cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ভটা-গুটি
ভটা গুটি বা টাং গুটি অসম তথা ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত এক পৰম্পৰাগত খেল। এই খেলক ঠাইভেদে গিলি দাণ্ডা, ভাটা খেল, দাণ্ডা খেল, ডাং গুটি আদি নামেৰেও জনা যায়। ভটা খেলৰ প্ৰধান সঁজুলি এডাল মাৰি আৰু এটা গুটি। মাৰি ডাল আৰ গুটিটো বাঁহ বা টান গছৰ ডালেৰে সজা হয়। এহাতমান দীঘল মাৰিডাল গোটা আৰু পোন। গুটিটো চাৰি আঙুলমান (প্ৰায় দুই ইঞ্চি) হয়। মাৰিডালেৰে গুটিটো কোবাই বিভিন্ন নিয়মেৰে ভটা খেল খেলা হয়। সাধাৰণতে ল'ৰাৰ মাজতহে এই খেল সিমাবদ্ধ যদিও ঠাই বিশেষে ছোৱালীও ভটা খেল খেলা দেখা যায়। মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰো আগৰ এই খেলৰ লগত আধুনিক ক্ৰিকেট খেলৰ ভালেখিনি সাদৃশ্য চকুত পৰে। এই খেল চেমনীয়াসকলে গৰুৰ পাল চৰাবলৈ যোৱাৰ সময়ত পথাৰত সমনীয়াহঁতৰ লগত খেলা হয়।
খেলৰ সামগ্ৰী
এই খেলত ৬ ইঞ্চি মান দীঘল বাঁহ বা কাঠৰ মাৰি এডাল থাকে। প্ৰতিজনে খেলুৱৈ হাতত এডাল বাঁহ বা কাঠৰ দীঘল লাঠী লৈ থাকে। সাধাৰণ বহল খোলা ঠাইত এই খেল খেলা হয়। খেলৰ সময়ত মাটিত প্ৰায় ৪ ইঞ্চি মান দ গাত এটা কৰি লোৱা হয়, যাক স্থানবিশেষ গফ/গপ বুলি কোৱা হয়।
খেলুৱৈৰ সংখ্যা
দুটা দলত বিভক্ত হৈ এই খেল খেলা হয়। প্ৰত্যেক দলতে মুঠ ৬ জনকৈ খেলুৱৈ থাকে। উপস্থিত খেলুৱৈৰ সংখ্যা অনুসৰি সদস্যৰ সংখ্যা বঢ়া-টুটা হ'ব পাৰে। প্ৰত্যেক খেলুৱৈয়ে হাতত বাঁহ বা কাঠৰ এডাল লাঠি লৈ দলত অন্তৰ্ভুক্ত হব লাগে।
খেলৰ নিয়ম
প্ৰথমতে ২টা দল গঠন কৰি লোৱা হয়, তাৰ পাছত দুয়োটা দলৰপৰা এজনক অধিনায়ক পাতি লোৱা হয়। অধিনায়ক দ্বয়ক লৈ সকলোৱে আগুৰি ধৰি এটা কেঁচা টকাৰে টছ কৰি কোন দলে আগতে খেল আৰম্ভ কৰিব তাক থিৰাং কৰা হয়। টছত জিকা দলটোৱে প্ৰথমে খেল আৰম্ভ কৰে। অধিনায়কৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা মতে খেল আৰম্ভ কৰা দলটোৰ এজন সদস্য আহি চুটি মাৰিডাল (ইয়াকে ভটাগুটি বা টাংগুটি বোলা হয়) মাটিত খান্দি থোৱা গাঁতটোত (গফ/গপ) দীঘলকৈ এনেকুৱাকৈ পাতি লয় যাতে গুটিটোৰ এটা মূৰ মাটিৰ ওপৰত ওলাই থাকে। তাৰ পাছত হাতত থকা দীঘল লাঠি ডালেৰে গুটিটোৰ মাটিৰ ওপৰত ওলাই থকা অংশত এটা কোব মাৰি দিয়ে, লগে লগেই গুটিটো এক মিটাৰ মান ওপৰলৈ ঘূৰি ঘূৰি উঠি যায়। গুটিটো ওপৰতে থকা সময়তে খেলুৱৈজনে নিজৰ হাতত থকা লাঠি ডালেৰে গুটিটোত কোবাই দূৰলৈ পঠিয়াব লাগে। আনটো দলৰ খেলুৱৈসকল এটা নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বত ৰৈ থাকে। দূৰলৈ গৈ থকা অৱস্থাত ভটা-গুটিটো নিজৰ হাতত থকা লাঠীডালেৰে চুই দিলে এটা কোব নষ্ট হোৱা বুলি ধৰা হয়। এজন খেলুৱৈয়ে মুঠ তিনিবাৰ গুটিটো মাৰি পঠিওৱাৰ যুযোগ পায়। কিন্তু দ্বিতীয় আৰু তৃত্বীয় বাৰত খেলুৱৈ জনে ভটা-গুটিটো গাঁতত পাতি ল'ব নোৱাৰে। হাতত থকা লাঠীডালৰ এটা মূৰে গুটিটো পথালিকৈ লৈ এবাৰ ওপৰলৈ উৰুৱাই দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াব লাগে।
এজন খেলুৱৈৰ তিনিওটা কোব নষ্ট হোৱাৰ পাছত অধিনায়কৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি আন এজন খেলুৱৈ আহে। এনেকৈ এটা দলৰ আটাইকেইজন খেলুৱৈয়ে নিজৰ নিজৰ কোব মাৰি নম্বৰ আহৰণ কৰিব লাগে। প্ৰথম দলৰ আটাইকেইজন খেলুৱৈ বাহিৰ হোৱাৰ পাছত দ্বিতীয় দলে ভটা-গুটীটো দূৰলৈ মাৰি পঠিওৱাৰ সুযোগ পায়। প্ৰথম দলৰ দৰেই একে নিয়মেৰে দ্বিতীয় দলে খেলিবলৈ সুযোগ পায়।
দ্বিতীয় দলে প্ৰথম দলতকৈ বেছি নম্বৰ লাভ কৰিলে বিজয়ী হয়। দ্বিতীয় দলে আটাইকেইটা কোব হেৰুৱায়ো যদি প্ৰথম দলৰ সমান নম্বৰ আৰ্জন কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে প্ৰথম দলটো জয়ী হয়।
স্থানবিশেষে নিয়মৰ ভিন্নতা
অসমৰ স্থান-বিশেষে এই খেলৰ নীতি-নিয়ম সামান্য বেলেগ-বেলেগ হয়। এই খেল ঠাই বিশেষে দলৰ সলনি এজনীয়াকৈও খেলা হয়। প্ৰতিজন খেলুৱৈয়ে নিজৰ বাবে খেলে। আৰু সৰ্বাধিক নম্বৰ পোৱা খেলুৱৈজন বিজয়ী হয়।
কিছুমান স্থানত ভটাগুটিটো ওপৰলৈ মাৰি পঠিওৱাৰ সময়ত যদি খেলুৱৈয়ে এবাৰতকৈ বেছি বাৰ সেইটো ওপৰলৈ ওফোৰাব পাৰে, তেন্তে নম্বৰ জোখোতে অতিৰিক্ত সুবিধা লাভ কৰে। দুবাৰকৈ টিলিকাব পাৰিলে ভটা-গুটিটোৰে জুখিব পাৰে, আৰু তিনিবাৰ বা তাতকৈ অধিক বাৰ টিলিকাব পাৰিলে দীঘল মাৰিডালেৰে জুখি যিমান নম্বৰ পায়, তাক দহেৰে পূৰণ কৰিব পাৰে।
কিছুমান অঞ্চলত দূৰত্ব জোখাৰ বাবে কিছুমান পদ্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়, প্ৰতিমাৰি জোখৰ লগে লগে পদ্যৰ একোটাকৈ পদ আওৰাই যোৱা হয়। এইদৰে কিমানলৈ পদ আওৰাব পৰা গৈছে তাৰ ওপৰত হৰা জিকা ঠিক হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া শ্ৰেণী:ভাৰতত ক্ৰীড়া
শৰীৰস্থান
thumb|জাভা, [[ডাট্‌ছ ইষ্ট ইণ্ডিজত শৰীৰস্থানৰ পাঠদান, তাৰিখ অজ্ঞাত]] শৰীৰস্থান (Anatomy; এনাটমী) হৈছে জীৱৰ শৰীৰৰ অভ্যন্তৰীণ গঠন, তন্ত্ৰসমূহৰ অৱস্থান আদিৰ বিষয়ে কৰা অধ্যয়ন। ই জীৱবিদ্যা আৰু ভেষজ বিদ্যাৰ এটা ভাগ। এনাটমী শব্দটো গ্ৰীক এনাটমীয়া শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ মূল অৰ্থ হ’ল ana: পৃথক কৰা আৰু temnein: কাটি চোৱা। মানৱ শৰীৰ বিদ্যা, প্ৰাণী শৰীৰ বিদ্যা আৰু উদ্ভিদ শৰীৰ বিদ্যা ইয়াৰ অন্তৰ্গত। ভ্ৰুণবিদ্যা, তুলনামুলক শৰীৰস্থান, তুলনামুলক ভ্ৰুণবিদ্যা আদিও ইয়াৰ লগত জড়িত বিভাগ।
শৰীৰস্থানক "সম্যক শৰীৰস্থান" (gross anatomy/macroscopic anatomy) আৰু "আণুবীক্ষণিক শৰীৰস্থান" (microscopic anatomy) এই দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। সম্যক শৰীৰস্থান (ইয়াক স্থানীয় শৰীৰস্থান আৰু এনথ্ৰ’প’টমী বুলিও কোৱা হয়, topographical anatomy, regional anatomy, anthropotomy) হৈছে খালী চকুৰে দেখা পোৱা শৰীৰৰ অংগবোৰৰ অধ্যয়ন। অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ সহায়ত শৰীৰৰ সূক্ষ্ম গঠনৰ অধ্যয়নকে আণুবীক্ষণিক শৰীৰস্থান বুলি ক’ব পাৰি। কলাবিদ্যা (histology, শৰীৰৰ কলাসমূহৰ বিন্যাস সম্পৰ্কে অধ্যয়ন) আৰু কোষ বিদ্যা (Cell biology/cytology, কোষসমূহৰ অধ্যয়ন) ইয়াৰ অন্তৰ্গত।
শৰীৰস্থানৰ ইতিহাস চালে সময়ৰ লগে লগে শৰীৰৰ অংগ আৰু গঠন সম্পৰ্কীয় জ্ঞানৰ দ্ৰুত বিকাশ চকুত পৰে। পুৰণি কালৰ জন্তু আৰু মৃত মানৱ শৰীৰ কাটি-ছিঙি পৰীক্ষা কৰা উপায়বোৰো বিংশ শতিকাৰ প্ৰযুক্তিগত জটিল কৌশল যেনে এক্স ৰে’, আলট্ৰাচাউণ্ড, এম.আৰ.আই. আদিৰ উত্থানৰ ফলত ক্ৰমাৎ নোহোৱা হৈ পৰিছে।
শৰীৰস্থানক শৰীৰ ৰোগতত্ত্ব (anatomical pathology)ৰ লগত ভুল কৰিব নালাগে, এই বিষয়টো হৈছে ৰোগগ্ৰস্ত অংগৰ সম্যক আৰু আণুবীক্ষণিক অধ্যয়ন।
পৃষ্ঠ শৰীৰস্থান
পৃষ্ঠ শৰীৰস্থান (surface anatomy/Superficial anatomy) হ’ল শৰীৰৰ ভাঁজ বা পৃষ্ঠভাগত সহজে দেখা পোৱা আংগিক চিহ্নসমূহৰ অধ্যয়ন। পৃষ্ঠ শৰীৰস্থানৰ জ্ঞানেৰে চিকিৎসক বা পশু শল্য চিকিৎসকে ভিতৰভাগত থকা গঠনসমূহৰ স্থান বা অৱস্থাৰ আভাস পাব পাৰে। "পৃষ্ঠ" এটা দিশগত শব্দ যিটোৱে কোনো অঙ্গ আন অঙ্গতকৈ বাহিৰত বা শৰীৰৰ পৃষ্ঠাভাগৰ ওচৰত অৱস্থিত হোৱা বুজায়।
মানৱ শৰীৰস্থান
thumb|150px|মূৰৰ পাৰা-ছেজাইটেল [[মেগনেটিক ৰিজ’নেন্স ইমেগিং|এম.আৰ.আই স্কেন]] thumb|150px|মানুহৰ বুকুৰ এখন [[ৰঞ্জন ৰশ্মি|এক্স ৰে’]] thumb|150px|মানুহৰ হৃদপিণ্ড আৰু হাওঁফাওঁ ('[[গ্ৰেইজ এনাটমী' পুৰণি সংস্কৰণৰ পৰা)]]
সাধাৰণতে জীৱবিদ্যাৰ ছাত্ৰ, চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ, পেৰামেডিক, ফিজিঅ’থেৰাপিষ্ট, নাৰ্ছ আদিয়ে বিভিন্ন মডেল, কংকাল, পাঠ্যপুথি, ছবি, বক্তৃতা, টিউট’ৰিয়েল আদিৰ সহায়ত সম্যক শৰীৰস্থান আৰু আণুবীক্ষণিক শৰীৰস্থানৰ জ্ঞান আয়ত্ত কৰে। কলাৰ স্লাইড প্ৰস্তুত কৰি অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে চাই আণুবীক্ষণিক শৰীৰস্থান বা কলাবিদ্যাৰ জ্ঞান বঢ়াব পাৰি। ইয়াৰ বাহিৰেও চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰসকলে ব্যৱচ্ছেদন আৰু মৃতদেহৰ অধ্যয়নেৰে সম্যক শৰীৰস্থানৰ কথা জানিব পাৰে।
মানৱ শৰীৰস্থান, শৰীৰতত্ত্ব আৰু জৈৱ ৰসায়ন চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰাথমিক বিষয় যিবোৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম বাৰ্ষিকৰ ছাত্ৰক শিকোৱা হয়। মানৱ শৰীৰস্থান স্থানীয়ভাৱে বা প্ৰণালীবদ্ধভাৱে শিকাব পাৰি; অৰ্থাৎ মূৰ, বুকুৰ দৰে শৰীৰৰ স্থান এটা বাছি লৈ, বা স্নায়ুতন্ত্ৰ, শ্বাসতন্ত্ৰৰ দৰে অঙ্গপ্ৰণালী এটা বাছি লৈ। সকলো চিকিৎসকৰ বাবে শৰীৰস্থানৰ পুংখানুপুংখ জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন, বিশেষকৈ শল্য চিকিৎসক বা ৰোগ নিৰ্ধাৰণৰ লগত জড়িত কলাৰোগতত্ত্ব (histopathology) বা ৰেডিঅ’ল’জী ক্ষেত্ৰৰ চিকিৎসকৰ বাবে।
বিদ্যায়তনিক মানৱ শৰীৰস্থানবিদসকলক সাধাৰণতে বিশ্ববিদ্যালয়, চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আদিয়ে নিয়োগ কৰে। তেওঁলোকে শৰীৰস্থানৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ লগতে বিভিন্ন প্ৰণালী, অঙ্গ, কলা বা কোষৰ গৱেষণাতো নিয়োজিত হয়।
কাৰ্টুন
কাৰ্টুন বা ব্যঙ্গচিত্ৰ (Cartoon) একধৰণৰ দ্বি-মাত্ৰিক চিত্ৰকলা যিবোৰ কাগজত অঙ্কন কৰাৰ মাধ্যমত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। বহুবোৰ কাৰ্টুনক একত্ৰিত কৰাৰ মাধ্যমৰে এনিমেশ্যন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। কাৰ্টুন শব্দটো মূলঃ ইংৰাজী শব্দ যদিও অসমীয়া ভাষাটো ই কাৰ্টুন নামেৰে ব্যৱহৃত আৰু জনপ্ৰিয়। কাৰ্টুনৰ যোগেদি একোটা ঘটনাৰ পৰা হ'ব পৰা ৰাজহুৱা, ৰাজনৈতিক, সামাজিক বা অৰ্থনৈতিক প্ৰতিক্ৰিয়াসমূহৰ আগতীয়া উমান পোৱা হয় । ৰৈখিক চিত্ৰ পদ্ধতিৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰ বা বাতৰিকাকতৰ জৰিয়তে কাৰ্টুনে মানুহক সকলো ধৰণৰ পৰিস্থিতিৰ ব্যংগাত্মক বিশ্লেষণ দিব পাৰে।
বাতৰিকাকতত ওলোৱাৰ আগৰে পৰাই কাৰ্টুন প্ৰচলিত হৈ আহিছে । পুৰণি কালত ইউৰোপৰ কিছুমান দেশত মানুহে কাঠত বা দেৱালতো কাৰ্টুন আকিছিল । বহুতে আকৌ কাঠৰ ফলি বা দেৱালয়ত ব্যংগ চিত্ৰৰ উপৰি বিভিন্ন কাহিনী আঁকিছিল । আমাৰ দেশৰ মঠ-মন্দিৰবোৰত এনে চিত্ৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেখা যায় । পুৰাণ-ভাগৱত, মহাভাৰত- ৰামায়ণ আদিৰ কাহিনী এই চিত্ৰবোৰত অঁকা থাকে।
যিসকলে ব্যঙ্গচিত্ৰ অঙ্কন কৰে, তেওঁলোক কাৰ্টুনিষ্ট নামে পৰিচিত হয়। বিখ্যাত ইটালীয় চিত্ৰকৰ ৰাফেল, লিওনাৰ্দো দ্য ভিঞ্চি বিখ্যাত কাৰ্টুনিষ্ট হিচাপে বিশ্বব্যাপী পৰিচিত ব্যক্তি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কাৰ্টুন শ্ৰেণী:সুকুমাৰ কলা
১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অজয় বংগা
বাংগা ভাৰতত বিনিয়োগ কৰা ৩০০ৰো অধিক বৃহৎ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আমেৰিকা-ভাৰত ব্যৱসায়িক পৰিষদৰ (USIBC) প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য পৰিষদৰ অধ্যক্ষ।
২০২৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বাইডেন প্ৰশাসনে মনোনীত হোৱাৰ পিছত ২০২৩ চনৰ ৩ মে'ত বংগাক বিশ্ব বেংকৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ২০২৩ চনৰ ২ জুন তাৰিখে তেওঁ বিশ্ব বেংকৰ অধ্যক্ষৰ কাৰ্যভাৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫৯ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ খাদকী ছাউনীত অজয় বংগাৰ জন্ম হৈছিল।  চেইনি শিখ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা বংগাৰ পিতৃ হৰভজন সিং বংগা এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল আছিল আৰু তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল মূলতঃ পঞ্জাৱৰ জলন্ধাৰৰ মূল নিৱাসী আছিল। অজয় বংগা ব্যৱসায়ী এম এছ বাংগাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ।
বংগাই শ্বিমলাৰ ছেইণ্ট এডৱাৰ্ড স্কুলত আৰু হায়দৰাবাদত অৱস্থিত হায়দৰাবাদ পাব্লিক স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতিত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পিছত আহমেদাবাদৰ ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ব্যৱস্থাপনাৰ স্নাতকোত্তৰৰ সমতুল্য ডিগ্ৰী মেনেজমেণ্টত পিজিপি লাভ কৰে।
২০০৭ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৮১ চনত নেচলেৰ সৈতে পৰিচালনা প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে ব্যৱসায়িক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা বাংগাই পৰৱৰ্তী ১৩ বছৰ বিক্ৰী, বিপণন আৰু সাধাৰণ পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰে। পিছলৈ তেওঁ পেপচিকোত যোগদান কৰে আৰু অৰ্থনীতি উদাৰ হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতত পিজ্জা হাট আৰু কেএফচিকে ধৰি ইয়াৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফাষ্ট ফুড ফ্ৰেঞ্চাইজি আৰম্ভ কৰাত জড়িত হয়।
চিটিগ্ৰুপ, ১৯৯৬–২০০৯
১৯৯৬ চনত বাংগাই চিটিগ্ৰুপত যোগদান কৰে। ইয়াত তেওঁ প্ৰশিক্ষণৰ অংশ হিচাপে কিছু সময়ৰ বাবে ঋণ সংগ্ৰাহক হিচাপে কাম কৰে। ২০০০ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈকে তেওঁ চিটিফাইনেন্সিয়েল আৰু ইউ এছ কনজিউমাৰ এচেটছ ডিভিজনৰ নেতৃত্ব দিছিল। ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈকে তেওঁ চিটিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ল'বেল কনজিউমাৰ গ্ৰুপৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী আছিল। এই গ্ৰুপ উত্তৰ আমেৰিকাৰ বাহিৰৰ সকলো ক্ৰেডিট কাৰ্ড আৰু কনজিউমাৰ বেংকিং কাৰ্য্যকলাপৰ লগত জড়িত। সেই সময়ছোৱাত তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় খণ্ডত চিটিৰ কৌশলৰ নেতৃত্ব দিছিল।
২০০৮ চনত বাংগাই চিটি বেংকৰ এছিয়া-পেচিফিক ব্যৱসায়ৰ মুখ্য কাৰ্যবাহীৰ দায়িত্ব লাভ কৰে আৰু নিউয়ৰ্ক আৰু হংকঙৰ মাজত সময় বিভাজন কৰে। এই ক্ষমতাত তেওঁ ২০০৮ চনত চিটিগ্ৰুপৰ এছিয়ান কাৰ্য্যকলাপৰ এক বৃহৎ পুনৰ্গঠনৰ নেতৃত্ব দিছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে আঞ্চলিক মুৰব্বীসকলক বেংকৰ প্ৰডাক্ট লাইনত বৃদ্ধি পোৱা কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল। ২০০৮ চনত বাংগাই চিটিগ্ৰুপৰ পৰা প্ৰায় এক কোটি ডলাৰ ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ সেই বছৰত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ অন্যতম সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা কাৰ্যবাহী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
মাষ্টাৰকাৰ্ড, ২০১০–২০২১
২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মাষ্টাৰকাৰ্ডে ঘোষণা কৰে যে ইয়াৰ পূৰ্বে ইয়াৰ মুখ্য পৰিচালন বিষয়া (COO) বাংগা ২০১০ চনৰ ১ জুলাইৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ অধ্যক্ষ আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য হ'ব। ১৯৯৭ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা চিইঅ' হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ৰবাৰ্ট ডব্লিউ চেলেণ্ডাৰৰ পিছত বাংগাই কাৰ্যনিৰ্বাহ আৰম্ভ কৰে। প্ৰথম বছৰত তেওঁ ১৩.৫ মিলিয়ন ডলাৰ ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰে।
তেওঁৰ কাৰ্যকালত বাংগাই মাষ্টাৰকাৰ্ডৰ ৰাজহ তিনিগুণ বৃদ্ধি কৰে, নিকা আয় ছয়গুণ বৃদ্ধি কৰে আৰু বজাৰ মূলধন ৩০ বিলিয়ন ডলাৰৰ তলৰ পৰা ৩০০ বিলিয়ন ডলাৰতকৈ অধিকলৈ বৃদ্ধি কৰে। ২০২০ চনত তেওঁ প্ৰাইচলেছ প্লেনেট ক'লিচন গঠন কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ই হৈছে প্ৰায় ১০০টা প্ৰতিষ্ঠানৰ এটা গোট যিয়ে পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ বাবে কৰ্পৰেট বিনিয়োগ কৰে আৰু মাষ্টাৰকাৰ্ডৰ ১০ কোটি গছ ৰোপণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰম্ভ কৰে।
পৰৱৰ্তী কাৰ্য
২০২০ চনত পল পলমেনৰ পিছত বাংগা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য চেম্বাৰ (আইচিচি)ৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০১৮ চনৰ জুন মাহৰ পৰা আইচিচিৰ প্ৰথম উপাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত বাংগাই জেনেৰেল আটলাণ্টিকত উপাধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
ৰাজহুৱা খণ্ড
২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক ওবামাই বাংগাক ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বাণিজ্য নীতি আৰু আলোচনাৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ নিযুক্তি দিয়ে।
২০২০ চনৰ নিৰ্বাচনৰ পিছৰে পৰা বাংগাই মধ্য আমেৰিকাৰ পাৰ্টনাৰশ্বিপৰ অধ্যক্ষ হিচাপে আমেৰিকাৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি কমলা হেৰিছৰ বাহিৰৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰি আহিছে। তেওঁ এল ছালভাডৰ, গুৱেটামালা আৰু হণ্ডুৰাছত প্ৰশাসনৰ কামৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ দিয়া ব্যৱসায়িক নেতাৰ এটা দলৰ নেতৃত্ব দিছে।
২০২৩ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাষ্ট্ৰপতি জ' বাইডেনে বিশ্ব বেংকৰ নেতৃত্ব দিবলৈ বাংগাক মনোনীত কৰে। ২০২৩ চনৰ ৩ মে'ত বিশ্ব বেংকে অজয় বাংগাক চতুৰ্দশ অধ্যক্ষ হিচাপে নিশ্চিত কৰে আৰু ২০২৩ চনৰ ২ জুনত তেওঁৰ কাৰ্যকাল আৰম্ভ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
বাংগাই ২০১৪ চনৰ ২২ মে' তাৰিখে নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয় ষ্টাৰন স্কুল অফ বিজনেছৰ স্নাতক সমাৱৰ্তনত মুখ্য বক্তা হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ উদ্ভাৱন আৰু নেতৃত্বক আগুৱাই নিয়াত বৈচিত্ৰ্যৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। ২০১৫ চনৰ ক্লাছ অৱ মেনেজমেণ্টৰ সময়ত তেওঁ নিজৰ মাতৃশিক্ষানুষ্ঠান ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান আহমেদাবাদৰ বাবেও মুখ্য বক্তা আছিল। বংগা বিভিন্ন বিত্তীয় প্ৰযুক্তি সন্মিলন আৰু বিভিন্ন নেতৃত্ব সন্মিলনত নিয়মীয়াকৈ বক্তা হিচাপে যোগদান কৰি আহিছে। জিম ক্ৰেমাৰে আয়োজন কৰা মেড মানি শ্ব' ২০১৪ চনৰ ৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে প্ৰচাৰিত হোৱা এটা এপিছডত তেওঁক দেখা গৈছিল।
ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ চনত অজয় বাংগাক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
অলাভজনক সংস্থা
আমেৰিকান ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন, পৰিচালনা সমিতিৰ সহ-অধ্যক্ষ (২০১৬–২০১৯)
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
সমীৰ ৰায়চৌধুৰী
সমীৰ ৰায়চৌধুৰী বঙালী ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ কবি, চুটিগল্পকাৰ, প্ৰৱন্ধকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু সম্পাদক। অধ্যয়নপুষ্ট মন আৰু অভিজ্ঞতা তেওঁৰ সাহিত্যবোৰে উত্তৰ আধুনিক বঙালী সাহিত্যক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। ১৯৩৩ চনৰ ১ নৱেম্বৰত উত্তৰ চব্বিশ পৰগণাত ( পানিহাটি ) তেওঁৰ জন্ম হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: হাংৰি আন্দোলন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
চকলং
চকলং বা চ'-ক্লঙ হ'ল টাই আহোম সকলৰ ফ্ৰা-লুং ধৰ্ম নিয়ম অনুসৰি প্ৰাচীন পুথি লাই লিত নাঙ হুন ফাত উল্লিখিত নিয়ম অনুসৰি পালন কৰা এক প্ৰকাৰৰ ক্লঙ বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান যি আহোম বিবাহ পৰম্পৰা তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰ তৃতীয় দিনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু মুখ্য অনুষ্ঠান। টাই আহোম ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল চ=যোৰা লগোৱা, ক্লঙ=পূজা।
আৰম্ভণি
চকলং  বিবাহ পদ্ধতি পোন প্ৰথমে আহোমৰ দেৱতা লেংদনে অক কাই মহুং দেৱতা ৰজাৰ জেষ্ঠা কন্যা নাং হুন ফাক বিয়া কৰোঁতেই আৰম্ভ হ’ল আৰু তাৰ পিছৰ পৰাই টাই মানুহৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে। টাই আহোমৰ লাই-লিত নাং হুন ফা নামৰ পুথিখনিত ইয়াৰ বিষয়ে লিখা আছে। লংদনে অক-কাই মহুঙৰ কন্যাক বিয়া কৰাম বুলি সুন্দৰ ৰঙা ফুলাম গামোছাৰে “চকলি ভাৰ” বা “ সোধনি ভাৰ” আগবঢ়ায়। লেংদনে ম-লাও খ্ৰিৰ নেতৃত্বত কইনাৰ মাক-দেউতাক আৰু জ্যেষ্ঠজনলৈ পঠিওৱা এই ভাৰখনক কাই ম হুং ৰজাই সাদৰেৰে গ্ৰহণ কৰে। আৰু তেতিয়াই মলাও খ্ৰিয়ে লেংদনৰ হৈ এইদৰে টাই ভাষাতে কয়- “লেংদন মৌং ফি নাং ৰুখাম লিত তি ব-ই ফা নু ৰু লেংদন মাউ ছেং ৰেং খাম মুং ফি মুং বাণ নাং ফুং মি হান লোন য়াং মাই জিয়ু নাং হুন ফা কা আও জাম য়ু লেংদন কাই কু ৰাই এন না ছেং ইন চিম লি মেক মো ক’প বাউ প্লু চোং মাউ কা ঐ”
আৰু পাণ তামোলৰ শৰাইখন কইনাৰ মাক-দেউতাকৰ সন্মুখত ৰাখি ছোৱালী খুজিবলৈ আহিছোঁ বুলি কয়। তেওঁলোকেও শৰাইখন হাতেৰে চুই সন্মতি প্ৰদান কৰে। আৰু লগে লগে চকলং পাতিবলৈ সাজু হয়। তেতিয়াৰ পৰাই আহোম সমাজত চকলং প্ৰথা চলিল। আহোম সকলৰ চকলং প্ৰথাটো লেংদনে আৰম্ভ কৰা প্ৰায় খৃঃ পূঃ ৫৫৮-ৰ পৰা হয় বুলি অনুমান কৰে। আহোম ভাষাত থকা লাঈ-লিত-নাং-হুন-ফা নামৰ পুথিত চকলঙৰ উল্লেখ আছে।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
আমাৰ সোনাৰ বাংলা (আমার সোনার বাংলা, "মোৰ সোণৰ বংগ") গানটো হৈছে বাংলাদেশৰ জাতীয় সঙ্গীত। এই গানটোৰ ৰচনা আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ। ১৯০৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ বংগ-ভংগ আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই গানটো ৰচনা কৰা হৈছিল। ১৯৭২ খ্ৰীষ্টাব্দত এই গানটোৰ প্ৰথম দহ শাৰী সদ্যগঠিত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী বাংলাদেশৰ জাতীয় সঙ্গীত হিচাবে নিৰ্বাচন কৰা হয় । আনুষ্ঠানিকভাবে কেবল প্ৰথম চাৰি শাৰী গোৱা হয়।
চকলং
বিৱৰণ
আহোম বিবাহ পৰম্পৰা তিনিদিন পতা হয়। প্ৰথম দিনা ৰিক খ্ৱন, দ্বিতীয় দিনা চাও বান আৰু তৃতীয় দিনা চকলং অনুষ্ঠিত হয়। আহোম সকলৰ বিবাহ পদ্ধতিটোত ২০টা নিয়ম আছে। ১. জোৰণ আৰু টেকেলি দিয়া. ২. নোৱনী, ৩. প্ৰীতিভোজ, ৪. ৰিক্ খ্বান উৎসৱ, ৫. চাওবান উৎসৱ, ৬. আপতাঙ কৰা বা গা ধোৱা, ৭. গাঁঠিয়ন খুন্দা, ৮. দৈয়ন দিয়া, ৯. বিবাহ যাত্ৰা, ১০. সুৱাগুৰি তোলা, ১১. দৰা ৰভা তলত মণ্ডপৰ সন্মুখত বহা, ১২.ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই আনি দৰাৰ বাওঁফালে কইনাক বহুৱা, ১৩. দৰা আৰু কইনাক সাত পুৰুষৰ বুৰঞ্জী কোৱা, ১৪. চকলং আয়োজন, ১৫. কইনাই দৰাৰ হাতত হেংদান প্ৰদান, ১৬. ম-লুঙে দৰা কইনাৰ যুগ্ম জীৱনৰ বাবে দিয়া উপদেশ, ১৭. সোণৰ আঙঠি আৰু ৰূপৰ টেমি কটাৰী সলোৱাৰ নিয়ম, ১৮. পঞ্চ অমৃত ভোজন, ১৯. কড়ি খেলাৰ নিয়ম, ২০. কইনাই দৰাৰ শয়ন কক্ষলৈ প্ৰবেশ কৰাৰ পাছত পাচঁজন দেৱতাক কৰা প্ৰাৰ্থনা। চকলং বিবাহ এক অনা-হিন্দু টাই বিবাহ প্ৰথা। নিয়ম অনুসৰি চকলঙত সেন্দূৰ, ওৰণি, উৰুলী প্ৰয়োগ কৰিব নালাগে। চকলংৰ নীতি নিয়ম সম্পূৰ্ণ বানফি ফুৰালুঙ ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
সোনাৰ শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'সোণেৰে নিৰ্মিত', কিন্তু গানটোত সোনাৰ বাংলা শব্দটোৱে বেংগলৰ মূল্য অথবা ধান খেতি চপোৱাৰ আগতে ধাননি পথাৰৰ ৰঙক সূচাইছে।
চকলং
ৰভাতলিত চকলঙৰ মণ্ডপৰ সন্মুখত বহা
চকলংৰ বেদিটো সাতোটা ৰঙেৰে ৰাজকীয় এপাহ পদুম ফুলৰ আকৃতিৰে সাজে। আৰু এই পদুম ফুলৰ আকৃতি সাতোটা ৰঙৰ মৰলত জ্যামিতিক আকাৰত ভাগ কৰি ১০১ গছ তেলৰ বান-ফাই জ্বলায়। সন্মুখতে দৰাক পাতি পাৰি বহুৱায়। দৰাৰ বাওঁফালে কইনাক ভিতৰৰ পৰা আনি বহুৱায়। কইনাক ভিতৰত কোঠাত লগৰীয়াৰ সৈতে বহুৱাই ৰখা হয়। আৰু ইয়াতে কইনাৰ লগৰীয়াই দৰাক আৰু তেওঁৰ সম্পৰ্কীয়ৰপৰা জোৰা নাম গাই শৰাই বিচাৰে। ইয়াৰ পাছতে কইনাক অলংকাৰ পাতি আৰু সুন্দৰ কাপোৰ পিন্ধাই চকলঙৰ গুৰিলৈ নিবলৈ সাজু কৰে। অৱশ্যে কইনাক উলিয়াই নিবলৈ দৰাঘৰীয়া মানুহে পাণ-তামোলৰ শৰাই আগ বঢ়ালেহে কইনাৰ সমলীয়াই কইনাক চকলঙৰ গুৰিলৈ নিয়ে। কইনাক আনোঁতেও আঁৰ কাপোৰ দি আনে। চকলঙৰ গুৰিৰ পাতিত বহুৱাৰ সময়ত আঁৰ কাপোৰ আঁতৰাই দৰাৰ বাওঁফালে বহুৱায়। ৰভাতলিত কইনাৰ মাক বাপেক আৰু বয়সস্থ সকলক শৰাইত কাপোৰ কাণি দি পাণ-তামোলৰ মান ধৰে। কইনাৰ বাওঁফালে কইনাৰ বাপেক বহে আৰু তেওঁ সন্মুখত ম-লুংজন বহে। দৰা আৰু কইনাৰ আগত সাত পুৰুষৰ বুৰঞ্জী বৰ্ণনা কৰা:- বিশেষকৈ টাই আহোম চকলং বিবাহ পদ্ধতিত দৰা-কইনাক সাত পুৰুষৰ কৰ্মাৱলীৰ বৰ্ণনা কৰে। আৰু এখন পিতলৰ কাঁহীত চিংকৰা ফুল তংলতী পাত, তিল আৰু এখন ঘিঁউ বান-ফাই দৰা-কইনাৰ সন্মুখত ৰাখে।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
ৰচনা
গানটোৰ কোনো পাণ্ডুলিপি পোৱা নাযায়, সেয়ে ইয়াৰ ৰচনাকাল সঠিকভাৱে জনা নাযায় । সত্যেন ৰায়ৰ ৰচনাৰ পৰা জনা যায়, ১৯০৫ চনৰ ৭ আগষ্টৰ দিনা কলকাতাৰ টাউন হলত আয়োজিত এখন প্ৰতিবাদ সভাত এই গীতটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে গোৱা হৈছিল। সেই বছৰৰে ৭ ছেপ্তেম্বৰত সঞ্জীবনী পত্ৰিকাত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ স্বাক্ষৰৰ সৈতে এই গীতটো প্ৰকাশ হৈছিল। সেই বছৰৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ "বংগদৰ্শন" পত্ৰিকা খনটো এই গীতটো প্ৰকাশ পাইছিল। তাত ৭ আগষ্টৰ উক্ত সভাত এই গীতটো গোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায় । প্ৰশান্তকুমাৰ পালৰ মতে, ১৯০৫ চনৰ ২৫ আগষ্টত কলকাতাৰ টাউন হলত এই গীতটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে গোৱা হৈছিল।
চকলং
চকলং উৎসৱ
চকলং উৎসৱত দৰা আৰু কইনাৰ আগত চাউল ফুল ইত্যাদি ৰাখি প্ৰাৰ্থনা কৰে। অ’ফ্ৰা বান চকলং চি চিম হিউ তিম। ইয়াৰ পাছতে কইনাৰ দেউতাকে দৰাক সোণৰ আঙুঠি নাইবা কাপোৰ উপহাৰ দিয়ে। ইয়াৰ পাছতে দৰা বুঢ়া আঙুলি আৰু কইনাৰ বুঢ়া আঙুলিলৈ জনমিং দিয়ে। ম-লুঙে দৰাৰ আৰু কইনা দুয়োকে মন্ত্ৰ পাঠ কৰি কাৰ্য সম্পাদনা কৰে। চিংকৰা আৰু অন্যান্য ফুলেৰে এশ এপাহ ফুলৰ মালা দৰাই কন্যাক আৰু কন্যাই দৰাক পিন্ধাই।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
সুৰ
কোৱা হয় যে বাউল গায়ক "গগন হৰকাৰ"ৰ গীত আমি কোথায় পাবো তাৰে (আমি কোথায় পাবো তারে) গানটোৰ পৰা এই গীতটোৰ সুৰ অনুপ্ৰাণিত হৈছে । "আমি কোথায় পাবো তাৰে" গানটোৰ স্বৰলিপি শতগান সংকলনত প্ৰকাশ পাইছিল। উল্লেখযোগ্য যে ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে বংগ ভংগ সময়ত ৰচনা কৰা বহুতো স্বদেশী গানৰ সুৰৰ স্বৰলিপি ইতিমধ্যে এই গ্ৰন্থত প্ৰকাশ পাইছিল । ১৮৮৯-১৯০১ সময়ত পূব বংগৰ বিভিন্ন অঞ্চল জমিদাৰী সম্বন্ধীয় কামত ভ্ৰমণ আৰু বসবাস কৰা সময়ত বাংলা লোক সংগীতৰ লগত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পৰিচয় হয়। পূব বংগৰ বাউল আৰু ভাটিয়ালি সুৰৰ সৈতে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ চিনাকি আছিল বুলি জনা যায়। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ স্বদেশী আন্দোলনৰ সমসাময়িক গানসমূহত ইয়াৰ প্ৰভাৱ দেখিবলৈ পোৱা যায়, বিশেষকৈ আমাৰ সোনাৰ বাংলা গীতটোত।
চকলং
হেংদান প্ৰদান
কইনাই দৰাক ফুল ঠুৰীয়া তামোল আদিৰ লগতে হেংদানো অৰ্পণ কৰে। দৰাই এই হেংদান দেশ, ধৰ্ম জাতিৰ ৰক্ষাৰ্থে আৰু দুষ্টক দমনৰ অৰ্থে গ্ৰহণ কৰে।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
বিতৰ্ক
আমাৰ সোনাৰ বাংলা গীতটোক বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত হিচাবে স্বীকৃতি দিয়াত বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। কাৰণ পূব বেংগল (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ) গঠন কৰাৰ বিৰুদ্ধে এই গীতটোৰ ৰচনা কৰা হৈছিল। অৱশেষত, ১৯৭২ চনত এই গীতটোৰ প্ৰথম দহটা শাৰীক বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত হিচাবে গ্ৰহণ কৰা হয়।
চকলং
মলুঙে দৰা কইনাক দিয়া জনমিং
এই জনমিং টাই ভাষাত ম’লুং বা খাদাম লাও বুলি কোৱা হয়। দৰা আৰু কইনাৰ যুগ্ম জীৱনৰ উপলক্ষে এই জনমিং দিয়া হয়। ইয়াৰ অৰ্থ এজনৰ অবিহনে আন জনে কেতিযাও কোনো কামতে সিদ্ধি লাভ কৰিব নোৱাৰে। আৰু ইয়াৰ কাৰণে উভয়ে পৰস্পৰ বুজাবুজি থকা প্ৰয়োজন। এইদৰে মুলুঙে দৰা কইনাক নানা উপদেশ দিয়াৰ পাছত মলুঙৰ কাৰ্য সমাপ্ত কৰে।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত হিচাবে স্বীকৃতি
১৯৭১ চনৰ ১ মাৰ্চত স্বাধীন বাংলাৰ কেন্দ্ৰীয় সংগ্ৰাম পৰিষদ গঠন হয়। ৩ মাৰ্চ তাৰিখে পল্টন ময়দানত গানটোকে বাংলাদেশৰ জাতোয় সংগীত স্বীকৃতি দিয়া হয়। ১৯৭১ চনৰ ১৭ এপ্ৰিল তাৰিখে মুজিব নগৰত বাংলাদেশ চৰকাৰৰৰ শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানত এই গানটো প্ৰথম জাতীয় সংগীত হিচাবে গোৱা হয়।
চকলং
আঙঠি আৰু কটাৰী সলোৱা নিয়ম
চকলং কাৰ্য সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত দৰা কইনাক ৰভাতলিৰ পৰা ভিতৰলৈ নিয়া হয়। ভিতৰত দুয়োকে পাটী পাৰি দুলনী চাউলত আঙঠি লুকুৱাই বিচাৰিবলৈ দিয়া হয়। এই কাৰ্যত নানা ধেমেলীয়া কথা কৈ দৰা কইনাক লৈ লগৰীয়া ছোৱালীয়ে ৰং ধেমালি কৰে।
আমাৰ সোনাৰ বাংলা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য
চকলং
পঞ্চামৃত ভোজন
তাৰ পাছত কইনাই নিজৰ সন্মুখত থকা মাইহাঙৰ পৰা আখৈ পিঠা পৰমান্ন পঞ্চামৃত অলপ অলপকৈ হাতেৰে দৰাৰ মুখত তিনিবাৰকৈ দিয়ে। প্ৰতেক বাৰতেই দৰাক লোটাৰ পাণীৰে মুখ ধুৱায় দাঁত খৰকিয়াব দিয়ে আৰু একোখন কৈ ঠুৰীয়া তামোল খুৱায়। দৰায়ো কইনাক সেইদৰে পঞ্চামৃত খুৱায় মুখ ধুৱায়, খৰিকা দি আৰু ঠুৰীয়া তামোল খুৱায়।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বিবাহ শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:টাই আহোম
গেছ টাৰ্বাইন
গেছ টাৰ্বাইন (Gas turbine) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ অন্তৰ্দাহী ইঞ্জিন যি চলিবৰ বাবে আৱশ্যক হোৱা শক্তি জ্বলনশীল গেছৰ প্ৰবাহৰ দ্বাৰা লাভ কৰে। ইয়াক দহন টাৰ্বাইন (combustion turbine)-ও বোলা হয়।
বিদ্যুৎ উৎপাদন
গেছ টাৰ্বাইনে যিকোনো পৰিস্থিতিতে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিব পাৰে। বিদ্যুৎ উৎপাদনত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত জলবিদ্যুতৰ উৎপাদন বৰষুণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। বৰষুণ কম হলে বা পৰ্যাপ্ত নহ'লে জলবিদ্যুৰ উৎপাদন নহয়। সেইদৰে বন্ধ অবস্থাৰ পৰা তাপবিদ্যুৰ উৎপাদন আৰম্ভ কৰি বিদ্যুতৰ যোগান পাবলৈও কেইবা ঘণ্টা লাগে। গেছ টাৰ্বাইনৰ এইবোৰ অসুবিধা নাই। আজিকালি বহু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু ঘৰত যিবোৰ জেনেৰেটৰ ছেট ব্যৱহাৰ হয়,গেছ টাৰ্বাইনো বহু পৰিমানে এনেধৰণৰ। প্ৰয়োজন হোৱা মাত্ৰকে ইয়াক চলাব পাৰি আৰু লগে লগে বিদ্যুতো পোৱা যায়; মাত্ৰ কেইছেকেণ্ড মানতে ইয়াক বন্ধ কৰাৰো সুবিধা আছে। গেছ টাৰ্বাইনৰ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ খৰচৰ কম। যিকোনো স্থানত এই বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিব পাৰি। যান্ত্ৰিক জটিলতাও কম। গেছ টাৰ্বাইনৰ সহায়ত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ভালেখিনি সুবিধা আছে যদিও আমোদজনক কথাটো হ'ল ইয়াক প্ৰথমতে বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হোৱা নাছিল। বিজ্ঞানী আৰু প্ৰযুক্তিবিদসকলে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰিছিল উৰাজাহাজৰ ইঞ্জিনৰ বাবেহে।
১৯৩৯ চনত ছুইজাৰলেণ্ডত পৰীক্ষামূলকভাবে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰোঁতে প্ৰথম গেছ টাৰ্বাইন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰযুক্তিগত কাৰণত আৰু লাভজনক নোহোৱা বাবে বিদ্যুৎ উৎপাদনত প্ৰথমতে গেছ টাৰ্বাইন সিমান জনপ্ৰিয় হোৱা নাছিল। ষাঠিৰ দশকত উৰাজাহাজৰ ইঞ্জিনৰ টাৰ্বা-জেট প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পাছত গেছ টাৰ্বাইনৰ প্ৰভূত উন্নতি হয়। ফলত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু ব্যৱহাৰ দ্ৰুতভাবে বাঢ়িবলৈ লয়। আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ বহু দেশত অলপদিনৰ ভিতৰতে অসংখ্য গেছ টাৰ্বাইন বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ গঢ়ি উঠে। ভাৰতৰো বহু ৰাজ্যত গেছ টাৰ্বাইনেৰে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰা কেন্দ্ৰ আছে।
বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ কামত ব্যৱহৃত গেছ টাৰ্বাইন দুই ধৰণৰ; 'অপেন চাইকল' আৰু 'ক্লোজড চাইকল'। প্ৰথম ধৰণৰ টাৰ্বাইনৰ পৰা ৰ্নিগত গেছে পোনে পোনে বায়ুমণ্ডলত মিহলি হৈ যায়। আনহাতে দ্বিতীয় ধৰণৰ টাৰ্বাইনৰ পৰা ৰ্নিগত গেছ পুনৰ ব্যৱহাৰ বাবে কামত লগোৱা হয়। যিকোনো গেছ টাৰ্বাইন বিদ্যুৎ উৎপাদন কেন্দ্ৰৰ পৰিচালন ব্যৱস্থা স্বয়ংক্ৰিয়। আজিকালি অধিকাংশ গেছ টাৰ্বাইন কেন্দ্ৰ সক্ৰিয় আৰু নিস্ক্ৰিয় কৰা হয় হাই স্পিড ডিজেলৰ সহায়ত। সেয়েহে প্ৰতি ইউনিট বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ খৰচ তাপবিদ্যুত বা জলবিদ্যুত কেন্দ্ৰতকৈ অনেক বেছি হয়গৈ। তথাপি গেছ টাৰ্বাইনৰ সহায়ত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ সুবিধা বহুত বেছি। হঠাৎ বিদ্যুৎ বিতৰণ ব্যৱস্থাত কম্পনাংক কমি গ'লে বা কোনো কাৰণত সকলো তাপবিদ্যুত কেন্দ্ৰ বন্ধ হৈ গ'লে সেইবোৰ কাৰ্যক্ষম কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় প্ৰাথমিক বিদ্যুৎ তৎক্ষণাত যোগাৰ কৰিব পাৰে একমাত্ৰ গেছ টাৰ্বাইন।
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
জয় বৰুৱা
জয় বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী গায়ক, সংগীতকাৰ আৰু "জয়" নামৰ বেণ্ডটোৰ মূল কণ্ঠশিল্পী। বৰুৱাই কেইবাখনো জনপ্ৰিয় হিন্দী ভাষাৰ বোলছবিত কণ্ঠদান কৰাৰ লগতে অসমীয়া আৰু তেলেগু ভাষাৰ গীতটো কণ্ঠ নিগৰাইছে। এখেতৰ সংগীতৰ প্ৰকাৰবোৰ হৈছে: ৰক, চ'ল, ৱৰ্ল্ড বিট, জেজ আদি।
ডিচেম্বৰ ২০১০ত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত প্ৰথম ইংক কনফাৰেঞ্চত জয় বৰুৱাক ফেল্ল' (Fellow) হিচাপে নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়। জয়পুৰত ৮-১১ ডিচেম্বৰ ২০১১ত অনুষ্ঠিত ইংকৰ দ্বিতীয় কনফাৰেঞ্চতো জয়ক তেওঁৰ বেণ্ডৰ সৈতে বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জয় বৰুৱাৰ জন্ম হয় তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈত। তেওঁৰ পিতৃ ৰোহিনি ধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ ৰঞ্জনা বৰুৱা। চাৰি বছৰ বয়সতে দেউতাকে তেওঁক ভায়োলিন এটা উপহাৰ দিয়ে। সেয়াই আছিল তেওঁৰ সংগীত যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি। পাছত তেওঁৰ পৰিয়াল যোৰহাটৰ বাসিন্দা হয়গৈ। সাত বছৰ বয়সত তেওঁৰ ভগ্নীয়ে বৰুৱাক জোৰ কৰি সংগীত প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লবলৈ দিয়ে, যাৰ বাবে তেওঁৰ তাই এটি ইংৰাজী গীত শিকায়। বৰুৱা প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হয়। এনেদৰে তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰতি ৰুচি বাঢ়িব ধৰে। বিশেষকৈ পাশ্চাত্য সংগীতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ পৰে। "দা বিটলচ্", "দা ঈগলচ্", "চাইমন এণ্ড গাৰফাঙ্কেল", "ইউ২" আদি বেণ্ড আছিল তেওঁৰ অনুপ্ৰেণাৰ উৎস।
জয়ে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে শ্বিলংৰ চেইণ্ট এণ্টনিচ্ স্কুলৰ পৰা। পাছত তেওঁ গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
২০০২ চনত নয়না বৰঠাকুৰৰ লগত জয় বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বৰ্তমান তেওঁলোক মুম্বাইত বাস কৰে।
বিজ্ঞাপন জিংগল
কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিত জয় বৰুৱাই বহুতো কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰ গীতত কণ্ঠদান কৰে আৰু বৰ্তমানেও কৰি আছে। এনে কেইটামান কোম্পানী হৈছে: ভোডাফ'ন, ৰিলায়েঞ্চ, এল জি, হিৰো হোণ্ডা, নেচকেফে, ক্লাব মহিন্দ্ৰা, টাটা টি, কোকা কোলা মিনিট মেইড, কাৰ্ল-অন, হৰ্লিক্স, আলফা ৱান আদি।
নেপথ্য গায়ক
জয় বৰুৱাই কেইবাখনো হিন্দী ভাষাৰ বোলছবিৰ গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে। প্ৰথম অবস্থাত তেওঁ দলীয় ৰূপে গীত গাইছিল যদিও পাছলৈ একক কণ্ঠৰ গীতত কণ্ঠদান কৰাৰ সুবিধি পায়। তেওঁ কণ্ঠদান কৰা কিছু বোলছবি হৈছে: "মুঝচে ফ্ৰেণ্ডচিপ কৰোগে" (২০১১), "জীন্দেগী না মিলেগী দুবাৰা" (২০১১), "লাভ কা দি এণ্ড" (২০১১), "ন' ৱান কিল্ড জেছিকা" (২০১১), "উড়ান" (২০১০), "হেল্প" (২০১০), "ডেভ ডি" (২০০৯), "অজব প্ৰেম কি গজব কাহানী" (২০০৯), "জাম্বো" (২০০৮), "গোলমাল ৰিটাৰ্ণচ" (২০০৮), "টচন" (২০০৮), "জব উই মেট" (২০০৭), "ভুল ভুল্লৈয়া" (২০০৭), "ভাগম ভাগ" (২০০৬), "গেঙষ্টাৰ" (২০০৬), "লগে ৰহো মুন্না ভাই" (২০০৬), "জীন্দেগী ৰকচ্" (২০০৬), "ৱক্ত: দা ৰেচ এগেইনষ্ট টাইম" (২০০৫), "ক্যা কুল হে হাম" (২০০৫), "এক আজনবি" (২০০৫), "নীল এণ্ড নিক্কি" (২০০৫), "মুন্না ভাই এম বি বি এচ" (২০০৩) আদি। বৰুৱাই অমিত ত্ৰিবেদী, প্ৰিতম, অনু মালিক, আশিতোশ পাঠক, ৰাম সম্পত, শংকৰ-এহচান-লয়, চেলিম-চুলেমান, বিশাল-শেখৰ, ললিত পণ্ডিত আদি জনপ্ৰিয় সংগীত পৰিচালকৰ লগত কাম কৰিছে।
জয়ে ২০১০ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত "কালভাৰ কিঙ" নামৰ তেলেগু ভাষাৰ ছবিত নেপথ্য গায়ক হিচাপে কণ্ঠদান কৰে।
এওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ নেপথ্য গায়ক হিচাপে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে গীত গায় ২০১১-১২ বৰ্ষৰ হেঙুল থিয়েটাৰৰ নাট "খিৰিকি"ত।
জয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো
২০১০ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত মুক্তি পাই জয় বৰুৱাৰ বেণ্ড "জয়"-ৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ আঠটা গীতৰ এক এলবাম "জয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো। " ইয়াৰ গীতসমূহ আছিল ৰক, চ'ল, ৱৰ্ল্ড বিট আৰু লোক-সংগীতৰ সংমিশ্ৰণ। গীতবোৰে শ্ৰোতাৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, বিশেষকৈ "আইকন বাইকন" আৰু "তেজিমলা" গীতদুটা অধিক জনপ্ৰিয় হয়। "আইকন বাইকন" নামৰ গীতটোৰ ভিডিঅ'ও নিৰ্মাণ কৰা হয়।
জয় বেণ্ডটোৰ বৰ্তমানৰ আন সদস্য সকল হৈছে: পৱন ৰচেইলি (মূল গিটাৰবাদক), ইবছন লাল বৰুৱা (ৰিডম গিটাৰবাদক), মানস চৌধুৰী (বেচ্ গিটাৰবাদক), আৰু পাৰ্থ গোস্বামী (ড্ৰামবাদক)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
মেখেলা
অসমীয়া মহিলাৰ জাতীয় পোছাক হ’ল মেখেলা চাদৰ। তাৰে অধোবস্ত্ৰ ৰূপ মেখেলা পৰিধান কৰা হয়। মেখেলা শব্দৰ মূল সংস্কৃত 'মেখলা'। অধোবস্ত্ৰ আৰু কঁকালত মেৰিউৱা মেখলাৰ ধাৰণাটো বৈদিক যুগৰে। এসময়ত অধোবস্ত্ৰ ৰূপে 'মেখলা' স্ত্ৰী-পুৰুষ নিৰ্বিশেষে পৰিধান কৰিছিল। অজন্তা-ইলোৰাৰ চিত্ৰত বুকুত মেঠনি মৰা গাভৰুৰ চিত্ৰ আজিও দৃশ্যমান। অসমীয়া তিৰোতায়ো এসময়ত মেঠনি মাৰিছিল। কামাখ্যাৰ ভাস্কৰ্যত বুকুত মেঠনি মৰা নাৰীৰ জীৱন্ত ৰূপ দেখা যায়। অসমীয়া তিৰোতাই পৰিধান কৰা বিভিন্ন মেখেলাবোৰ হ’ল (ফুলৰ চানেকি, বোৱা পদ্ধতি আৰু উপকৰণৰ আধাৰত দিয়া নাম):
গৰম বতাহৰ বেলুন
বেলুন বুলিলে সাধাৰণতে যিকোনো গেছ ভৰ্তি বেগকে বুজোৱা হয় যদিও এই প্ৰবন্ধটিত বেলুনৰ আকাশীযানৰ কথাহে আলোচনা কৰা হৈছে। বেলুন হৈছে একপ্ৰকাৰৰ বায়ুতকৈ পাতল আকশীযান যি বায়ুৰ প্লাৱিতা বলৰ সহায়ত আকাশত ওপঙি থাকে। তাৰ বাবে কোনোধৰণৰ যন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন নহয়। বেলুনৰ তলৰ অংশত এটি বাষ্কেট বা গন্দোলা সংযুক্ত হৈ থাকে য’ত মানুহ আৰু অন্যান্য বস্তু থাকিব পাৰে।
ইতিহাস
গৰম বায়ু সাধাৰণ বায়ুতকৈ পাতল এই তত্ত্বটোৰ ভিত্তিতেই আজিৰ পৰ প্ৰায় ২০০০ বছৰ আগোতে চীন দেশত এবিধ পুতলা ওলমা যান (লেণটাৰ্ণ্) উৰুওৱা হৈছিল। চীনা সৈন্যবাহিনীক সংকেত দিয়াৰ বাবেও এনেধৰণৰ যান ব্যৱহাৰ হৈছিল। ১৭০৯ চনত বাৰ্টলমেও ডি গুছ্মাউ নামৰ ব্ৰাজিলৰ পাদুৰীএজনে লিছবনত এটা ৰুমৰ ভিতৰত গৰম বতাহৰ এটি বেলুন নিৰ্মাণ কৰি উলিয়ায়। তেওঁ অন্য এক বেলুনৰ সহায়ত এক কিল’মিটাৰলৈকে দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰে বুলি দাবী কৰিছিল যদিও সেয়া সৰ্বজনভাৱে গৃহীত নহ’ল। ১৭৬৬ চনত হেনৰী কেভেণ্ডিছে বায়ুতকৈ পাতল হাইড্ৰজেন গেছ আৱিষ্কাৰ কৰিলে। যোছেফ ব্লেক নামৰ এজন স্কটিছ পদাৰ্থবিদে পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল যে হাইড্ৰজেন গেছেৰে পৰিপূৰ্ণ বেলুন এটা আকাশত সহজেই উপঙি থাকিব পাৰিব।
গৰম বতাহৰ সহায়ত উৰিব পৰা বেলুন প্ৰথম সফলভাৱে নিৰ্মাণ কৰে ফ্ৰান্সৰ মণ্টগলফিয়াৰ ভ্ৰাতৃদ্বয়ে। ফ্ৰান্সৰ জেকুইছ ইটিনি মণ্টগলফিয়াৰ আৰু জোছেফ মাইকেল মণ্টগলফিয়াৰ নামৰ দুজন ভাই-ককায়ে ১৭৮৩ চনৰ ৫ জুনত ১০০ ফুট উচ্চতালৈকে বেলুন উৰুৱাবলৈ সক্ষম হয়। এনে এক বেলুনত উঠিয়েই ফ্ৰান্সৰ পিলত্ৰে দ্য ৰ’জিয়াৰ আৰু ল’ৰেন দ্য আৰলান্দেছ নামৰ যুৱকদুজনে ৫০০ ফুট উচ্চতাত ২৫ মিনিট ধৰি উৰি প্ৰায় ৫.৫ মাইল অতিক্ৰম কৰি প্ৰথম মানৱযুক্ত বেলুনৰ উৰণৰ পথ সুগম কৰে। ১৭৮৩ চনৰে ১ ডিছেম্বৰত প্ৰফেছৰ জেকুইছ চাৰ্লছ আৰু ৰবাৰ্ট ভ্ৰাতৃদ্বয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে হাইড্ৰজেন গেছেৰে পূৰ্ণ এটি বেলুনত ২০০০ ফুট উচ্চতাত ২ ঘণ্টা ধৰি উৰি আৰু ২৭ মাইল অতিক্ৰম কৰি ইতিহাস ৰচনা কৰে। আজিও বেলুনৰ আৱিষ্কাৰক বুলিলে মণ্টগলফিয়াৰ ভ্ৰাতৃদ্বয়কে বুজোৱা হয়।
শ্ৰেণী:বায়ুযান
উদ
উদ (otter) এবিধ উভচৰ প্ৰাণী। উদ সাধাৰণতে নৈ,জান-জুৰি,হ্ৰদ,দ-পথাৰ,পুখুৰী আদিত থাকে। পানীৰ কাষত থকা শিলৰ ফাঁক,গছৰ শিপাৰ ফাঁক বা জোপোহাৰ মাজতো সোমাই থাকে। ইহঁতে পানীত সাঁতুৰি-নাদুৰি ঘূৰি ফুৰে যদিও মাটিতো সমানেই ঘূৰি-ফুৰা দেখা যায় বাবেই উদক উভচৰ প্ৰাণী বলি কোৱা হয়। মাটি আৰু পানী দুয়ো স্থানতে সমানে ঘূৰিব পৰাকৈ ইহঁতৰ শৰীৰ গঠিত। উদৰ দৰে মাটিত থকা প্ৰাণীৰ ভিতৰত অন্য কোনো জন্তু পানীত ইমান শক্তিশালী নহয়। উদৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ। উদ মাছ ধৰাত পাকৈত। মাছমৰীয়াই মাছ মাৰিবলৈ ভেটা দিয়া সময়ত নাথাকিলে উদে সকলো মাছ খাই পেলাব পাৰে। সেয়েহে আমাৰ মাজত এষাৰ প্ৰবচন আছে যে – “উদক ভেটা ৰখীয়া পতা”। উদ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বাহিৰে পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতেই পোৱা যায়। অসমতো ইয়াৰ বহু প্ৰজাতি আছে। উদ সাধাৰণতে মানুহৰ চকুত ধৰা নপৰে।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
উদৰ প্ৰজাতিসমূহ
উদৰ মুঠতে তেৰটা বিভিন্ন প্ৰজাতি পোৱা যায়। এইবোৰ হ'ল- Cladogram, after Koepfli et al. 2008 and Bininda-Emonds et al. 1999
গোত্ৰ Lutra গোত্ৰ Hydrictis গোত্ৰ Lutrogale গোত্ৰ Lontra গোত্ৰ Pteronura গোত্ৰ Aonyx গোত্ৰ Enhydra গোত্ৰ †Megalenhydris গোত্ৰ †Sardolutra গোত্ৰ †Algarolutra গোত্ৰ †Cyrnaonyx
-বৈজ্ঞানিক নাম Lutra lutra। সাধাৰণ উদৰ ৰং বগা মটিয়া বৰণৰ। উদৰ গাটো খহটা। নেজৰ আগ অংশ খীণ যদিও গুৰি অংশ যথেষ্ট শকত আকাৰৰ হয়। এই নেজডালৰ গুৰি অংশত এজোৰ গোন্ধযুক্ত গ্ৰন্থি থাকে। কাণ দুখন সৰু আৰু নোমেৰে ঢাক খাই থাকে। আগৰ ঠেং দুখন সৰু আৰু পিছৰ ঠেং দুখন পতাযুক্ত। মূৰটো চেপেটা। গাটোত দুই ধৰণৰ নোম থাকে। এভাগ দীঘল আৰু এভাগ চুটি চুটিকৈ গাৰ ছালৰ লগত মিলি থাকে। নাকৰ ফুটাকেইটাৰ ওপৰত পথালিকৈ কিছুমান নোম থাকে। এনে ধৰণৰ নোম থকাৰ বাবে পানীৰ ওপৰলৈ আহিলে তিতি থকা যেন নালাগে। এই নোমৰ দ্বাৰা শীত নিবাৰণৰ সহায়ক হয়। ইহঁত ২-৪ ফুট পৰ্যন্ত দীঘল হয়। -বৈজ্ঞানিক নাম Lutra perspicillata। এইবিধ উদৰ গাৰ ৰং ক’লা,ডাঠ মুগা হালধীয়া। নাকৰ ওপৰত থকা নোম পোন। দীঘল দুই-আঢ়ৈ ফুট। নেজ ১৬-১৮ ইঞ্চি দীঘল। ওজন ৭-১০ কিল’গ্ৰাম পৰ্যন্ত। এইবিধ উদ হিমালয়ৰপৰা দক্ষিণ ভাৰতলৈকে সকলো স্থানতে পোৱা যায়। ম্যানমাৰ,ইন্দোচীন,মালয়তো পোৱা যায়। উৰিষ্যাত মাছমৰীয়াবিলাকে এইবিধ উদক মাছ ধৰিবলৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। এই অঞ্চলসমূহত উদক পোহনীয়া কৰি সাগৰত মেলি দিয়ে। সিহঁতে যিমান পাৰে মাছ ধৰি গৰাকীক দিয়ে আৰু গৰাকীয়ে খাদ্যৰ বাবে সিহঁতক প্ৰয়োজনীয়খিনি দিয়ে। বাকী মাছবোৰ গৰাকীয়ে বেপাৰ কৰে। এনেকৈ আধা উদে আৰু আধা গৰাকীয়ে লয়। সেয়ে এই অঞ্চলসমূহত উদ মাছমৰীয়াৰ প্ৰিয় বন্ধু। -বৈজ্ঞানিক নাম Aonyx nirnal। এইবিধ উদৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ হ’লেও, ই মাছতকৈ কেঁকোৰা,শামুক আদিহে বেছিকৈ খায়। বাকী দুবিধৰ তুলনাত ইহঁতৰ আকাৰ ডেৰ ফুটমান হ’ব। পঞ্জাব,অসম আদি ঠাইত এইবিধ উদ পোৱা যায়। ইহঁতৰ নখবোৰ চুটি যদিও পোৱালি অৱস্থাত অলপ দেখা যায় আৰু ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে এই নখবোৰ চকুত নপৰা হয়। সেইকাৰণে ইহঁতক সৰুনখীয়া উদ বুলি কয়।
উদৰ বাসস্থান
উদ সাধাৰণতে মাটিত গাঁত কৰি থাকে। এই গাঁতৰ এটা বৈশিষ্ট্য আছে। গাঁতটোৰ এফালে পানীলৈ যাব পৰাকৈ আৰু আনফালে মাটিলৈ যাব পৰাকৈ ফুটা থাকে। উদে একে ঠাইতে বহু বছৰ বসবাস কৰে যদিও খাদ্যৰ অভাৱ হ’লে স্থান পৰিবৰ্তনো কৰা দেখা যায়। উদৰ প্ৰাধান খাদ্য মাছ। মাছ বিচাৰি একে ৰাতিতে প্ৰায় ১০-১৬ মাইল পৰ্যন্ত যাব পাৰে। ঘৰৰ কাষত পথাৰ বা জান-জুৰি থাকিলে ইহঁতক সহজে চাব পাৰি। উদৰ বসতিস্থান বিচাৰি উলিয়াবলৈ সহজ। বিশেষকৈ উদে প্ৰায়ে একে ঠাইতে মলত্যাগ কৰে। এই মলবোৰ গাঁতৰ ওচৰত দ’ম হৈ থকাৰ লগতে মুখৰপৰা উলিয়াই পেলোৱা মাছৰ কাঁইট,বাকলি আদি থাকে।
জীৱন –চক্ৰ
উদ স্তন্যপায়ী জন্তু। উদে বসম্ত আৰু গ্ৰীষ্ম কালত বেছিকৈযোৰ পাতে যদিও অন্য সময়তো কম-বেচি পৰিমাণেযোৰ নপতা নহয়। ইহঁতে পানীৰ তলতযোৰ পাতে আৰু ২-৪টা পৰ্যন্ত পোৱালি দিয়ে। জন্মৰ সময়ত পোৱালিবোৰৰ দাঁত নগজে আৰু চকু মেল নাখায়। এমাহমানৰ পাছতে চকু দুটা মেল খায়। ইহঁতৰ গাঁতটোত পোৱালিৰ বাবে শুকান ঘাঁহ-বন আদি পাৰি কোমল কৰি দিয়ে। এনেকৈ পোৱালিবোৰ ডাঙৰ হোৱালৈকে মাকেই লালন-পালন কৰাৰ লগতে মাটি-পানী দুয়োটাতে প্ৰশিক্ষণো দিয়ে। তিনিমাহ মানৰপৰা পোৱালিবোৰ পানীত ভালকৈ সাঁতুৰিব পাৰে। প্ৰথম অৱস্থাত মাকে পোৱালিবোৰক পানীলৈ ঠেলি দিয়াৰ লগতে এটা মাছ মাকজনীয়ে মুখত লৈ দ ঠাইলৈ গুচি যায়। মাকৰ মুখৰপৰা পোৱালিবোৰে মাছটো আনিবলৈ যাওঁতেই সাঁতোৰ শিকিব পৰা হয়। এনেকৈ দুই-তিনি বছৰমানৰ পাছত পোৱালিবোৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক হয় আৰুযোৰ পাতে।
খাদ্য
উদৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ। কেতিয়াবা পানীত চৰি থকা হাঁহ জাতীয় চৰাইবোৰ পানীৰ তলে তলে গৈ ঠেংখনত ধৰি লৈ গৈ খায়। মাছৰ অভাৱ হ’লে কেঁকোৰা,ভেকুলী আদি খোৱাৰ লগতে কিছুমান গছৰ পাতো খোৱা তথ্য পোৱা যায়।
চিকাৰৰ কৌশল
উদে সাধাৰণতে ৰাতিহে মাছ মাৰিবলৈ ওলায়। কেতিয়াবা দিনৰ ভাগতো নমৰা নহয়। মাছ মাৰি গৈ থাকোঁতে খায়ো গৈ থাকে। কেতিয়াবা ডাঙৰ মাছ ধৰিলে পাৰলৈ আনিহে খায়। উদৰ দাঁতবোৰ জোঙা আৰু মজবুত। গুৰি দাঁত মাছৰ মূৰ-খোলা আদি গুৰি কৰিবৰ বাবে সুবিধা হয়। ইহঁতৰ নাসাৰন্ধ্ৰত ভালভ থকাৰ বাবে পানী নোসোমায়। উদ পানীত বিভিন্ন ভংগিমাত সাঁতুৰিব পাৰে। গাটো লাহী কৰি অঁকাই-পকাই সাতুৰি যাব পৰা কৌশল জানে। সাঁতুৰি যাওঁতে মুখখন কোঁচ খাই যায়। পিছ ঠেং দুখনত পতা থকা বাবে সাঁতুৰিবলৈ সহায় হয়। সাঁতুৰি যোৱাৰ সময়ত আগঠেং আৰু নেজেৰেও সহায় কৰে। কেতিয়াবা বহুত সময় পানীৰ তলতে থাকিবও পাৰে।
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
এই প্ৰাণীবিধ জীয়াই থাকিবলৈ বিভিন্ন বাধাৰ সন্মুখীন হব লগা হৈছে। নৈ,জান,জুৰিৰ কাষত আৰু দ পথাৰ আদি পুতি মানুহৰ বসতিস্থান কৰা বাবে ইহঁত সাধাৰণতে আমাৰ পৰিবেশৰপৰা আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য হৈছে। যাৰ বাবে ইহঁতৰ বংশ বৃদ্ধি কমিবলৈ ধৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:মাংসভোজী শ্ৰেণী:জলচৰ প্ৰাণী
পোহৰৰ বেগ
ভেকুৱাম(বা শূন্যস্থান)ত পোহৰৰ বেগ, যাক সাধাৰণতে c ৰে বুজোৱা হয়, পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বহুল ভাবে ব্যৱহৃত এক ভৌতিক ধ্ৰুৱক। ইয়াৰ মান সঠিকভাবে ২৯৯,৭৯২,৪৫৮ মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড, ই এটা স্থিৰ (হুবহু) সংখ্যা, আন্তৰ্জাতিক মান সময় একক আৰু এই ধ্ৰুবকৰ মানৰ পৰাই মিটাৰ এককক সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়। মাইল এককত ইয়াৰ নিকটতম মান হ’ব ১৮৬,২৮২ মাইল প্ৰতি ছেকেণ্ড।
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ মতে 'c' হৈছে বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ যিকোনো শক্তি, পদাৰ্থ আৰু তথ্যই পাব পৰা সৰ্বোচ্চ বেগ। ই হৈছে সকলোবোৰ ভৰহীন কণা আৰু বিদ্যুতচুম্বকীয় বিকিৰণ যেনে ভেকুৱামত পোহৰৰ দৰে ভৰহীন কণাৰ সংলগ্ন ক্ষেত্ৰ সমূহৰ বেগ, ইয়াক মহাকৰ্ষণৰ বেগ সূত্ৰ (অৰ্থাৎ মহাকৰ্ষণীয় তৰংগ)ৰ দ্বাৰা নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়। এনে কণা বা তৰংগ‍ৰ বেগ ইয়াৰ উৎস বা দৰ্শক জন থকা জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰেআৰু ইয়াৰ মান স্থিৰ থাকে, এই 'c ক আমি আইনষ্টাইনৰ বিখ্যাত ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতা E = mc''2 ত দেখিবলৈ পাওঁ।
কাঁচ, বায়ু, পানী আদিৰ দৰে স্বচ্ছ পদাৰ্থৰ মাজেৰে যাওঁতে পোহৰৰ বেগ('v') ধ্ৰুৱক 'c' তকৈ কম হয়, 'c' আৰু কোনো এক পদাৰ্থৰ বাবে 'v' ৰ মানৰ অনুপাতক সেই পদাৰ্থটোৰ প্ৰতিসৰণাংক n বোলা হয়, অৰ্থাৎ (n = c / v). ঊদাহৰণস্বৰূপে, দৃশ্যমান পোহৰৰ বাবে কাঁচৰ প্ৰতিসৰণাংক প্ৰায় ১.৫ অৰ্থাৎ পোহৰে কাঁচৰ মাজেৰে প্ৰায় c / 1.5 ≈২০০০০০ কি. মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড বেগেৰে গতি কৰে, বায়ুৰ প্ৰতিসৰণাংক প্ৰায় ১.০০০৩; গতিকে ভেকুৱামতকৈ বায়ু মাধ্যমত পোহৰে ৯০ কি. মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড কম বেগত গতি কৰে।
প্ৰায়সংখ্যক ক্ষেত্ৰতে পোহৰক আমি পলকতে গতি কৰা কণা বুলিব পাৰো যদিও, বহু বেছি দূৰত্বৰ ক্ষেত্ৰত আৰু অতি সংবেদনশীল গণনাৰ ক্ষেত্ৰত পোহৰৰ সীমিত গতিবেগৰ প্ৰভাৱ আমি দেখিবলৈ পাওঁ, মহাকাশৰ কোনো ঠাইলৈ, যেনে এখন মহাযানলৈ যাওঁতে বা তাৰ পৰা আহোঁতে পোহৰে কেইবা মিনিটৰ পৰা ঘণ্টা পৰ্যন্ত ল’ব পাৰে। আমি আকাশত দেখা বহুতো তৰা আচলতে সেই তৰাটোৰ পৰা বহুবছৰ আগতেই অহা পোহৰ মাত্ৰ যি এক বৃহৎ দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত আমাৰ চকুত পৰিছেহি। পোহৰৰ বেগৰ সীমাবদ্ধতাই তাত্বিক কম্পিউটাৰ সমূহৰ বেগকো এক নিৰ্দিষ্ট সীমা প্ৰদান কৰিছে, কিয়নো কম্পিউটাৰ এটাৰ ভিতৰত এটা চিপ(chip)ৰ পৰা আন এটা চিপলৈ তথ্যসমূহ আমি পঠিয়াবই লাগিব।
শিল্পী দিৱস
শিল্পী দিৱস প্ৰতি বছৰে ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতি দিৱস হিচাপে উদ্‌যাপন কৰা হয়। এই দিনটোতে মহান শিল্পীগৰাকীৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটিছিল। ১৯৫৩ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে প্ৰথম বাৰৰ বাবে শিল্পীজনাক সুঁৱৰি এই দিৱস উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত এই দিনটো ‘জ্যোতি দিৱস’ হিচাপে পালন কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত জ্যোতি দিৱসক ‘শিল্পী দিৱস’ হিচাপে নামকৰণ কৰা হয়। ১৯৫৩ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে আয়োজিত এই দিৱস গুৱাহাটী আৰু বৰপেটাত পালন কৰা হৈছিল। সেই সময়ত এই শিল্পীজনাৰ স্মৃতি জীয়াই ৰাখিবৰ হকে এই প্ৰচেষ্টাৰ বাবে আগভাগ লৈছিল ড° ভূপেন হাজৰিকা আৰু হেমাংগ বিশ্বাসে। ভাৰতীয় গণ নাট্য সংঘৰ উদ্যোগত গুৱাহাটীৰ নবীন চন্দ্ৰ হলত এই অনুষ্ঠানটো আয়োজন কৰা হৈছিল। প্ৰথম বছৰৰ সেই অনুষ্ঠানত গুৱাহাটীত ৪০ জনমান লোক উপস্থিত আছিল। সেইসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কন্যা জয়শ্ৰী আগৰৱালা (চলিহা), ড° মহেশ্বৰ নেওগ, অধ্যাপক ভৱানন্দ দত্ত ইত্যাদি। একেদিনাই বৰপেটাত আয়োজিত অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল শিল্পী দিলীপ দত্তই।
পোহৰৰ বেগ
১৬৬৭ চনত অ’লে ৰ’মাৰে বৃহস্পতিৰ চন্দ্ৰসমূহৰ আপাত গতি অধ্যয়ন কৰি পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে "পোহৰৰ গতিবেগ সীমিত" বুলি মন্তব্য আগবঢ়াইছিল। পাছত ১৮৮৫ চনত জেমচ ক্লাৰ্ক মেক্সৱেলে পোহৰক এক বিদ্যুত চুম্বকীয় তৰংগ হিচাপে প্ৰমাণ কৰে, সেয়ে হিচাপে পোহৰৰ গতিবেগ 'c' হয়, এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে ব্যাখ্যা আগবঢ়াই যে কোনো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ সাপেক্ষে পোহৰৰ বেগ ইয়াৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয় তেওঁ লগতে বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সহায়ত এই পৰিঘটনাৰ অনুসিদ্ধান্তসমূহ ব্যাখ্যাও কৰে আৰু দেখুৱাই যে, c পোহৰ বা বিদ্যুত চুম্বকত্বৰ বাহিৰেও আন আন ক্ষেত্ৰতো প্ৰাসংগিক। তাৰ পিছত শতিকাজোৰা গণনাৰ অন্তত ১৯৭৫ চনত পোহৰৰ বেগ ২৯৯৭৯২৪৫৮ মি .প্ৰতি ছেকেণ্ড বুলি নিশ্চিত কৰা হয় (য’ত ভুলৰ সম্ভাৱনা ৪ বিলিয়ন ভাগৰ এভাগ)। ১৯৮৩ চনত মিটাৰ এককক নতুনকৈ বৰ্ণনা কৰা হয়, এই অনুসৰি ভেকুৱামত ২৯৯৭৯২৪৫৮ ভাগৰ ১ ছেকেণ্ডত পোহৰে অতিক্ৰম কৰা দূৰত্বই ১ মিটাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ধ্ৰুৱক শ্ৰেণী:পোহৰ
কণী যুঁজ
কণী যুঁজ (Egg tapping) বিশ্বৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ এক জনপ্ৰিয় খেল। অসমৰ লগতে বিশ্বৰ আন আন প্ৰান্তত, যেনে: হলেণ্ড, ৰোমানিয়া, বুলগেৰিয়া,  ৰুঠেনিয়া, গ্ৰীচ  আদিত এই খেল প্ৰচলিত।
অসমত কণী যুঁজ
কণী যুঁজ অসমৰ এটি প্ৰিয় খেল। ব’হাগ বিহুৰ কেইদিনমান আগৰেপৰাই ই আৰম্ভ হৈ বিহু উৰুকালৈকে কণী যুঁজ চলি থাকে। যুঁজত সাধাৰণতে পাতিহাঁহৰ কণীৰে যুঁজাই। খেলাৰুসকলে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা টান কণী কিনি আনি যুঁজলৈ সাজু হয়। টান কণীৰ নাম সৈয়া ( বা হৈয়া)। কড়ি অথবা নখেৰে টুকুৰীয়াই কণীৰ কাঠিন্য নিৰূপণ কৰিব লাগে। কণী যুঁজৰ আগতে দুই যুঁজাৰুৰ মাজত ‘দৰ-দাম’ ঠিক কৰা প্ৰয়োজন। ‘দৰ-দাম’ৰ দ্বাৰা কণীৰ জোঙা আৰু বহল- এই ফাল দুটাৰ কোনটোৰ দ্বাৰা কণীক যুঁজোৱা হ’ব তাকেই বুজায়। দৰ-দাম ঠিক হোৱাৰ পিছত এজনে কণীৰ এটা ফালেৰে আনজনৰ কণীটোৰ নিৰ্দিষ্টকৈ দিয়া ফালটোত খুন্দা মাৰি দিয়ে। যাৰ কণী ভাগে, তেওঁ কণীটো কণী নভগাজনক দিব লাগে। কোনো কোনোৱে হাঁহ কণীৰ মাজত দুই এটা কুকুৰা অথবা গিনিফাউলৰ কণী মিহলাই কণী যুঁজায়। পিছত উল্লেখ কৰা কণীসমূহ হেনো পাতিহাঁহৰ কণীতকৈ টান। কোনো কোনোৱে সাত বিহুলৈকে বা হৈয়া কণী নভগাকৈ ৰাখি গৌৰৱৰ ভাগী হয়। এনে কণীক কোৱা হয় ‘সাত বিহুৰ সৈয়া কণী’। কণী যুঁজত আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে।
মঙলদৈ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
মঙলদৈ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় দৰং জিলাৰ এখন অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠান। দৰং জিলাৰ এই আগশাৰীৰ শিক্ষাপ্ৰতিষ্ঠানখনিৰ লাইখুটা স্থাপিত হৈছিল ১৯০৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ কোনো এক শনিবাৰে। শতবৰ্ষ গৰকি যোৱা অসমৰ এইখন অন্যতম পুৰণি চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ গৌৰৱোজ্বল ইতিহাসে মঙলদৈবাসীৰ লগতে সমগ্ৰ অসমবাসীকে গৌৰৱান্বিত কৰি আহিছে। প্ৰতিষ্ঠাকালত মঙলদৈ হাইস্কুল নামেৰে খ্যাত এইখন বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
কৃতিত্ব
মঙলদৈ চহৰৰ মাজমজিয়াস্থিত সদৰ থানাৰ চৌহদত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বিদ্যালয়ৰ পৰা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯০৭ চনত এদল ছাত্ৰই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰে ভিতৰত নন্দ ৰাম ডেকাই দ্বিতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ উপৰি অন্য চাৰিজন পৰীক্ষাৰ্থীয়ে তৃতীয় বিভাগ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সেই সময়ত বিদ্যালয়খনৰ সৰ্বাংগীন বিকাশত উল্লেখযোগ্য অৰিহণা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰজ আছিল ৰাধানাথ ফুকন, শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী আদি।
শতবৰ্ষ অতিক্ৰম কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এই বিদ্যালয়খনে ১৯৫৪ চনত “সোণালী জয়ন্তী” তথা ১৯৬৫ চনত “হীৰক জয়ন্তী” মহোৎসৱ উদযাপন কৰাৰ উপৰিও ২০০৫ চনত জাকজমকতাৰে শতবাৰ্ষিকী সমাৰোহ পালন কৰে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দৰং জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
আজান পীৰ
আজান ফকীৰ (Ajan Fakir) এজন ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰক, সাধু আৰু কবি আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল হজৰত শ্বাহ মিলন। ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতক আজান পীৰ, ছাহ মীৰান আৰু আজান ফকীৰ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁৰ জন্ম ১৬১০ চনৰ ওচৰে-পাঁজৰে ইৰাকৰ ৰাজধানী বাগদাদৰ এখন গাঁৱত হৈছিল। আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম-অষ্টম শতিকাত লগত লগত কেইজনমান জন ছূফী (পীৰ) লৈ আজমীৰৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল। । তেওঁলোকে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলৈ লৈছিল। তেওঁলোকৰ বংশ বৃদ্ধিৰ লগতে কিছু থলুৱা লোকেও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাত অসমত মুছলমান লোকসকলৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল। ক্ৰমান্বয়ে তেওঁলোক অসমীয়া সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ অভিন্ন অংগ হৈ পৰিছিল। জনশ্ৰুতি মতে আজান পীৰেই পোনপ্ৰথমে অসমত 'আজান' দি নামাজ পঢ়িবলৈ মুছলমানসকলক শিকাইছিল বাবে তেওঁৰ নাম আজান ফকীৰ হয়। আজান ফকীৰৰ জীৱন বৰ সংঘাতপূৰ্ণ আছিল। অসম লৈ আহি তেওঁ বিভিন্ন শাস্তিৰো সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল। পিচত আহোম ৰজা গদাধৰ সিংহই তেওঁৰ মাহাত্ম্য বুজি পাই দিখৌমুখৰ সৰাগুৰি চাপৰিত মাটি-বাৰি দি মছজিদ সজাই দিয়ে আৰু তাতে আজান ফকীৰে ছকুৰি ভকতৰ সৈতে ধৰ্ম চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। তাতে আজান ফকীৰৰ মৃত্যু হয়।
আজান-ফকীৰৰ পৰিয়াল
চূণপোৰা গাঁৱত থাকোঁতেই আজান ফকীৰে তেতিয়াৰ ৰংপুৰৰ ফালে থকা ছৈয়দ ওছমান গণি খোন্দাকাৰৰ কন্যাক বিয়া কৰায়। বৈবাহিক জীৱনৰ সাক্ষী হিচাপে তেওঁ দুটি পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ হয়। লগত তেওঁৰ একমাত্ৰ ভাতৃ নবীৰে সৈতে সৰু সংসাৰখন আউল ভাঙি ধৰ্মৰ কাম সুকলমে পালন কৰিছিল। বিয়া বাৰু কৰাই তেওঁ সংসাৰ ভালদৰে চম্ভালাৰ লগতে ধৰ্মৰ কামত বিভিন্ন ঠাই ঘূৰি ফুৰিছিল।
আজান ফকীৰৰ অসমলৈ আগমন
thumb|right|আজান ফকীৰৰ জীৱনীমূলক কাহিনীৰে নিৰ্মিত [[আজান ফকীৰ চাহেব নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনত আজান ফকীৰৰ ৰূপত বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া]] ইৰাকৰ ৰাজধানী বাগদাদৰ কেইগৰাকীমান ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰক নিজ ইচ্ছাই ঘৰ-বাৰী এৰি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰৰ অঞ্চললৈ গৈছিল। আল্লাহৰ নামত উচ্ছৰ্গা কৰিব বিচাৰিছিল নিজৰ জীৱন। সেই আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ শাহ মীৰানে তেওঁৰ ভাতৃ নবীৰ সৈতে খোজকাঢ়ি ইৰাক, আফগানিস্থান আদি দেশ পাৰ হৈ খাইবাৰ গিৰিপথেদি আহি ভাৰতত সোমাইছিলহি। সেই সময়ত শাহ মীৰান এজন চফল ডেকা আছিল। কিছুদিন আজমীৰত অতিবাহিত কৰিছিল, তাৰ পাছত দিল্লীত কিছু দিন কটাইছিল। দিল্লীৰ পৰা তেওঁলোক আহি পালেহি বঙ্গদেশৰ উত্তৰ ফালে থকা গৌড়ত নামে ঠাইত। অৱশেষত দুই ভাতৃ আহি অসমত (তেতিয়াৰ কামৰূপ ৰাজ্যত) প্ৰৱেশ কৰিছিল।
ছাহ মীৰান আৰু তেওঁৰ ভাতৃয়ে সেই সময়ত লগত কোনো তিৰোতা মানুহ অনা নাছিল। সময় উকলিলত অসমৰ ছোৱালীকে বিয়া কৰাই ধৰ্মৰ বাহিৰে আন সকলো আচাৰ-নীতি গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ সৈতে ওতঃপ্ৰাত ভাবে মিলি গৈছিল। বৈষ্ণৱ কবি, ধৰ্ম প্ৰচাৰক সকলৰ সাহিত্যৰ লগত তেওঁলোক মিলি গৈছিল ।
আজান ফকীৰ আৰু ভাতৃ নবী কামৰূপলৈ আহি হাজোৰ হজৰত গিয়াছ-উদ্দিন আউলিয়াৰ দৰগাহতে থাকিবলৈ ল’লে। হাজোত কেইবাবছৰ থাকি ভালদৰে অসমীয়া ভাষা, ৰীতি-নীতি আয়ত্ত কৰাত লাগিল। আজান ফকীৰে ভাষাটোৰ লগতে ওজাপালি, নৃত্যগীত, দেহবিচাৰৰ গীত আৰু অন্যান্য লোকগীত আদিৰ ছন্দ, সুৰ আদিৰ লগত ভালদৰে মনোনিবেশ কৰিলে। এই সকলোবোৰৰ পৰাই অনুপ্ৰানিত হৈ পাছত তেওঁ জিকিৰ ৰচনা কৰিবলৈ লৈছিল। অসমীয়াৰ পূৰ্বতে তেওঁ ফৰাচী, আৰবী আৰু উৰ্দু ভাষা ভালদৰে জানিছিল, সেইবাবে অসমীয়া ভাষা বিশেষ ভাবে আয়ত্ত কৰিলেও তেওঁ সৃষ্টি কৰা জিকিৰ সমূহ ফৰাচী বা উৰ্দু ভাষাত লিখিছিল। কাৰণ আজিলৈকে আজান ফকীৰৰ অসমীয়া ভাষাত লিখা কোনো আখৰ পোৱা হোৱা নাই।
ধৰ্মীয় আদৰ্শ
আজান-ফকীৰে জিকিৰত একাধিক বাৰ যে তেওঁ মাদাৰী পীৰৰহে ভক্ত। মাদাৰী এক চুফি পন্থাৰ নাম। বদৰুদ্দিন, ছাহ বদৰ বা ছাহ মাদাৰৰ নামেৰেই এই পন্থাৰ নাম মাদাৰী ৰূপে পৰিচিত হয়। পয়গম্বৰ জনাৰ পৰা লাভ কৰা আধ্যাত্মিক জ্ঞান একমাত্ৰ হজৰত আলীৰ যোগেদি তেওঁলোকে নিজ মুৰ্ছিদ বা গুৰুৰ পৰা আহৰণ কৰে আৰু সেইদৰে ৰচুলৰ প্ৰকৃত চৰিয়তহে গুপ্তভাবে পালন কৰে ।
চূণপোৰা গাঁৱত থাকোঁতেই তেওঁ ইছলাম ধৰ্ম আৰু ৰীতি-নীতি সম্পৰ্কীয় জিকিৰ গীতবোৰ ৰচনা কৰি চিনাকি অসমীয়া সুৰতে গোৱাৰ দিহা কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ জিকিৰ গীতবোৰৰ কথাৰ মাজত আৰৱী, ফৰাচী আদি শব্দৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল যদিও সেইবোৰৰ ব্যৱহাৰে ছন্দৰ লালিত্য বা সুৰৰ মধুৰতা খৰ্ব কৰা নাছিল। যিমানেই জিকিৰ গীতবোৰৰ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল সিমানে তেওঁৰ শিষ্যৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছিল। লাহে লাহে আজান-ফকীৰ ধৰ্মগুৰু বা পীৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তাৰ পাছত চূণপোৰা গাঁৱতেই নহয় সমগ্ৰ অসমতে আজান চাহাবৰ নাম-যশ বৃদ্ধি পাবলৈ ললে ।
ৰজা গদাধৰ সিংহৰ দিনত আহোম ৰজাৰ বিশেষ প্ৰতিপত্তি থকা মুছলমান বিষয়া আছিল একমাত্ৰ ৰূপাই দাধৰা। আন এজন মুছলমান আজান-ফকীৰৰ নাম-যশে চাৰিওফালে প্ৰভাব পেলোৱাত ৰূপাই ঈৰ্ষাত জ্বলি-পুৰি মৰিছিল। ৰূপায়ে মোগল ৰজাৰ গুপ্তচৰ বুলি ৰজাৰ ওচৰত আজানৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিলে যদিও আজানৰ গুপ্তচৰ হোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ কিন্তু ৰূপায়ে দিব নোৱাৰিলে। শেষত ৰূপায়ে পুনৰ অভিযোগ আনিলে যে জিকিৰ গীত গাই বিশেষ উপাসনাত লাগি আজানে ইছলাম ধৰ্মৰ বিকৃতি ঘটোৱা বুলি। ৰজাই কথাষাৰ বিশ্বাস নকৰিলেও হয়তো ৰাজবিষয়া ৰূপাইক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবেই আজানৰ বিৰুদ্ধে ৰায় দিলে। শেষত নিষ্ঠুৰ অপকৰ্ম কৰিলে ৰূপাই দাধৰাই। বৃদ্ধ আজান আৰু ভাতৃ নবীক ধৰি আনি বন্দী কৰি ৰাখিলে আৰু আজানৰ চকু কাঢ়িবলৈ নিৰ্দ্দেশ দিলে। হাঁহি হাঁহি নিজৰ চকু কাঢ়িবলৈ পাতি দিলে আজানে। আজানৰ চকু কাঢ়ি নিয়াৰ পাছতেই অসম ৰাজ্যলৈ নানা ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ নামি আহিছিল। শেষত ৰজাই নিজৰ ভুলৰ বাবে হোৱা অপকৰ্মৰ কথা জানিব পাৰি দৰদী হৈ পৰিল আৰু আজানক ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ নিজে মঠ সজাই দি ফকীৰৰ সংস্থাপন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰালে ।
আজান ফকীৰৰ জিকিৰ
ছাহ মীৰান বা আজান ফকীৰে অসমীয়া জিকিৰ অৰ্থাৎ ইছলাম ধৰ্মীয় স্তুতি গীত ৰচনা কৰিছিল। জিকিৰ শব্দটো আৰবী জিকিৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হল আল্লাহৰ নাম স্মৰণ কৰা। এইয়া ইছলাম ধৰ্মৰ অতি পৱিত্ৰ কাৰ্য্য বুলি গণ্য কৰা হয়। আজান চাহাবৰ আগমনৰ সময়ত অসমৰ মুছলমান সকলে নামাজ, ৰোজা, জাকাত আদি সহ ইছলাম ধৰ্মৰ ৰীতি-নীতি, অনুষ্ঠান সঠিক ভাবে পালন কৰা নাছিল। আজান-ফকীৰে মুছলমান সকলক ধৰ্মৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবলৈকে জিকিৰ লিখিছিল আৰু জিকিৰৰ মাধ্যমেৰেই মুছলমান সকলৰ মাজত আল্লাৰ বিষয়ে জ্ঞান দিছিল। জিকিৰৰ ভাষা, ছন্দ, উপমা, সুৰ আদি অসমীয়া যদিও ইছলাম ধৰ্ম সম্বন্ধীয় কিছুমান পাৰ্চী আৰু আৰবী শব্দ গীত সমূহত সুমুৱাই দিছিল। অসমীয়া দেহ বিচাৰৰ গীতৰ লগত সাদৃশ্য থকা এই জিকিৰ সমূহত আল্লাহৰ নাম- কলিমা, দেহৰ ভংগুৰাত আদি বিষয় বোৰ সন্নিবিষ্ট কৰিছিল ।
জিকিৰ সমূহীয়াকৈ গোৱা হয় আৰু লোকগীতৰ দৰেই ইয়াৰ প্ৰকাশ ভংগী সহজ-সৰল। এই গীত পৰিবেশনৰ ক্ষেত্ৰত থলুৱা লোকবাদ্য দোতাৰা, বাঁহী, টোকাৰি, বীণ আদিৰ ব্যৱহাৰ কৰা সততে দেখা যায়। বহি বহি গোৱাৰ লগতে জিকিৰ নাচি নাচি হাত চাপৰি বজাই, তাল ৰাখি বৃত্তাকাৰে ঘূৰি গোৱাৰ ৰীতিও প্ৰচলিত আছে। আজান ফকীৰেই সৰহভাগ জিকিৰ ৰচনা কৰিছিল যদিও মুনীয়া দেৱান, বান্দৰ ফকীৰ, জৈয়দ মূৰতজা, গোলাম হুছেইন, হৰিদাস কুমাৰ, বেথাই গুৱাল আদিয়েও জিকিৰ ৰচনা কৰিছিল ।
আজান-ফকীৰৰ মৃত্যু
আজান ফকীৰৰ চকু ৰূপাই দাধৰাই কাঢ়ি নিয়াৰ পাছতো কিছু বছৰ তেওঁ অন্ধ হৈয়ে জীয়াই আছিল। আজান ফকীৰৰ প্ৰায় ১২০ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয় বুলি অনুমান কৰা হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত পত্নী আৰু দুজন পুত্ৰৰ লগত ভাতৃ নবীক ইহ-সংসাৰত এৰি থৈ যায়। শৰাগুৰি চাপৰিৰ মছজিদৰ কাষতে আজান ফকীৰক কবৰ দিয়া হয় ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
ৰূপম ভূঞা
ৰূপম ভূঞা অসমৰ এজন জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক। তেওঁ অসমীয়া ভাষাভাষাৰ বাহিৰেও হিন্দী,বাংলা,ৰাজস্থানী আদি ভাষাত গীত গাইছে। ইয়াৰ উপৰি তেখেতে উত্তৰ-পূৱৰ কুকি ভাষাতো গীত গাইছে লগতে চাহ-বাগানৰ গীতো গাইছে। তেওঁ নৰ্থ-ইষ্ট ব্ৰীজ নামৰ এটা বেণ্ডৰ অন্যতম সদস্য। কটন কলেজত দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ গায়কৰ খিতাপ লাভ কৰা ৰূপম ভূঞাই ২০০৯ চনত আইডিয়া ৰকচ্ ইণ্ডিয়া নামৰ অনুষ্ঠানত তেওঁৰ ‘নৰ্থ-ইষ্ট ব্ৰীজ’ নামৰ দলটোৰে অংশ লৈ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰি অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছিল। অসমৰ সাংগীতিক ক্ষেত্ৰখনত গীতি সাহিত্যৰ সু প্ৰয়োগ আৰু মাৰ্জিত সংগীত উপস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত ৰূপম ভূঞাৰ নাম প্ৰনিধানযোগ্য।
জন্ম
১৯৮০ চনৰ ৬ মাৰ্চত গুৱাহাটীত ৰূপম ভূঞাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম গৌৰীকান্ত ভূঞা আৰ মাতৃৰ নাম চাৰু মেধি।
সাংগীতিক জীৱন
ৰূপম ভূঞাৰ মাতৃয়েই প্ৰথমতে তেওঁক সংগীতজগতখনৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়ে আৰু সংগীতৰ গুৰুৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। ১৯৯৮ চনত ৰূপম ভূঞাই প্ৰথম আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত গীত পৰিৱেশন কৰে। কিন্তু কটন কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে তেওঁ সংগীতজগতখনলৈ বেছি আকৰ্ষিত হ'বলৈ ধৰিলে। কটন কলেজত থাকোঁতেই ৰূপম ভূঞাই দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত শিল্পীৰ বঁ‌টা লাভ কৰে আৰু কটন কলেজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সংগীত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি সুনাম কঢ়িয়াই আনে। বিশেষকৈ বিভিন্ন মঞ্চত শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু গজল পৰিৱেশন কৰি চিৰিয়াচ সংগীতৰ বাবে এটা চিনাকি নাম হ’বলৈ ধৰে ৰূপম ভূঞা।
নৰ্থ-ইষ্ট ব্ৰীজ
এই দলটোৰ জন্ম হয় ২০০৯ চনত। গুৱাহাটী মহানগৰত। প্ৰতিষ্ঠাকালৰ শিল্পীসকল হৈছে- ৰূপম ভূঞা, প্ৰীয়াংকু বৰদলৈ, অনুপম নাথ, ত্ৰিদিপ বসুমতাৰী, আনোৱাৰ হুছেইন, বিৰাজ বৈশ্য আৰু বিদ্যুত বিকাশ বৰদলৈ। বৰ্তমানৰ সক্ৰীয় সদস্যসকল হ’ল-ৰূপম ভূঞা, ত্ৰিদিপ বসুমতাৰী, বিৰাজ বৈশ্য আৰু বিদ্যুত বিকাশ বৰদলৈ, সুমিত বৰুৱা, ৰাকেশ বাৰো আৰু চন্দন জ্যোতি হাজৰিকা। এই দলটোৱে ২০০৯ চনত কালাৰ্ছ টিভিয়ে আয়োজন কৰা ‘আইডিয়া ৰকচ্ ইণ্ডিয়া’শীৰ্ষক প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। দলটোৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এলবামসমূহ হ’ল- ধ্বনি (২০১০), ৰিফ্লেকচন (২০১১), গ্ৰুভ (২০১৪) আৰু ইক’জ (২০১৭)।
নিজা এলবাম
অসমীয়া এলবাম গীতসমূহ- বৰ্তমান ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ নহয়৷
গীতসমূহ-সোণাৰু ফুলিলে, তোমাৰ ভাৱনাই, কিয়নো দিলা প্ৰেম, প্ৰথম চাৱনিতে, তোমাৰ চকুৰ, সৰতৰ জোনাক, পৰেনে মনত
গীতসমূহ- বৰষা তোমাৰ, দেখা হ’ল, বিদিশাৰে নিশাটি, পাৰ হৈ অহা, ডাৱৰ সৰকি, তুমি যে আহিলা, কিনো দিলা বাকি
গীতসমূহ-বিচাৰি আঁত, এনেকৈয়ে, গধূলি আহিল, চিৰিং কৈ, বাটত, চকুত তোমাৰ