cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
হাইদৰাবাদ
অৰ্থনীতি
হাইদৰাবাদ ভাৰতৰ অন্যতম তথ্য প্ৰযুক্তিৰ কেন্দ্ৰ। ইয়াত বহুতো বহুজাতিক কোম্পানীৰ কাৰ্য্যালয় অৱস্থিত।
স্থলপথ
হাইদৰাবাদ ভাৰতৰ বাকী চহৰসমূহৰ লগত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে সংযুক্ত। প্ৰধান ঘাইপথ সমূহ হৈছে ৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ, ৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰু ২০২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। হাইদৰাবাদৰ প্ৰধান বাছ আস্থান হৈছে মহাত্মা গান্ধী বাছ আস্থান। চহৰখনত ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ ৪০০০ খনতকৈও অধিক বাছ চলাচল কৰে।
ৰেলপথ
চহৰখনৰ প্ৰধান ৰেল যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত মাল্টিমডেল ট্ৰান্সপ'ৰ্ট চিষ্টেম (এম এম টি এছ) উল্লেখযোগ্য। ভাৰতীয় ৰেলৰ দক্ষিণ মধ্য ৰে'লৱে মণ্ডলৰ মুখ্য কাৰ্যালয় হাইদৰাবাদৰ নিকটৱৰ্ত্তী চেকেন্দ্ৰাবাদত অৱস্থিত। চেকেন্দ্ৰাবাদ ৰে'লৱে ষ্টেচন হাইদৰাবাদৰ প্ৰধান ব্যস্ততম আৰু বৃহত্তম ৰে'লৱে ষ্টেচন। ইয়াৰোপৰি আন দুটা প্ৰধান ৰেল ষ্টেচন হৈছে - হাইদৰাবাদ ডেক্কান ৰে'লৱে ষ্টেচন (নামপল্লী) আৰু কাচিগুড়া ৰে'লৱে ষ্টেচন। ২০১৭ চনৰ নৱেম্বৰত হাইদৰাবাদ মেট্ৰ' ৰে'ল সেৱাৰ শুভাৰম্ভ ঘটে। এই ক্ষিপ্ৰ ৰে'লসেৱাই চহৰ খনৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাত এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰে।
বিমানপথ
হাইদৰাবাদ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কিঃমিঃ দক্ষিণে অৱস্থিত ছামছাবাদৰ ৰাজীৱ গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ হৈছে চহৰখনৰ প্ৰধান বিমানবন্দৰ। এই বিমানবন্দৰৰ পৰা দেশ তথা বিদেশৰ বিভিন্ন স্থানলৈ দৈনিক যথেষ্ট সংখ্যক বিমান চলাচল কৰে। ই দেশৰ অন্যতম ব্যস্ত বিমানবন্দৰ। পূৰ্বতে বেগমপেট বিমানবন্দৰৰ জৰিয়তে হাইদৰাবাদৰ বিমান সেৱা চলিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা
হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা (Himanta Biswa Sarma; জন্ম: ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৬৯) হৈছে অসমৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ তথা অসমৰ বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী। তেওঁ অসম বিধানসভাৰ জালুকবাৰী সমষ্টিৰ পৰা পাঁচবাৰকৈ - ২০০১, ২০০৬ আৰু ২০১১ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ আৰু ২০১৬ আৰু ২০২১ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পূৰ্বৰ সদস্য, শৰ্মাই ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত শৰ্মাই ২৪ মে' ২০১৬-ত কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দক্ষতাৰ স্বীকৃতি হিচাপে বিজেপি নেতৃত্বয়ে তেওঁক নৱ গঠিত উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ আহ্বায়ক ৰূপে নিযুক্তি দিয়ে। অঞ্চলটোৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতিৰ লগতে উত্তৰ-পূব ৰাজ্যসমূহ আৰু কেন্দ্ৰৰ সুসংযোগ স্থাপন কৰায়ে ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য। ২০২১ চনত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৫ চনত কামৰূপ একাডেমীৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পিছত শৰ্মাই উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে। তেওঁ ১৯৯১-৯২ত কটন কলেজ ছাত্ৰসন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক আছিল। তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত ১৯৯০ চনত স্নাতক আৰু ১৯৯২ চনত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষা পাছ কৰে। শৰ্মাই গুৱাহাটীৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ১৯৯৬ৰ পৰা ২০০১ লৈ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত অধিবক্তাৰূপে কৰ্ম জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ৰিণিকি ভূঞাৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু নন্দীল আৰু সুকন্যা তেওঁলোকৰ সন্তান।
ৰাজনৈতিক জীৱন
শৰ্মাই ২০০১ চনত অসম গণ পৰিষদৰ নেতা ভৃগু কুমাৰ ফুকনক পৰাস্ত কৰি প্ৰথমবাৰৰ বাবে জালুকবাৰীৰ পৰা অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়, তাৰ পিছত ২০১১ চনত ৭৮,০০০ ভোটৰ ব্যৱধানত একেৰাহে তৃতীয়বাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈকে কৃষি, পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়ন, বিত্ত, স্বাস্থ্য, শিক্ষা, আৰু অসম চুক্তি ৰূপায়ণৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে শৰ্মাই গুৰুত্বপূৰ্ণ (ৰাজ্য আৰু কেবিনেট উভয়তে) লাভ কৰিছিল।
২০০৬ চনত তেওঁক স্বাস্থ্য বিভাগৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী নিযুক্তি দিয়া হয়, আৰু ২০১১ চনত তেওঁক শিক্ষাৰ অতিৰিক্ত দায়িত্বও অৰ্পণ কৰা হয়। তেওঁৰ কাৰ্যকালত যোৰহাট, বৰপেটা আৰু তেজপুৰত তিনিখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় নিৰ্মাণ কৰা হয়।
নিযুক্তি
বিজেপি মিত্ৰজোঁট-এ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰাৰ পিছত নতুন চৰকাৰ গঠনৰ আলোচনাৰ বাবে ২০২১ চনৰ ৮ মে’ত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ সৈতে শৰ্মাক নতুন দিল্লীলৈ মাতি অনা হৈছিল। সেই সময়ৰ বিজেপিৰ সভাপতি জে পি নাড্ডা আৰু গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ সৈতে ৪ ঘণ্টাৰো অধিক সময় ধৰি ধাৰাবাহিক বৈঠকত শৰ্মা আৰু সোণোৱাল মিলিত হয় । ৯ মে'ত পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বাবে আয়োজিত এখন বৈঠকৰ পূৰ্বে সোণোৱালে ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীক পদত্যাগ পত্ৰ প্ৰদান কৰে ।   হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ নাম প্ৰস্তাৱ কৰিছিল বিদায়ী সোণোৱাল, বিজেপিৰ ৰাজ্যিক সভাপতি ৰঞ্জিত কুমাৰ দাস আৰু নৱনিৰ্বাচিত বিধায়িকা নন্দিতা গাৰ্লোছাই। যিহেতু মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ বাবে আন কাৰো নাম প্ৰস্তাৱ কৰা হোৱা নাছিল, সেয়েহে সৰ্বসন্মতিক্ৰমে শৰ্মাক বিধায়িনী দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
২০২১ চনৰ ১০ মে'ত সোণোৱালৰ পিছত ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে অসমৰ ১৫তম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক শপত গ্ৰহণ কৰোৱায়।
অন্যান্য
শৰ্মা ভাৰতীয় বেডমিণ্টন সন্থাৰ (Badminton Association of India) সভাপতি। তেওঁ ২০১৬ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈ অসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ (Assam Cricket Association) সভাপতি হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।   তাৰ পূৰ্বে ২০০২ৰ পৰা ২০১৬লৈ তেওঁ ইয়াৰ উপ-সভাপতি হিচাপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমানলৈ লিখি উলিওৱা কিতাপ কেইখন হ'ল : 'ভিন্ন সময় অভিন্ন মত', 'এটা সপোনৰ পম খেদি', 'সমাগত সময়','অন্য এক দৃষ্টিকোণ'।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
ভালজী পেন্ধাৰকৰ
ভালজী পেন্ধাৰকৰ (Bhalji Pendharkar; ৩ মে’ ১৮৯৭-২৬ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) ভাৰতৰ এজন চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ ৬০খনত অধিক মাৰাঠী আৰু ৮খন হিন্দী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁক ১৯৯১ চনত দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ভালজী পেন্ধাৰকৰৰ মাক-দেউতাক আছিল ক্ৰমে ৰাধাবাই আৰু ড° গোপাল পেন্ধাৰকৰৰ [1] ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ যথেষ্ট সংখ্যক চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ সৈতে তেওঁৰ সম্বন্ধ আছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত আছে তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ বাবুৰাও পেন্ধাৰকাৰ, সতীয়া ভাতৃ অভিনেতা-পৰিচালক মাষ্টৰ বিনায়ক কৰ্ণাটকী আৰু মাতৃৰ ফালৰ পৰা সম্পৰ্কীয় ভায়েক ভি শান্তাৰাম।
ভালজীৰ এগৰাকী পত্নী লীলা চন্দ্ৰগিৰিয়ে ১৯৩০ চনত মিছ লীলা নামেৰে হিন্দী আৰু মাৰাঠী ছবিত অভিনয় আৰু গীত গাইছিল। ভালজীক প্ৰথম লগ পোৱাৰ সময়ত ইতিমধ্যে লীলাবাইৰ দুটা সন্তান- এজন পুত্ৰ আৰু এজনী কন্যা আছিল। ভালজীয়ে দুয়োকে তুলি লৈছিল। পিছত মাধৱী নামেৰে পৰিচিত ছোৱালীজনীয়ে ঔপন্যাসিক ৰঞ্জিত দেশাইক বিয়া কৰাইছিল।
চলচ্চিত্ৰীয় জীৱন
তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰীয় জীৱনৰ আৰম্ভ ১৯২০ চনত, অৰ্থাৎ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জন্মৰ আশেপাশে হয়। তেওঁ পাঁচখন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখে। ১৯৩২ চনত তেওঁ প্ৰথম সবাক চলচ্চিত্ৰ শ্যাম সুন্দৰৰ পৰিচালনা কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰাচীন গৌৰৱগাঁথাক অৱলম্বন কৰি বহু কেইখন ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল, যি অতিকৈ জনপ্ৰিয় হয়। ইয়াৰ ভিতৰত সাবিত্ৰী (১৯৩৬),মহাৰথী কৰ্ণ (১৯৪৪), বাল্মিকী (১৯৪৬) উল্লেখনীয়। ১৯৫২ চনত তেওঁ ঐতিহাসিক ছবি ছত্ৰপতি শিৱাজী নিৰ্মাণ কৰে, য’ত দেশভক্তিৰ ভাৱনাক চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।
প্ৰায় ৭০ বছৰীয়া চলচ্চিত্ৰীয় জীৱনত পেন্ধাৰকৰে ৬০খনতকৈও অধিক মাৰাঠী আৰু ৮খন হিন্দী ছবি নিৰ্মাণ কৰে। তেওঁৰ অধিকাংশ ছবিয়ে ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক বিষয়ৰ ওপৰত আধাৰিত। নিজৰ ছবিৰ বিষয়বস্তুৰ কাৰণে তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এজন সংস্থাপকৰ সমান্তৰালকৈ ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণৰ এজন অৱদানকাৰী ৰূপে প্ৰখ্যাত। স্বতন্ত্ৰতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ সমৰ্পন আৰু ঐতিহাসিক অভিব্যক্তিক বহুলভাবে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
তেওঁৰ সাধী মানস (১৯৬৫) ছবিখনে মাৰাঠী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। সাধী মানসৰ উপৰিও তেওঁৰ আন দুখন মাৰাঠী ছবি তম্বাদী মাটি (১৯৬৭) আৰু গাৰচী ৰাণীক (১৯৬৮) মহাৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:মাৰাঠী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
জৰ্ডান
জৰ্ডান (الأردن আল্‌'উৰ্দুন্‌) বা হাছিমীয় জৰ্ডান ৰাজ্য (المملكة الأردنية الهاشمية আল্‌মাম্‌লাকাল্‌'উৰ্দুনিয়াল্‌হাশ্বিমিয়া) মধ্যপ্ৰাচ্যৰ এখন ৰাজতান্ত্ৰীক ৰাষ্ট্ৰ। জৰ্ডান ৰাজবংশ নিজকে হজৰত মহম্মদৰ পিতামহ হাছিমৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰে।
জৰ্ডানৰ ভূ্প্ৰকৃতি উষ্ণ মৰুভূমিময়। ইয়াত প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ পৰিমাণো কম। কিন্তু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ ইতিহাসত দেশখনে গুৰুত্বপূৰ্ণ  ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। এই দেশ ওচমানীয় সম্ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ওচমানীয় সম্ৰাজ্যৰ পতন ঘটাত ব্ৰিটিছ সকলে এই অঞ্চল দখল কৰে। জৰ্ডান নদীৰ পূবতীৰৰ ট্ৰান্সজৰ্ডান আৰু পশ্চিম তীৰৰ ফিলিস্তিন উভয়ই ব্ৰিটিছ সকলৰ নিয়ন্ত্ৰণত আহে। ১৯৪৬ চনত ট্ৰান্সজৰ্ডান অংশটো এখন  স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ১৯৪৯ চনত ইয়াৰ নাম সলাই কেৱল জৰ্ডান ৰখা হয়। ১৯৪৮ চনত ফিলিস্তিনৰ অংশবিশেষ ইজৰাইলে স্বাধীনতা ঘোষণা কৰাত জৰ্ডান আৰু চাৰিখন আৰৱ ৰাষ্ট্ৰৰ লগত একত্ৰিত হৈ ইজৰাইল আক্ৰমণ কৰে। যুদ্ধশেষত ইজৰাইলী সকলে পশ্চিম জেৰুজালেম আৰু জৰ্ডানী সকলে পশ্চিম তীৰ আৰু পূব জেৰুজালেম দখল কৰে। ১৯৬৭ চনৰ জুন মাহত ছয় দিনৰ যুদ্ধত ইজৰাইল পূব জেৰুজালেম আৰু পশ্চিম তীৰো দখল কৰে। জৰ্ডান পশ্চিম তীৰক জৰ্ডানৰ অংশ হিচাপে দাবী কৰি থাকিলেও স্বাধীনতাকামী ফিলিস্তিনী সকলৰ দাবীৰ বাবে ১৯৮৮ চনত জৰ্ডানৰ বাদছাহ হুছেইনে পশ্চিম তীৰৰ ওপৰৰ পৰা  জৰ্ডান দাবী প্ৰত্যাহাৰ কৰে।
বৰ্তমানে জৰ্ডানৰ উত্তৰে ছিৰিয়া, পূবে ইৰাক আৰু চৌদি আৰৱ, দক্ষিণে চৌদি আৰৱ আৰু আকাবা উপসাগৰ আৰু পশ্চিমে ইজৰাইল আৰু পশ্চিম তীৰ। জৰ্ডানৰ আয়তন ৮৯,৫৫৬ বৰ্গকিলোমিটাৰ। আম্মান জৰ্ডানৰ বৃহত্তম চহৰ তথা  ৰাজধানী।
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
মুৰাৰিচাঁদ মহাবিদ্যালয়
ইতিহাস
মুৰাৰিচাঁদ মহাবিদ্যালয় স্থানীয় এক স্মৰণীয় ব্যক্তিত্ব চিলেটৰ ৰয়নগৰৰ ৰাজা গিৰিশ্চন্দ্ৰ ৰয়ে ১৮৯২ চনৰ ২৭ জুনৰ দিনা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। চাৰিজন শিক্ষক আৰু ওঠৰজন ছাত্ৰৰে আৰম্ভ কৰা মহাবিদ্যালয়খনৰ নামকৰণ মাতৃপক্ষৰ ককাক মুৰাৰিচাঁদ ৰয়ৰ নামেৰে কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক বৰ্তমানৰ বন্দৰ বজাৰৰ ৰাজা জি.চি. ৰয় স্কুলৰ ওচৰতে স্থাপন কৰা হৈছিল। গিৰিশ্চন্দ্ৰ ৰয় বিধবা ব্ৰজ সুন্দৰী দেৱীৰ তোলনীয় পুতেক আছিল, ব্ৰজ সুন্দৰী আছিল জমিদাৰ বাবু মুৰাৰিচাঁদ ৰয়ৰ জীয়ৰী। প্ৰথম অৱস্থাত ই এখন ব্যক্তিগত পূঁজিৰে সঞ্চালিত মহাবিদ্যালয় আছিল আৰু মাথোঁ F.A. (কলা শাখাৰ প্ৰাক-স্নাতক) শ্ৰেণীহে খোলা হৈছিল। শিক্ষানুষ্ঠানখন চলাই ৰাখিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা ধন গিৰিশ্চন্দ্ৰ ৰয়ে যোগান ধৰিছিল। ১৯৯৭ৰ প্ৰলয়ংকৰী ভূমিকম্পত মহাবিদ্যালয়ৰ ভৱন ধ্বংস হৈছিল। ৰয়ৰ নিজৰো বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল। এই দুৰ্যোগে তেওঁক আৰ্থিকভাবে তেনেই নিশকতীয়া কৰিছিল। এই প্ৰতিষ্ঠানটোলৈ ধন যোগান ধৰা তেওঁৰ বাবে অসম্ভৱ হৈ পৰিল। সেয়েহে তেওঁ মহাবিদ্যালয়খন অধিগ্ৰহণ কৰিবলৈ চৰকাৰক অনুৰোধ জনালে। ৰয়ৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯০৮ চনত চৰকাৰে ইয়াক অধিগ্ৰহণ কৰিলে আৰু ই চৰকাৰী সাহাহ্যপ্ৰাপ্ত মহাবিদ্যালয়লৈ পৰিবৰ্তন হ'ল। ১৯১২ চনত অসম প্ৰদেশৰ চিফ কমিচনাৰ আৰ্চডেল আৰ্লেই ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে চৰকাৰী প্ৰশাসনৰ আওতালৈ অনাৰ ঘোষণা কৰে। স্থানীয় ৰাইজে মহাবিদ্যালয়খন স্নাতক পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰি প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মহাবিদ্যালয় ৰূপে গঢ় দিয়াৰ বাবে চৰকাৰক দাবী জনায়।  নেতৃত্ব দিয়ে কাজী ইলিয়াচ, খান বাহাদুৰ আব্দুল মজিদ ওৰফে কাপ্তান মিঞা আদিয়ে। ৰাইজৰ দাবীৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই আৰ্চডেল আৰ্লেই প্ৰস্তাৱ দিয়ে যে স্থানীয় ৰাইজে যদি প্ৰথম দুবছৰলৈ মহাবিদ্যালয়খনৰ সমুদায় খৰচৰ আধা অংশ বহন কৰে, তেতিয়াহে চৰকাৰে ইয়াত স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা তথা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মহাবিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰা সম্ভৱ হ’ব পাৰে। সেইমতে খান বাহাদুৰ আব্দুল মজিদৰ সভাপতিত্বত নলিনীকান্ত দস্তিদাৰ, মহম্মদ বখট মজুমদাৰ, বৈকুণ্ঠনাথ শৰ্মা, সুখময় শৰ্মা, প্ৰমোদচন্দ্ৰ দত্ত, সাৰদাচৰণ শ্যেম, ৰাধাবিনোদ দাম আৰু হৰেন্দ্ৰচন্দ্ৰ সিনহা, মুঠ নজন শিক্ষানুৰাগী হিতৈষীয়ে সভা পাতি টকাৰ যোগাৰ কৰিবলৈ গাত লয়। সেই অনুসৰি ১৮,০০০ টকাৰ বৰঙণি আগবঢ়োৱাত ১৯১৬ চনৰ জুলাইৰ পৰা স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হয় আৰু ইয়াক প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মহাবিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰা হয়।
১৯২১ চনত খান বাহাদুৰ আব্দুল মজিদ অসম প্ৰদেশৰ আইন সভাৰ সদস্য (Member of Law Council) হয় আৰু শিক্ষা বিভাগৰ দায়িত্ব লাভ কৰে। দায়িত্ব লাভ কৰিয়ে শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে নিজকে সমৰ্পন কৰে। তেতিয়ালৈকে মহাবিদ্যালয়খন গোৱিন্দচৰণ পাৰ্কৰ বাঁহ-খাগৰিৰ ঘৰতে চলি আছিল। তাত ঠাইৰ অকুলন হোৱাত তিনিমাইল দূৰৰ থেকাৰে টিলাৰ (বৰ্তমান টিলাগড়) ১৫০ একৰৰ আহল-বহল ভূমিলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। তাত ১৯২১ চনৰ ১৯ আগষ্টত অসমৰ গৱৰ্ণৰ চাৰ উইলিয়াম মৰিছে নতুন চৌহদৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে আৰু ১৯২৫ৰ ২৭ জুলাইত নতুন চৌহদ উন্মোচন কৰে। ১৯৪৭ৰ দেশ বিভাজনৰ পূৰ্বলৈ ই কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধিভূক্ত আছিল। দেশ বিভাজনৰ পিছত ই ঢাকা বিশ্ববিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত চট্টগ্ৰামত বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত চট্টগ্ৰাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধিভূক্ত হয়। সৰ্বশেষত ১৯৯২ চনত বাংলাদেশ জাতীয় বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত দেশৰ সকলো মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে মুৰাৰিচাঁদো জাতীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধিভূক্ত হয়।
আব্দুল খালিক চৌধুৰী (১৮৮৬-১৯৪৮) এই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম মুছলমান ছাত্ৰ আছিল। তেওঁ ১৯২১ৰ পৰা ১৯৩৬লৈ অসম আইন সভাৰ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও দক্ষিণ চিলেট লোকেল বোৰ্ড আৰু ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয় চিণ্ডিকেটৰো সদস্য আছিল।
২০০১ চনত মহাবিদ্যালয়খনত ১৩০জন শিক্ষক আৰু ৬০০০জন ছাত্ৰ আছিল। হোষ্টেল ৭টা। নতুনকৈ ২টা হোষ্টেল নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। আৱাসিক সা-সুবিধাৰ দিশেৰে মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়ত ই বাংলাদেশৰ শীৰ্ষৰ শিক্ষানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খনৰ পুথিভঁৰালত প্ৰায় ১লাখ গ্ৰন্থ উপলব্ধ।
বিভাগসমূহ
কলা শাখা
বিজ্ঞান শাখা
সমাজবিজ্ঞান শাখা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
লিংকডইন
লিংকডইন পেশাদাৰী সকলৰ সামাজিক যোগাযোগৰ এটি ৱেবচাইট। চাইটটো ডিচেম্বৰ, ২০০২ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ৫ মে, ২০০৩ চনত আনুষ্ঠানিক ভাবে আৰম্ভ কৰা হয়। সামাজিক যোগাযোগৰ এই ৱেবচাইট পেশাদাৰী সকে বেছি ব্যৱহাৰ কৰে। ২০১৩ চনত এক বিবৃতিত লিংকডইনে ঘোষণা কৰে যে বৰ্তমান তেওঁলোকৰ নিবন্ধিত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ২০০ মিলিয়ন। ২০০থন ভিন্ন দেশৰ নাগৰিকে লিংকডইন ব্যৱহাৰ কৰে।
এই চাইট বৰ্তমান ইংৰাজী, ফ্ৰেঞ্চ, জাৰ্মান, ইটালিয়ান, পৰ্তুগিজ, স্পেনিচ, ওলন্দাজ, চুইডিচ, ৰোমানিয়ান, ৰাছিয়ান, তুৰ্কী, জাপানীচ, চেক, পলিচ, কৰিয়ান, ইন্দোনেচিয়ান আৰু মালয় ভাষাত উপলব্ধ। কাণ্টকাষ্টৰ এক সমীক্ষা অনুযায়ী যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা লিংকডইনৰ প্ৰতি মাহত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ২১.৪ মিলিয়ন আৰু গোটেই বিশ্বত ৪৭.৬ মিলিয়ন।
২০১১ চনৰ জুন মাহত নিয়মিত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ৩৩.৯ মিলিয়ন আছিল। এইটো বছৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ৬৩% বেছি আৰু আন সামাজিক যোগাযোগৰ ৱেবচাইটৰ মাইস্পেচক অতিক্ৰম কৰে। ২০১১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত লিংকডইন শ্বেয়াৰ বজাৰত আহে। তেওঁলোকৰ প্ৰথম পাবলিক শ্বেয়াৰ ১৯ মে, ২০১১ চনত এলএনকেডি (LNKD) প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰি বজাৰত এৰি দিয়ে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট শ্ৰেণী:চচিয়েল নেটৱৰ্ক শ্ৰেণী:কোম্পানী
ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভ
ইতিহাস
ব্ৰুষ্টাৰ কাহলে ১৯৯৬ চনৰ মে' মাহত তেওঁৰ লাভজনক ৱেব ক্ৰলিং কোম্পানী এলেক্সা ইণ্টাৰনেট আৰম্ভ কৰাৰ লগতে এই আৰ্কাইভটোৰো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেই বছৰৰ অক্টোবৰ মাহত ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভে ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবক বৃহৎ পৰিমাণে আৰ্কাইভ আৰু সংৰক্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও ই সংৰক্ষণ কৰা আটাইতকৈ প্ৰাচীন জ্ঞাত পৃষ্ঠাটো সংৰক্ষণ হৈছিল ১০ মে', ১৯৯৬ চনৰ বিয়লি ২:৪২ বজাত।   ৱেবেক যন্ত্ৰ প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিছত আৰ্কাইভ কৰা বিষয়বস্তু প্ৰথমবাৰৰ বাবে সাধাৰণ জনতাৰ বাবে উপলব্ধ হয় ২০০১ চনত। ১৯৯৯ চনৰ শেষৰ ফালে আৰ্কাইভে প্ৰেলিংগাৰ আৰ্কাইভৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৱেব আৰ্কাইভৰ বাহিৰলৈকো নিজৰ সংগ্ৰহসমূহ সম্প্ৰসাৰণ কৰে। বৰ্তমান ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভত লেখা, অডিঅ’, চলন্ত ছবি, আৰু চফ্টৱেৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ইয়াত আন কেইবাটাও প্ৰকল্পৰ আয়োজন কৰা হৈছে: নাছা ইমেজ আৰ্কাইভ, চুক্তি ক্ৰলিং সেৱা আৰ্কাইভ-ইট, আৰু ৱিকি-সম্পাদনাযোগ্য লাইব্ৰেৰী কেটেলগ আৰু কিতাপৰ ডাটা ছাইট মুক্ত লাইব্ৰেৰী। ইয়াৰ পিছতে আৰ্কাইভে প্ৰিণ্ট-অক্ষমসকলৰ তথ্য প্ৰৱেশৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে জড়িত বিশেষ সেৱা প্ৰদানৰ বাবে কাম আৰম্ভ কৰে; ৰাজহুৱাভাৱে সুলভ কিতাপসমূহ সুৰক্ষিত ডিজিটেল অভিগম্য তথ্য ব্যৱস্থা (DAISY) আৰ্হিত উপলব্ধ কৰা হৈছিল।
পৰিচালনা
আৰ্কাইভ হৈছে আমেৰিকাত চলি থকা ৫০১(গ)(৩) এটি অলাভজনক সংস্থা। ইয়াৰ বাৰ্ষিক বাজেট ১ কোটি ডলাৰ, আৰু এই অৰ্থ ইয়াৰ ৱেব ক্ৰলিং সেৱা, বিভিন্ন অংশীদাৰিত্ব, অনুদান, বৰঙণি আৰু কাহলে-অষ্টিন ফাউণ্ডেশ্যনৰ পৰা পোৱা ৰাজহৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভে সময়ে সময়ে পুঁজিৰ অভিযানো পৰিচালনা কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ এটা অভিযানত ৬ মিলিয়ন ডলাৰ অনুদান লাভ কৰাৰ লক্ষ্য আছিল। আৰ্কাইভৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কেলিফৰ্ণিয়াৰ ছান ফ্ৰান্সিস্কোত। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আছিল ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ প্ৰেচিডিঅ’ত, যিটো পূৰ্বৰ আমেৰিকাৰ সামৰিক ঘাটি আছিল। ২০০৯ চনৰ পৰা ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয়টো আছে ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ ৩০০ ফানষ্টন এভিনিউত। এইটো পূৰ্বতে খ্ৰীষ্টান বিজ্ঞান গীৰ্জা আছিল। এটা সময়ত ইয়াৰ বেছিভাগ কৰ্মচাৰীয়ে ইয়াৰ কিতাপ স্কেনিং কেন্দ্ৰত কাম কৰিছিল; ২০১৯ চনলৈকে বিশ্বজুৰি ১০০জন পেইড অপাৰেটৰে স্কেনিং কৰে। আৰ্কাইভৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ তিনিখন চহৰত ডাটা চেণ্টাৰো আছে: ছান ফ্ৰান্সিস্কো, ৰেডউড চিটি, আৰু ৰিচমণ্ড। তথ্য হেৰুৱাৰ আশংকা হ্ৰাস কৰিবলৈ আৰ্কাইভে ইয়াৰ সংগ্ৰহৰ কিছু অংশৰ কপি অধিক দূৰৈৰ স্থানত সৃষ্টি কৰে, য'ত ইজিপ্তৰ বিব্লিঅ'থেকা আলেকজেণ্ড্ৰিনা আৰু আমষ্টাৰডামৰ এটা সুবিধাও অন্তৰ্ভুক্ত।
এই আৰ্কাইভটো আন্তৰ্জাতিক ইণ্টাৰনেট সংৰক্ষণ কনচৰ্টিয়ামৰ সদস্য আৰু ২০০৭ চনত কেলিফৰ্ণিয়া ৰাজ্যই ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে পুথিভঁৰাল হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ডিজিটেল পুথিভঁৰাল
বন্ধুত্ব দিৱস
আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱস (International Friendship Day) প্ৰতি বছৰৰ আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম দেওবাৰে বিশ্বব্যাপি পালন কৰা হয়।
ইতিহাস
১৯১৯ চনত হলমাৰ্ক কাৰ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠাতা জয়েচ হলে বন্ধুত্ব দিৱস আৰম্ভ কৰিছিল। বহুতে আগষ্টৰ প্ৰথম দেওবাৰে বন্ধুসকললৈ কাৰ্ড পঠাইছিল। কিন্তু বন্ধুত্ব দিৱসৰ ইতিহাস আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ১৯৩৫ চনত আমেৰিকান কংগ্ৰেছে ঘোষণা কৰে যে প্ৰতি আগষ্টৰ প্ৰথম ৰবিবাৰ বন্ধুত্ব দিৱস হিচাপে পালন কৰা হ’ব। সেইদিনাৰ পৰা বন্ধুত্ব দিৱস জাতীয় উদযাপিত দিনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম ৰূপে স্বীকৃতি পায়। অতি শীঘ্ৰে ই জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱসৰ ৰূপ লাভ কৰে। আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱসৰ ধাৰণা ১৯৫৮ চনৰ ২০ জুলাই ড॰ আৰ্টেমিঅ ব্ৰাচ'(Artemio Bracho) দ্বাৰা প্ৰস্তাৱিত হয়। তেওঁ তেতিয়া তেওঁৰ বন্ধুসকলৰ লগত পুয়েৰ্তো পিনাক্স'ত  (আচোনচিয়ন, পাৰাগুৱেৰ পৰা প্ৰায় ২০০ মাইল দূৰত নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন চহৰত ৰাতিৰ আহাৰ খাই আছিল। বন্ধুত্ব দিৱস বিভিন্ন দেশত বিভিন্ন তাৰিখে পালন কৰা হয়। ১৯৫৮ চনত প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্ব দিৱস ৩০ জুলাই কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱিত হৈছিল। ২৭ এপ্ৰিল ২০১১ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ অধিৱেশনত ৩০ জুলাই Official International Friendship Day ঘোষিত হয়। ভাৰতসহ কিছু দেশত আগষ্টৰ প্ৰথম ৰবিবাৰ বন্ধুত্ব দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া (South Asian Games, SA Games) দ্বি-বাৰ্ষিকভিত্তিত প্ৰবৰ্তিত বহু-ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা হিচাপে দক্ষিণ এছিয়াৰ ক্ৰীড়াবিদসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। কিন্তু মাজে মাজে অনিয়মিতভাবে অনুষ্ঠিত হোৱা দেখা যায়। ১৯৮৩ চনত দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া সংস্থা গঠন কৰা হয়। সংস্থাৰ পৰিচলনা পৰিষদ কৰ্তৃকে সৰ্বপ্ৰথমে এই প্ৰতিযোগিতা ১৯৮৪ চনত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুত অনুষ্ঠিত কৰে। ২০০৪ চনলৈ এই প্ৰতিযোগিতাৰ নাম আছিল দক্ষিণ এছিয় ফেডাৰেশ্বন ক্ৰীড়া বা চাফ গেমচ্। এই সংস্থাৰ বৰ্তমান সদস্যৰ সংখ্যা হল ৮। দক্ষিণ এছিয় আঞ্চলিক সহযোগিতা সংস্থাৰ নতুন সদস্য দেশ হিচাপে আফগানিস্তানে এতিয়ালৈকে দুটি প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। প্ৰতিষ্ঠাকালীন সময়ৰে পৰা বাংলাদেশ, ভূটান, ভাৰত, মালদ্বীপ, নেপাল, পাকিস্তান আৰু শ্ৰীলংকা একাদশ প্ৰতিযোগিতাৰ সকলোতে অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শেষৰ সংস্কৰণ প্ৰতিযোগিতাটি ২০১০ চনত বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাত অনুষ্ঠিত হয়। ২০১৩ চনৰ প্ৰতিযোগিতাটি ১৩-২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া আছিল। পিছে এই ক্ৰীড়া বাতিল হল। এই প্ৰতিযোগিতাৰ শেহতীয়া সংস্কৰণ ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ দপ্তৰৰ স্বতন্ত্ৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী শ্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘোষণা কৰা মতে ৬-১৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৬ চনত অসম আৰু মেঘালয়ত অনুষ্ঠিত হব।
ইতিহাস
১৯৮৪ চনত নেপালৰ ৰাজধানী কাঠমাণ্ডুত প্ৰথম দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। এই প্ৰতিযোগিতা প্ৰতি দুবছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে আয়োজন কৰা হলেও মাজে মাজে অনিয়মিত ভাবেও অনুষ্ঠিত হৈছে। প্ৰথমে প্ৰতিযোগিতাৰ নাম দক্ষিণ এছিয় ফেডাৰেশ্বন ক্ৰীড়া বা চাফ গেমচ্ আছিল। কিন্তু ২০০৪ চনত সংস্থাৰ পৰিচলনা পৰিষদৰ ৩২তম সভাত গৃহীত সিদ্ধান্ত মতে আনুষ্ঠানিকভাবে ফেডাৰেশ্বন শব্দটি বাদ দিয়া হয়। প্ৰতিযোগিতাৰ গুৰুত্ব আৰু দৰ্শক আকৃষ্টতাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰি এইটো কৰা হৈছিল।
প্ৰতিষ্ঠাকালীন সমযৰ পৰা ফুটবল খেল দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাত অনুষ্ঠিত ২০১০ চনত এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলা ফুটবল খেলে স্থান পায়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ক্ৰীড়া সমাৰোহ শ্ৰেণী:প্ৰতিযোগিতা
হাংৰি আন্দোলন
হাংৰি আন্দোলন হৈছে বঙালী সাহিত্যৰ ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰা এক অল্পম্যাদী (১৯৬১ - ১৯৬৫) প্ৰতিবাদী সামাজিক আন্দোলন। বিংশ শতিকাৰ ষাঠিব দশকত বংগদেশত কেবাটাও সাহিত্য - শিল্প আন্দোলন হেছিল, যেনে শ্ৰুতি, শাস্ত্ৰবিৰোধী, ধ্বংসকালীন, নিমসাহিত্য আৰু হাংৰি আন্দোলন। সেই আন্দোলনবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখনীয় সাহিত্য আন্দোলন আছিল হাংৰি আন্দোলন। বঙালী সাহিত্যৰ বুৰজ্ঞীত হাংৰি আন্দোলনে এক বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিছে।
জন্ম
হাংৰি আন্দোলনৰ জন্মদাতা আছিল মলয় ৰায়চৌধুৰী। তেঁও বঙালী সাহিত্যৰ মূল ধাৰাৰ বাহিৰৰ এগবাকী আগশাৰীৰ কবি, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, প্ৰাবন্ধিক, নাট্যকাৰ, সম্পাদক, সংগঠক আৰু উত্তৰাধুনিক চিন্তক। প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী অগতানুগতিক চিন্তা চৰ্চাৰ বাবে তেঁও বিশেষভাবে পৰিচিত। আন্দোলনৰ আৰম্ভণিতে তেঁওৰ লগত আছিল সমীৰ ৰায়চৌধুৰী, শক্তি চট্টোপাধ্যায়, দেৱী ৰায় (হাৰাধন ধাড়া। ) পৰবৰ্তী কালত যেতিয়া হাংৰি আন্দোলনক কেন্দ্ৰ কৰি ফৌজদাৰী মামলা চলিছিল শক্তি চট্টোপাধ্যায়, শৈলেশ্বৰ ঘোষ আৰু সুভাষ ঘোষে তাৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছিল।
সূচনা
হাংৰি আন্দোলনৰ অন্যান্য সমৰ্থাকসকল আছিল সন্দীপন চট্টোপাধ্যায়, বিনয় মজুমদাৰ, ৰবীন্দ্ৰ গুহ, উৎপলকুমাৰ বসু, সুবিমল বসাক, ত্ৰিদিব মিত্ৰ, প্ৰদীপ চৌধুৰী, বাসুদেব দাশগুপ্ত, সুবো আচাৰ্য, অনিল কৰঞ্জাই, কৰুণানিধান মুখোপাধ্যায়, ফাল্গুনী ৰায়, অৰুপৰতন বসু, সতীন্দ্ৰ ভৌমিক, হৰনাথ ঘোষ, নীহাৰ গুহ, শংকৰ সেন, যোগেশ পণ্ডা, অশোক চট্টোপাধ্যায়, আমৃততনয় গুপ্ত, মনোহৰ দাশ, শৈলেশ্বৰ ঘোষ, সু্যায ঘোঢ়, আলো মিত্ৰ আদি। অছবাল্ড স্পেংলাৰে কৈছিল যে সংস্কৃতিৰ তিনটা পৰ্যায় থাকে: আৰোহন, নবজাগৰণ আৰূ অবক্ষয়। প্ৰথম পৰ্যায়ত ই সৃষ্টিমূলক। দ্বিতীয় পৰ্যায়ত বিস্ময়কৰ উদ্ভাবনী ক্ষমতাসম্পন্ন আৰু শেষ পৰ্যায়ত সংস্কৃতি হৈ পৰে স্বকীয়তাহীন আৰু অনুসৰণপ্ৰিয়। মলয় ৰায়চৌধুৰীয়ে স্পেংলাৰৰ এই চিন্তাৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত হৈ অনুভব কৰিছিল যে বংগদেশত সংস্কৃতিৰ অবক্ষয়পৰ্ব আৰম্ভ হৈছে। সেই সময়ত পুৰণি ইংৰাজ কবি চছাৰৰ কবিতা 'ইন দি সাওয়াৰ হাংৰি টাইম' শীৰ্ষক শাৰীটোৰ 'হাংৰি' শব্দটোৰে তেঁওৰ মনত এনেদৰে ক্ৰিয়া কৰে যে অৱস্থাটো বুজাবলৈ তেওঁ এই শব্দটো যথোপযুক্ত বুলি গ্ৰহণ কৰে। অৱক্ষয়ৰ কাল মানে 'হাংৰি টাইম'।
হাংৰি পত্ৰিকা
প্ৰথমত অবস্হাত হাংৰি আন্দোলন সংগঠিত নাছিল। যাব যেতিয়া মন যায়, য'ৰ - ত'ৰ পৰা ১০০ খন মান হাংৰি বুলেটিন প্ৰকাশ কৰিছিল। বুলেটিনৰ ভাষা আছিল বঙালী, হিন্দী আৰু ইংৰাজী। পাছলৈ আন্দোলন ক্ৰমে সংগঠিত হোৱাত বহুতো প্ৰতিভাশালী ব্যাক্তি তাত চামিল হৈছিল। তীব্ৰ, আমাৰ্জিত, প্ৰথাবিৰোধী ভাষাৰে তেঁওলোকে সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ অবক্ষয়ৰ ছবিখন তুলি ধৰিব বিচাৰিছিল। আভিজাত্যবাদী সাহিত্য আৰু সাহিত্যিকৰ বিৰুদ্ধাচাৰণ কৰিছিল। ব্যক্তিগত জীৱনতো হাংৰিসকল আছিল বোহেমিয়ান। ভাং, চৰস, গাঁজা, এল এস ডি খাই সাহিত্যৰ পৰীক্ষা -নিৰীক্ষা কৰিছিল আৰু আস্হিৰ জীৱন যাপন কৰি তেঁওলোকে মধ্যবিত্ত জীৱনৰ বাবু সংস্কৃতিৰ সুৰ সলাই দিব বিচাৰিছিল। যোবা ষাঠিব দশকটো সমগ্ৰ বিশ্বৰ যুৱ সমাজৰ বিদ্ৰোহৰ যুগ আছিল বুলি ক'ব পাৰি। প্ৰচলিত সমাজ-ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে দেশে দেশে যুবসমাজে প্ৰতিবাদ কৰিছিল। তাৰ প্ৰভাব হাংৰিসকল মাজতো পৰিছিল। হাংৰিসকলে কবিতা আৰু সাহিত্যৰ গতানুগতিক ধাৰাটোক প্ৰত্যাহবান জনাই বিভিন্ন উৎকৃষ্ট সাহিত্য সৃষ্টি কৰি পাঠক সমালোচকৰ প্ৰিয়ভাজন হৈছিল।
বিভিন্ন অঞ্চলত হাংৰি আন্দোলন
হাংৰি আন্দোলন অকল বংগতেই নহয়, ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত, আনকি ইউৰোপ - আমেৰিকাতো খলকনিৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত, লগতে নেপালতো, সেইবোৰ ঠাইৰ স্থানীয় ভাষাত প্ৰায় সমসুৰী আন্দোলনে গা কৰি উঠিছিল। হিন্দী ভাষাত ৰাজকমল চৌধুৰী, আলোক ধনওয়া, কাঞ্চন কুমাৰ; তেলুগু ভাষাত নিখিলেশ্বৰ মহাস্বপ্ন, জ্বালামুখী; নেপালী ভাষাত পাৰিজাত; মাৰাঠী ভাষাত অশোক শাহানে, দিলিপচিত্ৰে, ৰঘু দণ্ডবতে; উৰ্দু ভাষাত আমিক হানফি, নচিম আজিমাবাদী আদিয়ে এই ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা লৈছিল। ইংলেণ্ড, জাৰ্মানি, ফ্ৰান্স, মেক্সিকো, ব্ৰাজিল, চিলি, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু আমেৰিকাৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল হাংৰি ৰচনাবলীৰ সংকলন, আৰু একাধিক আলোচনীয়ে উলিয়াইছিল বিশেষ হাংৰি সংখ্যা। এলেন গিন্সবাৰ্গ, লৰেন্স ফেৰলিংঘেট্টি, গেৰি স্নাইডাৰ, ওকতাভিও পাজ, আৰনেসতো কাৰ্দেনাল, হাওয়াৰ্ড ম্যাককৰ্ড, জৰ্জ ডাঊদেন, মাৰ্গাৰেট ৰ‌্যানডাল, ক্যাৰল বাৰ্জ, ৰবাৰ্ট ব্লাই আদিয়ে এই ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।
হাংৰি ফৌজদাৰী মামলা
হাংৰিসকলৰ প্ৰথাবিৰোথী কাৰ্যকলাপ তৎকালীন আভিজাত্যবাদী কাকত - আলোচনীবোৰে সহ্য কৰিব পৰা নাছিল। তেঁওলোকে তীব্ৰ হাংৰিসকলক আক্ৰমণ কৰিছিল। আইনসংগত ব্যবস্হা লোবাৰ যো - জা চলাইছিল। অবশেষত ১৯৬৪ চনত সেই বছৰৰ সেপ্টেম্বৰ মাহৰ মাত্ৰ ষোল্ল পৃষ্ঠাৰ হাংৰি বুলেটিনখনব বিৰুদ্ধে আদালতত অশ্লীলতা আৰু দেশদ্ৰোহিতাৰ অভিযো্ উথ্থাপিত হয়। আভিযুক্ত এঘাৰজন হাংৰি লেখকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় যদিও দহজনক মুক্তি দি মাথোঁ মলয় ৰায়চৌধুৰীৰ বিৰুদ্ধে বিচাৰ আৰম্ভ হয়। কাৰণ তেঁও হাংৰি আন্দোলনৰ জনক আৰু বুলেটিনখনত লিখা 'প্ৰচণ্ড বৈদ্যুতিক ছুতাৰ' নামৰ কবিতাটো অশ্লীল। বিচাৰেৰ সময়ত, কোনোভাবে আন্দোলনটোৰ লগত যুক্ত নাথাকিও, আচামীৰ পক্ষে সাক্ষ্য দিছিল তৰুণ সান্যাল, সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়, জ্যোতিৰ্ময় দত্ত আৰু সত্ৰাজিৎ দত্ত। মলয় ৰায়চৌধুৰী দোষী সাব্যস্ত হয় আৰু তেঁওক দুমাহৰ কাৰাদণ্ড দিয়াৰ লগতে দুশ টকা জৰিমনা বিহা হয়। । মলয় ৰায়চৌধুৰী উচ্চ আদালতে আপীল কৰে। সেই সময়ত আমেৰিকাৰ কবি শ্ৰীমতী ক্যাৰল বাৰ্জ বিতৰ্কিত কবিতা 'প্ৰচণ্ড বৈদ্যুতিক ছুতাৰ' ( ইংৰেজিতে 'স্টাৰ্ক ইলেকট্ৰিক যিশাস' ) পুস্তিকাকাৰে উলিয়ায় আৰু নিউয়ৰ্কৰ ছেইন্ট মাৰ্কস গীৰ্জাত তাৰ পাঠ আৰু আলোচনাচক্ৰৰ ব্যবস্হা কৰি প্ৰাপ্ত ধনেৰে আদালতৰ প্ৰাথমিক খৰচ যোগাইছিল। আপীলৰ ৰায় ওলায় ২৬.৭.১৯৬৭ তাৰিখে; এইবাৰ ৰায় উলটি যায়। অভিযোগ ভিত্তিহীন বুলি তেঁও কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি পায়। ১৯৬১ চনত আৰম্ভ হোবা হাংৰি আন্দোলনটো ষাঠিব দশকৰ মাজভাগব পৰা স্তিমিত হৈ আহে। তাতোকৈ বিপ্লবী নক্সালবাড়ী ৰাজনৈতিক আন্দোলনে হাংৰি আন্দোলনে সৃষ্টি কৰা উত্তাপ আত্মসাৎ কৰি লৈছিল।
মননশীল সাহিত্য
এই কথা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে ষাঠিৰ দশকত বিশেষ পটভূমিত হাংৰিসকল যি আন্দোলন কৰিছিল, সি বঙালী সাহিত্যৰ ইতিহাসগতএক এৰাব নোবাৰা অধ্যায়। তাৰ প্ৰভাবত বঙালী সাহিত্যই নবীন প্ৰাণ পাইছিল। নতুন নতুন বিষয় সাহিত্য চৰ্চাৰ অংগ হ'বলৈ ধৰিছিল। হাংৰি আন্দোলন আৰু তাৰ কীৰ্তিসমূহক লৈ এতিয়াও আলোচনে, সমালোচনে, গবেষণা, স্তুতি নিন্দা চলি আছে। তাৰ কাৰণ আস্বীকাৰৰ সেই আন্দোলনটোক কোনেও আস্বীকাৰ কৰিব নোবাৰে।
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া, ২০১৬
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া, ২০১৬ (Officially the XII South Asian Games), অসম আৰু মেঘালয়ৰ ৰাজধানী গুৱাহাটী আৰু ছিলঙত ২০১৬ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত হবলগীয়া এক বৃহৎ বহু-ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শেহতীয়া সংস্কৰণ। উক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ ২৩টা বিভিন্ন খেলৰ ২২৮টা ভাগত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সৰ্বমুঠ ২,৬৭২ জন ক্ৰীড়াবিদৰ আগমন ঘটিব। এই প্ৰতিযোগিতা ২০১২ চনত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া আছিল। কিন্তু ভাৰতীয় অলিম্পিক সংস্থাৰ নিলম্বন আৰু দিল্লীৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে ২০১৫ চনলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়। পিছলৈ আকৌ ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়। প্ৰতিযোগিতা খনৰ উদ্ভোধনী অনুষ্ঠান ৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৬ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হয় আৰু এই অনুষ্ঠানৰ মূখ্য অতিথী ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আছিল। প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতে সৰ্বোচ্চ ১৮৮টা স্বৰ্ণ পদক সহ মুঠ ৩০৮টা পদক জয়লাভেৰে শীৰ্ষস্থান অধিকাৰ কৰে।
শুভংকৰ আৰু ল'গ'
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শুভংকৰ এটা গঁড়ৰ পোৱালি তীখৰ ২০১৫ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত ৰাজহুৱাকৈ উন্মোচন কৰা হয়। তীখৰে শান্তি, উন্নতি আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ সমৃদ্ধিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই ফুৰে।  শান্তি, উন্নতি আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে ক্ৰীড়া(Play for Peace, Progress and Prosperity) এই প্ৰতিযোগিতাৰ আনুষ্ঠানিক মূলমন্ত্ৰ।
সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ অমৰ সৃষ্টি এই পৃথিৱী এক ক্ৰীড়াঙ্গন ক্ৰীড়া হʼল শান্তিৰ প্ৰাঙ্গণ... দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ সংগীত হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
অংশগ্ৰহণকাৰী দেশসমূহ
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াত ৮ খন দেশে অংশগ্ৰহণ কৰিব।
• 1
পদক তালিকা
{{legend|#ccccff|স্বাগতিক দেশৰ বাবে নীলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে |border=solid 1px #AAAAAA}}
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ক্ৰীড়া সমাৰোহ
অসমীয়া ভাষা (গ্ৰন্থ)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
গায়ত্ৰী যোশী
গায়ত্ৰী যোশী (Gayatri Joshi, জন্ম ২০ মাৰ্চ ১৯৭৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁ অভিনয় কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ ২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত 'স্বদেশ'।
জন্ম পৰিচয়
মাৰাঠী ভাষী পৰিয়ালত গায়ত্ৰী যোশীৰ জন্ম হয় ১৯৭৭ চনৰ ২০ মাৰ্চত মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰত। তেওঁ নাগপুৰৰ মাউণ্ট কাৰমেল হাইস্কুলত পঢ়িবলৈ লয় যদিও পৰিয়াল সহ বোম্বাইলৈ যোৱাৰ পিছত ডাডাৰ জে.বি. ভাচ্চা হাইস্কুলত পঢ়িবলৈ লয়। স্কুলীয়া জীৱন সাং কৰাৰ পিছত চাইডেনহাম কলেজৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক কৰে।
২০০৫ চনত তেওঁ বিকাশ অবিৰইৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
কেৰিয়াৰ
১৯৯৯ চনত ফেমিনা মিচ ইণ্ডিয়া বিউটি প্ৰতিযোগিতাৰ যোশী আছিল চূড়ান্ত পাঁচজন প্ৰাৰ্থীৰ ভিতৰৰ এজন, আৰু তেওঁ দৰ্শনসকলৰ পৰা ভোট লাভ কৰি চনী ইণ্টাৰটেণ্টমেণ্ট চেনেলৰ অভিষেক লাভ কৰিছিল। জাপানৰ ২০০০ চনত মিচ ইণ্টাৰনেচনেল ইভেণ্টত ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বাবে তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। তেওঁ কেইটামান বিজ্ঞাপনৰ মডেল হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁক জগজিৎ সিংৰ গজল 'কাগজ কী কস্তী' আৰু 'হঁস ৰাজ হঁস ঝানজৰিঅ' আদি ভিডিঅ’টো দেখা গৈছিল।
কলেজত পঢ়ি থকা সময়ত তেওঁ বোম্বাই ডাইং, ফিলিপছ্‌, পণ্ডচ্‌, এড্ৰেচ্‌, চান্দচিল্ক আৰু এল.জি; লগতে শাহৰুখ খানৰ সৈতে হণ্ডাৰ বিজ্ঞাপনো কৰিছিল। তেওঁ ২০০১ৰ কেটলগ আৰু কেলেণ্ডাৰত মডেল কৰে। ২০০৪ চনৰ ডিচেম্বৰত আশুতোষ গোৱাৰিকাৰ চলচ্চিত্ৰ 'স্বদেশ'ৰ যোগেদি তেওঁ বলিউদত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, চলচ্চিত্ৰখনত যোশীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে অভিনেতা শাহৰুখ খানে।  'স্বদেশ' ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলোৰ পৰা খুব প্ৰশংসা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
কুতুব মিনাৰ আৰু সংলগ্ন স্মাৰকসমূহ
কুতুব মিনাৰ আৰু সংলগ্ন স্মাৰকসমূহ দিল্লীৰ দক্ষিণাঞ্চলত অবস্থিত।  লাল বেলেপাথৰেৰে নিৰ্মিত এই মিনাৰটোৰ উচ্চতা ৭২.৫ মিটাৰ (২৩৮ ফুট)। মিনাৰটোৰ পাদদেশৰ  ব্যাস ১৪.৩২ মিটাৰ (৪৭ ফুট) আৰু শীৰ্ষঅংশৰ ব্যাস ২.৭৫ মিটাৰ (৯ ফুট)। ত্ৰয়োদশ শতাব্দীৰ প্ৰথম ভাগত এই মিনাৰৰ নিৰ্মাণকাৰ্য সমাপ্ত হয়। মিনাৰ প্ৰাংগনৰ কেইবাটাও পথ, আলাই দৰৱাজা (১৩১১), আলাই মিনাৰ (এটি অসমাপ্ত মিনাৰৰ স্তূপ, ইয়াৰ নিৰ্মাণৰ কথা থাকিলেও, নিৰ্মাণকাৰ্য সমাপ্ত নহয়গৈ), কুব্বত-উল-ইসলাম মসজিদ (ভাৰতৰ  প্ৰাচীনতম মছজিদসমূহৰ অন্যতম, যিসমূহ  বৰ্তমান অৰ্ধস্থিত), ইলটোতমিচৰ সমাধি আৰু এটি লৌহস্তম্ভ আছে। একাধিক হিন্দু আৰু জৈন মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষেৰে  এই মিনাৰ নিৰ্মিত হয় বুলি কথিত আছে। অনুমানকৰা হৈছে যে ভাৰতত ইচলাম শাসনৰ প্ৰথম ভাগত বহিৰাগত আক্ৰমণত এই মন্দিৰসমূহ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হৈছিল। প্ৰাংগনৰ কেন্দ্ৰস্থলত  ৭.০২ মিটাৰ (২৩ ফুট) উচ্চতাবিশিষ্ট যিটো চকচকীয়া লৌহস্তম্ভ আছে, তাত আজিপৰ্যন্ত অলপো মামৰে ধৰা নাই। এই লৌহস্তম্ভত সংস্কৃত ভাষাত দ্বিতীয়  চন্দ্ৰগুপ্তৰ এটা লেখা আছে। ১১৯২ চনত কুতুবউদ্দিন আইবকে এই মিনাৰৰ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ইলটোতমিচৰ ৰাজত্বকালত (১২১১-৩৮) মিনাৰৰ কাম শেষ হয়। আলাউদ্দিন খিলজীৰ ৰাজত্বকালত (১২৯৬-১৩১৬) এই প্ৰাংগনত আৰু বহুতো  নিৰ্মাণকাৰ্য হয়। পৰবৰ্তীকালত বজ্ৰপাতত মিনাৰটো ক্ষতিগ্ৰস্থ হৈছিল যদিও তাৰ সংস্কাৰ কৰা হৈছিল। ইছলামিক স্থাপত্য আৰু শিল্পকৌশলৰ এক অনবদ্য প্ৰতিফলন হিচাবে ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ  (iv) বিভাগৰ অধীনত এই প্ৰাংগন বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
কেলুচৰণ মহাপাত্ৰ
এগৰাকী প্ৰখ্যাত সংস্কৃত কবিয়ে তেওঁৰ বিষয়ে লিখিছে এইদৰে গুৰু : সাংগো-পাংগা-শুভাংগী-লাস্য-মধুৰম সমতীৰ্ণা-নৃত্যৰাণৱম, যাৰ অৰ্থ হৈছে- "তেখেতৰ নৃত্যৰত শৰীৰৰ প্ৰতিটো ভাঁজেই চমৎকাৰী ভংগিমা আৰু অংগবিন্যাসৰ জৰিয়তে এক পৰম মাধুৰ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। আচলতে গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰই শৈলীৰ সমুদ্ৰ অতিক্ৰম কৰি গৈছিল। "
জীৱনী
যুৱকালত কেলুচৰণ মহাপাত্ৰই, গোটিপুৱা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল-যিটো আছিল উৰিষ্যাৰে এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। এইবিষ নৃত্যত যুৱকসকলে মহিলাৰ দৰে সাজ-সজ্জা কৰি প্ৰভু জগন্নাথৰ গুণানুকীৰ্ত্তন কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেতে এইবিধ নৃত্যৰ বিষয়ে গভীৰ গৱেষণা কৰিছিল। তাৰ লগতে গৱেষণা কৰিছিল মাহাৰী নৃত্যৰো। এই কাৰ্যৰ ফলত তেখেতে ওদিছি নৃত্যক পুনৰ্গঠন কৰিবলৈ সমৰ্থৱান হৈছিল। গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰই মৃদংগম, পাখোৱাজ আৰু তবলাত নৈপুণ্য অৰ্জন কৰিছিল-যাৰ স্পষ্ট প্ৰতিফলন দেখিবলৈ পোৱা যায় তেখেতৰ নৃত্যত। পৰম্পৰাগত পটচিত্ৰ অংকনতো তেখেতে পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছিল।
নৃত্যশিল্পী আৰু তেখেতৰ পত্নী লক্ষ্মীপ্ৰিয়া, পুত্ৰ ৰতীকান্তৰ সৈতে কেলুচৰণ মহাপাত্ৰই ১৯৯৩ চনত ভুৱনেশ্বৰত শ্ৰজন নামৰ নৃত্য-বিদ্যালয়খন গঢ়ি তুলিছিল। বৰ্তমান ৰতীকান্ত মহাপাত্ৰৰ নেতৃত্বত চলি থকা এই শিক্ষানুষ্ঠানখনে ওদিছি নৃত্যৰ শিক্ষা, প্ৰসাৰ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ কাম কৰি আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
উপন্যাস
উপন্যাস (Novel) হৈছে আখ্যানমূলক কল্পকাহিনীৰ তুলনামূলকভাৱে দীঘলীয়া ৰচনা। উপন্যাস সাধাৰণতে গদ্যত লিখা হয় আৰু কিতাপ হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয়। গদ্য কল্পকাহিনীৰ দীঘলীয়া গ্ৰন্থৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বৰ্তমানৰ ইংৰাজী শব্দটো ইটালীয় ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। শব্দটো হৈছেঃ Novella.(।) যাৰ অৰ্থ "নতুন", "বাতৰি", বা "নতুন কিবা এটাৰ চমু কাহিনী"। ইয়াৰ আকৌ উৎপত্তিস্থল লেটিন ভাষাৰ Novellaৰ পৰা। নাথানিয়েল হথৰ্ন, হাৰ্মান মেলভিল, এন ৰেডক্লিফ, জন কাউপাৰ পাউইছ আদিৰ দৰে একাংশ ঔপন্যাসিকে তেওঁলোকৰ উপন্যাসক বৰ্ণনা কৰিবলৈ "ৰোমাঞ্চ" শব্দটো পছন্দ কৰিছিল।
মাৰ্গাৰেট ডুডিৰ মতে উপন্যাসৰ "প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰৰ এক অবিৰত আৰু ব্যাপক ইতিহাস" আছে। ইয়াৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান উপন্যাসত, চিভাল্ৰিক ৰোমাঞ্চত আৰু ইটালীৰ ৰেনেছাঁ উপন্যাসৰ পৰম্পৰাৰ আধাৰত সম্পন্ন হৈছে। প্ৰাচীন ৰোমাঞ্চৰ ৰূপটোক ৰমন্যাসবাদে পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল, বিশেষকৈ ৱালটাৰ স্কটৰ ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ আৰু গথিক উপন্যাসখনে। এম.এইচ.আব্ৰামছ আৰু ৱালটাৰ স্কটকে ধৰি একাংশই যুক্তি দিছে যে উপন্যাস হৈছে এখন কল্পকাহিনী আখ্যান যিয়ে এখন সমাজৰ অৱস্থাৰ বাস্তৱিক চিত্ৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে। আনহাতে ৰোমাঞ্চে যিকোনো কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয় যিয়ে আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা কল্পকাহিনীৰ ৰচনাসমূহো উপন্যাস। যাৰ ভিতৰত দ্য লৰ্ড অৱ দ্য ৰিংছ, টু কিল এ মকিংবাৰ্ড, আৰু ফ্ৰেংকেনষ্টাইন অন্যতম। "ৰোমান্স" এনে কল্পকাহিনীৰ ৰচনা যাৰ মূল গুৰুত্ব আশ্চৰ্যজনক বা অস্বাভাৱিক কাণ্ড। ইয়াক ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বিশেষ ধৰণৰ কল্পকাহিনীৰ ধাৰাৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা উচিত নহয়।
একাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ মুৰাছাকি ছিকিবুৰ জাপানীজ গ্ৰন্থ টেল অৱ গেঞ্জীক কেতিয়াবা আখ্যানমূলক ৰূপত অন্তৰংগতাৰ অভিজ্ঞতাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰৰ ভিত্তিত বিশ্বৰ প্ৰথমখন উপন্যাস হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াৰ পূৰ্বেও নিশ্চয়কৈ দীঘলীয়া কাল্পনিক গদ্যৰ ৰচনা আছিল। চীনত ছপা কিতাপৰ প্ৰসাৰৰ ফলত মিং বংশৰ (১৩৬৮–১৬৪৪) ধ্ৰুপদী চীনা উপন্যাসৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। পিছলৈ ছপাশালৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছতে গ্ৰন্থ তথা উপন্যাসৰ জগতৰ উন্নয়ন ঘটিছিল। ডন কুইক্সোটৰ লেখক মিগেল ডি চাৰ্ভাণ্টেছক (যাৰ প্ৰথম অংশ ১৬০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল)ক আধুনিক যুগৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ইউৰোপীয় ঔপন্যাসিক হিচাপে সঘনাই উল্লেখ কৰা হয়। সাহিত্যিক বুৰঞ্জীবিদ ইয়ান ৱাটে দ্য ৰাইজ অৱ দ্য নভেল (১৯৫৭) গ্ৰন্থত যুক্তি দিছিল যে আধুনিক উপন্যাসখনৰ জন্ম হৈছিল ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে।
শেহতীয়া প্ৰযুক্তিগত বিকাশৰ ফলত বহুতো উপন্যাস অ-ছপা মাধ্যমতো প্ৰকাশ পাইছে: ইয়াৰ ভিতৰত আছে অডিঅ’ কিতাপ, ৱেব উপন্যাস, আৰু ই-বুক। আন এটা অগতানুগতিক কল্পকাহিনী ফৰ্মেট কিছুমান চিত্ৰাংকিত উপন্যাস বা গ্ৰাফিক উপন্যাসত পোৱা যায়। কল্পকাহিনীৰ এই কমিক বুক সংস্কৰণসমূহৰ উৎপত্তি ১৯ শতিকাত হ’লেও শেহতীয়াকৈহে ই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্য
মহাবোধি মন্দিৰ
বুদ্ধগয়াৰ মহাবোধি মন্দিৰ প্ৰাংগন ৪.৮৬ হেক্টৰ অঞ্চল জুৰি প্ৰসাৰিত হৈ আছে। ই ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ (i) বিভাগত বিশেষ সাংস্কৃতিক আৰু পুৰাতাত্বিক গুৰুত্বসম্পন্ন স্থান। মহামতি অশোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দীত মন্দিৰৰ পশ্চিমত অৱস্থিত বোধি বৃক্ষটিক (Ficus religiosa) কেন্দ্ৰ কৰি এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও বৰ্তমানৰ মন্দিৰটো খ্ৰীষ্টীয় পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ শতাব্দীৰ মধ্যবৰ্তী সময়ত নিৰ্মিত। কথিত আছে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩১ত ৩৫ বছৰ বয়সত সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে ইয়াতেই বোধি বা বুদ্ধত্ব লাভ কৰিছিল। তাৰপাছত তেখেতে বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই বাবে বৌদ্ধধৰ্মৰ এই অঞ্চলটো অত্যন্ত পবিত্ৰ জ্ঞান কৰা হয়। পাছৰ বহু শতাব্দীকাল ধৰি এই মন্দিৰটো বৌদ্ধদেৱৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদাসম্পন্ন উপাসনা কেন্দ্ৰ হিচাবে চিহ্নিত হৈ আহিছে। বিশ্বৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰৰ পৰা বৌদ্ধধৰ্মৰ লোকসকল ইয়ালৈ তীৰ্থ কৰিবলৈ আহে। ৫০ মিটাৰ উচ্চ এই মন্দিৰটো ভাৰতীয় স্থাপত্যশৈলীত নিৰ্মিত। ই "ভাৰতৰ সুবৰ্ণ যুগ" নামে পৰিচিত গুপ্ত যুগত নিৰ্মিত ভাৰত উপমহাদেশৰ প্ৰাচীনতম মন্দিৰ। সম্ৰাট অশোকৰ সময়ৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দী) মন্দিৰৰ সূক্ষাগ্ৰ, ক্ষুদ্ৰ স্তম্ভশ্ৰেণী মন্দিৰ প্ৰাংগনৰ অভ্যন্তৰস্থ পুৰাতত্ত্ব সংগ্ৰহালয়ত সুৰক্ষিত আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান‎ শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মন্দিৰ
খান আব্দুল গফ্ফৰ খান
খান আব্দুল গফুৰ খান(Khan Abdul Ghaffar Khan, পেছত':خان عبدالغفار خان সান আব্দুল-গ়াফ়্ফ়াৰ সান) (১৮৯০-১৯৮৮) আছিল এজন পাছতুন ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে অহিংসা আন্দোলনত ভাগ লোৱা এজন ধৰ্মীয় নেতা। তেখেতে ১৯৪২ চনৰ আইন অমান্য আন্দোলন আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। তেখেতে আজীৱন অহিংসাৰ পথত চলা ধাৰ্মিক মুছলমান আছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ নিকট বন্ধু আছিল। তেখেতক ফকৰ-এ-আফগান (আফগানৰ গৌৰৱ), বাদশ্বাহ খান (ৰজা খান) আৰু ছৰহদী গান্ধী (সীমান্তৰ গান্ধী) উপাধিৰেও জনা গৈছিল। ১৯৮৭ চনত ভাৰতৰ নাগৰিকত্ব নথকাকৈয়ে তেখেতক সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ভাৰত-ৰত্নৰে বিভূষিত কৰা হয়।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
গফুৰ খানৰ জন্ম হয় ১৮৯০ চনত পেছোৱাৰৰ পৰা ত্ৰিশ মাইল দূৰত থকা উতমানজায় গাঁৱত। তেওঁৰ আব্বাজানৰ নাম আছিল খান বাহাৰাম খান। বাহাৰাম খান এজন প্ৰতিপত্তিশালী জমিদাৰ আছিল।
শিক্ষা জীৱন
গফুৰ খানক মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে মোক্তাব বিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। কম দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ কোৰান শ্বৰীফ কণ্ঠস্থ কৰি হাফিজ হোৱাৰ দক্ষতা দেখুৱাইছিল। মোক্তাৱ পাছ কৰাৰ পিছত, তেওঁক এখন ‌ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নাম লগাই দিয়া হৈছিল। সৰুতে গফুৰ খান বাদচাহ খান নামেও জনাজাত আছিল। তেওঁ পেছোৱাৰ স্কুলৰ পৰা পিছত কেমবেলপুৰলৈ হাইস্কুলত পঢ়িবলৈ গৈছিল। ইয়াৰ পিছত উচ্চ শিক্ষা লবলৈ আলগড়লৈ যায়। কিন্তু মাক-পিতাকৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ তেওঁ পঢ়া-শুনা বাদ দি সেনা বাহিনীত যোগদান কৰে। কিন্তু এই কামতো তেওঁ শান্তি নাপালে। এদিন তেওঁ চাকৰি বাদ দি ওলাই আহিল।
কৰ্ম জীৱন
খান আব্দুল গফুৰ খানৰ পঢ়া-শুনাত আধৰুৱা কৰি এদিন পৰিয়ালৰ অজ্ঞাতেই সামৰিক বাহিনীত যোগদান কৰিছিল। কিছুদিনৰ পিছত সেই চাকৰিও বাদ দি ওলাই আহিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নিজ গাঁৱতেই সমাজৰ পৰা নিৰক্ষৰতা দূৰ কৰাৰ অভিযান চলালে। কেইজনমান বন্ধু-বান্ধৱৰ সহযোগত তেওঁ দাৰুল-ইলিম নামে এটা শিক্ষা সংগঠনৰ জন্ম দিলে আৰু ১৯১০ চনত তেওঁ উতমানজেয়ত এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিলে। সেইসময়ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে জনসাধাৰণক কৰা অন্যায়-অত্যাচাৰ, অত্পীড়ন আৰু কঠোৰ শাসনত তেওঁৰ মন বিদ্ৰোহী হৈ পৰিল। ১৯১৯ চনত ৰাওলাট এক্ট প্ৰৱৰ্তন কৰাত, এই ৰাওলাট এক্টৰ বিৰুদ্ধে গফুৰ খানে জনসাধাৰণক উত্তেজিত কৰি তুলিছিল। চৰকাৰে সেইবাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। ১৯২০ চনত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনলৈ পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়োৱাত তেওঁক চৰকাৰে পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তিনিবছৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড বিহিছিল। ১৯২৪ চনত তেওঁ কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱাত, জনসাধাৰণে তেওঁক ফখৰে আফগান অৰ্থাত্ পাঠান জাতিৰ গৌৰৱ আখ্যা দিছিল। ১৯২৬ চনত তেওঁ আৰৱ(বৰ্তমান চৌদি আৰৱ) দেশৰ মক্কালৈ হজ কৰিবলৈ যায়, তেতিয়াই তেওঁ চুৱেজ বন্দৰ হৈ জেৰুজালেম, পেলেষ্টাইন, লেবানন, চিৰিয়া, ইৰাক আদি প্ৰসিদ্ধ ঠাইসমূহো ভ্ৰমণ কৰিছিল। ১৯২৮ চনত তেওঁ পাখতুন নামেৰে এখন বাতৰি কাকত উলিয়াই সীমান্ত প্ৰদেশৰ মানুহক জাতীয়তাবাদী ভাবধাৰাৰে বান্ধ খুৱাবলৈ সমৰ্থ হয় আৰু কাকতখনে ৰাইজৰ যথেষ্ট সমাদৰ পায়। গফুৰ খানৰ এনেকাৰ্যৰ শংকিত হৈ চাৰকাৰে পুনৰ তেওঁক ১৯২৯ চনত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। এইবাৰ তেওঁ জেলত থাকোঁতেই বিভিন্ন সময়ত লালা লাজপত ৰায়, মাণিকলাল খান, আগা চফধৰ, ডাক্তৰ পানচাৰী, জাফৰ আলী খান, মুফতি কেফায়াতুল্লা, আলী গুলমান, পণ্ডিত জগতৰামক লগ পায়। ১৯৩৪ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে বিদেশী বস্ত্ৰ বৰ্জনৰ বাবে দিয়া আন্দোলনতো তেওঁ সক্ৰিয় হোৱাৰ বাবে চৰকাৰে পুনৰ কাৰাবৰণ দিছিল। পিছত তেওঁ গান্ধীজীৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে ৱাৰ্দ্ধালৈ যায় আৰু মহাত্মাৰ লগতে থাকিবলৈ লয়। ১৯৩৪ চনত ভাৰতৰ জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধিবেশন বহে আৰু এই অধিবেশনৰ বাবে সভাপতি নিৰ্বাচন কৰে সীমান্ত কেশৰী গফুৰ খানক। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বংগদেশ, বোম্বাই আদিকে ধৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ গৈ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ব্যাখ্যা দাঙি ধৰে। বিয়াল্লিছৰ আইন অমান্য আন্দোলন আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত তেওঁ উত্তৰ পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশত গফুৰ খানে নেতৃত্ব দিছিল বাবে পুলিচ ইন্সপেষ্টৰ খুৰছিদে তেওঁক লাঠিৰে কোৱাই দুডাল কামি হাড় ভাঙি দিছিল আৰু জেলত ভৰাই ৰাখিছিল। ১৯৪৫ চনত জেলৰ পৰা পুনৰ মুক্তি লাভিছিল। ১৯৪৬ চনত অবিভক্ত ভাৰতৰ প্ৰাদেশিক বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনত বিদ্ৰোহী পাঠান আব্দুল গফুৰ খানে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি কংগ্ৰেছক জয়যুক্ত কৰে। ১৯৪৬ চনৰ ২৬ আগষ্টত মুছলিম লীগে পৃথক গৃহ-ভূমি আৰ্থাত্ পাকিস্তানৰ দাবী জনায়। ১৯৪৭ চনৰ ৩ জুনত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড মাউণ্ট বেটেনে ভাৰতক দ্বি-খণ্ডিত কৰাৰ মত বিচাৰি আহ্বান জনায়। কিন্তু এই ভাৰতক দ্বি-খণ্ডিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱক মহাত্মা গান্ধী আৰু আব্দুল গফুৰ খানে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ জনাই। তেওঁলোকৰ প্ৰতিবাদকো নেওচি পাকিস্তানৰ জন্ম হল।
মৃত্যু
খান আব্দুল গফুৰ খানৰ ১৯৮৮ চনত পৰলোক প্ৰাপ্তি ঘটে।
মৌলবাদ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ মৌলবাদী এনেকুৱা এজন ব্যক্তি যিজনে অনুসৰণ কৰে তাৰ চিন্তা বিশ্বাসৰ মূলনীতি ও শিক্ষা সমূহক।
জনপ্ৰিয় ইতিহাস
জনপ্ৰিয় ইতিহাস (Popular History) হৈছে এক বহল ধাৰাৰ ইতিহাস ৰচনা যিয়ে জনপ্ৰিয় দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰে, বহল পাঠকক লক্ষ্য কৰি লয়, আৰু সাধাৰণতে বিদ্বান বিশ্লেষণতকৈ আখ্যান, ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰাঞ্জল বিশদতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। এই শব্দটো পেছাদাৰী শৈক্ষিক বা বিদ্বান ইতিহাস লিখাৰ বিপৰীতে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিটো সাধাৰণতে অধিক বিশেষজ্ঞ আৰু কাৰিকৰী আৰু, সেয়েহে, সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে কম সুলভ।
ধাৰণাসমূহ
জনপ্ৰিয় ইতিহাসক একধৰণৰ "নৈতিক বিজ্ঞান" হিচাপে প্ৰক্ষেপিত কৰা হৈছে। যিয়ে অতীতক কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবেই নহয়, ইতিহাসে কেনেকৈ নৈতিকভাৱে দায়বদ্ধ হৈ বৰ্তমানক সহজ কৰি তুলিব পাৰে তাৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰে। একাংশই ইয়াক এনে লেখকৰ দ্বাৰা উৎপাদিত ইতিহাস হিচাপে লয় যিসকলে বিজ্ঞানৰ ভাষাক সাধাৰণ দৈনন্দিন ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব পৰাকৈ দক্ষ। তেওঁলোকৰ আলোচনাও সহজবোধ্য।
কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে জনপ্ৰিয় ইতিহাসৰ বিকাশৰ কাৰণ হিচাপে বেনছন লছিং, ডেভিদ পে, আৰু মেৰী বোথাম হাউইটৰ দৰে লেখক-পৰিৱৰ্তিত ইতিহাসবিদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান হাৰটোকেই দিব খোজে। কাৰণ তেওঁলোকে ঐতিহাসিক পৰিঘটনাসমূহ "ভাল শৈলীৰে" লিখিছিল আৰু প্ৰকাশকৰ বাবেও অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছিল।
জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদ
জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলে শেহতীয়া বছৰবোৰত শৈক্ষিক প্ৰকাশনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছবোৰৰ পৰিৱৰ্তে সাধাৰণ প্ৰকাশকৰ "সাধাৰণ তালিকা"ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ লক্ষ্য ৰাখে। ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলক টেলিভিছনৰ জগতলৈও লৈ যোৱা হৈছে। কিতাপ বা তথ্য-চিত্ৰৰ লগত তেওঁলোকে সহযোগিতামূলক অনুষ্ঠানত অংশ লোৱাটোও এইসমূহ পৰিৱৰ্তনৰ এটা বিশিষ্ট।
শৈক্ষিক
ব্ৰিটিছৰ জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলৰ শেহতীয়া উদাহৰণ: নিয়াল ফাৰ্গুচন, মেৰী বিয়াৰ্ড, ক্ৰিষ্টোফাৰ হিবাৰ্ট, টম হলণ্ড, চাইমন চেবাগ মণ্টেফিঅ’ৰ, চাইমন শ্বামা, এৰিক হবছবাম, পল জনছন, ই. পি. থম্পছন, এ. জে. পি. টেইলৰ (টেলিভিছনত ইতিহাসৰ পথ প্ৰদৰ্শক) আৰু ক্ৰিষ্টোফাৰ হিল।
অশৈক্ষিক
আমেৰিকাৰ ৱালটাৰ লৰ্ড, ব্ৰুচ কেটন, ডেন কাৰ্লিন, শ্বেলবী ফুট, ডেভিড মেকঁকালো, মেক্স কাটলাৰ, ৰন কাটলাৰ, আৰু বাৰ্বাৰা ডব্লিউ টাচমেন,জন জুলিয়াছ নৰ্ৱিচ, চাৰ্লছ এলেন, তাৰিক আলী আদি।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
চ্যু-হুং-ফা
বংশ পৰিচয় আৰু ৰাজঅভিষেক
চুহুং আছিল পূৰ্বৰ ৰজা চুহুন্মুংৰ বংশধৰ। আহোম ৰাজবংশৰ চামগুৰীয়া ফৈদৰ কোঁ‌ৱৰ হোৱাৰ বাবে তেওঁক চামগুৰীয়া ৰজা নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ চামগুৰীয়া খামজাং কোঁ‌ৱৰ (চাও খামজাং) হিচাপে পৰিচিত আছিল। চুক্লমফাক হত্যা কৰাৰ পিছত ডেবেৰাই মাকৰ ফলীয়া ভাগিন চুহুংক ৰজা পাতে। ইয়াৰ লগতে ডেবেৰাই সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ কেইবাগৰাকী আইদেউক ৰজাৰ ভিতৰচৰাত গুপ্তচৰ বা বাতৰি-দিওঁ‌তা হিচাপে নিয়োগ কৰে। মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ জীয়ৰী তথা লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভগ্নী পাখৰী গাভৰুক বৰকুঁ‌ৱৰী পতা হয়। পূৰ্বতে পাখৰী গাভৰু যথাক্ৰমে স্বৰ্গদেৱ চুতাম্লা আৰু চুপংমুংৰ কুঁ‌ৱৰী আছিল আৰু সেয়ে ৰাজকাৰ্য আৰু ৰাজ্যৰ ৰাজনীতিৰ প্ৰতি সুপৰিচিত আছিল।
ৰাজকোঁ‌ৱৰসকলৰ হত্যা
ইতিমধ্যে আহোম ৰাজবংশৰ আন কোঁ‌ৱৰসকলেও সিংহাসন অধিকাৰ কৰিবলৈ যো-জা চলায়। ককায়েক ৰামধ্বজ সিংহৰ বিয়োগৰ বাতৰি পাই তিপাম ৰজা নাৰায়ন গোহাঁ‌ই ৰজা হোৱাৰ উদ্দেশ্যৰে কচলুখোৱা সলাল গোহাঁইৰ সৈতে আহি ৰাজধানী গড়গাঁও পায়হি। ডেবেৰাই ৰতনপুৰীয়া আৰু দক্ষিণপটীয়া নামৰ দুজন সেনানায়কৰ সৈতে কোঁ‌ৱৰৰ বাহিনীক আগচি ধৰে। যুদ্ধত তিপাম ৰজা আৰু সলাল গোহাঁ‌ইৰ মৃত্যু ঘটে। ইয়াৰ পিছতে ডেবেৰাই অন্য কোঁ‌ৱৰসকলকো নিপাত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। চুক্লমফাৰ দ্বিতীয়জন ভ্ৰাতৃ নামৰূপীয়া ৰজা বন গোহাঁ‌ইক চেতিয়া পাটৰ নামৰ লোক এজনৰ হতুৱাই বধ কৰোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও চুন্যতফা বা উদয়াদিত্য সিংহৰ চৈধ্যজন পুত্ৰকো প্ৰাণে মৰা হয়।
ডেবেৰা বৰবৰুৱাৰ স্বেচ্ছাচাৰিতা
শাসনকাৰ্যত নিজৰ নিয়ন্ত্ৰন সুনিশ্চিত কৰিবলৈ ডেবেৰাই ৰতনপুৰীয়া আৰু দক্ষিণপটীয়াৰ সহায়ত তেওঁৰ অনিষ্ট কৰিব পৰা বিষয়াসকলক হত্যা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ এজন প্ৰভাৱশালী বিষয়া চিৰিংডাং পৰিয়ালৰ শিমলুগুৰীয়া নাওবৈচা ফুকনক হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। গোপনে এই বাতৰি পাই নাওবৈচা ফুকনে অসুস্থতাৰ অজুহাতত ঘৰতেই সোমাই থাকে। ঘৰুৱা কামত সহায় কৰা এগৰাকী মহিলা নিয়োগ কৰি ডেবেৰাই নাওবৈচা ফুকনৰ মিছা নৰীয়াৰ বিষয়ে জানিব পাৰে আৰু তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ সুযোগৰ অপেক্ষা কৰে। গোমোঠা ভাণ্ডাৰী বৰুৱা নামৰ আন এজন বিষয়াক আততায়ীৰদ্বাৰা হত্যা কৰোৱা হয়। এই হত্যাকাণ্ডসমূহৰ বাবে ডেবেৰাই ৰজাৰ পৰা কোনোধৰণৰ অনুমতি লোৱা নাছিল আৰু এই বিষয়ে ৰজাক কোনোধৰণৰ খতিয়ান দিয়াৰো প্ৰয়োজনবোধ কৰা নাছিল। ​
ডেবেৰাক হত্যাৰ পৰিকল্পনা
ডেবেৰাৰ স্বেচ্ছাচাৰি কাৰ্যকলাপ স্বৰ্গদেৱ চুহুংৰ বৰকুঁ‌ৱৰী পাখৰী গাভৰুৰ চকুত পৰে। তেওঁ এই কথা চুহুংৰ কাণ চোৱায় আৰু কথাৰ গুৰুত্ব বুজি ৰজাই বৰকুঁ‌ৱৰী, শিমলুগুৰীয়া নাওবৈচা ফুকন আৰু আহোম পুৰোহিত লাইটাই দেওধাইৰ সৈতে গোপনে মন্ত্ৰণা কৰি ডেবেৰাক হত্যা কৰিবলৈ চক্ৰান্ত কৰে। এই মন্ত্ৰণাৰ কাৰ্যবিৱৰণী সেই সময়ত ৰাজকাৰ্যত অসমীয়া লিপিৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত অধুনালুপ্ত টাই-আহোম লিপিত লিখা হৈছিল।
মৃত্যু
ইফালে মন্ত্ৰণাৰ সময়ত উপস্থিত থকা এজনী লিগিৰীৰ মুখে এই কথাৰ সম্ভেদ পাই ডেবেৰাই আত্মৰক্ষাৰ বাবে ততাতৈয়াকৈ ব্যৱস্থা হাতত লয়। চুহুংৰ ঔষধৰ সৈতে বিহ মিহলাই ৰজাক হত্যা কৰাৰ পিছত বৰকুঁ‌ৱৰী আৰু নাওবৈচা ফুকনকো প্ৰাণে মাৰে। আহোম পুৰোহিত ফৈদৰ হোৱা বাবে লাইটাই দেওধাইক ৰেহাই দিয়া হয়।
য়ামী গৌতম
য়ামী গৌতম ধৰ (Yami Gautam Dhar, ২৮ নৱেম্বৰ, ১৯৮৮) হৈছে প্ৰধানকৈ হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনয়-শিল্পী। তেওঁ মডেল হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে, আৰু টেলিভিছনৰ ছ'প অপেৰা যেনে: চান্দ কে পাৰ চালো (২০০৮–২০০৯) আৰু য়েহ প্যাৰ না হোগা কাম (২০০৯–২০১০)ত অভিনয় কৰে। ২০১২ চনত অভিনয় কৰা কমেডী-ড্ৰামা ভিকি ড'নাৰ হৈছে তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি, যাৰ ফলত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা অভিষেককাৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল-পৰিচয়
হিমাচল প্ৰদেশৰ বিলাসপুৰ হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা য়ামী গৌতম ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল চণ্ডীগড়ত। তেওঁৰ পিতৃ মুকেশ গৌতম এজন পাঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ পিটিচি নেটৱৰ্কৰ উপ-সঞ্চালক।[11] তেওঁৰ মাতৃৰ নাম অঞ্জলি গৌতম।  তেওঁৰ এগৰাকী কনিষ্ঠ ভগ্নী চুৰিলি গৌতমে পাঞ্জাবী ছবি পাৱাৰ কাটৰ জৰিয়তে ডাঙৰ পৰ্দাত অভিষেক ঘটায়।   য়ামী গৌতমে নিয়মীয়া স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল, আৰু পিছলৈ আইনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ কলেজত ভৰ্তি হৈছিল। তেওঁ সৰুতে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা (আই এ এছ)ত যোগদান কৰাৰ আকাংক্ষা প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও ২০ বছৰ বয়সত তেওঁ অভিনয়ৰ জগতত যোগদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।  তেওঁ আইনত অনাৰ্ছ লৈ পঢ়া-শুনা কৰি আছিল যদিও অভিনয়ৰ বাবে পূৰ্ণকালীন অধ্যয়ন এৰি দিয়ে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ মুম্বাইত অংশকালীন স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে পঢ়া-শুনা কৰি আছে৷  তেওঁ অধ্যয়ন, অভ্যন্তৰীণ সজ্জা আৰু সংগীত শুনি ভাল পায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০১৫ চনত চনম ৰেৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত পুলকিত সম্ৰাটৰ লগত তেওঁৰ প্ৰণয়পাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ এই বিষয়ে কেতিয়াও মুকলিলৈ একো কোৱা নাছিল যদিও তেওঁলোকৰ মাজত থকা সম্পৰ্কটোক সম্ৰাটৰ পত্নীয়ে নিশ্চিত কৰিছিল। অৱশেষত ২০১৮ চনত তেওঁলোকৰ (সম্ৰাট আৰু য়ামীৰ) বিচ্ছেদ ঘটে।
২০২১ চনৰ ৪ জুনত য়ামী গৌতমে আদিত্য ধৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বিয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ নাম সলনি কৰি য়ামী গৌতম ধৰ কৰে।
টেলিভিছন কেৰিয়াৰ (২০০৮–২০১০)
য়ামী গৌতমে ২০ বছৰ বয়সত চিনেমাত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ মুম্বাইলৈ গমন কৰিছিল। তেওঁ টেলিভিছনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে চান্দ কে পাৰ চালোৰ জৰিয়তে। সমান্তৰালভাৱে তেওঁ ৰাজকুমাৰ আৰ্য়ানত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি থাকিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ টেলিভিছনত তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে, য়েহ পিয়াৰ না হোগা কামত যিখন সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল কালাৰছত৷ ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব' মীথি চৌৰী নং ১ আৰু কিচেন চেম্পিয়ন ছিজন ১ত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
চলচ্চিত্ৰৰ আত্মপ্ৰকাশ আৰু প্ৰাৰম্ভিক কাম (২০০৯–২০১৮)
thumb|২০১২ চনত ভিকি ড'নাৰৰ এক অনুষ্ঠানত য়ামী গৌতম ২০০৯ চনত কানাড়া ভাষাৰ উল্লাছা উৎসাহ নামৰ ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত গৌতমে শ্বুজিত ছিৰকাৰৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি ভিকি ড’নাৰ (২০১২)ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি বলিউডত অভিষেক ঘটায়। অভিষেক ঘটোৱা আয়ুষ্মান খুৰানা, অনু কাপুৰ আৰু ডলী আহলুৱালিয়াৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা আছিমা ৰয় নামৰ এগৰাকী বাঙালী মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যি শীৰ্ষ চৰিত্ৰটোৰ প্ৰেমত পৰে৷ তেওঁৰ প্ৰেমিক আছিল অৰোৰা পৰিয়ালৰ এজন পাঞ্জাবী ল’ৰা৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ বিয়া হয় আৰু বিবাহৰ পাছত তেওঁ ল'ৰাজনৰ অতীতৰ বিষয়ে জানিব পাৰে৷ বলীউডৰ অভিনেতা জন আব্ৰাহামৰ প্ৰযোজনাত আত্মপ্ৰকাশ কৰা ছবিখনে সমালোচকৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰাৰ লগতে বিশ্বজুৰি ৬৪৫ মিলিয়ন (৩.৯ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰি বছৰৰ অন্যতম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। অভিষেককাৰী অভিনয়ৰ বাবে গৌতমে সমালোচকৰ প্ৰশংসাৰ লগতে কেইবাটাও বঁটা আৰু মনোনয়ন লাভ কৰে, যাৰ ভিতৰত জি চিনে বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নৱাগতৰ বঁটা (বৰফিৰ বাবে ইলিয়ানা ডি'ক্ৰুজৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে) আৰু একেটা শ্ৰেণীৰ অধীনত তেওঁ ৫৮ সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
দুবছৰ ধৰি বলিউডৰ পৰা অনুপস্থিত থকাৰ পিছত ২০১৪ চনত গৌতমে ঘূৰি আহি দুখন ছবিত অভিনয় কৰে, য’ত প্ৰথমখন ছবি আছিল ঈশ্বৰ নিভাছৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি টোটাল ছিয়াপ্পা আৰু দ্বিতীয়খন আছিল প্ৰভু দেৱৰ একচন থ্ৰিলাৰ একচন জেকচন, য’ত অজয় দেৱগনে দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে গৌতম আৰু সোনাক্ষী সিনহাক তেওঁৰ প্ৰেম-প্ৰত্যাশিনী হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰা হৈছিল। ছবি দুখনৰ প্ৰদৰ্শন আশাব্যঞ্জক নাছিল৷
২০১৫ চনত গৌতমে বৰুণ ধাৱান আৰু নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকিৰ সৈতে শ্ৰীৰাম ৰাঘৱনৰ একচন থ্ৰিলাৰ বদলাপুৰত অভিনয় কৰে। ১৫ বছৰৰ ভিতৰত পত্নী মিছা আৰু পুত্ৰৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ লোৱা ৰঘু নামৰ এজন ব্যক্তিৰ কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনে সমালোচনাত্মক আৰু ব্যৱসায়িক সফলতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি ₹৭৭ কোটি (১১ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) সংগ্ৰহ কৰে। বিশ্বজুৰি য়ামী গৌতমৰ অভিনয়ে প্ৰশংসা লাভ কৰে।
২০১৬ চনত গৌতমে পুলকিত সম্ৰাটৰ লগত চনম ৰে আৰু বিবেক অগ্নিহোত্ৰী পৰিচালিত জুনুনিয়াতত অভিনয় কৰে।   ছবি দুখনে সফলতা লাভ নকৰিলে৷
পিছৰ বছৰত গৌতমে ঋত্বিক ৰোশনৰ সৈতে সঞ্জয় গুপ্তাৰ প্ৰতিশোধমূলক ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰ কাবিল (২০১৭)ত অভিনয় কৰে। ছবিখনৰ লগতে তেওঁৰ অভিনয়েও মিশ্ৰিত ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে আৰু ছবিখনে বিশ্বজুৰি ১.৯৬ বিলিয়ন ₹ (২৮ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰে।
অগ্ৰগতি আৰু সফলতা (২০১৯-বৰ্তমান)
thumb|২০১৯ চনত য়ামী গৌতম ২০১৯ চনত আদিত্য ধৰৰ মিলিটাৰী একচন থ্ৰিলাৰ উৰি: দ্য চাৰ্জিকেল ষ্ট্ৰাইকত য়ামী গৌতমে বিকি কৌশল, পৰেশ ৰাৱাল, মোহিত ৰাইনা, আৰু কীৰ্তি কুলহাৰীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল৷ ছবিখন বছৰটোৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী হিন্দী ছবি হিচাপে পৰিচিত হয় আৰু বিশ্বজুৰি ৩.৪২ বিলিয়ন (৪৪ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ)তকৈ অধিক ধন উপাৰ্জন কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত মুক্তি পোৱা অমৰ কৌশিকৰ কমেডী-ড্ৰামা বালাত আয়ুষ্মান খুৰানাৰ সৈতে য়ামীক পুনৰ দেখা যায়। ছবিখনে বিশ্বজুৰি ১.৭ বিলিয়ন ₹ (২২ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰি ব্যৱসায়িক দিশৰ পৰা সফল বিবেচিত হয়।
২০২০ চনত অভিষেককাৰী পুনীত খান্নাৰ পৰিচালনা আৰু বিনোদ বচ্চনৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত গিনী ৱেডছ ছানী ছবিখনত গিনীৰ চৰিত্ৰত য়ামীয়ে অভিনেতা বিক্ৰান্ত মেছিৰ সৈতে অভিনয় কৰে। মুক্তিৰ লগে লগে ছবিখনে মিশ্ৰিত সমালোচনা লাভ কৰে।