cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ক্ষীৰধৰ বৰুৱা
কৰ্মজীৱন
ক্ষীৰধৰ বৰুৱাই ১৯৭০ চনৰ পৰা ২০০৬ চনৰ ৩১ আগষ্টলৈকে বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল। ৩১ আগষ্ট ২০০৬ চনত তেখেতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮৭-৮৮ চনত বোকাজান চিমেণ্ট কাৰখানাত 'Environmental Impact Analysis and Assessment of Bokajan Cement Factory' বিষয়ত গৱেষণা কৰে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেখেতে বহুতো পুথি লিখিছে। উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ বাবে কেইবাখনো পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰিছে। ১৯৬০ চনৰ পৰাই তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন বাতৰি কাকত, আলোচনীত ১০০০ৰো অধিক প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয়কৰণত অৰিহণা যোগাই আহিছে। ইয়াৰ ভিতৰত অসমবাণী, সাদিন, আমাৰ অসম, দৈনিক অসম, প্ৰান্তিক, বিজ্ঞান জেউতি আদিয়েই প্ৰধান। অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত "বিজ্ঞান জেউতি" নামৰ দুমহীয়া আলোচনীখনৰ ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈকে সম্পাদক হিচাবে দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেখেত ২০০২ চনত অসম সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰা 'অসমীয়া বিশ্বকোষ"ৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ(Vol.I,II & III)ৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰকাশ কৰা 'ৰসায়ন শিক্ষা' নামৰ জনপ্ৰিয় আলোচনীৰ তেখেত আছিল সহযোগী সম্পাদক। ইয়াৰ উপৰি 'অসম বিজ্ঞান লিখক সমাজ'এ প্ৰকাশ কৰা ১০খন গ্ৰন্থৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল। বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন স্থানত অনুষ্ঠিত আলোচনা চক্ৰ আদিত প্ৰায়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে তেখেতক 'Scientoons' (Science cartoons) ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ বাটকটীয়া বুলিব পাৰি। (ভিডিঅ’ সংলগ্ন)
সাহিত্য চৰ্চা
তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেখেতে লিখা কিতাপসমূহ হ'ল:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
দ্য গডফাদাৰ (চলচ্চিত্ৰ)
চিত্ৰ গ্ৰহণ
Before the filming began, the cast received a two-week period for rehearsal, which included a dinner where each actor and actress had to assume character for its duration. Filming was scheduled to begin on March 29, 1971, with the scene between Michael Corleone and Kay Adams as they leave Best & Co. in New York City after shopping for Christmas gifts. The weather on March 23 predicted snow flurries, which caused Ruddy to move the filming date forward; snow did not materialize and a snow machine was used. Principal filming in New York continued until July 2, 1971. Coppola asked for a three-week break before heading overseas to film in Sicily. Following the crew's departure for Sicily, Paramount announced that the release date would be moved to early 1972. alt=The [[New York Supreme Court building on Foley Square in Manhattan, New York City.|thumb|The Don Barzini assassination scene was filmed on the steps of the New York Supreme Court building on Foley Square in Manhattan.]] Cinematographer Gordon Willis initially turned down the opportunity to film The Godfather because the production seemed "chaotic" to him. After Willis later accepted the offer, he and Coppola agreed to not use any modern filming devices, helicopters, or zoom lenses. Willis and Coppola chose to use a "tableau format" of filming to make it seem if it was viewed like a painting. He made use of shadows and low light levels throughout the film to showcase psychological developments. Willis and Coppola agreed to interplay light and dark scenes throughout the film.Willis underexposed the film in order to create a "yellow tone". The scenes in Sicily were shot to display the countryside and "display a more romantic land," giving these scenes a "softer, more romantic" feel than the New York scenes. thumb|১৬, ১৭.
One of the film's most shocking moments involved an actual, severed, horse's head. This scene was filmed at Sands Point Preserve on Long Island. Coppola received some criticism for the scene, although the head was obtained from a dog-food company from a horse that was to be killed regardless of the film. On June 22, the scene where Sonny is killed was shot on a runway at Mitchel Field in Uniondale, where three tollbooths were built, along with guard rails, and billboards to set the scene. Sonny's car was a 1941 Lincoln Continental with holes drilled in it to resemble bullet holes. The scene took three days to film and cost over $100,000
Coppola's request to film on location was observed; approximately 90 percent was shot in New York City and its surrounding suburbs, using over 120 distinct locations. Several scenes were filmed at Filmways in East Harlem. The remaining portions were filmed in California, or on-site in Sicily. The scenes set in Las Vegas were not shot on location because there were insufficient funds. Savoca and Forza d'Agrò were the Sicilian towns featured in the film. The opening wedding scene was shot in a Staten Island neighborhood using almost 750 locals as extras. The house used as the Corleone household and the wedding location was at 110 Longfellow Avenue in the Todt Hill neighborhood of Staten Island. The wall around the Corleone compound was made from styrofoam. Scenes set in and around the Corleone olive oil business were filmed on Mott Street.
After filming had ended on August 7, post-production efforts were focused on trimming the film to a manageable length. In addition, producers and director were still including and removing different scenes from the end product, along with trimming certain sequences. In September, the first rough cut of the film was viewed. Many of the scenes removed from the film were centered around Sonny, which did not advance the plot. By November, Coppola and Ruddy finished the semi-final cut. Debates over personnel involved with the final editing remained even 25 years after the release of the film. The film was shown to Paramount staff and exhibitors in late December 1971 and January 1972.
পদুম পুখুৰী
তেজপুৰ চহৰৰ পশ্চিম দিশত, চিত্ৰলেখা উদ্যানৰ কাষতে এক বিস্তৃত অঞ্চল এই পুখুৰীয়ে আৱৰি লৈ তেজপুৰ চহৰৰ সৌন্দৰ্য্য বৰ্দ্ধন কৰিছে। পুখুৰীৰ মাজত এটা গোলাকাৰ সৰু দ্বীপ আছে। বৃটিছসকলৰ দিনত এই পুখুৰীটো তৃতীয় জৰ্জৰ নামেৰে ’জৰ্জ লেক’ নামে পৰিচিত আছিল। এসময়ত ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমানে পদুম ফুল ফুলিছিল বাবে ই পদুম পুখুৰী নামে জনাজাত হৈ পৰে। পুখুৰীৰ মাজৰ দ্বীপটোত অসমৰ চাহ খেতিৰ আৱিস্কাৰক জৰ্জ চাৰ্লচ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুচৰ এটি আৱক্ষ মূৰ্তি স্থাপন কৰা আছে। বৰ্তমান এই পুখুৰীৰ মাজৰ দ্বীপটোত এখন সাকোঁ সাজি, নানান ফুল-লতা ৰোপন কৰি উদ্যানখন সুন্দৰকৈ সজাই তোলা হৈছে লগতে শিশু সকলৰ বাবেও এখন খেলা উদ্যান নিৰ্মান কৰা হৈছে।
দ্য গডফাদাৰ (চলচ্চিত্ৰ)
Music
Coppola hired Italian composer Nino Rota to create the underscore for the film, including "Love Theme from <i id="mwAvw">The Godfather</i> ". For the score, Rota was to relate to the situations and characters in the film. Rota synthesized new music for the film and took some parts from his 1958 Fortunella film score, in order to create an Italian feel and evoke the tragedy within the film. Paramount executive Evans found the score to be too "highbrow" and did not want to use it; however, it was used after Coppola managed to get Evans to agree. Coppola believed that Rota's musical piece gave the film even more of an Italian feel. Coppola's father, Carmine, created some additional music for the film, particularly the music played by the band during the opening wedding scene.
পদুম পুখুৰী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎
দ্য গডফাদাৰ (চলচ্চিত্ৰ)
Music
Incidental music includes, "C'è la luna mezzo mare" and Cherubino's aria, "Non so più cosa son" from Le Nozze di Figaro. There was a soundtrack released for the film in 1972 in vinyl form by Paramount Records, on CD in 1991 by Geffen Records, and digitally by Geffen on August 18, 2005. The album contains over 31 minutes of music that was used in the film, most of which was composed by Rota, along with a song from Coppola and one by Johnny Farrow and Marty Symes. AllMusic gave the album five out of five stars, with editor Zach Curd saying it is a "dark, looming, and elegant soundtrack". An editor for Filmtracks believed that Rota was successful in relating the music to the film's core aspects.
Theatrical
The world premiere for The Godfather took place at Loews's State Theatre in New York City on Tuesday, March 14, 1972, almost three months after the planned release date of Christmas Day in 1971, with profits from the premiere donated to The Boys Club of New York. Before the film premiered, the film had already made $15 million from advance rentals from over 400 theaters. The following day, the film opened in five theaters in New York (Loew's State I and II, Orpheum, Cine and Tower East). Next was the Imperial Theatre in Toronto on March 17 and then Los Angeles at two theaters on March 22. The Godfather was released on March 24, 1972 throughout the rest of the United States reaching 316 theaters five days later.
ঘৰ মাধ্যম
The television rights were sold for a record $10 million to NBC for one showing over two nights. The theatrical version of The Godfather debuted on American network television on NBC with only minor edits. The first half of the film aired on Saturday, November 16, 1974, and the second half two days later. The television airings attracted a large audience with an average Nielsen rating of 38.2 and audience share of 59% making it the eighth most-watched film on television, with the broadcast of the second half getting the third-best rating for a film on TV behind Airport and Love Story with a rating of 39.4 and 57% share. The broadcast helped generate anticipation for the upcoming sequel. The next year, Coppola created The Godfather Saga expressly for American television in a release that combined The Godfather and The Godfather Part II with unused footage from those two films in a chronological telling that toned down the violent, sexual, and profane material for its NBC debut on November 18, 1977. In 1981, Paramount released the Godfather Epic boxed set, which also told the story of the first two films in chronological order, again with additional scenes, but not redacted for broadcast sensibilities. The Godfather Trilogy was released in 1992, in which the films are fundamentally in chronological order.
The Godfather Family: A Look Inside was a 73-minute documentary released in 1991. Directed by Jeff Warner, the film featured some behind the scenes content from all three films, interviews with the actors, and screen tests. The Godfather DVD Collection was released on October 9, 2001, in a package that contained all three films—each with a commentary track by Coppola—and a bonus disc containing The Godfather Family: A Look Inside. The DVD also held a Corleone family tree, a "Godfather" timeline, and footage of the Academy Award acceptance speeches.
The Godfather: The Coppola Restoration
During the film's original theatrical release, the original negatives were worn down due to the reel being printed so much to meet demand. In addition, the duplicate negative was lost in Paramount archives. In 2006 Coppola contacted Steven Spielberg—whose studio DreamWorks had recently been bought out by Paramount—about restoring The Godfather. Robert A. Harris was hired to oversee the restoration of The Godfather and its two sequels, with the film's cinematographer Willis participating in the restoration. Work began in November 2006 by repairing the negatives so they could go through a digital scanner to produce high resolution 4K files. If a negative were damaged and discolored, work was done digitally to restore it to its original look. After a year and a half of working on the restoration, the project was complete. Paramount called the finished product The Godfather: The Coppola Restoration and released it to the public on September 23, 2008, on both DVD and Blu-ray Disc. Dave Kehr of The New York Times believed the restoration brought back the "golden glow of their original theatrical screenings". As a whole, the restoration of the film was well received by critics and Coppola. The Godfather: The Coppola Restoration contains several new special features that play in high definition, along with additional scenes.
Paramount Pictures restored and remastered The Godfather, The Godfather Part II, and The Godfather Coda: The Death of Michael Corleone (a re-edited cut of the third film) for a limited theatrical run and home media release on Blu-ray and 4K Blu-ray to celebrate the 50th anniversary of the premiere of The Godfather. The disc editions were released on March 22, 2022.
বক্স অফিচ
The Godfather was a blockbuster, breaking many box office records to become the highest grossing film of 1972. The film's opening day gross from five theaters was $57,829 with ticket prices increased from $3 to $3.50. Prices in New York increased further at the weekend to $4, and the number of showings increased from four times a day to seven times a day. The film grossed $61,615 in Toronto for the weekend and $240,780 in New York, for an opening weekend gross of $302,395. The film grossed $454,000 for the week in New York and $115,000 in Toronto for a first week gross of $568,800, which made it number one at the U.S. box office for the week. In its first five days of national release, it grossed $6.8 million, taking its gross up to $7,397,164. A week later its grossed had reached $17,291,705 with the one week gross of around $10 million being an industry record. It grossed another $8.7 million by April 9 to take its gross to $26,000,815. After 18 weeks at number one in the United States, the film had grossed $101 million, the fastest film to reach that milestone. Some news articles at the time proclaimed it was the first film to gross $100 million in North America, but such accounts are erroneous; this record belongs to The Sound of Music, released in 1965. It remained at number one in the US for another five weeks to bring its total to 23 consecutive weeks at number one before being unseated by Butterflies Are Free for one week before becoming number one for another three weeks.
The film eventually earned $81.5 million in theatrical rentals in the US and Canada during its initial release, increasing its earnings to $85.7 million through a reissue in 1973, and including a limited re-release in 1997, it ultimately earned an equivalent exhibition gross of $135 million, with a production cost of 6.5 million. It displaced Gone with the Wind to claim the record as the top rentals earner, a position it would retain until the release of Jaws in 1975. The film repeated its native success overseas, earning in total an unprecedented $142 million in worldwide theatrical rentals, to become the highest net earner. Profits were so high for The Godfather that earnings for Gulf &amp; Western Industries, Inc., which owned Paramount, jumped from 77 cents per share to $3.30 a share for the year, according to a Los Angeles Times article, dated December 13, 1972. Re-released eight more times since 1997, it has grossed between $250 million and $291 million in worldwide box office receipts, and adjusted for ticket price inflation in North America, ranks among the top 25 highest-grossing films.
Critical response
The Godfather has received overwhelming critical acclaim and is seen as one of the greatest and most influential films of all time, particularly in the gangster genre. On review aggregator Rotten Tomatoes, the film holds a 97% approval rating based on 148 reviews, with an average rating of 9.40/10. The website's critics consensus reads, "One of Hollywood's greatest critical and commercial successes, The Godfather gets everything right; not only did the movie transcend expectations, it established new benchmarks for American cinema." Metacritic, which uses a weighted average, has assigned the film a score of 100 out of 100 based on 16 critic reviews, indicating "universal acclaim".
Roger Ebert of the Chicago Sun Times praised Coppola's efforts to follow the storyline of the eponymous novel, the choice to set the film in the same time as the novel, and the film's ability to "absorb" the viewer over its three-hour run time. While Ebert was mainly positive, he criticized Brando's performance, saying his movements lacked "precision" and his voice was "wheezy". Ebert named The Godfather "The best film of 1972". The Chicago Tribune's Gene Siskel gave the film four out of four stars, commenting that it was "very good". The Village Voice's Andrew Sarris believed Brando portrayed Vito Corleone well and that his character dominated each scene it appeared in, but felt Puzo and Coppola had the character of Michael Corleone too focused on revenge. In addition, Sarris stated that Richard Castellano, Robert Duvall, and James Caan were good in their respective roles. Pauline Kael of The New Yorker wrote "If ever there was a great example of how the best popular movies come out of a merger of commerce and art, “The Godfather” is it."
Desson Howe of The Washington Post called the film a "jewel" and wrote that Coppola deserves most of the credit for the film. Writing for The New York Times, Vincent Canby felt that Coppola had created one of the "most brutal and moving chronicles of American life" and went on to say that it "transcends its immediate milieu and genre". Director Stanley Kubrick thought the film had the best cast ever and could be the best movie ever made. Stanley Kauffmann of The New Republic wrote negatively of the film in a contemporary review, claiming that Pacino "rattles around in a part too demanding for him," while also criticizing Brando's make-up and Rota's score.
Previous mafia films had looked at the gangs from the perspective of an outraged outsider. In contrast, The Godfatherpresents the gangster's perspective of the Mafia as a response to corrupt society. Although the Corleone family is presented as immensely rich and powerful, no scenes depict prostitution, gambling, loan sharking or other forms of racketeering. George De Stefano argues that the setting of a criminal counterculture allows for unapologetic gender stereotyping (such as when Vito tells a weepy Johnny Fontane to "act like a man") and is an important part of the film's appeal.
Remarking on the fortieth anniversary of the film's release, film critic John Podhoretz praised The Godfather as "arguably the great American work of popular art" and "the summa of all great moviemaking before it". Two years before, Roger Ebert had written in his journal that it "comes closest to being a film everyone agrees... is unquestionably great".
Accolades
The Godfather was nominated for seven awards at the 30th Golden Globe Awards: Best Picture – Drama, James Caan for Best Supporting Actor, Al Pacino and Marlon Brando for Best Actor – Drama, Best Score, Best Director, and Best Screenplay. When the winners were announced on January 28, 1973, the film had won the categories for: Best Screenplay, Best Director, Best Actor – Drama (Brando), Best Original Score, and Best Picture – Drama.
Rota's score was also nominated for Grammy Award for Best Original Score for a Motion Picture or TV Special at the 15th Grammy Awards. Rota was announced the winner of the category on March 3 at the Grammys' ceremony in Nashville, Tennessee.
When the nominations for the 45th Academy Awards were revealed on February 12, 1973, The Godfather was nominated for eleven awards. The nominations were for: Best Picture, Best Costume Design, Marlon Brando for Best Actor, Mario Puzo and Francis Ford Coppola for Best Adapted Screenplay, Pacino, Caan, and Robert Duvall for Best Supporting Actor, Best Film Editing, Nino Rota for Best Original Score, Coppola for Best Director, and Best Sound. Upon further review of Rota's love theme from <i id="mwBKU">The Godfather</i>, the Academy found that Rota had used a similar score in Eduardo De Filippo's 1958 comedy Fortunella. This led to re-balloting, where members of the music branch chose from six films: The Godfather and the five films that had been on the shortlist for best original dramatic score but did not get nominated. John Addison's score for Sleuth won this new vote, and thus replaced Rota's score on the official list of nominees. Going into the awards ceremony, The Godfather was seen as the favorite to take home the most awards. From the nominations that The Godfather had remaining, it only won three of the Academy Awards: Best Actor for Brando, Best Adapted Screenplay, and Best Picture.
Brando, who had also not attended the Golden Globes ceremony two months earlier, boycotted the Academy Awards ceremony and refused to accept the Oscar, becoming the second actor to refuse a Best Actor award after George C. Scott in 1970. Brando sent American Indian Rights activist Sacheen Littlefeather in his place, to announce at the awards podium Brando's reasons for declining the award, which were based on his objection to the depiction of American Indians by Hollywood and television. Pacino also boycotted the ceremony; he was insulted at being nominated for the Academy Award for Best Supporting Actor, when he had more screen time than his co-star and Best Actor-winner Brando, and thus should have received the nomination for Best Actor.
The Godfather had five nominations for awards at the 26th British Academy Film Awards. The nominees were: Pacino for Most Promising Newcomer, Rota for the Anthony Asquith Award for Film Music, Duvall for Best Supporting Actor, and Brando for Best Actor, the film's costume designer Anna Hill Johnstone for Best Costume Design. The only nomination to win was that of Rota.
Cultural influence and legacy
Although many films about gangsters preceded The Godfather, Coppola steeped his film in Italian immigrant culture, and his portrayal of mobsters as persons of considerable psychological depth and complexity was unprecedented. Coppola took it further with The Godfather Part II, and the success of those two films, critically, artistically and financially, was a catalyst for the production of numerous other depictions of Italian Americans as mobsters, including films such as Martin Scorsese's Goodfellas and TV series such as David Chase's The Sopranos.
A comprehensive study of Italian-American culture in film from 1914 to 2014 was conducted by the Italic Institute of America showing the influence of The Godfather. Over 81 percent of films, 430 films, featuring Italian Americans as mobsters (87 percent of which were fictional) had been produced since The Godfather, an average of 10 per year, while only 98 films were produced preceding The Godfather.
The Godfather epic, encompassing the original trilogy and the additional footage that Coppola incorporated later, has been thoroughly integrated into American life. Together with a succession of mob-theme imitators, it has resulted in a stereotyped concept of Italian-American culture biased toward the criminal networks. The first film had the largest effect. Unlike any film before it, its portrayal of the many poor Italians who immigrated to the United States in the early decades of the 20th century is perhaps attributable to Coppola and expresses his understanding of their experience. The films explore the integration of fictional Italian-American criminals into American society. Though set in the period of mass Italian immigration to America, the film explores the specific family of the Corleones, who live outside the law. Although some critics have considered the Corleone story to portray some universal elements of immigration, other critics have suggested that it resulted in viewers overly associating organized crime with Italian-American culture. Produced in a period of intense national cynicism and self-criticism, the film struck a chord about the dual identities felt by many descendants of immigrants. The Godfather has been cited as an influence in an increase in Hollywood's negative portrayals of immigrant Italians, and was a recruiting tool for organized crime.
The concept of a mafia "Godfather" was a creation of Mario Puzo, and the film resulted in this term being added to the common language. Don Vito Corleone's line, "I'm gonna make him an offer he can't refuse", was voted the second-most memorable line in cinema history in AFI's 100 Years...100 Movie Quotes by the American Film Institute, in 2014. The concept was not unique to the film. French writer Honoré de Balzac, in his novel Le Père Goriot (1835), wrote that Vautrin told Eugene: "In that case I will make you an offer that no one would decline." An almost identical line was used in the John Wayne Western, Riders of Destiny (1933), where Forrest Taylor states, "I've made Denton an offer he can't refuse." In 2014, the film also was selected as the greatest film by 2,120 industry professionals in a Hollywood survey undertaken by The Hollywood Reporter.
Gangsters reportedly responded enthusiastically to the film. Salvatore "Sammy the Bull" Gravano, the former underboss in the Gambino crime family, said: "I left the movie stunned ... I mean I floated out of the theater. Maybe it was fiction, but for me, then, that was our life. It was incredible. I remember talking to a multitude of guys, made guys, who felt exactly the same way." According to Anthony Fiato, after seeing the film, Patriarca crime family members Paulie Intiso and Nicky Giso altered their speech patterns to imitate that of Vito Corleone. Intiso was known to swear frequently and use poor grammar; but after seeing the movie, he began to improve his speech and philosophize more.
Representation in other media
The film has been referenced and parodied in various kinds of media.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অপৰ্যালোচিত অনুবাদসহ পৃষ্ঠা
সত্ৰ
"সত্ৰ" হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱে অসমত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে স্থাপন কৰা এক অনুষ্ঠান । ইষ্টদেৱতাক উপাসনা কৰা, ধৰ্মীয় তত্ত্ব চৰ্চা কৰা আৰু প্ৰসাৰ ঘটোৱা সত্ৰৰ ঘাই লক্ষ্য। ধৰ্ম চৰ্চাৰ উপৰিও সত্ৰসমূহ মহাপুৰুষীয়া তথা অসমীয়া সংস্কৃতি যেনে বৰগীত, সত্ৰীয়া নৃত্য, চালি নৃত্য, ঝুমুৰা নৃত্য, দশাৱতাৰ নৃত্য আদিৰ লগতে পুৰণি পুথি-পাজি আৰু আন আন বুৰঞ্জীমূলক সমলৰ ভঁৰাল । প্ৰথমতে অসমত ৬৬৫খন সত্ৰ আছিল যদিও এতিয়া তাৰে বেছিভাগৰে অস্তিত্ব নাই। এইকেইখনৰ ভিতৰত ৬৫খন কেৱল মাজুলীতে স্থাপন কৰা হৈছিল যাৰ ভিতৰত এতিয়া ২২ খনহে আছে । thumb|400px|right|[[দক্ষিণপাট সত্ৰ]]
দীননাথ শৰ্মা
দীননাথ শৰ্মা (Dinanath Sarmah) আছিল "আৱাহন" যুগৰ এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ। তেখেতে ১৯১৪ চনৰ ১২ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ গড়েহাগি গাঁৱত জন্ম লাভ কৰে। পিতৃৰ নাম আছিল কমল চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ঘনকান্তি দেৱী। তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত শিক্ষাগ্ৰহণ তথা কৰ্মজীৱন অতিবাহিত কৰি পাছত তেজপুৰ, বিশ্বনাথ চাৰিআলিকে সাহিত্য তথা নাট্যচৰ্চাৰ স্থান হিচাবে গ্ৰহণ কৰিছিল।
সাহিত্যকৃতি
তেখেতৰ পাঁচখন গল্প সংকলন সমূহৰ ভিতৰত ঘাইকৈ দুলাল, কোৱাভাতুৰী ওঁঠৰ তলত, কল্পনা আৰু বাস্তৱ আদি উল্লেখযোগ্য। "নদাই" উপন্যাসখনত পাৰ্ল এছ বাকৰ "দা গুড আৰ্থ"ৰ ছাঁ দেখা যায়। অকলশৰীয়া, হাতীপটি, পোহৰ, ষোড়শী আদি তেখেতৰ বহুচৰ্চিত গল্প। উপন্যাসসমূহ হৈছে ঊষা, সংগ্ৰাম, নদাই, শান্তি, নৱাৰুণ, ভৰলীপাৰৰ কাহিনী ইত্যাদি। লগতে অনূদিত উপন্যাস ‘মাটি আৰু মানুহ’খনো এখন চৰ্চিত উপন্যাস। শিশু সাহিত্যিক হিচাবেও দীননাথ শৰ্মাই ‘পুতু’চৰিত্ৰটোৰে লিখি উলিয়াইছিল দুখন জনপ্ৰিয় শিশু উপন্যাস-পুতুৰ পয়মাল আৰু পুতুৰ পলায়ন।
সত্ৰ
ইতিহাস
বৰদোৱাৰ পিছতে শংকৰদেৱে আহোম ৰজাৰ ৰোষত পৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰলৈ আহি ধুৱাহাট বেলগুৰিত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা চৰিত পুথিত উল্লেখ আছে। তাৰপিছত দক্ষিণ পাৰত ক্ষেত্ৰী, কাপালত, চুণপোৰা, পালেদি, কমাৰকুছি আদি ঠাইলৈ গৈ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ পিছতে সমসাময়িকভাৱে শংকৰদেৱে পাটবাউসীত, হৰিদেৱে মানৰিত, দামোদৰদেৱে বৈকুণ্ঠপুৰত আৰু মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়া, গণককুছি আৰু বৰপেটাত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। শংকৰদেৱে দিয়া দায়িত্ব পালন কৰি গোপালদেৱে পৰৱৰ্ত্তীকালত উজনি অসমৰ ডেবেৰাপাৰত প্ৰথম সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
দীননাথ শৰ্মা
সাহিত্যকৃতি
গোটেই জীৱন সাহিত্য চৰ্চাৰ মাজেৰে অতিবাহিত কৰা দীননাথ শৰ্মাই ১৯৮৮ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যুবৰণ কৰে।
সত্ৰ
ইতিহাস
সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কম সময়ৰ ভিতৰতে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উপৰিও সাহিত্য, সংগীত, নৃত্য, নাট, স্থাপত্য, ভাস্কৰ্য্য আদি কলাসমূহৰ চৰ্চা আৰু অনুশীলনৰ কেন্দ্ৰৰূপে পৰিগণিত হৈ উঠে। তদুপৰি, নামঘৰ, মণিকুট, গুৰুগৃহ, ভকতৰ হাটী, ভঁৰাল ঘৰ, অতিথিশালা, কৰাপাট আদি নিৰ্মাণেৰে সত্ৰৰ পৰিসৰ বৃ্দ্ধি কৰা হ’ল। এনেদৰে পূৰ্ণ পৰ্য্যায়ৰ সত্ৰ স্থপনত অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল মাধৱদেৱ আৰু দামোদৰদেৱে।
শঙ্কৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য মাধৱদেৱ বৰপেটাত স্থাপন কৰা থানখনেই আছিল সৰ্ববৃহৎ। মাধৱদেৱে এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব ন্যস্ত কৰা বাৰজন মুখ্য শিষ্যইও অসমৰ ভিন ভিন ঠাইত থান স্থাপন কৰে। এই থানবোৰেই কালক্ৰমত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ "সত্ৰ" নামেৰে জনাজাত হয়।
সত্ৰ নামৰ উৎপত্তি
সত্ৰৰ আন এক অৰ্থ হ’ল ধৰ্ম, শৰণ আদি আধ্যাত্মিক শিক্ষা দিয়া কাৰ্য্য। শংকৰদেৱে ব্ৰাহ্মণক পোনপটিয়াকৈ নিজে শৰণ নিদি ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা দিয়া কাৰ্য্যত সত্ৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। অৱশ্যে সেই সময়ত সত্ৰ শব্দৰ বহুল প্ৰয়োগ হোৱা নাছিল। তাৰ পৰিৱৰ্ত্তে কীৰ্তন ঘৰ, হৰিগৃহ, থান আদি শব্দৰহে ব্যাপক প্ৰচলন আছিল।
গুৰুজনাই বৰদোৱা বা বট্ৰদৱাত স্থাপন কৰা সত্ৰখনেই প্ৰথম সত্ৰ। তাত তেওঁ এটা প্ৰাৰ্থনা ঘৰ সজায় য'ত নাম-কীৰ্তনৰ লগতে ধৰ্মীয় আলোচনাও হৈছিল। শঙ্কৰদেৱৰ পিছৰ যুগত তেওঁ বা আন আন গুৰুসকলে কিছুকাল থকা সত্ৰসমূহ যেনে বৰদোৱা, বেলগুৰি, বৰপেটা আদিক সত্ৰৰ সলনি "থান" বুলি কোৱা হ'ল। কোনো কোনো জীৱনীকাৰে অৱশ্যে "সত্ৰ" আৰু "থান"ৰ প্ৰভেদ নাৰাখে ।
সত্ৰৰ পদসমূহ
thumb|সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী সত্ৰাধিকাৰ আৰু তেওঁৰ সহকাৰীসকলে সত্ৰ এখনৰ কাম-কাজ পৰিচালনা কৰে। সত্ৰত তলত দিয়া সদস্যসকল থাকে :
ইয়াৰ উপৰিও ব্যৱস্থাপনা আৰু ধৰ্মীয় কাৰ্য সুকলমে চলাবলৈ বিভিন্ন পদ থাকে। ডাঙৰ সত্ৰত থকা এনে পদসমূহ হ'ল :
সত্ৰৰ গঠন
সত্ৰসমূহ গঠনৰ তিনিটা মুখ্য স্তৰ থাকে- মূলসত্ৰ, আজ্ঞাপৰ সত্ৰ আৰু শাখা সত্ৰ। কোনোবা এগৰাকী মহাপুৰুষৰ পোনপটীয়া আজ্ঞাৰে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা সত্ৰক মূলসত্ৰ, সেই সত্ৰৰ গুৰুৰ আজ্ঞালৈ প্ৰসিদ্ধ শিষ্য বা ভক্তই আন এঠাইত প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে সেই সত্ৰক আজ্ঞাপৰ সত্ৰ আৰু মূল সত্ৰৰ বিশেষ প্ৰতীক লৈ সত্ৰীয়া আৰ্হি ৰাখি আন এঠাইত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে সেই সত্ৰক শাখা সত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
সত্ৰৰ মূল অংশসমূহ
thumb|চটাই সত্ৰৰ অন্তৰ্ভাগ। চটাই সত্ৰ যোৰহাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৪ কিলোমিটাৰ পূবত অৱস্থিত দক্ষিণপাট সত্ৰৰ এক শাখা। সত্ৰৰ মূল অংগসমূহ হৈছে- নামঘৰ আৰু মণিকুট, গুৰু গৃহ, ভঁৰাল, বৈষ্ণৱ-গৃহ চাৰিহাটী, কৰাপাট, অতিথিশালা, নাট্যশালা আৰু ভোগঘৰ।
নামঘৰ আৰু মণিকুট
নামঘৰ আৰু মণিকুট সত্ৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। এই নামঘৰ আৰু মণিকুট সাধাৰণতে সত্ৰৰ প্ৰায় মাজভাগত পূবা-পশ্চিমাকৈ থাকে। নামঘৰৰ চাৰিওকাষে ভক্তসকলৰ প্ৰদক্ষিণৰ বাবে চালি থাকে। সত্ৰবিশেষে এই চালি মুকলি বা বেৰি ৰখা হয়। নামঘৰৰ মাজভাগতে চৈধ্য প্ৰসংগ, ভাগৱত পাঠৰ বাবে ভাগৱতৰ আসন, পদ পাঠৰ বাবে পদৰ আসন আদি নিৰ্দিষ্ট স্থানত থাকে। নামঘৰৰ মূল খুঁটাৰ কাষত গুৰুৰ আসন থাকে। নামঘৰৰ লগত সংলগ্ন কৰি সুকীয়াকৈ এক পৃথক ঘৰ নিৰ্মাণ কৰি ভাগৱত বা মূৰ্তি ৰখা হয় আৰু এই ঘৰক মণিকুট বুলি কোৱা হয়। ঈশ্বৰ উপাসনাৰ বাবে সিংহাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰি তাতে ভাগৱত স্থাপন কৰা হয়। এই স্থান সৰ্বোচ্চৰূপে গণ্য কৰা হয়। মণিকুটক বৰপেটা কমলাবাৰী আদি সত্ৰত ভাঁজঘৰ বুলি কোৱা হয়। মূলত: ভাঁজ দি পৃথককৈ সঁজা হয় বাবেই এই নাম।
সত্ৰৰ মণিকুটত অষ্টপ্ৰকাৰৰ মূৰ্তিৰ যিকোনো এবিধ মূৰ্ত্তি স্থাপন কৰাৰ নিয়ম। এই অষ্টপ্ৰকাৰ হৈছে- শিলৰ,কাঠৰ, অষ্ট ধাতুৰ, লেপন,লেখন (আখৰ), বালি-মাটি, মনৰ কল্পিত আৰু মণিৰে তৈয়াৰী মূৰ্তি। সাধাৰণতে সত্ৰৰ মণিকুটত শিল, সোণ বা পিতলৰ মূৰ্তি থাকে।
নামঘৰৰ সম্মুখ ভাগত মুকলিকৈ সঁজা আৰু চিত্ৰ-বিচিত্ৰ ৰূপত সঁজোৱা অংশটোক ৰাঙলী চ’ৰা বুলি কোৱা হয়। এই চ’ৰাত ধৰ্মীয় বিচাৰ আদি নিষ্পত্তি কৰা হয়।
ভঁৰাল
ঈশ্বৰ উপাসনাৰ উপাচাৰসমূহ, সত্ৰৰ যাবতীয় সমপ্দ আৰু ভৰণ-পোষণৰ সামগ্ৰীসমূহ ভঁৰালত ৰখা হয়। এই ভঁৰাল-গৃহ সাধাৰণতে সত্ৰৰ মাজভাগত নামঘৰৰ আশে পাশে থাকে। কোনো কোনো সত্ৰত এই ভঁৰালৰ ভাগ দুটা- চাউলকে আদি কৰি অন্য সা-সামগ্ৰী ৰখা স্থানক চাউল ভঁৰাল আৰু ধন-সম্পত্তি আদি ৰখা স্থানক ধন ভঁৰাল বুলি কোৱা হয়। সত্ৰৰ কৰ-বৰঙনিৰ বাবদ ৰাইজৰ পৰা আৰু সত্ৰত খাট-পাম আদিৰ পৰা অহা ধান-চাউল আদি চাউল ভঁৰালত জমা থাকে, তেনেদৰে টকা-পইচা, অলংকাৰ, সোণ-ৰূপ, কাঁহ-পিতলৰ বাচন-বৰ্তন, কাপোৰ, গামোচা আদি ধন ভঁৰালত জমা থাকে।
বৈষ্ণৱ-গৃহ চাৰিহাটী
নামঘৰ-মণিকুট স্থানক সন্মুখত লৈ সত্ৰৰ চাৰিওফালে বৈষ্ণৱসকলে একোটা বহা পৰিচালনা কৰি সমূহীয়াভাৱে বাস কৰে আৰু এই ঠাইক ’হাটী’ অৰ্থাৎ শাৰী পাতি থকা ঘৰৰ সমষ্টি বুলি কোৱা হয়। চাৰিওদিশত চাৰিটা হাটী থাকে বাবে এই হাটীসমূহক পূব হাটী, পশ্চিম হাটী, উত্তৰ হাটী আৰু দক্ষিণ হাটী বুলি জনা যায়। পূ্ৰ্বতে হাটী ঘৰ এখন চালিৰ তলত এটা দীঘল ঘৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যদিও বৰ্তমান হাটীৰ গঠনৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে। হাটীৰ অন্তৰ্গত প্ৰত্যেকটো ঘৰক একোটা ’বহা’ বুলি কোৱা হয়।
কৰাপাট
সত্ৰৰ সন্মুখত সত্ৰলৈ সোমোৱা পথৰ আৰম্ভণিতে থকা মুখ্য তোৰণখনক কৰাপাট বুলি জনা যায়। কৰাপাট দুখন-সত্ৰলৈ সোমোৱা পথৰ আৰম্ভণিতে ’বহি: কৰাপাট’ আৰু সত্ৰীয়া পৰিৱেশৰ ভিতৰলৈ সোমোৱা ঠাইত থকা ’অন্ত: কৰাপাট’। কৰাপাটত সাধাৰণতে হাতী, সিংহ, ম’ৰা আদি প্ৰতীক চিহ্ন থাকে। ভিতৰ কৰাপাটৰ আগতেই যানবাহন আৰু পাদুকা আদি ত্যাগ কৰিহে প্ৰবেশ কৰাৰ নিয়ম।
অতিথিশালা
thumb|মাজুলীৰ আউনিআটী সত্ৰৰ সিংহাসন ভাগ সত্ৰলৈ অহা শিষ্য বা অন্য অতিথিৰ বাবে সত্ৰত অতিথিশালা থাকে। অতিথিশালাৰ সুবিধা নথকা সত্ৰ সমূহত বৈষ্ণৱ বহাবিলাকতে থকাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
নাট্যশালা
সত্ৰত তিথি, ভাওনা আদিৰ আখৰা কৰাৰ বাবে সুকীয়াকৈ নাট্যশালা বা আখৰা ঘৰ থাকে। এই আখৰা ঘৰ সাধাৰণতে নামঘৰৰ লগত সংলগ্ন থাকে।
ভোগঘৰ
ঈশ্বৰৰ সিদ্ধ ভোগ আৰু নৈবদ্য আদি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে সুকীয়াকৈ থকা ঠাইক ভোগঘৰ নামেৰে জনা যায়।
ইয়াৰোপৰি সত্ৰৰ আন দুটা মূল অংশ হৈ প্ৰয়াত সত্ৰাধিকাৰসকলৰ স্মৃতিত নিৰ্মাণ কৰা থানঘৰ আৰু মহাপুৰুষসকলৰ পদ-চিহ্ন আৰু প্ৰয়াত সত্ৰাধিকাৰৰ ব্যবহৃত বিশেষ সামগ্ৰী আদি ৰখা পদশিলা ঘৰ। থানঘৰ সাধাৰণতে বহি: কৰাপাটৰ পৰা অন্ত: কৰাপাটৰ ভিতৰত পথৰ কাষত নিৰ্মাণ কৰা হয়। থানঘৰত দৈনিক ধূপ-দীপ প্ৰজ্বলন কৰি সত্ৰাধিকাৰক শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ নিয়ম।
সম্প্ৰদায় আৰুআচাৰ ভেদে
শংকৰদেৱৰ প্ৰয়ানৰ পিছত সম্প্ৰদায় আৰু আচাৰভেদে অসমৰ সত্ৰসমূহ বিভিন্ন সংহতিত বিভক্ত হয়। ইয়াৰ মূল ভিত্তি হ’ল গুৰু, দেৱ, নাম, ভকত-এই চাৰিবিধ প্ৰধান আধাৰৰ সত্ৰভেদে তুলনামূলক গুৰুত্ব। বৰ্তমান প্ৰচলিত মূল সংহতিসমূহ হ’ল -
জীৱন ধাৰণৰ প্ৰণালী ভেদে
সকলো সত্ৰৰে লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য একে হ’লেও জীৱন ধাৰণৰ প্ৰণালী অনুসৰি সত্ৰত মূল তিনিটা ভাগ থাকে -
সামূহিক কাম
নামঘৰ-মণিকুটৰ কৰ্ম: প্ৰতিদিনে পুৱাতে নামঘৰৰ দুৱাৰ খুলি নামঘৰ, মণিকুট আৰু নামঘৰৰ পিৰালি সৰা-মচা কৰা হয়। ইয়াৰ পিছতে মণিকুটৰ পূজাৰী, দেউৰী, আঠপৰীয়া, মলিয়া, ধূপীয়া আদি মণিকুটলৈ আহে। নৈবদ্য সজোৱা দেউৰীয়ে নৈবদ্যৰ সামগ্ৰী মাহ-প্ৰসাদ ধুই আৰু কল-কুঁহিয়াৰ উপকৰণ আদি কাটি-ছিঙি শৰাইত সজাই আগবঢ়ায়। চন্দন পিহা দেউৰীয়ে চন্দন বটি পূজাৰ কাৰণে যোগান ধৰে। শলা লগোৱা দেউৰীয়ে প্ৰত্যকে আসনত পূজাৰ বাবে শলা-বন্তি লগাই দিয়ে। ভাগৱত পদ থাপনাৰ সন্মুখতো শলা-বন্তি প্ৰস্তুত কৰি দিয়ে। মণিকুটত জ্বলি থকা অখণ্ড বন্তিতো এই দেউৰীয়ে তেল-শলিতাৰ নিয়মিত যোগান ধৰে। তেনেদৰে ফুললতুলীয়াই ফুল ছিঙি পূজাৰ বাবে যোগান ধৰে আৰু মলিয়াই বিগ্ৰহৰ মালা যোগান ধৰে। প্ৰাথমিক প্ৰস্তুতি হৈ উঠাৰ লগে লগে কাঁহ-ধ্বনি বা ডবাৰে পুৱাৰ প্ৰসংগৰ জাননী দিয়া হয়। লগে লগে পূজাৰী আহি মণিকুটত পূজা সম্পন্ন কৰে। লগতে নাম লগোৱা আৰু শ্ৰবণ-কীৰ্তনকাৰী বৈষ্ণৱসকল আহি নামঘৰত নাম-কীৰ্ত্তনত ভাগ লয়হি। নাম সামৰণিৰ আগে আগে আশীৰ্বাদীয়াই আশীৰ্বাদ দিয়ে। নামৰ সামৰণিত ডবা বজাই জাননী দিয়াৰো নিয়ম। সামৰণিত প্ৰসাদ বিতৰণ কৰা হয়।
ভঁৰালৰ কৰ্ম:
সত্ৰাধিকাৰৰ বাসভৱনৰ কৰ্ম:
ব্যক্তিগত কাম
সত্ৰস্থসকলে দৈনন্দিন জীৱনৰ কাম-কাজসমূহ চাৰিটা অৱস্থাৰ মাজেৰে পালন কৰে- ধূতি বা সজ, বিশুদ্ধি বা ফুৰা, বাহী আৰু চুৱা।
বাহী: আগনিশা শুবলৈ যোৱাৰ পৰা পিছদিনা পুৱা শৌচাচাৰ কৰাৰ আগ মুহূৰ্ত্তলৈকে এই সময়ছোৱা বাহী অৱস্থা। সূৰ্যোদয়ৰ লগে লগে বিছনা ত্যাগ কৰাটো সত্ৰৰ অধিবাসীসকলৰ এক ধৰা-বন্ধা নীতি। সাৰ পায়ে পদ্মাসন অৱস্থাত গুৰু স্মৰণ কৰিব লাগে। বিছনাৰ পৰা নামাৰ সময়ত সোঁহাতেৰে পৃথিৱীক নমস্কাৰ জনাই দক্ষিণে ভৰি মাটিত দিয়ে। বিছনা ত্যাগ কৰি বাহিৰলৈ গৈ মু্খ-হাত ধুই, হাত ভৰি তিয়াই মূৰত পানী লয়। এইখিনি সময়ৰ পৰা শৌচাচাৰ কৰালৈকে নিজ বহাৰ বাহী কাম যেনে ঠাই সৰা, মচা, বাচন-বৰ্তন ধুৱা আৰু গাই-গৰু চোৱা আদি কাম কৰে। বাহী অৱস্থাত উপাসনাৰ থলীলৈ আৰু পাগ পত্ৰ কৰা স্থান বা ভোজনশালালৈ যোৱা নিষেধ।
বিশুদ্ধি: দিনৰ প্ৰথম ভোজনৰ পিছৰ পৰা সন্ধিয়া গা ধুৱা সময়লৈকে বিশুদ্ধি অৱস্থা। এই অৱস্থাত ভকতসকলে মুকলিকৈ ফুৰিব পাৰে। ধুতি ঠাই, গা ধুৱা ঠাই আৰু অস্পৃশ্য ঠাইৰ বাহিৰে সকলোতে এই অৱস্থাত ফুৰা-চকা কৰিব পাৰে। সেয়ে এই অৱস্থাক ’ফুৰা’ বুলিও কোৱা হয়।
সত্ৰৰ সাজ-পোছাক
সত্ৰত সাধাৰণতে সকলোৱে বিশুদ্ধি অৱস্থাতহে চোলা পিন্ধে। ধুতি অৱস্থাত কেৱল চুৰীয়া আৰু চেলেং বা খনীয়া কাপোৰ পিন্ধে। সত্ৰত প্ৰসঙ্গৰত অৱস্থাত চুৰীয়া গাঁঠি দি পিন্ধা নিষেধ। দুয়োফালে দুটা মূৰ খোঁচনা মাৰিহে পিন্ধিব লাগে।
সত্ৰৰ ভিতৰত সত্ৰাধিকাৰৰ বাহিৰে কোনেও পাদুকা ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে।
বিভিন্ন সত্ৰসমূহ
অসমৰ চাৰিখন ৰাজ সত্ৰ হ'ল:-
নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ চাৰি সংহতিৰ অন্তৰ্গত কালসংহতিৰ সত্ৰসমূহে মধ্যযুগীয় অসমৰ ইতিহাসত বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সত্ৰ শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
চেবুআন' ৱিকিপিডিয়া
চেবুআন' ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চেবুআন' সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত চেবুআন' ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
মিজোৰামৰ জিলাসমূহ
ভাৰতৰ ৰাজ্য মিজোৰামক ৮খন জিলাত বিভক্ত কৰা হৈছে।
ইতিহাস
১৯৭২ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত মিজোৰামক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ঘোষণা কৰা হৈছিল, তেতিয়া মিজোৰামক তিনিখন জিলাত বিভক্ত আছিল: আইজল, লুঙলে আৰু ছিমটুইপুই। পৰৱৰ্তী কালত, ইয়াৰপৰা পাঁচখন নতুনকৈ জিলা সৃষ্টি কৰা হয়।
শাসন প্ৰণালী
মিজোৰামৰ প্ৰতিখন জিলা একো একোজন উপায়ুক্তই শাসন কৰে। তেওঁ জিলাখনৰ তিনিটা পদৰ শাসনভাৰ পৰিচালনা কৰে, উপায়ুক্ত, জিলা দণ্ডাধিকাৰী আৰু District Collector। উপায়ুক্ত হিচাপে তেৱেঁই হৈছে জিলাখনৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া। জিলা দণ্ডাধিকাৰী হিচাপে তেওঁ জিলাখনৰ আইন পৰিস্থিতি পৰইচালনা কৰে। District Collector হিচাপে তেওঁ জিলাখনৰ প্ৰধান কৰ বিষয়া আৰু সেই সূত্ৰে তেওঁ কৰ সংগ্ৰহ বিভাগটো চোৱা-চিতা কৰে। জিলাখনৰ পুলিছ সম্বন্ধীয় শাখা পুলিছ অধীক্ষকে (Superintendent of Police) পৰিচালনা কৰে। এখন জিলাক এটা বা তাতোতকৈ অধিক মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে। ইয়াক পুনৰ মৌজা আৰু ব্লকত বিভক্ত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মিজোৰাম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
অণু
thumb|400px|[[ত্ৰিমাত্ৰিক (বাওঁ ফালে আৰু মাজত) আৰু দ্বিমাত্ৰিক (সোঁফালে) ৰূপত টাৰপিনয়ড অণু]]
অণু (ইংৰাজী: Molecule, ) হৈছে বৈদ্যুতিক ভাবে উদাসীন আৰু আয়নিক, সহযোজী ৰাসায়নিক বান্ধনী বা তেনে বান্ধনীৰে বান্ধি ৰখা দুটা বা ততোধিক পৰমাণুৰ সমষ্টি।    অণুবোৰক বৈদ্যুতিক আধানৰ ভিত্তিত আয়নতকৈ পৃথক বুলি দেখুৱাব পাৰি। অৱশ্যে কোৱান্টাম বলবিজ্ঞান, জৈৱ ৰসায়ন, জৈৱিক ৰসায়নত এই নিয়মৰ কিছু শিথিলতা দেখা যায় আৰু যিকোনো দুটা বা ততোধিক পৰমাণুৰ সমষ্টিকেই অণু বোলা হয়।
গেছৰ গতি বিজ্ঞানত অণু শব্দটো প্ৰায়েই যিকোনো গেছীয় কণাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই মতে সম্ভ্ৰান্ত গেছৰ পৰমাণু সমূহ একক আৰু কোনো বান্ধনীৰ দ্বাৰা বান্ধ খায় নথকাৰ পাছতো ইহঁতক অণু বুলি ধৰা হয়।
এটা অণুত একেবিধ ৰাসায়ণিক উপাদান থাকিব পাৰে বা যেনে অক্সিজেন (O2), বা ভিন্ন ভিন্ন উপাদান থাকিব পাৰে যেনে পানী (H2O) । অ-সহযোজী বান্ধনী যেনে হাইড্ৰজেন বান্ধনী বা আয়নিক বান্ধনীৰে বান্ধ সংযুক্ত পৰমাণু বা সংকুলক সাধাৰণতে অণু বোলা নহয়।
পদাৰ্থ গঠনকাৰী অংশ হিচাপে স্বাভাবিকতে সকলো জৈৱিক বস্তুতে অণুৰ অৱস্থিতি দেখা যায়। বায়ুমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ জলভাগৰো অধিকাংশ অণুৱে অধিকাৰ কৰি আছে। পৃথিৱীত থকা আমাৰ চিনাকী সৰহ অংশক গোটা বস্তু পৃথিৱীৰ উপৰিভাগ, মেন্টেল অংশ, আৰু উষ্ণ ক’ৰ অংশ (সকলোতকৈ ভিতৰ ভাগ)ত বহুতো ৰাসায়নিক বান্ধনি দেখিবলৈ পোৱা যায়, কিন্তু ইয়াৰে সকলোবোৰ চিনাক্ত কৰণ কৰিব পৰা অণুৰে গঠিত নহয়। তাৰোপৰি যদিও একক কোষৰ দ্বিমাত্ৰিক সমতলত (যেনে: গ্ৰাফিন) বা ত্ৰিমাত্ৰিক অৱস্থানত ( যেনে: হীৰা,কোৱাৰ্টজ,ছডিয়াম ক্লৰাইড) হোৱা পুনৰাবৃতিৰ ফলতেই আয়নিক স্ফটিক (লৱণ (ৰসায়ন বিজ্ঞান) । লৱণ) আৰু সহযোজী স্ফটিক (জালিকৃত গোটা দ্ৰব্য)ৰ সৃষ্টি হয় ইহঁতৰ ক্ষেত্ৰতো কিন্তু নিৰ্দিষ্ট অণুৰ বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি। একক কোষীয় গঠনৰ পুনৰাবৃতিৰ পৰিঘটনা সৰহ সংখ্যক ধাতবীয় বান্ধনীযুক্ত গোটা দ্ৰব্যত দেখিবলৈ পোৱা যায়, যি এইটো প্ৰমাণ কৰে যে সৰহ সংখ্যক গোটা দ্ৰব্য অণুৰে গঠিত নহয়। চিচা(গ্লাচ)ত কোনো নিৰ্দিষ্ট অণুৰ অৱ্স্থিতি নথকাকৈয়ে পৰমাণু সমূহ ৰাসায়নিক বান্ধোনেৰে বান্ধ খায় থাকে, য’ত স্ফটিকৰ দৰে কোনো একক কোষীয় গঠনৰ পুনৰাবৃতিৰ পৰিঘটনা দেখা নাযায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আণৱিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান
বিলাসীপাৰা
বিলাসীপাৰা (IPA: ˈbɪlɑːsɪˌpɑːrə) (Bilasipara) অসমৰ ধুবুৰী জিলাত অৱস্থিত এখন ঠাই৷
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ভৌগোলিকভাৱে বিলাসীপাৰা 26.23°N, 90.23°W. ত অৱস্থিত৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ২৬ মিটাৰ (৮৫ফুট)
আন্ত:গাথঁনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বিলাসীপাৰাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩১,০৯০ জন ৷ ইয়াৰে ৫১% পুৰুষ আৰু ৪৯% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷
বিলাসীপাৰাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৮% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৪৭% আৰু ৬২%৷
শিক্ষা
বিদ্যালয়- মহাবিদ্যালয়-
ৰাজনীতি
বিলাসীপাৰা ধুবুৰী (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
ঔষধ
ঔষধ হৈছে ৰোগৰ কাৰণ, চিকিৎসা, আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এক প্ৰকাৰৰ দৰৱ।   চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত ঔষধ এটা অতি প্ৰয়োজনীয় অংগ, ঔষধিয় বিজ্ঞানৰ ক্ৰমাগত বিকাশ আৰু ঔষধালয়বোৰৰ যথাৰ্থ পৰিচালনাৰ বাবেও ঔষধ এটা প্ৰয়োজনীয় আহিলা। বিভিন্ন বেমাৰৰ প্ৰতিৰোধ আৰু চিকিৎসাৰ জৰিয়তে সুস্বাস্থ্য বৰ্তাই ৰখা আৰু হেৰুৱা স্বাস্থ্য পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে বিকশিত স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ উপায় হৈছে ঔষধ।
ঔষধবোৰ জীৱচিকিৎসা বিজ্ঞান, জীৱচিকিৎসা অনুসন্ধান, বংশগতি আৰু চিকিৎসা প্ৰযুক্তিত, বিশেষভাৱে ঔষধিয় বা অস্ত্ৰোপচাৰৰ যোগেদি ৰোগৰ কাৰণ, চিকিৎসা, আৰু ৰোগ আৰু আঘাতৰ উপাচাৰৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়।
প্ৰাকবৈজ্ঞানিক ঔষধবোৰক আজিকালি পৰম্পৰাগত ঔষধ আৰু লোক ঔষধ বোলে। এই ঔষধবোৰ সাধাৰণভাৱে অথবা বৈজ্ঞানিক ঔষধৰ সলনি ব্যৱহৃত হয়, সেইবাবে বিকল্প ঔষধ বুলিও কোৱা হয়।
ঔষধৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ঔষধৰ বিকাশ অতি জটিল তথা খৰচী কাৰ্য, এই কাৰ্যবোৰ ঔষধ প্ৰতিষ্ঠান, বিজ্ঞানী, আৰু চৰকাৰে সম্পাদন কৰে। কোনবোৰ ঔষধ বজাৰত বিক্ৰী কৰিব পাৰি, কেনেকৈ বিক্ৰী কৰিব আৰু ঔষধৰ মূল্য আদি চৰকাৰে পৰিচালনা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
ঔষধ কোৰ পৰা কেনেকৈ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
গগনচন্দ্ৰ অধিকাৰী
গগনচন্দ্ৰ অধিকাৰী (Gagan Chandra Adhikari জন্ম: ১ জুন ১৯৪১ – মৃত্যু: ৩০ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। তেওঁ অসমীয়া ভাষাৰ শিশু সাহিত্যিক হিচাপে বিখ্যাত।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪১ চনৰ ১ জুন তাৰিখে ছয়গাঁৱৰ কাৱৈমাৰী সত্ৰত গগনচন্দ্ৰ অধিকাৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ পূৰ্ণচন্দ্ৰ অধিকাৰী আৰু মাতৃ উদামিনী অধিকাৰী। ছাত্ৰ হিচাপে গগণচন্দ্ৰ অধিকাৰী সৰুৰেপৰাই মেধাৱী আছিল। ১৯৪৬ চনত ছয়গাঁও চৰকাৰী মজলীয়া স্কুলৰ নিম্ন প্ৰাথমিকত নাম ভৰ্তি কৰে। হেডপণ্ডিত প্ৰকাশচন্দ্ৰ বৰুৱাই তেওঁৰ মেধাৰ প্ৰমাণ পাই ‘ক’ মানৰ সলনি খ’ মানত নাম লগাই দিছিল। ১৯৫৭ চনত ছয়গাঁও হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত কলেজীয়া জীৱনৰ পাতনি মেলে। আই এছ চি পাছ কৰি ১৯৬২ চনত বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ অৰ্থনীতিত অনাৰ্চসহ বি. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। চাকৰি জীৱনৰ মাজতে প্ৰাইভেটকৈ তেওঁ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ প্ৰথমে জীৱন বীমা নিগমত চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত তেওঁ অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ সহকাৰী নিয়োগ বিষয়া ৰূপে অসম চৰকাৰৰ চাকৰিত যোগদান কৰে। শেষত অসম চৰকাৰৰ নিয়োগ বিভাগৰ যুটীয়া সঞ্চালকৰ পদৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া হিচাপে ১৯৯৯ চনৰ মে' মাহৰ ৩১ তাৰিখে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
সাহিত্য চৰ্চা আৰু সাহিত্যৰাজি
চতুৰ্থ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে সাপ্তাহিক কাকত ‘সাদিনীয়া অসমীয়া'ত প্ৰকাশিত হৈছিল তেওঁৰ প্ৰথমটো পদ্য ‘মিনতি'। 'পখিলী বাইদেউলৈ চিঠি’ দ্বিতীয় পদ্য। গৌৰীকান্ত তালুকদাৰ সম্পাদিত শিশু আলোচনী 'দীপক'ত আৰু 'অসম বাণী'ৰ মইনা পাৰিজাত চৰাৰ পাছত প্ৰায় সকলো আলোচনীতে তেওঁ শিশু সাহিত্যৰ নিয়মীয়া লেখক হৈ অসমীয়া শিশু সাহিত্যৰ জগতলৈ অৱদান আগবঢ়ায়। অদ্যাপি শিশু সাহিত্য জগতলৈ মূল্যৱন বৰঙনিৰ আগবঢ়াই থকা অধিকাৰীৰ সৰহসংখ্যক ৰচনাই বিভিন্ন কাকত-আলোচনীৰ পাতত সিঁচৰতি হৈ আছে। কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশিত তেখেতৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য শিশু সাহিত্যসমূহ হ’ল: তদুপৰি তেওঁ 'মাখন মামাৰ সাধু' (নৱেম্বৰ ২০০২) শীৰ্ষক সাধু কথাৰ পুথি আৰু 'মনোৰম খবৰৰ পেৰা' (ডিচেম্বৰ ১৯৯৫) শীৰ্ষক শিশু উপযোগী প্ৰবন্ধ সংকলন ৰচনা কৰিছে। তদুপৰি ২০০৩ চনত 'নৱকান্ত বৰুৱাৰ শিশু সাহিত্য সমগ্ৰ' (প্ৰথম খণ্ড) তেওঁ সম্পাদনা কৰি উলিয়ায়।
ৰাজহুৱা জীৱন
অধিকাৰী ৰাজহুৱা আৰু সামাজিক কাম-কাজৰ লগতো জড়িত। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সহকাৰী সাধাৰণ সম্পাদক (১৯৮৪-৮৬), ‘গুৱাহাটী নাইট জুনিয়ৰ কলেজ’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি, ‘উত্তৰণ সাহিত্য আলোচনা চক্ৰ'ৰ সভাপতি, শিশু আৰু কিশোৰ আলোচনী 'মুকুতা' (অসম চৰকাৰ, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ দ্বাৰা প্ৰকাশিত) –ৰ উপদেষ্টা সম্পাদক, ছয়গাঁৱৰ 'শ্ৰীশ্ৰীঈশ্বৰ কৈমাৰী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ, নতুন দৈনিক’ (সম্পা. চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া) আৰু ‘অভিমত’ (সম্পা. লক্ষ্মীনন্দন বৰা) কাকতৰ শিশুপৃষ্ঠাৰ সম্পাদক, 'জোনাক'ৰ সম্পাদক, অসম সাহিত্য সভাৰ আজীৱন সভ্য, গুৱাহাটী সত্ৰ মহাসভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ছয়গাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল।
মৃত্যু
অসমীয়া ভাষাৰ শিশু সাহিত্যিক গগনচন্দ্ৰ অধিকাৰীৰ মৃত্যু ২০২০ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৯ বছৰ।
সহায়ক গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
দধীচি
দধীচি (বা দধ্যাংশ বা দধ্যাঙ্গ) প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৌৰাণিক আখ্যানৰ এগৰাকী ঋষি। ঋষি দধীচি আত্মবলিদান আৰু আত্মোৎসৰ্গৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ। পুৰাণ বৰ্ণিত কাহিনী অনুসৰি ঋষি দধীচিয়ে নিজৰ দেহ ত্যাগ কৰি দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ অস্ত্ৰ বজ্ৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ সহায় কৰিছিল। স্বৰ্গ অধিকাৰ কৰি দেৱতাসকলক স্বৰ্গৰ পৰা বহিস্কৃত কৰা বৃত্ৰ নামৰ অসুৰক বধ কৰিবলৈ দেৱতাসকলক এক শক্তিশালী অস্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। সেই সময়ত ঋষি দধীচিয়ে নিজৰ দেহদান কৰি দেৱতাসকলক সহায় কৰিছিল বুলি জনা যায়।
দধীচি বা দধ্যাংশ সংস্কৃতৰ দধ্য(দৈ) আৰু অংশ(ভাগ) শব্দ মিলিত হৈ সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল ‘যাৰ দেহে দৈৰ পৰা শক্তি আহৰণ কৰিছে’। ঋষি দধীচিৰ নামটো দধ্যাঙ্গ বা দধ্যাংশ শব্দৰ পৰা আহিছে বুলি বিখ্যাত সংস্কৃত পণ্ডিত পানিনিয়ে তেওঁৰ অস্ত্যাধ্যায়ী গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে।
ঋষি দধীচি শিৱভক্ত হিচাপে প্ৰখ্যাত। শিৱ আৰু শক্তি(সতী)ৰ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত, শিৱ কিছুদিন অৰণ্যত বাস কৰিছিল বুলি জনা যায়। ঋষি হিচাপে শিৱ বনত আবিৰ্ভাৱ হোৱা দিনটোকে বাৰ্ষিক মহা শিৱৰাত্ৰি হিচাপে উদযাপন কৰা হয়। বনত থকা কালছোৱাত দধীচি আদি ঋষিগণে মহাদেৱৰ আৰাধনা কৰাৰ কথা পুৰাণত উল্লেখ পোৱা যায়।
ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি ঋষি দধীচি ‘অথৰ্বন মুনি’ আৰু তেওঁৰ পত্নী ‘চিত্তি’ৰ পুত্ৰ। ঋষি অথৰ্বনক হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰ চাৰিবেদৰ অন্যতম অথৰ্ব বেদৰ ৰচয়িতা হিচাপে জনা যায়। তেওঁৰ পত্নী চিত্তি ঋষি ‘কৰ্দম’ৰ পুত্ৰী আছিল। ঋষি দধীচিৰ পত্নীৰ নাম স্বৰ্চা আৰু পুত্ৰ পিপ্পালাড়া। ঋষি পিপ্পালাড়া প্ৰশ্ন উপনিষদৰ ৰচয়িতা হিচাপে জনা যায়। দধীচিয়ে মুনিয়ে নৈমিশাৰণ্যৰ মিশ্ৰিখ নামে ঠাইত নিজৰ আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। বৰ্তমান এই ঠাই উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত অৱস্থিত। বৰ্তমান ৰাজস্থান ৰাজ্যত প্ৰধানকৈ বসবাস কৰা দধীচ ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল ঋষি দধীচিৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে।
মেৰী শ্বেলী
মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলী (Mary Wollstonecraft Shelley) হৈছে উনবিংশ শতিকাৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ইংৰাজ সাহিত্যিক। তেওঁ একাধাৰে এজন ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, জীৱনীকাৰ আৰু ভ্ৰমণকাহিনী লেখিকা। ১৭৯৭ চনৰ ৩০ আগষ্টত লণ্ডনত মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল দাৰ্শনিক উইলিয়াম গডউইন আৰু মাক মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট সেই সময়ৰ এগৰাকী নাৰীবাদী চিন্তাৰ মহিলা আৰু লেখিকা আছিল। তেওঁ প্ৰখ্যাত ইংৰাজ কবি পাৰ্ছি বাইশ্ব শ্বেলী (Percy Bysshe Shelley)-ৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৭৯৭ চনৰ ৩০ আগষ্টত লণ্ডনৰ চমাৰছ চহৰত মেৰী শ্বেলী জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ উইলিয়াম গদউইন এজন ৰাজনীতিবিধ আৰু দাশনিৰ্ক আছিল মাতৃ মেৰী উৱলষ্টন এগৰাকী দাশনিৰ্কৰ লগতে নাৰীবাদী কামৰ লগত জড়িত আছিল। তেখেতে ১৮১৬ চনত ৰোমাণ্টিক কবি আৰু দাৰ্শনিক প্ৰচী বিচ শ্বেলীৰ লগত বিয়াত বহিছিল।
মৃত্যু
১৮৫১ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত লণ্ডনত মেৰী শ্বেলীৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
অবুজ বেদনা (চলচ্চিত্ৰ)
অবুজ বেদনা (Abuj Bedana) ১৯৯৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, গুণসিন্ধু হাজৰিকা পৰিচালিত এখন ৰঙীন শিশু কথাছবি। এইখন অসমীয়া চিনেমা বছৰটোৰ শেষত ডিচেম্বৰ মাহত ছবি ঘৰত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। অবুজ বেদনা পৰিচালকগৰাকীৰ পৰিচালিত একমাত্ৰ কথাছবি। মহাবাহু চিনে এণ্টাৰপ্ৰাইজেছৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে বিপুল বৰুৱাই। সংগীত দিলীপ শৰ্মাৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শিশু চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
সম্ৰাট অশোক
অশোক মৌৰ্য্য(৩০৪-২৩২ খ্ৰীষ্টপুৰ্ব) এজন প্ৰাচীন ভাৰতৰ মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ এজন শাসক আছিল। তেওঁক অশোক বা মহামতি অশোক হিচাপেও জনা যায়। ভাৰতৰ এজন অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শাসক হিচাপে প্ৰসিদ্ধ সম্ৰাট অশোকে ২৬৯-২৩২ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈ প্ৰায় সমগ্ৰ ভাৰত উপমহাদেশতে শাসন কৰিছিল। তেওঁ সামৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰৰ জৰিয়তে বৰ্তমানৰ ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায়বোৰ ঠাই নিজৰ অধীনলৈ আনিছিল। তেওঁৰ সাম্ৰাজ্য প্ৰাচীন খোৰাচান, চিস্তান, বেলুচিস্তান ৰ পৰা আফগানিস্তানৰ হিন্দুকুশ পৰ্বতমালা হৈ পূবে বৰ্তমানৰ অসম আৰু বাংলাদেশলৈ বিস্তৃত আছিল, দক্ষিণে উত্তৰ কেৰালা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশলৈ আছিল। তক্ষশীলা, উজ্জয়িনী আৰু পাটলিপুত্ৰ নামৰ তেওঁৰ সাম্ৰাজ্যৰ তিনিখন ৰাজধানী আছিল।
শ্ৰেণী:মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য