cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আজলি আই (বা-ভগা) থান সত্ৰ
ইতিহাস
দফলা আক্ৰমণৰ পিছত আঁজলি আই আৰু অনিৰূদ্ধদেৱে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে কেইবাবাৰো ঠাই সলনি কৰি আহি অৱশেষত নাৱেৰে আহি মাজুলী পাইহি। প্ৰথমে বৰ্তমানৰ নতুন কমলাবাৰী সত্ৰৰ নাতিদূৰৈত থকা মোৱামাৰী বিলৰ পাৰতে বহা পাতে। তাত ছমাহ কাল অতিবাহিত কৰাৰ পিছত মাজুলীৰ দক্ষিণপাটৰ উত্তৰফালে সত্ৰ স্থাপন কৰেহি। আইৰ নিৰ্দেশত চাৰিওফালে ওখ ঢাপ তুলি বতৰ্মানৰ মেখেলী গাঁৱৰ পিছফালে আৰু শেনচোৱা অঞ্চলৰ মূৰত এই আঁজলি আই থান (বা ভগা) স্থাপিত কৰে। সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছত আজলি আই বেছি দিন জীয়াই নাথাকিল। ডফলাৰ আক্ৰমণৰ পিছৰে পৰা আঁজলি আইৰ স্বাস্থ্য বেয়া হৈ আহিছিল। তেওঁ স্বৰ্গগামী হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰসকলে সেই ঠাই পৰিত্যাগ কৰি বিভিন্ন ঠাইলৈ গতি কৰিলে। বহুবছৰ এইঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰখনি পৰিত্যক্ত অৱস্থাত থকাৰ পিছত ২০০২ চনত সেই ঠাইত এটা স্থায়ী নামঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ সাত-আঠখন গাঁৱৰ জনসাধাৰণৰ চেষ্টাত আৰু চৰকাৰী পুঁ‌জিৰ সহায়েৰে চাৰিসীমাৰ লগতে এখনি তোৰণ নিৰ্মাণ কৰা হয়।
পৰিচালনা
বৰ্তমান আঁজলি আই থান সত্ৰ উন্নয়ন সমিতিৰ দ্বাৰা থানখনি পৰিচালনা কৰা হয়। পৰিচালনা সমিতিৰ প্ৰথম সভাপতি আৰু সম্পাদক আছিল ক্ৰমে লুহিৰাম দাস আৰু মিঠাৰাম দাস। বৰ্তমানৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি আৰু সম্পাদক ক্ৰমে গংগাৰাম দাস আৰু বিনোদ দাস।
প্ৰধান উৎসৱ-অনুষ্ঠান
স্থানীয় মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ শিষ্যসকলে প্ৰায়ে এই থানৰ নামঘৰত চাকি-বন্তি জ্বলাই এক আধ্যাত্মিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰি ৰাখে। অসমীয়া মাঘ মাহৰ প্ৰথমটো দেওবাৰত অসমৰ বিভিন্ন স্থানত থকা মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ শিষ্যসকলে এই স্থানত গোট খাই নাম-কীৰ্ত্তন কৰে। তদুপৰি মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ আদ্যগুৰু শ্ৰী শ্ৰী অনিৰূদ্ধদেৱৰ জন্ম-মৃত্যু বাৰ্ষিকি এই স্থানত পতা হয়।
সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব
ভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ লোকে লোকাৰণ্য হৈ থকা অসমত মায়ামৰা সমাজ-সংস্কৃতিৰ এক বিশেষ স্থান আছে। মধ্যযুগতশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্ৱিশেষে সকলোকে একগোট কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে শ্ৰী শ্ৰী অনিৰূদ্ধদেৱ তথা আঁজলি আই আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে মটক-কৈৱৰ্ত্ত আদিকে ধৰি সমাজত নিম্ন বৰ্গৰ বুলি পৰিচিত সম্প্ৰদায়সমূহক একগোট কৰি এই মায়ামৰা সমাজ গঢ় দিছিল। তাৰেই এক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব এই থানখনিৰ আছে। মানৰ আক্ৰমণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহলৈকে বিভিন্ন ঘটনাৰ সাক্ষী এই আঁজলি আই থানখনি বুলি গৱেষক-স্থানীয় লোকে কব খোজে। তদুপৰি মায়ামৰা সমাজৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, গায়ন-বায়ন, সাজপাৰ পৰিধান, বিয়া-সবাহ, মৃতকৰ সৎকাৰ, শ্ৰাদ্ধ আদিৰ ক্ষেত্ৰতো এই থানখনিয়ে এক ঐতিহ্য বহন কৰি আহিছে। মায়ামৰা সমাজৰ গায়ন-বায়নত মৃদংগ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আইচলেণ্ডৰ নাৰী
আইচলেণ্ডৰ নাৰীসকলে (Women in Iceland) উল্লেখযোগ্য লিংগ সমতা লাভ কৰি আহিছে। ২০১৮ চন পৰ্যন্ত আইচলেণ্ডত কৰ্মত নিয়োজিত ৮৮%, বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ৬৫%, আৰু সংসদৰ সদস্যৰ ৪১% মহিলা হিচাপে পৰিলক্ষিত হৈছে। কিন্তু আইচলেণ্ডত মহিলাসকলে এতিয়াও পুৰুষতকৈ প্ৰায় ১৪% কমকৈ উপাৰ্জন কৰে। অৱশ্যে এই পৰিসংখ্যাত কৰ্মঘণ্টা, অতিৰিক্ত সময় আৰু নিয়োগ-পছন্দৰ দিশবোৰ লক্ষ্য কৰা হোৱা নাই। শ্ৰমৰ খণ্ডত আইচলেণ্ডৰ মহিলাৰ সংখ্যা বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক। তেওঁলোকৰ শ্ৰমিক মহিলাসকলৰ বাবে শিশুৰ যত্নৰ বাবেও উল্লেখযোগ্য আবণ্টন আছে। দেশখনত লিংগ নিৰপেক্ষ অভিভাৱকৰ ছুটী দিয়া হৈছে। প্ৰতিজন অভিভাৱকৰ বাবে একোটাকৈ অংশ থাকে আৰু ইয়াৰ এটা হস্তান্তৰযোগ্য অংশও আছে।
আইচলেণ্ড বিশ্বৰ অন্যতম নাৰীবাদী দেশ। ২০১১ চনত ইয়াক ক্ৰমাগতভাৱে দ্বিতীয় বছৰৰ বাবে এই মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হৈছে। মহিলাক ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে লাভ কৰা আইচলেণ্ড বিশ্বৰ প্ৰথমখন দেশ। ১৯৮০ চনত ভিগডিছ ফিনবোগাড'টিৰ নামৰ এগৰাকী মহিলা আইচলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও আইচলেণ্ডে বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা আৰু সমকামী চৰকাৰৰ মুৰব্বীৰ ৰূপত জোহানা ছিগুৰাৰ্ডোটিৰক লাভ কৰিছে যি ২০০৯ চনত দেশখনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
লিংগ ব্যৱধানৰ দিশতো আইচলেণ্ডৰ স্থান সৰ্বনিম্ন। বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ গোলকীয় লিংগ ব্যৱধানৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি,আইচলেণ্ডে ২০০৯ চনৰ পৰা এই স্থান লাভ কৰি আহিছে। ২০২০ চনত আইচলেণ্ডত ১২.২% ব্যৱধান আছিল; যাক স্বাস্থ্য, শিক্ষা, অৰ্থনৈতিক অংশগ্ৰহণ আৰু সুযোগ, তথা ৰাজনৈতিক প্ৰগতি নামৰ চাৰিটা বিভাগত জোখা হৈছে। মহিলা আৰু পুৰুষৰ মাজত দৰমহাৰ ব্যৱধানো ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাইছে যাৰ ফলত ২০৬৮ চনত দেশখনত দৰমহাৰ দিশত সমতা স্থাপন হ'ব। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, আইচলেণ্ডত মহিলাসকলে গড় হিচাপত পুৰুষৰ প্ৰায় ৭২% দৰমহা লাভ কৰে। আৰু তেওঁলোক এতিয়াও ঘৰুৱা আৰু যৌন হিংসাৰ বলি হয়। আইচলেণ্ডৰ মহিলাসকলে পেছাদাৰী ক্ষেত্ৰত আন দেশৰ তুলনাত যথোপযুক্ত সঁহাৰি লাভ কৰা নাই। উদাহৰণস্বৰূপে; আইচলেণ্ডৰ মহিলা চিকিৎসকৰ সংখ্যা OECDৰ(অৰ্থনৈতিক সহযোগিতা আৰু উন্নয়ন সংস্থা)ৰ ভিতৰত সবাতোকৈ কম। আইচলেণ্ড তৰ্কাতীতভাৱে বিশ্বৰ অন্যতম লিংগ-সম দেশ। দ্য ইকনমিষ্ট-এ যুগুতোৱা মহিলা সূচকাংকৰ কাম কৰাৰ সবাতোকৈ উত্তম ঠাইৰ তালিকাত আইচলেণ্ডক ২০১৬ চনত প্ৰথম স্থানত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। নাৰীবাদী দেশৰ তালিকাতো আইচলেণ্ডৰ স্থান সৰ্বোচ্চ। ২০০৯ চনৰ পৰা বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ লিংগ দৰমহাৰ ব্যৱধান সূচকাংকত আইচলেণ্ড প্ৰথম স্থানত আছে।[ যোৱা আঠ বছৰ ধৰি আইচলেণ্ডে বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ বাৰ্ষিক গোলকীয় লিংগ ব্যৱধানৰ মাপাংকনত এশখনতকৈও অধিক দেশৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান দখল কৰিছে। যিয়ে স্বাস্থ্য, ৰাজনীতি, শিক্ষা, আৰু নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত থকা বৈষম্যৰ পৰিমাপ নিৰ্ণয় কৰে (এখন দেশৰ মাপ যিমানেই উচ্চ, ইয়াৰ লিংগ বৈষম্য সিমানেই কম।)"
গোবিন্দপ্ৰসাদ শৰ্মা
গোৱিন্দপ্ৰসাদ শৰ্মা (জন্ম: ১৯৪০ -) এগৰাকী অসমীয়া গৱেষক, সাহিত্য সমালোচক, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধ লেখক আৰু সম্পাদক। তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত অধ্যাপনা কৰি বিভাগীয় মুৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ড॰ গোৱিন্দপ্ৰসাদ শৰ্মা অসমীয়া কথা-সাহিত্যৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য সমালোচক। Nationalism in Indo-Anglia Fiction (১৯৭৮) তেওঁৰ উপন্যাস সম্পৰ্কীয় প্ৰথম গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ।
আইচলেণ্ডৰ নাৰী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
গোবিন্দপ্ৰসাদ শৰ্মা
জন্ম
ড॰ শৰ্মাৰ জন্ম হয় ১৯৪০ চনৰ ১ এপ্ৰিলত। দেউতাকৰ নাম গোপাল চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰাণেশ্বৰী দেৱী।
শিক্ষা
ড॰ শৰ্মাই চাপৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে, দীঘেলী মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰে। টিহু হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ (১৯৫৭), হায়াৰছেকেণ্ডেৰী উত্তীৰ্ণ হয় কটন কলেজৰ পৰা (১৯৫৯), ইংৰাজী সাহিত্যত মেজৰ সহ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ (১৯৬১), স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৫ চনত। তেখেতে ১৯৭৪ চনত অধ্যাপক অমৰেশ দত্তৰ অধীনত Nationalism in Indo-Anglian Fiction বিষয়ত গৱেষণাৰে পি.এইচ. ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
বৈবাহিক জীৱন
তেখেতৰ পত্নীৰ নাম অঞ্জলি শৰ্মা। দুই সন্তানৰ নাম ক্ৰমে অতনু শৰ্মা (জন্ম-১৯৭১) আৰু সাগৰিকা শৰ্মা (জন্ম-১৯৭৫)।
কৰ্ম জীৱন
ড॰ শৰ্মাই প্ৰথমে আৰ্য বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (১৯৬১-১৯৬৩) আৰু আৰ্য মহাবিদ্যালয় (১৯৬৫-১৯৬৮)ত কেইবছৰমান শিক্ষকতা কৰিছিল। তাৰ পাছত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত (চন-১৯৬৯-১৯৭৫) English and European Languages বিষয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল। তাৰ পাছত তেখেতে সেইখন বিশ্ববিদ্যালয়তে ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈকে অধ্যাপনা কৰিছিল। তেখেত ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ Dean হিচাপও নিযুক্ত হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
টুৱেনচাং জিলা
টুৱেনচাং জিলা ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজৰ সৰ্ববৃহৎ জিলা। এই জিলাৰ সদৰ ঠাই টুৱেনছাং। জিলাখন নাগালেণ্ডৰ আটাইতকৈ পূবত ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তত অৱস্থিত।
ইতিহাস
নাগালেণ্ড ৰাজ্য গঠনৰ সময়তে মোককচাং জিলা আৰু ক’হিমা জিলাৰ লগতে টুৱেনচাং জিলাও গঠন কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্ত্তী কালত এই টুৱেনচাং জিলাৰ পৰাই মন, লংলেং, নকলাক আৰু কিফিৰে জিলা পৃথক জিলা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হয়।
ভৌগোলিক অৱস্থান
জিলাখনৰ পূব সীমান্ত ম্যানমাৰৰ সৈতে আন্তৰ্জাতিক সীমা। উত্তৰ-পূবে মন জিলা, উত্তৰে লংলেং জিলা, পশ্চিমে মোককচাং জিলা আৰু জুন্থেব’ট’ জিলা আৰু দক্ষিণে কিফিৰে জিলা। এই জিলাৰ প্ৰধান নৈসমূহ হৈছে দিখো (Dikhu) আৰু টিজু (Tizu)।
অৰ্থনীতি
এই জিলাতে ২০০১ চনত লিখিমৰ’ হাইড্ৰ’ প্ৰজেক্ট (Likhimro Hydro project) আৰম্ভ কৰা হয়।
২০০৬ চনত পঞ্চায়তী ৰাজ মন্ত্ৰালয়ে (Ministry of Panchayati Raj) টুৱেনচাং জিলাক ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ অৱহেলিত ২৫০খন জিলাৰ এখন বুলি অভিহিত কৰে। ভাৰত চৰকাৰৰ Backward Regions Grant Fund Programme (BRGF) আঁচনিৰ পৰা পুঁজি লাভ কৰা নাগালেণ্ডৰ তিনিখন জিলাৰ ভিতৰত টুৱেনচাং অন্যতম।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি টুৱেনচাং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯৬,৮০১ জন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৫৯০। টুৱেনচাং জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৩০ গৰাকী। এই জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৩.৭%।
জিলাখনৰ মূল অধিবাসীসকলৰ ভিতৰত চাং (Chang), চাংটাম (Sangtam), ইমচুংগাৰ (Yimchunger) আদি জনজাতিৰ লোকেই প্ৰধান। তদুপৰি কিছুসংখ্যক আও আৰু চেমা জনজাতিৰ লোকো এই জিলাত বাস কৰে। এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৮৪ চনত টুৱেনচাং জিলাৰ ৬.৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰৰ এটা অঞ্চল ফাকিম বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। অৱশ্যে পৰৱৰ্ত্তী কালত এই জিলাক বিভক্ত কৰি কিফিৰে জিলা প্ৰতিষ্ঠা কৰাত এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য কিফিৰে জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ জিলা
৮ জানুৱাৰী
৮ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৮ম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫৭টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৫৮টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
নাও
নাও বা নৌকা (Boat) হ'ল পানীত ওপঙি থাকিব পৰাকৈ, পানীত কাম কৰিবলৈ বা ভ্ৰমণ কৰিবলৈ সজা যিকোনো আকৃতিৰ জল-যান। দৃষ্টান্তস্বৰূপে সৰু নাওবোৰ বিল-সৰোবৰ বা সংৰক্ষিত উপকূল অঞ্চলত পোৱা যায়। যেইকি নহওক, তিমি নাওৰ দৰে নাওবোৰ সমুদ্ৰ তীৰৰ পৰা নিলগৰ পৰিবেশত এখন জাহাজৰ পৰা কাৰ্য চলাবলৈ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। সামুদ্ৰিক সংজ্ঞা অনুযায়ী, অন্য নাওবোৰৰ (জাহাজ) মজিয়াত কঢ়িয়াই নিব পৰাকৈ নাও হ’ল এক যথেষ্ট সৰু নাও। অন্য কম বাধাজনক সংজ্ঞা হ’ল নাও এক নাও যাক পানীৰ ওপৰত তুলি ধৰিব পাৰি। বোজা কঢ়িওৱা জাহাজবোৰে কোৱাৰ দৰে ১,০০০ ফুট (৩০০ মিটাৰ) দীঘল ডাঙৰ হ্ৰদত থকাবোৰেই নাও বুলি কিছুমান সংজ্ঞাই আকৃতিৰ পাৰ্থক্য দেখুওৱা নাই। প্ৰচলিত সামুদ্ৰিক ৰীতি অনুযায়ী চাবমেৰিনক ‘জাহাজ’ বুলি আখ্যা নিদি ‘ নাও’ বুলিহে কোৱা হয়।
নাওবোৰৰ অভিপ্ৰেত উদ্দেশ্য, তৈয়াৰ কৰা পদাৰ্থ, বা স্থানীয় প্ৰথা অনুযায়ী সেইবোৰৰ বহু প্ৰকাৰৰ গঠন, আকৃতি আৰু নিৰ্মাণ পদ্ধতি আছে। কাঠৰ নাওৰ দৰে নাওবোৰৰ এক দীঘলীয়া বুৰঞ্জী আছে আৰু সমগ্ৰ বিশ্বতে পৰিবহণ, মাছ ধৰা বা খেলৰ কাৰণে বিভিন্ন ধৰণৰ বিৱৰণ প্ৰয়োগ কৰা হয়। স্থানীয় অৱস্থাসমূহৰ লগত ৰজিতা খোৱাকৈ ব্যাপক ভাৱে ভিন্ন ৰকমৰ হয়। প্ৰমোদ নৌকাই স্কী ব'ট, দলং নাও অৱসৰ বিনোদন বা নিৰূপিত বাসগৃহ স্বৰূপে নৌকাগৃহসমূহ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সৰু নাওবোৰে বৃহৎ জাহাজৰ পৰা অহা যোৱা কৰাত পৰিবহণ আৰু পোহৰ যোগানৰ কাম কৰিব পাৰে। লাইফব'টবোৰৰ উদ্ধাৰ আৰু ৰক্ষা কাম আছে।
বুৰঞ্জী
পুৰাতত্ত্ববিদ সকলে বিচাৰি পাইছে যে Radomysl Castle, ইউক্ৰেইনৰ গা-গছ খুলি সজা নাওবোৰ আটাইতকৈ প্ৰচীন বিধৰ নাও আৰু সেই নাওবোৰে প্ৰাচীন কালৰ পৰা পৰিবহণ সেৱা আগ বঢ়াই আহিছে। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৪০,০০০ বছৰৰ পূৰ্বে বসতি, Crete ৰ ১৩০,০০০ বছৰৰ পূৰ্বৰ আৱিষ্কাৰবোৰ আৰু Flores ৰ ৯০০,০০০ বছৰৰ প্ৰাচীন আৱিষ্কাৰবোৰৰ দৰে ঘটনামূলক আনুমানিক প্ৰমাণবোৰে ইংগিত দিয়ে যে প্ৰক-ঐতিহাসিক কালৰে পৰা নাও ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। ডুখৰীয়া কাঠেৰে তৈয়াৰী নাওবোৰেই সৰ্ব প্ৰথম নাও আছিল বুলি ভৱা হয় আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ সকলে খনন কাৰ্যত বিচাৰি পোৱা সকলোতকৈ প্ৰাচীন নাওবোৰ ৭,০০০-ৰ পৰা ১০,০০০বছৰৰ আগৰ। Pinus sylvestris ৰ গা-গছ খুলি সজা কাঠৰ নাও আৰু ৮২০০ আৰু ৭৬০০ খৃঃ পূঃ ৰ ভিতৰত কোনোবা ঠাইত তৈয়াৰী Pesse canoe য়েই পৃথিবীত উদ্ধাৰ কৰা সকলোতকৈ প্ৰাচীন নাও। এই নাওখন নেডাৰলেণ্ডৰ Assen ৰ Drents Museum ত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। আন বহুতো পুৰণি কাঠৰ নাওবোৰো উদ্ধাৰ হৈছে। কোয়েইটত এখন ৭,০০০ বছৰ পুৰণি সাগৰলৈ যোৱা নল-খাগৰিৰ নাও পোৱা গৈছে। পুৰণি ইজিপ্তৰ চুমাৰ(Sumer)ত আৰু ভাৰত মহাসাগৰত খৃঃ পূঃ ৪০০০ আৰু ৩০০০ মাজত নাওবোৰ ব্যৱহৃত হৈছিল। সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতা আৰু মেচুপ’টামিয়াৰ মাজত বাণিজ্যত নাওবোৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ভালেমান সিন্ধু উপত্যকাৰ পুৰাতাত্ত্বিক স্থানত ভিন্ন গঠন প্ৰণালীৰ নাওবোৰৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰেলাৰ দক্ষিণ কেলিকোটৰ বেইপুৰ নামৰ গাঁৱত Uruখন তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। কোনো লোহা নোহোৱাকৈ, চেগুন কাঠ ব্যৱহাৰ কৰি এই বিশাল কাঠৰ জাহাজখন তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু ৪০০ টনৰ বহন ক্ষমতা আ্ছিল। প্ৰাচীন আৰবী আৰু গ্ৰীক সকলে এই নাওবোৰ বাণিজ্যিক জাহাজ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বুৰঞ্জীবিদ Herodotus, Pliny the Elder আৰু Straboৰ হিচাপ-নিকাচে ইংগিত দিয়ে যে এই নাওবোৰ বাণিজ্য আৰু ভ্ৰমণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰকাৰ
নাওক তিনিটা প্ৰধান ভাগত ভগাব পাৰি।
শক্তিকৃত নকৰা বা মানৱ-শক্তিকৃত নাও।
এক পথ গামী ভটীয়নি যাত্ৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা কাঠৰ মাৰ নাও আৰু পুঙা নাওবোৰক শক্তিকৃত নকৰা নাওবোৰে সাঙুৰি লয়।
কাঠৰ নাও, কায়াক(kayaks),ভিনিচ দেশীয় সৰু নাও আৰু লগি বা দীঘল কাঠৰ মাৰিৰে আগলৈ চলাই নিয়া চাৰিচুকীয়া নাওবোৰক মানৱ-শক্তিকৃত নাৱে সাঙুৰি লয়।
কেৱল পালৰ উপায়েৰে আগলে চলাই নিয়া নাওল পাল-তৰা নাও বোলে।
ইঞ্জিনৰ দৰে কাৰিকৰি উপায়েৰে আগলৈ চলাই নিয়া নাওবোৰক মটৰ ব'ট বোলে।
এটা বা অধিক জল-স্তম্ভলৈ নিৰাপদে টানি নিবলৈ বিশেষভাৱে সজোৱা স্কি ব'টবোৰ হ’ল বিশেষ ধৰণৰ মটৰ ব'ট। স্বাভাৱিকতে মাজভাগত অৱস্থান কৰা আৰু সন্মুখলৈ ঠেলাটোক প্ৰত্যক্ষ চালনৰ যোগেদি শক্তিকৃত এক উচ্চ অশ্ব শক্তি, সামুদ্ৰিক স্বয়ংক্ৰিয় ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াক পোৱা গৈছে। নাওখনৰ খোলাৰ ওপৰ অংশত স্থাপিত আৰু মটৰ চালকৰ সন্মুখত থকা টনা ডাং এটাৰ লগত সংযুক্ত এক টনা ৰছিত এটা স্কীয়াৰ(skier) টনা হয়। আমেৰিকা যুক্ত ৰাষ্ট্ৰ জল স্কী ফেডাৰেশ্যন, পূৰ্বৰ আমেৰিকান জল স্কী সন্থা( The USA Water Ski Federation, formerly the American Water Ski Association, AWSA)ৰ দ্বাৰা সংজ্ঞাকৃত এক পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত এলানি মানদণ্ড স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত প্ৰত্যেকখন নাৱে পূৰ্ণ কৰিব লাগিব বা তাতকৈ বেছি কৰিব লাগিব।
অনেক মূল উপাদানে বেছি ভাগ নাৱৰ প্ৰধান গাঁথনিটো নিৰ্মাণ কৰে। চোকোৰাটোৱেই নাওখনৰ প্ৰধান গাঁথনিগত উপাদান আৰু ই ওপঙি থকাৰ শক্তি প্ৰদান কৰে। নাৱৰ দাঁতিবোৰ নিৰ্মাণ কৰা বাৰটোৱে পানীৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু নাওখনক ডুবি নাযাবলৈ কঠিন কৰে। মোটামুটিকৈ সমতল নাওখনৰ চোকোৰাৰ মাজৰ খোলকৃত গাঁথনিক নাৱৰ মজিয়া কোৱা হয়। এখন জাহাজৰ অনেক মজিয়া থাকে; কিন্তু এখন নাৱৰ, যদি ক’ৰবাত আছে, কেনেবাকৈহে এখনতকৈ বেছি মজিয়া থাকে। মজিয়াৰ ওপৰত ওপৰৰ গাঁঠনিবোৰ থাকে। মজিয়াৰ তলৰ ফালে মজিয়াৰ ওপৰ ভাগ থাকে। নাওখনৰ লগত সংযুক্ত হৈ থকা এডোখৰ ঠাইক কেবিন বুলি কোৱা হয়। এটা উন্নত কৰা কেবিনৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ জোৰাকৈ কম ওজনৰ নিৰ্মাণ এখন যানৰ ছালকে ধৰি বহুতো গাঁথনিৰে যোগে এটা কেবিন তৈয়াৰ কৰা হয়। এটা কেবিনৰ মজিয়াক সঠিকভাৱে তলুৱা হিচাপে জনা যায়, বেছিকে ইয়াক মজিয়া বুলিহে কোৱা হয়। ভিতৰৰ ঠাইখিনিক ভাগ কৰি লম্বভাৱে থকা পিঠিৰ ফালটোক মাল বোজাই কৰা মূৰ(bulkheads) বুলি কয়। নাৱৰ তলিখন হ’ল দৈঘ্য অনুযায়ী এক গঠন সম্বন্ধীয় সদস্য যাৰ ওপৰত গাঁথনিবোৰ সংলগ্ন কৰা থাকে(কেতিয়াবা ৰাজহাড় বুলিও আখ্যা দিয়ে হয়)। নাৱৰ সন্মুখভাগক টিং বুলি কোৱা হয়।
তৈয়াৰ কৰা পদাৰ্থ
১৯ শতিকাৰ মাজ ভাগ পৰ্যন্ত বেছি ভাগ নাও প্ৰাকৃতিক পদাৰ্থৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, যদিওবা নল-খাগৰি, গছৰ বাকলি আৰু জন্তুৰ ছালো ব্যৱহাৰ হৈছিল প্ৰাথমিক ভাৱে কাঠেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। পুৰণি ইজিপ্তত দেখা পোৱা নল-খাগৰি আৱদ্ধ ভঙ্গীৰ নাও, ভূৰ্জ বৃক্ষৰ বাকলিৰ সৰু নাও, জন্তুৰ চামৰাৰে আবৃত কয়াক(kayak), আৰু এডুখৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা কাঠৰ সৰু নাওবোৰেই আদিম নাওক সাঙুৰি লয়। ১৯ শতিকাৰ মাজভাগত লো বা তীখাৰ গাঁথনিৰে বহুতো নাও তৈয়াৰ কৰা হৈছিল কিন্তু তেতিয়াও কাঠৰ তক্টা দিয়া হৈছিল। ফৰাচীসকলে ১৮৫৫ চনত লো-চিমেণ্ট নাও নিৰ্মাণৰ স্বত্ব্ব ৰেজিষ্টাৰি কৰিছিল। তেওঁলোকে ‘ফাৰচিমেণ্ট’(ferciment) নামটো তাত খুদিত কৰিছিল। ই এক এনে পদ্ধতি যাৰ দ্বাৰা এটা ষ্ট্ৰীল বা লোহাৰ গাঁথনি নাৱৰ চোকোৰা বা খোলাৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু চিমেণ্টেৰে আৱৰি(লেপি) দিয়া হয়। ফাইবাৰগ্লাচ(Fiberglass)নাওবোৰ মজবুত, আৰু মামৰে নধৰে, ক্ষয়কাৰক নহয়, বা পচি নাযায়। যেইকিনহওক সেই নাওবোৰৰ জীৱনকালত সূৰ্যৰ পোহৰ আৰু চূড়ান্ত তাপত গাঁথনিগত অধোগতিৰ বাবে সেইবোৰ অনুভৱক্ষম হয়। নাও বা পানী জাহাজবোৰ ফেন বা প্লাষ্টিকৰ দৰ পদাৰ্থৰে ও নিৰ্মাণ কৰা হ’য়, কিন্তু আজি কালি গৃহ নিৰ্মিত নাও প্লাইউডেৰে সজা হয় আৰু ৰং কৰা হয় নতুবা ফাইবাৰ গ্লাছ আৰু ধূনাৰ এটা প্ৰলেপেৰে আৱৰি দিয়া হয়।
চালন শক্তি (Propulsion)
নাও চলোৱাৰ বেছি সাধাৰণ উপায়বোৰ হ’লঃ মানৱ শক্তি(ব’ঠা মাৰি, পেডেল মাৰি, লগি ইত্যাদিৰে) বায়ু শক্তি(পাল তৰি) যন্ত্ৰ শক্তিৰ চালকবোৰ নাৱৰ ভিতৰৰ নাৱৰ ভিতৰৰ/বাহিৰৰ(পিছলৈ চলাই নিয়া) নাৱৰ বাহিৰৰ পেডেল চকা জল জেট(ব্যক্তিগত জল জাহাজ বা নাও, জেট ব'ট) বায়ু পাঙ্খা(উৰিব পৰা সৰু নাও, উৰণীয়া নাও) এক পুৰণি অসাধাৰণ নাও চলাই নিয়াৰ উপায় পানীৰ ভুৰ পোকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি্ছে। পানীত ইয়াক ঠেলিবলৈ তলিৰ লগত শিকলিত থকা এলানি পেডেলে নাওখনক গতি প্ৰদান কৰে সঙ্কীৰ্ণ পথত চলা যান-বাহনৰ উন্নয়নত ই অগ্ৰবৰ্তী হয়।
ওপঙি থাকিব পৰা শক্তি (Buoyancy)
এখন ওপঙি থকা নাৱে পানীত ইয়াৰ ভৰ বা ওজন অপসাৰিত কৰে। নাওখনৰ চোকোৰাৰ ঘনত্ব পানীতকৈ বেছি হ’বও পাৰে, কিন্তু কথাটো এইটো হ’লেও, তেতিয়া ই বাহিৰৰ তৰপটোহে কেৱল গঠন কৰে। যদিহে নাওখন ওপঙে, সামগ্ৰিক ভাৱে নাওখনৰ সমূহকে(ভিতৰতৰ বস্তুসহ)জল স্তৰৰ তলৰ আয়তনেৰে বিভাজন কৰিলে পানীৰ ঘনত্বৰ সমান হ’ব(১কেজি/লি)। যদি নাওখনত ওজন সংযোগ কৰা হয়, ওজনৰ সমতা ৰক্ষাৰ বাবে জল স্তৰৰ তলৰ আয়তন বাঢ়িব, আৰু তাৰ ক্ষতিপূৰণৰ বাবে নাওখন অলপমান ডুব যাব।
তথ্য সংগ্ৰহ
1. ^ Bogomolets O. Radomysl Castle-Museum on the Royal Road Via Regia. Kyiv, 2013 ISBN 978-617-7031-15-3
2. ^ Roger Francis Bridgman (2006). 1000 Inventions and Discoveries. Dorling Kindersley Children's. ISBN 978-1-4053-1419-0.
3.^ a b c Robert A. Denemark, ed. (2000). World system history: The social science of long-term change (1 ed.). London [u.a.]: Routledge. p. 208. ISBN 0-415-23276-7.
4. ^ "Plakias Survey Finds Mesolithic and Palaeolithic Artifacts on Crete". www.ascsa.edu.gr. Retrieved 2011-10-28.
5. ^ First Mariners – Archaeology Magazine Archive. Archive.archaeology.org. Retrieved on 2013-11-16.
6. ^ McGrail, Sean (2001). Boats of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. p. 11. ISBN 0-19-814468-7.
7.^ Van der Heide, G.D. (1974). Scheepsarcheologie in Nederland (Archeology of Ships in the Netherlands). Naarden, Netherlands: Strengholt. p. 507.
8.^ "World's oldest boat". Retrieved 2013-11-08.
9. ^ "Oldest Boat Unearthed". China.org.cn. Retrieved 2008-05-05.
10. ^ McGrail, Sean (2001). Boats of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. p. 431. ISBN 0-19-814468-7.
11. ^ "8,000-year-old dug out canoe on show in Italy". Stone Pages Archeo News. Retrieved 2008-08-17.
12. ^ Lawler, Andrew (June 7, 2002). "Report of Oldest Boat Hints at Early Trade Routes". Science (AAAS) 296 (5574): 1791–1792. doi:10.1126/science.296.5574.1791. PMID 12052936. Retrieved 2008-05-05.
15. a b McGrail, Seán (2004). Boats of the world : From the Stone Age to medieval times (Paperback ed.). Oxford: Oxford University Press. pp. 50–51. ISBN 0-19-927186-0.
16. ^ "Beypore History – The Dhows of Beypore". historicalleys.blogspot.com. 6 February 2009.
17. ^ "The Boat Name Game". Retrieved 2014-10-08.
18. ^ Streever, Bill (2009). Cold: Adventures in the World's Frozen Places. New York: Little, Brown and Company. p. 154.
19. ^ "Are They Fiberglass Boats Anymore? by David Pascoe, Marine Surveyor". Yachtsurvey.com. 2000-01-12. Retrieved 2013-01-28.
20. ^ Bonnier Corporation (December 1918). The Caterpillar Is Now Being Applied to Ships. Popular Science. Bonnier Corporation. p. 68.
শ্ৰেণী:নৌযান‎
ৰামধেনু (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
ৰামধেনু নামে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
কলা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
কলা শব্দই তলৰ বিষয়বস্তুসমূহ বুজাব পাৰে:
বনপিঠা
বনপিঠা প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা এবিধ চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ। ই পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত উপলব্ধ। সাধাৰণতে সমতলভূমিত নাতিশীতোষ্ণ জলবায়ুত বৃদ্ধি হোৱা এই উদ্ভিদ মাদাগাস্কাৰ, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, লাওচ, ভিয়েটনাম, মালয়েছিয়া, ব্ৰুনেই ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনচ, পাপুৱা নিউগিনি, চ’ল’মন আইলেণ্ড আৰু কুইন্সলেণ্ড আদিত পোৱা যায়।
বিৱৰণ
বনপিঠা গছজোপা প্ৰায় ২৫/৩০ মিটাৰ ওখ হয়। গা-গছ বা ডালবোৰৰ বাকলিৰ ৰং ছাইৰ দৰে। বনপিঠাৰ পাত সৰল, প্ৰায় ৭-৮ ছেণ্টিমিটাৰ দীঘল আৰু ৩-৩.৫ ছেণ্টিমিটাৰ বহল হয়। অসমত জুন-জুলাই মাহত ফুলধৰা গছবিধৰ ফল জানুৱাৰী-ফেব্ৰুৱাৰীত পকে। ফুলবোৰ বকুল ফুলৰ দৰে সৰু সৰু। কেঁচাতে সেউজীয়া বৰণৰ আৰু পকিলে হালধীয়া হোৱা ফলবোৰৰ আকৃতি গোলাকাৰ ৫-৬ ছেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ। ফলবোৰ মঙহাল। এটা বনপিঠাৰ ফলত পাঁচটা বীজ থাকে আৰু আঠাযুক্ত কোমল বালীয়া অংশই আৱৰি ৰাখে।
খাদ্যপ্ৰাণ
পকা বনপিঠা খাবলৈ মিঠা সোৱাদযুক্ত। ১০০ গ্ৰাম বনপিঠাৰ খাবলগীয়া অংশত ৫৬.৩ মিলিগ্ৰাম কেলছিয়াম, ৪৬.৮ মিলিগ্ৰাম ফছফৰাছ আৰু ৩ মিলিগ্ৰাম লো পোৱা যায়।
উপকাৰিতা
বনপিঠাৰ ফল খালে শৰীৰৰ স্নায়ু সবল হয়। দাঁত আৰু হাড়ৰ গঠন মজবুত হয়। দৃষ্টিশক্তি আৰু স্মৃতিশক্তি বৃদ্ধিত সহায়ক হয়। লুপ্তপ্ৰায় এই ফলবিধ কফজনিত সমস্যাৰ বাবেও অতি উপকাৰী।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
এড'বী এক্সডি
এড'বী এক্সডি (এড'বী এক্সপিৰিয়েঞ্চ ডিজাইন বুলিও জনা যায় ) হৈছে এড'বী ইন্‌ক'ৰ্পৰেশ্যনদ্বাৰা বিকশিত আৰু প্ৰকাশিত ৱেব এপ্ আৰু ম'বাইল এপৰ বাবে এক ভেক্টৰ-ভিত্তিক ব্যৱহাৰকাৰী অভিজ্ঞতা ৰূপাংকণ সঁজুলি। মেকঅ'এছ আৰু ৱিণ্ড'জত উপলব্ধ হোৱাৰ লগতে ম'বাইল ডিভাইচত পোনপটীয়াকৈ কামৰ ফলাফল পূৰ্বদৰ্শন কৰাত সহায়ক হ'বলৈ ইয়াৰ আইঅ'এছ আৰু এণ্ড্ৰইড সংস্কৰণো উপলব্ধ। এড'বী এক্সডি-ত ৱেবছাইট ৱায়াৰফ্ৰেমিং আৰু ক্লিক-থ্ৰু প্ৰ'ট'টাইপ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি।
ইতিহাস
এড'বীয়ে ২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অনুষ্ঠিত এড'বী মেক্স সন্মিলনত "প্ৰজেক্ট কমেট" নামৰ এটা নতুন আন্তঃপৃষ্ঠ ৰূপাংকণ আৰু প্ৰ'ট'টাইপিং সঁজুলি বিকশ কৰি থকাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০১০ চনত মুক্তি লাভ কৰা ইউএক্স আৰু ইউআই ৰূপাংকণ-কেন্দ্ৰিত ভেক্টৰ সম্পাদক স্কেট্‌চৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পোৱা দেখিয়েই এই ঘোষণা কৰা হয়।
প্ৰথম ৰাজহুৱা বিটা সংস্কৰণ ২০১৬ চনৰ ১৪ মাৰ্চত এড'বী একাউণ্ট থকা প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবে "এড'বী এক্সপিৰিয়েঞ্চ ডিজাইন চিচি"ৰূপে মেকঅ'এছ-ৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। ১৩ ডিচেম্বৰ, ২০১৬ তাৰিখে ৱিণ্ড'জ ১০ৰ বাবে এড'বী এক্সডি-ৰ এটা বিটা সংস্কৰণ মুকলি কৰা হয়। এড'বীয়ে ২০১৭ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত এড'বী এক্সডি বিটাৰ পৰা ওলোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
ৰিপীট গ্ৰিড
তালিকা আৰু ফটো গেলেৰীৰ দৰে পুনৰাবৃত্তিমূলক সামগ্ৰীৰ গ্ৰিড সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰে।
প্ৰ'ট'টাইপ আৰু এনিমেশ্যন
আৰ্টব'ৰ্ড সংযোগৰ জৰিয়তে এনিমেটেড প্ৰ'ট'টাইপ সৃষ্টি কৰে। এই প্ৰ'ট'টাইপসমূহ সমৰ্থিত ম'বাইল ডিভাইচত পূৰ্বদৰ্শন কৰিব পাৰি।
ভইচ ডিজাইন
এপসমূহ ভইচ কমাণ্ড ব্যৱহাৰ কৰি ডিজাইন কৰিব পাৰি। তদুপৰি ব্যৱহাৰকাৰীসকলে স্মাৰ্ট সহায়কসমূহৰ বাবে যি সৃষ্টি কৰে সেয়াও পূৰ্বদৰ্শন কৰিব পাৰি।
উপাদান
ব্যৱহাৰকাৰীসকলে পুনৰ্ব্যৱহাৰ কৰিবৰ বাবে ল'গ', বুটাম আৰু অন্যান্য সম্পদ সৃষ্টি কৰিবলৈ উপাদান (পূৰ্বতে "চিহ্ন"ৰূপে জনা গৈছিল) সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেইবোৰ ক'ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সেইবোৰৰ ৰং-ৰূপ সলনি হ'ব পাৰে।
প্ৰতিক্ৰিয়াশীল আকাৰ পৰিৱৰ্তন
প্ৰতিক্ৰিয়াশীল আকাৰ পৰিৱৰ্তনে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আৰ্টব'ৰ্ডত ছবি আৰু অন্যান্য বস্তু মিলায় আৰু আকাৰ দিয়ে। ই ব্যৱহাৰকাৰীক বিভিন্ন আকাৰৰ প্লেটফৰ্ম যেনে— ম'বাইল ফোন আৰু পিচি-ৰ বিভিন্ন স্ক্ৰীণৰ বাবে তেওঁলোকৰ সমল স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে খাপ খোৱাবলৈ দিয়ে।
প্লাগিন
এক্সডি-ৰ অনুকূল প্লাগিনেৰে অতিৰিক্ত সা-সুবিধা যোগ কৰিব পাৰি। ৰূপাংকণ, কাৰ্যক্ষমতা, স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ, এনিমেশ্যনৰ পৰা আদি কৰি সকলো ধৰণৰ প্লাগিন পোৱা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছফ্টৱেৰ
অখিল ভাৰতীয় হিন্দু মহাসভা
অখিল ভাৰতীয় হিন্দু মহাসভা (All-India Hindu Assembly) ভাৰতৰ এটা হিন্দু জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক দল। এই সংগঠনটো ১৯০৬ চনত মুছলিম গঠন তথা মৰ্লে-মিণ্টো সংস্কাৰৰ অধীনত ভাৰত চৰকাৰে মুছলমানসকলৰ বাবে সুকীয়া নিৰ্বাচনী ব্যৱস্থা কৰাৰ পিছত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ গঠন কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি হিন্দু জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক দল যদিও এই দলটোৱে স্বাধীনতাৰ আগতেই হওক বা পিছতেই হওক, ভাৰতীয় ৰাজনীতিত খুব কম পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰিছে।
প্ৰতিষ্ঠা
ব্ৰিটিছৰাজৰ প্ৰতি অনুগত নাছিল যদিও ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে গঢ়ি উঠা আন্দোলনত হিন্দু মহাসভাই সক্ৰিয় ৰূপত সমৰ্থন জনোৱা নাছিল। মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছে দেশজুৰি বিভিন্ন আন্দোলন গঢ়ি তুলিছিল। মহাসভাই আন্দোলনৰ এনে কাৰ্যসূচীত জড়িত হবলৈ অমান্তি হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছে স্থাপন কৰা সংসদত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল; যিটো সাধাৰণতে কংগ্ৰেছ আৰু দেশৰ গৰিষ্ঠসংখ্যত জনসাধাৰণে বয়কট কৰিছিল। মালৱীয়ৰ সাংবিধানিক উপায়েৰে স্বাধীনতা লাভৰ আকাঙ্ক্ষাই মহাসভাক ব্ৰিটিছৰাজক প্ৰতি সহযোগী কৰিছিল। মহাসভা উচ্চ জাতিৰ ব্ৰাহ্মণসকলৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত এটা দললৈ পৰ্যবসিত হৈছিল। যদিও দলে অস্পৃশ্যতাক বিৰোধ কৰিছিল, মহাসভাৰ হিন্দু আইন আৰু ৰীতি-নীতি বিষয়ক ৰক্ষণশীলতাই বৃহৎ সংখ্যক হিন্দুক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা নাছিল।
১৯২০ চনত শেষৰ ফালে মহাসভা ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী বিনায়ক দামোদৰ সাৱৰকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। কংগ্ৰেছৰ ধৰ্ম নিৰপেক্ষ নীতিক বিৰোধ কৰা সাৱৰকৰ এজন প্ৰাক্তন বিদ্ৰোহী আছিল, যাৰ ওপৰত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে যিকোনো ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। তেখেতৰ নেতৃত্বত মহাসভা কংগ্ৰেছৰ মুছলমানৰ সমৰ্থন আদায় কৰাৰ নীতি আৰু অন্যান্য নীতিৰ কট্টৰ সমালোচক হৈ পৰিছিল। ১৯২৫ চনত কেশৱ বালিৰাম হেডগাৱাৰে মহাসভা ত্যাগ কৰি সক্ৰিয় ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰত থকা এটা হিন্দু স্বেচ্ছাসেৱক সংগঠন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ গঠন কৰাত মহাসভা পংগুপ্ৰায় হৈ পৰিছিল। যদিও আদৰ্শগত দিশত মহাসভাৰ সৈতে একে হোৱা সত্ত্বেও ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ দ্ৰুতগতিত বিকাশ হৈছিল আৰু মহাসভাৰ প্ৰভাৱিত অঞ্চলৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী হৈ পৰিছিল।
১৯৪০ চনত সাৱৰকৰে তেখেতৰ মুম্বাইৰ বাসভৱনত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক প্ৰথম আৰু শেষবাৰৰ বাবে লগ পাইছিল। বসুৱে সকলো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ নেতাক লগ ধৰি ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সংঘবদ্ধ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল আৰু এই সাক্ষাৎ সেই প্ৰচেষ্টাৰে এটা অংশ আছিল।
হিন্দু মহাসভাই ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। মহাসভাই বিচাৰিছিল, ব্ৰিটিছৰ হৈ ভাৰতীয়সকলে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত অংশ লওক, যাতে ভাৰতীয়সকলে অধিকভাবে সামৰিক প্ৰশিক্ষণ পায় আৰু সেই সামৰিক প্ৰশিক্ষণ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। এইক্ষেত্ৰত মহাসভা অকলশৰীয়া নাছিল; ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি আৰু মুছলিম লিগেও দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ব্ৰিটিছক সমৰ্থন কৰিছিল। <!--
Assassination of Mahatma Gandhi
In the 1940s, the Muslim League stepped up its demand for a separate Muslim state of Pakistan. Although the Congress strongly opposed religious separatism, the League's great popularity amongst Muslims forced the Congress leaders to hold talks with the League president, Muhammad Ali Jinnah. Even though Savarkar agreed with Jinnah and recognised Hindus and Muslims to be separate nations, he condemned the secular Gandhi's overtures to hold talks with Jinnah and regain Muslim support for the Congress as appeasement. After communal violence claimed the lives of thousands in 1946, Savarkar claimed that Gandhi's adherence to non-violence had left Hindus vulnerable to armed attacks by militant Muslims. When the partition of India was agreed upon in June 1947 after months of failed efforts at power-sharing between the Congress and the League, the Mahasabha condemned the Congress and Gandhi for agreeing to the partition plan.
On January 30, 1948 Nathuram Godse shot Mahatma Gandhi three times and killed him in Delhi. Godse and his fellow conspirators Digambar Badge, Gopal Godse, Narayan Apte, Vishnu Karkare and Madanlal Pahwa were identified as prominent members of the Hindu Mahasabha. Along with them, police arrested Savarkar, who was suspected of being the mastermind behind the plot. While the trial resulted in convictions and judgments against the others, Savarkar was released on a technicality, even though there was evidence that the plotters met Savarkar only days before carrying out the murder and had received the blessings of Savarkar. The Kapur Commission in 1967 established that Savarkar was in close contact with the plotters for many months.
Aftermath
There was an angry popular backlash against Savarkar, Godse and the Hindu Mahasabha as their involvement in Gandhi's murder was revealed. The Hindu Mahasabha became more marginalised than ever. Its one-time rising star, Syama Prasad Mookerjee, left the party and established the Bharatiya Jana Sangh, the forerunner to the Bharatiya Janata Party, which is today the largest Hindu nationalist political party in India. The Hindu Mahasabha remains active as an organisation, but it only a marginal presence in some parts of the Indian state of Maharashtra and negligible instances through the rest of the country. -->
ভাবধাৰা
চৰকাৰত অন্য ধৰ্ম সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ বিৰোধ কৰা নাছিল যদিও হিন্দু মহাসভাই ভাৰতবৰ্ষক এখন হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ বুলি চিহ্নিত কৰিছিল আৰু হিন্দু সংস্কৃতি, ধৰ্ম আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰাধান্যত বিশ্বাস কৰিছিল। মহাসভাই ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজনৈতিক পৰিচয়ৰ দৃষ্টিৰে শিখ, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মীসকলো হিন্দু বুলিয়ে দাবী কৰে। সংগঠনটোৰ মতে ভাৰতীয় মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টিয়ানসকল মূলতঃ হিন্দুৱে আছিল, যিসকলক বলপূৰ্বক আৰু প্ৰলোভনেৰে ধৰ্মান্তৰিত কৰা হৈছিল। মহাসভাৰ ইতিহাসৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত দেখা যায় যে এওঁলোকে মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টিয়ানসকলক হিন্দুলৈ পুনৰ ধৰ্মান্তৰনৰ আহ্বান জনাইছে। এওঁলোকে পশ্চিমীয়াকৰণৰ তীব্ৰ বিৰোধ কৰে, যিয়ে ভাৰতৰ যুৱ প্ৰজন্ম আৰু সংস্কৃতিত কু-প্ৰভাৱ পেলাইছে। মহাসভাই সংস্কৃত ভাষাৰ পুনৰ্জীৱিত কৰাৰ আহ্বান জনায় আৰু হিন্দী ভাষাৰ প্ৰভুত্ব স্থাপন কৰিব বিচাৰে। এওঁলোকে সমাজবাদ আৰু সাম্যবাদৰ বিৰোধিতা কৰে; কাৰণ বিদেশী ভাবধাৰাৰ সমাজবাদ আৰু সাম্যবাদে ভাৰতৰ থলুৱা প্ৰয়োজন আৰু অৱস্থাৰ প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
২ জানুৱাৰী
২ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ২য় দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৬৪টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৬৫টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
দেৱৱতী
দেৱৱতী (Devavati) গ্ৰামণী নামৰ এগৰাকী গন্ধৰ্বৰ জীয়ৰী আছিল৷ উল্লেখ আছে যে- তেওঁ দেখাত সাক্ষাৎ লক্ষ্মীদেৱীৰ দৰে আছিল৷ তেওঁক ৰাক্ষস ৰজা সুকেশে বিবাহ কৰাইছিল৷ তেওঁৰ পতি সুকেশ আছিল ৰাৱণৰ মাকৰ পিতামহ৷ যাক ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে লালন-পালন কৰিছিল৷ দেৱৱতী আৰু সুকেশৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ সুমালী, মাল্যবান আৰু মালীৰ জন্ম হয়, যিয়ে গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী নৰ্মদাৰ তিনিগৰাকী কন্যা যথাক্ৰমে সুমালীয়ে কেতুমতীক, মাল্যবানে সুন্দৰীক আৰু মালীয়ে বসুদাক বিবাহ কৰাইছিল৷
তেওঁৰ পুত্ৰ সুমালী আৰু কেতুমতীৰ কন্যা কৈকেষীৰ ঋষি বিশ্ৰবাৰ সৈতে বিবাহ হয় যাৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ যথাক্ৰমে ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ, বিভীষণ আৰু এগৰাকী কন্যা শূৰ্পনখাৰ জন্ম হয়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
সৰ্প সুৰা
সৰ্প সুৰা বা শ্বে জ্যউ (Snake wine) এবিধ নিচাযুক্ত পানীয়। এই পানীয়বিধ একোটা সাপ চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা সুৰাৰ সৈতে নিষিক্ত কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই সুৰাবিধ পশ্চিম ঝও ৰাজ্যৰ সময়ছোৱাত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪০-৭৭০) চীনত সেৱন কৰা গৈছিল বুলি  প্ৰাৰম্ভিক নথিসমূহত পোৱা গৈছে। পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিবিদ্যাৰ মতে এই পানীয়বিধত নিৰাময়কাৰী আৰু যৌন শক্তিবৰ্ধক গুণ আছে বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। এনেধৰণৰ পানীয় চীন, ভিয়েটনাম, জাপানৰ অ'কিনাৱা, লাওছ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, ভাৰতৰ গোৱা আৰু সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এচিয়াত পোৱা যায়।
বিষাক্ত সাপসমূহ এইবিলাকৰ বিষ পানীয়ত দ্ৰৱীভূত হ'বৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰা হৈছিল। সাপৰ বিষত থকা প্ৰোটিনসমূহ ইথানলত খণ্ডিত হৈ পৰে আৰু সেয়ে সদায়েই নহ'লেও সাধাৰণতে প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হোৱা পানীয় সেৱন বিপদমুক্ত হয়। টাইৱানৰ টাইপেইত অৱস্থিত হুৱাজি নাইট মাৰ্কেট সৰ্প আধাৰিত খাদ্য আৰু সুৰাৰ বাবে জনাজাত।
ইতিহাস
সাপ আৰু ইয়াৰ আভ্যন্তৰীণ অংগ-প্ৰত্যংগসমূহ পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিৰ অনুসৰণকাৰীসকলৰ মাজত দীৰ্ঘদিন ধৰি জীৱনীশক্তি আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে অমূল্য হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে। পশ্চিম ঝাও ৰাজ্যৰ সময়ত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৭১) চীনদেশত এইবিধ পানীয়ৰ ব্যৱহাৰৰ কথা প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিপিৱদ্ধ কৰা হয় আৰু চিকিৎসাৰ বাবে সাপৰ ব্যৱহাৰৰ কথা চিকিৎসাৰ বিষয়ক পুথি শ্বেন নং বেন কাও জিঙত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০-ৰ পৰা ২০০ চনৰ ভিতৰত সংকলিত) উল্লেখ কৰা হয়। বিভিন্ন সাপৰ মল, অংগ-প্ৰত্যংগৰ ব্যৱহাৰ আৰু বিভিন্নধৰণৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ বিষয়ে লি শ্বিজেনৰ বেনকাও গাংমুত বিতংভাৱে পোৱা যায়। ১৫৫৪ চনত কাৰাবাসত হোৱা জখমৰ বাবে মিং ৰাজ্যৰ য়াং জিছেঙক সাপৰ পিত্ত দিয়া হৈছিল।
ঔষধি গুণৰ অৱস্থিতিৰ দাবী
সাপে ঔষধি গুণ বহন কৰে বুলি বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হয় আৰু এই সুৰাই প্ৰায়েই চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৰি চুলি সৰালৈকে প্ৰায় আটাইবোৰ ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ উপৰি যৌন ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে বুলি প্ৰচাৰ কৰা হয়। ভিয়েটনামত সৰ্প সুৰাৰ প্ৰচলিত থলুৱা নাম ৰুঅ'ও থুঅ'ক। ইয়াক ৰুঅ'ও ৰেন নামেৰেও জনা যায়। ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতিত কিছিসংখ্যক লোকে এই কথা বিশ্বাস কৰে যে সৰ্প সুৰাই স্বাস্থ্য আৰু পুৰুষত্ব বৃদ্ধি কৰে। জেঠীজাতীয় একপ্ৰকাৰৰ সৰীসৃপ আৰু সামুদ্ৰিক ঘোঁৰা শুকুৱাই একেধৰণৰ এবিধ পানীয় প্ৰস্তুত কৰা হয়। এলকহলৰ পৰিমাণ অধিক হোৱাৰ বাবে সৰ্প সুৰা পৰম্পৰাগতভাৱে শ্বট গিলাচত সেৱন কৰা হয়।
বহুতো দেশলৈ সৰ্প সুৰা আমদানি কৰাটো বেআইনী কিয়নো এই সুৰাত ব্যৱহাৰ কৰা বহুতো সাপৰ প্ৰজাতি বিপন্ন অৱস্থাত আছে।
স্বাস্থ্যসন্মত আশংকা
সৰ্প সুৰা সেৱনৰ পৰা হ'ব পৰা বিপদৰ আশংকাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে সাপৰ বিষৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাটো। এই বিষৰ লক্ষণ পোনপটীয়াকৈ সাপে খুটিলে হোৱা লক্ষণতকৈ ভিন্ন হ'ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত ৰক্তনলী সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন সমস্যাই দেখা দিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সুৰা শ্ৰেণী:এছিয়াৰ পৰম্পৰাগত ঔষধি
২০১৫ নেপাল ভূমিকম্প
২০১৫ নেপাল ভূমিকম্প ৭.৮ ৰিখটাৰ স্কেল ত অহা এক প্ৰবল ভূমিকম্প যি ২৫ এপ্ৰিল ২০১৫ তাৰিখে ভাৰতীয় মান সময়ত দিনৰ ১১ বাজি ৪১ মিনিট ২৬ চেকেণ্ডত নেপাল, ভাৰত, পাকিস্তান, চীন, তিব্বত, বাংলাদেশকে ধৰি সমগ্ৰ দক্ষিন এছিয়াক জোঁকাৰি গৈছিল।
ভূমিকম্পৰ উপকেন্দ্ৰ ২৮.১৪৭° উত্তৰ, ৮৪.৭০৮° পূৱ ,(অঃ-দ্ৰাঃ)ত অৱস্থিত নেপালৰ লামজং জিলা বুলি ঠাঁৱৰ কৰা হৈছিল।
পুনঃ জোঁকাৰ
মূল ভুইকঁপৰ পাচত ৰিখটাৰ স্কেল ৬.৬ আৰু ৬.৯ প্ৰাবল্যৰ দুটা প্ৰচণ্ড পুনঃজোঁকাৰ ক্ৰমে ২৫ এপ্ৰিল ২০১৫ তাৰিখে ভাৰতীয় মান সময়ত দিনৰ ১২ বাজি ১৫ মিনিট ২১ চেকেণ্ড আৰু ২৬ এপ্ৰিল ২০১৫ ইং তাৰিখে ভাৰতীয় মান সময়ত দিনৰ ১২ বাজি ৩৯ মিনিট ১০ চেকেণ্ডত অনুভূত হয় যি হিমস্খলন আৰু ক্ষয়-ক্ষতিৰ পৰিমান বৃদ্ধি কৰে।
প্ৰায় ১৭ দিনৰ পাচত ১২ মে' ২০১৫ তাৰিখে ভাৰতীয় মান সময়ত ১২ বাজি ৩৫ মিনিট ১৯ চেকেণ্ডত ৭.৩ প্ৰাবল্যৰ আৰু এক প্ৰচণ্ড ভূমিকম্পই নেপালক পুনৰ আঘাত কৰে আৰু তাৰ ঠিক আধাঘন্টাৰ ভিতৰতে অহা ৫.৪ আৰু ৬.৩ প্ৰাবল্যৰ দুটা পুনঃজোঁকাৰে হিমালয়ৰ ভূগৰ্ভত এক অস্থিৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভূমিকম্প
৩ জানুৱাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মহাকপি জাতক
কাহিনী
কাহিনীটোৰ মতে বোধিসত্ত্বৰ জন্ম হৈছিল এক বান্দৰ হিচাপে। তেওঁ আছিল ৮০ হাজাৰ বান্দৰৰ ৰজা। এই বান্দৰৰ জাকটোৱে গংগাৰ ওচৰৰ এখন ঠাইত বাস কৰিছিল আৰু এজোপা বৃহৎ আম গছৰ ফল ভক্ষণ কৰিছিল। বাৰাণসীৰ ৰজা ব্ৰহ্মদত্তই এবাৰ সেই আম গছজোপাৰ অধিকাৰী হ'বলৈ ইচ্ছা কৰে। সেই উদ্দেশ্যেৰে তেওঁ কপিকুলক হত্যা কৰিবলৈ সৈন্য-সামন্তৰে সৈতে গছজোপা ঘেৰি ধৰে। কিন্তু বোধিসত্ত্বই নিজে নৈখনৰ ওপৰত শৰীৰ ৰাখি এখন দলঙৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা গোটেই কপিকুলকেই নিৰাপদ স্থানলৈ পলায়ন কৰিবলৈ সহায় কৰে।
বুদ্ধৰ ঈৰ্ষাপৰায়ণ আৰু দুষ্ট খুলশালীয়েক দেৱদত্ত সেই জন্মত উক্ত কপিকুলৰে এজন আছিল। এই আক্ৰমণৰ সময়ত তেওঁ নিজৰ শত্ৰুক ধ্বংস কৰাৰ এটা ভাল সুযোগ বুলি ভাবি বোধিসত্ত্বৰ পিঠিত জঁপিয়াই তেওঁৰ বুকুত মাৰাত্মক আঘাত কৰিলে।
ৰজাই বোধিসত্ত্বৰ সৎকৰ্ম দেখি নিজৰ কৃতকৰ্মৰ বাবে অনুতাপ কৰে আৰু মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁক অতি যত্নৰে চোৱা-চিতা কৰে। মৃত্যুৰ পিছত ৰজাই তেওঁক ৰাজকীয় সমাধিৰে সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে।
ভাৰহুতৰ চিত্ৰণ
এই জাতক কথাৰ ভাৰহুতত থকা চিত্ৰণত বুদ্ধই পূৰ্বজন্মত বান্দৰ ৰজা হিচাপে আত্মবলিদান দি নিজৰ শৰীৰটোক এখন দলং হিচাপে আগবঢ়াইছে যাতে তেওঁৰ সতীৰ্থ বান্দৰবোৰে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰা মানৱ ৰজাৰ পৰা পলায়ন কৰিব পাৰে। বান্দৰবোৰ পলায়ন কৰা নদীখনৰ এটা চুটি অংশত মাছৰ শৈলীৰে সজোৱা হৈছে। তাৰ ঠিক তলত তেওঁৰ কাৰ্যৰদ্বাৰা আপ্লুত মানুহবোৰে তেওঁক পৰিলে ধৰিবলৈ এখন বস্ত্ৰ আগবঢ়াই লৈছে।
সাঁচীৰ চিত্ৰণ
সাঁচীৰ শিলত কটা ভাস্কৰ্যতো মহাকপি জাতকৰ চিত্ৰণ দেখা যায়। ভাস্কৰ্যৰ তলফালে (স্তুপা নং ১, পশ্চিম পথ) ওপৰৰ পৰা তললৈ গংগা নদী বৈ যোৱাৰ চিত্ৰণ দেখা যায়। বাওঁফালে, ওপৰত, ডাঙৰ আম গছ এজোপাত দুটা বান্দৰ বহি থকা দেখা গৈছে। আনহাতে বান্দৰৰ ৰজা বোধিসত্ত্ব আমজোপাৰ পৰা নদীখনৰ সিপাৰলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে। তেওঁৰ শৰীৰৰ ওপৰেৰে কিছুমান বান্দৰ সিপাৰৰ শিল আৰু জংঘললৈ পলাই গৈছে।
ইয়াৰ তলৰ অংশত বাওঁফালে ঘোঁৰাত উঠি নিজৰ সৈন্যৰ সৈতে ৰজা ব্ৰহ্মদত্ত আছে। ইয়াৰে এজনে ধনু-কাঁড় লৈ বোধিসত্ত্বৰ ফালে ওপৰলৈ লক্ষ্য কৰি আছে। ওপৰতো ৰজাৰ মূৰ্তি দেখা যায়। তেওঁ আমগছৰ তলত বহি মৃত্যুমুখত পৰা বোধিসত্ত্বৰ সৈতে কথা-বতৰা পাতিছে।
টোপোলা ভাত
টোপোলা ভাত চাউলৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা একপ্ৰকাৰ খাদ্য। অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ নাহৰকটীয়া, জয়পুৰ আদিৰ উপৰি তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা, লিডু প্ৰভৃতি অঞ্চলত বসবাস কৰা শ্যামচীন গোষ্ঠীৰ টাইফাকেসকলে টোপোলা ভাত (তেওঁলোকৰ ভাষাত শখাও) প্ৰস্তুত কৰে। বিভিন্ন উৎসৱ পৰৱত নিজে খোৱাৰ উপৰি আলহী অতিথিকো এই টোপোলা ভাতৰ জৰিয়তে আপ্যায়ন কৰা হয়।
ৰন্ধন শৈলী
টোপোলা ভাত প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ভিন্ন আকাৰৰ ( এটা ডাঙৰ এটা সৰু ) দুটা মাটিৰ পাত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়। ডাঙৰ পাত্ৰটো চৌকাত বহাই লৈ তাৰ আধা অংশ পানীৰে ভৰাই কলহটোৰ মুখখন এখন তিতা কাপোৰেৰে ঢাকি তাৰ ওপৰত আকাৰত সৰু দ্বিতীয়টো কলহ বহাব লাগে। এই কলহটোৰ তলিখনত কিছুসংখ্যক সৰু সৰু ফুটা কৰা প্ৰয়োজন। কলহটোত পানীত তিওৱা লাহি চাউল জোখ মতে ভৰাই লৈ সেইটোৰ মুখখনত বতাহ সোমাব নোৱাৰাকৈ এখন ঢাকনি দিব লাগে। চৌকাত জুই দিলে তলৰ কলোহটোৰ পানী উতলি সৃষ্টিহোৱা ভাপ ওপৰত পাতি থোৱা বহুছিদ্ৰযুক্ত কলহটোৰ তলীৰে সৰকি গৈ পানীত তিওৱা চাউলসমূহ কিছু সময়ৰ মূৰত সিজাই পেলায়। সিজোৱা চাউলবোৰ ভাতৰ আকাৰ লোৱাত সিবোৰ গৰমে গৰমে কৌপাতত টোপোলাকৈ বান্ধি পেলোৱাৰ পিছতে শখাও আখ্যা পায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:অসমীয়া ৰন্ধনশৈলী
অসমৰ পিতল শিল্প
অসমত প্ৰাচীন কালৰে পৰা সোণ, ৰূপ আদি ধাতুৰ প্ৰচলন থকা আৰু এইবোৰৰ জৰিয়তে এক কুটীৰ উদ্যোগ গঢ়ি উঠাৰ দৰে অসমৰ ঘাইকৈ হাজো অঞ্চল পিতল শিল্পৰ বাবে জনাজাত৷ পিতলেৰে গঢ়া বিভিন্ন বাচন-বৰ্তন অসমীয়া সংস্কৃতিৰ অংগাংগী সম্পদ৷ সাধাৰণতে, মৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলেই পিতলৰ বিভিন্ন সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰে৷ এই মৰীয়াসকল অসমৰ থলুৱা জনগোষ্ঠীয় লোক নহয়৷ এওঁলোকৰ মূল বংগদেশৰ পাঠানসকল৷ তুৰ্বকক ৰণত হৰুৱাই তেওঁৰ সৈন্য কিছুমানক ধৰি আনি কনচেং বৰপাত্ৰ গোহাঁইএ প্ৰথমে হাতীৰখীয়া, তাৰপিছত খেতি কৰিবলৈ দি ক’তো সুফল নোপোৱাত সিহঁতক এৰি দিয়ে আৰু এইসকল লোকেই পিছলৈ মৰীয়া নাম পাই জীৱিকাৰ বাবে পিতলৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰে৷
বৈশিষ্ট্য
পিতল এক মিশ্ৰ ধাতু৷ উপযুক্ত পৰিমাণৰ তাম আৰু দস্তাৰ মিশ্ৰণেৰে পিতল তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়৷ ইয়াৰ বাহিৰে পিতলৰ বাচন গঢ়িবলৈ সুৱগা, কয়লা, এঙাৰ, চূণ, তেল আৰু লা আদিৰ প্ৰয়োজন হয়৷ পিতলত সাধাৰণতে ৬৬% তাম আৰু ৩৪% দস্তা মিহলি কৰা হয়৷ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ লোকৰ মাজত সোণ আৰু ৰূপৰ সামগ্ৰীতকৈ কাঁহ আৰু পিতলৰ সামগ্ৰীৰ চাহিদা বেছি আছিল৷
সৰঞ্জাম আৰু পদ্ধতি
কলহ, চৰিয়া, থালি, টৌ, শৰাই, চাকিগছা আদি বিভিন্ন আকাৰ আৰু প্ৰকাৰৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ পিতল শিল্পীক বিভিন্ন সা-সৰঞ্জামৰ প্ৰয়োজন হয়৷ সেইবোৰ হ’ল; ভাটি, হাতুৰী, চাতুলী, কোমাৰি, ৰেক, আকোৱা, সৰাহ, চেপেনা, চেনা, টোপা, চিয়েৰি, ভোবোৰা আদি৷ প্ৰথমে ভাটীত প্ৰস্তুত কৰি লোৱা পিতল গৰম কৰি গৰমে গৰমে হাতুৰীৰে পিটি পিটি নিৰ্দিষ্ট গঢ়ত বাচন গঢ়া হয়৷ মৰীয়াসকল অসমলৈ অহাৰ আগতে পিতল গলাই সাঁচত ঢালি বাচন তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷
শাবানা আজমী
শাবানা আজমী (Shabana Azmi, জন্ম: ১৮ চেপ্তেম্বৰ ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। চলচ্চিত্ৰ অভিনয়ৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁ সামাজিক বিষয়ৰ সৈতেও জড়িত। তেওঁ উৰ্দু ভাষাৰ কবি কাইফী আজমী আৰু মঞ্চ অভিনেত্ৰী চৌকত কাইফীৰ জীয়ৰী। ১৯৭৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ‘অঙ্কুৰ’ মুক্তি পায়, যিখন ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পায়। তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে মুঠতে পাঁচবাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, তিনিবাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পোৱাৰ উপৰিও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও লাভ কৰিছে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৮৮ চনত চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১২ চনত তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণেৰে সন্মানিত কৰিছে। তেওঁক ভাৰতৰ এগৰাকী অন্যতম উৎকৃষ্ট অভিনেত্ৰী বুলি গণ্য কৰা হয়।
কৰ্মজীৱন
আজমীয়ে পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতক উপাধি লৈ ১৯৭৩ চনত খাজা আহমেদ আব্বাছৰ ‘ফাচলা’ ছবিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়। একে সময়তে কান্তিলাল ৰাঠোড়ৰ ‘পৰিণয়’ ছবিতো অভিনয় কৰে। কিন্তু তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি শ্যাম বেনেগালৰ ‘অঙ্কুৰ’ (১৯৭৪)। বেনেগাল চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত তেওঁৰ শিক্ষক আছিল। নব্য-বাস্তৱবাদী ধাৰাৰ ছবিখন হায়দৰাবাদত সংঘটিত এটা সত্য কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত। আজমীয়ে লক্ষ্মী নামৰ এজনী গাঁৱলীয়া বিবাহিতা গৃহ পৰিচাৰিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে মালিকৰ কলেজত পঢ়া পুত্ৰ সৈতে সম্পৰ্কত জড়িত হৈ পৰে। আজমী এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে প্ৰথম পচন্দৰ অভিনেত্ৰী নাছিল। বহুকেইগৰাকী অভিনেত্ৰীয়ে না কৰাৰ পিছতহে আজমীক সুযোগ দিয়া হয়। সমালোচকৰ দ্বাৰা উচ্চ প্ৰশংসিত এই ছবিখনত অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়।
শ্যাম বেনেগালৰ পৰিচালনাত তেওঁ আৰু কেইখনমান উল্লেখনীয় ছবিত অভিনয় কৰিছে। সেইবোৰ হ’ল- ‘নিশান্ত’ (১৯৭৫), ‘জুনুন’ (১৯৭৮), ‘সুস্মান’ (১৯৮৬) আৰু ‘অন্তৰ্নাদ’ (১৯৯২)। তেওঁ সত্যজিৎ ৰায়ৰ ‘শতৰঞ্জ কে খিলাড়ী’তো (১৯৭৭) অভিনয় কৰিছে। এই সময়তে মুক্তি পোৱা তেওঁৰ কেইখনমান ব্যৱসায়িক সফল ছবি হ’ল- মনমোহন দেশাইৰ ‘অমৰ আকবৰ এন্থনী’ (১৯৭৭), ‘পাৰবাৰিশ’ (১৯৭৭) আৰু প্ৰকাশ মেহৰাৰ ‘জ্বালামুখী’ (১৯৮০)।
তেওঁ মৃণাল সেনৰ ‘কান্ধাৰ’ (১৯৮৩), ‘জেনেচিচ’ (১৯৮৬), ‘এক দিন অচানক’ (১৯৮৯), চৈয়দ মিৰ্জাৰ ‘এলবাৰ্ট পিণ্টু কো গুচ্ছা কিউ আতা হ্যায়’ (১৯৮০), সাই পৰাঞ্জপেৰ ‘স্পৰ্শ’ (১৯৮০) আৰু ‘দিশা’ (১৯৮০), অপৰ্ণা সেনৰ ‘পিকনিক’ (১৯৮৯) আৰু ‘সতী’ (১৯৮৯), মহেশ ভাটৰ ‘অৰ্থ’ (১৯৮৩), গৌতম ঘোষৰ ‘পাৰ’ (১৯৮৫) আদি ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ সমাদৃত হয়। তেওঁ ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ একে লেথাৰিয়ে তিনিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কুৰিজন ভাৰতীয় গণিত সাধক (গ্ৰন্থ)
কুৰিজন ভাৰতীয় গণিত-সাধক(Kurijon Bharatiyo Ganit-Hadhok) হৈছে অসমীয়া জনপ্ৰিয় গণিতৰ লেখক, শিক্ষাবিদ, অধ্যাপক, সাহিত্যিক ড° দিলীপ শৰ্মাৰ এখন জীৱনী সংকলন। বান্ধৱ প্ৰকাশনে ২০২০ চনত প্ৰকাশ কৰা এই সংকলনটি লেখক দিলীপ শৰ্মাই অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য প্ৰফেছৰ ধীৰাজ বৰালৈ উছৰ্গা কৰিছে। সংকলনখনত মুঠ ২০ জন ভাৰতীয় গণিতজ্ঞৰ জীৱনক লৈ ২০ টা অধ্যায় আছে। গণিতৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা এই বিছজন ভাৰতীয় গণিতজ্ঞৰ জীৱন আৰু কীৰ্তিৰ বৰ্ণনা কিতাপখনত আছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত থকা অধ্যায়সমূহ হৈছে, ‘পিংগল’, ‘আৰ্যভট্ট’, ‘বৰাহমিহিৰ’, ‘ব্ৰহ্মগুপ্ত’, ‘মহাবীৰাচাৰ্য্য’, ‘ভাস্কৰাচাৰ্য্য’, ‘ৰাধানাথ শিকদাৰ’, ‘আনন্দমোহন বসু’, ‘আশুতোষ মুখোপাধ্যায়’, ‘ৰামানুজন আৰু “উপেক্ষিতা” জানকী’, ‘দত্তাত্ৰেয় ৰামচন্দ্ৰ কাপ্ৰেকৰ’, ‘দামোদৰ ধৰ্মানন্দ কোসাম্বী’, ‘সৰ্ৱদমন চাওলা’, ‘ৱেংশী দেতাৰাম থাৱানি’, ‘শান্তিনাৰায়ণ’, ‘জগতনাৰায়ণ কাপুৰ’, ‘হৰিশ-চন্দ্ৰ’, ‘জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধি’, ‘শিৱেন্দ্ৰনাৰায়ণ বৰুৱা’ আৰু ‘বশিষ্ঠনাৰায়ণ সিং’।
লেখকে অতি সাৱলীল ভাষাৰে সকলো স্তৰৰ পাঠকে বুজি পোৱাকৈ কিতাপখন লিখিছে। কিতাপখনত বহুল ব্যৱহৃত গাণিতিক শব্দৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দৰ প্ৰয়োগ ঘটাৰ লগতে জতুৱা-ঠাঁচ, কাব্যিক উদ্ধৃতি আদিৰ ব্যৱহাৰ হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে ‘‘ৰামানুজন আৰু “উপেক্ষিতা” জানকী’’ অধ্যায়ত ৰত্নকান্ত বৰকটকীৰ ‘উৰ্মিলা’ কবিতাটিৰ দুশাৰী উল্লেখ কৰিছে। প্ৰতিটো লেখাতে অসমীয়া বহু কাকত-আলোচনী তথা বিশ্ববিখ্যাত গৱেষণা-পত্ৰৰ নাম সংযুক্ত কৰিছে।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গণিতৰ লেখক, অধ্যাপক, শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
তুলসী বিবাহ
তুলসী বিবাহ (Tulsi Vivah) হৈছে হিন্দুসকলৰ এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ য'ত তুলসী পুলিটোক ঈশ্বৰৰ অংশ বুলি ভবা হয়। এই উৎসৱত তুলসীৰ সৈতে শালেগ্ৰাম বা বিষ্ণু বা তেওঁৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। তুলসী বিবাহে হিন্দু ধৰ্ম্মত বৰ্ষাৰ অন্ত আৰু বিবাহৰ ঋতুৰ আগমণ সূচায়।
আনুষ্ঠানিক উৎসৱটি প্ৰবোধিনী একাদশী আৰু কাৰ্ত্তিক পূৰ্ণিমাৰ মাজৰ কোনোবা এটা দিনত পতা হয়। ঠাইবিশেষে দিন-বাৰ সলনি হয়।
ধৰ্মীয় বিশ্বাস
তুলসীক হিন্দু ধৰ্মত এক দেৱীৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে আৰু কেতিয়াবা তেওঁক 'বিষ্ণুপ্ৰিয়া' বা 'বিষ্ণুৰ প্ৰিয়' নামেৰে বিষ্ণুৰ পত্নী ৰূপে মনা হয়। তুলসী বিবাহ আৰু ইয়াৰ পৰম্পৰা ভিত্তিক কথাবোৰ পদ্ম পুৰাণত বৰ্ণিত আছে।
হিন্দু শাস্ত্ৰ মতে তুলসী পুলিটো হৈছে বৃন্দা নামে এগৰাকী মহিলাৰ যাৰ জলন্ধৰ নামৰ অসুৰেৰে সৈতে বিবাহ হৈছিল। জলন্ধৰে বিষ্ণুৰপৰা অজেয় হোৱাৰ বৰদান পাইছিল আৰু সেইসূত্ৰে দেৱতাসকলে তেওঁক যুদ্ধত হৰুৱাব নোৱাৰি বিষ্ণুৰ শৰণাপন্ন হৈছিল। বৃন্দাই যুদ্ধৰত স্বামীৰ মংগলাৰ্থে ব্ৰত ৰাখিছিল। কিন্তু বিষ্ণুৱে জলন্ধৰৰ ৰূপ ধৰি বৃন্দাৰ কাষলৈ অহাত বৃন্দাই স্বামী বুলি ভাবি ব্ৰত এৰি বিষ্ণুক সেৱা কৰে। লগে লগে যুদ্ধক্ষেত্ৰত জলন্ধৰৰ শক্তি হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁক শিৱই শিৰশ্ছেদ কৰে। শিৰটো উৰি আহি ঘৰৰ মজিয়াত পৰাত বৃন্দাই নিজৰ ভুল বুজি পায় আৰু বিষ্ণুক শালেগ্ৰাম হৈ থাকিবলৈ আৰু পত্নীৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটিবলৈ শাও দিয়ে। সেই মৰ্মে বিষ্ণু শালেগ্ৰামলৈ ৰূপান্তৰ হয় আৰু ৰাম অৱতাৰত পত্নী সীতাৰে সৈতে বিচ্ছেদ ঘটে। ইয়াৰ পাছত বৃন্দাই সাগৰত ডুব দি আত্মজাহ যায় আৰু দেৱতাসকলে তেওঁৰ আত্মাটো আনি এটি তুলসী পুলিত সংস্থাপিত কৰে।
বিষ্ণুৱে তেওঁৰ পিছৰ জন্মত বৃন্দাক তেওঁৰে সৈতে বিয়া হোৱাৰ আশীৰ্বাদ দিয়ে। সেয়ে প্ৰবোধিনী একাদশীত শালেগ্ৰামৰে সৈতে তুলসীৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটি তুলসী বিবাহ নামেৰে উদযাপিত হয়।
উদযাপন
thumb|তুলসী বিবাহ উৎসৱত পূজন কৰা এটি তুলসী পুলিৰ চিত্ৰ
তুলসী বিবাহ হিন্দুৰ পাৰম্পৰিক বিবাহৰ দৰে পতা হয়। বিয়াখন মানুহৰ ঘৰত বা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ঘৰৰ প্ৰাঙ্গনত এটি তুলসী পুলি ৰুই ইয়াৰ আশে-পাশে মণ্ডপ তৈয়াৰ কৰা হয়। ইটাৰে ঢিপ তৈয়াৰ কৰি তুলসী পুলিটো ৰোৱা ঠাইডোখৰক তুলসী বৃন্দাবন বুলি কোৱা হয়। বৃন্দাৰ আত্মা ৰাতিটো পুলিটোত থাকে আৰু ৰাতিপুৱা গুচি যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তুলসীক শাড়ী আৰু অলংকাৰ পিন্ধাই সজাই ফোঁট আৰু নাকফুলি পিন্ধাই কাগজেৰে তৈয়াৰ কৰা এখন মানুহৰ মুখ তুলসী পুলিটোত আঁৰি দিয়া হয়। দৰা ৰূপে বিষ্ণু বা কৃষ্ণ বা কেতিয়াবা বলোৰামৰ পিতলৰ মূৰ্তি বা এখন ছবি বা শালেগ্ৰাম ৰখা হয় - এয়া বিষ্ণুৰ প্ৰতীক। এই প্ৰতিমাক ধুতি পিন্ধাই, বিষ্ণু আৰু তুলসী দুয়োকে গা ধুৱাই ফুল আৰু মালাৰে সজোৱা হয়। অনুষ্ঠানটিত যোৰাটিক এডাল কপাহী ৰছীৰে বান্ধি সংযোগ কৰা হয়।
ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত তুলসী বিবাহ এটি ধৰ্মীয় উৎসৱ ৰূপে প্ৰতিবছৰে উদযাপিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
৪ জানুৱাৰী
৪ জানুৱাৰী (4 January) দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ চতুৰ্থ দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৬১টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৬২টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মমিতা (নৃত্য)
মমিতা নৃত্য (Mamita Dance) ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ এক পৰম্পৰাগত লোক নৃত্য৷ ই কৃষিভিত্তিক উৎসৱ৷ আহিন মাহৰ শেষৰ ফালে শস্য চপোৱাৰ পাছত কাতি মাহৰ আৰম্ভণিতে মমিতা উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ শস্য চপোৱাৰ পাছত “মাইমি’’ ধানৰ চাউল উলিয়াই “মাইলুমা’’(শস্যৰ দেৱী) আৰু “খুলুমা’’(তুলাৰ দেৱী)ক উছৰ্গা কৰি পূজা কৰা হয়৷ ইয়াক “মাইকাতাল চামানি’’ বা ন-ভাত দিয়া বোলে৷ মমিতা উৎসৱ ত্ৰিপুৰাৰ ত্ৰিপুৰী, জামাটিয়া, আৰু নোআটিয়া লোকসকলে পালন কৰে৷ ঝুম বা ধাননি পথাৰত ধান, তিল, শাক-পাচলি আদিকে ধৰি বিভিন্ন শস্য চপোৱাৰ পিছত পালন কৰা উৎসৱ। এই পূজা উপলক্ষে যুৱক-যুৱতীসকলে গৃহস্থৰ ওচৰত পূজাৰ প্ৰসাদ হিচাপে মদ আৰু মাংস দিবলৈ দাবী কৰে৷ এই দাবী নানা গীত-পদ আৰু নৃত্যৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰে৷ ইয়াকেই মমিতা নাচ বা নৃত্য বোলা হয়৷
সঁজুলি
মমিতা নৃত্যত “গাইল-চিয়া’’(উৰাল-মাৰি) আৰু ডলা নৃত্যৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু লেবাংতি নামৰ বাদ্য বজোৱা হয়৷ পিছলৈ নৃত্য কৰাৰ সুবিধালৈ চাই গাইল-চিয়াৰ সলনি বাঁহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ জুম খেতিৰ পৰা শস্য সংগ্ৰহৰ পাছত “গাইল-চিয়া’’ৰে ধান বনা হয়৷ এই গাইল-চিয়াৰেই উৎসৱৰ পাছত নৃত্য কৰা হয়৷
মমিতা ওয়া মুসামো
ত্ৰিপুৰী উপজাতিবোৰৰ মাজত মমিতা বা ন-খোৱা উৎসৱ সকলোতে প্ৰচলন থাকিলেও উৎসৱ উপলক্ষে নৃত্যৰ প্ৰচলন দেখা যায় পশ্চিম ত্ৰিপুৰা জিলাৰ সদৰ অঞ্চল, সদৰ অঞ্চলৰ উত্তৰাংশ আৰু খোয়াই মহকুমাৰ ত্ৰিপুৰী জনগোষ্ঠীৰ মাজতহে৷ অৱশ্যে উদ্দেশ্য একে হ’লেও স্থানভেদে পৰিৱেশন শৈলী ভিন্ন হোৱা দেখা যায়৷ সদৰৰ উত্তৰাংশৰ ত্ৰিপুৰীসকলে ইয়াক “মমিতা-ওয়া-মুসামো’’ বোলে৷ ওয়া মানে বাঁহ আৰু মুসামো মানে নৃত্য৷
নৃত্য শৈলী
নৃত্য শিল্পীসকলে প্ৰথমাৱস্থাত দুডাল চিয়া ওচৰাওচৰিকৈ মাটিত থৈ তাৰ ওপৰত আন দুডাল চিয়া বিপৰীতফালে সমানে থৈ এটা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ দৰে কৰি চাৰিজন মানুহ বহি হাতেৰে চিয়া ধৰি দুবাৰ মাটিত খুন্দিয়ায় আৰু দুবাৰ চিয়া দুডালত সংঘৰ্ষ কৰে৷ এই তালৰ মাজতে যুৱক যুৱতীসকলে বৰ্গক্ষেত্ৰৰ মাজত ভৰি সুমুৱাই টনৃত্য কৰে৷ চিয়াবোৰ যথেষ্ট গধূৰ আৰু চুটি হোৱা বাবে ডাঙি ধৰি খুন্দিয়াবলৈ অসুবিধা আৰু বৰ্গক্ষেত্ৰৰো সংখ্যা কম হয়৷ সেয়ে, পাছলৈ চিয়াৰ সলনি বাঁহ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লয়৷ এই নৃত্যত মুঠতে ১৬টা ভংগীমা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়৷ যুৱক যুৱতীসকলে চাৰি মাত্ৰাৰ ছন্দত হাতত ডলা লৈ নৃত্য ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ কৰে আৰু পূজাৰ উদ্দেশ্যে চোতাল পৰিষ্কাৰ কৰা কামকেই বিভিন্ন কৌশল আৰু ভংগীমাৰে প্ৰদৰ্শন কৰে৷ এই নৃত্যত হৰিণৰ জপিয়াই যোৱা গতিক বাঁহৰ শব্দ আৰু লেবাংতিৰ শব্দৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়৷
কঠিন
কঠিন পদাৰ্থৰ সৈতে জড়িত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ শাখাটোক কঠিন অৱস্থাৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বোলা হয়, আৰু ই ঘনীভূত পদাৰ্থৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ মূল শাখা (য'ত তৰল পদাৰ্থও অন্তৰ্ভুক্ত)। পদাৰ্থ বিজ্ঞান মূলতঃ কঠিন পদাৰ্থৰ ভৌতিক আৰু ৰাসায়নিক ধৰ্মৰ সৈতে জড়িত। কঠিন অৱস্থাৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিশেষভাৱে নতুন পদাৰ্থৰ সংশ্লেষণৰ লগতে চিনাক্তকৰণ আৰু ৰাসায়নিক গঠনৰ বিজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত।
কঠিন পদাৰ্থৰ শ্ৰেণী
কঠিন পদাৰ্থত থকা পৰমাণুৰ মাজৰ বলবোৰে বিভিন্ন ৰূপ ল’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ছডিয়াম ক্লৰাইডৰ এটা স্ফটিক (সাধাৰণ লৱণ) আয়নিক ছডিয়াম আৰু ক্ল'ৰিনৰ দ্বাৰা গঠিত, যিবোৰ আয়নিক বান্ধোনৰ দ্বাৰা একেলগে ৰখা হয়। হীৰা বা চিলিকনত পৰমাণুবোৰে ইলেক্ট্ৰন ভাগ-বতৰা কৰি সসঙ্কেত বান্ধোন গঠন কৰে। ধাতুত ইলেক্ট্ৰনবোৰ ধাতুৰ বন্ধনত ভাগ কৰা হয়। কিছুমান কঠিন পদাৰ্থ, বিশেষকৈ বেছিভাগ জৈৱিক যৌগ, প্ৰতিটো অণুৰ ওপৰত ইলেক্ট্ৰনিক আধান ডাৱৰৰ মেৰুকৰণৰ ফলত হোৱা ভ্যান ডেৰ ৱালছ বলৰ সৈতে একেলগে ধৰি ৰখা হয়। কঠিন পদাৰ্থৰ প্ৰকাৰৰ মাজত হোৱা অসাদৃশ্য ইহঁতৰ বন্ধনৰ মাজৰ পাৰ্থক্যৰ ফলত হয়।
ধাতু
ধাতু সাধাৰণতে শক্তিশালী, ঘন আৰু বিদ্যুৎ আৰু তাপ উভয়ৰে ভাল পৰিবাহী। পৰ্যাবৃত্ত তালিকাত থকা মৌলবোৰৰ ডাঙৰ অংশ, ব’ৰনৰ পৰা প’ল’নিয়ামলৈ অংকন কৰা তিৰ্যক ৰেখাৰ বাওঁফালে থকা মৌলবোৰ ধাতু। দুটা বা তাতকৈ অধিক মৌলৰ মিশ্ৰণ যাৰ প্ৰধান উপাদানটো এটা ধাতু হয়, সেইবোৰক মিশ্ৰণ বুলি জনা যায়।
খনিজ পদাৰ্থ
খনিজ পদাৰ্থ হৈছে উচ্চ চাপৰ অধীনত বিভিন্ন ভূতাত্ত্বিক প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা গঠিত প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা কঠিন পদাৰ্থ। প্ৰকৃত খনিজ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত হ’বলৈ হ’লে কোনো পদাৰ্থৰ গোটেইখিনিতে একেধৰণৰ ভৌতিক ধৰ্মৰ স্ফটিক গঠন থাকিব লাগিব। খনিজ পদাৰ্থৰ গঠন বিশুদ্ধ মৌল আৰু সৰল লৱণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি হাজাৰ হাজাৰ জনাজাত ৰূপৰ অতি জটিল চিলিকেটলৈকে পোৱা যায়।
চিৰামিক
চিৰামিক কঠিন পদাৰ্থ অজৈৱ যৌগৰে গঠিত, সাধাৰণতে ৰাসায়নিক মৌলৰ অক্সাইড।[9] ইহঁত ৰাসায়নিকভাৱে নিষ্ক্ৰিয়, আৰু প্ৰায়ে আম্লিক বা কষ্টিক পৰিৱেশত হোৱা ৰাসায়নিক খহনীয়া সহ্য কৰিবলৈ সক্ষম। সাধাৰণতে চিৰামিকে ১০০০ৰ পৰা ১৬০০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (১৮০০ৰ পৰা ৩০০০ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট)ৰ ভিতৰত উচ্চ উষ্ণতা সহ্য কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হ’ল অক্সাইড অজৈৱিক পদাৰ্থ, যেনে নাইট্ৰাইড, ব’ৰাইড আৰু কাৰ্বাইড।
গ্লাছ-চিৰামিক
কাঁচ-চিৰামিক পদাৰ্থই অস্ফটিকীয় কাঁচ আৰু স্ফটিকীয় চিৰামিক দুয়োটাৰে সৈতে বিভিন্ন ধৰ্ম ভাগ-বতৰা কৰে। ইহঁতক কাঁচ হিচাপে গঠন কৰা হয়, আৰু তাৰ পিছত তাপ পৰিশোধনৰ দ্বাৰা আংশিকভাৱে স্ফটিকীয় কৰা হয়, যাৰ ফলত আকাৰহীন আৰু স্ফটিকীয় দুয়োটা পৰ্যায় উৎপন্ন হয় যাতে স্ফটিকীয় দানাবোৰ অস্ফটিকীয় আন্তঃদানাযুক্ত পৰ্যায়ৰ ভিতৰত সোমাই থাকে।
সংমিশ্ৰিত সামগ্ৰী
সংমিশ্ৰিত পদাৰ্থত দুটা বা তাতকৈ অধিক মেক্ৰস্কোপিক পৰ্যায় থাকে, ইয়াৰে এটা প্ৰায়ে চিৰামিক। উদাহৰণস্বৰূপে, এটা অবিৰত মেট্ৰিস্ক, আৰু চিৰামিক কণা বা আঁহৰ এটা বিক্ষিপ্ত পৰ্যায়।
কম্পোজিট পদাৰ্থৰ প্ৰয়োগ তীখা-শক্তিশালী কংক্ৰিটৰ দৰে গাঁথনিগত উপাদানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নাছাৰ মহাকাশ শাটলৰ তাপ সুৰক্ষা ব্যৱস্থাত মূল আৰু অবিচ্ছেদ্য ভূমিকা পালন কৰা তাপ নিৰোধক টাইলছলৈকে, যিটো শাটলৰ পৃষ্ঠভাগক পুনৰ তাপৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।