cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বগা বাবাৰ মাজাৰ
কিংবদন্তি
চুফী সন্ত চৈয়দ ৰশ্বন আলি চিষ্টি ৰাজস্থানৰ আজমেৰৰ পৰা অসমলৈ ইছলাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে আহিছিল। প্ৰথমে তেওঁ কিছুকাল উত্তৰ প্ৰদেশত আছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ অসমলৈ আহে। তেওঁ চুফীবাদৰ চিষ্টিয়া ঠালৰ সন্ত আছিল। কিংবদন্তি অনুসৰি ওখ-পাখ আৰু সুন্দৰ শুভ্ৰ অৱয়বৰ চৈয়দ ৰশ্বন আলি চিষ্টি বগা ঘোঁৰাত উঠি ঊণৰ চোলা পিন্ধি আজমেৰৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত অসমলৈ আহিছিল। তাৰপিছত তেওঁ অসমত উপস্থিত হৈ ডিব্ৰুগড় চহৰৰ ৰে'ল ষ্টেচনৰ কাষৰ জুপুৰি এটাত বাস কৰিছিল। কথিত আছে যে তেওঁৰ এটি মাত্ৰ সৰু খাদ্য ৰন্ধা পাত্ৰ আছিল। তাতে তেওঁ নিজৰ খাদ্য ৰান্ধিছিল আৰু তেওঁক দেখা কৰিবলৈ অহা সকলোকে এই পাত্ৰৰ পৰা খাদ্য ভগাই দিছিল। এই অস্বাভাৱিক ঘটনা শুনি সকলো ধৰ্মৰ মানুহে তেওঁৰ বাণী শুনিবলৈ আহিছিল। বিংশ শতিকাৰ ষাঠিৰ দশকত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ দেহ পৰুৱায়ে আৱৰি ধৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। তাৰপিছত তেওঁক তেওঁৰ জুপুৰিটোতে কবৰ দিয়া হৈছিল। পিছলৈ তেওঁৰ কবৰক মাজাৰ হিচাপে গঢ় দিয়া হয়। কিছুমানৰ মতে বগা বাবা মাজাৰৰ বাবেই ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে ডিব্ৰুগড় চহৰক বুৰাই পেলাব নোৱাৰে।
নামৰ উৎপত্তি
চৈয়দ ৰশ্বন আলি চিষ্টি ওৰফে বগা বাবা বা বগা ফকীৰ দেখিবলৈ সুদৰ্শন আছিল। ওখ আৰু দেহৰ বগা বৰণৰ বাবে তেওঁ বগা বাবা বা বগা ফকীৰ ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। পিছলৈ তেওঁৰ মাজাৰকো বগা বাবাৰ মাজাৰ বা বগা ফকীৰৰ মাজাৰ বুলি জনাজাত হ'ল।
পৰ্যটন
বগা বাবা মাজাৰ ডিব্ৰুগড় চহৰৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় পৰ্যটনস্থল। ইছলাম ধৰ্মালম্বী সকলে ইয়াক পৱিত্ৰ বুলি জ্ঞান কৰে। ইয়াৰ লগতে আন আন ধৰ্মালম্বী সকলেও বগা বাবা মাজাৰ উল্লেখযোগ্য স্থান। বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা পীৰ বগা বাবা মাজাৰলৈ মানুহৰ আগমন হয়। তেওঁলোকে ইয়াত মমবাটি জ্বলায়। কিছুমানে মাজাৰত চাদৰ দিয়ে। বহুতে তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ পোৱাৰ বাবেও ইয়ালৈ আহে।
যাতায়ত
বগা বাবাৰ মাজাৰ ডিব্ৰুগড় চহৰৰ মাজ-মজিয়াৰ ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত অৱস্থিত। ই পুৰণি ডিব্ৰুগড় টাউন ৰে'ল ষ্টেচনৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন আৰু ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ মহাবিদ্যালয় খনৰ পৰা ক্ৰমে ৬ আৰু ১৬ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:মছজিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
টুৱাটেৰা
টুৱাটেৰা (মাওৰি, tuatara) নিউজিলেণ্ডৰ এবিধ নিজা-থলুৱা সৰীসৃপ। জেঠীজাত জীৱৰ দৰে দেখিলেও ইহঁত বেলেগ এটা গুৰি-গোষ্ঠীৰ, যিটো হ’ল ৰাইংক’চেফালিয়া বৰ্গ। ইহঁতৰ নামটো মাওৰি ভাষাৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ "পিঠিত শৃংগ"। ২০ কোটি বছৰমান আগতে উন্নতি লাভ কৰা বৰ্গটোৰ এটাই টুৱাটেৰাৰ প্ৰজাতি বাচি আছে। জীৱৰ গোটেইবিলাক গোটৰ ভিতৰত ইহঁতৰ আৰু ইস্কুৱামেটৰ (সাপ আৰু জেঠীজাত জীৱৰ) একেবাৰে শেহতীয়া পূৰ্বপুৰুষ একেই। এই কাৰণে জেঠীজাত জীৱৰ আৰু সাপৰ অধ্যয়নত আৰু প্ৰথম ডায়েপ্সিড (ডাইনাচৰ, য’ত চৰাইও পৰে আৰু ঘৰীয়ালজাত জীৱক সাঙুৰি লোৱা এটা এম্নিয়ট চাৰিঠেঙীয়া জীৱৰ গোট) বিলাকৰ চেহেৰা আৰু অভ্যাসৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ বাবে টুৱাটেৰাক গুৰুত্ব দিয়া হয়।
টুৱাটেৰাৰ বৰণ সেউজীয়াৰ দৰে মটীয়া আৰু ধোঁৱাবুলীয়া, ইয়াৰ দীঘ মূৰৰ পৰা নেজলৈকে ৮০ ছে.মি. (৩১ ইঞ্চি) আৰু ওজন ১.৩ কেজি। ইহঁতৰ কাঁইটীয়া জঁ থাকে, বিশেষকৈ মতাবিলাকত বেছিকৈ দেখি। ইহঁতৰ ওপৰৰ পাৰিটোত দুশাৰীকৈ দাঁত থাকে আৰু তলৰ পাৰিটোত ওপৰৰ পাৰিৰ মাজেৰে এশাৰী দাঁত থাকে, এনেকুৱা আন কোনো জীয়াই থকা জীৱত নেদেখি। আচহুৱাকৈ ইহঁতৰ দেখা যোৱা ফটোৰিচেপ্টিভ তৃতীয় চকুও থাকে যিটোৱে চিৰ্কাডিয়ান আৰু ঋতুগত চক্ৰবোৰ কৰায় বোলে ভবা গৈছে। বাহিৰা কান নাই যদিও ইহঁতে শুনিব পাৰে আৰু ইহঁতৰ লাওখোলাত কিছুমান ইউনিক ঠাচ থাকে যাৰ কিছুমান বিৱৰ্তনগতভাবে মাছ অৱস্থাৰ পৰা বজাই ৰাখিছে যেন দেখা গৈছে। যদিও টুৱাটেৰাক কেতিয়াবা "জীৱন্ত জীৱাশ্ম" বুলি কোৱা হয়, শেহতীয়া দেহতাত্ত্বিক অধ্যয়নে ইহঁত মেছ’জৈক যুগৰ পৰা বহুত সলনি হোৱা বুলি দেখুৱাইছে।  ইয়াৰ জননকোষ মেপ কৰি থাকোঁতে গৱেষকসকলে এই প্ৰজাতিটোৰ খাৰযোৰৰ সংখ্যা ৫ৰ পৰা ৬শ কোটিটা আছে মানুহটোক দুগুণ।
The tuatara Sphenodon punctatus has been protected by law since 1895. A second species, S. guntheri, was recognised in 1989, but since 2009 it has been reclassified as a subspecies. Tuatara, like many of New Zealand's native animals, are threatened by habitat loss and introduced predators, such as the Polynesian rat (Rattus exulans). Tuatara were extinct on the mainland, with the remaining populations confined to 32 offshore islands until the first mainland release into the heavily fenced and monitored Karori Sanctuary in 2005.
During routine maintenance work at Karori Sanctuary in late 2008, a tuatara nest was uncovered, with a hatchling found the following autumn. This is thought to be the first case of tuatara successfully breeding in the wild on the New Zealand mainland in over 200 years.
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সৰীসৃপ
ক'লা চাউল
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Black_Rice.jpg/220px-Black_Rice.jpg|right|thumb|ক'লা চাউল link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Balatinaw_%28or_Balatinao%29_black_rice_from_the_Philippines_01.jpg/220px-Balatinaw_%28or_Balatinao%29_black_rice_from_the_Philippines_01.jpg|thumb|বাল্টিনাউ, [[ফিলিপাইন|ফিলিপাইনছৰ মাউণ্টেইন প্ৰদেশৰ এবিধ ক'লা চাউল]] link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Black_rice_01.JPG/220px-Black_rice_01.JPG|right|thumb|চীনত বিক্ৰী কৰা ক'লা চাউল ক'লা চাউল (Black rice) হৈছে Oryza sativa প্ৰজাতিৰ এক প্ৰকাৰৰ চাউল। ইয়াক purple rice বুলিও জনা যায়। ইয়াৰে কিছুমান আঠাজাতীয় চাউল।
বাংলাদেশত ইয়াক কালো ধানেৰ চাল বুলি জনা যায়। ইয়াক পোলাও বা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী মিঠাই প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ক'লা চাউলত খাদ্যত পোৱা সৰ্বোচ্চ স্তৰৰ এবিধ এণ্ট'চিয়ানিন থাকে। এই শস্যৰ আঁহ মুগা চাউলৰ সমান পৰিমাণৰ আৰু মুগা চাউলৰ দৰে ইয়াৰো মৃদু সুগন্ধি আছে।
ক'লা চাউলৰ ৰং ক'লা আৰু সাধাৰণতে সিজোৱাৰ পিছত ই বেঙুনীয়া ৰঙৰ হৈ পৰে। ইয়াৰ বেঙুনীয়া ৰং মূলতঃ ইয়াত থকা এণ্টোচাইনিয়ান সমলৰ কাৰণে হয়, যি আন ৰঙৰ শস্যৰ তুলনাত অধিক ওজনৰ।  ই মিঠাজাতীয় খাদ্য, পৰম্পৰাগত চীনা ক'লা চাউলৰ কেক, পিঠা আৰু নুডল তৈয়াৰ কৰিবলৈ উপযুক্ত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চাউল
ইউজেবিউ
ইউজেবিউ ডা ছিলভা ফিৰাইৰা, GCIH, GCM (উচ্চাৰণভেদে ইউছেবিঅ', ২৫ জানুৱাৰী ১৯৪২ – ৫ জানুৱাৰী ২০১৪) এজন মোজাম্বিকত জন্মগ্ৰহণ কৰা পৰ্তুগীজ ষ্ট্ৰাইকাৰ। তেওঁক সৰ্বকালৰ মহান ফুটবলাৰসকলৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়। পেছাদাৰী কেৰিয়াৰত তেওঁ মাত্ৰ ৭৪৫খন খেলত ৭৩৩টা গ'ল দিছিল।
ক'লা চিতা (Black Panther), ক'লা মুকুতা (Black Pearl), বা অ' ৰেই (o Rei, ৰজা) উপনামেৰে জনাজাত ইউছবিঅ' তেওঁৰ গতি, কৌশল আৰু সোঁভৰিৰ সবল নিখুঁত শ্বটৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। তেওঁক বেনফিকা আৰু পৰ্তুগাল জাতীয় দলৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বিশ্বমানৰ আফ্ৰিকান ষ্ট্ৰাইকাৰসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল আগৰণুৱা। মোজাম্বিকত জন্মগ্ৰহণ কৰিলেও এংগ'লীজ লোকৰ সন্তান ইউজেবিউই কেৱল পৰ্তুগীজ দলতহে খেলিব পাৰিছিল কাৰণ সেই সময়ত দুয়োখন আফ্ৰিকান দেশেই পৰ্তুগীজ উপনিৱেশ আছিল আৰু তাৰ অধিবাসীসকলক পৰ্তুগীজ বুলি ধৰি লোৱা হৈছিল।
তেওঁ পৰ্তুগালক ১৯৬৬ বিশ্বকাপত তৃতীয় স্থান দখল কৰাত সহায় কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাখনত দিয়া নটা গ'লেৰে (উত্তৰ কোৰিয়া দলৰ বিৰুদ্ধে এখন মেছতে চাৰিটাসহ) তেওঁ গ'ল্ডেন বুট আৰু ব্ৰ'ঞ্জ বল বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৫ চনত শ্ৰেষ্ঠ ইউৰোপীয় ফুটবলাৰৰ বেলন ডিঅ'ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৬২, ১৯৬৬ চনত ৰানাৰ্ছ আপ হৈছিল। ২২ বছৰীয়া ফুটবল কেৰিয়াৰৰ ১৫ বছৰেই তেওঁ বেনফিকা ক্লাবৰ হৈ খেলিছিল। সেই ক্লাবত ৬১৪খন আনুষ্ঠানিক খেলত ৬৩৮টা গ'লেৰে তেওঁ সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ স্ক'ৰাৰ। তাত তেওঁ এঘাৰটা প্ৰাইমেইৰা লীগা খিতাপ, পাঁচটা টাচা ডি পৰ্তুগাল খিতাপ, এটা ইউৰোপীয়ান কাপ (১৯৬১-৬২) জয় কৰিছিল আৰু আন তিনিবাৰ ইউৰোপীয়ান কাপৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল (১৯৬৩, ১৯৬৫, ১৯৬৮)। ইউৰোপীয়ান কাপৰ অষ্টম সৰ্বোচ্চ গ'লস্ক'ৰাৰ আৰু প্ৰাক-চেম্পিয়ন্‌ছ লীগ যুগত আলফ্ৰেড' ডি ষ্টিফান'ৰ পিছত ৪৮টা গ'লেৰে দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ গ'লস্ক'ৰাৰ। তেওঁ ১৯৬৪-৬৫, ১৯৬৫-৬৬ আৰু ১৯৬৭-৬৮ৰ ইউৰোপীয়ান কাপত সৰ্বোচ্চ গ'ল কৰিছিল। তেওঁ ব'লা ডি প্ৰাটা (প্ৰাইমেইৰা লীগৰ সৰ্বোচ্চ স্ক'ৰাৰ) বঁটাও অভিলেখ সংখ্যক সাতবাৰকৈ লাভ কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত ইউৰোপীয়ান গ'ল্ডেন বুট লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী খেলুৱৈ আছিল আৰু ১৯৭৩ চনত তেওঁ পুনৰ সেই বঁটা লাভ কৰে।
অৱসৰ গ্ৰহণৰ পৰা মৃত্যু পৰ্যন্ত তেওঁ ফুটবলৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰি গৈছিল। ভাল খেল আৰু নম্ৰতাৰ বাবে তেওঁক প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীয়েও প্ৰায়েই প্ৰশংসা কৰিছিল। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ সন্মানাৰ্থে ফিফা, উৱেফা, পৰ্তুগীজ ফুটবল ফেডাৰেচন আৰু বেনফিকাই শোকপ্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছিল। বেনফিকা দলত তেওঁ প্ৰভাৱ সুঁৱৰি বেনফিকা আৰু পৰ্তুগালৰ সহখেলুৱৈ বন্ধু এণ্টনিঅ' ছিমছে কৈছিল: "With Eusébio maybe we could be European Champions, without him maybe we could win the League."
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰ্তুগালৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফুটবল খেলুৱৈ
নামতি দ'ল
শিৱসাগৰৰ পৰা ৮ মাইল দক্ষিণে নামতি। এই নামতিতে দুটা দ'ল আছে। এই দ'ল দুটাকে মানুহে নামতি দ'ল বুলি কয়। স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহৰ দিনত নামতিয়াল ভাগৱতীক খাৰঘৰীয়া ফুকন পদৰ পৰা আনি বৰবৰুৱা পাতে আৰু ৰজাই নিজৰ বায়েক বৰ আইদেউক বৰবৰুৱালৈ বিয়া দিয়ে। এইজনা বৰবৰুৱাই ১৭৭৫ চনত নামতিত দ'ল বন্ধায়। ঘাই দ'লটোৰ মেৰে ৫৮ হাত আৰু ওখকৈ ৩১ হাত। ডাঙৰ দ'লটো শিৱ দ'ল আৰু সৰু দ'লটো বিষ্ণু দ'ল।
সুলোচনা (ৰামায়ণ)
সুলোচনা (सुलोचना; তেওঁ, যাৰ চকু ধুনীয়া) সৰ্পৰাজ শেষনাগৰ কন্যা আছিল আৰু ৰাৱণৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ মেঘানাদ (ইন্দ্ৰজিৎ)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল৷ বাল্মীকি ৰামায়ণত সুলোচনাৰ কোনো উল্লেখ পোৱা নাযায়, অৱশ্যে ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সংস্কৰণসমূহত তেওঁৰ উল্লেখ আছে। মেঘনাদ বধ কাব্য নামৰ বেলাডত উল্লেখ কৰা প্ৰমিলাক ইন্দ্ৰজিৎৰ পত্নী বুলি কোৱা হয়। সেয়েহে, এইটো যুক্তিসঙ্গতভাৱে ধৰি ল'ব পাৰি যে সুলোচনাকে প্ৰমিলা বুলিও জনা গৈছিল।
যেতিয়া মেঘানাদে ৰাম আৰু তেওঁৰ সৰু ভায়েক লক্ষ্মণৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ গৈছিল, সুলোচনাই কান্দি-কান্দি তেওঁৰ স্বামীক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু কেতিয়াও বাধা দিয়া নাছিল বা যুদ্ধলৈ নাযাবলৈ অনুৰোধ কৰা নাছিল।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি
তেওঁৰ কাহিনীটো বহুতো চলচ্চিত্ৰৰ আধাৰ স্বৰূপ, এইসমূহৰ ভিতৰত আছে জি. ভি. সানে পৰিচালিত সতী সুলোচনা (১৯২১)। এইখন এখন নীৰৱ চলচ্চিত্ৰ, পৰৱৰ্তী ১৯৩৪ চনত মুক্তি পোৱা কন্নড় চলচ্চিত্ৰ সতী সুলোচনা আছিল প্ৰথমখন কন্নড় ভাষাৰ শ্ৰাৱ্য চলচ্চিত্ৰ, লগতে এন.টি.ৰামা ৰাও অভিনীত ১৯৬১ চনত মুক্তিপোৱা তেলেগু ভাষাৰ ছবি সতী সুলোচনা আৰু বিক্ৰম গোখলে আৰু জয়শ্ৰী গাডকাৰ অভিনীত বাবুভাই মিস্ত্ৰীৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সতী নাগ কন্যা আন দুটা উদাহৰণ। সুলোচনাৰ বেলাড মাৰাঠী মহিলাৰ এক প্ৰিয় বেলাড, বেছিভাগ মাৰাঠী পৰিয়ালত এই বেলাড গোৱা হয়। প্ৰখ্যাত তামিল পণ্ডিত এছ. কে. ৰামৰাজনে ইন্দ্ৰজিৎৰ পত্নী সুলোচনাৰ চৰিত্ৰায়নৰ বাবে জনাজাত মেগানধাম অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰজিৎৰ ট্ৰেজেডী নামৰ এক প্ৰসিদ্ধ মহাকাব্য লিখিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
থাইলেচিন
থাইলেচিন​ (Thylacine) আধুনিক যুগৰ জনাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ মাংসখোৱা মাৰ্চুপিয়েল আছিল। পিঠিত থকা আঁচবোৰৰ বাবে ইয়াক টাস্মানিয়াৰ বাঘ (Tasmanian tiger)-ও বোলা হয়। ইহঁত অষ্ট্ৰেলিয়া দ্বীপ, টাস্মানিয়া দ্বীপ আৰু নিউ গিনি দ্বীপত থাকিছিল। কিন্তু বিছ শতিকাত ইহঁত বিলুপ্ত হৈ গৈছিল। ইহঁত 'থাইলেচিনিডায়' (Thylacinidae) পৰিয়ালৰ শেষ প্ৰজাতি আছিল কাৰণ বাকী গোটেইবিলাক প্ৰজাতি ৫০ লাখমান বছৰ আগতেই বিলুপ্ত হৈ গৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:মাংসভোজী
ৰাঁচী
ৰাঁচী হৈছে ভাৰতৰ ৰাজ্য ঝাৰখণ্ডৰ ৰাজধানী। ৰাঁচী ঝাৰখণ্ড আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰ আছিল, যি আন্দোলনে দক্ষিণ বিহাৰ, উত্তৰ উৰিষ্যা, পশ্চিম পশ্চিমবঙ্গ আৰু বৰ্তমান ছত্তীছগঢ়ৰ পূৱ অঞ্চল একত্ৰিত কৰি এক পৃথক ৰাজ্যৰ দাবি কৰিছিল। ২০০০ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত বিহাৰৰ কিছু অংশৰ পৰা ঝাৰখণ্ড ৰাজ্য গঠন কৰা হৈছিল।
গীতা হৰিহৰণ
গীতা হৰিহৰণ (Githa Hariharan; জন্ম: ১৯৫৪) নতুন দিল্লীত বসবাস কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'দ্য থাউজেণ্ড ফেচেচ অৱ নাইটে' ১৯৯৩ চনত, সৰ্বোশ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম উপন্যাস শিতানত 'কমনৱেলথ ৰাইটাৰ্ছ্‌ প্ৰাইজ' লাভ কৰিছে। তেওঁৰ অন্যান্য সৃষ্টিৰ ভিতৰত চুটি গল্প সংকলন 'দি আৰ্ট অৱ ডায়িং' (১৯৯৩), উপন্যাস 'দ্য ঘষ্ট অৱ বাসু মাষ্টৰ' (১৯৯৪), 'হোৱেন ড্ৰীমচ্‌ ট্ৰেভেল' (১৯৯৯), 'ফিউজিটিভ হিষ্ট্ৰিজ' (২০০৯) আৰু 'আই হেভ বিকাম দ্য টাইড' (২০১৯) আৰু প্ৰবন্ধ সংকলন 'অলমষ্ট হ'ম: চিটিজ এণ্ড আডাৰ প্লেচেচ' (২০১৪) উল্লেখযোগ্য।
হৰিহৰণে ল'ৰা-ছোৱালীৰ কাৰণে গল্প লিখিছে আৰু সম্পাদনাও কৰিছে। তেওঁ 'ছ'ৰি, বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড' (২০১২) নামৰ শিশুৰ বাবে ৰচিত এখন গ্ৰন্থৰ সহ-সম্পাদক। তেওঁ 'আ চাউথাৰ্ন হাৰভেষ্ট' (১৯৯৩), 'দ্য এছে কালেকচন ফ্ৰ'ম ইণ্ডিয়া টু পেলেষ্টাইন: এছেচ্‌ ইন চলিডেৰিটি' (২০১৪) সম্পাদনা কৰিছে আৰু 'বেটলিং ফ'ৰ ইণ্ডিয়া: আ চিটিজেনচ্‌ ৰিডাৰ' (২০১৯) সহ-সম্পাদনা কৰিছে।
শেহতীয়া কৰ্মৰাজি
তেওঁৰ শেহতীয়া উপন্যাস 'আই হেভ বিকাম দ্য টাইড' ভাৰতত ২০১৯ চনত প্ৰকাশ হয় আৰু শেহতীয়াকৈ সম্পাদনা কৰা 'বেটলিং ফ'ৰ ইণ্ডিয়া: আ চিটিজেনচ্‌ ৰিডাৰ' (চালিম ইউছুফিৰ সৈতে সহ-সম্পাদিত) কিতাপখন 'স্পিকিং টাইগাৰে' ২০১৯ চনত প্ৰকাশ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৫ চনত হৰিহৰণে হিন্দু সংখ্যালঘু আৰু অভিভাৱকত্বৰ আইনখনক নাৰীৰ প্ৰতি বৈষম্যমূলক আখ্যা দি ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু অভিভাৱকত্বৰ ওপৰত তেওঁ তৰা গোচৰটো ১৯৯৯ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয় পাইছিলগৈ।
কৰ্মজীৱন
হৰিহৰণে প্ৰথমে নিউয়ৰ্কৰ ৰাজহুৱা সম্প্ৰচাৰ প্ৰণালীত আৰু তাৰ পিছত ভাৰতত সম্পাদক হিচাপে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে কাম কৰিছিল। বৰ্তমান, তেওঁ এগৰাকী পূৰ্ণকালীন লেখক।
হৰিহৰণৰ কল্পকাহিনীসমূহ ফৰাছী, ইটালিয়ান, ডাচ, গ্ৰীক, উৰ্দ্দু, ভিয়েতনামী আদি বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে। তেওঁ 'ভাৰতীয় লেখক মঞ্চ'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। এই মঞ্চখনে দুটা বিভাগৰ বাবে কাম কৰে, 'ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক মঞ্চ'- যি সাংস্কৃতিক ৰাজনীতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে; আৰু 'গুফ্‌টগু', এক অনলাইন পত্ৰিকা যিয়ে ভাৰতত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক, শৈল্পিক আৰু শৈক্ষিক অনুশীলন প্ৰদৰ্শন কৰে।
হৰিহৰণৰ কিতাপ 'আ থাউজেণ্ড ফেচেচ অৱ নাইট' পৰম্পৰাত প্ৰাচ্যবাদী বিচাৰ সম্পৰ্কত মহিলাৰ স্থিতি সম্বন্ধীয়। হৰিহৰণে নিজে যুক্তৰাজ্যত পঢ়া-শুনা কৰি উলটি আহিছিল আৰু এই উপন্যাসখনৰ বিষয় হৈছে বিদেশৰপৰা প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰা দেৱীৰ সমকালীন ভাৰতত বাস কৰাৰ উপায় বিচৰাৰ প্ৰয়াস।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
নীলফামাৰী জিলা
নীলফামাৰী জিলা হৈছে বাংলাদেশৰ উত্তৰে অৱস্থিত ৰংপুৰ বিভাগৰ একখন জিলা। ভাৰতৰ সীমাত থকা এই জিলাখন ছটা উপজিলাত ভাগ কৰা হৈছে। নীলফামাৰী এই জিলাৰ সদৰ।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
নীলফামাৰী জিলাৰ চাৰিসীমা হ'ল উত্তৰে ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ ৰাজ্যৰ জলপাইগুড়ি জিলা, দক্ষিণে দিনাজপুৰ আৰু ৰংপুৰ জিলা, পূৰ্বে লালমনিৰহাট জিলা, আৰু পশ্চিমে পঞ্চগড় আৰু ঠাকুৰগাও জিলা। তিস্তা নদী উত্তৰ পাৰে জিলাখনৰ উত্তৰ সীমা উপনৈ বৈ গৈছে। জিলাখনৰ মাটিকালি মুঠ ১৬৪৩.৪০ বৰ্গকিলোমিটাৰ।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি তিনিচুকীয়া জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯,০৭,৪৯৭ জন, যি প্ৰায় লেচোথো দেশৰ সমান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
মধুমিতা ৰাউত
শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁৰ পিতৃৰ নাম মায়াধৰ ৰাউত আৰু মাতৃৰ নাম মমতা খুণ্টিয়া। পিতৃৰ পৃষ্ঠপোষকতাত নৃত্য আৰু সংগীতৰ পৰিৱেশত, দিল্লীত ডাঙৰ দীঘল হোৱা মধুমিতা ৰাউতে দিল্লীৰ ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱনৰ বিদ্যালয় আৰু ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শৈক্ষিক অৰ্হতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু প্ৰদৰ্শন কলাৰ ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ পুৰী জিলাত অৱস্থিত কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰত ওডিছী ভংগিমাত মধুমিতা ৰাউত নেডাৰলেণ্ড চেনেল ৱান (Netherlands Channel I) -য়ে ৰাউতৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। জাৰ্মানীৰ ষ্টুটগাৰ্ট আৰু হাংগেৰিয়ান টেলিভিছনে ভাৰতৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ তথ্যচিত্ৰত মধুমিতা ৰাউতৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ৰাউতে ডাচ টেলিভিছন দ্বাৰা প্ৰযোজিত এখন চলচ্চিত্ৰতো মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। মধুমিতা ৰাউতে ভাৰত আৰু ভাৰতৰ বাহিৰত আয়াৰলেণ্ড, ইংলেণ্ড, স্কটলেণ্ড, নেডাৰলেণ্ড, জাৰ্মানী, বেলজিয়াম, হাংগেৰী, অষ্ট্ৰিয়া, স্পেইন, মৰক্কো, ফ্ৰান্স, পৰ্তুগাল, জাপান, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দৰে দেশ আদিত মুখ্য নৃত্য উৎসৱত নৃত্য কৰিছে। তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, নেডাৰলেণ্ড, জাপান আৰু জাৰ্মানীৰ দৰে দেশত ওডিছী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দি আহিছে।
তেওঁ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছিল, যেনে উৰিষ্যা ৰাজ্যিক ঘুঙ্গুৰ সন্মান, উৎকল কন্যা বঁটা, মহিলা শক্তি সন্মান, ভাৰত নিৰ্মাণ বঁটা, উৰিষ্যা লিভিং লেজেণ্ড বঁটা ২০১১।
মধুমিতা ৰাউতে ২০০৭ চনত দিল্লীৰ “ওডিছী: হোৱাট, হোৱাই এণ্ড হাও: ইভোলিউচন, ৰিভাইভেল এণ্ড টেকনিক” নামৰ এখন কিতাপ ৰচনা কৰিছে। কিতাপখন দিল্লীৰ বি.আৰ. ৰিদমছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছে।
বঁটাসমূহ
ওডিছী নৃত্যৰ ওপৰত কৰা কামৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে মধুমিতা ৰাউতে নিম্নলিখিত বঁটাসমূহ লাভ কৰিছিল:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভূমি (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। ভূমি শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
হামৰেণ
হামৰেণ(Hamren)(IPA: ˈhæmrən)অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত এখন পৰ্বতীয়া ঠাই।
জনসংখ্যা
২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি হামৰেণৰ মুঠ জনসংখ্যা ৮২৭৮ জন। ইয়াৰে ৫৩% পুৰুষ তথা ৪৭% মহিলা। হামৰেণৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৪%। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথকভাৱে সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৭১% আৰু ৫৬%। হামৰেণৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১৮% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ।
শিক্ষা
হামৰেণ নগৰত এখন ব্যক্তিগত মহাবিদ্যালয়, এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু ছখন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে। এইকেইখন হৈছে-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা
পুৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ শইকীয়া
পুৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ শইকীয়া (Purandra Prasad Saikia) অসমৰ এজন উল্লেখযোগ্য শিশু সাহিত্যিক, ঔপন্যাসিক, কবিৰ লগতে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ ৷ এতিয়ালৈকে দুশখনৰো সৰু বৰ পুথি প্ৰকাশ কৰিছে৷ ক্ৰীড়া আৰু সাহিত্য ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেখেতে অসম চৰকাৰৰ এককালীন ক্ৰীড়া পেন্সন আৰু সাহিত্যক পেন্সন লাভ কৰিছে৷
জন্ম আৰু শিক্ষা
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৫০ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত, লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনা অঞ্চলৰ শিঙ্গীয়া গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম গগনচন্দ্ৰ শইকীয়া আৰু মাতৃ লভিতা শইকীয়া৷ তেখেতে ঘিলামৰা হাইস্কুলৰপৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ১৯৭২ চনত প্ৰাইভেটকৈ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ তেওঁ নৰ্থ বেঙ্ক কলেজত স্নাতক শিক্ষা লাভ কিৰিছিল আৰু ১৯৭৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ধেমাজি জলসিঞ্চন সংমণ্ডলত চাকৰিত মকৰল হয়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
আলকাপ
আলকাপ হৈছে বাংলাদেশৰ পশ্চিম চাপাই নবাবগান, ৰণ্ডাজহীৰ মুৰ্ছিদাবাদ, মালদাবহুম জিলাত জনপ্ৰিয় এক বাংলা লোকনৃত্য। ইয়াৰোপৰি ই ঝাৰখণ্ড আৰু বিহাৰৰ কাষৰীয়া অঞ্চল যেনে ডুমকা আৰু পূৰ্ণিয়ালৈয়ো বিয়পি পৰিছে।
ব্যুৎপত্তি
কাপৰ অৰ্থ 'কাব্য' (পদ্য) আৰু আলৰ অৰ্থ 'পদ্যৰ অংশ'। আল শব্দৰ আন এটা অৰ্থ হ’ল ‘চোকা’। কাপ শব্দটোও 'ছাম'ৰ বহু অৰ্থৰ ভিতৰত অন্যতম - ক্ষেত্ৰখনত ইংগিতৰ বিকৃত ৰূপ, বা হাস্যৰসময়ী কমেডিয়ান বা সামাজিক কুৎসিত বিষয়ৰ প্ৰতিচ্ছবি।
ধৰণ
আলকাপ হৈছে সংগীত, নৃত্য আৰু নাট্য উপস্থাপনৰ সংমিশ্ৰণ। দহৰ পৰা বাৰজনীয়া আলকাপ দলৰ নেতৃত্বত এজন চৰকাৰ (মাষ্টৰ) বা গুৰু (নেতা) থাকে আৰু ইয়াত চোক্ৰা নামৰ দুজন বা তিনিজন যুৱক, এজন বা দুজন গায়ন বা গায়ক, দোহৰ, কোৰিষ্টাৰ, সংগীতজ্ঞ আদি থাকে। অলকাপক পাঁচটা ভাগত উপস্থাপন কৰা হৈছে- আছৰ বন্দনা, ছ’ৰা, কাপ, বৈঠাকী গান আৰু খেমতা পালা। এই কাৰ্যসূচী গ্ৰাম্য সমাজৰ প্ৰতিফলন আৰু ইয়াত গ্ৰাম্য জনসাধাৰণৰ প্ৰচলিত আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
চৈয়দ মুস্তাফা ছিৰাজৰ উপন্যাস মায়ামৰ্দংগা খনত আলকাপৰ এটা দলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
বাল্য বিবাহ
বাল্য বিবাহ (Child marriage) হৈছে এগৰাকী নাবালিকা অৰ্থাৎ ১৮ বছৰ তলৰ এগৰাকী ছোৱালীক এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষলৈ বিয়া দিয়াৰ প্ৰণালী। ভাৰতৰ কিছুমান সমাজত আজিও বাল্যবিবাহ প্ৰথা প্ৰচলিত হৈ আছে। বাল্যবিবাহৰ আন এটা ৰূপ হৈছে ল'ৰা আৰু ছোৱালীক তেনেই সৰুতেই বিয়া পাতি থয়; অৰ্থাৎ ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ মাক-দেউতাকে সৰুতেই ভৱিষ্যতৰ দৰা-কইনা ঠিক কৰি থয়। কিন্তু বিবাহৰ উপযুক্ত বয়স নোহোৱা পৰ্যন্ত ল'ৰা-ছোৱালীৰ মাজত দেখা-দেখি নহয়। আইনগতভাৱে এজন ল'ৰাৰ বিবাহৰ বয়স ২১ বছৰ আৰু এজনী ছোৱালীৰ ১৮ বছৰ। এই বয়সৰ তলত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ'লে তেনে বিবাহক অবৈধ ঘোষণা কৰা হয়।
কাৰণ
বাল্য বিবাহৰ কাৰণবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল:
প্ৰভাৱ-সমস্যা
বাল্য বিবাহে ছোৱালী বা মহিলাৰ জীৱনত বহু সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে। যেনে:
ৰোধ কৰাৰ উপায়
বাল্য বিবাহৰ দৰে সমাজত প্ৰচলিত হৈ থকা কু-প্ৰথা ৰোধ কৰিবৰ বাবে তলৰ ব্যৱস্থাৱলী তথা উপায়বোৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। যেনে:=
ভাৰত চৰকাৰে শিশুৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্ম আঁচনি, ২০০৫-২০১০ চনৰ ভিতৰত বাল্য বিবাহ সম্পূৰ্ণভাৱে নিষিদ্ধ কৰাৰ লক্ষ্য গ্ৰহণ কৰিছিল। ইউনিছেফ (UNICEF-United Nations International Children's Emergency Fund) ৰ এটা সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছে যে বাল্য বিবাহ নিষিদ্ধকৰণ আইনৰ অধীনত সমগ্ৰ দেশতে এটা বছৰত ৮৯ জনতকৈ অধিক লোকক অভিযুক্ত কৰা হোৱা নাই। ২০০৬ চনৰ 'ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়াল স্বাস্থ্য সমীক্ষা'ত প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি উত্তৰ প্ৰদেশত ৫৩% মহিলাৰে বিয়া ১৮ বছৰ বয়সতকৈ কম বয়সত হয়। 'বাল্য বিবাহ নিষেধ আইন, ২০০৬ চন' বলৱৎ কৰি চৰকাৰে আইনগতভাৱে বাল্য বিবাহ ৰোধ কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ১৯২৯ চনত বাল্য বিবাহ নিৰোধক আইন, ১৯২৯ (Child Marriage Restraint Act, 1929) বলৱৎ কৰি বাল্য বিবাহ বে-আইনী আখ্যা দিয়ে যদিও তেনে বিবাহ বাতিলৰ ব্যৱস্থা তাত ৰখা হোৱা নাছিল, সেয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত এই আইনৰ সংশোধন ঘটাই ২০০৬ চনৰ আইনখন বলৱৎ কৰা হয়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বলপূৰ্বক বিবাহ
গিয়ৰ্গ ছিমন ওম
গিয়ৰ্গ ছিমন ওম ,(, ; ১৬ মাৰ্চ ১৭৮৯ – ৬ জুলাই ১৮৫৪) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু গণিতজ্ঞ। বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হিচাপে গিয়ৰ্গ ওমে নতুনকৈ আৱিষ্কৃত হোৱা বিদ্যুৎ-ৰাসায়নিক কোষৰ গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল; যিটো কোষ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল ইটালীয়ান বিজ্ঞানী আলেচেন্দ্ৰো ভল্টাই। নিজে সাজি উলিওৱা সঁজুলিৰ দ্বাৰা ওমে উদ্ভাৱন কৰিছিল যে-পৰিবাহীৰ এডালত প্ৰয়োগ কৰা বিভৱ ভেদ আৰু তাৰ পৰিণতিস্বৰূপে উৎপন্ন হোৱা বিদ্যুৎ প্ৰৱাহৰ মাজত এক প্ৰত্যক্ষ আনুপাতিকতা আছে।  বিদ্যুৎ প্ৰৱাহ আৰু বিভৱ পাৰ্থক্যৰ মাজত থকা এই সম্পৰ্কটোক ওমৰ সূত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গিয়ৰ্গ ওমৰ জন্ম হৈছিল পবিত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনস্থ আৰ্লাংগেনৰ (বৰ্তমানৰ জাৰ্মানী) এটা প্ৰটেষ্টাণ্ট পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ জোহান ওল্ফগেংগ ওম আছিল এগৰাকী তলামিস্ত্ৰী। আনহাতে মাতৃ মাৰিয়া এলিজাবেথ বেক আছিল আৰ্লাংগেনৰ এগৰাকী দৰ্জীৰ জীয়েক। গিয়ৰ্গ ওমৰ অভিভাৱকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাগ্ৰহণৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল যদিও, ওমৰ দেউতাক জোহান ওম এগৰাকী সন্মানীয় ব্যক্তি আছিল। তেওঁ হাইস্কুল পৰ্যায়লৈকে নিজে নিজেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু পুতেককো স্ব-আৰ্জিত শিক্ষাৰেই শিক্ষিত কৰিছিল। পৰিয়ালৰ সাতোটা সন্তানৰ কেৱল তিনিটিহে কৈশোৰত ভৰি দিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গিয়ৰ্গ ওম, তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ মাৰ্টিন ওম যি পাছলৈ এগৰাকী বিশিষ্ট গণিতজ্ঞ হৈছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ভগ্নী এলিজাবেথ বাৰবাৰা। গিয়ৰ্গ ওমৰ দহ বছৰ হওঁতেই মাতৃ ঢুকাইছিল।
শৈশৱৰ আদিছোৱাৰ পৰাই, গিয়ৰ্গ আৰু মাৰ্টিনক দেউতাকে পঢ়া-শুনা কৰোৱাইছিল। পিতৃ জোহানে তেওঁলোকক উচ্চ শ্ৰেণীৰ অংক, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু দৰ্শন পঢ়াইছিল। এঘাৰ বছৰৰ পৰা পোন্ধৰ বছৰলৈকে গিয়ৰ্গ ওমে আৰ্লাংগেন জিমনেছিয়ামত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু বিজ্ঞান শিক্ষাৰ লগত নামমাত্ৰহে পৰিচয় হৈছিল-যিটো কথাই দেউতাকে প্ৰদান কৰা শিক্ষাৰ মাজত এটা পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ফ্ৰেডেৰিখ-আলেকজেণ্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক কাৰ্ল খ্ৰীষ্টিয়ান ভন লেংগছডৰ্ফে আগবঢ়োৱা অভিমত অনুযায়ী- এই বৈশিষ্ট্যটোৱে ওমৰ পৰিয়াল আৰু বাৰ্ণলি পৰিয়ালৰ মাজত এটা সাদৃশ্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱন
১৮০৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ওমে Gottstadt bei Nidauৰ এখন বিদ্যালয়ত এগৰাকী অংকৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিলে। ওমে হেইডলবাৰ্গত অধ্যাপক লেংগছডৰ্ফৰ লগত গাণিতিক অধ্যয়ন পুনৰ অধ্যয়ন কৰিব বিচাৰিছিল। অৱশ্যে লেংগছডৰ্ফে ওমক নিজাবৱীয়াকৈ অংক পঢ়িবলৈ উপদেশ দিলে। লগতে ইউলাৰ, লেপলাচ, লেক্ৰ'ইক্সৰ কৰ্মৰাজী অধ্যয়ন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে। ওমে তেওঁৰ উপদেশ মানিলে আৰু ১৮০৯ চনৰ মাৰ্চত অংকৰ শিক্ষকৰ পদটো ত্যাগ কৰিলে। তাৰপিছত তেখেত নিউছটেলত গণিতৰ এগৰাকী ব্যক্তিগত টিউটৰ হৈ পৰে। দুবছৰকাল তেখেতে লেংগছডৰ্ফৰ উপদেশ মানি চলি গণিতৰ অধ্যয়ন কৰি থাকিল আৰু টিউটৰৰ ভূমিকাও পালন কৰি থাকিল। ১৮১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ আৰ্লাংগেন বিশ্ববিদ্যালয়লৈ উভতি আহে।
শিক্ষকতাৰ জীৱন
নিজাববীয়াকৈ কৰা অধ্যয়নসমূহেই ওমক তেওঁৰ ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জনত সহায় কৰিছিল। যিটো ডিগ্ৰী তেওঁ আৰ্লাংগেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৮১১ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত লাভ কৰিছিল। তেওঁ ততালিকে সেই শিক্ষানুষ্ঠানতে গণিতৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে যদিও দুৰ্বল সম্ভাৱনাৰে হেতু তিনিটা ষান্বাসিকৰ পাছতে সেই পদ ত্যাগ কৰে। শিক্ষক হিচাপে আহৰণ কৰা দৰমহাৰে তেওঁ জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ অসুবিধা পাইছিল। বাভাৰিয়ান চৰকাৰে তেওঁক বেমবাৰ্গৰ এখন নিম্ন মানৰ বিদ্যালয়ত গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিলে। ১৮১৩ চনৰ জানুৱাৰীত ওমে সেই বিদ্যালয়ত যোগদান কৰিলে। কিন্তু তেওঁ চাকৰিটো কৰি সুখী নহ'ল, সেইকাৰণে নিজৰ সামৰ্থ জাহিৰ কৰিবৰ বাবে তেওঁ জ্যামিতি সম্পৰ্কে এখন প্ৰাথমিক পাঠ্যপুথি লিখা কামত মনোনিৱেশ কৰিলে। ১৮১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰিত বিদ্যালয়খন বন্ধ হ'ল। তাৰপিছত বাভাৰিয়ান চৰকাৰে ওমক পঠাই দিলে অধিকসংখ্যক শিক্ষাৰ্থীয়ে শিক্ষাদান কৰি থকা বেমবাৰ্গৰ অইন এখন বিদ্যালয়লৈ-যাতে তেওঁ গণিতৰ পাঠদান কাৰ্যত সহায় কৰিব পাৰে। বেমবাৰ্গত নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰি ওমে তেওঁৰ জ্যামিতি সম্পৰ্কীয় সম্পূৰ্ণ পাণ্ডুলিপিটো প্ৰুছিয়াৰ ৰজা উইলহেম-তৃতীয়লৈ প্ৰেৰণ কৰিলে। ৰজাই পাণ্ডুলিপিটো পঢ়ি সন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিলে আৰু তেওঁক ১৮১৭ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত ক'লনৰ জেছুইট জিমনেছিয়ামত এটা পদত নিযুক্তি দিলে। এই বিদ্যালয়খনৰ বিজ্ঞান শিক্ষাত এক বিশেষ নাম আছিল। ওমে গণিতৰ উপৰিও এইখন বিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান পঢ়াবলগীয়া হৈছিল। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োগশালা(লেবৰটেৰী)টোও সুগঠিত আৰু যন্ত্ৰ-সৰঞ্জামেৰে সুসমৃদ্ধ আছিল। যাৰ ফলত ওমে পদাৰ্থ বিজ্ঞান সম্পৰ্কে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিবলৈ সুবিধা লাভ কৰিলে। তলামিস্ত্ৰীৰ পুতেক হিচাপে তেওঁ যান্ত্ৰিক সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান কিছুমান ইতিমধ্যেই আহৰণ কৰি থৈছিল।
১৮২৭ চনত ওমে লিখা Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet (The Galvanic Circuit Investigated Mathematically) পুথিখন প্ৰকাশ হ'ল। পিছে ওমৰ শিক্ষানুষ্ঠানখনে তেওঁৰ কৰ্মক সমৰ্থন নজনালে। পৰিণতিস্বৰূপে ওমে তেওঁৰ পদটো ত্যাগ কৰিলে। ওমে তাৰপিছত পলিটেকনিক স্কুল অৱ নুৰেমবাৰ্গ লৈ এখন আৱেদন পত্ৰ পঠিয়ালে আৰু তেওঁৰ নিযুক্তিটো শিক্ষানুষ্ঠানখনে নিশ্চিত কৰিলে। ১৮৩৩ চনত ওমে নুৰেমবাৰ্গৰ পলিটেকনিক স্কুলত উপস্থিত হ'ল আৰু ১৮৫২ চনত তেওঁ মিউনিখ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষামূলক পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগটোৰ অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
১৮৪৯ চনত, ওমে আণৱিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান Beiträge zur Molecular-Physik (ইংৰাজীত: Molecular Physics) নামৰ কিতাপখন প্ৰকাশ কৰে। গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত ওমে লিখিছিল যে-কিতাপখন তেওঁ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় খণ্ড এটাও লিখিব বিচাৰে, আৰু যদিহে ঈশ্বৰে জীয়াই ৰাখে, তেন্তে চতুৰ্থ খণ্ডটোও... ("and if God gives me length of days for it, a fourth.")। অৱশ্যে গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা এটা মৌলিক আৱিষ্কাৰ ছুইডেনৰ এজন বিজ্ঞানীয়েই ইতিমধ্যেই কৰিছে বুলি জানিবলৈ পোৱাত ওমে সেইখন প্ৰকাশ নকৰিলে আৰু ক'লে যে- ঘটনাটোৱে মই ভবা 'মানুহে পাতে, ঈশ্বৰে ভাঙে' শীৰ্ষক কথাটোক নতুন আৰু সতেজ কৰি তুলিছে। যিটো প্ৰকল্পই মোৰ অনুসন্ধান-কাৰ্যক কিছু উদ্দীপনা যোগাইছিল, সেইয়া এতিয়া ধোঁৱাৰ লগত বিলীন হৈ গৈছে আৰু তাৰ ঠাইত মই নভবা কিবা এটাই খোপনি পুতিছে।  ("The episode has given a fresh and deep sense for my mind to the saying 'Man proposes, and God disposes.The project that gave the first impetus to my inquiry has been dissipated into mist, and a new one, undesigned by me, has been accomplished in its place.") ''
ওমৰ সূত্ৰ
ওমৰ সূত্ৰটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitetত; (অনুবাদ-The Galvanic Circuit Investigated Mathematically) (১৮২৭)-য'ত তেওঁ বিদ্যুতৰ সম্পূৰ্ণ তত্ত্বটো উল্লেখ কৰিছিল। তেখেতে নিজৰ সূত্ৰটোক বৈদ্যুতিক বৰ্তনীৰ দুটা চৰম বিন্দুৰ মাজত ক্ৰিয়া কৰি থকা বিদ্যুৎচালক বলক বৈদ্যুতিক প্ৰবাহৰ শক্তি আৰু বৈদ্যুতিক ৰোধ গুণফল হিচাপে প্ৰকাশ কৰিছিল। (electromotive force acting between the extremities of any part of a electrical circuit is the product of the strength of the electric current, and the electrical resistance of that part of the circuit.)
এই গ্ৰন্থখন আৰম্ভ হয় এটা গাণিতিক পৃষ্ঠভূমিৰে। যি পৃষ্ঠভূমিৰ সহায় লৈ তেওঁৰ কৰ্মখিনি বুজিব পাৰি। যদিও তেওঁৰ উদ্ভাৱনে বৈদ্যুতিক প্ৰবাহৰ সূত্ৰ আৰু প্ৰয়োগক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল, সূত্ৰটোক সেইসময়ত গুৰুত্বসহকাৰে গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাছিল। ওমে বিশ্বাস কৰিছিল যে বিদ্যুতৰ মাজৰ এই যোগাযোগ কিছুমান নিকটস্থ কণিকা অৰ্থাৎ ওচৰা-উচৰিকৈ থকা কণিকাৰ মাজত সম্পন্ন হৈছিল। সেই পৰিভাষাটো("contiguous particles") ওমে নিজে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই গৱেষণাপত্ৰখনে তেওঁৰ এই ধাৰণাটোকে প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল, আৰু বিশেষকৈ তেওঁৰ এই উদ্ভাৱনৰ লগত জোছেফ ফোৰিয়াৰ আৰু ক্লোডে-লুইছ নেভিয়াৰৰ ধাৰণাটোৰ বৈজ্ঞানিক বৈসাদৃশ্যকো ব্যাখ্যা কৰিছিল।
সূত্ৰটো উদ্ভাৱনৰ বাবে ওমে ব্যৱহাৰ কৰা "ধাৰণাগত কাঠামো"টোৰ সম্বন্ধে আৰ্চিবাল্ডে(Archibald) অধ্যয়ন কৰে। ওমৰ এই উদ্ভাৱনে "বৰ্তনী তত্ত্ব" নামৰ এটা বিশেষ বিষয়ৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। অৱশ্যে নতুন শতিকাতহে এই ক্ষেত্ৰখন বিশেষ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
টোকা
বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ যে বিভৱ ভেদৰ সমানুপাতিক, এই কথাটো প্ৰথমে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল হেনৰি কেভেণ্ডিছে, কিন্তু কেভেণ্ডিচে তেওঁৰ আৱিষ্কাৰটো তেওঁৰ জীৱনকালত ক'তোৱেই প্ৰকাশ কৰোৱা নাছিল আৰু ১৮৭৯ চনলৈকে তাৰ বিষয়ে মানুহে গম পোৱা নাছিল। ওমে তাৰপিছত নিজাবৱীয়াকৈ স্বতন্ত্ৰভাৱে এই আৱিষ্কাৰটো কৰিছিল। সেয়ে এই সূত্ৰটোৰ নাম তেওঁৰ নামেৰেই ৰখা হ'ল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিদ্যুৎ শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ বিদেশী সদস্য শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
ভাৰতীয় মানক ১৮৯৩ (১ম খণ্ড) ২০১৬
ভাৰতীয় মানক ১৮৯৩ (১ম খণ্ড) ২০১৬ (IS 1893-2016 part 1) হ'ল ভাৰতীয় মানক ব্যুৰোৰ দ্বাৰা ৰচিত ক'ড। এই ক'ডখন ২০১৬ চনত ষষ্ঠবাৰৰ বাবে পুনৰীক্ষন কৰি প্ৰকাশ কৰা হয়। ভাৰতীয় মানক ১৮৯৩ (১ম খণ্ড) ২০১৬ ক'ড কেইখনত বিভিন্ন সংৰচনাৰ ভূকম্পৰোধী ডিজাইনৰ মানদণ্ডৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা আছে আৰু ইয়াৰে প্ৰথম খণ্ডত বিশেষকৈ অট্টালিকাসমূহৰ ডিজাইনৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।
এটা চোলাৰ কাহিনী (নাটক)
এটা চোলাৰ কাহিনী আলি হাইদৰে ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ সামাজিক নাটক। নাটকখনত এক প্ৰবল সমাজ চেতনাৰ চিত্ৰণ হিচাপে সমাজত যুগ যুগ ধৰি চলি অহা শ্ৰেণী সংগ্ৰাম তথা শোষিত শ্ৰেণীৰ ওপৰত কৰা শোষক শ্ৰেণীৰ অত্যাচাৰ, দৰিদ্ৰতাৰ দুখ-বেদনা, শোষক শ্ৰেণীৰ দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰ আদি বিভিন্ন দিশৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পাইছে।
কাহিনীভাগ
আমাৰ সমাজত দুচাম লোক থাকে; শোষক আৰু‌ শোষিত। যুগ যুগ ধৰি শোষক শ্ৰেণী তথা ধনীক শ্ৰেণীয়ে দুখীয়া শ্ৰেণীটোক শোষণ কৰি আহিছে। আৰু খাটিখোৱা জনতাৰ হাড়ক পানী কৰি কৰা পৰিশ্ৰমৰ বিনিময়তো তেওঁলোকক প্ৰকৃত পাৰিশ্ৰমিক শোষক শ্ৰেণী তথা ধনীক শ্ৰেণীটোৱে দিব নিবিচাৰে। আৰু তেওঁলোকৰ দুখ বেদনাৰ প্ৰতি অকণো ভ্ৰক্ষেপ দিয়াৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে। ফলস্বৰূপে ইমান পৰিশ্ৰমৰ পাছতো দুখীয়া জনতাই সুখ তথা আনন্দৰ মুখ দেখিবলৈ নাপায়। তেওঁলোকে ওৰে জীৱন ধনীক শ্ৰেণীৰ সুখৰ বাবেই কাম কৰি যায়। হাড়ভগা পৰিশ্ৰমৰ অন্ততো নিজৰ প্ৰয়োজনীয় অভাৱবোৰ পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। এটা চোলাৰ কাহিনী নাটকৰ এনে এক প্ৰকাশ্য উদাহৰণ হৈছে —
বিবি: নিজৰ চোলাটোৰ অবস্থা চাইছেনে নাই?
দৰ্জী :এৰা লোকৰ চোলা চিলাওঁতেই জিন্দেগী গ'ল,অথচ আজিলৈকে নিজৰ চোলা এটাও চিধাই ল'ব পৰা নাই আৰু চিলোৱা নহ'বও। হে:হে:হে:.... (হাঁহে)।
বিবি:চোলাটো ফটা,টাপলিমৰা। হি:হি:হি: (হাঁহে)
দৰ্জী: টাপলি মাৰোতে মাৰোতে টাপলি মাৰিবলৈ ঠায়েই নাইকিয়া হৈ গৈছে।
আনহাতে ধনীক শ্ৰেণীটো দিনক দিনে ধনী হৈ গৈ আছে। সিহঁতৰ দম্ভালীও বাঢ়ি গৈয়ে আছে। ফলত পেপুৱা লাগিছে সমাজৰ দৰিদ্ৰসকল। তাৰেই প্ৰকাশ নাটকখনত ঘটিছে। নাটকখনৰ গ্ৰাহকজন হ'ল অভিজাত শ্ৰেণী তথা শোষক শ্ৰেণীৰ প্ৰতিনিধি। সেই শ্ৰেণীটোৱে কিছু লোকে কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে কাম কৰে। এয়া সমাজৰ এক অতি পৰিচিত দৃশ্য। আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰৰ যোগেদি দিনৰ পাছত দিন শোষক শ্ৰেণীৰ লোকসকলে নিজৰ আয়তন বৃদ্ধি কৰি আহিছে। নাটকখনৰ এনে এক প্ৰতীকি উদাহৰণ হ'ল—
যুৱক:( বাহিৰলৈ চাই)সঁচাকৈয়ে প্ৰকাণ্ড মানুহজনৰ শৰীৰৰ অবয়ৱ।
দৰ্জী: (চিঞৰি) ৰ'ব ৰ'ব তাতে ৰওঁক — ভিতৰলৈ আহিব নালাগে। অ'ও অ' তাতে ৰওঁক /হাঁ? আপোনাৰ শৰীৰটো আমাৰ ঘৰৰ দুৱাৰৰ ভিতৰেদি পাৰ নহয়। —কি?
যুৱক :(চিঞৰি) আপুনি কিয় হুলস্থূল কৰিছে?
দৰ্জী: (চিঞৰি) অ' হ'ব হ'ব মই তাতে জোখ লমগৈ। অ' তাতে ..
যুৱক: মানুহজন আহিল দেখোন দুৱাৰ চোৱাৰ ভাঙি যাব।
দৰ্জী: চাচোন চা বোপাই, মানুহজনৰ শৰীৰটো কি দৰে বাঢ়ি গৈ আছে।
যুৱক : এৰা! অনুভৱৰ কথাটো বাদেই কল্পনাই কৰিব নোৱাৰি।
শোষকসকল যিহেতু অতি শক্তিশালী। তেওঁলোকে বাধাহীনভাৱেও নিজৰ ইচ্ছানুসৰি যিকোনো কাম কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে তাৰেই প্ৰতীকি ৰূপত উদাহৰণ দেখা যায় উক্ত কথোপকথনৰ যোগেদি।
সমাজৰ আন এক প্ৰসহনো নাটকখনত প্ৰতীকিৰূপত প্ৰকাশ দেখা যায়। সেয়া হ'ল অভিজাত শ্ৰণীটোৱে সাধাৰণতে দৰিদ্ৰ,অসহায় মানুহৰ অভাৱ আৰু বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ বিপৰীতে সুবিধা পালেই শোষণহে কৰিব খোজে। নাটকখনত তৰুণী চৰিত্ৰতোৰ প্ৰতি গ্ৰাহকজনে কৰা ব্যৱহাৰ এই কথাৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ। তৰুণীক সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱাৰ সলনি গ্ৰাহকৰূপী শোষকজনে তৰুণীৰ গাভৰু দেহাটোলৈ চকু পৰিছে, তলৰ কথোপকথনৰ যোগেদি—
গ্ৰাহক: ইয়ালৈ আহিলো যেতিয়া যিকোনো এটা সুবিধা আদায় কৰাই ভাল। তুমি আছা যেতিয়া সেই সুবিধা তোমাৰ পৰাই আদায় কৰোঁ।
তৰুণী:মানে আপুনি কি ক'ব বিচাৰিছে?
গ্ৰাহক:মানে তোমাৰ অন্তৰখনৰ এটা চোলা জোখ ল'ব বিচাৰিছোঁ। আহা তোমাৰ অন্তৰত জোখত মই চোলা এটা চিধাই দিম।
কিন্তু সেই তৰুণীগৰাকী আস্থাৰে কাষ চাপিছে নি:কিন দৰ্জীৰ। তাই অনুভৱ কৰিছে যে দৰিদ্ৰতাইহে দৰিদ্ৰৰ দুখ বুজিব পাৰে। তাই কৈছে ময়ো দৰিদ্ৰ মোৰ অন্তৰৰ দুখ দৰিদ্ৰইহে ল'ব পাৰিব। সঁচাকৈয়ে দৰ্জীয়েও তৰুণীৰ দুখ বুজি তাইক সহানুভূতি জনাইছে। এয়া আমাৰ সমাজৰ এক নিৰ্মম  সত্য। যাৰ সহায় কৰাৰ সামৰ্থ থাকে তেওঁলোকৰ কিছু লোকে সহায় কৰাৰ বাহিৰে চেষ্টা কৰি থাকে শোষণ কৰিবলৈহে। আৰু যাৰ সহায় কৰা সামৰ্থ নাথাকে তেওঁলোকৰ সহায় কৰি সমানে আগবাঢ়ি যোৱাৰ মানসিকতা থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ
মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ হ'ল তিব্বতৰ ধৰ্মীয় আৰু ৰাজনৈতিক মুৰব্বী চতুৰ্দশ দালাই লামা টেনজিং গিয়াত্‍ ছোৰ আত্মজীৱনী My Land and My People (১৯৬২) গ্ৰন্থৰ অসমীয়া অনুবাদ। গ্ৰন্থখনত এজন দালাই লামাৰ জীৱনৰ এচোৱা কালৰ উপৰি তিব্বতৰ ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় ইতিহাসৰ বৰ্ণনা আছে।
পৰিচয়
My Land and My People গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৬২ চনত। এইখনেই আছিল চতুৰ্দশ দালাই লামাৰ প্ৰথম আত্মজীৱনী আৰু প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। বহুতো ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় ভাষালৈ অনূদিত হোৱা এই কিতাপখনৰ অসমীয়া অনুবাদ, 'মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ' খনেই হ'ল তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত যিকোনো কিতাপৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষান্তৰ। ২০১৭ চনত কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছে অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া তথা অনুবাদক আৰু লেখক ইন্দ্ৰাণী লস্কৰে।
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
কমিউনিষ্ট চীনৰ সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক আগ্ৰাসনৰ কাৰণে নিৰ্বাসনৰ পথ বাছি ল’বলৈ বাধ্য হোৱা এগৰাকী আধ্যাত্মিক আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ এক মৰ্যাদাশালী আৰু ঐতিহাসিক বিৱৰণী। বৰ্তমানযুগত প্ৰকাশিত হোৱা তেনে বিৱৰণীসমূহৰ ভিতৰত এইখন আটাইতকৈ হৃদয়বিদাৰক বুলি সমালোচকে মন্তব্য কৰিছে। ইয়াত পুণ্যাত্মা তিব্বতৰ চতুৰ্দশ দালাই লামাই তেওঁৰ দুৰ্যোগপূৰ্ণ সংক্ষিপ্ত শাসনকালৰ লগতে চীনাসকলে তিব্বতীয়সকলৰ ওপৰত চলোৱা পৰিকল্পিত হত্যাকাণ্ড আৰু ধ্বংসলীলাৰ ঘটনাৱলীৰ কথা লিখিছে। এগৰাকী সংস্কৃতিৱান আৰু কৰুণাসিক্ত হৃদয়ৰ গৰাকী, চতুৰ্দশ দালাই লামা হ’ল এজন নিষ্ঠাবান সংস্কাৰক। এই গ্ৰন্থত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰা তিব্বতৰ অতি সাধাৰণ জীৱন-প্ৰণালী, কেনেকৈ তেওঁক তেওঁৰ আগৰজনৰ অৱতাৰ বুলি আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল, আৰু কিদৰে তিব্বতৰ পৌৰাণিক নিয়ম অনুসৰি তেওঁক দালাই লামা বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল— আদি ঘটনাবোৰ বৰ্ণনা কৰিছে। চীনৰ আক্ৰমণৰ সময়ত আৰু পিছত আন্তৰ্জাতিক আইনজ্ঞসকলৰ আয়োগে পৰিস্থিতিৰ বিশদ অধ্যয়ন কৰি যিবোৰ কথা উন্মোচন কৰিছিল; তাৰো সবিশেষ এই গ্ৰন্থত প্ৰকাশ পাইছে। 'মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ' এক মৰ্মভেদী কাহিনী। তথাপিও এইখন গভীৰভাৱে অনুপ্ৰেৰণামূলক, কাৰণ ইয়াৰ সমগ্ৰ কাহিনীটোত এগৰাকী বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ শান্ত-সমাহিত কৰুণাৰ সুৰ বিৰাজমান।
অধ্যায়সমূহ
তদুপৰি আছে ভিন্ন সময়ৰ ৪৫ খন আলোকচিত্ৰ আৰু মানচিত্ৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
ধামাল
ধামাল হৈছে ইন্দ্ৰ কুমাৰৰ পৰিচালনা আৰু অশোক ঠাকেৰিয়াৰ প্ৰযোজনাত ২০০৭ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ কৌতুকধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সঞ্জয় দত্ত, ৰিতেশ দেশমুখ, আৰ্শ্বদ ৱাৰ্ছি, আশিস চৌধুৰী আৰু জাভেদ জাফ্ৰী লগতে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আছৰাণী, সঞ্জয় মিশ্ৰ, মুৰলী শৰ্মা, বিজয় ৰাজ, মনোজ পাহৱা, টিকু তালছানিয়া আৰু প্ৰেম চোপ্ৰাই। ই ধামাল চলচ্চিত্ৰ ধাৰাবাহিকৰ প্ৰথমটো খণ্ড।
পটভূমি
এটা নিৰ্দিষ্ট অট্টালিকা পহৰা নিদিয়াৰ বাবে ৰয়ক চাকৰিৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া হয়। আন এটা দূশ্যত, আদিয়ে ছেক্সোফোন বজাবলৈ মিক্সটেপ নামৰ যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে। তেওঁৰ দৰ্শকে সেইকথা গম পোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁক মাৰ-ধৰ কৰে। ৫০ টকাৰ নোট এটা ল'ৰাৰ লগত সালসলনি হোৱাত টকাখিনি মানিবেগত ঘূৰাই দিয়াৰ সময়ত, পিছফালৰ পকেটত তেওঁৰ হাতখন আবদ্ধ হৈ পৰে। ল'ৰাজনে অতি সোনকালে সেই কথা গম পায় আৰু মানৱক মাৰ-ধৰ কৰে। বোমন কনট্ৰেক্টাৰে ভুলবশতঃ পিতৃ নাৰীৰ গাড়ীৰ খিৰিকীখন ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে, তাৰ পিছতেই নাৰীয়ে তেওঁক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে। চাৰিওজনে একেলগে নাইট ক্লাবত পাৰ্টি কৰিবলৈ যায়। সিহঁত অসাৰ, কিয়নো সিহঁতে চাৰিওফালে একো নকৰে আৰু এতিয়াও ভাড়া দিয়া নাই। মহিলাগৰাকীয়ে সিহঁতক ভাড়া নিদিয়াৰ বাবে ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে আৰু কয় এটা ভাল চাকৰি বিচাৰিবলৈ কয়।
টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ গৈ হতাশ হৈ তেওঁলোকে এটা পৰিকল্পনা ৰচনা কৰে। আদিয়ে মানৱক ঘৰৰ পৰা এখন চিত্ৰ চুৰি কৰিবলৈ কয়। আৰু সেইখন প্ৰয়াত ব্যৱসায়ী দ্বিৱেদীৰ পুত্ৰক বিক্ৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। অৱশ্যে, বাস্তৱতা নজনাকৈয়ে মানৱে ভুলতে এখন উকা ছবি তুলি লয়। তেওঁলোকে সেই ছবিখন ৫০,০০০ টকাত বিক্ৰী কৰে। তাৰ পিছত আগৰৱালা ডাঙৰীয়াক বিক্ৰী কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে মূল ছবিখন তুলি লয়, তেওঁক হত্যা কৰা হৈছে বুলি নাজানি। এই গোচৰটো পৰিদৰ্শক গাধা কুলকাৰ্ণীয়ে চম্ভালি লয়। তেওঁ গম পায় যে মিষ্টাৰ আগৰৱালাক হত্যা কৰাৰ আগতে তেওঁ কাৰোবাৰ লগত ফোনত কথা পাতি আছিল আৰু তেওঁ "ঘোঁৰা" আৰু "ঘাঁহ" শব্দ দুটাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। এই শব্দবোৰ তেওঁ কোনোবা ক’ড ভাষা বুলি ব্যাখ্যা কৰে। চাৰিওজন আগৰৱালাৰ বাসগৃহত উপস্থিত হয়। কুলকাৰ্ণীয়ে ছবিখন চাবলৈ দাবী কৰে। ছবিখনত ঘোঁৰা আৰু ঘাঁহ দেখি তেওঁ লগে লগে তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
ঘাইপথত গাড়ী চলাই থাকোঁতে কুলকাৰ্ণীয়ে চাৰিজনীক নিৰ্দোষী বুলি জনাৰ লগে লগে মুক্ত কৰে। হঠাৎ গাড়ী দুৰ্ঘটনাৰ সাক্ষী হৈ মৃত্যুমুখত পৰা চালক ডন ব’ছৰ সন্মুখীন হোৱাত চাৰিওজনে আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰে। তেখেতে তেওঁলোকক কয় যে তেওঁ গোৱাৰ ছেইণ্ট চেবাষ্টিয়ান বাগিচাত এটা ডাঙৰ ‘ডব্লিউ’ৰ তলত ১০ কোটি টকাৰ ধন লুকুৱাই ৰাখিছে। তেওঁলোকক টকাখিনি সমানে নিজৰ মাজত ভাগ কৰিবলৈ কয় আৰু তাৰ ঠিক পিছতেই মৃত্যু হয়। সেই চাৰিজন বিগত দহ বছৰ ধৰি ব'ছক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থকা আৰক্ষী পৰিদৰ্শক কবীৰ নায়কৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁ চাৰিওজনৰ পৰা তথ্য উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু সকলো চেষ্টা বিফল হয়, আৰু তেওঁলোকে তাৰ পৰা পলাই গোৱা যাত্ৰা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পদোন্নতিৰ বাবে হাহাকাৰ কৰি কবীৰে চাৰিওজনক ধৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ হয়। চাৰিওজন বন্ধুৱে বোমনৰ গাড়ীখন চুৰি কৰে, যিখন এতিয়াও নাৰীৰ প্ৰিয় গাড়ী আছিল। বন্ধুসকলে গাড়ীখন চুৰি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ৰয়ে এখন হাবিত গাড়ীখনৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই গছ এখনত খুন্দা মাৰে, যাৰ ফলত দুয়োটা হেডলাইট ভাঙি যায়। তেওঁলোকে গাড়ীতে ৰাতিটো কটাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। পিছদিনা বসুক ধৰিব নোৱাৰাৰ বাবে কবীৰক যৱতমললৈ বদলি কৰা হয়। ক্ৰোধিত হৈ তেওঁ নিজৰ টেবুলখনৰ ফালে আগবাঢ়ি যায়, য’ত নাৰীয়ে তেওঁৰ গাড়ী চুৰি কৰাৰ বাবে পুত্ৰৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ দাখিল কৰিবলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল। তেওঁ বোমন আৰু তাৰ গাড়ীৰ ফটোবোৰ কবীৰক দিয়ে। ইফালে চাৰিওজনে এখন ভঙা দলঙৰ সন্মুখীন হয়, যিখন অৰণ্যৰ মাজেৰে যোৱাৰ একমাত্ৰ বাট। গাড়ীখন জঁপিয়াই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয় যদিও বোমনে তেনে কৰিবলৈ অনিচ্ছুক হয়। তেওঁলোকে গাড়ীখন আনফালে জঁপিয়াই দিবলৈ সক্ষম হয় যদিও গাড়ীখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ বিস্ফোৰণ ঘটে।
ধ্বংসপ্ৰাপ্ত গাড়ীখন আৱিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত কবীৰে চাৰিওজনক অনুসৰণ কৰে। মানৱে কোৱা বাবেই তেওঁ সেই ধনৰ স্থান জানিবলৈ সক্ষম হয়। চাৰিওকে গছত বান্ধি তেওঁ গোৱালৈ বুলি ৰাওনা হয়। অৱশ্যে, তেওঁলোকে কোনোমতে সেই ঠাইৰ পৰা পলায়ন কৰে আৰু ৰয়ে কয় যে তেওঁ কবীৰৰ গাড়ীৰ ইঞ্জিনৰ তাঁৰ কাটি পেলাইছিল। গতিকে, তেওঁ নিশ্চয় বেছি দূৰলৈ যোৱা নাছিল। তেওঁলোকে এখন ধাবাত উপস্থিত হৈ গুপ্তচৰৰ ভাও ধৰে। তেওঁলোকে গাঁৱৰ মানুহ আৰু ধাবাৰ মালিকক কবীৰক পাশা নামৰ বিপদজনক গেং লিডাৰ বুলি বিশ্বাস কৰায় আৰু তেওঁলোকক বন্দী কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰে। কবীৰে গাঁৱৰ মানুহক পৰাস্ত কৰে আৰু চাৰিজনে এটা বন্দোবস্তত উপনীত হয় – ৬০% চাৰিজনৰ আৰু ৪০% কবীৰৰ হ’ব। কিন্তু আদিয়ে তেওঁৰ আৰু মানৱৰ ধনৰ অংশ পৃথকে পৃথকে ৰখাৰ ওপৰত জোৰ দিয়ে, যেতিয়া তেওঁলোকে বোমনক তেওঁৰ গাড়ীৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ বাবে এটা শ্বেয়াৰ হিচাপে দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ মাজত কাজিয়া আৰম্ভ হয় আৰু সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে যিয়ে প্ৰথমে ধনৰ ওচৰ পাব, তেওঁৱেই সকলো টকা ল’ব।
চাৰিওজনে যিমান সোনকালে পাৰি গোৱালৈ চেষ্টা কৰিবলৈ লয়। ৰয়ে এজন ডকাইত বাবু ভাইৰ সন্মুখীন হয় আৰু তেওঁলোকে যিমান সোনকালে পাৰে গোৱাত উপস্থিত হৈ ধনখিনি নিজৰ মাজত ভাগ কৰিবলৈ সন্মত হয়। বোমনেও দেউতাকৰ মুখামুখি হয়। যদিও প্ৰথম অৱস্থাত নাৰীয়ে নিজৰ পুত্ৰক হত্যা কৰিব বিচাৰে, তথাপিও দহ কোটিৰ কথা গম পোৱাৰ পিছত তেওঁৰো মন সলনি হয়। আদি আৰু মানৱে একেলগে যাত্ৰা কৰে। দাতব্য অনুষ্ঠানত ভ্ৰমণ কৰি অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলগীয়া কিছুমান স্কুলীয়া ল’ৰা-ছোৱালীয়ে সহায় কৰাত শিলৰ পৰা ওলমি থকাৰ সময়ত কবীৰ মৃত্যুৰ পৰা প্ৰায় ৰক্ষা পৰে আৰু। আদি আৰু মানৱে তেওঁলোকক গোৱালৈ যোৱাৰ সময়ত আয়াৰৰ লগত মুখামুখি নহয়, যিয়ে নিজৰ পৰিচয় দিওঁতে নিজৰ পিতৃনাম নামটো অবিৰতভাৱে বঢ়াই গোটেই যাত্ৰাটোত তেওঁলোকক বিৰক্ত কৰে।
নাৰী আৰু বোমানে এজন ব্যক্তিগত পাইলট বিচাৰি পায় যদিও হাস্যকৰ পৰিস্থিতিৰ বাবে যুঁটিটোৱে একেবাৰে হতাশাত উৰি যায় যেতিয়া পাইলটে ষ্টিয়াৰটো পৰিত্যাগ কৰি মদ্যপানত ঢলি পৰে। আনহাতে, বিমান সংস্থাৰ গ্ৰাহক সেৱা প্ৰদানকাৰী ডি.কে. মালিকে তেওঁলোকক উন্মাদনাৰ ওচৰলৈ ঠেলি দিয়ে, লগতে কয় যে তেওঁলোক দুয়োজনে নিজকে বচাব নোৱাৰি মূত্যমুখত পৰিব, কিন্তু তেওঁলোকে গোৱাত উপনীত হ’বলৈ সক্ষম হয়। শেষত দুয়ো একেলগে পাৰ্কখনত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে পাৰস্পৰিকভাৱে ধনখিনি ভাগ কৰাৰ আগতে একেলগে বিচাৰি উলিয়াবলৈ সন্মত হয়। মানৱে ‘W’ৰ আকৃতিৰ গছৰ স্থান নিৰ্ণয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। কিন্তু কবীৰ তাত উপস্থিত হৈ তেওঁলোকক টকাখিনি তেওঁলোকৰ মাজতে ভাগ কৰিবলৈ কয় যিটোত সকলোৱে সন্মতি দিয়ে। তেওঁলোকে তাতে খান্দি পইচা বিচাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম হয়। কিন্তু, নাৰীৰ গাড়ীখনৰ ক্ষতিৰ ধন দিয়াৰ বাবে কাজিয়া আৰম্ভ হয়। আদি আৰু মানৱে টকাখিনি একেলগ হিচাপে দিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় যদিও টকা লোৱাৰ সময়ত পৃথক পৃথক পৃথক অংশ বিচৰাত সকলোৱে ক্ষুব্ধ হৈ পৰে। কাজিয়া চলি থকাৰ সময়তে কবীৰে সকলো টকা লৈ দৌৰি পলাই যায়। তেওঁ গৰম বতাহৰ বেলুনত উঠি পলাবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও সেইখন খুঁটা এটাত বান্ধি থোৱা আছিল। ৰছী কাটিবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ লয় যদিও পিছে পিছে খেদি যোৱা বাকীসকলে তেওঁক মাৰপিট কৰে। বেলুনটো আকাশত উৰি যায় আৰু সকলোৱে হতাশ হৈ পৰে।
বতাহে যেতিয়া দিশ সলনি কৰাত পুনৰ স্থলভাগত বয় তেতিয়া পৰিস্থিতি সলনি হয়। ৰাতি পৰে আৰু তেওঁলোকে বেলুনটোৰ পিছে পিছে ট’য়িং ভ্যান এখনত উঠি পিছা কৰিবলৈ লয়। বেলুনটো খুঁটাৰ লগত খুন্দা খোৱাৰ পিছত বেগটো তললৈ পৰি যায়। সকলোৱে যিমান পাৰে টকা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। হঠাতে কিছুমান স্পট লাইট তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰে আৰু ভিৰটোৱে জোৰেৰে উল্লাস কৰিবলৈ লয়। তেওঁলোকে যে মঞ্চত আছে আৰু সেই অনুষ্ঠানটো হৈছে কবীৰৰ লগত থকা পৰিবেশন কৰা শিশুসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া চেৰিটি অনুষ্ঠানটো বুলি উপলব্ধি কৰি, তেওঁলোকে চেৰিটিৰ জৰিয়তে সন্মানিত হ’বলগীয়া অনাথ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ কৰুণ অৱস্থাৰ বিষয়ে অধিক জানিব পাৰে আৰু টকাখিনি দান দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। শেষত অনুষ্ঠানৰ মুখ্য অতিথি – কবীৰৰ উচ্চ বিষয়া আয়ুক্ত এম আই চতুৰ্বেদীয়ে সকলোকে প্ৰশংসা কৰে, লগতে কবীৰক কয় যে তেওঁ পদোন্নতি লাভ কৰিব আৰু এই ধন দান দিয়াতকৈ এই ধনৰ ব্যৱহাৰৰ কোনো উত্তম কাম নাই।
ছবিখনৰ শেষত এটা টোকাত কোৱা হৈছে যে টকাৰ ভাগ্য ইতিমধ্যে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। সেই টকাখিনি কেতিয়াও এই বন্ধু চাৰিজনৰ নাছিল, তেওঁলোক আছিল মাত্ৰ এটা মাধ্যম যিয়ে ধনখিনি প্ৰকৃত গন্তব্যস্থানত উপনীত হোৱাত সহায় কৰিছিল।
চাউণ্ডট্ৰেক
ছবিখনৰ চাউণ্ডট্ৰেক আদনান ছামিৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু গীতৰ কথা ৰচনা কৰিছে সমীৰ। "দেখো দেখো" আৰু "মিছ ইণ্ডিয়া মৰতি মুঝপে" গীত দুয়োটাকে শিৰোনাম গীত হিচাপে জনা গৈছিল, যিহেতু দুয়োটা গীতৰ মূল কোৰাছত "ধামাল" শিৰোনামটো আছিল।
সমালোচনাত্মক সঁহাৰি
হিন্দুস্তান টাইমছে অধিক মিশ্ৰিত সমালোচনা দি লিখিছে "মুঠতে ধমাল শিৰোনামে যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে ঠিক তেনেকুৱা নহয়। কিন্তু ইয়াৰ হাঁহিৰ মুহূৰ্ত আছে.. ই একেবাৰে বেয়া নহয়। আগবাঢ়ি যাওক আৰু চেষ্টা কৰক।"
ছিকুৱেল
২০১১ চনত মুক্তি পোৱা ডাবল ধামাল নামৰ চলচ্চিত্ৰখন ছিকুৱেল আছিল। ছবিখনৰ তৃতীয়খন ছবিৰ নাম আছিল টোটেল ধামাল আৰু ই ২০১৯ চনত মুক্তি পাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মিজো খাদ্যাভ্যাস
মিজো খাদ্য বা মিজো খাদ্যাভ্যাস হৈছে মিজো জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত খাদ্যাভ্যাস আৰু ৰন্ধনপ্ৰণালী। মিজোসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে মূল আহাৰ হিচাপে ভাত খায়।
সামগ্ৰিক দৃষ্টিৰে
মিজোৰামৰ খাদ্য উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ সৈতে একে। মিজোৰামৰ প্ৰধান খাদ্য চাউল যদিও মিজোসকলে প্ৰতিবিধ আহাৰত আমিষ উপাদান পছন্দ কৰে। মাছ, কুকুৰা, গাহৰি আৰু গৰুৰ মাংস মিজোসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয়। এই খাদ্যসমূহ যিকোনো প্ৰকাৰৰ তেলত ৰন্ধা হয়। খাদ্যসমূহ কম তেল আৰু অধিক শাক-পাচলিৰে সমৃদ্ধ। অধিকাংশ মিজো লোকে চাউল বা ভাতৰ সৈতে শাক-পাচলি খাই ভাল পায়। কিন্তু যুৱ প্ৰজন্মই ভজা আৰু মচলাযুক্ত খাদ্য পছন্দ কৰে। অন্যান্য সংস্কৃতিৰ খাদ্যও যুৱসমাজৰ মাজত জনপ্ৰিয়। তেওঁলোকৰ এক জনপ্ৰিয় খাদ্য হ'ল বেই। ইয়াক শাক-পাচলিৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। অন্যান্য জনপ্ৰিয় খাদ্য হৈছে বেকং (কিণ্বিত ছয়াবীন) আৰু ছা-উম (কিণ্বিত গাহৰিৰ মাংস)। এইসমূহ ভাতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়। ছাচিয়াৰ নামৰ আন এবিধ খাদ্য চাউলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াক গৰু, গাহৰি বা কুকুৰাৰ মাংসৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয়।
খাদ্যসম্ভাৰ
মিজো জনগোষ্ঠীৰ প্ৰধান খাদ্য হ'ল ভাত আৰু ইয়াক মাংস আৰু শাক-পাচলি, বেই, নিৰামিষ ষ্টু, তিল, নহৰু, পিঁয়াজ আৰু শাকেৰে সৈতে ৰন্ধা আমিষ ষ্টু আদিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়।
আনুষংগিক খাদ্য
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Mizo_food.jpg/300px-Mizo_food.jpg|thumb|300x300px|ভাত, বেই, মাংস আৰু হমাৰ্চা ৰাওত আদিৰে মিজো খাদ্যসম্ভাৰ
মধ্যাহ্ন ভোজন
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Mizo_Lunch.jpg/300px-Mizo_Lunch.jpg|thumb|300x300px|মিজো মধ্যাহ্ন ভোজন (চাংবান, আলু চ'প,আট্টা আৰু চাহ) মিজো মধ্যাহ্ন ভোজন ঘৰে ঘৰে ভিন্ন হ'ব পাৰে। মধ্যাহ্ন ভোজনৰ সময়ত খোৱা কিছুমান বস্তু হ'ল-
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মিজোৰাম
সামাজিক দূৰত্ব স্থাপন
সামাজিক দূৰত্ব স্থাপন (Social distancing) বা শাৰীৰিক দূৰত্ব স্থাপন (physical distancing) হৈছে সংক্ৰামক ৰোগ বিস্তাৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে সংক্ৰমণ নিয়ন্ত্ৰণৰ এক প্ৰকাৰৰ ঔষধবিহীন পদক্ষেপ। সামাজিক দূৰত্ব স্থাপনৰ উদ্দেশ্য হ'ল সংক্ৰামক ৰোগ বহনকাৰী ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা ৰোগৰ সংক্ৰামণৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰা আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা আৰু মৃত্যুহাৰ হ্ৰাস কৰা।
সামাজিক দূৰত্ব স্থাপন আটাইতকৈ কাৰ্যকৰ তেতিয়া হয়, যেতিয়া সংক্ৰমণ হয় পানী-কণা সঞ্চালনেৰে (হাঁচি-কাহ); যৌন সংস্পৰ্শসহ প্ৰত্যক্ষ শাৰীৰিক সংস্পৰ্শেৰে; পৰোক্ষ শাৰীৰিক স্পৰ্শেৰে (যেনে দূষিত সমতল বা স্থান স্পৰ্শ কৰিলে) অথবা বায়ুবাহিত সঞ্চালনেৰে (যদি জীবাণু বায়ুত দীৰ্ঘসময় ধৰি বাঁচি থাকিব পাৰে)।
সামাজিক দূৰত্ব স্থাপন সেইক্ষেত্ৰত খুব এটা কাম নকৰে যেতিয়া সংক্ৰামণ হয় দূষিত পানী বা খাদ্যৰ মাধ্যমেৰে অথবা মহ বা অন্য পতংগৰ মাধ্যমেৰে অথবা কদাচিৎ মানুহৰ পৰা মানুহলৈ বিয়পে। সামাজিক দূৰত্ব স্থাপনৰ ঋণাত্মক দিশসমূহৰ মাজত মূল হৈছে নিঃসঙ্গতা, হ্ৰাসমান উৎপাদনশীলতা আৰু মানৱ ভাব-বিনিময়ৰ সৈতে সংযুক্ত সুফলৰ অভাৱ।
ঐতিহাসিকভাবে লেপাৰ ক'ল'নী আৰু লাজাৰেট্ট' নামৰ অঞ্চল কুষ্ঠ ৰোগ আৰু আন সংক্ৰামক ৰোগৰ সংক্ৰামণ ৰোধ কৰাৰ বাবে সামাজিক দূৰত্ব স্থাপন কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ শ্ৰেণী:ৰোগ প্ৰতিৰোধ
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী পশ্চিম ভাৰতত অৱস্থিত এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। ই দুটা পৃথক ভৌগোলিক অঞ্চলৰে গঠিত। সেই দুই অঞ্চল হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটৰ মাজত অৱস্থিত নগৰ হাভেলী আৰু তাৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত সম্পূৰ্ণৰূপে গুজৰাটে আৱৰা দাদৰা অঞ্চল। ছিলভাচা দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীৰ ৰাজধানী আৰু বৃহত্তম চহৰ। ১৭৮৩ চনৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ মাজে ভাগলৈ এই অঞ্চল পৰ্তুগীজ সকলৰ অধীনত আছিল।
২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীক দমন আৰু দিউৰ লগত একত্ৰীকৰণ কৰি এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল গঠন কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে।
ইতিহাস
৪৫০ বছৰতকৈ অধিক কাল আৰৱ সাগৰৰ উপকূলীয় দমন আৰু দিউ অঞ্চল, গোৱা আৰু দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী পৰ্তুগীজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৬১ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অপাৰেচন বিজয়ৰ জৰিয়তে গোৱা, দমন আৰু দিউ আৰু দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী ভাৰত গণৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৯৭৪ চনলৈ পৰ্টুগালে ভাৰতৰ এই অন্তৰ্ভুক্তিক স্বীকৃতি জনোৱা নাছিল।
শ্ৰীশ্ৰীকেতেকীবাৰী সত্ৰ
শ্ৰীশ্ৰীকেতেকীবাৰী সত্ৰখন অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ তেজপুৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত বালিপৰাৰ বালিগাঁও নামৰ ঠাইত অৱস্থিত। এই সত্ৰখনক সাধাৰণতে চিপহা সত্ৰ বুলি ক'ব লাগিছিল। কিন্তু বিশেষ কৰাণত ইয়াৰ স্থাপিত ইতিহাসৰ বাবে এই সত্ৰখনৰ নাম শ্ৰীশ্ৰীকেতেকীবাৰী সত্ৰ দিয়া হয় তলৰ ইতিহাসত পাব। এই সত্ৰখন অসম সত্ৰ মহাসভাৰ লগত পঞ্জিভুক্ত হৈ আছে। বালিপৰা অঞ্চলৰ আটাইতকৈ নৱতম আৰু সক্ৰিয় সত্ৰ হিচাপে এই সত্ৰখনে তথা ইয়াৰ ৰাইজে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। শ্ৰীশ্ৰীশঙ্কৰ দেৱ আৰু মাধৱ দেৱে গুৰু দুজনাৰ নীতি আদৰ্শৰে সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস হিচাপে বৰ সভা আৰু ভাওনা প্ৰদৰ্শন আদিৰে উদযাপন কৰা হয়। বিশেষ ভাৱে অঞ্চলটিৰ নৱপ্ৰজন্ম-শিশু সকলক সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰাৰ বাবে এই সত্ৰই বিশেষ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি আহিছে।
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী
প্ৰশাসন
প্ৰশাসনিক সুবিধাৰ বাবে দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীক দুটা তালুকাত ভাগ কৰা হৈছে। সেই দুইটা তালুকা হ'ল: দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী। দাদৰা তালুকাৰ সদৰ হৈছে দাদৰা চহৰ। এই তালুকা দাদৰা চহৰ আৰু দুখন গাঁৱৰে গঠিত। সেউদৰে নগৰ হাভেলী তালুকাৰ সদৰ ছিলভাচা। এই তালুকা ছিলভাচা আৰু ৬৪টা গাঁৱৰে গঠিত। ভাৰতীয় সংবিধান মতে ইয়াৰ শাসন কাৰ্য ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা নিযুক্ত এজন প্ৰশাসকে পালন কৰে। তেওঁক শাসন কাৰ্যত সহায়ৰ বাবে অন্যায় বিষয়া সমূহ থাকে। বৰ্তমান ইয়াৰ প্ৰশাসক প্ৰফুল খোদা পেটেল।
শ্ৰীশ্ৰীকেতেকীবাৰী সত্ৰ
ইতিহাস
হৰিনাম গুপ্ত ভৈল                মনুষ্যত পূজা ৰৈল
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী
জন-গাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩,৪২,৮৫৩ জন। ই জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৫৬৬তম স্থান অধিকাৰ কৰিছে। ইয়াৰ জন ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিঃমিঃত ৬৯৮ জন। ২০০১ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ৫৫.৫% আছিল আৰু ই সমগ্ৰ ভাৰতৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি। ইয়াৰ লিংগ অনুপাত প্ৰতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে ৭৭৫ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতা হাৰ ৭৭.৬৫%।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
শ্ৰীশ্ৰীকেতেকীবাৰী সত্ৰ
ইতিহাস
বুলি ৰঙ্গ কৰে দেৱ সৰ্ব্ব।
হেন হৰিনাম ধৰ্ম                  শঙ্কৰে বিদিত কৰি
চুৰ কৈলা দোৱতাৰ গৰ্ব্ব।। ১০২ (নামঘোষা)
পুৰাতত্ব বা লিখিত তথ্যৰ অভাৱত বংশানোক্ৰমে বসাবাস কৰি অহা ৰাইজৰ চৰ্চা আৰু স্থাপক সত্ৰাধীকাৰৰ বংশৰ মাধ্যমে যোগোত কৰা তথ্য অনুপাতে এই সত্ৰৰ ইতিহাস দাঙি ধৰা হৈছে।
তেজপুৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিলোমিটাৰ উত্তৰ দিশলৈ আগবাঢ়ি আহি, বানৰজাৰ ৰাজধানী ভালুকপুঙৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল, এসময়ত ভৰলী নদীয়ে সুঁতি সলাই এৰি যোৱা বালিচৰ। যত লাহে লাহে বিভিন্ন জনগোষ্টীৰ লোকে খেতি-জীৱিকাৰ সন্ধানত আহি ইয়াত বসতি ঘন হৈ আহিল। বানৰ পুত্ৰ ভালুক ৰজাৰ অধিনত থকা এই ঠাই খিনিত সেই সময়তে নানা মঠ-মন্দিৰ গঢ়ি উঠিছিল। মিচং, কছাৰী, বড়ো আৰু আদিবাসী লোকেৰে সজ্জিত্ব এই ঠাই খন বৰ্তমান বালিপৰা নামেৰে পৰিচিত। কৰ্মজীৱি লোকৰ বসতি থকা অঞ্চল সমূহত ভক্তিৰ সঞ্চাৰ কিৰবলৈ আগতে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা ঋষিমুনি-পণ্ডিত সকল আহি লোকবিশ্বাস অনুসৰি মন্দিৰ আদিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কালক্ৰমে গুৰু দুজনাৰ শিষ্য সকলে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ হেতু এই চৰ অঞ্চল সমূহত নিজৰ বাহাৰ পাতিব ধৰিলে। সময়ে সময়ে তেওঁলোক এই অঞ্চলত পদাৰ্পন কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ জ্ঞান বিতৰণ কৰিবলৈ নামঘৰ, কীৰ্ত্তনঘৰ আদিৰ নিৰ্মাণ কৰিলে। তাৰেই প্ৰমাণ হিচাবে বালিপৰাৰ বৰ্তমানৰ ভকতগাঁওত শ্ৰীশ্ৰীদিক্ষণপাট সত্ৰৰ শাখা সত্ৰ অৱস্থিত, এৰাগাঁওত শ্ৰীশ্ৰীকমলাবাৰী সত্ৰ শাখা সত্ৰ অৱস্থিত। এই সত্ৰ সমূহ আজিৰ পৰা প্ৰায়ে তিনিশ বছৰ আগেয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। সমান্তৰাল ভাৱে প্ৰতিখন গাঁৱত প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে ৰাইজে নিজাববীয়া নামঘৰ, থপনা আদিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি লৈছিল। এই সময়ত অন্ধবিশ্বাসেই হওঁক বা স্বপ্ন যনিত কাৰণ অথবা ভক্তিৰ স্থল হিচাপে বহুতু ধাৰ্মীক স্থান গঢ়লৈ উঠিছিল। ইংৰাজ শাসিত দিনতে বালিপৰা আদাবাৰি চাহ বাগিচাৰ কাষত যি অসমীয়া জনজাতি লোকৰ বাসবাস আছিল সেই গাঁও সমূহ ক্ৰমে পাটগাঁও, বালিগাঁও, বোকাগাঁও, মাজুলিগাঁও, ভেৰভাৰী গাঁও। আলি ইটোপাৰে এৰাগাঁও, কমাৰীগাঁও আৰু কাষতে আদিবাসী লোক সকলৰ বসবাস ফুলবাৰী চাহ বাগান, বামগাঁও চাহ বাগান আছিল।