cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লংকা
লংকা বা লংকাপুৰী বা স্বৰ্ণ লংকা হৈছে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত মহাকাব্যত উল্লিখিত কিংবদন্তি ৰাক্ষসৰাজ ৰাৱণৰ দুৰ্গসদৃশ নগৰ-দ্বীপ। এই নগৰ ত্ৰিকুট পৰ্বতমালা নামেৰে জনাজাত তিনিটা পৰ্বত শৃংগৰ মাজৰ এটা মালভূমিত অৱস্থিত আছিল। প্ৰাচীন লংকা নগৰখনত হনুমানে অগ্নিসংযোগ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰাৱণৰ ভায়েক বিভীষণৰ সহায়ত ৰামে ইয়াৰ অধিপতি ৰাৱণক হত্যা কৰাৰ পিছত বিভীষণক লংকাপুৰীৰ ৰাজসিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰা হয়। পূৰ্বৰ লংকাই বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকা বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। তেওঁৰ বংশধৰসকলে পাণ্ডৱসকলৰ সময়ত ৰাজ্য শাসন কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ মতে, পাণ্ডৱ সহদেৱে যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞৰ বাবে তেওঁৰ দক্ষিণৰ সামৰিক অভিযানৰ সময়ত এই ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিছিল।
শাসক
ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত উভয়ৰে মতে, লংকা আদিতে সুমালী নামৰ এজন ৰাক্ষসে শাসন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী কালত কুবেৰে লংকা দখল কৰে আৰু যক্ষ ৰাজ্য স্থাপন কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰাক্ষসসকলৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত আছিল। তেওঁৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ তথা ঋষি বিশ্ৰৱা আৰু সুমালীৰ জীয়ৰী কৈকেষীৰ পুত্ৰ ৰাৱণে কুবেৰৰ সৈতে দ্বন্দ্বত লিপ্ত হৈ তেওঁক লংকাৰ ৰাজসিংহাসনৰ পৰা অপসাৰণ কৰে আৰু নিজে ৰজা হয়। লংকাৰ যুদ্ধ দ্বাদশ শতিকাৰ ক্ষ্মেৰ মন্দিৰ এংকৰ ৱাটত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত বিভীষণ লংকাৰ সিংসাহনত বহে।
ৰামায়ণ
হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ আৰু ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা লংকা (ৰাৱণৰ লংকা নামেৰে জনাজাত) ভাৰত মহাসাগৰত অৱস্থিত এক বৃহৎ দ্বীপ-ৰাষ্ট্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। অধ্যয়নৰ পৰা এই তথ্য পোৱা গৈছে যে ৰাৱণৰ প্ৰাসাদ অনুৰাধাপুৰৰ প্ৰথম কাশ্যপে নিৰ্মাণ কৰা ছিগিৰিয়াত অৱস্থিত আছিল কিয়নো মহাকাব্যখনে বৰ্ণনা কৰিছে যে লংকাৰ ৰাজধানী মালভূমি আৰু অৰণ্যৰ মাজত অৱস্থিত আছিল। কিছুমান পণ্ডিতে কয় যে ৫ম শতিকাৰ শ্ৰীলংকাৰ সাহিত্যকৰ্ম মহাবংশত কোৱা মতে এই ঠাইখণ্ড হৈছে শ্ৰীলংকা। অৱশ্যে ৰামায়ণত স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে যে ৰাৱণৰ লংকা ভাৰতৰ মূল ভূখণ্ডৰ পৰা ১০০ যোজনা (প্ৰায় ১২১৩ কিমি বা ৭৫৩.৭২ মাইল) দূৰত অৱস্থিত আছিল। সেই হিচাপত এই দ্বীপটো বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকাৰ দেশৰ পৰা ১৬০ কিলোমিটাৰ (১০০ মাইল) দক্ষিণ-পশ্চিমত থাকিব। কিছুমান পণ্ডিতে এই গ্ৰন্থসমূহৰ বিষয়বস্তু ব্যাখ্যা কৰি নিৰ্ধাৰণ কৰিছে যে লংকা সেই স্থানত অৱস্থিত আছিল য'ত ভাৰতৰ সময়ৰেখা বিষুৱ ৰেখা পাৰ হৈ যায়।  বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ সকলো  সংস্কৰণৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মৌলিক সংস্কৰণটোৱে ৰাৱণৰ লংকাৰ অৱস্থান পশ্চিম ভাৰত মহাসাগৰত থকাৰ কথা সূচিত কৰে। দৰাচলতে ই সূচায় যে লংকা ভাৰত মহাসাগৰৰ পশ্চিম অংশত বৃহৎ দ্বীপ-ৰাষ্ট্ৰ যি সাগৰত ডুব যোৱা এক পৰ্বত আৰু মালভূমিৰ মাজত আছিল।
উনবিংশ শতিকাৰ পৰা কেইবাজনো পণ্ডিতে অনুমান কৰিছে যে ৰাৱণৰ লংকা ভাৰত মহাসাগৰত থাকিব পাৰে য'ত মালদ্বীপ এসময়ত ভাৰত মহাসাগৰত ডুব যোৱাৰ আগতে এটা ওখ পৰ্বত হিচাপে থিয় দি আছিল।   এই ক্ষেত্ৰত সুমাত্ৰাও লংকা হ'ব পৰাৰ সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰা হৈছে।
বৰ্ণনা
ৰাৱণৰ লংকা আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী লংকাপুৰীক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যি আধুনিক কালতো ইয়াক অতিমানৱীয় যেন বোধ হয়। ৰাৱণৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰাসাদ (মুখ্য দুৰ্গ) আছিল কেইবাটাও অট্টালিকাৰ এক বিশাল গোট যি উচ্চতাত এক যোজন (১৩ কিমি বা ৮ মাইল), দৈৰ্ঘ্যত এক যোজন আৰু যোজন প্ৰস্থত আধা যোজন। দ্বীপটোত ত্ৰিকুট পৰ্বতমালা নামেৰে জনাজাত এক বৃহৎ পৰ্বতমালা আছিল যাৰ ওপৰতেই ৰাৱণৰ ৰাজধানী লংকা অৱস্থিত আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণত বৰ্ণিত ৰাজ্য
৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)
thumb|এন এইচ ৩১ পুৰণ্য
৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (এনএইচ ৩১) হৈছে ভাৰতৰ এক প্ৰাথমিক ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। ই উত্তৰ প্ৰদেশৰ উনাওৰ পৰা আৰম্ভ হয় আৰু বিহাৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু পশ্চিম বংগৰ মালদা জিলাত ১০ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (পশ্চিম বংগ)ৰ সৈতে ইয়াৰ ক্ৰছিংত সমাপ্ত হয়। এছএইচ ১০ (ৱেব)-এ ছামচিক এনএইচ ১২-ৰ সৈতে সংযোগ কৰে। ইয়াত কোৰাৰ পৰা পুৰণ্যলৈ এটা স্পোৰ পথ আছে।
পথ
পূৱ-পশ্চিম দিশত ভাৰতৰ তিনিখন ৰাজ্যত ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পৰিবহন.
উত্তৰ প্ৰদেশ
উনাও, লালগাঞ্জ, ৰায়বেৰেলী, চেলুন, প্ৰতাপগড়, মাখলীশ্বাহৰ, যঁপুৰ, বাৰাণস, গাজিপুৰ, বেলিৱা - বিহাৰ সীমা।
বিহাৰ
চাপৰা, হাজিপুৰ, পাটনা, বখতিয়াৰপুৰ, মোকামা, বেগুশৰাই, খাগৰিয়ান, বিহপুৰ, কোৰা, কাটিহাৰ আৰু পুৰনিয়ালৈ স্পাৰা পথ।
পশ্চিম বংগ
হৰিশচন্দ্ৰপুৰ, খন্ত, চঞ্চল, সাম্সী
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:National highways in India শ্ৰেণী:National Highways in Uttar Pradesh শ্ৰেণী:National Highways in Bihar শ্ৰেণী:National Highways in West Bengal
এম. কামালুদ্দিন আহমেদ
'''এম. কামালুদ্দিন আহমেদ''' একাধাৰে কবি, সমালোচক,অনুবাদক তথা অধ্যাপক। তেখেত বৰ্তমান গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ কবি হিচাপে একবিংশ শতিকাটোৰ তেওঁ এজন উল্লেখযোগ্য কবি৷ তেখেতৰ কবিতা উত্তৰ লক্ষীমপুৰ (স্বায়ত্বশাসিত) মহাবিদ্যালয় আৰু নগাঁও মহাবিদ্যালয়(স্বায়ত্বশাসিত)ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তভুৰ্ক্ত হৈছে৷ তেখেত সাহিত্য অকাডেমিৰ অসমীয়া উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্য (২০১২-২০১৭) আছিল৷ সেইদৰে তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ বৰ্ড অভ ষ্টাডিজৰ সদস্য (২০২০-২০২৩)৷ ভাৰতীয় সংবিধান স্বীকৃত আটাইবোৰ ভাষালৈ তেখেতৰ কবিতা অনুবাদ হৈছে৷ ইংৰাজী আৰু ফৰাচী ভাষালৈও কবিতাৰ অনুবাদ হৈছে৷
মেজবান
মেজবান (Mezban; ) বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম অঞ্চলৰ এক ঐতিহ্যবাহী জনপ্ৰিয় সামাজিক উৎসৱ। কুলখানি (মৃতকৰ সকাম), মৃত্যু বাৰ্ষিকী, আকিকা (নৱজাতকৰ উপজিলে পালন কৰা অনুষ্ঠান), জন্মদিন, ব্যক্তিগত সাফল্য, নতুন কোনো ব্যৱসায় আৰম্ভণি, গৃহ প্ৰবেশ, বিবাহ, খৎনা, ছোৱালীৰ কৰ্ণবেধন, ধৰ্মীয় নেতাৰ মৃত্যুবাৰ্ষিকী আদি বিভিন্ন উপলক্ষত মেজবানিৰ আয়োজন কৰা হয়। ইয়াৰ বাদে কোনো শুভ ঘটনা উপলক্ষেও মেজবানি কৰা হয়। ঐতিহাসিকভাৱে মেজবানী হৈছে এক পৰম্পৰাগত আঞ্চলিক উৎসৱ য'ত অতিথিসকলক ভাত আৰু গৰুৰ মাংস খাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। মেজবানীৰ অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ সাধাৰণতে প্ৰতিবেশী আৰু আশ-পাশৰ লোকৰ বাবে উন্মুক্ত থাকে। চহৰ অঞ্চলত নিমন্ত্ৰণী পত্ৰ ছপা কৰি অতিথিসকলক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে মেজবানী অনুষ্ঠান ৰাতিপুৱাৰ পৰা দুপৰীয়ালৈকে হয়, কিন্তু বৰ্তমান সময়ত সন্ধিয়াৰ পৰা নিশালৈকে ভোজ-ভাতৰ উৎসৱ চলা দেখা যায়।
ব্যুৎপত্তি
চট্টগ্ৰামৰ স্থানীয় ভাষাত মেজবানক সাধাৰণতে মেজ্জান বুলি কোৱা হয়। "মেজবান" শব্দটো শেষত পাৰ্চী মূলৰ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল গৃহস্থ। মেজবানীৰ অৰ্থ হৈছে অতিথিসকলৰ বাবে ভোজৰ আয়োজন কৰা। চুবুৰীয়া নোৱাখালি অঞ্চলত মেজবানীক জনপ্ৰিয় আৰু বহুলভাৱে জেফাত বুলি জনা যায়।
খাদ্য
১) জলকীয়া আৰু মচলাৰে জ্বলাকৈ ৰন্ধা গো মাংস।
৩) মাটিমাহ ভাজি ঢেকি বা মেচিনত গুৰি কৰি এক ধৰণৰ দাইল ৰন্ধা হয়, যাক চট্টগ্ৰামৰ ভাষাত ‘ঘুনা বা ভূনা দাল’ বোলা হয়।
৪) মাটিমাহৰ পৰিবৰ্তে বুটৰ দাইলৰ সৈতেও (উত্তৰ আৰু দক্ষিণ চট্টগ্ৰামত ‘হলব্ব’ নামে পৰিচিত) গৰুৰ হাঁড়, চৰ্বি আৰু মাংসৰ পালতীয়া জ্বলা খাদ্য এপদ তৈয়াৰ কৰা হয়।
হিন্দু ঐতিহ্য
অষ্টদশ শতিকাৰ মাজভাগত ফেনী জিলাৰ চট্টগ্ৰামৰ (তেতিয়া ইছলামবাদ নামেৰে জনাজাত) উত্তৰ অঞ্চল আৰু ত্ৰিপুৰা ছাকলা ৰোছনাবাদৰ জমিদাৰ ছমছেৰ গাজীয়ে মাক কয়াৰা বেগমৰ নামত এটা বৃহৎ পুখুৰী খন্দাইছিল। সেই উপলক্ষে ওচৰৰ চট্টগ্ৰামৰ নিজামপুৰ অঞ্চলৰ পুখুৰীৰ পৰা মাছ আনি ভোজৰ আয়োজন হিন্দু ধৰ্মত যিহেতু গো মাংস নিষিদ্ধ, সেয়েহে হিন্দু পৰম্পৰাৰ মেজবানত গো মাংসৰ সলনি মাছ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। চট্টগ্ৰামৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ে প্ৰতি বছৰে ‘চট্টগ্ৰাম পৰিষদ’ৰ বেনাৰত মাছ, পাচলি আৰু শুকান মাছেৰে মেজবানীৰ আয়োজন কৰা হয়।
উদযাপন
অধ্যাপক নুৰুল ইছলাম ঢাকাৰ ‘চিটাগং এছোচিয়েচনৰ’ সভাপতি হোৱাৰ পিছত ১৯৬০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে ৰাজধানী চহৰ ঢাকাত মেজবানীৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়। অধ্যাপক ইছলাম ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে এছোচিয়েচনৰ সভাপতি হৈ আছিল। বাংলাদেশৰ চিলেট, খুলনা আদি ঠাইতো ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে। তেনেকৈ ইউৰোপ, আমেৰিকা আৰু এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশত প্ৰব্ৰজনকাৰী বাংলাদেশীৰ, বিশেষকৈ চট্টগ্ৰামিয়াসকলৰ দ্বাৰা মেজবানৰ আয়োজন কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
পন্থী নৃত্য
thumb|পন্থী নৃত্য পন্থী নৃত্য ছত্তীছগঢ়ৰ সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰধান নৃত্য। এই লোকনৃত‍্যত গভীৰ আধ‍্যাত্মিকতা আছে আৰু ভক্তৰ ভাৱনাৰ জোৱাৰো আছে। পন্থী সৎনামী জাতিৰ লোকসকলৰ পাৰম্পৰিক নৃত্য, যিসকল সৎনাম পন্থৰ অনুগামী হয়। এই পন্থৰ স্থাপনা ছত্তীছগঢ়ৰ গুৰু ঘাসীদাসে কৰিছিল। পন্থী গীতত গুৰু ঘাসীদাসৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণন কৰি গোৱা হয়। ইয়াত আধ‍্যাত্মিক বাৰ্তাৰ লগতে মানৱ জীৱনৰ মহত্ত্ব প্ৰকাশ পায়। প্ৰত‍্যেক বছৰে ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৰু ঘাসীদাসৰ জন্ম দিৱসৰ দিনা পন্থী গীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সেই দিনা জৈতখাম (জয় স্তম্ভ)-ৰ স্থাপনা কৰা হয় আৰু পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে নাচ-গান কৰা হয়। ইয়াৰ মুখ্য বাদ্যযন্ত্ৰ হৈছে মাদল আৰু তাল।
এই নৃত্যত এগৰাকী মুখ্য নৰ্তক থাকে, যিজনে প্ৰথমে গীতটি আৰম্ভ কৰে আৰু যাক অন‍্য সমূহ নৰ্তকসকলে পুনৰাবৃত্তি কৰে আৰু নাচে। এই নৃত্য ধীৰ গতিৰে আৰম্ভ হয় আৰু গীত ও মৃদংগৰ লয় বা সুৰৰ সমান্তৰালকৈ গতি বৃদ্ধি পায়। ই মূলতঃ দ্ৰুতগতিৰ নৃত্য। সৎনামৰ স্মৰণ কৰি মণ্ডলাকৃতিত থিয় হৈ থকা পন্থী দলৰ নৰ্তকে সন্ত গুৰু ঘাসীদাস বাবাৰ স্তুতিত পন্থী গীতৰ আৰম্ভ কৰে। গীতৰ তালে তালে নৃত্যৰ মুদ্ৰাও সলনি হয় আৰু মাজে মাজে মানৱ মীনাৰৰ ৰচনা কৰে। এই সময়ছোৱাতো গীত, সংগীত ও নৃত্যৰ প্ৰবাহ চলি থাকে। প্ৰমুখ নৰ্তকজন মাজে মাজে 'অহা, অহা...' শব্দৰ উচ্চাৰণ কৰি নৰ্তকসকলক উৎসাহিত কৰে। গুৰু ঘাসীদাসৰ জয়ধ্বনিও লগোৱা হয়। কিছু কিছু অন্তৰালৰ পিছত প্ৰমুখ নৰ্তকে সুহুৰিও বজায়, যিয়ে নৃত্যৰ মুদ্ৰা সলনি কৰাৰ সংকেত দিয়ে।
বগা ৰঙৰ ধুতি, কমৰবন্দ আৰু ঘুঁঘৰু পিন্ধি নৰ্তকসকলে মৃদংগ আৰু তালৰ লয়ে লয়ে আংগিক চেষ্টা কৰি মন্ত্ৰ মুগ্ধ হৈ পৰে। সময়ৰ লগে লগে বেশভূষাত কিছু পৰিৱৰ্তন আহিছে।
দেৱদাস বনজাৰে এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত পন্থী নৰ্তক। তেওঁ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে দেশ-বিদেশত এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে। দেৱদাস বনজাৰেদেৱৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছতো তেওঁৰ সহযোগীসকলে পন্থী নৃত্যক দেশ-বিদেশত প্ৰদৰ্শন কৰি জীয়াই ৰাখিছে। ছত্তীশগঢ়ৰ আন এগৰাকী পন্থী সাধক ড° ৰাধেশ‍্যাম বাৰলেক পন্থী নৃত্যৰ ধাৰাবাহিক বিকাশৰ কাৰণে ভাৰত চৰকাৰে ২০২১ বৰ্ষৰ "পদ্মশ্ৰী সন্মান" প্ৰদান কৰে।
কথা বৰেণ্য ১০০
কথা বৰেণ্য ১০০ এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ সম্পাদক শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন। কথা প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ঊনৈশ আৰু কুৰি শতিকাৰ ১০০ গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক-শিল্পীৰ জীৱনালেখ্যৰ সংকলন। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৬ চনত। গ্ৰন্থখনৰ আইএছবিএন হ’ল-৮১-৮৯১৪৮-১৪-১।
গ্ৰন্থ বিৱৰণ
এই সংকলনত কোনো প্ৰথাগত প্ৰসংগ-কোষৰ অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱা অসমৰ বৌদ্ধিক সাংস্কৃতিক জীৱনৰ কাণ্ডাৰীস্বৰূপ ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আৰু কৃতিৰ বিতং তথ্যৰ লগতে বিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতি তথা জাতীয় জীৱনক অনুধাৱন কৰিবৰ সমল তথ্য ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী সংগ্ৰহ
সংবহন কলা
সংবহন কলা হৈছে উচ্চখাপৰ উদ্ভিদত পোৱা কেইবাপ্ৰকাৰৰ কোষেৰে গঠিত এক জটিল কলা। সংবহন কলাৰ প্ৰাথমিক উপাদান দুটা হৈছে জাইলেম আৰু ফ্ল'ৱেম। এই কলাসমূহে উদ্ভিদৰ অন্তৰ্ভাগত পানী, লৱন আৰু পুষ্টিৰ পৰিবহন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ভাছকুলাৰ কেমবিয়াম আৰু কৰ্ক কেমবিয়াম নামৰ দুবিধ ভাজক কলা সংবহন কলাৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ থাকে। কোনো এজোপা নিৰ্দিষ্ট উদ্ভিদৰ সমষ্ট সংবহন কলা লগ লাগি সংবহন কলাতন্ত্ৰৰ গঠন কৰে।
মণ্টাগ'-ছেমচফৰ্ড সংস্কাৰ
মণ্টাগ'-ছেমচফৰ্ড সংস্কাৰ (Montagu–Chelmsford Reforms) অথবা চমুকৈ ক'বলৈ গ'লে মণ্ট-ফৰ্ড সংস্কাৰ ঔপনিৱেশিক ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছশাসিত ভাৰতত ক্ৰমান্বয়ে স্ব-শাসিত প্ৰতিষ্ঠান প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল৷ এই সংস্কাৰসমূহৰ নামকৰণটো এডৱিন মণ্টাগ' আৰু লৰ্ড ছেমচফৰ্ডৰ আধাৰত কৰা হৈছিল৷ এডৱিন মণ্টাগ'য়ে ১৯১৭ চনৰ পৰা ১৯২২ চনলৈকে ভাৰতৰ ছেক্ৰেটাৰী অৱ ষ্টেট হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ আনহাতে লৰ্ড ছেমচফৰ্ডে ১৯১৬ চনৰ পৰা ১৯২১ চনলৈকে ভাৰতৰ ভাইচৰয় হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল৷ এই সংস্কাৰসমূহ মণ্টাগ'-ছেমচফৰ্ড প্ৰতিবেদনত (১৯১৮ চনত প্ৰস্তুত কৰা) লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল৷ এই সংস্কাৰসমূহে ১৯১৯ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনৰ সাৰাংশটো গঠন কৰিছিল৷ এইবোৰ নীতি জড়িত হৈছিলগৈ সাংবিধানিক সংস্কাৰৰ লগত৷ এই আইনখনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্যসমূহ আছিল:
সংবহন কলা
সংবহন কলা গঠন কৰা কোষসমূহ দীঘল আৰু নলীকাসদৃশ হয়। ফ্ল'ৱেমৰ কোষবোৰ এটা আনটোৰ লগত দীঘলে দীঘলে লগ লাগি নলীকাৰ সৃষ্টি কৰে। উদ্ভিদৰ ভাজনশীল অগ্ৰাংশত নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা কিছুমান কোষ সংবহন কলালৈ ৰূপান্তৰ ঘটে আৰু পুৰণা সংবহন কলাৰ লগত সংলগ্নহৈ সংবহন কলাতন্ত্ৰৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰে। উদ্ভিদৰ সংবহন কলাবোৰ দীঘলীয়া আৰু শাৰীবদ্ধভাৱে সজ্জিতহৈ সংবহন গুচ্ছৰ গঠন কৰে। এই গুচ্ছবোৰত জাইলেম আৰু ফ্ল'ৱেমৰ লগতে সহায়কাৰী আৰু সুৰক্ষাপ্ৰদানকাৰী কোষো থাকে।
মণ্টাগ'-ছেমচফৰ্ড সংস্কাৰ
১. সাম্ৰাজ্যিক বিধান পৰিষদত এতিয়াৰ পৰা দুটা গৃহ থাকিব: কেন্দ্ৰীয় বিধানসভা আৰু ৰাজ্য পৰিষদ৷
সংবহন কলা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কলা (জীৱ বিদ্যা) শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
মণ্টাগ'-ছেমচফৰ্ড সংস্কাৰ
২. প্ৰদেশসমূহে দ্বৈত চৰকাৰ প্ৰণালী (Diarchy) অনুসৰণ কৰিব৷
১৯১৭ চনৰ শেষৰফালে, মণ্টাগ' ভাৰতলৈ আহি তেতিয়াৰ ভাইচৰয় লৰ্ড ছেমচফৰ্ড আৰু ভাৰতীয় সমূদায়ৰ নেতাসকলক লগ কৰিছিল৷ তেওঁলোকে ভাৰতত সীমিতভাৱে স্ব-চৰকাৰ আৰম্ভ কৰাৰ আলোচনা কৰিছিল৷ ইয়াৰ লগতে সংখ্যালঘূৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়টোও আলোচিত হৈছিল৷ মণ্টাগ'ৱে ভূপেন্দ্ৰ নাথ বসু, ৰিচাৰ্ড হেলি-হাটছিনছন, উইলিয়াম ডিউক আৰু চাৰ্লছ ৰবাৰ্টছ সৈতে এখন প্ৰতিবেদন তৈয়াৰ কৰিছিল৷
প্ৰতিবেদনখন ১৯১৮ চনৰ ২৪ মে' আৰু ৭ জুনত কেবিনেটৰ সমুখত উপস্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ১৯১৯ ভাৰত চৰকাৰ আইনত সংযুক্ত কৰা হৈছিল৷ ভোটাধিকাৰ সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল৷ কেন্দ্ৰীয় আৰু প্ৰাদেশিক বিধান পৰিষদসমূহক কৰ্তৃত্বৰ বৰ্ধন ঘটোৱা হৈছিল, কিন্তু ভাইচৰয়জন কেৱল লণ্ডনৰ ওচৰতেই দায়বদ্ধ আছিল।
ভাৰতত প্ৰতিক্ৰিয়া
প্ৰথমখন বিশ্বযুদ্ধত অনেক ভাৰতীয়ই ব্ৰিটিছৰ সৈতে যুঁজত নামিছিল৷ সেয়েহে তেওঁলোকে অধিক শিথিলতাৰ আশা কৰি আছিল৷ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু সৰ্বভাৰতীয় মুছলিম লীগ স্ব-শাসনৰ দাবী তুলি ইতিমধ্যেই একত্ৰিত হৈছিল৷ ১৯১৯ চনৰ সংস্কাৰসমূহে ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দাবীবোৰ পূৰণ কৰা নাছিল৷ ব্ৰিটিছসকলে ভাৰতীয়ৰ বিৰোধিতা দমন কৰে৷ ইয়াৰ লগতে ১৯১৯ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা ৰাওলাট আইনৰ জৰিয়তে সংবাদ-মাধ্যম আৰু চলাচলৰ ওপৰত থকা প্ৰতিবন্ধকতা পুনৰ প্ৰণয়ন কৰা হয়। ভাৰতীয় সদস্যসকলৰ সৰ্বসন্মত বিৰোধিতাৰে এই পদক্ষেপবোৰক বিধান পৰিষদলৈ লৈ যোৱা হৈছিল৷ জিন্নাকে ধৰি পৰিষদৰ কেইবাজনো সদস্যই প্ৰতিবাদত পদত্যাগ কৰিছিল। এই পদক্ষেপবোৰ সমগ্ৰ ভাৰততে পৰিলক্ষিত হৈছিল৷ ব্ৰিটিছৰ যুদ্ধপ্ৰচেষ্টাত ভাৰতীয় জনগণে প্ৰদান কৰা শক্তিশালী সমৰ্থনৰ বিশ্বাসঘাতকতা হিচাপে ইয়াক গণ্য কৰা হৈছিল৷
ৰাজনাৰায়ণ মিশ্ৰ
ৰাজনাৰায়ণ মিশ্ৰ (Rajnarayan Mishra) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজবাদী আৰু ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী যোদ্ধা৷ ১৯৪৪ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত তেওঁ ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা অন্তিমটো মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায় পাইছিল৷ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ১৯২৪ চনত ছাৰ ৰবাৰ্ট উইলিয়াম ডগলাছ উইলোবিলৈ উচৰ্গা কৰি উইলোবি স্মাৰক ভৱন নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ তেখেত আছিল খেৰিৰ উপায়ুক্ত৷ ১৯২০ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল৷ ব্ৰিটিছ শাসকে ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী নাছিৰুদ্দিন মৌজি নাগাৰ আৰু ৰাজনাৰায়ণ মিশ্ৰক উপায়ুক্তজনক গুলীয়াই হত্যা কৰাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু ফাঁচীকাঠত ওলোমোৱাৰ আদেশ জাৰী কৰে৷ ১৯৩৬ চনৰ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে উইলোবি স্মাৰক পুথিভঁৰাল স্থাপিত হয়৷ উল্লেখযোগ্য যে, ১৯২৪ চনত নিৰ্মাণ কৰা উইলোবি স্মাৰক ভৱনটি শেহতীয়াকৈ নাছিৰুদ্দিন স্মাৰক ভৱন হিচাপে নামাংকিত কৰা হৈছে৷
আকাশবাণী গুৱাহাটী
আকাশবাণী গুৱাহাটী হ’ল প্ৰচাৰ ভাৰতীৰ অন্তৰ্গত আকাশবাণীৰ অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত অনাতাঁৰ সম্প্ৰচাৰণৰ ক্ষেত্ৰীয় কেন্দ্ৰ। ১৯২৭ চনৰ ২৩ জুলাই তাৰিখৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষত অনাতাঁৰ প্ৰচাৰণ সেৱাৰ পাতনি মেলা হয়। ইণ্ডিয়ান ব্ৰ’ডকাষ্টিং কোম্পানী নামৰ এটা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ উদ্যোগত মুম্বাইত ভাৰতৰ প্ৰথমটো অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হয় আৰু সেই বছৰৰে ২৬ আগষ্টৰ পৰা কলিকতা কেন্দ্ৰযোগেও সংগঠিত ৰূপত অনাতাঁৰ প্ৰচাৰণ কাৰ্য আৰম্ভ হয়। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ এঘাৰ মাহৰ পাছত ১৯৪৮ চনৰ ১ জুলাইত তেতিয়াৰ অবিভক্ত অসমৰ শ্বিলঙত প্ৰথম অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হয়। আৰম্ভণিতে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ শ্বিলং-গুৱাহাটী নাম দিয়া কেন্দ্ৰটোক পিছলৈ আকাশবাণী গুৱাহাটী হিচাপে নামকৰণ কৰা হয়।
চমু ইতিহাস
১৯৪৮ চনৰ ১ জুলাইত অবিভক্ত অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ শ্বিলং-গুৱাহাটী কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। তদানীন্তন অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈয়ে শ্বিলঙত বিধানসভা ভৱন আৰু গুৱাহাটীত কমিশ্যনাৰৰ বাসভৱনটি অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়ে। উজান বজাৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ সেই ভৱনৰ পৰাই গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয়। অনুষ্ঠান কাৰ্যবাহী বিষয়া ( পিছলৈ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ পৰিচালক) ওবেইদুল লতিফ বৰুৱা আৰু কলিকতা কেন্দ্ৰৰ ষ্টাফ আৰ্টিষ্ট পুৰুষোত্তম দাসে শ্বিলং-গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰে। ১ জুন তাৰিখে ভূপেন হাজৰিকা, ফণী তালুকদাৰ আৰু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ মহন্তক অনুষ্ঠান সহায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। মেহেৰা মাছনিক শ্বিলং-গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ পৰিচালিকা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু এই দলটিয়ে ১৯৪৮ চনৰ ১ জুলাই তাৰিখৰ পৰা শ্বিলং-গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে। শ্বিলঙত গোপীনাথ বৰদলৈয়ে আৰু গুৱাহাটীত মৌলানা মহম্মদ তৈয়বুল্লাই আনুষ্ঠানিক কেন্দ্ৰ দুটি উদ্বোধন কৰে। উদ্বোধনৰ পিছত পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰি সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱা, ছৈয়দ আব্দুল মালিক, ৰৌশনাৰা খাতুন, নাৰায়ণ বেজবৰুৱা, ৰঞ্জন বৰা, মৃগেন্দ্ৰ নাথ ৰয়চৌধুৰীক নিযুক্তি দিয়া হয়। আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত দৈনিক দুটাকৈ সম্প্ৰচাৰণ হৈছিল। ৰাতিপুৱাৰ সম্প্ৰচাৰণটি পুৱা সাত বজাৰ পৰা চাৰে ন বজালৈ আছিল আৰু আবেলিৰ সম্প্ৰচাৰণটি গধূলি পাঁচ বজাৰ পৰা ন বাজি পোন্ধৰ মিনিটলৈ চলিছিল। প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত দুয়োটা কেন্দ্ৰ একোজনকৈ সহকাৰী কেন্দ্ৰ পৰিচালকে চোৱা-চিতা কৰিছিল আৰু এটা এক কিলোৱাটৰ মিডিয়াম ৱেভ ট্ৰান্সমিটাৰেৰে সম্প্ৰচাৰ চলোৱা হৈছিল। শ্বিলঙৰ কেন্দ্ৰ পৰিচালকজন দুয়োটা কেন্দ্ৰৰে প্ৰধান বিষয়া আছিল। ১৯৫৩ চনত শ্বিলং-গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ সদৰ অফিচ গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু জালুকবাৰীত ১০ কিলোৱাটৰ ট্ৰান্সমিটাৰৰ উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন প্ৰেৰক যন্ত্ৰ (transmitter) স্থাপন কৰা হয়। ফলত শ্বিলং কেন্দ্ৰৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে হ্ৰাস পাই আহে আৰু সকলো অনুষ্ঠান গুৱাহাটী কেন্দ্ৰযোগে প্ৰচাৰ হ'বলৈ ধৰে। শ্বিলঙক কেৱল ষ্টুডিঅ' হিচাপে ৰাখি তাত বাণীবদ্ধ কৰা সকলো অনুষ্ঠান গুৱাহাটীলৈ পঠিয়াই দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় আৰু ঠিক তেতিয়াৰ পৰাই অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ শ্বিলং-গুৱাহাটী বুলি কোৱাৰ পৰিৱৰ্তে আকাশবাণী গুৱাহাটী নাম দিয়া হয়। উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন ট্ৰান্সমিটাৰটো লগোৱাৰ ফলত কামৰূপ, নগাঁও আৰু চুবুৰীয়া জিলাসমূহলৈও সংকেত পঠিয়াব পৰা হয়। ১৯৫৭ চনৰ মে' মাহত কেন্দ্ৰটো চানমাৰিৰ বৰ্তমানৰ স্থায়ী স্থানলৈ লৈ যোৱা হয়। গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত এটা ১০ কিলোৱাটৰ শ্বৰ্টৱেভৰ ট্ৰানজিষ্টৰ লগোৱাত সমগ্ৰ অসমতেই ৰেডিঅ' সংকেত সম্প্ৰচাৰ কৰিব পৰা হয়। বৰ্তমান পূৰ্ণ পৰ্যায়ত অৱতীৰ্ণ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰটোৱে সাম্প্ৰতিকভাৱে দুটা এ.এম. আৰু এটা এফ. এম. চেনেলৰ জৰিয়তে কাৰ্যক্ৰম চলাই আছে।
অনুষ্ঠানসমূহ
আৰম্ভণিৰে পৰা আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই ভালেসংখ্যক মৰ্যাদাপূৰ্ণ আৰু মনোগ্ৰাহী অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰি আহিছে। অসমৰ শিক্ষা-সাহিত্য, সংস্কৃতি, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, কৃষি, শিশু, যুৱ-সমাজ, মহিলা, স্বাস্থ্য, ক্ৰীড়া আদি সকলো দিশকে সামৰি পৰিৱেশন কৰা অনুষ্ঠানসমূহ অসমীয়া জাতীয় আৱেগ জড়িত বুলি কোৱা হয়। ৰাতিপুৱা ভক্তিমূলক গীত বন্দনাৰে আৰম্ভ হোৱা কাৰ্যক্ৰমণিকাত অমৃতবাণী, বিদ্যাৰ্থীৰ অনুষ্ঠান, লোক সংগীতৰ অনুষ্ঠান, গীতিমালিকা, সুগম সংগীতৰ অনুষ্ঠান, অকণিৰ মেল, কল্পতৰু, আইদেউৰ বুলনি, চিত্ৰগীত আদি ভিন্ন স্বাদৰ অনুষ্ঠান অন্তৰ্ভুক্ত। সম্প্ৰতি আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে তিনিটা সম্প্ৰসাৰণসূচীত অনুষ্ঠানসমূহ পৰিৱেশন কৰে।
সংগীতানুষ্ঠান
আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাগত গীত মাতৰ লগতে অসমীয়া আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ গীত সমূহ প্ৰচাৰ কৰি শ্ৰোতাক মনোৰঞ্জনৰ খোৰাক দি আহিছে। ৰাতিপুৱাৰ সম্প্ৰচাৰৰ প্ৰথম অনুষ্ঠানটি হ'ল ভক্তিমূলক গীতৰ অনুষ্ঠান বন্দনা। বন্দনা অনুষ্ঠানত সকলো ধৰ্মৰে গীত প্ৰচাৰ কৰা হয়। ঠিক তেনেকৈ ৰাতিও অখিল ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অনুষ্ঠান প্ৰচাৰ কৰা হয়। গীতিমালিকা অনুষ্ঠানত ঘাইকৈ আধুনিক অসমীয়া গীতসমূহ পৰিৱেশন কৰা হয়। কল্পতৰু অনুষ্ঠানত শ্ৰোতাৰ অনুৰোধৰ গীত সমূহ বজোৱা হয়। চিত্ৰগীত অনুষ্ঠানত বোলছবিৰ গীতসমূহ বজোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও সুৰৰ কৰণি, আকৌ শুনো আহক, এইমাহৰ গীত আদি আকাশবাণীৰ জনপ্ৰিয় সংগীতানুষ্ঠান। আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰতিভাৱান শিল্পী সকলৰ গীত বাণীবদ্ধ কৰি ৰাজ্যখনৰ শ্ৰোতাক শুনিবলৈ সুবিধা দি আহিছে। ৰাজ্যখনৰ যুৱ শিল্পী সকলৰ প্ৰতিভা বিকাশত কেন্দ্ৰটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে। অসমৰ আগশাৰীৰ কণ্ঠশিল্পী যেনে ভূপেন হাজৰিকা, খগেন মহন্ত, অৰ্চনা মহন্ত, বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত, দিলীপ শৰ্মা, সুদক্ষিনা শৰ্মা, দিপালী বৰঠাকুৰ, ৰামেশ্বৰ পাঠক, জয়ন্ত হাজৰিকা, চাৰু গোহাঁই, অপূৰ্ব বেজবৰুৱা, পুলক বেনাৰ্জী, অণিমা চৌধুৰী, প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডে, ডলী ঘোষ আদিয়ে আকাশবাণীত গীত পৰিৱেশন কৰি জনতাৰ কাষ চাপিব পাৰিছিল। সেইসময়ত এইচ. এম. ভি. কোম্পানীয়ে আকাশবাণীত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা শিল্পী সকলৰ ৰেকৰ্ড উলিয়াইছিল। বৰ্তমান সময়তো আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে সংগীতৰ অনুষ্ঠানসমূহ সুকলমে চলাই আছে।
নাট্যানুষ্ঠান
আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ অতি জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত নাটকৰ অনুষ্ঠানটি অন্যতম। ১৯৪৮ চনৰ ৬ জুলাইত কেন্দ্ৰটোৱে প্ৰথমখন নাট সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ “ধৰালৈ যিদিনা নামিব সৰগ’’ প্ৰচাৰ কৰে। এসময়ত প্ৰতি সপ্তাহৰ দেওবাৰে দুপৰীয়া আৰু বুধবাৰে নিশা আঠ বজাত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই নিয়মীয়াকৈ নাট পৰিৱেশন কৰিছিল। পিছলৈ সোমবাৰে নিশাও নাট প্ৰচাৰ কৰা হয়। আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে প্ৰচাৰ কৰা আন কেইখনমান জনপ্ৰিয় নাট হ’ল- ভোগজৰা, গোৱৰ্ধন চৰিত, দেউতা, ঘৰত কোন আছে, সুৰংগৰ শেষত, ঘিনাই সাতোলাৰ ইতিবৃত্ত, বাঈগচাহেব, চিৰাজুদ্দৌলা, অথেল’, শিপা আদি। বৰ্তমান এফ. এম. মহাবাহুত প্ৰচাৰ হোৱা নাটশালা নামৰ অনুষ্ঠানটিত নিতৌ এখন নাট প্ৰচাৰ কৰা হয়। ২০২০ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা ’জাল’ নাটখনেৰে এই কাৰ্যক্ৰমৰ আৰম্ভণি কৰা হৈছে।
উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান
আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই প্ৰতি দেওবাৰে ৰাতিপুৱা শিশুৰ বাবে প্ৰচাৰ কৰা অকণিৰ মেল অনুষ্ঠানটি অতি ব্যতিক্ৰম অনুষ্ঠান। শিশুসকলৰ মনোৰঞ্জন আৰু মানসিক উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে এই অনুষ্ঠানটি প্ৰচাৰ কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত শিকোৱা “মা আমি শদিযালৈ যামে’’, “অ’ তুলতুল অ’ বুলবুল’’ আদি গীতে ৰাজ্যজুৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
মহিলাসকলৰ বাবে প্ৰচাৰ কৰা আইদেউৰ বুলনি অনুষ্ঠানটি কেন্দ্ৰটোৰ আন এক উৎকৃষ্ট অনুষ্ঠান। মহিলাসকলক শিক্ষিত সজাগ কৰিবলৈ প্ৰচাৰ কৰা এই অনুষ্ঠানটি অতি জনপ্ৰিয়। তদুপৰি কৃষি দৰ্শন, যুৱবাণী, নিয়োগ বাৰ্তা, আঞ্চলিক বাতৰি, খেতিৰ দিহা, সমিধান, এই মাহৰ অতিথি আদিও কেন্দ্ৰটোৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত উল্লেখ্যযোগ্য অনুষ্ঠান।
এফ. এম. মহাবাহু
এফ. এম. চেনেলৰ জনপ্ৰিয়তালৈ লক্ষ্য ৰাখি ২০১৯ চনৰ ৮ আগষ্টৰ পৰা আকাশবাণীৰ অধীনত ১০ কিলোৱাট ক্ষমতাৰ এফ. এম. মহাবাহু নামৰ চেনেলৰ সম্প্ৰচাৰণ আৰম্ভ হয়। আকাশবাণীৰ ঘোষক-ঘোষিকাসকলক ইয়াৰ বাবে তিনিদিনীয়া অনুশীলনী দিয়া হয়। বৰ্তমান ১০১.৬ মেগাহাৰ্জত প্ৰচাৰ হোৱা চেনেলটোত আকাশবাণীৰ সকলো অনুষ্ঠানৰ লগতে আপোনাৰ বাবে এই গীত, বন্দো কি ছন্দেৰে, ৰূপা সজ্জা, আখলৰ দিহা, অৰঙে-দৰঙে আদি সুকীয়া অনুষ্ঠানো প্ৰচাৰিত হয়। এই চেনেলটি এয়াৰ লাইভ মোবাইল এপতো উপলব্ধ।
ডি এন এ
ডিঅক্সিৰাইব' নিউক্লিক এচিড বা ডিএনএ হৈছে একপ্ৰকাৰৰ যৌগ যি সকলো জ্ঞাত জীৱ আৰু ভাইৰাছৰ বিকাশ, ক্ৰিয়াকলাপ আৰু প্ৰজননৰ বাবো প্ৰয়োজনীয় অধিকাংশ জিনীয় তথ্য সৰবৰাহ কৰে। ডিএনএ এবিধ প্ৰ'টিন আৰু শৰ্কৰা যুক্ত নিউক্লিক এচিড। বেছিভাগ ডিএনএ দুডাল সৰ্পিলাকাৰ জৈৱবহুযোগী সূত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত হয়। এই সূত্ৰদুডাল নিউক্লিয়টাইড নামৰ এক সৰল এককৰ বহুযোগী বাবে ইহঁতক বহুনিউক্লিয়টাইড বোলে। প্ৰত্যেকটো নিউক্লিয়টাইডত নাইট্ৰ'জেন আধাৰৰ চাইট'ছিন (C), গুৱানিন (G), এডেনিন (A), বা থাইমিন (T) নামৰ নিউক্লিয়বেছ, ডিঅক্সিৰাইব' নামৰ এটা একশৰ্কৰা আৰু এটা ফছফেট গোট থাকে। ডিএনএ সূত্ৰত এটা নিউক্লিয়টাইডৰ শৰ্কৰাৰ লগত আনটোৰ ফছফেট গোটৰ সৈতে সহযোজী বন্ধন শৃংখলৰ দ্বাৰা সংযুক্ত হৈ থাকে আৰু বৈকল্পিক শৰ্কৰা-ফছফেট মেৰুদণ্ডৰ গঠন কৰে।
কোষৰ ভিতৰত, ডিএনএ ক্ৰ'ম'জম নামৰ এক দীঘলীয়া আকাৰ গঠন কৰে। কোষ বিভাজনৰ সময়ত, ডিএনএ পুনঃউৎপাদন নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি ক্ৰ'ম'জমৰ প্ৰতিৰূপ সৃষ্টি কৰে, ফলত প্ৰতিটো অপত্য কোষে নিজৰ নিজৰ ক্ৰ'ম'জম লাভ কৰে। সংকোষকেন্দ্ৰী জীৱবোৰৰ (প্ৰাণী, উদ্ভিদ, শেলাই আৰু প্ৰটিষ্ট) বেছিভাগ ডিএনএ কোষকেন্দ্ৰৰ মাজত আৰু কিছুমান মাইট'কন্দ্ৰিয়া বা ক্ল'ৰ'প্লাষ্টৰ দৰে কোষানুত সঞ্চত হৈ থাকে। প্ৰকোষকেন্দ্ৰী জীৱৰ (বেক্টেৰিয়া আৰু আৰ্কিয়া) ডিএনএ কেৱল সিহঁতৰ কোষপ্ৰৰসত থাকে। ক্ৰ'ম'জমৰ অন্তৰ্ভাগত হিষ্ট'নৰ দৰে ক্ৰ'মেটিন প্ৰ'টিন একত্ৰিত হয় আৰু ডিএনএ সংগঠিত কৰে। এই গঠনে ডিএনএ আৰু অন্য প্ৰ'টিনৰ আন্তঃক্ৰিয়া নিৰ্দেশিত কৰে।
১৮৬৯ চনত ফ্ৰিডৰিক মিছাৰে প্ৰথম ডিএনএ আহৰণ কৰে আৰু ১৯৫৩ চনত জেমছ ৱাটছনে প্ৰথম ইয়াৰ আনৱিক গঠন চিনাক্ত কৰে। গৱেষণাকাৰী সকলে ইয়াক ভৌতিক নীতি আৰু সূত্ৰ উদ্ভাৱনৰ আনৱিক সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে, যেনে এৰগ'ডিক সূত্ৰ আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ সূত্ৰ। ইয়াৰ অনন্য ধাতৱ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে, ই মাইক্ৰ- আৰু নেন'- ফেব্ৰিকেশ্বনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ধাতৱ বিজ্ঞানী আৰু অভিযন্তা সকলৰ বাবে অতি আকৰ্ষণীয় যৌগ। এই ক্ষেত্ৰত দুটা উল্লেখনীয় অগ্ৰগতি হৈছে ডিএনএ অ'ৰগামি আৰু ডিএনএ আধাৰিত সংকৰ ধাতু।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
সুনীল ছেত্ৰী
সুনীল ছেত্ৰী (Sunil Chhetri; জন্ম: ৩ আগষ্ট ১৯৮৪) এজন ভাৰতীয় ফুটবল খেলুৱৈ। আই-লীগত তেওঁ বাংগালুৰু এফ চি দলৰ হৈ ফৰৱাৰ্ড স্থানত খেলে। ভাৰতৰ জাতীয় ফুটবল দলৰ তেওঁ বৰ্তমান অধিনায়ক। ছেত্ৰী হৈছে সক্ৰিয় খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত চতুৰ্থ সৰ্বাধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ'ল দিয়া খেলুৱৈ, আৰু ২০২১ চনৰ জুনলৈকে সৰ্বকালৰ ১৩তম সৰ্বাধিক গ'ল দিয়া খেলুৱৈ। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ বাবে সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক গ'ল দিয়া খেলুৱৈ।
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ছেকেন্দ্ৰাবাদত (বৰ্তমান তেলঙ্গানাৰ অন্তৰ্গত) জন্মগ্ৰহণ কৰা ছেত্ৰীয়ে ২০০২ চনত মোহন বাগান দলৰ হৈ নিজৰ পেছাদাৰী কেৰিয়াৰৰ সূচনা কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ জে চি টি মিল্‌ছ দললৈ যায় আৰু ৪৮খন খেলত ২১টা গ'ল দিয়ে। ২০১০ চনৰ মেজৰ লীগ ছকাৰৰ বাবে তেওঁ কান্‌ছাছ চিটী ৱিজাৰ্ড্‌ছ দলৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈ বিদেশী দলত চুক্তিবদ্ধ হোৱা ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ তৃতীয়জন খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। অৱশ্যে অলপ দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ পুনৰ আই-লীগলৈ ঘূৰি আহি চিৰাগ ইউনাইটেড আৰু মোহন বাগানৰ হৈ খেলে। প্ৰিমেৰিয়া লিগাৰ দল স্প'ৰ্টিং ক্লাব ডি পৰ্তুগালৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈ তেওঁ পুনৰ বিদেশলৈ যায়। তেওঁ ক্লাবটোৰ ৰিজাৰ্ভ দলৰ হৈ খেলাৰ সুবিধা পায়।
ভাৰতৰ জাতীয় ফুটবল দলৰ হৈ ছেত্ৰীয়ে ভাল প্ৰদৰ্শন আগবঢ়াই সুনাম অৰ্জন কৰে। তেওঁ ২০০৭, ২০০৯ আৰু ২০১২ চনৰ নেহৰু কাপৰ লগতে ২০১২ চনৰ SAFF চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতীয় দলৰ জয়লাভত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আগবঢ়ায়। ২০০৮ চনৰ এ এফ চি চেলেঞ্জ কাপতো তেওঁ ভাল প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায় আৰু ভাৰতে জয়লাভ কৰি ২৭ বছৰত প্ৰথমবাৰলৈ এ এফ চি এছিয়ান কাপলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ২০১১ চনৰ এ এফ চি এছিয়ান কাপতো তেওঁ ভাৰতৰ হৈ দুটা গ'ল দিয়ে।
২০০৭, ২০১১, ২০১৩ আৰু ২০১৪ চনত মুঠ চাৰিবাৰ তেওঁ AIFF বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ সন্মান লাভ কৰে। ছনী ছিক্স চেনেলত ফিফা বিশ্বকাপ ২০১৪ৰ তেওঁ ধাৰাভাষ্যকাৰ গোটৰ অংশ আছিল।
সন্মান
২০২১ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান মেজৰ ধ্যানচান্দ খেলৰত্ন বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ‎ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰী
কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰী (Krishnananda Brahmachari, ১৮৯৬–১৯৯১) অসমৰ এগৰাকী সমাজসেৱক, সমাজ সংস্কাৰক, ধৰ্মগুৰু, আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ মুক্তি যুঁজাৰু আছিল।
জন্ম
কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰীৰ ১৩০৩ চনৰ ২২ আঘোণ (১৮৯৬ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰ) তাৰিখে বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত বাউসী পৰগণাৰ তিতাপানী মৌজাৰ বালাগাঁৱত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল সভাৰাম চৌধুৰী আৰু মাতৃৰ নাম গোধুলীপ্ৰিয়া চৌধুৰী। পিতৃদত্ত নাম আছিল ভবেন্দ্ৰ চৌধুৰী।
শিক্ষা
ভবেন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ হয় আবাদী গাঁৱৰ প্ৰাইমাৰী স্কুলত। প্ৰাইমাৰী পাছ কৰাৰ পিছত অভয়াপুৰী এম.ই স্কুলত ৪ৰ্থ শ্ৰেণীলৈ পঢ়ে। অভয়াপুৰী এম.ই স্কুলৰ পৰা গৈ সৃজনগ্ৰাম (বৰঘোলা) মাইনৰ স্কুলত ভৰ্তি হয়। তাৰ পৰাই মাইনৰ পাছ কৰে। সৃজনগ্ৰাম মাইনৰ স্কুলৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত হাইস্কুলত পঢ়াৰ বাবে কোচবিহাৰৰ দিনহাটালৈ যায়, পিছত তেওঁ সেই সময় গোৱালপাৰা (ধুবুৰী)ৰ গৌৰীপুৰলৈ উভতি আহে আৰু গৌৰীপুৰৰ স্কুলত তেওঁ নৱম শ্ৰেণীলৈ পঢ়িছিল। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁৰ পঢ়াশালীয়া জীৱনৰ এটা অধ্যায়ৰ অন্ত পৰে।
গৌৰীপুৰত পঢ়ি থাকোঁতেই ভবেন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে লগ পাইছিল শিক্ষক আশুতোষ মুখোপাধ্যায়ক। এইজনা ব্যক্তিৰ পৰা ভবেন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে ব্ৰহ্মচৰ্যৰ জ্ঞান লাভ কৰে। সেই সময়তে আত্মানন্দ স্বামী নামৰ এজন তান্ত্ৰিক গুৰুৰো তেওঁ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰাই তান্ত্ৰিক সাধনাৰ শিক্ষা লাভ কৰে। তান্ত্ৰিক সাধনাত তেওঁ যেতিয়া সিদ্ধি লাভ কৰিছিল তেতিয়াৰে পৰা লোক সমাজত তেওঁ জনাজাত হ'ল ভবেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰী ৰূপে। ভবেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰী ১৯৩১ চনলৈ একেৰাহে বাৰ বছৰ কাল নিৰুদ্দেশ হৈ থাকে। সেই সুদীৰ্ঘ কালছোৱাত তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ নানা তীৰ্থস্থান ভ্ৰমণ কৰে আৰু বহুতো যোগী, পৰম হংস, স্বামী সাধু-সজ্জন, পণ্ডিত আৰু নানা ধৰ্মৰ ধৰ্মগুৰুৰ সাঙ্গী হৈ থাকি বিভিন্ন ধৰ্মৰ তত্ত্ববোৰ শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন আৰু সাধনাৰ দ্বাৰা আয়ত্ত কৰে। তেওঁ শাস্ত্ৰ আয়ত্ত কৰি সাধনাতো সিদ্ধি লাভ কৰাৰ পিছত লোক সমাজত গৈ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস দেৱৰ আদেশ পায়। তেতিয়া তাৰ পৰা আহি অযোধ্যাত কিছুদিন থাকে। অযোধ্যাত থকা কালত বিজ্ঞ সমাজৰ লগত হোৱা ধৰ্মতত্ত্ব বিষয়ক তৰ্ক যুদ্ধত জয়ী হৈ তেওঁ স্বামী উপাধি লাভ কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ শ্ৰীমৎ স্বামী কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰী নামে জনাজাত হয়।
কৰ্মজীৱন
ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অসমৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল গোপীনাথ বৰদলৈ, নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, তৰুণৰাম ফুকন আদি বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে। কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, পণ্ডিতপ্ৰৱৰ কনক চন্দ্ৰ শৰ্মা আদি কেবাজনো বিশিষ্ট নেতা আৰু মুক্তি যুঁজাৰুৰ সঙ্গী হৈ কৃষ্ণানন্দদেৱে ভাৰতৰ এই স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল, যাৰ ফলত ১৯২৩ চনত দুবাৰকৈ নগাঁও আৰু চিলেট জেলত সশ্ৰম কাৰাবৰণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। চিলেট জেলত থাকোঁতে তেওঁ "শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতা"খন অসমীয়ালৈ তৰ্জমা কৰে। তাৰ বাহিৰেও তেওঁৰ আৰু কেবাখনো অপ্ৰকাশিত ধৰ্মপুথি আছে যদিও তেওঁৰ প্ৰকাশিত ধৰ্মগ্ৰন্থ "শ্ৰীশ্ৰীনামঘোষা ভাবামৃত"খন হৈছে তেওঁৰ জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি।
১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত স্বামী কৃষ্ণানন্দদেৱে মাণিকপুৰৰ পৰাই বলিষ্ঠ নেতৃত্ব দিছিল। পিছত পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰাৰ ভয়ত বংগলৈ পলাই গৈ আত্মগোপন কৰিবলগীয়াও হৈছিল। অৱশ্য ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক তাম্ৰফলি প্ৰদান কৰি মুক্তি যুঁজাৰু ৰূপে সন্মানিত কৰে।
১৯৪৬ চনত মাণিকপুৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় পূব বিজনী হাইস্কুল (বৰ্তমান মাণিকপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়)। এই বিদ্যালয়খন স্বামী কৃষ্ণানন্দদেৱৰ প্ৰেৰণাতেই ঠন ধৰি উঠিছিল। তেখেতে হাইস্কুলখনৰ সভাপতি পদো অলংকৃত কৰিছিল।
১৯৫১ চনত ৩৯ নং বিজনী সমষ্টিৰপৰা আৰু ১৯৫৭ চনত ৩৫ নং কোকৰাঝাৰ দ্বৈত সমষ্টিৰ পৰা কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰীদেৱ দুবাৰকৈ অসম বিধানসভাৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল।
কৃষ্ণানন্দদেৱে মাণিকপুৰত এখন বৃহৎ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, এখন পশু চিকিৎসালয়, উন্নয় খণ্ডৰ কাৰ্যালয়, ডাকঘৰ, এটি পুলিচ আউট পোষ্ট আদি ভালেমান অনুষ্ঠান স্থাপনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰি থৈ যোৱা সত্ৰসমূহ:
তদুপৰি আন আন ঠাইতো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি একশৰণ নামধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল।
মৃত্যু
তেওঁ ১৩৯৭ চনৰ ৯ চ'ত (ইংৰাজী ১৯৯১ চনৰ ২৪ মাৰ্চ), ৰামনৱমী তিথিত মৃত্যুবৰণ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ
ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ (Public Sector Undertakings) ভাৰত চৰকাৰ বা ভাৰতৰ ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠান। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণৰ দ্বাৰা, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ কাৰ্যবাহী আদেশৰ দ্বাৰা, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ক্ষেত্ৰত সংসদৰ আইন আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ আইন প্ৰণয়নৰ দ্বাৰা চৰকাৰৰ বাবে লাভ আদায় কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে স্থাপন কৰা হয়। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহৰ বজাৰত একচেটিয়া অধিকাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ইয়াৰ লগতে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগে নাগৰিকক সুলভ মূল্যত সামগ্ৰী আৰু সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লগতে চৰকাৰী আঁচনি ৰূপায়ণ আৰু দেশৰ দূৰৱৰ্তী স্থানলৈ পণ্য আৰু সেৱাসমূহ প্ৰদান কৰে।
ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহক চৰকাৰী মালিকানাধীন উদ্যোগ বা চৰকাৰী মালিকানাধীন নিগম বা বিধিগত নিগম বা ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত নিগম বুলিও কোৱা হয়। এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাৱে ভাৰত চৰকাৰ আৰু/বা ভাৰতৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ মালিকানাধীন। কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ (CPSUs) সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাৱে ভাৰত চৰকাৰৰ মালিকানাধীন, আনহাতে ৰাজ্যিক ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ (SPSUs) সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাৱে ৰাজ্য বা ভূখণ্ডীয় চৰকাৰৰ মালিকানাধীন। ১৯৫১ চনত ভাৰতত চৰকাৰী খণ্ডৰ মালিকানাধীন পাঁচটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ বা পিএছইউ আছিল। ২০২১ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে এনে চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ সংখ্যা ৩৬৫ লৈ বৃদ্ধি পায়। এই চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানসমূহে ২০১৯ চনৰ ৩১ মাৰ্চলৈকে মুঠ বিনিয়োগ প্ৰায় ১৬.৪১ লাখ কোটি টকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ৩১ মাৰ্চলৈকে ইহঁতৰ মুঠ প্ৰদত্ত মূলধন প্ৰায় ২.৭৬ লাখ কোটি টকা আছিল। ২০১৮–১৯ বিত্তীয় বৰ্ষত কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহে প্ৰায় ২৪.৪৩ লাখ কোটি + ১ লাখ কোটি টকা ৰাজহ লাভ কৰিছে।
ইতিহাস
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ সময়ত ই মূলতঃ কৃষিভিত্তিক অৰ্থনীতি আছিল। সেইসময়ত ভাৰতৰ ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰ নিচেই দুৰ্বল আছিল। সেইসময়ত ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাৰ আমদানিকৃত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰিবলৈ পূৰ্বে স্থাপন কৰা মাত্ৰ আঠাইশটা চৰকাৰী ভাৰতীয় অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ কাৰখানা আছিল।
ব্ৰিটিছ ৰাজে ইয়াৰ পূৰ্বে কৃষি উৎপাদন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ওপৰত এৰি দিবলৈ বাছি লৈছিল, চাহ প্ৰক্ৰিয়াকৰণ প্ৰতিষ্ঠান, মৰাপাট মিল (যেনে একলেণ্ড মিল), ৰেলৱে, বৈদ্যুতিক প্ৰতিষ্ঠান, বেংক, কয়লা খনি, তীখা কল আদি কিছুমান অৰ্থনৈতিক প্ৰতিষ্ঠান মূলতঃ কিছুমান মুষ্টিমেয় উদ্যোগপতি যেনে জামছেদজী টাটাৰ দৰে ব্যক্তিৰ মালিকানাধীন আছিল। আন আন প্ৰতিষ্ঠানসমূহ বম্বে ষ্টক বিনিময় কেন্দ্ৰ তালিকাভুক্ত হৈছিল।
ভাৰতৰ কৃষি আৰু ঔদ্যোগিক নিকায়সমূহৰ ব্যক্তিগত মালিকীস্বত্বৰ সমালোচকসকলে (বিশেষকৈ মহাত্মা গান্ধীৰ স্বাধীনতা আন্দোলনে) তাৰ পৰিৱৰ্তে বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত ভাৰতৰ বাবে স্বাৱলম্বী, বহুলাংশে কৃষিভিত্তিক, সাম্প্ৰদায়িক গাঁওভিত্তিক অস্তিত্বৰ পোষকতা কৰিছিল। ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ অন্যান্য সমসাময়িক সমালোচকসকলে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পুঁজিৰে চলি থকা বিদ্যালয়, ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল, বিশ্ববিদ্যালয়, চিকিৎসালয় আৰু চিকিৎসা আৰু অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ অভাৱক লক্ষ্য কৰি লৈছিল। পূৰ্বৰ শতিকাত ব্ৰিটেইনৰ নিজৰ ঔদ্যোগীকৰণৰ প্ৰতিলিপি ভাৰতত প্ৰতিষ্ঠাপনৰ ব্ৰিটিছসকল ব্যৰ্থ হৈছিল।
স্বাধীনতাৰ পিছত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ দ্ৰুত ঔদ্যোগীকৰণ আৰম্ভ হয়। ঔদ্যোগিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াক অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন, উন্নত জীৱন ধাৰণ আৰু অৰ্থনৈতিক সাৰ্বভৌমত্বৰ চাবিকাঠি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। অৰ্থনীতিত চৰকাৰী হস্তক্ষেপ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তাক লক্ষ্য কৰা বোম্বে পৰিকল্পনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ১৯৪৮ চনত ঘোষণা কৰা প্ৰথমটো ঔদ্যোগিক নীতি প্ৰস্তাৱত ঔদ্যোগিক উন্নয়নৰ এনে কৌশল বহলভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছিল। পিছলৈ ১৯৫০ চনৰ মাৰ্চ মাহত কেবিনেটৰ প্ৰস্তাৱৰ দ্বাৰা পৰিকল্পনা আয়োগ গঠন কৰা হয় আৰু উদ্যোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে চৰকাৰক প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যে ১৯৫১ চনত উদ্যোগিক (উন্নয়ন আৰু নিয়ন্ত্ৰণ) আইন প্ৰণয়ন কৰা হয়।
ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে আমদানি প্ৰতিষ্ঠাপন ঔদ্যোগীকৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অৰ্থনৈতিক নীতিৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু মিশ্ৰিত অৰ্থনীতিৰ পোষকতা কৰিছিল। তেওঁৰ মতে মৌলিক আৰু গধুৰ উদ্যোগৰ প্ৰতিষ্ঠা ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ বিকাশ আৰু আধুনিকীকৰণৰ বাবে মূল ভেঁটি। ভাৰতৰ দ্বিতীয় পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনা (১৯৫৬–৬০) আৰু ১৯৫৬ চনৰ ঔদ্যোগিক নীতি প্ৰস্তাৱত নেহৰুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যোগীকৰণ নীতি পূৰণৰ বাবে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহৰ বিকাশৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ এই দৃষ্টিভংগী ভাৰতত ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ পিতৃ" ড° ভি কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে আগবঢ়াই নিছিল। ভাৰতীয় পৰিসংখ্যাবিদ প্ৰশান্ত চন্দ্ৰ মহালান'বিছে ইয়াৰ প্ৰণয়নত সহায়ক আছিল। পিছলৈ এই আৰ্হিক ফেল্ডমেন-মহালানোবিছ মডেল বুলি অভিহিত কৰা হয়। ১৯৬৯ চনত ইন্দিৰা গান্ধীৰ চৰকাৰে ভাৰতৰ চৈধ্যটা বৃহৎ ব্যক্তিগত বেংক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰে আৰু ১৯৮০ চনত অতিৰিক্ত ছটা বেংক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰে। ব্যক্তিগত উদ্যোগৰ ওপৰত অনুৰূপ বাধা-নিষেধৰ সৈতে এই চৰকাৰী নেতৃত্বাধীন ঔদ্যোগিক নীতি ১৯৯১ চনৰ ভাৰতীয় অৰ্থনৈতিক সংকটলৈকে ভাৰতীয় অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ প্ৰধান আৰ্হি আছিল। এই সংকটৰ পিছত চৰকাৰে কেইবাটাও ৰাজহুৱা খণ্ডৰ মালিকীস্বত্ব বিনিৱেশ কৰি মূলধন সংগ্ৰহ আৰু দুৰ্বল বিত্তীয় প্ৰদৰ্শন আৰু কম কাৰ্যক্ষমতাৰ সন্মুখীন হোৱা কোম্পানীসমূহক ব্যক্তিগতকৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ব্যৱস্থাপনা
ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহৰ পৰিচালনা সমিতিৰ মুৰব্বী গৰাকীক অধ্যক্ষ আৰু পৰিচালনা সঞ্চালক বা মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া বুলি জনা যায়। এগৰাকী উপাধ্যক্ষ আৰু উপ-পৰিচালনা সঞ্চালক আৰু সহ-মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়াৰ লগতে পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্যসকলৰে বৰ্ড অফ ডাইৰেক্টৰে প্ৰতিষ্ঠানসমূহক পৰিচালনা কৰে। এই বৰ্ডৰ সদস্য সকলক কাৰ্যবাহী সঞ্চালক বোলা হয়। কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ, ইয়াৰ সহযোগী কোম্পানী আৰু ইয়াৰ বিভাগসমূহৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে নিযুক্তি দিয়া আৰু ৰাজ্যিক ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপালে নিযুক্তি দিয়া গ্ৰুপ 'এ' ৰাজপত্ৰিত বিষয়া। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ, ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ সহযোগী কোম্পানী আৰু ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ বিভাগৰ বাবে কাম কৰা বিষয়া-কৰ্মচাৰীসকলক ৰাজপত্ৰিত বিষয়া আৰু পূৰ্ণাংগ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।
ৰাজহুৱা খণ্ডৰ সকলো উদ্যোগকে অতিৰিক্ত বিত্তীয় স্বায়ত্তশাসন প্ৰদান কৰা হৈছে। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহক বিশেষ চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে তুলনামূলকভাৱে কিছু বিশেষ সুবিধা প্ৰদান কৰা হয়", এই সুবিধায়ে ইহঁতক বিশ্ব বজাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ'বলৈ অধিক স্বায়ত্তশাসন প্ৰদান কৰে যাতে "[ইহঁত] বিশ্বব্যাপী বজাৰ দখল কৰাৰ অভিযানত সহায়ক হয়।" ১৯৯৭ চনত আৰ্থিক স্বায়ত্তশাসন প্ৰথমতে নটা পিএছইউক নৱৰত্ন হিচাপে প্ৰদান কৰা হৈছিল। মূলতঃ নৱৰত্ন শব্দৰ অৰ্থ আছিল নটা বহুমূলীয়া ৰত্নেৰে গঠিত তাবিজ। পিছলৈ গুপ্ত সম্ৰাট বিক্ৰমাদিত্য আৰু মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰবাৰত এই শব্দটো নিজ নিজ দৰবাৰত নগৰাকী অসাধাৰণ দৰবাৰীৰ সামূহিক নাম হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
২০১০ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে উচ্চ মহাৰত্ন শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰে। যিবোৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ বিনিয়োগৰ সীমা ১,০০০ কোটি টকাৰ পৰা ৫,০০০ কোটি টকালৈ বৃদ্ধি কৰে। মহাৰত্ন ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহে এতিয়া এটা প্ৰকল্পত নিজৰ সম্পত্তিৰ ১৫ শতাংশ পৰ্যন্ত বিনিয়োগৰ সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে আনহাতে নৱৰত্ন কোম্পানীসমূহে স্পষ্ট চৰকাৰী অনুমোদন অবিহনে ১০০০ কোটি টকা পৰ্যন্ত বিনিয়োগ কৰিব পাৰে। দুটা শ্ৰেণীৰ মিনিৰত্ন উদ্যোগ সমূহে কম বিস্তৃত আৰ্থিক স্বায়ত্তশাসন লাভ কৰে।
ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহৰ ৰত্ন মৰ্যাদা প্ৰদানৰ বাবে নিৰ্দেশনাসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ:
ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহক ইয়াৰ বিশেষ অবিত্তীয় লক্ষ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিও শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয় আৰু কোম্পানী আইন, ২০১৩ (পূৰ্বতে কোম্পানী আইন, ১৯৫৬ৰ ধাৰা ২৫)ৰ ধাৰা ৮ৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হয়।
কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহৰ তালিকা
কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহক (PSUs) কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ (CPSU), ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক (PSBs) আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ৰাজহুৱা উদ্যোগ (SLPEs) হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি। কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ গুৰু উদ্যোগ আৰু ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠান মন্ত্ৰালয়ে পৰিচালনা কৰে। বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ ৰাজহুৱা উদ্যোগ বিভাগ (DPE) হৈছে সকলো কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ বাবে ন’ডেল বিভাগ।
২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে ভাৰতত সৰ্বমুঠ ১২টা মহাৰত্ন, ১২টা নৱৰত্ন আৰু ৭৩টা মিনিৰত্ন (১ম আৰু ২য় শ্ৰেণীত বিভক্ত) কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ আছে।
মিনিৰত্ন আৰু অন্যান্য উদ্যোগসমূহ
ভাৰতত মুঠ ৬১টা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মিনিৰত্ন আৰু ১২টা দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ মিনিৰত্ন উদ্যোগ আছে। মুঠ ৭৩টা মিনিৰত্ন উদ্যোগ আৰু ১৪৬টা অন্যান্য কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ আছে। তদুপৰি ভাৰতত ৮টা প্ৰতিৰক্ষা খণ্ডৰ উদ্যোগ আছে। সময়ে সময়ে ভাৰত চৰকাৰে কিছুমান কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ পৰা নিজৰ অংশীদাৰত্ব ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ হস্তান্তৰ কৰে। মূলতঃ লোকচানৰ সন্মুখীন হোৱা উদ্যোগ সমূহৰ ক্ষেত্ৰত এনে সংস্কাৰ সাধন কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে ২০২০ চনত এয়াৰ ইণ্ডিয়াক টাটা চনছ্‌লৈ হস্তান্তৰ কৰা হৈছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংক
ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক (Public Sector Bank; চমুকৈ PSB) হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ মালিকানাধীন আৰু পৰিচালিত বেংক। ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংক (Nationalised Bank) বুলিও কোৱা হয়। বেংকিং উদ্যোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বিত্তীয় অন্তৰ্ভুক্তিক প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে চৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টাৰ অংশ হিচাপে ১৯৬৯ চনত এই বেংকসমূহ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয়। ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ গ্ৰাম্য আৰু কম সেৱা লাভ কৰা অঞ্চলসমূহলৈ বেংকিং সেৱা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত পি এছ বিসমূহে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে।
এই বেংকসমূহত সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশীদাৰিত্ব (অৰ্থাৎ ৫০%তকৈ অধিক) ভাৰত চৰকাৰৰ বিত্ত মন্ত্ৰালয় নতুবা ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ হাতত থাকে। এই ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংকসমূহক শ্বেয়াৰ ষ্টক এক্সচেঞ্জত তালিকাভুক্ত কৰা হয়। ২০২২ চনৰ ৩০ অক্টোবৰলৈকে ভাৰতত ১২টা ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংক আছে (চৰকাৰী অংশীদাৰত্ব ক্ষমতাক % ৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে):
গ্ৰাম্য বেংক
২০২০ চনৰ ১ এপ্ৰিললৈকে ভাৰতত ৪৩টা আঞ্চলিক গ্ৰাম্য বেংক আছে। ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত এই বেংকৰ স্থিতি দেখা যায়। অসমৰ অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক একপ্ৰকাৰৰ আঞ্চলিক গ্ৰাম্য বেংক।
ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বীমা কোম্পানী
২০২০ চনৰ ১ এপ্ৰিললৈকে ভাৰতত ৭টা ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বীমা কোম্পানী আছে (চৰকাৰী অংশীদাৰত্ব ক্ষমতা % ৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে):
ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত ষ্টক বিনিময়কেন্দ্ৰ
বৰ্তমান ভাৰতত ২৮টা ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বিত্তীয় ষ্টক বিনিময় কেন্দ্ৰ আছে:
ৰাজ্যিক ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ
ভাৰতত আঞ্চলিক পৰ্যায়ত কিছুমান উদ্যোগত ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্য অংশীদাৰত্ব থাকে। এইসমূহক ৰাজ্যিক ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ বোলে। অসমত মুঠ ৪০টা ৰাজ্যিক খণ্ডৰ উদ্যোগ আছে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উদ্যোগ
ছাই পল্লৱী
ছাই পল্লৱী ছেন্থামাৰাই (Sai Pallavi Senthamarai; জন্ম: ৯ মে' ১৯৯২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী। তেখেতে তেলুগু, তামিল, আৰু মালয়ালম ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। "প্ৰেমম" আৰু "ফিডা" নামৰ ছবিত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেখেতে বহুকেইটা বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তাৰে ভিতৰত দুটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা-দাক্ষিণাত্যও আছে।
২০১৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা মালায়ালাম ভাষাৰ ছবি "প্ৰেমম"ৰ মালাৰ চৰিত্ৰটোৰ জৰিয়তে ছাই পল্লৱীয়ে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১৬ চনত মুক্তিলাভ কৰা "কালী" ছবিত তেখেতে ডুলকুয়েৰ ছলমানৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ২০১৭ চনত মুক্তি লভা তেলুগু ভাষাৰ ছবি "ফিডা"ৰ জৰিয়তে তেখেতে তেলুগু ছবিত পদাৰ্পণ কৰে। ছাই পল্লৱীৰ প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি আছিল ২০১৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা "দিয়া"। ছবিখনৰ পৰিচালকা আছিল বিজয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছাই পল্লৱীৰ জন্ম হৈছিল নিলগিৰিছ জিলাৰ কোটাগিৰীত। তেখেতৰ পিতৃ আছিল ছেন্থামাৰাই কানান আৰু মাতৃ আছিল ৰাধা। তেখেতৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী হৈছে পূজা। তেখেতেও অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছে। ছাই পল্লৱী কোয়ম্বাটুৰত লালিত-পালিত আৰু শিক্ষিত হৈছে।
কোয়ম্বাটুৰৰ এভিলা কনভেণ্ট স্কুলৰ পৰা পল্লৱীয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ২০১৬ চনত তেখেতে জৰ্জিয়াৰ বিলিছি ষ্টেট মেডিকেল ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। অৱশ্যে ভাৰতীয় চিকিৎসা সংস্থাৰ দ্বাৰা উক্ত প্ৰতিষ্ঠানটো স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ সত্ত্বেও ছাই পল্লৱীয়ে নিজাববীয়াকৈ এতিয়ালৈকে কোনোধৰণৰ চিকিৎসা-বৃত্তি আৰম্ভ কৰা নাই। ২০২০ চনত ৩১ আগষ্টত, ত্ৰিছিত তেখেত ''Foreign Medical Graduate Examination,FMGE)ত অৱতীৰ্ণ হয়।
শৰীৰৰ ছাল উজ্জীৱিতকৰণৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিব পৰা এটা ক্ৰিমৰ দুই কোটিটকীয়া বিজ্ঞাপনৰ চুক্তি পল্লৱীয়ে নাকচ কৰে। তেখেতে এনেজাতীয় বস্তুত বিশ্বাসী নহয় বুলি মতপ্ৰকাশ কৰে।
নৃত্য জীৱন
বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়তে ছাই পল্লৱীয়ে কেবাটাও নৃত্যানুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। নৃত্যৰ প্ৰতি থকা এই অনুৰাগক বিশেষভাৱে সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল মাতৃয়ে। পৰৱৰ্তী সময়ত ছাই পল্লৱীয়ে নৃত্যৰ এটা ৰিয়েলিটি অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইটিভি যোগে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা আন এটা ৰিয়েলিটি শ্ব'ত (২০০৯ চনত) তেখেত ফাইনেলিষ্ট হয়।
ছবিৰ জগতত
২০১৪ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি থকাৰ সময়ত, ছাই পল্লৱীয়ে এলফন্সে পুথাৰেনৰ পৰা "প্ৰেমম" ছবিৰ বাবে এটি প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে। চৰিত্ৰটো আছিল মালাৰ। পল্লৱীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানৰ বন্ধৰ সময়ত ছবিখনৰ শ্বুটিং শেষ কৰে আৰু পুনৰ জৰ্জিয়ালৈ ৰাওনা হয়। ছবিখনত আগবঢ়োৱা উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ছাই পল্লৱীয়ে শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লা কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৫ চনৰ শেষৰফালে "কালি" নামৰ ছবিখনত কাম কৰিবলৈ ছাই পল্লৱীয়ে পুনৰ অধ্যয়নৰ পৰা এমহীয়া বিৰতি লৈ আহে। ছবিখনে ২০১৬ চনৰ মাৰ্চত মুক্তি হয়।  খঙাল গিৰিয়েকৰ উচ্চবাচ্য সহন কৰিবলগীয়া হোৱা অঞ্জলি নামৰ এগৰাকী গাভৰু পত্নীৰ ৰূপত তেখেতে এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল। অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে "মালায়ালাম ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী"ৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰে "ফিডা। " শেখৰ কামাল্লুৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এইখন আছিল পল্লৱীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ভাষাৰ ছবি।
২০১৯ চনত ছাই পল্লৱীয়ে মনোবৈজ্ঞানিক থ্ৰিলাৰ ছবি "অথিৰেন"ত এগৰাকী প্ৰতিবন্ধী যুৱতীৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে।
২০০৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
২০০৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন ১৬ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৩ মে’লৈ- মুঠ ৫টা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হৈছিল। পঞ্চদশ লোকসভা গঠনৰ উদ্দেশ্যে অনুষ্ঠিত এই নিৰ্বাচনত মুঠ ভোটাৰৰ ৫৮.২১ শতাংশই ভোটদান কৰিছিল। চতুৰ্দশ লোকসভাৰ কাৰ্যকাল ইতিমধ্যে ২০০৯ৰ ১ জুনত সমাপ্ত হ’বলগীয়া আছিল। ২০০৯ৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ সংসদত এই নিৰ্বাচনৰ বাবে ১১.২০ কোটি ধাৰ্য কৰা হৈছিল। লোকসভাৰ ৫৪৩খন আসনৰ বাবেমুঠ ৮০৭০জন প্ৰাৰ্থীয়ে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিছিল। নিৰ্বাচনৰ ফলাফল পঞ্চম পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচন শেষ হোৱাৰ তিনিদিন পাছত, ১৬ মে’ত ঘোষনা কৰা হৈছিল।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ নেতৃত্বাধীন প্ৰাক-নিৰ্বাচনী সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চাই ২৬২খন আসনেৰে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিছিল। মৰ্চাই অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, কেৰালা, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান, তামিলনাডু, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু পশ্চিমবংগত ভাল ফল দেখুৱাইছিল। বহুজন সমাজ পাৰ্টি, সমাজবাদী পাৰ্টি, জনতা দল (চেকুলাৰ), ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দল আৰু কেইটামান সৰু-সৰু দলে চৰকাৰক বাহিৰৰ পৰা সমৰ্থন দিছিল।
২০০৯ৰ ২২ মে’ত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ অশোকা প্ৰেক্ষাগৃহত মনমোহন সিঙে দ্বিতীয় কাৰ্যকালৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত-গ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
লক্ষ্মণ ৰেখা
লক্ষ্মণ ৰেখা (लक्ष्मण रेखा), হৈছে ৰাম-অনুজ লক্ষ্মণৰ দ্বাৰা অংকিত ৰেখা। মূল বাল্মিকী ৰামায়ণৰ বাদে পৰৱৰ্তীকালত একাধিক আঞ্চলিক ভাষালৈ ৰামায়ণৰ অনুবাদ কৰা হয়। এই আঞ্চলিক ভাষাৰ ৰামায়ণ সমূহৰ কিছু সংস্কৰণত এই লক্ষ্মণৰেখাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। লক্ষ্মণ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা আৰু ভ্ৰাতাপত্নীৰ সৈতে বৰ্তমান মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাছিক চহৰৰ পৰা কিছু দূৰৈৰ দণ্ডকাৰণ্যৰ পঞ্চবটী অঞ্চলৰ ওচৰতে কুটিৰ নিৰ্মাণ কৰি বাস কৰিছিল। উক্ত কুটিৰটিক আগুৰি লক্ষ্মণৰ দ্বাৰা অংকিত সুৰক্ষা ৰেখাটিয়েই লক্ষ্মণৰেখা নামে পৰিচিত। লক্ষ্মণে তেওঁৰ অগ্ৰজ ৰামৰ সন্ধানত কুটীৰৰ পৰা দূৰৱৰ্তী স্থানলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে সীতাক সুৰক্ষিত ৰাখাৰ উদ্দেশ্যে এই ৰেখাটি তৈয়াৰ কৰিছিল। উত্তৰ ভাৰতৰ বহুল প্ৰচলিত বাল্মীকি ৰামায়ণৰ ৰামচৰিতমানস সংস্কৰণটিৰ অৰণ্যকাণ্ডত লক্ষ্মণৰেখা বা এনে ধৰণৰ কোনো কাহিনীৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়। বাল্মীকি ৰচিত মূল ৰামায়ণটো লক্ষ্মণৰেখাৰ উল্লেখ নাই। অৱশ্যে ৰামচৰিতমানসত লঙ্কাকাণ্ডৰ ৩৫.১ নম্বৰ শ্লোকত লক্ষ্মণৰেখাৰ কথা উল্লেখ আছে। কাহিনী অনুসৰি মন্দোদৰীয়ে তেওঁৰ স্বামী ৰাৱণৰ বীৰত্বৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তুলি তেওঁক তিৰস্কাৰ আৰু লাঞ্ছনা কৰি কৈছিল যে, তেওঁৰ ইমানেই শৌৰ্যপ্ৰতাপ আৰু তেওঁৰ ভীমশক্তিৰ ইমানেই গুৰুত্ব যে সামান্য এক ভিক্ষুকৰূপী বনাচাৰী তথা ৰামানুজ লক্ষ্মণৰ পৰ্ণকুটীৰৰ চাৰিধাৰে কৰা সামান্য ৰেখা অতিক্ৰম কৰিবলৈয়ো তেওঁ অপাৰগ। স্বামীৰ প্ৰতি তেওঁৰ এই মন্তব্য নিতান্তই ৰূপকধৰ্মী আৰু দম্ভভেদী।
খড়িবোলি ভাষাত ৰচিত ৰাধেশ্যাম ৰামায়ণত উল্লেখ আছে যে, সীতাই অমনোযোগীভাৱে লক্ষ্মণ ৰেখা পাৰ হৈ যোৱাৰ কাৰণ হৈছে ভাৰতীয় ৰীতি-নীতিৰ অতিথি দেৱো ভৱঃ অৰ্থাৎ অতিথি দেবতুল্য আদৰ্শ। ভিক্ষুকৰূপী ব্ৰাহ্মণ আছিল অতিথিস্বৰূপ। ৰাবণে উক্ত ৰেখা অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰি তেওঁ গৃহস্থকে সেই ৰেখা অতিক্ৰম কৰি ভিক্ষা দিবলৈ আহ্বান জনায়।
বৰ্তমান ব্যৱহাৰ
বৰ্তমান ভাৰতীয় ভাষাৰ কথোপকথনত লক্ষ্মণৰেখা বুলিলে কঠোৰ নিৰ্দেশ বা আইনবিধিক বুজোৱা হয়, যি আইন বা নিৰ্দেশ ভঙ্গ কৰা উচিত নহয়। ই আনকি নৈতিক সীমাবদ্ধতাৰ দিশটোকো উন্মোষিত কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
লাক্সেমবাৰ্গ
লাক্সেমবাৰ্গ (Luxembourg) আনুষ্ঠানিক ভাৱে গ্ৰেণ্ড ডাচি অৱ লাক্সেমবাৰ্গ (Grand Duchy of Luxembourg), পশ্চিম ইউৰোপৰ এখন ভূমি আবদ্ধ দেশ। ইয়াৰ পশ্চিম আৰু উত্তৰে বেলজিয়াম, পূবে জাৰ্মানী আৰু দক্ষিণে ফ্ৰান্স। ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু আটাইতকৈ জনবহুল চহৰ লাক্সেমবাৰ্গ, ইউৰোপীয় সংঘৰ চাৰিখন প্ৰতিষ্ঠানিক আসনৰ ভিতৰত অন্যতম (ব্ৰাছেলছ, ফ্ৰেংকফৰ্ট আৰু ষ্টাছবাৰ্গৰ সৈতে একেলগে) আৰু ইউৰোপীয় সংঘৰ কেইবাটাও প্ৰতিষ্ঠানৰ আসনৰ, বিশেষকৈ ইউৰোপীয় সংঘৰ ন্যায়ালয়, সৰ্বোচ্চ ন্যায়িক কৰ্তৃপক্ষ। লাক্সেমবাৰ্গৰ সংস্কৃতি, মানুহ আৰু ভাষাসমূহ ইয়াৰ ফৰাচী আৰু জাৰ্মান প্ৰতিবেশী দেশসমূহৰ সৈতে অত্যন্ত জড়িত; লাক্সেমবাৰ্গিছ আইনগত ভাবে লাক্সেমবাৰ্গিছ জনসাধাৰণৰ একমাত্ৰ জাতীয় ভাষা, ফৰাচী আৰু জাৰ্মান ভাষা প্ৰশাসনিক আৰু ন্যায়িক বিষয়তো ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু তিনিওটাকে সদেশৰ প্ৰশাসনিক নাষা বুলি গণ্য কৰা হয়।
২,৫৮৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৯৯৮ বৰ্গ মাইল) আয়তনৰ লাক্সেমবাৰ্গ ইউৰোপৰ অন্যতম সৰু দেশ। ২০২৩ চনত ইয়াৰ জনসংখ্যা আছিল ৬,৪৫,৩৯৭ জন,যাৰ ফলত ই ইউৰোপৰ অন্যতম কম জনবসতি পূৰ্ণ দেশ যদিও জনসংখ্যা প্ৰায় আধা বিদেশী। লাক্সেমবাৰ্গ হৈছে সাংবিধানিক ৰজা গ্ৰেণ্ড ড্যুক হেনৰীৰ নেতৃত্বত প্ৰতিনিধি গণতন্ত্ৰ,যাৰ ফলত ই বিশ্বৰ একমাত্ৰ বাকী থকা সাৰ্বভৌম গ্ৰেণ্ড ডাচি।
লাক্সেমবাৰ্গ হৈছে উন্নত অৰ্থনীতিৰ উন্নত দেশ আৰু জনমূৰি বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ জিডিপি (পিপিপি) দেশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। লাক্সেমবাৰ্গ চহৰৰ বিশাল দুৰ্গ আৰু ঐতিহাসিক অঞ্চলসমূহৰ ব্যতিক্ৰমী সংৰক্ষণৰ বাবে ১৯৯৪ চনত ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
লাক্সেমবাৰ্গ ইউৰোপীয় সংঘ,অ'ইচিডি, ৰাষ্ট্ৰসংঘ, নাটো আৰু বেনেলাক্সৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। ২০১৩ আৰু ২০১৪ চনত ই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিৰাপত্তা পৰিষদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২২ চনৰ হিচাপত লাক্সেমবাৰ্গৰ নাগৰিকসকলে ১৮৯খন দেশ আৰু ভূখণ্ডত ভিছামুক্ত বা ভিছা-অন-আৰাইভেল প্ৰৱেশৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত লাক্সেমবাৰ্গৰ পাছপ'ৰ্ট ফিনলেণ্ড আৰু ইটালীৰ সৈতে জড়িত হৈ বিশ্বৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ স্থানত আছিল। '''
ইতিহাস
লাক্সেমবাৰ্গৰ ইতিহাস ৯৬৩ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি ধৰা হয়, যেতিয়া কাউণ্ট ছিগফ্ৰাইডে ওচৰৰ চেণ্ট মেক্সিমিনৰ ইম্পেৰিয়েল এবেৰ পৰা লুচিলিনবাৰ্হুক নামেৰে জনাজাত এটা শিলৰ প্ৰমণ্টৰী আৰু ইয়াৰ ৰোমান যুগৰ দুৰ্গসমূহ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলসমূহ অধিগ্ৰহণ কৰে ট্ৰাইয়েৰ। ছিগফ্ৰাইডৰ বংশধৰসকলে বিবাহ, বিজয় আৰু বংশবৃদ্ধিৰ জৰিয়তে নিজৰ ভূখণ্ড বৃদ্ধি কৰিছিল। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে লাক্সেমবাৰ্গৰ কাউণ্টসকলে যথেষ্ট ভূখণ্ডত ৰাজত্ব কৰিছিল। ১৩০৮ চনত লাক্সেমবাৰ্গৰ কাউণ্ট সপ্তম হেনৰী ৰোমানসকলৰ ৰজা আৰু পিছলৈ পবিত্ৰ ৰোমান সম্ৰাট হয়; লাক্সেমবাৰ্গৰ ঘৰত উচ্চ মধ্যযুগত চাৰিজন পবিত্ৰ ৰোমান সম্ৰাটৰ জন্ম হ'ব। ১৩৫৪ চনত চতুৰ্থ চাৰ্লছে কাউণ্টিখনক লাক্সেমবাৰ্গৰ ডাচিলৈ উন্নীত কৰে। অৱশেষত ডাচিখন বুৰ্গাণ্ডিয়ান চক্ৰৰ অংশ হৈ পৰে আৰু তাৰ পিছত হাবছবাৰ্গ নেদাৰলেণ্ডৰ সোতৰখন প্ৰদেশৰ ভিতৰত অন্যতম।
শতিকাজুৰি লাক্সেমবাৰ্গ চহৰ আৰু দুৰ্গ—ফ্ৰান্স ৰাজ্য আৰু হাবছবাৰ্গ ভূখণ্ডৰ মাজত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে কৌশলগতভাৱে অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ—ক্ৰমান্বয়ে ইউৰোপৰ অন্যতম বিখ্যাত দুৰ্গ হিচাপে গঢ়ি তোলা হৈছিল। চতুৰ্দশ লুইৰ ফ্ৰান্স আৰু মাৰিয়া থেৰেছাৰ অষ্ট্ৰিয়া দুয়োখন দেশৰ অন্তৰ্গত হোৱাৰ পিছত লাক্সেমবাৰ্গ নেপোলিয়নৰ অধীনত প্ৰথম ফৰাচী গণৰাজ্য আৰু সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰে।
খ্ৰীষ্টীয় ৯৬৩ চনৰ আগতে
] বৰ্তমানৰ লাক্সেমবাৰ্গত বসতিৰ প্ৰথম লেখ-জোখ প্ৰায় ৩৫,০০০ বছৰ আগৰ পুৰাপাথৰ যুগৰ পৰাই পোৱা যায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ পৰা কেলটিক জনজাতিসকলে ৰাইন আৰু মিউজ নদীৰ মাজৰ অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু এইদৰে আজিৰ গ্ৰেণ্ড-ডাচি গঠন কৰা অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিছিল।
ছয় শতিকাৰ পিছত ৰোমানসকলে এই সঠিক অঞ্চলসমূহত সামূহিকভাৱে বাস কৰা কেলটিক জনগোষ্ঠীসমূহৰ নাম ট্ৰেভেৰী বুলি ক’ব। লাক্সেমবাৰ্গত ইহঁতৰ অস্তিত্ব প্ৰমাণ কৰা প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণৰ একাধিক উদাহৰণ আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে, ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাত হৈছে "টিটেলবাৰ্গৰ অপিডাম।"
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৫৮ৰ পৰা ৫১ চনত জুলিয়াছ চিজাৰে গল আৰু ৰাইন সীমান্তলৈকে জাৰ্মানিয়াৰ অংশ জয় কৰাৰ সময়ত ৰোমানসকলে দেশখন আক্ৰমণ কৰে, এইদৰে বৰ্তমানৰ লাক্সেমবাৰ্গৰ অঞ্চলটো পৰৱৰ্তী ৪৫০ বছৰলৈকে ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰে, আপেক্ষিকভাৱে বাস কৰে পেক্স ৰোমানাৰ অধীনত শান্তি।
গলত ঘটাৰ দৰেই লাক্সেমবাৰ্গৰ কেলটসকলেও ৰোমান সংস্কৃতি, ভাষা, নৈতিকতা আৰু জীৱনশৈলী গ্ৰহণ কৰিছিল, ফলপ্ৰসূভাৱে ইতিহাসবিদসকলে পিছলৈ গ্যালো-ৰোমান সভ্যতা বুলি বৰ্ণনা কৰা সভ্যতালৈ পৰিণত হৈছিল। সেই সময়ৰ প্ৰমাণৰ ভিতৰত ডালহাইম ৰিচিয়াকাম আৰু ভিচেন মোজাইক যি লাক্সেমবাৰ্গ চহৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ইতিহাস আৰু কলা সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
চতুৰ্থ শতিকাৰ পৰাই জাৰ্মাণিক ফ্ৰেংকসকলে এই ভূখণ্ডত অনুপ্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় ৪০৬ চনত ৰোমে ইয়াক পৰিত্যাগ কৰিছিল। লাক্সেমবাৰ্গ হ’বলগীয়া ভূখণ্ড এতিয়া ফ্ৰেংকসকলৰ ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰিল। এই অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰা চেলিয়ান ফ্ৰেংকসকলক প্ৰায়ে বৰ্তমানৰ লাক্সেমবাৰ্গলৈ জাৰ্মাণিক ভাষা অনা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়, কিয়নো তেওঁলোকে কোৱা পুৰণি ফ্ৰেংকিছ ভাষাটোক ভাষাবিদসকলে মজেল ফ্ৰাংকনিয়ান উপভাষাৰ প্ৰত্যক্ষ পূৰ্বসূৰী বুলি গণ্য কৰে, যিটো পিছলৈ আন আন ভাষাৰ লগতে আধুনিক লাক্সেমবাৰ্গ ভাষালৈ বিকশিত হয়।