cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নাউৰু
ইতিহাস
১৭৯৮ চনত ব্ৰিটিছ কেপ্টেইন জন ফেয়াৰ্ণে তেওঁৰ হাণ্টাৰ নামৰ ব্যৱসায়িক জাহাজেৰে ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত নাউৰুক দেখা পায়। তেওঁ হৈছে নাউৰুক দেখা প্ৰথমজন ইউৰোপীয়ান লোক। নাউৰুৰ মোহনীয় প্ৰাকৃতিক ৰূপৰ বাবে ফেয়াৰ্ণে ইয়াক "প্লিজেণ্ট আইলেণ্ড" (Pleasant Island) নামেৰে নামকৰণ কৰে। ১৮২৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নাউৰু আৰু জাহাজেৰে ভ্ৰমণ কৰা ইউৰোপীয়সকলৰ মাজত সঘনাই যোগাযোগ আৰম্ভ হয়। ইউৰোপীয়সকলৰ বাবে নাউৰু হৈ পৰে চফা খোৱা পানীৰ এক উৎস।
এই সময়তে, ইউৰোপীয় জাহাজবোৰ পৰা পলাতক লোকসকলে দ্বীপটোত বসবাস আৰম্ভ কৰে। দ্বীপটোৰ বাসিন্দাসকলে তেওঁলোকৰ লগত খাদ্যবস্তুৰ বিনিময়ত সুৰা আৰু আগ্নেয়াস্ত্ৰৰ আদান-প্ৰদান কৰে। এই আগ্নেয়াস্ত্ৰসমূহ ১৮৭৮ চনত আৰম্ভ হোৱা দহ বছৰযোৰা নাউৰুৰ গৃহযুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
গ্ৰেট ব্ৰিটেনৰ সৈতে এক চুক্তিৰ পাছত, ১৮৮০ চনত জাৰ্মানীৰ সৈতে নাউৰু সংযুক্ত হয় আৰু প্ৰশাসনিক সুবিধাৰ উদ্দেশ্যে জাৰ্মানীৰ মাৰ্চেল দ্বীপপুঞ্জৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। জাৰ্মানসকলৰ আগমণৰ ফলত নাউৰুৰ গৃহযুদ্ধ সমাপ্ত হয় আৰু দ্বীপটো শাসন কৰিবৰ বাবে ৰজাৰ প্ৰতিষ্ঠিত কৰা হয়। ৰজাসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক পৰিচিত ৰজা আছিল আৱেইদা। গিলবাৰ্ট দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা খ্ৰিষ্টান মিছনেৰীসকলৰ আগমণ নাউৰুলৈ ঘটে ১৮৮৮ চনত। জাৰ্মান ঔপনিবেশকাৰীসকলে দ্বীপটোক "নাউডো" বা "অনাউৰু" নামেৰে মাতিছিল। জাৰ্মানসকল প্ৰায় তিন দশক ধৰি নাউৰুক শাসন কৰে। ১৮৯০ চনত নিযুক্ত দ্বীপটোৰ প্ৰথম প্ৰশাসক আছিল ৰবাৰ্ট ৰাছ নামৰ এজন জাৰ্মান ব্যৱসায়ী। তেওঁ পাছত এগৰাকী নাউৰুয়ান মহিলাৰ সৈতে বিবাহপাশতো আৱদ্ধ হয়।
খনিজ পদাৰ্থৰ সন্ধানকাৰী এলবাৰ্ট ফুলাৰ এলিছে ১৯০০ চনত নাউৰুত ফছফেট আৱিষ্কাৰ কৰে। প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় ফছফেট কোম্পানীয়ে ১৯০৬ চনত জাৰ্মানীৰ সৈতে কৰা চুক্তিৰ পাছত ফছফেটৰ খনন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯০৭ চনৰ পৰা ইয়াৰ ৰপ্তানি আৰম্ভ কৰে। ১৯১৪ চনত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত অষ্ট্ৰেলিয়ান সৈন্যবাহিনীয়ে নাউৰু দখল কৰে। ১৯১২ চনত মিত্ৰশক্তিৰ সিদ্ধান্ত মৰ্মে নাউৰুক যুক্তৰাজ্যৰ অধীনৰ এক লিগ অফ নেছন মেণ্ডেট বা প্ৰশাসনিক অঞ্চলত পৰিণত কৰা হয়। ১৯১২ চনত অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু যুক্তৰাজ্যৰ চৰকাৰৰে নাউৰুৰ প্ৰশাসন আৰু ব্ৰিটিছ ফছফেট কমিছন নামৰ এক আন্তঃচৰকাৰী সংস্থাৰ দ্বাৰা ফছফেটৰ খনন আৰু ৰপ্তানি বাবে এক ত্ৰিপাক্ষীক চুক্তি সাক্ষৰ কৰে।
১৯২০ চনত দ্বীপটোত ইনফ্লুৱেঞ্জা মহামাৰীয়ে দেখা দিয়ে, স্থানীয় নাউৰুয়ানৰ মাজত ইয়াৰ মৃত্যুহাৰ আছিল ১৮%।
১৯২৩ চনত লীগ অফ নেছনে অষ্ট্ৰেলিয়াক নাউৰুৰ ওপৰত ট্ৰাষ্টি মেণ্ডেট প্ৰদান কৰে, নিউজিলেণ্ড আৰু যুক্তৰাজ্য সহ-ট্ৰাষ্টি ৰূপে ৰয়। ১৯৪০ চনৰ ৬ আৰু ৭ ডিছেম্বৰত সেইসময়ৰ নাজী জাৰ্মানীৰ সামৰিক জাহেজে ফছফেট সৰবৰাহ কৰা ৫খন জাহাজৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰি ডুবায়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ১৯৪২ চনৰ ২৫ আগষ্টত জাপানৰ সৈন্যই নাউৰু দখল কৰে। জাপানীসকলে দ্বীপটোত এক বিমানঘাঁটি নিৰ্মাণ কৰে। আমেৰিকান সৈন্যই এই বিমানঘাঁটিটোক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৪৩ চনৰ ২৫ মাৰ্চত বোমা বিস্ফোৰণ কৰে, ফলত নাউৰুলৈ খাদ্য সৰবৰাহ বন্ধ হৈ পৰে। জাপানে ১,২০০জন নাউৰুৰ নিবাসীক শ্ৰমিক ৰূপে কাম কৰিবৰ বাবে সেইসময়ত জাপানৰ অধীনৰ চুুক দ্বীপপুঞ্জলৈ নিৰ্বাসিত কৰে। মিত্ৰশক্তিয়ে নাউৰুক দখল নকৰি বাদ দি যায় আৰু জাপানৰ দিশে অগ্ৰসৰ হয়। জাপানৰ কামাণ্ডাৰ হায়াইকি চ'য়েদাই অষ্ট্ৰেলিয়ান সৈন্যবাহিনীৰ হাতত আত্মসমৰ্পণৰ ফলত অৱশেষত ১৯৪৫ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত নাউৰু জাপানৰ দখলৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে। চুুক দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা জাপানৰ কাৰাধীন ৭৩৭জন জীৱিত নাউৰুয়ানক স্বভূমিলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ১৯৪৬ চনৰ জানুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ফছফেট কমিছনৰ জাহাজেৰে তেওঁলোকক নাউৰুলৈ উভটাই অনা হয়।
১৯৪৭ চনত অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু যুক্তৰাজ্যক ট্ৰাষ্টি হিচাপে লৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘই নাউৰুক ইয়াৰ ট্ৰাষ্ট অঞ্চল ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই ব্যৱস্থাৰ অধীনত নাউৰু হৈ পৰে অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু যুক্তৰাজ্য যৌথ প্ৰশাসনিক অঞ্চল। এই চুক্তিৰ মৰ্মে প্ৰথমে অষ্ট্ৰেলিয়াই ৫ বছৰৰ বাবে প্ৰশাসক নিয়োগ কৰিব, আৰু তাৰ পাছৰ প্ৰশাসকসকলক তিনিওখন দেশে আলোচনাৰে নিয়োগ কৰিব। পিছে প্ৰকৃতাৰ্থত কেৱল অষ্ট্ৰেলিয়াইহে ইয়াত প্ৰশাসনিক ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰে।
১৯৬৪ চনত নাউৰুৰ সকলো বাসিন্দাক অষ্ট্ৰেলিয়াৰ অধীনৰ কুৰ্টিচ দ্বীপলৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ প্ৰস্তাব আগবঢ়োৱা হয়। সেইসময়ত ফছফেটৰ খননৰ ফলত নাউৰুৰ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশ বিনষ্ট হৈ পৰিছিল আৰু অনুমান কৰা হৈছিল যে এনেদৰে খনন চলি থাকিলে ১৯৯০ চনলৈ নাউৰু বসবাসৰ অনুপযোগী হৈ পৰিব। এই স্থানান্তৰৰ লগতে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ চৰকাৰে নাউৰুয়ানসকলক অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নাগৰিকত্ব দিয়াৰো প্ৰস্তাব আগবঢ়ায়। পিছে নাউৰুয়ানসকলে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ মান্তি নহ'ল আৰু কুৰ্টিচ দ্বীপৰ ওপৰত সাৰ্বভৌম অধিকাৰ বিচাৰি স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিব বিছাৰিলে। এই কথাত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ চৰকাৰ মান্তি নহ'ল। সেয়ে নাউৰুৱে কুৰ্টিচ দ্বীপলৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ প্ৰস্তাব নাকচ কৰে আৰু নিজকে স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে গঠন কৰি ফছফেটৰ খনিসমূহ নিজাকৈ পৰিচালনা কৰিব বিছাৰিলে।
১৯৬৬ চনৰ জানুৱাৰীত নাউৰু স্বায়ত্ত্বশাসিত হয় আৰু সংবিধান প্ৰণয়নৰ দুবছৰ পাছত ১৯৬৮ চনত স্বাধীনতা লাভ কৰে। স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰখনৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হয় হেমৰ ডিৰোবৰ্চ। ১৯৬৭ চনৰ নাউৰুবাসীসকলে ব্ৰিটিছ ফছফেট কমিছনৰ সম্পদসমূহ ক্ৰয় কৰে আৰু ১৯৭০ চনত ফছফেট খনিসমূহৰ নিয়ন্ত্ৰণ স্থানীয় প্ৰতিষ্ঠান নাউৰু ফছফেট কৰ্পৰেচনৰ হাতলৈ হস্তান্তৰ কৰে। খনিসমূহৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জনে নাউৰুয়ানসকলক বিশ্বৰ চহকী লোকসকলৈ পৰিণত কৰে। ১৯৮৯ চনত নাউৰুৱে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ওপৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়বিচাৰ আদালতত গোচৰ তৰে। গোচৰৰ মূল কাৰণ আছিল দ্বীপটোৰ ওপৰত কৰা অষ্ট্ৰেলিয়া প্ৰশাসন আৰু খননৰ ফলত ধ্বংস হোৱা দ্বীপটোৰ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশ পৰিকাৰ কৰাৰ বিফলতা। পাছে খনন হোৱা অঞ্চলবোৰৰ পুনৰসংস্থাপনৰ চৰ্তত এই গোচৰ আদালতৰ বাহিৰত বুজাবুজি হয়।
ভূগোল
নাউৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে অৱস্থিত এক ২১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৮.১ বৰ্গ মাইল) মাটিকালিৰে ডিম্বাকাৰ আকৃতিৰ দ্বীপ। ই বিষুৱ ৰেখাৰ পৰা ৫৫.৯৫ কিলোমিটাৰ (৩৪.৭৭ মাইল) দক্ষিণে অৱস্থিত। দ্বীপটো প্ৰবাল প্ৰাচীৰেৰে পৰিবেষ্টিত, যিবোৰ কম জোৱাৰৰ সময়ত দৃষ্টিগোচৰ হৈ পৰে। প্ৰবাল প্ৰাচীৰবোৰৰ বাবে দ্বীপটোত বন্দৰ স্থাপন সম্ভৱ হৈ পৰা নাই, কেৱল কিছুমান সৰু নাওহে দ্বীপটোৰ মূলভূমিৰ কাষলৈ প্ৰবেশৰ অনুমতি দিয়া হয়। সমুদ্ৰতীৰ পৰা মূলভূমিৰ ফালে ১৫০-ৰ পৰা ৩০০ মিটাৰ বহল অঞ্চল হৈছে উৰ্বৰ উপকূলীয় ভূমি।
প্ৰবালৰ থিয় গৰাই নাউৰুৰ কেন্দ্ৰীয় মালভূমি অঞ্চল আৱৰি ৰাখিছে। মালভূমিটোৰ সৰ্বোচ্চ স্থান হৈছে সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৭১ মিটাৰ (২৩৩ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত কামাণ্ড ৰিজ।
নাউৰুৰ একমাত্ৰ উৰ্বৰ উপকূলীয় ভূমি এলাকাত নাৰিকল গছৰ ভাল ফচল হয়। দ্বীপটোৰ ভিতৰত থকা বুদা লেগুন নামৰ উপহ্ৰদটোৰ আশেপাশে কল, আনাৰস, শাক-পাচলি, পেনডেনাচ ফল আৰু কিছু স্থানীয় গছ গজে।
নাউৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ তিনিটা মূল ফছফেট-শিলাৰ দ্বীপৰ ভিতৰত এটা আছিল; আন দুটা আছিল কিৰিবাছৰ বানাবা বা অ'চিন আইলেণ্ড আৰু ফৰাচী পলিনেছীয়াৰ মাকাটেয়া। নাউৰুত ফছফেট ৰিজাৰ্ভ বৰ্তমানে প্ৰায় সম্পূৰ্ণভাবে নিঃশেষ হৈ পৰিছে। কেন্দ্ৰীয় মালভূমিত ফছফেট খননৰ ফলত মাটি অনুৰ্বৰ হৈ পৰিছে। খনন ফলত বৰ্তমান নাউৰুৰ ভূমি অঞ্চলৰ প্ৰায় ৮০% অনুৰ্বৰ আৰু বসবাসৰ বাবে অনুপযোগী। ইয়াৰ লগতে এয়াও অনুমান কৰা হৈছে যে খনিবোৰৰ অপবাহৰ ফলত ৪০% সামুদ্ৰিক প্ৰাণী মৃত্যু মুখত পৰিছে।
নাউৰুত মিঠা পানীৰ প্ৰাকৃতিক উৎস সীমিত। ইয়াত বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণ কৰা হয়। দ্বীপটোৰ বেছিভাগ বাসিন্দাই পানীৰ বাবে নাউৰু ইউটিলিটি এজেঞ্চিৰ তিনিটা সাগৰৰ লুণীয়া পানী খোৱাৰ উপযোগী কৰা প্লেণ্টৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
জলবায়ু
সাগৰ আৰু বিষুৱ ৰেখাৰ কাষত নাউৰুৰ অৱস্থান হোৱাৰ কাৰণে বছৰজুৰি ইয়াৰ জলবায়ু গৰম আৰু অতি আৰ্দ্ৰ। নৱেম্বৰ আৰু ফেব্ৰুৱাৰীৰ মাজত মৌচুমী জলবায়ুৰ বাবে নাউৰুত বৰ্ষাপাত হয়, কিন্তু ঘূৰ্ণীবতাহ একেবাৰেই নাহে। গড় বৰ্ষাপাতৰ পৰিমাণ পৰিবৰ্তনশীল আৰু কেইবাৰো খৰাং পৰিস্থিতি দ্বীপটোত দেখা গৈছে। দিনৰ সময়ত নাউৰুৰ তাপমাত্ৰা সচৰাচৰ ৩০ ৰ পৰা ৩৫ ডিগ্ৰি ছেণ্টিগ্ৰেড আৰু ৰাতি ২৫ ডিগ্ৰি ছেণ্টিগ্ৰেড হয়।
নাউৰুত কোনো জান-জুৰি বা নদী নাই। ঘৰৰ ছাদৰ পৰা বৰষুণৰ পানী সংগ্ৰহ কৰা হয়। ফছফেট সৰবৰাহ কৰিবলৈ অহা জাহাজবোৰত দ্বীপটোলৈ আন দেশৰ পৰা পানী কঢ়িয়াই অনা হয়।
জীৱকুল
গছ-গছনিৰ অভাব আৰু ফছফেট খননৰ পৰিণতিৰ ফলত এই দ্বীপত জীৱ-জন্তুৰ বসতি কম। বহুতো স্থানীয় চৰাই সিহঁতৰ আবাসস্থল ধ্বংস হোৱাৰ কাৰণে দ্বীপটোৰ পৰা নোহোৱা বা বিৰল হৈ গৈছে। দ্বীপটোত প্ৰায় ৬০টা সংবাহী উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি আছে কিন্তু ইয়াৰ এটাও দ্বীপটোৰ স্থানীয় প্ৰজাতি নহয়। নাৰিকলৰ খেতি, ফছফেটৰ খনন আৰু বাহিৰৰ পৰা অনা উদ্ভিদবোৰৰ বাবে নাউৰুৰ স্থানীয় উদ্ভিদৰ বিকাশত মাৰাত্মকভাবে ব্যাঘাত ঘটিছে।
ৰাজনীতি
নাউৰুৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান গৰাকী হৈছে দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, তেওঁ ১৯ গৰাকী সদস্যৰ একক সংসদীয় সংসদৰ প্ৰধান। নাউৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘ, কমনৱেলথ অফ নেশ্বনছ, এছীয় উন্নয়ন বেংক আৰু পেছিফিক আইলেণ্ডচ ফ'ৰামৰ সদস্য। দেশখনে কমনৱেলথ আৰু অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰে। শেহতিয়াকৈ নাউৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নবীকৰণযোগ্য শক্তি সংস্থা (আইআৰইএনএ)-ৰ সদস্যতাও গ্ৰহণ কৰিছে। নাউৰু গণৰাজ্য ২০১৬ চনৰ এপ্ৰিলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ ১৮৯তম সদস্য হয়।
নাউৰু এক সংসদীয় গণতন্ত্ৰ। দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান হোৱাৰ লগতে চৰকাৰ প্ৰধানো হয়। ৰাষ্ট্ৰপতি ৰূপে কাৰ্যৰত হৈ থাকিবৰ সংসদীয় বাবে আস্থাৰ প্ৰয়োজন। ১৯ সদস্যৰ একক সংসদীয় সংসদ প্ৰতি তিন বছৰৰ মূৰে-মূৰে নিৰ্বাচিত হয়। সংসদে ইয়াৰ সদস্যসমূহৰ মাজৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন কৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি গৰাকীয়ে পাঁচৰ পৰা ছয় গৰাকী সদস্যৰ এক মন্ত্ৰীসভা গঠন কৰে।
নাউৰুত ৰাজনৈতিক দলৰ কোনো অনুষ্ঠানিক সংস্থান নাই, প্ৰাৰ্থীসকল সাধাৰণতে নিৰ্দলীয় ৰূপে ঠিয় হয়। বৰ্তমান সংসদৰ ১৯জন সদস্যৰ ১৫ জনেই নিৰ্দলীয়। নউৰুৰ ৰাজনীতিত সক্ৰিয় চাৰিটা ৰাজনৈতিক দল হ'ল: নউৰু পাৰ্টি, ডেমক্ৰেটিক পাৰ্টি, নউৰু ফাৰ্ষ্ট আৰু চেণ্টাৰ পাৰ্টি। পিছে চৰকাৰৰ ভিতৰত মিত্ৰগোটবোৰ গঠন সচৰাচৰ ৰাজনৈতিক দলীয় সম্পৰ্কতকৈ পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ ভিত্তিতহে হয়।
১৯৯২-ৰ পৰা ১৯৯৯ পৰ্যন্ত দেশখনত নউৰু দ্বীপ কাউঞ্চিল (এনআইচি) নামৰ এক স্থানীয় চৰকাৰ ব্যৱস্থা আছিল। এই ৯জন সদস্যৰ কাউঞ্চিলটোৱে পৌৰসেৱাসমূহ চোৱাচিতা কৰাৰ বাবে স্থাপন কৰা হৈছিল। এনআইচি ১৯৯৯ চনত খাৰিজ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ সমস্ত সম্পদ তথা দ্বয়িত্ব ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰক অৰ্পণ কৰা হয়। নাউৰুত মাটিৰ ম্যাদ আন দেশতকৈ ভিন্ন: ইয়াত এটুকুৰা মাটিৰ মালিক কোনো ব্যক্তি বা পৰিয়াল হলেও নউৰুৰ সকলো নাগৰিকৰেই দ্বীপটোৰ সমস্ত মাটিৰ ওপৰত কিছু পৰিমাণৰ অধিকাৰ আছে। চৰকাৰ বা আন কোনো সংস্থাই কোনো মাটিৰ মালিক হ'ব নোৱাৰে, সেয়ে কিনো মাটি ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে মাটিৰ মালিকজনৰ সৈতে ইজাৰ ব্যৱস্থা কৰাতো প্ৰয়োজনীয়। অনা-নাউৰুয়ানে মাটিৰ গৰাকী হ'ব নোৱাৰে।
মুখ্য ন্যায়াধীশৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নাউৰুৰ উচ্চতম ন্যায়ালয় দেশখনৰ সৰ্বোচ্চ সাংবিধানিক আদালত। অন্যান্য গোচৰ দুই ন্যায়াধীশ সম্পন্ন আপিল আদালতত আপিল কৰিব পাৰি। সংসদে ন্যায়ালয়ৰ সিদ্ধান্তক সলনি কৰিব নোৱাৰে। ঐতিহাসিকভাবে, আপিল আদালতৰ শুনানি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ত আপিল কৰিব পৰা গৈছিল যদিও এনে খুব কমকৈহে ঘটিছিল। পিছে ১২ মাৰ্চ ২০১৮-ত নাউৰু চৰকাৰে একতৰফিয়াভাবে এই চুক্তি বাতিল কৰাৰ ফলত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ক্ষেত্ৰাধিকাৰ উকলি যায়।   নিম্ন আদালতসমূহ জিলা আদালত আৰু পাৰিবাৰিক আদালতৰ সমন্বয়েৰে গঠিত, তেনে প্ৰতিখন আদালতৰ নেতৃত্ব একোজন ব্যক্তিয়ে কৰে যি উচ্চতম ন্যায়ালয় এগৰাকী ৰেজিষ্টাৰাৰ হোৱাৰ লগতে সেই আদালতটোৰ আবাসিক মেজিষ্ট্ৰেটো হয়। ইয়াৰোপৰি আৰু দুটা অৰ্ধ-আদালত আছে: পাবলিক চাৰ্ভিচ আপিল বৰ্ড আৰু পুলিছ আপিল বৰ্ড, এই দুয়োৰে সভাপতিত্ব কৰে মুখ্য ন্যায়াধীশে।
জনগাঁথনি
২০১৬ চনৰ জুলাইৰ তথ্য অনুসৰি নাউৰুৰ জনসংখ্যাৰ ১১,৩৪৭ জন, এয়া ভেটিকান চিটি আৰু টুভালুৰ পাছতে পৃথিৱীৰ তৃতীয় কম জনবহুল ৰাষ্ট্ৰ। দেশখনৰ জনসংখ্যা পূৰ্বে বৰ্তমানতকৈ বেছি আছিল, পিছে ২০০৬ চনত ১,৫০০জন বহিৰাগত শ্ৰমিকে দ্বীপটো এৰি কিৰিবাছ আৰু টুভালুলৈ প্ৰত্যৰ্পণ কৰে। এই প্ৰত্যৰ্পণৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ফছফেট খনিৰ শ্ৰমিক হ্ৰাস কৰা।
পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ অনুসৰণকাৰীৰ ক্ষেত্ৰত নাউৰু দক্ষিণ প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দেশসমূহৰ ভিতৰতে আগৰণুৱা।
জাতিগত গোষ্ঠী
জাতিগতভাবে নাউৰুৰ ৫৮% লোক নাউৰুয়ান, ২৬% আন প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপৰ লোক, ৮% ইউৰোপীয় আৰু আন ৮% হান চীনা লোক। নাউৰুয়ানসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল মাইক্ৰ'নেছীয় আৰু পলিনেছীয় লোক। বিংশ শতিকাত নাউৰুৰ ঐতিহাসিক ১২টা উপজাতি গোষ্ঠীৰ মাজৰ দুটা বিলুপ্ত হয়।
ভাষা
নাউৰুৰ চৰকাৰী ভাষা হৈছে নাউৰুয়ান ভাষা, ই এক সুকীয়া প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপ ভাষা। ৯৬% নাউৰুয়ান লোকে ঘৰত নাউৰুয়ান ভাষাৰে কথা পাতে। নাউৰুয়ান ভাষা দেশৰ বাহিৰত ব্যৱহৃত নোহোৱাৰ ফলত ইংৰাজী ভাষা চৰকাৰী কাম-কাজ আৰু ব্যৱসায়ৰ বাবে বহুলভাবে ব্যৱহৃত হয়।
ধৰ্ম
দ্বীপটোত প্ৰচলিত প্ৰধান ধৰ্ম হ'ল খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম (ইয়াৰে নাউৰু কংগ্ৰেছনেল চাৰ্চ ৩৫.৭১%, ৰোমান কেথলিক ৩২.৯৬%, এচেমব্লাৰ অফ গড ১২.৯৮% আৰু বাপ্টিষ্ট ১.৪৪%)। নাউৰুৰ সংবিধানত ধৰ্মীয় স্বাধীনতাৰ আছে।
সংস্কৃতি
প্ৰতিবছৰৰ ২৬ অক্টোবৰত দেশখনত আংগাম দিৱস পালন কৰা হয়; দুই বিশ্বযুদ্ধ আৰু ১৯২০ চনৰ ইনফ্লুৱেঞ্জা মহামাৰীৰ পৰা নাউৰুয়ানসকলৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ স্মৃতিত এয়া উদযাপন কৰা হয়। ঔপনিৱেশিক আৰু সমসাময়িক পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিয়ে বৰ্তমান খিলঞ্জীয়া নাউৰুয়ান সংস্কৃতিৰ স্থান লৈছে। কিছু পুৰণা ৰীতি-নীতি সংৰক্ষণ কৰা হৈছে, কিছু পৰম্পৰাগত সংগীত, শিল্প আৰু মাছ মৰা পদ্ধতি এতিয়াও পৰিশীলন কৰা হয়।
মিডিয়া
নাউৰুৰ পৰা কোনো দৈনিক বাতৰি কাকত প্ৰকাশ নাপায়, মিনেন ক' নামৰ এখন পষেকীয়া কাকত প্ৰকাশ পায়। দেশখনত এক ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন ষ্টেচন আছে: নউৰু টেলিভিছন (এনটিভি)-এ নিউজিলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰে। ইয়াৰ লগতে এক চৰকাৰী অ-ব্যৱসায়িক ৰেডিঅ' ষ্টেচন আছে: ৰেডিঅ' নাউৰু-এ ৰেডিঅ' অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু বিবিচিৰ অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰে।
ক্ৰীড়া
নাউৰুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বাস্কেটবল দলে ১৯৬৯ চনত পেছিফিক গেমছত অংশ লৈছিল আৰু চল'মন দ্বীপপুঞ্জ আৰু ফিজিক পৰাজিত কৰিছিল।
বন্ধৰ দিন
নাউৰুত ৩১ জানুৱাৰীত স্বাধীনতা দিৱস পালন কৰা হয়।
শিক্ষা
নাউৰুৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৬ শতাংশ। ছয়ৰ পৰা ষোল্ল বছৰ বয়সৰ শিশুৰ বাবে শিক্ষা বাধ্যতামূলক, একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ শিক্ষা বাধ্যতামূলক নহয়। দ্বীপটোত তিনিটা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু দুটা মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে: এয়া হৈছে নাউৰু মহাবিদ্যালয় আৰু নাউৰু মাধ্যমিক বিদ্যালয়। নাউৰুত দক্ষিণ প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি কেম্পাছো আছে। ১৯৮৭ চনত এই কেম্পাছতো স্থাপন কৰাৰ পূৰ্বে শিক্ষাৰ্থীসকলে বিদেশৰ গৈ বা দূৰবৰ্তী শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব লগাত পৰিছিল। ২০১১ চনৰ পৰা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নিউ ইংলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে এটা কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰি দ্বীপটোৰ প্ৰায় ৩০জন নউৰুয়ান শিক্ষকক শিক্ষা বিষয়ত সহযোগী ডিগ্ৰীৰ পাঠদান আৰম্ভ কৰে। এই শিক্ষাৰ্থীসকলে তেওঁলোকৰ পঢ়া-শুনা শেষ কৰালৈ ডিগ্ৰী অবিৰত থাকিব। এই প্ৰকল্পৰ নেতৃত্ব কৰিছে সহযোগী অধ্যাপক পেপ চেৰ'ই আৰু পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বৈদেশীক আৰু বাণিজ্য মন্ত্ৰালয়ে।
নাউৰুৰ ৰাজহুৱা পুথিভঁৰালটো জুইত পুৰি ধ্বংস হৈছিল। ২০১৮ চনৰ মে' মাহত নাউৰুৰ ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল নতুন ভৱনটো দক্ষিণ প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় কেম্পাছৰ চৌহদত আনুষ্ঠানিক ভাবে মুকলি কৰা হয়। নাউৰু মাধ্যমিক বিদ্যালয়, কায়চাৰ কলেজ আৰু আইৱ' প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ চৌহদতো পুথিভঁৰাল আছে।
স্বাস্থ্য
২০০৯ চনৰ তথ্য অনুসৰি নাউৰুবাসীসকলৰ আয়ুকাল পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ৬০.৬ বছৰ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ৬৮.০ বছৰ।
গড় বডি মাচ ইনডেস্ক (বিএমআই)-ৰ ভিত্তিত নাউৰুয়ানসকল হৈছে পৃথিৱীৰ সবাটোকৈ বেছি ওজনবহুল লোক; নাউৰুৰ ৯৭ শতাংশ পুৰুষ আৰু ৯৩ শতাংশ মহিলাই ওজনবহুল বা মেদবহুল। ২০১২ চনত মেদবহুলতাৰ হাৰ আছিল ৭১.৭ শতাংশ। সাধাৰণতে প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপসমূহত মেদবহুলতা দেখা যায়।
নাউৰুৰ ৪০% লোক টাইপ-২ বহুমূত্ৰ ৰোগত আক্ৰান্ত, এয়া পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক। নাউৰুত আন খাদ্য সম্পৰ্কিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰোগসমূহৰ ভিতৰত বৃক্কৰ ৰোগ আৰু হৃদৰোগ অন্যতম।
স্থলপথ
নাউৰুত মুঠ ৪১ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ স্থলপথৰ আছে; ইয়াৰে ২৯ কিলোমিটাৰ পকা ৰাস্তা। পকা ৰাস্তাৰ ভিতৰত দ্বীপটোৰ চাৰিওপাশ আবৰি ১৭ কিলোমিটাৰ জুৰা উপকূলীয় ৰাস্তা আছে যাক আইলেণ্ড ৰিং ৰোড নামেৰে জনা যায়। আন কেঁচা ৰাস্তাৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১২ কিলোমিটাৰ; এইবোৰে কেন্দ্ৰীয় মালভূমিক সংযোগ কৰে আৰু মূলতঃ ফছফেট খনিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দেশখনত যান-বাহন বাওঁফালে চলোৱা হয়।
দ্বীপটোৰ একমাত্ৰ পাঁচ কিলোমিটাৰ নৰ'-গেজৰ ৰেলপথটোৱে ফছফেট খনিসমূহ সংযোগ কৰে। এই ৰেলপথটোৱে ফছফেট খনিৰ পশ্চিমৰ সংগ্ৰহ কেন্দ্ৰটোৰ পৰা প্ৰচেচিং কেন্দ্ৰটোলৈ চলে।
জলপথ আৰু বিমানপথ
দ্বীপটোত আইৱ'ত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বন্দৰ আছে। প্ৰবাল প্ৰাচীৰবোৰৰ বাবে ডাঙৰ জাহাজসমূহ দ্বীপটোৰ উপকূলৰ একেবাৰে কাষ চপাটো কঠিন। সেয়ে তেনে জাহাজবোৰে বন্দৰটোৰ পৰা কিছু দূৰত্বত লঙ্গৰ পেলাব লগা হয়।
নাউৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ হৈছে দেশখনৰ একমাত্ৰ বিমানবন্দৰ আৰু নাউৰু এয়াৰলাইনছ এই দ্বীপটোৰ একমাত্ৰ বিমান সংস্থা। পূৰ্বৰ বিমান সংস্থা এয়াৰ নাউৰু ফছফেট খনিৰ উত্থানৰ সময় প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল, পিছে ই অৰ্থনৈতিক সমস্যাৰ সৈতে দীৰ্ঘদিন ধৰি যুঁজ দিব লগা হৈছিল। ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰত এয়াৰ নাউৰুৰ বিমান চলাচল বন্ধ হৈ যায়, ফলত কেইবামাহৰ বাবে নাউৰুলৈ যোগাযোগ কেৱল জলপথেৰেহে সম্ভৱ হৈ ৰয়। ২০০৫-ৰ ছেপ্টেম্বৰত টাইৱানৰ অৰ্থৰ সাহায্যৰে বিমান পৰিবহণ পুনৰ আৰম্ভ হয়। প্ৰথমে আৱাৰ এয়াৰলাইন নামেৰে আৰম্ভ হোৱা বিমান সংস্থাটো পাছলৈ ২০১৪ চনত নাউৰু এয়াৰলাইনছ নামলৈ পৰিবৰ্তন কৰা হয়। বৰ্তমানে নাউৰু এয়াৰলাইনছে সপ্তাহটোৰ পাঁচটা দিনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ব্ৰিচবেন, ফিজিৰ নাদী আদি ঠাইলৈ যাত্ৰীবাহী বিমান পৰিচালনা কৰে। পেছিফিক এয়াৰ এক্সপ্ৰেছে ব্ৰিচবেনলৈ কাৰ্গো বিমানৰ পৰিচালনা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ওচেনিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
ইউৰো
ইউৰো (চিহ্ন: €; কোড: EUR) হৈছে ইউৰোপিয়ান ইউনিয়নৰ ২৮খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ ১৯ খনেৰে গঠিত ইউৰোমণ্ডলৰ আনুষ্ঠানিক মুদ্ৰা। ইউৰোমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত দেশসমূহ হৈছে অষ্ট্ৰিয়া, বেলজিয়াম, চাইপ্ৰাছ, এষ্ট’নিয়া, ফিনলেণ্ড, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, গ্ৰীচ, আয়াৰলেণ্ড, ইটালী, লেটভিয়া, লিথুৱেনিয়া, লাক্সেমবাৰ্গ, মালটা,নেদাৰলেণ্ড, পৰ্তুগাল, স্ল’ভাকিয়া, স্ল’ভেনিয়া, আৰু স্পেইন. ইউৰোপিয়ান ইউনিয়নৰ বিভিন্ন সংগঠনসমূহৰ লগতে আন চাৰিখন ইউৰোপিয়ান দেশেও আনুষ্ঠানিকভাৱে ইউৰোৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ইউৰোপৰ বাহিৰে ইউনিয়নৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ শাসনাধীন অঞ্চলবিশেষে ইউৰোৰ প্ৰচলন আছে।
ইয়াৰোপৰি, ২০১৩ চনৰ হিচাপমতে সমগ্ৰ বিশ্বৰ ২১০ মিলিয়ন লোকে ইউৰোৰ সৈতে সংযুক্ত মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰে। ইউৰো বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ সঞ্চিত মুদ্ৰা হোৱাৰ লগতে বাণিজ্যিক ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ই দ্বিতীয় স্থানত আছে। ২০১৪ চনত €৯৯৫,০০০,০০০,০০০ কৈয়ো অধিক পৰিমাণৰ প্ৰচলনেৰে ইউৰো মুঠ প্ৰচলিত বেংকনোট আৰু মোহৰৰ মূল্যৰ হিচাপত আমেৰিকান ডলাৰক অতিক্ৰম কৰি প্ৰথম স্থানত আছিল। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিয়ে ২০০৮ চনত সদৰি কৰা হিচাপমতে মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন আৰু বিভিন্ন মুদ্ৰাৰ তুলনামূলক ক্ৰয় ক্ষমতাৰ ভিত্তিত ইউৰোমণ্ডল বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ অৰ্থনীতি।
১৯৯৫ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত ইউৰো নামটো আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়। বিশ্বৰ বিত্তীয় বজাৰলৈ ইউৰোৰ আগমণ ঘটে ১৯৯৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীত। কিন্তু মোহৰ আৰু বেংক নোটসমূহৰ প্ৰকৃতাৰ্থত প্ৰচলন ঘটে ২০০২ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰাহে। ২০০০ চনত €১=$০.৮২৫২ হোৱাৰ বিপৰীতে ২০০৮ চনলৈ এই মূল্য হয়গৈ €১=$১.৬০৩৮ গ্ৰীচৰ দেনা আৰু স্পেইনৰ বিপদাপন্ন বেংকিং খণ্ডৰ বাবে ২০১২ চনৰ জুলাইত ইউৰোৰ মূল্য $১.২১ লৈ অৱনমিত হয়। ২০১৫ চনৰ জুন মাহত ১ ইউৰোৰ মূল্য হয়গৈ $১.১০
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মুদ্ৰা
অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদ
অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদ(ইং: Akhil Bharatiya Vidyarthi Parishad ),সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কৰ্মৰত সোপন্থী ছাত্ৰ সংগঠন। অ ভা বি প ৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৯৪৮ চনত আৰু পিছলৈ ১৯৪৯ চনৰ ৯ জুলাই তাৰিখে আনুষ্ঠানিক ভাৱে পঞ্জীভুত হয়। ই ভাৰতবৰ্ষৰ সৰ্ববৃহৎ ছাত্ৰ সংগঠন ৷
২০১৪ চনৰ নবেম্বৰৰ অনুসৰি ডা° এছ চুব্বিয়াহ(চেন্নাই)পৰিষদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি আৰু নিধি ত্ৰিপাঠী(দিল্লী) ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক পদত অধিস্থিত ।
ইতিহাস
ছাত্ৰশক্তিক ৰাষ্ট্ৰ পুনৰ্নিৰ্মাণৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰাৰ লক্ষৰে অ ভা বি প ৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ এবছৰ পিছতে ১৯৪৮ চনত । কেইজন মান ছাত্ৰ শিক্ষকে আগভাগ লোৱা পৰিষদৰ পৰিৱৰ্তি সময়ত ১৯৪৯ চনৰ ৯ জুলাইত পঞ্জীভূত হয় ।প্ৰথম কেইবছৰমান ধীৰ গতিত আগবঢ়া পৰিষদখন, ১৯৫৮ চনত য়চৱন্ত কেলকাৰে দায়িত্ব লোৱাৰ পিছত নতুন গতি লাভ কৰে। কেলকাৰ আছিল বম্বেৰ এজন প্ৰৱক্তা ।তেওঁ পৰিষদৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থা পোৱাত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল । তেওঁক পৰিষদৰ মুখ্য গুৰি ধৰোতা হিছাপে অভিহিত কৰা হয় ।
কাৰ্যকলাপ
পৰিষদে ৰাষ্ট্ৰীয় অখণ্ডতাৰ লক্ষ্যৰে বহুতো প্ৰকল্প হাতত লৈছে । তদুপৰি সামাজিক দায়িত্ব বোধেৰে বিভিন্ন অৰ্থ-সামাজিক সমস্যা তথা অন্যান্য সমস্যাৰ সমাধানৰ লক্ষ্যৰে বহুতো প্ৰকল্প হাতত লৈছে ।পৰিষদে গ্ৰহণ কৰা বিভিন্ন পদক্ষেপ সমূহ হ’ল:
ইয়াৰ উপৰিও পৰিষদে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন ধৰণে কাম কৰি আহিছে । বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয় তথা মহাবিদ্যালয়ত ছাত্ৰ একতা সভাৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা জৰিয়তেও এই সমস্যাবোৰ সমাধানত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।
প্ৰকাশন
অভাবিপৰ নিজা বাৰ্তালোচনীখন হ'ল "ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰশক্তি" ৷ এই বাৰ্তালোচনীখন নতুন দিল্লীৰ পৰা মাহেকীয়া ভাৱে হিন্দী ভাষাত প্ৰকাশ হয়৷ তদুপৰি পৰিষদে বিভিন্ন বিষয়ত আলোচনা-পুথি প্ৰকাশ কৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
ঈশান উদয়
ঈশান উদয় হ'ল ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনস্থ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগ (The University Grants Commission, UGC) আৰু মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়-এ (Ministry of Human Resource Development, MHRD) উত্তৰ-পূৱৰ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে প্ৰদান কৰা এক বিশেষ বৃত্তি। যিকোনো শাখাতে ১০+২ সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হোৱা যিসকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ৰ উচ্চ শিক্ষাৰ নামভৰ্তি কৰে আৰু যাৰ পৰিয়ালৰ বছৰেকীয়া উপাৰ্জন ৪.৫ লাখ টকাৰ কম তেওঁলোকে এই বৃত্তিৰ বাবে আৱেদন কৰিব পাৰে। এই বৃত্তি প্ৰতি বছৰে উত্তৰ-পূৱৰ দহ হেজাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে লাভ কৰিব। বৃত্তিৰ পৰিমাণ প্ৰতি মাহে ৩,৫০০ টকাৰ পৰা ৫,০০০ টকা। শেহতীয়া ভাৱে এই বৃত্তিৰ মূল্য মাহে ৭,৮০০ টকালৈ বৃদ্ধি কৰিছে। এই বৃত্তি কেৱল স্নাতক পৰ্য্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়নৰ বাবেহে, স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে নহয়।
কেৱল অনলাইন যোগেহে ইয়াৰ বাবে আৱেদন পত্ৰ জমা লয়। নতুন আৱেদনকাৰী এজনৰ বাবে যাৱতীয় নথিপত্ৰসমূহ হ'ল-
http://www.ugc.ac.in/ner/ ৱেব ঠিকনাত নঠিসমূহৰ স্কেন কপি সহ আৱেদন জমা দিব লাগে।
এই বৃত্তিৰ বাবে এবাৰ নিৰ্বাচিত হ'লে গোটেই স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ সময়চোৱাৰ বাবে (৩/৪/৫ বছৰৰ বাবে) জলপানি ম্যাদ প্ৰযোজ্য হয়। পঢ়ি থকাৰ প্ৰমাণ হিচাপে ৩ মাহৰ মূৰে মূৰে বিভাগীয় আৰু শিক্ষানুস্থানৰ মুৰব্বীৰ স্বাক্ষৰ থকা 'continution form' জমা দিব লাগে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জলপানি
২০ মাৰ্চ
ঘটনাবলী
২০ মা
ধৰণী বৰ্মণ
ধৰণী বৰ্মন(১৯২৬ - ২০১৭) অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ এগৰাকী অভিনেতা, পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল। নলবাৰী জিলাৰ চামতাত জন্ম গ্ৰহণ কৰা বৰ্মণে সুৰদেৱী থিয়েটাৰৰ জন্ম দিয়ে। চিৰাজ,চম্বলৰ অভিশাপ আদি নাটত অভিনয় কৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা বৰ্মণ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰা ভ্ৰাম্যমাণৰ প্ৰথম ব্যক্তি। ২০০৪ চনত নেচনেল কালচাৰেল য়ুথ ফেষ্টিভেল, কলিকতা আৰু অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে আয়োজন কৰা ফল্গু উৎসৱত তেওঁক মঞ্চসূৰ্য উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।
চমু জীৱনী
১৯২৬ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত নলবাৰী জিলাৰ চামতাত ধৰণী বৰ্মণৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জাতিৰাম বৰ্মন আৰু মাতৃ সুৰদেৱী বৰ্মণ। চামতা মিলন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰা বৰ্মণে গুৱাহাটী কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ কলিকতাৰ ছিটি কলেজত নাম ভৰ্ত্তি কৰে যদিও সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত শিক্ষা অৰ্ধসমাপ্ত কৰি উভতি আহে। ১৯৪৯ চনত তেওঁ সৰ্থেবাৰীৰ অবলা ডেকাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
উল্লেখযোগ্য নাট
ধৰণী বৰ্মণে অভিনয় কৰা কেইখনমান উল্লেখযোগ্য নাট হ'ল-
সামাজিক জীৱন
অভিনয়ৰ উপৰিও ধৰণী বৰ্মণে বিভিন্ন সামাজিক দিশত অৰিহণা আগবঢ়াইছে। ১৯৫৩ চনত তেওঁৰ উদ্যোগত অসমৰ দ্বিতীয়খন মঞ্চবিহু চামতা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হয়। তদুপৰি স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত বিষ্ণু ৰাভা, তৰুণ সেন ডেকা আদিৰে সৈতে তেওঁ চোতালে চোতালে সভা অনুষ্ঠিত কৰি মানুহক সজাগ কৰিছিল। আশীৰ দশকৰ বিদেশী বহিষ্কাৰ কৰা আন্দোলনতো তেওঁ সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। চামতা অঞ্চলৰ বিভিন্ন ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠান যেনে কামৰূপ কলেজ, চামতা খণ্ড উন্নয়ন কাৰ্যালয় আদি নিৰ্মাণৰ বাবে তেওঁ ভূমি দান কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁ অসম গণ পৰিষদৰ সদস্য হৈ ধৰ্মপুৰৰ সমষ্টিৰ সমন্বয়ৰক্ষী সমিতিৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ নেতৃত্বত চামতাত বোমটিম নামৰ এটা ফুটবল দল গঠন হৈছিল। পিছলৈ এই দলটি বিজয় টিম নামেৰে বিখ্যাত হয়।
মৃত্যু
২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী : অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী : নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
সাতজন জ্ঞানী গুৰু
thumb|সম্ৰাট পণ্টিএনাছ, তেওঁৰ পুত্ৰ ডিছক্লেটিয়ান আৰু সাতজন জ্ঞানী গুৰুক ছবিখনত দেখা গৈছে (কড পাল জাৰ্ম ১৪৯, হেইডেলবাৰ্গ) সাতজন জ্ঞানী গুৰু (Seven Wise Masters) (সাত ঋষি বা সাত জ্ঞানী বুলিও কোৱা হয়) হৈছে সংস্কৃত, পাৰ্চী বা হিব্ৰু মূলৰ কাহিনীৰ এক চক্ৰ।
কাহিনী আৰু প্লট
চুলতানে নিজৰ পুত্ৰ ডেকা ৰাজকুমাৰক দৰবাৰৰ পৰা আঁতৰত সাতজন জ্ঞানী মাষ্টৰৰ ওচৰত সাতটা উদাৰ কলাৰ শিক্ষা দিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে। দৰবাৰলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ মাহীমাক সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক লালায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই সংকট প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ তেওঁ সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ নেতা সিণ্ডবাদৰ পৰামৰ্শমতে এসপ্তাহৰ মৌনব্ৰত পালন কৰে। এই সময়ছোৱাত সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক স্বামীৰ ওচৰত অভিযোগ কৰে, আৰু সাতটা কাহিনীৰে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটাবলৈ বিচাৰে৷ এই কাহিনীকেইটাক তেওঁ সম্ৰাটৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে; পিছে তেওঁৰ আখ্যানক প্ৰতিবাৰেই সিন্দবাদৰ নেতৃত্বত অহা সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ দ্বাৰা কক্ষচ্যুত কৰা হয়। শেষত ৰাজকুমাৰৰ মুখ খুলি সত্য উন্মোচিত কৰা হয় আৰু দুষ্ট সম্ৰাজ্ঞীক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়।
উৎপত্তি
ইউৰোপৰ বহু ভাষাত প্ৰকাশ পোৱা গল্পৰ চক্ৰটো উৎপত্তিস্থল হৈছে পূৰ্বীয়।সংস্কৃতত ইয়াৰ অনুৰূপ সংকলন পোৱা যায়, যাক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ ভাৰতীয় দাৰ্শনিক চিন্টিপাছৰ বুলি কোৱা হয় ৷ অৱশ্যে যদিও ভাৰতীয় মূল সাধুটো অজ্ঞাত। আন আন প্ৰস্তাৱিত উৎপত্তিসমূহ হ'ল পাৰ্চী (যিহেতু প্ৰাচীন জীৱিত গ্ৰন্থসমূহ পাৰ্চী ভাষাত লিখিত) আৰু হিব্ৰু (বাইবেলৰ যোচেফৰ দৰে একেধৰণৰ কাহিনী থকা সংস্কৃতি)।
পৰৱৰ্তী ইতিহাস
ইউৰোপত শ শ জীৱিত গ্ৰন্থ আছে বুলি জনা যায়। এইবোৰত সাধাৰণতে পোন্ধৰটা কাহিনী থাকে৷ প্ৰতিজন ঋষিৰ বাবে এটাকৈ, মাহীমাকৰ পৰা সাতটা আৰু ৰাজকুমাৰৰ পৰা এটা ৷ কাঠামোটো সংৰক্ষিত হৈ আছে যদিও ইউৰোপৰ সাধাৰণ কাহিনীবোৰৰ মাত্ৰ চাৰিটাহে পূব সংস্কৰণৰ সৈতে সাদৃশ্য হিচাপে পোৱা যায়।.
পূবৰ পৰা আৰবী, পাৰ্চী চিৰিয়া আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ মাধ্যমৰে ভ্ৰমণ কৰি অহা এই গ্ৰন্থখন দ্য বুক অৱ চিণ্ডিবদ নামেৰে জনাজাত হয়৷ আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা লেটিন ভাষালৈ ইয়াক দ্বাদশ শতিকাত জিন ডি হাউটেচেইল (জোয়ানেছ ডি আলটা ছিলভা) নামৰ মঠৰ সন্ন্যাসীজনৰ দ্বাৰা ড'ল'পাথ'ছ শিৰোনামেৰে (সম্পা. হাৰ্মান অষ্টাৰলি, ষ্ট্ৰাছবাৰ্গ, ১৮৭৩)অনুবাদ কৰা হয় । ইয়াক ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল প্ৰায় ১২১০ চনত হাৰ্বাৰ্ছ নামৰ এজন ট্ৰুভাৰে লি ৰোমানছ ডি ড'ল'পেথ'ছ হিচাপে। আন এটা ফৰাচী সংস্কৰণ Roman des sept sages আন এক লেটিন মূলৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল।
চক্ৰৰ জাৰ্মান, ইংৰাজী, ফৰাচী আৰু স্পেনিছ চেপবুকসমূহ ( চল্লিছপৃষ্ঠামানৰ সৰু কিতাপ) সাধাৰণতে পৃথক লেটিন মূলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে। সম্ভৱতঃ ফৰাচী ভাষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ তিনিটা মেট্ৰিক ৰোমাঞ্চ ইংৰাজী ভাষাত উপলব্ধ। ইয়াৰে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈছে বানাটাইন ক্লাবৰ বাবে সম্পাদিত ডালকেইথৰ জন ৰ'লেণ্ডৰ দ্য চেভিন চেজছ (এডিনবাৰ্গ, ১৮৩৭)।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা শ্ৰেণী:সাধু শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
২২ এপ্ৰিল
২২ এপ্ৰিল দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ১১২ তম (অধিবৰ্ষত ১১৩ তম) দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ২৫৩টা দিন বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
কায়কল্প
কায়কল্প (Kayakalpa) হৈছে অসমৰ কৃতবিদ্য লেখক লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন বিজ্ঞান ভিত্তিক উপন্যাস। ২০০২ চনত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। ২০০৮ বৰ্ষৰ সৰ্বভাৰতীয় সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ 'সৰস্বতী সন্মান' লাভ কৰা গ্ৰন্থখনি কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক।
গ্ৰন্থৰ চমু বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনৰ আধাৰ হৈছে ভাৰতত অতীতৰ পৰা চলি অহা কায়কল্প চিকিৎসা। কায়কল্প শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হৈছে পুনৰ্যৌৱন পোৱা আয়ুৰ্বেদীয় চিকিৎসা-বিশেষ। আয়ুস বৃদ্ধিৰ অৰ্থাৎ কায়কল্পৰ প্ৰচেষ্টা অতীতৰ পৰাই সকলোৰে বাবে কৌতূহলৰ বিষয় যি কৌতূহলৰ বশৱৰ্তী হৈছিল বিজ্ঞানী অনুজ কৃপালনি। সাতত্ৰিশ বছৰ বয়সত তেওঁতকৈ পোন্ধৰ বছৰে সৰু নয়নাৰ সৈতে তেওঁ প্ৰেমৰ পৰিণতিত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। কিন্তু আমেৰিকালৈ গৈ ভোগসৰ্বস্ব সমাজত উটি ভাঁহি যোৱা নয়নাই বয়সে আঁচোৰ পেলোৱা স্বামী কৃপালনিৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ বিচাৰে। বিদেশত থাকিও ভাৰতীয় আদৰ্শক বুকুত জীয়াই ৰখা বিজ্ঞানী ড॰ কৃপালনিয়ে কিন্তু বিবাহ বিচ্ছেদত অনুমতি নিদিলে। নয়নাৰ যৌৱনৰ উন্মাদনাক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ তেওঁ ভাৰতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিলে। ভাৰতলৈ আহিয়েই ‘ভাৰত বিজ্ঞানাগাৰ’ত প্ৰাচীন ভাৰতীয় আয়ুৰ্বেদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অনেক বিষয়ৰ গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰে আৰু শেষত হিমালয় পৰ্বতৰ আশ্ৰমত থকা যোগী অমৰেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰীৰ যোগেদি সন্ধান লাভ কৰে যৌৱন ধৰি ৰাখিব পৰা ঔষধৰ। তেনেদৰেই তেওঁ সৃষ্টি কৰি উলিয়ায় “কায়কল্প-২৫” নামৰ মানুহৰ যৌৱন ধৰি ৰাখিব পৰা ঔষধবিধ। কিন্তু ঔষধবিধ মানৱজাতিৰ বাবে ভয়ংকৰ হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰি ড॰ কৃপালনিয়ে “কায়কল্প-২৫”ৰ ৰহস্য চিৰদিনৰ বাবে মানৱ সমাজত প্ৰকাশ নকৰাটোৱেই বিবেচনা কৰে। থোৰতে উপন্যাসৰ কাহিনীভাগ এয়ে।
বঁটা
কে কে বিৰলা ফাউণ্ডেশ্যনে ১৯১১ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰা 'সৰস্বতী সন্মান' ২০০৮ বৰ্ষত লাভ কৰে কায়কল্প কিতাপখনে। এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয় ২০০৯ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ললিতা (গোপী)
ললিতা পৰম্পৰাগত হিন্দু ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত ৰাধা-কৃষ্ণৰ উপাসনাৰ গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদৰ ধাৰাত বৰ্ণিত নগৰাকী মুখ্য গোপীৰ ভিতৰত অন্যতম।
অষ্টসখী নামেৰে জনাজাত আঠগৰাকী জ্যেষ্ঠ গোপীৰ ভিতৰত ললিতাই হৈছে সৰ্বাগ্ৰগণ্য। স্বৰ্গীয় প্ৰেমাস্পদ-যুগল শ্ৰী শ্ৰী ৰাধা-কৃষ্ণৰ তেওঁ এগৰাকী সুহৃদ সখী। তেওঁৰ বয়স ১৪ বছৰ, ৮ মাহ আৰু ২৭ দিন। কৃষ্ণৰ গোপী সখীসকলৰ ভিতৰত ললিতাই জ্যেষ্ঠতম। ললিতাৰ বাসস্থান যৱতত আৰু তেওঁ‌ ৰাধাৰ সৰ্বসময়ৰ সংগী। ললিতা খণ্ডিত ভৱৰ ব্যক্তিৰূপান্তৰ আৰু পৰম-প্ৰেম সখীসকলৰ মুখিয়াল। ললিতাৰ কুঞ্জ (যাৰ ৰঙ হৈছে বজ্ৰপাতৰ দৰে) সুবৃহৎ আৰু ই বৃন্দাবনৰ উত্তৰ প্ৰান্তত অৱস্থিত। ব্যক্তিৰূপান্তৰিত ঋতুপুঞ্জই ললিতাৰ কুঞ্জৰ শ্বাস্বত আপডাল কৰে। পদুমৰ ৮ টি পাহি সদৃশ এই কুঞ্জ প্ৰয়োজনাসুৰি সংকুচিত-প্ৰসাৰিত হ'ব পাৰে। মুখিয়াল হিচাপে ললিতাদেৱীয়ে সকলো সখীকে প্ৰয়োজনীয় দিক-নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰে, আৰু তেওঁ প্ৰেমৰ বিষয়ত মিলন আৰু বিচ্ছেদৰ সম্পৰ্কীয় জ্ঞানৰ বিশদ সম্ভেদৰ গৰাকী। স্ব-বিৰোধী আৰু উত্তেজিত মনোবৃত্তি(বাম-প্ৰখৰতা)ৰ বাবে ললিতা জনাজাত। ললিতাৰ দেহৰ বৰণ গোৰচনা (গোৰ মূত্ৰৰ পৰা প্ৰস্তুত উজ্জ্বল হালধীয়া বৰণৰ ৰঞ্জক), আৰু তেওঁৰ সাজ-সজ্জাৰ বৰণ ময়ূৰৰ পুচ্ছ-পাখিৰ উজ্জ্বল চিত্তাকৰ্ষক ৰঙবিশিষ্ট।
ৰূপামঞ্জৰী (ৰূপা গোস্বামী) হৈছে ললিতা-সখীৰ অনুগামী আৰু সহযোগী। সেয়েই ৰূপানুগা ভকত (ৰূপা গোস্বামীৰ অনুগামী) হিচাপে যিসকলে নিজকে গণ্য কৰে তেওঁলোক প্ৰকৃতপক্ষে ললিতাদেৱীৰ সেৱক-সেৱিকা আৰু বৈষ্ণৱবাদৰ পৰম্পৰাৰ মাধ্যমেৰে তেওঁলোক ললিতাদেৱীৰ কমল-পদৰ সেৱাত নিমগ্ন হ'বলৈ ব্যগ্ৰ। সঠিক দিনৰ উপস্থিতিত ললিতাদেৱীয়ে তেওঁৰ অনুগামীসকলক শ্ৰী শ্ৰী ৰাধা-কৃষ্ণৰ পদপংকজৰ আন্তৰিক সেৱাত নিমজ্জিত হ'বলৈ বাট দেখুৱায়।
গোপীসকলৰ মাজত
বৈষ্ণৱ ধৰ্মতত্ত্ব আৰু গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদৰ পৰম্পৰা অনুসৰি, ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰেমাস্পদ শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ‘সখীগণ' হিচাপে খ্যাত আঠগৰাকী প্ৰধান গোপীৰ মাজত ললিতা অন্যতম। ললিতাদেৱীৰ পিতৃ বিশোক আৰু মাতৃ শাৰদী। ললিতাৰ স্বামী ভৈৰৱ, আন এগৰাকী গোপী চন্দ্ৰাৱলীৰ স্বামী গোৱৰ্ধন মল্লৰ স্বামীৰ বান্ধৱ।
আখ্যান বৰ্ণনা অনুসৰি, ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰণীৰ মাজত হোৱা মতবিৰোধসমূহত ললিতাদেৱীয়ে সচৰাচৰ ভাৱেই ৰাধাৰাণীৰ পক্ষত অৱস্থান গ্ৰহণ কৰে। ললিতা বিশুধ প্ৰেম-ক্ৰোধ "মন"ৰ বাবে জনাজাত। উল্লেখনীয় যে, গোপীসকলৰ মাজত ললিতা আৰু বিশাখাক অগ্ৰগণ্য হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
মোহন(কৃষ্ণ)ৰ সৈতে ললিতাদেৱীয়ে ৬৮খন তীৰ্থধাম (পবিত্ৰ স্থান) ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ সকলোকে ছয় প্ৰকাৰৰ হত্যাৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰিছিল: ভ্ৰূণ-হত্যা (গৰ্ভপাত), কৃমি-হত্যা (পোক-পতংগ মৰা), গো-হত্যা (গৰু নিধণ), ব্ৰহ্ম-হত্যা (ব্ৰাহ্মণক নিধণ), স্ব-হত্যা, আৰু আত্ম-হত্যা।
ললিতাদেৱীৰ এই অৱসৰ বিনোদনৰ ক্ৰিয়াকলাপ ৰাধা-কুণ্ডৰ আৱিৰ্ভাৱৰ প্ৰস্তুতি আছিল বুলি কোৱা হয়। ষাড়গৰুৰ আকৃতিৰ অৰিষ্টসুৰক বধ কৰাৰ পাছত কৃষ্ণই ললিতা কুণ্ড দৰ্শনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ গো-হত্যাৰ পাপ মোচন কৰিছিল। কিন্তু, ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণ আছিল যে তেওঁ শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ সৈতে যুক্ত হ'বলৈ বিচাৰিছিল আৰু তেওঁৰ অৱসৰৰ সময়ছোৱা তেওঁলোকৰ কুণ্ড (ৰাধা কুণ্ড আৰু শ্যাম কুণ্ড) সৃষ্টিৰে কটাব বিচাৰিছিল। ৰাধাৰাণীৰ সহযোগিতা লাভ কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰথমে শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ সখী আৰু অভিভাৱকস্বৰূপা ললিতাদেৱীক তুষ্ট কৰাৰ লগতে তেওঁৰ পৰা সহায় ল'বলগা হৈছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা দেখুওৱা হৈছে, আনকি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণইও তেওঁৰ মনোকামনা পূৰণৰ বাবে ললিতাদেৱীৰ পৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰিবলগা হৈছে।
অৰিষ্টাসুৰ বধৰ নিশা কৃষ্ণৰ যেতিয়া ৰাধাৰাণীৰ সৈতে সাক্ষাত হয়, ৰাধাই কৃষ্ণক কয় যে এটা বলদ হত্যাৰ দোষ খণ্ডনৰ হেতু কৃষ্ণই আত্ম-শুদ্ধিৰ বাবে সকলোবোৰ পবিত্ৰ স্থান দৰ্শন কৰিব লাগিব। কৃষ্ণই তেতিয়া ৰাধাক কয় যে, তেওঁ ইতিমধ্যে ললিতাৰ কুণ্ডত স্নান কৰিছে, আৰু স্নানৰ জৰিয়তে প্ৰধান তীৰ্থসমূহৰ দৰ্শন সম্ভৱ হৈ ছয়প্ৰকাৰৰ হত্যাৰ এবিধৰ পৰা তেওঁ মোচন লাভ কৰিছে। ৰাধাৰাণীৰ সখীগণে তেতিয়া কৃষ্ণক প্ৰত্যাহ্বান জনাই কয় যে, তেওঁলোকে কাহানিও ললিতাৰ কুণ্ডত সেই স্থানসমূহ দেখা বা অনুভৱ কৰা নাছিল আৰু সেয়ে কৃষ্ণৰ বক্তব্য বিশ্বাস কৰিব পৰা বিধৰ নহয়। তেতিয়া কৃষ্ণই নিজে সেই সকলো পবিত্ৰ তীৰ্থ দৰ্শন কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰিলে আৰু নিজৰ কুণ্ডত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগেয়ে সখীগণক সেইসমূহৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিলে। যেতিয়া ললিতাই সেয়া দেখা পালে, তেওঁ ৰাধা-কুণ্ড আৰু শ্যাম-কুণ্ডৰ পৰা জল লৈ সেয়া নিজৰ কুণ্ডত ঢালি দিলে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে শ্যাম-কুণ্ডৰ সশব্দে বিস্ফোৰণ ঘটি পাৰ ভাঙি ললিতা-কুণ্ডৰ সৈতে সংমিশ্ৰিত হৈ দৈৱিক সংযোগ ঘটালে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
গোপালদেৱ
গোপালদেৱ (১৫৪০-১৬১১) বৈষ্ণৱ যুগৰ এগৰাকী কবি, নাট্যকাৰ আৰু উজনি অসমত ভক্তি আন্দোলনৰ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা আছিল। তেওঁক মাধৱদেৱৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ভৱানীপুৰৰ হোৱা বাবে তেওঁক ভৱানীপুৰীয়া গোপালদেৱ বোলা হয়।
জীৱনী
১৫৪০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ খোখোৰাগ্ৰামৰ নাচনী ঘাট, বৰ্তমানৰ গড়গাঁৱৰ সমীপৰ বালিঘাটৰ বৰদুৱাৰমুখত গোপাল দেৱৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ আৰু মাতৃৰ নাম বজ্ৰাঙ্গী। পিছলৈ তেওঁলোকৰ পৰিয়াল নাজিৰাৰ পৰা কামৰূপ জিলাৰ ভৱানীপুৰলৈ উঠি যায়। তেওঁ পোন প্ৰথমে এজন ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। গোপালদেৱৰ দুজন পুত্ৰ আৰু আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল। দুই পুত্ৰৰ নাম কমললোচন আৰু দামোদৰ। দুহিতা গৰাকীৰ নাম পদ্মপ্ৰিয়া। আই পদ্মপ্ৰিয়া ১৬শ শতিকাৰ প্ৰথম অসমীয়া মহিলা কবি।
কৰ্মৰাজি
তেওঁ বৈষ্ণৱ গুৰু হিচাপে প্ৰথমে ভৱানীপুৰ সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বৰপেটা জিলাৰ পাঠশালাৰ পৰা ৭ কিঃমিঃ নিলগত কালঝাৰ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই দুয়োখন সত্ৰৰ পৰায়ে তেওঁ ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কামত নিয়োজিত হৈছিল। গোপাল আতাৰ চৰিত পুথি মতে তেওঁক মাধৱদেৱৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে গণ্য কৰে। ভেলাথানত থাকোঁতেই মাধৱপুৰুষে গোপালদেৱক ধৰ্মাচাৰ্য্যৰ পদত অধিষ্ঠিত কৰাৰ সংকল্প লৈছিল। এই কথাৰ উমান পাই থানৰ ভকতসকল বৰ আনন্দিত হ'ল। গুৰুজনে এই সংবাদ তেওঁৰ আস্থা থকা লোক শ্ৰীৰাম আতাৰ যোগেদি গোপালদেৱলৈ পঠাইছিল।
গোপালদেৱে কাল সংহতি সত্ৰসমূহ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁক কাল সংহতিৰ জনক বোলা হয়। কাল সংহতিৰ উৎপত্তিৰ বিভিন্ন মত আছে যদিও 'কালঝাৰ' নামৰ ঠাইৰ পৰা এই নামৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়। কাল সংহতিত ভকতে গুৰুলৈ ভক্তি আৰু সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ কৰে আৰু গুৰুক ঈশ্বৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। লগতে গুৰুৱেও ভকতক শ্ৰদ্ধা-ভক্তি কৰে। আন সত্ৰ সমূহত ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন মূৰ্তি উপাসনা কৰা দেখা যায়। কিন্তু কাল সংহতিৰ সত্ৰত মূৰ্তি পূজাৰ প্ৰচলন নাই। এই সত্ৰসমূহৰ ভকত সকলৰ জীৱন যাপনৰ এক নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় নীতি নিয়ম আছে। কাল সংহতিত মালা ব্যৱহাৰ আৰু কোনো ধৰণৰ সাজ সজ্জা নিষেধ। কিন্তু ফল-মূল ঈশ্বৰলৈ উৎসৰ্গা কৰিব পাৰে। উৎসৰ্গা ফলৰ আগ আৰু গুৰি নকটাকৈ উৎসৰ্গা কৰা হয় আনহাতে আন সত্ৰ আৰু নামঘৰত এনে নিয়ম নাই। ঈশ্বৰলৈ আগবঢ়োৱা মাহ-মগু ইত্যাদি প্ৰসাদক সাজ বোলা হয়। কেঁচা দ্ৰব্যসমূূহ (মাহ, মগু, কল ইত্যাদি)-ক কেঁচা সাজ বোলা হয় আৰু সান্দহ, পিঠা আদিসমূূহক পকা সাজ বোলা হয়। সাজ শব্দই সাধাৰণতে অন্য সংহতিৰ লোকক বিভ্ৰান্তিত পেলায়। মূূলতঃ ভকত অথবা ভগৱন্তলৈ আগবঢ়োৱা দ্ৰব্যক সাজ বুলি কালসংহতিৰ লোকে কয়। সংস্কৃত সজ্জা শব্দৰ পৰা উৎপত্তি সাজ শব্দ ই নৈবদ্য, প্ৰসাদ, সজাই পৰাই দেৱতাক দিয়া খাদ্য আদিক বুুুজায়। যেনে: গুৱাসাজ, জল আগবঢ়ালে জল সাজ আদি। কালসংহতিত গোপালদেৱৰ দিৱসৰ পৰাই মহাপালনাম দণ্ডসেৱা আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে কালসংহতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত সত্ৰসমূহে প্ৰতি বছৰে পালন কৰা পৰিলক্ষিত হয়। গোপালদেৱেই ‘বোকাযাত্ৰা’ ভাওনাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিছিল।
গোপালদেৱ প্ৰতিষ্ঠিত মূল সত্ৰকেইভাগ হ'ল: ভৱানীপুৰ সত্ৰ, কালঝাৰ সত্ৰ, জোৱাৰদি সত্ৰ আৰু পোৰাভৰাঁল সত্ৰ। গোপালদেৱৰ বংশৰ পৰা বঢ়া সত্ৰসমূহ: হেমাৰবৰি সত্ৰ, ডৌকাচাপৰি সত্ৰ, আমগুৰি সত্ৰ, কলাকটা সত্ৰ, ধোপাবৰ সত্ৰ আৰু নাচনিপাৰ সত্ৰ।
গোপালদেৱে নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ হেতু বাৰজন আতাক ধৰ্মাচাৰ্য পদত অধিষ্ঠিত কৰাইছিল। তেওঁৰ আজ্ঞাপৰ বাৰজন ধৰ্মাচাৰ্য আতাপুৰুষৰ এঘাৰজনে সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তাৰে ছয়খন সত্ৰ কায়স্থ ধৰ্মাচাৰ্যই পৰিচালনা কৰিছিল আৰু আন পাঁচখন ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মাচাৰ্যই পৰিচালনা কৰিছিল। কায়স্থ পৰিচালনা কৰা সত্ৰ কেইখন হ'ল: বিষ্ণুবালিকুঞ্চি/মায়ামৰা সত্ৰ (অনিৰুদ্ধদেৱ), বাংশবাৰী/দিহিং সত্ৰ (বৰযদুমণিদেৱ), দহঘৰীয়া/হালধিআতি সত্ৰ (নাৰায়ণ আতা), গজলা সত্ৰ (সৰুযদুমণিদেৱ), নগৰীয়া সত্ৰ (সনাতনদেৱ) আৰু চৰাইবাহী সত্ৰ (মুৰাৰীআতা)। সেইদৰে ব্ৰাহ্মণ ব্যক্তিয়ে পৰিচালনা কৰা সত্ৰ কেইখন হ'ল: আঁহতগুৰি সত্ৰ (ৰাম আতা), কাঠপাৰ সত্ৰ (পুৰুষোত্তম আতা), খোৰামুছৰা সত্ৰ (ৰামচন্দ্ৰদেৱ), ইকৰাজান সত্ৰ (ৰামচৰণদেৱ) আৰু হাবুং সত্ৰ (পৰমানন্দদেৱ)। কায়স্থ সত্ৰসমূহৰ ভিতৰত মায়ামৰা সত্ৰ আৰু দিহিং সত্ৰই বুৰঞ্জীত সুকীয়া স্থান দখল কৰিছে। পৰৱৰ্তীকালত এই সমূহ সত্ৰৰ আজ্ঞাপৰ বহু সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হৈ কাল সংহতিৰ সত্ৰৰ সংখ্যা দুই শতাধিক হয়।
সাহিত্যকৰ্ম
গোপালদেৱ নৱ বৈষ্ণৱ যুগৰ কবি। তেওঁ ব্ৰজাৱলী ভাষাত সাহিত্যচৰ্চা কৰিছিল। তেওঁ বহুতো ঘোষা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল। গোপালদেৱৰ মুঠ গীত ৬৭ ভাগ। তেওঁ ‘ভাগৱত বাৰতত্ত্ব’ৰ এটি গীত, ভাগৱত পৰিচয়ৰ তিনিটি গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে ১৯ চৰণ ঘোষা ৰচনা কৰিছিল। মহাপুুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ আৰ্হিত গোপালদেৱে ৰচনা কৰা গীতসমূূহক "বৰগীত" আখ্যা নিদিলেও তেৰাৰ কালঝৰীয়া সত্ৰ তথা সমাজত বৰগীতৰ লগতে স্থান দিয়া হয়। প্ৰসঙ্গ কৰোঁতে গোপালদেৱৰ গীত বৰগীতৰ দৰে গোৱা এটি পৰম্পৰা প্ৰতিখন কালসংহতিৰ অন্তৰ্গত সত্ৰতে আছে। গোপালদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান নাট হ'ল: <!-- ::: ভটিমা(উদ্ধৱযান নাটৰ)
তিথি
অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ সত্ৰ আৰু নামঘৰত গোপালদেৱ (পূৰ্ণমূৰ্ত্তি)-ৰ আৱিৰ্ভাৱ আৰু তিৰোভাৱ তিথি পালন কৰা হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
সতী
সতী (सती) হৈছে হিন্দুধৰ্মৰ বৈবাহিক সুখ আৰু দীৰ্ঘ দাম্পত্যজীৱনৰ দেৱী। হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী মহিলাসকলে স্বামীৰ দীৰ্ঘায়ু কামনাৰ্থে তেওঁৰ পূজা অৰ্চনা কৰে। সতী দেৱীক শিৱৰ প্ৰথম পত্নী বুলি গণ্য কৰা হয়। পাৰ্বতী, যাক সতীৰ পুনৰ জন্ম বুলি কোৱা হয়। সতীক দাক্ষায়ণী (दाक्षायणी) নামেৰেও জনা যায়; যাৰ অৰ্থ হৈছে- “দক্ষৰ কন্যা” বা “জীয়াৰী”।
সতীৰ বিষয়ে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত উল্লেখ থাকিলেও তেওঁৰ বিষয়ে পুৰাণসমূহতহে বিস্তাৰিতভাৱে উল্লেখ পোৱা যায়। কিংবদন্তীসকলৰ মতে, সতী প্ৰজাপতি দক্ষৰ প্ৰিয় সন্তান আছিল। ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ দক্ষ বিষ্ণুভক্ত আছিল আৰু তেওঁ শিৱক সমূলি পচন্দ কৰা নাছিল; তৎস্বত্বেও সতীয়ে তেওঁৰ পিতৃ দক্ষৰ ইচ্ছাৰ বিৰূদ্ধে দেৱাদিদেৱ মহাদেৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। দক্ষযজ্ঞৰ সময়ত দক্ষই তেওঁৰ কন্যা সতীক অপমান কৰাৰ পিছত, সতীয়ে তেওঁৰ পিতৃৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰে আৰু তেওঁৰ স্বামী মহাদেৱৰ সন্মান ৰক্ষাৰ্থে নিজ প্ৰাণ ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ হিমালয়ৰ গৃহত পাৰ্বতী নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু কঠোৰ তপস্যা কৰি শিৱক পতিৰূপে বৰণ কৰে। হিন্দু ধৰ্মত, সতী আৰু পাৰ্বতী দুয়োগৰাকীয়ে তপস্বী শিৱক বিচ্ছিন্নতাৰ পৰা আঁতৰাই বিশ্বৰ সৃষ্টিশীল দিশলৈ লৈ অনাত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে।
সতীৰ এই কাহিনীয়ে হিন্দু ধৰ্মৰ শৈৱধৰ্ম আৰু শাক্তধৰ্ম নামেৰে দুটা বিশিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰা গঢ়ি তোলাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে, সতীৰ মৃতদেহ ছিন্নবিছিন্নকৈ শ্ৰীবিষ্ণুৰ সুদৰ্শন চক্ৰৰে একান্নটা অংশত খণ্ডিত হয় আৰু সেই অংশ যি যি ঠাই পৰিছে সেই ঠাইত শক্তিপীঠ গঢ়ি উঠিছে। ঐতিহাসিক সতীদাহ প্ৰথা য’ত এগৰাকী হিন্দু বিধৱা নাৰীয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ মৃত স্বামীৰ সৈতে চিতাত আত্মজাহ দিয়ে, এই প্ৰথাটো সতী দেৱীৰ নামেৰে নামকৰণ আৰু আৰ্হি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, যদিও সতী ইয়াৰ উৎপত্তি নহয়।
ব্যুৎপত্তি
'সতী' শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'সত্যবাদী', 'গুণৱন্ত' বা 'মহৎ'। শব্দটো 'সৎ'ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে 'সত্য'। সতী শব্দটোৱে সেইসকল মহিলাকো বুজায়, যিসকলে সঁচা অন্তৰেৰে নিজ স্বামীৰ সেৱা শুশ্ৰূষা কৰে; যাক পতীব্ৰতা বা সাধ্বী তিৰোতা বুলি কোৱা হয়। মধ্যযুগত, সমগ্ৰ উপমহাদেশত বিধৱা মহিলা জ্বলোৱাৰ (সতী) এক প্ৰথা আৰম্ভ হ’বলৈ ধৰে য’ত বিধবা মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ মৃত স্বামীৰ সৈতে নিজকে জ্বলাই আত্মজাহ দিয়ে; সেই বিধৱাসকলকো 'সতী' বুলি কোৱা হৈছিল।
সতীক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়, আনকি এই সতী নামটো দক্ষৰ যিকোনো এগৰাকী কন্যাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ আন কেইটামান নাম হৈছে- দাক্ষায়ণী, দাক্ষাকন্যা আৰু দক্ষজা।
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰজাপতি দক্ষ সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মা দেৱৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ মনু আৰু শতৰূপাৰ জীয়াৰী প্ৰসূতিক বিয়া কৰাইছিল। দক্ষ আৰু প্ৰসূতিৰ বহু কেইগৰাকী কন্যা আছিল তাৰ ভিতৰত সতী আছিল দক্ষৰ আটাইতকৈ কনিষ্ঠ আৰু প্ৰিয় কন্যা। প্ৰসূতিক সতীৰ মাক বুলি উল্লেখ কৰিলেও ইয়াৰ বিপৰীতে শিৱ পুৰাণ, মৎস্য পুৰাণ আৰু কালিকা পুৰাণৰ দৰে গ্ৰন্থত সতীৰ মাক অসিক্নী বুলিহে উল্লেখ কৰিছে। দেৱী ভাগৱত আৰু মহাভাগৱত পুৰাণকে আদি কৰি শাক্ত (দেৱী-অভিমুখী) গ্ৰন্থ অনুসৰি, ব্ৰহ্মাই তেওঁৰ পুত্ৰ দক্ষক মহান দেৱী আদি পৰাশক্তিক ধ্যান কৰি তেওঁক (আদি পৰাশক্তি) তেওঁলোকৰ জীয়েক (সতী) হিচাপে অৱতাৰ ল'বলৈ সৈমান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। দেৱীয়ে তেওঁৰ সন্তানৰূপে অৱতাৰ ল’বলৈ সন্মত হয় যদিও চৰ্ত এটা দিয়ে যে, যদি তেওঁক দক্ষই দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰে তেন্তে তেওঁ সেই শৰীৰটো ত্যাগ কৰিব।
শিৱৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কাহিনী আৰু কিংবদন্তীবোৰ সতীয়ে সৰুৰে পৰা ভাল পাইছিল আৰু তেওঁৰ এগৰাকী ভক্ত হিচাপে ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। যেতিয়া সতীৰ বয়স বাঢ়ি আহে, তেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকৰ মতে আন কাৰোবাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ’বলগীয়া ধাৰণাটো তেওঁৰ প্ৰতি অন্যায় স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। এইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে, সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাই শক্তিৰ অৱতাৰ সতীক শিৱৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ কৰি শিৱক সাংসাৰিক বিষয়লৈ আনিব বিচাৰিছিল৷
বিবাহ
সতী অতি সুন্দৰী আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় যদিও কিংবদন্তীমতে, তেওঁ তপস্যা আৰু ভক্তিৰ বলতহে তপস্যাশিৱৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ কিংবদন্তী অনুসৰি, সতীয়ে তেওঁৰ দেউতাক দক্ষৰ প্ৰাসাদৰ বিলাসিতা এৰি অৰণ্যলৈ গৈ শিৱৰ উপাসনাত নিয়োজিত হৈছিল। তেওঁক শিৱ বা তেওঁৰ পৰিচাৰকসকলে প্ৰায়ে পৰীক্ষা কৰিছিল। অৱশেষত, শিৱই সতীৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হৈ তেওঁৰ মনকামনা পূৰণৰ অৰ্থে তেওঁক ভাৰ্যা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ সন্মত হয়। দক্ষৰ অনিচ্ছা স্বত্বেও ব্ৰহ্মাই পুৰোহিত হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লগে লগে বিয়াখন যথাসময়ত অনুষ্ঠিত হয়। বিবাহৰ পিছত সতীয়ে কৈলাসত শিৱৰ সৈতে বিবাহিত জীৱন আৰম্ভ কৰে। দক্ষই শিৱক তেওঁৰ অদ্ভুত চেহেৰা আৰু আচৰণৰ বাবে অপছন্দ কৰাৰ ফলত শিৱ আৰু দক্ষৰ মাজত উত্তেজনাৰ উদ্ভৱ হ’বলৈ ধৰে।
অৱশ্যে কিছুমান গ্ৰন্থত ইয়াৰ বৰ্ণনা পৃথককৈ পোৱা যায়, মহাভাগৱত পুৰাণৰ সংস্কৰণ অনুসৰি, দক্ষই সতীৰ স্বয়ংবৰ (স্ব-পছন্দ অনুষ্ঠান) আয়োজন কৰে, য’ত শিৱৰ বাহিৰে সকলোকে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় যেতিয়া সতীয়ে শিৱক বিচাৰি নাপায়, তেওঁ তেওঁৰ স্বামীক বাছনি কৰিবলৈ বতাহত মালাডাল দলিয়াই দিয়ে আৰু শিৱ তাত আৱিৰ্ভূত হয় আৰু মালাডাল তেওঁৰ ওপৰত পৰে, এনেদৰে তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। অষ্টাদশ শতিকাৰ স্বথানি কথাত, যেতিয়া শিৱই বিবাহৰ বাবে সতীৰ হাত মাগে তেতিয়া দক্ষই তেওঁক অনুপযুক্ত বুলি সেই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিছিল। বিষ্ণুৱে শিৱক এজন সান্যাসীৰ অপবাদ দি তেওঁক সহায় কৰিছিল আৰু এনেদৰে তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। বহুতো সংস্কৰণত যদিও দক্ষৰ বিবাহৰ ওপৰত আপত্তিৰ কথা উল্লেখ কৰা হয়, শিৱ পুৰাণত তাৰ কোনো কঠোৰ বিৰোধিতাৰ কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, যদিও বিয়াৰ পিছত তেওঁ শিৱক ঘৃণা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ কথা বৰ্ণিত আছে৷
দক্ষ যজ্ঞ আৰু সতীৰ আত্মজাহ
তেওঁৰ দেউতাকৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰি তেওঁ কৰা আত্মজাহৰ কাহিনীটো সতীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট কিংবদন্তি৷ এই ঘটনাটোৰ উল্লেখ টাইতৰীয়া সংহিতাত প্ৰথমে পোৱা যায়, পিছলৈ ইয়াৰ বিষয়ে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰততো দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ অৱশ্যে তন্ত্ৰ সাহিত্যত, কালিদাসৰ গীতিমূলক কুমাৰসম্ভৱ, হৰিবংশ আৰু পুৰাণসমূহ ইয়াৰ বিষয়ে বিস্তাৰিত বিৱৰণ দেখা পোৱা যায়৷
এইটো ঘটনাৰ এটা জনপ্ৰিয় বৰ্ণনা অনুসৰি, দক্ষই এক যজ্ঞ (অগ্নি বলিদান) আয়োজন কৰিছিল যাৰ বাবে সতী আৰু শিৱৰ বাহিৰে সকলো দেৱ-দেৱতাক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল৷ সতীয়ে পৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে তেওঁলোকক নিমন্ত্ৰণ নকৰাটো অস্বাভাৱিক বুলি ভাবিছিল আৰু তেওঁৰ আত্মীয়সকলক লগ কৰিবলৈ ইচ্ছুক হৈ পৰিছিল৷ শিৱই তেওঁক বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিয়নো শিৱই জানিছিল যে, দক্ষই তেওঁক অপমান কৰিব; কিন্তু সতীয়ে শিৱৰ কথা সন্মত নোহোৱাত শিৱই তেওঁক গণ সেৱকসকলৰ সৈতে যাবলৈ দিয়ে৷ সতীক তেওঁৰ মাক আৰু তেওঁৰ ভগ্নীসকলে অভ্যৰ্থনা কৰিছিল, কিন্তু দক্ষই সতীৰ অনামন্ত্ৰিত আগমনৰ বাবে খং উঠে আৰু তেওঁক অপমান আৰু শিৱক উপহাস কৰিবলৈ ধৰে৷ পিছত দেউতাকৰ সৈতে সকলো সম্পৰ্ক ভাঙিবলৈ আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ সন্মান বজাই ৰাখিবলৈ সতীয়ে আত্মজাহ দিয়ে৷
শিৱই প্ৰিয় পত্নী সতীৰ বিয়োগত গভীৰভাৱে শোকাগ্ৰস্ত হৈ ভাগি পৰে আৰু ধ্বংসাত্মক তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ য’ত তেওঁ বীৰভদ্ৰ আৰু ভদ্ৰকালী নামে দুটা হিংস্ৰ প্ৰাণীৰ সৃষ্টি কৰে; যিয়ে সতীৰ বলিদানৰ স্থানত হাহাকাৰ লগাই দিছিল৷ তাত উপস্থিত থকা প্ৰায় সকলোকে ৰাতিটোৰ ভিতৰতে কাটি পেলাই দিয়া হৈছিল; দক্ষক বীৰভদ্ৰই শিৰশ্ছেদ কৰি দিয়ে৷ সেই নিশাৰ পিছত, যিসকলক হত্যা কৰা হৈছিল, সিহঁতক শিৱই পুনৰুদ্ধাৰ কৰি পুনৰ জীৱিত কৰি তুলিছিল আৰু তেওঁলোকক তেওঁ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছিল; যাৰবাবে শিৱক সৰ্বক্ষমাকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়৷ দক্ষক  পুনৰুদ্ধাৰ কৰি জীৱন আৰু ৰজাপদ দুয়োটাই দিয়া হৈছিল যদিও দক্ষৰ কটা মুৰটোৰ পৰিৱৰ্তে ছাগলীৰ মুৰ লগাই দিয়া হয়৷
পাৰ্বতী নামেৰে পুনৰ জনম
সতীয়ে পাৰ্বতী নামেৰে হিমালয়ৰ ৰজা হিমৱতৰ কন্যা ৰূপে পুনৰ জন্মগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত হতাশাগ্ৰস্ত শিৱই তেওঁৰ তপস্বী পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহে৷ হিমৱত আৰু তেওঁৰ পত্নী মেনাই গভীৰ অনুভূতিৰে শিৱক প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু সতীৰ দৰে কন্যা সন্তান পাবলৈ বিচাৰিছিল৷ পাৰ্বতীয়ে সতীৰ দৰে শিৱক তপস্যা কৰিবলৈ লয় আৰু অৱশেষত শিৱৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
ধেমাজি অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
ধেমাজি অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় ২০২০ চনত অসমৰ ধেমাজি জিলাত অসম চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০১১ চনত মহাবিদ্যালয়খনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল। ২০২১ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মহাবিদ্যালয়খন আনুষ্ঠানিকভাৱে উদ্বোধন কৰে। মহাবিদ্যালয় খনে ২০২০-২১ শিক্ষাবৰ্ষৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিক পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰে। মহাবিদ্যালয়খন সৰ্ব ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি শিক্ষা পৰিষদৰ স্বীকৃৰ্তি প্ৰাপ্ত আৰু অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত।
এইখন অসমৰ সপ্তমখন ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়।
পাঠ্যক্ৰম
মহাবিদ্যালয়খনে কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক, ব্যৱহাৰিক আৰু যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ চাৰি বছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায় আৰু ই অসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
আনন্দমঠ
আনন্দমঠ উনবিংশ শতিকাৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচিত এটি বঙালী উপন্যাস। ইয়াক বঙালী আৰু ভাৰতীয় সাহিত্যৰ অন্যতম গুৰুত্বূপূৰ্ণ উপন্যাস হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছে। ভাৰতৰ জাতীয় স্তোত্ৰ বন্দে মাতৰম্‌ আনন্দমঠ উপন্যাসৰ অংশ। ভাৰত ব্ৰিটিছ শাসন অধীনৰ সময়ছোৱাত ১৮৮৪ চনত এই উপন্যাস ৰচনা কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত এই উপন্যাসৰ ৰচিত কাহিনীৰ যথেষ্ট ভূমিকা আছে। এই উপন্যাস প্ৰিণ্টিংৰ বিৰুদ্ধে বৃটিশ চৰকাৰ আইন পাছ কৰি বাধা দিছিল যদিও হস্তলিখিত প্ৰতিলিপি প্ৰতিটো স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ মাজত গোপনত বিতৰণ হৈ আছিল। ১৭৭৩ চনত সংঘটিত সন্ন্যাসী আন্দোলনক ভিত্তি কৰি এই উপন্যাস ৰচনা কৰ হৈছে। অনুমান কৰা হয় যে বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ অধীনত চাকৰি কৰাৰ সময়তেই বন্দে মাতৰম্‌ ৰচনা কৰাৰ কথা ভাবিছিল। কিন্তু তেওঁ কোন চনত গীতটো ৰচনা কৰিছিল সেই সময় সঠিকভাৱে জনা নাযায়। ১১৮৪ চনত আনন্দমঠ উপন্যাসত প্ৰথমবাৰ গীতটো প্ৰকাশিত কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:বঙালী উপন্যাস
বিমান বৰুৱা
বিমান বৰুৱা (Biman Baruah) অসমৰ এগৰাকী সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী। আধুনিক বিহুগীতৰ গীতিকাৰ আৰু শিল্পী হিচাপে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভ্লেডিমিৰ লেনিন
ভ্লাডিমিৰ ইলিচ উলিয়ান'ভ (Vladimir Ilyich Ulyanov, Владимир Ильич Ульянов), জনপ্ৰিয়ভাৱে লেনিন (২২ এপ্ৰিল [পুৰণি ৰুছ কেলেণ্ডাৰ মতে ১০ এপ্ৰিল] ১৮৭০ - ২১ জানুৱাৰী ১৯২৪) এগৰাকী ৰুছ সাম্যবাদী বিপ্লৱী, ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰাজনৈতিক তত্ত্ববিদ আছিল। তেওঁ ১৯১৭ৰপৰা ১৯১৮লৈ ৰুছ গণৰাজ্যৰ, তথা ১৯১৮ৰপৰা ১৯২৪লৈ ৰুছ ছ'ভিয়েট যুক্তৰাজ্যিক সমাজবাদী গণৰাজ্যৰ আৰু ১৯২২ৰপৰা ১
১৯২৪লৈ ছ'ভিয়েট সংঘৰ চৰকাৰৰ মুৰব্বী আছিল। তেওঁৰ শাসনত ৰুছ আৰু পাছলৈ বহল ছ'ভিয়েট সংঘ এক এক-দলীয় সাম্যবাদী দেশলৈ পৰিণত হ'ল। মাৰ্ক্সবাদী ভাৱধাৰাৰ লেনিনে লেনিনবাদ নামে জনাজাত ৰাজনৈতিক সূত্ৰ বিকশিত কৰিলে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ধনী মধ্য-বৃত্ত ঘৰত চিম্বাৰ্স্কত জন্ম গ্ৰহণ কৰা লেনিনে নিজৰ ভাতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত বিপ্লৱী সমাজবাদী ৰাজনীতিত মন বান্ধিলে। ৰুছৰ জাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে কাজান ইম্পিৰিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বৰ্খাস্ত হল। পাছলৈ তেওঁ আইনী শিক্ষাত মনোনিবেশ কৰিলে। তেওঁ ছেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গলৈ গ'ল আৰু ৰাছিয়ান ছ'চিয়েল ডেমক্ৰেটিক লেবাৰ পাৰ্টিৰ (RSDLP) অন্যতম মুখ্য সদস্যলৈ পৰিণত হ'ল। ১৮৯৭ত তেওক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি চুচেনস্য'লৈ পঠিওৱা হ'ল। তাতেই ৩ বছৰ থকা কালত তেওঁ নেডেঝা ক্ৰুপ্স্কায়াক বিয়া কৰালে। পাছলৈ পশ্চিম ইউৰোপলৈ গৈ তেওঁ এক মুখ্য মাৰ্ক্সবাদী বিপ্লবী হিচাপে পৰিচয় লভিলে। ১৯০৩ত তেওঁ RSDLP দলটো বলছেভিক আৰু মেন্সেভিক ফৈদত বিভক্ত হোৱাত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিলে। তেওঁ প্ৰথম বিশ্ব যুদ্ধক এক সৰ্ব-ইউৰোপীয় সৰ্বহাৰা যুদ্ধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ হকে মাত মাতিছিল। এজন মাৰ্ক্সবাদী হিচাপে তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ইউৰোপত পুঁজিবাদৰ পতন ঘটিব আৰু এক সমাজবদী ব্যৱস্থাৰ সূচনা হ’ব। ১৯১৭ ফেব্ৰুৱাৰী বিপ্লৱৰ পাছত ৰুছত জাৰৰ শাসনৰ অন্ত পৰিল আৰু অস্থায়ী চৰকাৰ গঠন হ'ল। সেই সময়তেই অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ কিছু দিন আগত লেনিন ৰুছ পালেগৈ। অক্টোবৰ বিপ্লৱত তেওঁ আৰু বলছেভিকসকলে সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিলে।   অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ পাছত তেওঁৰ নেতৃত্বত বলছেভিকসকল ৰুছত ক্ষমতা লৈ আহিল।
শাসক লেনিন
লেনিনৰ চৰকাৰত ন-কৈ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি নাম লোৱা বলছেভিকসকলে অগ্ৰাধিকাৰ ল'লে। তেওঁ সংবিধান সভাৰ বাবে নিৰ্বাচন আয়োজন কৰি পাছত তাক বৰ্জন কৰিলে। জাৰ্মানী প্ৰভৃতি কেন্দ্ৰীয় শক্তিসমূহৰ লগত চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি তেওঁ প্ৰথম বিশ্ব যুদ্ধত ৰুছৰ ভূমিকাৰ অৱসান ঘটালে। ৰুছৰ শাসনত থকা অনা-ৰুছ জাতিসমূহক তেওঁ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিলে। সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰত কিছু বাধা আহি পৰিল, যদিও আন কোনো কোনো বলছেভিকেও এনে কৰাক সমৰ্থন কৰা নাছিল। লেনিনৰ চৰকাৰে কৃষকৰ মাজত ভূমি পুনৰ বিতৰিত কৰিলে আৰু বেংক আৰু বৃহৎ উদ্যোগসমূহ ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত কৰিলে। বিৰোধী সকলক লাল সন্ত্ৰাসৰ (ৰেড টেৰৰ) দ্বাৰা দমন কৰা হ'ল। সহসৃজনক হত্যা কৰা হ'ল আৰু বহুতক কন্সেণ্ট্ৰেচন কেম্পলৈ প্ৰেৰণ কৰা হ'ল। ১৯১৭ৰপৰা ১৯২২লৈ সোপন্থী আৰু বাম উভয়ে গঠন কৰা বলছেভিক বিৰোধী সেনাসমূহক ৰুছ গৃহযুদ্ধত পৰাজিত কৰা হ'ল। যুদ্ধৰ বাবে অহা দুৰ্যোগ, খাদ্যাভাৱ আৰু জনপ্ৰিয় অভ্যুত্থানৰ প্ৰতি লক্ষ ৰাখি তেওঁ মিশ্ৰিত অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰে অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন অনাৰ প্ৰস্তাব ৰাখিলে। বিশ্ব বিপ্লৱ সৃষ্টি কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে লেনিনৰ চৰকাৰে কমিউনিষ্ট আন্তৰ্জাতিক গঠন কৰিলে, পাছলৈ অসুখীয়া অৱস্থাত মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ নিজৰ গৰ্কী ভৱনত তেওঁৰ উত্তৰসূৰী যোছেফ স্তালিনৰ বৰ্দ্ধমান শক্তিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
প্ৰভাৱ
বিংশ শতিকাৰ এগৰাকী অতিকৈ প্ৰভাৱশালী আৰু উল্লেখনীয় ব্যক্তি হিচাপে, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৯৯১ত ভংগ হোৱালৈকে ছ'ভিয়তেট সংঘত তেওঁক এজন মহান বিপ্লবী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ মাৰ্ক্সবাদ-লেনিনবাদৰ আঁৰৰ মানুহজন হিচাপে আন্তৰ্জাতিক সাম্যবাদী আন্দোলনত ভালেমান প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। বিশ্বৰ মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদীসকলৰ মতে লেনিন এজন অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বিপ্লবী আৰু সমালোচকসকলৰ মতে তেও এক কেন্দ্ৰীভূত একনায়কত্ববাদী শাসনৰ স্ৰষ্টা, যি বৃহৎ মাত্ৰাৰ মানৱাধিকাৰ উলংঘনৰ বাবে দায়ী আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিপ্লৱী শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
১১ ফেব্ৰুৱাৰী
১১ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৪২ তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩২৩টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩২৪টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ধনেশ্বৰ ইংতি
ধনেশ্বৰ ইংতি (Dhaneswar Engti, জন্ম: ১ নৱেম্বৰ ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক, গীতিকাৰ তথা শিক্ষাবিদ। ʼবালীমাহীʼ শীৰ্ষক কাব্য সংকলনেৰে কাব্যপ্ৰেমীৰ মাজত বিশেষ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ধনেশ্বৰ ইংতি সকলোৰে মাজত ʼবালিমাহীৰ কবিʼ কবি হিচাপেও পৰিচিত। অসমীয়া, কাৰ্বি আৰু ইংৰাজী ভাষাত কবিতাৰ চৰ্চা কৰি অহা বিশিষ্ট কবিগৰাকীৰ কেইবাখনো কাব্যগ্ৰন্থই ইতিমধ্যে পঢ়ুৱৈৰ আদৰ লাভ কৰিছে। গীতিকাৰ হিচাপে ধনেশ্বৰ ইংতিয়ে এতিয়ালৈকে কাৰ্বি ভাষাত প্ৰায় ১০০টা গীত ৰচনা কৰিছে। সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৫ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে বৰ্তমান পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বৈঠালাংছুৰ পালম ইংতি গাঁৱত ধনেশ্বৰ ইংতিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মহৰি ইংতি আৰু মাতৃ বাছাপী ক্ৰ’। পিতৃ-মাতৃৰ শিক্ষাগত অৰ্হতা নথকাৰ পিছতো তেওঁক পানজুৰি পলাম ইংতি গাঁৱত প্ৰাইমেৰী স্কুলত নাম ভৰ্তি কৰি দিয়াৰ পিছত প্ৰাইমেৰী স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ডেনগাঁও চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৭২ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৭৮ চনত তেওঁ ডিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮১ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।