cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মাৰাট লংৰি অভয়াৰণ্য
জলবায়ু
শীত কালত উষ্ণত ৬°চে ৰ পৰা ১২ °চে আৰু গ্ৰীষ্ম কালত ২৩ °চে ৰ পৰা ৩২ °চে লৈ হয়। গড় বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত ২৪১৬ মিমি।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
উদ্ভিদ:
প্ৰাণী: হাতী, ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ, বনৰীয়া মেকুৰী, কেৰ্কেটুৱা, সুগৰী পহু, বনৰীয়া গাহৰি ইত্যাদি।
চৰাই-চিৰিকটি: হাড়গিলা, পাটিশগুণ, বৰটোকোলা, হাইঠা ইত্যাদি।
সৰীসৃপ: ফেঁটীসাপ, পাইথন, কাছ ইত্যাদি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
চেন্নাই
চেন্নাই (তামিল: சென்னை) বা পূৰ্বৰ (তামিল: மதறாஸ் মাড্ৰাছ‍) দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিল নাডু ৰাজ্যৰ ৰাজধানী তথা ভাৰতৰ চতুৰ্থতম বৃহত্তম মেট্ৰ'পলিটান চহৰ। এইখন বঙ্গোপসাগৰৰ কৰমণ্ডল উপকূলত অৱস্থিত। ৩৬৮ বছৰ পুৰনি এই চহৰৰ জনসংখ্যা আনুমানিক ৬.৯১ মিলিয়ন (২০০৬) ; জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা এইখন পৃথিৱীৰ ৩৬তম বৃহত্তম মেট্ৰোপলিটান চহৰ।
চেন্নাই এখন শিল্প আৰু বাণিজ্যৰ এটা ডাঙৰ কেন্দ্ৰ আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য আৰু মন্দিৰ স্থাপত্যৰ বাবে বিখ্যাত। চেন্নাই ভাৰতৰ মটৰগাড়ী উদ্যোগৰ ৰাজধানী। ইয়াত ভাৰতৰ মটৰ গাড়ী উদ্যোগৰ প্ৰায় ৪০% কোম্পানী আছে। ভাৰতত উৎপাদিত গাড়ীৰ এটা প্ৰধান অংশ ইয়াত তৈয়াৰ কৰা হয়। চেন্নাইক দক্ষিণ এছিয়াৰ "ডেট্ৰয়েট" হিচাপেও উল্লেখ কৰা হয়।
নাম
চেন্নাইৰ পুৰনা নাম মাদ্ৰাজ আছিল য’ৰ উৎপত্তি মাদ্ৰাজপত্তনম শব্দৰ পৰা হৈছিল। ১৬৩৯ চনত ব্ৰিটিশ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এটা স্থায়ী উপনিবেশ স্থাপনৰ বাবে মাদ্ৰাজপত্তনমক নিৰ্বাচন কৰে। চেন্নাপত্তনম নামে এখন গাওঁ দক্ষিণত অৱস্থিত আছিল। পৰৱৰ্তীসময়ত এই দুই চহৰ একত্ৰিত কৰা হয় আৰু ব্ৰিটিছসকলৰ পছন্দ অনুসৰি মাদ্ৰাজ নামে পৰিচিত হয়। তথাপিও স্থানীয় কিছুলোকে চহৰখনক চেন্নাপত্তনম বা চেন্নাপুৰি হিচাপে উল্লেখ কৰিছিল।
১৯৯৬ চনৰ আগষ্ট মাহত এই চহৰৰ নাম মাদ্ৰাজৰ পৰা পৰিবৰ্তন কৰি চেন্নাই কৰা হয়, ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
সুদেষ্ণা
সুদেষ্ণা বা কৈকেয়ী (Sudeshna) হৈছে মহাভাৰতৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰা মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাটৰ পত্নী তথা অভিমন্যুৰ পত্নী উত্তৰাৰ মাতৃ আছিল সুদেষ্ণা। তেওঁ উত্তৰ কুমাৰৰ মাতৃ আৰু কীচকৰ ভনীয়েক আছিল। তেওঁ কেকয় ৰজাৰ কন্যা আছিল কাৰণে তেওঁক কৈকেয়ী বুলিও জনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ডি জে খালিদ
খালিদ মহম্মদ খালিদ (Khaled Mohamed "DJ" Khaled) (জন্ম: ২৬ নবেম্বৰ, ১৯৭৫) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী বিখ্যাত সংগীতকাৰ, ৰেকৰ্ড লেবেল সঞ্চালক, ৰেডিঅ' ব্যক্তি, ডি:জে আৰু লেখক। তেওক সাধাৰণতে ডি:জে খালিদ বুলি জনা যায়। তেওঁ‌ক আগতে আৰব এটেক নামেৰে জনাজাত আছিল, যদিও পিছত নাম তেওঁ‌ নাম সলনি কৰি ল'লে কাৰণ তেও উগ্ৰপন্থী লগত কোনো সম্পৰ্ক ৰাখিব বিচৰা নাছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি‎
ৱাজিদ খান (শিল্পী)
ৱাজিদ খান (জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৮১) ভাৰতীয় শিল্পী, প্ৰতিকৃতি চিত্ৰকৰ, ভাস্কৰ্য-শিল্পী, উদ্ভাৱক আৰু স্বত্বাধিকাৰী। তেওঁ কেনভাছত গজালেৰে খোদিত কৰাত পাৰ্গত আছিল। ৱাজিদ খানে কৈছিল- "পৃথিৱীৰ মোক দিবলৈ বহুতো মূল্যহীন বস্তু আছিল কিন্তু ম‌ই তাক মূল্যবান কৰি তোলাৰ গুণ উপহাৰ পালোঁ।"
খানৰ নেইল আৰ্ট বা গজালেৰে নিৰ্মাণ চিত্ৰ‌য়ে গিনীজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড আৰু লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডত উল্লিখিত হৈছে।  ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেখেতে অঁকা এখন চিত্ৰ আছে।  তেখেত এজন বিশ্বপ্ৰেমী, উদ্ভাৱক আৰু ভাস্কৰ্য-শিল্পী। তেখেতে পৰিকল্পনা কৰা অনেক বিজ্ঞান ভিত্তিক যন্ত্ৰ-পাতি তথা সামগ্ৰীৰ ভিতৰত এটা হৈছে বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰতম ইস্ত্ৰি। শিল্প ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰয়াত ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮১ চনৰ ১০ মাৰ্চত মধ্য প্ৰদেশৰ এখন সৰু গাঁও মান্দচুৰত ৱাজিদ খানৰ জন্ম হৈছিল।
সামাজিক কাৰক আৰু বিশ্বপ্ৰেম।
২০১৬ ৰ জুন মাহত বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱসৰ এদিন পূৰ্বে ইন্দোৰৰ পথৰ দাঁতিৰ শুকান গছবোৰ ৰং কৰি পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ বাৰ্তা দিছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
জাতকৰ্ম
জাতকৰ্ম(जातकर्मन्) (আক্ষৰিক অৰ্থত, জন্মৰ আচাৰ-অনুষ্ঠান) শিশুৰ জন্মৰ পিছত উদযাপন কৰা হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰধান সংস্কাৰ। সাধাৰণতে ই এক ব্যক্তিগত ৰীতি-নীতিৰে নতুনকৈ পিতৃ-মাতৃ হোৱা দম্পতী, কেঁচুৱাটোৰ আত্মীয় আৰু ঘনিষ্ঠ বন্ধুৰ সৈতে পালন কৰা অনুষ্ঠান।
ব্যুৎপত্তি
জাতকৰ্ম সংস্কৃতৰ এক সংমিশ্ৰিত শব্দ, আৰু ইয়াৰ মূল শব্দদুটা হৈছে 'জাত' আৰু 'কৰ্ম'। জাত শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "জন্ম, অস্তিত্বলৈ অনা, জন্ম দিয়া, উৎপত্তি হোৱা, কাৰণ হোৱা, আবিৰ্ভাৱ হোৱা।" কৰ্ম শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "কাম, কৰ্তব্য, বাধ্যবাধকতা, যিকোনো ধৰ্মীয় কাৰ্য্যকলাপ বা ৰীতি, প্ৰাপ্তি।" এইদৰে জাতকৰ্মৰ অৰ্থ হৈছে "জন্মৰ সময়ত কৰা এটা আচাৰ" বা "জন্ম অনুষ্ঠান।"
এই ৰীতি-নীতি সমূহ মুখ্যতঃ নৱজাতকৰ সৈতে জড়িত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংস্কাৰ
ভৈৰৱী মন্দিৰ
আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল
450px|center|thumb|ভৈৰৱী মন্দিৰ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎ শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
দাঁতিপাৰৰ মানুহ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ন'বেল বঁটা (১৯৯৯)
১৯৯৯ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
য়শ চোপ্ৰা
য়শ ৰাজ চোপ্ৰা (২৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩২ - ২১ অক্টোবৰ ২০১২) ) এজন হিন্দী বোলছবিৰ লগত জড়িত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। চোপ্ৰাই আই এছ জোহৰ আৰু জ্যেষ্ঠ ভাতৃ বি আৰ চোপ্ৰাৰ সহকাৰী পৰিচালকৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৫৯ চনত অবৈধতা বিষয়ক মেল'ড্ৰামা ধুল কা ফুল ছবিৰে তেখেতে পৰিচালকৰূপে খোজ দিয়ে আৰু ১৯৬১ চনত সামাজিক কাহিনীৰে ধৰ্মপুত্ৰ পৰিচালনা কৰে। প্ৰথম দুখন ছবিৰ সফলতাত উদ্বুদ্ধ হৈ চোপ্ৰা ভাতৃদ্বয়ে পঞ্চাশৰ দশকৰ পিছৰফালে আৰু ষাঠীৰ দশকত কেইবাখনো বোলছবি নিৰ্মাণ কৰে। ভাল ব্যৱসায় কৰা আৰু সমালোচকৰ দ্বাৰাও প্ৰশংসিত ৱক্ত (১৯৬৫), বোলছবিৰে য়শ চোপ্ৰাই সুনাম অৰ্জন কৰে।
১৯৭৩ চনত য়শ চোপ্ৰাই তেখেতৰ নিজা প্ৰযোজনা প্ৰতিষ্ঠান য়শ ৰাজ ফিল্মছ মুকলি কৰে আৰু প্ৰথমে দাগ:এ প'এম অৱ লাভ (১৯৭৩) নামৰ এখন সফল ছবি নিৰ্মাণ কৰে। সত্তৰৰ দশকতো তেখেতৰ সফলতা অব্যাহত থাকে। সেইসময়ৰ তেখেতৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় ছবি হৈছে অমিতাভ বচ্চনক বলিউডৰ "খঙাল যুৱক"ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এক্‌‍ছন থ্ৰিলাৰ দীৱাৰ (১৯৭৫), ৰোমাণ্টিক ছবি কভি কভি (১৯৭৬) আৰু ত্ৰিশূল (১৯৭৮)। আশীৰ দশকত তেখেতে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰা কেইবাখনো ছবি যেনে-চিলচিলা (১৯৮১), মছাল (১৯৮৪) আৰু বিজয় (১৯৮৮)য়ে আশানুৰূপ সঁহাৰি পোৱাত ব্যৰ্থ হয়। কিন্তু ১৯৮৯ চনত তেখেতে উচ্চ প্ৰশংসিত ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবি চান্দনী পৰিচালনা কৰে যিখনে হিংসাত্মক ছবিৰ ধাৰাৰ বিপৰীতে হিন্দী ছবিলৈ পুনৰ সংগীতৰ জোৱাৰ আনে।
চোপ্ৰাৰ কৰ্মজীৱন পাঁচটা দশক আৰু পঞ্চাশতকৈও অধিক বোলছবি জুৰি বিয়পি আছিল। ছটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এঘাৰটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি তেখেতে বহুতো চলচ্চিত্ৰ সন্মান লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় বোলছবি জগতলৈ অৰিহণাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক ২০০১ চনত দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু ২০০৫ চনত পদ্মভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। বাফ্‌‍টাৰ জীৱনজোৰা সদস্যপদ লাভ কৰা তেখেতেই প্ৰথম ভাৰতীয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩২ চনৰ ২৭ ছেপ্তেম্বৰত ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ লাহোৰত (এতিয়া পাকিস্তানত) এটা পঞ্জাবী পৰিয়ালত য়শ চোপ্ৰাৰ জন্ম হয়। পৰিয়ালৰ আঠটা সন্তানৰ তেখেত নুমলীয়া আছিল আৰু প্ৰথমজন সন্তান য়শ চোপ্ৰাতকৈ প্ৰায় ত্ৰিশ বছৰ ডাঙৰ আছিল। ল'ৰালি কালছোৱা য়শ চোপ্ৰাই তেখেতৰ দ্বিতীয় ভাতৃ বি আৰ চোপ্ৰাৰ লাহোৰৰ ঘৰত পাৰ কৰে। ১৯৪৫ চনত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেখেত জলন্ধৰলৈ যায় আৰু দেশ বিভাজনৰ পিছত পঞ্জাবৰ লুধিয়ানালৈ (ভাৰতত) গুছি যায়। য়শ চোপ্ৰাৰ প্ৰথমে অভিযন্তা হোৱাৰহে মন আছিল, কিন্তু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি থকা দুৰ্বলতাৰ বাবে তেখেত ব'ম্বে (এতিয়াৰ মুম্বাই)লৈ গৈ আই এছ জোহৰৰ সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে। তাৰ পিছত তেখেতৰ প্ৰযোজক-পৰিচালক ভাতৃ বি আৰ চোপ্ৰাৰ লগত সহকাৰী পৰিচালকৰূপে কম কৰে।
প্ৰথমছোৱা
১৯৫৯ চনত "ধুল কা ফুল" বোলছবিৰ জৰিয়তে য়শ চোপ্ৰাই পৰিচালক হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰে। বি আৰ চোপ্ৰাই প্ৰযোজনা কৰা ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল মালা সিন্‌হা, ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু লীলা চিট্‌‍নিছে। বোলছবিখনৰ বিষয়বস্তু আছিল এজন মুছলমান লোকে এটা অবৈধ হিন্দু শিশু তুলি লোৱা। সমালোচকৰদ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবিখনে সেই বছৰৰ চতুৰ্থ সৰ্বাধিক ব্যৱসায় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই সফলতাত উৎসাহিত হৈ চোপ্ৰাই "ধৰ্মপুত্ৰ" নামৰ এখন সামাজিক ড্ৰামা নিৰ্মাণ কৰে। দেশ বিভাজন আৰু হিন্দু মৌলবাদীত্বক লৈ নিৰ্মিত প্ৰথম বোলছবিসমূহৰ ভিতৰত এইখন আছিল অন্যতম আৰু এইখনৰ জৰিয়তেই শশী কাপুৰে পূৰ্ণাঙ্গ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ পায়। ছবিখনক হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। দেশ বিভাজনৰ সংঘৰ্ষৰ দৃশ্য আৰু শ্লোগান সন্নিৱিষ্ট থকা বাবে ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হোৱা প্ৰেক্ষাগৃহসমূহত হিংসাত্মক ঘটনাৱলীও সংঘটিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত চোপ্ৰাই ৰাজনৈতিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ৱক্ত (১৯৬৫) চলচ্চিত্ৰতো চোপ্ৰা ভাতৃদ্বয়ৰ সহযোগিতা অব্যাহত থাকে। এই ছবিখনত সুনীল দত্ত, ৰাজ কুমাৰ, শশী কাপুৰ, বলৰাজ চাহনী, মদন পুৰী, শৰ্মিলা টেগ'ৰ আদিয়ে অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনেও সমালোচনা আৰু ব্যৱসায়ৰ ফালৰ পৰা সফলতা লাভ কৰে। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ মাল্টিষ্টাৰাৰ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম আছিল যিটো কথা সত্তৰৰ দশকত আন প্ৰযোজকসকলেও অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰে। চোপ্ৰাই এই ছবিখনৰ বাবে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৬৯ চনত য়শ চোপ্ৰাই বি আৰ চোপ্ৰা প্ৰযোজিত দুখনকৈ ছবি পৰিচালনা কৰে। তাৰে এখন আছিল ধৰ্মেন্দ্ৰ অভিনীত আদ্‌‍মী ঔৰ ইন্‌ছান। এইখন ছবিয়ে সন্তোষজনক ব্যৱসায় কৰে। সেইবছৰৰ আনখন ছবি আছিল ৰাজেশ খান্না অভিনীত ইত্তেফাক্‌‍। গুজৰাটী নাটক এখনৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত এইখন বোলছবিত এটা নিশাৰ ঘটনাৱলী দেখুওৱা হৈছিল। আনবোৰ হিন্দী ছবিৰ বিপৰীতে এই ছবিখনত কোনো গান বা মধ্যবিৰতি নাছিল। কম বাজেটেৰে নিৰ্মিত এমাহৰ ভিতৰত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা এই বোলছবিখনক সমালোচকসকলে অপৰম্পৰাগত আখ্যা দিয়ে। বক্স অফিছত এই ছবিখন ছেমি-হিটৰূপে পৰিগণিত হয় আৰু য়শ চোপ্ৰাই দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে।
য়শ ৰাজ ফিল্মছ্‌‍ৰ জন্ম
১৯৭৩ চনত য়শ চোপ্ৰাই ককায়েকৰ প্ৰযোজনা ক্ষেত্ৰৰ পৰা আঁতৰি আহি য়শ ৰাজ ফিল্মছ্‌‍ৰ জন্ম দিয়ে। স্বাধীনভাৱে প্ৰযোজনা কৰা তেখতৰ প্ৰথম বোলছবি ৰাজেশ খান্না অভিনীত মেল'ড্ৰামা দাগ:এ প'এম অৱ লাভ বক্স অফিছত অতি সফল পৰিগণিত হয়। য়শ আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ নাম দুটা মিলাই প্ৰযোজনা প্ৰতিষ্ঠানটোৰ নাম য়শ-ৰাজ দিয়া হৈছিল। তেখেতে তাৰপিছত অমিতাভ বচ্চনৰ মুখ্য অভিনয় আৰু চেলিম-জাভেদৰ চিত্ৰনাট্যৰে দীৱাৰ আৰু ত্ৰিশূলৰ দৰে দ্ৰুপদী বোলছবি নিৰ্মাণ কৰে। এই ছবি দুখনেই সত্তৰৰ দশকৰ শেষভাগ আৰু আশীৰ দশকত অমিতাভ বচ্চনক "খঙাল যুৱক"ৰ চৰিত্ৰত এক তাৰকা শিল্পীৰূপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত সহায় কৰে। দীৱাৰৰ বাবেও চোপ্ৰাই ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ সন্মান লাভ কৰে। প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰৰূপে চোপ্ৰাই অমিতাভ বচ্চনক লৈ কভি কভি (১৯৭৬) আৰু চিলচিলা (১৯৮১) নামৰ আৰু দুখন বোলছবি নিৰ্মাণ কৰে। আগৰ এক্‌‍চনধৰ্মী ছবিকেইখনৰ বিপৰীতে এই চুপাৰহিট ছবি দুখন আছিল ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা।
আশীৰ দশকত চোপ্ৰাই প্ৰযোজনা বা পৰিচালনা কৰা কেইবাখনো ছবিয়ে বক্স অফিছত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ অসমৰ্থ হয়। ১৯৮৪ চনত তেখেতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে দিলীপ কুমাৰক লৈ মছাল বোলছবিখন প্ৰযোজনা-পৰিচালনা কৰে। "অশ্ৰুঞ্চি ঝালি ফুলে" নামৰ বিখ্যাত মাৰাঠী নাটক এখনৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত এক্‌চনধৰ্মী ছবিখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লভিলেও বেছি ব্যৱসায় কৰিবলৈ সক্ষম নহ'ল। এবছৰ পিছত তেখেতে সুনীল দত্ত, ৰেখা আৰু ৰোহন কাপুৰক লৈ নিৰ্মাণ কৰাফাচ্‌লে বোলছবিখনো বক্স অফিচত বিফল হয়। এক্‌‍চনধৰ্মী আন এখন বোলছবি বিজয় (১৯৮৮) একে ধৰণে বিফল হয়।
১৯৮৯ চনত অতি সফল বোলছবি চান্দনীৰে চোপ্ৰাৰ বেয়া দিনৰ অন্ত পৰে। এইখন ছবিৰ জৰিয়তেই "য়শ চোপ্ৰা শৈলী"ৰ সূত্ৰপাত ঘটে: নায়িকাপ্ৰধান, ৰোমাণ্টিক, আবগিক, ধনীলোকৰ জীৱনশৈলীৰ প্ৰতিফলন আৰু বিদেশত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা গানৰে সুন্দৰ সংগীত। এইখন ছবিতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাজনৰ লগত প্ৰতিষ্ঠিত নায়িকা শ্ৰীদেৱীযে প্ৰথম কাম কৰে। ইয়াৰ জনপ্ৰিয় সংগীতে বলিউডত হিংসাত্মক বোলছবিৰ ধাৰাৰ অন্ত পেলাই পুনৰ সংগীতমধুৰ বোলছবিৰ ধাৰা প্ৰৱৰ্তন কৰে। সেইবছৰ বোলছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ জনপ্ৰিয় বোলছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। তেখেতে তাৰপিছত অনিল কাপুৰ আৰু শ্ৰীদেৱীক লৈ ১৯৯১ চনত লম্‌‍হে নিৰ্মাণ কৰে। সমালোচকৰদ্বাৰা প্ৰশংসিত সংগীতমধুৰ ছবিখন বিদেশৰ বজাৰত অন্যতম সফল বলিউড বোলছবিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি ছবিখনে পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। এই বোলছবিখনক তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ কৰ্ম বুলি অভিহিত কৰা হয়। "আউটলুক" আলোচনীয়ে সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় বোলছবিৰ তালিকাত এই ছবিখনকো স্থান দিছিল। চোপ্ৰাইয়ো এই বোলছবিখনক তেখেতৰদ্বাৰা নিৰ্মিত ছবিসমূহৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ আখ্যা দিছিল।
১৯৯৩-২০১২
১৯৯৩ চনত য়শ চোপ্ৰাই নৱাগত শ্বাহৰুখ খান, জুহি চাওলা আৰু চানী দেওলৰ অভিনয়েৰে সংগীতমশুৰ থ্ৰিলাৰ কথাছবি ডৰ্‌‍ নিৰ্মাণ কৰে। ইতিমধ্যেই এজন মানুহৰ (দেওল) বাকদত্তাগৰাকীক (চাওলা) এজন অব্‌‍চেছিভ প্ৰেমিকে পাবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত ছবিখনে দৰ্শকৰ সমাদৰ লাভ কৰিছিল। এই ছবিখনে শ্বাহৰুখ খানক নায়ক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰাতো সহায় কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৭ চনত য়শ চোপ্ৰাই সফল সংগীতমধুৰ ৰোমাণ্টিক কথাছবি দিল ত' পাগল হেই নিৰ্মাণ কৰে। এইখন ছবিত শ্বাহৰুখ খানৰ লগতে মাধুৰী দিক্ষিত আৰু কৰিশ্মা কাপুৰে অভিনয় কৰিছিল। জাৰ্মানীত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা এইখন আছিল প্ৰথম বলিউডী ছবি। সেইবছৰ কথাছবিখন বলিউডত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক ব্যৱসায় কৰা ছবিৰূপে পৰিগণিত হয়। বোলছবিখনে সাতটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু তিনিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰে। তাৰ পিছত আঠ বছৰৰ বাবে য়শ চোপ্ৰাই পৰিচালনাৰ পৰা অব্যাহতি লৈ কেৱল প্ৰযোজনাত মনোনিৱেশ কৰে। ২০০৪ চনত প্ৰেমকাহিনী বীৰ-জাৰাৰে তেখেতে পুনৰ বোলছবি পৰিচালনালৈ উভতি আহে। মুখ্য ভূমিকাত শ্বাহৰুখ খান, প্ৰীতি জিণ্টা আৰু ৰাণী মুখাৰ্জীয়ে অভিনয় কৰা ছবিখন প্ৰায় ৯৪০ নিযুত টকাৰে ভাৰত আৰু বিদেশত সেইবছৰ সৰ্বাধিক ব্যৱসায় কৰা বোলছবিৰূপে পৰিগণিত হয়। ছবিখন ৫৫তম বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হৈ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। বোলছবিখনৰ বিষয়বস্তু আছিল ভাৰতীয় বায়ু-সেনা বিষয়া বীৰ প্ৰতাপ সিং (খান) আৰু পাকিস্তানী মহিলা জাৰা হায়াত খান (জিণ্টা)ৰ প্ৰেম কাহিনী।
২০১২ চনৰ ছেপ্তেম্বৰত তেখেতৰ আশীতম জন্মদিন উপলক্ষে আয়োজিত এখন সংবাদ মেলত য়শ চোপ্ৰাই ঘোষণা কৰে যে শ্বাহৰুখ খানৰ অভিনয়েৰে নিৰ্মিতজব্‌ তক্‌ হেই জান হ'ব পৰিচালকৰূপে তেখেতৰ অন্তিম কথাছবি। ছবিখনৰ অন্তিম গীতটোৰ দৃশ্যগ্ৰহণ তেখেতে চুইজাৰলেণ্ডত কৰাৰ কথা আছিল যদিও তাৰ আগতেই তেখেত মৃত্যুমুখত পৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭০ চনত য়শ চোপ্ৰা পামেলা সিঙৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৭১ আৰু ১৯৭৩ চনত তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰ আদিত্য চোপ্ৰা আৰু উদয় চোপ্ৰাৰ জন্ম হয়। পুত্ৰ আদিত্য চোপ্ৰাও এজন চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক তথা পৰিচালক আৰু য়শ ৰাজ ফিল্মছৰ সাধাৰণ ব্যৱস্থাপক। পূৰ্বে সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰা উদয় চোপ্ৰাই ২০০০ চনত ককায়েকৰ কথাছবি মোহব্বতেইনৰ যোগেদি অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
মৃত্যু
২০১২ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত চোপ্ৰাক অসুস্থতাৰ বাবে মুম্বাইৰ লীলাৱতী হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰা হয়। তেখেত ডেংগু জ্বৰত ভুগিছে বুলি নিৰ্ণয় কৰা হয়। পিছৰ সপ্তাহকেইটাত তেখেত আৰোগ্যৰ পথলৈ ঘূৰি অহা আৰু সোনকালেই চিকিৎসালয়ৰ পৰা ছুটী লাভ কৰিব বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পায়।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক‎ শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
আৰ্য ৰাজেন্দ্ৰন
আৰ্য ৰাজেন্দ্ৰন (Arya Rajendran, জন্ম: ১২ জানুৱাৰী ১৯৯৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান কেৰালাৰ ৰাজধানী তথা বৃহত্তম নগৰ থিৰুৱন্তপুৰম পৌৰনিগমৰ মেয়ৰ। তেওঁ ২০২০ চনৰ কেৰালাৰ স্থানীয় প্ৰশাসনিক নিৰ্বাচনত মুদাভানমুকাল ৱাৰ্ডৰ পৰা থিৰুৱন্তপুৰম পৌৰনিগমলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২১ বছৰ বয়সতে ৱাৰ্ডৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ থিৰুৱন্তপুৰমৰ মেয়ৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁ ভাৰতৰ কনিষ্ঠতম মেয়ৰ। তেওঁ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্য।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৯ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে আৰ্য ৰাজেন্দ্ৰনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰাজেন্দ্ৰন এগৰাকী ইলেক্ট্ৰিচিয়ান আৰু মাতৃ শ্ৰীলতা এগৰাকী ভাৰতীয় জীৱন বীমাৰ এজেণ্ট। তেওঁ ত্ৰিৱান্দ্ৰমৰ কাৰ্মেল বালিকা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমান থিৰুৱন্তপুৰমৰ কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত অল চেইণ্ট কলেজত গণিতৰ স্নাতক দ্বিতীয় বৰ্ষৰ শিক্ষাৰ্থী।
ৰাজনীতি
আৰ্য ৰাজেন্দ্ৰন বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ শিশু সংগঠন 'বালসংগম'ৰ ৰাজ্যিক অধ্যক্ষ। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ভাৰতীয় ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ ৰাজ্যিক কমিটিৰ সদস্য। ইয়াৰ লগতে তেওঁ চালাৰ পৰা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ আঞ্চলিক কমিটিৰ সদস্য।
২০২০ চনৰ কেৰালাৰ স্থানীয় প্ৰশাসনিক নিৰ্বাচনত থিৰুৱন্তপুৰম পৌৰনিগমৰ মুদাভানমুকাল ৱাৰ্ডৰ পৰা জিলাৰ কনিষ্ঠতম প্ৰাৰ্থী হিচাপে তেওঁ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ইউডিএফ পাৰ্টিৰ শ্ৰীকলাক ২৮৭২ ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে।
নিৰ্বাচনৰ পিছত পৌৰনিগমৰ সদস্য সকলে তেওঁক থিৰুৱন্তপুৰম পৌৰনিগমৰ মেয়ৰ নিৰ্বাচিত কৰে। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ ভাৰতৰ কনিষ্ঠতম মেয়ৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ ২৩ বছৰ বয়সত কোল্লামৰ মেয়ৰ পদ লাভ কৰা সবিথা বেগমৰ অভিলেখ ভংগ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
বঙাইগাঁও
বঙাইগাঁও (Bongaigaon) হৈছে বঙাইগাঁও জিলাৰ সদৰ আৰু নামনি অসমৰ এক উল্লেখযোগ্য আৰু অসমৰ ৪ৰ্থ বৃহত নগৰ। এই নগৰ অতীতত কোচ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। এই চহৰখন প্ৰধানকৈ দুটা ভাগত বিভক্ত, সেয়া হৈছে - বঙাইগাঁও মুল নগৰ আৰু নতুন বঙাইগাঁও। এই চহৰখন অসমৰ ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা ১৮০ কি.মি. দূৰত পশ্চিমে অৱস্থিত। বড়ো সকলৰ দাবীত ২০০৫ চনত বঙাইগাঁও চহৰে ইয়াৰ এটা বিশাল অংশ চিৰাং জিলাক অৰ্পণ কৰিছে। বঙাইগাঁৱত অসম তথা ভাৰতৰ এটা মুখ্য তেল শোধানাগাৰ আছে। বঙাইগাঁও নগৰখন ১৯০৮ চনতেই ভাৰতীয় ৰেলৰ তালিকাত স্থান পাইছিল।
পৌৰসভা
বঙাইগাঁও পৌৰসভা ১৯৭৭ চনত সৃষ্টি কৰা হৈছিল। বৰ্তমানে এই চহৰ অঞ্চলত ২৫টা ভাগ আছে।
বসতি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বঙাইগাঁও চহৰখনত সৰ্বমুঠ ১,৭৪,৮১০ জন লোক আছে। উক্ত নগৰখন অসম চৰকাৰৰ অধীনৰ নগৰ উন্নয়ন কমিটিত আছে। এই চহৰৰ বেছি ভাগ লোক বাঙালী আৰু কোচ ৰাজবংশী সকল। এই চহৰত এওঁলোকৰ বাহিৰে আন নানান জনগোষ্ঠীৰ লোক আছে।
পৰিবহণ আৰু যাতায়ত
অসমৰ আন আন ঠাইৰ দৰেই বঙাইগাঁও চহৰৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা অতি সুচল। বঙাইগাঁও চহৰখন ভাৰতীয় ৰেল, স্থল সেৱাৰ দ্বাৰা অসমৰ আন আন চহৰ যেনে গুৱাহাটী, যোৰহাট, ডিব্ৰুগড়, মঙলদৈ, তেজপুৰ আদিৰ লগতে ভাৰতৰ আন আন ঠাইৰ লগত সংযোগ হৈ আছে।
পথ পৰিবহণ
বঙাইগাঁও চহৰখন উত্তৰে আৰু দক্ষিণে ক্ৰমে ৩১ নং আৰু ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ মাজত অৱস্থিত। সেই অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ পৰা প্ৰধান পথ আৰু উপপথেৰে সংযোগ হৈ আছে।
ৰেল পৰিবহণ
বঙাইগাঁও চহৰখন ৰেল সেৱাৰ দ্বাৰা অতি সুচল সংযোগ স্থাপন কৰি আছে, ইয়াৰ কাৰণ উক্ত চহৰখনত দুটা ৰেল ষ্টেচন আছে। সেই দুটা হ'ল -
নিউ বঙাইগাঁও ৰেল জংচন
নিউ বঙাইগাঁও ৰেল জংচনটো বঙাইগাঁও চহৰৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত। এই জংচনটো অসমৰ দ্বিতীয় বৃহৎ আৰু নামনি অসমৰ বৃহত্তম ষ্টেচন। উক্ত ষ্টেচনটোত অসমলৈ অহা সকলো ধৰণৰ যাত্ৰীবাহী ৰেল ৰখোৱা হয় যেনে - ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছ, নৰ্থ-ইষ্ট এক্সপ্ৰেছ, কামৰূপ এক্সপ্ৰেছ ইত্যাদি।
বিমান-পৰিবহণ
বঙাইগাঁও চহৰৰ পৰা বিমানেৰে যাতায়ত কৰিবলৈ ১৬৫ কি.মি. পূৱত থকা লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰলৈ যাব লাগিব।
সংবাদ মাধ্যম
অসমীয়া প্ৰতিদিন নামৰ অতি জনপ্ৰিয় বাতৰি কাকতখন গুৱাহাটী, উত্তৰ লখিমপুৰ আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ লগতে বঙাইগাঁৱৰ পৰাও প্ৰকাশিত হয়।
হোটেল আৰু ল'জৰ তালিকা (লেখত ল'ব লগীয়া)
বঙাইগাঁও চহৰখন পৰ্যটন কেন্দ্ৰ স্বৰূপ হোৱাৰ লগতে বঙাইগাঁও তেল শোধানাগাৰৰ তথা আন আন উদ্যোগ্ৰ বাবে যথেষ্ট লোক অহা যোৱা কৰে। বঙাইগাঁও চহৰত থকা উল্লেখ যোগ্য হোটেল কেইখন মানৰ নাম -
ইয়াৰ উপৰিও বঙাইগাঁৱত বহু সৰু ডাঙৰ হোটেল আছে।
বিশ্ববিদ্যালয়
বঙাইগাঁও চহৰখনত প্ৰধান বিশ্ববিদ্যালয় নাই যদিও ইয়াত দুখন শাখা বিশ্ববিদ্যালয় আছে। সেই কেইখন হ'ল -
মনোৰঞ্জন
বঙাইগাঁও চহৰত মানুহৰ মনোৰঞ্জনৰ উদ্দেশ্যে মায়াপুৰী ছবিঘৰ নামেৰে এটি ছবিঘৰ আছে।
ক্ৰয়-বিক্ৰয়
বঙাইগাঁও চহৰ নামনি অসমৰ এক উল্লেখযোগ্য আৰু অসমৰ ৪ৰ্থ বৃহত নগৰ হিচাপে ইয়াত ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ অত্যধিক সুবিধা উপলব্ধ আছে। ইয়াৰ কেইখন মান উল্লেখযোগ্য বজাৰৰ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল -
বজাৰ গৃহ
বঙাইগাঁও চহৰত থকা উল্লেখযোগ্য অত্যধিক সা-সুবিধাযুক্ত বজাৰ গৃহ কেইটাৰ নাম -
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
লিথুৱানীয় ৱিকিপিডিয়া
লিথুৱানীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ লিথুৱানীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত লিথুৱানীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
লিথুৱানীয় ৱিকিপিডিয়া
ফুটুকী জেঠী
ফুটুকী জেঠী বা হালধীয়া ফুটুকী জেঠী (Spotted Salamander বা Yellow-spotted Salamander) (বৈজ্ঞানিক নাম: Ambystoma maculatum) সাধাৰণতে আমেৰিকা বা কানাডাত পোৱা এবিধ সৰীসৃপ।
বৰ্ণনা
এই ফুটুকী জেঠী বা চালামেণ্ডাৰ প্ৰায় ১৫-১৯ ছে. মি. দীঘল। ইয়াৰ ৰং সাধাৰণতে ক'লা কিন্তু কেতিয়াবা গাঢ় নীলা বা মটীয়া ৰঙৰো হয়। ইয়াৰ পিঠিত দুশাৰী হালধীয়া (বা কমলা-হালধীয়াৰ মিশ্ৰণ) ৰঙৰ দুশাৰী ফুটুকীয়া শাৰী থাকে। সাধাৰণতে ইয়াৰ মূৰৰফালে থকা ফুটবোৰ কমলা আৰু পিছফালে থকাবোৰ হালধীয়া হোৱা দেখা যায়।
প্ৰকৃতি
ইহঁতে ডাঠ হাবিত ঘৰ সাজে আৰু কণী পাৰে পুখুৰী বা তেনে জলাশয়ৰ পানীত। বেছিভাগ সময় ইহঁতে নিজকে শেলুৱৈ ধৰা কাঠ বা শিলৰ তলত লুকুৱাই ৰাখে। শীতকালত ইহঁতে মাটিৰ তলত থাকে। প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে নিজকে লুকুৱাই ৰখা, বিষ নিক্ষেপ কৰা আদি উপায় অৱলম্বন কৰে। শত্ৰুৱে আক্ৰমণ কৰিলে ইহঁতে নিজৰ নেজডাল দেহৰপৰা বিচ্চিন্ন কৰি হাত সাৰিব পাৰে। এই সৰি পৰা অংশবোৰ পিছত পুনৰ্গঠন হয়।
জীৱনচক্ৰ
ইহঁতে বসন্ত কালত পুখুৰী বা তেনে জলাশয়ৰ পানীত কণী পাৰে। এবাৰত এজনী মাইকী চালামেণ্ডাৰে ১০০ টালৈকে কণী পাৰে। কণী ফুটি পোৱালি ওলাবলৈ এমাহৰ পৰা দুমাহলৈকে সময় লয়।
একমাত্ৰ সালোক সংশ্লেষণকাৰী শেলাই বহনকাৰী প্ৰাণী
এক গৱেষণাত প্ৰমাণিত হৈছে যে, ফুটুকীয়া চালামেণ্ডাৰ ( বৈজ্ঞানিক নাম Ambystoma maculatum) নামৰ সৰীসৃপ প্ৰাণীবিধৰ দেহত পত্ৰহৰিৎযুক্ত শেলাই পোৱা গৈছে আৰু সেয়েহে ইয়াক এতিয়ালৈকে জনা প্ৰথম সালোক সংশ্লেষণকাৰী শেলাই বহনকাৰী মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। এই আৱিষ্কাৰ ৩০ জুলাই, ২০১০ চনৰ Nature পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত হৈছে।
ইয়াৰ ওপৰত হোৱা গৱেষণা
ডেলহাউচি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানী ৰায়ান কাৰ্ণি আৰু তেওঁৰ সতীৰ্থসকলে কেইবাবিধো চালামেণ্ডাৰৰ ভ্ৰূণৰ ওপৰত এক পৰীক্ষা চলাইছিল। এই পৰীক্ষাত এওলোকে সেই বিশেষ চালামেণ্ডাৰবিধৰ ভ্ৰূণৰ কিছুমান কোষৰপৰা এক বিশেষ ধৰণৰ সেউজীয়া আভা বিকিৰিত হোৱা দেখিবলৈ পালে। তাৰপৰাই তেওঁলোক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াত পত্ৰহৰিৎ থকাৰ প্ৰমাণ পালে। এই পত্ৰহৰিতেই সূৰ্য্যৰ পোহৰ শোষণ কৰি সালোক সংশ্লেষণৰ জৰিয়তে কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু পানীৰ ৰাসায়নিক ক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা গ্লুক’জ প্ৰস্তুত কৰে। তেওঁলোকৰ মতে এই জীৱবিধৰ ভ্ৰূণৰ সালোকসংশ্লেষণকাৰী এবিধ শেলাইৰ লগত যথেষ্ট মিল আছে। তেওঁলোকে পিছত এটা ঠিক প্ৰষ্ফুটিত হোৱাৰ আগৰ সময়ৰ ভ্ৰণৰ Transmission Electron Microscopy ৰ দ্বাৰা ছবি লৈ এই মন্তব্যত উপনীত হয়।
পৰিঘটনাটো প্ৰকৃততে
বিজ্ঞানীৰ দলটোৱে প্ৰকৃততে সেই ভ্ৰণসমূহত শেলাইবিধ আৰু চালামেণ্ডাৰৰ মাইট’কন্দ্ৰিয়াই সহাৱস্থান কৰি থকা বুলিহে কৈছে। ইয়াৰদ্বাৰা দুয়ো দুয়োৰে পৰা লাভবান হৈছে। কিন্তু এনেকৈ এবিধ জীৱৰ কলাসমূহৰ মাজত এবিধ উদ্ভিদে সহাবস্থান কৰি থকাটো অসম্ভৱ। কাৰণ যিকোনো প্ৰাণীত প্ৰতিৰক্ষা কৰিবলৈ থকা কলাসমূহে দেহত সোমোৱা যিকোনো বাহ্যিক পদাৰ্থকে দেহত সোমোৱাত বাধা প্ৰদান কৰে আৰু দেহক সুৰক্ষিত কৰি ৰাখে। যদিহে সুৰক্ষাপ্ৰণালীৰ বাধা অতিক্ৰমি দেহত সেইসমূহ পদাৰ্থ প্ৰৱেশ কৰে, জীৱটোৰ দেহ আক্ৰান্ত হ’ব নাইবা জীৱটোৰ মৃত্যু হ’ব। বিজ্ঞানীসকলে এটি মাতৃ চালামেণ্ডাৰৰ জৰায়ুৰ পৰা দেহলৈ সংযোজিত নলীৰ বেৰতো এই পদাৰ্থসমূহ প্ৰত্যক্ষ কৰিছে। ইয়াৰ অৰ্থ এয়াই যে মাতৃৰ পৰা ভ্ৰূণলৈ এই পদাৰ্থবোৰ গৈছে অথাৎ সেইটো কোনো আক্ৰান্ত ভ্ৰুণ নহয়। কিন্তু এই সহাৱস্থানক লৈ এতিয়াও দ্বিমত নথকা নহয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী:জেঠী
মিচিং নৃত্য আৰু গীত মাত
ভাব প্ৰকাশৰ বাবে কথাৰে তথা দেহৰ বিভিন্ন অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গৰ সঞ্চালনেৰে এজনে আন এজনৰ লগত মত বিনিময় কৰাটোৱেই কালক্ৰমত নৃত্য বা নাচৰ ৰূপ ললে বুলি সচৰাচৰ জনা যায় । মানুহৰ মনৰ আবেগজনিত বিভিন্ন কাৰকক অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গৰ সঞ্চালনেৰে প্ৰকাশ কৰা ভঙ্গীমাকে নৃত্য বুলিব পাৰি যি সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ লগতে সময়ৰ সৈতে পৰিবৰ্তনৰ খোজ মিলাই নিজৰ স্বকীয় ভঙ্গীমা বিলাক পবিৱৰ্তন ঘটাই পৰিচয় লাভ কৰে সংগীত কলাৰ এটা প্ৰধান উপাদান স্বৰূপে । মিচিং নৃত্যও ইয়াৰ পৰা পৃথক নহয় । মিচিং ভাষাত নৃত্যক “পাকচং” বা “মাকচং” বোলে । কিন্তু সৰ্বসাধাৰণতে মিচিং লোকসকলে কৰা মিচিং বিহুক “চ’মান” মানেৰেহে জনা যায় । নৃত্য, প্ৰত্যয়, ধেমালি, আনন্দ আদিৰ মাজতে আবদ্ধ থাকে চ’মান বা আমি জনা মিচিং বিহু । পৰিবেশন ৰীতি আৰু পৰিবেশৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মিচিং বিহুক মুলত তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি আৰু সেয়া হ’ল ধৰ্মীয়, বিশ্ৰামমূলক আৰু কৃষি উংসৱমূলক ।
ধৰ্মীয় নৃত্য
মিচিং সমাজত ধৰ্মীয় লোকবিশ্বাস বা পূজা-পাতলক কেন্দ্ৰ কৰি কৰা নৃত্যবোৰেই হ’ল ধৰ্মীয় নৃত্য । মিচিং সকলৰ ধৰ্মীয় কামকাজ সম্পাদন কৰা পুৰোহিত জনক “মিবু” নামেৰে সম্বোধন কৰা হয় । তেওঁ জীৱকুল, তৰু-তৃণ তথা জন্ম-জন্মান্তৰৰ কথা প্ৰকাশ কৰিবলৈ যি নৃত্য কৰে তাকে “মিবু দাগনাম” নামেৰে জনা যায় । আনহাতে, মিচিংসকলৰ ধৰ্মীয় উংসৱ “পঃৰাগ”ত মিবুৱে ৰাইজৰ সামগ্ৰিক মঙ্গলৰ কাৰণে ধৰ্মীয় মঙ্গল আদি চাই তিনিকালৰ কথা কৈ ডেকা-গাভৰুক লগত লৈ নচা নৃত্যও ধৰ্মমূলক নৃত্যৰ ভিতৰতে পৰে যাক “মিবু চুমনাম” বুলি কোৱা হয়।
বিশ্ৰামমূলক
নোৰঞ্জনৰ বাবে আজৰিপৰত মিচিংসকলে কৰা নৃত্যই হ’ল বিশ্ৰামমূলক নৃত্য । মিচিংসকলে পৰম্পৰাগত উৎসৱৰ ওপৰিও ফুৰা-চকা কৰিবলৈ ক’ৰবালৈ গ’লে ডেকা-গাভৰুৱে একেলগে নাচে । এই নাচবোৰ সচৰাচৰ ডেকা-গাভৰুৰ আমোদ-প্ৰমোদৰ নাচ আৰু ইয়াত ধৰ্মীয় নৃত্যৰ দৰে কোনো নীতি নিয়ম পালিত নহয় । তথাপি তিনিটা বিষয়ৰ ওপৰত একাদিক্ৰমে এই নৃত্য কৰা হয় । সেয়া হৈছে প্ৰথমতে “ঐনিতম” গাই নচা, দ্বিতীয়তে কৃষ্টিমূলক আৰু তৃতীয়তে অসমীয়া ভাওনাৰ ভংগীমাৰে নচা “বাউনাং নাচ । অসমীয়া ভাওনাৰ পদচালন মুদ্ৰা আৰু অংগী-ভঙ্গীৰ আৰ্হিত নচাৰ বাবে সম্ভৱত ইয়াৰ নাম বাউনাং ।
কৃষি উংসৱমূলক
প্ৰতি বছৰে ফাগুন মাহৰ প্ৰথম বুধবাৰে মিচিংসকলে পালন কৰা “আলি আয়ে লৃগাং” হ’ল মিচিং সমাজৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উংসৱ । শস্য বা বীজ ৰোপনৰ পিছত সেইদিনা আবেলি ডেকা-গাভৰুৱে মিলি গাঁৱৰ মুখিয়ালজনৰ (যাক “গাম” বুলি জনা যায়) ঘৰত প্ৰথমে নাচ আৰম্ভ কৰি একে ৰাতিৰ ভিতৰতে গাঁৱৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ নাচ-গান কৰি পুৱাৰ ভাগত শেষ কৰে । আজি কালিৰ মিচিং গাঁওবোৰত জনবসতি ঘন হোৱাৰ হেতু সপ্তাহজুৰি সেই লৃগাং নৃত্য কৰে যাৰ আন এটা নাম হ’ল “গুমৰাগ চ’মান” বা গুমৰাগ নৃত্য । এই নৃত্যত বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ঢোল, তাল, লানং (বৰকাঁহ) আৰু মাৰবাং নামৰ বাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় । লৃগাং নৃত্য সচৰাচৰ হুঁচৰিৰ দৰেই বুলিব পাৰি । ঢুলীয়া, তালিয়া তথা অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা লোকসকলৰ গীত মাতৰ লগতে নাচনীয়ে হুঁচৰিৰ দৰে মিচিং ভাষাৰে "ললে" গীত পদ গাই নৃত্য আৰম্ভ কৰে যাৰ বিষয়বস্তু হ’ল জীৱন ধাৰণৰ আনন্দ তথা ৰং ৰহইচ । গুমৰাগ নৃত্যৰ প্ৰাৰম্ভিক ঢোলৰ চেওৰ এক ব্যতিক্ৰমী বৈশিষ্ট হ’ল যে ই নাচৰ চেও বা চাপৰৰ লগত নিমিলে । ধেমেলীয়া কথাবতৰাৰে মিচিং লোকসকলে কৰা নৃত্যটো হ’ল “চেলল’য়া নৃত্য। এই নৃত্যটো ডেকা-গাভৰুৱে একেলগে বিশেষ গীত গাই গাই নৃত্য কৰে । চেলল’য়া নৃত্যত শেষৰফালে মাটিত হাত চপৰিয়াই তাল ৰাখি নচা দেখা যায় । সমাজ গঠনৰ পৰিৱৰ্তনশীল প্ৰক্ৰিয়াটোৰ মাজত মিচিংসকলৰ পৰম্পৰাগত নাচৰ আমুল পৰিবৰ্তন ঘটিছে । গুমৰাগ নৃত্যত আজিকালি জীৱন ধাৰণৰ বাবে কৰা বিভিন্ন কাৰ্য্য যেনে কোৰ মৰা, ধানৰ বীজ সিচা, ধান কটা, কান্ধত ডাঙৰি কঢ়িওৱা, ধানমৰা, ধান খুন্দা, চালনিৰে চাউল চলা ইত্যাদিৰ লগতে গা ধোৱা, চুলিত তেল সনা আদিবোৰ ভঙ্গীমাৰে প্ৰকাশ কৰা দেখা যায় ।পুৰণি গুমৰাগ নাচক আধাৰ হিচাপে লৈ সৃষ্টিমূলক সংযোজনসমুহে ইয়াক যথেষ্ট পৰিমানে আমোদজনক কৰি তোলে । মিচিং নাচ সমুহৰ প্ৰত্যেকৰে সুকীয়া বৈশিষ্ট্য আছে যদিও ইয়াৰ এটা দীশ মন কৰিবলগীয়া যে এই নৃত্যসমূহত নাচনীয়ে নাচৰ মাজত কোনো গীত বা বচন নাগায় তথা চকু আৰু ডিঙিৰ অঙ্গী-ভঙ্গীৰে গীতৰ কথাৰ অৰ্থ প্ৰকাশ নকৰে আৰু এই দুটা অংগ প্ৰায় শিথিল হৈ থকায়েই দেখা যায় ।
মিচিং নৃত্যত দেখা কৃষি আৰু জীৱনৰ কৰ্মৰাজিৰ নিখুত উপস্থাপন যথেষ্ট বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠী
নিপন গোস্বামী
নিপন গোস্বামী (Nipon Goswami, ১৯৪২—২০২২) এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু নাট্যভিনেতা আছিল। মঞ্চত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰি তেখেতে পাছলৈ চিনেমাত নায়কৰ অভিনয় কৰিবলৈ লয়। অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ মুষ্টিমেয় তাৰকা অভিনেতাসকলৰ মাজত নিপন গোস্বামী অন্যতম। তেখেতে টেলি-ফিল্ম, ভিচিডি ছবি আদিতো অভিনয় কৰাৰ উপৰিও নাট পৰিচালনাও কৰিছে। গোস্বামীয়ে প্ৰায় ৫০খন অসমীয়া ছবিত কাম কৰিছে। তেখেতে ৭খন হিন্দী ছবিৰ লগতে দুখনমান বঙালী ছবিত অভিনয় কৰিছে। ২৭ অক্টোবৰ, ২০২২-ৰ দিনা হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ গুৱাহাটীৰ নেমকেয়াৰ হাস্পতালত তেখেতৰ মৃত্যু হয় ৷
২০২১ বৰ্ষত নিপন গোস্বামীক ‘ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰা হয় ৷ তেখেত পুনে ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ ষাঠিৰ দশকৰে স্নাতক আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
নিপন গোস্বামীয়ে ঘৰতেই সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ এটা পাইছিল। পিতৃ চন্দ্ৰধৰ গোস্বামীকে ধৰি পাঁচো জন খুৰাকেই আছিল অভিনয়ৰ লগত জড়িত। তদুপৰি বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ফণী শৰ্মা আছিল তেখেতৰ চুবুৰীয়া। বাণ ৰঙ্গমঞ্চত নিয়মিতভাৱে চলি থকা নাটক চাই তেখেত অভিনয়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈছিল।
মাইগ্ৰেণ
মাইগ্ৰেণ এক প্ৰকাৰৰ মূৰত হোৱা বেদনা। সাধাৰণতে মূৰৰ এফালে হয় যদিও দুয়োফালে হোৱাও দেখা যায়। মূৰৰ বিষ থকা লোকসকলৰ, শব্দ, পোহৰ, গন্ধ, বায়ুৰ চাপৰ তাৰতম্য আৰু কিবা খোৱাৰ যেনে চকলেট, আঙুৰৰ ৰস, পনিৰ ইত্যাদিৰ প্ৰভাৱত পুনৰ নতুনকৈ ভয়ঙ্কৰ মূৰৰ বিষ আৰম্ভ হ'ব পাৰে। মাইগ্ৰেণৰ লগত আৰু বহুকেইটা স্নায়বিক উপসৰ্গ জড়িত হৈ থাকে, যেনে কিছুমান শব্দ আৰু পোহৰৰ অনুভূতি। উপসৰ্গ অনুহৰি মাইগ্ৰেণক বিভিন্ন প্ৰকাৰত ভাগ কৰা হৈছে।
"মাইগ্ৰৰেণ" শব্দৰ উৎপত্তি হৈছে গ্ৰীক শব্দ ἡμικρανία (হেমিক্ৰ'ণিয়া)ৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "মূৰৰ এফালৰ বেদনা" । ἡμι- (হেমি-), "অৰ্ধ", আৰু κρανίον (ক্ৰ'ণিয়ন), "লাওখোলা"ৰ পৰা ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছে।
নিপন গোস্বামী
অভিনয় জীৱন
স্কুলত পঢ়ি থকা দিনতেই নিপন গোস্বামীয়ে প্ৰথম অভিনয় কৰিছিল। আঠ নে ন বছৰ বয়সত তেখেতে প্ৰথমে 'লাচিত বৰফুকন' নাটকত স্কুলীয়া লগৰীয়া কেইজনমানৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। হাইস্কুলত পঢ়া কালতো নাটক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
অভিনয়ৰ শিক্ষা
বি এ ফাইনেল পৰীক্ষা দিয়াৰ পাছত তেখেতে কলিকতালৈ গৈ পুনেৰ পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটত (FTII) নামভৰ্তিৰ বাবে ইণ্টাৰভিউ দিয়ে। ১৯৬৫ চন মানত তেওঁ পুনেলৈ অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে যায়। সুভাষ ঘাই, শত্ৰুঘ্ন সিন্‌হা, নবীন নিশ্চল, জালাল আগা, ৰেহেনা চুলতানা, ৰাকেশ পাণ্ডে আদি তেখেতৰ সহপাঠী আছিল। বলিউদৰ অভিনেতা আচৰাণী আছিল অগ্ৰজ আৰু বলিউদৰ ডেনী আৰু জয়া ভাদুৰী তেখেতৰ কনিষ্ঠ আছিল। ২ বছৰীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ প্ৰথম ছবিত অভিনয় কৰে।
মাইগ্ৰেণ
ৰোগতত্ত্ব
thumb|[[কৰ্টিকেল স্প্ৰেডিং ডিপ্ৰেছনৰ এনিমেশ্বন। ]] মাইগ্ৰেণক একপ্ৰকাৰৰ নিউৰ'ভাস্কুলাৰ বিসংগতি বুলি গণ্য কৰা হয়। কাৰণ এই সমস্যা প্ৰথমে মস্তিষ্কত সৃষ্টি হয় আৰু লাহে লাহে ৰক্তবাহিকালৈ প্ৰৱাহিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰোগ
নিপন গোস্বামী
বোলছবিত অভিনয়
thumb|right|ককাদেউতা, নাতি আৰু হাতীৰ এটি দৃশ্যত নিপন গোস্বামী পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতেই নিপন গোস্বামীয়ে অমৰ পাঠকৰ সংগ্ৰাম বোলছবিত অভিনয়ৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পায়। সেই আমন্ত্ৰণমৰ্মেই নিপন গোস্বামীয়ে সংগ্ৰাম বোলছবিত প্ৰথমে নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
কালানুক্ৰমিকভাৱে নিপন গোস্বামীৰ অভিনীত প্ৰথম ছবি আছিল ১৯৫৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত পিয়লি ফুকন। পিতৃ চন্দ্ৰধৰ গোস্বামীয়ে নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰা এই ছবিখনৰ কেইটামান সৰু-সুৰা দৃশ্যত তেখেতে ভূমুকি মাৰিছিল।
সংগ্ৰামৰ পাছতে নায়ক হিচাপে তেখেতে ১৯৬৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ডক্তৰ বেজবৰুৱাত অভিনয় কৰে। তাৰ পাছৰে পৰা তেখেতে ১০০-ৰো অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে। ১৯৮১ চনৰ আজলী নবৌৰ পাছৰেপৰা নিপন গোস্বামীয়ে নায়কৰ লগতে চৰিত্ৰাভিনয়ো কৰিবলৈ লয়। লংকাকাণ্ড তেখেতৰ শেষ অভিনীত ছবি।
পৰিচালনা
নিপন গোস্বামীয়ে অভিনয়ৰ লগতে নাটক পৰিচালনাও কৰিছে। এমেচাৰ আৰু ভ্ৰাম্যমাণ দুয়োবিধ নাটকেই গোস্বামীয়ে পৰিচালনা কৰিছে। টেলিফিল্মো পৰিচালনা কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ লগত যৌথভাৱে তেখেতে প্ৰতিমা নামৰ বোলছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল।
বঁটা-সন্মান
অসমৰ আগশাৰীৰ নাট্যগোষ্ঠী আৱাহন থিয়েটাৰে ২০২১ বৰ্ষত নিপন গোস্বামীক ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বঁটা ৰে সন্মানিত কৰে ৷ এই বঁটাত গামোচা, ট্ৰফী, চেলেং, সম্বৰ্ধনা পত্ৰ, আৰু নগদ দহ হাজাৰ টকা আছিল৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি
আমবাৰীৰ পুৰাতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰ
আমবাৰীৰ পুৰাতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰ (Ambari Archeological Site) গুৱাহাটীৰ আমবাৰীত অৱস্থিত এক প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান। ১৯৬৯ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ভৱন নিৰ্মাণৰ বাবে খনন কৰোঁতে আকস্মিকভাৱে এই ক্ষেত্ৰখন আৱিষ্কৃত হয়। সেই সময়ৰে পৰা বিভিন্ন খননকাৰী দলে এই ক্ষেত্ৰখনত খননকাৰ্য চলায় আৰু দেৱ-দেৱীৰ মৃণ্ময় মূৰ্তি, শিৱলিংগ, যোনিপীঠ, মাটি তথা বিভিন্ন উপাদানেৰে নিৰ্মিত পাত্ৰ আৰু অন্যান্য সা-সঁজুলি উদ্ধাৰ কৰে। এই সামগ্ৰীসমূহ স্পষ্টভাৱে দুটা সাংস্কৃতিক যুগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এইকেইটা হৈছে ৭ম-১২শ শতিকা আৰু ১৩শ-১৭শ শতিকা। ২০০৮-০৯ বৰ্ষত ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্বিক বিভাগৰ গুৱাহাটী শাখা আৰু অসম চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগে যুটীয়াভাৱে চলোৱা খননকাৰ্যত এই ঠাইত ইটাৰে গঁঠা খটখটী আৱিষ্কাৰ কৰা হয় যিসমূহ শুংগ-কুশাণ যুগৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য়-১ম শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টিয় ৩য় শতিকা) বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। এই স্থানক অসম চৰকাৰৰ প্ৰাচীন কীৰ্ত্তিচিহ্ন আৰু অভিলেখ আইন,অসম ১৯৫৯-ৰ অধীনত সংৰক্ষিত এলেকা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে।
ইতিহাস
১৯৬৭ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ভৱন নিৰ্মাণৰ বাবে আমবাৰীত মাটি খান্দোতে সেই ঠাইত প্ৰতিমূৰ্তি আৰু পাত্ৰ আদি উদ্ধাৰ হয় আৰু লগে লগে ঠাইখণ্ডই ঐতিহাসিক গুৰুত্ব লাভ কৰে। সেই সূত্ৰে ১৯৬৯ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্ব বিভাগ আৰু সংগ্ৰহালয় তথা পুৰাতত্ত্ব মন্ত্ৰণালয়ৰ যুটীয়া প্ৰচেষ্টাত এই ঠাইত খননকাৰ্য আৰম্ভ হয়। এই খননত প্ৰতিমূৰ্তি, ইটাৰ গাঁ‌থনি আৰু পাত্ৰ আদিৰ পাঁ‌চটা তৰপ পোৱা যায়। আৰম্ভণিতে ১২টা শাৰীত (trench) খননকাৰ্য আৰম্ভ কৰা হৈছিল যদিও ১৯৭০ চনত ইয়াৰে দুটা শাৰীতহে গভীৰ খনন চলোৱা হয়। দ্বিতীয় তৰপটোৰ পৰা বিষ্ণু, সূৰ্য্য আৰু মহিষমৰ্দিনী দুৰ্গাৰ শিলামূৰ্তিৰ লগতে শিৱলিংগ আৰু যোনিপীঠ উদ্ধাৰ কৰা হয়। পোৰামাটিৰ সামগ্ৰীৰ ভিতৰত নৃত্যৰতা যুৱতীৰ প্ৰতিমূৰ্তি, নাৰীৰ শিৰোধান আৰু গণেশৰ অৱয়ব উল্লেখযোগ্য।
উদ্ধাৰ হোৱা সামগ্ৰী
আমবাৰীৰ খননকাৰ্যত উদ্ধাৰ হোৱা প্ৰত্নতাত্ত্বিক সামগ্ৰীৰ ভিতৰত নটৰাজৰ শৈলমূৰ্তি, বিষ্ণু, সূৰ্য্য, মহিষমৰ্দিনী দুৰ্গা, গংগা, যমুনা আৰু মুনিৰ শৈলমূৰ্তি উল্লেখনীয়। ইয়াৰ লগতে শিলৰ শিৱলিংগ আৰু যোনিপীঠো উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। ইয়াত পোৰামাটিৰ এক নৃত্যৰতা যুৱতীৰ মূৰ্তিও পোৱা গৈছে। এই মূৰ্তি বাজু আৰু খাৰু পৰিহিতা। ইয়াৰোপৰি, শিৰৰ পিছফালে পদুম ফুলৰ নক্সা কটা গণেশৰ এক মুখাৱয়ব আৰু নাৰীৰ শিৰোধান পোৰামাটিৰ সামগ্ৰীৰ অন্যতম। পোৰামাটিৰ ভালেসংখ্যক পাত্ৰও পুৰাতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰখনত উদ্ধাৰ হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
ইষ্ট বেংগল ফুটবল ক্লাবৰ ছিজনৰ তালিকা
ইষ্ট বেংগল ফুটবল ক্লাব হৈছে কলকাতাত অৱস্থিত ভাৰতৰ পেচাদাৰী ফুটবল সংস্থান। ১৯২০ চনত কলকাতাত এই ক্লাবটো গঠন কৰা হৈছিল। এই ক্লাবটোৱে তিনিবাৰকৈ লীগ চেম্পিয়নশ্বীপ আৰু সাতবাৰকৈ ফেডাৰেশ্বন কাপৰ বিজয়ী দলৰ সন্মান লাভ কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ফুটবল শ্ৰেণী:ভাৰতত ক্ৰীড়া
নলবাৰী জিলা
নলবাৰী (Nalbari) অসমৰ এখন প্ৰশাসনিক জিলা। পূৰ্বতে কামৰূপ জিলাৰ মহকুমা হিচাপে চিহ্নিত নলবাৰীক ১৯৮৫ চনত জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
বড়ো সাহিত্য সভা
বড়ো সাহিত্য সভা (Bodo Sahitya Sabha, बर' थुनलाइ आफाद), হৈছে অসমৰ দ্বিতীয় বৃহৎ সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। বড়ো সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ উন্নতি আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯৫২ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত কোকৰাঝাৰ জিলাৰ বসুগাঁৱত বড়ো সাহিত্য সভা গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় কোকৰাঝাৰত অৱস্থিত। এই অনুষ্ঠানটোত অসমৰ লগতে প্ৰতিৱেশী ৰাজ্য পশ্চিম বংগ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড, ত্ৰিপুৰাৰ লগতে নেপালৰো প্ৰতিনিধি আছে।
নলবাৰী জিলা
ভৌগোলিক বিৱৰণ
জিলাখনৰ মাটিকালি হৈছে ৯৯৯.৯০ বৰ্গ কিঃমিঃ। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ১১৩৮১৮৪ জন। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত হৈছে ১৫০০ মিঃমিঃ আৰু গড় আৰ্দ্ৰতা ৮০%। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা জিলাখনৰ উচ্চতা ১০০০ ফুট।
জিলাখনৰ দক্ষিণ দিশেৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী বৈ গৈছে। আনকেইখন প্ৰধান নৈ হ'ল পাগলদিয়া, নোনা, বৰলীয়া, বুঢ়াদিয়া, টিহু।
বড়ো সাহিত্য সভা
ইতিহাস
ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত, কিছু সংখ্যক বড়ো বুদ্ধিজীৱী লোকে বড়ো ভাষা সংৰক্ষণৰ কথা চিন্তা কৰে। পূৰ্বৰ বহুতো বড়ো সাহিত্যিকে অসমীয়া অথবা বঙালী মাধ্যমৰ যোগেদি শিক্ষা লাভ কৰিছিল। বড়ো সাহিত্য সভাই বহুদিন সংগ্ৰাম কৰাৰ পাছত ১৯৬৩ চনত প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পাঠসমূহ বড়ো ভাষাত আৰম্ভ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ১৯৬৮ চনত মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ পাঠসমূহ বড়ো ভাষাত আৰম্ভ কৰা হয়। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় আৰু নৰ্থ-ইষ্টাৰ্ণ হিলছ ইউনিভাৰ্ছিটিয়ে বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যক Major Indian Languages (MIL) হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। ১৯৮৫ চনত বড়ো ভাষাক অসমৰ দ্বিতীয়টো ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
নলবাৰী জিলা
ইতিহাস
পোন প্ৰথমতে নলবাৰী কামৰূপ জিলাৰ এক মহকুমা আছিল। ১৯৬৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলত অসম চৰকাৰে নলবাৰীক মহকুমা ৰূপে প্ৰশাসনিক দয়িত্ব প্ৰদান কৰে। ১৯৮৫ চনৰ ১৪ আগষ্টৰ পৰা নলবাৰীক জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। নলবাৰী নামটোৰ উদ্ভৱ সন্দৰ্ভত বহুতো জনশ্ৰুতি আছে-
জন গাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নলবাৰী জিলাৰ জনসংখ্যা ৭৬৯,৯১৯ জন; ইয়াৰে পুৰুষ ৩৯৫,৮০৪ জন আৰু মহিলা ৩৭৪,১১৫ জনী। মহিলাৰ সংখ্যা প্ৰতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৪৫ জনী। জন-ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিঃমিঃত ৭৬৩ জন। দহ বছৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ১১.৭৪%। শিক্ষিতৰ হাৰ ৭৩.৮৫%।
প্ৰশাসনিক গাঁথনি
নলবাৰী জিলা মাথোঁ এটা মহকুমাৰে গঠিত। সদৰ নলবাৰী। জিলাখনৰ উন্নয়ন খণ্ডসমূহ হ'লঃ বড়িগোগ বনভাগ, পূব নলবাৰী, বৰভাগ, বৰক্ষেত্ৰী, পশ্চিম নলবাৰী, মধুপুৰ, টিহু, টিহু বৰমা। জিলাখনত তিনিটা বিধানসভাৰ সমষ্টি আছে আৰু তিনিওটা সমষ্টি তিনিটা সুকীয়া সুকীয়া সংসদীয় সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলা
বড়ো সাহিত্য সভা
উদ্দেশ্য
বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ’ল: বড়ো সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ উন্নতি আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰা।
সাম্প্ৰতিক কালত বড়ো সাহিত্য সভাৰ অৱস্থা
১৯৯৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বাবে এটা স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ the aegis of the commission for Scientific and Technical terminology-ৰ অধীনত বড়ো সাহিত্য সভাই চল্লিশ হাজাৰৰো তাতোধিক বৈজ্ঞানিক আৰু কাৰিকৰী বিষয়ৰ শব্দসমূহ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। ইয়াৰ উপৰিও বড়ো ভাষাক “ভাষা সন্মান” স্বীকৃতি দিবলৈ সাহিত্য অকাডেমি সন্মত হৈছে। ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্টাদশ অধ্যায়ত বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে ভাৰত চৰকাৰে স্বীকৃতি দিছে।
সভাপতিসকল
বড়ো সাহিত্য সভাৰ সভাপতি সকলৰ নাম হৈছে:
সম্পাদকসকল
বড়ো সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক সকলৰ নাম হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়া
ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ক্ৰ'ৱেচীয় সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
হাজৰিকা
হাজৰিকা বা ৰুৰিঙ (Hazarika) হৈছে আহোম ৰাজ্যৰ আহোম সেনাবাহিনীৰ পাইক কৰ্মচাৰী। । তেওঁলোকৰ বংশধৰ সকলে ইয়াক এটা উপাধি হিচাপে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰে।
উৎপত্তি
আহোম ৰজাই এই উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। আহোম ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত সামৰিক বাহিনীত পাইক প্ৰথা সৃষ্টি কৰি কিছুমান বিষয়াৰ পদৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ উত্তৰসুৰী সকলে এই পদসমূহৰ লগত জড়িত উপাধি সমূহ ব্যৱহাৰ কৰাটো অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত। আহোম সকলৰ দিনত, এহাজাৰ জন সৈন্য পৰিচালনা কৰা বিষয়াজনক হাজৰিকা উপাধি দিয়া হৈছিল।
সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
এই উপাধিটো বৰ্তমান অসমৰ হিন্দু আৰু মুছলমান ধৰ্মৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। হাজৰিকা উপাধিটো কায়স্থ/ক্ষেত্ৰীয় জাতিৰ অন্তৰ্গত। সাম্প্ৰতিক কালত, অসমত ইয়াক কলিতা জাতি বুলি জনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উপাধি
কমলাবাৰী বনভোজস্থলী, গেলেকী
অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ গেলেকী আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত আঠখেল গ্ৰাণ্টত কমলাবাৰী বনভোজস্থলী অৱস্থিত। বৰ্তমান কমলাবাৰী এক জনপ্ৰিয় বনভোজস্থলী। দেশ-বিদেশৰ পৰ্যটকৰ লগতে বিভিন্ন শি‍ক্ষানুষ্ঠানৰ শি‍ক্ষামূলক ভ্ৰমণৰ বাবে কমলাবাৰী এখন উৎকৃষ্ট ঠাই।
৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা জাজীৰ পৰা আমগুৰি হালোৱাটিং, বৰচিলা দেওপানী হৈ কমলাবাৰীলৈ‍ আহিব পাৰি। শিৱসাগৰ নগৰৰ পৰা জয়সাগৰ নামতি চাৰিআলি দেওপানী হৈ কমলাবাৰীলৈ মাত্ৰ ২৫ কিঃমিঃ। সোণাৰীৰ দিশৰ পৰা বালিঘাটৰ পৰা নাজিৰা, গেলেকী আঠখেল হৈ সুগম ৰাস্তা।
বি‍ৰল প্ৰজাতিৰ অসংখ্য গছ-গছনিৰ লগতে বৃহৎ এলেকাৰ বৃক্ষৰোপণ আৰু পাহাৰীয়া নান্দনিক পৰিৱেশে সকলোকে মোহিত কৰে। মেজাংকৰী, বৰহমথুৰি, মাধৈমালতী আদি গছ ইয়াত সহজলভ্য। ইয়াৰ এলেকাত থকা এশ বিঘামাটিৰ চোমনিত উজনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ খেতিয়ক আহি মূগা পোহ‍ি লাভবান হৈছে। প্ৰায় চাৰিশ বিঘা মাটিকালিৰ তিতাছপা গছ, এহেজাৰ বিঘা উন্নত প্ৰজাতিৰ বাঁহগছ, দুশ বিঘা ঔটেঙা, পঞ্চাছ বিঘা সাচ‍িঁ গছ আছে। মনোমোহা স্থাপত্যৰে খেলা সামগ্ৰীৰ সৈতে এখন শিশু উদ্যান আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। স্কুল-কলেজৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সুবিধা হোৱাকৈ বিভিন্ন আপুৰুগীয়া গছৰ সমাহাৰেৰে সাহিত্য মনিষি উপবন নামেৰে এখন জৈৱ বৈচিত্ৰ্য উদ্যান আৰু অৰণ্যম নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা অসমীয়া থলুৱা কবিৰাজৰ এখন ঔষধি বাগিছা আছে কমলাবাৰীত। কমলাবাৰী শিশু উদ্যানৰ ভিতৰত থকা ডাঙৰীয়া পুখুৰী কাছ সংৰক্ষণ প্ৰকল্প হিচাপে উন্নীত কৰা হৈছে। কাছৰ খাদ্য দি বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ সৰু-বৰ কাছ প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰি। অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগমৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত সুউচ্চ নিৰীক্ষণ স্তম্ভৰ পৰা সমগ্ৰ কমলাবাৰী এলেকা ওপৰৰ পৰা চাব পাৰি। কমলাবাৰী শৰপহু, হৰিণাপহুৰ বিচৰণস্থলী।
শেহতীয়াকৈ কমলাবাৰীত নিৰ্মিয়মান অসম আৰক্ষীৰ চতুৰ্থ কামাণ্ডো বেটেলিয়ানৰ মুখ্য কাৰ্যালয় স্থাপনৰ কাম অব্যাহত আছে। যাৰ বাবে নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰতো নিশ্চিন্ত হ"ব পাৰি।
উত্তৰ-পূব ভাৰত
উত্তৰ-পূব ভাৰত বুলিলে ভাৰতৰ একেবাৰে পূবদিশত থকা সাতভনী ৰাজ্যসমূহ, ছিক্কিম আৰু উত্তৰ বংগৰ কিছু অংশক (দাৰ্জিলিং, জলপাইগুৰি আৰু কোচবিহাৰ জিলা) বুজোৱা হয়। গোষ্ঠীগতভাৱে এই অংশ ভাৰতৰ আন ঠাইতকৈ পৃথক। পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ লগত ইয়াৰ জাতিগত আৰু সাংস্কৃতিক মিল আছে, আৰু সংস্কৃতকৰণৰ পৰা আঁতৰত থকা কুকি বা অন্যান্য কিছুমান জনগোষ্ঠীও দেখিবলৈ পোৱা যায়। ভাষাতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা এই অঞ্চলত তিব্বতীয়-বাৰ্মীয় ভাষাৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। এই আঠখন ৰাজ্যক অধিকাৰিকভাৱে এটা সুকীয়া শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি দিয়া হৈছে: উত্তৰ পূব পৰিষদ (North Eastern Council-NEC) ১৯৭১ চনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আৰ্থিক আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে গঠন কৰা হয়; North Eastern Development Finance Corporation Ltd (NEDFi) গঠন কৰা হয় ১৯৯৫ চনৰ ৯ আগষ্টত, আৰু ২০০১ চনৰ চেপ্টেম্বৰত Ministry of Development of Northeastern Region (DoNER) গঠন কৰা হয়।
উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত ছিক্কিমে ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ অধীনস্থ ৰাজ্য আৰু ১৯৭৫ চনৰ পূৰ্ণাঙ্গ ৰাজ্যৰ স্বীকৃতি পায়। ২১-৪০ কি:মি: গড় প্ৰস্থতাৰ পশ্চিম বংগৰ শিলিগুৰি ক'ৰিডৰে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলক ভাৰতৰ আন ঠাইৰ লগত সংযোগ কৰিছে। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰক ২০০০তকৈও অধিক কি:মি: দৈৰ্ঘ্যৰ সীমাই আন দেশ যেনে- নেপাল, চীন, ভূটান, ম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশৰ পৰা পৃথক কৰিছে। <!--
ইতিহাস
A region called South Tibet, which makes up most of the land governed by Arunachal Pradesh, is claimed by China. Sino-Indian relations degraded during the Sino-Indian War of 1962. The cause of the escalation into war is still disputed by both Chinese and Indian sources. During the war in 1962, the PRC captured much of the NEFA (North-East Frontier Agency) created by India in 1954. However,China soon declared ceasfire and due to Soviet veto in UN withdrew back to the McMahon Line and returned Indian prisoners of war in 1963.
The region is known for its unique culture, handicrafts, martial arts, and scenic beauty. Problems include insurgency, unemployment, and lack of infrastructure. Since the beginning of the economic liberalization in the 1990s, studies have shown that this region is lagging behind the others in terms of development. -->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ
দেশ অনুযায়ী ম'বাইল ফ'ন প্ৰস্তুতকাৰীৰ তালিকা
এইখন পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ ম'বাইল ফ'ন প্ৰস্তুতকাৰীৰ তালিকা। তালিকাখন দেশ অনুযায়ী সজোৱা হৈছে।
বাংলাদেশ
ৱাল্টন গ্ৰুপ
ব্ৰাজিল
গ্ৰাডিএন্টে পজিটিভ'
কানাডা
ব্লেকবেৰী ডাটাৱিণ্ড্
চীন (মুখ্যভূমি)
Alcatel (subsidiary of TCL Corporation) Amoi BBK Coolpad Cubot Gfive Gionee Haier Hisense Huawei Konka Lenovo (also its subsidiary Motorola Mobility) Letv Meizu OnePlus (subsidiary of BBK) Oppo (subsidiary of BBK) Qihoo 360 QiKU (joint venture of Qihoo 360 and Coolpad) Ningbo Bird Smartisan TCL Corporation (Alcatel-Lucent later sold its shares in TCL and is no longer related to the Alcatel Mobile Phones brand) Technology Happy Life vivo (subsidiary of BBK) Vsun (subsidiary of BBK) Wasam Xiaomi Zopo Mobile ZTE ZUK Mobile (subsidiary of Lenovo) Czech Republic[edit] Jablotron Verzo
ডেনমাৰ্ক
লুমিগন (চীনৰ বিৱায়পি ইলেক্টৰণিকৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত)
ফ্ৰান্স
Alcatel Lucent Archos Bull MobiWire (formerly Sagem Wireless) Thomson Wiko (subsidiary of Tinno Mobile)
জাৰ্মানী
AEG Grundig Mobile Medion (headquartered in Germany, subsidiary of Lenovo of China) Siemens (discontinued) Telefunken Tiptel
ভাৰত
Celkon IBall Intex Technologies Karbonn Mobiles Lava International LYF Micromax Informatics Onida Electronics Ringing Bells Spice Digital Videocon Xolo YU Televentures
ইণ্ড'নেছিয়া
Nexian Evercoss MITO Polytron Advan Italy[edit] Brondi NGM Olivetti Onda Mobile Communication Telit (discontinued)
জাপান
Fujitsu Kyocera Communications Mitsubishi Electric (discontinued) NEC NEC Casio Mobile Communications Panasonic Sanyo (discontinued) Sansui Sharp Corporation Sony Mobile Communications Toshiba - (discontinued and moved to tablets only)
লাটভিয়া
Just5
মালয়েছিয়া
M Dot Ninetology
মেক্সিক'
Kyoto Electronics Lanix Zonda
নেদৰলেণ্ড
Fairphone John's Phone Philips
উত্তৰ ক'ৰিয়া
Koryolink
পাকিস্তান
QMobile Voice Mobile Advance Telecom Rivo Mobiles United Mobile
ফিলিপাইন
Cherry Mobile MyPhone Starmobile Solid Group Inc. Cloudfone
প'লেণ্ড
Kruger&Matz Manta Multimedia myPhone
ৰ'মানিয়া
Allview
ৰুছ দেশ
Beeline Explay (become subsidiary of Fly in 2015[1]) Gresso Highscreen Megafon MTS RoverPC teXet Sitronics Yotaphone
স্পেইন
Bq GeeksPhone Vitelcom (discontinued)
স্বীডেন
Doro Ericsson (discontinued) Nautiz by Handheld Group
টাইৱান
Acer Asus BenQ DBTel Dopod E-TEN (discontinued) Gigabyte Technology HTC
থাইলেণ্ড
AIS DTAC True Wellcom I-Mobile
তুৰস্ক
Vestel
সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাট
Thuraya
যুক্তৰাজ্য
Binatone Bullitt Group INQ (discontinued) Kazam (subsidiary of Fly[2]) Marshall Amplification Sendo (discontinued) Vertu Wileyfox (subsidiary of Fly[2])
যুক্তৰাষ্ট্ৰ
Amazon Apple AT&T BLU Products Caterpillar Dell Energizer Firefly Garmin Google Nexus HP InFocus InfoSonics[3] Microsoft Mobile Motorola Mobility (headquartered in the United States, subsidiary of Lenovo of China)[4] Obi Worldphone
ভিয়েটনাম
F-mobile (FPT Group)
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা (Satyendranath Sarma; ১৯১৭ - ১৯৯৯) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, গৱেষক, সমালোচক আৰু বুৰঞ্জীবিদ। তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ ১৯৭৫ চনৰ তিতাবৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। অসমীয়া নাট, কাব্যসাহিত্য আৰু উপন্যাসৰ মূল্যাঙ্কনত তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে ।
জন্ম
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ ১৯১৭ চনৰ ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত শিৱসাগৰৰ জাঁজীত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গোলাপচন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম চেনেহী দেৱী।
শিক্ষা
১৯২২ চনত শৰ্মাই যোৰহাট নৰ্মাল বিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন ১ নং প্ৰেকটিছিং বিদ্যালয়ত পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত জাঁজী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৩৬ চনত কটন কলেজৰ পৰা আই এ আৰু ১৯৩৯ চনত ডিষ্টিংচন সহ বি এ পাছ কৰে। ১৯৪১ চনত শৰ্মা দেৱে কলিকতা় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণী হৈ স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে। একে সময়তে তেওঁ আইনৰো শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও ১৯৪২ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তাৰ পদত মকৰল হোৱাত আইন পঢ়া সমাপ্ত কৰে। ১৯৫৫ চনত শৰ্মাই অসমৰ সত্ৰ অনুষ্ঠানসমূহৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৪২ চনত শৰ্মাই কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা পদত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫৬ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা, ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈ ৰিডাৰ আৰু ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আসনৰ প্ৰাধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল। শৰ্মাদেৱে ১৯৮০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কৰ্মজীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
মৃত্যু
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ ১৯৯৯ চনৰ ১১ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয়।
সাহিত্য কৰ্ম
অসমৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ লগত ওতপ্ৰোতভাবে জড়িত শৰ্মাদেৱে ১৯৫৫ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হয়। তেওঁ ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈকে অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকাৰ সম্পাদক আছিল। ১৯৭৫ চনত শৰ্মাদেৱক তেওঁৰ অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তিতাবৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয় । শৰ্মাই কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য অকাডেমিৰ সদস্য হিচাপে ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈকে আছিল। ১৯৬৪ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে সাহিত্য অকাডেমিৰ কাৰ্যনিবাহকৰ সদস্য আছিল। কলিকতাৰ "ইন্সটিটিউট অব্ হিষ্টৰিকেল ষ্টাডিজ"ৰ এজন সদস্য হোৱাৰ উপৰি অসম অকাডেমি প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য, উপ-সভাপতি আৰু ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে সভাপতি হৈ আছিল। তেওঁ ৰামায়ণী সাহিত্যৰ ইতিবৃত্ত গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৭ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা লাভ কৰে।
সাহিত্যক অৱদান
ৰচনা সংকলন
ৰচনা সংকলন(ইংৰাজী)
ন'বেল বঁটা (১৯৯৮)
১৯৯৮ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
চেচেন ৱিকিপিডিয়া
চেচেন ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চেচেন সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত চেচেন ৱিকিপিডিয়াৰ  টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
চেচেন ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
যজ্ঞ
যজ্ঞ (यज्ञ, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'বলিদান, ভক্তি, পূজা, প্ৰসাদ') শব্দই হিন্দু ধৰ্মত পবিত্ৰ অগ্নিৰ সন্মুখত সচৰাচৰ মন্ত্ৰৰ সৈতে কৰা যিকোনো আচাৰ-অনুষ্ঠানক বুজায়। যজ্ঞ বৈদিক পৰম্পৰা হিচাপে প্ৰচলিত হৈ আহিছে। বৈদিক সাহিত্যৰ ব্ৰাহ্মণসমূহৰ লগতে যজুৰ্বেদতো বৈদিক পৰম্পৰা হিচাপে ইয়াৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পবিত্ৰ অগ্নিত আহুতি আৰু তৰ্পণ প্ৰদানৰ পৰা অগ্নিৰ উপস্থিতিত প্ৰতীকী আহুতিলৈ এই পৰম্পৰাৰ বিৱৰ্তন ঘটিছে।
যজ্ঞ-কাণ্ড সম্পৰ্কীয় সাহিত্যসমূহক বৈদিক উপনিষদত থকা জ্ঞান-কাণ্ড অংশৰ বিপৰীতে বৈদিক সাহিত্যৰ কৰ্মকাণ্ড (আচাৰ-অনুষ্ঠান) অংশ বুলি কোৱা হৈছে। যজ্ঞসদৃশ আচাৰ-অনুষ্ঠানসমূহ সঠিকভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰাটো হিন্দু দৰ্শনৰ মীমাংসা শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল। হিন্দু বিবাহ আদিৰ ৰীতি-নীতিত যজ্ঞই কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। আধুনিক কালৰ প্ৰধান হিন্দু মন্দিৰ, হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ উদ্‌যাপন, বা মঠৰ দীক্ষাত বৈদিক যজ্ঞ অনুষ্ঠানো অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে।
ইয়াংলি উৎসৱ
ইয়াংলি উৎসৱ(Iyangli Festival) অসমৰ তিৱা সমাজৰ একাংশৰ মাজত পালিত এক লোকাচাৰ৷ ই এক কৃষিভিত্তিক অনুষ্ঠান৷ তিৱাসকল মূলতঃ জড়বাদী৷ তেওঁলোকে প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন উপাদানসমূহ যেনে, নদ-নদী, শিল, বাঁ, কাঠৰ কুণ্ডা, ধান-চাউল, খেৰ আদিৰ পূজা কৰে আৰু পূজাৰ অন্তত দেৱ-দেৱীসদৃশ এই উপসৰ্গসমূহক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ লেথাৰি নিছিগাকৈ নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কৰে৷
যজ্ঞ
ব্যুৎপত্তি
যজ্ঞ শব্দৰ সংস্কৃত মূল হৈছে যজত যাৰ অৰ্থ হৈছে 'পূজা কৰা, আৰাধনা কৰা, সন্মান কৰা, শ্ৰদ্ধা কৰা' আৰু ইয়াক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় সহস্ৰাব্দত ৰচিত প্ৰাচীন বৈদিক সাহিত্যত পোৱা যায়। ঋগ্বেদ, যজুৰ্বেদ (উক্ত শব্দৰ পৰা উদ্ভুত) আৰু অন্যান্য সাহিত্যত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "পূজা, যিকোনো বস্তুৰ প্ৰতি ভক্তি, প্ৰাৰ্থনা আৰু প্ৰশংসা, পূজা বা ভক্তিৰ কাৰ্য্য, নৈবেদ্য বা উছৰ্গাৰ এটা ৰূপ, আৰু বলিদান।" বৈদিক কালৰ পিছৰ সাহিত্যত এই শব্দটোৱে প্ৰকৃত বা প্ৰতীকী আহুতি বা প্ৰযত্নৰে যিকোনো ধৰণৰ ৰীতি-নীতি, অনুষ্ঠান বা ভক্তিক বুজায়।