cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লিঅ' জিলাৰ্ড
কৰ্ম জীৱন
১৯৩৩ চনত হিটলাৰে ক্ষমতা লাভ কৰাত জিলাৰ্ডে বাৰ্লিনৰ পৰা লণ্ডনলৈ যায়। তাত ১৯৩৪চনত থমাচ্‌ এ চালমাৰ্‌ৰ লগত একেলগে কাম কৰি জিলাৰ্ড-চালমাৰ্ প্ৰক্ৰিয়া আৱিষ্কাৰ কৰে যিটো প্ৰক্ৰিয়াই আইচ্‌ট্ৰপসমূহ পৃথক কৰিব পাৰি। এই প্ৰক্ৰিয়া মেডিকেল আইচ্‌ট্ৰপসমূহ বনোৱাত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়। ১৯৩৮ চনত জিলাৰ্ড নিউয়ৰ্কলৈ যায়। ১৯৩৯ চনত জিলাৰ্ডে ইউৰেনিয়ামে যে শৃংখল বিক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে সেইটো ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল।১৯৪২চনৰ ২ ডিচেম্বৰত জিলাৰ্ড আৰু ফেৰ্মিয়ে প্ৰথম নিয়ন্ত্ৰিত নিউক্লীয় শৃংখল বিক্ৰিয়াটো ঘটাইছিল।
অৰুণোদই
অৰুনোদই (Orunodoi) অসমৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ সংবাদ পত্ৰ তথা আলোচনী। এই সংবাদ পত্ৰখন ১৮৪৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শিৱসাগৰৰ মিছন প্ৰে’ছৰ পৰা প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। এইখন সংবাদ পত্ৰই আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ বাটকটীয়া বুলি ক’ব পাৰি কাৰণ এই আলোচনীৰ দ্বাৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন যুগৰ সৃষ্টি কৰিছিল। অৰুণোদইৰ পাততে আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱা আদিৰ দৰে লোকে সাহিত্যিক ৰূপে ভূমুকি মাৰিছিল। মূলতঃ খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাৰণে এই সংবাদ পত্ৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল যদিও গদ্য-পদ্য-ভূগোল-বুৰঞ্জী-নীতি কথা, দেশ-বিদেশৰ বতৰা, জীৱনী, কাহিনী আদি বিবিধ ৰচনা ইয়াত প্ৰকাশিত হৈছিল। ১৮৮৩ চনত ’অৰুণোদই’ ছপোৱা ছপাকলটো বিক্ৰী কৰি দিয়া হয়৷ সেয়ে, মিছন প্ৰেছ বন্ধ হোৱাৰ লগে লগে এই আলোচনীখনৰ প্ৰকাশো স্তব্ধ হৈ পৰে। অৰুণোদই মাহেকীয়া সম্বাদ পত্ৰৰ শিৰোনামা আছিল ইংৰাজীত: "The Orunodoi, A Monthly Paper, devoted to Religion, Science and General Intelligence, is printed and Published at the Sivsagor Mission Press, by O.T. Cutter, for the American Baptist Mission in Assam.
ইতিহাস
ইং ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি অনুসৰি অসম ইংৰাজৰ শাসনাধীস্থ হোৱাৰ পাছত অসমৰ ৰাজনৈতিক সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত এক পৰিবৰ্তনৰ সূচনা হ’ল। সাহিত্যতো ইয়াৰ স্পষ্ট প্ৰভাব পৰিস্ফুট হয়।
১৮৩৬ চনত ইংৰাজে প্ৰশাসনীয় সুবিধাৰ দোহাই দি অসমৰ বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয় আদি চৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত অসমীয়া ভাষাৰ পৰিবৰ্তে বঙালী ভাষা প্ৰচলন কৰে। ইয়াৰ কাৰণ আছিল ইংৰাজক শাসনত সহায় কৰা, পশ্চিমবংগৰ পৰা অহা বঙালী কাৰ্যবাহীসকলৰ যাতে সুবিধা হয়। বঙালী কৰ্মচাৰীসকলেও ইয়াৰ বাবে ইংৰাজ চৰকাৰক হেঁচা দিছিল। ইতিমধ্যে অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰেন্সিছ জনকিন্সৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে অসমৰ শদিয়াত এটা খ্ৰীষ্টান মিছন পতাৰ উদ্দেশ্যেৰে আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছনেৰীসকল অসমলৈ আহে। জেনকিন্সে ঘাইকৈ শ্যান আৰু খামতি জাতিৰ বাবে এটি মিশ্যন স্থাপন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে৷ সেইমৰ্মে, ৰেভাৰেণ্ড নেথান ব্ৰাউন আৰু অলিভাৰ টি কট্টৰে এটা “আখৰ চেপা কল’’ লৈ সপৰিয়ালে কলিকতাৰ পৰা অসমলৈ যাত্ৰা কৰে৷ তেওঁলোক দুয়োৰে পৰিবাৰে ল’ৰাৰ আৰু ছোৱালীৰ বাবে দুখন পঢ়াশালি পাতে৷ ১৮০৭ চনৰ ২২ জুনত আমেৰিকাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা নাথান ব্ৰাউন ন বছৰতে খ্ৰীষ্ট ধৰ্মত দীক্ষা লয় আৰু কুৰি বছৰত “উইলিয়ামচ্ কলেজ’ৰ পৰা গ্ৰেজুৱেট হয়৷ খ্ৰীষ্টধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অৰ্থে তেওঁ ১৮৩৩ চনত ব্ৰহ্মদেশলৈ আহে আৰু তেতিয়াৰ অসমৰ কমিচনাৰ জেনকিন্সৰ আমন্ত্ৰণত তেওঁ সপৰিয়ালে অসমলৈ আহে৷ ১৮৩৫ চনত তেওঁ অসম সোমায়৷ প্ৰথমে তেওঁ শদিয়াত ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ চেষ্টা চলায়৷ শদিয়াত খামতিসকলৰ আক্ৰমণত থাকিব নোৱাৰি ব্ৰাউন আৰু কট্টৰৰ পৰিয়াল কেইবাঠাইতো ঘূৰি শেষত ১৮৪৩ চনত শিৱসাগৰলৈ যায় আৰু তাতে ছপাকল বহুৱাই ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ লগতে অসমীয়া ভাষাত পুথি-পুস্তিকা আদি ছপাবলৈ ধৰে৷ ১৮৪৬ চনত অৰুনোদই প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহযোগিতা কৰে৷ অৰুনোদই দুটা ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল৷ ধৰ্ম, বিজ্ঞান আৰু সাধাৰণ খবৰ আৰু সাধাৰণ জ্ঞান বিষয়ক মাহেকীয়া কাকত বা সম্বাদপত্ৰ আৰু জ্ঞান-ভাণ্ডাৰ বা আলোচনীৰূপে অৰুনোদই ১৮৭৯ চনলৈকে চলি আছিল৷ ১৮৭২ চনত তেওঁ আমেৰিকালৈ উভতি যায় আৰু তাৰ পোন্ধৰ বছৰৰ পাছত ১৮৮৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে৷
১৮৩৯ চনৰ ২৩ মাৰ্চত ব্ৰহ্মপুত্ৰইদি ড° মাইলছ্ ব্ৰন্সন আৰু ৰেভাৰেণ্ড জেকব থমাছো বষ্টন চহৰৰ পৰা অসমলৈ আহি অসম অভিমুখে আহে৷ দুয়ো ব্ৰাউন আৰু কট্টৰক অনুসৰণ কৰি শদিয়ালৈ যায়৷ বাটত দুয়োটা পৰিয়ালে অসুখত ভোগে৷ ব্ৰনছনৰ অসুখ টান হোৱাত থমাছে তেওঁলৈ ঔষধ আনিবলৈ যাওঁতে নাও বুৰি মৃত্যুমুখত পৰে৷ ১৮৩৭ চনৰ ৭ জুলাইত ব্ৰনছন আৰু বাকী মানুহ শদিয়া পায়গৈ৷ প্ৰথমতে ব্ৰনছনে জয়পুৰৰ চিংফৌসকলৰ মাজত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰে৷ কিন্তু “খামতি’’সকলৰ আক্ৰমণত তেওঁলোক নামচাঙলৈ যায়৷ কিন্তু পাহাৰীয়া ঠাইত ধৰ্মপ্ৰচাৰ কাৰ্য সুচল নোহোৱা দেখি তেওঁলোক ভৈয়ামলৈ আহে আৰু শিৱসাগৰ, তেজপুৰ, গুৱাহাটী, নগাঁও আদিত থিতাপি লয়৷ অসমত অসমীয়া ভাষা পুনৰুদ্ধাৰ আৰু অৰুনোদইৰ প্ৰকাশৰ আঁৰত নাথান ব্ৰাউন, মাইলছ ব্ৰনছন, ইলাইজা হুইট্ নি ব্ৰাউন, অ’ টি কট্টৰ আদি আমেৰিকান মিশ্যনেৰীৰ নাম স্মৰণীয়৷
অৰুণোদইৰ সম্পাদক
১৮৪৬ চনত ও,টি,কাট্টাৰ আৰু নাথান ব্ৰাউনৰ উদ্যোগতে ‘অৰুণোদই’ প্ৰকাশ কৰা হয়। ১৮৪৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শিৱসাগৰৰ মিছন প্ৰে'ছৰ পৰা মাহেকীয়া ‘অৰুণোদই সংবাদ পত্ৰ’ প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। প্ৰথম সম্পাদক আছিল ও,টি কাট্টাৰ।  অৱশ্যে প্ৰথম প্ৰকাশৰ পৰা ১৮৫০ চনলৈ কাকতত কেৱল মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক হিচাপে ও,টি কাট্টাৰৰ নাম আছিল৷ সম্পাদক হিচাপে কাৰো নাম উল্লেখ নাছিল৷ ১৮৫০ চনৰ পৰাহে সম্পাদক হিচাপে নাথান ব্ৰাউনৰ নাম প্ৰকাশ কৰা হয়৷  ১৮৪৬ চনৰ পৰা ১৮৫০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈ ও,টি, কাট্টাৰ সম্পাদক, মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল৷ মাৰ্চ মাহৰ পৰা নাথান ব্ৰাউন সম্পাদক হ’ল৷ ইয়াৰ পিছত অৰুনোদইৰ সম্পাদক হিচাপে কেইবাগৰাকী আমেৰিকান লোকক পাওঁ৷ তেওলোক আছিল, এ,এইচ, ডেনফোৰ্থ, এছ,কে,হুইটটিং, মাইলচ ব্ৰনছন, মিছেছ ৱাৰ্ড, ৰেভাৰেণ্ড ক্লাৰ্ক আৰু এ.কে. গাৰ্নি। বছৰেকীয়া বৰঙনি ক্ৰমে ১ টকা আৰু পাছলৈ ২ টকা আছিল। আলোচনীখনৰ সৰ্বোচ্চ গ্ৰাহকৰ সংখ্যা ৭০০জন হৈছিল। ১৮৬৭ চনলৈ অৰুনোদই নিয়মিতভাৱেই প্ৰকাশ পাইছিল যদিও ইয়াৰ পিছত ১৮৮০ চনলৈ ই চেগা-চোৰোকাকৈ প্ৰকাশ পাইছিল৷ ১৮৫৬ চনৰ পৰা কাকতখনৰ ’সম্বাদ পত্ৰ’ অংশটি বাদ দি মাত্ৰ আলোচনী অংশহে ৰখা হৈছিল৷ ১৮৬১ চনৰ জানুৱাৰী সংখ্যাৰ পৰা ’অৰুনোদই’ নামৰ ঠাইত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণ-বিন্যাস আৰ্হি গ্ৰহণ কৰি কাকতখনৰ নাম “অৰুণোদয়’’ কৰা হয়৷
বিষয়-বস্তু
অৰুনোদইত সেই সময়ৰ সামাজিক আৰু শৈক্ষিক পৰিৱেশৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি নানা বিষয়ৰ লেখা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল৷ এই আলোচনীখনেই অসমীয়া মানুহক আধুনিক যুগৰ ভাৱধাৰাৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছিল৷ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ ৰাজনীতি আৰু ভৌগলিক পৰিচয়, ভাৰতবৰ্ষৰ বুৰঞ্জী আৰু নানা অঞ্চলৰ সমসাময়িক ৰাজনৈতিক ঘটনা আদিৰে অসমীয়া মানুহক স্বদেশ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজনীতি আৰু ভূগোলৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল৷ প্ৰাণীবিদ্যা, উদ্ভিদ-তত্ত্ব, পদাৰ্থ-বিদ্যা, জ্যোতিৰ্বিদ্যা আদিৰ উপৰি খৃষ্টধৰ্ম সম্পৰ্কীয় সাহিত্য, সাধুকথা, উপকথা, বুৰঞ্জী আদি বিষয় সামৰি প্ৰকাশ কৰিছিল৷ পুৰণি অসম বুৰঞ্জী, কামৰূপ বুৰঞ্জী, চুটীয়া বুৰঞ্জী-এই তিনিখন বুৰঞ্জী অৰুণোদয়ত প্ৰকাশ পাইছিল৷ অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে নানা লেখা আৰু কানিৰ ভয়াৱহতাৰ বিষয়ে বহুতো লেখা প্ৰকাশ হৈছিল৷ বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ লগতে পঢ়ুৱৈক আকৃষ্ট কৰিবলৈ The Illustrated London News কাকতৰ পৰা লোৱা ছবিৰ লগতে এই দেশৰ মানুহ আৰু বস্তুৰ ছবিও অসমীয়া বাঢ়ৈৰ লগত ব্ৰাউনে কাঠত কাঠত ব্লক কৰি ’অৰুণোদই’ত ছপাইছিল৷ বিষয়বস্তুৰ বৈশিষ্টলৈ লক্ষ্য কৰি অৰুণোদইত প্ৰকাশ পোৱা ৰচনাৰাজিক অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰ, জ্ঞান বিতৰণ, সাধাৰণ জ্ঞান, ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত, সাধুকথা, খবৰ-বাতৰি, ধৰ্ম-প্ৰচাৰ, শিক্ষা সম্বন্ধীয়, স্ত্ৰী-শিক্ষা, ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ঘটনা আদি ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি৷
অৰুণোদইত খৃষ্টিয়ান লেখক আৰু ৰচনা
‘অৰুণোদই’তেই প্ৰথম ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জী’, কামৰূপ বুৰঞ্জী, গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ আধুনিক নাট ‘ৰাম নৱমী’ প্ৰকাশ হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
সীমা বিশ্বাস
সীমা বিশ্বাস (सीमा बिस्वास; Seema Biswas) (জন্ম ১৪ জানুৱাৰী, ১৯৬৫) অসমৰ এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ জগতৰ সুপৰিচিত অভিনেত্ৰী, এখেতে শেখৰ কাপুৰৰ বেণ্ডিত কুইনত (১৯৯৪) ফুলন দেৱী চৰিত্ৰটোৰ অভিনয় কৰিছিল। বলিউদ তথা অন্য ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত বলিষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে যথেষ্ট নাম আছে।
সীমা বিশ্বাসে ১৯৯৬ চনৰ বেণ্ডিত কুইন চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে চিলভাৰ লটাচ বঁটা - শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেখেতে ২০০০ চনত সঙ্গীত নাটক একাডেমী পুৰস্কাৰ আৰু ২০০৬ চনত দীপা মেহতাৰ ৱাটাৰ চলচ্চিত্ৰত কৰা শকুন্তলা চৰিত্ৰটোৰ বাবে ২৬তম শ্ৰেষ্ঠা অভিনেত্ৰীৰ জেনী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন আৰু শিক্ষা
সীমা বিশ্বাসৰ জন্ম অসমৰ নলবাৰীত হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম জগদীশ বিশ্বাস আৰু মাতৃ মীৰা বিশ্বাস। নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি তেখেতে ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক উপাধি লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয় (National School of Drama)ত নাম ভৰ্তি কৰে ।
চলচ্চিত্ৰত অভিনীত চৰিত্ৰসমূহ
thumb|right|বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ‘স্ত্ৰীৰ পত্ৰ’ নাটকৰ এটি দৃশ্যত অভিনেত্ৰী সীমা বিশ্বাস thumb|right|বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ‘জীৱিত য়া মৃত’ নাটকৰ এটি দৃশ্যত অভিনেত্ৰী সীমা বিশ্বাস
জেনী বঁটা
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | জেনী বঁটা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী সীমা বিশ্বাস সীমা বিশ্বাস শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
ব্যাকৰণ
ব্যাকৰণ ভাষাৰ বিশ্লেষণ বা ভাঙনি। ই ভাষা এটাক খণ্ড খণ্ড কৰি, তাৰ গঠন আৰু গঠন-প্ৰণালীটোক ভাঙি-ছিঙি ভিন ভিন কৰি দেখুৱাই দিয়ে আৰু সেই ভিন ভিন খণ্ডবিলাকৰ ভিন ভিন নাম দিয়ে। যথাৰ্থ পক্ষত ব্যাকৰণে ভাষা নিশিকায়, ভাষাটোক ফালি-ছিৰি তাৰ ভিতৰ ডোখৰ কেনেকুৱা তাকে মাথোন দেখুৱাই দিয়ে। ভাষা বিশেষৰ গঠন পদ্ধতি ব্যাকৰণত ৰূপায়িত হয়। অৰ্থাৎ কোনো এটা ভাষাৰ গঠন পদ্ধতিৰ বিজ্ঞান সন্মত আৰু যথা সম্ভৱ বিতং বিশ্লেষণেই সেই ভাষাৰ ব্যাকৰণ। প্ৰকাৰান্তৰে ভাষাৰ গঠনৰ শৃঙ্খলাবদ্ধ আলোচনাকে ব্যাকৰণ বোলা হয়।
ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞা
ভাষাবিদসকলে আগবঢ়োৱা ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞাসমূহ:
ব্যাকৰণৰ প্ৰকাৰ
ভাষাৰ ব্যাকৰণ নানা প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে, যদিও সাধাৰণতে তিনি প্ৰকাৰৰ বুলি ভাষাবিদ ড॰ শ্ৰীগোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে তেওঁৰ 'অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ' নামৰ ভাষা বিষয়ক গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰিছে:
ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণ
যি ব্যাকৰণত দুটা বা ততোধিক ভিন্ন যুগৰ বা স্তৰৰ ভাষাৰ গাঁথনিক ৰূপৰ সমন্বয় কৰা দেখুওৱা হয়, অৰ্থাৎ ক্ৰমবিকাশৰ আলোচনা কৰা হয় তাকে ‘ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণ’ বোলা হয়।
এনে ব্যাকৰণত ভাষাৰ বংশানুক্ৰমিক বিচাৰ বিশ্লেষণ পোৱা যায়। এই বিচাৰত সগোত্ৰী ভাষাবোৰৰ মাজত ৰূপৰ তথা পৰিৱৰ্তনৰ তুলনাও কৰা হয় কাৰণে কোনো কোনোৱে ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক ব্যাকৰণক তুলনামূলক ব্যাকৰণো বোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
অণিমা চৌধুৰী
অনিমা চৌধুৰী (জন্ম- ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫৩-) (ইংৰাজী: Anima Choudhury) অসমীয়া সংগীত জগতৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গায়িকা। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামত কেইবাটাও জনপ্ৰিয় গীত গাইছে। তেওঁ আধুনিক গীত, কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, বিহুগীত, টোকাৰী গীত, বিয়ানাম, নামঘোষা, ৰাজস্থানী গীত, জ্যোতি সংগীত, বিষ্ণুৰাভা সংগীত আদি বিভিন্ন ধৰণৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে৷
বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ পিতৃৰ নাম দণ্ডীৰাম চৌধুৰী আৰু মাতৃৰ নাম হেমলতা চৌধুৰী৷ তেখেতসকল কায়স্থ বংশৰ আছিল।
সংগীত জীৱন
চতুৰ্থ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই তেওঁ নগাঁৱত অনুষ্ঠিত অসম সংগীত প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হয়। গুৱাহাটীলৈ অহাৰ পাছত তেওঁ সংগীত শিক্ষক হীৰেণ শৰ্মাৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ লয়। গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰযোগে প্ৰচাৰিত অকণিৰ মেল অনুষ্ঠানত গীত গাবলৈ তেওঁ অডিচন দিয়ে আৰু এইমাহৰ গীত অনুষ্ঠানতো নিয়মীয়াকৈ গাবলৈ লয়। এক-দুই বছৰৰ পাছত তেওঁ চেমনীয়াৰ চ'ৰা অনুষ্ঠানত একক কণ্ঠৰ গীত গাবলৈ লয়। কটন কলেজত তেওঁৰ প্ৰথম বৰ্ষত এক সংগীত প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ কটন কলেজৰ শ্ৰেষ্ঠা গায়িকা হোৱাৰ সন্মান লাভ কৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ সংগীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱাৰ দৃষ্টিত পৰে। সেই সূত্ৰে তেওঁ মুকুতা চলচ্চিত্ৰত গান গোৱাৰ সুবিধা পায় আৰু অ' প্ৰাণ গোপাল পাতিলা মায়াৰে খেলা শীৰ্ষক এই গীতটি জনপ্ৰিয় হয়। ১৯৭৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ঠা গায়িকা হয় আৰু একেসময়তে তেওঁ পুতলা ঘৰ নামেৰে আন এখন চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰে। বৰ্তমানলৈ তেওঁ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামত গান গাইছে।
তেওঁ আকাশবাণী আৰু দূৰদৰ্শনৰো A-গ্ৰেড শিল্পী। কটন আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ট গায়িকা আছিল৷ ১৯৮৯ চনত কটকত অনুষ্ঠিত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সংস্কৃতি সম্বন্ধীয় দূৰদৰ্শনৰ এক অনুষ্ঠানত তেওঁ অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ ঊৰিয়া দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰত ঊৰিয়া গান গোৱাৰো সুবিধা পায়। তেওঁ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বিশাৰদ আৰু গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত নিয়মীয়াকৈ তেওঁৰ ভজন আৰু গজল সম্প্ৰচাৰিত হয়। তেওঁ অসমৰ উপৰিও ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে কলকাতা, দিল্লী, পাটনা, কটক, টাৱাং আদি ঠাইৰ মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিছে। ১৯৯১ চনত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফিলাডেলফিয়াত অনুষ্ঠিত অসমীয়া-আমেৰিকান অভিৱৰ্তনত (Assamese-American Conference) অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে যায় আৰু ফিলাডেলফিয়াৰ উপৰিও আমেৰিকাৰ বেলেগ বেলেগ ঠাইত গীত গায়। তেওঁ চিকাগো টিভিৰ এটা অনুষ্ঠানতো অংশ লয়।
বঁটা-সন্মান
অনিমা চৌধুৰীয়ে উপেন কাকতি সোঁৱৰণি বঁটা, লুইত কুঁৱৰী সন্মান, জান দি মালী বঁটা, তুনু বৰুৱা সোঁৱৰণি শিল্পী বঁটা, ভবেন বৰুৱা আৰু মহানন্দ শৰ্মা সোঁৱৰণি বঁটা, সুৰধ্বনি শিল্পী বঁটা, সংগীত মুকুতা সন্মান, লুইতপৰীয়া বঁটা, ৰামধেনু বঁটা, অসম সূৰ্য বঁটা, সংগীত সূৰ্য বঁটা, মহিয়সী বঁটা, অসম গৌৰৱ বঁটা আদিৰে সন্মানিত হয়৷ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰবাসী অসমীয়াসকলে আয়োজন কৰা ’অসম দিৱস’লৈ তেওঁক পাঁচবাৰকৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছে৷ ২০০৭ চনত অসম চৰকাৰে ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তেওঁক ’বিশেষ বঁটা’ প্ৰদান কৰে৷ উত্ত লক্ষীমপুুৰৰ ’সংস্কাৰ’ আৰু গুৱাহাটীৰ ’ডেউকা’ নামৰ অনুষ্ঠান দুটিয়ে বিগত কেইবছৰমানৰ পৰা অনিমা চৌধুৰীৰ গীতৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰি আছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
বহুভুজ
right|thumb|300px|[[ত্ৰিভুজ, চতুৰ্ভুজ, অষ্টভুজ আদি সকলোকে ’বহুভুজ’ আখ্যা দিয়া হয়]]
সৰলৰেখাৰ দ্বাৰা আৱদ্ধ সমতল যিকোনো চিত্ৰকে বহুভুজ বোলা হয়। যদি বহুভুজৰ সকলোবোৰ বাহু আৰু কোণ সমান হয়, তেন্তে তাক সুষম বহুভুজ বোলে।
সুষম বহুভুজৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা যিকোনো বাহুৰ দূৰত্বকে "apothem" বোলা হয়। কোনো সুষম বহুভুজৰ ক্ষেত্ৰফল হ’ল ইয়াৰ apothem (a) আৰু পৰিসীমাৰ (p) গুণফলৰ অৰ্ধেক অৰ্থাৎ । thumb|right|[[ষড়ভুজৰ এডাল Apothem]]
বহুভুজ নামকৰণ
বহুভুজ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল অধিক বাহু বিশিষ্ট আকৃতি। যি আকৃতি তিনিদাল বা তাতোকৈ অধিক আকৃতি লগ হৈ গঢ় লয় সেয়াই বহুভুজ। বহুভুজৰ বাহুৰ সংখ্যা অনুযায়ী আৰু কিছুমান উপভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
*
ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
ভাৰতবৰ্ষত দেশখনৰ প্ৰকৃত কাৰ্যবাহী শাসকজনেই হ’ল প্ৰধানমন্ত্ৰী। সংসদৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ দলৰ নেতাজনক ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। একে সময়তে প্ৰধানমন্ত্ৰীজন মন্ত্ৰী পৰিষদ, লোকসভা আৰু শাসনাধিষ্ট দলৰো নেতা হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’বলৈ প্ৰথমে তেখেত সাংসদ হ’ব লাগিব। যদিহে প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁৰ এই যোগ্যতা নাথাকে, পৰৱৰ্তী ছমাহৰ ভিতৰত সাংসদৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰি সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হ’ব লাগিব। যদিহে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে পদত্যাগ কৰে তেন্তে মন্ত্ৰী পৰিষদৰো পতন ঘটে। কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰথম কাম হৈছে মন্ত্ৰী পৰিষদ গঠন কৰা। দ্বিতীয়তে, মন্ত্ৰী পৰিষদৰ দপ্তৰ বিতৰণ কৰা। তৃতীয়তে শাসনাধিষ্ট দলৰ নেতা হোৱাৰ লগতে লোকসভাৰ নেতা হিচাপে দায়িত্ব ভাৰ গ্ৰহণ কৰি দেশৰ শাসন কাৰ্য পৰিচালনা কৰা। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে সদায় দলৰ নীতিক সমৰ্থন কৰি বিৰদধী পক্ষৰ সমালোচনাৰ উত্তৰ দিয়ে। ইয়াৰ উপৰিও দেশৰ প্ৰধান হিচাপে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে বৈদেশিক নীতি গ্ৰহণ আৰু পৰিচালনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
বহুৱা নাচ
জড়িত পৌৰাণিক আখ্যান
পৌৰাণিক উপাখ্যান মতে দক্ষৰাজৰ জী পাৰ্বতীয়ে দেউতাকৰ আদেশ অমান্য কৰি শিৱক] বিবাহ কৰাৰ বাবে দক্ষৰাজ খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ পৰে। ইয়াৰ পোতক তুলিবৰ বাবে দক্ষ মহাৰাজে এক মহাযজ্ঞৰ আয়োজন কৰে যত তেওঁ সদাশিৱ আৰু জীয়েক সতীৰ বাহিৰে জগতৰ সকলো দেৱাত আৰু অসুৰ গণক নিমন্ত্ৰণ জনায়। কিন্তু দেউতাকে ভুলতে তেওঁলোকক যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাবলৈ পাহৰিলে বুলি ভাবি সতীয়ে সেই যজ্ঞলৈ যায়। যজ্ঞত সতীক দেখা পাই দক্ষ মহাৰাজে খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ তেওঁক সকলোৰে আগত ককৰ্থনা কৰে। দেউতাকৰ কৰ্কথনা শুনি সতী লাজে অপমানে ভাগি পৰে আৰু জুইত জাপ দি নিজৰ প্ৰাণ বিসৰ্জন দিয়ে। এই কথা শুনি ভগৱান সদাশিৱ অগ্নিশৰ্মা হৈ পৰে আৰু নিজৰ জঁটাৰ চুলি ছিঙি বীৰভদ্ৰ আৰু ৰুদ্ৰকালি নামৰ দুই অসুৰৰ সৃষ্টি কৰি দক্ষক বধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তেওঁৰ কথামতে বীৰভদ্ৰই যজ্ঞস্থলীলৈ গৈ ৰজা দক্ষৰ শিৰশ্ছেদ কৰে আৰু দক্ষৰ শিৰটো যজ্ঞৰ অগ্নিকুণ্ডত নিক্ষেপ কৰে। আনহাতে যজ্ঞ আধৰুৱা হৈ ৰোৱাত তাত উপস্থিত থকা দেৱতা সকল চিন্তিত হৈ পৰে আৰু দক্ষক পুনৰ জীৱন্ত কৰি যজ্ঞ সম্পূৰ্ণ কৰিবৰ বাবে উপায় বিচাৰি ব্ৰহ্মাৰ কাষ চাপে। ব্ৰহ্মাই তেওঁলোকৰ কথা শুনি সদাশিৱক যক্ষক পুনৰ জীৱনদান দিবৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। ব্ৰহ্মাৰ অনুৰোধত সদাশিৱই দক্ষক পুনৰ জীৱনদান দিয়ে যদিও তেখেতৰ দেহত মানৱ শিৰৰ সলনি এটা ছাগলীৰ শিৰ উপস্থাপন কৰি দিয়ে আৰু এই কাহিনীটোকেই বহুৱা নৃত্যত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
প্ৰধানকৈ উপাস্য দেৱতা শিৱক সন্তুষ্ট কৰিবৰ কাৰণেই সোণোৱাল কছাৰীসকলে এই নাচ পৰিৱেশন কৰে। তেওঁলোকৰ বিশ্বাসমতে প্ৰভু সন্তুষ্ট হ’লেই সমাজৰপৰা অপায়-অমংগল দূৰ হ’ব, বেমাৰ-আজাৰ আঁতৰিব আৰু সমাজত শান্তি স্থাপিত হ’ব। বি: দ্ৰ: "বহুৱা নাচ" পৰম্পৰাটো সোণোৱাল সকলৰ এক জাতীয় পৰম্পৰা বা উৎসৱ বুলি ক'ব নোৱাৰি । এই পৰম্পৰা সকলো সোণোৱালৰে জাতি-কেন্দ্ৰিক নহয়, পৰিয়াল কেন্দ্ৰিকহে । সোণোৱাল সকলৰ এই পৰম্পৰা সকলো বংশ আৰু পৰিয়ালে পালন নকৰে । সেই ফালৰ পৰা ইয়াক জাতীয় উৎসৱ বোলা নেযায় । বহুতে ইয়াক নৃত্য আখ্যা দিব বিচাৰিলেও ই নৃত্য নহয় । ইয়াক নাচৰ শাৰিতহে থোৱা যায় ।
বেশ-ভূষা আৰু প্ৰদৰ্শন ৰীতি
এই নাচ প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে শিল্পীসকলে মুখা আৰু দেহটো চিৰিলি-চিৰিলিকৈ ফালি লোৱা কলপাতেৰে মেৰিয়াই লয়। এই নাচৰ প্ৰস্তুতিপৰ্বত শিল্পীসকলৰ সাজ-সজ্জা কৰা হয় এখন হাবিত। তাত কেৱল বয়সস্থ লোকৰ প্ৰৱেশৰহে অনুমতি থাকে। বহুৱা নৃত্যত অভিনয় কৰা শিল্পীসকলৰ পৰিচয়ো অতি গোপনে ৰখা হয়। একোজন বহুৱাক সাজ-সজ্জাৰে তৈয়াৰ কৰিবলৈ প্ৰায় ৩-৪ ঘণ্টা সময় লাগে। হাবিৰপৰা ওলোৱা বহুৱাই মঞ্চত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে এখন ৰঙা কাপোৰ আঁৰি দিয়া হয়। এই ৰঙা কাপোৰখনক সোণোৱাল কছাৰীসকলে ধ্বংস আৰু সৃষ্টিৰ ঐশ্বৰিক লীলাৰ প্ৰতীক বুলি জ্ঞান কৰে।
বহুৱা নৃত্যত বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে মেদঙ (সোণোৱাল সকলে মৃদংগ নুবুলি 'মেদঙ' বুলিহে কয়) আৰু তাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মেদঙৰ তালে তালে গায়ন-বায়ন, বহুৱা, ভূত-প্ৰেত সকলোৱে একেলগে নাচে। বহুৱা দলৰ পিছতে এটা বিহুৱা দলেও মঞ্চত বিহু নাচ প্ৰদৰ্শন কৰে। এই নাচ শেষ হোৱাৰ পিছত সকলো ভাৱৰীয়াই গা-পা ধুই গাঁৱৰ এঘৰত একেলগে ভোজ-ভাত খায়।
এই নাচত গোৱা নিৰ্দিষ্ট গীত-মাতক বহুৱা নাচৰ গীত-মাত আখ‍্যা দিয়া হয়। উদাহৰণ- আগলৈ চাবা পিছলৈ চাবা ঐ বহুৱা গুৰুদেৱ আগলৈ দিবা খোজ।
বহুৱা গীতত বহুৱাৰ সৃষ্টি, সাজ-পাৰ তথা শৰীৰৰ আৱৰণৰ উল্লেখো আছে-- মনুষ‍্যৰ মূৰে শুভে ঘন কলা চুলি বহুৱাৰ গাত শোভা কৰে কলপাতৰ জুলি মনুষ‍্যৰ গাৱে শুভে ৰূপালী কাপোৰ বহুৱাৰ গাৱে শুভে কলপাতবোৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
ৰেবা ফুকন
ৰেবা ফুকন (ইংৰাজী: Reba Phukan) অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী।  বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, নাটক আৰু ছুটি ছবি তথা ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে ৷ ইয়াৰ উপৰিও অসমৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰসমূহত তেখেতে বহু নাটকত অভিনয় কৰিছে ৷ অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ কঁহৰা গাঁৱত ২৩ জুন তাৰিখে তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰেণ ফুকন আৰু মাতৃৰ নাম অৰুণি ফুকন ৷ অসমৰ এজন উদীয়মান অভিনেতা পল ফুকন তেখেতৰেই সন্তান ৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নাহৰকটীয়া
নাহৰকটীয়া (Naharkatia)(IPA: ˈnɑːəˌkətɪə) অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলা ত অৱস্থিত এখন ঠাই৷ এই অঞ্চলটো খাৰুৱা তেলৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ৷
ইতিহাস
নাহৰকটীয়া, ঠাইখনৰ এই নামটোৰ উৎপত্তিৰ লগত জৰিত আছে নাহৰ নামৰ এজন তোলনীয়া আহোম ৰাজকুমাৰৰ হত্যাকাণ্ড। নাহৰ আছিল আহোম ৰজা চ্যুখাম্ফা ওৰফে খুৰা ৰজাৰ তোলনীয়া পুত্ৰ। স্থানীয় লোককথাৰ পৰা জানিব পৰা মতে ৰাজকুমাৰ নাহৰে আহোমৰ গণ্যমান্য ব্যক্তি তথা মন্ত্ৰী সকলৰ বিৰুদ্ধে কৰা অপকৰ্মৰ বাবে বৰদৈয়ামূখত ৰাজকুমাৰ নাহৰৰ শাস্তি ন্যস্ত কৰা হৈছিল আৰু অবশেষত এজন কলীয়া চাউদাঙে নাহৰক বৰ্তমান এই ঠাইৰ ৰেলৱে ষ্টেচনৰ ওচৰতে হত্যা কৰে আৰু এই তথ্যৰ ওপৰতেই ঠাইখনৰ নাম নাহৰকটীয়া হৈছে বুলি জনাজাত। নাহৰ+কটীয়া অৰ্থাৎ নাহৰক কটা ঠাই।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
নাহৰকটীয়া ভৌগোলিকভাৱে 27.28°N, 95.33°W. ত অৱস্থিত৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ১২১ ফুট৷ বুঢ়ীডিহিং নামৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈখন এই অঞ্চলৰ মাজেৰে বৈ গৈছে৷
আন্তঃগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নাহৰকটীয়াৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৫,৫২৮ জন ৷ ইয়াৰে ৫৩% পুৰুষ আৰু ৪৭% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ নাহৰকটীয়াৰ গড় সাক্ষৰতাৰ ৭৮% হাৰ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৫৩% আৰু ৪৭%৷
যাতায়ত ব্যৱস্থা
এই অঞ্চলত অৱস্থিত নাহৰকটীয়া ৰে'লৱে ষ্টেচনে ৰে'লপথেৰে অন্যান্য ঠাইৰ সৈতে সংযোগ কৰিছৈ৷ তাৰোপৰি নাহৰকটীয়াৰ পৰা ডুলিয়াজান, নামৰূপ, তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, মৰাণ আদি ঠাইলৈ নিয়মীয়াকৈ বাছ চলে৷
শিক্ষা
বিদ্যালয়- মহাবিদ্যালয়-
ৰাজনীতি
১২০ নং বিধানসভা সমষ্টি, নাহৰকটীয়া ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতত নাহৰকটীয়া
(অভিনেতা/গায়ক)
উল্লেখযোগ্য স্থান
নাহৰকটীয়াৰ ওচৰতে থকা প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য আৰু জৈৱ বৈচিত্ৰৰে ভৰপূৰ এখন বিল । নানা প্ৰজাতিৰ গছ-গছনিৰ লগতে বন্যপ্ৰাণী ইয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়। বৰ্তমান ইয়াক Merbill Echo-Tourism নামৰ এক প্ৰকল্পৰ অধীনত অসমৰ এখন আকৰ্ষিত পৰ্য্যটন ক্ষেত্ৰ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ চেষ্টা কৰি থকা হৈছে । নাহৰকটীয়াৰ বৃহত্তৰ চাচনী অঞ্চলত বুঢ়িদীহিং নৈৰ ওপৰত থকা এখন দলং। প্ৰকৃততে ই দলং নহয়, তৈল পৰিবাহী নলী পাৰ কৰিবলৈ ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ ওপৰেদি মানুহ পাৰ হব পৰা ব্যবস্থা আছে আৰু বৰ্তমান এই গাভৰু দলং সকলোৰে বাবে আকৰ্ষিত হৈ পৰিছে, বিশেষকৈ বনভোজস্হলী হিচাপে । নাহৰকটীয়াৰ ওচৰতে থকা এখন মনোমোহা গাঁও । টাইফাকেসকলে বাস কৰা এই গাওঁৰ কাষেদি বৈ যোৱা বুঢ়ীদিহিং নৈ আৰু গাওঁ খনত থকা বৌদ্ধ মন্দিৰ নান্দনিক দৃশ্যৰ বাবে এই ঠাইখনে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে ।
ওমৰ খৈয়াম
ওমৰ খৈয়ামৰ ৰচনা:
ওমৰ খৈয়াম জ্যোতিৰ্বিদ্যা আৰু গণিত বিষয়ক কেইবাখনো বিখ্যাত গ্ৰন্থ ৰচয়িতা। তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ জীৱন কীৰ্তি হৈছে ৰুবায়েট (ইংৰাজী:Rubaiyat) কাব্যগ্ৰন্থ। ৰুবায়েটত ওমৰ খৈয়ামৰ পাঁচশৰো অধিক কবিতা সংকলিত হৈছে। এইখন কাব্যগ্ৰন্থই ওমৰ খৈয়ামলৈ বিশ্বজোৰা খ্যাতি কঢ়িয়াই আনিছে। 'ৰুবায়ট'ত খৈয়ামে ভোগবাদ আৰু বিলাস-বাসনাৰ প্ৰশংসা আৰু সমৰ্থন কৰিছে। কিন্ত্ত জীৱন আৰু জগত সম্পৰ্কে তেওঁৰ সেই গভীৰ উপলব্ধিৰ সৰসতা তথা ব্যঞ্জনা অত্যন্ত মৰ্মস্পৰ্শী আৰু ৰমণীয়।
অসমীয়া ভাষালৈ ওমৰ খৈয়ামৰ ৰচনাৱলীৰ ভাঙনি:
ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবায়ট কাব্যগ্ৰন্থখন বৰ্তমান সময়লৈ পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ ভাষালৈকে অনূদিত হৈছে। অসমীয়া ভাষাত এই গ্ৰন্থখনি অনুবাদ কৰিছে কবি যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই। ১৯২৬ চনত দুৱৰাই ওমৰ তীৰ্থ নামেৰে ৰুবায়ট অনুবাদ কৰে॥।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
মহিম বৰা
জন্ম আৰু শিক্ষা
মহিম বৰাৰ ১৯২৪ চনত দৰং জিলাৰ ঘোপসাধাৰু চাহবাগিছাত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতাক আছিল ৰামতামুলী বংশৰ গজেন নাথ বৰা আৰু মাক চন্দ্ৰকান্তি বৰা'। ১৯৫৭ চনত মহিম বৰাই জামুগুৰিহাটৰ দীপ্তিৰেখা হাজৰিকাৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। মহিম বৰাই নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰ অঞ্চলৰ হাটবৰত থকা নিজা ঘৰত থাকি প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে। ১৯৪৪ চনত কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু নতুনকৈ খোলা নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৯৪৬ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম দলৰ ছাত্ৰ হিচাপে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ ২য় বৰ্ষৰ (ইণ্টাৰমিডেট) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক সন্মান লাভ কৰে। ১৯৫২ চনত মহিম বৰাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
মহিম বৰাই স্নাতক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণৰ পাছতেই শিক্ষকতাকেই বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৯ চনত কৰ্তব্যৰ খাতিৰত নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰলৈ বদলি হৈ আহে আৰু ১৯৫০ চনত পুনৰ গুৱাহাটীলৈ যায়, গুৱাহাটীত কামৰূপ একাডেমীত শিক্ষকতা কৰাৰ উপৰি গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ গঞাৰ মেল অনুষ্ঠানৰ ধনবৰকাই হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৩ চনত তেওঁ যোৰহাট জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাৰ পাছৰ বছৰতে ১৯৫৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিষয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰা নগাঁৱতে স্থায়ী ভাবে থাকিবলৈ লয়। ১৯৫৬ চনত বৰাদেৱে নগাঁৱৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা সাহিত্য সংকলন অৰুণাচলৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰে।
মৃত্যু
৩ আগষ্ট ২০১৬ তাৰিখে আবেলি নগাঁও চহৰত থকা নিজা বাসভৱনত মহিম বৰা হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হয়। প্ৰথমে নগাঁৱৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাৰ পিছত উন্নত চিকিৎসাৰ অৰ্থে পিছদিনাখন গুৱাহাটীৰ জি.এন.আৰ.চি হাস্পাতাললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। এইখন হাস্পাতালতে চিকিৎসাধীন অৱস্থাত ৫ আগষ্টত পুৱা ৯-৫০ বজাত তেখেতৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স আছিল ৯৩ বছৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ৰাজীৱ গান্ধী
ৰাজীৱ ৰত্ন গান্ধী (Rajiv Gandhi ভাৰতবৰ্ষৰ ষষ্ঠ প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল (১৯৮৪–১৯৮৯)। তেওঁৰ মাতৃ ইন্দিৰা গান্ধীৰ হত্যাৰ পাছত (৩১ অক্টোবৰ, ১৯৮৪) তেওঁৱেই প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মাত্ৰ ৪০ বছৰ বয়সতে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈ আটাইতকৈ কম বয়সীয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মন ভাৰত-ৰত্ন উপাধিৰে তেওঁক সন্মনিত কৰে ।
ৰাজীৱ গান্ধী ইন্দিৰা গান্ধী আৰু ফিৰোজ গান্ধীৰ বৰপুত্ৰ আছিল। তেওঁ ট্ৰিনিটি কলেজ, কেমব্ৰিজ আৰু তাৰ পিছত লণ্ডনৰ ইম্পেৰিয়েল কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। কিন্তু কোনো এখন মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী ল'বলৈ সক্ষম নহ'ল। কেমব্ৰিজত থাকোঁতেই তেওঁ ইটালীত জন্ম, সেই সময়ৰ এখন ৰেষ্টুৰেণ্টৰ এগৰাকী পৰিচাৰক, এণ্ট'নিয়া এলবিনা মাইন' লগ পায় আৰু পাছলৈ এওঁকেই বিয়া কৰায়। বিশ্ববিদ্যালয় এৰাৰ পিছত তেওঁ ইণ্ডিয়ান এয়াৰলাইঞ্চৰ এজন পেচাদাৰী পাইলট হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ সঞ্জয় গান্ধীৰ ১৯৮০ চনত মৃত্যু হোৱাৰ পাছত ৰাজীৱ গান্ধীৰ ৰাজনীতিত আগমন ঘটে। তেওঁৰ মাতৃ ইন্দিৰা গান্ধীৰ ১৯৮৪ চনত হোৱা হত্যাকাণ্ডৰ পাছত, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ বিষয়ববীয়া সকলে ৰাজীৱ গান্ধীক প্ৰধানমন্ত্ৰী পদৰ বাবে মনোনীত কৰে।
জন্ম
ৰাজীৱ গান্ধীৰ জন্ম হয় ১৯৪৪ চনৰ ২০ আগষ্টত মুম্বাইত। তেওঁৰ মাতৃ হৈছে ইন্দিৰা গান্ধী আৰু পিতৃ হৈছে ফিৰোজ গান্ধী। সৰু কাল তেওঁ লাহ-বিলাহৰ মাজেৰে কটায়। জৱাহৰলাল নেহেৰু আৰু ইন্দিৰা গান্ধীৰ দৰেই তেওঁ শৈশৱটো ৰাজকীয় পৰিবেশতে কটায়। শৈশৱত তেওঁ বিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী বিদ্যাত প্ৰবল অনুৰাগী দেখা গৈছিল।
শিক্ষা
দহ বছৰ বয়সত ৰাজীৱ গান্ধীক বৰ্ডিং স্কুলত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। প্ৰথমতে উত্তৰাখণ্ডৰ ডেৰাডুনত অৱস্থিত ৱেলহাম বয়ছ স্কুল (Welham Boys' School) আৰু পাছলৈ ডুন স্কুলত। তেওঁক ১৯৬১ চনত লণ্ডনলৈ এ-লেভেল অধ্যয়নৰ বাবে যায়। ১৯৬২ চনত, ট্ৰিনিটি কলেজ, কেম্ব্ৰিজত তেওঁ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত পঢ়িবলৈ সুবিধা পায়। ৰাজীৱ গান্ধী ১৯৬৫ চনলৈকে ট্ৰিনিটি কলেজত আছিল। কিন্তু পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ আগতেই, তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় ত্যাগ কৰে। ১৯৬৬ চনত, তেওঁ পুনৰ লণ্ডনৰ ইম্পেৰিয়েল কলেজত অধ্যয়নৰ সুবিধা পায় যদিও স্নাতক ডিগ্ৰী অবিহনেই অধ্যয়ন সমাপ্ত কৰে। ডুন স্কুলৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ইংলেণ্ডলৈ যায়।
ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ
১৯৮০ চনত তেওঁৰ ভাতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ ৰাজনৈতিক নেতা আৰু তেওঁৰ মাতৃ ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ৰাজীৱ গান্ধীক ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ পত্নী ইয়াৰ বিৰুদ্ধে আছিল, আৰু ৰাজীৱ গান্ধীয়ে তেওঁৰ ভাতৃৰ লোকসভাৰ আসনৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতা নকৰে বুলি ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল। সৰ্বশেষত, তেওঁ লোকসভাৰ আসনৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতা কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাত বহুটো প্ৰেছ, জনসাধৰণ তথা ৰাজনৈতিক দলসমূহে সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ আমেথি লোকসভা আসনৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে নিৰ্বাচনী প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতাত নামিছিল। সেই নিৰ্বাচনত তেওঁ লোকদলৰ নেতা শৰদ যাদৱক দুই লক্ষাধিকৰো অধিক ভোটত পৰাস্ত কৰিছিল।
উত্তৰ প্ৰদেশৰ আমেথিৰ পৰা ১৯৮১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পাছত, ৰাজীৱ গান্ধী তেওঁৰ মাতৃৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজনৈতিক পৰামৰ্শক হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ পৰাই বুজিব পাৰি যে, ৰাজীৱ গান্ধীক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদ যাঁচিবলৈ তেওঁৰ মাতৃ ইন্দিৰা গান্ধী উঠি-পৰি লাগিছিল। ইয়াৰ পাছতেই তেওঁ জাতীয় যুৱ কংগ্ৰেছ দলৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
হত্যা
ৰাজীৱ গান্ধীৰ অন্তিম ৰাজহুৱা সভা আছিল ১৯৯১ চনৰ ২১ মে' তাৰিখে, চেন্নাইৰ পৰা প্ৰায় ৩০ মাইল নিলগৰ এখন গাঁৱত। তাত তেওঁ শ্ৰীপেৰুম্বুদূৰ লোকসভা আসনৰ বাবে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাইছিল। এই সভাতেই তেওঁক তামিল আত্মঘাতী উগ্ৰপন্থী এল টি টি ইৰ এগৰাকী সদস্যাই হত্যা কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা
জন্ম আৰু শিক্ষা
অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯১৬ চনৰ ২৯ মে’ত দৰং জিলাৰ মাৰৈ গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ভোগৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃ আছিল প্ৰমিলা বৰুৱা। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা মাৰৈ গাঁৱত গ্ৰহণ কৰে। ১৯২৮ চনত মাৰৈ প্ৰাইমাৰী স্কুলৰ পৰা মঙ্গলদৈ মহকুমাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে। ১৯৩২ চনত পাথৰিঘাট এম.ই. স্কুলৰ পৰা অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান আৰু খগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ স্মৃতি পদক লাভ কৰি উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৩৬ চনত তেওঁ মঙ্গলদৈ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত দুটা লেটাৰ সহ বৃত্তি লাভ কৰি মেট্ৰিক পাছ কৰে। পাছত তেওঁ ১৯৪০ চনত কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ ১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থানেৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
চাকৰি জীৱন
অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱাই শিক্ষকতাৰে নিজৰ চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৩৭ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ছিপাঝাৰ হাইস্কুল, পাথৰিঘাট এম.ই স্কুল আৰু মংগলদৈ স্কুলত শিক্ষকতা কৰে। ১৯৪৩ চনৰ পৰা ১৯৪৯ চনলৈ শ্বিলং অসম সচিবালয়ত চাকৰি কৰে। ১৯৪৯ চনত তেওঁ এ.চি.এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫০ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনলৈকে তেওঁ ৰঙিয়াত এছ.ডি.চি নিযুক্ত হয়। ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৫৮ চনলৈকে তেওঁ গুৱাহাটীত এছ.ডি.চি আৰু এছিষ্টেণ্ট ছেটলমেণ্ট অফিচাৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিবাহ কৰে। ১৯৬৯-৭০ চনত তেজপুৰৰ সদৰ এছ ডি ও আৰু ১৯৭১-৭২ চনত এপেক্স মাৰ্কেটিং চ'ছাইটিৰ মেনেজিং ডাইৰেক্টৰ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭২-৭৪ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ কামৰূপ জিলাৰ এ.ডি.চি আৰু ১৯৭৪ চনত কামৰূপ জিলাৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
সামাজিক কৰ্ম
বৰুৱাদেৱ ১৯৪৫ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত জন্ম হোৱা শ্বিলং মুকুল সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। ১৯৭৭-৭৯ চনত তেওঁ দৰং জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৮৮-৯৩ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ অসমীয়া চলন্ত ‍অভিধান প্ৰণয়ন সমিতিৰ সহকাৰী সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়।
মৃত্যু
অতুলচন্দ্ৰ বৰুৱা দেৱৰ ২০০১ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
উত্তৰ কোৰিয়াৰ নাৰী
thumb|উত্তৰ কোৰিয়া-পিয়ংইয়াং এম্ব্ৰয়ডাৰী ইনষ্টিটিউট-০২ত এগৰাকী মহিলা উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজনৈতিক বিচ্ছিন্নতা, উত্তৰ কোৰিয়া কৰ্তৃপক্ষই বিদেশী তদন্তকাৰীক দেশখনত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিবলৈ অনিচ্ছা আৰু বিৰোধী প্ৰতিবেদনৰ অস্তিত্বৰ বাবে উত্তৰ কোৰিয়াৰ মহিলাৰ অৱস্থা আৰু মৰ্যাদা দেশৰ বাহিৰত সম্পূৰ্ণৰূপে বুজা হোৱা নাই। উত্তৰ কোৰিয়া চৰকাৰৰ চৰকাৰী স্থিতি হ'ল মহিলা-পুৰুষৰ সমান অধিকাৰ।
উত্তৰ কোৰিয়াই লিংগ সমতা আইন, শ্ৰমিক আইন, অত্যাৱশ্যকীয় উদ্যোগৰ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণৰ আইন আদি আইন প্ৰণয়ন কৰিছে। যদিও এই সামাজিক ব্যৱস্থাসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে সফল হোৱা নাই, তথাপিও ইয়াক দৈনন্দিন জীৱনৰ লগত সংযুক্ত কৰি নাৰীক সহায় কৰা হৈছে। কাৰ্যকৰী হোৱা সংস্কাৰসমূহে কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অধিকাৰ, উত্তৰাধিকাৰীত্ব আৰু সম্পত্তিৰ ভাগ-বতৰা কৰাৰ অধিকাৰ, মুক্ত বিবাহ আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল। উত্তৰ কোৰিয়াই বহুবিবাহো নিষিদ্ধ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰই ব্যক্তিগত মালিকানাধীন সকলো মাটি জব্দ কৰিলে, তত্ত্বগতভাৱে সম্পত্তিৰ বৈষম্য নাইকিয়া কৰিলে। আজি উত্তৰ কোৰিয়াত মহিলাসকলে বিভিন্ন শ্ৰমিক শক্তিত অংশগ্ৰহণ কৰে, আৰু উচ্চ পদবীত থকা মহিলাৰ সংখ্যা যথেষ্ট। লগতে মহিলাসকলৰ বাবে চেনেটৰিয়া, জিৰণি ঘৰ, প্ৰসূতি চিকিৎসালয়কে ধৰি বহুতো সুবিধা আছে।
উচ্চ মজুৰিৰ চাকৰিত মহিলা আৰু পুৰুষৰ অনুপাত কম মজুৰিৰ চাকৰিতকৈ যথেষ্ট কম। তদুপৰি সমাজৰ উচ্চ পদবীত থকা বেছিভাগ মহিলাই হয় আত্মীয় নহয় শীৰ্ষ নেতাৰ পত্নী। যদিও উত্তৰ কোৰিয়া চৰকাৰী বিষয়াসকলে ৰাজহুৱাভাৱে দাবী কৰে যে উত্তৰ কোৰিয়াক দেশ হিচাপে বিশুদ্ধ শ্ৰেণীহীন সমাজ, তথাপিও কিছুমানে ইয়াৰ বিপৰীত প্ৰমাণ কৰিছে।
উত্তৰ কোৰিয়াত ৰাজনৈতিকভাৱে শক্তিহীন নাগৰিকৰ তুলনাত ধনী, শিক্ষিত আৰু ৰাজনৈতিকভাৱে শক্তিশালী নাগৰিকৰ মাজত স্পষ্ট বিভাজন দেখা গৈছে। সমগ্ৰ উত্তৰ কোৰিয়াতে ধন-সম্পত্তি আৰু বিশেষাধিকাৰৰ বিভাজন স্পষ্টভাৱে অসমান হৈ পৰিছে। উত্তৰ কোৰিয়াৰ লোকসকলক পাৰিবাৰিক ইতিহাস আৰু উৎপত্তি অনুসৰি মহকুমাত স্থান দিবলৈ বাধ্য হৈছে। যদি কোনো এটা সময়ত কোনো এটা পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যই যিকোনো ধৰণৰ অপৰাধ সংঘটিত কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে সেই পৰিয়ালটোৰ সমগ্ৰ বংশই তেওঁলোকৰ অপৰাধৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰ পৰা আজিলৈকে পৰিয়াল ক্ষেত্ৰ আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ ভূমিকা কেইবাবাৰো সলনি হৈছে। যুদ্ধৰ পিছত মহিলাসকলে সমাজবাদী অৰ্থনীতিত বৃহৎ সংখ্যক নামভৰ্তি কৰে, আৰু দেশৰ পুনৰ্নিৰ্মাণত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। পিছৰ দশকবোৰত অৰ্থনীতিৰ উন্নতি হোৱাৰ লগে লগে কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কম হৈছিল আৰু অধিক পৰম্পৰাগত ভূমিকাৰ দিশত আগবাঢ়িছিল। ৰাজ্যিক কৰ্মচাৰীক ৰেচন দিয়া হৈছিল আৰু বেছিভাগ পৰিয়ালেই সেই ৰেচনত জীয়াই থাকিব পাৰিছিল।
উত্তৰ কোৰিয়াত পৰম্পৰাগতভাৱে গধুৰ হাতৰ কাম পুৰুষে কৰে, আৰু লঘু কাম মহিলাসকলক নিযুক্ত কৰা হয়। পাৰিবাৰিক প্ৰতিপত্তি, সামৰ্থ্য, দক্ষতাৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰৰ বিচাৰ অনুসৰি ব্যক্তিৰ নিয়োগ ৰাষ্ট্ৰই পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, উচ্চ শিক্ষা থকা ধনী পৰিয়াল এটাক খনিকৰ হিচাপে অহৰহ হাতৰ শ্ৰম কৰিবলৈ নিযুক্তি দিয়াৰ সম্ভাৱনা অতি কম হ’ব। শেষত উত্তৰ কোৰিয়াৰ পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে প্ৰতিজন নাগৰিকৰ বৃত্তি সম্পূৰ্ণৰূপে বাহিৰৰ কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা হিচাপ আৰু বিবেচনা কৰা হ’ব লাগিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
দেৱ কুমাৰ বসু
দেৱ কুমাৰ বসু (Deb Kumar Bose) এগৰাকী বঙালীভাষী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ অসমীয়া ছবিৰ উপৰিও মণিপুৰী ছবি মাতামগি মণিপুৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক দেৱকী বসু। অমৰ পাঠকে পৰিচালনা কৰা সংগ্ৰাম (১৯৬৮) ছবিৰ যোগেদি অসমীয়া ছবিৰ সৈতে বসুৰ সম্পৰ্ক ঘটে। তেওঁ পৰিচালক অমৰ পাঠকৰ সৈতে যুটীয়াভাবে চুপাৰহিট এই ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম অসমীয়া ছবি শেষ বিচাৰ (১৯৭১)। ছবিখন পিছে ফ্লপ হয়। তেওঁ পৰিচালনা কৰা আন দুখন ছবি হ’ল নিশাৰ চকুলো (১৯৭৯) আৰু মইনাজান (১৯৮০)।
মণিপুৰী ছবিৰ জনক
বসুৱে শ্বিলঙলৈ যাওঁতে তাত এগৰাকী মণিপুৰী ব্যৱসায়ী কৰম মোহন সিঙক লগ পায়। সিঙে তেওঁক মণিপুৰলৈ গৈ মণিপুৰী ভাষাত চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। সেই আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই তেওঁৰ সহকাৰী জয়ন্ত পুৰকায়স্থৰ সৈতে ডিমাপুৰ হৈ ইম্ফলত উপস্থিত হ’ল। মঞ্চনাট তীৰ্থযাত্ৰাৰ আধাৰত মাতামগি মণিপুৰ (Matamgi Manipur) নামেৰে ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰা হ’ল। কিন্তু সেইসময়ত মণিপুৰত চিনেমা নিৰ্মাণ কৰাৰ কোনো পৰিগাঁঠনি নাছিল। মণিপুৰত বহিৰ্দৃশ্য গ্ৰহণ কৰি বাকী সকলো কাম কলকাতাত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰধান সহযোগী আছিল ইম্ফলৰ ডি এম কলেজৰ দৰ্শনশাস্ত্ৰৰ শিক্ষক আৰু পিছলৈ মণিপুৰী ভাষাৰ শীৰ্ষস্থানীয় পৰিচালক হোৱা অৰিবাম শ্যাম শৰ্মা। অৰিবাম শ্যাম শৰ্মাই ছবিখনৰ সঙ্গীতো পৰিচালনা কৰিছিল। ১৯৭২ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত মুক্তি পোৱা ছবিখনে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। জনতাৰ ভীৰ চম্ভালিবলৈ পুলিচে বেৰিকেড লগাবলগীয়া হৈছিল। মাতামগি মণিপুৰ মণিপুৰী ভাষাৰ প্ৰথম ছবি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ৰাষ্ট্ৰসংঘ
ৰাষ্ট্ৰসংঘ (United Nations) এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠন আৰু ইয়াৰ মূল লক্ষ্যসমূহ হ'ল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন, সুৰক্ষা, অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন, সামাজিক অগ্ৰগতি, মানৱ অধিকাৰ আৰু বিশ্বশান্তিৰ বাবে কাম কৰা। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাচতে ১৯৪৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ই ইয়াৰ পুৰ্বসুৰী জাতিসংঘ (League of Nations)-ৰ স্থান দখল কৰে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আঁচনিসমূহ কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ইয়াৰ অধীনত কেইবাটাও সংগঠন আছে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মুঠ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ ১৯৩ খন। ইয়াৰ প্ৰধান ৬টা অংগ হৈছে সাধাৰণ পৰিষদ, নিৰাপত্তা পৰিষদ, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিষদ, সচিবালয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়ালয় আৰু ন্যাসৰক্ষী পৰিষদ (বৰ্তমান নিষ্ক্ৰিয়)। ইয়াৰ বাদেও বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা (WHO), বিশ্ব খাদ্য কাৰ্যসূচী (WFP), ইউনিচেফ আদিৰ নাম উল্লেখযোগ্য। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আটাইতকৈ দায়িত্বশীল পদবী হ'ল সচিবপ্ৰধান। পৰ্তুগালৰ এণ্টনিও গুটেৰছ এই পদত ২০১৭ৰ পৰা আছে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নিউয়ৰ্ক মহানগৰত আছে। ইয়াৰ বাদেও জেনেভা, নাইৰোবি আৰু ভিয়েনাত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ কাৰ্যালয় আছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘই ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ পৰা অৰ্থসাহায্য লাভ কৰে। ৬টা ভাষাত ইয়াৰ কাম কাজ সমূহ কৰা হয়– আৰবী, চীনা, ইংৰাজী, ফৰাচী, ৰুছ আৰু স্পেনিছ।
স্থাপন
ৰাষ্ট্ৰসংঘ গঠনৰ পূৰ্বে দেশসমূহৰ মাজৰ সংঘাত মিলামিচা কৰিবৰ বাবে ৰেডক্ৰচ, হেগ মহাসভা আদি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠন গঠন কৰা হয়। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিচতে পেৰিচত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰীতিৰ অৰ্থে জাতিসংঘ (League of Nations)-ৰ গঠন হয়। পিছে জাতিসংঘত উপনিৱেশসমূহত বাস কৰা জনগণৰ কোনো প্ৰতিনিধিত্ব নাছিল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ছ'ভিয়েট সংঘ, জাপান, জাৰ্মানীৰ দৰে বৃহৎ শক্তিয়ে যোগদান কৰা নাছিল। জাপানৰ চীন আক্ৰমণ ১৯৩৭, ইটালীৰ ইথিওপিয়া আক্ৰমণ ১৯৩৫ আৰু হিটলাৰৰ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ আৰম্ভণি ৰোধ কৰাত জাতিসংঘ ব্যৰ্থ হয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত হিৰোছিমা আৰু নাগাছাকিত পৰমাণু বোমাৰ বিভীষিকাই সকলোকে সচকিত কৰে। সেয়ে ১৯৪৫ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শান্তি-সম্প্ৰীতি আৰু সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, মানৱাধিকাৰ আদি সমস্যা সমাধানত সহযোগিতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘ গঠন হয়। ১৯৪৫ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত আনুষ্ঠানিকভাৱে সুৰক্ষা পৰিষদৰ পাঁচখন স্থায়ী ৰাষ্ট্ৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ছ'ভিয়েট সংঘ, যুক্তৰাজ্য, ফ্ৰান্স আৰু চীনৰ লগতে প্ৰায় ৫০খন ৰাষ্ট্ৰৰ স্বাক্ষৰেৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘ প্ৰতিষ্ঠা হয়।
সচিবপ্ৰধান
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মূল পদবী হ'ল সচিবপ্ৰধান। বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সচিবপ্ৰধান হৈছে পৰ্তুগালৰ এণ্টনিও গুটেৰছ। বৰ্তমানলৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সচিবপ্ৰধানৰ পদবীত অধিষ্ঠিত লোকসকল হৈছে:
বিশেষ অভিকৰণসমূহ
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰধান অংগবিলাকৰ উপৰি ভালেকেইটা এজেন্সি বা অভিকৰণ আছে যাৰ সহায়ত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত কাম-কাজ চলোৱা হয়। এনে বিশেষ অভিকৰণসমূহ হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা * শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৰামায়ণ
ৰামায়ণ (रामायणम्) হৈছে এখন প্ৰাচীন সংস্কৃত মহাকাব্য। হিন্দু মহৰ্ষি বাল্মীকিয়ে ইয়াৰ ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ভাৰতৰ আনখন মহাকাব্য মহাভাৰতৰ লগতে ৰামায়ণকো ইতিহাসৰ অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জীৱনৰ সম্বন্ধসমূহৰ বাবে কৰা কৰ্তব্যক কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰ যেনে- আদৰ্শ পিতৃ, আদৰ্শ ভ্ৰাতৃ, আদৰ্শ ভৃত্য, আদৰ্শ পত্নী, আদৰ্শ ৰজা আদিৰ মাজেৰে দাঙি ধৰা হৈছে।
"ৰামায়ণ" নামটো "ৰাম" আৰু "অয়ন" (যোৱা, গমণ কৰা ) শব্দৰ তৎপুৰুষ সন্ধিৰ পৰা হৈছে যাৰ অৰ্থ হ’ব "ৰামৰ যাত্ৰা"। ৰামায়ণত ২৪,০০০ শ্লোক ৭টা কাণ্ড আৰু ৫০০ সৰ্গত ভগোৱা হৈছে। ইয়াত ৰামৰ জীৱন কাহিনী আৰু তেওঁৰ পত্নী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণএ হৰণ কৰাৰ পিছত হোৱা যুদ্ধৰ বৰ্ণনা আছে। বিষয়বস্তুৰ ফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে ই প্ৰকৃততে মানৱৰ অস্তিত্বৰ এক বিশেষ দৃষ্টিকোণ আৰু ধৰ্ম, অধৰ্মৰ বিৱৰণ।
ৰামায়ণৰ শ্লোকসমূহ ৩২টা শব্দাংশৰ অনুস্তুভ নামৰ ঠাঁচত লিখা হৈছে। পিছৰ কালৰ সংস্কৃত সাহিত্য তথা ভাৰতীয় জীৱনধাৰা আৰু সংস্কৃতিত ৰামায়ণৰ প্ৰভাৱ সুস্পষ্ট। মহাভাৰতৰ দৰেই ইয়াৰ কাহিনীও অসাধাৰণ: ইয়াত প্ৰাচীন হিন্দু সাধুসকলৰ বাণী দাৰ্শনিক আৰু ধাৰ্মিক তত্ত্বৰ আলমত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৰাম, সীতা, লক্ষ্মণ, ভৰত, হনুমান, ৰাৱণ আদি চৰিত্ৰসমূহ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সচেতনতাৰ ভেঁটিস্বৰূপ।
ভাৰতত ৰামায়ণৰ বৌদ্ধ আৰু জৈন সংস্কৰণো পোৱা যায়। লগতে ইণ্ডোনেচিয়া, ফিলিপাইনচ, থাইলেণ্ড, লাওচ, বাৰ্মা আৰু মালয়েচিয়া দেশতো ইয়াৰ ভিন্ন ৰূপ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
সমবহুভুজ
যিবোৰ বহুভুজৰ বাহু আৰু কোণবোৰ সমান সমান মাপৰ, তেনেবোৰ বহুভূজকেই সমবহুভুজ (regular polygon) বোলা হয়। এয়া উত্তল (convex) বা তৰা আকৃতিৰো (star) হ’ব পাৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বহুভুজ
Polygon
অনিৰ্বাণ (চলচ্চিত্ৰ)
অনিৰ্বাণ ১৯৮১ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ । এইখন ড: ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত দ্বিতীয়খন ছবি। ড: শইকীয়াৰ অন্যান্য ছবিৰ দৰে এইখনৰো কাহিনী তেখেতৰে এটা চুটিগল্পৰ পৰা লোৱা হৈছিল। গল্পটো আছিল 'প্ৰহৰী'; ৰচনা কাল ১৯৬০ চন। ছবিখনত কোনো গীত নাছিল। তেখেতে পৰিচালনাৰ উপৰিও ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপো ৰচনা কৰিছিল। প্ৰযোজক আছিল তেখেতৰ পত্নী প্ৰীতি শইকীয়া। অনিৰ্বাণে আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ 'ৰজত কমল' বঁটা লাভ কৰিছিল ।
পুৰস্কাৰ
১৯৮১ চনত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) লাভ কৰে।
কলা-কুশলী
(তথ্যপেৰাত উল্লেখ নথকা)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কলমৌ
ব্যৱহাৰ
কলমৌৰ কুমলীয়া আগ শাক হিচাপে খোৱাৰ উপযোগী। কলমৌ শাক নিয়মীয়াকৈ খালে ধাতু ৰোগ (Sexual Debility) ভাল হয় বুলি কোৱা হয়। তদুপৰি জণ্ডিছ ৰোগৰ ঔষধ হিচাপেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই ছাল আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ কাৰণেও উপকাৰী।
গুণাগুণ
কলমৌত শতকৰা হিচাপত ২.৯ ভাগ প্ৰ'টিন, ০.৪ ভাগ চৰ্বি, ৪.৩ ভাগ শৰ্কৰা আৰু ২.১ ভাগ লৱণ থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:শাক শ্ৰেণী:জলজ উদ্ভিদ শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
আমিৰ খশ্ৰু
আমিৰ খশ্ৰু (ইংৰাজী: Amir Khusrow) এগৰাকী ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ ভাৰতীয় কবি, সঙ্গীতজ্ঞ।
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃ:
আমিৰ খশ্ৰুৰ জন্ম হয় ১২৫৩ চনত বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ পাটিয়ালিত। আমিৰ খশ্ৰুৰ পিতৃৰ নাম আছিল ছৈফুদ্দিন। তেওঁ জাতিত আছিল তুৰ্কী। কিন্ত্ত মাতৃ আছিল ভাৰতীয়।
আমিৰ খশ্ৰুৰ জীৱন পৰিক্ৰমা:
সাহিত্য আৰু সংগীতত জন্মগত প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী আমিৰ খশ্ৰু দিল্লীৰ একাধিক চুলতানৰ সভাকবি আৰু সভাসদ আছিল। এইসকল চুলতানৰ পৃষ্ঠপোষকতাতে আমিৰ খশ্ৰুয়ে পাৰ্চী আৰু হিন্দী ভাষাত কবিতা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল। পাৰ্চী সংগীতৰ লগত ভাৰতীয় সংগীতৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাই তেওঁ এক নতুন সংগীত ৰীতিৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। আমিৰ খশ্ৰুৰ জীৱন পৰিক্ৰমা সময়ানুক্ৰমে তলত বিৱৰণ কৰা হৈছে।
<!--Khusrau was born in Patiyali in Kasganj district which is also known as Kansiram Nagar near Etah in what is today the state of Uttar Pradesh in northern India. His father Amir Saifuddin came from Balkh in modern-day Afghanistan and his mother hailed from Delhi. -->
আমিৰ খশ্ৰুৰ ৰচনাৱলী:
আমিৰ খশ্ৰু অসংখ্য গজল আৰু ৰাগ-ৰাগিনীৰ স্ৰষ্টা। কাব্য ৰচনাৰ লগতে গদ্য সাহিত্যতো তেওঁ বিশেষ পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। আমিৰ খশ্ৰুৰ ৰচিত পুথিসমূহ হ'ল:
তথ্যসূত্ৰ:
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
গৌৰীশংকৰ কলিতা
গৌৰীশংকৰ কলিতাৰ কৰ্মৰাজি
১৯৭৫ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ সাংবাদিকতাৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ অসম ৰাজ্যিক পণ্যাগাৰ বিভাগত কিছু কাল চাকৰি কৰিছিল৷
মৃত্যু
২০১০ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰৰ নিজা বাসভৱনত হৃদৰোগত আক্ৰান্তহৈ তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি‎
ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছ
ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছ (Internet Movie Database; সংক্ষেপে IMDb) এটি অনলাইন ডাটাবেছ বা তথ্যভঁৰাল য’ত চলচ্চিত্ৰ, অভিনেতা-অভিনেত্ৰী, টেলিভিজন অনুষ্ঠান, কলাকুশলী, কাল্পনিক চৰিত্ৰ আৰু ভিডিঅ’ গেমৰ বিষয়ে তথ্য সংৰক্ষিত কৰি ৰখা হয়। বৰ্তমানে ইংৰাজী, পৰ্তুগীজ, জাৰ্মান, ইটালীয়, স্পেনীছ, আৰু ফৰাচী ভাষাত উপলব্ধ এই ৱেবছাইটটো ১৯৯০ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত আৰম্ভ কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত এমাজন ডট কম কোম্পানীয়ে ইয়াক কিনি লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
হোলীগীত
হোলীগীত হৈছে বৰপেটাৰ দৌল উৎসৱৰ সময়ত গোৱা গীতসমূহ৷ দৌল অহাৰ প্ৰায় বহু আগৰে পৰাই বৰপেটাৰ হাটীসমূহত হোলীগীতৰ আখৰা চলে৷ দৌলৰ সময়ত সকলোৱে খুটিতাল, পাতিতাল, ঢোল আদি লৈ হোলী গীত গায় আৰু ফাকু খেলে৷
ইতিহাস
হোলীগীতৰ প্ৰথম সৃষ্টিকৰ্ত্তা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ বুলি জনা যায় ৷ তথ্য অনুসৰি শংকৰদেৱে আলি পুখুৰীত প্ৰথম দৌল উৎসৱ পাতোতে সাতটা দৌলৰ গীত লিখি গায়ন-বায়নৰ থুল এটা কৰি ৰাগ-তাল-মান দি গাবলৈ শিকাইছিল৷ তাৰোপৰি শ্ৰীধৰ কন্দলীয়ে ৰচনা কৰা 'ঘুনুচা কীৰ্ত্তন' ৰ কিছু ঘোষাও হোলীগীতৰ সুৰেৰে ভক্তসকলে গায়৷
পৰৱৰ্ত্তী সময়ত খোল-তালৰ উপৰিও ঢোলক, মঞ্জিৰা, খুটিতাল আৰু বাঁহীৰ সহযোগত হোলীগীত পৰিৱেশিত হ’বলৈ লয়৷ লগতে সত্ৰত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত হোলীগীতসমূহৰ উপৰিও বহুকেইজন গীতিকাৰ, শিল্পী আৰু সাহিত্যিকে হোলীগীত ৰচনা কৰিছে৷ ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল, অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী, প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী, পুৰুষোত্তম দাস, ফণী তালুকদাৰ, খনীন্দ্ৰনাথ দাস, গিৰীশ দাস, গোকুল পাঠক, প্ৰণৱ দাস ইত্যাদি৷
বিষয়বস্তু
অতীজৰে পৰা বৰ্ত্তমানলৈকে দুই প্ৰকাৰৰ হোলীগীত গোৱা দেখা যায়- ভক্তিমূলক (বৰগীত) আৰু আধুনিক ৷ ইয়াৰ মূল বিষয়বস্তুবোৰ এনেধৰণৰ-
উদাহৰণ
'ৰংগে ফাগু খেলে চৈতন্য বনমালী৷
দুই হাতে ফাগুৰ গুণ্ডা সিঞ্চন্ত মুৰাৰি৷৷ (কীৰ্ত্তন, শংকৰদেৱ)
'গোপ গোপী সমে খেলা হুয়া আনন্দিতৰৰ
আউৰে আউৰে ফাগু মাৰে অঞ্জলি ভৰিয়া৷
ফাগু ৰসে নাচে হাসে কীৰ্ত্তন কৰিয়াৰৰ
ফাগুৰে চৌভিতি দেখি অৰুণ বৰণ৷
প্ৰভাত কালৰ যেন ৰবিৰ কিৰণ৷৷' (মাধৱদেৱ)
'ঘেৰিয়া ঘেৰিয়া কানাই মাৰে ফিচকাৰী
'সুললিত বংশী ধ্বনি শুনি নাচে ৰাধা ৰাণী
সুবাসিত ফুল ৰেণু পুলকিত কৰে তনু৷' ( অৰ্লক দাস)
সখিহে, মনত ৰূপৰে মায়াৰে ছায়া মাচিছে
আজি সপোনৰ দাপোনত জিলিক লাগিছে (প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী)
পলাশৰ ডালে ডালে
ৰঙৰ অগনি জ্বলে
মন মাতোৱাল কৰে
আবেহো-
’আমি খেলো হোলী
হোলী ৰংগে নাচো আমি
বাহু তুলি৷’
’খেলে হোলী ৰূপবালা
খেলে হোলী জগজনে
হৰি হৰি বুলি৷’ (প্ৰণৱ কুমাৰ দাস)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন অনুসৰি এছিয়াৰ দেশসমূহ
এই তালিকাখন ২০১০ চনত এছিয়াৰ দেশসমূহৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন (Gross domestic product) অনুসৰি বজাৰ অথবা চৰকাৰী বিনিময় হাৰৰ (nominal GDP) আৰু PPP map-ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে। তথ্য সমূহ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধি (International Monetary Fund)-ৰ ২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ তথ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে।
আৰু চাওক
শ্ৰেণী:মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা শ্ৰেণী:এছিয়া
সত্যমেৱ জয়তে (দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠান)
সত্যমেৱ জয়তে(Satyamev jayate) হ'ল ভাৰতবৰ্ষৰ দূৰদৰ্শন উদ্যোগৰ ষ্টাৰ ইণ্ডিয়া নেটৱৰ্কৰ অন্তৰ্গত আৰু দূৰদৰ্শনৰ ডিডি নেচনেল কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত এক অনৌপচাৰিক বাৰ্তালাপ অনুষ্ঠান। বলীউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা আমিৰ খানৰ দূৰদৰ্শনত অভিষেকৰ জৰিয়তে এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰথম শৃংখলাৰ প্ৰথন খণ্ডটো ৬ মে, ২০১২ ইং তাৰিখে সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। ইয়াৰ দ্বিতীয়টো শৃংখলাৰ প্ৰচাৰণ ২ মাৰ্চ,২০১৪ ইং তাৰিখে আৰম্ভ হৈছে। এই অনুষ্ঠানটোৱে সামাজিক ভাৱে স্পৰ্শকাতৰ জটিল সনস্যা কিছুমান আৰু সেইবোৰৰ সমাধানৰ বিভিন্ন পথ দৰ্শকৰ আগত উপস্থাপন কৰে। এই সমস্যা সমূহৰ ভিতৰত মহিলাৰ প্ৰতি অপব্যৱহাৰ, শিশুৰ প্ৰতি যৌন অতিশয্যা, যৌতুক, চিকিৎসা সেৱাত প্ৰচলিত দুৰ্নীতি, অনাৰ কিলিং, শাৰিৰীক ভাৱে বাধাগ্ৰস্ত লোকসকলৰ প্ৰতি অমনোযোগিতা, ঘৰুৱা হিংসা ইত্যাদি প্ৰধান। প্ৰতিটো খণ্ডত এটি নতুন বিষয় উপস্থাপন কৰা হয়। ই মূখ্যতঃ হিন্দী ভষাৰ অনুষ্ঠান যদিও ইয়াক বঙালী, মালায়লম, তামিল আৰু তেলগুলৈ ডাৱ কৰা হয়। ই সমালোচক আৰু জনসাধাৰণৰ পৰা অভূতপূৰ্ব সমাদাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
অশোক স্তম্ভ
অশোক স্তম্ভ (Emblem of India) সম্ৰাট অশোকে উত্তৰ প্ৰদেশৰ সাৰনাথত নিৰ্মাণ কৰোৱা প্ৰসিদ্ধ শিলাস্তম্ভ আৰু স্তম্ভশীৰ্ষত থকা যৌথ 'সিংহমূৰ্ত্তি'। স্তম্ভটোৰ শীৰ্ষত পিঠিয়া-পিঠিকৈ চাৰিটা মুখ মেলি থকা সিংহৰ এটা শিলৰ মূৰ্ত্তি আছে। এই শিলৰ মূৰ্ত্তিটোকে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকৰূপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে। thumb|right|200px|ডাক টিকটত অশোক স্তম্ভ
অবয়ৱ
অশোক স্তম্ভত চাৰিটা সিংহ পিঠিয়া-পিঠিকৈ আছে যদিও এটা সিংহ পিছফালে থকা বাবে যিকোনো ফালৰ পৰা তিনিটা সিংহহে চকুত পৰে। একেডোখৰ শিলতে কাটি উলিওৱা অশোক স্তম্ভৰ শীৰ্ষত সিংহ চাৰিটা এখন বেদীৰ ওপৰত পিঠিয়া-পিঠিকৈ থিয় হৈ আছে। এপাহ ঘণ্টাকৃতি পদুম ফুলৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত স্তম্ভটোৰ বেদীৰ গাত খোদিত কৰা আছে এটা হাতী, এটা দৌৰি থকা ঘোঁৰা, এটা ষাঁড় গৰু আৰু এটা সিংহ। চাৰিটা চক্ৰই জন্তুকেইটাক পৰস্পৰৰ লগত পৃথক কৰি ৰাখিছে। এই চক্ৰৰ নাম অশোক চক্ৰ বা ধৰ্ম চক্ৰ। ২৪ ডাল দাণ্ডি থকা অশোক চক্ৰই ভাৰতৰ জাতীয় পতাকাতো ঠাই পাইছে। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাৰ বগা অংশত নীলাৰে অংকিত এই অশোক চক্ৰৰ ২৪ ডাল দাণ্ডিয়ে বৌদ্ধ দৰ্শনৰ ২৪টা আদৰ্শক বুজায়।
ইতিহাস
সম্ৰাট অশোকে নিজৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী পত্নী সম্ৰাজ্ঞী বিদিশা দেৱীৰ পৰামৰ্শক্ৰমে সাৰনাথৰ যিখন ঠাইত গৌতম বুদ্ধই প্ৰথম দীক্ষা দিছিল তাক যুগমীয়া কৰা তথা চিহ্নিত কৰাৰ উদ্দ্যেশ্যৰে ঠাইডোখৰত স্তম্ভ স্থাপন কৰাৰ লগতে বৌদ্ধ সংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
১৯০৫ চনত পুৰাতত্ব বিভাগৰ খননত এই অশোক স্তম্ভটো উদ্ধাৰ হয়। ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰত চৰকাৰে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকৰূপে গ্ৰহণ কৰে। প্ৰতীকটোত সিংহ তিনিটাৰ উপৰিও তলৰ সোমাজত অশোক চক্ৰ; চক্ৰটোৰ সোঁফালে এটা ষাঁড়আৰু বাওঁফালে এটা ঘোঁৰা দেখা যায় । ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকটোত মূল স্তম্ভৰ তলত থকা পদুম পাহ বাদদি তাৰ ঠাইত মুণ্ডক উপনিষদৰ পৰা লোৱা "সত্যমেৱ জয়তে" (সত্যৰ সদায় জয় ) কথাফাঁকি দেৱনাগৰী লিপিত লিখা হৈছে।
মূল অশোক স্তম্ভটোক সাৰনাথৰ যাদুঘৰত সংৰক্ষণ কৰা হৈছে । ইয়াৰ উচ্চতা ২ মিটাৰৰো অধিক ।
ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতীকৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা এই স্তম্ভটো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
আলি হাইদৰ
আলি হাইদৰ (Ali Haidar) এজন অসমীয়া নাট্যকাৰ আৰু নাট পৰিচালক। আলি হাইদৰে ১৯৫১ চনত লখিমপুৰত জন্ম লাভ কৰে। ১৯৬৩ চনত ১৩ বছৰ বয়সত তেখেতে উপলদ্ধি নামৰে এখন একাঙ্কিকা নাট ৰচনা কৰি নাট্য জগতত প্ৰৱেশ কৰে। তাৰ পৰৱৰ্তী চাৰিটা দশকত প্ৰায় ষাঠিখন নাটক ৰচনা কৰে। পেচাত তেখেত আছিল অসম চৰকাৰৰ গড়কাপ্তানী বিভাগৰ কাৰ্য্যালয় সহায়ক।
তেখেতে লখিমপুৰত নৱাৰুণ নামৰ নাট্য সংগঠনৰ জন্ম দিয়ে।এই সংঘৰ বাবে আলি হাইদৰে নাটক লিখবলৈ লয়। ১৯৮৩ চনত নৱাৰুণক সম্প্ৰসাৰণ ঘটাই নাট্য বিকাশ কেন্দ্ৰ, চমুকৈ নাবিকৰ জন্ম দিয়ে। ১৯৮৭ চনত তেখেতে নাবিক ত্যাগ কৰি নট সৈনিক নামৰ নাট্য সংগঠন গঢ়ি তোলে। মৃত্যুলৈকে তেখেত এই অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল। তেখেতে জীৱন কালত নাট সম্পৰ্কে বহুতো পৰীক্ষা নিৰীক্ষা চলাইছিল। তেখেতৰ অহৈতুকী স্বদেশ প্ৰীতি নাটকত মুকাভিনয়ৰ সাৰ্থক পৰীক্ষা চলাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
পানীটেঙা
পানীটেঙা বা বেহুৱা এবিধ অসমীয়া মুখৰোচক খাদ্য। ইয়াৰ প্ৰধান উপাদান হৈছে সৰিয়হ আৰু লাইশাকৰ গুটি।
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
পানীটেঙা প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে যাৱতীয় সামগ্ৰীসমূহ হৈছে সৰিয়হৰ গুটি, লাইশাকৰ গুটি (সৰিয়হৰ ১/৪ অংশৰ সমান), কাজিনেমু (বা থেকেৰা), নিমখ আৰু কলপাত।
প্ৰথমেই সৰিয়হ আৰু লাইশাকৰ গুটিখিনি ভালদৰে ধুই একেলগ কৰি ৰ'দত শুকুৱাই লোৱা হয়। পানীভাগ সম্পূৰ্ণৰূপে শুকোৱাৰ পিছত ইয়াক ঢেঁকীত খুন্দি মিহিকৈ গুড়ি কৰা হয়। প্ৰয়োজন অনুসাৰে চালনীৰে চালি ভাঙি নোযোৱা টুকুৰা আৰু অপদ্ৰৱ্যসমূহ আঁতৰাব লাগে। গুড়িখিনিত কাজিনেমুৰ ৰস আৰু নিমখ মিহলাই হাতেৰে এমুঠি হোৱাকৈ লাড়ু বনোৱা হয়। নেমুৰ ঠাইত জুইত পোৰা থেকেৰাও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সৰিয়হ আৰু লাইগুটিৰপৰা ওলোৱা তেলৰ কণিকাই লাড়ুটো বান্ধি ৰখাত সহায় কৰে। এই এমুঠীয়া লাড়ুবোৰ পাছত কলপাতেৰে ভালদৰে মেৰিয়াই বান্ধি পানীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিব নোৱাৰাকৈ ৰখা হয়। তিনি বা চাৰিদিনৰ পিছতে পানীটেঙা খাবৰ উপযোগী হৈ উঠে। এনেদৰে তৈয়াৰ কৰা পানীটেঙা ১8/১৫ দিন পৰ্যন্ত বা কেতিয়াবা ততোধিক দিন ভালে থাকে।
পৰিৱেশন
পানীটেঙাক ভাতৰ লগত শুদাকৈ নাইবা পোৰামাছ বা পোৰাআলুৰ সৈতে পিটিকি পৰিৱেশন কৰা হয়। কিছু কিছু অঞ্চলত পইতা ভাতৰ লগতো পৰিৱেশন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
আবেগ
আৱেগ হৈছে বিভিন্ন ধৰণৰ চিন্তা, অনুভূতি, আচৰণৰ সঁহাৰি, আৰু কিছু পৰিমাণে আনন্দ বা অসন্তুষ্টিৰ সৈতে জড়িত, স্নায়ুশাৰীৰিক পৰিৱৰ্তনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা এক প্ৰকাৰৰ মানসিক অৱস্থা বা স্থিতি।   বৰ্তমান ইয়াৰ কোনো বৈজ্ঞানিক ঐকমত্য সংজ্ঞা নাই। আৱেগ প্ৰায়ে মনোভাৱ, স্বভাৱ, ব্যক্তিত্ব, প্ৰকৃতি বা সৃষ্টিশীলতাৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে।
মনোবিজ্ঞান, চিকিৎসা বিজ্ঞান, ইতিহাস, আৱেগিক সমাজবিজ্ঞান, কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আদি বহুতো ক্ষেত্ৰৰ বৰঙণিৰ সৈতে বিগত দুটা দশকত আৱেগৰ ওপৰত গৱেষণা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। আৱেগৰ উৎপত্তি, কাৰ্য আৰু অন্যান্য দিশসমূহ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা অসংখ্য তত্ত্বই এই বিষয়টোৰ ওপৰত আৰু অধিক গৱেষণাৰ পোষকতা কৰিছে। আৱেগৰ ধাৰণা সম্পৰ্কে বৰ্তমানৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে আৱেগক উদ্দীপিত আৰু উদগনি দিয়া সামগ্ৰীৰ বিকাশ সাধন কৰা। ইয়াৰ উপৰিও PET স্কেন আৰু fMRI স্কেনে মগজুত সৃষ্টি হোৱা প্ৰতিক্ৰিয়ামূলক ছবিসমূহ অধ্যয়ন কৰাত সহায় কৰে।
উচ্চ ৰক্তচাপ
ৰক্তচাপক দুটা জোখেৰে বৰ্ণোৱা হয়— চিষ্ট'লিক আৰু ডায়েষ্ট'লিক চাপ। হৃদ চক্ৰ (cardiac cycle)ত এই দুটা ক্ৰমে সৰ্বোচ্চ আৰু সৰ্বনিম্ন চাপ। বিশ্ৰাম অৱস্থাত শৰীৰৰ ৰক্তচাপ ১০০-১৪০ মিলিমিটাৰ পাৰা (চিষ্ট'লিক) আৰু ৬০-৯০ মিলিমিটাৰ পাৰা (ডায়েষ্ট'লিক)। প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে ৰক্তচাপ অনবৰতে ১৪০/৯০ mmHgৰ বেছি থাকিলে উচ্চ ৰক্তচাপ বোলে। শিশুৰ বাবে এই সংখ্যা ভিন্ন। এবাৰ ৰক্তচাপ জোখাতকৈ ২৪ ঘণ্টা জুৰি জোখা ৰক্তচাপ অধিক শুদ্ধ।
আবেগ
কিছুমান তত্ত্বমতে জ্ঞান হৈছে আৱেগৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। আন কিছুমান তত্ত্বই অৱশ্যে দাবী কৰে যে আৱেগ জ্ঞানৰ পৰা পৃথক আৰু ইয়াৰ পৰাই জ্ঞান ওপজে। সচেতনভাৱে এটা আৱেগ অনুভৱ কৰাটো হ’ল আনন্দ অথবা অসন্তুষ্টিৰ সৈতে পুনৰ সংযুক্ত হৈ থকা কোনো অতীত বা কাল্পনিক অভিজ্ঞতাৰ পৰা সেই আৱেগৰ মানসিক উপস্থাপন প্ৰদৰ্শন কৰা। বিষয়বস্তুৰ অৱস্থাসমূহ অভিজ্ঞতাৰ মৌখিক ব্যাখ্যাৰ দ্বাৰা, এটা আভ্যন্তৰীণ অৱস্থাৰ বৰ্ণনাৰ যোগেদি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।