cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মই ভাল শিক্ষক হ'ব নোৱাৰিলোঁ (গ্ৰন্থ)
মই ভাল শিক্ষক হ'ব নোৱাৰিলোঁ(Moi Val Hikhyak Hobo Nuarilu) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ মইনা গোস্বামীয়ে ৰচনা কৰা এখন প্ৰবন্ধ আৰু উপন্যাসৰ সমন্বয়পূৰ্ণ গ্ৰন্থ। পৰম্পৰাগত আসোঁৱাহযুক্ত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ বিকল্প পদ্ধতি এটাৰে কৰা বিদ্যালয় এখনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে কিতাপখনত।  প্ৰবন্ধ আৰু উপন্যাস দুয়োবিধৰ ছাঁ থকাৰ বিষয়ে লেখকে 'আত্মকথা' শীৰ্ষক কলমত লিখিছে, "কথাবোৰ লিখি গ'লে এখন ৰচনা হ'ব। ৰচনাখন শেষ কৰি পঢ়িব পৰাকৈ সোৱাদ ল'গা হ'ব জানো? এতেকে অকণমান উপন্যাসৰ কৌশল ল'ব লাগিব।" কিতাপখনৰ প্ৰাক্‌-কথন লিখিছে ড° পৰমানন্দ মহন্ত আৰু ড° অৰ্পনা মহন্তই।আঁক-বাঁক প্ৰকাশনে ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰা কিতাপখনৰ একেটা বছৰৰে ডিচেম্বৰ মাহলৈ দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পোৱা ৯৬ পৃষ্ঠাৰ কিতাপখনৰ মূল্য ১১০ টকা। তৃতীয় সংস্কৰণত অশ্বিনী কলিতাৰ "'মই ভাল শিক্ষক হ'ব নোৱাৰিলোঁ'ৰ পাণ্ডুলিপি পঢ়ি" শিৰোনামেৰে এটি আলোচনা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। "শিক্ষাৰ স'তে জড়িত সহৃদয় সতীৰ্থ, শ্ৰদ্ধেয় অভিভাৱক আৰু হেঁপাহৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ হাতত" লেখকে কিতাপখন আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ প্ৰাক্‌-কথনত ড° পৰমানন্দ মহন্ত আৰু ড° অৰ্পনা মহন্তই লিখিছে, "শিক্ষাৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য যে শিশুৰ মানৱীয় গুণবোৰ বিকশাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক 'সামাজিক সম্পদ' হিচাপে গঢ়ি তোলা, এই বিষয়ে শ্ৰীগোস্বামী সজাগ। তেখেতে অনুভৱ কৰে যে, প্ৰতিজন শিক্ষকেই শিক্ষকতাৰ মাজেৰে 'নিজকে পূৰ্ণ মানুহ হোৱাৰ অনুশীলন' কৰিব পাৰে।"
"সত্যকাম, তোলৈ এতিয়া বৰকৈ মনত পৰিছে । বুজা বুলি ভাবিছিলোঁ যদিও তোৰ প্ৰশ্নময় জীৱনটো আচলতে বুজা নাছিলোঁ। ৰোমাণ্টিক জীৱনৰ অযথা প্ৰশ্ন বুলি তোৰ চকু -মুখত বিয়পি থকা প্ৰশ্নবোৰ একাষৰীয়া কৰি মই জীৱনৰ বাট বুলিছিলোঁ। তই সুধিছিলি মোক , নিস্প্ৰাণ কাঠ বা শিল কাটি শিল্পীয়ে একোটা যেন জীৱন্ত মূৰ্তি নিৰ্মান কৰে । তোৰ সন্মুখৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল টো পুতলা নহয় ,তেওঁলোকৰ চকু-মুখত কিয় আকি দিব নোৱাৰি উচ্চতৰ মানৱীয় আকংক্ষা । তই কৈছিলি সত্যকাম , - " A school can create a hunger for knowledge , A school can create a thirst for changing the society."..." এয়া গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ চমু অৱলোকন । এই গ্ৰন্থখনৰ আলোক নামৰ শিক্ষকজনে জীৱনৰ পৈণত বয়সত বুজি পালে যে, শিক্ষকতা কেৱল শ্ৰেণীকোঠাৰ পেছাই নহয় ই এক স্ব আৰোপিত দায়িত্বও। মানুহৰ বাসোপযোগী সমাজ গঢ়াৰ বাবে শিক্ষকতা এক জীৱনাদৰ্শ , এক মহৎ জীৱনবোধ।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
মইনা গোস্বামী হৈছে অসমৰ এজন বিশিষ্ট চিন্তাবিদ, লেখক আৰু নাট্যকাৰ । সুলেখক মইনা গোস্বামী দীৰ্ঘদিন ধৰি শিক্ষকতাৰ লগত জড়িত । শিক্ষকতাৰ কালছোৱাত তেখেতে অৰ্জন কৰিছিল বিচিত্ৰ-বৰ্ণিল অভিজ্ঞতা আৰু উপলব্ধি৷ তেওঁ সচেতন সতীৰ্থ আৰু কঠীয়া আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত। কেইবাখনো নাটক, শিশুগ্ৰন্থকে ধৰি তেওঁৰ মুঠ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ চৈধ্যখন। সংস্কৃতি মানুহৰ সংগ্ৰামৰ অস্ত্ৰ, গণবোধ সৃষ্টিৰ অমোঘ মন্ত্ৰ, মোক বন্ধু কৰি লোৱা, সূৰ্য এদিন সকলোৰে বাবে উদয় হ'ব আদি তেওঁৰ কেইখনমান গ্ৰন্থ।
লগতে চাওক
মই ভাল দেউতা হ'ব নোৱাৰিলোঁ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
নাহৰৰ গীত
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
সুলভা দেশপাণ্ডে
সুলভা দেশপাণ্ডে (Sulabha Deshpande; ১৯৩৭ – ৪ জুন ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নাট পৰিচালক আছিল। মুম্বাইৰ মাৰাঠী আৰু হিন্দী থিয়েটাৰৰ উপৰিও ৭৩খনতকৈও অধিক মূলসুঁতিৰ বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ভূমিকা (১৯৭৭),অৰবিন্দ দেশাই কী অজীৱ দাস্তান (১৯৭৮),গমন (১৯৭৮) আদি কলাত্মক চলচ্চিত্ৰত চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ উপৰি বহুতো টিভি ধাৰাবাহিক আৰু নাটকতো অভিনয় কৰিছে। ১৯৬০ চনৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে তেওঁ ৰংগায়ন আৰু বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, বিজয়া মেহতা, সত্যদেৱ ডুবে আদিৰ দৰে নাট্য ব্যক্তিত্বৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে মুম্বাইতআৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ শিশুসকলৰ বাবে চন্দ্ৰশালা নামৰ শাখা এটাও আৰম্ভ কৰে। চন্দ্ৰশালাই পেছাদাৰী ৰূপত শিশু নাট্য প্ৰদৰ্শন অব্যাহত ৰাখিছে।[4] পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ জি লে জৰা, এক পেকেট উমীদ, অস্মিতা আদি টিভি ধাৰাবাহিক আৰু ইংলিছ-ভিংলিছ আদি ছবিত অভিনয় কৰে।
কৰ্মজীৱন
সুলভাই মুম্বাইৰ দাদৰৰ ছবিলদাস বয়জ হাইস্কুলত শিক্ষয়ত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাত কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ বিশিষ্ট নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰক তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে কেইখনমান নাটক লিখিবলৈ কয়। এনেকৈয়ে তেওঁৰ নাট্কৰ সৈতে সম্পৰ্ক হয় আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ অন্যতম অগ্ৰণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ বিজয়া মেহতা, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰংগায়ন নাট্যগোষ্ঠীত যোগদান কৰে।
দৈয়ন দিয়া
দৈয়ন দিয়া(Doiyan Diya) অসমীয়া সমাজৰ বিবাহৰ এক পালনীয় আচাৰ৷ দৰা কইনা দুয়োৰে ঘৰতে এই আচাৰ পালন কৰে৷ ই সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক লোকাচাৰ৷ অসমীয়া সমাজত বিয়া বিভিন্ন পৰ্বৰ মাজেৰে শেষ হয়৷ তাৰ ভিতৰৰে দৈয়ন দিয়াও এক পৰ্ব যদিও আজিকালি বহুতে এই পৰ্ব পালন নকৰাকৈ থকা দেখা যায়৷ দৈয়ন দিয়াৰ সময় কাহিলি পুৱা৷ বিয়াৰ দিনা চৰাই চিৰিকতি বাহৰ পৰা বাজলৈ ওলোৱাৰ আগতে দৰা বা কইনাক দৈয়ন দিয়া হয়৷
সামগ্ৰী
দৈয়ন দিয়াৰ বাবে কেইবিধমান সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন৷ এখন কাঁহৰ কাঁহীত আগগুৰি নকটা পাণ কেইখিলামান, তিল আৰু বাতি এটাত দৈ অলপ ল’ব লাগে৷ কলপাত, পটাগুটি, পানী তোলা ঘট, দুণৰিত চাকি জ্বলাই পীৰাৰ কাষতে থ’ব লাগে৷
নিয়ম
দৈয়ন দিয়া গীত:
ওলাই আহা শ্ৰীকৃষ্ণ পুৱাইল ৰজনী বিধিমতে দৈয়ন দিব তোমাৰ জননী৷ আগবাঢ়ি আহা কৃষ্ণ আহা আগবাঢ়ি৷ তোমাৰ মাতৃ দৈয়ন দিয়ে লৈয়ো আঁঠু কাঢ়ি৷(উৰুলি)
আকৌ,
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বিবাহ
ৰাধিকা শান্তি
ৰাধিকা শান্তি(Radhika Santi) শংকৰদেৱৰ সময়ৰ এগৰাকী কৈৱৰ্তকূলীয়া সতী নাৰী আছিল৷ তেওঁ টেম্বুৱানী জানৰ পৰা বৰদোৱালৈ পানী সোমোৱা জানটোত ভেটা দি শান্তিকন্যা বুলি জনাজাত হৈছিল৷ পিছত শংকৰদেৱে তেওঁৰ বাসস্থানৰ ওচৰতে ৰাধিকা শান্তিক ঘৰ-দুৱাৰ সজাই থাকিবলৈ দিছিল৷
ৰাধিকা শান্তিৰ জন্ম হৈছিল ১৪৫৬ চনৰ ব’হাগ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত৷ কোনো কোনোৰ মতে ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত৷ তেওঁৰ স্বামীৰ নাম আছিল পূৰ্ণানন্দ৷ ৰাধিকাৰ আন এটা নাম যোগমায়া৷ বাৰভূঞা বংশৰ মানুহে বৰদোৱাৰ টেম্বুৱানী জান বান্ধিবলৈ এগৰাকী সতী নাৰীৰ সন্ধানত আছিল৷ এই জানটোৰে বছৰে হোৰাহোৰে পানী সোমাই খেতি-বাতি নষ্ট কৰিছিল৷ শংকৰদেৱক ইয়াৰ উপায় সোধাত এগৰাকী সতী নাৰীৰ দ্বাৰাহে জানটো বন্ধা সম্ভৱ হ’ব বুলি কোৱাত সকলোৱে সতী নাৰী বিচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল৷ ইয়াৰ বাবে পুৰস্কাৰো ঘোষণা কৰা হৈছিল৷ অনেক পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণৰ ভাৰ্যা গোট খালে যদিও কোনোৱে সতীৰ পৰিচয় দিব নোৱাৰিলে৷ পিছত ৰাধিকাই পলৰে পানী আনি জানৰ মুখত ঢালি পিছত মাটি আনি দিয়াতহে জানটো ভেটিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ এই গুৰু চৰিত কথাত উল্লেখ আছে৷ এবাৰ ৰাধিকাই স্বামী পূৰ্ণানন্দৰ সৈতে লুইতেৰে উজাই আহোঁতে বাৰভূঞাসকলে গোট খাই আলোচনা কৰা দেখি স্বামীক সুধিলে, কিহৰ মেল? স্বামীয়ে ক’লে, ভেটা বান্ধিবলৈ সতী তিৰোতা বিচাৰিছে৷ তেতিয়া ৰাধিকাই “ময়েই সতী’’ বুলি কোৱাত পূৰ্ণানন্দই কৈৱৰ্ত কুলৰ স্ত্ৰী কেনেকৈ সতী হ’ব পাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰাত ৰাধিকাই ক’লে, তোমাত বাদে মুখ চোৱা নাই, ছাঁটো ভৰি দিয়া নাই৷ মই সতী নহৈ কোন? তেওঁলোকৰ কথাবতৰা শুনি মুদৈয়ে গৈ গুৰু শংকৰক ক’লেগৈ৷ শংকৰে ৰাধিকাক মতাই নি এযোৰ নিকা বস্ত্ৰ দি এটা মাছ মৰা পলৰে পানী আনি জানটোৰ মুখত ঢালিবলৈ ক’লে৷ ৰাধিকাই শংকৰদেৱক সেৱা কৰি গৈ পলেৰে পানী আনিলেগৈ৷ কিন্তু চাৰি আঙুল পানী কম হ’ল৷ শংকৰে সুধিলে “পানী চাৰি আঙুল কম হ’ল কিয়’’? ৰাধিকাই জনালে, ভনীজোঁৱাইক পাত কাটিবলৈ কাঁচিখন দিওঁতে তেওঁৰ মুখখন দেখা পাইছিল, এয়ে অপৰাধ৷ তেতিয়া শংকৰদেৱে তেওঁৰ এই দোষ সকলোৱে লোৱা বুলি কৈ পুনৰ পানী আনিবলৈ দিলে৷ এইবাৰ পলৰ মুখ ভৰি আহিল৷ এই পানী ঢালি বান্ধ খুন্দি খুন্দি বান্ধিলে৷ সেই বান্ধৰ নাম “সান্তিজান’’ হ’ল৷ অসমৰ জনশ্ৰুতিমূলক মালিতাবোৰত সতী ৰাধিকাৰ গীত বা মালিতা নামেৰে এটা মালিতা প্ৰচলিত আছে৷ সতী ৰাধিকাৰ মালিতা শুৱালকুছিত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা মাধবদেৱৰ কীৰ্তনত কৰতাল আৰু চাপৰি বজাই সুৰ লগাই পৰিৱেশন কৰে৷
ৰাধিকা শান্তিৰ গীত:
(ঘোষা) অ নাম ৰয়ৰে৷ অ নাম ৰয়ৰে৷
(পদ) নামতিয়া ডেকাগিৰি মৌনে ৰহি আছে৷ শঙ্কৰ গোমস্তাই গৈ শান্তি বিচাৰিছে৷ সেহিসময়ে নদীয়াল ভাৰ্যাসমে গৃহে চলি যাই৷ হাসিতে হাসিতে সিটো স্বামীত কৈ যায়৷ মাটি পানী তুমি ভাল কৰি ল’বা৷ মোত কৰি শান্তি তুমি আৰ কৈত পাবা৷ ভাৰ্যাৰ কথা নদীয়াল পেলাইতে নাপাৰিলা৷ দুয়ো যাই শঙ্কৰৰ থানে উপস্থিত ভৈলা৷ শঙ্কৰে বোলে আই নদীয়ালৰ জীয়া৷ নদী হন্তে এক পলো জল আনি দিয়া৷ ...... ইত্যাদি
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
ডেই জাং-গাম
জাং-গাম বা লেডী জাং-গাম বা ডেই-জাং-গাম (Lady Jang-geum) হৈছে কোৰিয়াৰ ইতিহাসৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ৰাজবৈদ্য বা ৰয়েল ফিজিচিয়ান। তেওঁৰ বিষয়ে জোছন ৰাজবংশৰ নথিপত্ৰত ১০ বাৰ উল্লেখ পোৱা গৈছে। এই কথাৰ সম্ভেদ পোৱা যায় যে ৰজা জাংজং জাং-গামৰ চিকিৎসা জ্ঞানত সন্তুষ্ট হৈছিল আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ আদৰ-যত্ন লোৱাৰ বাবে তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা, জাং-গাম ৰাজসভাৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পদবীৰ বিষয়া হৈছিল, আৰু তেওঁক নামৰ আগত ডেই (মহান) উপাধি ব্যৱহাৰৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল।
কিছুমান উৎসই জাং-গামৰ প্ৰকৃত অস্তিত্বক প্ৰমাণিত কৰে  যদিও ই এতিয়াও পণ্ডিতসকলৰ মাজত বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ আছে।
জোছন ৰাজবংশৰ নথিসমূহত উল্লেখ
জোছন ৰাজবংশৰ নথিসমূহত জাং-গামৰ নাম, কেতিয়াবা ইউনিয়ো (মহিলা নিৰাময়কাৰী) উপাধিৰ সৈতে ১০ বাৰ উল্লেখ কৰা হৈছিল।
ৰাজসভাৰ কিছুসংখ্যক বিষয়াই সদ্যপ্ৰয়াত ৰাণী জাংগিয়াঙৰ শুশ্ৰূষা কৰা সকলো ইউনিয়ো অৰ্থাৎ মহিলা নিৰাময়কাৰীক কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিবলৈ ৰজা জাংজঙলৈ আৱেদন প্ৰেৰণ কৰে। এই ইউনিয়োসকলৰ ভিতৰত জাং-গাম আছিল অন্যতম। সিংহাসনৰ বৈধ উত্তৰাধিকাৰীৰ (ভৱিষ্যতৰ ৰজা ইনজং; ১০ মাৰ্চ) জন্মৰ পিছতেই প্ৰসৱোত্তৰ জটিলতাৰ ফলত ১৬ মাৰ্চৰ মাজনিশা ৰাণী জাংগিয়াঙৰ (জাংজঙৰ দ্বিতীয় পত্নী) মৃত্যু হয়। এয়া আছিল নথিত জাং-গামৰ নামৰ প্ৰথম উল্লেখ (০৪ এপ্ৰিল ১৫১৫)। উক্ত আৱেদন ৰজা জাংজঙে অস্বীকাৰ কৰি কৈছিল: "সুৰক্ষিত সন্তান জন্মত (ৰাণীৰ) পালন কৰা ভূমিকাৰ বাবে জাং-গাম এক বৃহৎ কৃতিত্বৰ যোগ্য আছিল, কিন্তু মই এতিয়ালৈকে তেওঁৰ কামৰ বাবে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰা নাই, আন কাৰণৰ বাবে। এতিয়া আপোনালোকে (ৰাজসভাৰ বিষয়াসকলে) মোক তেওঁক শাস্তি দিবলৈ কৈছে কিয়নো ৰাণী লৰ মৃত্যু হৈছে, কিন্তু মই সেইটো নকৰোঁ‌ আৰু লগতে মই তেওঁক পুৰস্কৃতও নকৰোঁ‌।" (৫ এপ্ৰিল ১৫১৫)
ৰাজমাও (ৰাণী জিয়ংহাইয়ন) ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য হোৱাৰ পিছত জাংজঙে চিকিৎসা বিভাগৰ কৰ্মচাৰীসকলক পুৰস্কৃত কৰা বুলি নথিভুক্ত কৰা হৈছিল। জাং-গামক (লগতে সহকৰ্মী ইউনিয়ো এগৰাকীক) ১০ বস্তা চাউল আৰু ১০ বস্তা বীনেৰে পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।
জাংজঙে এক অসুস্থতাৰ পিছত মন্তব্য কৰিছিল: "[...] অৱশ্যে, ডেই জাং-গাম আন যিকোনো ইউনিয়োতকৈ ভাল আছিল। ফলস্বৰূপে, তেওঁক ৰজাৰ চোৱাচিতা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল।" (৮ জানুৱাৰী ১৫২৫)  নথিসমূহত জাং-গামৰ নামৰ সৈতে সংলগ্ন ডেই (মহান) উপাধি সংযোগ কৰা এইটোৱেই প্ৰথম উদাহৰণ আছিল (২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৫২২)।
জাংজঙে তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰি এইদৰে কৈছিল: "মই কেইবামাহৰ ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰিছো। ৰাজকীয় চিকিৎসকসকল প্ৰশংসা আৰু পুৰস্কাৰৰ যোগ্য। [...] ইউনিয়ো ডেই জাং-গাম আৰু কাই-গাম প্ৰত্যেককে ১৫ বস্তা চাউল, ১৫ বস্তা বীন আৰু ১০ জাপ কাপোৰেৰে পুৰস্কৃত কৰা হ'ব।" (৬ মাৰ্চ ১৫৩৩)
জাংজঙে এক আদেশ সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰিছিল: "চৰ্দি হোৱাৰ পিছৰে পৰা মই দীৰ্ঘদিন ধৰি মোৰ দায়িত্ব পালন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। কেইদিনমান আগতে, মই এখন শৈক্ষিক সভাত অংশ লৈছিলোঁ‌ (দৰ্শনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ), কিন্তু ঠাণ্ডা বতৰে মোৰ অৱস্থা অধিক শোচনীয় কৰি তুলিছিল। মই ইতিমধ্যে ৰাজকীয় চিকিৎসক পাৰ্ক চে-জিঅ' আৰু হং চিম, লগতে ইউনিয়ো ডেই জাং-গাম, ইউন-বি, আৰু বাকীসকলক বিধানৰ বিষয়ে ভাৰপ্ৰাপ্ত চিকিৎসা বিষয়াৰ সৈতে আলোচনা কৰিবলৈ কৈছিলোঁ‌। [...]" (২১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৫৪৪) জাংজং পিছত তেওঁৰ চৰ্দি-জ্বৰৰ পৰা আৰোগ্য হৈছিল, আৰু ৰাজবৈদ্য আৰু তেওঁলোকৰ কৰ্মচাৰীসকলক পুৰস্কৃত কৰা বুলি নথিভুক্ত কৰা হৈছিল (০২ মাৰ্চ ১৫৪৪)। ডেই জাং-গামক ৫ বস্তা চাউল আৰু বীনেৰে পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।
জাংজঙৰ স্বাস্থ্যসম্পৰ্কে তেওঁলোকৰ অনুসন্ধানসন্দৰ্ভত ৰাজসভাৰ উচ্চ পদস্থ বিষয়া আৰু জাং-গামৰ মাজত হোৱা বাৰ্তালাপ নথিসমূহত লিপিবদ্ধ কৰা হয় (৯ নৱেম্বৰ ১৫৪৪))। জাংজঙে মন্তব্য কৰিছিল (কিছুমান আত্মীয়ই তেওঁৰ সুস্থতাৰ বাবে লিখিত বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰাৰ সন্দৰ্ভত): "মই এতিয়াও কোষ্ঠকাঠিন্যত ভুগি আছোঁ। কি বিধান প্ৰস্তুত কৰা উচিত সেয়া আলোচনাৰ মজিয়াত আছে। মহিলা চিকিৎসকে মোৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে সকলো জানে," ইয়াত জাং-গামৰ উদ্ধৃতি সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে (১০ নৱেম্বৰ ১৫৪৪)। জাংজং আৰোগ্য হোৱা বুলি মন্ত্ৰীসকললৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। তাৰ পিছত জাংজঙে উপস্থিত থকা সকলো চিকিৎসা বিষয়াক বন্ধৰ দিন প্ৰদান কৰিছিল। জাংজঙে উল্লেখ কৰিছিল যে জাং-গামে ৰাতিপুৱা তেওঁক সাক্ষাৎ কৰিছিল, আৰু তেওঁ জাং-গামক সকাহ অনুভৱ কৰাৰ কথা কৈছিল (১৩ নৱেম্বৰ ১৫৪৪)। ইয়াৰে ১৬ দিনৰ পিছত (২৯ নৱেম্বৰ) জাংজঙৰ মৃত্যু হয়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ এক দূৰদৰ্শন শৃংখলা হিচাপে জাং-গামৰ জীৱনীভিত্তিক ডেই জাং গাম নামৰ এক শৃংখলা ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত প্ৰচাৰিত হয়। এই শৃংখলাক জুৱেল ইন দ্য পেলেচ বুলিও জনা যায়। লি বায়ুং-হুনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই দূৰদৰ্শন শৃংখলাটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে এমবিচিত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতি দৰ্শকৰ গড় ৰেটিং আছিল ৪৫.৮% আৰু সৰ্বাধিক ৰেটিং আছিল ৫৭.১%। ই সৰ্বকালৰ দশম সৰ্বাধিক মূল্যাঙ্কন কৰা কোৰিয়ান নাটক হিচাপে পৰিগণিত হয়। এই শৃংখলাটো পিছত বিশ্বৰ ৯১খন দেশত সম্প্ৰচাৰিত কৰা হয়। শৃংখলাটোৰ নাম ভূমিকাত আছিল লী য়াং-এই।
দ্য ফিউজিটিভ অৱ জোছন (হেভেনছ অৰ্ডাৰ: দ্য ষ্টৰী অৱ দ্য ফিউজিটিভ ফ্ৰম জোছন) নামৰ ২০১৩ চনত সম্প্ৰচাৰিত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ আন এক দূৰদৰ্শন শৃংখলাটো ডেই-জাং-গামৰ চৰিত্ৰক উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব (গ্ৰন্থ)
লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব (Lakhya Ek Manushyatwa) হৈছে অসমীয়া ৰসায়নবিদ, লেখিকা, অধ্যাপিকা ড০ নিৰ্মলা দেৱীৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ। এইখন এখন প্ৰৱন্ধ সংকলন। কিতাপখনৰ মুখবন্ধ লিখিছে হোমেন বৰগোহাঞিয়ে। আৰম্ভণিত হোমেন বৰগোহাঞিয়ে এনেদৰে লিখিছে,"নিৰ্মলা দেৱীৰ এইখন দ্বিতীয় কিতাপ। প্ৰথমখন কিতাপ পঢ়ি থাকোঁতে মোৰ মনলৈ এনে এটা ভাব আহিছিল যে অসমীয়া ভাষাত ই এখন অদ্বিতীয় কিতাপ; অৰ্থাৎ এনে কিতাপ দ্বিতীয় এখন নাই। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন কিতাপে প্ৰথমখন কিতাপৰ অদ্বিতীয়ত্বৰ গৌৰৱ নোহোৱা কৰিলে। কিন্তু নিৰ্মলা দেৱীৰ নামটোৰ লগত এই গৌৰৱ জড়িত হৈ থাকিল যে মনুষ্যত্বৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহায়ক হ'ব পৰা এনেধৰণৰ মহৎ ভাবোদ্দীপক ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্মলা দেৱী অদ্বিতীয়।" তেখেতৰ ভাষাত, এইখন আত্মোৎকৰ্ষৰ সাধনা কৰিব বিচৰা মানুহক কামৰ উপযোগী মহৎ চিন্তাৰ যোগান ধৰা, মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ সুষম আৰু সৰ্বাংগীণ বিকাশত সহায় কৰা এখন গ্ৰন্থ। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ২১৩ আৰু মূল্য ২২০ টকা। লেখিকা নিৰ্মলা দেৱীয়ে গ্ৰন্থখন তেওঁৰ গুৰুসকললৈ উছৰ্গা কৰি এনেদৰে লিখিছে, "যাৰ সান্নিধ্যই এই যাত্ৰাপথত অন্তহীন প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে ,সেইসকল, মোৰ সকলো গুৰুৰ নামত গ্ৰন্থখনি উছৰ্গা কৰিলোঁ।"
বিৱৰণ
কিতাপখন লিখাৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰি "বাটচ'ৰাতে" শীৰ্ষক আৰম্ভণি অধ্যায়ত লেখিকাই লিখিছে, "সপোন আৰু সম্ভাৱনাবোৰক চেনেলাইজ কৰি প্ৰতিভাত কৰাই হৈছে কিতাপখন পাঠকৰ হাতত তুলি দিয়াৰ উদ্দেশ্য। ... প্ৰতিজন লোকেই নিজৰ মনৰ মণিকূটত এক সফল,সুখী আৰু ভাল মানুহ হোৱাৰ সপোন পুহি ৰাখে। সকলো মানুহেৰ মনোজগতৰ ক'ৰবাত সুপ্ত হৈ থাকে মহৎ জীৱনৰ সাধনা কৰাৰ তাড়না। এই সপোন আৰু তাড়নাক উদ্বুদ্ধ কৰি প্ৰস্ফুটিত হৈ ওলাই অহাত সহায়ক হ'ব বুলিয়েই 'লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব'ৰ যাত্ৰা।
কিতাপখনত মুঠ ৩৮ টা প্ৰবন্ধ আছে। এই প্ৰবন্ধসমূহ সাতটা বিশেষ অধ্যায়ত ভাগ কৰা আছে। অধ্যায়সমূহৰ নাম আৰু সেই অধ্যায়ত থকা প্ৰবন্ধসমূহৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হ'ল-
'গুৰু হোৱাৰ সাধনা' প্ৰবন্ধটোত এজন শিক্ষকৰ দায়িত্ব,কৰ্তব্যৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। মানুহ আৰু সমাজৰ পৰস্পৰৰ নিৰ্ভৰশীলতা আৰু ভাৰসাম্যই সমাজৰ ঐক্য আৰু বিকাশৰ সামাজিক লক্ষ্য সৃষ্টি কৰে বুলি উল্লেখ আছে 'মানুহে গঢ়ে এখন সমাজ' প্ৰবন্ধটোত।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত পি এইচ ডি অৰ্জন কৰা নিৰ্মলা দেৱী ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত থকা কেন্দ্ৰীয় পেট্ৰকেমিকেলজ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত। আই আই টি গুৱাহাটীৰ পৰা তেওঁ পষ্ট ডক্টৰেট কৰে। বৰ্তমানলৈকে ৰিচাৰ্ছগেটত তেওঁৰ ৬১৪ খন চাইটেচন আছে। WICCIৰ তেওঁ ৰাজ্যিক সভাপতি। নাগালেণ্ডৰ এন আই টিতো কৰ্মৰত আছিল।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কমতাপুৰ
কমতাপুৰ ৰাজ্য ত্ৰয়োদশ শতিকাত পাল ৰাজবংশৰ পতনৰ পাছত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশত গঠিত হৈছিল। কমতা ৰাজ্যৰ উত্থানৰ লগে লগে অসম বুৰঞ্জীৰ প্ৰাচীন যুগ শেষ হয় আৰু মধ্য যুগ আৰম্ভ হয়। এই অঞ্চলৰ শেষ শাসক আছিল খেন বংশ।
কোচসকলে নিজকে কমতেশ্বৰ (কমতাৰ শাসক) বুলি কৈছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ আৰু বিস্তৃতি ইমানেই বাঢ়িছিল যে তেওঁলোকৰ ৰাজ্যক কোচ ৰাজ্যও বোলা হয়। পাছলৈ ৰাজ্যখন দুভাগ হৈ পৰে: কোচ বিহাৰ আৰু কোচ হাজো। পূবৰ ৰাজ্য কোচ হাজো ১৭শ শতিকাত আহোম ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হয়। পশ্চিমৰ অংশ কোচ বিহাৰ কোচ ৰাজবংশৰ হাততে থাকে আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ভাৰতত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
ম্যানমাৰৰ টাউনশ্বিপসমূহ
টাউনশ্বিপ (မြို့နယ်) হৈছে ম্যানমাৰৰ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ। লগতে ই ম্যানমাৰৰ জিলাসমূহৰ মহকুমা। ম্যানমাৰ তথ্য ব্যৱস্থাপনা ইউনিট (মিমু)ৰ তথ্য অনুসৰি ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ম্যানমাৰত ৩৩০খন টাউনশ্বিপ আছে।
টাউনশ্বিপ হৈছে স্থানীয় শাসনৰ মৌলিক প্ৰশাসনিক একক আৰু ই একমাত্ৰ ধৰণৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ যিয়ে সমগ্ৰ ম্যানমাৰক সামৰি লয়। টাউনশ্বিপ এখন টাউনশ্বিপ প্ৰশাসক, গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ৰ (MOHA) সাধাৰণ প্ৰশাসন বিভাগ (GAD)ৰ জৰিয়তে নিযুক্তি দিয়া চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। ২০০৮ চনৰ সংবিধান অনুসৰি গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীক সামৰিক বাহিনীয়ে নিযুক্তি দিব। টাউনশ্বিপসমূহ জিলাৰ দ্বাৰা তত্বাৱধান কৰা হয়।
ৰাজ্য/অঞ্চল আৰু জিলা অনুসৰি ম্যানমাৰৰ চহৰসমূহৰ তালিকা ইয়াত দিয়া হৈছে:
Mandalay Region
Notes: 1 - formerly from Myingyan District
North Shan State
Notes: 1 - part of Pa Laung Self-Administered Zone 2 - part of Kokang Self-Administered Zone 3 - part of Wa Self-Administered Division
South Shan State
Notes: 1 - part of Pa-O Self-Administered Zone 2 - part of Danu Self-Administered Zone
East Bago Region
Notes: 1 - formerly from Taungoo District
Yangon Region
Notes 1 - part of South Yangon City
Sagaing Region
Notes: 1 - part of Naga Self-Administered Zone 2 - formerly from Monywa District
পদ্মিনী কোহলাপুৰী
পদ্মিনী কোহলাপুৰী (Padmini Kolhapure; ১ নবেম্বৰ ১৯৬৫) মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ১৯৭২ চনত সাত বছৰ বয়সত শিশুশিল্পী ৰূপে জিদ্দী (১৯৭৬) আৰু ড্ৰীমগাৰ্ল্ (১৯৭৭) ছবিৰে অভিনয় জগতত প্ৰবেশ কৰে। ইয়াৰ পিছত সত্যম শিৱম সুন্দৰমত (১৯৭৮) তেওঁ মূল নাৰী চৰিত্ৰ ৰূপাৰ কিশোৰী কালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। পোন্ধৰ বছৰ বয়সত কোহলাপুৰীয়ে প্ৰতিশোধমূলক কাহিনীৰ ছবি ইনচাফ কা তৰাজুৰ (১৯৮০) বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ আৰু পোন্ধৰ বছৰ বয়সত ট্ৰেজিক ৰোমাঞ্চ প্ৰেম ৰোগৰ (১৯৮২) বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পায়। তেওঁ আছিল এই দুটা শিতানত বঁটা পোৱা দ্বিতীয় কম বয়সীয়া অভিনেত্ৰী। তেওঁ সৌতন (১৯৮৩) ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ আৰু প্যায় ঝুকতা নেহীৰ (১৯৮৫) বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়নো লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
পেচাদাৰী সঙ্গীতজ্ঞ পান্ধাৰীনাথ কোহলাপুৰী আৰু নিৰুপমা কোহলাপুৰীৰ তিনিজনী কন্যা সন্তান আছিল। তাৰ দ্বিতীয়জনী পদ্মিনী কোহলাপুৰী। তেওঁৰ বায়েক শিৱাংগী কাপুৰ অভিনেত্ৰী শক্তি কাপুৰৰ পত্নী আৰু অভিনেত্ৰী শ্ৰদ্ধা কাপুৰৰ মাক। তেওঁৰ সৰুজনী ভনীয়েক তেজস্বিনী কোহলাপুৰীও এগৰাকী অভিনেত্ৰী।
তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৱে কোহলাপুৰী উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোক মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোহলাপুৰৰ মূল নিবাসী আছিল। তেওঁৰ মাক কৰ্ণাটক মাঙ্গালোৰৰ কোংকণীভাষী এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আৰু পণ্ডিত দীননাথ মংগেশকাৰৰ অৰ্ধ-ভগ্নী। দেউতাক পান্ধাৰীনাথ এজন প্ৰতিভাশালী বীণাবাদক আছিল। সংগীত নাটকৰ পান্ধাৰীনাথৰ দেউতাক পণ্ডিত কৃষ্ণৰাও কোহলাপুৰীয়ে বৰোদা দৰবাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। য়েইছা প্যাৰ কহাৰ কাম কৰি থকা অৱস্থাত তেওঁ প্ৰদীপ শৰ্মাক লগ পায়, যি ছবিখনৰ প্ৰযোজক আছিল। ১৯৮৬ চনত দুয়োৰো বিয়া হয়। ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯০ত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ প্ৰিয়াংক কে. শৰ্মাৰ জন্ম হয়।
কৰ্ম জীৱন
শৈশৱতে ভনীয়েক শিৱাংগীৰ সৈতে তেওঁ য়াদো কী বৰাত, কিতাব আৰু দুস্মন দোস্ত ছবিৰ কোৰাচ গাইছিল। পিছলৈ পদ্মিনীয়ে বিধাতা, দানপানী, প্ৰফেচৰ কী পৰোচন, হম ইন্তেজাৰ কৰেংগে আৰু চড়ক-ছাপ ছবিৰ বাবে গীত গায়। বাপ্পী লাহিড়ীৰ সৈতে তেওঁৰ মিউজিক লাভাৰছ্ নামৰ সংগীত এলবাম এখনো মুক্তি পাইছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ বাপ্পী লাহিড়ীৰ সৈতে লণ্ডনৰ ৰয়েল এলবাৰ্ট হলত অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। আশা ভোঁচলেৰ পৰামৰ্শত দেৱ আনন্দে তেওঁৰ ছবি ইছক্ ইছক্ ইছকৰ (১৯৭৫) বাবে পদ্মিনীক কাষ্টিং কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অভিনয় কৰা অন্য কিছু ছবি- ড্ৰীমগাৰ্ল (১৯৭৭),জিন্দেগী (১৯৭৬) আৰু সাজন বিনা সুহাগন (১৯৭৮)।গেহৰায়েত (১৯৮০) ক’লা যাদুৰ দ্বাৰা সন্মোহিত এজনী স্কুলীয়া ছোৱালীৰ ভূমিকাত তেওঁ প্ৰশংসনীয় অভিনয় কৰিছিল।
পদ্মিনীয়ে ছবিত কাম কৰাৰ সুবিধাৰ বাবে মাকে তেওঁ এয়াৰ লাইনছৰ চাকৰি এৰি দিয়ে। শিশুশিল্পী হিচাপে তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত অভিনয় ৰাজ কাপুৰৰ সত্যম শিৱম সুন্দৰমত (১৯৭৭) কৰা অভিনয়। আমেৰিকান ছবি লিপষ্টিকৰ ৰিকেম ইনচাফ কা তৰাজুত ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা এজনী কিশোৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়। ১৫ বছব বয়সত তেওঁ ঋষি কাপুৰৰ বিপৰীতে প্ৰথম নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে নাচিৰ হুছেইনৰ জামানে কো দিখানা হ্যায় ছবিত। ছবিখন ফ্লপ হয় যদিও এই যুটিটোৱে একেলগে কাম কৰা ৰাজ কাপুৰৰ প্ৰেম ৰোগত (১৯৮২) পদ্মিনীয়ে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁৰ বিধাতা (১৯৮২),সৌতন (১৯৮৩) আদি ছবিয়ে বক্স অফিচত সফলতা পায়। মিথুন চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে কৰা তেওঁৰ প্যাৰ ঝুকতা নেহীয়ে (১৯৮৫) প্ৰভূত ব্যৱয়াসিক সফলতা লাভ কৰে। এই যুটিটোৱে আৰু বহু কেইখন ছবিত কাম কৰিছিল। ৱো সাত দিন ছবিত তেওঁ নবাগত অনিল কাপুৰৰ সৈতে অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল। ছবিখন সফল হৈছিল আৰু ই বলীউডত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাত অনিল কাপুৰক সহায় কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
সহস্ৰাব্দৰ বিশ্ব (গ্ৰন্থ)
সহস্ৰাব্দৰ বিশ্ব অসমীয়া ভাষাত ৰচিত এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছে শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই৷ জ্ঞান-বিজ্ঞান, ইতিহাস, বুৰঞ্জীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ বিৱৰণ এই গ্ৰন্থখনত আছে৷ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ পৰা সাম্প্ৰতিক সময়লৈকে মানৱ ইতিহাসে হাজাৰ হাজাৰ বছৰ অতিক্ৰম কৰি আহিছে৷ এই দীৰ্ঘ সময়ছোৱাত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱৰ উৎপত্তি, ক্ৰমবিকাশ, মানুহৰ ক্ৰমবিকাশ আৰু মানৱ ইতিহাসৰ শেহতীয়া বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যালৈকে অনেক ঘটনাই সময়ে সময়ে সংঘটিত হৈছে৷ এই গ্ৰন্থখনত সেইধৰণৰ বিষয়বোৰৰ বৰ্ণনা আছে৷ গ্ৰন্থখন মূলতঃ বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ড সম্পৰ্কে এটা সামগ্ৰিক ধাৰণা ল’ব পৰা তথ্যৰ সংকলন৷
বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত মানৱ সমাজে জুইৰ লগত চিনাকি হোৱা, ছুমেৰীয় সভ্যতাৰ পৰা গ্ৰীক সভ্যতালৈ মানৱ সভ্যতাৰ ক্ৰমবিকাশ, ভাষাৰ উদ্ভৱ, সমৃদ্ধি আৰু ইয়াৰ বিকাশ, ধৰ্মৰ উৎপত্তি, সাহিত্যৰ উৎপত্তি, জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ উৎপত্তি, শিল্প-ভাস্কৰ্যৰ উৎপত্তি আৰু ইয়াৰ চৰ্চাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চুলতান মামুদৰ ভাৰত আক্ৰমণ, অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা, মংগোলীয়সকলৰ চীন আক্ৰমণ, দিল্লীত কুটুবমিনাৰৰ নিৰ্মাণ, তাজমহলৰ নিৰ্মাণ, দূৰবীক্ষণৰ আৱিষ্কাৰ, প্ৰথমটো ভাৱ ইঞ্জিনৰ আৱিষ্কাৰ, মানৰ আক্ৰমণ আদিৰ দৰে হাজাৰৰো অধিক মূল্যবান প্ৰবন্ধ বৰ্ণিত হৈছে৷ প্ৰতিটো প্ৰবন্ধৰ লগত সংযোগ কৰা হৈছে বিষয় সম্পৰ্কীয় চিত্ৰ আৰু আলোকচিত্ৰ৷ বিশ্বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৱলীবোৰ অসমীয়া ভাষাত শৃংঘলাবদ্ধভাৱে আৰু একাদিক্ৰমে ৰচনা কৰা এইখনেই সৰ্বপ্ৰথম গ্ৰন্থ বুলি গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত লিখা আছে৷ গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় অধ্যায়ত ‘কেতিয়া ক’ত কি ঘটিছিল’– শীৰ্ষক নামেৰে এখন দীঘল তালিকা দিয়া হৈছে৷ এই তালিকাত সমগ্ৰ বিশ্বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৱলীৰ চন, তাৰিখ আদি একাদিক্ৰমে লিখা আছে৷ সেইদৰে গ্ৰন্থখনৰ শেষৰফালে এখন বিস্তৃত নিৰ্ঘণ্ট দিয়া হৈছে, যাৰ সহায়ত পাঠকে প্ৰয়োজনীয় প্ৰসংগটো সহজে বিচাৰি পাব৷ বনলতা প্ৰকাশনে এইখন গ্ৰন্থ ২০০৪ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ কৰে৷ গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয় ২০১৩ চনত৷ গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ মূল্য- ৩৫০ টকা৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখা–৪৫১
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমৰ ঐতিহ্য (গ্ৰন্থ)
বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত অসমৰ উল্লেখযোগ্য মঠ-মন্দিৰ, দৌল-দেৱালয়-থান, সত্ৰ আৰু নামঘৰ, মচজিদ-গীৰ্জা-গুৰুদ্ধাৰ-বৌদ্ধ বিহাৰ, ঐতিহ্যপূৰ্ণ তোৰণ আৰু স্তম্ভ, মৈদাম আৰু সমাধিক্ষেত্ৰ, বিল-পুখুৰী আৰু জলপ্ৰপাত, ৰজাদিনীয়া গড়, শিলালিপি আৰু পৌৰাণিক ভগ্নাৱশেষ, ঐতিহ্যপূৰ্ণ স্থান, উদ্যান, ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ, সংগ্ৰহালয়, ঐতিহ্যপূৰ্ণ বাট-পথ, সেতু-দলং, ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন, মেলা আৰু সভা, বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ, ঐতিহ্যময় লোককলা আদি বিষয়বোৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। সেইদৰে গ্ৰন্থখনৰ শেষৰফালে এখন নিৰ্ঘণ্ট দিয়া হৈছে। অসমৰ বহুতো লুপ্ত হ’বলৈ ধৰা বা কালৰ ইতিহাসত হেৰাই যাবলৈ ধৰা প্ৰসিদ্ধ স্থান, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আদিৰ বিষয়ে এইখন গ্ৰন্থত তথ্য আছে। অসমৰ বিভিন্ন জিলাৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰতিনিধিয়ে এই তথ্যবোৰ যুগুত কৰিছে। গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১৮ চনত। মূল্য- ২৫০ টকা। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-৩১২
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
দীনা পাঠক
হিন্দী আৰু গুজৰাটী ছবিৰ লগতে থিয়েটাৰৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় নমস্য ব্যক্তি দীনা পাঠকে ছয় দশকৰো অধিক সময়ৰ কৰ্মজীৱনত ১২০খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। পাঠকে প্ৰযোজনা কৰা ভৱাই লোকনাট্য শৈলীৰ নাট মেইনা গুৰজাৰী বহু বছৰ ধৰি সফলতাৰে চলিছিল।
হিন্দী চলচ্চিত্ৰ গোলমাল আৰু খুবছুৰতত স্মৰণীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ বিশেষ পৰিচিত লাভ কৰিছিল। ভাৰতৰ কলাত্মক চলচ্চিত্ৰৰ তেওঁ এক প্ৰিয় নাম আছিল, য'ত তেওঁ কোশিছ, উমৰাও জান, মিৰ্ছ মছলা আৰু মোহন যোশী হাজিৰ হোৰ দৰে ছবিত শক্তিশালী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গুজৰাটী ছবিসমূহ হ’ল- মতি বা, মালেলা জীৱ আৰু ভৱানী ভৱাই। আনহাতে তেওঁৰ সুপৰিচিত নাটকসমূহৰ ভিতৰত আছে দিংলেগাৰ, ড’লছ হাউচ, বিজন শেনী আৰু সত্যদেৱ ডুবে পৰিচালিত, গিৰীশ কাৰনাৰ্ড ৰচিত হায়াৱদনা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২২ চনৰ ৪ মাৰ্চত গুজৰাটৰ আমৰেলীত জন্মগ্ৰহণ কৰা দীনা পাঠকে ফেশ্বন আৰু ছবিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। কিশোৰী অৱস্থাতে নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিবলৈ লয় আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ কলেজ এখনত পঢ়ি স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। ৰসিকলাল পাৰেখে তেওঁক অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ বিপৰীতে শান্তি বৰ্ধনে তেওঁক নৃত্য শিকাইছিল।
কম বয়সতে ইণ্ডিয়ান নেচনেল থিয়েটাৰত অভিনেত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে। প্ৰাক-স্বাধীন সময়ছোৱাত গুজৰাটৰ লোকনাট্য ভৱাইৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে ব্যপক সজাগতা সৃষ্টিৰ কৰিছিল,  যাৰবাবে এগৰাকী সক্ৰিয় ছা্ত্ৰকৰ্মী হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰিছিল।  এনেকৈয়ে তেওঁৰ বায়েক শান্তা গান্ধী আৰু ভনীয়েক তৰলা মেহতাৰ সৈতে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ  (IPTA)ৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক স্থাপন হয়। মুম্বাইত থকাৰ সময়ত কৈলাশ পাণ্ডিয়া আৰু দামিনী মেহতাৰ দৰে  গুজৰাটী অভিনয় শিল্পীৰ সহযোগত  গুজৰাটী থিয়েটাৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯৪০ চনত গুজৰাটত তেওঁ নাটকেৰে যথেষ্ট আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ভৱাই শৈলীৰ তেওঁৰ জনপ্ৰিয় নাট মেইনা গুৰজাৰী, লগতে বায়েক শান্তা গান্ধীৰ জছমা ওধান চাবলৈ দৰ্শকে শাৰী পাতিছিল। ১৯৫৭ চনত দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ সন্মুখত মেইনা গুৰজাৰী নাটক পৰিবেশন কৰি এতিয়ালৈকে এই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ গুজৰাটী নাটক হিচাপে পৰিগণিত হয়।
যদিও তেওঁ গুজৰাটী ছবি কৰিয়াৱাৰৰ (১৯৪৮) জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, তথাপিও মাত্ৰ এখন ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ পুনৰ থিয়েটাৰলৈ উভতি গৈছিল। ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘ (ITPA) আৰু শান্তি বৰ্ধনৰ বেলে ট্ৰুপৰ নাটকত তেওঁ ভৰা প্ৰেক্ষাগৃহত তেওঁৰ অভিনয় চলি থাকিল। পিছলৈ তেওঁ আহমেদাবাদত নাটমণ্ডল নামৰ নিজাকৈ নাট্যগোষ্ঠী গঠন কৰে। আজিও তেওঁক গণনাট্য সংঘৰ এগৰাকী দৃঢ় অভিনেত্ৰী আৰু নাট্য কৰ্মী হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়।
কলিবাৰী
আন এক তথ্যমতে কলিবাঈ নামৰ এগৰাকী পোহাৰীৰ নামেৰে ঠাইখনৰ নাম কলিবাৰী হয়। হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে যেতিয়া তেজপুৰলৈ আহি প্ৰশাসনীয় বিষয়া হিচাপে কাৰ্য্যভাৰ লয় (২/৫/১৯০৫), তেওঁ কলিবাৰী অঞ্চলত বসতি কৰিবলৈ লয়, কলিবাৰী নামটোৰ প্ৰসংগত তেওঁ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাক কৈছিল- 'কলিবাৰী নামতো বৰ আপচু লাগে হে, সলাই দিব নোৱাৰিনে'? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বৰুৱাই কৈছিল, 'কলিবাঈ নামৰ পোহাৰীজনীৰ নামেৰেই ঠাই টুকুৰাৰ নামে চহৰ ভেদিলে। কি কৰিব'?
ইতিহাস
অসমৰ প্ৰথম অসমীয়া পষেকীয়া আলোচনী ’বন্তি’ কলিবাৰীৰ পৰা প্ৰকাশ হৈছিল৷ ১৮৮৮ চনত অসমীয়া ভাষা উন্নতী সাধিনী সভা (অ ভা উ সা) ৰ তেজপুৰ শাখা কলিবাৰীত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷ ১৯২৭ চনত অভাউসাই কলিবাৰীত অসমৰ প্ৰথমখন ’মঞ্চ বিহু’ অনুষ্ঠিত কৰিছিল৷ কলিবাৰীতে বাণ থিয়েটাৰৰ জন্ম হৈছিল বুলি জনা যায়৷
১৮৩৫-১৮৯০ চনৰ ভিতৰত তেজপুৰৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চল সমূহ যেনে গহপুৰ, জামুগুৰি, চতিয়া, চাৰিআলি আদিৰ পৰা বহু অসমীয়া পৰিয়াল উঠি আহি এই কলিবাৰী অঞ্চলত বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভৱানী চৰণ ভট্টাচাৰ্য্য, বেথাৰাম শৰ্মা, ফণীধৰ গোস্বামী, বলীনাথ বৰুৱা, সোণাৰাম পটংগীয়া, চৰ্দ্দাৰ বাহাদুৰ গোপাল ৰাভা, লক্ষীকান্ত দাস, মোলান শৰ্মা, ফণীধৰ গোস্বামী, লক্ষীকান্ত বৰকাকতী, ৰজনীকান্ত পদ্মপতি, খান চাহেব মহম্মদ চৈয়ব, জয়দেৱ শৰ্মা পণ্ডিত, হৰিবিলাস আগৰৱালা আদি তেজপুৰৰ বিখ্যাত লোকসকলৰ পৰিয়ালে এই ঠাইতে বসতি আৰম্ভ কৰিছিল।
ইৰাকৰ নাৰী
ইৰাকত নাৰীৰ (Women in Iraq মৰ্যাদা একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বহু কাৰকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়৷ বিশেষকৈ যুদ্ধ (শেহতীয়াকৈ ইৰাক যুদ্ধ), ইছলামিক আইন আৰু ইৰাকৰ সংবিধান সম্পৰ্কীয় সাম্প্ৰদায়িক ধৰ্মীয় বিতৰ্ক, সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু আধুনিক ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ প্ৰভাৱ আছিল গভীৰ। ধাৰাবাহিক যুদ্ধ আৰু আভ্যন্তৰীণ সংঘাতৰ ফলত লাখ লাখ ইৰাকী মহিলা বিধৱা হৈ পৰিছে। মহিলা অধিকাৰ সংগঠনসমূহো শংকিত আৰু তেওঁলোকেও নিৰ্যাতন অথবা হাৰাশাস্তি প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছে৷ তেওঁলোকে আইন, শিক্ষা, কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু ইৰাকী জীৱনৰ আন বহু ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ মৰ্যাদা উন্নত কৰাৰ লগতে সন্মানজনক হত্যা (Honour Killing) আৰু বলপূৰ্বক বিবাহৰ দৰে নিৰ্যাতনমূলক পৰম্পৰাগত পদ্ধতিসমূহ হ্ৰাস কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।
১৯২১ চনত ইৰাকে শিক্ষা ব্যৱস্থা স্থাপন কৰে আৰু ১৯৭০ চনৰ ভিতৰত শিক্ষা ৰাজহুৱা আৰু সকলো স্তৰতে বিনামূলীয়া হয়। ১৯৭০ চন পৰ্যন্ত শিক্ষা বিনামূলীয়া হোৱাৰ পিছতো মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ গড় হাৰ পুৰুষতকৈ কম আছিল। ইৰাক চৰকাৰে সকলোৰে বাবে শিক্ষা বাধ্যতামূলক কৰিলেও ছোৱালীৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ কম আছিল৷ কাৰণ তেওঁলোকক নিৰ্দেশনা দিবলৈ পৰ্যাপ্ত বিদ্যালয় নাছিল। তদুপৰি ১৯৫৭ চনত ভোটদান কৰিবলৈও মহিলাসকলে মৌলিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগিছিল। এই সময়ছোৱাত কৰা লোকপিয়লত দেখা গৈছে যে প্ৰায় এক শতাংশ মহিলাই আইনগতভাৱে ভোটদান কৰিব পাৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা কেৱল শিক্ষিত মহিলাই নহয়, ভোট দিব পৰা মহিলাসকলৰ মাজত এক বৃহৎ বৈষম্য সৃষ্টি হৈছে৷ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত ছাদ্দাম হুছেইনে উচ্চ শিক্ষাক অপপ্ৰচাৰৰ প্ৰকাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰাৰ পিছতো ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধলৈকে সামগ্ৰিকভাৱে নিৰক্ষৰতাৰ হাৰ হ্ৰাস পায়। ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধ, উপসাগৰীয় যুদ্ধ, আৰু ২০০৩ চনৰ ইৰাক যুদ্ধই মহিলাৰ শিক্ষাৰ অগ্ৰগতিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই সমগ্ৰ যুদ্ধবোৰত কেইবাজনো স্বৈৰাচাৰী নেতাৰ ভূমিকা মনকৰিবলগীয়া, যাৰ চৰকাৰী নীতিয়ে উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। চৰকাৰী নীতিৰ ক্ষেত্ৰত সেই পৰিৱৰ্তনসমূহৰ এটা হ’ল ব্যয়বহুল ইৰাক-ইৰাক যুদ্ধৰ পিছত বিশ্ববিদ্যালয়ত থকাসকলৰ মাজত চৰকাৰী পুঁজিৰ তীব্ৰ অভাৱ। ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ পূৰ্বে চৰকাৰী ব্যয় ৬২০ ডলাৰৰ পৰা ৪৭ ডলাৰলৈ হ্ৰাস পাইছে৷ এই হ্ৰাস সময়ৰ লগে লগে লাহে লাহে ঘটিছিল কাৰণ দেশ হিচাপে ইৰাক অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু ইয়াৰ বাজেট অন্য ঠাইৰ বাবে ৰখা হৈছিল। ফলস্বৰূপে ইয়াৰ ফলত নামভৰ্তিৰ হাৰ ১০% আৰু ড্ৰপআউটৰ হাৰ ২০% হ্ৰাস পালে, য’ত ১৮% পুৰুষৰ তুলনাত ৩১%ই মহিলা৷ প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁলোকৰ সামৰ্থ নোহোৱাৰ বাবে উচ্চ পৰ্যায়ৰ চাকৰি কৰা মহিলা কম আছিল। ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ পিছতো মহিলাৰ সামগ্ৰিক সাক্ষৰতাৰ হাৰ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাই থাকিল৷ তদুপৰি এই অধোগমন দক্ষিণৰ গ্ৰাম্য প্ৰদেশসমূহত অধিক প্ৰতিফলিত হৈছিল য'ত আৰম্ভণিতে শিক্ষা লাভ কৰাটো ইতিমধ্যে কঠিন হৈ পৰিছিল। ইৰাক যুদ্ধৰ সময়ত সামগ্ৰিকভাৱে উপস্থিতিৰ হাৰ কম বয়সীয়া ছোৱালীৰ মাজত ৬৮% আৰু কম বয়সীয়া ল'ৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৮২% আছিল৷ আনহাতে গ্ৰাম্য অঞ্চলত ছোৱালীৰ উপস্থিতিৰ হাৰ আছিল মাত্ৰ ২৫%।
ঘুগুহা দৌল
ইতিহাস
লীলা গগৈয়ে আহোম যুগৰ দৌল দেৱালয়সমূহৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি তেওঁৰ টাই সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা নামৰ গ্ৰন্থত যি সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, তাত কিছুসংখ্যত দৌল-দেৱালয় আৰু পুখুৰীৰ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা নাযায় বুলি উল্লেখ কৰিছে। ঘুগুহা দৌলৰ নাম উক্ত সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱৰা তালিকাখনতে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তথাপিও দুই এগৰাকী ব্যক্তিয়ে ঘুগুহা দৌলৰ নিৰ্মাণ কলা সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিছে। তেওঁলোকে আগবঢ়োৱা মতসমূহৰ মাজতো আকৌ বিৰোধ দেখিবলৈ পোৱা যায়। তেনে কেইটামান মত হ’ল— ১৯২৯-৩৫ চনৰ লখিমপুৰ জিলাৰ গ্ৰুপ ৰিপোৰ্টত উল্লেখ আছে যে এই দৌল এগৰাকী আহোম ৰমণীয়ে নিৰ্মাণ কৰাইছিল। অৱশ্যে এই দৌলৰ কথা প্ৰকাশিত বুৰঞ্জীসমূহত পোৱা নাযায়। ... আন তথ্যমতে আহোম স্বৰ্গদেও ত্যাও খ্যাম্ থিৰ পুত্ৰ বামুণী কোঁৱৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰা ঠাইত তেওঁৰ মাতৃ ঘুগু কুঁৱৰীৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে এই দৌল নিৰ্মাণ কৰাইছিল বুলি জনা যায়। দৌলটোৰ বিষয়ে লিখা এটা প্ৰবন্ধত দিপালী কলিতাই বামুণী কোঁৱৰ সম্পৰ্কীয় মতটো সমৰ্থন কৰিছে
স্থাপত্য
দৌলটোৰ বাহিৰৰ বেৰসমূহ যথেষ্ট নষ্ট হৈছে। বেৰত কোনো ভাস্কৰ্য বৰ্তমান নাই। দৌলটো আঠকোণীয়াকৈ নিৰ্মিত। আনকি দৌলটো ওপৰলৈকে আঠকোণীয়াকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। উচ্চতা প্ৰায় ৪৩ ফুট। মূল দৌলৰ লগতে লাগি থকা মণ্ডপটো ভাগিছে যদিও পুৰাতত্ত্ব বিভাগে কিছু মেৰামতি কৰিছে। দৌলটোৰ চৌহদত কেইবাটাও পুখুৰী আছে। প্ৰায় এশ বিঘাজোৰা এলেকাৰ চৌহদটোত গড় মৰাৰ চিনো ৰক্ষিত হৈ আছে। দৌলটো বহুকাল ধৰিহাবিয়ে আৱৰি থকাৰ বাবে অধিক ক্ষয়প্ৰাপ্ত হ’ল। দৌলত থকা মূৰ্তি মানে নি হাবিত পেলালে বুলি অনুমান কৰা হয়। ঘুগুহা দৌল যথেষ্ট ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। ইয়াৰ বেৰত ভাস্কৰ্যআছিল যদিও সম্পূৰ্ণ ধ্বংস হৈছে। কিন্তু মূল দৌলটো অক্ষত অৱস্থাত আছে। দৌলৰ ভিতৰভাগো চাব পাৰি। আঠকোণীয়া দৌলটোৰ কলচি এখন শৰাইৰ দৰে।
বৰ্তমান অৱস্থা
১৯৫০ চন মানৰপৰা ইয়াত শিৱপূজা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। বৰ্তমান অসম চৰকাৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগে ঘুগুহা দৌলক পৰ্যটন ক্ষেত্ৰলৈ উন্নীত কৰিবৰ বাবে কিছুমান ব্যৱস্থা হাতত হৈছে। এটা সুন্দৰ বাটচ'ৰাকে ধৰি অতিথিশালা, ভোজনশালা আদি নিৰ্মাণ কৰি ঘুগুহা দৌলৰ সৌন্দৰ্য আৰু সুবিধা বৃদ্ধি কৰিছে। এই দৌলত শিৱ পূজাৰ ইতিহাস যুক্ত হৈ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
চায়ৰা বানু
চায়ৰা বানু (Saira Banu; জন্ম ২৩ আগষ্ট ১৯৪৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। চায়ৰা বানো নামেৰেও জনাজান এইগৰাকী অভিনেত্ৰীয়ে ১৯৬১ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনৰ ভিতৰত অসংখ্যা বলীউডী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ আছিল হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ অতি জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীসকলৰ অন্যতম। ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈ তেওঁ তৃতীয় আৰু ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈ চতুৰ্থ সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক অৰ্জন কৰা অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁৰ অভিনেতা দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৪৪ চনৰ ২৩ আগষ্টত চায়েৰা বানুৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰাখণ্ডৰ মুচৌৰীৰ এটা চহকী মুছলমান পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ শৈশৱৰ বেছিভাগ দিন লণ্ডনত কটাইছিল। তেওঁৰ মাক নাচিম বানুও এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। ‘সৌন্দৰ্যৰ ৰাণী’ অভিধা পোৱা নাচিম বানুক ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা চুপাৰষ্টাৰ বুলি কোৱা হয়। দেউতাক এহচান-উল-হকো এজন নামী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আছিল। চায়েৰা সৰু থাকোঁতেই মাক-দেউতাকৰ এৰাএৰি হয়। সেয়েহে মাকে তেওঁক লণ্ডনলৈ পঠাই দিছিল আৰু তেওঁৰ লিখা-পঢ়া তাতেই হৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ ১১ অক্টোবৰত দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। বানুৰ বয়স তেতিয়া ২২ বছৰ আৰু দিলীপ কুমাৰৰ বয়স ৪৪ বছৰ আছিল। দম্পত্তিহালৰ কোনো সন্তান নাই। ২০১৪ চনত প্ৰকাশিত দিলীপ কুমাৰৰ আত্মজীৱনী দিলীপ কুমাৰ: দ্য চাবষ্টেনছ্ এণ্ড দ্য শ্বেডো ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ১৯৭২ চনত চায়ৰা গৰ্ভৱতী হৈছিল। কিন্তু গৰ্ভকালৰ অষ্টমমাহত হোৱা অত্যধিক উচ্চ ৰক্তচাপৰ বাবে কেঁচুৱাটো বচাব পৰা নগ’ল। দম্পত্তিহালে বিশ্বাস কৰে যে সন্তান পোৱাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৬০ চনত চায়েৰা বানু ভাৰতলৈ উভতি আহে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স ১৬ বছৰ। তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে অডিচন দিয়া আৰম্ভ কৰে। হম হিন্দুস্থানীৰ বাবে তেৱোঁ অডিচন দিছিল। কিন্তু তেতিয়া তেওঁৰ বয়স যথেষ্ঠ কম হোৱা বাবে তেওঁক মূল চৰিত্ৰ সলনি পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰ যচা হ’ল। চায়েৰাই পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি নহ’ল। তেওঁ স্পষ্টকৈ কৈ দিলে যে যদি কৰিবই লাগে তেন্তে নায়িকাৰ ভূমিকাতহে অভিনয় কৰিব। ১৯৬১ চনত চায়েৰাৰ শাম্মী কাপুৰৰ নায়িকা হ’বলৈ সুযোগ আহিল জঙ্গলী (১৯৬১) ছবিত। ছবিখন ব্যৱসায়িকভাবে অতি সফল হয়। জঙ্গলীত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়নো পায়।
দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে অভিনয় কৰিবলৈ তেওঁৰ বহুত আগ্ৰহ আছিল। কিন্তু এই আগ্ৰহ দুয়োৰো বিয়াৰ পিছতহে ফলৱতী হয়। বৈৰাগ (১৯৭৬),চাগিনা (১৯৭০) আৰু গোপীত (১৯৭০) দুয়ো একেলগে কাম কৰে। চায়েৰাৰ প্ৰথম ছবি জঙ্গলীত শাম্মী কাপুৰ তেওঁৰ নায়ক আছিল। আনহাতে জমীৰ ছবিত শাম্মী কাপুৰ চায়েৰাৰ দেউতাক হয়। তাত নায়কৰ চৰিত্ৰ কৰিছিল অমিতাভ বচ্চনে। তেওঁৰ বিশেষ বিশেষ ছবি কেইখনমান হ’ল- পড়োচন, চৈতালী, ব্লাফ মাষ্টাৰ, আয়ী মিলন কী বেলা, এপ্ৰিল ফুল, শাগিৰ্ড, দিৱানা, ঝুক গয়া আসমান, আদমী ঔৰ ইনচান, বলিদান, জোৱাৰ-ভাটা, ৰেশম কী ডোৰী, চাজিশ, হেৰাফেৰী আৰু নহলে পে দেহলা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ভমিদিপতি সাই প্ৰনীত
ভামিদিপতি সাই প্ৰনীত (Bhamidipati Sai Praneeth; জন্ম: ১০ আগষ্ট ১৯৯২) এজন ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ।  ১৯৮৩ চনত প্ৰকাশ পাডুকনৰ পিছত ২০১৯ চনত বি ডব্লিউ এফ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰা তেওঁ ৩৬ বছৰৰ ভিতৰত প্ৰথম ভাৰতীয় পুৰুষ শ্বাটলাৰ হয়। ২০১৯ চনত সাই প্ৰনীতক অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।  তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাৱৰী জিলাৰ পালাকোল্লুৰ চেশাদ্ৰী দীক্ষিতুলু আৰু মাধৱী লতা। তেওঁৰ মাহী এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ আছিল।
কেৰিয়াৰ
তেওঁ বৰ্তমান হায়দৰাবাদৰ গোপীচান্দ বেডমিণ্টন একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ লৈ আছে। সোঁহাতেৰে খেলা চাই প্ৰনীতে ২০০৩ চনৰ অল ইংলেণ্ড চেম্পিয়ন মালয়েছিয়াৰ মুহাম্মাদ হাফিজ হাছিমক প্ৰথম ৰাউণ্ডত ২০১৩ চনৰ থাইলেণ্ড অপেন গ্ৰেণ্ড প্ৰিঁ গোল্ড টুৰ্ণামেণ্টত হৰোৱাইছিল।
২০১৩ চনত প্ৰনীতে তৌফিক হেদায়াতক অপ্ৰত্যাশিতভাৱে পৰাজিত কৰিছিল। তেওঁ ডিজাৰাম ইণ্ডোনেছিয়া অপেন ২০১৩ৰ প্ৰথম ৰাউণ্ডৰ খেলখনত তৌফিক হিদায়াতক ২-১ খেলত পৰাস্ত কৰে আৰু চূড়ান্ত স্ক'ৰ ১৫-২১, ২১-১২, ২১-১৭ হয়। কেইদিনমান পিছত ২০১৩ চনৰ ১৯ জুনত তেওঁ পুনৰ ছিংগাপুৰ চুপাৰ ছিৰিজত হংকঙৰ ততোধিক উচ্চ স্থানপ্ৰাপ্ত হু য়ুনক হৰোৱায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰস
নিৰ্দিষ্টকৰণ
ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰস ফলবোৰ কাঁইটীয়া, কমলা-হালধীয়া ৰঙৰ আৰু পকা অৱস্থাত সুগন্ধি আৰু সোৱাদ বৃদ্ধি হয়। ফলবোৰৰ আকৃতি অণ্ডাকাৰ আৰু সতেজ অৱস্থাত ফলৰ গড় ওজন ৭৬১ গ্ৰাম। ফলৰ গুড়ি আংশৰ ৰং হালধীয়া। এটা ফলৰ মুঠ ১০০% ভিতৰত খাব পৰা মঙহাল অংশ ৮১.৪% আৰু ছাল ১৩.৯%। ত্ৰিপুৰা কুইন আনাৰসৰ ৰসৰ পৰিমাণ ২৩.৬৮%।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
মিত্ৰ (দেৱতা)
মিত্ৰ (मित्र) হৈছে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এগৰাকী দেৱতা। তেওঁৰ গুৰুত্ব আৰু কাৰ্য সময়ৰ সৈতে সলনি হয়। মিতান্নী শিলালিপিত মিত্ৰক চুক্তিৰ (বা অংগীকাৰ) অন্যতম ৰক্ষক হিচাপে আহ্বান কৰা হৈছে। ঋকবেদত মিত্ৰ সাধাৰণতে দ্বৈত ৰূপত দেখা যায় যি মূলতঃ বৰুণৰ দৰে একে গুণৰ অধিকাৰী। উদাহৰণস্বৰূপে, ঋত অৰ্থাৎ "সত্য তথা শৃংখলা"ৰ মুখ্য অভিভাৱক হিচাপে দুয়োগৰাকী দেৱতাকে চিত্ৰায়িত কৰা হয়। বৈদিক গ্ৰন্থ আৰু ব্ৰাহ্মণসমূহৰ শেষৰ ফালে মিত্ৰ পুৱা আৰু ৰাতিপুৱাৰ সূৰ্য্যৰ পোহৰৰ সৈতে ক্ৰমান্বয়ে সম্পৰ্কিত হৈ আছে। ইয়াৰ বিপৰীতে বৰুণ সন্ধিয়া আৰু শেষলৈ ৰাতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থসমূহত মিত্ৰৰ অস্তিত্ব প্ৰায়োগিক ক্ষেত্ৰত নাইকিয়া হয় আৰু তেওঁ বন্ধুত্বৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱতাৰ ৰূপ পায়। যিহেতু তেওঁ "বন্ধু", সেয়ে তেওঁ সকলোপ্ৰকাৰৰ হিংসাক ঘৃণা কৰে।
বেদসমূহত উল্লেখ
মিত্ৰ-বৰুণক যুৱাৱস্থাত কল্পনা কৰা হয়। তেওঁলোকে জিলিকি থকা পোছাক পিন্ধে। তেওঁলোক সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ৰজা তথা অভিভাৱক আৰু তেওঁলোকে এক হাজাৰ স্তম্ভ আৰু এহেজাৰ দ্বাৰ সংলগ্ন সোণালী প্ৰাসাদত বাস কৰে। তেওঁলোকে স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ লগতে এই দুয়ো লোকৰ মাজৰ বায়ুক ধাৰণ কৰে। তেওঁলোক নদী আৰু সাগৰৰ অধিপতি আৰু তেওঁলোকে আকাশৰ পৰা বৰষুণ আৰু সতেজতা প্ৰেৰণ কৰে।
তেওঁলোকে বিশুদ্ধ ঘিঁ‌উৰ নিয়ৰেৰে ঠাইবোৰ ভিজাই আৰু স্বৰ্গীয় জলধাৰাৰে সংপৃক্ত বৰষুণ তেওঁলোকৰ পৰা আহে। তেওঁলোকৰ নিবাসত মৌ-যুক্ত সুঁ‌তি প্ৰবাহিত হয় আৰু তেওঁলোকৰ চৰণীয়া ঠাইবোৰত থকা গৰুসমূহে সতেজতা প্ৰদান কৰে। তেওঁলোকক অৱমাননা কৰা লোকসকলক তেওঁলোকে ৰোগত আক্ৰান্ত কৰে। তেওঁলোক হৈছে অসুৰ আৰু গোপন জ্ঞান অৰ্থাৎ মায়াই তেওঁলোকক সূৰ্যক আকাশ অতিক্ৰম কৰিবলৈ আৰু ডাৱৰেৰে ঢাকি ধৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। সূৰ্য হৈছে তেওঁলোকৰ চকু আৰু তেওঁলোকে সূৰ্যৰ ৰশ্মিৰে সৰ্বোচ্চ স্বৰ্গত ৰথ চলায়। তেওঁলোকৰ ওচৰত জ্ঞানী আৰু আনে বাগি মাৰিব নোৱাৰা গুপ্তচৰ আছে। তেওঁলোকে শৃংখলা বজাই ৰাখে (ঋত বা সত্য), আৰু মিথ্যাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দি মিথ্যাচাৰীসকলক শাস্তি দিয়ে। তেওঁলোক সপ্ত আদিত্যৰ দলপতি।
তেওঁলোকৰ কিছুমান দিশত বৰুণ সূৰ্য আৰু অন্যান্য মহাকাশীয় গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ মহাজাগতিক ছন্দৰ অধিপতি। আনহাতে মিত্ৰই আগদিনা সন্ধিয়া বৰুণে আৱৰি ৰখা প্ৰভাতী কিৰণ কঢ়িয়াই আনে। মিত্ৰক স্বতন্ত্ৰভাৱে বল হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয় যাৰ দ্বাৰা সূৰ্যৰ গতিপথ নিয়ন্ত্ৰিত হয়। সাবিত্ৰক (সৱিতুৰ) সেয়েহে মিত্ৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয় অগ্নিক ৰাতিপুৱাৰ আগতে মিত্ৰক আগবঢ়াই আনিবলৈ অনুৰোধ কৰা হয়।
অথৰ্ববেদত মিত্ৰ পুনৰ সূৰ্য্যোদয়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যি সন্ধিয়াৰ সৈতে বৰুণৰ সম্পৰ্কৰ বিপৰীত। ব্ৰাহ্মণত মিত্ৰক দিনৰ সৈতে আৰু বৰুণক ৰাতিৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। লগতে শতপথ ব্ৰাহ্মণত মিত্ৰ-বৰুণক "পৰামৰ্শ আৰু শক্তি" হিচাপে বিশ্লেষণ কৰা হয় য'ত মিত্ৰ পুৰোহিত আৰু বৰুণ ৰাজকীয় শক্তি।
শিলালিপি
ইণ্ডিক মিত্ৰক প্ৰথমবাৰৰ বাবে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্দশ শতিকাৰ মিতান্নী শিলালিপিত উল্লেখ কৰা হয় য'ত মিতান্নীৰ এজন ইন্দো-আৰ্য ৰজাই মিত্ৰ, ইন্দ্ৰ, বৰুণ আৰু অশ্বিনসকলক তেওঁৰ শপত গ্ৰহণ কৰা দায়বদ্ধতাৰ বাবে আহ্বান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
মেনকা গুৰুস্বামী
মেনকা গুৰুস্বামী (Menaka Guruswamy, জন্ম: ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৭৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অধিবক্তা আৰু এলজিবিটি অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা। তেওঁ ২০১৭ চনৰ পৰা ২০১৯ লৈ নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া ল' স্কুলৰ বি.আৰ. আম্বেদকাৰ গৱেষণা বিদুষী আৰু প্ৰবক্তা আছিল। তেওঁ বৰ্তমান য়েল ল' স্কুল, নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ ল' আৰু টৰণ্টো আইন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভ্ৰমণকাৰী অনুষদ। তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ গোচৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰাৰ বাবে জনাজাত। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ধাৰা ৩৭৭ গোচৰ, আমোলাতান্ত্ৰিক সংস্কাৰ গোচৰ, আগষ্টা ৱেষ্টলেণ্ড উৎকোচৰ গোচৰ, সালৱা জুডুম গোচৰ আৰু শিক্ষাৰ অধিকাৰ গোচৰ। বৰ্তমান তেওঁ মণিপুৰত ১,৫২৮জন লোকৰ কথিত অন্যায়িক হত্যাকাণ্ডৰ সৈতে সম্পৰ্কিত গোচৰটোত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আমিকাছ কুৰী হিচাপে সহায় কৰি আছে।
গুৰুস্বামীয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন পুঁজি, নিউয়ৰ্ক আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশু পুঁজি (ইউনিচেফ), নিউয়ৰ্ক আৰু ইউনিচেফ দক্ষিণ চুদানক আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইনৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দিছিল আৰু নেপালত সংবিধান নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াত সহায়তা কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৪ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে হায়দৰাবাদত মেনকা গুৰুস্বামীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰাক্তন ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কৌশলবিদ আৰু কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰী যশৱন্ত সিনহাৰ বিশেষ উপদেষ্টা মোহন গুৰুস্বামী মাতৃ মীৰা গুৰুস্বামী।
২০১৯ চনত চিএনএনত ফেৰেদ জাকাৰিয়াৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত গুৰুস্বামীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁ অধিবক্তা অৰুন্ধতী কাট্‌জুৰ সৈতে সমলিংগীয় সম্পৰ্কত আছে। তেওঁ অৰুন্ধতীৰ সৈতে ২০১৮ চনত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ধাৰা ৩৭৭ ক অসংবিধানিক ঘোষণা কৰা গোচৰৰ সপক্ষে যুক্তি দৰ্শাইছিল। তেওঁলোক দুয়োগৰাকী প্ৰকৃততে দম্পতী আছিল আৰু এই জয় কেৱল তেওঁলোকৰ পেছাদাৰী মানদণ্ডয়ে নহয় বৰঞ্চ ব্যক্তিগত জয়ও আছিল।
কৰ্মজীৱন
মেনকা গুৰুস্বামীয়ে ১৯৯৭ চনত বাৰত যোগদান কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ তদাৰক এটৰ্নি জেনেৰেল অশোক দেশাইৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। অক্সফ'ৰ্ডত বিচিএল আৰু হাভাৰ্ডত আইনৰ স্নাতকোত্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ ডেভিছ প'লক এণ্ড ৱাৰ্ডৱেলত সহযোগী হিচাপে আইনৰ অনুশীলন কৰিছিল।
ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত তেওঁৰ অনুশীলনত হোৱাইট কলাৰ প্ৰতিৰক্ষা, সাংবিধানিক আইন, কৰ্পোৰেট আইন আৰু মধ্যস্থতাৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁ বিভিন্ন বিষয়ত ভাৰতক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল দিল্লীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।
সমকামীতাৰ সাংবিধানিক বৈধতা
২০১৬ চনৰ এপ্ৰিলত মাহত মেনকা গুৰুস্বামীয়ে অৰুদ্ধতী কাট্‌জু আৰু সৌৰভ কৃপালকে ধৰি অধিবক্তাৰ এটা দলৰ সৈতে ভাৰতীয় দণ্ড বিধি, ১৮৬০ৰ ধাৰা ৩৭৭ ৰ সাংবিধানিক বৈধতাৰ প্ৰত্যাহ্বান জনাই নৱতেজ সিং জোহৰৰ নেতৃত্বত পাঁচজন এলজিবিটি আবেদনকাৰীৰ হৈ এখন আবেদন দাখিল কৰে। এলজিবিটি ভাৰতীয় নাগৰিকসকলে প্ৰকৃততে তেওঁলোকৰ মৌলিক অধিকাৰ উলংঘনৰ অভিযোগ কৰি ৰিট আবেদন দাখিল কৰা এয়া প্ৰথম নিদৰ্শন আছিল। গুৰুস্বামীয়ে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, দিল্লীৰ আবেদনকাৰীসকলৰ হৈ গোচৰত ৰায়ত উপস্থিত হৈছিল আৰু ন্যায়ালয়ৰ ৫ জনীয়া সাংবিধানিক বিচাৰপীঠে প্ৰাপ্তবয়স্কসকলক সন্মতি প্ৰদান কৰাৰ বাবে ধাৰা ৩৭৭ প্ৰযোজ্য নহয় ঐতিহাসিক ৰায়দান প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৩ চনত শ্যাম বেনেগালৰ বাবে সমকামিতাৰ সংবিধানিক বৈধতাৰ বিষয়ে সুৰেশ কুমাৰ কৌশাল বনাম নাজ ফাউণ্ডেচনৰ গোচৰটো উচ্চতম ন্যায়ালয়ত যুক্তি দৰ্শাইছিল।
আমোতান্ত্ৰিক সংস্কাৰ গোচৰ
টি.এছ.আৰ. সুব্ৰহ্মণ্যম আৰু অন্যান্য বনাম ভাৰত গোচৰত গুৰুস্বামীয়ে বিভিন্ন আমোলাতান্ত্ৰিক সংস্কাৰৰ ৰূপায়ণ কৰিবলৈ প্ৰাক্তন কেবিনেট সচিব টি.এছ.আৰ. সুব্ৰহ্মণ্যম আৰু আন ৮০ গৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত উচ্চ পদৰ আমোলাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আমোলাসকলে চৰকাৰী বিষয়াসকলৰ পৰা মৌখিক আদেশ অনুসৰণ কৰিবলৈ বাহাল নহয় আৰু লিখিত আদেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব লাগিব আৰু পোষ্টিং আৰু স্থানান্তৰৰ বিষয়বোৰ চাবলৈ কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য পৰ্যায়ত জ্যেষ্ঠ আমোলাৰে গঠিত এখন অসামৰিক সেৱা পৰিষদ গঠন কৰিব লাগিব বুলি ৰায়দান কৰে।
শিক্ষাৰ অধিকাৰ গোচৰ
গুৰুস্বামীয়ে শিশুৰ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৯ৰ ধাৰা ১২(১)(c) ৰ সাংবিধানিকতা সম্পৰ্কীয় ৰাজস্থানৰ অসাহায্যপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিগত বিদ্যালয় ছ'চাইটি বনাম ভাৰত গোচৰত ক্ষেত্ৰত অজিম প্ৰেমজী ফাউণ্ডেচনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ধাৰা ১২(১)(c)য়ে অসাহায্যপ্ৰাপ্ত বিদ্যালয়সমূহক দুৰ্বল আৰু সুবিধাহীন শ্ৰেণীৰ শিশুৰ সৈতে তেওঁলোকৰ শ্ৰেণীৰ ২৫% স্বীকাৰ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক বিনামূলীয়া শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই ধাৰাৰ সাংবিধানিকতাৰ পক্ষত ৰায় দিছিল।
আমিকাছ কুৰী
২০১২ চনত ভাৰতৰ মণিপুৰত সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ দ্বাৰা ১৫২৮জন অন্যায়িক হত্যাৰ ক্ষেত্ৰত ন্যায়াধীশ আফতাব আলম আৰু ন্যায়াধীশ ৰঞ্জনা দেশাইৰ বিচাৰপীঠে গুৰুস্বামীক আমিকাছ কুৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰে। অন্যান্য অৱদানৰ ভিতৰত গুৰুস্বামীয়ে ব্যক্তিসকলৰ হত্যাৰ তদন্তৰ বাবে এটা বিশেষ অনুসন্ধান দল গঠন কৰাৰ বাবে বিচাৰপীঠলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। ২০১৬ চনত আমিকাছ আৰু আবেদনকাৰীসকলৰ দাখিল গ্ৰহণ কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দেশ দিছিল যে আৰক্ষী বা সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ দ্বাৰা অত্যধিক বল ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে পুঙ্খানুপুঙ্খভাৱে অনুসন্ধান কৰিব লাগিব। আদালতে কৈছিল যে চিআৰপিচিৰ অধীনত গঠন কৰা অপৰাধী আদালতৰ দ্বাৰা বিচাৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণ ন্যায়িক সুৰক্ষাৰ কোনো ধাৰণা নাই, যদিও সেনা কৰ্মীসকলে অপৰাধটো কৰা বুলি অভিযোগ কৰা হয়। ২০১৭ চনত আদালতে চিবিআইক বিষয়টোৰ তদন্ত সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আৰু বিষয়টোত এফআইআৰ দাখিল কৰিবলৈ আৰু প্ৰয়োজন হ'লে অভিযোগপত্ৰ দাখিল কৰিবলৈ এটা বিশেষ তদন্ত দল গঠন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। বৰ্তমান গোচৰটো উচ্চতম ন্যায়ালয়ত চলি আছে।
জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা
২০১৯ চনৰ ২৯ মাৰ্চ তাৰিখে গুৰুস্বামীক ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয় বা ৰাজ্যসমূহৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা ব্যতিক্ৰমী অধিবক্তাসকলক যোগ্যতাৰ ওপৰত এই পদবী প্ৰদান কৰা হয়। এই পদবী ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ অধ্যক্ষ হিচাপে থকা এক স্থায়ী সমিতিৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়। এই সমিতিত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দুগৰাকী জ্যেষ্ঠতম ন্যায়াধীশ, ভাৰতৰ এটৰ্ণি জেনেৰেল আৰু অধ্যক্ষ আৰু অন্যান্য সদস্যৰ দ্বাৰা মনোনীত বাৰৰ এজন সদস্যৰে গঠিত। তাৰ পিছত প্ৰতিটো আবেদন উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সকলো ন্যায়াধীশলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় আৰু তেওঁলোকে আৱণ্টিত নম্বৰবোৰ আবেদন আৰু পৰ্যালোচনা কৰা অধিবক্তাসকলৰ তালিকা বিবেচনা কৰে।
শৈক্ষিক জীৱন
গুৰুস্বামী ২০১৭-২০১৯ বৰ্ষৰ বাবে নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া ল' স্কুলৰ বি.আৰ. আম্বেদকাৰ গৱেষণা বিদুষী আৰু প্ৰবক্তা আছিল। তেওঁ য়েল ল' স্কুল, টৰেণ্টো আইন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ ল'ৰ অনুষদ হিচাপেও নিযুক্ত। তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ সাংবিধানিকতাবাদ, তুলনামূলক সাংবিধানিক আইন, সংঘাতৰ পিছত গণতন্ত্ৰ আৰু অন্যান্যৰ ওপৰত সাংবিধানিক ডিজাইনৰ পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰে।
তেওঁ আইন বিষয়ক কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে আৰু নিউয়ৰ্ক টাইমছ, দি ইণ্টাৰনেচ, দা ইণ্টাৰপ্ৰেছ, হিন্দু আৰু প্ৰিণ্ট আৰু স্ক্ৰল.ইনৰ দৰে অনলাইন নিউজ পৰ্টেলত লিখা মেলা কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
মেনকা গুৰুস্বামী অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰোডছ হাউচৰ মিলনাৰ হলত তেওঁৰ প্ৰতিকৃতি থকা প্ৰথম ভাৰতীয় আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় মহিলা। ২০১৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁৰ নাম বৈদেশিক নীতিৰ ১০০ গোলকীয় চিন্তাবিদৰ তালিকাত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে গুৰুস্বামীক হাৰ্ভাৰ্ড আইন বিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা এক প্ৰতিকৃতি প্ৰদৰ্শনীত মহিলা অনুপ্ৰেৰণামূলক পৰিৱৰ্তক হিচাপে সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁৰ নাম অৰুন্ধতী কাট্‌জুৰ সৈতে টাইম আলোচনীৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। তেওঁক ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ মহিলা-পাৱাৰ ট্ৰেলব্ৰেজাৰ, ২০১৯ৰ তালিকাতো প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অধিবক্তা
আগান
আগান হৈছে ১৯৯৪ চনৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা অসমীয়া ভাষাৰ এখন দহদিনীয়া বাৰ্তালোচনী। এই আলোচনীখনৰ সম্পাদনা তথা ইয়াক প্ৰকাশ কৰিছিল পৰাগ কুমাৰ দাসে। এই বাৰ্তালোচনীখন গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল। প্ৰতিটো মাহৰ এক, এঘাৰ আৰু একৈশ তাৰিখে বাৰ্তালোচনীখনৰ একোটা সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াত মূলতঃ সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক বিশ্লেষণাত্মক প্ৰতিবেদন, অনুসন্ধানমূলক প্ৰতিবেদন, নিবন্ধ আদি প্ৰকাশ পাইছিল। ধাৰাবাহিক উপন্যাস, গল্প, কবিতা আদিও বাৰ্তালোচনীখনত প্ৰকাশ পাইছিল।
ইতিহাস
পূৰ্বতে পৰাগ কুমাৰ দাস বুধবাৰ নামৰ সাপ্তাহিক কাকতত কৰ্মৰত আছিল। পিছলৈ তেওঁ এই কাকত এৰি ১৯৯৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মনোৰম গগৈ, মনোজ গোস্বামী আদি কেইজনমান সতীৰ্থ সাংবাদিকৰ সৈতে লগ লাগি আগানৰ জন্ম দিয়ে। ২৪ টা সংখ্যা প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত আৰ্থিক কাৰণত বাৰ্তালোচনীখনৰ প্ৰকাশ বন্ধ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
আৰ্থাৰ কোনান ডয়েল
ছাৰ আৰ্থাৰ কোনান ডয়ল (Sir Arthur Conan Doyle, 1859-1930) চাৰ্লক হোমছ নামৰ অমৰ চৰিত্ৰৰ সৃষ্টিকাৰী ছাৰ আৰ্থাৰ কনান ডয়লৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫৯ চনত স্কটলেণ্ডৰ এডিনবৰাত। এডিনবৰা বিশ্ববিদ্যালয়ত চিকিৎসাবিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত তেওঁ লণ্ডনত বসবাস কৰিবলৈ লয়। কিন্তু ব্যৱসায় সিমান ভাল নোহোৱাত তেওঁৰ হাতত যথেষ্ট আজৰি সময় থাকি গৈছিল। সেই সময়ৰে সদ্ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ চাৰ্লক হোমছৰ সেই বিখ্যাত গল্পবোৰ লেখিবলৈ লয়। ১৮৮৭ চনত 'খ্ৰিষ্টমাছ এনুৱেল' আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ গল্প ‘এ ষ্টাডি ইন স্কাৰলেটে’ তেওঁলৈ প্ৰথম সাফল্য কঢ়িয়াই আনে। ইয়াৰ কিছুদিন পাছতে ডাক্তৰী এৰি তেওঁ লেখিবলৈয়ে আৰম্ভ কৰি দিয়ে। অন্য বহুতো ৰহস্য গল্প আৰু বুৰঞ্জীমূলক ৰোমান্স তেওঁ লেখিছিল যদিও চাৰ্লক হোমছৰ চৰিত্ৰ থকা তেওঁৰ ডিটেক্টিভ কাহিনীবোৰেহে তেওঁক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে। এই জনপ্ৰিয়তা এনে অৱস্থালৈ যায় যে এবাৰ ডয়লে লেখি লেখি আমনি লগা বাবে চাৰ্লক হোমছক ১৮৯৩ চনত তেওঁৰ ‘হিজ লাষ্ট বাউ’ত মাৰি পেলোৱাৰ পাছত পাঠকৰ হেঁচাতে তেওঁক বৰ বুধিৰে জীয়াই তুলিব লগা হৈছিল। আৰ্থাৰ কনান ডয়লৰ জীৱন বৈচিত্ৰ্যেৰে ভৰা আছিল। তেওঁ একাধাৰে এজন বুৰঞ্জীবিদ, ঘঁৰিয়াল-চিকাৰী, খেলুৱৈ, যুদ্ধৰ সংবাদদাতা আৰু আধ্যাত্মিকতাবাদীও আছিল। নিজৰ ডিটেক্টিভ বিদ্যা প্ৰয়োগ কৰি তেওঁ বিনাদোষতে দোষী সাব্যস্ত হোৱা দুজন লোকৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাইছিল। ব’ৱাৰৰ যুদ্ধৰ সময়ত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ হস্পিটেলত আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে ১৯০২ চনত ডয়লক নাইট উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৩০ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
চিৰদিন অসমীয়া (গ্ৰন্থ)
চিৰদিন অসমীয়া(Sirodin Axomiya) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ৩০৮ আৰু মূল্য ৩৩০ টকা। লেখকে কিতাপখন উছৰ্গা কৰিছে, "অসম আৰু অসমীয়াৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ স্বাৰ্থত নিজৰ প্ৰাণ বলিদান দিয়া বীৰ ছহিদসকলৰ পুণ্য স্মৃতিত।"