cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বান কি-মুন
কৰ্মজীৱন
তেওঁ এজন ৰাজনীতিবিদ আৰু কূটনীতিবিদ আছিল যি জানুৱাৰী ২০০৭ ৰ পৰা ডিচেম্বৰ ২০১৬ লৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অষ্টম মহাসচিব হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
অশোকসুন্দৰী
অশোকসুন্দৰী (अशोकसुंदरी) এগৰাকী হিন্দু দেৱী৷ তেওঁ শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ কন্যা আছিল৷ পদ্ম পুৰাণত অশোকসুন্দৰীৰ উল্লেখ আৰু বৰ্ণনা পোৱা যায়৷ দক্ষিণ ভাৰতত বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰী দেৱীৰ ৰূপত তেওঁৰ পূজা অৰ্চনা কৰা হয়৷
ব্যুৎপত্তি
পাৰ্বতীয়ে অকলশৰীয়া অনুভৱ দূৰ কৰাৰ অৰ্থে এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ বৰকৈ অভাৱ অনুভৱ কৰিছিল আৰু সেই কথা কল্পতৰুৰ ওচৰত গৈ ব্যক্ত কৰিছিল৷ এনেদৰে অশোকসুন্দৰীৰ কামনাপূৰ্ণকাৰী কল্পতৰুৰ পৰা সৃষ্টি হৈছিল আৰু পাৰ্বতীয়ে তেওঁক কন্যা ৰূপে লাভ কৰিছিল৷ তেওঁৰ নামটো তেওঁৰ সৃষ্টিৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে৷ 'অ-শোক' শব্দই পাৰ্বতীৰ 'শোক' দূৰ কৰাক বুজায়, শোকৰ অৰ্থ হৈছে 'দুখ' আৰু 'সুন্দৰী'ৰ অৰ্থ হৈছে 'দীপ-লিপ' বা 'ৰূপৱতী ছোৱালী'।
কিংবদন্তি
অশোকসুন্দৰীৰ জন্ম কাহিনীটো পদ্ম পুৰাণত বৰ্ণিত আছে। নহুষৰ অন্য এটা কাহিনীৰ বৰ্ণনা অনুসৰি পাৰ্বতীয়ে এবাৰ শিৱক বিশ্বৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া বাগিচালৈ লৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি, শিৱই তেওঁক নন্দনবনলৈ লৈ গৈছিল, য’ত পাৰ্বতীয়ে কল্পতৰু নামেৰে বৃক্ষ এডাল দেখিবলৈ পাইছিল; যিডাল বৃক্ষই যিকোনো মনোকামনা পূৰণ কৰিব পাৰিছিল৷ পাৰ্বতীৰ পুত্ৰ কাৰ্তিক ডাঙৰ হৈ যেতিয়া কৈলাশ এৰি গৈছিল, তেতিয়া পাৰ্বতী এগৰাকী মাতৃ হিচাপে অপৰিসীম শোক আৰু অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিছিল৷ সেই অকলশৰীয়াভাৱ আৰু শোকৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ তেওঁ এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ বৰকৈ অভাৱ অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰে আৰু কামনাপূৰ্ণকাৰী কল্পতৰুৰ ওচৰত গৈ সেই কথা ব্যক্ত কৰে৷ সেই ফলস্বৰূপে অশোকসুন্দৰীৰ জন্ম (সৃষ্টি) হয়। পাৰ্বতীয়ে অশোকসুন্দৰীৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰি গম পায় যে, অশোকসুন্দৰীৰ ভাগ্য অনুসৰি চন্দ্ৰ ৰাজবংশৰ নহুষৰ সৈতে বিবাহ সম্পন্ন হ’ব, যি স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰৰ সমকক্ষ হ’ব৷
এবাৰ অশোকসুন্দৰীয়ে নন্দনবনত তেওঁৰ দাসীসকলৰ সৈতে বিচৰণ কৰি আছিল, তেনেসময়তে হুন্দ নামৰ এটি ৰাক্ষসে তেওঁক দেখি তেওঁৰ প্ৰেমত পৰে আৰু প্ৰেম নিবেদন কৰিবলৈ ধৰে৷ অশোকসুন্দৰীয়ে সেই প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰি কয় যে, তেওঁৰ বিবাহ নহুষৰ সৈতে পূৰ্বেই নিৰ্ধাৰিত হৈছে৷ পিছত হুন্দই এগৰাকী বিধৱাৰ ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি (যাৰ স্বামীক হুন্দই হত্যা কৰিছিল৷) অশোকসুন্দৰীক তেওঁৰ আশ্ৰমলৈ লৈ যাবলৈ কয়৷ দেৱীয়ে ছদ্মবেশী ৰাক্ষস হুন্দৰ সৈতে গৈ তেওঁৰ প্ৰাসাদত উপস্থিত হৈছিল। দেৱীয়ে তেওঁক কৰা বিশ্বাসঘাতকতাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি তেওঁৰ হত্যা নহুষৰ দ্বাৰা হ’ব বুলি অভিশাপ দিছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ আৱাস কৈলাসলৈ পলাই গৈছিল।
ধাৰাবাহিক
হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত অশোকসুন্দৰীৰ উল্লেখ খুব কমকৈ পোৱা যায়৷ তেওঁৰ আখ্যান কেৱল পদ্ম পুৰাণ শাস্ত্ৰতহে দেখা যায়। ২০১১ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০১৪ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰলৈকে লাইফ অকেই সম্প্ৰচাৰ কৰা টেলিভিচন ধাৰাবাহিক শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ ওপৰত আধাৰিত “দেৱ কে দেৱ… মহাদেৱ” (দেৱাদিদেৱ মহাদেৱ) -ত অশোকসুন্দৰীৰ উপস্থিতিয়ে বহুতৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। পিছলৈ “বিঘ্নহৰ্তা গণেশ” চিৰিজতো তেওঁক দেখা গৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বাণী বসু
বাণী বসু (BANI BASU) হৈছে এগৰাকী প্ৰখ্যাত লেখক। তেওঁ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, চুটি গল্প লেখিকা, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু শিশু আৰু কিশোৰসকলৰ বাবে লিখনি হিচাপে জনাজাত। তেওঁৰ কিছুমান কল্পকাহিনী চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি ধাৰাবাহিকত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৩৯ চনৰ ১১ মাৰ্চত তেওঁৰ জন্ম হয়।
শিক্ষা
তেওঁ প্ৰখ্যাত লেডী ব্ৰেবোৰ্ণ কলেজ, স্কটিছ চাৰ্চ কলেজ আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল য'ত তেওঁ ইংৰাজীত এম.এ. লাভ কৰিছিল
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি
উৎপত্তিস্থল
পৰিভাষাটোৰ জন্ম দিছিল লি ৰছে৷ এই পৰিভাষাটো তেখেতে আগবঢ়াইছিল এডৱাৰ্ড এ. জনছ্ আৰু ভিক্টৰ হেৰিছে ১৯৬৭ চনত সম্পাদন কৰা এটা ধ্ৰুপদী সম্পৰীক্ষাৰ কেইবছৰৰ পাছত৷ এখন বিখ্যাত কাকতত ৰছে যুক্তি দৰ্শাইছিল যে, প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে সামাজিক মনোবিজ্ঞান ক্ষেত্ৰখনৰ ধাৰণাটো গঢ় দিয়ে৷ এডৱাৰ্ড জনছে লিখিছিল যে, তেখেতে ৰজৰ পৰিভাষাটোক "অতি উত্তেজিত আৰু কিছুপৰিমাণে বিভ্ৰান্তিকৰ" হিচাপে দেখা পাইছে৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে এইবুলিও কৌতুক কৰিছিল যে: "তদুপৰি, মোৰ খঙো উঠিছে যে, ইয়াৰ বিষয়ে মই প্ৰথমতে ভবা নাছিলোঁ৷ ডেনিয়েল গিলবাৰ্টৰ দৰে এচাম মনোবিজ্ঞানীয়ে "correspondence bias" নামৰ পৰিভাষাটোহে প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে৷ অইন একাংশ মনোবিজ্ঞানীয়ে যুক্তি দাঙি ধৰিছে যে, প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি আৰু (correspondence bias) সংযুক্তি পক্ষপাতিতাৰ মাজত সম্বন্ধ আছে যদিও দুয়োটাই ভিন্ন প্ৰপঞ্চ৷ এই প্ৰেক্ষাপটত প্ৰথমটো ধাৰণা দ্বিতীয়বিধৰ বাবে এটা সাধাৰণ ব্যাখ্যা হৈ পৰে৷
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে বুজাব খোজা এটা আচৰণৰ সৰল উদাহৰণৰ বিষয়ে ক'বলৈ গ'লে এলিছ নামৰ গাড়ীচালকৰ কথা মনলৈ আনিব পাৰি৷ এনে এটা পৰিস্থিতিৰ কল্পনা কৰক, য'ত বব নামৰ মানুহজনে এলিচক যান-জঁটৰ সময়ত অতিক্ৰম কৰি গ'ল৷ তেতিয়া এলিচে ববৰ আচৰণক তেওঁৰ মৌলিক ব্যক্তিত্বৰ লগত সংযোগ কৰিব৷ যেনে-ববে কেৱল নিজৰহে কথা ভাবে, তেওঁ এজন উন্মাদ, তেওঁ এজন অদক্ষ চালক৷ এলিচে সেইটো মুহূৰ্তত ববৰ পৰিস্থিতিগত প্ৰসংগটোৰ বিষয়ে নাভাবে৷ যেনে-ববে বিমানযাত্ৰা হেৰুৱাৰ উপক্ৰম হৈছে, ববৰ পত্নীয়ে চিকিৎসাকেন্দ্ৰত এটি কেঁচুৱাৰ জন্ম দিছে, নাইবা ববৰ জীয়েকজনীয়ে বিদ্যালয়ত অসুবিধাৰ সমুখীন হৈছে৷ কিন্তু এলিছে নিজৰ বেলিকা সদায়েই পৰিস্থিতিগত কাৰণকেই দোষাৰোপ কৰিব আৰু নিজকে ক্ষমাদান কৰিব৷ যেনে-মই মোৰ সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে পলম হৈছোঁ, মোৰ পুত্ৰক দন্ত চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ লৈ যাব লাগে৷ তেনে এক প্ৰেক্ষাপটত এলিছে নিজকে উন্মাদ অথবা 'অইন মানুহক বিব্ৰত কৰি তুলিছোঁ', বা 'মই গাড়ীচালনাত অদক্ষ' ইত্যাদি স্বভাৱগত ত্ৰুটিৰ বিষয়ে নাভাবে৷
১৯৬৭ চনৰ জনছ আৰু হেৰিছৰ অধ্যয়ন
এটা বিশেষ পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক (Subjects) ফিডেল কাষ্ট্ৰ' সম্বন্ধীয় প্ৰবন্ধ পঢ়িবলৈ কোৱা হ'ল৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকক লেখকসকলৰ কাষ্ট্ৰপন্থী (Pro-Castro Attitude) মনোভাৱক মূল্যাঙ্কন কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল৷ যেতিয়া অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে, লেখকসকলে মুক্তমনেৰে কাষ্ট্ৰ'ৰ সপক্ষে বা বিৰুদ্ধে নিজৰ স্থানসমূহ গ্ৰহণ কৰিছে, তেতিয়া তেওঁলোকে সেইসকলক কাষ্ট্ৰ'ৰ পক্ষৰ অধিক ইতিবাচক মনোভাৱাপন্ন বুলি গণ্য কৰিছিল৷ কিন্তু জনছ্ আৰু হেৰিছৰ ধাৰণাৰ এটা বিপৰীত স্বৰূপহে দেখিবলৈ পোৱা গ'ল তেতিয়া, যেতিয়া অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক কোৱা হ'ল যে লেখকৰ স্থিতিসমূহ এটা মুদ্ৰা-প্ৰক্ষেপণৰ জৰিয়তেহে নিৰ্ণয় কৰা হৈছে৷ তেনে একে প্ৰেক্ষাপটতো কাষ্ট্ৰ'ৰ পক্ষত থিয় দিয়া লেখকসকলৰ প্ৰতি অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ইতিবাচক দৃষ্টিভংগী বৰ্তাই ৰাখিল আৰু যাৰ মাত্ৰা কাষ্ট্ৰ'ৰ বিপক্ষত থিয় দিয়া লেখকতকৈ বেছি৷  অন্য এক অৰ্থত, অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে লেখকৰ ওপৰত পৰা পৰিস্থিতিৰ সীমাবদ্ধ প্ৰভাৱ সম্পূৰ্ণৰূপে দেখিবলৈ অসমৰ্থ হ'ল৷ তাৰ পৰিণতিস্বৰূপে, তেওঁলোকে লেখকসকলৰ প্ৰতি তৈয়াৰ কৰা আৰোপনক একাশৰীয়া কৰাতো অকৃতকাৰ্য হ'ল৷  তেওঁলোকে লেখকসকলৰ প্ৰতি অধিক আভ্যন্তৰীণ আৰোপন দাখিল কৰিলে৷
যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু
যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু (Dowry death) হৈছে যৌতুক সম্পৰ্কে হোৱা বিবাদৰ বাবে স্বামী আৰু শহুৰৰ ঘৰৰ ব্যক্তিৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ নিৰ্যাতন আৰু অত্যাচাৰৰ দ্বাৰা বিবাহিত মহিলাৰ হত্যা কৰা বা আত্মহত্যাৰ বাবে প্ৰেৰিত কৰা। ইয়াৰ ফলত মহিলাৰ বাসস্থান বা ঘৰ তেওঁলোকৰ বাবে আটাইতকৈ বিপদজনক স্থান হৈ পৰে। যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু মুখ্যতঃ ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ আৰু ইৰাণত বেছিকৈ প্ৰচলিত।
ভাৰতত ২০১০ চনত এনে ধৰণৰ ৮,৩৯১টা মৃত্যুৰ সৈতে সৰ্বাধিক মুঠ যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু গোচৰ পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। অৰ্থাৎ প্ৰতি ১,০০,০০০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ১.৪ গৰাকীৰ মৃত্যু যৌতুকৰ বাবে সংঘটিত হৈছে। ভাৰতত বছৰি নথিভুক্ত কৰা সকলো মহিলা হত্যাৰ ৪০ৰ পৰা ৫০ শতাংশ মহিলা যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুমুখত পতিত হয়। এই পৰিসংখ্যা ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ এক স্থিৰ প্ৰৱণতাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। জনসংখ্যাৰ বাবে সামঞ্জস্য কৰা পাকিস্তানত প্ৰতি বছৰে ২,০০০ এনে মৃত্যুৰ প্ৰতিবেদনৰ সৈতে যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ হাৰ প্ৰতি ১,০০,০০০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ২.৪৫ হাৰত সৰ্বাধিক।
যৌতুকৰ বাবে হত্যা মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ বহুতো শ্ৰেণীৰ ভিতৰত যেনে: ধৰ্ষণ, কইনাৰ অগ্নি সংযোগ, মহিলাৰ হাৰাশাস্তি, মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতকৰণ, আৰু এচিড নিক্ষেপ কৰা ইত্যাদিৰ অন্যতম বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
ভাৰত
যৌতুকৰ মৃত্যু কইনাৰ আত্মহত্যা বা বিবাহৰ পিছতে তেওঁৰ স্বামী আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা কৰা হত্যাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। এয়া সাধাৰণতে স্বামীৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা পূৰ্বৰ ঘৰুৱা উৎপীড়নৰ এক শৃংখলাৰ পৰিসমাপ্তি। যৌতুকৰ বেছিভাগ মৃত্যু তেতিয়া হয় যেতিয়া যুৱতীগৰাকীয়ে নিৰ্যাতন আৰু অত্যাচাৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰি আত্মহত্যা কৰে। ইয়াৰে বেছিভাগ আত্মহত্যা ফাঁচী, বিষক্ৰিয়া বা অগ্নিৰ দ্বাৰা হয়। কেতিয়াবা মহিলাগৰাকীক তেওঁৰ স্বামী বা শহুৰেকৰ দ্বাৰা অগ্নি সংযোগ কৰাৰ ফলত হত্যা কৰা হয়; ইয়াক "কইনা জ্বলোৱা" বুলি কোৱা হয় আৰু কেতিয়াবা আত্মহত্যা বা দুৰ্ঘটনাৰ ছদ্মবেশ তৈয়াৰ কৰা হয়। ভাৰতীয় মহিলাক জ্বলাই মৃত্যুক যৌতুক বিচাৰি সংঘটিত সংঘৰ্ষৰ বাবে অধিক সঘনাই দায়ী কৰা হৈছে। যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুত দৰাৰ পৰিয়াল হত্যা বা আত্মহত্যাৰ অপৰাধৰ অপৰাধী।
ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ৰেকৰ্ড ব্যুৰো অনুসৰি ভাৰতত এতিয়ালৈকে বিশ্বত সৰ্বাধিক সংখ্যক মহিলাৰ যৌতুক-সম্পৰ্কীয় মৃত্যু হৈছে। ২০১২ চনত সমগ্ৰ ভাৰতত ৮,২৩৩টা যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ ঘটনা প্ৰতিবেদিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে প্ৰতি ৯০ মিনিটত এগৰাকী মহিলা যৌতুকৰ বাবে জ্বলাই দিয়া হয় বা যৌতুকৰ সমস্যাৰ ফলত ভাৰতত প্ৰতি ১,০০,০০০ মহিলাৰ ভিতৰত প্ৰতি বছৰে ১.৪ গৰাকীৰ মৃত্যু হয়।
ভাৰতীয় আৰক্ষীৰ ১৯৯৬ চনৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি প্ৰতি বছৰে ই কইনাক জ্বলাই হত্যা কৰা গোচৰ ২,৫০০০ৰো অধিক পঞ্জীভূক্ত কৰা হয়। ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ৰেকৰ্ড ব্যুৰো (এনচিআৰবি)ৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০১১ চনত ভাৰতত ৮,৩৩১টা যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ গোচৰ ৰুজু হৈছিল। ২০০৮ চনত যৌতুকৰ মৃত্যুৰ ঘটনা (৮,১৭২) ১৯৯৮ চনৰ স্তৰৰ (৭,১৪৬), [১৭] তুলনাত ১৪.৪ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে, আনহাতে ভাৰতৰ জনসংখ্যা ১০ বছৰৰ সময়ছোৱাত ১৭.৬% হাৰত বৃদ্ধি পাইছে। যৌতুকৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে কম কৈ থকা বুলি বিশ্বাস কৰা সমালোচকসকলৰ পৰা এই পৰিসংখ্যাবোৰৰ শুদ্ধতাই যথেষ্ট গুৰুত্ব লাভ কৰিছে।
ভাৰতত যৌতুকৰ মৃত্যু কোনো নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মতে সীমাবদ্ধ নহয়।
নিষিদ্ধকৰণ
১৯৬১ চনৰ যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইনে যৌতুকৰ অনুৰোধ, পৰিশোধ বা গ্ৰহণনিষিদ্ধ কৰে, "বিবাহৰ বাবে বিবেচনা হিচাপে", য'ত "যৌতুক"ক বিবাহৰ বাবে দাবী কৰা বা পূৰ্বচৰ্ত হিচাপে দিয়া উপহাৰ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। কোনো পূৰ্বচৰ্ত অবিহনে দিয়া উপহাৰবোৰ যৌতুক বুলি গণ্য কৰা নহয় আৰু সেয়া বেআইনী নহয়। যৌতুক বিচৰা বা দিয়াৰ বাবে ছয় মাহলৈকে কাৰাদণ্ড, বা ₹৫,০০০ লৈকে জৰিমনা বিহা হ'ব পাৰে। ই বিভিন্ন ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ দ্বাৰা প্ৰণয়ন কৰা যৌতুক বিৰোধী আইনৰ কেইবাটাও অংশ সলনি কৰিছিল। বাধ্যবাধকতাত হত্যা আৰু আত্মহত্যা ভাৰতৰ অপৰাধমূলক দণ্ডবিধিৰ বিধান অনুসৰি ৰূপায়ণ কৰা হয়।
ভাৰতীয় মহিলা অধিকাৰ কৰ্মীসকলে যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ বাবে আইনৰ বাবে ৪০ বছৰৰো অধিক সময় ধৰি প্ৰচাৰ চলাইছিল। এই আইনসমূহৰ ভিতৰত যৌতুক নিষিদ্ধকৰণ আইন, ১৯৬১ আৰু ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ১৯৮৩ চনত প্ৰণয়ন কৰা অধিক কঠোৰ ধাৰা ৪৯৮এ উল্লেখযোগ্য। ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা মহিলাৰ সুৰক্ষা আইন, ২০০৫ৰ অধীনত এগৰাকী মহিলাই ঘৰুৱা হিংসা সুৰক্ষা বিষয়াৰ ওচৰলৈ গৈ যৌতুক নিৰ্যাতন বন্ধ কৰিব পাৰে। ক্ষেত্ৰ গৱেষণা কৰাৰ পিছত, শালু নিগমে এই আইনবোৰৰ কাৰ্যকৰীতা সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি লিখিছিল, "আদালতে সঘনাই তেওঁলোকক বাধ্যতামূলক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে, যাৰ বাবে অনাকাংক্ষিত ফলাফল আৰু সংকীৰ্ণ বিকল্প ৰখা হয়," আৰু উল্লেখ কৰে যে "আইনে ভুক্তভোগীসকলৰ তাৎক্ষণিক প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব নোৱাৰে বা চিকিৎসা সহায়, কম সময়ৰ বাবে ঘৰ, শিশুগৃহৰ সুবিধা, মানসিক সমৰ্থন, আশ্ৰয় গৃহ বা অৰ্থনৈতিক সহায়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কে ব্যৱহাৰিক প্ৰতিকাৰ আগবঢ়াব নোৱাৰে।"
যদিও কেইবা দশক ধৰি যৌতুকৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় আইন কাৰ্যকৰী হৈ আহিছে যদিও সেইবোৰৰ ৰূপায়ণ সঠিককৈ নোহোৱাৰ ফলত আৰু বহুতো ত্ৰুটি থকাৰ ফলত সততে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু আৰু হত্যাৰ প্ৰথা ভাৰতৰ বহু ঠাইত নিয়ন্ত্ৰণহীনভাৱে চলি আছে আৰু ই আইন প্ৰৱৰ্তনৰ উদ্বেগ আৰু বৃদ্ধি কৰিছে।
পাকিস্তান
পাকিস্তানত যৌতুক দিয়া আৰু যৌতুকৰ আশা কৰা (যাহেজ বুলি কোৱা হয়) সংস্কৃতিৰ অংশ। পাকিস্তানৰ প্ৰতিটো অঞ্চলত ৯৫% তকৈও অধিক বিবাহৰ সৈতে কইনাৰ পৰিয়ালৰ পৰা দৰাৰ পৰিয়াললৈ যৌতুক স্থানান্তৰ কৰা হয়।
বহু দশক ধৰি পাকিস্তানত যৌতুকৰ মৃত্যু পৰিসংখ্যা বাঢ়ি আহিছে।  পাকিস্তান এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ পিছৰে পৰা যৌতুক সম্পৰ্কীয় হিংসা আৰু মৃত্যু ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে।   যৌতুক সম্পৰ্কীয় প্ৰতি বছৰে ২,০০০ ৰো অধিক যৌতুক-সম্পৰ্কীয় মৃত্যু আৰু যৌতুক সম্পৰ্কীয় হিংসাৰ ফলত প্ৰতি ১,০০,০০০ গৰাকী মহিলাৰ বাৰ্ষিক ২.৪৫ মৃত্যুৰ হাৰ অতিক্ৰম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পাকিস্তানত যৌতুকৰ মৃত্যুৰ হাৰ সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক।
পাকিস্তানত যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ হাৰক লৈ কিছু বিতৰ্ক আছে। কিছুমান প্ৰকাশনৰ মতে পাকিস্তানৰ বিষয়াসকলে যৌতুকৰ বাবে হোৱা মৃত্যুক নথিভুক্ত নকৰে আৰু মৃত্যুৰ হাৰ সাংস্কৃতিকভাৱে কম প্ৰতিবেদিত হয়। সেয়ে বাস্তৱ পৰিসংখ্যা ইয়াতকৈ যথেষ্ট বেছি হ'ব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, নছৰুল্লাহই পাকিস্তানত প্ৰতি ১,০০,০০০ মহিলাৰ বাবে মুঠ গড় বাৰ্ষিক ষ্টোভৰে জ্বলাৰ হাৰ ৩৩ বুলি জনায়। ইয়াৰে ভিতৰত ৪৯% ইচ্ছাকৃত আছিল বা প্ৰতি ১,০০,০০০ মহিলাৰ ভিতৰত গড় বাৰ্ষিক হাৰ প্ৰায় ১৬%।
পাকিস্তানৰ যৌতুক আৰু বিবাহ উপহাৰ (সীমাবদ্ধতা) বিধেয়ক, ২০০৮ আইনে যৌতুকক ৩০,০০০ পাকিস্তানী টকাত সীমিত কৰে আনহাতে দাম্পত্য উপহাৰৰ মুঠ মূল্য ৫০,০০০ পাকিস্তানী টকাত সীমিত কৰে। এই আইনে দৰাৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা যৌতুকৰ দাবী অবৈধ কৰাৰ লগতে বিয়াৰ আগতে বা সময়ত যৌতুক ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰাকো অবৈধ ঘোষণা কৰিছিল। অৱশ্যে ১৯৬৭, ১৯৭৬ আৰু ১৯৯৮ চনৰ এই আৰু একে ধৰণৰ যৌতুক বিৰোধী আইনৰ লগতে ১৯৬৪ চনৰ পাৰিবাৰিক আদালত আইন বলবৎ কৰিব নোৱাৰা বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। পাকিস্তানৰ 'সচেত'ৰ দৰে কৰ্মীসকলে দাবী কৰে যে আৰক্ষীয়ে যৌতুক সম্পৰ্কীয় ঘৰুৱা হিংসা আৰু মাৰাত্মক আঘাতৰ অভিযোগ পঞ্জীয়ন আৰু গোচৰ চলাবলৈ সাধাৰণতে অস্বীকাৰ কৰে।
পাকিস্তানৰ বিভিন্ন সামৰিক আৰু গণতান্ত্ৰিকভাৱে নিৰ্বাচিত অসামৰিক চৰকাৰে যৌতুক আৰু ব্যয়বহুল উপহাৰৰ পৰম্পৰাগত প্ৰদৰ্শন (ৱালিমা) অবৈধ কৰাৰ চেষ্টা চলাই আহিছে। তেনে প্ৰয়াস হিচাপে ১৯৯৭ চনৰ আইন, ১৯৯৮ চনৰ অধ্যাদেশ (ষোড়শ) আৰু ১৯৯৯ চনৰ অধ্যাদেশ (তৃতীয়) উল্লেখযোগ্য। এইবোৰক পাকিস্তানৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছিল। আবেদনকাৰীয়ে ধৰ্মীয় শ্বৰিয়া আইনৰ অধীনত কেইবাটাও হাদিছৰ উদ্ধৃতি দি যুক্তি দিছিল যে ইছলামে ৱালিমা আৰু সম্পৰ্কিত পৰম্পৰাগত প্ৰথাক উৎসাহিত কৰে। আবেদনকাৰীয়ে দাবী কৰিছিল যে পাকিস্তান চৰকাৰৰ এই আইনসমূহ প্ৰণয়ন কৰাৰ প্ৰচেষ্টা ইছলামৰ আদেশৰ বিৰুদ্ধে। অৱশেষত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই আইন আৰু অধ্যাদেশসমূহক অসাংবিধানিক বুলি ৰায় দিছিল।
বাংলাদেশ
বাংলাদেশত যৌতুক মহিলাৰ মৃত্যুৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ। শেহতীয়া বছৰবোৰত যৌতুক সম্পৰ্কীয় হিংসাৰ ফলত প্ৰতি ১,০০,০০০ মহিলাত প্ৰতি বছৰে ০.৬ ৰ পৰা ২.৮ গৰাকী কইনাৰ মৃত্যু প্ৰতিবেদিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ আনুষংগিক মৃত্যুৰ কাৰণবোৰৰ ভিতৰত আত্মহত্যা, অগ্নি সংযোগ আৰু অন্যান্য ধৰণৰ ঘৰুৱা হিংসা উল্লেখযোগ্য। ২০১৩ চনত বাংলাদেশে প্ৰতিবেদনত জনাইছিল যে ১০ মাহৰ ভিতৰত ৪,৪৭০ গৰাকী মহিলা যৌতুক সম্পৰ্কীয় হিংসাৰ বলি হৈছিল বা বাংলাদেশত প্ৰতি ১,০০,০০০ মহিলাত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৭.২ কইনা যৌতুকৰ বাবে হিংসাৰ বলি হৈছিল।
নিৰ্মূলৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক প্ৰচেষ্টা
বৰ্তমান যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ ঘটনাৰ প্ৰতিবেদনে জনসাধাৰণৰ আগ্ৰহ আকৰ্ষণ কৰিছে আৰু প্ৰথাটো সমাপ্ত কৰিবলৈ বিচৰা এক বিশ্বব্যাপী কৰ্মী আন্দোলনৰ সৃষ্টি কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ে যৌতুকৰ মৃত্যুকে ধৰি মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘ
১৯৪৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘ স্থাপন হোৱাৰ পৰাই ইয়াৰ চাৰ্টাৰৰ প্ৰস্তাৱনাত স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰি মহিলাৰ অধিকাৰৰ অধিবক্তা হৈ আহিছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘত ১৯৪৮ চনত গৃহীত মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা, ১৯৬৬ চনত গৃহীত নাগৰিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তি আৰু একেবছৰে গৃহীত অৰ্থনৈতিক আন্তৰ্জাতিক চুক্তি, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ মহিলাৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। এই তিনিখন নথিক সামূহিকভাৱে আন্তৰ্জাতিক অধিকাৰ বিধেয়ক বোলা হয়। তদুপৰি ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণ সন্মিলন (চিইডিএডব্লিউ) অনুষ্ঠিত কৰিছিল।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশু পুঁজিয়ে (ইউনিচেফ) যদিও বিশ্বব্যাপী শিশুসকলৰ বাবে উপলব্ধ শিক্ষাৰ মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ ওপৰত প্ৰাধান্য দিয়াৰ লগতে যৌতুকৰ মৃত্যুৰ বিৰুদ্ধে এক সক্ৰিয় স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৯ চনৰ আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসত ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত এক সংবাদমেলত ইউনিচেফৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক এন এম ভেনেমানে যৌতুকৰ মৃত্যু আৰু অপৰাধীসকলক শাস্তিৰ বিধান নথকা আইনী প্ৰণালীক ৰাজহুৱাভাৱে গৰিহণা দিয়ে। ২০০৯ চনত ইউনিচেফে লিংগ সমতাৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰথম কৌশলগত অগ্ৰাধিকাৰ কাৰ্য পৰিকল্পনা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০১০ চনত দ্বিতীয় কাৰ্য পৰিকল্পনা আৰম্ভ কৰা হয়। এই পৰিকল্পনাবোৰৰ উদ্দেশ্য হৈছে সকলো আন্তৰ্জাতিক ইউনিচেফ কাৰ্যসূচী আৰু কাৰ্যকলাপৰ ভিতৰত লিংগ সমতাক উচ্চ অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া।
ব্যক্তিগত সংগঠন
এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেলে জনসাধাৰণক শিক্ষিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত যৌতুকৰ বাবে হোৱা মৃত্যুক মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বিশ্বব্যাপী হিংসাত এক মুখ্য অৱদানকাৰী বুলি উল্লেখ কৰিছে। লগতে, তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক মানৱ অধিকাৰ মূল্যায়নত এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেলে যৌতুকৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ লগতে ইয়াৰ অপৰাধীসকলক প্ৰদান কৰা দায়মুক্তিৰ বাবে ভাৰতক সমালোচনা কৰিছিল।
হিউমেন ৰাইটচ ৱাচে ভাৰত চৰকাৰক যৌতুকৰ বাবে মৃত্যু দূৰ কৰাৰ দিশত কোনো অগ্ৰগতি কৰিবলৈ অক্ষম হোৱা আৰু ২০১১ চনত ইয়াৰ অপৰাধীসকলক ন্যায়ৰ সন্মুখীন কৰাৰ বাবে ইয়াৰ নিষ্প্ৰভ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সমালোচনা কৰিছে। ২০০৪ চনত গ্লোবেল ফাণ্ড ফৰ ৱমেনে ইয়াৰ "নাও অৰ নেভাৰ" পুঁজি প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰে। এই অভিযানে ঘৰুৱাভাৱে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰিব আৰু ফলস্বৰূপে সমগ্ৰ বিশ্বৰ নাৰীবাদী সংগঠনসমূহৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে বিত্তীয় যোগান ধৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে। ভাৰতীয় মহিলা অধিকাৰ কৰ্মীসকলক এই পুঁজিৰ সহায়ত আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যে জড়িত হৈ আছে। ২০০৭ চনলৈকে নাও অৰ নেভাৰ ফাণ্ডে প্ৰায় ৭ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ সংগ্ৰহ আৰু বিতৰণ কৰিছে।
তুলনামূলকভাৱে ক্ষুদ্ৰ সংগঠন ভি-ডেয়ে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ সমাপ্তিৰ বাবে নিজকে সমৰ্পিত কৰিছে। সমগ্ৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সম্প্ৰদায় আৰু মহাবিদ্যালয় চৌহদত নাটক, কলা অনুষ্ঠান আৰু কৰ্মশালাৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰি ভি-ডেয়ে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰে আৰু যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুকে ধৰি লিংগ-আধাৰিত হিংসাৰ বিষয়বোৰৰ ওপৰত জনসাধাৰণক শিক্ষিত কৰে। যৌতুকৰ মৃত্যুৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নাটকৰ ভিতৰত 'দ্য ব্ৰাইড হু উড নট বাৰ্ণ' উল্লেখযোগ্য।
ঝাড়খণ্ড
ঝাড়খণ্ড (হিন্দী: झारखंड), (চাঁওতালি: ᱡᱷᱟᱨᱠᱷᱚᱸᱰ) বা পূৰ্বৰ পূৰ্ৱ ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম ৰাঁচী। ই বিহাৰৰ দক্ষিণাংশৰ পৰা পৃথক হৈ ২০০০ চনৰ ১৫ নভেম্বৰত গঠিত হৈছিল। এই ৰাজ্য নানা খনিজ সম্পদেৰে পূৰ্ণ। ঝাড়খণ্ডৰ পৰ্যটনকেন্দ্ৰবিলাকৰ ভিতৰত বিখ্যাত কেইটামান হ'ল : হলুদপুকুৰ, ৰাজমহল, নেতাৰহাট, হাজাৰীবাগ, মন্দাৰগিৰি ইত্যাদি।
ঝাৰখণ্ডৰ মাটিকালি ৭৯,৭১৪ বৰ্গ কিঃমিঃ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জনসংখ্যা হ'ল ৩২৯৮৮১৩৪ জন। সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৭.৬%। ঝাড়খণ্ডৰ চৰকাৰী ভাষা : হিন্দী, চাঁওতালি
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
বিশেষ এৰাতি
বিশেষ এৰাতি (Bisesh Erati) ১৯৭৯ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ। ভৌতিক শৈলীৰ এইখন প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল বহু কেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালক তথা বহু জনপ্ৰিয় গীতৰ স্ৰষ্টা উপেন কাকতি। সংগীত পৰিচালনাও উপেন কাকতিৰে। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বিজু ফুকনে। লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ একে নামৰ গল্পৰ আধাৰত ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা হৈছিল। ছবিৰ উপযোগীকৈ বৰাই কাহিনীটো নতুনকৈ সজাই দিছিল।
উপেন কাকতিৰ উদ্যোগত বিশেষ এৰাতি ৰাইজৰ দান-বৰঙনিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই সংক্ৰান্তত লক্ষ্মীনন্দন বৰাই লিখিছে: "বিশেষ এৰাতিৰ পূঁজিৰ বাবে নাটক কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মটৰ চাইকেলেৰে তেওঁ (উপেন কাকতি) জাৰ-জহ কাটি কৰি থৈ দূৰ-দূৰণি ঘূৰি ফুৰা কথাবোৰ মনত পেলাই ভাবো- উপেনে নিজৰ এটা শিল্পীৰ সপোন দিঠকলৈ আনিবলৈ অতিশয় অধ্যাৱসায় আৰু ধৈৰ্যৰ পৰিচয় দিব পাৰে।"
সংগীত
ছবিৰ সংগীত পৰিচালনা, গীত ৰচনা আৰু সুৰ উপেন কাকতিৰ। কণ্ঠদান কৰিছে ভূপেন হাজৰিকা, কুল বৰুৱা, অনিমা ভট্টাচাৰ্য আৰু ৰীণা শৰ্মাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
চলমান ৰুশ্বদি
আহমেদ চলমান ৰুশ্বদি (Salman Rushdie; জন্ম জুন ১৯, ১৯৪৭) এজন ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। তেওঁৰ দ্বিতীয় উপন্যাস মিডনাইটছ চিলড্ৰেনে ১৯৮১ চনত মেন বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ লিখনিয়ে ভাৰতীয় উপমহাদেশক সামৰি লৈছে। কোৱা হয় যে তেওঁ যাদুৰ বাস্তৱৰ আধাৰত ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী লিখে। পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজত অজস্ৰ সংযোগ, বিচ্ছিন্নতা আৰু অভিব্যক্তি তেওঁৰ লিখনিৰ অন্যতম বিষয়।
১৯৮৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ চতুৰ্থখন উপন্যাস দ্য ছেটানিক ভাৰ্চেছ বিশ্বজুৰি এক বৃহৎ পৰিমাণৰ বিতৰ্কৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে। কিতাপখন প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত, কেইবাখনো দেশৰ মুছলমানসকলে প্ৰতিবাদ কৰিছিল যি কেতিয়াবা হিংসাত্মক হৈ পৰিছিল। তেওঁক মৃত্যুৰ ভাবুকিও দিয়া হৈছিল। ইৰাণৰ মুখ্য ধৰ্মীয় নেতা আয়াতুল্লাহ ৰুহুল্লা খোমেনীয়ে কিতাপখন লিখাৰ বাবে ১৯৮৯ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মৃত্যুদণ্ডৰ ফতোয়া জাৰি কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰুশ্বদিৰ চাৰিবাৰ বিয়া হৈছে। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী ক্লেৰিছা লুয়াৰ্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু জাফৰ (জন্ম ১৯৭৯) নামৰ এজন পুত্ৰৰ পিতৃ হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল আমেৰিকান ঔপন্যাসিক মেৰিয়েন উইগিনছ; তেওঁলোক ১৯৮৮ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু ১৯৯৩ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল। ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী আছিল এলিজাবেথ ৱেষ্ট; তেওঁলোকৰ মিলান নামৰ এজন পুত্ৰ আছে (জন্ম ১৯৯৭)। ২০০৪ চনত তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু আমেৰিকান ৰিয়েলিটি-টেলিভিছন অনুষ্ঠান টপ চেফৰ সঞ্চালক পদ্মা লক্ষ্মীক বিয়া কৰায়। বিবাহখন ২ জুলাই ২০০৭ ত সমাপ্ত হৈছিল।
২০০০ চনৰ পৰা, ৰুশ্বদিয়ে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ "বেছিভাগ ইউনিয়ন স্কোৱেৰৰ ওচৰত" বাস কৰি আহিছে। তেওঁ ইংলিছ ফুটবল ক্লাব টটেনহাম হটস্পাৰৰ অনুৰাগী।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
বেগম জাফৰ আলী
বেগম জাফৰ আলী (Begum Zaffar Ali; জন্ম. চাহেবজাদী চৈয়দা ফাটিমা; ১৯০১-১৯৯৯) কাশ্মীৰৰ মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম মহিলা। শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলা বেগম আলী কাশ্মীৰৰ বিদ্যালয় পৰিদৰ্শক হিচাপে নিযুক্ত হয়। তেওঁ আছিল এগৰাকী শিক্ষাবিদ, নাৰী মুক্তি আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী, শিক্ষা বিভাগৰ উপ-সঞ্চালক আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰতৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্যৰ বিধায়ক। তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেন কনফাৰেঞ্চৰ কাৰ্যক্ৰমৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে এই সংগঠনটোৰ সম্পাদকৰ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মহম্মদ আলী জিন্না আৰু তেওঁৰ ভনীয়েক ফাটিমা জিন্না কাশ্মীৰলৈ আহোঁতে জাফৰৰ পৰিয়ালত আপ্যায়নৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। এই সুবাদতে বেগম আলীৰ তেওঁলোকৰ সৈতে সাক্ষাতৰ সুযোগ পায় আৰু জিন্না ভাতৃ-ভগ্নীদ্বয়ৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰভাৱিত হয়। তাৰ পিছতেই স্বাধীনতা আন্দোলনত তেওঁৰ প্ৰচেষ্টা কেন্দ্ৰীভূত কৰিবলৈ অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেন কনফাৰেঞ্চ ত্যাগ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বেগম জাফৰ আলী ১৯০১ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক খান বাহাদুৰ চৈয়দ হুছেইন ঠাকুৰ কাশ্মীৰৰ মহাৰজা হৰি সিংহৰ শাসনত গৃহ আৰু আইন মন্ত্ৰী হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
বেগম আলী ১৯২৫ চনত গাৰ্লছ্ মিচন হাইস্কুলত (বৰ্তমান মলিনচন গাৰ্লছ্ স্কুল) শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। নাৰীৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কত আপোচবিহীন এই মহিলাগৰাকীয়ে কাশ্মীৰ উপত্যাকাৰ ছোৱালীবোৰৰ শিক্ষা সংক্ৰান্তত সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে মানুহৰ ঘৰেঘৰে গৈ শিক্ষা যে নাৰী সবলীকৰনৰ মাধ্যম, তাকে বুজাইছিল। বিভিন্ন অনুষ্ঠানত তেওঁ প্ৰদান কৰা বক্তব্যই উপত্যাকাৰ মহিলাসকলক যথেষ্ঠ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু নিজৰ জীয়েকহঁতক বিদ্যালয়লৈ পঠাবলৈ ব্যপকভাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। বেগম আলী কাশ্মীৰৰে এক সম্ভ্ৰান্ত আফগান পৰিয়ালৰ সন্তান আগা জাফৰ আলী কিজিলবাছৰ সৈতে বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হয়।
দম্পত্তিহালৰ তিনিজন পুত্ৰ সন্তান আছিল। বৰ পুত্ৰ আগা নাচিৰ আলী ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ এজন বিষয়া আছিল, যিয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ শ্ৰম সচিব ৰূপে ১৯৭৭ চন অৱসৰ লৈছিল। মাজু পুত্ৰ আগা চৌকত আলী ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তানৰ অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰিছিল। সৰু পুত্ৰ আশ্ৰফ আলী এজন শিক্ষাবিদ আছিল আৰু জন্মু আৰু কাশ্মীৰৰ উচ্চশিক্ষা বিভাগৰ আয়ুক্ত ৰূপে অৱসৰ লৈছিল। নাতিয়েক প্ৰখ্যাত ‘কাশ্মিৰী-আমেৰিকান’ কবি আগা শাহিদ আলী ৰচিত দ্য ভেইল্ড চ্যুট: দ্য কালেক্টেড পয়েম (The Veiled Suite: The Collected Poem) শীৰ্ষক এখন কবিতা সংকলনত বেগম আলীৰ সোঁৱৰণত ৰচিত এটা কবিতা আছে।
সন্মান
১৯৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে বিভূষিত কৰে। কিন্তু পিছত দূৰদৰ্শন (চেনেল)ত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ চৰকাৰৰ অগণতান্ত্ৰিক নীতিৰ প্ৰতিবাদত পুৰস্কাৰ ওভতাই দিয়াৰ ঘোষণা কৰে। ১৯৯০ৰ দশকত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু ১৯৯৯ চনত তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়। যুক্তৰাষ্ট্ৰত তেওঁ পুত্ৰ আগা চৌকত আলীৰ সৈতে বাস কৰিছিল।
নীলম ক্লেৰ
নীলম ক্লেৰ (Neelam Kler) এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু শিশুৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ এগৰাকী নিঅ'নেটোলজিষ্ট হিচাপে নৱজাতক গহন চিকিৎসা যত্ন আৰু ভেণ্টিলেচনৰ ওপৰত অগ্ৰণী অৱদানৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁক অতি ক্ষুদ্ৰ পূৰ্বম্যাদী শিশুৰ বা জন্মতে ১০০০ গ্ৰামতকৈ কম ওজনৰ শিশু জীয়াই থকাৰ হাৰ ৯০ শতাংশলৈ উন্নত কৰাৰ বাবে নৱজাতক যত্ন বিকশিত কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। ভাৰত চৰকাৰে শিশুৰোগ আৰু নৱজাতক চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে ২০১৪ চনত তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণেৰে সন্মানিত কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
নীলম ক্লেৰৰ জন্ম ভাৰতৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্যৰ শ্ৰীনগৰত হৈছিল। তেওঁ শ্ৰীনগৰৰ প্ৰেজেণ্টেচন কনভেণ্ট স্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত চণ্ডীগড়ৰ স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা শিশু ৰোগৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু নিঅ'নেটোলজিক বিশেষ গুৰুত্ব সহকাৰে অধ্যয়ন আৰু অনুশীলন কৰিছিল। পিছত তেওঁ এই বিষয়টোৰ ওপৰত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নিঅ'নেটোলজিৰ ফেল'শ্বিপ লৈ ডেনমাৰ্কৰ কোপেনহেগেনলৈ গৈছিল।
কৰ্মজীৱন
কোপেনহেগেনৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত ক্লেৰে ১৯৮৮ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে নতুন দিল্লীত অৱস্থিত ছাৰ গংগা ৰাম চিকিৎসালয়ত যোগদান কৰি ভাৰতত তেওঁৰ পেছাদাৰী জীৱন আৰম্ভ কৰে। ২৬ বছৰৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ ছাৰ গংগা ৰাম চিকিৎসালয়ত নিঅ'নাটোলজি বিভাগ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বৰ্তমান তেওঁ এই বিভাগৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত।
তেওঁ চৌদি আৰৱৰ গিজানৰ কিং ফাহাদ বিশ্ববিদ্যালয় চিকিৎসালয়ত আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱিচকন্সিছৰ মিলৱাকি শিশু চিকিৎসালয়ৰ নেন'টেকন'লজিৰ সভ্য।
বৰ্তমান তেওঁ নিম্নলিখিত কাৰ্যালয়বোৰৰ লগত জড়িত
তেওঁ বিভিন্ন বিষয়ত নিওনাটোলজিকেল যত্নসম্পৰ্কীয় বিভিন্ন বিষয়ত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আন্তৰ্জাতিক শিশু জৰুৰীকালীন নিধি আৰু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছে। তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ নৱজাতক আৰু শিশু স্বাস্থ্য কৌশলৰ পেনেল সদস্য।
নীলম ক্লেৰে অল লেডিজ লীগত হেল্থ কেয়াৰ অধ্যক্ষ।
অৱদান
নীলম ক্লাৰক নৱজাতক যত্নৰ বিকাশৰ বাবে জনা যায়। তেওঁক বিশেষকৈ প্ৰাকম্যাদী শিশুৰ যত্ন, আৰু গহন আৰু ভেণ্টিলেচন প্ৰযুক্তিৰ অগ্ৰণী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁক নতুন দিল্লীৰ ছাৰ গংগা ৰাম চিকিৎসালয়ত নিঅ'নেটোলজি বিভাগত নাইট্ৰিক অক্সাইড ডেলিভাৰী আৰু বেডসাইড চেৰিব্ৰেল ফাংচন নিৰীক্ষণৰ সৈতে আধুনিক উচ্চ ফ্ৰিকুৱেন্সি ভেণ্টিলেচন থকা এক প্ৰযুক্তিৰ সুবিধা বিকশিত কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। পৰিসাংখ্যিক তথ্যই দেখুৱাইছে যে, ড॰ ক্লাৰৰ অধীনত ১০০০ গ্ৰামতকৈ কম ওজনৰ পূৰ্বম্যাদী শিশুৰ জীয়াই থকাৰ হাৰ ৯০ শতাংশলৈ উন্নত হৈছে আৰু সংক্ৰমণৰ হাৰ প্ৰতি ১০০০ ৰোগীৰ প্ৰতি ৯.৮লৈ হ্ৰাস কৰা হৈছিল।
নীলম ক্লেৰে শিশু ৰোগৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক গ্ৰন্থ আৰু পত্ৰিকাত কেইবাটাও প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষা পৰিষদৰ দ্বাৰা নিঅ'নেটোলজিত তিনি বছৰীয়া ডক্টৰেট কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰাত অৰিহণা আগবঢ়াইছে।
তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৪ চনত দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ গভীৰভাৱে অধ্যয়ন, পৰ্যবেক্ষণ আৰু পাৰম্পৰিক সমলৰ সহায়ত ৰচনা কৰা হৈছিল। হাতী ৰজাৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱ আছিল। যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ বাদেও ক্ষমতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও হাতীৰ মহত্ব আছিল। পশু চিকিৎসা বিষয়ক এইখন অমূল্য গ্ৰন্থ।
১৭৩৪ চনত সুকুমাৰ বৰকাইথে অনুবাদ কৰা ‘হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ-সাৰসংগ্ৰহ’ পুথিখন পাছত প্ৰায় অবিকৃত ৰূপত পোৱা গৈছে। তাত থকা ব্যাখ্যামূলক চিত্ৰসমূহো বৰ যত্নসহকাৰে অংকন কৰা হৈছিল। এই কিতাপখন অসম প্ৰকাশন পৰিষদে একেই ৰূপত প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে।
বিষয়বস্তু
আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ আৰু ৰাণী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ অনুৰোধত সুকুমাৰ বৰকাইথে হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ ৰচনা কৰিছিল। ৰাজ অনুগ্ৰহত ৰচনা কৰা বাবে ইয়াৰ বিষয়বস্তু মূলতঃ ৰাজ্যৰ স্থিতিৰ দৃষ্টিভংগীৰে লিখা হৈছিল। ৰাজ্যৰ বাবে কোনবোৰ হাতী উপযুক্ত, কেনেকৈ হাতীক সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বাবে আৰু যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ বাবে প্ৰশিক্ষিত কৰিব পাৰি ইত্যাদি ইয়াৰ মূল বিষয়। ইয়াৰ লগতে হাতীৰ লগত ব্যৱহৃত ৰছী, হাতীত উঠিবলৈ নিৰ্দেশনা, অংকুশৰ বিষয়ে, হাতীৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, চিকিৎসা আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ বিষয়ে ইয়াত চৰ্চা কৰা হৈছে। হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱত হাতীৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰ সমূহৰ বিষয়ে প্ৰণালীবদ্ধভাবে আলোচনা কৰা হৈছে। ৰজাৰ বাবে হাতীৰ বিষয়ে জ্ঞান থকা অনিবাৰ্য আছিল। কেৱল জ্ঞানী ৰজায়ে হাতীৰ বিশেষ জাত চিনিব পাৰে বুলি ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে।
বাইখো পূজা
বাইখো পূজা অসমৰ ৰাভা জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰা কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। সাধাৰণতে ইংৰাজীৰ এপ্ৰিল-মে’ আৰু অসমীয়া জেঠ মাহত ৰাভাসকলে শস্যৰ আশা আৰু বৰষুণৰ কামনাৰ লগতে তেওঁলোকৰ সুস্বাস্থ্য কামনা কৰি এই উৎসৱ পালন কৰে। ঠাইভেদে বাইখো দুদিনৰ পৰা সাতদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হয়। ৰাভাসকলে সমাজৰ অপায় অমংগল দূৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে উপাস্য দেৱতাক প্ৰাৰ্থনা জনায় আৰু বলি–বিধান আগবঢ়ায়। পৰম্পৰাগত গীত-নৃত্যৰ লগতে প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ পানীয়ৰ ব্যৱহাৰেৰে অতি উলহ-মালহৰ মাজেৰে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ
বিষয়বস্তু
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱক আটাইতকৈ পুৰণি অসমীয়া বিজ্ঞান বিষয়ক গ্ৰন্থ হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়।
বাইখো পূজা
বৰ্ণনা
বাইখো পূজা সাধাৰণতে সপ্তাহৰ দেওবাৰ, বুধবাৰ বা শুক্ৰবাৰত আৰম্ভ কৰা হয়। এই উৎসৱৰ প্ৰথম দিনটোক নৱ পিঠাৰকায় বা ঘৰ শুদ্ধিকৰণ বুলি কোৱা হয়। ঘৰ শুদ্ধিকৰণৰ দিনা গাঁৱৰ প্ৰত্যেক পৰিয়ালে নিজৰ নিজৰ ঘৰ-দুৱাৰ, বাচন-বৰ্তন, কাপোৰ কানি আদি পৰিষ্কাৰ কৰি পূজাৰ বাবে সাজু হয়। ৰাভা সমাজত প্ৰচলিত ওজাপালিয়ে গীত আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ লগতে খাম বজোৱা হয়। শস্যৰ উপাস্য দেৱতালৈ বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰি উভৈনদীকৈ শস্য পাবলৈ আৰু ব’ৰষুণৰ কামনাৰে পূজাৰীসকলে সূৰ্য অস্ত যোৱাৰ পিছত নিজৰ মুখমণ্ডলৰ লগতে গাত চাউলৰ গুৰি সানি পূজাৰ আৰম্ভণি কৰে। ওজা পালি দুয়ো সন্ধিয়া সময়ত হাতত পিঠাগুৰিৰ বাটি লৈ মংগলসুচক মন্ত্ৰ মাতি গাঁৱৰ প্ৰত্যেকৰে ঘৰৰ চালে চালে পিঠাগুৰি চতিয়াই দিয়ে। ইয়াক নক জুমকাম বা খুচৰি খোৱা বোলা হয়। মাংগলিক ভাৱে মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা আৰু প্ৰত্যেক ঘৰে-ঘৰে মংগল কামনা কৰি পিঠাগুৰি ছতিয়াই যোৱা লোক সকলক মদেৰে আপ্যায়ন কৰা হয়। ইয়াক ন'ক জুমকায় বোলা হয়।
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ
বৰ্তমান অৱস্থান
বৰ্তমান হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ পাণ্ডুলিপি অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত ইতিহাস আৰু পুৰাতত্ব সঞ্চালকালয়ত সংৰক্ষিত অৱস্থাত আছে। ১৯শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ৰচনা কৰা মাজুলীৰ আউনীআতি সত্ৰৰ হাতী-পুথি আৰু হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ বেলেগ বেলেগ গ্ৰন্থ।
বাইখো পূজা
বৰ্ণনা
বাইখোৰ দ্বিতীয় দিনক ভৰ বা পূজাৰ দিন বোলে। এইদিনা হৈ মাৰু গীত গাই পূজাৰ আৰম্ভণি কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত গাঁৱৰ মতা মানুহবোৰে থানলৈ গৈ পূজাৰ আয়োজন কৰে। থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেৱ-দেৱীৰ উদ্দেশ্যে কুকুৰা আৰু গাহৰি বলি দিয়া হয়। বাইখো দেৱী আৰু দামঙিক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবে গাহৰি আৰু দেৱ-দেৱীৰ বাবে কুকুৰা বলি দিয়া হয়। গাঁৱৰ মানুহে পূজা শেষ হোৱাৰ পিছত মদ-মাংসৰে ভোজ খাই ঘৰলৈ উভতি আহে। উভতি আহিবৰ সময়ত গীত গাই খাম, টেমেকা, বাদুংদুপ্পা আদি বজাই নৃত্য কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে এডাল দীঘল বনৰীয়া লতা টানি আনে আৰু বাটে বাটে হৰিধ্বনি দি আহে। থানলৈ যোৱা মানুহবোৰ আহি পোৱাৰ আগতে গাঁৱৰ সীমান্তত ৰোৱা গছপুলিৰ গুৰিত গাঁৱৰ সকলোৱে গোট খায়। ইয়াকে কিল্লা পোতা বোলে। থানলৈ যোৱা সকল আৰু গাঁৱৰ আটাইবোৰ মানুহে বাদ্য বজাই কিল্লাৰ চাৰিওফালে সাতবাৰকৈ ঘূৰি পিছত কিল্লা ভাঙি পেলায়। ইয়াক কিল্লা দিবিকাই বা কিল্লা ভঙা বুলি কোৱা হয়। কিল্লা ভঙাৰ পিছত গাঁৱৰ মুকলি ঠাইত ৰচী টনা খেল খেলা হয়। ইয়াকে লেৱা বিকায় বা লেৱা টনা নৃত্য বোলে। ইয়াৰ পিছত ঘৰে ঘৰে গৈ হৈ মাৰু গীত গোৱা হয়।
হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বাইখো পূজা
বৰ্ণনা
ওজা পালিয়ে পূজাৰ কাম-কাজ চলাই নিবলৈ চুত্ লা চুত্ লিক বাছনি কৰে। তেওঁলোকে মূৰত পাগুৰি মাৰি ৰঙা কাপোৰ পৰিধান কৰে। তাৰপিছত তেওঁলোকে ঘৰৰ মাজ মজিয়াত থাপনা পাতি চাকি এগছি জ্বলাই বাইখো দেৱীৰ নামত মদ আৰু প্ৰসাদ আগবঢ়ায়। থাপনাৰ চাৰিকোণত চাৰিজন বায়নে খাম বজায় আৰু চুত্ লা চুত্ লিয়ে খামৰ তালে তালে নাচে। গীতালি দুদনে হৈ মাৰু গীতৰ আৰম্ভণী কৰে।
ৰাভাসকলৰ হৈ মাৰু গীতৰ লগত আধ্যত্মিক ভাৱ জড়িত হৈ আছে। বাইখো পূজাৰ বাহিৰে বেলেগ সময়ত হৈ মাৰু গীত পৰিবেশন কৰাটো নিষিদ্ধ। এই গীত মুখে মুখে চলি আহিছে আৰু ডেকা গাভৰুৱে এই গীত গোৱা নিষিদ্ধ। ঘৰৰ ভিতৰত হৈ মাৰু নৃত্য চলি থকা সমযত চোতালত ডেকা গাভৰুৰ নৃত্য-গীত আৰম্ভ হয়। এই নৃত্যগীতবোৰ যৌন আবেদনময়ী। এনে গীতবোৰক ছাথাৰ বুলি কোৱা হয়।
ইয়াৰ লগতে আগৰ বছৰত থাকি যোৱা শস্যৰে নিৰ্মিত এটি মেজি সাজি জলাই দিয়াটো বাইখো পূজাৰ নিয়ম। গীতৰ তালে তালে নৃত্য কৰি পূজাৰীসকলে জলি উঠা মেজিৰ অঙঠাৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ শস্যৰ উপাস্য দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰে।
চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতা
বাইখো পূজাৰ বিষয়ে বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ ৰাভা হাচং স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ অধীনত এখন আঁচনিৰ অংশ হিচাপে এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হৈছে। ‘বাইখো’ নামৰ এই তথ্যচিত্ৰখনত ৰাভাসকলৰ প্ৰধান ধৰ্মীয় উৎসৱটোৰ বিষয়ে সকলো দিশৰ উপস্থাপনৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ৰাভা জনগোষ্ঠী
আলফ্ৰেড হিচকক
হিচককে ৫০ বছৰতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা জীৱনত পৰিচালনাৰ এক সম্পূৰ্ণ স্বতন্ত্ৰ আৰু জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছে, যিটো হিচককিয়ান বুলি উল্লেখ হয়। ঊদ্বেগ, ভয়, কল্পনা অথবা সহানুভূতিৰ অভিব্যক্তিক গাঢ় কৰি তেওঁ শ্বটবোৰক এনেকৈ দৃশ্যগ্ৰহণ আৰু সম্পাদনা কৰে যে ইয়ে ছবিখনক এক অন্যন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ ছবিসমূহৰ অধিকাংশতে নাৰী চৰিত্ৰ পোৱা যায়, যিয়ে পুলিচৰ পৰা সকলো সময়তে পলাই থাকে।
জীৱনী
আলফ্ৰেড হিচককে ১৮৯৯ চনৰ ১৩ আগষ্টত লণ্ডনৰ এক ৰোমান কেথ'লিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ মাক-দেউতাকৰ দ্বিতীয় সন্তান আছিল। তেওঁ পঢ়া-শুনা জিচুইট ক্লাচিক স্কুল, ইগনাটিয়াচ কলেজ আৰু চালেচিয়ান কলেজত কৰিছিল। তেওঁৰ মাক আৰু আইতাক আছিল আইৰিচ বংশীয়।
প্ৰায় পাঁচবছৰ বয়সত বেয়া ব্যৱহাৰৰ বাবে তেওঁক দেউতাকে ওচৰৰ পুলিচ থানালৈ পাঁচমিনিট সময় বন্দী কৰি ৰখাৰ বাবে পঠিয়াইছিল আৰু এই সৰু বয়সৰ ভয়ঙ্কৰ অভিজ্ঞতাই পিছলৈ তেওঁ ভয়, আতঙ্ক, চাচপেঞ্চ আদি বিষয়ক ছবিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল।
১৫ বছৰ বয়সত দেউতাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ইগনাটিচ কলেজ এৰি কাউণ্টি স্কুল অফ ইঞ্জিনিয়াৰি এণ্ড নেভিগেচনলৈ যায়। সিক্ষাজীৱনৰ সমাপ্তিত তেওঁ ড্ৰাফচমেন আৰু এডভাৰ্টাইজিং ডিজানাইৰ হিচাপে কেব'ল কোম্পানী হেনলিত আংশগ্ৰহণ কৰে।
১৯১৯ চনত হেনলি টেলিগ্ৰাফ পত্ৰিকা আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ প্ৰথম সংখ্যাতে তেওঁৰ এগৰাকী কম বয়সীয়া নাৰীক কেন্দ্ৰ কৰি লিখা গেচ শীৰ্ষক ৰচনা প্ৰকাশিত হয়। সেই একে বছৰতে একেখন পত্ৰিকাতে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী লেখা দ্য অ'মেন পাৰ্ট ওলায়। ইয়াত এহাল স্বামী আৰু স্ত্ৰীৰ সংঘাতপূৰ্ণ জীৱনৰ কথা ফুটি উঠে। ইয়াৰ বাদেও চৰদিদ, এণ্ড দেয়াৰ ৱাজ নো ৰেইনব' ৰ দৰে ৰচনাও লিখে। তেওঁৰ সৰ্বশেষ লেখা আছিল ফেডোৰা, য'ত তেওঁ ভাবীপত্নী কেনে হ'ব তাৰ বৰ্ণনা আছিল।
আন্তঃ যুদ্ধ কৰ্মজীৱন (১৯১৯-১৯৩৯)
১৯২২ চনত নাম্বাৰ থাৰ্টিন নামৰ এখন ছবিৰ কাম আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবিয়ে অসম্পূৰ্ণ হৈ থাকি যায়। ইয়াৰ পিছত এখনৰ পিছত এথন ছবি নিৰ্মাণ কৰি যায়; য'ত আছিল ছাচপেঞ্চ,খ্ৰিলিং, ৰোমাঞ্চ। ১৯২৫ত নিৰ্মাণ কৰে দ্য প্লেজাৰ গাৰ্ডেন। ১৯২৭ত মুক্তি পায় দ্য লডজাৰ। সেই বছৰে তেওঁ আলমা ৰিভিলক বিয়া কৰায়। দ্য লেডী ভেনিচেচ্ আৰু জামাইকা ইনৰ দৰে ছবি নিৰ্মাণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ খ্যাতি যুক্তৰাষ্ট্ৰতো বিয়পি পৰে।
হলিউড
১৯৪০ত সপৰিয়ালে হিচককে হলিউডলৈ যায়। ১৯৪০ত ডেভিড ও চেলজ্নিকৰ প্ৰযোজনাত হিচকক পৰিচালিত ৰেবেকা ছবিখন মুক্তি পায়। ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ অস্কাৰ বঁটা (ত্ৰয়োদশ একাডেমী বঁটা) লাভ কৰে। ১৯৪২ত চাব'টিউৰ মুক্তি পায়। ইয়াৰ পিছত এখনৰ পিছত এখন ক্লাচিক ছবি মুক্তি পায়। ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম হ'ল, লাইফবোট (১৯৪৪), স্পেলবাউণ্ড (১৯৪৫), নট'ৰিয়াচ (১৯৪৬), ৰোপ (১৯৪৮), ষ্টেঞ্জাৰচ্ অন এ ট্ৰেইন (১৯৫১), ডায়েল এম ফৰ মাৰ্ডাৰ (১৯৫৪) আৰু ৰিয়াৰ উইণ্ডো (১৯৫৪)।
১৯৫৮ আৰু ১৯৫৯ত যথাক্ৰমে মুক্তি পায় ভাৰ্টিগো আৰু নৰ্থ বাই নৰ্থৱেষ্ট। ১৯৬০ হিচককৰ চলচ্চিত্ৰিয় জীৱনৰ সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়। এই বছৰে মুক্তি পোৱা চাইকোৰ ব্যৱসায়িক সফলতা চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ মাইলৰ খুটী।
১৯৬৩ চনত মুক্তি পায় আৰু এখন শিহৰণকাৰী ছবি দ্য বাৰ্ডচ্। ফেমিলি প্লট (১৯৭৬) তেওঁৰ পৰিচালিত শেষ ছবি। হিচককৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰু এক উজ্জ্বল অধ্যায় আছিল ১৯৫৫ চনত প্ৰচাৰিত এক টিভি শ্বো আলফ্ৰেড হিচকক প্ৰেডেণ্টচ্। প্ৰতিটো শ্বোৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ২৫ মিনিট আৰু যিখন ১৯৬১ চনলৈ চলিছিল।
১৯৭৯ৰ ৭ মাৰ্চত হিচককে আমেৰিকান ফিল্ম ইঞ্চিটিউট লাইভ এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড পায়। বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত তেওঁ চাৰিজন মানুহৰ নামোল্লেখ কৰে, সেইকেইজন হ'ল- সম্পাদক, লেখক, জীয়ৰী পেট আৰু পত্নী আলমা ৰিভিলি; যাৰ উংসাহ, স্নেহ আৰু ভালপোৱা অবিহনে তেওঁ ইমান দূৰ আগবঢ়িব নোৱাৰিলেহেঁতেন।
এণ্টাৰেটেইমেণ্ট উইকলি আলোচনীত বিশ্ব ১০০ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত তেওঁৰ চাইকো, ভাৰ্টিগো, নৰ্খ বাই নৰ্থৱেষ্ট আৰু নট'ৰিয়াচেও স্থান পায়। ব্ৰিটেইনৰ বিখ্যাত এম্পায়াৰ আলোচনীৰ সকলো যুগৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ তালিকাত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান অৰ্জন কৰে। আমেৰিকান ফিল্ম ইঞ্চিটিউটৰ সৰ্বাধিক শিহৰণকাৰী ছবিৰ (Most Heart Pounding Movie) তালিকাৰ প্ৰথমত চাইকোৱে ঠাই পোৱাৰ উপৰিও তেওঁৰ আন ৮খন ছবিও তাত আছে।
তেওঁক গোল্ডেন গ্লোৱ, চিনেমা জাম্প' বঁটা, লৰিয়াল বঁটা, ডিৰেক্টৰ গিফ্ট অৱ আমেৰিকান বঁটা, আমেৰিকান ফিল্ম ইঞ্চিটিউট বঁটা, একাডেমী বঁটা আদি অসংখ্য বঁটা-বাহেনেৰে সন্মানিত কৰা হৈছে।
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
নিৰ্বাক ছবি সবাক ছবি
তথ্য উংস
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য
thumb|বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্ব বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য (Big Five Personality Traits) হৈছে ব্যক্তিত্ব বৈশিষ্ট্যৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱিত শ্ৰেণীবিভাজন বা গোটকৰণ, যিটো ১৯৮০ চনৰ পৰা মানসিক বৈশিষ্ট্য তত্ত্বত বিকশিত কৰা হৈছে।
১৯৯০ চনৰ পৰা এই তত্ত্বই আমেৰিকাৰ ইংৰাজী ভাষী জনসংখ্যাৰ বাবে পাঁচটা কাৰক চিনাক্ত কৰিছিল, যাক সাধাৰণতে এনেদৰে কোৱা হয়:
ব্যক্তিত্ব জৰীপৰ তথ্যত যেতিয়া কাৰক বিশ্লেষণ (এটা পৰিসংখ্যাগত কৌশল) প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেতিয়া ই অৰ্থগত সংযোগ উন্মোচন কৰে: ব্যক্তিত্বৰ দিশসমূহ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান শব্দ প্ৰায়ে একেজন ব্যক্তিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, বিবেকবান বুলি বৰ্ণনা কৰা কোনোবা এজনক "খেলিমেলি" নহয়, "সদায় প্ৰস্তুত" বুলি বৰ্ণনা কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি। এই সংযোগসমূহে মানুহৰ ব্যক্তিত্ব, স্বভাৱ আৰু মনোজগতৰ বৰ্ণনাৰ বাবে সাধাৰণ ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰা পাঁচটা বহল মাত্ৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
বিকাশ
ব্যক্তিত্ব আৰু শৈক্ষিক আচৰণৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বুজিবলৈ বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য এক আৰ্হি আছিল । এই আৰ্হিটো কেইবাটাও স্বতন্ত্ৰ গৱেষকৰ গোটে সংজ্ঞায়িত কৰিছিল যিয়ে মানৱ আচৰণৰ মৌখিক বৰ্ণনাকাৰীৰ কাৰক বিশ্লেষণ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই গৱেষকসকলে ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে জড়িত বৃহৎ সংখ্যক মৌখিক বৰ্ণনাকাৰীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক অধ্যয়ন কৰি আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁলোকে এই বৰ্ণনাকাৰীসমূহৰ তালিকাসমূহ ৫–১০গুণ হ্ৰাস কৰিলে আৰু তাৰ পিছত ব্যক্তিত্বৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰকসমূহ বিচাৰি উলিয়াবলৈ বাকী বৈশিষ্ট্যসমূহক গোট খুৱাবলৈ কাৰক বিশ্লেষণ ব্যৱহাৰ কৰিলে (বেছিভাগেই মানুহৰ অনুমানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি, আত্ম-ৰিপৰ্ট প্ৰশ্নাৱলী আৰু সমনীয়াৰ ৰেটিংত)।
প্ৰাৰম্ভিক আৰ্হিটো ১৯৬১ চনত আৰ্নেষ্ট টুপছ আৰু ৰেমণ্ড ক্ৰীষ্টেলে আগবঢ়াইছিল, কিন্তু ১৯৮০ চনলৈকে একাডেমিক দৰ্শকৰ ওচৰলৈ যাব নোৱাৰিলে। ১৯৯০ চনত জে.এম.ডিগমেনে তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ পাঁচটা কাৰকৰ আৰ্হি আগবঢ়াই লৈ যায়, যিটো লুইছ গোল্ডবাৰ্গে সংগঠনৰ উচ্চতম পৰ্যায়লৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে। এই পাঁচটা সামগ্ৰিক ডমেইনত প্ৰায়বোৰ জনাজাত ব্যক্তিত্ব বৈশিষ্ট্য থাকে আৰু ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা দেখা গৈছে আৰু ই সকলো ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ আঁৰৰ মূল গঠনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি ধৰা হৈছে।
বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰতিটো বৈশিষ্ট্যতে দুটা পৃথক, কিন্তু সম্পৰ্কিত, দিশ থাকে যিয়ে বহল ক্ষেত্ৰসমূহৰ তলত কিন্তু বহুতো দিশৰ স্কেলৰ ওপৰত ব্যক্তিত্বৰ এটা স্তৰ প্ৰতিফলিত কৰে যিবোৰো বিগ ফাইভৰ অংশ। দিশসমূহক তলত দিয়া ধৰণে লেবেল কৰা হৈছে:
স্নায়ুজনিততাৰ বাবে অস্থিৰতা আৰু প্ৰত্যাহাৰ;
অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতি মুকলি বাবে বুদ্ধি আৰু মুকলি মন;
বিবেকবানৰ বাবে উদ্যোগশীলতা আৰু শৃংখলাবদ্ধতা;
আৰু সন্মততাৰ বাবে দয়া আৰু ভদ্ৰতা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ঈশ্বৰ মানৱ (ভাৰত)
ঈশ্বৰ মানৱ(God man) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ চমৎকাৰী গুৰুক বুজাবলৈ ভাৰতত স্ত্ৰী-পুৰুষ নিৰ্বিশেষে ব্যৱহাৰ কৰা এটা কথিত শব্দ। এই সকলক সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ অনুগামী সকলে অৰ্ধদেৱতাৰ দৰে ব্যক্তিত্বলৈ উন্নীত কৰে। সাধাৰণতে এই ব্যক্তিত্বৰ উপস্থিতি উচ্চ পৰ্যায়ৰ, আৰু সমাজৰ বৃহৎ অংশৰ দৃষ্টি আৰু সমৰ্থন আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম। তেওঁলোকে কেতিয়াবা নিজকে অস্বাভাৱিক শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি দাবী কৰে, যেনে যিকোনো ৰোগৰ পৰা সুস্থ কৰাৰ ক্ষমতা, ভৱিষ্যতৰ পৰিঘটনাসমূহ দেখাপোৱা বা প্ৰভাৱিত কৰাৰ ক্ষমতা আৰু মন পাঢ়িব পৰা ক্ষমতা।
ভূমি লেটোৱা (ঝুমুৰা)
মাধৱদেৱৰ ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ ল'ৰালি কালৰ একোটা বিশেষ মুহূৰ্ত বা পৰিস্থিতিত ঘটা ক্ষুদ্ৰ ঘটনাক লৈ ৰচিত। মাধৱদেৱৰ নাটকবোৰ "ঝুমুৰা" হিচাপেহে অসমীয়া নাট্য সাহিত্যত পৰিচিত। চৰিত পুথি মতে মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়াত বাস কৰাৰ সময়ত অনুমাণিক ১৫৭৩ৰ পৰা ১৫৮০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাখন ৰচনা কৰে। নাটকখনিৰ মূল "বিল্বমঙ্গল"ৰ 'কৃষ্ণকৰ্ণামৃত'ৰ এটা শ্লোকৰ আধাৰ হিচাপে লৈ মাধৱদেৱে এই ঝুমুৰাখনিৰ কাহিনীভাগত এটি নাটকীয় ৰূপ দিছে। ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাখনৰ কাহিনীৰ কোনো বিকাশ নাই। শ্ৰীকৃষ্ণই মাটিত বাগৰি কন্দাৰ কথা আছে বুলিয়েই ঝুমুৰাখনিক ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰা বোলা হৈছে। ঝুমুৰাখনিত বিভিন্ন ৰাগ তালযুক্ত পাঁচটি গীত সংযোজিত কৰা হৈছে।
ঈশ্বৰ মানৱ (ভাৰত)
অৱলোকন
ঈশ্বৰ মানৱ সকলক বিশেষ ব্যক্তি হিচাপে তেওঁলোকৰ অনুসৰণকাৰী সকলে পূজা কৰে। কোনো-কোনো ঈশ্বৰ মানৱ ধৰ্মীয় প্ৰেক্ষাপটত সৃষ্ট। কিন্তু এইসকল কোনো ধৰ্মীয় ব্যৱস্থাৰে সংযুক্ত নহয়। শেহতীয়াকৈ এনে বহু ঈশ্বৰ মানৱে ভাৰতৰ বাহিৰতো তেওঁলোকৰ ভক্ত সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু ইয়াৰদ্বাৰা তেওঁলোকে নিজৰ জনপ্ৰিয়তা তথা সম্পত্তি বাঢ়াব পাৰিছে।
ভূমি লেটোৱা (ঝুমুৰা)
ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাৰ কাহিনী
এদিনাখন শিশু কৃষ্ণই ঘৰত গাখীৰ লৱণু চুৰি কৰি খাই থাকোঁতে মাতৃ যশোদাই দেখা পালে। যশোদাৰ ভয়ত কানাইয়ে মাকক ফাঁকি দিবলৈ হাতৰ বাঁহীটো লুকাই গাখীৰৰ পাত্ৰটো একাষৰীয়াকৈ থৈ মাটিত বাগৰি বাগৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তাকে দেখি মাতৃ যশোদাই স্নেহেৰে কানাইয়ে কিয় মাটিত বাগৰি কান্দিছে তাকে সুধিছে। কানাইয়ে কান্দি কান্দি মাকক সুধিছে যে ভাণ্ডত লুকাই থোৱা লৱণুবোৰ কোনে খালে বুলি। শিশু কৃষ্ণৰ অভিমান দেখি মাকৰ হৃদয় পুত্ৰস্নেহত পমি গ'ল। কৃষ্ণক সান্তনা দিবলৈ বান্দৰে সকলো লৱণু খালে বুলি কৈ পুত্ৰৰ গাৰ ধূলি পৰিষ্কাৰ কৰি কোলাত তুলি ল'লে। যশোদাৰ ঘৰত গাখীৰ লৱণুৰ কি অভাৱ, সেয়ে পুত্ৰক কৈছে যে যিমান ইচ্ছা সিমান লৱণু খাবলৈ। কৃষ্ণই যশোদাৰ ওচৰত আদৰ দেখুৱাই কৈছে যে সি বৰকৈ ভোকত কাতৰ হৈছে। মাতৃ যশোদায়ো গোৱালসকলে নতুন গাখীৰ আনিলে নতুনকৈ লৱণু মথি কৃষ্ণক দিব বুলি বুজনি দিলে। যশোদাৰ কথাত মান্তি হৈ মাকৰ কোলাত উঠি স্তনপান কৰিলে। ক্ষন্তেক পিছতেই দুষ্ট কৃষ্ণই পুনৰ মাতৃ যশোদাৰ পৰা লৱণু খুজি আমনি কৰিবলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ যশোদাই হৰিৰ পূদাৰ বাবে ৰখা নতুন লৱণু পুত্ৰ কৃষ্ণক দিছে খাবলৈ। তাকে খাই শ্ৰীকৃষ্ণই আনন্দত মতলীয়া হৈ নৃত্য কৰিবলৈ ধৰিলে।
ঈশ্বৰ মানৱ (ভাৰত)
অৱলোকন
সত্য সাই বাবা (১৯২৬–২০১১) হৈছে অগণন ভক্ত থকা এনে এগৰাকী ঈশ্বৰ মানৱ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজতত্ত্ব
ভূমি লেটোৱা (ঝুমুৰা)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক শ্ৰেণী:ঝুমুৰা
চৰ্বী
কাৰ্ব'হাইড্ৰেট আৰু প্ৰ'টিনৰ লগতে তিনিটা প্ৰধান মেক্ৰ'নিউট্ৰিয়েণ্টৰ মাজত এটা হ'ল চৰ্বী। ফেট অণুবিলাকত প্ৰাথমিকভাবে কাৰ্বন আৰু হাইড্ৰোজেন পৰমাণু থাকে আৰু ই হাইড্ৰ'ফ'বিক হয় অৰ্থাৎ ই জৈৱ দ্ৰাৱকত দ্ৰৱণীয় আৰু পানীত অদ্ৰৱণীয়। উদাহৰণ হিচাপে কলেষ্টেৰল, ফচফ'লিপিড আৰু ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড।
চৰ্বীক লিপিদ, চৰ্বী আৰু তেল বুলি কোৱা হয় যদিও লিপিড হ'ল সাধাৰণ শব্দ, যদিও লিপিড বোৰ ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড নহয়। তেল সাধাৰণতে সংপৃক্ত বা অসংপৃক্ত ফেটি এচিদ চেইনযুক্ত লিপিডকে বুজায় যি সাধাৰণ তাপমাত্ৰাত তৰল অবস্থাত থাকে।
চৰ্বী বেচিভাগ হেটাৰোট্ৰফৰ খাদ্যৰ এটি প্ৰয়োজনীয় অংশ আৰু ই আটাইতকৈ বেচি শক্তি ভৰা, আৰু শক্তি সঞ্চয়ৰ আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী ৰুপ।
মানব পুষ্টিত দুটি প্ৰয়োজনীয় ফেটি এচিদ (ইএফএ) হ'ল: আলফা-লিনোলেনিক এচিদ (ওমেগা -3 ফেটি এচিদ) তথা লিনোলেইক এচিদ (ওমেগা -6 ফেটি এচিদ) শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয় অন্যান্য ফেটি এচিদ বোৰ এইবোৰ আৰু অন্যান্য চৰ্বিৰ পৰ সংশ্লেষণ কৰা যায়। চৰ্বি আৰু অন্যান্য লিপিডবিলাক অগ্ন্যাশয়ত উৎপাদিত লাইপেজ নামৰ এনজাইমৰ দ্বাৰা দেহত ভাঙি যায়।
আনহাতে অসংপৃক্ত চৰ্বীৰ শৃংখলত এক বা একাধিক দ্বি-বন্ধনীযুক্ত কাৰ্বন থাকে। উদাহৰণ হিচাপে মিঠাতেল, বাদাম তেল, ৰীফাইন তেল আদি। ইয়াৰ দুটা ভাগ হল চিচ চৰ্বী আৰু ট্ৰান্স চৰ্বী।
কিছু তেল আৰু চৰ্বীত একাধিক দ্বি-বন্ধনী থাকে আৰু ইয়াক বহু-সংপৃক্ত চৰ্বী বোলে। উদাহৰণ হিচাপে আলফা-লিনোলেনিক এচিদ, লিনোলেইক এচিদ আদি।
বন মহোৎসৱ
বন মহোৎসৱ (Van Mahotsav, Forest Festival) হৈছে ভাৰতত উদযাপিত হোৱা এসপ্তাহজোৰা বাৰ্ষিক উৎসৱ। এই উৎসৱত গছ ৰোপণ কৰা হয়। জুলাই মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ১৯৫০ চনত এই উৎসৱটি কানায়ালাল মানেকলাল মুঞ্চীয়ে আৰম্ভ কৰিছিল। দিল্লীৰ ৰাজঘাটত এজোপা গছ ৰোপণ কৰি তেওঁ এই মহোৎসৱৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। সেইসময়ৰ কৃষি আৰু খাদ্যৰ তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী আছিল। ২০২০ চনত এই উৎসৱটি ১ তাৰিখৰ পৰা ৭ তাৰিখলৈকে পালন কৰা হয়।
উদ্দেশ্য
ভাৰতীয়সকলক বৃক্ষৰোপণৰ প্ৰতি উৎসাহিত কৰায়েই এই মহোৎসৱৰ অন্যতম লক্ষ্য। উদ্যোক্তাসকলে দেশত সেইজ-অঞ্চলৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ বিচাৰে। কাৰণ বৃক্ষৰ দ্বাৰা বিকল্প শক্তি পোৱা যায়। খাদ্যৰ সমল বৃদ্ধি, পশুৰ বাবে আশ্ৰয় আৰু খাদ্য যোগান, খৰাং হ্ৰাস আৰু ভূমিস্খলন ৰোধ কৰাতো বৃক্ষৰোপণৰ ভূমিকা আছে। জুলাই মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহটো গছ ৰোপণ কৰাৰ উপযুক্ত সময়। কিয়নো ভাতৰ অধিকাংশ ঠাইতেই মৌচুমী বায়ু ব'বলৈ ধৰে।
উদ্‌যাপন
সাধাৰণতে ঘৰ, আৱাসগৃহ, কাৰ্যালয়, বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত বৃক্ষ ৰোপণ কৰি এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। সমান্তৰালভাৱে বিভিন্ন পৰ্যায়ত কিছুমান প্ৰচাৰকাৰ্যও চলোৱা হয়। কিছুমান সংগঠন আৰু স্বেচ্ছাসেৱকে বিনামূলীয়াকৈ বৃক্ষ বিতৰণ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
তালিবান আৰু মহিলাৰ প্ৰতি আচৰণ
‎মহিলাৰ প্ৰতি তালিবানৰ আচৰণ (Treatment of women by the Taliban) অত্যন্ত বিতৰ্কিত। তালিবান হৈছে আফগানিস্তানৰ এক সামৰিক সংগঠন। এই সংগঠনৰ আদৰ্শ দেওবন্দী মৌলবাদ আৰু উগ্ৰপন্থী ইছলামবাদৰ ওপৰত আধাৰিত শ্বৰিয়া ইছলামিক আইনৰ এক "অভিনৱ" ৰূপ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। এই আদৰ্শৰ সৈতে পশতুন সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতিৰ সংমিশ্ৰণ থকাৰ বাবে ইয়াক "পশতুনৱালী" বুলি জনা যায়।  ২০২১ চনত তালিবানে আফগানিস্তানৰ বেছিভাগ অংশ দখল কৰাৰ পাছত, বহুতো উদ্বেগে দেখা দিছে। ইতিমধ্যে কাবুলৰ লগতে আন বিভিন্ন স্থানত তালিবানী সৈন্যই মহিলাক অত্যাচাৰ কৰা ঘটনা পোহৰলৈ আহিছে। এনে এটা ঘটনাত তালিবানে এগৰাকী মহিলাক ৰাজহুৱা স্থানত বোৰ্খা নিপিন্ধাৰ বাবে হত্যা কৰা বুলিও বাতৰিত প্ৰকাশ। লক্ষণীয় কথাটো হ’ল যে একেসময়তে এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি তালিবানে উল্লেখ কৰে যে মহিলাৰ প্ৰতি থকা অতীতৰ কেতবোৰ কঠোৰ নিয়ম এইবাৰ সলনি কৰা হ’ব।
যোৱা ১৯৯৬ চনত আফগানিস্তান তালিবানৰ অধিনত আহাৰ সময়চোৱাত তালিবান সংগঠনৰ এজন মুখপাত্ৰৰ মতে আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলক ৰাজহুৱাভাৱে বোৰ্খা পিন্ধিবলৈ বাধ্য কৰা হয় কিয়নো পৰপুৰষৰ বাবে "এগৰাকী মহিলাৰ মুখ দুৰ্নীতিৰ উৎস।" কেতিয়াবা লিংগ বৰ্ণবাদ বুলি কোৱা এই আদৰ্শৰ মতে মহিলাসকলক চাকৰি কৰিবলৈ দিয়া নহয়, তেওঁলোকক আঠ বছৰ বয়সৰ পাছত শিক্ষালাভ কৰিব দিয়া নহয়, কেৱল কোৰান অধ্যয়নৰ অনুমতি দিয়া হয়।
তালিবানৰ আদৰ্শ মতে শিক্ষা বিচৰা মহিলাসকলক ভূগৰ্ভস্থ বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ বাধ্য কৰা হয়, য'ত তেওঁলোক আৰু তেওঁলোকৰ শিক্ষকসকলে ধৰা পৰিলে মৃত্যুদণ্ডৰ আশংকা থাকে। পুৰুষৰ সৈতে নগ'লে মহিলাসকলক পুৰুষ চিকিৎসকৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়, যাৰ ফলত বহু সময়ত ৰোগৰ চিকিৎসা কৰা নহয়। তালিবানৰ আইন উলংঘন কৰাসকলক ৰাজহুৱা ভাৱে চাবুক মাৰা হয় আৰু মৃত্যুদণ্ডও বিহা হয়। তালিবানে কিছুমান ক্ষেত্ৰত ১৬ বছৰ বয়সৰ তলৰ ছোৱালীৰ বাবে বিবাহৰ অনুমতি দিছিল বা দিয়ে। এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেলে জনাইছে যে ৮০% আফগান বিবাহ বলপূৰ্বক বিবাহ।
লিংগ বৈষম্য
তালিবানৰ আদৰ্শ মতে আঠ বছৰ বয়সৰ পৰা, আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলক নিজৰ "তেজৰ সম্পৰ্কীয়", স্বামী, বা শহুৰেকৰ বাহিৰে আন পুৰুষৰ সৈতে পোনপটীয়া সম্পৰ্ক ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়। ইয়াৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ বাবে অন্যান্য প্ৰতিবন্ধকতা এনেধৰণৰ:
মহিলাৰ চলাচল
ৰাজহুৱা আচৰণ সম্পৰ্কীয় তালিবান ৰায়সমূহে এগৰাকী মহিলাৰ চলাচলৰ স্বাধীনতাৰ ওপৰত তীব্ৰ প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰিছিল আৰু যিসকলে বোৰ্খা পৰিধান নকৰিছিল এই মহিলাসকলে গৃহবন্দীৰ সন্মুখীন হৈছিল। উল্লেখযোগ্য যে তালিবানৰ উত্থানৰ আগতে আফগানিস্তানত সাধাৰণতে বোৰ্খা পিন্ধা হোৱা নাছিল। অকলে ৰাস্তাত খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ বাবে তালিবানৰ দ্বাৰা বেয়াকৈ প্ৰহাৰ কৰা এগৰাকী মহিলাই কৈছিল "মোৰ দেউতা যুদ্ধত নিহত হৈছিল... মোৰ কোনো স্বামী নাই, কোনো ভায়েক নাই, পুত্ৰ নাই। যদি মই অকলে বাহিৰলৈ যাব নোৱাৰো তেন্তে মই কেনেকৈ জীয়াই থাকিম?" ১৯৯৫ চনত তালিবানৰ শাসনকালত তালিবান নিতী অনুসৰি একেখন বাছত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ভ্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ পৃথক বাছ সেৱা আৰম্ভ কৰা হৈছিল। মহিলাসকলৰ ওপৰত চাইকেল বা মটৰচাইকেল চলোৱাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, গ্ৰাম্য মহিলাসকলৰ জীৱন কম প্ৰভাৱিত হৈছিল কিয়নো তেওঁলোকে সাধাৰণতে সুৰক্ষিত পৰিৱেশত আত্মীয়স্বজনৰ লগত বাস কৰে। তেওঁলোকৰ কাম বা শ্ৰম অব্যাহত ৰখাৰ বাবে স্বাধীনতাৰ এক আপেক্ষিক স্তৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু সেইখিনি আত্মীয়ৰ পৰা পায়। যেতিয়া এই মহিলাসকলে ওচৰৰ চহৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত একেই নগৰীয় নিষেধাজ্ঞা প্ৰযোজ্য হৈছিল।
মহিলাৰ স্বাস্থ্য সেৱা
আফগানিস্তানত তালিবানে ক্ষমতা দখল কৰাৰ আগতে পুৰুষ চিকিৎসকসকলক চিকিৎসালয়ত মহিলাৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল, কিন্তু পৰামৰ্শৰ অজুহাতত কোনো পুৰুষ চিকিৎসকক এগৰাকী মহিলাৰ শৰীৰ স্পৰ্শ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া উচিত নহয় বুলি আদেশ সোনকালেই প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। চাকৰিত কম সংখ্যক মহিলা স্বাস্থ্যকৰ্মি থকাৰ বাবে, বহুতো মহিলাই দুৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিব লগা হয়। আনহাতে তালিবান অধিনত প্ৰসৱৰ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰবোৰৰ ব্যৱস্থাও হ্ৰাস পাইছিল। কাবুলত, কিছুমান মহিলাই পৰিয়াল আৰু চুবুৰীয়াসকলক সেৱা আগবঢাবলৈ তেওঁলোকৰ ঘৰত অনানুষ্ঠানিক ক্লিনিক স্থাপন কৰিছিল। তথাপিও যিহেতু চিকিৎসা সামগ্ৰীবোৰ ৰখাটো সীমিত আছিল, চিকিৎসাৰ অভাৱৰ বাবে বহুতো মহিলাই দীৰ্ঘদিন ধৰি কষ্ট সহ্য বা অকালতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
শাস্তি
তালিবানৰ অধিনত আফগানিস্তানত প্ৰায়ে ৰাজহুৱাভাৱে শাস্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল, হয় ক্ৰীড়া ষ্টেডিয়াম বা চহৰৰ চৌহদত অনুষ্ঠিত আনুষ্ঠানিকভাবে বা ৰাস্তাত। অসামৰিক লোকসকলে কঠোৰ জৰিমনাৰ ভয়ত জীয়াই আছিল। নিয়ম ভংগ কৰা মহিলাসকল প্ৰায়ে চৰম হিংসাৰ ভোগী হৈছিল। উদাহৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে:
ময়ুৰী (দুৰ্যোধনৰ পত্নী)
ময়ুৰী দুৰ্যোধন ৰ পত্নী আৰু মহাভাৰত ৰ আঞ্চলিক চৰিত্ৰ আছিল।পত্নী হিচাপে মূলতঃ দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম থকা ভানুমতীও ময়ুৰীৰ বন্ধু আৰু তথাকথিত ভগ্নী আছিল। দুয়োজনে ইজনে সিজনক ভাল পাইছিল আৰু সন্মান কৰিছিল। দুৰ্যোধনে দেখা ধুনীয়া ভদ্ৰমহিলাবোৰৰ ভিতৰত তাই আছিল অন্যতম। ভানুমতীৰ লগত কোৱা হয়, ময়ুৰীকো অপহৰণ কৰা হৈছিল যদিও তথাপিও ময়ুৰীয়ে মৰ্যাদাৰ চিন স্বৰূপে, তেওঁক আৰু তাইৰ বন্ধু (ভানুমতী)ক যত্ন লৈছিল। ময়ুৰী হয়তো বৃশালীৰ বন্ধু আছিল, য'ত তাই কৰ্ণৰ পত্নী আছিল।গান্ধৰী, কৌৰৱ ৰাণী দুগৰাকীৰ প্ৰকৃত শাহুৱেক আছিল কাৰণ ময়ুৰীয়ে ডাঙৰ ভনীয়েক হিচাপে ভানুমতীৰ কথা মানিছিল। ৰাণী ময়ুৰীক লক্ষ্মণ কুমাৰ আৰু লক্ষ্মনাৰ মূল মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।  তাইৰ কন্যা লক্ষ্মণাক সাম্বাৰ লগত বিয়া কৰাইছিল।দুৰ্যোধনৰ ৰাণীসকলক হস্তিনাপুৰৰ কুৰু ৰাণী হিচাপে ফল হ'ব পাৰে। ভানুমতী আৰু অৰ্জুনৰ বিবাহৰ ফল হ’ল যদিও ময়ুৰীয়ে অৰ্জুনক বিয়া কৰাই নিদিলে।
বৰ্ষাৰ বিয়া
দুৰ্যোধনে ময়ুৰীক অপহৰণ কৰাৰ পিছত বছৰেও দুৰ্যোধনৰ ৰথৰ পিছে পিছে গ’ল। হস্তিনাপুৰা পোৱাৰ পিছত কৰ্ণে বৰষাৰ প্ৰেমিক হোৱাৰ বাবে বৰ্ষাক বিয়া কৰাইছিল।
মহাভাৰতত বৰ্ণনা
তাইৰ শাহুৱেকে গন্ধাৰী চমুকৈ বৰ্ণনা কৰিছিলকৃষ্ণলৈ।
"চোৱা, দুৰ্যোধনৰ সুন্দৰী ৰাণী আৰু হস্তিনাপুৰৰ ৰাণী, বৃশালীৰ বন্ধু। স্বামী আৰু আনজন যে তেওঁৰ পুত্ৰৰ মৃতদেহ দেখি কান্দিছিল ৰজা বসন্তৰাজৰ কন্যা। তাইৰ বীৰ, তাইৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় দুৰ্যোধনৰ বুকুত পৰিল। ৰাজকুমাৰ চাম্বাৰ লগত কন্যাক বিয়া কৰাই দিয়া ৰাণী। মহাভাৰতৰ নায়িকা আৰু ভানুমতীৰ ভগ্নী"
কৃষ্ণক কৈ থাকোঁতে গান্ধাৰীয়ে বোৱাৰীৰ বিষয়ে এটা উক্তি দিওঁতে প্ৰায় চকুলো ওলাই আহিছিল। লক্ষ্মণাই মাক দুগৰাকীক পোহপাল দিছিল। ভানুমতী হিপ হেৰুৱাই ময়ুৰীৰ লগত গিৰিয়েকৰ শেষ ৰীতি-নীতিৰ বাবে গৈছিল। ইণ্ডোনেছিয়াৰ লোককথাত হয়তো এইটো লক্ষ্য কৰা হৈছে যে ময়ুৰী এগৰাকী অহংকাৰী মহিলা আছিল আৰু ভানুমতীয়ে তেওঁৰ নায়কক হত্যা কৰাৰ বাবে ভীমক গালি পাৰিছিল আৰু কৈছিল যে ৰাণী দ্ৰৌপদী প্ৰথমে মৰিব আৰু বাকী পাণ্ডৱ সকলৰ পিছত মৃত্যু হ’ব।
ময়ুৰীৰ লগত ভানুমতীৰ বৰ্ণনা
ভানুমতীক ডাঙৰ ডাঙৰ নিতম্বৰ নাৰী বুলি ভালকৈ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল আৰু ময়ুৰীক শাহুৱেকে ৰাণী দুগৰাকীক বৰ্ণনা কৰাৰ সময়ত মটৰৰ দৰে দেখাত নিস্তব্ধ মহিলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। চোৱা, হে মাধৱ, ময়ুৰীয়ে হাতেৰে মূৰত আঘাত কৰি, ভানুমতী আৰু ময়ুৰীৰ নায়ক দুৰ্যোধন স্বামী আৰু হস্তিনপুৰৰ ৰজাৰ বুকুত পৰি যায়। ময়ুৰী আৰু ভানুমতীক তেওঁলোকৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বাবে মহাভাৰতৰ নায়িকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ