cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ব্যৱস্থাপনা
ইতিহাস
Management ৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ 'ব্যৱস্থাপনা' সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ বুলি ক'ব নোৱাৰি যদিও সম্পূৰ্ণ ভুল নহয় । পৰিচালনা বা পৰিচালন ইয়াৰ এটা নিকটতম শব্দ ।Manage শব্দেটা ইটালীয়ান ভাষাৰ শব্দ maneggiare (to handle — especially a horse)ৰ পৰা অহা । Maneggiare শব্দটো লেটিন ভাষাৰ manus ( যাৰ অৰ্থ 'হাত') ৰ পৰা অহা । ১৭ শ আৰু ১৮ শ শতাব্দীত ফ্ৰেঞ্চ শব্দ menagement (later ménagement)ৰ প্ৰভাৱত ইংৰাজী শব্দ Management ৰ সৃষ্টি হ'ল ।
তাত্বিক ব্যাখ্যা
ম্যাৰি পাৰ্কাৰ ফল্লেট্ (Mary Parker Follett)(১৮৬৮-১৯৩৩)এ বিংশ শতাব্দীৰ আৰম্ভণিতে ব্যৱস্থাপনাৰ ব্যাখ্যা 'মানুহৰ দ্বাৰা কাম সম্পাদন কৰোৱা কলা' হিচাপে দিছিল । সাধাৰণ ভাষাত ব্যৱস্থাপনা হ'ল কোনো কাৰ্যৰ গুণৱত্তা ৰক্ষ্যা কৰা আৰু পৰিকল্পনা যুগুত কৰা বা নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্যত উপনিত হ'বলৈ কৰা কৰ্যক্ৰমনিকা । পৰিকল্পনা নথকা ক্ষেত্ৰতো এই ধাৰণা প্ৰযোজ্য । এই ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ফ্ৰান্সৰ হেনৰি ফ'য়েল (Henri Fayol) এ ব্যৱস্থাপনাক মুঠ ছটা কাৰ্যত ভাগ কৰিছিল -
শ্ৰেণী:শিক্ষাশ্ৰেণী:ব্যৱস্থাপনা
লোককথা
লোককথা (Folklore) হৈছে এক বিশেষ গোটৰ মানুহৰ সাংস্কৃতিক অংগ; ই সেই সংস্কৃতি, উপসংস্কৃতি বা গোটৰ বাবে সাধাৰণ পৰম্পৰাসমূহক সামৰি লয়। ইয়াৰ ভিতৰত আছে কাহিনী, কিংবদন্তি, প্ৰবাদ, সাঁথৰ আৰু কৌতুক আদি মৌখিক পৰম্পৰা বা লোক সাহিত্য তথা বস্তুগত সংস্কৃতি, পৰম্পৰাগত নিৰ্মাণ শৈলীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটটোৰ বাবে সাধাৰণ হাতেৰে বনোৱা খেলনালৈকে। লোকবিশ্বাসত প্ৰথাগত জ্ঞান, লোকবিশ্বাসৰ বাবে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা, ধৰ্মীয় উৎসৱ আৰু বিয়া আদি উদযাপনৰ ৰূপ আৰু ৰীতি-নীতি, লোকনৃত্য, দীক্ষাগ্ৰহণৰ ৰীতি-নীতি আদিও লোককথাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ইয়াৰে প্ৰতিটোকে একক বা সংমিশ্ৰণত লোককথাৰ শিল্পকৰ্ম বা পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক প্ৰকাশ বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰূপটোৰ দৰেই অপৰিহাৰ্য লোককথাই এই শিল্পকৰ্মসমূহক এটা অঞ্চলৰ পৰা আন এটা অঞ্চললৈ বা এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ কঢ়িয়াই লৈযোৱাৰ দিশটোকো সামৰি লৈছে। লোককথা সাধাৰণতে আনুষ্ঠানিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত বা সূক্ষ্ম কলাৰ অধ্যয়নত লাভ কৰিব পৰা বস্তু নহয়। বৰঞ্চ এই পৰম্পৰাবোৰ অনানুষ্ঠানিকভাৱে এজন ব্যক্তিৰ পৰা আন এজনলৈ হয় মৌখিক নিৰ্দেশনা বা প্ৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে ভাগ-বতৰা কৰা হয়। লোককথাৰ শৈক্ষিক অধ্যয়নক লোককথা অধ্যয়ন বা লোককথা বিজ্ঞান বোলা হয়, আৰু ইয়াক স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু পি.এইচ.ডি. স্তৰলৈকে অধ্যয়ন কৰিব পাৰি।
সমীক্ষা
সময়ৰ লগে লগে 'লোক' শব্দটোৰ ধাৰণাটো ভিন্ন হৈ আহিছে। থমছে যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই শব্দটো সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া লোক শব্দই কেৱল গ্ৰাম্য, সাধাৰণতে দৰিদ্ৰ আৰু নিৰক্ষৰ কৃষকৰ ক্ষেত্ৰতহে প্ৰযোজ্য হৈছিল। 'লোক' শব্দটোৰ আধুনিক সংজ্ঞা হৈছে- এটা সামাজিক গোট য’ত দুজন বা তাতোধিক উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য থকা ব্যক্তিক সামৰি লোৱা হয়, যিয়ে স্বকীয় পৰম্পৰাৰ জৰিয়তে নিজৰ মাজতে ভাগ-বতৰা কৰাৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰোপৰি "এই ধাৰণাটো নমনীয় ধাৰণা যিয়ে আমেৰিকাৰ লোককথাৰ দৰে এটা জাতি বা একক পৰিয়ালক বুজাব পাৰে।" লোকৰ এই বিস্তৃত সামাজিক সংজ্ঞাই লোককথাৰ শিল্পকৰ্ম বুলি গণ্য কৰা সামগ্ৰীৰ বিষয়ে এক বহল দৃষ্টিভংগীক সমৰ্থন কৰে। এইবোৰৰ ভিতৰত বৰ্তমান সকলো ধৰণৰ "ব্যক্তিৰ মৌখিক জ্ঞান, বস্তু জ্ঞান, প্ৰথাগত জ্ঞান" অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত লোককথাক পুৰণি বা অচল সমলখিনিতে সীমাবদ্ধ বুলি গণ্য কৰা নহয়। এই লোক শিল্পকৰ্মসমূহ অনানুষ্ঠানিকভাৱে, নিয়ম অনুসৰি বেনামীভাৱে, একাধিক ৰূপত প্ৰবাহিত হৈ গৈ থাকে। লোকগোটটো ব্যক্তিবাদী নহয়, ই সম্প্ৰদায়ভিত্তিক আৰু সম্প্ৰদায়ত নিজৰ জ্ঞানক লালন-পালন কৰে। "নতুন গোটৰ উত্থানৰ লগে লগে নতুন লোককথাৰ সৃষ্টি হয়... চাৰ্ফাৰ, মটৰ চাইকেল আৰোহী, কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমাৰ।" উচ্চ সংস্কৃতিত এজন শিল্পীৰ যিকোনো একক কৰ্মক কপিৰাইট আইনৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত কৰা হয়।
প্ৰকাৰ
লোককথাক সাধাৰণতে তিনিটা প্ৰকাৰৰ ভিতৰত শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়: বস্তুগত, মৌখিক আৰু প্ৰথাগত জ্ঞান। বেছিভাগেই আত্ম-ব্যাখ্যামূলক, এই শ্ৰেণীসমূহৰ ভিতৰত আছে ভৌতিক বস্তু (বস্তু লোককথা), সাধাৰণ কথা, প্ৰকাশভংগী, গল্প আৰু গীত (মৌখিক লোককথা), বিশ্বাস আৰু কৰ্ম পদ্ধতি (প্ৰথাগত লোককথা)। শিশুৰ লোককথা হিচাপে শিশুৰ সাধু, থলুৱা খেলা-ধূলা সমূহকো চতুৰ্থটো প্ৰধান উপধাৰা হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে। এই প্ৰতিটো ধাৰা আৰু ইয়াৰ উপভাগ সমূহৰ উদ্দেশ্য হৈছে লোককথাৰ শিল্পকৰ্মসমূহক সংগঠিত আৰু শ্ৰেণীভুক্ত কৰা; এইসমূহে লোককথাবিদসকলক ইজনে সিজনৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ সাধাৰণ শব্দভাণ্ডাৰ আৰু সামঞ্জস্যপূৰ্ণ চিন প্ৰদান কৰে।
প্ৰকৃততে সকলো লোককথাৰ এটা বৈশিষ্ট্য হ'ল ধাৰা আৰু প্ৰকাৰৰ ভিতৰত ইয়াৰ তাৰতম্য। ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষতাৰ বিপৰীতে নিৰ্মিত সামগ্ৰী, য’ত উৎপাদনৰ লক্ষ্য একেধৰণৰ সামগ্ৰী সৃষ্টি কৰা আৰু যিকোনো তাৰতম্যক ভুল বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু কেৱল এই প্ৰয়োজনীয় তাৰতম্যই সংজ্ঞায়িত বৈশিষ্ট্যসমূহৰ চিনাক্তকৰণ আৰু শ্ৰেণীবিভাজনক এক প্ৰত্যাহ্বান কৰি তোলে। যদিও এই শ্ৰেণীবিভাজন লোককথাৰ বিষয়বস্তুৰ বাবে অপৰিহাৰ্য। ইয়াৰ দ্বাৰা শিল্পকৰ্মসমূহৰ পৰম্পৰাগত বিকাশ আৰু অৰ্থৰ বিষয়ে বুজাত সহায়ক হয়।
ধাৰাৰ শ্ৰেণীবিভাজন বিষয়টোৰ অতি সৰলীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত বিভ্ৰান্তিকৰ। লোককথাৰ শিল্পকৰ্মবোৰ কেতিয়াও স্বয়ংসম্পূৰ্ণ নহয়, এই সমূহ বিচ্ছিন্নভাৱে থিয় নহয় বৰঞ্চ এটা সম্প্ৰদায়ৰ আত্মপ্ৰতিনিধিত্বত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। বিভিন্ন ধাৰাক সঘনাই ইটোৱে সিটোৰ লগত সংযুক্ত কৰি এটা পৰিঘটনাৰ ৰূপত চিহ্নিত কৰা হয়। প্ৰতিটো আৰ্টিফেক্টে এটা নিৰ্দিষ্ট সময় আৰু স্থানত এটা পৰিৱেশনৰ একক ৰূপক সামৰি লয়। লোককথাবিদৰ কাম হৈ পৰে চলকসমূহৰ এই ছাৰ্ফেইটৰ ভিতৰত সকলো ভিন্নতাৰ মাজেৰে জিলিকি থকা ধ্ৰুৱক আৰু প্ৰকাশিত অৰ্থ চিনাক্ত কৰা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
কলিতা জনগোষ্ঠী
কলিতা (Kalita) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমৰ এটা হিন্দু জনগোষ্ঠী বা জাতি। কলিতাসকল সাধাৰণ বা অসংৰক্ষিত শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত। কলিতা জনগোষ্ঠীটোক - এফালে কেওঁট আৰু আনফালে গণক আৰু ব্ৰাহ্মণৰ মাজৰ এটা জনগোষ্ঠী বুলি অসমীয়া সমাজত মান্যতা প্ৰদান কৰা হয়। এছ.এল.বৰুৱাৰ দৰে বুৰঞ্জীবিদৰ মতে, ১১ শতিকাৰ ধৰ্মপালৰ শাসনকালত কলিতাসকলে উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতৰ পৰা অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
ইতিহাস
কলিতাসকলক বৰ্তমানৰ হিন্দুমত কৰ্মগত পেছাদাৰী বৰ্গসমূহ উত্থানৰ আগতে অসমলৈ আগমন ঘটিছিল বুলি পণ্ডিতসকলে কয়। এক অলিখিত কিংবদন্তি অনুসৰি, পৰশুৰামে ক্ষত্ৰিয়ক নিঃশেষ কৰিবলৈ সংকল্পবদ্ধ হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ ক্ৰোধৰ পৰা পলায়ন কৰি অসমৰ অৰণ্যত আত্মগোপন কৰা ক্ষত্ৰিয় বোলাৰ প্ৰসংগত কলিতাসকলক কুললুপ্ত (কুল অৰ্থাৎ জাতি আৰু লুপ্ত অৰ্থাৎ লুকাই যোৱা, হেৰাই যোৱা) বুলি কোৱা হয়। অবশ্যে কলিতাৰ প্ৰসংগত এই কুললুপ্ত বোলা ধাৰণাটো পণ্ডিত বাণীকান্ত কাকতি, কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যকে আদি কৰি অসমৰ ভালেকেইজন লোকে মিছা ভিত্তিহীন আৰু অপমানজনক বুলিহে ব্যক্ত কৰি গৈছে। কলিতাসকলক অসমত স্থায়ীভাৱে নিবাস কৰিবলৈ লোৱা প্ৰথমটো আৰ্যমুলীয় জাতি বুলি কোৱা হয়। কৃষিকৰ্মই হৈছে আৰ্যৰ প্ৰাথমিক পৰিচয়, প্ৰথমাৱস্থাত উৰ্বৰ মটিৰ সন্ধানতে হয়তো আৰ্যসকল অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু অনাৰ্যৰ লগত যুদ্ধ কৰি ভূমি অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰিছিল,আৰু তাৰ বহু পাছতহে ইয়ালৈ ব্ৰাহ্মণসকলৰ আগমন হয়,আচলতে নাঙলে মাটি চহাই খেতিবাতি কৰা পদ্ধতি,আৰ্যপুত্ৰ কলিতাসকলেই অসমলৈ আনে। সেইকাৰণেই পণ্ডিতসকলে কলিতাসকলক বৈদিক আৰ্য্যজাতিৰ মূলতঃ ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰ অন্তৰ্গত বুলি গণ্য কৰে।
কনকলাল বৰুৱাই কৈছে যে আৰ্য্যৰ এটা শাখা প্ৰথমে উত্তৰ-পূবৰ পৰা অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু সেই আদিম আৰ্য্যসকলৰ বংশধৰসকলেই হৈছে বৰ্তমান সময়ৰ অসমীয়া কলিতাসকল। এওঁলোকেই হৈছে একমাত্ৰ "পূৰ্ববৈদিক আৰ্যজাতি" যি সৰ্বপ্ৰথমে অসমলৈ আৰ্য সংস্কৃতি কঢ়িয়াই আনিছিল।" মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ মতে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩১৯২ চনত আলপাইনগোষ্ঠীয় কলিতাসকলে বৰ্তমানৰ অসমৰ ৰজা জল্পৰ সহায় আৰু আশ্ৰয় লৈ প্ৰথম কলিতা ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০১১ চনৰ শেষৰ ফালে কলিতা ৰাজ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ উপত্যকালৈকে বিস্তৃত হৈছিল। হিমাচল প্ৰদেশৰ কুল্লু উপত্যকা বা কুলুট বংশৰ পৰা অহাৰ বাবেই প্ৰাচীন অসমত এই ক্ষত্ৰিয় জাতিটো কলিতা নামেৰে জনাজাত আছিল কলিতাসকল হৈছে অসমৰ বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰাচীনতম আৰু সৰ্ববৃহৎ জনগোষ্ঠী। প্ৰখ্যাত বুৰঞ্জীবিদ পদ্মনাথ গোঁহাঞিবৰুৱাদেৱে তেখেতৰ ‘অসম বুৰঞ্জী’ত এই কথা স্পষ্ট কৰি গৈছে যে কলিতাসকল অসমৰ আটাইতকৈ পুৰণীকলীয়া আদিবাসী, নৰক, ভগদত্ত আৰু ৰজাসকল কলিতাসকলৰ আদিপুৰুষ আছিল। ৰাজমোহন নাথৰ ‘The Background of Assamese Culture’ ত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ২৪জন নৰকৰ ভিতৰত প্ৰথম নৰকৰ সময় আছিল খী. পূ. ২২০০ ৰ পৰা খী. পূ.২১৬৯। দ্বিতীয়ৰ পৰা তৃবিংশতিতম নৰকৰ সময় আছিল খী: পূ: ২১৬৯ৰ পৰা খী: পূ: ১৫০৯। শেষৰজন নৰকৰ সময় আছিল খী: পূ: ১৫০৯ ৰ পৰা খী: পূ: ১৪৪৯ আৰু তেওঁৰেই পুতেক আছিল ভগদত্ত। শংকৰলাল বৰুৱাই উল্লেখ কৰিছে যে ধৰ্মপালৰ ৰাজত্বকালত (১০৯৫–১১২০) কলিতাসকল উত্তৰ ভাৰতৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল। ড° বি এছ গুহে গুজৰাটৰ "আলপাইন নগৰ ব্ৰাহ্মণ"ৰ পৰম্পৰা বৈশিষ্ট্য আদিৰ লগত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আলপাইন আৰ্যসকলৰ সাদৃশ্য বিচাৰি পাইছিল। কামৰূপ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মনৰ নিধানপুৰ ভূমি অনুদানত (৬ম শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ) উল্লেখ কৰা উপাধিসমূহৰ সৈতে তেওঁ কলিতাসকলক যুক্ত কৰিব খোজে।" ১৫-১৬ শতিকাত কলিতাসকলৰ অসমত এখন নিজস্ব স্বাধীন দেশ আছিল অষ্টাদশ শতিকাত ৰচিত চক্ৰপাণি বৈৰাগীৰ 'গুৰুচৰিত কথা'ত মহাপুৰুষ ভবাণীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ পিতৃভিঠা বুলি কলিতা দেশৰ প্ৰসংগ আনিছে। প্ৰথমবাৰলৈ জাতিবাচকভাবে ১৬৫৭ খৃ. বৰপেটা সত্ৰৰ তামৰ ফলিত কলিতা শব্দৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। তাৰ পাছলৈ দৈত্যাৰি ঠাকুৰকৃত শ্ৰীশ্ৰীশঙ্কৰদেৱ-মাধৱদেব চৰিতকে আদি কৰি বিভিন্ন লেখ ফলি শাসনত চেগা ছোৰোকাকৈ জাতিবাচক ৰূপে কলিতা শব্দৰ আহিছে।
কলিতাসকৰ বৰ্ণ বিভাজন
অসমৰ কলিতা সকল জন্ম অনুসাৰে অতীজৰে পৰা বহুধা বিভক্ত। কামৰূপত শাসন কৰা কলিতাসকলৰে শংকলাদিৱ,বৰ্মন, পাল আদি শাসকসকলে নিজক ক্ষত্ৰিয় বুলিছিল। বৰ্মন শাসনৰ পাছত কামৰূপত কলিতা বাৰভূঞা সকলে কৰতলীয়া প্ৰান্তীয় এলেকাৰ শাসক হিচাপে নিজক ক্ষত্ৰিয় বুলিছিল। কলিতাসকলৰে ৰজা ভাস্কৰবৰ্মাৰ দিনত উত্তৰ ভাৰতৰ পৰা আহ্ৰূত বিশেষকৈ ৰাজকাৰ্যত সহায়ৰ বাবে নিয়োজিত "কায়স্থ" পদটিত অধিষ্ঠিত হোৱা কলিতা জাতিৰ লোকসকলে পুৰুষানুক্ৰমে নিজকে কায়স্থ বুলি চিনাকি দিবলৈ ল'লে। কামৰূপী লিপিৰ উদ্ভৱ হৈছিল কলিতা সকলৰ হাততে। কলিতা সকলৰ যিটো থুলে ধৰ্মীয় আৰু মাঙ্গলিক অনুষ্ঠানত পৌৰোহিত্য কৰি পৰিচালনাৰে আগুৱাই নিলে, ত্ৰয়োদশ শতিকাত উত্তৰ ভাৰতীয় কায়স্থ সকল ভূখণ্ডটোলৈ অহাৰ পূৰ্বে, সেই থুলটোৱেই কায়স্থৰূপে পৰিচিত হৈছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ধৰ্মৰ গুৰি ধৰাৰ সমান্তৰালভাৱে সংস্কৃত পুথি সমূহৰ ভাষান্তৰ কৰি ৰচনা কৰাৰ কামটোতো এই লোক সকল নিয়োজিত হ'ল। এনেকৈ কায়স্থ ৰাজবিষয়া,পৰম্পৰাগত কামৰূপীয়া ভাষাৰ চৰ্চা তথা শিক্ষা দিয়া,ৰাজ অনুগ্ৰহ পোৱা,ধৰ্মীয় খাম কাজৰ সৈতে জড়িত কলিতাসকলৰ এটা ডাঙৰ থুলে নিজক কায়স্থ পৰিচয়ৰ লগত সংপৃক্ত কৰি ল'লে। অতীতত কোচ ৰজাসকলে কলিতা জাতিৰ পৰাই ৰাজপুৰোহিত নিৰ্বাচন কৰিছিল, পাছলৈ কোচৰজা বিশ্বসিংহৰ দিনতহে কলিতাৰ ঠাইত ব্ৰাহ্মণক নিয়োগ কৰা হয়। এই ঘটনাৰ বাবে সমাজত কৰ্তৃত্ব আৰু শ্ৰেষ্ঠতাক লৈ এই উত্তৰ ভাৰতীয় ব্ৰাহ্মণসকলৰ লগত ইয়াৰ কলিতা,দেওধাই আদি কোচ পুৰোহিতসকলৰ বহুবছৰ ধৰি সংঘৰ্ষ চলি আছিল। কমতাধিপতি দুৰ্ল্লভনাৰায়ণে আনয়ন কৰা কায়স্থ সকলে কামৰূপত থিতাপি লোৱাৰ পৰৱৰ্তীকালত, ইতিপূৰ্বে ধৰ্মীয় কাম-কাজ আৰু পুৰোহিতালি কৰ্মৰে জড়িত ‘উত্তৰী' লোৱা কলিতা সকলেও নিজকে কায়স্থ বুলিবলৈ লয়। অৱশ্যে পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ অনেক কলিতাই 'উত্তৰী' ধাৰণ কৰিও নিজকে কায়স্থ পৰিচয়ৰে সম্পৃক্ত নকৰাকৈও ৰৈ গৈছিল। যদিও কলিতাসকলৰ নৃগোষ্ঠীয় পৰিচয় আলপাইন আৰ্য ক্ষত্ৰিয় তথাপি বৃহত্তৰ অসমীয়া সমাজ গঠনৰ উপলক্ষ্যতে হওক অথবা সময়ে সময়ে হৈ অহা বাহিৰা আক্ৰমণ বা শাসনৰ সময়তে হওক, পৰিবেশজনিত সমাজিক একতাৰ উপৰি আৰ্য সাংস্কৃতিত বিনিময় আৰু সংমিশ্ৰণৰ বাবে হোৱা ক্ৰম বিবৰ্তনৰ ফলশ্ৰুতিত এই জাতিত পদ্ধতিগতভাবে আন আৰ্য আৰু আৰ্যভিন্ন বহু মানুহো অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰিল। কায়স্থসকলে বৰকলিতাকো তেওঁলোকৰ নামনাচত বুলি ঘোষণা কৰিব খোজে। কেৱল কামৰ ভাগ হিচাপে বেলেগ বেলেগ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰাৰ আচিলাতে কলিতাসকলক ভিন ভিন সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত হ’ল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জনগোষ্ঠী
এনএছডিএল পেমেণ্টছ বেংক
এনএছডিএল পেমেণ্টছ বেংক লিমিটেড (এনপিবিএল) হৈছে ভাৰতৰ নেশ্যনেল ছিকিউৰিটিজ ডিপ’জিটৰী লিমিটেড (এনএছডিএল)ৰ সহযোগী কোম্পানী। এনপিবিএলে ২০১৬ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পৰা পেমেণ্ট বেংক হিচাপে কাম কৰাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰিছিল। বেংকটোৱে নিজৰ বেংকিং পইণ্টৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ গ্ৰাহকসকলক ডিজিটেল বেংকিং সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লক্ষ্য লৈছে।
ইতিহাস
১৯৯৬ চনত ভাৰতৰ প্ৰথমটো ছিকিউৰিটিজ ডিপ’জিটৰী হিচাপে এনএছডিএল স্থাপন কৰা হৈছিল, আৰু তাৰ পিছত ই ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু বিশ্বাসযোগ্য ডিপ’জিটৰীলৈ পৰিণত হৈছে। ২০১৬ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে এনএছডিএলক পেমেণ্ট বেংক হিচাপে কাম কৰাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল। ফলত ভাৰতত গ্ৰাহকক ডিজিটেল বেংকিং সেৱা প্ৰদানৰ বাবে এনএছডিএলৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে এনএছডিএল পেমেণ্টছ বেংক লিমিটেড (এনপিবিএল) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
সেৱাসমূহ
এনপিবিএলে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক ডিজিটেল বেংকিং সেৱাৰ এক পৰিসৰ প্ৰদান কৰে, য'ত অন্তৰ্ভুক্ত আছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ
বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ (Vishva Hindu Parishad) হৈছে হিন্দু জাতীয়তাবাদৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঠিত ভাৰতীয় সোঁপন্থী হিন্দু সংগঠন। ১৯৬৪ চনত এম.এছ.গোলৱালকাৰ আৰু এছ.এছ আপ্তেৰ নেতৃত্বত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে "হিন্দু সমাজখনক সংগঠিত কৰা, একত্ৰিত কৰা আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ সেৱা আৰু সুৰক্ষা কৰা"। হিন্দু মন্দিৰ নিৰ্মাণ আৰু সংস্কাৰ, আৰু গৰু বধ ৰোধকৰণ আৰু ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিষয়সমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছিল। ই সংঘ পৰিয়াল গোটৰ সদস্য, আৰু আৰ.এছ.এছৰ নেতৃত্বত হিন্দু জাতীয়তাবাদী সংগঠনৰ পৰিয়াল।
ইতিহাস
১৯৬৪ চনত আৰ.এছ.এছৰ নেতাসকল ক্ৰমে এম.এছ গোলৱালকাৰ আৰু এছ.এছ. আপ্তেয়ে হিন্দু আধ্যাত্মিক নেতা চিন্ময়ানন্দ সৰস্বতীৰ সহযোগত বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ গঠন কৰে। চিন্ময়ানন্দৰ মতে ভি.এইচ.পিৰ উদ্দেশ্য আছিল হিন্দুসকলৰ বহুধা জাতিত বিভক্ত হৈ থকাসকলক একত্ৰিত আৰু নিজৰ ধৰ্ম আৰু দেশৰ প্ৰতি জাগ্ৰত কৰি তোলা।
চিন্ময়ানন্দক ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে মনোনীত হোৱাৰ বিপৰীতে আপ্তেক ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে মনোনীত কৰা হয়। সভাত সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে প্ৰস্তাৱিত সংগঠনটোৰ নাম "বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ" হ'ব আৰু ১৯৬৬ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা কুম্ভ মেলাৰ সময়ত প্ৰয়াগ (এলাহাবাদ)ত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ বিশ্ব অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হ'ব। ইয়াৰ উপৰিও সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল যে ই এটা অৰাজনৈতিক সংগঠন হ’ব আৰু কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ কোনো বিষয়ববীয়াই একেলগে পৰিষদৰ বিষয়ববীয়া হ’ব নোৱাৰিব। প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ প্ৰতিনিধি দলত ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱন প্ৰতিষ্ঠাপক কে. এম মুনশী, গুজৰাটী পণ্ডিত কেশৱৰাম কাশীৰাম শাস্ত্ৰী, শিখ নেতা তাৰা সিং, নামধাৰী শিখ নেতা সৎগুৰু জগজিৎ সিং আৰু বিশিষ্ট ৰাজনীতিবিদ যেনে চি. পি ৰামাস্বামী আয়েৰ।
১৯৯০ চনৰ মাজভাগত বিশ্বজুৰি ভি.এইচ.পিৰ ১৬ লাখৰো অধিক সদস্য আছিল। ২০০৮ চনৰ এক হিচাপ অনুসৰি ভি.এইচ.পিয়ে প্ৰায় ৬৮ লাখ সদস্য আছে বুলি দাবী কৰিছিল।
মতাদৰ্শ
১৯৬৪ চনৰ ২৯ আগষ্টত বোম্বাইৰ পাৱৈৰ সন্দীপনি সাধনালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন সন্মিলনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভি.এইচ.পিৰ গঠনৰ দাবী উত্থাপন হয়। জন্মাষ্টমী উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি এই তাৰিখটো বাছি লোৱা হৈছিল। সভাত হিন্দু, শিখ, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ কেইবাজনো প্ৰতিনিধি উপস্থিত থকাৰ লগতে দালাই লামাও উপস্থিত আছিল। গোলৱালকাৰে বুজাই দিছিল যে "ভাৰতীয় মূলৰ সকলো ধৰ্মীয় বিশ্বাস একত্ৰিত হোৱাৰ প্ৰয়োজন", তেওঁ কয় যে "হিন্দু" ("হিন্দুস্তান"ৰ মানুহ) শব্দটো ওপৰৰ সকলো ধৰ্মৰ অনুগামীৰ ক্ষেত্ৰতো সমানে প্ৰযোজ্য। আপ্তেই ঘোষণা কৰিছিল:
"বিশ্বক খ্ৰীষ্টান, ইছলাম আৰু কমিউনিষ্ট হিচাপে বিভক্ত কৰা হৈছে। তেওঁলোক সকলোৱে হিন্দু সমাজখনক অতি মিহি চহকী খাদ্য হিচাপে লয়, যাৰ ওপৰত ভোজ খাব আৰু নিজকে মোটা কৰিব পাৰি। এই সংঘাতৰ যুগত হিন্দু জগতখনক তিনিওটাৰে দুষ্টতাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ চিন্তা কৰি সংগঠিত কৰাটো প্ৰয়োজনীয়।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংগঠন
বলদেৱ শইকীয়া
অচ্যুত লহকৰৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত অসমৰ প্ৰথমটো ভ্ৰাম্যমাণ নাট্য দল নটৰাজ থিয়েটাৰৰ প্ৰথম বৰ্ষৰ মুখ্য অভিনেতা হিচাপে তেখেতে অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে পাঞ্চজন্য থিয়েটাৰ নামৰ ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যদল এটাৰ জন্ম দিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
উত্তৰ লখিমপুৰ
উত্তৰ লখিমপুৰ (North Lakhimpur) হৈছে অসমৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত লখিমপুৰ জিলাৰ সদৰ ঠাই। ঠাইখন অসমৰ ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৩৯৪ কি.মি. দূৰত্বত অৱস্থিত। লখিমপুৰ জিলাৰ সদৰ ঠাই এই চহৰখনৰ নামেৰেই জিলাখনৰ এটা মহকুমাৰ নাম দিয়া হৈছে।
ভৌগোলিক অৱস্থান
ভৌগোলিকভাৱে উত্তৰ লখিমপুৰ ২৭° ১৩' ৬০ উ আৰু ৯৪° ৭' ০ পূ ত অৱস্থিত।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উত্তৰ লখিমপুৰৰ জনসংখ্যা মুঠ ১০,৪০,৬৪৪ জন। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৫৩% পুৰুষ আৰু ৪৭% হ'ল মহিলা। সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৯%। পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯০% আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৭%। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩% লোকেই হ'ল হ'ল ৬ বছৰৰ তলৰ শিশু।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ *
ব্ৰজ বিহাৰী বৰুৱা
ব্ৰজ বিহাৰী বৰুৱা (জন্ম: ৩ মাৰ্চ, ১৯৩৫ - মৃত্যু: ১২ এপ্ৰিল, ২০১৪) এজন বাংলাদেশী ৰাজনীতিবিদ, আধ্যাত্মিক সন্ত, কবি, দানশীল আৰু মুক্তি যুদ্ধ সংগঠক। ১৯৭১ চনৰ স্বাধীনতা যুদ্ধত তেওঁ ১ নং খণ্ডৰ অধীনত যুঁজিছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন
ব্ৰজ বিহাৰী বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৫ চনত চট্টগাঁৱৰ সাতকনীয়া থানাৰ ধেমশা গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম উপেন্দ্ৰ লাল বিহাৰী বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম সীতা ৰাণী বৰুৱা। তেওঁৰ পিতৃ এজন ব্ৰিটিছ আৰক্ষী বিষয়া আছিল। পিতৃ-মাতৃৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল চতুৰ্থজন।
১৯৭০ চনত লিলি বৰুৱাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ ২জন পুত্ৰ আৰু ৩ গৰাকী কন্যা সন্তান আছে।
মুক্তিযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ
২৫ মাৰ্চত স্বাধীনতাৰ আহ্বান শুনি তেওঁ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে ভাৰতলৈ গৈছিল। তাত প্ৰশিক্ষণ লৈ তেওঁ ১ নং ছেক্টৰ অৰ্থাৎ চট্টগং অঞ্চলত যুঁজিবলৈ যায়। পাকিস্তানী বাহিনী আৰু তেওঁৰ অধীনস্থ বাহিনীৰ মাজত তীব্ৰ যুদ্ধ সংঘটিত হয়। অৱশেষত ১৪ ডিচেম্বৰত সাতকনীয়া আৰু লোহাগৰা অঞ্চল আগ্ৰাসীৰ পৰা মুক্ত হয়।
সন্দৰ্ভ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
এডল্ফ হিটলাৰ
এডল্ফ হিটলাৰ (Adolf Hitler; ২০ এপ্ৰিল ১৮৮৯ – ৩০ এপ্ৰিল ১৯৪৫) মানৱ ইতিহাসৰ সৰ্বাধিক বিতৰ্কিত লোক সকলৰ মাজৰ এজন, তৃতীয় ৰেইখৰ কালছোৱাত জাৰ্মানীৰ এজন ৰাজনীতিবিদ তথা নাজী দলৰ (National Socialist German Workers Party) নেতা আছিল। তেখেত আছিল দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ মূল হোতা আৰু ইহুদী গণহত্যাৰ কাৰক আছিল।
জন্ম আৰু ল'ৰালি
১৮৮৯ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্ৰাউনাউ আম ইনত হিটলাৰৰ জন্ম হয়। অষ্ট্ৰিয়াৰে লিনজ চহৰত তেওঁ শিক্ষা লাভ কৰে। সৰুকালত তেওঁ এজন চিত্ৰকৰ হবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল, কিন্তু সেই উদ্দেশ্যত সফলকাম হব পৰা নাছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ জীৱনধাৰণৰ বাবে নানান সৰুসুৰা কাম কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেওঁ অষ্ট্ৰিয়াত থাকিলেও নিজকে জাৰ্মান নাগৰিক বুলিহে গণ্য কৰিছিল, আৰু অ-জাৰ্মান সকলক ঘৃণা কৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯১৩ চনত হিটলাৰে জাৰ্মানীৰ হৈ প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই যুদ্ধত তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্তও হয়। যুদ্ধৰ পৰা ঘূৰি আহি হিটলাৰে এখন বিধ্বস্ত জাৰ্মানী দেখা পায়।
ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ
১৯২০ চনত হিটলাৰে নাজী নামেৰে পৰিচিত জাৰ্মান শ্ৰমিক দলত যোগদান কৰে। নাজী সকলে পৃথিৱীৰ সকলো জাৰ্মানকে একেলগ হৈ এখন শক্তিশালী জাৰ্মানী গঢ়ি তুলিবলৈ আহ্বান জনায়। খুব কৌশলী বক্তা হোৱাৰ সুবাদত সোনকালেই হিটলাৰে নাজীৰ নেতৃত্ব লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ সদস্যৰ সংখ্যা তীব্ৰগতিত বঢ়াবলৈ সক্ষম হয়। হিটলাৰে লাহে লাহে এক সৈন্যদলো তৈয়াৰ কৰে আৰু এই সৈন্যৰ সহায়ত বাভাৰিয়ান চৰকাৰক ওফোৰাই পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে। যদিও এই প্ৰচেষ্টা বিফল হয় আৰু হিটলাৰক কাৰাৰুদ্ধ কৰা হয়। কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাতে তেওঁ মেইন কাম্ফ বা মোৰ সংগ্ৰাম নামৰ কিতাপ এখন লিখি উলিয়াই; য’ত তেওঁ এক শক্তিশালী জাৰ্মানী গঢ়ি তোলাৰ অৰ্থে নিজৰ পৰিকল্পনা সমূহ ব্যক্ত কৰে। কাৰাগাৰৰ পৰা ওলাই তেওঁ পুনৰ নাজী দলটোক সাংগঠনিক ভাৱে শক্তিশালী কৰি তোলাৰ চেষ্টাত ব্ৰতী হয়। thumb|left|"Madame Tussauds London" সংগ্ৰহালয়ত থকা হিটলাৰৰ ম’মৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি
ৰাজনৈতিক ক্ষমতালাভ
১৯৩০ চনত অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থাই জাৰ্মানীক জুৰুলা কৰে আৰু এই সময়ছোৱাতে হিটলাৰৰ নাজী দল নিৰ্বাচনত জিকি ক্ষমতালৈ আহে। জাৰ্মানীৰ চাঞ্চেলৰ হোৱাৰ লগে লগে হিটলাৰে নিজৰ সাংবিধানিক ক্ষমতা বঢ়াই জাৰ্মানীৰ একচ্ছত্ৰী নেতা হিচাপে পৰিগণিত হয়, আৰু নিজকে ফুঁৱেৰাৰ বুলি পৰিচয় দিয়ে।
তৃতীয় ৰেইখ
হিটলাৰৰ চৰকাৰক তৃতীয় ৰেইক বুলি জনা গৈছিল, আৰু এই ৰেইখে ব্যক্তি স্বাধীনতাৰ পোষকতা নকৰিছিল। নাগৰিক সকলৰ জীৱনৰ সকলো দিশেই ৰাষ্ট্ৰই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ফুঁৱেৰাৰ হিচাপে হিটলাৰে এজন নিকা আৰ্য্য জাৰ্মানী গঢ়ি তুলিবলৈ ইহুদী, নিগ্ৰো, জীপচী আৰু শাৰীৰিক আৰু মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত লোকসকলৰ পৰা পৃথীৱীখন মুক্ত কৰিব লাগিব বুলি জাৰ্মানীৰ জনগনক পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হয়।
দ্বিত্বীয় বিশ্বযুদ্ধ
হিটলাৰে ১৯৩৯ চনত পোলেণ্ড আক্ৰমণ কৰাৰ ফলশ্ৰুতিতেই দ্বিত্বীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হয়। মানৱ ইতিহাসৰ সবাটোতকৈ ঘাটক এই মহাসমৰত পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশেই জড়িত হৈ পৰে। ১৯৪৫ চন মিত্ৰশক্তিয়ে সন্মিলিত প্ৰচেষ্টাৰে হিটলাৰৰ অগ্ৰাসনৰ অন্ত পেলায়।
বৈবাহিক জীৱন
ৰাজহুৱা ভাৱে হিটলাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁ কোনো সম্বন্ধৰ বান্ধোনত নোসোমায়, আৰু নিজৰ জীৱন দেশৰ বাবে উছৰ্গা কৰিব। ১৯২৯ চনত তেওঁ ইভা ব্ৰাউন নামৰ এগৰাকী মহিলাক লগ পায় আৰু বহুদিন একেলগে কটোৱাৰ পিছত ১৯৪৫ চনত মৃত্যুৰ আগদিনা ইভাক বিবাহ কৰে। এই বংশৰ শেষ জীৱিত ব্যক্তি প’লা হিটলাৰৰ ১৯৬০ চনত মৃত্যু হয়।
মৃত্যু
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাৰ্মানী আৰু ইয়াৰ মিত্ৰজোঁটৰ পৰাজয়ত হতাশ হৈ হিটলাৰে ১৯৪৫ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত ইভা ব্ৰাউনৰ সৈতে একেলগে আত্মহত্যা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
Online
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:শাসক
দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ দুৱাৰ
ইতিহাস
১৯২৭-২৮ চনৰ পৰাহে এই ঠাইখনে চৰ্চা লাভ কৰে। ভাৰতৰ পুৰাতত্ত্ব জৰীপ বিভাগৰ পূব মাণ্ডলিক অধীক্ষক, পুৰাতত্ত্ববিদ ৰাখাল দাস বন্দোপাধ্যায়ে ১৯২১-২২ চনত খননকাৰ্য চলাই দ-পৰ্বতীয়াত স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্য-কলাৰ নিদৰ্শনটো আৱিষ্কাৰ কৰে। এই নিদৰ্শনটোক অসমৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন তথা দেশৰ আপুৰুগীয়া বুলি Annual Report of Archeological Survey of India, 1924-25 & 1925-26-ত তেখেতে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে। আহোম যুগত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা মন্দিৰটোৰ গৰ্ভগৃহৰ পূবা-পশ্চিমাকৈ দৈঘ্য বাহিৰে ৬০.৬ ফুট আৰু ভিতৰে ৪৮.৬ ফুট, উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ দৈঘ্য বাহিৰে ৩৭.১১২ ফুট আৰু ভিতৰে ২৪.১২ ফুট। ইয়াৰ অন্তৰাল অংশ ৬.৫ ফুট। অন্তৰালৰ জোখেই গৰ্ভগৃহৰ বেৰৰ ডাঠ। গৰ্ভগৃহৰ পশ্চিম দিশত বেদী স্থাপিত। এই বেদীতে গংগা-যমুনাৰ শৈল-তোৰণখন প্ৰতিষ্ঠিত। বেদীৰ পূবা-পশ্চিমাকৈ দৈঘ্য ১৯.৩ ফুট, উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ ১৯.৪ ফুট। আহোম যুগৰ প্ৰাচীন মন্দিৰটোত শিৱলিংগ প্ৰতিষ্ঠিত আছিল বুলি ৰাখাল দাস বন্দোপাধ্যায়ে নিজৰ এক গৱেষণা প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰিছে। বৰ্তমানে প্ৰতিষ্ঠিত শিৱলিংগটো প্ৰকৃত শিৱলিংগ নহয় আৰু ই মন্দিৰৰ স্তম্ভৰে খণ্ডিত অংশ বুলিহে গৱেষক সতীশ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই উল্লেখ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎ শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান‎ শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
ইতিহাস
thumb|[[:en:Nikolaos Gysis|নিক'লাছ গাইচিছৰ (১৮৯২) Historia (Historyৰ ৰূপক)]]
পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাৰ গ্ৰীক ইতিহাসবিদ হিৰ'ড'টাছক "ইতিহাসৰ জনক" বুলি অভিহিত কৰা হয়। তেওঁ সমসাময়িক থুচিডাইডিছৰ সৈতে ইতিহাসৰ আধুনিক অধ্যয়নৰ ভেঁটি গঢ়ি তুলিছিল। বিশ্বৰ আন ঠাইৰ ইতিহাসমূলক পৰম্পৰাসমূহ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ ইতিহাসৰ প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যাত সাঙোৰ খাই আছে আৰু সেইবোৰ সদায় সলনি হৈ আছে। ইতিহাসৰ আধুনিক অধ্যয়নৰ বিভিন্ন ভাগ আছে; যেনে- কোনো নিৰ্দিষ্ট অঞ্চলক গুৰুত্ব দিয়া অধ্যয়ন, কোনো নিৰ্দিষ্ট বিষয় প্ৰসঙ্গ বিচাৰ কৰা অধ্যয়ন আদি। প্ৰাথমিক অৰু মাধ্যমিক শিক্ষাৰ অংশ হিচাপে বিদ্যালয়সমূহত ইতিহাস পঢ়োৱা হয় আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াক এটা মূল বিষয়ৰূপে বিবেচনা কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
*
অভিধান
'অভিধান' হৈছে কোনো এটা ভাষাৰ শব্দৰ একত্ৰ সংগ্ৰহ। অভিধান এখনৰ মাজত পদ্ধতি অনুসৰি ভাষাটোৰ মাজত ব্যৱহৃত/অব্যৱহৃত শব্দসমূহক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ৰখা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা ভাষা এটা সঠিক ৰূপত জনাত সহায় হয়।
অসমীয়া ভাষাৰ অভিধান
* শ্ৰেণী:সাহিত্য
গুৰু দত্ত
গুৰু দত্ত নামেৰে বেছি পৰিচিত বসন্ত কুমাৰ শিৱশংকৰ পাডুকণ(Vasanth Kumar Shivashankar Padukone,৯ জুলাই ১৯২৫ – ১০ অক্টোবৰ ১৯৬৪) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, অভিনেতা, নৃত্য পৰিচালক, আৰু লেখক আছিল। ২০১২ চনত তেওঁক চিএনএনৰ "টপ ২৫ এছিয়ান অভিনেতা"ৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
দত্ত তেওঁৰ শিল্পকৰ্মৰ বাবে যথেষ্ট প্ৰশংসিত হৈছিল, বিশেষকৈ তেওঁৰ ক্ল'জ-আপ শ্বট, পোহৰ আৰু বিষাদৰ চিত্ৰণৰ ব্য়ৱহাৰ উল্লেখযোগ্য়। তেওঁ মুঠ ৮খন হিন্দী ছবি পৰিচালনা কৰিছিল, ইয়াৰে কেইখনমানে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অনুৰাগীৰ বিশেষ সমাদাৰ লাভ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে প্যাছা (১৯৫৭), এই ছবিখনে টাইম আলোচনীৰ ১০০খন শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল। লগতে কাগজ কে ফুল (১৯৫৯), চৌধুভিন কা চান্দ (১৯৬০), আৰু চাহিব বিবি ঔৰ গোলাম (১৯৬২) আদি চলচ্চিত্ৰসমূহক হিন্দী চিনেমাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত সঘনাই অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
প্ৰাথমিক জীৱন
বসন্ত কুমাৰ শিৱশংকৰ পাদুকনে ১৯২৫ চনৰ ৯ জুলাইত, ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ পাদুকণত চিত্ৰপুৰ সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। শৈশৱৰ এক ঘটনাক্ৰমে পিছত তেওঁৰ নাম সলনি কৰি গুৰুদত্ত পাডুকন কৰা হয়, বিশ্বাস আছিল যে ই এটা শুভ পছন্দ। তেওঁৰ পিতৃ শিৱশংকৰ ৰাও পাডুকন, এজন প্ৰধান শিক্ষক আৰু বেংকাৰ আছিল; তেওঁৰ মাতৃ আছিল বসন্তী, এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু লেখিকা। পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই প্ৰথমে কাৰৱাৰত বসতি স্থাপন কৰিছিল যদিও পাছত স্থানান্তৰিত হৈছিল। দত্তই প্ৰাৰম্ভিক শৈশৱ কলকাতাৰ ভোৱানীপুৰত কটায় আৰু তেওঁ সাৱলীল বাংলা ভাষা কয়।
তেওঁৰ এগৰাকী সৰু ভনীয়েক আছিল—ললিতা লাজমী, যি এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী—আৰু ৩জন সৰু ভাই আছিল আত্মা ৰাম (এজন পৰিচালক), দেৱী (এগৰাকী প্ৰযোজক), আৰু বিজয়। একেদৰে তেওঁৰ ভতিজী কল্পনা লাজমীও আছিল এগৰাকী সুপৰিচিত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ; আৰু তেওঁৰ খুলশালীয়েক শ্যাম বেনেগাল এজন পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ।
প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰ
১৯৪২ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁ আলমোৰাৰ উদয় শংকৰৰ স্কুল অৱ ডান্সিং এণ্ড কোৰিঅ'গ্ৰাফীত অধ্যয়ন কৰে। কিন্তু ১৯৪৪ চনত কোম্পানীটোৰ নেত্ৰীগৰাকীৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পিছত তেওঁক উলিয়াই দিয়া হয়। তাৰ পৰাই কলিকতাৰ (বৰ্তমান কলকাতা) লিভাৰ ব্ৰাদাৰ্ছৰ এটা কাৰখানাত টেলিফোন অপাৰেটৰত কৰ্মসংস্থাপন লাভ কৰে। কিন্তু অলপ সময়ৰ পিছতে তেওঁ চাকৰিটোৰ প্ৰতি বিমোহিত হৈ চাকৰিটো এৰি দিয়ে। সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে পুনেৰ প্ৰভাত ফিল্ম কোম্পানীৰ সৈতে ৩ বছৰীয়া চুক্তিৰ অধীনত খুৰাকে তেওঁক এটা চাকৰি যোগাৰ কাৰি দিয়ে। প্ৰভাততে দত্তই দুজন লোকক লগ পাইছিল যি তেওঁৰ আজীৱন ভাল বন্ধু হৈ আছিল—অভিনেতা ৰেহমান আৰু দেৱ আনন্দ, পিছৰজনে পিছলৈ দত্তৰ পৰিচালনাৰ আত্মপ্ৰকাশৰ প্ৰযোজনা কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল। ১৯৪৫ চনত দত্তই বিশ্ৰম বেডেকাৰৰ লখৰাণী (১৯৪৫)ত অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, লাচমান হিচাপে, এটা সৰু চৰিত্ৰ।
১৯৪৭ চনত প্ৰভাটৰ সৈতে তেওঁৰ চুক্তি শেষ হোৱাৰ সময়তে দত্তৰ মাকে তেওঁক ফ্ৰীলান্স এচিষ্টেণ্ট হিচাপে চাকৰি যোগাৰ কৰি দিছিল। দত্তই এইবাৰ সহকাৰী নৃত্যশিল্পী বিদ্যাৰ সৈতে জড়িত হৈ পুনৰবাৰ চাকৰি হেৰুৱালে। তাৰপাছত দত্ত প্ৰায় ১০ মাহ নিবনুৱা হৈ বম্বেৰ মাটুংগাত পৰিয়ালৰ সৈতে থাকিল। এই সময়ছোৱাত দত্তই ইংৰাজী ভাষাত লিখাৰ এক ধাৰা গঢ়ি তুলিছিল আৰু স্থানীয় ইংৰাজী ভাষাৰ আলোচনী দ্য ইলাষ্ট্ৰেটেড উইকলি অৱ ইণ্ডিয়াৰ বাবে চুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল।
ব্ৰেকথ্ৰু
১৯৪৭ চনত প্ৰভাতৰ সৈতে থকা সময়খিনি বিফল হোৱাৰ পিছত দত্ত বোম্বাইলৈ গুচি যায় আৰু তাতে তেওঁ সেই সময়ৰ দুজন আগশাৰীৰ পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰে: অমিয়া চক্ৰৱৰ্তী (১৯৪৯); আৰু জ্ঞান মুখাৰ্জী (১৯৫০)ত। এই সময়খিনিতে দেৱ আনন্দই দত্তক তেওঁৰ নতুন কোম্পানী নৱকেতনত পৰিচালক হিচাপে চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। আনন্দ আৰু দত্তই এটা চুক্তিত উপনীত হয় যে দত্ত যদি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হ’ব লাগে তেন্তে তেওঁ আনন্দক নায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিব, আৰু আনন্দই যদি এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰে তেন্তে তেওঁ দত্তক ব্যৱহাৰ কৰিব ইয়াৰ পৰিচালক হিচাপে। সেই প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষা কৰি এই যুটিয়ে একেলগে একেৰাহে দুখন ছুপাৰ হিট ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
১৯৫৯ চনত চিনেমাস্কোপত নিৰ্মিত প্ৰথম ভাৰতীয় ছবি দত্তৰ কাগজ কে ফুল মুক্তি পায়। বক্স অফিচত দুৰ্যোগ বুলি গণ্য কৰা এইখনেই হ’ব দত্তৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একমাত্ৰ ছবি যাৰ বাবে দত্তৰ লোকচান হৈছিল ১৭ কোটি টকা। সেই সময়ৰ মানদণ্ডত এয়া এক বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন আছিল।
পিছৰ ছবিবোৰ
১৯৬০ চনত দত্তৰ দলটোৱে এম ছাদিকৰ পৰিচালনাত ৱাহিদা ৰেহমান আৰু ৰেহমানৰ সৈতে দত্তক অভিনয় কৰা চৌধুৱিন কা চান্দক মুক্তি দিয়ে। ছবিখনে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰিছিল আৰু কাগজৰ পৰা দত্তৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণৰ অধিক উদ্ধাৰ কৰিছিল। ছবিখনৰ টাইটেল ট্ৰেক "চৌধুৱিন কা চান্দ হো" এটা বিশেষ ৰঙৰ ক্ৰমত নিৰ্মিত আৰু এই ছবিখনেই গুৰু দত্তৰ একমাত্ৰ ৰঙীন ছবি।
১৯৬২ চনত তেওঁৰ দলটোৱে চাহিব বিবি ঔৰ গোলাম নামৰ এখন সমালোচনাত্মকভাৱে সফল ছবি মুকলি কৰে যিখন পৰিচালনা কৰিছিল আব্ৰাৰ আলভিয়ে, যিয়ে ছবিখনৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক বঁটা লাভ কৰিছিল। ছবিখনত দত্ত আৰু মীনা কুমাৰীৰ লগতে ৰেহমান আৰু ৱাহিদা ৰেহমানে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৬৪ চনত হৃষিকেশ মুখাৰ্জীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অন্তিমখন ছবি ‘সঞ্জ ঔৰ সাভেৰা’ত মীনা কুমাৰীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল দত্তই।
সফলতা
তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰকল্পসমূহৰ কাৰ্য্যক্ষমতাৰ বিষয়ে সাধাৰণ বিশ্বাসৰ বিপৰীতে দত্তই কম-বেছি পৰিমাণে বাণিজ্যিকভাৱে সফল চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁৰ প্ৰকল্পসমূহৰ বাণিজ্যিক প্ৰকৃতিয়ে তেওঁৰ সৃষ্টিশীল আকাংক্ষাৰ সৈতে এক ট্ৰেড-অফ দেখিবলৈ পাইছিল। চি.আই.ডি., বাজী, প্যাছা, কাগজ কে ফুল, চৌধুভিন কা চান্দ আৰু চাহিব বিবি ঔৰ গোলাম আদি চলচ্চিত্ৰ হিন্দী চিনেমাত এই ধৰণৰ প্ৰথম।
বক্স অফিচ দুৰ্যোগ বুলি গণ্য কৰা দত্তৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একমাত্ৰ ছবিখন আছিল কাগজ কে ফুল, যিখন এতিয়া এটা কাল্ট ক্লাছিক। কাগজ কে ফুলৰ ডিভিডিৰ এক্সট্ৰা ফিচাৰত আছে দত্তৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ ওপৰত চেনেল ৪ৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত তিনিটা খণ্ডৰ In Search of Guru Dutt শীৰ্ষকএখন তথ্য়চিত্ৰ।
তেওঁ ৰাজ কাপুৰ, মেহবুব খান আৰু বিমল ৰয়ৰ সৈতে ১৯৫০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা ১৯৬০ চনৰ মাজভাগলৈকে কলাত্মক আৰু বাণিজ্যিক সফলতাৰ সুস্থ মিশ্ৰণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা কেইজনমান ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ আত্মা ৰামে ১৯৬৯ চনত নিৰ্মাণ কৰা চন্দ ঔৰ বিজলী ছবিখন দত্তৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল।
সন্মান
কাগাজ কে ফুল আৰু প্যাছা দুয়োখনেই সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। লগতে ২০০২ চনৰ চাইট এণ্ড চাউণ্ড আলোচনীৰ "টপ ফিল্মছ চাৰ্ভে"তো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে য'ত ২৫০ জনতকৈ অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আৰু পৰিচালকৰ সমীক্ষা লোৱা হৈছিল। ২০০৫ চনত প্যাছাই টাইম আলোচনীৰ অল-টাইম ১০০ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰে। ২০১০ চনত দত্তক চিএনএনৰ "সৰ্বকালৰ শীৰ্ষ ২৫জন এছিয়ান অভিনেতা"ৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
দত্তক চিত্ৰিত কৰা এটা ডাকটিকট ২০০৪ চনৰ ১১ অক্টোবৰত ইণ্ডিয়া পোষ্টে মুকলি কৰে। ২০১১ চনৰ ১০ অক্টোবৰত দত্তৰ ওপৰত এখন দূৰদৰ্শনৰ তথ্যচিত্ৰ প্ৰচাৰ হৈছিল। ২০২১ চনত লেখক ইয়াছেৰ উছমানে তেওঁৰ বিষয়ে এখন জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল, যাৰ নাম আছিল Guru Dutt: An Unfinished Story.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ইমেইল
ইলেক্‌ট্ৰনিক মেইল, চমুকৈ ইমেইল বা ই-মেইল (প্ৰায় ১৯৯৩ চনৰ পৰা) এজন ব্যক্তিৰ পৰা আন এজন বা কেইবাজনলৈ ডিজিটেল বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব পৰা এক পদ্ধতি। ইণ্টাৰনেট বা আন কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে ইমেইলে কাম কৰে। ইমেইলৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ ১৯৬০ৰ দশকত সীমিতৰূপত আৰম্ভ হয়। সেইসময়ত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে কেৱল একে কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা লোকলৈহে ইমেইল প্ৰেৰণ কৰিব পাৰিছিল। আনকি কিছু ইমেইল চিষ্টেমত প্ৰেৰক আৰু প্ৰাপক দুয়োজনে একে সময়তে অনলাইন থাকিলেহে ইমেইল প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হৈছিল। ৰেই টম্‌লিনছনক ইমেইলৰ উদ্ভাৱক ৰূপে কৃত্বিত্ব দিয়া হয়। তেওঁ ১৯৭১ চনত বেলেগ বেলেগ কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা লোকৰ মাজত ইমেইল আদান-প্ৰদান কৰিব পৰা আৰপানেট (ARPANET) নামৰ পদ্ধতিটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেখেতেই ব্যৱহাৰকাৰীৰ নাম আৰু মেছিনৰ নামৰ মাজত "@" চিনটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৯৭০ দশকৰ মাজভাগলৈ এই পদ্ধতিটোৰে বিকাশ হৈ বৰ্তমানৰ ইমেইলৰ ৰূপ পায়।
পে'মেণ্টছ বেংক
পেমেণ্ট বেংক হৈছে ২০১৫ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে প্ৰৱৰ্তন কৰা বেংকৰ এক নতুন শ্ৰেণী। এই বেংকসমূহে ভাৰতৰ গ্ৰাহকসকলক ৰেমিটেন্স, মোবাইল পেমেণ্ট, আৰু অন্যান্য বেংকিং সেৱাকে ধৰি বিভিন্ন ডিজিটেল বেংকিং সেৱা আগবঢ়াবলৈ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰিছে। পেমেণ্ট বেংকৰ উদ্দেশ্য হৈছে ভাৰতৰ অভাৱগ্ৰস্ত আৰু বেংকহীন জনসংখ্যা, যেনে প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিক, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, আৰু কম আয়ৰ পৰিয়ালক বিত্তীয় সেৱা প্ৰদান কৰা।
সংক্ষিপ্তত
ভাৰতৰ পেমেণ্ট বেংকসমূহ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক (আৰ বি আই)ৰ দ্বাৰা পেমেণ্টছ এণ্ড চেটলমেণ্টছ এক্ট, ২০০৭ৰ অধীনত অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছে।পেমেণ্ট বেংকসমূহ পৰম্পৰাগত বেংকৰ পৰা পৃথক কাৰণ তেওঁলোকে ঋণ বা ক্ৰেডিট কাৰ্ড প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু তেওঁলোকে ৰেমিটেন্স, মোবাইল পেমেণ্ট, আৰু অন্যান্য বেংকিং সেৱাকে ধৰি বিভিন্ন ডিজিটেল বেংকিং সেৱা আগবঢ়াব পাৰে।
ভাৰতত পেমেণ্ট বেংকৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে দেশৰ অভাৱগ্ৰস্ত আৰু বেংকবিহীন জনসংখ্যা, বিশেষকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ জনসাধাৰণক বেংকিং সেৱা প্ৰদান কৰা। পেমেণ্ট বেংকৰ লক্ষ্য হৈছে কম আয়ৰ পৰিয়াল, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, আৰু প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকৰ বাবে বেংকিং সেৱাসমূহ অধিক সুলভ আৰু সুলভ কৰি তোলা।
সেৱাসমূহ
ভাৰতৰ পেমেণ্ট বেংকসমূহে ডিজিটেল বেংকিং সেৱাৰ এক পৰিসৰ আগবঢ়ায়, য’ত আছে:
ভাৰতৰ পেমেণ্ট বেংকৰ তালিকা
২০২৩ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে ভাৰতত ছটা পেমেণ্ট বেংক আছে। এইবোৰ:
প্ৰত্যাহ্বান আৰু সুযোগ
ভাৰতৰ পেমেণ্ট বেংকসমূহে নিয়ন্ত্ৰণ অনুসৰণ, পৰম্পৰাগত বেংকৰ পৰা প্ৰতিযোগিতা, আৰু নিজৰ কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাকে ধৰি কেইবাটাও প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়। কিন্তু পেমেণ্ট বেংকসমূহেও ভাৰতত বৃহৎ আৰু বৃদ্ধি পোৱা গ্ৰাহক ভিত্তিক সেৱা আগবঢ়োৱাৰ উল্লেখযোগ্য সুযোগ লাভ কৰে যিটো বৰ্তমান পৰম্পৰাগত বেংকসমূহে কম সেৱা আগবঢ়ায়।
ভাৰতত বিশেষকৈ পৰম্পৰাগত বেংকৰ প্ৰসাৰ সীমিত গ্ৰাম্য অঞ্চলত বেংকিং সেৱা প্ৰদানৰ ধৰণক পৰিৱৰ্তন কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে পেমেণ্ট বেংকৰ। পেমেণ্ট বেংকে অনগ্ৰসৰ আৰু বেংকবিহীন জনসংখ্যাক সুলভ আৰু সুলভ বেংকিং সেৱা প্ৰদান কৰি ভাৰতত বিত্তীয় অন্তৰ্ভুক্তি আৰু অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিত সহায় কৰিব পাৰে।
জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ
জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ (সম্পূৰ্ণ নাম: জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ সংগীত মহাবিদ্যালয়) তেজপুৰত অৱস্থিত এখন সংগীতানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয় খনত মূলতঃ সংগীত আৰু নৃত্যৰ শিক্ষণ-প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। ১৯৪০ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। মহাবিদ্যালয়খন তেজপুৰ চহৰৰ SC পথৰ দাঁতিত তেজপুৰ জিলা ডাকঘৰৰ ওচৰত অৱস্থিত।
ইতিহাস
‘তেজপুৰ মিউজিক স্কুল’ বুলি আত্মপ্ৰকাশ কৰা এই সংগীতানুষ্ঠানখনৰ স্ৰষ্টা আৰু দ্ৰষ্টা আছিল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা। তেওঁৰেই চেষ্টাত ১৯৪০ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে কবি নলিনীবালা দেৱীৰ পৌৰোহিত্যত তেজপুৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চ‎ত অসমৰ ভিতৰতে প্ৰথম বুলি জনা এই সংগীত বিদ্যালয়ৰ শুভাৰম্ভ হৈছিল। ১৯৩৬ চনত তেজপুৰত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ ৰাহিধন ২২০ টকা আৰু ‘শোনিত কুঁৱৰী’ তথা ‘জয়মতী’ৰ পালা ৰেকৰ্ডিং কৰি ছেনোলা কোম্পানীৰ পৰা পোৱা তবলা আৰু হাৰমনিয়ামৰ লগতে খান চাহাব মহম্মদ চৈয়ৱ ডাঙৰীয়াই দান দিয়া ‘এচৰাজ’ আদিৰেই আৰম্ভ হৈছিল এই সংগীত বিদ্যালয়। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ স্মৃতিক যুগমীয়া কৰি ৰাখিবলৈ স্কুলখনৰ নামকৰণ কৰা হয় ‘জ্যোতি মিউজিক স্কুল’।
এইখিনি সময়তে ১৯৫৪ চনত আত্মপ্ৰকাশ কৰা আন এখন শ্ৰদ্ধা বুটলিবলৈ সক্ষম হোৱা সংগীত বিদ্যালয় আছিল ‘ইষ্ট ইণ্ডিয়ান আৰ্ট স্কুল,তেজপুৰ’। ১৯৫৬ চনত এই দুয়োটা অনুষ্ঠান এক হৈ জ্যোতিকলা কেন্দ্ৰ ৰূপে পৰিগণিত হয়। চহৰৰ মাজমজিয়াত পৰিত্যক্ত অৱস্থাত থকা ব্ৰাহ্ম সমাজৰ ঘৰ এটা ৯০ বছৰলৈ ১ টকা ভাৰাত লীজত লৈ ই চলি আছে। এতিয়া ইয়াক ‘জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ সংগীত মহাবিদ্যালয়’ নামেৰে জনা যায়।
এইচ এ এল তেজছ
এইচ এ এল তেজছ (ইংৰাজী: HAL Tejas) হৈছে ভাৰতীয় একক ইঞ্জিন, ডেল্টা ডেউকা, কম ওজনৰ মাল্টিৰোল যুঁজাৰু বিমান যিটো Aeronautical Development Agency (ADA)য়ে Hindustan Aeronautics Limited (HAL)ৰ Aircraft Research and Design Centre (ARDC)ৰ সহযোগত ৰূপাঙ্কণ কৰা হৈছে ভাৰতীয় বায়ুসেনা আৰু ভাৰতীয় নৌসেনাৰ বাবে। ১৯৮৩ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা "লাইট কম্বেট এয়াৰক্ৰাফ্ট" (Light Combat Aircraft/LCA) কাৰ্যসূচীৰ পৰা ইয়াক বিকশিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল বায়ুসেনাৰ পুৰণি মিগ-২১ যুঁজাৰু বিমানৰ ঠাই লোৱা।  ২০০৩ চনত এলচিএৰ নাম আনুষ্ঠানিকভাৱে "তেজছ" ৰখা হয়।  সমসাময়িক ছুপাৰছনিক যুদ্ধ বিমানৰ ভিতৰত ই আটাইতকৈ সৰু আৰু লঘু।
দক্ষিণ-পূব এচিয় ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সংগঠন
দক্ষিণ-পূব এচিয় ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সংগঠন বা চমুলৈ এচিয়েন (ASEAN) (ASEAN ,  )  ১০খন দক্ষিণ-পূব এচিয় ৰাষ্ট্ৰৰ এক ৰাজনৈতিক তথা অৰ্থনৈতিক সংগঠন বা সংস্থা। ১৯৬৭ চনৰ ৮ আগষ্টত ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইনছ, ছিংগাপুৰ আৰু থাইলেণ্ডে এই সংগঠনটোৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ক পিছলৈ ব্ৰুনেই, কম্বোডিয়া, লাওছ, বাৰ্মা আৰু ভিয়েটনামকো সদস্য হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এচিয়েনৰ মূল লক্ষ্য হৈছে সদস্য ৰাষ্ট্ৰকেইখনৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন, সামাজিক অগ্ৰগতি তথা সমাজ-সাংস্কৃতিক বিৱৰ্ত্তন, আঞ্চলিক শান্তি আৰু স্থিৰতা আৰু সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ভিন্নতা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰাৰ শান্তিপূৰ্ণ সুযোগ।
এচিয়েন দেশসমূহে মুঠ ৪ কোটি ৪০ লাখ বৰ্গ কি:মি: মাটিকালি অৰ্থাৎ বিশ্বৰ ভূমিভাগৰ ৩% আগুৰি আছে। এই দেশসমূহৰ অধ্যুষিত পানীভাগ এই মাটিকালিৰ প্ৰায় তিনিগুণ। দেশকেইখনৰ সৰ্বমুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ৬১ কোটি ৭০ লাখ আৰু এয়া পৃথিৱীৰ সৰ্বমুঠ জনসংখ্যাৰ ৮.৮%। ২০১২ চনৰ হিচাপমতে এচিয়েনৰ সন্মিলিত মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন ২৩ হাজাৰ কোটি আমেৰিকান ডলাৰতকৈয়ো অধিক বৃদ্ধি পাইছে। এচিয়েন দেশসমূহক একেখন ৰাষ্ট্ৰ বুলি ধৰিলে এচিয়েনৰ অৰ্থনীতিৰ স্থান হ’ব বিশ্বৰ ভিতৰত সপ্তম।
এচিয়েন তিনিটা মূল স্তম্ভৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঠন কৰা হৈছে: এচিয়েন পলিটিকেল-চিকিউৰিটী কমিউনিটি বা চমুকৈ এ.পি.এচ.চি., এচিয়েন ইক’নমিক কমিউনিটী বা চমুকৈ এ.ই.চি., আৰু এচিয়েন চছিঅ’-কালচাৰেল কমিউনিটী বা চমুকৈ এ.এচ.চি.চি.।
২০৩০ চনৰ ফিফা বিশ্বকাপ আয়োজনৰ আবেদন
জানুৱাৰী ২০১১: লম্বক সভাত এচিয়েন বৈদেশিক মন্ত্ৰীসকল মিলিত হৈ একক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে ২০৩০ চনৰ বিশ্বকাপ ফুটবলৰ আয়োজন কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিবৰ বাবে সিন্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱাল
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱাল (Premlata Agrawal, জন্ম: ১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী। তেওঁ বিশ্বৰ সাত মহাদেশৰ প্ৰত্যেকৰে সৰ্বোচ্চ পৰ্বত শৃংগ বা উচ্চতম স্থান আৰোহণ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। ২০১৩ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০১৭ চনত পৰ্বতাৰোহণৰ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে টেনজিং নৰ্গে ৰাষ্ট্ৰীয় দুঃসাহসিক বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ২০ মে তাৰিখে তেওঁ বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্বত শৃংগ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰে আৰু ৪৮ বছৰ বয়সত মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰবীণতম ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৮ চনৰ ১৯ মে তাৰিখে জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৫৩ বছৰ বয়সীয়া সংগীতা সিন্ধী বহলে তেওঁৰ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰবীণতম ভাৰতীয় মহিলাৰ অভিলেখ ভংগ কৰে। তেওঁ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ প্ৰথম গৰাকী ব্যক্তি।
পাৰ্থেনিয়াম হাইষ্টেৰ'ফ'ৰাছ
বিষক্ৰিয়া
পাৰ্থেনিয়ামৰ সংস্পৰ্শত মানুহ, গৰু আৰু ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুৰ ছালৰ ৰোগ আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগ হয়। এই উদ্ভিদত পাৰ্থেনিন নামৰ এবিধ অতি বিষাক্ত পদাৰ্থ  থাকে আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱতে এই ৰোগসমূহে দেখা দিয়ে। পশুধনৰ খাদ্যৰ লগত পাৰ্থেনিয়ামৰ পাত মিহলি হ’লে “গাখীৰ তিতা হোৱা ৰোগ” হয়।
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱাল
২০০৪ চনত তেওঁ নেপালৰ আইলেণ্ড পিক (২০,৬০০ ফুট) নামৰ শৃংগৰ আৰোহণৰ অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ কাৰাকোৰাম গিৰিপথ (১৮,৩০০ ফুট) আৰু মাউণ্ট শালতোৰো কাংৰি (২০১৫০ ফুট) অভিযানতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০৭ আৰু আকৌ ২০১৫ চনত তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলাৰ থৰ মৰুভূমি অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই অভিযানত তেওঁলোক গুজৰাটৰ ভূজৰ পৰা ৪০ দিনৰ উট চাফাৰিৰে পঞ্জাবৰ ৱাঘা সীমান্তত উপস্থিত হৈছিল। তেওঁৰ এই কৃতিত্ব লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
পাৰ্থেনিয়াম হাইষ্টেৰ'ফ'ৰাছ
নিয়ন্ত্ৰণ
খেতি পথাৰত কম পৰিসৰত পাৰ্থেনিয়াম হাইষ্টেৰ’ফ’ৰাছৰ গজিলে কাটি নাইবা কোৰেৰে চিকুনাব পাৰি।
সাধাৰণতে অপতৃণনাশক প্ৰয়োগ কৰাটো ব্যয়বহুল আৰু প্ৰায়ে ক্ষতিকাৰক; অপতৃণবোৰ সৰু হৈ থকাৰ সময়ত পেৰাকুৱেট স্প্ৰে’ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। এই প্ৰজাতিৰ বিৰুদ্ধে গ্লাইফ’ছেট ফলপ্ৰসূ নহয়।
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱাল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁ বৰ্তমান টাটা ষ্টীলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ দুঃসাহসিক শাখাত বিষয়া হিচাপে কাম কৰে।
পাৰ্থেনিয়াম হাইষ্টেৰ'ফ'ৰাছ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱাল
মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ
তেওঁ ২২ জনীয়া ইকো-এভাৰেষ্ট অভিযান দলৰ সদস্য আছিল। ভাৰতীয় দলটোত সুনীতা সিং, নৰেন্দৰ সিং, পৱন গ্ৰেৱাল, সুষমা আৰু বিকাশ কৌশিক, লগতে ব্ৰাজিলৰ পৰ্বতাৰোহী ৰডৰিগো ৰাইনেৰী আৰু মেক্সিকোৰ ডেভিড লিয়ানো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। তেওঁ এমাহধৰি এভাৰেষ্ট বেচ কেম্পৰ চাৰিওফালে আৰোহণ কৰি অনুকূলিত হ'বলৈ অতিবাহিত কৰিছিল আৰু হিমালয়ৰ ২০,৩০০ ফুট উচ্চতাৰ আইলেণ্ড পিকত আৰোহণৰ অনুশীলন কৰিছিল। তেওঁ ৬ মে তাৰিখে মুখ্য আৰোহণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ এভৰেষ্ট বেচ শিবিৰৰ পৰা ১৮,০০০ ফুটত আৰোহণ কৰি ২২,০০০ ফুটত কেম্প ২ লৈ গৈছিল। অৱশ্যে তাৰ পিছত তেওঁ পৰিপূৰক অক্সিজেন ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ২৩,০০০ ফুটত কেম্প ৩ আৰু ২৬,০০০ ফুটত কেম্প ৪ত উপস্থিত হৈছিল। দাৱা ষ্টিভেন শ্বেৰ্পাৰ নেতৃত্বত বহুজাতিক ট্ৰেকিং দলটোৱে শিখৰৰ শীৰ্ষত উঠিবলৈ গোটেই ৰাতি ট্ৰেক লৈছিল। তেওঁলোকে নেপালৰ ফালৰ পৰা দক্ষিণ কল পথৰ পৰা নিশা ১১ বজাত আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০ মে ২০১১ তাৰিখৰ পোৱা ৯.৩৫ বজাত এভাৰেষ্ট শৃংগ স্পৰ্শ কৰিছিল। ইয়াত উপনীত হোৱাৰ এঘণ্টা আগতে তেওঁ এটা হাতমোজা হেৰুৱাইছিল আৰু হাতমোজা নোহোৱাকৈ এনে উচ্চতাত উঠাটো সম্ভৱ নোহোৱা বাবে ঘূৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ঠিক তেতিয়াই তেওঁ দেখিলে যে এযোৰ হাতমোজা বৰফৰ ওপৰত পৰি আছে যি হয়তো কাৰোবাৰ দ্বাৰা এৰি যোৱা আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিংৰ অধিবাসী। তেওঁৰ দেউতাক ৰামাৱতাৰ গাৰ্গ এজন ব্যৱসায়ী। বৰ্তমান তেওঁ টাটা ষ্টীলৰ বিষয়া হিচাপে কাম কৰি আছে আৰু ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ পূব সিংভূম জিলাৰ জামছেদপুৰৰ জুগছালাই চহৰত বাস কৰে। তেওঁ এজন জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক বিমল অগ্ৰৱালৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা আছে আৰু তাৰে ভিতৰত এগৰাকী বিবাহিত।
বঁটা আৰু সন্মান
প্ৰেমলতা অগ্ৰৱালক ২০১২ চনত ইণ্ডিয়া টাইম্‌চৰ দ্বাৰা শীৰ্ষ ভাৰতীয় মহিলা প্ৰাপ্তকাৰী হিচাপে নামাংকিত কৰা হৈছে। ২০১৩ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০১৭ চনত পৰ্বতাৰোহণৰ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে টেনজিং নৰ্গে ৰাষ্ট্ৰীয় দুঃসাহসিক বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁক শেহতীয়াকৈ টাটা নিমখৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ তীখাৰ দৰে শক্তিশালী মহিলাসকলক অভিশংসা কৰা এটা ভিডিঅ'ত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্বিঞ্জ’ আবে
শ্বিঞ্জ’ আবে (২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৪ – ৮ জুলাই ২০২২) এজন জাপানৰ ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ জাপানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু লিবাৰেল ডেম'ক্ৰেটিক পাৰ্টি (এল ডি পি)ৰ সভাপতি হিচাপে আৰু পুনৰ ২০১২ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।  তেওঁ আছিল জাপানৰ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী।  ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈকে জুনিচিৰ’ কইজুমিৰ অধীনত মুখ্য কেবিনেট সচিব হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত বিৰোধীৰ নেতা আছিল।
তৰা'ছ হাছবেণ্ড
তৰা'ছ হাছবেণ্ড (Tora's Husband) হৈছে অসমৰ চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা ৰীমা দাসৰ চতুৰ্থখন ছবি৷ তেখেতৰ ছবিখনৰ প্ৰযোজনা, পৰিচালনা, সম্পাদনা, দৃশ্যগ্ৰহণৰ লগত জড়িত৷ ২০২২ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে টৰণ্টো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ অনুষ্ঠিত হয়৷ ইয়াৰ পিছত একেটা বছৰতে বুছান আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এছিয়ান প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন হয়৷ একেটা বছৰতে কলিকতাতো ছবিখনৰ ভাৰতীয় প্ৰিমিয়াৰ হৈ যায়৷ ছবিখন ৰীমা দাসে কভিড-১৯ত মৃত্যুবৰণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ ভাৰত চন্দ্ৰ দাসলৈ উছৰ্গা কৰিছে৷
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখনৰ কাহিনীয়ে এগৰাকী ব্যক্তি আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটোৱে কভিড-১৯ৰ সময়ছোৱাত মুখামুখি হোৱা ঘটনা-উপঘটনাবোৰক উন্মোচিত কৰিছে৷ ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিয়ে কিদৰে ব্যক্তিগৰাকীৰ ব্যক্তিগত জীৱনত প্ৰতিকূলতাৰ সূচনা কৰে-সেইয়া ছবিখনৰ মূল উপজীৱ্য৷
প্ৰযোজনা
ৰীমা দাসৰ গৃহ চহৰ ছয়গাওঁত ছবিখনৰ শ্বুটিং কৰা হৈছিল। ৰীমা দাসে ছবিখনৰ বিষয়ে কয়-"মোৰ নায়কৰ কাহিনীয়ে মহামাৰীৰ মাজত জীয়াই থকা আৰু কাম কৰা মোৰ ব্যক্তিগত যাত্ৰাক প্ৰতিফলিত কৰিছে। ক্ষতি, লকডাউন আৰু জীৱনৰ মাজতে আমি দুবছৰৰ ভিতৰত ছবিখন সম্পূৰ্ণ কৰিলোঁ। এই ছবিখনৰ শ্বুটিং মোৰ আগৰ চিনেমাৰ শ্বুটিংতকৈ অধিক প্ৰত্যাহ্বানজনক আছিল কাৰণ মহামাৰীয়ে আমাক বহু দিশত বাধা দিছিল। অহৰহ ভয় আৰু অস্থিৰতাৰ অনুভৱ এটা আছিল, যিটো মোৰ চৰিত্ৰবোৰেও চিত্ৰিত কৰিছে।'"
সমালোচনা
প্লেটফৰ্ম শিতানৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা এইখন প্ৰথম ভাৰতীয় ছবি আৰু টৰন্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হোৱা ৰীমা দাসৰ একেৰাহে তৃতীয়খন ছবি।
২০২২ চনৰ টৰন্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ফেষ্টিভেল প্ৰগ্ৰেমাৰ ৰবি শ্ৰীনিবাসনে ছবিখনৰ বিষয়ে এইদৰে কয় যে-
ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ৰ মালিকসকলে সন্মুখীন হোৱা অনন্য হেঁচাত সযতনে মনোযোগ দি দাসৰ পৰিসৰ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত হৈ সংকটটোক আকৰ্ষণীয় পৰিসৰ আৰু তথ্যচিত্ৰৰ দৰে মনোযোগেৰে ধৰি ৰাখিছে, ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ পূৰ্বে আৰু অনুসৰণ কৰিবলগীয়া সমাজৰ ভংগুৰতাক আঙুলিয়াই দিছে মহামাৰী নিজেই। উল্লেখযোগ্য প্ৰামাণ্যতাৰে দাসে আমাৰ ঐতিহাসিক মুহূৰ্তৰ অন্যতম সংজ্ঞায়িত ছবিত সাধাৰণ মানুহৰ মৰ্যাদা আৰু দুৰ্বলতা দুয়োটাকে আলোকিত কৰিছে।" }}
ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হোৱা মহামাৰীৰ সময়ত জীৱনৰ বাস্তৱসন্মত ৰূপৰ বাবে ২০২২ চনৰ বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, কলকাতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২২ আৰু অন্যান্য উৎসৱসমূহত ছবিখনে প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান
ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছৰ আগমণৰ পৰাহে মানসিকভাৱে অসুস্থ লোকক আনৰপৰা আঁতৰাই ৰখাৰ উদ্দেশ্যে ফাটেকত থোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ৮১ একৰ মাটিকালিৰ এই প্ৰতিষ্ঠানটোত মুঠ ৩৩৬ জন পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে পৃথক পৃথক থকাৰ ব্যৱস্থা, চিকিৎসক-কৰ্মচাৰীৰ বাবে আৱাস, পেথ’ল’জিকেল পৰীক্ষাগাৰ, পুথিভঁৰাল, পুনৰ্সংস্থাপন বিভাগ আদিৰ সুবিধা আছে । Psychiatry, Psychiaric nursing আদি বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পি.জি. আৰু এম.ফিল. পাঠ্যক্ৰমো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু এই বছৰৰ পৰা Clinical Psychiatry course ৰ বাবেও অনুমোদন লাভ কৰা হৈছে ।
ইতিহাস
১৯২২ চনত ৰোগীৰ হাত-ভৰিৰ বান্ধোন খুলি প্ৰকৃত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰি ‘পগলা ফাটেক’ নামটো সলাই তেজপুৰ মানসিক চিকিৎসালয় ৰখা হয় । ১৯৩২ চনত নতুনকৈ অধীক্ষক নিয়োগ কৰি চিকিৎসালয়ৰ কাম-কাজ জিলা প্ৰশাসনৰ হাতৰ পৰা অধীক্ষকৰ হাতত ন্যস্ত কৰা হয় । ১৯৮৩-৮৪ চনত ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মানসিক স্বাস্থ্য বিকাশ আৰু সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি এখন উন্নয়ন কমিটী গঠন কৰি দিয়ে । ১৯৮৭ চনত বৰ্হি ৰোগী বিভাগ নিৰ্মাণ কৰি চিকিৎসালয়খনৰ নাম লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ কৰা হয় । ১৯৯৯ চনত উত্তৰ-পূব পৰিষদ আৰু অসম চৰকাৰৰ মাজত হোৱা দ্বিপাক্ষিক চুক্তি অনুযায়ী চিকিৎসালয়খনৰ সমস্ত দায়িত্ব উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ হাতলৈ যায় । ২০০৭ চনৰ ১ জুনৰ পৰা ইয়াক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰতে এটা সৰ্বাংগসুন্দৰ অনুষ্ঠানলৈ গঢ় দিয়াৰ উদ্দেশ্যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনা বিভাগে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে ।
বহি:সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ‎ শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয়
গাৰো জনগোষ্ঠী
গাৰো জনগোষ্ঠী হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মেঘালয়, অসম, ত্ৰিপুৰা আৰু নাগালেণ্ড ৰাজ্য, আৰু বাংলাদেশৰ কিছুমান চুবুৰীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰা চীনা-তিব্বতীয় জনগোষ্ঠী। ঐতিহাসিকভাৱে গাৰো নামটো ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ বিস্তৃত পৰিসৰৰ বাসিন্দাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও এওঁলোকে নিজকে আ•চিক মাণ্ডে (অৰ্থ: "পাহাৰীয়া মানুহ," আ•চিক "পাহাৰীয়া" + মাণ্ডে "মানুহ") বুলি কয়। এওঁলোক ভাষিক ভাৱে বড়ো-কছাৰী সকলৰ সৈতে একে গোষ্ঠীৰ যাক বড়ো-গাৰো পৰিয়াল বুলি কোৱা হয়।ইয়াৰ ভিতৰত ডিমাছা, ৰাভা, আটং, তিৱা, কোচ আদি ভাষাও অন্তৰ্ভুক্ত।  ইটোৱে সিটোৰ লগত ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক থকাৰ বাবে এই ভাষাবোৰৰ বহুতো মিল আছে;  আৰু এই ভাষাসমূহৰ শব্দৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্যৰ পৃষ্ঠীয় স্তৰৰ পৰ্যবেক্ষণৰ পৰাও সাদৃশ্যসমূহ সহজেই চিনাক্ত কৰিব পাৰি।
ভাষা
গাৰোসকলৰ ভাষাক আচিক ভাষা বুলি কোৱা হয়। ভাষাবিদসকলৰ মতে গাৰোসকলে কোৱা ভাষাটো মূলতঃ চীনা-তিব্বতীয় ভাষাৰ মান-তিব্বতীয় উপপৰিয়ালৰ অসম-মান শাখাৰ বড়ো ভাষা উপগোটৰ অন্তৰ্গত। গাৰোসকলৰ কোনো লিপি বা আখৰ নাই।
শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্য
গাৰো সকলৰ নাক চেপেটা, চকু সৰু, গাৰ ৰং বগা হয়। শাৰীৰিকভাৱে এওঁলোক শক্তিশালী। এওঁলোকৰ চুলি সাধাৰণতে ক’লা, পোন আৰু যথেষ্ট ডাঠ হয়।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
পানামাৰ নাৰী
thumb|পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা এগৰাকী পানামাৰ মহিলা পানামাৰ নাৰীসকল হ’ল পানামাত বাস কৰা বা পানামাৰ পৰা অহা মহিলা। পানামাৰ মহিলাসকল পৰম্পৰা অনুসৰি হিস্পানিক আৰু তেওঁলোকক পুৰুষৰ সমান বুলি গণ্য কৰা হয়, তেওঁলোকক "শ্ৰদ্ধা আৰু সন্মান"ৰে চোৱা হয়।
পানামাৰ সংস্কৃতি
thumb|নৃত্যৰ বাবে সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা এম্বেৰা ছোৱালী, পানামা পানামাৰ যুৱতীসকলক, বিশেষকৈ যিসকল অবিবাহিত, তেওঁলোকক কাৰ্নাভাল কুইনৰ ভূমিকা দিয়াকে ধৰি "অতি উচ্চ প্ৰতীকী মৰ্যাদা" থকা ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহিলা কিশোৰীসকলৰ এই ধৰণৰ শ্ৰদ্ধাৰ এটা বিশেষ উদাহৰণ হ'ল: কুনা ভাৰতীয়সকলে ইননা চুইডৰ উদযাপন, যি কিশোৰীসকলৰ বয়স বৃদ্ধিৰ তিনিদিনীয়া উদযাপন।
পানামাৰ কিছুমান মহিলাই পেছা, শিক্ষা, চৰকাৰী সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত উচ্চ পদবী দখল কৰে। পানামাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেত্ৰী হিচাপে এগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল, মিৰেয়া মস্কোছ'ৰ ব্যক্তিত্বত, যি পানামাৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। তেওঁ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
সাক্ষৰতাৰ হাৰ (২০১৫ চনৰ হিচাপত) মহিলাৰ ৯৪.৪% আৰু পুৰুষৰ (১৫ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ) ৯৫.৭% বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
পাৰিবাৰিক জীৱন
thumb|পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা এগৰাকী পানামাৰ কুনা মহিলা। লেটিন আমেৰিকাৰ আন দেশসমূহৰ সৈতে একেদৰেই আজি পানামাত সহবাস অতি সাধাৰণ, আৰু বেছিভাগ সন্তানৰ জন্ম অবিবাহিত মহিলাৰ পৰা হয়। সন্তানৰ জন্ম: ২০০০ চনত ৫৮,৫% জন্ম সহবাস কৰা মাতৃৰ পৰা, ২৪,৪% বিবাহিত মাতৃৰ পৰা আৰু ১৭টা,১% অকলশৰীয়া মাতৃ (সংগীৰ সৈতে নাথাকে)। দশক দশক ধৰি বিবাহৰ বিবাহ-বৰ্হিভূত সম্পৰ্কৰ ফলত জন্ম হোৱা সংখ্যাই সংখ্যাগৰিষ্ঠ: ১৯৭০ চনত মাত্ৰ ৩০,৪% সন্তানহে বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ ফলত জন্ম হৈছিল। মুঠ প্ৰজনন হাৰ (TFR) ২.৩৮/প্ৰতিগৰাকী মহিলা(২০১৪ চনৰ হিচাপত)।
ঘৰুৱা হিংসা
পানামাত ঘৰুৱা হিংসা এক গুৰুতৰ সমস্যা আৰু এই সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে সঘনাই প্ৰকাশ কৰা নহয়। পানামাই ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে লে নং ৩৮ ডেল ২০০১ প্ৰণয়ন কৰে। ২০১৩ চনত দেশখনে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ বিৰুদ্ধে এক বিস্তৃত আইন ৮২ - নাৰীহত্যা আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা (Ley 82 - Tipifica el Femicidio y la Violencia contra las Mujeres) আইন প্ৰণয়ন কৰে।
ইণ্টিগ্ৰেটেড নেচনেল চিষ্টেম ফৰ ক্ৰিমিনেল ষ্টেটিষ্টিকছ (SIEC)-এ ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা জুনলৈকে ঘৰুৱা হিংসাৰ ১২৮৩টা গোচৰৰ ৰিপৰ্ট দিছে। পানামাৰ অবজাৰ্ভেটৰী এগেইনষ্ট জেণ্ডাৰ বেছড ভিলেন্সৰ পৰা জানুৱাৰীৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ পৰিসংখ্যাই দেখুৱাইছে যে হিংসাত্মকভাৱে মৃত্যু হোৱা ৪৭ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ৩০ গৰাকীৰ ঘৰুৱা হিংসাৰ ফলত মৃত্যু হৈছে।
সত্যভামা
সত্যভামা (Satyabhama) হৈছে হিন্দু দেৱী আৰু হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ কৃষ্ণৰ তৃতীয় ৰাণী-সহধৰ্মী। তেওঁক সত্ৰজিতী বুলিও কোৱা হয়। সত্যভামাক পৃথিৱী-দেৱী ভূদেৱীৰ অৱতাৰ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁ দানৱ নৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণক সহায় কৰিছিল।
সামন্তক মণি আৰু সত্যভামা
এবাৰ সূৰ্যদেৱতাই দ্বাৰকাৰ বিশিষ্ট নাগৰিক যাদৱ বংশীয় সত্ৰাজিতৰ ভাতৃ প্ৰসেনক স্যামন্তক মণি উপহাৰ দিছিল। তেতিয়া সত্ৰজিতে সকলো দ্বাৰকাবাসীক সেই মণি চাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। দ্বাৰকাধীশ শ্ৰীকৃষ্ণও সেই মণিৰ কথা শুনি কৌতূহলী হৈ উঠে আৰু সেই মণি দৰ্শন কৰিবলৈ সত্ৰাজিতৰ গৃহলৈ আহে। কিন্তু শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া সত্ৰাজিতৰ গৃহত স্যামন্তক মণি চাবলৈ বিচাৰে তেতিয়া সত্ৰাজিতে তেওঁক সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চায় আৰু ভাবে যে, বাসুদেৱে তেওঁৰ মণিটোৰ কথা শুনি প্ৰলোভিত হৈছে আৰু মণিটো চুৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যলৈ মণিটো চাবলৈ বিচাৰি আহিছে। মণি চাই সত্ৰাজিতৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰস্থান কৰাৰ মুহূৰ্তত সত্ৰাজিতৰ একমাত্ৰ কন্যা সত্যভামাৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সাক্ষাৎ হয়। পৰবৰ্তী সময়ত সত্যভামা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিবাহ হয়।
মহাভাৰতত সত্যভামা
হিন্দুসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰতৰ বনপৰ্ব বা অৰণ্য পৰ্বত সত্যভামা আৰু দ্ৰৌপাদীৰ মাজৰ থকা বন্ধুত্ব প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। কৃষ্ণ, সত্যভামা, দ্ৰৌপাদী আৰু পাণ্ডৱসকল কাম্যকৰ অৰণ্যত ভ্ৰমণ কৰে। যেতিয়া দুয়োগৰাকী মহিলা অকলে আছিল, সত্যভামায়ে দ্ৰৌপাদীক বিবাহিত জীৱন বা 'স্ত্ৰীধৰ্ম'ৰ বিষয়ে কেইবাটাও প্ৰশ্ন সোধে। দ্ৰৌপদীয়ে তেতিয়া তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰপৰা বিবাহৰ গোপন কথা-বতৰাৰ ভাগ-বতৰা কৰি সত্যভামাক পৰামৰ্শ দিয়ে। মহিলা দুগৰাকীৰ আলোচনাত স্থান পোৱা কেইটামান বিষয়বস্তু আছিল: পৰিয়াল, সম্পৰ্ক, সন্মান, কাম ইত্যাদি।
অশ্বমেধ পৰ্বত, যেতিয়া ভীম কৃষ্ণক অশ্বমেধৰ আমন্ত্ৰণ দিবলৈ দ্বাৰকাত উপস্থিত হৈছিল, সেইসময়ত কৃষ্ণক সত্যভামাই সেৱা শুশ্ৰুষা কৰিছিল।
সত্যভামাৰ অৱতাৰ আৰু নৰকাসুৰৰ হত্যা
বৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত নৰকাসুৰ, তেওঁৰ শক্তিৰ বাবে অহংকাৰী আৰু গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক জোৰ কৰি তেওঁৰ পত্নী কৰি লৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ১৬ হাজাৰ মহিলাক বন্দী কৰিছিল। তেওঁ স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰকো পৰাস্ত কৰিছিল আৰু স্বৰ্গখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ লৈছিল। প্ৰাপ্ত কৰা বৰৰ বাবে কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। নৰকাসুৰে আনকি ইন্দ্ৰৰ মাক অদিতিৰ কাণৰ ফুলিযোৰো চুৰ কৰি আনিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ ভূদেৱীলৈ বুলি দিছিল। ইন্দ্ৰই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ কৃষ্ণক অনুৰোধ কৰিছিল। কেৱল মাকৰ হাতেৰেহে মৃত্যু হ'ব বুলি নৰকে বৰ লাভ কৰিছিল। নৰকক হত্যাৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণ অৱতাৰৰ সময়ত ভূদেৱীয়ে সত্ৰাজিৎৰ কন্যা সত্যভামা হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল। সত্যভামাৰ কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পিছত নৰকাসুৰক হত্যা কৰিছিল।
সন্তান
শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু সত্যভামাৰ দহটি সন্তান জন্মে। সত্যভামাৰ গৰ্ভত কৃষ্ণৰ যি দহটি সন্তান জন্মলাভ কৰিছিল সেইসকল হ’ল- ভানু, স্বভানু, সুভানু, ভানুমান, প্ৰভানু, অতিভানু, প্ৰতিভানু, শ্ৰীভানু, বৃহদ্ভানু আৰু চন্দ্ৰভানু।
ভামা কল্পম
ভামা কল্পম হৈছে এখন কুচিপুড়ি নৃত্য নাটিকা য'ত সত্যভামাৰ কাহিনীটো বৰ্ণন কৰা হয়। পৰম্পৰা মতে, প্ৰতিগৰাকী নৃত্য শিল্পীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱন কালত এই কাহিনীটো প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী