cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বৈদিক গণিত
গ্ৰন্থ সূচী
বৈদিক গণিতত মুঠতে ১৬টা সূত্ৰ আৰু ১৩টা উপসূত্ৰ আছে। এই সূত্ৰ উপসূত্ৰসমূহৰ যোগেদি পূৰণ হৰণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্গমূল নিৰ্ণয়, বিভাজ্যতা নিৰ্ণয় আদিও কৰিব পাৰি। ইয়াৰ লগতে গ্ৰন্থখনত এলজেব্ৰা, জ্যামিতি কেলকুলাচ্‌ আদিৰো উল্লেখ আছে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ
অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (অবনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ); (Abanindranath Tagore) (৭ আগষ্ট, ১৮৭১ - ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৫১) হ'ল আধুনিক ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ প্ৰাণ পুৰুষ তথা ইণ্ডিয়ান ছ'চাইটি অৱ অৰিয়েণ্টেল আৰ্ট (ইংৰাজী: Indian Society of Oriental Art)ৰ সৃষ্টিকৰ্তা। অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ চিত্ৰশিল্পীৰ উপৰি এজন ভাল লেখক ও আছিল। অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ছবিত ইউৰোপীয় ছবিৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। ১৯০৭ খৃষ্টাব্দত তেখেতে বেংগল স্কুল অৱ আৰ্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ছবি অঁকাৰ উপৰিও তেখেতে বহুতো কাহিনী ৰচনা কৰিছিল। তেখেতে অঁকা শেষ ছবিখন হ'ল “সন্মুখত শান্তিৰ পাৰাপাৰ”।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অনুসন্ধান আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদ
ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অনুসন্ধান আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদ (ইংৰাজী: National Council of Educational Research and Training, চমুকৈ NCERT) হ'ল ১৯৬১ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত এটা সংস্থা য'ত বিদ্যালয় শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত কাৰ্যকলাপত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ তথা ৰাজ্য চৰকাৰক উপদেশ দিয়া হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শিক্ষা
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাকুমৰ এগৰাকী শিশু সাহিত্যিক হোৱাৰ উপৰি এগৰাকী নাট্যকাৰ, গীতিকাৰ, গল্পকাৰ, কবি, ঔপন্যাসিক আৰু চিত্ৰভাস্কৰ্য শিল্পী হিচাপে পৰিচিত আছিল৷ তেখেতে ২০১৭ চনৰ শিশু সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে৷
জন্ম আৰু পৰিয়াল
নাট্যকাৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰৰ ভাতৃ হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ ১৯৪৩ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাৰ কৃষ্ণবিহাৰী চাহ বাগিছাত জন্ম গ্ৰহণ কৰে৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল লক্ষ্মীনাথ বৰঠাকুৰ আৰু মাতৃৰ নাম লিলি বৰঠাকুৰ৷ তেখেতৰ দুগৰাকী পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে৷
জীৱিকা
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰৰ জীৱিকা আছিল শিক্ষকতা৷ শিক্ষাগ্ৰহণ শেষ কৰিয়েই তেখেতে তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ কেটেটাং জনজাতি হাইস্কুলত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ পিছলৈ তেখেতে তিনিচুকীয়াৰ চেনাইৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ আহে আৰু তাৰপৰাই ২০০১ চনত চাকৰি জীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
অন্যান্য কৰ্ম
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ এগৰাকী ভাস্কৰ্য শিল্পীও আছিল৷ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ বৰঠাকুৰ এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ৷ তেখেতে ২০১৩ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেখেত অসম নাট্য সন্মিলনৰো তিনিচুকীয়া জিলা শাখাৰ সভাপতি আছিল৷ স্থানীয় বহুতো অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে তেখেত জড়িত হৈ অনেক অৱদান আগঢ়াই যায়৷ মাৰ্ক্সবাদ-লেনিনবাদত বিশ্বাসী বৰঠাকুৰে ১৯৮২ চনত চি পি আই (এম এল)ত যোগ দিছিল আৰু ২০০২ চনত দলটোৰ কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণ আয়োগৰ সদস্যও নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ তেওঁ অসম জনসাংস্কৃতিক পৰিষদৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল৷
সাহিত্য কৰ্ম
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰে ভালেমান শিশু উপযোগী পুথি ৰচনা কৰে৷ সেইবোৰৰ ভিতৰত, বিজ্ঞানে আনিব জোৱাৰ, অমাতৰ মাত, ৰজাৰ দেউল, সোণালী দিনৰ জোনালী ৰাতি, প্ৰসংগ অসমীয়া শিশু নাট, কণ পৰুৱাৰ বিলৈ, খৰিয়ে মেলিলে পাত, হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ নাট্য সমগ্ৰ, পোনা, পুতলীৰ সাধু, পলৰীয়া প্ৰতিধ্বনি, মোৰ গানৰ চৰাই, আইতাৰ মুখৰ পদ্য আৰু গীত, দোকমোকালিৰ বেলি, গীতিমালিকা, পাঁচখন শিশুনাট, চিৰিয়াখানা আদি উল্লেখযোগ্য৷ পাঁচখন শিশুনাটৰ নাটকসমূহ আছিল, কণী যুঁজক লৈ লিখা ’সাধু ককাৰ চোতাল’, ৰতনপুৰৰ ৰত্নকোঁৱৰ, নেজাল সাধুৰ ভেজাল নাট, উশাাহ আৰু পৰুচয়৷ এইবোৰৰ উপৰি তেওঁ ’মই কিয় নাস্তিক নহ’লোঁ’ এখন উল্লেখযোগ্য পুথি৷
বঁটা-সন্মান
হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰে ২০০৯ চনত’মাধবীলতা সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰে৷ ২০১১ চনত অসম সাহিত্য সভাই বৰঠাকুৰক ’ধৰ্মেশ্বৰ কটকী শিশু সাহিত্য বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰে৷ ২০১৭ চনত তেওঁৰ ’হৰেন্দ্ৰনাথ বৰঠাকুৰ শিশু নাট-সমগ্ৰ’ পুথিৰ বাবে ’শিশু সাহিত্য অকাডেমী বঁটা’ লাভ কৰে৷
মৃত্যু
কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ দীৰ্ঘদিনে চিকিৎসাধীন হৈ থকা বৰঠাকুৰৰ ২৪ জুন, ২০২২ সন্ধিয়া প্ৰায় ৬ বাজি ৩০ মিনিটত মাকুমৰ নিজা ঘৰত ৮১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
কামপুৰ
অসমৰ নগাঁও জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ কপিলী নৈৰ উত্তৰ-দক্ষিণ দুয়োপাৰ জুৰি কামপুৰ অঞ্চল অৱস্থিত। নগাঁও চহৰৰ পৰা ৩০ কিঃমিঃ দক্ষিণে কামপুৰ নগৰ অৱস্থিত। কামপুৰ এখন উন্নত ঠাই। ১৯৯৬ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসম চৰকাৰৰ গেজেট জাননীত কামপুৰ টাউন কমিটি গঠনৰ সিদ্ধান্ত প্ৰকাশ পায়। অতীতৰ পৰাই কামপুৰ কাৰ্বি-আংলং জিলাৰ দুৱাৰ স্বৰূপ হৈ আছে। কামপুৰ পৰা ২০ কিঃমিঃ দক্ষিণেই কাৰ্বি-আংলং জিলাৰ সীমা। ইংৰাজী ১৯৬০-৬৫ চনৰ ভিতৰত কপিলী নৈৰ ওপৰেৰে দিয়া পকী দলঙে পাহাৰীয়া জিলা খনৰ সৈতে যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সহায় কৰিছে। কামপুৰ চক্ৰৰ মাটি-কালি ১৪৩’১৭ বৰ্গমাইল। কামপুৰ মৌজাত ১৩৫ খন গাঁও আছে। এসময়ত কামপুৰ চাৰ্কোল অসমৰ ভিতৰতে সৰ্ববৃহৎ চাৰ্কোল আছিল আৰু ই লামডিং পৰ্যন্ত সামৰি লৈছিল। ২০১১ চনৰ লোক-পিয়ল অনুসৰি কামপুৰ জনসংখ্যাৰ ৯৪,৮৪৪ জন পুৰুষ আৰু ৯০,২৪৩ জন মহিলা, তথা সৰ্বমুঠ ১৮৫,০৮৭ জন জনসংখ্যা আছে।
কামপুৰ নামৰ উৎপত্তি
কামপুৰ নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কত কেইবাটাও জনশ্ৰুতি আছে। যেনে-
ৰেলপথ
কামপুৰ অঞ্চলৰ মাজ মজিয়াতে স্থাপন হৈছে ৰেল আস্থান, যি গুৱাহাটী ৰেল আস্থানৰ পৰা প্ৰায় ২ ঘন্টাৰ দূৰত্ব আৰু কিলোমিটাৰ হিচাপে ১১৫ । নাম কামপুৰ ৰেলোৱে ষ্টেচন (ষ্টেচন ক'ড-KWM) । এই কামপুৰ ৰেল আস্থানত অসমৰ মাজেৰে যোৱা প্ৰায় কেইখন ৰেল ৰখোৱা হয় । মূলতঃ ৰঙিয়া ডিব্ৰুগড় (১৫৯২৮), বি.জি. এক্সপ্ৰেছ (১৫৬৬৬), গুৱাহাটী ইন্টাৰচিটি (১৫৬০৬), ইন্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ (১৫৬০৪), ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল (১৪০৫৫), ইন্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ (১৫৭১৮), লামডিং কামাখ্যা যাত্ৰীবাহী (৫৫৬০২), লামডিং-আলিপুৰযোৱাৰ এক্সপ্ৰেছ (১৫৪৭০) আদি ।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
মুকেশ খান্না
জন্ম পৰিচয়
১৯৫৮ চনৰ ২৩ জুন তাৰিখে মুকেশ খান্নাৰ জন্ম হয় মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত। তেওঁৰ ভাতৃ বেদ খান্না আছিল এগৰাকী অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক যাৰ ২০১৮ চনত মৃত্যু হয়।
কেৰিয়াৰ
মুকেশ খান্নাই ভাৰতৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত থাকি স্নাতক হৈ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তেওঁ সহকৰ্মী ভাৰতীয় অভিনেতা নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ আৰু শক্তি কাপুৰৰ সৈতে বিদ্যালয়ত যোগ দিছিল। তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন তথা বেচি পৰিচিত হৈছে মূলতঃ বি.আৰ. চোপ্ৰাৰ মহাকাব্য টেলিভিচনৰ ধাৰাবাহিক মহাভাৰতত ভীষ্ম পিতামাহৰ অভিনয় কৰি।
১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৫ চন পৰ্যন্ত খান্নাই তেওঁৰ নিজৰ প্ৰডাকচন হাউচ 'ভীষ্ম ইণ্টাৰনেচনেল' প্ৰযোজিত চুপাৰহিৰ’ ধাৰাবাহিক 'শক্তিমান' ধাৰাবাহিকত নায়ক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। শ্ব’টো ডেকা- বৃদ্ধ সকলোৰে প্ৰিয় আছিল।
খান্নাই টেলিভিচন ধাৰাবাহিক আৰ্যমানত কাম কৰিছিল- 'ব্ৰহ্মাণ্ড কা যোদ্ধা' একেই নামৰ চৰিত্ৰত। হেৰা ফেৰি ছবিত পুলিশ পৰিদৰ্শক হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ দৰে খান্নাই বহু টেলিভিচনত প্ৰযোজনা আৰু চলচ্চিত্ৰৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৱাক্ত বাতায়েগাতো কাম কৰিছিল। তাহলকা আৰু 'ইণ্টাৰনেচনেল খেলাড়ী'ৰ দৰে ছবিতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ 'বাৰচাত' চলচ্চিত্ৰত ববি দেউলৰ চৰিত্ৰৰ পিতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
এক্তা কাপুৰৰ কাহিনী 'হামাৰে মহাভাৰত কী'ত খান্নাক শান্তনুৰ ভূমিকাত অফাৰ কৰিছিল যদিও তাক তেওঁ প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। তেওঁ সংবাদ মাধ্যমত জনাইছিল যে, এক্তাৰ মহাভাৰত এখন ফ্লপ হোৱাৰ ব্যাপক নিশ্চিত, কাৰণ তেওঁ বিআৰ চোপ্ৰাৰ মহাভাৰতত অভিনয় কৰিছিল; এওঁৰ মহাভাৰতত “মডেল” আছে। তেওঁ অভিনিত জীৱনত বহুতো টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছিল যেনে- 'বাহাদুৰ শাহ জাফৰ' (১৯৮৬), 'মহাভাৰত' (১৯৮৮ টিভি চিৰিজ), 'যুগ' (টিভি চিৰিজ), 'চন্দ্ৰকান্ত' (টিভি চিৰিজ), 'মহাযুদ্ধ', 'বিৰাট', 'শক্তিমান' (১৯৯৭), 'আৰ্যমান - ব্ৰহ্মাণ্ড কা যোদ্ধা' (২০০২) আদিৰ লগতে তেওঁ বহুতো বাণিজ্যিকভাৱে সফল ছবিটো অভিনয় কৰিছে যেনে- 'সদাগৰ' (১৯৯১), 'য়ালগাৰ' (১৯৯২), 'সৌগন্ধ, তাহলকা' (১৯৯২), 'শক্তিমান' (১৯৯৩), 'মে খিলাড়ী তু আনাৰী' (১৯৯৪), 'বাৰষাত' (১৯৯৫), 'ৰাজা' (১৯৯৫), 'পুলিচৱালা গুণ্ডা' (১৯৯৫), 'বীৰ' (১৯৯৫), 'হিম্মত' (১৯৯৬), 'মৈদান-ই-জং' (১৯৯৫), 'জাজ মুজৰিম' (১৯৯৭), 'হেৰা ফেৰী' (২০০০) আৰু প্লান (২০০৪)।
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
২০০৭ চনত, খান্না সৰকাৰ দ্বাৰা অনুদানপ্ৰাপ্ত এটি শিশু বিকাশ প্ৰকল্পত অংশ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, শক্তিমান, যি অপুষ্টি প্ৰতিৰোধ, শিশু-মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস, ছোৱালী সন্তানৰ এনিমিয়া আৰু স্বাস্থ্য সচেতনতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰিছিল।
খান্নাই জয়পুৰ, আগ্ৰা আৰু বিহাৰত অভিনয় বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা কৰে, লগতে তেওঁ তেনে বিদ্যালয় আৰু খোলাৰ কথা কয়। তেওঁ তিনি মাহৰ অভিনয় কোৰ্চৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰাক্তন অভিনয় স্কুল, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে যুটীয়া কৰে।
মুকেশ খান্নাই তেওঁৰ কোম্পানী ভীষ্ম ইণ্টাৰনেশ্যনেল নামেৰে এটি ইউটিউব চিনেলো পৰিচালনা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কবি অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱন আৰু সমকালীন সময়
কবি অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱনৰ আধাৰত সাহিত্যিক গুণীন হাজৰিকাই লিখি উলিওৱা এই কিতাপখন কলিয়াবৰৰ চিৰন্তন প্ৰকাশে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায় ২০২০ চনত৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা ১৪৪৷ সৰ্বস্বত্ব লেখকৰ নামত থকা কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে ’মোৰ মনৰ কথাত’ লেখকে লিখিছে, “কবিজনৰ বিষয়ে লিখিম বুলি কেতিয়া চিন্তা কৰিছিলোঁ সঠিক মনত নাই৷ অসম সাহিত্য সভাৰ ৰহা অধিবেশনত (১৯৮০) যোৰহাট সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰা “অমূল্য বৰুৱা : পৰিচয় আৰু প্ৰতিভা (প্ৰথম প্ৰকাশ, ১৯৭৭) নামৰ কিতাপখন বুক ষ্টলৰ পৰা কিনি আনিছিলোঁ৷ কিতাপখনে উদীপ্ত মনৰ প্ৰদীপ্ত প্ৰতিভাৰ কবিজনৰ বিষয়ে মোক বহুখিনি নতুন কথা জানিবলৈ দিলে৷ তেওঁৰ মৰ্মন্তুদ, নিষ্ঠুৰ হত্যাকাণ্ডৰ বৰ্ণনাই মোৰ হৃদয় বিদ্ধ কৰিলে৷...’’
বিৱৰণ
কবি অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱন আৰু সমকালীন সময়ৰ শেষৰ ফালে সংযোগ কৰা পৰিশিষ্ট, নিৰ্ঘণ্ট আৰু লিখকৰ পৰিচিতি বাদ দি মূল কিতাপখন দহটা অধ্যায়ত ভাগ কৰা আছে৷ ’সেই সময়’ নামৰ প্ৰথম অধ্যায়ত কবিগৰাকীৰ জন্মৰ ঠিক আগৰ সময়খিনিৰ পৰা কবিগৰাকীৰ সমকালীন সময়ৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ ডাঙি ধৰা হৈছে৷
’ভোগদৈৰ পাৰৰ দিন’ত অমূল্য বৰুৱাৰ জন্মৰে পৰা যুৱক অৱস্থালৈ সময়খিনিত লগ পোৱা সমনীয়া, শিক্ষাগুৰুসকলৰ উপৰি সেই ঠাইৰ প্ৰাকৃতিক, সামাজিক পৰিৱেশৰ অৱতাৰণা কৰিছে৷
’জেহিৰুদ্দিন হেডমাষ্টৰৰ বিদ্যালয়ত’ নামে তৃতীয় অধ্যায়ত যোৰহাটৰ শিক্ষাৰ পৰিৱেশ আৰু অসমৰ আন দুগৰাকী কবি গণেশ গগৈ আৰু যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছে৷
অমূল্য বৰুৱাৰ বন্ধুমহলত আছিল, বীৰেন ভট্টাচাৰ্য, অজিত শৰ্মা, আনন্দেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, ৰাজেন হাজৰিকা, যতিনাৰায়ণ শৰ্মা আদি আৰু তেওঁলোকৰ মাজত অমূল্যই এখন সাহিত্য সৃষ্টিৰ কঠীয়াতলি নিৰ্মাণহে যেন কৰিছিল, সেইবিষয়ে লিখা আছে ’সৃষ্টিৰ কঠীয়াতলিত’ নামৰ চতুৰ্থ অধ্যায়ত৷
ষষ্ঠ অধ্যায়ত ’মডাৰ্ণমেন আই চিং’ নাম দি লেখকে যুদ্ধকালীন পৰিৱেশৰ মাজত দেশবিদেশৰ সাহিত্যৰ ধাৰা আৰু ৰাজনৈতিক মতবাদবোৰ আলোচিত হৈছে৷
সপ্তম অধ্যায়ত ’বিপন্ন সময়’৷ ৰাজনৈতিক সমীকৰণৰ সন্ধিক্ষণ৷ কবিয়ে তাৰ ভয়াবহ ৰূপ দেখি ঘৰলৈ তাৰ বৰ্ণনাৰে চিঠি লিখিছিল৷
অষ্টম অধ্যায় ’বধ্যভূমি’৷ ১৯৪৬ চনৰ সাম্প্ৰদায়িক উত্তেজনাৰ ভয় লগা সময়৷ এই সময়তে অমূল্য বৰুৱাৰ লগতে হেৰাই যায়৷
নৱম অধ্যায়ত লেখকে ’মহাপ্ৰস্থানৰ পথিক’ নামেৰে কবিগৰাকীৰ মৃত্যুৰ পিছৰ পৰিৱেশ বৰ্ণনা কৰিছে৷
’হেঙুল বৰণীয়া কবি’ নামেৰে মূল কিতাপখনৰ দশম অধ্যায়ত লেখকে আন এগৰাকী কবি আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱাই লিখা কবিতাৰে অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱনৰ পৰিসমাপ্তিৰ কথা পুনৰ আলোচনা কৰিছে৷ ইয়াৰ পিছত পৰিশিষ্টত আছে অমূল্য বৰুৱাই হাতে লিখা চিঠি, শোকবাৰ্তা আৰু উল্লেখযোগ্য আলোকচিত্ৰ৷
অমূল্য বৰুৱাৰ এটি কবিতা
“ছাই হৈ যাব এই পুৰণি পৃথিৱী নতুন সৃষ্টিত হ’ব নতুন সূচনা৷ হে বীৰ নহ’বা বিব্ৰত পৰিৱৰ্তনৰ নতুন তালত নাচি হাঁহি আছে আদৰ্শৰ উদয়াচলত সৃষ্টিকাৰী অন্তৰত ধ্যানৰত৷ চিন্তাৰত সৰ্বজিত মহাশক্তি মোৰ অহিংসাৰ জোৰ লৈ মৰমৰ সুৱদী বাণীৰে জগতৰ মুক্তিকামী দূত আগত গৈছে সৌৱা যোৱা বীৰ আগবাঢ়ি মোৰ তপস্যাৰ মহা সাধনৰ ধন যুগে যুগে তুমি হ’বা বুকুৰ সন্তান৷ হে হিন্দু হে মুছলমান মুক্ত ভাৰতীৰ কৰি উচ্চ শিৰ মুক্তিৰ আলোক ব্ৰতী বিশ্বজিত সত্যৰ পূজাৰী৷
মূল্যায়ন
কবি অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱন আৰু সমকালীন সময়ত স্বাধীনতাৰ প্ৰাকক্ষণত কলিকতাৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ ছবিখনৰ লগতে সেই সময়ৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ অধ্যয়নৰ সুবিধা পোৱা যায়৷ কিতাপখন বৰ্ণিত ১৭ আৰু ১৮ আগষ্টৰ ব্যাপক হিংসাত্মক ঘটনা সন্নিবিষ্ট হোৱাত ই ইতিহাসৰ দলিল স্বৰূপ হৈ পৰিছে৷ পুথিখনত কবিগৰাকীৰ বিষয়ে সকলো কথা জনাৰ পিছত সেইসময়ৰ আধুনিক কবিসকলৰ নতুন মনৰ সুন্দৰ বিৱৰণৰ লগতে নলিনীবালা দেৱী যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা আদিৰ সম্পৰ্কেও বহু কথা জানিব পাৰি৷ সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা, অমূল্য বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ সম্পৰ্কে থকা মতদ্বৈধতা লেখকে তথ্যসহকাৰে দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ধাৰক
ধাৰক হৈছে এনে এবিধ সঁজুলি যাৰ জৰিয়তে বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ এখনত বৈদ্যুতিক স্থিতি-শক্তি ধৰি ৰাখিব পৰা যায়। দুটা যিকোনো আকৃতিৰ পৃথকীকৃত বিদ্যুত পৰিবাহী মাধ্যমেৰে একোটা ধাৰক গঠিত হয়। বিদ্যুত পৰিবাহী মাধ্যম দুটাৰ মাজত পৰাবিদ্যুত (এবিধ অপৰিবাহী মাধ্যম যি মেৰুকৃত হোৱাৰ পাছত শক্তি ধৰি ৰাখিব পাৰে) ৰখা হয় যিয়ে ধাৰকৰ আধান ধৰি ৰাখিব পৰা ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। কাঁচ, চেৰামিক পদাৰ্থ, প্লাষ্টিকৰ তৰপ, বায়ু, শূন্যতা, কাগজ, মাইকা আদি বস্তু পৰাবিদ্যুত পদাৰ্থৰ ভিতৰত পৰে। বৈদ্যুতিক স্থিতি-শক্তিৰ সঞ্চয়ক হিচাপে ব্যৱহৃত হোৱাতেই ধাৰকৰ কাৰ্য শেষ নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে আমি ব্যৱহাৰ কৰা ৰেডিঅ’ বা দূৰদৰ্শনৰ প্ৰেৰক আৰু গ্ৰাহক যন্ত্ৰৰ ভিতৰুৱা বৰ্তনীত ধাৰকে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। সেইদৰে কম্পিউটাৰৰ “মেমৰী বেংক” টোও ধাৰকেৰে গঠিত। ইলেক্ট্ৰ্নিক বৰ্তনীবোৰত প্ৰত্যক্ষ বিদ্যুত প্ৰ্ৱাহ ৰোধ কৰি পৰিৱৰ্তী বিদ্যুত প্ৰৱাহ প্ৰৱাহিত কৰিবলৈ ধাৰক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কাৰ্যপ্ৰণালী
ধাৰকৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ আৰ্হিটোত দুখন সমান্তৰাল কাঁহী (যাৰ পৃষ্ঠকালি A) d দূৰত্বত ৰখা হয়। কাঁহী দুখনৰ মাজত পৰাবিদ্যুত পদাৰ্থটুকুৰা ৰখা হয়। যেতিয়া ধাৰকটোক আহিত কৰা হয় তেতিয়া তাৰ কাঁহীদুখনত সমান কিন্তু বিপৰীতধৰ্মী আধান +Q আৰু –Q জমা হয়। যিহেতু কাঁহীদুখন বিদ্যুত পৰিবাহী, গতিকে প্ৰ্তিখন কাঁহীৰ সকলো বিন্দু সমান বৈদ্যুতিক বিভৱত থাকে। তদুপৰি দুইখন কাঁহীৰ মাজত এক বিভৱ ভেদ (V) থাকে। ধাৰকৰ আধান Q আৰু বিভৱ ভেদ V ৰ মাজত এটা সমানুপাতিক সম্পৰ্ক থাকে। সেইটো হ’ল,
Q = CV
ইয়াৰে ‘C’ হৈছে এটা সমানুপাতিক ধ্ৰুৱক যাক ধাৰকৰ ‘ধাৰকত্ব’ (ইংৰাজীত Capacitance) বোলা হয়। ধাৰকত্বৰ S.I. একক হৈছে কুলম্ব/ভল্ট আৰু ইয়াক ‘ফাৰাড’ নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। ১ ফাৰাড = ১ কুলম্ব/ভল্ট সাধাৰণতে মাইক্ৰ-ফাৰাড (〖১০〗^(-৬) ফাৰাড) আৰু পিকো-ফাৰাড (〖১০〗^(-১২) ফাৰাড) এইদুটা এককহে ব্যৱহাৰৰ বাবে অধিক সুবিধাজনক।
কেতিয়াবা আধানকৰণ কাৰ্যই ধাৰকত্বৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। এইক্ষেত্ৰত ধাৰকত্বক তলত দিয়া ধৰণে নিৰূপণ কৰা হয়।
সমান্তৰাল কাঁহী আৰ্হিৰ ধাৰক
ধৰা হ’ল ধাৰকৰ ওপৰৰ কাঁহীখনত +Q আৰু তলৰ কাঁহীখনত –Q আধান জমা কৰা হ’ল। আধানখিনি দুইখন কাঁহীতে সমানভাৱে বিয়পি পৰিব। এইখিনিতে উল্লেখযোগ্য যে কাঁহী দুখনৰ পৃষ্ঠকালি ‘A’ সিহঁতৰ মাজৰ দূৰত্ব ‘d’ ত কৈ বহুগুণে বেছি। এতিয়া কাঁহী দুখনৰ পৃষ্ঠ আধান-ঘনত্ব হ’ব,
আৰু বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখন হ’ব,
গতিকে কাঁহী দুখনৰ মাজৰ বিভৱ ভেদ হ’ব,
বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰৰ শক্তি
ধাৰকৰ পৰিবাহী পদাৰ্থ দুটাৰ মাজত আধানৰ “চলাচল” কৰিবৰ বাবে কোনো বাহিৰা কাৰকৰ প্ৰভাৱত কাৰ্য সম্পাদন হ’ব লাগিব। যেতিয়া এই বাহিৰা কাৰকক আতঁৰাই দিয়া হয়, তেতিয়া সেই কৰ্মখিনি শক্তি হিচাপে সংৰক্ষিত হয়। এইদৰে আধানৰ চলাচলৰ দ্বাৰা বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখন স্থাপন কৰোঁতে কৰা কৰ্ম আৰু সেই গতিকে সংৰক্ষিত শক্তিৰ পৰিমাণ হ’ব,
বৈদ্যুতিক বৰ্তনী
সমান্তৰালভাৱে থকা ধাৰক: যেতিয়া এটা বৈদ্যুতিক বিভৱ V সমান্তৰালভাৱে থকা বহুকেইটা ধাৰকৰ মূৰত প্ৰয়োগ কৰা হ’ব, তেতিয়া প্ৰ্তিটো ধাৰকৰ দুইমূৰে একে পৰিমাণৰ বৈদ্যুতিক বিভৱ (V) থাকিব। ধাৰকসমূহত জমা হোৱা সৰ্বমুঠ আধানৰ পৰিমাণ হ’ব প্ৰতিটো ধাৰকত গাইগুটীয়াভাৱে জমা হোৱা আধানৰ যোগফলৰ সমান। গতিকে সমান্তৰালভাৱে থকা nটা ধাৰকৰ সলনি আমি এটা সমতুল্য ধাৰক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰোঁ, যাৰ ধাৰকত্ব এনেদৰে গণনা কৰা হয়,
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈদ্যুতিক শক্তি
শংকৰদেৱ শিশু/বিদ্যা নিকেতন
শঙ্কৰদেৱ শিশু নিকেতন আৰু শঙ্কৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন হৈছে বিদ্যা ভাৰতীৰ সংবদ্ধ শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত এক শ্ৰেণীৰ বিদ্যালয়। গুৱাহাটীৰ অম্বিকাগিৰি নগৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা শঙ্কৰদেৱ শিশু নিকেতন, অম্বিকাগিৰি নগৰ হৈছে এই প্ৰকাৰৰ প্ৰথম বিদ্যালয়।
আৰম্ভণি
১৯৫২ চনত, স্বৰ্গীয় নানাজী দেশমুখ আৰু আৰ.এছ.এছ.ৰ এটা গোটে শিশুসকলক হিন্দুত্বৰ (ৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দু জীৱন দৰ্শন) শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু গোৰক্ষপুৰত কৃষ্ণ চন্দ্ৰ গান্ধীৰ প্ৰচেষ্টাত সৰস্বতী শিশু মন্দিৰ নামৰ এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ পূৰ্বতে ১৯৪৬ চনত এম. এছ. গোলৱালকাৰে কুৰুক্ষেত্ৰত গীতা স্কুল নামৰ এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। পিছত এই উদ্দেশ্যে ১৯৭৭ চনত বিদ্যা ভাৰতীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়; বৰ্তমান ইয়াৰ পঞ্জীকৃত প্ৰধান কাৰ্যালয় আছে লক্ষ্ণৌৰ সৰস্বতী কুঞ্জ, নিৰলা নগৰত আৰু কাৰ্যকৰী মুখ্য কাৰ্যালয় আছে দিল্লীত। শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ বিষয়ববীয়াসকলে অসমত প্ৰতিস্থিত বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয়সমূহ মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ অমূল্য অৱদানৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলিস্বৰূপে তেখেতৰ নামেৰে নামকৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
বৰ্তমান
বৰ্তমান সমগ্ৰ অসমত ৪৭০খন শিশু শিক্ষা সমিতিৰ অন্তৰ্গত বিদ্যালয় আছে। এই ৰাজ্যিক সমিতি খনে দিল্লীত প্ৰধান কাৰ্যালয় থকা বিদ্যা ভাৰতী অখিল ভাৰতীয় শিক্ষা সংস্থানৰ শিক্ষা পদ্ধতিত শিক্ষা দান কৰে। এই বিদ্যালয়সমূহে NCERTৰ পাঠ্যপুথি অনুসৰণ কৰে আৰু মাধ্যমিক পৰ্যায়ত SEBA পাঠ্যক্ৰম আৰু উচ্চ-মাধ্যমিক পৰ্যায়ত AHSEC পাঠ্যক্ৰম অনুসৰি পাঠদান কৰে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয়সমূহ *
ৰজনীকান্ত অভিনীত চলচ্চিত্ৰসমূহ
ৰজনীকান্তে ভাৰতৰ কেইবাটাও আঞ্চলিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰকে ধৰি অন্য দেশৰো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। এই তালিকাত তেওঁ অভিনীত চলচ্চিত্ৰসমূহ তালিকাভূক্ত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ
বিষমলিংগতাবাদ
বিষমলিংগতাবাদ হৈছে নাৰী–পুৰুষ যৌনতা আৰু সম্পৰ্কৰ সপক্ষে মনোভাৱ, পক্ষপাতিত্ব আৰু বৈষম্যৰ এক ব্যৱস্থা। এলিজাবেথ ক্ৰেমাৰৰ মতে ইয়াত এই বিশ্বাস অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে যে সকলো মানুহ বিষমযৌন বা হ'ব লাগে আৰু বিষমযৌন সম্পৰ্কই একমাত্ৰ নিয়ম আৰু সেয়েহে ই উচ্চ।
যদিও ইংৰাজী ভাষাৰ আমেৰিকান হেৰিটেজ অভিধান আৰু মেৰিয়াম-ৱেবষ্টাৰ কলেজিয়েট অভিধানৰ অনলাইন সংস্কৰণত বিষমলিংগতাবাদক সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে যে, সমকামী বিৰোধী বৈষম্য বা পক্ষপাতিত্ব ক্ৰমে "বিষমযৌন লোকৰ দ্বাৰা" আৰু "বিষমযৌন লোকৰ দ্বাৰা", যিকোনো যৌন অভিমুখৰ লোক এনে মনোভাৱ আৰু পক্ষপাতিত্ব ৰাখিব পাৰে, আৰু নিজৰ যৌন অভিৰুচিৰ প্ৰতি আভ্যন্তৰীণ ঘৃণাৰ অংশ গঠন কৰিব পাৰে।
বৈষম্য হিচাপে বিষমলিংগবাদে সমকামী পুৰুষ, সমকামী নাৰী, উভকামী আৰু অন্যান্য যৌন সংখ্যালঘুসকলক বিভিন্ন আইনী আৰু নাগৰিক অধিকাৰ, অৰ্থনৈতিক সুযোগ, আৰু বিশ্বৰ বহু অধিকাৰক্ষেত্ৰ আৰু সমাজত সামাজিক সমতাৰ ক্ষেত্ৰত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ নাগৰিক হিচাপে স্থান দিয়ে। ই প্ৰায়ে সমকামীতাক ঘৃণাৰ সৈতে জড়িত ৷
পৰিভাষাটো এতিয়াও বিকশিত হৈ আছে।
যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ তালিকা
শিক্ষাৰ দিশত যোৰহাট এখন আগবঢ়া ঠাই। যোৰহাটৰ বাসিন্দাৰ স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ অসমৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক। ১৮৮৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা যোৰহাট উচ্চ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ত তেতিয়াৰ পৰাই বিজ্ঞান শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছিল। উজনি অসমৰ প্ৰথম মহাবিদ্যালয় ৰূপে জনাজাত “জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়” ১৯৩০ চনত যোৰহাট নগৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। পৰবৰ্তী কালত নগৰৰ ভিতৰে-বাহিৰে আৰু বহুত উচ্চ শিক্ষানুস্থান গঢ় লৈ উঠে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান‎
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসম
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসম হৈছে এটা বে-চৰকাৰী শৈক্ষিক সংগঠন যি অসমত এক বহল পৰিসৰৰ ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ প্ৰণালী সঞ্চালিত কৰে। ই হৈছে বিদ্যা ভাৰতী অখিল ভাৰতীয় শিক্ষা সংস্থানৰ সংবদ্ধ এক প্ৰাদেশিক সংস্থা। ১৯৭৯ চনৰ ২১ এপ্ৰিলৰ এই অনুষ্ঠানটো গঠন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদক হৈছে শ্ৰীযুত সদা দত্ত। সংস্থাটোৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় ৰাধা গোৱিন্দ বৰুৱা পথ, প্ৰশান্ত পথ, গুৱাহাটী, অসমত অৱস্থিত।
বিদ্যালয়সমূহ
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ অন্তৰ্গত অসমৰ বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয়সমূহ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ নামত নামকৰণ কৰা হয়। ১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ তিৰোভাৱ তিথিৰ দিনাখন অসমৰ গুৱাহাটীত "শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, অম্বিকাগিৰি নগৰ" নামেৰে প্ৰথমখন বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই বিদ্যালয় খনৰ নাম হৈছে "শংকৰদেৱ শিশু কুঞ্জ, অম্বিকাগিৰি পথ"। তেতিয়াৰে পৰা ক্ৰমান্নয়ে বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বাঢ়ি বৰ্তমান ৪৭০ খন এনে বিদ্যালয় অসমৰ ভিন্ন ঠাইত স্থাপিত হৈছে। বৰ্তমান এনে বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত প্ৰায় ১,১৯,৭১৩ গৰাকী বিদ্যাৰ্থীক ৬,৩৮১ গৰাকী আচাৰ্য/আচাৰ্য্যাই শিক্ষা দান কৰে। সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ বিভিন্ন গ্ৰাম্য তথা নগৰ অঞ্চলত প্ৰতিস্থিত এই বিদ্যালয় সমূহত মাতৃভাষাৰ মাধ্যমত শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক সংগঠনসমূহ শ্ৰেণী:বে-চৰকাৰী সংগঠনসমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
ফাকুৱা
ফাঁকুৱা (Holi, होली) ফাগুণ মাহৰ পূৰ্ণিমাত হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলে উদযাপন কৰা ৰঙৰ উৎসৱ। ফাঁকুৱাক হোলী, দৌলোৎসৱ, ফল্গুৎসৱ, ফাগুৱা, ফাঁকু, মদনোৎসৱ আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে হিন্দুসকলৰ প্ৰাচীনতম উৎসৱসমূহৰ ভিতৰত ফল্গুৎসৱ ফাগুন বা চ'ত মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত পালন কৰা হয়। এই উৎসৱ প্ৰাচীন মদন পূজাৰ এক আনুষংগিক উৎসৱ। হিন্দুসকলৰ আৰাধ্য দেৱতা শ্ৰীকৃষ্ণ বা বিষ্ণুৰ উদ্দেশ্য কৰি এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ধৰ্মীয় আৰু লৌকিক পৰম্পৰাৰে পালন কৰা হোলী উৎসৱৰ সৃষ্টিৰ সৈতে বহুতো পৌৰাণিক আখ্যান জড়িত হৈ আছে।
পৌৰাণিক আখ্যান
পৌৰাণিক আখ্যানত এই দিনটোক 'কাম দহনৰ দিন' বুলি উল্লেখ কৰিছে। আখ্যান অনুসৰি এসময়ত গিৰিৰাজ হিমালয়ৰ কন্যা পাৰ্বতীয়ে আদিদেৱ মহাদেৱক স্বামীৰূপে পাবলৈ কঠোৰ ব্ৰতত ব্ৰতী হৈছিল। কিন্তু মহাপ্ৰভু স্বয়ং তেতিয়া তপস্যাত বিলীন হৈ আছিল। তেওঁৰ সৈতে দেৱী পাৰ্বতীৰ বিবাহ কাৰ্য সম্পন্ন কৰি দিয়াৰ অন্য উপায় নেদেখি দেৱতাসকলে কামদেৱক 'কামবাণ' নিক্ষেপ কৰিবলৈ দিছিল। মহাদেৱৰ তপ ভংগ হোৱাত তেওঁৰ প্ৰথম ক্ৰোধ দৃষ্টি কামদেৱৰ ওপৰত পৰে। তেওঁৰ ত্ৰিনয়নৰ জুইত কামদেৱ ভস্মীভুত হয়। কামদহনৰ এই আখ্যানে মূলত সাংসাৰিক লোভ, মোহ, কাম, ক্ৰোধ ত্যাগৰেই প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
আন এক আখ্যান অনুসৰি হিৰণ্যকশিপুৱে তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদক মাৰিবলৈ ভগ্নী হোলিকাক নিৰ্দেশ দিছিল। হোলিকাই নিজৰ শৰীৰৰ জুইৰে প্ৰহ্লাদক ভস্মীভূত কৰিবলৈ গৈ নিজেই নিঃশেষ হৈ গ'ল। হোলিকাই মৃত্যুক্ষণত নিজৰ ভুল বুজিব পাৰি প্ৰহ্লাদৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে। প্ৰহ্লাদে বৰ দিলে যে মৃত্যুৰ পিছত বছৰত অন্ততঃ এদিন মানুহে হোলিকাক স্মৰণ কৰিব। এই হোলিকাৰ পৰাই হোলী শব্দৰ সৃষ্টি হৈছে বুলিব পাৰি। সেয়ে বিভিন্ন ঠাইত ফাঁকুৱাৰ আগদিনা অপশক্তি হোলিকাক দাহ কৰা হয়।
উৎসৱৰ বিৱৰণ
thumb|right|upright|ফাঁকুৱাৰ ৰঙেৰে ৰঙীন এটা শিশু ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত ফাঁকুৱাৰ আগদিনা ৰাতি এটা মেজি সাজি তাৰ চাৰিওফালে নৃত্য-গীত গাই আনন্দ কৰে। উত্তৰ ভাৰতৰ কোনো কোনো ঠাইত এই উৎসৱ এসপ্তাহৰ বাবে পালন কৰে। ঠাইবিশেষে মানুহৰ ঘৰবোৰ ৰং কৰায়, ঘৰৰ পদূলি, দুৱাৰমুখ আদিত ফাঁকুগুৰি আৰু ফুলেৰে সজাই তোলে।
অসমৰ দৌল উৎসৱ
ফাঁকুৱাৰ লগত জড়িত অসমৰ উৎসৱক "ফল্গুৎসৱ" বা "দৌল উৎসৱ" বোলা হয়। বৰপেটাত দৌলোত্‍সৱ তিনিৰ পৰা পাঁচদিনলৈকে পালন কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰথম দিনটোক ‘গোন্ধযাত্ৰা’ দ্বিতীয় দিনটোক ‘ভৰ দেউল’ আৰু তাৰ পাছৰ দিনা ‘সুঁৱেৰী’ বোলা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উৎসৱ শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
মানৱ ডেকা
মানৱ ডেকা ((Manab Dekaˈ ২০২১ চনৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ হৈ লখিমপুৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা অসম বিধানসভাৰ সদস্য৷ নিৰ্বাচনী আয়োগত দাখিল কৰা নিৰ্বাচনী শপতনামা অনুসৰি তেওঁৰ পেছা হ’ল: চুক্তি আৰু যোগান। মানৱ ডেকাৰ শিক্ষাগত অৰ্হতা হ'ল- স্নাতক আৰু বয়স ৪৫ বছৰ।
তেওঁৰ মুঠ ঘোষিত সম্পত্তি ৫.৬ কোটি টকা, ইয়াৰে ১.৬ কোটি টকা অস্থাৱৰ সম্পত্তি আৰু ৪.১ কোটি টকা স্থাৱৰ সম্পত্তি হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেওঁৰ মুঠ ঘোষিত আয় ১৬.৯ লাখ টকা, ইয়াৰ ভিতৰত ৬.৬ লাখ টকা নিজা-আয়। মানব ডেকাৰ মুঠ ঋণ ২.৬ কোটি টকা। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দ'লৰ ড° জয় প্ৰকাশ দাসক পৰাস্ত কৰি তেওঁ ৭০,৩৮৭টা ভোটত জয়লাভ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
<references group="" responsive="1"> শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা (২০১৩-১৪)
লগতে চাওক
২০১১ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
২০১২ বৰ্ষৰ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্য তালিকা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
মুনিন বৰুৱা
মুনিন বৰুৱা (Munin Barua) এগৰাকী জনপ্ৰিয় অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাবে অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতত এক পৰিচিত নাম। প্ৰভাতী পখীৰ গান, হিয়া দিয়া নিয়া, নায়ক, দাগ আদি চলচ্চিত্ৰৰে দৰ্শকৰ মন জয় কৰা পৰিচালক মুনিন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৮ চনত। পোনপ্ৰথমে এগৰাকী চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাবে কথাছবি জগতত ভৰি দিয়া মুনিন বৰুৱাই বোৱাৰী, ঘৰ সংসাৰ, সোণ মইনা আদি কথাছবি সমূহৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাবে চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। ১৯৮৭ চনত অভিনেতা নিপন গোস্বামীৰ সৈতে যুটীয়া ভাবে প্ৰতিমা কথাছবিখন পৰিচালনা কৰি পৰিচালক হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পিতা-পুত্ৰ (১৯৮৮), পাহাৰী কন্যা (১৯৯০), প্ৰভাতী পখীৰ গান (১৯৯২) আদি সুস্থ বিনোদনধৰ্মী ছবিৰে দৰ্শকৰ মন জয় কৰে।
অসমৰ মৃতপ্ৰায় কথাছবি জগতখনক পুনৰ ঠন ধৰি উঠাত মুনিন বৰুৱাৰ অৱদান অপৰিসীম। ২০০০ চনত তেখেতৰ হিয়া দিয়া নিয়া কথাছবি খনৰ যোগেদি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতখন পুনৰায় ঠন ধৰি উঠিছিল। এই চলচ্চিত্ৰখন অসমীয়া কথাছবি জগতৰ সৰ্বকালৰ এখন জনপ্ৰিয় কথাছবি হিচাবে পৰিচিত। তাৰ পাছতে দাগ, নায়ক, কন্যাদান, বিধাতা, বাৰুদ, ৰং, দীনবন্ধু, ৰামধেনু আদি কথাছবিৰে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। ২০১৭ চনত তেখেতৰ পৰিচালিত অন্তিমখন ছবি প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়ই মুক্তি লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, দীনবন্ধু কথাছবিখন ২০০৫ চনৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ কথাছবিৰ সন্মান অৰ্জা বোলছবি। তেওঁ সকলোৱে ভাইমন দা নামেৰেহে চিনি পাইছিল। দুটা দশকত তেওঁ প্ৰায় ৯০খন জনপ্ৰিয় নাটক ৰচনা কৰিছে। তেওঁ অসমীয়া চি ডি ছবিৰ অটাইতকৈ নিৰ্ভৰযোগ্য চিত্ৰনাট্য লেখক।
২০১৮ চনৰ ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে নিশা ১:৫৫ মিনিটত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই নিজ বাসভৱনত ইহ-সংসাৰ ত্যাগ কৰে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৪৭ চনত গোলাঘাট জিলাৰ খুমটাইত মুনিন বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল প্ৰয়াত হেমেন্দ্ৰ নাথ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল লতিকা বৰুৱা। তেওঁৰ পিতৃ খুমটাই মৌজাৰ মৌজাদাৰ আছিল। পিতৃ-মাতৃৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ কনিষ্ঠ আছিল। মূল ঘৰ খুমটাইত যদিও পৰিয়ালটো গোলাঘাটৰ বেঙেনাখোৱাত নিগাজিকৈ থিতাপি লৈছিল। তেখেতৰ দুয়োগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভগ্নীয়েই এসময়ত কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল। ডাঙৰগৰাকী উৎপলা বৰুৱাই এছৰাজ বজাইছিল আৰু সৰুগৰাকী মঞ্জুলা বুজৰবৰুৱাই ভায়’লিন বজাইছিল। তেখেতৰ ডাঙৰ ভিনিহিয়েক হ’ল লেখক গৌতম প্ৰসাদ বৰুৱা। সৰু ভিনিহিয়েক হ’ল জীৱেন্দ্ৰমল বুজৰবৰুৱা। তেখেত বঙাইগাঁও ৰিফাইনেৰি এণ্ড পেট্ৰ’কেমিকেলছ লিমিটেড (বি আৰ পি এল)ৰ অধ্যক্ষ পৰিচালন সঞ্চালক আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৪ চনৰ ডিচেম্বৰত যোৰহাটৰ তৰাজানৰ মঞ্জুলা বৰুৱাৰ সৈতে মুনিন বৰুৱা বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। মঞ্জুলা বৰুৱা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ উল্লেখযোগ্য অভিনেত্ৰী আৰু কষ্টিউম ডিজাইনাৰ। কামৰ তাগিদাত তেখেতৰ পৰিয়ালটো গোলাঘাটৰ ঘৰ এৰি ১৯৮৮ চনৰ পৰা গুৱাহাটীত থাকিবলৈ লয়। তেওঁলোকৰ সন্তান দুটা: মানস (ৰিজু) আৰু পূজা। পুত্ৰ মানস বৰুৱা এগৰাকী যুৱ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।
কৰ্মজীৱন
মুনিন বৰুৱাই ২১খন মান চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে। ইয়াৰ ভিতৰত বোৱাৰী, ঘৰ সংসাৰ, সোণ মইনা, মন-মন্দিৰ, শেৱালি, দাগ, বাৰুদ, ৰং, মায়া, বিধাতা, দীনবন্ধু ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য। শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰৰ বোলছবি বোৱাৰী, ঘৰ-সংসাৰ আৰু সোণমইনাত তেওঁ সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰিছিল। বৰুৱাদেৱে মুখ্য চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে ১৯৮৭ চনত প্ৰতিমা চলচ্চিত্ৰখনৰ জৰিয়তে। এই চলচ্চিত্ৰখন তেওঁ নিপন গোস্বামীৰ সৈতে যৌথভাৱে পৰিচালনা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত স্বাধীনভাৱে পিতা-পুত্ৰ বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে।
চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁ অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে ৯০ খনৰো অধিক নাটকৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে। ইয়াৰ ভিতৰত আঘাত, কাল শংখ, সদাগৰ, শ্ৰীমান শ্ৰী মতী, চিৰিয়াখানা, জয় পৰাজয়, সূৰ্য্য পুত্ৰ কৰ্ণ, ৰুদ্ৰ ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।
চলচ্চিত্ৰৰ বাহিৰেও তেওঁ ধাৰাবহিকো পৰিচালনা কৰিছে: পাপু নিকু সংবাদ আৰু ৰুদ্ৰ (টেলিফিল্ম)।
মৃত্যু
২০১৮ চনৰ ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে মুনিন বৰুৱাৰ ৭২ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰ কাহিলিপাৰাত নিজা বাসভৱনত মৃত্যু হয়। বহুদিন ধৰি তেওঁ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী মঞ্জুলা বৰুৱা আৰু তেওঁৰ দুটি সন্তানক এৰি থৈ যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
ৰজনীকান্তৰ প্ৰাপ্ত পুৰস্কাৰ তথা মনোনয়নপ্ৰাপ্ত পুৰস্কাৰৰ তালিকা
thumb|right|200px|২০১৬ চনত Kochadaiyaan ছবিৰ প্ৰিমিয়াৰৰ সময়ত ৰজনীকান্ত ৰজনীকান্তক বহু পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে। মূলতঃ তামিল চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনৰ বাবে এই বঁটা সমূহ প্ৰদান কৰা হৈছে। ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণেৰে সন্মানিত কৰিছে। এই তালিকাত ৰজনীকান্তে মনোনিত তথা মাভ কৰা পুৰস্কাৰসমূহ তালিকাভূক্ত কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ বঁটা
কৃষ্ণগহ্বৰ
কৃষ্ণগহ্বৰ (Black hole) হৈছে মহাকাশৰ একো একোটা বিশেষ অঞ্চল, য'ৰ পৰা একোয়েই, আনকি পোহৰো; ওলাই যাব নোৱাৰে। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব অনুসৰি পৰ্যাপ্তভাৱে গাঢ় (compact) বা অতি ঘনত্ব বিশিষ্ট ভৰপিণ্ডই কাল-স্থান (Spacetime) স্থানাংক তন্ত্ৰৰ নিজস্ব বিশেষ স্থানত সৃষ্টি কৰা বিকৃতি(deformation)ৰ জৰিয়তে কৃষ্ণগহ্বৰ গঠন হ'ব পাৰে। কৃষ্ণগহ্বৰ একোটাৰ চৌপাশে গাণিতীয় ভাৱে সংজ্ঞাবদ্ধ "ইভেণ্ট্ হ'ৰাইজ'ন" Event horizon নামৰ এখনি পৃষ্ঠ আছে, আৰু এই পৃষ্ঠখনে "উভতিব নোৱাৰা বিন্দু" চিহ্নিত কৰে। তাপগতিবিজ্ঞানৰ 'নিখুঁত কৃষ্ণকায়' ৰ দৰে কৃষ্ণগহ্বৰে ইয়াৰ "হ'ৰাইজ'ন"ত আপতিত ক্ষুদ্ৰাংশও প্ৰতিফলিত নকৰাকৈ সকলো পোহৰ শোষণ কৰে, আৰু সেইবাবেই আৰু ইয়াক "কৃষ্ণ" নামকৰণ কৰা হৈছে। কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ মতে কৃষ্ণগহ্বৰেও অশূন্য উষ্ণতাত কৃষ্ণকায়ৰ দৰে শক্তি বিকিৰণ নিৰ্গত কৰিব পাৰে। এই উষ্ণতা কৃষ্ণগহ্বৰৰ ভৰৰ ব্যস্তানুপাতিক। সেইবাবেই, সূৰ্য্য়ৰ সমভৰৰ বা বেছিভৰযুক্ত তৰাৰ কৃষ্ণগহ্বৰ বিকিৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰাটো জটিল কাৰ্য্য হৈ পৰে।
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্পদাৰ্থ বিজ্ঞান
সময়
thumb|200px|right|[[বালিঘড়িৰ বালিৰ প্ৰবাহক সময় গণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ওপৰ আৰু তলৰ অংশৰ বালিৰ পৰিমাণে ক্ৰমে আহিবলগা আৰু পাৰ হৈ যোৱা সময় সুচিত কৰিছিল। ]]
সময় হৈছে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ এক মৌলিক একক, বিভিন্ন পৰিঘটনাৰ অনুক্ৰম, পৰিঘটনাসমূহৰ ব্যাপ্তি (duration) বা সংঘটনৰ পৰিসৰ, বিভিন্ন পৰিঘটনাৰ সংঘটনৰ মাজৰ অন্তৰাল আৰু কোনো ৰাশি(quantity)ৰ পৰিৱৰ্তনৰ হাৰ, যেনে পদাৰ্থৰ গতি ইত্যাদি মাপনৰ বাবে ব্যৱহৃত পৰিমাপন প্ৰণালীৰ এক অংশ। সংঘটন সমূহৰ লৌকিক স্থানাংক তাৎক্ষণিক বৰ্তমানৰ সাপেক্ষে নীৰৱছিন্ন ভাৱে পৰিৱৰ্ত্তিত হয়। পৰিঘটনা সংঘটিত হয়, আৰু সংঘটনৰ স্থানাংক ক্ৰমে দূৰৱতী অতীতলৈ পৰ্যবসিত হয়। যুগ যুগ ধৰি সময় বা কাল ধৰ্ম, দৰ্শন আৰু বিজ্ঞানৰ বাবে বহুলভাৱে আলোচ্য বিষয় হৈ আহিছে। সকলো অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰৰ বাবে প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ অবিতৰ্কিত আৰু সুসংগত ভাৱে কাল বা সময়ৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াবৰ বাবে পণ্ডিত সকলে চলোৱা নিৰালস্য প্ৰচেষ্টা সাফল্যমণ্ডিত হোৱা নাই। ইয়াৰ এক সৰলতম সংজ্ঞা হৈছে, "ঘড়ী বা কাল মাপন যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা মাপিত ৰাশিটোৱেই হৈছে সময়"।
সম্যক ব্যাখ্যা
thumb|200px|চিপ-স্কেল [[পাৰমাণৱিক ঘড়ী; গোলকীয় স্থানাংক পদ্ধতিত ব্যৱহাৰযোগ্য। ]]
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞান শ্ৰেণী:সময়
লেখক
লেখক (Writer) হ’ল এনে এগৰাকী ব্যক্তি যিয়ে নিজৰ ধাৰণাসমূহ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ বিভিন্ন লেখাৰ শৈলী আৰু কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে৷ লেখকসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ সাহিত্যিক কলা আৰু সৃষ্টিশীল লেখা; যেনে: উপন্যাস, চুটিগল্প, গ্ৰন্থ, কবিতা, ভ্ৰমণ কাহিনী, নাটক, চিত্ৰনাট্য, টেলিপ্লে, গীত, আৰু প্ৰবন্ধৰ লগতে সাধাৰণ জনতাৰ বাবে আগ্ৰহৰ বিষয় হ’ব পৰা অন্যান্য প্ৰতিবেদন আৰু বাতৰি প্ৰবন্ধ যুগুত কৰে৷ লেখকৰ গ্ৰন্থ বা ৰচনাসমূহ অনেক মাধ্যমত প্ৰকাশ পায়। যিসকল দক্ষ লেখকে ভাষা ব্যৱহাৰ কৰি ধাৰণা ভালদৰে প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, তেওঁলোকে প্ৰায়ে এখন সমাজৰ সাংস্কৃতিক বিষয়বস্তুত যথেষ্ট অৰিহণা যোগায়।
"লেখক" শব্দটো কলা আৰু সংগীতৰ অন্য ঠাইতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়; যেনে: গীতিকাৰ বা চিত্ৰনাট্যকাৰ, কিন্তু স্বতন্ত্ৰ "লেখক" শব্দটোৱেও সাধাৰণতে লিখিত ভাষাৰ সৃষ্টিক বুজায়। কিছুমান লেখকে মৌখিক পৰম্পৰাৰ বাবে কাম কৰে।
লেখকে কাল্পনিক বা অকাল্পনিক কেইবাটাও ধাৰাত সমল প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। আন লেখকসকলে তেওঁলোকৰ ধাৰণাসমূহৰ মাজত যোগাযোগ বৃদ্ধি কৰিবলৈ একাধিক মাধ্যম; যেনে: গ্ৰাফিক্স বা চিত্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰে। শেহতীয়াকৈ নাগৰিক আৰু চৰকাৰী মঞ্চৰ পাঠকসকলে অকাল্পনিক কাৰিকৰী লেখকৰ বাবে এক চাহিদাৰ সৃষ্টি কৰিছে, যাৰ দক্ষতাই ব্যৱহাৰিক বা বৈজ্ঞানিক ধৰণ বুজিব পৰা, বোধগম্য আৰু ব্যাখ্যাত্মক নথিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কিছুমান লেখকে তেওঁলোকৰ লেখা বৃদ্ধি কৰিবলৈ ছবি (চিত্ৰ, চিত্ৰকলা, গ্ৰাফিক্স) বা মাল্টিমিডিয়া ব্যৱহাৰ কৰে। বিৰল ক্ষেত্ৰত সৃষ্টিশীল লেখকসকলে নিজৰ ধাৰণাসমূহ সংগীতৰ লগতে শব্দৰ জৰিয়তেও প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
নিজৰ লিখিত ৰচনা প্ৰস্তুত কৰাৰ লগতে লেখকসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকে কেনেকৈ লিখে (তেওঁলোকৰ লেখা প্ৰক্ৰিয়া); তেওঁলোকে কিয় লিখে (অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ প্ৰেৰণা) আৰু আন লেখকৰ ৰচনাৰ ওপৰতো মন্তব্য কৰে (সমালোচনা)৷
লেখক(Writer) শব্দটো ৰচয়িতা (Author) শব্দৰ সমাৰ্থক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে যদিও পিছৰ শব্দটোৰ অৰ্থ কিছু বহল আৰু ইয়াৰ ৰচনা বেনামী, অজ্ঞাত বা সহযোগী হ’লেও কোনো লেখাৰ বাবে আইনী দায়িত্ব প্ৰকাশ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰচয়িতাৰ জৰিয়তে প্ৰায়ে কিতাপ এখনৰ লেখকক বুজোৱা হয়৷
প্ৰকাৰ
বহু লেখকে মিশ্ৰিত ধাৰাত কাম কৰে। ধাৰাটোৱে প্ৰাচল নিৰ্ধাৰণ কৰে যদিও সকলো ধৰণৰ সৃষ্টিশীল অভিযোজনৰ চেষ্টা কৰা হৈছে: উপন্যাসৰ পৰা চলচ্চিত্ৰলৈ; কবিতা লিখিবলৈ; ইতিহাসৰ পৰা সংগীতলৈ। লেখকসকলে হয়তো এটা ধাৰাত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি আন এটা ধাৰালৈ সলনি হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ইতিহাসবিদ উইলিয়াম ডালৰিম্পলে ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ ধাৰাৰে জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পাছলৈ তেখেতে সাংবাদিক হিচাপেও লিখিছিল। বহু লেখকে কল্পকাহিনী আৰু অকল্পকাহিনী দুয়োটা ধাৰাতে ৰচনা প্ৰস্তুত কৰিছে৷ আন কিছুমানে দুয়োটাকে অতিক্ৰম কৰি অন্য ধাৰাত লিখিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, জৰ্জেট হেয়াৰৰ দৰে ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চৰ লেখকসকলে ঐতিহাসিক যুগত নিৰ্মিত চৰিত্ৰ আৰু গল্পৰ সৃষ্টি কৰে। এই ধাৰাটোত ইতিহাসৰ নিশ্চয়তা আৰু ৰচনাখনত বাস্তৱিক বিৱৰণৰ মাত্ৰা দুয়োটাতে বিতৰ্কৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়। কিছুমান লেখকে সৃষ্টিশীল কল্পকাহিনী আৰু গুৰুতৰ বিশ্লেষণ দুয়োধৰণৰে নিজৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে৷ কেতিয়াবা আন নাম ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ ৰচনাক তেওঁলোকে পৃথক কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে ক্ৰাইম ফিকচন লিখা ড’ৰথী ছেয়াৰ্ছ এগৰাকী নাট্যকাৰ, ৰচনাকাৰ, অনুবাদক আৰু সমালোচক আছিল।
বঁটা-বাহন
যিসকল সাহিত্যিকৰ লেখা উৎকৃষ্ট বুলি বিবেচিত হৈছে, সেইসকল সাহিত্যিকক বহু বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ব্যক্তিগত দেশসমূহে প্ৰদান কৰা বহুতো সাহিত্যিক বঁটা, যেনে: প্ৰিক্স গনকোৰ্ট আৰু পুলিৎজাৰ বঁটাৰ লগতে সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা আদিৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও অন্যতম।
ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপটত জ্ঞানপীঠ বঁটা, সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আদি অন্যতম৷
অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা, প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা, মুনীন বৰকটকী বঁটা আদি অন্যতম৷
লগতে চাওক
• অসমীয়া সাহিত্য পুৰস্কাৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
ভ্ৰমণ সাহিত্য
ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ (Travel literature) ধাৰাটোৱে বাহ্যিক সাহিত্য, গাইড বুক, প্ৰকৃতি লেখা, ভ্ৰমণ স্মৃতিগ্ৰন্থ আদি সামৰি লৈছে।
পশ্চিমীয়া সাহিত্যৰ এজন প্ৰাচীন ভ্ৰমণ স্মৃতিগ্ৰন্থ আছিল খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাৰ গ্ৰীক ভূগোলবিদ ‘পৌছানিয়াছ’। আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে জেমছ বছৱেলৰ জাৰ্নেল অৱ এ ট্যুৰ টু দ্য হেব্ৰিডছ (১৭৮৬) গ্ৰন্থখনে ভ্ৰমণ স্মৃতিগ্ৰন্থক এটা ধাৰা হিচাপে গঢ় দিয়াত সহায় কৰিছিল।
ইতিহাস
ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ প্ৰাৰম্ভিক উদাহৰণসমূহ হ'ল ইৰিথ্ৰিয়ান সাগৰৰ পেৰিপ্লাছ (সাধাৰণতে খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাৰ গ্ৰন্থ বুলি গণ্য কৰা হয়; লেখকত্বৰ সম্বন্ধে বিতৰ্কিত), খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত পৌছানিয়াছৰ গ্ৰীচৰ বৰ্ণনা, নাছিৰ খুছৰাৱৰ ছাফাৰনামা (ভ্ৰমণৰ কিতাপ) (১০০৩-১০৭৭)।) ৱেলছৰ জেৰাল্ডৰ জাৰ্নি থ্ৰু ৱেলছ (১১৯১) আৰু ডিস্ক্ৰিপচন অৱ ৱেলছ (১১৯৪), আৰু ইবনে জুবাইৰ (১১৪৫–১২১৪) আৰু ইবনে বটুতা (১৩০৪–১৩৭৭)ৰ ভ্ৰমণপঞ্জী৷ তেওঁলোক দুয়োজনে জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলৰ মাজেৰে তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণ লিপিবদ্ধ কৰিছিল। মধ্যযুগীয় আৰবী সাহিত্যত ভ্ৰমণ ধাৰাটো আছিল এক মোটামুটি সাধাৰণ ধাৰা।
মাৰ্কো প'লোৱে ১২৭১ চনৰ পৰা ১২৯৫ চনৰ ভিতৰত এছিয়াৰ মাজেৰে কৰা ভ্ৰমণ-বৰ্ণনা ইল মিলিয়ন, মাৰ্কো প'লোৰ ভ্ৰমণ ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ ক্লাছিক হিচাপে পৰিচিত৷
মধ্যযুগীয় চীনৰ ছং বংশৰ সময়ত (৯৬০–১২৭৯) ভ্ৰমণ সাহিত্য জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। এই ধাৰাটোক 'ভ্ৰমণ ৰেকৰ্ড সাহিত্য' বুলি কোৱা হৈছিল; আৰু ইয়াক প্ৰায়ে আখ্যান, গদ্য, ৰচনা আৰু ডায়েৰীৰ শৈলীত লিখা হৈছিল।  ফেন চেংডা (১১২৬–১১৯৩) আৰু জু জিয়াকে (১৫৮৭–১৬৪১)ৰ দৰে ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ লেখকসকলে তেওঁলোকৰ লেখাত বহুতো ভৌগোলিক আৰু ভূ-প্ৰকৃতিৰ তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল৷
ষোড়শ শতিকাৰ ভিতৰত ভাৰত আৰু পাৰস্য ভ্ৰমণৰ বিৱৰণী যথেষ্ট দৃষ্টিগোচৰ হৈ পৰিছিল যে ইয়াক চাইমন গ্ৰীনিয়াছৰ নভাছ অৰ্বিছ ("নতুন পৃথিৱী") আৰু ৰামুচিঅ' আৰু ৰিচাৰ্ড হাক্লুইটৰ সংগ্ৰহ আদি সংগ্ৰহত সংকলিত কৰা হৈছিল। ১৬ শতিকাৰ পাৰস্য ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল ভাতৃদ্বয় ৰবাৰ্ট শ্বাৰলী আৰু এন্থনী শ্বাৰলী৷ ভাৰতৰ বাবে তেনে দুগৰাকীমান ভ্ৰমণকাৰী আছিল ডুয়াৰ্টে বাৰ্বোছা, ৰালফ ফিচ, লুডোভিকো ডি ভাৰ্থেমা, চেজাৰ ফেডেৰিচি আৰু জানুৱাৰী হুইগেন ভ্যান লিনচোটেন।
ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ পৰৱৰ্তী উদাহৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে গ্ৰেণ্ড ট্যুৰৰ বিৱৰণ। পৰ্যটন সাহিত্যৰ এজন পথ প্ৰদৰ্শক আছিল ৰবাৰ্ট লুই ষ্টিভেনছন (১৮৫০–১৮৯৪)৷ তেওঁৰ কৰ্মসমূহ হৈছে- এণ ইনলেণ্ড ভয়েজ (১৮৭৮),ট্ৰেভেলছ উইথ এ ডংকি ইন দ্য চেভেনছ (১৮৭৯)৷ চেভেনছ (ফ্ৰান্স)ত কৰা ভ্ৰমণৰ যোগেদি তেওঁ হাইকিং আৰু কেম্পিঙক বিনোদনমূলক কাৰ্য্যকলাপ হিচাপে উপস্থাপন কৰে৷
১৯ শতিকাৰ ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ আন উল্লেখযোগ্য লেখকসকলৰ ভিতৰত আছে ফ্ৰিগেট "পালাডা" (১৮৫৮)৷ বিশ্ব ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে লিখা এজন ৰাছিয়াৰ লেখক হৈছে ইভান গনচাৰভ৷ জাপানৰ সংস্কৃতিক অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু সংবেদনশীলতাৰে ব্যাখ্যা কৰা অইন এজন ভ্ৰমণকাৰী হৈছে লাফকাডিঅ' হাৰ্ন৷
২০ শতিকাৰ আন্তঃযুদ্ধৰ সময়ছোৱাক ভ্ৰমণ সাহিত্যৰ এক উত্থানশীল সময় হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যেতিয়া গ্ৰেহাম গ্ৰীণ, ৰবাৰ্ট বাইৰন, ৰেবেকা ৱেষ্ট, ফ্ৰেয়া ষ্টাৰক, পিটাৰ ফ্লেমিং আৰু ইভেলিন ৱা আদি বহু প্ৰতিষ্ঠিত লেখকে ভ্ৰমণ কৰি উল্লেখযোগ্য ভ্ৰমণ গ্ৰন্থ লিখিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
যোৰহাট জিলাৰ পৰিবহণ
যোৰহাট হৈছে উজনি অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য ঠাই। আহোমসকলৰ দিনৰ পৰাই এই অঞ্চলত বহুতো পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ধোদৰ আলি, চেউনী আলি, মালৌ আলি হৈছে ইয়াৰ উদাহৰণ। ইংৰাজ সকলে ইয়াত ৰেলগাড়ীৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে। বেপাৰৰ বাবেই তেওঁলোকে ৰেল প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ককিলামুখ ঘাটটো তৰাং হোৱাত ইংৰাজসকলেই নিমাতীঘাট নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁলোকেই ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল।
ইতিহাস
যোৰহাটৰ প্ৰথম পকী পথটো আছিল ব্ৰিটিছে সজোৱা নগৰৰ মধ্যভাগৰ পৰা জিমখানা ক্লাব সংলগ্ন ক্লাব ৰ'ড। তলৰ তালিকাখনত আহোমে বন্ধা কেইটামান পথৰ তথ্য দিয়া হৈছে:
বৰ্তমানৰ পথ পৰিবহণ
যোৰহাটৰ কটকীপুখুৰীত আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানটো অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত এই আস্থানটো অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে উদ্বোধন কৰিছিল। এই আস্থানটোৰ পৰা অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন আন ৰাজ্যলৈ দৈনিক চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী বাছ-চলাচল কৰে।
ৰেলৰ ইতিহাস
১৮৮৪ চনত যোৰহাটত ইংৰাজ চৰকাৰে এখন সৰুফুটীয়া ৰেলগাড়ী চলোৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ১৮৮৪ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰৰ দিনা মঙ্গলবাৰে যোৰহাটৰ পৰা ককিলামুখলৈ ৰেলগাড়ীখন চলোৱা হৈছিল। সেই সময়ৰ উপায়ুক্ত ক্লাৰ্ক চাহাবৰ ডায়েৰীত শুভাৰম্ভ উৎসৱৰ কথা বিষদভাৱে পোৱা যায়। এই ৰেলখন চলোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল – যোৰহাটৰ কাষত থকা চাহ-বাগিচাবিলাকৰ পৰা চাহৰ বাকচ চালান দিয়া। প্ৰথমতে ৰেলখনৰ নাম ‘ষ্টেট ৰেল’ ৰখা হৈছিল। পাছত নাম সলনি কৰি ‘যোৰহাট প্ৰভিঞ্চিয়েল ৰেলৱে’ কৰা হৈছিল। ১৯২৭ চনত এই ৰেলগাড়ীখন চলোৱাৰ দায়িত্ব ‘ৰিভাৰ ষ্টিম নেভিগেচন’ কোম্পানীয়ে লৈছিল। এই ৰেলখনৰ ডবা যোৰা দিয়া কপ্‌লিং ডাল প্ৰায়ে চিগি বাটত ডবা ৰৈ থাকিব লগা হৈছিল। সেয়ে যোৰহটীয়া ৰাইজৰ মাজত এই ৰেলখন ‘কপ্‌লিং চিগা ৰেল’ বুলি জনাজাত আছিল। প্ৰথম অৱস্থাত ৰেলপথ নগৰৰ ভোগদৈ নদীৰ বৰদলঙৰ কাষেদি বড়িগাঁৱত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এই পথ একা-বেকি কাৰণে, এটা নতুন ৰেলপথ ফাঁচী আলিৰ কাষেদি খোলা হৈছিল। চেউনি আলিৰ অলপ দূৰত ভোগদৈৰ ওপৰত এখন নতুন দলং সাজি এই পথটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
বৰ্তমানৰ ৰেল পৰিবহণ
যোৰহাট জিলাৰ ৰেল সংযোগ ভাৰতীয় ৰেলসেৱাৰ উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলসেৱাৰ অন্তৰ্গত। নগৰৰ ভিতৰত যোৰহাট টাউন ৰেল ষ্টেচন আনহাতে কিছু আঁতৰত মৰিয়নি জংচন আৰু তিতাবৰ ষ্টেচন আছে।
যোৰহাট নগৰৰ মাজ-মজিয়াতে যোৰহাট টাউন ৰেল ষ্টেচন অৱস্থিত। যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীৰ মাজত চলাচল কৰা জনশতাব্দী এক্সপ্ৰেছ এই ষ্টেচনৰ পৰাই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। গুৱাহাটী-যোৰহাট জন শতাব্দী এক্সপ্ৰেছ, গুৱাহাটী-যোৰহাট-ডিব্ৰুগড় ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ আৰু গুৱাহাটী-যোৰহাট-মৰিয়নি ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ হৈছে প্ৰধান ৰেল সংযোগ।
ইতিহাস
ককিলামুখত পূৰ্বতে এটা জাহাজ ঘাট আছিল। ১৮৪৭ চনতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়েদি ভাপ জাহাজ অসমলৈ আহিছিল। কিন্তু জাহাজ অহাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় নাছিল। মিল্‌চ চাহাবৰ হাতত ‘অসাম কোম্পানী’য়ে প্ৰতি মাহতে জাহাজ আনিবলৈ অনুৰোধ কৰি এখন আৰ্জ্জি দিছিল। ১৮৮৩ চনৰ পৰা, ‘ৰিভাৰ ষ্টিম নেভিগেচন’ আৰু ‘ইণ্ডিয়া ষ্টিম নেভিগেচন’ কোম্পানীয়ে জাহাজ চলাবলৈ লৈছিল। জাহাজ নিয়মীয়াকৈ চলিবলৈ লোৱাত যোৰহাটৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ যোৱা সহজ হৈ পৰিছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ককিলামুখ জাহাজ ঘাটেদি যুদ্ধৰ সামগ্ৰী, তেল, খাদ্যবস্তু আনিব লগা হৈছিল। ককিলামুখ জাহাজ ঘাটটো তৰাং হৈ পৰাত, ওচৰতে মাটিৰে বন্ধাই এটা নতুন ঘাট নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এইদৰে নতুন মাটি দি জাহাজ ঘাট বন্ধোৱাত বিহাৰী শ্ৰমিকবিলাকে এই ঘাটৰ কথা কওঁতে ‘নয়া মাটি ঘাট’ বুলি কৈছিল। এনেদৰে ঘাটটোৰ নাম ‘নয়ামাটি’ বা ‘নিয়ামাটি’ হৈ শেষত নিমাতি হ’লগৈ।
বৰ্তমানৰ জল পৰিবহণ
বৰ্তমান নিমাতী ঘাট হৈছে যোৰহাট জিলাৰ এটা ব্যস্ত ঘাট। ইয়াৰ পৰাই দৈনিক মাজুলীলৈ ফেৰী চলাচল কৰে। ফেৰীয়ে হৈছে মাজুলীৰ পৰা যোৰহাটলৈ অহা-যোৱা কৰাৰ একমাত্ৰ মাধ্যম।
ইতিহাস
যোৰহাটত বিমানঘাটি পতাৰ প্ৰধান কাৰণ আছিল দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ। ১৯৩৯ চনৰ ছেপ্তম্বৰ মাহত জাপানী সেনা বাহিনীয়ে ব্ৰহ্মদেশ অতিক্ৰম কৰি ভাৰতৰ দিশে অগ্ৰসৰ হৈছিল। ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সেনা বাহিনীয়েও তৎপৰ হৈ উঠিছিল। ‘ৰয়েল এয়াৰ ফ’ৰ্চ’ আৰু ‘ইণ্ডিয়ান এয়াৰফ’ৰ্চ’ আহি ৰৰৈয়াৰ মাটিত অন্বেষণ কৰছিলহি। পকিমূৰি চাপৰিৰ মাটি বিমান ঘাটিৰ বাবে উপযুক্ত বুলি বিবেচনা কৰি জিলা কৰ্তৃপক্ষৰ যোগেদি মাটি অধিগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। সেই সময়ত ৰৰৈয়াত মুৰলিধৰ বৰুৱাৰ বাগিচাৰ টকলা অংশটো বিমান ঘাটিৰ বাবে কিনি লোৱা হৈছিল। দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে ৰৰৈয়া বিমান ঘাটিৰো সম্প্ৰসাৰণ হ’ব ধৰিছিল। এই অঞ্চলৰ অসমীয়া পৰিয়ালৰ পৰা মাটি কিনি এই ঘাটিটো সম্প্ৰসাৰণ কৰা হৈছিল।
বৰ্তমানৰ বিমান পৰিবহণ
ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ হৈছে যোৰহাট নগৰৰ একমাত্ৰ বিমানবন্দৰ। যোৰহাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৭ কিঃমিঃ দূৰত ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰটো অৱস্থিত। যোৰহাটৰ পৰা নিয়মীয়াভাৱে গুৱাহাটী, কলকাতা, নতুন দিল্লী আদি ঠাইলৈ ইণ্ডিগ'ৰ বিমান চলাচল কৰে। ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰৰ স্থানাংক হৈছে26.43°N, 94.1°W ।
মি এট দ্য জু
মি এট দ্য জু  ইউটিউবত আপল'ড হোৱা প্ৰথম ভিডিঅ'। ছাইটৰ সহ-সংস্থাপক জাৱেদ কৰীমে জাৱেদ ব্যৱহাৰকাৰী নামেৰে ২৩ এপ্ৰিল ২০০৫ত এই ভিডিঅ' আপল'ড কৰিছিল।
তেওঁ সেইদিনাই নিজৰ ইউটিউব একাউণ্ট সৃষ্টি কৰিছিল।
১৯ ছেকেণ্ডৰ ভিডিঅ'টোত জাৱেদ হাতীৰ সন্মুখলৈ যায় আৰু প্ৰশংসা কৰে। ভিডিঅ'টো য়'ক'ব লেপিটস্কিয়ে তুলিছিল।
লিখিত প্ৰতিলিপি আৰু কেপ্‌চন
ইউটিউব কেপ্‌চন: "All right, so here we are in front of the elephants, the cool thing about these guys is that they have really, really, really long trunks, and that's, that's cool. And that's pretty much all there is to say."
অসমীয়া অনুবাদ: "ঠিক আছে, এয়া আমি হাতীবোৰৰ সন্মুখত আছোঁ, এওঁলোকৰ ভাল কথা এই যে ইহঁতৰ খুব দীঘল শূৰ আছে আৰু সেয়া ভাল লগা কথা। এয়াই মই ক'বলগীয়া সকলো।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইউটিউব
ডিজিটেল সাহিত্য
ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্য বা ডিজিটেল সাহিত্য হৈছে কম্পিউটাৰ, টেবলেট, মোবাইল ফোন, কিণ্ডল আদি ডিজিটেল যন্ত্ৰত আৰু ইয়াৰ বাবে একান্তভাৱে সৃষ্টি কৰা ৰচনাসমূহক সামৰি লোৱা সাহিত্যৰ এক ধাৰা। ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত এক ৰচনাক এইবুলি সংজ্ঞায়িত কৰিব পাৰি যে- "ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ নিৰ্মাণ যাৰ সাহিত্যিক নান্দনিকতা গণনাৰ মাধ্যমেৰে ওলাই আহে", "এইসমূহ যি স্থানৰ বাবে বিকশিত/লিখা বা ক'ড যুক্ত কৰা হৈছে, কেৱল সেই স্থানতে থাকিব পাৰে—ডিজিটেল স্থান।" অৰ্থাৎ এই লিখনীসমূহ সহজে ছপা কৰিব নোৱাৰি, বা একেবাৰেই ছপা কৰিব নোৱাৰি, কাৰণ লিখনীৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদানসমূহ ছপা সংস্কৰণলৈ আগুৱাই নিব নোৱাৰি। ডিজিটেল সাহিত্য জগতখনে ডিজিটেলাইজড সাহিত্য আৰু ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ মাজৰ সীমাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই সকলো সময়তে প্ৰিণ্টৰ নীতি-নিয়মসমূহৰ উদ্ভাৱন অব্যাহত ৰাখিছে। টাচস্ক্ৰীণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাবেই কিছুমান উপন্যাস টেবলেট আৰু স্মাৰ্টফোনৰ বাবে একচেটিয়া। ডিজিটেল সাহিত্যত এজন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ডিজিটেল পৰিৱেশত সাহিত্যৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলগীয়া হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে, যাৰ ফলত মাধ্যমটোৰ ব্যৱহাৰ সাহিত্যিক বিনিময়ৰ অংশ হৈ পৰে। এস্পেন জে আৰ্চেথে তেওঁৰ গ্ৰন্থ চাইবাৰটেক্সট: পাৰ্চপেক্টিভছ অন এৰগ'ডিক লিটাৰেচাৰত লিখিছে যে "এই গ্ৰন্থসমূহত গোপন পথসমূহ অন্বেষণ কৰা, হেৰাই যোৱা আৰু আৱিষ্কাৰ কৰা সম্ভৱ। ৰূপকভাৱে নহয়, কিন্তু পাঠ্য যন্ত্ৰৰ ট'প'লজিকেল গঠনৰ জৰিয়তে।"
সংজ্ঞাসমূহ
ইয়াৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটত ইলোৱে ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ এই অতিৰিক্ত সংজ্ঞাটো আগবঢ়াইছে:
ই এল অ’ সংজ্ঞাই ডিজিটেল সাহিত্যত প্ৰয়োগ কৰা বহুতো দিশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলেও সংজ্ঞাটোত কোনো কঠিন নিৰ্দেশনাৰ অভাৱ আৰু টুইটাৰেচাৰকে ধৰি ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মত সৃষ্টি কৰা সাহিত্যকো চিনাক্ত কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে। আপাত অস্পষ্টতাৰ বাবে বহুতে ই-সাহিত্যই সাহিত্যৰ অংশ হিচাপে প্ৰকৃততে কি যোগ্যতা অৰ্জন কৰে সেই বিষয়ে বিতৰ্ক কৰে।
পূৰ্বসূৰীসকল
১৮৭৭ চনত ফ'ন'গ্ৰাফৰ আৱিষ্কাৰৰ লগে লগে কথিত শব্দৰ ৰেকৰ্ডিং আৰম্ভ হয়। ১৯৩০ চনত চুটিগল্প আৰু কিতাপৰ অধ্যায় ৰখাৰ বাবে প্ৰথম টকিং বুক ৰেকৰ্ডিং কৰা হয়। ১৯৭০ চনত কেছেট টেপসমূহ জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে "অডিঅ'বুক" শব্দটো স্থানীয় ভাষাৰ অংশ হৈ পৰিছিল। ১৯৭১ চনটোৱেই আছিল প্ৰথম ই-বুকৰ বছৰ হিচাপে আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা বছৰ। যদিও ইয়াৰ পূৰ্বে "ইলেক্ট্ৰনিক কিতাপ" আৱিষ্কাৰৰ কেইবাজনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল, তথাপিও গুটেনবাৰ্গ প্ৰজেক্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মাইকেল হাৰ্টে স্বাধীনতা ঘোষণাৰ ডিজিটেল কপি তৈয়াৰ কৰাৰ পিছত ই-বুকৰ আনুষ্ঠানিক উদ্ভাৱক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাস
১৯৭৫–৭৬ চনত উইল ক্ৰাউথাৰে কল’ছাল কেভ এডভেঞ্চাৰ (এডভেঞ্চাৰ বুলিও কোৱা হয়) নামৰ এটা টেক্সট গেম উদ্ভাৱন কৰে। পূৰ্বৰ কম্পিউটাৰৰ দুঃসাহসিক গেমসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা এই গেমটোত এনে এটা কাহিনী আছিল যিয়ে পাঠকক কোনটো পথত যাব সেইটো বাছনি কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। এই বাছনিবোৰে পাঠকক শেষৰ ফালে, বা তেওঁৰ অকাল মৃত্যুৰ ফালে লৈ যাব পাৰে। এই অৰৈখিক বিন্যাসটো পিছলৈ ১৯৭৭–৭৯ চনত এম আই টিৰ ছাত্ৰৰ এটা দলে সৃষ্টি কৰা টেক্সট এডভেঞ্চাৰ গেম জোৰ্কে অনুকৰণ কৰিছিল। এই দুটা গেমক ইণ্টাৰেক্টিভ ফিকচনৰ লগতে আদিম কিছুমান ভিডিঅ’ গেমৰ প্ৰথম উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বৰ্তমান সংজ্ঞায়িত কৰা ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ আদিম অংশসমূহ ১৯৮০ চনত জে ডেভিড বোল্টাৰ আৰু মাইকেল জয়ছে বিকশিত কৰা চফ্টৱেৰ ষ্ট'ৰীস্পেচ ব্যৱহাৰ কৰি সৃষ্টি কৰা হৈছিল। তেওঁলোকে ১৯৯০ চনত এই চফ্টৱেৰটো ইষ্টগেট চিষ্টেমছক বিক্ৰী কৰে, এইটো আছিল এটা সৰু চফ্টৱেৰ কোম্পানী যিয়ে বৰ্তমানলৈকে ষ্ট'ৰীস্পেচত ক'ডটো ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু আপডেট কৰি আহিছে। ষ্ট’ৰীস্পেচ আৰু অন্যান্য অনুৰূপ প্ৰগ্ৰেমে টেক্সটৰ ভিতৰত লিংক সৃষ্টি কৰিবলৈ হাইপাৰটেক্সট ব্যৱহাৰ কৰে। হাইপাৰটেক্সট ব্যৱহাৰ কৰা সাহিত্যক সঘনাই হাইপাৰটেক্সট ফিকচন বুলি কোৱা হয়। মূলতঃ এই গল্পবোৰ প্ৰায়ে ডিস্কত আৰু পিছলৈ চিডিত প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। হাইপাৰটেক্সট ফিকচন আজিও কেৱল ষ্ট’ৰীস্পেচেই নহয়, টুইনৰ দৰে আন প্ৰগ্ৰেম ব্যৱহাৰ কৰিও সৃষ্টি কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
পোহৰ
মানুহৰ চকুৰ বাবে সংবেদনশীল বিদ্যুত চুম্বকীয় বৰ্ণালীৰ দৃশ্যমান অংশক পোহৰ বা দৃশ্যমান পোহৰ বা আলোক (Light) বোলা হয়। দৃশ্যমান পোহৰৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পৰিসৰ হৈছে প্ৰায় ৩৮০ বা ৪০০ নেন'মিটাৰৰ পৰা প্ৰায় ৭৬০ বা ৭৮০ নেন'মিটাৰ আৰু কম্পনাংকৰ পৰিসৰ হৈছে প্ৰায় ৪০৫ হাৰ্টজৰ পৰা ৭৯০ হাৰ্টজৰ ভিতৰত। পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ সংজ্ঞাত পোহৰ শব্দটোৰ দ্বাৰা মানুহৰ চকুৰ বাবে অদৃশ্য অৱলোহিত (নিম্ন কম্পনাংক) আৰু অতি বেঙুনীয়া (উচ্চ কম্পনাংক) অঞ্চলৰ নিকটৱৰ্তী বিকিৰণক সামৰি লোৱা হয়।
পোহৰৰ প্ৰাথমিক ধৰ্মবোৰ হৈছে তীব্ৰতা, পৰিভ্ৰমণৰ দিশ, কম্পনাংক বা তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ বৰ্ণালী আৰু ধ্ৰুৱীয়তা, শূন্যত ইয়াৰ বেগ হৈছে ২৯,৯৭,৯২,৪৫৮ মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড। বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰ অনুসৰি ই মহাবিশ্বত যিকোনো শক্তি, পদাৰ্থ বা তথ্যই পাবপৰা সৰ্বোচ্ছ বেগ। ই পদাৰ্থবিদ্যাৰ এক অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় ধ্ৰুবক আৰু সাধাৰণতে ইয়াক ইংৰাজী "c" আখৰেৰে সূচিত কৰা হয়।
পোহৰ 'ফ'টন' নামৰ কিছুমান সূক্ষ্ম 'গোট' বা এককৰ জৰিয়তে বিকিৰিত আৰু অৱশোষিত হয়। পোহৰে তৰংগ আৰু কণা- এই দুই ধৰণৰ ধৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰে। এই বিশেষ ধৰ্মক তৰংগ-কণা দ্বৈত ধৰ্ম বুলি কোৱা হয়। পোহৰৰ বিষয়ে অধ্যয়নক 'আলোক বিজ্ঞান' বোলা হয় আৰু ই আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত গৱেষণাৰ এক উল্লেখযোগ্য ক্ষেত্ৰ।
পোহৰৰ গতি
শূন্য ত পোহৰৰ বেগ হৈছে ২৯,৯৭,৯২,৪৫৮  মিঃ/ছেঃ (প্ৰায় ১৮৬,২৮২ মাইল প্ৰতি ছেকেণ্ড)। আন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতিত পোহৰৰ গতিবেগ ধ্ৰুৱক আৰু দৈৰ্ঘ্যৰ একক মিটাৰ পোহৰৰ বেগৰ সাপেক্ষে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত বহু পদাৰ্থবিদে পোহৰৰ গতিবেগ নিৰ্ণয় কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। সপ্তদশ শতাব্দীত গেলিলিঅ’ই পোহৰৰ গতি মাপনৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। ১৬৭৬ খ্ৰিঃত ডেনমাৰ্কৰ পদাৰ্থবিদ Ole Rømer ৰ দ্বাৰা পোহৰৰ গতি মাপনৰ পৰীক্ষা পৰিচালিত হৈছিল। দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ সহায়ত Rømer-এ বৃহস্পতি আৰু ইয়াৰ এক উপগ্ৰহ, Io-ৰ গতি পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল। Io-ৰ কক্ষপথৰ আপাত পৰ্য্যায়কালৰ তাৰতম্য লক্ষ্য কৰি তেওঁ গনণা কৰি উলিয়াইছিল যে, পোহৰে পৃথিৱীৰ কক্ষপথৰ ব্যাসৰ দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিবলৈ প্ৰায় ২২ মিনিট সময় লয়। দূৰ্ভাগ্যক্ৰমে সেইসময়ত ইয়াৰ আকাৰ জনা হোৱা নাছিল। Rømer-ৰ সময়ত পৃথিৱীৰ কক্ষপথৰ ব্যাসৰ জোখ উপলব্ধ হোৱাহেঁতেন তেওঁৰ গনণাত পোহৰৰ গতিবেগ ২২৭,০০০,০০০ মিঃ/ছেঃ পোৱা গ'লহেঁতেন।
বিদ্যুত-চুম্বকীয় বৰ্ণালী
thumb|380px|right|[[বিদ্যুত-চুম্বকীয় বৰ্ণালী পোহৰক চিনাক্ত কৰি দেখুওৱা হৈছে]] সাধাৰণতে, বিদ্যুত-চুম্বকীয় বিকিৰণক (ইয়াত 'বিকিৰণ' অভিধাত স্থানু বিদ্যুত আৰু চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ আৰু নিকট ক্ষেত্ৰক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই) তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ মানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৰে'ডিঅ', মাইক্ৰ'তৰংগ, অৱলোহিত, (আমি পোহৰ হিচাপে পোৱা) দৃশ্যমান অংশ, অতিবেঙুনীয়া, এক্স-ৰে' আৰু গামা ৰশ্মি, এইকেইটা ভাগত শ্ৰেণীবিভাজিত কৰা হয়।
বিদ্যুত-চুম্বকীয় বিকিৰণৰ আচৰণ ইয়াৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। উচ্চ কম্পনাংকৰ তৰংগৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্য কম, আৰু নিম্ন কম্পনাংকৰ তৰংগৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ বেছি। যেতিয়া বিদ্যুত-চুম্বকীয় বিকিৰণে এটীয়া পৰমাণু আৰু অণুৰ সৈতে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়, তেতিয়া ইয়াৰ আচৰণ প্ৰতিটো কোৱাণ্টাত নিহিত শক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
আলোক বিজ্ঞান
পোহৰ আৰু পদাৰ্থৰ সৈতে পোহৰৰ ক্ৰিয়া-প্ৰক্ৰিয়া সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ অধ্যয়নক আলোক বিজ্ঞান বোলা হয়। আলোকীয় পৰিঘটনা যেনে, ৰামধেনু আৰু মেৰুজ্যোতি ইত্যাদি বিষয়সমূহৰ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰ জৰিয়তে পোহৰৰ প্ৰকৃতি সম্পৰ্কীয় বহুতো তথ্য উদ্ঘাটন কৰিব পাৰি।
তথ্যসূত্ৰ
* শ্ৰেণী:আলোক বিজ্ঞান
বৰাহগিৰি ভেংকট গিৰি
'বৰাহগিৰি বেংকটগিৰি (Varahagiri Venkata Giri) (১৮৯৪-১৯৮০) ভাৰতৰ চতুৰ্থ গৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। তেওঁ বিভিন্ন ৰাজ্যত ৰাজ্যপাল হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ১৯৬৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহন কৰে। তেওঁ জৱাৰহৰলাল নেহেৰু মন্ত্ৰীসভাৰ শ্ৰম আৰু উদ্যোগ দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী আছিল। শ্ৰীলঙ্কাত ভাৰত হাইকমিচনাৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল আৰু অখিল ভাৰতী ট্ৰেড ইউনিয়ন কংগ্ৰেছৰো অধ্যক্ষ আছিল। স্বাধীনাত সংগ্ৰামৰ এগৰাকী মুক্তি যুঁজাৰু আছিল। ১৯৭৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ভাৰত-ৰত্ন উপাধি প্ৰদান কৰে।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
বৰাহগিৰি বেংকটগিৰিৰ ১৮৯৪ চনৰ ১০ আগষ্ট তাৰিখে উৰিষ্যাৰ গঞ্জাম জিলাৰ বৰহমপুৰত জন্ম হয়। তেওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল সৰস্বতী গিৰি। বৈবাহিক জীৱনৰ সাক্ষী হিচাপে তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুতেক আৰু ৭ গৰাকী কন্যা আছিল।
শিক্ষা জীৱন
বৰাহগিৰি বেংকটগিৰি হাইস্কুলীয়া শিক্ষা শেষ কৰাৰ পিছত, মাদ্ৰাজলৈ যায় আৰু মাদ্ৰাজৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে। মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই তেওঁ সুখ্যাতিৰে স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু পিছত আইন পঢ়িবলৈ আয়াৰল্যেণ্ডলৈ ৰাওনা হয়। তাৰ ডাৱলিনৰ নেশ্যনেল ইউনিভাৰটিটী অৱ আয়াৰল্যাণ্ডৰ পৰা এদিন সুখ্যাতিৰে আইন উপাধি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯১৪ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত হোৱা সংগ্ৰামৰ পিছত বৰাহগিৰি বেংকটগিৰি ডাৱলিনত ভাৰতীয় সমাজ গঠনত বিশেষভাবে অৰিহণা যোগায় আৰু সেইবছৰতে তেওঁ মহাত্মগান্ধীৰ লগত সাক্ষাত হয়। ইয়াৰ পৰা তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ হয়। ১৯১৬ চনত আয়াৰল্যাণ্ডত হোৱা ইষ্টাৰ বিদ্ৰোহে তেওঁক অধিক অনুপ্ৰাণিত কৰে। ১৯৭৮চনত তেওঁ ভাৰতত লেবাৰ পাৰ্টিও প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁৰ চেষ্ঠাতে পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে পৰিবহণ বনুৱা সংঘ স্থাপন হয়। অখিল ভাৰতীয় ৰেলৱে কৰ্মচাৰী সংগঠনৰো তেওঁ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা আছিল। ৰেলৱে কৰ্মচাৰী সংগঠনৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত তেওঁ ৭ বছৰ কাল কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল। ১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ জেল জীৱনো কটায়। জেলৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ পিছত তেওঁ বেংগল-নাগপুৰ ৰেলৱে কৰ্মীসকলক লৈ এক বৃহৎ সংগঠন গঢ়ি তোলে। ১৯২৬ চনত তেওঁ সদৌ ভাৰত ট্ৰেড ইউনিয়ন কংগ্ৰেছৰ সভাপতি মনোনীত হয়। ১৯২৭ চনত তেওঁ জেনেভাত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃ ৰাষ্ট্ৰীয় মজদুৰ সংগঠনৰ সন্মিলনলৈ সৰ্বভাৰতীয় ট্ৰেড ইউনিয়নৰ কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে যোগদান কৰে।