cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বায়ু প্ৰদূষণ
বায়ু প্ৰদূষণ(Air pollution) হৈছে বায়ুমণ্ডলত পদাৰ্থৰ উপস্থিতিৰ ফলত বায়ু দূষিত হোৱা যি মানুহ আৰু অন্যান্য জীৱৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক, বা জলবায়ু বা সামগ্ৰীৰ ক্ষতি কৰে।<ref name="গ্ৰন্থ ১" বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বায়ু প্ৰদূষক আছে, যেনে গেছ (এমোনিয়া, কাৰ্বন মনোক্সাইড, ছালফাৰ ডাই অক্সাইড, নাইট্ৰাছ অক্সাইড, মিথেন, কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু ক্লোৰোফ্লুৰোকাৰ্বন), কণিকা (জৈৱিক আৰু অজৈৱ দুয়োটা), আৰু জৈৱিক অণু। বায়ু প্ৰদূষণৰ ফলত মানুহৰ ৰোগ, এলাৰ্জি আৰু আনকি মৃত্যু হ'ব পাৰে; ই আন জীৱিত জীৱ যেনে জীৱ-জন্তু আৰু খাদ্য শস্যৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে, আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ (উদাহৰণ স্বৰূপে, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, অ'জোন হ্ৰাস বা বাসস্থানৰ অৱক্ষয়) বা নিৰ্মিত পৰিৱেশ (উদাহৰণ স্বৰূপে, এচিড বৰষুণ) ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিব পাৰে। মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা দুয়োটাৰ ফলত বায়ু প্ৰদূষণ হ'ব পাৰে।
বায়ু প্ৰদূষণৰ কাৰক
বায়ু কেনেদৰে প্ৰদূষিত হয়?
জীৱাশ্ম ইন্ধন, কাঠ আৰু আমি জ্বলোৱা অন্যান্য বস্তুবোৰে কাৰ্বনৰ অক্সাইড প্ৰস্তুত কৰে যি বায়ুমণ্ডলত মুকলি হৈ যায়। আগতে বহুসংখ্যক গছ থাকে যিয়ে আমি উশাহ লোৱা বায়ু সহজে ফিল্টাৰ কৰিব পাৰে।
কিন্তু ভূমিৰ চাহিদা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে, মানুহে গছ কাটিবলৈ আৰম্ভ কৰে যাৰ ফলত বনধ্বংস হয়। এইটোৱে অৱশেষত গছৰ ফিল্টাৰিং ক্ষমতা হ্ৰাস কৰিছিল।
তদুপৰি, যোৱা কেইটামান দশকত জীৱাশ্ম ইন্ধন জ্বলোৱা বাহনৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছিল যি বায়ুত প্ৰদূষকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিছিল।
নগৰীকৰণ
সঘনে গঢ়ি উঠা নগৰবোৰ বায়ু প্ৰদূষণৰ এক মুখ্যকাৰক। নগৰ সমূহৰ গৃহ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন আচবাব যেনে – ইটা,বালি,চিমেণ্ট আদিৰপৰা দূষিত ৰেডন গেছৰ উৎপত্তি হয়। নগৰ অঞ্চলত যিহেতু কল-কাৰখানা,যানবাহন আদিৰ ব্যৱহাৰ বেছি,সেই কাৰণেই এই অঞ্চলবোৰৰ বায়ুমণ্ডলত ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইডৰ(SO2)গাঢ়তা বে্ছি হয়। পৃথিৱীত বছৰি প্ৰায় ৩৩৮নিযুত টন দূষিত আৱৰ্জনা নগৰ বিলাকত সৃষ্টি হব ধৰিছে। স্তূপীকৃত আৱৰ্জনা আৰু নগৰ অঞ্চলৰ নৰ্দমা আৱৰ্জনাত থকা জৈৱ পদাৰ্থৰ পচনক্ৰিয়াত হাইড্ৰ’জেন চালফাইড(H2S)গেছ উৎপন্ন হয়। জাৰণৰ সহায়ত অক্সিজেন যুক্ত হৈ ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইডৰ সৃষ্টি হয়। কেতিয়াবা (H2S)গেছ নিৰ্গত হৈ বায়ুমণ্ডলত থকা পানীৰ বাষ্পৰ লগত লগলাগি ছালফিউৰিক এচিডলৈ (H2SO4)পৰিৱৰ্ত্তিত হয় আৰু এচিড বৰষুণ হৈ তললৈ নামি আহে। এই এচিড বৰষুণে গছ-গছনিৰ লগতে আমাৰ ঘৰ-দুৱাৰ আদিৰো বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰে। বন ধ্বংসৰ ফলত গছ গছনিৰ পৰিমাণ দিনে হ্ৰাস পাইছে। গছ-গছনিৰ অভাৱত বায়ুমণ্ডলত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ যথেষ্ট কমি গৈছে আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ পৰিমাণ দিনে দিনে বৃদ্ধি পাই আহিছে। ইয়াৰ ফলত পৃথিৱীৰ গোলকীয় উষ্ণতা দিনে দিনে বৃদ্ধি পাইছে আৰু ইয়ে এদিন সমগ্ৰ জীৱকুল ধ্বংসৰ কাৰণ হ'বলৈ আগবাঢ়িছে।
উদ্যোগিক প্ৰদূষণ কাৰক
নানা ধৰণৰ কল-কাৰখানা বায়ু প্ৰদূষণৰ প্ৰধান উৎস। এই উদ্যোগসমূহৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা কাৰ্বন মনক্সাইড (CO),কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড (CO2),ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইড (SO2),হাইড্ৰ’জেন ছালফাইড (H2S)আৰু হাইড্ৰ’কাৰ্বন আদি গেছে বায়ু প্ৰদূষিত কৰে। কিছুমান ৰাসায়নিক উদ্যোগে হাইড্ৰক্লৰিক এচিড,ক্লৰিন,ফ্লৰিন,নাইট্ৰ’জেন অক্সাইড,দস্তা,সীহ,আৰ্ছেনিক,তাম,ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইড,কাৰ্বন-মনক্সাইড আদি প্ৰদূষণ কাৰক নিৰ্গত কৰে। এই সকলোবোৰৰ উপৰিও সূৰ্যৰ পৰা অহা অতি বেঙুনীয়া ৰশ্মিৰ প্ৰভাৱত বায়ুমণ্ডলত থকা হাইড্ৰকাৰ্বন তথা নাইট্ৰজেন অক্সাইডে পেৰক্সি এচিটাইল নাইট্ৰেট (PAN)আৰু অজ'ন (O3) সৃষ্টি কৰি বায়ুমণ্ডলক মাৰাত্মকভাৱে দূষিত কৰা এক ধোঁৱাৰ সৃষ্টি কৰে।
যান-বাহনে সৃষ্টি কৰা প্ৰদূষক
নানা ধৰণৰ যান-বাহনৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বায়ু প্ৰদূষণৰ বাবে শতকৰা ৬০ভাগ দায়ী। এই ধোঁৱাত কাৰ্বন-মন’ক্সাইড,কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড,নাইট্ৰজেন অক্সাইড আৰু হাইড্ৰকাৰ্বন থাকে। প্ৰতি গেলন পেট্ৰলৰ দহনৰ ফলত ৩পাউণ্ড কাৰ্বন-মন’ক্সাইড আৰু ১৫পাউণ্ড নাইট্ৰজেন অক্সাইড সৃষ্টি হয় আৰু এইবোৰে ৪,০০,০০০ – ২০,০০,০০০ C.C বায়ু দূষিত কৰিব পাৰে। তদুপৰি যান-বাহনৰ ধোঁৱাৰ লগত লীড অক্সাইড নিৰ্গত হয়। পেট্ৰলৰ ক্ষমতা বঢ়াবৰ বাবে প্ৰতি লিটাৰ পেট্ৰলৰ লগত ৪গ্ৰাম পৰ্যন্ত লীড (সীহ)মিহলাই দিয়ে। এই সীহ দেহৰ বাবে ক্ষতিকাৰক। উশাহৰ লগত নাইবা খাদ্য বস্তুৰ সহায়ত এই সীহ মানুহৰ শৰীৰত প্ৰবেশ কৰে। সীহৰ মাত্ৰা প্ৰতি ১০০মি.লি.তেজত ২০ ug হ’লে বিষক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়।
ইন্ধনৰ দহন
ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা কয়লা,গোবৰ,খৰি,কেৰাচিন ইত্যাদিৰ অসম্পূৰ্ণ দহনৰ ফলত কাৰ্বন মনক্সাইড আদি দূষিত গেছৰ সৃষ্টি হয়। কয়লাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ছালফাৰ থাকে আৰু দহনৰ ফলত ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইড হিচাপে বায়ুমণ্ডললৈ নিৰ্গমন হৈ বায়ুক দূষিত কৰে।
কৃষিকাৰ্যৰপৰা প্ৰদূষণ
জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ লগে লগে অধিক উৎপাদন লাভৰ বাবে কৃষিকাৰ্যত নানা ধৰণৰ ৰাসায়নিক সাৰ,কীটনাশক দৰৱ আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কীটনাশক তথা আগাছানাশক দৰৱ আদিৰপৰা অৰ্গেনিক ফছফেট, ক্লৰিনযুক্ত হাইড্ৰ’কাৰ্বন আৰ্ছেনিক, সীহ আদি ওলাই বায়ুৰ লগত মিহলি হৈ বায়ু দূষিত কৰে।
তেজষ্ক্ৰিয় আৰু আন পদাৰ্থ কণা প্ৰদূষক
নানা ধৰণৰ বিস্ফোৰক আৰু আণবিক চুলাৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত কিছুমান পদাৰ্থ ধূলিকণা ৰূপে বায়ুমণ্ডলত সৃষ্টি হয় আৰু তেজষ্ক্ৰিয় ৰশ্মি যেনে α,β,γ আদি প্ৰক্ষেপণ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও আন কিছুমান পদাৰ্থ বায়ুমণ্ডলত জলীয় আৰু কঠিন এই দুই অৱস্থাতে ভাঁহি থাকে। এই পদাৰ্থবোৰত কেডমিয়াম, ক্ৰ'মিয়াম, ভানাডিয়াম ইত্যাদি বিষাক্ত ধাতু মিশ্ৰিত হৈ থাকে।
মৌতম
মৌতম হৈছে ২০১১ চনত প্ৰকাশিত এখন গ্ৰন্থ। লিখক মৃণাল তালুকদাৰে একেলগে বুৰঞ্জী আৰু ভ্ৰমণৰ বিৱৰণৰ যোগেদি গ্ৰন্থখনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ উগ্ৰপন্থীসকলৰ উদ্দেশ্য, সমস্যা, চৰকাৰৰ সৈতে শান্তি স্থাপন আদি বিষয় সমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰিছে। সেয়ে লিখকে এই গ্ৰন্থখনক উপন্যাসৰ সলনি বুৰঞ্জী বুলিহে উল্লেখ কৰিছে। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। বাৰ্টিল লিণ্টাৰ আৰু নিৰ্মল নিবেদনৰ ৭০ আৰু ৮০ দশকৰ বিভিন্ন প্ৰতিবেদনৰ পৰা এই কিতাপখন লিখি উলিওৱা হৈছে।
বায়ু প্ৰদূষণ
আন প্ৰাণীৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
কল-কাৰখানাৰ ওচৰত বাস কৰা প্ৰাণীবোৰৰ ফ্লৰিন সেৱনৰ বাবে ফ্ল’ৰছিছ ৰোগ হয়। প্ৰদূষিত বায়ু পানীৰ লগত মিহলি হৈ নদ-নদী, খাল, বিল, পুখুৰী, হ্ৰদ আনকি সাগৰৰ পানীৰো আম্লিকতা বৃদ্ধি কৰে। ফলত এই পানীত বাস কৰা জলজ প্ৰাণীবোৰৰ বেয়াকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়।
জলবায়ুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
বায়ুমণ্ডলত কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ পৰিমাণ বাঢ়ি গলে সূৰ্য্যৰ পৰা বিকিৰিত ৰশ্মি কুঁৱলী আৰু কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ তৰপ ভেদ কৰি ওলাই যাব নোৱাৰে। ফলত পৰিবেশৰ উষ্ণতা বাঢ়ে। ইয়াক সেউজ গৃহ প্ৰভাৱ বোলে। ইতিমধ্যে যোৱা ১০০ বছৰৰ ভিতৰত পৃথিৱীৰ উষ্ণতা প্ৰায় ০.৫° বাঢ়িছে। প্ৰত্যেক বছৰে কল-কাৰখানাবোৰৰ পৰা প্ৰায় ৬০০০ নিযুত টন CO2 বায়ুমণ্ডলত সৃষ্টি হৈ আছে।
মৌতম
আগকথা
সাংবাদিক মৃণাল তালুকদাৰে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ কথা ইয়াৰ উগ্ৰপন্থীসকলৰ কথাৰে জানিব বিচাৰিছিল। তাকেই চেষ্টা কৰি তেওঁ প্ৰায় বিশ বছৰ কাল উত্তৰ-পূবৰ নানা প্ৰান্তত ঘূৰি ফুৰিছিল। ৰুক্মিণী কালিমাসী নামৰ এগৰাকী আমেৰিকাৰ যুৱতীয়ে এই কাৰ্যত সহায় কৰিছিল।
বায়ু প্ৰদূষণ
জলবায়ুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
উদ্যোগ সমূহৰ পৰা ওলোৱা ধোৱা আৰু এচিড বৰষুণে পকীঘৰ অট্টালিকাবোৰৰ গৃহ নিৰ্মাণ সামগ্ৰীসমূহৰ অৱক্ষয় ঘটায় আৰু সৌন্দৰ্য্যহীন হৈ পৰে।
মৌতম
অধ্যায়
সমগ্ৰ কাহিনীৰাজীক সৰ্বমুঠ ২৭ টা ভাগত (শেষ কথা বাদ দি) বিভক্ত কৰিছে লেখকে। ভাগসমূহ হ’ল -
বায়ু প্ৰদূষণ
বায়ু প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ উপায়
বৰ্তমান আধুনিক যুগত বায়ু প্ৰদূষণ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইকিয়া কৰাটো সম্ভৱ নহয় যদিও কিছুমান পদ্ধতিৰ দ্বাৰা ইয়াৰ প্ৰভাৱ নিম্নতম কৰিব পৰা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰদূষণ
মৌতম
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ (Keynesian cross) সমষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ পাঠদানত সঘনে ব্যৱহৃত এক চিত্ৰ। এই চিত্ৰত ব্ৰিটিছ অৰ্থনীতিবিদ জন মেইনাৰ্ড কেইন্সে ১৯৩৬ চনত এ জেনেৰেল থিয়'ৰি অৱ এম্প্লয়মেণ্ট, ইণ্টাৰেষ্ট এণ্ড মানিত আগবঢ়োৱা তত্ত্বৰ সাৰ প্ৰতিফলিত। এই চিত্ৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অৰ্থনীতিবিদ পল ছেমুৱেলছনে নিজৰ গ্ৰন্থ ইকনমিক্স: এন ইণ্ট্ৰডাক্টৰি এনেলিচিচত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কেইন্সৰ তত্ত্বৰ পৰিচয় পাঠকৰ সৈতে কৰাবলৈ। চিত্ৰখনত Y অক্ষত কোনো অৰ্থনীতিৰ সামগ্ৰিক (প্ৰত্যাশিত) চাহিদা/ খৰচ (AD) আৰু X অক্ষত অৰ্থনীতিখনৰ মুঠ আয় (Y) প্ৰদৰ্শিত কৰা হয় ।
চিত্ৰখনত ৪৫ ডিগ্ৰীৰ ৰেখাই সেই বিন্দুসমূহ দৰ্শাই য'ত X আৰু Y অক্ষৰ মূল্য সমান। সেয়ে, যি বিন্দুত AD আৰু ৪৫ ডিগ্ৰীৰ ৰেখাডালৰ মিলন হয়, সেই বিন্দুত সামগ্ৰিক (প্ৰত্যাশিত) চাহিদা আৰু মুঠ আয় সমান হয়। এই বিন্দুতে অৰ্থনীতিয়ে ভাৰসাম্য লাভ কৰে।
সামগ্ৰিক প্ৰত্যাশিত খৰচ
যদি অৰ্থনীতিত চাৰিটা খণ্ড আছে- পৰিয়াল, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰ আৰু বাহ্যিক খণ্ড (অৰ্থনীতিৰ বাহিৰৰ), তেন্তে সামগ্ৰিক প্ৰত্যাশিত খৰচৰ উৎস চাৰিটা। কেইন্সিয়ান ক্ৰছৰ এই অতিকৈ সৰলিকৃত আৰ্হিত, প্ৰত্যেক খণ্ডৰেই গুণাগুণ সহজ সম্বন্ধৰে চালিত বুলি ধৰি লোৱা হয়। আৰ্হিটোৰ ব্যৱহাৰত, কিছু ধাৰণা প্ৰশ্ন নকৰাকৈ মানি লোৱা হয়, যি ধাৰণা সকলো সময়ত সঁচা নহ'বও পাৰে। পিচে কেইন্সে যুক্তি দাঙি ধৰিছিল, যে ইয়াৰ কিছু কিছু ধাৰণা, তেতিয়া বাস্তৱত দেখা যায়, যেতিয়া আমি খুব কম সময়ৰ বাবে কোনো অৰ্থনীতিক পৰ্যবেক্ষণ কৰোঁ । এনে কিছু ধাৰণা হ'ল- অৰ্থনীতিৰ মূল্যৰ দৰৰ স্তৰ সলনি নহয় (মূদ্ৰাস্ফীতি নহয়), বিনিয়োগৰ মাত্ৰা সলনি নহয়, চৰকাৰী খৰচৰ মাত্ৰা সলনি নহয় আৰু ৰপ্তানি-আমদানিৰ স্তৰো সলনি নহয়। এনে অৱস্থাত, কেৱল আয় আৰু উপভোগৰ স্তৰহে সলনি হ'ব পাৰে। এই ধাৰণাসমূহ মনত ৰাখি, তলত দিয়া সমীকৰণে ADক নিৰূপণ কৰে-
ওপৰৰ সমীকৰণত AD হ'ল মুঠ উপভোগ খৰচ (C(YD)), মুঠ বিনিয়োগ খৰচ (\bar I), চৰকাৰৰ খৰচ (\bar G) আৰু ৰপ্তানি আৰু আমদানিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য (NX=X-M)ৰ যোগফল।
উপভোগ খৰচ
কেইন্সৰ এই আৰ্হিত, বৰ্তমানৰ উপভোগৰ খৰচ নিৰ্ণয় কৰে বৰ্তমানৰ নিষ্পত্তি কৰিব পৰা আয়ে, অৰ্থাৎ, চৰকাৰক কৰ আদায় দিয়াৰ পাছত ব্যক্তিগত খৰচৰ বাবে উপলব্ধ আয় YD। যদি চৰকাৰে সকলোৰে পৰা এক নিশ্চিত পৰিমাণৰ কৰ দাবী কৰে, তেন্তে YD=Y-T আৰু যদি চৰকাৰে মুঠ আয়ৰ অনুপাত হিচাপে কৰ দাবী কৰে তেন্তে YD=(1-t)Y, য'ত T আৰু t ক্ৰমে মুঠ কৰৰ স্তৰ আৰু কৰৰ দৰ। ঠিক তেনেদৰেই, অন্যান্য ৰূপত কৰ দাবী কৰিলে YDৰ ৰূপ পৃথক হ'ব। এই প্ৰবন্ধত আমি YDক কোনো বিশেষ ফলনৰ ৰূপ দান নকৰি, কেৱল এই কথা মনত ৰাখিম যে ই মুঠ আয় আৰু মুঠ কৰৰ স্তৰৰ ফলন- YD=f(Y, T)। সেয়েহে, মুঠ উপভোগ খৰচ, Cকো Y আৰু Tৰ ফলন গণ্য কৰিব পৰা যায়।
উপভোগ ফলন C(YD)ৰ কিছু বিশেষ গুণ আছে। সাধাৰণতে, উপভোগ ফলনে এই চৰ্ত পূৰ্ণ কৰে-C(0)>0 আৰু । অৰ্থাৎ, যদি উপলব্ধ আয় ০ও হয়, তথাপিও অৰ্থনীতিত মুঠ উপভোগ ০ নহয়, যোগাত্মক হয়। কাৰণ আয় নাথাকিলেও, অৰ্থনীতিৰ মানুহবোৰে খাদ্য আৰু পানীৰ দৰে আৱশ্যকীয় পণ্যত খৰচ কৰিবই, হয়টো পূৰ্বৰ জমা ধন ব্যৱহাৰ কৰি। দ্বিতীয়তে, উপলব্ধ আয় বৃদ্ধি পালে, উপভোগ খৰচো বৃদ্ধি পাব, কাৰণ অধিক আয়ে মানুহক নতুন বস্তু উপভোগ কৰিবলৈ আৰু পুৰণি বস্তু অধিক উপভোগ কৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। শেষত, আয় যিমান বৃদ্ধি হয়, উপভোগৰ খৰচ সিমান বৃদ্ধি নহয়। কাৰণ আয় বৃদ্ধি হ'লে, মানুহে অতিৰিক্তকৈ লাভ কৰা আয়ৰ এটি অংশ সঞ্চয়ো কৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে, খৰচ কৰিবলৈ উপলব্ধ আয় ৫০০ টকা হ'লে, মানুহে ৪০০ টকা উপভোগত খৰচ কৰিব আৰু ১০০ টকা সঞ্চয় কৰিব। যদি তেওঁলোকক অতিৰিক্ত ১০০ টকা দিয়া হয়, তেন্তে সেই অতিৰিক্ত ১০০ টকাৰ তেওঁলোকে সমগ্ৰ ১০০ টকাই উপোভোগৰ বাবে খৰচ নকৰে, তাৰেই হয়টো ৮০ টকা খৰচ কৰি ২০ টকা সাঁচিব। সেয়ে, আয় ১০০ টকা বৃদ্ধি পোৱাত উপভোগ খৰচ ৮০ টকাহে বৃদ্ধি পাব।
কেইন্সে তৰ্ক কৰাৰ দৰেই, বাস্তৱত অৰ্থনীতিত উপভোগৰ খৰচৰ এনে ব্যৱহাৰ দেখা গৈছে, যেতিয়া কোনো এক বিশেষ সময়তে, ভিন্ন আয়ৰ লোকক তুলনা কৰা হয়। পিচে একে সময়তে ভিন্ন লোকক তুলনা নকৰি যেতিয়া অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় আৰু উপভোগক ভিন্ন সময়ত তুলনা কৰা হ'ল, এই সম্বন্ধ বাস্তৱত দেখা নগ'ল। কেইন্সৰ এই আৰ্হি অৰ্থনীতিৰ হ্ৰস্ব-ম্যাদী আৰ্হি- অৰ্থাৎ কোনো অৰ্থনীতিক কম সময়ৰ বাবে পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে কেইন্সে দৰ্শোৱা ব্যৱহাৰ দেখা পোৱা যায়। দীৰ্ঘ কাল পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে কেইন্সৰ তত্ত্ব ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নাযায়, অন্য নব্য-ধ্ৰুপদী অৰ্থনীতিৰ তত্ত্ব ব্যৰহাৰ কৰি অৰ্থনীতিৰ দীৰ্ঘ-ম্যাদৰ ব্যৱহাৰ বুজিব পৰা যায়।
কেইন্সৰ উপভোগ ফলনক এনেদৰে লিখিব পৰা যায় -
C=C(YD) বা
C=C(Y, T)
বিনিয়োগৰ খৰচ, চৰকাৰৰ খৰচ আৰু ৰপ্তানি-আমদানি
এই অতিকৈ সৰলীকৃত আৰ্হিত, বিনিয়োগ, চৰকাৰৰ খৰচ আৰু ৰপ্তানি-আমদানিক ধ্ৰুৱক গণ্য কৰা হৈছে-
I= \bar I
G = \bar G
এই ধাৰণাসমূহ এই বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে যিহেতু এই কেইন্স ক্ৰছৰ আৰ্হি অৰ্থনীতিৰ এক বিশেষ দিশৰ ছবি দৰ্শাবলৈহে ব্যৱহৃত, সমগ্ৰ অৰ্থনীতিৰ ভিন্ন অংশৰ পূৰ্ণ ছবি দৰ্শাবলৈ নহয়। সেয়ে বিনিয়োগ, চৰকাৰৰ খৰচ, ৰপ্তানি আৰু আমদানিৰ ব্যৱহাৰ ইয়াত আলোচনা কৰা নহয়।
ভূমিধৰ বৰ্মন
ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মন (Dr. Bhumidhar Barman; ১২ অক্টোবৰ, ১৯৩১ – ১৮ এপ্ৰিল, ২০২১) হৈছে অসমৰ এজন ৰাজনীতিবিদ তথা অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন উল্লেখযোগ্য ৰাজনীতিক আছিল। তেওঁ ১৯৯৬ চনৰ ২২ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৯৬ চনৰ ১৪ মে’লৈ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত আছিল। তেওঁ অসম বিধানসভালৈ সাতবাৰকৈ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৬৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৩১ চনৰ ১২ অক্টোবৰত ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মনৰ নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰ গাঁৱত জন্ম হয়। পিতৃৰ নাম আছিল ভকতৰাম বৰ্মন আৰু মাতৃৰ নাম আছিল মঠোপ্ৰিয়া বৰ্মন। ভকতৰাম বৰ্মন এজন প্ৰখ্যাত ব্যৱসায়ী আছিল। ভকতৰাম বৰ্মনৰ পাঁচটা সন্তান আছিল তিনিজন পুত্ৰ আৰু দুজনী কন্যা। পিতৃ-মাতৃৰ আটাইতকৈ কণিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মন।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
ভাৰসাম্য
ধৰি লওক
ভূমিধৰ বৰ্মন
শিক্ষা
ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মনে সৰুতে বেলশৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ টিহু হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত দ্বিতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৩ চনত কটন কলেজৰ পৰা আই. এছ. চি. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৫৮ চনত তেওঁ সুখ্যাতিৰে এম. বি. বি. এছ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
ভাৰসাম্য
তেন্তে, Y=A+C(Y,T)
ভূমিধৰ বৰ্মন
কৰ্মজীৱন
এম. বি. বি. এছ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ নিজ গাঁও বেলশৰতে এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসা সেৱা কেন্দ্ৰ এটা স্থাপন কৰে। ১৯৬৩ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ চাকৰিত যোগদান কৰি শ'লমাৰা প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত চিকিৎসকৰূপে সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ বৰপেটাৰোড স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সহকাৰী ছাৰ্জনৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
Aৰ প্ৰভাৱ
অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় বৃদ্ধি বা হ্ৰাস কৰিবলৈ, চৰকাৰে নিজৰ খৰচ বৃদ্ধি বা হ্ৰাস কৰিব পাৰে। ঠিক তেনেদৰে, চৰকাৰে বিনিয়োগ খৰচ আৰু ৰপ্তানিকো উৎসাহিত কৰিব পাৰে বা বাধিত কৰিব পাৰে। যিহেতু A=I+G+NX, সেয়ে চৰকাৰী খৰচ, বিনিয়োগ খৰচ আৰু ৰপ্তানি বৃদ্ধি পালে A বৃদ্ধি পাব আৰু আমদানি বৃদ্ধি পালে A হ্ৰাস পাব। A সলনি হ'লে Yত দেখা দিয়া প্ৰভাৱ এনেদৰে অনুমান কৰিব পাৰি -
ভূমিধৰ বৰ্মন
ৰাজনৈতিক জীৱন
ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মন এজন ভাল ডাক্তৰ হিচাপে সমগ্ৰ অঞ্চলটোত তেওঁ খ্যাতি আছিল। সেয়ে ৰাজনৈতিক নেতাসকলে তেওঁক ৰাজনীতিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ কথা ভাবিলে। অসমৰ প্ৰাক্তন সাংসদ তথা বিধায়ক প্ৰফুল্ল গোস্বামী আৰু অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰীৰ হেঁচাত তেওঁ ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ দলত যোগদান কৰে। ১৯৬৬ চনত তেওঁ চাকৰিৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬১ চনত ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মন কামৰূপ জিলাৰ পলাশবাৰীৰ মালতী দাসৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তান, এজন পুত্ৰ আৰু তিনিজনী কন্যা। পুত্ৰৰ নাম দিগন্ত বৰ্মন। তেওঁ এজন এ. চি. এছ. বিষয়া। কন্যা তিনি গৰাকী হ'ল: দীপালী বৰ্মন, ৰীণা বৰ্মন আৰু ৰীতা বৰ্মন।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
Aৰ প্ৰভাৱ
মন কৰিব যে, যিহেতু, সেয়ে ৰ মূল্য ১তকৈ অধিক। ফলস্বৰূপে, চৰকাৰে যদি নিজৰ খৰচ এশ টকা বৃদ্ধি কৰে, অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় এশ টকাতকৈ অধিক বৃদ্ধি পাব। এই ঘটনাক Keynesian Multiplier Effect বোলা হয়। এনে হয়, কাৰণ যদি চৰকাৰে ১০০ টকা খৰচ কৰে, সেই ১০০ টকা কাৰোবাৰ আয় হ'ব, অৰ্থাৎ, মুঠ আয় ১০০ টকাৰে বৃদ্ধি পাব, সেই আয়ৰ এটি অংশ আকৌ সেই ব্যক্তিকেইজনে খৰচ কৰিব, এই খৰচ আন কাৰোবাৰ আয়। এই নতুন আয় লাভ কৰা ব্যক্তিকেইজনে আকৌ এই অতিৰিক্ত আয়ৰ এটি অংশ কৰচ কৰিব যি আন কাৰোবাৰ আয় হ'ব আৰু এনেদৰেই আয় আৰু ব্যয়ৰ চক্ৰ আগবাঢ়ি যাব। যদি সকলোৱে ৯০% অতিৰিক্ত আয় খৰচ কৰে, মুুঠ বৃদ্ধধি হ'ব ১০০০ টকা।
ভূমিধৰ বৰ্মন
উগ্ৰপন্থীৰ আক্ৰমণ
ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মনক হত্যা কৰিবৰ বাবে উগ্ৰপন্থীয়ে তিনিবাৰকৈ আক্ৰমণ কৰিছিল। প্ৰথম আক্ৰমণ ১৯৮৬ চনত নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰ পুলিচ থানাৰ সন্মুখত, দ্বিতীয় আক্ৰমণ ১৯৯০ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত বেলশৰত নিজ বাসভৱনত জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰাৰ সময়ত আৰু তৃতীয়টো আক্ৰমণ ১৯৯৫ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰৰ দিনা বৰক্ষেত্ৰী সমষ্টিৰ লাউপাৰা গাঁৱত। এই তিনিওতা আক্ৰমণত কোনো ক্ষয়-ক্ষতি নোহোৱাকৈ ৰক্ষা পৰে।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছ
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
ভূমিধৰ বৰ্মন
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব (Cumulative prospect theory) ব্যৱহাৰবাদী অৰ্থনীতিৰ এটি তত্ত্ব যি মানুহে অনিশ্চয়তাৰ মাজত সিদ্ধান্ত কেনেকৈ গ্ৰহণ কৰে, সেই কথা ব্যাখ্যা কৰে। এই তত্ত্ব ডেনিয়েল কাহনেমেন আৰু এমছ ট্বাৰ্স্কিয়ে ১৯৯২ চনত আগবঢ়াইছিল। এই তত্ত্ব কাহনেমেন আৰু ট্বাৰ্স্কিয়ে ১৯৭৯ত আগবঢ়োৱা সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ নতুন ৰূপ। সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব আৰু সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মাজৰ পাৰ্থক্য ইয়ে যে সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বত সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা বণ্টন ফলনৰ ভৰ প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু সম্ভাৱনা তত্ত্বত প্ৰত্যেক সাম্ভাব্য ফলৰ সম্ভাৱনীয়তা ফলনত। এই ক্ষেত্ৰত, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ স্থান-নিৰ্ভৰ আকাংক্ষিত উপযোগিতা তত্ত্বৰ সৈতে কিছু মিল আছে। ২০০২ চনত কাহনেমেনক অৰ্থনীতিৰ ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল, ব্যৱহাৰবাদী অৰ্থনীতিলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে।
আৰ্হিৰ ৰূপৰেখা
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্ব আৰু সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্বৰ এটি মূল দাবী হ'ল যে মানুহে কোনো সদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰোঁতে, শেষৰ পৰিণামৰ ভিত্তিত নিৰ্ণয় গ্ৰহণ নকৰে। মানুহে কোনো নিৰপেক্ষ বিন্দুৰ পৰা বৃদ্ধি বা হ্ৰাসহে মন কৰে আৰু সেই আধাৰতে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই নিৰপেক্ষ বিন্দু সাধাৰণতে ব্যক্তিজনৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থা। তদুপৰি, মানুহে বৃদ্ধি আৰু হ্ৰাস হোৱা ধনক সমানে গুৰুত্ব নিদিয়ে। লাভতকৈ লোকচানক মানুহে অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। যেনে, ১০০ টকা লাভ কৰিলে এজন মানুহে যিমান অতিৰিক্ত সুখ পাব, ১০০ টকা হেৰুৱালে মানুহজনে তাতকৈ অধিক সুখ হেৰুৱাব। এই প্ৰবৃত্তিক লোকচান ভিতি (loss aversion) বোলা হয়। ইয়াৰ উপৰিও, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মতে, মানুহে কোনো ঘটনাৰ সম্ভাৱনীয়তাকো ভিন ভিন দৃষ্টিৰে অনুভৱ কৰে- চৰম ঘটনাসমূহক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে আৰু "গড়" ঘটনাসমূহক কম গুৰুত্ব দিয়ে। এই পৰ্যবেক্ষণ সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্বতকৈ পৃথক, য'ত দাবী কৰা হৈছিল যে মানুহে কম সম্ভাৱনীয়তা থকা ঘটনাক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে, আন ঘটনাসমূহ যিয়েই নহওক কিয়।
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বই এই পৰ্যবেক্ষণসমূহ দাঙি ধৰে আকাংক্ষিত উপযোগিতা ফলনত সাল-সলনি কৰি। শেষৰ সম্পত্তিৰ স্থানত কোনো নিৰপেক্ষ বিন্দুৰ পৰা সম্পত্তিৰ পৰিৱৰ্তনক ব্যৱহাৰ কৰা হয়, উপযোগিতা ফলনৰ স্থানত আপেক্ষিক লাভৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা মূল্য ফলন ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা ফলনৰ ওপৰত ভিন্ন ভৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সম্ভাৱনীয়তাৰ মাপ p থকা কোনো অনিশ্চিত ঘটনাৰ বৈষয়িক উপযোগিতা, সেয়ে, হ'ল-
সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ সৈতে তুলনা
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বত পৰিলক্ষিত এই নতুন গুণ সহায়ক হয় কিছু বিশেষ সমস্যাৰ সমাধান কৰিবলৈ। উদাহৰণস্বৰূপে, কোনো কোনো অৰ্থনীতিবিদে দেখুৱালে যে সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মতে মানুহে কেতিয়াবা প্ৰসম্ভাব্য প্ৰভাৱিতাক উলংঘন কৰিব পাৰে। এনে কৰা ব্যৱহাৰ তাত্ত্বিক আৰু ব্যৱহাৰিক কিছু কাৰণৰ বাবে সুলভ বুলি ভবা নহয়। সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বত এই সমস্যা সমাধান কৰা হ'ল। তদুপৰি, সম্ভাৱনা সূত্ৰক দুইতকৈ অধিক সম্ভাব্য পৰিণাম থকা পৰিস্থিতিটো ব্যৱহাৰ কৰা সহজ। সেয়েহে, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বক তাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰত সম্ভাৱনা তত্ত্বতকৈ শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞান কৰা হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:বিত্ত
কংগনা ৰাণাৱত
কংগনা অমৰদ্বীপ ৰানাৱত (Kangna Amardeep Ranaut; জন্ম: ২৩ মাৰ্চ ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, যিয়ে প্ৰধানকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। নাৰী কেন্দ্ৰিক চলচ্চিত্ৰত দৃঢ়মনৰ অগতানুগতিক নাৰী চৰিত্ৰ চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে বিশেষভাবে পৰিচিত, ৰাণাৱতে চাৰিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে। লগতে ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ ‘চেলিব্ৰিটি ১০০’ তালিকাত তেওঁ ছবাৰকৈ স্থান পাইছে। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।
ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবিৰ ভিতৰত অন্যতম কল্পবিজ্ঞান ছবি কৃষ ৩-ত মিউটেণ্টৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ গ্ৰাফ উৰ্দ্ধমুখী হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখা যায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কমেডী ছবি কুইনত (২০১৪) এজনী পৰিত্যক্ত কইনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে একেধাৰে দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫-ত কমেডী ছিকুৱেল তনু ৱেডছ মনু ৰিটাৰ্নছ মুক্তি পায়; সৰ্বোচ্চ উপাৰ্জনকাৰী নাৰী প্ৰধান এই ছবিখনত তেওঁ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ ব্যৱসায়িক ভাবে বিফল হ’বলৈ ধৰে আৰু তাৰকাৰ মৰ্যদা অৱনমিত হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ একমাত্ৰ সফল উদ্যম আছিল জীৱনীভিত্তিক ছবি মণিকৰ্ণিকা: দ্য কুইন অৱ ঝান্সি (২০১৯); যিখন ছবিৰ তেওঁ সহ-পৰিচালকো আছিল। মণিকৰ্ণিকা: দ্য কুইন অৱ ঝান্সি আৰু পাংগাত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ যৌথভাবে চতুৰ্থটো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। পাংগাত তেওঁ এগৰাকী খেলুৱৈৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
বেলাৰুচীয় ৱিকিপিডিয়া
বেলাৰুচীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ বেলাৰুচীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত বেলাৰুচীয় ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
বেলাৰুচীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
গাং শালিকা
গাং শালিকা (Bank Myna, বৈজ্ঞানিক নাম- Acridotheres ginginianus) দক্ষিণ এছিয়াত দেখা পোৱা শালিকাৰ এটা প্ৰজাতি। ই দেখাত ঘৰশালিকা ৰ দৰে প্ৰায় একেই যদিও আকাৰত সৰু। তাৰোপৰি ইয়াৰ চকুৰ তলতে হালধীয়াৰ সলনি ৰঙচুৱা বৰণ দেখা যায়। উত্তৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় ভাৰতত ইয়াৰ জাক দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ বিতৰণ ক্ৰমান্বয়ে দক্ষিণ ভাৰতৰ দিশে বিয়পি যোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। নদীৰ পাৰত গাঁত খান্দি বৃহৎ গোটত বাহ সজাৰ বাবে ইয়াৰ ইংৰাজী নাম "Bank Myna" ৰখা হয়।.
বিৱৰণ
গাং শালিকা ক্ৰমবিৱৰ্ত্তনৰ নিয়ম অনুসৰি ঘৰশালিকা ৰ খুবেই ওচৰ সম্পৰ্কীয়।
বিতৰণ
গাং শালিকাৰ বিস্তৃতি ভাৰত উপমহাদেশতে সীমিত। প্ৰধানকৈ থলুৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি যদিও গাং শালিকাই খাদ্য আৰু বতৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিছু প্ৰব্ৰজনো কৰে। গাং শালিকাৰ প্ৰজননকাৰী কলনি অসমতো আৱিষ্কাৰ হৈছে।
গাং শালিকাক কুৱেইটত নতুনকৈ সংস্থাপিত (Introduce) কৰা হৈছে আৰু ইতিমধ্যেই তাৰ বনাঞ্চল সমূহত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈ উঠিছে। তেনেদৰে মালদ্বীপ, টাইৱান আৰু জাপানতো গাং শালিকাৰ জাক পোৱা গৈছে।
বাসস্থান
গাং শালিকা সাধাৰণতে মুকলি জলাশয় বা অন্য পানীৰ উৎসৰ ওচৰে পাজৰে দেখা যায়। ই খেতিপথাৰৰ মুকলি অঞ্চলতো প্ৰায়ে চৰি ফুৰা দেখা যায়। তাৰোপৰি গাং শালিকাৰ জাক নগৰীয়া অঞ্চলৰ বজাৰ সমাৰ বা ৰেল ষ্টেচনতো প্ৰায়ে দেখা পোৱা যায়। মানুহৰ পেলনীয়া খাদ্য বস্তুৰ ওপৰত কম-বেছি পৰিমাণে খাদ্যৰ বাবে নিৰ্ভৰশীল।
আচৰণ
গাং শালিকাই ডাঙৰ গোটত বাস কৰে। ইহঁতে একেলগে গছৰ ডালত জিৰণি লয় আৰু কলনি গঠন কৰি বাহ সাজে। ইহঁতে ঘৰচীয়া জন্তুৰ গাত বহে আৰু জনবসতি পূৰ্ণ অঞ্চলত বজাৰৰ অৱশিষ্ট খাদ্য বা জাৱৰৰ দ'মত খাদ্যৰ সন্ধান কৰাত পাকৈত। গাং শালিকা সাধাৰণতে মুখৰ (vociferous) স্বভাৱৰ আৰু ইহঁতে বিভিন্ন ধৰণৰ মাত (croaks, screeches, whistles) উলিয়াব পাৰে।
গাং শালিকাই সাধাৰণতে গুটি, পোক-পৰুৱা আৰু ফল-মূল খাই জীয়াই থাকে। ঘৰ শালিকাৰ দৰেই ইহঁতেও কেতিয়াবা চৰি থকা জন্তুৰ গাৰ বিভিন্ন পোক আদি খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। বিভিন্ন ফল-মূল যেনে আঙুৰ, Sorghum আদিৰ পকা ফল খায়। ইহঁতে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা পোক-পৰুৱাৰ ভিতৰত শস্যত হোৱা বিভিন্ন কীট যেনে Achaea janataও উল্লেখযোগ্য।
গাং শালিকাই সাধাৰণতে এপ্ৰিলৰ পৰা জুলাই বা আগষ্ট মাহৰ ভিতৰত বাহ সাজে। ই মে-জুন মাহত কণী পাৰি পোৱালী জগায়। ই প্ৰায়ে নৈৰ পাৰত মাটিত গাত খান্দি বা মথাউৰিৰ বেৰত বাহ সাজে। কেতিয়াবা ইটাৰ দেৱালত থকা ফুটাতো গাং শালিকাই বাহ সজা দেখা যায়। ই মাটি বা ফুটাত ৪-৭ ফুট দকৈ খান্দি বাহটো সাজে। বাহত বিভিন্ন ঘাঁহ-বন, পাখি আৰু কেতিয়া সাপৰ মোট ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। সাধাৰণতে এবাৰত প্ৰায় শেঁতা নীলা বৰণৰ চাৰিৰ পৰা পাঁচটা পোৱালী জন্মে। একেটা ঋতুতে ই কেতিয়াবা দুবাৰকৈ পোৱালী জগায়। কণী পৰাৰ ১৩-১৪ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালীৰ জন্ম হয়। প্ৰায় পাঁচ দিনৰ পিছত পোৱালীয়ে চকু মেলে আৰু ২১ দিনৰ ভিতৰত উৰিব পৰা হয়। এটা গৱেষণাৰ তথ্য অনুসৰি ৩৮% কণীহে উৰিব পৰা অৱস্থা পাবলৈ সক্ষম হয়। বাকীবোৰ বিভিন্ন কাৰণত মৃত্যুমুখত পৰে।
অন্যান্য উৎস
শ্ৰেণী:শালিকা
পদ্মশ্ৰী
পদ্মশ্ৰী  ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান। শিল্পকলা, শিক্ষা, বাণিজ্য, সাহিত্য, বিজ্ঞান, ক্ৰীড়া, সমাজ সেৱা আৰু চৰকাৰী ক্ষেত্ৰত বিশেষ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে এই সম্মান প্ৰদান কৰি আহিছে। এই সম্মান সাধাৰণতে ভাৰতীয় নাগৰিকসকলকেই প্ৰদান কৰা হয়।
বঁটাৰ গঠন
ইয়াৰ স্মাৰকটোও পদ্মবিভূষণ আৰু পদ্মভূষণ থকা স্মাৰকটোৰ দৰেই। ইয়াৰ ট্ৰফিটোৰ মাজত সোণৰ বগা পাত চৰোৱা, পাঁচটা পাহিৰ সৈতে এপাহ পদুম ফুলৰ প্ৰতীক খোদিত কৰা হয়। আনটো ফালে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকটো অংকন কৰা থাকে। পদকটোৰ উপৰ আৰু তলত 'পদ্ম' আৰু 'শ্ৰী' শব্দ দূটা লিপিবদ্ধ কৰা আছে। ওপৰৰ দিশত বিভিন্ন জ্যামিতিক আকাৰৰ ছবিও আছে।
২০২১ বৰ্ষলৈকে ৩২২৫ গৰাকী ব্যক্তিক এই সন্মান দিয়া হৈছে। ২০২২ বৰ্ষত ১০৭ গৰাকী ব্যক্তিয়ে পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান *
মনোজ গগৈ
মনোজ গগৈ (Manoj Gogoi, জন্ম: ৪ জানুৱাৰী ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণবিদ আৰু বন্যপ্ৰাণী পুনৰসংস্থাপনবিদ। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰায় ৫০০০তকৈ অধিক প্ৰাণী উদ্ধাৰ আৰু পুনৰসংস্থাপন কৰিছে। অসমৰ বাৰ্ষিক বানপানীৰ কৱলত পৰা বনৰীয়া প্ৰাণী ৰক্ষা কৰাৰ বাবে তেওঁ বহুলভাৱে জনাযায়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৫ চনৰ ৪ জানুৱাৰী তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ কাজিৰঙাৰ বচাগাঁৱত মনোজ গগৈৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জোনাৰাম গগৈ আৰু মাতৃ ৰূপা গগৈ। তেওঁ ১৯৯২ চনত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁৰ অনুৰাগ অনুসৰণ কৰিবলৈ তেওঁ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা আধৰুৱা এৰিছিল। প্ৰাৰম্ভিক দিনত তেওঁ কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত পৰ্যটকসকলক জিপচী চালক তথা পৰ্যটক সকলৰ গাইড হিচাপে কাম কৰিছিল।
বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ কাম
মনোজ গগৈ এগৰাকী পক্ষী নিৰীক্ষক তথা এগৰাকী প্ৰাকৃতিবিদ। তেওঁ বিভিন্ন পক্ষী, গঁড়, বাঘ, সাপ আনকি বিষাক্ত ৰং-পতংগৰ সৈতে ভৰা প্ৰকৃতিৰ কোলাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ২০১৩ চনলৈকে পৰ্যটকৰ জিপচী গাড়ী চালক আৰু পৰ্যটক গাইড হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কৰবেট ফাউণ্ডেচনৰ পৰিচালক কেদাৰ গৰেৰ সৈতে সাক্ষাৎ লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰকৃতিবিদ হিচাপে কাম কৰিবলৈ অগ্ৰসৰ হয়। অসমৰ বছৰেকীয়া বানপানীৰ সময়ত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান পানীৰে উপচি পৰে। বানপানীৰ সময়ত ইয়াৰ বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰচুৰ দুৰ্দশা হয়। তেওঁ এই প্ৰাণী সমূহৰ উদ্ধাৰ আৰু পুনৰসংস্থাপনৰ হকে কাম কৰি আহিছে। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ ৫০০০তকৈ অধিক পশু-পক্ষী উদ্ধাৰ কৰিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁৰ সমাজ সেৱাৰ পৰিৱেশ শিতানত 'ইণ্ডিয়া ষ্টাৰ পেছন এৱাৰ্ড ২০১৯' লাভ কৰিছে। তেওঁ এনিমেল প্লেনেট আৰু ডিস্ক'ভাৰী চেনেলত সম্প্ৰচাৰিত বন্যপ্ৰাণী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা বিজয় বেদিৰ দ্বাৰা চিত্ৰিত টেলিভিছন তথ্যচিত্ৰৰ অংশ আছিল। কৰবেট ফাউণ্ডেচনে তেওঁক ২০১৪ চনত 'বন্যপ্ৰাণী যোদ্ধা' শিৰোনাম প্ৰদান কৰিছিল। ধৃতিমান কাকতিয়ে প্ৰকৃতিৰ সৈতে “কথা পতা” মনোজ গগৈক লৈ চুটি ছবি “The Man who ‘Speaks‘ Nature” নিৰ্মাণ কৰিছিল। উক্ত ছবিখনে বহু ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ লগতে পুৰস্কাৰো লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০০৫ চনত তেওঁ কাশ্মিৰী শইকীয়া গগৈৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ অৰণ্যসেৱক
ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী
ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী কথাছবিখন এন. চি প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত ১৯৮৩ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত মুক্তি পাইছিল। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল নিপ বৰুৱা আৰু প্ৰযোজনা আছিল এন.চি. দত্তৰ। ৮০ৰ দশকত চলচ্চিত্ৰখনে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।
কাহিনী
নগাঁৱৰ কামপুৰ মৌজাৰ মৌজাদাৰ সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়াৰ নাতিয়েক মইনাই দেউতাকক সৰুতেই হেৰুৱাৰ পিছত ককাক সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়া আৰু মাক লখিমীৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ দীঘল হয়। ককাকৰ মৰমৰ হাতী বৃকোদৰেই হৈছে মইনাৰ খেলাৰ একমাত্ৰ লগৰী। এইখিনি সময়তে তীৰ্থ কৰিবলৈ যাওঁতে গঙ্গাত নাও ডুবি মৌজাদাৰ সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়াৰ এজন বন্ধুৰ পৰিবাৰৰ সৈতে সলিল সমাধি ঘটাত বন্ধুৰ নাতিনীয়েক মাকণক মৌজাদাৰে নিজৰ ছোৱালীৰ দৰে ঘৰতে ৰাখিবলৈ থিৰাং কৰে। মইনায়ো বৃকোদৰৰ লগতে মাকণক খেলাৰ নতুন লগৰী হিচাপে লাভ কৰি আনন্দ পায়। মেট্ৰিক পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ককাকৰ ইচ্ছামতেই মইনাই উচ্চশিক্ষাৰ বাবে গুৱাহাটী যাবলৈ লয়। আনহাতে, সৰুৰে পৰাই মইনাৰ লগত একেলগে ডাঙৰ হোৱা মাকণৰ হৃদয়ত মইনাৰ অজ্ঞাতে তাৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ বীজ অংকুৰিত হয়।
গুৱাহাটীলৈ আহি কলেজত ৰূমমেট ৰূপে প্ৰশান্ত শইকীয়াৰ (মইনা) ফিয়েট হাজৰিকা, এম্বেচেডৰ চলিহা আৰু গেজেল বৰাৰ লগত বন্ধুত্ব গঢ় লৈ উঠে। কলেজৰ হোষ্টেলৰ সৰু ৰুমটোত চাৰিজন ল’ৰা লেপাথেপাকে থাকিবলগীয়া হোৱা কাৰবাৰটো আৰু গাড়ীৰ গেৰেজত বহতো গাড়ী থেলি-হেচি একেলগে ৰখা কাৰবাৰটোৰ মাজত সামঞ্জস্য দেখি ফিয়েট, এম্বেচেদৰহঁতে নিজৰ প্ৰকৃত নামৰ সলনি এইদৰে গাড়ীৰ নাম ৰাখি লৈছিল! (আনকি তেওঁলোকে নিজৰ ৰূমৰ নামটোও হোষ্টেল -৬ ৰ সলনি গেৰেজ ৰাখি লৈছিল! )। কলেজত দিন যোৱাৰ লগে লগে মইনা কান্তা নামৰ এগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰে। কান্তা আছিল হৰগোবিন্দ ফুকন নামৰ এজন প্ৰতিস্থিত উদ্যোগপতিৰ একমাত্ৰ ছোৱালী। কান্তাৰ মাক দেউতাকে তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ কথা গম পোৱাত পঢ়াই শুনাই আগৰণুৱা মইনালৈ কান্তাক বিয়া দিবলৈ থিৰাং কৰে। আনকি বি.এ কৰাৰ পাছত উচ্চশিক্ষাৰ বাবে হৰগোবিন্দ ফুকনে মইনাক নিজৰ খৰচত বিদেশলৈ পঠাবলৈও ৰাজী হয়।
thumb|170px|right|মাষ্টাৰ হেমন্তthumb|170px|right|প্ৰাঞ্জল শইকীয়া বি.এ. পৰীক্ষা দি উঠাৰ পাছত কেইদিনমানৰ বাবে মইনা ঘৰলৈ আহে। আনহাতে মৌজাদাৰ সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়াই এসময়ত বান্ধৈয়েক অৰ্থ্যাৎ মাকণৰ ককাকক কথা দি থৈছিল যে তেওঁলোকৰ বন্ধুত্বক আৰু প্ৰগাঢ় কৰিবলৈ মাকণক মইনালৈ নাতি-বোৱাৰী ৰূপে বিয়া কৰাই আনিব। আৰু সেয়েহে মৌজাদাৰে মইনাক মাকণৰ লগত বিয়াত বহাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। আনহাতে মইনাই তেওঁৰ কান্তাৰ লগত থকা প্ৰেমৰ কথা সদৰি কৰি মাকণৰ লগত বিয়াত বহিবলৈ অমান্তি হয় আৰু ককাকৰ লগত মনোমালিন্য ঘটি গুৱাহাটীলৈ ঘূৰি গৈ হোষ্টেলৰ বন্ধ নোখোলালৈকে গুৱাহাটীত থকা পেহীআইতাঁকৰ ঘৰতে থাকিবলৈ লয়।
ইফালে হৰগোবিন্দ ফুকনে পত্নীসহ মৌজাদাৰৰ ঘৰলৈ আহি নিজৰ জীয়েকক মইনালৈ বিয়া দিবলৈ বিচৰাৰ কথা কয়হি। কিন্তু ন-চহকী হৰগোবিন্দ ফুকন আৰু তেখেতৰ পত্নীৰ অহমিকাবোধ আৰু দাম্ভিকতাই মৌজাদাৰক ক্ষুণ্ণ কৰি তোলে আৰু হৰগোবিন্দ ফুকনক পৰিবাৰ সহিতে কৰ্কথনা কৰি নিজৰ ঘৰৰ পৰা ঘূৰাই পঠিয়ায়। কলেজৰ হোষ্টেলৰ পৰা ফিয়েট হাজৰিকা, এম্বেচেডৰ চলিহা আৰু গেজেল বৰাহঁতেও মইনাৰ ককাকক মইনা আৰু কান্তাৰ বিয়াৰ বাবে সৈমান কৰিবলৈ আহি বিফল মনোৰথ হৈ ঘূৰি যাবলগীয়া হয়। ইয়াৰ কেইমাহমানৰ পাছত গুৱাহাটীৰ পৰা মইনাই ককাকলৈ চিঠি লিখে যে তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে বিদেশলৈ যাব ওলাইছে আৰু শিক্ষা সমাপ্ত কৰি আহিয়েই তেওঁ কান্তাৰ লগত বিয়াত বহিব। নাতিয়েকৰ চিঠিত সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়া মৰ্মাহত হৈ পৰে আৰু খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ হাতীৰ পিঠিত উঠিয়েই মইনাক ঘূৰাই লৈ যাবলৈ হৰগোবিন্দ ফুকণৰ গুৱাহাটীৰ ঘৰ পায়হি। কিন্তু তাত আহি গম পাই যে মইনা ইতিমধ্যে বিদেশলৈ ৰাওনা হৈছেই। সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়া বিফল মনোৰথ হৈ ঘৰলৈ উভতি আহে। আনহাতে ককাক আৰু নাতিয়েকৰ এই সংঘাতত চিন্তিত হৈ মইনাৰ মাক লখিমী টান নৰিয়াত পৰে আৰু শেষত মৃত্যুক সাৱটি লয়। লখিমীৰ মৃত্যুৰ পিছতেই মৌজাদাৰৰ স্বাৰ্থপৰায়ণ ভগ্নী শান্তি জীয়েকৰ সৈতে গুৱাহাটীৰ পৰা আহি মৌজাদাৰৰ ঘৰ পায়হি। আহিয়েই শান্তিয়ে চেলু উলিয়াই হকে বিহকে মাকণক কৰ্কথনা আৰু তিৰস্কাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু অৱশেষত এদিন মাকণক মৌজাদাৰৰ ঘৰ এৰিবলৈ বাধ্য কৰে। মাকণৰ অনুপস্থিতিত লাহে লাহে মৌজাদাৰৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিবলৈ ধৰাত মাকণক পুনৰাই মৌজাদাৰৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে। ইফালে মৌজাদাৰেও ভনীয়েকৰ কুকীৰ্তিৰ কথা জানিব পাৰি নিজৰ ঘৰৰ পৰা ভনীয়েকক উলিয়াই পঠায়।
ইয়াৰ কিছুদিনৰ পিছতেই মৌজাৰ কামৰ কাৰণে কামপুৰৰ পৰা চহৰৰ কাছাৰীলৈ ট্ৰেইনেৰে আহোঁতে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৌজাদাৰে আদবাটতে মৃত্যুক সাৱটি লয়। মৌজাদাৰৰ মৃত্যুত অকলশৰীয়া হৈ পৰা মাকণ সম্পূৰ্ণৰূপে দিশহাৰা হৈ পৰে। ইয়াৰ কেইমাহমানৰ পিছতেই মইনাই বিদেশত শিক্ষা সাং কৰি আহি কামপুৰৰ ঘৰ পায়হি। ককাকৰ মৃত্যু-বাৰ্তাই মইনাক ম্ৰিয়মান কৰি তোলে। আনহাতে মইনাই কান্তাক বিয়া কৰাই ঘৰলৈ লৈ আহিছে বুলি ভাবি মাকণেও নিশা মৌজাদাৰৰ ঘৰ এৰি যাবলৈ লয়। কিন্তু হাতী বৃকোদৰে মাকণক পুনৰ ঘূৰাই লৈ আহে। পিছত মাকণে মইনাৰ মুখৰ পৰা গম পায় যে কান্তাই ঘৰৰ অমতত মইনা বিদেশৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ কেইমাহমান আগতেই ডাক্তৰ এজনৰ লগত বিয়াত বহিল আৰু সেয়েহে জীৱনৰ নিসংঙ্গতা আঁতৰাবলৈ মইনাক এতিয়া মাকণৰ সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন। ইমানদিনৰ পিছত নিজৰ হেৰুওৱা মৰম ঘূৰাই পায় মাকণৰো চকুৰ দুইকূল অশ্ৰুৰ বন্যাৰে ভৰি পৰে। অৱশেষত দুয়োৰে শুভ পৰিণয়েৰে কাহিনীটোৰ সমাপ্তি ঘটে।
অভিনয় শিল্পীসকল
thumb|150px|right|নিপন গোস্বামীthumb|150px|right|মৃদুলা বৰুৱা
গীতৰ তালিকা
ছবিখনত মুঠ ছটা গীত আছে। সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে ৰমেন বৰুৱাই আৰু গীতবোৰ গাইছে দ্বিপেন বৰুৱা, কোকিলা গোস্বামী, মৃণালিনী দত্ত চৌধুৰী, কৃষ্ণা দাস, পুষ্পা দাস আৰু ললিতা দাস।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ৱিজবেক ৱিকিপিডিয়া
ৱিজবেক ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ৱিজবেক সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত ৱিজবেক ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
ৱিজবেক ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
হৰে ৰাম হৰে কৃষ্ণ (চলচ্চিত্ৰ)
হৰে ৰাম হৰে কৃষ্ণ (Hare Rama Hare Krishna) ১৯৭১ চনত দেৱ আনন্দৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন সংগীত প্ৰধান ড্ৰামা ছবি, য'ত মুমতাজ আৰু জীনত আমানে অভিনয় কৰাৰ উপৰিও মূল পূৰুষ চৰিত্ৰত তেওঁ নিজে অভিনয় কৰিছে। পশ্চিমীয়া হিপ্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা জিনত আমানৰ বাবে এই চুপাৰহিট ছবিখন তাৰকা নিৰ্মাণৰ বাহনস্বৰূপ আছিল আৰু  শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা  আৰু লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বিএফজেএ বঁটাও তেওঁ লাভ কৰিছিল।  ছবিখনৰ আলোচ্য বিষয় হিপ্পী সংস্কৃতিৰ অৱক্ষয়। ইয়াত এক ড্ৰাগছ বিৰোধী বাৰ্তা দিয়া হৈছে। লগতে পশ্চিমীয়াকৰণৰ সৈতে জড়িত বিবাহ বিচ্ছেদ আদি কিছুমান সমস্যাৰ বিষয়েও চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে। ১৯৬৮ চনৰ আমেৰিকান চাইকেডেলিক চলচ্চিত্ৰ চাইক-আউটৰ দ্বাৰা ই প্ৰভাৱিত হৈছিল।
নেপালৰ কাঠমাণ্ডু ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত তাত বাস কৰি থকা হিপ্পীসকলৰ সম্পৰ্কত অহাৰ পিছত আচলতে দেৱ আনন্দৰ মনলৈ হৰে ৰাম হৰে কৃষ্ণৰ ধাৰণাটো আহিছিল। তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবি প্ৰেম পূজাৰীৰ বিৰুদ্ধে হোৱা প্ৰতিবাদৰ বাবে মন বেয়া হৈ থকা বাবে তেওঁ নেপাল ভ্ৰমণলৈ গৈছিল। প্ৰতিবাদকাৰীসকলে ছবিখনৰ পোষ্টাৰ জ্বলাই দিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
উত্তৰ আমেৰিকা
অঞ্চলসমূহ
এই অংশত সাৰ্বভৌমত্ব নথকা, কিন্তু ওপৰত উল্লিখিত ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ অংশ নোহোৱা অঞ্চলসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
চহৰসমূহ
জনসংখ্যা অনুসৰি উত্তৰ আমেৰিকাৰ বৃহত্তম নগৰসমূহ:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:মহাদেশ শ্ৰেণী:আমেৰিকা
ইথান'ল
ইথান'ল, হৈছে সুৰাজাতীয় পানীয়ত থকা প্ৰধান এলক'হল, ইষ্টৰ দ্বাৰা শৰ্কৰাৰ কিন্বনৰ ফলত উৎপাদিত হয়। ই এক প্ৰকাৰৰ নিউৰ'টক্সিক  চাইক'এক্টিভ দ্ৰাগ আৰু মানহে অতীজৰে পৰা ব্যৱহাৰ কৰা ৰিক্ৰিয়েশ্বনেল দ্ৰাগ। ইয়াৰ মাত্ৰাধিক পানৰ ফলক এলক'হল বিষক্ৰিয়া হ'ব পাৰে।
ঢকুৱাখনা
ভৌগোলিক অৱস্থান
লখিমপুৰ জিলাৰ পূব প্ৰান্তত ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈ সোৱণশিৰিৰ মাজৰ অংশত অৱস্থিত ভূখণ্ডই ঢকুৱাখনা মহকুমা। এই অঞ্চলটো ২৭.৬০0ৰ পৰা ২৭.৩৫0 উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৪.২৪0 ৰ পৰা ৯৪.৪২0 পূৱ দ্ৰাঘিমাংশৰ মাজত অৱস্থিত। ঢকুৱাখনাৰ পূবে মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ধেমাজি, পশ্চিমে সোৱণশিৰি আৰু উত্তৰ লক্ষীমপুৰ মহকুমা,উত্তৰে ধেমাজি অৰু দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু মাজুলী অৱস্থিত।
যোগাযোগ
ঢকুৱাখনাক ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ লগত ঘিলামৰা হৈ থকা এটি ৰাজ্যিক গড়কাপ্তানী পথে ধেমাজি জিলাৰ গোগামুখত সংযোগ কৰিছে। এই পথেৰেই ঢকুৱাখনা উত্তৰ লক্ষীমপুৰ নগৰৰ লগত সংযোজিত। ইয়াৰ উপৰিও ঘিলামৰা আৰু মাছখোৱা হৈ থকা দুটা ৰাজ্যিক গড়কাপ্তানী পথৰ দ্বাৰা ঢকুৱাখনা ধেমাজি নগৰৰ লগত সংযোজিত। ঢকুৱাখনাক পৃথিৱীৰ বৃহত্তম নদীদ্বীপ মাজুলীৰ লগত সোণাৰী চাপৰি হৈ মাজুলীৰ জেংৰাইমুখলৈ থকা ৰাজ্যিক পথে সংযোগ কৰিছে। আনহাতে মাতমৰা আৰু টেকেলীফুটা ঘাটৰ যোগেদি জলপথেৰে ঢকুৱাখনাক শিৱসাগৰ জিলাৰ দিচাংমুখৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
ঢকুৱাখনা নামৰ উৎপত্তি
ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈবোৰে বছৰৰ বেছিভাগ সময় প্লাৱিত কৰি ৰাখে তথা প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ বাবে উপনৈবোৰে সঘনাই গতিপথ সলাই থকাৰ বাবে খ্ৰীষ্টীয় কেইবা শতিকালৈকে ঠাইডোখৰ স্থায়ীভাৱে বসবাসৰ অনুপযোগী আছিল। ১৭৫১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আগলৈকে ঢকুৱাখনা অঞ্চলতো হাবুং নামেৰে পৰিচিত আছিল। এই শব্দটো তিব্বতবৰ্মী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত বড়ো/চুতীয়া ভাষাৰ পৰা অহা। হা মানে মাটি আৰু বুং শব্দৰ অৰ্থ পলসুৱা বা আদ্ৰ। গতিকে হাবুং মানে পলসুৱা ভূমি। প্ৰাচীন হাবুং অঞ্চলটোৰ নাম কালক্ৰমত কেনেকৈ ঢকুৱাখনা নামেৰে জনাজাত হৈছিল তাৰ এটা সৰ্বজন গ্ৰহণযোগ্য তথ্য আজিলৈকে কোনোৱে দিব পৰা নাই।
যাতায়তৰ সুচল পথ নথকাত আহোম স্বৰ্গদেউৰ বিষয়াসকলে কৰ-কাটল তুলিবলৈ বৰ্তমানৰ ঢকুৱাখনাৰ সকলো ঠাইলৈ অহা-যোৱা কৰিব পৰা নাছিল। বৰ্তমানৰ হাৰ্হি দেৱালয়ৰ কাষেৰে অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহৰ সুবিধাৰ্থে চাৰিকড়ীয়া আৰু কঢা নৈ সংলগ্ন কৰি উত্তৰমূৱাকৈ বৃহত্তৰ জামুগুৰি অঞ্চলৰ মাজেৰে প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা জান স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ (১৭৫১-১৭৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজত্ব কালত খন্দা হৈছিল। এই জানটো বৰ্তমান ঢকুৱাখনা নগৰৰ পূবত অৱস্থিত। এই জানটো খন্দাত জলপথৰ সুবিধা হোৱাৰ উপৰিও বানপানীৰ পৰা খেতি-পথাৰ আৰু ঘৰ-বাৰী ৰক্ষা পৰিছিল। জানটোৰ খন্দা মাটিখিনি পাচি-খৰাহীৰ বাহিৰেও তামোলৰ ঢকুৱাৰে পাৰলৈ তোলা হৈছিল বাবে জানটোৰ নাম ঢকুৱাখনা জান হয় আৰু তেতিয়াৰে পৰা দুয়ো পাৰে থকা ঠাইডোখৰৰ নাম ঢকুৱাখনা নামেৰে জনাজাত হৈছিল।
অন্য এক জনশ্ৰুতি অনুসৰি চাৰিকড়ীয়া আৰু কঢা নৈ সংলগ্ন কৰি ৰাইজে এই জানটো খন্দাৰ উদেশ্য আছিল সেই জানৰ পানী খেতি-পথাৰত যোগান ধৰা। দুয়োপাৰে শকত বান্ধ দিছিল যাতে বাৰিষা কালত জানৰ পানী দুয়োপাৰে উপচি পৰি খেতি-পথাৰ নষ্ট কৰিব নোৱাৰে। টাই আহোম ভাষাত 'ঢকুৱা' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে শকত বান্ধ। গতিকে ঢকুৱাখনা জানৰ অৰ্থ হৈছে জান খন্দি দুয়োপাৰে শকত বান্ধ দি খেতি-পথাৰ ৰক্ষা কৰা। ঢকুৱাজান খন্দাৰ বাবে ঢকুৱাখনা শব্দৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু ভূমিখণ্ড ঢকুৱাখনা নামেৰে খ্যাত হয়।
উল্লেখযোগ্য স্থানসমূহ
বাসুদেৱ থান:
ঐতিহ্যমণ্ডিত বাসুদেৱথান ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ গোহাঁই মৌজাৰ দক্ষিণ গোহাঁই অঞ্চলৰ বেবেজীয়াত অৱস্থিত। এই থান চামপৰা নদীৰ কাষত অৱস্থিত। এ‌ই থানত শিলেৰে নিৰ্মিত এটা ডাঙৰ বাসুদেৱৰ মূৰ্তি আছে। সুদূৰ নেপালৰ পৰাও এ‌ই থানলৈ ভক্তসকলৰ আগমন ঘটে। এই থান চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰাযণে স্থাপন কৰা বুলি জনা যায়।
হাৰ্হি দেৱালয়:
ঢকুৱাখনা আৰু মাছখোৱা মৌজাৰ সীমাত হাৰ্হি নৈৰ পাৰত দেৱলীয়া গাওঁ অঞ্চলত হাৰ্হি দেৱালয় অৱস্থিত। ইয়াত কে‌ইবাটাও শিলত কটা সুন্দৰ মূৰ্তি আছে। ইয়াত শিৱ, দুৰ্গা, গংগা, মনসা, চামুণ্ডা আৰু কালী পাৰ্বতীৰ মূৰ্তি আছে। কিছুমান মূৰ্তিৰ চকুত সোণপানী চৰোৱা আছে। প্ৰবাদ মতে চুতীয়া ৰাজ্য পতনৰ পাছত শদিয়াৰ কেঁচাইখাতি গোঁসানীক পূজা দিয়াত অনিয়ম হোৱাত দেৱী ভটিয়াই আহি প্ৰথমে দেওঘৰত আৰু পাছত হাৰ্হিত থাকিবলৈ ল‌য়। এ‌ই দেৱালয়ত দুৰ্গাপূজাত হাঁহ, পাৰ, ছাগলী বলি দিয়াৰ উপৰিও ম’হ বলি দিয়াৰ পৰম্পৰা চলি আছে।
গৰখীয়া থান:
গোপালপুৰ সত্ৰ:
এ‌ই সত্ৰখন ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ঘিলামৰা অঞ্চলত অৱস্থিত। মাজুলীৰ দক্ষিণপাট সত্ৰত বানপানীয়ে প্ৰায়ে উপদ্ৰৱ কৰি থকাত সে‌ই সত্ৰলৈ অহা যোৱা কৰাত অসুবিধা হোৱাত আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহ‌ই দক্ষিণপাট সত্ৰৰ গোসাঁই বনমালীদেৱক ঘিলামৰাত গোপালপুৰ সত্ৰ পাতি দিছিল।
ঢকুৱাখনাৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ উত্তৰত মছখোৱা ঢকুৱাখনা গড়কাপ্তানী পথৰ কাষত গোবিন্দপুৰ সত্ৰ অৱস্থিত। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ‌ৰ আমোলত আউনিআটী সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা নিৰঞ্জন বাপুৱে এ‌ই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
ম'হঘুলি চাপৰি:
ঢকুৱাখনা নগৰৰ কাষতে থকা ম'হঘূলি চাপৰি অঞ্চলত পৰম্পৰাগত ভাৱে ফাট বিহু উদযাপন কৰা হয়। ফাট বিহু স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰে সমগ্ৰ ৰাজ্য, দেশ তথা বিশ্বৰ দৰৱাৰত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। সাধাৰণতে অসমীয়া বহাগ মাহৰ শেষৰ ফালে এই বিহু উদযাপন কৰা হয়। উদযাপন কৰা অঞ্চলটো চৰকাৰে এক সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে স্বিকৃতি প্ৰদান কৰিছে।
বৰদৈবাম বিলমুখ সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান:
ঘিলামৰা গোগামুখ সংযোগী পথৰ কাষৰ ঢকুৱাখনা মহকুমা আৰু ধেমাজি জিলাৰ সীমান্তৱৰ্তী বৰদৈবাম নামৰ অঞ্চলত এ‌ই সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যানখন অৱস্থিত। এ‌ই উদ্যানখনত বহুতো স্থানীয় পক্ষীৰ সমাগম ঘটাৰ লগতে বসন্ত কালত বিশ্বৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা বিভিন্ন পক্ষীৰ আগমন ঘটে। বৰদৈবাম বিলমুখ সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান হ’ল দীপৰ বিলৰ পাছতে সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি পোৱা অসমৰ দ্বিতীয়খন পক্ষী উদ্যান।
কুৱাবাৰী পক্ষী উদ্যান:
ঢকুৱাখনা নগৰৰ পৰা মাত্ৰ ২ কিলোমিটাৰ নিলগত ঢকুৱাখনা ঘিলামৰা সংযোগী পথৰ কাষৰ কুঁৱাবাৰী দলনিত এ‌ই পক্ষী উদ্যানখনি অৱস্থিত। এ‌ই উদ্যানত বিভিন্ন স্থানীয় পক্ষীৰ লগতে পৰিভ্ৰমী পক্ষীৰ সমাগম ঘটা দেখা যায়। কুঁৱাবাৰী পক্ষী উদ্যানক সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতিৰ কাৰণে ঢকুৱাখনা মহকুমা কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰ পৰা ইতিমধ্যে প্ৰস্তাব ৰখা হৈছে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ঢকুৱাখনা
ৰঙামূৰীয়া বাঢ়ৈটোকা
ৰঙামূৰীয়া বাঢ়ৈটোকা (Common Flameback বা Common Goldenback, বৈজ্ঞানিক নাম-Dinopium javanense) 'Picidae' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত বাঢ়ৈটোকা চৰাইৰ এটা প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
ৰঙামূৰীয়া বাঢ়ৈটোকা দেহৰ আকাৰ মধ্যমীয়া৷ ইয়াৰ মূৰৰ পৰা ডিঙিলৈকে দীঘলীয়া আঁচ থকা দেখা যায়৷ মতা আৰু মাইকী দুয়োৰে এই আঁচ থাকে৷ মতা ৰঙামূৰীয়া বাঢ়ৈটোকাৰ মূৰত ৰঙা আৰু মাইকীৰ ক'লা মুকুট (crown) থাকে৷ ইয়াৰ দেহৰ তলৰ অংশ ক'লা, নেজৰ বৰণো ক'লা হয়৷
টেক্স'নমি
Spot-throated Flamebackক এই প্ৰজাতিটোৰ উপ-প্ৰজাতি বুলি গণ্য কৰা হয়৷
বিতৰণ
ৰঙামূৰীবা বাঢ়ৈটোকা সাধাৰণতে বাংলাদেশ, ব্ৰুনেই, কম্বোডিয়া, চীন, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, আৰু ভিয়েটনাম আদিত পোৱা যায়৷
বাসস্থান
এই প্ৰজাতিটো প্ৰধানকৈ বিষুৱীয় অঞ্চলৰ বনাঞ্চলত পোৱা যায়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হেটুলুকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
কুব্জিকা
কুব্জিকা (कुब्जिक) হৈছে অসিদ্ধান্তিক মন্ত্ৰ মাৰ্গ সম্প্ৰদায়ৰ এটা পন্থা কুব্জিকামতৰ প্ৰাথমিক দেৱতা। তেওঁ বক্ৰেশ্বৰী, বক্ৰিকা, চিঞ্জিনি আদি নামেৰেও জনাজাত। আদিশক্তিৰ অন্যতম মূল দিশ হিচাপে কুবজিকাৰ পূজা খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাত এক মূখ্য পূজা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। কৌল পৰম্পৰাত পালন কৰা তান্ত্ৰিক পদ্ধতিত তেওঁক এতিয়াও আৰাধনা কৰা হয়।
১০৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে কুব্জিকা পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু তৰ্কতন্ত্ৰৰ আধাৰত দেৱতা আৰু মন্ত্ৰৰ এক নতুন ব্যৱস্থা আছিল। পূৰ্বৰ তান্ত্ৰিক দেৱতাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা জটিল মূৰ্তি কুব্জিকা দেৱীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। স্বচ্ছন্দ-ভৈৰৱৰ দৰে তেৱোঁ একেলগে উগ্ৰ তীব্ৰ আৰু মধুৰ তথা উপকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
উৎপত্তিবিজ্ঞান
কুব্জিকাৰ অৰ্থ সংস্কৃতত "বেঁকা কৰা" বা "বক্ৰ কৰা"। এবাৰ প্ৰভু নৱত্মান/ শিৱই তেওঁৰ পত্নী বক্ৰিকাক আলিংগন কৰিছিল আৰু সংগমৰ এই সময়ত দেৱীয়ে হঠাতে লাজ অনুভৱ কৰিছিল আৰু নিজৰ শৰীৰটো বেঁকা কৰি "কুব্জিকা" বা বক্ৰিকা (বেঁকা) নাম লাভ কৰিছিল।
কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ
নৱম বা দশম শতিকাৰ "কুব্জিকামাতা" বা "পিসুমাতা" নামৰ এখন তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থত কুব্জিকাৰ পূজাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যদিও পূৰ্বতে কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ মাজত তেওঁ অতি বিখ্যাত আছিল, তথাপিও কিন্তু ভক্তসকলৰ মাজত কুব্জিকা পূজা পৰিচিত নাছিল। এই উপত্যকাতো কুব্জিকাক পিছলৈ আৰু পূজা কৰা হোৱা নাছিল যেন লাগিছিল, ১৯৮০ চনৰ মাজভাগত তেওঁক এক গোপন তান্ত্ৰিক পূজাত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল যি এতিয়াও নেৱাৰ লোকসকলৰ মাজত বিদ্যমান।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰয়ৰ সমীকৰণ
ৰয়ৰ সমীকৰণ ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ এক অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সমীকৰণ। ফঁৰাচী অৰ্থনীতিবিদ ৰেণে ৰয়ৰ নামেৰে নামাংকিত এই সমীকৰণৰ ব্যৱহাৰ উপভোক্তা আচৰণ তত্ত্ব আৰু উৎপাদক আচৰণ তত্ত্বত বিশেষভাৱে কৰা হয়। এই প্ৰমেয়িকাত সাধাৰণ বা মাৰ্চেলিয়ান চাহিদা ফলনৰ সম্বন্ধ পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনৰ সৈতে স্থাপিত কৰা হয়। যদি পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনক আমি এনেদৰে প্ৰকাশিত কৰোঁ- v(p,w), তেন্তে পণ্য iৰ মাৰ্চেলিয়ান চাহিদা ফলন এনেধৰণৰ-
প্ৰমাণ
ৰয়ৰ সমীকৰণত শ্বেফাৰ্ডৰ প্ৰমেয়িকাক নৱৰূপ দিয়া হয়, কোনো পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনৰ পৰা কোনো বিশেষ ব্যক্তিৰ পণ্য iৰ চাহিদা বিচাৰিবলৈ।
প্ৰথমে আমি আয় wৰ স্থানত ব্যয়ৰ ফলন পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনৰ সূত্ৰ v (p, w)ত ব্যৱহাৰ কৰিম। এনে কৰি আমি পাওঁ
এই সমীকৰণে কয় যে যি পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনক এনেদৰে বিচৰা যায় যে কোনো উপযোগিতা স্তৰ লাভ কৰিবলৈ নূন্যতম ব্যয় কৰিব লাগে, য'ত মূল্য সদিশ p দিয়া আছে, আমি পাম যে ই সেই মূল্য সদিশত উপযোগিতা গণনা কৰিলে যিমান উপযোগিতা পাম, তাৰ সমান।
উপযোগিতাৰ স্তৰ নসলোৱাকৈ, কোনো পণ্য iৰ মূল্য p_iৰে এই সমীকৰণৰ দুয়ো দিশ অৱকলন কৰি আমি পাওঁ-
এই সমীকৰণক পৃথকভাৱে সজাই আমি ইচ্ছিত ফল পাওঁ:
আৱৰণ উপপাদ্য ব্যৱহাৰ কৰি সহজ প্ৰমাণ (২ পণ্যৰ ক্ষেত্ৰত)
যিহেতু ওপৰত সম্পূৰ্ণ প্ৰমাণ দিয়া হৈছেই, এই অংশত আমি আৱৰণ উপপাদ্য (Envelope Theorem) ব্যৱহাৰ কৰি, কেৱল ২ পণ্য থকা বজাৰৰ বাবে ৰয়ৰ সমীকৰণক প্ৰমাণ কৰিম। এনে কৰিলে গাণিতিক জটিলতা নোহোৱাকৈ ৰয়ৰ সমীকৰণ থুলমুলকৈ বুজিব পাৰি।
এই ক্ষেত্ৰত পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলন তলত দিয়া লাগ্ৰাঞ্জিয়ানে সংজ্ঞায়িত কৰা বাধিত বৃহদায়ন সমস্যাৰ সমাধান -
আৱৰণ উপপাদ্য ব্যৱহাৰ কৰি, এই ফলন ৰ অৱকলসমূহ এনেধৰণৰ-
য'ত x_{1}^{m} বৃহদায়ন কৰা সংখ্যা (মাৰ্চেলিয়ান চাহিদা ফলন)। সেয়ে:
প্ৰয়োগ
ৰয়ৰ সমীকৰন ব্যৱহাৰ কৰি কোনো উপভোক্তাৰ পৰোক্ষ উপযোগিতা ফলনৰ পৰা উপভোক্তাজনে বিভিন্ন পণ্যৰ বাবে ৰখা মাৰ্চেলিয়ান চাহিদা নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়। এই পদ্ধতিয়ে স্লাট্‌স্কি সমীকৰণৰ ব্যুৎপত্তিতো বিশেষ সহায় কৰে।
তেজপাত
তেজপাত (বৈজ্ঞানিক নাম:Cinnamomum tamala) এবিধ সুগন্ধি গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাত শুকুৱাই বা কেঁচাকৈ মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডালচেনি গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত এই উদ্ভিদ মূলতঃ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, ভূটান আৰু চীন দেশত পোৱা যায়। ইয়াৰ পাত আৰু অন্যান্য অংশৰ এক সুকীয়া গোন্ধ আৰু জ্বলা জ্বলা সোৱাদ আছে। তেজপাত ঘাইকৈ খাদ্য সুগন্ধিকৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ঔষধি গুণো আছে। অতীজৰে পৰা বিভিন্ন পাৰম্পৰিক ঔষধত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ পোৱা যায়। ই ভাৰতীয় খাদ্যৰ অন্যতম অপৰিহাৰ্য মছলা।
নাম
তেজপাতক ভিন ভিন ভাষাত ভিন ভিন নামেৰে জনা যায়। ইয়াক ইংৰাজীত 'ইণ্ডিয়ান বে লিফ' (Indian Bay Leaf) বোলে। সেইদৰে হিন্দীত 'তেজপাত্তা'(तेजपत्ता), মৈথিলী আৰু নেপালীত 'তেজপাত' (तेजपात), বাংলাত 'তেজপাতা', মালয়ালমত (വഴനയില), সংস্কৃত আৰু মাৰাঠীত 'তমালপত্ৰ' (तमालपत्र), তেলেগুত 'বিৰিয়ানী আক্কু', ছিক্কিমত লেপচা সকলে 'চাৱৰ কুঙ' বোলে।
অসমীয়াত তেজপাত নামৰ উৎপত্তি সংস্কৃত ভাষাৰ 'তমালপত্ৰম' (तमालपत्त्रम्)ৰ পৰা হৈছে।
বিৱৰণ
তেজপাত এবিধ গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ। তেজপাত গছ ওখই প্ৰায় ৭-৮ ফুট মান হয়। ইয়াৰ পাত বোৰ দেখিবলৈ জামুক গছৰ লগত মিল থকা। তেজপাতৰ সিৰাবিন্যাস আন পাততকৈ বেলেগ। কুমলীয়া পাতৰ ৰং ৰঙা। পুৰঠ হলে পাতৰ ৰং পাতল সেউজীয়াৰ পৰা ডাঠ সেউজীয়া হয়। তেজপাত গছৰ দাল কেঁচাই কাটি আনি সেই পাতবোৰ ৰদত শুকুৱাৰ পিছত মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শুকুৱাৰ পিছত পাতৰ বৰণ পাতল মুগা-সেউজীয়া হয়।
তেজপাতত থকা সুগন্ধিকাৰক জৈৱযৌগ সমূহ হ'ল:
খাদ্য হিচাপে
তেজপাতৰ সুগন্ধি গুণৰ বাবে ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াত তেজপাতক ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশেষকৈ মাংসৰ আঞ্জা, পোলাও, তৰকাৰী ইত্যাদি আমিষ-নিৰামিষ দুয়ো প্ৰকাৰৰ খাদ্যত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত কেঁচা আৰু শুকানকৈ দুয়োধৰণেৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সেইদৰে বিভিন্ন মিষ্টান্ন যেনে পায়স, চুজি, আইচক্ৰীম, হাৰ্বেল টি, কাষ্টাৰ্ড আদিতো তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত মছলা চাহৰ অন্যতম উপাদান। তেজপাত কাচৰ পাত্ৰত থৈ দিলে বহুদিনলৈ ভালে থাকে।
সুগন্ধি দ্ৰৱ্য হিচাপে
তেজপাতৰ পৰা সুগন্ধি তেল নিষ্কাষণ কৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰুম ফ্ৰেছনাৰ, মাউথ ফ্ৰেছনাৰ ইত্যাদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ঔষধ হিচাপে
অতীজৰে পৰা পাৰম্পৰিক ঔষধ আৰু আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে। জয় বাংলা ৰোগত তেজপাত তিয়াই থোৱা পানীৰে চকু ধুলে ভাল হয়। ঘামত শৰীৰ গোন্ধালে আৰু ঘামচি, বিহ ফোঁহা আদি হলে তেজপাত পিহি লগালে ভাল হয়। কেঁচা তেজপাত চোবালে বা তেজপাতৰ পানীৰে কুল-কুলি কৰিলে মুখলৈ ৰুচি আহে। আধুনিক বিজ্ঞানৰ গৱেষণাত তেজপাতত মধুমেহ ৰোগৰ ঔষধ পোৱা গৈছে। তদুপৰি তেজপাত এণ্টিচেপটিক, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু পাচক গুণসম্পন্ন। ইয়াত কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী উপাদান থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুল্ম শ্ৰেণী:মছলা শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
ঘাৰমৰা সত্ৰ
ঘাৰমৰা সত্ৰ উত্তৰ লখিমপুৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। এই সত্ৰখন প্ৰাগ শঙ্কৰী যুগত স্থাপিত হৈছিল। ঘাৰমৰা সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ থকা মধ্যযুগৰ অলেখ মূল্যৱান সম্পদে পৰ্য্যটক সকলক বিশেষভাৱে আকৃষ্ট কৰিব পাৰে। এইবোৰৰ ভিতৰত সাঁচিপাতৰ কীৰ্তন, নামঘোষা, গীতা, চিত্ৰ ভাগৱত, তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ শাস্ত্ৰ, জীৱনী, চিকিৎসাশাস্ত্ৰ, ব্যাকৰণ, নাটককে ধৰি প্ৰায় ৭৬খন গ্ৰন্থ, পিতলৰ খৰম, প্ৰায় ২৬ চেণ্টিমিটাৰ ওখ ভোগজৰা, সমজোখৰ পিকদানি, ৰূপৰ সঁফুৰা, হাতীদাঁতৰ নালৰ কটাৰী, হেঙুল হাইতাল বুলোৱা চিত্ৰখোদিত দোলা, শিৱলংগ আৰু প্ৰায় ১৫ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ অষ্টধাতুৰ এটা ঘণ্টা বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য ।
ইতিহাস
সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ থকা অসমীয়া সাঁচিপাতৰ লিপি অনুসৰি সত্ৰখন ১৩ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শদিয়াৰ ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। লিপিখনৰ মতে সত্ৰখন প্ৰথমতে শদিয়াৰ কোনো এখন নদীৰ পাৰত শঙ্কৰিচন নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল।
লিপিখনত উল্লেখ কৰা মতে প্ৰতিষ্ঠাতা শঙ্কৰিচন মূলত গৌড়দেশৰ (বঙ্গাল) আছিল আৰু চুতীয়া ৰজাৰ দুজন ৰাজ পুত্ৰ তেওঁৰ শিষ্য আছিল। পাছত জেষ্ঠ ৰাজকুমাৰে নিজৰ ৰাজত্বকালত তেওঁক শদিয়াত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু সাধাৰণ জনগণক শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। ৰজাই লগতে তেওঁক এভাগ বিষ্ণু মূৰ্তি দান কৰিছিল আৰু জনজাতীয় তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰে বিষ্ণুৰ পূজা কৰিবৰ বাবে এটা মঠ(সত্ৰ) নিৰ্মাণ কৰাই দিছিল। ৰজাজনৰ পিতৃ বৃদ্ধ ৰজাই প্ৰায় এই সত্ৰ পৰিদৰ্শন কৰাৰ লগতে সত্ৰৰ শিষ্যসকলৰ লগত দৰ্শন আৰু ধৰ্মৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। বৃদ্ধ ৰজাজনৰ সত্ৰত থকা সময়খিনিতে মৃত্যু হয় আৰু সেইবাবে সত্ৰখনক "ঘাই-মৰা" সত্ৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।
লিপিত উল্লেখ কৰা অনুসৰি সত্ৰখনত জনজাতীয় তান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰে বিষ্ণুক উপাসনা কৰা হৈছিল। ১৫২৪ চনত চুতীয়া-আহোম যুদ্ধৰ সময়ত সত্ৰখন প্ৰথমে শদিয়াৰ পৰা পাছিঘাটলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল আৰু পৰবৰ্তী কালত আবৰ সকলৰ নিয়মিয়া হেঁচাৰ কাৰণে পাছিঘাটৰ পৰা স্থায়ীভাবে লখিমপুৰ জিলাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰা হৈছিল। ১৫৮৮ চনত এইখন এখন বৈষ্ণৱ সত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
সত্ৰত এতিয়াও চুতীয়া যুগৰ পুৰণি দান সামগ্ৰীৰ এটা বৃহৎ সংগ্ৰহ আছে। সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী দয়াকৃষ্ণ গোস্বামীদেৱে জানিবলৈ দিয়া মতে সত্ৰত থকা চতুৰ্ভূজ বিষ্ণুমূৰ্তি, ডবা, কাঁহ-পিতলৰ প্ৰায় ২০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ ডাঙৰ জয় ঘণ্টা, শৰাই, কেঁকোৰা দোলা, বেৰা কাঁহী, ভোগ জৰা, পিকদান, আদি সামগ্ৰীবোৰ চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণৰ(১৪ শতিকাত কৰা) দান আছিল। মিশ্ৰধাতুৰে নিৰ্মিত জয় ঘণ্টাটোৰ ঠাৰিডালৰ মাজভাগত "সত্যনাৰায়ণ" নামটো খোদিত আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সত্ৰ শ্ৰেণী:উত্তৰ লখিমপুৰ
অট'গ্ৰাফ (চলচ্চিত্ৰ)
অট’গ্ৰাফ (Autograph) হৈছে ২০১০ বৰ্ষত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন বাংলা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। এইখন পৰিচালনা কৰিছিল নৱাগত সৃজিত মুখাৰ্জীয়ে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
চলচ্চিত্ৰখনৰ আৰম্ভণিতে নৱাগত পৰিচালক তথা কাহিনীকাৰ শুভব্ৰতই (ইন্দ্ৰনীল সেনগুপ্তা)ই সত্যজিত ৰায়ৰ প্ৰখ্যাত কথাছবি নায়কৰ পুনঃনিৰ্মাণৰ বাবে বাংলা অভিনেতা অৰুণ চেটাৰ্জী (প্ৰসেনজিত চেটাৰ্জী)ক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। অৰুণে এই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে আৰু ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰাৰ দায়িত্ব লয়। শুভব্ৰতে নিজৰ প্ৰেয়সী শ্ৰীনন্দিতা/ শ্ৰীন (নন্দনা সেন)ক নায়িকাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিবৰ বাবে সন্মতি কৰোৱায়। চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি থকাৰ সময়তে অৰুণ আৰু শ্ৰীনন্দিতা দুয়োৰে মাজত গভীৰ বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠে। এদিন আৱেগিক হৈ অৰুণে শ্ৰীনন্দিতাক তেওঁৰ জীৱনৰ অতীতৰ কথা কিছুমান ব্যক্ত কৰে। এই আৱেগিক মূহুৰ্তটো ভিডিঅ’ কেমেৰাত আকস্মিকভাৱে ৰেকৰ্ড হৈ যায়। শুভ্ৰব্ৰতে এই ভিডিঅ’টো উদ্ধাৰ কৰে। শ্ৰীনন্দিতাৰ অজ্ঞতাৰ সুযোগ লৈ বোলছবিখনৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ ভিডিঅ’টো শুভ্ৰব্ৰতে মিডিয়াৰ হাতত গতাই দিয়ে। শ্ৰীনন্দিতাই এই কথা জানিব পাৰি শুভ্ৰজিতৰ লগত নিজৰ সম্পৰ্ক ছেদ কৰি আঁতৰি যায়। অৰুণে এই ভিডিঅ’টোৰ ভয়াৱহতাৰ বিষয়ে জানি বোলছবিখনৰ কাম বন্ধ কৰে আৰু মুক্তি নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। অৰুণে পাছত জানিব পাৰে যে শ্ৰীনন্দিতাৰ এই কথাৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই। শেষ মূহুৰ্তত, শ্ৰীনন্দিতাই এখন ধাবাত অৰুণৰ বাবে এটা বাৰ্তা এৰি থৈ যায়। এই ধাবাখনতেই অৰুণ আৰু শ্ৰীনন্দিতা পূৰ্বতে লগ হৈছিল।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ গীতৰ পৰিচালক হৈছে দেৱজ্যোতি মিশ্ৰ আৰু অনুপম ৰয়।
ট্ৰিভিয়া
বোলছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰটো হৈছে অৰুণ চেটাৰ্জী (প্ৰখ্যাত অভিনেতা উত্তম কুমাৰৰ প্ৰকৃত নাম)। ছবিখনত দেখু্‌ওৱা ষ্টুডিঅ’টোত বাংলা ভাষাৰ প্ৰখ্যাত বোলছবি জলসাগৰ আৰু নিৰ্মাতা ঋত্বিক ঘাটকৰ চিত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। পৰিচালক সৃজিতে নায়ক ছবিৰ মূল কাহিনীটোৰ কিছু পৰিমাণে সাল-সলনি কৰিছে। অট’গ্ৰাফ হৈছে ২০১০ চনৰ সৰ্বাধিক আয় কৰা টলিউড বোলছবি।