cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা
সাহিত্য চৰ্চা
পাঠ্যপুথিতকৈ বাহিৰা কিতাপ-পত্ৰৰ প্ৰতি ধাউতি ৰখা বৰবৰুৱাই 'জোনাকী' আৰু 'বিজুলী' কাকত দুখনত প্ৰথমে কবিতা লিখিবলৈ লয়। ইংৰাজী আৰু বঙালী সাহিত্য খৰচি মাৰি পঢ়িও নিখুঁত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰেৰে তেখেতে অসমীয়া কবিতালৈ এক নতুন মাত্ৰা আনে। পৰিয়ালৰ কেইবাটাও বিপৰ্যয়ৰ দুখ তেখেতে কবিতাৰ মাধ্যেমেৰে প্ৰকাশ পোৱা দেখা যায়। তেখেতৰ প্ৰকাশিত কবিতা পুথিকেইখন হ'ল
ইয়াৰে কমতাপুৰ ধ্বংস, তিৰুতাৰ আত্মদান কাব্য আৰু যুদ্ধক্ষেত্ৰত আহোম ৰমণী ক্ৰমে কমতাপুৰ ৰাজ্যৰ পতন, জয়মতীৰ মৃত্যুবৰণ আৰু মূলাগাভৰুৰ সাহসিকতাৰ বিষয়ে লিখা। কমতাপুৰ ধ্বংস অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দত লিখা অসমৰ তৃতীয়খন কাব্য আৰু মালচ হ'ল প্ৰথমখন অসমীয়া চনেট পুথি। 'মালচ'ত জীৱন আৰু প্ৰকৃতি বিষয়ক ১২২টা চনেট সন্নিৱিষ্ট হৈছে। সৰু পুত্ৰৰ বিয়োগৰ পাছত তেখেতৰ ৩৩টা চনেট সন্নিৱিষ্ট 'চকুলো' প্ৰকাশ পাইছিল। 'আভাস কাব্য'ত ২১ গৰাকী মহিলাৰ অমৰ গুণৰাজীৰ বিষয়ে বৰ্ণোৱা হৈছে। শ্বেইক্সপিয়েৰৰ 'অথেলো' নাটকৰ পঞ্চম অঙ্ক, দ্বিতীয় দৃশ্যক ভিত্তি কৰি 'ডেচডিমোনা'ত ২২টা চনেটৰ জৰিয়তে নায়িকাৰ জীৱন বৰ্ণোৱা হৈছে। অলিভাৰ গ'ল্ডস্মিথৰ উপন্যাস 'The Vicar of Wakefield'ত থকা এটা বালাডৰ অসমীয়া ৰূপ 'আঙ্গিলা'। 'মালিতা' তেখেতে লিখা একমাত্ৰ উপন্যাস।
শিক্ষা-দীক্ষা কম থাকিলেও গভীৰ অধ্যয়নৰ বলত বৰবৰুৱাই কম বয়সতে বুৰঞ্জীবিদ হিচাপেও খ্যাতি লভিছিল। আহোম ৰাজবংশই অসম শাসন কৰা ছশ বছৰ আৰু ১৯২২ চনলৈকে ইংৰাজৰ শাসনৰ সময়লৈকে ইতিহাস তেখেতে 'আহোমৰ দিন' গ্ৰন্থখনৰ লিপিবদ্ধ কৰে। 'মোৰ ক্ষুদ্ৰ জীৱনৰ সোঁৱৰণ' বৰবৰুৱাৰ আত্মজীৱনী।
মৃত্যু
১৯৩৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া বুৰঞ্জীবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
বেলতলা
গুৱাহাটী মহানগৰীৰ প্ৰায় দক্ষিণ স্থিত বেলতলা মহানগৰীৰ আটাইতকৈ ঐতিহাসিকভাৱে পুৰণি অঞ্চল। ই মহানগৰীৰ আন্তগাথনিত উল্লেখযোগ্য অঞ্চল।
ইতিহাস
প্ৰাচীন কালৰে পৰা বেলতলা কামৰূপৰ এক ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় অঞ্চল। প্ৰাচীনকালত ই ঐতিহাসিক কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আৰু পিছলৈ কোচ-কমতা সাম্ৰাজ্যৰ অধীন হয়। পিছলৈ মোগল শাসনৰ সময়ত এক কৰতলীয়া ৰাজ্যলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। কোচ সাম্ৰাজ্যৰ পিছৰে পৰা বেলতলাই কৰতলীয়া আৰু সময়ে সময়ে স্বাধীন হৈ উঠিছিল। বেলতলাৰ আশে পাশে থকা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজ্য যেনে ৰাণী, লুকী, গোভা আদি একে মৰ্যাদাত পৰিছিল। এই ঠাইৰ পৰাই সময়ে সময়ে পাহাৰৰ খাচী, গাৰো আৰু জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ অভিযান চলিছিল। উল্লেখ্য যে, আজিৰ বেলতলা ঐতিহাসিক বেলতলাৰ এক ক্ষুদ্ৰ সংস্কৰণ। তেনে অভিযানবোৰৰ বৰ্ণনা দৰং ৰাজবংশাৱলীত পোৱা যায়।
যদিও বা এই অঞ্চল ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় তথা বিভিন্ন জাতিৰ বাসভূমি তথাপিও ইয়াত মৈত্ৰীভাৱ চালে চকুতলগা। তেনে এক নিদৰ্শন "বেলতলা হাট"। প্ৰাচীন কালৰে পৰা এই ঠাইত যিহেতু জনসমাগমৰ এক ধাৰা আছিল সেইবাবে বেহা-বেপাৰো গঢ লৈ উঠিছিল প্ৰথমে বিনিময় প্ৰথা আৰু পিছলৈ সিকা-ৰূপ-টকাৰ যোগেদি। বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ বাবে ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ আছিল। ইয়াৰ ভিতৰত মুখ্যত খাচী, গাৰো, তিৱা, ৰাভা, কোচ, কাৰ্বি আৰু বৰ্ণহিন্দু অসমীয়া। সমান্তৰাল এক ধাৰা বৰ্তমান মৰিগাঁৱৰ জোনবিলত দেখা যায়।
ব্ৰিটিছ ৰাজৰ লগে লগে ই এক কৰতলীয়া ৰাজ্য আৰু জমিদাৰীলৈ সলনি হয় আৰু পৰিধিও হ্ৰাস পায়। পিছলৈ স্বাধীন ভাৰতৰ সময়ত ই মৌজালৈ সলনি হয়। বৰ্তমান এই সমগ্ৰ এলেকা গুৱাহাটী পৌৰনিগমৰ অধীনত।
বেলতলা হাট
বেলতলাৰ প্ৰায় কেন্দ্ৰস্থলত থকা বেলতলা হাট সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৱৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি হাট বা বজাৰ। ইয়াত বিভিন্ন দুষ্প্ৰাপ্য সা-সামগ্ৰী যেনে- বনশাক, পাহাৰীয়া উদ্ভিদ, কেকোৰা, শামুক, মাছ, বনৰীয়া ফল-মূল, অৰ্কিড আদি পোৱা যায়। হাটখনৰ এটা অংশক গাৰোকুছি বুলি জনা যায় যিখন বজাৰ কেৱল মাংসৰ বাবে বিখ্যাত। বৰ্তমান এইখন বজাৰত বহু দুৰৰ পৰা অহা ক্ৰেতা-বিক্ৰেতাৰ ভিৰ লাগে। হাজো, নলবাৰী, বকো, ছয়গাঁও আদিৰ পৰা পুৱা তিনি বজাতে বেপাৰী আহি পাইহি। এই বজাৰৰ আন এটি চকুত লগা কথা হ'ল ইয়াত জনজাতীয় মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণ। তেখেতসকলে ইয়াত বিভিন্ন গ্ৰাম্য তথা পাহাৰীয়া সামগ্ৰী আনি বেচি উভতি যাওঁতে আন লাগতিয়াল সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি লৈ যায়। লগতে পাব পৰা বস্তুৰ তালিকাও ক্ৰমান্বয়ে বাঢি আহিছে। কিন্তু বেছিভাগ সামগ্ৰীয়ে জৈৱিক বুলি এক ধাৰণা আছে। গুৱাহাটীৰ এই অংশত প্ৰায়ে পৰ্যটক আহে। এই হাটখন প্ৰতি ৰবিবাৰ আৰু বৃহস্পতিবাৰে বহে। বৰ্তমান পৌৰ নিগমে সময়সূচী নিৰ্ধাৰণ কৰি দিছে মহানগৰীৰ যান-জট হ্ৰাস কৰিবলৈ।
বিখ্যাত ভৱনসমূহ
বেলতলা হাইস্কুল, ভৱেন্দ্ৰ আলয়, আৰোহণ, বি.এচ.এন.এল কাৰ্যালয়, শংকৰদেৱ নেত্ৰালয়, খটৰা সত্ৰ, এজাইল হস্পিতাল, ৰিলায়েঞ্চ মাৰ্কেট আদি।
অভিজাত পথসমূহ
অজন্তা পথ, ইলোৰা পথ, চন্দন নগৰ, লখিমী পথ আদি।
শিয়ালকাঁটা
শিয়ালকাঁটা বা Argemone mexicana (মেক্সিক'ৰ আফু, Mexican prickly poppy, flowering thistle, cardo বা cardosanto) আফুৰ এক প্ৰজাতি। প্ৰথমে মেক্সিক'ত পোৱা এই গছ এতিয়া গোটেই বিশ্বতে বিয়পি পৰিছে। ই প্ৰখৰ খৰাং আৰু বেয়া মাটি সহ্য কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পৰা উজ্জ্বল হালধীয়া ৰঙৰ তৰুক্ষীৰ ওলায়। গছ-বন খাই ফুৰা জন্তুৰ বাবে ই বিষস্বৰূপ। কিন্তু মেক্সিক'ৰ কোনো অঞ্চল, পশ্চিম আমেৰিকাৰ স্থানীয় লোক আৰু ভাৰতৰো বহু লোকে ইয়াক দৰব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। শিয়ালকঁটাৰ ফুল মাৰ্চ মাহমানত বেছিকৈ ফুলে আৰু সেই সময়ছোৱাত ভাৰতৰ বহু প্ৰান্তত হোৱা হোলিকা দহন উৎসৱত মানুহে এই ফুলেৰে পূজা কৰে।
ৰাসায়নিক উপাদান
শিয়ালকাঁটাৰ গুটিত ২২–৩৬% লৈকে শেঁতা হালধীয়া বৰণৰ খোৱাৰ অনুপযোগী argemone oil নামৰ তেল থাকে য'ত বিষাক্ত এল্‌কালয়ড sanguinarine আৰু dihydrosanguinarine পোৱা যায়।
গছজোপাৰ ফল কাটিলে berberine আৰু protopine থকা তৰুক্ষীৰ ওলায়।
পৰম্পৰাগত ঔষধ
300px|thumb|right|শিয়ালকাঁটাৰ ফল মেক্সিক'ৰ ছন'ৰা প্ৰদেশৰ ছেৰি লোকসকলে গোটেই গছজোপা কেঁচাকৈ বা শুকুৱাই ব্যৱহাৰ কৰে। ই বৃক্কৰ বিষ কমায়, ছিগা গৰ্ভফুল বাহিৰ কৰে আৰু সন্তান জন্মৰ পাছত শৰীৰ শুদ্ধ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
স্পেনীয় লোকসকল ছন'ৰা আহোঁতে তেওঁলোকে এই গছক ঔষধৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ইয়াৰ গুটিবোৰ শৌচ ঢিলা কৰিলৈ ব্যৱহৃত হৈছিল।
মালিৰ পৰম্পৰাগত বৈদ্যই শিয়ালকাঁটা চাহ মেলেৰিয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। এই ব্যৱহাৰ জটিলতা নথকা মেলেৰিয়াৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত অধ্যয়ন কৰা হৈছে। এটা অধ্যয়নৰ ৭৩% ৰোগীয়ে লক্ষণ ভাল পাইছিল, কিন্তু সৰহভাগৰে তেজৰ পৰা পৰজীৱী আঁতৰ হোৱা নাছিল। আন এক অধ্যয়নে প্ৰকাশ কৰে যে গ্ৰাম্যাঞ্চলত মেলেৰিয়াৰ আধুনিক চিকিৎসা পোৱাত পলম হ'লে শিয়ালকাঁটা ফাষ্ট-এইড হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
ভাৰতৰ তামিলনাডু এই গছৰ ফুল গোটেই ৰাতি পানীত ডুবাই সেই পানী চকুৰ ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে ছালৰ ৰোগ, হাওঁফাওঁৰ ৰোগ, দাঁতৰ ৰোগ আদিতো ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গুল্ম
ৰেহনেছ টি পি
ৰেহনেছ থুম্বিৰুম্বু পৰম্বা (Rehenesh Thumbirumbu Paramba) (জন্ম - ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৩, কেৰালা) ভাৰতৰ এজন ফুটবল খেলুৱৈ। তেওঁ ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগত নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড দলৰ এজন গোলৰক্ষক।
অ' এন জি চি
ৰেহনেছে নিজৰ প্ৰথমখন পেছাদাৰী খেল খেলে ২০১২ চনৰ ১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে আই-লীগত অ' এন জি চি দলৰ হৈ পাইলান এৰ'জ দলৰ বিৰুদ্ধে। খেলখনত অ' এন জি চি দলৰ প্ৰধান গ'লৰক্ষক প্ৰসেনজিৎ ঘোষে ৰঙা কাৰ্ড পাই বাহিৰ হ'বলগা হোৱাত বিমল মিনিৰ ঠাইত substitute খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ খেলপথাৰত প্ৰৱেশ কৰে।
ৰাংদাজীদ ইউনাইটেড
২০১৪ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখে ৰেহনেছ ৰাংদাজীদ ইউনাইটেডৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। এই দলৰ হৈ তেওঁ প্ৰথমখন খেলত অংশ লয় ২০১৪ চনৰ আই-লীগত ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তিলক ময়দান ষ্টেডিয়ামত চাৰ্চিল ব্ৰাদাৰ্ছৰ বিৰুদ্ধে। খেলখনত চাৰ্চিল ব্ৰাদাৰ্ছ ১-০ গ'লৰ ব্যৱধানত বিজয়ী হয়।
শ্বিলং লাজং
২০১৪ চনৰ ১৪ জুন তাৰিখে তেওঁ শ্বিলং লাজং দলৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়।
নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড
ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ বাবে তেওঁ ২০১৪ চনত জন আব্ৰাহম আৰু শ্বিলং লাজং এফ চিৰ মালিকানাধীন নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি দলৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। ১৯ অ্ক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়ামত গোৱা এফ চি দলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ আই এছ এলৰ প্ৰথমখন খেলত অৱতীৰ্ণ হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ‎ শ্ৰেণী:নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি
নুৰ জাহান (মোগল সম্ৰাজ্ঞী)
নুৰ জাহান (Nur Jahan; জন্ম মেহেৰ-উন-নিচা; ৩১ মে ১৫৭৭- ১৮ ডিচেম্বৰ ১৬৪৫) মোগল সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰৰ বিংশতম তথা শেষৰগৰাকী পত্নী আছিল।
আকবৰ এজন উজীৰ-এ-আজমৰ (মন্ত্ৰী) কন্যা আছিল নুৰ জাহান। নুৰ জাহান শব্দৰ অৰ্থ বিশ্বৰ পোহৰ। সোতৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ এজন ফাৰ্চী সৈন্য, মোগল সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত বিহাৰৰ প্ৰাদেশিক শাসক শেৰ আফগানৰ সৈতে বিয়া হয়। আকবৰ পুত্ৰ চাহজাদা চেলিম বিবাহিতা নুৰ জাহানৰ প্ৰেমত পৰিছিল। দুবছৰ পিছত আকবৰৰ মৃত্যু হয় আৰু চেলিমে জাহাঙ্গীৰ নাম লৈ মোগল সম্ৰাট হয়। ১৬০৭ চনত শেৰ আফগানক হত্যা কৰা হয়। কোৱা হয় যে বঙ্গৰ নবাবে তেওঁৰ আদেশ অনুসৰণ নকৰাক কেন্দ্ৰ কৰি হোৱা সংঘাতৰ বাবে শেৰ আফগানক হত্যা কৰিছিল। কিছুমানে সন্দেহ কৰে যে নুৰ জাহানৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণৰ বাবে জাহাঙ্গীৰে তেওঁক হত্যা কৰাইছিল। শেৰ আফগানৰ মৃত্যুৰ তিনি বছৰ পাছতহে নুৰ জাহানে জাহাঙ্গীৰৰ সৈতে বিবাহৰ সন্মতি দিয়ে। যদিও জাহাঙ্গীৰে নুৰ জাহানৰ গভীৰ প্ৰেমত পৰিছিল, এই ঘটনাৰ সৈতে এজনী নিম্ন বংশজাত নাচনী আনাৰকলীৰ চেলিম বা জাহাঙ্গীৰৰ সৈতে হোৱা কাল্পনিক কাহিনীৰ সৈতে কোনো সংযোগ নাই, যি কাহিনী জনপ্ৰিয় গল্প আৰু চলচ্চিত্ৰত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ সৈতে বিয়াৰ পিছত, নুৰ জাহানৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি ত্বৰান্বিত হৈছিল। এগৰাকী শক্তিশালী আৰু আকৰ্ষণীয় ব্যক্তিত্বৰ সুশিক্ষিত মহিলা, যিয়ে  স্বামীৰ পূৰ্ণ বিশ্বাস অৰ্জন কৰিছিল, সেইগৰাকী  নুৰ জাহান ৰাজ দৰবাৰৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু প্ৰভাৱশালী মহিলা আছিল, যি সময়ত মোগল সাম্ৰাজ্য ইয়াৰ শক্তি আৰু খ্যাতিৰ শীৰ্ষত আছিল। ৰাজনীতিত তেওঁ নিজৰ স্বামীতকৈও অধিক নিৰ্ণায়ক আৰু সক্ৰিয় ভূমিকা লোৱা বাবে তেওঁক ইতিহাসবিদসকলে তেওঁক পোন্ধৰ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি সিংহাসনৰ আঁৰৰ প্ৰকৃত শক্তি বুলি বিবেচনা কৰিছিল। নৰু জাহানক কিছুমান সন্মান আৰু বিশেষাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল যিবোৰ আগতেও হওক বা পিছতেই  হওক, কোনো মোগল সম্ৰাজ্ঞীয়ে উপভোগ কৰা নাছিল।
নিজৰ নামত মুদ্ৰা খোদিত কৰা তেৱেঁ একমাত্ৰ মোগল সম্ৰাজ্ঞী। সম্ৰাটে ৰাজ-দৰবাৰ আয়োজন কৰোঁতে তেৱোঁ লগতে উপস্থিত থাকিছিল। আনকি সম্ৰাটৰ অসুস্থতাৰ সময়ত তেওঁ নিজে "দিৱান-ই-মালিকী"ৰ (ৰাজ দৰবাৰ) আয়োজন কৰিছিল। চৰকাৰী নথি বা আদেশে আইনী বৈধতা পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ সন্মতিৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু সেইবাবে তেওঁক ৰাজকীয় মোহৰৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে আদেশ জাৰি কৰাৰ পূৰ্বে, আনকি পাটশাহ বেগম সংক্ৰান্তীয় বিষয়তো সম্ৰাটে তেওঁৰ মতামত লৈছিল। সম্ৰাটে নুৰজাহানৰ সৈতে সহ-শাসকৰ ভূমিকা লৈছিল আৰু পত্নীৰ পৰামৰ্শৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
শ্ৰীকান্ত জিচকাৰ
শ্ৰীকান্ত জিচকাৰ (Shrikant Jichkar, श्रीकांत जिचकार; ১৪ চেপ্টেম্বৰ ১৯৫৪ – ২ জুন ২০০৪) ভাৰতৰ সৰ্বাধিক ডিগ্ৰীধাৰী ব্যক্তি হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁ ৪২খন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ২০টা ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদো আছিল, তেওঁ ২৬ বছৰ বয়সত দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
জন্ম পৰিচয়
১৯৫৪ চনৰ ১৪ চেপ্টেম্বৰত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কাতোলত তেওঁৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল ৰাজশ্ৰী জিচকাৰ। তেওঁ দুই সন্তানৰ গৰাকী।
শিক্ষা জীৱন
তেওঁৰ জীৱন আৰম্ভ হয় মেডিকেল ডাক্তৰৰ (MBBS আৰু MD নাগপুৰৰ পৰা) পৰা, তাৰ পিছত LLB কৰে লগতে আন্তঃৰ্জাতিক আইনতো স্নাতকোত্তৰ কৰে। বিজনেছ মেনেজমেণ্ট ডিপ্লোমা কৰাৰ লগতে তেওঁ MBA কৰে আৰু সাংবাদিকতা (B.Journ) কৰে। তেওঁ সংস্কৃতত ডি.লিট (Doctor of Literature) পাইছিল, ই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৰ্বোচ্চ ডিগ্ৰী। তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ ডিগ্ৰী ফাৰ্ষ্ট মেৰিটৰ সৈতে আছিল আৰু তেওঁ ডিগ্ৰীৰ সৈতে বহুকেইটা স্বৰ্ণপদকো লাভ কৰিছিল। ১৯৭৩ পৰা ১৯৯০ৰ ভিতৰত প্ৰতিটো শীত বা গ্ৰীষ্মত কালত তেওঁ ৪২খন বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰীক্ষা দিছিল।
১৯৭৮ চনত তেওঁ ভাৰতীয় লোকসেৱা (Indian Civil Service) পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু আইপিএছ (Indian Police Service চমুকৈ IPS) ত নিৰ্বাচিত হৈছিল যদিও তেওঁ পদত্যাগ কৰিছিল। পুনৰ তেওঁ ভাৰতীয় লোকসেৱা (Indian Civil Service চমুকৈ ICS) পৰীক্ষাত অংশ লয় আৰু সফলতাৰে আইএএছ (Indian Administrative Services) -ত যোগ দিয়ে, যদিও তেওঁ চাৰি মাহৰ পিছত বিধানসভাৰ প্ৰাৰ্থীত্ব কৰাৰ মানসেৰে পদত্যাগ কৰে। ১৯৮০ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাত নিৰ্বাচিত হয়। বিধায়ক হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ২৬ বছৰ, যিয়ে সেইসময়ৰ দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ একেসময়তে ১৪টা দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী আছিল।
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
তেওঁৰ ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ ব্যক্তিগত পুথিভঁৰালত ৫২ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰন্থ সংৰক্ষণ কৰিছিল। ডা° জিচকাৰক লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডছ্‌য়ে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক শিক্ষিত ব্যক্তিৰ শিৰোনাম দিছে।
জিচকাৰ এগৰাকী একাধাৰে শিক্ষাবিদ, চিত্ৰশিল্পী, পেচাদাৰী ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু মঞ্চ অভিনেতাও আছিল। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভা (১৯৮২-৮৫), মহাৰাষ্ট্ৰ বিধান পৰিষদ (১৯৮৬-৯২) ৰ সদস্য আছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল (১৯৯২-৯৮)। তেওঁ ১৯৯২ চনত নাগপুৰত সন্দিপনি বিদ্যালয় (Sàndipani school) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
মৃত্যু
তেওঁৰ ২০০৪ চনৰ ২ জুন তাৰিখে এক পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৪৯ বছৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
সোমনাথ মন্দিৰ
সোমনাথ মন্দিৰ ভাৰতৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ সমুদ্ৰতীৰত গুজৰাট ৰাজ্যত অৱস্থিত এটি পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান। সমগ্ৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত অৱস্থিত ভগৱান শিৱৰ বাৰটা জ্যোতিৰ্লিংগৰ ভিতৰত সোমনাথৰ স্থান প্ৰথম বুলি শিৱৰ আৰাধক সকলে গণ্য কৰে। বৰ্তমান সোমনাথ মন্দিৰ গুজৰাটৰ অন্যতম পৰ্যটনস্থলী। বিভিন্ন অলৌকিক কাহিনী বিজড়িত সোমনাথ মন্দিৰ স্ব-মহিমাৰে মহিমামন্দিত। ‘সোম’ অৰ্থাৎ চন্দ্ৰৰ ‘নাথ’ অৰ্থাৎ দেৱতা হিচাপে ইয়াত মহাদেৱৰ পূজা- অৰ্চনা কৰা হয়। ভক্তসকলৰ বাবে এই মন্দিৰ নিতৌ পুৱা ৬ বজাৰ পৰা ৰাতি ৯ বজালৈকে খোলা ৰখা হয়। মন্দিৰটোত ৰাতিপুৱা ৭ বজাত, দুপৰীয়া ১২ বজাত আৰু গধূলি ৭ বজাত দৈনিক তিনিবাৰকৈ আৰতি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
পৌৰাণিক আখ্যান
স্কন্দ পুৰাণ অনুসৰি সোমনাথ মন্দিৰৰ পৌৰাণিক আখ্যান এনেধৰণৰ- চন্দ্ৰদেৱে প্ৰজাপতি দক্ষৰ ২৭ গৰাকী কন্যাক বিবাহ কৰাইছিল। কিন্তু ২৭ গৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত চন্দ্ৰয়ে কেৱল ৰোহিনীৰ প্ৰতিহে বেছিকৈ প্ৰেম-প্ৰীতিৰ ভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। এই কথাতে ৰুষ্ট আৰু চৰম অপমানিত হৈ বাকী ২৬ গৰাকী কন্যাই গৈ নিজ পিতৃ দক্ষৰ ওচৰত চন্দ্ৰৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিলেগৈ। দক্ষই জোঁৱাই চন্দ্ৰক দুবাৰকৈ বুজনি দিও সৈমান কৰাব নোৱৰাত ক্ৰোধান্বিত হৈ পৰিল আৰু চন্দ্ৰক একলা একলা কৈ ক্ষয় যাবলৈ অভিশাপ প্ৰদান কৰিলে। চন্দ্ৰ দেৱৰ এই অৱস্থা হোৱাত সকলো দেৱতা কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হ’ল আৰু সকলোৱে মিলি ব্ৰহ্মদেৱৰ ওচৰত উপায় বিচাৰি গ’ল। ব্ৰহ্মদেৱে তেতিয়া চন্দ্ৰদেৱক সমুদ্ৰতীৰত শিৱৰ আৰাধনা কৰাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিলে। চন্দ্ৰদেৱে পত্নী ৰোহিণীৰ সৈতে সমুদ্ৰতীৰৰ প্ৰভাসক্ষেত্ৰত গৈ মহাদেৱৰ মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰৰ আৰাধনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ছমাহ তপস্যাৰ অন্তত মহাদেৱে আহি চন্দ্ৰদেৱক দৰ্শন প্ৰদান কৰিলে আৰু চন্দ্ৰক দক্ষৰাজৰ শাপৰ পৰা মুক্তি দি আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিলে যে প্ৰতি ১৫ দিনত চন্দ্ৰদেৱে দক্ষৰ শাপ অনুসৰি একলা একলাকৈ ক্ষয় যাব কিন্তু তাৰ পৰবৰ্তী ১৫ দিনত মহাদেৱৰ আশীৰ্বাদত চন্দ্ৰদেৱে পুনৰ নিজৰ পূৰ্ণতা ঘূৰাই পাব। মহাদেৱৰ আশীৰ্বাদত ধন্য হৈ চন্দ্ৰদেৱে মহাদেৱক সেই স্থানতে যুগ যুগলৈ বিৰাজমান থাকি ভক্তসকলক দুখ-দুৰ্দশাৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। চন্দ্ৰদেৱৰ প্ৰাৰ্থনাত সন্ত্তষ্ট হৈ মহাদেৱে সেই স্থানত চন্দ্ৰদেৱে স্থাপন কৰা শিৱলিংগত নিজৰ জ্যোতি প্ৰদান কৰিলে আৰু সেই স্থানে সোমনাথ মন্দিৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:গুজৰাট শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
দিশপুৰ মহাবিদ্যালয়
দিশপুৰ মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰিত অৱস্থিত এক মহাবিদ্যালয় ৷ এইখন মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৷
স্থাপন
দিশপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ১৯৭৮ চনৰ ২৮ আগষ্টত নৈশ পাঠদান কাৰ্যসূচীৰে শুভাৰম্ভ ঘটে ৷ ১৯৯২-৯৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক পত্ৰিকা "অৰুণ" উন্মোচন হয় ৷ ২০০২-০৩ চনত কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰ উদ্বোধন কৰা হয় ৷ মূখ্যবাণী: " সম্পূৰ্ণ বিকাশৰ স্থান " ৷
২০১৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
চতুৰ্দশ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন ৪ আৰু ৫ এপ্ৰিল, ২০১৬ তাৰিখে অসমৰ মুঠ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে দুটাটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হয়। ফলাফল ঘোষণা কৰা হয় ১৯ মে', ২০১৬ তাৰিখে। এই নিৰ্বাচনত ভোটদানৰ হাৰ আছিল ৮৪.৭২%। ইয়াৰ পূৰ্বৱতী অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনতকৈ এই নিৰ্বাচনত ভোটদানৰ হাৰ যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়, ২০১১ চনত ভোটদানৰ হাৰ আছিল ৭৫%।
২০১৬ চনত হোৱা এই নিৰ্বাচনত, ২০০১ চনৰ পৰা শাসনত থকা তৰুণ গগৈৰ নেতৃত্বৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ চৰকাৰক পৰাজিত কৰি সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জনতা দলৰ চৰকাৰ গঠন হৈছিল।
পৃষ্ঠভূমি
ইয়াৰ পূৰ্বৰ ত্ৰয়োদশ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন ৪ আৰু ১১ এপ্ৰিল, ২০১১ তাৰিখে ১২৬টা সমষ্টিৰ বাবে দুটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ফলাফল ঘোষণা কৰা হৈছিল ১৩ মাৰ্চ, ২০১১ তাৰিখে। সেই নিৰ্বাচনত ৭৮খন আসম লাভ কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে নিৰংকুশ সংখ্যা গৰিষ্ঠতা লাভ কৰিছিল আৰু তৰুণ গগৈয়ে একেৰাহে তৃতীয় কাৰ্যকালৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰিত্বৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন
যমান্তক
যমান্তক (यमान्तक) বা বজ্ৰভৈৰৱ হৈছে বজ্ৰযান বৌদ্ধধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱতা। তেওঁক কোনো কোনো সময়ত "মৃত্যু দেৱতাৰ ওপৰত বিজয়ী'' হিচাপে কল্পনা কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
যমন্তক হৈছে এটা সংস্কৃত নাম আৰু ইয়াক এনেদৰে ভাঙিব পাৰি: যম, –মৃত্যুৰ দেৱতা; আৰু অন্তক –ধ্বংসকাৰী। এইদৰে যমন্তকৰ অৰ্থ হৈছে “মৃত্যুৰ ধ্বংসকাৰী” বা "মৃত্যুৰ বিজয়ী।"
সেয়েহে যমন্তক যমৰ শত্ৰু যদিও তেওঁৰ উপস্থাপনে বহু দিশত যমক প্ৰতিফলিত কৰে: তেওঁ যমৰ দৰেই প্ৰায়ে ম'হত আৰোহণ কৰে আৰু প্ৰায়ে ম'হৰ শিৰৰ সৈতে তেওঁক চিত্ৰিত কৰা হয়।
বৌদ্ধ ধৰ্মত "মৃত্যুৰ অন্ত পেলোৱা" সকলো বুদ্ধৰে এটা গুণ কাৰণ তেওঁলোকে পুনৰ্জন্মৰ চক্ৰ, সংসাৰ সমাপ্ত কৰিছে।
বিৱৰণ
যমান্তক নামৰ আন এটা ঐতিহাসিক উৎস হিন্দু দেৱতা শিৱৰ এটা ৰূপ কালান্তক। কালান্তকে নিজৰ ভক্ত মাৰ্কণ্ডেয়ক মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰ কবলৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। তেওঁ‌ক বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰৰ আনুগত্য আৰু উৎপত্তিৰ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
চীনা গুপ্ত বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু শ্বিংগন বৌদ্ধ ধৰ্মত যমান্তক হৈছে অমিতাভ বুদ্ধৰ ক্ৰোধপূৰ্ণ প্ৰকাশ। তেওঁক শুকুলা ষাঁড়ৰ ওপৰত উপৱিষ্ট, ছখন মুখ, ভৰি আৰু বিভিন্ন অস্ত্ৰ ধৰি থকা হাতেৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী
পূব কামৰূপ মহাবিদ্যালয়
পূব কামৰূপ মহাবিদ্যালয় কামৰূপ জিলাৰ বাইহাটা চাৰিআলিত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী শিক্ষানুষ্ঠান। অঞ্চলটোৰ কেইগৰাকীমান শিক্ষাবিদৰ উদ্যোগত ১৯৭২ চনত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল । গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ এই মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন দিশত সুনাম অৰ্জন কৰি আজিৰ দিনত সমগ্ৰ অসমৰ ভিতৰতে এখন আগশাৰীৰ মহাবিদ্যালয় ৰূপে পৰিগণিত হৈছে। স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম জৈৱপদাৰ্থ বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিষয়ত আৰম্ভ কৰা হৈছ।
কলা
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
মোৰ টোকাবহীৰ পৰা
মোৰ টোকাবহীৰ পৰা (Mur Tukabohir Pora) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিয়ে নিজৰ টোকাবহীত লিখি যোৱা বিভিন্ন গদ্য-ৰচনাৰ সংকলন। এই ৰচনাসমূহ প্ৰথমে এখন এখনকৈ নিয়মীয়া বাৰ্তা কাকতত প্ৰকাশ হৈছিল। পিছলৈ সেইসমূহ গোট খুৱাই গ্ৰন্থৰূপ দিয়া হয়। এইখন সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছে কুন্তল মণি শৰ্মা বৰদলৈ আৰু জয়া চৌধুৰীয়ে। গ্ৰন্থখন মুঠ তিনিটা খণ্ডত বিভক্ত।
২০১৬ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত প্ৰথম খণ্ড প্ৰকাশ পায়। এই খণ্ডৰ আগকথাত সম্পাদকদ্বয়ে গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰাৰ মুখ্য উদ্দেশ্য বেকত কৰি এনেদৰে লিখিছে, “বাতৰি কাকতৰ পাতত যেতিয়া বৰগোহাঞিদেৱৰ টোকাবহীৰ পৃষ্ঠাবোৰ এটা এটাকৈ সদৰি হ’ল- পাঠকসকল মুগ্ধ হ’ল, অবাক বিস্ময়ত অভিভূত হ’ল আৰু অনিৰ্বচনীয় অনুভূতিত চঞ্চল হ’ল। কিন্তু পিছ মুহূৰ্ততে হতাশো হ’ল এই কথা ভাবি যে বাতৰি কাকতৰ আয়ুস কেৱল এদিন।… বৰগোহাঞিদেৱৰ টোকাসমূহ ক্ষণস্থায়ী বাতৰি কাকতৰ পৰা তুলি আনি চিৰস্থায়ী কিতাপৰ মাজত স্থায়ী ৰূপত সংৰক্ষণ কৰাটোৱেই এই সংকলনৰ তৃতীয় তথা অন্তিম উদ্দেশ্য।” কিতাপখন প্ৰকাশ কৰাৰ প্ৰথম উদ্দেশ্য হিচাপে “অহৰহ আত্মানুসন্ধানত ব্ৰতী কথাশিল্পীজনৰ টোকাবোৰৰ মাজত লেখকৰ এক অভিব্যক্তি বিচাৰি পোৱা যাব পাৰে, ঠিক এনে এটা সন্ধানী অভিযানৰেই ফল এই সংকলনটো” বুলি উল্লেখ কৰাৰ লগতে দ্বিতীয় উদ্দেশ্যত ব্যক্ত কৰিছে এনেদৰে, ” জীৱন হৈছে বিচিত্ৰ বিষয়ৰ, ভিন্ন ৰঙৰ এক বৰ্ণিল চিত্ৰপট। তদুপৰি জীৱনটো গভীৰতম ধ্যান আৰু অনুভৱৰ বিষয়। বৰগোহাঞিদেৱৰ টোকাবহীৰ বিচিত্ৰ ৰচনাৰাজিয়ে বাৰম্বাৰ সেই উপলব্ধি জাগ্ৰত কৰে। সেই মহত্তৰ উপলব্ধিৰ স্নিগ্ধ আবেগ পাঠকৰ মনলৈ সঞ্চাৰিত কৰাও এই সংকলনৰ আন এটা উদ্দেশ্য।”
প্ৰথম খণ্ড
দীপাঞ্জলি আৰু নন্দন প্ৰতীম বৰদলৈলৈ আগবঢ়োৱা প্ৰথম খণ্ডত আছে ৫৫টা প্ৰবন্ধ। সেই প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, গভীৰ স্পৰ্শ; বাৰ্ট্ৰাণ্ড ৰাছেল; এটা উত্তৰ বিহীন প্ৰশ্ন; সৰল জীৱন; মেৰিলিন মন্‌ৰোৰ জীৱন আৰু মৃত্যু; পৃথিৱীখন যদি এবছৰৰ ভিতৰত ধ্বংস হৈ যায়; আগাথা ক্ৰিস্তি; আপুনি কোনজন মানুহ হ'ব খোজে; সুখৰ দিনবোৰ; এটা পাহৰিব নোৱৰা গল্প; এৰিক হবছবমৰ শেষ উপদেশ; প্ৰকৃত শুভাকাংক্ষী কোন; আজিৰ পৃথিৱীয়ে শ্বেইক্সপীয়েৰ জন্ম দিব নোৱাৰে কিয়; 'মোৰ মুখখন বন্ধ, কাৰণ মই ঘোচ লৈছোঁ'; নিৰ্জনতাৰ সন্ধানত; বালজাকৰ এটা গল্প; বসুধৈৱ কুটুম্বকম; বিমল আনন্দ; মোৰ মনত দকৈ দাগ কটা এটা গল্প; ৰবাৰ্ট ফেলকন স্কটৰ ধৰ্মসংকট; সাহস; কৌতূহল; পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাস্কৰ্য কলা; আত্ম-সংযম; ওখ হৈ গৈ থাকে কেৱল মানুহ; আদৰ্শ শিক্ষক; পুলিচ আৰু দাৰ্শনিক; মহৎ গ্ৰন্থ; আমবাৰী; কাৰ্টুনিষ্ট; হীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত; মানুহে আপোনাক কি হিচাপে মনত ৰখাটো আপুনি বিচাৰে; আধুনিক সাংবাদিকতাৰ নতুন ভূমিকা; বুদ্ধিজীৱী; উইল ডুৰাণ্টৰ বিচাৰত সৰ্বকালৰ দহজন সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাবুক; পশু-পক্ষীৰ প্ৰতি মানুহৰ নিষ্ঠুৰতা; বিবেকৰ দংশন; কিতাপে মানুহক কেনেকৈ সহায় কৰিব পাৰে; 'নমৰালৈকে জীয়াই থাকিম'; অনিৰ্বচনীয়; 'নিমজ, পৰিষ্কাৰ আৰু সতেজ গদ্য'; 'ইউলিছিছ আৰু ফাউষ্ট; মুক্তি; হৃদয়ত শিহৰণ জগোৱা শব্দ; বিয়া খোৱাৰ কাহিনী; অট'লিন ম'ৰেল আৰু বাৰ্ট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ প্ৰেম; প্ৰাৰ্থনাৰত হাত দুখন; প্ৰকৃত অৰ্থত শিক্ষিত হ'বলৈ পঢ়িবলগীয়া এশখন কিতাপ; ছেইণ্ট টেৰেছা; গন্ধ- বিলাস; জয়কান্ত অধ্যাপক; টমাছ মান; যুক্তি আৰু আৱেগ; এটা অসমীয়া নেপালী পৰিয়াল আৰু মানৱ অধিকাৰ।
দ্বিতীয় খণ্ড
জয়া চৌধুৰী আৰু কুন্তল মণি শৰ্মা বৰদলৈৰ দ্বাৰা সংকলিত আৰু সম্পাদিত হোমেন বৰগোহাঞিৰ "মোৰ টোকাবহীৰ পৰা" দ্বিতীয় খণ্ডত মুঠ ৪৯টা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। প্ৰবন্ধকেইটা ক্ৰমান্নয়ে- চিত্ৰকৰ ইৰশ্বাদ আ‍লী, প্ৰেমৰ স্পৰ্শ, মৰমৰ মাত, নীৰৱতাৰ ধ্যান আৰু ধ্যানৰ নীৰৱতা, সুপ্ত প্ৰতিভাক জাগ্ৰত কৰাৰ উপায়, প্ৰেম, ভেকুলীৰ কাৰণে, লিখিবলৈ কেনেকৈ সময় উলিয়াব পাৰি, ঈৰ্ষা, বক্তৃতাৰ কাৰণে এক মিনিট, ডোভাৰ বীচ, সত্যযুগৰ এটা প্ৰেম কাহিনী, 'মৎস্যগন্ধাৰ' গাঁওখন, কিতাপৰ বিষয়ে, উত্তৰ বিচাৰি পালোঁ এমাৰ্ছনৰ এটা কবিতাত, মানুহৰ পক্ষে সুখী হোৱাটো কেতিয়াও সম্ভৱ নহয়, কুমাৰে জীৱনৰ বিষয়ে আমাক কি শিক্ষা দিব পাৰে, অবিস্মৰণীয় বন্ধুত্ব, 'আমাক এখন বুৰঞ্জী লাগে', ট্ৰেজিক আশাবাদ, অৰুণ শৰ্মা, ডেভিদ হিউমৰ জীৱন আৰু মৃত্যু, সহজতে সন্তুষ্ট হোৱা লেখক, ক্ৰোধ, গদ্যৰ বিষয়ে কেইটামান কথা, অনুতাপ, মোৰ চকু দুটাৰ বিষয়ে, অৱসাদ, অসমতো এনে এটা সমীক্ষা চলাব নোৱাৰিনে?, নিকছ কাজানৎজাকিছ, সুখাদ্যৰ মধুৰ স্মৃতি, দিহিং নৈৰ পাৰত এদিন, প্ৰশংসাৰ, মন্ত্ৰশক্তি, আপুনি কবিতা পঢ়েনে?, 'অনন্ততকৈ বেছি সত্য আৰু গভীৰ', যন্ত্ৰণাৰ উৎস, ৰাম মনোহৰ লোহিয়া, মোৰ জৰাজীৰ্ণ কিতাপবোৰ, বিদ্যাৱতী বাইদেউ ঃ মোৰ গদ্যৰ প্ৰথম সমালোচক, ড॰ জেকিল এণ্ড মিঃ হাইড, যোগ, দুষ্টামি, গণিতৰ গুৰুত্ব, জীৱনটো যদি আকৌ এবাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা যাপন কৰিবলৈ সুযোগ পাওঁ, সাজিদ আলী বেগ, ধুতি নীতি, গণিতৰ কথা, চৰৈবতি চৰৈবতি, বৃদ্ধ বয়সত জীয়াই থকাৰ আনন্দ।
তৃতীয় খণ্ড
হোমেন বৰগোহাঞিৰ "মোৰ টোকাবহীৰ পৰা"ৰ তৃতীয় খণ্ডত মুঠ ৫০টা প্ৰবন্ধ আছে। কুন্তল মণি শৰ্মা বৰদলৈ আৰু জয়া চৌধুৰীৰ দ্বাৰা সংকলিত আৰু সম্পাদিত তৃতীয় খণ্ডত থকা প্ৰবন্ধ সমূহ হ'ল - মোক মণ্টেইনৰ ছবি উপহাৰ দিয়া ল'ৰাজন, কিতাপে মোৰ কি উপকাৰ কৰিছে, চৰাইবোৰ কেনি গ'ল, প্ৰেম, তগৰ ফুলৰ সুবাস, মানুহৰ মহত্ত্বৰ কাহিনী, মৃত্যুৰ অৰ্থ, যৌৱন, সুখ, কেৱল আয়ুস বাঢ়িলেই নহ'ব, ডাৰউইনৰ সন্মুখত নতুন প্ৰত্যাহ্বান, নামঘোষা পঢ়োঁ, যেতিয়া লেখা স্বত্বঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই নাহে, গেটিছবাৰ্গ বক্তৃতা, যেতিয়া যিকোনো দুটা বস্তুৰ মাজত এটাক বাছি লবলগীয়া হয়, ডাৰউইনে তেওঁৰ যুগান্তকাৰী কিতাপখন প্ৰকাশ নকৰাকৈ..., ঈশ্বৰৰ সন্ধানত, বিজ্ঞান যত থমকি ৰয়, কমা, কোনো লেখা অৰ্থহীন আৰু মূল্যহীন নহয়, জীৱন যাপন, প্ৰমা, আঁড্ৰে জিদৰ জাৰ্নাল, চকু নে কাণ?ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ মাতৃ ভগৱতী দেৱী, মোৰ হৃদয় আলোড়িত কৰি‌ ৰখা‌ এটা সত্য কাহিনী, ধৰ্ম সংকট, সময়ৰ সন্ধানত, চলন্ত পুথিভঁৰাল, পৰোপকাৰ, সততাৰ শাস্তি, ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ আৰু ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস, জোনাকী নীৰৱতা, শান্তিপূৰ্ণ জীৱনৰ কাৰণে, একমাত্ৰ প্ৰতিবন্ধকতা, ঈশ্বৰ, মদৰ বিষয়ে, অংফিউ নিংখি, আজৰি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ, মই শিক্ষক হবলৈ বিচাৰিছিলোঁ, লীলাকান্ত দাসৰ চকুপানী, বাৰ্ধক্য আৰু প্ৰাৰ্থনা, আদৰ বিষয়ে, মই মোৰ কৰ্তব্য কৰিলোঁ, এটা গল্প, আদৰ্শ, যেতিয়া আৰব হৈছিল ইউৰোপৰ গুৰু, নমৰালৈকে জীয়াই থাকিম, ডেভিদ হিউমৰ আত্মজীৱনী, প্ৰমা।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
বিক্ৰম (ৰকেট)
বিক্ৰম (Sanskrit: , (অৰ্থ- শৌৰ্য্য) ) হৈছে ভাৰতীয় ষ্টাৰ্টআপ এৰ'স্পেচ কোম্পানী স্কাইৰুট এৰ'স্পেছে নিৰ্মাণ কৰা সৰু-লিফ্ট লঞ্চ বাহনৰ এটা পৰিয়াল।
সম্পূৰ্ণ কক্ষপথত উৎক্ষেপণৰ পূৰ্বে ২০২২ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত মিছন প্ৰাৰম্ভ (শব্দ 'আৰম্ভণি') নামেৰে "বিক্ৰম-এছ" নামৰ ৰকেটৰ উপকক্ষীয় উৰণ সম্পন্ন কৰা হৈছিল।
বিক্ৰম-১
বিক্ৰম ধাৰাবাহিকৰ প্ৰথমটো ৰকেট হৈছে বিক্ৰম-১I ইয়াত তিনিটাকৈ কঠিন ইন্ধন চালিত ষ্টেজ আছে যাৰ প্ৰজ্বলন সময় ৮০ৰ পৰা ১০০ ছেকেণ্ডৰ ভিতৰত আৰু চূড়ান্ত পৰ্যায়টো হৈছে ৰমন ইঞ্জিন। ৰমন ইঞ্জিনটো চাৰিটা ইঞ্জিনৰ ক্লাষ্টাৰত এমএমএইচ আৰু এনটিঅ’ লিকুইড ইন্ধনৰ দ্বাৰা চালিত আৰু ই ৩.৪ কিলোএন থ্ৰাষ্ট উৎপন্ন কৰে। এই ৰমন ইঞ্জিনসমূহৰ সহায়ত কক্ষপথত চূড়ান্ত সালসলনি কৰা হ'ব। বিক্ৰমক-১ক ৫০০ কিলোমিটাৰ সূৰ্য্যৰ সমকালীন মেৰু কক্ষপথ (SSPO)লৈ ২৯০ কিলোগ্ৰাম আৰু ৫০০ কিলোমিটাৰ পৃথিৱীৰ নিম্ন কক্ষপথত (LEO) ৪৮০ কিলোগ্ৰামৰ পৰা ৪৫o হেলনীয়ালৈ তুলিব পৰাকৈ সজা হৈছে।
বিউটিফুল লাইভ্‌জ (চলচ্চিত্ৰ)
বিউটিফুল লাইভছ হৈছে ২০১৭ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। কংকন ডেকাৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনাৰে এই ছবিখনে ২০০৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত হোৱা বোমা বিষ্ফোৰণৰ ফলত এটা পৰিয়ালে সন্মুখীন হ'ব লগীয়া পৰিস্থিতিসমূহৰ কথা বৰ্ণনা কৰে। চেন্সৰ বোৰ্ডৰ পৰা প্ৰাপ্তবয়স্কৰ 'এ' চাৰ্টিফিকেট পোৱা ছবিখনে সপ্তম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা সমাৰোহত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত নিৰ্দেশক আৰু শ্ৰেষ্ঠ মেকআপৰ বঁটা লাভ কৰে।
কাহিনী
আঠাইশ বছৰীয়া অজয় এজন ৰিক্সাচালক। এক বোমা বিস্ফোৰণত অজয়ে হাত আৰু ভৰিৰ কাৰ্যক্ষমতা হেৰুৱাই পেলোৱাৰ পিছত সি সন্মুখীন হ'বলগীয়া শাৰীৰিক আৰু মানসিক প্ৰতিবন্ধকতাসমূহক লৈ ছবিখনৰ কাহিনী আগবাঢ়িছে। শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম হ'লেও অজয়ৰ যৌন জীৱনৰ দাবীসমূহ তীব্ৰতৰ হৈ পৰাত অজয় মানসিক অন্তৰ্দন্দ্বত ভোগে। বিষ্ফোৰণৰ প্ৰেয়সীৰ লগত হোৱা বিচ্ছেদৰ ফলশ্ৰুতিত অজয় প্ৰ্ত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়। চিকিৎসা, খোৱা-লোৱাৰ যোগান ধৰি থকা অজয়ৰ মাক দশমীয়ে অজয়ৰ স্পৃহা পূৰণৰ বাবে স্বামীৰ দ্বাৰা পৰিত্যাক্ত মহিলা এজনীক অজয়ৰ লগত শাৰীৰিক সম্বন্ধ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে। কিন্তু সমাজে এই কাৰ্যকলাপত অসন্তোষ প্ৰকাশ কৰে। শেষত দশমীয়ে পুত্ৰক বিহ খুৱাই আৰু নিজেও খাই আত্মঘাতী হয়।
নিৰ্মাণ
বিউটিফুল লাইভ্জ ছবিখন ২০১৭ বছৰটোৰ এখন চৰ্চিত ছবি। স্ত্ৰী-পুৰুষৰ শাৰীৰিক মিলন, চুম্বন আদি দেখুওৱা বাবে ছবিখন বিতৰ্কৰ আৱৰ্ততো সোমাইছে। ১২৩ মিনিট দৈৰ্ঘ্যৰ ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ গুৱাহাটী, মঙলদৈ, কাজিৰঙা আৰু মাজুলীত সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছে। ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ পূৰ্বে পৰিচালকে নিউৰ'ছাৰ্জনৰ পৰা বোমা বিষ্ফোৰণৰ দৰে দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হোৱা লোকৰ মানসিক স্থিতি সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰে।
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা ভগৱ্ৎ প্ৰীতমৰ আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপনা শব্দযন্ত্ৰী অমৃত প্ৰীতম দত্তৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
উগ্ৰ নাৰীবাদ
উগ্ৰ নাৰীবাদীসকলে সমাজখনক মৌলিকভাৱে পিতৃতন্ত্ৰ হিচাপে লয়, য’ত পুৰুষে নাৰীৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে আৰু শোষিত কৰে। উগ্ৰ নাৰীবাদীসকলে বৰ্তমানৰ সামাজিক নীতি-নিয়ম আৰু প্ৰতিষ্ঠানক প্ৰত্যাহ্বান জনাই নাৰী আৰু ছোৱালীক অন্যায় সমাজৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ সংগ্ৰামত পিতৃতন্ত্ৰক প্ৰতিহত কৰিব বিচাৰে। এই সংগ্ৰামৰ ভিতৰত আছে নাৰীৰ যৌন বস্তুনিষ্ঠকৰণৰ বিৰোধিতা কৰা, ধৰ্ষণ আৰু হিংসাৰ দৰে বিষয়ৰ প্ৰতি জনসচেতনতা বৃদ্ধি কৰা, লিংগ ভূমিকাৰ ধাৰণাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা৷ দ্য ডায়েলেক্টিক অৱ চেক্স (১৯৭০)ত শ্বুলামিথ ফায়াৰষ্টোনে উল্লেখ কৰা মতে: "নাৰীবাদী বিপ্লৱৰ শেষ লক্ষ্য হ'ব লাগিব৷ প্ৰথম নাৰীবাদী আন্দোলনৰ নিচিনাকৈ কেৱল পুৰুষৰ বিশেষাধিকাৰ নিৰ্মূল কৰাই নহয়, লিংগ পাৰ্থক্যটোও নাইকিয়া কৰা: যাতে মানুহৰ মাজত যৌনাংগৰ পাৰ্থক্য সাংস্কৃতিকভাৱে আৰু কাহানিও গুৰুত্বপূৰ্ণ নহ'ব।" উগ্ৰ নাৰীবাদীসকলে বিশ্বাস কৰে যে যৌনাংগ আৰু গৌণ লিংগ বৈশিষ্ট্যৰ পাৰ্থক্য সাংস্কৃতিক বা ৰাজনৈতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'ব নালাগে, তেওঁলোকে এইটোও কয় যে প্ৰজননত নাৰীৰ বিশেষ ভূমিকাক স্বীকৃতি দিয়া উচিত আৰু শাস্তিবিহীনভাৱে কৰ্মক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰা উচিত, আৰু কিছুমানে যুক্তি দিছে যে এই সামাজিকভাৱে প্ৰয়োজনীয় কামৰ বাবে ক্ষতিপূৰণ দিব লাগে।
উগ্ৰ নাৰীবাদীসকলে আইনী ব্যৱস্থা (উদাৰ নাৰীবাদৰ দৰে) বা শ্ৰেণী সংঘাতৰ বিপৰীতে (মাৰ্ক্সবাদী নাৰীবাদৰ দৰে) পিতৃতান্ত্ৰিক লিংগ সম্পৰ্কত নাৰীৰ অত্যাচাৰৰ মূল কাৰণটো বিচাৰি উলিয়ায়। ১৯৬০ চনত দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ ভিতৰত উদ্ভৱ হোৱা প্ৰাৰম্ভিক উগ্ৰ নাৰীবাদে সাধাৰণতে পিতৃতন্ত্ৰক অত্যাচাৰৰ অন্যান্য উৎসৰ পূৰ্বে বা ইয়াতকৈ গভীৰভাৱে "অতি-ঐতিহাসিক পৰিঘটনা" হিচাপে লয়, "কেৱল আধিপত্যৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু সৰ্বজনীন ৰূপ নহয়।" পিছলৈ আমূল নাৰীবাদৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা ৰাজনৈতিক-সাংস্কৃতিক নাৰীবাদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সমাজবাদী নাৰীবাদৰ সংহত ৰূপ (যেনে: অৰাজক-নাৰীবাদ)লৈকে আছিল যি সামাজিক শ্ৰেণী, অৰ্থনীতি আৰু ইয়াৰ দৰে বিষয়সমূহক পিতৃতন্ত্ৰৰ সমতুল্য কৰি অত্যাচাৰৰ উৎস হিচাপে ৰাখে।
উগ্ৰ নাৰীবাদ আন্দোলনৰ আৰম্ভণিতে কিছুমান উগ্ৰ নাৰীবাদীয়ে তত্ত্ব আগবঢ়াইছিল যে "অন্য ধৰণৰ স্তৰবৃত্ত পুৰুষৰ আধিপত্যৰ পৰাই গঢ় লৈ উঠিছিল আৰু ইয়াৰ আৰ্হি আছিল৷ সেইবাবেই প্ৰকৃততে পুৰুষৰ আধিপত্যই বিশেষ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল"।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
প্ৰশান্ত গোস্বামী
প্ৰশান্ত গোস্বামী (জন্ম ১৯৫৯) এজন ভাৰতীয় গাণিতিক ভূবিজ্ঞানী, জলবায়ু বিজ্ঞানী আৰু নতুন দিল্লীত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু উন্নয়ন অধ্যয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক প্ৰধান। পূৰ্বতে তেওঁ চতুৰ্থ পাৰাডিগ্ম প্ৰতিষ্ঠানত বিজ্ঞানী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ক্ৰান্তীয় বায়ুমণ্ডলৰ চলকীয় পৰিৱৰ্তনৰ অধ্যয়নৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনত বিজ্ঞানৰ শ্ৰেষ্ঠ পুৰস্কাৰ শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বতৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
ধালো নৃত্য
ধালো নৃত্য (Dhalo) হৈছে ভাৰতৰ গোৱাৰ হিন্দুসকলৰ এক জনপ্ৰিয় লোক নৃত্য। নৃত্যটো মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি পৰিৱেশন কৰে। নৃত্য কৰা গানবোৰ সাধাৰণতে কোংকণী বা মাৰাঠী ভাষাত গোৱা হয়। এই গানৰ বিষয়বস্তুবোৰ সাধাৰণতে ধৰ্মীয় বা সামাজিক প্ৰকৃতিৰ হয়। এইনৃত্য শীতকালৰ আৰম্ভণিত পুহ মাহত এক সপ্তাহজুৰি পৰিচালনা কৰা হয়। যদিও ধালো নৃত্য বহু যোগ ধৰি চলি আহিছে, ২০০৮ চনত, প্ৰথম ধালো উৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছিল। গোৱাৰ কলা আৰু সংস্কৃতি সঞ্চালকালয়ে এই উৎসৱটো প্ৰচাৰ কৰাত সহায় কৰে, আৰু তেতিয়াৰ পৰা কেইবাটাও হিন্দু মন্দিৰত ধলো আৰু ফুগডিৰ (গোৱাৰ আন এটা নৃত্য) প্ৰতিযোগিতা পতা হয়। ধালোক নতুন দিল্লীৰ লোক নৃত্য উৎসৱত উপস্থাপন কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল।
নৃত্যৰ কৌশল আৰু ৰীতি-নীতি
যদিও পুৰুষসকলক অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়, নৃত্যটো সাধাৰণতে মহিলাই কৰে। সাধাৰণতে ১২-২৪ গৰাকী মহিলাই ৰাতিৰ আহাৰৰ পিছত এটা পূৰ্ব-নিৰ্বাচিত নিৰ্দিষ্ট স্থানত একত্ৰিত হয় যাক মাণ্ড" বুলি কোৱা হয়। এই স্থানত তেওঁলোকে ৫, ৭ বা ৯ নিৰন্তৰ ৰাতিৰ বাবে লগ হয়। লোকবিশ্বাস যে এই প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে ঠাইখন পবিত্ৰ হৈ পৰে। তথ্য অনুসৰি ধালো নৃত্য-গীতবোৰ ৰাতিপুৱালৈকে গোটেই ৰাতি চলে। অন্তিম নিশাটো আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় যেতিয়া এই মহিলাসকলৰ বহুতে উত্তেজনাৰ আত্মবিভোৰ হৈ পৰে। তেতিয়া আনসকলে বশ্বাস কৰে যে দেৱীৰ আত্মাই মহিলাসকলৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰিছে: "তাংচেৰ ৰম্ভ আই লি। " উৎসৱৰ শেষত, 'ৰমভা' নামৰ এটা চুটি খেল/প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। এই বৰ্ণনাত, ২১ গৰাকী ৰমভা ভনীয়ে তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ ভায়েকক লগ কৰিব বিচাৰে। ভনীসকলৰ বয়স চৌদ্দৰ পৰা পঁয়ষট্টি বছৰলৈ হʼব পাৰে। তেওঁলোক সকলোৱে তেওঁলোকৰ ভায়েকক মাতে আৰু লগ কৰে। ধালো নৃত্যৰ এইটো একমাত্ৰ পুৰুষ চৰিত্ৰৰ অংশ। ইয়াৰ বাহিৰে কোনো মানুহে অংশগ্ৰহণ কৰিব নকৰে। পুৰুষ চৰিত্ৰটোক "বান্ধৱ" বুলি কোৱা হয়। ৰাতিপুওৱাৰ লগে লগে, গাওঁখনৰ জ্যেষ্ঠজনে তেওঁলোকৰ সকলোৰে কল্যাণৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে। প্ৰতীকহিচাপে নাৰিকলট ভাঙি দিয়া হয় আৰু উপস্থিত লোকসকলক ঘৰত তৈয়াৰ কৰা মিঠাই বিতৰণ কৰা হয়। অন্তিম দিনত মহিলাসকলে বিস্তৃতভাৱে পোছাক পিন্ধে আৰু পুৰুষৰ ছবি অংকন কৰে। ধালো নৃত্যৰ জৰিয়তে গাওঁবাসীসকলে পৃথিৱী মাতৃৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ জীয়াই থকাৰ উপায় প্ৰদান কৰাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা দেখুৱায়।
নৃত্যৰ পোছাক
মহিলাসকলে পৰম্পৰাগত শাৰী আৰু গহনা পিন্ধে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ চুলি ফুলেৰে সজায় আৰু তেওঁলোকে উৎসৱৰ অন্তিম দিনটোত অতি আকৰ্ষণীয়ভাৱে পোছাক পিন্ধিছিল। মানুহে উৎসৱৰ দিনত তেওঁলোকৰ ঘৰ আৰু মন্দিৰৰ ৰঙ্গোলিৰে সজ্জিত কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
দক্ষতা বিকাশ আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়
দক্ষতা বিকাশ আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয় হৈছে সমগ্ৰ দেশত সকলো দক্ষতা বিকাশৰ প্ৰচেষ্টাৰ সমন্বয়ৰ বাবে ৯ নৱেম্বৰ ২০১৪ তাৰিখে গঠন কৰা ভাৰত চৰকাৰ মন্ত্ৰালয়। ঔদ্যোগিক প্ৰশিক্ষণ, শিক্ষানবিশ আৰু অন্যান্য দক্ষতা বিকাশৰ দায়িত্ব "শ্ৰম আৰু নিযুক্তি মন্ত্ৰালয়"ৰ পৰা ১৬ এপ্ৰিল ২০১৫ তাৰিখে নতুনকৈ নিৰ্মিত এই মন্ত্ৰালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে দক্ষ জনশক্তিৰ চাহিদা আৰু যোগানৰ মাজৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰা, কেৱল বিদ্যমান চাকৰিৰ বাবেই নহয়, সৃষ্টি কৰিব লগা চাকৰিৰ বাবেও নতুন দক্ষতা আৰু উদ্ভাৱনী মূলক চিন্তা ধাৰণ কৰা।
সংস্থা সমূহ
মন্ত্ৰালয়ে নিম্নলিখিত প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সৈতে দক্ষতা বিকাশৰ পদক্ষেপ আৰু প্ৰশিক্ষণ আন্তঃগাঁথনি প্ৰদান আৰু সুবিধা প্ৰদান কৰাৰ দায়িত্বত আছে।
প্ৰশান্ত চন্দ্ৰ মহালানবিছ
প্ৰশান্ত চন্দ্ৰ মহালান'বিছ (২৯ জুন ১৮৯৩– ২৮ জুন ১৯৭২) এজন ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু প্ৰয়োগিক পৰিসংখ্যাবিদ। পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ মহালান'বিছ দূৰত্ব নামৰ মাপক আৱিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁ জনাজাত। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় পৰিসংখ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু বৃহৎ আকাৰৰ সমীক্ষাৰ বাটকটীয়া। তেওঁৰ জন্মদিন ২৯ জুন ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ
ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ (Competition Commission of India; চমুকৈ CCI হৈছে ভাৰতৰ মুখ্য প্ৰতিযোগিতা নিয়ন্ত্ৰণ সংস্থা। ই ভাৰতৰ কৰ্পোৰেট কাৰ্য মন্ত্ৰণালয়ৰ এক ন্যায়িক সংস্থা। এই আয়োগ প্ৰতিযোগিতা আইন, ২০০২-ৰ প্ৰণয়ন আৰু ভাৰতত প্ৰতিযোগিতাৰ (কৰ্পোৰেট খণ্ড) সৈতে সম্পৰ্কিত ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব পৰা কাৰ্যসমূহ হ্ৰাস কৰাৰ বাবে দায়ৱদ্ধ। আয়োগে আইনখনৰ অধীনত দুটা একত্ৰিত হোৱা সংস্থাৰ একত্ৰীকৰণকো ইহঁতে বজাৰখনৰ একেচেটীয়া অধিকাৰ পাব নোৱাৰাকৈ অনুমোদন জনায়।
২০০৩ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত ভাৰতীয় প্ৰতিস্পৰ্ধা আয়োগ গঠন কৰা হয়। ২০০৯ চনত ই সম্পূৰ্ণ কাৰ্যক্ষম হৈ উঠে। আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী চেয়াৰমেন আছিল ধনেন্দ্ৰ কুমাৰ। আয়োগৰ বৰ্তমানৰ চেয়াৰপাৰ্ছন হৈছে সংগীতা বাৰ্মা। তেওঁ ২০২২ চনৰ অক্টোবৰত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
বৈদ্যনাথ মন্দিৰ
বৈদ্যনাথ মন্দিৰ ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান তীৰ্থস্থান। শিৱৰ বাৰ জ্যোতিৰ্লিংগৰ ভিতৰত বৈদ্যনাথ মন্দিৰৰ শিৱলিংগকো এক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সেয়েহে ভাৰতৰ শৈৱ উপাসক সকলে বৈদ্যনাথ মন্দিৰ দৰ্শনত চৰম সাৰ্থকতা বিচাৰি পায়। পৌৰাণিক আখ্যানৰ ভিত্তিত নিৰূপণ কৰা বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগৰ প্ৰকৃত অৱস্থিতি লৈ অৱশ্যে যথেষ্ঠ মতানক্য আছে। বৈদ্যনাথ মন্দিৰ ভাৰত বিহাৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ দেওগড় নামে ঠাইত অৱস্থিত।
তিনিখন ভিন্ন ভিন্ন স্থানৰ শিৱলিংগক বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগ হিচাপে সেই স্থান অধিবাসীসকলে দাবী প্ৰদৰ্শন কৰে। এই তিনি তীৰ্থস্থান হ’ল-
বৈদ্যনাথ মন্দিৰৰ পৌৰাণিক আখ্যান
পৌৰাণিক আখ্যান মতে লংকাপতি ৰাৱণে মাক কৈকেশীৰ পৰামৰ্শমতে এই কথাত আশ্বস্ত হয় যে, যদিহে মহাদেৱক কৈলাশৰ পৰা আহি লংকাত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ সৈমান কৰিব পৰা যায়, তেন্তে লংকা নগৰী চিৰদিনলৈ শত্ৰুৰ পৰা অজেয় হৈ ৰ’ব। সেই গতিকে ৰাৱণে কৈলাশলৈ গৈ মহাদেৱৰ স্ত্তুতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্ত্ত ৰাৱণৰ কঠোৰ তপস্যাটো মহাদেৱ সন্ত্তষ্ট নোহোৱাত উপায়হীন হৈ শেষত ৰাৱণে নিজকে শিৰচ্ছেদ কৰি মহাদেৱক আহুতি আগবঢ়াবলৈ উদ্যত হয়। ৰাৱণে এটা এটাকৈ নিজৰ নটাকৈ মূৰ তপ যজ্ঞত আহুতি দিয়াৰ পিছক্ষণতে মহাদেৱ আহি উপস্থিত হয় আৰু ৰাৱণক মনোবাঞ্চিত বৰদান দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। ৰাৱণে তেতিয়া মহাদেৱক লংকালৈ আহি বাস কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। মহাদেৱে এই কথাত নিজৰ অপাৰগতা বৰ্ণনা কৰি কয় যে তেওঁ ৰাৱনক এক জ্যোতিৰ্লিংগ প্ৰদান কৰিব আৰু সেই জ্যোতিৰ্লিংগ লংকাত স্থাপন হোৱাটোৱে লংকা নগৰীক শত্ৰুৰ পৰা চিৰদিন অজেয় কৰি ৰাখিব। লগতে এই বুলিও সাৱধান বাণী শুনালে যে যদিহে যাত্ৰাকালত ৰাৱণে সেই জ্যোতিৰ্লিংগক মাটিত স্পৰ্শ কৰাই তেন্তে সেই জ্যোতিৰ্লিংগ সেই স্থানতে চিৰদিনলৈ প্ৰতিষ্ঠিত হৈ ৰ’ব। ৰাৱণ এই কথাত পৰম হৰ্ষিত হৈ জ্যোতিৰ্লিংগৰ সৈতে নিজৰ পুষ্পক বিমানত উঠি লংকালৈ প্ৰস্থান কৰে। ইফালে এই বতৰা পাই দেৱতাসকলৰ মাজত হাহাকাৰ লাগে আৰু সকলোৱে মিলি দেৱৰ্ষি নাৰদৰ পৰামৰ্শ মতে ভগৱান গনেশৰ শৰণাপন্ন হয়। যাত্ৰাপথত ৰাৱনে কোনো কাৰণত মাটিত অৱতৰণ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ৰাৱণে ওচৰে পাজৰে বিচাৰি এজন গৰখীয়া ল’ৰাক দেখি তেওঁকে সেই জ্যোতিৰ্লিংগটি খন্তেক সময় ধৰি ৰাখিবলৈ কয়। সেই গৰখীয়া ল’ৰা জন আছিল দেৱতা গণেশ। ৰাৱণৰ অলক্ষিতে তেওঁ ততাতৈয়াকৈ জ্যোতিৰ্লিংগটি ভূমিত স্থাপন কৰে আৰু অন্তৰ্ধান হয়। ৰাৱণে অলেখ চেষ্টা কৰিও জ্যোতিৰ্লিংগ পুনৰোদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰি বিমৰিষ মনেৰে লংকালৈ ৰাওনা হয়। দেৱতা সকলে নিজ উদ্দেশ্যত সফল হৈ সেই স্থানত আহি জ্যোতিৰ্লিংগৰ পূজা-অৰ্চনা কৰে আৰু সেই জ্যোতিৰ্লিংগই আজিলৈ বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগ হিচাপে বিৰাজমান হৈ আছে।
মিছ ৱৰ্ল্ড
মিছ ৱৰ্ল্ড (Miss World) বা বিশ্ব সুন্দৰী হৈছে এক আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা। এই আটাইতকৈ পুৰণি আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাখন ১৯৫১ চনত এৰিক মৰ্লিয়ে যুক্তৰাজ্যত সৃষ্টি কৰিছিল। ২০০০ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছৰে পৰা মৰ্লিৰ বিধৱা পত্নী জুলিয়া মৰ্লিয়ে এই প্ৰতিযোগিতাৰ সহ-সভাপতিত্ব কৰে।  মিছ ইউনিভাৰ্ছ, মিছ ইণ্টাৰনেচনেল আৰু মিছ আৰ্থৰ সৈতে এই প্ৰতিযোগিতাখন বিগ ফোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। বৰ্তমানৰ মিছ ৱৰ্ল্ড হৈছে পোলেণ্ডৰ কাৰোলিনা বিলোস্কা যাক ১৬ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে পৰ্টো ৰিকোৰ চান ৱানত জামাইকাৰ টনি-এন সিঙে মুকুট পিন্ধাইছিল। মিছ ৱৰ্ল্ডত জয়ি হোৱা তেওঁ পোলেণ্ডৰ দ্বিতীয় প্ৰতিযোগী। ￼
বিশ্ব সুন্দৰীৰ খিতাপ বিজয়ীসকল
•২০২১: কাৰ'লিণা ৱেলাৱ্স্কা(প'লেণ্ড)
•২০১৯: ট'নি এন্ সিং ( জামাইকা )
•২০১৮: ভেনেসা পন্সে দে লিয়ন ( মেক্সিকো)
•২০১৭: মানুসী সিল্লাৰ ( ভাৰত )
•২০১৬: ষ্টেফেনি দেল ভাল ( পুৱেৰ্ট ৰিক')
•২০১৫:মিৰেইয়া লালাগুনা ( স্পেইন)
•২০১৪: ৰ'লিন ষ্ট্ৰাউচ (দক্ষিণ আফ্ৰিকা)
•২০১৩: মেগান য়ং ( ফিলিপাইনস)
•২০১২: য়ু ৱেংশিয়া ( চীন)
•২০১০: আলেকজেণ্ড্ৰিয়া মিলস্ ( আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)
•২০০০: প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা ( ভাৰত)
•১৯৯৯: যুক্তা মুখী ( ভাৰত)
•১৯৯৪: ঐশ্বৰ্যা ৰায় ( ভাৰত)
বিংশ শতিকা
১৯৫১ চনত, এৰিক মৰ্লিয়ে ফেষ্টিভেল অফ ব্ৰিটেইন উদযাপনৰ অংশ হিচাপে এক বিকিনি (সাঁতোৰৰ পোছাক) প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছিল যাক তেওঁ ফেষ্টিভেল বিকিনি প্ৰতিযোগিতা বুলি অভিহিত কৰিছিল। অনুষ্ঠানটো সংবাদ মাধ্যমৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছিল, আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ দ্বাৰা ইয়াক "মিছ ৱৰ্ল্ড" বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। চুইমচুট প্ৰতিযোগিতাখন সাঁতোৰৰ পোছাক প্ৰচাৰ কৰিবলৈ কৰা হৈছিল। যি প্ৰচাৰ পিছলৈ বজাৰত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, আৰু যাক এতিয়াও ব্যাপকভাৱে অশালীন বুলি গণ্য কৰা হয়। যেতিয়া ১৯৫১ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী, চুইডেনৰ কেৰ্ষ্টিন "কিকি" হাকানচনক সাঁতোৰৰ পোছাক পিন্ধা অৱস্থাত মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল, তেতিয়া এই বিতৰ্কটোৰ প্ৰথমে সৃষ্টি হৈছিল।
প্ৰতিযোগিতাখন যদিও মূলতঃ ব্ৰিটেইন উৎসৱৰ বাবে এক প্ৰতিযোগিতা হিচাপে পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল, কিন্তু এৰিক মৰ্লিয়ে মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। মৰ্লিয়ে "মিছ ৱৰ্ল্ড" নামটো ট্ৰেডমাৰ্ক হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰিছিল, আৰু পিছলৈ সকলো প্ৰতিযোগিতা সেই নামেৰে অনুষ্ঠিত হৈছিল। অৱশ্যে, সাঁতোৰৰ পোছাক পিন্ধি Håkansson মুকুট পিন্ধাৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা বিতৰ্কৰ বাবে, ধৰ্মীয় পৰম্পৰা থকা দেশবোৰে ভৱিষ্যতৰ অনুষ্ঠানলৈ প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ নকৰাৰ ভাবুকি আহিছিল, আৰু পোপে সাঁতোৰৰ পোছাকৰ গৰিহণা দিছিল। সাঁতোৰৰ পোছাকৰ প্ৰতি আপত্তিৰ ফলত ভৱিষ্যতৰ সকলো প্ৰতিযোগিতাত ইয়াৰ সলনি অধিক বিনয়ী পোছাক পৰিধানৰ ওপৰত গুৰুত্ত দিয়া হৈছিল, আৰু ১৯৭৬ চনৰ পৰা সাঁতোৰৰ পোছাকৰ সলনি মুকুট পিন্ধাৰ বাবে ইভিনিং গাউন ৰখা হৈছিল। হাকানচনেই সাঁতোৰৰ পোছাক পিন্ধি মুকুট পিন্ধা একমাত্ৰ মিছ ৱৰ্ল্ড হৈ ৰʼল। মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৩ত সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে স্থানীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আপোচ হিচাপে আকৌ সাঁতোৰৰ পোছাক পিন্ধি দৰ্শকৰ আগত ওলাইছিল কিন্তু লগতে কঁকালত এটা পৰম্পৰাগত চাৰোং মেৰিয়াই লৈছিল।
একবিংশ শতিকা
প্ৰথম কৃষ্ণাঙ্গ আফ্ৰিকাৰ মিছ ৱৰ্ল্ড বিজয়ী নাইজেৰিয়াৰ আগবানি ডাৰেগোক ২০০১ চনত মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ বাবে সেই সংস্কৰণৰ সময়ত "ভোট ফৰ মি" টেলিভিছন অনুষ্ঠান এটা বনোৱা হৈছিল, য'ত প্ৰতিনিধিসকলক সাগৰৰ পাৰত দেখুওৱা হৈছিল, আৰু দৰ্শকসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ বাবে ফোন কৰিবলৈ বা অনলাইন ভোট দিবলৈ অনুমতি দিছিল। এই অনুষ্ঠানটো বীচ বিউটি আৰু ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানবোৰৰ সম্প্ৰচাৰক সকলক টেলিভিছনৰ বিশেষ অনুষ্ঠান হিচাপে বিক্ৰী কৰা হৈছিল। আই টিভিয়ে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা ডিজিটেল চেনেল আইটিভি ২ত ২০০১ চনৰ প্ৰতিযোগিতাখন সম্প্ৰচাৰ কৰে, যাৰ বিশেষ সম্প্ৰচাৰ এসপ্তাহ আগতে মুখ্য আইটিভি চেনেলত হৈছিল।
২০০২ চনত এই প্ৰতিযোগিতাখন নাইজেৰিয়াৰ ৰাজধানী চহৰ আবুজাত ফাইনে (সমাপ্তি খণ্ড) আয়োজনৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। এই সিদ্ধান্তই বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল, কিয়নো সেই সময়ত উত্তৰ নাইজেৰিয়াত শ্বৰিয়া আইন চলিছিল আৰু এগৰাকী মহিলা আমিনা লাৱালে তাত শ্বৰিয়া আইনৰ অধীনত ব্যভিচাৰৰ বাবে শিলগুটি মাৰ খাই মৃতপ্ৰাই অৱস্থাত আছিল। কিন্তু মিছ ৱৰ্ল্ডে প্ৰতিযোগিতাখন চাৰিওফালে প্ৰচাৰ কৰি লাৱালৰ দুৰ্দশাৰ প্ৰতি অধিক বিশ্বব্যাপী সজাগতা আৰু পদক্ষেপ আনিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৪ অনুষ্ঠানত, মিছ ৱৰ্ল্ডৰ সফল মুকুট পিন্ধা মিছ ৱৰ্ল্ড ঐশ্বৰ্য ৰায় তেওঁৰ স্বামী অভিষেক বচ্চন, কন্যা আৰাধ্যা আৰু মাতৃ বৃন্দা ৰায়ৰ সৈতে উদযাপনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াক ২০১৪ চনৰ পিছৰ পৰা স্থানীয় টিভি চেনেল লণ্ডন লাইভত এই অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈ আহিছে।
মেম'গ্ৰাফি
মেম'গ্ৰাফি (Mammography) হৈছে ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু স্ক্ৰিণিঙৰ বাবে মানৱ স্তন পৰীক্ষা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক প্ৰক্ৰিয়া। এই প্ৰক্ৰিয়াত নিম্ন-শক্তিসম্পন্ন ৰঞ্জন ৰশ্মি (~ ৩০ kVp) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মেম'গ্ৰাফিক মাষ্ট'গ্ৰাফি (Mastography) বুলিও কোৱা হয়। মেম'গ্ৰাফিৰ লক্ষ্য হৈছে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ আগতীয়াকৈ চিনাক্ত কৰা। সাধাৰণতে মেম'গ্ৰামত পৰিলক্ষিত হোৱা বৈশিষ্ট্যসূচক পিণ্ড বা মাইক্ৰ'কেলচিফিকেশ্যনৰ জৰিয়তে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ চিনাক্ত কৰা হয়।
এক্স-ৰে'ত যেনেকৈ প্ৰতিচ্ছবি সৃষ্টি কৰিবলৈ আয়নীয় বিকিৰণৰ পালি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, ঠিক তেনেকৈ মেম'গ্ৰাফিটো প্ৰতিচ্ছবি সৃষ্টি কৰিবলৈ আয়নীয় বিকিৰণৰ পালি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত ফলাফলৰ অস্বাভাৱিকতা চিনাক্ত কৰিবলৈ এই প্ৰতিচ্ছবিসমূহ বিশ্লেষণ কৰা হয়। মেম'গ্ৰাফিত হাড়ৰ ৰেডিঅ'গ্ৰাফিৰ বাবে ব্যৱহৃত এক্স-ৰে'তকৈ কম শক্তিৰ এক্স-ৰে' সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ কৰা যায়। আল্ট্ৰাছাউণ্ড, ডাক্ট'গ্ৰাফি, পজিট্ৰন এমিছন মেম'গ্ৰাফি (PEM) আৰু মেগ্‌নেটিক ৰেজ'নেন্স ইমেজিং (MRI) হৈছে মেম'গ্ৰাফিৰ লগত সংলগ্ন পৰীক্ষা। মেম'গ্ৰাফিত স্পষ্টকৈ পৰিলক্ষিত নোহোৱা পিণ্ডৰ অধিক মূল্যায়নৰ বাবে সাধাৰণতে আল্ট্ৰাছাউণ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হয়। স্তনাগ্ৰৰ পৰা ওলোৱা তেজৰ মূল্যায়ন কৰিবলৈ কিছুসংখ্যক প্ৰতিষ্ঠানত এতিয়াও ডাক্ট'গ্ৰামৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিহে মেম'গ্ৰামৰ দ্বাৰা ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা নাযায়। সন্দেহজনক ফলাফলৰ অধিক মূল্যায়নৰ বাবে এম আৰ আই ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। তদুপৰি ইতিমধ্যে আক্ৰান্ত হোৱা স্তন কৰ্কট ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত অস্ত্ৰোপচাৰৰ পূৰ্ব মূল্যায়নৰ বাবেও এম আৰ আই ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাতে অতিৰিক্ত ঘা (lesions) পৰিলক্ষিত হ'লে অস্ত্ৰোপচাৰৰ পদ্ধতি সলনি কৰিব পৰা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, লাম্পেক্ট'মি (স্তনৰ কিছু অংশহে গুচোৱা হয়) পদ্ধতি সলনি কৰি মাষ্টেক্ট'মি (গোটেই স্তনটোৱে গুচোৱা হয়) পদ্ধতিৰ সহায়ত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা। অনুসন্ধান কৰা অন্যান্য প্ৰক্ৰিয়াবোৰৰ ভিতৰত আছে টম'ছিনথেছিছ।
ইউ এছ প্ৰিভেনটিভ ছাৰ্ভিছেছ টাস্ক ফ'ৰ্চে দিয়া পৰামৰ্শ (২০১৬) অনুসৰি ৫০ বছৰ বয়সৰ পৰা ৭৪ বছৰ বয়সৰ মাজৰ মহিলাই প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে মেম'গ্ৰাফি কৰাব লাগে। তদুপৰি আমেৰিকান কলেজ অৱ ৰেডিঅ'লজি আৰু আমেৰিকান কেন্সাৰ চছাইটিয়ে পৰামৰ্শ দিছে যে কোনো মহিলাই ৪০ বছৰ বয়সৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰতি বছৰে মেম'গ্ৰাফি কৰাব লাগে। আনহাতে কানাডিয়ান টাস্ক ফ'ৰ্চ অন প্ৰিভেনটিভ হেল্‌থ কেয়াৰ (২০১২) আৰু ইউৰোপিয়ান কেন্সাৰ অবজাৰভেটৰিয়ে দিয়া পৰামৰ্শ অনুসৰি ৫০ বছৰ বয়স আৰু ৬৯ বছৰ বয়সৰ মহিলাই প্ৰতি দুই-তিনি বছৰৰ মূৰে মূৰে মেম'গ্ৰাফি কৰাব লাগে। এই টাস্ক ফ'ৰ্চৰ প্ৰতিবেদনসমূহে দেখুৱাইছে যে অধিক সঘনাই কৰা মেম'গ্ৰাফিৰ ফলত বিভিন্ন বিপদাশংকাৰ উদ্ভৱ হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, অপ্ৰয়োজনীয় অস্ত্ৰোপচাৰ আৰু উদ্বিগ্নতা। ইয়াৰোপৰি মেম'গ্ৰাফিৰ বিকিৰণে স্তন কেন্সাৰ বৃদ্ধিত কমকৈ যদিও গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। স্তনৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত মেম'গ্ৰাফি কৰাটো উচিত নহয়। মেম'গ্ৰাফিৰ ক্ষেত্ৰত মিছা-ঋণাত্মক ত্ৰুটিৰ (False-negative error) হাৰ অতি কমেও ১০%।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰেডিঅ'গ্ৰাফি
ৰামানুজন আৰু তেওঁৰ গণিত (গ্ৰন্থ)
ৰামানুজন আৰু তেওঁৰ গণিত (Ramanujan Aaru teur Gonit) হৈছে ভাৰতীয় তথা অসমীয়া গণিতজ্ঞ, গণিত অধ্যাপক, লেখক নয়নদীপ ডেকা বৰুৱাৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ পৰা ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থখনত গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ জীৱনকাহিনী আৰু তেওঁৰ গাণিতিক অৱদানৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা আছে। গ্ৰন্থখন লেখকে কোনো ব্যক্তিবিশেষৰ সলনি 'গণিতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীলৈ'কে কিতাপখন আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
ৰামানুজনৰ জীৱনীভিত্তিক কিতাপখনৰ তথ্যসমূহ গৱেষণালব্ধ। লেখকৰ বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা তথা সংগৃহীত উপাদানৰ পৰিষ্কাৰ বিশ্লেষণে এই জীৱনী সাহিত্যক প্ৰতিটো দিশতে কৰি তুলিছে গৱেষণালব্ধ। লেখক নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা হৈছে ৰামানুজনৰ টোকাবহীবোৰ সম্পাদনা কৰা প্ৰখ্যাত গণিতজ্ঞ ব্ৰুচ চি বাৰ্ণ্টৰ সৈতে গৱেষণা কৰি অহা এজন ব্যক্তি। কিতাপখনৰ বকলাত উল্লেখ আছে, “ডেকা বৰুৱা ব্যক্তিগতভাৱেও ৰামানুজনৰ প্ৰবল অনুৰাগী। তেওঁৰ গৱেষণাৰ এক বৃহৎ অংশ হৈছে ৰামানুজনৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত গণিত।” ৰামানুজনৰ বিস্ময়কৰ গণিতৰ সৈতে তেওঁ কিদৰে চিনাকি হৈছিল, আগ্ৰহান্বিত হৈছিল, আৰু তেনে বিষয়তে গৱেষণাৰ মন বান্ধিছিল, সেই বিষয়ে কিতাপখনৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে। “... ময়ো হাইস্কুলত পঢ়ি থাকোঁতে শুনিছিলো, দুই-এটা প্ৰবন্ধও বাতৰি-কাকত, আলোচনী আদিত পঢ়িছিলোঁ। কিন্তু ৰামানুজনে কেনেধৰণৰ অংক কৰিছিল, গণিতৰ কেনেকুৱা নতুন ধাৰণা অৱতাৰণা কৰিছিল, কি কাৰণে তেওঁক বিশ্বৰ মহান গণিতজ্ঞসকলৰ এজন বুলি ধৰা হয়, সেই ধাৰণা তেতিয়া স্পষ্ট কৰিবলৈ সুযোগ পোৱা নাছিলো। .."বুলি পাতনিত উল্লেখ কৰি লেখকে নিজে পাই অহা অভাৱ দাঙি ধৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে কিতাপখন লিখাৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰি পাতনিত লেখকে এনেদৰে লিখিছে “আনুষ্ঠানিকভাৱে কেৱল এফ এলৈকে পঢ়িলেও ৰামানুজনে নিজে নিজে উল্লিখিত কঠিন বিষয়বোৰতো অসাধাৰণ চিন্তাৰে, সুতীক্ষ্ণ পৰ্যৱেক্ষণ ক্ষমতাৰে, অসামান্য বৰঙণি আগবঢ়াই গণিতৰ ক্ষেত্ৰখন সমৃদ্ধ আৰু প্ৰভাৱিত কৰি গ’ল। আগ্ৰহী পঢ়ুৱৈয়ে, বিশেষকৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে, বিষয়বোৰৰ সম্পৰ্কে অধিক পঢ়ি শিকিবলৈ আগ্ৰহী হ’ব বুলি কিতাপৰ শেষলৈ কেইখনমান গ্ৰন্থৰ নাম সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।”
“ৰামানুজন আৰু তেওঁৰ গণিত”ত ৰামানুজনক এজন মানৱীয় দোষ-গুণ সম্পন্ন ব্যক্তি হিচাপে তুলি ধৰি লেখকে গণিত আৰু সাহিত্যৰ সুসমন্বয় ঘটোৱা কিতাপখন সকলো শ্ৰেণীৰ পঢ়ুৱৈৰ বাবে সুখপাঠ্য। গণিতদ্ৰষ্টা ৰামানুজনৰ কেইবাটাও ঘটনা,যিসমূহ মুখ বাগৰি অথবা অতিৰঞ্জিত হৈ জনমানসত প্ৰচলিত হৈ আহিছে, সেইসমূহৰ সঠিক বিৱৰণ কিতাপখনত উপলব্ধ। কিতাপখনত ব্যৱহৃত তথ্য-উৎসৰ বিস্তৰ উল্লেখ প্ৰসংগসমূহত কৰি গৈছে।
কিতাপখনত সৰ্বমুঠ চৈধ্যটা অধ্যায় সন্নিৱিষ্ট আছে। ইয়াৰে প্ৰথম আঠটা জীৱনীভিত্তিক আৰু তাৰ পিছৰ চাৰিটা গণিতভিত্তিক। ৰামানুজনঃ সংক্ষিপ্ত জীৱন চৰিত শীৰ্ষক প্ৰথম অধ্যায়ত ৰামানুজনৰ চমু জীৱনী ৰচনা, তাৰ পিছতে কিদৰে দৰিদ্ৰতাৰ চাপত তেওঁ ফলিত অংক কৰি কৰি টোকাবহীত ফলাফলসমূহ ৰাখি গৈছিল, পিছত কেতিয়া আৰু কেনেকৈ সেইসমূহ গণিতৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি বৰ্তমানেও সংৰক্ষণ হৈ আহিছে সেই যাত্ৰা বৰ্ণাইছে ৰামানুজনৰ টোকাবহীবোৰ, ৰামানুজনৰ হেৰুওৱা টোকাবহীবোৰ, আৰু ৰামানুজনৰ ফলিখন প্ৰভৃতি অধ্যায় তিনিটাত। পঞ্চমটি অধ্যায়, ৰামানুজন আৰু জানকীত দৃঢ়মনা, স্বাধীনচিতীয়া, মৰমিয়াল, মহানুভৱী পত্নী জানকীৰ জীৱন-চিত্ৰক আলোকপাত কৰিছে। পৰ্য্যায়ক্ৰমে ৰামানুজনৰ অসুখত ৰামানুজনৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় তথ্য, গৱেষণা সহিতে কষ্টসহিষ্ণু গুণৰ অধিকাৰী ৰামানুজনজন আৰু ৰামানুজন, কলিনেট হাউছ আৰু ১৭২৯ সংখ্যাটোত ১৭২৯ সংখ্যাটোৰ ঘটনাটোৰ বিশদ বিৱৰণ অতিৰঞ্জিত নকৰাকৈ প্ৰামাণিক ৰূপত তুলি ধৰি মানুহ ৰামানুজনজনক প্ৰতিভাত কৰিছে।
ৰামানুজন আৰু পাই, ৰামানুজন আৰু বিভাজনতত্ত্ব, ৰামানুজন আৰু সৰ্বজনীন দ্বিঘাত ৰূপ আৰু ৰজাৰ্ছ-ৰামানুজন অভেদ, ফলন আৰু অবিৰত ভগ্নাংশ, এই চাৰিটা হৈছে গণিত-ভিত্তিক অধ্যায়। গণিত ক্ষেত্ৰৰ লগ জড়িত হোৱা-নোহোৱা নিৰ্বিশেষে সকলো শ্ৰেণীৰ পঢ়ুৱৈয়ে পঢ়িব পৰাকৈ গণিতৰ(ৰামানুজনৰ) বিষয়বস্তুৰ এনে আলোচনা অসমীয়া কিতাপত এয়ে প্ৰথম।
বিশ্বৰ বিভিন্ন মহান ব্যক্তিয়ে ৰামানুজন সম্পৰ্কে আগবঢ়োৱা অভিমত কিছু সন্নিৱিষ্ট আছে সামৰণি শীৰ্ষক অধ্যায়়ত।
জীৱনভিত্তিক আৰু গণিতভিত্তিক অধ্যায়সমূহৰ লগতে কিতাপখনৰ শেহৰ ফালে সহায় লোৱা নিৰ্বাচিত গ্ৰন্থপঞ্জী শীৰ্ষক অধ্যায়ত লেখকে সংযোগ কৰিছে কুৰিখন প্ৰসংগ পুথি। একেবাৰে শেষত আছে বাৰখন বিশেষ আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰালেৰে প্ৰাসংগিক ফটো শীৰ্ষক এটি অধ্যায়।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা বৰ্তমান তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ এজন অধ্যাপক। ৰামানুজনৰ গণিতৰ সৈতে জড়িত কৰ্মৰাজিৰ বাবে তেওঁ জনাজাত। বিশেষকৈ তেওঁ সহযোগীসকলৰ সৈতে লগ লাগি বিভিন্ন পদ্ধতিৰে বিভিন্ন বিভাজন ফলনৰ ৰামানুজন-সদৃশ সৰ্বাংগসম সম্পৰ্ক (Ramanujan type congruences)ৰ বিকাশ সাধন কৰিছে। ২০০৬-০৭ বৰ্ষত এবছৰৰ বাবে তেওঁ আৰবানা-চেম্পেইনৰ ইলিন'ই বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্ৰুচ চি বাৰ্ণ্টৰ সৈতে কাম কৰিছিল। ২০০৫-০৬ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগৰ পৰা এটা BOYSCAST ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:গণিতৰ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ
মহাদেৱ দেশাই
মহাদেৱ দেশাই (১ জানুৱাৰী ১৮৯২ – ১৫ আগষ্ট ১৯৪২) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কাৰ্যকৰ্তা তথা ৰাষ্ট্ৰবাদী লেখক আছিল। তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধি এইকাৰণেই বেছি যে তেওঁ বহু সময়লৈ (প্ৰায় ২৫ বছৰ) জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ ব্যক্তিগত সচিব আছিল।
জীৱন পৰিচয়
১৮৯২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত চুৰাটৰ সৰস নামৰ এখন সৰু গাঁৱত মহাদেৱ দেশাইৰ জন্ম হৈছিল। ১৯১৭ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত গোধৰা নামে ঠাইত মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম সাক্ষাত্ হৈছিল। ইয়াৰ পৰাই মহাদেৱ দেশাই বাপু আৰু তেওঁৰ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে আৰু জীৱন পৰ্যন্ত ৰাষ্ট্ৰসেৱা কৰি ১৯৪২ চনৰ ১৫ আগষ্টত আগা খান পেলেচত নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে। মহাদেৱ দেশাইয়ে বাপুৰ ব্যক্তিগত সচিব হিচাবে কাম কৰি নিজৰ ডায়েৰীত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ যি জীৱন্ত বৰ্ণন কৰিছে, সেইয়া অদ্ভুত। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সৈনিক আছিল। হসীদে এদীবৰ 'ইনচাইড ইণ্ডিয়া' নামৰ কিতাপখনৰ 'ৰঘুবৰ তুমকো মেৰী লাজ' নামৰ চতুৰ্থ অধ্যায়ত মহাদেৱ দেশাইৰ সুন্দৰ বৰ্ণন পোৱা যায়। বাপুৰ সৈতে ভাৰত ভ্ৰমণ তথা জেল যাত্ৰাৰ উপৰিও গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ মহাৰজাৰ নিমন্ত্ৰণত মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে মহাদেৱ দেশাইয়ে বাকিংঘম পেলেচ, ইংলেণ্ডলৈও যায়। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক নিজপুত্ৰ মানিছিল।
সেৱাগ্ৰাম
মহাদেৱ দেশাইয়ে সেৱাগ্ৰামত বাস কৰিছিল।
দ্যা ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট
১৯২১ চনত মহাদেৱ দেশাইয়ে এলাহাবাদৰ পৰা প্ৰকাশিত দ্যা ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট নামৰ বাতৰিকাকতখনৰ সৈতে জড়িত হয়। মতিলাল আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু জেললৈ যাৱলগীয়া হোৱাত মহাদেৱ দেশাইয়ে এই কাকতখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। মহাদেৱ দেশাই গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ পুত্ৰ দেৱদাস গান্ধীয়ে এই কাকতখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয় আৰু দেশাইৰ পত্নী দুৰ্গাবেনে সক্ৰিয় সংযোগ দিয়ে। 100px|thumb|হৰিজন পত্ৰ মহাদেৱ দেশাই হৰিজন নামৰ আন এখন বাতৰিকাকতৰো সম্পাদক আছিল আৰু ১৯২৪ চনত নৱজীৱনৰ সম্পাদক আছিল।
মৃত্যু
১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত মুম্বাইৰ গোৱালিয়ৰ টেকৰ পথাৰত নিজৰ ঐতিহাসিক ভাষণত মহাত্মা গান্ধীয়ে "ভাৰত এৰা - কৰা নহলে মৰা" শ্লোগান দিছিল। ৯ আগষ্টত পুৱাই মহাত্মা গান্ধী, সৰোজিনী নাইডু আৰু মহাদেৱ দেশাইক ইংৰাজে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আগা খান পেলেচত বন্দী কৰি থয়। অৱশেষত ১৫ আগষ্টত মহাদেৱ দেশাইৰ এই কাৰাগাৰতেই মৃত্যু হয়।
মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধি
thumb|আগা খান পেলেচত [[কস্তুৰবা গান্ধী|কস্তুৰবা আৰু মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধি]] মহাদেৱ দেশাইৰ মৃত্যুৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ ইচ্ছানুসৰি আগা খান পেলেচত তেওঁৰ সমাধি নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই সমাধিত ওম আৰু ক্ৰছ চিহ্ন অংকন কৰা হৈছে। মহাদেৱ দেশাইৰ মৃত্যুৰ এবছৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবা গান্ধীৰ স্বৰ্গবাস হয় আৰু কস্তুৰবা গান্ধীৰ সমাধিয়ো মহাদেৱ দেশাইৰ সমাধিৰ কাষতেই নিৰ্মাণ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী