cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চোৰধৰা
চোৰধৰা নাটকৰ কাহিনী
শূন্যগৃহ দেখি লৱণু চুৰি কৰিবলৈ গৈ শিশুকৃষ্ণই গোৱালিনীৰ হাতত ধৰা পৰে। সাৰিবৰ উপায় নেদেখি ছেগ বুজি কৃষ্ণই লগৰ গৰখীয়া ল'ৰা কেইজনমানক মাতি আনি তেওঁক মিছাকৈ চোৰধৰা বুলি কৈ গোপীহঁতৰ ওপৰতহে তেওঁলোকে ওলোটাই গালি বৰষিব ধৰিলে। ইপিনে বহুত পৰলৈ কৃষ্ণ ঘৰলৈ উলটি নহা দেখি যশোদাই ব্যাকুল হৈ যমুনাৰ পাৰে পাৰে বিচাৰি চলাথ কৰিলে। শেষত এগৰাকী গোপীয়ে তেওঁক দেখা বুলি কৈ যশোদাক সেই ঠাইলৈ লৈ গ'ল। কৃষ্ণক দেখি যশোদাৰ হৃদয় শাঁত পৰে। তেওঁ কৃষ্ণক কোলাত তুলি লয়। কৃষ্ণই মাকৰ স্তন পান কৰি কান্দি কান্দি গোৱালিনীৰ বিৰুদ্ধে কথা লগাই মাকৰ হতুৱাই গোৱালিনীসকলক গালি খুৱাইছে।
বেণী মাধব দাস
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কেশৱ সুন্দৰ সেনৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁ জীৱনৰ আদিছোৱাতে ব্ৰাহ্ম সমাজত যোগদান কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰাহ্ম সমাজ, ভাৰতীয় বাৰ্তাবাহক আৰু নৱবিধনৰ প্ৰকাশনৰ সৈতে জড়িত আছিল।
আদৰ্শ শিক্ষক
তেওঁৰ নিষ্ঠা আৰু দেশপ্ৰেমৰ দ্বাৰা, তেওঁক এজন আদৰ্শ শিক্ষক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। দৰ্শনৰ উপৰিও, তেওঁৰ অৰ্থনীতি আৰু ইতিহাসৰ বিশাল জ্ঞান আছিল আৰু এই বিষয়বোৰো তেওঁ শিকাইছিল। তেওঁ ১৯২৩ চনত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত থকা কাকিনাড়াত সৰ্বভাৰতীয় আধিপত্যবাদী সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ সভাপতিৰ ভাষণ পিছত ভাৰতৰ আধুনিক আধিপত্যবাদী আন্দোলন শীৰ্ষক এখন পুস্তিকাত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰবন্ধ সংকলন, পিলগ্ৰিমেজ থ্ৰ' প্ৰেয়াৰ্ছ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল।
চোৰধৰা
নাট্যকাৰৰ চমু পৰিচয়
মাধৱদেৱ আছিল মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য, অনুগত সেৱক আৰু প্ৰধান সংগী | ১৪৮৯ চনত উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰৰ ওচৰৰ লেটেকুপুখুৰীত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয় | পিতৃ গোবিন্দগিৰি আৰু মাতৃ মনোৰমা| প্ৰথমতে শাক্ত আছিল যদিও শংকৰদেৱৰ সান্নিধ্যলৈ আহি একান্ত বৈষ্ণৱ হয় | মাধৱদেৱ আছিল এক বিৰল প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী আছিল | শংকৰদেৱৰ পিছত মাধৱদেৱ ধৰ্মাধিকাৰীৰূপে মনোনীত হয় আৰু একাণপতীয়াকৈ শাস্ত্ৰ ৰচনা আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰে | চিৰকুমাৰ মাধৱদেৱৰ ১৫৯৬ চনত মৃত্যু হয় | "শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ বাক্যামৃত" নামৰ গ্ৰন্থত মাধৱদেৱৰ ৰচনাৰাজি তলত দিয়া ধৰণৰ:-
বেণী মাধব দাস
আদৰ্শ শিক্ষক
নিৰঞ্জন নিয়োগী নামৰ আন এজন ব্ৰাহ্ম শিক্ষকে কুট্টাক আৰু কৃষ্ণনগৰত তেওঁৰ সান্নিধ্যলৈ আহি এনেদৰে লিখিছিল, "There was no harshness in his administration, no pompous display surrounding it – his cool and charming behaviour used to have a remarkable impact on his students. Even those who were turbulent calmed down, became respectful towards him and were endeared to his affections."
চোৰধৰা
কৃষ্ণ
চোৰধৰা নাটকখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল বালক কৃষ্ণ। নাট্যকাৰে নাটত শিশু কৃষ্ণক দুমুখীয়া ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে। এফালেদি তেওঁ চোৰ চাতুৰি খেলি গোৱালী আৰু যশোদাক লটিঘটি কৰা বিহগুটি মানৱ শিশু আৰু আনফালেদি তেঁৱেই ভূমিৰ ভাৰ বহন কৰোঁতা ত্ৰিজগতৰ পতি। লৱণুচোৰ আৰু বাকপটু কানায়ে গোৱালীৰ ওচৰত নেগুৰ কটা বাঘ ৰূপে আৰু যশোদাৰ ওচৰত শান্ত শিষ্ট অজলা শিশু ৰূপে ধৰা দিছে। ড॰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই কৈছে যে "মানৱ শিশুৰ কাৰ্যকলাপ আৰু ব্যৱহাৰ কৃষ্ণ চৰিত্ৰত আৰোপ কৰিছে যদিও কৃষ্ণৰ অলৌকিক আৰু ঐশ্বৰিক দিশলৈ নাট্যকাৰে পিঠি দিয়া নাই। কৃষ্ণ চৰিত্ৰৰ ঐশ্বৰিক দিশ ফুটাই তুলিবলৈ যাওঁতে অথবা ধৰ্মীয় কথা জাপি দৰ্শকৰ ৰসবোধত ব্যাঘাত জন্মোৱা নাই। "
বেণী মাধব দাস
পৰিয়াল
তেওঁৰ পত্নী সৰলা দেৱী আছিল মধুসুদন সেনৰ জীয়েক। মধুসুদন সেন কলকাতাত সাধ্ৰাণ ব্ৰাহ্ম সমাজৰ সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পিছত অৱসৰৰ পিছত তেওঁৰ আধাৰ ঢাকালৈ স্থানান্তৰিত কৰিছিল। সৰলা দেৱী সমাজ কল্যাণ কাম-কাজত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। বেণী মাধৱ দাসে নিৰাশ আৰু অসহায় মহিলাসকলৰ সহায়ৰ বাবে স্থাপন কৰা সংগঠন সৰলা পুণ্যশ্ৰমৰ কাম-কাজত সহায় কৰিছিল।
চোৰধৰা
যশোদা
নাটখনিত প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰ হ'ল যশোদা | যশোদাক ইয়াত চিৰন্তন মাতৃ ৰূপে অংকন কৰিছে | যশোদা ইয়াত স্নেহ মমতাৰ জীৱন্ত প্ৰতিমূৰ্তি | যশোদাৰ বাবে শিশুকৃষ্ণ 'কৌটি পুৰুষক পৰম দেৱতা, মাথাক মুকুট, বুকুৰ শীতল চন্দন' (বই) নয়নমণি কৃষ্ণক অকণমান পৰ নেদেখিলেই যশোদাই দিনতে আন্ধাৰ দেখে | যমুনাৰ পাৰে পাৰে বিচাৰি চলাথ কৰাৰ পিছত যেতিয়া গোৱালিনীৰ মাজত কৃষ্ণক দেখা পাইছে তেতিয়া যশোদাৰ হিয়া শাঁত পৰিছে | কৃষ্ণই যেতিয়া গোৱালিনীৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিছে তেতিয়া যশোদাই খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ গোৱালিনীহঁতক ঢাণ্ডী, দাসীৰ দাসী বুলি গালি পাৰিছে আৰু সেই স্থানলৈ দুনাই নাহিবলৈ কৃষ্ণক কৈছে | এনেকৈয়ে যশোদাৰ মমতাময়ী চিৰন্তৰ মাতৃৰ ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে |
বেণী মাধব দাস
পৰিয়াল
কল্যাণী দাস আৰু বিনা দাস তেওঁলোকৰ ছোৱালী। কল্যাণী দাস (১৯০৭-১৯৮৩) এগৰাকী আগশাৰীৰ সমাজকৰ্মী আৰু বিপ্লৱী কৰ্মী আছিল। তেওঁ ছাত্ৰী সংঘৰ অন্যতম আয়োজক আছিল আৰু ছাত্ৰ সংগঠনৰ সম্পাদক আছিল। ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ(যাৰ বাবে তেওঁ কাৰাগাৰলৈ গৈছিল)ৰ উপৰিও তেওঁ গোটেই জীৱন সৰলা পুণ্যশ্ৰমৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। বীণা দাসে (১৯১১-১৯৮৬) ১৯৩২ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক সমাৱৰ্তন সভাত বংগৰ গভৰ্ণৰ ষ্টেনলী জেকছনৰ ওপৰত পিষ্টল নিক্ষেপ কৰাৰ সময়ত গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল। প্ৰচেষ্টাটো বিফল হৈছিল যদিও তেওঁক ন বছৰ কাৰাদণ্ড দিয়া হৈছিল।
তেওঁ জীৱনৰ পিছৰ সময়ছোৱা ব্ৰাহ্ম সমাজৰ কাৰণেই উছৰ্গা কৰে আৰু ১৯৫২ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত মৃত্যুবৰণ কৰে।
চোৰধৰা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক শ্ৰেণী:ঝুমুৰা
শ্ৰীদেৱী
শ্ৰীদেৱী কাপুৰ (জন্ম: শ্ৰী আম্মা আয়েংগাৰ আয়াপ্পান; ১৩ আগষ্ট ১৯৬৩ – ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ বলিউড, তেলুগু, তামিল, মালয়ালম আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁক বলিউডৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা "চুপাৰষ্টাৰ" হিচাপে অভিভীত কৰা হয়।  মোহময়ী অভিনেত্ৰী গৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী আছিল।
তেওঁ বলিউডৰ ছলভা চাৱান (১৯৭৮) খনৰ জৰিয়তে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ পায়। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবি যেনে, হিম্মতৱালা (১৯৮৩), মাৱালী (১৯৮৩), তহফা (১৯৮৪), নয়া কদম (১৯৮৪), মাশ্বক (১৯৮৪), মাষ্টৰজী (১৯৮৫), নাজৰণা (১৯৮৭), মিঃ ইণ্ডিয়া (১৯৮৭), ৱাক্ত কি আৱাজ (১৯৮৮) আৰু চান্দনী (১৯৮৯) আদি ছবিৰ জৰিয়তে নিজকে বলিউডত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। কেইবাখনো বাণিজ্যিক চলচ্চিত্ৰ যেনে সাদমা (১৯৮৩), নাগিনা (১৯৮৬), চালবাজ (১৯৮৯), লামহে (১৯৯১), খোদা গাৱাহ (১৯৯২), গুমৰাহ (১৯৯৪), লাডলা (১৯৯৪) আৰু জুডাই (১৯৯৭)-ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল। তেওঁ পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু দহবাৰ এই বঁটালৈ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।
২০১২ চনত সুদীৰ্ঘ ১৫ বছৰ বিৰতিৰ পিছত ইংলিছ ভিংলিছ বোলছবিৰ জৰিয়তে আকৌ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ পৰ্দাপন কৰে। তেখেতৰ জীবনৰ অন্তিমখন ছবি আছিল ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা বোলছবি মম্| ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।
তেওঁ ২০১৮ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতৰ ডুবাইত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
উত্তৰ পূব পৰিষদ
উত্তৰ-পূব পৰিষদ অইন, ১৯৭১ অধীনত উত্তৰ-পূব পৰিষদ (NEC)-ৰ গঠন হৈছিল আৰু ১৯৭২ চনৰ ১ আগষ্ট তাৰিখত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ এটি আদেশৰ বলত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ উমৈহতীয়া স্বাৰ্থ ৰক্ষণা-বেক্ষণৰ বাবে এখন আঞ্চলিক সংগঠন হিচাপে ইয়াক আনুষ্ঠানিক ভাবে স্থাপন কৰা হৈছিল। অসম, মেঘালয়, অৰুণাচল প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা, নাগালেণ্ড, মণিপুৰ আৰু মিজোৰাম – ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এই সাতখন ৰাজ্যক সদস্য হিচাপে লৈ উত্তৰ-পূব পৰিষদ গঠিত হৈছিল। এই সাতখন ৰাজ্যই দেশৰ মুঠ ভৌগোলিক খণ্ডৰ ৭.৭% আৰু দেশৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৩.৮৮% সামৰি লৈছে। ২০০৩ চনত ছিক্কিম উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ অষ্টম সদস্য হিচাপে যুক্ত হৈছিল। এই সদস্য ৰাজ্য বিলাকৰ ৰাজ্যপাল আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী সকলক উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে লোৱা হৈছিল। পূৰ্বে যদিও অসম আৰু নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যপালেই উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ অধ্যক্ষ আছিল, বৰ্তমান অধ্যক্ষৰ পদটো উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহৰ মাজত ক্ৰমানুসাৰে আৱৰ্তিত হয়। NEC-ৰ মুখ্য কাৰ্যালয় শ্বিলঙত অৱস্থিত।
উদ্দেশ্য
উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
কাৰ্যৱলী:
উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ প্ৰধান কাৰ্যৱলী তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
ভূমিকা
উত্তৰ-পূব পৰিষদে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। বৰ্তমান সময় কালত উত্তৰ-পূব পৰিষদক গোটেই উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ সুষম অৰ্থ-সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিনিধি মূলক সংস্থা বুলি গণ্য কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
যাত্ৰা (নাট্য পৰম্পৰা)
যাত্ৰা (Jatra; মূল: সংস্কৃতত যাত্ৰা বা শোভাযাত্ৰাযাত্ৰা) ) ভাৰত উপমহাদেশৰ বঙালীভাষী লোকৰ বিস্তৃতি থকা বাংলাদেশ, পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসম আৰু উৰিষ্যাৰ এক জনপ্ৰিয় বঙালী লোকনাট্য ৰূপ। ২০০৫ চনৰ হিচাপত কলিকতাৰ চিটপুৰ ৰোডত প্ৰায় ৫৫টা দল আছিল। আৰু সকলো মিলি জাতৰা হৈছে বছৰি ২১ মিলিয়ন ডলাৰৰ উদ্যোগ। কেৱল পশ্চিম বংগত প্ৰায় ৪,০০০ মঞ্চত যাত্ৰা পৰিবেশিত হয়। ২০০১ চনত ৩০০ৰো অধিক যাত্ৰা কোম্পানীত বিশহাজাৰৰো অধিক লোক নিয়োজিত হৈ আছিল; যিটো স্থানীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ আৰু নগৰীয়া থিয়েটাৰৰ  ২০,০০০ৰো অধিক লোকক নিয়োগ কৰিছিল, যিটো স্থানীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ আৰু নগৰীয়া থিয়েটাৰত নিয়োজিত হৈ থকা লোকতকৈও অধিক।[6]
যাত্ৰা পৰিবেশন
সাধাৰণতে মুকলি আকাশৰ তলত, চৌদিশে মুকলি হৈ থকা মঞ্চত যাত্ৰা নাট পৰিবেশন কৰা হৈছিল। মঞ্চখনত প্ৰায়ে নূন্যতম আচবাবহে আছিল বা কোনো আচবাব নাছিল। অভিনয়েৰে দৃশ্যৰ ধাৰণা দিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল। আনকি প্ৰচেনিয়াম থিয়েটাৰত পৰিবেশন হ’বলৈ আৰম্ভ হোৱাৰো বহু পিছতহে ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে যাত্ৰালৈ চেট, আচবাব আৰু লাইটিং আহিছিল, যেতিয়া পশ্চিমীয়া থিয়েটাৰৰ সৈতে পৰিচিত চহৰীয়া শিক্ষিত যুৱকসকলেও যাত্ৰা পৰম্পৰাত যোগদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
ইতিহাস
যাত্ৰাৰ উৎপত্তি আৰু বৈষ্ণৱবাদৰ উত্থানৰ এক সম্পৰ্ক আছে। ষোড়শ শতিকাত চৈতন্য মহাপ্ৰভুৰ ভক্তি আন্দোলনৰ সমান্তৰালকৈ কৃষ্ণযাত্ৰাৰ বিকাশ ঘটিছিল। ভক্তি আন্দোলন ৰাসলীলা আৰু দ্বাদশ শতিকাৰ জয়দেৱ ৰচিত গীত গোবিন্দ আৰু পঞ্চদশ শতিকাৰ ৰচিত শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্তন আদিৰ দৰে নাট্যধৰ্মী কাব্যৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ইতিহাসবিদসকলেও মধ্যযুগীয় বংগত গায়ন, নৃত্য আৰু সংলাপযুক্ত নাটগীতৰ অস্তিত্বৰ উল্লেখ কৰিছে, যিয়ে কৃষ্ণযাত্ৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক আৰ্হি প্ৰদান কৰিছিল।
চৈতন্যৰ পিছত ৰামানন্দ ৰায় আৰু ৰূপ গোস্বামীৰ দৰে তেওঁৰ অনুগামীসকলে শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনৰ আধাৰত নাটক ৰচনা কৰিছিল আৰু বহুতে পুৰীৰ ৰজা প্ৰতাপ ৰুদ্ৰবেৱৰ পৰাও ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল; যিয়ে এই নাট্যশৈলীটোক আৰু অধিক বিকশিত কৰাত সহায় কৰিছিল। ক্ৰমান্বয়ে ই ৰামায়ণ, মহাভাৰত, পুৰাণ, বিভিন্ন ঐতিহাসিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ পৰা লোৱা ৰাম (ৰামযাত্ৰা), সীতা, কৃষ্ণ আৰু শিৱৰ (শিৱযাত্ৰা) কাহিনীৰে পৰম্পৰাগত পৌৰাণিক নাট প্ৰদৰ্শিত হ’ব লয়। সোনকালেই এই শৈলীটো অন্য পন্থৰ অনুগামীসকলেও গ্ৰহণ কৰিলে; যেনে চণ্ডী ভক্তসকলে চণ্ডী মংগল, মুকুন্দ চক্ৰৱৰ্তীৰ আখ্যানমূলক কবিতাৰে, চণ্ডীযাত্ৰাৰ সুচনা কৰিলে। বেউলাৰ কাহিনীৰ পৰা ভাসন-যাত্ৰাৰ জন্ম হ’ল। আনহাতে সৰ্পৰদেৱী মনসাৰ কাহিনীয়ে ৰূপ ল’লে বিষহৰ-যাত্ৰা।
যাত্ৰা আন্দোলনে ক্ৰমান্বয়ে চহৰ অঞ্চললৈ গতি কৰে; আনকি সেই সময়ত প্ৰধানকৈ নিৰক্ষৰ গ্ৰাম্য জনসাধাৰণৰ মাজতও সাহিত্য-কৰ্মৰ প্ৰচলন হ’বলৈ ধৰে। অৱশ্যে তেতিয়াও কাহিনী বা আখ্যানভাগ সহজ-সৰল আৰু নীতিমূলক হৈয়ে আছিল। ঊনবিংশ শতিকাত এই নাট্যধাৰাত সংঘটিত হোৱা আন এটা পৰিবৰ্তন হ’ল- সংগীতপ্ৰধান কৃষ্ণযাত্ৰাৰ শৈলীৰ পৰা ইয়াৰ বিচ্যুতি; কিয়নো আগন্তুক বছৰবোৰত যাত্ৰাত নৃত্যৰ প্ৰাধান্য বাঢ়ি গৈছিল আৰু গদ্য আৰু অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দৰ সংলাপ পৰম্পৰাগত নাট্য শৈলীত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এনেকৈ আৰম্ভ হৈছিল নতুন যাত্ৰালৈ উত্থান। এই সময়ছোৱাত যাত্ৰাৰ আন এটা নতুন শৈলী আছিল ধৰ্মনিৰপেক্ষ বিষয়বস্তুৰ প্ৰৱৰ্তন। ইয়াৰ পূৰ্বে পৰম্পৰাগতভাৱে যাত্ৰাত ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুৱেহে ঠাই পাইছিল।
শেহতীয়া দশকবোৰত যাত্ৰত দেখা পোৱা এই পুনৰুজ্জীৱন, ১৯৬০ চনৰ প্ৰথমভাগতে আৰম্ভ হৈছিল। বিভিন্ন নাট্যগোষ্ঠীয়ে যাত্ৰাত বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি চৰকাৰী স্বীকৃতিৰ লগতে গুৰুত্বপূৰ্ণ নাট্য পৃষ্ঠপোষককো আকৰ্ষিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৬১ চনত কলকাতাত আৰু তাৰ পিছৰ পৰা প্ৰতি বছৰে যাত্ৰা উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয় আৰু ১৯৬৮ চনত ফণীভূষণ বিদ্যাবিনোদ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমজন যাত্ৰা শিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হয়। আগতে বেছিভাগ যাত্ৰা কোম্পানী অভিনেতা, পৰিচালক বা গায়কৰ মালিকানাধীন আছিল। বৰ্তমান বেছিভাগ যাত্ৰাদলেই ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ মালিকানাধীন। বিষয়বস্তুৰ লগতে উপস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰতো বাণিজ্যিকীকৰণৰ প্ৰৱণতা অধিক। আজিও বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে উপস্থাপন শৈলী এতিয়াও অঞ্চলসমূহৰ চিনেমা আৰু টেলিভিচন ধাৰাবাহিকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। তথাপিও সংগীতপ্ৰধান এই নাট্যশৈলীটো দ্ৰুতগতিত বিকশিত হৈ আছে। বৰ্তমান বহু কেইটা যাত্ৰাদলে লণ্ডনৰ বোমা বিস্ফোৰণ, ইৰাকৰ যুদ্ধৰ লগতে স্থানীয় সমসাময়িক ঘটনাবোৰৰ নাট্যৰূপ দিয়ে। ১৯৮০-ৰ দশকত যেতিয়া ফুলন দেৱীৰ কাহিনীয়ে জনমানস উদ্বেলিত কৰিছিল, তেতিয়াই ফুলন দেৱীৰ কাহিনীৰে ৰচনা কৰা যাত্ৰানাটে প্ৰভুত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট ২০১৯
অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্বকাপৰ আয়োজকৰ নামৰ পৰা ইংলেণ্ড আৰু ৱেলছে নিজৰ নাম প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ পিছত ২০০৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ২০১৯ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজক দেশৰ নাম ঘোষণা কৰা হৈছিল। প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰথম খেলখন দি অ'ভেলত আৰু চুড়ান্ত খেলখন লৰ্ডছ্ত খেলুৱা হ'ব। কমসংখ্যক দলকলৈ আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা বাবে প্ৰতিযোগিতাখনক সমালোচনা কৰা হৈছে যদিও আইচিচিএ কেৱল ১০টা দলৰ মাজতেই প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। ২০১৫ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাত অষ্ট্ৰেলিয়া বিজয়ী হৈছিল।
খেলসমূহৰ তালিকা
২০১৮ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত আইচিচিএ খেলসমূহৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
ফ্ৰেণ্ডলিব ফাৰ্ডিনাণ্ড ৰংগ
ফ্ৰেণ্ডলিব ফাৰ্ডিনাণ্ড ৰংগ (৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭৯৪ - ২৫ মাৰ্চ ১৮৬৭) এগৰাকী জাৰ্মান বিশ্লেষণ ৰসায়ন বিজ্ঞানী। তেওঁ চকুৰ পিউপিলৰ বিস্তাৰণ চিনাক্ত কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বেলাডনা গছৰ ৰসৰ কাৰ্য, চাহ আৰু কফিত থকা কেফাইনৰ চিনাক্ত আৰু প্ৰবালৰ পৰা প্ৰথম এনিলিন ব্লু নামৰ নীলা ৰঞ্জক পদাৰ্থ নিষ্কাশন কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ফ্ৰেণ্ডলিব ফাৰ্ডিনাণ্ড ৰংগৰ ১৭৯৪ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে জাৰ্মানীৰ হেমবাৰ্গ চহৰত জন্ম হৈছিল। সৰুৰে পৰা তেওঁ ৰসায়নৰ বিভিন্ন অন্বেষণৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। এই সময়তে তেওঁ চকুৰ পিউপিলৰ বিস্তাৰণ চিনাক্ত কৰিছিল বেলাডনা গছৰ ৰসৰ কাৰ্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৮১৯ চনত তেওঁ নিজৰ আৱিষ্কাৰখিনি গথেক দেখুৱাইছিল। তেওঁ ফ্ৰেণ্ডলিব ফাৰ্ডিনাণ্ড ৰংগক কফিৰ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তাৰ কিছু মাহৰ পিছত তেওঁ কেফাইন চিনাক্ত কৰিছিল।
ৰংগে জেনা আৰু বাৰ্লিনত ৰসায়ন বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল। তাত তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তিনিবছৰ ইউৰোপৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৮৩১ চনলৈ ব্ৰেচলাও বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ১৮৫২ চনলৈ এখন ৰসায়ন কোম্পানীত কৰ্মৰত আছিল। তাৰ পোন্ধৰ বছৰ পিছত তেওঁ অৰেইনবাৰ্গ চহৰত মৃত্যু বৰণ কৰে।
আবিষ্কাৰ সমূহ
তেওঁ বিশ্লেষণ ৰসায়নৰ এজন অগ্ৰণী বিজ্ঞানী আছিল। তেওঁ কেফাইন চিনাক্ত কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আলকেতেৰাৰ পৰা এলিনীন ব্লু নামৰ নীলা ৰঙৰ ৰঞ্জক নিষ্কাশন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আলকেতেৰাৰ পৰা বহুতো বস্তু, পেপাৰ ক্ৰমেট'গ্ৰাফী, পাইৰল, চিন'লাইন, ফিনল, থাইমল আৰু এট্ৰপাইন আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
১৮৫৫ চনত তেওঁ পোনপ্ৰথমে লিছেগেং ৰিংছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
চামেলি মেমচা'ব
চামেলি মেমচা'ব (Madame Chameli) হৈছে ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত সেউজ বোলছবি সন্থা প্ৰযোজিত আৰু আব্দুল মজিদ পৰিচালিত এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। অসমৰ চাহ বাগিছাৰ পটভূমিত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰখনত চাহ বাগিচাৰ এজন ব্ৰিটিছ মালিক আৰু বাগিছাখনত কাম কৰা এগৰাকী স্থানীয় শ্ৰমিক যুৱতীৰ প্ৰেম কাহিনী দেখুওৱা হৈছে। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে বঙালী অভিনেতা জৰ্জ বেকাৰ আৰু বিনীতা বৰগোহাঁয়ে। লিখক সাংবাদিক নিৰোদ চৌধুৰীৰ এটি চুটিগল্পৰ আধাৰত কাহিনীটো নিৰ্মিত।
চলচ্চিত্ৰখন সমালোচকৰদ্বাৰা প্ৰশংসিত হোৱাৰ উপৰিও ৰাইজৰো সমাদৰ লাভ কৰে আৰু মুখ্য অভিনেতা বেকাৰে খুব জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ১৯৭৫ চনত এই চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ভূপেন হাজৰিকাই শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু চলচ্চিত্ৰখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। ২০১৩ চনত গোৱাত অনুষ্ঠিত ৪৪তম ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ “Focus: North East” শাখাত চলচ্চিত্ৰখন প্ৰদৰ্শিত হয়।
১৯৭৮ চনত এই ছবিখনৰ 'চামেলী মেমসাহেব' নামেৰে এটা বঙালী সংস্কৰণ নিৰ্মাণ কৰা হয়। জৰ্জ বেকাৰে বঙালী সংস্কৰণটোতো নায়কৰ ভূমিকা লৈছিল। নায়িকা আছিল ৰাখী।
কাহিনী
চাহ বাগানত নতুনকৈ যোগদান কৰা পাঠশালা স্কুলৰ শিক্ষক এজনৰ লগত অলপ আচহুৱা প্ৰকৃতিৰ ব্ৰিটিছ চাহাব বাৰ্কলীৰ সৈতে চিনাজনা হয়। বাৰ্কলী এসময়ত সেইখন বাগানৰে মেনেজাৰ আছিল। তেওঁৰ পত্নী চামেলিয়ে আত্মহত্যা কৰিছিল। পত্নীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ চাকৰি এৰিছিল যদিও বাগান এৰি গুছি যোৱা নাছিল। স্থানীয় সমাজখনে তথা চামেলিৰ মাকে চামেলিৰ মৃত্যুৰ বাবে তেওঁকে দোষী সাৱ্যস্ত কৰিছিল।
চামেলি একেখন বাগানৰে চৰ্দাৰৰ জীয়েক আছিল। বাৰ্কলী চাহাবে তাইৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু সকলোৰে বিৰোধৰ পিছততো তাইক পত্নীৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল। গৰ্ভৱতী অৱস্থাতে তাইৰ কুষ্ঠৰোগ ধৰা পৰে। কুষ্ঠৰোগ সেই সময়ত দুৰাৰোগ্য ৰোগ আছিল। সময়ত তাই এজনী ছোৱালী সন্তান জন্ম দিয়ে। কিন্তু জন্মৰ পিছতে সন্তানটোক বাৰ্কলী চাহাবে তাইৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে, যাতে মাকৰ গাত থকা ৰোগ জীয়েকৰ গালৈ নসোঁচৰে। সন্তানটোক চাবলৈ আকুল হেঁপাহ; অথচ তাইৰ মানসিক অৱস্থাটোক বাৰ্কলী চাহাবে বুজি নাপায়। ফলস্বৰূপে তাই আত্মহত্যাৰ দৰে এক কঠোৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে।
বাৰ্কলীয়ে কিয় এতিয়াও বাগান এৰি যোৱা নাই, সেইবিষয়ে শিক্ষকজনে জানিব বিচৰাত তেওঁ কয় যে তেওঁৰ জীয়ৰী শাৰীৰিক ভাবে বাধাগ্ৰস্থ। ডাক্তৰে কৈছে, তাই আৰু ভাল নহয়। তাইৰ শেষ দিনটোলৈ তেওঁ এতিয়া অপেক্ষা কৰি আছে।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা আৰু গীতৰ কথা ভূপেন হাজৰিকাৰ।
ৰিমেক
এই ছবিখনৰ বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাত পুনৰ্নিমাণ হৈছিল। ইন্দৰ সেন পৰিচালিত বঙালী 'চামেলী মেমচাহেব' ১৯৭৮ চনত মুক্তি পাইছিল। বঙালী সংস্কৰণত বাৰ্কলেৰ চৰিত্ৰটো জৰ্জ বেকাৰেই ৰূপায়ণ কৰিছিল। নায়িকাৰ চৰিত্ৰটো ৰাখীয়ে কৰিছিল। আনহাতে ১৯৮১ চনত মুক্তি পোৱা অজিত লাহিড়ী পৰিচালিত হিন্দী 'চামেলী মেমচাব'ত অভিনয় কৰিছিল মিথুন চক্ৰৱৰ্তী আৰু আভা ঢুলীয়াই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কেনী দেউৰী বসুমতাৰী
কেনী দেউৰী বসুমতাৰী (Kenny Deori Basumatary) অসমৰ এগৰাকী অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা উদীয়মান লেখক। 243 × 439px|thumb|Chocolate Guitar Momos কিতাপখন উদ্বোধনৰ সময়ত কেনী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ গুৱাহাটীত(জন্মদিন ৯ এপ্ৰিল)। তেওঁ লখিমপুৰ, তেজপুৰ তথা গুৱাহাটীত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষা উত্তৰ লখিমপুৰৰ ছেইণ্ট মে'ৰিজ হাইস্কুলৰ পৰা সমাপ্ত কৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা কটন কলেজত বিজ্ঞান শাখাত অধ্যয়ন কৰে। পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, দিল্লী (IIT Delhi) ত ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰে যদিও শিক্ষা অৰ্ধসমাপ্ত হৈ ৰয়।
কৰ্মজীৱন
কেনীয়ে গুৱাহাটীৰ এটা আঞ্চলিক টেলিভিছন চেনেলত তিনিবছৰ ধৰি বাতৰি পৰিবেশক হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সেই কাম ত্যাগ কৰি অভিনয় কৰাৰ হাবিয়াসেৰে মুম্বাইলৈ যায়। মুম্বাইত ছটা এডভাৰটাইজ আৰু চেনেল ভিৰ হাস্য-ব্যংগ অনুষ্ঠান বলিউদ ননচেনচেক্স (Bollywood Nonsensex) তথা স্কেচ্ছ কমেডি শ্ব' জয় হিন্দত কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ চাৰিখন হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে, কিন্তু এখনেও মুক্তি লাভ নকৰিলে।
কেনী দেউৰী বসুমতাৰীয়ে 75 Crazy People নামৰ ৪৯ মিনিটৰ এখন তথ্যচিত্ৰত সহযোগী সম্পাদনাৰ সুযোগ পায়। ভাতৃ ট'নী বসুমতাৰীৰ সৈতে মিলি তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নামৰ অসমীয়া আৰু হিন্দী গীতৰ এটা মৃদু ৰ'ক(soft rock) এলবামৰ বাবে গীতৰ ৰচনা আৰু সুৰাৰোপ কৰে।
২০১৩ চনত কেনীয়ে ন্যূনতম বাজেটেৰে লোকেল কুং ফু নামৰ এখন সমৰ কলা (মাৰ্চিয়েল আৰ্ট) সন্নিবিষ্ট হাস্যমধুৰ অসমীয়া-হিন্দী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৩ চনৰ ২৭ চেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰে। মাত্ৰ ৯৫,০০০ টকাৰ বাজেটত কেনন ৫৫০ডি কেমেৰাৰে নিৰ্মাণ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে দৰ্শকৰো ভাল সঁহাৰি লাভ কৰে।
অভিনয় তথা পৰিচালনাৰ উপৰিও কেনী দেউৰী বসুমতাৰীয়ে লিখকৰূপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী উপন্যাস চকলেট_গীটাৰ_ম'ম'জ (Chocolate_Guitar_Momos)ৰ ২০১১ চনত উন্মোচন হৈ যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চিংকী
চিংকী (Chinky) হৈছে সাধাৰণতে চীনা বংশোদ্ভূত ব্যক্তি এজনৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰা এক জাতিগত অপবাদ। সাধাৰণতে পূব এছিয়াৰ লোকসকলৰ দৰে দেখা যিকোনো লোকৰ বিৰুদ্ধেও কেতিয়াবা এই শব্দটো নিৰ্বিচাৰভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পূব এছিয়াৰ লোকসকলৰ চকুৰ বৰ্ণনা দিবলৈ এই শব্দটোৰ ব্যৱহাৰক অত্যন্ত আক্ৰমণাত্মক আৰু বৰ্ণবাদী বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু আধুনিক সাহিত্য বা আন মাধ্যমত ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্তি হৈছে বিতৰ্কিত বিষয়। এছিয়ান লোকসকলৰ পক্ষত থকা কিছুমান সূত্ৰই এই শব্দটোক আফ্ৰিকীয় মূলৰ লোকসকলৰ বাবে ব্যৱহৃত বৰ্ণবাদী শব্দ 'নিগ্ৰো'-ৰ সমতুল্য বুলি অভিহিত কৰে।
ভাৰতত জাতিগত অপবাদ ৰূপে চিংকী শব্দটো সঘনাই মুখমণ্ডলত পূব এছিয়াৰ বৈশিষ্ট্য থকা লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভুক্তভোগী হৈছে মূলতঃ উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু নেপালৰ লোকসকল, যিসকলক চীনৰ লোকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক নথকা স্বত্বেও প্ৰায়ে চীনা বুলি ভুল কৰা হয়।
২০১২ চনত ভাৰতৰ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুসূচীত জনজাতিৰ এজন ব্যক্তিক (বিশেষকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ) উল্লেখ কৰিবলৈ "চিংকী" শব্দটোৰ ব্যৱহাৰক অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতি (অত্যাচাৰ প্ৰতিৰোধ) আইনৰ অধীনত ফৌজদাৰী অপৰাধ হিচাপে পাঁচ বছৰলৈকে কাৰাদণ্ডৰ সৈতে দণ্ডনীয় বুলি স্বীকৃতি দিছে। মন্ত্ৰালয়ে আৰু সতৰ্ক কৰি দিছিল যে তেওঁলোকে আইনখন বলবৎ কৰাত আৰক্ষীৰ যিকোনো বিফলতাৰ অতি গুৰুত্বসহকাৰে পৰ্যালোচনা কৰিব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভেদভাৱ
কপিল দেৱ
কপিল দেৱ ৰামলাল নিখাঞ্জ (Kapil Dev, জন্ম: ৬ জানুৱাৰী, ১৯৫৯) এজন ভাৰতীয় প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ এজন দ্ৰুত মধ্যমীয়া বলাৰ আৰু হাৰ্ড হিটিং মিডল অৰ্ডাৰৰ বেটছমেন আছিল আৰু ২০০২ চনত উইনডেনে তেওঁক ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ অৱ দা চেঞ্চুৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৯ চনৰ ৬ জানুৱাৰীত চণ্ডীগড়ত চেগুন ব্যৱসায়ী ৰাম লাল নিখাঞ্জ আৰু তেওঁৰ পত্নী ৰাজকুমাৰীৰৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা কপিল দেৱ ৰামলাল নিখাঞ্জৰ পৰিয়ালটো বিভাজনৰ পিছত ফাজিলকালৈ গুচি যায় আৰু শেষত চণ্ডীগড়লৈ গুচি যায়। তেওঁৰ পৈতৃক পৰিয়াল মণ্টগোমাৰী (বৰ্তমান সাহিৱাল নামেৰে জনাজাত) আৰু মাকৰ জন্ম ওকাৰাৰ পাকপাটনত।  দেৱ ডি.এ.ভি.ৰ ছাত্ৰ আছিল।
বক্তিগত জীৱন
১৯৮০ চনত কপিল দেৱে ৰোমি ভাটিয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু ১৯৯৬ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত তেওঁলোকৰ অমিতা দেৱ নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ২০০০ চনত তেওঁ লʼৰিয়াছ ফাউণ্ডেশ্যনৰ একমাত্ৰ এছিয়ান প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হয়। প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য পৰিষদৰ আন দুজন ক্ৰিকেটাৰ হʼল ইয়ান বোথাম আৰু ভিভ ৰিচাৰ্ডছ। পিছলৈ তেওঁ তিনিখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ লিখিছিল। তেওঁৰ "বাই গডছ ডিক্ৰী" নামৰ গ্ৰন্থখন ১৯৮৫ চনত, ১৯৮৭ চনত "ক্ৰিকেট মাই ষ্টাইল" আৰু ২০০৪ চনত "ষ্ট্ৰেইট ফ্ৰম দ্য হাৰ্ট" তৃতীয় আত্মজীৱনী হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল। ২০১৪ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত ভাৰতীয় বিমানবন্দৰ কৰ্তৃপক্ষ, অফিচাৰ্চ ক্লাব, নতুন দিল্লী ইউৰʼলজিকেল ছʼচাইটিয়ে আয়োজন কৰা এক অনুষ্ঠানত তেওঁ নিজৰ অংগ দান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।
সাফল্য
বঁটা .
অবিৰত আৰু বোধগম্য মূল্যায়ন
অবিৰত আৰু বোধগম্য মূল্যায়ন (Continuous and Comprehensive Evaluation, চমুকৈ CCE) হ'ল কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ ৬ষ্ঠৰ পৰা ১০ম পৰ্যায়ৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ বাবে প্ৰবৰ্তন কৰা এটা নতুন শিক্ষা পদ্ধতি।
মূল্যায়নৰ নতুন আঁচনি
এই নতুন পদ্ধতিত, শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বিদ্যায়তনিকৰ লগতে পাঠ্যক্ৰনিক আৰু সহ-পাঠ্যক্ৰমিক বিষয়ৰ এলানি মূল্যায়নৰ যোগেদি তেওঁলোকৰ কৃতিত্ব আৰু অৰ্হতাসমূহ নিৰ্ণয় কৰা হয়। শিক্ষাৰ্থীসকলক নম্বৰৰ পৰিবৰ্তে গ্ৰেড প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ উদ্দেশ্য বিভিন্ন ক্ৰিয়াকলাপৰ মূল্যায়নৰ দ্বাৰা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ কামৰ বোজা হ্ৰাস কৰা আৰু সামগ্ৰিক কৃতিত্ব আৰু অৰ্হতাসমূহৰ বিকাশ সাধন কৰা। মূল্যায়নৰ বাবে শিক্ষাৰ্থীৰ কৰ্ম অভিজ্ঞতা, দক্ষতা, সৃষ্টিশীলতা, দৃঢ়তা, সহযোগীতা, কথা-বাৰ্তা, আচৰণ আদিৰ ভিত্তিত গ্ৰেড প্ৰদান কৰা হয় আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ যোগ্যতাৰ সামগ্ৰিকমান নিৰূপন কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত বিদ্যায়তনিকদিশত দুৰ্বল কিন্তু অন্যদিশ যেনে কলা, মানৱতা, খেল, সংগীত আদি দিশত আগবঢ়া শিক্ষাৰ্থীসকলেও তেওঁলোকৰ যোগ্যতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সুবিধা পায়।
ৰূপৰেখা
এই পদ্ধতিত দুট ভিন্ন প্ৰকাৰৰ অভীক্ষা লোৱা হয়। সেইকেইটা হল, গঠনীয় অভীক্ষা আৰু সংখ্যাত্মক অভীক্ষা বা যোগাত্মক অভীক্ষা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শিক্ষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা
নাগা চৈতন্য
নাগা চৈতন্য আক্কিনানি (জন্ম ২৩ নৱেম্বৰ ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা। তেওঁ মূলত তেলেগু চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। ২০০৯ চনত বাসু বাৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু দিল ৰাজুৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত জোছ চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ চলচ্চিত্ৰজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি মুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ গৌতম মেননৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ইন্দিৰা প্ৰডাকচনৰ সৈতে তেওঁৰ দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰত চুক্তিবদ্ধ হয়। তেওঁৰ (চৈতন্য) আৰু সামান্থা অভিনীত ইয়ে মায়া চেচেভ, যিয়ে ২০১০ চনত চৈতন্যৰ দেউতাক আক্কিনানি নাগাৰ্জুনৰ ৰোমাণ্টিক ছবি গীতাঞ্জলিৰ তুলনা কৰে। চৈতন্যৰ পৰৱৰ্তী মুক্তি আছিল সুকুমাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১০০% প্ৰেম, য'ত তেওঁৰ সহ-অভিনেতা তামান্নাহ বক্স অফিচত ভাল সফলতা লাভ কৰিছিল। আৰু বেজাৱাদাক মুক্তি দিয়া হৈছিল, কিন্তু দুয়োখন চলচ্চিত্ৰই বিশেষ সফলতা লাভ কৰিব নোৱাৰিলে। চৈতন্যই "অটোনগৰ সুৰিয়া" বোল ছবিতো অভিনয় কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ দুখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, প্ৰথমখন আছিল প্ৰেমম, য'ত তেওঁৰ সহ-অভিনেতা আছিল শ্ৰুতি হাছান আৰু দ্বিতীয়খন আছিল সহসাম স্বচাগা চাগিপো। দুয়োখন ছবিয়ে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। পিছত, ২০১৭ চনত তেওঁ বীড়া নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। যিখন এতিয়ালৈকে তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী চলচ্চিত্ৰ। ২০১৮ চনত তেওঁ দুখন ছবি শৈলজা ৰেড্ডী আল্লুডু আৰু সবিয়াসাচীত অভিনয় কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
চৈতন্যৰ জন্ম ১৯৮৬ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত তামিলনাডুৰ চেন্নাইত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক জনপ্ৰিয় অভিনেতা আৰু উদ্যোগী আক্কিনানী নাগাৰ্জুন, অভিনেতা আক্কিনানী নাগেশ্বৰ ৰাওৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ মাতৃ ৰ নাম লক্ষ্মী দগ্গুবাটি, যি প্ৰযোজক ডি। ৰামানাইডুৰ জীয়ৰী। তাইৰ মামা দগ্গুবাটি ভেঙ্কটেশ আৰু সম্পৰ্কীয় ভাই ৰাণা দগ্গুবাটি, সম্পৰ্কীয় ভাই সুমন্ত আৰু সুশান্তও অভিনেতা। যেতিয়া চৈতন্য অলপ লৰা আছিল, তেতিয়া তাইৰ মাক-দেউতাক পৃথক হৈছিল আৰু পিছত তেওঁলোক দুয়ো এফালে প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী অমলা আক্কিনিনিক বিয়া কৰাইছিল, আনহাতে লক্ষ্মীয়ে শৰৎ বিজয়ৰাঘৱনক বিয়া কৰাইছিল, যি হৈছে চৈতন্য ৰ সৎ পিতৃ আৰু সৎ মাক ৰ সৎ পৰিয়ালৰ কৰ্পোৰেট কাৰ্যবাহী। তেওঁৰ নাম অখিল আক্কিনানী।
কেৰিয়াৰ
চৈতন্যই ২০০৯ চনত জোছৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, য'ত তেওঁ এগৰাকী মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল বাচু বাৰ্মাই। Rediff.com লিখিছিল: "অভিষিক্ত হিচাপে নাগা চৈতন্যই যথেষ্ট ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ নিজৰ অভিনয় দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছে। সদায় উন্নতিৰ সুযোগ আছে আৰু আশা কৰা যায় যে ভৱিষ্যতে তেওঁ নিজৰ অভিনয় দক্ষতা আৰু অধিক উন্নত কৰিব।" চৈতন্যই ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল- দক্ষিণে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ অভিষেক শ্ৰেণীত।
কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা
ইতিহাস
চিন্তাশক্তিসম্পন্ন কৃত্ৰিম জীৱ পুৰণি সাধুকথা, কল্প-কাহিনীত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। মেৰি শ্বেলিৰ ফ্ৰেংকেনষ্টাইন অথবা কাৰেল কাপেকৰ আৰ.ইউ.আৰ (R.U.R.- Rossum's Universal Robots)ত এইবোৰৰ আৰ্বিভাৱ হৈছিল। সেই চৰিত্ৰবোৰৰ কথা আৰু সিহঁতৰ কলা-কৌশলৰ কাহিনীয়ে বৰ্তমান কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ নীতিগত দিশত চৰ্চা লাভ কৰিছে।
কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ গৱেষণা আৰম্ভ হৈছিল ১৯৫৬ চনৰ আমেৰিক যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ডাৰ্থমাউথ কলেজত। গৱেষণাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল কাৰ্নেগি মিলন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এলেন নেৱেল আৰু হাৰবাৰ্ট ছিমন,মেচাছুটেটছ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ জন মেককাৰ্থি, মাৰ্ভিন মিনস্কি আৰু আইবিএম কোম্পানীৰ আৰ্থাৰ ছেমুৱেল। উল্লেখযোগ্য যে,একেকেইজন মানুহে গৱেষণাটোক নেতৃত্বও দিছিল।
১৯৭৪ৰ ফালে এইসম্পৰ্কীয় গৱেষণা সামান্যভাৱে স্ববিৰ হৈ পৰিল। ছাৰ জেমছ লাইটহিলৰ সমালোচনাই এই স্থবিৰতাত বিশেষ ভূমিকা ল'লে। তদুপৰি আমেৰিকান কংগ্ৰেছেও কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ গৱেষণাৰ পৰিৱৰ্তে অইন উৎপাদনশীল প্ৰকল্পতহে ধন খৰচ কৰিবলৈ আগ্ৰহ দেখুৱালে। সেইকাৰণে পৰৱৰ্তী বছৰকেইটাক কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ শীতল সময় বুলি আখ্যা দিয়া হয়।
১৯৮০ৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ গৱেষণাই নতুন মোৰ পালে। বিশেষ ভূমিকা ল'লে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰে এক বিশেষধৰণৰ প্ৰগ্ৰাম Expert Systems-ৰ ব্যৱসায়িক সফলতাই। এই প্ৰগ্ৰামটোৱে কৌশলী মানুহৰ জ্ঞান আৰু বিশ্লেষণাত্মক দক্ষতাসমূহৰ অনুকৃতি সৃষ্টি কৰিব পাৰিছিল।
১৯৯০ৰ শেষৰফালে আৰু একবিংশ শতিকাৰ আগছোৱাত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা কিছুমান ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে প্ৰয়োগ হোৱা দেখিবলৈ পোৱা গ'ল। ডাটা মাইনিং, বস্তু সৰবৰাহ, চিকিৎসাক্ষেত্ৰ আছিল কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ক্ষেত্ৰ।
২০১১ চনত জিঅ'পাৰ্ডি (Jeopardy!) নামৰ আমেৰিকান কুইজ প্ৰতিযোগিতা বিশেষ খণ্ড এটাত আইবিএমৰ উত্তৰ দিব পৰা মেচিন ৱাটচনে পূৰ্বৰ দুজন মহান চেম্পিয়ন ব্ৰেড ৰুটাৰ আৰু কেন জেনিংগছক বিশাল ব্যৱধানত পৰাভুত কৰে। উচ্চক্ষমতাসম্পন্ন কম্পিউটাৰ, এলগৰিথমত হোৱা ব্যাপক সফলতা আৰু বিপুল পৰিমাণৰ তথ্যলাভৰ সুচলতাই মেচিনৰ এই কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ এই অগ্ৰগতিত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল।
প্ৰকাৰ
thumb|329x329px|এখন হাতৰ এক্স-ৰে, য'ত হাড়ৰ বয়স স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে গণনা কৰা হৈছে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাক সাধাৰণতে চাৰিটা বিশেষ ভাগত ভাগ কৰা হৈছে:
প্ৰতিক্ৰিয়াশীল যন্ত্ৰ: কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰাথমিক ৰূপ। ইহঁতৰ কোনো অতীত-স্মৃতি নাথাকে আৰু অতীতৰ কোনো তথ্য ইহঁতে ভৱিষ্যতৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ নকৰে।
সীমিত স্মৃতিৰ যন্ত্ৰ: অতীতৰ স্মৃতি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ সক্ষম। স্ব-চালিত বাহনত কেতবোৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এইটো ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
মনৰ তত্ত্ব: এইধৰণৰ কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই মানুহৰ আৱেগ, বিশ্বাস, চিন্তা, প্ৰত্যাশা বুজি পাব বুলি ভবা হৈছে। সামাজিক সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিব পৰাকৈ ইহঁত সমৰ্থৱান হ'ব। অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত কৰণীয় যথেষ্ট আছে।
ব্যৱহাৰিক দিশত প্ৰয়োগ
বিজ্ঞান আৰু তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ জগতত,দৈনন্দিন জীৱনত,ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰয়োগ ক্ৰমাৎ বাঢ়ি আহিছে। তলত কেইটামান উদাহৰণ দিয়া হৈছে:
শীতৰ বতাহ আৰু বৰষুণ
শীতৰ বতাহ আৰু বৰষুণ (Xeetor Botah Aru Boroxun) হৈছে অসমীয়া গল্পকাৰ-সাহিত্যিক আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অপূৰ্ব শৰ্মাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন গল্পৰ সংকলন। গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰকাশিত হৈছিল। অসমীয়া প্ৰকাশন গোষ্ঠী বান্ধৱে গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে।
গল্পকাৰৰ চমু পৰিচয়
গল্পকাৰ-সমালোচক অপূৰ্ব শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৩ চনত। তেখেতৰ বাঘে টাপুৰ ৰাতি, এজন কবিৰ মৃত্যু আৰু এজোপা বাৰমহীয়া আম, নাগৰিক আদি উল্লেখযোগ্য গল্প-সংকলন। "বাঘে টাপুৰ ৰাতি" গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেখেতে ২০০০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এগৰাকী কীৰ্তিমান চলচ্চিত্ৰ সমালোচক হিচাপেও পৰিচিত অপূৰ্ব শৰ্মাই অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ বাবে ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ গ্ৰন্থৰ বঁটা লাভ কৰে৷
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচিতি
গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা গল্পকেইটা হৈছে:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে
অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে (Ashwini Bhide-Deshpande, জন্ম: ৭ অক্টোবৰ ১৯৬০) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শৈলীৰ সৈতে তেওঁ জড়িত। হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ জয়পুৰ-আট্ৰাউলি ঘৰাণা পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্ভুক্ত অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে ঘাইকৈ খেয়াল, ভজন, থুমৰী আদি লঘু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পাৰদৰ্শী। হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০১৫ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ
১৯৬০ চনৰ ৭ অক্টোবৰ তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডেৰ জন্ম হৈছিল। শক্তিশালী সংগীত পৰম্পৰা থকা পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা অশ্বিনীয়ে নাৰায়ণৰাও ডাটাৰৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক ধ্ৰুপদী সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁৰ সংগীত বিশাৰদ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ তেওঁৰ মাতৃ মাণিক ভিড়ে পৰা জয়পুৰ-আট্ৰাউলি ঘৰাণা শৈলীত সংগীত শিকি আছে। অশ্বিনীয়ে ২০০৯ চনলৈ ৰত্নাকৰ পাইৰ পৰা তেওঁৰ মৃত্যুলৈকে সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
শিক্ষা
তেওঁ মাইক্ৰ'বায়োলজিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু ভাৱা পাৰমাণৱিক গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ পৰা জৈৱৰসায়নত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ অখিল ভাৰতীয় গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয় মণ্ডলৰ সংগীত বিশাৰদ আৰু সংগীতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে।
কৰ্মজীৱন
ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পিছত তেওঁ সংগীতক পেশাদাৰী জীৱন হিচাপে বাচি লয়। সঞ্জীৱ অভ্যংকাৰৰ সৈতে তেওঁৰ 'জসৰংগী যুগলবন্দী কনচাৰ্ট'য়ে দৰ্শকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰিছিল। অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডেয়ে ২০১৯ চনত কানাডাৰ টৰণ্টোৰ আগা খান সংগ্ৰহালয়কে ধৰি বিশ্বজুৰি সন্মানীয় স্থানত তেওঁৰ সংগীত প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
সংগীতৰ শৈলী
জয়পুৰ-আট্ৰাউলি, মেৱতী আৰু পাটিয়ালা ঘৰাণাৰ পৰা প্ৰভাৱৰ বাবে অশ্বিনীয়ে নিজৰ সংগীত শৈলী সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁ তিনিটা প্ৰাথমিক সপ্তক ওপৰত এক শক্তিশালী আধাৰ লাভ কৰিছে। thumb|right|[[বৰগীত: "আলো ম‍ই কি কহবো দুখ" ৰাগ: ভটিয়ালী, ৰচয়িতা: মাধৱদেৱ শিল্পী : অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে]]
সংগীতকাৰ
অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডেৰ বন্দীশ আৰু বন্দীশ-ৰচনাৰ বিষয়ে দক্ষ আৰু তেওঁ নিজে বহুতো বন্দীশ সৃষ্টি কৰিছে। ২০০৪ চনত প্ৰকাশিত তেওঁ গ্ৰন্থ 'ৰাগ ৰচনাঞ্জলি'ত বহুতো স্বৰচিত বন্দীশ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। ২০১০ চনত আৰু ৯৮টা বন্দীশ সন্নিবিষ্ট থকা "ৰাগ ৰচনাঞ্জলি ২" নামৰ আন এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হয়। ভজন স্থাপনৰ বাবেও তেওঁ জনাজাত আৰু বিশেষকৈ কবীৰৰ ভজন তেওঁ গায়।
"অশ্বিনী ভিড়ে কেৱল এগৰাকী সংগীত বিদুষীয়ে নহয় লগতে এক সুন্দৰ কণ্ঠৰ অধিকাৰিণীও। মই অশ্বিনীক তেওঁৰ কৈশোৰ কালৰ পৰা ব্যক্তিগতভাৱে চিনি পাওঁ আৰু ই মোক ইমান আনন্দিত কৰে যে তাইক এনে এক আশ্চৰ্যকৰ খেয়াল গোৱা দেখি গৰ্বিত হওঁ। তেওঁ ভাৰতৰ এগৰাকী শীৰ্ষ যুৱ শিল্পী হোৱাৰ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে... বহুতো পুৰণি ৰচনা শিকি, তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা উপভাষাৰ জৰিয়তে পৰম্পৰাৰ আত্মা বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু লগতে বিষয়টোৰ প্ৰতি মনোযোগ দিবলৈ সক্ষম হৈছে!"
- ৰবি শংকৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ হত্যাকাণ্ড
১৯৭৫ চনত ১৫ আগষ্ট পুৱাত বাংলাদেশ সেনাবাহিনীৰ এদল বিপথগামী সদস্য সামৰিক অভ্যুত্থান সংগঠিত কৰে আৰু শেখ মুজিবুৰ ৰহমানক তেওঁৰ ধানমণ্ডি-৩২ ৰ বাসভৱনত হত্যা কৰে। তাৰ পিছত ১৫ আগষ্ট ১৯৭৫ থাকে ৬ নভেম্বৰ ১৯৭৫ লৈকে খন্দকাৰ মোশতাক আহমেদ অঘোষিতভাবে বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
পটভূমি
১৯৭১ চনৰ ১৬ ডিসেম্বৰ বাংলাদেশৰ বিজয়ৰ পাছত শেখ মুজিবুৰক পাকিস্তানৰ কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি দিয়া হয়। পিছত শেখ মুজিবুৰ ৰহমানে যুক্তৰাষ্ট্ৰ, লণ্ডন আৰু ভাৰত হৈ বাংলাদেশত উভতি যায়। নিজদেশত যোৱাৰ পিছত মুজিবুৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে বাংলাদেশৰ শাসন ভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু আগামী তিনি বছৰলৈকে সেই পদতে নিযুক্ত থাকে। পৰবৰ্ত্তীকালত ১৯৭৫ চনত তাই ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। শেখ মুজিবুৰে ১৯৭৫ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে সকলো ৰাজনৈতিক দল আৰু সংবাদ মাধ্যম নিষিদ্ধ কৰি জাতীয় ঐক্য চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বাংলাদেশ কৃষক শ্ৰমিক আৱামী লীগ গঠনৰ মাধ্যমত তাৰ একদল শাসনৰ ঘোষণাৰ পিছত সুশীল সমাজ, বুদ্ধিজীৱী আৰু সকল ৰাজনৈতিক দল বিৰোধিতা কৰে। জাতীয় ৰক্ষাবাহিনী আছিল ১৯৭২ চনত গঠিত এটা অত্যন্ত বিতৰ্কিত মিলিশিয়়া বাহিনী যি বাহিনী শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ প্ৰতি অনুগত আছিল। এইটো বেসামৰিক জনগণৰ পৰা অস্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰ বাবে গঠিত হ'লেও প্ৰকৃততে মুজিবুৰ চৰকাৰক ক্ষমতাচ্যুত হওয়াৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ কাম কৰিছিল। জাতীয় ৰক্ষাবাহিনীৰ মাজত অসন্তুষ্টি মুজিবুৰৰ হত্যাকান্ডৰ অন্যতম কাৰণ হিচাপে বিবেচিত হয়।
বামপন্থী শক্তিৰ উত্থান
১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৭৫ চনলৈকে উদীয়মান বামপন্থী শক্তি মুজিব হত্যাকান্ডৰ পৰিস্থিতি সৃষ্টিৰ বাবে বহুত পৰিমানে দায়ী। বাংলাদেশত ১৯৭২ চনত বৈজ্ঞানিক সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে আৱামী লীগৰ ছাত্ৰ সংগঠন, বাংলাদেশ ছাত্ৰ লীগৰ পৰা বিভক্ত হৈ তাৰে এটা অংশ লৈ জাতীয় সমাজতান্ত্ৰিক দল(জাসদ) গঠন কৰ। কৰ্নেল আবু তাহেৰ আৰু হাসানুল হক ইনুৰ নেতৃত্বত জাসদৰ সশস্ত্ৰশাখা, গণবাহিনী চৰকাৰৰ সমৰ্থক, আৱামী লীগৰ সদস্য আৰু পুলিচৰ হত্যাৰ মাধ্যমে অভ্যুত্থানত লিপ্ত হয়। ইয়াৰ ফলত বাংলাদেশত আইন শৃংখলা বজায় ৰখাত অসুবিধাৰ সৃষ্টি হয় আৰু মুজিবুৰ হত্যাকাণ্ড সংগঠিত হোৱাৰ পথ প্ৰশস্ত হয়।
চক্ৰান্তকৰীগণ
কাৰ্নেল সৈয়দ ফাৰুক ৰহমান, খন্দকাৰ আব্দুৰ ৰশীদ, শৰিফুল হক (ডালিম), মহিউদ্দিন আহমেদ, এ.কে.এম মহিউদ্দিন আহমেদ, বজলুল হুদা আৰু এস.এইচ.এম.বি নূৰ চৌধুৰী বাংলাদেশ সেনাবাহিনীৰ অভিজ্ঞতা সম্পন্ন মেজৰ আছিল। বিদেশী গোয়েন্দাৰ পৰা ইঙ্গিত পাই সিহঁতে চৰকাৰ উৎখাত কৰি নিজৰ সামৰিক চৰকাৰৰ শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। মুজিবুৰৰ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ আৱামী লীগৰ এজন মন্ত্ৰী, খন্দকাৰ মোশতাক আহমেদ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদ গ্ৰহনত সন্মত হয়। কিন্তু মোশতাক আৰু  চেন্ট্ৰেল ইনটেলিজেন্স এজেন্সি মুুজিবুৰ হত্যাকাণ্ডত জড়িত আছিল বুলি সাংবাদিক লৰেন্ছ  লিফশুলজ দাবি কৰিছিল। কথিত আছে, তৎকালীন সেনাপ্ৰধান  কে. এম. শফিউল্লাহ, ডিৰেক্টৰেট জেনেৰেল অব ফোৰ্সেস ইনটেলিজেন্স আৰু এয়াাৰ ভাইস মাৰশাল আমিনুল ইছলাম খান   মুজিব হত্যাৰ বিষয়ে আগতীয়াকৈ জানিছিল।
ঘটনা-প্ৰবাহ
১৯৭৫ চনৰ ১৫ আগষ্ট পুৱতিনিশাত ষৰযন্ত্ৰকাৰিহতে চাৰিটা ভাগত বিভক্ত হয়। সিহঁতৰ এদল আছিল মেজৰ হুদাৰ অধীনত বেঙ্গল লেন্সাৰেৰ ফাৰ্স্ট আৰ্মড ডিভিশন আৰু ৫৩৫ পদাতিক ডিভিশনৰ সদস্য যিহতে মুজিবুৰৰ বাসভৱনত আক্ৰমণ কৰে। বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সময় আৰু ১৯৪৭ লৈকে ঢাকাত অবস্থানৰত আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকাৰ সাংবাদিক সুখৰঞ্জন দাশগুপ্ত তাইৰ "মিডনাইট ম্যাসাকাৰ ইন ঢাকা" কিতাপখনত লিখে যে, মুজিব হত্যাকাণ্ডৰ প্ৰকৃত বৰ্ণনা সদায় ৰহস্যৰ আড়ালত থাকিব। সি আৰু লিখে যে মুজিবুৰ বাসভৱনত ৰক্ষাত নিয়োজিত আৰ্মি প্লাটুন সেনাবাহিনীক প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে একো প্ৰচেষ্টা কৰা নাছিল। মজিবুৰৰ পুতেক, শেখ কামালক বাসভৱনৰ নিচতলত গুলি কৰা হয়। মুজিবক পদত্যাগ কৰিবলৈ চিন্তা কৰিবলৈ কয় আক্ৰাান্তকাৰিহতে। আৰু তেতিয়া মুজিব চৰকাৰ বাহিনীৰ প্ৰধান, কাৰ্নেল জামিলক টেলিফোন কৰি সহায় বিচাৰে। জামিল ঘটনাস্থলত আহি তাত থকা সৈন্যবিলাকক সেনানিবাসত যাবলে নিৰ্দেশ দিয়াত সৈন্যদলে তাতে অজামিল আৰু মুজিবুৰক একেলগে গুলি কৰি হত্যা কৰে।
হত্যাকাণ্ডত মুজিবুৰৰ স্ত্ৰী শেখ ফজিলাতুন্নেছা মুজিব, মুজিবুৰৰ সৰু ভাই শেখ নাসেৰ, দুইজন চাকৰ, শেখ জামাল, শেখ ৰাসেল আৰু মুজিবুৰৰ দুই পুত্ৰক হত্যা কৰা হয়। সেই সময়ত শেখ হাছিনা আৰু শেখ ৰেহানা পশ্চিম জাৰ্মানিত আছিল। পিছত সিহতে ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰি ভাৰতত গুচি আহে।
দুটা সৈনিক দল মুজিবুৰৰ ভাগিন আৰু আৱামী লীগৰ প্ৰভাৱশালী নেতা শেখ নজৰুল হকক তাঁৰ অন্তঃসত্বা স্ত্ৰীৰ লগত ১৩/১, ধানমন্ডি আৰু মুজিবুৰৰ ভগ্নিপতি আৰু চৰকাৰৰ এজন মন্ত্ৰী আব্দুল ৰব সেৰনিয়াবিতক তাৰ পৰিবাৰৰ ১৩ জন সদস্য লগত মিন্টু ৰোডত হত্যা কৰে। আৱামী লগৰ চাৰিজন প্ৰতিষ্ঠাতা সদস্য, বাংলাদেশৰ প্ৰথম প্ৰধান মন্ত্ৰী তাজউদ্দীন আহমেদ, মনসুৰ আলি, সৈয়দ নজৰুল ইসলাম আৰু আহম কামৰুজ্জামানক আটক কৰা হয়। সিহতক তিনি মাহ পিছত ১৯৭৫ চনৰ ৩ নভেম্বৰ তাৰিখত ঢাকা কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত হত্যা কৰা হয়। বঙ্গবন্ধু শেখ মুজিবুৰ ৰহমান আৰু তাৰ পৰিবাৰবৰ্গৰ হত্যাকান্ডৰ লগত জড়িত ব্যক্তিসকলৰ আইনী ব্যৱস্থাৰ পৰা ৰেহাই দিবলৈ বাংলাদেশত ইনডেমনিটি অধ্যাদেশ আইন প্ৰনয়ন কৰা হৈছিল। ১৯৭৫ চনৰ ২৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখত তৎকালীন ৰাষ্ট্ৰপতি খন্দকাৰ মোশতাক আহমেদ ইনডেমনিটি অধ্যাদেশ জাৰি কৰে।
হত্যাকাণ্ড বিচাৰ
বঙ্গবন্ধু শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ হত্যাৰ ২১ বছৰ পিছত ১৯৬৬ চনৰ ১২ নভেম্বৰ ইনডেমনিটি আইন বাতিল কৰি আৱামী লীগ চৰকাৰ আৰু ১৯৬৬ চনৰ ২অক্টোবৰত ধানমন্ডি থানাত বঙ্গবন্ধুৰ ব্যক্তিগত সহকাৰী আফম মহিতুল ইসলাম বঙ্গবন্ধুৰ হত্যাকাণ্ডৰ বাবে মামলা কৰে। ২০০১ চনৰ ৩০ এপ্ৰিল তাৰিখে তৃতীয় বিচাৰক মোহম্মদ ফোজলুল কৰিম ২৫ দিন শুনানিৰ পাছত ২১ জনক মৃত্যুদন্ডাদেশ নিশ্চিত কৰে। ১৯৯৮ চনৰ ৮ নভেম্বৰৰ পৰা ২০০৯ চনৰ ২৪আগষ্ট লৈকে বাদী বিবাদীৰ আপিলৰ প্ৰেক্ষিতত চাৰি দফাত ৰায় প্ৰকাশ হয়। সৰ্বশেষ আপিল বিভাগে ২০০৯ চনৰ ৫ অক্টোবৰত পৰা একচেটিয়া ২৯ দিন শুনানি হোৱাৰ  পিছত ১৯ নভেম্বৰত চূড়ান্ত ৰায় ঘোষিত হয়। এই ৰায়ৰ মাধ্যমে   দীৰ্ঘ ১৩ বছৰ ধৰি চলা বঙ্গবন্ধুৰ হত্যাকাণ্ডৰ আইনী আৰু বিচাৰিক কাৰ্য শেষ হয়।
ৰায় কাৰ্যকৰ
২০১০ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী মাহত বঙ্গবন্ধুৰ ৫ জন খুনিৰ ফাঁচী হয়। সিহঁতে হল- কৰ্নেল সুলতান শাহৰিয়াৰ ৰছিদ খান, মেজৰ বজলুক হুদা, শেখ কৰ্নেল মহিউদ্দিন আহমেদ আৰু লে কৰ্নেল এ.কে.এম মহিউদ্দিন আহমেদ। ইয়াৰ উপৰিও ১২ জনৰ মাজত ৬জন বিদেশত পলাই গৈছে। সিহঁতৰ আটাইবিলাক হল-খন্দকাৰ আব্দুল ৰশিদ, লে কৰ্নেল শৰিফুল হক ডালিম, লে কৰ্নেল এ.এম ৰাশেদ চৌধুৰী, ৰিসালদাৰ মোসলেস উদ্দিন, লে কৰ্নেল এস.এইচ নূৰ চৌধুৰী আৰু অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্নেল আব্দুল মাজেদ।
শ্ৰেণী:অপৰাধ
ৰাজবংশী ভাষা (নেপাল)
ৰাজবংশী বা তাজপুৰীয়া এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি অসমীয়া-বাঙালী উপগোটৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ নেপালত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাষাটো কোচ-ৰাজবংশী ভাষাৰ সৈতে সম্বন্ধিত, কিন্তু পৃথক, যদিও কোনো কোনোৱে কোচ-ৰাজবংশী ভাষাকো চুটিকৈ ৰাজবংশী বা কমতাপুৰী নামেৰে অভিহিত কৰে। ৰাজবংশী, কোচ-ৰাজবংশী, কমতাপুৰী আৰু সুৰজাপুৰীয়ে একেলগে "কমতাপুৰী, ৰাজবংশী আৰু উত্তৰ বংগীয়" ভাষাগোষ্ঠী গঠন কৰে, যি আদি-কামৰূপীৰ পৰা উদ্ভাৱিত দুই শাখাৰ পশ্চিমীয়া শাখা। অন্য শাখাটোৱে আদি-অসমীয়াৰ ৰূপ লৈছিল।
ধ্বনিতত্ত্ব
এই শাখাৰ ভিত্তি ।
স্বৰবৰ্ণ
উপৰ্যুক্ত স্বৰধ্বনিৰ উপৰিও এই যুক্তস্বৰসমূহ ৰাজবংশীত পোৱা যায়: /ie, iæ, iu, iʌ, ui, uæ, uʌ, ei, eu, æi, æu, ʌi, ʌu/।
ত্ৰিপুৰাৰ জিলাসমূহ
শাসন প্ৰণালী
ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰতিখন জিলা একো একোজন উপায়ুক্তই শাসন কৰে। তেওঁ জিলাখনৰ তিনিটা পদৰ শাসনভাৰ পৰিচালনা কৰে, উপায়ুক্ত, জিলা দণ্ডাধিকাৰী আৰু District Collector। উপায়ুক্ত হিচাপে তেৱেঁই হৈছে জিলাখনৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া। জিলা দণ্ডাধিকাৰী হিচাপে তেওঁ জিলাখনৰ আইন পৰিস্থিতি পৰইচালনা কৰে। District Collector হিচাপে তেওঁ জিলাখনৰ প্ৰধান কৰ বিষয়া আৰু সেই সূত্ৰে তেওঁ কৰ সংগ্ৰহ বিভাগটো চোৱা-চিতা কৰে। জিলাখনৰ পুলিছ সম্বন্ধীয় শাখা পুলিছ অধীক্ষকে (Superintendent of Police) পৰিচালনা কৰে। এখন জিলাক এটা বা তাতোতকৈ অধিক মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে। ইয়াক পুনৰ মৌজা আৰু ব্লকত বিভক্ত কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা * শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
কমলাকামিনী
কমলা (कमला),কমলাত্মিকা (कमलात्मिका) বা কমলাকামিনী হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁৰ সুন্দৰ দিশটো হৈছে পৰিপূৰ্ণতা। তেওঁক দশম আৰু অন্তিম মহাবিদ্যা ("মহান জ্ঞান") বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সকলো মহাবিদ্যাৰ দৰে পাৰ্বতীৰ এক প্ৰকাৰ। কেতিয়াবা, তেওঁক লক্ষ্মীৰ তান্ত্ৰিক ৰূপ বুলিও গণ্য কৰা হয়।
স্বৰূপ
কমলাত্মিকাৰ দেহৰ বৰণ সোণালী। তেওঁৰ ওপৰত চাৰিটা ডাঙৰ হাতীয়ে অমৃতৰ কলহৰে অমৃত ঢালি থাকে।কমলা দেৱীৰ চাৰিখন হাতৰ দুখনত দুটা পদুম ফুল আৰু আন দুখন হাত ক্ৰমান্বয়ে অভয় মুদ্ৰা (আশ্বাস দিয়াৰ ভঙ্গী) আৰু বৰ মুদ্ৰা (বৰদান প্ৰদানৰ ভঙ্গী)ত থাকে। তেওঁ পদ্মাসনত (পদুমৰ ভঙ্গী) পদুমৰ ওপৰত বহি থকা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কমলাত্মিকা বিশুদ্ধতাৰ প্ৰতীক।
গৰুড় পুৰাণ, লিঙ্গ পুৰাণ আৰু পদ্ম পুৰাণত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগু আৰু তেওঁৰ পত্নী ক্ষাতিৰ কন্যা হিচাপে দেৱী লক্ষ্মীৰ ৰূপত প্ৰকাশিত হৈছে, পিছত তেওঁৰ ভগৱান বিষ্ণুৰ সৈতে বিবাহ সম্পন্ন হয় আৰু শ্ৰী উপাধি লাভ কৰে। তেওঁ সকলো ভক্তক বস্তুবাদী আৰু আধ্যাত্মিক শান্তিৰ বাবে আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে। ইয়ে শৈৱবাদ (শক্তিবাদ) আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ধাৰণাবোৰক একত্ৰিত কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ষ্টেন স্বামী
ষ্টেনিছ্‌লাছ লোউৰডুস্বামী (Stan Swamy, ২৬ এপ্ৰিল ১৯৩৭ – ৫ জুলাই ২০২১), জনপ্ৰিয়ভাবে ষ্টেন স্বামী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰোমান কেথলিক ধৰ্মযাজক, জেচুইট আদেশৰ সদস্য, আৰু কেইবা দশক জুৰি জনজাতীয় অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। স্বামী ভাৰতত সন্ত্ৰাসবাদৰ অভিযোগত অভিযুক্ত হোৱা আটাইতকৈ বয়সিয়াল ব্যক্তি। ২০২০ চনৰ ৮ অক্টোবৰত স্বামীক ২০১৮ চনৰ ভীমা কোৰেগাঁও হিংসাত তেওঁৰ ভূমিকা আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী)ৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ বাবে বেআইনী কাৰ্যকলাপ (প্ৰতিৰোধ) আইনৰ অধীনত ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থাই গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু অভিযোগনামা দাখিল কৰে। ঝাৰখণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হেমন্ত চোৰেন আৰু কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰাই বিজয়ন  দুয়োগৰাকীয়ে স্বামীৰ গ্ৰেপ্তাৰক লৈ আপত্তি দৰ্শাইছিল। ২০২১ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৭ চনৰ ২৬ এপ্ৰিল তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ ত্ৰিচীত (বৰ্তমান তিৰুচিৰাপল্লী, তামিলনাডু) জন্ম হৈছিল। ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ ধৰ্মতত্ত্ব অধ্যয়ন কৰে আৰু ফিলিপাইনছত সমাজশাস্ত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ফিলিপাইনছত থাকোঁতে তেওঁ প্ৰশাসনৰ বিৰুদ্ধে কেইবাটাও প্ৰতিবাদ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ সন্মুখীন হয়। পৰৱৰ্তী অধ্যয়নৰ সময়ত তেওঁ ব্ৰাজিলিয়ান কেথলিক আৰ্কবিচপ হেলডাৰ কামাৰাৰ সৈতে বন্ধুত্ব স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ সৈতে কৰা কামে স্বামীক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
সক্ৰিয়তা
তেওঁ ১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনৰ ভিতৰত বেংগালুৰুত জেচুইট পৰিচালিত ভাৰতীয় সামাজিক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক আছিল। তেওঁ সংবিধানৰ পঞ্চম অনুসূচী ৰূপায়ণ নকৰাৰ বাবে চৰকাৰক প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল। ভাৰতৰ সংবিধানৰ পঞ্চম অনুসূচী অনুসৰি আদিবাসী আৰু জনজাতীয় লোকসকলৰ সুৰক্ষা, কল্যাণ আৰু উন্নয়নৰ বাবে কেৱল আদিবাসী সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলৰ সৈতে এটা জনজাতি উপদেষ্টা পৰিষদ গঠন কৰাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ দুদিন আগতে প্ৰচাৰিত এটা ভিডিঅ'ত স্বামীয়ে জনাইছিল যে তেওঁৰ গ্ৰেপ্তাৰ তেওঁৰ কামৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। কিয়নো তেওঁৰ কাম চৰকাৰী নীতিৰ বিৰুদ্ধে ভিন্নমত জড়িত আছিল। তেওঁৰ ভাষাত: "মোৰ সৈতে যি ঘটিছে সেয়া অকলে মোৰ সৈতে হোৱা অদ্বিতীয় ঘটনা নহয়। এয়া এক বিস্তৃত প্ৰক্ৰিয়া যি সমগ্ৰ দেশতে চলি আছে। আমি সকলোৱে জানো যে বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী, অধিবক্তা লেখক, কবি, কৰ্মী, শিক্ষাৰ্থী, নেতা, তেওঁলোক সকলোকে কেনেকৈ কাৰাগাৰত ৰখা হয় কিয়নো তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ভিন্নমত প্ৰকাশ কৰিছে বা ভাৰতৰ শাসকীয় ক্ষমতাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। আমি এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ অংশ। এক প্ৰকাৰে মই এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ অংশ হ'বলৈ পাই সুখী। মই নীৰৱ দৰ্শক নহয়, কিন্তু খেলৰ অংশ, আৰু যিয়েই নহওক মূল্য পৰিশোধ কৰিবলৈ মই সাজু।"
গ্ৰেপ্তাৰ
ষ্টেন স্বামীক ২০১৮ চনৰ ভীমা কোৰেগাঁও হিংসাত অভিযুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁ দাবী কৰিছিল যে তেওঁ উক্ত সময়ছোৱাত তেওঁ পুনেত নাছিল আৰু তেওঁ কথিত সময়ছোৱাত মাওবাদীৰ সহানুভূতিশীল বুলি অভিযোগ কৰা হৈছিল। অভিযোগ কৰা হৈছিল যে তেওঁ আৰু সুধা ভৰদ্বাজৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা নিৰ্যাতিত বন্দী সংহতি সমিতিয়ে "মাওবাদী বুলি লেবেল লগোৱা আৰু কাৰাবন্দী হোৱা প্ৰায় ৩,০০০ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মুক্তিৰ বাবে যুঁজ দিবলৈ", মাওবাদীৰ পুঁজি সংগ্ৰহৰ বাবে এক অভিযান আছিল। জেচুইটসকলে এফ.আৰ. ষ্টেন স্বামীৰ মাওবাদী হোৱাৰ অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে ই জেচুইট আদেশৰ নীতিবিৰোধী। তেওঁক এনআইএয়ে ২০২০ চনৰ ৮ অক্টোবৰ তাৰিখে জেচুইট সামাজিক কাৰ্য কেন্দ্ৰ, বাগাইচাৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰু বেআইনী কাৰ্যকলাপ (প্ৰতিৰোধ) আইন, ১৯৬৭ৰ অধীনত অভিযোগপত্ৰ দাখিল কৰিছিল। এই আইনৰ অধীনত জামিন অস্বীকাৰ কৰিব পাৰি।
গোচৰটো প্ৰথমতে পুনে আৰক্ষীৰ দ্বাৰা তদন্ত কৰা হৈছিল কিন্তু পিছত এনআইএক হস্তান্তৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৮ চনৰ জুন মাহত ৰাঁচীত একে ধৰণৰ অভিযোগত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।  পিপলছ ইউনিয়ন ফৰ চিভিল লিবাৰ্টিজ (পিইউচিএল), অল ইণ্ডিয়া কেথলিক ইউনিয়ন, কেথলিক বিচপছ কনফাৰেন্স অৱ ইণ্ডিয়া, কেৰালা কেথলিক বিচপছ কনফাৰেন্স (কেচিবিচি), কেৰালা লেটিন কেথলিক এছ'চিয়েচন (কেএলচিএ), কেৰালা জেচুইট প্ৰভিন্সিয়েল, ফেডাৰেচন অফ এছিয়ান বিচপছ কনফাৰেন্স (এফএবিচি), আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জেচুইট সম্প্ৰদায়ে তেওঁৰ মুক্তিৰ বাবে সমগ্ৰ ভাৰততে ব্যাপক প্ৰতিবাদ কৰিছিল।  ৰাঁচী কেথলিক গীৰ্জাইও এক বিবৃতি প্ৰকাশ কৰি কয় যে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ ধৰণত ই "দুঃখিত আৰু সমস্যাগ্ৰস্ত" বুলি উল্লেখ কৰিছিল। আদিবাসী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত তেওঁৰ কাম, বিচাৰাধীন নিৰ্যাতিত বন্দী সংহতি সমিতিৰ মুক্তি আৰু অন্যান্য আদিৰ বাবে তেওঁৰ গ্ৰেপ্তাৰক ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। অন্যান্য সংখ্যালঘু ধৰ্মৰ নেতাসকলেও তেওঁৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। ২০২০ চনৰ ২১ অক্টোবৰত এক প্ৰতিবাদত শশী থাৰুৰ, সীতাৰাম য়েচুৰী, ডি ৰাজা, সুপ্ৰিয়া চুলে আৰু কানিমোঝিৰ দৰে বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলৰ নেতাসকলৰ লগতে অৰ্থনীতিবিদ জিন ড্ৰেজ, ৰাঁচীস্থিত জেভিয়াৰ ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল চাইন্সৰ সঞ্চালক ড° জোচেফ মাৰিয়ানুছ কুজুৰ, সক্ৰিয়কৰ্মী দয়ামণি বাৰুপ আৰু ৰূপালী যাদৱ, অধিবক্তা মিহিৰ দেশাই ইত্যাদিয়ে তেওঁৰ মুক্তিৰ আহ্বান কৰিছিল।
২০২০ চনৰ অক্টোবৰত স্বামীয়ে পাৰ্কিনছন ৰোগৰ ভুক্তভোগী হোৱাৰ বাবে জামিনৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। তেওঁৰ জামিনৰ আবেদন একাধিকবাৰ নাকচ কৰা হৈছিল।
২০২০ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত স্বামীয়ে বিশেষ আদালতত এটা ষ্ট্ৰ' আৰু চিপাৰ অনুৰোধ কৰি আবেদন দাখিল কৰে, য'ত কোৱা হয় যে পাৰ্কিনছনৰ বাবে তেওঁ গিলাচ ধৰিবলৈ অক্ষম। স্বামীৰ বাবে এটা ষ্ট্ৰ' আৰু চিপাৰ যোগাৰ ধৰাত পলম হোৱাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে, ছ'চিয়েল মিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰীসকলে অনলাইনত ষ্ট্ৰ আৰু চিপাৰ অৰ্ডাৰ দি সেইবোৰ এনআইএৰ মুম্বাই কাৰ্যালয় আৰু তালোজা কাৰাগাৰত বিতৰণ কৰি প্ৰতিবাদ জনাইছিল।
অসুস্থতা আৰু মৃত্যু
ষ্টেন স্বামী পাৰ্কিনছন ৰোগ আৰু অন্যান্য বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত ভুগিছিল। কাৰাগাৰত থাকোঁতে তেওঁ একাধিকবাৰ পৰিছিল। তেওঁ দুয়োখন কাণৰ শ্ৰৱণ শক্তি হ্ৰাস পাইছিল আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ কৰাবলগীয়া হৈছিল। পাৰ্কিনছনৰ বাবে তেওঁ গিলাচ এটা ধৰি বলৈ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত এটা চিপাৰ আৰু ষ্ট্ৰ' ৰখাৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল।
২০২১ চনৰ ১৮ মে'ত বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা এক টোকাত স্বামী কাৰাগাৰত গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ বুলি খবৰ পোৱা গৈছিল। স্বামীক পৰীক্ষা কৰিবলৈ ন্যায়ালয়ে বিশেষজ্ঞ সমিতি গঠনৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। ২০২১ চনৰ ২১ মে'ত ভিডিঅ' কনফাৰেন্সৰ সন্দৰ্ভত আদালতত হাজিৰ হোৱাৰ সময়ত স্বামীয়ে জে জে হস্পিটেল বা আন কোনো চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হ'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু কেৱল অন্তৱৰ্তীকালীন জামিনৰ বাবে অনুৰোধ কৰে যাতে তেওঁ দ্ৰুতগতিত অৱনতি হোৱা স্বাস্থ্যৰ কথা উল্লেখ কৰি ৰাঁচীত থকা তেওঁৰ ঘৰলৈ যাব পাৰে। ২০২১ চনৰ ২৮ মে'ত বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ে মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰক স্বামীৰ দ্ৰুত অৱনতি হোৱা স্বাস্থ্যৰ কথা বিবেচনা কৰি ১৫ দিনৰ বাবে ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তেওঁক মুম্বাইৰ হলি ফেমিলি হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। ইতিমধ্যে স্বামীৰ দেহত ক'ভিড-১৯ৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰিছিল।
২০২১ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখে স্বামীক ভেণ্টিলেটৰ ৰখা হৈছিল কিয়নো তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিছিল। বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত জামিনৰ শুনানিৰ পূৰ্বে ২০২১ চনৰ ৫ জুলাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ষ্টেন স্বামীয়ে মানৱ অধিকাৰৰ বাবে ২০২০ চনৰ মুকুন্দন চি. মেনন বঁটা লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
জাপানীজ য়েন
জাপানীজ য়েন (円বা圓) হৈছে জাপানৰ আনুষ্ঠানিক মুদ্ৰা। বৈদেশিক মুদ্ৰা বজাৰত হোৱা বিনিময়ৰ ভিত্তিত আমেৰিকান ডলাৰ আৰু ইউৰোৰ স্থান ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় হোৱাৰ বিপৰীতে জাপানীজ য়েন তালিকাৰ তৃতীয় স্থানত আছে। আমেৰিকান ডলাৰ, ইউৰো আৰু পাউণ্ড ষ্টাৰলিঙৰ লগতে য়েনো এক বহুলভাৱে গ্ৰহণীয় সঞ্চয় বা আৰক্ষিত মুদ্ৰা।
য়েনৰ প্ৰচলন
তেতিয়া জাপানে ‘য়েন’ নামেৰে এক ৰূপৰ মুদ্ৰা প্ৰৱৰ্ত্তন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সেইমৰ্মে মেইজি চৰকাৰৰ শাসনকালত ১৮৭১ চনৰ ১০ মে’ত স্বাক্ষৰিত এক আইনযোগে য়েনক আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়। সেই বছৰৰে জুলাই মাহৰ পৰা য়েনৰ প্ৰচলন ক্ৰমাৎ আৰম্ভ হয়। ১৮৭১ চনৰ নতুন মুদ্ৰা আইন অনুসৰি য়েনৰ দশমিকীকৰণ কৰা হয় :(১, 圓), চেন (, 銭), আৰু ৰিন (, 厘)। ১৮৬৭ চনত ইউৰোপীয়ান কংগ্ৰেছ অফ ইক’নমিষ্টে দিয়া পৰামৰ্শ অনুযায়ী ০.৭৮ ট্ৰয় আউন্স (২৪.২৬ গ্ৰাম} বিশুদ্ধ ৰূপ বা ১.৫ গ্ৰাম বিশুদ্ধ সোণৰ মানত য়েনৰ আইনী সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। এটা ৫ য়েনৰ মুদ্ৰা ৫ আৰ্জেণ্টাইন মুদ্ৰা এটাৰ সমান আছিল আৰু ইয়াৰ বাবে য়েন দ্বিধাতু মানবিশিষ্ট মুদ্ৰাত পৰিণত হৈছিল। সেই পৰিমাণৰ ৰূপ ১১৮১ আধুনিক য়েনৰ সমান আৰু সেই পৰিমাণৰ সোণ ৪৭১৫ য়েনৰ সমান। )
১৮৭৩ চনৰ ৰূপৰ মূল্যৰ অৱনমন ঘটে আৰু স্বৰ্ণ মান্যতাবিশিষ্ট আমেৰিকান ডলাৰ আৰু কানাডিয়ান ডলাৰৰ তুলনাত য়েনৰ মূল্য হ্ৰাস পায়। ১৮৯৭ চনত য়েনৰ মুল্য ০.৫০ আমেৰিকান ডলাৰৰ সমান হয়গৈ। সেই বছৰতে জাপানে স্বৰ্ণ মান্যতা গ্ৰহণ কৰে আৰু য়েনৰ মূল্য $০.৫০ –ত স্থিৰ হয়। ১৯৩১ চনত জাপানে স্বৰ্ণ মান্যতা ত্যাগ কৰালৈকে এই বিনিময় মূল্য বাহাল থাকে আৰু ১৯৩২ চনৰ জুলাইত এই মুল্য $.৩০ হয়গৈ। ১৯৩৩ চনত এই মূল্য $০.২০ লৈ হ্ৰাস পায়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ আৰম্ভণিৰ সময়ত (১৯৪১ চন) য়েনৰ মূল্য আছিল $০.২৩।
১০৫৩ চনৰ শেষভাগলৈ চেন আৰু ৰিনৰ প্ৰচলন লাহে লাহে বন্ধ কৰা হয়।
আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে নিৰ্ধাৰিত মান
১৯৪১ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰ আৰু ১৯৪৯ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলৰ মাজৰ সময়ছোৱাত য়েনৰ কোনো প্ৰকৃত বিনিময় মূল্য নাছিল। যুদ্ধকালীন মুদ্ৰাস্ফিতীৰ বাবে য়েনৰ মূল্য যুদ্ধৰ আগৰ মূল্যৰ অংশমাত্ৰলৈ হ্ৰাস পাইছিল। জাপানৰ অৰ্থনীতিত বয়-বস্তুৰ মূল্য সুস্থিৰ অৱস্থালৈ আনিবৰ বাবে ব্ৰেটন ৱুডছ ব্যৱস্থাৰ অধীনত ২৫ এপ্ৰিলত য়েনৰ মূল্য প্ৰতি আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে ¥৩৬০ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। ১৯৭১ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই স্বৰ্ণ মান্যতা ত্যাগ কৰালৈকে এই বিনিময় মূল্যকে বাহাল ৰখা হয় আৰু ১৯৭৩ চনত এই মূল্যমান ভাসমান বিনিময় হাৰ ব্যৱস্থাৰ ভিতৰুৱা হয়।