cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সৰোজ খান
কৰ্মজীৱন
১৯৪৮ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ বোম্বে ষ্টেটৰ বোম্বেত নিৰ্মলা নাগপালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে দেশ বিভাজনৰ পিছত ভাৰতলৈ আহিছিল। তেওঁ তিনি বছৰ বয়সতে নাজৰানা বোলছবিত শিশুশিল্পী হিচাপে অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ১৯৫০ৰ দশকত তেওঁ পাৰ্শ্বীয় নৃত্যশিল্পী হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তেওঁ নৃত্য নিৰ্দেশক বি. চহনলালৰ তলত কাম কৰি থাকোঁতে নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ নিজকে এগৰাকী নৃত্য পৰিচালক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। প্ৰথমে তেওঁ সহকাৰী নৃত্য পৰিচালক হিচাপে আৰু পিছলৈ ১৯৭৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা গীতা মেৰা নাম ছবিৰ জৰিয়তে পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ নৃত্য পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ শ্ৰীদেৱীৰ মিঃ ইণ্ডিয়া (১৯৮৭) ছবিৰ হাৱা হাৱাই, নাগিনা (১৯৮৬) আৰু চান্দিনী (১৯৮৯) বোলছবি আৰু মাধুৰী দীক্ষিতৰ তেজাব (১৯৮৮) বোলছবিৰ এক দ' তিন, থানেদাৰ (১৯৯০) বোলছবিৰ তাম্মা তাম্মা আৰু বেটা (১৯৯২) বোলছবিৰ ধক ধক কৰনে লাগাৰ নৃত্য নিৰ্দেশনা কৰি বিশেষভাৱে সমাদৃত হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ বলিউডৰ আটাইতকৈ বেছি সফল নৃত্য নিৰ্দেশক হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০১৪ চনত সৰোজ খনে গুলাব গেং ছবিত আকৌ এবাৰ মাধুৰী দীক্ষিতৰ লগত কাম কৰে।
টেলিভিছনত প্ৰদাৰ্পণ
সৰোজ খানে ২০০৫ চনত ষ্টাৰ প্লাছ চেনেলত প্ৰদৰ্শিত হোৱা নাচ বালিয়ে নামৰ নৃত্য অনুষ্ঠানৰ বিচাৰক আছিল। ইয়াৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণতো তেওঁ বিচাৰকৰ ভূমিকা পালন কৰিদিল। তাৰপিছত তেওঁ ২০০৮ চনত চনী টিভিত প্ৰদৰ্শিত হোৱা ওস্তাদকে ওস্তাদ শ্ব'ৰ বিচাৰক আছিল। এনডিটিভি ইমাজিনত ২০০৮ চনত প্ৰদৰ্শিত হোৱা নাচলে ভে ৱিথ সৰোজ খানতো তেওঁক দেখা গৈছিল। এই শ্ব'ৰ কাৰণে তেওঁ নৃত্য নিৰ্দেশনা কৰিছিল। ২০০৮ চনতে তেওঁক বুগী ৱুগী নামৰ নৃত্যৰ শ্ব'ৰ বিচাৰক হিচাপে দেখা গৈছিল। তেওঁ ২০০৯ চনত চনী টিভিত প্ৰদৰ্শিত হোৱা জনপ্ৰিয় নৃত্য শ্ব' ঝলক দীখলা যাৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ বিচাৰক আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁক বহুকেইটা ডান্স ৰিয়েলিটি শ্ব'ত অতিথি হিচাপে দেখা যায়।
২০১২ চনত ফিল্ম ডিভিছন ইণ্ডিয়ায় প্ৰযোজনা আৰু নিধি তুলিৰ পৰিচালনাৰে তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰিত দা সৰোজ খান ষ্টৰী নামৰ তথ্যচিত্ৰ মুক্তি লাভ কৰে।
তেওঁক চব টিভিৰ জনপ্ৰিয় হাস্য-ব্যংগাত্মক নাটক তাৰক মেহতা কা উল্টা চছমাত নৃত্য প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক হিচাপে দেখা গৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁক ৰেম' ডি'চুজাৰ ছবি এবিচিডিতো দেখা গৈছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
সৰোজ খানে সৰ্বোচ্চ তিনিটা শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য নিৰ্দেশনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে: সৰোজ খানে প্ৰথম বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য নিৰ্দেশনাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ এক দ তিন গীতত কৰা নৃত্য নিৰ্দেশনাৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰে এই বঁটাৰ পাতনি মেলিছিল। তেওঁ সৰ্বোচ্চ ৮টা এই বঁটা লাভ কৰিছে আৰু ১৯৮৯ ৰ পৰা ১৯৯১ একেৰাহে তিনিবাৰ তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ৰত্ন ওজা
ৰত্ন ওজা (১৯৩১-২০১৯) অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ তথা মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ শিল্পী আছিল। অতি কম বয়সৰ পৰাই নাট্যাভিনয় তথা পৰিচালনাৰ সৈতে জড়িত ওজাই বহুকেইখন একাংকিকা নাট, পূৰ্ণাংগ নাট, অনাঁতাৰ নাট, বাটৰ নাট, শিশু নাট ৰচনা পৰিচালনাৰ লগতে চাৰিখন উপন্যাস, এখন গল্প সংকলন, তিনিখন প্ৰবন্ধ স্ংকলন ৰচনা কৰিছে। অসমীয়া বোলছবিৰ অভিনয় আৰু সংলাপ ৰচনাৰ কামতো হাত উজান দিয়া ওজাক অসমত বাটৰ নাট ৰূপায়ণৰ বাটকটীয়া হিচাপে জনা যায়।
জন্ম আৰু শিক্ষা গ্ৰহণ
১৯৩১ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত সত্ৰ নগৰী বৰপেটাত ৰত্ন ওজাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল পদ্মৰাম ওজা আৰু মাতৃ চিন্তাবালা ওজা। ১৯৫১ চনত তেওঁ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কটন কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৯৫৩ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৫৫ চনত কটন কলেজৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্ম জীৱন
১৯৫৫ চনত শান্তিদূত নামৰ অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকতত উপ-সম্পাদক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা ৰত্ন ওজাই অসমীয়া পষেকীয়া ভূদান যজ্ঞত সহ-সম্পাদক হিচাপে যোগ দিয়ে। অৱশ্যে ১৯৫৯ চনত তেওঁ বৰপেটা জুৰোৰাম ছোৱালী উচ্চ বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে যোগ দিয়ে। ১৯৬২-৭৯ চনলৈ তেওঁ মালিগাঁৱত পূবোৰ্ত্তৰ সীমান্ত ৰে’লৱেত প্ৰৱৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে। তাৰ পাছতে ১৯৭৯-৮১ চনলৈ তেওঁ বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ’ কেমিকেলছ প্ৰকল্পৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়া হিচাপে কাম কৰে।
১৯৮১-৮৩ চনলৈ নিউজ ষ্টাৰ নামৰ ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকতৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে, একে সময়তে তেওঁ সাদিনীয়া বাতৰি কাকতৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে, ১৯৮৪-৮৫ চনলৈ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাতৰি সম্পাদক হিচাপে কাম কৰাৰ উপৰি তেওঁ ফ্ৰীলান্স সাংবাদিক হিচাপেও কাম কৰে। তেওঁ প্ৰয়াত ভূপেন হাজৰিকা সাংস্কৃতিক ন্যাসৰ উপাধ্যক্ষ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ উপাধ্যক্ষ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ বিশেষ প্ৰাধিকাৰীৰ উপৰি অসম নাট্য সন্মিলনৰ সভাপতিকে ধৰি বহু পদবীত অধিষ্ঠিত হয়্।
নাট্যকাৰ জীৱন
শৈশৱৰ পৰাই ওজাই নাট্যাভিনয়ত অংশগ্ৰহণ কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ পালা গাহনত চোক্ৰা( নৃত্যশিল্পী) হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হয় যদিও পিছলৈ নিয়মিত ভাৱে সত্ৰীয়া যাত্ৰা-ভাওঁনাত উত্তৰা, শৈব্য, ঊষা আদি স্ত্ৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে ১৯৪৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত তেওঁ চক্ৰধ্বজ সিংহ নাটৰ গজপুৰিয়ানীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৫২ চনত তেওঁ প্ৰথমখন একাংকিকা নাট গুলজাৰ ক্লাৱ ৰচনা কৰে আৰু ই বৰপেটাৰ মিলন মন্দিৰত অভিনীত হয়। ১৯৫৭ চনত তেওঁ প্ৰথম সম্পূৰ্ণ নাট 'মুক্তিৰ সপোন' ৰচনা কৰে। ১৯৫৮ চন গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁৰালত হেমাংগ বিশ্বাসৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ লিখা পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নাট প্ৰশ্ন মঞ্চস্থ হয়।
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ (Neelakanthi Braja) জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ সুদীৰ্ঘকাল বৃন্দাবনবাস কৰি পোৱা অভিজ্ঞতাৰে ৰচনা কৰা উপন্যাস। ১৯৭৬ চনত প্ৰকাশিত এই উপন্যাসখনৰ প্ৰকাশক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ।
ৰত্ন ওজা
নাট্যকাৰ জীৱন
অসমৰ অপেছাদাৰী নাট্য আন্দোলনৰ গুৰিধঁৰোতা গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ লগত ৰত্ন ওজাৰ অভিন্ন সম্পৰ্ক আছিল। উইলিয়াম চেৰোৱানৰ 'দি কেভদুৱেলাৰ্ছ' নাটৰ অনুপ্ৰেৰণাত তেওঁ লিখা গহ্বৰ নাটৰ আখৰা কৰাৰ সময়তে গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ জন্ম হয়। গহ্বৰ নাটখন ১৯৬৮ চনৰ ৯ আগষ্টত মালিগাৱত আৰু পিছলৈ জিলা পুথিভঁৰাল, তেজপুৰ, বৰপেটা আদি ঠাইতো মঞ্চস্থ হৈছিল। গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ বেনাৰত তেওঁ ৰচিত আৰু পৰিচালিত আন উল্লেখযোগ্য নাট সমূহ হ'ল- কবৰ, অস্থাৱৰ, পাতনি, সংলাপ, প্ৰলাপ, মামীৰ হাড় আৰু বেজবৰুৱাৰ পাচনি। ইয়াৰে প্ৰলাপ নাটখন একক অভিনয়ৰ এঘণ্টীয়া নাট য'ত তেওঁৰ পৰিচালনা আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপনাত হেম ভটাচাৰ্যই অভিনয় কৰিছিল। গহ্বৰৰ চতুৰ্থ বৰ্ষপূৰ্তিত ওজাৰ পৰিকল্পনা আৰু পৰিচালনাত কাৰ্টুন নাট মূকমেল নিবেদন কৰা হৈছিল। ১৯৭৫ চনত মেক্সিম গৰ্কীৰ উপন্যাস মাৰ আধাৰত পৰিচালিত মা নাটখন গুৱাহাটীত একেৰাহে চাৰিটি নাট্য সন্ধিয়াৰ বাবে মঞ্চস্থ হয়। নক্সা আৰু প্ৰগতি শিল্পী সংগৰ যুটীয়া প্ৰযোজনাত ৰূপায়ণ হোৱা নাটখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা আৰু অভিনয়ত আছিল কমল শৰ্মা, ঈষাণ বৰুৱা, গৌতম প্ৰসাদ বৰুৱা, দেৱেন দত্ত আদি শিল্পী|
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ
এইখন মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। আয়তনৰ ফালৰপৰাও তুলনামূলকভাৱে ক্ষুদ্ৰ এই উপন্যাসখন কেইবাটাও দিশৰপৰা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ। উপন্যাসখনৰ কাহিনী-গ্ৰন্থন বৰ কৌশলপূৰ্ণ আৰু হৃদয়গ্ৰাহী। ব্ৰজধামৰ পটভূমিত ৰচনা কৰা এইখন প্ৰথম অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখনত ব্ৰজধামৰ জীৱনধাৰাৰ কদৰ্য দিশবোৰ তুলি ধৰা বাবে তাৰ পৱিত্ৰতাক সন্দেহ কৰা হৈছে।
ৰত্ন ওজা
নাট্যকাৰ জীৱন
ৰত্ন ওজা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্যকাৰ-পৰিচালক হিচাপে বিভিন্ন নাট্যদলৰ লগত জড়িত আছিল। তাৰ ভিতৰত ৰূপকোঁৱৰ থিয়েটাৰৰ জীয়া জুই আৰু আজিৰ অভিমন্যু, কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ ৰচিত তেজ লগা বাট আদি উল্লেখযোগ্য। তদুপৰি তেওঁ মঞ্চকোঁৱৰ, ৰাধিকা দেৱী আদি নাট্যদলৰ লগতো জড়িত আছিল। ইয়াৰ উপৰিও জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ৰূপালীম, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ চক্ৰধ্বজ সিংহ, সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ শিখা, অৰুণ শৰ্মাৰ জিণ্টি, গৰ্কীৰ মা আদিৰ নাট্যৰূপো পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁৰ অনাতাঁৰ নাটসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল- খং, অভিমন্যু, তিনি বনাম তেৰ, দিখৌ আজিও বয়, আলাপ, স্বাধীনতা, মহানাগৰিক আদি। টেলি নাটৰ ভিতৰত ভূত আৰু বাঢ়নী, থুপৰি হোৰে থুপৰি হো আদি।
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
ব্ৰজাৱলী ৰামেশ্যামীৰ মুখত শুনা বৰ্ণনা আৰু বৃন্দাবনত বাস কৰা দুই-এজন লোকৰ বাস্তৱ জীৱনৰ দুই-এটা টুকুৰাক অৱলম্বন ৰূপে লৈ উপন্যাসখনৰ কোনো কোনো চৰিত্ৰ গঢ়ি তোলা হৈছে যদিও সৰহভাগ চৰিত্ৰই কল্পনাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত।
ৰত্ন ওজা
নাট্যকাৰ জীৱন
অসমত বাটৰ নাট ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত ওজা প্ৰধান বাটকটীয়া আছিল। মঞ্চত নাট ৰূপায়ণত বিভিধ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ তেওঁ কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, অৰুণ শৰ্মাৰ লগত বাটৰ নাট ৰূপায়ণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। সেই সময়তে নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ দেহাৱসান হোৱাত যেতিয়া তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনলৈ অনা হয় কিন্তু মঞ্চলৈ নিবলৈ দিয়া নহয় তেতিয়া এই ঘটনাৱলীক লৈ তেওঁৰ পৰিকল্পনাত অৰুণ শৰ্মাই ককাইদেউ নামৰ বাটৰ নাটখনি ৰচনা কৰে। ১৯৭১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে শিল্পী দিৱসত দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত প্ৰথম বাটৰ নাট ককাইদেউ মঞ্চস্থ হয়। ইয়াৰ পিছতো কুমঙৰ পাপ, অ' ফুল অ' ফুল নুফুল কিয়, আমাক এজন অসমীয়া লাগে, চাইনবৰ্ড, বৃদ্ধস্য তৰুণী ভাৰ্যা আদি বাটৰ নাট ৰচি নিবেদন কৰে।
শিশু সাহিত্যিক জীৱন
ৰত্ন ওজাই আমাৰ প্ৰতিনিধি কাকতৰ মনোৰঞ্জন, চিত্ৰ সংবাদ আদি শিশু শিতান পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ ৰং আহে পাখি মেলি নামৰ কিশোৰ-কিশোৰীৰ জনপ্ৰিয় আলোচনী এখনো সম্পাদনা কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ ওমলা ঘৰ,চোৰ,গাধ,উপহাৰ,ভাইটিৰ ইনছাট ৱান-ছি আদি শিশু নাটো ৰচনা কৰিছিল।
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ
লেখিকাৰ চমু পৰিচয়
মামণি ৰয়ছম গোস্বামী (Mamoni Raisom Goswami, জন্ম:১৯৪২ – মৃত্যু:২০১১) হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰত্ন ওজা
গীতিকাৰ জীৱন
বৰপেটাত জন্ম হোৱা সূত্ৰে ওজাই শৈশৱৰ পৰাই সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ ছত্ৰাছায়া পাইছিল। কটন কলেজত অধ্যয়নৰত অৱস্থাত কলেজৰ বাৰ্ষিক সমাৰোহত প্ৰথম বাৰৰ বাবে বৰগীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত আকাশবাণীৰ বাবে গীত লিখি তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰে। ৰেডিঅ' যোগে প্ৰচাৰ হোৱা ওজাৰ প্ৰথম গীতটি আছিল কোনে মোক মনে মনে ক'লে কাণে । তদুপৰি তেওঁ ৰচিত আন কেইটিমান গীত হ'ল দিপালী বৰঠাকুৰৰ কণ্ঠৰ এই নদীৰে সিপাৰতে চেনেহ ফুল ফুলে, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কণ্ঠৰ লুইতৰ সোঁতত লিখা ৰ'ব আদি। ১৯৭২ চনত মুক্তি লভা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ওপৰ মহলা নামৰ ছবিখনৰ বাবেও ওজাই গীত ৰচনা কৰিছিল।
বোলছবি জীৱন
ৰত্ন ওজাই প্ৰতিধ্বনি, চিকমিক বিজুলী আৰু লটিঘটি চলচ্চিত্ৰৰ সহকাৰী পৰিচলক আছিল। চিকমিক বিজুলী আৰু লটিঘটিত তেওঁ অভিনয়ো কৰিছিল। চিকমিক বিজুলীত তেওঁ দিলীপ শৰ্মাৰ লগত অ' মোৰ মলুৱা ৰে গীতটি পৰিৱেশন কৰিছিল। হিন্দী ছবি টকদীৰৰ ভূপেন হাজৰিকাই কৰা ডাবিং ভাগ্যৰ তেওঁ সংলাপ ৰচনা কৰিছিল। তদুপৰি জাহ্নু বৰুৱাৰ হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়ৰ বৰুৱাৰ লগত যুটীয়াভাৱে সংলাপ ৰচনা কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
ৰত্ন ওজাই ২০০৫ চনত নটসূৰ্য বঁটা, ভূপেন হাজৰিকা বঁটা লাভ কৰে। তেওঁক কলাৰত্ন সন্মানো প্ৰদান কৰা হয়।
মৃত্যু
২০১৯ চনৰ শেষৰ ফালে আৰম্ভ হোৱা নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ৰ প্ৰতিবাদত শিল্পী সমাজে কৰা বিৰোধ প্ৰদৰ্শনত ৰত্ন ওজাইও ভাগ লৈছিল। অসুস্থ হ'লেও তেওঁ হুইলচেয়াৰত বহি চানমাৰিৰ আন্দোলনথলীলৈ গৈছিল। ২০১৯ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত গুৱাহাটীত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
গুণ্টুৰ জলকীয়া
গুণ্টুৰ জলকীয়া হৈছে ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গুণ্টুৰ আৰু প্ৰকাশম জিলাত উৎপাদিত জলকীয়াৰ এক প্ৰকাৰ। এই জলকীয়াবোৰ বিশ্বব্যাপী প্ৰসিদ্ধ আৰু ভাৰতৰ পৰা এছিয়াৰ অন্যান্য দেশ, কানাডা আৰু ইউৰোপলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়। গুণ্টুৰ জিলা হৈছে ভাৰতৰ পৰা শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ, মধ্য প্ৰাচ্য, দক্ষিণ কোৰিয়া, ইউকে, আমেৰিকা আৰু লেটিন আমেৰিকাৰ দৰে অঞ্চললৈ সৰ্বাধিক প্ৰকাৰৰ জলকীয়া আৰু জলকীয়া গুৰিৰ মুখ্য উৎপাদক আৰু ৰপ্তানিকৰ্তা। জলকীয়াবোৰত থকা কেপচাইচিনৰ স্তৰৰ বাবে এইবোৰ বিভিন্ন ৰং আৰু সোৱাদ যুক্ত। গুণ্টুৰ জলকীয়াই ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ তৰকাৰী আৰু বিভিন্ন জনপ্ৰিয় ব্যঞ্জনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে ভূমিকা পালন কৰে। গুণ্টুৰ জলকীয়াৰ মুখ্য ব্যৱসায়িক স্থানটোক গুণ্টুৰ মিৰ্চি য়াৰ্ড বুলি কোৱা হয়। এই য়াৰ্ড হৈছে এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ শুকান ৰঙা জলকীয়া বজাৰ। এই জলকীয়াৰ বজাৰ মূল্য ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি বজাৰ বা e-NAM. দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
গুণ্টুৰ জলকীয়াৰ জাত
অন্যান্য গুণ্টুৰ জলকীয়াবোৰ হৈছে ফাটকি, ইণ্ডো-৫, অংকুৰ, ৰোশনি, বেদকী, আৰু মধুবালা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জলকীয়া শ্ৰেণী:কৃষি
১৯৯৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৯৯ ৫ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ৩ অক্টোবৰলৈ কাৰ্গিল যুদ্ধৰ কেইমাহমান পিছতে অনুষ্ঠিত হৈছিল। ত্ৰয়োদশ লোকসভা গঠন কৰাৰ উদ্দেশে অনুষ্ঠিত কৰা এই নিৰ্বাচনৰ এক বিশেষ ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আছে। প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ দ্বাৰা এখন সংযুক্ত মৰ্চা চৰকাৰ গঠন কৰা হৈছিল, যিখন চৰকাৰে এটা সম্পূৰ্ণ কাৰ্যকাল পাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু তেনেকৈয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ৰাজনীতিত দেখা দিয়া অস্থিৰতা দূৰ হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৮ত গঠন কৰা দুয়োখন লোকসভাই কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ নহওঁতেই ভঙ্গ হৈছিল।
১৯৯৯ৰ লোকসভাৰ আস্থাৰ ভোট
১৭ এপ্ৰিল ১৯৯৯ৰ দিনা প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপায়ী নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি মৰ্চা চৰকাৰে লোকসভাত মৰ্চাৰ অন্যতম অংশীদাৰী দল অল ইণ্ডিয়া দ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগমে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত মাত্ৰ এটা ভোটত আস্থাৰ ভোটত পৰাজিত হয়। এ.আই.এ.ডি.এম.কে. দলৰ নেত্ৰী জয়ললিতাই বাৰেবাৰে চৰকাৰক কিছুমান নিৰ্দ্দিষ্ট দাবী, বিশেষকৈ দ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগমৰ তামিল নাডু চৰকাৰক বৰ্খাস্ত কৰা দাবী মানি লবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰি আছিল; অন্যাথা সমৰ্থন উঠাই লোৱাৰ ভাবুকি আছিল। বিজেপিৰ মতে তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থকা কালত জয়াললিতাৰ বিৰুদ্ধে উঠা দুৰ্নীতিৰ অভিযোগৰ পৰা বাচিবলৈ এনে ধৰণৰ ভাবুকি প্ৰদান কৰি আছিল।
বিৰোধী দলনেত্ৰী তথা ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ পাৰ্টিৰ শীৰ্ষনেত্ৰী স্বৰূপে চোনিয়া গান্ধীয়েও লোকসভাত সংখ্যগৰিষ্ঠ হোৱাকৈ এখন মৰ্চা চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ সক্ষম নাছিল। কাজেই আস্থাৰ ভোটত হৰা পিছত ৰাষ্ট্ৰপতি কে আৰ নাৰায়ণনে লোকসভা ভঙ্গ কৰি দিয়ে আৰু নতুনকৈ নিৰ্বাচন পতাৰ ঘোষণা কৰে। নিৰ্বাচন হৈ নোযোৱালৈ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে অটল বিহাৰী বাজপায়ীক তত্ত্বাৱধায়ক প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে কাৰ্যভাৰ চলাই যাবলৈ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে।
Campaign
The incumbent Bharatiya Janata Party (BJP) went into the election as the head of the National Democratic Alliance (NDA), a coalition of over 20 parties. Several other parties in the election not part of the NDA also committed themselves to supporting a BJP led government on matters of confidence. The main opposition league was led by Sonia Gandhi's Indian National Congress, the long-traditional leftist dominant party in India. The opposition coalition comprised far fewer parties, and its alliances were generally weaker than those of the NDA. A so-called "third front" of left-wing, socialist and communist parties was also present, although this was not a strong electoral alliance so much as a loose grouping of parties that shared similar ideological viewpoints and had some inter-party cooperation. There were also nearly one thousand candidates of unaffiliated parties, independent candidates and parties who were unwilling to take part in coalitions that stood in the election.
The campaign coalesced around a few key issues. Sonia Gandhi was a relative newcomer to the INC (having been elected to the presidency in 1998) and her leadership had recently been challenged by Maharastrian INC leader Sharad Pawar, on the grounds of her Italian birth. This led to an underlying crisis within the INC that persisted during the election and was capitalised upon by the BJP, which contrasted the "videsi" (foreign) Gandhi versus the "swadesi" (home-grown) Vajpayee. Another issue running in the BJP's favour was the generally positive view of Vajpayee's handling of the Kargil War, which had ended a few months earlier and had affirmed and strengthened the Indian position in Kashmir. During the past two years India had posted strong economic growth on the back of economic liberalisation and financial reforms, as well as a low rate of inflation and higher rate of industrial expansion. The BJP campaigned strongly on the back of these achievements, as well as cultivating some sympathy for the predicament which had led to the government's downfall.
The voting was conducted over five days. Elections were conducted in 146 seats on the Eastern coast of the country on 5 September, in 123 Central and Southern seats on 11 September, in 76 Northern and Upper-Central seats on 18 September, in 74 North Western seats on 25 September, and in the 121 Western seats on 3 October. Despite some fears of voter fatigue, electoral turnout was comparable with previous elections at 59.99%. Over 5 million election officials conducted the election over 800,000 polling stations, with vote counting commencing on 6 October.
Results
The results were decisively in favour of the BJP and the NDA, with the formal NDA picking up 269 seats, and a further 29 seats taken by the Telugu Desam Party, which gave support to the BJP-led government but was not strictly party of its alliance. The Congress party lost 23 seats, and its two key regional allies performed worse than expected, however it did regain ground in some states such as Uttar Pradesh (where it had been virtually wiped out in 1998). The leftist parties’ fortunes continued to decline, with the Communist Party of India dropping to just four seats and losing its official status as a "national party".
Results by alliance
Summary of the September–October 1999 Lok Sabha Election !colspan="2"|Parties and Alliances !Votes !% !Change !Seats !Change
Source: Electoral Commission of India, Statistical Report on General Elections, 1999 to the 13th Lok Sabha
References
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
তোষপ্ৰভা কলিতা
তোষপ্ৰভা কলিতা (Toshaprobha Kalita)সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চন প্ৰাপ্ত প্ৰগতিশীল লেখিকা। তেওঁ শিশু-সাহিত্যিক আৰু অনুবাদক হিচাপে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। কবি, ঔপন্যাসিক আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী লেখক হিচাপেও তোষপ্ৰভা কলিতাক জনা যায়। তেওঁৰ মুঠ প্ৰকাশিত কিতাপৰ সংখ্যা ২৯খন। চাকৰিসূত্ৰে তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰস্তুতি সমন্বয় সমিতিৰ সাহিত্য সহায়ক আছিল। ২০২১ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ দক্ষিণ শৰণীয়াৰ নিজা বাসভৱনত কলিতাৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পূৰ্বে কলিতাই তেওঁৰ সাহিত্যিক পেঞ্চনৰ সঞ্চিত ধনৰাশিৰ সিংহভাগ প্ৰগতিশীল সংস্থা ‘ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চ’লৈ দান কৰাৰ উপৰিও মৰোণোত্তৰ ভাৱে তেখেতৰ নেত্ৰদান আৰু দেহদান কৰে।
শিক্ষা আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
তোষপ্ৰভা কলিতাৰ জন্ম হয় ১৯৩৮ চনত নগাঁও জিলাৰ পুৰণিগুদামত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কমলাকান্ত বৈৰাগী আৰু মাতৃৰ নাম সূৰ্য্যপ্ৰভা বৈৰাগী। শিক্ষা পুৰণিগুদাম ছোৱালী হাইস্কুলাৰপৰা উৰ্ত্তীণ হৈ কলিতাই নগাঁও মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটীৰ সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত বি. এ. পাছ কৰি পুৰণিগুদাম ছোৱালী হাইস্কুলত তিনি বছৰ শিক্ষকতা কৰে। পাছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত বুৰঞ্জী বিষয়ত এম. এ. পঢ়িছিল। অধ্যয়নৰত অৱস্থাতে ১৯৬২ চনত জাগীৰোডৰ ‘স্পান ছিল্ক মিল’ৰ চাকৰিয়াল প্ৰসন্ন চন্দ্ৰ কলিতাৰ লগত বিয়া হৈ শিক্ষা জীৱন তিমানতে সামৰে। সাংসাৰিক জীৱনত তেওঁ দুগৰাকী কন্যা আৰু দুটি পুত্ৰ সন্তানৰ মাতৃ। ১৯৭৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰস্তুতি সমন্বয় সমিতিত সাহিত্য সহায়কৰ চাকৰিত সোমায়, যদিও বিদেশী বিতাড়ণ আন্দোলনৰ হিংসাশ্ৰয়ী দিশটোৰ বিৰোধিতা কৰাৰ ফলত ১৯৮০ চনৰপৰা কেইবাবছৰৰ চাকৰি জীৱনত নানান নিৰ্যাতন ভোগ কৰিবলগীয়া হৈ ১৯৮৩ চনত চাকৰিৰপৰা ইস্তফা দিয়ে।
সাহিত্যচৰ্চা
তেওঁ এগৰাকী সমাজ-সচেতন আৰু মানৱতাবাদী লেখিকা —প্ৰধানকৈ কবি, শিশু-সাহিত্যিক আৰু অনুবাদক। কবিতা সঙ্কলন, শিশু সাহিত্য, অনুবাদ গ্ৰন্থ আৰু ভ্ৰমণ-কাহিনীকে ধৰি কলিতাৰ মুঠ প্ৰকাশিত কিতাপৰ সংখ্যা ২৯খন। তদুপৰি আকাশবাণীৰ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ শিশু আৰু বিদ্যাৰ্থী অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁ কেইবাখনো নাটিকা ৰচনা কৰিছে। পুৰণিগুদাম ছোৱালী হাইস্কুলত নৱম আৰু দশম মানত পঢ়ি থকাৰ কালতে লগ-সমনীয়াৰ সৈতে “উষা” নামেৰে হাতে লিখা আলোচনী উলিয়াইছিল আৰু তাৰ সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেতিয়াই তেওঁৰ প্ৰথম লেখা প্ৰকাশ পাইছিল। নগাঁও মহাবিদ্যালয় আৰু সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ কালতো মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনীত কবিতা প্ৰকাশ পাইছিল। ভাৰতৰ অনেক ঠাই ভ্ৰমণ কৰাৰ উপৰিও ২০০০ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বহুতো ঠাই ভ্ৰমণ কৰে আৰু ২০০১ চনত জাপানৰ ফুকুঅ'কা, কিঅ’ট’, হিৰোশ্বিমা আদি কেইবাখনো নগৰ ভ্ৰমণ কৰে। জাপান ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে তেওঁ ‘জাপানত এভূমুকি’ নামৰ এখন ভ্ৰমণ কাহিনীও লিখিছে। তেওঁ এগৰাকী আবৃত্তিকাৰো। কলিতাই অসমীয়া আৰু বঙালী কবিতা আবৃত্তি কৰে।
ৰচনা
ৰচনা (Essay) হ’ল, সাধাৰণতে লেখকৰ নিজা যুক্তি-সন্নিৱিষ্ট এটা লেখা। ৰচনাসমূহক আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে। আনুষ্ঠানিক ৰচনাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে "গুৰুতৰ উদ্দেশ্য, মৰ্যাদা, যুক্তিসংগত সংগঠন, আৰু দৈৰ্ঘ্য"। আনহাতে অনানুষ্ঠানিক ৰচনাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে "ব্যক্তিগত উপাদান" (যেনেঃ আত্ম-প্ৰকাশ, ব্যক্তিগত ৰুচি আৰু অভিজ্ঞতা, গোপনীয়তা), হাস্যৰস, ৰূপশৈলী,বিষয়বস্তুৰ অগতানুগতিকতা বা নতুনত্ব, ইত্যাদি।
সাহিত্য সমালোচনা, ৰাজনৈতিক ইস্তাহাৰ, শিকি অহা যুক্তি, দৈনন্দিন জীৱনৰ পৰ্যবেক্ষণ, স্মৃতি, লেখকৰ প্ৰতিফলন আদিত ৰচনা সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰায় সকলো আধুনিক ৰচনা গদ্যত লিখা হয়। কিন্তু পদ্যত লিখা ৰচনাবোৰকো Dubbed Essay বুলি গ্ৰহণ কৰা হৈছে (যেনেঃ আলেকজেণ্ডাৰ পোপৰ 'এন এছেই অন ক্ৰিটিচিজম' আৰু 'এন এছেই অন মেন')। সংক্ষিপ্ততাই সাধাৰণতে ৰচনাৰ সংজ্ঞা দিলেও জন লকৰ 'এণ এছে কনচাৰ্নিং হিউমেন আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং' আৰু থমাছ মালথাছৰ 'এন এছেই অন দ্য প্ৰিন্সিপল অৱ পপুলেচন'ৰ দৰে ডাঙৰ ডাঙৰ গ্ৰন্থবোৰ ইয়াৰ বিপৰীত উদাহৰণ।
কিছুমান দেশত (যেনেঃ আমেৰিকা আৰু কানাডা) ৰচনা আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ এটা প্ৰধান অংশ হৈ পৰিছে। মাধ্যমিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক তেওঁলোকৰ লিখাৰ দক্ষতা বৃদ্ধিৰ বাবে গঠনমূলক ৰচনাৰ আৰ্হি শিকোৱা হয়। নামভৰ্তিৰ ৰচনা বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে আৱেদনকাৰী নিৰ্বাচনত প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰে, আৰু মানৱীয় আৰু সমাজ বিজ্ঞানত ৰচনা প্ৰায়ে চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰদৰ্শনৰ মূল্যায়নৰ উপায় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
"ৰচনা"ৰ ধাৰণাটো লিখাৰ বাহিৰেও আন মাধ্যমলৈও সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছে। চলচ্চিত্ৰ ৰচনা হৈছে এনে এখন চলচ্চিত্ৰ যিয়ে প্ৰায়ে তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণৰ শৈলীক সামৰি লয় আৰু কোনো বিষয়বস্তু বা ধাৰণা এটাৰ বিৱৰ্তনৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ফটোগ্ৰাফিক ৰচনা এখনত এটা বিষয় সামৰি লোৱা হয় আৰু ইয়াৰ লগত সংলগ্ন লিখনী বা 'কেপচন' থাকিব পাৰে।
ৰচনা শব্দটো ফৰাচী অব্যৱহৃত ৰচনাকাৰৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ "চেষ্টা কৰা" বা "প্ৰচেষ্টা কৰা"। ইংৰাজী ৰচনাত প্ৰথম অৰ্থ আছিল "এটা পৰীক্ষা" বা "এটা প্ৰচেষ্টা", আৰু "এইটো এতিয়াও এটা বিকল্প অৰ্থ"। ফৰাচী মিচেল ডি মণ্টেইনে (১৫৩৩–১৫৯২) তেওঁৰ ৰচনাক ৰচনা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা প্ৰথমজন লেখক আছিল; তেওঁ এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰি এইবোৰক নিজৰ চিন্তাধাৰাক লিখিত ৰূপ দিয়াৰ "প্ৰচেষ্টা" হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত ৰচনাৰ সংজ্ঞা বিভিন্ন ধৰণেৰে কৰা হৈছে। এটা সংজ্ঞা হ'ল "আলোচনাৰ কেন্দ্ৰীভূত বিষয়ৰ সৈতে গদ্য ৰচনা" বা "দীঘলীয়া, পদ্ধতিগত বক্তৃতা"। ৰচনা কি ধাৰাত পৰে তাৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰাটো কঠিন। এলডাছ হাক্সলি নামৰ এজন আগশাৰীৰ ৰচনাকাৰে এই বিষয়ে নিৰ্দেশনা দিছে। তেওঁ লক্ষ্য কৰে যে "ৰচনাখন প্ৰায় যিকোনো বস্তুৰ বিষয়ে প্ৰায় সকলো কথা কোৱাৰ বাবে এক সাহিত্যিক যন্ত্ৰ", আৰু লগতে কয় যে "পৰম্পৰা অনুসৰি, প্ৰায় সংজ্ঞা অনুসৰি, ৰচনাখন এটা সংক্ষিপ্ত টুকুৰা"। তদুপৰি হাক্সলীয়ে যুক্তি আগবঢ়ায় যে "ৰচনাসমূহ এনে এটা সাহিত্যিক প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্গত যাৰ চৰম পৰিৱৰ্তনশীলতাক তিনিটা মেৰুৰ ৰেফাৰেন্স ফ্ৰেমৰ ভিতৰত অতি ফলপ্ৰসূভাৱে অধ্যয়ন কৰিব পাৰি"। এই তিনিটা মেৰু (বা ৰচনাখনৰ অস্তিত্ব থাকিব পৰা জগত) হ’ল:
ব্যক্তিগত আৰু আত্মজীৱনীমূলক: এই মেৰুটোত আটাইতকৈ আৰামদায়ক অনুভৱ কৰা ৰচনাকাৰসকলে "প্ৰতিফলিত আত্মজীৱনীৰ খণ্ডবোৰ লিখে আৰু উপাখ্যান আৰু বৰ্ণনাৰ মূল ছিদ্ৰৰে পৃথিৱীখন চায়"।
উদ্দেশ্যধৰ্মী, বাস্তৱিক: এই মেৰুৰ পৰা লিখা ৰচনাকাৰসকলে "নিজৰ বিষয়ে প্ৰত্যক্ষভাৱে নকয়, কিন্তু কোনো সাহিত্যিক বা বৈজ্ঞানিক বা ৰাজনৈতিক বিষয়বস্তুৰ প্ৰতি নিজৰ মনোযোগ বাহিৰলৈ ঘূৰাই দিয়ে, আৰু প্ৰাসংগিক তথ্যৰ পৰা সাধাৰণ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়"।
বিমূৰ্ত-সাৰ্বজনীন: এই মেৰুটোত "আমি সেই ৰচনাকাৰক বিচাৰি পাওঁ যিয়ে উচ্চ বিমূৰ্ততাৰ জগতখনত নিজৰ কাম কৰে", যিসকল কেতিয়াও ব্যক্তিগত নহয় আৰু যিসকলে অভিজ্ঞতাৰ বিশেষ তথ্যৰ কথা খুব কমেইহে উল্লেখ কৰে।
হাক্সলীয়ে লগতে কয় যে আটাইতকৈ সন্তুষ্টিদায়ক ৰচনাসমূহে "...এটাক নহয়, দুটাৰ নহয়, ৰচনাখনৰ অস্তিত্ব সম্ভৱপৰ তিনিওখন জগতৰেই সৰ্বোত্তম ব্যৱহাৰ কৰে।"
ৰচনাৰ উপাদান
ৰচনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপাদান হ’ল ভাব, ভাষা আৰু প্ৰকাশভংগী৷
ৰচনাৰ লিখাৰ নিয়ম
ৰচনা লিখাৰ কিছুমান লক্ষ্য কৰিবলগা দিশ হ’ল-
শ্ৰেণীবিভাগ
সাধাৰণতে ৰচনাসমূহক তিনিটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হয়-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য
প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য (জন্ম:১৯২৫-২০১৮ ) (Pramud chandra Bhattacharya) তেখেতে একাধাৰে গৱেষক, ভাষাবিদ, কবি, অভিধানপ্ৰণেতা আছিল। অসমত ভাষাতত্ত্ব-চৰ্চালৈ তেখেতৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য। তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অসমীয়া ভাষা শাখাত এম.এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৬৫ চনত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বিশিষ্ট ভাষাতাত্ত্বিক সুকুমাৰ সেনৰ অধীনত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে।
পৰিচয়
ড॰ বাণীকান্ত কাকতিৰ পাছতে অসমত ভাষাতত্ত্ব-চৰ্চালৈ বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা মুষ্টিমেয় গৱেষক-পণ্ডিতৰ ভিতৰত ড॰ প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য অন্যতম। ড॰ ভট্টাচাৰ্যৰ চিন্তা-চৰ্চা আৰু গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখন হ’ল তিব্বতবৰ্মী ও মূলৰ বড়ো ভাষা। উক্ত ভাষাৰ বৰ্ণনামূলক বিশ্লেষণত তেওঁ বিশেষ বুৎপত্তিৰ পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁৰ গৱেষক-জীৱনৰ কৃতি হ’ল এ ডেছক্ৰিপটিভ এনালাইছিছ অব দি বড়ো লেংগুৱেইজ (১৯৭৭) নামৰ গ্ৰন্থখন। ইয়াৰ উপৰি বড়ো-অসমীয়া অভিধানখনো তেওঁৰ জীৱনৰ বিশেষ কৃতি। ১৯২৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৬ তাৰিখে নলবাৰীৰ দীঘেলী গাঁৱত জন্ম লাভ কৰা ড॰ ভট্টাচাৰ্যই ১৯৪৩ চনত নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰপৰা মেট্ৰিক, ১৯৪৫ চনত গুৱাহাটী বি বৰুৱা কলেজৰপৰা আই.এ, ১৯৪৮ চনত কটন কলেজৰপৰা বি.এ আৰু ১৯৫১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অসমীয়া ভাষা শাখাত এম.এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৫ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বিশিষ্ট ভাষাতাত্ত্বিক সুকুমাৰ সেনৰ অধীনত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে। আৰম্ভণিতে দুখনমান কাকত-আলোচনীৰ সম্পাদনাৰে কৰ্মজীৱনৰ সূচনা কৰা ড॰ ভট্টাচাৰ্যই পাছত গুৱাহাটী বি বৰুৱা কলেজত অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে সোমাই শেষৰফালে অধ্যক্ষ দায়িত্ব লাভ কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে দেশ-বিদেশৰ ভালেমান সন্মিলনত ভাষাতাত্ত্বিক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
চফ
চফ হৈছে গাজৰ পৰিয়ালৰ এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। ই হালধীয়া ফুল আৰু পাতল পাতৰ সৈতে এক কঠিন, বহুবৰ্ষী গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ই ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চলৰ স্থানীয় উদ্ভিদ কিন্তু বৰ্তমান বিশ্বৰ বহু দেশত, বিশেষকৈ সাগৰ-উপকূলৰ ওচৰৰ শুকান মাটি আৰু নদীৰ পাৰত প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মছলা
সমোচ্চাৰিত শব্দ
সমোচ্চাৰিত শব্দ অসমীয়া ব্যাকৰণৰ এটি গুৰুত্বপূূূূৰ্ণ অংশ। অসমীয়া ভাষাত যিমানখিনি আখৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সিমান সংখ্যক ধ্বনি সমোচ্চাৰিত নহয়। একে ধ্বনিৰে উচ্চাৰিত শব্দবোৰক সমোচ্চাৰিত শব্দ বুলি কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ] [[শ্ৰেণী:ভাষা
ব’হাগ
ব'হাগ অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ প্ৰথম মাহ। ই অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওন, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম। বহাগত ৩১ দিন থাকে। ১ ব'হাগ হ'ল এই মাহৰ প্ৰথম দিন। এই দিনত অসমীয়া নববৰ্ষৰ উপলক্ষে 'মানুহ বিহু' পতা হয়।
অন্য পঞ্জিকাত ব'হাগৰ সমসাময়িক মাহ
অসমীয়া পঞ্জিকাত ব'হাগ মাহ চলি থাকোতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত এপ্ৰিল আৰু মে' হয়। ব'হাগ ১৪ বা ১৫ এপ্ৰিলত আৰম্ভ হয় আৰু মে'ৰ মধ্যলৈকে থাকে। ব'হাগ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত চৈত্ৰ (চ্ছেইত্ৰ) মাহ চলি থাকে।
প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তন
ব'হাগ মাহৰ সময়ত বসন্ত ঋতু চলি থাকে। এই সময়ত অসমৰ হাবিত নানাবিধ অৰ্কিড ফুলা দেখা যায়। ইয়াৰ লগতে এই সময়ত অসমৰ মাটিত গজা আৰু ফুলা কেতেকী(ফুল), নাহৰ আৰু তগৰ ফুলো আন তিনিবিধ সুগন্ধি ফুল। প্ৰায় সকলোবোৰ গছৰে নতুন পাত ওলাই, বৰষুণ আৰম্ভ হয় আৰু বতাহৰ গতিবেগ বাঢ়ে। এই সময় চোৱাত অসমৰ হাবিত বিশেষকৈ কুলি আৰু কেতেকীৰ শুৱলা মাত শুনিবলৈ পোৱা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
এককোষী জীৱ
এককোষী জীৱ হল, সেইবোৰ জীৱ যিবোৰ জীৱৰ দেহ মাত্ৰ এটা কোষৰ দ্বাৰা গঠিত হয়, আনহাতে বহুকোষী জীৱবোৰৰ শৰীৰত একাধিক কোষ থাকে। ঐতিহাসিক ভাবে সৰল এককোষী জীৱ বোৰক ম'নাড বুলিও কয়। বেক্টেৰিয়া, আৰ্কিয়া, প্ৰট'জৱা, এককোষী শেলাই আৰু এককোষী ভেঁকুৰ আদি এককোষী জীৱৰ প্ৰধান গোট। এককোষী জীৱবোৰক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে: প্ৰকোষকেন্দ্ৰীক জীৱ আৰু সংকোষকেন্দ্ৰীক জীৱ। এককোষী জীৱবোৰক জীৱনৰ পুৰণা ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়, সম্ভৱতঃ প্ৰায় ৩৮ নিযুত বছৰৰ আগৰ পৰাই বিদ্যমান।
সংকোষকেন্দ্ৰীক জীৱ, বেছিভাগ প্ৰটিষ্টা, আৰু কিছুমান ভেঁকুৰ এককোষী। যদিও এনে কিছুমান জীৱ সংঘবদ্ধ হৈ থাকে, তথাপি সিহঁত এককোষী। এনে জীৱ বোৰে একেলগে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। সিহঁত প্ৰত্যেকেই পৰস্পৰে নিৰ্ভৰশীল হৈ জীয়াই থাকে। আনহাতে, ডাইক্ট'ষ্টেলিয়ামৰ দৰে কিছুমান জীৱ, পৰিস্থিতি সাপেক্ষে এককোষী আৰু বহুকোষী দুয়োটা ৰূপতে পোৱা যায়।
বেছিভাগ এককোষী জীৱ ইমান ক্ষুদ্ৰ যে সিহঁতক অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ যোগেদিহে দেখা পোৱা যায়, সেইবাবে সিহঁতক অণুজীৱ বোলে। অৱশ্যে, কিছুমান প্ৰটিষ্ট আৰু বেক্টেৰিয়া খালি চকুৰেও দেখা পোৱা যায়। যেনে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বৰপেটা চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
বৰপেটা চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (Barpeta Govt. Higher Secondary School) বৰপেটাৰ মৰানদীৰ পাৰত অৱস্থিত  এখন বিদ্যালয়। ব্ৰিটিছৰ ৰাজত্বৰ কালত মহকুমাধিপতি শৰৎচন্দ্ৰ বেনাৰ্জী আৰু পেচকাৰ কালীচৰণ মুখাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৭১ চনত এই বিদ্যালয় স্থাপন হয়। বিদ্যালয়খনত পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।
ইতিহাস
১৮৬৫ চনত বৰপেটাৰ কেইজন মান সচেতন দুৰদৰ্শী মানুহৰ প্ৰচেষ্টাত এখন বেচৰকাৰী মধ্য ইংৰাজী স্কুল বৰপেটাত স্থাপিত হৈছিল। আৰম্ভণীতে অৰ্থৰ অভাৱত স্কুলৰ অৱস্থা তথৈবচ আছিল যদিও তেতিয়াৰ মহকুমাধিপতি শৰৎচন্দ্ৰ বেনাৰ্জী আৰু পেচকাৰ কালীচৰণ মুখাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৭১ চনত ই নিয়মীয়া হাইস্কুল হিচাপে চলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেয়ে এই হাইস্কুল ১৮৭১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা বুলি ধৰা হয়। স্কুলৰ প্ৰথমচোৱাত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে আছিল যোগেন সান্যাল, ৰামচৰণ সিং আৰু ৰাজকুমাৰ সুৰেশ্বৰ গোঁহাই। ১৯০৩ চনৰ পৰা ১৯২৬ চনলৈ ২৪ বছৰ কাল হেড মাষ্টৰ হিচাপে থাকে কালীমোহন সেনগুপ্তই। তেওঁৰ দিনতে স্কুলখনলৈ বৰপেটা নগৰৰ বাহিৰেও বৰবিলা, কেওটকুচি, হাউলী, বজালী ইত্যাদি অঞ্চলৰ পৰা ছাত্ৰবোৰে পঢ়িবলৈ আহে। ইয়াৰ পিছত কেবাবছৰ হেড মাষ্টৰৰ পদত থাকে গিৰিশচন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে।
অৱস্থান
স্কুলখন বৰপেটাৰ মাজমজিয়াত মৰানদীৰ পাৰত অৱস্থিত। স্কুলৰ মুঠ মাটিকালি ১৫ বিঘা, ১ কঠা, ৪ লেচা। স্কুলৰ বৰ্তমানৰ মুল ভৱনটো ১৯৫৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা। চৰকাৰে এই স্কুলখনক ’হেৰিটেজ স্কুল’ হিচাপে বিবেচনা কৰিছে।
শিক্ষা
বিদ্যালয়খনত পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। যদিও স্কুলৰ জন্মলগ্নৰ পৰা ছাত্ৰীৰ নামভৰ্ত্তি হোৱা নাছিল, ২০০৫ চন মানৰ পৰা সকলো শ্ৰেণীত ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তি আৰম্ভ কৰা হয় আৰু বৰ্তমান মুঠ শিক্ষাৰ্থীৰ ৩৫ শতাংশই ছাত্ৰী। স্কুলৰ বৰ্তমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা ৭০০ৰ ওপৰত।
নামভৰ্তি
পঞ্চম শ্ৰেণীত নামভৰ্তিৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। একাদশ শ্ৰেণীৰ কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখাৰ নামভৰ্তি হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা
বহুকোষী জীৱ
বহুকোষী জীৱ হল, সেইবোৰ জীৱ যিবোৰ জীৱৰ দেহ একাধিক কোষৰ দ্বাৰা গঠিত হয়, আনহাতে এককোষী জীৱবোৰৰ শৰীৰত মাত্ৰ এটা কোষ থাকে।
কিছুমান এককোষী জীৱৰ বাদে খালি চকুৰেও দেখা পোৱা সকলোবোৰ (প্ৰায় ২০ নিযুত) জীৱয়েই বহুকোষী জীৱ। বিশেষকৈ সকলো প্ৰজাতিৰ প্ৰাণী, স্থলজ উদ্ভিদ, ফিলামেণ্টযুক্ত ভেঁকুৰ আৰু বহুতো শেলাই বহুকোষী। ডাইক্ট'ষ্টেলিয়ামৰ দৰে কিছুমান জীৱ, পৰিস্থিতি সাপেক্ষে এককোষী আৰু বহুকোষী দুয়োটা ৰূপতে পোৱা যায়।
বহুকোষী জীৱবোৰ;— যেনে উদ্ভিদ, প্ৰাণী, ভেঁকুৰ আৰু মূগা বৰণীয়া শেলাই— এটা কোষৰ পৰা বহুকোষী জীৱলৈ বিকশিত হয়।
বিৱৰ্তন
বৰ্তমানৰ পৰা প্ৰায় ৩০-৩৫ নিযুত বছৰ আগতেই কাইনবেক্টেৰিয়া-সদৃশ বহুকোষী জীৱ থকাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
বিপদৰ বন্ধু
বিপদৰ বন্ধু (Bipodor Bondhu) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা কিতাপখনে ২০১৭ চনলৈকে মুঠ পাঁচটা সংস্কৰণ লাভ কৰিছে।এই কিতাপখন লেখকে ডাঃ প্ৰণয় ফুকনলৈ আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত মুঠ ১১ টা ভিন্নস্বাদৰ প্ৰবন্ধ আছে।সেইকেইটা হ'ল এটা সুন্দৰ জীৱন; ষ্টইক দৰ্শনৰ শিক্ষা;অভয়-মন্ত্ৰ;আধুনিক বিষাদ; স্মৃতি-সুধা;সুখৰ বিষয়ে আৰু এখন ৰচনা; উভয় সংকট; মোৰ জীৱনত নৱকান্ত বৰুৱা; কনেঙৰ কলাফুল আৰু সৰিয়হ ফুল; কেৱল নিজৰ কাৰণেও লিখিব পাৰি; শেষ সম্পাদকীয়। নাথানিয়েল হথৰ্নৰ কাল্পনিক কাহিনীৰ উজ্জ্বল আশাবাদৰ পৰা বেঞ্জামিন কনষ্টানৰ বাস্তৱ জীৱনৰ ভয়ঙ্কৰ নিৰাশাবাদলৈ, ষ্টইক দৰ্শনৰ যন্ত্ৰণা-জয়ৰ মন্ত্ৰৰ পৰা ৱাল্টাৰ ৰালেৰ বাস্তৱ জীৱনৰ মৃত্যু-ভয় জয়ৰ অভয়-মন্ত্ৰলৈ বৰগোহাঞিৰ বিপদৰ বন্ধু এক বিচিত্ৰ অন্বেষণ।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
লিংগভিত্তিক অধ্যয়ন
লিংগভিত্তিক অধ্যয়ন (Gender studies) লিংগ পৰিচয় তথা লিংগ প্ৰতিনিধিত্ব বিশ্লেষণৰ বাবে নিবেদিত এটি আন্তঃশৃঙ্খলা শিক্ষামূলক ক্ষেত্ৰ। ইয়াৰ অন্তৰ্গত বিষয় সমূহ হৈছে মহিলাসকলৰ অধ্যয়ন (নাৰী, নাৰীবাদ, লিংগ তথা ৰাজনীতি সম্পৰ্কিত), পুৰুষ অধ্যয়ন আৰু কুইয়াৰ অধ্যয়ন। কেতিয়াবা লিংগ অধ্যয়ন যৌনতা অধ্যয়নেৰ সৈতে একত্ৰ কৰা হয়।
এই শাখাসমূহ সাহিত্য, ভাষা, ভূগোল, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, সমাজবিজ্ঞান, নৃতত্ত্ব, বোলছবি, মিডিয়া, মানৱ উন্নয়ন, আইন, জনস্বাস্থ্য তথা চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত লিংগ আৰু যৌনতাক অধ্যয়ন কৰে। ই জাতি, অৱস্থান, শ্ৰেণি, জাতীয়তা আৰু অক্ষমতা ইত্যাদি বোৰে লিংগ তথা যৌনতাৰ বিভাগ সমূহৰ সৈতে কিদৰে সংযোগ স্থাপন কৰে সেইবিষয়ে বিশ্লেষণ কৰে। লিংগ অধ্যয়ন লিংগ পৰিচয় তথা লিংগ প্ৰতিনিধিত্ব বিশ্লেষণৰ বাবে নিবেদিত এটি আন্তঃশৃঙ্খলা শিক্ষামূলক ক্ষেত্ৰ। ইয়াৰ অন্তৰ্গত বিষয় সমূহ হৈছে মহিলাসকলৰ অধ্যয়ন (নাৰী, নাৰীবাদ, লিংগ তথা ৰাজনীতি সম্পৰ্কিত), পুৰুষ অধ্যয়ন আৰু কুৱেৰ অধ্যয়ন । কেতিয়াবা লিংগ অধ্যয়ন যৌনতা অধ্যয়নেৰ সৈতে একত্ৰ কৰা হয়।
এই শাখাসমূহ সাহিত্য, ভাষা, ভূগোল, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, সমাজবিজ্ঞান, নৃতত্ত্ব, বোলছবি, মিডিয়া, মানৱ উন্নয়ন, আইন, জনস্বাস্থ্য তথা চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত লিংগ আৰু যৌনতাক অধ্যয়ন কৰে। ই জাতি, অৱস্থান, শ্ৰেণি, জাতীয়তা আৰু অক্ষমতা ইত্যাদি বোৰে লিংগ তথা যৌনতাৰ বিভাগ সমূহৰ সৈতে কিদৰে সংযোগ স্থাপন কৰে সেইবিষয়ে বিশ্লেষণ কৰে।
নাৰী অধ্যয়ন
নাৰী অধ্যয়ন হ'ল মহিলা, নাৰীবাদ, লিঙ্গ তথা ৰাজনীতি সম্পৰ্কিত বিষয়সমূহত নিবেদিত এটি আন্তঃবিষয়িক একাডেমিক ক্ষেত্ৰ। ইয়াত নাৰীবাদী তত্ত্ব, মহিলাসকলৰ ইতিহাস (উদাঃ মহিলাসকলৰ ভোটাধিকাৰৰ ইতিহাস) তথা সামাজিক ইতিহাস, মহিলা কল্পকাহিনী, মহিলাসকলৰ স্বাস্থ্য, নাৰীবাদী মনোবিশ্লেষণ আৰু বেছিভাগ মানৱতা আৰু সামাজিক বিজ্ঞানৰ নাৰীবাদী আৰু লিংগ অধ্যয়ন ইত্যাদিৰ অনুশীলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
পুৰুষ অধ্যয়ন
পুৰুষ, পুৰুষতন্ত্ৰ, লিঙ্গ তথা ৰাজনীতি সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহত নিবেদিত এটি আন্তঃবিষয়ক শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰ। ই প্ৰায়ে নাৰীবাদী তত্ত্ব, পুৰুষ সকলৰ ইতিহাস আৰু সামাজিক ইতিহাস, পুৰুষসকলৰ কথাসাহিত্য, পুৰুষৰ স্বাস্থ্য, নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান আৰু নাৰীবাদী তথা লিঙ্গ অধ্যয়ন-প্ৰভাৱিত বেছিভাগ মানৱতা আৰু সামাজিক বিজ্ঞানৰ অনুশীলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। টিমোথি লৰি আৰু আন্না হিকি-মুডিয়ে পৰামৰ্শ দিছে যে "অৰ্ধ-সমজাতীয় সম্প্ৰদায় হিসাবে" পুৰুষতত্ত্ব অধ্যয়নৰ প্ৰতিষ্ঠানিকৰণৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বদা বিপদ পৰিলক্ষিত কৰা হয়। তথা লক্ষ কৰা যায় যে নাৰীবাদী দৰ্শনে বহু পুৰুষতন্ত্ৰৰ গৱেষকক ঘৃণা কৰে।
নাৰীসুলভ আৰু পুৰুষসুলভ ব্যক্তিত্ব হিচাপে লিংগ
কিছুমান তত্ত্ববাদীৰ মতে লিঙ্গ হৈছে নাৰীসুলভ আৰু পুৰুষসুলভ ব্যক্তিত্বৰ বহিৰ্প্ৰকাশ। নেনচী চোদোৰোৰ তত্ত্ব মতে- ব্যক্তি এজনৰ জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত পৰিয়াল বা পিতৃ-মাতৃৰ আচৰণ আৰু তেওঁলোকৰ লালন-পালনৰ প্ৰতি কৰা প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলস্বৰূপে আহৰণ কৰা নাৰীসুলভ আৰু পুৰুষসুলভ ব্যক্তিত্বই হৈছে লিংগ।
নাৰী আৰু পুৰুষসুলভ যৌনতা হিচাপে লিংগ
কিছুমান তত্ত্ববিদৰ মতে লিঙ্গৰ ধাৰণাটো নাৰী সুলভ আৰু পৰুষ যৌনতাৰ লগত জড়িত। কেথেইন মেক্‌ কিনোনৰ যৌনতা হিচাপে লিংগৰ তত্ত্ব মতে কামনাবাসনাৰ আত্মসমৰ্পণ আৰু প্ৰভাৱৰ দ্বাৰাই লিঙ্গৰ ধাৰণাৰ সৃষ্টি হয়। নাৰী-পুৰুষৰ পাৰ্থক্য আৰু কামনাবাসনাৰ আত্মসমৰ্পণ আৰু প্ৰভাৱে ইটোৱে আনটোক সূচিত কৰে। এই তত্ত্ব বা ধাৰণা অনুসৰি, লিঙ্গৰ ক্ষেত্ৰত, যৌনতা শোষণ আৰু আত্মসমৰ্পণৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিয়ে গ্ৰহণ কৰা ভূমিকাক প্ৰাধান্য দিয়া উচিত। সাধাৰণতে, পুৰুষসকলে যৌনতা শোষকৰ আৰু মহিলাসকলেআত্মসমৰ্পণকাৰীৰ ভূমিকা পালন কৰে সেয়েহে, এই দৃষ্টিভঙ্গী অনুসৰি, লিঙ্গ বৈষম্যতা ব্যৱহাৰ বা আচৰণৰ ক্ষেত্ৰত থকা অথবা মনোবৈজ্ঞানিক সংলক্ষণৰ বৈষম্যতা নহয়, এই বৈষম্যতাৰ প্ৰধান কাৰক হৈছে পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজত প্ৰচলিত যৌনতাৰ কাৰ্য। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ যৌনতা সামাজিকভাৱে চৰ্তবিশিষ্ট। নাৰী পুৰুষৰ সংলক্ষণ, আচৰণ আৰু ভূমিকাসমূহৰ ক্ষেত্ৰত থকা সামাজিক বৈষম্যসমূহ শক্তি বৈষম্যৰ বাবে জগৰীয়া নহয়। নাৰী আৰু পুৰুষসকল পৃথকভাৱে সামাজিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত অন্তৰ্গত। অসমতাৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান শক্তি নিয়োজিত হৈ থাকে।
নাৰী সবলীকৰণ
নাৰী সবলীকৰণ মানে মহিলাৰ আত্মিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক বা অৰ্থনৈতিক শক্তি বৃদ্ধি কৰা। নাৰী সবলীকৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সেয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস, প্ৰতি বছৰে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে পালিত হয়। ব্যক্তিগত অথবা দলীয় কাৰ্যাৱলীৰ জৰিয়তে লিঙ্গ শক্তিসম্পৰ্কযুক্ত সম্বন্ধসমূহৰ ৰূপান্তৰৰ এক পৰিণাম হৈছে মহিলা সবলীকৰণ। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ, সুবিধাসমূহৰ প্ৰতি সজাগ কৰি, তেওঁলোকৰ নিজৰ সক্ষমতাসমূহৰ প্ৰয়োগ কৰাত উৎসাহ প্ৰদান কৰা হয়। মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা সম্পৰ্ক সজাগ কৰি তুলি তেওঁলোকক কু-সংস্কাৰ, শোষণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ সৱল কৰি তোলাৰ এক প্ৰক্ৰিয়া।
পিতৃতন্ত্ৰ
পিতৃতন্ত্ৰই পুৰুষৰ পৰাক্ৰম, দমন, পুৰুষ শক্তি, সামাজিক বা সাংস্কৃতিকভাৱে আৰ্জিত আচৰণক বুজাই। পিতৃতন্ত্ৰ হৈছে সামাজিক গোটত পুৰুষ প্ৰধানৰ শাসন। ইয়াৰ দ্বাৰা পুৰুষসকলক সহজাতভাৱে উৰ্ধস্থিত বা শ্ৰেয় আৰু মহিলা সকলক দুৰ্বল বুলি দেখুৱা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত মহিলা সকলক বিভিন্ন সা-সুবিধা লাভ কৰাৰ পৰা বঞ্চিত কৰোৱা হয়।
নাৰীবাদ
নাৰীবাদ লিংগ অধ্যয়নৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। নাৰীবাদ হৈছে পুৰুষৰ সমানে ৰাজনৈতিক, আইন, অৰ্থনৈতিক আৰু অন্যান্য অধিকাৰসমূহৰ ক্ষেত্ৰত সফলতা অৰ্জনৰ জৰিয়তে মহিলাৰ স্থান/মৰ্যাদা অগ্ৰগামী কৰাৰ এক তত্ত্ব বা আন্দোলন। বেলহুক'চ ৰ মতে নাৰীবাদ হৈছে যৌন শোষণ আৰু যৌন পীড়ন অৱস্থান ঘটোৱাৰ এক আন্দোলন।
নাৰীত্ব আৰু পুৰুষত্ব
নাৰী আৰু পুৰুষৰ মাজৰ পাৰ্থক্যৰ সূচক হৈছে নাৰীত্ব আৰু পুৰুষত্ব। লিঙ্গ আৰু যৌনতাৰ মাজত থকা মৌলিক পাৰ্থক্যই মহিলা আৰু পুৰুষৰ অস্তিত্বৰ বাবে নাৰীত্ব আৰু পুৰুষত্ব বুলি দুটা পৃথক ধাৰণাৰ সৃষ্টি কৰে। লিঙ্গ পৰিচয়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত মহিলাসকল নাৰীত্ব আৰু পুৰুষসকল পুৰুষত্ব অস্তিত্ব ধাৰণাৰ লগত জড়িত। এই নাৰীত্ব আৰু পুৰুষত্বই এক বিশেষ মাত্ৰাক সূচনা কৰে যাৰ প্ৰতি ব্যক্তিয়ে পুৰুষ আৰু মহিলা হিচাপে নিজকে চিনাক্তকৰণ কৰে। সামাজিক দৃষ্টিভঙ্গীৰ পৰা নাৰীত্ব আৰু পুৰুষত্বই সমাজত ব্যক্তিক মহিলা আৰু পুৰুষ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ দিশটোক বুজাই। ব্যক্তি এজনৰ লিঙ্গ, সামাজিকীকৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ব্যক্তিজনৰ সত্তাৰ প্ৰতি প্ৰদান কৰা সামাজিক অৰ্থক লিঙ্গ চিনাক্তকৰণে অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। 'নাৰীত্ব' বা ‘পুৰুষত্ব' জন্মগত বা অন্তনিহিত নহয়। ব্যক্তিৰ এই প্ৰকাৰৰ অস্তিত্ব সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক চৰ্তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। সাধাৰণতে 'নাৰীত্ব' বা ‘পুৰুষত্ব' হিচাপে ব্যক্তি এজনৰ লিঙ্গ পৰিচয় নিৰ্ভৰ কৰে, সমাজত নাৰী বা পুৰুষৰ ভূমিকাৰ অন্তঃস্থকৰণৰ অৰ্থৰ ওপৰত। লিঙ্গ পৰিচয় হৈছে নাৰী বা পুৰুষৰ ভূমিকাৰ লগত সম্পৰ্ক ৰাখি ব্যক্তিয়ে নাৰী বা পুৰুষ হিচাপে আহৰণ কৰা আত্ম ধাৰণা। 'নাৰীত্ব' আৰু 'পুৰুষত্ব' ধাৰণাৰ লগত লিঙ্গ ভূমিকাৰ ধাৰণাটো সম্পৰ্কযুক্ত।
লিংগ দৃঢ়বদ্ধতা
'দৃঢ়তা' বা ‘নিৰ্দিষ্ট' ধাৰণাটো ব্যক্তিক কোনো এক দল বা উপদলত শ্ৰেণীভুক্ত কৰাক সূচায়। কোনো নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ অন্তৰ্গত ব্যক্তিসকলক বিশেষত ঋণাত্মক শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত ব্যক্তিক সূচাবলৈ এই ‘দৃঢ়বদ্ধতা' শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ব্যক্তিৰ ‘প্ৰকৃতি' সম্পৰ্কে স্পষ্ট ধাৰণা আহৰণ কৰিবলৈ বা সেই ব্যক্তিৰ পৰিচয়ৰ বাবে, সমাজে ব্যক্তিক কিছুমান বিশেষ শ্ৰেণীকৰণৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। এই বিশেষ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত ব্যক্তি বা সদস্যসকল কিছুমান বিশেষ সংলক্ষণ বিশিষ্ট। সেই অনুপাতে লিঙ্গ দৃঢ়বদ্ধতাই নাৰী আৰু পুৰুষক মহিলাসুলভ আৰু পুৰুষসুলভ ব্যক্তিৰ শ্ৰেণীত শ্ৰেণীভক্ত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰক্ৰিয়াক সূচায়। লিঙ্গ দৃঢ়তা হৈছে মহিলা আৰু পুৰুষৰদ্বাৰা পালন কৰিবলগীয়া ভূমিকা আচৰণ আৰু সংলক্ষণসমূহৰ সৰ্বজনীন ধাৰণা। সমাজত মহিলা আৰু পুৰুষৰ সদস্যপদৰ বাবে তেওঁলোকক বিশেষ কিছুমান ভূমিকা, দায়িত্ব অৰ্পণ কৰাৰ এক প্ৰথাই হৈছে লিঙ্গ দৃঢ়তা। দৰাচলতে লিঙ্গ দৃঢ়তা হৈছে এক বিশ্বাস আৰু এই বিশ্বাসে বিষয়দল বা পুৰুষ-মহিলাৰ বিষয়ে ধাৰণা কৰি লোৱাত সহায় কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শিক্ষা শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
মেল গে'জ
নাৰীবাদী তত্ত্বত পুৰুষৰ দৃষ্টি (Male Gaze) হৈছে দৃশ্য কলা আৰু সাহিত্যত নাৰী আৰু জগতখনক পুৰুষতান্ত্ৰিক, বিপৰীতকামি যৌন দৃষ্টিভংগীৰে চিত্ৰিত কৰা কাৰ্য যিয়ে নাৰীক বিপৰীতকামি পুৰুষৰ আনন্দৰ বাবে কামুক বস্তু বা বিষয় হিচাপে দৰ্শকৰ সন্মুখত উপস্থাপন আৰু প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আখ্যানমূলক চিনেমাৰ দৃশ্য আৰু নান্দনিক উপস্থাপনত পুৰুষৰ তিনিটা দৃষ্টিভংগী থাকে: (i) কেমেৰাৰ আঁৰৰ মানুহজনৰ, (ii) ছবিখনৰ চিনেমাৰ উপস্থাপনৰ ভিতৰৰ পুৰুষ চৰিত্ৰবোৰৰ; আৰু (iii) ছবিখনলৈ চাই থকা দৰ্শকৰ।
এই ধাৰণাটো ২০ শতিকাৰ ফৰাচী দৰ্শনত বিকশিত হোৱা এক ধাৰণা। "পুৰুষ দৃষ্টি" শব্দটোৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ মেল গেজ প্ৰথমে ইংৰাজ কলা সমালোচকজন বাৰ্গাৰে ১৯৭২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বিবিচিৰ বাবে প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিক ছবি Ways of Seeing ত ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু পিছলৈ এখন কিতাপত, নাৰীক পণ্য হিচাপে লোৱাৰ বিশ্লেষণৰ অংশ হিচাপে ইউৰোপীয় চিত্ৰকলাৰ বিজ্ঞাপন আৰু নগ্নতাক প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ব্ৰিটিছ চলচ্চিত্ৰ সমালোচক লাওৰা মালভেকে ধৰি নাৰীবাদীসকলৰ মাজত ই অতি সোনকালেই জনপ্ৰিয় হৈ পৰে, যিয়ে ইয়াক চিনেমাত নাৰী চৰিত্ৰটোৰ পৰম্পৰাগত সংবাদ মাধ্যমৰ উপস্থাপনৰ সমালোচনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু এই বাক্যাংশটোৰ উদ্ভাৱন কৰে। ছিগমাণ্ড ফ্ৰয়েড আৰু জেক লেকানৰ মনোবিশ্লেষণাত্মক তত্ত্বসমূহ মালভেৰ পুৰুষৰ দৃষ্টি তত্ত্বৰ বিকাশৰ মূল ভেটি, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা এটা লেন্স প্ৰদান কৰা হয় যাৰ জৰিয়তে মালভেই চিনেমাৰ অভিজ্ঞতাৰ জৰিয়তে সন্তুষ্ট হোৱা "সুখদায়ক দেখাৰ আদিম ইচ্ছা"ৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। নাৰী আৰু পৃথিৱীখনক চোৱাৰ ধৰণ হিচাপে পুৰুষৰ দৃষ্টিৰ মনোবিশ্লেষণাত্মক তত্ত্বত স্কোপফিলিয়া বা চোৱাৰ আনন্দৰ দৰে ফ্ৰয়েডীয় আৰু লেকানিয়ান ধাৰণা জড়িত হৈ থাকে। স্কোপ'ফিলিয়া আৰু স্কপট'ফিলিয়া শব্দ দুটাই কাৰোবাক বা কিবা এটাক চোৱাৰ পৰা পোৱা নান্দনিক আনন্দ আৰু যৌন আনন্দ দুয়োটাকে চিনাক্ত কৰে।  পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগীক ধাৰণাগতভাৱে নাৰীৰ দৃষ্টিৰ সৈতে বিপৰীতমুখী কৰা হৈছে।
প্ৰেক্ষাপট
অস্তিত্ববাদী দাৰ্শনিক জিন-পল ছাৰ্ট্ৰে বিয়িং এণ্ড নথিংনেছ (১৯৪৩)ত লে ৰিগাৰ্ড, দ্য গেজৰ ধাৰণাটো প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, য’ত আন এজন মানুহক চোৱাৰ কাৰ্য্যই বিষয়ভিত্তিক শক্তিৰ পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰে, যিটো দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰাজনে অনুভৱ কৰে কাৰণ চোৱা ব্যক্তিজনক মানুহ হিচাপে নহয়, পণ্য হিচাপেহে ধৰা হয়। পুৰুষ দৃষ্টিৰ ধাৰণাটো "ভিজুৱেল প্লেজাৰ এণ্ড নেৰেটিভ চিনেমা " (১৯৭৫) ৰচনাখনত উপস্থাপন, ব্যাখ্যা আৰু বিকশিত কৰা হৈছে, য'ত লাওৰা মালভেই প্ৰস্তাৱ দিছে যে যৌন বৈষম্য — পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ বিষমতা — হৈছে নাৰী আৰু পুৰুষৰ চিনেমাৰ উপস্থাপনত এক নিয়ন্ত্ৰণকাৰী সামাজিক শক্তি। পুৰুষৰ দৃষ্টি (পুৰুষ দৰ্শকৰ নান্দনিক আনন্দ) হৈছে পিতৃতন্ত্ৰৰ মতাদৰ্শ আৰু বক্তৃতাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এক সামাজিক গঠন। সংবাদ মাধ্যমৰ অধ্যয়ন আৰু নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ তত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগী ধাৰণাগতভাৱে ভয়’ৰিজম (যৌন আনন্দ হিচাপে দেখা), স্কোপ’ফিলিয়া (চাই পোৱা আনন্দ), আৰু নাৰ্চিছিজম (নিজৰ আত্মচিন্তাৰ পৰা আনন্দ)ৰ আচৰণৰ সৈতে জড়িত।
মালভেৰ তত্ত্বৰ আন এটা জটিল অংশ পুৰুষৰ কেষ্ট্ৰেচন উদ্বেগৰ ফ্ৰয়েডীয় মনোবিশ্লেষণাত্মক ধাৰণাটোৰ ওপৰত নিৰ্মিত। মহিলাগৰাকীৰ ফেলাছৰ অভাৱৰ বাবে তেওঁৰ উপস্থিতিয়ে পুৰুষৰ অচেতনতাত অপ্ৰিয়তা জগাই তোলে। এই অপ্ৰীতিকৰতাক লাঘৱ কৰিবলৈ মালভেই তত্ত্ব আগবঢ়ায় যে সংবাদ মাধ্যমৰ উপস্থাপনত নাৰীক পুৰুষৰ বস্তুনিষ্ঠতাৰ নিষ্ক্ৰিয় গ্ৰাহকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। পৰ্দাত নাৰীৰ শৰীৰৰ কেৱল উপস্থিতিক তেওঁৰ নাৰীত্বৰ অতি যৌনকৰণৰ দ্বাৰা ওফৰাই পেলোৱা হয়। মালভেৰ বাবে পুৰুষৰ দৃষ্টিৰ নিষ্ক্ৰিয় গ্ৰাহক হিচাপে নাৰীক যৌনতাকৰণ কৰি কেষ্ট্ৰেচন ভয় ৰোধ কৰিব পৰা দুটা উপায় আছে: ভয়'ৰিজম-চেডিজম আৰু ফেটিশ্বাইজেচন। মালভেৰ বিশ্লেষণত ভয়’ৰিজম-ছেডিজমে উল্লেখ কৰিছে যে “অপৰাধবোধ নিৰ্ণয় কৰাত (কেষ্ট্ৰেচনৰ সৈতে তৎক্ষণাত জড়িত), নিয়ন্ত্ৰণৰ দাবী কৰা আৰু দোষী ব্যক্তিক শাস্তি বা ক্ষমাৰ জৰিয়তে বশ কৰাত আনন্দ নিহিত হৈ আছে” যিটো মালভেই লক্ষ্য কৰিছে যে ই কৰাতকৈ আখ্যানমূলক চিনেমাৰ গাঁথনিৰ সৈতে অধিক মিল খায় স্কোপফিলিয়া ফেটিচিজেচন। ফেটিছিষ্টিক স্কোপফিলিয়াই নাৰীৰ শৰীৰৰ অংশবোৰ খণ্ডিত আৰু অতিযৌনকৰণ কৰি নাৰীৰ উপস্থিতিৰ সৈতে জড়িত কেষ্ট্ৰেচন ভয়ৰ ভাবুকি হ্ৰাস কৰে।
আখ্যানমূলক ছবি এখনত পুৰুষৰ দৃষ্টিৰ দৃশ্যগত দৃষ্টিভংগী হৈছে দৰ্শকৰ দৃষ্টিভংগী হিচাপে কেমেৰাৰ দৃষ্টিৰেখা — যিজন বিষয়কামী পুৰুষৰ দৃষ্টিশক্তি নাৰীৰ শৰীৰৰ বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত ৰৈ যায়। আখ্যানমূলক চিনেমাত পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগীয়ে সাধাৰণতে নাৰী চৰিত্ৰটোক (মহিলা, ছোৱালী, শিশু) কামুকতাৰ দুটা স্তৰত প্ৰদৰ্শন কৰে: (i) চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা কাহিনীটোৰ চৰিত্ৰবোৰৰ প্ৰতি কামনাৰ কামুক বস্তু হিচাপে; আৰু (ii) চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা কাহিনীটোৰ পুৰুষ দৰ্শকৰ বাবে কামনাৰ কামোদ্দীপক বস্তু হিচাপে। এনে দৃশ্যায়নে সক্ৰিয় দৰ্শকৰ পুৰুষৰ দৃষ্টিৰ বাবে নাৰীক নিষ্ক্ৰিয় বস্তু হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি প্ৰধান পুৰুষ আৰু প্ৰধান নাৰীৰ ভূমিকা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। নিষ্ক্ৰিয় বস্তু (নাৰী) আৰু সক্ৰিয় দৰ্শক (পুৰুষ)ৰ সামাজিক যোৰাটো পিতৃতন্ত্ৰৰ এক কাৰ্য্যকৰী ভিত্তি, অৰ্থাৎ লিংগ ভূমিকা যিবোৰ মূলসুঁতিৰ, বাণিজ্যিক চিনেমাৰ নান্দনিকতা (পাঠ্য, দৃশ্য, প্ৰতীকী)ত আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা সাংস্কৃতিকভাৱে শক্তিশালী কৰা হয়; য'ত চিনেমাসমূহত পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগীক মহিলাৰ চাৱনিতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি দেখুওৱা হৈছে, যিটো পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত আৰ্থ-ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ বৈষম্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা নান্দনিক পছন্দ।
নেহৰু ষ্টেডিয়াম, গুৱাহাটী
নেহৰু ষ্টেডিয়াম (Nehru Stadium) অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন ষ্টেডিয়াম। ইয়াত মূলতঃ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেলা হয়। ষ্টেডিয়ামখন ১৯৬২ চনত সিংহপুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল। মুঠ ১৫,০০০ দৰ্শকে ষ্টেডিয়ামখনত খেল উপভোগ কৰিব পাৰে। নেহৰু ষ্টেডিয়ামত ১৪ খন এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হৈছে। ইয়াৰোপৰি সন্মানীয় ঘৰুৱা ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা ৰঞ্জি ট্ৰফী আৰু দুলীপ ট্ৰফী নিয়মীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ উপৰিও দেওধৰ ট্ৰফী প্ৰতিযোগিতাও ইয়াত অনুষ্ঠিত হৈছে। আনহাতে ফুটবলৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰতিযোগিতা বৰদলৈ ট্ৰফী আৰু জি এছ এ ছুপাৰ ডিভিজন ফুটবল লীগ বাৰ্ষিক ভাৱে অনুষ্ঠিত হোৱাৰ লগতে দেশৰ অন্যতম বৃহৎ আগশাৰীৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতা সন্তোষ ট্ৰফী আৰু ফেডাৰেচন কাপও এই ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হৈছে।
এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট মেচ সমূহ
নেহৰু ষ্টেডিয়ামত মুঠ ১৪ খন এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট মেচ অনুষ্ঠিত হৈছে। তলত এতিয়ালৈকে অনুষ্ঠিত এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট মেচ সমূহৰ এক তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতত ক্ৰিকেট শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শৈলধৰ বৰুৱা
শৈলধৰ বৰুৱা (ডিচেম্বৰ ১৯৪১ – ১০ জানুৱাৰী ২০১০) এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ সৈতে কেইখনমান শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ যেনে হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় আৰু সাগৰলৈ বহু দূৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ যুটীয়ে নিৰ্মাণ কৰা চলচ্চিত্ৰ সমূহে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসমৰ উত্তৰ গুৱাহাটীত শৈলধৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ পদ্মধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ মাকণৰেখা বৰুৱা। তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভাতৃ আৰু এগৰাকী ভণ্টি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীত অৱস্থিত কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। এই ছবি সমূহে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে আদি কৰি বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ ২০০৫ চনত দূৰদৰ্শনৰ বাবে শ্ৰুতিমধুৰ নামৰ ধাৰাবাহিক এখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বাহিৰে তেওঁ এগৰাকী খেলুৱৈ আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মী আছিল। তেওঁ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে এক সামাজিক-সংস্কৃতিক ক্লাব কৃষ্টি বিকাশ সংঘ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ অসম গণসংযোগ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। পিছলৈ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক পদবী লাভ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০১০ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁক গুৱাহাটীস্থিত ইণ্টাৰনেছনেল হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। তেওঁ ডায়েবেটিচ আৰু হৃদ ৰোগত ভুগিছিল। ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে দিনৰ ২ বাজি ৩০ মিনিটত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়ায়ে তেওঁৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ নশ্বৰদেহ তেওঁৰ পাণবজাৰস্থিত কাৰ্যালয় বৰুৱা মেডিকজ, অসম গণসংযোগ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু ৰবীন্দ্ৰ ভৱনলৈ গুণমুগ্ধ সকলৰ অন্তিম শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপনৰ বাবে নিয়া হৈছিল। ২০১০ চনৰ ১১ জানুৱাৰী তাৰিখে নৱগ্ৰহ শ্মশানত তেওঁৰ অন্তিম সংস্কাৰ সম্পন্ন হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
গতিশীল প্ৰসম্ভাব্য সাধাৰণ সাম্যাৱস্থা আৰ্হি
বাস্তৱ ব্যৱসায় চক্ৰ তত্ত্ব আৰু DSGE আৰ্হি-নিৰ্মাণৰ গুৰিধৰোঁতা হিচাপে ফিন কিডলেণ্ড আৰু এডৱাৰ্ড প্ৰেস্কটক ২০০৪ চনত অৰ্থনীতিৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল
উদাহৰণ: এটি সৰলীকৃত বাস্তৱ ব্যৱসায় চক্ৰ আৰ্হি
বৰ্তমানে ব্যৱহৃত প্ৰায়সংখ্যক DSGE আৰ্হিয়েই নতুন কেইন্সিয়ান অৰ্থনীতিৰ ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰা হয়। এনে নতুন কেইন্সিয়ান আৰ্হিসমূহ অতিকৈ জটিল হ'ব পাৰে। নতুন কেইন্সিয়ানৰ পূৰ্বে কিছু সময় বাস্তৱ ব্যৱসায় চক্ৰ তত্ত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি DSGE আৰ্হি তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। তেনে আৰ্হিৰ এটি সৰলীকৃত ৰূপ তলত আলোচনা কৰা হৈছে।
এই অতিকৈ সৰলীকৃত আৰ্হিত এটি প্ৰতিনিধি নিৰ্ণয়কৰ্তা আছে (যি উপভোক্তা, উৎপাদক, শ্ৰমিক, পুঁজিপতি আদি সকলো হয়)। এই নিৰ্ণয়কৰ্তাৰ উপযোগিতা নিৰ্ভৰ কৰে উপভোগ C_t^* আৰু শ্ৰম H_t^*ৰ ওপৰত, প্ৰত্যেক কাল ৰ বাবে। নিৰ্ণয়কৰ্তাজনৰ জীৱনকাল অসীম। নিৰ্ণয়কৰ্তাজনে নিজৰ আজীৱন উপযোগিতা বৃহদায়িত কৰে, অৰ্থাৎ তেওঁৰ চয়ন সমস্যা হ'ল
। ইয়াত E_t হ'ল কাল tৰ প্ৰত্যাশা সংকাৰক, 0<\beta <1 আৰু \gamma >0।
উৎপাদন Y_t^*ক পুঁজি K_t^* আৰু শ্ৰম H_t^*এৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়--
প্ৰযুক্তি প্ৰঘাত A_t^* নিৰ্ণয় হয় প্ৰথম ক্ৰমৰ স্বয়ং-সমাশ্ৰয়ণ পদ্ধতিৰে--
। ইয়াত A>0, আৰু  যি ক্ৰমিক ভাৱে সহসম্বন্ধহীন।
তদুপৰি, আমাৰ ওচৰত আছে সংজ্ঞা-ভিত্তিক সমীকৰণ
, য'ত I_t^* বিনিয়োগ আৰু । হৈছে অৱমূল্যায়নৰ দৰ।
অৱশেষত, বৃহদায়ন সমস্যাৰ বাবে অইলাৰ চৰ্ত দুটি আমি পাওঁ--
আৰু
, ।
কোনো কোনো আৰ্হিত উপৰ্যুক্ত সমীকৰণৰ উপৰিও প্ৰতিযোগিতাবাদী বাস্তৱ সূদৰ দৰৰ সমীকৰণো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়--
।
এয়া বাস্তৱ ব্যৱসায় চক্ৰ তত্ত্বৰ এটি অতিকৈ সৰলীকৃত DSGE ৰূপ। এই সৰলীকৃত আৰ্হি বাস্তৱত চৰকাৰী বা কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ নীতি নিৰ্ধাৰণৰ ব্যৱহাৰ নহয়। বাস্তৰ অৰ্থনৈতিক নীতি নিৰ্ধাৰণৰ বাবে ইয়াতকৈ অধিক বাস্তৱসন্মত কিন্তু জটিল আৰ্হি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে প্ৰত্যেক কেন্দ্ৰীয় বেংকে নিজৰ নিজৰ আৰ্হি তৈয়াৰ কৰে। কিছুমান অধিক বাস্তৱসন্মত উদাহৰণ স্মেট্‌ছ আৰু ৱৌটাৰ্ছে ২০০৩ আৰু ২০০৪ত, হেৰিছন আৰু সহ-লিখকে ২০০৫ত, স্বৰডন আৰু সহ-লিখকে ২০০৫ আদিত প্ৰস্তুত কৰিছে।