cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
গান্ধী মেণ্ডেলা পুৰস্কাৰ
গান্ধী মেণ্ডেলা পুৰস্কাৰ (Gandhi Mandela Awards) হৈছে এটা অতি সন্মানীয় আন্তৰ্জাতিক পুৰস্কাৰ৷ এই পুৰস্কাৰৰ জৰিয়তে গান্ধীবাদ আৰু নেলছন মেণ্ডেলাৰ আদৰ্শক প্ৰচাৰ কৰা হয়৷ বিচাৰকৰ আসন শুৱনি কৰা বিশিষ্ট আইনজ্ঞ কে.জি. বালকৃষ্ণণ, ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰ, কেদাৰ নাথ উপাধ্যায়, এম ডি তফজ্জুল ইছলাম, জ্ঞান সুধা মিশ্ৰৰ দ্বাৰা বঁটাপ্ৰাপকৰ নাম নিৰ্বাচিত কৰা হয়৷ এই বঁটাটো ২০১৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷ বঁটা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল "ইণ্টাৰএক্টিভ ফ'ৰাম অন ইণ্ডিয়ান ইক'ন'মি" আৰু "দ্য গান্ধী মেণ্ডেলা ফাউণ্ডেছনে"৷ এই পুৰস্কাৰটো প্ৰতি বছৰে মুঠ সাতটা শিতানত প্ৰদান কৰা হয় আৰু সাধাৰণতে এছিয়া তথা আফ্ৰিকান দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি, প্ৰধান মন্ত্ৰী অথবা কোনো প্ৰখ্যাত আন্তৰ্জাতিক ব্যক্তিত্বই উক্ত পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে৷
পুৰস্কাৰ প্ৰদান সমাৰোহ প্ৰতি বছৰৰ ১৮ জুলাই (নেলছন মেণ্ডেলাৰ জন্ম দিৱস) আৰু ২ অক্টোবৰ (মহাত্মা গান্ধীৰ জন্ম দিৱস)ত অনুষ্ঠিত হয়৷
মহাত্মা গান্ধী আৰু নেলছন মেণ্ডেলা আছিল কুৰি শতিকাত বৰ্ণবাদ আৰু ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰোধ কৰা দুগৰাকী স্মৰণীয় ব্যক্তি৷ দুয়োগৰাকীকেই দুয়োখন দেশত পিতৃৰূপে গণ্য কৰা হয়৷
বিচাৰক মণ্ডলী
(NHRC-National Human Rights Commission of India, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱাধিকাৰ আয়োগ)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ
এগ্ন’ডাইছ
হাইজিনাছৰ মতে এগ্ন’ডাইছে হিৰোফিলাছৰ অধীনত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল, আৰু পুৰুষৰ বেশত নিজৰ গৃহ চহৰ এথেন্সত চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰিছিল। কাৰণ সেই সময়ত মহিলাসকলে চিকিৎসাশাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। মহিলা ৰোগীৰ মাজত তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে প্ৰতিদ্বন্দ্বী চিকিৎসকে তেওঁক এথেন্সৰ মহিলাসকলক প্ৰলোভিত কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। তেওঁৰ বিচাৰ হয় আৰু বিচাৰকৰ আগত তেওঁৰ টিউনিকটো (tunic, প্ৰাচীন গ্ৰীচ বা ৰোমৰ পোচাক) দাঙি  তেওঁ যে এগৰাকী নাৰী তাৰ প্ৰমাণ দিয়ে।এগৰাকী মহিলা হৈ অবৈধভাৱে চিকিৎসা চলোৱাৰ অভিযোগত তেওঁক অভিযুক্ত কৰা হয়। কিন্তু এথেন্সৰ মহিলাসকল এগৰাকী সু-চিকিৎসক হোৱা বাবে এগ্ন’ডাইছৰ পক্ষত আছিল। অৱশেষত বিচাৰকসকলে তেওঁক দোষমুক্ত কৰে আৰু মহিলা চিকিৎসকৰ বিপক্ষে থকা আইন বাতিল কৰা হয়।
জীৱনী
হাইজিনাছৰ মতে এগ্ন’ডাইছে প্ৰাচীন এথেন্সত বাস কৰিছিল, য’ত সেই সময়ত মহিলাসকলক চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। চিকিৎসাশাস্ত্ৰ শিকিবলৈ তেওঁ পুৰুষৰ ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি, চুটিকৈ চুলি কাটি আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত হেৰ’ফিলাছৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল। চিকিৎসক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈ এগ্নডাইছ সেইসকল নাৰীক প্ৰসৱৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, যিসকলে পুৰুষ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল'বলৈ লাজ পাইছিল বা প্ৰকাশ্যভাৱে অস্বীকাৰ কৰিছিল।
এটা ক্ষেত্ৰত এগ্নডাইছে প্ৰসুতিগৰাকীৰ ওচৰত তেওঁ যে প্ৰকৃততে এগৰাকী নাৰীহে সেই কথা প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু সেইবাবে তেওঁ চিকিৎসাৰ অনুমতি লাভ কৰিছিল। এগ্ন’ডাইছৰ সফলতাত ঈৰ্ষান্বিত হৈ আন চিকিৎসকসকলে তেওঁ ৰোগীসকলৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। তেওঁৰ বিচাৰ চলে আৰু এৰ’পাগাছৰ সন্মুখত বস্ত্ৰ উন্মুক্ত কৰি নিজকে এগৰাকী মহিলা বুলি প্ৰকাশ কৰে। যিহেতু এথেন্সত মহিলাই চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আছিল, সেয়েহে আইন ভংগৰ অপৰাধত শাস্তিৰ ঘোষণা কৰা হ’ল। কিম্তু এথেন্সৰ বহুতো অভিজাত পুৰুষৰ পত্নীসকল এগ্ন’ডাইছৰ পক্ষত আছিল। ফলস্বৰূপে পূৰ্বৰ আইন বাতিল কৰি মহিলাসকলো চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাৰ অনুমতি দিয়া হ’ল।
ঐতিহাসিকতা
এগ্ন’ডাইছ প্ৰকৃততে এগৰাকী ঐতিহাসিক ব্যক্তি আছিল নে সেই সম্পৰ্কে আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ সন্দেহ আছে। তেওঁৰ জন্মৰ সময় আৰু এগন'ডাইছৰ পূৰ্বে এথেন্সত কোনো "প্ৰসূতিবিদ" নাছিল বুলি কৰা হাইজিনাছৰ দাবী সংক্ৰান্তত প্ৰশ্নৰ উদয় হয়, যাৰবাবে এগন'ডাইছক ঐতিহাসিক বুলি গ্ৰহণ কৰাৰ সমস্যা আছে। সাহিত্যিক আৰু এপিগ্ৰাফিক প্ৰমাণে দেখুৱাইছে যে এগ্ন’ডাইছৰ পূৰ্বেও এথেন্সত ধাত্ৰী আছিল। হাইজিনাছে দাবী কৰে যে এগ্ন’ডাইছক চিকিৎসা বিজ্ঞান শিকাইছিল "এজন নিৰ্দিষ্ট হেৰ'ফিলাছে" – সাধাৰণতে এইজন চেলচিডনৰ হেৰ'ফিলাছ বুলি ভবা হয়, যিজন স্ত্ৰীৰোগৰ বাবে পৰিচিত আছিল আৰু তেওঁক ডিম্বাশয় আৱিষ্কাৰৰ কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল। যদি এইটোৱে হয় তেন্তে এগ্ন’ডাইছ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বা তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে জন্ম লৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
উমিয়াম হ্ৰদ
ইতিহাস
হ্ৰদটোক আবদ্ধ কৰা উমিয়াম বান্ধ ১৯৬০-ৰ দশকত অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ-এ সাজি উলিয়াইছিল। হ্ৰদটো সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্য আছিল জলবৈদ্যুতিক শক্তিৰ উৎপাদন। হ্ৰদটোৰ উত্তৰে থকা উমিয়াম ষ্টেজ I পাৱাৰহাউচত চাৰিটা 9-MW টাৰ্বাইন জেনেৰেটৰ আছে য'ত ১৯৬৫ চনত ব্যৱসায়িক উৎপাদন আৰম্ভ হয়। উমিয়াম ষ্টেজ I উত্তৰ-পূব ভাৰতত অনুমোদিত প্ৰথম জলাধাৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প। পাছলৈ উমিয়াম প্ৰকল্পৰ আৰু তিনিটা পৰ্যায় নামনি অঞ্চলত সজা হয়।
পৰ্যটনস্থলী
মেঘালয়ত উলিয়াম হ্ৰদ এক অন্যতম পৰ্যটনস্থলী। পৰ্যটকসকলে কায়াকিং, ৱাটাৰ চাইক্লিং, স্কুটিং, নাও চলোৱা আদিৰ বাবে ইয়াত ভিৰ কৰে।
পেগেছাছ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
কাঞ্চনজংঘা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
কাঞ্চনজংঘা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বা কাঞ্চনজংঘা বায়স্ফেয়াৰ ৰিজাৰ্ভ ভাৰতৰ ছিক্কিমত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু বায়স্ফেয়াৰ ৰিজাৰ্ভ। ২০১৬ চনৰ জুলাই মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা ৪০তম অধিবেশনত ইয়াক ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। লগতে ই ভাৰতৰ প্ৰথম মিশ্ৰিত ঐতিহ্যবাহী স্থান এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নাম কাঞ্চনজংঘা শৃংগৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। কাঞ্চনজংঘা ভাৰতৰ আটাইতকৈ উচ্চতম আৰু পৃথিৱীৰ তৃতীয় উচ্চতম শৃংগ আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ৮,৫৮৬ মিটাৰ। উদ্যান খনৰ ক্ষেত্ৰফল ১,৭৮৪ বৰ্গ কিঃমিঃ।
মানৱ ইতিহাস
ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ ভিতৰত কিছুমান লেপচা জনজাতিৰ লোকৰ ঘৰ আছে।
উদ্যান খনৰ ভিতৰতে থলুং মনেষ্টৰী অৱস্থিত। এই গুম্পা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ বাফাৰ জ'নত অৱস্থিত। ই ছিক্কিমৰ অন্যতম পৱিত্ৰ বৌদ্ধ মনেষ্টৰী।
ভূগোল
কাঞ্চনজংঘা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ছিক্কিমৰ উত্তৰ ছিক্কিম জিলা আৰু পশ্চিম ছিক্কিম জিলাত অৱস্থিত। ইয়াৰ উচ্চতা ১,৮২৯ মিটাৰৰ পৰা ৮,৫৫০ মিটাৰ আৰু মুঠ মাটিকালি ৮৪৯.৫ বৰ্গ কিঃমিঃ।
ইয়াৰ উত্তৰে তিব্বতৰ কমোলাংমা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ আৰু পশ্চিমে নেপালৰ কাঞ্চনজঙ্ঘা সংৰক্ষিত অঞ্চল অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান‎ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষা
ঢূণ্ঢাড়ী বা জয়পুৰী এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ চাৰিখন জিলা: জয়পুৰ, সৱাই মাধোপুৰ, দৌসা আৰু তোংকত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আহোম ধৰ্ম
বিৱৰণ
আহোম ধৰ্ম প্ৰাথমিকভাৱে ফি আৰু দাম (পূৰ্বপুৰুষ আত্মা) নামৰ দেৱতা পূজা ওপৰত ভিত্তি কৰে। পূৰ্বপুৰুষৰ উপাসনা আৰু খনৰ ধাৰণা অন্য তাই লোক ধৰ্মৰ সৈতে একেই সাদৃশ্য থকা দুটি উপাদান। যদিও হান (ফু) আৰু পুঃ সম্ভৱত তাও ধৰ্মৰ, যিন আৰু ইয়াং ধাৰণাৰ পৰা আহিছে। কুকুৰা আৰু লাও ,পানী দিয়া (নাম লাও) আৰু চেপা (লুক লাও) প্ৰসাদ ৰূপে দিয়া অন্যান্য টাইসকলৰ ধৰ্মতো যায়। আহোম ধৰ্মৰ পুৰোহিতক ম'-লৌঙ বোলা হয়। আহোম ধৰ্মৰ পৰম্পৰাগত দেওশালক ৰু'এন চাও ছেঙ আৰু বৰদেওশাল হ'-ফী নামেৰে পৰিচিত। ধৰ্মটো আহোমৰ পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত কৰা আছিল।আহোমৰ ধৰ্ম সংস্কৃতিৰ পুনৰ উদ্ধাৰ অভিযানত তেওঁলোকে ধৰ্মটো প্ৰসাৰিত কৰিছিল আৰু সদৌ ফুৰালুং সংঘ নামে পৰিচিত এখন সমাজ গঠন কৰেছিল। বৰ্তমান সময়ত অসমৰ বিভিন্ন অংশত ফুৰালুং সমাজৰ শাখা খুলি তাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট হ'-ফী নিৰ্মিত হৈছে।
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষা
১৫ লাখ মানুহে কোৱা এই ভাষা ৰাজস্থানৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় কথিত ভাষাৰ মাজত নপৰিলেও, ই উল্লিখিত অঞ্চলকেইটাত ভালেমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ব্যৱস্থা ৰাজস্থানৰ ৰাজধানী জয়পুৰ আৰু তাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত বিদ্যমান।
আহোম ধৰ্ম
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:ধৰ্ম শ্ৰেণী:টাই আহোম
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষা
সাহিত্য
ভাষাবিদ জি এ গ্ৰিয়েৰ্ছনৰ মতে, জয়পুৰী ৰাজস্থানীৰ মধ্য পূৰ্বী উপভাষা। মেকএলিষ্টাৰে ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৮৪লৈকে ভাষাটোৰ ব্যাকৰণ তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছিল। জৈন দৰ্শন বিষয়ক গ্ৰন্থ যেনে মোক্ষ মাৰ্গ প্ৰকাশক ঢূণ্ঢাড়ী ভাষাত পণ্ডিত তোডৰমলে লিখি উলিয়াইছে। চেৰামপোৰ মিছনাৰীসকলে ১৮১৫ চনতে জয়পুৰী ভাষাত বাইবেলৰ নতুন টেষ্টামেণ্ট ছপা কৰিছিল।
শব্দ সম্ভাৰ
আধুনিক ঢূণ্ঢাড়ী [rwr] আৰু মানক হিন্দী ভাষাৰ শব্দ সম্ভাৰৰ সামঞ্জস্য ৭৫ৰ পৰা ৮০%। এই ভাষাৰ হিন্দীৰ সৈতে অনেক সহোদ্ভৱী শব্দ আছে। তদুপৰী, অন্যান্য ৰাজস্থানী ভাষাৰ সৈতেও এই ভাষাৰ শব্দসমূহৰ মিল আছে। বৰ্তমানে কোনো কোনো অঞ্চলত, এই ভাষাক হিন্দী বা আন ভাষাৰ সৈতে মিহলি কৰি কোৱা হয়।
বাক্য গাঁথনি
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষাত অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম মানি চলা হয়। যদিও বাক্য গাঁথনি কিছু পৰিমাণে হিন্দীৰ সৈতে মিলে, প্ৰশ্নবোধক শব্দ আদি প্ৰায় হিন্দীতকৈ পৃথক।
লিপি
ঢূণ্ঢাড়ী প্ৰায় দেৱনাগৰী লিপিৰে লিখা হয়। পিচে বৰ্তমানে হিন্দী ভাষাৰ প্ৰভাৱত, লিখিত ঢূণ্ঢাড়ী দেখিবলৈকে নোহোৱা হৈছে।
ব্যৱহাৰ
যদিও জয়পুৰী ভাষা ভাষী লোকে ঘৰত এই ভাষা কয়, বিগত কেইবাপুৰুষৰে পৰা ঘৰতো এই ভাষা হিন্দীৰ সৈতে মিহলি হৈহে ব্যৱহাৰ হ'ব ধৰিছে। ৰাজহুৱা স্থানত এই ভাষা বজাৰ পোহাৰত জয়পুৰী ভাষী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। স্কুলত এই ভাষা পৃথক বিষয় হিচাপে ক'তো পঢ়োৱা নহয়। পিচে গাওঁ অঞ্চলত, প্ৰায় সকলো বিষয় অনানুষ্ঠানিকভাৱে জয়পুৰীৰ মাধ্যমেৰেই পঢ়োৱা হয়।
বিগত কেইটামান দশকত অনেক ঢূণ্ঢাড়ী ভাষী মানুহে নিজৰ ভাষা ত্যাগ কৰি হিন্দী ভাষা গ্ৰহণ কৰিব ধৰিছে, আৰু এই ঘটনা বৰ্তমানেও চলি আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
লক্ষ্মণ
লক্ষ্মণ (लक्ष्मण) (আক্ষৰিক অৰ্থত যাৰ ভাগ্যশালীৰ লক্ষণ আছে) লখন হৈছে ৰামায়ণৰ মূল চৰিত্ৰ ৰামৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁক সৌমিত্ৰ, ৰামানুজ আৰু ভৰতানুজ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ শত্ৰুঘ্নৰ যঁ‌মজ ভ্ৰাতৃ।
জন্ম আৰু বিবাহ
অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ তিনিগৰাকী পত্নী আছিল: কৌশল্যা, কৈকেয়ী আৰু সুমিত্ৰা। তেওঁ পুত্ৰপ্ৰাপ্তিৰ বাবে উছৰ্গা যাচিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁৰ ৰাণীসকল গৰ্ভৱতী হৈছিল। লক্ষ্মণ আৰু তেওঁৰ ভায়েক শত্ৰুঘ্নৰ জন্ম সুমিত্ৰাৰ পৰা, আৰু ৰাম আৰু ভৰতে যথাক্ৰমে কৌশল্যা আৰু কৈকেয়ীৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
পুৰাণত লক্ষ্মণক শেষনাগৰ অৱতাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শেষনাগ হৈছে বহুমুখী নাগ (সৰ্প) যাৰ ওপৰত বিষ্ণুৱে শয়ন কৰে। সেই বিষ্ণুৰে পূৰ্ণ অৱতাৰ হৈছে ৰাম।
যেতিয়া ঋষি বিশ্বামিত্ৰই ৰামক অৰণ্যত ৰাক্ষসবোৰক হত্যা কৰিবলৈ আহ্বান কৰি নিছিল, লক্ষ্মণো তেওঁলোকৰ সৈতে গৈছিল আৰু মিথিলা ভ্ৰমণ কৰিছিল। লক্ষ্মণ বিশেষকৈ ৰামৰ সৈতে নলেগলে লগা আছিল। ৰামে সীতাক বিয়া কৰাওঁ‌তে লক্ষ্মণে সীতাৰ সৰু ভগ্নী উৰ্মিলাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ দুটা পুত্ৰ আছিল: অঙ্গদ আৰু চন্দ্ৰকেতু।
পিছলৈ যেতিয়া কৈকেয়ীৰ কথাত ৰামক চৈধ্য বছৰৰ বাবে বনবাস দিয়া হয় লক্ষ্মণে তেওঁৰ পত্নী উৰ্মিলাক এৰি ৰাম আৰু সীতাৰ সৈতে বনবাসলৈ ওলায়।
বনবাস
বনবাসৰ সময়ত লক্ষ্মণে ৰাম আৰু সীতাক শ্ৰদ্ধাৰে সেৱা আগবঢ়াইছিল। পঞ্চৱতীত লক্ষ্মণে ৰাম আৰু সীতাৰ বসবাসৰ বাবে এটা কুটিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ৰামক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ লগতে সীতাক অপমান কৰাৰ বাবে লক্ষ্মণে ৰাৱণৰ ভগ্নী শূৰ্পনখাৰ নাক কাটি পেলাইছিল। তেওঁ ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ আৰু অতিকায়ক বধ কৰিছিল।
যেতিয়া সীতাই ৰামক তেওঁৰ বাবে যাদুকৰী সোণালী হৰিণ বা মায়ামৃগ আনিবলৈ পাচে, ৰামে লক্ষ্মণক সীতাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ কয়। সোণালী হৰিণটো প্ৰকৃততে আছিল ৰাক্ষস মাৰীচ যিয়ে ৰামক দূৰলৈ আঁ‌তৰাই নিছিল। যেতিয়া ৰামে মাৰীচক হত্যা কৰে তেতিয়া তেওঁ সহায়ৰ বাবে ৰামৰ কণ্ঠত আৰ্তনাদ কৰি উঠে। যদিও লক্ষ্মণে জানিছিল যে ৰাম অজেয় আৰু যিকোনো বিপদৰ বাহিৰত, সীতাই ভয় খাই লক্ষ্মণক লগে লগে ৰামৰ সহায়লৈ যাবলৈ আদেশ দিয়ে। সীতাক অমান্য কৰিব নোৱাৰি লক্ষ্মণে এডাল ৰেখা আঁ‌কি (লক্ষ্মণ ৰেখা) সীতাক পাৰ নহ'বলৈ কয় আৰু ৰামৰ সন্ধানত প্ৰস্থান কৰে। অৱশ্যে সীতাই ধৰ্মীয় কৰ্তব্য আৰু দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণৰ ছদ্মবেশ লৈ অহা ৰাৱণৰ প্ৰতি সহানুভূতিৰ বাবে তেওঁক ভিক্ষা দিবলৈ সীমা অতিক্ৰম কৰে আৰু ৰাৱণে তেওঁক অপহৰণ কৰি লৈ যায়। লক্ষ্মণ ৰেখা এনে পৰিস্থিতিত এক ৰূপক পৰিছে য'ত যিকোনো পৰিস্থিতিত মানুহে এটা নিৰ্দিষ্ট সীমা অতিক্ৰম কৰিব নালাগে।
ৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত লক্ষ্মণে ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ আৰু অতিকায়ক হত্যা কৰে। তেওঁ ইন্দ্ৰজিতক হত্যা কৰাৰ আগতে লক্ষ্মণ আৰু ৰাম দুবাৰকৈ ইন্দ্ৰজিতৰ দ্বাৰা পৰাজিত হয় আৰু দুয়োবাৰ হনুমানৰ হস্তক্ষেপে তেওঁলোকক নিশ্চিত মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। যুদ্ধৰ পিছত, যেতিয়া ৰামে সীতাক তেওঁৰ বিশুদ্ধতাৰ পৰীক্ষা (অগ্নিপৰীক্ষা) দিবলৈ কয় তেতিয়া লক্ষ্মণ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰামৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হয় আৰু তেওঁৰ বিৰোধিতা কৰে।
বনবাসৰ উত্তৰ কাল
লংকা যুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত ৰামক অযোধ্যাৰ ৰাজমুকুট পিন্ধোৱা হয় আৰু ভৰত ৰাজকুমাৰ হয়। ৰামে লক্ষ্মণক ৰাজকুমাৰ হিচাপে অধিষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে কিন্তু তেওঁ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে ভৰত তেওঁৰ তুলনাত জ্যেষ্ঠ আৰু এই পদবীৰ বাবে অধিক যোগ্য লোক। এই কথা শুনি ৰামে অতি আনন্দিত হৈ ক'লে, "হে লক্ষ্মণ, এই জন্মত, তুমি মোক ইমান ভালদৰে সেৱা কৰিছিলা আৰু সৰু ভায়েক হিচাপে তোমাৰ কৰ্তব্য পালন কৰিছিলা, সেয়েহে মই মোৰ পৰৱৰ্তী জন্মত তোমাৰ সৰু ভায়েকৰ দৰে একে কাৰ্য কৰিম।" এনেদৰে পৰৱৰ্তী জন্মত ৰামে কৃষ্ণ অৱতাৰ লয় আৰু লক্ষ্মণ কৃষ্ণৰ ডাঙৰ ভায়েক বলৰামৰ অৱতাৰ ধাৰণ কৰে।
জৈন ৰামায়ণ
জৈন ৰামায়ণত লক্ষ্মণক বসুদেৱ বুলি কোৱা হয়। জৈন ৰামায়ণৰ মতে, ৰামৰ সলনি লক্ষ্মণেহে ৰাৱণক বধ কৰিছিল।
ক'ৰিয়'গ্ৰাফী (নৃত্য)
ক'ৰিয়'গ্ৰাফী (Choreography) বুলিলে নৃত্যৰ সৃষ্টি আৰু পৰিচালনা কৰা কলাক বুজায়। এই শব্দটো গ্ৰীক শব্দ khoreia (নৃত্য) আৰু graphy (লিখা)ৰ পৰা আহিছে। এই অৰ্থমতে শব্দটোৱে আগতে নৃত্যৰ লিখিত নথিক বুজাইছিল। ১৯শ শতিকাৰ সময়ত শব্দটোৱে নৃত্যৰ সৃষ্টিক বুজাবলৈ লয় আৰু লিখিত ৰূপটোক "Dance notation" নাম দিয়া হয়। ক'ৰিয়'গ্ৰাফীত দেহৰ ভংগীমা, লয়, পৰিবেশ আৰু ভিন্নতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ক'ৰিয়'গ্ৰাফীৰ প্ৰক্ৰিয়াত ন-ন ভংগীমাৰ বাবে তাৎক্ষণিক উদ্ভাৱনৰো (improvisation) প্ৰয়োগ কৰা হয়।
১৬শ শতিকাত ফৰাচী ৰাজসভাৰ নৃত্যবিদসকলে তেওঁলোকৰ সামাজিক নৃত্যক এটা নিৰ্দিষ্ট শৈলী প্ৰদান কৰিছিল। ১৭ শ শতিকাত এনে নৃত্যবোৰ অধিক জটিল হৈ পৰে আৰু প্ৰশিক্ষিত পেছাদাৰী ব্যক্তিয়ে এইবোৰ থিয়েট্ৰিকেল বেলেৰূপে পৰিবেশন কৰিছিল। ১৮শ শতিকাৰ শেষৰফালে জিন-জৰ্জ নভেৰ আৰু গেস্পাৰ' এঞ্জিয়'লিনিয়ে নাটকীয় বেলেৰ বাবে অভিব্যক্তি প্ৰকাশ কৰা মূকাভিনয় আৰু নাচৰ মুদ্ৰা সংযোগ কৰি ক'ৰিয়'গ্ৰাফীক নতুন ৰূপ দিয়ে। ১৯শ শতিকাত ৰোমাণ্টিক বেলেৰ বাবে মেৰিয়াছ পেটিপা, জুল্‌ছ পেৰট আৰু আগষ্ট ব'ৰ্ননভিলে এই শৈলীসমূহৰ আৰু পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে। বিংশ শতিকাত মাইকেল ফকিন, নিয়'নাইড মেচিন, মাৰ্থা গ্ৰাহাম আদি নৃত্যবিশাৰদে ক'ৰিয়'গ্ৰাফীক ভিন ভিন ৰূপ দিয়াত সহায় কৰে।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা শ্ৰেণী:নৃত্য
ইনষ্টাগ্ৰাম
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চচিয়েল নেটৱৰ্ক শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয়
বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় তেজপুৰৰ ন-দুৱাৰ অঞ্চলৰ জামুগুৰিহাটৰ নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱত অৱস্থিত এটা মন্দিৰ। এই দেৱালয় আহোম যুগত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ তত্ত্বাৱধানত নিৰ্মিত। পিছত ১৬৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দত শিৱ সিংহই এই দেৱালয়খন পুনৰ নিৰ্মাণ কৰোৱায়। নন্দিকেশ্বৰ গাঁও জামুগুৰি হাটৰ মূল কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ নিলগত আৰু তেজপুৰ চহৰৰ পৰা ১৪ মাইল উত্তৰ পূবত অৱস্থিত।
বিৱৰণ
নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱক কেন্দ্ৰ কৰি পাৰ্শ্ববৰ্তী পোন্ধৰ-ষোল্লখন গাঁৱৰ এটা বৃহৎ অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি এই বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় অৱস্থিত। ভৈৰৱীৰ পৰা দিকৰাই পৰ্য্যন্ত সৌমাৰ পীঠতেই নন্দিকেশ্বৰ অৱস্থিত। বৰ্তমানৰ উজৰাচুক আৰু নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱৰ সীমা অংশতেই এই দেৱালয়। যোগিনী তন্ত্ৰৰ মতে নন্দিকেশ্বৰ শিৱৰ আন এটা নাম। সাঁচিপতিয়া পুথি এখনত উল্লেখ থকা মতে দেৱালয় খনৰ দৌলৰ জোখ- মেৰে দৌল ২১ হাত; গহ্বৰ ৪ হাত, বাৰ ডাঠে ২ হাত, ওখকে দৌল মুধলৈ ৫ হাত, পথালি ৮ হাত, বাৰ ডাঠে মুধে ৩ হাত, পাচেদি বাৰ ডাঠে ২ হাতলৈ।  দেৱালয়ৰ ঠাকুৰক দিয়া এখন অসমীয়া ভাষাৰ ফলিত উল্লেখ থকা মতে মন্দিৰত ব্যৱহাৰৰ বাবে দিয়া বস্তুৰ তালিকা- সোণৰ থুৰী ১টা, ৰূপৰ ছটি তালি-১ ২টা, অৰ্ঘা ১, কলহ ১, পিতলৰ কলহ ২, বটা ১, সোণৰ বুলায়েৰে কমণ্ডলু ১, কাঁহৰ কাহি ১,,ঘণ্টা ১, কছাৰী শৰাই ১, টৌ ১, লোৰ গছা ২, ঝৰা ২, চৰিয়া ১। দেৱালয়ৰ নামত ব্ৰহ্মোত্তৰ মাটি আছিল ১০৬৪ বিঘা, ইয়াত মন্দিৰৰ কৰ্মৰত ব্যক্তিক অৰ্পণ কৰা মাটিও যুক্ত হৈ আছে। ১৯৭৮ চনত এই মন্দিৰটো অসম চৰকাৰৰ অধীনলৈ যায়। চৰকাৰী নিয়মমতে বৰ্তমান দেৱালয় পৰিচালনা কমিটিয়ে দেৱালয়খন পৰিচালনা আৰু চোৱাচিতা কৰে। চৰকাৰৰ দ্বাৰা মাজে মাজে দৌল-দেৱালয়ৰ মেৰামতি হয়। মন্দিৰৰ দক্ষিণ দিশত এটা ডাঙৰ পুখুৰী আছে। বৰ্তমান মন্দিৰৰ চাৰিওফালে পকাৰ বেৰা দিয়া আছে। অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা বৰ্তমান প্ৰসাদ ঘৰ, ভোগ ঘৰ, আদিৰ নিৰ্মাণ কৰোৱা হয়। খোৱাপানীৰ সু-ব্যৱস্থাৰ বাবে কুঁৱা আৰু দমকলৰ ব্যৱস্থা আছে।
নামকৰণ
শিৱক বুঢ়া বা লিঙ্গ ৰূপত বিস্তৰ ভাৱে প্ৰাচীন অসমত পূজা কৰা হৈছিল। শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে যে লিঙ্গ ৰূপত পূজা কৰা দেৱতা অকল শিৱ। এই বুঢ়া বা লিঙ্গই পশুপতি বা বুঢ়া গোঁসাই নামেৰে খ্যাত। পালবংশীয় ভাষাৰ উপস্থাপনৰেও শিৱ “বুঢ়া গোঁসাই” নামেৰে পৰিচিত। সেয়ে নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়খন বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় বুলিয়েই জনাজাত হৈ আহিছে।
ইতিহাস
নন্দিকেশ্বৰৰ বৰ্তমান চাৰিসীমা-উত্তৰে কৰিবৰ আলি, পূবে কোৰ্চ গাঁও, দক্ষিণে বৰাচুক, গোধামৰা চুক, পশ্চিমে ভৰলী নৈ। ৰজাদিনীয়া দুখন তামৰ ফলিত নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ চাৰিসীমা বেলেগ বেলেগকৈ উল্লেখ আছে। এখনত উল্লেখ থকা মতে পূৱে কচুজান, পশ্চিমে ভৈৰৱ নদী, উত্তৰে দফলা পৰ্বত দক্ষিণে লৌহিত্য। সেইদৰে আনখন তামৰ ফলিত আছে উত্তৰে গৰিয়া আলি, পশ্চিমে গোধামৰা, পূৱে চূড়ামণিকা, দক্ষিণে কাৰ্যলিবা। নন্দিকেশ্বৰ অঞ্চলটো ঐতিহ্যমণ্ডিত অঞ্চল বুলি ইয়াত সিচৰিত হৈ থকা দেৱ দেৱালয়, সা-সৰঞ্জাম, বাচনৰ ভগ্নাৱশেষ,শিলামূৰ্ত্তি, খোদিত চিত্ৰ, পাট কুৱা, আদিয়ে প্ৰমাণ দিয়ে। সাংখ্য দৰ্শন মতে শৈৱ যোগীসম্প্ৰদায়ৰ লগত জড়িত আছিল। পাছলৈ অনাৰ্য্য বিশ্বাসৰ পৰম্পৰাক হিন্দুকৃত কৰি মূল বস্তুবাদী আদৰ্শৰ লগত আধ্যাত্মিক ধাৰণা সংযুক্ত কৰি উচ্চবৰ্ণৰ লোকক দৌল, দেৱালয়, মন্দিৰ বোৰৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল। বিশেষকৈ পাছৰ যুগৰ আহোম ৰাজত্ব কালত স্বৰ্গদেউ সকলে এনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই উচ্চবৰ্ণ বাগীশ ভট্টাচাৰ্য্য পৰিয়ালক নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয় চমজি দিয়াৰ প্ৰমাণ তামৰ ফলিত স্পষ্ট পোৱা যায়। এটি প্ৰবাদ মতে (ৰূদ্ৰপদত) এটি শিৱলিঙ্গ পাই শিৱসিংহই কলিয়াবন্ধাৰ পৰা আনি চিলাবন্ধাৰ নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ কাষত এঘৰ কেশৰী ব্ৰাহ্মণ বহাইছিল। এতিয়াও কেশৰী বংশৰ ব্ৰাহ্মণ আছে। নন্দিকেশ্বৰ মন্দিৰটো ১৬৮৭ খৃষ্টাব্দত শিৱসিংহই পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ নিয়মীয়া পূজা অৰ্চনাৰ সময়ত পূজাৰীক সহায় কৰাৰ বাবে বিভিন্ন কামৰ বাবে বিভিন্ন বিষয় নিয়োগ কৰিছিল; যেনে- চৰাচোৱা, বাৰীচোৱা ভৰালী, গায়ন বায়ন বৰা বা আদি। এই সকলে দেৱালয়ৰ ব্ৰহ্মোত্তৰ মাটিৰ (১০৬৪ বিঘা) একো অংশ খাবলৈ পাইছিল। এই সকলৰ বংশধৰ চিলাবন্ধাৰ বিভিন্ন গাঁৱত বাসবাস কৰে। ১৯৭৮চনত এই নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়খন অসম চৰকাৰৰ অধীনলৈ যায়। নন্দিকেশ্বৰ শিৱমন্দিৰৰ ওচৰত বুঢ়ী গোঁসানীৰ থান। ইয়াত দশভূজা দুৰ্গাৰ মূৰ্তি কেতিয়া স্থাপন কৰা হৈছিল তাৰ কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ নাই, দুই মুনি শিলাৰ ওচৰত থকা ৰুদ্ৰ পদৰ লগত সংগতি ৰাখিয়েই টঙনাজাৰতে ৰুদ্ৰপদ দেৱালয় পাতিছিল। ৰুদ্ৰপদৰ ওচৰত যেনেকৈ ভৈৰৱী, গোঁসানীৰ থান, তেনেকৈয়ে ইয়াতো নন্দিকেশ্বৰ দেৱলয়ৰ ওচৰতে বুঢ়ী গোঁসানীৰ থান আদি বৰ্মণ বংশীয় বা পাল বংশীয় ৰজাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ কিছু ওচৰত থকা গৰখীয়া মন্দিৰ নামে এটা মন্দিৰ কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল তাৰ কোনো প্ৰমাণ নাই। বাঞ্চিত ফল লাভৰ হেতু শিলাকুটি (খনিকৰ) ভট্টাচাৰ্য্য দেৱে এই গৰখীয়া বাবাৰ মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে।
সা-সুবিধা
দেৱালয়খনলৈ যাবলৈ সুবিধাজনক বহুকেইটা পথ আছে। ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ পৰা জামুগুৰি কেন্দ্ৰৰ পৰা চকীঘাট পথেৰে বৰাচুক আৰু গোঁসাইচুক গাঁৱৰ মাজেদি বা ধলাইবিলৰ পৰা বৰপথাৰ হৈ উজৰাচুক গাঁৱৰ মাজেদি নতুবা মাধৱ গাঁও হৈ ফুটুকাতলিৰ মাজেৰে পোনে পোনে দেৱালয়লৈ অহাৰ সুবিধা আছে। দেৱালয়ত দৈনিক পূজা-অৰ্চনা লগতে দশকৰ্মসমূহ যেনে: অন্নপ্ৰাশন, চূড়াকৰণ, উপনয়ন, বিবাহ আদি সম্পন্ন কৰাৰ সুবিধা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
১৭ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
স্কট কেলি
স্কট যোচেফ কেলি (Scott Joseph Kelly; জন্ম: ২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬৪) হ’ল ক্ৰমে এজন অভিযন্তা, এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত আমেৰিকান মহাকাশচাৰী আৰু আমেৰিকা নৌসেনা বাহিনীৰ এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনাপতি। ১৯৬৪ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত নিউ জাৰ্ছিৰ অৰেঞ্জত তেওঁৰ একেধৰণৰ যমজ ভাতৃ মাৰ্কৰ সৈতে স্কট কেলিৰ জন্ম হয় পেট্ৰিচিয়া (মেকএভয়) আৰু ৰিচাৰ্ড কেলিৰ ঘৰত। কেলিৰ পৰিয়ালটো পশ্চিম অৰেঞ্জত বাস কৰিছিল, য’ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল। অভিজ্ঞ মহাকাশচাৰী স্কট কেলিয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰত (International Space Centre, চমুকৈ ISS) ক্ৰমে অভিযান ২৬, ৪৫ আৰু ৪৬ৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
মহাকাশ abhizaan
১৯৯৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এচ.টি.এচ.-১০৩ (STS-103) মহাকাশ ভ্ৰমণত স্পেছ চাটল্ ডিস্কভাৰীৰ (Space Shuttle Discovery) বৈমানিক হিচাপে কেলিয়ে প্ৰথম মহাকাশ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। আঠদিনীয়া এই অভিযানৰ লক্ষ্য আছিল হাবল স্পেছ টেলিস্ক’পত (Hubble Space Telescope) তৃতীয়বাৰৰ বাবে কিছু মেৰামতি কৰি তাৰ কাৰ্যদক্ষতা বৃদ্ধি কৰা। ২০০৭ চনৰ আগষ্ট মাহত এচ.টি.এচ.-১১৮ (STS-118)ৰ মিছন কমাণ্ডাৰ হিচাপে কেলিয়ে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে মহাকাশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। এয়া আছিল ISSত ১২ দিনীয়া স্পেছ চাটল্ মিছন (Space Shuttle Mission)। কেলিৰ তৃতীয় মহাকাশ ভ্ৰমণ আছিল ISSত অভিযান ২৬ৰ কমাণ্ডাৰ হিচাপে। ২০১০ চনৰ ৯ অক্টোবৰত অভিযান ২৫ৰ সময়ছোৱাত স্কট কেলিয়ে ৰাছিয়ান ছ’য়ুজ মহাকাশযানেৰে ভ্ৰমণ কৰি ISSত উপস্থিত হয় আৰু অভিযান শেষ হোৱালৈকে উৰণ অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ১৯৯৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত কেলিক আমেৰিকাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ISSত এক বিশেষ বছৰজোৰা মহাকাশ অভিযানৰ বাবে মিখাইল কৰ্ণিয়েক’ৰ (Mikhail Korniyenko) সৈতে স্কট কেলিক নিৰ্বাচন কৰা হয়।  ২০১৫ চনৰ ২৭ মাৰ্চত অভিযান ৪৩ৰ আৰম্ভণিৰে তেওঁলোকৰ ‘মহাকাশত এবছৰ’ (Year in Space) অভিযান আৰম্ভ হয়। তাৰ পাছতেই কেলিয়ে অভিযান ৪৪ আৰু ৪৫ৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ২০১৬ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত অৰ্থাত্ ISSত কেলিৰ বছৰজোৰা অভিযান সমাপ্ত হোৱাৰ লগে লগে কেলিয়ে টিম’থি কোপ্ৰাক ISSৰ দায়িত্বভাৰ প্ৰদান কৰে। ২০১৬ চনৰ ১ মাৰ্চত ছয়ুজ টি.এম.এ.-১৮এম (Soyuz TMA-18M) যানেৰে পৃথিৱীলৈ ওভতে।
‘মহাকাশত এবছৰ’ অভিযানত কেলিয়ে মহাকাশত একেৰাহে ৩৪০ দিন কটাইছিল। কেলিৰ যমজ ভাতৃ মাৰ্ক কেলিয়ো এজন প্ৰাক্তন মহাকাশচাৰী। মাৰ্ক আৰু স্কট দেখিবলৈ হুবহু একে। মাৰ্ক আৰু স্কটেই আছিল মহাকাশ ভ্ৰমণ কৰা একমাত্ৰ ভাতৃদ্বয়। ২০১৬ চনৰ ১২ মাৰ্চত কেলিয়ে ২০১৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত অৱসৰ ল’ব বুলি ঘোষণা কৰে। ১৯৯৫ চনত কেলি আৰু তেওঁৰ ভাতৃয়ে মহাকাশচাৰী হ’বলৈ নাছাত আবেদন কৰে। ১৯৯৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ আৰু মাৰ্ক মহাকাশচাৰীৰ প্ৰাৰ্থী হ’বলৈ নিৰ্বাচিত হয়; নাছাৰ ইতিহাসত নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথম আত্মীয়। ১৯৯৬ চনৰ জুলাই মাহত কেলিয়ে হিউষ্টনলৈ গুচি যায়, আৰু জনছন মহাকাশ কেন্দ্ৰত মহাকাশচাৰী গোট ১৬ত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে। প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰত সতৰ্কতা আৰু সতৰ্কবাণী ব্যৱস্থাৰ কাম কৰিবলৈ নিযুক্তি দিয়া হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাকাশচাৰী শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান মহাকাশচাৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জয় দাস
জয় দাস (Joy Das) হৈছে অসমৰ এগৰাকী প্ৰবীণ ভাস্কৰ্যশিল্পী। তেওঁ তেজপুৰ, কলিবাৰী ৰ বাসিন্দা আছিল। ১৯৬৯ চনতেই শিল্পকৰ্ম আৰম্ভ কৰা জয় দাসে ঐতিহ্যমণ্ডিত তেজপুৰ চহৰত থকা বহুকেইটা উল্লেখযোগ্য মূৰ্তি, তোৰণ আদি নিৰ্মাণ কৰিছে। পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকাৰ সময়তেই তেখেত ভাস্কৰ্য শিল্পৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। তেখেতৰ শিল্প-কৰ্মৰ ভিতৰত তেজপুৰৰ অগ্নিগড়ত থকা ঊষা-চিত্ৰলেখাৰ মূৰ্তি, তেজপুৰ-নগাঁও সংযোগী কলিয়াভোমোৰা সেতু সাতভনীৰ মূৰ্তি, মিছন চাৰিআলিৰ মাজত থকা ট্ৰেফিক পইণ্টৰ ভাস্কৰ্য, মহাভৈৰৱ মন্দিৰৰ নৱনিৰ্মিত তোৰণ আদি উল্লেখযোগ্য। ২০২১ চনৰ ২৫ জুলাই তাৰিখে জয় চন্দ্ৰ দাসে পুৱা গা ধুই থকা অৱস্থাত পিচলি পৰে আৰু আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়। পিছত চিকিৎসালয়তে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
জন্ম আৰু শৈশৱ
জয় দাসৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৩ চনত। দুৰ্গা পূজাৰ নৱমীৰ দিনা। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে স্বৰ্গীয় কোমল চন্দ্ৰ দাস আৰু মাতৃ হৈছে কণমাই দাস। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ চাৰিটি সন্তানৰ মাজত জয় দাস আছিল দ্বিতীয়। তেখেতৰ পঢ়াশালীয়া শিক্ষাৰ পাতনি মেলে তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত। সেই সময়তে তেখেত ভাস্কৰ্য শিল্পৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়।
কৰ্মজীৱন
তেজপুৰৰ প্ৰখ্যাত ভাস্কৰ্য শিল্পী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ হাজৰিকাদেৱক জয় দাসে গুৰু হিচাপে গণ্য কৰি শিল্পকৰ্মত জড়িত হৈছিল। ১৯৬১ চনত গুৰু লম্বোদৰ হাজৰিকাই জয় দাসক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে দুৰ্গাৰ মূৰ্ত্তিত ভাস্কৰ্য বিদ্যাৰ শিক্ষা দিয়ে। তাৰ ঠিক আঠবছৰৰ পিছত, ১৯৬৯ চনত জয় দাসে নিজা প্ৰয়াসেৰে মূৰ্তি সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেইসময়ত তেখেত নৱম মানৰ ছাত্ৰ আছিল। সেই সময়ত জয় দাসৰ পিতৃয়ে নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ ঘৰত আধি খেতি কৰিছিল। শিল্পী ফণী শৰ্মাৰ আৰ্থিক দুৰ্বলতা তেওঁৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল। সেয়েহে পুত্ৰ জয় দাস শিল্পকলাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হোৱাটো তেওঁ সমৰ্থন কৰা নাছিল। কিন্তু জয় দাসে গুৰু লম্বোদৰ হাজৰিকাৰ অধীনত সহকাৰী হিচাপে শিল্পকৰ্ম অব্যাহত ৰাখে। তেজপুৰ চহৰৰ ত্ৰিবেণী চিত্ৰগৃহত লম্বোদৰ হাজৰিকাই সাজি উলিওৱা বিহুৱা নাচনীৰ মূৰ্তিত জয় দাসে সহকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। হাজিৰা হিচাপে তেখেতে ৭০ টকা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত জয় দাসে স্বতন্ত্ৰভাৱে ভাস্কৰ্য শিল্পত মনোযোগ দিয়ে।
ঊষা-চিত্ৰলেখাৰ মূৰ্তি
ঊষা-চিত্ৰলেখাৰ মূৰ্তিটোত জয় দাসে জনগোষ্ঠীয় ৰূপ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল। মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিবৰ বাবে তেখেতৰ ওচৰত কোনোধৰণৰ চিত্ৰ নথকাৰ বাবে মূৰ্তিটো সম্পূৰ্ণ কল্পনাভিত্তিক আছিল। তেখেতে চিত্ৰলেখাৰ মুখত সুখ-দুখৰ এক প্ৰতিচ্ছবি ফুটাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰে।
ট্ৰেফিক পইণ্টৰ ভাস্কৰ্য
মিছন চাৰিআলিৰ মাজত থকা ট্ৰেফিক পইণ্টটো যান-বাহনৰ মাজত থাকিব বাবে তেখেতে এটা খুঁটাৰ ভিতৰত অইন এটা খুঁটা দি ছাতিসদৃশ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণ কৰিছিল।
নাট্য জগতত
জয় দাসে তেজপুৰৰ বাণ থিয়েটাৰ হলত ভক্ত প্ৰহ্লাদ নামৰ শিশু নাটকখন মঞ্চস্থ কৰে। নাটকখন জয় দাসেই লিখিছিল। নাটখনত তেখেতে নৰসিংহৰ ৰূপত অভিনয়ো কৰে। জয় দাসে একাধিক নাটকৰ গীত ৰচনা কৰিছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা গীতসমূহৰে জাহ্নৱী গংগা নামৰ অডিঅ' কেছেটটো সমৃদ্ধ হৈছে। নবৈ দশকৰ এটি জনপ্ৰিয় গীত আকাশৰে গংগা মই জাহ্নৱী গংগাৰ ৰচনা জয় দাসৰ। তেখেতে সুধাকণ্ঠ ভূপেন হাজৰিকাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল।
আচৰণ
আচৰণ বা আচাৰ বা ব্যৱহাৰ (Behaviour) হৈছে কোনো ব্যক্তিবিশেষ, জীৱ, প্ৰণালী অথবা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাচালিত যন্ত্ৰই তেওঁলোকৰ লগত অথবা কিছুমান বিশেষ পৰিৱেশত প্ৰদৰ্শন কৰা ক্ৰিয়াকলাপ অথবা ধৰণ-কৰণ; যিয়ে অইন এটা প্ৰণালী অথবা জীৱকো কেতিয়াবা জড়িত কৰি লয়। আচৰণ হৈছে কোনো এটা প্ৰণালী অথবা জীৱই বিভিন্ন বাহ্যিক অথবা অভ্যন্তৰীণ, সচেতন, অৱচেতন, সুপ্ত, গুপ্ত, স্বেচ্ছামূলক, বলপূৰ্বক আদি উদ্দীপকৰ প্ৰতি প্ৰদৰ্শন কৰা এক সামগ্ৰিক সঁহাৰি।
জীৱবিদ্যা
জীৱবিদ্যাত আচৰণ সম্বন্ধীয় সংজ্ঞা এটা সঠিক নিৰূপণ আজিও বিনাদ্বিধাই দিব পৰা হোৱা নাই। অৱশ্যে বৈজ্ঞানিক ৰচনাৰ এটা বিশেষ মেটা-বিশ্লেষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি স্থাপন কৰা এক ব্যাখ্যা অনুযায়ী-"আচৰণ হৈছে অভ্যন্তৰীণ অথবা বাহ্যিক উদ্দীপকৰ প্ৰতি সমূহ জীৱন্ত প্ৰাণীৰ (ব্যক্তি অথবা গোট) এক নিজস্ব সমন্বিত সঁহাৰি (ক্ৰিয়াশীল অথবা ক্ৰিয়াবিহীন)। "
উদ্ভিদ বা অন্যান্য জীৱৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ অলপ বহল অৰ্থত নিৰ্ণয় কৰিব পৰা আচৰণৰ সংজ্ঞাটো "ফেন'টাইপিক প্লাষ্টিছিটী"ৰ ধাৰণাৰ লগত সাদৃশ্য আছে। এই ধাৰণাটোৰ মতে, "আচৰণ হৈছে এক জীৱনকালত কোনো ব্যক্তিবিশেষে কোনো এটা ঘটনা অথবা পৰিৱৰ্তনশীল পৰিৱেশৰ প্ৰতি দেখুউৱা সঁহাৰি, যাৰ লগত সঘনে দেখিবলৈ পোৱা দেহতত্ত্বগত আৰু জৈৱৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তনবোৰৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে আৰু য'ত বিকাশৰ ফলস্বৰূপে দেখা দিয়া পৰিৱৰ্তনবোৰ বিবেচনা কৰা নহয়। "
মানৱীয় আচৰণ
ভবা হয় যে মানৱীয় আচৰণ স্নায়ু-তন্ত্ৰ আৰু অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত। বহুপ্ৰচলিত বিশ্বাস যে জীৱ এটাৰ আচৰণত দেখা দিয়া জটিলতাৰ লগত তাৰ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ জটিলতাৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক আছে। তাতোকৈ জটিল স্নায়ুতন্ত্ৰ থকা প্ৰাণীয়ে নতুন নতুন সঁহাৰি শিকা আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নিজৰ আচৰণ খাপ খুৱাই লোৱাত অধিক সামৰ্থ অৰ্জন কৰে।
জীৱ-জন্তুৰ আচৰণ
চৰিত্ৰ-গঠন বিজ্ঞান হৈছে জীৱ-জন্তুৰ আচৰণৰ এক বিজ্ঞানসন্মত আৰু বস্তুনিষ্ঠ অধ্যয়ন। য'ত প্ৰাকৃতিক পৰিস্থিতিত দেখুউৱা আচৰণৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয়। আৰু আচৰণক এক বিৱৰ্তনীয় অভিযোজিত চৰিত্ৰ হিচাপে লক্ষ্য কৰা হয়। আচৰণবাদৰ পৰিভাষাই জীৱ-জন্তুৰ আচৰণ সম্পৰ্কে বৈজ্ঞানিক আৰু বস্তুনিষ্ঠ অধ্যয়ন আগবঢ়ায় য'ত বিৱৰ্তনীয় অভিযোজকৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰাকৈয়ে গৱেষণালব্ধ অনুষংগত প্ৰশিক্ষিত আচৰণগত সঁহাৰি অথবা উদ্দীপকৰ প্ৰতি দেখুউৱা পৰিমিত সঁহাৰিক নিৰ্দেশিত কৰা হয়।
উপভোক্তাৰ আচৰণ
উপভোক্তাৰ আচৰণে এটা বস্তু অথবা সেৱাৰ প্ৰতি উপভোক্তাসকলে দেখুউৱা সঁহাৰি আৰু পৰ্যায়বোৰক বুজায়; (ডাউহান, ২০১৩)। ই ব্যৱহাৰ অথবা উপভোগৰ লগত জড়িত; আৰু পণ্য-দ্ৰব্য তথা সেৱাসমূহ ক্ৰয় অথবা উপভোগ কৰিবলৈ যাওঁতে উপভোক্তাই অতিক্ৰম কৰিবলগীয়া হোৱা পৰ্যায়কেইটাক ই চিহ্নিত কৰে, (ৱাকা-ঝাইকা, ২০১৫)।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান *
মধুবালা
মধুবালা (Madhubala; প্ৰকৃত নাম: মমতাজ জেহান বেগম; ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩৩ – ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬৯) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈ তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁৰ সৌন্দৰ্য, ব্যক্তিত্ব আৰু কৰুণ নাৰীৰ সংবেদনশীল জীৱন্ত বৰ্ণনৰ বাবে মধুবালা জনাজাত।
৯ বছৰ বয়সতে মধুবালাই ১৯৪২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ বসন্তত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যদিও ১৯৪৭ চনতহে তেওঁ অভিনয় জগতত ভালকৈ প্ৰৱেশ কৰে। ১৯৪৭ চনত মধুবালাই তেওঁৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ নাম আছিল নীল কমল। সেই সময়ত মধুবালাৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১৪ বছৰ। ২২ বছৰীয়া কৰ্মজীৱনত মধুবালাই ৭০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত মহল (১৯৪৯), দুলড়ি (১৯৪৯), বেকছুৰ (১৯৫০), তৰানা (১৯৫১), অমৰ (১৯৫৪), মিষ্টাৰ এণ্ড মিছেছ '৫৫ (১৯৫৫), চলতী কা নাম গাড়ী (১৯৫৮), হাওৰা ব্ৰীজ (১৯৫৮) আৰু মুগল এ আজম (১৯৬০) উল্লেখযোগ্য। মধুবালাই দিলীপ কুমাৰ, গুৰু দত্ত, অশোক কুমাৰ, দেৱ আনন্দ, কিশোৰ কুমাৰ আৰু আন বহুতো অভিনেতাৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। মধুবালাৰ ৭৩খন হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত কেৱল ১৫খন চলচ্চিত্ৰহে আৰ্থিকভাৱে সফল হৈছিল। ১৯৬০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মুগল এ আজম চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।
১৯৫১ চনত যেতিয়া জেমছ বাৰ্ক লাইফ আলোচনীৰ বাবে মধুবালাৰ আলোকচিত্ৰ ল'বলৈ ভাৰতলৈ আহে, তেতিয়াই মধুবালাৰ মনত হলীউডৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মে। মধুবালাক মেৰিলিন মন্‌ৰ'ৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়। মধুবালা হলীউডৰ হেঁপেহুৱা অনুৰাগী আছিল। ফ্ৰানজ্ কাপ্ৰা ভাৰতলৈ আহোঁতে মধুবালাক হলীউডত এটা সুযোগ দিব বিচাৰিছিল যদিও মধুবালাৰ পিতৃয়ে সেয়া নাকচ কৰিছিল।
মুগল এ আজম মধুবালাৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি। এই চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবেই তেওঁ হিন্দী চিনেমাৰ এগৰাকী মহান অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ অন্তিমখন চলচ্চিত্ৰ জ্বালাৰ ১৯৫০ দশকতেই চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল যদিও ১৯৭১ চনতহে চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে।
মধুবালাৰ ব্যক্তিগত জীৱনেও বহুতো মনোযোগ পাইছে। অভিনেতা দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে মধুবালাৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সম্পৰ্ক আছিল যদিও তেওঁ চলতী কা নাম গাড়ী চলচ্চিত্ৰৰ সহ-অভিনেতা কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে ১৯৬০ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। মধুবালা আৰু কিশোৰ কুমাৰে একেলগে অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ধাকে কী মলমল (১৯৫৬), চলতী কা নাম গাড়ী (১৯৫৮), ঝুমৰু (১৯৬১), হাফ টিকেট (১৯৬২) অন্যতম। দীৰ্ঘস্থায়ী ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ১৯৬৯ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মাত্ৰ ৩৬ বছৰ বয়সতে মধুবালাই ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
এছ্‌ক্লেপিআছ
প্ৰাচীন গ্ৰীক ধৰ্ম আৰু কিংবদন্তি অনুসৰি এছ্‌ক্লেপিআছ (Ἀσκληπιός, Asklēpiós ; Aesculapius) এজন নায়ক আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দেৱতা। ৰোমান দেৱতা ভেজ'ভিছ আৰু ইজিপ্টীয় ইম্‌হ'টেপৰ সৈতে তেওঁক যুক্ত কৰা হয়। তেওঁ এপ'ল' আৰু জলকুঁৱৰী ক'ৰ'নিছৰ সন্তান। এপ'ল'ৰ লগতে তেওঁক Paean ("বৈদ্য")ৰ সন্মান দিয়া হয়। নৰঅশ্ব চিৰ'নৰ পৰা এছ্‌ক্লেপিআছে নিৰাময়ৰ কৌশল শিকে। এছ্‌ক্লেপিআছে মানুহক অমৰ কৰি তুলিব বুলি ভয় কৰি জ্যুচে তেওঁক বজ্ৰৰে প্ৰাণনাশ কৰে। ৰোগীক তেওঁ সপোনত আহি সুস্থ কৰি তোলা বিশ্বাস অনুসৰি ৰোগীয়ে তেওঁৰ মন্দিৰত শোৱাৰ নিয়ম গঢ় লৈ উঠে। এছ্‌ক্লেপিআছৰ দণ্ডিকা বৰ্তমান চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰতীক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
এছিয়ান আমেৰিকান মহাকাশচাৰীসকলৰ তালিকা
শ্ৰেণী:মহাকাশচাৰী *
হাড়ৌতী ভাষা
হাড়ৌটী বা হাড়োটী এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ হাড়োটী অঞ্চলত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা ভাষী লোক ঘাইকৈ কোটা, বৰণ, বুণ্ডী আৰু ঝলাৱৰ জিলাত থাকে। তদুপৰী চুবুৰীয়া মধ্য প্ৰদেশৰ কোনো কোনো অঞ্চলতো এই ভাষা কোৱা হয়।
ব্যাকৰণ
এই ভাষাত নামবাচক এটি চিহ্ন আছে: /nɛ/ (নে), যি অন্য ৰাজস্থানী ভাষাসমূহত অনুপস্থিত।
হাড়ৌটীত অন্য ভাৰতীত-আৰ্য ভাষাসমূহৰ দৰেই বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাৰ এটি বৈশিষ্ট্য হ'ল, যে হিন্দীৰ বিপৰীতে, ইয়াত এটি কৰ্তা চিহ্ন নিখুঁট ৰূপত থাকিব বা নাথাকিব পাৰে এই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যে এক্যুজেটিভ চিহ্নৰ প্ৰকৃতি কি।
অধিক পঢ়ক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
মানৰ অসম আক্ৰমণ
মানৰ প্ৰথম আক্ৰমণ
১৮১৬ চনত বদন চন্দ্ৰ বৰফুকন ব্ৰহ্মদেশৰ ৰজা বদৌপায়াৰ ৰাজসভালৈ যায় আৰু পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইক পৰাস্ত কৰিবলৈ সহায় বিচাৰে। ৰজাই মান্তি হয় আৰু ভামোৰ এজন সেনাপতিৰ অধীনত এদল সৈন্য বদন বৰফুকনৰ লগত ১৮১৭ চনৰ জানুৱাৰীত অসমত প্ৰৱেশ কৰে। ১৮১৭ চনৰ ২৭ মাৰ্চত ঘিলাধাৰীত আহোম আৰু মানৰ প্ৰথম যুঁজ লাগে। অসমৰ সৈন্যক দমন গগৈ, হাও বৰা আৰু জামা খানে নেতৃত্ব দিছিল। এসপ্তাহ যুঁজ চলাৰ পাছত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ প্ৰাকৃতিক কাৰণত মৃত্যু হয়। তেতিয়া আহোম বিষয়াসকলৰ মাজত খোৱা-কামোৰা আৰম্ভ হয় আৰু নতুন ৰছদ-পাতি নোপোৱা আহোম সৈন্য‌ই আত্মসমৰ্পণ কৰে। পূৰ্ণানন্দৰ পুত্ৰ ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁই পদত উঠি স্বৰ্গদেউক পলাই যাবলৈ কয় আৰু ৰজাই মানি নল'লে। তেতিয়া স্বৰ্গদেউ চন্দ্ৰকান্ত সিংহই বদন বৰফুকনৰ লগত গোপন বুজাবুজি কৰিছে বুলি ৰুচিনাথে সন্দেহ কৰে আৰু ৰজাক এৰি গুৱাহাটীলৈ যায়। মান সেনাই আহোম ৰাজধানী যোৰহাটত প্ৰৱেশ কৰে। স্বৰ্গদেউ চন্দ্ৰকান্ত সিংহই বদন চন্দ্ৰ বৰফুকনক আনি মন্ত্ৰী ফুকন পাতে।
মান সেনাক ১,০০,০০০ টকা ক্ষতিপূৰণ দিয়াৰ লগতে সেনাপতিসকলক উপযুক্ত উপহাৰ দিয়া হৈছিল। এজনা আহোম কোঁৱৰৰ কন্যা হেমো আইদেউক ৫০টা হাতী আৰু আন যৌতুকেৰে সৈতে মান ৰজালৈ গতাই দিয়া হয়। মান সেনাই ১৮১৭ চনৰ এপ্ৰিলত অসম ত্যাগ কৰে। ইয়াৰ কেইদিনমানৰ পাছতে বদন চন্দ্ৰ বৰফুকনক হত্যা কৰা হয় আৰু ৰুচিনাথে চন্দ্ৰকান্ত সিংহক আঁতৰাই পুৰন্দৰ সিংহক ৰজা পাতে।
মানৰ দ্বিতীয় আক্ৰমণ
বদৌপায়াই এই বাতৰি শুনি কিয়ামিংগি (আলা মিংগি বৰগোহাঁই)ৰ অধীনত ৩০,০০০ সেনা পঠিয়ায়। তেওঁলোকক পটলং সেনাপতিয়ে (মোমাই বৰুৱা) বাট দেখুৱাই নিয়ে। ১৮১৯ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত জগন্নাথ ঢেকিয়াল ফুকনৰ নেতৃত্বত এদল আহোম সেনাই জাঁজীৰ ওচৰৰ ফুলপানীছিগাত মান সেনাক বাধা দিয়ে। এই যুঁজত মান সেনা পৰাস্ত হৈ অলপ পিছুৱাই যায়। কিন্তু আহোম সেনাই মানক খেদি যোৱাৰ সলনি ৰাজধানী যোৰহাটলৈ উলটি যায়। এই গোলমালৰ মাজত ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁই আৰু পুৰন্দৰ সিংহ গুৱাহাটীলৈ ভটিয়াই যায়। দুদিনৰ পাছত মান সেনাই ৰাজধানী অধিকাৰ কৰে।
১৮১৯ চনৰ ৯ মাৰ্চত চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পুনৰ ৰজা পতা হয়। ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁইক সমৰ্থন কৰা সকলো আহোম বিষয়াক মৃত্যুদণ্ড বিহা হ'ল। ১৮১৯ চনৰ এপ্ৰিলৰ মাজভাগত মিংগিমাহা তিলোৱাক দায়িত্ব দি কিয়ামিংগি ব্ৰহ্মদেশলৈ উলটি যায়। তিলোৱাৰ আদেশত পটলঙে ৰুচিনাথক দেখি যায়। নগাঁৱক এঘড়ী যুঁজ লগাৰ পাছত শেষত ৰুচিনাথক আহোম চকীৰ বাহিৰ কৰি দিয়ে। পটলঙক বৰবৰুৱা পতা হয় আৰু ১৮২০ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত মান সেনাই নিজ দেশলৈ উলটি যায়। বদৌপায়াক ধন্যবাদ দিবলৈ বুলি চন্দ্ৰকান্ত সিংহ‌ই এজনা কুঁৱৰী উপমা আইদেউ আৰু বহু বিষয়া, লগুৱা পঠিয়াই দিয়ে।
মানৰ তৃতীয় আক্ৰমণ
১৮১৯ চনত বাগিদাও বৰ্ম ৰাজপাটত উঠি অসম অধিকাৰ কৰিবলৈ মন মেলে। তেওঁ ১৮২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত মিংগিমাহা তিলোৱাক অসমলৈ পঠিয়ায়। পটলং বৰবৰুৱাৰ মৃত্যু হয় আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহ গুৱাহাটীলৈ পলাই যায়। মিংগিমাহাই বহু আহোম বিষয়াক হত্যা কৰি হেমো আইদেউৰ এজন ভাতৃ পুণ্যধৰক (যোগেশ্বৰ সিংহ) ৰজা পাতে।
চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ যুঁজ
চন্দ্ৰকান্ত সিংহই গুৱাহাটীত চাউনী পাতি ৰুচিনাথ বা পুৰন্দৰ সিংহৰ সহায় অবিহনে মানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ প্ৰস্তুত হয়। পুৰন্দৰে ভূটানত ৰবাৰ্ট ব্ৰুছৰ অধীনত এদল সৈন্য গোটায় কিন্তু তেওঁলোকক চন্দ্ৰকান্তৰ সৈন্য‌ই ১৮২ চনৰ মে'ত পৰাস্ত কৰে। তিলোৱাৰ অধীনত এক বৃহৎ সংখ্যক মান সেনাই চন্দ্ৰকান্তৰ বিৰুদ্ধে আগুৱাই যায় (ছেপ্টেম্বৰ ১৮২১)। চন্দ্ৰকান্ত প্ৰথমে অসম চকী আৰু তাৰ পাছত ব্ৰিটিছ শাসিত অঞ্চললৈ পিছুৱাই যায়। বহু শিখ আৰু হিন্দুস্তানীৰে গঠিত চন্দ্ৰকান্তৰ সেনাই অসম চকী (অক্টোবৰ ১৮২১) আৰু গুৱাহাটী (ডিচেম্বৰ ১৮২১) পুনৰ অধিকাৰ কৰে। ১৮২২ চনৰ ১৫ মাৰ্চত যোৰহাটৰ ওচৰৰ ম'হগড়ত তেওঁলোকে কোঠ মাৰি ৰয়।
বাগিদাওৱে এই কথা গম পাই মিংগিমাহা বান্দুলাৰ নেতৃত্বত ২০,০০০ মান সেনাৰ আন এটা দল পঠিয়াই দিয়ে। এই দলে ১৮২২ চনৰ এপ্ৰিলত চন্দ্ৰকান্তৰ সৈন্যক পৰাস্ত কৰে। চন্দ্ৰকান্ত প্ৰথমে গুৱাহাটী আৰু পাছলৈ অসম চকীলৈ পিছুৱাই গৈ ১৮২২ চনৰ জুনত মিংগিমাহা তিলোৱাৰ মুখামুখি হয়। এই যুঁজয় পৰাজিত হৈ তেওঁ পুনৰ ব্ৰিটিছ শাসিত অঞ্চলত আশ্ৰয় লয়। এই বিজয়ৰ পাছত মানে মিংগিমাহা তিলোৱাক অসমৰ ৰজা ঘোষণা কৰে আৰু অসমৰ আহোমৰ ৰাজত্বৰ অন্ত পেলায়।
বৰ্মৰ শাসন
হাদিৰাচকীত চন্দ্ৰকান্তৰ পৰাজয়ৰ পাছত মানসেনা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত ব্ৰিটিছৰ মুখামুখি হয়। তিলোৱাই চন্দ্ৰকান্তক গতাই দিবলৈ ব্ৰিটিছক কয়, অন্যথা তেওঁলোকৰ ৰাজ্যত সোমাই ধৰি অনাৰ ভুমকি দিয়ে। কিন্তু ৰছদ-পাতিৰ কিছু অসুবিধা হোৱাত মাত্ৰ ১০০০ সেনা তিলোৱাক গতাই থৈ বান্দুলাই গুৱাহাটী এৰে। তেতিয়া মানে চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পুনৰ ৰজা হ'বলৈ মাতে। চন্দ্ৰকান্তই বৰুৱা আৰু ফুকন আদি বিষয়াক এৰি হাদিৰাচকীত তিলোৱাৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে। যোৰহাট আহি পোৱা মাত্ৰকে তেওঁক আটক কৰি ফাটেকত ৰখা হয়।
বৰ্মৰ অন্য বিৱৰণ
বৰ্মৰ নিজা বিৱৰণৰ এই কথা অলপ বেলেগকৈ কোৱা হৈছে। ১৮২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱাৰ এই অভিযানত ২০০০০ সেনা (১০০০০ খামটি আৰু জিংপোৰে সৈতে) আছিল। ডেৰবছৰৰ পাছত অসম উপস্থিত হৈ ১৮২২ চনৰ জুলাইত তেওঁলোকে চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পৰাস্ত কৰে আৰু ৬০০ বছৰীয়া আহোম শাসনৰ ওৰ পেলাই এজন সেনাপতিৰ অধীনত অসমক ব্ৰহ্মদেশৰ এক প্ৰদেশ ঘোষণা কৰে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ বংগৰ ব্ৰিটিছ অঞ্চললৈ পলাই যায়। পলৰীয়া ৰজাক গটাই দিবলৈ বান্দুলাই কৰা দাবী ব্ৰিটিছে অগ্ৰাহ্য কৰে আৰু ইয়াৰ সলনি সীমান্তৰ চকীবোৰলৈ অধিক সেনা পঠিয়ায়। মাহা থিলাৱাক ২০০০ সেনা গটাই থৈ মাহা বান্দুলা আভালৈ উলটি যায়।
এই সময়ছোৱাক অসমীয়াসকলে অতি দুখৰ দিন বুলি সোঁৱৰে। উলটি যাওঁতে মান সেনাই কিছু স্থানীয় লোকৰ লগ লাগি গাঁও-ভূই মহতিয়াই যায়। নৃশংস অত্যাচাৰৰ পৰা সৰৈবলৈ বহু লোক বংগলৈ পলাই যায়। কাষৰীয়া মণিপুৰ ৰাজ্যও এই অত্যাচাৰৰ বলি হয়।
১৮২৫ চনত মেইটেইসকলে মানক ঘটুৱাই চিন্দৱিন নদীৰ পাৰ কৰাই আহে। ইয়াৰ ফলত বৰ্ম আৰু ব্ৰিটিছৰ সেনাৰ সঘনে ওখনা-ওখনি লাগে আৰু শেষত প্ৰথম ইংগো-বৰ্মী যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হয়। পৰাজিত মান সেনাই ১৮২৬ চনত ব্ৰিটিছৰ লগত ইয়াণ্ডাবুৰ সন্ধি কৰে। ইয়াৰ ফলত মানৰ শাসনৰ অন্ত পৰি অসমৰ ব্ৰিটিছ শাসন আৰম্ভ হয়।
মানৰ অত্যাচাৰ
পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাই "অসমৰ বুৰঞ্জী" গ্ৰন্থত এইদৰে লিখিছে:
...মুনিহৰ ওপৰত অত্যাচাৰতকৈ নিৰ্দোষী ল'ৰা-ছোৱালী আৰু তিৰোতাবিলাকৰ প্ৰতি মানহঁতৰ পাশৱ ব্যৱহাৰৰ বিষয় অকথনীয়! মানহঁতে সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক গছলৈ ফৰ্ম্মুটিয়াই গুটি পাৰি খাইছিল! গৰ্ভাৱতীৰ গৰ্ভ ছিৰি সন্তান উলিয়াই ৰং চাইছিল। ল’ৰা-তিৰোতাক পিচলৈ হাত জঁপাই শলা মাৰি ৰৈ এৰি গৈছিল! কুমলীয়া বাঁহ-গাজেৰে মৰিয়াই তাৰ ভিতৰত শুং লগাই কিমানক লেলাত ভুঞ্জাই এৰিছিল। কিমান ল'ৰা-ছোৱালী-তিৰোতাক ঘৰৰ ভিতৰত সুমুৱাই লৈ দুৱাৰ বান্ধি জুই লগাই দি ৰং চাইছিল! কোনো কোনো ঠাইত বাঁহৰ চাং পাতি তাৰ ওপৰত ল'ৰা-ছোৱালী, কেঁচুৱা-পোৱাতীক তুলি তলত ধোঁৱা দি শাস্তি দি বধিছিল! ইত্যাদি।
মানহঁতৰ এনে উৎপাতৰ উপৰিও কিছুমান দাতিকাষৰীয়া পৰ্বতীয়া জাতিয়েও লুটপাট আদি কৰিবলৈ ধৰিলে। আনকি, পেটৰ দায়ত পৰি অসমীয়া মানুহেও মানৰ বেশ ধৰি গাৱে-ভূঞে ডকাইতি কৰিবলৈ ধৰিছিল। অসমৰ জনসংখ্যা প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ কমি যায় আৰু এই সময়ছোৱাত ল'ৰা-পুৰুষৰ এক তৃতীয়াংশৰ মৃত্যু হয়।
পৰিনীতি চোপ্ৰা
২০১১ চনৰ ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি 'লেডিভ ভাৰ্চেছ ৰিকি বেহল' আছিল পৰিনীতি চোপ্ৰাৰ অভিনয়-অভিষেক। এইখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০১২ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'ইশকজাদে' পৰিনীতিৰ কেৰিয়াৰৰ এখন অন্যতম সফল ছবি। ২০১৩ চনৰ ছবি 'শুদ্ধ দেশী ৰোমাঞ্চ', ২০১৪ চনৰ 'হশি ট' ফশী'য়েও বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰে। ইশকজাদেত কৰা দৰ্শনীয় অভিনয়ে পৰিনীতিলৈ প্ৰথমটো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ সন্মান কঢ়িয়াই আনে। তেখেতক 'বিশেষ উল্লেখ' শাখাত বঁটা দিয়া হয়। তিনিটা বছৰৰ বিৰতিৰ পাছত পৰিনীতিয়ে ২০১৭ চনত 'গোলমা এগেইন'ত শীৰ্ষ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ২০১৯ চনত মুক্তি হয় 'কেশৰী'।
অভিনয়ৰ উপৰি পৰিনীতিয়ে বহুকেইটা বিজ্ঞাপন আৰু ব্ৰেণ্ডত ভূমুকি মাৰিছে। তেখেত এগৰাকী সমাজকৰ্মীও। 'মানা কে হাম য়াৰ নহী' হৈছে পৰিনীতিৰ এটা বহুল-সমাদৃত গীত।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৮ চনৰ হাৰিয়ানাৰ আম্বালাত পৰিনীতিৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পৰিয়ালটো আছিল পঞ্জাবী হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে পৱন চোপ্ৰা। পৱন চোপ্ৰা এগৰাকী ব্যৱসায়ী। আনহাতে মাতৃৰ নাম হৈছে ৰীনা চোপ্ৰা। পৰিনীতিৰ ভ্ৰাতৃ দুজন হৈছে শিৱাংগ আৰু সাহাজ। অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা, মীৰা চোপ্ৰা আৰু মানাৰা চোপ্ৰা হৈছে পৰিনীতিৰ সম্পৰ্কীয়।  আম্বালৰ 'কনভেণ্ট অৱ জেছুছ এণ্ড মেৰী'ত চোপ্ৰাই পঢ়া-শুনা কৰে।
সোতৰ বছৰ বয়সত পৰিনীতি ইংলেণ্ডলৈ যায় আৰু মানচেষ্টাৰ বিজিনেছ স্কুলৰ পৰা ত্ৰিস্নাতক অৰ্জন কৰে। শিক্ষাগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত পৰিনীতিয়ে মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড ফুটবল ক্লাৱত কেটাৰিং বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে কাম কৰিছিল। পৰিনীতিয়ে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীততো স্নাতক অৰ্জন কৰিছে।
২০০৯ চনৰ মহা-মন্দাৱস্থাৰ সময়ত পৰিনীতি ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু প্ৰিয়ংকাৰ লগত থাকিবলৈ লয়। য়শ ৰাজ ফিল্মছত তেতিয়া প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা অভিনীত 'প্যাৰ ইমপছিবল' নামৰ ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ হৈ আছিল। প্ৰিয়ংকাই জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিভাগৰ লগত পৰিনীতৰ পৰিচয় কৰাই দিয়ে। প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বিপনন বিভাগত পৰিনীতিয়ে ইণ্টাৰ্ণশ্বিপ আৰম্ভ কৰে আৰু এগৰাকী জনসম্পৰ্কৰক্ষী উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত হয়। চাকৰিটোক লৈ পৰিনীতি সন্তুষ্ট হৈছিল। কিয়নো শিক্ষাগ্ৰহণৰ কালছোৱাত অৰ্জন কৰি অহা জ্ঞান যথাযথভাৱে প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেখেতে সুযোগ লাভ কৰিছিল। পৰিনীতিয়ে প্ৰথমাৱস্থাত অভিনয় আৰু অভিনয়-শিল্পীসকলক অপছন্দ কৰিছিল। বৃত্তিটোক অধিক মুখসজ্জা ব্যৱহাৰ কৰাৰ এটা অজুহাত যেন অনুভৱ হৈছিল। পিছে 'সাত খুন মাফ' নামৰ ছবিখনত প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ প্ৰস্তুতি দেখি পৰিনীতিৰ ধাৰণা সলনি হয়। সমগ্ৰ ঘটনাটোৱে তেখেতক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিলে আৰু অভিনয় তথা শিল্পীসকলৰ প্ৰতি থকা চিন্তাধাৰাৰো পৰিৱৰ্তন হ'ল। ছবি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে পৰিনীতি অৱগত হোৱাৰ পাছত বৃত্তিটোৰ প্ৰতি তেখেতৰ শ্ৰদ্ধা বাঢ়ি গ'ল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্বাহৰুখ খান
শ্বাহৰুখ খান (Shahrukh Khan; জন্ম ২ নৱেম্বৰ ১৯৬৫) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় অভিনেতা, প্ৰযোজক, আৰু দূৰদৰ্শন ক্ষেত্ৰখনৰ লগত জড়িত ব্যক্তি। এওঁক চমুকৈ এছ আৰ কে (SRK) নামেৰেও জনা যায়। জনসাধাৰণৰ মাজত "বলিউডৰ বাদশ্বাহ", "কিং অৱ্ বলিউড" আৰু "কিং খান" বুলি পৰিচিত শ্বাহৰুখে ইতিমধ্যে ৮০ খনতকৈও অধিক বলিউড চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু ভালেমান বঁটা-বাহনেৰেও সন্মানিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ১৪ টাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাও আছে। সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশতে খানৰ বহুসংখ্যক অনুৰাগী আছে। তদুপৰি বিশ্বৰ মানচিত্ৰত ভাৰতীয়ৰ পৰিচয় দাঙি ধৰাৰ ক্ষেত্ৰতো খানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। অনুৰাগীৰ সংখ্যা আৰু উপাৰ্জনৰ দিশৰ পৰা শ্বাহৰুখক বিশ্বৰ সবাতোকৈ সফল অভিনেতাসকলৰ এজন বুলি ধৰা হয়। চলচ্চিত্ৰজগতলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী সন্মান, আৰু ফ্ৰান্স চৰকাৰে "অৰ্ডাৰ দে' আৰ্টছ্ এ'ট্ দে'ছ্লেটাৰ্ছ্" আৰু "লিজিয়ন ডি'অনাৰ" প্ৰদানেৰে সন্মান যাঁচিছিল।
১৯৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালে বহুকেইখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকত অংশ লৈ খানে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত দিৱানা চলচ্চিত্ৰখনৰ জৰিয়তে তেওঁ বলিউডত ভূমুকি মাৰে। কেৰিয়াৰৰ প্ৰথমভাগৰ দৰ (১৯৯৩), বাজীগৰ (১৯৯৩) আৰু অঞ্জাম (১৯৯৪) চলচ্চিত্ৰকেইখনত তেওঁ খলনায়কৰ ভূমিকা লৈছিল। ইয়াৰ পিছতে দিলৱালে দুলহানিয়া লে' জায়েংগে' (১৯৯৫), দিল ট' পাগল হে' (১৯৯৭), কুছ্ কুছ্ হোতা হে' (১৯৯৮), মহব্বতে' (২০০০) আৰু কভি খুশ্বি কভি গম (২০০১) আদি ৰোমাণ্টিক চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰাৰ লগে লগে তেওঁ প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। এজন সুৰাপায়ী ৰূপে দেৱদাসত কৰা অভিনয় (২০০২), স্বদেশত নাছা বিজ্ঞানী এজনৰ অভিনয় (২০০৪), চক দে'! ইণ্ডিয়াত হকি প্ৰশিক্ষকৰ অভিনয় (২০০৭) আৰু মাই নে'ম ইজ্ খানত (২০১০) এচপাৰজাৰ চিণ্ড্ৰমত আক্ৰান্ত ৰোগী এজনৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ দ্বাৰা উচ্চপ্ৰশংসিত হয়। তেওঁৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত ৰোমাণ্টিক কমেডি চেন্নাই এ'ক্সপ্ৰেছ (২০১৩), কমেডি চলচ্চিত্ৰ হেপ্পী নিউ ইয়েৰ (২০১৪), একশ্বন চলচ্চিত্ৰ দিলৱালে (২০১৫), আৰু অপৰাধমূলক কাহিনীৰ চিত্ৰ ৰেইজৰ (২০১৭) নাম ল'ব পাৰি। তেওঁৰ বহু চলচ্চিত্ৰত ভাৰতীয় জাতীয় সত্তাক বিষয়বস্তু হিচাপে লোৱাৰ লগতে প্ৰৱাসী সমাজৰ সৈতে সম্পৰ্কও দাঙি ধৰা হয়। লিংগ, বৰ্ণবাদ, সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় বৈষম্য আৰু এইসম্পৰ্কীয় সমস্যাসমূহো তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ অন্যতম বিষয়বস্তু।
শ্বাহৰুখ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কোম্পানী ৰেড চিলিজ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আৰু ইয়াৰ উপবিভাগসমূহৰ যুটীয়া অধ্যক্ষ। ভাৰতীয় প্ৰিমিয়াৰ লিগৰ ক্ৰিকেট দল কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছৰো মালিকীস্বত্ব যুটীয়াভাৱে তেওঁৰ অধীনত আছে। তেওঁ প্ৰায়েই দূৰদৰ্শন আৰু মঞ্চ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ভালেমান ব্ৰে'ণ্ড আৰু উদ্যোগী কাম-কাজৰ সৈতে চুক্তিৱদ্ধ হোৱা বাবে বহসময়ত সংবাদ মাধ্যমে তেওঁক "ব্ৰে'ণ্ড এছ আৰ কে" বুলিও অভিহিত কৰে। খানে স্বাস্থ্যসেৱা, দুৰ্যোগৰ সময়ত সাহায্য প্ৰদান আদিৰ জৰিয়তে দেশপ্ৰেমমূলক কাম-কাজো কৰিছে। শিশুৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে মাত মাতি অহা বাবে ২০১১ চনত ইউনেস্ক'ৱে তেওঁক পিৰামিড কন মাৰ্নি এৱাৰ্ড প্ৰদান কৰিছিল। মহিলা আৰু শিশুৰ অধিকাৰ বৃদ্ধিত নেতৃত্ব লোৱা বাবে ২০১৮ চনত তেওঁ ৱৰ্ল্ড ইক'ন'মিক ফৰামৰ পৰা ক্ৰিষ্টেল এৱাৰ্ডো পাইছিল। ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ সবাতোকৈ প্ৰভাৱশীল লোকৰ তালিকাত তেওঁৰ নাম নিয়মীয়াকৈ দেখা যায়। আনকি ২০০৮ চনত নিউজৱিক আলোচনীখনে তেওঁক বিশ্বৰ সবাতোকৈ শক্তিশালী ৫০ জন লোকৰ এজন বুলিও কৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
alt=Shah Rukh Khan standing beside his wife Gauri at a party in 2012|right|thumb|পত্নী গৌৰী খানৰ সৈতে শ্বাহ ৰুখ, ২০১২ চন ১৯৬৫ চনৰ ২ নৱেম্বৰত নতুন দিল্লীৰ এটা মুছলিম পৰিয়ালত শ্বাহৰুখ খানৰ জন্ম হৈছিল। জীৱনৰ প্ৰথম পাঁচটা বছৰ শ্বাহৰুখে মাংগালোৰত কটাইছিল। তেওঁৰ মামাকৰ ফালৰ ককা ইফটিকাৰ আহমেদে ১৯৬০ৰ দশকত ইয়াৰ বন্দৰতে মুখ্য অভিযন্তাৰূপে কাম কৰিছিল। খানে কোৱা মতে, তেওঁৰ পিতৃৰ ফালৰ ককা জান মহম্মদ আছিল আফগানিস্তানৰ পৰা অহা এজন পাশ্বতুন সম্প্ৰদায়ৰ লোক। খানৰ পিতৃ মিৰ তাজ মহম্মদ খান ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়াৰ পেছোৱাৰৰ (এতিয়া পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত) এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। ২০১০ চনত ওলোৱা সংবাদ অনুসৰি খানৰ পৈতৃক পৰিয়ালটো এতিয়াও পেছোৱাৰৰ কিছা খাৱানি বাজাৰ অঞ্চলৰ ছাহ ৱালি কাটালত বাস কৰে। পিতৃ মিৰ আছিল খান আব্দুল গফৰ খানৰ অনুগামী আৰু তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্যভুক্ত হৈছিল। দেশৰ বিভাজনৰ পিছতে ১৯৪৮ চনত তেওঁ নতুন দিল্লীলৈ আহে। মাতৃ লতিফ ফাটিমা এজন শীৰ্ষ চৰকাৰী অভিযন্তাৰ জীয়ৰী আছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ১৯৫৯ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। খানে টুইটাৰত নিজকে "আধা হাইদৰাবাদী (মাতৃ), আধা পাঠান (পিতৃ), আৰু কিছুপৰিমাণে কাশ্মিৰী (আইতা)" বুলি বৰ্ণনা দিছে। পেছোৱাৰত থকা তেওঁৰ পিতৃৰ ফালৰ সম্পৰ্কীয়ই দাবী কৰা অনুসৰি তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো পাছটুনৰ নহয়, তেওঁলোক কাশ্মীৰৰ হিণ্ডকোৱান মূলৰহে। তেওঁলোকে ককাকৰ আদিপুৰুষ আফগানিস্তানৰ আছিল বুলিও মানি লোৱা নাই।
দিল্লীৰ সমীপৱৰ্তী ৰাজেন্দ্ৰ নগৰত শ্বাহৰুখ ডাঙৰ-দীঘল হয়। তেওঁৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালটো চলাবৰ বাবে এখন ৰেষ্টুৰে'ণ্ট চলোৱাকে ধৰি কেইবাটাও ব্যৱসায়িক পথ অৱলম্বন কৰিছিল। মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ জীৱন কটোৱা তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো এটা ভাড়াঘৰত থাকিছিল। খানে কেন্দ্ৰীয় দিল্লী অঞ্চলৰ চে'ণ্ট কলম্বিয়াছ স্কুললৈ গৈছিল। তাত তেওঁ হকি, ফুটবল আদি খেলবোৰৰ লগতে পঢ়া-শুনাতো পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল। ফলস্বৰূপে তেওঁ স্কুলখনৰ পৰা প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সন্মান "স্বৰ্ড অৱ্ অনাৰ" লাভ কৰিছিল। প্ৰথমে শ্বাহৰুখে এগৰাকী খেলুৱৈ হোৱাৰে ইচ্ছা পুহি ৰাখিছিল, কিন্তু এবাৰ কান্ধত আঘাত পোৱাৰ পিছত তেওঁৰ খেলা-ধূলাৰ পথ বন্ধ হ'ল। সেইবাবে তেওঁ ডেকা কালত মঞ্চনাটত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। বিশেষকৈ তেওঁৰ প্ৰিয় বলিউড অভিনেতা দিলীপ কুমাৰ, অমিতাভ বচ্ছনৰ উপৰি মমতাজৰ অবিকল ভাও ধৰাৰ বাবে তেওঁ দৰ্শকৰ পৰা যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। খানৰ শৈশৱ কালৰ বান্ধৱী আৰু অভিনয়ৰ সংগীৰ মাজত অমৃতা সিঙো আছিল, যিয়ে পিছলৈ এগৰাকী বলিউডৰ অভিনেত্ৰী হ'লগৈ। শ্বাহৰুখে অৰ্থনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক শিক্ষা (১৯৮৫-১৯৮৮) লাভৰ বাবে হংসৰাজ কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও তেতিয়া অধিকাংশ সময় দিল্লীৰ "থিয়েটাৰ একশ্বন গ্ৰুপ"তে (TAG) কটায়। তাত তেওঁ থিয়েটাৰ পৰিচালক বেৰি জনৰ অধীনত অভিনয়ৰ শিক্ষা লৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গণশিক্ষা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভৰ বাবে দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়া বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আহে। কিন্তু অভিনয়ৰ কেৰিয়াৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়াত তেওঁ এই শিক্ষাও আধাতে সামৰে। বলিউডত সোমোৱাৰ প্ৰাৰম্ভিক কালছোৱাত তেওঁ দিল্লীৰ নেশ্বনেল স্কুল অৱ্ ড্ৰামাত অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ১৯৮১ চনত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ দহ বছৰ পিছত ১৯৯১ চনত তেওঁৰ মাতৃৰো মধুমেহ ৰোগৰ বাবে মৃত্যু হয়। পিতৃ-মাতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ডাঙৰ ভগ্নী শ্বেহনাজ লালাৰুখ (১৯৬০-) মানসিকভাৱে ভাঙি পৰিছিল। ফলত শ্বাহৰুখেই তেতিয়াৰ পৰা বায়েকৰ যত্ন লোৱাৰ দায়িত্ব লয়। শ্বেহনাজে এতিয়াও ভাতৃ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লগত মুম্বাইৰ বাসগৃহত থাকে।
জন্মতে তেওঁৰ নামটো শ্বাহৰুখ খান (Shahrukh Khan) ৰখা হৈছিল যদিও তেওঁ নিজে নিজৰ নামটো শ্বাহ ৰুখ খান (Shah Rukh Khan) বুলি লিখিবলৈহে পছন্দ কৰে। অৱশ্যে সৰ্বসাধাৰণ লোক আৰু অনুৰাগীয়ে তেওঁক বুজাবলৈ চমুকৈ এছ. আৰ. কে. (SRK) সংক্ষিপ্তৰূপটোও বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁ গৌৰী ছিব্বাৰ নামৰ পঞ্জাবী হিন্দু ছোৱালী এজনীক বিয়া কৰাইছিল। ছয়-বছৰীয়া ক'ৰ্টশ্বিপৰ পিছত ১৯৯১ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত সম্পূৰ্ণ হিন্দু পৰম্পৰাৰে তেওঁলোকৰ বিয়াখন অনুষ্ঠিত হৈছিল। বিয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰ আৰ্য়ন (জন্ম ১৯৯৭) নামৰ পুত্ৰ আৰু ছুহানা (জন্ম ২০০০) নামৰ এজনী কন্যা সন্তান জন্ম পাইছিল। ২০১৩ চনত ভেৰোণীয়া মাতৃৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ তৃতীয়টো সন্তান আব্ৰামৰ জন্ম হয়। খানে কোৱা মতে তেওঁ ইছলাম ধৰ্মত গভীৰ বিশ্বাস ৰাখে, কিন্তু তেওঁৰ পত্নীৰ ধৰ্মকো শ্ৰদ্ধা কৰে। তেওঁলোকৰ সন্তানেও দুয়োটা ধৰ্মকে মানি চলে, ঘৰত তেওঁলোকৰ হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তিৰ লগত একেশাৰীতে কোৰানো ৰখা হয়।
১৯৮৮-১৯৯২: দূৰদৰ্শন আৰু চলচ্চিত্ৰজগতত ভূমুকি
খানে প্ৰথম অভিনয় কৰিছিল লেখ টেণ্ডনৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক দিল দৰিয়াত। এইখনৰ শ্বুটিং ১৯৮৮ চনতে আৰম্ভ হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তী কামখিনি লেহেমীয়া হোৱাত ১৯৮৯ চনৰ ধাৰাবাহিক 'ফৌজি'ৰ যোগেৰেহে তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাত প্ৰথম ভূমুকি মাৰে। এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ সেনা বাহিনীৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা কালৰ এটা বাস্তৱিক চৰিত্ৰৰ ভূমিকা লৈছিল। এই চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল অভিমন্যু ৰায়। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ আজিজ মিৰ্জাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক চাৰ্কাছ (১৯৮৯-৯০) আৰু মানি কৌলৰ চুটি ধাৰাবাহিক ইডিয়টত (১৯৯১) অংশ লোৱাৰ সুযোগ পায়। খানে উমীড (১৯৮৯), ৱাগলে কি দুনিয়া (১৯৮৮-৯০) আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক In Which Annie Gives It Those Ones (১৯৮৯) তো গৌণ চৰিত্ৰৰূপে কম সময়ৰ বাবে ভূমিকা লৈছিল। এই ধাৰাবাহিকসমূহত অভিনয় প্ৰতিভা দেখি বহু সমালোচকে তেওঁৰ অভিনয় শৈলী আৰু মুখৰ ভংগিমাক দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। কিন্তু খানে তেতিয়াও নিজকে বৰ দক্ষ অভিনেতা বুলি ভবা নাছিল আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে যোগ্য হৈ উঠা নাই গণ্য কৰিছিল।
খানে পিছলৈ মন সলনি কৰে আৰু ১৯৯১ চনৰ এপ্ৰিলত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আহে। তেওঁ মাকৰ মৃত্যুৰ দুখ আঁতৰাবলৈ এই ক্ষেত্ৰখনলৈ অহা বুলি জনাইছিল। বলিউডত এটা সম্পূৰ্ণ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ তেওঁ দিল্লীৰ পৰা মুম্বাইলৈ আহিল আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে চাৰিখন চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে চুক্তিৱদ্ধ হয়। তেওঁ প্ৰথম অভিনয়ৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পাইছিল হেমা মালিনীয়ে পৰিচালনা কৰা প্ৰথমখন ছবি "দিল আশ্বিয়ানা হ্যায়"ত। তেওঁ জুনৰ ভিতৰত চিত্ৰগ্ৰহণত ভাগো লৈছিল। চলচ্চিত্ৰ হিচাপে তেওঁ প্ৰথম ভূমুকি মাৰে ১৯৯২ চনৰ জুনত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰ দিৱানাত।
১৯৯৩-১৯৯৪: খলনায়ক
১৯৯৩ চনত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত তেওঁ দুখন চলচ্চিত্ৰত লোৱা খলনায়কৰ ভূমিকাৰ বাবে প্ৰশংসা বিশেষভাৱে বুটলিবলৈ সক্ষম হয়। বক্স অফিচতো সফলতা লাভ কৰা ইয়াৰে 'ডৰ' চিত্ৰখনত তেওঁ এজন প্ৰেমিক আৰু 'বাজীগৰ'ত এজন হত্যাকাৰীৰ অভিনয় কৰিছিল।
১৯৯৫-১৯৯৮: ৰোমাণ্টিক নায়ক
alt=Shah Rukh Khan hugs Kajol|left|thumb|"দিলৱালে দুলহানিয়া লে' জায়েংগে"ৰ নীৰৱচ্ছিন্ন প্ৰদৰ্শনীৰ ১০০০ সপ্তাহ পূৰ্তি পালনৰ সময়ত নায়িকা কাজলৰ সৈতে শ্বাহৰুখ, ২০১৪ চনত
১৯৯৯-২০০৩: কেৰিয়াৰৰ প্ৰত্যাহ্বান
alt=Shah Rukh Khan views a book with Aishwarya Rai in 2002|right|thumb|"দেৱদাস" চলচ্চিত্ৰখনৰ ভিডিঅ' উন্মোচনৰ সময়ত অভিনেত্ৰী ঐশ্বৰ্যৰ সৈতে (২০০২ চন)
২০০৪-২০০৯: পুনৰুত্থান
alt=Shah Rukh Khan standing beside Priyanka Chopra at film premiere|left|thumb|"ডন" চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰিমিয়াৰৰ সময়ত প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ সৈতে শ্বাহৰুখ (২০০৬ চন)
২০১০-২০১৪: "মাই নেম ইজ খান" আৰু একশ্বন-ব্যংগ চিত্ৰ
alt=Shah Rukh Khan with Kajol and Karan Johar|thumb|"মাই নেম ইজ খান"ৰ এটা অনুষ্ঠানত অংশ ল'বৰ সময়ত পৰিচালক কৰন জোহৰ আৰু অভিনেত্ৰী কাজলৰ সৈতে খান (২০১০ চন) left|thumb|"চেন্নাই এক্সপ্ৰেছ"ৰ এটা অনুষ্ঠানত খান (২০১৩ চন) right|thumb|Vijay with SRK thumb|Vijay with SRK
২০১৫-বৰ্তমানলৈ: কেৰিয়াৰৰ উত্থান-পতন
ইয়াৰ পিছত তেওঁ কাজল, বৰুণ ধাৱান আৰু কৃতি চেননৰ সৈতে ৰোহিত সেট্টিৰ ব্যংগছবি দিলৱালেত অভিনয় কৰে (২০১৫)। চলচ্চিত্ৰখনে ₹৩.৭ বিলিয়ন (US$৫১ মিলিয়ন) উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যদিও কাহিনীটোৱে ভাল ৰিভিউ নাপালে। ২০১৬ চনত তেওঁ মনিশ শৰ্মাৰ ৰোমাঞ্চকৰ কাহিনীৰ ছবি ফেন ত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁ এজন ছুপাৰষ্টাৰ আৰু তেওঁৰ অনুৰাগীৰূপে দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনে দৰ্শকৰ পৰা বৰ ভাল সঁহাৰি নাপালে। সেই বছৰৰে পিছৰভাগত গৌৰী ছিণ্ডে'ৰ ডিয়েৰ জিন্দেগীত এজন চিনেমাট'গ্ৰাফাৰৰ (আলিয়া ভাটে অভিনয় কৰা) পৰামৰ্শদাতা ৰূপে অভিনয় কৰে।