cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জন গণ মন
ব্যৱহাৰ
প্ৰতি বছৰে স্বাধীনতা দিৱসত জাতীয় পতাকা গণতন্ত্ৰ দিৱসত আৰু উত্তোলনৰ সময়ত জাতীয় সংগীত বজোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰি কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত জাতীয় সংগীত ব্যৱহৃত হয়। যেনে-সেনাবাহিনীত লয়েল টোষ্ট প্ৰদানৰ সময়ত, নৌবাহিনীৰ পতাকা উত্তোলনৰ সময়ত, কুচকাৱাজৰ প্ৰত্যয়নৰ উদ্দেশ্যে পতাকা আনীত হ'লে ইত্যাদি। অন্যান্য চৰকাৰী বিভাগ আৰু সাধাৰণ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো এই নিয়ম প্ৰযোজ্য। জাতীয় সংগীত ৫২ চেকেণ্ড গোৱা হয় অথবা সংক্ষেপতে গালে ২০ চেকেণ্ডতে ইয়াৰ প্ৰথম আৰু শেষ পংক্তি গোৱা হয়। কিন্তু এক মিনিটৰ অধিক সময় এই গীত গোৱা নহয়। জাতীয় সংগীত গোৱাৰ সময়ত উঠি থিয় দিয়াটো কৰ্তব্য। পূৰ্বতে চিনেমা হ'লত চিনেমা শেষ হোৱাৰ পাছত জাতীয় সংগীত বজোৱাৰ প্ৰথা আছিল। বৰ্তমানে এই প্ৰথা বিলুপ্ত।
বিতৰ্ক
আৰু সেইদিনাই ৰবীন্দ্ৰনাথ দৰে এজন বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ গান অনুষ্ঠানত গোৱা হোৱাত সংবাদমাধ্যমৰ ভুলতে এটা ভ্ৰান্ত খবৰ প্ৰচাৰিত হয় যে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গানটোও সম্ৰাটৰ সন্মানাৰ্থে ৰচিত হৈছে। পাছদিনা ইংৰাজী বাতৰিকাকতসমূহত এই সংবাদ প্ৰচাৰিত হয় যে: "বঙালী কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে বিশেষকৈ সম্ৰাটক স্বাগত জনাইয়ে এই গান ৰচনা কৰিছে। " স্বাভাৱিকভাৱেই ৰবীন্দ্ৰনাথবিৰোধীসকলে প্ৰচাৰ কৰি থাকিল যে গানটো আচলতে সম্ৰাটৰ বন্দনাগান। প্ৰসঙ্গক্ৰমে উল্লেখযোগ্য যে এই বাতৰিকাকতসমূহৰ দুই এখনে "বন্দে মাতৰম্‌" ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ৰচিত আৰু "জনগণমন"ক হিন্দী গানৰ আখ্যাও দিছিল।
প্ৰকৃত ঘটনা জনা যায় নবেম্বৰ ২০ চনৰ ১৯৩৭ বিশ্বভাৰতীৰ প্ৰাক্তন পুলিনবিহাৰী সেনলৈ ৰবীন্দ্ৰনাথে লিখা এখন চিঠিৰ পৰা: ...সেই বছৰ ভাৰতসম্ৰাটৰ আগমনৰ আয়োজন চলিছিল। ৰাজচৰকাৰৰ নিষ্ঠাবান মোৰ এজন বন্ধুৱে মোক সম্ৰাটৰ জয়গান ৰচনা কৰাৰ কাৰণে বিশেষভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল। শুনি বিস্মিত হৈছিলো। সেই বিস্ময়ৰ লগত মনৰ উত্তাপৰো সংযোগ ঘটিছিল। তাৰেই প্ৰবল প্ৰতিক্ৰিয়াৰ হেঁচাত মই জনগণমনঅধিনায়ক গানত সেই ভাৰতভাগ্যবিধাতাৰ জয় ঘোষণা কৰিছো। পতনৰ ফালে ধাবিত যাত্ৰীসকলৰ যি চিৰ সাৰথি, বন্ধুৰ বিপৰীত যুগৰ অভ্যুদয়, যি জনগণৰ অন্তৰ্যামী পথপৰিচায়ক, সেই যুগ-যুগান্তৰৰ মানবভাগ্য ৰথচালক যে পঞ্চম বা ষষ্ঠ জৰ্জ কোনোপধ্যেই হ'ব নোৱাৰে সেই কথা ৰাজভক্ত বন্ধুজনেও অনুভৱ কৰিব পাৰিছিল।
ভাৰতৰ জাতীয় সংগীতৰ 'সিন্ধু' শব্দটোক পৰিবৰ্তন কৰি কাশ্মীৰ শব্দটো যোগ কৰাৰ দাবী উঠিল। যিসকলে দাবী তুলিছিল ২০০৫ তেওঁলোকৰ যুক্তি আছিল ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনৰ পাছত সম্পূৰ্ণ সিন্ধু প্ৰদেশ পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এই দাবীৰ বিপৰীতে বিৰোধীসকলে যুক্তি দিয়ে যে জাতীয় সংগীতত 'সিন্ধু' শব্দটো কেবলমাত্ৰ সিন্ধু প্ৰদেশ নহয় বৰং সিন্ধি আৰু ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ সিন্ধু নদী ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিচায়ক। এই যুক্তি মানি ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে জাতীয় সংগীতৰ ভাষাত কোনোধৰণৰ পৰিবৰ্তনৰ বিপক্ষে মত দিয়ে।
১৯৮৫ চনত কেইজনমান ছাত্ৰই ৰাজ্যৰ জিহোবাস উইটনেচ কেৰালা বিদ্যালয়ত জাতীয় সংগীত গাবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত সিহঁতক স্কুলখনৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়। এজন অভিভাবকে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হয়। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কেৱল উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায় সলনি কৰি স্কুল কৰ্তৃপক্ষক ছাত্ৰকেইজনক পুনৰ ভৰ্তি কৰোৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই ঐতিহাসিক ৰায়ত কোৱা হৈছিল যে-" আমাৰ ঐতিহ্যই আমাক সহিষ্ণুতা শিকায় (ভাৰতীয়), আমাৰ দৰ্শনে আমাক সহিষ্ণুতা শিকায়, আমাৰ সংবিধানে আমাক সহিষ্ণুতা শিকায়, আমি যেন তাক নষ্ট নকৰো। "
'কামৰূপ'ৰ উল্লেখ বিতৰ্ক
ইংৰাজী ৰাষ্ট্ৰীয় দৈনিক 'দা টাইম্‌ছ অৱ ইণ্ডিয়া'ত ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত প্ৰকাশিত বাতৰিত (১৯৯৭ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ সংখ্যা 'দা টাইম্‌ছ অৱ ইণ্ডিয়া'ৰ লগত স্বাধীনতাৰ ৫০ বৰ্ষপুৰ্তি উপলক্ষত ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ সংখ্যা বিশেষ পৰিপুৰিকা হিচাপে পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল) 'জন গণ মন'ৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে কৰা মূল অনুবাদত 'কামৰূপ' শব্দটো আছিল বুলি উল্লেখ কৰে, যিটো পাছলৈ 'সিন্ধু' শব্দলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়। এই বিষয়টো লৈ ই-জগত আৰু সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত বিয়পা গুঞ্জণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত বিষয়টো অসমৰ বিধান সভাত আলোচিত হয়। ১৭ ডিচেম্বৰ, ২০১৩-ত অসম গণ পৰিষদৰ বিধায়ক ফণীভূষণ চৌধুৰীয়ে বিধানসভাত উত্থাপন কৰা এক সংকল্প প্ৰস্তাৱৰ উত্তৰ দি বনমন্ত্ৰী ৰকিবুল হুছেইনে কয় যে সংশ্লিষ্ট কাকত গোষ্ঠীৰপৰা চৰকাৰীভাৱে স্পষ্টীকৰণ বিচৰা হৈছে। কাকতখনৰ উদ্ধৃতিৰে চৌধুৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতত পুনৰাই 'কামৰূপ'ৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে দাবী কৰে। ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত ভিত্তিহীন বাতৰিৰে অসমৰ ৰাইজক বিভ্ৰান্ত কৰাৰ অভিযোগ তুলি হুছেইনে প্ৰয়োজনবশতঃ কাকতখনৰ বিৰূদ্ধে আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণতো ইংগিত দিয়ে। বিধান সভাই টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰপৰা তথ্য বিচৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে, আৰু প্ৰয়োজন হ'লে আইনী ব্যৱস্থা লোৱাৰ পথো মুকলি ৰাখে।
সুভাষ চন্দ্ৰ বসু
(আৰজি হিন্দ-এৰ হুকুমতৰ নিদেৰ্শনামা) ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গান "জয় হে" আমাৰ জাতীয় সংগীত হ'ল।
অনন্দমোহন সহায়
চেক্ৰেটাৰী, আৰজি হুকুমত হিন্দ-এ অনেক উচ্চশিক্ষিত জাপানীয়ে স্বীকাৰ কৰে যে আমাৰ জাতীয় সংগীতে মানুহক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ জাতীয় সংগীতকো চেৰ পেলায় যায়। বিভিন্ন সময়ৰ জনসমীক্ষাত তেওঁলোকে এই কথা কৈছে। নেতাজীয়ে মোক কৈছিল যে জাৰ্মানীসকল যিয়ে নিজৰ জাতীয় সংগীতকে পৃথিৱীৰ শ্ৰেষ্ঠ বুলি ভাবে তেওঁলোকৰো সৰহ সংখ্যক নহ'লেও তেখেতৰ কাষত মুক্তকণ্ঠে স্বীকাৰ কৰিছিল যে আমাৰ জাতীয় সংগীতো তেওঁলোকৰটোৰ দৰেই উদ্দীপক।
জেমচ্‌ এইচ কাজিনচ
মোৰ প্ৰস্তাৱ হ'ল ডক্তৰ ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গভীৰ দেশাত্মবোধক, আদৰ্শ প্ৰণোদিত আৰু লগতে বিশ্বাত্মবোধক "মৰ্নিং চং অৱ ইণ্ডিয়া" ("জনগণমন") যিটো বিগত বিছ বছৰ ধৰি বেচৰকাৰীভাৱে ভাৰতৰ সংগীতৰ মৰ্য্যাদাত প্ৰতিষ্ঠিত তাক চৰকাৰীভাৱে অনুমোদন জনোৱা হওক।
জৱাহৰলাল নেহৰু
…১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত অনতিপলমে অৰ্কেষ্ট্ৰা আৰু বেণ্ডত বজোৱাৰ উপযোগী সুৰ এটি আমাৰ হাতত থকাটো এক অত্যন্ত জৰুৰী প্ৰশ্ন হৈ উত্থাপিত হয়। আমাৰ প্ৰতিৰক্ষা বিভাগ, বৈদেশিক দূত আৰু প্ৰতিনিধিসকলৰ দৃষ্টিভঙ্গীত কথাটো খুব গুৰুত্ব্পূৰ্ণ। নিশ্চিতভাৱেই স্বাধীনতাৰ পাছত "গড চেভ দ্য কিং" আমাৰ সেনাবাহিনীত বজোৱাৰ উপযুক্ত নাছিল। বাৰম্বাৰ বজাব পৰা সুৰ এটি আমাৰ পৰা বিচৰা হয় কিন্তু আমি তাৰ কোনো সদুত্তৰ দিব পৰা নাছিলো। কাৰণ এই সংক্ৰান্তত চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰী একমাত্ৰ সংবিধান সভা। কিঞ্চিত পৰিবৰ্তনৰ সৈতে "জনগণমন"ৰ সুৰ দক্ষিণপূব এচিয়াত আজাদ বিন্দ ফৌজৰ কতৃত্বত জাতীয় সংগীত হিচাবে গৃহীত হৈছিল আৰু তাৰ লগে লগে ভাৰততো তাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছিল।
চন ১৯৪৭ত নিউয়ৰ্কত জাতিসংঘৰ সাধাৰণ সভাৰ সময়ৰ কথা। কোনো এখন অনুষ্ঠানত বজাবলৈ আমাৰ প্ৰতিনিধিসকলক আমাৰ জাতীয় সংগীতটো বিচৰা হয়। প্ৰতিনিধিসকলে "জনগণমন"ৰেকৰ্ড কৰি অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ অনুশীলনৰ কাৰণে তাকে প্ৰদান কৰে। তেওঁলোকে যেতিয়া এক বৃহত্‌ সন্মিলনত ইয়াক বজায় তেতিয়া এই গানটো অত্যন্ত প্ৰশংসিত হয় আৰু অনেক দেশৰ প্ৰতিনিধিসকলে এই নতুন সুৰৰ স্বতন্ত্ৰ আৰু আভিজাত্যত মুগ্ধ হৈ ইয়াৰ স্বৰলিপি বিচাৰে। "জনগণমন"ৰ সেই অৰ্কেষ্ট্ৰাবাদনটো ৰেকৰ্ড কৰি ভাৰতলৈ পঠোৱা হয়। আমাৰ প্ৰতিৰক্ষা বিভাগৰ বেণ্ডত এই সুৰটি বজোৱা হ'ল আৰু আমাৰ বৈদেশিক দূতাবাস আৰু প্ৰতিনিধিমহলত প্ৰয়োজন অনুসৰি ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হ'ল। অনেক দেশৰ পৰা আমালৈ এই সুৰৰ কাৰণে প্ৰশংসাবাৰ্তা আৰু অভিনন্দন পত্ৰ আহি থাকিল। বিশেষজ্ঞসকলে ক'লে তেওঁলোকে ইতিপূৰ্বে শুনা আন্যান্য দেশৰ জাতীয় সংগীতৰ সুৰতকৈ এই সুৰ শ্ৰেষ্ঠতৰ। দেশেবিদেশে –বিশেষজ্ঞ সংগীতবিদ, বেণ্ড আৰু অৰ্কেষ্ট্ৰা অকলোতে এই সুৰ বজা হ'ল। কোনো কোনো সময়ত সুৰৰ সামান্য তাৰতম্য হৈ যায়। যাৰ কাৰণে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ই এই গানৰ অনেক ৰূপান্তৰণ সংগ্ৰহ কৰাত সক্ষম হৈছে।
প্ৰাদেশিক গভৰ্নৰসকলক সেই ধৰণেই নিৰ্দেশ দিয়া হয়। এইটো স্পষ্ট হৈ যায় যে "জনগণমন"ৰ বিন্যাস সম্পূৰ্ণ যথাযথ নাছিল। কিছু পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল। কেবল শব্দবিন্যাসতেই নহয় আটাইতকৈ দৰকাৰী সুৰটিতে প্ৰয়োজন আছিল সেইয়া যাতে সেইটো অৰ্কেষ্ট্ৰা আৰু বেণ্ডত বজাব পাৰি।
মেদবহুলতা
মেদবহুলতা হৈছে দেহত অতিমাত্ৰা চৰ্বী জমা হোৱাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা শাৰীৰিক সমস্যাজনিত এক অৱস্থা। বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষৰ এক কোটিৰো অধিক লোক মেদবহুলতাৰ চিকাৰ। বি এম আই (Body Mass Index) মান অনুসৰি, কোনো ব্যক্তিৰ শৰীৰৰ ওজনক তেওঁৰ শৰীৰৰ উচ্চতাৰ (মিটাৰ এককত) বৰ্গফলেৰে হৰণ কৰি পোৱা মান, ৩০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰতকৈ অধিক হ'লে স্থূলকায় আৰু ২৫-৩০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰ পৰিসৰৰ লোকসকলক অভাৰৱেট অৰ্থাৎ বেচি ওজন থকা লোক বুলি গণ্য কৰা হয়।
শকত লোকসকল নানা ধৰণৰ ৰোগ, যেনে- মধুমেহ, উচ্চ ৰক্তচাপ, কৰ্কট ৰোগ (বক্ষ, কল'ন, জৰায়ু, প্ৰষ্টেট, বৃক্ক, যকৃৎ, পিত্ত, অগ্নাশয় আদিৰ), হৃদৰোগ (কাৰ্ডিঅ'মায়'পেথি, হাৰ্ট ফেইলাৰ), ডিচলিপিডেমিয়া, পিত্তৰ পাথৰ, লিভাৰৰ অসুখ, হাঁড়ৰ ৰোগ (অস্তিঅ' আৰ্থাইটিচ), শ্বাস-প্ৰস্বাসৰ ৰোগ, নিদ্ৰাৰ বিকাৰ, মাহেকীয়াৰ বিসংগতি, সন্তানহীনতা আদিত সহজে আক্ৰান্ত হয়। শাৰীৰিক আৰু মানসিক উভয়বিধৰ যন্ত্ৰণাৰ ভুক্তভোগী হয়। মেদবহুলতাৰ প্ৰধান কাৰণ হ'ল অতিমাত্ৰা খোৱাৰ বিপৰীতে কৰ্মৰ নিষ্ক্ৰিয়তা। গতিকে খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা শক্তি (কেলৰি) ব্যৱহাৰ নহ'লে শৰীৰত সেইয়া চৰ্বিৰ ৰূপত সঞ্চিত হ'বলৈ ধৰে আৰু দেহৰ ওজন বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰোপৰি ভুল জীৱন শৈলী, খাদ্যৰ বিসংগতি, বংশগত কাৰণ, হ'ৰম'ন, বিভিন্ন ৰোগ, দৰবৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু অন্য সামাজিক কাৰণৰ বাবেও মানুহ শকত হ'ব পাৰে।
মেদবহুলতাৰ প্ৰধান চিকিৎসা হৈছে সুষম আহাৰ। শাক-পাচলি, ফল-মূল, বেছি আঁহযুক্ত শস্য, দাইল, বীন, চয়াবীন, মাছ,কণীৰ বগা অংশ, অলিভ বা চানফ্লাৱাৰ তেল আদিৰ ব্যৱহাৰ মেদবহুলতা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে উপকাৰী। নিয়মিত কচৰতো অতি আৱশ্যকীয়। ওজন কমোৱা নানাবিধ দৰৱো ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। বি এম আই ৩৫, ৪০ কি. গ্ৰা./বৰ্গ মিটাৰ বা তাৰো অধিক হ'লে অস্ত্ৰোপচাৰৰ সহায় লোৱা হয়।
মেদবহুলতা হ'ল আজিৰ যুগৰ জীৱনশৈলীৰ লগত জড়িত ৰোগ। ই মৃত্যুৰো এটা প্ৰধান কাৰণ ৰূপে পৰিগণিত হৈছে। ই একবিংশ শতিকাৰ জন-স্বাস্থ্যৰ এটা প্ৰধান সমস্যাৰূপে চিহ্নিত হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰোগ
নেপালী ভাষা
নেপালী ভাষা ইণ্ডো -ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ ইণ্ডো-আৰ্য শাখাৰ এটা ভাষা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:ভাষা
জিতুল সোণোৱাল
জিতুল সোণোৱাল (Jitul Sonowal) এগৰাকী অসমীয়া সংগীত জগতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গায়ক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইটা অসমীয়া জনপ্ৰিয় গীতত নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছে। গান গোৱাৰ উপৰিও তেখেতে বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে গীটাৰ, কীবৰ্ড আদি বজাব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ সঙ্গীত পৰিচালক‎
পানামা খাল
পানামা খাল (Panama Canal, Canal de Panamá) হৈছে পানামাত অৱস্থিত ৭৭.১ কি:মি: দৈৰ্ঘ্যৰ এটা খাল যি আটলান্টিক মহাসাগৰৰ সৈতে প্ৰশান্ত মহাসাগৰক স্ংযোগ কৰিছে। এই খালটি খন্দাৰ কামটো ১৮৮১ চনতে ফ্ৰাঞ্চে আৰম্ভ কৰিছিল যদিও প্ৰযুক্তিগত অসুবিধাৰ কাৰণত সফল নহ’ল। পিছত আমেৰিকাই ১৯০৪ চনত এই খালটি খন্দাৰ কাম হাতত লয় আৰু ১৯১৪ চনত এই খাল খন্দাৰ কাম সম্পূৰ্ণ হয়। এই খাল খন্দাৰ ফলত প্ৰশান্ত মহাসাগৰ আৰু আটলান্টিক মহাসাগৰৰ মাজত চলাচল কৰা জাহাজবোৰৰ দূৰত্ব বহুখিনি হ্ৰাস পালে।এই খাল সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতে দক্ষিণ আমেৰিকা মহাদেশৰ দক্ষিণৰ কেপ্ হৰ্ণ পথেদি যাত্ৰা কৰিব লগা হোৱাৰ বাবে জাহাজবোৰৰ যথেষ্ট সময়, পৰিশ্ৰম আৰু ধনৰ অপচয় হৈছিল। বৰ্তমান এই খালেদি আটলান্টিক মহাসাগৰৰ পৰা প্ৰশান্ত মহাসাগৰ পাবলৈ গঢ়ে ২০ ঘণ্টাৰ পৰা ৩০ ঘণ্টা সময়হে লাগে। বিশ্ব অৰ্থনীতি সূদৃঢ় কৰাৰ লগতে বিভিন্ন দেশৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক উন্নত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই খালৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। নিৰ্মাণকাৰ্য্য চলি থকাৰ সময়ৰ পৰা এই খালটি প্ৰ্থমে কলম্বিয়া, তাৰ পাচত ফ্ৰাঞ্চ আৰু তাৰ পাচত আমেৰিকাই নিয়ন্ত্ৰন কৰিছিল। অৱশেষত ১৯৭৭ চনত আমেৰিকা আৰু পানামা চৰকাৰৰ মাজত হোৱা এক চুক্তি অনুযায়ী ১৯৯৯ চনত এই খালৰ সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰন পানামা চৰকাৰে লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:খাল
গংগাৰাম দাস
গংগাৰাম দাস (১৮ শতিকা) সীতাৰ বনবাস''' নামৰ পদপুথিখনৰ ৰচক আছিল। তেওঁৰ ৰচিত আন এখন পুথি আছিল ‘সীতাৰ পাতাল গমন’ ।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শশা তিৰুপতি
শশা কিৰণ তিৰুপতি (Shashaa Kiran Tirupati; জন্ম: ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় বংশোদ্ভূত, কানাডিয়ান নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ আৰু সংগীত প্ৰযোজক। জনপ্ৰিয়ভাৱে "হাম্মা গাৰ্ল" নামেৰে পৰিচিত তিৰুপতিয়ে ২০১৮ চনত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে কাট্ৰু ভেলিয়িদাই নামৰ তামিল ছবিখনৰ গীত ‘ভান বৰুভান’ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাও লাভ কৰে। তিৰুপতিয়ে তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী, পাঞ্জাবী, মালায়ালম, কানাড়া, বঙালী, কোংকণী, আৰবী, ইংৰাজী আদি ২০টাতকৈও অধিক ভাষাত আৰু ২০০তকৈও অধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে।
তেওঁ বলীউডৰ হিট গীত যেনে- ‘খুলকে জীনে কা’ (দিল বেচাৰা), ‘দ্য হাম্মা ছং’, (ওকে জানু) ‘ফীৰ ভি তুমকো চাহুংগা’ (অৰিজিত সিঙৰ সৈতে), ‘বাৰিছ’ (হাফ গাৰ্ল ফ্ৰেণ্ড) ‘কানহা’ (শুভ মংগল সাৱধান), ‘অ' সোনা তেৰে লিয়ে’ আৰু ‘চল কহী দুৰ’ (দুয়োটাই মম ছবিৰ)[9] আদি গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে। কৃতি ছানন আৰু পংকজ ত্ৰিপাঠী অভিনীত মিমিৰ (২০২১)‘হুটুটু’ শীৰ্ষক গীতটোতো তিৰুপতিয়ে নেপথ্য কণ্ঠ দিছে; যিটো গীতৰ সংগীত এ আৰ ৰহমানৰ আৰু ৰচনা অমিতাভ ভট্টাচাৰ্যৰ।
২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বিখ্যাত গীটাৰিষ্ট কেবা জেৰমিয়াক লৈ তিৰুপতিয়ে প্ৰথমটো একক গীত ‘ইন মাই স্কিন’ মুক্তি দিছিল।
নামচিং
নামচিং হ'ল মিচিংসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এবিধ সুস্বাদু খাদ্য। বিশেষ পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা এই খাদ্য উপকৰণটি মিচিং অধ্যুষিত অঞ্চলত বহুলভাৱে পোৱা যায়। অনামিচিংসকলৰ মাজতো এনেধৰণৰ খাদ্য প্ৰচলিত যদিও বাকীসকল জনগোষ্ঠীৰ লোকে ইয়াক শুকতি বা চুঙাত থোৱা ছাটনি বুলিহে কয়। মিচিংসকলৰ মাজত বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় নামচিংৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী সুকীয়া আৰু স্বাদো ভিন্ন।
শশা তিৰুপতি
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তিৰুপতিয়ে কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ ছাৰেৰ এল.এ. মেথেছন চেকেণ্ডাৰী স্কুল পঢ়িছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ ছাইমন ফ্ৰেজাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক অধ্যয়নৰ বাবে গৰ্ডন এম শ্ৰাম মেজৰ এণ্ট্ৰেন্স বৃত্তি, মেথেছন আউটষ্টেণ্ডিং একাডেমিক এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড, দ্য চাৰে এডমিনিষ্ট্ৰেটৰছ বৃত্তি, দ্য ইউবিচি প্ৰেচিডেণ্টছ এণ্ট্ৰেন্স বৃত্তি, আৰু স্নাতক শ্ৰেণীৰ শীৰ্ষস্থানীয় কৃতিত্বৰ বাবে মেডেলিয়ন লাভ কৰি ৯৬ শতাংশ গড় নম্বৰেৰে স্নাতক উপাধি লয়।
নামচিং
মিচিংসকলৰ উপৰিও উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পাহাৰীয়া লোকসকলৰ মাজতো নামচিঙৰ প্ৰচলন দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত মণিপুৰীসকল অন্যতম। মণিপুৰীসকলৰ মাজত নামচিঙ ইৰোম্বা বুলি পৰিচিত।
শশা তিৰুপতি
কৰ্মজীৱন
স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে তিৰুপতিয়ে চ’ল’-কনচাৰ্ট অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি থাকে। পিছলৈ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী ৰূপে বলীউডত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ পঢ়াশুনা সামৰণি মাৰে। তেওঁ কাজু (আফ্ৰিকান বাদ্যযন্ত্ৰ), পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় গীটাৰ, কীবৰ্ড আৰু হাৰমনিয়াম বজায়।
নামচিং
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
নামচিং প্ৰস্তুত কৰাৰ পূৰ্বে মাছখিনিক জুইত বা ৰ'দত প্ৰথমে শুকুৱাই লোৱা হয়। সম্পূৰ্ণৰূপে শুকুৱাই লোৱাৰ পিছত মাছখিনিক কচু, মানধনিয়া আদি মিহলাই ঢেঁকীত খুন্দি মিহিকৈ গুড়ি কৰি লোৱা হয়। গুড়ি কৰি লৈ প্ৰস্তুত কৰা ছাটনি সদৃশ মিশ্ৰণটো বাঁহৰ চুঙা বা সৰু-সুৰা মাটিৰ টেকেলিত এনেধৰণে সোপা মাৰি থোৱা হয় যাতে পাত্ৰটোৰ ভিতৰৰ বায়ু বাহিৰলৈ ওলাই আহিব নোৱাৰে। দুই-তিনি সপ্তাহমানৰ পাছত নামচিংক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব পৰা যায়। সাৱধানতা অৱলম্বন আৰু যতনেৰে ৰাখিব পাৰিলে নামচিঙৰ দীৰ্ঘম্যাদী উপযোগিতা আছে।
শশা তিৰুপতি
কৰ্মজীৱন
ক'ক ষ্টুডিঅ' ছিজন-৩ৰ সময়ত তিৰুপতিৰ ওপৰত এ. আৰ. ৰহমানৰ চকু পৰিছিল। তাৰপিছত কম দিনৰ ভিতৰতে ৰহমানৰ পৰিচালনাত কোচাদাইয়ান ছবিত তিৰুপতিয়ে ‘ৱাডা ৱাডা’ শীৰ্ষক গীত এটা গায়। ৰহমানৰ পৰিচালনাত গোৱা তেওঁৰ দ্বিতীয়টো গীত কাৱিয়াথালাইবনৰ ‘আয়ে মিষ্টাৰ মাইনৰ’ গীতটোৱে তামিল সংগীত জগতত তাৎক্ষণিকভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ক্ৰমশঃ গাই যায় ‘নানে ভাৰুগিৰেন’, ‘ভান’, ‘চিলিক্কু মাৰামে’, ‘অদয় ওদায়’, ‘কাৰা আটাকাৰা’, ‘উন কাধল ইৰুন্ধল’, ‘থায়েন কাত্ৰু’, ‘উয়িৰাগী’, ‘কাধলাদা’ আৰু শেহতীয়াকৈ অনিৰুদ্ধ ৰবিচন্দৰৰ বাবে ‘নান পিঝাই’।
নামচিং
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
সাধাৰণতে নামচিঙক পাতত দি অথবা জুইত পুৰি আৰু তাৰ লগত পোৰা আলু, বেঙেনা আদি মিহলাই বিশেষ ধৰণৰ ছাটনি প্ৰস্তুত কৰি মিচিংসকলে খোৱা দেখা যায়। গোন্ধৰ মাত্ৰাধিক্যৰ বাবে বহুতে ইয়াক নাখায় যদিও সম্প্ৰতি দুই-এক অনামিচিংবহুল অঞ্চললৈও এই খাদ্যবিধৰ উপযোগিতা প্ৰসাৰিত হৈছে। ঠাইবিশেষে নামচিঙক তেলেৰে ভাজি ধনিয়া, লোণ আদি দি খাদ্যৰ মুখ্য ব্যঞ্জন হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে।
শশা তিৰুপতি
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
নামচিং
নামচিঙৰ উপকাৰিতা:
বহু পাহাৰীয়া জনজাতিৰ মাজত অগাধ বিশ্বাস প্ৰচলিত যে নামচিং খালে মেলেৰিয়াৰ দৰে ভয়ংকৰ ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি। সুস্বাস্থ্য বৰ্তাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত নামচিঙৰ পৰা যথেষ্ট পৰিমাণে সুফল লাভ কৰিব পাৰি।
গজনাৰায়ণ
গজনাৰায়ণ(১৬-১৭ শতিকা) আহোম ৰাজ্যৰ এজন অধীনস্থ গুৱাহাটীৰ বেলতলা অঞ্চলৰ শাসনকৰ্তা আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ৰঘুদেৱ। ।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গড়গঞা সন্দিকৈ ফুকন
গড়গঞা সন্দিকৈ ফুকন(?-১৬৯৫)ৰ প্ৰকৃত নাম আছিল চেংকাক। ল’ৰাৰজাৰ দিনত পূৰ্বৰ নেওগ পদপীৰ পৰা ফুকন হয়। গদাপাণি বা গদাধৰ সিংহ তেওঁৰ প্ৰিয় ব্যক্তি আছিল আৰু তেওঁক সমৰ্থনো কৰিছিল। পলাই থকাৰ সময়ত তেওঁ গদাপাণিৰ লগত গোপনে যোগাযোগ ৰাখিছিল আৰু তেওঁৰ উদ্যোগতেই কলিয়াবৰৰ ৰাজ বিষয়াসকলে গদাপাণিক ৰজা পাতিছিল। ১৬৮২ চনত স্বৰ্গদেৱে তেওঁক বৰফুকন পাতে। গড়গঞা সন্দিকৈ ফুকন আহোমসকলৰ এজন দক্ষ বিষয়া আছিল। গুৱাহাটীৰ উমানন্দ শিৱমন্দিৰ স্থাপনত তেৱেঁই তত্বাবধান কৰিছিল ।
আকুপাংচাৰ
আকুপাংচাৰ হ’ল ধাতুৰ মিহি বেজীৰে মানুহৰ শৰীৰৰ বিশেষ কিছুমান ঠাইত বিন্ধি কৰা এবিধ চিকিৎসা। ই মূলতে: লেটিন ভাষাৰ শব্দ; ‘আকু’ মানে বেজী আৰু পাংচাৰ মানে হ’ল ফুটুৱা।
ইতিহাস
আকুপাংচাৰ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ উদ্ভাৱন হৈছিল চীনত। খ্ৰীষ্টজন্মৰ ২৮০০ বছৰ আগতে ৰচিত ‘ইয়েলো ইম্পেৰছ ক্লাছিক অৱ্ ইন্টাৰনেল মেডিচিন’ নামৰ গ্ৰন্থখনিত আকুপাংচাৰ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ বিশদ বিৱৰণ পোৱা যায়। এইখন গ্ৰন্থক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰাচীনতম গ্ৰন্থ বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। চীনা সম্ৰাট ফু চিয়েও আকুপাংচাৰ সম্পৰ্কীয় এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল। গ্ৰন্থখনৰ নাম আছিল ‘আই চিং’। বিভিন্ন গৱেষণাৰ পৰা জনা গৈছে যে প্ৰস্তৰ যুগতো আকুপাংচাৰৰ দৰে এবিধ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ প্ৰচলন আছিল। তাত অৱশ্যে বৰ্তমানৰ দৰে ধাতুৰ মিহি বেজী ব্যৱহাৰ কৰাৰ সলনি হাঢ় আৰু পাথৰৰ বেজী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
আকুপাংচাৰৰ প্ৰসংগত পিয়েন চুয়ে নামৰ এজন বিখ্যাত চীনা চিকিৎসকৰ উল্লেখ পোৱা যায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব একাদশ শতিকাত এই চিকিৎসকজনে চীন দেশৰ কুও ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰৰ আকুপাংচাৰ পদ্ধতিৰে চিকিৎসা কৰি তেওঁক সুস্থ কৰি তুলিছিল। চীন দেশৰ থাং ৰাজবংশৰ আমোলত (৬১৮-৯০৭ খ্ৰীষ্টাব্দ) আকুপাংচাৰ শিক্ষাৰ বাবে কলেজো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। কোনো কোনোৰ মতে আকুপাংচাৰ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ উদ্ভৱ ভাৰতবৰ্ষত। আজিৰ পৰা ২০০০ বছৰ আগেয়েই ভাৰতত আকুপাংচাৰ সম্পৰ্কীয় এখন সংস্কৃত গ্ৰন্থও লিখা হৈছিল। সম্প্ৰতি এইখন গ্ৰন্থ শ্ৰীলংকাৰ কলম্বোৰ নেচনেল মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত হৈ আছে। কিন্তু ভাৰতত প্ৰকৃততে আকুপাংচাৰ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ উদ্ভৱ হৈছিল নে নাই তাৰ কোনো প্ৰামাণিক তথ্য এতিয়ালৈকে পোৱা হোৱা নাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিকল্প চিকিৎসা
ভাদমহীয়া নাম
ভাদমহীয়া নামত প্ৰায়ে দুপৰীয়া সময়ৰ পৰা ৰাতিলৈ নাম-কীৰ্তন, ধৰ্মালোচনা পৰ্ব আদি হয়৷ কোনো কোনো ঠাইত পুৰুষ আৰু মহিলা বেলেগে বেলেগে বহি নাম লয় আৰু কোনো কোনো ঠাইত একেলগে বহি নাম লয়৷ প্ৰথমতে পুথি পাঠ কৰা হয়৷ তাৰপিছত নাম “ডকা’’ হয়৷ পাঠক বা পাঠকনীয়ে নাম ডাকিলেই ৰাইজ গোটখাই নামত বহে আৰু কীৰ্তন কৰে৷ তাল-খোল-নাগাৰা আৰু খুতিতাল বজাই হাতচাপৰি সংগত কৰি তিনি-চাৰিটামান নাম গোৱাৰ পিছত নামৰ সামৰণি পৰে৷ তাৰপিছত সকলো ৰাইজে থাপনাৰ ফালে হাতযুৰি আঁঠু-কাঢ়ি সেৱা লয় আৰু পাঠক বা বুঢ়াভকতে আশীৰ্বাদ দিয়ে৷ নামত পুৰুষ-মহিলা উভয়েই জাতীয় সাজ- মেখেলা চাদৰ আৰু ধুতী-পাঞ্জাবী পিন্ধি, ডিঙিত গামোচা লয় আৰু পাঠক-পাঠকনীয়ে চেলেং আৰু আগুৰান পৰিধান কৰে৷
ভাদমাহত গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰ মানুহ বা চহৰৰ হ’লে নামঘৰৰ প্ৰতিঘৰ ভকতে একোখনকৈ শৰাই দিয়ে৷ যাৰ ভাগত শৰাই দিবলগীয়া থাকে, সাধাৰণতে তেওঁলোকেই সেইদিনটোৰ মাহ-প্ৰসাদ, চাকি-বন্তি, আদি সমস্ত খৰচ বহন কৰে৷ অকলে খৰচ বহন কৰিবলৈ সামৰ্থ্য নথকা লোকে দুই-তিনিঘৰ বা ততোধিক পৰিয়াল মিলি শৰাই দিয়া দেখা যায়৷ নামঘৰবোৰত ভাদমহীয়া নামৰ প্ৰসাদ প্ৰস্তুত কৰাৰ পৰা বিতৰণ কৰালৈ নিৰ্দিষ্ট কৰি দায়িত্ব দিয়া থাকে৷ জন্মাষ্টমী আৰু গুৰু দুজনাৰ তিথিত কোনো কোনো ঠাইৰ নামঘৰত “মিঠৈ’’ নামৰ এবিধ লাড়ু দিয়া হয়৷ ইয়াৰ বাবে কোনো এঘৰত সমূহীয়াকৈ পিঠাগুড়ি খুন্দা হয় আৰু পগাই লোৱা গুড় আৰু ঘিউ দি নামঘৰৰ থাপনাৰ সম্মুখতে মিঠৈ তৈয়াৰ কৰা হয়৷ জন্মাষ্টমীৰ দিনা দোভাগ ৰাতিলৈ নাম-কীৰ্তন হয়৷
এমাহজোৰা নাম-কীৰ্তনৰ পিছত নাম সামৰণি পতা হয়৷ ভাদ মাহৰ শেষ দিনা শ্ৰীশ্ৰী বিশ্বকৰ্মাৰ পূজা পৰে বাবে বহুতে “নাম সামৰণি’’ অনুষ্ঠান সকলোৰে সুবিধামতে আন এটা দিন কৰে৷ সেই দিনটোত ঠায়ে ঠায়ে নিৰামিষ ভোজৰো আয়োজন কৰা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শামুকভঙা
শামুকভঙা (Asian Openbill/Asian Openbill Stork, বৈজ্ঞানিক নাম: Anastomus oscitans) এবিধ সাৰেং জাতীয় চৰাই।
বিৱৰণ
শামুকভঙা এবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই। খাদ্যৰ সন্ধানত ইহঁতে জাকপাতি বহু দূৰলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। জলাশয়, বিল আদিত ইহঁতক জাকপাতি ফুৰা দেখা যায়। অকলশৰীয়া অৱস্থাত ইহঁতক একেবাৰে দেখা নাযায় বুলিব পাৰি। দূৰৈৰপৰা ইহঁতক দেখিবলৈ বগলীৰ নিচিনা লাগে। উৰন্ত অৱস্থাত ডিঙিটো আগলৈ আৰু ভৰিদুখন পাছলৈ ৰাখি উৰে।
দেহৰ বৰণ ধূসৰ, ছাই বৰণীয়া। ডেউকা বহল। পিঠিৰ তলত নেজ আৰু ডেউকাৰ প্ৰাথমিক পাখি ক'লা। প্ৰজননৰ সময়ত ঠেং ৰঙা হয়। সাধাৰণ অৱস্থাত পাতল গুলপীয়া বা ছাই বৰণৰ। ঠোঁট দীঘল। ঠোঁটৰ মাজত অলপ ফাঁক থাকে। পোৱালি অৱস্থাত অৱশ্যে এই ফাঁক নাথাকে। ঠোঁটৰ হনু শক্তিশালী বাবে ইহঁতে শামুকৰ খোলা অনায়াসে ভাঙিব পাৰে।
অৱস্থিতি আৰু বাসস্থান
বিশেষকৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইহঁতৰ উপস্থিতি দেখা যায়। তদুপৰি বাংলাদেশ, থাইলেণ্ড, শ্ৰীলংকাটো ইহঁতক দেখা যায়। বিল, পথাৰ, জলাহভূমি আদিৰ কাষত সাধাৰণতে ইহঁতক দেখা যায়। নদীৰ কাষত ইহঁতক দেখা নাযায় বুলিব পাৰি। পোৱালিবোৰ উৰিব পৰা হ'লে খাদ্য আৰু উপযুক্ত পৰিবেশৰ সন্ধানত ইহঁত বহু দূৰৈলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। ভাৰতৰ ভৰতপুৰত চিহ্নিত কৰা চৰাই ৮০০ কি.মি. পূবত আৰু থাইলেণ্ডত চিহ্নিত কৰা চৰাই ১৫০০ কি.মি পশ্চিমত বাংলাদেশত দেখা গৈছে। আগষ্ট আৰু চেপ্তেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ দক্ষিণ-পূৱ উপকূলৰ লাইটহাউচৰ বাবে এনে বহুতো পৰিভ্ৰমী পক্ষী দিশহাৰা হোৱা দেখা যায়। শামুকভঙা চৰায়ে সাধাৰণতে ওখ ফেৰেঙণি থকা গছত বাহ সাজে। ইহঁতে ওচৰা-ওচৰিকৈয়ে বাহ সাজে। ভাৰতৰ উত্তৰাঞ্চলত প্ৰজননৰ সময় জুলাইৰ পৰা চেপ্তেম্বৰলৈ, দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত মাৰ্চৰ পৰা নৱেম্বৰলৈকে। এবাৰত সাধাৰণতে ২-৪ টাকৈ কণী পাৰে। প্ৰায় ২৫ দিনত কণীৰপৰা পোৱালি উলায়। মতা -মাইকী দুয়োটায়ে উমনি আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়। কেতিয়াবা এটা চৰাইৰ দুজনী সংগী থকা দেখা যায়। তেতিয়া একেটা বাহতে দুজনী মাইকীয়ে কণী পৰা দেখা যায়।
খাদ্য
জলাশয় বিলাকত জাক পাতি লাহে লাহে খোজ কাঢ়ি খাদ্যৰ সন্ধান কৰে। জলজ সৰীসৃপ, কীট-পতংগ, ভেকুলী, শামুক আদি ইহঁতৰ খাদ্য। শামুক ইহঁতৰ প্ৰিয় খাদ্য। ঠোঁটেৰে শামুকৰ খোলাটো বিশেষ কাইদাৰে এৰোৱাই খাব পাৰে। ঠোঁটেৰ তলৰ বখলাটো সোঁফালে বেঁকা কৰি শামুকৰ খোলাটো এৰোৱাই খাব পাৰে। সৰু সৰু শামুকবোৰ ই গোটাকৈয়ে গিলি থয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাৰেং
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন ২২ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮২৯ - ১৬ জুন, ১৮৫৯) আধুনিক যুগৰ অসমীয়া ভাষাৰ এগৰাকী অন্যতম লেখক। গুৱাহাটীত হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ পৰিয়ালত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। গুৱাহাটীতে শিক্ষাৰম্ভ কৰা আনন্দৰামে কলিকতাত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈছিল যদিও সেয়া সম্পূৰ্ণ নহ'ল। মাত্ৰ ২৯ বছৰীয়া জীৱন কালত তেখেতে "অসমীয়া ল'ৰাৰ মিত্ৰ"কে ধৰি তিনিখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। এখেতৰ আপ্ৰাণ চেষ্টাৰ ফলতেই সেই সময়ত চলি থকা বঙালী ভাষাৰ ঠাইত পুনঃ অসমীয়া ভাষা অসমত প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। অৱশ্যে তেখেতৰ জন্মৰ তাৰিখটোক লৈ মতভেদ আছে৷
জন্ম আৰু শিক্ষাজীৱন
১৮২৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত (১৭৫১ শকৰ ৭ আহিন) ত গুৱাহাটীৰ এটা সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকন প্ৰথমে আহোম ৰজাৰ বিষয়া আছিল। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ দিনত তেওঁ কামৰূপৰ সহকাৰী হাকিম পদত আছিল। হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে সংস্কৃত আৰু বঙালী ভাষাত দুখন কিতাপ লিখিছিল, এখনৰ বিষয় বস্তু আছিল কামাখ্যা আৰু আনখনৰ অসম। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন দুবছৰীয়া হওঁতে পিতৃৰ মৃত্যু হয়। পাঁচ বছৰ বয়সত ঢেকিয়াল ফুকন উমানন্দৰ সংস্কৃত টোলত ভৰ্তি হয়। ককাদেউতাক পৰশুৰামে আনন্দৰামৰ ইংৰাজীত শিক্ষা গ্ৰহণত আপত্তি কৰিছিল। কিন্তু সেই আপত্তিক নেওচি খুড়াক যজ্ঞৰামৰ উদ্যোগত ১৮৩৭ চনত তেখেতে গুৱাহাটীৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী বিদ্যালয়ত (Gauhati English School) ভৰ্তি হয়। জেম্‌ছ মেথিউ আৰু জেন্‌কিন্সৰ তত্বাৱধানত তেখেতে ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৮৪১ চনত এই দুগৰাকী ব্ৰিটিছ বিষয়াই খৰছ বহন কৰি তেখেতক ইংৰাজীৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ পঠিয়ায় । সেই সময়ত ভাপ-নাও, বা ৰেল-গাড়ী নাছিল বাবে ঢেকিয়াল ফুকনে বঠা মৰা নাৱেৰে ২৫ দিনীয়া নৌ-যাত্ৰা কৰি কলিকতালৈ গৈছিল। সংৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ লোক হোৱা হেতুকে তেওঁ লগত ৰান্ধনী আৰু লগুৱাও লৈ গৈছিল। কলিকতাৰ কালুতলা পথত ঘৰ এটা ভাৰালৈ লৈ তেখেতে হিন্দু কলেজত নামভৰ্তি কৰে। তেওঁ দুবছৰ অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত শিক্ষা সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈ ১৮৪৪ চনত ঘৰুৱা সমস্যাৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে। উভতি আহিও তেখেতে সুধী বৃন্দৰ লগতে ইংৰাজী ভাষাৰ অধ্যয়ন চলাই যোৱাৰ লগতে, উৰ্দু আৰু ফাৰ্চী ভাষাৰো শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
বিবাহ আৰু পৰিয়াল
১৮৪৬ চনত গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি ঢেকিয়াল ফুকন বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। পত্নী আছিল পশুপতি ফুকনৰ জীয়ৰী, মাহেন্দ্ৰী দেৱী। বিয়াৰ পাছত আনন্দৰামে ঘৈণীয়েকক ঘৰতে নিজে লিখা-পঢ়া শিকাইছিল। ১৮৪৯ চনত ঢেকিয়াল ফুকনৰ প্ৰথম সন্তান ৰাসেশ্বৰীৰ জন্ম হয় যদিও সন্তানটো অকালতে মৃত্যুমুখত পৰে। বৰপেটাত কাম কৰা কালত ১৮৫৩ চনত তেওঁৰ কন্যা পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ জন্ম হয়। পাছলৈ নগাঁৱত কাম কৰাৰ দিনত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাধিকাৰাম (জন্ম ১৮৫৪), অন্নদাৰাম (১৮৫৬) আৰু কন্যা চন্দ্ৰপ্ৰভা (১৮৫৯)ৰ জন্ম হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
ঢেকিয়াল ফুকনে গুৱাহাটীতে আইনৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু প্ৰথম অসমীয়া আলোচনী অৰুনোদইত নিয়মীয়াকৈ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৮৪৭ চনত ঢেকিয়াল ফুকনক খাটা পৰগণাৰ 'জিম্মাদাৰ' নিযুক্ত কৰা হয়। পাছৰ বছৰত তেখেতক মুন্সিফ পদলৈ পদোন্নতি দি নলবাৰীলৈ বদলি কৰা হয়। নলবাৰীত থকা কালতে তেখেতে 'ইংলেণ্ডৰ বুৰঞ্জী' (The History of England) নামৰ পুথি এখন প্ৰকাশ কৰে। ১৮৪৯ চনত তেখেতে 'সহকাৰী আয়ুক্ত'ৰ (Assistant Commissionership) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু 'বিজনী ৰাজ এষ্টেট'ৰ (Bijni Raj Estate) 'দেৱান' পদত নিযুক্তি পায়। সেই পদত থাকোঁতেই তেখেতে 'Estate Administration' নামৰ পুথি এখন ৰচনা কৰে। ইয়াৰ পাছত তেখেতে নগাঁও আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ সদৰৰ 'উপ-সহকাৰী আয়ুক্ত' (Sub-Assistant Commissioner) হিচাপে কাম কৰে। এই কালছোৱাত ৰচনা কৰে, 'সদৰেৰ মামলাৰ নিষ্পত্তি'। ১৮৫১ চনত বিজনীৰ ৰজাৰ আৰ্জি লৈ কলিকতালৈ যায়। ১৮৫২ চনত তেখেতক স্থায়ী ভাৱে বৰপেটাৰ 'উপ-সহকাৰী আয়ুক্ত' আৰু 'উপায়ুক্ত' (Deputy Collector) নিযুক্তি দিয়া হয়। তেখেতে ১৮৫২ চনত নগাঁৱত কিছুকাল এক্সট্ৰা এছিষ্টেন্ট কমিছনাৰ হিচাপে কটায়। ১৮৫২ চনত 'কলিকতা নিউ প্ৰেছ' নামেৰে কলিকতাত এটা প্ৰেছ বহুৱায় আৰু সম্পৰ্কীয় খুৰাক গুণাভিৰাম বৰুৱাক প্ৰেছত পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিয়ে । ১৮৫৩ চনত ঢেকিয়াল ফুকনে মি. এ. জে. মোফাট মিল্‌ছ (Mr. A.J. Moffat Mills) চাহাবলৈ দেশৰ প্ৰশাসন উন্নত কৰাৰ বাবে কেবাটাও পৰামৰ্শ আগবাঢ়ায়। ইয়াৰ পাছতে তেখেতক পদোন্নতি দি নগাঁওৰ 'উপায়ুক্ত' (Deputy Commissioner) পদলৈ বদলি কৰা হয়। ১৮৫৫ চনত তেখেতৰ 'দেৱানী মামলাৰ নিষ্পত্তি' (Essence of Dewani Cases) প্ৰকাশিত হয় একে সময়তে তেখেতে এখন অসমীয়া অভিধান প্ৰণয়নৰ আঁচনি কৰে আৰু 'A few remarks on the Assamese Language' নামৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰে। বেপ্টিষ্ট মিছন প্ৰেছ, শিৱসাগৰৰপৰা প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনত অসমত চৰকাৰীভাৱে বঙালী ভাষাৰ প্ৰচলনৰ বিৰোধ কৰি যুক্তি দাঙি ধৰা হয়।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান (Indian Institute of Science,IISc) বাংগালোৰত অৱস্থিত এটি উচ্চ শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান। উদ্যোগপতি জামচেদজী টাটা, স্বামী বিবেকানন্দ, মাইচোৰৰ ৰজা শ্ৰী কৃষ্ণৰাজা উদিয়াৰ আৰু তেখেতৰ মাতৃ, ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জন আদিৰ সহযোগ আৰু পৃষ্ঠপোষকতাত প্ৰতিষ্ঠানটি ১৯০৯ চনৰ ২৭ মে'ত প্ৰতিষ্ঠাপিত হৈছিল। ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু ইলেক্ট্ৰ-টেকনলজী - এই দুটা বিভাগেৰ আৰম্ভ হোৱা এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ প্ৰথম সঞ্চালক আছিল মৰীচ w. ট্ৰাভাৰ।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
অসমীয়া ভাষা সাহিত্যলৈ অৱদান
১৭ বছৰ বয়সত ঢেকিয়াল ফুকনে প্ৰথমে লিখা-মেলা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ প্ৰথমে ‘অৰুনোদই’ৰ বাবে লিখিবলৈ লৈছিল। ইংৰাজী পাঠ্যপুথিৰ আধাৰত তেখেতে লিখিছিল 'অসমীয়া ল'ৰাৰ মিত্ৰ'। এই কিতাপখন শিৱসাগৰত ছপা কৰি অসমৰ বিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। তেতিয়া অসমৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ মাধ্যম আছিল বঙালী ভাষা। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে অসমীয়া বিদ্যালয়ত অসমীয়া ভাষা চলোৱাৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। ১৮৫৩ চনত ব্ৰিটিছ গৱৰ্নৰ মোফাট মিল্‌ছ চাহাব অসমলৈ আহোঁতে ঢেকিয়াল ফুকনে অসমৰ বিদ্যালয়ত অসমীয়া ভাষা প্ৰচলনৰ বাবে যুক্তি ডাঙি ধৰি আবেদন কৰিছিল। মিল্‌ছ চাহাবে তেখেতৰ যুক্তিক সমৰ্থন জনাইছিল বুলি জনা যায়। নগাঁৱত চাকৰি কালত, ঢেকিয়াল ফুকন মিছনেৰী ব্ৰন্‌ছন (Bronson) আৰু 'আয়ুক্ত' বাটলাৰৰ (Collector Butler) সংস্পৰ্শলৈ আহে। ১৮৫৫ চনত তেখেতে 'A few remarks on the Assamese language, and on the Vernacular education in Assam' গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়ায়। A Native নামেৰে শিৱসাগৰতে এই কিতাপৰ ১০০টা কপি ছপা কৰি, বেংগল চৰকাৰ আৰু ভাৰতৰ অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰকাৰৰ কাৰ্যালয়লৈ পঠিয়ায়। পুথিখনত অসমীয়া ভাষা যে বঙালী ভাষাৰ ঠাল নহয় সেই কথা নানা উদাহৰণেৰে ফঁহিয়াই দেখুৱাইছে। অসমত বঙালী ভাষাৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন গঢ়ি তোলাত এই পুস্তিকাখনে বিশেষ বৰঙণি আগবঢ়াইছিল। এই পুস্তিকাখনত অসমীয়াৰ উপৰিও বঙালী, হিন্দী আৰু কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষাৰ ওপৰত থকা তেখেতৰ জ্ঞানৰ চমক দেখিবলৈ পোৱা যায়।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
প্ৰতিষ্ঠানটোত জীববিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, বিদ্যুৎ বিজ্ঞান আদি ৭টা বিভাজনত (division) বৰ্তমান (ডিচে. ২০১১) মুঠ ৪৫টা বিভাগ (department) আছে। ইয়াত বিজ্ঞান তথা প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিভিন্ন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট পৰ্য্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম আছে। তথোপযুক্ত পুথিভৰাল আৰু কম্পিউটাৰৰ সুবিধাৰে সম্বৃদ্ধ প্ৰতিষ্ঠানটোত ২০০৬ চনৰপৰা ভাৰত চৰকাৰৰ সাহায্যত ইয়াৰ গৱেষণাগাৰসমূহৰ নবীকৰণৰ কাৰ্য্য চলি আছে।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
মৃত্যু
১৮৫৯ চনৰ ১১ জুনৰ পৰা আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ অসুখ আৰম্ভ হয়। সেই অসুখতে ১৮৫৯ চনৰ ১৬ জুনত মাত্ৰ ২৯ বছৰ বয়সত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
<!-- The face of science and engineering research has been changing very rapidly over the past few years. In approaching the second century of the Institute many new activities have been initiated. Notable among them are the interdisciplinary Ph.D. programs in Mathematical Sciences, Chemical Biology, Earth System Science, Nanoscience and Nanotechnology and Nanoengineering for Integrated Systems. These programs are intended to blur the traditional boundaries between disciplines, thereby promoting cross-disciplinary research. An M.Tech. program in Climate Science has also been introduced. A new Centre for Earth Sciences has been established and two new centres in the areas of Neuroscience and Climate Change are expected to begin activities in the near future. The Institute hopes to foster collaborative and interdisciplinary research in a vigorous fashion in the years to come. The Institute is also committed to promoting post-doctoral research in the areas of science and engineering. The Institute engages in interactions with society and industry through a variety of outreach programs. The Centre for Scientific and Industrial Consultancy (CSIC) and the Society for Innovation and Development (SID) promote collaborative interactions with industry, while the Centre for Continuing Education (CCE) provides an opportunity for working scientists and engineers to enrich themselves academically. The Institute actively promotes programs that encourage bright young school and undergraduate students to undertake research careers. The Institute's Young Fellowships Program in Science and Engineering seeks to bring young students to the campus in summer. The Institute also administers the Kishore Vaigyanik ProtsahanYojana (KVPY) program of the Department of Science and Technology (DST). The Institute's commitment to socially relevant research is specifically emphasized by the activities undertaken at the Centre for Sustainable Technologies (CST), together with the Karnataka State Council for Science and Technology (KSCST), which is housed on the campus. -->
ইতিহাস
১৮৮৩ চনত এক জাহাজ যাত্ৰাত জামচেদজী এন টাটা আৰু স্বামী বিবেকানন্দৰ মাজত এক আকস্মিক সাক্ষাত হৈছিল। এই যাত্ৰাতে তেওঁলোকৰ মাজত হোৱা বৈঠকত টাটাই ভাৰতবৰ্ষলৈ তীখা উদ্যোগ অনাৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে আলোচনা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰায় ৫ বছৰৰ পিছত টাটাই বিবেকানন্দলৈ চিঠি লিখিলে এইদৰেঃ I trust, you remember me as a fellow-traveller on your voyage from Japan to Chicago. I very much recall at this moment your views on the growth of the ascetic spirit in India... I recall these ideas in connection with my scheme of Research Institute of Science for India, of which you have doubtless heard or read বিবেকানন্দৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি থকা দৃষ্টিভংগী আৰু নেতৃত্বসূলভ গুণত মুগ্ধ হৈ টাটাই বিবেকানন্দক তেওঁৰ অভিযানৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে বিচাৰিছিল। বিবেকানন্দই টাটাৰ এই প্ৰকল্পক উৎসাহেৰে সমৰ্থন জনালে আৰু টাটাই দেশৰ বৈজ্ঞানিক সামৰ্থ্যক আগবঢ়াই নিয়াৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি উচ্চ শিক্ষা আৰু উন্নত গৱেষণাৰ এক প্ৰতিষ্ঠান স্থাপনৰ বাবে সুচিন্তিত আঁচনি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ এখন অস্থায়ী সমিতি গঠন কৰিলে। এই সমিতিয়ে ১৮৯৮ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জনক এখন খচৰা প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰিলে। নোবেল বটাঁপ্ৰাপক প্ৰসিদ্ধ বিজ্ঞানী ছাৰ ৱিলিয়াম ৰামছে' (Sir William Ramsay)ক এই প্ৰতিষ্ঠানটি স্থাপনৰ বাবে এখন উপযুক্ত ঠাই নিৰ্বাচন কৰি দিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হ'ল আৰু তেওঁ ইয়াৰ বাবে বাংগালোৰক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ স্থান হিচাপে পৰামৰ্শ আগবঢ়ালে।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
প্ৰকাশিত পুথি
অসমীয়া ৱিকিউৎসত গুণাভিৰাম বৰুৱাই লিখা আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱনী উপলব্ধ।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
ইতিহাস
এই শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানটিৰ বাবে ভূমি আৰু অন্যান্য সুবিধাসমূহ মহীশূৰ(বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটক)(Mysore)ৰ মহাৰাজ Krishnaraja Wodeyar IV আৰু টাটাই নিজে দান কৰিছিল। মহাৰাজই প্ৰায় ৪০০ একৰ (১.৬ বৰ্গ কিঃমিঃ) ভূমি (বৰ্তমানৰ বজাৰ মূল্য প্ৰায় ২ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ) দান কৰিছিল। ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান (আই আই এছ চি)ৰ স্থাপনৰ বাবে কেইবাটাও ভৱন টাটাই দান কৰিছিল।
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
চৌহদ
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ চৌহদ বাংগালোৰ মহানগৰীৰ উত্তৰ দিশত অৱস্থিত। প্ৰতিষ্ঠানটি বাংগালোৰ মহানগৰ ৰে'ল ষ্টেছন আৰু মূল বাছ আস্থানৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিঃমিঃ নিলগত য়শোৱন্তপুৰৰ দিশে যোৱা ঘাই পথৰ দাঁতিত অৱস্থিত। কেম্পেগৌড়া(মেজেষ্টিক নামেৰে জনপ্ৰিয়) বাছ আস্থানৰ পৰা ২৫০ৰ পৰা ২৭৬ শৃংখলৰ বাছসমূহে প্ৰতিষ্ঠানটিৰ কাষৰ ঘাই পথেৰে সেৱা আগবঢ়ায়। মহানগৰৰ যিকোনো স্থানৰ পৰা অট'ৰিস্কাৰে প্ৰতিষ্ঠানটিলৈ সুবিধাজনক ভাৱে যাতায়ত কৰিব পাৰি।
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত (Birendranath Datta; জন্ম: ১৯৩৫) অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, লিখক, লোক কলাৰ গৱেষক আৰু সংগীত শিল্পী। তেখেতে অসমৰ কেইবাখনো মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপকৰূপে কাম কৰিছে। ২০০৯ চনত, তেখেতক "সাহিত্য আৰু শিক্ষা"ৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু ২০১০ চনত তেওঁক জগধাত্ৰী হৰমোহন দাস সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্তই অসম সাহিত্য সভাৰ ২০০৩ চনৰ উত্তৰ লখিমপুৰ আৰু ২০০৪ চনৰ হোজাই অধিৱেশনৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
চৌহদ
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান চৌহদত ৪০ টাতকৈও অধিক শৈক্ষিক বিভাগ, ৬খন কেণ্টিন(cafeterias), এটা জিমখানা (জিমনাছিয়াম আৰু ক্ৰীড়া প্ৰকল্প), এখনকৈ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেলৰ পথাৰ, চাৰিটা ডাইনিং হল, এখন বহুৰন্ধনশৈলীযুক্ত পৰিয়াল ৰেষ্টোৰাঁ, ১০টা ছাত্ৰাৱাস, ৬টা ছাত্ৰীনিৱাস, এখন এয়াৰ ফিল্ড, এটা পুথিভৰাঁল, দুটা বজাৰ-সমাৰ প্ৰকল্প, এখন মালিচ পৰিচৰ্যা কেন্দ্ৰ, এটা স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, এখনকৈ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে সৌন্দৰ্য চৰ্চা কেন্দ্ৰ, অধ্যাপক,শৈক্ষিক কৰ্মচাৰী আৰু অন্যান্য কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে আৱাসিক স্থানৰ সুবিধা আছে।
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত
জন্ম
১৯৩৫ চনৰ চাৰি নৱেম্বৰ তাৰিখে নগাঁৱত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ দেউতাকৰ নাম আছিল কল্পনাথ দত্ত আৰু মাকৰ নাম আছিল মন্দাকিনী দত্ত। তেখেত এজন বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক আছিল। কল্পনাথ দত্ত চাকৰিসূত্ৰে নগাঁৱত বাস কৰিছিল। তেখেতসকলৰ প্ৰকৃত ঘৰ আছিল বাইহাটা চাৰিআলিৰ ওচৰৰ পানাৰা গাঁৱত।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত
শিক্ষা
তেখেতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল গুৱাহাটীৰ চেনিকুঠি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। তেখেতে গোৱালপাৰাৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। এই পৰীক্ষাত তেখেতে প্ৰথম ১০জনৰ মাজত স্থান লাভ কৰা সকলৰ মাজত স্থান লাভ কৰিছিল। পাছত পুনৰ আই.এচ.চি পৰীক্ষাতো প্ৰথম দহোটা স্থানৰ মাজত নিজৰ স্থান ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। শান্তিনিকেতনৰ বিশ্বভাৰতীৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেখেতে 'গোৱালপাৰা জিলাৰ লোক সংস্কৃতি' (A study of the folk culture of Goalpara District) বিষয়ত গৱেষণা কৰি পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছৰে পৰা তেখেতৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হৈছিল। বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে অধ্যাপনা কৰিছিল। তিনিখন কলেজৰ অধ্যক্ষ হৈছিল। ১৯৭৯ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোক সংস্কৃতি গৱেষণা বিভাগত যোগদান কৰে। তেখেতৰ দিনতে এই বিভাগত এম.ফিল পাঠ্যক্ৰমৰ সূচনা হয়। ইয়াৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত ১৯৯৫ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত ফোৰ্ড ফাউণ্ডেচনৰ অৰ্থ সাহায্যত নৰ্থ-ইষ্টাৰ্ন আৰ্কাইভেল চেণ্টাৰ ফৰ ট্ৰেডিশ্যনেল আৰ্ট এণ্ড ফৌকল'ৰ (NEACTAF) প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
সাহিত্যিক কৰ্মাৱলী
তেখেতৰ প্ৰথমখন প্ৰবন্ধৰ কিতাপখন আছিল সংগীতৰ বিষয়ে। তেখেতৰ অসমীয়া সংগীতৰ ঐতিহ্য নামৰ কিতাপখন অসম সাহিত্য সভাই ১৯৭৭ চনত প্ৰকাশ কৰে। তেখেতে সংস্কৃতি আৰু পৰিৱেশ্য কলাৰ সম্পৰ্কে কেবাখনো গ্ৰন্থ অনুবাদ কৰিছে। তদুপৰি তেখেতে বঙালী ভাষাৰ শিশুৰ ছড়া বা দ্ৰুত ছন্দৰ কবিতাৰ দৰে কবিতা অসমীয়া শিশুৰ বাবে ৰচনা কৰিছে । তেখেতৰ আন এখন উল্লেখযোগ্য কিতাপ হৈছে Folkloric Foragings। অসম প্ৰকাশন পৰিষদে ২০১২ চনৰ মে' মাহত বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত ৰচিত নিৰ্বাচিত ৰচনা নামৰ কিতাপখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে।
'Cultural Contours of Northeast India' নামৰ এখন গ্ৰন্থ অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰছিটি প্ৰেছে প্ৰকাশ কৰিছিল । তেখেতে লিখা 'শংকৰ মাধৱৰ মণীষা আৰু অসমৰ সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰ' গ্ৰন্থৰ বাবে ১২ তম জগধাত্ৰী হৰমোহন দাস সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল । তেখেত অসমত সংগীত শিল্পী হিচাপেও জনপ্ৰিয়। তেখেতে বৰ্তমানো সংগীত চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কল্পনা লাজমী
কল্পনা লাজমী (জন্ম ১৯৫৪, মৃত্যু ২০১৮) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্দেশিকা, প্ৰযোজিকা, আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। স্বকীয় শৈলীত নিৰ্মিত তেখেতৰ চিনেমাবোৰ বাস্তবমুখী আৰু কম বাজেটৰ যাক ভাৰতত তথাকথিত "আৰ্ট ফিল্ম" বোলা যায়। সাধাৰণতে তেখেতৰ চিনেমাবোৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় বিষয় লৈ নিৰ্মিত। লাজমী ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ অত্যন্ত ঘনিষ্ঠ বান্ধবী আছিল। <!--
জীৱনী
Kalpana Lajmi daughter of lalitha lajmi famous indian painter who is also featured in Aamir Khan's Taare Zameen Par and niece of famous Indian actor director Guru Datt debuted as an assistant director under the veteran film director Shyam Benegal. She later went on to work as an assistant costume designer in Shyam Benegal's Bhumika: The Role (1979) that starred Smita Patil. She made her directorial début with the documentary film D.G. Movie Pioneer in 1978 and went on to direct more documentaries like A Work Study in Tea Plucking (1979) and Along the Brahmaputra (1981). She debuted as a film director in 1986 with Ek Pal (A Moment), starring Shabana Azmi and Naseeruddin Shah. She produced the film, took part in the film writing and had written the screenplay for the film along with Gulzar.
She then took a break from directing movies and went to direct her first television serial Lohit Kinare (1988) starring Tanvi Azmi. She made her comeback to cinema in 1993 with the critically acclaimed Rudaali starring Dimple Kapadia. Kapadia won the National Film Award for Best Actress for her performance and Lajmi also won accolades for directing the film.
Her next film was Darmiyan (1997) which was directed and produced by her. The movie starred Kirron Kher and Tabu in pivotal & influential roles.
Her next film in 2001, Daman: A Victim of Marital Violence. The film was distributed by the Indian Government and was highly acclaimed by critics. It was the second time that an actress won the National Film Award for Best Actress under Lajmi's directorial hand. This time it was Raveena Tandon, who was not as appreciated before, and Lajmi was credited as being the one to exploit the hidden talent in her.
Her next film, Kyon? (2003) was unnoticed, while her last release. Her last film was Chingaari in 2006 that starred Sushmita Sen as a village prostitute. Chingaari turned out to be a commercial box-office flop whereas the role that Sushmita played was noticed. -->
লেখিকাৰ ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ
২০১৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত কল্পনা লাজমীয়ে সুনন্দা শ্যামল মিত্ৰৰ সহযোগত লিখা আত্মজীৱনী ভূপেন হাজৰিকাঃ এজ আই নিউ হিম(Bhupen Hazarika As I Knew Him) প্ৰকাশিত হয় । গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে হাৰ্পাৰ কলিন্সে ইণ্ডিয়া গোষ্ঠীয়ে । এই আত্মজীৱনীত কল্পনা লাজমীয়ে ভূপেন হাজৰিকাক সোতৰ বছৰ বয়সতে লগ পোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰে । সেইসময়ত ভূপেন হাজৰিকাৰ বয়স আছিল পঞ্চলিছ ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
বিজু ফুকন
বিজু ফুকন (Biju Phukan; ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৭ - ২২ নৱেম্বৰ ২০১৭) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এজন খ্যাতনামা অভিনেতা আছিল। তেখেতে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপেও অৱতীৰ্ণ হৈছে। খ্যাতনামা অসমীয়া কথাচলচ্চিত্ৰ ডাঃ বেজবৰুৱাত এটা তেনেই সৰু চৰিত্ৰত প্ৰথমে ভূমুকি কৰা এই গৰাকী অভিনেতাই প্ৰথমে বৰুৱাৰ সংসাৰ চলচ্চিত্ৰত নায়কৰ ৰূপত অভিনয় কৰে আৰু পাছলৈ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় নায়কত পৰিণত হয়। বিজু ফুকনে অভিনয় কৰা আজলী নবৌ, বোৱাৰী আদি সৰ্বকালৰ সফল অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ বুলি পৰিগণিত। ২০১৭ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এপল' হস্পিটেলত ৭০ বছৰ বয়সত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
বিজু ফুকনৰ জন্ম হয় ১৯৪৭ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাত । বিজু ফুকনৰ জন্মগত নাম আছিল বিজয় ফুকন। চলচ্চিত্ৰজগতলৈ অহাৰ পাছত তেখেতে ঘৰত মতা নাম 'বিজু'-ৰে নিজৰ চিনাকি দিয়ে । এখেতৰ পিতৃ অতুল চন্দ্ৰ ফুকন। এগৰাকী সামৰিক বিষয়া আছিল ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ত এখেতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
সাংস্কৃতিক জীৱন
১৯৭০ চনত এখেতে প্ৰথমে ব্ৰজেন বৰুৱা পৰিচালিত ব্যৱসায়িকভাৱে সফল চলচ্চিত্ৰ ডাঃ বেজবৰুৱাত এটা গানৰ দৃশ্যত ভূমুকি মাৰে। একেটা বছৰতে নিপ বৰুৱাৰ পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ বৰুৱাৰ সংসাৰত নায়কৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ইয়াৰ পাছতে তেখেতে কেবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি তাৰকা অভিনেতা ৰূপে চিহ্নিত হয়। ৭০ আৰু ৮০-ৰ দশকত তেখেতে প্ৰায় চল্লিছখন চলচ্চিত্ৰত নায়কৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
মূলতঃ ব্যৱসায়িক চলচ্চিত্ৰৰ জড়িত হ'লেও বিজু ফুকনে কেবাখনো সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, জাহ্নু বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও এখেতে অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰটো অভিনয় কৰিছে। আৱাহন থিয়েটাৰ আৰু ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰত এখেতে অভিনয় কৰিছিল।<ref name="rupaliparda1"/
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও বিজু ফুকনে বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ হোটেল শ্বোফিক্স, গজমুক্তা আদিত অভিনয় কৰিছে । দূৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন ছিৰিয়েল, টেলি-নাটক আদিতো বিজু ফুকনে অভিনয় কৰিছে।
৮০-ৰ দশকতে বিজু ফুকনে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাত হাত দিয়ে। তেখেতৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'ভাই-ভাই' ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেখেতৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিশু চলচ্চিত্ৰ 'অতিক্ৰম' অদ্যাপি মুক্তি নাপালে।
বিজু ফুকনে গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনৰ কেন্দ্ৰৰ বাবে ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা ৰচনা কৰা গল্পৰ আধাৰত দেউতা নামে এখন ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰিছিল। এখেতে 'ঘাটক' নামে এখন ভিডিঅ' চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
বিজু ফুকনে ১৯৯৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত অসম গণ পৰিষদ দলৰ টিকটত ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। কিন্তু এই নিৰ্বাচনত তেখেত পৰাজিত হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
বিজু ফুকন গুৱাহাটীৰ আৰ.জি. বৰুৱা ৰোডৰ বাসিন্দা আছিল। তেওঁৰ পত্নী ৰাজশ্ৰী ফুকন এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজিকা আৰু জীয়ৰী সংঘমিত্ৰা ফুকন (ৰিশা) এগৰাকী সফল ফেছন ডিজাইনাৰ আৰু মডেল। সংঘমিত্ৰা ফুকন ২০১১ চনৰ বাবে ৰিব'ক কোম্পানীৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ। এখেত ইউনাইটেড কালাৰ্‌ছ অৱ বেনিটন কোম্পানীৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেডৰ আছিল।
২০১৭ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এপল' হস্পিটেলত তেওঁ আবেলি ৬ বাজি ১৫ মিনিটত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
হোমাৰ
হোমাৰৰ জীৱনৰ সময় বিতৰ্কিত। হিৰ'ড'টাছৰ মতে হোমাৰৰ জীৱনকাল আছিল তেওঁতকৈ ৪০০ বছৰ আগতে, যাৰ অৰ্থ প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৫০। আনহাতে অন্য প্ৰাচীন সূত্ৰ মতে তেওঁৰ জীৱনকাল ট্ৰ'জান যুদ্ধৰ সময়ৰ ওচৰা-ওচৰি, অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২শ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগ।
আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ মতে "হোমাৰৰ সময়কাল"-এ কোনো ব্যক্তিবিশেষক বুজোৱা নাই, বৰং মহাকাব্যকেইখন ৰচনা হোৱা সময়হে সূচাইছে। অধিকাংশৰ মতে ইলিয়াড আৰু ওডিছীৰ ৰচনাকাল প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮ম শতিকা। ইলিয়াড ওডিছীতকৈ সম্ভৱ কেইদশকমান আগতে ৰচিত, অৰ্থাৎ হিছিঅ'ডতকৈ আগতে। ইলিয়াড পশ্চিমীয়া সাহিত্যৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীনতম চানেকী। যোৱা কেইদশকমান ধৰি কোনো কোনো পণ্ডিতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম শতিকা বুলিও মত পোষণ কৰিছে। গ্ৰেগৰী নেগীকে ধৰি তাৰে কিছুমানে যুক্তি দৰ্শাই যে এই সময় অধিক পিছৰ, কাৰণ বহুকাল ধৰি হোমাৰৰ কাব্যৰ বিকাশ ঘটিছিল আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ম শতিকাতহে এইবোৰে পূৰ্ণ সংগঠিত ৰূপ পাইছিল। হোমাৰৰ ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্বক লৈ উঠা প্ৰশ্নক "হোমাৰীয় প্ৰশ্ন" বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়ে কোনো নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্য পোৱা নাযায়। তেওঁৰ কবিতাসমূহ বহু শতাব্দীৰ মৌখিক গল্পকথন আৰু এক সুগঠিত কাব্যৰচনা ব্যৱস্থাৰ মিশ্ৰণ বুলিও ভবা হয়। মাৰ্টিন ৱে'ষ্টৰ দৰে কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে "হোমাৰ কোনো ঐতিহাসিক কবিৰ নাম নহয়, বৰং এক কাল্পনিকভাৱে সৃষ্ট এক নামহে।"
গ্ৰীক সংস্কৃতিৰ বিকাশত হোমাৰৰ মহাকাব্যৰ অৱদান সৰ্বজনস্বীকৃত। হোমাৰক গ্ৰীছৰ শিক্ষক বুলিও কোৱা হৈছিল। হোমাৰৰ কৰ্মৰাজীত থকা বক্তৃতাসমূহ প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগৰ কথিত বা লিখিত যুক্তিমূলক গ্ৰীক সাহিত্যৰ বাবে আদৰ্শস্বৰূপ আছিল। পেপিৰাছত লিখা প্ৰাচীন গ্ৰীক সাহিত্যৰ আধাখিনিমানেই হোমাৰৰ শৈলীত লিখা।
হোমাৰৰ বুলি গণ্য কৰা সাহিত্যকৰ্ম
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ম আৰু ৫ম শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ গ্ৰীক সাহিত্য, সাধাৰণভাৱে ক'বলৈ গ'লে অষ্টক পদত লিখা সমস্ত মহাকাব্য হোমাৰৰ দ্বৰা ৰচিত বুলি গণ্য কৰা হয়। গতিকে "ইলিয়াদ" আৰু "ওডিছী"ৰ বাহিৰেও অসাধাৰণ কাব্যিকতাৰ চানেকি থকা আন কিছুমান গ্ৰন্থও পোৱা যায়। সমস্ত মহাকাব্য চক্ৰৰ কৃতিত্ব হোমাৰক দিয়া হয়। ট্ৰ'জান যুদ্ধক লৈ ৰচিত তেনে আন কিছুমান কবিতা হৈছে "ক্ষুদ্ৰ ইলিয়াদ", "ন'ষ্ট'ই", "চাইপ্ৰিয়া", "এপিগ'নি",আৰু ইডিপাছ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰক লৈ লিখা থিবেন কবিতাসমূহ। হোমাৰিক হাইমৰ সংকলন, হাস্যৰসপূৰ্ণ ক্ষুদ্ৰ মহাকাব্য বাট্ৰাছ'মায়'মেচিয়া ("The Frog-Mouse War"), আৰু মাৰ্গাইট্‌ছৰ ৰচনাও তেওঁৰ বুলি কোৱা হৈছিল। কিন্তু এইবোৰ ৰচনাৰ প্ৰকৃত লেখকক লৈ উঠা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পোৱাটো মূল মহাকাব্য দুখনৰ লেখককৈও জটিল।
সংস্কৰণ
(হোমাৰীয় গ্ৰীকত লিখা পাঠ)
ইংৰাজী অনুবাদ
হোমাৰৰ ইলিয়াদ আৰু ওডিছীৰ ইংৰাজী অনুবাদ-কৰ্মৰ আংশিক তালিকা-
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মহাকাব্য ৰচয়িতা শ্ৰেণী:গ্ৰীক কবি
দীপান্বিতা শৰ্মা
দীপান্বিতা শৰ্মা (Dipannita Sharma) বলিউডত খ্যাতি লাভ কৰা এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী তথা ছুপাৰ মডেল। ১৯৯৮ চনত অনুষ্ঠিত ফেমিনাৰ মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত শীৰ্ষ পাঁচগৰাকীৰ ভিতৰত থাকি তেখেতে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ২০০২ চনৰ '১৬ ডিচেম্বৰ' চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ দ্বাৰা তেখেতে চলচ্চিত্ৰজগতত খোজ দিয়ে।
ব্যক্তিগত জীৱন
দীপান্বিতা শৰ্মাৰ ১৯৭৬ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ দুলীয়াজানত জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ ভাৰতীয় তৈল নিগমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আছিল। দীপান্বিতা শৰ্মা গুৱাহাটীৰ কৃষ্ণ নগৰৰ হ'লি চাইল্ড বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী আছিল, নৱম শ্ৰেণীলৈ এই বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পাছত তেখেতে নাহৰকটীয়াৰ ছেইণ্ট মেৰী স্কুলৰ পৰা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সাং কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
গড়মা কুৱঁৰী
গড়মা কুৱঁৰী(১৬ শতিকা) গৌড়দেশৰ বাদচাহৰ ছোৱালী আছিল। তেওঁ কমতাৰাজৰ পত্নী আছিল। বিয়াৰ পিছত কমতা ৰজাই তেওঁক হিন্দু কৰি লয় আৰু নাম ৰাখে ‘সুশুদ্ধি’। চন্দ্ৰশেখৰ নামৰ এজন ৰজাৰ পুৰোহিত পুত্ৰৰ লগত গোপন প্ৰণয়ৰ কথা জানিব পাৰি কমতাৰাজে তেওঁক বন্দী কৰি ৰাখিছিল। জীয়েকক বন্দী কৰাৰ খবৰ পাই গৌড় ৰজাই তেওঁৰ তোলনীয়া পুত্ৰ তুৰ্বকক কমতা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ পঠিয়ায়। ইতিমধ্যে সুশুদ্ধিয়ে কছাৰী ৰজা নেচুংফালৈ বাৰ্তা পঠিওৱাত কছাৰী ৰজাই তেওঁক কছাৰী ৰাজ্যলৈ লৈ যায়। কছাৰী ৰাজ্যতে সুশুদ্ধিয়ে ‘গৌড় মা’ বা ‘গঢ়মা’ নাম পায় আৰু প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। পিছলৈ আহোম আৰু কছাৰীসকলৰ মাজত হোৱা যুজঁত জয়লাভ কৰি আহোম স্বৰ্গদেউ চুজংমুঙে গড়মা কুৱঁৰীক কুৱঁৰী কৰি গড়গাৱলৈ লৈ যায় । বুৰঞ্জীৰ এই চৰিত্ৰটিক লৈ সাহিত্যিক নৱকান্ত বৰুৱাই ‘গড়মা কুৱৰী’ নামৰ উপন্যাস ৰচনা কৰিছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
অ'লিংগুইট'
অ'লিংগুইট' (Olinguito, বৈজ্ঞানিক নাম-Bassaricyon neblina) শেহতীয়াকৈ আৱিষ্কাৰ হোৱা ‘Bassaricyon’ গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। অ'লিঙ্গোৰ স’তে “ ইটো (-ito)” সংযোগ কৰি ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। অলিঙ্গো (Olingo) হ’ল ইয়াৰ নিকট সম্পৰ্কীয় এক প্ৰাণী। অ'লিঙ্গোইটো দেখাত ইয়াৰ সৈতে প্ৰায় একে কিন্তু আকাৰত সৰু হোৱা ইয়াৰ অ'লোঙ্গোৰ সৈতে “ ইটো (-ito)” যোগ দিয়া হ'ল, যাৰ স্পেনিচ ভাষাত অৰ্থ হ’ল-সৰু। স্মিথছনিয়ান নেশ্যনেল মিউজিয়াম অব নেশ্যাৰেল হিষ্ট’ৰি (Smithsonian National Museum of Natural History) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ২০১৩ চনৰ ১৫ আগষ্টত এই প্ৰাণীবিধৰ আৱিষ্কাৰৰ কথা ঘোষণা কৰে। যোৱা ৩৫ বছৰৰ ভিতৰত নতুন বিশ্ব (New World) ত নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ হোৱা ইয়েই প্ৰথম মাংসভোজী প্ৰাণী।
আৱিষ্কাৰ
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন সংগ্ৰহালয়ত এই প্ৰাণীবিধৰ সংৰক্ষিত নমুনা আছিল যদিও এই সকলোবোৰ যোৱা প্ৰায় এশবছৰ ধৰি ইয়াৰ দৰে দেখাত মিল থকা অ'লিঙ্গো (olingo) নামৰ প্ৰাণীটো বুলি ভুলকৈ চিনাক্ত কৰি ৰখা হৈছিল। আনকি ১৯৬০ ৰ দশকত আমেৰিকাৰ কিছু চিৰিয়াখানাত অ'লিংগুইট' থকাৰো তথ্য পোৱা গৈছে। কিন্তু ইয়াক অন্য অ'লিঙ্গোৰ সৈতেই ৰখা হৈছিল আৰু ই অ'লিঙ্গোৰ সৈতে প্ৰজনন নকৰাটো আশ্চৰ্য্যজনক আছিল যদিও কোনেও বিশেষ গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নাছিল। অৱশেষত স্মিথছনিয়ান নেশ্যনেল মিউজিয়াম অব নেশ্যাৰেল হিষ্ট’ৰি (Smithsonian National Museum of Natural History) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী বিভাগৰ কিউৰেটৰ ক্ৰিষ্টোফাৰ হেলগেন (Kristofer Helgen) ২০১৩ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ দিনটোতে শৰীৰস্থান (anatomical) তথা জিনীয় তথ্যৰ সহায়ত এই প্ৰাণীবিধক অন্য প্ৰাণীবোৰৰ পৰা পৃথক এক নতুন স্তন্যপায়ী প্ৰাণী বুলি ঘোষণা কৰে।
বিৱৰণ
ই এবিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। বাহ্যিক গঠনৰ ফালৰ পৰা ইয়াক বিজ্ঞানীসকলে ঘৰচীয়া মেকুৰী আৰু টেডী ভালুকৰ মাজৰ এটা প্ৰাণী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অ'লিংগুইট'ৰ দেহটো নোমাল, অ'লিঙ্গোৰ দৰেই ই নিশাচৰ প্ৰাণী কিন্তু আকাৰ যথেষ্ট সৰু। ). ইয়াৰ গড় ওজন প্ৰায় ০.৯ কিলোগ্ৰাম।  ই সৰ্বভক্ষী । খাদ্য হিচাপে ই মাংসৰ লগতে ফল-মূল, পোক-পতংগ তথা ফুলৰ মৌ আদিও গ্ৰহণ কৰে।  thumb|right|250px|অৰণ্য
টেক্স’নমি
অ'লিংগুইট' Bassaricyon গোত্ৰৰে ইয়াৰ ওচৰ সম্পৰ্কীয় অ'লিঙ্গোবোৰতকৈ সৰু আকাৰৰ। তদুপৰি ইয়াৰ দেহ বেছি নোমাল, নেজ চুটি আৰু কাণ অ'লিঙ্গোতকৈ সৰু।
আচৰণ
ই অকলশৰে থাকে বুলি জনা গৈছে। তথ্য অনুসৰি ই নিশাচৰ আৰু লাজকুৰীয়া। তদুপৰি ই সকলো সময়তে গছত থাকি ভাল পায়। ইহঁতে এবাৰত এটাকৈ পোৱালি জন্ম দিয়ে বুলিও তথ্য পোৱা গৈছে।
বাসস্থান তথা বিতৰণ
ই কলম্বিয়া আৰু ইকুৱেডৰৰ ঘন বনাঞ্চলৰ মাজত বাস কৰে।
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
এই দুস্প্ৰাপ্য প্ৰাণীবিধৰ প্ৰতি প্ৰধান ভাবুকি হৈ পৰিছে বনাঞ্চল ধ্বংস। তথ্য অনুসৰি ইয়াৰ বাসস্থানৰ প্ৰায় ৪২% অঞ্চলেই ইতিমধ্যে নগৰীকৰণ নাইবা খেতি পথাৰলৈ পৰিৱৰ্ত্তন হৈছে। গতিকে অনাগত দিনত ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ বাবে উপযুক্ত ব্যৱস্থা নল'লে ইও অন্যান্য বহুতো আপুৰুগীয়া প্ৰাণীৰ দৰেই বিলুপ্তিৰ পথত আগবঢ়াৰ সম্ভাৱনা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মাংসভোজী শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
গণপতি বৰ্মন
গণপতি বৰ্মন(৫ম শতিকা) এসময়ৰ কামৰূপৰ শাসনকৰ্তা আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল কল্যাণ বৰ্মন। গণপতি বৰ্মনে প্ৰায় দহ বছৰ ধৰি কামৰূপ শাসন কৰিছিল। তাৰ পিছত ৪৫০ চনত তেওঁ পুত্ৰ মহেন্দ্ৰ বৰ্মনক শাসনভাৰ গোটাই দিয়ে ।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ব্ৰেকিং ড'ন (উপন্যাস)
ব্ৰেকিং ড'ন (Breaking Dawn) আমেৰিকান ঔপন্যাসিকা ষ্টিফেনি মেয়াৰৰ টোৱাইলাইট শৃংখলাৰ চতুৰ্থ আৰু অন্তিমখনি উপন্যাস। তিনিটা খণ্ডত বিভক্ত এই উপন্যাসখনৰ প্ৰথম আৰু তৃতীয় খণ্ডটি বেলা স্বানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা আৰু দ্বিতীয় খণ্ডটি জেকব ব্লেকৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচনা কৰা হৈছে। তৃতীয় উপন্যাস ইক্লিপ্সৰ ঠিক পিছৰেপৰাই ইয়াৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হৈছে য'ত বেলা আৰু এডৱাৰ্ড কালেন বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় ফলত জেকব ব্লেক মৰ্মাহত হৈ পৰে। যেতিয়া বেলাই এক অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়,তাইৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে কৰণীয়খিনি কৰে আৰু তাইৰ প্ৰেমৰ হকে অন্তিম যুদ্ধখন যুঁজিবলৈ সাজু হয়।
মেয়াৰে ২০০৩ চনতেই কিতাপখনৰ খচৰা লিখি উলিয়াই যদিও ইয়াক বিকশিত আৰু পৰিৱৰ্তিত কৰে কাৰণ ইয়াৰ মাজতে তেওঁ নিউ মুন আৰু ইক্লিপ্স লিখে, অৱশ্যে মুখ্য আৰু বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশখিনিৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়। লিটল,ব্ৰাউন এণ্ড কোম্পানীয়ে কিতাপখনৰ কথাবোৰ বাহিৰ হৈ নাযাবলৈ বিভিন্ন ব্যৱস্থা হাতত লয়।