cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বিহু নৃত্য
ইতিহাস
অসমীয়া জাতিৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ থকা এই নৃত্যৰ উৎসৰ বিষয়ে সঠিক উমান পোৱা নগ'লেও আহোমসকলৰ পূৰ্বৰে পৰা অসমত বসবাস কৰি অহা চুতীয়া,মৰাণ,দেউৰী, সোণোৱাল, ঠেঙাল আদি জনজাতীয় লোকৰ মাজত বিহু নৃত্যৰ প্ৰচলন আছিল বুলি জনা যায়। প্ৰায় ১৬ শ (খ্ৰীষ্ঠাব্দ) শতিকাত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনত ৰংঘৰৰ বাকৰিত বিহু নৃত্যৰ প্ৰচলন হৈছিল বুলি তথ্য পোৱা যায়। অৱশ্যে বহু লেখক, গৱেষকে আকৌ আহোম স্বৰ্গদেউ সকলে বিহুৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰা নাছিল বুলিও মন্তব্য কৰে। এই সন্দৰ্ভত পদ্মেশ্বৰ গগৈৰ ভাষ্য এনেকুৱা, “কোনো বুৰঞ্জীত আহোম ৰজাই ৰংঘৰৰ বাকৰিত বিহু চোৱা কথাৰ উল্লেখ নাই। সাতসৰী অসম বুৰঞ্জীৰ মতে ৰংঘৰৰ ওপৰ মহলাত কোন ক’ত বহিব তাক নিৰ্দিষ্ট কৰা থাকে। সেইমতে ৰজা বহাৰ যিখন ঠাই, তাত যদি এজন মানুহ চকীটো বহে, তেওঁ ৰংঘৰৰ বাকৰিখন তাৰপৰা দেখা নেপায়। দ্বিতীয়তে, যদি ৰজাই তাত বিহু চাইছিল- এজন ৰজাই চাওক বা ধাৰাবাহিক কেইবাজনো ৰজাই চাওক- তেতিয়াহ’লে বিহুক কেন্দ্ৰ কৰি এটা বিষয়বাব সৃষ্টি হ’লহেতেন। কিন্তু তেনে কোনো শ্ৰেণী আমি নেপাও।”
নৃত্য, বাদ্য
বিহুত ব্যৱহৃত কেইটিমান লোকবাদ্য হ'ল:
প্ৰকাৰ
বৃহত্তৰ অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বিবিধতা অনুযায়ী বিহু নৃত্য বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বুলি কব পাৰি, যেনে 'দেউৰী বিহু', 'মৰান বিহু', 'মিচিং বিহু' আদি। নৃত্যমুদ্ৰাৰ কিছু বৈষম্যক বাদ দি, সাধাৰণতে প্ৰচলিত প্ৰথা অনুযায়ী বসন্তৰ আগমনত ৰঙালী বিহুৰ সময়ত কৰা এই বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বিহু নৃত্য সমূহৰ একেটি উদ্দেশ্য; উলহ মালহেৰে নৱবৰ্ষক আগমন জনোৱা।
আহোমৰ দিনৰে পৰা অবিবাহিত যুৱতীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত বিহুক 'জেং বিহু' বুলি জনা যায়। উজনি অসমৰ কিছুমান ঠাইত এতিয়াও এই বিহু প্ৰচলিত। এই প্ৰথা মতে অবিবাহিত যুৱতী সকলে বসন্ত ঋতুত/ৰঙালী বিহুত জাক-পাতি গছৰতলত ধৰিত্ৰীৰ উৰ্বৰতা কামনা কৰি আবেলি সময়ত নৃত্য গীতৰ অনুষ্ঠান কৰে। এই কথাই প্ৰমাণ কৰে এই গোষ্ঠীৰ মহিলা সকলৰ, সেই সময়ত মহিলা হিচাপে স্বাধীনতা কিমান আছিল, যি সময়ত হিন্দু মহিলাৰ ঘৰৰ বাহিৰত নৃত্য গীত কৰাত কঠোৰ বাধা নিষেধ আছিল। এই মহিলা সকলে নৃত্য গীতৰ সময়ত বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে 'টকা', 'গগনা', 'সুতুলি' আদিও ব্যৱহাৰ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিহু শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজ্যিক প্ৰতীক
আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা
আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা (Aag Barit Fulile Xune Mur Champa) কণ্ঠশিল্পী সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ জীৱনভিত্তিক এখন উপন্যাস। উপন্যাসখন লিখিছে আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামীয়ে। সুদক্ষিণা শৰ্মা গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ, সংগীত তথা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ভূপেন হাজৰিকাৰ ভগ্নী আৰু গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীতশিল্পী দিলীপ শৰ্মাৰ পত্নী। জন্ম পত্ৰিকাত সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ নাম আছিল নিৰুপমা। ঘৰুৱা নাম কুইন বা কুইনী হাজৰিকা ৰূপেও তেওঁ শ্ৰোতাৰ মাজত পৰিচিত আছিল। ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ উপন্যাসৰ মূল চৰিত্ৰটিৰ নাম ‘নিৰুপমা’। উপন্যাসখন ভবানী বুকছে ২০১৭ চনত প্ৰকাশ কৰিছে।
লেখক পৰিচয়
ড° আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰাৱন্ধিক। তেওঁ গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱগোস্বামীৰ সহধৰ্মিণী। ২০১১ চনত তেওঁ ‘নেপথ্যৰ সংগীত’ শীৰ্ষক উপন্যাসৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ নিৰ্মল চন্দ্ৰ বৰা স্মাৰক, শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস বঁটা লাভ কৰিছিল।
সত্তৰ দশকত কটনিয়ানত গল্প লিখি গোস্বামীয়ে গল্পকাৰ ৰপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাসৰ নাম ‘কল্লোলিনী’। উপন্যাসখন ২০০১ চনত প্ৰকাশ হৈছিল আৰু প্ৰকাশৰ লগে লগে ই পঢ়ুৱৈৰ সমাদৰ লাভ কৰিছিল। ‘নেপথ্য সংগীত’ গোস্বামীৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ আৰু দুৰ্গী’ লেখকৰ ক্ৰমে তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ উপন্যাস।
বিষয়বস্তু
প্ৰকৃততে ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ৰচিত এটি জ্যোতি সংগীত। কণ্ঠশিল্পী সুদক্ষিণা শৰ্মাই দহ বছৰ বয়সতে কলিকতালৈ গৈ বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ তত্ত্বাৱধানত গ্ৰামফোন ৰেকৰ্ডৰ বাবে গীত বাণীবন্ধন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ আৰু উভতি চোৱা নাই। জ্যোতি-বিষ্ণু-ভূপেন্দ্ৰ সংগীতৰ উপৰিও শৰ্মাই বৰগীত, কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, বনগীত, বিয়ানাম, বিহুনাম গাই এক সুদীৰ্ঘ সাংগীতিক পৰিক্ৰমা অতিক্ৰম কৰিছে। ১৯৫৪ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে গণশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ দিলীপ শৰ্মাৰ সৈতে সুদক্ষিণাৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকে যুটীয়াভাৱে গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত শুদ্ধ ৰূপত জ্যোতি-সংগীতৰ চৰ্চাৰ বাবে শৰ্মা দম্পত্তিয়ে গোটেই অসম জুৰি জ্যোতি-সংগীত প্ৰশিক্ষণ কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছিল। জ্যোতি-সংগীতৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে তেওঁলোকে লোৱা উদ্যোগৰ বাবে, ২০০২ চনত, দিলীপ শৰ্মা আৰু সুদক্ষিণা শৰ্মা যুটীয়াভাৱে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেয়ে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ এটি গীতৰ শীৰ্ষৰে উপন্যাসখনৰ নাম ৰাখি ঔপন্যাসিকে ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপটত এই যুটীৰ প্ৰেম আৰু অন্তৰ্জীৱনৰ বৰ্ণিল কাহিনী উপন্যাসখনৰ মাজেৰে তুলি ধৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক উপন্যাস
ৰ’দ্‌ (চলচ্চিত্ৰ)
ৰ’দ্‌ (Rowd) ২০১২ চনৰ ৫ অক্টোবৰত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া ভাষাত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ৷ এই চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য পৰিকল্পনাকাৰী হৈছে তপন বৰদলৈ৷ কাহিনী আৰু স্ক্ৰীণপ্লে' গৌতম বৰুৱাৰ। স্ক্ৰীপ্ট লিখিছে চিৰন্তন মহন্ত, অসীম কৃষ্ণ আৰু ৰুপম দত্তই৷ এম বি প্ৰডাকশ্যনৰ বেনাৰত গৌতম বৰুৱাই পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছে মৌচুমী বৰদলৈয়ে৷
কাহিনী
চাকৰিসূত্ৰে হিমাচল প্ৰদেশৰ মানালীত দেউতাকৰ সৈতে থকা এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ এজন অসমীয়া যুৱক আৰু সেই ঠাইৰেই এজন ধনী লোকৰ একমাত্ৰ জীয়ৰীক মূখ্য কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মান কৰা এই বোলছবিত নতুন প্ৰজন্মৰ প্ৰেম, বিচ্ছেদ আৰু সংঘাটৰ বিষয়ে দেখুওৱা হৈছে ৷
নিৰ্মাণ
‘‘ৰ’দ্‌’’ চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰায় ৪০ শতাংশ দৃশ্যগ্ৰহণ মানালী আৰু নতুন দিল্লীত কৰা হৈছে। বাকী দৃশ্যগ্ৰহণ গুৱাহাটী, শ্বিলং আৰু চেৰাপুঞ্জীত কৰা হৈছে।
সংগীত
ৰ'দ্ৰ সংগীত পৰিচালক যতীন শৰ্মা। গীতৰ কথা ৰাজদ্বীপ, জনঞ্জয় শইকীয়া আৰু মানস মহন্তৰ।
কাৰিকৰী খুঁটি-নাটি
‘‘ৰ’দ্‌’’ চলচ্চিত্ৰখনত কেনন ফাইভ কেমেৰাৰে ৩৫ মিলিমিটাৰত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছে ৷ চিনেমাট’গ্ৰাফীৰ কাম বিশ্বভূষণ মহাপাত্ৰ (মুম্বাই), বিপুল দাস, প্ৰদীপ দৈমাৰীয়ে কৰিছে ৷
ৰক্তেশ্বৰী
ৰক্তেশ্বৰী এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁক আদি পৰাশক্তিৰ এটা দিশ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়, যাক দুৰ্গা পৰমেশ্বৰী বুলিও কোৱা হয়। মূলতঃ পৰশুৰাম ক্ষেত্ৰত পূজা কৰা হিন্দু দেৱীৰ এটা প্ৰধান আৰু জনপ্ৰিয় ৰূপ। ৰক্তেশ্বৰী হৈছে তুলুনাডুৰ ইস্ত-দেৱতা (তত্ত্বাৱধায়ক দেৱতা)।
পূজা আৰু উৎসৱ
ৰক্তেশ্বৰী হৈছে দুৰ্গা পৰমেশ্বৰী, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ঐশ্বৰিক মাতৃ, ভাৰতৰ হিন্দু মন্দিৰত শাক্ত হিন্দুসকলে তেওঁক পূজা কৰে। তেওঁৰ পূজা আৰু উৎসৱসমূহ ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰতি মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিন বা সূৰ্য্য পৰিবহণৰ দিনত পালন কৰা হয়। নাৰিকলৰফুল, সেন্দূৰ আৰু গোটা নাৰিকল দেৱীৰ পূজাৰ বাবে ব্যৱহৃত প্ৰসাদ।
ৰক্তেশ্বৰীৰ বীজ-মন্ত্ৰ ওম ক্লিম ৰাম ৰক্তেশ্বৰ্যই নমঃ যিকোনো দক্ষ গুৰুৰ নিৰ্দেশনাত পাঠ কৰা হয় (শাক্ত উপনিষদ)।
দেৱতা ৰক্তেশ্বৰীক প্ৰায়ে আত্মা/দানৱ বুলি ভুল ধাৰণা এটা কৰা হয়। দক্ষিণাচৰ পন্থাই ৰক্তেশ্বৰীক ৰক্তবলি দাবী কৰা দেৱী বুলি উলাই কৰে। দক্ষিণাচৰত কুমকুম বা সেন্দূৰ(Vermilion) আৰু গোটা নাৰিকল বলি (প্ৰসাদ) হিচাপে শান্ত ভংগিমাত পূজা কৰা তেওঁ এগৰাকী উগ্ৰ দেৱী।
মংগল গ্ৰহৰ সৈতে সম্পৰ্ক
পৰম্পৰাগত হিন্দু জ্যোতিষত চন্দ্ৰ, মংগল গ্ৰহ হৈছে মানুহৰ শৰীৰত তেজৰ প্ৰধান অৰ্থ। যেতিয়া মংগল গ্ৰহ যিকোনো ৰাশিফলত আক্ৰান্ত হয় আৰু ই এটা সম ৰাশি দখল কৰে, তেতিয়া ৰক্তেশ্বৰী দেৱীক তেজৰ লগত জড়িত যিকোনো বিকাৰৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ পূজা কৰিবলগীয়া হয়। কিছুমান স্থানীয় বিশ্বাস অনুসৰি সৰু আই আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ ৰক্তক্ষৰণৰ বিকাৰৰ দৰে ৰোগ (মংগল গ্ৰহে শৰীৰৰ ব্যক্তিগত অংশকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে) ৰক্তেশ্বৰী পূজা কৰিলে আৰোগ্য হয়।
ৰক্তেশ্বৰীৰ বামমাৰ্গ পূজা লোককথাৰ ধাৰাত নুই কৰা হোৱা নাই। দ্ৰাবিড় তুলু মৌখিক লোক সাহিত্যত উল্লেখ কৰা অনুসৰি লোক পৰিবেশনত সংগীত, লোকনৃত্য, আবৃত্তি আৰু অন্যান্য বিশৃংখল সাজ-পোছাকক ব্যৱহাৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়, গো ঘিঁউৰ চাকি আৰু সেন্দূৰ ৰক্তেশ্বৰীক আন যিকোনো পূজাৰ দৰেই সাধাৰণ ঘৰুৱা পূজাত সন্তুষ্ট কৰিবলৈ আগবঢ়োৱা হয়।
মন্দিৰ
শ্ৰী মেৰু(শ্ৰীচক্ৰৰ ৩ মাত্ৰিক ৰূপ) পৰশুৰাম ক্ষেত্ৰ বুলি গণ্য কৰা কংকন, উপকূলীয় কৰ্ণাটক আৰু কেৰালাৰ অঞ্চলত ৰক্তেশ্বৰীক উৎসৰ্গিত অসংখ্য মন্দিৰ আছে। ব্ৰাহ্মণ আৰু অন্যান্য হিন্দুৰ দ্বাৰা ৰক্তেশ্বৰীক মূলস্থানত কৰা পূজা দক্ষিণ কেনাৰাত বিখ্যাত।
ৰাক্তেশ্বৰীক দক্ষিণাচাৰ পৰম্পৰাত শ্ৰীচক্ৰবাশিনী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু দুৰ্গা সূক্ত আৰু শ্ৰী সূক্তৰ দ্বাৰা দুৰ্গা পৰমেশ্বৰী হিচাপে পূজা কৰা হৈছে।
স্বৰূপ বৰ্ণন
দেৱী মহাত্যামৰ মতে বৈষম্য দূৰীকৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আদি পৰশক্তিৰ অন্যতম ঐশ্বৰিক অস্ত্ৰ তৰোৱাল দেৱী ৰক্তেশ্বৰীৰ প্ৰতীকী ৰূপ। শ্ৰীচক্ৰৰ চোকা অংশ পৰম দেৱী দুৰ্গা পৰমেশ্বৰীৰ এক চিনাকি ৰূপ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
যতীন বৰা
যতীন বৰা (Jatin Bora) হৈছে অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চ অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। যতীন বৰাই অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে ১৯৮৯ চনত আব্দুল মজিদ পৰিচালিত ছবি "উত্তৰকাল"ৰ যোগেদি। ১৯৯৫ চনত তেওঁ প্ৰদীপ গগৈ পৰিচালিত "আই কিল্‌ড হিম, ছাৰ" নামৰ ছবিখনত এটি মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০০০ চনত মুক্তি পোৱা মুনিন বৰুৱা পৰিচালিত "হিয়া দিয়া নিয়া"ত কৰা অভিনয়েৰে তেওঁ অসমৰ দৰ্শকৰ মাজত এক সুকীয়া আসন দখল কৰে। যতীন বৰাই ৰূপালী পৰ্দাৰ লগতে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ মঞ্চতো অভিনয় কৰে। যতীন বৰা অভিনীত, সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত পৰিচালিত ছবি "জুয়ে পোৰা সোন"-এ ২০০৪ চনত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ সমাৰোহত বাছনি পায়। যতীন বৰাই ২০০৬ চনত "অধিনায়ক" নামৰ এখন ছবি পৰিচালনাও কৰে। তেওঁ ১৯৯৭ চনত ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত কালসন্ধ্যা নামৰ হিন্দী ছবিখনত অভিনয় কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মথুৰা দাস বুঢ়া আতা
মথুৰাদাস বুঢ়া আতা-ৰ (জ. ১৪১২ শক – মৃ. ১৫৬১ শক) প্ৰকৃত নাম গোপাল তাঁতী। মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱে তেওঁক বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম গৰাকী সত্ৰাধিকাৰ নিযুক্ত কৰিছিল । গুৰুৰ আজ্ঞা শিৰত লৈ বুঢ়া আতাই নিষ্ঠা, বুদ্ধিমত্তা আৰু বিচক্ষণতাৰে সত্ৰ পৰিচালনাৰ লগতে বৰপেটাৰ সমাজ জীৱনত কিছুমান নতুন ব্যৱস্থাৰ প্ৰণয়ন কৰিছিল। বৰপেটা সত্ৰৰ চৈধ্য প্ৰসংগ আদি পৰম্পৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ প্ৰকৃত নাম আছিল গোপাল তাঁতী। তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষ বৰ্তমানলৈ বৰপেটালৈ আহিছিল অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ খোনাখোকোৰা (khonakhokora) গাঁৱৰপৰা। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম বিৰসাদ (Birshad) আৰু মাকৰ নাম আছিল ধৈৰ্যা (Dhairjya)। পেচাত তেওঁলোক আছিল তাঁতী। বৰপেটাৰ তাঁতীকুচিত থকা কালতে ১৪১২ শকৰ শুক্লা একাদশী, ২৩ জেঠ তাৰিখ-ত (ইং ১৪৯০ খ্ৰীষ্টাব্দ, ৭ জুন?) গোপাল তাঁতীৰ জন্ম হয়। গোপাল তাঁতীৰ শিশুকালতে পিতৃ-মাতৃৰ মৃত্যু হয়।
গোপাল তাঁতীয়ে ইচ্ছাকুচি (Ishwakauchi) (ইচ্ছাপুৰহাটী, Ishapurhati)-অৱস্থিত সনাতন কায়থ-ৰ অধীনত পঢ়াশালীয়া শিক্ষা লৈছিল। পঢ়াশালীৰ পঢ়া সাং কৰি গোপাল তাঁতীয়ে পৈতৃক বৃত্তিতে আত্মনিয়োগ কৰিছিল, আৰু নিজৰ কাৰ্যকুশলতাৰে মুখ্য তাঁতী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। কুৰোবাহা গাঁৱৰ বংশী ঠাকুৰীয়াৰ কন্যা সুমতি-ৰ লগত তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেখেতৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল বলাই।
মাধৱদেৱৰ লগত সাক্ষাৎ
কোঁচৰজা নৰনাৰায়ণক দিবলৈ শংকৰদেৱে আৰ্হি কৰা বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰ বৈ উলিওৱাৰ কামত গোপাল তাঁতী আৰু সহযোগীসকল অংশীদাৰ হৈছিল। গোপাল তাঁতী তাঁত বোৱাৰ উপৰিও গান গোৱা, ৰচনা কৰা আৰু আবৃত্তি কৰাত পাৰ্গত আছিল। বৈষ্ণৱ গুৰু চৈতন্যদেৱৰ ভক্তিগীত গোপাল তাঁতী আৰু তেখেতৰ সংগীবৃন্দই ঠায়ে ঠায়ে ঘূৰি পৰিৱেশন কৰিছিল। তেখেতৰ দলত মুঠতে ১৮ গৰাকী পালি আৰু সংগতকাৰী আছিল। এই সময়ত তেখেতৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আছিল হৰি মিশ্ৰ। মন্‌থৈ গাঁৱৰ নাৰায়ণদাস ঠাকুৰ আতাৰ ঘৰত ভক্তি গান পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত নাৰায়নদাস ঠাকুৰ আতাই এটা পদৰ ৰচকৰ নাম জানিবলৈ ইচ্ছা কৰাত গোপাল তাঁতী উত্তৰ দিবলৈ অপাৰগ হয়, আৰু উভতি আহি গুৰু হৰি মিশ্ৰৰ পৰা এই বিষয়ে জানিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে। হৰি মিশ্ৰই গোপাল তাঁতীক মাধৱদেৱৰ ওচৰলৈ যাবলৈ উপদেশ দিয়ে। এই্ উপদেশ মতেই তেখেতে মাধৱদেৱৰ সাক্ষাৎ লয়। সেই সময়ত গোপাল তাঁতীৰ বয়স আছিল ৮১ বছৰ। মাধৱদেৱৰ লগত হোৱা সাক্ষাতে গোপাল তাঁতীৰ জীৱনৰ পথ সলনি কৰি দিয়ে।
মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়াৰপৰা ভবানীপুৰলৈ যাবলৈ মনস্থ কৰিছিল। কিন্তু গোপাল তাঁতীৰ কথা কথামতে ভবানীপুৰৰ সলনি শিষ্য সমন্বিতে বৰপেটাৰ তাঁতীকুচিলৈ আহে। বৰপেটাত মাধৱদেৱে এটা কীৰ্তনঘৰ স্থাপন কৰাৰ মানস কৰে। সেই উদ্দেশ্যেৰেই ৰাম লাৰুৱা বুঢ়া নামৰ এগৰাকী ব্যক্তিৰপৰা কিছু ভূমি ক্ৰয় কৰি কীৰ্তনঘৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কীৰ্তন ঘৰ নিৰ্মাণৰ কামত গোপাল তাঁতীয়ে সকলো প্ৰকাৰে সহায় কৰে। এই সত্ৰতে মন-প্ৰান সঁপি দিয়া গোপাল তাঁতী পাছলৈ মথুৰাদাস নামেৰে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। সেই সময়ৰ বৰপেটা অঞ্চলক শ্ৰীকৃষ্ণৰ স্থান মথুৰাৰ লগত তুলনা কৰা হৈছিল বাবে মথুৰা-ৰ অনুগত অনুচৰ বুলি গোপাল তাঁতীক মথুৰাদাস বোলা হৈছিল।
বৰপেটা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ
১০৭ বছৰ বয়সত মাধৱদেৱৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে মথুৰাদাস বৰপেটা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ নিযুক্ত হয়। ৪৪ বছৰ তেখেতে সত্ৰাধিকাৰ ৰূপে থাকে। এই কালছোৱাত মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই সত্ৰ পৰিচালনা আৰু বৰপেটা-ৰ পৰিচালনাত কিছুমান সালসলনি কৰে। বৰপেটাৰ চুবুৰীসমূহক ‘হাটী’ বোলা হয়। মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই প্ৰতিটো হাটীৰ বাবে একোটা সমূহীয়া বিত্তীয় পুঁজিৰ ব্যৱস্থা কৰে, যাক ‘হাটীয়াৰ পুঁজি’ বোলা হয়। এই পুঁজিৰ ধন হাটীৰ উন্নয়ণৰ কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও প্ৰয়োজনৰ সময়ত ঋণৰ বিনিময়ত বা কেতিয়াবা ঋণ অবিহনেও প্ৰয়োজনাত ব্যক্তিক ধাৰলৈ দিয়া হৈছিল। ‘হাটীয়াৰ পুঁজি’ এক ধৰণৰ প্ৰাচীন বেংক ব্যৱস্থাৰ দৰে আছিল। প্ৰতিটো হাটীতে একোটা ‘হাটীয়াৰ ঘৰ’ স্থাপন কৰা হৈছিল। হাটীয়াৰ ঘৰ আছিল এক সমুহীয়া স্থান, য’ত হাটীৰ মানুহে লগ হৈ বিভিন্ন কাৰ্য সম্পাদন কৰিছিল। তেখেতে বৃত্তি অনুসাৰে হাটী ভগাই দিয়াৰ ব্যৱস্থাও কৰিছিল, যেনে মাটিৰ পাত্ৰ গঢ়োতাৰ বাবে কুমাৰহাটী, কমাৰৰ বাবে বৃন্দাবনহাটী, ইত্যাদি।
বৰপেটা সত্ৰত প্ৰচলিত ‘চৈধ্য প্ৰসংগ’ৰ নিয়মো মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই প্ৰণয়ন কৰা। দোকমোকালিৰপৰা ৰাতিলৈ চৈধ্যবাৰ নাম-প্ৰসংগ কৰাৰ পৰম্পৰাকে চৈধ্য প্ৰসংগ বোলা হয়। সত্ৰৰ পৰিচালনাৰ সুবিধাৰ বাবে ‘ভোগ লোৱা’ৰ নিয়ম প্ৰৱৰ্তন কৰে। কীৰ্তন মহোৎসৱৰ সময়ত ভকতৰ পিয়লৰ বাবে ‘ভকত লেখা’ৰ ব্যৱস্থাও মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। সত্ৰৰ পৰিচালনাৰ বিষয়বাবৰ বাবে তেখেতে গণতান্ত্ৰিক প্ৰথাৰে নিৰ্বাচন কৰাৰ নিয়ম প্ৰণয়ন কৰিছিল। আজিও একে ব্যৱস্থাৰেই বৰপেটা সত্ৰৰ পৰিচালনা সমিতি গঠিত হয়। প্ৰতিটো হাটীৰপৰা সত্ৰলৈ অহা অৱদানৰ সুপৰিচালনাৰ বাবে প্ৰতিটো হাটীৰ বাবে একোগৰাকী ব্যক্তি নিয়োগ কৰিছিল যাক ‘বৰা’ বোলা হৈছিল। ১৫৬১ শকত ১৫১ বছৰ বয়সত মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
ভদৰকলি
টেক্স’নমি
পোনপ্ৰথমে ওঠৰশ শতিকাত কাৰ্ল লিনিয়াছ (Carl Linnaeus) এ তেওঁৰ গ্ৰন্থ চিষ্টেমা নেচুৰীত ভদৰকলিৰ বৰ্ণনা কৰিছিল৷ ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম লেটিন শব্দ ‘parus’ ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ ডাঙৰ৷ বৰ্তমানলৈকে ভদৰকলিৰ ১৪ বিধ উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে-
বিৱৰণ
ভদৰকলিৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১২.৫-১৪ ছে:মি হয়৷ ইয়াৰ দেহৰ বৰণ তথা সজ্জাৰ বাবে সহজেই চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়৷ ইয়াৰ ডিঙি, মূৰ ক’লাবৰণৰ আৰু গাল বগা হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ দেহৰ বুকু অংশ হালধীয়া আৰু তাৰ মাজেদি দীঘলীয়াকৈ এডাল বহল ক’লা আঁচ থাকে৷ ডেউকা দুখন মটীয়া আৰু তাতে বগা আঁচ (wing-bar) থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ নেজডালো নীলা-মটীয়া৷ ভদৰকলিৰ মতা আৰু মাইকীৰ দেহৰ বৰণ প্ৰায় একে, কেৱল ইয়াৰ দেহৰ বৰণ মতাটোতকৈ শেঁতা হয় আৰু ডিঙিৰ মাজেৰে বুকুলৈকে থকা ক’লা আঁচডালো পাতল বৰণৰ হয়৷ পোৱালি ভদৰকলি চৰাই দেখাত সাধাৰণতে মাইকীজনীৰ দৰেই হয়৷
বিতৰণ
সমগ্ৰ ইউৰেচিয়াতে ভদৰকলি চৰাই বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ইয়াক প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, এছিয়াৰ ইৰাণ, আফগানিস্তান ৰ পৰা চীন পৰ্যন্ত দেখা পোৱ যায়৷
বাসস্থান
ভদৰকলিয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ বাসস্থানত বসবাস কৰিব পাৰে৷ সাধাৰণতে ইয়াক মুকলি পৰ্ণপাতী অৰণ্য ( deciduous woodland), মিশ্ৰিত বনাঞ্চল (mixed forests) তথা বনাঞ্চলৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল (forest edges) সমূহত দেখা পোৱা যায়৷
মাত
ভদৰকলিয়ে প্ৰায় ৪০ বিধ পৰ্যন্ত বেলেগ বেলেগ মাত উলিয়াব পাৰে৷ সাধাৰণতে মতা চৰায়ে মাইকীজনীতকৈ বেছিকৈ মাত মাতে৷ In former times, English folk considered the "saw-sharpening" call to be a foretelling of rain.
খাদ্য
ভদৰকলি ঘাইকৈ পতংগভোজী (insectivorous)৷ গ্ৰীস্মকালত ই গছৰ ডালে-পাতে থকা পোক-পতংগ, মকৰা আদি ধৰি খায়৷ তাৰোপৰি ই পইঁতাচোৰা, ফৰিং, পৰুৱা, মাখি-মৌ, সৰু শামুক আদিও খোৱা দেখা যায়৷ প্ৰজনন কালত ই পোৱালিক খুৱাবৰ বাবে প্ৰটিন সমৃদ্ধ খাদ্য যেনে পলু আদি পছন্দ কৰে৷
প্ৰজনন
সুৰ্য্যৰ পোহৰ তথা দিনৰ উষ্ণতাই ইয়াৰ প্ৰজনন কালত প্ৰভাৱ পেলাই বুলি জনা যায়৷ ভদৰকলিয়ে গছৰ খোৰোং নাইবা শিলৰ ফাঁকত সাধাৰণতে বাহ সাজে৷ বাহ সাজিবলৈ ই প্ৰধানকৈ ঘাঁহ, পাখি, গছৰ পাত আদি ব্যৱহাৰ কৰে৷ এবাৰত প্ৰায় ৫ ৰ পৰা ১২ টালৈকে কণী পাৰে৷ কণীবোৰ দেখাত বগা আৰু ৰঙা ফুটুকীয়া হয়৷ মাইকী চৰাইজনীয়ে পোৱালিৰ উমনি দিয়ে৷ জন্মৰ পিছত মতা-মাইকী দুয়ো পোৱালিৰ যত্ন লোৱাৰ দায়িত্ব পালন কৰে৷
জন্মৰ সময়ত ইয়াৰ পোৱালি নোমবিহীন আৰু অন্ধ হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
লুকমান (ছূৰা)
লুকমান (لقمان) হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩১তম ছূৰা য’ত ৩৪টা আয়াত আছে। ৩৪টা আয়াতৰে গঠিত আৰু ইয়াৰ শিৰোনাম লুকমানৰ উল্লেখ আৰু ১২–১৯ আয়াতত তেওঁৰ পুত্ৰক দিয়া পৰামৰ্শৰ পৰা লোৱা হৈছে। ইছলামিক পৰম্পৰাগত কালক্ৰম অনুসৰি (আছবাব আল-নুজুল) ইয়াক মুহাম্মাদৰ মক্কান যুগৰ মাজভাগত অৱতীৰ্ণ হৈছিল, আৰু সেয়েহে ইয়াক সাধাৰণতে মক্কান ছূৰা হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।
সাৰাংশ
এবাৰ ইয়াৰ বহু উপাদানত বিভক্ত হোৱা এই ছূৰাৰ কেন্দ্ৰবিন্দুটোক মধ্যমতাৰ নীতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া বুলি ধৰিব পাৰি। ছূৰাখনত সৰিয়হৰ গুটিৰ উপমা ব্যৱহাৰ কৰি আল্লাহে মানুহৰ কামৰ ওপৰত নিজৰ ক্ষমতা কিমানখিনি বজাই ৰাখে তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, সম্ভৱতঃ এই কথাটোত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে যে যিকোনো বেয়া বা ভাল কাম যিমানেই সৰু নহওক কিয়, সেইটো লিপিবদ্ধ কৰা হয় আৰু আল্লাহে কিয়ামতৰ দিনত উলিয়াই আনিব। ৩১ নং ছূৰাৰ বাবে এটা চূড়ান্ত গুৰুত্বৰ বিন্দু আল্লাহৰ সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যৰ ওপৰত নামি আহে। ৩১:২৯ আৰু ৩১:২০ আয়াতত দেখুওৱা হৈছে যে কেনেকৈ সৃষ্টিৰ যোগেদি আল্লাহৰ উদ্দেশ্য আছিল মানৱজাতিক উন্নত কৰা, আৰু তেওঁৰ চিনবোৰ তাত্ত্বিকভাৱে বৰষুণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গছ-গছনিলৈকে সকলোতে আছে. এই গুৰুত্বই মানুহক আকৌ এবাৰ আল্লাহৰ বশৱৰ্তী হোৱাৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে আৰু লগতে এই ধাৰণাটোও ঘৰলৈ লৈ যায় যে মানুহ পৃথিৱীত ভাল কাম কৰিবলৈহে। মানুহৰ উদ্দেশ্য হৈছে আল্লাহৰ সেৱা কৰা, আনহাতে পৃথিৱীখন মানুহৰ প্ৰয়োজনীয়তাক সহজ কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে সৃষ্টি কৰা হৈছে।
কোৰআন পঢ়ক
বহুতো কোৰআনৰ আখ্যানৰ দৰে ৩১ নং ছূৰাতো বহুতো আন্তঃপাঠ্য উল্লেখ আছে। কাৰ্ল আৰ্নষ্টে চিনাক্ত কৰিছিল যে তেওঁ "ৰিং ষ্ট্ৰাকচাৰ" বুলি কোৱা ছূৰা ৩১ ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত ধাৰণাগত বিৰতিৰ ভিত্তিত পুনৰ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। তেওঁ ৩১ নং ছূৰা আৰু ইয়াৰ "আঙুঠিৰ গঠন" ভাঙি পেলোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল:
খ': নিয়ম আৰু নিৰ্দেশনা খণ্ড. ২ ১৮-১৯ আল্লাহক ভালদৰে অনুসৰণ কৰিবলৈ সমাজত আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু সংযম ব্যৱহাৰ কৰক
ক’:২০-৩৪ মানৱ জাতিৰ মংগলৰ বাবে আল্লাহৰ সৰ্বজ্ঞান আৰু স্বাৱলম্বীতা খণ্ড. ২
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
জোনদা ইমান গুণ্ডা
জোনদা ইমান গুণ্ডা (Junda Iman Gunda) ২০০৭ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন হাস্যমধুৰ ৰোমাণ্টিক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল চন্দ্ৰ মুদৈয়ে। মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল বিকি আৰু আঙুৰলতা ডেকাই। সংগীত পৰিচালনা আছিল ডা. হিতেশ বৰুৱাৰ।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল ডা. হিতেশ বৰুৱাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কাম্পা বৰগয়াৰী
কাম্পা বৰগয়াৰী (कम्प बोर्गोयारि) বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ প্ৰাপ্তন উপ-মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য।
তেওঁ কোকৰাঝাৰ চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাণীবিজ্ঞান বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
৫ আগষ্ট
এইদিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ধম্মপদ
ধম্মপদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মূল গ্ৰন্থ ত্ৰিপিটকৰ অন্তৰ্গত খুদ্দক নিকায়ৰ দ্বিতীয় গ্ৰন্থ। ‘ধম্মপদ’ শব্দটো সংস্কৃত ‘ধৰ্মপদ’ৰ পালি ৰূপ। পালিত সংস্কৃতৰ ‘ৰেফ’ লুপ্ত হৈ ধ্বনিটো দ্বিত্ব হৈ পৰে। ধৰ্ম অৰ্থাৎ নীতি-নৈতিকতামূলক পথ লাভৰ উপায় অৰ্থতে ইয়াত সন্নিবিষ্ট গাথাসমূহক একেলগে ‘ধৰ্ম্মপদ' বুলি কোৱা হৈছে। এইসমূহ নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক ভাবমূলক বিভিন্ন গাথাৰ সংগ্ৰহ। ধম্মপদত ৪২৩টা গাথা আছে আৰু এইবিলাক ২৬টা বগত (বৰ্গত) বিভক্ত কৰা হৈছে।
ধম্মপদৰ বিষয়বস্তু
ধম্মপদে বৌদ্ধসাহিত্যৰ লগতে সমগ্ৰ ভাৰতীয় চিন্তা আৰু সাধনাকো অমৰ কৰি ৰাখিছে। বৌদ্ধধৰ্ম গ্ৰন্থৰ ভিতৰুৱা যদিও ইয়াত সন্নিবিষ্ট বাণীসমূহ সম্প্ৰদায়গত ধৰ্মৰ আদৰ্শৰ পৰা উৰ্ধত অৱস্থান কৰিছে। ইয়াৰ বাণীসমূহত চিৰকালীন সৰ্বমানবিক কল্যাণ-মৈত্ৰীৰ আদৰ্শ পৰিলক্ষিত হয়। সেয়েহে ধৰ্ম্মপদৰ খ্যাতি সমগ্ৰ বিশ্বতে পৰিলক্ষিত হয়।
ধম্মপদৰ অনুবাদ
ধম্মপদ এখন অতি জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থ। এই বাণীসমূহ প্ৰথমে পালি ভাষাত লিখা হৈছিল। পিছলৈ প্ৰাকৃত, সংস্কৃত, বৌদ্ধ-সংস্কৃত আদি ভাষাত ইয়াৰ অনুবাদ পোৱা যায়। প্ৰাচীন কালতে সংস্কৃত অথবা বৌদ্ধসংস্কৃতৰ আধাৰত চীনীয়, তিব্বতী আদি ভাষাতো অনূদিত হৈ প্ৰচাৰ হৈছিল। অসমীয়া ভাষালৈ ধম্মপদৰ অনুবাদ হৈছে। সত্যেন্দ্ৰ নাৰায়ণ গোস্বামীয়ে প্ৰথম ধম্মদৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰে।
ধম্মপদৰ বগ্গসমূহ
ধম্মপদত ৪২৩টা গাথা আছে আৰু এইবিলাক ২৬টা বগত (বৰ্গত) বিভক্ত কৰা হৈছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব
কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব (Kailoir Dinto Amar Hobo) অসমীয়া ভাষাৰ এখন কাব্যগ্ৰন্থ। এই সংকলনখনৰ কবি সনন্ত তাঁতি। এই কবিতা পুথিখনে ২০১৮ চনৰ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটা লাভ কৰা অসমীয়া কবিতা পুথিৰ ভিতৰত ইয়াৰ সংখ্যা চতুৰ্দশ। কবিতাপুথিখনত কবিগৰাকীৰ মুঠ ৫৫টা কবিতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত। ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰত পুথিখনৰ দ্বিতীয় প্ৰকাশ মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰচ্ছদ সজ্জা হিমাংশু লহকৰৰ।
বিষয়বস্তু
কবিৰ নিজৰ মতেই তেওঁৰ কবিতাত সমাজ, মানুহৰ চিন্তা-চেতনা, সামাজিক দায়বদ্ধতা, নিজৰ আৰু সমাজৰ মনোৰঞ্জন আদি প্ৰতিফলিত হয়। কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব কাব্যগ্ৰন্থখনৰো প্ৰায়ভাগ কবিতাতেই সামাজিক দায়ৱদ্ধতাৰ লগতে মানুহৰ সুখ-দুখে প্ৰাধান্য লাভ কৰিছে। কাব্যগ্ৰন্থখনৰ প্ৰচ্ছদত এই কথা কোৱা হৈছে যে ইয়াত সংকলিত কবিতাসমূহে কবিতাৰ যোগেদি মানুহৰ জয়গান গোৱা তাঁতিৰ কবিতাৰ আন এক পৰ্বান্তৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। পূৰ্বৰ কবিতাসমূহতকৈ ইয়াৰ কবিতাসমূহৰ ভাষা অধিক পোনপটীয়া আৰু পৌৰুষপূৰ্ণ।
কাব্যগ্ৰন্থখনৰ কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ'ব শীৰ্ষক প্ৰথম কবিতাটোত গভীৰ আশাবাদ প্ৰকাশ পাইছে। একেদৰে আকৌ জী উঠিছোঁ, অহাবাৰ, মৃত্যু উপত্যকাৰ পৰা আদি কবিতাতো একেই সুৰৰ ধ্বনি শুনিবলৈ পোৱা যায়। সন্ত্ৰাসবাদৰ সংজ্ঞা, কাশ্মীৰ, যেতিয়া আপোনালোকে হাতত অস্ত্ৰ তুলি লয়, ভোকৰ বিষয়ে বিল, গণেশগুৰিত লগ পোৱাৰ পাছৰে পৰা আদি কবিতাত কবিৰ জীৱনবোধ আৰু সামাজিক চেতনাৰ ভাৱ প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াৰ বিপৰীতে সুনয়নাৰ জন্মদিন, স্মৃতি, ব্ৰেকিং নিউজ, আপোনাৰ কথা, অসম্পৰ্ক আদি কবিতাসমূহৰ মূল উপজীব্য মানৱ জীৱনৰ আবেগ-অনুভূতি আদি। উল্লেখ্য যে, চাৰি নম্বৰ কেম'ৰ পাছত, কবি এতিয়া হাস্পতালৰ বিছনাত, যোৱা কিছুদিন ধৰি আদি কবিতাৰ যোগেদি তাঁতিয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি ভুগি থকা অসুখৰ কথাও বৰ্ণনা কৰিছে।
কবিৰ চমু পৰিচয়
সনন্ত তাঁতিয়ে সত্তৰৰ দশকত কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ মুঠ ১৪খন কবিতাপুথি প্ৰকাশিত হোৱাৰ লগতে কবিতা সমগ্ৰ হিচাপেও এখন সংকলন প্ৰকাশ পাইছে। ২০১৭ চনত 'Selected Poems Sananta Tanty' নামেৰে দিব্যজ্যোতি শৰ্মাই কৰা তেওঁৰ কবিতাৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ পায়। ২০২১ চনৰ ২৫ নবেম্বৰত দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত ভুগি থকা তাঁতিৰ ৬৯ বছৰ বয়সত দেহাৱসান ঘটে।
মন্তব্য আৰু সমালোচনা
ড° হীৰেন গোহাঁ‌য়ে কাব্যগ্ৰন্থখনৰ পাতনিত লিখিছে: ...সনন্তৰ কাব্যৰ অৱয়ৱত উপমাৰ চমক নোহোৱা নহয়, কিন্তু তেওঁৰ কবিতাৰ প্ৰাণ হ'ল মানুহে মানুহক দিয়া গভীৰ সহৃদয়তাপূৰ্ণ আহ্বান– 'A man speaking to men'''
কমল কুমাৰ তাঁতীৰ মতে: সনন্ত তাঁতিয়ে তেওঁৰ প্ৰতিটো কবিতাই লিখে মানুহৰ বাবে। তেওঁৰ সকলো কবিতাৰেই মূল বিষয় হৈছে মানুহ আৰু মানুহৰ জীৱন। ....... সেইবাবেই হয়তো কোনোদিনেই নিজকে আদিবাসী বা চাহ-জনগোষ্ঠীৰ এজন প্ৰতিনিধি বুলি মুকলিকৈ ক’বলৈ সংকোচ নকৰা কবিয়ে নিজৰ সমস্ত সততা আৰু সাহসেৰে ঘোষণা কৰিব পৰিছে যে – “কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব”।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
উৰ্খাউ গৌড়া ব্ৰহ্ম
উৰ্খাউ গৌড়া ব্ৰহ্ম অসমৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত এগৰাকী সাংসদ আছিল। ব্ৰহ্ম কোকৰাঝাৰ জিলাত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ হৰ্কেশ্বৰ ব্ৰহ্ম। তেখেতে ২০১৪ চনত তেওঁৰ বড়ো ভাষাৰ কাব্য সংকলন উদাংনিফ্ৰাই গিডিংফিন্নানেই-ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁ ইউনাইটেড পিপলছ পাৰ্টি লিবাৰেলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
বজ্ৰাংগী আই
বজ্ৰাংগী আই(Bajranggi Aai) অসমৰ শংকৰী যুগৰ এগৰাকী স্বাৱলম্বী নাৰী৷ তেওঁৰ স্বামীৰ নাম কামদেৱ বা কামেশ্বৰ৷ এওঁ মহাপুৰুষীয়া নাম-ধৰ্মৰ একনিষ্ঠ সেৱক ভবানীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ মাতৃ আছিল৷ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত গৰ্ভস্থ সন্তানটোৰে সৈতে আয়ে নানা দুখ-কষ্টৰ মাজেৰে দিন নিয়াই সন্তান জন্ম দি অকলেই ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল৷ তেওঁৰ পুত্ৰ গোপালে “ভবানীপুৰীয়া গোপাল আতা’’ নাম পাইছিল আৰু পিছলৈ এওঁ কাল সংহতিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হৈছিল৷
জীৱন যুদ্ধ
স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাৰ শাসন কালত বজ্ৰাংগীৰ সন্তান জন্ম হৈছিল৷ একে সময়তে ৰজাৰ কুঁৱৰীৰো সন্তান জন্ম হোৱাত সন্তান চোৱা-মেলাৰ বাবে ধাইৰ প্ৰয়োজন হোৱাত বিচাৰ-খোচাৰ কৰি বজ্ৰাংগীক ৰজাৰ আগলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু ধাই নিযুক্ত হৈছিল৷ নিজৰ সন্তানসহ বজ্ৰাংগীয়ে ৰাজকোঁৱৰক চোৱা-চিতা কৰিছিল৷ দুই শিশু একেলগে উমলিছিল৷ কিন্তু প্ৰায়বোৰ খেলতে বজ্ৰাংগীৰ সন্তান গোপাল জিকিছিল দেখি কোঁৱৰৰ মনত দুখ৷ বজ্ৰাংগী আই বোৱা-কটাতো পাকৈত আছিল৷ তাঁত-শালত লতা-ফুল, হাতী-ঘোঁৰা সকলো তুলিব পাৰে৷ সেইদেখি তেওঁক কুঁৱৰীয়ে বাৰকুৰি তাঁতশালৰ শিপিনীৰ মূৰব্বী পাতি দিছিল৷ কেইবছৰমান পিছত বজ্ৰাংগী আয়ে নিজৰ বহাত তাঁতৰ শাল পাতি থাকোঁতে ৰাজকোঁৱৰে হাতীত উঠি আহি তাঁতৰ বস্তুবোৰ নষ্ট কৰিব ধৰাত পুত্ৰ গোপালে লিগিৰাৰে সৈতে কোঁৱৰক মাটিত বগৰাই মাৰ-পিত কৰিলে আৰু ৰজাৰ শাস্তিৰ ভয়তে তাৰ পৰা বজ্ৰাংগী আই পুতেকক লৈ নিশাই পলায়ন কৰিলে৷ তাৰপৰা পলাই নানা ঠাই ঘূৰি বজ্ৰাংগী সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ এখন গাঁৱৰ হৈতঙ্গ তালুকদাৰৰ ঘৰত থাকিবলৈ ল’লে৷
ইয়াতেই গোপালে মাধবদেৱৰ সাক্ষাৎ পায় আৰু নামধৰ্মৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়৷ মাধবদেৱক গুৰু ভজি তেওঁ নিতৌ সুন্দৰীয়ালৈ আহি গুৰু মাধবদেৱৰ লগত থাকিবলৈ লোৱা কথাটো বজ্ৰাংগী আয়ে ভাল পোৱা নাছিল আৰু পুত্ৰ গোপালৰ লগতে গুৰু মাধবদেৱকো কটু কথা শুনাইছিল৷ গুৰুনিন্দা শুনি গোপালৰ বৰ দুখ লাগিছিল৷ পিছত গুৰুজনাৰ বুদ্ধি আৰু গোপালৰ সদিচ্ছাত বজ্ৰাংগী আই নামধৰ্মৰ একনিষ্ঠ সেৱিকা হৈ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
কদম
কদম (বৈজ্ঞানিক নাম: Neonauclea cadamba ) ভাৰতৰ ঘাইকৈ অসম, পশ্চিমবংগ, আন্দামান দ্বীপপুঞ্জ,আৰু বাংলাদেশৰ এক সাধাৰণ গছ। নীপ, বৃত্তপুষ্প, মেঘাগমপ্ৰিয়, কৰ্ণপূৰক, ভৃঙ্গবল্লভ, মঞ্জুকেশিনী, পুলকি, সৰ্ষপ, প্ৰাবৃষ্য, ললনাপ্ৰিয়, সুৰভি, সিন্ধুপুষ্প ইত্যাদি বিভিন্ন নামেৰে কদম জনাজাত।
= বৰ্ণনা = কদম দীৰ্ঘাকৃতি, বহুশাখাবিশিষ্ট বিশাল বৃক্ষ বিশেষ । সৌন্দৰ্য্যবৰ্ধক বৃক্ষৰ ভিতৰত কদম  অন্যতম। কদমৰ  কাণ্ড সৰল, উন্নত, ধূসৰৰ পৰা  প্ৰায় ক'লা বৰণৰ । শাখা অজস্ৰ আৰু ভূমিৰ সমান্তৰালত প্ৰসাৰিত। পাতবোৰ বিশাল, ডিম্বাকৃতি, উজ্বল-সেউজীয়া, তেলেতীয়া। উপপত্ৰক অত্যন্ত ক্ষণস্থায়ী । নিবিড় পত্ৰবিন্যাসৰ বাবে  কদম ছাঁ অতি ঘন। শীতকালত কদমৰ  পাত সৰে আৰু  বসন্ত কালত কুঁহি পাত উলায়। সাধাৰণতে পৈণত পাতৰ অপেক্ষাত কুঁহি পাতবোৰ বৰ সৰু। কদমৰ এক সম্পূৰ্ণ  মঞ্জৰীক সাধাৰণতৰে ফুল বুলিয়ে কোৱা হয়। তাতে বলৰ নিচিনা গোলাকাৰ ,  পুষ্পবিন্যাসত অজস্ৰ সৰু সৰু ফুলৰ বিকীৰ্ণ বিন্যাস। পূৰ্ণ প্ৰস্ফুটিত মঞ্জৰীৰ ৰং বগা-হালধিয়া। প্ৰতিটো ফুল খুবই সৰু , বৃতি বগা, দল হালধীয়া, পৰাগচক্ৰ বগা আৰু বহিৰ্মুখী, গৰ্ভদণ্ড দীঘল।  ফুলৰ উগ্ৰ গোন্ধ আছে। পৰাগযোগ ঘাইকৈ  বাদুলিৰ দ্বাৰা হয়।  ফলবোৰ মঙহাল, আৰু টেঙা । =ব্যৱহাৰ = কদম গছৰ বৃদ্ধি অত্যন্ত দ্ৰুত। ইয়াৰ কাঠ জ্বলনশীল হোৱাৰ বাবে খৰি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ইয়াক ৰোপন কৰা হয়। কাঠ বগা আৰু অতি নৰম। নৰম কাঠ বাকচ আদি সাজিবলৈ আৰু জুইশলা শিল্পত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ফুলৰ পৰা সুগন্ধি দ্ৰব্য নিষ্কাষন কৰা হয়। ছাল জ্বৰৰ ঔষধ হিচাপেও উপকাৰী। ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ লগত কদম গছৰ সম্পৰ্ক আছে।
= তথ্য সংগ্ৰহ =
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
ৱিণ্ডমিলছ অৱ দ্য গডছ
ৱিণ্ডমিলছ অৱ দ্য গডছ হ’ল ১৯৮৭ চনত আমেৰিকান ঔপন্যাসিক ছিডনী শ্বেলডন ৰচিত এক ৰহস্যধৰ্মী উপন্যাস।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
কানছাছ ষ্টেট য়ুনিভাৰ্ছিটিৰ মেৰী এশ্বলীক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প’ল এলিছনে ৰাষ্ট্ৰদূতৰ পদবী আগবঢ়াই। কিন্তু স্বামী ডাo এডৱাৰ্ড এশ্বলীৰ কামত ব্যাঘাত জন্মাব নিবিচাৰি মেৰীয়ে সেই পদ প্ৰত্যাখ্যান কৰে কাৰণ এখন দেশৰ কাৰণে এজন ৰাষ্ট্ৰদূত বিচৰাতকৈ কানছাছৰ দৰে সৰু চহৰৰ বাবে ভাল ডাক্তৰ এজন বিচৰাটো বহুগুনে টান কাম। কিন্তু এক সন্দেহজনক দুৰ্ঘটনাত স্বামীৰ মৃত্যু হোৱাত মেৰীয়ে জীৱনৰ শূন্যতা পূৰ কৰিবলৈ মেৰীয়ে ৰোমানিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূতৰ পদবীটো স্বীকাৰ কৰে। কিন্তু তাত গৈ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰে যে সকলোৱে তেওঁৰ বিৰূদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰাত লাগি আছে।
সৌন্দৰ্য আৰু পাণ্ডিত্যৰ অপূৰ্ব সমাহাৰ এই নতুন ৰাষ্ট্ৰদূত গৰাকী পূবা-পশ্চিম মুখামুখি নীতিৰ সফলতাৰে সমগ্ৰ বিশ্বৰ ঘটনাপ্ৰৱাহৰ দিশ সলনি কৰি দিবলৈ সক্ষম....কিন্তু এয়া সম্ভৱ যদিহে তেওঁ সিমান সময়লৈ জীয়াই থাকে। কাৰণ ইতিমধ্যে বিশ্বৰ আটাইতকৈ কুশল আৰু ৰহস্যময় হত্যাকাৰী সন্থাটোৱে মেৰীক তেওঁলোকৰ পৰৱৰ্তী লক্ষ্য হিচাপে বাচি লৈছে।
দুৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
উপন্যাসখনৰ লগত একে নামৰ জেকলীন স্মিথ অভিনীত ধাৰাবাহিক এখন ১৯৮৮ চনত সম্প্ৰচাৰিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আমেৰিকান উপন্যাস
নৃপেন গোস্বামী
নৃপেন গোস্বামী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিক। তেওঁ ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ অসমৰ নগাঁও লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৯৯৮ চনত সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। গোস্বামী এগৰাকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
লখিমপুৰ জিলাৰ মুক্তিযুঁজাৰুসকলৰ তালিকা
ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা লখিমপুৰ জিলাৰ মুক্তিযুঁজাৰুসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হৈছে। এই তালিকাত কাৰাবাস খটা আৰু নখটা সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০০১-২০০২ বৰ্ষত লখিমপুৰ জিলা মুক্তিযুঁজাৰু সন্মিলনৰ বুৰঞ্জী সংকলন সমিতিৰ সম্পাদক হৰিচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰস্তুত "ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত উঃ লক্ষীমপুৰৰ ভূমিকা" শীৰ্ষক গ্ৰন্থত এই তালিকা অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।
==ধলপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==খেৰাজখাট মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==খেৰাজখাট, ধলপুৰ আৰু নাৰায়ণপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==বিহপুৰীয়া আৰু লালুক মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==তেলাহী কমলাবৰীয়া মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==লালুক আৰু নাওবৈচা মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==উত্তৰ লক্ষীমপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==নকাড়ী আৰু কদম, আৰু গোহাঁই মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
==ঢকুৱাখনা, বৰদলনি, ঘিলামৰা আৰু মাছখোৱা মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল ==
তথ্যসংগ্ৰহ
~ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
৩ জুলাই
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জুলাই শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম
লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম একাধাৰে কবি, সমালোচক, অধ্যাপক। তেওঁৰ বহুকেইখন গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে লগত তেওঁৰ সাহিত্যৰাজি ইংৰাজী, হিন্দী, কন্নড়, নেপালী আদি ভাষালৈকো অনুবাদ হৈছে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভাষা আৰু সাহিত্য উভয় শাখাতে স্নাতকোত্তৰ। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম বৰ্তমান কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৬২ চনত। উত্তৰ লখিমপুৰ চহৰত। পিতৃৰ নাম জালালউদ্দিন আহমেদ, মাতৃৰ নাম নুৰনাহাৰ বেগম।
লীলাধৰ কটকী
লীলাধৰ কটকী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিক। তেওঁ অসমৰ নগাঁও লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৯৫৭, ১৯৬২, ১৯৬৭ আৰু ১৯৭১ চনত ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। কটকী এগৰাকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য।
লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
লীলাধৰ কটকী
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
টকিঅ'
টকিঅ'ক প্ৰায়ে এখন নগৰ বুলি ভবা হয়, কিন্তু চৰকাৰীভাৱে ইয়াক এখন "মহানগৰ প্ৰশাসনিক অঞ্চল" হিচাপেহে জনা যায়। ইয়াৰ গঠন নগৰতকৈ ভিন্ন আৰু ই নগৰ তথা প্ৰশাসন দুয়োপ্ৰকাৰে কাম কৰে। ইয়াৰ মহানগৰীয় প্ৰশাসনে টকিঅ'ৰ ২৩টা বিশেষ ৱাৰ্ডক (প্ৰত্যেককে একোখন একক নগৰ হিচাপে শাসন কৰা হয়) শাসন কৰে। লগতে এই চৰকাৰে ইয়াৰ পশ্চিম অংশৰ ৩৯খন পৌৰসভা আৰু দুটা দূৰৱৰ্তী দ্বীপশৃংখলো শাসন কৰে। বিশেষ ৱাৰ্ডসমূহৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৯ নিযুততকৈয়ো অধিক, আনহাতে সমগ্ৰ টকিঅ'ৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১৩ নিযুত। নগৰখনত ফৰচুন গ্ল'বেলৰ ৫০০ কোম্পানীৰ ৫১টা কোম্পানী আছে; পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেচি সংখ্যক কোম্পানী থকা নগৰ। টকিঅ' ইণ্টাৰনেচনেল ফিনাঞ্চিয়েল চেণ্টাৰ ডেভেলপমেণ্ট ইণ্ডেস্কএডিটৰ তৃতীয় স্থানত আছে। নগৰখন হৈছে ফুজি টিভি, টকিঅ' এমএক্স, টিভি টকিঅ', টিভি আছাহি, নিপন টেলিভিছন, এনএইসকে আৰু টকিঅ' ব্ৰডকাষ্টিং ছিষ্টেমৰ দৰে বহুটো দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ গৃহচহৰ।
টকিঅ' গোলকীয় অৰ্থনৈতিক শক্তিৰ তালিকাৰ তৃতীয় স্থানত আৰু গোলকীয় নগৰৰ তালিকাৰ চতুৰ্থ স্থানত অৱস্থান কৰিছে। গাডব্লিউচি (GaWC)'ৰ ২০০৮ চনৰ অনুসন্ধান পত্ৰিকাত এই নগৰখনক আলফা+ বিশ্ব নগৰ বুলি তালিকাবদ্ধ কৰিছে —আৰু ২০১৪ চনত ট্ৰিপএডভাইজৰৰ বিশ্ব নগৰ সমীক্ষাৰ "শ্ৰেষ্ট সামগ্ৰিক অভিজ্ঞতা" শাখা প্ৰথম স্থান পাইছিল (নগৰ খনে"স্থানীয় লোকৰ সহায়ৰ হাত", "নৈশজীৱন", "দোকান কৰা", "স্থানীয় জন পৰিবহণ" আৰু "স্বচ্ছ বাট-পথ" শাখাসমূহতো প্ৰথম স্থানত আছিল)। ২০১৫ চনত মাৰ্চাৰ কণছাল্টিং ফাৰ্মে টকিঅ'ক পৃথিৱীৰ ভিতৰত ১১শ তম সৰ্বাধিক ব্যয়বহুল নগৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে, আৰু ইক'নমিষ্ট ইণ্টেলিজেন্স ইউনিট'ৰ ক'ষ্ট-অৱ-লিভিং (জীয়াই থকাৰ দাম) সমীক্ষামতেও ই পৃথিৱীৰ ১১শ তম সৰ্বাধিক ব্যয়বহুল নগৰ। ২০১৫ চনত মন'ক'ল আলোচনীয় টকিঅ'ক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বাসোপযোগী নগৰ হিচাপে নামকৰণ কৰিছিল। পৃথিৱীৰ সুৰক্ষিত চহৰসমূহৰ তালিকাত টকিঅ'ই প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। টকিঅ'ত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক ১৯৬৪, ১৯৭৯ জি-ছেভেন ছামিট, ১৯৮৬ জি-ছেভেন ছামিট, আৰু ১৯৯৩ জি-ছেভেন ছামিট, অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াতেই গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক ২০২০ আৰু গ্ৰীষ্মকালীন পেৰাঅলিম্পিক ২০২০ অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:জাপান শ্ৰেণী:ৰাজধানী
চাতক
চাতক বা টেলটুপী (Barn Swallow, বৈজ্ঞানিক নাম-Hirundo rustica) চাতক(Swallow) এইজাতীয় চৰাইসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই এবিধ সহজে চিনিব পৰা চৰাই-ইয়াৰ দেহৰ ওপৰভাগ নীল-বৰণীয়া, নেজ জোঙা আৰু দকৈ দুভাগকৈ কটা। ইয়াক প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু আমেৰিকাত দেখা পোৱা যায়।
বিৱৰণ
পূৰ্ণবয়স্ক চাতক চৰাইৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১৭-১৯ ছে:মি: আৰু ওজন প্ৰায় ১৬-২২ গ্ৰাম হয়। ইয়াৰ দেহৰ ওপৰ অংশ নীলা বৰণীয়া আৰু কপাল আৰু ডিঙি মাখনবৰণীয়া। ইয়াৰ বুকুত বহল আৰু গাঢ় নীলা আঁচ এডাল থাকে। চাতক চৰাইৰ নেজ দীঘলীয়া আৰু খাঁজকটা হয়। নেজৰ ওপৰৰ ফালে বগা দাগেৰে এডাল দীঘলীয়া আঁচ থকা দেখা যায়।
মাইকী চাতক চৰাই দেখাত মতাটোৰ সৈতে একে হয়, কিন্তু ইয়াৰ নেজ কিছু চুটি আৰু বুকুৰ আঁচডাল সিমান উজ্জ্বল নহয়। পোৱালি চাতক চৰাইৰ গাৰ বৰণ মুগা হয় আৰু মুখখন কিছু ৰঙচুৱা হয়। ইয়াৰ দেহৰ তলৰ অংশ বগা চানেকীয়া হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰো পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইতকৈ নেজৰ দৈৰ্ঘ্য কম হোৱা দেখা যায়।
টেক্স'নমি
চাতক চৰাইৰ বিষয়ে পোণপ্ৰথমে কেৰ'লাছ লিনিয়াছে ১৭৫৮ চনত তেওঁৰ 'Systema Naturae' নামৰ গ্ৰন্থত 'Hirundo rustica' নামৰে উল্লেখ কৰিছিল।
বৰ্তমানলৈকে চাতক চৰাইৰ ছটা উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে-
বিতৰণ
It breeds in the Northern Hemisphere from sea level to typically 2,700 metres (8,900 ft), but to 3,000 metres (9,800  ft) in the Caucasus and North America, and it is absent only from deserts and the cold northernmost parts of the continents. Over much of its range, it avoids towns, and in Europe is replaced in urban areas by the House Martin. However, in Honshū, the Barn Swallow is a more urban bird, with the Red-rumped Swallow (Cecropis daurica) replacing it as the rural species.
বাসস্থান
The preferred habitat of the Barn Swallow is open country with low vegetation, such as pasture, meadows and farmland, preferably with nearby water. This swallow avoids heavily wooded or precipitous areas and densely built-up locations. T
In winter, the Barn Swallow is cosmopolitan in its choice of habitat, avoiding only dense forests and deserts. It is most common in open, low vegetation habitats
খাদ্য
The Barn Swallow typically feeds 7–8 metres (23–26  ft) above shallow water or the ground, often following animals, humans or farm machinery to catch disturbed insects, but it will occasionally pick prey items from the water surface, walls and plants. In the breeding areas, large flies make up around 70% of the diet, with aphids also a significant component.
প্ৰজনন
The male Barn Swallow returns to the breeding grounds before the females and selects a nest site, which is then advertised to females with a circling flight and song.
Both sexes defend the nest, but the male is particularly aggressive and territorial. Once established, pairs stay together to breed for life, but extra-pair copulation is common, making this species genetically polygamous, despite being socially monogamous. As its name implies, the Barn Swallow typically nests inside accessible buildings such as barns and stables, or under bridges and wharves. The neat cup-shaped nest is placed on a beam or against a suitable vertical projection. It is constructed by both sexes, although more often by the female, with mud pellets collected in their beaks and lined with grasses, feathers, algae or other soft materials. Barn Swallows may nest colonially where sufficient high-quality nest sites are available, and within a colony, each pair defends a territory around the nest which, for the European subspecies, is four to eight square metres (45 to 90 square feet) in size. Colony size tends to be larger in North America.
There are normally two broods, with the original nest being reused for the second brood and being repaired and reused in subsequent years. Hatching success is 90% and the fledging survival rate is 70–90%. Average mortality is 70–80% in the first year and 40–70% for the adult. Although the record age is more than 11 years, most survive less than four years.
স্থিতি
The Barn Swallow has an enormous range, with an estimated global extent of 51.7 million  square kilometres (19.96  million square miles) and a population of 190 million individuals. Although global population trends have not been quantified, the species is not believed to approach the thresholds for the population decline criterion of the IUCN Red List (that is, declining more than 30 percent in ten years or three generations). For these reasons, the species is evaluated as "least concern" on the 2007 IUCN Red List, and has no special status under the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES), which regulates international trade in specimens of wild animals and plants. -->
লগতে চাওক
Smiddy, P. 2010. Post-fledging roosting at the nest in juvenile barn swallows (Hirundo rustica). ''Ir Nat. J.'' : 31: 44 – 46.
শ্ৰেণী:শালিকা
চীন
thumbnail|চীনৰ জাতীয় পতাকা চীন ,চৰকাৰী ভাৱে গনপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীন পূব এছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। ১৩০ কোটি জনসংখ্যাৰ অধিকাৰী চীন পৃথিবীৰ সবাতোকৈ জনবহুল আৰু আয়তনৰ দিশৰ পৰা এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ আয়তন প্ৰায় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমান। পৃথিৱীৰ ৩য় বৃহত্তম ৰাষ্ট্ৰ চীনৰ উত্তৰে আছে মঙ্গোলিয়া; উত্তৰ পূবে ৰাছিয়া আৰু উত্তৰে কোৰিয়া; পূবে চীন সাগৰ; দক্ষিণে ভিয়েটনাম, লাওছ, ম্যানমাৰ, ভাৰত, ভূটান, নেপাল; দক্ষিণ পশ্চিম দিশে পাকিস্তান; পশ্চিমে আফগানিস্তান, তাজিকিস্তান, কিৰ্গিজিস্তান আৰু কাজাকিস্তান। এই ১৪খন দেশৰ উপৰিও চীনৰ পূবত পীত সাগৰৰ ওচৰত দক্ষিণ কোৰিয়া আৰু জাপান আছে; দক্ষিণ চীন সাগৰৰ বিপৰীত দিশত আছে ফিলিপাইন।
ৰাজেন গোহাঁই (ৰাজনীতিক)
ৰাজেন গোহাঁই (জন্ম ২৬ নৱেম্বৰ ১৯৫০) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিক আৰু বৰ্তমান লোকসভাৰ সাংসদ। তেওঁ সংসদত ১৯৯৯ চনৰে পৰা অসমৰ নগাঁও লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। গোহাঁই ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ সদস্য।
চীন
নাম
চীনাসকলে তেওঁলোকৰ দেশক চুংকুও নামেৰে মাতে, যাৰ অৰ্থ "মধ্যদেশ" বা "মধ্যৱৰ্তী ৰাজ্য"। "চীন" নামটো বিদেশীসকলে দিয়া; এইটো সম্ভৱত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় শতিকাৰ চীন ৰাজবংশৰ নামৰ বিকৃত ৰূপ। চীনৰ স্বীকৃত নামটো হ'ল 'পিপুলচ্‌ ৰিপাব্লিক অৱ চাইনা' (People's Republic of China)।
ৰাজেন গোহাঁই (ৰাজনীতিক)
আগজীৱন
ৰাজেন গোহাঁইয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮১ চনত ৰীতা গোহাঁইৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ ৫জন সন্তান আছে। পেছাগতভাৱে গোহাঁই এগৰাকী চাহ বাগানৰ মালিক।
চীন
সাধাৰণ তথ্য
চীনত বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ এক-পঞ্চমাংশ লোকে বাস কৰে। সেইসকলৰ ৯০% ৰো অধিক হ’ল চৈনিক হান জাতিৰ লোক। হান জাতি বাদেও চীনত আৰু ৫৫টা সংখ্যালঘু জাতিয়ে বাস কৰে। তাৰ মাজত আছে তিব্বতি, মঙ্গোল, উইঘুৰ, ছুয়াং, মিয়াও আদি অনেক সৰু সৰু জাতি। হান জাতিৰ লোকসকলৰ মাজত অঞ্চলভেদে ভাষাগত পাৰ্থক্য দেখা যায়। যদিও শিক্ষাব্যৱস্থা্ত আৰু গণমাধ্যমত পুতোংহুয়া নামেৰ এটা সাধাৰণ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আঞ্চলিক কথিত ভাষাসমূহৰ বেছিভাগেই পৰস্পৰৰ বোধগম্য নহয়। তেনেক্ষেত্ৰত চিত্ৰলিপিভিত্তিক লিখন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা চীনা উপভাষাই একক ভাবে লেখা দেখা যায়; ফল ক্ৰমে সমূহ চীনত যোগাযোগ সহজ হৈছে।
ৰাজেন গোহাঁই (ৰাজনীতিক)
ৰাজনৈতিক জীৱন
ৰাজেন গোহাঁইয়ে ক্ৰমাগতভাৱে তিনিবাৰ লোকসভাৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে। তেওঁ ১৯৯৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে নগাঁও লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয় আৰু সেই একে সমষ্টিৰে পৰা ২০০৪ আৰু ২০০৯ চনত পুনৰ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। গোহাঁই ১৯৯১ চনৰে পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ এগৰাকী সদস্য হৈ আছে। ২০১৬ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ৰেল ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী ৰূপে কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
চীন
সাধাৰণ তথ্য
চীন হৈছে পৃথিৱীৰ ২য় বৃহৎ অৰ্থনীতি (১মত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)। চীন এখন 'চিংগ্ল্ পাৰ্টী ষ্টেট, অৰ্থাৎ চীনত মাত্ৰ এটা পাৰ্টীৰ ৰাজত্ব, সেই পাৰ্টীটো হ'ল- 'কমিউনিষ্ট পাৰ্টী অৱ চাইনা'।
প্ৰাৰম্ভিক ৰাজ্য সমোহ
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭-১১ শতিকাত ৰাজত্ব কৰা 'চাং'সকল প্ৰথম চীনা ৰাজবংশ। তেওঁলোকৰ দিনতেই আধুনিক চীনা লিপিৰ প্ৰথম পোনপটীয়া পূৰ্বজ "অ'ৰেক্ল্ ব'ন্ লিপি" প্ৰচলিত হৈছিল। চাং সকলৰ পিছত আহিল 'ঝৌ'সকল। তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২-৫ম শতিকালৈ ৰাজ কৰে। তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰা শক্তি বিভিন্ন আঞ্চলিক ৰাজ্যলৈ গ'ল। তেওঁলোকে ৩০০ বছৰীয়া "বসন্ত আৰু শৰৎ"ৰ যুগ যুদ্ধ কৰি পাৰ কৰিলে। "ৱাৰিং ষ্টেত্স" বা "যুদ্ধ কৰা ৰাজ্য সমোহ"ৰ যুগ(খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫-৩ শতিকা) অহালৈকে চীনত ৭খন শক্তিশালী ৰাজ্য সৃষ্টি হ'ল।
ৰাজকীয় চীন
যুদ্ধ কৰা ৰাজ্য সমোহৰ যুগৰ পিছত শ্বিং ৰাজবংশ শক্তিলৈ আহে। শ্বিং শ্বি হুৱাঙে নিজক চীনৰ প্ৰথম সম্ৰাট ঘোষণা কৰে।
আছ-ছাজদা
thumb|কোৰআনৰ পাণ্ডুলিপিৰ পৰা ফলিঅ’ত আছ-ছাজদাহৰ ছূৰাৰ ২৯-৩০ আয়াত আছে। তাৰ পিছৰ সজ্জাগত সীমাই আল-আহজাবৰ ছূৰাৰ পৰৱৰ্তী খণ্ডৰ শিৰোনামক আগুৰি ধৰিছে। কুফিক লিপি। ইৰাক বা ছিৰিয়া, নৱম বা দশম শতিকা। মিউজিয়াম অৱ ইছলামিক আৰ্ট, বাৰ্লিন আছ-ছাজদা (السجدة), হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩২তম ছূৰা (অধ্যায়) য’ত ৩০টা আয়াত (শ্লোক) আছে। ছূৰাটোৰ নাম ۩ "ছিজদাহ" বা "আৰাধনা" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। আৰু পোন্ধৰ নং আয়াতৰ পৰা লোৱা হৈছে, য'ত "... প্ৰভুৰ প্ৰশংসা গীত গোৱা"সকলৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
বিশ্বাস কৰা হয় যে অৱতীৰ্ণৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ক'বলৈ গ'লে ই আগৰ "মক্কান ছূৰা", অৰ্থাৎ ই পিছলৈ মদিনাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। টাবাৰী (আৰবী – জাৰ্মান) ভাষাৰ অনুবাদক থিয়ডৰ নল্ডেকে (মৃত্যু ১৯৩০) ইয়াক ৭০তম বুলি অনুমান কৰিছিল (নল্ডেকৰ কালক্ৰম)। পৰম্পৰাগত মিচৰৰ কালক্ৰমত অধ্যায়টোক ওহাইৰ ক্ৰমত (কোৰআন ২৩ৰ পিছত) ৭৫ নং অধ্যায় হিচাপে ৰখা হৈছে।
সাৰাংশ
অধ্যায়টোৰ প্ৰথমাৰ্ধত ইছলামৰ কিছুমান ধৰ্মতত্ত্বৰ ধাৰণা, য'ত ওহী, আল্লাহ, মানুহৰ সৃষ্টি, পুনৰুত্থান আৰু বিচাৰৰ দিন আদি সামৰি লোৱা হৈছে। দ্বিতীয়াৰ্ধত আল্লাহৰ আগত "সজ্জিত" হোৱা আৰু আল্লাহৰ ৰাশিৰ পৰা "আঁতৰি যোৱা"সকলৰ মাজৰ বৈপৰীত্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। তাৰ পিছত অধ্যায়টোত ইজ্ৰাইলৰ সন্তানসকলক মুছাৰ যোগেদি আল্লাহৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰা লোকসকলৰ আদৰ্শ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।
কোৰআনৰ টীকা
right|thumb|আৰবী ভাষাত ছূৰা আছ-ছাজদা ইবনে কাথিৰৰ (মৃত্যু ১৩৭৩) তফছিৰত বৰ্ণিত এটা হাদিছত কোৱা হৈছে যে মুহাম্মাদে প্ৰতি শুক্ৰবাৰে ৰাতিপুৱাৰ নামাজ (ফজৰ)ৰ বাবে আল-ইনছানৰ সৈতে একেলগে আছ-ছাজদা (কোৰআন ৭৬) প্ৰায়ে পাঠ কৰিছিল। আল-আলুছি (মৃত্যু ১৮৫৪) আদিয়ে আন এটা প্ৰতিবেদন নিশ্চিত কৰিছিল য'ত কোৱা হৈছে যে মুহাম্মাদে শুই উঠাৰ আগতে প্ৰায়ে অধ্যায়টো আবৃত্তি কৰিছিল।
আল-ছুয়ুতিয়ে (মৃত্যু ১৫০৫) ৰাতি আল্লাহক ছিজদাহ কৰিবলৈ "[নিজৰ] বিছনাৰ পৰা আঁতৰি থকা" লোকসকলৰ (তাহাজ্জুদ) উল্লেখ কৰাৰ পিছত এই অধ্যায়টোৰ নাম “বিছনাৰ ছূৰা,” (ছূৰাত আল-মদাজিʿ) ৰাখিছে। অধ্যায়টোৰ আন নামসমূহৰ ভিতৰত আল-কুৰতুবীৰ (মৃত্যু ১২৭৪) বাছনি কৰা হৈছে: ১ আৰু ২ আয়াতৰ পৰা প্ৰথম শব্দৰ পিছত আলিফ লাম মিম তানজিল ("আলিফ, লাম, মিম, প্ৰকাশ")।
ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি মুহাম্মাদৰ নবীত্বৰ মক্কা পৰ্যায়ত এই অধ্যায়টো অৱতীৰ্ণ হৈছিল। কিছুমান পণ্ডিতে প্ৰকাশৰ অনুষ্ঠান সংলগ্ন কৰাৰ ভিত্তিত (আছবাব আল-নুজুল) যুক্তি আগবঢ়ায় যে কেইবাটাও আয়াত (কোনোৱে কয় ১৬–২০ আয়াত, কোনোৱে কয় মাত্ৰ ১৮–২০, কোনোৱে কয় মাত্ৰ ১৬) মদিয়ান পৰ্যায়ৰ, কিন্তু যুক্তিবোৰ নহয় বহুলভাৱে গ্ৰহণ কৰা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, মাহমুদ আল-আলুছিৰ মতামত যে এই আয়াত আৰু পূৰ্বৰ আয়াতসমূহৰ মাজত ঘনিষ্ঠ সংযোগৰ অৰ্থ হ’ল যে এইবোৰ একে সময়ৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
উদ্ধৃতিসমূহ
.
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ৰমেন ডেকা
জীৱন
ৰমেন ডেকাৰ জন্ম হৈছিল কামৰূপ (গ্ৰাম্য) জিলাৰ শুৱালকুছিত। তেওঁৰ পিতৃ সুৰেন্দ্ৰ নাথ ডেকা আৰু মাতৃ চম্পাৱতী ডেকা। ডেকাই প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত ডেকা জনতা পাৰ্টীৰ অসম শাখাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যৰত আছিল। ১৯৮০ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ গঠনৰ সময়ত ৰমেন ডেকা এগৰাকী সদস্য আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ মুখপাত্ৰ, ৰাজ্যিক সাধাৰণ সম্পাদক, ৰাজ্যিক উপ-সভাপতি, আৰু ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ দলৰ ৰাজ্যিক সভাপতিৰ দায়িত্বত আছিল। ডেকাই সংসদৰ গৃহ আৰু ৰাজহুৱা হিচাপ পৰীক্ষণ স্থায়ী কমিটিৰ (standing committee) ৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
১৯৭৯ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদক হিচাপে ৰমেন ডেকা নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
হোমেন বৰগোহাঞি
হোমেন বৰগোহাঞি (Homen Borgohain; ১৯৩২ – ২০২১) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে অসম চৰকাৰে তেওঁলৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটাকে ধৰি অসংখ্য বঁটা-বাহনেৰে তেওঁৰ অৱদানক স্বীকৃতি জনোৱা হৈছিল। 'পিতা-পুত্ৰ' গ্ৰন্থখনৰ বাবে বৰগোহাঞিক ১৯৭৮ চনত অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল যদিও তেওঁ ভাৰতীয় সমাজত সৃষ্টি হোৱা সহনশীলতাৰ অভাৱৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ স্বৰূপে, ২০১৫ চনত, এই বঁটা আৰু ইয়াৰ সৈতে প্ৰাপ্ত নগদ ধন ঘূৰাই দিছিল। হোমেন বৰগোহাঞিয়ে ২০০১ আৰু ২০০২ চনত দুবাৰকৈ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল।
বিবাহসূত্ৰে তেওঁ অসমৰ আন এগৰাকী সাহিত্যিক নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ স্বামী আছিল আৰু দুয়ো একেলগে 'পুৱাৰ পূৰৱী সন্ধ্যাৰ বিভাস' নামৰ উপন্যাসখন লিখি উলিয়াইছিল। বৰগোহাঞিয়ে 'সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায়', 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়', 'অস্তৰাগ', 'পিতাপুত্ৰ', 'মৎসগন্ধা', 'তিমিৰ তীৰ্থ' আদি বহুকেইখন উপন্যাসৰ উপৰি কেইবাখনো আত্মজীৱনী, স্মৃতি-কথা, প্ৰবন্ধ-সংকলন, গল্প-সংকলনৰ উপৰি যথেষ্ট সংখ্যক কবিতা লিখিছে। বৰগোহাঞিৰ উপন্যাস 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়'ৰ কাহিনীভিত্তিক জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একে নামৰ ছবিখনে ১৯৮৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে আন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ পৰা মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ অসমীয়া দৈনিক কাকত নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁ নীলাচল, সাতসৰী, আমাৰ অসম, অসম বাণী, সূত্ৰধাৰ আদিকে ধৰি ভালেকেইখন কাকত-আলোচনীৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
অসমত গ্ৰন্থ আন্দোলনৰ হোতা স্বৰূপে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ‌ বিংশ শতিকাৰ শেষৰপৰা একবিংশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত বহুখিনি কাম কৰি থৈ গৈছে। ‘যিবোৰ দেশত শিক্ষিতৰ সংখ্যা আৰু কিতাপৰ প্ৰচলন আটাইতকৈ বেছি সেইবোৰ দেশেই আজি পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উন্নত দেশ বুলি পৰিগণিত হৈছে। অসমৰ মানুহেও যদি আধুনিক জগতৰ উন্নতিৰ প্ৰতিযোগিতাত সমানে ভাগ ল’ব খোজে তেন্তে তেওঁলোকে কিতাপক ভাল পাবলৈ শিকিব লাগিব আৰু নিয়মিতভাৱে কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস কৰিব লাগিব। ’ সাহিত্যৰ বিভিন্ন বিধাসমূহত সবলভাৱে আত্মপ্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁ নিজৰ জীৱনটোকে ‘সাহিত্য ৰচনাৰ মূল বিষয়’ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। ‘ধুমুহা আৰু ৰামধেনু’ৰ দ্বিতীয় খণ্ডত তেওঁ লিখিছে– ‘ক’বলৈ গ’লে যোৱা কুৰিবছৰমান ধৰি আত্ম-জীৱনীৰ বাহিৰে [সাংবাদিকতাক বাদ দি] আন একো মই লিখাই নাই। যোৱা কুৰিবছৰত মই আটাইতকৈ বেছি পৰিমাণে লিখিছো ব্যক্তিগত ৰচনা– যিবোৰত মই ঘাইকৈ নিজৰ কথাই লিখিছোঁ। ’
‘শ্ৰীময়ী’ আলোচনীৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ লেখা সম্পৰ্কে এষাৰ কথা কৈছিল এনেদৰে–‘যদি কোনো কথা মই তীব্ৰভাৱে অনুভৱ নকৰোঁ মই লিখিব নোৱাৰোঁ। মোৰ লেখাত আন্তৰিকতা আৰু অনুভূতিৰ তীব্ৰতা সংপৃক্ত হৈ থাকে। ’
জন্ম আৰু শিক্ষা
হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ আত্মজীৱনীত নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে বিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীত ভৰ্তি হোৱা বুলি উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ কৈছে, “নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে মই বিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীত ভৰ্তি হৈছিলোঁ। তাৰো কাৰণ আছিল একেটাই-জেদ।” কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে অৱতীৰ্ণ হোৱা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত তেওঁ‌ৰ ফলাফল আশানুৰূপ হোৱা নাছিল। তেওঁ প্ৰথম বিভাগতহে উত্তীৰ্ণ হৈছিল। পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা হোৱাৰ দিনা সংস্কৃত শিক্ষক লক্ষ্মীনাথ ফুকনে তেওঁক কলা শাখাত পঢ়িবলৈহে নিৰ্দেশ দিছিল। অৱশ্যে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে মনে মনে কলা শাখাতে পঢ়িম বুলিয়েই ঠিক কৰি থৈছিল। কিন্তু শিক্ষকগৰাকীৰ কথা শুনি তেওঁ জেদতে বিজ্ঞান শাখাত পঢ়িবলৈ থিৰাং কৰিলে। তেওঁৰ ইণ্টাৰমিডিয়েট (আইএছচি) পৰীক্ষা ভাল হৈছিল। কিন্তু তেওঁ কৈছে, “…কিন্তু তাৰ কাৰণে কিছু মূল্য দিবলগীয়া হ'ল। কলেজৰ প্ৰথম দুটা বছৰ মোৰ কাৰণে খুব নিৰানন্দময় হৈ ৰ'ল।” ইয়াৰ পিছত তেওঁ তৃতীয় বাৰ্ষিকত নাম লগাঁৱতে ইংৰাজীত অনাৰ্ছ ল'লে আৰু বিজ্ঞান শাখাৰ পৰা কলা শাখালৈ আহিল। তেওঁ‌ আত্মজীৱনী 'আত্মানুসন্ধান'ত কৈছে, “আৰ্টছলৈ আহি ঘৰৰ ল'ৰা ঘৰলৈ ঘূৰি অহাৰ নিচিনা বিৰাট স্বস্তি অনুভৱ কৰিলোঁ।”
আৰম্ভণিৰ কালছোৱা
১৯৫৫ চনত হোমেন বৰগোহাঞিয়ে প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু মাজুলীত উপ-প্ৰতি সমাহৰ্তা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনলৈকে তেওঁ ছয়গাঁৱত উপ-প্ৰতি সমাহৰ্তাৰ দায়িত্বত থাকে। ১৯৬০-৬২ চনত তেওঁ গোৱালপাৰা মহকুমাৰ পৰিকল্পনা বিষয়া হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৬৩-৬৫ চনত উত্তৰ লখিমপুৰত পৰিকল্পনা বিষয়া আৰু ১৯৬৫-৬৮ চনত যোৰহাটৰ পৰিকল্পনা বিষয়াৰ দায়িত্বত থাকে। ১৯৬৮ চনত চৰকাৰী চাকৰি পৰিত্যাগ কৰে আৰু সাপ্তাহিক নীলাচল কাকতত সম্পাদক হিচাপে সাংবাদিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।
অসমৰ কবি নৱকান্ত বৰুৱাই সীমা দত্ত ছদ্মনামেৰে মাধৱ বেজবৰুৱা সম্পাদিত বাঁহীত লিখা কবিতাই হোমেন বৰগোহাঞিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল বুলি তেওঁ আত্মজীৱনীত মন্তব্য কৰিছে। তেখেতে লিখিছে, “…একমাত্ৰ সীমা দত্তৰ কবিতাবোৰ মই উৰাই-ঘূৰাই বহুবাৰ পঢ়িছিলো, আৰু সেই কবিতাবোৰৰ মাজতে অসমীয়া কবিতাৰ ঋতু-পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰথম পূৰ্বাভাস মই পাইছিলো।” নৱকান্ত বৰুৱাৰ উপৰি অসমীয়া কবি অজিৎ বৰুৱাৰ কাব্যই বৰগোহাঞিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত বৰগোহাঞিৰ প্ৰথমটি গল্প সংকলন 'বিভিন্ন কোৰাছ' প্ৰকাশ হয়।
সাহিত্য-সংবাদ জীৱন
হোমেন বৰগোহাঞিয়ে মুঠ চুটিগল্প লিখিছে ৩৫ টা। উল্লেখযোগ্য যে প্ৰতিটো গল্পৰ পৰিস্থিতি, পৰিৱেশ আৰু বিষয়বস্তু সম্পূৰ্ণ বেলেগ।
ষ্টুডেণ্টছ ষ্ট'ৰ্‌ছৰ সৈতে সম্পৰ্ক
১৯৮৭ চনত ষ্টুডেণ্টছ ষ্ট'ৰ্‌ছ প্ৰকাশনৰ সৈতে হোমেন বৰগোহাঞিৰ প্ৰথম সম্পৰ্ক হৈছিল। এই সম্পৰ্কৰ শুভাৰম্ভ হৈছিল সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায় শীৰ্ষক উপন্যাসখনিৰে। তেতিয়াৰে পৰা জীৱনৰ অন্তিম সময়লৈকে বৰ্তি থকা সুদীৰ্ঘ ৩৪ বছৰজোৰা সম্পৰ্কৰ কথা সুঁৱৰি প্ৰকাশনৰ প্ৰধান সদস্য অজয় কুমাৰ দত্ত আৰু মৃত্যুঞ্জয় কুমাৰ দত্তই তেখেতৰ মৃত্যুৰ পাছত এনেদৰে লিখিছিল, “ইখনৰ পিছত সিখনকৈ প্ৰতিবছৰে নতুন নতুন কিতাপৰ পাণ্ডুলিপি আমাক দি যাবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে তেখেতৰ লগত আমাৰ সম্পৰ্ক গাঢ় হৈ আহিল। কঠোৰ ব্যক্তিত্বৰ আঁৰত থকা কোমল অন্তৰৰ মানুহজনক আমি ভালদৰে বুজি উঠিলোঁ। তেখেতৰ ওপৰত আমাৰ তাগিদা দিনকদিনে বাঢ়ি গ'ল। পাঠক সমাজেও প্ৰতিবছৰতেই বিচৰা হ'ল হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন নতুন কিতাপ। … এটা কথা উল্লেখ কৰিব খুজিছোঁ যে মানুহে সততে কোৱা ‘হোমেন বৰগোহাঞি মানেই ষ্টুডেণ্টছ ষ্ট'ৰ্‌ছ’ শীৰ্ষক মন্তব্যষাৰ শুনিলেই আমি অজান পুলক আৰু গৌৰৱত আহ্লাদিত হওঁ, নিজকে পৰম ধন্য যেন অনুভৱ কৰোঁ।”