cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
হিলিয়াম
বৈশিষ্ট্য
হিলিয়াম অণু এক পৰমাণুবিশিষ্ট। মৌলসমূহৰ ভিতৰত কেৱল হাইড্ৰ'জেন ইয়াতকৈ পাতল। হিলিয়াম -২৭২.২ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছত ২৬ একক বায়ুমণ্ডলীয় চাপতকৈও বেছি চাপত গোট মাৰি কঠিন হয়। ই -২৬৮.৯ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছত বিস্ফোৰিত হবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ ঘনত্ব ২০ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ আৰু একক বায়ুমণ্ডলীয় চাপত ০.১৬৬৪ গ্ৰাম/লিটাৰ। হিলিয়ামৰ আণবিক ভৰ ৪.০০২৬। সকলো গেছৰ ভিতৰত হিলিয়াম গেছক তৰল কৰা সবাতোকৈ কঠিন। স্বাভাবিক বায়ুচাপত ইয়াক কঠিনীভূত কৰা অসম্ভৱ। এই বৈশিষ্ট্যৰ কাৰণে তৰল হিলিয়াম হিমায়ক হিচাপে আৰু পৰীক্ষাগাৰত পৰম শূন্যৰ নিকতবৰ্তী তাপমাত্ৰা উৎপাদন আৰু পৰিমাপত ব্যবহাৰ কৰা হয়। তৰল হিলিয়ামৰ উপৰেৰে বাষ্প দ্ৰুত গতিত পঠিয়াই স্বাভাবিক বায়ুচাপত প্ৰায় পৰম শূন্যৰ ওচৰৰ তাপমাত্ৰাত ইয়াক শীতল কৰা সম্ভৱ। পৰম শূন্যৰ সামান্য উপৰৰ তাপমাত্ৰাত ই "হিলিয়াম-২" বা অতিতৰল হিলিয়ামলৈ পৰিণত হয়। এই অতিতৰল হিলিয়ামৰ অদ্বিতীয় বৈশিষ্ট্য বিদ্যমান; ইয়াৰ কোনো হিমাংক নাই, আৰু ইয়াৰ সান্দ্ৰতা শূন্য। ই খুব সহজেই অত্যন্ত সূক্ষ্ম ছিদ্ৰ আৰু ফাঁটৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হ'ব পাৰে। হিলিয়াম-৩ নামৰ ৩ ভৰবিশিষ্ট আইছ'টপটোৰ স্ফুটনাংক সাধাৰণ হিলিয়ামতকৈও তলত অৱস্থিত আৰু তৰল অৱস্থাত অত্যন্ত ভিন্ন ধৰণে আচৰণ কৰে। হাইড্ৰ'জেনৰ পিছতেই হিলিয়াম মহাবিশ্বৰ সকলোতকৈ সহজলভ্য মৌল। কিন্তু পৃথিবীত ইয়াৰ পৰিমাণ অত্যন্ত কম। ভূগৰ্ভস্থত প্ৰাকৃতিক গেছৰ সৈতে মিশ্ৰ অৱস্থাত ইয়াক পোৱা যায়। অত্যন্ত পাতল বাবে নিঃসৰণৰ লগে লগে ই বায়ুমণ্ডল ত্যাগ কৰে আৰু ইয়াক পুনৰ ধৰি ৰাখিব নোৱাৰি। সমুদ্ৰ সমতলত হিলিয়াম প্ৰতি মিলিয়নত ৫.৪ অনুপাতত পোৱা যায়। উচ্চ উচ্চতাত এই পৰিমাণ অলপ বাঢ়ে। বায়ুমণ্ডলৰ প্ৰতি মিলিয়নৰ ১টা কণা হিলিয়াম-৩ মৌল। অনুমান কৰা হয় যে ই ৩ ভৰবিশিষ্ট ট্ৰিটিয়ামৰ তেজস্ক্ৰিয় ক্ষয়ৰ পৰা তৈয়াৰ হয়। হিলিয়ামৰ সাধাৰণ আইছ'টপ, হিলিয়াম-৪ সম্ভৱতঃ শিলসমূহৰ তেজস্ক্ৰিয় আলফা নিঃসাৰক পদাৰ্থৰ পৰা উদ্ভূত। প্ৰাকৃতিক গেছত প্ৰায় ০.৪ শতাংশ হাৰত হিলিয়াম থাকে আৰু ইয়েই হিলিয়ামৰ প্ৰধান বাণিজ্যিক উৎস।
ব্যবহাৰ
হিলিয়াম অদাহ্য বাবে বেলুনত হাইড্ৰ'জেন গেছৰ সলনি ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ উত্তোলন ক্ষমতা হাইড্ৰ'জেনৰ ৯২ শতাংশ, অৰ্থাৎ ই হাইড্ৰ'জেনতকৈ দুগুণ গধুৰ।
যৌগসমূহ আৰু ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া
অন্যান্য নিষ্ক্ৰিয় গেছৰ দৰে হিলিয়ামো ৰাসায়নিকভাৱে নিষ্ক্ৰিয়। ইয়াৰ একমাত্ৰ ইলেকট্ৰন খোলাটো ইলেকট্ৰনেৰে পূৰ্ণ, ফলত অন্যান্য ৰাসায়নিক মৌলৰ লগত ইয়াৰ বিক্ৰিয়া সংঘটন অত্যন্ত দুৰূহ। যদিওবা বিক্ৰিয়া ঘটে, তেতিয়াও ইয়াৰ উৎপাদ যৌগসমূহ অস্থায়ী প্ৰকৃতিৰ হয়। হিলিয়ামৰ লগত নিয়ন আৰু হাইড্ৰ'জেনৰ যৌগৰ অস্তিত্ব বিচাৰি পোৱা গৈছে। অন্যান্য যৌগ থকাৰো অনুমান কৰা হৈছে। মহাবিশ্বত হিলিয়াম অত্যন্ত সহজলভ্য বাবে এই বিক্ৰিয়াসমূহ মহাবিশ্ব তত্ত্বৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'ব পাৰে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক মৌল শ্ৰেণী:আদৰ্শ গেছ
পবা বৰ্ষাৰণ্য
ধেমাজি জিলাৰ সীমান্তৱৰ্তী জোনাই মহকুমা সদৰৰ পূব দিশে অসম-অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমান্ত তথা চিয়াং-ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত বৰ্ষাৰণ্য পবা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। পবা বনাঞ্চলৰ সমীপৰ ঐৰামঘাটৰ সমীপত চিয়াং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগমস্থল। তাহানিতে ধেমাজি জিলাখনো সেউজবুলীয়া বনভূমি আৰু বন্য জীৱ-জন্তুৰে ভৰপূৰ আছিল। কিন্তু জনসংখ্যা বাঢ়ি মানুহৰ কাৰ্যকলাপ বৃদ্ধি পাই অহাৰ লগে লগে ইয়াৰ সেউজবুলীয়া বনভূমি আৰু বন্য জীৱ-জন্তুবোৰ ক্ৰমে নোহোৱা হৈ আহিছে।
বিৱৰণ
পবা এখন সাধাৰণ অৰণ্য নহয়, ই এখন সমৃদ্ধিশালী বৰ্ষাৰণ্য। বৰ্ষাৰণ্য বা Rainforest হৈছে এনে এক অৰণ্য য’ত বছৰটোৰ বাৰ মাহেই সেমেকা পৰিৱেশ বিৰাজ কৰি থাকে। আৰু এনে অৰণ্যবিশিষ্ট অঞ্চলত অৰ্থাৎ  বৰ্ষাৰণ্যত বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাতৰ পৰিমাণ আশী ইঞ্চিতকৈ বেছি হোৱা দেখা যায়। বৰ্ষাৰণ্যত ডাঙৰ ডাঙৰ বৃক্ষ, জোপোহা বৃক্ষ, গুল্ম, ঢেঁকীয়াজাতীয় উদ্ভিদৰ লগতে বিভিন্ন বৃক্ষৰ সমাহাৰত এক জটিল তৰপৰ সৃষ্টি হয়। এই তৰপীয়া প্ৰক্ৰিয়াটো ঠাইভেদে বেলেগ হোৱা দেখা যায়। সাধাৰণতে এই  অৰণ্যৰ উদ্ভিদৰাজিৰ চাৰিটা স্তৰ পৰিলক্ষিত হয়। এনে অৰণ্যত শীৰ্ষস্তৰতো ওখ ওখ গছ দেখিবলৈ পোৱা যায়। যাক কোৱা হয় Emergent Layer বা শীৰ্ষস্তৰ। শীৰ্ষ গছবোৰ সাধাৰণতে ১১৫ ৰ পৰা ১৫০ ফুট ওখ হয়। সাধাৰণতে এনেধৰণৰ গছৰ পাতবোৰ সৰু আৰু দেখাত মেলি থোৱা ছাতিৰ দৰে, গা-গছডাল ওখ আৰু ক্ষীণ। শীৰ্ষস্তৰৰ ঠিক তলতে সেউজীয়া দলিচাৰ দৰে আন এটা স্তৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। Rainforest-ৰ ভাষাত ইয়াক Canopy Layer বা মধ্যস্তৰ বুলি কোৱা হয়। মধ্যস্তৰতো গছবোৰ সাধাৰণতে ৬৫ ৰ পৰা ১০০ ফুট উচ্ছতাৰ হয়। সাধাৰণতে শীৰ্ষস্তৰ আৰু মধ্যস্তৰৰ গছবোৰে গোটেই  অৰণ্যভাগ এটা বৃহৎ ছাতিৰ দৰে ঢাকি ৰাখে। মধ্যস্তৰৰ ঠিক তলতে ১৫ ৰ পৰা ২০ ফুট উচ্ছতাৰ জোপোহা আৰু অপৈণত গছ দেখিবলৈ পোৱা যায়। এইটোৱে হৈছে নিম্নস্তৰ বা Understory Layer। নিম্নস্তৰৰ বেছিভাগ গছৰে মূৰবোৰ দীঘলীয়া। বৰ্ষাৰণ্যৰ ভূমিভাগ সাধাৰণতে বিভিন্ন উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ। এই ভূমি সংলগ্ন বিভিন্ন উদ্ভিদ যেনে– ঢেঁকীয়াজাতীয়, গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কচু, বেত, বনৰীয়া কলগছ, ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদ আদি দেখিবলৈ পোৱা যায়। বৰ্ষাৰণ্যত ডাঙৰ বৃক্ষ, জোপোহা গছ, গুল্ম, ঢেঁকীয়া, শেলুৱৈজাতৰ উদ্ভিদৰ লগতে বিভিন্ন গছৰ সমহাৰত এক জটিল তৰপৰ সৃষ্টি হয়। বৰ্ষাৰণ্যৰ শীৰ্ষস্তৰৰ পৰা ভূমিসংলগ্ন স্তৰলৈ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ আপুৰুগীয়া প্ৰাণীৰ উত্তম বাসস্থান হিচাপে পৰিগণিত। বৰ্ষাৰণ্যৰ প্ৰতিটো জীৱই  ইটোৱে সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আৰু পৰিস্থিতি তন্ত্ৰটোৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ প্ৰতিটো সদস্যৰে গুৰুত্ব অপৰিসীম। বৰ্ষাৰণ্য জীৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ ভাণ্ডাৰ। সেয়ে বৰ্ষাৰণ্য পবাৰ সংৰক্ষণৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম।
পক্ষী
পবাৰ অৰণ্যভাগৰ লগতে আদ্ৰৰ্ভূমি আৰু চিয়াং নদীত বনকুকুৰা, ফেঁচা, হুদু, ধনেশ, ফুটুকা ফেঁচা, বগলী, শামুকভঙা, বনৰীয়া ৰাজহাঁহ, পানী কাউৰী, দৈকলা, বনৰীয়া হাঁহ, মাছৰোকা, কণামুচৰি, পখৰা মাছৰোকা, গো-বক, মাজুবক, বৰ-বক, মণিয়ৰী, ডাউক, কামচৰাই, বাদুলি, শালিকা, কপৌ, চিলনী, দলপুঙা, গঙাচিলনী, ভেলা, আজান, ঘিলাহাঁহ, পাতিহাঁহ, কুৰুৱা, শেন চৰাই, বালিঘোঁৰা, ধৃতৰাজ, শৰালি হাঁহ, দেওহাঁহ (অসমৰ ৰাজ্যিক চৰাই), ফুটুকীহাঁহ, খণ্টিয়া হাঁহ, চাকৈচকোৱা ইত্যাদি বিভিন্ন থলুৱা আৰু পৰিভ্ৰমী চৰাই-চিৰিকটি দেখিবলৈ পোৱা যায়। বিশেষকৈ শীতকালত দেশ-বিদেশৰ পৰা অহা পৰিভ্ৰমী বিভিন্ন চৰায়ে চিয়াং নদীৰ বুকুত জলকেলি কৰি শীতৰ পৰিৱেশ মুখৰ কৰে।
জীৱ-জন্তু
বিভিন্ন দুষ্প্ৰাপ্য জীৱ-জন্তুৰে সমৃদ্ধ বৰ্ষাৰণ্য পবা বনাঞ্চলত বনৰীয়া হাতী, লাজুকী বান্দৰ, মলুৱা বান্দৰ, অসমীয়া বান্দৰ, বনগাহৰি, হৰিণা, সুগৰী পহু, কেৰ্কেটুৱা, নেউল, হেঁপা, বনৰৌ, কেঁটেলা পহু, শৰপহু, শিয়াল, অজগৰ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ সাপ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কাছ-ভেকুলী আদি পোৱা যায়। পবা সৰীসৃপ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী আৰু উভচৰ প্ৰাণীৰ আদৰ্শ বাসভূমি। তদুপৰি তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিব্ৰু-ছৈখোৱা অভয়াৰণ্য আৰু অৰুণাচলৰ ডি ইৰিং বন্যপ্ৰাণী উদ্যানৰ পৰা হাতী-বাঘ আৰু বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পশু-পক্ষীয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত অৱস্থিত নদীদ্বীপ কবু চাপৰিক কৰিডৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি পবা বনাঞ্চলত বিচৰণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
পেটেণ্ট
পেটেন্ট হৈছে -- নতুন কিবা উদ্ভাৱন কৰিলে চৰকাৰীভাৱে উদ্ভাৱন কৰা বস্তুটো/যন্ত্ৰটো উদ্ভাৱক স্বীকৃতি দিয়া এটা সংস্থা । উদ্ভাৱকে নিজৰ উদ্ভাৱন কৰা বস্তুটোৰ বিষয়ে এই পেটেন্ট সংস্থা ওচৰত পন্জীয়ন কৰিব লাগে ।
বিনন্দ বৰুৱা
বিনন্দ বৰুৱা (Binanda Boruah) আছিল গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ। ১৯২৮আৰু ১৯২৯চনত ' অসম ছাত্ৰ সন্মিলন'ৰ মুখপত্ৰ' মিলন' ৰ সম্পাদক আছিল।
জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়
ঘৰ যোৰহাট মহকুমাৰ টিয়কত। পিতৃ নাম গোপাল বৰুৱা।
শিশু পুথি
তেখেতে 'কেৰপাই শৰ্মা' নামৰ ছদ্মৰূপত 'বাঁহী' আদি কাকতত খুহুটীয়া প্ৰবন্ধও দিছিল। শ্ৰী বৰুৱাই নাটক আৰু গল্পও ৰচনা কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
গিৰীশা নাগাৰাজেগৌড়া
গিৰীশা হোচানাগাৰা নাগাৰাজেগৌড়া (Girisha Hosanagara Nagarajegowda; জন্ম: ২৬ জানুৱাৰী ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয়ৰ পেৰা-এথলীট তথা হাই জাম্প খেলুৱৈ। গিৰীশ এন গৌড়া নামেৰেও পৰিচিত তেওঁৰ জন্ম বাওঁ ভৰিৰ প্ৰতিবন্ধকতাৰ সৈতে হৈছিল। তেওঁ পুৰুষৰ হাই জাম্প এফ-৪২ শ্ৰেণীত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত ২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ১.৭৪ মিটাৰ অতিক্ৰমী ফাইনেলত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। সেই পেৰালিম্পিকত পদক অৰ্জন কৰা তেওঁ আছিল একমাত্ৰ ভাৰতীয় তথা পেৰালিম্পিকত পদক জয় কৰা ষষ্ঠ ভাৰতীয়।
কেৰিয়াৰ
গিৰীশাই প্ৰথম সাফল্য লাভ কৰিছিল ধাৰৱাডত অনুষ্ঠিত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাত য'ত তেওঁ শাৰীৰিকভাৱে সক্ষম খেলুৱৈসকলৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় হাই জাম্প চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেওঁৰ প্ৰথম সাফল্য আছিল ২০০৬ চনত আয়াৰলেণ্ডত প্ৰতিবন্ধীসকলৰ জুনিয়ৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত লাভ কৰা ব্ৰঞ্জৰ পদক। ইয়াৰ পাছত কুৱেইট আৰু মালয়েছিয়াত এথলেটিক মিটত তেওঁ স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।
গিৰীশাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁৰ বেংকৰ চাকৰি ত্যাগ কৰি প্ৰশিক্ষণত গুৰুত্ব দিছিল। ২০১২ চনত অনুষ্ঠিত লণ্ডনত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ হাই জাম্প এফ-৪২ শ্ৰেণীৰ ফাইনেলত ১.৭৪ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
ডাকিনী
ডাকিনী (डाकिनी) বুলিলে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় ধৰ্মতে এক প্ৰকাৰৰ নাৰী আত্মা বা ৰাক্ষসীক বুজা যায়। ডাকিনীৰ ধাৰণাটো প্ৰসংগ আৰু পৰম্পৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কিছু ভিন্ন হোৱা দেখা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে, প্ৰাচীন হিন্দু গ্ৰন্থ আৰু পূব এছিয়াৰ গুহ্য বৌদ্ধ ধৰ্মত ডাকিনী শব্দটোৱে নৰমাংস আৰু/বা অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ ভক্ষণ কৰা এক ৰাক্ষসী জাতিকে বুজায়। হিন্দু তান্ত্ৰিক সাহিত্যসমূহত সততে ডাকিনীৰ অৰ্থ হৈছে ষষ্ঠ চক্ৰৰ এটা বা মানৱ শৰীৰৰ সাতটা মৌলিক উপাদানৰ (ধাতু) সৈতে জড়িত এগৰাকী দেৱী। ইয়াৰ বিপৰীতে নেপালী আৰু তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্মত 'ডাকিনী' বা 'জ্ঞান ডাকিনী' শব্দই উগ্ৰ দেহাৱয়ব ধাৰণ কৰা এক আলোকিত শক্তিৰ নাৰী মূৰ্তি আৰু কিছু পৰিমাণে আধ্যাত্মিক বিকাশযুক্ত মানৱী, এই উভয়কে বুজাব পাৰে।
পূব এছিয়াৰ বৌদ্ধ পৰম্পৰাত ডাকিনীক বুদ্ধ বৈৰোচনৰ দ্বাৰা ডাইককোটেন বা মহাকালৰ ৰূপত বৌদ্ধ ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লোৱা হৈছিল আৰু অৱশেষত জাপানত ডাকিনীক ডাকিনিটেন নামৰ এক উপাস্য দেৱীৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হৈছিল। কৃষিকাৰ্যৰ স্থানীয় দেৱতা ইনাৰীৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাৰ পিছত ডাকিনিটেন ইনাৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা কিটচ্‌নে অৰ্থাৎ শিয়ালৰ প্ৰতীকৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।
হিন্দুধৰ্মত ডাকিনী
হিন্দু পুৰাণসমূহৰ কোনো কোনো ভাগত ডাকিনীসমূহক দেৱী কালীৰ সহচৰী তথা মাংসাহাৰী পিশাচী বুলি কোৱা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, শিৱ পুৰাণত (২.২.৩৩) উল্লেখ কৰা হৈছে যে দক্ষ প্ৰজাপতিৰ শাস্তি দিবলৈ ৰাওনা হওঁতে বীৰভদ্ৰ আৰু মহাকালীৰ সহচৰী হিচাপে নৱদুৰ্গাৰ লগতে ডাকিনী আৰু শাকিনী (শাখিনী), ভূত, প্ৰমথ, গুহ্যক, কুষ্মাণ্ড, চাতক, ৰাক্ষস, ভৈৰৱ আৰু ক্ষেত্ৰপালসকললো গৈছিল। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ (৩.৪১.৩০), বৰ্ণনা অনুসৰি কৈলাস পৰ্বতত পৰশুৰামে শিৱৰ গণসকলৰ সৈতে ডাকিনীসকলকো দেখা পাইছিল।
ভাগৱত পুৰাণৰ (১০.০৬.২৭-২৯) মতে, শিশু কৃষ্ণই পুতনা ৰাক্ষসীক বধ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষাৰ বাবে বৃন্দাবনৰ গোপিনীসকলে কিছু লোকাচাৰৰ আয়োজন কৰে। তেওঁলোকে ডাকিনী, ভূত, কুষ্মাণ্ড, মাতৃকা, অপস্মৰ আদিক বিষ্ণুৰ নামত দূৰতে বিদূৰ হ'বলৈ কয়।
দেৱী কুব্জিকাৰ উপাসনা পদ্ধতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা থকা অগ্নি পুৰাণৰ এটা অধ্যায়ত ডাকিনী, ৰাকিনী, কাকিনী, শাকিনী আৰু যক্ষিনীক উত্তৰ-পূব দিশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ছয় দিশে পূজা কৰাৰ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে।
তান্ত্ৰিক সাহিত্যত ডাকিনীক সততে মানৱ শৰীৰৰ সপ্তধাতু বা ছয় চক্ৰৰ সৈতে যুক্ত কৰা হৈছে। কুব্জিকামাতা তন্ত্ৰত সাতগৰাকী যোগিনী দেৱী যথাক্ৰমে কুসুমমালিনী, যক্ষিনী, শঙ্খিনী, কাকিনী, লাকিনী, ৰাকিনী আৰু ডাকিনীক সাধকক প্ৰতীকীভাৱে নিজৰ বীৰ্য্য, অস্থি, মেৰু, মেদ, ৰক্ত আৰু চৰ্ম অৰ্পণ কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। প্ৰায় একেধৰণৰ তালিকা শ্ৰীমতোত্তৰ তন্ত্ৰতো পোৱা যায়। ইয়াত উল্লিখিত দেৱীসকল হৈছে ডাকিনী, ৰাকিনী, লাকিনী, কাকিনী, শাকিনী, হাকিনী, য়াকিনী আৰু কুসুমা। কুব্জিকামাতা তন্ত্ৰৰ আন এক অধ্যায়ত ছয় চক্ৰৰ সৈতে জড়িত ছগৰাকী দেৱীৰ দুখন তালিকা দিয়া হৈছে। তাৰে এখনত অজ্ঞাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মূলাধাৰলৈকে ছয় চক্ৰৰ সৃজনীশীল উত্তৰ দিশটো সূচোৱা হৈছে। দ্বিতীয় তালিকাত ধ্বংসাত্মক দক্ষিণ দিশটোৰ কথা কোৱা হৈছে।
মাংসাহাৰী ডাকিনী
লঙ্কাৱতাৰ সূত্ৰৰ এটা অধ্যায়ত মাংসাহাৰৰ সমালোচনা কৰি গৌতম বুদ্ধই ডাক আৰু ডাকিনীলৈ আঙুলিয়াই তেওঁলোকক এক সিংহিনী আৰু এক মনুষ্যৰ মিলনৰ ফলত জন্ম লোৱা মাংসভোজী ৰজা কল্মশ্বাপদৰ "নৰমাংসৰ ভয়ানক খাদক" বুলি অভিহিত কৰিছে।
পূব এছিয়াৰ বৌদ্ধধৰ্ম অনুযায়ী উগ্ৰৰূপী দেৱতা মহাকালৰ সৈতে ডাকিনীসকলৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা হৈছে। তাঙ ৰাজবংশৰ সময়ৰ য়ি জিঙে ৰচনা কৰা মহাভৈৰৱ তন্ত্ৰ বা বৈৰোচনভীষমবুদ্ধি সূত্ৰত এই বিষয়ে বৰ্ণনা পোৱা যায়। এই আখ্যান অনুসৰি, বৈৰোচন বুদ্ধই মহাকালৰ ৰূপ লৈ ডাকিনীসকলক আহ্বান কৰে আৰু নৰমাংস পৰিত্যাগ কৰিলেহে মুক্তি দিয়াৰ চৰ্ত ৰাখি তেওঁলোকক উদৰস্থ কৰে। ডাকিনীসকলে অভিযোগ কৰে যে এনে কৰিলে তেওঁলোক ক্ষুধাৰ্ত হৈ পৰিব। তেতিয়া মহাকালে তেওঁলোকক মৃত ব্যক্তিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গুণসমূহ (essance) ভক্ষণ কৰিবলৈ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়াৰ লগতে এজন ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে ছমাহৰ আগতেই জ্ঞান হোৱাৰ শিক্ষা দিয়ে।
জাপানী বৌদ্ধধৰ্ম
নৱম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে (হেইয়ান যুগ) জাপানত পূব এছিয়াৰ গুহ্য বৌদ্ধধৰ্মৰ সূচনা হোৱাৰ লগে লগে দেশখনলৈ ডাকিনীৰ চিত্ৰখনৰো প্ৰৱেশ ঘটে। সিংগন বৌদ্ধধৰ্মৰ দুটা মণ্ডলৰ অন্যতম গৰ্ভকোষধাতু মণ্ডলত যমৰ ৰাজসভাত দক্ষিণ দিশে সপ্তমাতৃকা আৰু অন্যান্য দেৱ-দেৱীৰ লগতে তিনিগৰাকী ডাকিনীক উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁলোকৰ দেহ অৰ্ধনগ্ন আৰু তেওঁলোক এটা মৃতদেহৰ কাষত গোলাকাৰ পাটীত আসন গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰে এগৰাকীয়ে নৰদেহৰ হাত আৰু ভৰি ভক্ষণ কৰি থকাৰ লগতে দুগৰাকীয়ে হাতত কপালা (লাওখোলা) ধাৰণ কৰে। ইয়াৰে এগৰাকীয়ে বাওঁ‌হাতত দা ধাৰণ কৰি থাকে। এই মণ্ডলত চিত্ৰিত কৰা ডাকিনীসকল তিব্বতীয় বৌদ্ধধৰ্মৰ জ্ঞানস্বৰূপা ডাকিনীতকৈ হিন্দু আৰু পৌৰাণিক বৌদ্ধ শাস্ত্ৰসমূহৰ বৰ্ণনাৰ সৈতে ৰজিতা খায়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ তান্ত্ৰিক দেৱ দেৱী
হিষ্টেৰেকটমী
হিষ্টেৰেকটমী হৈছে অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা জৰায়ু আঁতৰোৱাৰ পদ্ধতি। এই পদ্ধতিত কেতিয়াবা জৰায়ুৰ জৰায়ুৰ মুখ, ডিম্বাশয় (ওফ’ৰেক্টমী), ফেল’পিয়ান টিউব (ছালপিঞ্জেকটমী), আৰু চাৰিওফালৰ অন্যান্য গঠন আঁতৰোৱা আদিও হিষ্টেৰেকটমীৰ লগত জড়িত হ’ব পাৰে। স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা কৰা হিষ্টেৰেকটমী সম্পূৰ্ণ (জৰায়ুৰ শৰীৰ, ফাণ্ডাছ আৰু জৰায়ুৰ মুখ আঁতৰোৱা; প্ৰায়ে "সম্পূৰ্ণ" বুলি কোৱা হয়) বা আংশিক (জৰায়ুৰ দেহটো অক্ষত অৱস্থাত ৰাখি জৰায়ুৰ শৰীৰ আঁতৰোৱা; ইয়াক "ছুপ্ৰাচাৰ্ভাইকেল" বুলিও কোৱা হয়) হ'ব পাৰে। জৰায়ু আঁতৰাই পেলালে ৰোগীয়ে সন্তান জন্ম দিব নোৱাৰে (ডিম্বাশয় আৰু ফেল’পিয়ান টিউব আঁতৰাই পেলোৱা হয় বাবে) আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিপদৰ লগতে দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰভাৱো থাকে, গতিকে সাধাৰণতে আন চিকিৎসাৰ বিকল্প উপলব্ধ নহ’লে বা বিফল হ’লেহে অস্ত্ৰোপচাৰ কৰাটো চিন্তা কৰা হয়। আমেৰিকাত চিজাৰিয়ান অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত ই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞৰ অস্ত্ৰোপচাৰ। প্ৰায় ৬৮ শতাংশ এণ্ডোমেট্ৰিয়াছিছ, অনিয়মিত ৰক্তক্ষৰণ আৰু জৰায়ুৰ ফাইব্ৰইড আদি অৱস্থাৰ বাবে কৰা হয়। বিকল্প চিকিৎসাৰ বিকাশৰ বাবে হিষ্টেৰেকটমীৰ কম্পনাংক সময়ত হ্ৰাস পাব বুলি আশা কৰা হৈছে।
চিকিৎসা
হিষ্টেৰেকটমী হৈছে এক প্ৰধান অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতি যাৰ বিপদাশংকা আৰু লাভালাভ দুয়োটাই আছে। ই ৰোগীৰ হৰম’নৰ ভাৰসাম্য আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যত প্ৰভাৱ পেলায়। সাধাৰণতে জৰায়ু/প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ কিছুমান দুৰ্গম আৰু গুৰুতৰ অৱস্থাৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে ঔষধ বা অন্যান্য অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিকল্প শেষ হোৱাৰ পিছত শেষ উপায় হিচাপে হিষ্টেৰেকটমীৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। হিষ্টেৰেকটমী কৰাৰ আন কাৰণো থাকিব পাৰে। কাৰণসমূহ তলত দিয়া হʼল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা পদ্ধতি
কুষ্মাণ্ডা
​ কুষ্মাণ্ডা হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁৰ মিচিকিয়া হাঁ‌হিৰপৰাই জগতৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কালীকুল প্ৰথাৰ অনুগামীসকলে তেওঁক দুৰ্গাৰ চতুৰ্থ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰে। 'কু', 'উষ্ম' আৰু 'অণ্ড' - এই তিনিটা শব্দৰে তেওঁৰ নামটো গঠিত হৈছে যাৰ অৰ্থ হ'ল যথাক্ৰমে সামান্য উষ্ম অণ্ড অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মাণ্ড। ​ নৱৰাত্ৰিৰ চতুৰ্থ দিনটোত কুষ্মাণ্ডাৰ আৰাধনা কৰা হয়। তেওঁ স্বাস্থ্য, সম্পত্তি আৰু শক্তি বৃদ্ধি কৰে বুলি বিশ্বাস আছে। আঠখন হাত থকাৰ বাবে দেৱী কুষ্মাণ্ডা অষ্টভূজা দেৱী বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁৰ জপমালাত সকলো সিদ্ধি আৰু নিধি প্ৰদানৰ শক্তি আছে বুলি কোৱা হয়। ​ কুষ্মাণ্ডাই কোমোৰাৰ বলি গ্ৰহণ কৰে। ​
ৰূপ
​ অষ্টভূজা কুষ্মাণ্ডাৰ হাতত যথাক্ৰমে ত্ৰিশূল, চক্ৰ, তৰোৱাল, শূল, গদা, ধনু-কাঁ‌ড় অমৃত আৰু তেজৰ দুটা কলহ থাকে। তেওঁৰ এখন হাত অভয় মুদ্ৰাত থকা দেখা যায় আৰু তেওঁৰ বাহন হৈছে বাঘ।
ব্যুৎপত্তি
আখ্যানমতে, যেতিয়া বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আন্ধাৰেৰে আৱৰা এক মহাশূন্য আছিল তেতিয়াই এক জ্যোতিৰ কিৰণ কেউদিশে বিয়পি পৰিছিল। আদিতে এই জ্যোতি আছিল নিৰাকাৰ। লাহে লাহে ই এক দিব্য নাৰীৰ ৰূপ লয়। তেওঁকে দেৱী কুষ্মাণ্ডা ৰূপে জনা যায়। তেওঁৰ মিচিকিয়া হাঁ‌হিৰ পৰাই ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি হয়। গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ আৰু তাৰকাৰাজ্যৰো এনেদৰেই উৎপত্তি হয়। জগতত জীৱন বৰ্তাই ৰাখিবলৈ তেওঁ নিজকে সূৰ্যৰ মধ্যবিন্দুত অৱস্থান কৰে আৰু এনেদৰেই জগতক শক্তি আৰু পোহৰৰ যোগান ধৰে। সেয়ে দেৱী কুষ্মাণ্ডাক সূৰ্যদেৱতাৰ শক্তিৰ উৎস বুলি কোৱা হয়। সূৰ্য তেওঁৰ অবিহনে নিস্তেজ আৰু শক্তিহীন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অন্য এক আখ্যানৰ মতে, পৰম শক্তিৰ দেৱীৰূপ আদি পৰাশক্তি শিৱৰ দেহৰ বাওঁ‌ অংশৰ পৰা সিদ্ধিদাত্ৰী ৰূপে নিৰ্গত হয়। ইয়াৰ পিছতেই দেৱীয়ে সূৰ্যৰ অভ্যন্তৰত অৱস্থান কৰে আৰু কুষ্মাণ্ডা দেৱী নামেৰে পৰিচিত হয়।
মন্দিৰ
বাৰাণসীত দেৱী কুষ্মাণ্ডাৰ মন্দিৰ বিৰাজমান। জনবিশ্বাস অনুসৰি এই মন্দিৰৰ বিগ্ৰহ মানুহে সজা নহয়। বৰঞ্চ ই নিজে নিজে আৱিৰ্ভাৱ হোৱা। নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত ইয়াত বহুসংখ্যক ভক্তৰ সমাগম হয়। কোৱা হয় যে ইয়াত অৱস্থিত দুৰ্গা কুণ্ডত স্নান কৰি কুষ্মাণ্ডাক আৰাধনা কৰিলে দেৱীয়ে সকলো পাপ মোচন কৰে।
অৰ্চনা
বিশ্বাস অনুসৰি দেৱী কুষ্মাণ্ডাৰ প্ৰিয় ভোগ বা পাচলি হৈছে কোমোৰা। সেয়ে তেওঁৰ পূজাত কোমোৰা বলি হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। ইয়াৰ লগতে ভক্তসকলে পূজাত গাখীৰ, দৈ আৰু হালৱা আদিও নিবেদন কৰাৰ লগতে প্ৰসাদ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
কমলেশ মেহতা
কমলেশ মেহতা, সম্পূৰ্ণ নাম কমলেশ নবীন চন্দ্ৰ মেহতা (Kamlesh Navinchandra Mehta; জন্ম: ১ মে' ১৯৬০) এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত টেবুল টেনিছ খেলুৱৈ তথা প্ৰশিক্ষক।
টেবুল টেনিছ খেলুৱৈ হিচাপে জীৱন
কমলেশ ১৯৮২ৰ পৰা ১৯৮৯লৈ ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক আছিল আৰু এচিয়া, কমনৱেলথ আৰু বিশ্বৰ ১ম স্থানীয় ভাৰতীয় খেলুৱৈ আছিল। তেওঁ ১৯৮১ৰ পৰা ১৯৯৪লৈ ১১বাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খেলে আৰু ৮বাৰ ১ম আৰু ৩ বাৰ ২য় স্থান পায়।
কমলেশে ভাৰতক বিশ্বত ৭বাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, ৮ এচিয়ান প্ৰতিযোগিতা, ২ এচিয়ান খেল, ৬ কমনৱেলথ খেল, ৪ দক্ষিণ এচিয়ান যুক্তৰাজ্য খেল, ২ অলিম্পিক খেল আৰু অন্য কেইবাটাও আনুষ্ঠানিক বা বন্ধুত্বপূৰ্বক খেল ভাৰত তথা বিদেশত। তেওঁ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন ১৯৯১ৰ কলম্বিয়াৰ দক্ষিণ এচিয়ান যুক্তৰাজ্য খেলত দেখা গ'ল য'ত তেওঁ ৭টা স্বৰ্ণপদক আৰু ৪টা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
কমনৱেলথ খেলৰ ৬ খেলত তেওঁ ৪ ৰূপৰ পদক আৰু ৪টা ব্ৰঞ্জ পদক পায়, ভাৰতীয় খেলুৱৈসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ। তেওঁ ১৯৮৯ৰ ইস্ল অৱ মেন (য়ু-কে)ৰ বিশ্ব অধিকোষ প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হয়। তেওঁ পেণ্টেংগুলাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা সমূহত সকলো ৪টা পদক অৰ্জন কৰে ১৯৮৩ত।
বঁটা
প্ৰায় ২০ বছৰৰ পেচাত কমলেশ মেহতাই কেইবাটাও বঁটা পাইছে। ১মটো মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ শিৱ ছত্ৰপতি বঁটা ১৯৭৯ত। তাৰ পিছত ১৯৮৪ত ইছলামাবাদত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় খেলুৱৈ হোৱাৰ বাবে বন্ধুত্বপূৰ্ণ বঁটা। তেওঁ বম্বেৰ ক্ৰীড়া সাংবাদিক সন্থাৰ দ্বাৰা ২বাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ সন্মান পায়। তেওঁ ১৯৮৫ত অৰ্জুন বঁটা পায় আৰু তেওঁ কমন্ৱেল্থ খেলত ফেয়াৰ প্লে ট্ৰফী বা ন্যায়পূৰ্ণ খেল বঁটা পোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় খেলুৱৈ, তেওঁ সেই সন্মান ১৯৮৯ত পায়। কমলেশক ১৯৯৮ত ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশিক্ষক নিযুক্ত কৰা হয়।
ঘিলামৰা আদৰ্শ নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়
ঘিলামৰা আদৰ্শ নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়খন লখিমপুৰ জিলাৰ ভিতৰতে জাকত-জিলিকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়। ১৯৬৪ চনতে ঘিলামৰা অঞ্চলৰ মাজঁ মজিয়াতে বিদ্যালয়খন স্থাপিত হৈছিল। ইতিমধ্যে বিদ্যালয়খনে "সোণালী জয়ন্তী" গৰকিছে। এটা সময়ত এইখন বিদ্যালয়ৰ পৰা বৃত্তি পোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সংখ্যা পৰা ক্ৰমাগত ভাৱে বহু বছৰ জিলাখনৰ ভিতৰতে সৰ্ব্বোচ্চ আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
জাংফাই (অলংকাৰ)
জাংফাই এবিধ লা জাতীয় পদাৰ্থ৷ জাংফাই জীৱাশ্মীভূত গছৰ ৰজন(resin) আৰু ই সুগন্ধি দ্ৰব্য৷ ইয়াক অলংকাৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ উপাদান আৰু ৰোগ নিৰাময়ৰ কাৰক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ পুৰণি অসমত সাধাৰণ অসমীয়া মহিলাই সোণ আৰু ৰূপৰ সলনি জাংফাইৰ কেৰু পিন্ধিছিল৷ চিংফৌ বুৰঞ্জীমতে পাটকাইৰ অৰ্থ:- ’পাট’ মানে জাংফাই আৰু ’কাই’ মানে উত্তম৷ অৰ্থাৎ সেইসময়ত পাটকাই পাহাৰটোত উৎকৃষ্টমানৰ জাংফাইৰ কাৰণে বিখ্যাত আছিল৷ পাটকাই পাহাৰত সেইসময়ত চিংফৌ, টাংচা আৰু আবৰসকলৰ বাসস্থান আছিল৷ জাংফাই প্ৰচুৰ পৰিমানে উপলব্ধ হৈছিল বাবে সেই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে ভৈয়ামলৈ আহি জাংফাইৰ ব্যৱসায় কৰিছিল বুলি জনা যায়৷ খনিজাত জাংফাইৰ পৰা অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নানা অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰিছিল৷ অৰুণাচলৰ টাংছা জনজাতি মহিলাসকলৰ জাংফাই কেৰু  চকুত লগা৷ খামটিসকলৰ পুৰুষসকলেও তিৰোতাৰ দৰে কাণত জাংফাই কেৰু পিন্ধিছিল৷ খামটি তিৰোতাসকলেও কাণত চকচকাই থকা জাংফাই কেৰু পিন্ধিছিল৷ সোণৰ কেৰুৰ দৰে সোণ নোপোৱা সাধাৰণ লোকে সম্ভৱতঃ জাংফাইৰে কেৰু সাজি পিন্ধিছিল আৰু পৰৱৰ্তীকালত কেৰু নামৰ লগত জাংফাই নামটো সাঙোৰ খাই পৰিল৷ জাংফাই প্ৰকৃততে এবিধ বিশেষ গছৰ আঠাৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা এক উজ্জল টান পদাৰ্থ৷
জাংফাইৰ খনি
পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত জাংফাই পোৱা যায়৷ বৰ অসমৰ পাটকাই পাহাৰত জাংফাই পোৱা যায়৷ গছ-গছনিৰ মাজত মাটিৰ তলত ক’ত জাংফাই পোৱা যায় তাক অভিজ্ঞ মানুহেহে ক’ব পাৰিছিল৷ পাতল হালধীয়া বৰণৰ মূল্যবান জাংফাই মাটিৰ ওপৰিভাগৰ পৰা ৪০ ফুটমান তলতহে উপলব্ধ হৈছিল৷ তদুপৰি ইউৰোপৰ লিথুৱেনিয়া দেশত জাংফাইৰ এক বৃহৎ খনি আছে৷ ’বাল্টিক সোণ’ আখ্যা দিয়া জাংফাই সূদুৰ অতীতত ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছিল৷ জাংফাইৰে বিভিন্ন অলংকাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু লিথুৱেনিয়াৰ ভিলনিয়াছ চহৰত জাংফাইৰ কাৰুকাৰ্যৰ এক বৃহৎ প্ৰদৰ্শনী পতা হয়৷ তদুপৰি, ভিলনিয়াছৰ বহুসংখ্যক সংগ্ৰহালয়ত চাৰে চাৰি হাজাৰ জাংফাইৰ নমুনা সজাই থোৱা আছে৷
জাংফাই কেৰু
পুৰণিকালত অসমৰ জনজাতীয় মহিলাসকলৰ মাজত জাংফাই কেৰুৰ প্ৰচলন আছিল৷ কোনো কোনো জনজাতিৰ পুৰুষেও জাংফাইৰ কেৰু পিন্ধিছিল৷ সেইবোৰক মতা জাংফাই বোলা হৈছিল৷ জাংফাই কেৰুৰ এক বিশেষ বিশেষত্ব হ’ল, ইয়াৰ ঠাৰি শকত অৰ্থাৎ কাণৰ বিন্ধাৰে সুমুৱাই দিয়া অংশ শকত আৰু কাণলতিত লিপিট খাই থকা অংশ পদুমপাহিৰ দৰে, য’ত বাখৰ পতোৱাও থাকে৷ ইয়াৰ ঠাৰিতো কিছুমানত বাখৰ পতোৱা থাকে৷
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
তানখন
জনশ্ৰুতি
এবাৰ এগৰাকী দুখীয়া মহিলাই তেওঁৰ আৰাধ্য ভগৱান বুদ্ধদেৱ গাঁৱৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাব বুলি শুনিলে৷ গাঁৱৰ ৰাইজে বুদ্ধদেৱক দিবলৈ খাদ্যবস্তু আৰু কাপোৰ যোগাৰ কৰিলে৷ অকলশৰীয়া মানুহগৰাকীৰো বুদ্ধদেৱক কিবা দিবলৈ মন গ’ল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সমান্য সাঁচতীয়া পইচাৰে অলপ কপাহ কিনি, তাৰপৰা সূতা কাটি, এখন ঠেক সৰু কাপোৰ বৈ উলিয়ালে৷ সময়ত বুদ্ধদেৱ গাঁৱলৈ আহিল আৰু সকলোৱে খাদ্যবস্তু আৰু কাপোৰ দিবলৈ জুম বান্ধিলে৷ মানুহগাৰাকীয়েও জুমৰ মাজতে সোমাই বুদ্ধদেৱক সেই সৰু কাপোৰখন বৰ আগ্ৰহেৰে দিলে৷ পিছে, কাপোৰখনৰ আকাৰ দেখি সকলোৱে ঠাট্টা কৰি হাঁহিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু বুদ্ধদেৱে বৰ আগ্ৰহেৰে সেই কাপোৰখন ল’লে আৰু সেই কাপোৰখনেই সকলোতকৈ উত্তম আৰু পৱিত্ৰ কাপোৰ বুলি সকলোকে জনাই দিলে কাৰণ সেই কাপোৰখনত মানুহগৰাকীৰ জীৱনৰ সমস্ত সাঁচতীয়া ধন আৰু ভক্তি সোমাই আছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই এই ঠেক কাপোৰখন অৰ্থাৎ তানখন বৌদ্ধ বিহাৰত ওলোমাই থোৱাৰ ৰীতি প্ৰচলিত হ’ল৷ টাই মহিলাসকল বোৱা-কটাত নিপুণ৷ তেওঁলোকে নানাৰঙী সূতাৰে নিজৰ সকলো বস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰি ল’ব পাৰে৷ কাতি মাহত পয় কাথিন উৎসৱ পালন কৰি তেওঁলোকে ভিক্ষুৰ বাবে কাপোৰ বয়৷ টাই শিপিনীয়ে বোৱা ’তানখন’ কাপোৰত সুন্দৰ ফুল আৰু নক্সা দেখিবলৈ পোৱা যায় তানখন কাপোৰত লতাজাতীয় ফুল তোলা নহয়৷
বয়ন ৰীতি
নিজে সূতা কাটি প্ৰাকৃতিকভাবে ঘৰতে লতা, শিপা, বাকলি আদিৰ পৰা ৰং তৈয়াৰ সূতাবোৰত ৰং দি কৰি টাই শিপিনীয়ে পৱিত্ৰ ’তানখন’ তৈয়াৰ কৰে৷ তানখনসমূহ সাধাৰণতে বগা ৰঙৰ আৰু বহলে দুই ফুট বা ডেৰফুটতকৈ অলপ বেছি৷ দীঘলৰ পৰিমাণ শিপিনীয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে কৰিব পাৰে৷ একোখন তানখনত কেইবাধৰণৰ নক্সা আৰু ফুল দিব পাৰে৷ নক্সা বা ফুল দিবলৈ ৰঙীন সূতা ব্যৱহাৰ কৰে৷ একোটা নক্সা বা এশাৰী ফুলৰ পাছত বাঁহৰ মিহি কাঠিৰে তিনিশাৰীমান বৈ দিয়া হয়৷ তানখনবোৰত ফুলৰ বাহিৰেও পেগোদা, স্তুপ, বৌদ্ধ বিহাৰ, বিভিন্ন জীৱ-জন্তু, যেনে, বাঘ, সিংহ, মেকুৰী, ম’ৰা চৰাই আদিৰ ছবি দিয়া হয়৷ থাইলেণ্ডৰ বৌদ্ধ বিহাৰসমূহৰ তানখনবোৰত হাতী, ঘোঁৰা, সিংহ আদি জীৱ-জন্তুৰ ছবি দিয়াৰ উপৰি ফুলৰ নক্সা দিয়া হয়৷ ফুলবোৰ জ্যামিতিক আকৃতিৰ৷ সাধাৰণতে তাখনৰ ৰং বগা যদিও আজিকালি বেলেগ বেলেগ ৰঙৰ তানখনো দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
পিতা-পুত্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)
পিতা-পুত্ৰ (Pita Putra) ১৯৮৮ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ৷ এইখন মুনীন বৰুৱাই এককভাবে পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি৷ সংগীত ভূপেন উজীৰৰ৷ মূল ভূমিকাত আছে বিজু ফুকন আৰু প্ৰাঞ্জল শইকীয়া৷ পিতা-পুত্ৰৰ আদৰ্শগত সংঘাটক কেন্দ্ৰ কৰি অমূল্য কাকতিয়ে ৰচনা কৰা অংকুৰ নামৰ গল্প এটাৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে৷ এইখন এখন সংলাপপ্ৰধান চলচ্চিত্ৰ।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এজন আদৰ্শবান ব্যক্তি আছিল অভিনন্দন চলিহা। কিন্তু টকাৰ অভাৱত কিশোৰ পুত্ৰৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁ দূৰ্নীতিৰ পংকত নিমজ্জিত হৈ পৰিল। কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ এজন ধনী-মানী আৰু প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিলৈ পৰিবৰ্তিত হৈ গ'ল। কিন্তু তেওঁৰ জীয়াই থকা আনজন পুত্ৰ মানৱক দেখা গ'ল আদৰ্শৱান অভিনন্দন চলিহাৰ প্ৰতিৰূপ হিচাপে। দূৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰামত জপিয়াই পৰিল মানৱ। এখন নিকা সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত মানৱ আৰু তেওঁৰ বন্ধুহঁতে 'অংকুৰ' নামৰ বাতৰি কাকত প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। তাতেই আৰম্ভ হ'ল পিতা-পুত্ৰৰ সংঘাট। এই সংঘাটেই চলচ্চিত্ৰখনৰ চালিকা শক্তি।
গীত
'পিতা-পুত্ৰ'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল ভূপেন উজীৰে। গীতিকাৰ আছিল হেমন্ত দত্ত৷ ছবিখনত মুঠ ছটা গীত আছে ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ষ্টিভিয়া
ষ্টিভিয়া (Stevia) এষ্টাৰেচি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ উদ্ভিদ। ই দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পাৰাগুৱে আৰু ব্ৰাজিল মূলৰ। ইয়াক সাধাৰণতে "Sweet leaf" বুলি জনা যায়। ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত ইয়াক "মধুপত্ৰ" বুলি নামকৰণ কৰিছে। ইয়াৰ পাত চেনিতকৈ ৩০-৪০ শতাংশ মিঠা বাবে চেনিৰ সলনি বহুতো দেশত ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। ষ্টিভিয়া বৰ্গৰ অন্তৰ্গত ১৫৪টা সদস্যৰ ভিতৰত অকল ষ্টিভিয়া ৰিবাউডিয়ানা প্ৰজাতিতহে মিঠা গ্লাইক'ছাইড-ষ্টিভিয়ল প্ৰকৃতিগতভাৱে পোৱা যায়। ইয়াৰ পাতৰপৰা নিষ্কাশন কৰি উলিওৱা ষ্টিভিঅ'ছাইড চেনিতকৈ ৩০০-৪০০ গুণ বেছি মিঠা।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
ইতিহাস
হাবি-বননিত পোৱা ষ্টিভিয়া পাৰাগুৱান-ইণ্ডিয়ানসকলে বহু বছৰৰ পৰা মিঠা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। বাৰ্টনি (M.S.Bertoni) চাহাবে ১৮৮৭ চনত পাৰাগুৱে ভ্ৰমণ কৰা সময়ত তাৰ বাসিন্দাসকলৰপৰা এইবিধ আচৰিত গছৰ কথা জানিব পাৰি ইউৰোপৰ মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। ষ্টিভিয়াৰ ব্যৱসায়িক খেতি ১৯৬৪ চনৰপৰাহে পাৰাগুৱেত আৰম্ভ হয়।
বিৱৰণ
ষ্টিভিয়া এবিধ বহুবৰ্ষী সৰু জোপোহা গছ। ই প্ৰায় ৬৫-১০০ চেণ্টিমিটাৰ ওখ হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ দীঘে প্ৰায় ৫ চেণ্টিমিটাৰ আৰু বহল প্ৰায় ২ চেণ্টিমিটাৰ। ফুলবোৰ সৰু (৭-১৫ মিলিমিটাৰ),বগা আৰু ইয়াৰ পুষ্প বিন্যাস অনিয়মিত চাইম(irregular cyme)।
ষ্টিভিয়াৰ গুটিবোৰ বৰ সৰু,একনি (achene) লগতে পাখিযুক্ত (feathery pappus) হয়। ষ্টিভিয়া দিপ্লইড (diploid) আৰু ১১যোৰ ক্ৰম'জম যুক্ত। ইয়াৰ মিঠা ৰাসায়নিক চৰিত্ৰৰ কাৰণ ইয়াত থকা ষ্টিভিঅ'ছাইড বুলি ১৯৩১ চনত বিজ্ঞানীসকলে উৎঘাটন কৰে।
কৃষি পদ্ধতি
ষ্টিভিয়াৰ খেতি পানী নজমা ওখ যিকোনো মাটিতেই কৰিব পৰা যায়। মাটি দীঘে-পথালিয়ে সমান কৰি ল'ব লাগে। ষ্টিভিয়া গুটিৰপৰা পুলি কৰা কিছু কঠিন। গতিকে কাটিঙৰপৰা ষ্টিভিয়া ৰোৱা হয়। যদি গুটিৰপৰা পুলি কৰা হয় তেতিয়া ট্ৰেত গুটি দি গ্ৰীন হাউচত ৭-৮ সপ্তাহ ৰাখিব লাগে। ষ্টিভিয়াৰ শাৰীৰ মাজত ৬০ চেণ্টিমিটাৰ আৰু পুলিৰ মাজত ৩০ চেণ্টিমিটাৰ পাৰ্থক্য ৰাখিব লাগে।
ইয়াৰ খেতিত সাৰৰ প্ৰয়োজন বৰ বেছি নহয়। সাধাৰণ মাটিত N100 P2 50K2 050 কিল'গ্ৰাম প্ৰতি হেক্টৰ মাটিত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। অপতৃণ,তৃণনাশক দ্ৰব্য ব্যৱস্থা কৰাৰ সলনি হাতেৰে বন উঠোৱা অধিক ফলপ্ৰসূ হয় বুলি জনা যায়। কীট-পতংগৰ ভিতৰত সাধাৰণতে পাত কটা আৰু লুপাৰ পোক অধিক হোৱা দেখা যায়। আনহাতে,গৰু-ছাগলীৰ পৰা এই খেতি সততে আঁতৰত ৰাখিব লাগে। ষ্টিভিয়া ফুলাৰ আগে আগে কাটিলে বা আগবোৰ চিঙিলে অধিক পাত আৰু ষ্টিভিঅ'ছাইড পোৱা যায়। বছৰত ৩-৪ বাৰ ছিঙিব পাৰি। হেক্টৰে প্ৰতি প্ৰায় ২২,০০০ কিল'গ্ৰাম কেঁচা পাতৰপৰা ৬,০০০ কিল'গ্ৰাম শুকান পাত পোৱা যায়। কাটি অনা ডাল-পাতবোৰ লগে লগে শুকাব লাগে।
ব্যৱসায়
১৯৭৭ চনৰপৰাই জাপানে ব্যৱসায়িক ভিত্তিত ষ্টিভিয়াৰ খেতি কৰিছে আৰু খাদ্য-দ্ৰব্য,কোমল পানীয় আদিত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। জাপানে ৪০ শতাংশতকৈ অধিক ষ্টিভিয়াৰ চেনি ব্যৱহাৰ কৰে। এছিয়া মহাদেশৰ চীন,কোৰিয়া,টাইৱান,থাইলেণ্ড,মালয়েছিয়া,ভাৰত আদি দেশত ইয়াৰ ব্যৱসায়িক খেতি কৰিবলৈ লৈছে। বৰ্তমান ষ্টিভিঅ'ছাইড ৰপ্তানি কৰাত চীন দেশ পৃথিৱীৰ ভিতৰত প্ৰথম।
ঔষধি গুণ
ষ্টিভিয়া পাতৰ ৰসত বহুবোৰ গুণ আছে। চেনিৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও ইয়াৰ এণ্টি-বেক্টেৰিয়েল,এণ্টি-ফাংগেল,এণ্টি-ইনফ্ৰেমেটৰি,এণ্টি-মাইক্ৰ'বিয়েল,এণ্টি-ইষ্ট আদি বিশেষ গুণ আছে। ইয়াৰ কাৰ্ড'টনিক ডাইৰেটিক আৰু হাইপ'গ্লাইচেমিক গুণ আছে। সেয়ে মধুমেহ ৰোগীৰ বাবে ই আৰ্শীবাদস্বৰূপ। ইয়াৰ ৰস কটা-চিঙাত ব্যৱহাৰ কৰিলে সোনকালে শুকায়। উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু শৰীৰৰ মেদ কমায়। হজম হোৱাত সহায় কৰাৰৰ উপৰিও গেষ্টিক আলচাৰ নিৰাময় কৰে। সাধাৰণ পানী লগাতো ই উপকাৰী। আনকি,ষ্টিভিয়াৰ পাতৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰিলে মদৰ ৰাগী বা ধপাত খোৱা অভ্যাস আঁতৰাব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুল্ম
ৰেনে ডিকাৰ্ট
ৰেনে ডেকাৰ্ট (Rene Descartes, ৩১ মাৰ্চ, ১৫৯৬ - ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৬৫০) মধ্যযুগৰ এজন ফৰাচী দাৰ্শনিক, গণিতজ্ঞ আৰু বিজ্ঞানী। তেওঁক আধুনিক দৰ্শনৰ পিতৃ বুলি অভিহিত কৰা হয়। তেখেতে ১৬২০ চনৰ নৱেম্বৰত প্ৰেগৰ পৰা কিছু দূৰত্ব সংগঠিত 'বেলট অব দ্য হোৱাইট মাউণ্টেইন' নামেৰে প্ৰখ্যাত যুদ্ধত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ সামৰিক বাহিনী ত্যাগ কৰে আৰু জ্ঞানৰ অন্বেষণত ব্ৰতী হৈ পৰে। তেখেতে সেই সময়ত বিশ্লেষণাত্মক জ্যামিতিৰ ভেটি নিৰ্মাণ কৰিছিল। লেখ কাগজৰ (X) অক্ষ আৰু ৱাই (Y) অক্ষৰ তেওঁই আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ সহায়ত কোনো বিন্দুৰ স্থানাংক বা অৱস্থান উলিওৱাৰ এক পদ্ধতি তেওঁ আবিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ দাৰ্শনিক মন্তব্য “মই ভাবোঁ, গতিকে মই আছোঁ”-ৰ বাবে তেওঁ জনাজাত।
শিক্ষা
১৬২৯ চনত তেওঁ ফ্ৰানেকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিবলৈ নামভৰ্তি কৰে। তাৰ পাছৰ বছৰৰে তেওঁ সেই বিশ্ববিদ্যালয় এৰি লিভেন বিশ্ববিদ্যালয় পায়গৈ আৰু তাত জেকৰ গলিয়াছৰ অধীনত জ্যোতিবিজ্ঞান পঢ়িবলৈ লয়।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ উট্ৰেখত বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰবক্তাৰ পদত যোগদান কৰে।
সাহিত্যৰাজি
তেখেতে 'অন দ্যা লৰ্ড' নামৰ এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৬৩৭ চনত ডেকাৰ্টে 'অন দ্যা লৰ্ড' নামৰ গ্ৰন্থখনৰে তিনিটা অংশ: 'দ্য মেটিয়াৰ্ছ', 'জ্যামিতি আৰু ডিছকৰ্ছ অন দ্য মেঠড' পৃথকভাৱে প্ৰকাশ কৰে। ছুইডেনৰ ৰাণী ক্ৰিষ্টিনা হেঁচাঁতে ডেকাৰ্টেই 'পেছনছ অব দ্য ছউল' নামৰ গ্ৰন্থখন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁ নিজাববীয়াকৈ প্ৰতিফলনৰ সূত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ডেকাৰ্টেৰ 'এছে অন অপৰ্তিকাছ' নামৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল এই সম্পৰ্কত প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ।
মৃত্যু
১৬৫০ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত নিৰ্ডেমোনিয়াত ভুগি মৃত্যু হয়।
তথ্য্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
ন'বেল বঁটা বিজয়ী ভাৰতীয়
নোবেল বঁটা প্ৰতি বছৰে পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, চিকিৎসা বিজ্ঞান, সাহিত্য, শান্তি আৰু অৰ্থনীতিত বিশেষ অৱদান আগবঢ়োৱাসকলক প্ৰদান কৰা হয়। কেইবাজনো ভাৰতীয়ই নোবেল বঁটা গ্ৰহণ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
~
বিপন্ন প্ৰজাতি
বিপন্ন প্ৰজাতি বা বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতি হৈছে প্ৰকৃতিত বিলুপ্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকা কিছুমান জীৱ প্ৰজাতি যিবোৰক আন্তৰ্জাতিক প্ৰকৃতি আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদ সংৰক্ষণ সংঘই (IUCN) ৰঙা তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। "বিপন্ন" হৈছে IUCN'ৰ বন্য জীৱসমষ্টিৰ সংৰক্ষণ স্থিতি সম্পৰ্কীয় পৰিকল্পনাত ঘোৰ সংকটজনক (CR)ৰ পাছতেই স্থান প্ৰাপ্ত দ্বিতীয় বৃহৎ বিভাগ।
২০১২ চনৰ আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাত সমগ্ৰ বিশ্বৰ ৩০৭৯টা প্ৰাণী আৰু ২৬৫৫টা উদ্ভিদ প্ৰজাতিক বিপন্ন (EN) হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। ১৯৯৮ চনত এই সংখ্যা আছিল ক্ৰমে, ১১০২ আৰু ১১৯৭।
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ অন্তৰ্গত বিভাগসমূহৰ লৈখিক চিত্ৰ।
প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা (IUCN, অস্থায়ীভাৱে বিশ্ব সংৰক্ষণ সংস্থা ১৯৯০-২০০৮ )দ্বাৰা প্ৰকাশিত ৰঙা তালিকাৰ অন্তৰ্গত বিভাগসমূহ:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱৰ সংৰক্ষণ স্থিতি
মানৱ উন্নয়ন সূচক
2019 UN Human Development Report (inequality-adjusted).svg আৰু পাকিস্তানৰ অৰ্থনীতিবিদ মাহবুব উল হকে এই সূচক উলিয়াইছিল যিটো পিছলৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ দ্বাৰা দেশসমূহৰ উন্নয়ন জুখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মাহবুব উল হকৰ মতে মানুহে জীৱনত হ’ব বিচৰাটো বা কৰিব বিচৰাটো কৰিব পাৰে নে নাই তাৰ ওপৰত এই সূচকটো নিৰ্ভৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে সুখাদ্য, সুস্বাস্থ্য, শিক্ষা, জীৱিকা, সামাজিক জীৱনত অংশগ্ৰ্হণ আদি। এই কথা লক্ষণীয় যে সকলোৰে বাছনি কৰাৰ অধিকাৰ আছে- কোনোবাই ধৰ্মীয় কাৰণত লঘোণে থকা আৰু কিনিবলৈ সামৰ্থ্য নথকা বাবে লঘোণে থকাৰ মাজত বহুত পাৰ্থক্য আছে।
দিশসমূহ আৰু গণনা পদ্ধতি
২০১০ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত প্ৰকাশ পোৱা মতে তিনিটা দিশ সামৰি লোৱা হৈছে।
গণনা কৰাৰ উপায়
LE(Life Expectancy)- জীৱন প্ৰত্যাশা
LEI-Life Expectancy Index
জন্মৰ সময়ত জীৱন প্ৰত্যাশা ৮৫ হ'লে জীৱন প্ৰত্যাশা সূচক ১ হ'ব আৰু জন্মৰ সময়ত জীৱন প্ৰত্যাশা ২০ হ'লে জীৱন প্ৰত্যাশা সূচক হ'ব ০।
EI- Education Index
২০২৫ চনলৈ এই সূচকটোৰ উচ্চমান ১৫ ধৰা হৈছে।
3. আয় সূচক(II): II- Income Index
মানৱ উন্নয়ন সূচক হৈছে ওপৰৰ গোটেইকেইটা সূচকৰ গুণোত্তৰ প্ৰগতি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা
thumb|262x262px|মানৱীৰূপত প্ৰকাশ কৰা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা। অষ্টসাহস্ৰিকা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰৰ পৰা।
thumb|262x262px|অৱলোকিতেশ্বৰ. অষ্টসাহস্ৰিকা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰ. মহাযান পন্থীয় বৌদ্ধধৰ্মৰ মতে প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাৰ অৰ্থ হ'ল 'জ্ঞানৰ পৰিপূৰ্ণতা'। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাই নিখুঁত ভাৱে বাস্তৱক চোৱাৰ পথটোক বুজাই, লগত এটা সূত্ৰক বুজাই। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা শব্দটো সংস্কৃতৰ দুটা শব্দ যোগ হৈ হোৱা; প্ৰজ্ঞা যাৰ অৰ্থ হ'ল জ্ঞান আৰু পাৰমিতা যাৰ অৰ্থ হৈছে নিখুঁততা বা পৰিপূৰ্ণতা। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা হ'ল মহাযান পন্থীয় বৌদ্ধধৰ্মৰ এটা কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা যিটো শূন্যতা বা স্বভাৱশূন্য মতবাদৰ লগত জড়িত আৰু নাগাৰ্জুনৰ কৰ্মসমূহ।
এডৱাৰ্ড ক'জৰ মতে, প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাৰ সূত্ৰসমূহ হ'ল চল্লিশখন মান পুথিৰ এক সংগ্ৰহ যিবোৰ ১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব আৰু ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাজত লিখা। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাৰ সূত্ৰক আগতীয়া মহাযান সূত্ৰ বুলিও ভবা হয়।
প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰৰ উল্লেখযোগ্য বিশেষত্ব হ'ল আনুৎপদ অৰ্থাৎ অজাত বা যাৰ আদি নাই।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
দীপক কুমাৰ দাস
দীপক কুমাৰ দাস (en: Dipak Kumar Das) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া বিজ্ঞানী৷ তেখেত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা,ISRO ৰ অন্তৰ্গত মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ৷ মহাকাশযান আৰু আনুষংগিক প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেখেতে ২০১০ চনত ISRO-ASI বঁটা লাভ কৰিছিল৷ ২০২০ চনত তেখেত "পৃথিৱী নিৰীক্ষণ কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ সমিতি"ৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়৷ ইছ'ৰ' চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান প্ৰকল্পতো দীপক কুমাৰ দাস জড়িত আছিল৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দীপক কুমাৰ দাসৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ শুৱালকুছিত৷ তেখেতে কটন কলেজৰ পৰা ১৯৭৬-৭৮ৰ সময়ছোৱাত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তথ্য প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল৷
কৰ্মজীৱন
ইছৰ'ৰ মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰতেই দীপক কুমাৰ দাসে ১৯৮৩ চনত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে৷ তেওঁৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ আছিল যোগাযোগ আৰু নেভিগেশ্যন ছেটেলাইটৰ প্ৰযুক্তি৷ আহমেদাবাদৰ বোপাল চৌহদত এটা অত্যাধুনিক ATI ব্যৱস্থা নিৰ্মাণ কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙণি আগবঢ়ায়৷ দীপক কুমাৰ দাস আহমেদাবাদস্থিত মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ (SAC)ৰ এগৰাকী বিশিষ্ট বিজ্ঞানী আৰু কেন্দ্ৰটোৰ অধ্যক্ষ৷ এই কেন্দ্ৰটো মহাকাশযানৰ বিভিন্ন যন্ত্ৰ-যন্ত্ৰাংশৰ বিকাশ আৰু নিৰ্মাণৰ লগত জড়িত৷ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ প্ৰায় ত্ৰিশটাতকৈও অধিক অভিযানৰ বাবে এই কেন্দ্ৰটোৱে দীপক দাসৰ নেতৃত্বৰ কমিউনিকেশন আৰু নেভিগেশন পে'লোড নিৰ্মাণ কৰিছে৷ সহযোগী প্ৰগ্ৰেম পৰিচালক হিচাপে তেখেতে কেইবাটাও প্ৰকল্পত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷ সাতটা নেভিগেছন পে'লোডৰে সমৃদ্ধ নেভিক নক্ষত্ৰমণ্ডল (বা আগতে আইআৰএনএনএছ (IRNSS) বুলি জনাজাত হোৱা) নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ নিৰ্মাণ আৰু সেইবোৰক কাৰ্যক্ষম কৰি তোলাৰ আঁৰতো তেখেতে মূল্যৱান বৰঙণি আগবঢ়াইছিল৷ GSAT-11 আৰু GSAT-19ৰ উচ্চ থ্ৰ'পুট কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ নিৰ্মাণত তেখেতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল৷ তেখেতৰ নেতৃত্বত বহুকেইটা SATCOM আৰু নেভিগেশন প্ৰযুক্তিৰ বিকাশ সাধন হৈছে৷ ২০১৬ চনৰ মে' মাহৰ পৰা ২০১৮ চনৰ জুনলৈকে তেখেতে সহযোগী অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত তেখেতে কেন্দ্ৰটোৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়৷ চন্দ্ৰযান-২ অভিযানতো তেখেত জড়িত আছিল৷
পাবুনি
কোচ
প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰতম সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম - মানুহ। এই প্ৰকৃতিৰ সন্তান বাবেই প্ৰকৃতি-মানুহৰ এক সুদৃঢ় বান্ধোন আপোনা-আপুনি গঢ় লৈ উঠে। সেয়ে হয়তো প্ৰকৃতিৰ ভয়াবহ ৰূপ দেখা স্বত্বেও মানুহে প্ৰকৃতিক বেয়া পাব নোৱাৰে যিদৰে মানুহ নিৰ্মমতা দেখিও প্ৰকৃতিয়ে চিঞৰি চিঞৰি কান্দিব নোৱাৰে। জনগোষ্ঠীয় সংস্কৃতিৰ সৈতে প্ৰকৃতিৰ সম্পৰ্ক অতি সুদৃঢ়। ভাষা-সংস্কৃতিৰ সৈতে প্ৰকৃতিৰ সম্পৰ্ক অতিকে নিবিড়। একোটা জাতি-জনগোষ্ঠীৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, সাজ-সজ্জা, জীৱন-শৈলী, দৰ্শন আদিক প্ৰকৃতিয়ে সম্পূৰ্ণভাৱে  প্ৰভাৱিত কৰে। জনজাতীয় জীৱন শৈলীত প্ৰকৃতিৰ ভূমিকা ইমানেই বিস্তাৰিত যে তেওঁলোকে প্ৰকৃতিক তেওঁলোকৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ এক অংশ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। পুৰণি সময়ৰে পৰা, মানুহে সবাতোকৈ প্ৰয়োজনীয় তিনিবিধ উপাদান খাদ্য, বস্ত্ৰ আৰু অন্নৰ বাবে প্ৰকৃতি নিৰ্ভৰ হৈ আহিছে। সেয়েহে জনগোষ্ঠীয় লোক-গীত, মৌখিক গীত মাত আদিত প্ৰকৃতিৰ নান্দনিক বৰ্ণনা পোৱা যায়। প্ৰকৃতিৰ সৈতে মানুহৰ সুপ্ৰাচীন অন্তৰংগতাৰ উপলব্ধিৰ দ্বাৰ মুকলি কৰে। তদুপৰি জনগোষ্ঠীয় লোক-পৰম্পৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অৰ্থনৈতিক দিশলৈকে মানু্হ প্ৰকৃতি নিৰ্ভৰ হোৱা দেখা যায়।
আদৰ্শ জাতীয় বিদ্যালয়
আদৰ্শ জাতীয় বিদ্যালয়, বিহদিয়া অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা প্ৰায় ৮-৯ কিলোমিটাৰ উত্তৰে আমৰতলত অৱস্থিত এখন ব্যক্তিগতখণ্ডৰ বিদ্যালয়। এই বিদ্যালয়খন ১৯৯৬ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত স্থাপিত হৈছিল। অংকুৰ, প্ৰাকপ্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দশম শ্ৰেণীলৈ মুঠ বাৰটা শ্ৰেণী এই বিদ্যালয়খনত আছে।
পাবুনি
কোচ
ভাৰতবৰ্ষ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মিলনভূমি। ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ লগতে উত্তৰ-পূৱ প্ৰান্ততো বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে বসবাস কৰে, যাৰ ফলত এক সামাজিক-সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্য গঢ় লৈ উঠিছে। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত বসবাস কৰা জনগোষ্ঠীসমূহৰ ভিতৰত কোচ জনগোষ্ঠী অন্যতম। মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত কোচ সকলৰ স্বকীয় ভাষা সংস্কৃতিয়ে গোষ্ঠীটোৰ সামাজিক সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক বৈচিত্ৰ্যময় আৰু স্বকীয়তা প্ৰদান কৰিছে। সময়ৰ লগে লগে কোচ সকলৰ মাজত সাংস্কৃতিক আগ্ৰাসানো ঘটিছে। ভাষা-পৰম্পৰায়ো পট সলাইছে। তথাপিও পৰম্পৰা আৰু ঐতিহ্য এতিয়াও বিভিন্ন স্থানত প্ৰবহমান হৈ কোচ সংস্কৃতিক জীয়াই ৰাখিছে। পৰিৱৰ্তনশীলতাই কোচ-সংস্কৃতিকো চুই গৈছে। সময়ৰ লগে লগে কোচ সকলৰ ভাষা সংস্কৃতিৰো পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। ছাৰ এডৱাৰ্ড গেইটে অসম বুৰঞ্জীত কোচ ভাষা সম্পৰ্কে লিখিছে – কোচ সকলৰ ভাষা বৰ্তমান মৃতপ্ৰায়। কিন্তু কোচ ভাষাৰ যি দুই এটা চানেকি পোৱা যায় তাৰ পৰা এই ভাষাৰ সৈতে গাৰো ভাষাৰ মিল দেখা যায়।
আদৰ্শ জাতীয় বিদ্যালয়
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
পাবুনি
বৈশিষ্ট্য
কোচসকলৰ দৈহিক অৱয়ব তথা শাৰীৰিক গঠন সম্পৰ্কে ১৬শ শতিকাত কোচ ৰাজ্য ভ্ৰমণলৈ অহা ৰালফ ফিটছ-এ কৈছিল – ‘ এই লোকসকলৰ কাণবোৰ অতি ডাঙৰ। সৰুকালতে কাণবোৰ ফুটা কৰি ইয়াক বিশেষ উপায়েৰে তেওঁলোকে দীঘল কৰি লৈছিল। ’ অৱশ্যে এইদৰে কাণ দীঘল কৰা ৰীতি কোচ সকলে সম্প্ৰতি এৰিছে। (অসম বুৰঞ্জী, চাৰ এডৱাৰ্ড গেইট, অনু: চেনেহী বেগম, পৃষ্ঠা : ৫৪)।  উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ৰাজ্য, বিশেষকৈ মেঘালয় আৰু অসম তথা পশ্চিম বংগ, বিহাৰ আদিৰ উপৰিও চুবুৰীয়া নেপাল, বাংলাদেশ আদিৰ বিভিন্ন স্থানত কোচসকল সিঁচৰিত হৈ আছে।  আমাৰ এই লেখাত মেঘালয়ত বসবাস কৰা কোচ সকলৰ সমাজ-সংস্কৃতিৰ সৈতে প্ৰকৃতিৰ সম্পৰ্কে বিষয়েহে আলোচনা কৰিব খোজা হৈছে।
উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ দৰেই কোচ সকলৰ মাজতো বসন্তোত্সৱ পালনৰ পৰম্পৰা আছে। কোচ সকলৰ জাতীয় উত্সৱ বা বসন্তোত্সৱৰ নাম হৈছে পাবুনি। এই উত্সৱৰ সময়ছোৱাত বিভিন্ন দেৱ দেৱতাক আৰাধানা কৰা হয়। এই দেৱ দেৱী সমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যান্য দেৱ-দেৱীৰ সৈতে মিল দেখা নাযায়। এই দেৱ দেৱী সমূহ হ’ল –পাবুনি,	বুৰা বাউছ,শীতুলি,কাটুলি,লখি আমে, চোৰা বুদি, বাৰো ৱায় আদি।
দেৱ দেৱী
পাবুনি: পাবুনিক প্ৰেম আৰু প্ৰকৃতিৰ দেৱতা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এজোপা আহত গছৰ তলত বাহেৰে সজাই ইয়াক স্থাপন কৰা হয়। কোচ সকলে পাবুনিক সূ্যোদয়, জোন, বতাহ আৰু অন্যান্য প্ৰাকৃতিক উপাদানৰ উত্স, যিয়ে মানুহৰ মনত প্ৰেমৰ নান্দনিক ভাৱ জাগ্ৰত কৰে বুলি বিশ্বাস কৰে।
শীতুলি: শীতুলি দেৱীয়ে বিভিন্ন বেমাৰ – আজাৰৰ পৰা গাঁওবাসীক ৰক্ষা কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কাটুলি: কাটুলিক জ্ঞানৰ দেৱী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰিও পাবুনিত লখি আমে, চোৰা বুদি, বাৰো ৱায় আদিৰ পূজা কৰা হয়। পাবুনিৰ সময়ছোৱাত কোনোধৰণৰ ব্ৰাহ্মণৰ সহায় লোৱা নহয়। পূজাৰ বাবে গাঁৱৰ পৰা এজন দেউছি বাচি দিয়া হয় আৰু তেওঁক সহায় কৰিবৰ বাবে  এজন ছাথুং লৌণি আৰু এজন ছেলাকডাৰ বাচি দিয়া হয়। পূজাৰ শেষত পূজাৰ প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰি পূজাৰ শেষত আবেলিলৈ সকলোৱে লগে-ভাগে নৃত্য আৰু গীত-মাত গাই আনন্দ কৰে। পাবুনিৰ গীতসমূহ সাধাৰণতে প্ৰাৰ্থনামূলক বা প্ৰেমমূলক হয়। এই উত্সৱৰ সময়ছোৱাত গোৱা হয় -
গুলি ভৰা মাছু দং, চাছাং ভৰা মায়
নক ভৰা মৰত দং
আমায়নি বলায়।
বাদ্যযন্ত্ৰ
পাবুনিত ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় অন্যান্য জনগোষ্ঠীয় বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে অলপ-অচৰপ মিল দেখা যায়। পাবুনিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেইবোৰ হ’ল – ম”চি কাৰং (মহৰ শিঙৰ পেঁপা), বাঁহী আৰু মাতা ধাকি ( ডাঙৰ ঢোল) আদি।
দুদুমাৰি, হেমমাতা বা মাতাঢাকী: ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য তিনি/চাৰিফুট আৰু ব্যাস প্ৰায় চাৰি বা পাঁচ ফুটলৈকে দেখা যায়।
হেমমাতা বজোৱা তাল এইদৰে,
ক) দালায় গুমুদ গুমুদ।
খ) তাকু পাকু তাকু পাকু
গুগু পাং গুগু পাং।
দুদুমাদুলি-পাখোৱাচ লেখিয়া ঢোল আৰু ইয়াৰ তালমাত্ৰা, তালুং পাকুং কুচিয়া মুক্ৰুং।
সূষিৰ বাদ্য :-
এইবিধ বাদ্যৰ শাৰীত ৱা-খান্দিং অতি অপৰিহাৰ্য।
ইয়াৰ স্বৰলিপি-
গুৰদে গুৰুদে গুৰুলাউ গুৰু
গুৰুলাউ গুৰুলাউ গুৰুলাউ গুৰু।
হালাং বা বিয়া গীতসমূহত বজোৱা সুৰ,
তিলালাউ তিলালাউ
লাউ লাউ লাউ।
কামমাতাৰ "হকো"বছানি বা নৃত্যৰ সময়ত-
দে হে দে।
পবন লূপনিৰ সময়ত,-
তেৰ তেৰ ৰেত
তেৰ তেৰ ৰেত।
পাবুনিৰ সময়ত,-
তিৰিৰি ৰিত তিৰিৰি ৰিত
তিলালাউ তিলালাউ তিলালাউ।
তদুপৰি মুছিকৰং অৰ্থাৎ ম'হৰ শিং(হালাং অনুষ্ঠানত ইয়াৰ প্ৰতিবন্ধকতা দেখা যায়)। <references group="দত্ত, মানস প্ৰতিম, কোচ, নিৰ্মল, কোচ-লোক সংস্কতিত প্ৰকৃতি, পূৰ্বাকাশ" responsive="" />
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
কালাদান মাল্টি ম'ডেল ট্ৰানজিট ট্ৰান্সপোৰ্ট প্ৰজেক্ট
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰিবহণ
২২ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
তোটয়
তোটয় (টোটয়) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ বৈষ্ণৱ পন্থাৰ অনুগামীসকলে ভগৱান বিষ্ণুৰ উপাসনাৰ উদ্দেশ্যে ৰচনা আৰু পৰিৱেশন কৰা একধৰণৰ স্তুতিগীত।
তোটয় শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ তোটক শব্দৰ পৰা আহিছে। চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ মতে মূল সংস্কৃত শব্দ তোটকৰ অৰ্থ হৈছে, বাৰটা আখৰ থকা এবিধ ছন্দযুক্ত নাম। ইয়াৰ প্ৰত্যেক চৰণৰ আখৰবিলাক ভাগ কৰিলে তাৰ প্ৰতি ভাগৰ আখৰ দুটাৰ উচ্চাৰণ লঘু আৰু তৱতীয়টোৰ উচ্চাৰণ গুৰু হয়। হেমকোষ অভিধানতো টোতক অভিধাৰে বাৰটা আখৰযুক্ত স্বৰৰ এবিধ ছন্দক বুজোৱা হৈছে। এই অভিধান অনুসৰি শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আদি ধৰ্ম প্ৰচাৰকসকলে তোটয় ভগৱান বিষ্ণুৰ স্তৱ বা স্তুতি হিচাপে ৰচনা কৰিছিল।
তোটয় গাওঁতে সুৰ সংযোগ কৰা হয় যদিও ভটিমাৰ দৰে তাল বিহীন ভাৱে গোৱা হয়। শংকৰদেৱে  ৰচনা কৰা কেৱল এটা তোটয়হে বৰ্তমানলৈকে প্ৰাপ্ত হৈছে। সেয়া তলত উল্লেখ কৰা হৈছে। মধু-দানৱ-দাৰণ-দেৱ-বৰম্ বৰ-বাৰিজ-লোচন-চক্ৰ-ধৰম্। ধৰণী-ধৰ-ধাৰণ-ধ্যেয়-পৰম্ পৰমাৰ্থ-বিদ্যাশুভ-নাশ-কৰম।।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
১ আগষ্ট
আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
সংখেড়া আচবাব
শেহতীয়াকৈ ইয়াত পাৰম্পৰিক ৰঙৰ সৈতে ক'লা, নীলা, সেউজীয়া, হাতী দাঁতৰ ৰং, তাম, ৰূপালী ৰঙো গ্ৰহণ কৰা হৈছে। আচবাব সমূহ ভাৰততে ব্যাপকভাৱে বিক্ৰী কৰা নহয়। কিন্তু ইউৰোপ আৰু পশ্চিম এছিয়াকে ধৰি বহুতো দেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়। বৰ্তমান ৰাসায়নিক ৰঞ্জক গ্ৰহণ কৰাৰ সৈতে কেৱড়া পাতৰ পৰম্পৰাগত জৈৱিক ৰং আৰু মণ্ডৰ পৰিৱৰ্তে ৰঙৰ আধাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পেলেটত আচবাব বোৰ ৰং কৰাৰ বাবে বহুতো ৰং আছে। অৱশ্যে "স্বচ্ছ লাৰ লেপ থকা টিনপাতৰ প্ৰকাৰ" হৈছে মৌলিকভাবে ব্যৱহাৰ কৰা পৰম্পৰাগত পদ্ধতি। ইয়াক বৰ্তমানেও অব্যাহত ৰখা হৈছে আৰু আচবাবসমূহ এগেটেৰে পালিছ কৰা হয়।
এই সামগ্ৰীসমূহ ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক সামগ্ৰী (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত সুৰক্ষিত আৰু ভৌগোলিক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। ইয়াক পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ দ্বাৰা ২০০৭ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে "সংখেড়া আচবাব" শীৰ্ষকৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল আৰু ২০০৭ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে শ্ৰেণী ২০ৰ অধীনত জিআই এপ্লিকেচন নম্বৰ ১০০ত হস্তশিল্প সামগ্ৰী হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।
ইতিহাস
ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি ১৭ শতিকাত এজন ফৰাচী লেখক জৰ্জ ৰোককুৱেছ আৰু ব্ৰিটিছ অসামৰিক সেৱক জেমছ ফৰ্বছে এই প্ৰকাৰৰ আচবাবৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল। সেই সময়ত এই আচবাব তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহৃত চেগুন কাঠ ভালচাডৰ পৰা পৰিবহণ কৰা হৈছিল আৰু আচবাববোৰ থলুৱা ৰঙেৰে ৰং কৰা হৈছিল। সামগ্ৰীটো তেতিয়া চুৰাট আৰু খামহাট বন্দৰৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।
এই শিল্পৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা এটা স্থানীয় কিংবদন্তি হৈছে যে এজন আধ্যাত্মিকমুখী ব্যক্তিয়ে মোগল আক্ৰমণকাৰীসকলক এৰাই চলিবলৈ সংখেড়া গাৱলৈ আহিছিল আৰু খৰিকটীয়া এজনৰ সৈতে এক কুটিত বাস কৰিছিল। খৰিকটীয়াজনে তেওঁক সেৱা শুশ্ৰূষা আৰু ভালদৰে চোৱা-চিতা কৰিছিল। তেওঁৰ সৈতে দীৰ্ঘ সময় ধৰি থকাৰ পিছত এদিন তেওঁ হঠাতে অদৃশ্য হৈ গৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ গাঁৱৰ পৰা অদৃশ্য হৈ যোৱা নিশা খৰিকটীয়াজনে তেওঁক তেওঁৰ সপোন দেখিছিল আৰু ঋষিৰ দৰে ব্যক্তিজনে তেওঁক এগৰাকী দক্ষ কথমিস্ত্ৰী হবলৈ আশীৰ্বাদ দিছিল। তাৰপিছত খৰিকটীয়া জনে এজন কথমিস্ত্ৰী হৈ পৰিছিল আৰু লাৰ লেপ ব্যৱহাৰ কৰি আচবাব খোদাই কৰা আৰম্ভ কৰিছিল।
এই পাৰম্পৰিক হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰৰ বাবে আহমেদাবাদত এটা প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হৈছে।
সামগ্ৰীসমূহ
তিনিজনীয়া চোফা, হেডবোৰ্ড, বিছনা, বাগিচাৰ দোলনা, ড্ৰেছিং টেবুল, ৰকিং চকী, টেবুল, স্ক্ৰীণ, দিৱন আদিৰ বিস্তৃত পৰিসৰত পৰম্পৰাগত আচবাবৰ উপৰিও, এই শৈলীৰ অন্যান্য হস্তশিল্প উদ্ভাৱনসমূহ হৈছে বেৰ-হেংগিং, পেডেষ্টেল লেম্প, ফুলদানী আৰু পেন ষ্টেণ্ড, পুতলা, পাকঘৰৰ সামগ্ৰী আদিও প্ৰস্তুত কৰা হয়। যদিও ইয়াৰ ডিজাইনবোৰ দেখিবলৈ ভংগুৰ কিন্তু আচবাববোৰ স্থায়ী আৰু দীৰ্ঘ সময়ধৰি ভালে থাকে। এই পৰম্পৰাগত আচবাবসমূহ বিবাহৰ সময়ত শুভ উপহাৰ হিচাপে উপহাৰ দিয়াটো গুজৰাটী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এক পাৰম্পৰিক ৰীতি।
গ্ৰন্থৰাজি
শ্ৰেণী:গুজৰাট শ্ৰেণী:হস্তশিল্প শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
ভগৱান মৰল
ড॰ ভগৱান মৰল অসমীয়া ভাষা বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ এটা অতি চিনাকি নাম। প্ৰচলিত চিন্তা-চৰ্চা তথা মতবাদৰ বিপৰীতে ব্যতিক্ৰমী চিন্তা-চৰ্চাৰে অসমৰ ভাষা বিজ্ঞান অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনক এক নতুন ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰা ড॰ ভগৱান মৰল যথাৰ্থতে এগৰাকী সফল ভাষা বিজ্ঞানী। অসমীয়া ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ সামৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰা ভগৱান মৰলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দাৰ্থ তত্ত্ব সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
জন্ম
ভাষাবিদ ভগৱান মৰলৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৪ চনৰ ৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে শুৱালকুছিত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল সিদ্ধিনাথ মৰল আৰু মাতৃৰ নাম আছিল যমুনা মৰল।
শিক্ষা
১) নিজৰ ওপজা গাঁৱখনত থকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তেই প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ।
২) ১৯৫১ চনত শুৱালকুছি হাইস্কুলৰ পৰা উচ্চ গণিত আৰু সংস্কৃত বিষয়ত লেটাৰমাৰ্ক সহ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।
৫) ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পৰা অসমীয়া ভাষা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
৬) ১৯৮৬ চনত "Semantics of Assamese" শীৰ্ষক গৱেষণা কৰ্মৰ বাবে গুৱাহাটীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
বৃত্তিগত কৰ্ম
১) ১৯৫৩ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত বৰ্ষৰ পৰীক্ষা দি উঠিয়েই কিছুদিনৰ বাবে শুৱালকুছি হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল। একেটা বৰ্ষতে নৱপ্ৰতিষ্ঠিত শুৱালকুছি বালিকা হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে শিক্ষকতা কৰিছিল।
২) ১৯৫৮ চনত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষা দি শেষ কৰি কিছুদিনৰ বাবে গুৱাহাটীৰ ডনবস্ক' হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল।
৩) ১৯৫৯ চনৰ ১৩ আগষ্টত তেখেতে গোলাঘাটৰ দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাবে যোগদান কৰে। ১৯৬১ চনৰ ২২ আগষ্টলৈকে তেখেত সেই মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাবে কৰ্মৰত হৈ আছিল।
সামাজিক/সা‍ংগঠনিক কৰ্ম
১)১৯৫৫ চনত শুৱালকুছিত গঠিত "জ্যোতি সাহিত্য সভা"ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ।
১৯৬৬ চনত গুৱাহাটীৰ ফটাশিলত গঠিত "প্ৰাগজ্যোতিষ সাহিত্য সভা" ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ।
৩)কামৰূপ সাহিত্য পৰিষদ(পিছত কামৰূপ সাহিত্য সভা)ৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত।
৪)১৯৭৯ চনত অসম ভাষা বিজ্ঞান সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত আগভাগ লোৱাৰ লগতে সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
সাহিত্য
ক) কবিতা পুথি: প্ৰেমাঞ্জলি(নৱম শ্ৰেণীত থাকোঁতেই লিখা), সুৰ নিজৰা
গ)পাৰিজাত আৰু কক্ষচ্যুত(নাট্যচিত্ৰ)
ভাষা বিষয়ক গ্ৰন্থ
খ)আধুনিক ভাষা বিজ্ঞান
ঘ)অসমীয়া ভাষাৰ স্বতন্ত্ৰতা
ঙ)নানাৰ্থ অভিধান
চ)Assamese: Its Origin and Substratum
"Semantics of Assamese"(1986 Guwahati University)
সম্পাদনা গ্ৰন্থ
ক)নৱজাগৰণ(শুৱালকুছি হাইস্কুলৰ মুখপত্ৰ) খ)অসমীয়া সাহিত্যঃ ন ৰূপ ন-ৰেখা(সুশীল শৰ্মাৰ সৈতে যুটীয়া ভাৱে সম্পাদিত)। গ) Glimpses of Assam: Through the Ages
অন্যান্য
ক)শুৱালকুছি খ)সাহিত্যজ্যোতি গ)মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী হৰিদেৱঃ এক সত্য অন্বেষণ
সন্মান
ক)১৯৯৪ চনত অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেন্সন লাভ।
খ)২০০৭-০৯ বৰ্ষৰ কামৰূপ জিলা সাহিত্য সভাৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান "কামৰূপ ৰত্ন" লাভ।
গ)২০০৯ চনত তেখেতৰ ৭০ সংখ্যক জন্মদিনত অসম ভাষা বিজ্ঞান সমিতিৰ তৰফৰ পৰা ড॰ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা, প্ৰভাত চন্দ্ৰ দাস আৰু ড॰ ৰজিতা কলিতাৰ সম্পাদনাত "জ্ঞান-বিজ্ঞান বিমৰ্শন" শীৰ্ষক অভিনন্দন গ্ৰন্থৰ প্ৰকাশ।
ঘ)২০১৩ চনত বৰপেটাৰোডত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ ৭২ সংখ্যক অধিৱেশনত সম্বৰ্ধনা জ্ঞাপন।
মৃত্যু
এইজনা খ্যাতিমান অধ্যাপক, সাহিত্যিক, ভাষাবিদৰ ২০১৩ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে ৮০বছৰ বয়সত পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
প্ৰসংগ পুথি
ক) নিজৰাৰ সুৰৰ সন্ধানত পৃষ্ঠা- ৯
খ) শৰ্মা, ড॰ নবীন চন্দ্ৰ,দাস, প্ৰভাত চন্দ্ৰ, কলিতা, ড॰ ৰজিতা(সম্পাদক)ঃ- জ্ঞান-বিজ্ঞান বিমৰ্শন(অভিনন্দন গ্ৰন্থ, অসম বিজ্ঞান সমিতি) ২০০৯ পৃষ্ঠা-৫
গ) শৰ্মা, কুমাৰ দীপকঃ- "অসমৰ ভাষা বিজ্ঞানী আৰু ভাষা বিজ্ঞান চৰ্চা" প্ৰথম প্ৰকাশ- ২০১৭ প্ৰকাশক- বনলতা পৃষ্ঠা- ৮৩-৯১
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাবিদ
ইউনুছ (ছূৰা)
ইউনুছ (يونس, Yūnus; "জোনাছ" বা "যোনা" ৰ আৰবী সমাৰ্থক শব্দ), কোৰআনৰ দশম অধ্যায় (ছূৰা), ইয়াৰ ১০৯টা শ্লোক (আয়ত) আছে। ইউনুছৰ নাম ভৱিষ্যতবক্তা ইউনুছ (যোনা)ৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। তাফছিৰ কালক্ৰম (আচবাব আল-নুজুল) অনুসৰি, ইছলামী ভৱিষ্যতবক্তা মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ (হিজৰা) প্ৰব্ৰজনৰ আগতে এইটো প্ৰকাশ পাইছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়, সেয়েহে ইয়াক মক্কান ছূৰা বুলি জনা যায়।
ছূৰা ইউনুছ হৈছে ছয়টা ছূৰাৰ ভিতৰত প্ৰথম যি ত্ৰি-আখৰ আলিফ,লাম আৰু ৰ'ৰ সৈতে আৰম্ভ হয়।
সাৰাংশ
thumb|Jonah and the giant fish in the [[Jami' al-tawarikh (c. 1400), Metropolitan Museum of Art]] thumb|Jonah (top-right) in a 16th-century Ottoman Turkish illustration. The surah is named after Jonah (Yunus) and contains the story of his people. ছূৰাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক আয়াতসমূহে (১-৭০) ইছলাম আৰু ইয়াৰ অবিশ্বাসীসকলৰ মাজত এক তৰ্কমূলক সংলাপ উপস্থাপন কৰিছে। বাকী থকা আয়াতবোৰত নুহ, মুছা আৰু যোনাৰ কাহিনী আছে, যিসকলক ইছলামত ভৱিষ্যতবক্তা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
এই অধ্যায়ত কোৰআনৰ বিৰুদ্ধে মক্কান পৌত্তলিকসকলৰ আপত্তি উপস্থাপন কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকক সঁহাৰি দিয়া হৈছে। পৌত্তলিকসকলে কৈছিল যে মুহাম্মাদ এজন "প্ৰকট যাদুকৰ" আছিল আৰু তেওঁ কোৰআন তৈয়াৰ কৰিছিল।  তেওঁলোকে মুহাম্মাদক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল যে যদি তেওঁৰ দাবী সঁচা হয় তেন্তে তেওঁলোকক তাৎক্ষণিকভাৱে ঈশ্বৰৰ শাস্তি আনিব। তেওঁলোকে এইটোও দাবী কৰিছিল যে মুহাম্মাদে কোৰআন সলনি কৰিব যাতে তেওঁলোকৰ মূৰ্তিপূজা আৰু ঈশ্বৰৰ উপাসনা কৰোঁতে মধ্যস্থতাকাৰী ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰথাক আৰু নিন্দা নকৰে।
এই অধ্যায়ত যোনাৰ লোকসকলৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰা হৈছে, যিসকলে প্ৰথমে যোনাৰ বাৰ্ত্তাক অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু তাৰ পিছত অনুতাপ কৰিছিল আৰু বিশ্বাস কৰিছিল। সেয়েহে নূহ আৰু মুছাৰ লোকসকলৰ বিপৰীতে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ শাস্তিৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল। ৯৮ পদত যোনাৰ উল্লেখে অধ্যায়টোক ইয়াৰ নাম দিছে। অধ্যায়টোৱে তেতিয়া মুহাম্মাদক নিৰ্দেশ দিয়ে যে তেওঁৰ ওচৰত প্ৰকাশিত সত্যৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোনো সন্দেহ আছে নেকি, তেওঁ কিতাপখনৰ আন লোকসকলক (অৰ্থাৎ ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলক) সুধিব পাৰে যিসকলে অতীতৰ এই লোকসকলৰ বিষয়ে কোৰআনৰ বিৱৰণ নিশ্চিত কৰিব পাৰিব।