cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
এলিফেন্ট জলপ্ৰপাত
বিৱৰণ
এলিফেণ্ট জলপ্ৰপাতৰ প্ৰথমটো জলপ্ৰপাত হৰ্চটেইল-পাঞ্চবাউল জলপ্ৰপাতৰ এক উদাহৰণ। প্ৰথম অংশটো অতি বহল আৰু গছৰ মাজত লুকাই থকা। ইয়াৰে দ্বিতীয়টো অংশ সজীৱ নহয় আৰু শীতকালত (আৰু শুকান মাহত) ইয়াক অপ্ৰয়োজনীয় যেন লাগে। তৃতীয়টো জলপ্ৰপাত আটাইতকৈ ওখ আৰু হঠাতে চকুত পৰে। অসংখ্য আকৃতিৰ চোকা শিলৰ ওপৰেৰে স্ফটিক স্বচ্ছ পানী পৰিলে ইয়াক আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় দেখা যায়।
জলপ্ৰপাতটোৰ কাষে কাষে যথেষ্ট সজীৱ সেউজীয়া আৰু ইয়াত ঢেকীয়া জাতিয় উদ্ভিদৰ পৰিমাণ অধিক।
অৱস্থান
উজনি শ্বিলঙৰ পূব খাছি পাহাৰ জিলাৰ মূল চহৰ শ্বিলঙৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত এলিফেণ্ট জলপ্ৰপাতটো অৱস্থিত। শ্বিলঙ চহৰৰ মাজমজিয়াৰ পৰা প্ৰায় এই জলপ্ৰপাতলৈ দূৰত্ব ১২ কিলোমিটাৰ।
শ্বিলং শৃংগৰ যথেষ্ট ওচৰত থকা এখন সৰু চাইনবৰ্ডে, পাহাৰৰ ধাৰেৰে বন্ধ হৈ যোৱা এটা সৰু পথক চিহ্নিত কৰে। এই পথটোৱেদি জলপ্ৰপাতটোলৈ যাব পাৰি।
পৰ্যটকে কেমেৰা অনাৰ অনুমতিৰ বাবে অতিৰিক্ত ভাৰতীয় মূল্যৰ টিকটৰ প্ৰয়োজন।
নেঘেৰিটিং শিৱদৌল
নেঘেৰিটিং শিৱদৌল অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ অন্তৰ্গত দেৰগাঁও নগৰৰ পৰা পূৱফালে ছয় কিঃমিঃ মান আঁতৰত সুন্দৰ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশৰ মাজত অৱস্থিত। নেঘেৰিটিং শিৱদৌলটো দুশ বছৰৰো অধিক পুৰণি বুলি অনুমান কৰা হৈছে। তিনিকুৰি পোন্ধৰটা শিলৰ চিৰি উঠি গৈ প্ৰায় বিশ গজমান চিৰি নোহোৱা ক্ৰমান্বয়ে ওপৰলৈ উঠি যোৱা বাট অতিক্ৰম কৰি মন্দিৰৰ লোহাৰ গেটখন পোৱা যায়। গেটৰ পৰা এশ গজ গলেই মন্দিৰৰ বাটচ’ৰা পোৱা যায়। চৌহদৰ দহবিঘা মাটিৰ মাজতে মন্দিৰটো অৱস্থিত।
ইতিহাস
thumb|left|200px আহোম স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহই দেৰগাঁৱৰ মন্দিৰ সজোৱাৰ আগতে দেৰগাঁৱৰ গেলাবিল নৈৰ কাষতে মহাদেৱৰ এটা মন্দিৰ সাজিছিল। এই দেৱালয়টো নদীৰ পানীয়ে খহাই নিয়াৰ পিচত ১৬৮৭ শকত (ইংৰাজী ১৭৬৫ চনত) স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই মন্দিৰটি নেঘেৰিটিং নামে গিৰি শিখৰত সাজে । প্ৰবাদ মতে টিলাটোৰ ওপৰত নেঘেৰি চৰাইৰ খোৰোং আছিল বাবে ইয়াৰ নাম নেঘেৰিটিং ৰখা হয়। দেৰগাঁৱৰ শিৱদৌলৰ ঐতিহ্যপূৰ্ণ বৈশিষ্ট আছিল দেৱদাসী নৃত্য। এসময়ত এই নৃত্য চাবলৈ বহুত দুৰদুৰণিৰ পৰা মানুহ আহিছিল। এই নৃত্য কৰা সকলক "নটী" বোলা হৈছিল। নটী সকলে নৃত্য কৰোঁতে মূৰৰ ওপৰৰ মাজভাগত ওখকৈ খোপা বান্ধছিল, ইয়াক "নেঘেৰী খোপা" বোলা হৈছিল। চিনাতলীয়া নটৰ জীয়ৰী ফুলমতী দেৰগাঁৱৰ নটী আছিল। ফুলমতীৰ নৃত্যত সন্তুষ্ট হৈ স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই ৰাজকাৰেংলৈ নি ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী আৰু প্ৰমথেশ্বৰী নাম দি বৰৰজা উপাধিৰে অসমৰ ৰানী পাতিছিল।
বৈশিষ্ট্য
thumb|left|নেঘেৰিটিং শিৱদৌল আৰু দৌলৰ গাত থকা কেইটামান ভাস্কৰ্যৰ ছবি। চেপেটা ইটাৰে সজোৱা কৰ্দৈশিৰীয়া নেঘেৰিটিং শিৱদৌল আহোম যুগৰ কাৰুকাৰ্য্যৰ এক সুন্দৰ নিৰ্দশন। দৌল সমূহৰ বেৰত থকা নানা তৰহৰ মূৰ্তি বৰ্তমানে লোপ পাইছে। ঘাই দৌলটোৰ চাৰিওফালে চাৰিটা দৌল আছে। প্ৰতিটো দৌলৰে এটা আগচ’ৰা আছে। মূল দৌলত বান লিংগ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। এই লিংগটোৰ আকাৰ প্ৰায় ৩ ফুট। বাকী কেইটাত গণেশ, বিষ্ণু, দূৰ্গা আৰু সূৰ্য দেৱতাৰ বিগ্ৰহ আছে । দেৰগাঁৱৰ শিৱদৌলৰ প্ৰতি আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ অসীম ভক্তি আছিল। তেঁওলোকে পূজাৰ নিৰ্মালি লৈহে আহাৰ গ্ৰহন কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে দেৰগাঁৱৰ পৰা ৰাজধানী ৰংপুৰলৈ ‘বৰআলি’নামৰ এটি চমু পথ আছিল। দৌলৰ প্ৰধান ঠাকুৰজনক "বৰঠাকুৰ" বোলা হৈছিল। বৰ্তমান দেৰগাঁৱ শিৱদৌলৰ পূজাৰী ব্ৰাহ্মনসকলৰ সৰহ ভাগেই আহোমযুগত ভাটী ফালৰ পৰা অহা। অনুমান কৰা যে প্ৰাকৃতিক দূৰ্যোগৰ বাবে আৰু প্ৰাচীন মন্দিৰ সমূহ ধ্বংস হৈ যোৱাত ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা নোপোৱাত ব্ৰাহ্মন পূজাৰী সকল আন ঠাইলৈ গুছি যায় বা তেঁওলোকে বৃত্তি সলাইছিল। সেয়ে স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহই ভূধৰ আগমাচাৰ্য্যক নতুন পূজাৰী হিচাবে আনিব লগা হৈছিল। সেই আগমাচাৰ্য্যৰ বংশধৰ সকলে এতিয়াও নেঘেৰিটিং দৌলত সেৱা আগবঢ়াই আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
নেঘেৰিটীং শিৱ দৌলৰ ইতিহাস (ৰচনা)
শ্ৰেণী:গোলাঘাট জিলা শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
অনুৰাধাৰ দেশ
অনুৰাধাৰ দেশ উৰিষ্যাৰ বংগোপসাগৰৰ তৈল অনুসন্ধান ক্ষেত্ৰৰ পটভূমিত ৰচিত এখন ভিন্নধৰ্মী অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ লেখক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী। ই দেৱচৌধুৰীৰ প্ৰথমখন উপন্যাস। অনুৰাধাৰ দেশৰ বাবে লেখকে ১৯৯৩ চনৰ বিষ্ণুৰাভা বঁটা লাভ কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত উপন্যাসখন প্ৰান্তিক আলোচনীত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। লেখকে প্ৰথম খণ্ডটো ভ্ৰমণ কাহিনী হিচাপেহে প্ৰান্তিকলৈ লিখি পঠিয়াইছিল। প্ৰান্তিকৰ মুখ্য সম্পাদক ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া আৰু প্ৰদীপ নাথৰ সৈতে হোৱা আলোচনামৰ্মে তেওঁ নিজৰ চাকৰি জীৱনৰ অভিজ্ঞতা উপন্যাস হিচাপে লিপিৱদ্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। অনুৰাধাৰ দেশ উড়িয়া আৰু হিন্দী ভাষালৈয়ো অনুবাদ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
লেখকৰ পৰিচয়
ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীয়ে ১৯৭১ চনত পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠৰপৰা সুখ্যাতিৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৭৬ চনত তেওঁ বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰথম বিভাগত ইঞ্জিনিয়াৰিং ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৭৭ চনত দুলীয়াজানৰ অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডৰ চাকৰিত যোগদান কৰে। চাকৰিৰ তাগিদাত তেওঁ পাঁচ বছৰ কাল উৰিষ্যাৰ ভুবনেশ্বৰ আৰু বংগোপসাগৰৰ পাৰৰ পাৰাদ্বীপ বন্দৰত কটায়। অনুৰাধাৰ দেশ এই পাঁচ বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰে ফচল। বৰ্তমান তেওঁ অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডৰ এজন উচ্চপদস্থ বিষয়া। তেওঁৰ অন্যান্য ৰচনাৰ ভিতৰত 'গল্প লিখাৰ গল্প' নামৰ দহটা গল্প আৰু ছখন ৰচনাৰ ভিন্নমুখী সংকলন উল্লেখযোগ্য।
কাহিনী সাৰাংশ
উপন্যাসখনৰ মুখ্য পটভূমি উৰিষ্যাৰ ভুৱনেশ্বৰ আৰু পাৰাদ্বীপ বন্দৰ। অৰুণাভ এজন অসমীয়া যুৱক, তৈল কোম্পানীৰ চাকৰিয়াল। কোম্পানীয়ে উৰিষ্যাৰ বংগোপসাগৰত আৰম্ভ কৰিবলৈ লোৱা নতুন এক প্ৰকল্পলৈ তেওঁ বদলি হয়। কৰ্মস্থলীতে তেওঁ প্ৰকল্প মেনেজাৰ মিষ্টাৰ মেহৰা, জাহাজ পৰিবহণ বিশেষজ্ঞ ডেনিছ ছিলভিয়া আৰু সহকৰ্মী নীৰেন দত্ত আৰু মিছেছ ডালভিক লগ পায়। নীৰেনে অৰুণাভক ভাবী পত্নী ৰূপালী চলিহাৰ কথা কয় যাৰ সৈতে প্ৰকৃততে অৰুণাভৰ একধৰণৰ সম্পৰ্ক আছিল। আনহাতে অৰুণাভে ভুৱনেশ্বৰ নিবাসী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহপাঠী অনুৰাধা সাহাকো বিচাৰি উলিয়ায়। আটাইৰে ভিন্ন সান্নিধ্যত উৰিষ্যাত অৰুণাভৰ দিনবোৰ পাৰ হয়। পিছলৈ অৰুণাভ আৰু নীৰেন দুয়ো একেটা ফ্লেটতে থাকিবলৈ লয়। কিছুদিনৰ পিছত ৰূপালীৰ সৈতে নীৰেনৰ বিয়া হৈ যায় আৰু পাৰাদ্বীপৰ ফ্লেটলৈ আহে। কিন্তু নীৰেনৰ অস্বাভাৱিক শীতলতাৰ বাবে দুয়োৰে মাজত কোনো নিভৃত সম্পৰ্ক স্থাপন নহয় আৰু ইয়াৰ বাবে ৰূপালীয়ে চৰম মানসিক অস্থিৰতাত ভোগে। ইয়াৰ মাজতে ডেনিছ আৰু মিছেছ ডালভিৰ মাজত প্ৰেমজনিত সম্পৰ্কই গঢ় লয়। অৰুণাভ আৰু অনুৰাধায়ো ইটোৱে-সিটোৰ প্ৰতি এক ভিন্ন ভাৱে গঢ় লোৱাৰ কথা অনুভৱ কৰিবলৈ লয়। তেনেতে এদিন এক অনিয়ন্ত্ৰিত মুহূৰ্ত্তত অৰুণাভ আৰু ৰূপালীৰ মাজত শাৰীৰিক সম্পৰ্ক হৈ যায়। ফলস্বৰূপে ৰূপালী সন্তানসম্ভৱা হয়। নীৰেনে তেওঁ যে এই সন্তানৰ পিতৃ নহয় সেই কথা জানি ৰুক্ষ আৰু ক্ষুব্ধ হৈ পৰে। অস্থিৰতাৰ মাজতে ৰুপালীয়ে এটা পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত আভ্যন্তৰীণ ৰক্তক্ষৰণ হৈ মৃত্যুক সাৱটি লয়। ইতিমধ্যে একেলগে থাকিবলৈ লোৱা ডেনিছ আৰু ডালভিয়ে সন্তানটো তুলি লোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। কিন্তু শেষত নীৰেনে শিশুটিক নিজ হাতেৰে ডাঙৰ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে আঁকোৱালি লয়। অৰুণাভে নিজকে এই সকলোবোৰ কথাৰে দায়ী বুলি ভাবি প্ৰচণ্ড দোষবোধেৰে অনুৰাধাৰ কাষৰপৰা আঁতৰি যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সমস্ত কথা অনুৰাধাক কয়। কিন্তু অনুৰাধাই এই মানৱীয় দোষ-গুণ, ভুল-ত্ৰুটিৰ সমাহাৰ অৰুণাভক আদৰি লয়। শেষত অৰুণাভ আৰু অনুৰাধা দুয়ো একেলগে দিল্লী অভিমুখী বিমানত উঠাৰ বৰ্ণনাৰে উপন্যাসখনৰ সমাপ্তি ঘটে।
সমালোচনা
উপন্যাসখন সন্দৰ্ভত আৱাহনৰ পাতত নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যই মন্তব্য কৰে ,
পদুম কুঁৱৰী'ৰ দিনৰে পৰা প্ৰেমৰ পৰীক্ষা অসমীয়া উপন্যাসত হৈছে যদিও, সেইবোৰৰ বেছিভাগেই প্ৰাচীন নৈতিকতাৰ দিশটোতে আৱদ্ধ। ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নিশ্চয় আছে। যিবোৰ আচৰণক সাধাৰণতে ভ্ৰষ্টতা বুলি আখ্যা দিয়া যায়, তেনে ভ্ৰষ্টতাৰ জটিল আৱৰ্ত্ততে মানৱীয় তাৎপৰ্যপূৰ্ণ প্ৰেমৰ ছবি আঁকিবলৈ বহুতেই যত্ন কৰিছে। ফণীন্দ্ৰকুমাৰৰ 'অনুৰাধাৰ দেশ' এই ধাৰাৰ এক সাৰ্থক প্ৰচেষ্টা।
গোবিন্দ প্ৰসাদ শৰ্মাৰ মতে, "আদিৰ পৰা অন্তলৈকে সমানে মনোগ্ৰাহীকৈ বৰ্ণনা কৰা কাহিনীটি এই উপন্যাসৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। কাহিনীৰ অগতানুগতিকতা, অপৰিচিত পটভূমিৰ ইংগিতধৰ্মী কুশলীচিত্ৰণ, চৰিত্ৰসমূহৰ আমোদজনক কথোপকথন, লেখকৰ হৃদয়স্পৰ্শী ভাষা--- এইবোৰেই কাহিনীৰ মনোগ্ৰাহিতাৰ কাৰণ।" (সূত্ৰধাৰ, মাৰ্চ '৯২ আৰু জুন '৯১)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:বিষ্ণু ৰাভা বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা (Jyotiprasad Agarwala; ১৯০৩ - ১৯৫১) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ কবিতা, নাটক, প্ৰবন্ধ, সমালোচনা, শিশুসাহিত্য আদি সকলাে দিশতে তেখেতে বৰঙণি আগবঢ়াই গৈছে। অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ অনবদ্য অৱদানৰ বাবে তেখেতক "ৰূপকোঁৱৰ" বুলি কোৱা হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা অসমীয়া গীতত আধুনিকতাৰ প্ৰৱৰ্তক। ১৯৩৫ চনত তেখেতে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতী নিৰ্মাণ কৰে। তেখেতৰ মৃত্যু তিথি ১৭ জানুৱাৰীক "শিল্পী দিৱস" ৰূপে পালন কৰা হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ দৰ্শনক ‘ৰূপান্তৰৰ দৰ্শন’হিচাপে আখ্যা দিব পাৰি৷ তেখেতে কৈছিল-‘ৰূপান্তৰেহে মাথোঁ জগত ধুনীয়া কৰে এয়ে মোৰ গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ’
জন্ম
১৯০৩ চনৰ ১৭ জুনত উজনি অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত মদাৰখাত মৌজাৰ তামোলবাৰী চাহ বাগিছাত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল পৰমানন্দ আগৰৱালা আৰু মাক আছিল কিৰণময়ী আগৰৱালা। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা তেওঁৰ বৰদেউতাক আছিল। তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষ নবৰংগৰাম আগৰৱালা ১৮১১ চনত ৰাজস্থানৰ মাৰৱাৰ অঞ্চলৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল। তেখেতৰ পৰিয়ালৰে সদস্য হৰিবিলাস আগৰৱালাই কীৰ্তন পুথি সৰ্বপ্ৰথমে ছপা কৰি প্ৰকাশ কৰিছিল৷
চিত্ৰৰঞ্জন দাসে প্ৰতিষ্ঠা কৰা জাতীয় বিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ ১৯২১ চনত দ্বিতীয় বিভাগত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয় আৰু কলিকতাৰ নেচনেল কলেজৰ পৰা আই.এ. দ্বিতীয় বৰ্ষৰ পঢ়া সাং কৰে। তাৰপিছত ১৯২৬ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদে অৰ্থনীতিত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে এডিনবাৰ্গলৈ যায় কিন্তু পঢ়া শেষ নকৰাকৈয়ে ১৯৩০ চনত উভতি আহে। ঘূৰি অহাৰ পথত জাৰ্মানীত তেখেতে সাত মাহৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰশিক্ষণ লয়।
অন্যান্য
ঘৰলৈ উভতি আহি জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে আৰু ১৯৩২ চনত ১৫ মাহৰ বাবে কাৰাবাস খাটে। শিলচৰ জেইলত টাইফইড ৰোগত ভোগা সত্ত্বেও তেখেতে কাৰাবাস সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৩৩ চনৰ শেষৰফালে তেখেতে ভোলাগুৰি চাহ বাগিছাত চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰি প্ৰথম অসমীয়া বোলছবি জয়মতীৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এই ছবিখনে ১৯৩৫ চনত মুক্তি লাভ কৰে। জয়মতীৰ পৰা হোৱা ব্যৱসায়িক লোকচানৰ জোৰা মাৰিবলৈ তেখেতে ১৯৩৯ চনত দ্বিতীয়খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ইন্দ্ৰমালতী নিৰ্মাণ কৰে। ১৯৪১ চনৰ পৰা জ্যোতিপ্ৰসাদ পুনৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ পৰে । ১৯৪২ চনৰ ভাৰত‌ ত্যাগ  আন্দোলনত‌ তেখেতে সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল ।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৩৬ চনত দেৱযানী ভূঞাৰ লগত তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
শিশু-সাহিত্য
তেখেতে তেৰটামান শিশু উপযোগী কবিতা লিখি থৈ গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে "কম্পুৰ সপোন"।
চলচ্চিত্ৰ
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জনক বুলি অভিহিত কৰা হয়। তেখেতে একক প্ৰচেষ্টাৰে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়খন অসমীয়া বোলছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
গীত
জ্যোতিপ্ৰসাদে প্ৰায় ৩০০ মান গীত ৰচনা কৰি নিজে সুৰ দিছিল। সেইবোৰক জ্যোতি সংগীত বুলি কোৱা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জীৱনীৰ বিষয় ৰচনা
মাও জেদং
মাও জেদং (Mao Zedong) চীন দেশৰ এজন ৰাজনৈতিক নেতা আছিল। ১৮৯৩ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে চীন দেশৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ (Hunan Province) ছাও ছান (Shaoshan) নামে ঠাইৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। খেতিয়কৰ সন্তান মাওক দেউতাকে খেতিয়ক হোৱাটোকে বিচাৰিছিল। কিন্তু শিশু অৱস্থাৰ পৰাই সকলো কথাৰ প্ৰতি সূক্ষ্মদৃষ্টি সম্পন্ন মাওৱে ছাত্ৰাৱস্থাতে উপলব্ধি কৰে যে পৃথিৱীৰ বৃহত্তম জনগোষ্ঠীটোৰ কৃষক শ্ৰমিক সকলৰ দুখ দৈন্য আঁতৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ বহুতো কৰিবলগীয়া আছে। তেওঁ লগতে এইটোও উপলব্ধি কৰে যে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ জৰ্জড়িত জীৱনৰ যন্ত্ৰণা দূৰ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় বিপ্লৱ। সেয়ে তেওঁ তেওঁৰ উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা আহৰণত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু দেউতাকে তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে খৰচ যোগাবলৈ অমান্তি হোৱাত মাওৱে তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গৰ পৰা টকা ধাৰ কৰি নিজৰ অধ্যয়নৰ খৰচ যোগাৰ কৰে।
পৃথিৱীৰ এক তৃতীয়াংশ জনতাৰ ভাগ্য পৰিবৰ্তনৰ ইপ্সিত লক্ষ্য আগত ৰাখি মাওৱে প্ৰথমতে অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয় চীনৰ অতীত ইতিহাস। এই সময়ত মাওক বুৰঞ্জীৰ দুটা ঘটনাই বৰকৈ আকৃষ্ট কৰে। এটা হ’ল ১৮৫০ চনৰ পৰা ১৮৬৫ চনলৈ টাইপিং (Taiping) বিপ্লৱৰ নেতাসকলৰ নেতৃত্বত শ্ৰমিক শ্ৰেণী মুক্ত হ’বলৈ চলোৱা প্ৰচেষ্টা আৰু আনটো হ’ল চানয়েট চেনৰ নেতৃত্বত মাঞ্চু শাসকৰ বিৰুদ্ধে মুক্তি অভিযান।
১৯১৯ চনত, ২৬ বছৰ বয়সত মাওৱে সমগ্ৰ চীন ভ্ৰমণৰ অন্তত ছাংহাইত উপস্থিত হয় আৰু প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ব্ৰিটিছ আৰু ফৰাচী মিত্ৰ গোষ্ঠীয়ে চীনৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা কৰাৰ প্ৰতিবাদত ছাত্ৰ সকলে আৰম্ভ কৰা বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শনত যোগ দিয়ে।
কৰ্ম আৰু ৰাজনৈতিক জীৱন
ইয়াৰ পিছত ১৯২১ চনত মাও জে দং চীন কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা চে-টু-ছিওৰ (Chen-Tu-Hsiu) সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু কমিউনিষ্ট ভাৱাদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি ছাংহাইত অনুষ্ঠিত চীন কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সভাত যোগ দিয়ে।
১৯২৬ চনত চীনৰ শাসনভাৰ চিয়াং কাই চেকৰ নেতৃত্বাধীন কুমিণ্টাং দলৰ হাতলৈ যায়। এই সময়ত মাও-চে দঙৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্য্যদক্ষতালৈ লক্ষ্য কৰি কুমিয়েণ্টাং শাসক বৰ্গই তেওঁক চৰকাৰী প্ৰচাৰ বিভাগৰ পৰিচালন সঞ্চালক পদত নিয়োগ কৰাৰ লগতে, জাতীয় কৃষক আন্দোলন অনুষ্ঠানৰ মুৰব্বী নিযুক্ত কৰে। কিন্তু ইয়াৰ এবছৰৰ ভিতৰতে কৃষক আন্দোলন অনুষ্ঠানৰ ওপৰত যুগুতোৱা মাও জেদংৰ এখন প্ৰতিবেদন (Report on an Investigation into the peasant Movement in Unan) ৰ ভিত্তিত তেওঁক প্ৰতিক্ৰিয়াশীল আখ্যা দি পলিটবুৰো আৰু পাৰ্টি কমিটীৰ পৰা নিলম্বিত কৰা হয়। অৱশ্যে ইয়াৰ লগে লগেই মাওৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হয় এটা কৃষক আন্দোলন। তেওঁ য়ুনান প্ৰদেশৰ কৃষকসকলক সংঘবদ্ধ কৰি আৰম্ভ কৰা এই আন্দোলন অৱশ্যে বেছিদিন চলিবলৈ নাপালে। কুমিণ্টাং শাসনে এই আন্দোলন অতি নিষ্ঠুৰভাবে দমন কৰে আৰু মাও জেদংক বন্দী কৰি তেওঁক মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশ দিয়ে। বন্দী অৱস্থাৰ পৰা মাও পলাই সাৰে আৰু এহেজাৰ জনমান কৃষক বিপ্লৱীক লগত লৈ ছিঙকাংছাঙ বৰফে আবৰা দুৰ্গম অঞ্চলত আশ্ৰয় লয়গৈ আৰু তাৰ পৰাই পৰিচালনা কৰিবলৈ লয় তেওঁৰ আন্দোলনৰ কাৰ্য্যসূচী। ছিঙকাংছাঙত এই ভাৱে থাকোঁতেই ১৯২৮ চনৰ মে মাহত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এটা কুমিয়েণ্টাং সৈন্যদল পঠোৱা হয়। কিন্তু মাওৰ দলৰ হাতত এই সৈন্য দলৰ শোচনীয় পৰাজত ঘটে আৰু পৰাস্ত হোৱা সৈন্য সকলৰ সকলো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জব্দ কৰি মাৱে তাৰ সহায়ত গঠন কৰে লাল সৈনিক প্ৰথম বাহিনী। এই সময়ত মাওৰ কাৰ্য্যকলাপে ছোভিয়েত নেতৃবৰ্গৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে আৰু মস্কোত অনুষ্ঠিত ছোভিয়েত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ষষ্ঠ কংগ্ৰেছৰ অধিবেশনত মাও জেদংক কেন্দ্ৰীয় কমিটি আৰু পলিটবুৰ’ৰ সদস্য ভুক্ত কৰা হয়।
মাও জেদংৰ বিপ্লৱী বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে পঞ্চমটো অভিযান পঠোৱাৰ পূৰ্বে চিয়াংকাই ছেকে এইবাৰ জাৰ্মান সমৰবিদ সকলৰ সৈতে আলোচনাত বহি সমৰ কৌশল তৈয়াৰ কৰে। সেই অনুসৰি ১৯৩৪ চনৰ প্ৰথম ভাগতে প্ৰায় এক নিযুত সৈন্য মোতায়েন কৰে। এই বিপুল সংখ্যক সৈন্যই মাওৰ বিপ্লৱী বাহিনীৰ আস্থান চাৰিওফালৰ পৰা ঘেৰি ধৰে। কিন্তু ইতিমধ্যেই সেই আস্থান ত্যাগ কৰি লাল বাহিনী বহুদূৰলৈ আঁতৰি গৈ নতুন ছাউনী তৈয়াৰ কৰে। কুমিয়েণ্টাং বাহিনীৰ এই অভিযানো ব্যৰ্থ হয়। সেই বছৰৰে অক্টোবৰ মাহত মাও জেদংৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হয় ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জীৰ এটি অভূতপূৰ্ব ঘটনা ’লং মাৰ্চ’। এবছৰ ধৰি নানান বিপদ বিঘিণিৰ মাজেদি চলা এই পদযাত্ৰাৰ অন্তত ১৯৩৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মাওৰ দল উপস্থিত হয় উত্তৰ চেনছীত। ইয়াতেই আৰম্ভ হয় লাল বাহিনীৰ পুনৰ গঠন। গেৰিলা বাহিনীৰ পুনৰ গঠন, তেওঁলোকক শিক্ষাদান আৰু অন্যান্য কাৰ্য্যসূচী অব্যাহত ৰাখিও মাও জেদংে সমানে জনসংগঠনৰ কামো চলাই যায়। দেশ আৰু দেশৰ জনতাৰ খাতিৰত নিজ স্বাৰ্থত্যাগৰ তুলনাবিহীন আদৰ্শ দাঙি ধৰি পৰৱৰ্তী ১২ বছৰ কাল মাওৱে অতিবাহিত কৰে তেওঁৰ বৈপ্লৱিক কাৰ্য্যক্ষেত্ৰৰ প্ৰসাৰতা ঘটাই। ১৯৪৯ চনত ১ অক্টোবৰ তাৰিখে কমিউনিষ্ট নেতাসকল অগ্ৰসৰ হয় বেইজিংৰ ফালে, আৰু ৫৫ বছৰ বয়সত ভৰি দিয়া মহান জননেতা মাও জেদংক ’চেয়াৰমেন’ হিচাপে লৈ গঠিত হয় ’চেণ্ট্ৰেল পিপল্‌ছ গভৰ্ণমেণ্ট’। ৮০ কোটি জনতাই মাও জেদংক আদৰি লয়। বিশ্বৰ মুঠ জন সংখ্যাৰ এক তৃতীয়াংশ লোকৰ বসতি বৃহত্‌ চীনত প্ৰতিষ্ঠিত হয় কমিউনিষ্ট সাধাৰণ তন্ত্ৰ। দেশৰ শাসনভাৰ হাতত লৈ মাওৱে পূৰ্বতকৈ অধিক তত্‌পৰতাৰে কাম কৰিবলৈ লয়। কুমিয়েণ্টাং সকলৰ হাতত উৱলি যোৱা অৰ্থনীতি টনকিয়াল কৰাৰ দিশত। মাৱে তেওঁৰ সৰ্বশক্তি প্ৰয়োগ কৰি বিভিন্ন ধৰণৰ আঁচনি কাৰ্য্যকৰী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত উঠি পৰি লাগে। ইয়াৰ পিছতে আৰম্ভ হয় সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ। মাওৰ চিন্তা ভাৱনা কেন্দ্ৰীভূত হয় দেশৰ সৰ্বাঙ্গীণ উন্নতিৰ লক্ষ্যত।
মৃত্যু
১৯৪৯ চনত ক্ষমতা দখল কৰাৰ পৰা সুদীৰ্ঘ ২৭ বছৰ কাল দেশক সফল নেতৃত্ব দিয়াৰ লগতে বহুতো সঙ্কটৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ অন্তত ১৯৭৬ চনৰ ৯ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। বহুতো ক্ষেত্ৰত তেওঁ শাসন কালতেই আন্তৰ্জাতিক মত বিৰোধৰ সৃষ্টি হয় যদিও তেওঁ কোনো বাহিৰা শক্তিৰ কথালৈ কৰ্ণপাত নকৰি কেৱল দেশৰ বাবে মঙ্গলজনক কৰ্তব্য সমূহ সমাধান কৰি গৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
বিষ্ণু ৰাভা বঁটা
বিষ্ণু ৰাভা বঁটা (Bishnu Rabha award) অসমীয়া সংস্কৃতিৰ পূজাৰী বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ স্মৃতিত আগবঢ়োৱা এক সন্মানজনক বঁটা। অসম চৰকাৰ অধীনস্থ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ দ্বাৰা অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত কেন্দ্ৰীয়ভাৱে আয়োজিত বিষ্ণু ৰাভা দিৱসত এই বঁটা অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা বৰেণ্য ব্যক্তিসকলক প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটাত নগদ ১ লাখ টকা, জাপি, গামোচা, শৰাই আৰু এখন মানপত্ৰ আগবঢ়োৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য পুৰস্কাৰ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ৰাষ্ট্ৰীয় ভেষজবিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী
শিক্ষা
প্ৰতিষ্ঠানখনে চাৰিটা বিভাগত দুবছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত এমএচ(ফাৰ্ম.) প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ লগতে ই পিএইছডি ডিগ্ৰীয়ো প্ৰদান কৰে।
বিভাগসমূহ
Biotechnology)
নামভৰ্তি
ৰাষ্ট্ৰীয় ভেষজবিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহত নামভৰ্তি গ্ৰেজুয়েট ফাৰ্মাচী এপ্তিটিউড টেষ্ট পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা হয়। এই পৰীক্ষাৰ পিছত শিক্ষাৰ্থী সকলক নাইপাৰ সকলে অনুষ্ঠিত কৰা সংযুক্ত প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা বাচনি কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
হোলিকা
হোলিকা (होलिका) হৈছে হিন্দু বৈদিক ধৰ্মগ্ৰন্থৰ উল্লিখিত এগৰাকী অসুৰ (নাৰী অসুৰ) যাক দেৱতা বিষ্ণুৰ সহায়ত পুৰি হত্যা কৰা হয়। তেওঁ অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষৰ ভনী আৰু প্ৰহ্লাদৰ পেহীয়েক আছিল। কেতিয়াবা তেওঁক সিংহিকা (Simhika) নামেৰেও জনা যায়।
হোলিকা দহনৰ কাহিনীয়ে (হোলিকাৰ মৃত্যু) ধৰ্মৰ জয় অধৰ্মৰ পৰাজয়ক সূচায়। হিন্দুসকলৰ ৰঙৰ উৎসৱ হোলীৰ আগৰ নিশা হোলিকা দহন কৰা হয়।
হোলিকা আৰু প্ৰহ্লাদ
ভাগৱত পুৰাণৰ সপ্তম অধ্যায় অনুসৰি,    অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপু অমৰ হ’বলৈ বিচাৰিছিল। যাৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ নিকট হৈ অমৰত্বৰ বৰপ্ৰাপ্তিৰ বাবে তেওঁ কঠোৰ ধ্যানত নিমজ্জিত হয়। কিন্তু দেৱতাই খুব কমেহে অমৰত্ব দান কৰে। হিৰণ্যকশিপু এনেকুৱা বৰ পায় যাক তেওঁ ভাবে যে পৰোক্ষভাৱে তেওঁ অমৰত্ব লাভ কৰিছে। তেওঁ যি বৰ লাভ কৰে তাত পাঁচটি বিশেষ ক্ষমতা দান কৰে। সেইবোৰ হৈছে, তেওঁক মানুহে হত্যা কৰিব নোৱাৰিব, কোন প্ৰাণীও হত্যা কৰিব নোৱাৰিব: তেওঁক ঘৰতো হত্যা কৰিব নোৱাৰিব, আৰু বাহিৰতো হত্যা কৰিব নোৱাৰিব, তেওঁক দিনতো হত্যা কৰিব নোৱাৰিব আনকি ৰাতিও হত্যা কৰিব নোৱাৰিব; তেওঁক অস্ত্ৰৰ দ্বাৰাও হত্যা কৰিব নোৱাৰিব আনকি সস্ত্ৰৰ দ্বাৰাও হত্যা কৰিব নোৱাৰিব; তেওঁক স্থল, জল বা বায়ু ক’তো হত্যা কৰিব নোৱাৰিব। এই বৰ লাভ কৰি হিৰণ্যকশিপু অহংকাৰী হৈ উঠে। তেওঁ সিদ্ধান্ত লয় যে, কেৱল তেওঁকেই দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হ’ব। কোনোবা তেওঁৰ আদেশ পালন নকৰিলে তেওঁক শাস্তি বিহিব বা হত্যা কৰিব। তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদ তেওঁৰ সৈতে সন্মত নহয়। তেওঁ এগৰাকী বিষ্ণুভক্ত আছিল, তেওঁৰ পিতৃক দেৱতা হিচাপে পূজা কৰাতো তেওঁ অস্বীকাৰ কৰে আৰু প্ৰহ্লাদ বিষ্ণুকেই পূজা কৰে।
পিছত হিৰণ্যকশিপু খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ প্ৰহ্লাদক হত্যা কৰিবলৈ বিভিন্ন চেষ্টা কৰে। ইয়াৰ বাবে এবাৰ হিৰণ্যকশিপু তেওঁৰ ভনী হোলিকাৰ পৰা সহায় বিচাৰে। হোলিকাৰ এটা বিশেষ কাপোৰ আছিল যি জুইত নুপুৰিছিল। হিৰণ্যকশিপুকে প্ৰহ্লাদক হোলিকাৰ কোলাত ল’বলৈ দিয়ে, আৰু হিৰণ্যকশিপুয়ে হোলিকাৰ কোলাত বহাৰ পিছত প্ৰহ্লাদৰ ওপৰত জুই লগাই দিয়ে। যাতে প্ৰহ্লাদ জুইত পুৰি যাহ যায় কিন্তু হোলিকাৰ বিশেষ কাপোৰৰ বাবে তেওঁৰ কোন ক্ষতি নহয়। কিন্তু সেই জুই জ্বলোঁতে হোলিকাৰ শৰীৰৰ পৰা সেই বস্ত্ৰ খুলি গৈ প্ৰহ্লাদৰ শৰীৰত আবৃত হয়। যাতে হোলিকা জুইত পুৰি যায়, আৰু প্ৰহ্লাদ ক্ষতিৰ পৰা বাছি যায়।
বিষ্ণু নৰসিংহ অৱতাৰ (অৰ্ধমানৱ-অৰ্ধসিংহ) ৰূপত গধূলি লগ্নত (দিন আৰু ৰাতৰ মাজ সময়ত) আৱিৰ্ভূত হয়, হিৰণ্যকশিপুক ঘৰৰ দুৱাৰডলিত লৈ গৈ, তেওঁক নিজৰ কোলাত তুলি লৈ নখেৰে হত্যা কৰে। প্ৰহ্লাদৰ লগতে মানৱ জাতি বাধ্যবাধকতা আৰু ভয়ৰ পৰা মুক্তি পায়। নৰসিংহৰ দ্বাৰা হিৰণ্যকশিপু বধ কৰা এই কাহিনীয়ে ধৰ্মৰ জয় আৰু অধৰ্মৰ পৰাজয়ক সূচায়। হোলিকা দহন উৎসৱকো এই ঘটনাটোকেই নিৰ্দেশ কৰে।
হোলিকা দহন
হোলীৰ আগৰ ৰাতি উত্তৰ ভাৰত, নেপাল আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ কিছু স্থানত ঐতিহ্যগতভাৱে জুই জ্বলোৱা হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ বহুতো পৰম্পৰাই প্ৰহ্লাদক ৰক্ষা হেতু বিষ্ণুৱে হোলিকাক বধ কৰাৰ বাবে ইয়াক উদযাপন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
হেৰিয়েট বি.এল. কট্টাৰ
'''হেৰিয়েট বি.এল. কট্টাৰ''' (১৯ শতিকা) প্ৰথম অসমীয়া কাকত অৰুণোদইৰ মুদ্ৰক আৰু খ্ৰীষ্টীয়ান ধৰ্ম প্ৰচাৰক 'অ'লিভাৰ টি. কট্টাৰ'ৰ পত্নী। মূলতে আমেৰিকাৰ বাসিন্দা এই মহিলাই স্বামীৰ সৈতে অসমৰ শদিয়া, জয়পুৰ আৰু শিৱসাগৰত থাকে আৰু ইলাইজা হুইট্‌নী ব্ৰাউনৰ লগলাগি কেবাখনো অসমীয়া মাধ্যমৰ পঢ়াশালী স্থাপন কৰে। অকল শিৱসাগৰত ১৪খন অসমীয়া মাধ্যমৰ পঢ়াশালী খোলা হৈছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা "Vocabulary and Phrases in English and Assmese" শীৰ্ষক গ্ৰন্থ ১৮৪০ চনত জয়পুৰ মিছন প্ৰেছৰপৰা প্ৰকাশিত হয়। এখেতৰ দ্বিতীয়খন পুথি "Phrases in English and Assamese" এড্‌ৱাৰ্ড ডব্লিউ ক্লাৰ্কৰ দ্বাৰা সম্পাদিত হৈ ১৮৭৭ চনত প্ৰকাশ পায়।।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী
মায়া (আলোচনী)
মায়া এখন অসমীয়া বিনোদনধৰ্মী আলোচনী। আলোচনীখনৰ প্ৰথমটো সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৯৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত। অসমৰ শ্ৰব্য কেছেট প্ৰযোজনা তথা চলচ্চিত্ৰ, চুটিছবি নিৰ্মাতা আৰু বিতৰণ প্ৰতিষ্ঠান এন.কে. প্ৰডাকচনৰ ভগ্নী প্ৰতিষ্ঠান ‘নতুন প্ৰকাশ'ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ‘মায়া'ৰ প্ৰথম প্ৰকাশিকা আছিল ৰাণী বৰকটকী। বৰ্তমান দেৱব্ৰত দত্তই প্ৰকাশ কৰা এই আলোচনীখন অসমৰ সংগীত শিল্পৰ লগত জড়িত পবিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ মুখ্য সম্পাদনা আৰু ৰবচন বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰথমে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বিতোপন বৰাই সম্পাদকৰ দায়িত্ব বহন কৰা এই আলোচনীখনে বৰ্তমান (২০১২, মাৰ্চ) ১৩ বছৰত ভৰি দিছে। মাৰ্চ, ২০১২ সংখ্যাৰ সম্পাদক অমৃতকৃষ্ণ বৰা। গায়ক জুবিন গাৰ্গ এই আলোচনীৰ মুখ্য পৃষ্ঠপোষক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
ভূপেন বৰা
ভূপেন কুমাৰ বৰা (Bhupen Kumar Borah; জন্ম: ৩০ অক্টোবৰ ১৯৭০) অসমৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন ৰাজনীতিবিদ। বিহপুৰীয়া সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ দুবাৰকৈ অসম বিধানসভাৰ সদস্য আছিল।
২০২১ চনৰ ২৪ জুলাইত অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি হিচাপে ভূপেন কুমাৰ বৰাক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
মহাশ্বেতা দেৱী
মহাশ্বেতা দেৱী (Mahasweta Devi; জন্ম ১৪ জানুৱাৰী, ১৯২৬) এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা সমাজকৰ্মী। তেওঁ জ্ঞানপীঠ বঁটা তথা পদ্মবিভূষণ উপাধিৰে সন্মানিত। শেহতীয়াকৈ ২০১৪ চনৰ ২ মাৰ্চ তাৰিখে অসম সাহিত্য সভাই তেওঁক মামণি ৰয়ছম গোস্বামী ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯২৬ চনত ঢাকাৰ এক শিক্ষিত হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত মহাশ্বেতা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মণীষ ঘটক 'কল্লোল যুগ'ৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত কবি আৰু উপন্যাসিক আছিল, যাৰ ছদ্মনাম আছিল জুৱানশ্ব (Jubanashwa)। বিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ঋত্বিক ঘটক মণীষ ঘটকৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আছিল। তেওঁৰ মাতৃ ধৰিত্ৰী দেৱীও এগৰাকী লেখিকা আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। ধৰিত্ৰী দেৱীৰ ভাতৃসকল, যেনে বিশিষ্ট ভাস্কৰ শঙ্খ চৌধুৰী, 'ইকনমিক এণ্ড পলিটিকেল ইণ্ডিয়া'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সম্পাদক শশীন চৌধুৰী আদিয়েও বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল। মহাশ্বেতা দেৱীৰ পঢ়াশলীয়া জীৱন আৰম্ভ হৈছিল ঢাকাত; কিন্তু ভাৰত বিভাজন হোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ পশ্চিম বঙ্গলৈ গুচি আহে। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা শান্তিনিকেতনৰ বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে আৰু ইংৰাজী ভাষাত সন্মানসহ স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা। পিছলৈ তেওঁ যশস্বী নাট্যকাৰ তথা ১৯৪৮ত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক বিজয় ভট্টাচাৰ্যৰ সৈতে বিয়াত বহে। তেওঁলোকৰ যুগ্মজীৱনৰ স্বাক্ষৰ আছিল সাম্প্ৰতিক সময়ৰ শীৰ্ষস্থানীয় উপন্যাসিক নবাৰুণ ভট্টাচাৰ্য, যাৰ সাহিত্যকৰ্ম বৌদ্ধিক ওজস্বিতা আৰু দাৰ্শনিক সুবাসৰ বাবে সুপৰিচিত। ১৯৫৯ত বিজয় ভট্টাচাৰ্যৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
ৱিকিপিডিয়া
ৱিকিপিডিয়া (Wikipedia) হৈছে অব্যৱসায়িক ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেছন সমৰ্থিত এখন মুক্ত, ৱেব-ভিত্তিক, সহযোগিতামূলক, বহুভাষিক বিশ্বকোষ। বিশ্বৰ প্ৰায় ৪.১ নিযুত স্বেচ্ছাসেৱকে সহযোগিতাৰে ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া প্ৰায় ৪.৩ মিলিয়ন প্ৰবন্ধ লিখি উলিয়াইছে। যিকোনো মানুহে প্ৰায় সকলো প্ৰবন্ধই সম্পাদনা কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰ প্ৰায় ১ লাখ সক্ৰিয় ব্যৱহাৰকাৰী আছে। পৃথিৱীৰ কিছুমান ঠাইত ৱিকিপিডিয়া নিষেধ কৰা হৈছে। জানুৱাৰী ২০১৩ লৈকে ২৮৫টা ভাষাত ৱিকিপিডিয়াৰ সংস্কৰণ আছে। বিশ্বজুৰি ৩৬৫ নিযুত পঢ়ুৱৈৰে আৰু এলেক্সাত সকলো ৱেবছাইটৰ ভিতৰত ষষ্ঠ স্থানেৰে ই বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ আৰু ইণ্টাৰনেটৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় সাধাৰণ প্ৰসংগ কৰ্ম।
ইতিহাস
২০০১ চনত জিম্মী ৱেলছ আৰু লেৰী ছেংগাৰে ৱিকিপিডিয়া মুকলি কৰে। ছেংগাৰে wiki (সহযোগিতামূলক ৱেবছাইট সৃষ্টি কৰিব পৰা এটা প্ৰযুক্তি, হাৱাইয়ান শব্দ wikiৰ পৰা যাৰ অৰ্থ হৈছে "ক্ষিপ্ৰ") আৰু encyclopedia শব্দ দুটা মিলাই Wikipedia শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰে। and encyclopedia ৱিকিপিডিয়া বিশেষজ্ঞৰদ্বাৰা লিখা নহয় আৰু ইয়াত থকা বহুতো অবিদ্যায়তনিক বস্তুৰবাবে ই লক্ষণীয় হৈ উঠিছে। টাইম আলোচনীয়ে 'আপোনাক' (You) '২০০৬ চনৰ ব্যক্তি' (Person of the year) হিচাপে নিৰ্বাচন কৰিছিল। এই নিৰ্বাচনৰ ভিত্তি আছিল 'ৱেব-২'-ৰ ভিত্তিত নিযুত ব্যক্তিৰ সংযোগী অৱদানেৰে গঠিত কেবাটও ৱেবছাইটৰ সাফল্য। 'ৱিকিপিডিয়া'কে ধৰি এই 'ৱেব-২'ৰ ভিত্তিত গঢ়ি উঠা ইউটিউব, মাইস্পেছ, ফেইচবুক ইত্যাদি ৱেবছাইট প্ৰায় একে ধাৰণাৰে গঠিত। বিশ্বকোষ সুলভ তথ্যভাণ্ডাৰ হোৱাৰ উপৰিও ৱিকিপিডিয়া এতিয়া খবৰৰ বাবেও জনপ্ৰিয়, যিকোনো খবৰ খুব সোনকালেই ৱিকিপিডিয়াত আপডে'ট কৰা হয়। ছাত্ৰসকলক কোনো বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰকল্প হিচাপেও প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ দিয়া হৈছে।
ৱিকিপিডিয়াত নিয়মাৱলীয়ে সদায়ে তথ্যৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতা আৰু নিৰপেক্ষতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি আহিছে যদিও, ঠিক এইকেইটা বিষয়ৰ বাবেই ৱিকিপিডিয়া প্ৰায়েই সমালোচনাৰ সম্মুখীন হৈ আহিছে। আকৌ ৱিকিপিডিয়াত জনপ্ৰিয় বিষয়ৰ প্ৰবন্ধৰ সৰহতা আৰু বিশেষজ্ঞ মতামততকৈও কেবাজনৰো সংগঠিত মতামতক বেছি গুৰুত্ব দিয়া নীতিৰ বাবেও ইয়াক সমালোচনা কৰা হৈছে। ৱিকিপিডিয়াৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উঠিছে। আকৌ তথ্য-বিকৃতি আৰু তাৰ জৰিয়তে কোনো ধাৰণা বা ব্যক্তি-বিশেষৰ প্ৰতি বিদ্বেষমূলক প্ৰচাৰকাৰ্য্যৰ বাবেই ৱিকিপিডিয়া সমালোচনাৰ সম্মুখীন হৈছে। অৱশ্যে গৱেষণালব্ধ ফলাফলে দেখুৱায় যে এনে তথ্য-বিকৃতি সাধাৰণতে বেছি দিন থাকিবলৈ নাপায়। ২০০৫ চনত 'নেচাৰ' পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত এটা সমীক্ষাৰ মতে ৱিকিপিডিয়াৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰবন্ধবোৰৰ শুদ্ধতা এনচাইক্ল'পেডিয়া ব্ৰিটানিকা-ৰ ওচৰচপা আৰু 'ডাঙৰ ভুল'ৰ সংখ্যাও প্ৰায় সমানেই।
সম্পাদনা
পৰম্পৰাগত বিশ্বকোষসমূহৰ বিপৰীতে ৱিকিপিডিয়া সম্পাদনাৰ বাবে সকলোৰে কাৰণে প্ৰায় মুকলি। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যে স্পৰ্শকাতৰ আৰু/বা ধ্বংসাত্মক কাৰ্যৰ সম্ভাৱনা থকা কিছুমান পৃষ্ঠা সুৰক্ষিত কৰা হয়। আন বেছিভাগ পৃষ্ঠাই পঢ়ুৱৈয়ে কোনো অনুমতি অবিহনে, নাম প্ৰকাশ নকৰাকৈ বা পঞ্জীয়ন নকৰাকৈ সম্পাদনা কৰিব পাৰে। বেলেগ বেলেগ ভাষাৰ ৱিকিপিডিয়াই এই নীতিটোৰ অলপ সালসলনি কৰে, যেনে- ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াত কেৱল পঞ্জীয়ন কৰা ব্যৱহাৰকাৰীয়েহে নতুন প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কোনো প্ৰবন্ধতে ইয়াৰ সৃষ্টিকৰ্তা বা আন সম্পাদকৰ মালিকীস্বত্ব নাথাকে। সম্পাদকসকলে প্ৰবন্ধৰ সমল বা গঠন সম্পৰ্কে ঐকমত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিব লাগে।
ডিফল্ট নিয়ম অনুসৰি প্ৰবন্ধত কৰা সম্পাদনা কোনো পৰ্যালোচনা নোহোৱাকৈ সাঁচি ৰাখিব পাৰি। তেনে হোৱা বাবে আন সম্পাদকে শুধৰণি নকৰালৈকে প্ৰবন্ধ এটাত অশুদ্ধ তথ্য, পক্ষপাতিত্ব, বা অৰ্থহীন কথা থাকিব পাৰে। বেলেগ বেলেগ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণত থকা বেলেগ বেলেগ ৱিকিপিডিয়াই এই নীতিৰ সালসলনি কৰিব পাৰে। যেনে- জাৰ্মান ৱিকিপিডিয়াই কেইবাবাৰো পৰ্যালোচনা হৈ যোৱা প্ৰবন্ধবোৰৰ এটা স্থায়ী ৰূপ সংৰক্ষণ কৰি ৰাখে। তেনেদৰে ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াত ডিচেম্বৰ ২০১২ত "pending changes" প্ৰক্ৰিয়া ৰূপায়ণ কৰা হৈছে এই প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰি নতুন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে কিছুমান বিতৰ্কিত বিষয়ৰ বা ধ্বংসাত্মক কাৰ্যৰ সম্ভাৱনা থকা প্ৰবন্ধ সম্পাদনা কৰিলে সেয়া কোনো "প্ৰতিষ্ঠিত ৱিকিপিডিয়া সম্পাদকে পৰীক্ষা কৰাৰ পিছতহে প্ৰকাশ হ'ব। "
ইয়াৰ লগতে সম্পাদকে ৱেবছাইটটোৰ "শেহতীয়া সালসলনিসমূহ" চাব পাৰে। নিয়মিত অৱদানকাৰীসকলে প্ৰায়েই তেওঁলোকে গুৰুত্ব দিয়া প্ৰবন্ধবোৰৰ এখন "লক্ষ্য-তালিকা" ৰাখে যাতে সেইবোৰত হোৱা সালসলনি সহজে পৰীক্ষা কৰিব পাৰি। বহু বেছি প্ৰবন্ধ থকা ৱিকিপিডিয়াত ই লাভজনক কাৰণ সম্পাদকৰ বাবে "শেহতীয়া সালসলনি"ত থকা বৃহৎ পৰিমাণৰ সম্পাদনাৰ সংখ্যাত চকু ৰখা কষ্টকৰ। নতুন পৃষ্ঠা পৰীক্ষণ নামৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ জৰিয়তে নতুনকৈ সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ ভুল-ত্ৰুটিৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা হয়। প্ৰায়েই ধ্বংসাত্মক কাৰ্যৰ সন্মুখীন হোৱা প্ৰবন্ধ অৰ্ধ-সুৰক্ষিত কৰা হয় যাতে কেৱল প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱহাৰকাৰীয়েহে সেয়া সম্পাদনা কৰিব পাৰে। বেছি বিতৰ্কিত প্ৰবন্ধ বা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৃষ্ঠা কেৱল প্ৰশাসকেহে সম্পাদনা কৰিব পৰাকৈ বন্ধ কৰিও ৰাখিব পাৰি।
সাধাৰণ বৰ্ণাশুদ্ধি বা আংগিক সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ, বা পৰিসাংখ্যিক তথ্যৰপৰা এটা নিৰ্দিষ্ট গতৰ প্ৰবন্ধ আৰম্ভ কৰিবলৈ বট নামৰ কম্পিউটাৰ প্ৰ'গ্ৰেম বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। "নিবিচৰা" ধৰণৰ সম্পাদনাৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ ব্যৱহাৰকাৰীক সতৰ্কবাণী দিয়া, কোনো ৱেবছাইটলৈ লিংক সৃষ্টিত বাধা দিয়া, আৰু কোনো একাউণ্ট বা আই পি ঠিকনাৰ পৰা সম্পাদনা ৰোধ কৰিবলৈকো কিছুমান বট ডিজাইন কৰা হৈছে। বট সক্ৰিয় কৰাৰ পূৰ্বে প্ৰশাসনৰ অনুমতি দৰকাৰী।
বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ শ্ৰেণী:ৱেবছাইট শ্ৰেণী:ৱিকি শ্ৰেণী:বিশ্বকোষ
পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডন
পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডন (पुरुषोत्तम दास टंडन; Purushottam Das Tandon, জন্ম:১৮৮২- মৃত্যু:১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল। ১৯৫১ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হৈছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক সেৱাৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি হিচাপে আদৰিছিল। গোৰখপুৰ সাধু সমাজৰ পৰা ৰাজৰ্ষি উপাধিৰে সন্মানিত হৈছিল তেওঁ। প্ৰয়াগ বিদ্যাপীঠ তেওঁৰ জীৱনৰ অমূল্য অৱদান আছিল, এইখনেই পাছলৈ সৰ্বভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্য্যদাৰ শিক্ষানুষ্ঠান হিন্দী সাহিত্য সন্মিলন বা হিন্দী বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে স্বীকৃতি পাইছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডনৰ জন্ম হয় ১৮৮২ চনৰ এক আগষ্টত, প্ৰয়াগ নামে ঠাইত। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম শালিকৰাৰ্ম টেণ্ডন তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা ঘৰতে মৌলবী এজনৰ তলত লাভ কৰিছিল। ১৮৯৭ চনত তেওঁ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৯০২ চনত তেওঁ স্নাতক আৰু ১৯০৬ চনত স্নাতক আইন সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ঠিক তেনেদৰে ১৯০৭ চনত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। মহাবিদ্যালয়ত পঢ়া কালছোৱাত, তেওঁৰ খেলা-ধুলাৰ প্ৰতি অত্যন্ত ৰাপ আছিল। তেওঁৰ ডবা খেলাতো খুব নিচা আছিল। এই খেলৰ নিচাৰ বাবে তেওঁ এবাৰ পৰীক্ষাতো বিফল হবলগীয়া হৈছিল। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই তেওঁ সত্যবাদী, কৰ্ম নিপুণ আৰু আত্মসন্মান বোধেৰে উজ্বল ব্যক্তি আছিল।
মৃত্যু
পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডনৰ ১৯৬২ চনৰ জুলাই মাহত নিজা বাসভৱনত পৰলোক প্ৰাপ্তি হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
ষ্টেন বৰুৱা
ষ্টেন বৰুৱা (১৯১৮ - ১৯৮৯)ৰ প্ৰকৃত নাম হৰি বৰুৱা। শিৱসাগৰ জিলাৰ হাঁহচৰাত জন্ম লাভ কৰা হৰি বৰুৱাই বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামত যোগ দিছিল। এই সূত্ৰে হাতত ষ্টেনগান লোৱা হেতু ষ্টেন বৰুৱা নামেৰে জনাজাত আছিল। ১৯৪২ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ অংশ হিচাপে ৰেলৰ আলি বগৰোৱাৰ অপৰাধত তিনিবছৰৰ কাৰাদণ্ড ভোগে। ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট পাৰ্টি বেআইনী ঘোষিত হোৱাত কেইবাছৰো আত্মগোপন কৰি আছিল কিন্তু ১৯৫০ চনত ধৰা পৰাত এবছৰৰ বাবে কাৰাবাস হয়। পিছলৈ তেখেতে ১৯৮০-৮৫ চনৰ অসমৰ বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ সমৰ্থন কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
কুৱেইটৰ নাৰী
২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই কুৱেইটৰ নাৰীসকলে (Women in Kuwait) বহু প্ৰগতিশীল পৰিৱৰ্তন দেখিবলৈ পাইছে। তেতিয়াৰ পৰাই মহিলাসকলৰ মাজত শিক্ষাৰ সুবিধা বৃদ্ধি পাইছে, তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক আৰু লগতে অৰ্থনৈতিক অধিকাৰ, আৰু আৰ্থিক ক্ষমতা লাভ কৰিছে। তেওঁলোকে আৰক্ষী, সামৰিক বাহিনী আৰু আদালতত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। তথাপিও কুৱেইটৰ মহিলাসকলে এনে এক পিতৃতান্ত্ৰিক সংস্কৃতিৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছে যিয়ে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত বৈষম্যমূলক ব্যৱহাৰ কৰে। কুৱেইটৰ বেডুন (ৰাষ্ট্ৰহীন) মহিলাসকল গুৰুত্বপূৰ্ণ মানৱ অধিকাৰ উলংঘা আৰু নিৰ্যাতনৰ আশংকাত ভুগিছে, কুৱেইটতে সৰ্বাধিক বেডুন লোক আছে।
১৭ শতিকাৰ পৰা ১৯৪০ চনৰ শেষৰ ফালে তেল আৱিষ্কাৰ হোৱালৈকে কুৱেইটৰ অৰ্থনীতি বহুলাংশে সামুদ্ৰিক বাণিজ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। পুৰুষসকলে নাৱিক যাত্ৰা কৰি থকাৰ সময়ত কুৱেইটৰ মহিলাসকলে নিজৰ ঘৰ পৰিচালনা কৰিছিল, আৰু পৰিয়ালৰ কাম-কাজ আৰু বিত্তীয় ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰত উচ্চ শ্ৰেণীৰ মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ অতি সীমিত আছিল। কিন্তু নিম্নবৰ্গৰ মহিলাসকলৰ একান্ত অভিজ্ঞতা বহু কম আছিল। তেওঁলোকে দৈনিক চুকলৈ গৈছিল, খোৱাপানী আনিছিল আৰু নিয়মিতভাৱে সাগৰৰ পাৰত পৰিয়ালৰ কাপোৰ ধুইছিল।
১৯১৬ চনত প্ৰথম কোৰআন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ লগে লগে কুৱেইটৰ ছোৱালীয়ে শাস্ত্ৰ শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছত বহুতো সামান্য সামৰ্থ্যৰ মহিলাই ইছলামিক প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ১৯২৬ চনত মুকলি কৰা প্ৰথমখন ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ত পঢ়া, লিখা, এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ শিক্ষা দিয়া হৈছিল। ১৯৩৭ চনত ৰাজহুৱা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা আৰম্ভ হয় যদিও কিছুদিনৰ বাবে ইয়াত নামভৰ্তিৰ সংখ্যা কম আছিল; কিন্তু ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত বহু কুৱেইট যুৱতীয়ে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। প্ৰায়ে মহিলাসকলে নিজেই তেওঁলোকক এই শৈক্ষিক উন্নতি আৰু সুযোগৰ বাবে ঠেলি দিছিল। ১৯৫৬ চনত এদল যুৱতীয়ে বিদেশলৈ গৈ পঢ়া-শুনা কৰাৰ অধিকাৰৰ প্ৰতিবাদত নিজৰ আবায়া (কিছুমান মুছলমান মহিলাই পিন্ধা ঢিলা ফিটিং পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চোলা) জ্বলাই দিয়ে।
১৯৭৮ চনত কুৱেইট চৰকাৰে ইছলামকৰণৰ আনুষ্ঠানিক নীতি আৰু আইন ঘোষণা কৰে। এই সময়ছোৱাত বিশেষকৈ ৰাজহুৱা স্থানত ইছলামিক মহিলাসকল অতি প্ৰভাৱশালী আছিল, কিয়নো বোৰ্খা গ্ৰহণ ইছলামিক আন্দোলনৰ এক অতি দৃশ্যমান প্ৰতীক আছিল। ১৯৮১ চনত বায়াদেৰ আছ-ছালাম নামৰ সাংস্কৃতিক সচেতনতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এটা ধৰ্মীয় গোট গঠন হয়। সেই বছৰতে আমিৰ ছাদ আল-ছালিম আল-ছাবাহৰ তেতিয়াৰ পত্নী শ্বেইখা লতিফা আল-ছাবাহে ইছলামিক কেয়াৰ এছ’চিয়েচন স্থাপন কৰে। সংঘই মুছলমান জীৱনৰ লগত জড়িত জীৱনশৈলী আৰু আচৰণৰ লগতে ইছলাম প্ৰচাৰৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।
জাতীয়তা আইন (১৯৫৯) অনুসৰি কুৱেইট পুৰুষ আৰু মহিলাক নিজৰ নাগৰিকত্ব বজাই ৰখাৰ সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে, অৱশ্যে পিতৃ কুৱেইটৰ নাগৰিক হ’লেহে নাগৰিকত্ব সন্তানে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰে। নাৰীৰ নাগৰিকত্ব সন্তানৰ পৰা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা নাযায় আৰু ব্যতিক্ৰমী পৰিস্থিতিতহে হয়, যেনে পিতৃ অচিনাকি হ’লে, বিবাহ বিচ্ছেদৰ সময়ত বা বিধৱা হ’লে। কুৱেইট মহিলাৰ নাগৰিকত্ব অকুৱেইট স্বামীলৈ হস্তান্তৰ নহয়। আৱাসিকতাৰ বাবে আবেদন কৰিব লাগিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
এডিডাছ
এডিডাছ হৈছে জাৰ্মানীৰ এটা বহুজাতিক সংস্থা যিয়ে খেলৰ সাজ পোছাক, জোতা আৰু অন্যান্য প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কৰে আৰু ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় হাৰ্জোজেনাৰ্ছ, বাভাৰিয়াত অৱস্থিত। এই সংস্থাটো ইউৰোপৰ সবাতোকৈ বৃহৎ আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহৎ খেলৰ পোছাক নিৰ্মাণকাৰী হিচাপে জনাজাত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কোম্পানী
সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন
সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন আহোম ৰজাঘৰৰ কুকুৰাচোৱা বিষয়া ভূত আহোমৰ ঘৰত জন্ম হৈছিল। ১৮১০ চনত চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ কম বয়সতে ৰাজপাটত উঠাৰ কাৰণে ৰাজমন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইয়ে তেখেতক ৰজাৰ লগৰীয়া পাতে। সেই সূত্ৰে সতৰামক চাৰিঙীয়া ফুকনৰ বাব দিয়া হৈছিল। কালক্ৰমত সতৰাম চাৰিঙীয়া ফুকন ৰজাৰ আস্থাভাজন হৈ ক্ষমতাশালী হৈ উঠিছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কদমতলে কৃষ্ণ নাচে
কদমতলে কৃষ্ণ নাচে (Krishna Dances under Kadam Tree) হৈছে, ২০০৫ চনৰ ২ চেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। সুমন হৰিপ্ৰিয়া পৰিচালিত এই ছবিখনে '৫৩-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ'ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সৰ্বানন্দ সিংহ
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
অসম সাহিত্য সভাৰ দেৰগাঁও অধিৱেশন (২০১১)
অসম সাহিত্য সভাৰ ৭১-তম অধিৱেশন গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁওত ২০১১ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা অনুষ্ঠিত হয়। অস্থায়ী ভাৱে নিৰ্মিত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ক্ষেত্ৰত এই অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। ৰংবং তেৰাঙৰ সভাপতিত্বত এই অধিৱেশন অনুস্থিত হৈছিল। সাহিত্য সভাৰ আনুষ্ঠানিক সভাৰ বাহিৰেও অধিৱেশন স্থলীত গ্ৰন্থ উৎসৱ মেলা, বিজ্ঞান আৰু শিল্প মেলা, আৰু বাণিজ্য মেলাও অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
অধিৱেশনথলী
দেৰগাঁও অধিৱেশনৰ সাধাৰণ সম্পাদক, ড° পৰাগ ঠাকুৰৰ মতে ৪৫,০০০ বৰ্গ ফুটৰ মূল মণ্ডপ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ক্ষেত্ৰটো ৰাজাবাহৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে ২,০০০ জন লোকে একেলগে বহি খাব পৰাকৈ এটা ভোজনালয়ৰো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সৰ্বমুঠ ১৮৫ খন গ্ৰন্থৰ বিপনীৰ লগতে ২০০ খন প্ৰদৰ্শনী আৰু বাণিজ্যিক মেলাৰ বিপনী ইয়াত স্থাপন কৰা হৈছিল।
১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১১
অসম সাহিত্য সভাৰ উপ-সভাপতি কনক চন্দ্ৰ শৰ্মাই বৃক্ষৰোপন কৰে। ইয়াৰ পিছতেই স্মৃতি তৰ্পন কাৰ্যসূচী শুভাৰম্ভ কৰে গোলাঘাট জিলাৰ উপায়ুক্ত এন এম হুচেইনে। শিল্প আৰু বিজ্ঞান মেলাৰ দ্বাৰ মুকলি কৰে দেৰগাঁওৰ বিধায়িকা সুশীলা হাজৰিকাই। গ্ৰন্থমেলাৰ উদ্বোধন কৰে অসম সাহিত্য সভাৰ আন এজন সভাপতি ইমৰান শ্বাহে। কাশীনাথ হাজৰিকাই বাণিজ্য মেলা উদ্বোধন কৰে। ৭৫ খন বিপনীৰ এখন বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীৰো আয়োজন কৰা হৈছিল। অধিৱেশনৰ প্ৰথম দিনাই সাহিত্য সভাৰ বিভিন্ন শাখা, যেনে দেৰগাঁও, গোলাঘাট, যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ শাখাই প্ৰায় ৫০ খন মান কিতাপ উন্মোচন কৰে। সভাপতি ৰংবং তেৰাঙে অসম সাহিত্য সভাৰ স্মৰণিকা ‘দিচৈ দৰীয়া’। সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিয়ে প্ৰায় ১৪ খন কিতাপ আৰু সাহিত্য সভাই কেইবাখনো কিতাপ প্ৰকাশৰ দিহা কৰে। সেইদিনা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ৰংবং তেৰাঙৰ সভাপতিত্বত ‘চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী’ নামৰ অনুষ্ঠানটো অনুষ্ঠিত হয়। সেইদিনা সন্ধিয়া "অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ"ৰ শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে আৰু গণেশ পেগু আৰু কামিনী নাৰ্জিৰীৰ স্মৃতিত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ আয়োজন কৰা হয়।
২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১১
অধিৱেশনৰ দ্বিতীয় দিনা অৰ্থাৎ ২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১১ তাৰিখে পুৱা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ৰংবং তেৰাঙে পতাকা উত্তোলন কৰে। ইয়াৰ লগতে আন সত্তৰ খন পতাকাও উত্তোলন কৰা হয়। স্মৃতি তৰ্পন কাৰ্যসূচী শুভাৰম্ভ কৰে ড° কৃষ্ণ কুমাৰ মিশ্ৰই। ড° নৰেন কলিতাই নামঘৰটো উদ্বোধন কৰে। য়েছে দৰজে ঠংছিয়ে ৰামধেনু নামৰ অনুষ্ঠানটো মুকলি কৰে। এই অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত আছিল মণিকুন্তল ভট্টাচাৰ্য্য। আন এটা অনুষ্ঠান আকাশ উদ্বোধন কৰে ড° ৰীতা চৌধুৰীয়ে আৰু অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে আঁত ধৰে। সেইদিনা সন্ধিয়া দৰ্শন সন্মিলন আৰু ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ, উপেন কাকতিৰ আৰু অমৰ শৰ্মাৰ স্মৃতিত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ আয়োজন কৰা হয়। যতীন গোস্বামীয়ে এই অনুষ্ঠানৰ উদ্বোধন কৰে।
৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১১
অধিৱেশনৰ তৃতীয় দিনা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ৰংবং তেৰাঙক লৈ সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা আৰম্ভ কৰা হয়। সেইদিনা আবেলি ৰংবং তেৰাঙৰ সভাপতিত্বত সভা অনুস্থিত হয়। সেই সভা উদ্বোধন কৰিছিল ৰতন সিঙে আৰু বিশিষ্ট অতিথি আছিল আলোক ৰঞ্জন দাসগুপ্তা। আমন্ত্ৰিত অতিথি আছিল সতীশ কালেস্কাৰ আৰু পি জাকাৰিয়া। ইয়াৰ উপৰি ৰাজেন পাম আৰু মোহন ভাইৰাৰ স্মৃতিত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া অনুস্থিত হৈছিল।
অসম ক্ৰিকেট সন্থা
অসম ক্ৰিকেট সন্থা হ'ল অসম ক্ৰিকেট দলৰ ক্ৰিকেট কাৰ্য্যকলাপৰ পৰিচালনা কমিটী। ই ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ড (বি চি চি আই)ৰ শাখাভুক্ত। সন্থাৰ কাৰ্য্যালয় গুৱাহাটীৰ অসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়ামত অৱস্থিত।
ইতিহাস
১৯৪৮ চনত প্ৰথমখন প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট মেচ খেলাৰ পৰা অসমে পৰ্যায়ক্ৰমে শ্বিলং, যোৰহাট, নগাঁও, ডিব্ৰুগড়, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি, মঙ্গলদৈ আৰু তিনিচুকীয়াত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটৰ ঘৰুৱা খেল খেলি আহিছে। অসম ক্ৰিকেট দলে ৰঞ্জি ট্ৰফীত বিশেষ সফলতা অৰ্জন কৰা নাই যদিও ২০০৬-০৭ বৰ্ষৰ ৰঞ্জি ছিজনত প্লেট গ্ৰুপৰ সকলো মেচত জয়লাভ কৰিও ছেমি ফাইনেলত উৰিষ্যাৰ হাতত পৰাজিত হয়। ২০০৯-১০ বৰ্ষত অসমে প্লেট গ্ৰুপৰ শীৰ্ষত থাকি ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ এলিট গ্ৰুপত প্ৰৱেশ কৰে। পৰৱৰ্তী ছিজন সমূ্হত অসমৰ প্ৰদৰ্শন নিৰাশাজনক আছিল আৰু পুনৰ প্লেট গ্ৰুপলৈ অৱনমিত হৈছিল। ২০১২-১৩ ৰ বিজয় হাজাৰে ট্ৰফী এদিনীয়া ক্ৰিকেটত দলটোৱে অতি সুন্দৰ প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাণাৰ্ছ আপৰ সন্মান অৰ্জন কৰিছিল। ২০১৪-১৫ ৰ ৰঞ্জি ট্ৰফিত অসমে পুনৰ আকৰ্ষণীয় দলীয় প্ৰদৰ্শনেৰে গ্ৰুপ এ লৈ অগ্ৰসৰ হয়। ২০১৫-১৬ ৰ ৰঞ্জি ট্ৰফিত দলটোৱে উজ্জীৱিত প্ৰদৰ্শনেৰে ছেমি ফাইনেললৈ উন্নীত হৈছিল।
২০০৪ চনত অসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ নতুন ষ্টেডিয়াম বৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামৰ শিলান্যাস কৰে তেতিয়াৰ মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। ষ্টেডিয়ামখন ২০১২ চনত ক্ৰিকেটৰ বাবে মুকলি হৈ উঠে। ২০১২ চনত ছিনিয়ৰ মহিলা আন্তঃ ৰাজ্যিক এদিনীয়া প্ৰতিযোগিতাৰ জৰিয়তে ষ্টেডিয়ামখনত ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ আৰম্ভণি হয়। তাৰ পৰৱৰ্তী বৰ্ষৰ পৰাই ইয়াত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ খেল সমূহ অনুষ্ঠিত হয়। বৰ্ষাপাৰাত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলৰ শুভাৰম্ভ হয় ২০১৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত, ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজৰ প্ৰথমখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টি২০ খেলৰ যোগেদি। ২০১৯ চনৰ ক্ৰিকেট সন্থাৰ বাৰ্ষিক সাধাৰণ সভাত ৰমেন দত্ত সভাপতি ৰূপে আৰু প্ৰাক্তন ৰঞ্জি খেলুৱৈ দেৱজিৎ শইকীয়া সম্পাদক ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।
প্ৰতিযোগিতাসমূহ
অসম ক্ৰিকেট সন্থাই জিলা, ক্লাব আৰু বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাসমূহ অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে। সেই সমূহ হৈছে -
শাখাভুক্ত সদস্য জিলা সন্থাসমূহ
অসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ শাখাভুক্ত সদস্য জিলা সন্থাসমূহ হ'ল : উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱে ক্ৰীড়া সন্থা, তেজপুৰ, গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, শিলচৰ, নগাঁও, বৰপেটা, যোৰহাট, বঙাইগাঁও, শিৱসাগৰ, চৰাইদেউ, গোলাঘাট, তিনিচুকীয়া, নাজিৰা, মৰিগাঁও, গোলাঘাট, ধুবুৰী, বিশ্বনাথ চাৰিআলি, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি, কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাছাও, কলিয়াবৰ, তিতাবৰ, মাৰ্ঘেৰিটা, বোকাখাট, ৰঙিয়া, ওদালগুৰি, কোকৰাঝাৰ, লখিমপুৰ, হোজাই, বজালী, উত্তৰ শালমাৰা, বিলাসীপাৰা, নলবাৰী, মঙ্গলদৈ, ধেমাজি আৰু নাহৰকটীয়া।
অৰুণ শৰ্মা
অৰুণ শৰ্মা (Arun Sharma, ১৯৩১-২০১৭) একাধাৰে এজন নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধ লিখক, কবি তথা অনাতাঁৰ শিল্পী আছিল। 'শ্ৰী নিবাৰণ ভট্টাচাৰ্য' নাটকৰ বাবে খ্যাত। অৰুণ শৰ্মাদেৱ আশীৰ্বাদৰ ৰং শীৰ্ষক উপন্যাস খনৰ বাবে ১৯৯৮ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ পঞ্চাছখনৰো অধিক অনাতাঁৰ নাটক আৰু অনাতাঁৰ ৰূপক ৰচনা কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩১ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সেন্দূৰী আলিত অৰুণ শৰ্মাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল তিলক চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল নৰ্মদা কুমাৰী দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ সেই সময়ৰ দা টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াৰ সম্পাদক আছিল। ১৯৩৫ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল হেলেমৰ ওচৰৰ হেলেমগুৰিৰ এখন গাঁৱলৈ গুছি যায়। তিলক চন্দ্ৰ শৰ্মাই গান্ধীৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেতিয়াৰ পৰা খেতি আৰু সমাজ সেৱাৰ লগত নিজকে জড়িত কৰি ৰাখে। অৰুণ শৰ্মাই তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰপৰাই ১৯৪৮ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত কটন কলেজৰ পৰা ১৯৫২ চনত আই এ আৰু ১৯৫৪ চনত শিক্ষা বিষয়ত অনাৰ্চ সহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এইখিনি সময়ৰ পৰাই তেওঁ নাটক আৰু কবিতা ৰচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৫৪ চনত দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন কাকতৰ আৰ্হি কাকত চাওঁতা হিচাপে অৰুণ শৰ্মাই নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু পিছলৈ এই কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক হৈছিল। ১৯৫৫ চনত তেওঁ জন্ম হোৱা গাঁও হালেমলৈ উভতি যায় আৰু তাত এম চি ডি হাইস্কুলত সহকাৰী অধ্যক্ষ পদত যোগদান কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ পুনৰ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত যোগদান কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে। প্ৰথমতে ইয়াত প্ৰযোজক হিচাবে কাম কৰিছিল আৰু পিছত জ্যেষ্ঠ প্ৰযোজক হৈছিল। তেওঁ শিক্ষাবিষয়ক প্ৰচাৰ বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল আৰু এই বিভাগটোৱে শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত অতিৰিক্ত জ্ঞান যোগাৱাৰ এক মাধ্যম আছিল। ১৯৬৯ চনত তেওঁ লণ্ডনৰ বি বি চিত ৰেডিঅ’ প্ৰ’গাম প্ৰডাকচনৰ ওপৰত ছমহীয়া প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত তেওঁ গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰত নাটক বিভাগৰ সহায়ক আছিল। এই সময়তে তেওঁ ৪৭খন নাটক আৰু গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰ আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ নেচনেল প্ৰ’গামৰ বাবে আৰু যথেষ্ট সংখ্যক অনাতাঁৰ তথ্যচিত্ৰ (Radio Documentary) ৰচনা আৰু নিৰ্দেশনা কৰে। তেওঁ এই তথ্যচিত্ৰসমূহৰ বাবে তিনিটাকৈ শ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেওঁ ডিব্ৰুগড় আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাবে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৯০ চনত শ্বিলঙৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’, নৰ্থ ইষ্ট চাৰ্ভিচৰ সঞ্চালক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা পাছত অৰুণ শৰ্মা সাপ্তাহিক অসমীয়া বাতৰি কাকত পূৰ্বাচলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক (১৯৯০-১৯৯২) হিচাপে আৰু ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈকে অসম চাহ কমিটীৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়া হিচাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। সেই সময়তে অসমত বিভিন্ন বিবাদ হৈছিল আৰু তেওঁক স্থানীয় চাহ উদ্যোগ আৰু অসমীয়া লোকসকল মাজত মিলা-প্ৰীতি আনিবৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ অসম বুৰঞ্জীক কেন্দ্ৰ কৰি son-et-lumiere (sound-and-light show) ৰচনা কৰি প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু ইয়াক দৈনিক গুৱাহাটীত অৱস্থিত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ২০০২ চনত অসম নাট্য সন্মিলনৰ দুবছৰীয়া কাৰ্যকালৰ সভাপতি আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৫৯ চনত উজানবজাৰৰ মুক্তিযুঁজাৰু চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ নাতিনীয়েক আৰতি শৰ্মাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ সন্তান দুটা: নন্দিনী আৰু অচিন্ত।
সাহিত্য কৃতী
{{columns-list|3|
মৃত্যু
২০১৭ চনৰ ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে নতুন দিল্লীৰ সমীপৰ মেডান্ত দ্য মেডিছিটীত পুৱা ৮৫ বছৰ বয়সত অৰুণ শৰ্মাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
ভীমসেন জোশী
পণ্ডিত ভীমসেন যোশী  (Bhimsen Joshi; জন্ম ৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২ - মৃত্যু ২৪ জানুৱাৰী ২০১১) এগৰাকী এজন বিশ্ববিখ্যাত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পী। তেওঁ মূলত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ খেয়াল গায়ক হিচাপে বেছি পৰিচিত। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ভজন, থুমৰি, দাদৰাৰ দৰে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অন্যান্য ধাৰাতো জনাজাত আছিল।
ভাৰতৰ সংগীত জগতত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৭২ চনত পদ্মশ্ৰী, ১৯৭৫ চনত সংগীত নাটক অকাডেমি আৰু ১৯৮৫ চনত পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৯৮ তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ অৰ্থাৎ ৰত্ন সদস্যৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০০৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰে। তেওঁ হিন্দী, কন্নড়, মাৰাঠীৰ দৰে একাধিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কন্নড় ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
উইলিয়াম ফ্ৰেডেৰিক ছুডমাৰ্ছন
উইলিয়াম ফ্ৰেডেৰিক ছুডমাৰ্ছন (১৮৭০ – ১৯৫৩) কটন কলজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। এখেতৰ জন্ম হৈছিল ইংলেণ্ডৰ নেট্‌লীত। লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বি.এ. উপাধি লৈ ভাৰতীয় শিক্ষা সেৱা বিভাগত (আই.ই.এছ.) যোগদান কৰে। প্ৰথমে উত্তৰ প্ৰদেশৰ 'বৰেলী কলেজ'ৰ ইংৰাজীৰ অধ্যাপক নিযুক্ত হয়। ১৯০১ চনত কটন কলেজ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত এই কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ ৰূপে যোগদান কৰে। তেখেতৰ যত্নতে প্ৰতিষ্ঠাৰ ৯ বছৰৰ পাছতে কটন কলেজৰ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰপৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ কলেজলৈ উন্নীত হয়। ১৯১৮ চনত কটন কলেজে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ শ্ৰেষ্ঠ কলেজৰ সন্মান লাভ কৰে। ১৯০৮ চনত ছুডমাৰ্ছন চাহাব প্ৰশাসনিক শাখাৰ বিষয়া নিৰ্বাচিত হয়। প্ৰশাসন আৰু শিক্ষাৰ উপৰিও অভিনয়তো ৰাপ আছিল। ১৯২৬ চনলৈ একেৰাহে ২৬ বছৰ কটন কলেজৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব বহন কৰি শেষত ইংলেণ্ডলৈ উভতি যায়। তাতে ইষ্টব'ৰ্ন চহৰত ছুডমাৰ্ছনৰ মৃত্যু হয়। তেখেতৰ ৰচিত গ্ৰন্থ: Notes on Assamese Language and Literature.
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ৰণাংগন
ৰণাংগন (Rananggan) হৈছে ২০১৩ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ডি জে ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰিছে মৃণাল দাসে আৰু পৰিচালনা কৰিছে প্ৰণৱ জ্যোতি ভৰালীয়ে। ইয়াত অভিনয় কৰিছে ৰবি শৰ্মা, পল্লৱী মেধি, হিৰণ্য ডেকা, ব্ৰজেন বৰা, প্ৰতুল ডেকা আদিয়ে। চলচিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্য প্ৰস্তুত কৰিছে ডাঃ নয়ন জ্যোতি তালুকদাৰে আৰু সংগীত দিছে নিপন চুতীয়াই। ইয়াত প্ৰস্তুতি পৰাশৰে এটা গীতত অতিথি শিল্পীৰ হিচাপে অভিনয় কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
উইলিয়াম ৰবিনছন
ৱিলিয়াম ৰবিনছন (? - ১৮৬৩) গুৱাহাটীৰ শ্ৰীৰামপুৰ খৃষ্টান মিছনৰ সদস্য আছিল। অসমৰ প্ৰথম হাইস্কুল 'গুৱাহাটী চেমিনাৰী'ত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগ দিয়ে। ১৮৪৪ চনত এখেত অসমৰ স্কুল পৰিদৰ্শক নিযুক্ত হয়। ৱিলিয়াম ৰবিনছনে প্ৰথম অসমীয়া ব্যাকৰণ পুথি A "Grammar of the Assamese Language" ৰচনা কৰিছিল ১৮৩৯ চনত। এই ব্যাকৰণত অসমীয়া ভাষাক বাংলা ব্যাকৰণৰ আৰ্হিত লিখা হৈছিল। ৰবিনছন অসমত বাংলা ভাষা প্ৰচলনৰ পক্ষপাতী আছিল। "A Descriptive Account of Assam" (১৮৪১) ৰবিনছনৰ প্ৰণীত অসম সম্পৰ্কীয় অন্য এখন গ্ৰন্থ। নাজিৰাত এখেতৰ মৃত্যু হৈছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী
লাইকা
লাইকা (Лайка) (১৯৫৪ - ১৯৫৭) এটি ৰুছ কুকুৰ তথা পৃথিৱীৰ প্ৰথম মহাকাশচাৰী। ই পৃথিৱীৰ প্ৰথম জীৱ হিচাপে পৃথিৱীৰ কক্ষপথ পৰিভ্ৰমণৰ সৌভাগ্য অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৫৭ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত উৎক্ষেপণ কৰা ছোভিয়েট মহাকাশযান স্পুটনিক ২ ত উঠি লাইকায়ে মহাকাশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। লাইকাৰ লগে লগে আন দুটা কুকুৰক এই মহা অভিযানৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। শেষলৈ লাইকাই নিৰ্বাচিত হয়। লাইকাৰ মূল নাম "কুদৰিয়াভকা" আৰু ই এটা মাইকী কুকুৰ।
অত্যধিক চাপ আৰু তাপমাত্ৰা বৃদ্ধিৰ কাৰণে উৎক্ষেপণৰ কেইঘণ্টা মানৰ পিছতেই লাইকাৰ মৃত্যু হৈছিল। তাপ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাত বিজুতি হোৱাৰ বাবে এনে ধাৰণা কৰা হয়। এই মহাকাশ অভিযানৰ বহু বছৰ পিছত লাইকাৰ মৃত্যুৰ প্ৰকৃত কাৰণ ৰাজহুৱা কৰা হৈছিল।
লাইকাৰ মহাকাশ ভ্ৰমণে প্ৰমাণিত হয় যে, পৃথিৱীৰ কক্ষপথত উৎক্ষেপিত মহাকাশযানত ওজনহীন থকা সত্ত্বেও যাত্ৰীৰ পক্ষে বাচি থকা সম্ভৱ। ইয়াৰ পৰা মনুষ্যবাহী মহাকাশযান প্ৰকল্পৰ দিশ সূচনা হয়। কোনো জীৱৰ ওপৰত মহাকাশৰ পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ কেনেধৰণৰ হয় সেয়াও লাইকাৰ মাধ্যমত জনা গৈছিল।
স্পুটনিক ২
right|thumb|ৰোমানিয়াৰ ডাক টিকটত লাইকা thumb|right| [[ৰাছিয়াৰ এটা ডাক টিকট]] স্পুটনিক ১ ৰ সফল অভিযানৰ পিছত ৰুছ নেতা নিকিতা খ্ৰোশছেভয়ে ৭ নৱেম্বৰত বলশেভিক বিপ্লৱৰ ৪০তম বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষ্যে দ্বিতীয় এক মহাকাশ অভিযানৰ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰে। আগৰটোতকৈ বহুত সৰু এটি উপগ্ৰহৰ নিৰ্মাণ কাম ইতোমধ্যে আৰম্ভ হৈছিল। কিন্তু এই উপগ্ৰহৰ নিৰ্মাণ কাম ডিচেম্বৰৰ আগতে শেষ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নথকাৰ বাবে স্পুটনিক ২ অভিযানৰ আৰম্ভ কৰা হয়। স্পুটনিক ৩ ৰ মাধ্যমে এই উপগ্ৰহ কক্ষপথত প্ৰেৰণ কৰা হয়।
মহাকাশযান খনত জীৱন ধাৰণৰ উপযোগী পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ইয়াত এটি অক্সিজেন উৎপাদক আৰু অক্সিজেনক বিষাক্ত হৈ যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইড শোষণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় যন্ত্ৰপাতি আছিল। এটি পাংখা আছিল যি কেবিনৰ তাপমাত্ৰা ১৫° চেলচিয়াছতকৈ বেছি হলেই সক্ৰিয় উঠে আৰু কুকুৰটোৰ সহনীয় তাপমাত্ৰা বজায় ৰাখে। ৭ দিন বাচি থকাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় খাদ্য জেলাটিন হিচাপে সৰবৰাহ কৰা হৈছিল। কুকুৰটোৰ আৱৰ্জনা সংগ্ৰহৰ বাবে এখন বেগৰ লগত সংযুক্ত কৰা হৈছিল। উঠি থিয় হোৱা, খোজকঢ়া বা শোৱাৰ বাবে লাইকা যাতে বেছি লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে শিকলিৰে বান্ধি থোৱা হৈছিল। কুকুৰটোক এটি বিশেষ ধৰণৰ মহাকাশচাৰীৰ পোছাক পিন্ধোৱা হৈছিল। তাৰ হৃদযন্ত্ৰৰ পাল্‌চ নিৰ্ণয়ৰ বাবে এটি ইলেক্ট্ৰকাৰ্ডিঅগ্ৰাম আছিল। তাৰ উপৰিও শ্বসনৰ হাৰ, সৰ্বোচ্চ ধমনী চাপ আৰু কুকুৰটোৰ চলাচল চিহ্নিত কৰাৰ উপযোগী যন্ত্ৰপাতিও আছিল।
প্ৰশিক্ষণ আৰু অভিযান
কুকুৰটোৰ নাম প্ৰথম লাইকা নাছিল। মস্কোৰ ৰাস্তাত ঘূৰি ফুৰা এটা অঘৰী কুকুৰ আছিল। এই মাইকী মনগ্ৰেল কুকুৰটো যেতিয়া পোৱা গৈছিল তেতিয়া ইয়াৰ বয়স আছিল প্ৰায় ৩ বছৰ আৰু ভৰ আছিল প্ৰায় ৬ কেজি (১৩ পাউণ্ড)। ৰুছ বিজ্ঞানী সকলে ইয়াক কেইবাটাও নাম দিছিল তাৰে ভিতৰত: Kudryavka (Little Curly 'ৰ ৰুছ নাম), Zhuchka (Little Bug'ৰ ৰুছ নাম) আৰু Limonchik (Little Lemon 'ৰ ৰুছ নাম)। লাইকা নামটিই পৃথিৱীৰ সৰ্বত্ৰ জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। কুকুৰৰ কেইবাটাও প্ৰজাতিৰ ৰুছ নাম আছিল লাইকা। ৰাস্তাৰ অঘৰী কুকুৰক চয়ন কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল যে এনে কুকুৰে প্ৰচণ্ড শীত সহ্য কৰিব পাৰে আৰু কেইবাদিনো নোখোৱাকৈ থাকিব পাৰে। আমেৰিকানসকলে স্পুটনিকৰ শব্দ-কৌতুক হিচাপে লাইকাৰ নাম মুটনিক দিছিল। অৱশ্য বহু আমেৰিকানে লাইকাক কেৱল কাৰ্লি নামে মাতিছিল। লাইকাৰ কুলপৰিচয় সঠিকভাবে জনা নাযায়। সাধাৰণতে ধাৰণা কৰা হয়, যে ই হাস্কিৰ নিচিনা একপ্ৰকাৰৰ অন্যান্য নৰডীক প্ৰজাতিৰ পৰা আহিছে। হাস্কিৰ লগত টেৰিয়াৰেৰ অলপ সমন্বয় লক্ষ্য কৰা যায়।
ইয়াৰ আগতে যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ৰাছিয়া কেৱল অৰ্ধ-কক্ষীয় (চাব-অৰবিটেল) অভিযান সমূহত প্ৰাণী পঠিয়াইছিল। স্পুটনিক ২ ৰ বাবে আন তিনটা কুকুৰক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। সিহঁতৰ নাম আলবিনা, মুছকা আৰু লাইকা। ৰুছ মহাকাশ-জীৱন বিজ্ঞানী অলেগ গেজেনক'য়ে লাইকাক নিৰ্বাচন কৰে আৰু তাক প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। আলবিনা দুটি অধিক উচ্চতাৰ পৰীক্ষণমূলক ৰকেট উৎক্ষেপণৰ অংশ আছিল। মুছকাক যন্ত্ৰপাতিৰ কৰ্মক্ষমতা আৰু জীৱন ধাৰণৰ উপযোগী পৰিৱেশ নিশ্চিতকৰণত ব্যৱহৃত হৈছিল।