cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জোছেফ শ্বান
বিজুলী বাঁতি
১৮৭৫ চনত শ্বান পুনৰ বিজুলী বাঁতিৰ সমস্যাটোলৈ ঘূৰি আহে। তেওঁ উন্নততৰ ভেকুৱাম আৰু ফিলামেণ্ট হিচাপে কাৰ্বনযুক্ত সূতাৰ কথা ভাবে। শ্বানৰ বিকশিত বিজুলী বাঁতিটোৰ ভেকুৱাম টিউবত অৱশিষ্ট অক্সিজেনৰ নামমাত্ৰহে বাকী ৰৈছিল-যিয়ে ফিলামেণ্টটোক জ্বলি উঠাত সহায় কৰিছিল। পৰিণতিস্বৰূপে ফিলামেণ্টটোত জুইৰ সৃষ্টি নোহোৱাকৈ প্ৰায় বগা-উজ্জ্বল হৈ জ্বলি উঠিছিল। এইটোৱেই আছিল শ্বানৰ বিজুলী বাঁতিৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট বৈশিষ্ট্য। কিন্তু ফিলামেণ্টৰ ৰোধৰ পৰিমাণ কম হোৱা হেতুকে গধুৰ কপাৰ তাঁৰৰ আৱশ্যকীয়তা আহি পৰিছিল।
১৮৭৮ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰত শ্বানে তেওঁ বিকাশ কৰা কাৰ্বন লেম্পটোৰ পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজহুৱাকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে। নিউকাছলৰ টাইনে কেমিকেল ছ'ছাইটিৰ এটা বক্তৃতাত তেওঁ এই প্ৰদৰ্শনী কৰিছিল। অৱশ্যে প্ৰয়োগশালাত কিছুসময়ৰ বাবে জ্বলি থাকি উজ্জ্বল হৈ থকা বাল্বটো এসময়ত ধ্বংস হৈ গ'ল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল অত্যধিক বিজুলী প্ৰৱাহ। ১৮৭৯ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত একেটা বক্তৃতাকে পুনৰাবৃত্তি কৰি শ্বানে সফলভাৱে বাল্বটোৰ ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগ দেখুৱালে। শ্বানে ভেকুৱাম লেম্প ব্যৱহাৰ কৰি সমস্যাটো সমাধান কৰিছিল। সেইবছৰৰে ৩ ফেব্ৰুৱাৰিত শ্বানে সাতশ মানুহৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থকা এখন বক্তৃতামঞ্চত কাৰ্যক্ষম বাল্বটো দেখুৱালে। স্থান আছিল Literary and Philosophical Society of Newcastle upon Tyne.(। ) শ্বানে এক উন্নত মানৰ কাৰ্বন ফিলামেণ্টৰ কথা ভাবে আৰু ইয়াৰ দুয়োটা মূৰ সংলগ্নৰ উপায়ৰ সন্ধান কৰে। তেওঁ কপাহ ব্যৱহাৰ কৰি "parchmentised thread"ৰ তৈয়াৰ কৰাৰ কথা ভাবে আৰু এই ধাৰণাটোক লৈয়েই তেওঁ ১৮৮০ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত ব্ৰিটিছ পেটেণ্ট ৪৯৩৩ আহৰণ কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ইংলেণ্ডৰ ঘৰ আৰু মূলস্থানসমূহত বিজুলী বাঁতি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কাম কৰিবলৈ লয়।
গেটশ্বেডৰ আণ্ডাৰহিলত থকা তেওঁৰ ঘৰটো আছিল বৈদ্যুতিক বাল্ব সংযোগ হোৱা পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো ঘৰ। নিউকাছলৰ ৱেষ্টগেট ৰ'ডত থকা লিট এণ্ড ফিল পুথিভঁৰালটো আছিল বৈদ্যুতিক বাঁতিৰে সংযুক্ত হোৱা প্ৰথমটো ৰাজহুৱা কোঠা। শ্বান সেই স্থানলৈ ১৮৮০ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ গৈছিল। ১৮৮১ চনত শ্বানে দ্য শ্বান ইলেক্ট্ৰিক কোম্পানী নামেৰে প্ৰথমটো কোম্পানী স্থাপন কৰে। এইদৰে তেওঁ ব্যৱসায়িক উৎপাদন আৰম্ভ হয়।
লণ্ডনৰ চিটি অৱ ৱেষ্টমিনিষ্টাৰত থকা অত্যাধুনিক নাট্যমঞ্চ ছেভয় থিয়েটাৰ হৈছে বিদ্যুতৰে সম্পূৰ্ণভাৱে আলোকিত হোৱা পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা ভৱন। শ্বানে প্ৰায় ১,২০০টা বিজুলী বাঁতিৰ যোগান ধৰে। এইসমূহক শক্তি দিবৰ বাবে ৮৮.৩ কিলোৱাট শক্তিৰ জেনেৰেটৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। ভৱনটোৰ নিৰ্মাতা ৰিচাৰ্ড ডিঅয়লি কাৰ্টেয়ে শ্বানৰ বিজুলী-বাঁতিৰ ব্যৱহাৰ সন্দৰ্ভত কৰা মন্তব্য হৈছে-The greatest drawbacks to the enjoyment of the theatrical performances are, undoubtedly, the foul air and heat which pervade all theatres. As everyone knows, each gas-burner consumes as much oxygen as many people, and causes great heat beside. The incandescent lamps consume no oxygen, and cause no perceptible heat. প্ৰথমতে ব্যৱহাৰ কৰা জেনেৰেটৰটোৰ ক্ষমতা অৱশ্যে কম হোৱা হেতুকে গোটেই ভৱনটোকে আলোকিত কৰিব নোৱাৰিলে। সেইকাৰণে ১৮৮১ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত ভৱনৰ সন্মুখভাগ বৈদ্যুতিকীকৰণ কৰা হয় আৰু মঞ্চখন গেছৰ দ্বাৰা আলোকিত কৰি ৰখা হয়। ২৯ ডিচেম্বৰত লণ্ডনৰ দৈনিক বাতৰি কাকত দ্য টাইমছ্-এ বিজুলী বাঁতিৰ পোহৰক গেছ লাইটৰ পোহৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠতৰ বুলি বিবেচিত কৰে।
এডিছনৰ সৈতে সংযোগ
থমাছ আলভা এডিছন আৰু জোছেফ শ্বানে তাপোদ্দীপক বিজুলী-বাতিৰ কাম প্ৰায় একে সময়তে আৰম্ভ কৰিছিল। শ্বান আৰু এডিছনৰ প্ৰথমটো সফল বিজুলী-বাঁতিয়ে ১৮৭৯ চনত পেটেণ্ট লাভ কৰিছিল। এডিছনে তেওঁৰ বিজুলী-বাঁতিটো এটা বিশাল পৰিসৰত আৰু অধিক ৰোধত, সমান্তৰালভাৱে সংযোগ কৰাৰ কথা ভাবিছিল। আনহাতে শ্বানৰ কম ৰোধসম্পন্ন বিজুলী-বাঁতিটোৱে কেৱল ধাৰাবাহিক সংযোগ আৰু কম সময়ৰ বাবে কাম কৰিছিল। শ্বানৰ মৌলিক আৰ্হিটো কম ৰোধৰ বাবে আৰু কেৱল ধাৰবাহিক সংযোগীকৰণৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাবে তেনেধৰণৰ প্ৰয়োগৰ বাবে প্ৰযোজ্য হৈ উঠা নাছিল। শ্বানে গ্ৰেট ব্ৰিটেইনত দাখিল কৰা শক্তিশালী পেটেণ্টৰ ফলশ্ৰুতিতেই ১৮৮৩ চনত এডিছন আৰু শ্বানৰ কোম্পানী দুটাৰ মাজত সংযোগ স্থাপন হৈ একত্ৰিত হৈ পৰে। তেওঁলোকে পৰৱৰ্তী সম্ভাৱনীয়তা সমূহ অন্বেষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে "Ediswan" স্থাপন কৰে। যাৰ অৰ্থ আছিল Edison & Swan United Electric Light Company.(। ) ১৮৮১ চনত শ্বানে উদ্ভাৱন কৰা চেলুলোজ ফিলামেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকে বিজুলী বাঁতি বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আনহাতে এডিছনে বাঁহৰ ফিলামেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি ব্ৰিটেইনৰ বাহিৰত বিজুলী বাঁতি বিক্ৰী কৰে। ১৮৯২ চনত জেনেৰেল ইলেক্ট্ৰিকে শ্বানৰ পেটেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি চেলুলুজ ফিলামেণ্ট উৎপাদন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯০৪ চনত জেনেৰেল ইলেক্ট্ৰিকে "General Electric Metallized" অথবা "GEM"ৰ দ্বাৰা সেকি লোৱা চেলুলুজ ফিলামেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লৈছিল।
১৮৬ চনত এডিশ্বানে তেওঁলোকৰ উৎপাদনস্থলী উত্তৰ লণ্ডনৰ পণ্ডাৰ্ছ ফিল্ডত থকা এটা পুৰণি মৰাপাটৰ কললৈ লৈ যায়। ১৯১৬ চনত এডিশ্বানে পণ্ডাৰ্ছ ফিল্ডত আমেৰিকা গণৰাজ্যৰ প্ৰথমটো ৰেডিঅ' ভেকুৱাল টিউব ফেক্ট্ৰৰী স্থাপন কৰে। সমীপৱৰ্তী "Brimsdown Industrial Estate"ৰ সৈতে এই অঞ্চলটি পৰৱৰ্তী সময়ত কেথড ৰে' টিউব, ভেকুৱাম টিউব নিৰ্মাণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰে। ১৯২০ৰ দশকৰ এডিশ্বান কোম্পানী "ব্ৰিটিছ থমছন-হাউষ্টন" আৰু "এছ'ছিয়েটেদ ইলেকট্ৰিকেল ইণ্ডাষ্ট্ৰিছ"ৰ অংশ হৈ পৰে।
মৃত্যু
১৯১৪ চনৰ ছাৰেইৰ ৱাৰলিংগহামত থকা অভাৰহিলৰ ঘৰত জোছেফ শ্বানৰ দেহাৱসান ঘটে। ১৯১৪ চনৰ ৩০ মে' তাৰিখে ৱাৰলিংগহামৰ অল ছেইণ্টছ গীৰ্জাঘৰত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়। শেষকৃত্য অনুষ্ঠানত বৈদ্যুতিক অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠান, যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী প্ৰতিষ্ঠান আৰু ৰয়েল সমাজৰ প্ৰতিনিধিসকল উপস্থিত থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
নেটফ্লিক্স
নেটফ্লিক্স (Netflix, Inc) হৈছে এটি আমেৰিকান কনটেণ্ট সেৱা আৰু প্ৰযোজনা উদ্যোগ। প্ৰতিষ্ঠানটিৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ গেটোছত অৱস্থিত। ১৯৯৭ চনত ৰিড হেষ্টিংগছ আৰু মাৰ্ক ৰেণ্ডোলফৰ দ্বাৰা নেটফ্লিক্স কেলিফৰ্ণিয়াৰ স্কটচ ভেলিত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। উদ্যোগটিৰ মুখ্য ব্যৱসায় হৈছে একধৰণৰ ছাবস্ক্ৰিপছন-নিৰ্ভৰ ভিডিঅ' ষ্ট্ৰিমিং সেৱা। তেওঁলোকে ছবি আৰু ছিৰিজ অনলাইনযোগে সম্প্ৰচাৰিত কৰে। তাৰে কিছুমান তেওঁলোকে নিজাকৈও প্ৰযোজনা কৰে। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত নেটফ্লিক্সৰ গ্ৰাহক-সংখ্যা হৈছেগৈ প্ৰায় ২০ কোটি ৭০ লাখ (২০৩.৭ মিলিয়ন)। ইয়াৰে ৭ কোটি ৩০ লাখ সদস্য আমেৰিকাৰ। ২০২১ চনৰ এপ্ৰিলত, নেটফ্লিক্সৰ সদস্য সংখ্যাই ২০ কোটি ৮০ লাখ স্পৰ্শ কৰে আৰু আমেৰিকাৰ সদস্য সংখ্যাই ৭ কোটি ৪০ লাখৰ ঘৰ চুৱে।  নেটফ্লিক্সৰ সেৱা সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি উপলব্ধ। কেৱল চীন দেশ (স্থানীয় নিষিদ্ধকৰণৰ বাবে), ছিৰিয়া, উত্তৰ কোৰিয়া আৰু ক্ৰামিয়াতহে (আমেৰিকাৰ নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে) এই সেৱা অনুপলব্ধ। ২০২০ চনৰ তথ্য মতে, নেটফ্লিক্সৰ আয় হৈছে ১.২ বিলিয়ন ডলাৰ (প্ৰায় ১২০ কোটি ডলাৰ) উদ্যোগটোৰ কাৰ্যালয় ফ্ৰান্স, ব্ৰাজিল, ভাৰত, নেডাৰলেণ্ডছ, দক্ষিণ কোৰিয়া, জাপান, আৰু যুক্তৰাজ্যত আছে। নেটফ্লিক্স মশ্যন পিকছাৰ্ছ এছ'ছিয়েছন (MPA)-ৰ সদস্য, যিয়ে গোলকীয় পৰ্যায়ত কনটেণ্টৰ প্ৰযোজনা আৰু বিতৰণ কৰিব পাৰে।
নেটফ্লিক্সৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ হয় ডিভিডি বিক্ৰীৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে মেইলযোগেও ডিভিডি বিক্ৰী কৰিবলৈ লয়। কিন্তু সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা হেষ্টিংগছে ডিভিডি বিক্ৰী এবছৰৰ পাছতেই বন্ধ কৰি দিয়ে। ২০০৭ চনত নেটফ্লিক্সে ষ্ট্ৰিমিং সেৱাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়েও ব্যাপ্তি লাভ কৰে। তেওঁলোকে ডিভিডি আৰু ব্লু-ৰেৰ ব্যৱসায়ো চলাই থাকে। ২০১০ চনত নেটফ্লিক্সে আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত কানাডাত ষ্ট্ৰিমিং সেৱা উপলব্ধ কৰোৱায়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ সেৱাই লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ানক সামৰি লয়। ২০১৩ চনত নেটফ্লিক্সে কনটেণ্ট-প্ৰযোজনা উদ্যোগ হিচাপে যাত্ৰাৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰথমখন ছিৰিজ হাউছ অৱ কাৰ্ডছ এইটো বৰ্ষতে মুকলি হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কোম্পানী শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
ইটো সিটো বহুতো
ইটো সিটো বহুতো (Ito Sito Bahuto) ২২ নৱেম্বৰ ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা প্ৰথম অসমীয়া পূৰ্ণাঙ্গ হাস্যৰসাত্মক কথাছবি। ছবিৰ পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য আৰু সঙ্গীত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ। জে পি চিনে আৰ্টৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল পৰিচালক বৰুৱাৰ মাতৃ জোনপ্ৰভা বৰুৱানীয়ে। এটা বিদেশী গল্পৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছিল।
কাহিনী
মোহন চলিহা অৱসৰপ্ৰাপ্ত মেজৰ। সকলো কথাতে মিলিটেৰী মেজাজ। তেওঁৰ পুত্ৰ বিমান। গুৱাহাটীত পঢ়ে। বিমান আন তিনিজন বন্ধুৰ সৈতে মিচেচ গুপ্তা নামৰ এগৰাকী বিধবা মহিলাৰ ঘৰত মেচ কৰি থাকে। সিহঁতক শাসন কৰোঁতে মিচেচ গুপ্তা অতিষ্ঠ হৈ পৰে। চলিহাৰ এটা বেমাৰ আছে। খং উঠিলে তেওঁ সকলো কথা পাহৰি যায়। তাৰে সুযোগ লৈ বিমানে মাহেকত দুবাৰকৈ টকা আনে আৰু লগৰীয়াহঁতৰ লগত খাই-বৈ ফুৰ্টি কৰে। কিন্তু শেষত পুতেকৰ চতুৰালী ধৰা পৰাত মেজৰ চলিহা মিচেচ গুপ্তাৰ ঘৰত আহি উপস্থিত হয়হি। এফালে চলিহা আনফালে মিচেচ গুপ্তা; এখন লংকাকাণ্ড হোৱাৰ উপক্ৰম। এনেতে মাজত আহি পৰে এগৰাকী গাভৰু। ঘটনাৰ গতি এনেহে হ'ল যে মেজৰ চলিহা, মিচেচ গুপ্তা, মেচত থকা ল'ৰা চাৰিটা আৰু গাভৰুগৰাকী থানা পালেগৈ।
ঘৰত থাকিল বন কৰা ছোৱালী কাচনমতী, মেজৰ চাহাবৰ ভৃত্য পাইলট আৰু এটা হাতুৰী। এই হাতুৰীটোৱে কাহিনীৰ গতি-প্ৰবাহত বিশেষ ভূমিকা লৈছে। হাতুৰীটোৰ বিবিন্ন ঘটনাৰ সৃষ্টি কৰি উখল-মাখল লগায় আৰু শেষত হাতুৰীটোৱে সকলো সমস্যাৰ সমাধান কৰে।
সঙ্গীত
সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল ব্ৰজেন বৰুৱাই। গীত লিখিছিল নৱকান্ত বৰুৱা আৰু কেশৱ মহন্তই।
তথ্য উংস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ছাইকী
ছাইকী (Psyche, ; Ψυχή) হৈছে এগৰাকী আত্মাৰ গ্ৰীক দেৱী। ছাইকী এগৰাকী নশ্বৰ মহিলা হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, ছাইকী সৌন্দৰ্যৰ দেৱী এফ্ৰোডাইটিতকৈও অধিক সুন্দৰী আছিল। দ্বিতীয় শতিকাত লুছিয়াছ এপুলিয়াছে ৰচনা কৰা দ্য গোল্ডেন এছ নামৰ কাহিনীটোৰ পৰা ছাইকী জনাজাত।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছাইকী এগৰাকী গ্ৰীক ৰজা আৰু ৰাণীৰ তিনিটা কন্যা সন্তানৰ কনিষ্ঠ সন্তান আছিল। তেওঁ দেখাত ইমানে ধুনীয়া আছিল যে, পুৰোহিতসকলোকে ধৰি মানুহে তেওঁক প্ৰেম আৰু সৌন্দৰ্যৰ গ্ৰীক দেৱী এফ্ৰোডাইটিৰ সৈতে তুলনা কৰিবলৈ লৈছিল। বহুতে এইটো কৈছিল যে তেওঁ দেৱী এফ্ৰোডাইটিতকৈও সুন্দৰী আছিল। যেতিয়া এফ্ৰোডাইটিৰ মন্দিৰবোৰ নিৰ্জন হ’বলৈ ধৰিছিল, তেতিয়া দেৱী ক্ৰোধিত হৈ উঠিছিল। কাৰণ তেওঁক উপাসনা কৰিবলৈ এৰি মানুহে ছাইকীক উপাসনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ছাইকীক শাস্তি দিয়াৰ উদ্দেশ্য এফ্ৰোডাইটেয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ ইৰ'চক এজন নীচ আৰু ঘৃণনীয় ব্যক্তিৰ প্ৰেমত পেলাবলৈ পঠিয়াইছিল। অৱশ্যে, ইৰ’চে তেওঁৰ সুন্দৰ্যৰ প্ৰতি অভিভূত হৈছিল আৰু প্ৰেমত পৰিছিল আৰু ইৰ’চে ছাইকীক তেওঁৰ মাকৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
ছাইকীৰ দুয়োগৰাকী ডাঙৰ ভনীয়েকে ছাইকীৰ সৌন্দৰ্যক লৈ ঈৰ্ষা কৰিছিল। অৱশেষত তেওঁৰ ভনী দুগৰাকী ৰজাৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ স্বামীৰ সৈতে থাকিবলৈ গুচি গৈছিল। ইপিনে ছাইকীক কোনেও বিয়াৰ বাবে হাত বিচৰা নাছিল বৰং পুৰুষসকলে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যক লৈ প্ৰশংসাহে কৰিছিল। তেওঁ অকলশৰীয়া হৈ পৰিছিল। নিৰাশ হৈ তেওঁৰ দেউতাকে সমাধান বিচাৰি ডেলফিৰ অৰেকলৰ (oracle of Delphi) পৰা পৰামৰ্শ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
ইৰ’চৰ সৈতে বিবাহ
ৰজাই সমাধান বিচাৰি ডেলফিৰ অৰেকলৰ ওচৰলৈ গৈছিল। এপ’ল’ৱে অৰেকলৰ জৰিয়তে কৈছিল যে, "হতাশা ৰজা। আপোনাৰ ছোৱালীৰ বিয়া এটা জন্তুৰ সৈতে হ’ব যাক দেৱতাসকলেও ভয় কৰিব। তেওঁক অগ্নিকৰ্ম্ম কাপোৰ পিন্ধাওৱা আৰু তেওঁক ৰাজ্যৰ আটাইতকৈ ওখ শিলৰ শিখৰলৈ লৈ যোৱা। তাতে, তেওঁ তেওঁৰ ভাগ্য পাব৷” (“Despair, king. Your daughter will marry a beast even the gods fear. Dress her in funeral clothes and take her to the tallest rock spire in the kingdom. There, she shall meet her doom.") এই কথা শুনি ৰজাৰ মন ভাগি গৈছিল, যদিও তেওঁ ঈশ্বৰৰ আদেশ পালন কৰিছিল।
ছাইকীক শিলৰ শিখৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু তেওঁক তেওঁৰ ভাগ্যলৈ এৰি দিয়া হৈছিল। বহু অপেক্ষাৰ অন্ততো যেতিয়া জন্তুটো অহা নাছিল, তেতিয়া তেওঁ সেই শিখৰৰ পৰা জঁপিয়াই পৰিছিল। পশ্চিম বতাহৰ গ্ৰীক দেৱতা জেফাইৰচে তেওঁক মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰি ওপৰলৈ তুলি ইৰ’চৰ প্ৰাসাদলৈ লৈ গৈছিল। তাত তেওঁ বিশাল প্ৰাসাদৰ লগতে প্ৰতিটো আলমাৰী সোণেৰে ভৰি থকা দেখিছিল। ইৰ’চ যেতিয়া আহিছিল, তেওঁ সম্পূৰ্ণ অন্ধকাৰৰ পৰা ছাইকীক কৈছিল যে, তেওঁ তাক চাবলৈ চেষ্টা কৰিব নালাগে আৰু তেওঁ ছাইকীক তেওঁৰ নামো ক’ব নোৱাৰে নতুবা ই সকলো অনিষ্ট হ’ব। প্ৰাসাদত ছাইকীৰ জীৱনৰ প্ৰথম কেইটামান সপ্তাহ অতি সুখেৰে অতিবাহিত হৈছিল৷ তেওঁৰ ভগ্নীসকলে তেওঁৰ নাম মাতি থকা শুনিছিল। দুই ভনীয়েকে তেওঁক তেওঁৰ স্বামীৰ প্ৰকৃত ৰূপটো চাবলৈ সৈমান কৰাইছিল৷ য’ত তেওঁ ইৰ’চক প্ৰতাৰণা কৰা হৈছিল।
ছাইকীয়ে অৱশেষত তেওঁৰ ভগ্নীসকলৰ কথামতে এটা তেলৰ চাকি আৰু এখন চুৰি লৈ তেওঁৰ স্বামীৰ কোঠাত সোমাইছিল। ছাইকীয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ ৰূপ চাওঁতে চাকিৰ গৰম তেলৰ এটা সৰু টোপাল তেওঁৰ কান্ধত পৰিছিল, তেওঁ জাগ্ৰত হৈছিল। পত্নীৰ বিশ্বাসঘাতকতাৰ পিছত ইৰ’চে তেওঁৰ মাক এফ্ৰোডাইটৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈছিল। ছাইকীয়ে পিছত তেওঁ কৰা কামৰ বাবে অনুশোচনাত ভোগে। এফ্ৰোডাইটিয়ে ছাইকীক বিচাৰি পাইছিল আৰু ছাইকীয়ে এফ্ৰোডাইটিৰ চাৰিটা পৰীক্ষণৰ সন্মুখীন হৈছিল। প্ৰথম পৰীক্ষণটো আছিল- বীজৰ এটা বিশাল মাউণ্ট ক্ৰমবদ্ধ কৰা। ছাইকীয়ে সেই কামটো এক সহানুভূতিশীল পৰুৱাৰ সহায়ত সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। দ্বিতীয় পৰীক্ষণটো আছিল- এটা কুখ্যাত বিপদজনক ভেড়াৰ পৰা ঊণ সংগ্ৰহ কৰা। ছাইকীক এই কামত নদীদেৱতাই সহায় কৰিছিল। যিয়ে তেওঁক জোপোহাৰ পৰা ঊণৰ টুকুৰা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ শিকাইছিল। তেওঁৰ তৃতীয় পৰীক্ষণটো আছিল- নৰকৰ পৰা পানী সংগ্ৰহ কৰা। এইটো পৰীক্ষণত ছাইকীক জ্যুচৰ ঈগলে সহায় কৰিছিল। ছাইকীৰ অন্তিম পৰীক্ষণটো আটাইতকৈ কঠিন আছিল; তেওঁ এফ্ৰোডাইটিৰ বাবে পাৰ্চিফোনিৰ কিছু সৌন্দৰ্য ঘূৰাই অনা। পাৰ্চিফোনি স্বেচ্ছাই ছাইকীক তেওঁৰ কিছু সৌন্দৰ্য দিছিল। যেতিয়া তেওঁ অলিম্পাছৰ ওচৰলৈ আহি পাইছিল, ছাইকীয়ে পাৰ্চিফোনিৰ সৌন্দৰ্যৰ বাকচটো খুলিছিল, কিন্তু পাৰ্চিফোনিৰ সৌন্দৰ্যৰ বাকচটোৰ ভিতৰত কেৱল মৃত্যুৰ সাৰহে আছিল। অৱশেষত ছাইকীৰ মৃত্যু হয়, তেওঁৰ স্বামী ইৰ’চে তেওঁক ক্ষমা কৰি দি জীৱন ৰক্ষা কৰিছিল আৰু তেওঁক অলিম্পাছলৈ লৈ গৈছিল। ছাইকীক আত্মাৰ দেৱী হিচাপে ৰখা হয়। ছাইকী আৰু ইৰ’চৰ শাৰীৰিক মিলনৰ ফলত দেৱী হেড’নীৰ জন্ম হয়।
ৰংমিলিৰ হাঁহি
ৰংমিলিৰ হাঁহি (Rongmilir Hanhi) ৰংবং তেৰাঙে ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস। এই গ্ৰন্থখনৰ বাবে ঔপন্যাসিক ৰংবং তেৰাংক ২০০৮ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ ১৯৮১ চনত হৈছিল। তাৰপাছত ক্ৰমে দ্বিতীয় প্ৰকাশ: ১৯৯৩ চন; তৃতীয় প্ৰকাশ: ২০০৩ চন; চতুৰ্থ প্ৰকাশ: ২০০৪ চন; পঞ্চম প্ৰকাশ: ২০০৮ চন; ষষ্ঠ প্ৰকাশ: ২০০৯ চন; সপ্তম প্ৰকাশ: ২০১০ চন আৰু অষ্টম প্ৰকাশ: ডিছেম্বৰ, ২০১১ চনত কৰা হয়।
লেখকৰ পৰিচয়
ৰংবং তেৰাং (জন্ম:১৩ জানুৱাৰী, ১৯৩৭) অসমীয়া ভাষাৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নিবন্ধকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁৰ জন্ম কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বকলীয়া ঘাটৰ লাংবুদিংপিত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰূপছিং তেৰাং আৰু মাতৃৰ নাম বা-ইক ৰংহাপী। ৰংবং তেৰাঙে লংকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পৰৱৰ্তী শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতক সন্মান লাভ কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ ধেমাজি অধিবেশন, ২০১০ বৰ্ষত বৈঠালাংছু বিশেষ বাৰ্ষিক অধিবেশন আৰু দেৰগাঁও অধিবেশনত সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
এদিনৰ সংবাদ
এদিনৰ সংবাদ হ'ল অসমৰ গুৱাহাটীৰপৰা প্ৰকাশিত এখন অসমীয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত। ২০০৬ চনৰ ২৯ অক্টোবৰ তাৰিখে কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। অদীপ কুমাৰ ফুকন কাকতখনৰ সম্পাদক।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া বাতৰি কাকত
২৯ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
ভানুপ্ৰিয়া
মাংগাভানু (Mangabhanu; জন্ম: ১৫ জানুৱাৰী ১৯৬৭)-ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে ভানুপ্ৰিয়া। তেখেত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, কুচিপুড়ি নৃত্য পটিয়সী আৰু ভয়ছ আৰ্টিষ্ট। তেখেতে তেলুগু, তামিল, মালয়ালম, কন্নড় আৰু হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছে। ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে প্ৰায় এক দশকজুৰি বৰ্তি থকা মূলসুঁতিৰ অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৯৮৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তামিল ভাষাৰ ছবি 'মেল্লা পেছুংগাল'ৰ জৰিয়তে তেখেতে অভিনয়ৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে। তাৰ পিছত তেখেতে তেলুগু ভাষাৰ হিট ছবি 'ছিটাৰা'ত কাম কৰে, যিখন ছবিয়ে তেলুগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৮৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা ৰহস্যধৰ্মী ছবি 'অন্বেষণা'ত তেখেতে এগৰাকী পক্ষীবিদৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে। ১৯৮৬ চনত 'দোস্তী দুশমনি' নামৰ ছবিখন আছিল তেখেতে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন হিন্দী ভাষাৰ ছবি।
১৯৯৮ চনত তেখেতে 'স্বৰ্ণকমলাম' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে। সেইখন ছবিয়ে ১৯৮৮ চনৰ আন্তৰ্জাতিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ভাৰতীয় পেনোৰামা শাখাত প্ৰদৰ্শিত হয়। ইয়াৰ লগতে ছবিখন আন আৰ্বাৰ ছবি মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়। ছবিখনত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ভানুপ্ৰিয়াই ১৯৮৮ চনত 'শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ বঁটা' লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ নন্দী বঁটা আৰু তেলুগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাও অৰ্জন কৰে। ১৯৮৯ চন আৰু ১৯৯১ চনত ভানুপ্ৰিয়াই দুখনকৈ হিট তামিল ছবি উপহাৰ দিয়ে। ছবি দুখন আছিল -'আৰাৰো আৰিৰাও' আৰু 'আঝগান'। ইয়াৰ বাবে তেখেতে তামিলনাডু ৰাজ্যিক ছবিৰ বিশেষ বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৭ চনত ১৫ জানুৱাৰীত ভানুপ্ৰিয়াৰ জন্ম হয়। জন্মস্থান আছিল অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰাজামুন্দ্ৰীত থকা এটা তেলুগুভাষী পৰিয়াল। পিতৃ আছিল পাণ্ডু বাবু আৰু মাতৃ আছিল ৰাগামলী। জন্মতে তেখেতে নাম ৰখা হৈছিল-মাংগাভানু। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতৰ পৰিয়ালটো চেন্নাই আৰু তামিলনাডুলৈ যায়। ভানুপ্ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী হৈছে গোপীকৃষ্ণন আৰু কনিষ্ঠা ভগ্নী হৈছে শান্তিপ্ৰিয়া। শান্তিপ্ৰিয়াও ১৯৯০ চনৰ পৰা ছবিজগতৰ লগত জড়িত।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৮ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে ভানুপ্ৰিয়াই কেলিফৰ্ণিয়াৰ শ্ৰী ভেংকটাশ্বৰা মন্দিৰত আদৰ্শ কৌশল নামৰ এগৰাকী ডিজিটেল গ্ৰাফিক অভিযন্তাৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ পাতনি মেলে। ২০০৩ চনত তেওঁলোক অভিনয়া নামৰ কন্যা সন্তান এটিৰ অভিভাৱক হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ৰক্তবাহিকা
ৰক্তবাহিকা (ইং: Blood Vessel) বোৰ হৈছে ৰক্ত পৰিবহণ তন্ত্ৰৰ এটা উপাদান। জীৱদেহত তিনি প্ৰকাৰৰ ৰক্তবাহিকা থাকে, সেই কেইটা হৈছে ধমনী, সিৰা, আৰু ৰক্ত কেশিকা। ধমনীয়ে হৃদযন্ত্ৰৰ পৰা তেজ বিভিন্ন অংগলৈ কঢ়িয়াই নিয়ে, ৰক্ত কেশিকাই তেজ আৰু কলাৰ মাজত পানী আৰু ৰসায়নৰ আদান প্ৰদান কৰে আৰু সিৰাই দেহৰ বিভিন্ন অংগৰ পৰা তেজ হৃদযন্ত্ৰলৈ ঘূৰাই আনে।
গঠন
ধমনী আৰু সিৰাবোৰ তিনিটা তৰপেৰে গঠিত। ধমনীবোৰৰ মাজৰ তৰপটো সিৰাবোৰতকৈ ডাঠ:
ৰক্ত কেশিকাবোৰ কলাৰ এটা বা একাধিক তৰপেৰে গঠিত। ধমনী আৰু সিৰাবোৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণ হব পৰাকৈ সিহঁতৰ বাহিৰফালে পেশীৰ এটা তৰপ থাকে। এই পেশীয়ে তেজক চলাচল কৰিবলৈ চাপ প্ৰয়োগ কৰে।
ধমনী
ধমনীবোৰে হৃদযন্ত্ৰৰ পৰা তেজ দেহৰ বিভিন্ন অংগলৈ কঢ়িয়াই নিয়ে। ক্লোম ধমনীৰ বাদে বাকী সকলো ধমনীয়ে অক্সিজেনযুক্ত তেজ কঢ়িয়াই, কেৱল ক্লোম ধমনীয়েহে কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডযুক্ত তেজ কঢ়িয়াই।
সিৰা
সিৰাবোৰে দেহৰ বিভিন্ন অংগৰ পৰা তেজ হৃদযন্ত্ৰলৈ ঘূৰাই আনে। ক্লোম সিৰাৰ বাদে বাকী সকলো সিৰাই কাৰ্বন ডাই-অক্সাইডযুক্ত তেজ কঢ়িয়াই, কেৱল ক্লোম সিৰাইহে অক্সিজেনযুক্ত তেজ কঢ়িয়াই।
ৰক্ত কেশিকা
ধমনী আৰু সিৰাবোৰ বিভিন্ন শাখা-প্ৰশাখালৈ বিভক্ত হৈ শেষত ৰক্তকেশিকালৈ পৰিণত হয়। এই ৰক্তকেশিকাবোৰে কোনো অংগৰ প্ৰতিটো কোষৰ লগত সম্পৰ্কৃত হৈ জালৰ দৰে গঠন সৃষ্টি কৰে। ধমনীয়ে কঢ়িয়াই নিয়া তেজৰ ইয়াতেই কৌশিক পৰিশ্ৰাবন ঘটে। এই পৰিশ্ৰাবনত তেজৰ প্লাজমা দেহৰসত প্ৰৱেশ কৰে আৰু ৰক্তকোষবোৰ থাকি যায়। ৰক্তকোযে কঢ়িয়াই নিয়া অক্সিজেন ব্যাপনৰ দ্বাৰা দেহকোষত প্ৰৱেশ কৰে আৰু দেহকোষত সৃষ্টিহোৱা কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড ৰক্তকোষত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াৰ পিছত ৰক্তকোষবোৰ পুনৰ প্লাজমাৰ সৈতে সিৰাৰ লগত সংযুক্ত ৰক্তকেশিকাত প্ৰৱেশ কৰে আৰু সিৰাৰ মাজেৰে গৈ হৃদযন্ত্ৰ পাইগৈ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাণীৰ গঠন
ছাইমন কমিশ্যন
ছাইমন কমিশ্যন (Simon Commission) বা ভাৰতীয় সংবিধানিক কমিশ্যন (Indian Statutory Commission) ছাৰ জন ছাইমনৰ নেতৃত্বত গঠিত ব্ৰিটিছ সদনৰ সাতজন সাংসদৰ এক গোটৰ নাম আছিল। এই কমিশ্যন ভাৰতৰ সংবিধানিক পুনৰ্গঠন অধ্যয়নৰ বাবে ১৯২৮ চনত ভাৰতত উপস্থিত হয়। ইয়াৰে এজন সদস্য আছিল ক্লিমেণ্ট এটলী যি ১৯৩৪ চনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে বদ্ধপৰিকৰ হয় আৰু ১৯৪৭ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে এই কাৰ্য সম্পূৰ্ণ কৰে।
১৯১৯ চনত মণ্টাগু-চেম্‌ছফ'ৰ্ড পুনৰ্সংস্কাৰ আগবঢ়াওঁতে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে দহবছৰৰ পাছত ভাৰতলৈ এক কমিশ্যন পঠিয়াই এই পুনৰ্সংস্কাৰৰ প্ৰভাৱ আৰু সম্ভাব্য সালসলনি জানিবলৈ চেটা কৰা হ'ব। এই গুণেই ১৯২৭ চনৰ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ সাংবিধানিক অগ্ৰগতি পৰীক্ষা কৰিবলৈ ছাইমন কমিশ্যনক প্ৰেৰণ কৰে।
ছাইমন কমিশ্যনত কোনো ভাৰতীয় লোক নথকা বাবে জৱাহৰলাল নেহৰু, মহাত্মা গান্ধী, জিন্না, মুছলীম লীগ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আদিয়ে ইয়াৰ প্ৰবল বিৰোধিতা কৰিছিল। ভাৰতীয়সকলে ইয়াক স্ব-অধিকাৰ আৰু আত্মসন্মানৰ উলংঘন হিচাপে বিবেচনা কৰিছিল। জাতীয়তাবাদী নেতা লালা লাজপত ৰায়ে লাহোৰত ইয়াৰ বিৰোধ আৰম্ভ কৰে। এই বিৰোধত আৰক্ষীৰ হাতত আঘাত পাই ৯১২৮ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে।
পাৰ্শ্ব ঘটনাৱলী
১৯১৯ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনে (Government of India Act 1919) ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ প্ৰদেশসমূহ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ দ্বি-শাসনৰ সূত্ৰপাত কৰিছিল। এই আইনত দহ বছৰৰ পাছত সাংবিধানিক অগ্ৰগতি আৰু সম্ভাব্য সংস্কাৰৰ বাবে এক কমিশ্যন গঠন কৰা হ'ব বুলি উল্লেখ আছিল। ১৯২০ দশকৰ শেষৰফালে ব্ৰিটেইনৰ শাসকীয় সংৰক্ষণশীল দলে শ্ৰমিক দলৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্বাচনত পৰাজয়ৰ আশংকাত ভোগে আৰু ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰণ এনে "অনভিজ্ঞ" দলৰ হাতলৈ যোৱাৰ প্ৰভাৱ ভাল নহ'ব বুলি অনুমান কৰে। গতিকে তেওঁলোকে সাতজন সাংসদৰ দল এটা গঠন কৰি ভাৰতলৈ পঠিয়ায়।
ভাৰতৰ ভৱিষ্যত নিৰূপণ কৰিবলৈ গঠিত ছাইমন কমিশ্যনত এজনো ভাৰতীয় লোক নথকা বাবে ভাৰতৰ বহু লোকে ইয়াৰ বিৰোশিতা কৰে। ১৯২৭ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ মাদ্ৰাছত অনুষ্ঠিত সভাত এই কমিশ্যন বয়কটৰ ঘোষণা কৰে। লগতে ভাৰতৰ ৰাজ্যিক সচিব লৰ্ড বাৰ্কেনহে'ডক ভাৰতীয় লোকৰ গ্ৰহণযোগ্য হোৱাকৈ এক সংবিধান ৰচনাৰ বাবে জোৰ দিবলৈ পোষকতা কৰে। মহম্মদ আলী জিন্নাৰ নেতৃত্বত মুছলীম লীগৰ এটা গোটেও কমিশ্যনৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
ইয়াৰ বিপৰীতে মুছলীম লীগৰ একাংশ সদস্য, হিন্দু মহাসভা আৰু কেন্দ্ৰীয় শিখ লীগৰ সদস্যসকলে সমৰ্থন আগবঢ়ায়। কাউন্সিল অৱ ইণ্ডিয়া আৰু ভাইচৰয় লৰ্ড আৰ্ৱিনৰ বাছনিৰে ছাইমন কমিশ্যনৰ সহযোগিতাৰ বাবে এক সৰ্বভাৰতীয় সমিতি গঠিত হয়।
বিৰোধ আৰু লালা লাজপত ৰায়ৰ মৃত্যু
১৯২৮ চনৰ জানুৱাৰীত ছাইমন কমিশ্যনে ইংলেণ্ড এৰে। ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত বম্বেত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে কমিশ্যনৰ সদস্যসকল প্ৰবল বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হয়। অৱশ্যে ইয়াৰ মাজত কিছু সমৰ্থকো আছিল। কমিশ্যনক ঠায়ে ঠায়ে ক'লা পতাকা দেখুওৱা হয়।
১৯২৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত ছাইমন কমিশ্যন লাহোৰত উপস্থিত হয়। বিৰোধীসকলে লগে লগে তেওঁলোকক ক'লা পতাকা প্ৰদৰ্শন কৰে। লালা লাজপত ৰায়ে এই বিৰোধৰ গুৰি ধৰিছিল। তেওঁ ইতিমধ্যে পঞ্জাবৰ বিধানসভাত কমিশ্যনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। কমিশ্যনৰ সদস্যসকলৰ বাট মুকলি কৰিবলৈ আৰক্ষীয়ে বিৰোধীসকলক মাৰপিট কৰে। এই ঘটনাত লালা লাজপত ৰায়ে গুৰুতৰ আঘাত পাই কিছুদিনৰ পাছত মৃত্যুবৰণ কৰে।
পাছৰ ঘটনাৱলী
১৯৩০ চনৰ মে' মাহত কমিশ্যনে দুই খণ্ডৰ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰে। ইয়াত দ্বি-শাসনৰ ওৰ পেলাই প্ৰদেশবোৰত প্ৰতিনিধিত্বমূলক চৰকাৰ গঠনৰ পোষকতা কৰে। হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত উত্তেজনা নাইকিয়া নোহোৱা পৰ্যন্ত ভিন্ন সাম্প্ৰদায়িক প্ৰতিনিধি ৰখাৰো প্ৰস্তাৱ কৰা হয়। ১৯২৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত মতিলাল নেহৰুৱে তেওঁৰ "নেহৰু প্ৰতিবেদন"ত কমিশ্যনত উল্লিখিত ভাৰতীয়সকলে সাংবিধানিক ঐকমত্যত উপনীত নোহোৱা কথা নাকচ কৰে। ভাৰতক সম্পূৰ্ণ আভ্যন্তৰীন স্ব-শাসনৰ অধিৰাজ্যৰ মৰ্যাদা দিবলৈও এই প্ৰতিবেদনত কোৱা হয়।
শিক্ষিত ভাৰতীয়সকলে কমিশ্যনৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰা দেখি ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভাৰতৰ সাংবিধানিক সমস্যাৰ বাবে আন এক পন্থা লয়। কমিশ্যনৰ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ পোৱাৰ আগতে তেওঁলোকে কয় যে ইয়াৰ পাছত ভাৰতীয়ৰ মতো লোৱা হ'ব আৰু এই সাংবিধানিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ফল হ'ব ভাৰতৰ বাবে অধিৰাজ্যৰ মাৰ্যাদা।
ছাইমন কমিশ্যনৰ প্ৰতিবেদনৰ আধাৰত ভাৰত চৰকাৰ আইন ১৯৩৫ (Government of India Act 1935) কৰা হয়। ইয়াৰ মতে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ সলনি প্ৰাদেশিক স্তৰত "দায়িত্বশীল" চৰকাৰ থাকিব লাগে—অৰ্থাৎ লণ্ডনৰ সলনি ভাৰতীয় লোকৰ বাবে দায়িত্বশীল চৰকাৰ। ভাৰতৰ সংবিধানৰ বহু অংশত ইয়াৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। ১৯৩৭ চনত প্ৰদেশবোৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে নিৰ্বচান অনুষ্ঠিত হয় আৰু প্ৰায়বোৰ প্ৰদেশতে কংগ্ৰেছ চৰকাৰ গঠন হয়।
কমিশ্যনৰ কালছোৱাত পোৱা অভিজ্ঞতাই ক্লিমেণ্ট এটলীক যথেষ্ট প্ৰভাৱিত কৰে। ১৯৩৩ চনমানত তেওঁ যুক্তি আগবঢ়ায় যে ব্ৰিটিছ শাসন ভাৰতৰ বাবে অনুপযুক্ত আৰু ভাৰতৰ উন্নতিৰ বাবে সামাজিক তথা অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ বাবে অসমৰ্থ। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে মাত মতা প্ৰধান ব্ৰিটিছ নেতাত পৰিগণিত হয় আৰু ব্ৰিটিছ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাত অন্যতম ভূমিকা লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
ৰাৱণ
ৰাৱণ (Ravana) হৈছে তুলসীদাস ৰচিত ৰামচৰিত মানস, মহাকবি বাল্মিকীৰ ৰামায়ণ, ৰামায়ণৰ সমস্ত সংস্কৰণ, বিষ্ণু পুৰাণ, হিন্দু মহাকাব্যসমূহত বৰ্ণনা কৰা লংকা (বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকা)-ৰ ৰজা। তেওঁৰ দহটা মূৰ থকাৰ কাৰণে তেওঁক দহ মুখীয়া ৰাৱণ বা দশানন (দশ=দহ, আনন=মুখ; দশানন বি. (সং.) “দশমুখ”) বুলিও জনা যায়।
ৰাৱণৰ ভাই-ভনী
তেওঁৰ ছয়জন ভাই আৰু দুজনী ভনী আছিল।
ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰৰ অভিশাপ
ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি, ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰ ক্ৰমে সনক, সনাতন, সনন্দ আৰু সনৎকুমাৰ (ব্ৰহ্মাৰ মন বা চিন্তা শক্তিৰ পৰা জন্ম হোৱা পুত্ৰ) বিষ্ণুৰ দৰ্শনাৰ্থে বৈকুণ্ঠলৈ গৈছিল।
তপস্যা শক্তিৰ ফলত চাৰি কুমাৰক শিশু যেন দেখিছিল, যদিও তেওঁলোকৰ বয়স বহুত বেছি আছিল। বৈকুণ্ঠৰ দ্বাৰপাল জয় আৰু বিজয়ে কুমাৰসকলক শিশু বুলি ভাবি প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দি লগতে কয় যে, বিষ্ণু বিশ্ৰাম আছে সেয়ে এতিয়া বিষ্ণুৰ সৈতে দেখা হ’ব নোৱাৰে। উত্তৰত কুমাৰগণে খঙত জয় আৰু বিজয়ক কয় যে, বিষ্ণুৱে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ বাবে সদায় উপলব্ধ। কুমাৰগণে জয় আৰু বিজয়ক অভিশাপ দিয়ে যে, তেওঁলোক দৈৱত্ব ত্যাগ কৰিব লাগিব আৰু সাধাৰণ মানুহৰ দৰে মৰ্ত্যলোকত জন্মগ্ৰহণ কৰি জীয়াই থাকিব লাগিব। অৱশেষত বিষ্ণু তেওঁলোকৰ সন্মুখত উপস্থিত হয়। দ্বাৰপালে কুমাৰগণৰ অভিশাপ উঠাই ল'বলৈ বিষ্ণুক অনুৰোধ কৰে। বিষ্ণুৱে কয় যে, চাৰি কুমাৰৰ অভিশাপ ওলোতাব নোৱাৰি। তাৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁ জয়া আৰু বিজয়ক দুটা বিকল্প দিয়ে। প্ৰথম বিকল্পটো হ’ল বিষ্ণুৰ ভক্ত হিচাপে পৃথিৱীত সাতটা জন্ম লোৱা আৰু দ্বিতীয়টো তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে তিনিটা জন্ম লোৱা। ইয়াৰে যিকোনো এটা দণ্ডবিহাৰ পিছত, তেওঁলোকে পুনৰ বৈকুণ্ঠত মৰ্যাদা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰিব আৰু স্থায়ীভাৱে তেওঁৰ সৈতে থাকিব পাৰিব। জয় আৰু বিজয়ে বিষ্ণুৰ পৰা সাতটা জীৱন আঁতৰি থকাৰ দুখ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে পৃথিৱীত তিনিটা জন্ম লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো জন্মতে বিষ্ণুক লগ পাব লাগিব আৰু তিনিটা জন্মতে বিষ্ণুৰ শত্ৰু হ'ব লাগিব।
দ্বাপাৰ যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ তৃতীয় জীৱনত শিশুপাল আৰু দন্তৱক্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে যাক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই হত্যা কৰিছিল। জয় আৰু বিজয়ে তিনিওটা জীৱনতে তেওঁলোক ভাতৃ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
জাগীৰোড
জাগীৰোড (Jagiroad ) ভাৰতৰ অসমত অৱস্থিত মৰিগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন নগৰ। এই অঞ্চলটো কাগজ কলৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ। তদুপৰি ইয়াৰ শুকান মাছৰ বজাৰো জনাজাত। এই অঞ্চলটোক পূৰ্বতে নখোলা নামেৰে জনা গৈছিল, ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত ইয়াৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱা 'জাগী' নামৰ বাটটোৰ বাবে ইয়াক 'জাগীৰোড'লৈ পৰিৱৰ্ত্তন কৰা হয়।
জনসংখ্যা
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, জাগীৰোডৰ জনসংখ্যা ১৭,২৫৪ জন। ইয়াৰে ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। জাগীৰোডৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৫%। মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৯% আৰু পুৰুষৰ ৮০%। তথ্য অনুসৰি এই অঞ্চলৰ ১২% জনসংখ্যা বয়স ছয়বছৰৰ অনূৰ্ধ্বৰ।
ৰাজনীতি
জাগীৰোড নগাঁও (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
যাতায়ত
জাগীৰোডৰ মাজেৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰহৈ গৈছে। এই অঞ্চলটো মৰিগাঁও পথেৰে মৰিগাঁও জিলাৰ সৈতে সংযুক্ত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা
বেলুন ফুল
বেলুন ফুল ইংৰাজীত সাধাৰণতে হেয়াৰি বলছ্ (hairy balls), বেলুনপ্লাণ্ট (balloonplant), বেলুন কটন−বুশ্ব (balloon cotton-bush), বিছপ্‌ছ বলছ্ (bishop's balls), নেইলহেড (nailhead), বা ছোৱান প্লাণ্ট (swan plant), জনা যায়। ই হৈছে মিল্কৱিডৰ এটা প্ৰজাতি। ই দক্ষিনপূৱ আফ্ৰিকাৰ থলুৱা প্ৰজাতি যদিও বৰ্তমান পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতেই আলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে ৰোপন কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ বেলুনৰ দৰে ফলটোৰ ভিতৰত বীজ পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকে।
বিৱৰণ
Gomphocarpus physocarpus প্ৰায় ছয় ফুট পৰ্যন্ত ওখ হয়। গ্ৰীষ্মকালত ইয়াৰ ফুল ফুলে সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ২৮০০ৰ পৰা ৫০০০ ফুট উচ্চতাত এই উদ্ভিদ গজে। কিছু সেমেকা অঞ্চল, বালিয়া আৰু পানী জমা নোহোৱা ৰ’দ ঘাই ঠাই এই উদ্ভিদৰ বাবে উপযুক্ত।
ফুলবোৰ বগা আৰু প্ৰায় ১ ছেমিমান হয়। ফলবোৰ সেউজ−হালধীয়া, ফোপোলা আকৃতিৰ প্ৰায় ৩ ছেমি ব্যাসাৰ্ধৰ হয়। ফলবোৰত সৰু সৰু নোম থাকে। পাতবোৰ পাতল সেউজীয়া, ৩ৰ পৰা ৪ ছেমি দীঘল আৰু ১.২ ছেমি বহল। ফলৰ ভিতৰত বীজ থাকে।
এই উদ্ভিদক Gomphocarpus fruticosusৰ সৈতে বৰ্ণসংকৰ কৰা হৈছে।
পখিলা
Gomphocarpus physocarpus হৈছে monarch butterflyকে ধৰি Danaus গণৰ অন্তৰ্গত পখিলাৰ পলুৰ খাদ্যৰ উৎস।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
কুৰি শতিকাৰ বিশ আৰু ত্ৰিশৰ দশকৰ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এক দৃঢ় কণ্ঠস্বৰ আছিল লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা। সমসাময়িক ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক ক্ষেত্ৰখনৰ লগতো তেখেত গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো তেখেতে সক্ৰিয় ৰূপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। নিজৰ গল্প তথা অন্যান্য ৰচনা সমূহৰ মাজেদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই নিজৰ আধুনিক আৰু সংস্কাৰকামী মনোভাৱৰ পৰিচয় দি থৈ গৈছে।
জন্ম
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত তেজপুৰ মহকুমাৰ বিশ্বনাথৰ ভীৰ গাঁৱত।
শিক্ষা
ক) ১৯০৪ চনত প্ৰাইমেৰী বৃত্তি লাভ। তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত হাইস্কুলীয়া জীৱন আৰম্ভ।
খ) ১৯১৪ চনত কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নামভৰ্তি। তাৰ পৰাই ১৯১৬ চনত অসমৰ ভিতৰতে তৃতীয় স্থান লাভ কৰি প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কুৰিটকীয়া বৃত্তি তথা পদক লাভ কৰে।
গ) ১৯২০ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ পাছ।
সাংগঠনিক
ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা সাংগঠনিক কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯১৯ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনীৰ অধিৱেশনত তেওঁ বিশেষ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰিছিল। গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত আইন অমান্য আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি গা‍ঁৱে-ভূঞে ঘূৰি ফুৰি জনসাধাৰণক সজাগ কৰি তুলিছিল।
সাহিত্য কৰ্ম
চিৰাজ, বিদ্ৰোহিনী, পৰাজয়, ৰবীন, বিধৱাৰ ল'ৰা,ব্যৰ্থতাৰ দান ইত্যাদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ উল্লেখযোগ্য গল্পৰ নাম।
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা (অল ইণ্ডিয়া কৃষক সভা, অখিল ভাৰতীয় কৃষক সভা বা এ আই কে এচ নামেৰেও পৰিচিত) আছিল ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কৃষক ফ্ৰণ্ট। ১৯৩৬ চনত সহজানন্দ সৰস্বতীয়ে এই গুৰুত্বপূৰ্ণ কৃষক সংগঠনটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পাছলৈ ই দুটা ভাগত বিভক্ত হয়। তৎসত্ত্বেও অংশ দুটা একে নামেৰে পৰিচিত: এ আই কে এচ (অজয় ভবন) আৰু এ আই কে এচ (অশোক ৰ’ড)।
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
সাহিত্য কৰ্ম
তেওঁৰ জীৱন কালত প্ৰকাশিত গল্প সংকলনখনৰ নাম "ব্যৰ্থতাৰ দান"।
তেওঁৰ পূৰ্ণাংগ নাটকখন হৈছে "নিৰ্মলা"(১৯২৪-২৫ৰ ভিতৰত ৰচিত)। তদুপৰি প্ৰজাপতিৰ ভুল, কবিৰ জীৱন, শৃংখল বিচাৰ, ,সতী জয়মতী আদি কেইবাখনো চুটি নাটিকা আৱাহনৰ পাতত লিখিছিল।
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা
ইতিহাস
১৯৩৬ চনতে বাংলাত বঙ্গীয় প্ৰাদেশিক কৃষক সভা গঠন কৰা হয়। মূলতঃ এ.কে ফজলুল হকে ইয়াৰ কৃষক প্ৰজা পাৰ্টিৰ কাৰ্যকলাপ প্ৰতিহত কৰাৰ বাবেই সংগঠনটো গঢ়ি তোলা হয়। কৃষক সভাৰ প্ৰথম বঙ্গীয় প্ৰাদেশিক কৃষক সম্মিলন ১৯৩৬ চনৰ ১৬-১৭ আগষ্টত অনুষ্ঠিত হয়। এই দলৰ মূল কৰ্মীসকল আছিল আইন অমান্য, আন্দোলন তথা সন্ত্ৰাসবাদী কাৰ্যকলাপৰ কাৰণে গ্ৰেপ্তাৰবৰণ কৰা প্ৰাক্তন দণ্ডিত অপৰাধী তথা আটকাধীন ব্যক্তিবৰ্গ। তথাপিও তেওঁলোকে সাধাৰণ কৃষকসকলৰ মাজত অধিকাৰবোধ জাগ্ৰত কৰি তোলাত সক্ষম হয়। ইয়াৰোপৰি, ১৯৪০ চনত বাংলাত আলোড়ন সৃষ্টিকাৰী নানকাৰ, টঙ্ক, তেভাগা প্ৰভৃতি স্থানীয় আন্দোলনসমূহো এই সংস্থাৰ কৰ্মীসকলৰ দ্বাৰাই পৰিকল্পিত আৰু পৰিচালিত হৈছিল।
পৰবৰ্তী বছৰসমূহত, সংগঠনটোত ক্ৰমবৰ্ধমানভাবে সমাজতান্ত্ৰিক আৰু কমিউনিষ্টৰ দ্বাৰা আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। ১৯৩৮ চনৰ ফালে নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ সভাপতিত্বত কংগ্ৰেছৰ হৰিপুৰা অধিবেশনতত এই দ্বন্দ্বই বিৰাত আকাৰ ধাৰণ কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত ১৯৪২ চনৰ মে মাহত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিয়ে (যিয়ে পৰবৰ্তী সময়ত ১৯৪২ চনৰ জুলাই মাহত চৰকাৰী অনুমোদন লাভ কৰে ) সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। এই অধিগ্ৰহণত বঙ্গীয় প্ৰাদেশিক কৃষক সভাও অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যাৰ ফলত তাত দলৰ সদস্যসংখ্যাও যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছিল। এই দলে কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ গণযুদ্ধৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল আৰু ১৯৪২ চনৰ আগষ্টত আৰম্ভ হোৱা ভাৰত এৰা আন্দোলনৰপৰা দূৰত্ব বজাই ৰাখিছিল। ইয়াৰ ফলত, দলটোৱে জনপ্ৰিয়তা হেৰুৱায়। আনকি, দলৰ অনেক সদস্যও দলীয় আদেশ অমান্য কৰি এই আন্দোলনত যোগদান কৰে। ৰাঙ্গা, ইন্দুলাল ইয়াজনিক তথা সৰস্বতীৰ দৰে বিশিষ্ট সদস্যসকলেও খুব সোনকালেই সংগঠন ত্যাগ কৰে। যাৰ ফলত ব্ৰিটিছপন্থী আৰু যুদ্ধ সমৰ্থকৰ অবিহনে কৃষকসকলৰ কাষ পোৱাত অথবা তেওঁলোকৰ জাতীয়তাবাদী এজেণ্ডা তুলি ধৰাত অসুবিধা হৈছিল। ব্ৰিটিছ ৰাজেও সকলোসময়ত ভাবিছিল যে কমিউনিষ্টসকলে তেওঁলোকক জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ বিৰুদ্ধে হোৱা যুঁজত সহায় কৰিব।
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
সাহিত্য কৰ্ম
ঈশ্বৰ, পখিলা, নাৰী আৰু মৰণ দেৱতা। (নতুন সাহিত্য পৰিষদে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা দুটা খণ্ডৰ ৰচনাৱলীত সন্নিৱিষ্ট। )
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা
ইতিহাস
১৯৬৪ চনত ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি দুই ভাগত বিভক্ত হৈ পৰে। ফলত, সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভাও দুটা অংশত বিভাজিত হৈ যায় আৰু এই দুই অংশই কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ দুই অংশৰ লগত যোগ দিয়ে।
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
সাহিত্য কৰ্ম
তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম "জীৱন স্মৃতি"।
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা
বৰ্তমান সংস্থা
বৰ্তমানে দুয়োটা সংস্থাই এ আই কে এচ নামত কাম কৰি আছে:
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
সাহিত্য কৰ্ম
তদুপৰি তেওঁ "কামৰূপৰ প্ৰাচীন শাসনাৱলী", "চন্দ্ৰনাথ", "অসমীয়া নাৰী সম্বন্ধে আষাৰ চেৰেক" ইত্যাদি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। সমাজৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ শোষণ নিৰ্যাতনৰ বলিষ্ঠ উপস্থাপনেই হ'ল তেখেতৰ সাহিত্য কৰ্মৰ মূল উপজীব্য।
মৃত্যু
১৯৩৪ চনৰ ৩ মে তাৰিখে শ্বিলঙৰ লাইমুখ্ৰাত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ দেহাৱসান ঘটে।
সৰ্বভাৰতীয় কৃষক সভা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা
প্ৰসংগ পুথি
১) দাস, শোণিত বিজয়, বায়ন মুনীন(সম্পা.):- "কথা বৰেণ্য" ১ম প্ৰকাশ-২০০৬, কথা প্ৰকাশন।
২) পূৰ্বোল্লিখিত গ্ৰন্থ, পৃষ্ঠা:-৬৮-৬৯(প্ৰবন্ধ"লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা"-মজুমদাৰ, পৰমানন্দ)।
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
টেটচিও চিষ্টাৰ্চ
টেটচিও চিষ্টাৰ্চ বা টেটচিও ভগ্নীগণ (Tetseo Sisters) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ চাৰি গৰাকী ভগ্নীৰ দল বা বেণ্ড। তেওঁলোক নাগালেণ্ডৰ লোকসংগীত, কলা আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত আৰু শিশুকালৰ পৰা মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে।
জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন
টেটচিও চিষ্টাৰ্চ মুটছেভেলু টেটচিও (মাৰ্চি), এইনেট টেটচিও (আজি), কুভেলু টেটচিও (কুকু) আৰু আলুনেট টেটচিও (লুলু) নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কহিমাত ডাঙৰ হৈছিল আৰু তেওঁলোক অন্যতম মুখ্য নগা জনজাতি চাকছেং নাগা জনজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁলোকে বাস কৰা ফেক অঞ্চলৰ উপভাষা চোকৰিত লোকগীত গায়। প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ পৰা তেওঁলোকৰ মাক-দেউতাকে ছোৱালী কেইগৰাকীক পৰম্পৰাগত লোকসংগীত লীৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। তেওঁলোকে প্ৰথমে ১৯৯৪ চনত এটা দল হিচাপে প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০০০ চনৰ পৰা নাগালেণ্ডৰ সৰ্ববৃহৎ বাৰ্ষিক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান হৰ্ণবিল উৎসৱ আৰু আন কেইটামান উৎসৱত নিয়মীয়াকৈ প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে। বৰ্ধিত জনপ্ৰিয়তাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পৰিসৰ আৰু বৃদ্ধি কৰে আৰু সমগ্ৰ নাগালেণ্ড, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য আৰু ভাৰতৰ অন্যান্য ৰাজ্যত প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰে। মাৰ্চি আৰু আজিয়ে অধ্যয়ন কালত তেওঁলোক নতুন দিল্লীত একেলগে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু কুকু আৰু লুলু কহিমাত প্ৰদৰ্শন জাৰি ৰাখিছিল। কোহিমাৰ লোক শিল্পী টেটেচিও চিষ্টাৰ্চে ৰাজ্যত লোক সংমিশ্ৰণ আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। নাগালেণ্ডৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতিনিধি হিচাপে তেওঁলোকক দেশ আৰু বিদেশত চৰকাৰী প্ৰচাৰ উপলক্ষে তেওঁলোকৰ কলা দেখুৱাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। কিছুমান উল্লেখযোগ্য উপস্থিতিৰ ভিতৰত আছে ২০০৮ চনত থাইলেণ্ডৰ বেংককত উত্তৰ-পূব বাণিজ্য সুযোগ সন্মিলন আৰু ২০১২ চনত বেংককত হেণ্ডশেক কনচাৰ্ট, ম্যানমাৰত কমনৱেলথ গেমছ ২০১০ৰ ৰেলী, কুনমিং, য়ুনান, চীন, ছেপ্টেম্বৰ ২০১৫ ত গুয়াংজু, দক্ষিণ কোৰিয়াৰ টোফেমা, কুইন বেটন, নাগালেণ্ড আৰু এইচআৰএইচ প্ৰিন্স এণ্ড্ৰুৰ দ্বিতীয় এলিজাবেথ দ্বিতীয় মে'ত কোহিমা ভ্ৰমণ। মাৰ্চি আৰু কুকু টেটেচিও ২০১৪ চনৰ আগষ্টত এডিনবাৰ্গ ৰয়েল সামৰিক টেটু আৰু স্কটলেণ্ডৰ আন ঠাইত ৩টা অতিৰিক্ত অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰা ৫০টা মুখ্য শক্তিশালী নাগা গীত-আৰু-নৃত্য-দলৰ অংশ আছিল। ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰত, মাৰ্চি, কুকু, লুলু আৰু তেওঁলোকৰ ভাতৃ মোহেচেভে নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যপালৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ভ্ৰমণ কৰে। বি আচাৰ্যৰ প্ৰতি অনুগত আছিল। তেওঁলোকৰ কনচাৰ্ট চিকাগো, ব্লুমিংটন (ইএল) আৰু ডিট্ৰয়েটত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
২০১২ চনত, তেওঁলোকে আলুবো নাগাকে ধৰি নেটিভ ট্ৰেকছৰ চতুৰ্থ নাগালেণ্ড সংগীত বঁটাত ট্ৰেইল ব্লেজাৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ আৰম্ভণিতে, তেওঁলোকে শ্বিলংৰ সংগীতত উৎকশিততাৰ বাবে ইষ্ট পেনোৰামাৰ এচিভাৰ্ছ বঁটা লাভ কৰে।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁলোকে এনএইচ৭ সংগীত উৎসৱত এমটিএছ ডিস্ক'ভাৰাৰ খিতাপ লাভ কৰে আৰু কলকাতা, পুনে আৰু দিল্লীত উৎসৱৰ বাবে মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱ আৰু স্থানত অসংখ্য প্ৰদৰ্শনৰ উপৰিও তেওঁলোকে বিভিন্ন শৈলীৰ কেইবাটাও কভাৰ গীতৰ সংস্কৰণ মুকলি কৰিছে: এ আৰ ৰহমানৰ বলিউড হিট
টেটচিও চিষ্টাৰসকলে ২০১৫ চনৰ জুলাই মাহত কলকাতাত প্ৰ কাবাদী লীগ চিজন ১ৰ আৰম্ভণি অনুষ্ঠানত ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত গাইছিল কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ প্ৰদান কৰা প্ৰথম ইণ্ডিহাণ্ট সংগীত বঁটা ২০১৫ত শ্ৰেষ্ঠ লোক/ফিউচন বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৬ চনত কোৰিয়াৰ টেটচিও চিষ্টাৰসকলে ভাৰতৰ উৎসৱ সাৰঙত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ এছিয়ান সংস্কৃতি কেন্দ্ৰত গোৱাঞ্জু চহৰত প্ৰদৰ্শন কৰে। টেটচিও চিষ্টাৰসকলে ২০১৬ চনৰ বাৰ্ষিক হৰ্ণবিল উৎসৱটো প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত টেটচিও ভগ্নীসকলে নেপালত আই চি চি আৰ/ভাৰতীয় দূতাবাস উৎসৱৰ অংশ হিচাপে নেপালৰ কেইবাটাও জিলা ভ্ৰমণ কৰিছিল। টেটচিও চিষ্টাৰসকলক ডভ ৰিয়েল বিউটি অভিযানৰ বাবে মাৰিঅ টেষ্টিনোৰ দ্বাৰা ফটো তোলা হৈছিল আৰু ভগ ইণ্ডিয়াৰ মে সংস্কৰণত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। সেই বছৰতে টেটচিও চিষ্টাৰছে নৱেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ জামছেদপুৰত টাটা সংবাদ ২০১৭ৰ প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক সংস্কৰণৰ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। টেটচিও ভগ্নীসকলে ডিমাপুৰৰ ডিডিএছচি ষ্টেডিয়ামত ২০১৭ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত নাগালেণ্ড অলিম্পিকৰ প্ৰথম সংস্কৰণৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ আৰম্ভণিতে, টেটচিও চিষ্টাৰছে টেডক্সআইআইএমৰাঞ্চিত তেওঁলোকৰ প্ৰথম টেডটক বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল তেওঁলোকে ২৮ জানুৱাৰীত "ডিফায়াৰ অফ মৰ্ফি ল'" থিমৰ অধীনত তেওঁলোকৰ কাহিনী ভাগ-বতৰা কৰিছিল। উত্তৰ-পূবৰ বস্ত্ৰ উদযাপন কৰা নৰ্থইষ্টমোজো শীৰ্ষক অনুষ্ঠানত টেটচেও চিষ্টাৰসকলে লাক্মে ফেশ্বন সপ্তাহ মুম্বাই গ্ৰীষ্মকালীন/ৰিজৰ্ট ২০১৮ৰ ২য় দিনত লাইভ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
টেটচিও ভগ্নীসকল ২০১৮ চনৰ ৫ জুনত কহিমাত বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস উদযাপনৰ অংশ আছিল আৰু আন বিভিন্ন শীৰ্ষ নাগা শিল্পীক লৈ বেণ্ড পাৱাৰফাথৰ দ্বাৰা এটা সহযোগিতামূলক একক - "চিন্তা"ত কণ্ঠ দিছিল। নাগা সংগীত বৃত্তৰ ভিতৰত প্ৰথমএটাত, নাগা শিল্পীসকলে এক সাধাৰণ পৰিৱেশগত কাৰণৰ বাবে একত্ৰিত হৈছিল। সহযোগিতাউদ্যোগটো পাৱাৰথেছ মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰা 'সৃষ্টি যত্ন' নামৰ এটা প্ৰকল্পৰ অংশ যি সংগীতৰ জৰিয়তে যুৱসকলক ইতিবাচকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
২০১৮ চনৰ জুন মাহত টেটচেও চিষ্টাৰসকলে এম-টেবল নাগালেণ্ডৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত নাগালেণ্ডত সংগীতত তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত স্বীকৃতি লাভ কৰা নাগা ব্যক্তিসকলক সম্বৰ্ধনা জনোৱা আৰু ৰাজ্যখনৰ সংগীত উদ্যোগৰ নেতৃত্বত তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে 'একচেচন নাইট ২০১৮' নামৰ এক অনুষ্ঠানত সাফল্য বঁটা লাভ কৰে।
২০১৮ চনৰ আগষ্টত টেটচিও চিষ্টাৰসকলে নাগালেণ্ড ৰাজভৱনত ভাৰতীয় স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে এক বিশেষ অনুষ্ঠানত সংগীতত উৎকৃষ্টতাৰ বাবে ৰাজ্যপাল বঁটা লাভ কৰে।
২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰত টেটচিও চিষ্টাৰছে ১ ৰ পৰা ১০ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত প্ৰথম হৰ্ণবিল মহোৎসৱ বক্স অফিচ শ্ব'ত তেওঁলোকৰ সংগীত আৰু কাহিনী কোৱাৰ কলা উপস্থাপন কৰে। আবেলি ২ আৰু ৬ বজাত দৈনিক টিকট কৰা অনুষ্ঠানবোৰত দেশী আৰু বিদেশী দৰ্শনাৰ্থীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
মাৰ্চি টেটচেও দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল আৰু এগৰাকী খাদ্যৰসিক, ভ্ৰমণকাৰী আৰু লেখক। আজি এগৰাকী প্ৰাক্তন মিছ নাগালেণ্ড প্ৰতিযোগিতাৰ ৰানাৰ্ছ আপ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ মডেলিং কৰে আৰু গীত গায়। তেওঁৰ দুজন সৰু পুত্ৰক ডাঙৰ কৰিবলৈ বিবাহৰ পৰা ভ্ৰমণৰ পৰা অব্যাহতি লৈছে। কুকু টেটচেও দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডি শ্ৰী ৰাম কলেজ ফৰ ৱমেনত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু মাই চালাড ডেজত এগৰাকী সক্ৰিয় ফেশ্বন ব্লগাৰ আৰু ছচিয়েল মিডিয়া প্ৰভাৱশালী। মাই চালাড ডেজক এতিয়া "নাগতা" হিচাপে ৰিব্ৰেণ্ড কৰা হৈছে। লুলু টেটচেও চাৰিজন ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আৰু নাগপুৰৰ ইন্দিৰা গান্ধী চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ ব্যক্তি
ভূমি চম্পা
ভূমি চম্পা আদা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এটা প্ৰজাতি। ই চীন (গুৱাংডং, গুৱাংজি, হাইয়ান, টাইৱান, য়ুন্নান), ভাৰত (অসম), নেপাল, বাংলাদেশৰ থলুৱা উদ্ভিদ আৰু সমগ্ৰ বিশ্বতে ইয়াক পোৱা যায়। বৰ্তমাৱ জাভা, মালয়েছিয়া আৰু কোষ্টাৰিকাতো ইয়াক প্ৰাকৃতিকভাবে ৰোৱা যায়।
স্থানীয় নাম
ভূমি চম্পাৰ বিভিন্ন নামবোৰ হৈছে: ইয়াৰোপৰি এই উদ্ভিদজোপাক ইণ্ডিয়ান ক্ৰ’কাছ (Indian crocus), ময়ুৰ আদা (peacock ginger), আৰু ৰাউণ্ড−ৰুটেড গালাংগেল (round-rooted galangale) বুলিও কয়।
আয়ুৰ্বেদ
মছলাজাতীয় এই উদ্ভিদজোপা আয়ুৰ্বেদত ঐষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুল
ৰ'দৰ চিঠি
প্ৰি-প্ৰডাকশ্যন
পৰিচালক বাহাৰুল ইছলামে ছবিখন কলা-সন্মত কৰিবৰ বাবে যোৱা তিনিবছৰ ধৰি কাম কৰি আছিল। এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ ননী বৰপূজাৰীৰ লগত একেলগে কাম কৰে।
কাহিনী
টাইমছ অফ ইণ্ডিয়া কাকতত কেইবছৰ মান আগতে দি মেন হু লিভছ অন ইন আডাৰ্ছ ব'ডিছ আফটাৰ হিজ ডেড শীৰ্ষক বাতৰি এটা প্ৰকাশ পাইছিল। বাতৰিটোৰ মতে স্কটলেণ্ডৰ এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগ কেইবাজনো লোকক দান দিছিল। প্ৰয়াত ব্যক্তিজন আৰু অংগ গ্ৰহণ কৰা লোকসকলৰ পৰিয়ালৰ মাজত গঢ়ি উঠা সম্পৰ্কক কেন্দ্ৰ কৰি নাট্যকাৰ বাহাৰুল ইছলামে দেশৰ ভিন্ন প্ৰান্তত সমাদৃত সীমাৰ সিপাৰে (Beyond the Obvious) নাটখনৰ ৰচনা কৰিছিল। এই নাটখনৰ আলমতে কথা ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
কলা-কুশলী নিৰ্বাচন
পৰিচালক বাহাৰুল ইছলামে প্ৰকাশ কৰা মতে, জুবিন গাৰ্গ আৰু অংগৰাগ মহন্তক ছবিখনত অভিনয়ৰ বাবে প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ পাছত বিনা সংকোচৰে দুয়ো একেলগে অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল। পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী অংগৰাগ আৰু জুবিনে একেলগে অভিনয় কৰিছে। অংগৰাগ মহন্তই এইখন ছবিৰ যোগেদিয়েই অভিনয়ৰ জগতত খোজ পেলাইছে।
সংগীত
২০১৩ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত বাহাৰুল ইছলামৰ কাহিনী পৰিচালনাৰে নিৰ্মীয়মান অসমীয়া ছবি ৰ'দৰ চিঠিৰ গীতৰ শ্ৰব্য চিডিখন উন্মোচিত হয় মহানগৰীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি কাননস্থিত মুকলি মঞ্চত। বিয়লি ৫ বজাত আড়ম্বৰপূৰ্ণ এটা সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াত পৰিচালক বাহাৰুল ইছলাম আৰু কণ্ঠশিল্পী জুবিন গাৰ্গ, অংগৰাগ মহন্ত, মৃণ্ময় মমতাৰ উপস্থিতিত শ্ৰব্য চিডিখন মুক্তি দিয়া হয়। গীতৰ কথা হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, দিগন্ত ভাৰতী, শশাংক সমীৰ আৰু মন্মথ বৈশ্যৰ। শ্ৰব্য চিডিখনত হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ এটি জনপ্ৰিয় কবিতাক সংগীতৰ ৰূপ দিয়া হৈছে। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক হৈছে জুবিন গাৰ্গ আৰু চিডিখনত নথকা মন্মথ বৈশ্যই লিখা "ৰাধাই জানে" শীৰ্ষক গীতটিৰ সুৰকাৰ অংগৰাগ মহন্ত। বোলছবিখনৰ শ্ৰব্য চিডিখনত মুঠতে ছটা গান আছে।
অভিনয়
ছবিখনৰ দুটা মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে অংগৰাগ মহন্ত আৰু জুবিন গাৰ্গে। 'অংগৰাগে ছবিখনত এজন বিজ্ঞানীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। অন্যান্য অভিনয়শিল্পীসকল হ'ল ভাগীৰথী, আদিল হুছেইন, জ্যোতি নাৰায়ণ নাথ, ননী বৰপূজাৰী, বৰষা বাহাৰ, কিছমত বানো, ফে'ৰী প্ৰিয়া, শশাংক সমীৰ গগৈ আদি।
মুক্তি
২০১৪ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত অসমৰ লগতে দেশৰ কেইবাখনো চহৰত ইংৰাজী চাব টাইটলৰ সৈতে (ইংৰাজী নাম- Scare Crow) মুক্তি দিয়া হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মোহিনী ৰাজকুমাৰী
মোহিনী ৰাজকুমাৰী (Mohini Rajmumari) এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তদুপৰি তেওঁক প্ৰথম অসমীয়া মহিলা ঠিকাদাৰ ৰূপে তেওঁক বিশেষভাবে উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁ জীৱনকাল মাত্ৰ দুখনহে অসমীয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে, য’ত তেওঁ অভিনয় নৈপুণ্যৰ স্বাক্ষৰ ৰাখি থৈ গৈছে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বৰ্তমানৰ গোলাঘাট জিলাৰ, বোকখাট মহকুমাৰ মহুৰামুখত ১৮১৮ শকত (১৮৯৬-৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দ) মোহিনী ৰাজকুমাৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল চক্ৰেশ্বৰ বৰগোহাঁই আৰু মাকৰ নাম থিৰেশ্বৰী ৰাণী গাভৰু। মেচাগড়ৰ চাও সেনাপতিৰ নাতি উমাকান্ত বৰগোহাঁইৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল।
বৃহত্তক মহুৰামুখ অঞ্চলটোৰ সামাজিক জনজীৱনৰ সৈতে তেওঁ ওতপ্ৰোতভাবে জড়িত আছিল। চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ উপৰিও তেওঁক এগৰাকী ব্যৱসায়ী আৰু ঠিকাদাৰ ৰূপে জনা যায়। তেওঁ গেলাবিল নদীৰ নামটেমেৰা আৰু মহুৰাঘাটৰ লেচী আছিল। তদুপৰি তেওঁ কানি মহল আৰু সুলভ মূল্যৰ দোকানো চলাইছিল। কাড় এপাটৰ দৰে পোন বুলি খ্যাতি থকা মহুৰামুখৰ পৰা ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ সংযোগী পথটো নিৰ্মাণ কৰিছিল মোহিনী ৰাজকুমাৰীয়ে। তেওঁক অসমৰ প্ৰথম মহিলা ঠিকাদাৰ আখ্যা দিয়া হয়; ইয়াৰ পূৰ্বে অসমৰ কোনো মহিলাই চৰকাৰী ঠিকাৰ কাম কৰি পোৱা নাছিল।
মোহিনী আৰু আইদেউ সন্দিকৈ মহুৰামুখত সহ-অভিনয়ৰ পাতনি মেলিছিল আৰু বহু কেইখন বুৰঞ্জীমূলক নাটকত দুয়ো অভিনয় কৰিছিল। আইদেউয়ে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতীত নায়িকাৰ ভাও লৈছিল আৰু গদাধৰ সিংহৰ ভাও লোৱা ফুনু বৰুৱাক বঙহৰ দেও সম্বোধন কৰাৰ অপৰাধত আজীৱন আবিয়ৈ হৈ ৰৈছিল। পৰৱৰ্তী জীৱন তেওঁৰ যথেষ্ট দুখ-কষ্টৰ মাজেৰে পাৰ হৈছিল। তেনে এক পৰিস্থিতিত মোহিনীয়ে আইদেউক জীয়াই থকাৰ সাহস দিছিল।
চলচ্চিত্ৰাভিনয়
বিদেশত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ কলা-কৌশল শিকি আহি জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই এখন নিৰ্বাক ছবি নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু পিছত তেওঁ এখন সবাক ছবি এখন নিৰ্মাণৰ কথাহে সিদ্ধান্ত লয়। সেই অনুসৰি লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ৰচিত জয়মতী কুঁৱৰী নাটকখনক চলচ্চিত্ৰ ৰুপ দিয়াৰ মনস্থ কৰি সেইমতে আগবাঢ়ে। সেই সময়ত অসমত সহ-অভিনয়ৰ প্ৰথা আৰম্ভ হৈছিল যদিও ই ইমান সুলভ হোৱা নাছিল। সেয়েহে প্ৰস্তাবিত ছবিখনৰ বাবে ছবিৰ কাহিনীৰ সৈতে মিলা অভিনেত্ৰী অন্বেষণ আৰম্ভ হৈছিল। মহুৰামুখত তিনিগৰাকী অভিনেত্ৰীৰ সন্ধান পোৱা গৈছিল। তেওঁলোক হ’ল- আইদেউ সন্দিকৈ, মোহিনী ৰাজকুমাৰী আৰু মোহিনীৰ ভনীয়েক ব্ৰতেশ্বৰী ৰাজকুমাৰী।
জয়মতীত অভিনয় কৰাৰ প্ৰায় চাৰি দশক পিছত পদুম বৰুৱা পৰিচালিত গঙা চিলনীৰ পাখিত মোহিনী ৰাজকুমাৰীয়ে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ছবিৰ নায়িকা বাসন্তীৰ মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেতিয়া তেওঁ তেনেই বৃদ্ধ যদিও তেওঁৰ স্বাভাৱিক অভিনয়ে চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিখনৰ শ্বুটিং ১৯৭০ চনত আৰম্ভ হৈছিল যদিও মুক্তি পায় ১৯৭৬ চনতহে।
মোহিনী ৰাজকুমাৰী ক্ষুদ্ৰ সংগ্ৰহালয়
ব্যক্তিগত সংগ্ৰহত থকা ভালেমান ৰজাদিনীয়া কীৰ্তিচিহ্ন যেনে : সপ্তদশ শতিকাৰ "সাঁচিপতীয়া মন্ত্ৰ পুথি", ১৯ শতিকাতে লোৰে নিৰ্মিত ৰজা আৰু ৰাজ বিষয়া সকলে ব্যৱহাৰ কৰা "কেকোঁৰা দোলা", মহিলাই ব্যৱহাৰ কৰা "চৰিয়া দোলা", ৰজাই পৰিধান কৰা পাগুৰী খুলি বহুৱাই থোৱা কাঠৰ পাত্ৰ পাগুৰি টেমা, ৰুপৰ বৈথক, ৰূপৰ ভোগজৰা, পাটৰ কাপোৰত সোণৰ বনকৰা মহিলাৰ বস্ত্ৰ, কিংখাপৰ মেখেলা, ১৮ শতিকাৰ কাপোৰত ৰূপৰ বনকৰা ৰজাই কমৰত বান্ধি লোৱা কমৰ বান্ধ, বিয়াত দৰা-কইনাক নোৱাবলৈ মাহ-হালধি পিহি থোৱা পাত্ৰ ৰূপৰ আগলতি, ৰজা আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ বৈদ্যই ঔষধ পিহা পাত্ৰ কিস্তি, ঔ ফুলিয়া বানবাটি", ৰূপৰ থাল, ১৯ শতিকাৰ হেংদান, স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহৰ ৰাজত্ব কালৰ সোণৰ মুদ্ৰা চৰণ ঢাপ আদিৰে এটা সংগ্ৰহালয় স্থাপনৰ মন কৰিছিল মোহিনী ৰাজকুমাৰীয়ে। তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি পৰিয়ালৰ লোকৰ প্ৰচেষ্টাত মহুৰামুখত ২০১০ চনত মহুৰামুখত শিল্পী মোহিনী ৰাজকুমাৰী ক্ষুদ্ৰ সংগ্ৰহালয় নামেৰে এটা সংগ্ৰহালয় স্থাপন কৰা হয়। কিন্তু চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাৰ অভাৱত সংগ্ৰহালয়টোৰ জহি-খহি যোৱা অৱস্থা। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ৰ বিষয়া এগৰাকীয়ে আৰক্ষীৰ ভাবুকিৰে তাৰপৰা ৰাজ্যিক সংগ্ৰাহালয়ত সংৰক্ষণ কৰাৰ নামেৰে বহুবিধ সামগ্ৰী তাৰপৰা লৈ যায়। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত সেই সামগ্ৰী কেইবিধ ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত দেখা পোৱা নগ’ল বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।
আত-তৌবাহ
আত-তৌবাহ (ٱلتوبة, at-Tawbah; অৰ্থ: অনুতাপ), বৰা'আহ নামেৰেও জনাজাত (براءة, Barāʾah; অৰ্থ: প্ৰত্যাখ্যান), কোৰআনৰ নৱম অধ্যায় (ছূৰা)। ইয়াত ১২৯টা শ্লোক (আয়াত) আছে আৰু ই অন্তিম মদিয়ান ছূৰাৰ ভিতৰত এটা।
হিজৰাৰ ৯ চনত মদিনাত তাবুকৰ যুদ্ধৰ সময়ত এই ছূৰাৰ কথা প্ৰকাশ পাইছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। ছানা পাণ্ডুলিপিখনে কিছুমান আয়াত সংৰক্ষণ কৰে, পাৰ্চমেণ্ট ৰেডিঅ'কাৰ্বনত ৫৭৮/৪৪ বিএইচ আৰু ৬৬৯/৪৯এএইচৰ মাজত।
এইটো কোৰআনৰ একমাত্ৰ ছূৰা যি বিছমিল্লাহিৰ ৰহমানিৰ ৰাহীমৰ সৈতে আৰম্ভ নহয়, সাধাৰণ আৰম্ভণি সূত্ৰ, আল্লাহৰ নামত, সৰ্ব-দয়ালু, সৰ্ব-সহানুভূতিশীল। ই ছূৰাট আল-আনফলত মোকাবিলা কৰা বিষয়বোৰৰ দৰে প্ৰায় একে বিষয়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। আন সকলো ছূৰাৰ বিপৰীতে, মুহাম্মাদে এই সূত্ৰটো এই ছূৰাৰ আৰম্ভণিতে ৰাখিব লাগে বুলি আদেশ দিয়া নাছিল।
সাৰাংশ
জাইদ ইবন থাবিটৰ মতে, যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে কোৰআন সংকলিত কৰা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ এই ছূৰাৰ অন্তিম আয়াতবোৰ আবু আল-এইচ আল-আনছাৰীৰ দখলত পাইছিল আৰু আন কাৰো নাছিল। আন এটা বিৱৰণত, উবাই ইবনে কা'বে জাইদক জনাইছিল যে মুহাম্মাদে তেওঁক এই ছূৰা সমাপ্তি শিকাইছিল আৰু একেটা আয়াত আবৃত্তি কৰিছিল। ইবনে হাজমৰ দৰে কিছুমানে পৰামৰ্শ দিছিল যে আবু খুজাইমাৰ একমাত্ৰ আয়াত আছিল যিয়ে লিখিত ৰূপত শেষ আয়াতবোৰ ৰাখিছিল, কিয়নো জাইদ আৰু আন কিছুমানে সেইবোৰ মুখস্থ কৰিছিল। ছূৰা আল-আনফলৰ এক ধাৰাবাহিকতাত, এই ছূৰাই অতিৰিক্তভাৱে সম্প্ৰীতি আৰু যুদ্ধৰ বিষয়বোৰ পৰিচালনা কৰে আৰু তাবুক অভিযানৰ সন্দৰ্ভত বিষয়টো একত্ৰিত কৰে। এই ছূৰাত অন্তৰ্ভুক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, ঐশ্বৰিক আইন আৰু নিৰ্দেশনাৰ টুকুৰাবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণৰ।
নাম
এই ছূৰাক দুটা নামেৰে জনা যায় - আত-তৌবাহ আৰু আল-বাৰা'ত। ইয়াক তৌবাহ (প্ৰায়শ্চিত্ত) স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰা আৰু ইয়াৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ চৰ্তবোৰৰ বিষয়ে অৱগত কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ইয়াক এট-তৌবাহ বুলি কোৱা হয়। (ভিভি ১০২.১১৮)। দ্বিতীয় নাম বৰা'ত (মুক্তি) সুৰাৰ আৰম্ভণি শব্দৰ পৰা লোৱা হৈছে।
বিছমিল্লাহ বাদ পৰা
কোৰআনৰ সকলো ১১৪টা ছূৰাৰ ভিতৰত এইটোৱেই একমাত্ৰ যাৰ বাবে বিছমিল্লাহ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত নহয়। তেওঁ এনে নকৰাৰ বাবে আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যাবোৰৰ ভিতৰত, উনালৰ মতে আটাইতকৈ সচৰাচৰ স্বীকাৰ কৰা হৈছে যে, ইছলামী প্ৰণামৰ দৰে, শান্তি আপোনাৰ ওপৰত থাকিব, অভিব্যক্তি, ঈশ্বৰৰ নামত, সৰ্ব-দয়ালু, সৰ্ব-সহানুভূতিশীলসকলে নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰে আৰু সম্বোধন কৰা সকলক চতুৰ্থাংশ প্ৰদান কৰে।  অৱশ্যে, ছূৰা আত-তৌবাহত আৰৱৰ কিছুমান বহুধৰ্মীক আল্টিমেটামদি আৰম্ভ কৰে। ই বেছিভাগ সময়ৰ বাবে, তেওঁলোকৰ চুক্তি উলংঘা কৰা বহুধৰ্মীসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ পুনৰ মূল্যাঙ্কন, তাবুকলৈ অভিযান, মদিনাত ভণ্ডসকলৰ ষড়যন্ত্ৰৰ প্ৰকাশৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।(৯:৬৪-৬৭, ১০১), ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যত জিহাদৰ গুৰুত্ব(৯:২৪), আৰু কিতাপখনৰ লোকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক।
প্ৰকাশৰ সময়
এই ছূৰাত তিনিটা বক্তৃতা অন্তৰ্ভুক্ত আছে:-
৩৭ তম আয়াত লৈকে, প্ৰাৰম্ভিক কথা, জিল-কাদাহ এ.এইচ. ৯-ত অনাবৃত কৰা হৈছিল। যিহেতু আলোচনাৰ বিষয়টোৰ তাৎপৰ্যৰ বাবে হজ্জ মুহাম্মাদৰ ঘটনাৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ প্ৰয়োজন আছিল, আলীক আবু বকৰক অনুসৰণ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, যি অলপতে তীৰ্থযাত্ৰীসকলক ক্বাবালৈ লৈ যাবলৈ মক্কালৈ ৰাওনা হৈছিল। তেওঁ আলীক আৰৱৰ বিভিন্ন গোত্ৰৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ সন্মুখত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰশিক্ষণ দিছিল যাতে তেওঁলোকক মূষিকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নতুন নীতি নিৰ্দেশনাসম্পৰ্কে পৰামৰ্শ দিয়া যায়।
আয়াত ৩৮ ৰ পৰা ৭২ তম আয়াতলৈকে আৰম্ভ কৰি পৰৱৰ্তী বাৰ্তালাপ ৰজব এ.এইচ. ৭ বা ইয়াৰ অলপ আগতে প্ৰকাশ পাইছিল, যেতিয়া মুহাম্মাদ তাবুক অভিযানৰ বাবে সাজু হোৱাৰ সৈতে ব্যস্ত আছিল। বিশ্বাসীসকলক জিহাদত এক গতিশীল অংশ গ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল, আৰু শ্বীৰ্কাৰসকলক তেওঁলোকৰ ধন-সম্পত্তি ৰখাৰ বাবে আৰু তেওঁলোকৰ ভণ্ডামি, শক্তিহীন বিশ্বাস (ইমান) বা অসাৱধানতাৰ বাবে আল্লাৰ পথত তেওঁলোকৰ জীৱন হেৰুৱাবলৈ বিচলিত হোৱাৰ বাবে গুৰুতৰভাৱে ধিক্কাৰ দিয়া হৈছিল।
আয়াতৰ অন্তিম শাখা ৭৩ তম ৰ পৰা শেষোলৈ, তাবুকঅভিযানৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত তেওঁক অনাবৃত কৰা হৈছিল। একেসময়সীমাত বিভিন্ন অনুষ্ঠানত কেইটামান টুকুৰা প্ৰকাশ পাইছে আৰু আল্লাৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি মুহাম্মাদে সুৰাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। এই বাৰ্তালাপে ভণ্ডসকলক তেওঁলোকৰ অশুভ কাৰ্য্যৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰে আৰু তাবুকৰ অভিযানত পিছ পৰি থকা বিশ্বাসীসকলক নিন্দা কৰে। সেই সময়ত তেওঁলোকক বিদ্ৰূপ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, আল্লাহই সেই প্ৰকৃত বিশ্বাসীসকলক বহিষ্কাৰ কৰে যিসকলে কোনো বা আনটো ব্যাখ্যাৰ বাবে আল্লাহৰ পথত জিহাদত অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল।
আয়াত ৯:২ - ৯:৬
ইয়াক তৰোৱাল পদ (আয়াত) বুলি কোৱা হয়। সাংবাদিক অৰুণ শৌৰীয়ে ইয়াক আৰু কোৰআনৰ আন বহুতো আয়াতক সমালোচনা কৰি দাবী কৰিছে যে জিহাদৰ সমৰ্থনত সুন্নাহ আৰু হাদিছ সমানে উদ্দীপনামূলক। বহুতো মূলসুঁতিৰ ইছলামী পণ্ডিতে অৱশ্যে দাবী কৰে যে এই পদটো প্ৰাৰম্ভিক ইছলামিক ইতিহাসৰ এটা অতি নিৰ্দিষ্ট ঘটনাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত অৰ্থাৎ মক্কাৰ বহুধৰ্মী জনজাতিৰ দ্বাৰা কৰা আৰু একেৰাহে ভংগ কৰা চুক্তি :৭৪-৯১, যদিও তেওঁলোকে অতি সহজে এই সত্যটো উপেক্ষা কৰে যে কোৰআনক প্ৰায়ে ইছলামী পণ্ডিতসকলে সকলো সময় আৰু সকলো ঠাই আৰু সকলো মানুহৰ বাবে নিখুঁত কিতাপ বুলি উদ্ধৃত কৰে, আৰু যদি এনে হয়, তেন্তে এইটো আয়াতবোৰক কেতিয়াও ঐতিহাসিক প্ৰসংগৰ প্ৰয়োজন নহয়। আনহাতে, যদিও কোৰআনৰ এক ঐতিহাসিক প্ৰাসংগিক ব্যাখ্যা থাকিব নালাগে, পূৰ্বৱৰ্তী আয়াতবোৰত প্ৰদান কৰা প্ৰসংগ (যেনে চুক্তি আৰু গ্ৰন্থত অবিশ্বাসীতা) উল্লেখ কৰা হৈছে, এনেদৰে "বিশ্বৰ বাহিৰৰ" প্ৰসংগ সম্পৰ্কৰ পৰিৱৰ্তে কোৰআনৰ এটা অংশ। আসমা আফচাৰুদ্দিনৰ মতে, আৰৱ বহুধৰ্মীসকলৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন প্ৰাৰম্ভিক উচ্ছ্বসিতসকলৰ মতামতৰ উদ্ধৃতি দি, প্ৰাচীনতম ভাষ্যকাৰসকলৰ মাজত একমত হৈছে যে ই নিৰ্বিচাৰ হত্যালৈ ৰূপান্তৰিত নহয়। :৮৮-৮৯একেদৰে, পশ্চিমীয়া ইছলাম-পণ্ডিত ৰুডলফ এফ. পিটাৰ্ছেও দাবী কৰে যে এই আয়াতটোত নিৰ্বিচাৰ হত্যাসমৰ্থন কৰা নহয়।