cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বিস্ময়
প্ৰথম সংখ্যা
'বিস্ময়'ৰ প্ৰথম সংখ্যাটোৰ বেটুপাত অঙ্কন কৰাৰ কথা আছিল চিত্ৰশিল্পী বেণু মিশ্ৰই। কিন্তু বেণু মিশ্ৰ সেইসময়ত চাকৰি সংক্ৰান্তত দিল্লীত থকাত শিল্পীগৰাকীয়ে অঁকা এটা জুৱেলাৰীৰ বি়জ্ঞাপন আৰু 'বিস্ময়'ৰ লেটাৰহেড দুয়োটা মিলাই এটা বেটুপাতৰ ডিজাইন তৈয়াৰ কৰা হ'ল। বিস্ময়ৰ প্ৰথম সংখ্যাটোৰ সূচীপত্ৰখন আছিল এনেধৰণৰ – সুৰেন্দ্ৰকুমাৰ শৰ্মাৰ ‘বাসনাৰ ফুল’ নামৰ এখন ৰহস্য উপন্যাসৰ প্ৰথম খণ্ড, শৰৎ গোস্বামীৰ উপন্যাস ‘চিমিলি’, বিজ্ঞানভিত্তিক উপন্যাসিকা ‘গুডবাই আলফা’, যতীন্দ্ৰমোহন দস্তিদাৰৰ লেখা – ‘পুলিচ ডায়েৰী’, পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকাৰ ‘ৰাজনৈতিক বিস্ময়’, বিজয়কৃষ্ণ দেৱশৰ্মাই অনুবাদ কৰা এইচ-জি-ৱেলচ ৰচিত ‘অন্য তৰঙ্গ’। ইয়াৰ উপৰিও ভিন্নস্বাদৰ লেখাসমূহ – ‘এটা বিস্ময়কৰ সপোন’, ‘চাৰ্লক হোমচ : বিশ্বসাহিত্যৰ এটা বিস্ময়কৰ চৰিত্ৰ’, ‘হত্যা নে আত্মহত্যা?’। লগতে আছিল 'এটা শিশুৰ কাহিনী’ শীৰ্ষক এটা লেখা আৰু চিনেমাৰ শিতান। 'বিস্ময়'ৰ প্ৰথমটো সংখ্যা হাতত লৈ তদানীন্তন প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ, সাহিত্যিক তীৰ্থনাথ শৰ্মাই এখন চিঠিত লিখিছিল যে তেওঁ কৈছিল যে ৰে’লে বাছে পঢ়িব পৰা, জেপতে লৈ ফুৰিব পৰা এখন অসমীয়া আলোচনীৰ অভাৱ আছিল। বিস্ময়ে সেই অভাৱ পূৰ কৰিলে।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়
১৯৬৯ৰ জানুৱাৰীত 'বিস্ময়'ৰ প্ৰথমটো সংখ্যা প্ৰকাশ পায়। কপি ছপোৱা হৈছিল এহেজাৰ। প্ৰথম বছৰ ই দুমাহৰৰ অন্তৰে অন্তৰে প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৭০ৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ই মাহেকীয়া হয়। ক্ৰমে বিতৰণ বাঢ়ি পাঁচ হাজাৰ হৈছে। মাহেকীয়া সংখ্যা ছয়-সাতটামান ওলোৱাৰ পিছত যোগেশ শৰ্মাই আলোচনীখন ছপা কৰাৰ বাবে অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰিলে। ইয়াৰ পিছতে ছপাৰ দায়িত্ব লয় 'নীলাচল' কাকতৰ প্ৰকাশক মুনীন্দ্ৰ নাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই। ১৯৭৩ চনত বিস্ময়ৰ প্ৰকাশক গোষ্ঠীয়ে ভৰলুমুখত নিজাকৈ এটা সৰু প্ৰেছ বহুৱায় আৰু আলোচনীখনৰ কাৰ্যালয় তালৈ স্থানান্তৰ কৰে। সময়ৰ লগে লগে পৰিৱৰ্তন আহিল, কাৰ্যালয়ৰ স্থানো সলনি হৈ থাকিল। প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰা হেণ্ড কম্পজদ মেচিনৰ পৰা অফচেট হ'ল। কম্পিউটাৰ কম্পজদ আৰম্ভ হ’ল। বিতৰণৰ সংখ্যাও বাঢ়ি বাঢ়ি ১৯৯২ চনমানত এক লাখ কপি হৈছিল। কিন্তু পিছলৈ টিভি, মোবাইল আৰু ইণ্টাৰনেটৰ আগ্ৰাসনৰ ফলত ছপামাধ্যমৰ গুৰুত্ব কমি আহিল আৰু তাৰ প্ৰভাৱ 'বিস্ময়'ৰ ওপৰতে পৰিল। আলোচনীখন প্ৰথমটো সংখ্যাৰ পৰা বৰ্তমানলৈ শশী ফুকনেই সম্পাদনা কৰি আহিছে।
বিস্ময়ে প্ৰচলন কৰা ধাৰা
বিস্ময়ে অসমীয়া সাহিত্যত নতুন ধাৰা প্ৰচলন কৰিছিল৷ ‘এক মিনিটৰ গল্প’ এটা তেনে উল্লেখযোগ্য ধাৰা যিটো আগলৈ বেলেগ আলোচনীতো দেখিবলৈ পোৱা গ’ল৷ তদুপৰি বিস্মিতি, পত্ৰবন্ধু, স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নোত্তৰ শিতান (নামটো??), ছায়ফিক গল্প আদি জনপ্ৰিয় আছিল৷ বুদ্ধিদীপ্ত হাস্যৰসেৰে (Wit) প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া বিস্মিতি শিতানৰ ‘বিদূষক’ কোন আছিল— এই কথাই পাঠকৰ মাজত ৰহস্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
ভাস্কো দা গামা
ভাস্কো দা গামা পৃথিৱী বিখ্যাত পৰ্তুগীজভ্ৰমণকাৰী। তেওঁ সম্পূৰ্ণ সাগৰীয় পথেৰে ভাৰতত উপস্থিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী ইউৰোপীয় ব্যক্তি আছিল। তেওঁৰ ভ্ৰমণে এছিয়া আৰু ইউৰোপক সংযোগ কৰাৰ লগতে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ আৰু ভাৰত মহাসাগৰকো সংযোগ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমটো ভাৰতমুখী ভ্ৰমণতে(১৪৯৭-১৪৯৯) এই কাম সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ভাস্কো দা গামাৰ এই আৱিষ্কাৰ গোলকীয় সাম্ৰাজ্যবাদৰ ইতিহাসত অতি তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ আছিল কাৰণ এই ভ্ৰমণৰ দ্বাৰাই এছিয়া মহাদেশত দীৰ্ঘকালীন উপনিৱেশ স্থাপনৰ পথ মুকলি হৈছিল। তেখেতৰ দ্বাৰা আৱিষ্কৃত পথটোৱে বিবাদপূৰ্ণ ভূমধ্য সাগৰ আৰু বিপদজনক আৰবীয় উপদ্বীপ পাৰ হোৱাৰ পৰা ৰেহাই দিছিল কাৰণ গোটেই পথটো আছিল সাগৰীয়। তেওঁ অহা যোৱা মিলাই অতিক্ৰম কৰা দূৰত্বৰ দৈৰ্ঘ্য সেই সময়ৰ সৰ্বাধিক ভ্ৰমণ দৈৰ্ঘ্য আছিল আৰু এই দৈৰ্ঘ্য বিষুৱৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্যতকৈয়ো বেছি আছিল। ১৪৯৮চনৰ ২০মে’ত ভাস্কো দা গামাই ভাৰতৰ কালিকট(Calicut) বন্দৰত উপস্থিত হ’বলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ পিছতো তেওঁ আৰু দুটা ভাৰত অভিমুখী নৌযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিছিল। ১৫১৯চনত তেখেতক ভাইচৰয় উপাধি দি ভাৰতত থকা পৰ্তুগীজসাম্ৰাজ্যৰ গভৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। ১৫১৯চনত নগঠিত ভিডিগুৱেৰা(Vidiguera)ৰ কাউণ্টৰ পদবী প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেখেতৰ প্ৰথম ভ্ৰমণটো বিশ্ব বুৰঞ্জীত মাইলৰ খুঁটি বুলি বিবেচনা কৰা হয় কাৰণ এই ভ্ৰমণৰ ফলতেই গোলকীয় বহুসাংস্কৃতিক ধাৰণাৰ ঢৌ আৰম্ভ হয়।.
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৪৬০ বা ১৪৬৯চনত পতুৰ্গালৰ দক্ষিণ পশ্চিম উপকূলৰ চাইঞ্ছ(Sines) নামে ঠাইত ভাস্কো দা গামাৰ জন্ম হৈছিল । তেখেতৰ দেউতাক ইষ্টিভাও দা গামা(Estevao da Gama) ১৪৬০ চনলৈ ইনফেণ্ট ফাৰ্ডিনাণ্ড,ডিউক অৱ ভিছেউ(Infant Ferdinand,Duke of Viseu)ৰ নাইট(Knight) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল । তাৰ পৰা তেওঁ অৰ্ডাৰ অৱ্ চাণ্টিয়াগো(Order of Santiago)ৰ সামৰিক বিষয়াৰ মৰ্যাদা পাইছিল। ইয়াৰ পিছত ১৪৬০ চনৰ পৰা ১৪৭৮চনলৈ চাইঞ্ছ(Sines)ৰ গভৰ্ণৰৰ বাব চম্ভালিছিল। ইষ্টিভাও দা গামাই জোৱাও চ’ড্ৰে( João Sodré)ৰ জীয়েক ইছাবেল চ’ড্ৰে( Isabel Sodré)ক বিয়া কৰায়. । তেওঁলোকৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত ভাস্কো দা গামা তৃতীয় আছিল। তদুপৰি তেওঁৰ এজনী ভনীয়েকো আছিল। তেওঁৰ ভায়েককেইজনৰ নাম আছিল পউল’ দা গামা(Paulo de Gama),জোৱাও চ’ড্ৰে,পেড্ৰো দা গামা(Pedro da Gama) আৰু আয়াৰ্ছ দা গামা(Aires da Gama)। ভনীয়েকৰ নাম আছিল টেৰেছা দা গামা(Teresa da Gama)।
১৪৮০চনত গামাই পিতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি অৰ্ডাৰ অৱ্ চান্তিয়াগোত যোগদান কৰে। সেই সময়ত মুৰব্বী আছিল ৰাজকুমাৰ জন(Prince John)। যিয়ে পিছত গৈ জন দ্বিতীয়(John II) হিচাপে পৰ্তুগালৰ ৰজা হৈছিল। ১৪৯২ চনত জন দ্বিতীয়ই চেতুবাল(Setubal) আৰু এলগাৰ্ভ(Algarve) বন্দৰত যুদ্ধবিহীন সময়ত ফ্ৰান্স জাহাজে পতুৰ্গাল জাহাজত কৰা আক্ৰমণৰ প্ৰতিশোধ স্বৰূপে ফ্ৰান্স জাহাজবোৰ জব্দ কৰিবলৈ ভাস্কো দা গামাক পঠিয়ালে। যিটো কাম তেওঁ খুব সোনকালে আৰু ফলপ্ৰসূভাৱে সমাপন কৰিছিল।
ভাস্কো দা গামাৰ আগৰ অভিযানসমূহ
পঞ্চদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগত ৰজা হেনৰীৰ উদ্যোগত আফ্ৰিকাৰ উপকূলৰ কিছু অংশত অভিযান চলোৱা হৈছিল। ১৪৬০চনত হেনৰীৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰ্তুগীজৰজাই সেই অভিযানবোৰ বন্ধ ৰাখিলে। ১৪৬৯ চনত আফ্ৰিকাৰ আৱিষ্কৃত অংশসমূহ ফেৰ্ণাও গম্ছ(Fernao Gomes)য়ে নেতৃত্ব দিয়া এটা ব্যক্তিগত লিছবন ব্যৱসায়ী সংস্থাক বিক্ৰী কৰা হ’ল। সংস্থাটোৱে ব্যৱসায়ৰ স্বাৰ্থত গাল্ফ অৱ্ গিনিয়া(Gulf of Guinea) পৰ্য্যন্ত আগুৱাব সক্ষম হ’ল। ১৮৭৪ চনত জন দ্বিতীয়ই ফেৰ্ণাও গম্ছৰ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণৰ অধিকাৰ পত্ৰ পুনৰ নিজৰ হাতলৈ আনিব বিচাৰিলে। ১৪৮১ চনত ৰজা হৈ তেওঁ বহুতো দীৰ্ঘকালীন সংস্কাৰ সাধন কৰিলে। তেওঁৰ উদ্যোগতে আফ্ৰিকাৰ সোণ আৰু দাস ব্যৱসায় বহুলভাৱে প্ৰসাৰিত হ’ল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আফ্ৰিকা মহাদেশৰ কাষেৰে ভ্ৰমি এছিয়াত উপস্থিত হ’ব পৰাকৈ সাগৰীয় ৰাস্তা বিচৰাৰ আঁচনি ল’লে। ১৪৮৭চনত ই পঠোৱা দুজন গুপ্তচৰে স্থলপথেৰে ইজিপ্ত,পূব আফ্ৰিকা হৈ ভাৰত পৰ্য্যন্ত ভ্ৰমণ কৰি মছলা বজাৰ(Spice Trade) আৰু বাণিজ্য পথৰ সন্ধান লৈ আহিল। আকৌ ১৪৮৮ চনত বাৰ্তল’মিউ ডায়াছ নামৰ জন দ্বিতীয়ৰ কেপ্টেইনজনে কেপ্ অফ্ গুড্ হ’প(Cape of Good Hope) ভ্ৰমণ কৰি মৎস্য নৈ(Fish River) পৰ্য্যন্ত ভ্ৰমণ কৰিলে আৰু এইবুলি প্ৰতিবেদন দিলে আফ্ৰিকাৰ অনাৱিষ্কৃত অঞ্চল উত্তৰ পূব দিশলৈ বিয়পি আছে। এতিয়া কেৱল এই তথ্যসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ভাৰতলৈ এটা সুগম সাগৰীয় বাণিজ্য পথ বিচৰা কাম বাকী ৰ’ল। ইয়াৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিল ভাস্কো দা গামা।
প্ৰথম ভ্ৰমণ
১৪৯৭ চনৰ ৮ জুলাইত ৪খন জাহাজ আৰু ১৭০জন মানুহ লৈ ভাস্কো দা গামাই লিছবন(Lisbon)ৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে। নাবিক হিচাপে তেওঁৰ লগত আছিল পতুৰ্গালৰ আটাইতকৈ অভিজ্ঞ পেৰ’ দি আলেনকুৱেৰ(Pero de Alenquer),পেড্ৰ’ ইস্ক’বাৰ( Pedro Escobar),জোৱাও দি ক’ইম্ব্ৰা( João de Coimbra) আৰু আফঞ্চ’ গনক্লেভচ(Afonso Gonçalves)। যাত্ৰাৰ শেষত ৫৫জন মানুহহে ঘূৰি আহিছিল আৰু দুখন জাহাজ হেৰুৱাব লগা হৈছিল। যাত্ৰাৰ বাবে দুখন জাহাজ নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
কেপলৈ যাত্ৰা
১৬ডিচেম্বৰত তেওঁলোক বিশাল মৎস্য নৈ পাৰ হ’ল। তেতিয়ালৈকে কোনো ইউৰোপীয় ব্যক্তিয়ে মৎস্য নৈ পাৰ হোৱা নাছিল। কাৰণ বাৰ্তল’মিউ ডায়াছ মৎস্য নৈৰ পৰা ঘূৰি গৈছিল। খ্ৰীষ্টমাছৰ সময় হোৱা হেতুকে সেই উপকূল অঞ্চলৰ নাম দিয়া হৈছিল নাটাল(Natal) মানে পৰ্তুগীজভাষাত যীশুখ্ৰীষ্টৰ জনম।
মোজাম্বিক
ভাস্কো দা গামাই ১৪৯৮চনৰ ২ৰ পৰা ২৯মাৰ্চলৈ মোজাম্বিকত কটালে। স্থানীয় মুছলিম মানুহবোৰ খ্ৰীষ্টানৰ প্ৰতি আক্ৰমণাত্মক হব পাৰে বুলি ভাবি গামাই এজন মুছলিমৰ বেশেৰে মোজাম্বিকৰ চুলতানক লগ কৰিলে। কিন্তু তেওঁ চুলতানক সন্তোষজনক উপহাৰ আগবঢ়াব নোৱাৰাত স্থানীয় বাসিন্দাবোৰ গামাৰ দলটোৰ প্ৰতি সন্দেহী হৈ পৰিল। অৱশেষত এটা আক্ৰমণাত্মক দলৰ খেদাত তেওঁলোক পলাবলৈ বাধ্য হ’ল। অৱশ্যে যোৱাৰ সময়ত প্ৰতিশোধস্বৰূপে গামাই চহৰখনত গুলিবৰ্ষণ কৰি গ’ল।
মোম্বাছা
কেনিয়াৰ এই চহৰখনত গামাৰ দলটোৱে ১৪৯৮ চনৰ ৭ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৩ এপ্ৰিললৈ থাকিল। পতুৰ্গীজসকলেই হ’ল ত ভৰি থোৱা প্ৰথম ইউৰোপীয়। তাত গামাৰ দলটোৱে আৰবৰ বাণিজ্যিক জাহাজত লুটপাত কৰাত স্থানীয় লোকৰ প্ৰতিশোধৰ বলি হৈ পলাব লগা হ’ল।
মালিন্দী
ভাস্কো দা গামাই উত্তৰলৈ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখি ১৪৯৮ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত মালিন্দী বন্দৰত উপস্থিত হ’ল। ইয়াত তেওঁলোকে ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী দেখিবলৈ পালে। গামা আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে এনে এজন পৰিচালক বিচাৰিলে যাৰ ভাৰতলৈ যাব পৰা অনুকূল মৌচুমী বতাহৰ জ্ঞান আছে। অৱশেষত এজন পৰিচালক যোগাৰ হ’ল। এই পৰিচালকজনৰ পৰিচয় সম্পৰ্কে কেইবাটাও মত পোৱা যায়। এটা প্ৰচলিত কাহিনী মতে পৰিচালকজন আছিল আৰবৰ মহান নাৱিক ইবন মজিদ(Ibn Majid)। কিন্তু বহুতে এই কাহিনীটো মানি নলয়।. ১৪৯৮চনৰ ২৪এপ্ৰিলত গামাৰ দলটো মালিন্দীৰ পৰা ভাৰত অভিমুখে ৰাওনা হ’ল।
ওভতনি যাত্ৰা
১৪৯৮ চনৰ ২৯ আগষ্টত ই কালিকট বন্দৰৰ পৰা ওভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে। এইবাৰ তেওঁ অনুকূল মৌচুমী বতাহৰ জ্ঞান আওকাণ কৰি গৈ থাকিল। সেই বছৰৰে ৩ অক্টোবৰত তেওঁলোকে ভাৰত মহাসাগৰ পাৰ হ’ল। অনুকূল মৌচুমী বতাহৰ বাবে ভাৰতলৈ অহাসময়ত তেওঁলোকক ভাৰত মহাসাগৰ পাৰ হ’বলৈ মাথোঁ ২৩ দিন লাগিছিল। কিন্তু যাওঁতে লাগিল ১৩২ দিন। ১৪৯৯ চনৰ ২ জানুৱাৰীত তেওঁলোক মোগাদিশ্বু(Mogadishu)ৰ উপকূলীয় চহৰ ছোমালি পাৰ হ’ল। তেওঁলোকে কতো নৰখি যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে। অজ্ঞাত দিনলিপি লিখোতাৰ পৰা জনা যায় যে মোগাদিশ্বুত চাৰি বা পাঁচতলীয়া ঘৰ,সুদৃশ্য প্ৰাসাদ আৰু বহুতো বেলানাকৃতিৰ মিনাৰবিশিষ্ট মছজিদ আছিল । ভাস্কো দা গামাৰ নৌবহৰ ১৪৯৯ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত মালিন্দীত উপস্থিত হ’ল। ইতিমধ্যে তেওঁলোকৰ অৱস্থা শোচনীয় হৈ পৰিছিল। প্ৰায় আধা সংখ্যক জাহাজকৰ্মীৰ মৃত্যু ঘটিছিল আৰু বাকীবিলাকো স্কাৰ্ভি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। পৰ্যাপ্ত জাহাজকৰ্মী নথকাত তেওঁৰ তিনিখন জাহাজ পৰিচালনা কৰা অসুবিধা হৈ পৰিল। সেইবাবে চাও ৰাফেইল নামৰ জাহাজখন পূব আফ্ৰিকাৰ উপকূলত ডুবাই দিয়াৰ আদেশ দিলে। আৰু তিনিখন জাহাজৰ কৰ্মীবোৰ দুখন জাহাজত ভগাই দিলে। এতিয়া জাহাজ সুকলমে চলিল। ২৫ এপ্ৰিলত তেওঁলোকে পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ উপকূলত উপস্থিত হ’ল।
তাৰ পৰা কেপ ভাৰ্দি পোৱাৰ পিছত নিক’লউ কোৱেলহ’য়ে পৰিচালনা কৰা বেৰিওনামৰ জাহাজখন গামাৰ চাও গেব্ৰিয়েলৰ পৰা পৃথক হৈ পৰিল । ১৪৯৯চনৰ ১০জুলাইত নিক’লউ কোৱেলহ’য়ে ৰজা প্ৰথম মেনুৱেল(Manuel I)ক সাক্ষাৎ কৰি ৰাজকীয় আদালতত ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত জনালে। ইপিনে গামাৰ ভায়েক পউল’ ডি গামা ভীষণভাৱে বেমাৰত পৰাত তেওঁ ভায়েকৰ সৈতে চান্তিয়াগো দ্বীপত কিছুদিন ৰ’ল আৰু জাহাজৰ কেৰাণী জোৱাও দে চা(Joao de Sa)ক চাও গেব্ৰিয়েলখনৰ সৈতে ঘৰলৈ পঠিয়াই দিলে। জুলাইৰ শেষ বা আগষ্টৰ প্ৰথম ভাগত চাও গেব্ৰিয়েল গৈ লিছবনত উপস্থিত হ’ল। গামাই ৰুগীয়া ভায়েকৰ সৈতে পতুৰ্গাললৈ আহিব বিচাৰিছিল যদিও যাত্ৰাপথত ভায়েকৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া তেওঁ এজ’ৰেছলৈ গৈ ভায়েকক সমাধিস্থ কৰে। তাৰ পিছত ১৪৯৯চনৰ ২৯আগষ্টত লিছবনত উপস্থিত হ’ল । গৃহভূমিত তেখেতক বীৰৰ দৰে আদৰণি জনোৱা হয়,সন্মানেৰে ওপচাই পেলোৱা হয়। লগতে তেওঁক লৈ শোভাযাত্ৰাৰ আয়োজন কৰা হয়। এইদৰে গামাৰ প্ৰথম অভিযানৰ অন্ত পৰে। এই অভিযানত তেওঁ অৰ্ধসংখ্যক মানুহ আৰু এখন জাহাজ হেৰুৱায়। তদুপৰি তেওঁ ভাৰতৰ ৰজাৰ সৈতে কোনোধৰণৰ বাণিজ্যিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব নোৱাৰিলে। কিন্তু গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এইটোৱে যে তেওঁ ভাৰতলৈ এটা পোনপটীয়া সাগৰীয় পথ আৱিষ্কাৰ কৰাত সফল হ’ল।
বিবাহ
ভাস্কো দা গামাই ১৫০১ চনত এলভেইৰ' দি এটেইদিৰ জীয়েক কেটেৰিনা দি এটেইদি(Catarina de Ataíde)ক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ ছটা পুত্ৰসন্তান আৰু এজনী কন্যাসন্তান জন্ম পায়।
দ্বিতীয় যাত্ৰা
১৫০০ চনত হোৱা দ্বিতীয় পৰ্তুগীজভাৰত অভিযানৰ নেতৃত্ব দিছিল পে’ড্ৰো আলভাৰেছ কেব্ৰেল(Pedro Alvares Cabrel)য়ে। অভিযানৰ উদ্দেশ্য আছিল জামৰিণৰ সৈতে চুক্তি কৰি চহৰখনত এটা উদ্যোগ স্থাপন কৰা। কিন্তু পে’ড্ৰো আলভাৰেছ কেব্ৰেলৰ আৰবৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হয়। যাৰ ফলত উদ্যোগটোত থকা সত্তৰজন পৰ্তুগীজৰ মৃত্যু হয়। প্ৰতিশোধস্বৰূপে পে’ড্ৰো আলভাৰেছ কেব্ৰেলে চহৰখনত বোমাবৰ্ষণ কৰি আঁতৰি আহে।
১৫০২চনৰ অক্টোবৰত সেই বিশাল নৌবহৰটো ভাৰতত উপস্থিত হ’ল। সেই সময়ত কালিকটৰ পৰা মক্কালৈ গৈ থকা মিৰি নামৰ এখন তীৰ্থযাত্ৰীৰে পৰিপূৰ্ণ জাহাজত আক্ৰমণ চলাই গামাই গোটেই যাত্ৰীবোৰক হত্যা কৰিলে । তাৰ পৰা গামাই কালিকটলৈ গৈ পে’ড্ৰো আলভাৰেছ কেব্ৰেলে কৰা চুক্তিৰ সংশোধন কৰিলে। আনহাতে জামৰিণে নতুন চুক্তিত চহী কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে । কিন্তু গামাই কোনো সিদ্ধান্তলৈ অহাৰ পূৰ্বে গোটেই মুছলিমবোৰক চহৰৰ পৰা উলিয়াই দিবলৈ দাবী জনালে। জামৰিণে সেই দাবী খাৰিজ কৰাত পৰ্তুগীজ যুদ্ধ জাহাজে প্ৰায় দুদিন ধৰি চহৰখনত প্ৰচণ্ড গোলাবৰ্ষণ কৰিলে। যাৰ ফলত চহৰখনৰ বিস্তৰ ক্ষতি হ’ল। তদুপৰি গামাই কিছুমান ভাৰতীয় জাহাজ আটক কৰি কৰ্মীসকলৰ হাত,নাক,কাণ আদি কাটিলে।
কিন্ত জামৰিণে সেও নামানি যুদ্ধ চলাই গ’ল। গামা যুদ্ধত জিকিল যদিও তেওঁৰ বাবে ভাৰতত উদ্যোগ স্থাপন আৰু ব্যৱসায় চলাই নিয়াটোহে বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল। সেইবাবে তেওঁ চুবুৰীয়া কোচিন আৰু কান্নানৰ লগত সন্ধি কৰি তাতে উদ্যোগ স্থাপন কৰিলে। ১৫০৩ চনত কেইবাখনো নাও আৰু কিছু সৈন্য কোচিন আৰু কান্নানত থৈ গামা গৃহাভিমুখে ৰাওনা হ’ল। ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ পৰ্তুগালত উপস্থিত হ’ল।
তীৰ্থযাত্ৰী জাহাজৰ ঘটনা
দ্বিতীয় ভ্ৰমণৰ সময়ত গামাই ব্যৱসায়ী আৰু স্থানীয় লোকৰ প্ৰতি নিষ্ঠুৰতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল. । তেওঁ কালিকটৰ পৰা মক্কালৈ গৈ থকা জাহাজ এখন বন্দী কৰে। জাহাজখনত থকা চাৰিশ যাত্ৰীৰ পঞ্চা গৰাকট আছিল মহিলা। গামাই জাহাজখনত লুটপাত চলায় আৰু সকলোকে জীৱন্তে জলাই হত্যা কৰে। গামাই খিৰিকীৰে দেখিছিল যে মহিলাসকলে নিজৰ সোণ আৰু অলংকাৰবোৰ আগবঢ়াই প্ৰাণভিক্ষা মাগিছিল । কিন্ত তেওঁ সকলোকে হত্যা কৰি নিজৰ নিষ্ঠুৰতাৰ পৰিচয় দিয়ে।
ইয়াৰ উপৰি গামাই তালাপ্পানা নাম্বুথিৰি নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণক গুপ্তচৰ বুলি সন্দেহ কৰি ব্ৰাহ্মণজনৰ ওঁঠ আৰু কাণ কাটি কটা কাণৰ ঠাইত কুকুৰৰ কাণ লগাই দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
বিৰতি
ইয়াৰ পিছৰ প্ৰায় দুটা দশক গামাই নিৰলে জীৱন কটালে। ১৫১৯ চনত তেখেতক ৰজা প্ৰথম মেনুৱেলে ভিডিগুৱেৰা(Vidigueira)ৰ কাউণ্ট হিচাপে নিযুক্তি দিলে। উল্লেখযোগ্য যে এই পদবী তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলেও ভোগ কৰিব পাৰিব, । গামাই আছিল প্ৰথমগৰাকী কাউণ্ট যি ৰাজবংশৰ নাছিল।
তৃতীয় ভাৰত অভিযান আৰু মৃত্যু
১৫২১ চনত ৰজা প্ৰথম মেনুৱেলৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁৰ পুতেক তৃতীয় জন(John III) ৰাজপাটত উঠিল। তেওঁ আকৌ ন-উদ্যমেৰে সাগৰীয় অভিযানবোৰ চলাই ৰাখিব বিচাৰিলে। ইয়াৰ বাবে তেওঁ পুনৰ অভিজ্ঞ ভাস্কো দা গামাক সাগৰ অভিযানৰ দায়িত্ব দিব বিচাৰিলে। সেইসময়ত ভাৰতত থকা পৰ্তুগীজগভৰ্ণৰ আছিল ডুৱাৰ্টে দি মেনেজেচ্(Duarte de Menezes)। কিন্ত তেওঁ আছিল অপটু আৰু দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত। গতিকে ৰজা তৃতীয় জনে মেনেজেচক আঁতৰাই ভাস্কো দা গামাক সাগৰ অভিযানৰ দায়িত্ব দিব বিচাৰিলে। ৰজাৰ দৃঢ় বিশ্বাস আছিল যে গামাৰ পূৰ্বৰ সুনাম আৰু অভিজ্ঞতাই সফলতা কঢ়িয়াই আনিব। ১৫২৪চনত ৰাজকাৰ্যালয়ৰ পৰা পঠিওৱা এখন চিঠিৰ জৰিয়তে গামাক ভাইচৰয় উপাধি দি ভাৰতত থকা পৰ্তুগীজগভৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হ’ল। ভাইচৰয় সন্মান লাভ কৰা তেওঁ আছিল দ্বিতীয়জন পৰ্তুগীজ। তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ ইষ্টিভাও দা গামা(Estêvão da Gama)ক ভাৰত মহাসাগৰৰ নৌবাহিনীৰ কমাণ্ডাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হ’ল।
১৫২৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত পোন্ধৰখন জাহাজৰ এটা নৌবাহিনী লৈ ভাস্কো দা গামা ভাৰতলৈ যাত্ৰা কৰিলে। লগত তেওঁৰ দুই পুত্ৰ ইষ্টিভাও দা গামা আৰু পউল’ দা গামাও ওলাল। তেওঁলোকে ছেপ্টেম্বৰ মাহত লক্ষ্যস্থানত উপস্থিত হ’ল। অৱশ্যে যাত্ৰাপথত তেওঁলোকে চাৰি বা পাঁচখন জাহাজ হেৰুৱাব লগা হ’ল। ভাৰতত উপস্থিত হৈয়েই গামাই নিজৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰিলে। পুৰণি অযোগ্য বিষয়াক আঁতৰাই নতুন মানুহ নিযুক্তি দিলে। কিন্তু ভাৰতত উপস্থিত হোৱাৰ তিনিমাহ পিছতেই খ্ৰীষ্টমাছৰ আগৰ দিনা মেলেৰিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ভাস্কো দা গামাই মৃত্যুক সাৱটি ললে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ লগে লগে তেওঁৰ পুতেক কেইজনেও নিজৰ পদবী হেৰুৱায় আৰু ১৫২৫ চনত পৰ্তুগাললৈ যাত্ৰা কৰে । গামাৰ নশ্বৰ শৰীৰ প্ৰথমে কোচিৰ চেইণ্ট ফ্ৰান্সিচ গীৰ্জাত সমাধিস্থ কৰা হয়। যদিও পিছত তেওঁৰ শৰীৰটো সোণ আৰু অলংকাৰেৰে সুসজ্জিত কৰি কফিনত ভৰাই ভিডিগুৱেৰালৈ নিয়া হয়। আৰু পিছত ৰজা প্ৰথম মেনুৱেল আৰু তৃতীয় জনৰ ওচৰত সমাধিস্থ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অভিযাত্ৰী শ্ৰেণী:পৰ্তুগালৰ ব্যক্তি
গতি শক্তি
পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গতি শক্তি (Kinetic energy) হৈছে কোনো পদাৰ্থৰ গতিৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা শক্তি। নিৰ্দিষ্ট ভৰৰ কোনো পদাৰ্থ এটাক স্থিৰাৱস্থাৰ পৰা উক্ত বেগলৈ ত্বৰিত কৰিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা কাৰ্যই তাৰ গতিশক্তি বুলি সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়। পদাৰ্থই ত্বৰিতাৱস্থাত সেই শক্তি আহৰণ কৰি নিজৰ গতিশক্তি অক্ষুণ্ণ ৰাখে যেতিয়ালৈকে তাৰ দ্ৰুতি পৰিৱৰ্ত্তিত নহয়। পদৰ্থটোক আকৌ বিত্বৰিত কৰিবলৈ সমপৰিমাণৰ বিপৰীত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি তাৰ উপস্থিত দ্ৰুতিৰ পৰা তাক স্থিৰাৱস্থালৈ আনিব পাৰি। যথাবিধিমতে, গতিশক্তি হৈছে কোনো প্ৰণালীৰ লাগ্ৰেঞ্জীয়ৰ যিকোনো ৰাশি য'ত অন্তৰ্নিহিত এটি সময় সাপেক্ষ অৱকলজ।
ধ্ৰুপদী বলবিদ্যাত, m ভৰযুক্ত আৰু v গতিৰে ভ্ৰাম্যমাণ হোৱা অঘূৰ্ণীয়মান পদাৰ্থ এটাৰ গতিশক্তি হৈছে । আপেক্ষিক বলবিজ্ঞানত ই এক সুসন্নিকৰ্ষ (good approximation) কেৱল, যেতিয়া v আলোকীয়গতিতকৈ বহু কম হয়।
গতিশক্তিৰ SI একক জুল আনহাতে ইয়াৰ ইংৰাজী একক হৈছে ফুট-পাউণ্ড।
ইতিহাস
ইংৰাজী kinetic শব্দৰ গুৰিতে আছে গ্ৰীক শব্দ κίνησις kinesis, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'গতি'। গতি শক্তি আৰু স্থিতিশক্তিৰ মাৰ দ্বিবিভাজন এৰিষ্টটলৰ actuality আৰু potentiality ৰ ধাৰণাৰ পৰা জানিব পৰা যায় ।
গটফ্ৰাইড লেইবনিজ আৰু জনান বাৰ্ণলিয়ে পোন প্ৰথমে ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞানৰ সূত্ৰ E ∝ mv2 আগবঢ়াইছিল। তেওঁলোকে গতি শক্তিক living force, vis viva(লেটিন) হিচাপে ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছিল। পাছত নেডাৰলেণ্ডৰ উইলিয়াম গ্ৰেভছেণ্ডে এই সম্পৰ্কটোৰ পৰীক্ষামূলক প্ৰমাণ আগবঢ়ায়। বেলেগ বেলেগ জোখৰ ওজন বেলেগ বেলেগ উচ্চতাৰ পৰা পেলাই দি তেওঁ নিৰ্ণয় কৰিছিল যে বোকাত যিমান গভীৰতালে ওজনটো সোমাই যায়, সেয়া গতিৰ প্ৰভাৱৰ (impact speed) বৰ্গৰ সমানুপাতিক।
বৰ্তমান সময়ৰ গতি শক্তি আৰু কাৰ্যৰ যি বৈজ্ঞানিক ব্যাখ্যা সেয়া ১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাহে হৈছিল। এই ধাৰণাসমূহৰ প্ৰাৰম্ভিক ব্যাখ্যা ১৮২৯ চনত গেচপাৰ্ড গাস্তভ কলিঅলিছে Du Calcul de l'Effet des Machines নামেৰে প্ৰকাশ কৰিছিল। উইলিয়াম থমচন, যাক পাছলৈ লৰ্ড কেলভিন নামেৰে জনা যায়, তেওঁৱে পোনপ্ৰথমে "kinetic energy" হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ।
ব্যাখ্যা
শক্তি বিভিন্ন প্ৰকাৰে থাকে, যেনে ৰাসায়নিক শক্তি, তাপীয় শক্তি, বিদ্যুৎচুম্বকীয় নিৰ্গমন শক্তি, মহাকৰ্ষণিক শক্তি, বিদ্যুৎ শক্তি, ইলাষ্টিক শক্তি, নিউক্লিয়েৰ শক্তি আৰু বিশ্ৰাম শক্তি (rest energy)। এইসমূহক মুখতঃ দুই ভাগত ভগাব পাৰি, স্থিতি শক্তি আৰু গতি শক্তি। পদাৰ্থৰ গতিৰ ফলত গতি শক্তি লাভ কৰে। গতি শক্তি বস্তুৰ মাজত স্থানান্তৰ কৰিব পাৰি আৰু শক্তিৰ অন্য ৰূপলৈ সলাব পাৰি ।
কোনো পদাৰ্থৰ গতি শক্তি বস্তু আৰু দৰ্শকৰ প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গতিকে, কোনো পদাৰ্থৰ গতি শক্তি অপৰিৱৰ্তিত নহয়।
মহাকাশযানে ৰাসায়নিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি উৰা মাৰে আৰু নিৰ্দিষ্ট অনুপাতৰ গতি শক্তি লাভ কৰি কক্ষপথৰ গতি লাভ কৰে। ঘূৰণীয়া কক্ষপথৰ বাবে গতি শক্তি ধ্ৰুৱক (remains constant) হৈ থাকে।
গতি শক্তি এটা বস্তুৰ পৰা আন এটালৈ দিব পাৰি। বিলিয়াৰ্ড খেলত কিউ ষ্টিকৰ জৰিয়তে আঘাত কৰি কিউ বলত গতি শক্তি প্ৰদান কৰে। যদি কিউ বলটোৱে বেলেগ এটা বলত আঘাত কৰে, তেন্তে কিউ বলটো লাহে লাহে ৰৈ যায় আৰু আনটো বলে গতি শক্তি লাভ কৰে ত্বৰিত হয়। বিলিয়াৰ্ড খেলত ইলাষ্টিক সংঘৰ্ষ হয় আৰু সেইবাবে গতি শক্তি সংৰক্ষণ হৈ থাকে।
অনমনীয় বস্তুৰ গতি শক্তি
ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞানত গতি শক্তি বস্তুৰ ভৰ আৰু গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। য'ত m হৈছে ভৰ আৰু v হৈছে গতি (বা বেগ)। এছ আই এককত ভৰ জোখা হয় কিল'গ্ৰামত, গতি জোখা হয় মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ডত আৰু গতি শক্তি জুল হিচাপে প্ৰকাশিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গতি শ্ৰেণী:শক্তি
সৰস্বতী
সৰস্বতী (सरस्वती) হ'ল জ্ঞান, সংগীত, শিল্পকলা, বুদ্ধি আৰু বিদ্যাৰ হিন্দু দেৱী। তেখেত সৰস্বতী-লক্ষ্মী-পাৰ্বতী এই ত্ৰিদেৱীৰ অন্যতম। এই ত্ৰিদেৱীৰ কাম হ'ল ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱক যথাক্ৰমে জগৎ সৃষ্টি, পালন আৰু ধ্বংস কৰাত সাহায্য কৰা।
সৰস্বতীৰ প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায় ঋগ্বেদত। বৈদিক যুগৰ পৰা আধুনিক যুগলৈকে তেখেতে হিন্দুধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱী। হিন্দুসকলে বসন্তপঞ্চমী (মাঘ মাহৰ শুক্লাপঞ্চমী তিথি) তিথিত সৰস্বতী পূজা কৰে। বৌদ্ধ আৰু পশ্চিম আৰু মধ্য ভাৰতত জৈনসকলেও সৰস্বতীৰ পূজা কৰে। জ্ঞান, সংগীত আৰু শিল্পকলাৰ দেৱী হিচাপে ভাৰতৰ বাহিৰে জাপান, ভিয়েটনাম, বালি আৰু ম্যানমাৰতো সৰস্বতী পূজা কৰা হয়। হিন্দুধৰ্মৰ বাদে খ্ৰিষ্টীয় চতুৰ্থ-পঞ্চম শতিকাতে ৰচিত মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাযান সূত্ৰটো সৰস্বতী দেৱীৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
স্কন্দপুৰাণত
ব্ৰহ্মাই কন্যা সৰস্বতীৰ প্ৰতি দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰাত শিৱই তেওঁক শৰবিদ্ধ কৰি হত্যা কৰে। তেতিয়া ব্ৰহ্মাৰ পত্নী গায়ত্ৰীয়ে কন্যা সৰস্বতীক লগতলৈ স্বামীৰ প্ৰাণ ওভতাই অনাৰ বাবে গন্ধমাদন পৰ্ৱতত তপস্যা আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ দীৰ্ঘ তপস্যাত সন্তুষ্ট হৈ শিৱই ব্ৰহ্মাৰ প্ৰাণ ওভতাই দিয়ে। তেতিয়াৰ পৰাই শিৱৰ নিৰ্দেশত গায়ত্ৰী আৰু সৰস্বতীৰ তপস্যাস্থলত দুটা প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থ সৃষ্টি হয়।
জগতত সকলো দেৱতাৰ তীৰ্থ আছে, মাত্ৰ ব্ৰহ্মাৰ তীৰ্থ নাই – এইকথা ভাবি ব্ৰহ্মাই পৃথিৱীত নিজৰ তীৰ্থ স্থাপনত উদ্যোগী হ'ল। তেখেতে এটা সৰ্ৱৰত্নময়ী শিল পৃথিৱীলৈ নিক্ষেপ কৰিলে। সেইটো চমৎকাৰপুৰত আহি পৰিল। ব্ৰহ্মাই তাতেই নিজৰ তীৰ্থ স্থাপন কৰিব বুলি ভাবিলে। ব্ৰহ্মাৰ নিৰ্দেশত সৰস্বতী পাতালৰ পৰা উঠি আহিল। ব্ৰহ্মাই তেখেতক কলে, “তুমি ইয়াত মোৰ ওচৰত সকলো সময়ত থাকা। মই তোমাৰ পানীত ত্ৰিসন্ধ্যা তৰ্পণ কৰিম। ” সৰস্বতীয়ে ভয় পাই কলে, “মই লোকৰ স্পৰ্শলৈ ভয় কৰোঁ বাবেই সকলো সময়তে পাতালত থাকোঁ। কিন্তু আপোনাৰ আদেশ মই অমান্যও কৰিব নোৱাৰো। আপুনি সকলো দিশত বিচাৰ কৰি এটা ব্যৱস্থা কৰক। ” তেতিয়া ব্ৰহ্মাই সৰস্বতীৰ অৱস্থানৰ বাবে এটা হ্ৰদ খনন কৰিলে। সৰস্বতী সেই হ্ৰদত অৱস্থান কৰিবলৈ ধৰিলে। ব্ৰহ্মাই ভয়ংকৰ সাপবোৰক সেই হ্ৰদ আৰু সৰস্বতীৰ ৰক্ষকৰূপে নিযুক্ত কৰিলে।
দেৱীভাগৱত পুৰাণ
দেৱীভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি, দেৱী আদ্যাপ্ৰকৃতিৰ তৃতীয় অংশত দেৱী সৰস্বতীৰ জন্ম। তেখেত কৃষ্ণৰ জিহ্বাগ্ৰৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে। সৰস্বতী হ'ল বাক্য, বুদ্ধি, বিদ্যা আৰু জ্ঞানৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; সকলো সংশয় ছেদকাৰিণী আৰু সৰ্ৱসিদ্ধি প্ৰদায়িনী আৰু বিশ্বৰ উপজীৱিকা স্বৰূপিনী। ব্ৰহ্মাই প্ৰথমে তেখেতক পূজা কৰিছিল। পাছত জগতত তেখেতৰ পূজা প্ৰতিষ্ঠিত হয়। সৰস্বতী হ'ল শুক্লবৰ্ণা, পীতবস্ত্ৰধাৰিণী, বীণা আৰু পুস্তকহস্তা। তেখেত নাৰায়ণৰ অন্যতম পত্নী হৈছিল। তাৰ পাছত কৃষ্ণই জগতত তেখেতৰ পূজা প্ৰৱৰ্তন কৰে। মাঘ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ পঞ্চমী তিথিত তেখেতৰ পূজা হয়।
গঙ্গা, লক্ষ্মী আৰু সৰস্বতী আছিল নাৰায়ণৰ তিনিজনী পত্নী। এবাৰ গঙ্গা আৰু নাৰায়ণৰ পৰস্পৰৰ দিশে চাই হাঁহিলে, তিনি দেৱীৰ মাজত তুমুল বিবাদ উপস্থিত হয়। এই বিবাদৰ পৰিণামত এজনীয়ে আনজনীক অভিশাপ দিয়ে। গঙ্গাৰ অভিশাপত সৰস্বতী নদীলৈ পৰিণত হয়। পাছত নাৰায়ণে বিধান দিয়ে যে, সৰস্বতী এক অংশত নদী, এক অংশত ব্ৰহ্মাৰ পত্নী আৰু এক অংশত তেওঁৰ সঙ্গিনী হ'ব আৰু কলিযুগৰ পাঁচ হাজাৰ বছৰ অতিক্ৰান্ত হ'লে সৰস্বতী সহ তিনি দেৱীৰেই শাপমোচন হ'ব।
গঙ্গাৰ অভিশাপত সৰস্বতী মৰ্ত্যৰ নদীলৈ পৰিণত হ'ল আৰু ব্ৰহ্মাৰ প্ৰিয়তমা পত্নী ব্ৰাহ্মী হ'ল।
শুম্ভ আৰু নিশুম্ভ অসুৰদ্বয়ক বধ কৰাৰ সময়ত দেৱী দুৰ্গাৰ শৰীৰৰ পৰা যি কৌশিকী দেৱীৰ উৎপত্তি হৈছিল, তাৰ অন্য নাম সৰস্বতী।
শুক্ল যজুৰ্বেদ
"শুক্ল যজুৰ্বেদ" অনুসৰি, একসময়ত ইন্দ্ৰৰ শৰীৰৰ শক্তি গুচি যোৱাৰ ফলত তেখেত ভেড়াৰ আকৃতি গ্ৰহণ কৰে। সেইসময়ত ইন্দ্ৰৰ চিকিৎসাৰ দায়িত্ব আছিল স্বৰ্গৰ অশ্বিনীদ্বয়ৰ ওপৰত আৰু সেৱা-শুশ্ৰূষাৰ ভাৰ আছিল সৰস্বতীৰ হাতত। সংগীত আৰু নৃত্যপ্ৰেমী ইন্দ্ৰই সৰস্বতীৰ গানবাজনা আৰু সেৱাত সুস্থ হোৱাৰ পাছত তেখেতক ভেড়াটো দান কৰে।
ৰামায়ণ ৰচয়িতা বাল্মীকিয়ে যেতিয়া ক্ৰৌঞ্চ হননৰ শোকত বিহবল হৈ পৰিছিল, সেই সময়ত জ্যোতিৰ্ময়ী সৰস্বতীয়ে তেখেতৰ ললাটত বিদ্যুৎ ৰেখাৰ নিচিনা প্ৰকাশিত হৈছিল।
সৰস+বতী=সৰস্বতী অৰ্থ জ্যোতিময়ী। ঋগ্বেদত আৰু যৰ্জুবেদত বহুতবাৰ ইড়া, ভাৰতী, সৰস্বতীক একেলগে দেখা যায়। বেদত মন্ত্ৰসমূহৰ পৰ্যালোচনাত প্ৰতীতি জন্মে যে, সৰস্বতী মূলত সূৰ্যাগ্নি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:পোখালি (ধৰ্ম) শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মাৰ সহধৰ্মিণী
এলান ট্যুৰিং
এলান মেথিছন ট্যুৰিং (Alan Turing; সম্পূৰ্ণ নাম: Alan Mathison Turing; ২৩ জুন ১৯১২ – ৭ জুন ১৯৫৪) এগৰাকী ইংৰাজ গণিতজ্ঞ, তৰ্কবিজ্ঞানী (logician), সংকেতবিশ্লেষক (cryptoanalyst) আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ বিকাশত এখেতৰ বৰঙণি বিশেষভাৱে উল্লেখনীয়। এখেতে 'এলগৰিথম' (algorithm) আৰু 'গণনা' (computation)-ৰ তাত্বিক ধাৰণাৰ বিকাশ সাধন কৰি 'ট্যুৰিং মেচিন' (Turing Machine)-ৰ ধাৰণা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। 'ট্যুৰিং মেচিন'ক 'সৰ্বাত্মক কম্পিউটাৰ' (General Purpose Computer) বুলিব পাৰি। ট্যুৰিঙক আধুনিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ জনক বুলি অভিহিত কৰা হয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ কালত ট্যুৰিঙে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ হৈ 'চৰকাৰী সংকেত আৰু সংকেত বাৰ্তা বিদ্যালয়'লৈ (Government Code and Cypher School (GCCS)) নিজৰ অৱদান আগবঢ়ায়। এই কালত জাৰ্মান বাহিনীৰ সংকেত পাঠোদ্ধাৰৰ বাবে ট্যুৰিঙে কেবাটাও উল্লেখযোগ্য সমাধান সূত্ৰ নিৰ্ণয় কৰে। জাৰ্মান 'এনিগ্‌মা যন্ত্ৰ'ৰ সংকেত বাৰ্তাৰ পাঠোদ্ধাৰ তেখেতৰ উল্লেখনীয় সফলতা।
যুদ্ধৰ পাছত ট্যুৰিঙে 'ৰাষ্ট্ৰীয় ফিজিকেল গৱেষণাগাৰ'ৰ (National Physical Laboratory, UK) অধীনত 'স্বয়ংক্ৰিয় গাণনিক যন্ত্ৰ' (Automatic Computing Machine, ACE)ৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যত জড়িত হয়। ১৯৪৮ চনত ট্যুৰিঙে 'মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়'ৰ 'গাণনিক গৱেষণাগাৰ'ত যোগ দিয়ে। তাতেই তেখেত গণিতীয় জীৱবিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় আৰু 'morphogenesis'ৰ ৰাসায়নিক ভিত্তিৰ ওপৰত এখন গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে।
সমকামিতাৰ অপৰাধত ট্যুৰিঙ বিচাৰাধীন হয় ১৯৫২ চনত। সেই সময়ত সমকামিতাক এই অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ১৯৫৪ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে নিজ গৃহত ট্যুৰিঙৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়। মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল চায়েনাইড বিষক্ৰিয়া। আদালতে এই মৃত্যুক আত্মহত্যাৰ ৰায় দিয়ে। ট্যুৰিঙৰ মাতৃ আৰু কেইগৰাকী মান আলোচকে ট্যুৰিঙৰ মৃত্যুক দুৰ্ঘটনাজনিত বুলিহে ক'ব খোজে। ২০০৯ চনত ট্যুৰিঙৰ প্ৰতি ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কৰা ভুল স্বীকাৰ কৰি দুখ প্ৰকাশ কৰা হয়। ট্যুৰিঙক সমকামিতাৰ অপৰাধৰ পৰা নিৰ্দোযী বুলি ৰায় দিবলৈ ব্ৰিটিছ উচ্চ সদনত এখন বিল আগবঢ়োৱা হৈছে।
বাল্যকাল আৰু শিক্ষা
এলান ট্যুৰিঙৰ পিতৃ জুলিয়াছ মেথিছন ট্যুৰিং আৰু মাতৃ ইথেল ছাৰা। পিতৃ জুলিয়াছ ভাৰতৰ প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ বিষয়া আছিল আৰু মাতৃ ইথেল ট্যুৰিং মাদ্ৰাজ ৰেল-ৰ মুখ্য অভিযন্তা আছিল। উৰিষ্যাৰ ছত্ৰপুৰ চহৰত জুলিয়াছ কৰ্মৰত থকাৰ সময়তে এলান ট্যুৰিং মাতৃগৰ্ভলৈ আহিছিল। । গৰ্ভস্থ সন্তানক ইংলেণ্ডত জন্ম দিয়াৰ মানসেৰে ট্যুৰিং দম্পতী ইংলেণ্ডলৈ ঘূৰি যায় আৰু ২৩ জুন তাৰিখে লণ্ডনত এলান ট্যুৰিঙৰ জন্ম হয়। পিতৃ-মাতৃয়ে কৰ্মসূত্ৰে ভাৰত আৰু ইংলেণ্ডৰ কেবাখনো চহৰলৈ বদলি হয় যদিও এলান আৰু ককায়েকক লণ্ডনতে এহাল দম্পতীয়ে চোৱাচিতা কৰিছিল।
১৬ বছৰ বয়সত ট্যুৰিঙে আইনষ্টাইনৰ লেখনী পঢ়াৰ সুযোগ পায়। ট্যুৰিঙে আইনষ্টাইনৰ কঠিন অংকসমূহৰ ধাৰণা তেতিয়াই আয়ত্ত কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। কাৰণ তেখেতে পঢ়া আইনষ্টাইনৰ লেখনীৰে আধাৰতে তেওঁ নিউটনৰ গতিৰ ধাৰণাৰ লগত আইনষ্টাইনৰ পাৰ্থক্য ধৰা পেলাইছিল, যিটো সেই লেখনীত উল্লেখ কৰা হোৱা নাছিল।
সেই সময়ত ট্যুৰিঙৰ ভাল বন্ধু আছিল ক্ৰিষ্ট'ফাৰ ম'ৰকম। কিন্তু ১৯৩০ চনত ম'ৰকম-ৰ মৃত্যু হয়। এই মৃত্যুৱে ট্যুৰিঙৰ জীৱনত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাইছিল, কাৰণ ইয়াৰ পাছতে ট্যুৰিঙে ধৰ্মীয় বিশ্বাসক অৱজ্ঞা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু নাস্তিক (atheist) হৈ পৰে।
উচ্চ শিক্ষা আৰু গাণিতিক বিজ্ঞানৰ প্ৰতি অৱদান
১৯৩১ চনত ট্যুৰিঙে কেমব্ৰিজৰ কিংছ কলেজত গণিত অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়। ১৯৩৪ চনত সন্মানসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লৈ তেখেত উত্তীৰ্ণ হয়। গৱেষণা পত্ৰ হিচাপে তেখেতে সমাধান কৰা limit therorem-ৰ উচ্চ মানৰ কৰ্মৰাজীৰ বাবে তেখেতক কিংছ কলেজৰ ফেলো হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। অৱশ্যে ট্যুৰিঙে সমাধান কৰা সমস্যাকেইটা কিছু আগেয়েই আন এজন গণিতজ্ঞই সমাধান কৰিছিল, যদিও ট্যুৰিঙে সেইটো জনা নাছিল।
কিংছ কলেজৰ ফেলো হিচাপে কৰ্মৰত অৱস্থাতে ট্যুৰিঙে আধুনিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ বাবে এটা চমকপ্ৰদ সিদ্ধান্ত আগবঢ়ায়। ১৯২৮ চনত গণিতজ্ঞ ডেভিদ হিলবাৰ্ট-এ Entscheidungsproblem (decision problem, সিদ্ধান্ত সমস্যা) আগবঢ়ায়। এই সমস্যটো কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয় এটা গাণিতিক চৰ্তৰ প্ৰশ্ন আছিল। এই সমস্যাৰ ওপৰত ট্যুৰিঙে তেখেতৰ যুগান্তকাৰী গৱেষণা পত্ৰ "On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem" (২৮ মে, ১৯৩৬ চনত দাখিল কৰা হৈছিল) এই পত্ৰতে ট্যুৰিঙে সমস্যা সমাধানৰ বাবে এক প্ৰাকল্পিক যন্ত্ৰৰ ধাৰণা প্ৰৱৰ্তন কৰে। এই যন্ত্ৰক নাম দিয়া হৈছিল 'ট্যুৰিং মেচিন'। ট্যুৰিঙে গাণিতিক ভাৱে দেখুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল, যে কিছুমান পৰিস্থিতিত যন্ত্ৰটোৱে বন্ধ কৰাৰ নিৰ্দেশ কেতিয়াও নাপাব পাৰে, আৰু তেনে অৱস্থাত সেই সমস্যা সমাধান কৰাৰ কোনো 'সমাধান সূত্ৰ' উলিয়াব নোৱাৰি। অৰ্থাৎ Entscheidungsproblem সকলো সময়তে সমাধানযোগ্য নহয়।
হিলবাৰ্টৰ মূল সমস্যাটোৰ সমাধান উলিওৱাৰ উপৰিও ট্যুৰিঙৰ এই প্ৰমাণে দেখুৱাইছিল যে কিছুমান সমস্যা সমাধান যোগ্য নহ'লেও বহুত সমস্যা 'সমাধান সূত্ৰ'ৰ মাধ্যমেৰে সমাধান কৰা সম্ভৱ। যিবোৰ সমস্যাৰ এটা সাধাৰণ 'সমাধান সূত্ৰ' নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি, তেনে সমস্যাবোৰ যন্ত্ৰৰ দ্বাৰাও সমাধান কৰিব পৰা যাব। লগে লগেই কম্পিউটাৰৰ ব্যৱহাৰৰ তাত্বিক গুৰুত্ব বাঢ়ি যায়। কম্পিউটিং গৱেষণাৰ বাবে বৰ্তমানেও ট্যুৰিং মেছিন এটা গৱেষণাৰ বিষয় বস্তু।
১৯৩৬ চনৰপৰা ১৯৩৮ চনলৈ এলান ট্যুৰিঙে প্ৰিন্সটনৰ ইন্‌ষ্টিটিউট ফৰ এড্‌ভান্সড ষ্টাডিজত যোগ দিয়ে আৰু ১৯৩৮ চনত প্ৰিন্সটন বিশহববিদ্যালয়ৰপৰা পি.এইচ.ডি. লাভ কৰে।
সংকেত বিশ্লেষণ
কিন্তু এনে সময়তে দ্বিতীয় বিশ্বযু্দ্ধৰ ৰণদামামা বাজি উঠে, আৰু আহি government code and cipher school-ত (GCCS) যোগ দিয়ে। জাৰ্মান গুপ্ত সংকেত বাৰ্তা (code)-ৰ পাঠোদ্ধাৰৰ কেবাটাও কামত ট্যুৰিঙে GCCS-ক সহায় কৰিছিল। কিন্তু তেখেতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অৱদান আছিল এনিগ্‌মা বাৰ্তাৰ পাঠোদ্ধাৰ পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰ। ট্যুৰিঙে এনে পাঠোদ্ধাৰৰ বাবে সম্ভাৱনীয়তা আৰু পৰিসংখ্যাৰ ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই কামৰ বাবে bombe নামে এক ইলেক্ট্ৰ'-মেকানিকেল যন্ত্ৰ সাজি উলিওৱা হৈছিল। অৱশ্যে ইমানৰ পাছতো এনিগ্‌মাৰ পাঠোদ্ধাৰ সহজ কাম নাছিল। কাৰণ জাৰ্মানসকলে প্ৰায়েই এনিগ্‌মা যন্ত্ৰত সাল-সলনি কৰাৰ উপৰিও প্ৰায় প্ৰতিটো বাৰ্তাৰ বাবে নতুন নতুন পাছৱৰ্ড (সঠিক শব্দ নহয়) ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ট্যুৰিঙৰ এই অৱদানৰ বাবে ১৯৪৫ চনত Order of British Empire সন্মানেৰে ভূষিত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে সংকেত পাঠোদ্ধাৰৰ কাৰ্যত ট্যুৰিং জড়িত থকাৰ কথা এই ঘটনাৰ ৩০ বছৰ পাছতহে ৰাজহুৱা কৰা হৈছিল। অইন বহু বিজ্ঞানীৰ দৰেই ট্যুৰিং আছিল অদ্ভুত খাম-খেয়ালী। এই সময়ত ট্যুৰিঙে প্ৰায়ে চাইকেলেৰে অহা-যোৱা কৰিছিল। চাইকেলখনৰ কিবা বিজুতিৰ বাবে প্ৰায়েই চেইন পৰি থাকিছিল। ট্যুৰিঙে পিছে কেতিয়াও চাইকেলখন ভাল নকৰালে। বৰং বাৰে বাৰে হিচাপ কৰি তেওঁ গণনা কৰি উলিয়াইছিল পেডেল কেইপাক মৰাৰ পাছত চেইন পৰে। তেখেতে পেডেলৰ পাকবিলাক গন্তি কৰি গৈছিল, আৰু চেইন পৰাৰ আগে আগেই চাইকেল ৰখাই নামি আকৌ চাইকেলত উঠিছিল! ট্যুৰিঙে দৈৰ্ঘ্য দুৰত্বৰ দৌৰৰো অভ্যাস কৰিছিল। এখন সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ব্লেচলি পাৰ্কৰ পৰা তেওঁ দৌৰি লণ্ডনলৈ আহিছিল।
এনিগ্‌মাৰ লগতে ট্যুৰিঙে জাৰ্মান নৌ বিভাগৰ সংকেত পঠোদ্ধাৰৰ বাবে আন এটা যন্ত্ৰ সাজিছিল, নাম দিয়া হৈছিল, banburismus. এই কামৰ বাবে ট্যুৰিঙে নতুন ধৰণৰ পাৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যাক পাছলে sequential analysis নাম দিয়া হৈছে। ইয়াৰ লগতে ৰেডিঅ' বাৰ্তা গোপনকৈ পঠিয়াবৰ বাবেও ট্যুৰিঙে কাম কৰিছিল। তেখেতে আৱিষ্কাৰ কৰা পদ্ধতি যুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা নহ'ল যদিও, পাছলৈ ইয়াৰ আধাৰতে দূৰৱৰ্তী সংকেত প্ৰক্ষেপণৰ বাবে ব্যৱহৃত বিভিন্ন কোড পদ্ধতি গঢ় লৈ উঠে।
প্ৰাথমিক কম্পিউটাৰ আৰু ট্যুৰিং পৰীক্ষা
১৯৪৫ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত EDVAC আঁচনিৰ অধীনত এটা বৈদ্যুতিন কম্পিউটাৰ (EDVAC) সজাৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয়। ইংলেণ্ডতো প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱেৰে বৈদ্যুতিন কম্পিউটাৰ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয়, আৰু ইয়াৰে জ্যেষ্ঠ মুখ্য বিজ্ঞান প্ৰাধিকাৰীৰ পদত ট্যুৰিঙক অধিষ্ঠিত কৰা হয়। এই আঁচনিৰ অধীনত স্বয়ংক্ৰিয় গাণনিক যন্ত্ৰ (Automatic Computing Machine (ACE))-ৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হয়। ACE-ক 'প্ৰ'গ্ৰাম সাঁচিব পৰা কম্পিউটাৰ' (stored-program computer) হিচাপে সাজি উলিওৱাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল । এই কম্পিউটাৰত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ট্যুৰিঙে সাজি উলিয়াইছিল, Abbreviated Code Instructions, যিটো প্ৰথম ব্যৱহৃত কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ।
অৱশ্যে ট্যুৰিঙৰ তাত্বিক অগ্ৰগতিৰ বাহিৰে ACE-ৰ প্ৰকৃত নিৰ্মাণৰ কাম অলপো আগবঢ়া নাছিল। ১৯৪৭ চনত ACE-আঁচনিৰ পৰিচালক সংস্থা National Physics Laboratory-য়ে (NPL) ট্যুৰিঙক কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনাৰ কামত নিয়োগ কৰে। অধ্যাপনা কালতে ট্যুৰিঙে স্নায়ুবিজ্ঞান আৰু ফিজিঅ'লজীত মনোনিবেশ কৰে আৰু তাৰ আধাৰতে 'স্নায়ৱিক জাল' (neural net)-ৰ ধাৰণা সম্বলিত এখন গৱেষণা পত্ৰ NPL-লৈ প্ৰেৰণ কৰে। 'স্নায়ৱিক জাল'-ৰ ধাৰণা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ ক্ষেত্ৰত অতি প্ৰয়োজনীয় ধাৰণা।
NPL-ৰ অনীহাৰ বাবেই ACE-ৰ নিৰ্মাণৰ কাম পিছ পৰি ৰয়, আৰু আমেৰিকাত চলি থকা গৱেষণা বহুদূৰ আগবাঢ়ি যায়, আৰু ১৯৪৯ চনত EDVAC-ৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়। এই সময়খিনিত ট্যুৰিঙৰ গৱেষণাৰ কাম-কাজ কিছু স্তিমিত হয় যদিও তেখেতে দৈৰ্ঘ্য দূৰত্বৰ খোজ কঢ়াত বিশেষ ভাৱে মনোনিবেশ কৰে। কেবাটাও অপেছাদাৰী প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে বিজয়ীৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল, আনকি ১৯৪৮-চনৰ অলিম্পিক খেলৰ বাবে ব্ৰিটিছ দলত তেখেতৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰো সম্ভাৱনা আছিল।
কেমব্ৰিজৰ বসবাস কৰা কালচোৱাত নেভিল জনছন নামে এগৰাকী গণিতৰ ছাত্ৰৰ লগত ট্যুৰিঙৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে। এই সময়তে এলান ট্যুৰিঙে নিজৰ সমকামিতাৰ কথা খোলাখুলিকৈয়ে ৰাজহুৱা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ট্যুৰিঙ পৰীক্ষাত এগৰাকী সাধাৰণ বুদ্ধি সম্পন্ন সঁচা মানুহে একে সময়তে এজন সঁচা মানুহ আৰু এটা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন যন্ত্ৰৰ লগত মিথস্ক্ৰিয়া কৰে (interact) কৰে আৰু সেই মিথস্ক্ৰিয়াৰ ভিত্তিত ব্যক্তিগৰাকীয়ে ক'ব লাগিব কোনজন সঁচা, কোনটো কৃত্ৰিম বুদ্ধিৰ যন্ত্ৰ। যেতিয়াই মানুহজনে প্ৰশ্নোত্তৰ আধাৰত এই পাৰ্থক্য নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা এটা পাব, তেতিয়াই কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাক স্বাভাৱিক বুদ্ধিমত্তাৰ পৰ্যায় পোৱা বুলিব পাৰি।
গণিতীয় জীৱবিজ্ঞান
ট্যুৰিং পৰীক্ষাৰ লগতে একে সময়তে এলান ট্যুৰিঙে জীৱবিজ্ঞানৰ বিকাশ আৰু বৃদ্ধিৰ গাণিতিক তত্ত্ব (The Chemical Basis of Morphogenesis)কিছুমান প্ৰণয়ন কৰে। সেই সময়তে ট্যুৰিঙে গণিতৰ এটা অদ্য অমীমাংসিত সমীকৰণ 'ৰাইমান জেটা সমীকৰণ'-ৰ ওপৰতো কম্পিউটাৰ প্ৰয়োগ কৰি সমাধান কৰাৰ চেষ্টা কৰে। ১৯৫১ চনত ট্যুৰিং ৰয়েল ছোছাইটিৰ সভ্য নিৰ্বাচিত হয়।
ট্যুৰিঙৰ বিচাৰ আৰু শাস্তি
১৯৫২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ট্যুৰিঙৰ চিনাকি হয় আৰ্নল্ড মাৰে-ৰ সৈতে। এই চিনাকিৰ সূত্ৰে দুয়োজনৰ মাজত যৌন সম্বন্ধ গঢ়ি উঠে। মাৰে-ৰ সহযোগত ট্যুৰিঙৰ ঘৰত হোৱা চুৰিৰ অনুসন্ধানত দুয়োজনৰ মাজত থকা সমকামী সম্পৰ্কৰ কথা পোহৰলৈ আহে। ৩১ মাৰ্চ ১৯৫৩ চনত সমকামিতাৰ বাবে ট্যুৰিঙৰ ওপৰত মোকৰ্দমা আৰম্ভ হয়। সেই সময়ত ইংলেণ্ডৰ আইন অনুসৰি সমকামিতাক অপৰাধ বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল। মোকৰ্দমাৰ সময়ত ট্যুৰিঙে নিজৰ সমকামিতাৰ কথা মুকলিকৈ মানি লয় আৰু এই সম্বন্ধত কোনো দোষৰ কথা মনলৈ নহা বুলি দোহাৰে। বিচাৰত ট্যুৰিং দোষী সাব্যস্ত হয় আৰু এবছৰৰ জেল অথবা যৌন-ইচ্ছা ৰোধকাৰী হ'ৰমনৰ বেজী লোৱাৰ ৰায় দিয়া হয়। ট্যুৰিঙে বেজী ল'বলৈ মান্তি হয় আৰু এবছৰলৈ ইষ্ট্ৰ'জেনৰ বেজী লৈ থাকে। এই বেজীৰ প্ৰভাৱত ট্যুৰিঙৰ যৌন ক্ষমতা নোহোৱা হোৱাৰ লগতে স্তন নাৰীৰ দৰে হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
সমকামিতাৰ দোষত দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ লগে লগে ট্যুৰিঙৰ বিভিন্ন সা-সুবিধা কৰ্তন কৰা হয়। লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা জনিত বিষয়তো তেখেত জড়িত আছিল নেকি তাৰ ওপৰত অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰা হয়। সেই সময়ত চলি থকা শীতল যুদ্ধৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ছোভিয়েট ৰাছিয়াই দুগৰাকী সমকামী ব্যক্তিক দেশৰ বিৰূদ্ধে স্পাই হিচাপে নিয়োগ কৰা হৈছিল বাবেই ট্যুৰিঙৰ ওপৰতো সন্দেহৰ দৃষ্টি পৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৫৪ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে ট্যুৰিঙৰ ঘৰৰ বন কৰা মহিলাগৰাকীয়ে আহি তেখেতক মৃত অৱস্থাত পায়। তেখেতৰ সম্মুখত মেজত এটা আধা-খোৱা আপেল পোৱা গৈছিল আৰু ট্যুৰিঙৰ মৃত্যুৰ কাৰণ হিচাপে পোৱা গৈছিল চায়েনাইডৰ বিষক্ৰিয়া। ১২ জুনৰ দিনা ট্যুৰিঙৰ দেহ চিতাত তোলা হয়। ট্যুৰিঙৰ মৃত্যুক আদালতে আত্মহত্যা বুলি ৰায় দিছিল। এই বিষক্ৰিয়া দুৰ্ঘটনাজনিত নে আত্মহত্যা সেয়া সঠিককৈ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হোৱা নাই।
ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ মৰণোত্তৰ দুখপ্ৰকাশ আৰু ৰাজকীয় ক্ষমাদান
২০০৯ চনৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে হাজাৰৰ সংখ্যাত স্বাক্ষৰ কৰা এখন আপীলৰ উত্তৰত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ হৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা স্বাক্ষৰিত এক পত্ৰত ট্যুৰিঙৰ প্ৰতি কৰা ভুল স্বীকাৰ কৰি দুঃখ প্ৰকাশ কৰা হয়।
২০১৩ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ব্ৰিটেইনৰ ৰাণীয়ে এলান ট্যুৰিঙক মৰণোত্তৰ ভাৱে ক্ষমাদান কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ৰাণীয়ে ক্ষমাদান কৰা ব্যক্তিৰ সংখ্যা মাত্ৰ চাৰিগৰাকী।
ৰাখাল পূজা
ৰাখাল পূজা অসমৰ গোৱালপাৰা অঞ্চলত প্ৰচলিত এক অনুষ্ঠান। উজনি অসমৰ গৰখীয়া সবাহ আৰু নামনি অসমৰ গোপাল সেৱা একে কামনাৰে অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠান। গৰুৰ বেমাৰ হ’লে গোৱালপাৰা অঞ্চলত পথাৰত বা গোহালিত মাহ-প্ৰসাদ আৰু বিশেষকৈ কলৰ নৈবেদ্য ৰাখাল বা গৰখীয়া সকললৈ আগবঢ়োৱা হয়। গৰখীয়াই আশীৰ্বাদ দি সেই প্ৰসাদ গ্ৰহন কৰিলে গৰুৰ অসুখ ভাল হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। নামনি অসমত হ’লে গোহালিত আৰৈ চাউল, কল, গাখীৰ আৰু চেনিৰ গোপাল ভোগ গৰখীয়ালৈ আগবঢ়ায়। গৰখীয়াই আশীৰ্বাদ দিয়ে। উজনি অসমত গৰু, ম’হ, ছাগলী হেৰালে বা অসুখ বিসুখ হ’লে গৰখীয়া ল’ৰাক চোতালত কল আৰু মাহ-প্ৰসাদৰ নৈবেদ্য দিয়ে, জলপান খোৱায় আৰু কোনো কোনোৱে ভোজো খুৱায়। গৰখীয়াই নাম গাই আশীৰ্বাদ দি গ্ৰহন কৰে।
প্ৰসংগ পুথি
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
ব-দ্বীপ
ব-দ্বীপ (River delta) হৈছে এক প্ৰাকৃতিক ভূমি। নদীয়ে কঢ়িয়াই লৈ অনা মাটি নদীৰ মোহনাত জমা হয়। এনে দীৰ্ঘদিনধৰি জমা হোৱা মাটিয়েই ব-দ্বীপৰ সৃষ্টি কৰে। এনেদৰে সৃষ্টি হোৱা দ্বীপৰ আকৃতি অসমীয়া বৰ্ণ ‘ব’-ৰ দৰে হোৱা বাবে ইয়াক ব-দ্বীপ নামাকৰণ কৰা হয়।
ট্ৰানজিষ্টৰ
ট্ৰানজিষ্টৰ হ'ল এবিধ অৰ্ধপৰিবাহী আহিলা। ইয়াক বৈদ্যুতিক সংকেত আৰু ক্ষমতা, এম্প্লিফাই কৰা আৰু সালসলনি কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অতিকমেও তিনিটা প্ৰান্তিক্(terminal) থকা এই আহিলাৰ মুখ্য উপাদান হ'ল অৰ্ধপৰিবাহী পদাৰ্থ। কোনো এয়োৰ টাৰ্মিনেলত প্ৰয়োগ কৰা বৈদ্যুতিক বিভৱ বা সোঁতৰ সালসলনি অনুসৰি আন এযোৰ টাৰ্মিনেলৰ বৈদ্যুতিক বিভৱ বা সোঁত সলনি হয়। বৰ্তমান ট্ৰানজিষ্টৰ এককভাবে অথবা সংযুক্ত বৰ্তনীত পোৱা যায়।
ট্ৰানজিষ্টৰ ইলেক্ট্ৰনিক আহিলাপাতিৰ মৌলিক কাৰ্য্যকৰি অংশ। আজি ট্ৰানজিষ্টৰ অবিহনে আধুনিক ইলেক্ট্ৰ্নিক্স কল্পনাই কৰিব নোৱাৰি। ৫০ৰ দশকত উদ্ভাবিত ট্ৰানজিষ্টৰ ৰেডিঅ' ,কম্পিউটাৰ ,কেলকুলেটৰ আদি নানান আহিলাত ব্যৱহাৰ হয়।
ট্ৰানজিষ্টৰৰ ইতিহাস
ট্ৰানজিষ্টৰ আৱিষ্কাৰৰ পূৰ্বে তাপিয় ট্ৰায়ড্,(এক প্ৰকাৰৰ বায়ুশূন্য নলী) ৰেডিঅ', দুৰভাষ আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পিছে ই যথেষ্ট শক্তি খৰচ কৰাৰ লগতে সহজে গৰমো হৈছিল। ১৯২৫ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানী জুলিয়াছ এডগাৰ লিলিয়েনফেল্ডে ফিল্ড ইফেক্ট ট্ৰানজিষ্টৰ আৱিষ্কাৰ কৰে। কিন্তু তেওঁ ইয়াৰ বিষয়ে কোনো গবেষণামুলক বা কাৰ্য্যপ্ৰণালী সম্পৰ্কীয় কোনো লেখা প্ৰকাশ কৰা নাছিল। আৰু সেইসময়ত উচ্চমানদণ্ডৰ অৰ্ধপৰিবাহীৰ উত্পাদন সহজ নাছিল। সেয়ে ই ট্ৰায়ডক অপসাৰিত কাৰিব নোৱৰিলে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
নদী
নদী (সমাৰ্থক শব্দ - নদ) সাধাৰণতে নিমখহীন পানীৰ এটি প্ৰাকৃতিক জলধাৰা যি মহাসাগৰ, হ্ৰদ, সাগৰ অথবা অন্য কোন নদীলৈ প্ৰবাহিত হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত নদী কোনো পানীৰ উৎস পোৱাৰ আগতেই শুকাই যায়।
নদীৰ আলোকচিত্ৰ
*
মিজো জনগোষ্ঠী
The Mizo people (Mizo: Mizo hnam) are an ethnic group native to north-eastern India, western Burma (Myanmar) and eastern Bangladesh; this term covers several ethnic peoples who speak various Kuki-Chin languages. The Mizos are a tribal hill peoples in the Indian state of Mizoram and its neighboring areas. All Mizo tribes and clans, in their folk legends, claim that Chhinlung/Sinlung/Khul, which means cave in the Mizo language was the cradle of the Mizos. Thus, it's sometimes concluded that the Mizo people lived as cave dwellers at some point.
The present Indian state of Mizoram (literally "Mizoland") was called the Lushai Hills or Lushai District and was defined as an excluded area during the British Raj and a district of Assam in independent India. The people of the Lushai Hills demanded a distinct political territory when India achieved independence. Due to continued efforts by its people to gain autonomy, the national government approved Mizoram in 1972 as a Union Territory and in 1987 as a full-fledged state of the Republic of India.
As the people organized, they chose to identify as Mizo rather than by individual clan/tribe names. Thus, there is no Mizo Tribe as such, rather an umbrella name for all the different tribes. However, there still are some groups who refuse to be termed Mizo and caused minor conflicts between the two. These groups are mostly from outside the State Of Mizoram, living in the neighboring territories.
Of their languages, the most widely spoken is the "Mizo", which is the common language of all Mizos, which belong to the Tibeto-Burman language family. The state has one of the highest literacy rates in India, at more than 90%. The official language is Mizo.
Etymology
The term Mizo is derived from two Mizo words: mi and zo. Mi in Mizo means 'person' or 'people'. The term zo has two meanings. According to one view, zo means 'highland'. Another meaning is 'cool' or 'crisp' (a sense/feeling of cool and refreshing air/environment of higher altitute, 'zo' is never used to denote all cool/cold temperature, the term for such temperature is 'vawt'). Hence, Mizo means highlanders or people living in high hills. The term Mizo has a broad ethnic classification of sub groups inhabiting the regions then knowns as Lushai Hills in India, Chin hills in Myanmar and Chittagong hills in Bangladesh. Mizo generally refers to those residing in Mizoram and various subroups of the Zo Family have joined and adopted Mizo while others have not.
Though the term Mizo is often used to name an overall ethnicity, it is an umbrella term to denote the various clans, such as the Hmar, Ralte, Lai, Lusei etc. A number of dialects are still spoken under the umbrella of Paite ; some of them are Mizo ṭawng (which is an official language of Mizoram), the Hmar languages,the Paite languages, the Lai languages, and the Pang languages.
নৰকাসুৰ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
নৰকাসুৰ নামটোৱে তলৰ প্ৰবন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
শ্ৰেণী: দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
শেলাই
শেলাই(Algae) সমূহ সমাংগদেহী বা থেল'ফাইটা (thallophyta) বিভাগৰ অন্তৰ্গত ক্ল'ৰ;ফিলযুক্ত একপ্ৰকাৰ প্ৰাচীনতম আৰু নিম্নশ্ৰেণীৰ স্বপুষ্ট(autotrophic) অপুষ্পক উদ্ভিদ। ইহঁতৰ দেহ মূল,কাণ্ড আৰু পাতত বিভক্ত নহয়। বিজ্ঞানৰ যি শাখাত শেলাই সম্বন্ধে চৰ্চা আৰু গৱেষণা কৰা হয় তাক এলগ'ল'জি (algology) বা ফাইক'ল'জি (phycology) বোলে। এই শাখাৰ বিশেষজ্ঞজনক ফাইক'ল'জিষ্ট (phycologist) বোলে।
বাসস্থান
শেলাইবিলাক প্ৰধানত: জলজ। ইহঁতে লৱণ আৰু অলৱণ পানীত বা অপৰিষ্কাৰ দুৰ্গন্ধময় পানীত ওপঙি থাকে অথবা পানীত নিমজ্জিত কোনো আধাৰ (substratum) ত লাগি থাকে। কিছুমানে উদ্ভিদ বা প্ৰাণীৰ দেহত অন্তৰ (endophyte)উদ্ভিদ হিচাপে অথবা পৰাশ্ৰয়ী (epiphyte)হিচাপে বাস কৰে। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত শেলাই ভেঁকুৰৰ সৈতে সহজীৱী হিচাপে (যেনে-লাইকন) বাস কৰা দেখা যায়।
দেহৰ গঠন
শেলাইৰ দেহৰ গঠন এককোষী সৰল প্ৰকৃতিৰপৰা বহুকোষী আৰু জটিল প্ৰকৃতিৰ হব পাৰে। এককোষী শেলাইসমূহ ফ্লেজেলাযুক্ত বা ফ্লেজেলাহীন আৰু অনেক ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে এইবিলাক লগহৈ উপনিবেশ (colony) গঠন কৰে। বহুকোষী শেলাইবিলাকৰ দেহ শাখাহীন বা শাখাযুক্ত সূত্ৰকাৰ (filamentous),ফোঁপোলা গোলাকাৰ বস্তুৰ দৰে বা উপনিবেশৰ দৰে হয়।
কোষৰ গঠন
শেলাইৰ কোষ সংকোষকেন্দ্ৰীয় (eukaryotic) হয়। প্ৰতিটো কোষ এখন দুতৰপীয়া (two layered) বেৰৰ দ্বাৰা আবৃত হৈ থাকে। বেৰখন চেলুল'জ,পেকটিন প্ৰভৃতিৰ দ্বাৰা গঠিত। কোষত এক বা একাধিক কোষকেন্দ্ৰ,কোষপ্ৰৰস,গলগি বডি,ক্ল'ৰপ্লাষ্ট বা ক্ৰ'মেট'ফ'ৰ (chromatophore) ,অন্ত:প্ৰৰসীয় জালিকা থাকে। কিছুমানৰ দেহত চলন অংগ ফ্লেজেলা থাকে।
ৰঞ্জক পদাৰ্থ
বিভিন্নধৰণৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থ (pigments) থকাৰ বাবে শেলাইৰ ৰং নানাধৰণৰ হয়। ৰঞ্জক পদাৰ্থবোৰৰ ভিতৰত ক্ল'ৰফিল (chlorphyll),কেৰ'টিন (carotene),জেন্থ'ফিল (xanthophyll) আদিয়েই অন্যতম। কিছুমান শেলাই (সেউজীয়া শেলাই) ৰ ক্ল'ৰ;প্লাষ্টত পাইৰনইড (pyrenoid) নামৰ এবিধ দানাৰ দৰে বস্তু থাকে। এইবিলাক প্ৰটিনৰ দ্বাৰা গঠিত আৰু শ্বেতসাৰ দানাৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত হৈ থাকে। ।
সঞ্চিত খাদ্য
শেলাইৰ দেহত প্ৰধান সঞ্চিত খাদ্যৰূপে কাৰ্ব'হাইড্ৰেট থাকে,কিন্তু ভিন্ন ভিন্ন শেলাইত কাৰ্ব'হাইড্ৰেটৰ প্ৰকৃতিও বিভিন্ন ধৰণৰ হয়,যেনে- শ্বেতসাৰ (সেউজীয়া শেলাই),মেনিট'ল আৰু লেমিনেৰিম (manitol and laminarin)(মুগা বৰণীয়া শেলাই),ফ্ল'ৰিডিয়ান শ্বেতসাৰ (ৰঙা শেলাই) ইত্যাদি। বিভিন্ন ধৰণৰ কাৰ্ব'হাইড্ৰেটৰ বাহিৰেও স্নেহপদাৰ্থ আৰু তেল (fats and oil),লিউক'ছিন (luecosin),পেৰামাইলাম (paramylum) আদি শেলাইৰ কোষত সঞ্চিত খাদ্যৰূপে থাকে।
প্ৰজনন
শেলাইয়ে প্ৰজনন কৰা পদ্ধতিসমূহ-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
সোণাৰাম চুতীয়া
সোণাৰাম চুতীয়া (Sonaram Chutia, জন্ম: ৮ জুন, ১৯১৫, মৃত্যু: ৩০ জানুৱাৰী, ২০১৩) একাধাৰে এজন শিক্ষক, নিষ্ঠাবান সমাজ-সংস্কাৰক আৰু স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল। তেখেতে ন-বাৰকৈ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ (পূৰ্বৰ শ্ৰীশ্ৰী সংঘৰ) পদাধিকাৰৰ দায়িত্ব বহন কৰি তেখেতে এই সংগঠনক উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ধৰ্মীয় সংগঠনৰূপে উন্নীত কৰি তুলিছিল। তেখেতে অসম চৰকাৰৰ পৰা ২০০০ চনত কেবিনেট মৰ্যাদাসহ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেখেতে বাৰখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ উপৰিও চাৰিকুৰিৰো অধিক প্ৰবন্ধ লিখিছিল। বৈষ্ণৱ দৰ্শনত অগাধ পাণ্ডিত্যৰ বাবেই শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘই তেখেতক বৈষ্ণৱ পণ্ডিত উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছে।
জন্ম
১৯১৫ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে বামকুকুৰাছোৱা গাঁও, কাকজান, যোৰহাটত সোণাৰাম চুতীয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জাগীৰাম চুতীয়া আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ফুলেশ্বৰী চুতীয়া।
ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ সিদ্ধান্ত
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি কাৰাৰুদ্ধ হৈ থকাৰ সময়ত ১৯৪২ চনত গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীদেৱৰ সৈতে সোণাৰাম চুতীয়াদেৱৰ সাক্ষাৎ হৈছিল। তেখেতৰ অনুপ্ৰেৰণাতে এওঁ বেদ-উপনিষদ পঢ়িবলৈ লৈছিল। অৱশেষত তেওঁ ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ সিদ্ধান্ত ত্যাগ কৰিছিল।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ পদাধিকাৰ হিচাপে
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ হিচাপে সোণাৰাম চুতীয়াদেৱে ন-বাৰকৈ পদাধিকাৰৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল।
বঁটা আৰু পুৰস্কাৰ
ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা মান-পত্ৰ আৰু সম্বৰ্দ্ধনা আদি লাভ কৰে।
মৃত্যু
২০১৩ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে সোণাৰাম চুতীয়াদেৱে নিশা ৯ বাজি ১০ মিনিটত যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ৯৮ বছৰ বয়সত তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাত সেইদিনা পুৱা ১১ বজাত তেওঁক যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। তেওঁ নিম্ন ৰক্তচাপ আৰু হাওঁফাওঁজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
সাঁচিগছ
সাঁচিগছ (Aquilaria malaccensis) সৰু সৰু পাতেৰে এবিধ ওখ ডাঙৰ বনৰীয়া সুগন্ধিজাতীয় গছ। কাগজ ব্যৱহাৰ কৰাৰ আগতেই ইয়াৰ ছালৰপৰা পুথি লিখা পাত তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। ইয়াক সাঁচিপাত বোলে। এই গছৰ পলস কাঠ যদিও কোমল, নিতিতিলে বহুকাল যায় আৰু তাক কেতিয়াও ঘুণে নধৰে। ভিতৰৰ সাৰ তেল-ক'লীয়া বৰণৰ আৰু তাক আগৰ-কাঠ বোলে। সাঁচিগছক অসমত অগৰু গছ বুলিও কয়। ই এক মাঝাৰি ধৰণৰ চিৰসেউজ বৃক্ষ। উচ্চতা সাধাৰণতে ৬০ ৰ পৰা ৮০ ফুট মান হয়। বৰ্গ: Malvales, পৰিয়াল: Thymelaeaceae, গণ: Aquilaria। অন্যান্য স্থানীয় নামৰ ভিতৰত Agor, Oudh, Eagle Wood, Aloe Wood, Aguruh, Krissana, Gaharu, Chen-xiang, Jin-koh আদি উল্লেখযোগ্য।
বিস্তাৰ
সাধাৰণতে ভাৰত, বাংলাদেশ, ভুটান, ইন্দোনেছিয়া, ইৰাণ, লাউচ, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইন, ছিংগাপুৰ আৰু থাইলেণ্ড আদি ঠাইত পোৱা যায়। থাইলেণ্ডত কৃচানা, মালয়েছিয়া আৰু ইন্দুনেছিয়াত গাহাৰু, মধ্যপ্ৰাচ্যত ওদ্, চীনত ছেনঝিয়াং, জাপানত জীন-ক’হ্। ইয়াক চুলটানৰ পাৰ্ফিউম্ বুলিও জনা যায়। মূলতঃ বন্য আৰু প্ৰাকৃতিকভাৱে ধনী অসমত আগৰওদ্ পৰিলক্ষিত হয়। দুৰ্লভ বাবে ই বহুত দামী। আগৰ কাঠৰ পৰা পোৱা তেল সুগন্ধি ধূপ, আতৰ, পাৰফিউম, লোচন, তেল আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সৰ্বোত্তম আগৰ তেলৰ মূল্য সম তোলা সোণতকৈ তিনিগুণ পৰ্য্যন্ত হয়। আগৰ তেল আৰু গা-গছৰ টুকুৰা মধ্যপ্ৰাচ্যৰ দেশ ডুবাই, ছৌদি আৰৱ, কাটাৰ, কোৱেইট, বাহৰেইন, ওমান, য়েমেন আৰু চিৰিয়া দেশৰ উপৰিও মৰক্কো, কম্বোডিয়া, ম্যানমাৰ, চিংগাপুৰ আৰু ইউৰোপীয় দেশসমূহত অতি উচ্চমূল্যত বিক্ৰী কৰা হয়। প্ৰতিদিনেই বাঢ়িছে আতৰৰ মূল্য। আগৰ গছৰ ওপৰত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞানসন্মত সন্মিলন হৈছিল ২০১৩ চনত মালয়েছিয়াৰ Faculty of Forestry, UPMত ড॰ ৰজি মহমদৰ পৃষ্ঠপোষকতাত। অসম চৰকাৰৰ পৰিবেশ আৰু বনাঞ্চল বিভাগে “অসমত মানুহৰ উদ্ভিদ, আগৰৰ ওপৰত প্ৰথম প্ৰদক্ষেপ” এখন সন্মিলন আয়োজন কৰিছিল জানুৱাৰী ২০০৪চনত। অসমৰ শিৱসাগৰ, যোৰহাট, নাহৰণি, নামটি চাৰিআলি, গোলাঘাট, তিনিচুকীয়া আদি ঠাইত পোৱা যায়। অসমৰ উপৰিও মণিপুৰ, নগালেণ্ডো আগৰ বা সাঁচি গছৰ বাগিছাৰ বাবে উপযোগী। সাধাৰণতে পাহাৰীয়া পানী নৰখা মাটি এনে গছৰ উপযোগী। উজনী অসমৰ কিছু ঠাইত মানুহে চাহ গছৰ দৰে বৃক্ষৰুপন কৰি আছে। অসমৰ আগৰ গছ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতকৈ উন্নতমানৰ বুলি নাম আছে। হোজাইত এতিয়া পৃথিৱীৰ ভিতৰত বৃহত্তম পাইকাৰী বিক্ৰীকেন্দ্ৰ গঢ়ি উঠিছে। ফলত হোজাইৰ লোকসকলে অৰ্থনৈতিকভাৱে শক্তিশালী হৈ পৰিছে। তেওঁলোকৰ জীৱনশৈলীৰ মানদণ্ড উন্নত হৈছে। অসমীয়াৰ বাবে ই এক গৌৰৱময় বিষয়। হোজাইত গঢ় লৈ উঠা উদ্যোগত উৎপন্ন কৰিছে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে দামী আগৰ তেল। ২০০৩-২০০৪ চনৰ তথ্য অনুসৰি, অসম বন বিভাগে বনাঞ্চলৰ বাহিৰত(ব্যক্তিগত) বয়সভেদে ৯০,০০,০০০ আগৰ গছ গণনা কৰিছিল। ৯,১০০ তকৈ বেছি আগৰ তেল নিষ্কাশন এককে অসমত বিচাৰে ৭,২৮,০০০ জোপা আগৰ গছ, যি আগৰ খেতিয়কে সৰবৰাহ কৰে। ৫০,০০০তকৈ অধিক বনুৱা আৰু খেতিয়ক জড়িত হৈ আছে আগৰ ব্যৱসায়ত আৰু আন ১৫ লাখ লোক লাভৱান হয় পৰোক্ষভাৱে।
সাঁচিগছৰ ব্যৱহাৰ
ব্যক্তিগত,সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় জীৱনত অগৰুৰ ব্যৱহাৰ অতি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ।প্ৰাগজ্যোতিষ বিজয়ৰ পিছত মধ্যম পাণ্ডৱ ভীমসেনে এই ৰাজ্যৰ পৰা অগৰু সংৰক্ষণ কৰাৰ কথা পোৱা যায় -মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বত।পাণ্ডৱ সকলে ৰাজসূয় যজ্ঞ কৰাৰ কালত প্ৰাগজ্যোতিষৰ পৰা অসামান্য মণি -মুক্তা আৰু স্বৰ্ণ ৰোপ্যৰ লগতে লাভ কৰিছিল সুগন্ধিযুক্ত অগৰু। কালিদাসৰ ৰঘুবংশৰ ৰঘু কামৰূপলৈ আহোঁতে কালা গুৰুদ্ৰমত (অগৰু) তেওঁৰ হাতী বন্ধা কথা বিবৃত হৈছে ।কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ততো উল্লেখ আছে -কামৰূপৰ ক্ষেত্ৰত অনান্য মূল্যবান গছৰ লগতে পোৱা যায় অগৰু গছ ।কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাই হৰ্ষ শিলাদিত্যলৈ পঠিয়াইছিল -কৃষ্ণ গুৰু তৈল(অগৰু গছ)।আইন-ই-আকবৰীৰ দ্বিতীয় খণ্ডত আছে -কামৰূপৰ পৰ্বতমালাত পোৱা প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ আগৰ গছ কাটি তাৰ পৰা পোৱা   লোকে অগৰু  তেল উলিয়ায়।খৰালি কালত এই কাম আৰম্ভ হয় ।অগৰুৰ তেল প্ৰসাধন সামগ্ৰী।পুৰণি অসমত তুলাপাতৰ ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে পুথি-পাঁজি লিখা হৈছিল অগৰু বা সাঁচি গছৰ ছালৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা সাঁচিপাতত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
এনী বেছাণ্ট
কেৱল মানৱ সমাজৰ উন্নতিৰ বাবেই নিজৰ জীৱন উৎৰ্সগ কৰা মহান ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত মহিয়সী মহিলা এনী বেছাণ্ট এগৰাকী উল্লেখনীয় ব্যক্তি। যি সময়ত ইংৰাজ জাতিয়ে আধুনিকতাৰ শীৰ্ষস্থান আৰোহণ কৰিছিল, মানুহে কল্পনা কৰা সকলো সুখ স্বাচ্ছন্দ্যৰে জীৱন পূৰ্ণমাত্ৰাত উপভোগ কৰিছিল সেই সময়ত এইগৰাকী ব্ৰিটিছ মহিলাই সুদূৰ লণ্ডনৰ পৰা আহি দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা অভাৱগ্ৰস্ত অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ লৈছিল। কেৱল মানৱ সেৱাকেই জীৱনৰ ব্ৰত কৰি লোৱা এই গৰাকী বিদূষী মহিলাই সমাজৰ সকলো দিশৰ পৰা অন্ধকাৰত বাস কৰা এখন নি:স্ব সমাজৰ কল্যাণৰ হকে নিজকে বিলাই দিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৮৪৭ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে লণ্ডন চহৰত জন্ম হৈছিল, উইলিয়াম পেজ উদ্‌ আৰু এমিলি উদ্‌ৰ কন্যা সন্তান এনীৰ। দেউতাক আছিল এজন নাম কৰা চিকিৎসক। এনীৰ ৫ বছৰ বয়সত দেউতাক উইলিয়াম উদৰ মৃত্যু হোৱাত পৰিয়ালটো গভীৰ অৰ্থ সংকটৰ সন্মুখীন হৈছিল। এনে অৱস্থাত এনীৰ মাকে সন্তান দুটি লগত লৈ লণ্ডনৰ পৰা গৈ হেৰ’ত উপস্থিত হৈছিল গৈ। হেৰ’তে তেওঁ ল’ৰা ছোৱালী দুটাক পাব্লিক স্কুলত ভৰ্তি কৰাই দিয়ে। ইয়াতেই মিছ মেৰীয়েট নামৰ আন এগৰাকী ব্ৰিটিছ মহিলাৰ তত্ত্বাৱধানত এনীৰ জীৱনে বিকাশ লাভ কৰাৰ সুবিধা পাইছিল। মিছ মেৰীয়েটে নিজৰ ছোৱালীৰ দৰে প্ৰতিপালন কৰাৰ উপৰিও এনীক ইংৰাজী, ফৰাচী আৰু জাৰ্মান ভাষাৰ শিক্ষা দিছিল। মিছ মেৰীয়েটৰ তত্ত্বাৱধানত এনীয়ে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ইংৰাজীৰ উপৰিও ফৰাচী আৰু জাৰ্মান ভাষা সুন্দৰভাৱে আয়ত্ত কৰি পেলাইছিল। ইয়াৰ লগে লগে এনীয়ে মেৰীয়েটৰ পৰা শিকিছিল সমাজসেৱাৰ কাম। ১৮৬১ চন, ১৪ বছৰ বয়সত মাকৰ অনুমতি সাপেক্ষে মেৰীয়েটে এনীক বিদেশ ভ্ৰমণলৈ নিয়ে ৷ প্ৰথমে, জাৰ্মানী আৰু পিছত ফ্ৰাঞ্চত দুয়োখন দেশতে সম্পূৰ্ণ দুবছৰ কটোৱাৰ পিছত ১৮৬৩ চনত মেৰীয়েটৰ লগত এনী পুনৰ ইংলণ্ডৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে। ইতিমধ্যে এনী সকলোফালৰ পৰা যোগ্য হৈ উঠিছিল ।
বিবাহ
১৮৬৬ চনত, ১৯ বছৰ বয়সত এনীয়ে লগ পায় কেমব্ৰিজৰ পৰা সদ্য শিক্ষা সাং কৰি ওলোৱা তৰুণ স্নাতক ৰেভাৰেণ্ড ফ্ৰেঙ্ক বেছাণ্টক। দুয়ো দুয়োৰে প্ৰতি আকৃষ্ট হয় আৰু ১৮৬৭ চনত এনীৰ ফ্ৰেঙ্ক বেছান্তৰ সৈতে বিয়া হয় ৷ অৱশ্যে তেওঁলোকৰ বিবাহিত জীৱন দীৰ্ঘস্থায়ী হ’বলৈ নাপালে। ফ্ৰেঙ্ক বেছাণ্টৰ বদ মেজাজৰ বাবে এনীৰ জীৱন অশান্তিকৰ হৈ পৰে। তথাপি এনীয়ে ছবছৰমান সেই অশান্তিৰ মাজৰে পাৰ কৰিলে । ইতিমধ্যে দুটা সন্তানৰ জন্ম হয়। পিছে ফ্ৰেঙ্কৰ অত্যাচাৰৰ এটা চৰম মুহূৰ্তত এদিন এনী আৰু ফ্ৰেঙ্কৰ মাজত বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে আৰু এনী চূড়ান্তভাৱে ফ্ৰেঙ্কৰ জীৱনৰ পৰা আঁতৰি যায়। ইয়াৰ পিছতেই এগৰাকী সমাজ সেৱিকাৰ ভূমিকাত এনী ইউৰোপৰ সৰ্বহাৰা সকলৰ মাজত সোমায় পৰে ।
জীৱিকা
১৮৭৩ চনত ফ্ৰেঙ্কৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছতে এনীৰ আৰ্থিক অৱস্থা ইমানেই শোচনীয় হৈ পৰে যে তেওঁ পেট প্ৰবৰ্তাবৰ বাবে যিকোনো ধৰণৰ কামতে হাত দিবলগীয়া হয়। অনেক কষ্টৰ মূৰত ফকষ্টনত এটা চাকৰি যোগাৰ হয় হেড-কুক গভাৰ্নেচ আৰু নাৰ্চ হিচাপে। এই চাকৰি কৰিয়ে এনীয়ে মাকৰ সৈতে থাকিবলৈ লয়। মাক-জীয়েক দুয়োৰে মিলিত উপাৰ্জনেৰে তেওঁলোকে সৰুকৈ এটা ঘৰ বান্ধে। কিন্ত এনেকৈ এটা মান বছৰ সম্পূৰ্ণ নহওঁতেই টান নৰিয়াত পৰি এদিন এনীৰ মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু ইয়াৰ পিছত এনী সম্পূৰ্ণ অকলশৰীয়া হৈ পৰে।