cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ
অন্যান্য মতবাদ
২০০৯ চনত ৰোগোজিনে আৰ্কিঅ'প্লাষ্টিডা আৰু অন্যান্য সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱৰ মাজত সুস্পষ্ট বিভাজন কৰিছিল।
২০০৯ চনৰ এই গবেষণাপত্ৰৰ পূৰ্ৱৰ সূত্ৰবোৰ বিশ্লেষণ কৰি আৰু নতুনকৈ বিশ্লেষণ কৰি তলৰ শ্ৰেণীবিভাগটো কৰা হয়।
<!--
জীৱাশ্ম
জীৱনেৰ বিবৰ্তনেৰ ইতিহাসে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ উৎপত্তি সৰ্বাপেক্ষা গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাবোৰৰ অন্যতম, কাৰণ এৰপৰ থেকেই বিশ্বে জটিল কোষ আৰু বহুকোষী জীৱদেৰ উৎপত্তি সম্ভবপৰ হয়। যদিও এই উৎপত্তিকাল সঠিক ভাবে নিৰ্ণয় কৰা কঠিন, কিন্তু অ্যাণ্ড্ৰিউ হাৰবাৰ্ট নল ২০০৬ খ্ৰিষ্টাব্দে মত ব্যক্ত কৰেছেন যে, ১৬০ থেকে ২১০ কোটি বছৰ আগে এই ঘটনা ঘটে। কিছু কিছু অ্যাক্ৰিটাৰ্ক জীৱাশ্ম ১৬৫ কোটি বছৰ আৰু গ্ৰিপানিয়া জীৱাশ্মটি ২১০ কোটি বছৰেৰ পুৰোনো বলে জানা গেছে।
গ্যাবনে প্ৰাপ্ত ২১০ কোটি বছৰেৰ পুৰাতন কালো কাদাপাথৰেৰ প্যালিওপ্ৰোটেৰোজোয়িক ফ্ৰান্সভিলিয়ান গঠনে সুগঠিত জীৱিত কাঠামো পোৱা গেছে। ১২০ কোটি বছৰ আগে লাল শৈবালেৰ মত আধুনিক জীৱদেৰ জীৱাশ্ম গঠিত হয়। বিন্ধ্য উপত্যকায় ফিলামেণ্টযুক্ত শৈবালেৰ জীৱাশ্ম পোৱা যায় যা, সম্ভবতঃ ১৬০ থেকে ১৭০ কোটি বছৰেৰ পুৰাতন। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কাদাপাথৰে ষ্টেৰ‍্যানেৰ উপস্থিতি প্ৰমাণ কৰে যে, সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ এই পাথৰে ২৭০ কোটি বছৰ আগেও উপস্থিত ছিল।
আৰ্কিয়াৰ সাথে সম্পৰ্ক
জিনগত কাঠামোৰ ওপৰ ভিত্তি কৰে বলা যায় যে, ব্যাক্টেৰিয়া অপেক্ষা সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ আৰ্কিয়াৰ সঙ্গে অধিক সম্পৰ্কযুক্ত, আবাৰ কোষপৰ্দাৰ উপাদানেৰ মত অন্য কয়েকটি বৈশিষ্ট্যে সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ আৰু ব্যাক্টেৰিয়া কিছুটা অনুৰূপ। সাধাৰণতঃ এৰ কাৰণ হিসেবে তিনটি ব্যাখ্যা দেওয়া হয়।
সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ ক্ৰোনোসাইট প্ৰকল্প অনুযায়ী, সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষ ক্ৰোনোসাইট নামক এক ধৰণেৰ কোষেৰ সঙ্গে আৰ্কিয়া আৰু ব্যাক্টেৰিয়াৰ অন্তঃমিথোজীৱিত্বেৰ ফলে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষ উৎপন্ন হয়েছে।
বিভিন্ন তত্ত্ব
সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে বিভিন্ন ধৰণেৰ তত্ত্ব প্ৰচলিত ৰয়েছে, যেবোৰকে প্ৰধানতঃ দুইটি ভাগে ভাগ কৰা যায় - স্বতোত্পাদন তত্ত্ব আৰু কাইমেৰা তত্ত্ব।
স্বতোত্পাদন তত্ত্ব
সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ আন্তঃপৰ্দা তন্ত্ৰ আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ উৎপত্তি সুস্পষ্ট নয়।
কাইমেৰা তত্ত্ব
কাইমেৰা তত্ত্ব অনুসাৰে, প্ৰথমে আৰ্কিয়া আৰু ব্যাক্টেৰিয়া এই দুই ধৰণেৰ প্ৰাক-কেন্দ্ৰিক কোষেৰ অস্তিত্ব ছিল, যেবোৰ একে অপৰেৰ সঙ্গে অন্তঃমিথোজীৱিত্বেৰ ফলে যুক্ত হয়ে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষ উৎপন্ন কৰে। পিসানি ২০০৭ খ্ৰিষ্টাব্দে মত দেন যে, কোন কালেই মাইট’কণ্ড্ৰিয়া-বিহীন সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ অস্তিত্বেৰ কোণ প্ৰমাণ নাই। তাঁৰ মতে থাৰ্মোপ্লাজমাটেলেৰ সঙ্গে সম্পৰ্কযুক্ত আৰ্কিয়া আৰু আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়াৰ মধ্যে মিথোজীৱিত্বেৰ ফলে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ সৃষ্টি হয়েছে আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ জিনোম আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়াৰ অন্তঃমিথোজীৱিত্বেৰ ফলাফল বিশেষ। কাইমেৰা তত্ত্বকে ক্ৰমিক অন্তঃমিথোজীৱিত্ব, হাইড্ৰোজেন তত্ত্ব আৰু সিনট্ৰোফিক প্ৰকল্প এই তিন ভাগে ভাগ কৰা হয়।
ক্ৰমিক অন্তঃমিথোজীৱিত্ব তত্ত্ব
ক্ৰমিক অন্তঃমিথোজীৱিত্ব তত্ত্ব অনুসাৰে, চলনশীল অবায়ুজীৱী ব্যাক্টেৰিয়া আৰু অম্ল আৰু গন্ধকযুক্ত আবহাওয়ায় বসবাসকাৰী ক্ৰেনাৰ্কিয়াৰ সংযুক্তিৰ ফলে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ সৃষ্টি হয়েছে, যাৰ ফলে অম্ল আৰু গন্ধক যুক্ত জলে বসবাসকাৰী জীৱদেৰ চলন্ত হতে সহায়তা কৰে। যে সমস্ত জীৱেৰ বিপাকীয় সৰঞ্জাম নাই, অক্সিজেন তাদেৰ পক্ষে ক্ষতিকৰ। এই সংযুক্তিৰ ফলে আৰ্কিয়া ব্যাক্টেৰিয়াৰ কোষে ই বিজাৰক পৰিবেশ সৃষ্টি কৰে যাৰ ফলে সালফাৰ আৰু অম্লেৰ সালফেট বিজাৰিত হয়ে সালফাইড যৌগে পৰিণত হয়। কম বায়ু যুক্ত পৰিবেশে অক্সিজেন বিজাৰিত হয়ে জলে পৰিণত হয় বলে ব্যাক্টেৰিয়াৰ পক্ষে অক্সিজেন উপকাৰী ৰাসায়নিক উপাদান হিসেবে পৰিণত হয়। অপৰপক্ষে ব্যাক্টেৰিয়া আৰ্কিয়াৰ চলন্ততাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ইলেকট্ৰন গ্ৰাহক সৰবৰাহ কৰে। ব্যাক্টেৰিয়া আৰু আৰ্কিয়াৰ ডিএনএ সংযুক্ত হয়ে সুপকেন্দ্ৰিক কোষেৰ জিনোম সৃষ্টি কৰে।   আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া ও সায়ানোব্যাক্টেৰিয়া অন্তঃমিথোজীৱিত্বেৰ ফলে এই সকল কোষে যুক্ত হয়ে যথাক্ৰমে মাইট’কণ্ড্ৰিয়া ও ক্লোৰোপ্লাষ্ট গঠন কৰে।
হাইড্ৰোজেন তত্ত্ব
হাইড্ৰোজেন তত্ত্ব অনুসাৰে, মিথেন উৎপাদক অবায়ুজীৱী আৰ্কিয়াৰ কোষে বায়ুজীৱী আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া অন্তঃমিথোজীৱিত্বেৰ ফলে যুক্ত হয়ে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষ সৃষ্টি কৰে। আৰ্কিয়া হাইড্ৰোজেন ও কাৰ্বন ডাই অক্সাইড থেকে মিথেন প্ৰস্তুত কৰে, অন্যদিকে আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া হাইড্ৰোজেন ও কাৰ্বন ডাই অক্সাইডকে নিজ কোষ থেকে মুক্ত কৰে। এৰফলে আৰ্কিয়াৰ মিথেন উৎপাদনেৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় হাইড্ৰোজেন ও কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া তাৰ কোষ থেকে ক্ষতিকাৰক উপাদান হিসেবে বেৰ কৰে দেয় বলে এই পৰিবেশে আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়াৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পেতে থাকে। আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া থেকে জিন লাভ কৰে আৰ্কিয়া শৰ্কৰা বিপাকেৰ প্ৰয়োজনীয় সৰঞ্জাম লাভ কৰে ও ধীৰে ধীৰে এৰ মিথেন উৎপাদন ক্ষমতা কমে যায় ও কোষটি সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষে পৰিণত হয়।
ধন্বন্তৰি
২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰ আৰু আয়ুস মন্ত্ৰণালয়ে ধন্বন্তৰি জয়ন্তীক ৰাষ্ট্ৰীয় আয়ুৰ্বেদ দিৱস হিচাপে পালন কৰিবলৈ ঘোষণা কৰে।
পৌৰাণিক উল্লেখ
ৰামায়ণৰ বালকাণ্ড আৰু ভাগৱত পুৰাণৰ মতে ক্ষীৰ সাগৰ মন্থনৰ ফলত ধন্বন্তৰিৰ উৎপত্তি হৈছিল। দেৱতা আৰু অসুৰৰ সাগৰ মন্থনৰ ফলত কাৰ্তিক ত্ৰয়োদশী তিথিত তেওঁৰ অভিৰ্ভাৱ হৈছিল। মন্দৰগিৰী পৰ্বতক মন্থন দণ্ড আৰু সৰ্পৰাজ বাসুকীক মন্থনজৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা সাগৰ মন্থনত উদ্ভৱ ধন্বন্তৰিৰ হাতৰ অমৃত পাবলৈ দেৱতা অসুৰে হাহাকাৰ কৰিছিল। পিছত বিষ্ণুয়ে মোহিনী অৱতাৰ ধৰি দেৱতাক অমৃত পান কৰাত সহায় কৰিলে।
ধন্বন্তৰিক আয়ুৰ্বেদৰ জনক বুলি কোৱা হয়।
স্বৰূপ
ভগৱান ধন্বন্তৰিক সংস্কৃত গ্ৰন্থ সমূহত বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ বুলি উল্লেখ আছে। তেওঁক এজন সুঠাম দেহৰ সুন্দৰ পুৰুষৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। তেওঁৰ হাত চাৰিখন। তেওঁৰ এখন হাতত শংখ, এখনত চক্ৰ, এখনত জোক আৰু আন এখনত সঞ্জীৱনী সুধা অৰ্থাৎ অমৃতৰ ঘট থাকে। কিছুমান স্বৰূপত তেওঁৰ ওচৰত বনৌষধি আৰু আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰ দেখুওৱা হয়।
মন্দিৰ
ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত ধন্বন্তৰিৰ মন্দিৰ অৱস্থিত। দক্ষিণ ভাৰতত তেওঁৰ মন্দিৰৰ সংখ্যা ভাৰতৰ আন ঠাই সমূহতকৈ বেছি। কেৰালা আৰু তামিলনাডুত আয়ুৰ্বেদৰ ব্যাপক চৰ্চা কৰা বাবে ইয়াত ধন্বন্তৰিৰ মন্দিৰৰ সংখ্যা বেছি। তদুপৰি আয়ুৰ্বেদিক মহাবিদ্যালয় তথা পাৰম্পৰিক ভাৰতীয় চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানত ধন্বন্তৰিক পূজা কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱ
সিনট্ৰোফিক প্ৰকল্প
এই তত্ত্ব অনুসাৰে, সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ উৎপত্তি ই মিথেন উৎপাদক আৰ্কিয়া ও ই ডেল্টাপ্ৰোটোব্যাক্টেৰিয়াৰ বিপাকীয় মিথোজীৱীত্বেৰ ফলে ঘটে। অবায়ুজীৱী পৰিবেশে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মধ্যে হাইড্ৰোজেনেৰ আদান-প্ৰদানেৰ ফলে এই মিথোজীৱিত্ব তৈৰি হয়। প্ৰথম দিকে আলফাপ্ৰোটিওব্যাক্টেৰিয়া এই পদ্ধতিৰ অংশীদাৰ হয়ে ধীৰে ধীৰে মাইট’কণ্ড্ৰিয়া অঙ্গাণুতে পৰিণত হয়। মাইট’কণ্ড্ৰিয়া আত্মসাৎ কৰাৰ পৰ মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ জিনেৰ সাহায্যে কোষ পৰ্দা সৃষ্টি হয়েছিল। ডেল্টাপ্ৰোটোব্যাক্টেৰিয়া থেকে আৰ্কিয়াতে জিন আদান-প্ৰদানেৰ ফলে মিথেন-উৎপাদক আৰ্কিয়া কোষকেন্দ্ৰে পৰিণত হয়। এৰফলে আৰ্কিয়া থেকে সংকোষকেন্দ্ৰীয় কোষেৰ জিন সৰঞ্জাম ও ডেল্টাপ্ৰোটোব্যাক্টেৰিয়া থেকে সাইটোপ্লাজমীয় বৈশিষ্ট্য তৈৰি হয়। -->
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ৰজা আৰ্থাৰ
thumb|ৰজা আৰ্থাৰক 'ন যোগ্য 'ৰ (নাইন ৱৰ্দিজ) অন্যতম হিচাপে দৰ্শোৱা হৈছে। (c. 1385) ৰজা আৰ্থাৰ এগৰাকী সম্ভৱতঃ কাল্পনিক ব্ৰিটিছ নেতা। মধযুগীয় বুৰঞ্জী আৰু ৰ'মাঞ্চসমূহৰ মতে তেওঁ পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ শতিকাত চেক্সন আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰিটিছৰ হৈ যুদ্ধ কৰিছিল। আৰ্থাৰৰ বিষয়ে লোককথা আৰু সাহিত্যিক উদ্ভাৱনেৰেহে জনা যায় আৰু আৰ্থাৰৰ বাস্তৱ অস্তিত্বৰ বিষয়ে ইতিহাসবিদ একমত নহয়। আৰ্থাৰৰ বিষয়ে উপলব্ধ ঐতিহাসিক সমলৰ নাটনিৰ বাবে এনেলিচ কেম্ব্ৰিয়ে, হিষ্টৰিয়া ব্ৰিটনাম আৰু গিল্‌ডাছৰ লিখনিৰ সহায় লোৱা হয়।
উদ্ভৱ
আৰ্থাৰ মেটাৰ অৱ ব্ৰিটেইনৰ এক মুখ্য চৰিত্ৰ। আন্তৰ্জাতিকভাৱে আৰ্থাৰৰ বিষয়ে ৰুচি বিয়পিল মনমৌথৰ জিয়'ফ্ৰেইৰ 'হিষ্ট'ৰিয়ে ৰেজম ব্ৰিটেনিয়ে 'ৰ (ব্ৰিটেইনৰ ৰজাসমূহৰ ইতিহাস) মাধ্যমেৰে। এই গ্ৰন্থৰ পূৰ্বৰ ৱেল্‌ছ আৰু ব্ৰেটন সাধুকথাত তেওঁক এজন মহান যোদ্ধা বা জাদুকৰী চৰিত্ৰ ৰূপে দেখা যায় যিয়ে ব্ৰিটেইনক মানৱ আৰু অশৰীৰী শত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা কৰে। তেওঁক কোনো কোনো লেখত ৱেল্‌ছ অন্যলোক এননৰ সৈতে সম্বন্ধিত দেখোৱা হয়। জিয়'ফ্ৰেইৰ হিষ্টৰিয়াই কিমান দূৰ এনে পূৰ্বৰ কৰ্মৰপৰা প্ৰভাৱিত আছিল আৰু কিমান দূৰ স্ব-সৃষ্ট আছিল, সেয়া জনা নাযায়।
তথ্য সূত্ৰ
<references group="" responsive="">
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
প্ৰেম বিবাহ
প্ৰেম বিবাহ বা লাভ মেৰেজ (Love Marriage) শব্দটো দক্ষিণ এছিয়াত; বিশেষকৈ ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰীলংকাত ব্যৱহাৰ হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে এহাল যুৱক-যুৱতীয়ে প্ৰেমৰ জৰিয়তে মাক-দেউতাকৰ সন্মতি পোৱা বা নোপোৱাকৈ কৰা বিবাহক বুজোৱা হয়।  আচলতে প্ৰেম বিবাহৰ কোনো স্পষ্ট সংজ্ঞা নাই। সাধাৰণতে প্ৰেম বিবাহ বুলিলে সেইসমূহ বিয়াকেই বুজোৱা হয় য'ত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাটো যুৱক-যুৱতীহালৰ সম্পূৰ্ণ নিজা সিদ্ধান্ত।
ইউৰোপ
আমেৰিকান ইতিহাসবিদ ষ্টিফানি কুঞ্জে ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থ A History: From Obedience to Intimacy, or How Love Conquered Marriageত প্ৰেম বিবাহৰ ইতিহাস লিখিছিল। তেওঁ কিতাপখনত লিখিছে যে গোটেই বিশ্বতে নহ'লেও প্ৰেম আৰু ব্যক্তিগত দায়ৱদ্ধতাৰ বান্ধোনত সোমাই হোৱা বিয়া চতুৰ্দশ শতিকাতে প্ৰথম আৰম্ভ হৈছিল। সপ্তদশ শতিকাৰ পৰা ইয়াৰ দ্ৰুত প্ৰচলন হ'বলৈ ধৰে।
ভিক্ট'ৰিয়ান যুগত ৰাণী ভিক্ট'ৰিয়া আৰু ৰাজকুমাৰ এলবাৰ্টৰ প্ৰেম বিবাহেও ব্ৰিটিছ জনসাধাৰণৰ মাজত ইয়াক অধিক গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিলে, কাৰণ সেইসময়ছোৱা প্ৰেম বিবাহৰ উত্থানৰ কাল আছিল।
ভাৰতবৰ্ষ
ভাৰতত প্ৰেম বিবাহ বুলিলে যুৱক-যুৱতীয়ে আত্মীয়-স্বজনৰ মতামত নোলোৱাকৈ সম্পূৰ্ণ নিজা সিদ্ধান্তৰে আৱদ্ধ হোৱা বিয়াক বুজোৱা হয়। এইধৰণৰ বিয়াত জাত-পাত, ধৰ্ম আদিৰ কোনো বাছ-বিচাৰ নাথাকে।
১৯৭০ৰ দশকত ঔদ্যোগিক অঞ্চলসমূহত প্ৰেম বিবাহৰ ধাৰণাটো জনপ্ৰিয় হ'বলৈ ধৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত, একেধৰণৰ জাতিৰ মাজতহে প্ৰেম বিবাহ হৈছিল। প্ৰেম বিবাহ আৰু "এৰে'ইঞ্জড্" (Arranged marriage) অৰ্থাৎ ঠিক কৰা বিবাহৰ মাজৰ সীমাৰেখাডাল লাহে লাহে ধূসৰ হ'বলৈ ধৰিছে। এতিয়া "লাভ এৰেইঞ্জড্ মেৰেজ" অৰ্থা ভাল পাই ঠিক কৰা ধৰণৰ নতুন বিবাহৰ শ্ৰেণী এটা ওলাইছে য'ত প্ৰেম বিবাহ আৰু ঠিক কৰা বিবাহ- দুয়োটা উপাদানেই আছে।
২০১২ চনত এন ডি টি ভি চেনেলটোৰ বাবে ইছপছে চলোৱা এটা সমীক্ষাত ৭৪% লোকে উত্তৰ দিছিল যে তেওঁলোকে ঠিক কৰা বিবাহক পছন্দ কৰে। ২০১০ চনত নেশ্বনেল কমিশ্বন ফৰ ৱিমেনে এটা তথ্যত প্ৰকাশ কৰিছিল যে বিগত বছৰত ৩২৬ টাকৈ সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যাৰ (Honor killing; নিজ বংশমৰ্য্যাদা ৰক্ষাৰ বাবে কৰা হত্যা) ঘটনা দেশত সংঘটিত হৈছে। ইয়াৰে অধিকাংশই সংঘটিত হৈছিল আন্তঃসাম্প্ৰদায়িক বিয়াৰ বাবে।
পাকিস্তান
পাকিস্তানত ঠিক কৰা বিবাহেই সমাজৰ প্ৰচলিত নিয়ম। ইয়াত প্ৰেম বিবাহ দুৰ্লভ। প্ৰতি বছৰে দেশখনত বহুকেইটা সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যাৰ ঘটনা সংঘটিত হয়। এইবোৰত বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে যুৱতীগৰাকীকে হত্যা কৰা হয় যদিও কিছুমান ক্ষেত্ৰত দুয়োকে হত্যা কৰাৰো নজিৰ আছে।
বাংলাদেশ
বাংলাদেশত ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্কৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মীয় নিষেধাজ্ঞা আছে। ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক থকা যুৱক-যুৱতীয়ে ইয়াত গোপনে লগ হয়, গোপনে কথা-বতৰা পাতে আৰু বিয়া পাতিবলৈ সাধাৰণতে ঘৰৰ পৰা পলাই যায়। বাংলাদেশত সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যাৰ ঘটনা বিশেষ দেখা নাযায় যদিও দেশখনৰ ইছলামধৰ্মী লোকসকলে ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্কক ভাল দৃষ্টিৰে নাচায়। তদুপৰি নিজ ইচ্ছাৰে ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্কত সোমোৱা বা জীৱনসংগী এগৰাকী বিচাৰি উলিওৱাটোও কঠিন। মুঠতে বাংলাদেশত "এৰেইঞ্জড্" বা ঠিক কৰা বিবাহেই বহুলপ্ৰচলিত বিবাহ প্ৰথা।
ইজিপ্ট
ইজিপ্টত প্ৰেম বিবাহক, বিশেষকৈ দুটা ধৰ্মৰ মাজত হোৱা বিয়াক সামাজিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা গ্ৰহণযোগ্য বুলি ধৰা নহয়। পৃথক ধৰ্মৰ মাজত হোৱা বিয়াৰ বাবে কেতিয়াবা হিংসাৰো সূত্ৰপাত হয়। ইজিপ্টৰ নীতি অনুসৰি, মুছলিম ছোৱালী এজনীক বিয়া কৰাবলৈ আন ধৰ্মৰ লোকগৰাকীয়ে প্ৰথমে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিব লাগে। অৱশ্যে এইগৰাকী খ্ৰীষ্টান মহিলাই ধৰ্ম সলনি নকৰাকৈ মুছলিম পুৰুষ এজনৰ লগত বিয়াত বহিব পাৰে। কিন্তু তাকে কৰিবলৈ মহিলাগৰাকীয়ে প্ৰথমে গীৰ্জাৰ পৰা এখন অনুমতি পত্ৰ লাভ কৰা প্ৰয়োজন, যিখন পোৱাৰ আশা খুব কমেই থাকে।
মংগল সূত্ৰ
মংগল সূত্ৰ (Mangala sutra) হিন্দু সংস্কৃতিত বিশেষকৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত বিবাহিত মহিলাসকলে ডিঙিত পৰিধান কৰা পৱিত্ৰ অলংকাৰ। হিন্দু ৰীতি-নীতিৰে কৰোৱা বিবাহত দৰায়ে কইনাক মংগল সূত্ৰ পৰিধান কৰায়। বিবাহিত সধৱা তিৰোতায়ে গোটেই জীৱন মংগল সূত্ৰ পৰিধান কৰে। মংগল সূত্ৰ পিন্ধোৱাৰ ৰীতি প্ৰাচীন গ্ৰন্থ মনুস্মৃতিত 'মাংগল্যধাৰণ' হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মংগল সূত্ৰ আৰু সেন্দূৰ বিবাহিত হিন্দু মহিলাৰ পৰিচয় বাহক।
নামৰ উৎপত্তি
সংস্কৃত ভাষাৰ শব্দ 'মংগল' মানে হৈছে কল্যাণ বা শুভ আৰু 'সূত্ৰ' মানে হৈছে সূতা। মংগল সূত্ৰৰ প্ৰচলন খ্ৰীষ্টীয় ৬ষ্ঠ শতিকা পৰা আৰম্ভ হৈছে বুলি অনুমান কৰা হয়। আন পুৰুষ আৰু অশুভ আত্মাৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে কইনাৰ ডিঙিৰ চাৰিওফালে এডাল হালধীয়া সূতা বান্ধি দিয়া হৈছিল।
বৰ্ণনা
মংগল সূত্ৰৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'এডাল শুভ সূতা'। ইয়াক মহিলা সকলে ডিঙিত পৰিধান কৰে। পাৰম্পৰিক মংগল সূত্ৰ সাধাৰণতে হালধিৰে প্ৰস্তুত কৰা হালধীয়া সূতাৰ পৰা ক'লা মণিৰে সৈতে এডাল হাৰ। কেতিয়াবা আঞ্চলিক তাৰতম্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মংগল সূত্ৰত সোণ, বগা বা ৰঙা মণি যোগ কৰা হয়। ই মহিলাসকলে পিন্ধা বিবাহৰ প্ৰতীক। মংগল সূত্ৰ মূল দুটা অংশ থাকে মণিৰে সৈতে হাৰ আৰু হাৰৰ মাজত ওলমি থকা এটা দোল। মংগল সূত্ৰৰ ক'লা মণি অপায়-অমংগল, অশুভ শক্তি দূৰ কৰাৰ প্ৰতীক। আনহাতে হালধিৰ বা সোণৰ হালধীয়া ৰং শুভ আৰু আনন্দৰ প্ৰতীক।
ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহত স্থানীয় ভাবে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মংগল সূত্ৰ দেখা যায় যদিও সাধাৰণতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল আৰু জনজাতীয় অধ্যুষিত অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰচলন কম। ভাৰতৰ লগতে নেপাল আৰু শ্ৰীলংকাত ইয়াৰ প্ৰচলন আছে। প্ৰবাসী ভাৰতীয় সকলে বৰ্তমান ইয়াক বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ প্ৰসাৰিত কৰিছে। আধুনিক শৈলী আৰু ফেশ্বনৰ প্ৰভাৱত ইয়াৰ পাৰম্পৰিক ডিজাইনৰ কিছু পৰিমাণে সাল-সলনি ঘটিছে। দক্ষিণ ভাৰতৰ খ্ৰীষ্টান সকলেও মংগল সূত্ৰ পৰিধান কৰা দেখা যায়।
তাৎপৰ্য
মংগল সূত্ৰৰ তাৎপৰ্য আদি শংকৰে তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'সৌন্দৰ্য লাহৰী'ত বৰ্ণনা কৰিছে। হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি মংগল সূত্ৰ স্বামীৰ দীৰ্ঘ জীৱনৰ বাবে পিন্ধা হয়। ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি আৰু সামাজিক প্ৰত্যাশাৰ অনুসৰি বিবাহিত মহিলাসকলে গোটেই জীৱন মংগল সূত্ৰ পিন্ধিব লাগে বিশ্বাস কৰা হয় যে এই অনুশীলনে তেওঁৰ স্বামীৰ মংগল বৃদ্ধি কৰে। ই সধৱা তিৰোতাৰ প্ৰতীক। মংগল সূত্ৰৰ লগত ঠাইভেদে বিভিন্ন ৰীতি নীতি জড়িত হৈ আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম শ্ৰেণী:অলংকাৰ শ্ৰেণী:বিবাহ
জীৱেশ্বৰ ডেকা
জীৱেশ্বৰ ডেকা (Jibeswar Deka) অসমৰ এগৰাকী প্ৰবীণ মঞ্চ অভিনেতা। ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ মুকুন্দ থিয়েটাৰত 'দধিচী' নাটকত ‘নন্দ পাঠক’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল। এইখন নাটকৰ নন্দ পাঠক চৰিত্ৰটোত কৰা অভিনয়ৰ বাবেই তেওঁক ‘নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা বঁটা’ প্ৰদান কৰা হৈছিল। দধিচী নাটকত দক্ষ অভিনয়ৰ প্ৰমাণ দিয়া এইগৰাকী অভিনেতা তেতিয়াৰ পৰাই ‘দধিচী’ নামেৰে সৰ্বত্ৰে জনাজাত হৈ পৰে।
জন্ম
জীৱেশ্বৰ ডেকাই ১৯৪৬ চনৰ ২০ জুলাইত নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
অভিনয় জীৱন
জীৱেশ্বৰ ডেকাই ১৯৬৭ চনত পোনপ্ৰথমে ‘বেলশৰ স্মৃতি নাট্যসংঘ’ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে আৰু থিয়েটাৰৰ মঞ্চত অভিনেতা হিচাপে অভিনয় জীৱন আগবঢ়াই নিয়ে। তেওঁ নটৰাজ, ৰূপকোঁৱৰ, বিষ্ণুজ্যৌতি, ভাগ্যদেৱী, মুকুন্দ, আৱাহন, জ্যৌতিৰূপা, অনুৰাগ, মনালিছা, মাধৱদেৱ, ৰূপায়ণ, নয়নতৰা আদি থিয়েটাৰত প্ৰায় ২০০ খনৰো অধিক পৌৰাণিক ধৰ্মমূলক, সামাজিক নাটকত ভিন্নসুৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭০-৭১ নাট্যবৰ্ষত মৰোৱাৰ শৰত্‍ মজুমদাৰ প্ৰযোজিত ‘ভাগ্যদেৱী নাট্য সমিতি’ত (পৰৱৰ্তিত ৰূপত থিয়েটাৰ ভাগ্যদেৱী) নাট্যকাৰ উগ্ৰ মেনাৰ ৰচনা আৰু ভৈৰৱ বৰ্মনৰ পৰিচালনাত মঞ্চস্থ কৰা নাট ‘মিলনমালা’ত নায়ক ‘মিলন’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা জীৱেশ্বৰ ডেকাৰ অভিনয় দৰ্শকে যথেষ্ট ভাল পাইছিল। সেই বৰ্ষতে মিলনমালা নাটকখন বৰপেটাত ১১ টাকৈ দৰ্শনী মঞ্চস্থ কৰিব লগীয়া হৈছিল। ১৯৮৭-৮৮ নাট্যবৰ্ষত টিহুৰ মাখিবাহাৰ অতুল ভট্টাচাৰ্য প্ৰযোজিত ‘মুকুন্দ থিয়েটাৰ’ত মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ ৰচিত আৰু হেম ভট্টাচাৰ্য পৰিচালিত প্ৰভাত শৰ্মাৰ সংগীতেৰে ‘দধিচী’ নাটকত ৪১ বছৰীয়া জীৱেশ্বৰ ডেকাই ৯৫ বছৰীয়া ‘নন্দ পাঠক’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই নাটকখনৰ নাট্যকাৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ, সাংস্কৃতিক শিল্পী ৰত্ন ওজা, সাংবাদিক কনকসেন ডেকাই একেলগে নাটখন উপভোগ কৰি অভিভূত হৈ পৰিছিল। ‘দধিচী’ নাটকৰ নন্দ পাঠকৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জীৱেশ্বৰ ডেকাক ১৯৮৮ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা ‘নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা বঁটা’ প্ৰদান কৰা হয়।
লাভ কৰা বঁটা আৰু সন্মান
অভিনয় শিল্পী জীৱেশ্বৰ ডেকাই বহু বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰে। তাৰ ভিতৰত-
পৰলোক প্ৰাপ্তি
জীৱেশ্বৰ ডেকা দীৰ্ঘদিন হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০২০ চনৰ ২৪ আগষ্ট তাৰিখ, ৰবিবাৰে গুৱাহাটী চিকিত্‍সা মহাবিদ্যালয় হস্পিটেলত ১১ বাজি ৪০ মিনিটত মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৫ বছৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
অখিলনন্দেশ্বৰী
thumb|জাম্বুকেশ্বৰ মন্দিৰত দেৱী অখিলনন্দেশ্বৰীৰ মূৰ্ত্তি। অখিলনন্দেশ্বৰী (अखिलांडेश्वरी) হৈছে হিন্দু দেৱী আদি-পৰশক্তিৰ এক মুখ্য প্ৰকাৰ, যাক সাধাৰণতে দেৱী পাৰ্বতী বুলি জনা যায়। মন্দিৰটো সম্ৰাট কোচেঙ্গান চোলাই ১৮,০০ বছৰৰো অধিক আগতে নিৰ্মাণ কৰিছিল। অখিলনন্দেশ্বৰীৰ বিখ্যাত বাসস্থান হৈছে থিৰুভানকোভিলৰ জাম্বুকেশ্বৰ মন্দিৰ। আদি পৰশক্তিৰ (পাৰ্বতী) অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকাৰবোৰ হৈছে মাদুৰাইৰ মীনাক্ষী, কাঞ্চিপুৰমৰ কামাক্ষী আৰু বাৰাণসীৰ বিশালক্ষী ।
দেৱীৰ নাম তিনিটা উপাদানত বিভক্ত। "অখিলা" অৰ্থাৎ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, "আন্দা" অৰ্থাৎ মহাজাগতিক কণী, আৰু "ঈশ্বৰী" অৰ্থাৎ ঐশ্বৰিক মাতৃ। সেয়েহে, দেৱী পাৰ্বতী, যি তেওঁৰ গৰ্ভত সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক (মহাজাগতিক কণী) সুৰক্ষা দিয়ে, তেওঁক "অখিলনন্দেশ্বৰী" বুলি কোৱা হয়। অখিলনন্দেশ্বৰী হৈছে থিৰুভানাইকোভিলৰ জাম্বুকেশ্বৰ মন্দিৰৰ অধ্যক্ষ দেৱতা আৰু তেওঁৰ সহধৰ্মিনী জাম্বুকেেশ্বৰ, যি শিৱৰ অৱতাৰ।
এই মন্দিৰটো দক্ষিণৰ কাবেৰী, উত্তৰৰ ক'লেৰুন নামৰ দুখন নদীৰ মাজত কোৰোমণ্ডলত অৱস্থিত। ই পাঁচটা উপাদানমন্দিৰ আৰু পানীৰ উপাদানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা (লিঙ্গ) হিচাপে ভগৱান শিৱৰ উপাসনাৰ বাবে বিখ্যাত। থিৰুভানাইককোইল মন্দিৰ হৈছে পঞ্চভূত স্থলমৰ ভিতৰত এটা (5 টা প্ৰাকৃতিক উপাদান সূচায়) আৰু পানী ('নীৰ') প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সেয়েহে এই মন্দিৰটোক 'আপ্পুস্থলম' বুলিও শ্ৰদ্ধা কৰা হয় আৰু ইয়াত শিৱলিঙ্গক 'আপ্পুলিঙ্গ' বুলি কোৱা হয়। পৌৰাণিক শাস্ত্ৰ অনুসৰি, দেৱী অখিলনন্দেশ্বৰীৰ ৰূপত তেওঁৰ অৱতাৰত দেৱী পাৰ্বতীয়ে জাম্বু অৰণ্যত (থিৰুভানকোভিলত) তপস্যা কৰিছিল। তেওঁ কাবেৰী নদীৰ পানীৰ পৰা লিঙ্গ এটা তৈয়াৰ কৰিছিল, আৰু ইয়াক ভেন নাভাল গছৰ তলত স্থাপন কৰিছিল আৰু তেওঁ তাত উপাসনা আৰম্ভ কৰিছিল। সেয়েহে লিঙ্গমক আপ্পুলিঙ্গম বুলি জনা যায়। ভগৱান শিৱাই অৱশেষত দেৱী অখিলনন্দেশ্বৰীক দৰ্শন দিছিল আৰু তেওঁক শিৱ জ্ঞান শিকাইছিল। দেৱী অখিলনন্দেশ্বৰীয়ে পশ্চিমৰ ফালে মুখ কৰি থিয় হৈ থকা ভগৱান শিৱৰ পৰা পূবৰ ফালে মুখ কৰি উপদেশ (পাঠ) লৈছিল।
মন্দিৰটো বৰ্তমান তামিলনাডু চৰকাৰৰ এইচআৰচিই বিভাগৰ প্ৰশাসনৰ অধীনত আছে। আৰু দৈনন্দিন বিষয়বোৰ সহকাৰী আয়ুক্ত পদবীৰ এজন বিষয়াৰ ওচৰত ন্যস্ত কৰা হয়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
কৰ্ণাটিক সংগীতৰ অষ্টাদশ শতিকাৰ ৰচয়িতা মুথুস্বামী দীক্ষিতাৰে অখিলনন্দেশ্বৰীৰ সন্মানত তিনিটা গান ৰচনা কৰিছিল, বিশেষকৈ থিৰুভানকোভিলৰ জাম্বুকেশ্বৰ মন্দিৰত। ২০১২ চনত, প্ৰখ্যাত কণ্ঠশিল্পী পি. উন্নি কৃষ্ণন আৰু হৰিণীয়ে ওম নৱ শক্তি জয় জয় শক্তি শীৰ্ষক এটা ভক্তিমূলক এলবামৰ জৰিয়তে আদি-পৰশক্তিত গান পৰিৱেশন কৰিছিল, য'ত দেৱী অখিলনন্দেশ্বৰীকো এক সমৰ্পিত গীতৰ জৰিয়তে প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। এই গীতটোত জাম্বুকেশ্বৰ মন্দিৰ আৰু ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ ইতিহাসৰ ওপৰত চিত্ৰণ আছে যিটো আটাইতকৈ মনোমোহা ধৰণে বন্দী কৰা হৈছে।
পৰিবহন
তিৰুভানাইকৱাল চেন্নাইআৰু ত্ৰিচি আৰু তিৰুভৰঙ্গমৰ মাজত কন্যাকুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত প্ৰায় ৩২০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। মন্দিৰটো কেন্দ্ৰীয় বাছ ষ্টেণ্ডৰ পৰা ৮ কিলোমিটাৰ আৰু ছতিৰাম বাছ ষ্টেণ্ড ত্ৰিচিৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। তিৰুৱনিকৱাল পাবলৈ চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত বাছ সেৱা উপলব্ধ। ট্ৰাইচি জংচনৰ পৰা ৮ কিমি দূৰত অৱস্থিত আৰু নিকটতম বিমানবন্দৰ ত্ৰিচীৰ পৰা ১৫ কিমি দূৰত অৱস্থিত।
চিত্ৰ বিথিকা
<GALLERY MODE="PACKED" HIGHTS="150"> File:30FRJAMBUKESWARARTEMPLE.jpg File:Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple - Gallery images.jpg File:Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple - Gallery unnamed.jpg File:Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple - Gallery120.jpg File:Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple - 70859128 1280.jpg File:Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple --252x300.jpg File:Images2020-11-02 11 23 17 441894.jpg File:DSC 0447Arulmigu Jambukeswarar Akhilandeswari Temple - Gallery.jpg
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰছমালাই
ৰছমালাই হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা মিঠাই। মিঠাইটোক বঙালী ভাষাত ৰসমালাই, উৰ্দু আৰু হিন্দীত ৰসমলাই আৰু ওড়িয়াত ৰসমলেই বুলি কোৱা হয়।
যদিও বিভিন্ন ঠাইত ৰছমালাই তৈয়াৰ কৰা হয়, তাৰে ভিতৰত বাংলাদেশৰ কুমিল্লা জিলা আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ কলকাতাৰ ৰছমালাই মুখ্যভাৱে জনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:মিঠাই
নীৰজ চোপ্ৰা
চুবেদাৰ নীৰজ চোপ্ৰা (Neeraj Chopra; জন্ম: ২৪ ডিচেম্বৰ ১৯৯৭) হৈছে ভাৰতীয় ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ এগৰাকী জুনিয়ৰ কমিছণ্ড বিষয়া (JCO)। তেওঁ ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ডৰ জেভলীন থ্ৰ' খেল খেলে। নীৰজ চোপ্ৰাৰ জেভলীন থ্ৰ'ৰ শ্ৰেষ্ট প্ৰদৰ্শন হৈছে ৮৮.০৭ মিটাৰ। তেওঁ ২০২০ টকিঅ' অলিম্পিকত ৮৭.৫৮ মিটাৰ দূৰত্বলৈ জেভলীন দলিয়াই সোণৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ দেশৰ পতাকা ধাৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিত, তেওঁ ২০১৬ চনত বিশ্ব জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপ খিতাপ জয় কৰিছিল আৰু বিশ্বৰ ২০ বছৰৰ তলৰ ৮৬.৪৮ মিটাৰ অভিলেখ গঢ়িছিল। তেওঁ হৈছে জুনিয়ৰ শাখাৰ ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ডত বিশ্ব খিতাপ জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় খেলুৱৈ।
টকিঅ'ত ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ সময়ত তেওঁ কিলাকুটিত আঘাত পাইছিল, তথাপি তেওঁ ৮৭.৮৬ মিটাৰ থ্ৰ' কৰি টকিঅ' অলিম্পিকলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ৮৬.৬৫ মিটাৰ প্ৰদৰ্শন কৰি অৰ্হতা ৰাউণ্ডত যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল আৰু ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ফাইনেলত তেওঁ ৮৭.৫৮ মিটাৰ দলিয়াই ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমটো সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। অভিনৱ বিন্দ্ৰাৰ পিছত অলিম্পিকৰ যিকোনো ব্যক্তিগত খেলত সোণৰ পদক জয় কৰা তেওঁ হৈছে দ্বিতীয়জন ভাৰতীয় খেলুৱৈ।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৭ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে হাৰিয়ানাৰ পানিপথ জিলাৰ খান্দৰা গাঁৱত নীৰজ চোপ্ৰাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ চণ্ডিগড়ৰ ডি এ ভি কলেজত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ নায়েব চুবেদাৰ পদবীৰ সৈতে ভাৰতীয় সেনাত এজন কনিষ্ঠ কমিছণ্ড বিষয়া হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল। শৈশৱকালত তেওঁ মৌচাকত শিল নিক্ষেপ কৰি ভাল পাইছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ সতীশ কুমাৰ চোপ্ৰায়ে তেওঁক শৃংখলাবদ্ধ হিচাপে গঠন কৰিবলৈ জেভলীন থ্ৰ' অনুশীলন কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল। শিৱাজী ষ্টেডিয়ামত কিশোৰ অৱস্থাত তেওঁ ২০১১ চনত জেভলিন থ্ৰো'ৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
খেলুৱৈ জীৱন
নীৰজ চোপ্ৰায়ে ২০১৬ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া ৮৪.২৩ মিটাৰ থ্ৰ'ৰে সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখৰ সমতুল্য আছিল। তেওঁ পোলেণ্ডৰ বাইডগছজজত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ আইএএএফ বিশ্ব অনুৰ্ধ-২০ চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ এক বিশ্ব জুনিয়ৰ ৰেকৰ্ডও স্থাপন কৰিছিল। এই প্ৰদৰ্শনৰ স্বত্বেও তেওঁ ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হৈছিল কিয়নো অলিম্পিকৰ যোগ্যতা নিৰ্ণয়ৰ শেষ তাৰিখ ১১ জুলাই আছিল।
নীৰজে এছিয়ান এথলেটিক চেম্পিয়নশ্বিপ ২০১৭ ত ৮৫.২৩ মিটাৰ থ্ৰ'ৰ সৈতে আন এটা সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ ২০১৮ চনত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছ (চিডব্লিউজি)ত পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ' প্ৰতিযোগিতাত ৮৬.৪৭ মিটাৰ থ্ৰ'ৰ সৈতে সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে লগতে চিডব্লিউজিত জেভেলিন থ্ৰ'ত পদক বিজয়ী প্ৰথম ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৮ চনৰ মে' মাহত তেওঁ পুনৰ ৮৭.৪৩ মিটাৰ থ্ৰ'ৰে দোহা ডায়মণ্ড লীগত ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ভংগ কৰে।
২২ বছৰীয়া চোপ্ৰাক এএফআইয়ে একমাত্ৰ ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড এথলীট হিচাপে ২০১৮ বৰ্ষত দেশৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰিছিল। গোল্ড কোষ্ট কমনৱেলথত স্বৰ্ণ জয় কৰাৰ পিছত নীৰজ চোপ্ৰায়ে ২০১৮ চনত অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰিছিল। জাৰ্মান জৈৱ-বলবিজ্ঞান বিশেষজ্ঞ ক্লাউছ বাৰ্টনিয়েৎজ বৰ্তমান তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক। ইয়াৰ আগতে গেৰী কালভাৰ্টৰ, ৱেৰ্ণাৰ ডেনিয়েলছ আৰু উৱে হোন তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আছিল।
২০১৮ চনৰ ২৭ আগষ্ট তাৰিখে নীৰজে এছিয়ান গেমছত পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ'ত স্বৰ্ণ জয় কৰিবলৈ ৮৮.০৬ মিটাৰ দূৰত্ব দলিয়াইছিল আৰু এক নতুন ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছিল। ২০২১ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে নীৰজ চোপ্ৰাই পুনৰ তেওঁৰ অতীতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ভংগ কৰি নতুন অভিলেখ ৮৮.০৭ মিটাৰত স্থাপন কৰে। জেভেলিন থ্ৰ'য়াৰ নীৰজ চোপ্ৰাই তেওঁৰ ২০২১ চনৰ আন্তৰ্জাতিক ছিজন ৮৩.১৮ মিটাৰ থ্ৰোৰে আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পৰ্তুগালৰ লিছবনত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত জেভেলীন থ্ৰ' প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁ ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি অলিম্পিকত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ৪ আগষ্টত তেওঁ পুৰুষৰ জেভেলীন থ্ৰ'ত ২০২০ টকিঅ' অলিম্পিকৰ ফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁ ২০২১ চনৰ ৭ আগষ্টত ৮৭.৫৮ মিটাৰ থ্ৰ'ৰে পুৰুষৰ জেভেলীন থ্ৰ' প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ স্বাধীনতাৰ পিছত এথলেটিকছত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় খেলুৱৈ হিচাপেও পৰিগণিত হয়। এথলেটিকছত তেওঁৰ এই অলিম্পিক পদক তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে ভাৰতৰ এথলেটিকছত ভাৰতৰ প্ৰথম অলিম্পিক পদক আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:সেনা বিষয়া শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
ৰাজাবালা (বিধান সভা)
ৰাজাবালা বিধান সভা সমষ্টি ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ ৬০ টা বিধান সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।
ই পশ্চিম গাৰো পাহাৰ জিলাৰ অংশ।
ছিয়াং জিলা
ছিয়াং জিলা (Siang District) উত্তৰ পূূূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এখন অন্যতম জিলা। এই জিলাখন ২০১৫ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰৰ দিনা পশ্চিম ছিয়াং জিলা আৰু পূব ছিয়াং জিলাৰ একাংশকৈ লৈ গঠন কৰা হয়।.
এই জিলাখনৰ নাম ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পৰা আহিছে যাক অৰুণাচল প্ৰদেশত ছিয়াং নামেৰে জনা যায়। জিলাখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক আদি জনজাতিৰ।
ইতিহাস
ছিয়াং জিলা গঠনৰ প্ৰস্তাৱ ২০১৩ চনৰ ২১ মাৰ্চৰ দিনা নবাম টুকীৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰে। ওঠৰ মাহৰ পিছত পাংগিং টাউন নতুন জিলাখনৰ সদৰ ঠাই হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
ভাষা
এই জিলাত ব্যৱহৃত মূল ভাষাটো হৈছে চীন তিব্বতীয় মূলৰ আদি ভাষা।
প্ৰশাসন
এই জিলাৰ অস্থায়ী সদৰ হৈছে পাংগিন টাউন।
ৰমাবাঈ ৰানডে
বিবাহত পাছতে ৰমাবায়ে মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডেৰ সমৰ্থন আৰু উৎসাহত পঢ়িবলৈ-লিখিবলৈ শিকিলে। মাৰাঠী ভাষাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁ কঠোৰ পৰিশ্ৰেমেৰে ইংৰাজী ভাষাও শিকিলে। ৰমাবায়ে গিৰিয়েক আৰু আন সতীৰ্থৰ সৈতে মিলি ১৮৮৫ চনত পুণেৰ প্ৰথম ছোৱালী হাইস্কুল হুজুৰপাগা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
পতিৰ অনুপ্ৰেৰণাত ৰমাবায়ে মুম্বাইত 'হিন্দু লেজিড ছ'চিয়েল ক্লাব' খুলি মহিলাৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ বিকাশ আৰম্ভ কৰে। মহাদেৱ ৰানডেৰ মৃত্যুৰ পাছত ৰমাবায়ে 'সেৱা সদন'ৰ জৰিয়তে মুম্বাই আৰু পুণেৰ মহিলাৰ সবলীকৰণৰ হকে জীৱন উছৰ্গা কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৬২ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ চাংগলি জিলাৰ এখনি সৰু গাওঁ দেৱৰাষ্ট্ৰেত কুৰ্লেকাৰ পৰিয়ালত ৰমাবাঈ ৰানডেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল যমুনা কুৰ্লেকাৰ। সেই সময়ত ছোৱালীৰ শিক্ষা নিষিদ্ধ আছিল বাবে দেউতাকে তেওঁক পঢ়িবলৈ দিয়া নাছিল। ১৮৭৩ চনত ভাৰতৰ অগ্ৰণী সমাজ সংস্কাৰক মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডেৰ লগত তেওঁৰ বিবাহ হয়। ঘৰৰ আন মহিলাসকলৰ বাধা সত্বেও গোবিন্দ ৰানডেই ৰমাবাইৰ শিক্ষা-দীক্ষাত গুৰুত্ব দিলে। পতিৰ অনুপ্ৰেৰণাতে ৰমাবায়ে গোটেই জীৱন নাৰীৰ স্ব-নিৰ্ভৰতা আৰু অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতাৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিলে।
বিয়াৰ সময়ত ৰমাবাঈ নিৰক্ষৰ হোৱাৰ বিপৰীতে বিচাৰক মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানডেক "স্নাতক যুৱৰাজ" বুলি মতা হৈছিল। তেওঁ বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতক ডিগ্ৰী পাইছিল। বোম্বেৰ এল্‌ফিষ্টন কলেজত ইংৰাজী আৰু অৰ্থনীতিৰ অধ্যপাক ৰূপে কাম কৰাৰ লগতে তেওঁ প্ৰাচ্য অনুবাদক আৰু সমাজ সংস্কাৰক হিচাপেও কাম কৰিছিল। তেওঁ অস্পৃশ্যতা, বাল্য বিবাহ আৰু সতীদাহ প্ৰথাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। সাৰ্বজনিক সভাৰ জৰিয়তে তেওঁ সামাজিক বিকাশৰ বাবে নানা পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।
গোবিন্দ ৰানডেৰ সমকক্ষ হ'বলৈ ৰমাবায়ে শিক্ষা গ্ৰহণৰ কথা বিবেচনা কৰে। এই কথাত বৃহৎ পৰিয়ালটোৰ আন মহিলাসকলৰ পৰা তেওঁ প্ৰবল বাধা পায়। ইয়াৰ বিপৰীতে গোবিন্দ ৰানডেই ৰমাবাঈক নিয়মিতভাৱে মাৰাঠী ভাষা, ইতিহাস, ভূগোল, গণিত আৰু ইংৰাজীৰ পাঠদান কৰিছিল। লাহে লাহে ৰমাবাঈ গিৰিয়েকৰ সহকাৰী আৰু বিশ্বস্ত বন্ধুত পৰিণত হয়। বিধবা হোৱাৰ পাছত পণ্ডিতা ৰমাবাঈ ১৮৮২ চনত পুণে আহোঁতে গোবিন্দ আৰু ৰমাবায়ে তেওঁক সহায় কৰিছিল। ৰানডে গৃহত এগৰাকী খ্ৰীষ্টিয়ান মিচনেৰী মহিলাৰ পৰা ৰমাবাঈ ৰানডে আৰু পণ্ডিতা ৰমাবায়ে ইংৰাজীৰ শিক্ষা লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
নাছিক হাইস্কুলত মুখ্য অতিথি হিচাপে ৰমাবায়ে প্ৰথমবাৰ ৰাজহুৱা দৰ্শন দিয়ে। এই প্ৰথম ভাষণতো বিচাৰক ৰানডেই লিখি দিছিল। সোনকালেই ৰমাবায়ে মাৰাঠী আৰু ইংৰাজীত বক্তৃতা প্ৰদানৰ গুণ আহৰণ কৰে। বোম্বেৰ প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ হৈ তেওঁ কাম কৰিবলৈ লয়। তেওঁ অৰ্য মহিলা সমাজৰো এটা শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ বোম্বেত হিন্দু লেডিজ ছ'চিয়েল ক্লাব আৰু লিটাৰেৰী ক্লাব খোলাৰ লগতে মহিলাসকলক ভাষা, সাধাৰণ জ্ঞান, চিলাই আৰু হাতৰ কামৰ শিক্ষা দিবৰ বাবে নানা শ্ৰেণী খোলে।
বিচাৰক ৰানডেৰ মৃত্যুৰ পাছৰ কৰ্ম
১৯০১ চনত ৰমাবাঈৰ ৩৮ বছৰ বয়সত বিচাৰক ৰানডেৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া তেওঁ বোম্বেৰ পৰা পুণেলৈ আহি ফুলে বজাৰৰ ওচৰৰ পিতৃক ঘৰটোত থাকিবলৈ লয়। এবছৰ অকলশৰে থকাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ সমাজসেৱালৈ মন মেলি বোম্বেত প্ৰথম ভাৰত মহিলা পৰিষদ আয়োজন কৰে। কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ মহিলা শাখালৈ নিয়মীয়াকৈ গৈ তেওঁ বন্দীসকলৰ আত্ম-মৰ্যাদা উন্নীতকৰণৰ চেষ্টা চলাইছিল। উছৱৰ দিনত ল'ৰাসকলৰ সংস্কাৰ বিদ্যালয়লৈ গৈ তেওঁ মিঠাই বিলোৱাৰ লগতে তেওঁলোকৰ লগত কথা পাতিছিল। স্থানীয় চিকিৎসালয়বোৰলৈও নিয়মীয়াকৈ গৈ তেওঁ ৰোগীসকলৰ খা-খবৰ ৰাখিছিল। ১৯১৩ চনত গুজৰাট আৰু কাথিয়াৱাৰত তেওঁ দুৰ্বি‌ক্ষত ভোগা লোকৰ বাবে সাহয্যৰ যোগাৰ কৰিছিল। জীৱনৰ শেষ কালতো তেওঁ সেৱা সদনৰ স্বেচ্ছাসেৱকসকলৰ লগত আলান্দিলৈ গৈ কাৰ্তিকী মেলাৰ সময়ত সন্ত ধ্যানেশ্বৰৰ পীঠ দৰ্শন কৰা মহিলাসকলক সহায় কৰিছিল। ৰামকৃষ্ণ গোপাল ভাণ্ডাৰকাৰ আৰু মি: ভাজেকাৰৰ কথাত ৰমাবায়ে ১৯০৪ চনত বোম্বেত হোৱা ভাৰত মহিলা সমাৰোহৰ প্ৰথম সভাত সভানেত্ৰীৰ পদ শুৱনি কৰিছিল।
সেৱা সদন
১৯০৮ চনত পাৰ্ছী সমাজ সেৱক বেহমাৰজী মলাবাৰী আৰু দয়াৰাম গিদুমলে ভাৰতীয় মহিলাক নাৰ্ছৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰু থকাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিলে। সেইমৰ্মে ৰমাবাঈৰ সহযোগত তেওঁলোকে সেৱা সদন (বোম্বে) আৰম্ভ কৰে। ১৯১৫ চনত ৰমাবাঈৰ চেষ্টাত পুণে সেৱা সদনৰ পঞ্জীয়ন কৰা হয়। সংস্থাটোৱে এখন মহিলাৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়, আৰু তিনিটা হোষ্টেলো মুকলি কৰে।
১৯২৪ চনত ৰমাবাঈৰ মৃত্যুৰ সময়ত পুণে সেৱা সদনে বিভিন্ন বিভাগত এজেহাৰৰো অধিক মহিলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াইছিল। মৃত্যুৰ আগতে ৰমামায়ে আৰু দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কৰিছিল– ছোৱালীৰ বাবে বাধ্যতামূলক প্ৰাক-প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থাৰ বাবে দাবী জনোৱা আৰু ১৯২১-২২ চনত বোম্বে প্ৰচিডেন্সীত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰৰ বাবে আন্দোলন কৰা। ৰমাবাঈৰ মৃত্যুত মহাত্মা গান্ধীয়ে কৈছিল: "ৰমাবাঈৰ মৃত্যু দেশৰ বাবে এক বৃহৎ ক্ষতি। হিন্দু বিধবা এগৰাকীৰ ভূমিকা কি হ'ব পাৰে তাৰ তেওঁ এক মূৰ্ত ৰূপ।....সেৱা সদনৰ দৰে দ্বিতীয় এটা সংস্থা গোটেই ভাৰততে নাই।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
ছিয়াং জিলা
প্ৰশাসন
জিলাখনৰ প্ৰশাসনৰ মূল কেন্দ্ৰ কেইটা হৈছে- ৰুমগং (Rumgong) কায়িং (Kaying) আৰু ব’লেং (Boleng)। জিলাখনত বৰ্তমান নখন জিলাপৰিষদৰ সদস্য আছে, যেনে- জ’মল’ ম’বুক (Jomlo Mobuk), ৰুমগং (Rumgong), কায়িং (Kaying), পায়ুম (Payum), ব’লেং (Boleng), ৰিগা (Riga), ৰিব’-পাৰগিং (Rebo-Perging), পাংগিন (Pangin) আৰু কেবাং (Kebang)।
মহকুমা
জিলাখন চাৰিটা মহকুমাত বিভক্ত:
সমষ্টি
এই জিলাত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ দুটা সমষ্টি আছে-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
মাৰাঠী ভাষা দিৱস
মাৰাঠী ভাষা দিৱস (ইংৰাজী: Marathi Language Day, মাৰাঠী: मराठी भाषा दिवस)প্ৰত্যেক বছৰৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গোৱাত পালন কৰা হয়। এই দিৱসটো ৰাজ্য চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয়। প্ৰসিদ্ধ মাৰাঠী কবি বিষ্ণু বামন শিৰবাদকাৰৰ জন্মদিৱসত এই দিৱস পালন কৰা হয়।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
আৰতি মুখাৰ্জী
আৰতি মুখাৰ্জী (Aarti Mukherjee; জন্ম: ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী গায়িকা। তেওঁ বিভিন্ন ভাষাত গীত গাইছে। মূলতঃ তেওঁ বঙালী চলচ্চিত্ৰ আৰু আধুনিক গীত গোৱাৰ বাবে বিখ্যাত। গীত গাতা চল (১৯৭৫), তপস্যা (১৯৭৬), মনোকামনা, মাচুম (১৯৮৩) আদি বহুতো হিন্দী ছবিত গীত গোৱাৰ উপৰিও বহুকেইখন অসমীয়া ছবিতো তেওঁ গীত গাইছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আৰতি মুখাৰ্জী এটা সমৃদ্ধ, সাংস্কৃতিক আৰু সংগীত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁ ঘৰতেই সৰু বয়সৰ পৰাই তেওঁৰ মাকে তেওঁক প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰম্ভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তীকালত, তেওঁ সুশীল বন্দ্যোপাধ্যায়, ওস্তাদ মোহাম্মদ ছাগিৰউদ্দিন খান, পণ্ডিত চিন্ময় লাহিড়ী, পণ্ডিত লক্ষ্মণ প্ৰসাদ জয়পুৰৱালা আৰু পণ্ডিত ৰমেশ নাদকৰ্ণিৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
সংগীত জীৱন
আৰতি মুখাৰ্জী কম বয়সৰ পৰাই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। পিছত, তেওঁ মেট্ৰো-মৰফি কনটেষ্ট সংগীত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁ বিজয়ী হয় য'ত বিচাৰকসকলৰ মাজত আছিল অনিল বিশ্বাস, নৌচাদ, বসন্ত দেশাই আৰু চি. ৰামচন্দ্ৰৰ নিচিনা সংগীত পৰিচালক। তাৰ পিছৰ পৰা তেওঁক আকৌ পিছলৈ উভতি চাবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা নাই, তেওঁ ১৯৫৮ চনত মীনা কুমাৰীৰ অভিনীত হিন্দী ছবি'চাহাৰা'ত নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে প্ৰথম সুযোগ পায়, কিন্তু সেই ছবিৰ সংগীত সিমান সফল হোৱা নাই। পিছত, গাৰ্ল ফ্ৰেণ্ড (ৱাহীদা ৰহমান অভিনীত)-ৰ নিচিনা ফ্লপ ছবিৰ পিছত তেওঁ বঙালী ছবিত গান গাবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১৯৬২ চনত "কন্যা" নামৰ এখন বঙালী ছবিৰ যোগেদি তেওঁলৈ সুযোগ আহে।
তেওঁৰ অসামান্য গায়কী আৰু অতি মধুৰ কণ্ঠই সকলোকে ইমানেই মোহিত কৰিছিল যে শীৰ্ষস্থানীয় গায়িকা সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়ৰ প্ৰতি শ্ৰোতাই মনোযোগ হেৰুওৱা আৰম্ভ কৰিছিল। ষাঠিৰ দশকৰ শেষভাগৰ ফালে, সন্ধ্যা মুখাৰ্জীৰ কণ্ঠ শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী সুচিত্ৰা সেনৰ নেপথ্য কণ্ঠ হিচাপে প্ৰথম ব্যৱহৃত হয়। ১৯৬৬ চনত তেওঁ গল্প হলেও সত্যি ছবিত গীত গাইছিল, যাৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ 'বি.এফ.জে' পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিছিল। ১৯৭৬ চনত তেওঁ ছুটিৰ ফাদে ছবিৰ বাবে আকৌ একেটা পুৰষ্কাৰ লাভ কৰে। ষাঠিৰ দশকৰ শেষভাগত মাধবী মুখাৰ্জী, শৰ্মিলা ঠাকুৰ, অপৰ্ণা সেন, দেৱাশ্ৰী ৰয়, তনুজা আদি অভিনেত্ৰী সকলৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰে আৰু বহুতৰে মতে তেওঁৰ এই উত্থান সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়ৰ শিল্পী জীৱনৰ পতনৰ এটা ডাঙৰ কাৰণ হিচাপে বিবেচিত হয়। ১৯৭৬ চনত ৰাখী অভিনীত ছবি তপস্যা ছবিত দুটা গীত গাইছিল। প্ৰথম গীত 'বাচ্চে হো তুম খেল খিলনে' আৰু কিশোৰ কুমাৰৰ লগত গোৱা 'দো পাঁচি দো তিনকে' বহু জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁ বঙালী ভাষাত আনুমানিক ১৫০০০ গীত গাইছে আৰু হিন্দীসহ অন্যান্য ভাষাৰ গীততো নিজৰ কৃতিত্বৰ ছাপ ৰাখি গৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
অৰ্জুন গছ
thumb|অৰ্জুন গছৰ শুকান ফল অৰ্জুন গছ (Terminalia arjuna) এবিধ চিৰসেউজ গছ। ই টাৰমিনালিয়া গণৰ এক সপুষ্পক উদ্ভিদ। অৰ্জুন গছৰ জীৱনকাল দীঘলীয়া। ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম টাৰমিনেলিয়া অৰ্জুন।
বিৱৰণ
অৰ্জু্ন গছ এবিধ চিৰসেউজ দ্বিবীজপত্ৰি উদ্ভিদ। ইয়াৰ শিপা গুচ্ছমূল জাতীয় আৰু পাত জাল শিৰবিন্যাস যুক্ত। অৰ্জুন গছ এবিধ মাধ্যমৰ পৰা বৃহৎ আকাৰৰ বৃক্ষ। ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ২০-২৫ মিটাৰ। মাৰ্চৰ পৰা জুন মাহৰ ভিতৰত গছৰ ফুল ফুলা আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ বল্লম আকৃতিৰ। ফলবোৰ দেখাত কৰ্দৈ টেঙাৰ দৰে। অৰ্জুন গছৰ পাত বল্লম আকৃতিৰ। ইয়াৰ গা গছৰ ৰং পাতল হালধীয়া। এইবিধ উদ্ভিদৰ বাকলিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম পোৱা যায়। তদুপৰি সামান্য পৰিমাণে টেনিন আৰু অৰ্জুনিন, মেগনেছিয়াম, এলুমিনিয়াম আদি পোৱা যায়।
ব্যৱহাৰ
অৰ্জু্ন এবিধ ঔষধি গুণ যুক্ত গছ। অৰ্জুন গছৰ শুকান ছাল গুৰি কৰি বাসক পাতৰ ৰসৰ লগত তিয়াই ৰ’দত শুকুৱাই চেনি বা মৌৰ লগত দৈনিক ব্যৱহাৰ কৰিলে যক্ষ্মা ৰোগত সুফল পোৱা যায়। হাড় ভগা আৰু জোৰা লৰা ৰোগত অৰ্জুন গছৰ কেঁচা ছাল খুন্দি গাখীৰৰ লগত তাৰ ৰস সিজাই খাব লাগে আৰু অৰ্জুন গছৰ ছাল থেতেলিয়াই বান্ধি থব লাগে। অৰ্জুন গছৰ ছালৰ ৰসে হৃদৰোগ নিৰাময় কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
ভূ-বিজ্ঞান
Earth science is an all-embracing term for the sciences related to the planet Earth. It is arguably a special case in planetary science, the Earth being the only known life-bearing planet. There are both reductionist and holistic approaches to Earth sciences. The formal discipline of Earth sciences may include the study of the atmosphere, hydrosphere, oceans and biosphere, as well as the solid earth. Typically, Earth scientists will use tools from physics, chemistry, biology, chronology, and mathematics to build a quantitative understanding of how the Earth system works, and how it evolved to its current state.
Fields of study
The following fields of science are generally categorized within the geosciences: name="smith 5">
Earth's interior
Plate tectonics, mountain ranges, volcanoes, and earthquakes are geological phenomena that can be explained in terms of energy transformations in the Earth's crust.
Beneath the Earth's crust lies the mantle which is heated by the radioactive decay of heavy elements. The mantle is not quite solid and consists of magma which is in a state of semi-perpetual convection. This convection process causes the lithospheric plates to move, albeit slowly. The resulting process is known as plate tectonics.
Plate tectonics might be thought of as the process by which the earth is resurfaced. Through a process called seafloor spreading, new crust is created by the flow of magma from underneath the lithosphere to the surface, through fissures, where it cools and solidifies. Through a process called subduction, oceanic crust is pushed underground — beneath the rest of the lithosphere—where it comes into contact with magma and melts—rejoining the mantle from which it originally came.
Areas of the crust where new crust is created are called divergent boundaries, those where it is brought back into the earth are convergent boundaries and those where plates slide past each other, but no new lithospheric material is created or destroyed, are referred to as transform (or conservative) boundaries Earthquakes result from the movement of the lithospheric plates, and they often occur near convergent boundaries where parts of the crust are forced into the earth as part of subduction.
Volcanoes result primarily from the melting of subducted crust material. Crust material that is forced into the asthenosphere melts, and some portion of the melted material becomes light enough to rise to the surface—giving birth to volcanoes.
Earth's electromagnetic field
An electromagnet is a magnet that is created by a current that flows around a soft iron core. Earth has a solid iron inner core surrounded by semi-liquid materials of the outer core that move in continuous currents around the inner core; therefore, the Earth is an electromagnet. This is referred to as the dynamo theory of Earth's magnetism.
Atmosphere
The troposphere, stratosphere, mesosphere, thermosphere, and exosphere are the five layers which make up Earth's atmosphere. In all, the atmosphere is made up of about 78.0% nitrogen, 20.9% oxygen, and 0.92% argon. 75% of the gases in the atmosphere are located within the troposphere, the bottom-most layer. The remaining one percent of the atmosphere (all but the nitrogen, oxygen, and argon) contains small amounts of other gases including CO2 and water vapors. Water vapors and CO2 allow the Earth's atmosphere to catch and hold the Sun's energy through a phenomenon called the greenhouse effect. This allows Earth's surface to be warm enough to have liquid water and support life.
The magnetic field created by the internal motions of the core produces the magnetosphere which protects the Earth's atmosphere from the solar wind. As the earth is 4.5 billion years old, it would have lost its atmosphere by now if there were no protective magnetosphere.
Methodology
Methodologies vary depending on the nature of the subjects being studied. Studies typically fall into one of three categories: observational, experimental, or theoretical. Earth scientists often conduct sophisticated computer analysis or go to many of the world's most exotic locations to study Earth phenomena (e.g. Antarctica or hot spot island chains).
A foundational idea within the study Earth science is the notion of uniformitarianism. Uniformitarianism dictates that "ancient geologic features are interpreted by understanding active processes that are readily observed." In other words, any geologic processes at work in the present have operated in the same ways throughout geologic time. This enables those who study Earth's history to apply knowledge of how Earth processes operate in the present to gain insight into how the planet has evolved and changed throughout deep history.
Earth's spheres
Earth science generally recognizes four spheres, the lithosphere, the hydrosphere, the atmosphere, and the biosphere; these correspond to rocks, water, air, and life. Some practitioners include, as part of the spheres of the Earth, the cryosphere (corresponding to ice) as a distinct portion of the hydrosphere, as well as the pedosphere (corresponding to soil) as an active and intermixed sphere.
External links
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
শদিয়া
শদিয়া (Sadiya) হ'ল উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসম ৰাজ্যৰ এখন সৰু নগৰ। ই তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত। লোহিত নদীৰ পাৰত থকা এই চহৰখনৰ প্ৰায় চাৰিওকাষ হিমালয় পৰ্বতে আগুৰি আছে। শদিয়াক শতফুলৰ দেশ বুলিও জনাজাত। পিছে এই শতফুল নো কি সঠিক ভাৱে কোনোৱে নাজানে। শদিয়া এসময়ত দ্বিতীয় শ্বিলং হিচাপে জনাজাত আছিল। শদিয়াৰ হাবিত ইংৰাজে প্ৰথম চাহ গছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
ইতিহাস
শদিয়াত ১১৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দত বীৰপালে উত্তৰ-পূৱ অসম আৰু বৰ্তমানৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কিছু অংশ লৈ স্থাপন কৰা চুতীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। বীৰপালৰ পুত্ৰ গৌৰীনাৰায়নে ত্ৰয়োদশ শতিকাত শদিয়াত ৰাজধানী স্থাপন কৰে আৰু ষোড়শ শতিকালৈকে ই ৰাজধানী হৈ থাকে। শদিয়াত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পূৱ বংগ আৰু অসম অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ-পূৱ সীমান্তৰ চাউনি আছিল। নদীৰ আনটো পাৰত অসম-বংগ সংযোগী ৰেল লাইনৰ বাবে এটা ৰেলৱে ষ্টেচন আছিল। শদিয়াক সেনাৰ দুৰ্গ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তাৰ বজাৰত, মিচিমি, আবৰ, আৰু খামতি আদি সীমান্তৰ সিপাৰৰ পৰ্বতীয়া লোক সকলে কপাহী কাপোৰ, নিমখ আৰু ধাতৱ বস্তুৰ বিনিময়ত ৰবৰ, মম, হাতী দাঁত, আৰু কস্তুৰী আনি দিছিল। ১৯৫০ চনৰ বৰ ভূমিকম্পত পুৰণি শদিয়া চহৰ ধ্বংস হৈছিল। ১৯২৬ চনৰ এই শদিয়াৰ বুলুং নামৰ এখন গাঁৱত ভাৰত ৰত্ন সুধাকণ্ঠ ড॰ ভূপেন হাজৰিকা দেৱৰ জন্ম হৈছিল। বৰ্তমান এই বুলং নামৰ ঠাইখন বালি চৰ হ'ল। ১৯৫০ ৰ বৰ ভূঁইকঁপত ধ্বংস হোৱা এই গাঁৱৰ লোক সকলে বৰ্তমান অৰুণাচল প্ৰদেশৰ দিবাং ভেলি জিলাত পুনৰ বুলুং নামেৰেই নতুনকৈ গাওঁ পাতি বাস কৰি আছে। এই গাওঁখনতে অৰুণাচল চৰকাৰে সুধাকণ্ঠৰ স্মৃতিত এটা প্ৰতিমূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছে।
ভৌগোলিক
শদিয়াৰ ভৌগোলিক অৱস্থান হ'ল- 27.83°N, 95.67°W সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় 123 m।
শদিয়াক বহুলোকে দিহং (চাংপু, ছিয়াং, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰধান সুঁতি), দিবাং, আৰু লোহিত নদীৰ সংগমেৰে গঠিত বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰই সৃষ্টি কৰা পৃথিবীৰ আটাইতকৈ বৃহৎ ভূ-খণ্ড বুলি গণ্য কৰে।
ৰাজনৈতিক
শদিয়া ১৪ নং লখিমপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত, বিধানসভা সমষ্টিৰ নাম হ'ল ১২৬ নং শদিয়া বিধানসভা সমষ্টি।
তিনিচুকীয়া জিলাৰ তিনিটা মহকুমাৰ ভিতৰত শদিয়া এটা অন্যতম মহকুমা। চপাখোৱা শদিয়াৰ কেন্দ্ৰবিন্দু ১৯৭৯ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত শদিয়াক মহকুমা হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।
শদিয়া মহকুমাত এখন পৌৰসভা আছে। এই চপাখোৱা পৌৰসভাৰ প্ৰথম নিৰ্বাচিত পৌৰপতি জনৰ নাম হ'ল বিপিন গগৈ। শদিয়া মহকুমাত ১১খন পঞ্চায়ত, দুখন জিলা পৰিষদ আছে।
পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
শদিয়া মহকুমাৰ বিভিন্ন ঠাইত বহুতো পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন আছে। তাৰে কিছুমান উল্লেখনীয় স্থান হ'ল:
শদিয়াৰ চাৰিশাল
শদিয়াত অতীজৰে পৰা চুতীয়া সকলৰ দেউৰী-চুতীয়া সকলে এই শালকেইখনত পূজা-অৰ্চনা কৰি আহিছে। প্ৰতি বছৰে বহাগ, আহাৰ বা শাওন, কাতি আৰু মাঘ মাহত বলি-বিধানেৰে পূজা কৰা হয়। তিনি বছৰৰ মূৰে মূৰে চতুৰ্থ বছৰত ম'হ বলি দিয়া হয়। অতীতত এই শাল সমূহত নৰবলি দিয়া হৈছিল। এই শাল সমূহত এতিয়াও দেউৰী সকল পূজাৰীৰ কাম কৰি আছে।
পুখুৰী
চুতীয়া ৰাজত্বকালত খন্দোৱা কেইবাটাও পুখুৰী শদিয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
কলোম্বিয়ান বিবাদ
কলোম্বিয়ান বিবাদ ১৯৬৪ বা ১৯৬৬ত আৰম্ভ হোৱা এক কম-উগ্ৰ যুদ্ধ কলোম্বিয়ান চৰকাৰ, অৰ্ধ-সামৰিক গোট, অপৰাধী আৰু বাওঁপন্থী গুৱেৰিলা গোট যেনে ৰিভ'লিউচনেৰী আৰ্মড ফ'ৰ্চেচ অৱ কলোম্বিয়াৰ আৰু নেচনেল লিবাৰেচন আৰ্মিৰ মাজত। সকলোৱে কমোম্বিয়ান ভূখণ্ডত প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ বাবে যুদ্ধৰত।
ঐতিহাসিকভাৱে ই লা ভায়'লেঞ্চিয়া বিবাদত আৰম্ভ হোৱা। ১৯৪৮ চনত ৰাজনৈতিক নেতা জৰ্জ এলেয়েচাৰ গাইটানক হত্যা কৰা হ'ল।  তাৰ পাছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সহায়ত সবলভাৱে সাম্যবাদীসকলক গ্ৰাম্য কলোম্বিয়াত দমন কৰা হ'ল, যাৰ বাবে মুক্তবাদীসকল আৰু সাম্যবাদী সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামীসকল 'ফাৰ্ক' হিচাপে ঐক্যবদ্ধ হ'বলৈ বাধ্য হ'ল।
সশস্ত্ৰ বিবাদ
১৯৭০ৰ দশকত পিচ কৰ্পছৰ নামত আমেৰিকাই কলোম্বিয়াত মাৰ্কটিক্সৰ উৎপাদনহে আমেৰিকান মাফিয়া আৰু কলোম্বিয়ান ট্ৰেফিককাৰীৰ োথ মুকলি কৰি আৰম্ভ কৰিলে। উৎপাদিত ককেইন প্ৰায় ইউৰোপীয় সংঘ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ব্যৱহৃত হৈছিল।
১৯৮০ৰ দশকত ড্ৰাগছৰ প্ৰভাৱ চৰকাৰী তৎপৰতাত হ্ৰাস পোৱাত বাওঁপন্থী আৰু সোঁপন্থী উভয় অৰ্ধ-সামৰিক গোটসমূহেই ধনৰ বাবে অপহৰণ, ভাবুকি আদিত নামিল যাৰ বাবে সিঁহতৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পালে।
আলভাৰ' উৰিবেৰ ৰাষ্ট্ৰপতিত্বত ফাৰ্কৰ ওপৰত বৰ্দ্ধিত সামৰিক হেঁচা আৰু সোঁপন্থী সশস্ত্ৰ এইউচিৰে হোৱা শান্তি প্ৰক্ৰিয়াত সোঁপন্থী এইউচিয়ে কাম বন্ধ কৰিলে, সুৰক্ষা সূচক ভাল হ'ল আৰু ককেইনৰ উৎপাদন হ্ৰাস পালে।
লাখ লাখ লোকে ২০০৮ৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ফাৰ্ক আৰু অন্যান্য অবৈধ গোটৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্তকৰিলে।  ২৬৬৪৮ ফাৰ্ক আৰু ইএলএন যুঁজাৰুৱে ২০০২লৈ কৰ্ম ত্যাগৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে।
২০১২ত পিচ প্ৰচেচ ইন কলোম্বিয়া আৰম্ভ হ'ল। ৬ পইণ্ট থকা নীতি তৈয়াৰ কৰা হ'ল ৰাজ্য আৰু ফাৰ্কৰ দ্বাৰা।
পটভূমি
বিবাদৰ উৎস বিচাৰি ১৯২০ৰ দশকৰ চুমাপাজ আৰু টেকুৱেণ্ডামাৰ কফি উৎপাদনৰ ভূমিৰ অধিকাৰক লৈ সৃষ্টি হোৱা বিবাদ বুলিব পাৰি। জৰ্জ গাইটানৰ হত্যাই পৰিস্থিতি অধিক উত্তপ্ত কৰিলে। পাছলৈ পৰিস্থিতি শান্ত হ'লেও অনেক গোটে সংগ্ৰাম ত্যাগ নকৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যুদ্ধ শ্ৰেণী:আধুনিক ইতিহাস
ভগৱতী
ভগৱতী (Devanagari: भगवती, IAST: Bhagavatī), হৈছে সংস্কৃত মূলৰ এটা শব্দ, যাক ভাৰতত হিন্দু ধৰ্মৰ নাৰী দেৱতাসকলৰ বাবে সম্বোধন কৰিবলৈ বা সন্মানীয় উপাধি হিচাপে সম্বোধন কৰিবলৈ নম্ৰ ৰূপ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভগৱতী পুৰুষৰ সমতুল্য হৈছে ভগৱান। দেৱী বা ঈশ্বৰীৰ সলনি "ভাগৱতী" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি.
ভাৰতত
উদাহৰণ স্বৰূপে, সমগ্ৰ ভাৰততে ভগৱতী মন্দিৰও পোৱা যায়
কেৰালা
এই দেৱীসকলৰ মন্দিৰসমূহক কেৰালাৰ ভগৱতী ক্ষেত্ৰম বুলি কোৱা হয়। কেৰালাৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় ভগৱতী মন্দিৰ হৈছে, thumb|আটুকাল মন্দিৰ thumb|নক্সাল ভগৱতী, [[কাঠমাণ্ডু]] thumb|কালিনচক ভগৱতী মন্দিৰ
গোৱা
গোৱাত বহুতো ভাগৱতী মন্দিৰ পোৱা যায়, য'ত দেৱতাক মুখ্যতঃ গৌড় সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ, দৈৱদন্য ব্ৰাহ্মণ, ভাণ্ডাৰী সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা মহিষাসুৰমৰ্দিনী ৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়। গোৱাৰ বেছিভাগ মন্দিৰত ভগৱতীক পঞ্চায়তাদেৱতা হিচাপেও উপাসনা কৰা হয়। ভগৱতীৰ বাবে বিশেষভাৱে উৎসৰ্গিত মন্দিৰবোৰ হৈছে:
ইন্দ্ৰাণী বসু
শিক্ষা
ইন্দ্ৰানী বসুৱে ১৯৮১ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি (পদাৰ্থ বিজ্ঞান) লাভ কৰিছিল।
কেৰিয়াৰ
বসুৱে গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত আগ্ৰহ প্ৰদৰ্শন কৰা বিষয় সমূহৰ ভিতৰত আছে কোৱাণ্টাম মেনি বডী চিষ্টেম, কোৱাণ্টাম তথ্য তত্ত্ব, পৰিসাংখ্যিক বলবিজ্ঞান আৰু প্ৰণালীগত জীৱবিজ্ঞান। তেওঁ বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী আৰু এলাহাবাদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ ফেলো। তেওঁ বসু ইনষ্টিটিউটত এক শক্তিশালী কঠিন-অৱস্থাতত্ত্ব গোটৰ বিকশৰ সৈতেও জড়িত আছিল।
বঁটা সম্বন্ধীয়
কণ্ডেন্সড মেটাৰ ফিজিক্সত চুম্বকত্বৰ সৈতে প্ৰাসংগিক, নিম্ন মাত্ৰাত মডেল হেমিল্টনিয়ানসকলৰ সঠিক সমাধানৰ বাবে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰা হয়। তেওঁৰ আৰ্হি আৰু সেইবোৰৰ সমাধানবোৰত কেৱল গাণিতিক কঠোৰতা নাই, কিন্তু শেহতীয়া বছৰবোৰত এই মডেলবোৰ আৰু সেইবোৰৰ সমাধানবোৰ পৰীক্ষামূলক সম্প্ৰদায়ৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ই গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে। প্ৰযুক্তিৰ উন্নতিৰ বাবে আৰু নিম্ন মাত্ৰিক সামগ্ৰীৰ বাবে তত্ত্বটোৰ ভৱিষ্যতবাণী পৰীক্ষা কৰিবলৈ এক অত্যন্ত নিম্ন তাপমাত্ৰাত উপনীত হোৱাটো সম্ভৱ হৈছে। অধ্যাপক বসুৱে
কেৱল কলিকতাত কাম কৰাৰ সময়তহে তেওঁ সকলো ধৰণৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰশিক্ষণ আদি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, এই ধৰণৰ যথেষ্ট কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দুয়োধৰণৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
অধ্যাপক বসুক স্ত্ৰীশক্তি বিজ্ঞান সন্মানৰ বাবে ২০০০ চনৰ "বছৰটোৰ মহিলা বিজ্ঞানী" হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। চুম্বকীয় প্ৰণালীৰ সন্দৰ্ভত মডেল হেমিল্টনিয়ানৰ (নিম্ন মাত্ৰা) সঠিক সমাধানৰ ওপৰত কৰা কামৰ বাবে বসু আছিল স্ত্ৰী শাক্তবিজ্ঞান সন্মান বঁটা (২০০০) প্ৰাপক প্ৰথম গৰাকী মহিলা। এই বঁটা ভাৰতত বিজ্ঞানলৈ মূল অৱদান আগবঢ়োৱা এগৰাকী মহিলা বিজ্ঞানীক জনোৱা সন্মান। উচ্চ মানদণ্ডৰ গৱেষণাৰ সৈতে যি সমাজৰ বাবে প্ৰাসঙ্গিক আৰু লাভজনক। বঁটাটোৱে অভিনৱ আৰু উচ্চ মানদণ্ডৰ গৱেষণা আৰু কামৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে; গৱেষণাৰ কাম নিশ্চিত ৰূপত ভাৰতত কৰা হ'ব লাগে। এই বঁটাত আছে নগদ ৫১,০০০ টকাৰ মাননি আৰু এখন প্ৰশংসাপত্ৰ।
খনিকৰ পুথি
খনিকৰ পুথি গোলাঘাট জিলাৰ মিছামৰা মৌজাৰ খনিকৰ গাঁ‌ৱত সংৰক্ষিত এখন পুথি। এইখন পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন-ঘোষা আৰু নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি। এই পুথিখন প্ৰায় আঢ়ৈশ বছৰ পুৰণি। লোকবিশ্বাস মতে পুথিখনত বিভিন্ন আধ্যাত্মিক আৰু অলৌকিক শক্তি জড়িত হৈ আছে।
ইতিহাস
খনিকৰ পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি। খনিকৰ পুথিখন সাঁচিপাতত প্ৰাচীন অসমীয়া লিপিৰে লিখা। এইখন পুথি দুখন আৱিষ্কাৰ হো‌ৱাৰ সময়ৰ পৰাই একেলগ কৰি এটা কাঠৰ বাকছৰ ভিতৰত ৰখা হৈছে। কথিত আছে যে, মানৰ অসম আক্ৰমণৰ সময়তে (১৮১৯-১৮২১) খনিকৰ গাঁও নি‌বাসী নৰহৰি বৰুৱাৰ বংশৰ মণি বৰু‌ৱা নামৰ ব্যক্তি এজনে এই পুথিসমূহ উদ্ধাৰ কৰিছিল। সেই সময়ত মানৰ অত্যাচাৰত গাঁ‌ৱৰ অধিকাংশ লোকেই হাবিয়ে-বননিয়ে পলাই ফুৰিছিল যদিও মণি বৰু‌ৱাই বাৰ্ধক্যৰ বাবে ঘৰ এৰি যাব পৰা নাছিল। এসময়ত মানে গাঁ‌ৱৰ সকলোৰে ঘৰৰ সম্পত্তিসমূহ লুট কৰি লৈ যায় আৰু কিবা কাৰণত মণি বৰু‌ৱাৰ ঘৰৰ পুখুৰীৰ পাৰত এটা টোপোলা এৰি থৈ যায়। তাৰপিছত বৰু‌ৱাই টোপোলাটো খুলি তাত কীৰ্তন, দশম, নামঘোষা আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলী নামেৰে চাৰিখন মহাপুৰুষীয়া সাঁচিপাতৰ পুথি উদ্ধাৰ কৰে। কিছুদিন পিছত তেওঁ ইয়াৰে দশমখন নিজৰ গাঁ‌ৱৰ নামঘৰলৈ আৰু ভক্তি ৰত্না‌ৱলীখন কাষৰ হালো‌ৱা গাঁ‌ৱৰ নামঘৰলৈ আগবঢ়ায়। বাকী ৰো‌ৱা কীৰ্তন আৰু নামঘোষা পুথি দুখন নিজৰ ঘৰতে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখে। পুথিদুখন ৰাখিবলৈ সেই সময়তে স্থানীয় শিল্পী লীলাৰাম বৰু‌ৱাই দুটি কাঠৰ বাকছ তৈয়াৰ কৰি দিয়ে। মণি বৰু‌ৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত বংশানুক্ৰমে তেখেতৰ পৰিয়ালে পুথিদুখনৰ সংৰক্ষণৰ দায়িত্ব লয়।
নামৰ উৎপত্তি
মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে মণি বৰু‌ৱাৰ খনিকৰ গাঁ‌ৱতেই সংৰক্ষিত হৈ থকা বাবে এই সংযুক্ত পুথিদুখন খনিকৰ পুথি নামেৰেই জনাজাত হৈ পৰিল।
খনিকৰ পুথি নামঘৰ
প্ৰথমে খনিকৰ গাঁও গুৰুগৃহতে ভক্তসকলে খনিকৰ পুথিক পূজা অৰ্চনা কৰিছিল। কালক্ৰমত খনিকৰ পুথিৰ বিষয়ে ৰাইজ জনাজাত হোৱাত ৰাইজৰ দান বৰঙনিৰে পুথিখন থোৱা সাধাৰণ গুৰুগৃহটো ২০০০ চনত নামঘৰ হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা হয়। নামঘৰটোৰ বাকী ৰোৱা মুল মণিকূটটো অসমৰ কৃষি মন্ত্ৰী অতুল বৰাই ২০১৭ চনত উদ্বোধন কৰিছিল।
লোকবিশ্বাস
প্ৰথমে দুই-এজন লোকে এই পুথি নিজ গৃহত পাঠ কৰিবলৈ নি মনোকামনা সিদ্ধি আৰু মানসিক প্ৰশান্তি লাভ কৰিছিল। আৰু এনেকৈ ইয়াৰ অলৌকিক মহিমা ৰাইজৰ মাজত বিয়পিবলৈ ধৰে। বৰ্তমান খনিকৰ নামঘৰলৈ প্ৰতিদিনে একাধিক ভক্তৰ সমাগম হয়। বহুতে পুথিখন স্বগৃহলৈ নি নাম-প্ৰসংগৰ জৰিয়তে শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰে। পুথিভাগক নিজগৃহলৈ নিব বিচৰা ভক্তই চুৰীয়া-চাদৰ আদি পৰম্পৰাগত ভকতীয়া পোচাক পিন্ধি বাকছৰ সৈতে নিজৰ মূৰৰ ওপৰত বা কান্ধত বহু‌ৱাই নিয়াৰ নিয়ম আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অমৰীশ পুৰী
তেওঁ সত্যদেৱ ডুবে আৰু গিৰীশ কৰ্ণাড আদিৰ দৰে বিখ্যাত নাট্যকাৰৰ সৈতে কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। ১৯৭০ চনত দেৱ আনন্দৰ প্ৰেম পূজাৰী ছবিৰ জৰিয়তে অমৰীশ পুৰীৰ বলীউডত অভিষেক ঘটিছিল অভিনেতা। অধিকাংশ ছবিতে খলনায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ মন জয় কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা পুৰীয়ে প্ৰায় ৪০০ ৰো অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া, বিধাতা, মেৰি জংগ, ত্ৰিদেৱ, ঘায়ল, ডামিনী, কৰন–অৰ্জুন, নায়ক আদি ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে তিনিটা ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
২০০৫ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত ৭২ বছৰত মাইল'ডীচপ্লাষ্টিক ছাইনড্ৰ'ম নামৰ এবিধ জটিল ৰক্ত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মুম্বাইত অমৰীশ পুৰীৰ মৃত্যু হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ২২ জুন তাৰিখে গুগলে তেওঁৰ ৮৭তম জন্মদিনৰ উপলক্ষে ডুডুল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী