cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জীৱাণুসাৰ
জীৱাণুসাৰৰ প্ৰকাৰ
যোগান ধৰা মৌলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জীৱাণুসাৰ প্ৰধানকৈ দুটা প্ৰকাৰত ভাগ কৰা হয়- ক) নাইট্ৰ’জেন সৰবৰাহকাৰী, খ) ফছফৰাছ দ্ৰৱীভূতকাৰী ক) নাইট্ৰ’জেন সৰবৰাহকাৰীঃ- বিজ্ঞানীসকলে  কেতবোৰ অণুজীৱক বাহক পদাৰ্থৰ লগত মিহলাই সাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি উদ্ভিদক নাইইট্ৰ’জেন মৌল যোগান ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই জীৱাণুকেইবিধ হ’ল- ৰাইজ’বিয়াম, এজ’স্পাইৰিলাম, এচিট’বেক্টাৰ আৰু এজ’ট’বেক্টাৰ। এই কেইবিধক ব্যৱহাৰ কৰি নাইট্ৰ’জেন সৰবৰাহকাৰী জীৱাণুসাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু অণুজীৱৰ নাম অনুসৰি  সাৰকেইবিধক জনা যায়।       খ) ফছফৰাছ দ্ৰৱীভূতকাৰীঃ- ফছফৰাছযুক্ত সাৰ প্ৰয়োগ কৰাৰ পাছত ইয়াৰ অধিকাংশই গছে আহৰণ কৰিব নোৱাৰে। এইভাগ সাৰ  অদ্ৰৱীভূত ৰূপত মাটিত আৱদ্ধ হৈ থাকি  যায়। কিছুমান অণুজীৱই অদ্ৰৱীভূত ৰূপত থকা এই সাৰভাগক দ্ৰৱীভূত ৰূপলৈ পৰিৱৰ্তন কৰি গছে আহৰণ কৰিব অৱস্থালৈ আনে। এনে অণুজীৱক জৈৱিকসাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ৱ্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমত ব্যৱহাৰ হোৱা ফছফৰাছ দ্ৰৱীভূতকাৰী সাৰবিধৰ নাম হ’ল ফছফটিকা।
জৈৱিকসাৰৰ ব্যৱহাৰ
ক) নাইট্ৰ’জেনৰ বাবেঃ- খ) ফছফৰাছৰ বাবেঃ-
জীৱাণুসাৰৰ প্ৰয়োগ প্ৰণালী
ক) বীজ শোধনঃ- দুশ গ্ৰাম ৰাইজ’বিয়াম/ এজ’স্পাইৰিলাম / এজ’ট’বেক্টাৰ আৰু ২০০ গ্ৰাম ফছফটিকা ৩০০-৪০০ লিটাৰ পানীত মিহলাই এটা মিশ্ৰণ প্ৰস্তুত কৰি তাৰ লগত ১০ কিলোগ্ৰাম বীজ এনেদৰে মিহলাব লাগে যাতে প্ৰতিটো বীজত এটা ক’লা বৰণৰ প্ৰলেপ পৰে।  বীজখিনি ছাঁত শুকুৱাই যিমান পাৰি সোনকালে সিঁচিব লাগে। খ) কঠীয়া নাইবা পুলি শোধনঃ- শাক-পাচলি যেনে- ফুলকবি, বন্ধাকবি, বিলাহী,                     জলকীয়া, বেঙেনা আদিৰ পুলি ৰোৱাৰ আগেয়ে শিপাবোৰ জীৱাণুসাৰৰ   মিশ্ৰণত ৩০-৪০ মিনিট ডুবাই ল’ব লাগে। তাৰবাবে এক কিলোগ্ৰাম এজ’ট’বেক্টাৰ আৰু এক কিলোগ্ৰাম ফছফটিকা পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী লগত মিহলাই জীৱাণুসাৰৰ মিশ্ৰণটো প্ৰস্তুত কৰিব লাগে। এইদৰে এক একৰ (৩.৫ বিঘা) মাটিত ৰুবলগীয়া পুলি শোধন কৰিব পৰা যায়।
ধানৰ কঠীয়া শোধন কৰিবলৈ ডৰাটোৰ এচুকত ত্ৰিভূজৰ আকাৰত এটাত ভেটা দি ল’ব লাগে। ভেটাৰ ভিতৰৰ অতিৰিক্ত পানীভাগ বাহিৰ কৰি ৰৈ যোৱা বোকাখিনিৰ লগত ২ কিলোগ্ৰাম এজ’স্পাইৰিলাম আৰু ২ কিলোগ্ৰাম ফছফটিকা মিহলাই ৰুবলগীয়া কঠীয়াৰ শিপা প্ৰায় দুঘন্টা ডুবাই থব লাগে। এইদৰে এক একৰ (৩.৫ বিঘা ) মাটিত ৰুবলগীয়া কঠীয়া শোধন কৰিব পৰা যায়।
গ) মাটি শোধনঃ- এজ’স্পাইৰিলাম / এজ’ট’বেক্টাৰৰ ৪ কিলোগ্ৰাম আৰু ফছফটিকাৰ ৪ কিলোগ্ৰাম ১০০ কিলোগ্ৰাম পচন সাৰৰ লগত মিহলাই এৰাতি থৈ বীজ সিঁচা নাইবা পুলি ৰোৱাৰ আগেয়ে পথাৰত ছটিয়াই দিব লাগে। আলুৰ ক্ষেত্ৰত ২০-৩০ দিনৰ পাছত গছত মাটি চপোৱাৰ সময়ত জীৱাণুসাৰৰ এই মিশ্ৰণটো প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।
অধিক তথ্যৰ বাবে
শ্ৰেণী:কৃষি বিজ্ঞান
বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ
বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণ (Electromagnetic radiation) হৈছে আধানযুক্ত কণিকাৰ দ্বাৰা বিকিৰিত কৰা আৰু শোষিত কৰা শক্তিৰ এটা ৰূপ, যিয়ে মহাকাশৰ মাজেৰে পৰিভ্ৰমণ কৰোঁতে তৰংগ সদৃশ ধৰ্ম দেখুৱায়। বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণত বৈদ্যুতিক আৰু চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ দুয়োটাৰে ক্ষেত্ৰ প্ৰাবল্যৰ উপাংশ নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত থাকে, আৰু দুয়োটাৰ কম্পন পৰস্পৰ সমকোণীয় দশাত থাকে আৰু শক্তি আৰু তৰংগৰ অগ্ৰগতিৰ দিশৰ উলম্ব দিশত থাকে। শূণ্য স্থানত,  বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণৰ বেগ পোহৰৰ বেগৰ সমান।
গতিশীল আধান এটাৰ দ্বাৰা সৃষ্ট বিদ্যুৎ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰ হৈছে বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ। যিবোৰ বিদ্যুৎ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ গতিশীল আধানটোৰ পৰা আৱ্শ্যকীয় দূৰত্বত থাকে অৰ্থাৎ যি দূৰত্বত বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণে গতিশীল আধানটোৰ আচৰণৰ ওপৰত কোনোধৰণৰ ক্ৰিয়া নকৰে, সেইবোৰকে বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ বুলি কোৱা হয়। বিদ্যুৎ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ এই দুই প্ৰকাৰ নাইবা আচৰণক কেতিয়াবা নিকট আৰু দূৰ ক্ষেত্ৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াত সাধাৰণতে দূৰ-ক্ষেত্ৰকেই বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ হিচাপে লোৱা হৈছে। আধান আৰু বিদ্যুৎ প্ৰবাহে প্ৰত্যক্ষভাবে নিকট-ক্ষেত্ৰৰ সৃষ্টি কৰে। আনহাতে বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ পৰোক্ষভাবেহে সৃষ্টি কৰে- আনকি, বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণৰ, চুম্বকীয় আৰু বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ দুয়োটাই আনধৰণৰ ক্ষেত্ৰৰ পৰিবৰ্তনৰ দ্বাৰাহে সৃষ্টি হয়, আধান আৰু বিদ্যুৎ প্ৰবাহৰ প্ৰত্যক্ষ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণে নহয়।
বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণে মহাকাশৰ মাজেৰে নিৰৱচিন্নভাবে উৎ‍সৰপৰা আঁতৰলৈ শক্তি কঢ়িয়ায় (কেতিয়াবা বিকিৰিত শক্তি বুলিও কোৱা হয়), (কিন্তু নিকট-ক্ষেত্ৰৰ বাবে প্ৰযোজ্য নহয়)। বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণে ভৰবেগ আৰু কৌণিক ভৰবেগ দুয়োটাকে কঢ়িয়ায় নিয়ে । যেতিয়া বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণে পদাৰ্থৰ লগত ক্ৰিয়া কৰে তেতিয়া এই ধৰ্মবোৰ ই পদাৰ্থৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰে। বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণ আন প্ৰকাৰৰ শক্তিৰ পৰা সৃষ্টি হয় আৰু যেতিয়া ধংস হয় তেতিয়া ই আন শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ফ’টন হৈছে বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় প্ৰক্ৰিয়াৰ কোৱাণ্টাম, আৰু ইয়েই বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণৰ মৌলিক "একক" নাইবা সকলো প্ৰকাৰৰ বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণৰ গাঠনিক পদাৰ্থ। উচ্চ কম্পনাংকত পোহৰৰ ধৰ্ম কোৱাণ্টাম ধৰ্মৰ লগত বেছি সাদৃশ্য দেখা যায় (অৰ্থাৎ উচ্চ ফ’টন শক্তিত) । এনেধৰণৰ ফ’টনে কম কম্পনাংকযুক্ত ফ’টনতকৈ বেছি পৰিমাণে কণিকা ধৰ্ম দেখুৱায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিদ্যুৎ চুম্বকীয় বিকিৰণ
এক্স-মেন চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা
এক্স-মেন চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা হৈছে মাৰ্ভেল কমিক্চৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা কেইখনমান ছুপাৰহিৰো চলচ্চিত্ৰৰ সমষ্টি। এই চলচ্চিত্ৰকেইখনে ৱলভেৰিন (হিউগ জেকমেন), অধ্যাপক জেভিয়াৰ (পেট্ৰিক ষ্টুৱাৰ্ট আৰু জেমছ মেকাভয়) আৰু মেগনিট'কে (ইয়ান মেককেলেন আৰু মাইকেল ফাছবেণ্ডাৰ) প্ৰমুখ্য কৰি এটা সমূহীয়া গোটক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ছবিখন 'ৱলভেৰিন'ক অনুসৰণ কৰি আগুৱাই গৈছে যি মিউটেণ্টসকলৰ সৈতে মানৱ জাতিটোৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে বিপৰীত মত পোষণ কৰা অধ্যাপক জেভিয়াৰ আৰু মেগনিট'ৰ মাজত হোৱা বিবাদত সোমাই পৰিছে। জেভিয়াৰ মানৱ জাতি আৰু মিউটেণ্টসকলৰ সহজীৱিতাত বিশ্বাসী, কিন্তু মেগনিট'ই বিশ্বাস কৰে যে মিউটেণ্টসকলে মানৱ জাতিক শাসন কৰাটো বাঞ্ছনীয়। মাৰ্ভেল কমিক্চৰ 'ৱেপন এক্স', 'ডাৰ্ক ফিনিক্স' আৰু 'দেজ অফ ফিউচাৰ পাষ্ট'ক আধাৰ হিচাপে লৈ চলচ্চিত্ৰকেইখনত আনুসঙ্গিক কাহিনীসমূহেও অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে। ১৯৯৪ চনত ২০থ চেঞ্চুৰী ফক্সে চৰিত্ৰসমূহৰ বাবে বোলছবি স্বত্ব ক্ৰয় কৰে, আৰু বহু খচৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ পিছত ব্ৰায়ান ছিংগাৰক এক্স-মেন (২০০০) আৰু ইয়াৰ ছিকুৱেল এক্স২: এক্স-মেন ইউনাইটেডৰ পৰিচালনা কৰিবৰ বাবে মাতি অনা হয়। তেওঁ তৃতীয় (এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ড) আৰু চতুৰ্থখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব ব্ৰেট ৰেটনাৰক অৰ্পণ কৰি 'ছুপাৰমেন ৰিটাৰ্নছ'ৰ পৰিচালনাৰ বাবে ৰাওনা হয়। সমালোচকসকলে ছিংগাৰৰ ছবিখনৰ ভেদভাৱ আৰু অসহিষ্ণুতাক লৈ কৰা ক'লা, বাস্তৱধৰ্মী সুৰ আৰু সংলাপৰ প্ৰশংসা কৰে। আনহাতে ৰেটনাৰৰ ছবিখনে মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে।
প্ৰতিখন চলচ্চিত্ৰই আগৰখনতকৈ অধিক উপাৰ্জন কৰাৰ বাবে ফক্সে ইয়াৰ প্ৰিকুৱেল আৰু বিস্তাৰিত চলচ্চিত্ৰ মুকলি কৰে। এক্স-মেন অৰিজিনছ: ৱলভেৰিন (২০০৯) মূল এক্স-মেন ত্ৰিলজীৰ প্ৰিকুৱেল য'ত ৱলভেৰিনৰ মূলটোক বৰ্ণোৱা হয়। এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছ (২০১১) নামৰ প্ৰিকুৱেলত দুই মিউটেণ্ট গোট এক্স-মেন আৰ ব্ৰাদাৰহুড অফ মিউটেণ্টছৰ আঁতি-গুৰি বৰ্ণোৱা হয়। আগন্তুক দ্য ৱলভেৰিন (২০১৩) ৱলভেৰিনৰ বিস্তাৰিত কাহিনী যাক মূল ত্ৰিলজীৰ ঘটনাৱলীৰ পিছত ৰচনা কৰা হৈছে।
শৃংখলাটোৰ মূল চৰিত্ৰসমূহক দৃষ্টিলৈ অনা এই তিনিওখন বিস্তাৰিত চলচ্চিত্ৰৰ পিছত মূল ত্ৰিলজীৰ লগতে এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছৰ অভিনয় শিল্পীসকল এক্স-মেন: দেজ অফ ফিউচাৰ পাষ্টত (২০১৪) প্ৰত্যৱৰ্তন কৰিব। ছিংগাৰে পৰিচালনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখন এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ড আৰু এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছৰ যুটীয়া ছিকুৱেল।
ফক্সৰ আগন্তুক 'ফেণ্টাষ্টিক ফ'ৰ চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা'ৰ সৈতে মিলি এক্স-মেন শৃংখলাই মাৰ্ভেল ষ্টুডিঅ'ই সৃষ্টি কৰা মাৰ্ভেল বোলছবি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দৰে এখন একক ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি কৰিব।
এক্স-মেন (২০০০)
১৯৯৪ চনত ২০থ চেঞ্চুৰী ফক্স আৰু প্ৰযোজক প্ৰৱণ সিঙে এক্স-মেনৰ বোলছবি স্বত্ব ক্ৰয় কৰে। এণ্ড্ৰিউ কেভিন ৱাকাৰক লিখিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হয় আৰু জেমছ কেমেৰণে ইয়াক পৰিচালনা কৰিবলৈ প্ৰকাশ্যে আগ্ৰহ দেখুৱায়। শেষত, ১৯৯৬ চনৰ জুলাইত ব্ৰায়ান ছিংগাৰে চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিবলৈ চুক্তিৱদ্ধ হয়। ছিংগাৰ কমিক্চখনৰ অনুৰাগী নাছিল যদিও তেওঁ কমিকখনে প্ৰদৰ্শন কৰা পক্ষপাত আৰু ভেদভাৱৰ সাদৃশ্যত অভিভূত হয়। জন ল'গান, জ'ছ ৱেডন, এড ছ'ল'মন, খ্ৰীষ্ট'ফাৰ মেককেৰি আৰু ডেভিদ হেইটাৰে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰে, যাৰ সুবাদ কেৱল হেইটাৰে লাভ কৰে। ১৯৯৯ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ২০০০ চনৰ ৩ মাৰ্চলৈকে ট'ৰণ্টোত চিত্ৰগ্ৰহণ চলে। ২০০০ চনৰ ১৪ জুলাইত থিয়েটাৰসমূহত ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।
এক্স-মেনৰ প্ৰথমখন ছবিত অধ্যাপক জেভিয়াৰৰ 'এক্স-মেন' আৰু মেগনিট'ই নেতৃত্ব দিয়া 'ব্ৰাদাৰহুড অফ মিউটেণ্টছ'ৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ মাজত সোমাই পৰা 'ৱলভেৰিন' আৰু 'ৰ'গ'ক চিত্ৰিত কৰিছে। মেগনিট'ই মিউটেণ্ট জাতিক গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিবলৈ তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা এক যন্ত্ৰৰ সহায়ত জাতিসংঘৰ এক বৈঠকত মিলিত বিশ্বৰ মুৰব্বীসকলক মিউটেণ্টলৈ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। কিন্তু জেভিয়াৰে উপলব্ধি কৰিছে যে বল প্ৰয়োগ কৰি কৰা এই পৰিৱৰ্তনে তেওঁলোকলৈ মৃত্যুহে কঢ়িয়াই আনিব।
এক্স২: এক্স-মেন ইউনাইটেড (২০০৩)
২০০২ চনৰ ডিচেম্বৰত মুক্তি দিয়াৰ লক্ষ্যৰে ছিংগাৰ হাতত ল'বলগীয়া এই ছিকুৱেলৰ বাবে চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ ফক্সে ডেভিদ হেইটাৰ আৰু জেক পেনক আমন্ত্ৰণ কৰি আনে। ২০০২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত মাইকেল ডাউৰ্টি আৰু ডেন হেৰিছক চিত্ৰনাট্যৰ পুনৰ্লিখনৰ বাবে মাতি অনা হয়, যি প্ৰায় ২৬টা খচৰা আৰু ১৫০টা ছেট প্ৰস্তুত কৰে। ২০০২ চনৰ ১৭ জুনত ভেনক'ভাৰত নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ হয় আৰু নৱেম্বৰত সামৰণি পৰে। ২০০৩ চনৰ ২ মে'ত ছবিখনে মুক্তি পায়।
ছবিখনত কৰ্ণেল উইলিয়াম ষ্ট্ৰাইকাৰে বন্দী মেগনিট'ৰ মগজু-প্ৰক্ষালন কৰি অধ্যাপক জেভিয়াৰৰ মিউটেণ্ট-সন্ধানী যন্ত্ৰ চেৰিব্ৰ'ৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰে। ষ্ট্ৰাইকাৰে এক্স-ভৱন আক্ৰমণ কৰি গ্ৰহটোত থকা আটাইবোৰ মিউটেণ্ট বিচাৰি উলিয়াই হত্যা কৰিবলৈ জেভিয়াৰৰ মগজু-প্ৰক্ষালন কৰে। এক্স-মেনে ব্ৰাদাৰহুডৰ সৈতে গোট বান্ধি ষ্ট্ৰাইকাৰৰ বিশ্বব্যাপী অভিযান প্ৰতিৰোধ কৰাটো জৰুৰী হৈ পৰে।
এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ড (২০০৬)
প্ৰথমাৱস্থাত ব্ৰায়ান ছিংগাৰে তৃতীয় ছবিখন চতুৰ্থখনৰ লগে লগে নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা ভাবিছিল যদিও ২০০৪ চনত তেওঁ ছুপাৰমেন ৰিটাৰ্ণছৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ গুচি যায়। ছিংগাৰে কেৱল ফিনিক্সৰ ওপৰত তৃতীয়টো পৰিচৰ্যা সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ছাইগৰ্ণি ৱিভাৰে ৰূপায়ণ কৰিবলগা 'এমা ফ্ৰ'ষ্ট' আৰু কিনু ৰিভছে ৰূপায়ণ কৰিবলগা 'গেম্বিট' চৰিত্ৰ দুটা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰোপৰি ছিংগাৰে ৰ'গ, আইচমেন আৰু পাইৰ'ৰ অধিক চৰিত্ৰায়ন বিচাৰিছিল। পৰৱৰ্তী মাহত ছাইমন কিনবাৰ্গ আৰু জেক পেনক আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হয়। ষ্টুডিঅ'ৰ এজন বিষয়াই মিউটেণ্ট আৰোগ্যৰ ওপৰত লিখা জ'ছ ৱেডনৰ 'এচট'নিছিং এক্স-মেন'ৰ গল্প 'গিফ্টেড' পঢ়ি ইয়াক প্ৰাথমিক কাহিনীৰ বাবে ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ২০০৫ চনত পৰিচালক হিচাপে মেথিউ ভ'গানৰ আগমণ ঘটে কিন্তু জটিল নিৰ্মাণসূচীৰ বাবে আঁতৰি যায়। জুনত ব্ৰেট ৰেটনাৰে তেওঁৰ ঠাই লয় আৰু ২০০৫ চনৰ আগষ্টত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয়। ২০০৬ চনৰ ২৬ মে'ত ছবিখনে মুক্তিলাভ কৰে।
ছবিখনত এক ঔষধ প্ৰতিষ্ঠানে মিউটেণ্ট জিনৰ এক এণ্টিড'টৰ উন্নতি সাধন কৰে যি মিউটেণ্ট জাতিক প্ৰৰোচিত কৰে। মেগনিট'ই মানৱ জাতিৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে আৰু এক টেলিপেথিক তথা টেলিকাইনেটিক ফিনিক্স, পূৰ্বৰ এক্স-মেন গোটৰ জীন গ্ৰেক অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আহৰণ কৰে। ফিনিক্সে 'চাইক্ল'পছ' আৰু জেভিয়াৰক হত্যা কৰাৰ পিছত এক্স-মেন আৰু ব্ৰাদাৰহুড গোটৰ মাজত অন্তিম যুদ্ধ এখনৰ সূত্ৰপাত হয়। জীনক তেওঁৰ দ্বৈত-ব্যক্তিত্বৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তাইক হত্যা কৰাটো জৰুৰী বুলি ৱলভেৰিনে স্বীকাৰ কৰিবলগীয়া হয়।
এক্স-মেন অৰিজিনছ: ৱলভেৰিন (২০০৯)
২০০৪ চনৰ অক্টোবৰত ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ ডেভিদ বেনিয়ফক আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হয়। হিউগ জেকমেনে তাৰকাৰ লগতে প্ৰযোজকৰ ভূমিকাও পালন কৰে আৰু চিত্ৰনাট্যৰ ওপৰত বেনিয়ফৰ সৈতে কাম কৰে। এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ডৰ পৰিচালনা কৰাৰ পিছত এই চলচ্চিত্ৰখনত নেতৃত্ব দিবলৈ ব্ৰেট ৰেটনাৰৰ ওপৰত ষ্টুডিঅ'ই দায়িত্ব ন্যস্ত কৰা হয় কিন্তু ইয়াৰ বাবে কোনো চুক্তি কৰা হোৱা নাছিল। ২০০৭ চনৰ জুলাইত গ্ৰেভিন হুডক পৰিচালকৰূপে ঘোষণা কৰা হয়। আনকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ দৰে ইয়াৰো অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয়।
এই ছবিখন ৱলভেৰিন চৰিত্ৰটো আৰু তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ ভিক্টৰ ক্ৰিড (লায়েভ স্ক্ৰেইবাৰ) তথা তেওঁৰ কংকালটো অজৰ ধাতু এডামেনটিয়ামৰ সৈতে যুক্ত কৰাৰ আগত আৰু পিছত 'টিম-এক্স'ৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত নিৱদ্ধ। ২০০৯ চনৰ মে'ত ছবিখনে মুক্তিলাভ কৰে।
এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছ (২০১১)
মেথিউ ভ'গানে পৰিচালনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনত জেমছ মেকাভয়ে যুৱক চাৰ্লছ জেভিয়াৰৰ আৰু মাইকেল ফাছবেণ্ডাৰে এৰিক লেনশ্বেৰৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰিছে। ই এক প্ৰিকুৱেল যি "জেভিয়াৰ তথা মেগনিট'ৰ জীৱনৰ আগৰ বছৰবোৰ, আৰু জেভিয়াৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ গিফ্টেড চিলড্ৰেন প্ৰতিষ্ঠা আৰু য'ত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কই এক ভুল মোৰ লয়" তাক দৃষ্টিলৈ আনিছে। ইয়াৰ খলনায়কসমূহ হৈছে 'হেলফায়াৰ ক্লাব', য'ত ছেবাষ্টিয়ান শ্ব হিচাপে কেভিন বেকন আৰু এমা ফ্ৰ'ষ্ট হিচাপে জানুৱাৰী জ'নছে অভিনয় কৰিছে। ২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰত ব্ৰায়ান ছিংগাৰে ছবিখন পৰিচালনা কৰিবলৈ হস্তাক্ষৰ কৰে যদিও ২০১০ চনৰ মাৰ্চত এই কথা ঘোষণা কৰা হয় যে ছিংগাৰে এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছৰ পৰিচালনা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰযোজনা কৰিব। ২০১০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত লণ্ডনত ছবিখনৰ মুখ্য আলোকচিত্ৰ গ্ৰহণ আৰম্ভ হয়। ২০১১ চনৰ ৩ জুনত ছবিখনে মুক্তি পায় আৰু সমালোচকৰ ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে।
দ্য ৱলভেৰিন (২০১৩)
২০০৯ চনৰ আগষ্টত খ্ৰীষ্ট'ফাৰ মেককেৰিক পৰৱৰ্তী ছিকুৱেল দ্য ৱলভেৰিনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হয়। চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিবলৈ ডাৰেন আৰনফস্কাইক নিৰ্বাচিত কৰা হয় যদিও এই প্ৰকল্পটোৱে তেওঁক দেশৰ পৰা বহুদিন আঁতৰাই ৰাখিব বুলি তেওঁ পিছ হুঁহোকে। পিছত জেমছ মেনগ'ল্ডক পৰিচালক হিচাপে বাছনি কৰা হয়। মাৰ্ক বম্বেকক চিত্ৰনাট্যৰ পুনৰ্লিখনৰ বাবে আমন্ত্ৰিত কৰা হয়। দৃশ্যগ্ৰহণ ২০১২ চনৰ আগষ্টত অষ্ট্ৰেলিয়াত আৰম্ভ হৈ নৱেম্বৰত শেষ হয়। ছবিখন ২০১৩ চনৰ জুলাইত মুক্তি দিবলৈ যো-জা কৰা হৈছে। ই এখন একক ছবি হ'ব যাৰ ঘটনাৱলী এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ডৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ।
এক্স-মেন: দেজ অফ ফিউচাৰ পাষ্ট (২০১৪)
ব্ৰায়ান ছিংগাৰে পৰিচালনা কৰিবলগা এই ছবিখনে এক্স-মেন ত্ৰিলজী আৰু এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছৰ অভিনয় শিল্পীসকলক সাঙুৰি ল'ব। এক্স-মেন: ফাৰ্ষ্ট ক্লাছৰ দহ বছৰৰ পূৰ্বে, ১৯৭৩ চনৰ পটভূমিত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য ছাইমন কিনবাৰ্গৰ আৰু ই ক্ৰিছ ক্লেয়াৰমণ্ট আৰু জন বায়ৰণৰ এক্স-মেন কমিক গল্প "দেজ অফ ফিউচাৰ পাষ্ট"ৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি কোৱা হৈছে। মেথিউ ভ'গানে ছবিখন পৰিচালনা কৰাৰ কথা আছিল যদিও মাৰ্ক মিলাৰৰ 'দ্য ছিক্ৰেট চাৰ্ভিছ'ৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিবৰ বাবে পৰিচালকৰ কামটো বাদ দিয়ে। তথাপিও ভ'গান কিনবাৰ্গৰ সৈতে চিত্ৰনাট্য লিখি আৰু প্ৰযোজনা কৰি ছবিখনৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকিব। ২০১৩ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হোৱাৰ কথা আৰু ২০১৪ চনৰ ১৮ জুলাইত 3D ৰূপত ইয়াৰ মুক্তিৰ দিন ধাৰ্য কৰা হৈছে।
সংযুক্ত বস্তুসমূহ
২০০০ চনৰ ১ জুনত মাৰ্ভেলে 'এক্স-মেন: বিগিনিংছ' নামেৰে এক্স-মেনৰ এক প্ৰিকুৱেল কমিক প্ৰকাশ কৰে য'ত মেগনিট', ৰ'গ আৰু ৱলভেৰিনৰ আগৰছোৱা সময়ৰ কথা উন্মোচিত কৰা হয়। এক্স-মেন চলচ্চিত্ৰখনৰো এক কমিক ৰূপ দিয়া হয়। মাৰ্ভেলে নাইটক্ৰলাৰৰ আগৰছোৱা সময় আৰু এলকালি হ্ৰদটো বিচাৰি ফুৰা ৱলভেৰিনৰ কথা সম্বলিত এক্স২ৰো এক কমিক ৰূপ মুকলি কৰে। 'ডেল ৰে' বুকছে' ত্ৰিলজীৰ উপন্যাসকৰণো কৰে। ইয়াৰে পিছৰ দুখন ক্ৰিছ ক্লেয়াৰমণ্টে ৰচনা কৰে।  ২০০৬ চনত, এক্স২ আৰু এক্স-মেন: দ্য লাষ্ট ষ্টেণ্ডৰ মাজৰ পটভূমিত 'এক্স-মেন: দ্য অফিচিয়েল গেম' মুকলি কৰা হয়। ২০০৯ চনত 'এক্স-মেন অৰিজিনছ: ৱলভেৰিন'ৰ আধাৰত একে নামৰ ভিডিঅ' গেম মুকলি কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চলচ্চিত্ৰ
অপৰূপা
কাহিনী
thumb|left|160px|বোলছবিখনৰ এটি দৃশ্য বোলছবিখনৰ কাহিনী ঔপনিৱেশিক যুগৰ। এজন চহকী চাহ খেতিয়কৰ লগত ঘৰৰ পৰা বিয়া ঠিক হোৱাৰ কাৰণে অপৰূপাই (সুহাসিনী মূলে') তাইৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা আধাতে এৰিব লগা হয়। বিবাহৰ পাছত স্বামীয়ে ব্যৱসায়ত অহৰ্নিশে মগ্ন থাকি অপৰূপাক সম্পূৰ্ণৰূপে উপেক্ষা কৰে। তাইৰ কাৰণে চাহ খেতি আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত সামাজিক ৰুটিন হৈ পৰে বিৰক্তিৰ এক বন্দীশালসদৃশ। এদিন তাই গম পায় যে, দেউতাকে চাহ খেতিয়কজনৰ পৰা লোৱা বিশাল ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰাৰ ফলতহে তাইৰ এই বিয়া হৈছিল। তাইৰ নিজকে দেউতাকৰ দ্বাৰা স্বামীৰ হাতত বিক্ৰী হৈ যোৱা যেন অনুভৱ হয়। এদিন তাইৰ ঘৰলৈ আহে তাইৰ এজন পুৰণা সহপাঠী, যি বৰ্তমান এজন সেনা বিষয়া। হতাশাগ্ৰস্ত অপৰূপাই পৰিপূৰ্ণতা বিচাৰি তাইৰ পুৰণা প্ৰেমিকৰ কাষলৈ যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অশোক শইকীয়া
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৭ চনত যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰত অশোক শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা তিতাবৰতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ শ্বিলং আৰু দিল্লীৰ ৰামজাছ কলেজত বুৰঞ্জী বিষয়ত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৭১ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
মৃত্যু
২০০৭ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰৰ দিনা অশোক শইকীয়াই মৃত্যুবৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
বিঘা
বিঘা মাটিৰ কালি জোখৰ এটা একক। এই একক প্ৰধানতঃ নেপাল, বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড, মহাৰাষ্ট্ৰ, হিমাচল প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিমবংগ, গুজৰাট, ৰাজস্থান আৰু অসমত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 'বিঘা'ৰ মান্য জোখৰ অঞ্চল বিশেষে ভিন্নতা আছে। উৎস বিশেষে ১,৫০০ পৰা ৬,৭৭১ বৰ্গমিটাৰত এক বিঘা হয় বুলি পোৱা যায়। কিছু সৰু অঞ্চলত ১ বিঘাক ১২,৪০০ বৰ্গমিটাৰ বুলিও ধৰা হয়।
ভাৰতৰ ৰাজ্য সমূহত বিঘাৰ ব্যৱহাৰ
পাৰম্পৰিক ভাৱে ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত বিঘা মাটিকালিৰ ওখৰ একক। অসমকে ধৰি কেবাখনে ৰাজ্যত 'বিঘা'ৰ জোখতে ভূ-সম্পত্তিৰ বেচা-কিনা হয়। অঞ্চলভেদে বিঘাৰ জোখ ভিন্ন হয়।
নেপালত বিঘাৰ ব্যৱহাৰ
নেপালত এক বিঘা = ৬,৭৭২.৬৩ বৰ্গ মিটাৰ। চৰকাৰী ভাৱে মাটি-কালিৰ জোখৰ বাবে 'বিঘা' (টেৰাই অঞ্চলত) আৰু 'ৰোপ্‌নি' (रोपनी) (পাৰ্বত্য অঞ্চলত) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নেপালত মাটি-কালিৰ জোখৰ বাবে মেট্ৰিক পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ খুব কম।
বিঘাৰ হিচাপৰ কালিৰ জোখঃ
ওপৰৰ বিভিন্ন ৰোপ্‌নী জোখৰ মেট্ৰিক মানঃ
বাংলাদেশত বিঘাৰ ব্যৱহাৰ
বাংলাদেশত এক বিঘাক ২০ কঠাৰ সমান বুলি ধৰা হয়। ১ কঠা প্ৰায় ৭২০ বৰ্গ ফুটৰ (৬৬.৮৯ বৰ্গমিটাৰ) সমান। অৱশ্যে মেট্ৰিক পদ্ধতিৰ প্ৰচলনৰ পাছৰেপৰা কঠাৰ ব্যৱহাৰ কমি আহিছে।
বাংলাদেশৰ নোৱাখলি অঞ্চলত মাটি-কালিৰ জোখৰ বাবে গণ্ডা-কৰা-কনি পদ্ধতিৰ প্ৰয়োগো আছেঃ
ফিজি-ত বিঘাৰ ব্যৱহাৰ
ফিজি দেশৰ ভাৰতীয় মূলৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰা 'ফিজি-হিন্দী' ভাষাত মাটিৰ জোখৰ বাবে বিঘাৰ ব্যৱহাৰ আছে। এই ব্যৱস্থাত ১ বিঘাক ১ একৰৰ সমান বুলি ধৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জোখ-মাখৰ একক
অধিনায়ক (চলচ্চিত্ৰ)
অধিনায়ক (Captain) হৈছে ২০০৬ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ । অভিনেতা যতীন বৰাই এইখন ছবিৰ জড়িয়তে প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাত হাত দিয়াৰ লগতে নিজে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয়ো কৰে। কাহিনী মুনিন বৰুৱাৰ আৰু কাৰিকৰী উপদেষ্টা হিচাপে থাকে ৰাজেশ ভূঞা।
সংগীত
বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল জুবিন গাৰ্গে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ইংৰাজী ভাষা
ইংৰাজী (English, ইংলিছ) ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষা-পৰিয়ালৰ জাৰ্মানীয় শাখাৰ পশ্চিমীয়া দলৰ এটা ভাষা। জাৰ্মান গোত্ৰ এংগল্‌চ, ছেক্সন আৰু কিছু ভাষাৰ পৰা ইংৰাজী ভাষাৰ উৎপত্তি হৈছিল।
১৫০০ চনৰ ফালে বিৰাট স্বৰধ্বনি সৰণ (Great Vowel Shift) সংঘটিত হয় আৰু আধুনিক ইংৰাজীৰ উদ্ভৱ ঘটে। উইলিয়াম শ্বেক্সপিয়েৰৰ ৰচনাসহ আধুনিক ইংৰাজী সাহিত্যৰ প্ৰায়বোৰেই এই আধুনিক ইংৰাজী ভাষাত লিখা। এথ্‌ন'লগ অনুসাৰে ইংৰাজী ভাষাৰ মাতৃভাষীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৩৪ কোটি। মাতৃভাষীৰ সংখ্যা অনুযায়ী ইংৰাজীৰ স্থান মেণ্ডাৰিন, হিন্দী আৰু স্পেনীয় ভাষাৰ পিছতেই। প্ৰথমে ইংলেণ্ড আৰু পিছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, বৈজ্ঞানিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱৰ কাৰণে বিশ্বৰ অন্য যিকোনো ভাষাতকৈ ইংৰাজীয়েই বেছি বিস্তাৰ লাভ কৰিছে। ইংৰাজী প্ৰায় ৫২খন দেশৰ জাতীয় বা চৰকাৰী ভাষা।
বিশ্বৰ ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰী জনসংখ্যাৰ ৩৫ শতাংশই ইংৰাজীভাষী। আধুনিক যোগাযোগ আৰু বিভিন্ন পেছাত ইংৰাজীৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰৰ কাৰণে এইটো বৰ্তমানৰ বিশ্বৰ সবাতোকৈ বেছি অধীকৃত দ্বিতীয় ভাষা। সংস্কৃতি আৰু প্ৰযুক্তিৰ নতুন নতুন আন্তৰ্জাতিক পৰিভাষাৰ অধিকাংশই ইংৰাজী পৰা আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
গ্ৰন্থপঞ্জীত নিৰ্দেশিত গ্ৰন্থাৱলী
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ভাষা শ্ৰেণী:কানাডাৰ ভাষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:ভাষা
আৰ ইউ এফ্ৰেইদ অৱ দ্য ডাৰ্ক? (উপন্যাস)
আৰ ইউ এফ্ৰেইদ অৱ দ্য ডাৰ্ক? (Are You Afraid of the Dark) বিখ্যাত ৰহস্য ঔপন্যাসিক ছিডনী শ্বেলডন ৰচিত এক থ্ৰিলাৰ উপন্যাস। ২০০৪ চনত প্ৰকাশিত হোৱা এই উপন্যাসখনেই তেওঁৰ শেষ উপন্যাস।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
বিশ্বৰ চাৰিখন জনবহুল চহৰত চাৰিজন মানুহক ৰহস্যজনকভাৱে নৃশংষতাৰে হত্যা কৰা হয়। চাৰিওজনৰ মাজত এটাই যোগসূত্ৰ আছিল: চাৰিওৱে এক শক্তিশালী পৰিৱেশ সচেতন চিন্তন মহল(থিংক টেংক) "কিংছলে ইন্টাৰনেশ্যনেল গ্ৰুপ"ৰ লগত জড়িত আছিল। হত্যাৰ বলি হোৱা চাৰিজনৰ ভিতৰত দুজনৰ বিধৱা পত্নী-চিত্ৰশিল্পী ডায়েনা ষ্টিভেন্স আৰু বিশ্ববিখ্যাত মডেল কেলী হেৰিছেহে এই হত্যাৰ কাৰণ জানিব পাৰে। এজনে আনজনৰ সন্দেহৰ বশৱৰ্তী হৈ তথা পদে পদে মৃত্যুৰ সন্মুখীন হৈয়ো দুয়ো স্বামী হত্যাৰ পোটক তুলিবলৈ অভিযান আৰম্ভ কৰে য'ত তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ অস্ত্ৰ হ'ল তেওঁলোকৰ প্ৰত্যুত্‍পন্নমতিতা আৰু সাহস আৰু তেওঁলোকে এনে এক ষড়যন্ত্ৰৰ বিৰূদ্ধে যুঁজিব লাগিব যাৰ লক্ষ্য পৃথিৱীখনৰ মান বিশাল তথা বতাহৰ সমান সুৰুঙা বিহীন।
মৃত্যুৰ গৰাহৰ পৰা বাৰে বাৰে হাত সাৰি শেষত দুয়ো গম পায় যে কিংছলে ইন্টাৰনেশ্যনেল গ্ৰুপৰ গৰাকী টেনাৰ কিংছলেয়ে এক যন্ত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে যাৰ দ্বাৰা কোনো এঠাইৰ বতৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। ভাল উদ্দেশ্যেৰে নিৰ্মাণ কৰিলেও টেনাৰে ইয়াক নিজা স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিব বুলি জানি সেই চাৰিজন কৰ্মচাৰীয়ে আৰক্ষীক ইয়াৰ খবৰ দিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰে। ফলত তেওঁলোকক টেনাৰে হত্যা কৰোৱায়। যত্‍পৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিও কেলী আৰু ডায়েনাক হৰুৱাব নোৱাৰা টেনাৰক অৱশেষত তেওঁৰ নিজ ভাতৃয়ে সেই যন্ত্ৰেৰেই হত্যা কৰে।
মতামত
গুগলবুকছে ইয়াক ৫ৰ ভিতৰত ৩ নম্বৰ আৰু গুডৰীডছে ৩.৫ নম্বৰ দিয়ে। কিৰকাছে মিশ্ৰিত সঁহাৰি দি কয় যে "শ্বেলডনে ইয়াক অনন্য দক্ষতাৰে লিখিছে। প্ৰতিটো বাক্যই কাহিনীক অধিক ৰহস্যঘন কৰি তোলে। তুমি পঢ়নযোগ্য কিন্তু অযথা আশ্চৰ্য্য কিছুমান গো-গ্ৰাসে পঢ়িব লাগিব।" কাৰ্লডাপে কৈছে "পটভূমি কিছু অবিশ্বাস্য আৰু চৰিত্ৰসমূহ কিছু কৃত্ৰিম যেন লাগিলেও আৰ ইউ এফ্ৰেইদ অৱ দ্য ডাৰ্ক? সঁচাকৈয়ে এক সুন্দৰ গল্পকথন। থ্ৰিলাৰখনৰ প্ৰতিটো কথাই তোমাক আকৰ্ষণ কৰিব,তুমি শ্বাসৰূদ্ধভাৱে শেষলৈকে পাত লুটিয়াই যাবা আৰু কিতাপখন শেষ কৰাৰ পিছতো তুমি আৰু পঢ়িবলৈ বিচাৰিবা।"
বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস
ইতিহাস
১৯৬১ চনত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানে( International Theatre Institute) আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰতিবছৰে ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ কেন্দ্ৰ সমূহত আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় থিয়েটাৰ গোষ্ঠীয়ে এই দিৱস পালন কৰে।  বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় থিয়েটাৰৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই দিৱস উদযাপনৰ লক্ষ্যে আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানে এজন তাৰকা ব্যক্তিৰ দ্বাৰা থিয়েটাৰৰ থীম, শান্তিৰ সংস্কৃতি বিষয়ক এক বিশেষ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে। প্ৰথম বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱসৰ বাৰ্তা ১৯৬২ চনত ফ্ৰান্সৰ জিন কোকটিয়াওয়ে লিখিছিল। প্ৰথমে হেলচিংকি আৰু তাৰ পিছত ভিয়েনাত ১৯৬১ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ  নৱম  কংগ্ৰেছত আন্তৰ্জাতিক থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ  ফিনিছ কেন্দ্ৰৰ হৈ অধ্যক্ষ আৰ্ভি কিভিমায়ে বিশ্ব থিয়েটাৰ দিৱস উদযাপনৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। স্কেণ্ডিনেভিয়ান কেন্দ্ৰ সমূহে ইয়াৰ সমৰ্থন কৰাৰ পিছত এই দিৱস বিশ্বব্যাপি পালন কৰা আৰম্ভ হ'ল। ভাৰততো প্ৰতি বছৰে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ মাধ্যমত এই দিৱস পালন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ শ্ৰেণী:নাটক
গ্লী
গ্লী (Glee) হৈছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এখন সংগীতময় কমেডি ড্ৰামা ধাৰাবাহিক। ধাৰাবাহিকখন আমেৰিকা, কানাডা, আৰু ভাৰতত ক্ৰমে ফক্স টেলিভিজন, গ্লোবেল টিভি, আৰু ষ্টাৰ ৱৰ্ল্ড যোগে সম্প্ৰচাৰ হয়।
বৰ্তমান ধাৰাবাহিকখনৰ তৃতীয় শৃংখলা চলি আছে। এই শৃংখলাৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় ২০১১ চনৰ ২০ চেপ্টেম্বৰৰ পৰা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
যখিনী মোনা
যখিনী মোনা বা শংকৰ মোনা (Malayan urn vine) বা ডিচচিডিয়া মেজৰ, ডিচচিডিয়া প্ৰজাতিৰ এবিধ পৰাশ্ৰয়ী উদ্ভিদ। এই উদ্ভিদবিধে বিশেষধৰণে পৰিৱৰ্তিত পাত ধাৰণ কৰে আৰু এই পাতসমূহত ডলিকোডেৰিনে পৰিয়ালকে ধৰি বিভিন্ন জাতৰ পৰুৱাই বাস কৰে। ইয়াৰ বিনিময়ত উদ্ভিদজোপাই বৰ্দ্ধিত মাত্ৰাৰ কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু নাইট্ৰজেন লাভ কৰে আৰু বিষাক্ত প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদৰ পৰা কিছু পৰিমাণে সুৰক্ষা লাভ কৰে। ই পাৰস্পৰিকতাবাদৰ এক অন্যতম বৈশিষ্ট্য আৰু ইয়াক myrmecophily বুলি জনা যায়। সমগ্ৰ উদ্ভিদ জগততে ই ব্যাপক আৰু স্পষ্টভাৱে পৰুৱা আৰু উদ্ভিদ উভয়ৰে বাবে যথেষ্ট উপকাৰী।
যখিনী মোনা গছৰ ঠেঙুলি আৰু ডালৰ চাৰিওফালে থাকে। পচি যোৱা ডালত ইয়াক বেছিকৈ দেখা যায়। ইয়াৰ দুবিধ পাত দেখা যায়। এবিধ প্ৰায় ২ চে.মি. ব্যাসৰ বৃত্তাকাৰ মঙহাল পাত, আৰু ফোঁপোলা, মোনাৰ দৰে ১২ চে.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ পাত। মোনাৰ দৰে পাতৰ ওপৰৰ মূৰত এটা খোলা থাকে। পৰুৱাৰ জৈৱিক ধ্বংসাৱশেষ আৰু বৰষুণৰ পানী সময়ৰ লগে লগে ফোঁপোলা অংশটোত জমা হৈ পুষ্টিৰ উৎস প্ৰদান কৰে।
ইয়াৰ ডাঙৰ ফুলবোৰ হালধীয়া আৰু সেউজীয়া ৰঙৰ ৰেখাযুক্ত। ইয়াৰ ফল সাধাৰণ শিঙৰ আকৃতিৰ যোৰা ফোলিকলৰে গঠিত। আনহাতে বীজৰ এটা মূৰত ৰেচমী শুঙযুক্ত গুটি থাকে। পৰুৱাই এই বীজ ভিতৰত বাহলৈ লৈ যায় আৰুূদ্ভিদবিধৰ অংকুৰণ আৰু বৃদ্ধিৰ সম্ভাৱনা অধিক কৰি তোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ শ্ৰেণী:পৰাশ্ৰয়ী উদ্ভিদ
ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ নাৰী
ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ নাৰীসকল হ’ল ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোত জন্মগ্ৰহণ কৰা, বাস কৰা অথবা ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ পৰা অহা মহিলা। মহিলাসকল কোনটো দ্বীপৰ পৰা আহিছে সেইটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি তেওঁলোকক ক্ৰমে ট্ৰিনিদাদৰ মহিলা বা ট'বাগ'নিয়ান মহিলা বুলিও ক'ব পাৰি। ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ মহিলাসকলে ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগৰ মালিক, "উকীল, ন্যায়াধীশ, ৰাজনীতিবিদ, চৰকাৰী কৰ্মচাৰী, সাংবাদিক আৰু কেলিপছনিয়ান"কে ধৰি বিভিন্ন উদ্যোগ আৰু বৃত্তিত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱায়। "ঘৰুৱা সেৱা, বিক্ৰী আৰু কিছু লঘু উৎপাদন"ৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও মহিলাসকলে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে।
ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ কাৰ্নিভালৰ সংস্কৰণত অংশগ্ৰহণ কৰি ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোনৰ মহিলাসকলে নিজৰ "আত্মবিশ্বাসী যৌনতা" প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁলোকৰ কিছুমানে তথাকথিত আফ্ৰিকান-খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায় আৰু "ছৌ-ছৌ অনানুষ্ঠানিক ঘূৰ্ণনশীল ঋণ সংস্থা" (sou-sou informal rotating credit associations) চলোৱাতো সক্ৰিয় হৈ আহিছে।
ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোত লিংগ ভূমিকা মূলতঃ পিতৃতন্ত্ৰ আৰু ঔপনিৱেশিকতাবাদৰ উত্তৰাধিকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। বেপ্টিষ্টে দৃঢ়তাৰে কয় যে জাতি আৰু ঔপনিৱেশিকতাৰ ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগীয়ে ট্ৰিনিদাদৰ সংস্কৃতিক এনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে যে পশ্চিমীয়া নাৰীবাদী অধ্যয়নৰ পৰা প্ৰায়ে বাদ দিয়া হয়। "কেৰিবিয়ান লিংগ তত্ত্বই ঔপনিৱেশিকতাবাদ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদৰ বাৰ্নাকলৰ সৈতে যুঁজ দিয়াৰ সময়তে পিতৃতন্ত্ৰৰ সীমাবদ্ধতাৰ সৈতে যুঁজিবলগীয়া হয়।" ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোত লিংগ প্ৰদৰ্শনে তিনিটা সুকীয়া স্থান দখল কৰে: শাৰীৰিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক। বেপ্টিষ্টে যুক্তি আগবঢ়ায় যে ভৌতিক, ৰাজহুৱা স্থানসমূহে এটা "উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক আৱশ্যকীয়তাবাদী কোলাজ"ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে য'ত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ অতি প্ৰয়োজনীয়তাবাদী দৃষ্টিভংগী অনুসৰি লিংগ ভূমিকাসমূহৰ সামাজিকৰণৰ দ্বাৰা পৰিৱেশনসমূহক লিংগভিত্তিক কৰা হয়। বহুতো ৰাজহুৱা স্থানত আফ্ৰিকান চিত্ৰকল্প প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, যিবোৰ মূলতঃ নাইজেৰিয়া আৰু ঘানাৰ৷ কাৰণ এই জাতিসমূহ এতিয়াও ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ ঘনিষ্ঠ ৰাজনৈতিক মিত্ৰ আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰজ্বালক। মহিলাৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধৰ হাৰ বৃদ্ধিৰ সৈতে যুঁজি থকা দেশখনৰ সন্মুখত এই সামাজিক স্থানসমূহে এক নিগৰ্মনৰ সৃষ্টি কৰে৷
প্ৰাথমিকৰ পৰা তৃতীয় পৰ্যায়লৈকে,গড় হিচাপত স্কুলীয়া শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগোৰ ল’ৰাতকৈ ছোৱালীয়ে উন্নততৰ প্ৰদৰ্শন কৰে বা তেওঁলোকৰ নামভৰ্তিৰ সংখ্যা বেছি। এই ধৰণটো যোৱা দুটামান দশক ধৰি পৰ্যবেক্ষণ কৰা হৈছে।
প্ৰাথমিক শিক্ষা: প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ছোৱালীৰ বিদ্যালয় ত্যাগ কৰাৰ হাৰ আৰু পুনৰাবৃত্তিৰ হাৰ কম দেখা যায়৷ তেওঁলোকে এছইএ পৰীক্ষাত ল'ৰাতকৈ বেছি নম্বৰ পায়। ২০১৫ চনত দ্বিতীয় প্ৰৱেশ মূল্যায়ন (SEA) পৰীক্ষা আৰু CAPEত শীৰ্ষ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ ছোৱালী আছিল।
মাধ্যমিক শিক্ষা: মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ গঠন স্তৰিত প্ৰতিপত্তিৰ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত ভিত্তিত গঢ় লৈ উঠা সত্ত্বেও বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষাত ছোৱালীতকৈ ল’ৰাই ধাৰাবাহিকভাৱে উন্নততৰ প্ৰদৰ্শন কৰে। বিশেষকৈ ছোৱালীয়ে পৰীক্ষা দিয়াৰ সম্ভাৱনা বেছি আৰু সমগ্ৰ কেৰিবিয়ানত ছোৱালীয়ে ইংৰাজী, ইতিহাস আৰু সমাজ অধ্যয়নত উচ্চ ফলাফল লাভ কৰে।
তৃতীয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষা: তৃতীয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানত মহিলাৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ অধিক৷ ২০০৯/২০১০ চনত ইউনিভাৰ্চিটি অৱ দ্য ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, ছেইণ্ট অগাস্টিন কেম্পাছত নামভৰ্তি কৰা মুঠ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰায় ৬৫ শতাংশই মহিলা আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
মৰাণহাট
মৰাণহাট (IPA: ˈmɔːrænˌhɑːt)(Moranhat) অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু নগৰ৷ ইয়াত বাস কৰা মৰাণ গোষ্ঠীৰ লোকৰ বাবে এই অঞ্চলটোৰ এই নাম হয়৷
ভৌগোলিক বিৱৰণ
মৰাণহাট শিৱসাগৰ আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সীমামূৰীয়া নগৰ। ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মৰাণ লোকপিয়ল নগৰ আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ মৰাণহাট পৌৰনগৰক ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে বিভাজন কৰিছে।
জনসংখ্যা
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি মৰাণহাটৰ জনসংখ্যা ৫৭৭৯ জন। ইয়াৰে পুৰুষ ৫৫% আৰু মহিলা ৪৫%। ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৯.৫%ৰ তুলনাত নগৰখনৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৮%। ৮০% পুৰুষ আৰু ৭৭% মহিলা সাক্ষৰ। মৰাণহাটৰ ১১% জনসংখ্যা ৬ বছৰৰ তলৰ।
শিক্ষা
নগৰখনত বহুকেইখন অসমীয়া মাধ্যম তথা ইংৰাজী আৰু হিন্দী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছে। বিদ্যালয়-
মহাবিদ্যালয়
যাতায়ত ব্যৱস্থা
মৰাণহাট অসমৰ প্ৰধান প্ৰধান ঠাইবোৰৰ সৈতে চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী বাচেৰে সু-সংযোজিত হৈ আছে। সমীপবৰ্তী ৰেলষ্টেচনটো হ'ল মৰাণহাট। এই ষ্টেচনত ৰাজধানী, যশৱন্তুপুৰ এক্সপ্ৰেছ আৰু ৰঙিয়া-ডিব্ৰুগড় এক্সপ্ৰেছ ৰয়। আটাইতকৈ ওচৰত থকা বিমানবন্দৰটো মোহনবাৰী বিমানবন্দৰ। নগৰখনৰ পৰা ইয়ালৈ দূৰত্ব ৪০ কিঃমিঃ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলা
ৰাজস্থান
ৰাজস্থান (Rajasthan) ভাৰতৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন ৰাজ্য। ই মাটিকালিৰ ফালৰপৰা ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰাজ্য। 'ৰাজস্থান'ৰ অৰ্থ 'ৰজা থকা ঠাই'। ৩৩°৩ উত্তৰ অক্ষাংশৰপৰা ৩১°১২ উত্তৰ অক্ষাংশৰ আৰু ৬৯°৩০ পূব দ্ৰাঘিমাংশৰপৰা ৭৮°১৭ পূব দ্ৰাঘিমাংশৰ অন্তৰ্গত ৰাজস্থানৰ জলবায়ু যেনেদৰে বিচিত্ৰ তেনেদৰেই অন্যতম এই ভূমিৰ ঐতিহ্য, শিল্প আৰু সংস্কৃতিও বিচিত্ৰ।
জাতি-জনজাতি
বিভিন্ন জাতি-উপজাতিৰ মিলনভূমি এই ৰাজস্থানৰ আটাইতকৈ পুৰণি অধিবাসী আছিল ভীল (জনজাতি) আৰু মিনা (জনজাতি)সকল। পাছত ৰাজুপুতসকলে এই ভূমি শাসন কৰিছিল। সেয়ে পাছলৈ ঠাইখন ৰাজপুতনা হিচাপে খ্যাত হৈছিল। ৰাথোড়,ভাটি,চৌহান আদি ৰাজপুত লোক। জৈন, মহেশ্বৰী, ভুতড়া, ব্ৰাহ্মণ, জাত, গুজাৰ, মেৱাটি, গডুলিয়া,লোহাৰ, পেটেল আৰু অহিৰসকল ইয়াৰে অন্যান্য মুখ্য জাতি।
মুনীন ভূঞা
মুনীন ভূঞা (১৯৮৭-২০০৪) অসমীয়া নাট্য জগতৰ এগৰাকী নাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক। ১৯৭৬ চনত আকাশবাণী ডিব্ৰগড় কেন্দ্ৰত তেখেতে পাণ্ডুলিপি লেখক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত সহকাৰী উপ-সঞ্চালক পদলৈকে পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য নাটককেইখন হৈছে - জৰৌৰৌৱা পৰজা, হাতী আৰু ফান্দী আৰু সন্ধিক্ষণ। এই নাটককেইখন পৰজা নামৰ সংকলনত ২০০০ চনত একত্ৰে প্ৰকাশ কৰিছে লখিমপুৰৰ নাবিক নামৰ নাট্য গোষ্ঠীটোৱে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতৰ ১১খন নাটিকা লখিমপুৰ সাহিত্য সভাই একত্ৰে প্ৰকাশ কৰিছে। সেই কেইখন হল –
ৰাজস্থান
ঐতিহ্যময় স্থাপত্য
ৰাজস্থানৰ প্ৰতিটো স্থাপত্যই ৰাজপুতসকলৰ ঐতিহ্য ঘোষণা কৰে। ইয়াত মূলতঃ তিনিখন জিলাৰ স্থাপত্যবোৰ উল্লেখ কৰা হ'ল।
মুনীন ভূঞা
অন্যান্য ৰচনা
নাটকৰ লগতে তেখেতে আকাশবাণীৰ বাবে বহুতো আলেখ্য ৰচনা কৰিছিল। লগতে দুখনমান ডকুমেণ্টৰী আলেখ্যৰ অনুবাদো কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত হাতী আৰু ফান্দী নাটকৰ বাবে তেখেতে আকাশবাণীৰ শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ বঁটা আৰু জৰৌৰৌৱা পৰজা নাটকৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰৰ বঁটা লাভ কৰে।
ৰাজস্থান
জয়পুৰ
গোলাপী নগৰ জয়পুৰৰ পৰিকল্পনা কৰা হয় ১৯২৭ চনত। এই নগৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজকুমাৰ ছাৱাই জয় সিঙৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম জয়পুৰ হয়। জয়পুৰৰ উল্লেখযোগ্য স্থাপত্যবোৰ হ'ল এলবাৰ্ট হল, হাৱামহল, যন্তৰ-মন্তৰ আৰু আমেৰ প্ৰাসাদ আৰু দুৰ্গবোৰ।
মুনীন ভূঞা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
ৰাজস্থান
হাৱামহল
যি বিখ্যাত ৰাজপুত স্থাপত্যৰ শিল্পখ্যাতি আজি দেশে দেশে বিয়পি পৰিছে, সেয়া হ'ল হাৱামহল (The palace of Winds)। ১৭৯৯ চনত মহাৰাজ চাৱাই প্ৰতাপ সিঙে এই হাৱামহল সজাইছিল। পাঁচ মহলীয়া অষ্টকোণীয়া এই মহলটোত ১৫২খন খিৰিকী আছে। খিৰিকী মানে বেৰত কিছুমান সৰু সৰু বিন্ধা, কুন্দ্ৰাক্ষ। সেই কুন্দ্ৰাক্ষইদি বাহিৰৰ বতাহ অনবৰতে (সকলো ঋতুতে) মহলৰ ভিতৰলৈ সোমাই থাকে।  সেয়াই তাৎপৰ্য। ভিতৰত প্ৰবেশ কৰিলে এনে লাগে যেন কোনো শীতাতপ নিয়ন্ত্ৰিত কোঠাহে। ৰজস্থানৰ জলবায়ু উষ্ণ। সেয়ে ৰাণীসকলে শীতল বতাহ পাবলৈ, লগতে পথৰ শোভাযাত্ৰা আদি ওপৰৰপৰা উপভোগ কৰিবলৈ এই মহল সজোৱা হৈছিল। ইটো মহলাৰ পৰা সিটো মহলালৈ যাবলৈ কোনো খটখটি নাই। ঘূৰি ঘূৰি ক্ৰমাৎ ওপৰলৈ উঠি যোৱা এঢলীয়া ৰাস্তা আছে। ৰাজপুত স্থাপত্যৰ ই এটা অভিনৱ নিদৰ্শন।
যন্তৰ-মন্তৰ
ওঠৰ শতিকাত মহাৰাজ চাৱাই জয় সিং দ্বিতীয়ই পাঁচোটা মান মন্দিৰ (Astronomical observatory) দিল্লী (১৭২৪ চন),জয়পুৰ (১৭২৮ চন), উজ্জয়িনী (১৭৩৪ চন), বাৰানসী (১৭৩৭ চন) আৰু মথুৰাত (১৭৩৮ চন) সজাইছিল। স্থানীয় সময়, সূৰ্য আৰু অন্য নক্ষত্ৰৰ অৱনতি, চন্দ্ৰগ্ৰহণ, সূৰ্যগ্ৰহণ আদি নিৰূপণ কৰিবলৈ এই মান মন্দিৰবোৰ সজোৱা হৈছিল। এই মান মন্দিৰকেইটাক “যন্তৰ-মন্তৰ” বুলি কোৱা হয়। ই বিভিন্ন পকী যন্ত্ৰপাতিৰ (Masonary instrument) সংগ্ৰহ। আটাইবোৰ যন্ত্ৰ-পাতিয়েই জ্যামিতিক আকাৰৰ। আটাইবোৰতেই স্কেলৰ দাগ কটা। আটাইকেইটা মান মন্দিৰৰ ভিতৰত জয়পুৰৰটো সবাতোকৈ ডাঙৰ। ইয়াৰ যন্ত্ৰ-পাতিবোৰ এতিয়াও বহু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় হিচাপ-নিকাচৰ বাবে উপযোগী হৈ আছে। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ শেষ পৰ্বত এক জ্ঞানী সামান্তৰাজৰ ৰাজদৰবাৰৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান দক্ষতা আৰু বিশ্বচেতনাৰ অভিপ্ৰকাশ ৰূপে ই ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাত সাংস্কৃতিক সম্পত্তি ৰূপে অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয়
গৱৰ্নমেণ্ট চেণ্ট্ৰেল মিউজিয়ামটো ৰাজস্থানী শিল্প-সংস্কৃতিৰ সংগ্ৰহেৰে বিখ্যাত। ১৮৬৩ চনত ৰাজকুমাৰ এলবাৰ্টে উদ্বোধন কৰিছিল বাবে ইয়াক “এলবাৰ্ট হল” বুলিও কয়। পুৰাতাত্ত্বিক আৰু হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰীৰ বৃহৎ সংগ্ৰহ ইয়াত আছে। সংগ্ৰহালয়ৰ বিভিন্ন অংশত যুদ্ধৰ জাখৰ, কবচ, ৰজাদিনীয়া অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, ৰাজকীয় পোছাক, অলংকাৰ, দলিচা, পেইণ্টিং, কাপোৰৰ পুতলা, মৃৎশিল্পৰ বিভিন্ন সামগ্ৰী, ৰাজস্থানী লোকনৃত্য ( দাণ্ডিয়া), ৰাজস্থানী বিবাহ পদ্ধতি ইত্যাদি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।
আমেৰ
জয়পুৰ নগৰৰপৰা ১১ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পূবে আৰাৱলী পৰ্বতৰ ঢালত আমিৰ অৱস্থিত। পূৰ্বতে আমিৰ মিনা জনজাতীয় লোকসকলৰ অধিকৃত অঞ্চল আছিল। পাছত ৰজা ধোলাৰাজে নিজৰ দখললৈ নিছিল। জয়পুৰ নিৰ্মাণৰ পূৰ্বে প্ৰায় ছশ বছৰ আমিৰত ৰাজধানী আছিল। আজিও আমিৰ নগৰে অতীতৰ শৌৰ্য-বীৰ্যৰ কথা ঘোষনা কৰি আছে। আমিৰ নগৰ ইয়াৰ ধুনীয়া কাৰেংবোৰ আৰু তাৰ চাৰিওফালে থকা বিন্ধাযুক্ত সুবৃহৎ পকী বেৰবোৰৰ কাৰণে বিখ্যাত। আমিৰ প্ৰাসাদ আৰু দুৰ্গ হিন্দু আৰু মুছলিম স্থাপত্যৰ এটা সুন্দৰ সংমিশ্ৰণ। ৰাজা মানসিঙে সোতৰ শতিকাত আমিৰ প্ৰাসাদ আৰু দুৰ্গ সজাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু শেষ কৰিছিল সাৱাই জয় সিং দ্বিতীয়ই তাৰ এশ বছৰ পাছত। পেলেচ কমপ্লেক্সটোত আছে- চিচ মহল (Shees Mahal), দিৱান-ই-আম (The Hall of Public Audience), দিৱান-ই-খাচ (The Hall of Victory), সুখ নিৱাস (মহাৰাণীৰ শয়ন কক্ষ), সুহাগ মন্দিৰ (মহাৰাণীৰ কাচন কক্ষ), গণেশ পোল দৰৱাজা, সূৰযপোল দৰৱাজা, চান্দ পোল দৰৱাজা, সিংহ পোল দৰৱাজা, মহাৰাজৰ ভোজন কক্ষ ইত্যাদি।
চিচ মহল
কাচৰ টুকুৰাৰে নিৰ্মিত চিচ মহল আজিও পৃথিৱীৰ উৎকৃষ্ট “Chamber of Mirrors” বিবেচিত। ঘৰৰ মূধাৱৰণ,বেৰ,মজিয়া-এই সকলোতে নিশ্ছিদ্ৰকৈ বিভিন্ন আকৃতিৰ কাচৰ টুকুৰা লগোৱা আছে। তাত এডাল দিয়াচলাইৰ কাঠী জ্বলাই ওপৰলৈ চালে অপৰূপ দৃশ্য দেখা যায়। হাজাৰ হাজাৰ জুইৰ শিখা মূধাৱৰণৰ আইনাৰ টুকুৰাবোৰত প্ৰতিফলিত হোৱা দেখা যায়। তলৰ মজিয়া আৰু সোঁৱে-বাঁৱে থকা বেৰবোৰতো সেই একেই দৃশ্য-লাখ লাখ জ্বলি থকা জুইৰ শিখা দেখা যায়।
গণেশ পোল দৰৱাজা
সূক্ষ্মকৈ ফুল কটা কাঠৰ প্ৰকাণ্ড দুৱাৰ গণেশ পোল দৰৱাজাত(বিভিন্ন কাৰুকাৰ্য কৰা সেই দুৱাৰত)গণেশৰ ছবি অঁকা আছে। তাত ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন ৰং হেনো পালেং শাককে ধৰি বিভিন্ন তৰু-তৃণৰপৰা আহৰণ কৰা উদ্ভিজ ৰং।
যোধপুৰ
১৪৫৯ চনত ৰথোড়সকলৰ প্ৰধান ৰাও যোধা সিঙে যো্ধপুৰ নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁৰ নামেৰে এই নগৰৰ নাম ‘যোধপুৰ’ হয়। যোধপুৰ নগৰৰ উল্লেখযোগ্য স্থাপত্য দুটা হ'ল উমেদ ভৱন পেলেচ আৰু মেহেৰানগড় দুৰ্গ।
উমেদ ভৱন পেলেচ
বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত মহাৰাজ উমেদ সিঙে বিখ্যাত প্ৰাসাদ ‘উমেদ ভৱন পেলেচ’ সজাইছিল। প্ৰকাণ্ড প্ৰাসাদোটোৰ সোঁফালে পঁয়ত্ৰিছটা আৰু বাঁওফালে পঞ্চাছটা কোঠা আছে। এটা কোঠাৰ বেৰত ঐতিহাসিক যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ বহু ছবি অঁকা আছে। একোটা জাতীয় সামগ্ৰীৰ বাবে একোটা কোঠা যেনে- ‘ঘড়িয়ো কা কমৰা’, ‘কাচ কা ফাৰ্নিচাৰ’, ‘চায় ৱ ডিনাৰ ছেট’, ‘বেলজিয়াম ড্ৰেছিং টেবুল ছেট’, ইত্যাদি। আটকধুনীয়া ছোফা ছেট সজাই থোৱা অভিজাত চ'ৰাঘৰটোত দেশ অথবা বিদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি,প্ৰধানমন্ত্ৰী আহিলে বহিবলৈ দিয়া হয়।
মেহেৰানগড় দুৰ্গ
৪৯০ ফুট ওখ পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত ‘মেহেৰানগড়’ দুৰ্গ। মেহেৰানগড় মানে ৰাজকীয় বেষ্টন (Majestic and regal fort)। ১৪৫৯ চনত ৰাও যোধা সিঙে ৰাজস্থানী কলা-সংস্কৃতিক প্ৰধান্য দি এই প্ৰকাণ্ড দুৰ্গটো সজাইছিল। পাহাৰৰ বহু ওপৰলৈ ক্ৰমশঃ উঠি যোৱা যথেষ্ট বহল এঢলীয়া পকী ৰাস্তাটোত একাদিক্ৰমে তিনিখন প্ৰবেশদ্বাৰ আছে। সেইকেইখন হৈছে-জয়পোল,লোহাপোল আৰু ফতেহপোল (Victory gate)। কেইবাটাও পাক ঘূৰি ওপৰলৈ যাব লাগে। দুৰ্গৰ ভিতৰৰ যাদুঘৰটোত পাল্কীখানা, শস্ত্ৰখানা, দৌলতখানা ইত্যাদি আছে। এটা কোঠাত আছে ৰাও শিৱাজীৰ (১২১১ চন) পৰা ৰাজা মানসিঙলৈকে (১৮০৪ চন) আঠাইছজন ৰজাৰ একাদিক্ৰমে নামৰ তালিকা এখন আৰু তেওঁলোকৰ ছবি। ভাৰতৰ একমাত্ৰ চামুণ্ডা মন্দিৰটো এই দুৰ্গতেই আছে। এই মন্দিৰত ২০০৮ চনত মহালয়াৰ দিনা ৰাতিপুৱা পূজা দিবলৈ আহি ঠেলা-হেঁচাত পদপিষ্টহৈ শ শ ভক্তই মৃত্যুক আঁকোৱালি লৈছিল।
জয়শালমেৰ নগৰ
১৯৫৬ চনত ৰাও জয়শালে এই নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেয়ে তেওঁৰ নামেৰে এই নগৰৰ নাম জয়শালমেৰ হয়। দুৰ্গ, হাউলীৰে ভৰা জয়শালমেৰ নগৰক থৰ মৰুভূমিৰ সোণালী নগৰ বুলি কোৱা হয়। কিয়নো এই নগৰ থৰ মৰুভূমিৰ সোঁমাজত অৱস্থিত আৰু এই সকলো কিল্লা (দুৰ্গ), হাভেলী (হাউলী), প্ৰাসাদ-কাৰেং সোণালী ৰঙৰ। জয়শালমেৰ নগৰৰ উল্লেখযোগ্য স্থাপত্যবোৰ হ'ল- মন্দিৰ পেলেচ, পাট্টনকী হাভেলী আৰু সোণৰ কিল্লা।
মন্দিৰ পেলেচ
২০০ বছৰ আগেয়ে মহাৰাজ মুলৰাজ সিঙে ‘মন্দিৰ পেলেছ’ সজাইছিল। বৰ্তমান ইয়াত পূৰ্বৰ ৰাজপৰিয়ালৰ বংশধৰসকল থাকে। সোণালী ৰঙৰ কাৰেংটোৰ সন্মুখভাগ অতি সূক্ষ্মকৈ ফুল কটা। ওপৰমহলাৰ ভোজন কোঠাৰ কাৰুকাৰ্য্য বৰ্তমানৰ অভিজাত ৰেস্তোৰাঁৰ দৰে। চ'ৰাঘৰত এই ৰাজপৰিয়ালৰ পূৰ্বসুৰী ৰজাসকলৰ ছবি বন্ধাই থোৱা আছে।
সোণৰ কিল্লা
১১৫৬ চনত ৰাও জয়শালে ৭৬ মিটাৰ ওখ ত্ৰিকুট পাহাৰৰ ওপৰত এই কিল্লা সজাইছিল। এই দুৰ্গৰ নিৰ্মাণত কোনো ছিমেণ্ট, চূণ অথবা পানী ব্যৱহাৰ হোৱা নাই। ইটো-সিটো জোৰা লগা পদ্ধতিৰে (Interlocked System) এই দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। জয়পুৰৰ আমিৰ ফ'ৰ্ট, যোধপুৰৰ মেহেৰানগড় ফ'ৰ্টৰ নিচিনাকৈ ইয়াত প্ৰকাণ্ড চাৰিখন প্ৰবেশদ্বাৰ আছে- গণেশপোল (Elephant Gate), সূৰজ পোল (Sun Gate), ভূতাপোল (Haunted Gate) আৰু হাৱা পোল (Wind Gate)। কিল্লাৰ ভিতৰত বহু হাভেলী আৰু ছশৰপৰা আঠশ বছৰীয়া পুৰণি হিন্দু আৰু জৈন মন্দিৰ আছে।
পাট্টন কী হাভেলী
জয়শালমেৰ হাভেলীৰ নগৰ। এই হাভেলীবোৰে জয়শালমেৰৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য বহন কৰি আহিছে। বিখ্যাত ‘পাট্টন কী হাভেলী’ অৰ্থাৎ পাটোৱাসকলৰ হাউলী। ধনী সদাগৰ গুমন চান্দ পাটোৱাৰ পাঁচজন পুত্ৰই এই পাঁচমহলীয়া প্ৰকাণ্ড হাভেলীটো সজাইছিল। ১৮০০ চনত আৰম্ভ কৰা এই হাভেলীটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ পঞ্চাছ বছৰ লাগিছিল। ৰাজপুতনা স্থাপত্যৰ ই এটা বিশুদ্ধ উদাহৰণ। কুন্দত কটা মস্ত মস্ত স্তম্ভযুক্ত হাভেলীটো সোণালী ৰঙৰ।
ৰাজস্থানী শিল্প আৰু কলা
ৰাজস্থানৰ পৰম্পৰাগত হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰী ভাৰতবৰ্ষত অদ্বিতীয়।
গহনা আৰু অলংকাৰ শিল্প
ৰাজস্থানী জুৱেলাৰী সৰ্বখ্যাত। জয়পুৰ হেনো ‘হীৰা কটা’ত (Cutting of small diamonds) পৃথিৱীৰ ভিতৰতে অন্যতম ঠাই। মুন ষ্ট'ন, প্ৰবাল আদি বিভিন্ন ধৰণৰ পাথৰৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে ৰাজস্থান বিখ্যাত। পান্না, হীৰা, মুকুতা, ডালিমা বাখৰ (Garnet), Lapis lazuli, Agate (উজ্জ্বল নীলা পাথৰ) আদি খটুৱাই জয়পুৰ আৰু যোধপুৰত ধুনীয়া অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। সম্প্ৰতি ৰাজস্থানী ‘কুণ্ডন’ৰ অলংকাৰে গোটেই পৃথিৱীতে বজাৰ দখল কৰিছে। এটা বিশেষ শৈলীৰ মীনা কৰা (The ‘Meenakari’ is the art of enameling on gold and silver), বাখৰ পতা আৰু মণি গঁথা অলংকাৰবোৰ দেশী-বিদেশী পৰ্যটকৰ অন্যতম আকৰ্ষণ। গহনাৰ এই শৈলী ৰাজস্থানৰ নিজস্ব বৈশিষ্ট্য।
বস্ত্ৰ কলা আৰু চিলাই কাম
ৰাজস্থানৰ বান্ধনী নক্সা (tie edge fabrics,tie and dye fabrics) আৰু কুণ্ড ছাপৰ (Block printed) শাৰী, ছেলোৱাৰ, কামিজ, ঘাগৰ-কাঞ্চলি, ওৰণা আৰু বিছনা চাদৰ ভাৰতবৰ্ষৰ সকলোতে জনপ্ৰিয়। অৱ্শ্যে এই শৈলীত কেঁচা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয় বাবে ৰংবোৰ স্থায়ী নহয়। উৎকৃষ্ট বান্ধনীৰ কাম হয় যোধপুৰত। আনহাতে এই ভূমিত উৎপাদিত অতিকে পাতল ওজনৰ কোটা শাৰী ভাৰতবৰ্ষৰ সকলোতে জনপ্ৰিয়। ৰাজস্থানী মহিলাৰ বেজিসূতাৰ কামে সাত সাগৰৰ সিপাৰেও সমাদৰ লাভ কৰিছে। বিভিন্ন ধৰণৰ মণি, মাইকা, কড়ি, চুমকি আদি লগাই কৰা মোনা (Vanity bag, Purse etc.), শাৰী, স্কাৰ্ট আদিৰ উপৰিও শৃংখল চিলাই, কাঁথা সীয়া চিলাই আদিৰে কৰা গাৰু গিলিপ (Pillow cover) দলিচা, ছোফা ঢকা, মেজ ঢকা, ৱাল হেঙিং (বেৰ সজাবলৈ ওলমোৱা ডাঙৰ কাপোৰ) আদি পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ বস্তু। মেজ ঢকা, ৱাল হেঙিং আদিৰ ফুলৰ চানেকিত হাতী আৰু গণেশৰ প্ৰাধান্য বেছি দেখা যায়। আনহাতে দলিচা, কুশ্যন (Cushion) আদিত Applique, Patch work আদি জ্যামিতিক আৰ্হিৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়।
চিত্ৰকলা
ৰাজস্থানী হস্থশিল্পবোৰৰ ভিতৰত চিত্ৰকৰ্ম অন্যতম। এবিধ বিশেষ ধৰণৰ ক'লা কাপোৰত অঁকা চিত্ৰবোৰে মূলতঃ ৰাজস্থানী ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতিকে আলোকিত কৰিছে। এই চিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত হাতী আৰু গণেশৰ উপৰিও উট, ঘোঁৰা, শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাসলীলা আৰু বিভিন্ন ভংগী, ৰজা-ৰাণী, মটকা লোৱা ৰাজস্থানী মহিলা, বিয়াৰ দোলাভাৰী, যুঁজৰ সৈনিক, বীৰ আদিৰ প্ৰাধান্য বেছি। হাতী হৈছে জয়পুৰ নগৰৰ প্ৰতীক। ঘোঁৰা উদয়পুৰ আৰু উট জয়শালমিৰ নগৰৰ প্ৰতীক। কাপোৰৰ উপৰিও কাঠ আৰু পকীঘৰৰ নতুন প্লাষ্টাৰৰ ওপৰতো (Fresco) এই চিত্ৰকৰ্ম কৰা হয়। ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকৰ্মবোৰ ৰাজস্থানত ৰাজকীয় উৎসাহত ১৬ শতিকাৰপৰাই আৰম্ভ হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰাই বহু পৰিয়াল চিত্ৰকৰ্মত নিয়োজিত হয়। ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকৰ্মৰ আন এটা উদাহৰণ কাঠৰ মুখাবোৰ।
চামৰা শিল্প
উটৰ চামৰাৰে সজা মোনা, জোতা, পেটি, টুপী আৰু হাড়েৰে তৈয়াৰ কৰা বুতাম, গহনা থোৱা বাকচ আদিয়ে পৰ্যটকসকলক হাত বাউলি মাতে। উটৰ চামৰাৰে তৈয়াৰ কৰা আগজোঙা জোতাবোৰে (জুটি) সগৌৰৱে ৰজা-মহাৰজাৰ কথা ঘোষণা কৰি আছে।
টেৰাকোটা
ৰং-বিৰঙৰ অকণি অকণি সেন্দূৰৰ টেমা,চাবিৰ ঘেৰত (Key ring) ওলমোৱা হাতী, ঘোঁৰা, উট আদি ৰাজস্থানী টেৰাকোটাৰ নব্য উল্লেখযোগ্য সামগ্ৰী। টেৰাকোটা শিল্পৰ এই সামগ্ৰীবোৰত সোণত সুৱগা চৰাইছে সেইবোৰৰ গাত লগোৱা সৰু সৰু বগা পাথৰবোৰে। সূক্ষ্ম কলাই অদ্বিতীয় কৰি তুলিছে ৰাজস্থানী শিল্পক। অৱশ্যে পূৰ্বতে বেৰত লগাবলৈ প্ৰভু গণেশ বা বীৰ মহাৰাজ যুক্ত ফলিহে (Wall Plaques) টেৰাকোটাত তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। টেৰাকোটা শিল্পৰে তেওঁলোকে সুকীয়া অলংকাৰো তৈয়াৰ কৰে।
মৃৎশিল্প
ৰাজস্থানী মৃৎশিল্পত উৎপাদিত ‘মটকা’ৰ সমগ্ৰ ভাৰতত বিশেষ স্থান আছে। পাৰস্যৰপৰা আমদানিকৃত নীলা মৃৎশিল্পই জয়পুৰত ১৭ শতিকাত মহাৰাজ ৰামসিংহৰ ৰাজত্বকালত উৎকৃষ্টতা অৰ্জন কৰিছিল। আনহাতে চিত্ৰ অংকিত মৃৎশিল্পই বিকানিৰত প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল।
ধাতৱ শিল্প
পিতলৰ বাচনত ফুল কটা, নক্সা কটা আৰু মীনা কৰা শিল্পত জয়পুৰ বিখ্যাত। পৰম্পৰাগত ৰূপৰ বাচন, যেনে- ‘হুণ্ডাচ’ (Water container) মছলাৰ টেমা, থাল (Tray), গহনা থোৱা বাকচ আদি অতিকে আকৰ্ষণীয়। ৰাজস্থানী হোৱাইত মেটেলৰ সমগ্ৰীবোৰ বাহিৰলৈ ৰপ্তানিও হয়।
আহাৰ
ৰাজস্থানী আহাৰৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হৈছে মাখন আৰু ঘিঁউৰে কৰা ৰন্ধা-বঢ়া।
, ইয়াত প্ৰত্যেকবিধ খাদ্য ঘিঁউৰে ৰন্ধা হয়। ঘিঁউৰ উপৰিও গাখীৰ, বিশেষকৈ ‘কেশৰীয়া দুধ’ আৰু গাখীৰৰ পৰা উৎপাদিত দৈ, পনিৰ, মাখন আদি সামগ্ৰীৰ প্ৰচলন বেছি। ইয়াৰ মানুহবোৰ যেনে- ওখ-পাখ, শকত-আৱত, গৰু-ম'হবোৰো তেনে প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ড। ৰাজস্থানী হিন্দুসকল মূলতঃ নিৰামিষভোজী। প্ৰধান আহাৰ ভাত আৰু ৰুটী। ঘেঁহুৰ উপৰিও মিচিৰ ৰুটী আৰু বজাৰৰ ৰুটীও তেওঁলোকৰ প্ৰধান খাদ্য। প্ৰত্যেক সাঁজ ভাততে পাপৰ সেকা আৰু দৈ অথবা ৰাইতা থাকে। বজৰাৰ খিচিৰি আন এবিধ প্ৰিয় ব্যঞ্জন।
নৃত্য-গীত
সংগীত-নৃত্য কৰি ফুৰা দলবোৰ ৰাজস্থানী সংস্কৃতিৰ অন্যতম অংগ। পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকেৰে চাৰি-পাঁচজনীয়া মানুহৰ দল একোটাই হাতে হাতে থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰ, যেনে- সাৰাংগী, চেহনাই, সুৰনাই, ঢোলক, ঘণ্টা, ডমৰু, নাদ, খৰতাল লৈ ঠায়ে ঠায়ে বহি থাকে। সেই বাদ্যযন্ত্ৰত তেওঁলোকে ৰাজস্থানী লোকসংগীতৰ সুৰ তোলে। কেতিয়াবা সেই দলত পৰম্পৰাগত সাজ আৰু অলংকাৰ পিন্ধা মহিলাও থাকে। মহিলাসকলে সেই সুৰৰ তালে তালে লোকনৃত্য কৰে। সাধাৰণতে ভোপা, লাংগা, মাংগানিয়াৰ, কালবেলিয়া, যোগী, নায়ক, থোড়ী, ভাৱাৰী আদি সম্প্ৰদায়ৰ মানুহে এনে ধৰণে দল বান্ধি সংগীত নৃত্য কৰি ফুৰে। লাংগা আৰু মাংগানিয়াৰসকল মৰুৰ বুকুৰ থলুৱা শিল্পী। বিবাহ, হোলী আদি প্ৰত্যেক অনুষ্ঠান আৰু উৎসৱৰে সুকীয়া সুকীয়া সংগীত আছে। কালবেলিয়া, মটকা ভাৱাই, কাঠপুতলি (পুতলা নাচ), চাৰী (pot dance), কাচ্চী ঘোড়ী (dummy horse dance) আদি জনপ্ৰিয় নৃত্য। নৃত্য আৰু সংগীত এই লোকসকলৰ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। কালবেলিয়া সম্প্ৰদায়ৰ মহিলাসকলে কালবেলিয়া নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। এই সম্প্ৰদায়টো মূলতঃ সাপ বাজীকৰ আৰু সাপৰ বিষৰ ব্যৱসায়ী হোৱা হেতুকে এই নৃত্যৰ সাজ-পোছাকবোৰ সাপৰ দৰে কৰা হয়। ভীল জনজাতিসকলে ঘুমৰ নৃত্য কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
গোলাঘাট চৰকাৰী বেজবৰুৱা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
গোলাঘাট চৰকাৰী বেজবৰুৱা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (Golaghat Govt. Bezbaruah Higher Secondary School) গোলাঘাটৰ এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। ইয়াক ১৮৮৬ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে স্থাপন কৰিছিল। শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
অহিৰ ভৈৰৱ
অহিৰ ভৈৰৱ (Songs of the Dawn) হৈছে ২০০৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ৰণদীপ প্ৰডাক্‌ছন্‌ছ (ইউ. কে.) লিমিটেডৰ বেনাৰত বোলছবিখন প্ৰযোজনা কৰে যুক্তৰাজ্য নিবাসী প্ৰবাসী অসমীয়া ড॰ ৰণেন শৰ্মাই আৰু পৰিচালনা কৰে শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে। এক কোটি টকাতকৈ অধিক বাজেটৰ আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে যুক্তৰাজ্যত শ্বুটিং সম্পন্ন হোৱা এইখন প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ২০১০ চনত লণ্ডনৰ ব্ৰিটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটে ইয়াৰ সংগ্ৰহালয়ত বোলছবিখন সংৰক্ষণ কৰে।
কাহিনী
ছিজ'ফ্ৰেনিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত যুক্তৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ মহিলাৰ কাহিনীৰে ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। নায়িকাৰ ছিজ'ফ্ৰেনিয়া ৰোগৰ লগত সংগ্ৰাম আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ তেওঁৰ পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ ভক্ত কন্যাকে ধৰি আন নিকটাত্মীয়ৰ ওপৰত পৰা প্ৰভাৱ চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়বস্তু। কাহিনীটোত দেখুওৱা হৈছে তিনিটা জেনেৰেছনৰ শিক্ষিত ভাৰতীয় আৰু দেখুওৱা হৈছে ছিজ'ফ্ৰেনিক ৰোগীগৰাকীৰ লগত মিলা-মিছা কৰিবলৈ তেওঁলোকে অনুভৱ কৰা মানসিক অশান্তি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সোণালী বান্দৰ
সোণালী বান্দৰ (Golden langur) পোণপ্ৰথমে ১৯৫৪ চনত আৱিস্কৃত হৈছিল৷ এই আপুৰুগীয়া বান্দৰৰ প্ৰজাতিটো ভাৰতবৰ্ষত মূলতঃ পশ্চিম অসম,  ভুটানৰ পৰ্ব্বত অঞ্চলত পোৱা যায় ৷এই প্ৰাণীবিধৰ দৈহিক গঠন তথা বিস্তৃতি সম্পৰ্কে গী (Gee,১৯৫৬) আৰু খাজুৰীয়া (Khajuria ,১৯৫৬, ১৯৬২) ই প্ৰথম বৈজ্ঞানিক তথ্য আগবঢ়ায়৷ এই প্ৰাণীবিধক ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী আইন (১৯৭২) অনুসৰি সৰ্বোচ্চ প্ৰতিৰক্ষা আগবঢ়োৱা হৈছে৷ এই আইনত সোণালী বান্দৰক প্ৰথম অনুসূচীৰ  (Schedule I)  প্ৰাণী বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই এই জন্তুবিধৰ হত্যা, চিকাৰ বা পোহনীয়া কৰি ৰখাটো নিষিদ্ধ কৰা হৈছে৷
শ্ৰেণীবিভাজন
সোণালী বান্দৰৰ দুটা উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায় :-
বিৱৰণ
সোণালী বান্দৰৰ দেহৰ বৰণ সোণালী, মুখখন ক’লা আৰু নেজডাল যথেষ্ট দীঘ৷  সোণালী বান্দৰে সাধাৰণতে ওখ গছত বাস কৰে বাবে দীঘল নেজ ডালে দেহৰ ভাৰসাম্য ৰখাতো সহায় কৰে৷ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০-৬০ ছে: মি: আৰু ওজন-৯.৫-১১ কি:গ্ৰা:৷ সোণালী বান্দৰ এবিধ তৃণভোজী প্ৰাণী ,প্ৰধানত: ফল-মূল, গছৰ পাত, গুটি  আৰু ফুল খাদ্য ইচাপে গ্ৰহণ কৰে ৷
বিস্তৃতি
সোণালী বান্দৰৰ বিস্তৃত তেনেই সীমিত৷ ভাৰতবৰ্ষত দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ, পূবত মানাহ নদী, পশ্চিমে সোণকোষ নদী আৰু উত্তৰে ভূটানৰ ক’লা পাহাৰ পৰ্য্যন্ত এই প্ৰাণী বিধৰ বিচৰণস্হলী ৷
আচৰণ
ই সাধাৰণতে ৮-৫০ টা প্ৰাণীৰ দলত বাস কৰে৷ একোটা দলত সাধাৰণতে এটা বা দুটা মতা প্ৰাণী থাকে ৷ এবাৰত এটাকৈ পোৱালি জন্ম দিয়ে৷
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
সোণালী বান্দৰ এবিধ বিলুপ্তপ্ৰায় (endangered) প্ৰাণী ৷ ২০০১ চনৰ এটা অধ্যয়ন অনুসৰি ভাৰতবৰ্ষত ইয়াৰ সংখ্যা প্ৰায় ১০৬৪ টা ৷ ইয়াৰে ৬০% ই পূৰ্ণবয়স্ক প্ৰাণী বুলি তথ্য পোৱা গৈছে ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বান্দৰ
বল
কোনো এটা বস্তুৰ গতি, দিশ বা জ্যামিতিক গঠন সাল সলনি কৰিব পৰা যিকোনো কাৰকক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ভাষাত বল বুলি কোৱা হয়। অন্য ভাষাত ভৰযুক্ত কোনো বস্তুৰ বেগ সলনি কৰিব পৰা (যেনে ত্বৰিত কৰা) বা কোনো নমনীয় বস্তুৰ বিকৃতি ঘটাব পৰা কাৰকক বল বুলি ক’ব পাৰি। বল হৈছে এটা ভেক্টৰ বা সদিশ ৰাশি, অৰ্থা‌‌ৎ বলৰ মান আৰু দিশ দুয়োটা থাকে।
নিউটনৰ গতিৰ সূত্ৰমতে বল হৈছে ভৰবেগ(কোনো বস্তুৰ ভৰ আৰু বেগৰ গুণফল)ৰ পৰিবৰ্তনৰ হাৰ। গাণিতিকভাৱে আমি এ‌ই সূত্ৰটো তলত দিয়া ধৰণে প্ৰকাশ কৰিব পাৰো:
বলৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা অন্য এটা ৰাশি হৈছে টৰ্ক। কোনো বস্তুৰ ঘূৰ্ণন বেগ সলনি কৰিব পৰা পৰা কাৰকক টৰ্ক বোলা হয়। কোনো বস্তুৰ সকলো অংশত সুষমভাৱে ক্ৰিয়া নকৰা বলে যান্ত্ৰিক প্ৰতিচাপ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে বস্তুটোৰ বিকৃতিৰ সৃষ্টি কৰে। কঠিন বস্তু এটাৰ ওপৰত যান্ত্ৰিক প্ৰতিচাপ প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত বস্তুটোৰ ক্ৰমান্বয়ে বিকৃতি ঘটাৰ বিপৰীতে জুলীয়া বা গেছীয় পদাৰ্থৰ চাপ বা আয়তনৰ পৰিবৰ্তন হয়।
ধাৰণাৰ বিকাশ
প্ৰাচীন কালত দাৰ্শনিকসকলে স্থিৰ আৰু গতিশীল বস্তু আৰু সৰল বলবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ কাৰণে বলৰ ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কিন্তু এৰিষ্ট’টল আৰু আৰ্কিমিডিছৰ দৰে চিন্তাবিদে বলৰ ধাৰণাৰ প্ৰাথমিক ভুলসমূহ লক্ষ্য কৰিছিল। ইয়াৰ এটা মূল কাৰণ আছিল ঘৰ্ষণৰ লগত জড়িত পৰোক্ষ বলৰ ক্ষেত্ৰত থকা অসম্পূৰ্ণ ধাৰণা। গতি কৰি থকা বস্তু এটাৰ গতি অব্যাহত ৰাখিবলৈ (আনকি স্থিৰ বেগত অব্যাহত ৰাখিবলৈও), বলৰ প্ৰয়োজন বুলি কৰা ধাৰণা আছিল এটা প্ৰাথমিক ভুল। গতি আৰু বল সম্পৰ্কীয় প্ৰায়বিলাক ভুল ধাৰণা ছাৰ আইজাক নিউটনে দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ গাণিতিক ধাৰণা প্ৰয়োগ কৰি গতিৰ সূত্ৰসমূহৰ বিকাশ সাধন কৰিছিল, যিকে‌ইটা সূত্ৰ পিছৰ প্ৰায় তিনিশ বছৰৰ কাৰণে অপৰিবৰ্তিত ৰূপত ব্যৱহাৰ হৈ আছিল।
বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথম ভাগত আইন্‌ষ্টাইনে তেওঁৰ বিখ্যাত আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰৰ বিকাশ কৰে যাৰ দ্বাৰা শুদ্ধৰূপত ভৰবেগৰ বৃদ্ধিৰ লগে লগে পোহৰৰ বেগৰ প্ৰায় ওচৰা ওচৰি বেগত গতিশীল কোনো বস্তুৰ ওপৰত ক্ৰিয়াশীল বলৰ ধাৰণা কৰিব পৰা গ’ল আৰু মধ্যাকৰ্ষণ আৰু জড়তাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা বল সম্পৰ্কেও ধাৰণা কৰিব পৰা গ’ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বলবিজ্ঞান শ্ৰেণী:ভৌতিক ৰাশি
প্ৰাচীন গ্ৰীচ
প্ৰাচীন গ্ৰীচ হৈছে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ষ্ঠ-৭ম শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টিয় ৬০০ চনলৈকে গ্ৰীচত বিৰাজমান এক সভ্যতা। এই কালছোৱাৰ পিছতেই প্ৰাৰম্ভিক মধ্য যুগ আৰু বিজেণ্টাইন শাসনকালৰ সূচনা হয়। প্ৰাচীন গ্ৰীচ বুলিলে ধ্ৰুপদী গ্ৰীচকো (খ্ৰী:পূ: ৫ম ৰ পৰা ৪ৰ্থ শতিকা) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। পৌৰাণিক এথেনিয়ানসকলে পাৰ্চীসকলৰ এক আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰাৰ সময়ৰ পৰাই ধ্ৰুপদী গ্ৰীচৰ যুগ আৰম্ভ হয়। মেচিড’নিয়াৰ মহাবীৰ আলেকজেণ্ডাৰৰ দিগ্বিজয়ৰ ফলস্বৰূপে মধ্য এচিয়াৰ পৰা মেডিটেৰেনিয়ান সাগৰৰ পশ্চিম প্ৰান্তলৈকে হেলেনিষ্টিক সভ্যতা প্ৰস্ফুটিত হয়।
ধ্ৰুপদী গ্ৰীক সংস্কৃতি, বিশেষকৈ দৰ্শনে ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ ওপৰত বহুল পৰিমাণে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল আৰু ৰোমানসকলে মেডিটেৰেনিয়ান অৱবাহিকা আৰু ইউৰোপৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ ইয়াৰ চিন বহন কৰি নিছিল। সেয়ে ধ্ৰুপদী গ্ৰীচক পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেঁটি গঢ়োতা বুলি গণ্য কৰা হয়।
কালপঞ্জী
খ্ৰী:পূ: ৮ম শতিকাতে মেডিটেৰেনিয়ান অঞ্চলত পৌৰাণিক সভ্যতাৰ উন্মেষ ঘটিছিল (হোমাৰৰ লিখিত কাব্যসমূহৰ সময়তে) আৰু খ্ৰীষ্টিয় ৬ষ্ঠ শতিকাত ইয়াৰ অন্ত পৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বৱৰ্তী কালত গ্ৰীকৰ অন্ধকাৰ যুগ (১২০০-৮০০ খ্ৰী:পূ:) আৰম্ভ হৈছিল। এই কালছোৱাৰ পুৰাতাত্ত্বিক বৈশিষ্ট্য এয়ে যে অন্ধকাৰ যুগত বাচন-বৰ্তন বা পাত্ৰসমূহত জ্যামিতিক নক্সা অংকন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছতেই অৰ্থাৎ খ্ৰী:পূ: ৮ম শতিকাত প্ৰাচ্যকৰণৰ কাল বা আৰ্কেইক কাল আৰম্ভ হৈছিল আৰু চাইৰ’-হিটাইট, নৱ-এচিৰিয়ান সাম্ৰাজ্য, ফ’নেচিয়ান আৰু ৩য় মধ্যকালীন ইজিপ্টৰ সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ শক্তিশালী হৈ ধৰা দিছিল। প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ ইতিহাস প্ৰাচ্যৰ প্ৰভাৱতে আৰম্ভ হোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়। এই প্ৰভাৱে গ্ৰীচলৈ আখৰুৱা লিপি কঢ়িয়াই আনিছিল আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে গ্ৰীক সাহিত্যৰ জন্ম হৈছিল। অন্ধকাৰ যুগৰ অন্তকাল অৰ্থাৎ ৭৭৬ খ্ৰী:পূ:ত প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে প্ৰাচীন অলিম্পিক ক্ৰীড়া সমাৰোহ অনুষ্ঠিত হৈছিল। আৰ্কেইক কালৰ পিছত খ্ৰী:পূ: ৫ম শতিকামানত ধ্ৰুপদী গ্ৰীচৰ সূচনা হয় আৰু ৩২৩ খ্ৰী:পূ:ত আলেকজেণ্ডাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত হেলেনিষ্টিক কালৰ আৰম্ভ হয়।
প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ ইতিহাসক তলত দিয়া ধৰণে ভগাব পাৰি:
ৰাজনৈতিক গাঁথনি
প্ৰাচীন গ্ৰীচ কেইবাখনো তূলনামূলকভাৱে স্বাধীন নগৰ-ৰাজ্যৰ (প’লিজ) দ্বাৰা গঠিত আছিল। নাগৰিকসকলৰ ধৰ্ম, মূল সংস্কৃতি আৰু ভাষা একে আছিল। তেওঁলোক নিজৰ জাতিগত মূল সম্পৰ্কে সচেতন আছিল। পাৰ্চীসকলৰ দ্বিতীয় আক্ৰমণৰ সময়ত কেইবাখনো ৰাজ্যই গ্ৰীচৰ ৰক্ষাৰ্থে মিত্ৰজোঁট বান্ধিছিল যদিও বাকীকেইখন ৰাজ্যই নিৰপেক্ষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
চৰকাৰ আৰু আইন
প্ৰথমাৱস্থাত গ্ৰীক নগৰসমূহ সৰু সৰু ৰাজ্য আছিল আৰু ৰাজকীয় কাম-কাজ বা অনুষ্ঠানৰ বাবে একোজন নগৰ বিষয়া (বেচিলিয়াছ) আছিল। আৰ্কেইক কালত প্ৰায়বোৰ নগৰ সামন্তবাদী ৰাজ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। অৱশ্যে এই পৰিৱৰ্তনসমূহ কিদৰে সংঘটিত হৈছিল সেয়া এতিয়াও নিশ্চিতকৈ জানিব পৰা হোৱা নাই। কিন্তু নিঃসন্দেহে পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতিটো স্তৰতে সমাজৰ উচ্চবৰ্গৰ লোকসকললৈ ক্ষমতাৰ হস্তান্তৰ ঘটিছিল।
পুঁজিপতি পৰিয়ালসমূহৰ হাতত ৰাজনীতিক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা ক্ষমতা থকাৰ বাবে বহুকেইখন ৰাজ্যত সামাজিক অস্থিৰতাই বিৰাজ কৰিছিল। কিছুসংখ্যক নগৰত একোজন স্বৈৰাচাৰী শাসকৰো ৰাজত্ব চলিছিল।
এথেন্সত প্ৰজাতন্ত্ৰৰ উত্থান হোৱাৰ পিছত প্ৰায়ভাগ নগৰতে প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। অৱশ্যে কিছুসংখ্যক নগৰে পৰম্পৰাগত শাসন ব্যৱস্থাকে অনুসৰণ কৰে।
সামাজিক গাঁথনি
নগৰ-ৰাজ্যসমূহত কেৱলমাত্ৰ মুক্ত, মাটিৰ গৰাকী, থলুৱা লোকেহে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিছিল। পিছলৈ থলুৱা লোক হোৱাৰ চৰ্তটো শিথিল কৰা হয়। এথেন্সত সম্পত্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জনসাধাৰণক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছিল। স্পাৰ্টাত শিক্ষা সমাপ্ত কৰা সকলো পুৰুষকে সমান মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে দুটা ৰাজপৰিয়ালৰ পৰা সামৰিক আৰু ধৰ্মীয় নেতাৰ উদ্ভৱ হৈছিল।