cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৰূপামঞ্জৰী ঘোষ
ৰূপামঞ্জৰী ঘোষ (Rupamanjari Ghosh) হৈছে উত্তৰপ্ৰদেশস্থিত শিৱ নদৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য। নতুন দিল্লীস্থ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "স্কুল অৱ ফিজিকেল চায়েন্স"ত তেখেত এগৰাকী পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আৰু ডিন আছিল। তেখেতৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰৰ মূল বিষয়সমূহ হৈছে পৰীক্ষামূলক আৰু তাত্ত্বিক কোৱাণ্টাম আলোকবিজ্ঞান, লেজাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, অৰৈখিক আলোকবিজ্ঞান, আৰু কোৱাণ্টাম তথ্য, কোৱাণ্টাম পৰিমাপন আৰু চুম্বকীয়-আলোকবিজ্ঞান।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
ৰূপামঞ্জুৰী ঘোষ হৈছে এগৰাকী গৱেষক, শিক্ষক, বক্তা আৰু এগৰাকী শৈক্ষিক প্ৰশাসক। তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তাৰপাছত নিউইয়ৰ্কৰ ৰচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কোৱাণ্টাম অপটিকছত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতেৰ গৱেষণাৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ হৈছে পৰীক্ষামূলক আৰু তাত্ত্বিক কোৱাণ্টাম আলোকবিজ্ঞান, লেজাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, অৰৈখিক আলোকবিজ্ঞান, আৰু কোৱাণ্টাম তথ্য, কোৱাণ্টাম পৰিমাপন আৰু চুম্বকীয়-আলোকবিজ্ঞান। প্ৰফেছাৰ লিঅ'নাৰ্ড মেণ্ডেলৰ লগত দ্বি-ফটন ইণ্টাৰফেৰেন্স বিষয়ত সম্পন্ন কৰা অগ্ৰগণ্য কৰ্মই কোৱাণ্টাম অপটিকছ আৰু কোৱাণ্টাম তথ্যৰ এক নতুন দিশৰ সূচনা কৰিছে। ডক্তৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি উঠি তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ফিজিকেল চায়েন্সেসত যোগদান কৰে। তাত তেখেতে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
বৃশ্চিক (ৰাশি)
বৃশ্চিক () ৰাশিৰ অষ্টম জ্যোতিষচিহ্ন হৈছে বৃশ্চিক নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বৃশ্চিক ৰাশি। ই ২১০°-২৪০° ইক্লিপ্টিক দ্ৰাঘিমাংশলৈ বিস্তৃত। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ৰাশিৰ অধীনত (পশ্চিমীয়া জ্যোতিষশাস্ত্ৰত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত) সূৰ্যই এই চিহ্নত গড়ে ২৩ অক্টোবৰৰ পৰা ২২ নৱেম্বৰলৈ পৰিবহণ কৰে। পাৰ্শ্বীয় ৰাশিৰ অধীনত (হিন্দু জ্যোতিষশাস্ত্ৰত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত হয়) সূৰ্য প্ৰায় ১৬ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৫ ডিচেম্বৰলৈ বৃশ্চিক ৰাশিত অৱস্থান কৰে।  ৰাশি তন্ত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বৃশ্চিক ৰাশিৰ প্ৰভাৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰা কাৰোবাৰ ৰাশি বৃশ্চিক বুলি কোৱা হ'ব পাৰে।
ৰূপামঞ্জৰী ঘোষ
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
২০১২ চনত তেখেতে শিৱ নদৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ নেছাৰেল ছায়েন্সেত প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক হিচাপে যোগদান কৰে। বিগত বছৰত তেখেতে প্ৰতিষ্ঠানৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যসমূহ নতুনকৈ গঢ় দিছে। ২০১৬ চনত তেখেত শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ উপাচাৰ্যৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। বিজ্ঞান আৰু বিজ্ঞানৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও তেখেতে নৱম আৰু দশম শ্ৰেণীৰ বাবে NCERTয়ে প্ৰস্তুত কৰা বিজ্ঞান বিষয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰণয়নৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্য উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছে।
বঁটা
ৰূপামঞ্জুৰী ঘোষক ২০০৮ চনত শ্ৰীশক্তি বিজ্ঞান সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
বুুুঢ়া-বুঢ়ী থান (Bura-Buri Than) হৈছে অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ এক এক ধৰ্মীয় পৰ্যটনস্থলী। এই থান ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁ‌তিতে অৱস্থিত।
গৌহৰ জান
গৌহৰ জান (Gauhar Jaan, জন্ম: এঞ্জেলিনা ইয়োৱাৰ্ড; ২৬ জুন ১৮৭৩ – ১৭ জানুৱাৰী ১৯৩০) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী আৰু নৃত্যশিল্পী আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ ৭৮ আৰপিএম ৰেকৰ্ডত সংগীত ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰথম প্ৰদৰ্শনকাৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। এয়া পিছলৈ গ্ৰামোফোন কোম্পানীৰ দ্বাৰা মুকলি কৰা হৈছিল। তেওঁ ভাৰতত গীত ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰথম গৰাকী ব্যক্তি। ১৯০২ চনৰ পৰা ১৯২০ চনৰ ভিতৰত দহটাতকৈও অধিক ভাষাত ৬০০ ৰো অধিক গান ৰেকৰ্ড কৰি এই সময়ছোৱাত হিন্দুস্তানী ধ্ৰুপদী সংগীত যেনে থুমৰী, দাদৰা, কাজৰী আৰু তাৰানাক জনপ্ৰিয় কৰাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়।
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
নামৰ ব্যুৎপত্তি
জনশ্ৰুতি অনুসৰি দুটা প্ৰকাণ্ড শিলক কেন্দ্ৰ কৰি এই থানৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। শিল দুটাৰ এটা পাৰ্বতী আৰু আনটো মহাদেৱ শিৱ। অৰ্থাৎ থিয়কৈ থকা শিলটোক মহাদেৱ শিৱ (বুঢ়া); আৰু পথালিকৈ বা শুই থকাৰ দৰে দৃশ্যমান শিলটোক পাৰ্বতী (বুঢ়ী) বুলি কোৱা হয়। এয়াই হৈছে বুঢ়া-বুঢ়ী (মহাদেৱ শিৱ-পাৰ্বতী) নামৰ তাৎপৰ্য। ইয়াৰ বাহিৰে আন জনশ্ৰুতি সম্পৰ্কে আভাস পোৱা নাযায়।
ভৌগোলিক অৱস্থান
বৰ্তমান "বুঢ়া-বুঢ়ী থান" ধুবুৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত। ধুবুৰী জিলাৰ পূব প্ৰান্ত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰে ই অৱস্থিত। ইয়াৰ পূবে গোৱালপাৰা জিলাৰ সীমাঞ্চল জলেশ্বৰ বজাৰ, পশ্চিম আৰু উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু দক্ষিণে মেদৰটাৰী বজাৰ। সমষ্টিগতভাৱে গোৱালপাৰা জিলাৰ ৩৯ নম্বৰ জলেশ্বৰ সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।
গৌহৰ জান
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৭৯ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তাৰপিছত তেওঁলোক ১৮৮১ চনত বেনাৰছলৈ যায়। এই সময়ত মাতৃ আৰু কন্যা দুয়োৰে কষ্ট হৈছিল। তেওঁলোক এজন মুছলমান ব্যক্তি 'খুৰশীদ'ৰ সৈতে যি ভিক্টোৰিয়াৰ সংগীতক তেওঁৰ স্বামীতকৈ অধিক প্ৰশংসা কৰিছিল একেলগে আছিল। পিছত ভিক্টোৰিয়াই ইছলাম ধৰ্ম লৈ ধৰ্মান্তৰিত হয় আৰু এঞ্জেলিনাৰ নাম 'গৌহৰ জান' আৰু নিজৰ নাম 'মালকা জান' লৈ সলনি কৰে।
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
ধৰ্মীয় স্থান হিচাপে
thumb|বুঢ়া-বুঢ়ী থনৰ সত্য পীৰ মাজাৰ প্ৰতি বছৰৰ চ'ত মাহৰ শেষৰ দিনটোক এটা বিশেষ দিন হিচাপে গণ্য কৰি হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী সকলে ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰে বুঢ়া-বুঢ়ীৰ পূজা উলহ-মালহৰে পালন কৰা দেখা যায়। পূজা-অনুষ্ঠানৰ লগত সংগতি ৰাখি মেলা অনুষ্ঠিত হয় য'ত বিভিন্ন ধৰ্মৰ মানুহৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়। এই স্থানক সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ এক অনন্য উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বুঢ়া-বুঢ়ী পূজাৰ লগত সংপৃক্ত হৈ আছে পুৰাণৰ কাহিনী। এদিন এজন সদাগৰ পুত্ৰৰ ধনেশ চৰাই হেৰাই গৈ মৃত্যু হয়। সদাগৰ পুত্ৰই ধনেশ চৰাই বিচাৰি উলায়াই কাষত বহি ক্ৰন্দনৰত অৱস্থাৰ দৃশ্য আকাশ মাৰ্গেৰে গৈ থকা মহাদেৱ আৰু পাৰ্বতীৰ চকুত পৰে। ঘটনাৰ উমান ল'বলৈ দুয়ো অৱতৰণ কৰে। ল'ৰা জনৰ ক্ৰন্দনে পাৰ্বতীৰ হৃদয়ত তোলপাৰ লগালে, আৰু পাৰ্বতীয়ে মহাদেৱৰ ওচৰত কাৰণ জানিব বিচৰাত মহাদেৱে পাৰ্বতীক মৃদু ভৰ্ৎসনা কৰি ক'লে, ' নাৰীৰ চকু স্বৰ্গ-নৰক দুয়োটাতেই সমানে বিচৰণ কৰে '। মহাদেৱৰ মুখত ল'ৰাজনৰ ইতিবৃত্ত জনাৰ পিছত পাৰ্বতী আৰু অধিক দুৰ্বল আৰু স্নেহাকুল হৈ পৰিল। ল'ৰাজনৰ ধনেশ চৰাইটোক পুনৰ জীয়াই তুলি তাক সেই দুখৰ পৰা অলপ আনন্দ দিবলৈ অনুৰোধ কৰিব ধৰিলে। মহাদেৱ-পাৰ্বতীয়ে ল'ৰা জনৰ সন্মুখত বুঢ়া-বুঢ়ীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি পৰামৰ্শ দিলে যে ধনেশ চৰাইক জীয়াই তুলিবলৈ বুঢ়া-বুঢ়ীৰ পূজা কৰিব লাগিব। এই পৰামৰ্শ দিয়ে অন্তৰ্ধান হ'ল। কথা মতেই কাম আৰু তাৰ পিছত প্ৰতিদানত ধনেশ চৰাই জীৱিত হ'ল। এয়াই সূত্ৰপাত বুঢ়া-বঢ়ী পূজাৰ। সাধাৰণতে এই পূজাত কোনো মূৰ্তি নাথাকে। দুটা বিৰিণাৰ থোপ আনিও ওচৰা-ওচৰি কৈ ঢিপ বান্ধি দিয়া হয়। তাৰে এটা বুঢ়া আনটো বুঢ়ী। পূজাত নৈবেদ্য হিচাপে আগবঢ়োৱা হয় গাখীৰ, দৈ-চিৰা, মুৰি, কল, তামোল -পাণ ইত্যাদি। পূজাৰ শেষত হৰি-হৰি তিনিবাৰ উচ্চাৰণ কৰি পূজা সমাপ্ত কৰা হয়। এই পূজাৰ লগত বিভিন্ন জনবিশ্বাস জড়িত হৈ থকা দেখিবলৈ। ঘৰত অপায়-অমংগল দেখা দিলে শিৱৰ মুৰত গাখীৰ ঢালিলে অপায়-অমংগল দুৰ হয় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত থকাৰ উপৰিও বিভিন্ন সময়ত ছাগলী, পাৰ আদি এই থানলৈ শিৱ-পাৰ্বতীক সন্তুষ্ট কৰাৰ নিমিত্তে দিয়ে আৰু এয়া কৰিলে উদ্দেশ্য সফল হয় বুলি বিশ্বাস কৰে। কিছুমান মানুহৰ ঘৰে ঘৰেও এই পূজা কৰা পৰিলক্ষিত হয়। লোক-বিশ্বাস মতে এইবোৰ মানুহৰ ঘৰত কেঁচুৱা জন্ম হ'লে কিছুদিন পিছত মূৰৰ চুলি সৰু সৰু জোট হয়। ল'ৰা হ'লে যোৰ মাহত আৰু ছোৱালী হ'লে বেযোৰ মাহত উক্ত ঠাকুৰক পূজা দি চুলি কাটিব লাগে। চুলি কাটোআতে নাপিতে এবাৰ চুলিও মাটিত পৰিব নিদি চুলিখিনি ঠাকুৰৰ ওচৰত জমা দি এযোৰ পাৰ ঠাকুৰৰ নামত উৰাই দিয়ে। পূজান্তত চুলিখিনি আঠিয়া কল এযোৰৰ সৈতে কাপোৰেৰে বান্ধি বগৰী গছত ওলোমাই থয়। এনে ধৰণৰ বহুতো লোক-বিশ্বাস বৰ্তমান সময়তো প্ৰচলিত হৈ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায়। thumb|বুঢ়া-বুঢ়ী থানৰ গাত লাগি থকা সৰু-সুৰা শিলবোৰ।
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
কিছুসময়ৰ ভিতৰতে মালকা জানে বেনাৰছৰ এজন দক্ষ কণ্ঠশিল্পী, কথক নৃত্যশিল্পী আৰু এগৰাকী দেহোপজীৱিত পৰিগণিত হয়। তেওঁ নিজেকে বড়ি মালকা জান হিচাপে প্ৰচাৰ কৰে। কাৰণ সেই সময়ত আন তিনি গৰাকী মালকা জান বিখ্যাত আছিল। তাৰে আগ্ৰাৰ মালকা জান, মুলক পুখৰাজৰ মালকা জান আৰু চুলবুলিৰ মালকা জান আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল।
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
বৰ্তমান প্ৰেক্ষাপট
left|thumb|বুুঢ়া-বুুঢ়ী থানৰ মন্দিৰ সাম্প্ৰতিক সময়ত বুঢ়া-বুঢ়ী থান গৰাখহনীয়াৰ কবলত। ইয়াত কবৰ সদৃশ অলপ ঠাই প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছিল আৰু সেয়া এটা সময়ত অজ্ঞাত স্থানৰ পৰা অহা কোনো ব্যক্তিৰ কবৰ হিচাপে দাবী কৰে যাক সত্যপীৰ বুলি কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে ইয়াক কেন্দ্ৰ কৰি হোৱা বিতৰ্কই আইনৰ কাঠগড়া পায়। জিলা প্ৰসাশনৰ দৃষ্টি গোচৰ হোৱাত তদন্ত আৰম্ভ হৈছিল যদিও এতিয়ালৈ কোনো সঠিক সিদ্ধান্ত দিয়া হোৱা নাই। বৰ্তমান থানৰ পূব ফালে কবৰ উঠা ঠাইত এটা দু-চালীয়া ঘৰ বনাই 'সত্যপীৰ'ৰ মাজাৰ বুলি ফলক এখন আঁৰি দিয়া হৈছে। সত্যপীৰ সম্পৰ্কে একো শুংসূত্ৰ পোৱা নাযায়।
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
মালকা জান ১৮৮৩ চনত কলিকতালৈ গৈছিল আৰু কলকাতাৰ ওচৰৰ মেতিয়াবুৰ্জত বসতি স্থাপন কৰা নবাব ৱাজিদ আলী শ্বাহৰ দৰবাৰত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তিনি বছৰৰ ভিতৰত ২৪ চিট পোৰ ৰোড (বৰ্তমান ৰবীন্দ্ৰ সৰাণী) ৪০,০০০ টকাত এখন অট্টালিকা ক্ৰয় কৰিছিল। ইয়াত যুৱতী গৌহৰে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ পাটিয়ালাৰ কালে খান, 'কালু উস্তাদ', আৰু উস্তাদ আলী বক্স জাৰনাইল (পাটিয়ালা ঘৰাণাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য) আৰু বিখ্যাত বৃন্দাদিন মহাৰাজৰ (বিৰজু মহাৰাজৰ আজু খুড়া) ওচৰত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত, শ্ৰীজানবাঈৰ ধ্ৰুপদ ধামাৰ আৰু চৰণ দাসৰ ওচৰত বঙালী কীৰ্তন শিকিছিল। সোনকালেই তেওঁ ছদ্মনাম 'হামডাম'ৰ অধীনত গজল লিখিবলৈ আৰু ৰচনা কৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ৰবীন্দ্ৰ সংগীতত দক্ষ হৈ পৰিছিল।
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
বিস্ময় ঘটনা
thumb|বুঢ়া-বুঢ়ী থানৰ জলসিঞ্চনৰ নষ্ট হৈ যোৱা পাইপসমূহ এবাৰ বানপানীৰ সময়ত গৰু-ছাগলী লৈ স্থানীয় বাসিন্দাই উক্ত থানত আশ্ৰয় লৈছিল। এদিন ৰাতি হঠাৎ গৰু-ছাগলীবোৰে বিকট শব্দৰে চিঞৰি-চিঞৰি ৰচিৰ বান্ধোন ছিঙি জঁপিয়াই দৌৰি তাৰ পৰা পানীত গৈ নামে। ভৰ বাৰিষাত ওখ ঠাই বুলিবলৈ থানৰ বাহিৰে কোনো স্থান নাছিল। তাত থকা মানুহেও ভয়, শংকা, দুশ্চিন্তাত কঁপি উঠিছিল। এনে আচৰিত পৰিস্থিতি কিয় হৈছিল সেই সম্পৰ্কে পিছদিনা পুৱা তদন্ত আৰম্ভ কৰি বুজি পোৱা গৈছিল যে এগৰাকী মহিলাই তাতে ঢেঁকী স্থাপন কৰিছিল বাবে এনে ঘটনা ঘটিবলৈ পালে । তৎক্ষণাৎ ৰাইজে ঢেঁকী আঁতৰাই নিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। আন এদিন সন্ধ্যা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানীৰ তলৰ পৰা লোৰ শিকলি এডাল আহি প্ৰকাণ্ড গছ এজোপাৰ গুৰিত মেৰিয়াই থকা প্ৰত্যক্ষ কৰে কেইজনমানে স্থানীয় লোকে। কিন্তু পিছদিনা ৰাতিপুৱা সেই দৃশ্য দেখিবলৈ নাপায় বুলি প্ৰত্যক্ষ দৰ্শীয়ে জনায়। শিকলি কোনে বান্ধিছিল, কিয় বান্ধিছিল, তাৰ লগত কি বান্ধি থোৱা আছিল এই সম্পৰ্কে কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। বুঢ়াবুঢ়ী থানৰ বিশেষ আকৰ্ষণ হ'ল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত নীৰৱে থিয় দি থকা শিলবোৰ। বানপানী যিমানেই নহওক কিয় ওপৰত থিয় শিলডোখৰৰ আধা অংশ কেতিয়াও তল যোৱা নাই বুলি স্থানীয় ৰাইজে দাবী কৰে। তদুপৰি এই থানত পূৰ্বে বছৰৰ এটা সময়ত বিশেষকৈ শালি-ধান পকা সময়ত (কাতি-আঘোণ মাহত ) পাহাৰৰ পৰা হাতী, হৰিণা, বান্দৰ আদি নামি আহি কেইবাদিনো তাতে অৱস্থান কৰিছিল।thumb|জলসিঞ্চন
ওদালগুৰি
ওদালগুৰি অসমৰ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ এখন চহৰ আৰু ওদালগুৰি জিলাৰ সদৰ ঠাই। ই বড়োলেণ্ড অঞ্চলৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য চহৰ।
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
তথ্য উৎস্য
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
গৌহৰ জানে ১৮৮৭ চনত দৰভংগা ৰাজৰ ৰাজকীয় দৰবাৰত তেওঁৰ প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু বেনাৰছৰ এজন পেছাদাৰী নৃত্যশিল্পীৰ পৰা ব্যাপক নৃত্য আৰু সংগীত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰাৰ পিছত দৰবাৰত সংগীতজ্ঞ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। গৌহৰ জান ১৮৯৬ চনত কলিকতাত নৃত্যৰ প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ৰেকৰ্ডত 'প্ৰথম নৃত্যৰত ছোৱালী' বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁ ১৯০৪-১৯০৫ চনৰ গুজৰাটী পাৰ্চী থিয়েটাৰ শিল্পী অমৃত কেশৱ নায়কক লগ পাইছিল আৰু ১৯০৭ চনত তেওঁৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ আগতে তেওঁৰ সৈতে গৌহৰ জানৰ সৈতে এক চমু সম্পৰ্ক আছিল। তেওঁৰ গৌহৰ জনৰ মাকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক মানসিক ভাৱে সহায় কৰিছিল।
ওদালগুৰি
নামৰ উৎপত্তি
ওদালগুৰি নামৰ উৎপত্তি "ওদাল" নামৰ গছৰ পৰা হোৱা বুলি প্ৰবাদ আছে। "ওদাল" মানে এডাল গছ ইয়াৰ লগত গুৰি অৰ্থাৎ শিপা যোগ কৰি ওদালগুৰি নাম সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল- ওদাল গছেৰে আগুৰা এখন ঠাই। আন এক প্ৰবাদমতে এই ঠাইত ওদ্দালক নামৰ এক ঋষিৰ আশ্ৰম থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। আনহাতে দুটা বড়ো শব্দ "ওৰ্‍দ্লা" আৰু "গুন্দ্ৰি" মিলি নামটো হ’লগৈ ওৰ্‍দ্লাগুন্দ্ৰি > ওৰ্‍দ্লাগুন্দি > ওদালগুৰি বা উদালগুৰি। বড়ো ভাষাত "ওৰ্‍দ্লা" মানে বহল তথা মূল্যবান আৰু "গুন্দ্ৰি" মানে গুড়ি।
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
গৌহৰ জানে প্ৰথম বাৰৰ বাবে ১৯১০ চনত মাদ্ৰাজ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁ ভিক্টোৰিয়া পাবল হলত এক কনচাৰ্টৰ বাবে মাদ্ৰাজলৈ গৈছিল। সোনকালেই তেওঁৰ হিন্দুস্তানী আৰু উৰ্দু গান এখন তামিল সংগীত কিতাপ এখনত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ১৯১১ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁক দিল্লী দৰবাৰত ৰজা জৰ্জ পঞ্চমৰ সিংহাসন আৰোহণ অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। য'ত তেওঁ এলাহাবাদৰ জানকীবাঈৰ সৈতে এটা দ্বৈত গীত 'ইয়ে হে তাজপোচি কা জলচা, মুবাৰক হো মুবাৰক হো' গাইছিল।
ওদালগুৰি
ইতিহাস
১৯ শতিকাৰ মাজভাগলৈ ওদালগুৰি আৰু সমগ্ৰ দৰং জিলাতে বহুসংখ্যক বড়ো জনজাতিৰ লোকে বাস কৰিছিল। উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ গুহৰ "কছাৰীৰ ইতিবৃত্ত" নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অনুসৰি পুৰাণ আৰু মধ্য যুগৰ সময়ত বড়ো আৰু কছাৰী অধিবাসীৰ মুঠ সংখ্যা আছিল ৬,৩৯,০০০ জন। ওদালগুৰিৰ ওচৰৰ উত্তৰ দিশত ভৈৰৱকুণ্ড আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ (১৫১৫-১৬১৫) প্ৰভাৱ আছিল।
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
অৱশেষত তেওঁৰ অন্তিম কালত তেওঁ মহীশূৰৰ কৃষ্ণ ৰাজা ৱাদিয়া চতুৰ্থৰ আমন্ত্ৰণত মহীশূৰলৈ যায় আৰু ১৯২৮ চনৰ ১ আগষ্ট তাৰিখে তেওঁক 'ৰাজমহলৰ সংগীতজ্ঞ' হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল। তাৰ ১৮ মাহৰ পিছত ১৯৩০ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে মহীশূৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
ওদালগুৰি
ইতিহাস
২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে অসম ৰাজ্যখনক পুনৰগঠন কৰি তিনিখন নতুন জিলা সৃষ্টি কৰা হয়। জিলা তিনি খনৰ নাম হ’ল চিৰাং, বাক্সা আৰু ওদালগুৰি। দৰং জিলাৰ উত্তৰ অংশ লৈ বড়ো টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ড্ৰিষ্টিক (বি টি এ ডি)-ৰ অধিনত ওদালগুৰি জিলা গঠন কৰা হয়। এনে পুনৰগঠনৰ ফলত ৰাজ্যখনৰ জিলাৰ সংখ্যা ২৭ খনলৈ বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ পাছত অসম চৰকাৰৰ ২০০৩ চনৰ ৩০ অক্টোবৰৰ বিজ্ঞপ্তি নং জিএজি(বি)১৩৭/২০০২/পিটি/১১৭ অনুসৰি "বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ" চমুকৈ বিটিচিৰ অধীনত উক্ত নতুন জিলাকেইখনৰ লগতে কোকৰাঝাৰ জিলাক সাঙুৰি ৪ জিলাক বিটিএডিৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
গৌহৰ জান
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ জীৱনকালত ১৯০২ চনৰ পৰা ১৯২০ লৈ দহটাতকৈও অধিক ভাষাত ৬০০ ৰো অধিক গান ৰেকৰ্ড কৰিছিল, ইয়াৰে ভিতৰত বঙালী, হিন্দুস্তানী, গুজৰাটী, তামিল, মাৰাঠী, আৰবী, পাৰ্চী, পাষ্টো, ফৰাচী, আৰু ইংৰাজী ভাষাত তেওঁ গীত গাইছিল। তেওঁ 'মোৰ নাম গৌহাৰ জান' ঘোষণা কৰি ৰেকৰ্ডৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন শেষ কৰিছিল।
তেওঁ থুমৰী, দাদৰা, কাজৰী, চাইতি, ভজন, তাৰাণা উপস্থাপনেৰে লঘু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত জনপ্ৰিয় কৰিছিল। বিস্তৃত সুৰ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় শৈলী প্ৰদৰ্শন কৰা কৌশলটো ৰেকৰ্ডৰ বাবে মাত্ৰ তিনি মিনিটত উপস্থাপনৰ কলা আয়ত্ত কৰিছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত গানসমূহ হৈছে ভৈৰৱী ৰাগৰ থুমৰী 'মোৰা নাহক লায়ে গাভনাভা', 'জবছে গয়ে মৰি সুদ হুনা লিভে', 'ৰস কে ভৰে তোৰে নইন', 'মেৰে দাৰ্ড-ই-জিগাৰ' আৰু ভজন যেনে 'ৰাধে কৃষ্ণ বোল মুখচে'।
ওদালগুৰি
ভৌগোলিক অৱস্থান
ওদালগুৰিৰ অৱস্থান 26.7452°N, 92.0962°W। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা ১৮০ মিটাৰ বা ৫৯০ ফুট।
উল্লেখযোগ্য স্থান
ওদালগুৰিত এখন বাথৌ মন্দিৰ আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ আছে। ইয়াৰ লগতে চহৰখনত এটা পুৰণি নামঘৰ, এটা হনুমান মন্দিৰ আৰু বাপিষ্ট খ্ৰীষ্টান গীৰ্জা আছে।
গৌহৰ জান
অনুপ্ৰেৰণা আৰু সন্মান
প্ৰাৰম্ভিক দিনত বেগম আখটাৰে হিন্দী ছবিত কেৰিয়াৰ গঢ়িব বিচাৰিছিল। কিন্তু গৌহৰ আৰু তেওঁৰ মাকৰ গান শুনি তেওঁ ধাৰণাটো সম্পূৰ্ণৰূপে এৰি দিছিল আৰু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ লৈছিল। তেওঁৰ প্ৰথম শিক্ষক ওস্তাদ ইমদাদ খানে মাতৃ-কন্যাদ্বয় লগত সাৰংগীত সংগত কৰিছিল।
ওদালগুৰি
প্ৰশাসন
ওদালগুৰি চহৰ হৈছে ওদালগুৰি জিলাৰ দুখন মহকুমাৰ এখন ওদালগুৰিৰ সদৰ ঠাই। বিটিচি গঠন হোৱাৰ আগলৈকে ওদালগুৰি এখন নগৰ সমিতি আৰু দৰং জিলাৰ এটা মহকুমা আছিল। বৰ্তমান ওদালগুৰিৰ প্ৰশাসনৰ বাবে ওদালগুৰি নগৰ সমিতি আছে।
গৌহৰ জান
অনুপ্ৰেৰণা আৰু সন্মান
২০১৮ চনৰ ২৬ জুন তাৰিখে গুগলে গৌহৰ জানৰ ১৪৫ তম জন্ম বাৰ্ষিকীত ডুডলেৰে স্মৰণ কৰে। গুগলে মন্তব্য কৰিছিল: "২০ শতিকাৰ গৌহৰ জানে তেওঁৰ গীত আৰু নৃত্যৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল, আৰু ভাৰতীয় পৰিৱেশ্য কলাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।"
ওদালগুৰি
প্ৰশাসন
ৰাজনৈতিক ভাবে ই ৬৯নং ওদালগুৰি বিধানসভা সমষ্টি আৰু মঙ্গলদৈ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
জনবসতি
thumb|ওদালগুৰি জিলাৰ বড়ো মহিলা ওদালগুৰিৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোক। আন জনগোষ্ঠীসমূহ হৈছে: নেপালী, চাঁওতাল আৰু ৰাভা। জিলাখনৰ মূল কথিত ভাষাসমূহ হৈছে: বড়ো, অসমীয়া, নেপালী আৰু চাঁওতালি।
গৌহৰ জান
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
ওদালগুৰি
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা
অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা (Abhijit Sarma Baruah) হৈছে অসমৰ এগৰাকী লেখক, অনুবাদক।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৬১ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত যোৰহাটত অভিজিত শৰ্মা বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁ ৪ নম্বৰ ৱাৰ্ড প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰি বাল্য ভৱনৰ পৰা হাইস্কুলীয়া শিক্ষা, জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাক স্নাতক আৰু যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় ৰ পৰা বৈদ্যুতিক শাখাত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
শৰ্মাই ১৯৮৬ চনৰ ২১ মাৰ্চত চালাকাটিৰ বঙাইগাঁও তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ সহকাৰী অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰে। ২০২১ চনত তেওঁ অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানী লিমিটেডৰ মুখ্য মহাপ্ৰবন্ধক পদৰ পৰা অৱসৰ লয়। তাৰ পাছত সেই একেটা প্ৰতিষ্ঠানতে পৰামৰ্শদাতা হিচাপে যোগদান কৰে।
সাহিত্যিক-সামাজিক জীৱন
ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰা নিৰালস্যভাবে সাহিত্য সাধনা কৰি অহা শ্ৰীশৰ্মা বৰুৱাই তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত প্ৰথম উপন্যাস ‘প্ৰত্যাবৰ্তন’ৰ বাবে ১৯৮৭ চনত ‘দৈনিক অসম’ৰ শ্ৰেষ্ঠ ঔপন্যাসিকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ছবছৰ কাল অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ বিজ্ঞান আলোচনী ‘বিজ্ঞান জেউতি’ৰ সম্পাদক আছিল। ২০১৫ চনত শৰ্মা বৰুৱাই শিশুৰ মাজত বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০২১ চনত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ ‘ধৰ্মেশ্বৰ কটকী শিশু সাহিত্য বঁটা' লাভ কৰিছে। তেওঁ এতিয়ালৈকে (২০২২ চনৰ মে’) ৯৮খন কিতাপ ৰচনা কৰিছে আৰু তাৰ বেছি সংখ্যকেই মৌলিক শিশু সাহিত্য আৰু শিশু সাহিত্যৰ অনুবাদ। গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ আদিৰ উপৰি  তেওঁ সাতখন টি.ভি. ধাৰাবাহিকৰ (তাৰে তিনিখন হিন্দী) বাবে কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে আৰু কেইবাখনো বিজ্ঞানভিত্তিক ৰেডিঅ’ নাটকো লিখিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্বাইনী আব্ৰাহাম
শ্বাইনী উইলছন (বিবাহৰ পূৰ্বে আব্ৰাহাম, Shiny Abraham Wilson, জন্ম ৮ মে' ১৯৬৫) এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় খেলুৱৈ। তেওঁ ১৪ বছৰ ধৰি ৮০০ মিটাৰ ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ডত ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হৈ আছে। শ্বাইনী আব্ৰাহাম উইলছনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ৭৫ বাৰতকৈও অধিক বাৰ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ চাৰিখনকৈ বিশ্বকাপ প্ৰতিযোগিতাত এছিয়া মহাদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ গৌৰৱ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁ সম্ভৱতঃ একমাত্ৰ এথলীট যিয়ে জাকাৰ্টাত ১৯৮৫ চনৰ পৰা একেৰাহে ছয়খন এছিয়ান ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড মিটত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ এছিয়াৰ প্ৰতিযোগিতাসমূহত সাতটা স্বৰ্ণ, পাঁচটা ৰূপ আৰু দুটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়োৱা মুঠ সাতখন দক্ষিণ এছিয়ান ফেডাৰেচন (এছএএফ)-ৰ পৰা নিজ দক্ষতাৰে ১৮টা সোণ আৰু দুটা ৰূপৰ পদক আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৫ চনৰ ৮ মে' তাৰিখে কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাৰ থোডুপুঝাত জন্মগ্ৰহণ কৰা শ্বাইনীয়ে সৰুতেই এথলেটিকছৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল। পিছলৈ কোট্টায়ামৰ ক্ৰীড়া বিভাগত যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ দক্ষতা বিকাশত সফল হয়। শ্বাইনীয়ে, পি. টি. উষা আৰু এম ডি বালচাম্মা সহিত কেৰালাৰ বিভিন্ন স্থানত একেটা ক্ৰীড়া বিভাগতে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকক এনআইএছ প্ৰশিক্ষক পি জে দেৱেছলাই প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।
তাৰ পিছত পালাইৰ আলফনচা মহাবিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ আগতে শ্বাইনীক ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ জি ভি ৰাজা ক্ৰীড়া বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল।
তেওঁ উইলছন চেৰিয়ানৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, যি এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰবিদ আৰু অৰ্জুন বঁটা প্ৰাপক খেলুৱৈ। তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান ক্ৰমে শিল্পা, চেন্দ্ৰা আৰু শ্বেন।
তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতীয় ক্ৰীড়া দলৰ নিৰ্বাচক আৰু বাছনি সমিতি পৰিষদৰ বাবে চৰকাৰীভাৱে মনোনীত ব্যক্তি। তেওঁ বৰ্তমান এফচিআই চেন্নাইত জেনেৰেল মেনেজাৰ (দক্ষিণ) হিচাপে কাম কৰি আছে।
কেৰিয়াৰ
১৯৮২ চনত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত তেওঁলোক দুয়োজনে দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সময়ৰ পৰাই শ্বাইনী আব্ৰাহামৰ এথলেটিকছ কেৰিয়াৰ পি. টি. উষাৰ সৈতে একেলগে চলিছিল। দিল্লীত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছৰ আগতে কোনোবা এটা বছৰত ৮০০ মিটাৰ ত শ্বাইনী ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত অৱসৰ ঘোষণা নকৰালৈকে, তেওঁ প্ৰতিবাৰেই ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁ চাৰিবাৰকৈ অলিম্পিক আৰু তিনিবাৰৰ এছিয়ান গেমছৰ অভিজ্ঞ এক ব্যক্তিত্ব। ১৯৮৪ চনৰ লছ এঞ্জেলছ অলিম্পিক গেমছৰ অলিম্পিক ইভেণ্টৰ ছেমি ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰা তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা খেলুৱৈ। আৰু অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাৱে, তেওঁ ৰিলে দলৰ অংশ আছিল আৰু তেওঁলোকৰ দলটোৱে তাত এছিয়ান অভিলেখ গঢ়িছিল আৰু পুনৰ যেতিয়া ১৯৮৭ত ৰোমত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ অনুষ্ঠিত হৈছিল, সেই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁলোকে পুনৰ নিজৰ ৰেকৰ্ড উন্নত কৰে।
১৯৮৬ চনত চিউলত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছৰ সময়ত খেলপথাৰৰ পৰা তেওঁক অযোগ্য ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৯২ চনৰ বাৰ্চিলোনা অলিম্পিকত তেওঁ ভাৰতৰ বাবে পতাকা বাহক হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা।
১৯৮৯ চনত দিল্লীৰ এছিয়ান ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড মিট প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ অংশগ্ৰহণৰ পূৰ্বে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। উক্ত প্ৰতিযোগিতাত ৮০০ মিটাৰৰ দৌৰ ইভেণ্টত চীনৰ চান চুমেইৰ পিছত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল কিন্তু চুমেইৰ ড'পিং পৰীক্ষণত ইতিবাচক ফলাফল ওলোৱাত শ্বাইনীক বিজয়ী ঘোষণা কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সন্তানৰ মাতৃ হৈয়ো অধিক দ্ৰুতগতিৰে তেওঁৰ ক্ৰীড়া জীৱন আগুৱাই লৈ গৈছিল আৰু চেন্নাইত ১৯৯৫ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান ফেডাৰেচন (এছএএফ) গেমছত ৮০০ মিটাৰ দৌৰত ১:৫৯:৮৫ ৰ এক নতুন অভিলেখ গঢ়ে।
১৯৮৮ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁ সাঁতোৰবিদ উইলচন চেৰিয়ানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৮৫ চনত শ্বাইনীক অৰ্জুন বঁটা, ১৯৯৬ চনত বিৰলা বঁটা আৰু ১৯৯৮ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ এছিয়াৰ শীৰ্ষ দহজন খেলুৱৈৰ ভিতৰত এগৰাকী হোৱাৰ বাবে চীনা চৰকাৰে তেওঁক চীনা সাংবাদিক বঁটা ১৯৯১ প্ৰদান কৰে। ২০০২ চনত, তেওঁক ইউনিচেফ, লছ এঞ্জেলছৰ দ্বাৰা সন্মানিত কৰা হৈছিল। ২০০৯ চনত, দিল্লীত চিএনএন আইবিএনৰ পৰা লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা, ২০১২ চনত, চেন্নাইত জেএফডব্লিউ এচিভাৰ্ছ বঁটাৰ পৰা জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা তথা ২০১২ চনতেই, তেওঁক ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰৰ বাবে চান নেটৱৰ্কৰ পৰা মহিলাৰ শাখাত জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰী
খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰী (Khanindra Chandra Chowdhury) এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত (UGC, EMERITUS) অধ্যাপক। তেওঁ বিমুৰ্ত গণিত (Pure Mathematics)-ত বিশেষকৈ বীজগণিতত বহুলভাৱে কৰা গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁক গল্ডি মডিউল(Goldie Module)ৰ গঠন আৰু গল্ডি নিয়েৰ-ৰিং(Goldie Near-Ring) বুলি কোৱা ধাৰণাটো সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ মান্যতা দিয়া হৈছে। চৌধুৰীয়ে গৱেষণামূলক কিতাপৰ লগতে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম সংক্ৰান্ত বহুতো কিতাপ লিখিছে। তেওঁ লিখা প্ৰথমখন জনপ্ৰিয় কিতাপ গণিত এটি বিৰক্তিকৰ বিষয়; কিতাপখন অবিৰত ভগ্নাংশ (Continued Fraction) আৰু সংখ্যাতত্ত্বক বিস্তৃতভাৱে সাঙুৰি লোৱা জ্ঞানৰ উত্‍স হিচাপে বহুলভাৱে প্ৰশংসিত হৈছে।
গৱেষণা বা শৈক্ষিক কামৰ উপৰিও মাজে সময়ে তেওঁ কবিতা চৰ্চা আৰু বিভিন্ন বাতৰি কাকতত লেখা-মেলাও কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰামানুজন কথা নামৰ নাটক এখনো লিখিছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা জীৱন
১৯৪৮ চনত বৰপেটা জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা খনীন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে বৰপেটাতে শিক্ষাজীৱনৰ পাতনি মেলে।
কৰ্মজীৱন আৰু গৱেষণা
খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে অষ্ট্ৰিয়াৰ জোহান্স কেপলাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত সন্মিলনত কথা ক'বলৈ আমন্ত্ৰণ পাইছিল।
২০১৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগত অধ্যাপনা কৰি থাকোতে ইউ জি চি (UGC)এ দুবছৰৰ বাবে ড০ ভবেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ কলিতাৰ সৈতে দুয়োজনক এমেৰিটাছ ফেলশ্বিছ অধ্যাপক আগবঢ়াইছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সোনাগাছি
ব্যুৎপত্তি
বঙালী ভাষাত সোনাগাছি মানে সোণৰ গছ। কিংৱদন্তি অনুসৰি চানাউল্লাহ নামৰ এজন ডকাইতৰ নামেৰ এই অঞ্চলটোৰ নাম সোনাগাছি হৈছে; যিজনে কলকাতা চহৰ গঢ়ি উঠা আৰম্ভণিৰ সময়খিনিত ইয়াতে মাকৰ সৈতে বাস কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত দুখী মাকক তেওঁলোকৰ জুপুৰীৰ ফালৰ পৰা অহা এক আলৌকিক মাতে কৈছিল, “আই, দুখ নকৰিবি। মই এজন গাজী হলোঁ” আৰু এই গাজীলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা ডকাইত চানাউল্লাহৰ নামেৰ এই অঞ্চলটোৰ নাম সোনাগাছি হ’ল।
বৰ্তমান অৱস্থা
বৰ্তমান বহুতো অনা-চৰকাৰী সংগঠনে এইড্‌ছকে ধৰি যৌন সংক্ৰমিত ৰোগৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে কাম কৰি আছে। অনা-চৰকাৰী সংগঠন সংলাপ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ দ্বাৰা ৰচিত এই অঞ্চলটোৰ ভিত্তি কৰি ৰচনা কৰা 'গিল্টি উইডাউট ট্ৰায়েল' নামৰ গ্ৰন্থত ভাৰতৰ মানৱ সৰবৰাহৰ সম্পৰ্কে বহু তথ্য উন্মোচিত হৈছে। যৌনকৰ্মীসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সোনাগাছি প্ৰকল্পই যৌনকৰ্মীসকল কণ্ডমৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৰা অপ-ব্যৱহাৰৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’বলৈ উৎসাহিত কৰে। 'দুৰ্বাৰ মহিলা সমন্বয় কমিটি'য়ে এই প্ৰকল্পটো চলাই আছে। এই অনুষ্ঠানটো ১৯৯২ চনত জনস্বাস্থ্য বি়জ্ঞানী স্মৰজিৎ জানাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যদিও বৰ্তমান যৌনকৰ্মীসকলেই ইয়াৰ তদাৰক কৰে। বহুতে এই সংগঠনটোক সোনাগাছিৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ মাজত এইচ আই ভি সংক্ৰমণৰ ৫.১৭% নিম্ন হাৰৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়ে যদিও ভাৰতৰ মহিলা যৌনকৰ্মীসকলৰ এইত.আই.ভি.ৰ গড় সংক্ৰমণৰ হাৰ ৫.১%-ৰ সৈতে কোনো পাৰ্থক্য নাই।
কিছুমান সূত্ৰৰ মতে, সোনাগাছিৰ যিসকল যৌনকৰ্মীৰ এইচ.আই.ভি. পজেটিভ ধৰা পৰে, এই বিষয়ে গোপনে ৰখা হয় আৰু তেওঁলোকে এই সংক্ৰমণৰ বিষয়ে নজনাকৈয়ে জীয়াই থাকে। কাৰণ সংক্ৰমিত মহিলাক বহিষ্কাৰ কৰা হ’ব পাৰে বুলি দুৰ্বাৰ মহিলা সমন্বয় কমিটি (DMSC) উদ্বিগ্ন। সোনাগাছিৰ কিছুমান যৌনকৰ্মীয়ে কয়, “তিনি চতুৰ্থাংশ গ্ৰাহকে কণ্ডম ব্যৱহাৰ কৰিব নিবিচাৰে। যদি আমি কণ্ডম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দাবী কৰো, তেন্তে তেওঁলোক অন্য কাৰোবাৰ ওচৰত যাব।”
সোনাগাছি প্ৰকল্পৰ উপৰিও DMSC-এ পশ্চিমবংগৰ অন্য ৬৫,০০০ গৰাকী যৌনকৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানসকলৰ বাবেও একে জাতীয় প্ৰকল্প চলায়। সংগঠনটোৱে যৌনকৰ্মীসকলৰ অধিকাৰ আৰু আইনগত বৈধতাৰ বাবে মাত মাতে; সাক্ষৰতা আৰু কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণৰ কাৰ্যসূচী চলায় আৰু ক্ষুদ্ৰ ঋণৰ ব্যৱস্থা কৰে। এই সংগঠনটোৱে ১৯৯৭ চনৰ ১৪ নবেম্বৰত “যৌনকৰ্ম প্ৰকৃত কৰ্ম, আমি কৰ্মীসকলৰ অধিকাৰ দাবী কৰো” শ্লোগানেৰে ভাৰতৰ প্ৰথম যৌনকৰ্মীসকলৰ অভিবৰ্তন অনুষ্ঠিত কৰিছিল। 'হাফ দ্য স্কাই: টাৰ্ণিং অপ্ৰেচন ইনটু অপৰচুনিটি ফৰ ৱ’মেন ৱৰ্ল্ডৱাইড' শীৰ্ষক গ্ৰন্থত অভিযোগ কৰা হৈছিল যে ঘোযিত নীতিৰ বিপৰীতে DMSC-এ যৌন দাসত্ত্ব, মানৱ সৰবৰাহ আৰু অপৰিণত বয়য়ৰ ছোৱালীবোৰক সোনাগাছি প্ৰকল্পৰ বেশ্যালয়বোৰত অনুমোদন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিষিদ্ধ অঞ্চল শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি
অসম হোমিওপেথিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, নগাঁও
অসম হোমিওপেথিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, নগাঁও অসমৰ নগাঁও জিলাৰ হয়বৰগাঁৱত অৱস্থিত। ১৯৬৮ চনত এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰত এইখনেই প্ৰথম হোমিওপেথিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয।
ইতিহাস
১৯৬৮ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে নগাঁও জিলাৰ হলীবৰগাওঁ বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অস্থায়ীভাবে মহাবিদ্যালয় খনৰ ক্লাছ আৰম্ভ হৈছিল। পিছলৈ নগাঁৱৰ বিখ্যাত ব্যৱসায়ী মেঘৰাজ আগৰৱালাদেৱে দান কৰা মাটিত স্থায়ীভাৱে মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৭২ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত গৌহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ ডাঃ যোগেশ মহন্তয়ে ইয়াৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। ১৯৭৮ চনত অসম হোমিওপেথিক সন্থায়ে ইয়াক চিনাক্ত কৰাত ই হোমিওপেথি শিক্ষা আগবঢ়োৱা অসমৰ প্ৰথম প্ৰতিষ্ঠান হৈ পৰে। ১৯৮৮ চনৰ ১ জুলাইত এই মহাবিদ্যালয়খন অসম চিকিৎসা সঞ্চালকালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৯৬৮ চনৰ পৰা মহাবিদ্যালয় খনে হোমিওপেথিৰ ডিপ্লোমা আগবঢ়াই আহিছিল। ২০০০ চনৰ পৰা হোমিওপেথিৰ স্নাতক ডিগ্ৰী আগবঢ়াব আৰম্ভ কৰে। প্ৰথমে মহাবিদ্যালয়খন গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল, পিছলৈ ২০১১ চনত এইখন শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
শিক্ষা
মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচ বছৰ আৰু ছয়মহীয়া হোমিওপেথি পথ্য আৰু শল্য চিকিৎসাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী আগবঢ়ায়। ২০১৬ চনত ইয়াৰ নামভৰ্তি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে অনুষ্ঠিত কৰা সংযুক্ত প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে। ইয়াত প্ৰতি বছৰে ৫০জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ সুবিধা আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ
কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ (central nervous system বা CNS) বুলিলে মগজু আৰু স্নায়ুৰজ্জুৰে গঠিত স্নায়ু তন্ত্ৰৰ অংশক বুজায়। দ্বি সমমিত প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত (bilaterally symmetric animals) বা স্প'ঞ্জ আৰু জেলীফিছৰ দৰে প্ৰাণীৰ বাহিৰে সকলো বহুকোষী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত ই গোতেই শৰীৰৰে পৰা তথ্য গ্ৰহণ, সমন্বয়কৰণ আৰু প্ৰভাৱিত কৰা বাবে ইয়াক কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ বোলা হয়। মাজত কোনো স্নায়ুগ্ৰন্থি (ganglion) নথকাকৈ মগজুৰ কলাত সংযোজিত হোৱা বাবে ৰেটিনা আৰু নেত্ৰ স্নায়ু (প্ৰথম কৰোটিক স্নায়ু)-ৰ, লগতে ঘ্ৰাণ স্নায়ু (প্ৰথম) আৰু ঘ্ৰাণ আচ্ছাদনকো (olfactory epithelium) বহুতে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰৰ অংশ হিচাপে গণ্য কৰে। এই মতে ঘ্ৰাণ স্নায়ু কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰৰ একমাত্ৰ কলা যি বাহিৰৰ পৰিবেশৰ সংস্পৰ্শত থাকে। কেন্দ্ৰীয় স্নায়ু তন্ত্ৰ পচ্ছাৎ দেহ গহ্বৰত (dorsal body cavity) অৱস্থিত; ইয়াৰে মস্তিষ্ক কৰোটিক গহ্বৰ (cranial cavity) আৰু স্নায়ুৰজ্জু স্নায়ু নলীত (spinal canal) থাকে। মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত মগজুক কৰোটিয়ে সুৰক্ষা দিয়ে আৰু স্নায়ুৰজ্জুক ৰাজহাড়ে ৰক্ষা কৰে। মস্তিষ্ক আৱৰণীয়ে মগজু আৰু স্নায়ুৰজ্জু দুয়োটাকে আৱৰি থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শৰীৰস্থান শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ শ্ৰেণী:স্নায়ুতন্ত্ৰ
কামৰূপী লিপি
কামৰূপী লিপি বা পুৰণি অসমীয়া লিপি (Kamarupi script) প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যত পঞ্চম শতিকাৰ পৰা ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে ব্যৱহৃত লিপি আছিল। এই লিপিৰ পৰা আধুনিক অসমীয়া লিপি অৱশেষত বিকশিত হৈছিল। অসমীয়া লিপিৰ বিকাশত এই পৰ্যায়ৰ পিছত মধ্যযুগীয় আৰু তাৰ পিছত আধুনিক অসমীয়া লিপিৰ পৰ্যায় লাভ কৰিছিল। যদিও এই লিপিৰ বিকাশ বংগ আৰু বিহাৰৰ বিকাশৰ সৈতে একেলগে হৈছিল, ইয়াৰ কিছুমান স্থানীয় বিশেষত্ব আছিল। ইয়াৰ পশ্চিমে প্ৰচলিত লিখনিৰ কৌণিক আৰু কেলিগ্ৰাফী শৈলী এই বিকাশত পোৱা নাযায়।
ইতিহাস
কামৰূপী লিপিৰ উৎপত্তি গুপ্ত লিপিৰ পৰা হৈছিল। গুপ্ত লিপি ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰা বিকশিত হৈছিল। এই লিপি কামৰূপত নিজে বিকশিত হৈছিল। কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মায়ে কৰ্ণসোৱৰ্ণত থকা তেওঁৰ সামৰিক শিবিৰৰ পৰা জাৰী কৰা নিধানপুৰ তামৰ ফলিত খোদিত তাম্ৰলিপিত কুটিল লিপিৰ বিশেষত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে কামৰূপী লিপিৰ উৎপত্তি কুটিল লিপিৰ পৰা হৈছিল যদিও এই মত বহুলভাৱে গ্ৰহণযোগ্য নহয়।
এই বিকাশকালত কামৰূপ শিলালিপি খোদিত কৰা হৈছিল আৰু সেইবোৰে এই সময়ছোৱাত এই লিপিৰ বিকাশ প্ৰদৰ্শন কৰে। পঞ্চম শতিকাৰ উমাচল শিলালিপি আৰু নগাজৰী-খনিকৰগাঁৱৰ শিলালিপিৰ লিপি গুপ্ত লিপিৰ প্ৰাচ্য প্ৰকাৰৰ সৈতে প্ৰায় একে। এই লিপিৰ পৰায়ে দ্বাদশ শতিকাৰ কানাই-বৰশীবোৱা শিলালিপিত ব্যৱহৃত প্ৰাক অসমীয়া লিপি বিকশিত হৈছিল।
এছ এন শৰ্মাই লক্ষ্য কৰিছে যে ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ সময়লৈকে সম্পৰ্কিত অসমীয়া লিপিক প্ৰাচীন কামৰূপী লিপি বুলি ক'ব পাৰি। কামৰূপী লিপিয়ে পিছৰ সময়ছোৱাত পুৰণি অসমীয়া লিপিৰ ৰূপ লৈছিল।
বৈচিত্ৰ্য
মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে কামৰূপী লিপিৰ তিনিটা ভিন্নতা দেখা গৈছিল। প্ৰথমটো হৈছে গড়গাঁও অঞ্চলত প্ৰচলিত গড়গঞা, দ্বিতীয়টো হৈছে সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহৃত বামুণীয়া আৰু সাধাৰণতে ব্ৰাহ্মণসকলে এই লিপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তৃতীয় তথা অন্তিম ভাগ কায়স্থসকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক কাইথেলী বোলা হৈছিল। কাইথেলী লিপিক কামৰূপত "লাখৰী" বুলি কোৱা হয়।
গ্ৰন্থৰাজি
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
ৰাধা কেচ্চাৰ
ৰাধা কেচ্চাৰ (Radha Kessar) এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ যি 'সসীম গোটৰ উপস্থাপন তত্ত্ব' (Representation theory of finite groups) সম্পৰ্কে কৰা গৱেষণাৰ বাবে জনাজাত। তেখেতে লণ্ডত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ অধ্যাপক। ২০০৯ চনত লণ্ডন গাণিতিক সমাজৰ পৰা তেখেতে "বাৰৱিক বঁটা" অৰ্জন কৰে।
গ্ৰন্থ
মাইকেল এচ্চবেকাৰ আৰু বব অলিভাৰৰ সৈতে তেখেতে 'বীজগণিত আৰু ট'প'লজিত একীকৰণ প্ৰণালী'(Fusion Systems in Algebra and Topology) নামৰ গ্ৰন্থখন লিখে। গ্ৰন্থখন ২০১১ চনত কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰেছৰ পৰা প্ৰকাশিত হয়।
স্বীকৃতি
ভৱিষ্যতৰ চিটি কলেজৰ সহকৰ্মী জোচেফ চোৱাঙৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে কেচ্চাৰে ২০০৯ চনত বাৰৱিক বঁটা লাভ কৰে। তেওঁলোকৰ গৱেষণাপত্ৰৰ নাম আছিল-"Symmetric Groups, Wreath Products, Morita Equivalences and Broué's Abelian Defect Conjecture".(। )
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
ধনতেৰাচ
ধনতেৰাচ হ'ল হিন্দু সকলৰ উৎসৱ। এই উৎসৱত দীপান্বিতাৰ প্ৰাক্‌ মুহূৰ্তত গণেশ আৰু লক্ষ্মী দেৱীক একেলগে উপবাস-উপাসনাৰে পূজা অৰ্চনা কৰা হয়, আৰু ধন-সোণ আনি ঘৰত স্থাপন কৰা হয়। ‌ এই উৎসৱ মূলত উত্তৰ ভাৰতীয়। এই উৎসৱত সোণ বা তেনে কোনো মূল্যবান ধাতু ক্ৰয় কৰা হয়। যাতে গোটেই বছৰজুৰি ঘৰত বা ব্যৱসায়ত লক্ষ্মী থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
অদিতি
অদিতি (अदिति = "অসীম" বা "সীমাহীন”) হৈছে অসীমক প্ৰকাশ কৰা হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী বৈদিক দেৱী। অদিতি আকাশ, চেতনা, অতীত, ভৱিষ্যত আৰু উৰ্বৰতাৰ অধিকাৰী দেৱী তেওঁ হৈছে আদিত্যসকল তথা বিষ্ণু আৰু অগ্নিকে ধৰি বহুতো দেৱতাৰ মাতৃ। সকলো অস্তিত্বৰ আদি মাতৃ হিচাপে অদিতি মহাকাশ ("আকাশ") আৰু মাত−কথা ("বাক")ৰ সৈতে জড়িত। অদিতীক ব্ৰহ্মাৰ স্ত্ৰীলিংগ হিচাহে গণ্য কৰিব পাৰি আৰু প্ৰাথমিক অস্তিত্ব ( "মূলপ্ৰকৃতি")ৰ সৈতে জড়িত। ঋকবেদত প্ৰায় ৮০ বাৰতকৈও অধিক অদিতিৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে।
"একে দৈৱিক বৈশিষ্ট্য আৰু দৈৱ জ্ঞান ৰ অন্তহীন পুনৰজনম"ক নিৰ্দেশ কৰিবলৈ "অদিতিৰ পৰা দক্ষৰ আৰু দক্ষৰ পৰা অদিতিৰ আৱিৰ্ভাৱ" হোৱা শ্লোক দৈৱজ্ঞানীসকলে উল্লেখ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়॥
স্বামী
অদিতি হৈছে দক্ষ আৰু পঞ্চজনীৰ কণ্যা। শিৱ পুৰাণ আৰু ভাগৱত পুৰাণৰ দৰে কিছু পুৰাণৰ মতে অদিতি ঋষি কাশ্যপৰ পত্নী আৰু ইন্দ্ৰ, সূৰ্য আৰু বামনৰ দৰে আদিত্য সকলৰ জন্মদাত্ৰী।
উৎপত্তি
সূৰ্য (বেলি) আৰু অন্য আকাশী দেৱতা বা আদিত্যসকলৰ ("অদিতিৰ সন্তান") হিচাপে "বেদ"ত অদিতিৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১৭০০ − ১১০০ বছৰ আগতে ৰচিত "ঋকবেদ"ত প্ৰথম অদিতিৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছিল। শতপথ ব্ৰাহ্মণৰ মতে (যযুৰ্বেদৰ সৈতে সম্পৰ্কীত), ধৰ্মীয় আহুতি সময়ত পৃথিৱীৰ সমাৰ্থক হিচাপে অদিতীৰ উৎপত্তি হৈছিল বুলি উল্লেখ আছে:
"' পৃথিৱীৰ নাভিত মই তোমাক স্থাপন কৰিলোঁ! ' আৰু পিছলৈ, 'অদিতিৰ কোলাত (সীমাহীন বা পবিত্ৰ পৃথিৱী)! ' কাৰণ কোনোৱে যেতিয়া কোনো বস্তু অতি সাবধানে সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে, তেতিয়া সাধাৰণতে 'তেওঁলোকে, তাক, কোলাত লৈ আহিছিল; ' আৰু সেইকাৰণে তেওঁ কৈছে, 'অদিতিৰ কোলাত! '"
মাতৃত্ব
অদিতি আৰু কাশ্যপ ঋষিৰ ৩৩জন পুত্ৰ আছিল, ইয়াৰে ভিতৰত সূৰ্যকে ধৰি ১২ জনক আদিত্য বুলি কয়, ১১ জনক ৰুদ্ৰ আৰু আঠ জনক বাসু বুলি কোৱা হয়। অদিতিক দেৱৰাজ ইন্দ্ৰ, মহাৰাজ আৰু দেৱতাৰ (Mandala 1.113.19) মাতৃ বুলি কোৱা হয়। বেদৰ মতে, অদিতি হৈছে দেৱমাতা (দেৱতাৰ মাতৃ) কিয়নো তেওঁৰ পৰাই আৰু তেওঁৰ মহাজাগতিক শক্তিৰ পৰাই সমস্ত স্বৰ্গীয় দেহৰ জন্ম হৈছিল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ প্ৰাথমিকভাবে যি বাৰজন আদিত্যৰ মাতৃ তেওঁলোকৰ নাম বিবস্বান (সূৰ্য (দেবতা)), অৰ্যমা, পুসা, ত্বষ্ট্ৰ, সবিতা, ভগ, ধাতা, বৰুণ, মিত্ৰ, সক্ৰ (ইন্দ্ৰ (দেবতা)), আৰু বিষ্ণু (ভগবান বিষ্ণু বামন অৱতাৰ লৈ অদিতিৰ গৰ্ভত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল) বেদৰ মতে, ভগবান বিষ্ণু শ্ৰৱণা নক্ষত্ৰৰ অধীনত শাওণ মাহত (হিন্দু বৰ্ষপঞ্জীৰ পঞ্চম মাহ, অবনী নামেও খ্যাত) অদিতিৰ পুত্ৰ হিচাপে বামন অৱতাৰ লৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। এই সন্তানৰ সৌভাগ্যৰ ভবিষ্যদ্বাণী কৰি স্বৰ্গত অনেক শুভ লক্ষণ দেখা গৈছিল।
অদিতি ঋকবেদ এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ। মাতৃ হিচাপে তেওঁক আৰাধনা কৰা ভক্তসকলক তেওঁ সদায় সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে (মণ্ডল ১.১০৬.৭; মণ্ডল ৮.১৮.৬) বা তেওঁলোকক সম্পত্তি, সুৰক্ষা আৰু প্ৰাচুৰ্য প্ৰদান কৰে (মণ্ডল ১০.১০০; ১.৯৪.১৫)।
সৃষ্টিশীলতা
thumb|অদিতীৰ পৰিয়াল বৃক্ষ
শক্তি
অদিতি হৈছে বৈদিক জনগণৰ পুৰুষতান্ত্ৰিকতাৰ বিৰুদ্ধে এক প্ৰতিবাদ। অদিতিক আকাশৰ দেৱী আৰু পৃথিবী দেৱী উভয় হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়, যিটো প্ৰাক ঐতিহাসিক সভ্যতাত ক্ষেত্ৰত খুব বিৰল। বেছিভাগ প্ৰাগৈতিহাসিক সভ্যতাত আকাশ পিতা আৰু পৃথিৱী মাতা, এই দ্বৈত নীতিৰ প্ৰতি সম্মান প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা যায়। অদিতিক বৈদিক সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰথম দেৱতাৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল। তেওঁক ঋগ্বেদত "পৰাক্ৰমশালী" হিচাপে সম্বোধিত কৰা হয়।
অন্যান্য
হিন্দু ধৰ্মৰ অন্য দেৱ−দেৱীৰ দৰে অদিতিৰো বিশেষ বাহন আছে, অদিতিৰ বাহন হৈছে "পৰ্বত। " ফণিক্স পক্ষীৰ দৰে অদিতি আকাশত উৰিব পাৰে। ফণিক্স পক্ষীয়ে শক্তি আৰু সন্মানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অদিতিয়ে ধাৰণ কৰা অস্ত্ৰ হৈছে বিখ্যাত "ত্ৰিশূল" আৰু তৰোৱাল।
মন্দিৰ
কেৰালাৰ বিজনিজামৰ শিলৰ গুহাত থকা অদিতি মন্দিৰ এটা অতি বিখ্যাত অদিতি মন্দিৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ভিখাজী কামা
ভিখাজী ৰুষ্টম কামা (২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৬১- ১৩ আগষ্ট ১৯৩৬) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত অগ্ৰণী ব্যক্তিসকলৰ এগৰাকী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভিখাজী ৰুষ্টম কামাৰ জন্ম হৈছিল ২৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৬১ চনত বোম্বেৰ (এতিয়াৰ মুম্বাই) এটা ডাঙৰ আৰু চহকী পাৰ্ছী পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ছৰাবজী ফ্ৰেমজী পেটেল আৰু জাইজীবাই ছৰাবজী পেটেল চহৰখনত সুপৰিচিত আছিল। পিতৃ ছৰাবজী পেটেল প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত উকীল আৰু কৰ্মসূত্ৰে এগৰাকী ব্যৱসায়ী আছিল। পাৰ্ছী সম্প্ৰদায়টোৰ মাজতো তেওঁ এগৰাকী প্ৰভাৱশীল ব্যক্তি আছিল।
১৮৮৫ চনৰ ৩ আগষ্টত কে. আৰ. কামাৰ পুত্ৰ ৰুষ্টম কামাৰ সৈতে ভিখাজী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। স্বামী ৰুষ্টম এগৰাকী প্ৰতিপত্তিশীল, ইংৰাজ-সমৰ্থক উকীল আছিল আৰু তেওঁ ৰাজনীতিত সোমাবলৈ আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল। তেওঁলোকৰ এই বৈবাহিক জীৱন বৰ সুখৰ নহ'ল। ভিখাজীয়ে অধিকাংশ সময় স্বদেশৰ আৰু সামাজিক কাম-কাজত নিয়োজিত হৈ থাকিছিল।
কৰ্মৰাজি
১৮৯৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মুম্বাই প্ৰেছিডেন্সিত দুৰ্ভিক্ষৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু ইয়াৰ কিছুদিন পাছতে বুবনিক প্লেগ মহামাৰীয়ে আগুৰি ধৰিছিল। ভিখাজীয়ে গ্ৰেণ্ট মেডিকেল কলেজৰ (পিছলৈ এইখন "হাফকিনছ্ প্লেগ ভেকশ্বিন ৰিচাৰ্ছ চেণ্টাৰ"ৰূপে পৰিগণিত হয়) পৰা ৰোগাক্ৰান্ত মানুহৰ যত্ন লোৱা আৰু পিছলৈ নিৰোগী মানুহক প্ৰতিৰোধক বেজী দিয়া দল এটাত যোগ দিছিল। ইয়াকে কৰিবলৈ যাওঁতে ভিখাজী কামা নিজেও প্লেগত আক্ৰান্ত হয় আৰু কোনোমতেহে মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা পৰে। তথাপি কামাৰ স্বাস্থ্য দুৰ্বল হৈ থকাত ১৯০২ চনত উন্নতমানৰ চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁক ব্ৰিটেইনলৈ পঠোৱা হয়।
১৯০৮ চনত ভিখাজী কামাই ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ প্ৰস্তুতি চলোৱাৰ পূৰ্বে শ্যামজী কৃষ্ণা বাৰ্মাক লগ পাইছিল। হাইড পাৰ্কত দিয়া জাতীয়তাবাদী বক্তৃতাৰ বাবে শ্যামজী লণ্ডনৰ ভাৰতীয় সম্প্ৰদায়ৰ মাজত বেছ পৰিচিত আছিল। তেওঁৰ জৰিয়তে ভিখাজীয়ে সেইসময়ৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ব্ৰিটিছ কমিটিৰ অধ্যক্ষ দাদাভাই নৌৰজীকো লগ পাইছিল। নৌৰজী আৰু সিং ৰেৱাভাই ৰাণাৰ লগ হৈ ভিখাজীয়ে ১৯০৫ চনৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত "ইণ্ডিয়ান হোম ৰুল চ'ছাইটি" প্ৰতিষ্ঠাত সহায় কৰিছিল। লণ্ডনত ভিখাজীক জনাই দিয়া হৈছিল যে জাতীয়তাবাদী কাম-কাজত জড়িত নহওঁ বুলি লিখিত প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিলে তেওঁ ভাৰতলৈ যাব নোৱাৰে। কিন্তু তেওঁ প্ৰতিশ্ৰুতি দিবলৈ ৰাজী নহ'ল। সেই বছৰতে তেওঁ পেৰিছলৈ স্থানান্তৰিত হ'ল আৰু তাত "পেৰিছ ইণ্ডিয়ান চ'ছাইটি" প্ৰতিষ্ঠাত আগভাগ লৈছিল।
১৯০৭ চনৰ ২২ আগষ্টত জাৰ্মানীৰ ষ্টাটগাৰ্টত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় চ'ছিয়েলিষ্ট কংগ্ৰেছত কামাই অংশ লয়। তাত তেওঁ ভাৰতীয় উপমহাদেশত হোৱা দুৰ্ভিক্ষৰ ভয়াৱহ পৰিণামৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰিছিল। তাতেই তেওঁ মানৱ অধিকাৰ, সমতা আৰু ব্ৰিটেইনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতা বিচাৰি এখন পতাকা মেলি ধৰিছিল। ভিখাজীয়ে নিজে এই পতাকাখনত "ভাৰতীয় স্বাধীনতাৰ পতাকা" বুলি অভিহিত কৰিছিল। কলকাতা পতাকাৰ কিছু শুধৰণি ঘটাই ভিখাজীয়ে শ্যামজী কৃষ্ণা বাৰ্মাৰ সৈতে এই পতাকাখনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। এতিয়াৰ স্বাধীন ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাখন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ লওঁতে ভিখাজীৰ পতাকাখনৰ পৰাও কিছু সহায় লোৱা হৈছিল।
নিৰ্বাসিত জীৱন আৰু মৃত্যু
১৯১৪ চনত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হোৱাত ফ্ৰান্স আৰু ব্ৰিটেইনে মিত্ৰপক্ষত যোগ দিলে। ফলত কামা আৰু সিং ৰেৱাভাই ৰাণাৰ বাহিৰে "পেৰিছ ইণ্ডিয়া চ'ছাইটি"ৰ আন সকলো সদস্যই ফ্ৰান্স পৰিত্যাগ কৰিলে। ১৯১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁক ভিছিলৈ পঠাই বন্দী কৰা ৰখা হ'ল। ১৯১৭ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ মুক্তি লাভ কৰে আৰু স্থানীয় পুলিচক সাপ্তাহিকভাৱে জনাই থকাৰ চৰ্তত বৰডিউক্সলৈ যোৱাৰ অনুমতি পালে। যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ পেৰিছস্থিত বাসগৃহলৈ ঘূৰি আহে।
ভিখাজী কামা ১৯৩৫ চনলৈ ইউৰোপতে নিৰ্বাসনত থাকিব লগা হৈছিল। সেইবছৰ স্বাস্থ্যৰ যথেষ্ট অৱনতি ঘটাত আৰু ষ্ট্ৰ'কৰ ফলত পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হৈ পৰাত তেওঁ ছাৰ কোৱাছজি জেহাংগীৰৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ চৰকাৰক ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱাৰ অনুমতি বিচাৰিছিল। ১৯৩৫ চনৰ ২৪ জুনত পেৰিছৰ পৰাই ভিখাজিয়ে জাতীয়তাবাদী কাৰ্য্যকলাপত জড়িত নহয় বুলি লিখিত সন্মতি দিয়ে। ইয়াৰ পিছতে জেহাংগীৰৰ লগত তেওঁ ১৯৩৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বোম্বেত পদাৰ্পণ কৰে। ইয়াৰ মাত্ৰ নমাহ পিছতে ১৯৩৬ চনৰ ১৩ আগষ্টত পাৰ্ছী জেনেৰেল হস্পিটেলত ভিখাজী কামাৰ মৃত্যু হয়।
পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰভাৱ
ভিখাজীয়ে ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ অধিকাংশ ছোৱালীৰ বাবে স্থাপিত আভাবাই ক্ষুদ্ৰ অনাথ আশ্ৰমখনত দান দিয়াৰ কথা ইচ্ছাপত্ৰত লিখি গৈছিল। পিছত অনাথ আশ্ৰমখনৰ পৰা তেওঁৰ নামত এখন ন্যাস প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
বহু ভাৰতীয় চহৰৰ ৰাস্তা-ঘাট আৰু ঠাইৰ নাম ভিখাজী কামা বা তেওঁৰ পৰিচিত নাম মেডাম কামা ৰখা হৈছে। ১৯৬২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতৰ একাদশ গণতন্ত্ৰ দিৱসত ভাৰতীয় ডাক আৰু টেলিগ্ৰাফ বিভাগে তেওঁৰ স্মৃতিত এটা ডাক-টিকট প্ৰকাশ কৰিছিল।
অতিৰিক্ত পঠন-সামগ্ৰী
.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
জেনিফাৰ ডাউডনা
জেনিফাৰ এনি ডাউডনা (Jennifer Anne Doudna; জন্ম ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬৪) এগৰাকী আমেৰিকান জৈৱ ৰসায়নবিদ যি 'CRISPR জিন সম্পাদনা'-ত কৰা অগ্ৰণী কামৰ বাবে প্ৰখ্যাত, আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ ইমানুৱেল চাৰ্পেণ্টিয়েৰ সৈতে ৰসায়ন বিজ্ঞানত ২০২০ চনৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আণৱিক আৰু কোষীয় জীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ লগতে ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ লী কা শিং চেঞ্চেলৰ পদৰ অধ্যাপক।
Doudna grew up in Hilo, Hawaii. She graduated from Pomona College in 1985 and earned a Ph.D. from Harvard Medical School in 1989. She has been an investigator with the Howard Hughes Medical Institute (HHMI) since 1997, and since 2018 she holds the position of senior investigator at the Gladstone Institutes as well as that of professor at the University of California, San Francisco.
Doudna has made fundamental contributions in biochemistry and genetics and received many prestigious awards and fellowships including the 2020 Nobel Prize in Chemistry, the 2000 Alan T. Waterman Award for her research on the structure as determined by X-ray crystallography of a ribozyme, and the 2015 Breakthrough Prize in Life Sciences for CRISPR-Cas9 genome editing technology (with Charpentier). She has been a co-recipient of the Gruber Prize in Genetics (2015), the Canada Gairdner International Award (2016), and the Japan Prize (2017). In 2020, Doudna and Emmanuelle Charpentier were awarded the Nobel Prize in Chemistry "for the development of a method for genome editing".
Outside the scientific community, she has been named one of the Time 100 most influential people in 2015 (with Charpentier), and she was listed as a runner-up for Time Person of the Year in 2016 alongside other CRISPR researchers. -->
প্ৰাৰম্ভিক সময়
ডৰথি জেন (উইলিয়ামছ) আৰু মাৰ্টিন কিৰ্ক ডাউডনাৰ কন্যা, জেনিফাৰ ডাউডনাৰ ১৯৬৪ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৱাছিংটন ডি চি-ত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকে মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু মাতৃয়ে শিক্ষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। হিলোৰ হাৱাই বিশ্ববিদ্যালয়ত দেউতাকে আমেৰিকান সাহিত্যৰ পদ এটা লাভ কৰাত সাত বছৰ বয়সত ডাউডনা পৰিয়ালৰ সৈতে হাৱাইলৈ যায়।  ডাউডনাৰ মাতৃয়ে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এছিয়ান ইতিহাসত দ্বিতীয়টো স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু স্থানীয় মহাবিদ্যালয় এখনত ইতিহাস পঢ়াইছিল।
কৰ্মজীৱন আৰু গৱেষণা
পি এইচ ডিৰ পিছত তেওঁ মাছাচ্যুটেড জেনেৰেল হস্পিটেলত আণৱিক জীৱবিজ্ঞানত আৰু হাৰ্ভাৰ্ড চিকিৎসা বিদ্যালয়ত জেনেটিকছত গৱেষণা ফেলশ্বিপ পাইছিল। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৪ লৈ তেওঁ লুচিলি পি. মাৰ্কেৰ পোষ্টড’ক্তৰেল শিক্ষাৰ্থী হিচাপে ক’ল’ৰাডো বল্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত জৈৱচিকিত্‍সা বিজ্ঞানত গৱেষণা কৰিছিল, য'ত তেওঁ থমাছ চিচৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
ৰাইব'জ'মৰ গঠন আৰু কাৰ্যৰ ওপৰত গৱেষণা
বৈজ্ঞানিক কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে, ডাউডনাই আৰ.এন.এ (RNA) এনজাইম বা ৰাইব’জমৰ গঠন আৰু জৈৱিক কাৰ্যৰ ওপৰত পৰীক্ষা চলাইছিল। স’জটাক পৰীক্ষাগাৰত থাকোঁতে ডাউডনাই স্বসংযোজিত Tetrahymena গ্ৰুপ ১ কেটেলাইটিক ইনট্ৰমক আৰ.এন.এ. আৰ্হি নকল কৰা কেটেলাইটিক ৰাইব’জমত পুনৰসংস্থাপিত কৰে। তেওঁ বিশেষকৈ কাৰ্যক্ষম ৰাইব’জম আৰু তাত অন্তৰ্নিহিত প্ৰণালীবোৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। কিন্তু ৰাইব’জমৰ আণৱিক প্ৰণালীবোৰ চোৱাত এক গুৰুতৰ সমস্যা হিচাপে দেখা দিয়ে। সেইবাবে তেওঁ ক’ল’ৰাডো বল্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ থমাচ চিচৰ পৰীক্ষাগাৰত স্ফটিকীকৰণ কৰিবলৈ যাই আৰু তাতেই তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাইব’জমৰ ত্ৰিমাত্ৰিক গঠনৰ উপস্থিতি ধৰা পেলাই। সেইবাবে ৰাইব’জমৰ গঠনক কেটেলাইটিক প্ৰটিন এনজাইমৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি। ১৯৯১ চনত চিচৰ পৰীক্ষাগাৰত আৰম্ভ কৰা এই প্ৰকল্পটো ১৯৯৬ চনত য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত সমাপ্ত কৰে। তেওঁ য়েলৰ আণৱিক জৈৱপদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জৈৱ ৰসায়ন বিভাগত ১৯৯৪ চনত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
য়েলত ৰাইব’জমৰ সক্ৰিয় স্থানৰ এক্স-ৰে অপৱৰ্তন-আধাৰিত গঠন
য়েলত কাম কৰি থকা অৱস্থাত, ডাউডনাৰ গোটটোৱে Tetrahymena গ্ৰুপ ১ ৰাইব’জমৰ কেটালাইটিক ক’ৰৰ তিনিমাত্ৰিক গঠনৰ স্ফটিকীকৰণ আৰু সমাধান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আৰম্ভণিতে, তেওঁৰ গোটটোই উচ্চ মানদণ্ডৰ স্ফটিক বৃদ্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যদিও ধাতুৰ আয়নৰ অনিৰ্দিষ্ট বন্ধনীৰ বাবে তেওঁলোকে পৰ্যায়ক্ৰমে সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিল। তেওঁৰ এজন প্ৰাৰম্ভিক স্নাতক শিক্ষাৰ্থী (পিছত তেওঁৰ সৈতে বিবাশপাশত আৱদ্ধ হৈছিল) জেমি কেটে মেগনেছিয়ামৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ স্ফটিকবোৰ osmium haxamin(প্ৰবল ধাতুৰ ডেৰাইভেটিভ)ত তিয়াই ৰখাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে। জেমিৰ এই কৌশলে যথেষ্ট কামত দিছিল। এই কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকে প্ৰথমে ৰাইব’জমৰ গঠন আৰু দ্বিতীয়তে ভাঁজ লগা আৰ.এন.এ.(প্ৰথম tRNA)ৰ গঠন সমাধা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁলোকে দেখিছিল যে সাধাৰণ মেগনেছিয়াম আয়নে অনুকৰণ কৰা osmium hexamine বোৰ ৰাইব’জমৰ কেন্দ্ৰত থোপ হিচাপত আছিল আৰু আৰএনএক ভাঁজ লগোৱাত ক’ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। এই আন্তঃক্ৰিয়াই ৰাইব’জম কেটালাইটিক কেন্দ্ৰত এক গাঁথনিৰ সৃষ্টি কৰিছিল যি এটা প্ৰটিনৰ hydrophobic ক’ৰৰ সক্ৰিয় স্থানৰ দৰে একে আছিল। ডাউডনাৰ গোটটোৱে ‘হেপাটাইটিছ ডেল্টা ভাইৰাচ ৰাইব’জম’ৰ দৰে অন্যান্য ৰাইব’জমবিলাকৰো স্ফটিকীকৰণ কৰিছিল। বৃহৎ আৰএনএ গাঁথনি সমাধানৰ এই প্ৰাৰম্ভিক কামৰ ফলত পিছলৈ অভ্যন্তৰীণ ৰাইব’জমৰ প্ৰৱেশ স্থান আৰু Signal Recognition Particleৰ দৰে প্ৰটিন-আৰএনএ কম্পেক্সৰ ওপৰত অধিক গঠনমূলক অধ্যয়ন হৈছিল।
ডাউডনাক ২০০০ চনত য়েলত আণৱিক জৈৱপদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জৈৱ ৰসায়নৰ হেনৰী ফৰ্ড ২ অধ্যাপকৰ পদলৈ পদোন্নীত কৰা হৈছিল। ২০০০-২০০১ চনলৈ তেওঁ হাৰ্বাড বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিভাগৰ ৰবাৰ্ট বাৰ্ণছ ৱ’ডৱাৰ্ড ভিজিটিং প্ৰফেচৰ আছিল।
ইউচি বাৰ্কলেইলৈ গমণ
২০০২ চনত তেওঁ বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, য'ত তেওঁৰ স্বামী জেমি কেট অধ্যাপক আছিল, তাত জৈৱৰসায়ন আৰু আণৱিক জীৱবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে এক প্ৰবক্তা পদ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ উচ্চ ক্ষমতাপ্ৰাপ্ত এক্স-ৰে ডিফ্ৰেকচনেৰে কৰা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ বাবে লৰেঞ্চ বাৰ্কলে ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণাগাৰত চিংক্ৰটনৰ বাবে প্ৰৱেশাধিকাৰ লাভ কৰে।
২০০৯ চনত, তেওঁ আবিষ্কাৰ গৱেষণাৰ নেতৃত্বৰ বাবে জিনটেকত কাম কৰিবলৈ বাৰ্কলেত অনুপস্থিত আছিল। তেওঁ দুমাহৰ পিছতে জিনটেকৰ পৰা বাৰ্কলেলৈ উভতি আহে আৰু CRISPRৰ অধ্যয়নৰ বাবে বাকী সকলো দায়িত্ব এৰি দিয়ে।
CRISPR-Cas9 জিনীয় সম্পাদনা আৱিষ্কাৰ
২০১২, ডউডানা আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে জিনোমিক ডিএনএ সম্পাদনা কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সময় আৰু কষ্ট হ্ৰাস কৰাৰ এক নতুন আৱিষ্কাৰ সম্পন্ন কৰে। তেওঁলোকৰ আৱিষ্কাৰে উন্মোচন কৰে যে ষ্টেপ্টোকোকাচ বেক্টেৰিয়াৰ "CRISPR" ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালীত কেছ9 নামৰ এবিধ প্ৰটিন থাকে আৰু ই আৰ.এন.এ.ক নিৰ্দেশনা দিয়াত সহযোগিতা কৰে আৰু কেঁচিৰ দৰে কাম কৰে। এই প্ৰ'টিনে ইয়াৰ চিকাৰী, ভাইৰাছৰ ডিএনএ আক্ৰমণ কৰে, আৰু ইয়াক টুকুৰা কৰে, ইয়াক বেক্টেৰিয়াসংক্ৰমিত কৰাত বাধা প্ৰদান কৰে এই প্ৰণালীটো ফ্ৰান্সিস্কো মোজাইকাই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ আৰু চাৰপেনটিয়ে প্ৰথমবাৰ দেখুৱাইছিল যে তেওঁলোকে বিভিন্ন ডিএনএ কাটিবলৈ আৰু সম্পাদনা কৰিবলৈ বিভিন্ন আৰএনএ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। <!-- In 2015, Doudna gave a TED Talk about the bioethics of using CRISPR. As CRISPR becomes increasingly used to edit multicellular organisms, Doudna continues to be called upon to speak clearly about the ethics of changing an organism's function using CRISPR. Their discovery has since been further developed by many research groups for applications ranging from fundamental cell biology, plant, and animal research to treatments for diseases including sickle cell anemia, cystic fibrosis, Huntington's disease, and HIV. Doudna and several other leading biologists called for a worldwide moratorium on any clinical application of gene editing using CRISPR. Doudna supports the usage of CRISPR in somatic gene editing, gene alterations which do not get passed to the next generation, but not germline gene editing.
The CRISPR system created a new straightforward way to edit DNA and there was a rush to patent the technique. Doudna and UC Berkeley collaborators applied for a patent and so did a group at the Broad Institute affiliated with MIT and Harvard. Zhang at the Broad Institute had shown that CRISPR-Cas9 could edit genes in cultured human cells a few months after Doudna and Charpentier published their method. Before the UC Berkeley patent application was decided, a patent was granted to the Broad investigators and UC Berkeley filed a lawsuit against the decision. In 2017, the court decided in favor of the Broad Institute, who claimed that they had initiated the research earliest and had first applied it to human cell engineering thus supporting editing in human cells with evidence but that the UC Berkeley group had only suggested this application. UC Berkeley appealed on grounds that they had clearly discussed and spelled out how to do the application the Broad had pursued. In September 2018, the appeals court decided in favor of the Broad Institute's patent. Meanwhile, UC Berkeley and co-applicants' patent to cover the general technique was also granted. To further cloud the issue, in Europe the claim of the Broad Institute, to have initiated the research first, was disallowed. The rejection was due to a procedural flaw in the application involving a different set of personnel listed in the lawsuit and the patent application, leading to speculation that the UC Berkeley group would prevail in Europe. Doudna has co-founded Caribou, a company to commercialize CRISPR technology. She is also a cofounder of Scribe Therapeutics which pioneered CasX, a more compact, next-generation Cas9 which can efficiently cut DNA.
In addition to the CRISPR breakthrough, Doudna has discovered that the hepatitis C virus utilizes an unusual strategy to synthesize viral proteins. This work could lead to new drugs to stop infections without causing harm to the tissues of the body. -->
মেমথ বায়'ছায়েন্স
২০১৭ চনত, ডউদানে মেমথ বায়'ছায়েন্স, ছান ফ্ৰান্সিস্কো ভিত্তিক এক বায়ইঞ্জিনিয়াৰিং টেক ষ্টাৰ্টআপ প্ৰতিস্থা কৰে। এই ব্যৱসায়টোৱে জৈৱ সংক্ৰমণ পৰীক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ উন্নত কৰাৰ লগতে "স্বাস্থ্যযত্ন, কৃষি, পাৰিপাৰ্শ্বিক নিৰীক্ষণ, জৈৱ সুৰক্ষা, আৰু জৈৱপ্ৰতিক্ষা আৰু বহুতো বিষয়ৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ প্ৰতি" গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। "
কভিড-১৯ সম্বন্ধীয়
ইউচি বাৰ্কলেৰ ইনভেটিভ জিনোমিকছ ইনষ্টিটিউট (IGI)ৰ এক্সিকিউটিভ পৰিচালক হিচাপে, ডাউডনাই এটা কভিড-১৯ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ চলাই আছে।এই কেন্দ্ৰই প্ৰতিদিনে ১০০০ৰো অধিক ৰোগীৰ নমুনাৰ পৰীক্ষা কৰে। মামথ জীৱবিজ্ঞানে এক দ্ৰুত, CRISPR-আধাৰিত প্ৰয়োজনীয় কভিড-১৯ নিদানৰ এক সমৰ্থক-সমীক্ষাৰ প্ৰমাণ ঘোষণা কৰে, যি qRT-PCR আধাৰিত পৰীক্ষাতকৈ দ্ৰুত আৰু কম ব্যয়বহুল।
ব্যক্তিগত জীৱন
কলোৰাডো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পষ্ট-ডক্টৰেল শিক্ষাৰ্থী হিচাপে ডাউডনাই স্নাতক শিক্ষাৰ্থী জেমি কেটক লগ পাইছিল; তেওঁলোকে Tetrahymena Group I intron P4-P6 catalytic regionৰ গঠন আৰু স্ফটিক নিৰ্ধাৰণ কৰা প্ৰকল্পত একেলগে কাম কৰিছিল। তেওঁ য়েলত শিক্ষকতা কৰি থকাৰ সময়তে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু ইউ চি বাৰ্কলেত প্ৰবক্তা পদ গ্ৰহণ কৰি দুয়ো তালৈ যায়। জেমি কেট বৰ্তমান ইউ চি বাৰ্কলেত অধ্যাপনা কৰি আছে আৰু জৈৱিক ইন্ধন প্ৰস্তুতকৰণত ইষ্টৰ চেলুলজ ফাৰ্মাণ্টেচন বৃদ্ধিৰ বাবে জিন-সম্পাদনাৰ লগত জড়িত। ২০০৩ চনত জন্ম হোৱা তেওঁলোকৰ সন্তানৰ, কম্পিউটাৰ আৰু গণিত প্ৰিয় বিষয়।
বঁটা আৰু সন্মান
ডাউডনা আছিল চিয়েৰ্‌ল বৃত্তিধাৰী (Searle Scholar) আৰু ১৯৯৬ চনত বেকমেন যুৱ অনুসন্ধানকাৰী পুৰস্কাৰ(Beckman Young Investigators Award) লাভ কৰিছিল। ২০০০ চনত তেওঁ ৰাইব'জ'মৰ গঠন নিৰ্ণয়(structure determination of a ribozyme)ৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান সংস্থা(National Science Foundation)ৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় এলেন টি ৱাটাৰমেন বঁটা(Alan T. Waterman Award) লাভ কৰে,যি বঁটা অসাধাৰণ গৱেষণাৰ বাবে বছৰি ৩৫ বছৰৰ অনূৰ্ধ্বৰ এজন গৱেষকক প্ৰদান কৰা হয়। ২০০১ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ ৰসায়ন সমাজৰ জৈৱ ৰসায়নৰ এলি লিলি বঁটা(Eli Lilly Award in Biological Chemistry) লাভ কৰে।