cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অনিতা গুপ্তা
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ভাৰতত ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ বাবে, আগৰ বছৰত কোনো ব্যক্তিয়ে পুৰস্কাৰ পোৱা নাছিল। সেয়ে চৰকাৰে আগৰ বছৰ আৰু এই বছৰৰ বঁটা প্ৰাপকসকলক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে অনিতা গুপ্তা আৰু আন ২৮ গৰাকী মহিলাক এই বঁটা প্ৰদান কৰে। পুৰস্কাৰৰ আগদিনা ৰাতি তেওঁলোকে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীক দেখা কৰাৰ সুবিধা পাইছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
লুংজুবেল
লুংজুবেল (Lungzubel) ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিয়াটা জনগোষ্ঠী সকলৰ এক প্ৰকাৰৰ বিশেষ সাংস্কৃতিক শিলৰ পাত্ৰ। বিয়াটা ভাষাত লুংজুবেলৰ অৰ্থ হৈছে "চাউলৰ সুৰা ৰখা শিলৰ পাত্ৰ।" অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলবোৰত লুংজুবেলৰ ধ্বংসাৱশেষ পোৱা যায়। চুবুৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয়তো লুংজুবেল পাত্ৰ পোৱা যায়।
নামৰ উৎপত্তি
বিয়াটা ভাষাত লুংজুবেলৰ অৰ্থ হৈছে চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পাৰম্পৰিক সুৰা ৰখা শিলৰ পাত্ৰ। আক্ষৰিকভাবে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে – 'লুং' মানে শিল, 'জু' মানে পাৰম্পৰিক চাউলৰ সুৰা আৰু 'বেল'ৰ অৰ্থ হৈছে পাত্ৰ।
ইতিহাস
লুংজুবেলহ বিয়াটা জনগোষ্ঠীৰ অন্যতম ঐতিহাসিক সম্পদ। অৱশ্যে লুংজুবেলৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায়। বিয়াটা কিংবদন্তী আৰু জ্যেষ্ঠসকলৰ মতে শিলৰ স্মাৰক নিৰ্মাণ আৰু খোদাই কৰাটো প্ৰাচীন কালৰ পৰাই বিয়াটা জনজাতিৰ সাংস্কৃতিক প্ৰথা আছিল। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ হিচাপে শিলৰ পাত্ৰ লুংজুবেল আৰু শিলৰ বেদী লুংমাইচাম অন্যতম। এই শিলৰ স্মাৰক বা ধ্বংসাৱশেষবোৰ সাধাৰণতে এজন সফল বা বিজয়ী বিয়াটা প্ৰধান বা যোদ্ধাৰ সন্মানৰ প্ৰতীক। তদুপৰি অতীতত বিয়াটাসকলৰ ৰীতি-নীতি আৰু উৎসৱবোৰত চাউলৰ সুৰায়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। আন এক তত্ত্ব মতে এই শিলৰ পাত্ৰসমূহ হৈছে লামলিৰা নামৰ এজন কিংবদন্তি বিয়াটা যোদ্ধাৰ হাত। লোকবিশ্বাস অনুসৰি তেওঁ বিয়াটা সকলক ১২-১৩ শতিকাত তেওঁলোকৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থান পাহাৰসমূহলৈ লৈ গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অৱস্থান
লুংজুবেলসমূহৰ বিস্তৃতি এক নিৰ্দিষ্ট স্থানত সীমাবদ্ধ নহয়। অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশ আৰু মেঘালয়ৰ সকলো বিয়াটা বসতিপূৰ্ণ অঞ্চলত মুখ্যতঃ পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ চাইপুং এলাকাত কাংকালাং (কপিলী নদী) নদীৰ আশে-পাশে ইয়াৰ অৱস্থিতি পোৱা গৈছে। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল পাৰ্বত্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য ড° বি পাকেমে এই ঘূৰণীয়া শিল আৰু ফোঁপোলা মাটি বোৰ মেঘালয়ৰ উমকিউৰপং আৰু কেচেহ গাঁৱৰ মাজৰ ওচৰৰ চুমেৰ অঞ্চলত পোৱা শিলবোৰৰ সৈতে সাদৃশ্যৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ অনুমান কৰিছিল যে এয়া অতীতত বিয়াটাসকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ বলি বা নৃত্যৰ স্থান হ'ব পাৰে। ডিমা হাছাওত লুংজুবেলৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত স্থান হৈছে জিলা সদৰ হাফলঙৰ পৰা প্ৰায় ১৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত খোবাক নামৰ এখন সৰু বিয়াটা গাওঁ। লুংজুবেলসমূহ আন কিছুমান অঞ্চলতো পোৱা যায় যদিও সংখ্যাত কম। বিশ্বাস কৰা হয় যে লুংজুবেল উদ্ধাৰ হোৱা অঞ্চলত পুৰণি দিনত বিয়াটাসকলে বসবাস কৰিছিল।
বৰ্তমান স্থিতি
বেছিভাগ লুংজুবেলৰ ধ্বংসাৱশেষ সময়ৰ লগে লগে প্ৰাকৃতিক কাৰণত বা মানুহৰ ক্ৰিয়াকলাপৰ বাবে ক্ৰমান্বয়ে ধ্বংস হৈছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি পৰিত্যক্ত আৰু নিৰাপত্তাহীন কৰি ৰখা হোৱাৰ বাবে এইবোৰ নষ্ট হৈছিল। ঊনবিংশ শতিকাত বিয়াটাসকলৰ মাজত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আগমনৰ ফলত এই সাংস্কৃতিক সম্পদবোৰক অৱহেলা কৰাৰ মুখ্য কাৰণ হ'ব পাৰে কিয়নো খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই কোনো ধৰণৰ নিচাযুক্ত পানীয়ক গ্ৰহণ কৰাক স্বীকৃতি নিদিয়ে। মূলতঃ পাৰম্পৰিক লোকধৰ্মত বিশ্বাস কৰা বিয়াটা সকলে নতুন ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পুৰণি চাউলৰ সুৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰথা ত্যাগ কৰিবলৈ লয়। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ কিছুমান চুবুৰীয়া সম্বন্ধীয় জনজাতিৰ মাজত এই প্ৰথা বৰ্তমাননেও বৰ্তী আছে।
শেহতীয়াকৈ বিয়াটা দেৱানপুই আৰু বিয়াটে সাংস্কৃতিক সংস্থা, অসমৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে এই ধ্বংসাৱশেষসমূহৰ গুৰুত্ব আৰু ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা স্বীকাৰ কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ডিমা হাছাও জিলাৰ খোবাক আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলবোৰত আৱিষ্কৃত লুংজুবেলসমূহ এতিয়া অসম চৰকাৰৰ পুৰাতাত্ত্বিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ দ্বাৰা ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু চোৱাচিতা কৰা হৈছে। তদুপৰি জিলাখনত পৰ্যটনৰ প্ৰচাৰৰ লগতে বিশ্বৰ সন্মুখত লুংজুবেল প্ৰদৰ্শনৰ লক্ষ্যৰে ২২ চেক্টৰ অসম ৰাইফলছ, ৰাজ্যিক পৰ্যটন বিভাগ আৰু পুৰাতাত্ত্বিক বিভাগ আৰু মেক এ ডিফাৰেন্স চ'চাইটি নামৰ হাফলং স্থিত বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সহযোগত অসমৰ বিয়াটে সাংস্কৃতিক সংস্থাৰ দ্বাৰা ২০১৫ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে খোবাকত লুংজুবেল উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। এই উৎসৱত হাজাৰ হাজাৰ লোকে দিনজোৰা কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
২০১৯-২০ বৰ্ষৰ অসম বাজেটত খোবাকৰ লুংজুবেলসমূহক ডিমা হাছাও জিলাৰ আঠটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যটন/ঐতিহাসিক স্থানৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। ই অসম চৰকাৰে পৰ্যটন উন্নয়নৰ প্ৰচেষ্টা হিচাপে আৰম্ভ কৰা "অসম দৰ্শন" আঁচনিৰ অংশ হিচাপে আন্তঃগাঁথনি উন্নীতকৰণ অনুদান লাভ কৰিছে। চুবুৰীয়া মেঘালয় ৰাজ্যত অৱশ্যে এতিয়ালৈকে পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাত পোৱা লুংজুবেলবোৰ সংৰক্ষিত কৰাৰ বাবে মেঘালয় চৰকাৰে কোনো দৃঢ় পদক্ষেপ লোৱা নাই।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী:ডিমা হাছাও জিলা
ভাৰতী মুখাৰ্জী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভাৰতত ব্ৰিটিছ ৰাজত্বকালৰ সময়ত পশ্চিমবঙ্গৰ কলকাতাৰ এটা ভাৰতীয় হিন্দু বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত মুখাৰ্জীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাক সুধীৰ লাল মুখাৰ্জীয়ে এটা সফল ফাৰ্মাচিউটিকেল কোম্পানী চলাইছিল আৰু প্ৰায় ৫০জন আত্মীয়ৰ এটা বৃহৎ যৌথ পৰিয়ালত তেওঁলোক বাস কৰিছিল। মুখাৰ্জীৰ মাতৃ বিনা বেনাৰ্জী আছিল এগৰাকী গৃহিণী। স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ মাক-দেউতাকৰ সৈতে ইউৰোপলৈ যায়। পঞ্চাশৰ দশকৰ আৰম্ভণিতহে তেওঁ কলিকতালৈ ঘূৰি আহে। ইংলেণ্ড, চুইজাৰলেণ্ড আৰু ভাৰতৰ বিদ্যালয়ত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা লৈছিল। ১৯৫৯ চনত লৰেট' কলেজৰ ছাত্ৰ হিচাপে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৬১ চনত বৰোডাৰ মহাৰাজ ছায়াজীৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। তাৰপিছত লোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িবৰ বাবে তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায়। 'লোৱা ৰাইটাৰ্চ্‌ ৱৰ্কশ্বপ'ৰপৰা ১৯৬৩ চনত তেওঁ এম এফ এ ডিগ্ৰী লয় আৰু ১৯৬৯ চনত তুলনামূলক সাহিত্য বিভাগৰপৰা পি এইচ ডি লয়।
কেৰিয়াৰ
এক দশকতকৈও বেছি সময় কানাডাৰ মণ্ট্ৰিয়াল আৰু টৰণ্টোত বাস কৰি মুখাৰ্জী আৰু তেওঁৰ স্বামী ক্লাৰ্ক ব্লেইজ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ ঘূৰি আহে। তেওঁ এন ইন্ভিজিব'ল ৱমেন নাম দি চেটাৰ্ডে নাইটৰ এটা সংখ্যাত এই সিদ্ধান্তটোৰ বিষয়ে লিখিছে। মুখাৰ্জী আৰু ব্লেইজে মিলি কেইবাখনো কিতাপ লিখিছে। এইকেইখন হ'ল- ডেইজ এণ্ড নাইটচ্‌ ইন কলকাট্টা (১৯৭৭) আৰু দ্য চ'ৰ' এণ্ড দ্য টেৰৰ: দ্য হণ্টিং লিগেচি অৱ দি এয়াৰ ইণ্ডিয়া ট্ৰিজেদি (এয়াৰ ইণ্ডিয়া ফ্লাইট ওৱান এইট্টি টু)।
বহুবোৰ কল্পকাহিনী আৰু অ-কল্পকাহিনীৰ লিখাৰ উপৰিও, মুখাৰ্জীয়ে বাৰ্কলেত যোগদান কৰাৰ আগতে মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়, স্কিডমোৰ কলেজ, কুইনচ্‌ কলেজ আৰু নিউয়ৰ্কৰ চিটি বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাদান কৰিছিল।
১৯৮৮ চনত তেওঁৰ 'দ্য মিডলমেন এণ্ড দ্য আডাৰ ষ্টৰিজ' কিতাপখনৰ বাবে মুখাৰ্জীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ সমালোচক চক্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৯ ত আমিনা মীৰৰ লগত হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত মুখাৰ্জীয়ে কৈছে যে; তেওঁ নিজকে এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰবাসী লেখক বুলি নকৈ এগৰাকী আমেৰিকান লেখক বুলি ভাবিবলৈ ভাল পায়।
২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত জটিল শাৰীৰিক অসুখত ভুগি ৭৬ বছৰ বয়সত মানহাট্টনত মুখাৰ্জীৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ স্বামী আৰু পুত্ৰক এৰি থৈ যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া
মিছ ইণ্ডিয়া বা ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া (Femina Miss India) হৈছে ভাৰতৰ এক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা। এই বাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতাৰ দ্বাৰা বাছনি হোৱা প্ৰতিনিধিসকলক বিশ্ব সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা বা "মিছ ৱৰ্ল্ড"ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া হয়। মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতা হৈছে চাৰিটা মুখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ ভিতৰত এটা। দ্য টাইমছ গ্ৰুপে প্ৰকাশ কৰা মহিলা আলোচনী ফেমিনাৰ দ্বাৰা ইয়াক আয়োজন কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ পৰা, ফেমিনাই পৃথকে মিছ ডিভা নামৰ আন এটি প্ৰতিযোগিতা আয়োজন কৰে যি মিছ ইউনিভাৰ্ছলৈ প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ কৰে। মিছ ডিভাৰ উপৰিও, সংগঠনটোৱে প্ৰতি দুবছৰত অনুষ্ঠিত হোৱা মিষ্টাৰ ৱৰ্ল্ড আৰু মিষ্টাৰ চুপ্ৰানেচনেল প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি বাছনি কৰাৰ বাবে ও এক প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে। বৰ্তমানৰ (২০২১) ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া (ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড) খিতাপধাৰী হৈছে মানসা বাৰাণসী যাক বিদায়ী খিতাপধাৰী সুমন ৰাৱে ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২১ তাৰিখে মুম্বাইৰ হায়াত ৰিজেন্সিত মুকুট পিন্ধাইছিল।
ইতিহাস
ভাৰতৰ প্ৰথম মিছ ইণ্ডিয়া আছিল কলিকতাৰ প্ৰমীলা (এস্থাৰ ভিক্টোৰিয়া আব্ৰাহাম), যি ১৯৪৭ চনত বিজয়ী হৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতা প্ৰথম স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমৰ দ্বাৰা আয়োজন কৰা হৈছিল।
১৯৫২ চনত, দুখন মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল যʼত ইন্দ্ৰাণী ৰহমান আৰু নূতন প্ৰতিযোগিতাখনৰ বিজয়ী হৈছিল। নূতনক মিছ মুছৰি হিচাপে মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমৰ দ্বাৰা এই প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৫২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মুম্বাইৰ ব্ৰ্যাবোৰ্ন ষ্টেডিয়ামত ইন্দ্ৰাণী ৰহমানক মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। পিছত ইন্দ্ৰানীয়ে ১৯৫২ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৯৫৩ চনত, পঞ্জাবৰ পিছ কানওয়ালে কৰদাৰ-কলিনোছ প্ৰতিযোগিতাত মিছ ইণ্ডিয়া ১৯৫৩ৰ মুকুট অৰ্জন কৰিছিল। আবদুৰ ৰশিদ কাৰদাৰে এই প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছিল। পৰবৰ্তী কালত কানওয়ালে নিজেকে বলিউডৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰে। ১৯৫৪ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ লীলা নাইডুক মিছ ইণ্ডিয়া ঘোষণা কৰা হয়, আৰু একে বছৰতে ভগ আলোচনীৰ বিশ্বৰ দহগৰাকী আটাইতকৈ ধুনীয়া মহিলাৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰে।
১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৫৮ লৈ কোনো মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতা হোৱা নাছিল। ১৯৫৯ চনত, ইভছ ৱিকলিয়ে মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতালৈ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ কৰিবলৈ ইভছ ৱিকলিয়ে মিছ ইণ্ডিয়া নামেৰে প্ৰথম মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাত ফ্লাৰ ইজেকিয়েলক শেষত বিজয়ীৰ মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনত অনুষ্ঠিত মিছ ৱৰ্ল্ড 1959 ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। প্ৰথম ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাখন ১৯৬৪ চনত অনুষ্ঠিত হৈছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ মেহেৰ কাষ্টেলিনো মিস্ত্ৰীক প্ৰথম ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অনুষ্ঠিত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৬৪ আৰু স্পেইনত অনুষ্ঠিত মিছ নেশ্যনছ ১৯৬৪ ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল।
ৰেইটা ফাৰিয়া যিকোনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱা প্ৰথম মিছ ইণ্ডিয়া আছিল। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনত মিছ ৱৰ্ল্ড ১৯৬৬ৰ মুকুট পিন্ধিছিল। তেওঁ ইভছ ৱিকলিয় মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী আছিল। একে বছৰতে ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া বিজয়ী য়াছমিন দাজীয়ে মিছ ইউনিভাৰ্ছ ১৯৬৬ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু অনুষ্ঠানটোত তৃতীয় ৰানাৰ-আপৰ মুকুট পিন্ধে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত স্থান পোৱা তেওঁ প্ৰথম ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া বিজয়ী আছিল।
জিনাত আমান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱা প্ৰথম ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া খিতাপধাৰী আছিল। তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া এছিয়া পেচিফিকৰ মুকুট পিন্ধিছিল আৰু ফিলিপাইনত অনুষ্ঠিত মিছ এছিয়া পেচিফিক ১৯৭০ত জয়ি হৈছিল। ২০০২ চনত, তৃতীয় বিজয়ীক মিছ এছিয়া পেচিফিকৰ পৰিৱৰ্তে মিছ আৰ্থলৈ মনোনীত কৰা হৈছিল।
২০১০ চনত, আই এম শ্বী - মিছ ইউনিভাৰ্ছ ইণ্ডিয়াই মিছ ইউনিভাৰ্ছলৈ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ কৰাৰ অধিকাৰ অৰ্জন কৰাৰ পিছত, ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াই ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড, ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া আৰ্থ আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেচনেল হিচাপে তিনিজন বিজয়ীৰ মুকুট পিন্ধাইছিল। ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেচনেলৰ বিজয়ী প্ৰতিনিধিয়ে মিছ ইণ্টাৰনেচনেল প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১০ চনত, তন্ত্ৰ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডে (টিইপিএল) সুস্মিতা সেনৰ সৈতে অংশীদাৰীত্বত আই এম শ্বী – মিছ ইউনিভাৰ্ছ ইণ্ডিয়া নামৰ এটা নতুন প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ কৰিছিল। এই প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ীগৰাকীয়ে ২০১০ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ভাৰত
মিছ ইণ্ডিয়াই ১৯৫২ চনৰ পৰা মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে। এই ক্ষেত্ৰত ইন্দ্ৰাণী ৰহমানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আৰু ১৯৫৯ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত, ফ্লাৰ ইজেকিয়েলৰ নাম উল্লেখযোগ্য। ১৯৭০-ৰ দশকত, ফেমিনাই মিছ ৱৰ্ল্ডলৈও প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ কৰাৰ অধিকাৰ অৰ্জন কৰে, আৰু বিজয়ীক মিছ ইউনিভাৰ্ছ আৰু মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতালৈ ৰানাৰ-আপলৈ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পিছত ১৯৯১ চনত, ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াই ও ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিসকলক মিছ ইণ্টাৰনেচনেল প্ৰতিযোগিতালৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বঁটাসমূহ শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা
বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়
বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ভাৰতৰ এজন সাহিত্যিক, উপন্যাসিক তথা গীতিকাৰ। তেঁও ভাৰতৰ জাতীয় স্তোত্ৰ বন্দে মাতৰম্‌ গীতৰ ৰচিয়তা। তেঁও কমলাকান্ত ছদ্মনামত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৮৩৮ চনৰ ২৬ জুন তাৰিখত যাদবচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ঔৰস আৰু দুৰ্গাসুন্দৰীৰ গৰ্ভত বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ জন্ম হয়। পশ্চিমবঙ্গ ৰাজ্যৰ বৰ্তমান উত্তৰ ২৪ পৰগনা জিলাৰ নৈহাটিৰ নিকটস্থ কাঁঠালপাৰা গ্ৰাম তেঁওৰ জন্মস্থান। পাঁচ বছৰ বয়সতে তেওঁলোকৰ কুল-পুৰহিত বিশ্বম্ভৰ ভট্টাচাৰ্যৰ তত্বাবধানত বঙ্কিমচন্দ্ৰৰ শিক্ষা জীবন আৰম্ভ হয়। শিশু কালৰ পৰা তেওঁৰ অসাধৰণ মেধাৰ পৰিচয় পোৱা গৈছিল। তেওঁৰ কনিষ্ঠ সহোদৰ পুৰ্ণচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় লিখিছিল, "শুনিছো, বঙ্কিমচন্দ্ৰ এদিনতেই বঙালী বৰ্ণমালা আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ গাঁৱৰ পাঠশালাত কেতিয়াও যোৱা নাছিল, পাঠশালাৰ শিক্ষক ৰামপ্ৰাণ সৰকাৰ গৃহ শিক্ষকৰূপে নিযুক্ত হৈছিল। বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচনাৰ পৰা জানিবলৈ পোৱা যায় যে ৰামপ্ৰাণ দেৱৰ শিক্ষাৰ পৰা তেওঁ বিশেষ উপকৃত হোৱা নাই । তেওঁ লিখিছিল,"আঠ-দহ মাহতে সেই মহাত্মাৰ হস্তৰ পৰা মুক্তি পায় মেদিনীপুৰলৈ গমন কৰিলো"।
১৮৪৪ চনত মেদিনীপুৰত তেওঁৰ প্ৰকৃত শিক্ষাৰ সূচনা হয়। মেদিনীপুৰৰ ইংৰাজী স্কুলত প্ৰধান শিক্ষক এফ টিডৰ পৰামৰ্শত যাদবচন্দ্ৰ শিশু বঙ্কিমচন্দ্ৰক ইংৰাজী স্কুলত নামভৰ্তি কৰায়। ইয়াতেও তেওঁ নিজ মেধাৰ পৰিচয় দিছিল। পুৰ্ণচন্দ্ৰৰ ৰচনাৰ পৰা জনা যায় যে বাৰ্ষিক পৰীক্ষাৰ ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰি এফ টিড মহোদয় তেওঁক ডবল প্ৰম'চন দিবলৈ উদ্যত হয়। ১৮৪৯ চনত তেওঁ পুনৰায় কাঁঠালপাৰাত উভতি আহে। ইয়াত তেওঁ শ্ৰীৰাম ন্যায়বাগীচৰ পৰা বঙালী আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ খুব ভাল আবৃত্তিকাৰ আছিল।
সংবাদ প্ৰভাকৰ আৰু সংবাদ সাধুৰঞ্জনত প্ৰকাশিত বহু কবিতা তেওঁ এই বয়সতে কন্ঠস্থ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ভাৰত ৰায়চন্দ্ৰ ৰচিত বিদ্যাসুন্দৰ কাব্যৰ পৰা বিদ্যাৰৰূপবৰ্ণন আৰু জয়দেৱ প্ৰণীত গীতগোবিন্দমৰ পৰা ধীৰে সমীৰে যমুনাতীৰে কবিতা আবৃত্তি কৰিছিল। পণ্ডিত হলধৰ তৰ্কচুড়ামণিৰ পৰা তেওঁ মহাভাৰত শ্ৰবণ কৰিছিল। পণ্ডিত হলধৰ মহোদয় শিক্ষা দিছিল," শ্ৰীকৃ্ষ্ণ আদৰ্শ পুৰুষ আৰু আদৰ্শ চৰিত্ৰ"। এই শিক্ষা তেওঁৰ বিভিন্ন ৰচনাত প্ৰতিফলিত হৈছিল।
১৮৪৯ চনত তেওঁ হুগলি কলেজত (তেতিয়াৰ হুগলি মহচিন কলেজ) নামভৰ্তি কৰায়। ইয়াত তেওঁ সাত বছৰ অধ্যয়ণ কৰে। হুগলি কলেজত অধ্যয়ণৰত সময়ত ১৮৫৩ চনত জুনিয়ৰ স্কলাৰচিপত প্ৰথম স্থান লাভ কৰি প্ৰতি মাহে আঠ টকা বৃত্তি লাভ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত সংবাদ প্ৰভাকৰ কবিতা প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি বিশ টকা নগদ ধন পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। হুগলি কলেজত অধ্যয়নৰত সময়ৰ পৰা তেওঁ কবিবৰ ঈশ্বৰচন্দ্ৰ গুপ্তৰ সংবাদ প্ৰভাকৰ আৰু সংবাদ সাধুবঞ্জনত গদ্য-পদ্য ৰচণা কৰিছিল। পৰবৰ্তী সময়ত তেওঁৰ বহু ৰচনা এই কাকতত প্ৰকাশিত হৈছিল। ১৮৫৬ চনত হুগলি কলেজত চিনিয়ৰ বৃত্তি পৰীক্ষাত বিশেষ কৃতিত্ব প্ৰদৰ্শন কৰি দুবছৰৰ বাবে প্ৰতিমাহে ২০ টকা বৃত্তি লাভ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত হুগলি কলেজ বাদ দি আইন অধ্যয়ণৰ বাবে প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত নামভৰ্তি কৰায়। ১৮৫৭ চনত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। বিশ্ববিদ্যালয় কতৃপক্ষ এন্ট্ৰাঞ্চ বা প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাৰ প্ৰবৰ্তন কৰিছিল। প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজৰ আইন বিভাগৰ পৰা পৰিক্ষা দি তেওঁ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৮৫৮ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বি.এ পৰীক্ষা লোৱা হয় মুঠ দহজনৰ ভিতৰত বঙ্কিমচন্দ্ৰ আৰু যদুনাথ বসু উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
পিতাৰ ন্যায় তেওঁ ডেপুটি মেজিষ্ট্ৰেট আৰু ডেপুটি কালেকটৰ পদত চৰকাৰী চাকৰীত যোগদান কৰিছিল। অতি নিষ্ঠাৰ সহিত তেওঁ কৰ্তব্য পালন কৰিছিল। ১৮৯১ চনত ৰায় বাহাদুৰ আৰু ১৮৯৪ চনত কম্পেনিয়ন অফ দ্য মোষ্ট এমিনেন্ট অৰ্ডাৰ অফ দ্য ইণ্ডিয়ান এম্পায়াৰ উপাধিত ব্ৰিটিছ চৰকাৰ তেওঁক বিভূষিত কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰূপত নহয় প্ৰকৃতপক্ষত এজন বিশিষ্ট লেখক বাঙলা তথা ভাৰতৰ নবজাগৰণৰ প্ৰমুখ ব্যক্তি ৰূপত বিখ্যাত।
বিবাহ
নাৰায়ণপুৰ গাঁওৰ পঞ্চম বৰ্ষীয়া বালিকাৰ সৈতে ১৮৪৯ চনত মাত্ৰ ১১ বছৰ বয়সত বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ প্ৰথম বিবাহ হয়। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশঃ ১৮৫৯ চনত তেওঁৰ পত্নীৰ মৃত্যু হৈছিল। ১৮৬০ চনৰ জুন মাহত হালি চহৰৰ বিখ্যাত চৌধুৰী বংশৰ কন্যা ৰাজলক্ষীৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল।
গ্ৰন্থপঞ্জী
তেঁওৰ বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় ৰচনা বন্দে মাতৰম্‌।
মুনীন বৰকটকী
মুনীন বৰকটকী (১৯১৫-১৯৯৩) বিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ এগৰাকী লেখক, সমালোচক। তেখেতে যথেষ্ট সংখ্যক উচ্চমানৰ গল্প, কবিতা লিখিছে যদিও তেখেতৰ পৰিচয় এজন কৃতী সমালোচক হিচাবেহে। তেখেতে অসমৰ স্থানীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কাকতত নিয়মীয়া কলম লিখিছিল। বৰকটকী কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ তথ্য আৰু অঁনাতাৰ বিভাগৰ উৰ্দ্ধতন বিষয়া হিচাবে কৰ্মৰত আছিল আৰু ১৯৬৫ চনৰপৰা ১৯৭০ চনলৈ তেখেতে প্ৰেছ ইনফৰমেশ্যন ব্যুৰো আৰু আকাশবাণীৰ বাৰ্তাবাহক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। চৰকাৰী চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি মুনীন বৰকটকীয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। বি এ পৰীক্ষাত ডিষ্টিংচনসহ প্ৰথম বিভাগত উৰ্ত্তীন হৈ তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্বৰ্ণপদক অৰ্জন কৰিছিল। নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যই মুনীন বৰকটকী প্ৰসংগত কৈছে যে বৰকটকীৰ জ্ঞান অৰ্জনৰ হেঁপাহ যিমান আছিল তাতকৈ লেখা-মেলাৰ প্ৰতি স্পৃহা আছিল কম, যি হাৰত তেখেতে লিখিছিল তাতকৈ অধিক লিখাহ'লে এই লেখাসমূহেৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল অধিক সমৃদ্ধ হ'লহেঁতেন। বৰকটকী আছিল তেনেই প্ৰচাৰবিমুখ। জীৱনকালত তেখেতৰ এখনহে কিতাপ প্ৰকাশ হৈছিল। তেখেতেৰ মৃত্যুৰ পিছত পত্নী ৰেণুকা দেৱী বৰকটকীয়ে মুনীন বৰকটকী স্মাৰক ন্যাস গঠন কৰি তেখেতেৰ অন্যান্য কিতাপ আৰু লেখা-মেলাবোৰ ছপা কৰিছিল।
জন্ম, পৰিয়াল
মুনীন বৰকটকীৰ দেউতাক আছিল ৰায়চাহাব দুৰ্গাধৰ বৰকটকী আৰু আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন আছিল তেখেতৰ আজোককাক। দেউতাক আছিল বিট্ৰিছৰ ৰাজত্বকালত অসমৰ বিদ্যালয়সমূহৰ সংমণ্ডল পৰিদৰ্শক। দেউতাকে গোৱালপাৰাৰ বিদ্যালয়সমূহত অসমীয়া ভাষা প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে বহুখিনি কৰিছিল। বৰকটকীৰ মাতৃ কমলিনী দেৱী আছিল পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ দুহিতা। ১৯১৫ চনৰ কাতি বিহুৰ দিনা যোৰহাট জিলাৰ তৰাজানত বৰকটকীৰ জন্ম হৈছিল। সাহিত্যিক তথা নামজ্বলা প্ৰশাসনিক বিষয়া সত্যেন বৰকটকী আছিল মুনীন বৰকটকীৰ জেষ্ঠ ভাতৃ। দুগৰাকী ভগ্নী ক্ৰমে প্ৰেমলতা আৰু প্ৰীতিলতা। ১৯৫৯ চনত তেখেত ৰেণুকা দেৱী বৰকটকীৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। মীনাক্ষী দেৱী বৰকটকী তেখেতসকলৰ কন্যা।
শিক্ষা
তেখেতৰ শিক্ষাৰম্ভ হয় যোৰহাট প্ৰেকটিচিং স্কুলত। তাৰপিছত তেখেত দেউতাকৰ সৈতে কলিকতালৈ যায় আৰু তাত থাকি সপ্তমমানলৈকে পঢ়ে। অষ্টমমানৰপৰা যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত পঢ়ি প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা দি প্ৰথম বিভাগত উৰ্ত্তীন হয়। প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি তেখেতে সেইসময়ত যোৰহাটত নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা হোৱা জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্ত্তি কৰে আৰু এই মহাবিদ্যালয়ৰপৰাই সু-খ্যাতিৰে ইণ্টাৰমেডিয়েট পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৩৮ চনত ডিষ্টিংচনসহ প্ৰথম হৈ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰভাত কুমাৰ স্বৰ্ণপদক লাভ কৰে। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে এম এ পাঠ্যক্ৰমত নাম অন্তৰ্ভুক্তি কৰে যদিও এম এ পাঠ্যক্ৰম অসম্পূৰ্ণকৈ এৰে।
কৰ্মজীৱন
তেখেতে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে শিক্ষকতাৰে। যোৰহাটৰ তিনিখন উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত তেখেতে প্ৰায় দুবছৰ শিক্ষকতা কৰিছিল। নাগালেণ্ডৰ মোককচাঙতো তেখেতে শিক্ষকতা কৰিছিল। কবি অমূল্য বৰুৱা, অজিতকুমাৰ শৰ্মা, পদুম বৰুৱা আদি বৰণ্য লোকসকলক আছিল বৰকটকীৰ ছাত্ৰ । শিক্ষকতাৰ পিছতে তেখেত সংবাদপত্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল । সাহিত্যিক আৰু সাংবাদিকৰূপে তেখেতে নাম কৰিছিল। ১৯৩৫ চনত যোৰহাটৰ পৰা প্ৰকাশিত 'দৈনিক বাতৰি' কাকতখনৰ সৈতে বৰকটকী জড়িত আছিল। ১৯৩৯ চনত তেখেতে মাধৱ বেজবৰুৱা সম্পাদিত 'বাঁহী'ৰ সহযোগী সম্পাদক ৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৮৮-৮৬ চনত শ্বিলঙৰ কেন্দ্ৰীয় সামৰিক বিভাগৰ ত্ৰিভাষিক সাপ্তাহিক এখনৰ সহকাৰী সম্পাদক ৰূপে যোগ দিয়ে। 'দৈনিক অসমীয়া' আৰু 'আসাম ট্ৰিবিউন' কাকতৰো তেখেত সহকাৰী সম্পাদক আছিল। নাট্যসমালোচক হিচাবেও বৰকটকীৰ নাম আছিল। ভ্ৰাম্যমাণ নাট্য গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা আয়োজিত নাটকৰ উপৰি তেখেতে শৌভিক, প্ৰগতিশীল শিল্পী সংঘ, কামৰূপ নাট্যসংঘ আদি নাট্য গোষ্ঠীৰ নাট্যাভিনয়ৰ সাৰ্থক সমালোচনা কৰিছিল। তেখেতে জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা আৰু এখন বিশেষ তথ্যচিত্ৰ সম্পৰ্কটো সমীক্ষা আগবঢ়াইছিল। সাংবাদিক আৰু নিয়মীয়া কলম লিখোঁতা হিচাবেও বৰকটকীয়ে আঞ্চলিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমলৈ বিশেষ অৰিহণা যোগাইছিল। অসম চৰকাৰৰ গাঁও উন্নয়ন আৰু পৰিকল্পনা বিভাগৰ প্ৰচাৰ বিষয়া হিচাপে তেখেতে কাম কৰিছিল। ১৯৪৮ চনৰপৰা ৫৫ চনলৈকে তেখেত অসম চৰকাৰৰ প্ৰচাৰ বিভাগৰ ক্ৰমে সম্পাদক আৰু উপ-সঞ্চালক পদত নিয়োজিত আছিল আৰু পিছলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰেছ ইনফৰমেচন ব্যুৰোৰ তথ্য অধিকাৰী হিচাবে কৰ্মৰত আছিল। ১৯৭০ চনত তেখেতে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ বাৰ্তা সম্পাদক হিচাবে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰৰ পিছত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগত কেইবাবছৰো শিক্ষাদান কৰিছিল।
স্বীকৃতি
সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ১৯৮৩ চনত তেখেতক অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
মৃত্যু
১৯৯৩ চনৰ ৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে বৰকটকী স্বৰ্গগামী হয়। তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৯৪ চনত গঠিত হোৱা মুনীন বৰকটকী স্মাৰক ন্যাসে ১৯৯৫ চনৰপৰা অসমীয়া সাহিত্যত নকৈ লিখা মেলা কৰিবলৈ লোৱা চল্লিশ বছৰৰ তলৰ প্ৰতিভাশালী লেখকলৈ প্ৰতিবছৰে মুনীন বৰকটকী বঁটা আগবঢ়াই আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
বৰকটকীৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
চেঙেলী মাছ
চেঙেলী মাছ (dwarf snakehead, বৈজ্ঞানিক নাম: Channa gachua) হৈছে Channidae পৰিয়ালৰ এবিধ মাছ। ইয়াৰ ইংৰাজী নাম "dwarf snakehead" আন কিছু প্ৰজাতিৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চেঙেলী মাছ দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ সতেজ পানীৰ মাছ আৰু ইয়াক ইৰাণৰ পৰা ইণ্ডোনেচিয়ালৈকে এক বৃহৎ পৰিসৰত পোৱা যায়। Channa gachua একাধিক নিকট সম্পৰ্কীয় প্ৰজাতিৰ সমূহীয়া দ্বৈৰাশিক নাম। ইয়াৰে অতি কমেও তিনি বা চাৰিবিধ প্ৰজাতি আছে আৰু অধিক গৱেষণাই এইসমূহক পৃথককৈ চিনাক্ত কৰিব পাৰে। কিছুমান প্ৰজাতি যেন Channa harcourtbutleri আদি যোৱা কিছু দশকত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। পূৰ্বপ্ৰান্তৰ C. gachua-সমূহক প্ৰায়ে ভিন্ন প্ৰজাতি Channa limbata (C. longistomata) হিচাপে গণ্য কৰা হয়। শ্ৰীলংকাত আছুতীয়াকৈ বাস কৰা প্ৰজাতিটোক Channa kelaartii হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।
বিতৰণ
চেঙেলী মাছ ইৰাণ, আফগানিস্তান, পাকিস্তান, নেপাল, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ, ভূটান, চীন, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাওচ, কম্বোদিয়া, ভিয়েটনাম, মালয়েচিয়া, ইণ্ডোনেচিয়া আৰু ছিংগাপুৰত পোৱা যায়। যিকোনো আৰ্দ্ৰভূমিতে ইয়াক সততে দেখা পোৱা যায়। ডাঙৰ নদীৰ লগতে খাল-বিল, নিজৰা বা বন্ধ পানী আদিতো এই মাছবিধ পোৱা যায়। ধাননি পথাৰতো চেঙেলী মাছ দেখা পোৱা যায়।
৭ ফেব্ৰুৱাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অসম বৈভৱ বঁটা
অসম বৈভৱ বঁটা (Assam Baibhav) অসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান। ২০২১ বৰ্ষৰ পৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। প্ৰথমবাৰৰ বাবে উদ্যোগপতি ৰতন টাটাক কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাত আগবঢ়োৱা ব্যতিক্ৰমী অৱদানৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।
অসম বৈভৱ বঁটাত আছে নগদ পাঁচ লাখ টকাৰ লগতে প্ৰশস্তি পত্ৰ তথা স্মাৰক । হোলোং গছৰ পাতৰ ওপৰত জাপিৰ চিত্ৰৰ লগত "অসম বৈভৱ" অসমীয়া লিপিত খোদিত কৰা হৈছে। ২০২৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসম চৰকাৰে স্বাস্থ্যসেৱা (কেন্সাৰ কেয়াৰ) আৰু জনসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত মুম্বাইত বাস কৰা বিখ্যাত কৰ্কটৰোগ বিশেষজ্ঞ ডাঃ তপন শইকীয়াক ৰাজ্যৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ বঁটাসমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ অসামৰিক সন্মান
ফেমিনা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতত প্ৰকাশিত আলোচনী শ্ৰেণী:মহিলা আলোচনী শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
কালপুৰুষ
কালপুৰুষ (Kalpurush) হৈছে অসমৰ ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ দ্বাৰা লিখিত এখন উপন্যাস। এই উপন্যাসখন ১৯৭৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হয়। উপন্যাসখনত আহোম ৰাজত্বৰ এছোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়ৰ বৰ্ণনাৰ লগতে সাহিত্যিক কল্পনাৰো সমাহাৰ ঘটিছে।
গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়
thumb|right|upright|ঔপন্যাসিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্য
দেবেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল যোৰহাটৰ ওচৰৰ গৰখীয়া দ'লত। পিতৃৰ নাম আছিল নগেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য, আৰু মাতৃৰ নাম জয়ন্তীপ্ৰিয়া দেৱী। তেখেত এগৰাকী অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, কবি আৰু শিশু সাহিত্যিক। তেখেত ঘাইকৈ অসমৰ বুৰঞ্জী ভিত্তিক উপন্যাসৰ ৰচয়িতা। তেখেতৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাস জংগম-এ মৰণোত্তৰভাৱে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচয়
১৬৩৯ চনৰ পৰা ১৬৭৩ চনলৈকে আহোম ৰাজত্ব কালৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৱলী কালপুৰুষৰ মূল আধাৰ। গ্ৰন্থখনত আহোম স্বৰ্গদেউৰ সমান্তৰালকৈ ৰাইজ তথা প্ৰজাৰ মনোভাৱ, ৰাইজৰ স্বদেশপ্ৰীতি, আৰু তেওঁলোকৰ কাৰ্যকলাপকো গুৰুত্বসহকাৰে লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। উপন্যাসখন প্ৰথম পুৰুষত লিখা হৈছে। ঔপন্যাসিকে খৰঙীৰ নদাই সঁজাতী নামৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰটো সৃষ্টি কৰি উপন্যাসৰ কাহিনী আগবঢ়াই নিছে। কল্পনাৰ লগত বুৰঞ্জীৰ মিশ্ৰণ ঘটোৱা এই উপন্যাসখনক অসমীয়া সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস বুলি কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
তাৰা দেওধৰ
তাৰা দেওধৰ(Tara Deodhar জন্ম ১৯২৪) এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা বেডমিণ্টন আৰু টেনিছ খেলুৱৈ। তেওঁ ভাৰতৰ ক্ৰিকেট কিংবদন্তী ডি.বি দেওধৰৰ কন্যা।
শিক্ষা আৰু পেচা
১৯৪৬ চনত দেওধৰে উইচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। তাৰা দেওধৰে ১৯৪২ চনত তেওঁৰ ভগ্নী সুন্দৰ দেওধৰৰ সৈতে মহিলাৰ দ্বৈত বেডমিণ্টনত তেওঁৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৫৪ চনৰ ভিতৰত দেওধৰ ভগ্নী, সুমন, সুন্দৰ আৰু তাৰাই ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন চেম্পিয়ন প্ৰতিযোগিতাত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী শক্তিশালী টেনিছ খেলুৱৈ আছিল। উইচকনচিন-মেডিচন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত বিদেশী টেনিছ খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত তেওঁ পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল।
সাফল্য
তিনি ভগ্নী তাৰা, সুন্দৰ আৰু সুমনে একক, দ্বৈত্য আৰু মিশ্ৰিত তিনিওটা বিভাগত ৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন জগতত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। ব্যক্তিগতভাৱে আৰু ইজনে সিজনৰ সৈতে ২৪টা ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰফী অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তাৰাই ১৯৪২ চনৰ পৰা '৪৪ লৈ একক বিজয়ৰ হেট্ৰিক লাভ কৰিছিল।
তাৰাই বেডমিণ্টনৰ ওপৰত লিখা কিছুমান কিতাপ পঢ়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, আৰু তেওঁৰ সৰু ভগ্নী দুগৰাকীক বেডমিণ্টন সম্পৰ্কীয় নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰিছিল। দহ বছৰ বয়সত খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰা সুমনে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ভাল উন্নতি কৰিছিল আৰু তেওঁ ১২ বছৰ বয়সলৈ পশ্চিম ভাৰতৰ অনুৰ্ধ-১৬ চেম্পিয়ন আছিল। তাৰাই ৱেষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়া টুৰ্ণামেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত সুন্দৰৰ বয়স ১৫ বছৰ হৈছিল। একেৰাহে তিনিবছৰ ধৰি – ১৯৪২, '৪৩ আৰু '৪৪ তাৰাই তিনিওবাৰ মহিলাৰ একক খিতাপ জিকিছিল। আৰম্ভণিতে, তাৰা আৰু সুন্দৰে যথেষ্ট সফলতাৰে যুটি বান্ধিছিল। তেওঁলোকে তাৰাই নেচনেলত খেলা তিনিও বছৰতে মহিলাৰ দ্বৈত্য ফাইনেলত উপনীত হৈছিল, আৰু ১৯৪৪ চনত ফ্ৰেনি তালায়াৰখান আৰু মুমতাজ চিনয়ৰ দ্বাৰা পৰাজিত হোৱাৰ পূৰ্বে প্ৰথম দুবাৰত বিজয়ী হৈছিল।
১৯৪৫ চনত তাৰাই জৈৱ ৰসায়ন অধ্যয়ন কৰিবলৈ আমেৰিকা লৈ যায়, আৰু অৱশেষত এই বিষয়ত পিএইচডি লাভ কৰে। তাৰাৰ স্বামী ৰাথালেভ জৈৱ ৰসায়ন বিভাগৰ সহকৰ্মী আছিল। বিয়াৰ পিছত তেওঁলোকে ডেনমাৰ্কত বসতি স্থাপন কৰিছিল। তাৰাই খেলৰ জগতখনৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁৰ দুই ভগ্নী সুন্দৰ আৰু সুমনে যুটি বান্ধিছিল। তেওঁলোকে ১৯৪৫ আৰু '৫৪ ৰ ভিতৰত ১০ বছৰ কাল একেলগে খেলিছিল। সেই সময়ছোৱাত, তেওঁলোকে অংশগ্ৰহণ কৰা বেছিভাগ নেচনেল খেলত মহিলাৰ ডাবলছৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:বেডমিণ্টন খেলুৱৈ শ্ৰেণী:টেনিছ খেলুৱৈ
গুলাব বাই
গুলাব বাই (জন্ম ১৯২৬, মৃত্যু ১৯৯৬), জনপ্ৰিয় ভাবে গুলাব জান নামে বিখ্যাত, এগৰাকী ভাৰতীয় নৌটংকী অভিনেত্ৰী। নৌটংকী মূলতঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোক গীতিনাট্য। তেওঁ প্ৰচলিত লোক গীতিনাট্য নৌটংকীৰ প্ৰথম মহিলা শিল্পী। বহুতেই তেওঁক নৌটংকীৰ অগ্ৰণী খ্যাতিমান শিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰে। তেওঁ দা গ্ৰেট গুলাব থিয়েটাৰ কোম্পানী নামেৰে সফল নৌটংকীৰ দল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৬ চনত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ফাৰুকাবাদ জিলাৰ বালপূৰ্বা গাঁৱত গুলাব বাইৰ জন্ম হৈছিল। বিনোদনমূলক অভিনয়ৰ লগত জড়িত পিছপৰা বেদিয়া সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৩১ চনত তেওঁ কানপুৰ ঘৰানাৰ ওস্তাদ ত্ৰিমোহন লাল আৰু হাথৰাস ঘৰানাৰ ওস্তাদ মোহম্মদ খানৰ অধীনত আনুষ্ঠানিক ভাবে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
মাত্ৰ তেৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ ত্ৰিমোহন লালৰ নৌটংকীৰ যোগদান কৰি অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। এই ধৰণৰ শিল্পকলাৰ তেওঁ প্ৰথম মহিলা পৰিবেশক আছিল। অতিশীঘ্ৰে তেওঁ সংগীতৰ এক স্বতন্ত্ৰ শৈলীৰ উন্নয়ন সাধে আৰু গুলাব জান হিচাপে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। তেওঁৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তা অনুভৱ কৰি তেওঁ নিজাকৈ দা গ্ৰেট গুলাব থিয়েটাৰ কোম্পানী নামেৰে এটা নৌটংকী দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। কিন্তু ইয়াত তেওঁৰ গুৰু ত্ৰিমোহন লালৰ মত নাছিল। গুলাব বাইৰ নৌটংকী দলৰ যাত্ৰা আৰম্ভণিৰ লগে লগেই সফলতা মুখ দেখা পায়। কোম্পানীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব আৰু বয়সৰ বাবে তেওঁ ১৯৬০ৰ দশকত তেওঁ নিজা ৰাজহুৱা পৰিবেশন কমাবলৈ বাধ্য হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ তেওঁৰ সৰু ভগ্নী সুখবদনক নৌটংকীৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ লয়। পিছলৈ সুখবদন নন্দ গুহ নামেৰে জনা যায়। কালক্ৰমত তেওঁ নিজৰ অভিনয় আৰু পৰিবেশন ক্ষমতাত এগৰাকী বিখ্যাত অভিনেত্ৰী তথা পৰিবেশক হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। গুলাব বাইৰ কন্যা মধুয়ো এগৰাকী নৌটংকী শিল্পী। তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰ ফালে শিল্পৰূপ হিচাপে নৌটংকীৰ আবেদন ধীৰে ধীৰে লোপ পায়।
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।. দীপ্তি প্ৰিয়া মহাপাত্ৰৰ গুলাব বাই: দা কুইন অফ নৌটংকী নামেৰে তেওঁৰ জীৱনী পেংগুইন ইণ্ডিয়ায়ে প্ৰকাশ কৰিছে। ২০১৪ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত এখন এখন নাটক কানপুৰত মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল।
মৃত্যু
১৯৯৬ চনত ৭০ বছৰ বয়সত গুলাব বাইৰ মৃত্যু হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী‎ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
তিৱা জনগোষ্ঠী
তিৱা অসমৰ এটা চীনা তিব্বতীয় জনগোষ্ঠী। অসমৰ নগাঁও, মৰিগাঁও আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাতেই এওঁলোকৰ ঘাই বসতি যদিও কামৰূপ জিলাৰ দক্ষিণ-পূব অংশত, লখিমপুৰ জিলাৰ কেইখনমান গাঁৱত আৰু যোৰহাটৰ ওচৰত তিতাবৰত কিছুসংখ্যক তিৱালোক আছে। পূৰ্বে এই জন-জাতিৰ লোকসকল 'লালুং' নামে পৰিচিত আছিল যদিও বৰ্তমানে এওঁলোকে নিজকে 'তিৱা' বুলি চিনাকি দিহে ভাল পায়। কাৰ্বিসকলৰ লগত তিৱাসকলৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য দেখা যায়। বহুক্ষেত্ৰত তেওঁলোকক দুটা সুকীয়া জনজাতি হিচাপে ঠাৱৰ কৰাই কঠিন। দুয়োটা জনজাতিৰ সামাজিক প্ৰথা, ৰীতি-নীতি আদিৰ মাজত পাৰ্থক্যতকৈ সাদৃশ্যই বেছি।
শ্ৰেণী বিভাজন
তিৱাসকল কেইবাটাও কুলত বিভক্ত। যেনে: মছৰং, কোৱঁৰ, পাটৰ, মাছেৰেং, মাগৰ, মাদুৰ, লাদুৰ, পুৰু, ছাগাৰা, মালৈ, আগাৰা, চঞ্চৰ, কচ, চলং, মুনি, মেলাং, লৱম আদি। ইয়াৰ ভিতৰত মছৰং আৰু মাছৰেং কুলক শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা হয়। উল্লিখিত প্ৰতিটো কূলেই বহিৰ্বিবাহী। বিশেষ এটা কুলে আন এটা বিশেষ কুলৰ লগতহে বৈবাহিক সম্পৰ্ক পাতিব আৰু ৰাখিব পাৰে।
তেওঁলোকে ব্যৱহাৰ কৰা উপাধিসমূহ হৈছে:-
বৰদলৈ, দেউৰী ,হুকাই, আমচি ,ড্ৰঙলি,ফামচঙ,পামচং,মান্তা,লালুং,কোঁৱৰ,পাটৰ আদি
ধৰ্ম-বিশ্বাস
তিৱাসকল হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী। অতীজতে তেওঁলোকৰ নিজা ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু ক্ৰিয়া-কাণ্ড আছিল যদিও বৰ্তমানে তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে। মহাদেৱ আৰু কেঁচাইখাতী গোসাঁনী তেওঁলোকৰ আৰাধ্য দেৱ-দেৱী। বুধবাৰ তিৱাসকলৰ গুৰুবাৰ।
অৰ্থনৈতিক জীৱন আৰু শিক্ষা-দীক্ষা
তিৱাসকলৰ অৰ্থনৈতিক জীৱন অসমৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ সৈতে একে। তেওঁলোকৰ সৰহসংখ্যক লোকেই কৃষিজীৱী। ধান, সৰিয়হ, মাহ, আলু আদিৰ খেতি কৰি তেওঁলোকে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। অৰ্থনৈতিক দিশত তিৱাসকল এতিয়াও অনুন্নত। একেদৰে শিক্ষা-দীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো সৰহ-সংখ্যক তিৱালোক পিছপৰা।
ভাষা-দোৱান
তিৱাসকলৰ নিজস্ব কথিত ভাষা বা দোৱান আছে যদিও ভৈয়ামৰ সৰহসংখ্যক তিৱালোকে তাক পাহৰি পেলাইছে। বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাকেই তেওঁলোকে মাতৃভাষাৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিছে।
উৎসৱ-পাৰ্বণ, সাজ-পোছাক ,আৰু জীৱন-নিৰ্বাহৰ পদ্ধতি
উৎসৱ-পাৰ্বণৰ ক্ষেত্ৰত ভৈয়ামৰ তিৱাসকলে স্থানীয় আন অসমীয়াসকলে পালন কৰা উৎসৱকেই পালন কৰে। তিৱাসকলৰ জীৱন-নিৰ্বাহৰ পদ্ধতিঅৰ অসমীয়া ভাষা-ভাষী হিন্দুসকলৰ লগত বহুখিনি মিল আছে।
তিয়াসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোচাক ::
জনসংখ্যা
বৰ্তমানে অসমত তিৱালোকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় দুই লাখ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
গায়েনাৰ নাৰী
গায়েনাৰ নাৰীসকল (Women in Guyana) হৈছে গায়েনাৰ সমাজৰ এক অন্তৰ-শাখা, যাৰ সংখ্যা বিগত সময়ত পৰিৱৰ্তন ঘটি আছে। মূলতঃ ভাৰত-গায়েনী, আফ্ৰিকান-গায়েনী আৰু আমেৰিকীয় ভাৰতীয় নাৰীৰ দেশ গায়েনা ইউৰোপীয় বা চীনা বংশৰ মহিলাৰো বাসস্থান হৈ আহিছে। দেশৰ এগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে জেনেট জগান। যদিও ই দক্ষিণ আমেৰিকাৰ অংশ, গায়েনাৰ সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিকভাৱে কমনৱেলথ কেৰিবিয়ানৰ সৈতে মিল আছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।
বহুতো নগৰীয়া গিয়েনাৰ নাৰীয়ে বিশেষকৈ শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ পৰিয়ালত জীৱিকাৰ যোগান ধৰে। গায়েনাৰ ছাত্ৰীসকলে আঞ্চলিক পৰীক্ষাত পুৰুষ সমকক্ষতকৈ ভাল ফলাফল দেখুৱাইছে আৰু পুৰুষতকৈ অধিক মহিলাই বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ে। ওবেয়া মহিলাসকল লোক-ধৰ্মীয় নেতা।
ভাৰত-গায়েনী আৰু আফ্ৰিকান-গায়েনী লোকৰ মাজত বৰ্ণবাদী পাৰ্থক্যই দেশখনৰ সমাজত প্ৰায়ে নাৰীৰ ভূমিকাক সংজ্ঞায়িত কৰি আহিছে। ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিক শক্তিশালী কৰিবলৈ শ্ৰমৰ বাবে গায়েনালৈ অনা ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ বিষয়ে প্ৰাৰম্ভিক ৰেকৰ্ডসমূহে "barbaric other"ৰ সংজ্ঞা দিছিল যিয়ে কেতিয়াবা সাম্ৰাজ্যৰ অ-ইউৰোপীয় প্ৰজাৰ পৰিচয় ম্লান কৰি পেলাইছিল। ঔপনিৱেশিক যুগৰ চৰকাৰী নথি-পত্ৰসমূহে প্ৰায়ে "লিবিডিনাছ, অনৈতিক মহিলা" বা মহিলা ভুক্তভোগীৰ চিত্ৰণৰ সূচনা কৰিছিল।
কেৰিবিয়ানত লিংগৰ প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত পৰিয়ালসমূহক "ইউৰো-আমেৰিকান পাৰমাণৱিক পৰিয়াল"ৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল, আৰু মহিলাৰ ঘৰুৱা-কেন্দ্ৰিক ধাৰণাটোৱে পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ মহিলাৰ ভূমিকাক অৱজ্ঞা কৰিছিল। মহিলাৰ নেতৃত্বত আফ্ৰিকান-কেৰিবিয়ান পৰিয়ালসমূহক "বিচ্যুত, বিচ্ছিন্ন, নগ্ন আৰু অসম্পূৰ্ণ" হিচাপে প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰা হৈছিল৷
গায়েনাৰ ইতিহাসৰ প্ৰধান সময়ছোৱাত মহিলাৰ উপস্থিতি আৰু জনগাঁথনিৰ পাৰ্থক্য আছে। গায়েনাৰ বৈচিত্ৰ্যৰ উৎপত্তি হৈছে ইউৰোপীয় ঔপনিৱেশিকভাৱে "স্তৰীয়, ৰঙৰ সংকেতযুক্ত সামাজিক শ্ৰেণী"ৰ সৃষ্টি। বাগিচাৰ সমাজত মহিলাৰ ভূমিকাই তেওঁলোকৰ বৰ্ণগত পৰিচয় আৰু "সংস্কৃতিৰ ৰক্ষক" হিচাপে তেওঁলোকৰ ধাৰণাক প্ৰতিফলিত কৰিছিল। দাসত্বই আফ্ৰিকান পৰিয়ালৰ গাঁথনি ধ্বংস কৰি পেলালে-যাৰ ফলত আফ্ৰিকাত কেৱল পৰিয়ালৰ পৰা পৃথক হোৱাই নহয়,পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মত পৰিয়ালৰ পৰা ব্যক্তিক বিক্ৰী কৰাও সূচায়।
পোহৰ নিৰ্গতক ডায়'ড
পোহৰ নিৰ্গতক ডায়'ড (ইংৰাজী: light-emitting diode) চমুকৈ এল ই ডি এটি অৰ্ধপৰিবাহী ডায়'ড যিয়ে প্ৰযুক্ত ভ'ল্টেজক পোহৰলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰে, যাক প্ৰায় চাকি আৰু অঙ্কীয় পৰ্দাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
উদ্ভাৱন
ইচামু আকাচাকি, হিৰচি আমান' আৰু চুজি নাকামুৰাই পোহৰ উলিওৱা ডায়'ড উদ্ভাৱনৰ বাবে ২০১৪ বৰ্ষত ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। জুৰিয়ে ক'লে- "এই বছৰৰ ন'বেল বঁটা গ্ৰহণকাৰীসকলক এটি নতুন শক্তি-পৰিপক্ক পৰিবেশৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ পোহৰৰ উৎস উদ্ভাৱন কৰাৰ বাবে পুৰস্কৃত কৰা হৈছে।
কাৰ্যনীতি
এল-ই-ডিয়ে বৈদ্যুতিক পোহৰ বিকিৰণৰ জৰিয়তে কাম কৰে। এলুমিনিয়াম গেলিয়াম আৰ্চেনাইডৰ দৰে কোনো কোনো অৰ্ধপৰিবাহী বস্তুৱে বিদ্যুৎ প্ৰৱাহিত হ'লে ইলেক্ট্ৰণসমূহৰ চলনৰ দ্বাৰা পোহৰ ওলায়। এল-ই-ডিএ এনে ধৰণেই কাম কৰে।
এল ই ডিৰ ব্যৱহাৰ
মোবাইল ফোন আৰু এল ই ডি স্ক্ৰীনৰ বাহিৰেও অপটিকেল যোগাযোগ, ইণ্ডিকেটৰ বাতি, ইনফ্ৰাৰেড ৰশ্মি, আলোকসজ্জা, ট্ৰেফিক সংকেত, অপটিকেল মাউচ, লেজাৰ ৰশ্মি উৎপাদন সহ আৰু অনেক কামত এল ই ডি ব্যৱহৃত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডায়'ড
৬ ফেব্ৰুৱাৰী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মৌ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
মৌ নামে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
হেলচ
হেলচ হৈছে এজোপা গুল্ম বা চাপৰ উদ্ভিদ প্ৰজাতি। ই প্ৰায় ৬ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। ই এছিয়াৰ প্ৰায়বোৰ দেশত পোৱা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
জাপানী কবিতা
জাপানী কবিতা নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা অনুদিত জাপানী কবিতাৰ এখন সংকলন৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭০ চনত৷ গ্ৰন্থখনৰ ভূমিকা লিখিছে ড° হীৰেন গোহাঁয়ে৷ জাপানৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক কেইজনমান কবিৰ চুটি চুটি কবিতা এইখন গ্ৰন্থত সংকলিত হৈছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সংকলন শ্ৰেণী:কবিতা শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
ভোলানাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়
ভোলানাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় বা চমুকৈ '''বি. বৰুৱা কলেজ''' (B. Borooah College) হৈছে অসমৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলাত অৱস্থিত এখনি অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠান। অসম তথা ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত উদ্যোগী ভোলানাথ বৰুৱালৈ শ্ৰদ্ধা জনাই এইখনি শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯৪৩ চনত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈৰ নেতৃত্বত স্থাপিত হোৱা প্ৰতিষ্ঠানখনৰ প্ৰথমগৰাকী সভাপতি আৰু অধ্যক্ষ বৰদলৈয়েই আছিল। দ্বিতীয় মহাসমৰৰ সময়ত স্থাপিত হোৱা শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ শ্ৰেণীসমূহ পোনপ্ৰথমে নিশাৰ সময়ত হৈছিল। শিক্ষানুষ্ঠানখন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত। NAAC-ৰ পৰা 'এ' গ্ৰেডপ্ৰাপ্ত শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ হৈছে ড॰ সত্যেন্দ্ৰ নাথ বৰ্মন।
ইতিহাস
১৯৪৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা মহাবিদ্যালয়খনত শ্ৰেণীসমূহ আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰথম পৰ্যায়ত মাত্ৰ ১৫ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰে আৰম্ভ হোৱা শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ শ্ৰেণীসমূহ কামৰূপ একাডেমী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত হৈছিল। তেতিয়া শ্ৰেণীসমূহ নিশাৰ সময়ত হৈছিল। দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীৰ ল'ৰা-ছোৱালীকো শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলে কলেজখন নিশাৰ সময়ত খুলিছিল। যাতে দিনৰ সময়ত ল'ৰা-ছোৱালীহঁতে জীৱিকাৰ সন্ধান কৰি নিশা পঢ়া-শুনা কৰিবহি পাৰে। ভাৰত ৰত্ন প্ৰাপ্ত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁৰ পাছতেই শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ দায়িত্ব চম্ভালিছিল এগৰাকী বলিষ্ঠ ৰাজনীতিবিদ হেম বৰুৱাই।
অধ্যক্ষৰ তালিকা
১৯৪৩ চনৰপৰা ২০২০ চনলৈকে মহাবিদ্যালয়খনত মুঠতে চৌধ্যগৰাকী অধ্যক্ষই কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে।
শাখা আৰু পাঠ্যক্ৰমসমূহ
বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য(স্ব-সমৰ্থিত) শাখা আছে। স্নাতক পাঠ্যক্ৰমতো কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য(স্ব-সমৰ্থিত) শাখা আছে। ইয়াৰোপৰি স্বসমৰ্থিত ব্যৱস্থাত তথ্য-প্ৰযুক্তিবিদ্যাত বিজ্ঞান স্নাতক, বেচেলৰ ইন বিজিনেছ মেনেজমেণ্টৰ পাঠ্যক্ৰম আছে। জীৱবিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু প্ৰাণীবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমৰ সুবিধা আছে।
কলা আৰু বিজ্ঞান শাখাৰ অন্তৰ্গত বিভাগসমূহ হৈছে- কলা শাখা
বিজ্ঞান শাখা
অন্যান্য সুবিধা
মহাবিদ্যালয়খনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ থকা-খোৱাৰ সুবিধাৰ বাবে হোষ্টেল, ব্যায়ামাগাৰ, কেণ্টিন, গ্ৰন্থাগাৰ, কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰৰ সুব্যৱস্থা আছে। উল্লেখযোগ্য যে, মহাবিদ্যালয়খনৰ গ্ৰন্থাগাৰত চল্লিছ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰন্থ আছে।
স্বীকৃতি
ভোলানাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত। উল্লেখযোগ্য যে ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাকংন আৰু স্বীকৃতি সংস্থা চমুকৈ NAAC-এ এইখন মহাবিদ্যালয়ক A গ্ৰেড প্ৰদান কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
জঙ্গম
জঙ্গম (Jangam) হৈছে অসমীয়া ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ এখন ঐতিহাসিক উপন্যাস। গ্ৰন্থখন ১৯৮৩ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পটভূমিত ৰচিত উপন্যাসখনৰ বাবে দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যই ১৯৮৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়
thumb|right|upright|ঔপন্যাসিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্য
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচয়
দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ কালছোৱাত ম্যানমাৰে (ব্ৰহ্মদেশ) ভাৰত আক্ৰমণ কৰিছিল। যুদ্ধৰ সেই সময়তে ব্ৰহ্মদেশৰ এখন গাঁৱত থকা এটা অসমীয়া মূলৰ কৃষক পৰিয়ালৰ জীৱন আৰু মনোভাৱ বিশেষভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। গ্ৰন্থখনত এই পৰিয়ালটোৰেই জীৱন-বৃত্তান্ত সন্নিৱিষ্ট হৈছে।
বঁটা আৰু সন্মান
বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ বাবে ঔপন্যাসিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যই ১৯৮৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
পৱিত্ৰ অসম
পৱিত্ৰ অসম অসমৰ ধৰ্মীয় স্থানসমূহৰ বিষয়ে মহেশ্বৰ নেওগৰ দ্বাৰা সংকলিত এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় অক্টোবৰ ১৯৬০ চনত। প্ৰকাশক অসম সাহিত্য সভা। গ্ৰন্থখনত অসমৰ প্ৰতিখন জিলাৰ ধৰ্মীয় স্থানসমূহৰ বিষয়ে বিশদ ৱিৱৰণ আছে। গৱেষণাধৰ্মী টোকাসমূহেৰে সমৃদ্ধ এইখন গ্ৰন্থৰ শেষৰফালে অসমৰ ধৰ্মীয় স্থানসমূহৰ উপৰিও উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল আৰু কোচবিহাৰৰ কিছু স্থানৰ বিৱৰণ আছে।
ৰোনিত ৰয়
ৰোনিত ৰয় (Ronit Roy; জন্ম: ১১ অক্টোবৰ ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, তেখেত ভাৰতীয় টেলিভিচন আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত কাম কৰাৰ বাবে সুপৰিচিত। ৰয় তেওঁৰ পেচাত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, দু্খন স্ক্ৰিন বঁটা, পাঁচখন আইটিএ বঁটা আৰু ছয়খন ভাৰতীয় টেলিট বঁটা সহ অসংখ্য প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
টিভি কেৰিয়াৰি
ৰোনিত বালাজি টেলিফিল্মৰ পৰা টেলিভিচন ছিৰিয়াল “কাম্মাল”ত অংশ লবৰ বাবে ফোন পাইছিল। আবেদনমূলক কোনো মুভিত সুযোগৰ অভাবৰ বাবে তেখেত এই প্ৰস্তাৱটো গ্ৰহণ কৰিছিল। কাম্মাল আৰম্ভ হোৱাৰ আগত, বালাজি টেলিফিল্মবোৰ কচৌতি জিন্দেগি কেয়ে-ৰ বাবে ৰোনিতক অফাৰ কৰিছিল ঋষভ বাজাজ, এগৰাকী নিৰ্মম অথচ মধ্যবয়সী ব্যৱসায়িক পুঁজিপতি। শ্ৰী বাজাজৰ চৰিত্ৰত ৰয়ৰ দুৰ্দান্ত অভিনয়ত তেওঁক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল আৰু “আমাৰ উপাধ্যায়”ৰ পিছত বালাজি টেলিফিল্মৰ “কিউকি ছাচ ভী কাবি বহু থি”-ত তেওঁক মিহিৰ বিৰানিৰ ভূমিকাত অভতীৰ্ণ কৰে।
তেখেত ২০০৭ চনত এখন নৃত্য ৰিয়েলিটি শ্ব’ “ঝালাক দিখলা জা” আৰু ২০০৮ চনত ‘‘ইয়ে হ্যায় জলৱা” প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশ লৈছিল। তেখেত ২০১০ চনত কিচাৰ চেম্পিয়াঞ্চ হোষ্ট কৰিছিল যিটো কালাৰ্চ টিভিত আছিল। thumb|ৰোনিত ৰয় [[আদালত (ধাৰাবাহিক)|আদালতৰ ৪০০ পৰ্ব উৎযাপনত। ]] ২০১০ চনত তেখেত চোনি টিভিৰ জনপ্ৰিয় কোৰ্টৰুম নাটক শ্ব’ “আদালত”ত কে.ডি পাঠক হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। পাঠক, এজন তীক্ষ্ণ অনন্য আইনজীৱী যিয়ে কেৱল সত্যৰ পক্ষে যুঁজ কৰে।
তেখেত ২০১৪ চনত নাটক জেনাৰত উভতি আহিছিল বালাজি টেলিফিল্মৰ ইতনা কৰো না মুঝে প্যাৰৰ লগতে ড॰ নচিকেচ খান্না, ওৰফে নীল কে পল্লবী কুলকাৰ্নিৰ বিপৰীতত।
২০১৬ চনত, তেখেত আদালত (পৰ্ব ২) অভিনয় কৰিছিল য’ত তেখেত তেওঁৰ চৰত্ৰটো আগৰ পৰ্বৰ পৰা তিৰস্কাৰ কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰ পেচা
ৰয় “জান তেৰে নাম ”(১৯৯২) দি হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল যি নেকি বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্যও লাভ কৰিছিল। তেখেত “বোম ব্লাষ্ট”ত (১৯৯৩) আদিত্য পাঞ্চলী তথা কিশোৰী শাহানৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। এয়াও বাণিজ্যিক সাফল্য অৰ্জন কৰিছিল।
টিভিত তেওঁৰ সাফল্যৰ পিছত, ৰোনিত অধিক বেছি বলিউড মুভিত সমৰ্থনমূলক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১০ চনত তেখেত সমালোচকসকলৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবি “উড়ান”ত তেওঁৰ কামৰ বাবে প্ৰশংসিত লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ বহু বঁ‌টা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। চলচ্চিত্ৰৰ “সঙ্গী” দ্বাৰা দশকৰ তালিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ মাজত ৰয়ৰ অভিনয়ক স্থান দিয়া হৈছিল।
উড়ানত ৰোনিতক চলচ্চিত্ৰৰ দৃশ্যত ওভতাই আনিছিল। ইয়াৰ পিছত তেখেত “অনুৰাগ কাশ্যপৰ” দ্যাট গাৰ্ল ইন ইয়েলো বুটচ, “কৰণ জোহৰৰ” ষ্টুডেণ্ট অফ দি ইয়াৰ, “দীপা মেহতাৰ” মিডনাইটৰ চিলড্ৰেনচ, “সঞ্জয় গুপ্তৰ” শুটআউট এড ৱাড়ালাত (একতা কাপুৰ প্ৰযোজিত), আৰু “অনুৰাগ কাশ্যপৰ” য়ুগলীৰ নিচিনা ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
২০১৩ চনত, তেখেত অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰ অভিনীত “বচ”ত প্ৰধান প্ৰতিপক্ষ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু ২০১৪ চনত তেখেত “টু ষ্টেটচ” পাৰফৰ্ম কৰিছিল য’ত তেওঁৰ অভিনয় বৰ প্ৰশংসনীয় আছিল।
তেখেত হৃতিক ৰোশনৰ লগত ২০১৭-ৰ থ্ৰীলাৰ কাবিল-ৰ এখন প্ৰতিপক্ষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰ্দাও ভাগ কৰিছিল।
২০১৩ চনত তেখেত এনটিআৰ জুনিওৰ অভিনীত জয় লাভা কুছাৰৰ লগতে তেলেগু চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, য’ত তেখেত প্ৰধান বিৰোধী সৰকাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ডিজিটাল কেৰিয়াৰ
২০১৮ চনত, ৰয় মোনা সিং আৰু গুৰদীপ কোহলিৰ লগত এখন ALT Balaji ৱেব ছিৰিজ “কেহনে কো হামচফৰ হ্যাঁ”ত তেওঁৰ ডিজিটাল আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
২০১৯ চনত, তেখেত এখন ভাৰতীয় ক্ৰাইম থ্ৰীলাৰ ৱেব ছিৰিজ হোষ্টেজ অভিনয় কৰিছিল।
ব্যৱসা উদ্যোগ
ৰয় Ace Security and Protection agency মালিক। এইটো বৰ্তমানে চলন্ত খান, অমিতাভ বচ্চন, মিঠুন চক্ৰবৰ্তী, শ্বাহৰুখ খান আৰু আমিৰ খানৰ নিচিনা বলিউড অভিনেতাসকলে পৰিৱেশন কৰে; ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ প্ৰাক্তন চেয়াৰমেন তথা প্ৰাক্তন কমিচনাৰ ললিত মোদী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰুচিৰ মোদীৰ প্ৰতিও। Ace Security and Protection agency মুভি প্ৰকল্পবোৰ কিছুমান হ'ল লগান, দিল চাহতা হ্যাঁ, ইয়াদে, না তুম জানো না হম, সাথিয়া আৰু আৰমান।
ব্যক্তিগত জীৱন
thumb|পত্নি নীলাম ৰয়ক লৈ ৰোনিত ৰয় ৰয় জোয়ান্না নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ লগত বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হৈছিল যাৰ লগত “ওনা” নামত তেওঁৰ এজনী জীয়েক আছিল। তেওঁলকৰ ছোৱালীৰ বয়স যেতিয়া ৬ বছৰ তেতিয়া তেওঁলক পৃথক হয়।
২৫ ডিচেম্বৰ ২০০৩ চন তাৰিখত, ৰোনিত অভিনেত্ৰী আৰু মডেল নীলম সিংক বিয়া কৰায়। ৰোনিত তিনি গৰাকীৰ সন্তানৰ জনক - দুগৰাকী জীয়েক তথা এগৰাকী পুতেক। তেওঁৰ ডাঙৰ জীয়েক “ওনা” (তেওঁৰ আগৰ বিয়াৰ পৰা) ১৯৯১ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বৰ্তমান যুক্তৰাষ্ট্ৰত থাকে। ২০০৫ চনৰ মে মাহত তেওঁৰ আৰু নীলমৰ প্ৰথম সন্তান জীয়েক আদৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰত তেওঁলকৰ পুত্ৰ অগস্ত ৰয় জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
বিতৰ্ক
২৭ অক্টোবৰ, ২০১১, মুম্বইৰ আম্বোলি চহৰতলিত এটা পথ দুৰ্ঘটনাৰ লগত জড়িত থকাৰ পিছত ৰোনিত ৰয়ক ৰেশ আৰু গাফিলতিপূৰ্ণ গাড়ী চলোৱাৰ বাবে মুম্বাই পুলিচ তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। তেখেত এখন দিপাবলী অনুষ্ঠানৰ পৰা উভতি অহাৰ সময়ত তেওঁৰ দ্ৰুতগতিৰ মাৰ্চিডিজ গাড়ী এখন ৱাগন-আৰক হেঁচা মাৰি দি আহত কৰে, যাৰ মাজত এজন গুৰুতৰ আহত হয়। কিন্তু কেই ঘণ্টাৰ মাজতেই তেখেত জামিন পাই মুক্তি পায়।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভোলা কটকী
ভোলা কটকী (Bhola Kotoky; ১৯৩৫-২০২২) অসমৰ এজন নাট্যকাৰ আৰু মঞ্চ তথা চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আছিল। অসমৰ একাংকিকা নাটৰ বাটকটীয়াসকলৰ তেওঁ আছিল অন্যতম। ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ দ্বিতীয় বোলছবি অনিৰ্বাণত তেওঁ ৰজনী মাষ্টৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা কটকীয়ে নটৰাজ থিয়েটাৰৰ যোগে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত পদাৰ্পন কৰে। কৰ্মজীৱনৰ এক দীঘলীয়া সময় তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ লগত জড়িত হৈ আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৫ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত জামুগুৰিহাটৰ শলগুৰি সংগীয়া মাজৰ চুকত ভোলা কটকীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪০ চনত গেৰেকী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁ জামুগুৰি হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পাচত দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৬ চনত আই এ পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়।
নাট্যকাৰৰূপে অৱদান
ভোলা কটকীক একাংকিকা নাটকৰ বাটকটীয়া বুলি গণ্য কৰা হয়। দৰং কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে তেওঁ ৰচনা কৰা বিভ্ৰাট (১৯৫৫) নামৰ নাটকখন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হৈ দিল্লীত অনুষ্ঠিত তৃতীয় আন্তঃবিশ্ববিদ্যালয় যুৱ মহোৎসৱ প্ৰদৰ্শিত হয় আৰু শ্ৰেষ্ঠ নাট্যদলৰ সৰ্বভাৰতীয় স্বীকৃতি লাভ কৰে। লগতে কটকীয়েও শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক আৰু শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰৰ বঁটা লাভ কৰে। যুৱ মহোৎসৱত অংশ লোৱা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দলটিৰ নেতৃত্ব দিছিল মহেশ্বৰ নেওগে। ছাত্ৰ অৱস্থাতে নাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক ৰূপে স্বীকৃতি পোৱা কটকীয়ে ৰচনা কৰা কেইখনমান একাংকিকা হ’ল- স্বদেশী গোলা (১৯৫১),দ্বিতীয় চাহজাহান (১৯৫৮),দুঃস্বপ্ন (১৯৫৮),সংঘাত (১৯৫৮),মাষ্টৰ বাবু (১৯৫৯),প্ৰতিবাদ (১৯৫৯),প্ৰতিক্ৰিয়া (১৯৬৩),এনাজৰী (১৯৬৩),সম্প্ৰীতি (১৯৬৫),চেনেহৰ সোঁতা (১৯৬৭), শ্ৰদ্ধাঞ্জলি (১৯৮১),অমৰাৱতী (১৯৮১),ৰাভাৰ আভা (১৯৮৭)। আনহাতে তেওঁ ৰচনা কৰা কিছুমান পূৰ্ণাংগ নাটক হ’ল- শৰাইঘাট, দস্যুৰাণী পুতুলীবাই, কাৰাগাৰ, সংঘাত, অপৰাধ আদি।
চলচ্চিত্ৰ অভিনয়
কটকীয়ে ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ অনিৰ্বাণ (১৯৮১)যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। ইয়াত তেওঁ মূল চৰিত্ৰ ‘ৰজনী মাষ্টৰ’ৰ ভাওত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুলক গগৈ পৰিচালিত সাদৰী (১৯৮২), সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ পৰিচালিত ৰাজা (১৯৮২০, দাৰা আহমেদ পৰিচালিত উৰ্বশী (১৯৯৫), উপেন বৰুৱা পৰিচালিত জলাঞ্জলি (১৯৯৬) আদি ছবিত অভিনয় কৰে। তেওঁ বৃকোদৰ বৰুৱাৰ বিয়া, দেউতা আদি বহু কেইখন দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
অন্য যুগ অন্য পুৰুষ
অন্য যুগ অন্য পুৰুষ (Onyo Jug Onyo Purux) হৈছে অসমীয়া ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ দ্বাৰা লিখিত এখন উপন্যাস। ১৯৭০ চনত প্ৰকাশিত হোৱা গ্ৰন্থখন তেখেতৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ প্ৰথমখন উপন্যাস বুলি গণ্য কৰা হয়।
গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়
thumb|right|upright|ঔপন্যাসিক দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্য
দেবেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল যোৰহাটৰ ওচৰৰ গৰখীয়া দ'লত। পিতৃৰ নাম আছিল নগেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য, আৰু মাতৃৰ নাম জয়ন্তীপ্ৰিয়া দেৱী। তেখেত এগৰাকী অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, কবি আৰু শিশু সাহিত্যিক। তেখেত ঘাইকৈ অসমৰ বুৰঞ্জী ভিত্তিক উপন্যাসৰ ৰচয়িতা। তেখেতৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাস জংগমএ মৰণোত্তৰভাৱে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচয়
এই উপন্যাসখনত অতীতৰ সমাজখনক পটভূমি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। এক বিশেষ ভৌগোলিক অঞ্চলতে উপন্যাসখন বৰ্ণনা সীমাবদ্ধ। গ্ৰন্থখনত বিভিন্ন বৈচিত্ৰ্যময় চৰিত্ৰৰ সমাহাৰ ঘটিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
প্ৰিয়ংকা গোস্বামী
প্ৰিয়ংকা গোস্বামী (Priyanka Goswami; জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈ। তেওঁ ২০ কিলোমিটাৰ ৰেচ ৱাকত অংশগ্ৰহণ কৰে। টকিঅ' অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি তেওঁ ১৭ নম্বৰ স্থান দখল কৰিছিল।  ২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ ১০০০০ মিটাৰ খোজকাঢ়ি ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।  তেওঁ ১০,০০০ মিটাৰ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰি ৰেচ ৱাকত পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
জীৱন পৰিক্ৰমা
২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ ২০ কিলোমিটাৰ দৌৰত ভাৰতীয় ৰেচৱাকিং চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰি ১:২৮.৪৫ ৰ নতুন ভাৰতীয় অভিলেখ গঢ়ি ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৭ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান ৰেচৱাকিং চেম্পিয়নশ্বিপ খিতাপ লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় ৰে'লৱেৰ অ' এছ হিচাপে কৰ্মৰত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
সিংহ (ৰাশি)
সিংহ ৰাশি পঞ্চম জ্যোতিষচিহ্ন। ই হৈছে সিংহ নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা ৰাশি। ই সৌৰবন্ধনীৰ ১২০°-১৫০° ইক্লিপ্টিক দ্ৰাঘিমাংশলৈ বিস্তৃত। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ৰাশিৰ অধীনত (পশ্চিমীয়া জ্যোতিষশাস্ত্ৰত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত) সূৰ্যই এই চিহ্নত গড়ে ২৩ জুলাইৰ পৰা ২২ আগষ্টলৈ পৰিবহণ কৰে।
সিংহ ৰাশিটো জুইৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, মেষ আৰু ধনুৰাশিৰ সৈতে, ইয়াৰ পদ্ধতি স্থিৰ। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ৰাশিৰ অধীনত, সূৰ্যই প্ৰতি বছৰে গড়ে ২৩ জুলাইৰ পৰা ২২ আগষ্টৰ ভিতৰত এই মণ্ডল পৰিবহণ কৰে, আৰু পাৰ্শ্বীয় ৰাশিৰ অধীনত, সূৰ্যই বৰ্তমান এই মণ্ডলটো প্ৰায় ১৬ আগষ্টৰ পৰা ১৫ ছেপ্টেম্বৰলৈ পৰিবহণ কৰে। সিংহ নক্ষত্ৰটো পৌৰাণিক নেমিন সিংহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। গ্ৰীক পুৰাণত সিংহ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু বিশিষ্ট প্ৰতীক। ইয়াৰ বিপৰীত চিহ্ন হৈছে কুম্ভ।
ইতিহাস
ইজিপ্তৰ লোকসকলে এই তাৰকামণ্ডলীৰ উপাসনা কৰিছিল। নাইল নদীৰ বানৰ সময়ত দেখা পোৱাৰ বাবে ইয়াক তেওঁলোকে খেম বুলিছিল। এই অনুষ্ঠানে আগন্তুক বছৰটোত শস্যৰ প্ৰাচুৰ্যক সূচাইছিল আৰু মানুহবোৰে ইয়াক পৃথিৱীয়ে দিয়া এক উপহাৰ হিচাপে গণ্য কৰিছিল। ইজিপ্তৰ শাসক টুটানখামুনৰ স্বৰ্ণ সিংহাসন সিংহৰ শিৰৰ আকৃতিৰে সজ্জিত কৰা হৈছিল য'ত সিংহৰ আগঠেং দুটা বহাৰ ঠাইত লগ হৈছিল আৰু দুয়ো ঠেঙৰ মূৰত নখযুক্ত হাঁ‌তোৰা আছিল। ই ক্ষমতা আৰু ৰাজকীয় চিহ্নক সূচাইছিল।
শেন যুঁজ
শেন যুঁজ বা শেন কনুৱাৰ যুঁজ অসমৰ পাৰম্পৰিক খেল সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ইয়াত শেন চৰাই আৰু কনুৱা চৰাইৰ যুঁজক আমোদজনক ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয়। স্বৰ্গদেউ সকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ বাবে ইয়াক আহোম যুগৰ ৰাজকীয় খেল বুলিও অভিহিত কৰা হয়। শেন যুঁজ ঠাই ভেদে শেন খেল, শেনৰ খেল, শেন মেলা ইত্যাদি অনেক নামেৰে জনাজাত। আহোম যুগত বিহুৰ সময়ত ৰংঘৰৰ বাকৰিত শেন যুঁজঁ অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ইতিহাস
দেওধাই বুৰঞ্জীত আহোমৰ কিছু খেল-ধেমালিৰ উল্লেখ পোৱা যায়। সেইসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল শেনৰ যুঁজঁ বা শেন মেলা, হাতী যুঁজ, ম’হ যুঁজ, মল্লযুদ্ধ, বাঘ-ভালুক, গাহৰি,ঘঁৰিয়াল,গঁড়, ঘোং, মেঠোন আদিৰ যুঁজ অন্যতম। সেই সময়ৰ কোচ ৰাজ্য, কছাৰী ৰাজ্য, চুটিয়া ৰাজ্য, জয়ন্তীয়া ৰাজ্য, মণিপুৰ ৰাজ্য আৰু সৰু-বৰ সকলো পাৰ্বত্য ৰাজ্যতে নানা ধৰণৰ খেলে ৰজাঘৰৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। অসম বুৰঞ্জী ৬২ নং পৃষ্ঠাৰ মতে স্বৰ্গদেও ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনত সন্দিকৈ বৰ্ফুকনেই প্ৰথম হিলৈ চৰা নাৱক দুইমুৰেমগৰ লগাই বাবলৈ নাও- বৈচা শিকাই লাচ চাব লগাই স্বৰ্গদেৱক ৰং দেখাই মগৰী চৰা আৰু বহৰী শেন দুইৰো খেল উলিয়ালে। ১৬৯৯ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহয়ে চে-মুন্ বা ৰংপুৰ নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। যথেষ্ট ৰং ৰহইচ কৰি এই নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে এই নগৰৰ নাম ৰংপুৰ ৰখা হৈছিল। স্বৰ্গদেউ ৰূদ্ৰসিংহয়ে ৰূপহী পথাৰত শাল কাঠৰ চাং ঘৰ সাজি তাৰ পৰা শেন-কনুৱাৰ যুঁজ অনুষ্ঠিত কৰি ৰং চাইছিল। ইয়াকে পিছলৈ স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্তসিংহয়ে কাঠৰ চাংঘৰটোক বৰ্তমানৰ পকী ৰংঘৰৰ ৰূপ দিয়ে। শেন যুঁজৰ খেলখন পৰিচালনা কৰিবলৈ স্বৰ্গদেউ সকলে শেনমেলাৰ বাবে শেনচোৱা বৰুৱা আৰু শেনচোৱা বৰাক নিযুক্তি দিছিল।