cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয়
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অসমীয়া কথাছবি অৰণ্যৰ যোগেদি বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াৰ অভিষেক ঘটে৷ ১৯৭১ চনত মুক্তিলাভ কৰা এই ছবিখনত অসমৰ এগৰাকী পৰিচিত অভিনয়-শিল্পী বিদ্যা ৰাওৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অভিনয় কৰিছিল৷ নিশাৰ চকুলো নামৰ ছবিখনত বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই নায়কৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল৷ বৃষ্টি নামৰ চলচ্চিত্ৰত জয়ন্ত হাজৰিকা কণ্ঠদান কৰা এটি গীত সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতিত বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই স্মৰণীয় প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়৷ এইখন ছবিয়ে মুক্তি লাভ কৰিছিল ১৯৭৫ চনত৷ আজান ফকীৰৰ জীৱনভিত্তিক কথাছবি আজান ফকীৰ চাহেবত বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হয়৷ জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কথাছবি 'সাগৰলৈ বহুদূৰ'ত তেখেতে এজন নাৱৰীয়াৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰি দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ পৰা ভূয়সী প্ৰশংসা অৰ্জন কৰে৷ অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বিচাৰকৰ বিশেষ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ আনহাতে ১৯৯৬ চনত ছিংগাপুৰত অনুষ্ঠিত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো এইখন ছবিত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ সন্মান লাভ কৰে৷
ৰঞ্জিত দাসে পৰিচালনা কৰা সংস্কাৰ নামৰ ছবিখনত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ অৰূপ মান্নাৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত ছবি জীৱন তৃষ্ণা হৈছে অভিনেতাজনৰ আন এক উল্লেখনীয় ছবি৷ এইখন ছবিত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেতাৰ সন্মান লাভ কৰে৷
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই নিপ বৰুৱাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি মণিমা নামৰ বাংলা ছবিখনতো অভিনয় কৰিছে৷ ইয়াৰ উপৰি অসমীয়া ভাষাত নিৰ্মিত বহুকেইখন ভিচিডিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবিত তেখেতে সফল অভিনয় কৰিছে৷
তেখেতৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি তলত তালিকাভূক্ত কৰা হৈছে
বঁটা
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ১৯৯৫ চনত আৰু ২০১২ চনত ক্ৰমে সাগৰলৈ বহু দূৰ আৰু বান্ধোন চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে লাভ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত তেখেতে ছিংগাপুৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সাগৰলৈ বহু দূৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। আনহাতে ২০১২ চনৰ প্ৰাগ চিনে বঁটাৰ জীৱনজোৰা সাফল্যৰ সন্মান তেখেতে লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেখেতে অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ পৰা বিজু ফুকন বঁটা লাভ কৰে। ২০২০ চনত নগাঁৱৰ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয়ে "আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন বঁটা" প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ
কবিশেখৰ পাত্ৰ
কৱিশেখৰ পাত্ৰ' (১৭ শতিকা) কোচ হাজোৰ কাননগো পদাধিকাৰী আছিল। পিতৃ কৱীন্দ্ৰ পাত্ৰৰ পাছত মোগল সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰৰপৰা কোচ হাজোৰ কাননগো পদ পায়। বাদচাহে 'ৰজা' উপাধি দিছিল আৰু বহুতো মাটি-সম্পত্তিও দান কৰিছিল। কোচবিহাৰৰ ৰজা প্ৰাণনাৰায়ণৰ সভাপণ্ডিত আছিল। দৰঙৰ ৰজা ধীৰনাৰয়ণৰ দিনত প্ৰতাপশালী হৈ পৰে। ৰঙামাটি কৱিশেখৰ পাত্ৰৰ 'ৰাজধানী' আছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ভাৰতীয় মান সময়
thumb|চুবুৰীয়া দেশৰ সৈতে ভাৰতীয় মান সময়ৰ সম্পৰ্ক
ভাৰতীয় মান সময় (IST) হৈছে সমূহ ভাৰতৰ বাবে ব্যৱহৃত সময় অঞ্চল। গ্ৰীনউইছৰ লগত ইয়াৰ সময় পাৰ্থক্য গ্ৰীনউইছ মান সময়+০৫:৩০। ভাৰতে দিবালোক সংৰক্ষণ সময় ব্যৱহাৰ নকৰে। ১৯৬২ আৰু ১৯৬৫ চনত যুদ্ধৰ সময়ত অৱশ্যে কিছু সময়ৰ বাবে দিবালোক সংৰক্ষণ সময়‎‎ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ভাৰতৰ মান সময় গ্ৰীনউইছৰ পৰা ৮২.৫° পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশ ধৰি হিচাপ কৰা হয়, এই ৰেখাডাল উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এলাহাবাদৰ নইনিৰ ওপৰেদি পাৰ হৈ গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সময় অঞ্চল
কবিশেখৰ ভট্টাচাৰ্য
কৱিশেখৰ ভট্টাচাৰ্য' (১৮ শতিকা) এগৰাকী কবি। চাৰু সিংহ আৰু প্ৰেমদাসুন্দৰীৰ আজ্ঞাক্ৰমে 'হৰি বংশৰ পদ' অনুবাদ কৰে। এই অনুবাদত কবিয়ে নিজা কল্পনাও সংমিশ্ৰণ কৰিছে।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কণিকাৰ ৰামধেনু
কণিকাৰ ৰামধেনু (Konikar Ramdhenu) হৈছে জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ২০০২ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।    ২০০২ চনৰ অক্টোবৰত দিল্লীৰ আই এফ এফ আইৰ ইণ্ডিয়ান পেনোৰোমাত আৰু ২০০৩ চনৰ মুম্বাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱত এই চলচ্চিত্ৰ খন প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল।
কাহিনী
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী ১১ বছৰীয়া মেধাৱী ল'ৰা কুকৈ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। সি গাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা পলাই গৈ এটা মটৰ গেৰেজত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এদিন মালিকে তাৰ ওপৰত অত্য্যাচাৰ চলায়। আত্মৰক্ষাৰ বাবে সি এটুকুৰা লোৰ ৰডৰ দ্বাৰা মালিকক প্ৰহাৰ কৰে। ফলত মালিকৰ থিতাতে মৃত্যু হয়। কুকৈৰ ওপৰত ইয়াৰ বিচাৰ চলে আৰু তাক অপৰাধী কিশোৰ থকা ঘৰ (juvenile home)লৈ পঠোৱা হ'ল। তাত সি মনত আঘাত পায়। তাৰ অধীক্ষক, বিশ্ব বড়োৱে তাক ফুচুলাই দণ্ডাধিকাৰী সন্মুখত ঘটনাৰ স্বীকাৰোক্তি দিয়ায়। দণ্ডাধিকাৰীয়ে কুকৈক তাৰ অভিভাৱকৰ হাতত গতাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।   বিশ্ব কুকৈৰ গাঁৱলৈ যায় আৰু গম পায় যে তাৰ মাতৃৰ এবছৰ পূৰ্বে মৃত্যু হৈছে। সতীয়া দেউতাকেও (stepfather) তাৰ দায়িত্ব ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে। অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিশ্বৰ নিজৰ কোনো সন্তান নাছিলআৰু কুকৈক তুলি ল'বলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ছাংলট ফেন্‌লা
ছাংলট ফেন্‌লা হৈছে লেখক-সাংবাদিক পৰাগ কুমাৰ দাসৰ এখন বহুপঠিত উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ যোগেদি লেখকে অসমৰ এটা নিষিদ্ধ ঘোষিত উগ্ৰপন্থী সংগঠনৰ উত্থান আৰু অৱক্ষয়ৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে বৰ্ণনা কৰিছে।
লেখকৰ পৰিচয়
পৰাগ কুমাৰ দাস (জন্ম: ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬১ - মৃত্যু: ১৭ মে, ১৯৯৬) আছিল অসমৰ সংবাদপত্ৰ অসমীয়া প্ৰতিদিনৰ ভূতপূৰ্ব সম্পাদক, সাংবাদিক, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু অসমত মানৱ অধিকাৰ সংগ্ৰামৰ এজন আগৰণুৱা। পৰাগ কুমাৰ দাসে দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেন্‌চ মহাবিদ্যালয় আৰু দিল্লী অৰ্থনীতি বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ "মানৱ অধিকাৰ সংগ্ৰাম সমিতি" (MASS)ৰো প্ৰতিষ্ঠাপক নেতা আছিল। তাৰ আগতে তেওঁ "গুৱাহাটী ষ্টক এক্সচেঞ্জ"ত প্ৰবন্ধক হিচাপে কাম কৰিছিল।
১৯৯৬ চনত ছালফাই তেওঁক হত্যা কৰে।
প্ৰকাশ
এই উপন্যাসখন প্ৰথমে উদাংশ্ৰী প্ৰকাশনৰ পৰা ১৯৯৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ হৈ ওলায়। এই প্ৰকাশনৰ পৰা উপন্যাসখনৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ ১৯৯৭ চনৰ জুলাইত প্ৰকাশ পায়। ‌‌‌ ইয়াৰ পাছত ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰত আলিবাট প্ৰকাশনৰ হৈ প্ৰাঞ্জল কুমাৰ মহন্তই কিতাপখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অসমৰ তামোল-পাণ সংস্কৃতি
সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক প্ৰমূল্য
চাহ, জলপান নাইবা ভাত খোৱাৰ পাছত পিছত তামোল-পাণ খাই মুখ সতেজ কৰা হয়। গুৰু-গোঁসাই, ভকত বৈষ্ণৱ, বন্ধু-বান্ধৱ অথবা মিতিৰ-কুটুমক তামোল-পাণেৰে সন্মান যাচে। বিয়া, সকাম বা বিভিন্ন সৰু বৰ অনুষ্ঠানত তামোল-পাণ পৰিবেশন কৰা হয়। অসমৰ ঠাই বিশেষে দোষীজনেও তামোল-পাণ আগবঢ়াই ৰাইজৰ ওচৰত ক্ষমা-ভিক্ষা মাগে। অসমীয়া লোকৰ বিয়াৰ দিনাখন পদূলিমুখত শৰাইত এথোক তামোল থৈ ৰাইজক আদৰণি জনোৱা হয়।
উৎপত্তি
তামোল গছৰ পৰা তামোলৰ উৎপত্তি হয় আৰু পাণ গছৰ পাতৰ পৰা পাণ। তামোল-পাণ এটা আনটোৰ পৰিপূৰক। তামোল (Areca Nut), তামোল গছত লগা এবিধ ফল। তামোলৰ বিজ্ঞান ভিত্তিক নাম Areca catechu। এই গছডাল প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থালৈ দীঘলে প্ৰায় ৫০ ফুটমান ওখ আৰু ৬-৭ ইঞ্চিমান বহল হয়। পাণ (Piper betle) এবিধ লতা জাতীয় গছ। অসমত সাধাৰণতে তামোল, মদাৰ, নাৰিকল আদি গছৰ গুৰিত ইয়াক ৰোপণ কৰা হয়। কোনো কোনো ঠাইত বাঁহৰ চাং পাতিও ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
আখ্যান
শাস্ত্ৰ অনুসৰি তামোল-পাণৰ এটি আখ্যানো পোৱা যায়। এদিন কৃষ্ণই ৰাধাক নোকোৱাকৈ বিজেতাৰ ঘৰলৈ গ'ল। ৰাধাই জানিব পাৰি কথাৰ সত্যতা প্ৰমাণ ল’বলৈ বিজেতাৰ ঘৰ ওলোৱাত শ্ৰীকৃষ্ণই ৰাধা আগমনৰ গম পাই তেওঁ নিজৰ ৰূপ সলাই তাতেই এজোপা তামোল গছ হৈ পৰিল আৰু বিজেতায়ো সেই জোপা তামোলতেই পাণ গছ হৈ বগাই পৰিল। তামোল গছৰ ফল ‘তামোল’ আৰু পাণ গছৰ ফল ‘পাণ’ হয়। তামোলক যোৰা (২টা) বা হালি (৪টা) বুলি গণনা কৰা হয়। আনহাতে পাণক বিজেতাৰ পৰা হোৱাৰ বাবে বীৰা হিচাপে গণনা কৰে। উক্ত ফল বৈকুণ্ঠৰ, আৰু দেৱ-ভোগ্য দেৱতাৰ বস্তু হ’ল। নাৰদ মুনিয়ে এই ফল বৈকুণ্ঠৰ পৰা মানৱৰ ভোগৰ বাবে পৃথিৱীলৈ আনি পৃথিৱীত বিলাই দি এক উচ্চ মানদণ্ডৰ সামগ্ৰী কৰিলে।
পৰিবেশন
অসমীয়া লোকৰ আন এক সাংস্কৃতিক প্ৰতীক শঁৰাই বা বঁটাত তামোল পাণ কাটি চাধা বা ধঁপাত আৰু চূনৰ সৈতে ইয়াক সাধাৰণতে পৰিবেশন কৰা হয়।
লোকবিশ্বাস
অসমত তামোল-পাণ খোৱা প্ৰথা ব্যাপক প্ৰচলন বিষয়ে যোগিনীতন্ত্ৰৰ শ্লোক (তাম্বুলাসা সদা ভৱেৎ) এটাৰ পৰাই জানিব পাৰি। অসমীয়া পুৰুষ-স্ত্ৰী, ডেকা-বুঢ়া কাৰো কাৰণে তামোল খোৱাত সামাজিকভাৱে বাধা নিষেধ নাই।
বাৰীত তামোল-পাণ ৰোৱা অসমীয়া গাঁৱলীয়া মানুহৰ ধৰা-বন্ধা ৰীতি। অসমীয়া মানুহৰ প্ৰিয় কথা এফাঁকি মন কৰিবলগীয়া, "আগফাল শুৱনি কাকিনী তামোল, পাছফাল শুৱনি পাণ। " তামোল ৰোৱা আৰু তামোলৰ বাৰী পতা সম্বন্ধে ডাকৰ বচন আছে।
ধৰ্মানুষ্ঠান আৰু সামাজিক উৎসৱত তামোল-পাণ বা গুৱা পাণে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। পূজাৰ নৈবেদ‍্যত তামোল-পাণ অপৰিহাৰ্য উপচাৰ। গুৰু-গোসাঁইলৈ বা ৰাইজলৈ তামোলৰ শৰাই আগবঢ়োৱা হয়। উৎসৱ-অনুষ্ঠানত অথবা অপায়-অমংগলৰ সময়ত গুৰুঘৰলৈ, নামঘৰলৈ, দেৱতা বা অপদেৱতালৈ তামোল-পাণ আগবঢ়োৱা হয়। আলহী অতিথিক সৰ্বপ্ৰথম তামোল-পাণ দি অভিথ‍্যনা কৰা হয়। তামোলখনৰ যোগেই গুৰুৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰা হয়; তামোলৰ আদান-প্ৰদানত বন্ধুত্ব স্থাপনো হয়। ৰাজহুৱা দায়-জগৰত পৰিলেও তামোল-পাণৰ দণ্ড এভাগ দি দোষ খণ্ডন কৰিব পাৰি।
বিবাহৰ নিমন্ত্ৰণ কাৰ্যতো তামোল-পাণৰ ব্যৱহাৰ হয়। তামোল-পাণ থুৰিওৱা আদি কাৰ্যৰ মাজেদি তিৰোতাৰ কলাসুলভ মনৰ পৰিচয় পোৱা যায়। বিয়াৰ ভালেমান ক্ৰিয়াকাৰ্যত তামোলৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিবলগীয়া। বিয়াৰ কেইদিনা দৰা-কইনা এযোৰ পাণ-তামোল আৰু এখন কটাৰী লগত ৰাখিব লাগে। বিবাহ-অনুষ্ঠান শেষ হ'লে দৰা-কইনা এই তামোল-কটাৰী সলনা-সলনি  কৰে। দৈয়ন দিওঁতেও পাণৰ প্ৰয়োজন। বিয়াৰ দিনা পুৱা ছোৱালীক শোৱা-কোঠাৰ দুৱাৰডলিত পিৰা এখন পাৰি বহুওৱা হয়। কন্যাৰ মাক বা আন কোনো সম্বন্ধীয় তিৰোতাই দুখন হাতত দুখন পাণ লৈ কন্যাৰ সমুখত আঁঠু কাঢ়ে; পাণ দুখন দৈ-গাখীৰত জুবুৰিয়াই কন্যাৰ গাল, বাহু, ভৰিত সানি দিয়ে। কোনো কোনো অঞ্চলত বিবাহৰ সপ্তপদী গমনত দৰা-কইনা সাতখিলা পান গচকাৰ বিধি। অসমৰ কোনো কোনো অঞ্চলত 'পাণ-ছিঙা' প্ৰথাৰে বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।
তামোল-পাণ গাঁৱলীয়া দৰৱ-জাতিৰ অন্যতম উপাদান। অসমীয়া নিদান মতে, তামোল খালে পেটৰ অসুখ, দাঁতৰ ৰোগ আৰু বিষ ভাল হয়। গৰু-ম'হৰ বেমাৰত তামোলৰ পিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তামোল-পাণৰ অলৌকিক শক্তিত বিশ্বাস কৰি ইয়াক মন্ত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পদুম
পদুম (বৈজ্ঞানিক নাম: Nelumbian nucifera) ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল। পদ্ম, কমল, শতদল, সহস্ৰদল, উৎপল, মৃণাল, পংকজ, অম্বুজ, নীৰজ, সৰোজ, নলিনী, অৰবিন্দ, ৰাজীৱ, ইন্দিৰা, কুমুদ, পুণ্ডৰীক (শ্বেতপদ্ম), কোকোনদ (ৰক্ত পদ্ম), ইন্দিবৰ (নীল পদ্ম) আদি বিভিন্ন নামেৰে পদুম জনাজাত। ফাৰ্চী ভাষাত পদুমক "নিলোফাৰ" আৰু ইংৰাজী ভাষাত "Indian Lotus" বা "Sacred Lotus" বোলে।
পদুমৰ গছ পানী বা বোকাত গজে। ভাৰতৰ সকলো উষ্ণ অঞ্চলত তথা ইৰানৰ পৰা অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ পদুম পোৱা যায়। পদুমৰ ফুল সাধাৰণতে বগা বা গুলপীয়া হোৱা দেখা যায়। ৰঙা, নীলা আৰু সোণালী ৰঙৰো পদুম পোৱা যায়। পাতবোৰ ডাঙৰ আৰু গোলাকৃতিৰ। পাতৰ দীঘলীয়া ঠাৰিৰ পৰা একপ্ৰকাৰৰ সূতা উলিওৱা হয়। এই সূতা মন্দিৰত চাকিৰ শলিতা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা কাপোৰ পিন্ধিলে বহুতো ৰোগৰ পৰা সাৰি থাকিব পাৰি বুলি বিশ্বাস কৰে। পদুমৰ গা-গছ দীঘলীয়া, পোন আৰু ফোঁপোলা। ই পানীৰ তলত গোটেই বোকা আৱৰি থাকে। গা-গছৰ গাঁঠিৰ পৰা শিপা উলায়। পদুমৰ ৰাইজম পদ্ধতিৰে অযৌন প্ৰজনন ঘটে।
পৰিচয়
পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে কম বেছি পৰিমাণে পদুম পোৱা যায়। জান-জুৰি, বিল, পুখুৰী আদিত পদুম গজে। গুটিৰ পৰা ইয়াৰ বংশবৃদ্ধি হয়। ৰং আৰু আকাৰভেদে পদুমৰ বহুতো প্ৰজাতি আছে। কিন্তু বিশেষকৈ বগা, গুলপীয়া, ৰঙা আৰু নীলা ৰঙৰ পদুম বেছিকৈ দেখা যায়। কিছুমান ঠাইত সোণালী পদুমো পোৱা যায়। ইয়াৰ পাতবোৰ গোলাকাৰ ডাঙৰ কাঁহীৰ নিচিনা আৰু মাজভাগত পাতল ঠাৰিৰে সংযুক্ত হৈ থাকে। পানীৰ ফালে থকা পাতৰ ভাগ কোমল আৰু পাতল সেউজীয়া ৰঙৰ। চত-বহাগৰ পৰা পদুম ফুলিবলৈ আৰম্ভ হয় আৰু শাওন-ভাদ মাহলৈ ফুলে। ফুলবোৰ দীঘল মিহি ঠাৰিৰ শীৰ্ষত ফুলে। ঠাৰিবোৰত সৰু সৰু ফুটা থাকে। প্ৰাচীন কালত পদুমৰ ঠাৰিৰ পৰা সূতা উলিয়াই কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই কাপোৰে জ্বৰ দূৰ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পদুমৰ কলি পুৱা বিকাশত হয় আৰু সন্ধিয়া জাপ খাই পৰে। সকলো ফুলত সমান সংখ্যক পাহি নাথাকে। পাহিবোৰৰ মাজত কেশৰৰ এক মণ্ডল থাকে। পদুমৰ পৰাগেৰে তৈয়াৰ কৰা মৌ চকুৰ বাবে উপকাৰী।
ভিন্ন-ভিন্ন প্ৰজাতিৰ পদুমৰ আকৃতি ভিন্ন-ভিন্ন। আমেৰিকাৰ উমৰা দ্বীপত পোৱা পদুম ফুলৰ ব্যাস ২৪ ইঞ্চি আৰু পাতৰ ব্যাস ৬ ফুট। পাহি বোৰ সৰি যোৱাৰ পিছত বীজস্থলী ডাঙৰ হৈ পৰে। ইয়াক পদুম চকা বোলে। বীজ বোৰ ডিম্বাকৃতিৰ আৰু শুকাই গলে ক'লা ৰঙৰ হৈ পৰে। কেঁচা বীজ মানুহে খায় আৰু আঞ্জা ৰান্ধে, শুকান বোৰ ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। পদুমৰ শিপা শকত আৰু বিন্ধাযুক্ত। খৰাং পৰিস্থিতিত ইয়াৰ শিপা প্ৰচুৰ ভাবে উৎপন্ন হয়। মানুহে ইয়াৰ তৰকাৰী ৰান্ধে। আকালত দুখীয়ালোক সকলে ইয়াৰ পৰা আটা প্ৰস্তুত কৰে। সেইদৰে পদুমৰ কোমল কলিও মানুহে খায়। এক প্ৰকাৰৰ গন্ধহীন ৰঙা পদুমৰ বীজৰ পৰা তেল উলিওৱা হয়।
ব্যৱহাৰ
পদুমৰ প্ৰতিটো অংশৰে বেলেগ-বেলেগ নাম আছে আৰু প্ৰতিটো অংশৰ ঔষধিয় গুণ আছে। বিভিন্ন আয়ুৰ্বেদীক, এলপেথীক আৰু য়ুনানী ঔষধ পদুমৰ বিভিন্ন অংশৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। পাৰম্পৰিক চীনীয় ঔষধতো পদুম ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পূজা-পাৰ্বন আৰু পুষ্পসজ্জাত পদুম ফুলৰ বিশেষ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত পদুমক পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। পদুমৰ পাত কাঁহী হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পদুমৰ বিভিন্ন অংশ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহৃত হয়।
পৌৰাণিক তাৎপৰ্য্য
প্ৰাচীন ভাৰতীয় গ্ৰন্থ সমূহত পদুমৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান আছে। বিষ্ণু পূৰাণত ইন্দ্ৰৰ দ্বাৰা দেৱী লক্ষ্মীৰ স্তুতিত কোৱা হৈছে- হে কমলাসনা, পদুমৰ দৰে হাতৰ অধিকাৰীনী, কমলনয়না, পদ্মমুখী, পদ্মনাভৰ প্ৰিয় দেৱী, মই আপোনাৰ বন্দনা কৰিছোঁ। ইয়াৰ পৰাই গম পোৱা যায় যে ভাৰতীয় সংস্কৃতিত পদুমৰ সৌন্দৰ্য্যক কিমান আকৰ্ষিত আৰু পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। পদ্ম পূৰাণ নামেৰে এখন পূৰাণো আছে। সৃষ্টিৰ ৰচয়িতা ভগৱান ব্ৰহ্মাই নাৰায়ণৰ নাভি পদ্মৰ পৰা উৎপন্ন হৈ সৃষ্টি ৰচনা সম্বন্ধে জ্ঞানৰ বিস্তাৰ কৰিছিল। সেয়ে এই পূৰাণক পদ্ম পূৰাণ বোলে। মহৰ্ষি বেদব্যাসৰ দ্বাৰা ৰচিত সকলো ১৮ পূৰাণৰ ভিতৰত পদ্ম পূৰাণ দ্বিতীয় স্থান প্ৰাপ্ত। শ্লোকৰ সংখ্যাৰ ফালৰ পৰাও এই পূৰাণ দ্বিতীয়। তদুপৰি বিভিন্ন দেৱ দেৱীৰ হাতত পদুম দেখা যায়। বিদ্যাৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী সৰস্বতীক শ্বেতপদ্ম আসনত আৰু দেৱী লক্ষ্মীক ৰক্তপদ্ম আসনত চিত্ৰীত কৰা হয়।
স্থাপত্য কলা
thumb|right|upright|দিল্লীত অৱস্থিত [[বাহাই ধৰ্ম|বাহাইসকলৰ উপাসনাস্থলী, বাহাই মন্দিৰ বা Lotus Temple]] ধাৰ্মিক চিত্ৰ, মন্দিৰৰ দেৱাল, গুম্বজ আৰু স্তম্ভ সমূহত পদুমৰ সুন্দৰ আলংকৰণ পোৱা যায়। বেছি ভাগ হিন্দু দেৱ-দেৱী হাতত পদুম লৈ থকাকৈ চিত্ৰীত কৰা হয়। খাজুৰাহুৰ দেৱী জগদম্বী মন্দিৰত হাতত পদুম লৈ ৪ ফুট ৮ ইঞ্চি ওখ চতুৰ্ভূজী দেৱীৰ মূৰ্তি আছে। ইয়াতে অৱস্থিত এটা সূৰ্য্য মন্দিৰত সূৰ্য্যক পুৰুষ হিচাপে কল্পনা কৰি স্থাপন কৰা হৈছে। মূৰ্তিটো ৫ ফুট ওখ আৰু দুয়োখন হাতত পদুমৰ ফুল আছে। উদয়পুৰৰ পদ্মাৱতী মাৰ জল মন্দিৰ পদুমৰ আকৃতিত সজা হৈছে। মাৰ্বল পাথৰেৰে নিৰ্মিত দেৱী পদ্মাৱতীৰ এই মন্দিৰত দেৱী লক্ষ্মী, সৰস্বতী আৰু অম্বিকাৰ ভৱ্য প্ৰতিমা আছে। ৰাজস্থানৰ ধলপুৰ জিলাত মচকুণ্ড তীৰ্থস্থলৰ ওচৰত পদুম ফুলৰ বাগিচা আছে। শিল কাটি পদুমৰ আকৃতিৰে সজা এই বাগিচাৰ ঐতিহাসিক মহৎত্ব আছে। প্ৰথম মোগল বাদছাহ বাবৰৰ আত্মজীৱনী 'বাবৰ নামা'ত এই বাগিচাৰ উল্লেখ আছে। বিহাৰৰ ঔৰংগাবাদ জিলাত অৱস্থিত দেৱ সূৰ্য্য মন্দিৰৰ গৰ্ভ গৃহৰ শিখৰত পদুমৰ আকৃতিৰ আৰু তাৰ ওপৰত সোণৰ কলহ অৱস্থিত। ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীত অৱস্থিত বাহাই উপাসনাস্থলীৰ সম্পূৰ্ণ স্থাপত্য পদুমৰ আকৃতিৰ। সেয়ে ইয়াক 'পদুম মন্দিৰ' (Lotus Temple) বোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক শ্ৰেণী:জলজ উদ্ভিদ শ্ৰেণী:ফুল
মল্লভূম
মল্লভূম বৰ্তমান ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ বাংকুৰা জিলাৰ বিষ্ণুপুৰ চহৰৰ পৰা মল্লবংশৰ দ্বাৰা শাসিত প্ৰাচীন ৰাজ্য।
বিস্তাৰ
বিষ্ণুপুৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলটোক মল্লভূম বুলি কোৱা হৈছিল। বৰ্তমানৰ বাংকুৰা থানাৰ মূল অঞ্চলটো (ছাতনা, ওন্দা, বিষ্ণুপুৰ, কোতুলপুৰ আৰু ইন্দাসৰ বাহিৰে) মল্লভূম ৰাজ্যৰ আছিল। আগতে বিষ্ণুপুৰ ৰাজ্যৰ সম্প্ৰসাৰণ অতি বৃহৎ আছিল। উত্তৰে সন্থাল পৰগনাৰ দামিন-ই-কোহৰ পৰা দক্ষিণে মেদিনীপুৰ জিলালৈকে এই ৰাজ্য বিস্তৃত আছিল। বৰ্ধমান জিলাৰ পূব অংশ আৰু চোটোনাগপুৰ মালভূমিৰ কিছু অংশ এই ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল।
বিষ্ণুপুৰৰ ৰজাসকলক মল্ল ৰাজা বুলি কোৱা হৈছিল। সংস্কৃতত "মল্ল" শব্দৰ অৰ্থ হ'ল মল্লযুঁজাৰু। কিন্তু এই অঞ্চলৰ মাল জনগোষ্ঠীৰ নামৰ লগত এই নামটো জড়িত হোৱাটো সম্ভৱ।
খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ পৰা ব্ৰিটিছ শাসনৰ আৰম্ভণিলৈকে প্ৰায় ১০০০ বছৰৰ বাংকুৰা জিলাৰ ইতিহাস মল্লভূম ৰাজ্যৰ উত্থান-পতনৰ সৈতে অবিচ্ছেদ্যভাৱে জড়িত। এই মল্লৰাজাসকলৰ লগত বিপত্তাৰিণী দেৱীৰ কিংবদন্তি জড়িত হৈ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
দেৱানন্দ বৰুৱা
কৰ্মজীৱন
১৭ বছৰ বয়সত মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি সমান্তৰালভাৱে বৰুৱাই 'ৰংপুৰ বুক বাইণ্ডিং' নামৰ এটা ছপা প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে৷ আন্দোলনৰ বাবে তেওঁ কাৰাবৰণ কৰিবলগীয়াও হয়৷ জে'লৰ পৰা ওলায়েই ১৯৪৭ চনত শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয় স্থাপনত আগভাগ লয়৷ ১৯৫৪ চনত শিক্ষা বিভাগৰ সামাজিক শিক্ষা বিষয়া পদত যোগদান কৰে৷ পিছলৈ তেওঁ দণ্ডাধীশ পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে আৰু হামৰেণ মহকুমাৰ প্ৰথম দণ্ডাধীশ হিচাপে যোগদান কৰে৷ ১৯৮০ চনত তেওঁ স্বেচ্ছমূলকভাৱে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
১৯৬০ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ হেমকোষ প্ৰিণ্টাৰ্ছ স্থাপন কৰি হেমকোষৰ প্ৰকাশনৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৬৫ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ হেমকোষৰ ১০টা সংবৰ্ধিত সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয় আৰু এই অভিধানত বৰুৱাই ৮০ হাজাৰৰো অধিক শব্দৰ সংযোগ কৰে৷ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীত হিন্দুস্তান প্ৰেছ নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে৷ ১৯৮৯ চনত পুত্ৰ জয়ন্ত বৰুৱাৰ সৈতে সাপ্তাহিক সাদিন আৰু ১৯৯৫ চনত দৈনিক কাকত অসমীয়া প্ৰতিদিন প্ৰকাশ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত এই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰাই নন্দিনী আৰু সাতসৰী নামৰ দুখন আলোচনীও প্ৰকাশ কৰে৷
মৃত্যু
২০১২ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পুৱা ১০:৫১ বজাত গুৱাহাটীৰ হায়াট হাস্পতালত বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত দেৱানন্দ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ বয়স আছিল ৮৯ বছৰ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
মাজুলীৰ সন্ধি
মাজুলীৰ সন্ধি (১৫৬৩, ইংৰাজী ভাষা:Treaty of Majuli) কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু আহোম ৰজা চুখাম্‌ফাৰ মাজত স্বাক্ষৰিত হৈছিল। নৰনাৰায়ণৰ ভাতৃ আৰু কোচ সেনাপতি চিলাৰায়ে আহোম ৰাজ্যত চলোৱা আক্ৰমণত আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁৱৰ পতন হয়। স্বৰ্গদেউৰ ভায়েককে ধৰি আহোম বিষয়ববীয়াসকলৰ চক্ৰান্তত গড়গাঁও পতনৰ পিছত স্বৰ্গদেৱে পলায়ন কৰে। পিছত আহোম ৰজাই তেওঁৰ মন্ত্ৰী আইখেক বুঢ়াগোহাঁইৰ জৰিয়তে শান্তি স্থাপনাৰ বাবে কোচ ৰজাক আমন্ত্ৰণ জনায়। শান্তি আলোচনাৰ সময়ত নৰনাৰায়ণে মাজুলীত বাহৰ পাতি আছিল। শেষত দুয়োপক্ষই মানি লোৱা চৰ্তসমূহ আছিল:
ইয়াৰ লগতে কোচ ৰজাই তিনিজন কোচ বিষয়াক ৰাজখোৱা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে- উজীৰ বামুণ, তপস্বী লস্কৰ আৰু মালমূল্য লস্কৰ। নতুনকৈ আহৰণ কৰা অঞ্চলটোৰ চোৱা-চিতাৰ বাবে নাৰায়ণপুৰত এটা কোঠো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:চুক্তি শ্ৰেণী:মাজুলী
ৰিভ'লিউচন ২০২০
ৰিভ'লিউচন ২০২০: লাভ, কৰাপচন, এম্বিচন (Revolution 2020: Love, Corruption, Ambition)হৈছে চেতন ভগতৰ দ্বাৰা ৰচিত পঞ্চমখন উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ সমগ্ৰ কাহিনীটো প্ৰেম, দুৰ্নীতি আৰু উচ্চাকাংক্ষা - এই ত্ৰিকোণীয়া ত্ৰিভুজৰ মাজত আৱদ্ধ।
পটকথা
এখন ঐতিহ্যপূৰ্ণ চহৰ বাৰাণসীত ইয়াৰ কাহিনীয়ে গঢ় লৈ উঠিছে। গোপাল, ৰাঘৱ আৰু আৰতি তিনিও বাল্যকালৰ বন্ধু। গোপালৰ মাক সৰুতেই ঢুকোৱাত স্কুল শিক্ষক বাপেকেই তুলি -তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। আৰতি প্ৰতিপত্তিশালী পৰিয়ালৰ ছোৱালী, ককাক এসময়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল আৰু তাইৰ বাপেক এজন প্ৰশাসনিয় বিষয়া আছিল। ইঞ্জিনিয়াৰ বাপেকৰ ছত্ৰছায়াত ৰাঘৱৰ পৰিয়ালৰো আৰ্থিক অৱস্থা স্বচ্ছল আছিল। তিনিও বন্ধুৰ নিজৰ নিজৰ জীৱনত বেলেগ বেলেগ লক্ষ্য আছিল। গোপাল ভৱিষ্যতে আৰ্থিক ভাৱে স্বচ্ছল হ'ব বিচাৰিছিল,  ৰাঘৱে ৰাজনৈতিক জীৱনত প্ৰিৱৰ্তন আনিব বিচাৰিছিল আৰু আৰতিয়ে এগৰাকী বিমান পৰিচাৰিকা হ'ব বিচাৰিছিল। গোপাল সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈও ভাল কলেজ এখনত নামভৰ্তি কৰিবলৈ বিফল হ'ল। আকোঁৰগোজ বাপেকে পুনৰ পিছৰ বছৰ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ'বৰ বাবে ক'চিঙ ল'বৰ বাবে ধাৰ-ঋণ কৰি হ'লেও ৰাজস্থানৰ কোটালৈ পঠাই দিলে। আনহাতে, ৰাঘৱে এই প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত ভাল ফল দেখুৱাই "বেনাৰস হিন্দু ইনিভাৰ্ছিটিৰ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজি"ত নামভৰ্তি কৰিলে। ৰাঘৱে ইয়াৰ দ্বাৰাই এজন সাংবাদিক হৈ ভাৰতৰ ৰাজনীতিত এক বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিব বিচাৰিছিল। কোটাত থাকোঁতেই গোপালে গম পালে যে ৰাঘৱ আৰু আৰতিৰ মাজত প্ৰেমৰ অংকুৰণ ঘটিছিল। এই কথাই গোপালৰ অন্তৰ দহি-পুৰি মাৰিছিল। কাৰণ, গোপালে আগৰপৰাই আৰতিক অন্তঃকৰণেৰে ভাল পাইছিল। ইয়াৰ ফলত মানসিকভাৱে ভাগি পৰিছিল আৰু পুনৰ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত বিফল হ'ল। অস্থিৰ বাপেকে এই কথা সহ্য কৰিব নোৱাৰি মৃত্যুবৰণ কৰিলে। বিধিৰ বিপাকত স্থানীয় বিধায়ক শুক্লাজীৰ লগত গোপালৰ সংযোগ ঘটিল। শুক্লাৰ ক'লা ধনৰ জোৰত গোপালে তাৰ পৈতৃক খেতি মাটিৰ ওপৰত এখন আটক ধুনীয়া "ইঞ্জিনিয়াৰিঙ কলেজ" স্থাপন কৰিলে। চফল ডেকা অৱস্থাতে গোপাল ইয়াৰ ডাইৰেক্টৰ হৈ প্ৰতিপত্তিশীল হৈ উঠিল। বিধায়ক শুক্লাৰ কবলত পৰি লাহে লাহে গোপালে দুৰ্নীতিৰ সৈতে সহজে আপোচ কৰিবলৈ ল'লে। ইঞ্জিনিয়াৰিঙ পাছ কৰাৰ পাছত আন কাম নিবিছাৰি ৰাঘৱে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখন বাছি লৈছিল। বিতৰ্কিত ভূমিৰ ওপৰত কলেজ নিৰ্মাণৰ বিষয়ে ৰাঘৱে এক প্ৰতিৱেশন দাখিল কৰাত কলেজখনৰলৈ বিপৰ্য্যয় নামি আহিছিল। এনে পৰিপেক্ষতাত শুক্লাৰ উচতনিত গোপালে ৰাঘৱক সি কাম কৰা "দৈনিক" কাকত খনৰপৰা অপসাৰিত কৰিলে। ইয়াৰ পাছত ৰাঘৱে নিজে “ৰিভ'লিউচন ২০২০” নামৰ বাতৰি কাকত এখন প্ৰকাশ কৰিলে। সততা আৰু যুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৰাঘৱে "গংগা একচন প্লেন"ৰ এক দুৰ্নীতি সম্পৰ্কীয় দাখিল কৰাত শুক্লাজীয়ে জেল ভাত খাবলগীয়া হ'ল। ইতিমধ্যে আৰতিয়ে বাৰানসীৰে তাৰকা হোটেল "ৰামদা"ত গেষ্ট ৰিলশ্যন ট্ৰেইনী স্বৰূপে কামত যোগদান কৰিছিল। কামত ব্যস্ত থকাৰ বাবে ৰাঘৱে আৰতিক আগৰ দৰে সময় দিব নোৱাৰিছিল। কিন্তু হাজাৰ কামৰ মাজতো অৱকাশ উলিয়াই গোপালে আৰতিক সংগ সুখ দিছিল আৰু নিজেও অনুৰূপ সুখ লৈছিল। অচিৰেই গোপালে তাৰ নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰিছিল আৰু জোৰ কৰি আৰতিক ৰাঘৱৰ কাষৰ পৰা আঁতৰাই অনাটো তাৰ ভুল বুলি অনুভৱ কৰিলে। গোপালে ইচ্ছাকৃতভাৱে এক নাটকীয় পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে তাৰ প্ৰতি ঘৃণাৰ ভাৱ সৃষ্টি কৰি তাৰ জীৱনৰপৰা আৰতিক চিৰবিদায় দিলে। প্ৰত্যাশিত ভাৱেই কিছুদিন পিছতেই ৰাঘৱ আৰু আৰতিৰ বিবাহ সম্পন্ন হ'ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:উপন্যাস
দেশ অনুসাৰে কয়লা
এই প্ৰৱন্ধত দেশ অনুসাৰে কয়লা খনি আৰু কয়লা উৎপাদনৰ তালিকা দিয়া হৈছে। সকলো তথ্য ব্ৰিটিছ পেট্ৰ'লিয়ামৰ পৰা লোৱা হৈছে।
কয়লা খনিৰ তালিকাখনত সকলো ধৰণৰ কয়লাকে ধৰা হৈছে আৰু বিশ্বৰ মুঠ কয়লাখনিৰ ০.১% কয়লা খনি থকা দেশসমূহক অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হৈছে।
কয়লা উৎপাদনৰ তালিকাখনত ১ মিলিয়ন টন বা ততোধিক কয়লা উৎপাদনকাৰী দেশসমূহক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
কয়লা উৎপাদন সম্বন্ধীয় অন্যান্য তালিকাসমূহ:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা
সাগৰলৈ বহু দূৰ
সাগৰলৈ বহুদূৰ (Xagoroloi Bohudoor, It's a Long Way to the Sea) জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ১৯৯৫ চনত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।
প্ল'ট
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী এজন নাৱৰীয়াৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। পোৱাল হৈছে দিহিং নদীৰ পাৰৰ নেমুগুৰি গাঁৱৰ এজন নাৱৰীয়া। নদীখনৰ ওপৰত দলঙ নথকালৈকে নাও চলাই তেওঁ জীৱন-নিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কেইবাটাওপ্ৰজন্মই দিহিং নদীত নাও চলাই আহিছে। যেতিয়া চৰকাৰে নদীখনৰ ওপৰত দলঙ নিৰ্মাণৰ যো-জা কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ জীৱনত বহু পৰিৱৰ্তন ঘটে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মানৱ অধিকাৰ দিৱস
মানৱ অধিকাৰ দিৱস সমগ্ৰ বিশ্বত প্ৰতিবছৰে ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পালন কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৯৪৮ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত, মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা (ইউডিএইচআৰ), মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰথম বিশ্বব্যাপী ঘোষণা আৰু নতুন ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰথমটো মুখ্য সফলতাৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি এই তাৰিখটো মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। মানৱ অধিকাৰ দিৱসৰ আনুষ্ঠানিক স্থাপন ১৯৫৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত সাধাৰণ সভাৰ ৩১৭তম সম্পূৰ্ণ সভাত হৈছিল। সাধাৰণ সভাই আৱেদন ৪২৩(ভি) ঘোষণা কৰি সকলো সদস্য ৰাজ্য আৰু আন যিকোনো আগ্ৰহী সংগঠনক উপযুক্ত দেখিলে দিনটো উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।
তাৰিখৰ ভিন্নতা
১৯৪৮ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখটো যথাযোগ্য মৰ্যাদা ও গুৰুত্বৰ সৈতে বিশ্বব্যাপী মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে পালিত হয়। দিৱসটো জাতিসংঘ কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা স্বীকৃত আৰু বিশ্বৰ সৰ্বতে পালিত হয়।   কিন্তু, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সাৰ্পেভিল গণহত্যাক স্মৰণ কৰি ২১ মাৰ্চৰ দিনটো দক্ষিণ আফ্ৰিকাত মানৱ অধিকাৰ দিৱস হিচাপে পালিত হৈ আহিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
কৱীন্দ্ৰ পাত্ৰ
কৱীন্দ্ৰ পাত্ৰ' (? - ১৬২৮) অসমৰ পশ্চিম অঞ্চলৰ লোক। পিতৃদত্ত নাম আছিল বাণীনাথ। কোচ ৰজা বিশ্বসংহৰ দ্বাৰ পণ্ডিত আৰু মন্ত্ৰী আছিল। পিতামহ নৰহৰি আৰু বিশ্বসিংহৰ গুৰু সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্যৰ ওচৰত শিক্ষা লোৱাৰ পাছত কৱীন্দ্ৰ নাম পায়। এখেতে কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু ভাতৃ চিলাৰায়ৰ লগত কাশীত সংস্কৃত অধ্যয়ন কৰিছিল, লগতে যুদ্ধ বিদ্যাও শিকিছিল। নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল। চিলাৰায়ৰ বহুতো যু্দ্ধত সহযোগী আছিল। নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পাছত লক্ষ্মীনাৰয়ণ ৰাজসভাৰপৰা মন্ত্ৰী ভঙা যায়। তেতিয়া চিলাৰায়ৰ পুত্ৰ ৰঘূদেৱে তেখেতক কোচ হাজোলৈ মাতি নি ৰাজ্যৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পাতে। ৰঘুদেৱৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিতনাৰায়ণক মোগলে ধৰি নিয়াৰ পাছত তেখেতৰ বাতৰি ল'বলৈ আগ্ৰালৈ গৈছিল। কিন্তু ইতিমধ্যে পৰীক্ষিত মৃত্যু হৈছিল। মোগল বাদচাহে তেখেতক বিস্তৰ ভূমি-সম্পত্তি দান দিয়াৰ উপৰিও এজন নবাবৰ অধীনত কাননগো বা প্ৰাদেশিক শাসনকৰ্তা পাতে।
অশ্বমেধিক পৰ্ব
অশ্বমেধিক পৰ্ব বা অশ্বমেধ পৰ্ব (आश्वमेधिकपर्व) ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ অষ্টাদশটা পৰ্বৰ চতুৰ্দশ পৰ্ব। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াত ২টা খণ্ড আৰু ৯৬টা অধ্যায় আছে। সমালোচনাত্মক সংস্কৰণত এখন উপ-পুথি আৰু ৯২টা অধ্যায় আছে।
কৃষ্ণ আৰু ব্যাসে যুধিষ্ঠিৰক অশ্বমেধ অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়াৰ পৰা অশ্বমেধিক পৰ্বৰ আৰম্ভণি ঘটিছে।
যুধিষ্ঠিৰে প্ৰকাশ কৰে যে যুদ্ধৰ বাবে কোষাগাৰ খালী হৈ আছে। কৃষ্ণই মেৰু পৰ্বতৰ ওচৰৰ হিমাৱতত সোণ খননৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁ ৰজা মুৰাত্তৰ কাহিনী শুনায়। যুধিষ্ঠিৰে সোণ খনন, নিজৰ কোষাগাৰ পূৰণ আৰু অশ্বমেধিকা অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰে আগবাঢ়ি যায়।
গ্ৰন্থখনত ৩৬টাতকৈও অধিক অধ্যায় থকা অনুগীতা পৰ্ব সন্নিৱিষ্ট হৈছে যাক কৃষ্ণই ক্ষুদ্ৰ-ভাগৱত বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অৰ্জুনে কৃষ্ণক কৈছে যে তেওঁ শান্তিৰ সময়ত ভাগৱতৰ প্ৰজ্ঞা স্মৰণ কৰিবলৈ অক্ষম আৰু পুনৰ কৃষ্ণৰ প্ৰজ্ঞা শুনিবলৈ আগ্ৰহী। কৃষ্ণই অনুগীতা (আক্ষৰিক অৰ্থত পৰৱৰ্তী গীতা) - ব্ৰাহ্মণৰ পত্নী আৰু ব্ৰহ্মাৰ মাজত হোৱা বাৰ্তালাপ হিচাপে আবৃত্তি কৰে। পণ্ডিতসকলে অনুগীতাক মধ্যযুগীয় কালত অশ্বমেধিকা পৰ্বত ভুৱা সংযোজন, আৰু মূল মহাভাৰতৰ বিকৃতকৰণ বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে।
গাঁথনি আৰু অধ্যায়সমূহ
অশ্বমেধিক পৰ্বত পৰম্পৰাগতভাৱে ২টা উপ-পৰ্ব (অংশ) আৰু ৯৬টা অধ্যায় আছে। এইকেইটা হৈছে:
১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা মাজভাগলৈকে ভাৰতত আৱিষ্কাৰ হোৱা মহাভাৰতৰ বিভিন্ন পাণ্ডুলিপিত অনুগীতাৰ ৩৬টা অধ্যায়ত নামকে ধৰি বিভিন্ন অসামঞ্জস্য দেখা যায়। তথাকথিত বোম্বাই পাণ্ডুলিপিসমূহে অনুগীতাক আৰু অধিক বিভক্ত কৰি অনুগীতা, বসুদেৱগমন, ব্ৰহ্মগীতা, ব্ৰাহ্মণগীতা, গুৰুশিষ্য সংবাদ আৰু উত্তংকোপাখ্যান আদিত বিভক্ত কৰিছে। মাদ্ৰাজ, কলিকতা আৰু আহমেদাবাদৰ পাণ্ডুলিপিত বেলেগ বেলেগ নাম দিয়া হৈছে। হলৰ মতে অনুগীতা হয়তো ১৬ বা ১৭ শতিকাৰ সময়ছোৱাত কোনোবা এটা সময়ত ৰচনা কৰি মূল গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল।
বৈশিষ্ট্যসমূহ
অশ্বমেধিক পৰ্বত অনুগীতা নামৰ দাৰ্শনিক সংযোগৰ লগতে বলিদানৰ সময়ত নেউলৰ কাহিনীৰ দৰে বহুতো আখ্যান আৰু উপকথাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
নেউলৰ সাধু : জন্তুৰ বলি নে কৰুণা
নীলাচকুৱা আৰু অৰ্ধাংশ সোণালী ৰঙৰ এটা নেউলে যুধিষ্ঠিৰ আৰু অন্যান্য ৰজাৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰিবলৈ লোৱা যজ্ঞৰ অন্তিম অশ্বমেধিক পৰ্যায়ত দেখা দিয়ে। ই বজ্ৰৰ দৰে মানুহৰ মাতেৰে কৈছে, "হে ৰজাসকল, এই পশু বলিদান এজন উঞ্চ-ব্ৰত তপস্বীয়ে কৰা ক্ষুদ্ৰ পৰিমাণৰ যৱৰ সমান নহয়।" যুধিষ্ঠিৰে বুজি নাপাই নেউলটোক এই কথাৰ ব্যাখ্যা বিচাৰে। ই তেওঁলোকক এটা কাহিনী কয়: বহুদিনৰ আগতে ভয়ংকৰ দুৰ্ভিক্ষ হৈছিল। তপস্বী আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ খাবলৈ একো নাছিল। খাদ্য বিচাৰিবলৈ তপস্বীয়ে উঞ্চ ব্ৰত থকা মানুহে যি কৰে তাকে কৰিবলৈ ৰাজী আছিল। তেওঁ ইতিমধ্যে চপোৱা পথাৰলৈ গৈ পাৰ চৰাইৰ দৰে লেছেৰি বুটলিছিল।
এদিন বহু ঘণ্টা কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত তপস্বীয়ে এমুঠি যৱ বিচাৰি পায়। তেওঁ এয়া ঘৰলৈ অনাৰ পিছত পত্নীয়ে ৰান্ধে। যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পুত্ৰ, বোৱাৰী, তেওঁৰ পত্নীৰ সৈতে কেইবাদিনৰ লঘোনৰ অন্তত প্ৰথম আহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ ওলাই তেতিয়াই এজন অতিথি আগমন ঘটে। তপস্বীয়ে অতিথিৰ ভৰি ধুই তেওঁৰ কুশল-বাৰ্তা সোধে। অতিথিজনে কয় যে তেওঁৰ ভোক লাগিছে। তপস্বীয়ে অতিথিক নিজৰ সিজোৱা যৱৰ ভাগটো প্ৰদান কৰে। অতিথিয়ে সেয়া শেষ কৰি কয় যে তেওঁ এতিয়াও ভোকত আছে। তপস্বীৰ পত্নীয়ে অতিথিৰ কথা শুনি নিজে অনাহাৰে থকা স্বত্বেও নিজৰ ভাগৰ যৱখিনি আগবঢ়ায়। অতিথিজনে সেয়াও শেষ কৰি কয় যে তেওঁৰ এতিয়াও ভোক গুচা নাই। তেতিয়া তপস্বীৰ পুত্ৰ-বোৱাৰীয়েও সিজোৱা যৱৰ সমস্ত অংশ তেওঁক দিয়ে। অতিথিয়ে সকলো শেষ কৰি হাঁহি হাঁহি দেৱতা ধৰ্মৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁ পৰিয়ালটোক বৰদান কৰি তেওঁলোকৰ ঘৰখন খাদ্যৰে ওপচাই কয় যে উছৰ্গাৰ পৰিমাণটো নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি উছৰ্গাত যত্ন আৰু প্ৰেমৰ মানদণ্ডহে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ পিছত নেউলটোৱে সোধে যে তেওঁৰ পশুবলিয়ে ধৰ্ম দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিব বুলি যুধিষ্ঠিৰ আত্মবিশ্বাসী নে? যুধিষ্ঠিৰে উত্তৰ দিয়াৰ আগতেই নেউলটো অন্তৰ্ধান হয়।
যজ্ঞত ঋষিসকলে প্ৰশ্ন কৰে যে পশু বলি দিয়াটো উপযুক্ত নে সকলো জীৱৰ প্ৰতি দয়া দেখুৱাব লাগে। কোনোৱে কয় যে শস্যৰ বীজ প্ৰতিষ্ঠাপন কৰি জীৱ-জন্তুবোৰক মুক্ত কৰি দিব লাগে। ঋষিসকলৰ মাজত হোৱা আলোচনা শুনি ৰজা বসুৱে অশ্বমেধিক পৰ্বত কৈছে যে, পাপী ব্যক্তিৰ পৰা পোৱা বৃহৎ দানৰ কোনো মূল্য নাই, কিন্তু প্ৰেমেৰে দিয়া সৎ ব্যক্তিৰ পৰা পোৱা সৰু সৰু উপহাৰৰো অতীৱ গুণ আছে।
উদ্ধৃতি আৰু শিক্ষা
"সেই অৰণ্যত, বুদ্ধি গছ, মুক্তি ফল, শান্তি ছাঁ; ইয়াৰ বিশ্ৰামৰ বাবে জ্ঞান, পানীৰ বাবে সন্তুষ্টি, আৰু সূৰ্য্যৰ বাবে ক্ষেত্ৰজ্ঞ আছে।
"দিনবোৰ সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ লগে লগে শেষ হয়, আৰু ৰাতিবোৰ সূৰ্য্য উদয় হোৱাৰ লগে লগে শেষ হয়; সুখৰ অন্ত সদায় দুখ, আৰু দুখৰ অন্ত সদায় সুখ।
সকলো সংগতিৰ শেষৰ বাবে বিচ্ছিন্নতা থাকে, আৰু জীৱনৰ শেষৰ বাবে মৃত্যু থাকে; সকলো কৰ্মৰ অন্ত পৰে ধ্বংসত, আৰু যি জন্ম হয়, সেই সকলোবোৰ নিশ্চয়কৈ মৃত্যুমুখত পৰে। সকলো ক্ষণস্থায়ী, সকলো শেষ; কেৱল জ্ঞানৰ, অন্ত নাই।"
ইংৰাজী অনুবাদ
অশ্বমেধিক পৰ্ব সংস্কৃতত ৰচনা কৰা হৈছিল। ইংৰাজী ভাষাত গ্ৰন্থখনৰ কেইবাটাও অনুবাদ উপলব্ধ। পাব্লিক ডমেইনৰ আওঁ‌তালৈ অহা ১৯ শতিকাৰ দুটা অনুবাদৰ অনুবাদক হৈছে ক্ৰমে কিছাৰী মোহন গাংগুলী আৰু মন্মথ নাথ দত্ত। প্ৰতিজন অনুবাদকৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি অনুবাদসমূহ ভিন্ন।
২০১১ চনত ডেব্ৰয়ে লক্ষ্য কৰিছে যে অশ্বমেধিক পৰ্বৰ সমালোচনাত্মক সংস্কৰণক সাধাৰণতে এতিয়ালৈকে ভুৱা বুলি গ্ৰহণ কৰা শ্লোক আৰু অধ্যায়সমূহ আঁতৰাই মূল অংশত সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ পিছত, ইয়াৰ ১টা খণ্ড, ৯৬টা অধ্যায় আৰু ২,৭৪১টা শ্লোক (পদ) আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰত
বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে
বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে গীতটো ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ অপূৰ্ব সৃষ্টি। তেওঁ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন শিল্পী পল ৰবচনৰ দ্বাৰা যথেষ্ট অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। প’ল ৰবচনৰ অল্ড মেন ৰিভাৰ (Ol’ man river) গীতটোৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ "বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে" গীতটি ৰচনা কৰিছিল। এই গানটোততেখেতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। পাছত ইয়াৰ বাংলা আৰু হিন্দী অনুবাদো প্ৰকাশ কৰা হয়।
অনুপ্ৰেৰণা
ভূপেন হাজৰিকাই কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত পল ৰ'বচন লগ পাইছিল। ১৯৩৬ চনৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ব’ ব’ট (Show Boat)ত ৰবছনে অল্ড মেন ৰিভাৰ গানটোত কণ্ঠদান কৰিছিল। এই গানটোৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ভূপেন হাজৰিকাই বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে গীতটো লিখি উলিয়াইছিল। মূল গানটোত মিছিছিপি নদীৰ কথা উল্লেখ কৰা আছে। মিছিছিপি নদীৰ সলনি এই গানটোত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। আনহাতে, বাংলা আৰু হিন্দী সংস্কৰণটোত গংগা নদীৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ
বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে গানটোৰ হিন্দী, বাংলা ভাষাটো গোৱা হৈছে। এই আটাইকেইটা গান ভূপেন হাজৰিকাই গাইছে। বাংলা ভাষাৰ গানটো হৈছে বিস্তীৰ্ণ দুপাৰে আৰু হিন্দী ভাষাৰ গানটো হৈছে গংগা বেহটী হ’ কিঁউ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গীত শ্ৰেণী:ভূপেন হাজৰিকা
মালদ্বীপ
মালদ্বীপ ভাৰত মহাসাগৰৰ এটি দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম মালে। দক্ষিণ এছিয় আঞ্চলিক সহযোগিতা সংস্থাৰ সদস্য দেশ। অপৰূপ সৌন্দৰ্য্যৰ লীলাভূমি এই দেশ বিশ্বৰ সবাতোকৈ নিম্ন। পৰ্যটনৰ বাবে বিখ্যাত এই দেশ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বোচ্চ উচ্চতা মাত্ৰ ২.৩ মিটাৰ আৰু গড় উচ্চতা মাত্ৰ ১.৫ মিটাৰ। ১২০০ তকৈয়ো বেছি সৰু সৰু দ্বীপেৰে মালদ্বীপ গঠিত।
জয়মতী (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
জয়মতীয়ে তলৰ প্ৰবন্ধসমূহো বুজাব পাৰে:
মালদ্বীপ
মালদ্বীপ নাম সম্ভৱতঃ "মালে দিভেহী ৰাজ্য"ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। যাৰ অৰ্থ হল মালে অধিকৃত দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ। কিছুমানৰ মতে সংস্কৃত 'মালা দ্বীপা' অৰ্থ দ্বীপ-মাল্য বা 'মহিলা দ্বীপা' অৰ্থ নাৰীসকলৰ দ্বীপৰ পৰা মালদ্বীপ নাম উদ্ভৱ হৈছে। কিন্তু প্ৰাচীন সংস্কৃতত এনেকুৱা কোনো অঞ্চলৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়। কিন্তু প্ৰাচীন সংস্কৃতত লক্ষদ্বীপ নামৰ এক অঞ্চলৰ উল্লেখ আছে। লক্ষদ্বীপ বুলিলে মালদ্বীপৰ বাহিৰে লাক্ষাদ্বীপ পুঞ্জ অথবা চাগচ দ্বীপপুঞ্জকো বুজাবলৈ পাৰে। আন এটি মতবাদ হল তামিল ভাষাত 'মালা তিভু' অৰ্থ দ্বীপমাল্যৰ পৰা মালদ্বীপ নামটো উদ্ভৱ হৈছে।
মধ্যযুগত ইবন বটুতা আৰু অন্যান্য আৰৱ পৰ্যটকসকলে এই অঞ্চলক 'মহাল দিবিয়াত' নামে উল্লেখ কৰিছে। আৰৱীত মহালৰ অৰ্থ প্ৰসাদ। বৰ্তমান এই নামটি মালদ্বীপৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকত লিখা হৈছে।
অৱস্থান
শ্ৰীলংকাৰ পৰা আনুমানিক ৪০০ মাইল দক্ষিণ-পশ্চিমে ১০১০টা প্ৰৱাল দ্বীপেৰে মালদ্বীপ গঠিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
ব'হাগ বিহু
ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু বসন্ত কালৰ আগমণত উদযাপন কৰা অসমৰ মূল বিহু উৎসৱ। ৰঙালী বিহুক যৌৱনৰ উৎসৱ বুলি কোৱা হয়। এই উৎসৱত ডেকা গাভৰুৱে ৰাতি বিহু পাতে, বিহুৰ মাজতে নিজৰ জীৱন সংগী বিচাৰি উলিয়ায়। কৃষি সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণিৰে পৰা এনেধৰণৰ উৎসৱ চলি আহিছে। যৌৱনৰ লগত খেতি মাটিৰ উৰ্বৰতাৰ সম্বন্ধ আছে বুলি মানুহে বিশ্বাস কৰে। খেতি আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে পালন কৰা ৰঙালী বিহুৰ কৃষিৰ লগত ওতঃপ্ৰোত সম্বন্ধ আছে।
সাত বিহু
thumb|right|বিহু নাচনী
ব'হাগ বা ৰঙালী বিহু, একেৰাহে সাতদিন ধৰি উদযাপন কৰা হয়। চ’তৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ব'হাগৰ ৬ তাৰিখলৈ সাত দিন ধৰি থাকে। প্ৰত্যেক দিনাৰ বিহুৰে সুকীয়া নাম আছে। ইয়াক "সাত বিহু" বুলি জনা যায়। চ'তৰ দোমাহীৰ দিনা গৰু বিহুৰে আৰম্ভ হৈ ক্ৰমে মানুহ বিহু, হাত বিহু, চেনেহী বিহু, মাইকী বিহু, ৰঙালী বিহু আৰু শেষৰ দিনা চেৰা বিহুৰে বহাগ বিহু সামৰা হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে তাৰে এটা দিন গোসাঁই বিহু বুলিও পালন কৰা যায়। অৱশ্যে এই সাত বিহুৰ পৰম্পৰা বৰ্তমান বিলুপ্তপ্ৰায়।
কিছুমান ব্যক্তিয়ে ব'হাগৰ বিহুৰ এই অনুষ্ঠানসমূহক তলত দিয়াৰ দৰে ভাগ কৰিছে:-
গৰু বিহু
প্ৰথম বিহুটিৰ নাম গৰু বিহু। এই দিনা গৰুৰ শিঙত তেল দি ধুৱাই-পখলাই লাও-বেঙেনা খুৱায় আৰু তাৰে মালাও পিন্ধায়। গাঁৱৰ আটাইবিলাক গৰু ওচৰৰ নদী, বিল বা আন তেনে ঠাইলৈ নি সকলোৱে গৰু ধুৱাই আৰু তলৰ গীতটো গাই গাই দীঘলতী, মাখিয়তী আদি গছৰ ডালেৰে কোবাই দীঘলতিৰ দীঘল পাত, গৰু কোবাওঁ জাত জাত। মাৰ সৰু বাপেৰ সৰু, তই হবি বৰ গৰু। লাও খা বেঙেনা খা, বছৰে বছৰে বাঢ়ি যা।
সিদিনাই মানুহে মাহ, হালধি, আমৰ মল আৰু দৈৱজ্ঞই আগতে দি যোৱা সৰ্বৌষধিৰে গা ধোৱে। এইদৰে গা ধুলে অপায়-অমঙ্গল দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। দুপৰীয়া নামঘৰত নাম-কীৰ্তন কৰা হয়। গধূলি গৰুক নতুন পঘা দিয়ে আৰু লাড়ু পিঠা খুৱায়।
মানুহ বিহু
দ্বিতীয় দিনা বৰ বিহু বা মানুহৰ বিহু। সিদিনাও নামঘৰত সামুহিকভাৱে নাম-কীৰ্তন কৰা হয়। সাধাৰণতে বৰ বিহুৰ দিনা বিহুৱান লোৱা হয়। এই বিহুৱান নিজৰ লগতে পৰিয়ালৰ অন্যান্য অঙহী-বঙহী ইষ্ট-কুটুম্ব আৰু মৰমৰ জনকো দিয়া হয়। ইও এক ধৰণৰ পৰম্পৰা। ব'হাগ বিহুত খোৱা-বোৱাতকৈ ৰং-ধেমালিৰ ওপৰত বেছি গুৰত্ব দিয়া হয়। ডেকা-ডেকেৰী সকলে বিহু-উৎসৱ পাতি বিহুগীত, বিহু নাচ, হুঁচৰি, নানা ৰকমৰ খেল-ধেমালিৰ ব্যৱস্থা কৰে। লগতে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে গৈ হুঁচৰি গাই গৃহস্থক আৰ্শীবাদ দিয়ে। আনহাতে কোনো কোনো ঠাইত শেন-কনুৱাৰ যুঁজ, ম'হ যুঁজ, কণী যুঁজ আদি খেল-ধেমালিৰো ব্যৱস্থা আছে।
ৰাতি বিহু
আগৰ কালত চ’ত মাহৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই ডেকা গাভৰু মিলি ' ৰাতি বিহু' পতাৰ পৰম্পৰা আছিল। বৰ্তমান এই প্ৰথা প্ৰায় নোহোৱা হৈছে। ৰাতি বিহু কেৱল ডেকা গভৰুৰ বিহু। ডেকা গাভৰু মিলি ৰাতি ৰাতি আছুতীয়া ঠাইত বিহু নাচ, বিহু গীতৰে ইজনে সিজনক প্ৰেম নিবেদন কৰিছিল আৰু বিহু তলিৰ পৰাই বহুতে সাংসাৰিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। অৱশ্যে বৰ্তমান আধুনিক সভ্যতাৰ পৰশত এই বিলাক প্ৰথা একেবাৰে লোপ পাই গৈছে, কেৱল কেইটামান জনগোষ্ঠীৰ মাজত 'গছ তলৰ বিহু' নামৰে এই ৰাতি বিহুৰ অলপ পৰিবৰ্তিত ৰূপ প্ৰচলিত হৈ আছে। এই ৰাতি বিহুৰ শেষ হৈছিল গৰু বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা।
জেং বিহু
এই বিহু নৃত্য আৰু গীত কেৱল মহিলাসকলৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা হয়। পূৰ্বতে গাঁৱত মহিলাসকলে এনে বিহু নৃত্য পৰিৱেশন কৰোঁতে তাৰ চাৰিওফালে বাঁহৰ কিছুমান "জেং" গুজি লৈছিল। সেয়ে সময়ত ইয়াক "জেং বিহু" বুলি নামকৰণ কৰা হয়। ইয়াক গছ তলৰ বিহু বুলিও জনা যায়।
ব’হাগ বিহুৰ লোকবিশ্বাস
ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু সম্পৰ্কীয় ভালেমান লোকবিশ্বাস পোৱা যায়। চ’তৰ সংক্ৰান্তি অৰ্থাৎ গৰু বিহুৰ দিনাখনৰপৰাই সাদিনীয়া ব'হাগ বিহু আৰম্ভ হয়।
গৰু বিহু
গৰু বিহুৰ দিনাখন ৰাতিপুৱাই গৰুক মাহ-হালধি তেল সানি গা ধুৱাই নতুন পঘা আঁৰি দি দীঘলতি-মাখিয়তি পাতেৰে গৰুৰ গাত কোবোৱাৰ অন্তৰালত উৰ্বৰা বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে। গধূলি পদূলিৰপৰা গোহালিলৈকে শুকান ধান খেৰ, তুঁহ, দীঘলতি, মাখিয়তি পাত আদি জ্বলাই ধোঁৱাময় কৰি তোলা হয়। এই ধোঁৱাই গোহালিৰ মহ-ডাঁহ আঁতৰোৱাৰ উপৰি অপদেৱতাক খেদি পঠায় বুলি সহজ-সৰল চহালোকে বিশ্বাস কৰি আহিছে। ঠাই বিশেষে সাপ আদিৰপৰা ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুক ৰক্ষা কৰিবলৈ সেইদিনা গোহালিৰ চাৰিওকাষে নহৰু বটা পানীত ছটিওৱা হয়। গোটেই বছৰটোৰ বাবে গৰু-ছাগলীৰ ডিঙিত বগা, ৰঙা সূতা মেৰিয়াই দিয়া হয়।
অঞ্চল অনুযায়ী গৰু বিহুৰ দিনাখন গৰুক বিচনীৰ বিচ দিয়াৰ পিছতেহে মানুহে বিচনীৰ বা লয় আৰু এনে কৰিলে গোটেই বছৰটো শৰীৰ জুৰ পৰি থাকে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মানুহ বিহু
বিহুৰ প্ৰথম দিনা কিছুমানলোকে স্নানাদি কৰোঁতে সৰ্বশুদ্ধি ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰি ব্ৰাহ্মণ-জ্যোতিষাদিৰ কথানুষাৰে অনাগত বছৰটোত যাতে নিৰোগী হৈ থাকিব পাৰে সেই বিশ্বাসতে ৰাশি অনুযায়ী চেনি, নিমখ, মৌ, গাখীৰ আদি খায়। ‘বিহুত বিহোঁ অমৃত হয়’ বুলি এষাৰ কথা আছে। সেয়েই হয়তো কোনো কোনো অঞ্চলত স্বাস্থ্য ভালে থাকিবৰ বাবে গধূলি শোকোতা তিতা, কল পচলা, টেঙা আদিও খায়। এনে কৰিলে বছৰটোত সাপে খোঁটাৰ ভয় নাই বুলি বিশ্বাস কৰে।
অঞ্চল বিশেষে গৰু বিহু, মানুহ বিহু বা সাতবিহুৰ যি কোনো এদিনত এশ এবিধ শাক খোৱাৰ নিয়ম আছে। কিছুমানে ইয়াক সাত শাকেতী বা সাথেক তোলা বা সাত শাক তোলা বিহু বোলে। এশ এবিধ শাকৰ যি ব্যঞ্জন তৈয়াৰী কৰা হয় সেয়া ৰোগৰ মহৌষধ। ‘সাত বিহুৰ শাক শুকতি দেহাত দেই বল’ বুলি বিশ্বাস কৰি এশ এবিধ নহ’লেও সাতবিধ বা নবিধ শাক তোলে।
ঠাই বিশেষে গৰু বিহু বা মানুহ বিহুৰ দিনাখন ধুমুহা বৰষুণৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ শিৱক সন্তুষ্টি কৰি নাহৰৰ পাতত মংগলসূচক বচন লিখি ঘৰৰ ছালৰ পানীপচাত খুচি থোৱা হয়-‘‘দেৱ দেৱ মহাদেৱ নীলগ্ৰীৱ জটাধৰ/বাত বৃষ্টি হৰং দেৱ মহাদেৱ নমস্তুতে’’। অসমীয়া মানুহৰ মনত শিৱ কৃষি দেৱতা। সেয়েই হয়তো প্ৰথম বিহুৰ দিনাই ৰাতিপুৱা কামৰূপৰ কোনো কোনো অঞ্চলত বাঁহৰ আগ আৰু ভাং-ধতুৰাৰ গছ খেতি-পথাৰত পুতি থয়। জনবিশ্বাস মতে এনেদৰে শিৱৰ প্ৰিয় ভাং-ধতুৰাৰ গছ পুতি শিৱক সন্তুষ্ট কৰিলে খেতি ভাল হয়।
পহিলা ব'হাগ বা মানুহ বিহুৰ দিনা গা ধুই গোসাঁইক সেৱা কৰি বিহুৱান লয় আৰু পিছত সৰুৱে মান্যজনক সেৱা-সৎকাৰ কৰি আশীৰ্বাদ লয় যাতে আগন্তুক বৰ্ষটো ভালে ভালে যাব পাৰে। ‘অতিকৈ চেনেহৰ বহাগৰ বিহুটি’ অহাৰ আগতেই অৰ্থাৎ চ’ত মাহ সোমোৱাৰ লগে লগেই অসমীয়া জীয়াৰী-বোৱাৰীৰ ‘চেনেহৰ বিহুৱান’খনি বৈ-কাটিবলৈ গাত ত’ত নাইকিয়া হয়। কিয়নো বিহুৰ পিছত ব’বলৈ থোৱা কোনো কাপোৰ বা বিহুৱান কোনো পুৰুষক দিয়া নহয়। বিশ্বাস ‘বিহুচেৰা’ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিলে লওঁতাৰ মৃত্যু কাষ চাপি আহে।
বিহুত শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা
অসমীয়া সমাজত গৰু বিহুৰ দিনা এশ এবিধ শাক আৰু সাত বিহুৰ দিনা সাতবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা আছে। গৰু বিহুৰ দিনা যি এশ এবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা আছে তাত বিভিন্ন শাক-পাচলি, তৰু-লতা-তৃণ আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এই শাক-পাচলিবোৰত টেঙা, কেঁহা, তিতা গুণৰ সমাহাৰ হয়। স্বাভাৱিকতে এই সমূহ ঔষধি গুণ সম্পন্ন। অসমীয়া সমাজত খাদ্য প্ৰণালী সম্পৰ্কে বিভিন্ন নীতি-নিয়ম আছে। সেইদিনা গ্ৰহণ কৰা এশ এবিধ শাকত কোনো খাদ্যৰ অশুভ প্ৰতিক্ৰিয়া নাথাকে আৰু নিঃসংকোচে প্ৰত্যেকে ইয়াক গ্ৰহণ কৰে। বিহুৰ প্ৰথম দিনা ঔষধি গুণসম্পন্ন শাকপাত খাই অসমীয়া মানুহে বছৰটোলৈ বল বান্ধে।
সাতবিহু
সাতবিহুত সাতবিধ শাক খোৱাৰ নিয়ম আছে। উজনি অসমত ই এক পৰম্পৰা য’ত উৎসৱৰ আনন্দ অধিক। নামনি অসমত কিন্তু মহিলাসকলৰ বাবে ই আনন্দৰ উৎসৱ। সেইদিনা ছোৱালীহঁতে দলবান্ধি সাজ-পোছাক কৰি চালনি লৈ শাক তুলিবলৈ যায় নাচ গান কৰি। শাকতোলা হ’লে ঘৰাঘৰি আহি চালনি থৈ গা ধুই শাক চাফা কৰি আমকলি মিহলাই খায়। বৈষ্ণৱ সংসঋতিৰ সমৃদ্ধ বৰপেটা অঞ্চল ১ আৰু ৬ ব’হাগৰ দিনা মহিলাসকলে বোৱাৰি পুৱাতে দলবান্ধি নৈৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল চাই সাতবিধ শাক তোলে। তাৰ আগত নদীত স্নান কৰে। নামকীৰ্তন কৰে। শাক তোলাৰ পিছত মঞ্চাভিনয় কৰে। আবেলি শাকৰ টোপোলা লৈ গীতপদ গাই ঘৰলৈ ঘূৰি সাতখন আঞ্জাৰে ভোজন কৰে। বহুলোকে বিহুৰ ১৪ দিনৰ দিনা ১৪ বিধ শাক খায়।
বাহ্যিক সংযোগ
*
শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি
শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি (যাক শিশু যৌন উৎপীড়ন সামগ্ৰী বুলিও কোৱা হয় বা শিশু পৰ্ণ; Child pornography) হৈছে বিশেষ প্ৰকাৰৰ পৰ্ণগ্ৰাফ য'ত শিশু যৌন উত্তেজনাৰ বলি হয়। শিশুক প্ৰত্যক্ষ ভাৱে জড়িত কৰাই বা শিশুৰ সৈতে যৌন উৎপীড়নৰ দ্বাৰা ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হ'ব পাৰে (যাক শিশু যৌন উৎপীড়ন ছবি বুলিও কোৱা হয়)।   শিশুৰ পৰ্ণগ্ৰাফিৰ উৎপাদনত শিশুৰ জননেন্দ্ৰিয়ৰ ফটো, ভিডিঅ' আদিৰ যৌন প্ৰদৰ্শনীৰ দ্বাৰা শিশুৰ উৎপীড়ন কৰা হয়।  শিশু পৰ্ণগ্ৰাফত বিভিন্ন মাধ্যম ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে, সেইসমূহত, যিকোনো যৌন উত্তেজক লিখনি য'ত শিশুক কেন্দ্ৰীভূত কৰা হয়,  আলোচনী, ফটো, ভাস্কৰ্য, ছবি, কাৰ্টুন, পেইণ্টিং, এনিমেচন, চাউণ্ড ৰেকৰ্ডিং, ভিডিঅ', আৰু ভিডিঅ' গেম ইত্যাদি। লাভ অৰ্জন বা আন কাৰণত শিশু পৰ্ণগ্ৰাফ সৃষ্টি কৰা হ'ব পাৰে।
ইতিহাস
১৯৭৭ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি তৈয়াৰ কৰা মুনাফা কোম্পানী সমূহ নিষিদ্ধ কৰিবৰ বাবে আইন প্ৰণয়ন কৰা হয়। ১৯৮৬ চনত মীছ প্ৰতিবেদন অনুযায়ী এই পৰ্ণগ্ৰাফিৰ দ্বাৰা শিশুৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰে আৰু এই কাৰণতেই শিশু যৌন উৎপীড়ন আৰু পৰ্ণগ্ৰাফি আইন ১৯৪৬ প্ৰণয়ন কৰা হয়। কংগ্ৰেছে ১৯৮৪ চনত শিশু সুৰক্ষা আইনৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু শিশু পৰ্ণগ্ৰাগ্ৰাফৰ সংজ্ঞা বিস্তৃত কৰি ইয়াৰ উৎপাদন আৰু সৰবৰাহেৰে জড়িত যিকোনো অনুষ্ঠান বা ব্যক্তিক অপৰাধী ঘোষণা কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় আন্তৰাষ্ট্ৰীয় আইন
শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি আইনবোৰে প্ৰায় সকলো সমাজৰ উৎপাদক আৰু বিতৰকসকলৰ ওপৰত জৰিমনা আৰোপ কৰে। বিতৰণ কৰা সামগ্ৰীৰ পৰিমাণ আৰু সমলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অ-বাণিজ্যিক বিতৰণৰ শিশু পৰ্ণগ্ৰাফ প্ৰস্তুত কৰ্তা সকলৰ কাৰাদণ্ড পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে। অৱশ্যে কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত এই আইনে সুচলতা প্ৰদান কৰে।
২০০৬ চনত, ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ মিছিং এণ্ড এক্সপ্লয়টেড চিল্ড্ৰেন (আইচিএমইচি) নামৰ সংস্থাটোৱে ১৮৪খন ইণ্টাৰপোল সদস্য দেশত (পিছলৈ ১৯৬ খন) শিশু পৰ্ণগ্ৰাফৰ বাবে আইনৰ উপস্থিতিৰ ওপৰত এক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল।  "চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফি: মডেল লেগিচলেচন এণ্ড গ্লোবাল ৰিভিউ" নামৰ প্ৰতিবেদনখনে ৰাষ্ট্ৰীয় আইন ৰখা হৈছে নে নাই মূল্যায়ন কৰে:
শিশুৰ যৌন উৎপীড়ন
যিকোনো বয়সৰ শিশুক পৰ্ণগ্ৰাফ উৎপাদনত উৎপীড়ন কৰা হয়। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ন্যায় বিভাগৰ মতে পৰ্ণগ্ৰাফৰসকলে কেৱল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতে এক নিযুতৰো অধিক শিশুৰ উৎপীড়নৰে পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল তৈয়াৰ কৰে। কম বয়সৰ শিশু ভুক্তভোগী সকলৰ প্ৰতি হোৱা এই অপৰাধ বৰ্ধিত হাৰত আৰু অধিক নিৰ্মমতাৰে চলি আছে। শিশু নিৰ্যাতনৰ অপৰাধৰ ইণ্টাৰনেট অনুসন্ধানকাৰী ফ্লিণ্ট ৱাটাৰ্ছৰ মতে, "এই লোকসকলে শিশু আৰু শিশুক ধৰ্ষন কৰি আছে। আপুনি ভিডিঅ' বোৰত শিশুটোৰ কান্দোন, অসহায়বোধ, আৰু সহায়ৰ বাবে কাবৌ কৰা দেখিবলৈ পাব, আৰু এয়া ভয়াবহ!" শিশুৰ "বাণিজ্যিক যৌন শোষণ"ৰ বিৰুদ্ধে বিশ্ব কংগ্ৰেছৰ মতে, "শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি সমূহত হোৱা শিশু নিৰ্যাতনৰ সঠিক তথ্য সংগ্ৰহ কৰা অসম্ভৱ, আন্তৰ্জাতিক বজাৰত সহজে উপলব্ধ শিশু পৰ্ণগ্ৰাফিৰ ইমানবোৰ সমলে সূচিত কৰে যে এই মাধ্যমৰ যোগেৰে যথেষ্ট সংখ্যক শিশুক যৌন শোষণ কৰা হৈছে। "
যুক্তৰাজ্য শিশুৰ অনুদান অনুষ্ঠান এন চি এইচ-এ কৈছে যে ইণ্টাৰনেটত শিশু পৰ্ণগ্ৰাফীৰ চাহিদাৰ ফলত যৌন উৎপীড়নৰ ঘটনা বৃদ্ধি হৈছে, আৰু ইয়াৰ ফলতেই উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত উৎপীড়নৰ বলি হোৱা শিশুৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হৈছে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শিশু পৰ্ণগ্ৰাফি নিৰ্মাণৰ বাবে আটক কৰা ব্যক্তিৰ বিশ্লেষণৰ এক অধ্যয়নত এই কথা পোহৰলৈ আহে যে ২০০০ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ এই এবছৰীয়া সময়ৰ ভিতৰত ৮৩% ৰ যৌৱনকাল আৰম্ভ নোহোৱা শিশুৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক ছবি আছিল আৰু ৮০% ছবি আছিল যৌন কাৰ্য সম্পাদনৰ গ্ৰাফিকেল ছবি। ২১% ত বিভিন্ন হিংসাত্মক ব্যৱহাৰ যেনে হাত-ভৰি বন্ধা, ধৰ্ষণ, বা অত্যাচাৰ কৰা আৰু অন্তৰ্ভুক্ত শিশুৰ বেছিভাগ ছবিতেই দেখুওৱা হৈছিল শিশু সকলক হাত ভৰি বান্ধি, অচেতন কৰি, মুখত সোপা দি, চুকত কাপোৰ বান্ধি যৌন অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। ৩৯% ত গতি আৰু শব্দৰ সৈতে শিশু-পৰ্ণগ্ৰাফৰ ভিডিঅ' আছিল। ৭৯% শিশুৰ নগ্ন বা অৰ্ধ-নগ্ন ছবি। আইন প্ৰণয়নৰ দ্বাৰা পোৱা গৈছিল যে ৪৮%ৰ ভিতৰত ১০০ৰো অধিক গ্ৰাফিক স্থিৰ চিত্ৰ আৰু ১৪% ৰ ১০০০ বা অধিক গ্ৰাফিক ফটো আছিল। ৪০% আছিল "দ্বৈত অপৰাধকাৰী"ৰ যি শিশুক যৌন নিৰ্যাতন কৰিছিল আৰু সেই নিৰ্যাতনৰে শিশু পৰ্ণগ্ৰফি তৈয়াৰ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অপৰাধ
শিমলুগুৰি (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
শিমলুগুৰিয়ে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
হমফবিয়া
হমফবিয়া (Homophobia) হ'ল সমকামিতাক লৈ অৰ্থাৎ গে' তথা লেচবিয়ানৰ বিৰুদ্ধে থকা অযুক্তিকৰ প্ৰত্যাখ্যান, অৱমাননামূলক, বৈষম্যমূলক, আপত্তিজনক বা প্ৰতিকূল মনোভাৱৰ বিদ্বেষ। এই নেতিবাচক, পক্ষপাতিত্বমূলক আৰু বৈষম্যমূলক মনোভাৱ বিশ্বৰ বহু দেশৰ আইন প্ৰণয়নত এক অপৰাধ। ভাৰতত যৌন অভিমুখীতা ভিত্তিত বৈষম্য দেশজুৰি নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। হমফবিয়াই উক্ত যৌন অভিমুখী ব্যক্তিৰ প্ৰতি হিংসা আৰু বৈষম্যৰ সৃষ্টি কৰে।
ব্যুৎপত্তি
হমফবিয়া গ্ৰীক শব্দ homo ('একে') আৰু ফ'বিয়া ('ভয়', 'প্ৰত্যাখ্যান') ৰ সৈতে মিলি হৈছে। যাৰ অৰ্থ একে লিংগৰ প্ৰেমিকৰ বিৰূদ্ধে হোৱা ভয়। সমকামিতাৰ প্ৰতি ভয়ৰ অৰ্থত এই শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে, ইংৰাজীত, আমেৰিকান মনোবিজ্ঞানী জৰ্জ ৱেইনবাৰ্গে ১৯৭১ চনত ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ১৯৭১ চনৰ তেওঁৰ গ্ৰন্থ চ'চাইটি এণ্ড দ্য হোম'চেক্সুৱেল নামৰ কিতাপখনৰ বাবেই ই জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। ২০০২ চনত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ শব্দটোৰ অৰ্থৰ ওপৰত মন্তব্য কৰিছিল:হমফবিয়া হল এটা ফ’বিয়া। এটা অযুক্তিকৰ ভয় যিয়ে অযুক্তিকৰ আচৰণ বা উদ্দীপক সৃষ্টি কৰে আৰু যি সমকামিতা সম্পৰ্কীয় যিকোনো বস্তু ধ্বংস কৰাৰ ইচ্ছাৰ সৃষ্টি কৰে। লাহে লাহে প্ৰচাৰ মাধ্যম, বৈজ্ঞানিক, ৰাজনৈতিক মাধ্যমত আদিত এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ অতি সোনকালেই জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল।  ৰয়েল স্পেনিছ একাডেমীয়ে ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই শব্দক অভিধানৰ বাইশ সংস্কৰণতএই শব্দক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, সমকামিতা বা সমকামী মানুহৰ প্ৰতি বিদ্বেষ বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল।  ইয়াৰ আগতে এই শব্দটো ইতিমধ্যে অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ আভিধানিক গ্ৰন্থ, যেনে মেনুৱেল চেকোৰ ডিকচনেৰী অৱ কাৰেণ্ট স্পেনিছ (Aguilar, 1999) ত সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল।
আন্তৰ্জাতিক হমফবিয়া, ট্ৰান্সফবিয়া আৰু বাইফবিয়া বিৰোধী দিৱস
১৯৯০ চনৰ ১৭ মে'ত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই সমকামিতাক সম্পূৰ্ণ সুস্থ বুলি ঘোষণা কৰাৰ পাছত সেইদিনটোত আন্তৰ্জাতিক হমফবিয়া, ট্ৰান্সফবিয়া আৰু বাইফবিয়া বিৰোধী দিৱস উদযাপন কৰা হয়। এই দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত হমফবিয়া, বাইফ’বিয়া আৰু ট্ৰেন্সফ’বিয়াৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ সজাগতামূলক কাৰ্য্যক প্ৰসাৰ কৰা।
মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰয়োগ
২০০৭ চনৰ ২৬ মাৰ্চত মানৱ অধিকাৰ বিশেষজ্ঞৰ এটা দলে যৌন অভিমুখীতা আৰু লিংগ পৰিচয়ৰ বিষয়সমূহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আইন প্ৰয়োগৰ বিষয়ে নিৰ্দিষ্ট কৰি এখন নথি প্ৰকাশ কৰে, যাক যোগ্যকৰ্তা নীতি বুলি জনা যায়। এই নীতিসমূহে কয় যে সমকামিতাক অপৰাধ আখ্যা দিয়া আইনসমূহে আন্তৰ্জাতিক বৈষম্যহীনতা আইন উলংঘা কৰে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ সমিতিয়ে কেইবাবাৰো এই বিষয়ে ৰায় দিছে। আৰু লগতে এলজিবিটি সমাজৰ সদস্যসকলৰ জীৱন হিংসা আৰু নিৰ্যাতন অবিহনে জীয়াই থকাৰ সুবিধা, গোপনীয়তা, ন্যায়ৰ সুবিধা আৰু ইচ্ছাকৃতভাৱে আটক নকৰাৰ অধিকাৰৰ কথা কৈ আহিছে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘত তৰ্ক
ফ্ৰান্স চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘত ৰাষ্ট্ৰদূতৰ জৰিয়তে ২০০৮ চনত অনুৰোধ কৰিছিল যে সমকামিতাক এক অবাধ্যতামূলক প্ৰস্তাৱৰ জৰিয়তে বিশ্বজুৰি অপৰাধমুক্ত কৰা হওক। আমি ৰাষ্ট্ৰসমূহক আহ্বান জনাইছো যে যৌন অভিমুখ বা লিংগ পৰিচয় যাতে কোনো কাৰণতে অপৰাধমূলক বিচাৰৰ ভিত্তি হ’ব নোৱাৰে, বিশেষকৈ মৃত্যুদণ্ড, গ্ৰেপ্তাৰ বা আটক কৰা আদিৰ ভিত্তি হ’ব নোৱাৰে, তাৰ বাবে সকলো প্ৰয়োজনীয় আইনগত বা প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰক। ~ ৰিজ'লিউচনৰ লিখনী ইউৰোপীয় সংঘৰ দেশকে ধৰি মুঠ ৬৬খন দেশ আৰু লেটিন আমেৰিকাৰ বহু দেশ যেনে আৰ্জেণ্টিনা, ব্ৰাজিল, চিলি, কলম্বিয়া, কিউবা আৰু ভেনিজুৱেলাই ইয়াৰ সপক্ষে ভোটদান কৰে। এই প্ৰস্তাৱত স্বাক্ষৰ নকৰা দেশসমূহৰ ভিতৰত আছে আমেৰিকা, চীন, ৰাছিয়া, এল ছালভাডৰ আৰু মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশসমূহ। ইছলামিক সন্মিলন আৰু পবিত্ৰ আসনৰ অন্তৰ্গত ৫৭ খন দেশে কেৱল পৰ্যবেক্ষকৰ মৰ্যাদা লাভ কৰাৰ পিছতো তেওঁলোকৰ বিৰোধিতাত বিশেষভাৱে যুদ্ধংদেহী আছিল।
অধ্যয়ন
সমকামীতাক ঘৃণা কৰা পৰিঘটনাটোৰ ওপৰত মনোবিজ্ঞানী আৰু মনোৰোগ বিশেষজ্ঞসকলে অধ্যয়ন কৰে ৷ সমকামিতাৰ প্ৰতি থকা ঘৃণাক সুপ্ত বা দমন কৰা সমকামী অনুভূতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা অধ্যয়নো আছে।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:সমকামিতা
সময়ৰ মানকসমূহ
সময়ৰ মানক বুলিলে সময় জুখিবলৈ আৰু বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বহুমান্য পদ্ধতি সমূহকে বুজা যায়। এনে মানকসমূহ মানুহে পৰম্পৰাগতভাবে, বা সৰ্বসন্মতিক্ৰমে, বা চৰকাৰী বা আইনগত ভাবে বা বৈজ্ঞানিক প্ৰয়োজনত গ্ৰহণ কৰা বা উদ্ভাৱিত হ'ব পাৰে। অতীতত পৃথিবীৰ আহ্নিক বা বাৰ্ষিক গতি, আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ গতি আদিৰ আধাৰত সময়ৰ জোখমাখ লোৱা হৈছিল। আধুনিক যুগত কোনো পৰমাণুৰ কম্পন, মহাকাশৰ কোনো নক্ষত্ৰৰ আৱৰ্তনৰ ফলত হোৱা বিকিৰণৰ সমমিত হীন দেৰি আদিৰ ভিত্তিত সময় জোখা যায়।
পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ মতে দৈৰ্ঘ্য আৰু ভৰৰ লগতে সময়ো প্ৰকৃতিৰ তিনিটা মৌলিক ধৰ্মৰ ভিতৰত এটা।
শ্ৰেণী:সময়
চিত্ৰা দেৱ
চিত্ৰা দেৱ (Chitra Deb; (২৪ নৱেম্বৰ ১৯৪৩ — ২ অক্টোবৰ ২০১৭) এগৰাকী বঙালী সাহিত্যিক আৰু গৱেষক। ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ ভিতৰ চৰাৰ বিষয়ে লিখা গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ ঠাকুৰবাৰীৰ অন্দৰমহলৰ বিশেষভাবে জনাজাত।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৪ চনৰ ২৪ নবেম্বৰত বিহাৰৰ পূৰ্ণিয়াত তেওঁৰ জন্ম হয়। স্কুলীয়া পঢ়াশুনা তেওঁ বিহাৰতে সম্পন্ন কৰে। উচ্চশিক্ষা কলকাতাত। তেওঁ বঙালী ভাষা আৰু সাহিত্যৰ ছাত্ৰী আছিল। পি এইচ ডিৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল ‘মল্লৰাজ সভাকবি শংকৰ কবিচন্দ্ৰৰ মহাভাৰত’।
সাহিত্যিক জীৱন
আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকাত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা দেৱে ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে তাত কাম কৰিছিল। তেওঁ আনন্দবাজাৰৰ পুথিভঁৰাল শাখাৰ দায়িত্বত আছিল। দেৱে কেইবাখনো কিতাপ সম্পাদনা আৰু অনুবাদ কৰাৰ লগতে শিশুসকলৰ বাবে কেইখনমান ঐতিহাসিক উপন্যাসো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে। তেওঁ বংগৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাসত নাৰীৰ অৱদানৰ ওপৰত বিস্তৃতভাৱে গৱেষণা কৰিছে আৰু এই সম্পৰ্কে বিভিন্ন ৰচনা লিখিছে। দেৱৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় কামটো ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ সৈতে জড়িত। ১৯৮০ চনত তেওঁৰ গ্ৰন্থ ঠাকুৰবাৰীৰ অন্দৰমহল প্ৰকাশ পায়। গ্ৰন্থখনে বাংলা একাডেমীৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু ই বিভিন্ন ভাষালৈ অনূদিত হয়। তেওঁ বংগীয় সাহিত্য পৰিষদে প্ৰদান কৰা চিত্তৰঞ্জন বন্দোপাধ্যায় জন্ম শতবাৰ্ষিকী বঁটাও লাভ কৰে। তেওঁ ঐতিহাসিক ব্যক্তিসকলৰ অবিস্মৰণীয় প্ৰেম কাহিনীৰ আধাৰত ৰচনা কৰিছিল ৰাজকীয় প্ৰেমকথা। তেওঁৰ সম্পাদিত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত আছে সৰলবালা সৰকাৰ ৰচনা সমগ্ৰ, কবিচন্দ্ৰেৰ মহাভাৰত, বিষ্ণুপুৰী মহাভাৰত আদি। অনূদিত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত প্ৰেমচন্দৰ গোদান, নিৰ্মলা আদি উল্লেখযোগ্য। দেৱে ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহ হ’ল-
২) ঠাকুৰবাৰীৰ বাহিৰমহল
২৭ মাৰ্চ
মাৰ্চ ২৭ গ্ৰেগৰীয় বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি বছৰৰ ৮৬ তম (অধিবৰ্ষত ৮৭ তম) দিন।
চিত্ৰা দেৱ
সাহিত্যিক জীৱন
৩) বিবাহবছৰেৰ কাব্যকথা
২৭ মাৰ্চ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাৰ্চ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
চিত্ৰা দেৱ
সাহিত্যিক জীৱন
৪) অন্তঃপুৰেৰ আত্মকথা
৫) মহিলা ডাক্তৰ
৭) আপোন খেয়ালে চলেন ৰাজা
৮) ৰূপৱতীৰ মালা
৯) ভাৰতেৰ ৰাণী
১০) বুদ্ধদেৱ কেমন দেখতে চিলেন
১১) অদ্ভুত যত হাতীৰ গল্প
১২) সিদ্ধিদাতাৰ অন্তৰ্ধান
১৩) ৰাজকীয় প্ৰেমকথা
পৰৱৰ্তী জীৱন
চিত্ৰা দেৱে বিয়া কৰোৱা নাছিল। তেওঁ ৰাণীকুঠি ৰিজেণ্ট পাৰ্কত চৰকাৰী আবাসত বাস কৰিছিল। কৰ্মজীৱনৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ এক জটিল স্নায়ৱিক ৰোগত ভুগিছিল। লগতে শ্বাসকষ্টতো ভুগিছিল। সেই কষ্ট প্ৰশমনৰ বাবে এটা বিশেষ বেজী লৈছিল, যাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হৈ কঁকালৰ নিম্নাংশ অসাৰ হৈ গৈছিল। তেওঁ প্ৰায় এযুগ ধৰি অসুখত ভুগিছিল। অসুস্থ অৱস্থাতে তেওঁ বাহিৰ মহল গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়ায়। অসুস্থতাৰ বাবে কলকাতাৰ টালিগঞ্জৰ এখন হাস্পাতালত তেওঁক ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল ২০১৭ চনৰ ২ অক্টোবৰত, ৭৪ বছৰ বয়সত দেৱৰ মৃত্যু হয়>
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
নাচপতি
নাচপতি পাইৰাছ (Pyrus ,) গণ আৰু ৰ’জেচি (Rosaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ফল। এই ফল খাদ্যৰ বাবে বহুঠাইত খেতি কৰা হয়।
বিস্তৃতি
নাচপতি পশ্চিম ইউৰোপৰ পৰা উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ থলুৱা ফল।
বিৱৰণ
নাচপতি গছৰ আকাৰ মধ্যমীয়া, ইয়াৰ উচ্চতা ১০-১৭ মিটাৰ পৰ্য্যন্ত হ’ব পাৰে। নাচপতিৰ কিছুমান প্ৰজাতি জোপোহাও হয়।
ইয়াৰ ফুলবোৰ বগা, মাজভাগত কিছু হালধীয়া বা গুলপীয়া থাকে। ফুলৰ ব্যাস ২-৪ ছে:মি হয়। ফুলবোৰত পাঁচোটাকৈ পাহি থাকে।
নাচপতিৰ ফল
ব্যৱহাৰ
নাচপতিৰ ফল সুস্বাদু। এই ফলৰ ৰস জাম, জেলী আদি তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাচপতিৰ পৰা চাইদাৰ (cider)ও প্ৰস্তুত কৰা হয়।
পৰিপুষ্টি
নাচপতিৰ ৮৪% পানী, ১৫% শ্বেতসাৰ (carbohydrates) আৰু অৱশিষ্ট প্ৰ’টিন আৰু ফেট।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত