cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বৰপেটা সত্ৰ
বৰ্ণনা
সত্ৰ চৌহদৰ পূব ফালে হৰিজান নামেৰে এখন খাল আছে। পূবৰ সত্ৰ চৌহদ স্পৰ্শ কৰা খালৰ পাৰটোক খাটখটি ঘাট বুলি কোৱা হয়। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য শ্ৰী মাধৱদেৱে এই খালত অন্যান্য ভকতৰ সৈতে গা ধুইছিল। এই খটখটিসমূহ শিলেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। জানৰ পানীৰ মাজত শিশু কৃষ্ণৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
বৰপেটা সত্ৰৰ মঠটো আহোম সকলৰ স্থাপত্য শৈলীৰ সৈতে একে। কিছুমান মূল্যৱান শংকৰ-মাধৱৰ স্মৃতিচিহ্ন মঠত ৰখা হৈছে। ইয়াত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে ভৰি ধুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শিল, শংকৰদেৱৰ দশম আৰু মাধৱদেৱৰ নামঘোষাৰ পাঠ, ভক্তি ৰত্নাৱলী আৰু মধুৰা দাসক পাৰিশ্ৰমিক হিচাপে দিয়া দুটা 'নাগেৰী মুদ্ৰা' আছে।
শ্ৰী ৰাম আতাৰ ঘৰ বা ভিটি মাধৱদেৱৰ ঘৰৰ বিপৰীতে স্থাপন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই স্থানত এটা কুঁৱা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই কুঁৱাটোৰ পানী পৱিত্ৰ বুলি ধাৰণা কৰা হয় আৰু এই কুঁৱাটোৰ পানী সত্ৰৰ সকলো কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সত্ৰৰ উত্তৰ-পূব অৱস্থানত বৰপেটা সত্ৰ মথুৰা দাস বুঢ়া আতাৰ প্ৰথম সত্ৰীয়া ঠাইত এটা সৰু কিন্তু ধুনীয়া ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াক বুঢ়া আতা ভিটি বোলে।
সত্ৰৰ ভাগৱত গৃহ এখন এটা দেৱাল অবিহনে খোলা ইংৰাজী 'এল' আকৃতিৰ ঘৰ। ইয়াক প্ৰাৰ্থনা গৃহ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা আৰু সন্ধিয়া মানুহে ভাগৱত শুনিবলৈ ইয়ালৈ আহে। দৌল বা হোলীৰ সময়ত ভাগৱত ঘৰটো অস্থায়ী চিকিৎসা গৃহ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
হসত্ৰখনৰ সভা ঘৰ কীৰ্তন ঘৰৰ উত্তৰ-পশ্চিম স্থিতিত অৱস্থিত এখন মুকলি ঘৰ। সম্প্ৰদায়ৰ সাধাৰণ সভা ইয়াত অনুষ্ঠিত হয়। সভাঘৰৰ উত্তৰ ফালে এটা সৰু ঘৰ আছে ইয়াক জগমোহন গৃহ বুলি জনা যায়। জগমোহন গৃহত সত্ৰৰ ভকতসকলে যিকোনো ধৰণৰ অসুবিধাসমূহ আলচ কৰে।
সত্ৰখনৰ উত্তৰ-পশ্চিম কোণত আৰু উত্তৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ ওচৰত এক অনন্য ডিজাইনৰ সাত খলপা খটখটিযুক্ত দৌল আছে। মুখ্যতঃ দেউল উৎসৱৰ সময়ত কলীয়া ঠাকুৰ বা কৈলা বাবাক ৰখাৰ বাবে এই ভৱন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সত্ৰৰ ভিতৰত এখন ৰংগমঞ্চ আছে। ইয়াৰ আগফালে মানুহে মুকলিকৈ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পিছফালে সীমাৰ সৈতে আৱৰণ দেৱালেৰে আবৃত আৰু মঞ্চত বিভিন্ন কলা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সময়ে সময়ে ইয়াত কলা আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে ই এখন আধুনিক মঞ্চ।
দেউল
ফাকুৱাৰ লগত জড়িত অসমৰ অন্যতম উৎসৱ হ'ল দৌল উৎসৱ। বৰপেটাৰ স্থানীয় ভাষাত এই উৎসৱক দেউল বোলা হয়। বৰদোৱাত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে দৌলোৎসৱৰ সূচনা কৰিছিল যদিও বৰপেটা ধামত ১৫১৮ শকত বৰপেটা সত্ৰৰ মথুৰা দাস বুঢ়া আতাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াক প্ৰচলন কৰে। সেই দিনাৰ পৰা পৰম্পৰাগভাৱে ইয়াক পালন কৰি অহা হৈছে। দেউল উৎসৱৰ এমাহমানৰ আগৰে পৰা ইয়াৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হয়। ধৰ্মীয় আচাৰ, ভক্তিৰস আৰু সমন্বয়ৰ উৎসৱ হিচাপে বৰপেটাৰ দেউল উৎসৱ চিহ্নিত হৈ আহিছে।
যোগাযোগ
বৰপেটা চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে সত্ৰখন স্থলপথেৰে সুযোগাযোগ ব্যৱস্থা আছে। নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে বৰপেটা ৰোড। নিকটতম বিমানবন্দৰ গুৱাহাটীত আছে। বৰপেটা গুৱাহাটীৰ পৰা পথ পৰিবহণৰ দ্বাৰা ভালদৰে সংযুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা শ্ৰেণী:সত্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
যৌতুক
যৌতুক (Dowry) হ'ল কইনাৰ বিবাহত পিতৃ-মাতৃৰ সম্পত্তিৰ হস্তান্তৰ প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াৰ ব্যুৎপত্তিগত অৰ্থ হ'ল দৰা-কইনা যুক্ত হোৱাৰ সময়ত অৰ্থাৎ বিবাহৰ সময়ত কইনাৰ বাবে যিবোৰ মূল্যৱান সামগ্ৰী দিয়া হয়, সেয়া যৌতুক।
যৌতুক সাধাৰণত কইনাৰ মূল্য তথা স্ত্ৰীধন সংশ্লিষ্ট ধাৰণাৰ লগত সম্পূৰ্ণ বিপৰীত। যদিও কইনা মূল্য বা কইনা সেৱা দৰা বা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ কৰ্তৃক কইনা পিতা-মাতাৰ পৰা পৰিশোধিত হয়, অৰ্থাৎ যৌতুক দৰা বা তেওঁৰ পৰিয়াল পদত্ত কইনাৰ পৰিয়াল কৰ্তৃক হস্তান্তৰিত সম্পদ। সেইদৰে, যৌতুক বিবাহৰ সময়ত দৰাৰ কৰ্তৃক নবস্ত্ৰী নিৰ্দিষ্ট সম্পত্তি বা যিবোৰত তাইৰ অংশ আছে।
সাধাৰণ অৰ্থত যৌতুক কওঁতে বিবাহৰ সময়ত দৰাক কইনাৰ অভিভাৱক দিয়া অৰ্থ বা মূল্যৱান সামগ্ৰীক বুজায়। ইয়াৰ উপৰিও দৰা কইনাৰ আত্মীয়, আমন্ত্ৰীত অতিথিসকল সাধাৰণত স্বেচ্ছায় নৱদম্পতীক দি থাকে যিবোৰ সিহঁত সিহঁতৰ নতুন সংসাৰত সুবিধা অনুযায়ী ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। হিন্দু আইনত যৌতুকক নাৰীৰ সম্পত্তিৰ উৎস বোলা হয়। ইয়াত তাইৰ নিৰঙ্কুশ অধিকাৰ স্বীকৃত। হিন্দু সমাজত নাৰীসকল পুৰুষসকলোৰ নিচিনা সমানভাৱে সম্পত্তিৰ উত্তাৰিধকাৰী হোৱা নাছিল। সেই বাবে অনেক আগৰ পৰাই হিন্দু সমাজত নাৰীসকলোক বিবাহৰ সময়ত যৌতুক দিয়াৰ প্ৰচলন আছিল। কালক্ৰমত সেয়া বিবাহৰ পণ হিচাপে আভিৰ্ভূত হয় যি এটা সময় কইনা পক্ষৰ বাবে এটা কষ্টদায়ক ৰীতি হৈ উঠে। বাংলাদেশৰ ১৯৮০ চনৰ যৌতুক নিৰোধক আইন অনুসৰি “প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাবে যদি কোনো পক্ষ অইন পক্ষকক বিবাহৰ আগত-পিছত-চলিথকা যি কোনো সময় যি কোনো সম্পদ বা মূল্যৱান বস্তু হস্তান্তৰ কৰে বা কৰিবলৈ সম্মত হয় তাকেই যৌতুক বুলি ধৰি লোৱা হ'ব। ” কিন্তু বিবাহৰ লগত পোনে-পোনে সম্পৰ্কিত নহয় এনে কোনোৱাই ৫০০ টকা বা তাতকৈ কম মূল্যৰ কোনো বস্তু উপহাৰ হিচাপে কোনো পক্ষকক দিয়ে সেয়া যৌতুক হিচাপে বিবেচিত নহ’ব। কিন্তু বিবাহৰ চৰ্ত হিচাপে এই সমপৰিমাণ কোনো কিছু আদান প্ৰদান কৰিলে তাক যৌতুক হিচাপে বিবেচিত হ’ব। নাৰী তথা শিশু নিৰ্যাতন দমন আইন ২০০০ অনুসৰি বিবাহ স্থিৰ থাকাৰ চৰ্ত হিচাপে বা বিবাহৰ পণ হিচাপত প্ৰদত্ত অৰ্থ বা প্ৰদান কৰা হয় এই ক্ষেত্ৰত কোন চৰ্ত যি কোন সম্পদক যৌতুক হিচাপে বিবেচিত হ’ব। কিন্তু মুছলিম সম্প্ৰদায়ৰ বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত বিবাহৰ মোহৰানা যৌতুক হিচাবে বিবেচিত নহ’ব। প্ৰচলিত আইনত যৌতুক দিয়া বা লোৱা উভয় শাস্তি যোগ্য অপৰাধ হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছে। অপৰাধ প্ৰমাণিত হ’লে ১ ৰ পৰা ৫ বছৰ লৈকে কাৰাদণ্ড বা জৰিমনা অথবা উভয়ে দণ্ড হ’ব পাৰে। সেইদৰে যৌতুক দাবী কৰাৰ বাবেও শাস্তি হ’ব পাৰে৷ বাংলাদেশৰ সমাজত যৌতুকৰ বাবে নাৰীৰ প্ৰতি অসম্মান তথা অত্যাচাৰৰ বহু ঘটনা ঘটি আহিছে। আনকি যৌতুকৰ দাবীত স্বামী বা তেওঁ আত্মীয় স্বজনসকলোৰ দ্বাৰা অত্যাচাৰৰ পিছত হত্যাকাণ্ডৰ ঘটনাও বিৰল নহয়।
যৌতুকৰ সংজ্ঞা
ধাৰা ২) সংজ্ঞা। – বিষয় বস্তু বা প্ৰসঙ্গৰ পৰিপন্থী নহ’লে এই আইনত যৌতুক বুলি প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে প্ৰদত্ত যি কোনো সম্পত্তি বা মূল্যৱান বস্তুকে বুজায়।
ক) বিবাহৰ এক পক্ষ দ্বিতীয় পক্ষকক বা
খ) বিবাহৰ কোনো এক পক্ষৰ পিতা-মাতা বা অইন কোনো ব্যাক্তি বিবাহৰ যি কোনো পক্ষকক বা অইন কোনো ব্যক্তিকক বিবাহ অনুষ্ঠান বা বিবাহৰ আগত বা পিছত বিবাহৰ পণৰূপে প্ৰদান কৰে বা প্ৰদানে সম্মত হয়। তেন্তে দেনমোহৰ যৌতুকৰ অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ব।
ব্যাখ্যা ১) বিবাহৰ লগত পোনে পোনে সম্পৰ্কিত নহয় এনে কোনো ব্যক্তি দৰা বা কইনা যি কোনো পক্ষকক পাঁচশ টকাৰ কম মূল্যৰ কোনো সামগ্ৰী উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰিলে সেয়া যৌতুক নহ’ব।
(অতএব, বিবাহৰ নিমন্ত্ৰণ খাবলৈ গ’লে ৫০০ টকাৰ কম মূল্যৰ উপহাৰ ল’ব লাগিব।)
নাৰী তথা শিশু নিৰ্যাতন দমন আইন ২০০০, ৰ ২(ঞ) ধাৰাত যৌতুকৰ সংজ্ঞাত কোৱা হৈছে যে,
(অ) কোনো বিবাহৰ দৰা বা দৰাৰ পিতা বা মাতা বা প্ৰত্যক্ষভাৱে বিবাহৰ লগত জড়িত দৰা পক্ষৰ অইন কোনো ব্যক্তি কৰ্তৃক উক্ত বিবাহৰ সময় বা পুৰ্বে বা বৈবাহিক সম্পৰ্ক বিদ্যমান থকা সময়ত, বিবাহ স্থিৰ থকাৰ চৰ্তত, বিবাহৰ পণ হিচাপে কইনা পক্ষৰ পৰা দাবীকৃত অৰ্থ, সামগ্ৰী বা অন্যবিধ সম্পদ; অথবা
(আ) কোনো বিবাহৰ কইনা পক্ষ কৰ্তৃক বিবাহৰ দৰা বা দৰাৰ পিতা বা মাতা বা প্ৰত্যক্ষভাবে বিবাহৰ লগত জড়িত দৰা পক্ষৰ অইন কোনো ব্যক্তিক উক্ত বিবাহৰ সময় বা তত্পূৰ্বে বা বৈবাহিক সম্পৰ্ক বিদ্যমান থকা সময়, বিবাহ স্থিৰ থকাৰ চৰ্তত, বিবাহৰ পণ হিচাপে প্ৰদত্ত বা প্ৰদানে সম্মত অৰ্থ, সামগ্ৰী বা অন্যবিধ সম্পদ সমূহক যৌতুক বুলি কোৱা হ’ব।
যৌতুক কোনো ছোৱালীৰ বিবাহত মা-দেউতা, আত্মীয়স্বজন আনকি অনাত্মীয় অতিথিসকল যিবিলাক উপহাৰ দিয়ে তাক যৌতুক বুলি কোৱা হয়। গতিকে যৌতুক হ'ল সেই উপহাৰ য’ত ছোৱালীক তাইৰ বিবাহত স্বজন-পৰিজন তথা অনাত্মীয় অতিথিগণ সাধাৰণত স্বেচ্ছায় দি থাকে যাতে তাই তাইৰ স্বামীৰ ঘৰত এইবিলাক নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰি তাইৰ সুবিধা আৰু মঙলৰ বাবে কৰিব পাৰে।
ভাৰত
১৯৬১ চনৰ ভাৰতীয় আইনটোৰ ২নং অনুচ্ছেদত বিবাহৰ সময় নগদ অৰ্থ, অলঙ্কাৰ, সাজ-পাৰ বা বেলেগ কোনো বস্তুৰ আকাৰত প্ৰদত্ত উপহাৰ কোনোবাই বিবাহৰ চৰ্ত হিচাপত নিদিলে সেইবিলাক যৌতুকৰ সংজ্ঞাৰ বাহিৰত ৰখা হৈছে। ১৯৬১ চনৰ ভাৰতীয় আইনত যৌতুক লোৱা বা দিয়া বা দাবি কৰাৰ শাস্তি সৰ্বোচ্চ ছয় মাহৰ কাৰাদণ্ড বা পাঁচ হাজাৰ ৰূপী জৰিমানা ভৰিব লাগিব।
বাংলাদেশ
যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইন, ১৯৮০। এইদেশত যৌতুকৰ অভিশাপ ৰোধ কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হয়। ফলত যৌতুক দাবিৰ পৰিণতিত কইনাৰ উপৰ নিৰ্যাতন নামি আহে। সিহঁত শাৰীৰিকভাবে নিগৃহীত হয়। আনকি হত্যাও কৰা হয়। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চৰকাৰ যৌতুক দাবিক কেন্দ্ৰ কৰি কোনো মহিলা বা শিশুক সামান্য বা গুৰুতৰ জখম কৰা, হত্যাৰ চেষ্টা কৰা বা হত্যা কৰাৰ বাবে শাস্তিৰ বিধান কৰে নাৰী তথা শিশু নিৰ্যাতন (বিশেষ বিধান) আইন ১৯৯৫ জাৰি কৰিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু সেই আইনটোও এই অভিশাপৰ সমুখত যথেষ্ট প্ৰমাণিত নোহোৱাত আইনটো সংশোধন কৰি ২০০০ চনত বলবৎ কৰা হয় নাৰী তথা শিশু নিৰ্যাতন দমন (নিৰ্যাতনমূলক শাস্তি) আইন ২০০০। আইনটোও ২০০৩ চনত সংশোধন কৰা হয়। সংশোধিত আইনৰ ১১ অনুচ্ছেদত যৌতুকৰ দাবি লৈ হত্যাৰ অভিযোগত মৃত্যুদণ্ড, হত্যাৰ চেষ্টা চলোৱাৰ বাবে আজীৱন কাৰাদণ্ড, মাৰাত্মক জখম কৰাৰ বাবে ৫ ৰ পৰা ১২ বছৰৰ কাৰাদণ্ড আৰু সাধাৰণ জখম কৰাৰ বাবএ ১ পৰা ৩ বছৰৰ কাৰাদণ্ডৰ বিধান ৰখা হৈছে।
যৌতুকৰ ইতিহাস
উপনিৱেশিক সময়চোৱাত ক্ৰমবৰ্ধমান যৌতুক নিৰুৎসাহিত কৰাৰ কোনো আইনগত ব্যৱস্থা লোৱা হোৱা নাই। কিন্তু ব্যতিক্ৰম কেৱল এই যে, এই সময়ত সম্পত্তিত হিন্দু নাৰীৰ অধিকাৰ আইন ১৯৩৭ বলবৎ কৰা হৈছিল। সেই আইনত এজন হিন্দু বিধৱাক তাইৰ মৃত স্বামীৰ সম্পত্তি পুত্ৰ সন্তান যিমানখিনি পাব তাৰ সমপৰিমাণ অংশ পোৱাৰ অধিকাৰ দিয়া হৈছিল। কিন্তু সেই অধিকাৰও আছিল সীমিত। অবশ্য ভাৰতত ব্ৰিটিছ উপনিৱেশিক শাসনৰ অৱসানৰ পিছত স্বাধীন দেশত হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইন ১৯৫৭-ত সনাতন উত্তৰাধিকাৰ ব্যৱস্থা বাতিল কৰি দিয়া হয় আৰু তেতিয়া হিন্দু সমাজত মৃত ব্যক্তিৰ পুত্ৰ বা কইনা পিতা বা মাতাৰ সম্পত্তিৰ সমান অংশ পোৱাৰ অধিকাৰ আছিল। কিন্তু এনে বিধান থকা সত্ত্বেও ভাৰতৰ যৌতুক প্ৰথাৰ অভিশাপ তিৰোহিত হোৱা নাই। সেই কাৰণে ভাৰত চৰকাৰ বিবাহৰ পণ হিচাপে বিবাহৰ আগত বা পিছত অথবা বিবাহৰ সময় যৌতুক দাবি কৰা বা গ্ৰহণ কৰাজনক শাস্তিযোগ্য অপৰাধ ঘোষণা কৰি যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইন ১৯৬১ বিধিবদ্ধ কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
যৌতুক প্ৰথাৰ অভিশাপ
যৌতুক প্ৰথাৰ অভিশাপ বাংলাদেশৰ হিন্দু তথা মুছলিম উভয় সমাজত ইমানেই সংক্ৰমিত হৈছে যে সেয়া উচ্চ বা মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ পৰা দাৰিদ্ৰেৰ সৰ্বনিম্ন স্তৰ লৈকে বিয়পি পৰিছে। সেয়ে বাংলাদেশত এই সামাজিক সমস্যা প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইন ১৯৮০ বিধিবদ্ধ কৰা হয়, যি ভাৰতৰ ১৯৬১ চনৰ যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইন দ্বাৰা প্ৰভুতৰূপত প্ৰভাবিত।
যৌতুক প্ৰথাৰ অভিশাপ সমুখত চৰকাৰ। গতিকে কঠোৰ পদক্ষেপ লোৱাৰ পিছতো যৌতুক প্ৰতিহত কৰা সম্ভব হোৱা নাই; বৰং সেয়া দিনক দিনে বাঢ়িবলৈ লৈছে। আৰু এই অভিশাপৰ যিহঁত চিকাৰ সিহঁত অৰ্থনৈতিক হেঁচাঁত লাহে লাহে ধ্বংস হব ধৰিছে। সেয়াই নহয়, যৌতুকৰ দাবি  হেঁপাহ মাৰিব নোৱাৰি নিৰপৰাধ স্ত্ৰীসকল শাৰীৰিক নিৰ্যাতন ভোগ কৰি আছে। কেতিয়াবা বা মাৰাত্মক জখমও হৈ আছে, আনকি হত্যা কাণ্ডও হৈ আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিবাহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
হিজামা
হিজামা (حجامة অৰ্থঃ "শোষণ")‎‏ হ'ল শিঙ লগোৱা নামৰ প্ৰচলিত চিকিৎসাৰ আৰবী নামকৰণ। মূৰৰ বিষ, শৰীৰৰ কোনো বিষৰ অসুস্থতা নিৰাময়ৰ বাবে এই চিকিৎসা প্ৰয়োগ কৰা হয়। হাদিছত এই চিকিৎসা পদ্ধতিক প্ৰশংসা কৰা হৈছে। ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা পদ্ধতি শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
হেমা শ্ৰীনিবাসন
হেমা শ্ৰীনিবাসন  (জন্ম ১৯৫৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। তেখেত পৰিৱৰ্তিত বীজগণিত আৰু বীজগণিতীয় জ্যামিতিত বিশেষজ্ঞা। ভাৰতীয় বংশোদ্ভূত এইগৰাকী অংকবিদে মিছৌৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ অধ্যাপনা কৰি আছে।
শ্ৰীনিবাসন আছিল ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিভাৰ এগৰাকী বৃত্তিভোগী ছাত্ৰী(১৯৭৫)। তেখেতে বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত এইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰাই তেখেতে অংকত ঘিয়া বঁটা অৰ্জন কৰিছিল। তাৰপিছত ১৯৮২ চনত "ইণ্ডিয়ানা ইউনিভাৰ্ছিটি ব্লুমিংটন"ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৮৬ চনত ব্ৰাণ্ডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধটোৰ(Multiplicative Structures on Some Canonical Resolutions.) তত্ত্বাবধায়ক আছিল ডেভিড বুচ্ছবাউম। ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে মিচিগান ষ্টেইট বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি উপদেষ্টা/নিৰীক্ষক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি তেখেতে ১৯৮৮-৮৯ৰ কালছোৱা পাৰডু বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণা সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে। ১৯৮৯ চনত শ্ৰীনিবাসনে মিছৌৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।  মিছৌৰীত, তেখেতে ছগৰাকী ডক্তৰেল শিক্ষাৰ্থীক তত্ত্বাৱধান কৰে।  তেখেত এতিয়া "এছ'ছিয়েছন ফ'ৰ ওমেন ইন মেথেমেটিক্স"ৰ শিক্ষক-উপদেষ্টা।
তদুপৰি, ২০১৮ চনৰ আমেৰিকান গাণিতিক সমাজৰ সভ্যসমাজতো তেখেত অন্তৰ্ভুক্ত। তেখেতক বীজগণিত আৰু বীজগণিতীয় জ্যামিতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে এই স্থানলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয় (for contributions to algebra and algebraic geometry, mentoring, and service to the mathematical community.)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
উৰুলি
উৰুলি (Uruli) এবিধ মুখবাদ্য৷ সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী নাৰীয়ে মাংগলিক কাৰ্য্যত উৰুলি ধ্বনি কৰে৷ অসমীয়া, বঙালী আৰু উড়ীয়া লোকসংস্কৃতিত ই এক এৰাব নোৱৰা সামজিক প্ৰথা৷ ই কেৱল মহিলাসকলৰ দ্বাৰাহে কৰা হয়৷ উৰুলিক উৎসৱ আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷
উৎপত্তি
উৰুলি শব্দৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে মতভেদ দেখা যায়৷ সুমেৰীয় শব্দ ’উলু’ৰ পৰা উৰুলি বা উলুধ্বনি শব্দটোৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি ক’ব পাৰি৷ ইংৰাজীত ইয়াৰ অৰ্থ, মুখেৰে কৰা এক ধেমেলীয়া শব্দ৷ সুমেৰীয় ভাষাৰ ’উলু’ শব্দৰ অৰ্থ আনন্দত চিৎকাৰ কৰা৷ সেইফালৰ পৰা এই উলু শব্দৰ পৰাই উৰুলি বা উলুধ্বনি হোৱা বুলি ক’ব পাৰি৷ আনহাতে, ফেঁচাই খৰকৈ মতা মাতৰ অনুকৰণত এই উৰুলি ধ্বনি সৃষ্টি হোৱা বুলিও বহুতে ক’ব খোজে৷ উলুক মানে ফেঁচা৷ উলুকৰ উলুধ্বনিৰ অনুকৰণত হয়তো উৰুলি বা উলুধ্বনি হ’ল৷
উৰুলি দিয়াৰ নিয়ম
বিয়া, পূজা, গৃহপ্ৰৱেশ, উপনয়ন, তোলনী বিয়া আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ শুভাৰম্ভণৰ সময়ত উৰুলি অসমীয়া আৰু বাঙালী সমাজৰ এক প্ৰাচীন পৰম্পৰা৷ বৈদিক যুগৰে পৰা উৰুলিৰ প্ৰচলন থকাৰ কথা পোৱা যায়৷ বৰ্তমানো বিভিন্ন পূজাত ঘণ্টাধ্বনিৰ লগতে উৰুলিধ্বনি এৰাব নোৱৰা বিষয়৷ উৰুলি মহিলাসকলেহে দিয়ে৷ ওঁঠ দুটা জোঙা কৰি জিভাখন দীঘলীয়াকৈ উলিয়াই জিভাৰে দুয়ো ওঁঠৰ কোণত খৰকৈ খুন্দিয়াই মুখেৰে ’উলুলুলু’ ধ্বনি কৰে৷ সেইকাৰণে উৰুলিক হয়তো বঙালীসকলে “উলুধ্বনি’’ বোলে৷ উৰুলি অপায়-অমংগল আঁতৰোৱাৰ উপায় হিচাপেও গণ্য কৰা হয়৷ সাধাৰণতে ফেঁচাক লোকসমাজত অমংগলৰ প্ৰতীক ৰূপে গণ্য কৰা হয় যদিও কেতিয়াবা ফেঁচাই উৰুলি দিলে সেই ঠাইখনত শুভ কাম হোৱাৰ ইংগিত পোৱা বুলি ধৰা হয়৷ কাৰোবাৰ ঘৰৰ বাৰীত পৰি ফেঁচাই উৰুলি দিলে সেইঘৰত অচিৰে কিবা মাংগলিক কাৰ্য হ’বই বুলি লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত৷ বাঙালী সমাজত ভূমিকম্প আহিলে কাঁহ আৰু শঙ্খ বজাই উৰুলি দিয়ে৷
বিবাহত উৰুলিৰ প্ৰয়োগ
অসমীয়া সমাজৰ বিবাহত উৰুলি এক অবিচ্ছেদ্য লোকাচাৰ৷ একেটা উশাহত উৰুলি দিয়া হয়৷ আয়তীৰ জাত জাত বিয়ানামৰ লগতে উৰুলিৰ ধ্বনিয়ে বিয়াঘৰত এক মাংগলিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে৷ বিয়াৰ জোৰোণ আহি পদূলিমুখ পোৱাৰ পিছতে দৰাঘৰীয়া আয়তীৰ উৰুলিত কইনাঘৰত উখল-মাখল লাগে৷ তাৰপিছত প্ৰতিটো কাৰ্যৰে আৰম্ভণি উৰুলিৰে কৰা হয়৷ কইনা বহা কঠত চাউল ছটিয়াওতে, কইনাৰ শিৰত সেন্দূৰ দিওঁতে, পানী কাটোঁতে, পানী তোলোতে, পানী তুলি উভতি খোজ লওঁতে, কইনা নোৱাওঁতে, সুৱাগুৰি তোলা, গাঁঠিয়ন খুন্দা, দৈয়ন দিয়া, দৰা আদৰা, মালা পিন্ধোৱা আদি বিয়াৰ সকলো পৰ্যায়তে উৰুলি ধ্বনি কৰাটো নিয়ম৷ বিয়াৰ বাদে আন আন নাৰীকেন্দ্ৰিক লোকাচাৰত উৰুলি এক অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ উপনয়ন, পঞ্চামৃত খোৱা, জেঠুৱা খোৱা, জেওৰা দিয়া আদি কামৰ মহিলাসকলে উৰুলিৰে মংগল কামনা কৰে৷ অসমৰ কিছুমান অঞ্চলৰ কোনো কোনো জনগোষ্ঠীৰ মাজত ল’ৰা সন্তান জন্ম হ’লে শঙ্খ বজোৱাৰ লগতে উৰুলি ধ্বনি দি আনন্দ প্ৰকাশ কৰে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিবাহ শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
চম্বা ৰুমাল
চম্বা ৰুমাল (Chamba Rumal) ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক এম্ব্ৰইডাৰী কৰা হস্তশিল্প। এই শিল্প এসময়ত চম্বা ৰাজ্যৰ শাসকসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। উজ্জ্বল ৰঙৰ ব্যৱহাৰৰ সৈতে বিতং আৰ্হিৰ ৰুমালবোৰ হিমাচলত অতি জনপ্ৰিয়। ই সাধাৰণতে বিবাহ আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ সময়ত উপহাৰৰ এক সচৰাচৰ সামগ্ৰী।  এই সামগ্ৰীটো বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ (ট্ৰিপছ) চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ২০০৭ চনৰ ২২ জানুৱাৰী তাৰিখে ইয়াক ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত "চম্বা ৰুমাল" হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু আবেদন নম্বৰ ৭৯ৰ দ্বাৰা ২৪ শ্ৰেণীৰ অধীনত পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ দ্বাৰা নিশ্চিত কৰা হৈছিল।
ইতিহাস
ষোড়শ শতিকাৰ শিখ ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক গুৰু নানকৰ ভগ্নী বেবে নানকীয়ে চম্বা ৰুমাল তৈয়াৰ কৰা নিদৰ্শন পোৱা যায়। ৰী ৰুমাল বৰ্তমান হোচিয়াৰপুৰৰ গুৰুদ্বাৰত সংৰক্ষণ কৰা হৈছে। লণ্ডনৰ ভিক্টোৰিয়া এলবাৰ্ট সংগ্ৰহালয়ত এটা ৰুমাল আছে। ১৮৮৩ চনত ৰাজা গোপাল সিঙে এই ৰুমালখন ব্ৰিটিছসকলক উপহাৰ দিছিল আৰু ইয়াত মহাকাব্য মহাভৰতাৰ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ এক এম্ব্ৰইডাৰী কৰা দৃশ্য আছে। অৱশ্যে ১৭ শতিকাৰ পৰা ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্যসহ ৰাজকীয় ৰাজ্য চম্বাৰ (বৰ্তমান হিমাচল প্ৰদেশৰ অংশ) মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ছোৱালীসকলক বিবাহৰ উপহাৰ বা যৌতুকৰ অংশ হিচাপে ৰুমাল বা ৰুমালৰ এম্ব্ৰইডাৰী ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ৰুমালবোৰ অতি সূক্ষ্ম কামবোৰ হাতেৰে বৰ্গ আৰু আয়তক্ষেত্ৰৰ জ্যামিতিক আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয়। মুখ্য উপাদান ৰেছম পঞ্জাবৰ পৰা বা বংগৰ পৰা প্ৰাপ্ত কৰা মছলিন কাপোৰত এম্ব্ৰইডাৰী। মহিলাসকলে চিয়ালকোট, অমৃতসৰ আৰু লুধিয়ানাত উৎপাদিত ৰেছমেৰে নিৰ্মিত ৰঙীন সূতা ব্যৱহাৰ কৰি অত্যন্ত অলংকাৰিক আৰ্হি সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা এম্ব্ৰইডাৰী কৌশলক স্থানীয়ভাৱে ডোহাৰা টাংকা বা ডাবল চেটিন চিলাই বুলি কোৱা হয়। এই কৌশলত এম্ব্ৰইডাৰী কৰা কাপোৰ কাপোৰৰ দুয়োটা ফালে পৃথক অভিন্ন আৰ্হি সৃষ্টি কৰা হয় আৰু প্ৰায় ১০ ফুট বা ততোধিক দূৰত্বৰ পৰাও চাবলৈ আকৰ্ষণীয় আছিল। ডোহাৰা টাংকা পদ্ধতি হৈছে কাশ্মীৰৰ এক ঐতিহ্য। ইয়াক বাছোহলী আৰু চম্বাত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। চম্বা লঘু চিত্ৰৰ বিশেষ মোগল কলাৰ পৰা বিষয় গ্ৰহণ কৰি উন্নত কৰা হৈছিল। এই কলাশৈলী ১৮ আৰু ১৯ শতিকাৰ সময়ত বিকশিত হৈছিল। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত এই শিল্পৰ বহুতো বিশেষজ্ঞ শিল্পী হিমাচল প্ৰদেশৰ পাহাৰীয়া অঞ্চললৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। চম্বাৰ ৰাজা উমেদ সিঙে (১৭৪৮-৬৮) শিল্পীসকলক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। এই শিল্পীসকলে সূক্ষ্ম কাঠকয়লা ব্যৱহাৰ কৰি এম্ব্ৰইডাৰী কৰিব লগা কাপোৰৰ ডিজাইনৰ ৰূপৰেখা আঁকিছিল আৰু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ কৃষ্ণৰ ৰাস-লীলাৰ পৌৰাণিক বিষয়, আৰু ৰামায়ণ পৰা থিম বা বিবাহ আৰু খেল চিকাৰৰ দৃশ্যবোৰ এম্ব্ৰইডাৰী কৰা হয়। বিষয়বোৰত গীত গোৱিন্দ, ভাগৱত পুৰাণ বা ৰাধা-কৃষ্ণ আৰু শিৱ-পাৰ্বতীৰ দৃশ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। চম্বাৰ ৰং মহলত কৰা চিত্ৰসমূহৰ পৰাও অনুপ্ৰেৰণা লোৱা হৈছিল। ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে মহাৰাজ ৰঞ্জিত সিঙে পঞ্জাব পাহাৰ ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত শাসন কৰাৰ ফলত শিখ শৈলীয়েও চম্বা ৰুমালক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
এই শিল্পকলাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ ১৯৭০ দশকৰ পিছৰ ফালে ঊষা ভগতৰ (ইন্দিৰা গান্ধীৰ বন্ধু) উদ্যোগত, ডিচিচিয়ে সংগ্ৰহালয় আৰু সংগ্ৰহৰ পৰা এই কলা কামৰ মূল ডিজাইন বোৰ সংৰক্ষিত কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে মহিলা শিল্পীসকলক তেতিয়া এই কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। ফলস্বৰূপে ১৬টা ডিজাইন পুনৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে আৰু মানদণ্ড পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে।
ললিতা ভাকিলে পাঠ্যক্ৰমৰ আয়োজন কৰি এই কলা পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত সহায় কৰাৰ বাবে ২০১৮ চনত তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল।
বৰ্ণনা
"বেজীৰ বিস্ময়" বুলি জনা জাত চম্বা ৰুমাল বৰ্গ আৰু আয়তাকাৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয়। ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীসমূহ হৈছে মছলিন, মলমল, খদ্দৰ, সূক্ষ্ম কাঠকয়লা বা ব্ৰাছ, আৰু গাঁঠি অবিহনে ৰেচমৰ সূতা। এম্ব্ৰইডাৰীটোৰ বাবে এটা দ্বৈত চেটিন চিলাই ব্যৱহাৰ কৰি, কাপোৰৰ দুয়োটা মুখ একেলগে ৰুমালৰ দুয়োটা মুখত ডিজাইনৰ একৰূপতা বজাই ৰাখিবলৈ আগৰ আৰু পিছপৰা কৌশলৰ দ্বাৰা চিলাই কৰা হয়। এম্ব্ৰইডাৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত, কাপোৰটো চাৰিওফালে প্ৰায় ২ৰ পৰা ৪ ইঞ্চিৰ সীমাৰে চিলাই কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প শ্ৰেণী:বয়ন শিল্প শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
মিৰিকা মাছ
মিৰিকা মাছ (Cirrhinus cirrhosus, বা Cirrhinus mrigala), মৃগেল আৰু হোৱাইট কাৰ্প বুলিও কোৱা হয়, হৈছে কাৰ্প পৰিয়াল চাইপ্ৰিনিডিয়াৰ অন্তৰ্গত এবিধ অৰ্থনৈতিকভাৱে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মাছৰ প্ৰজাতি। ভাৰতৰ নদী আৰু জুৰিত পোৱা এবিধ স্থানীয় মাছ, কেৱল কাউভেৰি নদীত ইয়াৰ বন্য প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়, প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা (IUCN)ৰ ৰঙা তালিকাত ইয়াক অসুৰক্ষিত প্ৰজাতি হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ই স্থানীয়ভাৱে পালন কৰাৰ ওপৰিও বাহিৰা অঞ্চলতো অতি জনপ্ৰিয় আৰু বহুল ভাৱে পালন কৰা মাছৰ প্ৰজাতি। ই প্ৰায় 1 m পৰ্যন্ত দীঘল হয়।
মীন পালন
ই দক্ষিণ এচিয়াৰ মীন-পালনত ব্যৱহাৰ কৰা এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্মল পানীৰ মাছৰ প্ৰজাতি। ইয়াক ৰৌ আৰু বাহুৰ সৈতে সংমিশ্ৰিতভাৱে পালন কৰা হয়। খাদ্য হিচাপে ইয়াক ঘৰুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে বিক্ৰীও কৰা হয়। পুখুৰীৰ পৰিৱেশত ই বংশবৃদ্ধি নকৰে, সেইবাবে প্ৰাণোদিত পদ্ধতিত (কৃত্ৰিমভাৱে কণী পাৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰা) ইহঁতৰ পোনা উৎপাদন কৰা হয়।
অন্য কাৰ্পতকৈ ভাৰতীয় কাৰ্পবোৰ অধিক সুস্বাদু বুলি বিবেচিত হৈছে আৰু সেইবাবে ইহঁতৰ চাহিদা তথা দামো বেছি। ১৯৯০ চনৰ পৰা ইহঁতৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন প্ৰায় ২,৫০,০০০ টনৰ পৰা ৫,৫০,০০০ টনলৈ বৃদ্ধি হৈছে। ভাৰত আৰু বাংলাদেশতেই ইহঁতৰ সৰ্বাধিত উৎপাদন কৰা হয়।
বসতি
মিৰিকা হৈছে মধ্য স্তৰৰ উপভোক্তা। ই খৰশ্ৰোতা নদী আৰু জুৰিত বাস কৰে। বাসস্থানৰ প্ৰায় 50 to 100 cm গভীৰৰ বালি বা মাটিত ইহঁতে কণী পাৰে। এজনী 6 kg ওজনৰ মাইকী মিৰিকা মাছে প্ৰায় এক নিযুতমান কণী পাৰে। ইহঁত অতি খৰতকীয়াকৈ বৃদ্ধি হয়; মাত্ৰ দুবছৰতেই প্ৰায় 60 cm দীঘল আৰু ওজন প্ৰায় 2 kg লৈকে হোৱা দেখা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
দেউৰী স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ অসমৰ এক স্বায়ত্ত্বশাসিত অঞ্চলৰ পৰিষদ। দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ন আৰু স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে অসম চৰকাৰে ২০০৫ চনত এই পৰিষদ গঠনৰ অধিসূচনা জাৰি কৰিছিল। ২০০৭ চনত অসম চৰকাৰে এই পৰিষদ গঠন কৰে। দেউৰী জনজাতিৰ অৰ্থনৈতিক, শৈক্ষিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু নৃগোষ্ঠীয় উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদে কাম কৰে।
ইয়াৰ বৰ্তমান মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া মাধৱ দেউৰী আৰু পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যালয় লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ ভীমবৰ দেউৰী নগৰত অৱস্থিত।
যোৰহাট জিলা, মাজুলী জিলা, নগাঁও জিলা, ডিব্ৰুগড় জিলা, তিনিচুকীয়া জিলা, ধেমাজি জিলা, শোণিতপুৰ জিলা আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ কিছু কিছু অংশৰে দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ গঠিত। এই অঞ্চলত বাস কৰা দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ দীৰ্ঘদিনীয়া অভাৱ অভিযোগৰ অন্তত এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল।
এই পৰিষদৰ প্ৰথম পৰিষদীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচন ২০১৩ চনত হৈছিল।
ইতিহাস
২০০৫ চনত অসম চৰকাৰ আৰু দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধি সকলৰ মাজৰ চুক্তি অনুসৰি দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। দেউৰী জনজাতী অধ্যুষিত অঞ্চলৰ স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। ২০০৭ চনত পৰিষদৰ প্ৰথম নিৰ্বাচন হৈছিল।
স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ
দেউৰী স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুঠ সদস্যৰ সংখ্যা ২০ গৰাকী। ইয়াৰে ১৮ গৰাকী সদস্যৰ বাবে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। বাকী দুগৰাকী অসম চৰকাৰে মনোনীত কৰে। মুঠ সদস্যপদৰ ৯খন এখন অনুসূচীত জনজাতিৰ আৰু ৩খন মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত। পৰিষদৰ বৰ্তমান মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া মাধৱ দেউৰী।
গাঁও পৰিষদ
পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত গাঁও সমূহত একোখনকৈ গাঁও পৰিষদ আছে। প্ৰতিখন গাঁও পৰিষদৰ মুঠ সদস্যৰ সংখ্যা ১০ গৰাকী। ইয়াৰে ন্যূনতম পাঁচ গৰাকী সদস্য দেউৰী সমাজৰ লোক আৰু এগৰাকী মহিলা হোৱা বাঞ্ছনীয়। প্ৰতিখন গাঁও পৰিষদৰ এজন অধ্যক্ষ থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
বাণী জয়ৰাম
বাণী জয়ৰাম (Vani Jairam; জন্ম কলাইবাণী, ৩০ নবেম্বৰ ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰথিতযশা সংগীত শিল্পী। তেওঁক বিশেষকৈ দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে জনা যায়। ১৯৭১ চনত আৰম্ভ হোৱা তেওঁৰ চাৰি দশক জোৰা কৰ্মজীৱনত এহাজাৰতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত ২০,০০০ তকৈও অধিক গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। তাৰোপৰি তেওঁ অগণন ভক্তিমূলক গীত আৰু ব্যক্তিগত এলবামৰ গীতো বাণীবদ্ধ কৰিছে। লগতে তেওঁ ভাৰত তথা বিদেশৰ বহুতো একক কনচাৰ্টত যোগদান কৰিছে।
বাণীয়ে তিনিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু এবাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা উপৰিও অসংখ্য বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তামিলনাডুৰ ভেলোৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ চৰ্চা কৰা এটা তামিল পৰিয়ালত বাণীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আছিল মাক-দেউতাকৰ ছয়জনী কন্যা আৰু তিনি পুত্ৰ সন্তানৰ পঞ্চম কন্যা। মাক পদ্মাৱতীয়ে তেওঁক ৰঙ্গ ৰামানুজ আয়েংগাৰৰ শ্ৰেণীত নাম লগাই দিয়ে। তাত তেওঁক মুত্তুস্বামী দীক্ষিতৰৰ ৰচনা কিছুমান শিকোৱা হয়। পিছলৈ তেওঁ কাদালুৰ শ্ৰীনিবাস আয়েংগাৰ, টি.আৰ. বালসুব্ৰমণিয়াম আৰু আৰ.এচ. মণিৰ তত্বাৱধানত কৰ্ণাটকী সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। বাণী ৰেডিঅ’ চিল’নৰ সৈতে সংপৃক্ত হৈ আছিল আৰু তাত সম্প্ৰচাৰ হোৱা হিন্দী গীতবোৰৰ প্ৰতি আসক্ত আছিল। ৰেডিঅ’ত বাৰেবাৰে শুনা গীতবোৰ মনত ৰাখি তেওঁ নিজেও গাব পাৰিছিল।
১৯৬৯ চনত জয়ৰামৰ সৈতে বিবাহ বান্ধোনত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিছত সংসাৰ কৰিবলৈ মুম্বাইলৈ গুচি আহে। তেওঁৰ অনুৰোধ ক্ৰমে বেংক কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক মুম্বাই শাখালৈ বদলি কৰে। গীত গোৱাৰ পাৰদৰ্শিতালৈ লক্ষ্য কৰি স্বামী জয়ৰামে তেওঁক হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰাত তেওঁ পাতিয়ালা ঘৰানাৰ ওস্তাদ আব্দুল ৰহমান খানৰ ওচৰত ভৰ্তি হয়। সংগীতৰ এই কঠোৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে তেওঁ বেংকৰ চাকৰি এৰি দিবলৈ বাধ্য হ’ল আৰু সংগীতকে বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ৰহমানৰ অধীনত থুমৰী, গজল আৰু ভজনৰ দৰে বিভিন্ন সংগীত শৈলীৰ ৰূপবোৰ শিকিছিল। ১৯৬৯ চনত তেওঁ প্ৰথম পাব্লিক কনচাৰ্ট কৰে। একেই বছৰতে তেওঁ সংগীত পৰিচালক বসন্ত দেশাইৰ সৈতে চিনাকী হয়, যিয়ে কণ্ঠশিল্পী কুমাৰ গন্ধৰ্বৰ মাৰাঠী গীতৰ এলবাম এটা বাণীবদ্ধনৰ কাম কৰি আছিল। বাণীৰ কণ্ঠস্বৰ শুনাৰ পিছত দেশায়ে সেই এলবামটোৰ বাবে ‘ৰুণানুবন্ধচা’ শীৰ্ষক গীত এটা কুমাৰ গন্ধৰ্ব আৰু তেওঁৰ কণ্ঠত বাণীবদ্ধ কৰে। এলবামটো মুকলি হোৱাৰ পিছতে মাৰাঠী শ্ৰোতাসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগতে দ্বৈত সংগীতটোও প্ৰশংসিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰবীন কণ্ঠশিল্পী পণ্ডিত দীনকৰ কৈকিনীৰ সৈতে মীৰা ছবিত দ্বৈত সংগীতত কণ্ঠদান কৰে। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল পণ্ডিত ৰবি শংকৰ।
বাহ্যিক লিংক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
নুচৰাত ইমৰোজ তিছা
নুচৰাত ইমৰোজ তিছা (Nusrat Imrose Tisha; জন্ম ২০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু প্ৰযোজক যি মুখ্যতঃ বঙালী দূৰদৰ্শন আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ তিছা নামেৰে জনাজাত। দূৰদৰ্শন আৰু ৰূপালী পৰ্দা দুয়োটা মাধ্যমতে তেওঁ প্ৰশংসা আৰু জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম
বাংলাদেশৰ ৰাজশাহীত জন্মগ্ৰহণ কৰা তিছাৰ বাংলাদেশৰ নতুন কুৰী শীৰ্ষক টেলিভিছন ৰিয়েলিটি প্ৰতিযোগিতাৰ যোগেদি উত্থান হৈছিল। ১৭ বছৰ বয়সত, ১৯৯৮ চনত তেওঁ বঙালী টেলিভিছন নাটক সাত প্ৰহৰেৰ কাব্যত প্ৰথম অভিনয় কৰে। ২০২০ চনলৈ তেওঁ এশতকৈও অধিক টেলিভিছন নাটকত অভিনয় কৰিছে। ২০০৯ চনত থাৰ্ড পাৰ্চন চিংগুলাৰ নাম্বাৰ নামৰ বাংলাদেশী ছবিৰ যোগেদি তেওঁ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখনত কৰা অভিনয় বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ মেৰিল-প্ৰথম আলো বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয় আৰু সমালোচকৰ বাচনি বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখন বাংলাদেশৰ ফালৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ শিতানত ৮৩তম অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে দাখিল কৰা হয়।
তেওঁ মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকীয়ে পৰিচালনা কৰা কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে; যাৰ ভিতৰত আছে টেলিভিছন (২০১২),ডুব: নো বেড অফ ৰোজেছ (২০১৭)। ২০২০ চনলৈকে তেওঁ দুটাকৈ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তিছাই নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকী অভিনীত আৰু মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকী পৰিচালিত আহিবলগীয়া মাৰ্কিন-ভাৰতীয়-বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ নো লেণ্ডছ মেনত প্ৰযোজক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
২০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২১-ত ৰাজশাহীত তিছাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাক-দেউতাক ক্ৰমে শাহিন মাহফুজা হক আৰু ইনামূল হক।পাঁচবছৰ বয়সতে তেওঁ সংগীত শিকিবলৈ লয়। ১৯৯৩-ত বাংলাদেশ টেলিভিছনৰ টেলেণ্ট হাণ্ট অনুষ্ঠান নতুন কুড়িত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে। তাৰ দুবছৰ পিছত একে অনুষ্ঠানতে তেওঁ গোল্ডকাপ জিকিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁ ঢাকাস্থিত নৰ্থ-চাউথ বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে, যিখন বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ শীৰ্ষৰ ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়।
তিছাই ১৬ জুলাই ২০১০-ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মোস্তাফা চাৰৱাৰ ফাৰুকীক বিবাহ কৰায়। ২০২২ চনত তেওঁলোকৰ কন্যা সন্তান এজনীৰ জন্ম হয়।
কৰ্মজীৱন
১৯৯৮ চনত সাত প্ৰহৰেৰ কাব্য শীৰ্ষক নাটকৰ দ্বাৰা তিছাৰ টেলিভিছন পৰ্দাত অভিষেক ঘটে। নাটকথনৰ ৰচয়িতা আছিল অনন্ত হীৰা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল আহচান হাবিবে। তিছাই প্ৰথম মেৰিল লিপজেলৰ বাবে মডেলিং কৰে। তেওঁ কোকাকলা, চিটি-চেল, পেৰাচুট, বোম্বে চুইটচ্ আৰু কেয়া কচমেটিকচৰ বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০০৩ আৰু ২০০৪ চনত তেওঁ মডেলিঙৰ বাবে মেৰিল-প্ৰথম আলো বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ছয় বছৰৰ বিৰতিত তিছাই ২০১৪ চনত স্কোৱেৰৰ এটা বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণেৰে পুনৰ দূৰদৰ্শনৰ বিজ্ঞাপন জগতলৈ ঘূৰি আহে। তেওঁক ৰবি, ৰূপচন্দা, ডাৱৰ-আমলা আদিৰ বিজ্ঞাপনত দেখা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
সৰ্বোদয়া
সৰ্বোদয়া হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে 'সৰ্বজনীন উন্নতি' বা 'সকলোৰে প্ৰগতি'। মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯০৮ চনত জন ৰাস্কিনৰ ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিৰ ওপৰত ৰচা আনটু দিছ লাষ্টৰ অনুবাদৰ শিৰোনাম হিচাপে এই শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰিছিল, আৰু গান্ধীয়ে তেওঁৰ নিজৰ ৰাজনৈতিক দৰ্শনৰ আদৰ্শৰ বাবে শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছত ভাৰতীয় অহিংসা কৰ্মী ভিনোবা ভাৱেৰ দৰে গান্ধীৱানসকলে স্বাধীনতাৰ পিছৰ ভাৰতত সামাজিক আন্দোলনৰ নাম হিচাপে এই শব্দটো গ্ৰহণ কৰিছিল যি ভাৰতীয় সমাজৰ সকলো পৰ্য্যায়ত আত্মনিৰ্ধাৰণ আৰু সমতা উপনীত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাক নিশ্চিত কৰিছিল।
২য় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে এজন প্ৰথিতব্য দিগমবাৰা ভিক্ষু সমান্তভদ্ৰই Mahāvīraৰ tīrthaক 'সৰ্বোদয়' বুলি কৈছিল।
উৎস আৰু গান্ধীৰ ৰাজনৈতিক ধাৰণা
১৯০৪ চনত উকীল হিচাপে কাম কৰি থাকোঁতে গান্ধীয়ে ব্ৰিটিছ বন্ধু হেনৰি পোলাকৰ পৰা ৰাস্কিনৰ আনটু দিছ লিষ্ট কিতাপখন লাভ কৰে। তেওঁ আত্মজীৱনীত উল্লেখ কৰিছে যে ডুৰবান(য'ৰ পৰা কিতাপখন পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল)ৰ পৰা ২৪ ঘণ্টীয়া ৰে'লযাত্ৰাত ৰাস্কিনৰ চিন্তাত ডুবি তেওঁ অলপো শুব পৰা নাছিল:- "এই কিতাপখনৰ আদৰ্শেৰে মই মোৰ জীৱনটো সলনি কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত ল'লো। " গান্ধীয়ে ধাৰ্য কৰা অনুসৰি ৰাস্কিনৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক জীৱন তিনিটা কেন্দ্ৰীয় ধাৰণাত প্ৰবাহিত:
That
The first of these I knew. The second I had dimly realized. The third had never occurred to me. Unto This Last made it clear as daylight for me that the second and third were contained in the first. I arose with the dawn, ready to reduce these principles to practice.
চাৰি বছৰ পিছত, ১৯০৮ চনত গান্ধীয়ে ৰাস্কিনৰ কিতাপখন স্থানীয় ভাষা গুজৰাটীলৈ অনুবাদ কৰে। তেওঁ কিতাপখনৰ শিৰোনাম দিয়ে সৰ্বোদয়া, এটা সংস্কৃত শব্দ, যিটো তেওঁ দুটা সংস্কৃত মূলীয় শব্দৰ পৰা আনিছে- সৰ্বা মানে সকলো আৰু উদয় মানে উন্নতি অৰ্থাৎ - "সকলোৰে উন্নতি"।
ৰাস্কিনৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হ'লেও গান্ধীৰ বাবে শব্দটো তেওঁৰ নিজৰ ৰাজনৈতিক আদৰ্শৰো প্ৰতীক হৈ থিয় দিলে। (Indeed, Gandhi was keen to distance himself from Ruskin's more conservative ideas.) গান্ধীয়ে তেওঁৰ আশ্ৰমসমূহত অনুশীলন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা আদৰ্শ আছিল তেওঁৰ আশা, বিশ্বৰ আন জাতিবোৰৰ বাবে পোহৰ হ'ব পৰাকৈ সমগ্ৰ ভাৰতক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সৈমান কৰিব পৰা। গান্ধীৱান সামাজিক আদৰ্শত শ্ৰমৰ সন্মান, সম্পদৰ সমবিতৰণ, সাম্প্ৰদায়িক স্বাৱলম্বীতা আৰু ব্যক্তিগত স্বাধীনতাৰ কথা উল্লেখ হৈছিল।
সৰ্বোদয়া আন্দোলন
গান্ধীৰ এটা মুখ্য প্ৰকল্প ভাৰতীয় স্বাধীনতাপ্ৰাপ্তিলৈকে তেওঁৰ আদৰ্শ ভালদৰে চলিছিল। তেওঁৰ অনুগামীসকলে (বিশেষকৈ বিনোৱা ভাবে) ভাৰতত তেওঁৰ আদৰ্শৰ সমাজখনৰ বাবে কাম কৰি গৈছিল আৰু এওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাকেই সৰ্বোদয়া আন্দোলন বোলা হৈছিল। অনিমা বসুৱে এই আন্দোলনক এইবুলি আখ্যা দিছিল- "আমি এতিয়ালৈকে জনা জনতাৰ গণতন্ত্ৰৰ ধাৰণাবোৰৰ এইটো এটা সম্পূৰ্ণ আৰু সচ্ছল ধাৰণা। " ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ চনৰ সময়ত বিনোৱা ভাবে আৰু তেওঁৰ সৰ্বোদয়া সহযোগী জয় প্ৰকাশ নাৰায়ণ, দাদা ধৰ্মাধিকাৰী, ৰবি শংকৰ মহাৰাজ, ধীৰেন্দ্ৰ মজুমদাৰ, শংকৰাও দেউ, কে জি মাছৰুৱালা আদিয়ে স্ব-আয়োজনৰ জনপ্ৰিয়তাক উৎসাহ যোগাবলৈ ভূদান, গ্ৰামদান আন্দোলন প্ৰভৃতি বিভিন্ন কৰ্মত অগ্ৰসৰ হৈছিল। এই যোগসূত্ৰৰে বহুতো গোটে আজি ভাৰতত স্থানীয়ভাৱে কাম কৰি আছে।
গান্ধীৰ ভস্ম ৰখাৰ প্ৰথমবাৰ্ষিকীৰ পৰা শ্ৰীৰংগপাটনা আৰু টিৰুনাভয়াত এক বাৰ্ষিক সৰ্বোদয়া মেলা বা মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছে। পিছত এইটো কে কালাপানে অনুষ্ঠিত কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
যুৱৰাজ সিং
যুৱৰাজ সিং (জন্ম ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৮২) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। বাওঁহতীয়া বেটছমেন আৰু শ্লো লেফ্ট আৰ্ম অৰ্থডক্স বলাৰ অল ৰাউণ্ডাৰ যুৱৰাজ সিং প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ফাষ্ট বলাৰ আৰু পঞ্জাবী অভিনেতা যোগৰাজ সিঙৰ পুত্ৰ। কেইবাটাও অভিলেখৰ অধিকাৰী যুৱৰাজে এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ৮,৭০১ ৰাণ আৰু ১১১টা ৱিকেট, টোৱেণ্টি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ত ১,১৭৭ ৰাণ আৰু ২৮টা ৱিকেট সংগ্ৰহ কৰিছে।
২০১১ চনত তেওঁৰ বাওঁ হাওঁফাওঁত কৰ্কট ৰোগৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰে। তাৰপিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বষ্টন আৰু ইণ্ডিয়ানাপলিচত কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁক চিকিৎসালয়ৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া হয় আৰু এপ্ৰিল মাহত তেওঁ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে। একেবছৰৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ বিপক্ষে টোৱেণ্টি২০ মেচৰ জৰিয়তে পুনৰাই ক্ৰিকেটৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ক'ৰডাটা
ক'ৰডাটা (Chordates, ) হ'ল এনেবোৰ প্ৰাণী যিবোৰৰ এডাল পৃষ্ঠ ৰজ্জু, এডাল ফোঁপোলা পৃষ্ঠীয় স্নায়ু ৰজ্জু, pharyngeal slit, এডাল endostyle, আৰু অন্ততঃ জীৱন চক্ৰৰ কিছু কালৰ বাবে এডাল নেজ থাকে। বৰ্গানুসৰি, এই পৰ্বটোৱে উপপৰ্ব মেৰুদণ্ডী (Vertebrata), যেনে- স্তন্যপায়ী, মৎস, উভচৰ, সৰিসৃপ, চৰাই; টিউনিকাটা (Tunicata), যেনে - salp আৰু sea squirt; আৰু চেফালকৰডাটাক (Cephalochordata) সাঙুৰি লয়।
ক'ৰডাটাৰ ৭৫,০০০ জীৱীত সদস্যৰ, প্ৰায় অৰ্ধেকেই Osteichthyes শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত বনী ফিছ (bony fish)। পৃথিৱীৰ, আটাইতকৈ বৃহৎ আৰু ক্ষিপ্ৰতৰ প্ৰাণী, ক্ৰমে নীলা তিমি (blue whale) আৰু peregrine falcon, মানুহৰ দৰেই ক'ৰডাটাৰ অন্তৰ্গত।
বিৱচ্ছেদ
পৃষ্ঠদণ্ডী পৰ্বৰ প্ৰাণীবোৰে সিহঁতৰ জীৱন কালৰ যিকোনো এটা বা সমগ্ৰ স্তৰত প্ৰদৰ্শন কৰা কিছুমান বিৱচ্ছেদীয় বৈশিষ্ট্য তলত উল্লেখ কৰা হ'ল:
পৃষ্ঠদণ্ডীক অন্য জীৱৰ পৰা পৃথক কৰা, কিন্তু সাধাৰণ সংজ্ঞাৰ ভিতৰত নপৰা অন্য কিছুমান বৈশিষ্ট্য হ'ল:
হেমিক'ৰডেট
হেমিক'ৰডেট ("অৰ্দ্ধ পৃষ্ঠদণ্ডী") সমূহৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য পৃষ্ঠদণ্ডীৰ সৈতে মিল থকা দেখা যায়: ব্ৰেংকিয়েল ছিদ্ৰ শ্বাসনলীত মুক্ত হয় আৰু দেখিবলৈ গিল স্লীটৰ (gill slits) দৰে; ষ্ট'মকৰ্ড (stomochord), ন'ট'কৰ্ডৰ (notochord) সৈতে একে, কিন্তু মুখৰ পৰা আতৰত "ক'লাৰ (collar)"ৰ চাৰিও কাষে থাকে; এডাল অংকীয় স্নায়ুৰজ্জু থাকে, কিন্তু ভেণ্ট্ৰেল নাৰ্ভ কৰ্ডৰ আকাৰ সৰু।
হেমিক'ৰডেটৰ দুটা জীৱিত গোট আছে:
টেৰ'ব্ৰাঞ্চ (Pterobranch) সমূহ উপনিৱেশ পাতি বাস কৰে। এককভাৱে ইহঁতৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১ মিটাৰতকৈ কম হয়। এযোৰ ব্ৰেংকিয়েল স্পৰ্শকৰ সহায়ত খাদ্য ভক্ষণ কৰে। ইহঁতৰ এডাল চুটি, শ্বীল্ড আকাৰৰ প্ৰবছছিছ থাকে। নলীত বাস কৰা দেখিবলৈ হেক্সু ব্লেডৰ দৰে দেখা বিলুপ্ত গ্ৰেপ্ট'লাইট (graptolite) নামৰ উপনিৱেশীয় জীৱাশ্মবোৰ টেৰ'ব্ৰাঞ্চৰ সৈতে একে।
কণ্টকচৰ্মী
পৃষ্ঠদণ্ডী আৰু সিহঁতৰ সম্বন্ধীয় সমূহৰ সৈতে কণ্টকচৰ্মীৰ তিনি প্ৰকাৰৰ পাৰ্থক্য আছে: ইহঁতে কেৱল পলু স্তৰতহে দ্বীপাৰ্শীয় সমমিতি প্ৰদৰ্শন কৰে। পূৰ্ণাংগ অৱস্থাত ইহঁত চক্ৰাকাৰ। ইহঁতৰ নলীকা সদৃশ পদ থাকে (tube feet)। ইহঁতৰ দেহৰ খোলা কেলচাইটৰ দ্বাৰা গঠিত। বেছিভাগ কণ্টকচৰ্মী সাগৰৰ শিলত লাগি থাকে, কিছুমানে অতি ধীৰ গতিৰে চলাচল কৰে আৰু তৰা মাছ, ছী আৰ্চিন, সামুদ্ৰীক তিঁয়হ আদিৰ দৰে কিছুমানৰ দেহৰ গঠন বিভিন্ন আকাৰৰ হয় আৰু চলাচল কৰিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
বিজয় চৌধুৰী
বিজয় চৌধুৰী (Bijoy Chowdhury ওৰফে C. Bijoy) হিন্দী ছবিৰ এজন সম্পাদক আছিল। শক্তি সামন্তৰ 'এন ইভিনিং ইন পেৰিচ' ছবিৰ সহকাৰী সম্পাদকৰূপে চলচ্চিত্ৰীয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰা ৰয়ে বহুকেইখন জনপ্ৰিয় হিন্দী ছবিৰ সম্পাদনা কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ 'বাধিকা বধূ' ছবিৰ সম্পাদনাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া ছবিৰ সম্পাদনা কৰাৰ উপৰিও 'কাঁচঘৰ' নামৰ ছবি এখন পীযুষ কান্তি ৰয়ৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পৰিচালনা কৰিছিল।
জীৱন পৰিক্ৰমা
বিজয় চৌধুৰী গুৱাহাটী কৰা হেমেন চৌধুৰী তেওঁৰ ভাতৃ। গুৱাহাটীৰ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ কলেজত বিএ পঢ়ি খাকোঁতে তেওঁ পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটত চলচ্চিত্ৰ সম্পাদনাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ অসম চৰকাৰৰ ওচৰত এটা বৃত্তিৰ বাবে আবেদন কৰে। কিন্তু চৰকাৰে নিৰাশ কৰাত তেওঁ অশেষ কষ্টৰে ১৯৬৭ত পুণেৰ পৰা সুখ্যাতিৰে সম্পাদনাৰ পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বলীউদলৈ গৈ শক্তি সামন্তৰ সম্পাদক ধৰমবীৰ আৰু গোবিন্দ দালৱাৰীৰ সহকাৰী হিচাপে কামত সোমায়। এন ইভিনিং ইন পেৰিচ ছবিৰ আৰম্ভণি কৰি শক্তি সামন্তৰ বহুকেইখন ছবিত তেওঁ সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে কাম কৰে। তেওঁ আনকেইজনমান প্ৰযোজকৰ ছবিতো কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। চৌধুৰীৰ পাৰদৰ্শিতাত সন্তুষ্ট হৈ সামন্তই অনুৰাগ ছবিত তেওঁক মূল সম্পাদকৰ দায়িত্ব দিয়ে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আমনে সামনে, বৰসাত কী এক ৰাত আদি বহু জনপ্ৰিয় ছবিৰ সম্পাদনা কৰে। ১৯৭৭ চনত বালিকা বধূ ছবিৰ সম্পাদনাৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
অসমীয়া ছবি
চৌধুৰীয়ে পিযুষ কান্তি ৰয়ৰ সৈতে যুটীয়াকৈ নিৰোদ চৌধুৰীৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত কাঁচঘৰ (১৯৭৫) ছবি পৰিচালনা কৰিছিল। চৌধুৰীয়ে ছবিখনৰ সম্পাদনাও কৰিছিল। তেওঁ সম্পাদনা কৰা আন অসমীয়া ছবিবোৰ হ’ল-
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ সম্পাদক শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
এজৰা পাউণ্ড
এজৰা পাউণ্ড (Ezra Pound) হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান কবি আৰু সমালোচক।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮৮৫ চনৰ ৩০ অক্টোবৰ তাৰিখে আমেৰিকাৰ যুক্তৰাষ্ট ইদাহো ৰাষ্ট্ৰত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেওঁ পিতৃ নাম আছিল লুইছ পাউণ্ড আৰু মাতৃ নাম ইসায়েল।
শিক্ষা
তেওঁ হেমিলটন কলেজৰ পৰা কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
চাকৰি জীৱন
তেওঁ ফৰাছী আৰু স্পেনিছ ভাষাত অধ্যাপনা কৰি ১৯০৮ চনত লণ্ডনত সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান কবি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
চুড়াচান্দপুৰ জিলা
চুড়াচান্দপুৰ জিলা (Churachandpur, Pron:/'tʃʊraːˌtʃaːnɗpʊr/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ এখন জিলা৷ এই জিলাৰ মাটিকালি ৪৭৫০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনৰ জনসংখ্যা ২,৭১,২৭৪ জন৷ ভাৰতৰ আটাইতকৈ অনগ্ৰসৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত চুড়াচান্দপুৰ অন্যতম৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চুড়াচান্দপুৰৰ জনসংখ্যা ২,৭১,২৭৪ জন৷ ইয়াৰে সৰহ সংখ্যক কুকী-চীন-মিজো (Kuki-Chin-Mizo) লোক৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৫৭৫৷ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৫৯ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত এই জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১৯.০৩%৷ চুড়াচান্দপুৰৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৬৯ গৰাকী৷ জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৪.২৯%
এই জিলাৰ ৩০০০ ৰ কম সংখ্যক লোকে চীন-তীব্বেতীয় (Sino-Tibetan Aimol) ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ জিলা
চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা
ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা (Sir Syed Muhammad Saadulla; ২১ মে' ১৮৮৫ - ৮ জানুৱাৰী ১৯৫৫) অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী। স্বাধীনতাৰ আগত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশৰ তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী (তেতিয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী বোলা হৈছিল) আছিল। তেওঁ ১৯৩৭ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৩৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ আৰু ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ মুছলিম লীগৰ কেবিনেটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল।
১৯১৯ চনৰ গুৱাহাটী পৌৰসভাৰ তেওঁ সভাপতি আছিল। ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৩৪ চনলৈ তেওঁ অসমৰ শিক্ষা আৰু কৃষি বিভাগৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মন্ত্ৰী আছিল আৰু ১৯৩৭ চনত তেওঁ অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক ১৯৪৬ চনত নাইট উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। এই সন্মান ১৯২৮ জন্মদিন সন্মান ৰূপে তেওঁক অৰ্ডাৰ অফ ইণ্ডিয়ান আম্পায়াৰ নাইট কমাণ্ডাৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁ চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ আছিল। ১৮৭৮ চনত চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লা গোলাঘাটৰ কাছাৰীঘাট নামৰ সৰু গাওঁ এখনৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত বসবাস কৰিছিল।
ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ আৰু কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভেদেলি লতা
ভেদেলি লতা ৰুবিয়েচি (Rubiaceae) পৰিয়ালৰ এবিধ জোপোহা আকৃতিৰ সৰু আকাৰৰ চিৰসেউজীয়া গছ। অসমীয়া সংস্কৃতিত এই লতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে।
বিৱৰণ
ভেদেলি লতা জোপোহা আকৃতিৰ গছ। গা-গছ আৰু ঠাল-ঠেঙুলিৰ বাকলিৰ উপৰিভাগ মুগা চানেকীয়া। বাকলিত দীঘল ফাট মেলা দেখা যায়।
এই লতাত পাতত বিন্যাস প্ৰায় চক্ৰাকাৰ। পাতবোৰ মুচৰি দিলে এবিধ উৎকট গন্ধ ওলায়। পাতৰ উপৰিভাগ খহটা। পাৰ ঘাই সিৰাডাল দুয়োকাষে বিকাশ লাভ কৰি সমান্তৰালভাৱে ওপৰৰ ফালে বাগৰি যায়।
ভেদেলি লতাৰ ফুলৰ বৰণ বগা। ফুলবোৰ পুৰঠ হ’লে ফলৰ উৎপন্ন হয়। এই ফলবোৰ পকিলে ক’লা হয়।
সংস্কৃতিত
ভেদেলি লতাই অসমৰ বিহুগীতত স্থান পাইছে। উদাহৰণস্বৰূপে, চ’তে গৈয়ে গৈয়ে ব’হাগে পালেহি
ফুলিলে ভেদেলি লতা;
কৈয়ো থাকো মানে ওৰকে নপৰে
প্ৰাণ বান্ধৈৰে কথা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
১৯৭৪ চনৰ ভাৰতৰ বৰ আই মহামাৰী
১৯৭৪ চনৰ ভাৰতৰ বৰআই মহামাৰী (1974 smallpox epidemic of India) বিংশ শতিকাৰ ভয়ংকৰ মহামাৰীবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য। ১৯৭৪ চনৰ জানুৱাৰী আৰু মে'ৰ ভিতৰত পোন্ধৰহাজাৰতকৈও অধিক ভাৰতীয় লোক এই মহামাৰীত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰিছিল। মৃতকৰ হাৰ সৰ্বাধিক আছিল বিহাৰ, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগত। সহস্ৰাধিক মানুহ ৰোগমুক্ত হৈছিল যদিও তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক অৱস্থা পূৰ্বৰ দৰে হৈ থকা নাছিল আৰু কোনো-কোনো লোকে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাক ভাৰতে আগবঢ়োৱা প্ৰতিবেদন মতে, সেই পাঁচটা মাহতে দেশত মুঠ ৬১,৪৮২ গৰাকী ব্যক্তি ৰোগটোৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হৈছিল। ১৯৭৪ চনত পৃথিৱীৰ মুঠ ৰোগাক্ৰান্তৰ ৮৬%তকৈও অধিক লোক ভাৰতৰে নিবাসী আছিল। ১৯৭৫ চনৰ জানুৱাৰীত টাৰ্গেট জিৰো নামেৰে এটা নতুন কাৰ্যসূচীৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল; যাৰ উদ্দেশ্য আছিল-সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰা বৰআইক নিশ্চিহ্ন কৰা। ১৯৭৫ চনৰ ২৪ মে'ত ভাৰতৰ অন্তিমজন বৰআই ৰোগীক চিনাক্ত কৰা হৈছিল। আৰু ১৯৮০ চনত সমগ্ৰ বিশ্বক বৰআইমুক্ত বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৮০ চনৰ মে' মাহত ৩৩তম বিশ্ব স্বাস্থ্য সন্মিলনীয়ে দাখিল কৰা আনুষ্ঠানিক প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হয় যে- "বিশ্ব আৰ বিশ্ববাসীয়ে বৰআইৰ পৰা স্বাধীনতা জয় কৰিলে। " ("The world and all its peoples have won freedom from smallpox.")
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ "বৰআই নিৰ্মূলকৰণ কাৰ্যসূচী"ৰ বলতেই এই ৰোগটো পৃথিৱীৰ পৰা নিৰ্মূল হৈছিল। ১৯৫৮ চনত এই বিশেষ কাৰ্যসূচীটো আৰম্ভণি ঘটিছিল, কিন্তু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আৰু ভাৰতৰ মাজত সৰবৰাহ-সংক্ৰান্তিয় কেতবোৰ মতানৈক্যৰ বাবে কাৰ্যসূচীটো বৰ জোৰদাৰ হৈ উঠা নাছিল। ১৯৬০ৰ মধ্যভাগতহে কাৰ্যসূচীটোৱে ভাৰতত অগ্ৰগতি লাভ কৰিলে। নতুন দিল্লীত সেইসময়ত বাহৰ পাতি থকা আমেৰিকান ৰাজহুৱা স্বাস্থ্য-সেৱা বিষয়া ডনাল্ড হেণ্ডাৰছন-"যদি পৰৱৰ্তী কেইটামান মাহলৈকে আমি এনে গম্ভীৰতাৰে বৰআই নিৰ্মূলকৰণত জড়িত হৈ থাকোঁ, তেন্তে ৰোগটো নাইকিয়া হৈ যাব। আমি নাভাবোঁ যে আমি অধিক-বিশ্বাসী। কিন্তু এইমুহূৰ্তলৈকে সকলো ভালে ভালে গৈ আছে। আমি আশাবাদী; ১৯৭৫ চনৰ জুনৰ মাহটো শেষ হোৱালৈ আমি এছিয়াৰ পৰা বৰআইক নিশ্চিহ্ন কৰিবগৈ পাৰিম। ("If this interest and concern about ending smallpox can be maintained for the next few months, it's all over. We don't think we're overconfident, but everything looks good. By June of 1975, we hope we'll be finished with smallpox in Asia.")
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহামাৰী শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান গ্ৰাম
হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান জোৱাচিম গ্ৰাম (Hans Christian Gram; ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৫৩ – ১৪ নৱেম্বৰ ১৯৩৮) এগৰাকী ডেনিছ বীজাণুবিদ, ঔষধবিজ্ঞানী আৰু অণুজীৱবিদ। তেওঁক গ্ৰেট গ্ৰাম ষ্টেইনৰ উন্নীতকৰণত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। গ্ৰাম ষ্টেইন এবিধ ৰঞ্জক। ইয়াৰ সহায়ত বেক্টেৰিয়া সমূহ অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰত সহজে দৃশ্যমান হয়। ইয়াৰ সহায়ত গ্ৰাম পজিটিভ আৰু গ্ৰাম নেগেটিভ হিচাপে বেক্টেৰিয়াৰ শ্ৰেণীবিভাজনো কৰা হয়।
২০১৯ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান গ্ৰামৰ সন্মানৰ্থে তেওঁৰ ১৬৬তম জন্মদিনত গুগলে বিশেষ ডুডুল প্ৰদৰ্শন কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৮৫৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ডেনমাৰ্কত হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান জোৱাচিম গ্ৰামৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ফ্ৰেডৰিক টাৰকেল জুলিয়াছ গ্ৰাম আইনীবিদ্যাৰ অধ্যাপক আৰু মাতৃ লুচী খ্ৰীষ্টিয়ান ৰলেণ্ড।
তেওঁ কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু জীৱবিজ্ঞানী জেপটুছ ষ্টিনত্ৰুপৰ উদ্ভিদ বিজ্ঞান সহকাৰী আছিল। উদ্ভিদবিদ্যা অধ্যয়ন কৰোঁতে তেওঁ ঔষধী উদ্ভিদৰ মৌলিক তত্ত্ব আৰু অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে শিকিছিল।
তেওঁ ১৮৭৮ চনত চিকিৎসা বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে আৰু ১৮৮৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৮৭৮ চনৰ পৰা ১৮৮৫ চনলৈ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰে। ১৮৮৪ চনত তেওঁ জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিনত বেক্টেৰিয়াক দুটা মুখ্য শ্ৰেণীত শ্ৰেণীবিভাজন কৰা এক পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰে। এই পদ্ধতিক গ্ৰাম ষ্টেইনিং বোলা হয় আৰু বৰ্তমানলৈ চিকিৎসা অণুজীৱবিদ্যাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কৰ্মজীৱন
১৮৯১ চনত ঔষধ বিজ্ঞান শিক্ষক হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ঔষধ বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ১৯০০ চনত ঔষধ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপকৰ পদ এৰি মেডিচিন বিভাগৰ অধ্যাপকৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।
গ্ৰাম ষ্টেইন
হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান গ্ৰামে উদ্ভাৱন কৰা বেক্টেৰিয়াক ষ্টেইন কৰা কৰা পদ্ধতি গ্ৰাম ষ্টেইনৰ বাবে গোটেই বিশ্বত জনাজাত। এই পদ্ধতিৰ সহায়ত বেক্টেৰিয়া সমূহ অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰত সহজে দৃশ্যমান হয়। ইয়াৰ সহায়ত গ্ৰাম পজিটিভ আৰু গ্ৰাম নেগেটিভ হিচাপে বেক্টেৰিয়াৰ শ্ৰেণীবিভাজনো কৰা হয়। গ্ৰাম ষ্টেইন ক্ৰিষ্টেল ভায়লেট আৰু চেফ্ৰানিন এই দুবিধ ৰঞ্জকৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ষ্টেইনিঙৰ পিছত গোলাপী-বেগুনীয়া ৰঙৰ হলে বেক্টেৰিয়াখিনিক গ্ৰাম পজিটিভ আৰু ৰঙা ৰঙৰ হলে গ্ৰাম নেগেটিভ বেক্টেৰিয়া বুলি শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হয়।
অন্যান্য কৰ্ম
তেওঁ প্ৰথমতে মানৱ লোহিত ৰক্ত কণিকাৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ পাৰনিছিয়াছ এনিমিয়াৰ বৈশিষ্ট্য হিচাপে মেক্ৰ'চাইটক চিহ্নিত কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৩৮ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে ডেনমাৰ্কৰ কোপেনহেগেনত ৮৫ বছৰ বয়সত হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান গ্ৰামৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ডেনমাৰ্কৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইউট'পিয়ান আৰু ডিষ্ট’পিয়ান কল্পকাহিনী
ইউটোপিয়ান আৰু ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনী (Utopian and dystopian fiction) হৈছে সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক গাঁথনিৰ সন্ধান কৰা এক অনুমানভিত্তিক ধাৰা। ইউটোপিয়ান কল্পকাহিনীত লেখকৰ নীতি-আদৰ্শৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ এক পৰিৱেশৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে, য’ত পাঠকক আকৰ্ষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আন এটা বাস্তৱৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্য সংযোজন কৰা হয়। ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনীয়ে ইয়াৰ বিপৰীত দিশটো আগবঢ়াইছে: লেখকৰ নীতি-আদৰ্শৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ মতানৈক্যপূৰ্ণ পৰিৱেশৰ চিত্ৰণ। কিছুমান উপন্যাসে দুয়োটা ধাৰাকে একত্ৰিত কৰে। মানৱজাতিয়ে নিজৰ পছন্দৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ল’ব পৰা বিভিন্ন দিশৰ উপমা হিচাপে এইধৰণৰ ধাৰাৰ কেতিয়াবা প্ৰয়োগ কৰা হয়। দুটা সম্ভাৱ্য ভৱিষ্যতৰ ভিতৰত যিকোনো এটাৰ গ্ৰহণ বা বৰ্জনৰ জৰিয়তে এই কাহিনী শেষ হয়। ইউট'পিয়া আৰু ডিষ্ট’পিয়ান দুয়োটা ধাৰাই কল্পবিজ্ঞান আৰু অন্যান্য ধৰণৰ অনুমানভিত্তিক কল্পকাহিনীত সাধাৰণতে পোৱা যায়।
১৯০০ চনৰ আগতে ইংৰাজী ভাষাৰ ৪০০ তকৈ অধিক ইউটোপিয়ান গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত হাজাৰখনতকৈ অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল। এই বৃদ্ধি আংশিকভাৱে কল্পবিজ্ঞানমূলক ধাৰা। এই ধাৰা কল্পবিজ্ঞান আৰু অধিক সাধাৰণভাৱে যুৱ- প্ৰাপ্তবয়স্ক কল্পকাহিনীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ সৈতে জড়িত, কিন্তু বৃহৎ পৰিসৰৰ সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ সৈতেও জড়িত যিয়ে বৃহৎ সমাজ বা বিশ্বজনীন বিষয়, যেনেঃ প্ৰযুক্তি, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, আৰু বৃদ্ধি পোৱা মানৱ জনসংখ্যাৰ প্ৰতি সজাগতা আনিছিল। এই ধাৰাসমূহৰ কিছুমানে ইক’ট’পিয়ান কল্পকাহিনী, জলবায়ু কল্পকাহিনী, যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্ক ডিষ্ট’পিয়ান উপন্যাস, নাৰীবাদী ডিষ্ট’পিয়ান উপন্যাস আদি সুকীয়া উপধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
ইউটোপিয়ান কল্পকাহিনী
ইউটোপিয়া শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰত্যক্ষ প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ কৰিছিল ছাৰ থমাছ ম’ৰে ১৫১৬ চনত লিখা ইউটোপিয়া গ্ৰন্থত। ইউটোপিয়া শব্দটো গ্ৰীক শব্দ outopos ("কোনো ঠাই নাই"), আৰু eutopos ("ভাল ঠাই") দুয়োটাৰে সৈতে মিল আছে। লেটিন ভাষাত লিখা ম’ৰৰ কিতাপখনত এখন আদৰ্শ সমাজৰ দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰা হৈছে। শিৰোনামটোৱে কোৱাৰ দৰে গ্ৰন্থখনে আদৰ্শ অৱস্থাৰ এক অস্পষ্ট আৰু বিদ্ৰুপপূৰ্ণ প্ৰক্ষেপণ উপস্থাপন কৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ উজ্জ্বল স্বৰূপটো ইউটোপিয়াৰ দ্বিতীয়খন কিতাপৰ কথক ৰাফেল হাইথল’ডেয়ে নিশ্চিত কৰিব পাৰে। "হাইথল'ডে" নামৰ গ্ৰীক মূলটোৱে এজন 'আজেবাজে কথাৰ বিশেষজ্ঞ'ৰ ইংগিত দিয়ে।
ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনী
ডিষ্ট'পিয়া হৈছে এনে এখন সমাজ যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে লেখকৰ নীতিৰ বিপৰীত দিশত মনোনিৱেশ কৰা, যেনেঃ গণ দৰিদ্ৰতা, জনসাধাৰণৰ অনাস্থা আৰু সন্দেহ, আৰক্ষী ৰাষ্ট্ৰ বা অত্যাচাৰ। ডিষ্ট’পিয়ান কল্পকাহিনীৰ বেছিভাগ লেখকে অন্ততঃ এনে এটা কাৰণৰ সন্ধান কৰে যে- কিয় বস্তুবোৰ বা ঘটনাবোৰ তেনেকুৱা হৈছে। ডিষ্ট'পিয়ান সাহিত্যই "সমস্যাপূৰ্ণ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পদ্ধতিৰ সতেজ দৃষ্টিভংগী প্ৰদান কৰাৰ কাম কৰে যিবোৰক অন্যথা স্বাভাৱিক আৰু অনিবাৰ্য বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে"। কিছুমান ডিষ্ট’পিয়াই নিজকে ইউটোপিয়া বুলি দাবী কৰে। চেমুৱেল বাটলাৰৰ ইৰেউহনক ডিষ্ট’পিয়া হিচাপে চাব পাৰি কাৰণ ৰোগীক অপৰাধী হিচাপে শাস্তি দিয়াৰ বিপৰীতে চিকিৎসালয়ত চোৰক "নিৰাময়" কৰা হয়, যিটো এৰেহনৰ বাসিন্দাসকলে স্বাভাৱিক আৰু সঠিক বুলি ভাবে, অৰ্থাৎ সেয়া ইউটোপিয়ান (ভল্টেয়াৰৰ কেণ্ডাইডত উপহাস কৰা ধৰণে)।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা শ্ৰেণী:সাহিত্য
গন্ধৰ্ব
গন্ধৰ্ব (Gandharva) হৈছে হিন্দুধৰ্ম, বৌদ্ধধৰ্ম আৰু জৈনধৰ্মৰ আখ্যানসমূহত উল্লিখিত এক দৈৱিক জীৱ। গন্ধৰ্ব পুৰুষসকল সংগীতবিদ্যাত পাকৈত। তেওঁলোকৰ নাৰীসকল (অপ্সৰা) নৃত্য পটিয়সী। গন্ধৰ্ব শব্দৰদ্বাৰা ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ নিপুণ শিল্পীসকলকো বুজোৱা হয়।
হিন্দুধৰ্ম
হিন্দুধৰ্মৰ মতে গন্ধৰ্বসকল হৈছে প্ৰকৃতি দেৱতা বা বনদেৱতা। গন্ধৰ্ব নাৰীসকলক অপ্সৰা বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকৰ কিছুসংখ্যকৰ অৰ্ধাংশ ঘোঁৰা আদি জন্তু বা পক্ষীৰ আকাৰৰ। তেওঁলোক সংগীতবিদ্যাত পাৰ্গত। গন্ধৰ্বসকল সোমৰসৰ ৰখীয়া হোৱাৰ লগতে তেওঁলোকে দেৱতাসকলৰ প্ৰাসাদত সুমধুৰ সংগীত পৰিৱেশন কৰে। তেওঁলোকক প্ৰায়ে দেৱতাসকলৰ ৰাজসভাৰ গায়ক হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। মহাভাৰতত গন্ধৰ্বসকলৰ কথা বিস্তাৰিতভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু দেৱতা আৰু যক্ষসকলৰ সৈতে যোদ্ধা হিচাপে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ কথা কোৱা হৈছে। গন্ধৰ্বসকলৰ নিবাস বিভিন্ন গন্ধৰ্ব ৰাজ্য বা গন্ধৰ্বলোকজুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। চিত্ৰাংগদ, চিত্ৰসেন, দ্ৰুমিলা (কংসৰ জৈৱিক পিতৃ) আৰু চান্দবেগ উল্লেখযোগ্য গন্ধৰ্বসকলৰ অন্যতম।
হিন্দু প্ৰথা অনুসৰি, গন্ধৰ্ব-বিবাহ হৈছে কোনো আনুষ্ঠানিকতা অবিহনে পৰস্পৰৰ সন্মতিত হোৱা বিবাহ।
পিতৃ-মাতৃ
প্ৰজাপতি, ব্ৰহ্মা, কাশ্যপ আদি বিভিন্ন দেৱতা আৰু ঋষিক গন্ধৰ্বসকলৰ পিতৃ বুলি কোৱা হয়।
বৌদ্ধধৰ্ম
বৌদ্ধধৰ্মৰ মতে গন্ধৰ্বসকল হৈছে একপ্ৰকাৰৰ নিম্ন শ্ৰেণীৰ দেৱতা। পূবপ্ৰান্তৰ ৰখীয়া ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰ হৈছে তেওঁলোকৰ দলপতি। গন্ধৰ্বসকলৰ আকাশত উৰিব পৰাৰ ক্ষমতা আছে আৰু তেওঁলোক দক্ষ সংগীতজ্ঞ। তেওঁলোক গছ-লতা আৰু ফুলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। অকলশৰে ধ্যান কৰি থকা ভিক্ষুসকলক তেওঁলোকে প্ৰায়েই আমনি কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
সবিতা শাস্ত্ৰী
সবিতা শাস্ত্ৰী (Savitha Sastry) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আৰু কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ। তেখেতক ভাৰতনাট্যমৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় শিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ভাৰতনাট্যমৰ পৰম্পৰাগত শৈলী আৰু উপস্থাপনক লৈ তেওঁ কেতবোৰ সম্পৰীক্ষা কৰিছে। তাৰ বাবে উপন্যাস, গল্পৰ বিষয়বস্তুনিৰ্ভৰ পৰিৱেশনশৈলীৰ সহায় লৈছে।   সমালোচকৰ মতে, তেখেতৰ উদ্ভাৱনসমূহ 'যুগান্তকাৰী'। একাংশৰ মতে, সবিতা শাস্ত্ৰী "ৰেনেছাঁৰ স্থপতিবিদ"; যিসমূহ উদ্ভাৱন ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণদলেৰ সময়ত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সবিতা সুব্ৰমণিয়ামৰ জন্ম হৈছিল হায়দৰবাদত। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে মুম্বাইত জীৱন যাপন কৰে। মুম্বাইত কিছু কাল অতিবাহিত কৰাৰ পাছত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৱে নিজৰ স্বৰাজ্য চেন্নাইলৈ যায়। ৰাজাৰাজেশ্বৰী ভাৰত নাট্য কলা মন্দিৰ, মুম্বাইত তেখেতে গুৰু মহালিংগম পিল্লাইৰ অধীনত ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। ইয়াৰ পিচত তেখেতে আদ্যৰ কে. লক্ষ্মণ আৰু ধনঞ্জায়ানছৰ পৰা নৃত্য শিকে। চেন্নাইত থকা পিএছ ছিনিয়ৰ ছেকেণ্ডৰী বিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে পঢ়াশালীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। চেন্নাইৰে ষ্টেলা মেৰিছ কলেজৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
১৯৮৬ চনত নিজৰ গুৰু আদ্যৰ কে.লক্ষ্মণৰ প্ৰযোজনাত মুক্তি লাভ কৰা তামিল ছবি আনন্দা তাণ্ডৱামত শীৰ্ষ নৃত্যশিল্পী হিচাপে নিয়োজিত হয়। আমেৰিকাৰ পৰা স্নায়ুবিজ্ঞান বিষয়ত মেজৰসহ তেখেতে স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে।
ভাৰতনাট্যম
১৯৮০, ১৯৯০ চনত আৰু শতিকাৰ প্ৰথমটো দশকত সবিতা শাস্ত্ৰীয়ে পৰম্পৰাগত শৈলীৰ ভাৰতনাট্যম পৰিৱেশন কৰিছিল। তেখেতে Krishna: The Supreme Mystic আৰু পুৰুষাৰ্থ নামেৰে দুটি নৃত্যানুষ্ঠান এইখিনি সময়ৰ ভিতৰতে পৰিৱেশন কৰে। ভাৰতনাট্যমৰ নৃত্যশিল্পী এগৰাকীৰ বিশিষ্টতাত থাকিবলগীয়া ভংগীমা আৰু কলা-কৌশল প্ৰদান কৰিব পৰাকৈ তেখেতৰ কাৰিকৰীগত দক্ষতা আছে বুলি ভবা হয়। ছিডনীৰ সমালোচক হংসা ভেংকটৰ মতে,-"Savitha's crisp nritta (pure dance), clean lines and flawless aramandi was a breath of fresh air, and truly inspirational for students of dance." ছান ফ্ৰান্সিকো থলুৱা নৃত্য মহোৎসৱৰ নিৰ্বাচনী মঞ্চই সবিতা শাস্ত্ৰীৰ নৃত্যক "জীৱনলৈ সঞ্চাৰিত হোৱা মন্দিৰৰ ভাস্কৰ্য" বুলি মন্তব্য কৰে।