cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নয়নতৰা চেহগল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
চেহগলৰ মাক বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত মতিলাল নেহৰুৰ জীয়ৰী আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ভণীয়েক। ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল আৰু এই কাৰণতে ১৯৪৬ চনত কাৰাবাসলৈ গৈছিল আৰু ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত, বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতে ভাৰতৰ গণসভাৰ সদস্য, কেইবাখনো ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল আৰু ছোভিয়েট ইউনিয়ন, আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, মেক্সিকো, চেণ্ট জেমছ, আয়াৰলেণ্ডৰ আদালত আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাম কৰিছিল। right|thumb|মেক্সিকোত [[ফ্ৰিদা কাল'ৰ সৈতে চেহগল (১৯৪৭) ]] বিগত বছৰবোৰত (১৯৩৫-৪৭) ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামে নেহৰু পৰিয়াললৈ কঢ়িয়াই অনা অশান্তিৰ ফলস্বৰূপে চেহগলে ছোৱালী হিচাপে কেইবাখনো বিদ্যালয় সালসলনি কৰিছিল। অৱশেষত, তেওঁ ১৯৪৩ চনত লেণ্ডাৰৰ হিমালয় পাহাৰ ষ্টেচনৰ উডষ্টক স্কুলৰ পৰা উৰ্ত্তীণ হয় আৰু পিছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱেলেছলি কলেজৰ (বিএ, ১৯৪৭) পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ তেওঁৰ ভগ্নী চন্দ্ৰলেখাৰ সৈতে ইয়াত পঢ়া-শুনা কৰিছিল, যি ২ বছৰ আগতে অৰ্থাৎ১৯৪৫ চনত ইয়াৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ লেণ্ডাৰৰ ওচৰৰ এখন চহৰ দেৰাদুনত বহু দশক ধৰি ঘৰ কৰি আহিছে য'ত তেওঁ বৰ্ডিং স্কুলত (উডষ্টক) কাম কৰে।
বিবাহ আৰু কেৰিয়াৰ
right|thumb|'মিচটেকেন আইডেণ্টিটি' কিতাপৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠানত ভাষণৰত অৱস্থাত নয়নতৰা চেহগালৰ দুবাৰ বিয়া হৈছে, তেওঁৰ প্ৰথম স্বামী গৌতম চেহগল আৰু পিছৰ স্বামী এজন পঞ্জাবী খ্ৰীষ্টান ই.এন. মংগত ৰায় এজন ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া আছিল। নেহৰু পৰিয়ালৰ বংশোদ্ভৱ হিচাপে, চেহগলে তেওঁৰ স্বতন্ত্ৰ সমালোচনামূলক ব্যক্তিত্ব বজাই ৰাখিছিল। ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ক্ষমতালৈ উভতি অহাৰ কিছু দিনৰ ভিতৰত ইটালীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে চেহগলৰ নিৰ্ধাৰিত নিযুক্তি বাতিল কৰিছিল।
নাৰীবাদ, পুঁজিবাদ আৰু বৰ্ণবাদ ওপৰত লিখা-মেলা কৰা লেখিকা আৰু সাংবাদিক গীতা চেহগল তেওঁৰ জীয়ৰী। গীতা পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত তথ্যচিত্ৰৰ পৰিচালক আৰু এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী।
৬ অক্টোবৰ ২০১৫ তাৰিখে, যুক্তিবাদী গোবিন্দ পানচাৰে, নৰেন্দ্ৰ দাভোলকাৰ আৰু এম. এম কালবুৰ্গী আৰু দাদৰী মব লিঞ্চিং ঘটনাৰ পিছত তেওঁ এই ঘটনাক "দেশত অসহিষ্ণুতা বৃদ্ধি আৰু ভিন্নমতৰ অধিকাৰক সমৰ্থন" আখ্যা দি প্ৰতিবাদ স্বৰূপে তেওঁৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা ঘূৰাই দিয়ে; ইয়াৰ বাবে ২০১৭ চনত এয়া সাংস্কৃতিক অধিকাৰ বুলি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিৰীক্ষক কৰিমা বেননৌনে তেওঁক প্ৰশংসা কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁ পেন ইণ্টাৰনেচনেলৰ উপ-সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
ৰাহুল দ্ৰাবিড়
ৰাহুল দ্ৰাবিড় (Rahul Dravid; ১১ জানুৱাৰী, ১৯৭৩) এজন প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ অধিনায়ক। তেওঁক বিশ্ব ক্ৰিকেটৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। মাৰাঠী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা দ্ৰাবিড়ে ১২ বছৰ বয়সৰ পৰাই ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পাছলৈ ১৫ অনূৰ্ধ্ব, ১৭ অনূৰ্ধ্ব আৰু ১৯ অনূৰ্ধ্ব পৰ্যায়ত নিজ ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। দ্য ৱাল হিচাপে পৰিচিত দ্ৰাৱিড়ে ৱিজডেন ক্ৰিকেটাৰ্চ অলমঞ্চকৰ (Wisden Cricketers' Almanack) ২০০০ চনৰ বছৰটোৰ বিশ্বৰ পাঁচজন শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰিকেটাৰৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনত আই চি চি ৰ এৱাৰ্ড চেৰিমনীত বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ টেষ্ট খেলুৱৈ সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল। ২০১১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত কাণবেৰাত (Canberra) দ্ৰাৱিড় ব্ৰেডমেন অ'ৰেচন প্ৰদান কৰা প্ৰথমজন অনা-অষ্ট্ৰেলিয়ান ক্ৰিকেটাৰ ৰূপে পৰিগণিত হয়।
২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে টেষ্ট ক্ৰিকেট আৰু এদিনীয়া উভয়তে ১০,০০০ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰা দ্ৰাবিড় শচীন তেণ্ডুলকাৰ, ৰিকি পণ্টিং আৰু জেক কালিছৰ পাচতে বিশ্বৰ চতুৰ্থ আৰু দ্বিতীয় ভৰতীয়। ২০০৪ চনত বাংলাদেশৰ বিৰুদ্ধে চিটাগঙত শতৰাণ অৰ্জন কৰাৰ লগেলগে দ্ৰাবিড় সকলো ১০খন টেষ্ট খেলা দেশৰ বিৰূদ্ধে ন্যূনতম এটা শতক অৰ্জন কৰা বিশ্বৰ প্ৰথম গৰাকী খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। দ্ৰাবিড়ৰ এই অভিলেখ এটিয়াও অক্ষুণ্ণ আছে। ২১০টা কেটচৰ সৈতে ২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে দ্ৰাবিড় আছিল টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ সৰ্বাধিক কেটচ গ্ৰহণ কৰা খেলুৱৈ (উইকেট কীপাৰ নোহোৱা)।
২০১১ চনৰ অগষ্ট মাহত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া ভ্ৰমণ সমাপ্ত কৰি ওভতাৰ পাচতেই দ্ৰাৱিড়ে এদিনীয়া আৰু টি-টুৱেণ্টি ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ পাছতেই ২০১২ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটৰ পৰাও অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ২০১২ চনত ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ অধিনায়কৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
২০১২ চনৰ ১ নবেম্বৰত ছিডনীত ৰাহুল দ্ৰাবিড় আৰু গ্লেন মেকগ্ৰাথক সপ্তম বাৰ্ষিক ব্ৰেডমেন বঁটা বিতৰণী সভাত সন্মানিত কৰা হয়। ২০০৪ বৰ্ষত পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা দ্ৰাৱিডে ২০১৩ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ লাভ কৰাৰ সন্মান অৰ্জন কৰে। ২০১৪ চনত দ্ৰবিডে গ'স্প'টৰ্চ, বেংগালুৰুৰ উপদেষ্টা কমিটিৰ সদস্য হিচাপে যোগদান কৰে।
আৰম্ভণি জীৱন আৰু ক্ৰিকেটৰ সৈতে চিনাকি
দ্ৰাৱিড়ৰ জন্ম হৈছিল ইন্দোৰ, মধ্যপ্ৰদেশৰ এটা মহাৰাষ্ট্ৰীয়ান ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত। কিছুদিন পাছেতেই তেওঁৰ পৰিয়াল বেংগালুৰুলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাতেই তেওঁৰ বাল্য জীৱন আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ দেউতাকে এটা জাম বনোৱা আৰু সংৰক্ষণ কৰা কাৰখানাত কাম কৰিছিল, যাৰ বাবে পাছলৈ তেওঁক "জেমী" নামেৰেও জনা গৈছিল। দ্ৰাৱিড়ৰ মাতৃ পুষ্পা বিশ্বেশ্বৰ কলেজ অৱ ইঞ্জিনীয়াৰিং, বেংগালুৰুৰ স্থাপত্যবিদ্যা বিভাগৰ প্ৰৱক্তা আছিল। দ্ৰাৱিড়ৰ কনিষ্ঠ ভাতৃৰ নাম হৈছে বিজয়। ষ্টিফেন জোচেফ বয়জ হাইস্কুল বেংগালুৰুৰ পৰা স্কুলিয়া শিক্ষা লাভ কৰা দ্ৰাৱিড়ে ষ্টিফেন জোচেফ কলেজ অৱ কমাৰ্চৰ বাণিজ্য বিভাগৰ স্নাতক। ষ্টিফেন জোচেফ কলেজ অৱ বিজনেচ এডমিনিষ্ট্ৰেচনত MBA বিষয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা সময়তে তেওঁ ভৰতীয় জাতীয় ক্ৰিকেট দললৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১২ বছৰ বয়সতে ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰা দ্ৰাৱিড়ে পাছলৈ ১৫ অনূৰ্ধ্ব, ১৭ অনূৰ্ধ্ব আৰু ১৯ অনূৰ্ধ্ব পৰ্যায়ত নিজ ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। চিন্নস্বামী ষ্টেডিয়ামত গ্ৰীষ্মকালীন প্ৰশিক্ষণ শিৱিৰত দ্ৰাৱিড়ৰ প্ৰতিভা প্ৰথম বাৰৰ বাবে লক্ষ্য কৰে প্ৰাক্তন খেলুৱৈ কেকি তৰপুৰে। উইকেট ৰক্ষকৰ ভূমিকা পালন কৰা দ্ৰাৱিড়ে নিজ বিদ্যালয়ৰ হৈ শতক অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৯১ চনত মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত অৱস্থাতে দ্ৰাৱিড়ে ৰঞ্জি ট্ৰফীত নিজাৰ জীৱনৰ পাতনি মেলে। পুনেত, ভৱিষ্যতৰ সতীৰ্থ খেলুৱৈ মহাৰাষ্ট্ৰৰ জভাগল শ্ৰীনাথ আৰু অনিল কুম্বলেৰ বিৰুদ্ধে অমীমাংসিত খেলখনত দ্ৰাৱিড়ে ৮২ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল। ১৯৯১-৯২ চনত ৬৩.৩ গড়ত দুটা শতৰাণৰ হৈতে সংগ্ৰহ কৰা ৩৮০ ৰাণৰ ফলশ্ৰুতিতেই দ্ৰাৱিড়ে দুলীপ ট্ৰফীত দক্ষিণ মণ্ডল ক্ৰিকেট দললৈ নিৰ্বাচিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
এটা দ্বীপ সাতটা কবৰ
এটা দ্বীপ সাতটা কবৰ ৰঞ্জু হাজৰিকাই ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস। এই উপন্যাসৰ কাহিনী কল্পনা আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সংমিশ্ৰণৰ আলমত লিখা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ হৈছিল ২০০৩ চনত।
লেখকৰ পৰিচয়
ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ জন্ম ২৪ জুলাই, ১৯৫২ চনত। তেওঁ অসমৰ এজন লেখক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম কুমুদ চন্দ্ৰ হাজৰিকা। শোণিতপুৰ জিলাৰ মোনাবাৰী চাহ বাগিছাত জন্মগ্ৰহণ কৰি হাজৰিকাই শৈশৱকাল কলিয়াবৰত পাৰ কৰে। মূলতঃ ভৌতিক আৰু থ্ৰিলাৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত হাজৰিকাই কল্পবিজ্ঞান, সামাজিক, শিশু সাহিত্য, অভিযানমূলক, জ্যোতিষ আদি বিষয়তো বহু গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। ১৯৭৩ চনত প্ৰথম উপন্যাস প্ৰকাশ কৰাৰে পৰা বৰ্তমানলৈ তেখেতৰ প্ৰায় ৭৫০খন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ভাৰতবৰ্ষৰ বিজয়নগৰৰ তেতিয়া দিনৰ ৰজা আছিল সূৰ্য সিংহ। সূৰ্য সিংহৰ দুই পুত্ৰ জয় সিংহ আৰু দেৱ সিংহৰ লগত ভাৰতৰ পৰা আটলাণ্টিক মহাসাগৰেৰে পৃথিৱীৰ ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যৰে ওলাই গৈছিল, জাহাজখনৰ নাম আছিল আটলাণ্টা৷ এটা আইচৰ্গত খুন্দা মাৰি চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ যায় আৰু আৰু জাহাজৰ কেপ্তেইনজনৰ লগতে সূৰ্য সিংহৰ পুত্ৰ দেৱসিংহ সেই দ্বীপটোত পৰে, আৰু সেই দ্বীপটোতেই বিভিন্ন দেশৰ সাতজন ব্যক্তি গোট খায়৷ প্ৰথমে তেওঁলোকে ভাবিছিল সেই দ্বীপটোত কোনো নাই আৰু ইয়াৰ পৰা ওলাই যোৱাটো অসম্ভৱ। সেয়ে তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ মৃত্যু হ'ব বুলি ভাবি সাতটা কবৰ আগতীয়াকৈ খান্দিছিল। দিন বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ৰজাৰ পুত্ৰৰ লগত গোটেই দ্বীপটো ঘূৰিলে আৰু লাহে-লাহে খাদ্যৰ নাটনিত পৰিলে। যাৰ ফলত তাৰে ২-৩ জনে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। তেতিয়া সেই কবৰতেই তেওঁলোকৰ কবৰ দিয়া হৈছিল। তেওঁলোকৰ এজন এজন খাদ্য সংকটত এজন বেমাৰত পৰি, আকৌ এজন অক্টোপাচৰ কবলত পৰি মৃত্যু হয়। যি কেইজন বাকী থাকিল তেওঁলোকৰ মাজতো মনোমালিন্য ঘটিছিল যদিও দ্বীপটোও এখন ঘৰ হিচাপেই বাস কৰিছিল। তেওঁলোকে বুজিছিল যে হ'লেও তেওঁলোক লগতে থাকিব লাগিব। গতিকে দেৱসিংহৰ লগতে বাকীকেইজন লোক লগ হৈ আছিল। কিন্তু পিছলৈ তেওঁলোকৰ মাজৰো এজন-এজনকৈ মৃত্যু মুখত পৰে। শেষত থাকে দেৱসিংহৰ লগতে অন্য এজন লোক। বাকী ৬জনৰে মৃত্যু হয় আৰু সেই খান্দি ৰখা কবৰতে তেওঁলোকৰ নিথৰ দেহ পৰি ৰয়। শেষত এখন হেলিকপ্টাৰ আহি সেই দ্বীপত উদ্ধাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। তেতিয়াই মাত্ৰ দুজন লোক জীয়াই আছিল। দেৱসিংহ আৰু আন এজনে বাছিম বুলি আশা কৰিছিল। কিন্তু সাত নম্বৰ জনে ৬ নম্বৰ জনক কবৰ দি ঘূৰিব ধৰোঁতেই দ্বীপটোত পূৰ্ণ হয় তেওঁৰ নিথৰ দেহাৰে। শেষত দ্বীপটোৰ পৰা অকল দেৱসিংহই সুকলমে উভতি আহিব পাৰে। এই উপন্যাসখনৰ পৰা বুজা যায় যে যদিহে জীয়াই থকাৰ প্ৰবল হেঁপাহ মনত পুঁহি ৰখা হয় তেতিয়া তাৰ আগত মৃত্যুয়েও হাৰ মানে আকৌ যদিহে মৃত্যু নিশ্চিত হৈ থাকে তেওঁক ভগৱানেও বচাব নোৱাৰে‌।
চৰিত্ৰসমূহ
সূৰ্য সিংহ, জয় সিংহ, দেৱ সিংহ, যোছেফ ফাৰ্ণি
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
পশ্চিম কামেং জিলা
ইতিহাস
কামেং জিলাৰ ভুখণ্ড ঐতিহাসিকভাৱে মিজি আৰু আকা জনজাতিৰ নেতাই শাসন কৰিছিল৷ দশম আৰু বাৰশ শতিকাত নিৰ্মিত ভালুকপুং দুৰ্গ আৰু সোতৰশ শতিকাত নিৰ্মিত দিৰাং দুৰ্গ আদিয়ে ইয়াৰ প্ৰমাণ দিয়ে৷
ব্ৰিটিছৰ আগমণৰ পিছত এই সমগ্ৰ অঞ্চলক নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ এজেঞ্চী নাম দিয়া হয়৷ ১৯১৯ চনত ইয়াক বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট (Balipara Frontier tract) হিচাপে অভিহিত কৰি অসমৰ চাৰদুৱাৰত ইয়াৰ সদৰ পতা হয়৷ ১৯৪৬ চনত বালিপাৰাৰ পৰা কামেং অংশ পৃথক কৰি চেলা চাব এজেঞ্চী (Sela Sub-Agency) নাম দিয়া হয় কিন্তু সদৰ চাৰদুৱাৰতে ৰখা হয়৷
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত চেলা চাব এজেঞ্চীক কামেং ফ্ৰন্টিয়াৰ ডিভিজন নাম দিয়া হয়৷ ১৯৫৪ চনত ইয়াৰ সদৰ বমডিলালৈ স্থানান্তৰ কৰে৷ পৰৱৰ্তী কালৰ কামেং ফ্ৰন্টিয়াৰ ডিভিজনৰ নাম কামেং জিলা ৰখা হয়৷ ১৯৮০ চনৰ ১ জুনত এই কামেং জিলাক পৃথক কৰি পূব আৰু পশ্চিম কামেং নামেৰে দুখন জিলা সৃষ্টি কৰা হয়৷ পশ্চিম কামেং জিলাৰে একাংশ পৃথক কৰি ১৯৮৪ চনৰ ৬ অক্টোবৰত টাৱাং জিলা গঠন কৰা হয়৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
পশ্চিম কামেং জিলাৰ অধিকাংশ হিমালয় পৰ্বতৰ অংশ৷ এই জিলাৰ সৰ্বোচ্চ শিখৰ হৈছে কাংটে (Kangte)৷ পূব কামেং জিলাৰ দৰেই এই জিলাৰো জলবায়ু উত্তৰে তুন্দ্ৰা আৰু নৱেম্বৱৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত এই অঞ্চলত বৰফো পৰে৷
অৰ্থনীতি
এই জিলাৰ অধিকাংশ লোকে জুম খেতি কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰে৷ বোৱাঁ-কটা আৰু হস্ত শিল্পৰ দৰে কিছু কুটীৰ শিল্পও এই জিলাত প্ৰচলিত৷
প্ৰশাসন
এই জিলা তিনিটা মহকুমাত বিভক্ত: থ্ৰিজিন’ (Thrizino), ৰূপা (Rupa) আৰু বমডিলা (Bomdila)৷ এই মহকুমা কেইটা পুনৰ বাৰটা প্ৰশাসনিক বৃত্তত বিভক্ত কৰা হৈছে: দিৰাং (Dirang), বমডিলা (Bomdila), কালাকটাং (Kalaktang), বালেমু (Balemu), ভালুকপুং (Bhalukpong), জামেৰী (Jameri), চিনচুং (Sinchung), নাফ্ৰা (Nafra), থ্ৰিজুন’ (Thrizino), ৰূপা (Rupa), থেম্বাং (Thembang) আৰু শ্বেৰগাওঁ (Shergaon)৷
জিলাখনত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ চাৰিটা সমষ্টি আছে: দিৰাং, কালাকটাং, থ্ৰিজিন’-বুঢ়াগাওঁ আৰু বমডিলা৷ এই গোটেইবোৰ অঞ্চল পশ্চিম অৰুণাচল লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পশ্চিম কামেং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৮৭,০১৩ জন৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬১৮৷ এই জিলাৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ১২ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১৬.৬৪%। পশ্চিম কামেং জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৭৫৫ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৯.৪%৷
ভাষা
পশ্চিম কামেং জিলাত পাঁচটা মূল জনজাতিৰ লোকে বাস কৰে: মনপা (মূলতঃ দিৰাং, ভোট (Bhut), লিছ (Lish) আৰু কালাকটাং মনপা (Kalaktang Monpa)-ত অঞ্চলত), মিজি (চাজ’লাং (Sajolang)), শ্বেৰডুকপেন (Sherdukpen), আকা (Hrusso), আৰু বুগুণ (Khowa)৷
ধৰ্ম
পশ্চিম কামেং জিলাৰ অধিকাংশ লোক বৌদ্ধ ধৰ্মী যদিও আকা আৰু মিজি জনজাতিৰ কিছু লোক দ’নী পলৰ অনুগামী৷
জৈববৈচিত্ৰ্য
১৯৮৯ চনত পশ্চিম কামেং জিলাৰ ২১৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আগুৰি ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য গঠন কৰা হয়৷ এই জিলাতে ১৯৮৯ চনত ১০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ জুৰি বিস্তৃত চেচা অৰ্কিড অভয়াৰণ্য (Sessa Orchid Wildlife Sanctuary) গঠন কৰা হয়৷
ৰাণী লক্ষ্মীবাই
ৰাণী লক্ষ্মীবাই (১৯ নৱেম্বৰ ১৮২৮ – ১৮ জুন ১৮৫৮), উত্তৰ ভাৰতৰ ঝান্সী ৰাজ্যৰ ৰাণী আছিল। ঠাইখন এতিয়াৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ঝান্সী জিলাত অৱস্থিত। ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহত নেতৃত্ব লোৱা অগ্ৰণীসকলৰ ভিতৰত ৰাণী লক্ষ্মীবায়ো অন্যতম আছিল। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদীসকলৰ বিৰোধক সূচাবলৈ তেওঁ এটা প্ৰতীকত পৰিণত হৈছিল।
পশ্চিম কামেং জিলা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
ৰাণী লক্ষ্মীবাই
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮২৮ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত বাৰাণাসীৰ এটা মাৰাঠী কাৰ্হাডে ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত ৰাণী লক্ষ্মীবাইৰ জন্ম হৈছিল। জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ নাম ৰখা হৈছিল মণিকৰ্ণিকা তাম্বে আৰু সকলোৱে তেওঁক মণি বুলি মাতিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল ক্ৰমে ম'ৰ'পাণ্ট তাম্বে' আৰু ভাগীৰথী ছাপ্ৰে' (ভাগীৰথী বাই)। পিতৃ-মাতৃ উভয়েই মহাৰাষ্ট্ৰৰ লোক আছিল। লক্ষ্মীবাইৰ মাত্ৰ চাৰি বছৰ বয়সতে মাতৃৰ মৃত্যু হয়। পিতৃ ম'ৰ'পাণ্ট বিথুৰ জিলাৰ পেশ্বা আদালতত কাম কৰিছিল। তেওঁ ঘৰতেই শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সমবয়সীয়া আনবোৰ ছোৱালীতকৈ শৈশৱত বেছি স্বাধীন আছিল। শৈশৱৰ লগৰী নানা চাহিব আৰু তাত্যা তোপৰ লগত লক্ষ্মীবায়ে শ্বুটিং, ঘোঁৰা চলোৱা,  মাল্লাখাম্বা আদি ভিন্নধৰণৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
ৰাণী লক্ষ্মীবায়ে ৰাজপ্ৰাসাদ আৰু মন্দিৰৰ মাজত দুজনমান ৰখীয়া লগত লৈ ঘোঁৰা চেঁকুৰোৱাটো অভ্যাসত পৰিণত হৈছিল। তেওঁৰ ঘোঁৰাকেইটাৰ ভিতৰত সাৰংগী, পৱন আৰু বাদল উল্লেখযোগ্য। ইতিহাসবিদৰ মতে ১৮৫৮ চনত দুৰ্গৰ পৰা পলাই আহোঁতে লক্ষ্মীবায়ে বাদলৰ পিঠিতে উঠি আহিছিল। ৰাণী লক্ষ্মীবাইৰ ৰাজপ্ৰাসাদ ৰাণী মহলটো এতিয়া এটা সংগ্ৰহালয়ৰ ৰূপ দিয়া হৈছে। নৱম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰৰ কিছু প্ৰত্নতাত্ত্বিক ভগ্নাৱশেষ ইয়াত সংগ্ৰহ কৰি ৰখা হৈছে।
ঝান্সীৰ ইতিহাস, ১৮৪২- মে', ১৯৫৭
১৮৫৩ চনৰ নৱেম্বৰত মহাৰাজৰ মৃত্যুৰ পিছত দামোদৰ ৰাও (পূৰ্বৰ নাম আনন্দ ৰাও) তোলনীয়া সন্তান হোৱাৰ অজুহাত দেখুৱাই গভৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড ডেলহাউছিৰ অধীনত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ঝান্সীত স্বত্ব বিলোপ নীতি প্ৰয়োগ কৰিলে। ৰাজসিংহাসনত দামোদৰ ৰাওৰ দাবীক প্ৰত্যাখ্যান কৰি ব্ৰিটিছে ইয়াক নিজৰ সাম্ৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে। লক্ষ্মীবাইক এই খবৰটো দিয়াৰ লগে লগেই তেওঁ চিঞৰি উঠিছিল, "মই মোৰ ঝান্সীক সমৰ্পণ নকৰোঁ" (মে' মেৰি ঝান্সী নে'হী দুংগা)। ১৮৫৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত ৰাণী লক্ষ্মীবাইক ৬০০০০ টকাৰ বাৰ্ষিক পেঞ্চন দিয়া হৈছিল আৰু ৰাজপ্ৰাসাদ আৰু দুৰ্গ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
ড্ৰুক ছেন্ধেন
ড্ৰুক ছেন্ধেন (গাজনি ড্ৰেগনৰ দেশ) ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত।
গ্যাল্ডুন ঠিনলে'ই লিখা আৰু আকু টংমিয়ে সুৰ কৰা এই গীতক ১৯৫৩ চনত স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। ভাৰতত শিক্ষিত টংমিক ভাৰতীয় প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ভ্ৰমণৰ পূৰ্বেই সামৰিক ব্ৰাছ বেণ্ডৰ নেতা নিযুক্ত কৰা হ'ল। এই গীতৰ সুৰ ভূতানৰ পৰম্পৰাগত গীত থ্ৰি ন্যাম্পা মেড পা পেমাই থ্ৰি (সলনি নোহোৱা পদূমৰ সিংহাসন)ৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। গিতটোৰ সুৰ পিছলৈ দুবাৰ সলোৱা হ'ল। প্ৰথমে এই গীত ১২ শাৰীৰ আছিল, তাৰ পিছত এই গীত ৬ শাৰীৰ কৰা হ'ল।
টংমিয়ে এই গীতটিৰ বাবে এটি নৃত্যও তৈয়াৰ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত
আৰ্কিয়া
আৰ্কিয়া (Archaea) হল অণুজীৱ নামৰ কিছুমান এককোষী জীৱৰ এখন অধিজগৎ বা জগৎ। ইহঁত প্ৰকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ, অৰ্থাৎ ইহঁতৰ কোষ কেন্দ্ৰ নাই বা কোষৰ ভিতৰত কোনো ধৰণৰ আৱৰণ যুক্ত অংগাণু নাই।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
জৰ্জিয়া (দেশ)
জৰ্জিয়া (জৰ্জিয় ভাষা: საქართველო চাকাৰ্ত্‌ভ়েলো) পূব ইউৰোপৰ এখন গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম তিবি‌লিচি। জৰ্জিয়া কৃষ্ণ সাগৰ আৰু কাস্পিয়ান সাগৰৰ মাজত অৱস্থিত স্থলযোটক দক্ষিণ ককেছাছ অঞ্চলৰ আটাইতকৈ পশ্চিমত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰ। দক্ষিণ ককেছাছৰ অন্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ হ’ল আজেৰবাইজান আৰু আৰ্মেনিয়া।
জৰ্জিয়াৰ ভূগোল বিচিত্ৰ। ইয়াত আছে উচ্চ পৰ্বতমালা আৰু উৰ্বৰ উপকূলীয় নিম্নভূমি। জনসংখ্যাৰ অধিকাংশয়ে জৰ্জিয় জাতিৰ লোক। ১৯২২ চনত দেশখন ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৯৯১ চনত স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত দেশখনত ৰাজনৈতিক গতিবিধি আৰু গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হয়। এইসমূহ ঘটনাৰ কাৰণে আৰু অন্যান্য প্ৰাক্তন ছোভিয়েট গণতন্ত্ৰ সমূহৰ লগত অৰ্থনৈতিক সম্পৰ্ক ছিন্ন হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থনীতি পতনৰ দিশত আগবাঢ়ে। ১৯৯০ৰ দশকৰ মাজৰ ফালে ৰাজনৈতিক সংঘাত কমি যোৱাত আৰু মুক্ত বজাৰ সংস্কাৰ সমূহ প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাত দেশখনৰ অৰ্থনীতিত স্থিতিশীলতা ঘূৰি আহে। ১৯৯৫ চনৰ আগষ্ট মাহৰ জৰ্জিয়াৰ প্ৰথম সংবিধান গ্ৰহণ কৰা হয়।
জৰ্জিয়াৰ সীমাৰ অভ্যন্তৰত দুইখন স্বায়ত্তশাসিত প্ৰজাতন্ত্ৰ বিদ্যমান। এখন হ’ল জৰ্জিয়াৰ দক্ষিণ-পশ্চিম কোণত অৱস্থিত আজাৰিয়া আৰু আনখন দেশৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অৱস্থিত আবখাজিয়া। দুয়োখন প্ৰজাতন্ত্ৰৰে কৃষ্ণ সাগৰত উপকূল আছে। তদুপৰি দক্ষিণ অছেটিয়া নামৰ এখন স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল দেশৰ উত্তৰৰ মধ্যভাগত অৱস্থিত। আবখাজিয়া আৰু দক্ষিণ অছেটিয়াৰ উত্তৰে ৰাছিয়া অৱস্থিত। আজাৰিয়াৰ দক্ষিণে তুৰস্ক অৱস্থিত।
ৰাজনীতি
জৰ্জিয়া এখন অৰ্ধ-ৰাষ্ট্ৰপতি শাসিত প্ৰতিনিধিত্বমূলক বহুদলীয় গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ। ৰাষ্ট্ৰপতি হ’ল ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান। সেইদৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’ল চৰকাৰ প্ৰধান। ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰায় সকলো ক্ষমতা চৰকাৰৰ হাতত ন্যস্ত। আইন প্ৰণয়নৰ ক্ষমতা চৰকাৰ আৰু আইনসভা উভয়ৰ ওপৰত ন্যস্ত। বিচাৰ আৰু ন্যায় ব্যৱস্থা চৰকাৰৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা
কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা চমুকৈ চিবিআই ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান অনুসন্ধানকাৰী সংস্থা। এই সংস্থা কৰ্মচাৰী, জন অভিযোগ আৰু পেঞ্চন মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনত। এই সংস্থা দেশৰ বহুতো অৰ্থনৈতিক অপৰাধ, বিশেষ অপৰাধ, দুৰ্নীতি আৰু উচ্চ পৰ্যায়ৰ অপৰাধৰ অনুসন্ধানৰ বাবে বিখ্যাত।
কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থাৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ বৰ্তমান সঞ্চালক প্ৰধান ঋষি কুমাৰ শুক্লা।
গঠন
কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থাৰ মুৰব্বীক সঞ্চালক প্ৰধান বোলা হয়। তেওঁ ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া আৰু আৰক্ষীৰ সঞ্চালক প্ৰধান হোৱাৰ যোগ্যতা থকা বাঞ্চনীয়। ইয়াৰ সঞ্চালক প্ৰধান চিভিচি এক্ট ২০০৩ ৰ আধাৰত দুবছৰৰ বাবে চয়ন কৰা হয়। ইয়াৰ বাকী বিষয়া সমূহ ভাৰতীয় ৰাজহ সেৱা আৰু ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া। অন্যান্য পদবী সমূহ হল : বিশেষ সঞ্চালক, অতিৰিক্ত সঞ্চালক, যুগ্ম সঞ্চালক, উপ আৰক্ষী প্ৰধান, আৰক্ষী অধীক্ষক, অতিৰিক্ত আৰক্ষী অধীক্ষক, উপ আৰক্ষী অধীক্ষক, পৰিদৰ্শক, উপ পৰিদৰ্শক, সহযোগী উপ পৰিদৰ্শক, মুখ্য কনিষ্টবল আৰু কনিষ্টবল। এই পদ সমূহ কৰ্মচাৰী চয়ন আয়োগ অথবা আৰক্ষী, আয়কৰ আৰু সীমা শুল্ক বিভাগৰ পৰা পূৰণ কৰা হয়।
দণ্ডজ্ঞাৰ দৰ
কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থাৰ দণ্ডজ্ঞাৰ দৰ উচ্চ :
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
হেমো আইদেউ
হেমো বা ভামো আইদেউ (Hemo or Bhamo Aidew) আহোমৰ তুংখুঙীয়া ফৈদৰ এগৰাকী কুঁৱৰী আছিল৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল বগা কোঁৱৰ৷ বগা কোঁৱৰ চাৰিং ৰজাৰ ডালৰ আছিল৷ হেমো আইদেউক মান ৰজা বডোফাইলৈ দি মানৰ সৈতে আহোমৰ সন্ধি কৰা হৈছিল৷ হেমো আইদেউ দেখাত বৰ শুৱনী আছিল৷ তেওঁৰ গাৰ বৰণ “হেম’’ অৰ্থাৎ সোণৰ দৰে আছিল বাবে তেওঁক ’হেমো’ বুলি মতা হৈছিল৷
মিত্ৰতাৰ পৰিকল্পনা
মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পিছতে অসমলৈ অহা মান সেনাই উপযুক্ত পাৰিশ্ৰমিক নাপাই দেশত উৎপাত-অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰাত উপায়ন্তৰ হৈ আহোম ৰহা চন্দ্ৰকান্ত সিংহ আৰু বদন বৰফুকনৰ মাজৰ আলোচনামৰ্মে মান সৈন্যৰ সৈতে সন্ধি কৰা যো-জা কৰা হয়৷ এই উদ্ধেশ্যে আন আন সা-সম্পত্তি, ধন-দৌলতৰ লগতে সুন্দৰী কন্যা হেমো আইদেউক মানৰজা বডোফাইলৈ আগবঢ়োৱাৰ সিদ্ধান্ত কৰে৷
হেমোৰ বিলাপ
ৰজা আৰু বৰফুকনৰ সিদ্ধান্তৰ কথা শুনি হেমো আইদেউ কান্দোনত ভাঙি পৰিল৷ অচিন অজান দেশলৈ নাযাওঁ বোলাত উপায়ন্তৰ হৈ দেখাত শুৱনী আন এগৰাকী লিগিৰী ছোৱালীকে হেমোৰ দৰে সজাই-পৰাই আ-অলংকাৰ দি মান সেনালৈ দিবলৈ গোপনে সিদ্ধানত লৈছিল যদিও কেনেবাকৈ মান সেনাই গম পাই “তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ তিনি পুতেক আৰু বৰফুকনৰ ল’ৰা, এইসকলে দোলাৰ নালত ধৰি ভিতৰৰ পৰা যদি আইদেউক উলিয়াই আনি দিয়ে, তেনেহ’লে আমি আইদেউক নিম, নহ’লে নিনিওঁ’’ বুলি জেদ ধৰিলে৷ তেওঁলোকে জানিছিল, ডাঙ্গৰীয়া বা বৰফুকনৰ পুতেকে কুঁৱৰীৰ দোলা দাঙি ধৰিলেও কোনো লিগিৰীক দোলাত লৈ দোলা কান্ধত নুঠায়৷
হেমোৰ খং
মান সেনাৰ চতুৰালি দেখি আহোম ৰজা আৰু বৰফুকনকে ধৰি আন ডা-ডাঙৰীয়াসকল অবাক হ’ল আৰু দেশ ৰক্ষাৰ খাতিৰত হেমোকে পঠিয়াবলৈ মনস্থ কৰিলে৷ হেমো আইদেৱে খম আৰু আৱেগত প্ৰতিবাদ কৰিলে৷ “বাহুবলেৰে যদি সিংহাসন ৰাখিব নোৱাৰা কিহৰ ৰজা? ৰমণী বেচি ৰাজসিংহাসন ভোগ কৰিবা কিমান দিন? কোনে মোক মানৰ দেশলৈ পঠিয়াব পাৰে? মই নাযাওঁ৷’’
ককায়েকৰ বুজনি
হেমোৰ ককায়েক বিহুৰামক যোগেশ্বৰ সিংহ নাম দি মান সেনাই তিপামৰ ৰজা পাতিছিল৷ এই বিহুৰামে ভনীয়েক হেমোক শেষত দেশ আৰু জাতি ৰক্ষাৰ নামত ব্যক্তিগত আশা-আকাংক্ষা ত্যাগ কৰি ৰজাৰ আদেশ নতশিৰে মানি ল’বলৈ বুজনি দিছিল৷ ককায়েক বিহুৰামৰ বুজনিত হেমো সৈমান হৈছিল আৰু ককায়েকৰ লগতে অনেক মিতিৰ-কুটুম, লিগিৰা-লিগিৰী লৈ হেমো মান দেশলৈ গৈছিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজকীয় নাৰী
কল
কল (Banana) হৈছে 'মুছেছি' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত 'মুছা' জাতৰ বিভিন্ন ধৰণৰ বৰ্ণসংকৰ আৰু সাধাৰণ প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদত উৎপাদিত এক প্ৰকাৰৰ দীঘলীয়া আকৃতিৰ, খোৱাৰ উপযোগী ফল। পৃথিৱীৰ গ্ৰীষ্মপ্ৰধান অঞ্চলত এই ফলৰ যথেষ্ট ব্যৱসায়িক গুৰুত্ব আছে। ইণ্ডো-মালয়েছিয়াৰ পৰা উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়ালৈকে ব্যাপ্ত অঞ্চলটোকে কলৰ জন্ম ঠাই বুলি জনা যায়। বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ সকলো সেমেকা গৰম জলবায়ু অঞ্চলত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
উৎপত্তিস্থল
পৃথিৱীত প্ৰায় ২৮ নিযুত টন মান কল উৎপাদিত হয়।
ব্যৱহাৰ
পকা কলৰ উপৰিও পচলা,কলডিল বা কেঁচা কলো পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলত খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। পকা কল খোৱাৰ উপৰিও তাৰপৰা কলৰ গুৰি,চকলা আদি তৈয়াৰ কৰি সাঁচি খোৱা হয়। পাচলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা কল বিভিন্ন ঠাইত সিজাই,পুৰি বা ভাজি খায়। উগাণ্ডা,টাঞ্জানিয়া আদি দেশত প্ৰধান খাদ্য হিচাপে কল ব্যৱহাৰ কৰে। কলৰ শুকান গুৰি আৰু মণ্ডৰ কেঁচুৱাৰ খাদ্য হিচাপে বজাৰত যথেষ্ট চাহিদা আছে। কলৰ মিঠা গোন্ধৰ বাবে ইয়াক আইছক্ৰিম প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কলৰ গা-গছৰ ভিতৰ অংশত ১% শৰ্কৰা,০.৬৮% আঁহযুক্ত খাদ্য আৰু ১% ছাই থাকে। গা-গছ আৰু পাতৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা কলাখাৰ বিভিন্ন পাচলি ৰান্ধোতে ব্যৱহাৰ কৰে। কলৰ প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম ছাইত থকা উপাদানসমূহ -
ঔষধ হিচাপে
সকলো কলৰ ভিতৰত ভীমকলেই পৰিপুষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোত্তম বুলি ধৰা হয়। মূত্ৰনলীৰ জ্বলা-পোৰা,প্ৰসাৱ ৰঙচুৱা হোৱা আদি বেমাৰত ভীমকলৰ শিপাৰ ৰস আটাইতকৈ উত্তম আৰু ফলদায়ক। পূৰঠ গছৰ শিপা দহ-বাৰডালমান খান্দি উলিয়াই,পৰিষ্কাৰকৈ ধুই ল'ব লাগে। সেই শিপা খুন্দি ৰসখিনি উলিয়াব লাগে। প্ৰায় ৫০ গ্ৰাম ৰস ২০০ গ্ৰাম কেঁচা গৰুৰ গাখীৰৰ লগত মিহলাই পুৱা খালী পেটত খাব লাগে। ইয়াৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া নাই যদিও গৰ্ভৱতী মহিলাই ব্যৱহাৰ কৰাটো অনুচিত।
গুৰ
পকা ভীমকলৰ পৰা গুৰ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। এক কিল'গ্ৰাম পকা ভীমকল আধা ইঞ্চি ডাঠকৈ কাটি এক লিটাৰ বিশুদ্ধ পানীত বাৰ ঘণ্টা ডুবাই ৰাখি এখন চালনীৰে কলখিনি চাকি লোৱা হয়। তাৰ পাছত কলৰ পানীখিনি ৪৫ মিনিট উতলালে গুৰ প্ৰস্তুত হয়। কলৰ পৰিমাণ বাঢ়িলে গুৰ তৈয়াৰ কৰোঁতে সময়ৰ তাৰতম্য হ'ব। ভীমকলৰ বাদে চেনিকল আৰু জাতিকলৰ পৰাও গুৰ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ভীমকলৰ গুৰৰ সোৱাদ মিঠা,চেনিকলৰ গুৰৰ সোৱাদ মিঠা-টেঙা আৰু জাতিকলৰ গুৰৰ সোৱাদ কম। ওজন হিচাপত এক কিল'গ্ৰাম পকা ভীমকলত ১৫০ গ্ৰাম,একে পৰিমাণৰ চেনিকল আৰু জাতিকলৰপৰা যথাক্ৰমে ৮০ গ্ৰাম আৰু ১০০ গ্ৰাম গুৰ পোৱা যায়। এই গুৰ কুঁহিয়াৰৰ গুৰতকৈ লেকেটিয়া হয়।
কল পচলা
পচলা হাঁহৰ মাংসৰ লগত ভাজি খোৱাটো বহু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত। মাছৰ লগত ভাজি খোৱা হব আৰু মচুৰ দাইলৰ লগতো ভাজি খাবলৈ সুস্বাদু ব্যঞ্জন। মাটিমাহৰ লগত খাৰৰ পচলা তৃপ্তিকৰ।
কলাখাৰ
খাৰ হ'ল অম্লৰ লগত ক্ৰিয়া কৰি লোন উৎপন্ন কৰা এক শ্ৰেণী ৰাসায়নিক পদাৰ্থ। অসমৰ মানুহে খাব পৰাকৈ খাৰ প্ৰস্তুত কৰে। ভীমকলৰ বাকলি ৰ'দত বা জুহালত থকা ধোঁৱাচাঙত শুকুৱাই,তাক পুনৰ জুইত পুৰি,তাৰ ছাইখিনিক পানীত দি ,সেই পানীখিনিক খাৰ বা খাৰনি বুলি কোৱা হয়। তদুপৰি কলগছৰ পটুৱা (বাকলি) বা মধুনাৰেও (কলগছৰ মাজৰ ডিলা বা সাৰ) একে পদ্ধতিৰে শুকুৱাই খাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়। অতীতত অসমীয়াই,বিশেষকৈ অনাৰ্যসকলে নিমখৰ সলনি আঞ্জাত খাৰ দি খাইছিল। সেয়ে হয়তো অনা-অসমীয়াই "খাৰখোৱা অসমীয়া" বুলি কয়।
আঞ্জাত খাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় প্ৰধানকৈ দুটা কাৰণত। প্ৰথমটো কাৰণ,নিমখৰ বিকল্প হিচাপে খাদ্যত খাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় কাৰণটো হ'ল - সততে নিসিজা শাক-পাচলিত খাৰ দিলে সোনকালে সিজে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:ফল
কাৱৈ মাছ
কাৱৈ মাছ (climbing perch, বৈজ্ঞানিক নাম: Anabas testudineus) হৈছে Anabantidae পৰিয়ালৰ এবিধ উভচৰ সতেজ পানীৰ মাছ। এই মাছবিধ পশ্চিমে পাকিস্তান, ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰীলংকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পূবে দক্ষিণ চীন আৰু জাপানলৈকে, দক্ষিণে ৱালেছ দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈকে পোৱা যায়। সম্ভৱতঃ Anabas testudineus নিকট সম্পৰ্কীয় কিছুমান প্ৰজাতিৰ এটা গোট যাৰ বৈজ্ঞানিক নামটো প্ৰকৃততে কেইবাটাও ভিন্ন প্ৰজাতিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। অধিক অধ্যয়ন কৰিলে এই মাছক পৃথক পৃথক প্ৰজাতিত ভাগ কৰি নতুন নাম দিব পাৰি।
দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কিছুমান বিশেষ অঞ্চলত খাদ্য হিচাপে কাৱৈ মাছ গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ পানীৰ বাহিৰত দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে জীয়াই থকাৰ ক্ষমতাই মাছটোক আৰ্দ্ৰ কৰি ৰাখিলে ইয়াৰ বজাৰযোগ্যতা বৃদ্ধি কৰে।
১০ ফেব্ৰুৱাৰী
১০ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৪১তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩২৪টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩২৫ দিন) বাকী থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ভক্ত প্ৰহ্লাদ (চলচ্চিত্ৰ)
কাহিনী
ভক্ত প্ৰহ্লাদ ছবিৰ কাহিনীটো শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ, ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আৰু ভোলাগিৰি মহাৰাজৰ ৰচনাৰ পৰা সাৰ সংগ্ৰহ কৰি লিখি উলিয়াছিল অমলেন্দু বাগচীয়ে।
স্বৰ্গৰ দুৱৰী জয় আৰু বিজয়ে ঋষিৰ অভিশাপত মৰ্ত্যত অসুৰৰূপে হিৰণ্যাক্ষ আৰু হিৰণ্যকশিপুৰূপে জন্মগ্ৰহণ কৰে। জ্যেষ্ঠভাতৃ হিৰণ্যাক্ষক পাতালত বৰাহৰূপী বিষ্ণুৱে বধ কৰাত হিৰণ্যকশিপুয়ে জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তলৈ বিষ্ণুৰ বিৰোধ কৰি যোৱাৰ সংকল্প ল'লে। দেৱৰ্ষি নাৰদৰ পৰামৰ্শক্ৰমে হিৰণ্যকশিপুৱে অমৰত্বৰ বৰ লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্য গৰ্ভৱতী পত্নী মহাৰাণী কয়াধু আৰু ৰাজ্যৰ সকলো দায়িত্ব মহামন্ত্ৰীৰ হাতত অৰ্পণ কৰি তপস্যা কৰিবলৈ কৈলাসলৈ গ'ল। দেৱৰাজ ইন্দ্ৰই কয়াধুক অপহৰণ কৰি লৈ গ'ল। হিৰণ্যকশিপুৰ তপস্যাত বিঘ্ন ঘটাবলৈ ইন্দ্ৰই বহু চেষ্টা চলালে যদিও সফল নহ'ল।
ইফালে কয়াধুৱে দেৱৰাজৰ বন্দীত্বৰ পৰা পলাই আহি নাৰদৰ আশ্ৰমত আশ্ৰয় ল'লে। তাতেই নাৰদে মহাৰাণীক ভক্তিতত্ত্বৰ কথা শুনায়। তেনেকৈয়ে কয়াধুৰ গৰ্ভস্থ সন্তানটোৱেও হৰিনামৰ সুধা পান কৰিবলৈ সক্ষম হয়। হিৰণ্যকশিপুৱে ব্ৰহ্মাৰ পৰা চৰ্তসাপেক্ষে অমৰত্বৰ বৰ লাভ কৰি ৰাজধানীলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। স্বৰ্গ,মৰ্ত্য, পাতাল- তিনিওলোক জয় কৰি হিৰণ্যকশিপুৱে আকুলতাৰে কয়াধুৱে জন্ম দিয়া পুত্ৰসন্তান প্ৰহ্লাদৰ মুখ দৰ্শন কৰিবলৈ আহিল। কিন্তু এয়া কি- বিষ্ণুৰ চিৰবৈৰী হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদৰ মুখত হৰিনাম! হৰিনাম পাহৰাই অসুৰৰ শিক্ষা দিবলৈ দায়িত্ব দিলে ষণ্ড আৰু অমৰ্কক। কিন্তু প্ৰহ্লাদৰ মুখৰ পৰা কোনোমতে হৰিনাম নুগুছে। বিভিন্ন শাস্তি দিও প্ৰহ্লাদক সংশোধন কৰিব নোৱাৰিলে। অৱশেষত নৰসিংহ ৰূপ ধৰি বিষ্ণুৱে হিৰণ্যকশিপুক বধ কৰিলে।
সঙ্গীত
ব্ৰজেন বৰুৱাই ছবিখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল। গীত লিখিছিল কেশৱ মহন্তই।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অমৃতা পেটেল
অমৃতা পেটেল (Amrita Patel, জন্ম: ১৩ নৱেম্বৰ ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী। তেওঁ সমবায় দুগ্ধ খণ্ডৰ সৈতে জড়িত আৰু লগতে এগৰাকী পৰিবেশবিদ। তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন বোৰ্ডৰ নেতৃত্ব দিছিল। এই বোৰ্ডে বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুগ্ধ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী 'অপাৰেচন ফ্লাদ'ৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ আন কেইবাটাও প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষতা কৰিছিল আৰু বেংকৰ বোৰ্ডৰ সদস্য আছিল। ২০০১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অমৃতা পেটেলৰ জন্ম ১৯৪৩ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত নতুন দিল্লীৰ সফদৰজং ৰোডৰ এক গুজৰাটী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া আৰু ৰাজনীতিবিদ হিৰুভাই এম পেটেল আৰু সাৱিত্ৰীবেনৰ কন্যা। তেওঁ পৰিয়ালৰ পাঁচগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। তেওঁৰ দেউতাকে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল ১৯৫৯ চনত গুজৰাটৰ আনন্দলৈ উভতি গৈছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু পশুপালনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ১৯৬৫ চনত তেওঁ দুগ্ধসমবায় আমুলত যোগদান কৰে আৰু ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
আমুলত প্ৰায় চাৰি দশক জুৰি কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন বোৰ্ডৰ (এনডিডিবি) অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। এনডিডিবিৰ পৰিচালনা সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুগ্ধ বিকাশ কাৰ্যসূচী অপাৰেচন ফ্লাদৰ নেতৃত্ব দিছিল।
তেওঁ দিল্লীৰ মাদাৰ ডেইৰীৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আন্তৰ্জাতিক দুগ্ধ ফেডাৰেচনৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিৰ সভাপতি আৰু পিছত হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্যও আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি আৰু গ্ৰাম্য উন্নয়ন বেংক বোৰ্ডৰ বৰ্তমান সদস্য।
বঁটা আৰু সন্মান
দুগ্ধ খণ্ডৰ বিকাশ আৰু ব্যৱস্থাপনাত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁ বিভিন্ন বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁ লাভ কৰা উল্লেখযোগ্য বঁটা সমূহ হৈছে: ফাইনেঞ্চিয়েল এক্সপ্ৰেছ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা, ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে জৱাহৰলাল নেহৰু জন্ম শতবৰ্ষী বঁটা (১৯৯৯-২০০০), ৱৰ্ল্ড ডেইৰী এক্সপোৰ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ আন্তৰ্জাতিক ব্যক্তি (১৯৯৭), ভাৰতীয় ডেইৰী এছোচিয়েচন ফেল'শ্বিপ, কৃষিমিত্ৰ বঁটা, ফুয়েল ইঞ্জেক্সন ইঞ্জিনিয়াৰিং কোম্পানীৰ পৰা ফাউণ্ডেচন ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, সহকাৰিতা বন্ধু বঁটা, বৰলাগ বঁটা (১৯৯১), ইন্দিৰা গান্ধী পৰিৱেশ পুৰস্কাৰ (২০০৫), মহিন্দ্ৰা সমৃদ্ধি কৃষি শিৰোমণি সন্মান জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা (২০১৬) ইত্যাদি।
ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনত তেওঁক বাণিজ্য শিতানত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
দেৱদাস বনজাৰে
দেৱদাস বনজাৰে (Devdas Banjare, ১৯৪৭ - ২০০৫): সৎনামী সকলৰ প্ৰধান নৃত্য পন্থীক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী বিশিষ্ট নৰ্তক শিল্পী । ছত্তীছগঢ়ৰ প্ৰথম মঞ্চ শিল্পী।
জন্ম
দেৱদাস বনজাৰেৰ জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯৪৭ চনত মধ্য ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ‍্যৰ সাংকৰা নামৰ গাঁৱত হৈছিল। কিন্তু তেওঁ দুৰ্গ জিলাৰ ওমদা গাঁৱত ডাঙৰ - দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ফুলসিং বনজাৰে আৰু মাতৃৰ নাম ভাগৱতী বাই আছিল। তেওঁৰ বাল‍্যকালৰ নাম আছিল জেঠু।
শিক্ষা
দেৱদাস বনজাৰেই ৰিচালী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ভিলাই চেক্টৰ-১ হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী বি. এচ. পি. স্কুলৰ পৰা ১৯৬৭ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰে। ছত্তীছগঢ়ৰ প্ৰিয় খেল কাবাডীৰ তেওঁ ৰাজ‍্যস্তৰীয় চেম্পিয়ন আছিল।
কৰ্মজীৱন
২১ মে ১৯৭৫ চনত ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি মহামহিম ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদে গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডৰ প্ৰস্তুতিত আনন্দিত হৈ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনলৈ প্ৰস্তুতিৰ অৰ্থে আমন্ত্ৰিত কৰে আৰু নিজ হাতে সোণৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮২ চনত ভাৰত মহোৎসৱ লণ্ডনত, ১৯৮৫ চনত ভাৰত মহোৎসৱ পেৰিচ, যুৱ মেলা মস্কোত, ১৯৮৬ চনত ফ্ৰান্সত অনুষ্ঠিত ভাৰত মহোৎসৱত পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াত প্ৰভাৱিত হৈ ভূতপূৰ্ব প্ৰধানমন্ত্ৰী মাননীয় ৰাজীৱ গান্ধীয়ে ৩১ জুলাইত নিজৰ শুভেচ্ছা পত্ৰ দি সন্মান জনাইছিল। ১৯৯০ চনত ইংলেণ্ড, জাৰ্মান, ফ্ৰান্সত আয়োজিত পেৰিচ তথা ডিজন মহোৎসৱত উৎকৃষ্ট কলা পন্থী প্ৰদৰ্শন কৰি ইণ্টাৰনেচনেল ডিজন ফেষ্টিভেল ৩০ ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯১ চনত দিল্লী ৰাজহৰা ষ্টেডিয়ামত ২৫ ডিচেম্বৰত প্ৰতিভা সম্পন্ন ভূমিপুত্ৰ পদত সন্মানিত হোৱাৰ লগতে ১৯৯৩ ত সত্য দৰ্শন সংস্থান সৎনামী সমাজৰ দ্বাৰা ২৩ ডিচেম্বৰত সৎনামী সমাজ ৰত্নৰে সন্মানিত হয়। তেওঁ গুৰু ঘাসীদাস বিশিষ্ট সেৱা পদক, গুৰুঘাসীদাস সামাজিক চেতনা পুৰস্কাৰ আদি লাভ কৰিছিল।
বনজাৰেই লণ্ডন, এডিনবাৰ্গ, কানাডা, হেম্বাৰ্গ, এষ্টাৰ্ডম, ৰোম, পেৰিচ, গ্লাছগো আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ বহুকেইখন দেশ আৰু চহৰত পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে। তেওঁ বিশ্বৰ ৬৪ খন ঠাইত ভ্ৰমণ ও পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
তেওঁৰ জীৱন প্ৰথমৰ পৰাই বহুত কষ্ট আৰু অভাৱত অতিক্ৰম কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱন কাহিনীক বিশিষ্ট সাহিত্যিক ড॰ পৰদেশী ৰাম বৰ্মাই আৰুগ ফুল নামৰ কিতাপত প্ৰকাশ কৰিছে।
মৃত্যু
২৬ আগষ্ট ২০০৫ চনত এক পথ দুৰ্ঘটনাত দেৱদাস বনজাৰেৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিমলা বুটি
বিমলা বুটি (জন্ম ১৯৩৩) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেখেতেৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰ হৈছে প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞান। ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য হোৱা তেখেত হৈছে প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। বিমলা বুটিয়ে ন'বেল বিজয়ী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰৰ অধীনত গৱেষণা কৰিছিল। তেখেতে বিক্ৰম সাৰাভাই বঁটা, আমেৰিকান পদক, আৰু ইনছা-ভাইনু বাপ্পু (INSA-Vainu Bappu) বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল। বিক্ৰম সাৰাভাইয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভাৰতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান "ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালা"ত বিমলা বুটিয়ে তেইশটা বছৰ কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল।
শিক্ষা
বিমলা বুটিয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। একেখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰাই তেখেতে পাছলৈ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰে। ডক্তৰেট ডিগ্ৰীৰ পঢ়া-শুনাৰ বাবে তেখেতে চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। বিখ্যাত পদাৰ্থ বিজ্ঞানী সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰৰ অধীনত তেখেতে নিজৰ গৱেষণা কাৰ্য চলাই যায়। আৰু ১৯৬২ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত তেখেতে ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
বিমলা বুটিয়ে আপেক্ষিকতাবাদী প্লাজমাৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ উদ্দেশ্য আছিল-প্ৰথমে এটা সাধাৰণ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা আৰু সেইটো আৰ্হিৰ জৰিয়তে মহাকাশ, জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞািনক আৰু প্ৰয়োগশালাৰ প্লাজমাৰ সমস্যাৰ অন্বেষণ আৰু প্ৰয়োগ কৰা। অৰৈখিক বলবিজ্ঞানৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি তেখেতে অৰৈখিক, অশান্ত আৰু বিশৃংখল প্লাজমা প্ৰক্ৰিয়াৰ কেতবোৰ নিৰীক্ষিত প্ৰপঞ্চ নিৰূপণ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত, তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে। দুবছৰৰ পাছত তেখেত আমেৰিকালৈ যায় আৰু "গোদাৰ্ড মহাকাশ উৰণ কেন্দ্ৰ, নাছা"ত কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। সেইটো প্ৰতিষ্ঠানত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ এগৰাকী আৱাসিক গৱেষণা সহযোগী হিচাপে কাম কৰে।
১৯৬৮ চনত বুটি ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু দিল্লীস্থ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্ম এটাত যোগদান কৰে। তাৰ কেইদিনমানৰ পিছতে প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ উদ্যোগত আয়োজিত হোৱা "নেহৰু স্মাৰক বক্তৃতা"ৰ এক বিশেষ নৈশভোজৰ অনুষ্ঠানত বিমলা বুটিয়ে বিক্ৰম সাৰাভাইক লগ পায়। সেই নৈশভোজটো আয়োজন কৰা হৈছিল সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰৰ স্মৃতি সুঁৱৰি। সেইগতিকে তেখেতেৰ ছাত্ৰী হিচাপে বিমলা বুটিকো সেই অনুষ্ঠানলৈ মতা হৈছিল। "ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালা"ৰ (Physical Research Laboratory) সেইসময়ৰ অধ্যক্ষ বিক্ৰম সাৰাভায়ে বিমলাক সেই অনুষ্ঠানতে পি.আৰ.এল.ত যোগদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। সেই অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি বুটিয়ে উক্ত প্ৰতিষ্ঠানত ১৯৭০ চনত যোগদান কৰে। ১৯৯৩ চনলৈকে তেখেতে সেইটো প্ৰতিষ্ঠানত বিভিন্ন পদত অধিষ্ঠিত হৈ নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰে। তেখেতে সহযোগী অধ্যাপক, অধ্যাপক, জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক, আৰু "ডিন অৱ ফেকাল্টি" পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। পি.আৰ.এল.ত থকাৰ সময়ত বুটিয়ে "ভাৰতৰ প্লাজমা বিজ্ঞান সমাজ" স্থাপনত আগভাগ লয়। বিমলা বুটিয়ে এইটো প্ৰতিষ্ঠানতে ২৩ বছৰ কাম কৰে।
১৯৮৫ চনৰ পৰা ২০০৩ চনৰ ভিতৰতে বিমলা বুটিয়ে ইটালীৰ ত্ৰিষ্টিত থকা "তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ"ৰ (International Centre for Theoretical Physics) অধ্যক্ষৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল।
নিজৰ কেৰিয়াৰত বুটিয়ে বহুতো গৱেষণাপত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেখেতে চাৰিখন গ্ৰন্থও সম্পাদনা কৰিছিল। ১৯৭৭-৮৩ৰ ভিতৰত তেখেত আমেৰিকাৰ "IEEE Transactions on Plasma Science"ৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল। তেখেতে তাত "প্লাজমা বিজ্ঞান সংঘ" স্থাপন কৰিছিল আৰু ১৯৯২-৯৩ চনত এগৰাকী অধ্যক্ষ হিচাপে নিজ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
নিজৰ কেৰিয়াৰত বুটিয়ে কেইবাটাও বঁটা আৰু সন্মান পাবলৈ সক্ষম হৈছিল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
অ-পদাৰ্থ
অ-পদাৰ্থ হৈছে অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি কল্প-বিজ্ঞানধৰ্মী উপন্যাস। উপন্যাসখন ১৯৮২ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
নৱকান্ত বৰুৱা অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এটি প্ৰসিদ্ধ নাম। এখুদ ককাইদেউ হিচাপে জনপ্ৰিয় নৱকান্ত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীত ১৯২৬ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত। তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি, অসম উপত্যকা বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা-সন্মান লাভ কৰে। ১৯৭৬ চনত তেখেতক পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰা হৈছিল। হে অৰণ্য হে মহানগৰ, কপিলীপৰীয়া সাধু, শিয়ালী পালেগৈ ৰতনপুৰ, ৰাৱণ আদি তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অৰ্জুন ভঞ্জন
অৰ্জুন ভঞ্জন বা দধিমথন এখন নাট সাহিত্য। নাটখনৰ লেখক মাধৱদেৱ। নাটকীয় বিন্যাসেৰে এই নাটখন মূলতঃ তিনিটা প্ৰধান ভাগত বিভক্ত- শিশু কৃষ্ণ আৰু মাক যশোদাৰ মাজত বিৰোধ, যমলাৰ্জুন ভংগ আৰু নন্দ যশোদাৰ ঘৰুৱা কোলাহল।
বৈশিষ্ট্য
অৰ্জুন ভঞ্জন নাটক খনৰ অন্য নাম দধিমথন। এইখন মাধৱদেৱৰ প্ৰথম নাট। ইয়াৰ কাহিনী ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধৰ। বৈশিষ্ট্যৰ দিশেৰে অৰ্জুন ভঞ্জনেই মাধৱ দেৱৰ একমাত্ৰ পূৰ্ণাংগ নাট। তেওঁৰ অন্যান্য নাটক সমূহক নাট নুবুলি ঝুমুৰা বুলিহে কোৱা হয়। নাটকীয় বিন্যাসৰে এই নাটকখন মূলতঃ তিনিটা প্ৰধান ভাগত বিভক্ত। প্ৰথম ভাগ- শিশুকৃষ্ণ আৰু মাক যশোদাৰ মাজত বিৰোধ, দ্বিতীয় ভাগ- যমলাৰ্জুন ভংগ আৰু তৃতীয় ভাগ- নন্দ যশোদাৰ ঘৰুৱা কোলাহল।
বিষয় বস্তু
নাটখনৰ বিষয় বস্তুক মূলতঃ তিনিটা প্ৰধান ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। প্ৰথম ভাগত আছে- শিশুকৃষ্ণ আৰু মাক যশোদাৰ মাজত বিৰোধ, দ্বিতীয় ভাগত আছে- যমলাৰ্জুন ভংগ আৰু তৃতীয় ভাগত আছে- নন্দ যশোদাৰ ঘৰুৱা কোলাহল। যশোদাৰ কথাৰেই নাটকখনৰ আৰম্ভণি। এদিন যশোদাই দধি মথি থাকোঁতে শিশু কৃষ্ণই মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ ধৰে, এনে সময়তে জুইত বহাই থোৱা গাখীৰ উতলি পৰিবলৈ ধৰাত গোপীসকলে যশোদাক চিঞৰিবলৈ ধৰে যে, গাখীৰ উতলি পৰি গৈছে, তেওঁলোকৰ আহৰি নাই। যশোদাই কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাবলৈ ধৰে কিন্তু শিশু কৃষ্ণই মাকক এৰি নিদিয়ে। শেষত মাকে মাতৃসুলভ খঙেৰে কৃষ্ণক থেকেঁচা মাৰি কোলাৰ পৰা নমাই থৈ যায়। এই কথাতে অভিমান কৰি শিশুকৃষ্ণই পটাগুটি দলিয়াই মথনি বাৰি, দৈৰ কলহ ভাঙি লণ্ড-ভণ্ড কৰে। ক্ষীৰ, লৱণু যিমান পাৰে নিজে খায় আৰু বান্দৰক খুৱাই গোটেই নষ্ট কৰে। গোটেই ঘটনাৰ বুজ লৈ যশোদাই কৃষ্ণক মাৰিবলৈ খেদি যায়। বহু সময় লৰা-ঢপৰা কৰি পিছত কৃষ্ণই নিজেই মাকক ধৰা দিয়ে। মাকে শাস্তি হিচাপে কৃষ্ণক উৰলত ৰছীৰে বান্ধিবলৈ যায় অথচ আচৰিত ভাৱে প্ৰত্যেক বাৰেই দুই আঙুল ৰছী চুটি হয়। মাকৰ অৱস্থা দেখি পিছত কৃষ্ণই নিজেই বন্ধন লয়। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত কৃষ্ণই উৰলৰে সৈতে আগুৱাই গৈ চোতালত থকা যমলাৰ্জুন গছ দুজোপাৰ ফেৰেঙনিত সোমাই গছ ৰূপী নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱক মুক্তি দিয়ে। বতাহ-বৰষুণ নোহোৱাকৈয়ে গছ দুজোপা উঘলি পৰাত সকলোৱে বিস্ময় মানে। দুয়োজোপা গছৰ মাজত কৃষ্ণক জীৱিত অৱস্থাত দেখি পিতাক নন্দই আনন্দেৰে কৃষ্ণক কোলাত তুলি লয়। যশোদাই কৃষ্ণক এনে নিষ্ঠুৰ ভাৱে শাস্তি দিয়া বুলি নন্দ আৰু যশোদাৰ মাজত খকাখুন্দা লাগে আৰু তাতেই নাটক খনৰ কাহিনীৰ সমাপ্তি ঘটে।
চৰিত্ৰ
অৰ্জুন ভঞ্জন নাটক খনত মাধৱদেৱে বহুকেইটা মুখ্য-গৌণ চৰিত্ৰৰ সংযোগ ঘটাইছে। ইয়াৰে মুখ্য চৰিত্ৰ কেইটা হৈছে- শ্ৰীকৃষ্ণ, যশোদা, নন্দ। ইয়াৰোপৰি গৌণ চৰিত্ৰত আছে ৰোহিনী, গোৱাল-গোৱালী, কুৱেৰৰ পুত্ৰ নলকুৱেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱ। নাটকখনৰ চৰিত্ৰ নিৰ্দিষ্ট নহয়। প্ৰয়োজনত গোৱাল-গোৱালীৰ সংখ্যা বঢ়াব বা কমাব পৰা যায়।
নাট্যকাৰৰ চমু পৰিচয়
মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ (১৪৮৯-১৫৯৬) অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ এজন মূল হোতা আছিল। তেওঁ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য আছিল । তেওঁৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষ ভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মাধৱদেৱ বৈৰাগী আছিল কিন্তু জীৱন বিমুখী নাছিল। জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল আস্থা আৰু গোটেই জীৱনটো গভীৰ জ্ঞানান্বেষণেৰে উপভোগ কৰিব বিচাৰিছিল। মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল। পাছলৈ নিজেও কোচ ৰজাৰ অনুগ্ৰহত থাকি সাহিত্য আৰু ধৰ্ম চৰ্চা কৰিছিল। নামঘোষা আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলী মাধৱদেৱৰ অনুপম সৃষ্টি । তেওঁৰ আন আন ৰচনাসমূহ হ'ল:
আখ্যানমূলক ৰচনা: আদিকাণ্ড ৰামায়ণ, ৰাজসূয় কাব্য।
তত্ত্বমূলক ৰচনা: নাম মালিকা, ভক্তি ৰত্নাৱলী, জন্ম ৰহস্য।
নাটক: অৰ্জুন ভঞ্জন, চোৰ ধৰা, পিম্পৰা গুচোৱা, ভূমি লেটোৱা, ভোজন বিহাৰ আদি।
ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কেইবা কুৰি গীত ৰচনা কৰে যিবোৰক বৰগীত বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ ৰচনাৰাজিত সহজ-সৰল ঘৰুৱা ভাৱ আৰু ঘৰুৱা শব্দৰ ব্যৱহাৰ পোৱা যায়। কৃষ্ণ মাহাত্ম্য প্ৰকাশ কৰাই তেওঁৰ ৰচনাৰাজিৰ প্ৰধান বিষয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
বিগ ডাটা
বৃহৎ-তথ্য বা বিগ ডাটা (Big Data) হ’ল এনে কিছু তথ্যৰ সমষ্টি যি অতি বৃহদাকাৰ আৰু জটিল আৰু ই গতানুগতিক তথ্য বিশ্লেষণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা বিশ্লেষণৰ বাবে অনুপযুক্ত। বিগ ডাটাৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে তথ্য-আহৰণ, তথ্য-সংৰক্ষণ, তথ্য-বিশ্লেষণ, তথ্য-সন্ধান, তথ্য-ভাগ-বতৰা, তথ্য-স্থানান্তৰ, তথ্যগোপনীয়তা আদি। বিগ ডাটাৰ ৫টা মাত্ৰা হ’ল: আয়তন, ভিন্নতা, বেগ আৰু সম্প্ৰতি যোগকৃত ভাৰসাম্য আৰু মানদণ্ড।
বৰ্তমান 'বিগ ডাটা' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ পূৰ্বানুমাণিক বিশ্লেষণ, ব্যৱহৰকাৰীৰ আচৰণ বিশ্লেষণ অথবা তেনে কিছুমান উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিশ্লেষণ পদ্ধতি, যাৰ সহায়ত তথ্যৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ- আহৰণ কৰাৰ পদ্ধতিসমূহকে সাধাৰণতে বুজোৱা হয়, কাৎচিতহে তথ্যৰ আকাৰ প্ৰকাৰ বুজোৱা হয়। বৃহত-তথ্যৰ লগত জড়িত অসুবিধাসমূহ আলোচনা কৰিবলৈ বিজ্ঞানী, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়া, চিকিৎসক, বিজ্ঞাপন দ্বাতা, চৰকাৰী বিষয়া আদিয়ে সঘনে মিলিত হয়। তেওঁলোকে এক বিশাল পৰিশৰৰ বিষয় যেনে, আন্তঃজাল সন্ধান, বাণিজ্য প্ৰযুক্তি, নগৰাঞ্চল তথ্য-বিজ্ঞান, বাণিজ্যিক তথ্য-বিজ্ঞান, বতৰ-বিজ্ঞান, বংশতত্ত্ব, জতিল পদাৰ্থ-বিজ্ঞানৰ ৰূপাঙ্কন, জীৱ-বিজ্ঞান, পৰিৱেশ বিজ্ঞান আদি।
তথ্য-সমষ্টি অতি সোনকালে বৃদ্ধি পায়, কিয়নো তথ্য আহৰণ কৰা হয়, ক্ৰমাণ্ণয়ে অধিমূল্য কমি অহা আৰু সংখ্যা বাঢ়ি অহা তথ্য-সংবেদক ইণ্টাৰনেট অফ্‌ থিক্স সঁজুলিৰ সহায়ত, যেনে মোবাইল ফোন, আকাশী দূৰ সংবেদক, চফ্টৱেৰ লগ, কেমেৰা, মাইক্ৰফোন, RFID, বেতাঁৰ সংবেদকৰ নেটৱৰ্ক আদি।
সংজ্ঞা
'বিগ-ডাটা' শব্দটো ১৯৯০ দশকৰ পৰাই প্ৰচলিত হৈ আছে। জন মেছিয়ে ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰে বুলি কিছুলোকে কয়। ই সচৰাচতে এনে তথ্য-সমষ্টিক বুজায়, যি তথ্য আহৰণ, শুদ্ধিকৰণ, পৰিচালনা আৰু বিশ্লেষণ আদি সাধাৰণতে ব্যৱহৃত সঁজুলিসমূহে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু সময় যোৱাৰ লগে লগে, প্ৰযুক্তিৰ উন্নতি হোৱাৰ লগে লগে, 'বিগ-ডাটা'ৰ আকাৰৰ লক্ষ্যও বাঢ়ি গৈ আছে। ২০১২ চনত কেই দজনমান টেৰাবাইটৰ পৰা ই কেইবা জেট্টাবাইট হ’লগৈ। এনে ভিন্নতাপূৰ্ণ, জটিল আৰু বৃহদাকাৰ তথ্য-সমষ্টিক নতুন কলনবিধি আৰু প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োজন।
২০১৮ চনৰ এটা সংজ্ঞাৰ কোৱা হয়, "বহৎ-তথ্য এনে কিছুমান তথ্য সমষ্টি যাক মোকাবিলা কৰিবলৈ সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন হয়।" আৰু টোকাত কোৱা হয়, "ই কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ব্যৱহৃত সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ তত্ত্বৰ এক বিশেষ আৰু স্পষ্ট পৰিৱৰ্তন প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।"
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
ৰীতা কোঠাৰী
ৰীতা কোঠাৰী (Rita Kothari; জন্ম: ৩০ জুলাই, ১৯৬৯) এগৰাকী গুজৰাটী আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ লেখক আৰু অনুবাদক। জন্মসূত্ৰে কোঠাৰী ভাৰতীয় গুজৰাটী। এগৰাকী সিন্ধী ৰূপে নিজা পৰিচয় আৰু স্মৃতি সংৰক্ষণৰ মানসেৰে, কোঠাৰীয়ে ভাৰত বিভাজন আৰু মানুহৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বিষয়ক বহুকেইখন কিতাপ লিখিছে। তেওঁ কেইবাখনো গুজৰাটী ভাষাৰ কিতাপ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৮৯ চনত, আহমেদাবাদৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ কলেজৰ পৰা কোঠাৰীয়ে কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ ঠিক দুবছৰৰ পাছত পুনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। ১৯৯৫ ত তেওঁক দৰ্শনৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ২০০০ চনত, তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰ দ্য এক্সপিৰিয়েঞ্চ অৱ ট্ৰেন্সলেটিং হিন্দী প্ৰ'জ এণ্ড ট্ৰেন্সলেটিং ইণ্ডিয়া :দ্য কালচাৰেল পলিটিক্স অৱ ইংলিচৰ বাবে গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।
কোঠাৰীয়ে সোনিপটৰ অশোকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত অধ্যাপনা কৰে। তেওঁ ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈ, গান্ধীনগৰত অৱস্থিত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ মানৱ বিজ্ঞান আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিভাগত কৰ্মৰত আছিল। ১৯৯২ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ তেওঁ আহমেদাবাদৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগত ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু অনুবাদ পঢ়াইছিল। ইয়াৰ পিছত কোঠাৰীয়ে ‘এম আই চি এ’(ইনষ্টিটিউট অৱ ষ্ট্ৰেটেজিক মাৰ্কেটিং এণ্ড কম্যুনিকেচন)ৰ সাংস্কৃতিক আৰু যোগাযোগ (কালচাৰ এণ্ড কম্যুনিকেচন) বিভাগত অধ্যাপক ৰূপে যোগদান কৰিছিল। সাহিত্য, চলচ্চিত্ৰ, নৃতাত্ত্বিক আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাস কোঠাৰীৰ শিক্ষাদানৰ আগ্ৰহৰ অন্তৰ্গত। ভাষা, প্ৰসংগ আৰু সংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন হ’ল তেওঁৰ ৰুচি, যি অনুবাদক এক প্ৰিজম ৰূপে গঠন কৰিছে, যাৰ মাজেদি কোঠাৰীয়ে ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপট চায়।
কোঠাৰী আহমেদাবাদত থাকে।
কৰ্মজীৱন
কোঠাৰীয়ে মডাৰ্ণ গুজৰাটী পয়েট্ৰি এণ্ড ক'ৰেল আইলেণ্ড: দ্য পয়েট্ৰি অৱ নিৰঞ্জন ভগত গ্ৰন্থখন সহ অনুবাদ কৰিছে। তেওঁ জোছেফ মেকৱানৰ গুজৰাটী উপন্যাস অংগলিয়াটক দ্য ষ্টেপচাইল্ড নাম দি আৰু ইলা মেহতাৰ কিতাপ ভাড়ক ফেন্স (২০১৫) নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে। তেওঁ জুৰী ৱাকাবায়াচী আৰু ৰুপাৰ্ট স্নেলৰ সৈতে দুখন কিতাপ সহ সম্পাদনা কৰিছে। কোঠাৰী স্পীচ এণ্ড চাইলেন্স: লিটাৰেৰি জাৰ্নিচ্‌ বাই গুজৰাটী ৱুমেনৰ সম্পাদক আৰু অনুবাদক।
তেওঁ তেওঁৰ স্বামী অভিজিৎ কোঠাৰীৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে কে এম মুন্সিৰ পটন ত্ৰিলজী -দ্য গ্লৰি অৱ পটন, দ্য লৰ্ড এণ্ড মাষ্টাৰ অৱ গুজৰাট আৰু কিং অৱ কিঙচ্‌ শীৰ্ষকেৰে ক্ৰমে ২০১৭, ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
গোপালচৰণ দ্বিজ
গোপালচৰণ দ্বিজ ষোড়শ শতিকাৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ এগৰাকী বৈষ্ণৱ কবি আৰু পণ্ডিত আছিল। গোপালচৰণ দ্বিজ মহাপুৰুষ দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী আছিল। তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত ভক্তি ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থক গোপালচৰণ দ্বিজে অসমীয়া গদ্যলৈ ভাঙনি কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত থাকোঁতে ভাগৱতৰ তৃতীয়, সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
পৰিচয়
গোপালচৰণ দ্বিজে পঞ্চদশ শতিকাত কামৰূপ অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল। দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী গোপালচৰণ দ্বিজে কিছুকাল কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত বসবাস কৰিছিল। তেওঁ কামৰূপৰ বৰনগৰত সংস্কৃত টোল স্থাপন কৰিছিল। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিশিষ্ট পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ টোললৈ সঘনাই আহিছিল।
সাহিত্য-কৰ্ম
গোপালচৰণ দ্বিজে হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ কোঁচ বিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰৰ বৈষ্ণৱসকলৰ অনুৰোধত অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁ ভাগৱতৰ সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধক পদ্য আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্তি ৰত্নাকৰ গদ্যত ভাঙনি কৰিছিল। তেওঁ ভাগৱত পুৰাণ তৃতীয় স্কন্ধৰ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানক পদত ভাঙনি কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ক'ছ'ভ'ৰ নাৰী
thumb|250px|ক'ছ'ভ'ৰ আলবেনিয়ান মহিলা ক’ছ’ভ’ৰ মহিলাসকল হ’ল ক’ছ’ভ’ গণৰাজ্যত বাস কৰা বা ক’ছ’ভ’ গণৰাজ্যৰ পৰা অহা মহিলা। যুদ্ধোত্তৰ ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক হিচাপে কিছুসংখ্যক ক'ছ'ভ' (বা ক'ছ'ভান) মহিলা ক'ছ'ভ'ৰ পুনৰ্বাসন প্ৰক্ৰিয়াত শান্তি-নিৰ্মাণ আৰু লিংগ সমৰ্থক সমতা স্থাপনৰ প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণকাৰী হৈছে। ক’ছ’ভ’ গণৰাজ্যৰ ৰাজনীতি আৰু আইন প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰতো ক’ছ’ভ’ৰ মহিলাসকল সক্ৰিয় হৈ পৰিছে। ইয়াৰ উদাহৰণ হ’ল: আতিফেটে জাহজাগাক ক’ছ’ভ’ৰ চতুৰ্থ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা। তেওঁ আছিল প্ৰথম মহিলা, প্ৰথমগৰাকী দলবিহীন প্ৰাৰ্থী আৰু দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ পদত নিৰ্বাচিত হোৱা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ব্যক্তি। ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ আগতে তেওঁ ক'ছ'ভ' আৰক্ষীৰ উপ-সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, তেওঁ মেজৰ জেনেৰেলৰ পদবী লাভ কৰিছিল, যিটো পদবী দক্ষিণ-পূব ইউৰোপৰ মহিলাসকলৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ।
লিংগ সমতা
ভোটাধিকাৰ, সম্পত্তিৰ অধিকাৰ, কামৰ ক্ষেত্ৰত ক’ছ’ভ’ৰ মহিলাসকল কাৰিকৰীভাৱে পুৰুষৰ সম পৰ্যায়ৰ। কিন্তু ক'ছ'ভ'ৰ সকলো ব্যৱসায়ৰ ১০ শতাংশতকৈও কমসংখ্যক মহিলাৰ নেতৃত্বত আছে নাইবা মহিলাৰ মালিকানাধীন অৱস্থাত আছে৷ সকলো ব্যৱসায়িক ঋণৰ ৩ শতাংশতকৈও কম মহিলাৰ হাতলৈ যায়। ইয়াৰ আংশিক কাৰণ এইটোৱেই যে ঋণ লাভৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় জামিন মহিলাৰ কতৃত্বত নাথাকে৷ কাৰণ সম্পত্তি মূলতঃ পুৰুষৰ নামতহে পঞ্জীয়ন কৰা হয়। মাত্ৰ ১৮ শতাংশহে মহিলাৰ সম্পত্তিৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ৩.৮ শতাংশ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে সম্পত্তিৰ মালিক। সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতিৰ বাবে নাৰীক প্ৰায়ে সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ পৰা বাদ দিয়া হয় বা পুৰুষ আত্মীয়ৰ হাতত নিজৰ উত্তৰাধিকাৰ এৰি দিয়াৰ আশা কৰা হয়।
১৯৯৮-১৯৯৯ চনৰ সংঘাতৰ সময়ত যৌন হিংসা
১৯৯৮-১৯৯৯ চনলৈকে অঞ্চলটোত সশস্ত্ৰ সংঘাতৰ সময়ত পদ্ধতিগত ধৰ্ষণৰ বাতৰি পোৱা গৈছিল। ২০০০ চনত হিউমেন ৰাইটছ ৱাচে এই হিংসাৰ ওপৰত প্ৰকাশ কৰা প্ৰতিবেদন অনুসৰি ছাৰ্বিয়া আৰু যুগোস্লাভিয়াৰ বাহিনীয়ে ক'ছ'ভাৰ আলবেনিয়ান মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত কৰা ধৰ্ষণৰ ৯৬টা গোচৰৰ ৰিপৰ্ট পোৱা গৈছে। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে এই সংখ্যা প্ৰকৃত ভুক্তভোগীৰ সংখ্যাতকৈ বহু কম৷ অনুমান সহস্ৰাধিক।
এই সময়ছোৱাত ধৰ্ষণে তিনিটা ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল: মহিলাৰ ঘৰত ধৰ্ষণ, উৰণৰ সময়ত ধৰ্ষণ আৰু আটকত ধৰ্ষণ। প্ৰথম ৰূপটো বহুলাংশে সংঘটিত হৈছিল জীৱিতসকলৰ গাঁৱত, য’ত তেওঁলোকক কেতিয়াবা পৰিয়াল আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সন্মুখত ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় শ্ৰেণীটো আভ্যন্তৰীণভাৱে স্থানচ্যুত হোৱা আৰু সেয়েহে ঘৰৰ পৰা আঁতৰত থকা মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত ধৰ্ষণৰ ক্ষেত্ৰত দেখা গৈছিল। অস্থায়ী ডিটেনচন কেম্পত থকাৰ সময়ত ধৰ্ষণ হোৱা মহিলাসকলৰ বাবে শেষৰ শ্ৰেণীটো প্ৰযোজ্য। ৰিপ'ৰ্ট কৰা ধৰ্ষণৰ প্ৰায় সকলোবোৰেই আছিল দলীয় ধৰ্ষণ৷ ইয়াৰে অধিকাংশই ছাৰ্বিয়াৰ অৰ্ধসামৰিক বাহিনীয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে সাধাৰণ নাগৰিকক আতংকিত কৰিবলৈ, চিনাকিৰ পৰা ধন আদায় কৰিবলৈ বা মানুহক সেই অঞ্চলৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ সংঘটিত কৰিছিল।
সংঘাতৰ অন্ত পৰাৰ পিছত বহুতো জীৱিত লোকে স্বামীক এৰি থৈ যায় আৰু কিছুমানে তাৰ পিছত সন্তানক অকলে ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলগীয়া হয়। তেতিয়া এই জীৱিতসকলৰ নিজৰ দুখ-কষ্টৰ কোনো আইনী স্বীকৃতি নাছিল, সেয়েহে ২০০৬ চনত সংঘাতৰ সময়ত যৌন হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলক আইনী স্বীকৃতি দিয়াৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ হয়। ২০১৪ চনতহে এই আইনখন গৃহীত হয়। শেহতীয়াকৈ সংঘাত সম্পৰ্কীয় যৌন হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা মহিলাসকলৰ বাবে ক্ষতিপূৰণ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণৰ বাবে আইনী ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰা হৈছে। ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ক'ছ'ভাৰ চৰকাৰে জীৱিতসকলৰ অৱস্থা স্বীকৃতি আৰু পৰীক্ষাৰ বাবে বাজেট আবণ্টন দিয়ে। সেই হিচাপত এই মহিলাসকলে যুদ্ধৰ অসামৰিক বলি হোৱাৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল আৰু মাহিলী পেঞ্চন লাভ কৰিছিল।
নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসা
সমগ্ৰ ক’ছ’ভ’তে ঘৰুৱা নিৰ্যাতন সাধাৰণ। ২০১৬ চনত আৰক্ষীয়ে ঘৰুৱা হিংসাৰ ৮৭০টা প্ৰতিবেদন লাভ কৰে যাৰ ফলত পৰৱৰ্তী সময়ত ২৪৩ জন লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। কিন্তু সূত্ৰসমূহে অনুমান কৰিছে যে ঘৰুৱা হিংসাৰ ৯০ শতাংশ ঘটনাৰ ৰিপ'ৰ্ট নোহোৱাকৈয়ে থাকে। ২০১৫ চনত কৰা এক সমীক্ষাত ৬৮ শতাংশ মহিলাই জীৱনৰ এটা সময়ত ঘৰুৱা হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা বুলি জনাইছে। সমীক্ষাটোত ২০ শতাংশ পুৰুষ আৰু মহিলাই স্বামীয়ে পত্নীক মাৰপিট কৰাটো গ্ৰহণযোগ্য বুলিও ভাবে। ঘৰুৱা হিংসাৰ প্ৰতি এই সামগ্ৰিক গ্ৰহণযোগ্যতাই উচ্চ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰত অৰিহণা যোগাব পাৰে।
বহুতে অনুভৱ কৰে যে; অপৰাধমূলক ন্যায় ব্যৱস্থাই আংশিকভাৱে দোষী; কাৰণ আৰক্ষীৰ দুৰ্নীতি আৰু পুৰুষৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল ব্যৱস্থাৰ সংমিশ্ৰণে তেওঁলোকক অপৰ্যাপ্তভাৱে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিছে। ক’ছ’ভ’ৰ মৰ্যাদাৰ বাবে নাগৰিকে ইউৰোপীয় মানৱ অধিকাৰ আদালতলৈ যাব নোৱাৰে, গতিকে সেয়েহে সকলো বিষয় ঘৰুৱাভাৱে সমাধান কৰিব লাগিব।
আশ্ৰাফুল হক
জন্ম আৰু শিক্ষা
আশ্ৰাফুল হকৰ জন্ম হয় ১৯৬৯ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত। হকে ১৯৮৭ চনত গোৱালপাৰাৰ বলদমাৰী হাইস্কুলৰপৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে আৰু ১৯৯২ চনত গোৱালপাৰা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পাছলৈ তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু ১৯৯৭ চনত তাৰপৰা অভিনয়ত specialization সহ dramatics বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
মৃত্যু
ব'ন মেৰ' কেন্সাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০১৫ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মুম্বাইৰ সুনীতা হস্পিতেলত হকে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
ডাণ্টে এলিগিয়েৰি
ডাণ্টে এলিগিয়েৰি (Dante Alighieri) চমুকৈ “ডাণ্টে” ইটালিৰ এজন বিখ্যাত ৰোমাণ্টিক কবি, লেখক তথা দাৰ্শনিক আছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১২৬৫ চনৰ মে মাহত কোনো এক শুভদিনত ডাণ্টেৰ জন্ম হয়। মাকৰ নাম আছিল বেলা অলিঘিয়েৰি। দেউতাক তেওঁৰ নাম ৰাখিছিল ডুৰাণ্ট অলিঘিয়েৰি। ফ্লোৰান্সত থকা পৰিয়ালৰ এক সুন্দৰ ঐতিহ্য আছিল যদিও তেওঁৰ জন্ম সময়ত এই পৰিয়ালটো দৰিদ্যলৈ পৰ্যবসিত হৈছিল। নিচেই সৰুতে তেওঁ মাকক হেৰুৱাইছিল তেতিয়াই তেওঁ দেউতাকে আন এজনী মাহী মাক লৈছিল। এজন সতীয় ভাই আৰু দুজনী অৰ্ধ ভগ্নী লগত তেওঁৰ অসুখী জীৱন পাৰ হৈছিল।