cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছ (২০১০ চলচ্চিত্ৰ)
কাহিনীভাগ
দলটো গৈ ষ্টাইজিয়ান ডাইনীসকলৰ বাসস্থান পায়গৈ আৰু এই কথা গম পায় যে ক্ৰেকেনক মাৰিবলৈ তেওঁলোকে পাতালপুৰীৰ এটা মন্দিৰত থকা মেডুছা নামৰ এজনী ৰাক্ষসীৰ মূৰটো হাচিল কৰি তাক ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব। মেডুছাৰ চকুলৈ চোৱা যিকোনো প্ৰাণীয়েই শিললৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
পাৰ্চিয়াছ, আয়', চুলেইমান, ড্ৰেক', আৰু তেওঁৰ বাকী থকা অনুগামী চ'লন, ইউচেবিয়াছ আৰু ইক্সাছ পাতালপুৰী পায়গৈ। পুৰুষকেইজন মেডুছাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰ সোমাই আৰু আয়' বাহিৰতে ৰয়। চুলেইমান আৰু ড্ৰেক'ই নিজৰ প্ৰাণ আহুতি দি ৰাক্ষসীজনীক আহত কৰে। অৱশেষত পাৰ্চিয়াছে নিজৰ প্ৰতিফলক ঢালখনত চাই মেডুছাৰ শিৰশ্ছেদ কৰে। মূৰটোৰে সৈতে মন্দিৰটোৰ পৰা ওলাই আহোঁতেই কেলিব'ছ উপস্থিত হয় আৰু আয়'ক ঘাতক ৰূপত আঘাত কৰে। পাৰ্চিয়াছ আৰু কেলিব'ছৰ যুঁজ লাগে আৰু অৱশেষত নিজকে জিউচৰ পুত্ৰ বুলি স্বীকাৰ কৰি পাৰ্চিয়াছে অলিম্পিয়ান তৰোৱালখনেৰে কেলিব'ছক বধ কৰে।
মৰাৰ আগতে আয়'ই পাৰ্চিয়াছক তেওঁক এৰি এণ্ড্ৰমেডা আৰু আৰ্গছ নগৰক ৰক্ষা কৰিবলৈ কয় আৰু সোণালী বাষ্পত পৰিণত হৈ যায়। তেনেতে পেগেছাছ আহি উপস্থিত হয় আৰু ঘোঁৰাটোৰ পিঠিত উঠি আৰ্গছলৈ ৰাওনা হয় কিয়নো ক্ৰেকেনক ইতিমধ্যেই মুকলি কৰি দিয়া হয়। আৰ্গছৰ মানুহবোৰ এণ্ড্ৰমেডাক ধৰি বান্ধি ক্ৰেকেনলৈ উছৰ্গা কৰিবলৈ আনে। ইফালে ক্ৰেকেন জাগি উঠোঁতে মানুহৰ মৃত্যু হোৱাত অলিম্পাছৰ শক্তিৰ ভাৰসাম্য হেৰায়; হেডিছে এই কথা পোহৰলৈ আনে যে জিউচৰ দৰে হেডিছক মৰণশীল মানুহৰ প্ৰাৰ্থনা নেলাগে, মাত্ৰ ভয়হে লাগে। হেডিছে হেলাৰঙে দুৰ্বল হৈ পৰা জিউচক পৰাভূত কৰে।
পেগেচাছত উঠি পাৰ্চিয়াছ আৰ্গছ পাইহি আৰু মেডুছাৰ মূৰটো ক্ৰেকেনৰ আগত উদঙাই দিয়ে, যাৰ দৃষ্টিসংযোগ ঘটে আৰু এণ্ড্ৰমেডাৰ কাষ পোৱাৰ আগতেই ধীৰে ধীৰে জড়ভৰত হৈ বাগৰি পৰে। পাৰ্চিয়াছক মাৰিবৰ বাবে ক্ৰোধিত হেডিছৰ আবিৰ্ভাব ঘটে। পাৰ্চিয়াছে জিউচৰ নাম লৈ তেওঁৰ তৰোৱালখন হেডিছলৈ নিক্ষেপ কৰে। এক বিজুলীসদৃশ শক্তিয়ে তৰোৱালখন উজ্জ্বলাই তোলে আৰু এটা বিস্ফোৰণে হেডিছক পাতাললৈ পুনৰ্নিক্ষেপ কৰে।
নিৰ্মাণ
ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ প্ৰকল্পটো ২০০২ চনত পৰিচালক আদম স্ক্ৰ'ডাৰ আৰু লিখকদ্বয় জন গ্লেন আৰু ট্ৰেভিছ ৰাইটৰ অধীনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল। সেই সংস্কৰণটোত বিভিন্ন দেশৰ দেৱতাসকলক মিহলি কৰি পেলোৱা হৈছিল য'ত মুখ্য খলনায়িকা আছিল মৃত্যু আৰু ধ্বংসৰ সুমেৰীয় সমুদ্ৰ দেৱী টায়ামেট। ২০০৬ চনত প্ৰযোজক বাছিল ইৱানিকে প্ৰকল্পটো পুনৰোজ্জীৱিত কৰে আৰু মূল ছবিখনৰ অনুৰাগী ট্ৰেভিছ বিচামক চিত্ৰনাট্য লিখাৰ দায়িত্ব দিয়ে যি চিত্ৰনাট্যখন "আন্ধাৰতৰ আৰু অধিক বাস্তৱধৰ্মী" কৰিবলৈ মনস্থ কৰে। ২০০৭ চনত ল'ৰেন্স কাছডেন আৰু পৰিচালক ষ্টিফেন নৰিংটনে হস্তাক্ষৰ কৰে। কিন্তু নৰিংটন প্ৰকল্পটোৰ পৰিচালনা কৰা সন্দৰ্ভত নিশ্চিত নাছিল কিয়নো তেওঁৰ মূল ছবিখনৰ জ্ঞান নাছিল। তেতিয়া লেটেৰিয়াৰে এই সন্দৰ্ভত নৰিংটনৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে। ২০০৮ চনৰ জুনত লেটেৰিয়াৰে এই প্ৰকল্পটোত যোগদান কৰে আৰু ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰাদাৰ্ছেও ছবিখনলৈ সেউজ সংকেত দিয়ে।
২০০৮ চনৰ জুলাইত লেখক ফিল হেই আৰু মট মেনফ্ৰেডিয়ে চিত্ৰনাট্যৰ কাম গ্ৰহণ কৰে আৰু বিচামৰ খচৰাটোক আৰম্ভণি হিচাপে লয়। তেওঁলোকে কিংবদন্তিৰ ওপৰত ধ্যান কেন্দ্ৰিত কৰে আৰু লেটেৰিয়াৰৰ দৃষ্টিৰে কাহিনীটো কয়। তেওঁলোকে এবছৰতকৈও কম সময়ৰ ভিতৰত চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়ায়।
এক সাক্ষাৎকাৰত লুইচ লেটেৰিয়াৰে জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁ মাছামি কুৰুমাদাৰ ছেইণ্ট ছেইয়া মাংগা (নাইটছ অফ থ্য জ'ডিয়াক হিচাপেও জনাজাত) আৰু ইয়াৰ এনিমেটেড ৰূপৰ ডাঙৰ অনুৰাগী। তেওঁ ছেইণ্ট ছেইয়াৰ প্ৰতি সন্মান আৰু শ্ৰদ্ধাৰ চিনস্বৰূপে চলচ্চিত্ৰখনত দেৱতাসকলে পৰিধান কৰা বৰ্মসমূহৰ কথা বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰে। আনকি ছেইণ্ট ছেইয়াৰ লেখক মাছামি কুৰুমাদাক প'ষ্টাৰৰ আৰ্হিৰ বাবে নিৰ্মাণ গোটটোৰ সৈতে সহযোগ কৰিবলৈও কোৱা হৈছিল।
ছেম ৱৰ্ডিংটনে পাৰ্চিয়াছৰ ভূমিকা লয় কাৰণ তেওঁ নিজৰ নবছৰীয়া ভতিজাৰ প্ৰজন্মটোৰ কাৰণে এখন ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়ত পোছাকসমূহে অভিনয় শিল্পীসকলক হাঁহিৰ খোৰাক যোগায় যদিও ছেমে ইয়াক গুৰুত্ত্বসহকাৰে লয় যাতে দৰ্শকসকলে হাঁহিবলগা নহয়। ইয়াৰোপৰি দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়ত চেণ্ডেল পিন্ধা নাছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ নিজৰ ক্ৰীড়া-জোতাযোৰত গোৰোহা আঁকি লৈছিল যাতে তেওঁ ষ্টাণ্টসমূহ ভালদৰে কৰিব পাৰে।
দ্বিবিমীয়ৰপৰা ত্ৰিবিমীয় ৰূপ দিবলৈ লেটেৰিয়াৰে সোনকালেই ষ্টুডিঅ'ৰ কাষ চাপে কিন্তু ই খৰচী আৰু অতিশয় নতুন প্ৰযুক্তি আছিল। অৱতাৰৰ পিছত ষ্টুডিঅ'টোৱে এই ছবিখন ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ লেটেৰিয়াৰৰ ওপৰত হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে। তেওঁ চিন্তিত হয় যদিও ৰূপান্তৰৰ প্ৰক্ৰিয়াটো দেখা পাই আস্বস্ত হয়। দৰ্শন অভিজ্ঞতাৰ উন্নতিৰ হেতুকে তেওঁ ইয়াক ত্ৰিবিমীয় ৰূপ দিবলৈ ঠাৱৰ কৰে।
দৃশ্যগ্ৰহণৰ স্থান
২০০৯ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত লণ্ডনৰ ওচৰৰ শ্বেপাৰটন ষ্টুডিঅ' আৰু চাৰ্টচিৰ ওচৰৰ পাইনৱুড ষ্টুডিঅ' আৰু লংক্ৰছ ষ্টুডিঅ'ত দৃশ্যগ্ৰহণ আৰম্ভ হয়। ৱেলছ, স্পেইনৰ কেনেৰি দ্বীপপুঞ্জ, লেঞ্জাৰ'টেত অৱস্থিত টিমানফায়া ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আদিতো দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হয়। বিহংগম আলোকচিত্ৰসমূহ আইচলেণ্ড আৰু ইথিয়'পিয়াত লোৱা হয়।
আগ্নেয়গিৰিৰ দৃশ্যসমূহ জুলাইৰ শেষৰফালে ৱেলছৰ ডাইন'ৱিক শ্লেট কুৱেৰিত গ্ৰহণ কৰা হয়।
মুক্তি
ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছ মূলতে ২০১০ চনৰ ২৬ মাৰ্চত মুক্তি দিয়াৰ দিন ধাৰ্য কৰা হৈছিল। ২০১০ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত হিট ভিছন ব্লগে বাতৰি প্ৰকাশ কৰে যে ছবিখনক ত্ৰিবিমীয় ৰূপ দিয়া হ'ব আৰু সেই বছৰৰে ২ এপ্ৰিলত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ অনুষ্ঠিত হ'ব। ৩০ মাৰ্চ তাৰিখে কেনেৰী দ্বীপপুঞ্জৰ ৰাজধানী চহৰ 'ছাণ্টা ক্ৰুজ দি টেনেৰিফ'ত ছবিখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন হয়।
সমালোচকৰ সঁহাৰি
ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছে সাধাৰণভাৱে সমালোচকৰ নেতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে। ২২৫টা সমালোচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি 'ৰ'টেন ট'মেটজ' ৱেবছাইটে প্ৰকাশ কৰে যে গড় মূল্যায়ন ৪.৩/১০ লাভ কৰাৰ লগতে ছবিখনে ২৯% সমালোচকৰ ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে। 'মেটাক্ৰিটিক'ত ৩৭টা মূলসূঁতিৰ সমালোচকৰ সমালোচনাৰ ভিত্তিত ছবিখনক ১০০ৰ ভিতৰত ভৰযুক্ত গড় নম্বৰ ৩৯ দিয়া হয়।
'চিকাগো ছান-টাইমছ'ৰ ৰজাৰ এবাৰ্টে তেওঁৰ সমালোচনাত ছবিখনক ৪টাৰ ভিতৰত ৩টা তৰা দিয়ে আৰু কয়, "মই নকওঁ যে এইখন এখন ভাল চলচ্চিত্ৰ, যদিও মই ইয়াত মাজত থকা কাৰিকৰী গুন ধৰিব পাৰিছো। মই নকওঁ যে এয়া ভাল অভিনয়, যেতিয়া মানুহৰ ইমান দাড়ি থাকে তেওঁলোকক লায়াম নিছনৰ দৰেই লাগে। মই ভাল পাওঁ শক্তিখিনি, কল্পনা, সৰলতা। " টাইমৰ ৰিচাৰ্ড কৰ্লিছে বুজি পায় যে বহুসংখ্যক সমালোচকে ইয়াক ভাল নাপায়, কিন্তু ছবিখন "এক শ্বাসৰুদ্ধকৰ একচন-এডভেঞ্চাৰ..." বুলি অনুভৱ কৰে। তেওঁ অন্য সমালোচকৰ অভিযোগসমূহ অগ্ৰাহ্য কৰি লিখে যে "দ্বিবিমীয় ৰূপত বৰকৈ চাবলগীয়া", আৰু অন্য সমালোচকসকল মূল ছবিখন লৈ নষ্টালজিক বাবে ভুলত আক্ৰান্ত। 'এণ্টাৰটেইনমেণ্ট ৱিকলি'ৰ অ'ৱেন গ্লিবাৰমেনে ছবিখনক B- প্ৰদান কৰি লিখে, "নতুন ক্লেশ্বখন এক বিৰক্তিকৰ খিচিৰি নহয়। ইয়াৰ এক প্ৰাক CGI নিৰ্দোষিতা আছে। "
বক্স অফিচ
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডাৰ ৩,৭৭৭খন থিয়েটাৰত প্ৰথমটো সপ্তাহান্তত ক্লেশ্ব অফ দ্য টাইটানছে $৬১,২৩৫,১০৫ উপাৰ্জন কৰে (বৃহস্পতিবৰীয়া প্ৰাকদৰ্শন বাদ দি)। ডেট নাইট আৰু পূৰ্বৰ বিজেতা হাও টু ট্ৰেইন য়'ৰ ড্ৰেগনক অতিক্ৰম কৰি ছবিখনে দুসপ্তাহ ধৰি শাৰীৰ প্ৰথম স্থানত থাকে। ২০১০ চনৰ ২২ জুলাইলৈকে ছবিখনে ঘৰুৱাভাৱে $১৬৩,২১৪,৮৮৮ আৰু ২০১০ চনৰ ১৯ ছেপ্টেম্বৰলৈকে বাহিৰত $৩৩০,০০০,০০০ উপাৰ্জন কৰে আৰু সামগ্ৰিকভাৱে $৪৯৩,২১৪,৮৮৮ উপাৰ্জন কৰে। সৰ্বকালৰ বিশ্বব্যাপী তালিকাত ই ৮০তম স্থান পোৱাৰ বিপৰীতে দক্ষিণ আমেৰিকাত ই ১০০ৰ তলত স্থান পায়।
ভিডিঅ' গেম
২০১০ চনৰ ২৭ জুলাইত নেমক' বেণ্ডাই গেমছ ইনক. আৰু ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰছ. ইণ্টাৰেক্টিভ এণ্টাৰটেইনমেণ্টে ছবিখনৰ 'হ'ম ভিডিঅ''ৰ মুক্তিৰ লগতে প্লেষ্টেচন ৩ আৰু এক্সবক্স ৩৬০ ত ছবিখনৰ এক ভিডিঅ' গেম মুকলি কৰে। ২০১০ চনৰ মাৰ্চতে মুক্তি পোৱাৰ কথা আছিল যদিও কিছু অসুবিধাৰ বাবে গেমটো মুক্তি পাওঁতে পলম হয়। গেমটোত পাৰ্চিয়াছে হেডিছ আৰু তেওঁৰ সংগীসকলৰ সৈতে যুঁজ কৰে।
ছিকুৱেল
২০১১ চনৰ ২৩ মাৰ্চত জনাথন লাইবেছমেনে পৰিচালনা কৰা ৰেথ অফ দ্য টাইটানছ নামৰ ছিকুৱেলখনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ হয়। ইয়াত ছেম ৱৰ্ডিংটন, ৰালফ ফিয়েনছ আৰু লায়াম নিছনে তাৰকা হিচাপে অভিনয় কৰে আৰু ২০১২ চনৰ ৩০ মাৰ্চত ই মুক্তিলাভ কৰে।
২০১১ চনৰ নৱেম্বৰত ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰাদাৰ্ছে ৰেথ অফ দ্য টাইটানছৰ লেখক ডেন মেজিও আৰু ডেভিদ লেছলি জনছনক ৰিভেঞ্জ অফ দ্য টাইটানছ নামৰ এক ছিকুৱেল লিখিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি আনে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চলচ্চিত্ৰ
সেন্দূৰ (চলচ্চিত্ৰ)
সেন্দূৰ (Sendur) ১৯৮৪ চনত মুক্তি পোৱা প্ৰাগ ফিল্মচৰ বেনাৰত নিৰ্মিত, পুলক গগৈ পৰিচালিত এখন অসমীয়া ৰঙীন ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে তপন দাস, ব্ৰজেন বৰা আৰু বিদ্যা ৰাৱে। ছবিখন চুপাৰ-ডুপাৰ হিট হৈছিল।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
অশেষ কষ্টেৰে নিজহাতে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হাইস্কুলখনৰ হেডমাষ্টৰ বৰুৱা। ককায়েকৰ সপোন সাকাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ মেধাৱী ভায়েক ৰাজীৱেও অন্য কতো চাকৰি-বাকৰি নিবিচাৰি সেই স্কুলখনতে শিক্ষকতাৰ কামত সোমায়। স্কুলৰ মাটিটুকুৰা দান দিছিল জগত ঠিকাদাৰৰ ককায়েকে। কিন্তু মাটিখিনিত শেনচকু জগত ঠিকাদাৰৰ। মাটিখিনি হস্তগত কৰি তেওঁ তাত ধানকল আৰু সৰিয়হ পেৰা কল স্থাপন কৰিব বিচাৰে। জগত ঠিকাদাৰে এটা চৰ্ত দিয়ে যে যদি তেওঁৰ জীয়েক ঊষাক ৰাজীৱে বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হব, তেন্তে মাটিটুকুৰা স্কুলক এৰি দিয়াত আপত্তি নাই। হেডমাষ্টৰ সেই চৰ্তত সন্মত নহয়।
ৰাজীৱে ভাল পায় মালাক। মালাৰ মাকে হেডমাষ্টৰৰ ঘৰত লাচনি-পাচনি কৰি কোনোমতে টুকটাককৈ চলি আছে। হেডমাষ্টৰৰ পত্নী অৰ্থাৎ ৰাজীৱৰ বৌয়েকৰ প্ৰথমে সেইখন ঘৰলৈ মালাক বোৱাৰী কৰি নিয়াত আপত্তি নাছিল যদিও টুটুকীয়া মন্থৰা বুঢ়ীৰ কুমন্ত্ৰণাত মন ঘূৰিল। ৰাজীৱে বৌৱেকৰ অসন্মতি সত্ত্বেও মালাক বিয়া কৰাই ঘৰলৈ আনিলে। যুগ্মজীৱনৰ সাক্ষী স্বৰূপে তেওঁলোকৰ ল'ৰা এটাও উপজিল।
জগত ঠিকাদাৰে হেডমাষ্টৰৰ কথাৰ পৰা গম পাইছিল যে স্কুলৰ মাটি দান কৰা চুক্তিত্ৰখন স্কুলৰ আলমাৰীত সংৰক্ষিত আছে। সেয়েহে চুক্তিপত্ৰখন নষ্ট কৰিবলৈ ঠিকাদাৰৰ মানুহে এদিন ৰাতি স্কুলঘৰটো জ্বলাই দিলে; যাতে পিছলৈ স্কুল কমিটি আদালতৰ কাষ চাপিব নোৱাৰে। দাওদাও জ্বলি উঠা স্কুলঘৰৰ আলমাৰীত থকা দানপত্ৰখন উদ্ধাৰ কৰিবলৈ গৈ ৰাজীৱ নিহত হ’ল। অকাল বৈধব্যক আকোৱালী লোৱা মালাৰ জীৱনত দুখ-যন্ত্ৰণাৰ অন্ত নোহোৱা হ’ল।
সঙ্গীত
সেন্দূৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ আগশাৰীৰ সঙ্গীত পৰিচালক দশৰথ দাসে। আবহ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছিল নয়নে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়া
পৰিসংখ্যা
চনত কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
কেণ্টনি ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
জলেশ্বৰ (বিধানসভা সমষ্টি)
জ্বলেশৰ (বিধান সভা সমষ্টি) অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ৩৯ হৈছে জ্বলেশৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। জ্বলেশৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ চাৰিটা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত দহখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন।
== বিধান সভাৰ নিৰ্বাচিত সদস্য সকল ==
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
অষ্ট্ৰেলিয়া (মহাদেশ)
নিউজিলেণ্ড অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশৰ অন্তৰ্ভূক্ত নহয়, কিয়নো ই অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশ থকা কন্টিনেণ্টেল চেল্ফ (Continental shelf) খনত অৱস্থান কৰা নাই। নিউজিলেণ্ড সাগৰৰ তলত ডুবি থকা মহাদেশ (Submerged continent) "জিলেণ্ডিয়া"-ৰ অন্তৰ্গত।
চহৰসমূহ
জনসংখ্যা অনুসৰি অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশৰ বৃহত্তম নগৰসমূহ:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাদেশ
মাৰাঠী ৱিকিপিডিয়া
মাৰাঠী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ মাৰাঠী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত মাৰাঠী ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
মাৰাঠী ৱিকিপিডিয়া
মুখা
thumb|280px|নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা [[ইণ্ডোনেছিয়াৰ টপেং নামৰ মুখাসমূহ]] মুখা (Mask) হৈছে মুখত পৰিধান কৰা এক সামগ্ৰী। মুখা মূলতঃ সুৰক্ষা, ছদ্মাৱেশ, অভিনয়, আৰু মনোৰঞ্জৰ বাবে পৰিধান কৰা হয়। মুখাসমূহ প্ৰাচীন কালৰে পৰা অনুষ্ঠানিক আৰু ব্যৱহাৰিক কাৰ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।
অসমৰ মুখা শিল্প
মূখা অসমৰ এবিধ প্ৰাচীন শিল্প৷ ইয়াৰ ব্যৱহাৰ ভাওনা, ৰাস আদি উংসৱ সমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
শ্ৰেণী:কলা
শব্দ প্ৰদূষণ
শব্দ প্ৰদূষণ (Noise pollution) হৈছে মানুহৰ বা জন্তুৰ জীৱনৰ কাৰ্যকলাপৰ ওপৰত বিভিন্ন ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ পেলোৱাকৈ হোৱা শব্দ তথা কোলাহলৰ প্ৰসাৰ। শব্দ হৈছে অণুৰ সংঘৰ্ষত সৃষ্টি হোৱা এক কম্পন বা তৰঙ্গ, যি কোনো মাধ্যমৰ দ্বাৰা আহি আমাৰ কাণত অনুভূত হয়। বায়ু, তৰল, কঠিন এই তিনিওটা মাধ্যমৰ মাজেৰে শব্দ তৰঙ্গ পাৰ হৈ যাব পাৰে। এই তৰঙ্গ এক জটিল প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা মস্তিষ্কই গ্ৰহণ কৰিলে আমি শব্দ শুনা বুলি কওঁ। মানুহৰ শ্ৰৱণ ইন্দ্ৰিয়ই ২০ ৰ পৰা ২০,০০০ হাৰ্টজৰ তৰঙ্গ শব্দ গ্ৰহণ কৰি অনুধাৱন কৰিব পাৰে। শব্দৰ প্ৰাৱল্য জোখা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় একক হৈছে ‘ডেচিবেল’। টেলিফোনৰ আৱিষ্কাৰক আলেকজেণ্ডাৰ গ্ৰাহাম বেলৰ সন্মানাৰ্থে এই একক প্ৰচলিত হৈ আহিছে। বেল এককৰ এক-দশমাংশই হ’ল ‘ডেচিবেল’। অৰ্থাৎ নিঃশব্দ অৱস্থাত হোৱা সামান্যতম শব্দৰ অনুভূতিয়েই হ’ল এক ‘ডেচিবল’। মানুহৰ শৰীৰ আৰু শ্ৰৱণ ইন্দ্ৰিয়ত কোনো ক্ষতি নকৰা শব্দৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰাৱল্য মান ৬৫ ডেচিবল। শুনিবলৈ আমনিদায়ক অবাঞ্চিত শব্দবোৰক কোলাহল বোলা হয়। এই কোলাহলে যেতিয়া জীৱৰ স্বাভাৱিক জীৱন যাত্ৰাত আমনি দিয়াৰ উপৰিও শাৰীৰিক আৰু মানসিক দিশত ব্যাপক ক্ষতি কৰে তেতিয়া তাক শব্দ প্ৰদূষণ বুলি কোৱা হয়।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰদূষণ
মালিনী থান
মালিনী থান এটি মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষ থকা এখনি সৰু ঠাই। প্ৰতি বছৰে এই প্ৰৱিত্ৰ ঠাইত অনেক পৰ্যটকে ভিৰ কৰা দেখা যায়। এই ঠাই অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ দক্ষিণ সীমান্তৰ চিলাপথাৰ নামৰ ঠাইৰ পৰা কেইমাইলমান উত্তৰ-পূবত অৱস্থিত। এই থানৰ ধ্বংসাৱশেষসমূহে ইয়াক ১৩-১৪ শতিকাৰ কোনোবা এজন চুতীয়া ৰজাই নিৰ্মাণ কৰা বুলি প্ৰতিয়মান কৰিছে।    মন্দিৰৰ শিলত উদ্ধাৰ হোৱা কিছুমান বিশেষ চিহ্ন পুৰ্বৰ চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্য ঠাই যেনে শদিয়াৰ তাম্ৰেশ্বৰী, বুঢ়া-বুঢ়ী থান, নক্সাপৰ্বত, ইত্যাদিত দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰতে তাম্ৰেশ্বৰীৰ চিহ্ন বোৰ ১৪৪২ খৃষ্টাব্দত চুতীয়া ৰজা মুক্তধৰ্মনাৰায়ণে নিৰ্মাণ কৰা দেৱালত দেখা পোৱা গৈছিল। গতিকে ইয়াৰ পৰা ধৰিব পাৰি যে মালিনী থানখনো এইকেইটা বংশৰে পুৰ্বৰ ৰজা এজনে নিৰ্মাণ কৰাইছিল। উল্লেখযোগ্য যে ১০ শতিকাত লিখা কালিকা পুৰাণত তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰৰ বিষয়ে আছে যদিও মালিনী থানৰ কথা‌ পোৱা নাযায়।
ঐতিহ্য
মালিনী থানত প্ৰধানতঃ দেৱী দুৰ্গা আৰু শিৱৰ নামত উপাসনা কৰা হয়। এই ‌থান ১৩-১৪ শতিকাৰ মাজত চুতীয়া ৰজা সকলে নিৰ্মাণ কৰা বুলি জনা‌ যায়। এই থানৰ লগত কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীৰ নামো জড়িত হৈ থকা দেখা যায়। কাহিনী অনুসৰি কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীয়ে বিবাহৰ পিছত এই ঠাইলৈ আহে। তেতিয়া পাৰ্বতীয়ে এজনী মালিনীৰ ৰূপত তেওঁলোকক সেৱা কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই এই ঠাইৰ নাম মালিনী হয়। আন কিছুমানৰ মতে এই ঠাইখন এখন শক্তি পীঠ। ‌ উল্লেখযোগ্য যে চুতীয়া ৰজা সকলে নিজকে ভীষ্মক ৰজাৰ বংশৰ বুলি চিনাকি দিছিল, যাৰ বাবে পৰবৰ্তী কালত এই থান খনৰ লগত ভীষ্মকৰ জীয়ৰী ৰুক্মিণীৰ লোক বিশ্বাস জড়িত হয়।
নিৰ্মাণ শৈলী
==চিত্ৰ বিথিকা=
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী (আউনীআটী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ)
শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীদেৱে ১৯৯৭ চনত “নিৰ্মালি” গ্ৰহণ কৰি আউনীআটী সত্ৰৰ বৰ্তমানৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দুলীয়াজনৰ সমীপৰ বিজয় মাহামৰা সত্ৰত ১৯৫৯ চনৰ ১৪ জুনত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম দেৱকান্ত গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম সুভদ্ৰা দেৱী। শিশু পীতাম্বৰদেৱক ৯ বছৰ বয়সতে টেঙাঘাট বাহৰত বাহৰ পাতি থকা সেই সময়ৰ আউনীআটী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ স্বৰ্গীয় হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামীৰ হাতত অৰ্পণ কৰে। পীতাম্বৰদেৱে আধুনিক আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলে দুলীয়াজানৰ জালান প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। এইখন বিদ্যালয়ত দ্বিতীয় মানলৈকে পঢ়াৰ পাছত আউনীআটী সত্ৰৰ নিজা বিদ্যালয় আউনীআটী উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।
উচ্চশিক্ষা
আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ দেৱ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণী উৰ্ত্তীণ কৰাৰ পাছত, তেখেত উত্তৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত আউনীআটী সত্ৰৰ শাখা সত্ৰলৈ যায় আৰু তাতে থাকি ১৯৭৭ চনত উত্তৰ গুৱাহাটী কমলদেৱ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সুখ্যাতিৰে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। উত্তৰ গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৯ চন আৰু ১৯৮১ চনত ক্ৰমে প্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসমীয়াত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৮৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পীতাম্বৰদেৱে অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতে সংস্কৃত শিক্ষাও উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আউনীআটী লীলাকান্ত সংস্কৃত বিদ্যালয়ৰ লয় আৰু ব্যাকৰণত “শাস্ত্ৰী” উপাধি লাভ কৰে। শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰদেৱে ড॰ নগেন শইকীয়াৰ তত্ত্বাৱধানত "সত্ৰীয়া উৎসৱৰ পৰিচয় আৰু তাৎপৰ্য্য বিচাৰ" শীৰ্ষক বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট উপাধি অৰ্জন কৰিছে।
এজন সুলেখক হিচাপে পৰিচিত শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰদেৱে ইতিমধ্যে ভালেমান গ্ৰন্থ আৰু নাট্য গীতি ৰচনা কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
আলজেমাৰ ৰোগ
আলজেমাৰ ৰোগ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ স্নায়বিক ৰোগ। ইয়াৰ প্ৰধান লক্ষণ হৈছে শেহতীয়া ঘটনাৱলী সোঁৱৰণ (তৎকালীন স্মৃতি) কৰাত অসুবিধা হোৱা। ৰোগৰ প্ৰাৱল্য বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে ভাষাৰ সমস্যা, উৎসাহ হেৰাই যোৱা, আচৰণগত সমস্যা আদিয়েও দেখা দিয়ে। ৰোগীৰ অৱস্থাৰ অধিক অৱনতি হ'লে, তেওঁলোকক প্ৰায়ে পৰিয়াল আৰু সমাজৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়। ক্ৰমান্নয়ে, দৈহিক কাৰ্যকাৰিতা লুপ্ত হয় আৰু ৰোগীজন মৃত্যুমুখত পৰে। যদিও ৰোগ বৃদ্ধিৰ হাৰ ভিন্ন, গড় হিতাপে ৰোগী নৰ পৰা দহ বছৰৰ ভিতৰত মৃত্যুমুখত পৰে।
আলজেমাৰ ৰোগৰ কাৰকসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে বুজা গৈছে। প্ৰায় ৭০% ৰোগৰ কাৰণ বংশগত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়; সাধাৰণতে বহুতো জিন জড়িত হৈ থাকে। অন্যান্য কাৰকবোৰ হৈছে মূৰৰ আঘাত, অৱসাদ, বা দুশ্চিন্তা। এই ৰোগ মগজুৰ plaques আৰু tanglesৰ লগত জড়িত। ৰোগৰ ইতিহাস আৰু মেডিকেল ইমেজিং আৰু ৰক্ত পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা অন্য সম্ভাৱনীয় কাৰক নিৰ্ধাৰণৰ সংজ্ঞানাত্মক অভীক্ষা ভিত্তিত ইয়াৰ চিকিৎসা কৰা হয়। মগজুৰ কলা পৰীক্ষা কৰি ৰোগ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। নিয়মিত মানসিক আৰু শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰিলে আৰু মেদবহুলতাৰ পৰা আঁতৰত থাকিলে এই ৰোগৰ সম্ভাৱনা বহু হ্ৰাস পায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰোগ
ভৱানী
ভৱানী হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁক তুলজা, তুৰাজা, ত্বৰীতা, অংবা, জগদম্বা আৰু অম্বে আদি নামেৰেও জনাযায়। তেওঁ আদি শক্তি (দুৰ্গা)ৰ প্ৰকাশ। ভৱানীৰ অৰ্থ হৈছে "জীৱনদাতা", অৰ্থাৎ প্ৰকৃতিৰ শক্তি বা সৃষ্টিশীল শক্তিৰ উৎস। তেওঁক ভক্তৰ প্ৰয়োজন সমূহ যোগানধৰা মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু লগতে অসুৰক হত্যা কৰি ন্যায় প্ৰদানৰ ভূমিকাও পালন কৰে।
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
ভৱানী পাৰ্বতীৰ এটা দিশ, আৰু তেওঁক এগৰাকী মাতৃ বুলি গণ্য কৰা হয়, যিয়ে নিজৰ ভক্তসকলৰ প্ৰয়োজন সমূহ যোগান ধৰাৰ লগতে অসুৰক হত্যা কৰি ন্যায় প্ৰদানৰ ভূমিকাও পালন কৰে। শিৱ পুৰাণ মতে ভৱানী হৈছে পৰম দেৱী আৰু ভগৱান ভৱৰ (সদাশিৱ) পত্নী। দেৱতাসকলৰ শক্তিসমূহৰ মূৰ্ত ৰূপ। ভৱানী হৈছে সতী হিচাপে অৱতাৰ লোৱা দেৱীৰ উপনাম (শিৱপুৰাণ ২.২.১৪ অনুসৰি)। সেই অনুসৰি ব্ৰহ্মই নাৰদক কোৱাৰ দৰে:—“[...] বীৰিণীৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মাতৃক দেখি দক্ষই শ্ৰদ্ধাৰে প্ৰণাম কৰি শ্ৰদ্ধা জনাই সেৱা কৰিলে। [...] হে জগতৰ মাতৃ, যিসকলে তোমাক ভৱানী, অম্বিকা, জগন্মায়া আৰু দুৰ্গা নামেৰে স্মৰণ কৰিব, তেওঁলোকৰ সকলো অভাৱ নোহোৱা হ'ব”। দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ, বৈশিষ্ট্য আৰু কৰ্মৰ উল্লেখ কৰিব পৰাকৈ বহুতো নাম আছে যদিও এই নামবোৰ সদায় সঠিক আৰু স্বকীয়ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। জগতৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁৰ নাম গৌৰী, মা শ্বেৰাৱালী, অম্বিকা বা জগত জননী। উগ্ৰ ৰূপত তেওঁ দুৰ্গা, দুৰ্গম।
ভৱনীৰ মন্দিৰ
মহাৰাষ্ট্ৰৰ ওছমানবাদ জিলাৰ তুলজাপুৰৰ তুলজা ভৱানী মন্দিৰক ৫১টা শক্তি পিঠ(তীৰ্থস্থান)ৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। এই মন্দিৰটো খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাৰ ওচৰে-পাজৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৫৩৭ চনৰ পৰা ১৫৪০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত চিত্তৰগড়ত ১৮.০১১৩৮৬° উত্তৰ ৭৬.১২৫৬৪১° পূব স্থানাংকত অৱস্থিত আন এটা তুলজা ভৱানী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল
ইতিহাস
মাতৃদেৱীৰ ৰূপত আদিম শক্তিৰ শক্তিপূজা মহাৰাষ্ট্ৰৰ চাৰিখন শক্তিপীঠত দেখা যায়: তুলজাপুৰত আসন সহ ভৱানী; কলহাপুৰত মহালক্ষ্মী; মাহুৰত মহামায়া ৰেনুকা; আৰু বাণীত সপ্তশ্ৰুংগী। তামিলনাডু ৰাজ্য (পেৰিয়াপালয়াম)তো শ্ৰী ভৱানী আম্মানক পূজা কৰা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰতে ভৱানী দেৱীক অতি শ্ৰদ্ধাৰে পূজা কৰা হয়। তেওঁক উগ্ৰ বা উগ্ৰতাৰ মূৰ্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়, লগতে কৰুণাস্বৰূপিনী, দয়াৰ মূৰ্তি বুলিও গণ্য কৰা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰা অহা কেইবাটাও জাতি, উপজাতি আৰু পৰিয়ালে তেওঁক নিজৰ পৰিয়ালৰ দেৱতা বা কুলাদেৱতা বুলি গণ্য কৰে। তুলজাপুৰৰ ভৱানী মন্দিৰটো চোলাপুৰৰ সমীপত মহাৰাষ্ট্ৰৰ সহয়াদ্ৰী ৰেঞ্জৰ ঢালত যমুনাচল নামেৰে জনাজাত এটা পাহাৰত অৱস্থিত। মন্দিৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ উচ্চ আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলে খোজ কাঢ়ি গৈ মন্দিৰটো পায়। ঐতিহাসিক তথ্যত খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাৰ পৰাই এই মন্দিৰৰ অস্তিত্বৰ কথা কোৱা হৈছে। ভৱানীক গ্ৰেনাইটৰ মূৰ্তিৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়, ৩ ফুট (০.৯১ মিটাৰ) ওখ, অস্ত্ৰধাৰী আঠটা বাহু আৰু অভয় মুদ্ৰাত এখন হাত (ভক্তক আশীৰ্বাদ দিয়া) দেখা যায়। তেওঁ মহিষাসুৰক ৪টা ভিন্ন ৰূপত বধ কৰে যিবোৰ কাত্যায়নী (১০ অস্ত্ৰধাৰী), মহালক্ষ্মী, উগ্ৰচন্দা (১৮ অস্ত্ৰধাৰী) আৰু ভদ্ৰকালি (১৬ অস্ত্ৰধাৰী)। কিংবদন্তি অনুসৰি মাটাং নামৰ এজন অসুৰে দেৱতা আৰু মানুহৰ ওপৰত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল, ফলত দেৱতা সকলে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰলৈ সহায় বিচাৰিছি গৈছিল। তেওঁৰ পৰামৰ্শ মতে দেৱতা সকলে মাতৃ দেৱী শক্তিৰ ফালে চালে। তেওঁ ধ্বংসকাৰী ৰূপ লৈ আন সপ্তমাত্ৰিক (ব্ৰাহ্মণী, বৈষ্ণৱী, মহেশ্বৰী, ইন্দ্ৰাণী, কৌমাৰী, বাৰাহী, আৰু চামুণ্ডা)ৰ দ্বাৰা শক্তিশালী হৈ অসুৰক জয় কৰি শান্তিৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ অনুমতি দিলে। কিংবদন্তিত ভৱানীয়ে বন্য ম'হৰ ৰূপ লোৱা আন এজন অসুৰ মহিষাসুৰ (সেয়েহে তেওঁৰ নাম মহিষাসুৰ মাৰ্ধিনী বা "মহিষ দানৱৰ বধক") কেনেকৈ পৰাস্ত কৰিছিল সেই বিষয়েও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পিছলৈ তেওঁ যমুনাচল পাহাৰত বাস কৰা বুলি কোৱা হয়। এই পাহাৰত বৰ্তমান দেৱীৰ এটা মন্দিৰ আছে। কুকুৰ নামেৰে জনাজাত অসুৰৰ পৰা অনুভূতিক বচাবলৈ ভৱানী ইয়ালৈ আহিছিল বুলি কোৱা হয়। দেৱীৰ লগত যুদ্ধত কুকুৰে ম'হৰ ৰূপ লৈছিল; ভৱানীয়ে কুকুৰৰ মূৰটো কাটে আৰু পিছত নিজৰ আদি ৰূপ ধাৰণ কৰে। মানুহে মাজে মাজে ভৱানী দেৱীক ৰেণুকা দেৱীৰ লগত বিভ্ৰান্ত কৰে যদিও দুয়োগৰাকীৰে জড়িত কাহিনী বেলেগ বেলেগ। বহুতো গ্ৰন্থত ভৱানীক সদাসিৱৰ পত্নী বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
অজামিল
thumb|300px|(বাওঁফালে থকা) বিষ্ণুদূতসকলে অজামিলৰ আত্মাক (সোঁফালে থকা) যমদূতৰ পৰা ৰক্ষা কৰি থকা অৱস্থাত
অজামিল (अजामिल) ভাগৱত পুৰাণৰ ষষ্ঠ কাণ্ডত বৰ্ণিত এক আখ্যানৰ মুখ্য চৰিত্ৰ। ভগৱন্তৰ স্বৰ্গীয় নাম জপৰ জৰিয়তে আনকি পাপীৰো পাপ সংঘটন কৰাৰ প্ৰৱণতাৰ পৰা যে মুক্তি পোৱাৰ আশা থাকে, সেই ব্যাখ্যা আগবঢ়াবলৈ অজামিলৰ আখ্যানটো হিন্দু ধৰ্মত ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে পুৰাণৰ এই কাহিনীৰ আধাৰত অজামিল উপাখ্যান নামৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।
আখ্যান
অজামিল নৈষ্ঠিক বৈদিক নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী সু-প্ৰশিক্ষিত ব্ৰাহ্মণ আছিল আৰু তেওঁৰ এগৰাকী সুন্দৰী ভাৰ্যা আছিল।
কিন্তু এদিনাখন অজামিল ভগৱানক উপাসনা কৰিবৰ বাবে পথাৰৰ পৰা ফুল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যাওঁতে এজন মদমত্ত ব্যক্তি আৰু এগৰাকী বেশ্যা যৌন আৱেশনত লিপ্ত অৱস্থাত দেখা পালে। অজামিল বিস্মিত আৰু আকৰ্ষিত হৈ পৰিল, তেওঁৰ মন আৰু বেছিকৈ বেশ্যাগৰাকীৰ ফালে নিৱদ্ধ হ'বলৈ ধৰিলে। অজামিল এগৰাকী নৈষ্ঠিক ব্ৰাহ্মণ আছিল, আৰু এইদৰে পাকচক্ৰত তেওঁ এগৰাকী অচিন পুৰুষ আৰু অচিনাকি মহিলাৰ যৌনক্ৰিয়াৰ দৃশ্য দেখা পাই নিঃসহায়ভাৱে তাৰ সৈতে সাঙোৰ খাই পৰিল। ইয়াৰ ফলক্ৰমেই তেওঁ সেই ব্বেশ্যাগৰাকীক নিজৰ গৃহলৈ লিগিৰী হিচাপে লৈ গ'ল। ইয়াৰ অৱশ্যম্ভাৱী ফল হিচাপে তেওঁ ইমানেই আৱদ্ধ হৈ পৰিল যে নিজৰ পৰিয়াল-পৰিজন, পত্নী আৰু সন্তানৰ সংগ ত্যাগ কৰি বেশ্যাগৰাকীৰ সৈতে আতঁৰি গুছি গ'ল। বেশ্যাৰ সৈতে তেওঁৰ এই নিয়ম বহিৰ্ভূত সম্পৰ্কৰ ফলশ্ৰুতিত অজামিলে সকলো সু-গুণ হেৰুৱাই পেলালে। তেওঁ সম্পূৰ্ণভাৱে নিজৰ মূল্যবোধ পাহৰি পাপৰ জীৱনত আৱদ্ধ হৈ পৰিল।
অৱলীলাক্ৰমেই, অজামিলৰ সেই পূৰ্ব-বেশ্যাগৰাকীৰ সৈতে সন্তান জন্ম হ'ল, আৰু সন্তান আৰু মাতৃৰ প্ৰতি দায়-দায়িত্ব পালন কৰোঁতে কৰোঁতে ভগৱন্তৰ সেৱাৰ প্ৰতি পিঠি পৰিল। কিন্তু নিজৰ অতীতত নৈতিক মূল্যবোধ আৰু ভগৱন্তৰ প্ৰতি থকা ভক্তিভাৱৰ বাবে অজামিলে তেওঁৰ আত্মাক লৈ যাবৰ বাবে যমদূতৰ আগমন দেখা পাইছিল। হিন্দুধৰমৰ বিশ্বাস অনুসৰি যমদূতসকল হৈছে মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰ ভৃত্য। অজামিল সাংসাৰিক কৰ্মকাণ্ডত ইমান নিমজ্জিত হৈ পৰিছিল যে, নিজৰ মৰণ শয্যাতো তেওঁ ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ পুত্ৰ নাৰায়ণহে মাতিছিল। হিন্দুধৰ্মত ভগৱান কৃষ্ণৰ আন এক নাম হৈছে নাৰায়ণ। অজামিলে নাৰায়ণক মতা শুনি ভগৱানে ততালিকে দেখা দি অজামিলৰ জীৱনৰ পাপসমূহ পখালি তেওঁক তেওঁৰ সৈতে লৈ গ'ল। অজামিলে যদিও তেওঁৰ জীৱন ভগৱন্তৰ উপাসনাত সমৰ্পণ কৰা নাছিল, তথাপিও শেষ মুহূৰ্তত শ্ৰীকৃষ্ণৰ পৱিত্ৰ নাম নাৰায়ণ স্মৰণ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁৰ সমস্ত পাপ ধুই বিশুদ্ধ হৈ পৰিল।
এই আখ্যানটোয়ে এই নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰে যে, ঈশ্বৰে মানুহৰ আহ্বানলৈ অপেক্ষা কৰে। বিপদগ্ৰস্ত মানুহৰ মাত্ৰ এষাৰ নিৰ্দোষ আহ্বানতেই ভগৱানে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
অৰিগামি
অৰিগামি, জাপানৰ (মূল জাপানী শব্দ, 'অৰি', অৰ্থ ভাঁজ কৰা, আৰু 'কামি', অৰ্থ কাগজ) এটা পাৰম্পৰিক কলা, য'ত কাগজ ভাঁজ কৰি বিভিন্ন আকৃতি সজা হয়। সপ্তদশ শতিকাত এই কলাৰ আৰম্ভণি হৈছিল আৰু ১৯০০ চনৰ পাছত ই জাপানৰ বাহিৰতো বিয়পি পৰে। অৰিগামি বৰ্তমানে এটা আধুনিক কলা। এই কলাত মূলতঃ কাগজ ভাঁজ কৰাৰ হে অনুমতি আছে, কাগজ কাটি বা আঠা লগাই সজা আকৃতিক অৰিগামিৰ ভিতৰত ধৰা নহয়।
অৰিগামিত মূলতঃ কেইটামানহে ভাঁজ কৰাৰ বিশেষ পদ্ধতি আছে। একে কেইটা ভাঁজকে বিভিন্ন ধৰণে লগলগাই বিভিন্ন আকৃতি সজা হয়। সাধাৰণতে এখন বৰ্গাকাৰ কাগজৰপৰা প্ৰায়ভাগ অৰিগামি আকৃতিৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়। অৰিগামিৰ বাবে ব্যৱহৃত বিশেষ কাগজৰ এপিঠি ৰঙীন হয় আৰু আনটো ফাল সাধাৰণতে বগা ৰঙৰ হয়।
অৰিগামিৰ কৌশলবিলাক বস্তুবন্ধা, অভিআন্ত্ৰিক গঠন ইত্যাদিতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
চিত্ৰ
কেইটামান বিভিন্ন ধৰণৰ অৰিগামিৰ চিত্ৰ:
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:কলা
আগৰতলা
ব্যুৎপত্তি
"আগৰতলা" শব্দটো দুটা বঙালী শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যথা আগৰ আৰু তলা। আগৰ হৈছে একুইলাৰিয়া গণৰ এটা মূল্যৱান সুগন্ধি আৰু ধূপ গছ। আনহাতে, তলা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে তলত। অৰ্থাৎ তলা প্ৰত্যয়টোৱে অঞ্চলটোৰ আগৰ গছৰ ঘনত্ব বুজায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
আস্তুৰিয় ৱিকিপিডিয়া
আস্তুৰিয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ আস্তুৰিয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত আস্তুৰিয় ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
আস্তুৰিয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা (IUCN Red List বা IUCN Red List of Threatened Species) ১৯৬৩ চনত প্ৰতিষ্ঠিত বিশ্বৰ অধিকাংশ জীৱৰ বৰ্তমান অৱস্থা আৰু আনুষাঙ্গিক তথ্য সম্বলিত তালিকা বিশেষ; যি তালিকাৰ যোগে প্ৰতিটো প্ৰজাতিৰ বৰ্তমান অৱস্থা অথবা বিলুপ্তিৰ সম্ভাৱনা সম্পৰ্কে সম্যক ধাৰণা পোৱা যায়। আন্তৰ্জাতিক প্ৰকৃতি আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদ সংৰক্ষণ সংঘই (IUCN) প্ৰতি বছৰে এই তালিকা প্ৰকাশ কৰে।
কোনো কাৰণে নিৰ্দিষ্ট কোনো প্ৰজাতি বা উপ-প্ৰজাতি বিলুপ্তিৰ সন্মুখীন হ'লে সেইটো নিৰূপনৰ বাবে সঠিক মানদণ্ড প্ৰয়োগ কৰা হয়। এই মানদণ্ড বিশ্বৰ সকলো দেশত বা সকলো ঠাইত একে। এই তালিকা তৈয়াৰ কৰাৰ অন্যতম উদ্দেশ্য হৈছে জনসাধাৰণক সচেতন কৰা আৰু নিৰ্দিষ্ট প্ৰজাতিটোৱে সন্মুখীন হোৱা ভাবুকি প্ৰতিহত কৰা। প্ৰজাতিটো যাতে বিলুপ্ত নহয়, তাৰবাবে ৰাজনীতিকসকলেও সচেতন হয় আৰু প্ৰয়োজনীয় কাৰ্য-ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে উদ্যোগী হয়।
প্ৰতিবন্ধকতা
প্ৰতিবন্ধকতা বা অক্ষমতা (disability) হৈছে যিকোনো প্ৰকাৰৰ শাৰীৰিক, সংজ্ঞানাত্মক, মানসিক, সংবেদনাত্মক, বিকাশজনিত অথবা ইহঁতৰ সংমিশ্ৰিত বিকাৰজনিত সমস্যা। প্ৰতিবন্ধকতা জন্মগতভাৱে বা ব্যক্তিৰ জীৱন কালত দেখা দিব পাৰে।
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
আই ইউ চি এ ৰঙা তালিকাৰ কিছু নীতি-নিৰ্দ্ধাৰক সংগঠন আছে, যিয়ে কোনটো প্ৰজাতি কোনটো শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভূক্ত হব, সেইটো নিৰ্দ্ধাৰণ কৰে। বাৰ্ডলাইফ ইণ্টাৰনেচনেল, জুল'জিকেল চোচাইটি অৱ লণ্ডনৰ গৱেষণা শাখা, স্পেছিচ চাৰ্ভাইভেল কমিচন,ইন্সটিটিউট অব জুল'জী, ৱাৰ্ল্ড কনজাৰ্ভেচন মণিটৰিং চেণ্টাৰ আদি সংগঠনৰ যোগেদি ৰঙা তালিকাৰ প্ৰায় আধা প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্ভূক্তি হৈছে।
এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া
এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া (Afro-Eurasia) বা এফ্ৰেছিয়া বা ইউৰেফ্ৰেছিয়া শব্দক পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ ভূ-খণ্ডক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক এক অতিমহাদেশ বুলিব পাৰি। এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া আফ্ৰিকা আৰু ইউৰেছিয়া মহাদেশক লৈ গঠিত। ইউৰেছিয়াক আকৌ এছিয়া আৰু ইউৰোপ মহাদেশত ভাগ কৰা হৈছে।
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
আই এ চি ইউৰ লক্ষ্য হৈছে প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মূৰত তালিকাভূক্ত প্ৰতিটো প্ৰজাতিৰ অৱস্থা মূল্যায়ন কৰা। এই মূল্যায়ন বিভিন্ন সংগঠন আৰু গোটৰ মাধ্যমেদি কৰা হয়। এই সংগঠন বা গোটবোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট জীৱ-বৰ্গৰ মূল্যায়নৰ বাবে দায়বদ্ধ হয়। উদাহৰণস্বৰূপে সমগ্ৰ পক্ষী-বৰ্গ মূল্যায়নৰ বাবে দায়বদ্ধ বাৰ্ডলাইফ ইণ্টাৰনেচনেল নামৰ সংগঠনটো।
প্ৰতিবন্ধকতা
"প্ৰতিবন্ধকতা এটা বহুঅৰ্থযুক্ত শব্দ, বিভিন্ন বিকাৰ, কাৰ্যক্ষমতাৰ সীমাবদ্ধতা, আৰু অংশগ্ৰহণৰ বাধাগ্ৰস্থতা বুজায়। বিকাৰ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ দৈহিক কাৰ্য আৰু গঠনৰ সমস্যা; কাৰ্যক্ষমতাৰ সীমাবদ্ধতাই কোনো ব্যক্তিয়ে কোনো কাৰ্য সম্পাদন কৰোঁতে পোৱা জটিলটাক সূচায়; আনহাতে অংশগ্ৰহণৰ বাধাগ্ৰস্থতা হৈছে কোনো ব্যক্তিয়ে জীৱনৰ বিভিন্ন পৰিস্থিতিৰ লগত জড়িত হওঁতে লাভ কৰা সমস্যাসমূহৰ অভিজ্ঞতাক বুজায়। এনেদৰে, কোনো ব্যক্তিৰ দৈহিক বৈশিষ্ট্য আৰু তেওঁ বাসকৰা সমাজখনৰ বৈশিষ্ট্যৰ মাজৰ আন্তঃক্ৰিয়াসমূহ প্ৰতিফলিত কৰা প্ৰতিবন্ধকতা এটা অতি জটিল পৰিঘটনা।"
এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া
এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া ভূ-খণ্ডৰ মাটিকালি ৮,৪৯,৮০,৫৩২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু জনসংখ্যা প্ৰায় ৫.৭ বিলিয়ন, যি পৃথিৱীৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৮৫%।
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
বিভাগ
কিছুমান পৰিভাষাত সংকটগ্ৰস্থ, বিপদগ্ৰস্থ, সংকটাসন্ন, বিপদাসন্ন, সংকটাপন্ন, বিপদাপন্ন, আদি শব্দও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰতিবন্ধকতা
কোনো ব্যক্তিৰ অতীতত থকা বিকাৰ অথবা ব্যক্তিগত বা দলীয় মানদণ্ড বা মাপাংকৰ ভিত্তিত কোনো ব্যক্তিক অক্ষম বুলি কোৱা হয়। এনে বিকাৰসমূহ শাৰীৰিক, সংবেদনাত্মক, আৰু সংজ্ঞানাত্মক বা বিকাশজনিত প্ৰতিবন্ধকতা হ'ব পাৰে। মানসিক বিসংগতি (psychiatric বা psychosocial disability বুলিও কোৱা হয়) আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ অৰ্জিত ৰোগকো প্ৰতিবন্ধকতা বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকা
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:জীৱৰ সংৰক্ষণ স্থিতি
এফ্ৰো-ইউৰেছিয়া
এই ভূ-খণ্ডক পুৰণা পৃথিৱী (Old World) বুলিও জনা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে আমেৰিকাক নতুন পৃথিৱী (New World) বুলা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাদেশ
প্ৰতিবন্ধকতা
কিছু লোকে "প্ৰতিবন্ধকতা"ক, বিতৰ্কিতভাৱে সমাজত অন্যায়পূৰ্ৱক লাঞ্চিত বুলি বিবেচিত বিকাশজনিত ভিন্নতাৰ বিশেষ পৰিস্থিতি বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াৰোপৰি, অন্য কিছুৱে প্ৰতিবন্ধকতা কোনো বিকাৰ নহয়, ই সমাজৰ মূলসুঁতিৰ পৰা বহিষ্কৰণ (ableism)ৰ ফলশ্ৰুতি বুলিহে কব বিচাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
মোডক
মোডক (Sanskrit: मोदक) ভাৰতীয় বহু ৰাজ্য আৰু সংস্কৃতিত জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় মিঠা ডাম্পলিং খাদ্য। হিন্দু আৰু বৌদ্ধ বিশ্বাস অনুসৰি ইয়াক ভগৱান গণেশ আৰু বুদ্ধৰ অন্যতম প্ৰিয় খাদ্য বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু সেয়েহে ইয়াক প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মোডকৰ ভিতৰৰ ভৰোৱা মিঠা অংশ সদ্য ৰুকি লোৱা নাৰিকল আৰু গুৰেৰে গঠিত, আনহাতে বাহিৰৰ কোমল খোলাটো চাউলৰ আটা বা ঘেঁহুৰ আটা বা ময়দাৰ আটাৰ সৈতে মিহলি কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়।
মোডক ভজা আৰু ভাপত দিয়া দুই প্ৰকাৰৰ হ'ব পাৰে। ভাপত দিয়া মোডক প্ৰায়ে ঘিঁউৰ সৈতে গৰমে গৰমে পৰিবেশন কৰা হয়।
হিন্দু ধৰ্ম
মোডকক হিন্দু দেৱতা গণেশৰ প্ৰিয় মিঠাই বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ পৰাই তেওঁক সংস্কৃতত অবজ্ঞাসূচক ভাৱে মোডকপ্ৰিয় (মোডক ভাল পোৱা) বুলি কোৱা হয়। মোডক শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "আনন্দৰ সৰু অংশ" আৰু ই আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ প্ৰতীক। গণেশ চতুৰ্থীৰ সময়ত সাধাৰণতে গণেশক ২১ বা ১০১টা মোডক প্ৰসাদ হিচাপে দি পূজাৰ সামৰণি পেলোৱা হয়। ইয়াৰ বাবে চাউলৰ আটাৰ খোলাৰে তৈয়াৰী মোডক প্ৰায়ে পছন্দ কৰা হয় যদিও ঘেঁহুৰ খোলাৰ মোডক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সমগ্ৰ ভাৰতৰ গণেশ মন্দিৰৰ বাহিৰৰ স্থানীয় ব্যৱসায়ীসকলে সাধাৰণতে মোডকৰ প্ৰি-পেকড/ৰেডিমেড সংস্কৰণ বিক্ৰী কৰে।
বৌদ্ধ ধৰ্ম
মোডকক গৌতম বুদ্ধৰ প্ৰিয় মিঠাই বুলিও গণ্য কৰা হয়। বুদ্ধৰ জন্মদিনত বুদ্ধলৈ বুলি মোডক আগবঢ়োৱা হয়।
জাপান
জাপানত মোডকৰ সৈতে মিল থকা আৰু স্থানীয়ভাৱে কাংগিডান (歓喜団) নামেৰে জনাজাত মিঠাই কাংগিটেন দেৱতা, ভগৱান গণেশৰ জাপানী সংস্কৰণ আৰু বুদ্ধ দুয়োলৈকে আগবঢ়োৱা হয়। কাংগিডান দৈ, মৌ, ৰঙা বীনৰ পেষ্টৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। শুকান আটাৰ পৰা তৈয়াৰী মিশ্ৰণটো গাঢ়কৈ ভজাৰ পূৰ্বে পিঠাগুৰি সানি আকৃতি দিয়া হয়। কিন্তু জাপানীসকলে অধৰ্মীয় ভাৱে ইয়াক যিকোনো অনুষ্ঠান যেনে শ্বোগাটছু, সংস্কৃতি দিৱস, খ্ৰীষ্টমাছ, হেল’ৱিন, জন্মদিন আৰু অৱসৰৰ পাৰ্টিত খাব পাৰি।
মালয় ৱৰ্ল্ড
মালয় ৱৰ্ল্ডত মোডকক কুইহ মোডক বা কুই মোডক (ইণ্ডোনেছিয়াত) বুলি জনা যায়।
থাইলেণ্ড
থাইলেণ্ডত মোডকক স্থানীয়ভাৱে খানম টম (ขนมต้ม) বুলি জনা যায় আৰু ইয়াক ফিকানেট বা ফ্ৰা ফিকানেছুয়ান (ভগৱান গণেশৰ থাই সংস্কৰণ) আৰু বুদ্ধলৈ আগবঢ়োৱা হয়। ইয়াক তনাৰিকলৰ টুকুৰাৰে ঢাকি দিয়া হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মিঠাই
মণিৰাম দেৱান (চলচ্চিত্ৰ)
মণিৰাম দেৱান (Maniram Dewan) ১৯৬৪ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত মুক্তি পোৱা এখন বুৰঞ্জীমূলক ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনাত আছিল সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী। নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল ফণী শৰ্মাই। ছবিখনৰ নিৰ্মাণত খৰচ হৈছিল ২,০৫,০০০ টকা। 'চৌধুৰী চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠান'ৰ হৈ অপূৰ্ব চৌধুৰীয়ে চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰিছিল।
নিৰ্মাণৰ কথা
১৯৬২ চনত গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰৰ 'কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰ'ত নিয়মিত নাটক কৰা শিল্পীসকলে এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰি যুগল দাসৰ নাটক 'ফল্গু'ক চলচ্চিত্ৰৰ ৰূপ দিবলৈ মনস্থ কৰে। ছবি নিৰ্মাণত ধন লাগনি কৰাৰ বাবে আগবাঢ়ি আহে অপূৰ্ব চৌধুৰী। কিন্তু তেখেতে ছবিৰ বাবে 'মণিৰাম দেৱান'ৰ কাহিনীটোক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। 'মণিৰাম দেৱান' নাটকখন ইতিমধ্যে কেবাবাৰো অভিনীত হে দৰ্শকৰ দ্বাৰা সমাদৃত হৈছিল। সেয়ে 'মণিৰাম দেৱান'কে ছবিৰ বাবে থিৰাং কৰা হয়।
ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখে সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীয়ে। পৰিচালনাও দায়িত্বও তেৱেঁই বহন কৰে। মূল চৰিত্ৰৰ বাবে প্ৰথমে সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ নাম উত্থাপন হৈছিল যদিও প্ৰযোজক অপূৰ্ব চৌধুৰীয়ে একেলগে পৰিচালক আৰু মূল অভিনেতাৰ দায়িত্ব পালনত অসুবিধা হ'ব বুলি অইন এজনক সেই চৰিত্ৰৰ বাবে ল'বলৈ কয়। ফণী শৰ্মাক নাম ভূমিকাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়।
'মণিৰাম দেৱান'ৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কলিকতাৰ 'ইন্দ্ৰপুৰী ষ্টুডিঅ'ত কৰা হৈছিল। সেই সময়তে সীমান্তত চীনা সৈন্যই ভাৰতৰ সেনাৰ ওপৰত প্ৰথম গুলী বৰ্ষণ কৰে আৰু ১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ আৰম্ভণি হয়।
কলিকতাত প্ৰথমেই ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰিচালনাত ছবিৰ গীতৰ বাণীবন্ধন কৰা হয় 'টেক্‌নিচিয়ান ষ্টুডিঅ'ত।
ইয়াৰ পাছত চাৰিমাহ ধৰি ইন্দ্ৰপুৰী ষ্টুডিঅ'তে ছবিৰ চিত্ৰগ্ৰহণ চলে। ছবিখনত ব্যৱহৃত পুৰণি অসমৰ আহিলা-পাতিবোৰৰ ভালেখিনি অসমৰপৰা কঢ়িয়াই নিয়া হৈছিল। শিল্পী যুগল দাসে তেতিয়াৰ অসমৰ ঘৰ-দুৱাৰ আদিৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল আৰু তাৰ বাবে দৰকাৰী ছেট নিৰ্মাণ কৰিছিল কলা নিৰ্দেশক বটু সেনে।
ছবিখনৰ বহিৰ্দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল গুৱাহাটী, শিৱসাগৰ আৰু ছিলঙত।
আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়া
আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ আইচলেণ্ডীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
মণিৰাম দেৱান (চলচ্চিত্ৰ)
নিৰ্মাণৰ কথা
কলিকতা তথা বলিউদৰ শিল্পী উৎপল দত্তই 'মণিৰাম দেৱান'ত হলৰইদ চাহাবৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। মনিৰাম দেৱানৰ অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে আধা পাৰিশ্ৰমিক লৈছিল। অসমৰ শিল্পীৰ ভিতৰত ফণী শৰ্মা আৰু ইভা আচাওৰ বাহিৰে আন সকলে পাৰিশ্ৰমিক লোৱা নাছিল।
আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়া
পৰিসংখ্যা
চনত আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়া
মণিৰাম দেৱান (চলচ্চিত্ৰ)
'মণিৰাম দেৱান'ৰ কাহিনী
অসম বুৰঞ্জীৰ এজন প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি মণিৰাম দেৱানৰ কাহিনীৰ ভিত্তিত চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী ভাগ গঢ়ি তোলা হৈছিল। বুৰঞ্জীবিদ বেণুধৰ শৰ্মাৰ 'মণিৰাম দেৱান' আৰু নাট্যকাৰ প্ৰবীণ ফুকনৰ 'মণিৰাম দেৱান'ৰ আলমত ছবিৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰচনা কৰিছিল পৰিচালক সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীয়ে।
আইচলেণ্ডীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
জাভানী ৱিকিপিডিয়া
জাভানী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ জাভানী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
মণিৰাম দেৱান (চলচ্চিত্ৰ)
'মণিৰাম দেৱান'ৰ কাহিনী
১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ক্ৰমে ক্ৰমে সমগ্ৰ অসমৰ শাসন ভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দখল কৰে। প্ৰথমে ইংৰাজৰ শাসনত ৰাইজে আদৰি ললেও সোনকালেই ভিতৰি ভিতৰি বিদ্ৰোহৰ জুই জ্বলি উঠে। সেই সময়তে ৰাজনীতি বিশাৰদ, ৰাষ্ট্ৰজ্ঞানী, স্পষ্টবাদী মণীৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাই জৰ্জ এণ্ড্ৰিউ মোফাট মিলছ্‌ (George Andrew Mofat Mills) চাহাবক লগ ধৰি ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰি দুখন দৰ্খাস্ত লিখে। ইয়াৰ পাছত আকৌ তেখেতে মিলছ আৰু হলৰইদ চাহাবক লগ ধৰি দেশৰ শাসন ভাৰ দেশৰ ৰজাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এই আহ্বান উপেক্ষ কৰে। ইয়াৰ পাছত মণীৰামে পাতনি মেলে গণ আন্দোলনৰ। এই গণ আন্দোলনত যোগ দিয়ে পিয়লি বৰুৱা, বাহাদুৰ গাওঁবুঢ়া, ফৰমুদ আলি, ঘৰফলীয়া বৰুৱা, মৰংগীখোৱা গোহাঁই, ৰাম চিৰস্তাদাৰ বৰুৱা ইত্যাদি বহুজনে।
বিদ্ৰোহৰ অগনি জ্বলি উঠে। মিল্‌ছ আৰু হলৰইদ চাহাবৰ চকুৰ টোপনি নাইকিয়া হয়। মণিৰামে পৰ্বতীয়া নেতাসকলৰ সহায় বিচাৰি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কটকী পঠিয়ায়। উভতি আহোঁতে হৰনাথ দাৰোগাৰ হাতত বন্দী হয় ফুলকুমাৰী। ফুলকুমাৰী আছিল মণিপুৰৰ জীয়ৰী। গোৰা চিপাহীৰ কামনাৰ বলি হোৱাৰ ভয়ত তাই আহি দুতিৰাম বৰুৱাৰ অনুগ্ৰহত ৰাজকেৰেঙত আশ্ৰয় লৈছিল। পাছলৈ মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা স্বাধীনতাৰ ৰণত যোগ দিছিল।
জাভানী ৱিকিপিডিয়া
বাহ্যিক সংযোগ
জাভানী ৱিকিপিডিয়া
মণিৰাম দেৱান (চলচ্চিত্ৰ)
'মণিৰাম দেৱান'ৰ কাহিনী
ইফালে মিল্‌ছ চাহাব স্বদেশলৈ উভতি যায়। হলৰইদৰ সহায়ৰ বাব আহে কেপ্টেইন লুথাৰ। তেওঁলোকে আসমৰ সকলো প্ৰধান ৰাজ-বিষয়াক মাতি সদৰ ৰংপুৰতে এখন মেল পাতে।
ৰাজকাৰেং আক্ৰমণ কৰিলেই বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাটি উচন কৰা হ'ব বুলি হৰনাথ দাৰোগাই হলৰইদ চাহাবক বাতৰি দিয়ে।
কাৰেঙৰ ঘাই লিগিৰী সেউতীয়ে পিয়লি বৰুৱাক প্ৰেম নিবেদন কৰি বিফল হৈ প্ৰতিশোধৰ বাবে ছেগ বচাৰি আছিল। তেখেতেই কেপ্টেইন লুথাৰক কাৰেঙৰ গুপুত পথৰ সন্ধান দিয়ে। বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাঁটি ইংৰাজে জয় কৰে।
কলিকতাৰপৰা মণিৰামে পঠিওৱা চিঠিৰ আধাৰতে তেখেতৰ ওপৰত বিদ্ৰোহত লিপ্ত থকাৰ গোচৰ তৰা হয়। বিচাৰত মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাৰ ফাঁচীৰ নিৰ্দেশ আহে।
কলা-কুশলী
(তথ্য চকত উল্লেখ নথকা)
মুক্তি আৰু ৰাইজৰ সঁহাৰি
কলিকতাত ছবিখনৰ চেন্সৰ কৰোঁতে ছবিখনৰ সম্বলিত ফাঁচীৰ কেবাটাও অতি ওচৰৰ দৃশ্য ভয়াবহ হোৱা বুলি প্ৰথমে 'এ' চাৰ্টিফিকেট দিবলৈ ওলাইছিল। পাছত প্ৰযোজক-পৰিচালকে সেই দৃশ্যকেইটা কাটি দিয়াত সমস্যাৰ সমাধান হয়। কলিকতাতেই ছবিখনৰ প্ৰেছ শ্বো দেখুওৱা হৈছিল।
১৯৬৪ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত অসমৰ চাৰিটা চিত্ৰগৃহত ছবিখন মুক্তি দিয়া হৈছিল। ছবিঘৰ কেইটা আছিল: ৰূপায়ণ (গুৱাহাটী), শংকৰ (যোৰহাট), ৰূপালীম (শিৱসাগৰ), আৰু জয়শ্ৰী (নগাওঁ)। ছবিখনে ৰাইজৰ সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম লাভ হৈছিল।
ছবিখন ৰাইজৰ লগতে সমালোচকে সকলেও ভাল পাইছিল। বাতৰি-কাকতত প্ৰকাশিত সমালোচনাই ছবিখনক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি ইয়াক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ত ফেৰ মাৰিব ছবি বুলি উল্লেক কৰিছিল।
সন্মান
ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক বঁটা লাভ কৰিছিল।
ছবিখনৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থা
পুনেৰ জাতীয় ফিল্ম আৰ্কাইভে ছবিখনৰ মুক্তিৰ পাছতেই এটা প্ৰিণ্ট সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰে। ছবিৰ নিগেটিভো কলিকতাৰ ফিল্ম ছাৰ্ভিছেছৰ পৰা নি জাতীয় ফিল্ম আৰ্কাইভত জমা কৰা হয়। নিগেটিভ আৰু প্ৰিণ্ট সেয়ে সযতনে সংৰক্ষিত হৈ আছে। আনহাতে ফিল্ম ছাৰ্ভিছেজত থকা আন কেবাখনো অসমীয়া ছবিৰ নিগেটিভ নষ্ট কৰি পেলোৱা হয়।
ছবিখনৰ ইংৰাজী ছাব-টাইটেল থকা এটা প্ৰিণ্ট অপূৰ্ব চৌধুৰীৰ ঘৰতে সংৰক্ষিত আছে। ছাব-টাইটেল কৰিছিল অপূৰ্ব চৌধুৰী্যে নিজে। এই প্ৰিণ্টটোকে ১৯৮৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত দিল্লী-দূৰদৰ্শনৰপৰা ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্য্যক্ৰম যোগে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। দিল্লী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ আৰু ২০টা এল.পি.টি. কেন্দ্ৰ যোগে ১৯৮৩ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলৰ দিনা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় দূৰদৰ্শনত সন্ধিয়া সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
সংগীত
'মণিৰাম দেৱান'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা। সহকাৰী পৰিচালক আছিল জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু হিমাংশু বিশ্বাস। গানৰ কথা ভূপেন হাজৰিকাৰ। তিনিটা গানৰ কথা প্ৰচলিত। ছবিখনৰ সংগীত অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু কেইবাটাও গান আজিও জনপ্ৰিয়।
ধৰিত্ৰী দিৱস
প্ৰত্যেক বছৰৰ ২২ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্বজুৰি ধৰিত্ৰী দিৱস (Earth Day) পালন কৰা হয়। এই দিনটোত পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ প্ৰতি সচেতনতা দেখুৱাবলৈ বিভিন্ন কাৰ্য্যসূচী পালন কৰা হয়। বৰ্তমান ইয়াক আৰ্থ ডে' নেটৱৰ্কে ১৯২ খনতকৈও অধিক দেশত সমন্বিত কৰে।
১৯৬৯ চনত চান ফ্ৰান্সিস্ক'ত হোৱা ইউনেস্ক'ৰ (UNESCO) এক আলোচনাচক্ৰত শান্তি উদ্যোগী (peace activist) জন মেককনেলে শান্তিৰ ভাব আৰু পৃথিৱীৰ সন্মানাৰ্থে এই দিনটোৰ বাবে প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ১৯৭০ চনৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ বসন্তৰ প্ৰথম দিন ২১ মাৰ্চ তাৰিখে এই দিনটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে পালন কৰা হয়। প্ৰকৃতিৰ এই সন্তুুলনৰ দিনটো (বিষুব সংক্ৰান্তি) মেককনেলে লিখা আৰু চেক্ৰেটেৰী জেনেৰেল ইউ থাণ্ট (U Thant)-এ চহী কৰা এখন চনদৰ যোগেদি অনুমোদন কৰা হয়। এমাহ পাছত ২২ এপ্ৰিল ১৯৭৭ চনৰ দিনা আমেৰিকান চিনেটৰ গে'লৰ্ড নেলচনৰ উদ্যোগত অন্য এক ধৰিত্ৰী দিৱস পালন কৰা হয়। পাচত নেলচনক তেওঁৰ কামৰ বাবে প্ৰেচিডেন্সিয়েল মেডেল অব ফ্ৰিডম বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷ ডেনিচ হেইচৰ উদ্যোগত ১৯৯০ চনত ইয়াক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ লৈ যোৱা হয় আৰু ১৪১খন দেশত ইয়াক পালন কৰা হয়৷ অনেক সংগঠনে এই সময়তে পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ বিষয়ক ধৰিত্ৰী সপ্তাহ পালন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
পদিনা
বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজন
পদিনাৰ বৈজ্ঞানিক নাম Mentha arvensis। ইয়াৰ পাঁচটা উপ-প্ৰজাতি আছে। সেইবোৰ হ’ল:
ঔষধি গুণ
পদিনাৰ পাতত কটু আৰু তিক্ত ৰস থাকে। ই অৰুচি নাশক আৰু কফৰ বাবে হিতকাৰী। ইয়াত খাদ্যপ্ৰাণ ‘ক’ যথেষ্ট পৰিমাণে থাকে।
ইয়াৰ উপৰিও আন বহুতো বেমাৰত পদিনা উপযোগী।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:শাক
পাবলো নেৰুদা
পাবলো নেৰুদা (Pablo Neruda; ; জুলাই ১২, ১৯০৪ - ছেপ্টেম্বৰ ২৩, ১৯৭৩) চিলিৰ (Chilean) কবি-কুটনীতিবিদ তথা ৰাজনেতা নেফটালি ৰিকাৰ্ড' ৰেইচ বাচ'লাট'ৰ (Neftali Ricardo Reyes Basoalto) ছদ্মনাম আৰু পাচলৈ আইনী নাম আছিল। তেওঁ চেক (Czech) কবি জান নেৰুদাৰ (Jan Neruda) নামৰ অনুকৰণত এই নাম লৈছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
কিশোৰ অৱস্থাৰপৰাই নেৰুদাই কবি হিচাবে নাম অৰ্জন কৰে। তেখেতে অতিলৌকিকতাকে (surrealist) ধৰি বিভিন্ন ধাৰাৰ (style) কবিতা, বুৰঞ্জীমূলক কাব্য, প্ৰকাশ্য ৰাজনৈতীক ইস্তাহাৰ, গদ্য আত্মজীৱনী আৰু যৌন আবেদনসম্পন্ন প্ৰেমৰ কবিতা যেনে ১৯২৪ চনৰ Twenty Love Poems and a Song of Despair আদি লিখিছিল। তেওঁ প্ৰায়েই সেউজীয়া চিঞাঁহিৰে লিখিছিল। তেওঁৰ মতে সেউজীয়াটো তেওঁৰ ব্যক্তিগত আশা আকাংক্ষাৰ প্ৰতীক।
কলম্বিয়ান ঔপন্যাসিক গাব্ৰিয়েল গাৰ্ছিয়া মাৰ্কেছ-এ নেৰুদাক বিংশ শতাব্দীৰ সকলো ভাষাৰে ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ কবি আখ্যা দিছিল। হেৰল্ড ব্লুমে তেওঁৰ কিতাপ The Western Canon: The Books and School of the Ages-অত নেৰুদাক মুখ্য ২৬ জনৰ ভিতৰত এজন আখ্যা দিছিল।
১৯৪৫ চনৰ ১৫ জুলাই তাৰিখে ব্ৰাজিলৰ চাও পাওল'ৰ Pacaembu ষ্টেডিয়ামত বিপ্লবী কমিউনিষ্ট নেতা Luís Carlos Prestes অৰ সন্মানত নেৰুদাই ১০০,০০০ লোকৰ আগত কবিতা পাঠ কৰে। জীৱনকালত নেৰুদাই কেইবাটাও কূটনৈতীক পদ নিৰ্বাহ কৰে আৰু এবাৰ চিলিৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ পৰা চিনেটৰ হিচাবেও কাম কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতি Gabriel González Videla ই কমিউনিজম বে আইনী বুলি ঘোষণা কৰাৰ পাচত নেৰুদালৈও গ্ৰেপ্টাৰী পৰোৱানা জাৰি কৰা হয়। বন্ধুসকলে চিলিৰ Valparaíso বন্দৰত এটা ঘৰৰ মাটিৰ তলৰ কোঠালিত কেইবামাহো লুকুৱাই ৰখাৰ পাচত তেওঁ Maihue Lake অৰ ওচৰৰ এটা গিৰিপথেদি আৰ্জেণ্টিনালৈ পলায়ন কৰে। কেইবা বছৰো পাচত নেৰুদাই চিলিৰ চচিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰপতি Salvador Allende-ৰ ঘনিষ্ঠ পৰামৰ্শদাতা হিচাবে কাম কৰে। ন'বেল বঁটা গ্ৰহণৰ ভাষণ দি উলতি অহাৰ পাচত Allende-ই Estadio Nacional অত ৭০,০০০ মানুহৰ আগত ভাষণ দিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে।
Augusto Pinochet অৰ কুপ-ডি-আটাটৰ সময়তে কেন্সাৰৰ বাবে নেৰুদাক হস্পিতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭৩ চনত প্ৰষ্টেট কেন্সাৰৰ বাবে নিজ ঘৰ Isla Negra অত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৱে সমগ্ৰ পৃথিৱীতে শোকৰ ছাঁ পেলায়। Pinochet -এ নেৰুদাক ৰাজহুৱা সৎকাৰৰ সন্মান দিবলৈ অমান্তি হোৱা সত্ত্বেও সান্ধ্য আইনো উপেক্ষা কৰি হাজাৰ হাজাৰ চিলিৰ নাগৰিক ৰাজপথলৈ ওলাই আহে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯০৪ চনত প্ৰখ্যাত কবি, ঔপন্যাসিক, নিৱন্ধকাৰ পাবলো নেৰুদাৰ জন্ম হৈছিল। চিলিৰ পেৰল নামৰ ঠাইত। এইগৰাকী কবিৰ কবিতাত প্ৰকাশ পাইছিল লেটিন আমেৰিকাৰ জনগণৰ আশা-আকাংক্ষা আৰুবাদ-প্ৰতিবাদ, প্ৰতিফলিত হৈছিল ঔপনিবেশিক আধিপত্যৰ বিপক্ষে ক্ষোভ। পাবলো নেৰুদাৰ আচল নাম আছিল নেফটালি ৰিকাৰ্ডো ৰেয়েজ কাছোৱাল্টো। তেওঁৰ পিতৃ আছিল ৰে’ল বিভাগৰ কৰ্মচাৰী জো ডেল কাৰমেন ৰেয়েজ আৰু মাতৃ ৰোচা বাচোৱাল্টো আছিল এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী। নেৰুদাৰ জন্মৰ এমাহ পিছতে মাক ৰোচা বাচোৱাল্টোয়ে ইহ সংসাৰৰপৰা বিদায় লয়। এই ঘটনাৰ লগে লগে নেৰুদাৰ পৰিয়ালটো দক্ষিণ চিলিৰ সীমান্তৱৰ্তী টেমুকো চহৰলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু নেৰুদাৰ পিতৃ ৰেয়েজে ক্ৰিনিদাদ কেনদিদা মাৰ্তাদ নামৰ মহিলা এগৰাকীৰ লগত পুনৰ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।
দহ বছৰ বয়সতে নেৰুদাই কবিতা লিখিবলৈ লৈছিল। প্ৰথম কবিতাটো আছিল সতীয়া মাকক লৈ লিখা। নেৰুদাৰ দেউতাক নেৰুদাৰ লেখা-মেলা, সাহিত্য প্ৰীতিৰ প্ৰতি মুঠেও সন্তুষ্ট নাছিল। ষোল্ল বছৰমান বয়সলৈকে তেওঁ টেমুকোতে শৈশৱ আৰু কৈশোৰ অতিবাহিত কৰিছিল। নেৰুদাই তেৰ বছৰ বয়সত ছদ্মনামত Enthusiasm and Perseverance নামৰ ৰচনা এখন লিখি স্থানীয় বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯১৮ চনৰপৰা ১৯২০ চনলৈ বহু সংখ্যক কবিতা আৰু ৰচনা বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ ছদ্মনাম লোৱাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল তেওঁৰ পিতৃৰ তেওঁৰ কবিতাৰ প্ৰতি থকা অসন্তুষ্টি। ষোল্ল বছৰ বয়সত নেৰুদাই ফৰাচী ভাষা অধ্যয়ন কৰাৰ উদ্দেশ্যে ছান্তিয়াগোলৈ আহিছিল আৰু কবিতা লিখাত মনোনিৱেশ কৰিছিল। ১৯২৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতা পুথি প্ৰকাশ হৈছিল। ইয়াৰ পিচত নেৰুদাই ভালেসংখ্যক কবিতা, উপন্যাস, গল্প আৰু প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ কৰে। নেৰুদাৰ কবিতাসমূহে পাঠকৰ বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰিছিল আৰু পৃথিৱীৰ ভিন্ন ভাষালৈ অনূদিত হৈছিল।
১৯২৭ চনত নেৰুদা ভীষণ অৰ্থাভাৱত জুৰুলা হৈছিল আৰু তাৰপৰা মুক্তি পাব কাৰণে তেওঁ কলম্বো, জাভা আৰু ছিংগাপুৰত কাম কৰিছিল। জাভাত তেওঁ মেৰিকা এণ্টানিটা হেগনীৰ ভোগেলজংগ নামৰ এগৰাকী হলেণ্ড দেশীয় বেংক কৰ্মচাৰীৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। নেৰুদা পুনৰ ছান্তিয়াগোলৈ উভতি অহাত তেওঁক বুয়েনচ এয়াৰ্চ, বাৰ্চিলোনা আৰু স্পেইনৰ কূটনৈতিক পদত নিযুক্ত কৰা হয়। তাৰ পিছত তেওঁ এটি সাহিত্য চক্ৰ গঠন কৰিছিল য'ত তেওঁ প্ৰখ্যাত কবি গাৰ্থিয়া লৰকাক লগ পাইছিল আৰু তেওঁৰ বন্ধু হৈ পৰিছিল। ১৯৩৪ চনত মাদ্ৰিদতেই তেওঁৰ এগৰাকী ছোৱালী সন্তান মালভা মেৰিনা ত্ৰিনিদাদৰ জন্ম হৈছিল। কিন্তু তাই মহামাৰী ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। সেই সময়তে নেৰুদা লাহে লাহে তেওঁৰ পত্নীৰপৰা বিচ্ছিন্ন হৈ আহিছিল আৰু ডেলিয়া ডেল কেৰল নামৰ আৰ্জেণ্টিনাৰ ছোৱালী এগৰাকীৰ লগত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক কৰিছিল। স্পেইনত যেতিয়া গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া নেৰুদা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজনীতিত সোমাই পৰিছিল। স্পেইনৰপৰা স্বদেশলৈ অহাৰ পিছত নেৰুদাই জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰিছিল। কেতিয়াবা ৰাজনৈতিক জনসভাত, কেতিয়াবা খনি শ্ৰমিকৰ মাজত কবিতা পাঠ কৰিবলৈ লৈছিল। ক্ৰমান্বয়ে জনগণৰ মাজত নেৰুদাৰ কবিতা প্ৰচাৰিত আৰু প্ৰসাৰিত হ’বলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ কবিতাত উদ্ভাসিত হৈছিল আমেৰিকাৰ আচল কাহিনী, ভৌগোলিক পৰিৱেশ, স্বেচ্ছাচাৰী শাসকৰ হাতত লাঞ্ছিত হোৱা জনসাধাৰণ আৰু আবেগমধুৰ ভিন্ন সুৰ। তেওঁৰ কবিতাত দৈনন্দিন জীৱনৰ বিষয়বস্তু যেনে— আলু, বিলাহী, বেঙেনা, কাঠ আদিয়ে ঠাই লাভ কৰিছিল। আমেৰিকাৰ কবিৰালফৱাল্ডো এমাৰছন (Ralph Waldo Emerson) ৰ দৰে কাঠমিস্ত্ৰী, শিল্পী, খনিকৰ, মজদুৰ আদি নেৰুদাৰ কবিতাৰ নায়ক হৈ পৰিছিল।
নেৰুদাৰ ভাৰতৰ প্ৰতি আছিল অপৰিসীম প্ৰেম। আনকি যি সময়ত ৰেংগুনত নেৰুদা কূটনৈতিক বিষয়া হিচাপে আছিল সেই সময়ত কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰক লগ ধৰাৰ মানসেৰে তেওঁ কলকাতালৈ আহিছিল। কিন্তু সেই সময়ত কবিগুৰু কলকাতাত নথকা বাবে তেওঁক লগ ধৰিব নোৱাৰিলে। তাৰ পিছতে নেৰুদাই ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাত যোগ দিয়ে, য'ত তেওঁ মহাত্মা গান্ধী, মতিলাল নেহৰু, জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক লগ পাইছিল। নেৰুদাই গান্ধীক এগৰাকী বিচক্ষণ ৰাজনীতিবিদ বুলি অভিহিত কৰিছে। নেৰুদাক আটাইতকৈ বেছি আকৰ্ষিত কৰিছিল সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ সাম্ৰাজ্যবাদ বিৰোধী মনোভাৱে। লেটিন আমেৰিকাৰ অমৰ কবি পাবলো নেৰুদাৰ ১৯৭৩ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ছান্তিয়াগোৰ ছান্তা মেৰিয়া হাস্পতালত মৃত্যু হয়। মানৱ দৰদী কবি পাবলো নেৰুদা অমৰ হৈ ৰ'ল তেওঁৰ কালজয়ী ৰচনাৰ মাজেৰে জনসাধাৰণৰ অন্তৰত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:চিলিৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ
শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ (Sarat Chandra Sinha) (১৯১৪-২০০৫) অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু পাছত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (সমাজবাদী) আৰু জাতীয়তাবাদী কংগ্ৰেছ দল (Nationalist Congress Party) ৰ নেতা আছিল। তেওঁৰ সমৰ্থক সকলে তেওঁৰ আপোচবিহীন মূল্যবোধ, গান্ধীবাদী চিন্তাধাৰা, দলিতজনৰ সেৱা, সততা আৰু সৰলতাৰ বাবে সন্মান কৰে তেওঁ এজন লিখকো আছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯১৪ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে ধুবুৰী জিলাৰ চাপৰত শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ জন্ম হয়। তেওঁ গাঁৱৰ স্কুলতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে। ধুবুৰীৰে বিলাসীপাৰাত তেওঁ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ঘৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিঃ মিঃ খোজকাঢ়ি বা চাইকেল চলাই যাব লগা হৈছিল।
তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতকতা কৰে আৰু তথাক্ৰমে বানাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন পঢ়ি ডিগ্ৰী (এল.এল.বি) লাভ কৰে। তাৰ পাছত তেখেত গুৱাহাটীলৈ ঘুৰি আহে আৰু কিছুদিন ওকালতি কৰে। পশ্চাতক্ৰমে তেওঁ সহকাৰী শিক্ষকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি হেড মাষ্টৰলৈকে বিভিন্ন পদত ধুবুৰী জিলাত স্কুলীয়া শিক্ষা প্ৰদানত ব্যস্ত হয়।
১৯৫০ চনৰ প্ৰথমভাগত ভাষাভিত্তিক ৰাজ্যবিভাজনৰ সময়ত নামনি অসমৰ এচামে গোৱালপাৰা জিলাক পশ্চিম বংগৰ লগত চামিল কৰাৰ কথা উঠাইছিল যদিও সিংহই ইয়াৰ বিৰোধ কৰে। পাছত গোৱালপাৰা জিলাক অসমৰ ভৌগোলিক সীমাৰ ভিত্তিত অসমৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়।
ৰাজনৈতিক জীৱন
thumb|left|200px|শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ জীৱনৰ ভিত্তি কৰি লিখা "অন্য এক যাত্ৰা" গ্ৰন্থৰ বেটুপাত ১৯৪৬ চনত শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহই ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ যোগেদি ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে আৰু পূৱ বিলাসীপাৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৯৪৬-৫২, ১৯৬২-৬৭, ১৯৭২-৭৮ আৰু ১৯৮৫-৯০লৈ মুঠ চাৰিবাৰকৈ অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭২ চনত তেওঁক কিছুদিনৰ বাবে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে অন্তৰ্ৱতীকালীন মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে, পাছত তেওঁ পুণৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈ আহে আৰু ১৯৭৮ চনলৈকে এই পদত থাকে। তাৰোপৰি তেওঁ বিভিন্ন সময়ত কংগ্ৰেছৰ আন আন পদবী যেনে সাধাৰণ সম্পাদক, উপ-সভাপতি, সভাপতি আদি পদটো অধিষ্ঠিত হয়। ইন্দিৰা গান্ধীয়ে অসমত ঘোষণা কৰা আপাতকালীন অৱস্থাৰ পাছৰ কালত তেওঁ কংগ্ৰেছ (সমাজবাদী) দলত যোগদান কৰে, আৰু ১৯৮৭ চনত ইয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি হয়। মূখ্যমন্ত্ৰী হৈ থকা কালচোৱাত সিংহই বহুবোৰ প্ৰত্যাহবানৰ সন্মূখীন হ’ব লগা হয় যেনে, মেঘালয় অসমৰ পৰা পৃথক হৈ যোৱাৰ পাছত ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পৰা দিছপুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা, ৰাজ্যত সৰ্বত্ৰে অসমীয়া ভাষা প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে হোৱা ১৯৭২ চনৰ ভাষা আন্দোলন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা ইত্যাদি। গুৱাহাটী চিকিৎ‍সা মহাবিদ্যালয়  আৰু বঙাইগাওঁ তেল শোধানাগাৰ স্থাপনত সিংহৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। তেওঁ ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ বিশ্বাসী আছিল আৰু ৰাজ্যখনৰ পিছপৰা জাতি-জনজাতিৰ বিকাশৰ বাবে পঞ্চায়তী ৰাজ ব্যৱস্থাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ৰাজ্যৰ আৰ্থিক অৱস্থাৰ ঊন্নতিৰ বাবে ৰাজ্যত সমবায় খণ্ডৰ জন্ম দিছিল। যেতিয়া শাৰদ পাৱাৰে কংগ্ৰেছ এৰি জাতীয়তাবাদী কংগ্ৰেছ দল(Nationalist Congress Party) গঠন কৰে সিংহয়ো তেওঁক লগ দিয়ে আৰু মৃত্যু পৰ্যন্ত অসমত সেই দলক নেতৃত্ব দি যায়।
মৃত্যু
২০০৫ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ নিজা বাসভৱনত তেওঁ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
বসুধৈৱ কুটুম্বকম্‌
বসুধৈৱ কুটুম্বকম্ হিন্দু ধৰ্মৰ পুথি মহা উপনিষদত পোৱা এটা সংস্কৃত বাক্যাংশ যাৰ অৰ্থ "পৃথিৱীখন এটা পৰিয়াল"। বৈদিক পৰম্পৰাত "বসুধৈৱ কুটুম্বকম"ৰ উল্লেখ আছে যি পৃথিৱীৰ সকলো জীৱ এক পৰিয়ালৰে বুজায়।
ভাঙনি
বসুধৈৱ কুটুম্বকম্ (वसुधैव कुटुम्बकम्) বাক্যাংশত কেইবাটাও শব্দ আছে: বসুধা ; এৱ ; আৰু কুটুম্বকম্‌.
ইতিহাস
পাছৰ শ্লোকসমূহত কোৱা হৈছে যে আসক্তি নথকা লোকসকলে ব্ৰাহ্মণক বিচাৰি যাওক। ইয়াৰ দ্বাৰা আধ্যাত্মিক বিকাশৰ চৰম স্তৰ লাভ কৰা আৰু সম্পত্তিৰ প্ৰতি মোহ নোহোৱাকৈ কৰ্ম কৰিব পৰা লোকৰ গুণক বুজোৱা হৈছে।
প্ৰভাৱ
এই পাঠ্যই পাছৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু সাহিত্যক প্ৰভাৱিত কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে পুৰাণ শৈলীৰ আটাইতকৈ বেছি অনূদিত হোৱা কাব্য ভাগৱদ গীতাত মহা উপনিষদৰ বসুধৈৱ কুটুম্বকম্‌ বাণীক "মহানতম বেদান্তীয় চিন্তা" বুলিছে।।
আধুনিক বিশ্বত প্ৰয়োগ
ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই বাক্যাংশক আৰ্ট অৱ লিভিঙে আয়োজন কৰা বিশ্ব সাংস্কৃতিক উৎসৱ্ৰ বক্তৃতাক উল্লেখ কৰে আৰু কয় যে "ভাৰতীয় সংস্কৃতি অৰি ধনী আৰু আমাৰ মাজত ই উচ্চ আদৰ্শ সুমুৱাই দিছে, আমি অহম ব্ৰহ্মাস্মিৰ পৰা বসুধৈৱ কুটুম্বকমলৈ আহিছোঁ, আমি উপনিষদৰ পৰা উপগ্ৰহলৈ আহিছোঁ।"