cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
৬ অক্টোবৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অক্টোবৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বজালী জিলা
বজালী জিলা অসমৰ এখন জিলা। ২০২০ চনৰ ১০ আগষ্ট তাৰিখে অসম কেবিনেটে বৰপেটা জিলাৰ বজালী মহকুমাক জিলালৈ উন্নীত কৰা প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে। ২০২১ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে বজালীক চৰকাৰীভাৱে জিলালৈ উন্নীত কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। বজালীক জিলালৈ উন্নীত কৰাৰ লগে লগে অসমৰ মুঠ জিলাৰ সংখ্যা ৩৪ খন হয়। বজালী জিলাৰ সদৰ হৈছে পাঠশালা।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:বজালী জিলা
ৰোগন জোশ
ৰোগন জোশ (Rogan josh; )  কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ এবিধ সুগন্ধি মাংসৰ তৰকাৰী। ইয়াক ৰঙা মাংসৰে, পৰম্পৰাগতভাবে ভেৰা বা ছাগলীৰ মাংসৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ৰতন জোটৰ মূল আৰু কাশ্মিৰী জলকীয়াৰে ইয়াক ৰং দিয়া আৰু সুগন্ধিত কৰা হয়। ৰোগন জোশ কাশ্মিৰৰ এক বিশিষ্ট ৰন্ধনশৈলী।
মূল
ৰোগান জোছ এবিধ মুখ্য কাশ্মীৰী ব্যঞ্জন। প্ৰথমে এই ৰন্ধনশৈলী কাশ্মীৰলৈ আনিছিল মোগলসকলে। মোগলৰ ৰন্ধনশৈলী পাৰ্চী শৈলীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আছিল। মধ্য ভাৰতৰ সমভূমিৰ অদম্য গ্ৰীষ্মকালীন উত্তাপৰ বাবে মোগলসকলক সঘনাই দেশৰ উত্তৰ অঞ্চল, শীতল জলবায়ুৰ কাশ্মীৰত বাহৰ পাতিছিল।
প্ৰস্তুতি
ৰোগন জোশ ভেৰা বা ছাগলীৰ মাংসৰে গ্ৰেভীৰ ৰূপত প্ৰস্তুত কৰা মাংসৰ তৰকাৰী। তাত কাশ্মীৰী জলকীয়া হালধী, আদাৰ লগতে সুগন্ধিত কৰাৰ বাবে লং, বে পাত, ইলাচি আৰু দালচেনি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমানে পিয়াজ আৰু দৈয়ো ব্যৱহাৰো কৰে। ইয়াক ঢাকনি দি কম জুইত সিজোৱা হয়। ইয়াৰ ডাঠ ৰঙা ৰঙটো ৰতন জোট নামৰ উদ্ভিদৰ শিপা আৰু কাশ্মীৰী জলকীয়াৰ পৰা আহে। জ্বলা কম কৰিবলৈ জলকীয়াৰ গুটিবোৰ উলিয়াই পেলোৱা হয়। কাশ্মীৰী জলকীয়াৰ জ্বলা গুণটো আন ভাৰতীয় জলকীয়াতকৈ সাধাৰণতে কম। এই ৰন্ধনশৈলীত মচলাৰ উষ্ণতাতকৈ সুগন্ধিৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিয়া হয়। কেশৰো কিছুমান পৰম্পৰাগত ৰন্ধনশৈলীৰ অংশবিশেষ। কাশ্মীৰত হিন্দু আৰু মুছলমান খাদ্য প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়। মুছলমানসকলে ৰং কৰাৰ বাবে প্ৰাণ নামৰ এবিধ স্থানীয় পিয়াজ আৰু ককচ-ক’ম্ব ফুলৰ পাহি ব্যৱহাৰ কৰে। হিন্দুসকলে হালধি আৰু পিঁয়াজৰ লগতে এইবোৰ পৰিহাৰ কৰে, কিন্তু সোৱাদ বঢ়াবলৈ কেতিয়াবা দৈ যোগ কৰে।
অভিযোজনা
পৰম্পৰাগত প্ৰস্তুতিত গোটা শুকান কাশ্মীৰী জলকীয়া ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জলকীয়াবোৰৰ প্ৰথমে বীজখিনি বাহিৰ কৰি পানীত তিয়াই বটি লোৱা হয়। ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়া চমু কৰাৰ বাবে দোকানত উপলব্ধ কাশ্মীৰী জলকীয়া বা অন্য সাধাৰণ ভাৰতীয় প্ৰজাতিৰ (প্ৰধানকৈ পেপৰিকা আৰু কেয়ন) জলকীয়াৰ গুৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মধুৰ জাফ্ৰিৰ ৰেচিপিত পেপৰিকা আৰু কেয়ন প্ৰজাতিৰ জলকীয়া ৪:১ অনুপাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  সঞ্জীৱ কাপুৰৰ ৰেষ্টুৰেণ্টত পৰিবেশন কৰা ৰোগন জোশৰ এটা আপডেটেড ৰেচিপিত বগা আৰু ক'লা ইলাচী, চ’ফ আৰু বে পাত (bay leaves)  ব্যৱহাৰ কৰে।
ভাৰতীয় খাদ্যত পশ্চিমীয়া প্ৰভাৱৰ বাবে বিলাহীৰ ব্যৱহাৰ বাঢ়ি আহিছে। বিলাহী অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সত্যতা অৱশ্যে বিতৰ্কিত। কিছুমান লেখকে কয় যে বিলাহী পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় খাদ্যৰ অংশ নহয় আৰু ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত নহয়। কিন্তু আন লেখকসকলে বিশেষভাৱে ৰোগন জোশক মাংস আৰু বিলাহীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰী খাদ্য বুলি উল্লেখ কৰিছে। আনহাতে আন কিছুমানে বিলাহীক কাশ্মীৰীৰ বিপৰীতে পাঞ্জাবী সংস্কৰণৰ ৰোগন জোশৰ সৈতেহে সম্পৰ্কিত বুলি মন্তব্য কৰে।
গো-মাংসৰে ৰোগন জোশ
ছাগলী বা ভেৰাৰ মাংসৰ বাদেও গো-মাংসৰেও ৰোগন জোশ প্ৰস্তুত কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
ছায়া
বৈদিক আখ্যান
ঋকবেদত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২০০-১০০০) ছায়াৰ বিষয়ে প্ৰাচীনতম বৰ্ণনা পোৱা যায়। বিভাসনৰ (সূৰ্য) ঔৰষত এহাল যমজ সন্তানৰ জন্মৰ পিছত তেওঁৰ সহধৰ্মিনী তথা বিশ্বকৰ্মাৰ কন্যা সৰন্যুৱে তেওঁক পৰিত্যাগ কৰি এজনী ঘোঁৰাৰ ৰূপত আঁ‌তৰি যায়। সৰন্যুৱে তেওঁৰ ঠাইত সবৰ্ণা ("একে প্ৰকাৰৰ") নামৰ এগৰাকী নাৰীক স্থান দিয়ে। কিন্তু সৰন্যুৰ দৈৱত্বৰ বিপৰীতে সবৰ্ণা আছিল নশ্বৰ। পৰৱৰ্তী সময়ৰ পুৰাণসমূহৰ মতে ছায়া হৈছে কেৱলমাত্ৰ সৰন্যুৰ ছাঁ। সূৰ্যৰ ঔৰষত সবৰ্ণাৰ কোনো সন্তান নাই। পৰৱৰ্তী সময়ত (৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) যক্ষই তেওঁৰ নিকূটত কৰা ঋকবেদৰ এক সংযোজনত এই কথা কয় যে সবৰ্ণাৰ গৰ্ভত মনুৰ (মানৱজাতিৰ বংশধৰ, যাক পৰৱৰ্তী কালৰ পুৰাণত সবৰ্ণী মনু বুলি কোৱা হৈছিল) জন্ম হৈছিল। মূল বেদত কোৱা হৈছে যে দেৱতাসকলে সৰন্যুৰ ঠাইত সবৰ্ণাক স্থান দিছিল। যক্ষৰ নিকূটৰ মতে সৰন্যুৱে সবৰ্ণাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বৃহদ দেৱতাই ছায়াৰ আৰ্হিটোক সাদৃশা ("সদৃশ দৰ্শনা" বা একে চেহেৰাৰ) বুলি কয় যি আছিল দেখিবলৈ সৰন্যুৰ দৰে। সাদৃশাই সূৰ্যৰ ঔৰষত মনুক ধাৰণ কতিছিল আৰু তেওঁ পিছলৈ এজন ৰাজকীয় ঋষিৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।
আখ্যান
মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণত সঞ্জনা-ছায়াৰ কাহিনীটো দুটাকৈ অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই কাহিনীটো হৰিবংশ পুৰাণৰ সৈতে একে। সঞ্জনাই সূৰ্যৰ শক্তি আৰু তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁক ত্যাগ কৰে। অৱশ্যে যম দেৱতাক দিয়া অভিশাপৰ ক্ষেত্ৰত তাৰতম্য ঘটিছে। যমে ছায়াক তিৰস্কাৰ কৰে আৰু পদাঘাতৰ বাবে উদ্যত হয়। যমৰ এই ব্যৱহাৰৰ বাবে ছায়াই তেওঁৰ ভৰিত পোক দিব আৰু ঘাঁ লাগিব বুলি অভিশাপ দিয়ে। আনহাতে সূৰ্যই যমক এটা ডাকোৱাল কুকুৰা উপহাৰ দিয়ে যাতে কুকুৰাটোৱে তেওঁৰ ভৰিৰ সেই কীটবোৰ খাব পাৰে। অন্য আখ্যান সমূহটো এই অভিশাপটোৰ বৰ্ণনা হৰিবংশৰ সৈতে প্ৰায় একে। ছায়াই উল্লেখ কৰিছে যে- তেওঁ যমৰ দেউতাকৰ পত্নী, কিন্তু তেওঁ যমৰ মাতৃ নহয়।
বিষ্ণু পুৰাণৰ আখ্যানটিও মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণৰ সৈতে প্ৰায় একে। সেই অনুসৰি তিনিটা সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত সঞ্জনাই সূৰ্যৰ প্ৰখৰ তাপ শক্তি সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁ নিজৰ ছাঁটোক সূৰ্যৰ ওচৰত এৰি থৈ তপস্যাৰ বাবে অৰণ্যত প্ৰৱেশ কৰে। সূৰ্যৰ ছায়াক সঞ্জনা বুলি ভাবে আৰু তেওঁৰ ফালৰ পৰা তিনিটা সন্তান শনি, সবৰ্ণী মনু আৰু তাপ্তিৰ জন্ম হয়। ছায়াই নিজ সন্তানৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহ দেখুৱাই সঞ্জনাৰ সন্তানক অৱহেলা কৰে। যমে ছায়াক নিজ মাতৃ সঞ্জনা নহয় বুলি সন্দেহ কৰে আৰু তেওঁৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতিবাদ কৰে। এই কথাত ছায়াই যমক অভিশাপ দিয়ে। ইয়াৰ দ্বাৰাই যম আৰু সূৰ্যৰ বোধ হয় যে সেয়া প্ৰকৃততে সঞ্জনা নহয়। ছায়াৰ পৰা সত্য শুনাৰ পিছত সূৰ্যয় সঞ্জনাক বিচাৰি উলিয়াই আৰু নিজ গৃহলৈ ঘূৰাই আনে।
মৎস পুৰাণৰ আখ্যানটিও আগৰ সমূহৰে প্ৰায় একে। অৱশ্যে ইয়াত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ছায়াৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত এটি পুত্ৰ সবৰ্ণী মনু আৰু আন দুগৰাকী কন্যা ক্ৰমে তাপ্তি আৰু বিস্তী, ইয়াত বিস্তীক গাঢ় নীলা বৰণৰ বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ কাল (সময় আৰু মৃত্যু)ৰ দেৱী আৰু পাতাল নিবাসী। ১১ শতিকাৰ কথাচৰিতসাগৰতো ছায়াৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। কুৰ্ম পুৰাণ অনুসৰি ছায়াৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মনু। কোনো কোনো আখ্যান অনুসৰি সত্য জনাৰ পিছত সূৰ্যই ছায়াক ত্যাগ কৰে। আন এক আখ্যানত উল্লেখ আছে যে, সূৰ্যই ছায়াক ক্ষমা কৰে আৰু সঞ্জনা-ছায়া তথা তেওঁলোকৰ সন্তান সহিত বাস কৰে। ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি ছায়া সঞ্জনাৰ এগৰাকী ভগ্নী আৰু বিশ্বকৰ্মা ৰ জীয়ৰী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
তানিয়া চৌধুৰী
তানিয়া চৌধুৰী (Tania Choudhury; জন্ম: ১৯৯৫) এগৰাকী মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় ল'ন বলাৰ। তেওঁ গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা, অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিক স্নাতক আৰু অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
কমনৱেলথ গেমছ
চৌধুৰীয়ে ২০২২ চনলৈ তিনিখনকৈ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ল'ন বল খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। উক্ত প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ তিনিজনীয়া দলটোৱে পুল বিৰ শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছিল যদিও ইংলেণ্ডৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল। চাৰি বছৰৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত পুনৰ অংশগ্ৰহণ কৰে।
২০২২ চনত তেওঁ বাৰ্মিংহামৰ কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ একক আৰু মহিলাৰ তিনিজনীয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে।
বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ
তেওঁ ২০২০ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াত অনুষ্ঠিত বিশ্ব আউটড'ৰ বলছ চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবেও নিৰ্বাচিত হয়।
এছিয়া পেচিফিক
এছিয়া পেচিফিক বলছ চেম্পিয়নশ্বিপত চৌধুৰীয়ে তিনিটাকৈ পদক লাভ কৰিছে। ২০০৯ চনত তেওঁ চাৰিজনীয়া দলৰ প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক পোৱাৰ উপৰি কুইন্সলেণ্ডৰ গোল্ড কোষ্টত অনুষ্ঠিত ২০১৯ চনৰ এছিয়া পেচিফিক বলছ চেম্পিয়নশ্বিপত একক আৰু তিনিজনীয়া শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
বোৱাৰী (নাট)
বোৱাৰী অভিজিত ভট্টাচাৰ্যই ৰচনা-পৰিচালনা কৰা বৃন্দাবন থিয়েটাৰৰ ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ এখন নাট। আশীৰ দশকৰ চুপাৰহিট অসমীয়া কথাছবি 'বোৱাৰী'ৰ ই আছিল নাট্যৰূপ।
অভিনয় শিল্পীসকল
যতীন বৰা, প্ৰয়াসী পৰাশৰ, মমী ডেকা, পৰাগ শৰ্মা, অঞ্জনজ্যোতি বেজ, জিতু বৰা, অৰুণ বৰা আদি।
মূল কাহিনীভাগ
গাঁৱৰ এজন সহজ সৰল যুৱক(যতীন বৰা)ৰ কথাৰে কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে। নায়কে গাঁৱৰে এগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰে। পিতৃৰ পৰা অনুমতি লৈ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। পাছত পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে এজন বন্ধুৰ তাগিদাত ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত অংশগ্ৰহণ কৰে। চহৰত নায়কৰ ককায়েক ঘৰজোঁৱাই হিচাপে আছিল এঘৰ আঢ্যৱন্ত মানুহৰ ঘৰত। কিন্তু গাঁৱৰ পৰিয়ালৰ কাৰো খবৰ লবলৈ ককায়েকৰ আহৰি নাই। কাহিনীৰ পাকচক্ৰত নায়কে পাকিস্তান সীমান্তত যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হয়গৈ আৰু শত্ৰু সৈন্যৰ হাতত বন্দী হয় আৰু মূৰত আঘাত পোৱাৰ ফলত স্মৃতি শক্তি লোপ পায়। ভাৰতীয় সৈন্যই নায়কৰ কোনো খবৰ উলিওৱাত ব্যৰ্থ হয়। ইফালে ঘৰৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰীৰ মৃত্যু হোৱাত নায়কৰ পত্নী, কন্যা, পিতৃ নিথৰুৱা হয় পৰে আৰু চহৰত থকা ককায়েকৰ ঘৰত আশ্ৰয় লয়হি। কিন্তু বৌৱেকৰ হাতত আটাইকেইজনে অকথ্য নিৰ্যাতন সহিব লগীয়া হয়। নাটকখনৰ শেষৰফালে নায়কে শত্ৰু সৈন্যৰ হাতৰ পৰা মুক্ত হৈ আকৌ অসমলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু পৰিয়ালৰ সকলোৰে দুখৰ দিনৰ অন্ত পৰে।
জনপ্ৰিয় কথাছবি 'বোৱাৰী'ৰ নাট্যৰূপত 'বৃন্দাৱন থিয়েটাৰে' অত্যাধুনিক কাৰিকৰী কলা-কৌশলৰ সমাহাৰ ঘটাইছিল। বিশেষকৈ যুদ্ধৰ দৃশ্যাংশত দৰ্শকৰ সম্মুখেদি টেংক পাৰ হৈ যোৱা, আকাশেদি উৰি যোৱা হেলিকপ্তাৰৰ পৰা বোমা বৰ্ষণ কৰা আদি দৃশ্যাৱলী নাটকখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক
৪ অক্টোবৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অক্টোবৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বিশ্ব বৌদ্ধিক সম্পত্তি দিৱস
বিশ্ব বৌদ্ধিক সম্পত্তি দিৱস প্ৰতি বছৰে ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে পালন কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সংস্থা বিশ্ব বৌদ্ধিক সম্পত্তি সংস্থায়ে ২০০০ চনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱসৰ পালন কৰিছিল। বৌদ্ধিক সম্পত্তিৰ পেটেণ্ট, কপিৰাইট, ট্ৰেডমাৰ্ক আৰু ঔদ্যোগিক ডিজাইনৰ দৈনন্দিন জীৱনত পেলোৱা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰা এই দিৱসৰ মূল উদ্দেশ্য। ইয়াৰ লগতে সৃষ্টিশীল প্ৰতিভাৰ উদযাপন কৰা আৰু সৃষ্টিকৰ্তা আৰু উদ্ভাৱক সকল সমাজৰ উন্নয়নত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বিষয়ে কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্য। ১৯৭০ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্ব বৌদ্ধিক সংস্থাৰ স্থাপনৰ বাবে অভিবৰ্তন কাৰ্যকৰী হৈছিল। সেয়ে ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে এই দিৱস উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
যোগীৰাজ বসু
যোগীৰাজ বসু (YOGIRAJ BASU) হৈছে এগৰাকী সংস্কৃত পণ্ডিত। তেওঁ ১৯৩৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা বিভাগৰ সকলো‌ বিষয়ৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক নম্বৰৰ সৈতে আৰু তিনিটাকৈ সোণৰ পদকসহ সংস্কৃতৰ বেদান্ত শাখাত এম.এ উপাধি লাভ কৰে। ১৯৬৭ চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত, ১৯৬৯ চনত এলাহাবাদৰ গংগাৰাম ঝা গৱেষণা কেন্দ্ৰত সংস্কৃত বিষয়ত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৭০চনত ইউৰোপলৈ যায় আৰু পশ্চিম জাৰ্মানীৰ গোৱেটিংগেন, ইংলেণ্ডৰ অক্সফʼৰ্ড আৰু ফ্ৰান্সৰ চৰ্বন বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতি সম্বন্ধে বক্তৃতা দিয়ে। ক্ৰমে, ১৯৭১ চনত বিশ্বভাৰতীৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে সেই বিশ্ববিদ্যালয়ত "দেৱেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ সোঁৱৰণী বক্তৃতা"প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৬৩ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ তেজপুৰ অধিৱেশনত আলোচনা চক্ৰৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
চাকৰি জীৱন
একেসময়তে ডিব্ৰুগড় কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপক ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
শেষনাগ
বিষ্ণুক সততে শেষনাগৰ ওপৰত শয়ন কৰা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। শেষনাগ বিষ্ণুৰ পৰম ভক্ত। ত্ৰেতা যুগত বিষ্ণুৱে ৰামৰ অৱতাৰ লওঁতে শেষনাগে লক্ষ্মণ ৰূপে আৰু দ্বাপৰ যুগত কৃষ্ণ অৱতাৰ লওঁতে বলৰাম ৰূপে অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বৰ মতে শেষনাগৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছে ঋষি কাশ্যপ আৰু কদ্ৰু।
ৰূপবৰ্ণনা
শেষনাগক সাধাৰণতে এক বিশাল ৰূপৰে দেখুওৱা হয় যি মহাকাশত বা ক্ষীৰ সাগৰত কুণ্ডলী পকাই ভাসমান অৱস্থাত থাকে। তেওঁ নিজ দেহত শায়িত অৱস্থাত বিষ্ণুক ধাৰণ কৰে। কেতিয়াবা তেওঁক পাঁচ বা সাত বা দহটা শিৰযুক্ত সৰ্প হিচাপে দেখুওৱা হয়। কিন্তু সচৰাচৰ তেওঁ এক হাজাৰ, পাঁচ হাজাৰ বা আনকি দহ হাজাৰ শিৰৰ সৰ্প হিচাপে (কেতিয়াবা প্ৰতিটো শিৰতে মুকুট পৰিহিত ৰূপত) চিত্ৰায়িত কৰা হয়।
সংস্কৃত মূলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে "যি বাকী আছে"; কিয়নো যেতিয়া কল্পৰ শেষত পৃথিৱী ধ্বংস হয় শেষনাগ একেদৰেই অপৰিৱৰ্তিত ৰূপত বিৰাজ কৰে।
ভাগৱত গীতাৰ দশম অধ্যায়ৰ ২৯-তম শ্লোকত কৃষ্ণই তেওঁৰ ৭৫টা স্বৰূপৰ বৰ্ণনা কৰি ঘোষণা কৰিছে, "অনন্তচ্ চ অস্মি নাগনম" অৰ্থাৎ "নাগসকলৰ ভিতৰত মই অনন্ত।"
মহাভাৰতৰ মতে শেষনাগৰ জন্ম হৈছিল ঋষি কাশ্যপ আৰু তেওঁৰ পত্নী কদ্ৰুৰ পৰা। কদ্ৰুৱে এহেজাৰ সৰ্প বা নাগৰ জন্ম দিছিল যাৰ ভিতৰত শেষনাগ আছিল জ্যেষ্ঠতম। শেষনাগৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে বাসুকী, ঐৰাৱত আৰু তক্ষকৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ বহুতো ভ্ৰাতৃ নিষ্ঠুৰ আছিল আৰু আনৰ ক্ষতি সাধনো কৰিছিল। আনকি তেওঁলোক নিজৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ তথা বিনতাৰ পুত্ৰ গৰুড়ৰ প্ৰতিও দয়ালু নাছিল (কদ্ৰু আৰু বিনতা দক্ষৰ কন্যা আছিল)।
সহোদৰসকলৰ নিষ্ঠুৰ কাৰ্য্যত বিৰক্ত হৈ শেষনাগে তেওঁৰ মাতৃ আৰু আত্মীয়সকলক এৰি কঠোৰ তপস্যাত বহে। তেওঁ বতাহ খায়েই জীৱন ধাৰণ কৰিছিল আৰু গন্ধমাদন, বদ্ৰিকাশ্ৰম, গোকৰ্ণ, পুষ্কৰ আৰু হিমালয়ক আদি স্থানত ধ্যান কৰিছিল। তেওঁৰ তপস্যা ইমানেই কঠোৰ আছিল যে তেওঁৰ মাংস, ছাল আৰু পেশীসমূহ শুকাই যায় আৰু তেওঁ হাড়ে-ছালে লাগে। ব্ৰহ্মাই তেওঁৰ শেষনাগৰ ইচ্ছাৰ বিষয়ে নিশ্চিত হৈ তেওঁক এটা বৰ বিচাৰিবলৈ কয়। তেতিয়া শেষনাগে তপস্যা অব্যাহত ৰাখিবৰ বাবে নিজৰ মনটো নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ বৰ বিচাৰে। ব্ৰহ্মাই আনন্দেৰে এই বৰ প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ লগতে ব্ৰহ্মাই অস্থিৰ ভূমিৰ নিম্নভাগলৈ গৈ ইয়াক স্থিৰ কৰি ৰাখিবলৈ শেষনাগৰ সহায় বিচাৰে। এই কথাত সন্মত হৈ শেষনাগ পাতাললৈ যায় আৰু ভূমিক তেওঁৰ ফণাৰে স্থিৰ কৰি ৰাখে। তেওঁ আজিও ভূমিক ধাৰণ কৰি আছে বিশ্বাস কৰা হয়। সেয়ে পাতাল তেওঁৰ তেওঁৰ চিৰস্থায়ী বাসস্থান বুলি কোৱা হয়।
মহাবিষ্ণু আৰু সংকৰ্ষণ
শেষনাগক মহাবিষ্ণুৰ শয্যা হিচাপে পৰিৱৰ্তনশীল পৃথিৱীৰ সাগৰত ভাঁ‌হি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তেওঁক আদিশেষ (সৰ্পৰ আদিপুৰুষ) বা অনন্তশেষ বা অনন্ত (অন্তহীন, যিহেতু তেওঁ কল্পৰ সমাপ্তি অৰ্থাৎ সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ধ্বংসৰ পিছতো বৰ্তি থাকে) বুলিও আখ্যা দিয়া হয়।
ভাগৱত পুৰাণত শেষৰৰ নাম হৈছে সংকৰ্ষণ যি স্বয়ং ভগৱান নাৰায়ণৰ তামসিক শক্তি। কোৱা হয় যে তেওঁ পাতালৰ ভিতৰৰ গভীৰ স্তৰত বাস কৰে য'ত শিৰত ৰত্ন ধাৰণ কৰা বহুতো সৰ্প আছে সংকৰ্ষণ এওঁ‌লোকৰ শাসক। তেওঁ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টিৰ আগৰে পৰা বিদ্যামান হৈ আছে বুলি কোৱা হয়। যেতিয়া বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ইয়াৰ অন্তিম পৰ্যায়ত থাকে তেতিয়া তেওঁ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ধ্বংস কৰিবলৈ ১১জন ৰুদ্ৰৰ সৃষ্টি কৰে যাতে নতুন বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰি।
সংকৰ্ষণ বিষ্ণুৰ চাৰি স্বৰূপৰ ভিতৰত অন্যতম। ইয়াৰে বাকী তিনিটা হৈছে বাসুদেৱ, প্ৰদ্যুম্ন আৰু অনিৰুদ্ধ।
ব্ৰহ্মাক সৃষ্টি কৰিবৰ বাবে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আৰম্ভণিতে সংকৰ্ষণে নিজকে গৰ্ভোদক্ষয়ী-বিষ্ণু হিচাপে বিস্তাৰিত কৰে। অৰ্থাৎ, ভগৱান সংকৰ্ষণ নিজেই ভগৱান নাৰায়ণৰ ৰূপ।
অৱতাৰ
শেষনাগে ৪টা অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সত্য যুগত তেওঁ নিজৰ মূল ৰূপত ভক্ত প্ৰহ্লাদক তেওঁৰ পিতৃ হিৰণ্যকশিপুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ অৱতাৰ লোৱা নৰসিংহৰ বাবে আসন হিচাপে অৱতৰণ কৰিছিল।
ত্ৰেতা যুগত তেওঁ ভগৱান বিষ্ণুৰ (ৰাম হিচাপে) ভ্ৰাতৃ লক্ষ্মণৰ ৰূপত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
দ্বাপাৰা যুগত তেওঁ ভগৱান বিষ্ণুৰ (কৃষ্ণ হিচাপে) ভ্ৰাতৃ বলৰামৰ ৰূপত অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। কলি যুগৰ সময়ত তেওঁ পতঞ্জলি মহৰ্ষি আৰু ৰামানুজাছায়া হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। কলি যুগৰ সময়ত তেওঁৰ লগত বিষ্ণু নাছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ ভক্তিৰ প্ৰচাৰৰ হেতু অকলে অৱতাৰ লৈছিল।
পুৰাণৰ এটা কাহিনীত, শেষনাগৰ সৰু ভায়েক বাসুকীয়ে দেৱতা আৰু অসুৰৰ দ্বাৰা সমুদ্ৰ মন্থনত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ মন্দৰ পৰ্বতৰ মন্থন জৰী হিচাপে ভূমিকা লৈছিল।
কেৰালাৰ তিৰুৱন্থপুৰম চহৰখন তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে আৰু ইয়াক "অনন্তৰ পবিত্ৰ চহৰ" বুলি কোৱা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
অৰ্ধনাৰীশ্বৰ
নাম
অৰ্ধনাৰীশ্বৰ মানে হৈছে যিজন ভগৱানৰ শৰীৰৰ অৰ্ধাংশ নাৰী। অৰ্ধনাৰীশ্বৰক অৰ্ধনৰনাৰী, অৰ্ধনাৰীশা, অৰ্ধনাৰীনটেশ্বৰ (ভগৱান যিয়ে অৰ্ধ নাৰী হিচাপে নৃত্য কৰে), পৰাণগাডা, আম্মিআপ্পান (তামিল ভাষাত মাক আৰু দেউতাক), অৰ্ধয়ুৱতীশ্বৰ (অসমীয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা অনুসৰি যাৰ আধা অংশ গাভৰু মহিলা বা ছোৱালী)। গুপ্ত যুগৰ লিখক পুষ্পদন্তই তেখেতৰ গ্ৰন্থ মহিমম্নস্তৱত এই ৰূপটোক দেহাৰ্দ্ধঘটনা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। বৃহৎ সংহিতাৰ ওপৰত মন্তব্য দি উৎপলাই এই ৰূপটোক অৰ্ধগৌৰীশ্বৰ বুলি অভিহিত কৰিছে। বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণত এই ৰূপটোক সাধাৰণভাৱে গৌৰীশ্বৰ বোলা হৈছে।
উৎপত্তি
বৈদিক সাহিত্যৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব যম-যমীৰ পৰা অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা অহা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টিকৰ্ত্তা বিশ্বৰূপ বা প্ৰজাপতি আৰু অগ্নিক একেলগে বলধ যি হৈছে এজনী গাই বুলি বৈদিক সাহিত্যত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত আত্মাক পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব পুৰুষৰ দ্বাৰা বুজোৱা হৈছে।  উপনিষদখনত কোৱা হৈছে যে পুৰুষৰ শৰীৰৰ পৰা পুৰুষ আৰু স্ত্ৰী দুটা অংশ সৃষ্টি হৈছে আৰু সেই অংশ দুটাৰ মিলনৰ ফলত সৃষ্টিৰ আৰম্ভণি হৈছে। শ্বেতাশ্বেতৰ উপনিষদত পৌৰাণিক অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ বীজ সিঁচা হৈছে। তাত শিৱৰ আন এটা ৰূপ ৰুদ্ৰক সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্ত্তা আৰু পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি দুয়োৰে আধাৰ বুলি কোৱা হৈছে।
অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা কুষাণ আৰু গ্ৰীক সভ্যতাৰ সমসাময়িক বুলি কব পাৰি। কুষাণ সভ্যতাৰ (৩০-৩৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) সময়ৰো প্ৰতিমা উদ্ধাৰ হৈছে যদিও গুপ্ত যুগৰ প্ৰতিমাসমূহ (৩২০-৬০০খ্ৰীষ্টাব্দ)-ত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা বেছিকৈ প্ৰতিফলিত। প্ৰথম শতাব্দীৰ মাজভাগৰ কুষাণ যুগৰ এটা আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিত্ৰিত কৰা শিলামূৰ্তি মথুৰা সংগ্ৰহালয়ত ৰখা হৈছে, তাৰ লগতে বিষ্ণু, গজলক্ষ্মী আৰু কুবেৰৰ মূৰ্তিও আছে। এইটো হৈছে সাৰ্বজনীনভাৱে গৃহীত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৰূপ। বৈশালীত উদ্ধাৰ হোৱা এটা টেৰাকোটাত আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিহ্নিত কৰা হৈছে।
গ্ৰীক লিখক ষ্টবিয়াছে (৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) বাৰ্ডাচেনছৰ (১৫৪-২২২ খ্ৰীষ্টাব্দ) বিষয়ে উল্লেখ কৰোঁতে অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ কথা ব্যক্ত কৰিছে। তেওঁ এলাগাবালুছৰ ৰাজত্ব কালত (২১৮-২২২ খ্ৰীষ্টাব্দ) ছিৰিয়াৰ ভাৰতীয় দূতাবাস ভ্ৰমণ কৰোঁতে এই বিষয়ে গম পাইছিল।
শাৰিৰীক অবয়ব
মৎস্য পুৰাণ আৰু আন পৌৰাণিক শাস্ত্ৰ যেনে দক্ষিণ ভাৰতত উদ্ভৱ হোৱা অংশুমদভেদগম, কামিকাগম, সুপ্ৰিদাগম আৰু কৰণাগমত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ শাৰিৰীক বৰ্ণনা আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
কালা ভুনা
কালা ভুনা (Kala bhuna; হালা ভুনো) হ’ল গৰু বা ছাগলীৰ মাংসৰে প্ৰস্তুত কৰা বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰামৰ ৰন্ধনশৈলীৰ এক ঐতিহ্যবাহী মাংসৰ আঞ্জা। ই বাংলাদেশৰ বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় খাদ্য সম্ভাৰ। চট্টগ্ৰামৰ পৰম্পৰাগত কালাভুনাৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণত বহুতো মচলাৰ ব্যৱহাৰ হয় আৰু এই মচলাৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবেই আঞ্জাখন দেখিবলৈ ক’লা হয়; যাৰবাবে বঙালী ভাষাত ইয়াৰ নাম কালাভুনা হৈছে, অৰ্থাৎ ক’লা ৰঙৰ (মাংস) ভজা। মেজবান আদিৰ বাদেও ঈদ বা ৰমজানৰ চেহেৰি আৰু ইফতাৰতো কালাভুনা এবিধ পচন্দৰ খাদ্য সম্ভাৰ। সাধাৰণতে ভাত, পৰঠা, নান বা ৰুটিৰ সৈতে কালাভুনা খোৱা হয়।
উপকৰণ
গো বা ছাগলীৰ মাংসৰে কালাভুনা প্ৰস্তুত কৰা হ’লেও গোমাংসই এই ক্ষেত্ৰত বেছি জনপ্ৰিয়। ইয়াত বহুবিধৰ মচলাৰ প্ৰয়োগ হয়। কালাভুনাৰ উপকৰণসমূহক তিনিভাগত ভগাই লোৱা হয়।
উপকৰণ-ক: হাড়সহ গো বা ছাগলীৰ মাংস, ডাঙৰ ডাঙৰকৈ কটা পিঁয়াজ, নহৰু বটা, আদা বটা, জিৰা বটা, ধনীয়াৰ গুৰি, দালচিনি, ইলাচী, লং, জালুক, কাবাবচিনি (cubeb), ডাঙৰ ইলাচী, তেজপাত, জলকীয়াৰ গুৰি, হালধি, নিমখ সোৱাদ অনুসাৰে আৰু সৰিয়হৰ তেল প্ৰযোজনমতে।
উপকৰণ-খ: সৰিয়হৰ তেল আধাকাপ (এক কেজি মাংসত), কটা পিঁয়াজ, বাকলি গুচোৱা নহৰু আৰু ফোৰণৰ বাবে শুকান জলকীয়া।
উপকৰণ গ: কিউব আকৃতিত কটা পিঁয়াজ, কেঁচা জলকীয়া, গৰম মচলাৰ গুৰি, আজোৱাইন, জায়ফল, ভজা জিৰাৰ গুৰি।[৭]
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
কালা ভুনা ধাপেধাপে মচলা দি ৰন্ধা হয় আৰু তৈয়াৰ হওঁতে দেৰৰ পৰা দুই ঘণ্টা সময় লাগে। প্ৰথমে উপকৰণ-কত উল্লেখ কৰা মচলাৰে ভালকৈ সানি আধা ঘণ্টামান ৰাখিব লাগে। তাৰপিছত চৌকাত মধ্যমীয়া জুইত ১০ মিনিট ৰন্ধা হয়। মাজেমাজে লৰাই থাকিব লাগে. মাংসৰ পৰা পানী বাহিৰ হ’লে সেই পানীতে ভালকৈ ভাজি লোৱা হয়। তাৰপিছত তাত এককাপমান গৰম পানী ধালি জুই কমাই দিয়া হয়। মাজেমাজে কেবল লৰাই থাকিব লাগে যাতে মাংস কেৰাহীত লাগি নাযায়। লাহেলাহে মাংসৰ ৰং ক’লা হবলৈ আৰম্ভ কৰিব আৰু সিজিব। মচলাবোৰো মাংসৰ মাজত সোমাই পৰিব। এতিয়া মাংসৰ তেল বিৰিঙি উঠিলে অন্য এটা বাচনত উপকৰণ-খৰ মচলাৰে ফোৰণ মাৰিব লাগে। তেতিয়াও কিন্তু জুই আগৰ দৰেই কম হৈ থাকিব। এনেকৈ আৰু কিছু সময় ৰন্ধাৰ পিছত উপকৰণ-গৰ মচলাবোৰ ছটিয়াই ঢাকোন দি ৰাখিব লাগে। কিছু সময় পিছত ই পৰিবেশনৰ বাবে উপযুক্ত হৈ উঠিব।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
মণিপুৰী সংকীৰ্তন
মণিপুৰী সংকীৰ্তন (Manipuri Sankirtana) হৈছে ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজহুৱা মন্দিৰসমূহত আৰু ব্যক্তিগত স্থানত কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাৰম্পৰিক নাট্য। ইয়াত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি, গীত, বাদ্য আৰু নৃত্যৰ সমলয়ত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সংকীৰ্তনৰ জৰিয়তে অতুলনীয় ধৰ্মীয় ভক্তি আৰু শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সংকীৰ্তনত প্ৰদৰ্শকসকলে ভগৱান কৃষ্ণৰ বহুতো কাহিনী বৰ্ণনা কৰে। এই সংকীৰ্তনত কৰুণ ৰসৰ প্ৰয়োগে প্ৰায়ে দৰ্শকসকলক চকুপানী বোৱাই আনিব পাৰে। ইয়াক মুখ্যতঃ মণিপুৰৰ বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা আৰু চুবুৰীয়া ৰাজ্য ত্ৰিপুৰা আৰু অসমত বসতি স্থাপন কৰা বৈষ্ণৱ মণিপুৰীসকলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত আজাৰবাইজানৰ ৰাজধানী বাকুত অনুষ্ঠিত ইউনেস্কোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিৰ বৈঠকৰ অষ্টম অধিৱেশনত মানৱতাৰ ইউনেস্কো বিমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত "সংকীৰ্তন: মণিপুৰৰ ৰীতি-নীতি গীত, বাদ্য আৰু নৃত্য" লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।
বৰ্ণনা
সংগীত নাটক একাডেমীয়ে প্ৰস্তুত কৰা মানৱতাৰ বিমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত অন্তৰ্ভুক্তিকৰণৰ বাবে মনোনয়ন দস্তৱেজত এই পৰিৱেশ্য কলাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে: "মণিপুৰৰ মন্দিৰসমূহত সংগীত আৰু নৃত্য অন্তৰ্ভুক্ত থকা ৰীতি পালনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সংকীৰ্তনে মণিপুৰৰ সমভূমিত বাস কৰা বৈষ্ণৱ লোকসকলৰ জীৱনত ধৰ্মীয় আমদানি আৰু পৰ্যায়ৰ অনুষ্ঠান উপলক্ষে ঘৰ আৰু ৰাস্তাত প্ৰদৰ্শিত কলাৰ এক প্ৰদৰ্শন অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। কৃষ্ণৰ তত্ত্ব আৰু শিক্ষা এই প্ৰদৰ্শনৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু। কিন্তু তেওঁলোকে মণিপুৰৰ পূৰ্ব-বৈষ্ণৱী অতীতৰ সংগীত আৰু নৃত্যৰ পৰা বহন কৰা আনুষ্ঠানিক বৈশিষ্ট্যবোৰ ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। সংকীৰ্তন অনুশীলনৰ মূল মন্দিৰসমূহত পোৱা যায় য'ত ই গীতৰ জৰিয়তে ভগৱানৰ লীলা বৰ্ণনা কৰে আৰু প্ৰভুৰ জীৱন আৰু কাৰ্যক দৰ্শোৱা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। এইবোৰ সাধাৰণতে ঘূৰণীয়াকৈ ভক্তসকলৰ আগত মন্দিৰৰ সৈতে সংলগ্ন এটা মণ্ডপত উপস্থাপন কৰা হয়। মুখ্য প্ৰদৰ্শনীবোৰত নাটা পালা থাকে। এয়া গোটেই মণিপুৰ উপত্যকাত পৰিৱেশন কৰা হয়। বৰ্তমান সময়ত অতি কমকৈ দেখা পোৱা অৰিবা পালা আৰু মনোহৰ ছই পালা দুয়ো মন্দিৰ কেন্দ্ৰিক। মন্দিৰৰ বাহিৰত সংকীৰ্তনে হোলী পালাৰ বসন্তকালত ৰঙৰ উৎসৱ উদযাপন কৰা সময়ত বা শীতৰ মাহত কৰা শয়ন হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়। বাৰিষা কালত মন্দিৰৰ ভিতৰত খুবাক এচেই উদযাপন কৰা হয়। ইয়াক প্ৰভুৰ ৰথ উৎসৱ চিহ্নিত কৰা হয়। নতুন ঘৰ সোমোৱা আৰু জীৱন-চক্ৰ অনুষ্ঠানত প্ৰাৰ্থনা হিচাপে সংকীৰ্তনক আগবঢ়োৱা হয়। কাণ বিন্ধা ৰীতি (শৈশৱত পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োজনৰ বাবে), উপনয়ন (কিশোৰ পুৰুষৰ বাবে), বিবাহ, আৰু মৃত্যুৰ পথত আদিতো সংকীৰ্তনৰ প্ৰচলন আছে। এনেদৰে মণিপুৰী বৈষ্ণৱৰ জীৱনত সংকীৰ্তনক ঈশ্বৰৰ দৃশ্যমান প্ৰকাশ বুলি গণ্য কৰা হয়।"
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নৃত্য শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা শ্ৰেণী:মণিপুৰ
গৰৈ মাছ
গৰৈ মাছ (spotted snakehead, বৈজ্ঞানিক নাম:Channa punctata) এবিধ স্নেকহেড জাতৰ মাছ। ইয়াক ভাৰতীয় উপমহাদেশ আৰু ইয়াৰ দাঁ‌তি-কাষৰীয়া অঞ্চল যেনে আফগানিস্তান, পাকিস্তান, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ আৰু তিব্বতত পোৱা যায়। পিতনি, পুখুৰী আৰু ক'লা চানেকীয়া জলাশয় গৰৈ মাছৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থান। খাদ্য হিচাপে ই বহুলভাৱে সমাদৃত যদিও একুৱাৰিয়াম ব্যৱসায়ত ইয়াৰ আদৰ নাই।
বিৱৰণ
একোটা গৰৈ মাছ সাধাৰণতে প্ৰায় ১৫.০ চে.মি. (৫.৯ ইঞ্চি) দীঘল হয় যদিও ৩১.০ চে.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ মতা গৰৈ মাছো পোৱা গৈছে। এই প্ৰজাতিৰ প্ৰতি কোনো ডাঙৰ ভাবুকি নোহোৱাৰ বাবে গৰৈ মাছক IUCN ত Least Concern হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।
গৰৈ মাছ মূলতঃ মাংসভোজী। এই প্ৰজাতিৰ প্ৰিয় খাদ্য হ’ল আন সৰু মাছ আৰু মাছৰ পলু। ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থানত পোক-পৰুৱা, উদ্ভিদ আদিও খায়। ঋতু অনুসৰি ইয়াৰ খাদ্য খোৱাৰ অভ্যাস সলনি হয়। পোনা মেলাৰ সময়ত পূৰ্ণবয়স্ক মাছৰ খাদ্য গ্ৰহণৰ প্ৰৱণতা কম হয়। কমবয়সীয়া মাছে খাদ্যৰ নিৰন্তৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
উইলিয়াম কেলিন জুনিয়ৰ
'''উইলিয়াম বিল জি. কেলিন জুনিয়ৰ''' (জন্ম: ২৩ নৱেম্বৰ ১৯৫৭) হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ডানা ফাৰ্বাৰ কেঞ্চাৰ ইনষ্টিটিউটত মেডিচিন বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁৰ পৰীক্ষাগাৰত টিউমাৰ ছাপ্ৰেছৰ প্ৰটিনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁ ২০১৬ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মৌলিক গৱেষণাৰ এলবাৰ্ট লাশকেৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ পিটাৰ জন ৰেটক্লিফ আৰু গ্ৰেগ লিয়নাৰ্ড চেমেনজাৰ সৈতে "অক্সিজেনৰ উপলব্ধতাৰ ওপৰত কোষ সমূহে কেনেকৈ সংবেদন লাভ কৰে আৰু নিজকে সেই পৰিৱেশৰ উপযোগী কৰি লয় আৱিষ্কাৰ"ৰ বাবে ২০১৯ চনৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫৭ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক মহানগৰত উইলিয়াম কেলিন জুনিয়ৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ডিউক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ তাৰপৰা ১৯৮২ চনত এম.ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু জনছ হপকিন্স বিশ্ববিদ্যালয়ত অভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা পদ্ধতিত চিকিৎসক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ ডানা ফাৰ্বাৰ কেঞ্চাৰ ইনষ্টিটিউটত কৰ্কট ৰোগৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ডেভিড লিভিংষ্টনৰ পৰীক্ষাগাৰত ৰেটিন'ব্লাষ্টমা ওপৰত হয় গৱেষণা কৰিছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ নিজৰ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰে আৰু আনুবংশীক কৰ্কট যোগ যেনে ভন হিপ্পেল লিণ্ডাউৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। ২০০২ চনত তেওঁ হাৰ্ভাড মেডিকেল স্কুলত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ২০০৮ চনত ডানা ফাৰ্বাৰ কেঞ্চাৰ ইনষ্টিটিউটত মৌলিক বিজ্ঞানৰ সহকাৰী নিৰ্দেশক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তেওঁ ইয়াত কৰ্কট ৰোগৰ টিউমাৰ বৃদ্ধি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা জিনৰ উৎপৰিবৰ্তনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মুখ্য বিষয় আছিল ৰেটিন'ব্লাষ্টমা, ভন হিপ্পেল লিণ্ডাউ আৰু পি৫৩ টিউমাৰৰ বৃদ্ধি নিয়ন্ত্ৰণ জিন।
তেওঁক গৱেষণাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান, আমেৰিকান কৰ্কট ৰোগ সমাজ, ডৰিচ ডিউক চেৰিটেবেল ফাউণ্ডেচন আৰু অন্যান্যয়ে পুঁজি আগবঢ়াইছিল।
ব্যক্তিগত জীৱম
তেওঁ স্তনৰ কৰ্কট ৰোগৰ শল্য চিকিৎসক কেৰোলিন কেলিনৰ লগত ১৯৮৮ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। ২০১৫ চনত তেখেতৰ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে।
উল্লেখযোগ্য বঁটা আৰু সন্মান
• ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠানৰ চিকিৎসক বিজ্ঞানী বঁটা (১৯৯০)
• ইনষ্টিটিউট অফ মেডিচিনৰ নিৰ্বাচিত সদস্য (২০০৭)
• কানাডা গ্ৰেইডনাৰ ইণ্টাৰনেছনেল বঁটা (২০১০)
• ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত সদস্য (২০১০)
• ষ্টিভেন চি. বিয়াৰিং বঁটা (২০১৪)
• ৱিলি প্ৰাইজ (২০১৪)
• এ.এ.চি.আৰ. একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত ফেল'(২০১৪)
• চাইন্স অফ অংক'লজি এৱাৰ্ড (২০১৬)
• চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মৌলিক গৱেষণাৰ এলবাৰ্ট লাশকেৰ বঁটা (২০১৬)
• মাছৰী প্ৰাইজ (২০১৮)
• চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা (২০১৯)
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
সড়ক ২
সড়ক ২ (सड़क २, ) এখন হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, যিখনক পৰিচালনা কৰিছে মহেশ ভট্ট আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে মুকেশ ভট্ট। চলচ্চিত্ৰখন ভিশেশ ফিল্মচ্‌ৰ বেনাৰত নিৰ্মিত। চলচ্চিত্ৰখন ১৯৯১ চনৰ চলচ্চিত্ৰ 'সড়ক'ৰ পৰিশিষ্ট। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে সঞ্জয় দত্ত, পূজা ভট্ট, আদিত্য ৰয় কাপুৰ আৰু আলিয়া ভট্ট। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চিত্ৰগ্ৰহণ ২০১৯ৰ এপ্ৰিলত আৰম্ভ হয় আৰু শ্বুটিং কৰা হয় ক্ৰমে উটি, মুম্বাই, মাইচূৰ আৰু উত্তৰাকাণ্ডত। চলচ্চিত্ৰখন ২০২০ চনৰ ২৮ আগষ্টত মুক্তি পাইছে।
২০২০ চনৰ ১২ আগষ্টত চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ ইউটিউব চেনেল ফ’ক্সষ্টাৰ হিন্দীত প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু মুক্তিৰ কিছু ঘণ্টাৰ পিছতে all time beating Jake Paul's It's Everyday Broৰ seventh-most disliked YouTube video লৈ পৰিগণিত হয়।
মুক্তি
এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰথমে ২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত মুক্তিপাবলগীয়া আছিল, যদিও ২০২০ চনৰ ১০ জুলাইলৈকে আগবঢ়াই দিয়া হয়। শ্বুটিঙৰ সময়সূচী পুনৰ বঢ়াই দিয়া হয় কাৰণ COVID-19 মহামাৰী ল’কডাউনৰ বাবে শ্বুটিং কাৰ্য দেৰি হয়।
২০২০ চনৰ ২৯ জুনত ডিজনী+ হ’ট‌ষ্টাৰত আয়োজিত এখন আলোচনাত আলিয়া ভট্টই জনাইছিল যে, ২০২০ চনৰ ২৮ আগষ্টত ডিজনে+ হট্‌ষ্টাৰত বিশেষ ৰূপত চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়া হ’ব।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে জিৎ গাংগুলী, অঙ্কিত তিৱাৰী, সমীদ মুখপাধ্যায়, উৰ্বি আৰু সুনীলজিৎয়ে। সংগীত ৰচনা ৰশ্মি বিৰাগ, বিজয় বিজৱাত, শব্বীৰ আহমেদ, সুনীলজিৎ আৰু শালু বৈশৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শহাপহু
শহাপহু এবিধ শান্ত প্ৰকৃতিৰ তৃণভোজী জন্তু। আন পোহনীয়া জন্তুতকৈ ইয়াক দেৰিকৈ পোহা হৈছিল। এতিয়া ঘৰচীয়া আৰু বনৰীয়া দুয়োবিধ শহাই আছে।
শৰীৰৰ গঠন
সকলো শহাৰ মূৰৰ দুয়ো ফালে দুটা ডাঙৰ চকু থাকে। কাণ দুখন দীঘল হয় আৰু অহৰহ লৰাই থাকে যাৰ সহায়ত ইহঁতে সূক্ষ্ম শব্দও ধৰিব পাৰে। ইহঁতৰ ঘ্ৰাণ শক্তিও তীব্ৰ। আন এন্দুৰ জাতীয় প্ৰাণীৰ দৰে শহাৰ ওপৰৰ ওঁঠটোৰ মাজভাগত ফলা আৰু এযোৰ আগদাঁত দীঘল হৈ আহে। কিন্তু শহাৰ দীঘল আগদাঁত যোৰৰ পিছফালে আৰু এযোৰ অতিৰিক্ত দাঁত থাকে যিটো আন এন্দুৰ জাতীয় প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত দেখা নাযায়। শহাৰ নেজডাল কোমল আৰু নোমাল। শৰীৰটো ভিন্নৰঙী হয়।
ভাৰতীয় শহা
দেশীয় শহাৰ বৈজ্ঞানিক নাম Lepus nigricollis। ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ শহা ভাৰতৰ বেলেগ বেলেগ ৰাজ্যত পোৱা যা্য। অসমৰ হাবিত পোৱা শহা হ’ল খাগৰি কটা শহা(hispid hare),বৈজ্ঞানিক নাম –Caprolagus hispidus। দেশীয় শহাই অকলে থাকি ভাল পায় আৰু গছৰ ধোন্দ বা ঘাঁহ-পাতৰ বাহত বাস কৰে। শৰীৰৰ আকাৰ পোহনীয়া শহাতকৈ ডাঙৰ হয়।
পোহনীয়া শহাৰ জাত
দেশীয় শহাবোৰৰ পালন লাভজনক তথা সুবিধাজনক নোহোৱা বাবে বিভিন্ন বিদেশী জাতৰ শহা ভাৰতলৈ আমদানি কৰাৰ পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল। তাৰেই অংশ হিচাপে ১৯৭৮ চনত ইংলেণ্ডৰ পৰা New Zealand white rabbit জাতৰ ১০টা মতা আৰু ৫০জনী মাইকী শহা অনা হৈছিল। পুনৰায় ১৯৭৯ চনত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পৰা Soviet Chinchilla, Grey Jiant আৰু White Jiant Rabbit (প্ৰত্যেকৰে ২৫টা মতা আৰু ১০০জনী মাইকী)অনা হৈছিল। এই আমদানি প্ৰক্ৰিয়া সমাধা কৰা হৈছিল ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা পৰিষদৰ অন্তৰ্গত কেন্দ্ৰীয় ভেড়া আৰু ঊণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা। পিছত সেই শহা বিলাক প্ৰজনন ঘটাই বংশবৃদ্ধি কৰোৱা হয় আৰু বিভিন্ন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, পশুপালন বিভাগ, কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু কিছুমান ব্যক্তিগত গোটৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয় ॥
খাদ্য আৰু হজম প্ৰক্ৰিয়া
শহাই সেউজীয়া ঘাঁহ,গছৰ পাত, শাক-পাচলি যেনে গাজৰ,বন্ধাকবি আদি খায়। গড় হিচাপত শহাই দৈনিক ১০০ গ্ৰাম খাদ্য খায়। শহাই এটা বিশেষ পাচন প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি খাদ্য হজম কৰে। শহাবোৰে দিনৰ ভাগত শুকান লদা বিষ্ঠা হিচাপে ত্যাগ কৰে। কিন্তু ৰাতিৰ ভাগত বিজলযুক্ত বিষ্ঠা খাদ্যনলীত গঠিত হয়। আৰু শৌচদ্বাৰেৰে ওলাই যায়। কিন্তু সেয়া সিহঁতে নিজৰ মুখেৰে শৌচদ্বাৰৰ পৰা পোনে পোনে ভক্ষণ কৰে। সেই বিজলযুক্ত বিষ্ঠা হৈছে আধা হজম হোৱা খাদ্য। দ্বিতীয়বাৰ খোৱাৰ পিছত সেই খাদ্য সম্পূৰ্ণ ৰূপে হজম হয়। এনেকৈ খাদ্যনলীৰ মাজেৰে দুবাৰ পঠিয়াই খাদ্য হজম কৰাটো শহা আৰু আন এন্দুৰ জাতীয় প্ৰাণীৰ পৰিপাক তন্ত্ৰৰ এটা অপৰিহাৰ্য্য প্ৰক্ৰিয়া। এই প্ৰক্ৰিয়াত বাধা পালে ইহঁতে দুইৰ পৰা চাৰি সপ্তাহৰ ভিতৰত মৃত্যুমুখত পৰে।
প্ৰজনন
শহাবোৰে ছয়ৰ পৰা সাত মাহৰ ভিতৰত পূৰ্ণতাপ্ৰাপ্ত হয় আৰু সংগমৰ বাবে উপযুক্ত হয়। ইহঁতে বছৰৰ যিকোনো সময়ত পোৱালি দিব পাৰে কাৰণ ইহঁতৰ কোনো নিয়মিত ঋতুচক্ৰ নাই। শহাৰ গৰ্ভধান সময় মাত্ৰ একমাহ(৩০-৩২ দিন )। ই এবাৰত ছয়ৰ পৰা সাতটা পোৱালি দিব পাৰে। পোৱালিবোৰ জন্মৰ বিয়াল্লিছ দিনৰ পিছত মাইকীবোৰ আকৌ সংগমৰ বাবে উপযুক্ত হয়। শহাই বছৰত চাৰিৰ পৰা পাচঁবাৰ পোৱালি দিব পাৰে। ঘৰচীয়া শহাৰ পোৱালিবোৰ জন্মৰ সময়ত ৫০-৬০ গ্ৰাম হয়। পোৱালিবোৰ চকু মুদা অৱস্থাত থাকে আৰু গাত নোম নাথাকে। জন্মৰ এসপ্তাহমানৰ পৰা চকু মেলে আৰু গাত নোম গজিবলৈ লয়। আনহাতে দেশীয় বনৰীয়া শহাবোৰ জন্মতে চকু মেলা অৱস্থাত থাকে আৰু গাত নোম থাকে।
পৰীক্ষাগাৰত ব্যৱহাৰ
কিছুমান পৰীক্ষাগাৰ বিশেষকৈ ঔষধ কোম্পানীৰ পৰীক্ষাগাৰত ঔষধৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া চাবলৈ শহা ব্যৱহাৰ হয়।
ঊণ উৎপাদন
German angora নামৰ জাতটোৰ পৰা উচ্চ মানৰ ঊণসূতা পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
স্ত্ৰী বিদ্বেষ
স্ত্ৰী বা নাৰী বিদ্বেষ (ইংৰাজী: Misogyny) হৈছে এটা ধাৰণা যিয়ে মহিলাৰ প্ৰতি থকা  ঘৃণা বা অৱজ্ঞাক বুজায়। এয়া হৈছে পুৰুষতকৈ মহিলাসকলক নিম্ন সামাজিক স্থিতিত ৰাখিবলৈ ব্যৱহৃত এক প্ৰকাৰৰ লিংগ বৈষম্য, যিয়ে পিতৃতান্ত্ৰিকতাৰ সামাজিক ভূমিকা বজাই ৰাখে। হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি স্ত্ৰী বিদ্বেষ প্ৰচলিত হৈ আহিছে। ই বিশ্বব্যাপী কলা, সাহিত্য, মানৱ সামাজিক গাঁথনি, ঐতিহাসিক ঘটনা, পৌৰাণিক কাহিনী, দৰ্শন আৰু ধৰ্মত প্ৰতিফলিত হয়।
ইয়াক লোকৰ দ্বাৰা ধাৰণ কৰা মনোভাৱ; মুখ্যতঃ পুৰুষৰ দ্বাৰা, আৰু এক ব্যাপক সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতি বা প্ৰণালী হিচাপে বুজিব পাৰি।
বুৎপত্তি
Misogyny অৰ্থ হৈছে বিশেষকৈ মহিলাৰ প্ৰতি ঘৃণা। শব্দটো গ্ৰীক মুলৰ misein (ঘৃণা কৰা) আৰু gynē (মহিলা)ৰ পৰা গঠন কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লিংগ বৈষম্য
পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়
পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয় হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰালয়। এই মন্ত্ৰালয়ৰ নেতৃত্ব আছে সচিব পদবীৰ জ্যেষ্ঠতম আইএএছ বিষয়া। মন্ত্ৰালয়ৰ দপ্তৰ বৰ্তমান কেন্দ্ৰীয় পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰী ভূপেন্দ্ৰ যাদৱৰ হাতত আছে।
মন্ত্ৰালয়ে দেশত পৰিৱেশ আৰু বনাঞ্চলৰ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণৰ পৰিকল্পনা, প্ৰচাৰ, সমন্বয় আৰু তদাৰক কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ। মন্ত্ৰালয়ে হাতত লোৱা মুখ্য কাৰ্যকলাপবোৰৰ ভিতৰত আছে ভাৰতৰ উদ্ভিদ আৰু ভাৰতৰ প্ৰাণী, বনাঞ্চল আৰু অন্যান্য অৰণ্য অঞ্চলৰ সংৰক্ষণ আৰু জৰীপ; প্ৰদূষণ প্ৰতিৰোধ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ; বনায়ন,আৰু ভূমিৰ অৱক্ষয় প্ৰশমন। ই ভাৰতৰ ১৯৪৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহৰ প্ৰশাসনৰ বাবে দায়বদ্ধ।
ইতিহাস
ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে ইন্দিৰা গান্ধীৰ প্ৰথম কাৰ্যকালত প্ৰথমে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক কাৰ্যসূচীত পাৰিপাৰ্শ্বিক বিতৰ্কৰ পৰিচয় দিয়া হৈছিল। উদাহৰণ স্বৰূপে, চতুৰ্থ পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাত (১৯৬৯-৭৪) "সুসংগত বিকাশ" বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। পাৰিপাৰ্শ্বিক সমস্যাবোৰৰ এক বিস্তৃত মূল্যাঙ্কনৰ আধাৰত ১৯৭৭ চনত (জৰুৰীকালীন অৱস্থাত)গান্ধীয়ে সংবিধানত অনুচ্ছেদ ৪৮এ যোগ কৰি কয়: "ৰাজ্যখনে পৰিৱেশ সুৰক্ষিত আৰু উন্নত কৰিবলৈ আৰু দেশৰ বনাঞ্চল আৰু বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব।" একেখন আদেশই বন্যপ্ৰাণী আৰু বনাঞ্চলক ৰাজ্যৰ তালিকাৰ পৰা সংবিধানৰ সমান্তৰাল তালিকালৈ স্থানান্তৰ কৰে, এনেদৰে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক সেই বিষয়ত ৰাজ্যৰ সিদ্ধান্ত সমূহ কৰ্তন কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। এনে ধৰণৰ ৰাজনৈতিক আৰু সাংবিধানিক পৰিৱৰ্তনৰ দ্বাৰা ১৯৮০ চনত এক স্ংহত পৰিৱেশ বিভাগ গঠনৰ ভিত্তি প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল, যি ১৯৮৫ চনত পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰালয়লৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছিল। যদিও জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মোকাবিলা কৰাটো ইতিমধ্যে মন্ত্ৰালয়ৰ দায়িত্ব আছিল, ইয়াৰ অগ্ৰাধিকাৰ উত্থাপন কৰা হৈছিল যেতিয়া ২০১৪ চনৰ মে মাহত মন্ত্ৰালয়ক পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়ৰ বৰ্তমানৰ শিৰোনামলৈ পুনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।
পদক্ষেপসমূহ
২০১৯ চনৰ আগষ্টত পৰিৱেশ মন্ত্ৰালয়ে "ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ দক্ষতা নীতিৰ খচৰা" মুকলি কৰিছিল। এইটো নিৰ্দেশনাৰ এটা সংহতি যিয়ে পৰিৱেশগতভাৱে বহনক্ষম আৰু ন্যায় সঙ্গত অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ সৈতে এক ভৱিষ্যতৰ কল্পনা কৰে। আঁচনিখন প্ৰাথমিক সম্পদ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰাৰ নীতিৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত; সম্পদ দক্ষ বৃত্তাকাৰ পদ্ধতিৰ জৰিয়তে কম সামগ্ৰীৰে উচ্চমানৰ সৃষ্টি; আৱৰ্জনা হ্ৰাস; ভৌতিক সুৰক্ষা আৰু নিযুক্তিৰ সুযোগ আৰু ব্যৱসায়িক আৰ্হি সৃষ্টি পৰিৱেশ সুৰক্ষা আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ কাৰণে লাভজনক। এইটো নীতি আয়োগ আৰু ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ প্ৰতিবেদনৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। নীতিটোৱে মন্ত্ৰালয়ত থকা মূল কাৰ্যকৰী গোটৰ সৈতে এটা "ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ দক্ষতা কৰ্তৃপক্ষ" গঠন কৰিব বিচাৰে। ই আৱৰ্জনা নিষ্কাশন আৰু সামগ্ৰী পুনৰুদ্ধাৰ সুবিধা স্থাপনৰ বাবে পুনৰ্ব্যৱহাৰ যোগ্য সামগ্ৰী আৰু লঘু ঋণৰ ওপৰত কৰ লাভালাভ আগবঢ়োৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।
লক্ষ্ণৌ চুক্তি
লক্ষ্নৌ চুক্তি (Lucknow Pact) আছিল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু সৰ্বভাৰতীয় মুছলিম লীগৰ মাজত হোৱা একধৰণৰ চুক্তি বা বুজাবুজি৷ ১৯১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ লক্ষ্নৌত অনুষ্ঠিত হোৱা দুয়োটা দলৰ এখন যুটীয়া বৈঠকত এই চুক্তি হয়৷ এই চুক্তিৰ জৰিয়তে দুয়োটা দলেই প্ৰাদেশিক বিধানমণ্ডলীত ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ প্ৰতিনিধিত্বক সমৰ্থন কৰে৷ মুছলিম লিগৰ নেতাসকলে স্বায়ত্বশাসিত ভাৰতৰ দাবী তুলি কংগ্ৰেছৰ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হয়৷ এই চুক্তিটো প্ৰস্তুত কৰে কংগ্ৰেছৰ অম্বিকা চৰণ মজুমদাৰে৷ আনহাতে মুছলিম লীগৰ মহম্মদ আলী জিন্না তথা মহাত্মা গান্ধীয়ে এই বৈঠকত অংশ লয়৷ মহম্মদ আলী জিন্না ১৯১৬ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু মুছলিম লীগ উভয়ৰে সদস্য আছিল৷
ভাৰতীয় জনগণৰ পৰা অহা প্ৰচুৰ চাপত ব্ৰিটিছে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁলোকে ভাৰতীয়ক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকে কাৰ্যবাদী পৰিষদৰ অতি কমেও অৰ্ধাংশ সদস্যক নিৰ্বাচন কৰিব আৰু বিধান পৰিষদত নিৰ্বাচিত সদস্যৰ অধিকাংশকেই স্থান দিয়া হ'ব৷ কংগ্ৰেছ আৰু মুছলিম লীগ উভয়েই এই চুক্তি সমৰ্থন কৰিছিল৷ তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰিছিল যে, ভৱিষ্যতে অধিক সুবিধা লাভৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন হ'ব৷
লক্ষ্নৌ চুক্তিয়ে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ভিতৰত থকা দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ গোট যথাক্ৰমে 'চৰম পন্থী' আৰু 'নৰম পন্থী'ৰ মাজত ঘনিষ্ঠতা বঢ়োৱাত সহায় কৰিছিল৷ চৰমপন্থীৰ নেতা আছিল লালা লাজপৎ ৰায়, বাল গঙ্গাধৰ তিলক আৰু বিপিন চন্দ্ৰ পাল৷ আনহাতে নৰম পন্থীৰ নেতা আছিল গোপাল কৃষ্ণ গোখলে (১৯১৫ চন, আমৃত্যু পৰ্যন্ত)৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ প্ৰতিনিধি হৈছিলগৈ মহাত্মা গান্ধী৷ যদিও বিশ বছৰৰ পাছত জিন্নাই মুছলিমসকলৰ বাবে পৃথক ৰাষ্ট্ৰৰ দাবী তুলিছিল, ১৯১৬ চন পৰ্যন্ত তেওঁ কংগ্ৰেছ আৰু লীগ উভয়ৰে সদস্য আছিল৷ তেওঁ তিলকৰ সতিৰ্থ আছিল আৰু তেওঁক 'হিন্দু-মুছলিম একতা'ৰ এগৰাকী দূত বুলি গণ্য কৰা হৈছিল৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
বিমল মজুমদাৰ
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৬৪ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে৷ পিতৃৰ নাম খগেন মজুমদাৰ আৰু মাতৃৰ নাম সাবিত্ৰী মজুমদাৰ৷
প্ৰবন্ধমূলক গ্ৰন্থ
8সাহিত্য তত্ত্ব আৰু সমীক্ষা, ২০১৬
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
হিন্দু বিবাহ আইন, ১৯৫৫
হিন্দু বিবাহ আইন হৈছে ১৯৫৫ চনত ভাৰতীয় সংসদত গৃহীত হোৱা এখন আইন। হিন্দু ক’ড বিলৰ অংশ হিচাপে আৰু তিনিখন বিল গৃহীত কৰা হৈছিল। সেইকেইখন হৈছে হিন্দু উত্তৰাধিকাৰী আইন (১৯৫৬), হিন্দু নাবালক আৰু অভিভাৱকত্ব আইন (১৯৫৬) আৰু হিন্দু দত্তক আৰু চোৱাচিতা আইন (১৯৫৬)।
উদ্দেশ্য
এই আইনখনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল হিন্দুৰ বিবাহ সম্পৰ্কীয় নিয়মসমূহ সংশোধন আৰু আইনবদ্ধ কৰা । শাস্ত্ৰীয় আইনৰ সংশোধন কৰাৰ উপৰিও এই আইনখনে বিবাহ বিচ্ছেদৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল যিটো শাস্ত্ৰীয় আইনত নাছিল। এই আইনখনে হিন্দুধৰ্মৰ বিভিন্ন ভাগসমূহৰ মাজত সমতা আনিছিল।
প্ৰযোজ্যতা
২ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি
গতিকে এই আইনখনে সকলো হিন্দু, জৈন, বৌদ্ধ বা সেইসকল লোক যিসকল মুছলমান, খ্ৰীষ্টান, পাৰ্চী বা ইহুদি নহয়। ভাৰতৰ চাৰিসীমাৰ বাহিৰৰ হিন্দুৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য হব যদিহে তেওঁলোক ভাৰতৰ নাগৰিক হয়।
এই আইনখন ৰক্ষণশীল হিচাপে চোৱা হৈছে যিহেতু এইখনে ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৪৪ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি বৌদ্ধ, জৈন আৰু শিখসকলকো সামৰি লৈছে । অৱশ্যে আনন্দ বিবাহ সংশোধনী বিধেয়ক,২০১২ গৃহীত হোৱাৰ পিছত শিখসকলক সেই আইনখনৰ আওঁতালৈ অনা হৈছে ।
হিন্দু বিবাহ আইন মতে ৮ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি এখন বিবাহ একেদিনাই পঞ্জীয়ন কৰিব পাৰি। প্ৰয়োজনীয় কাগজ-পাতি জমা কৰাৰ পিছত সেই একে দিনাই বিবাহৰ প্ৰমাণ পত্ৰ দিয়া হয় ।
চৰ্ত্তসমূহ
আইনখনৰ ৫ নং অনুচ্ছেদমতে যিকোনো দুগৰাকী হিন্দুৰ মাজত বিবাহ সম্ভৱ হৈ উঠে যদিহে তলৰ চৰ্ত্তসমূহ পূৰণ হয়। <ol type="list-style:roman"> <li>কোনো বিবাহ প্ৰাৰ্থীৰেই পূৰ্বৰ জীৱিত জীৱনসংগী থাকিব নোৱাৰিব । </li> <li>দুয়োটা পক্ষই মানসিকভাৱে সুস্থ হব লাগিব। </li> <li>দৰাজনৰ ন্যূনতম বয়স ২১ আৰু কইনাজনীৰ ১৮ বছৰ হ'ব লাগিব। </li> <li>দৰা আৰু কইনা সম্পৰ্কীয় তেতিয়াহে হ'ব যদিহে তেওঁলোকৰ সমাজত তেনে প্ৰথা আছে। নহ'লে নোৱাৰে। </li></ol>
আনুষ্ঠানিকতা
হিন্দু বিবাহ আইনৰ ৭ নং অনুচ্ছেদমতে বিভিন্ন আনুষ্ঠানিক পৰ্বক মান্যতা প্ৰদান কৰা হৈছে। সমাজত প্ৰচলিত যিকোনো আনুষ্ঠানিকতাৰে বিবাহ সম্পন্ন কৰিব পাৰে। তেনে এবিধ প্ৰথা হৈছে ‘সপ্তপদী’ য'ত দৰা-কইনা একেলগে পবিত্ৰ হোমাগ্নিৰ চাৰিওফালে সাতপাক ঘূৰে ।
পঞ্জীয়ন
আইনখনৰ ৮ নং অনুচ্ছেদমতে ৰাজ্যিক চৰকাৰে পঞ্জীয়নৰ নিয়ম নীতি ধাৰ্য কৰিব পাৰে। পঞ্জীয়ন প্ৰমাণপত্ৰখন বিবাহৰ প্ৰমাণ পত্ৰ হিচাপে মানি লোৱা হ'ব।
বিবাহ বিচ্ছেদ
বিবাহিতসকলৰ যদি কোনো এটা পক্ষৰেই সন্তানহীনতা, মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ততা বা অবৈধ সংগী থাকে তেন্তে বিবাহৰ বৈধতা শেষ হ'ব। তদুপৰি দুয়োজনে যদি দুবছৰতকৈ বেছিদিন পৃথকে থাকে বা কোনো এগৰাকী হিন্দুধৰ্মৰ পৰা আন ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হয় বা যৌনৰোগ বা কুষ্ঠৰোগ থাকিলে স্বামী বা স্ত্ৰীয়ে বিবাহ বিচ্ছেদ বিচাৰিব পাৰে। যদি পুৰুষজনে দ্বিতীয় এগৰাকী পত্নী বিয়া কৰায় তেন্তে পূৰ্বৰ পত্নীয়ে বিবাহ বিচ্ছেদ বিছাৰিব পাৰে। অৱশ্যে বিয়া হোৱাৰ এবছৰৰ ভিতৰত কোনেও বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে আবেদন কৰিব নোৱাৰে।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ আদেশ
উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ২০১২চনৰ আগষ্ট মাহত ভাৰতীয় সংবিধানৰ ১৪২নং অনুচ্ছেদে দিয়া ক্ষমতাৰ সদব্যৱহাৰ কৰি এটা নিয়ম প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে যে হিন্দু বিবাহ আইন, ১৯৫৫ মতে থকা বুজাবুজি সময় ৬মাহ পাৰ হৈ যোৱাৰ আগতেও কোনোৱা ইচ্ছা কৰিলে বিচ্ছেদ হব পাৰে। আইনখনৰ ১৩(বি) অনুচ্ছেদ অনুসৰি এহাল দম্পতীয়ে বিচ্ছেদৰ আবেদন কৰাৰ পিছত ৬মাহ একেলগে কটাব লাগিছিল। আৰু সেই ছমাহ উকলি যোৱাৰ পিছতহে দ্বিতীয়খন আবেদন কৰিব পাৰিছিল ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন শ্ৰেণী:বিবাহ
নাৰীহত্যা
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, "নাৰীহত্যাৰ বেছিভাগ ঘটনা সঙ্গী বা প্ৰাক্তন সঙ্গীৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়, আৰু ইয়াত ঘৰত চলি থকা উৎপীড়ন, ভাবুকি বা ধমকি, যৌন হিংসা বা এনে পৰিস্থিতি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে য'ত মহিলাসকল তেওঁলোকৰ সঙ্গীতকৈ কম শক্তিশালী বা কম ক্ষমতাশালী হয়।"
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা (Harendra Nath Kalita) এগৰাকী অসমীয়া লেখক আৰু সমাজ সংগঠক। তেওঁ ১৯৩০ চনত কলিকতাত "মাতৃপূজা অৰ্ঘ"‌ নামেৰে গ্ৰন্থ প্ৰকাশন অনুষ্ঠান এটাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ কলিকতাৰ এ.এচ.এল ক্লাবৰ লগত ঘনিষ্ঠ ভাৱে জড়িত হৈ আছিল। অসমত সুকীয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাবে জনমত গঢ়ি তোলা সকলৰ ভিতৰত হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা অন্যতম।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ জন্ম হয় ১৯০৮ চনত আৰংগমৌ নামৰ ঠাইত।
শিক্ষা
তেওঁ কটন কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কলিকতাৰ পৰা চাৰি বছৰীয়া ইঞ্জিনিয়াৰিং ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
চাকৰি জীৱন
কলিতাই কলিকতাৰ হাওৰাত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ইয়াৰ পিছত ১৯৪৭ চনত অসমলৈ আহি ব্যৱসায়ত হাত দিয়ে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমূহ ছাত্ৰাবাস আৰু ছাত্ৰীনিবাসৰ অধীক্ষক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
সাহিত্যৰাজি
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ সাহিত্যৰাজি:
বঁটা আৰু সন্মান
কলিতাই আকাশৰ কথা আৰু পৃথিৱীৰ কথা নামৰ গ্ৰন্থ দুখনৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সুন্দৰলাল বহুগুণা
সুন্দৰলাল বহুগুণা (Sunderlal Bahuguna, ৯ জানুৱাৰী ১৯২৭ – ২১ মে' ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰসিদ্ধ গড়ৱালী পৰিৱেশবিদ আৰু চিপকো আন্দোলনৰ নেতা আছিল। চিপকো আন্দোলনৰ ধাৰণাটো তেওঁৰ পত্নীৰ আছিল আৰু তেওঁ এই পদক্ষেপ লৈছিল। বহু বছৰ ধৰি তেওঁ হিমালয়ৰ অৰণ্য সংৰক্ষণৰ বাবে যুঁজ দি আহিছিল। প্ৰথমে ১৯৭০ৰ দশকত চিপকো আন্দোলনৰ সদস্য হিচাপে আৰু পিছত ১৯৮০ৰ দশকৰ পৰা ২০০৪ চনৰ আৰম্ভণিলৈ তেওঁ তেহৰি বান্ধ বিৰোধী আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰিৱেশবিদসকলৰ মাজৰ এজন আছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ আৰু চিপকো আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে বৃহৎ বান্ধৰ লগত জড়িত পৰিৱেশগত সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে মাত মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
২০২১ চনৰ ২১ মে' তাৰিখে ৯৪ বছৰ বয়সত উত্তৰাখণ্ডৰ সৰ্ব ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, ঋষিকেশত ক'ভিড-১৯ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ সুন্দৰলাল বহুগুণাৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুন্দৰলাল বহুগুণাৰ জন্ম ১৯২৭ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত উত্তৰাখণ্ডৰ তেহৰিৰ ওচৰৰ মাৰোদা গাঁৱত হৈছিল। তেওঁ কলকাতাত আয়োজিত এক অনুষ্ঠানত দাবী কৰিছিল যে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ উপাধি বন্দোপাধ্যায় আছিল আৰু তেওঁলোক ৮০০ বছৰ আগতে বংগৰ পৰা তেহৰিলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। আৰম্ভণিতে তেওঁ অস্পৃশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে আৰু পিছত ১৯৬৫ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈ তেওঁৰ সুৰা বিৰোধী অভিযানত পাহাৰীয়া মহিলাসকলক সংগঠিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। অহিংসাৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰা জাতীয়তাবাদী শ্ৰী দেৱ সুমনৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ তেৰ বছৰ বয়সত সামাজিক কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু স্বাধীনতাৰ সময়ত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ কংগ্ৰেছ দলৰ সৈতে জড়িত আছিল। বহুগুণাই ১৯৪৭ চনৰ আগতে ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰুদ্ধে মানুহক একত্ৰিত কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ জীৱনত গান্ধীবাদী নীতি গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ পত্নী বিমলাক এই চৰ্তৰে বিয়া কৰায় যে তেওঁলোকে গ্ৰাম্য লোকসকলৰ মাজত বাস কৰিব আৰু গাঁৱত আশ্ৰম স্থাপন কৰিব। মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ হিমালয়ৰ বনাঞ্চল আৰু পাহাৰৰ মাজেৰে খোজকাঢ়ি ৪,৭০০ কিলোমিটাৰো অধিক পথ অতিক্ৰম কৰি হিমালয়ৰ ভঙ্গুৰ পৰিৱেশ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত বৃহৎ উন্নয়নমূলক প্ৰকল্পৰ দ্বাৰা হোৱা ক্ষতি আৰু তাৰ পিছত গাওঁসমূহত সামাজিক জীৱনৰ অৱক্ষয় লক্ষ্য কৰিছিল।
চিপকো আন্দোলন
বনাঞ্চলৰ গছ-গছনি ঠিকাদাৰ সকলে ধ্বংস কৰাৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত ১৯৭৪ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে উত্তৰ প্ৰদেশত স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে চিপকো আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল। হিন্দী ভাষাত "চিপকো"ৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "আলিংগন" আৰু মানুহে গছবোৰ কটাৰ সময়ত সিহঁতক আলিংগন কৰি ধৰি ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। চিপকো আন্দোলনআৰু সাধাৰণতে পৰিৱেশবাদৰ ক্ষেত্ৰত সুন্দৰলাল বহুগুণাৰ এক উল্লেখযোগ্য অৱদান আছিল আৰু চিপকোৰ শ্লোগান "পৰিস্থিতিবিজ্ঞান স্থায়ী অৰ্থনীতি"ৰ তেওঁৰে সৃষ্টি। সুন্দৰলাল বহুগুণাই ১৯৮১ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈ প্ৰায় ৫,০০০ কিলোমিটাৰ ট্ৰেন্স-হিমালয় পদযাত্ৰাৰ জৰিয়তে আন্দোলনটোক গুৰুত্ব দিয়াত সহায় কৰিছিল। তেওঁ বিভিন্ন গাঁও যাত্ৰা কৰি এই আন্দোলনৰ প্ৰতি সমৰ্থন সংগ্ৰহ কৰিছিল। তেতিয়াৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ সৈতে বৈঠকৰ ফলস্বৰূপে শ্ৰীমতী গান্ধীয়ে পৰৱৰ্তী ১৯৮০ চনত সেউজীয়া গছ কাটিবলৈ ১৫ বছৰৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল। আন্দোলনৰ অন্যতম অগ্ৰগামী গৌৰা দেৱীৰ সৈতেও তেওঁ ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল।
তেহৰি বান্ধ বিৰোধী প্ৰতিবাদ
তেওঁ কেইবা দশক ধৰি তেহৰি বান্ধ বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁ প্ৰতিবাদসমূহত সত্যাগ্ৰহ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতিবাদৰ চিহ্ন হিচাপে ভাগীৰথীৰ পাৰত বাৰে বাৰে অনশন কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত এই বান্ধৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে এখন পৰ্যালোচনা সমিতি নিযুক্তিৰ তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাওৰ আশ্বাসৰ পিছত তেওঁ ৪৫ দিনীয়া অনশন প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী এইচ ডি দেৱেগৌড়াৰ কাৰ্যকালত আন এটা দীঘলীয়া অনশন ৰাজঘাটৰ গান্ধী সমাধিত ৭৪ দিন ধৰি অনশন কৰিছিল। তেওঁ প্ৰকল্প পৰ্যালোচনাৰ ব্যক্তিগত প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। অৱশ্যে এক দশকৰো অধিক সময় ধৰি ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত চলি থকা আদালতৰ গোচৰৰ স্বত্বেও ২০০১ চনত তেহৰি বান্ধত পুনৰ কাম আৰম্ভ হয় যাৰ পিছত তেওঁক ২০০১ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।
অৱশেষত বান্ধৰ জলাশয়টো ২০০৪ চনত পূৰ্ণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হয় আৰু ২০০৪ চনৰ ৩১ জুলাইত তেওঁক অৱশেষত কোটিৰ এক নতুন আৱাসলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। পিছত তেওঁ উত্তৰাখণ্ডৰ ৰাজধানী চহৰ ডেৰাডুনলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাত তেওঁৰ পত্নীৰ সৈতে বাস কৰিছিল।
সুন্দৰলাল বহুগুণা হিমালয়ৰ লোকসকলৰ এজন উৎসাহী ৰক্ষক আছিল। তেওঁ পাহাৰীয়া লোকসকলৰ বিশেষকৈ কৰ্মৰত মহিলাসকলৰ দুৰ্দশাৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ নদীবোৰ ৰক্ষা কৰিবলৈও সংগ্ৰাম কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
দেৱদাস
দেৱদাস শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ৰচিত এটি বঙালী ভাষাৰ উপন্যাস। ইয়াৰ মুখ্য চৰিত্ৰত থকা পাৰ্ব্বতী বা পাৰোৰ, দেৱদাসৰ প্ৰতি থকা গভীৰ অনুৰাগ, উৎকৃষ্ট প্ৰেমৰ উদাহৰণ। শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ১৯০০ চনত দেৱদাস ৰচনা সমাপ্ত কৰে যদিও ১৭ বছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯১৭ চনত উপন্যাস প্ৰকাশিত কৰা হয়।
সংক্ষিপ্ত কাহিনী
দেৱদাস মুখাৰ্জী বঙালী ব্ৰাহ্মণ জমিদাৰৰ পুত্ৰ। পাৰো বা পাৰ্ব্বতী মধ্যবিত্ত বঙালী পৰিয়ালৰ কন্যা। বঙ্গদেশৰ তালচোনাপুৰ গাঁৱত দুয়ো পৰিয়াল ওচৰ-চুবুৰীয়া। সৰু কালৰ পৰাই দেৱদাস আৰু পাৰো অন্তৰঙ্গ বন্ধু যি পৰবৰ্তী সময়ত প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত পৰিণত হয়। বয়সৰ তুলনাত দেৱদাস ডাঙৰ আৰু পাৰো সৰু। বিদ্যালয়ত লিখাপৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পুখুৰীত মাছমাৰা সকলো কাম একেলগে কৰিছিল। উন্নত শিক্ষাৰ বাবে দেৱদাস কলকাতাত গমন কৰে। কিছু বছৰ পিছত দেৱদাস নিজ গাঁৱত উভতি আহে। উভতি আহি দেৱদাস অনুভব কৰে যে সৰুকালৰ বন্ধুত্ব বৰ্তমানদিনত প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত পৰিনত হৈছে। পাৰোৰ মা দেৱদাসৰ মা হৰিমতিক বিবাহ প্ৰস্তাব দিছিলে যদিও ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ লগত বিবাহ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। পাৰোৰ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰানুসাৰে পাত্ৰৰ ঘৰৰ পৰা পণ লোৱা প্ৰথা বহু আগৰ পৰা চলি আহিছিল। সেয়েহে দেৱদাসৰ পৰিয়াল পাৰোক কিনা-বেচা কৰা নিম্ন পৰিয়ালৰ কন্যা বিবেচনা কৰি বিবাহত অসন্মতি প্ৰকাশ কৰে। এই যুক্তিত পাৰ্বতীৰ পিতা নীলকণ্ঠ চক্ৰবৰ্তী অপমানিত বোধ কৰি জমিদাৰৰ ঘৰত পাৰ্বতীৰ বিবাহ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। পাৰ্বতী এদিন নিশাত দেৱদাসক প্ৰেম নিবেদন কৰি নিজক গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে যদিও দেৱদাসৰ পিতা এই অনুৰোধ প্ৰত্যাখান কৰে। বিভ্ৰান্ত দেৱদাস কলকাতাত পলাইগৈ পাৰ্বতীক চিঠি প্ৰেৰণ কৰি জনায় যে তেওঁৰ এই সম্পৰ্ক চলাবলৈ ইচ্ছা নাই। দেৱদাসৰ কাপুৰুষতাক ধিক্কাৰ জনাই পাৰ্বতী হাতিপোতা গাঁৱৰ ভুবন চৌধুৰী নামৰ জমিদাৰৰ লগত বিবাহৰ বাবে ৰাজি হয়।
কলকাতাত চুন্নিলালৰ সৈতে দেৱদাসৰ মিত্ৰতা হয়। চুন্নিলালৰ মাধ্যমত চন্দ্ৰমুখী নামৰ বেশ্যাৰ লগত দেৱদাসৰ পৰিচয় হয়। তেওঁ দেৱদাসক ভাল পায় যদিও দেৱদাস ঘৃণা কৰিছিল। হতাশাগ্ৰস্ত দেৱদাস সুৰাপান কৰাৰ ফলত অসুস্থ হৈ পৰে। চন্দ্ৰমুখী প্ৰতিদিন সেৱা কৰিছিল যদিও দেৱদাসৰ স্বাস্থ্যৰ চৰম অবনতি ঘটে। মৃত্যু সন্নিকট অনুভব কৰি দেৱদাস শেষবাৰ পাৰোৰ লগত সাক্ষাৎৰ বাবে হাতিপোতা গাঁও অভিমুখে যাত্ৰা কৰে। পাৰোৰ গৃহৰ সম্মুখত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে দেৱদাসৰ মৃত্যু হয়।
দেৱদাস চলচ্চিত্ৰ
১৯২৮ চনত প্ৰথমবাৰ দেৱদাস চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মিত কৰা হয়। ১৯৩৫, ১৯৩৬, ১৯৫৫, ২০০২, ২০০৯ পুনৰায় হিন্দী ভাষাত দেৱদাস চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। বঙালী ভাষাৰ লগত ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষা যেনে তামিল, তেলুগু, মালায়লম, উৰ্দু আৰু অসমীয়া ভাষাত এই উপন্যাস চলচ্চিত্ৰ আকাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
দেৱদাস উপন্যাসৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:বঙালী উপন্যাস
দেশিয়া ভাষা
দেশিয়া, দেশিয়া ওড়িয়া, কোৰাপুটী ওড়িয়া বা দক্ষিণ-পশ্চিম ওড়িয়া এটি ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ (সামাজিক-ভাষাবৈজ্ঞানিকভাৱে ওড়িয়াৰ উপ-ভাষা গণ্য কৰা হয়) যি ভাৰতৰ পূৰ্বী ৰাজ্য উৰিষ্যাৰ কোৰাপুট, নবৰংগপুৰ, ৰায়গড় আৰু মলকানগিৰি তথা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিশাখাপাট্টনং আৰু বিজিয়ানগৰঙত ব্যৱহৃত। এই ভাষাৰ মৌখিক ৰূপক কোৰাপুটীয়া বোলা হয়।
দেশিয়া সেই অঞ্চলৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মাজৰ সহযোগী ভাষা হিচাপে বৰ্তি আছে। দক্ষিণ-পশ্চিম উৰিষ্যাৰ অবিভক্ত কোৰাপুট জিলাৰ ই মুখ্য জনজাতীয়-অজনজাতীয় উপ-ভাষাৰ নিৰন্তৰতা।
ধ্বনিতত্ত্ব
দেশিয়াৰ ২১টা ব্যঞ্জনধ্বনি, ২টা উপ-স্বৰধ্বনি আৰু ৬টা স্বৰধ্বনি আছে।
মানক ওড়িয়াৰ দৰেই এই ভাষাতো দীৰ্ঘ স্বৰ নাই।
পিচে মানক ওড়িয়াৰ বিপৰীতে, দেশিয়াত কণ্ঠহীন আৰু কণ্ঠযুক্ত আকাংক্ষিত ব্যঞ্জনধ্বনি যেনে মূৰ্ধন্য অনাকাংক্ষিত নেজেল ( ଣ ) আৰু কণ্ঠযুক্ত মূৰ্ধন্য পাৰ্শ্বীয় আনুমানিক  ( ଳ ) নাই।
উৰ্জিত পেটেল
২০১৮ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ ব্যক্তিগত কাৰণত ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।
শিক্ষা
উৰ্জিত পেটেলে লণ্ডন স্কুল অফ ইক'নমিক্সৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত তেওঁ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.ফিল. আৰু ১৯৯০ চনত য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৪ চনলৈ তেওঁ আন্তৰ্জাতিক মুদ্ৰানিধিৰ ভাৰতীয় কাৰ্যালয়ত কৰ্মৰত আছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ ব্ৰুকিংছ ইনষ্টিটিউটৰ বিদেশী জেষ্ঠ ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছে।
গুজৰাটৰ খেদা জিলাৰ মাহুধা তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাওঁ।
কৰ্মজীৱন
পিএইছডি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিড উৰ্জিত পেটেলে আন্তৰ্জাতিক মুদ্ৰানিধিত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৯০ চনৰ পৰা ১৯৯৫ চনলৈ তেওঁ আন্তৰ্জাতিক মুদ্ৰানিধিৰ আমেৰিকা, ভাৰত, বাহামা আৰু ম্যানমাৰৰ কাৰ্যালয়ত কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল। তাৰ পিছত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত উপদেষ্টা ৰূপে যোগ দিয়ে। ইয়াত তেওঁ ঋণ বজাৰ, বেংকিং ক্ষেত্ৰৰ সংস্কাৰ, পেঞ্চন পুঁজি সংস্কাৰ, বাস্তৱ বিনিময় নিৰীখ আদি ক্ষেত্ৰত পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰিছিলম। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০১ ভাৰত চৰকাৰৰ বিত্ত বিভাগ আৰু অৰ্থনীতি বিভাগৰ উপদেষ্টা পদত অধিষ্ঠিত থাকে। ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁ কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ সমিতিৰ লগত জড়িত আছিল।
২০১৬ চনৰ ২০ আগষ্ট তাৰিখে তেওঁ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ পদত নিযুক্তি লাভ কৰে। এই কালছোৱাত ভাৰত চৰকাৰে মহাত্মা গান্ধীৰ শ্ৰেণীৰ ১০০০ আৰু ৫০০ টকীয়া কাগজী মুদ্ৰাৰ বিমুদ্ৰাকৰণ কৰে। ক'লা ধন, দুৰ্নীতি, নকল নোট আৰু সন্ত্ৰাসবাদী কাৰ্যকলাপ ৰোধ কৰিবলৈ এই ব্যৱস্থা হাতত লোৱা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ