুনায়। বৰঘৰৰ মাজত মাক-কেঁচুৱাক সাতদিন ৰাখে। ঘৰ-দুৱাৰ মুচি-কাচি শুদ্ধি কৰা হয়। লিংগ, জন্ম বাৰ, জন্ম মাহ, জেষ্ঠতাৰ ভিত্তিত কেঁচুৱাক নিৰ্ধাৰিত আখৰৰ নাম দিয়া হয়।
মৃতদেহ সৎকাৰ : মৃতক গৰাকীক পিৰাত বহুৱাই ওলোটাকৈ টেকেলিৰে গা ধুৱাই দিয়ে। পিন্ধা সাজজোৰ ওলোটাকৈ পিন্ধাই দিয়ে। পাটীত শুৱাই খনীয়া কাপোৰেৰে গাটো ঢাকি দিয়ে। সমাজে আৰ্শীবাদ দিয়াৰ পাছত ঘৰৰ পৰা শৱ উলিয়াই নিয়ে। মৃতদেহ নিজৰ মাটি-বাৰীত দাহ বা সমাধিস্থ কৰাৰ নিয়ম।
মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধ সাতদিনত কৰা হয়। এইক্ষেত্ৰত বৌদ্ধবিহাৰৰ ভিক্ষু আৰু শ্ৰমনসকলে নানা বিধান আগবঢ়াই। শ্ৰাদ্ধ কাৰ্যত খুচুৰা পইচা আৰু তামোল পাণৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিবাহ পদ্ধতি : একে গোত্ৰৰ মাজত বিবাহ নিশেধ। মোমায়েকৰ জীয়েকক বিয়া কৰোৱা পৰম্পৰা আছে। বহুবিবাহৰ প্ৰচলন নাই। বিধৱা বিবাহৰ প্ৰচলন আছে। বিবাহ কাৰ্যত তামোল-পাণৰ শৰাই আৰু মাননি অপৰিহাৰ্য। বংশ পৰিয়াল বিহীন আৰু আৰ্থিক দিশত দুৰ্বল ছোৱালীৰ বিয়াৰ দায়িত্ব সমাজে বহন কৰে। বছৰৰ মাহ অনুযায়ীহে বিবাহকাৰ্য সম্পন্ন কৰে। ঘৰৰ জ্যেষ্ঠ ল'ৰাই জ্যেষ্ঠ ছোৱালী বিয়া নকৰায়। জোৰোণ দিয়া আৰু যৌতুক দিয়া প্ৰথা নাই।
সাজ-পাৰ আৰুআ-অলংকাৰ
টাই খাময়াঙসকলে পূৰ্বতে যুদ্ধত বাঘৰ ছালৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিছিল। বৰ্তমান পুৰুষসকলে ৰঙীন লুঙী, চোলা-চুৰীয়া আৰু মূৰত পাগুৰি আদি ব্যৱহাৰ কৰে। মহিলাসকলে ক'লা ফুলবছা মেখেলা-চাদৰ, হাতদীঘল চোলা, কঁকালত পেটি, ৰিহা, গামোচা আদি ব্যৱহাৰ কৰে।
ডিঙিত ডুগডুগী, মাদলী, জোনবিৰি আদি; কাণত জাংফাই, কেৰু-থুৰীয়া আদি; হাতত মুঠি খাৰু, গামখাৰু আদি অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰে।
খাদ্যাভাস
তেওঁলোকৰ প্ৰধান আহাৰ ভাত। সিজোৱা কচু, ঢেকীয়া, কাঠফুলা, বাঁহগাজ, তিতাফুল, কলমৌ, নেফাফু, খুতৰা, লচকচী ইত্যাদি বনশাক প্ৰিয় খাদ্য। মছলাৰ ব্যৱহাৰ কম। মাছ-মাংস শুকুৱাই সংৰক্ষণ কৰে। সংৰক্ষণ কৰা খাদ্যবোৰ পিছত জুতি লগাই খায়। বাকলি থকা মাছ আৰু গাহৰি মাংস আচাৰ কৰি থয়। ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত পিঠা, চুঙা চাউল, বৰা চাউল, আখৈ আৰু সামাজিক অনুষ্ঠানত লাহি চাউলৰ ভাত পৰিৱেশন কৰে।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জনগোষ্ঠী
দিতি
দিতি (সংস্কৃত: दिति) আছিল ঋষি কাশ্যপৰ পত্নী, প্ৰজাপতি দক্ষৰ জীয়াৰী আৰু দৈত্যগণৰ মাতৃ। ইন্দ্ৰৰ নেতৃত্বত অদিতিৰ পুত্ৰ দেৱতাসকলে দৈত্যবোৰ ধ্বংস কৰিছিল। তেতিয়া দিতিয়ে ইন্দ্ৰক বধ কৰিবলৈ পুত্ৰৰ কামনা কৰিছিল। কিন্তু ইন্দ্ৰই চতুৰতাৰে শিশুটোক গৰ্ভতে কাটি টুকুৰা কৰি পেলাইছিল। এই টুকুৰাবোৰক 'মৰুত' বুলি জনা যায়। পুৰাণত উল্লেখ কৰা মতে ইন্দ্ৰই অত্যধিক শক্তিশালী পুত্ৰ জন্ম দিয়াত বাধা দিবলৈ দিতিৰ ওপৰত বজ্ৰপাত নিক্ষেপ কৰাৰ পিছত দিতি দেৱীৰ ভগ্ন গৰ্ভৰ পৰা মৰুতসকলৰ জন্ম হৈছিল। দিতি দেৱীয়ে ইন্দ্ৰক বধ কৰিব পৰা পুত্ৰ জন্ম দিয়াৰ আগতে এক শতিকাৰ বাবে গৰ্ভৱতী হৈ থাকিব বিচাৰিছিল।
প্ৰজাপতি দক্ষ আৰু পঞ্চজানিৰ ষাঠিজনী কন্যাৰ মাজৰ এজনী আছিল দিতি। অদিতি আৰু সতী দিতিৰ ভগ্নীসকলৰ ভিতৰত আছিল অন্যতম। তেওঁ ঋষি কাশ্যপৰ তেৰগৰাকী পত্নীৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল। শিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ আছিল দিতিৰ দুজন বিখ্যাত পুত্ৰ, যি পূৰ্বতে বৈকুণ্ঠত ভগৱান বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল জয় আৰু বিজয় আছিল আৰু ধৰ্ম পালন কৰাত ব্যৰ্থ হোৱা বাবে দৈত্যৰূপে পৃথিৱীত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোক বিষ্ণুৰ অৱতাৰৰ দ্বাৰা হত্যা কৰা হৈছিল। দিতিৰ হোলিকা নামৰ এজনী কণ্যাও আছিল।
দিতিক সাধাৰণতে স্বামী কাশ্যপ আৰু ভগ্নী অদিতিৰ প্ৰতি নিষ্ঠুৰ ব্যৱহাৰ কৰা বুলি দেখুওৱা হয়। তাই নিজৰ পুত্ৰ দৈত্যসকলে ক্ষমতা লাভ কৰাটো বিচাৰিছিল। তেওঁ অদিতিৰ পুত্ৰ, দেৱতাসকলক শত্ৰু জ্ঞান কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আৰু শাসন কৰিবলৈ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা কৰিছিল।
কাহিনী
দিতি কাশ্যপৰ পত্নী আছিল। এদিন সন্ধ্যা কাশ্যপে যজ্ঞত ক্ষীৰৰ আহুতি দান কৰি আছিল, সেইসময়তে দিতি কামাসক্তা হৈ পৰিছিল। কাশ্যপে এই সময় 'ভূত ভ্ৰমণৰ সময়' বুলি বহুত অনুৰোধ কৰাৰ পাছতো, দিতিয়ে সঙ্গমৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল। শেষত কাশ্যপে তেওঁৰ পত্নীৰ কথা মানি সঙ্গম কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। পিছত দিতিয়ে তাইৰ কৰ্মৰ বাবে লজ্জিত হৈছিল আৰু স্বামীৰ ওচৰত দুখ প্ৰকাশ কৰিছিল। মুনিয়ে কৈছিল যে অসময় কৰা সহবাসৰ ফলস্বৰূপে তেওঁৰ পুত্ৰসকল দৈত্য হৈ জন্মিব আৰু ভগৱানে তেওঁলোক হত্যা কৰিব। তেওঁৰ চাৰিটা নাতিৰ মাজৰে এজন ভগৱানৰ পৰম ভক্ত ৰূপে বিখ্যাত হ'ব। তাইৰ পুত্ৰসকলে জন্ম লাভ কৰি অদিতি পুত্ৰ দেৱতাসকলক কষ্ট দিব তাই ভয় কৰিছিল, সেয়েহে তাই তাইৰ সন্তানসকলক এশ বছৰ ধৰি গৰ্ভত ৰাখিছিল। ইয়াৰ ফলত সকলো দিশত অন্ধকাৰ হৈ পৰিছিল, সেয়েহে দেৱতাসকলে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰলৈ গৈ দিতিৰ গৰ্ভ নাশ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। তেতিয়া ব্ৰহ্মাই কৈছিল যে, অতীতত বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল সকলে অজানিতে সিদ্ধ মুনিসকলক বৈকুণ্ঠ ধামত ছয় খোজ ওপৰলৈ যোৱাত বাধা দিছিল। সেই সিদ্ধ মুনিসকল দেখাত কম বয়সৰ আছিল, মাত্ৰ পাঁচ বছৰ যেন লাগিছিল। তেওঁলোক দ্বাৰপালৰ এই কৰ্মত অসন্তুষ্ট হৈ পাপ যোনিত জন্ম হ'বলৈ অভিশাপ দিছিল। আৰু বৰ্তমান সেই দ্বাৰপাল জয়−বিজয়েই দিতিৰ গৰ্ভত ডাঙৰ-দীঘল হৈছে।
পৃথিৱীৰ এই ভয়ংকৰ দুৰ্যোগৰ পিছত, হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যক্ষৰ দিতিৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম লাভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ জন্মৰ লগে লগে, পৰ্বতৰ দৰে দৃঢ় আৰু বিশাল হৈ পৰিছিল। পিছত বিষ্ণুৱে অৱতাত লৈ দুয়োজনক হত্যা কৰিছিল আৰু দিতিৰ বাকী সন্তানসকলক অদিতিৰ পুত্ৰসকলৰ সৈতে ইন্দ্ৰই বধ কৰিছিল।
পুত্ৰৰ হত্যাত দুখিত হৈ দিতিয়ে মাৰিচীৰ পুত্ৰ কাশ্যপৰ ওচৰলৈ গৈ কৈছিল যে অদিতিৰ পুত্ৰসকলে তেওঁৰ পুত্ৰসকলক হত্যা কৰিছে। সেয়ে তাই ইন্দ্ৰক হত্যা কৰিব পৰা সন্তান গৰ্ভধাৰণ কৰিবলৈ স্বামীৰ আগত ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। কাশ্যপে এই কামনা পূৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ জন্ম নোহোৱালৈকে তেওঁক পবিত্ৰভাৱে থাকিবলৈ আদেশ দিছিল আৰু এহেজাৰ বছৰৰ পিছত পুত্ৰৰ জন্ম হ'ব বুলি কৈছিল। দিতিয়ে কুশপ্লৱ নামৰ তপোবনত তপস্যা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই কথাৰ খবৰ পাই ইন্দ্ৰই তেওঁক সেৱা আগবঢ়াইছিল। ইন্দ্ৰৰ সেৱাত সন্তুষ্ট হৈ দিতিয়ে ইন্দ্ৰক কৈছিল যে তাই তাইৰ পুত্ৰৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰক হত্যা কৰিবলৈ নিদিব। এদিৱ দিতি ভৰি পতানৰ ফালে মূৰ থৈ টোপনি গৈছিল। যেতিয়া ইন্দ্ৰই তেওঁক এনে অশুদ্ধ অৱস্থাত শুই থকা দেখিছিল, তেওঁ তেওঁৰ গৰ্ভত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু গৰ্ভৰ শিশুটোক সাতটুকুৰাকৈ কাটি পেলাইছিল। গৰ্ভৰ সন্তানৰ চিঞৰত দিতি সাৰ পাই উঠিছিল। তেতিয়া ইন্দ্ৰই নম্ৰতাৰে কৈছিল যে ইন্দ্ৰক হত্যা কৰিব পৰা গৰ্ভজাত কেঁচুৱাটো তেওঁ সাতটুকুৰা কৰি তৈয়াৰ কৰিছে কাৰণ তাই ভৰিৰ ফালে মূৰ থৈ টোপনি গৈ অপবিত্ৰভাৱে শুই আছিল। লজ্জিত হৈ দিতিয়ে এই কৰ্মৰ পৰিশোধনৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। দিতিয়ে কৈছিল যে তেওঁৰ সাতজন ঐশ্বৰিক পুত্ৰৰ নাম 'মৰুত' হ’ব কিয়নো গৰ্ভৰ ভিতৰত ইন্দ্ৰই কাটি থাকোঁতে 'মৰুত' (रो मत, কান্দিব নালাগে) বুলি কৈছিল। এই মৰুত সকলৰ ভিতৰত চাৰিজন ইন্দ্ৰৰ অধীনত থাকি চাৰিওদিশত বিচৰণ কৰিছিল। বাকী তিনিজনৰ মাজৰ দুজন ক্ৰমে ব্ৰহ্মলোক আৰু ইন্দ্ৰলোকত বিচৰণ কৰিছিল আৰু তৃতীয়জন মহাযশস্বী দিব্য বায়ু বুলি বিখ্যাত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
টমবয়
টমবয় (Tomboy) হৈছে এগৰাকী ছোৱালী যি য়ে সাধাৰণতে ল'ৰাৰ বুলি ভৱা বিশেষত্ব বা আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে। এই সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যবোৰৰ ভিতৰত আছে পুৰুষসুলভ পোছাক পিন্ধা আৰু শাৰীৰিক প্ৰকৃতিৰ খেল আৰু কাৰ্যকলাপত জড়িত হোৱা আৰু বিভিন্ন সংস্কৃতি য'ত নাৰীৰ উপস্থিতি ৰিক্ত বা ল'ৰাৰ ক্ষেত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, তেনে ক্ষেত্ৰ আদিৰে জড়িত হোৱা।
ব্যুৎপত্তি
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানৰ মতে টমবয় শব্দটো মূলতঃ "উদ্ধত, উচ্ছৃংখল বা স্বয়ম্ভূ যুৱক" বুলি উল্লেখ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই অভিধানে ১৫৬৭ চনত প্ৰকাশিত ৰাল্ফ ৰোইষ্টাৰ ডইষ্টাৰৰ পৰা এই শব্দটোৰ প্ৰথম মুদ্ৰিত ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰা বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।
ইতিহাস আৰু যৌন পৰিচয়
লেখিকা মিচেল এন এবাটৰ মতে, উনবিংশ শতিকাৰ আমেৰিকান সংস্কৃতিত 'টমবয়' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰে এক নিৰ্দিষ্ট আচৰণ বিধিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল যিয়ে যুৱতীসকলক ব্যায়াম, "বুদ্ধিমান পোছাক" পিন্ধিবলৈ আৰু "স্বাস্থ্যকৰ আহাৰ" খাবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। এক স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে, প্ৰভাৱশালী নাৰী আচৰণ বিধিৰ বিকল্প হিচাপে এই সময়ছোৱাত টমবয়বাদৰ জনপ্ৰিয়তা দ্ৰুতভাৱে বৃদ্ধি পাইছিল। আবেটে কৈছিল যে আচৰণৰ এই পদ্ধতিটোৱে দেশৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ কইনা শিশু-সকলৰ শক্তি আৰু স্থিৰতা বৃদ্ধি কৰাত অৰিহণা যোগাব। তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছিল যে দেশৰ যুৱতীসকলৰ বাবে এই টমবয়বাদ এক নতুন প্ৰতিপালন পদ্ধতি বা লিংগ বিবৃতিতকৈ অধিক আছিল; এই নতুন ধাৰাটো মানৱ জনসংখ্যাৰ আনুবংশিক মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ এটা উপায় আছিল।
১৮৯৮ চনত নাৰীবাদী লেখিকা চাৰ্লট পাৰ্কিন্স গিলমেনে তেওঁৰ ৱমেন এণ্ড ইকনমিক্স নামৰ কিতাপখনত টমবয় হোৱাৰ ফলত স্বাস্থ্যৰ লাভালাভৰ লগতে লিংগ অন্বেষণৰ স্বাধীনতাৰ প্ৰশংসা কৰিছে।
অধিবক্তা জোচেফ লীয়ে ১৯১৫ চনত লিখিছিল যে ৮ ৰ পৰা ১৩ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত শাৰীৰিক বিকাশৰ বাবে টমবয় পৰ্যায়টো গুৰুত্বপূৰ্ণ। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ জৰিয়তে সমাজ, সাহিত্য আৰু তাৰ পিছত চলচ্চিত্ৰত টমবয়বাদ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। বিংশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত ফ্ৰয়েডীয় মনোবিজ্ঞান আৰু এলজিবিটি সামাজিক আন্দোলনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত টমবয়ৰ যৌনতা সম্পৰ্কে সামাজিক ভয়ৰ উৎপত্তি হৈছিল। এইক্ষেত্ৰত কোনো কোনোৱে প্ৰশ্ন কৰিছিল যে টমবয়বাদৰ ফলত সমকামীতাৰ উৎপত্তি হয় নেকি! ঐতিহাসিক ভাৱে টমবয় আৰু লেচবিয়ানবাদৰ মাজত এক সম্পৰ্কৰ আছে বুলি অনুমান কৰা হৈছিল।
মনোবিশ্লেষক ডিয়ান এলিছৰ প্ৰবন্ধত প্ৰকাশ পাইছিল যে সাধাৰণ মহিলাতকৈ এজন টমবয় লেচবিয়ান হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক। যদিও কিছুমান টমবয়ে পিছলৈ তেওঁলোকৰ কৈশোৰ বা প্ৰাপ্তবয়স্ক কালত সমকামী পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে, কিন্তু নাৰী এগৰাকীয়ে প্ৰকাশ কৰা পুৰুষৰ দৰে আচৰণক এজন ব্যক্তিৰ যৌন অভিমুখীতাৰ প্ৰকৃত সূচক বুলি ক'ব পৰা নাযায়।
লিংভূমিকা আৰু দৃঢ়বদ্ধতা
টমবয় ধাৰণাটোৱে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে পৃথক পৃথক কাৰ্যকলাপ আৰু সাজপাৰ থকা বুলি ভৱা ধাৰণাটোৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াৰ দ্বাৰা লিংগভূমিকা আৰু পৰম্পৰাগত লিংগ ধাৰণা এই উভয় দিশৰ সমৰ্থন বা অস্বীকাৰ দুয়োটাই হোৱা দেখা যায়। এই ধাৰণাটো পুৰণি বা ইতিবাচক দৃষ্টিকোণৰ পৰা চোৱা হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে নাৰীসুলভ বৈশিষ্ট্যবোৰক প্ৰায়ে অৱমূল্যায়ন কৰা হয় বা এয়া সমাজৰ বাবে অবাঞ্ছিত হোৱা দেখা যায়। টমবয়সকলে প্ৰায়ে এই দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনায়(বিশেষকৈ নাৰীসূলভ ছোৱালীৰ প্ৰতি)। ইয়াৰ কাৰণ বিবেচনা কৰিলে দেখা যায় যে আমাৰ সামাজিক পৰিৱেশত প্ৰায়ে কেৱল পুৰুষত্বক প্ৰাধান্য বা মূল্য দিয়া দেখা যায়।
আদৰ্শ পুৰুষত্বই আধিপত্যবাদৰ ওপৰত গৈ পৰম্পৰাগত মানদণ্ড নিৰ্ধাৰণ কৰে, আৰু প্ৰায়ে সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ দ্বাৰা ইয়াক বজাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা হয় আৰু তেওঁলোকৰ মাজত এই ধাৰণাসমূহ বিয়পাই দিয়া হয়। টমবয়সকলে নাৰীত্বক তেওঁলোকৰ ওপৰত জাপি দিয়া বুলি বিবেচনা কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত নাৰীত্ব আৰু ইয়াৰ সমৰ্থক সকলৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ নেতিবাচক অনুভূতিৰ সৃষ্টি হয়। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে পুৰুষত্বক বলপূৰ্বক ভাৱে জাপি দিয়া নাৰীত্বৰ বিৰুদ্ধে এক প্ৰতিৰক্ষা প্ৰণালী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ফলত ছোৱালীবোৰ কি আৰু তেওঁলোকে কি কৰিব নোৱাৰাৰ দৰে যৌনতাবাদী ধাৰণাবোৰে অধিক শক্তিশালী ৰূপত তেওঁলোকৰ সমুখত থিয় দিয়ে।
কিছুমান সংস্কৃতিত টমবয়সকলে এদিন তেওঁলোকৰ পুৰুষত্বপূৰ্ণ আচৰণ এৰি পেলাব বুলি আশা কৰা হয়। তেনে সংস্কৃতিত সাধাৰণতে যৌৱনপ্ৰাপ্তিৰ সময়ত বা ঠিক আগতে, তেওঁলোক নাৰীসুলভ আচৰণলৈ ঘূৰি আহিব, আৰু হেটেৰোনৰ্মেটিভিটি গ্ৰহণ কৰিব বুলি আশা কৰা হয়। এনে নকৰা টমবয়সকলক হম'ফ'বিক সমাজৰ দ্বাৰা কলঙ্কিত কৰা হয়। ক্ৰিডৰ যুক্তি অনুসৰি টমবয়ৰ "প্ৰতিচ্ছবিয়ে পুৰুষতান্ত্ৰিক লিংগ সীমাক কলুষিত কৰে আৰু ই লিংগৰ পাৰ্থক্যক দাঙি ধৰে", সেয়ে ই এক "ভাবুকিপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব।" এই "ভাবুকি"য়ে পৰিয়াল এটা কেনেকুৱা হ'ব লাগিব সেই ধাৰণাটোক প্ৰভাৱিত কৰে আৰু প্ৰত্যাহ্বান জনায়।
অধ্যয়ন
মহিলাৰ সাধাৰণ লিংভূমিকাৰ পৰা বিপৰীত আচৰণ আৰু আগ্ৰহৰ কাৰণৰ বিষয়ে কিছুমান অধ্যয়ন কৰা হৈছে। "এভন লংগিটুডিনেল ষ্টাডি অফ পেৰেণ্টছ এণ্ড চিল্ড্ৰেন"ৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি কিছুমান প্ৰাক-প্ৰাথমিক কন্যা শিশুক সাধাৰণত বিপৰীত লিংগ-ভূমিকাৰ আচৰণত লিপ্ত হোৱা দেখা যায়। যেনে সাধাৰণতে ল'ৰাই পছন্দ কৰা পুতলাৰ সৈতে খেলা আদি ক্ৰিয়াকলাপ, আনুবংশিক আৰু প্ৰসৱপূৰ্ব কাৰকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহ প্ৰদৰ্শনো টমবয় কন্যা সকলৰ মাজত উপলব্ধ এক আচৰণ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লৈংগিক ভূমিকা
গিৰীশ কৰ্ণাড
গিৰীশ ৰঘুনাথ কৰ্ণাড (Girish Karnad; ১৯ মে' ১৯৩৮ – ১০ জুন ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, কন্নড় লেখক, নাট্যকাৰ, চিত্ৰ্যনাট্যকাৰ আৰু ৰোডছ স্কলাৰ। তেওঁ ঘাইকৈ দক্ষিণ ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ আৰু বলিউডত সক্ৰিয় আছিল। ১৯৬০ৰ দশকত নৱ ভাৰতীয় নাট্যজগতত তেওঁ কন্নড় ভাষাৰ বিখ্যাত নাট্যকাৰ হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে তেওঁক ১৯৯৮ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
চাৰি দশক জুৰি গিৰীশ কৰ্ণাডে ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় আখ্যানমূলক কাহিনীক বৰ্তমান সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই নাট্যৰ যোগেৰে প্ৰতিফলিত কৰিছে। তেওঁৰ নাটক সমূহ ইংৰাজীকে আদি কৰি বিভিন্ন ভাষাত অনূদিত হৈছে। লগতে বহুতে বিখ্যাত নাট্য পৰিচালকে তেওঁৰ নাটক মঞ্চস্থ কৰিছে।
তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জগতৰ লগতো সক্ৰিয় ভাবে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেতা আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে জড়িত হৈ আছিল। তেওঁৰ হিন্দী আৰু কন্নড় বোলছবিয়ে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ বুটলিব সক্ষম হৈছে। তেওঁ বিভিন্ন শাখাৰ সৰ্বমুঠ ১০টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ৭টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৭৪ চনত পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৯২ চনত পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
২০১৯ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে দীৰ্ঘদিন অসুস্থতাৰ ফলত ৮১ বছৰ বয়সত বেংগালুৰুত গিৰীশ কৰ্ণাডে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৮ চনৰ ১৯ মে' তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে প্ৰেচিডেন্সিৰ মাথেৰণত গিৰীশ কৰ্ণাডৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ এটি সন্তানৰ সৈতে বিধৱা মাতৃ কৃষ্ণাবাঈয়ে ধাত্ৰীবিদ্যাৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে বোম্বে মেডিকেল সেৱাত কৰ্মৰত ডাঃ ৰঘুনাথ কৰ্ণাডক লগ পায়। সমাজত বিধৱা পুনৰবিবাহৰ নিয়ম নথকাৰ বাবে তেওঁলোকে পাঁচ বছৰলৈ বিয়া কৰাব পৰা নাছিল। পিছত আৰ্য সমাজৰ সহায়ত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেওঁলোকৰ তাৰপিছত জন্ম হোৱা চাৰি সন্তানৰ ভিতৰত গিৰীশ তৃতীয় সন্তান।
বান্ধনী
ইতিহাস
সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাত বান্ধনীৰ প্ৰাচীন নিদৰ্শন দেখা পোৱা যায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪০০০ চনতে সিন্ধু সভ্যতাত কাপোৰত ৰং কৰা পদ্ধতি প্ৰচলিত আছিল। আনহাতে অজন্তাৰ প্ৰথম গুহাৰ দেৱালত পোৱা বুদ্ধৰ জীৱন চিত্ৰিত ষষ্ঠ শতিকাৰ চিত্ৰসমূহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যাপকৰূপত বান্ধনীৰ ব্যৱহাৰ দেখা গৈছে। আলেকজেণ্ডাৰৰ সময়ৰ ৰচনাত এই শিল্পবিধৰ উল্লেখ পোৱা যায়। বাণভট্টৰ হৰ্ষচৰিতত ৰাজকীয় বিবাহত বান্ধনী শাৰী পিন্ধাৰ উল্লেখ আছে। বান্ধনী শাৰীয়ে কইনাৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যত কঢ়িয়াই আনিব বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। ৰং শিল্পীসকলে যুগযুগ ধৰি প্ৰাকৃতিক আৰু কৃত্ৰিম ৰঙৰ উপাদান ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে তথা কাপোৰৰ ওপৰত চানেকী তৈয়াৰ কৰিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ বান্ধনী বা গাঁঠিৰ কৌশলৰ সম্পৰীক্ষাও চলাই আহিছে।