cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সৌৰভ কুমাৰ চলিহা
সাহিত্যকৃতি
পঞ্চাছৰ দশকত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা সুৰেন্দ্ৰ নাথ মেধি ওৰফে সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ প্ৰথম গল্পটো হ'ল 'পঞ্জাব সীমান্তৰ সহযাত্ৰী'। ইয়াৰ পিছতে 'কালমাৰ্ক্স-এৰা' নামৰ গল্পটো বাঁহীত প্ৰকাশ পায়। ৰামধেনুৰ চুটি গল্প প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ 'অশান্ত ইলেকট্ৰন' গল্পটোৱে প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। তেখেতে ১৯৭৪ চনত 'গোলাম' নামৰ সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৯৫ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে। মন কৰিবলগীয়া যে জীৱিত কালত তেওঁ কোনোধৰণৰ বঁটা বাহন গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে নিজে যোৱা নাছিল। 'একৈশ শতিকা ধেমালি নহয় আৰু অন্যান্য ৰচনা', 'জন্মদিন আৰু অন্যান্য গল্প', 'দ্ৰোণ আৰু গ্যেটে' তেওঁৰ আন তিনিখন অনন্য ৰচনা।
প্ৰভাৱিত শিল্প-কৰ্ম
লাখটকীয়াত গোলাম (Closed-door-syndrome-and the stuff-inside-the-magazine syndrome) (২০০২), সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ ওপৰত নিৰ্মিত এখন তথ্য-চিত্ৰ। পৰিচালক আলতাফ মজিদ। আলতাফ মজিদেই চলিহাৰ আন এটা লেখনিৰ ভিত্তিত ২০০৫ চনত নিৰ্মাণ কৰে অন্য এখন তথ্য চিত্ৰ 'ভাল খবৰ' (Good News). চলিহাৰ গল্প 'দুপৰীয়া' আৰু 'সিহঁতেও পাহাৰ বগালে'ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দুখন অঁনাতাৰ নাটক প্ৰযোজিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
বৰপেটা
বৰপেটা নগৰ বৰপেটা জিলাৰ সদৰ ঠাই। এই নগৰ গুৱাহাটী চহৰৰ পৰা ৯০ কি.মি. (৫৬ মাইল) উত্তৰ-পশ্চিম দিশে অৱস্থিত। অসম বুৰঞ্জীত বৰপেটাক “সত্ৰভূমি” বুলি জনা যায়। বৰপেটা থকা সত্ৰসমূহে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, আৰু তেখেতৰ প্ৰধান শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কৰ্মৰাজিৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। ষোল্ল শতিকাত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ উজনি অসমৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেঁটি টনকিয়াল কৰাৰ উদ্দেশ্যে বৰপেটা নগৰলৈ আহিছিল। বৰপেটা সত্ৰ আৰু আন আন সত্ৰসমূহ বৰপেটা জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত হৈ আছে, যিবোৰে অসমৰ চুকে-কোণে থকা ধৰ্মীয় লোকসকলৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে।
ঐতিহাসিক পটভূমি
বৰপেটাক অসমত সত্ৰভূমি বুলি জনা যায়। বৰপেটাত থকা সত্ৰসমূহে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, আৰু তেখেতৰ প্ৰধান শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কৰ্মৰাজিৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। ষোল্ল শতিকাত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ উজনি অসমৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেঁটি টনকিয়াল কৰাৰ উদ্দেশ্যে বৰপেটা নগৰলৈ আহিছিল। বৰপেটা নগৰখন ২২খন হাটীত বিভক্ত হৈ আছে, য’ত সত্ৰ পৰিচালক আৰু ভক্তসকল সপৰিয়ালে বাস কৰে। এই বিশেষত্ব অসমৰ আন কোনো ঠাইতে দেখা নাযায়। বিভিন্ন সত্ৰ আৰু মঠসমূহ বৰপেটা জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত হৈ আছে, যিবোৰে অসমৰ চুকে-কোণে থকা ধাৰ্মিক লোকসকলৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। ইয়াৰে কেইখনমান প্ৰখ্যাত সত্ৰ হ’ল – বৰপেটা সত্ৰ, পাটবাউসী সত্ৰ, সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ, চূণপুৰা সত্ৰ, গণককুছি সত্ৰ, কনৰা আৰু জনীয়া। ফাকুৱা উৎসৱ(হোলি) ইয়াৰ প্ৰধান উত্সৱ আৰু ইয়াক ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়। হাতীদাঁতৰ শিল্পকে ধৰি বৰপেটাৰ থলুৱা হস্তশিল্প অসম বিখ্যাত। ইয়াৰ আতচবাজীৰ কাৰখানাও অসমত জনাজাত।
বৰপেটা বিভিন্ন ভাষা-ভাষীৰ মানুহৰ মিলনভূমি হিচাপে বিশেষ গুৰুত্ব পাই আহিছে। ইয়াক তিতাকুছি, পোৰাভিঠা, মথুৰা, বৃন্দাবন, চৌখুটীস্থান, নবৰত্ন-সভা, ইচ্ছাকুছি, পুষ্পক বিমান, কামপুৰ আৰু বৰপেটা আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। ইংৰাজ শাসনৰ অধীনলৈ অহাৰ আগেয়ে বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলা কোচ-হাজো আৰু আহোম সাম্ৰাজ্যৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ আছিল। আদি কালৰেপৰা বৰপেটাই বৰ্মনসকলৰ (৩৮০-৬৫৪), চলস্থামৰ (৬৫৫-৯৮৫), পালসকলৰ(৯৮৫-১২৬০), কমতাসকলৰ(১২৬০-১৫০৯) আৰু কোঁচসকলৰ (১৫০৯ ৰ পৰা) শাসন প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছে যদিও কমতা আৰু কোচ শাসনৰ সময়তহে ইয়াৰ মুখ্য বুৰঞ্জীমূলক উন্নয়নসমূহ হৈছিল।
কোচৰজা নৰনাৰায়ণে তেওঁৰ ৰাজধানী বৰপেটাৰ সমীপতে বৰনগৰত(বৰ্তমানৰ সৰভোগ) স্থাপন কৰিছিল। যি সময়ত মহাপুৰুষজনাই পাটবাউসীত সত্ৰ পাতি তেওঁৰ ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাসমূহ প্ৰচাৰৰ কামত লাগি আছিল, সেই সময়ত ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজত্ব চলি আছিল। মোগলসকলৰ আগমনৰ পিছত কোচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত পৰিছিল। বৰপেটাৰ ওচৰে-পাজৰে আহোমসকলে মোগলৰ সৈতে বহুকেইখন যুদ্ধ কৰিছিল। কেইখনমান পৰিচিত যুঁজৰ ভিতৰত জখলিখানা, ভাতেকুছিআৰু ভৱানীপুৰৰ যুঁজ উল্লেখনীয়। পিছত যুঁজত আহোমসকল পৰাস্ত হৈছিল আৰু মোগলে ক্ষমতা লৈ ইয়াৰ প্ৰশাসনিক আৰু কৰ সংগ্ৰহৰ দিশটো প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সজাই তুলিছিল। কামৰূপক “চৰকাৰ” পাতি বৰপেটা, ক্ষেত্ৰী, বজালী, বৰনগৰ, বাঁহবাৰী আৰু বিজনী পৰাগনত ভগাই তাকে আৰু সৰু ভাগ কৰি তাপাত বিভক্ত কৰি এজন গোমস্তাক চলাব দিছিল। প্ৰশাসনিক সুচলতাৰ বাবে প্ৰতিটো পৰাগনক তালুক, লট আৰু গাঁওত ভাগ কৰা হৈছিল। পাৰাগনসমূহ বৰবৰুৱা আৰু চৌধুৰীসকলৰ তলত ৰখা হৈছিল। প্ৰতিটো তালুক তালুকদাৰৰ তদাৰকত আছিল আৰু তেওঁক সহায় কৰিবলৈ ঠাকুৰীয়া, পাটোৱাৰী, কাকতি, গাঁও বৰিকা ইত্যাদি আছিল যিয়ে কৰ সংগ্ৰহৰ হিচাপ-নিকাচ ৰাখিছিল। পৰাগনৰ বিচাৰকক শিকদাৰ বুলি কোৱা হৈছিল, য’ত আমিন আৰু কনংগ ভূমি সমীক্ষা, কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে দায়ৱদ্ধ আছিল।
ভীম
ভীম (भीम) মহাভাৰতৰ এটি চৰিত্ৰ। ভীম পাণ্ডু পাঁচজন পুত্ৰৰ ভিতৰত (যাক পাণ্ডৱ বুলি জনা যায়) দ্বিতীয় পুত্ৰ। ভীম এজন বীৰ যোদ্ধা। গদাধৰ হিচাপে তেওঁৰ খ্যাতি আছে।
পিতৃ-মাতৃ
পাণ্ডু আৰু কুন্তী ভীমৰ পিতৃ মাতৃ।
বৰপেটা
ঐতিহাসিক পটভূমি
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত বৰপেটা নগৰ সত্ৰৰে পূৰ্ণ এখন ধৰ্মীয় ঠাইত পৰিণত হৈছে বাবে ইয়াক বৈকুণ্ঠধাম বুলিও কোৱা হয়। আহোম ৰজা শিৱসিংহ, ৰাজেশ্বৰ সিংহ, লক্ষ্মী সিংহ, গৌৰীনাথ সিংহ আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনতে এই সত্ৰসমূহে মাটিৰ আবণ্টন পাইছিল। বাউসীৰ শ্বাহ মদৰৰ, বৰনগৰৰ শ্বাহ-ফকীৰৰ, ক্ষেত্ৰীৰ পাঁচ পীড়ৰ, ভেল্লাৰ চৈয়দ শ্বাহনুৰ দেৱান ফকীৰৰ মুছলিম-দৰঘাছলৈও ভূমি আবণ্টন কৰিছিল। দেৱালয়সমূহলৈও ভূমি আবণ্টিত কৰা হৈছিল আৰু এই আবণ্টনসমূহৰ কথা কপাৰ-ফলিত লিপিৱদ্ধ কৰি ৰাখিছিল, যিবোৰ বুৰঞ্জীৰ সমল হিচাপে স্বীকৃতি পাই আহিছে।
ভীম
অন্য নাম
ভীম শব্দৰ সংস্কৃত অৰ্থ হৈছে ভয়ংকৰ। তেওঁৰ প্ৰকাণ্ড শৰীৰৰ বাবে তেওঁৰ এই নাম আছিল। তেওঁৰ অন্যান্য নামসমূহ হ’ল- ভীমসেন, বৃকোদৰ, গদাধৰ, জৰাসন্ধজিত, হিৰিম্বাভিদ, কীচকজিত, জিহ্মায়াধীন, বল্লভ।
বৰপেটা
ঐতিহাসিক পটভূমি
মানৰ আক্ৰমণত বৰপেটা নগৰৰ লগতে বৰপেটা সত্ৰৰো বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল। এই মানসকলক আঁতৰোৱাৰ বাবেই ব্ৰিটিছসকল আহিছিল। ব্ৰিটিছ অহাৰ পিছৰেপৰাই এই অঞ্চলত মৌজাদাৰী পদ্ধতি আৰম্ভ হৈছিল। ১৮৪১ চনত বৰপেটা অসামৰিক মহকুমা হৈছিল আৰু জন বাটলাৰ ইয়াৰ প্ৰশাসক হৈছিল।
স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ছোৱাত বৰপেটা অঞ্চলৰ বহু সংখ্যক লোকে যোগদান কৰি জেল খাটিছিল। মদন চন্দ্ৰ বৰ্মন আৰু ৰাউতা কোচ ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ আছিল। উমেশ চন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰী, ধনীৰাম তালুকদাৰ, গণেশ লাল চৌধুৰী, দেৱেন্দ্ৰ নাথ উজীৰ, অক্ষয় কুমাৰ দাস, বংশীধৰ চৌধুৰী, নানামোহন মজুমদাৰ, গোলক পাঠক, সোণাৰাম চৌধুৰী, ডাঃ জিনাৰাম দাস, বিশ্বনাথ দাস, প্ৰাণেশ্বৰ দাস, অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, মধুসুদন দাস, উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দাস, দেৱেন্দ্ৰ শৰ্মা, নৰনাৰায়ণ গোস্বামী, কবিৰাজ ঘনশ্যাম দাস, চন্দ্ৰপ্ৰভা শইসকীয়ানী এই অঞ্চলৰ প্ৰধান মুক্তিযুঁজাৰু। ১৯৩৪ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰু ১৯৩৭ চনত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে বৰপেটালৈ আহিছিল।
বৰপেটাৰ কলা-সংস্কৃতিৰ ভেঁটি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ শিষ্য মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ, দামোদৰদেৱ আৰু হৰিদেৱ-এ কেবাখনো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ জৰিয়তে এই ভেঁটি মজবুত কৰি থৈ গৈছিল।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
২৬.৩২ ডিগ্ৰী উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯১.০ ডিগ্ৰী পূৱ দ্ৰাঘিমাংশত বৰপেটা নগৰ অৱস্থিত। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা ৩৫ মিটাৰ (১১৪ ফুট)। মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব ৪৪ কিঃমিঃ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুখন মূল উপনৈ চাউলখোৱা আৰু মৰানদী বৰপেটা নগৰৰ মাজেৰে বৈ গৈছে।
যাতায়ত
বৰপেটালৈ যাবলৈ চাৰিধৰণৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা আছে
বন্যভূমি
মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ব্যঘ্ৰ প্ৰকল্পলৈ যোৱাৰ বাবে বৰপেটাক প্ৰৱেশদ্বাৰ বুলি কব পাৰি। বৰপেটা নগৰৰ পৰা ইয়াৰ দৃৰত্ব ৪৪ কিঃমিঃ।
ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি
মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৰপেটা নগৰৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ ভেঁটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত মহাপুৰষজনাৰ শিষ্য মাধৱদেৱ, হৰিদেৱ আৰু দামোদৰদেৱে এই ভেঁটিক টনকিয়াল কৰি থৈ গৈছিল।
সত্ৰ:
মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ সহিতে তেওঁৰ শিষ্যসকলে বৰপেটাত কেবাখনো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি গৈছিল। এই সত্ৰসমূহক আঞ্চলিক সংস্কৃতিৰ প্ৰশিক্ষণস্থলীৰ লগতে মঠ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। অঞ্চলটোৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত এই সত্ৰসমূহে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। যদিও এই সত্ৰসমূহ মূলতঃ বৈষ্ণৱ চিন্তাধাৰাৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, সময়ৰ লগে লগে সত্ৰসমূহ শিক্ষা, সংগীত, নৃত্য, নাট্য, কলা, হাতীদাঁতৰ কৰ্ম আদি বিষয় সন্নিবিষ্ট একো একোটা মুকলি সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈছে।
পাটবাউসী সত্ৰ
পাটবাউসী সত্ৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই সত্ৰ বৰপেটা মূল নগৰৰ পৰা ২ কিঃমিঃ আঁতৰত অৱস্থিত। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে এই সত্ৰৰ পৰাই ধৰ্মীয় আদৰ্শ, সাহিত্য, কলা-সংস্কৃতি আৰু কৰ্ম সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰ কৰিছিল। এই সত্ৰতে তেওঁ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ১৮ বছৰ কটাইছিল যিখিনি সময়ত কীৰ্তন-ঘোষা ৰচনা কৰাৰ উপৰিও ২০ টাকৈ বৰগীত ৰচনা কৰিছিল। পিছলৈ এই সত্ৰৰ পৰাই শ্ৰীমাধৱদেৱ, শ্ৰীদামোদৰদেৱ আৰু শ্ৰীহৰিদেৱ-এ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। মহাপুৰুষসকলে ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
গণককুছি সত্ৰ
এই সত্ৰ বৰপেটা এলেকাৰ ভিতৰতে অৱস্থিত। শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্দেশ্যে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে এতোলা সোণৰ (প্ৰায় ১০ গ্ৰাম) বিনিময়ত এই সত্ৰৰ মাটি ক্ৰয় কৰিছিল আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱক উক্ত সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে মনোনীত কৰিছিল। শ্ৰীমাধৱদেৱে ১৮ বছৰ ধৰি উক্ত সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হৈ আছিল। মহাপুৰুষজনাই ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
জনীয়া সত্ৰ
বৰপেটা-জনীয়া পথত বৰপেটা নগৰৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ দূৰত্বত এই সত্ৰ অৱস্থিত। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্ত শ্ৰীনাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ ইয়াত বহুসংখ্যক ভক্তিমূলক গীত ৰচনা কৰিছিল।
সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ
গনককুছি সত্ৰ এৰাৰ পিছত শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাই আদিতে এই সত্ৰতেই আহি শ্ৰীমাধৱদেৱৰ শৰণ লৈছিল। এই সত্ৰতে শ্ৰীমাধৱদেৱে পালনাম আৰু বীৰনাম বা থিয়ানামৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। মহাপুৰুষজনাই ব্যৱহাৰ কৰা বহুসংখ্যক আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
বৰপেটা সত্ৰ
শ্ৰীমাধৱদেৱে বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। ইয়াতেই তেওঁ শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাক সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। এই বুঢ়া আতায়েই সত্ৰৰ প্ৰশাসনিক দিশটো শক্তিশালী কৰি বৰপেটাৰ আঞ্চলিক আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক উন্নয়ন সাধন কৰিছিল। এক গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, যি ব্যৱস্থা আজিও চলি আছে। বহু সংখ্যক ভক্ত বৰপেটালৈ আহিছিল আৰু জাতি বৈষম্য পৰিহাৰ কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি এক সাম্যবাদী সমাজ গঢ়ি তুলিছিল। ভক্তসকলৰ মাজত এক নতুন কৰ্ম সংস্কৃতি ঠন ধৰি উঠিছিল। এই সত্ৰত কেবাটাও গৃহ আছে। সন্মুখৰ প্ৰৱেশদ্বাৰক বাটচ’ৰা বা দালান বুলি কোৱা হয়। নাম কীৰ্তন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মূল কীৰ্তনঘৰটো স্থাপত্য বিদ্যাৰ সুন্দৰ নিদৰ্শন। আগেয়ে সজোৱা এই ঘৰটো ১৯৫২ চনত ডাঙৰ খুটাৰে আৰু চিত্ৰ খোদিত বেৰেৰে পকীকৰণ কৰা হয়। জগমোহন ঘৰত সত্ৰৰ ভকতসকলে যিকোনো ধৰণৰ অসুবিধাসমূহ আলচ কৰে। ভাজঘৰত যোৱা ৪০০ বছৰ ধৰি অক্ষয় বন্তি নামেৰে এগছ বন্তি ক্ৰমাগতভাৱে জ্বলি আছে। দৌল ঘৰৰ চৌহদত শ্ৰীকৃষ্ণৰ দৌল উৎসৱ পালন কৰা হয়। ইয়াত এখন সৰু “চিৰিয়াখানা” আৰু ৰঙীয়াল ফুলৰ বাগিছা আছে। চৌহদৰ ভিতৰত সাংস্কৃতিক বিদ্যালয়, কেলি কদম গছ, শ্ৰী শ্ৰী মথুৰা দাস বুঢ়া আতা পুথিভঁৰাল, অধ্যয়ন কক্ষ, কাৰ্যালয় আৰু পাকঘৰ আছে। শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাই প্ৰচলন কৰা সত্ৰৰ সংবিধান এতিয়াও বলবৎ আছে।
বাৰাদি সত্ৰ
বৰপেটা নগৰৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব প্ৰায় ২ কিঃমিঃ। শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু অতি কম সময়ৰ বাবে তেওঁ ইয়াত আছিল। বাৰাদি সত্ৰ মাধৱদেৱৰ আদি সত্ৰ। শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে লৈ বাৰাদি সত্ৰৰ পৰাই দশোদিশে শংকৰী সংস্কৃতিয়ে প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল। হোলি বা ফাকুৱা উত্সৱ এই সত্ৰত পালন কৰা উত্সৱসমূহৰ এটা প্ৰধান উত্সৱ।
সত্ৰ কনৰা
বৰপেটাৰ পৰা ১৬ কিঃমিঃ দূৰত্বত এই সত্ৰ অৱস্থিত। শ্ৰী শ্ৰীনাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই এই সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগে এই সত্ৰত ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে। সত্ৰ পৰিচালনাত বানপানীয়ে অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰে। ফলত এই ঠাইত বসবাস কৰা লোকসকল বৰপেটাৰ গজিয়া আৰু গনককুছিলৈ উঠি আহে।
মইনবড়ী সত্ৰ
এই মইনবড়ী সত্ৰ কলগাছিয়া থানাৰ অন্তৰ্গত মইনবড়ীত অৱস্থিত আছিল। বানপানীত এই সত্ৰ খন ডুবিয়ো আছিল,যাৰ ফলত কালক্ৰমত এই সত্ৰ সৰভোগত স্থানান্তৰ কৰা হয়। এই সত্ৰ বৰ্তমান সৰভোগত অৱস্থিত। ম‍ইনবড়ী সত্ৰ পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্ত আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ প্ৰিয় মিত্ৰ নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই স্থাপন কৰিছিল।
মৰ্কজ
বৰপেটা জিলা প্ৰধান মৰ্কজ, হাউলী বৰপেটা অঞ্চলৰ এক উল্লেখযোগ্য মৰ্কজ। বৰপেটা নগৰ মৰ্কজ মছজিদ, বৰপেটা ৰোড জামে মছজিদ, মাজগাঁও মৰ্কজ, ভেল্লা জামে মছজিদ, মন্দিয়া জামে মছজিদ, গোমাফুলবাৰী মাদ্ৰাছা, বালিকুৰী জামে মছজিদ, কেওটকুছি জামে মছজিদ, লাংলা বজাৰ জামে মছজিদ (শ্বাহাজুল ইছলাম), বৰভিঠা জামে মছজিদ(মঈন উদ্দিন), মইনবাৰী জামে মছজিদ আদি হাউলী মৰ্কজৰ শাখা মৰ্কজ জনীয়া বজাৰ জামে মছজিদ।
শিল্প সংস্কৃতি
মহান সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰদূত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৰপেটাক বিভিন্ন সাংস্কৃতিক দিশত চহকী কৰি থৈ গৈছে যিটো সমগ্ৰ ৰাজ্যৰে অবিচ্ছেদ্য অংগ।
বৰগীত
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা ধৰ্মীয় সংগীত “বৰগীত”অঞ্চলটোত এতিয়াও জনপ্ৰিয়।
অঙ্কীয়া গীত
অংকীয়া নাট আৰু নৃত্যৰ বাবে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে অংকীয়া গীত ৰচনা কৰিছিল। এই গীত দৌল উত্সয়ৱ, মহাপুৰুষ দুজনাৰ তিথি আৰু বিশেষ অনুষ্ঠান কিছুমানত পৰিৱেশন কৰা হয়।
হোলীগীত
হোলীগীত বৰপেটা সত্ৰত সৃষ্ট এক অনন্য সমবেত সংগীত, যি সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি বিস্তৃত। এই হোলিগীতসমূহ দৌল উত্সৱত পৰিৱেশন কৰা হয়।
লোক গীত
অবিভক্ত কামৰূপত স্থানীয় লোকৰ চিন্তা আৰু আৱেগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জনপ্ৰিয় কামৰূপী লোকগীত বৰপেটাত জনপ্ৰিয়। ইয়াৰোপৰি দৈনন্দিন কাম-কাজৰ লগত জড়িত বিয়াগীত, নাও খেলৰ গীত, ম’হ খেদা গীত, ল’ৰা-ধেমালিৰ গীত, বৰশীবোৱা গীত, নিচুকনি গীত, বিভিন্ন ধৰণৰ বিহুগীত আদিও এই অঞ্চলত জনপ্ৰিয়।
নৃত্য
মধ্যযুগত দেওধানী নৃত্য এই অঞ্চলত জনপ্ৰিয় আছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত সত্ৰীয়া নৃত্য জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও কৃষ্ণ নৃত্য, কালিয় দমন নৃত্য, দশাৱতাৰ নৃত্য, ঝুমুৰা নৃত্য, চালি নৃত্য, সূত্ৰধাৰী নৃত্য, গোপী নৃত্য, ৰাজা নৃত্য, ৰাণী নৃত্য আদি নৃত্য শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে সৃষ্টি কৰি থৈ যোৱা এই অঞ্চলত প্ৰচলিত নৃত্য। এই নৃত্যসমূহ সত্ৰসমূহত পৰিৱেশন কৰা হয়। ওজাপালি নৃত্য এই অঞ্চলত প্ৰচলিত আন এক জনপ্ৰিয় নৃত্য।
পলিগীত
পলিগীত প্ৰকৃততে পূৰ্ব বঙ্গৰ লোক সংগীত যিয়ে বৰপেটাত থলুৱা লোকগীতৰ সংমিশ্ৰণত গোৱা হয়। ই গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ পৰা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। মঈতনবাৰী, বাঘবৰ, কয়াকুছি, খংগ্ৰা, কুকাৰপাৰ, কলগাছিয়া,মইনবড়ী কামুলিপাৰা আদি বৰপেটাৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলত পলিগীত শুনিবলৈ পোৱা যায়।
নাটক আৰু থিয়েটাৰ
শংকৰদেৱে জনপ্ৰিয় কৰি থৈ যোৱা পৌৰাণিক নাট্য ভাওনা অঞ্চলটোৰ এক আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ। ভাওনাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে বিভিন্ন ৰঙ-বিৰঙৰ পোছাক পৰিধান কৰে। নাটকৰ জনপ্ৰিয়তাৰ লগে লগে আধুনিক নৃত্যয়ো জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি আহিছে। এই নাটসমূহে ব্যৱসায়িক ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যদলৰো জন্ম দিছে।
যাত্ৰা নাট
ই থিয়েটাৰ আৰু নাটকৰ পুৰণি ৰূপ। বৰপেটাৰ লগতে সমগ্ৰ জিলাখনতেই প্ৰধানতঃ গ্ৰামাঞ্চলসমূহত এই নাট পৰিৱেশন কৰা হয়। সাংস্কৃতিক মূল্যবোধৰ ফালৰ পৰা এই নৃত্য সম্ভ্ৰান্ত।
হস্তশিল্প
বাঁহ-বেতেৰে সজোৱা দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য আহিলাসমূহৰ উপৰিও সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধক আহিলা, ফাৰ্ণিচাৰ, উপহাৰ সামগ্ৰী আদি গ্ৰামাঞ্চলৰ শিল্পীসকলে প্ৰস্তুত কৰে।
কাঁহ-পিতলৰ শিল্প
বৰপেটাৰ সমীপৱৰ্তী সৰ্থেবাৰী কাঁহ-পিতলৰ শিল্পৰ বাবে বিখ্যাৎ। দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য আহিলা-পাতিৰ উপৰিও শিল্পীসকলে প্ৰস্তুত কৰা চৌখিন আহিলাসমূহো প্ৰতিজন অসমীয়া মানুহৰ ঘৰতে বিদ্যমান। ইয়াত প্ৰস্তুত কৰা বেচ জনপ্ৰিয় আহিলাসমূহৰ ভিতৰত নামঘৰত শৰাই আগবঢ়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শৰাই আৰু আলহীক পাণ-তামোল যাঁচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বঁটা প্ৰধান।
মৃৎ শিল্প
মৃৎ শিল্প সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত জনপ্ৰিয় শিল্প। এই শিল্প হীৰা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ পেচা। দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য ঐতিহ্যপূৰ্ণ আচবাব সমূহ কুমাৰসকলে তৈয়াৰ কৰে। মহান গানিতজ্ঞ বৰাহমিহিৰ এখন কুমাৰ গাঁৱ লেহি ডংগ্ৰা (এতিয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাহ গৈছে) ত আহি থিতাপি লৈছিল বুলি কথিত আছে।
কাঠৰ শিল্প
সত্ৰত সংগৃহীত সামগ্ৰী সমূহৰ ভিতৰত কাঠেৰে নিৰ্মিত বিভিন্ন সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধক সামগ্ৰীসমূহে কাঠৰ শিল্পীসকলৰ কৌশলী শিল্পকলাক প্ৰতিফলিত কৰে। শিল্পীসকলে গুৰু আসন বা গুৰু স্তম্ভমূল, বিভিন্ন পৌৰাণিক চৰাই আৰু জীৱজন্তুসমূহৰ নক্সা কাঠত খাজ কাটি এই সামগ্ৰীসমূহ তৈয়াৰ কৰিছিল।
মুখা শিল্প
জনজাতীয় কলা আৰু লোক উপাদানেৰে সজোৱা মুখা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ভাওনা বা নাটসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। মুখাসমূহ পোৰামাটি, মজ্জা, ধাতু, বাঁহ, কাঠ ইত্যাদিৰে সজোৱা হৈছিল।
অলংকাৰ
থলুৱা আৰ্হিত সোণৰ অসমীয়া গহনা গঢ়াৰ বাবে বৰপেটা বিখ্যাত। মহিলাসকলৰ মাজত মধ্যযুগৰেপৰা এই গহনাসমূহ জনপ্ৰিয় হৈ আহিছে।
চিত্ৰাংকন
চিত্ৰ কৰ্মসমূহে মধ্যযুগৰ কাম কাজক প্ৰতিফলিত কৰে। সত্ৰত থকা চিত্ৰসমূহে চিত্ৰশিল্পী সমূহৰ কৌশলী কৰ্মৰ পৰিচয় দাঙি ধৰে।
হাতীদাঁতৰ শিল্প
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দিনৰে পৰাই হাতীদাঁতৰ বিভিন্ন গহনা, পুতলা, দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্ত্তি, জীৱ-জন্তুৰ মূৰ্ত্তি, ফণী আদি সামগ্ৰী অভিজ্ঞ শিল্পীসকলে তৈয়াৰ কৰি আহিছে।
পৰ্যটন
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আৱিৰ্ভাবৰেপৰাই বৰপেটা এক ধৰ্মীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান হিচাপে স্বীকৃতি পাই আহিছে। এই মহাপুৰুষজনাৰ আৰু তেখেতেৰ শিষ্যসকলৰ সহযোগতে ইয়াত বহুকেইখন সত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। এই সত্ৰসমূহ দৰ্শনৰ উদ্দেশ্যে, বিশেষকৈ উত্সৱ আৰু মহাপুৰুষৰ তিথিৰ সময়ছোৱাত ইয়ালৈ বহুতো ভক্তৰ আগমন হয়। সত্ৰসমূহৰ ভিতৰত বৰপেটা, পাটবাউসী, সুন্দৰীদিয়া, সোনপুৰা, গণককুছি, কনৰা, জনীয়া আৰু মঈানবাৰী সত্ৰ (মঈন উদ্দিনে তালিকাভুক্ত কৰা) বহিৰাগতসকলে সঘনাই ভ্ৰমণ কৰা সত্ৰ। বৰপেটা নগৰী ২২খন হাটীত বিভক্ত হৈ আছে আৰু এই হাটীসমূহত সত্ৰৰ গুৰু আৰু ভক্তসকলে পৰিয়ালসহ বাস কৰে। হাটীসমূহ সত্ৰ প্ৰশাসনে পৰিচালনা কৰে। এই অনন্য বৈশিষ্ট্য অসমৰ আন কতোৱেই দেখা নাযায়। হাতীদাঁতৰ শিল্পকে ধৰি বৰপেটাৰ থলুৱা শিল্প অসম বিখ্যাত। আতচবাজী নিৰ্মাণতো বৰপেটা বিখ্যাত। বৰপেটাৰ সমীপৱৰ্তী সৰ্থেবাৰীৰ কাঁহ-পিতলৰ শিল্প পৃথিৱী বিখ্যাত। মটৰগাড়ী আৰু ৰেলেৰে বৰপেটালৈ যাব পাৰি। ২১ কিঃমিঃ দূৰত্বত বৰপেটা ৰোড্‌ ষ্টেচন ইয়াৰ সমীপৱৰ্তী ৰেল ষ্টেচন। বৰপেটা নগৰীৰ উত্তৰে বৰপেটা ৰোড্‌ ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে দেশৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ লগত সংযুক্ত হৈ আছে। বৰপেটাৰ ১৬ কিঃমিঃ উত্তৰে হাউলীয়ে বৰপেটাক ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ লগত সংযোগ কৰিছে। বৰপেটা আৰু গুৱাহাটীৰ মাজৰ নিয়মীয়া বাছসেৱাও আছে।
শিক্ষা
ছাত্ৰসকলৰ বাবে বৰপেটাত এক সুন্দৰ শৈক্ষিক পৰিৱেশ আছে। অসমৰ বহুকেইজন মহান ব্যক্তি ইয়াতে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী, প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, বনমালী মিশ্ৰ, ডম্বৰুধৰ পাঠক, পুৰুষোত্তম দাস, বাণীকান্ত কাকতি, গুৰুপ্ৰসাদ দাস আদি সেইসকলৰ একাংশ। বৰপেটাৰ স্থানীয় ভাষা, যাক 'বৰপেটীয়া ভাষা' বুলি কোৱা হয়, তাৰ নিজস্ব কথন শৈলীৰ বাবে জনাজাত। ইয়াত সকলো স্তৰৰ শৈক্ষিক অনুষ্ঠান আছে। মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়, বৰপেটা বিদ্যাপীঠ, জুৰোৰাম পাঠক ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়,ছায়াৰাম উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, জৱাহৰ নৱোদয় বিদ্যালয়,নৱজ্যোতি মহাবিদ্যালয়, কৃষ্ণকান্ত পাঠক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়,কলগাছিয়া , বৰপেটা-বঙাইগাওঁ মহাবিদ্যালয়,লাংলা, ৰামপুৰ হাইস্কুল,আব্বাছ আলী চৌধুৰী মেমোৰিয়াল উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়,বালাগাওঁ জনপ্ৰিয় উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়,ঘুগুবাৰী বালাগাওঁ হাইস্কুল উত্তৰ-পূৱ শিক্ষা আৰু পৰিচালন একাডেমী আদি তাৰে কেইখনমানৰ উদাহৰণ। অসমৰ পঞ্চমখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় 'ফখৰুদ্দিন আলী আহমেদ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়' বৰপেটা চহৰৰ যতিগাঁও অঞ্চলত অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰিও কলগাছিয়াত ক্ৰীড়া, শাৰিৰীক চৰ্চাৰ ব্ৰায়াম,পশু চিকিৎসালয় আছে।
ৰাজনীতি
বৰপেটা নগৰ বৰপেটা বিধানসভা আৰু বৰপেটা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ভাৰতৰ ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমদ বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ সাংসদ আছিল। চৈয়দ আব্দুৰ ৰউফে সাংবিধানিক সমাৱেশত বৰপেটাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
ন'বেল বঁটা (১৯৮৮)
ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৪ বৰ্ষত নিম্নোক্ত সকললৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/lists/year/index.html?year=1988&images=yes
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
ফ্ৰান্সিছক' গয়া
ফ্ৰান্সিছক' জোছ দি গয়া য়ে লুচিয়েণ্টিছ (Francisco José de Goya y Lucientes) (৩০ মাৰ্চ ১৭৪৬ - ১৬ এপ্ৰিল ১৮২৮)এগৰাকী স্পেইনদেশীয় চিত্ৰশিল্পী আৰু ছপা-শিল্পী (printmaker)। তেখেতক ৰোমাণ্টিক যুগৰ শেষৰ আৰু আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিৰ শিল্পী বুলি অভিহিত কৰা হয়। গয়া স্পেইনৰ ৰজাৰ দৰবাৰৰ শিল্পী আছিল। উপকূলীয় যুদ্ধৰ সময়ছোৱা তেখেতে মাড্ৰিড-তে কটাইছিল আৰু স্পেইনৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি গণ্য কৰা জোছেফ বোনাপাৰ্টেৰ-ৰ প্ৰতিকৃতি অংকন কৰাৰ উপৰিও যুদ্ধৰ ছবি আকিছিল। তেখেতে অংকন কৰা ধ্ৰূপদী আৰু বৈপৰীত্যবিশিষ্ট (ambiguity) যুদ্ধৰ ছবিসমূহক 'যুদ্ধৰ ভয়াবহতা' Desastres de la Guerra (Disasters of War) ক্ৰম বুলি অভিহিত কৰা হয়। গয়াৰ ছবিসমূহত সেই সময়ৰ ইতিহাস আৰু তাৰ ওপৰত তেখেতৰ অভিমত দেখা যায়। তেখেতৰ ছবিত দেখা পোৱা 'বৈকল্পিক সৃষ্টিশীলতা'ৰ (subversive imagination) প্ৰভাৱ আৰু ৰঙ প্ৰক্ষেপণত তেখেতে দেখুওৱা সাহসে পাছৰ প্ৰজন্মৰ শিল্পীসকলক প্ৰভাৱান্বিত কৰা দেখা যায়, বিশেষকৈ এডৱাৰ্ড মানে, পাবলো পিকাছো আৰু ফ্ৰান্সিছ বেকনৰ ছবিত।
যোৰহাট
যোৰহাট অসমৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ চহৰ আৰু যোৰহাট জিলাৰ সদৰ। ই গুৱাহাটীৰ পৰা ৩১৮ কিল'মিটাৰ পূবত অৱস্থিত। ১৮শ শতিকাত আহোম শাসনৰ শেষৰফালে টুংখুঙীয়া আহোম ৰাজবংশই যোৰহাটত ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল। ভোগদৈ নদীৰ ক্ৰমে পূব আৰু পশ্চিমফালে থকা 'চকীহাট' আৰু 'মাছৰহাট' নামৰ বজাৰ দুখনৰ(যোৰ) পৰাই চহৰখনৰ নাম 'যোৰহাট' হয়৷ আহোম সাম্ৰাজ্যৰ শেষ ৰাজধানী হিচাপে যোৰহাটত আহোম ৰজাৰ সমাধিক্ষেত্ৰ ৰজা মৈদাম, লাচিত বৰফুকনৰ মৈদাম, ৰাজমাও পুখুৰী, বঙাল পুখুৰীকে ধৰি বহুতো ঐতিহাসিক সমল পোৱা যায়। যোৰহাটক অসমৰ সাংস্কৃতিক প্ৰাণকেন্দ্ৰ বুলিও কোৱা হয়। যোৰহাটৰ বাসিন্দাৰ স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ অসমৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক। অসমৰ চাহ উৎপাদনৰ অন্যতম স্থান যোৰহাট। ৰৰৈয়াত যোৰহাটৰ বিমান বন্দৰ আছে; আনহাতে ৰেলৱে ষ্টেচনটো যোৰহাট টাউন ষ্টেচন আৰু ৰে'লৱে জংচন মৰিয়নি। অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, টোকোলাই চাহ গৱেষণা কেন্দ্ৰ, উত্তৰ পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আদি যোৰহাটৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য প্ৰতিষ্ঠান।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
যোৰহাটৰ স্থানাংক হৈছে 26.75°N, 94.22°W আৰু গড় উচ্চতা 116 m। যোৰহাট জিলাৰ পূবে শিৱসাগৰ জিলা, পশ্চিমে গোলাঘাট জিলা, উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু দক্ষিণে নগা পাহাৰ। যোৰহাট নগৰৰ পৰিসীমা ৯.২০ বৰ্গ কি:মি: আৰু ইয়াত পৌৰসভাৰ অন্তৰ্গত ১৯টা ৱাৰ্ড আছে।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি যোৰহাট পৌৰসভাৰ অন্তৰ্গত অঞ্চলৰ মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৬৬,৪৫০ আৰু ঘনবসতি ২,৮৫১ । পুৰুষ আৰু মহিলাৰ জনসংখ্যা ক্ৰমে ৩৬,৩৬৬ আৰু ৩০,০৮৪ জন। ১৯৯১ চনৰ লোকপিয়লতকৈ এই সংখ্যা ১৮.৬৯ শতাংশ বেছি। বৰ্তমান যোৰহাট চহৰৰ মুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ১.৪৫ লাখ।
ইতিহাস
'যোৰহাট' শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'দুখন বজাৰ' (যোৰ-দুই, হাট-বজাৰ), ১৮শ শতিকাত ভোগদৈ নদীৰ দুয়োপাৰে থকা "চকীহাট" আৰু "মাছৰহাট"ৰ পৰাই এই নাম আহে। ই আছিল আহোম ৰাজ্যৰ অন্তিম ৰাজধানী। ১৭৯৪ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোম ৰজা গৌৰীনাথ সিংহই ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শিৱসাগৰ( পূৰ্বৰ ৰংপুৰ) ৰ পৰা যোৰহাটলৈ স্থানান্তৰিত কৰে৷ আহোম ৰজাসকলে নগৰখনত ৰাজমাও পুখুৰী বা বৰপুখুৰী, বুঢ়াগোঁহাই পুখুৰী, বলিয়া গোঁহাই পুখুৰী, বঙাল পুখুৰী, কটকী পুখুৰী, মিঠাপুখুৰী আদি খন্দাইছিল। কিন্তু ১৮১৭ চনৰ পিছত হোৱা উপৰ্যুপৰি মানৰ অসম আক্ৰমণত যোৰহাট নগৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ ৰূপে ধ্বংস হয়। তাৰ পৰৱৰ্তী কালত যোৰহাট ব্ৰিটিছৰ দখললৈ আহে আৰু ডেভিদ স্কট, কেপ্তেইন ৰিচাৰ্দ আদি চাহাবৰ নেতৃত্বত চহৰখনৰ পুনৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়।
ব্ৰিটিছ শাসন যদিও নানা বিদ্ৰোহ, আন্দোলন আদিৰ পৰা মুক্ত নাছিল, তথাপিও, এই ঐতিহাসিক চহৰ খনৰ পুনৰ নিৰ্মাণত তেওঁলোকৰ অৱদান অনস্বীকাৰ্য্য। তেওঁলোকৰ শাসনৰ প্ৰথম দশকতে ১৮৩৯ চনত গোমধৰ কোঁৱৰ, পিয়লি ফুকন, জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱা আদিৰ নেত্বত্বত ব্ৰিটিছৰ বিৰূদ্ধে বিদ্ৰোহে গা কৰি উঠে। বিখ্যাত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ কেন্দ্ৰ স্বৰূপ এই নগৰতে বিদ্ৰোহ দমন কৰাৰ নামত মণিৰাম দেৱানকে ধৰি ১৮৫৮ চনত বিদ্ৰোহৰ নেতাসকলক ৰাজহুৱাভাৱে ফাঁচি দিয়া হয়।
১৮৬৯ চনত যোৰহাটক শিৱসাগৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত এটা মহকুমা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয় আৰু ১৯১১ চনত যোৰহাটক শিৱসাগৰ জিলাৰ সদৰ ঠাই বুলি ঘোষণা কৰা হয় । ১৮৮৫ চনত ব্ৰিটিছে স্থাপন কৰা নেৰ' গজ ৰেল সেৱা যোৰহাট প্ৰভিঞ্চিয়েল ৰেলৱেৰ জৰিয়তে যোৰহাটলৈ ৰেলসেৱাৰ সূচনা হয় । ১৯০৯ চনত যোৰহাট পৌৰসভা গঠন কৰা হয়।
সংস্কৃতি আৰু গণ মাধ্যম
যোৰহাটক অসমৰ সাংস্কৃতিক প্ৰাণকেন্দ্ৰ বুলি কোৱা হয়। যোৰহাটৰ সংস্কৃতিপ্ৰেমী ৰাইজৰ নীৰৱচ্ছিন্ন প্ৰচেষ্টাৰ ফলত চহৰখনত এতিয়াও পুৰণি ঐতিহ্যৰ স্বাক্ষৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। নাটক তথা বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ১৮৯৬ চনত যোৰহাটৰ কেইজনমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ তত্ত্বাৱধানত 'যোৰহাট থিয়েটাৰ'ৰ জন্ম হয় । ১৯১৫ চনত 'যোৰহাট সাহিত্য সভা' স্থাপিত হয়। অসম সাহিত্য সভাৰ এক মুখ্য কাৰ্য্যালয় ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে দান দিয়া "চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন" ইয়াতে অৱস্থিত।
১৯৩৫ চনত অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকত দৈনিক বাতৰি ৰায়বাহাদুৰ শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ উদ্যোগত যোৰহাটৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল। যোৰহাটৰ পৰা কেইবাখনো দৈনিক আৰু সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত প্ৰকাশ হয়- ইংৰাজীত The North East Times আৰু The Telegraph, অসমীয়াত সাপ্তাহিক জনমভূমি, দৈনিক জনমভূমি, আমাৰ অসম, অসমীয়া খবৰ আৰু দৈনিক অগ্ৰদূত, হিন্দীত পূৰ্বাঞ্চল প্ৰহৰী । City Guide of Jorhat নামৰে ১৯৮৭ চনত যোৰহাটৰ প্ৰথমখন নিৰ্দেশিকা প্ৰকাশ পায়। যোৰহাটৰ আকাশবাণী ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰটো চহৰখনৰ গড়মূৰ অঞ্চলত অৱস্থিত।
ৰাজনীতি
যোৰহাট চহৰ যোৰহাট (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্গত । ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ তপন কুমাৰ গগৈ যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ বৰ্তমানৰ সাংসদ। আনহাতে যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ বৰ্তমানৰ বিধায়ক হৈছে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ হিতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী।
যাতায়ত
"যোৰহাট বিমান বন্দৰ"ক "ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ" বুলিও কোৱা হয়। চহৰৰ ৰৰৈয়া অঞ্চলত ইয়াৰ অৱস্থান। যোৰহাটৰ পৰা নিয়মীয়াভাৱে কলকাতা, গুৱাহাটী আৰু নতুন দিল্লী লৈ ইণ্ডিগ' বিমান সেৱাৰ বিমান চলাচল কৰে। যাত্ৰীৰ সংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ই অসমৰ ৪ৰ্থ ব্যস্ত বিমানবন্দৰ। ই পূব ভাৰতৰ প্ৰথমটো বায়ুসেনাৰ বিমানঘাটি।
যোৰহাট ভাৰতীয় ৰেলসেৱাৰ উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলসেৱাৰ অন্তৰ্গত। চহৰৰ ভিতৰত যোৰহাট টাউন ৰেল ষ্টেচন আৰু কিছু আঁতৰৰ মৰিয়নিত মৰিয়নি জংচন আছে। গুৱাহাটী-যোৰহাট জন শতাব্দী এক্সপ্ৰেছ, গুৱাহাটী-যোৰহাট-ডিব্ৰুগড় ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ আৰু গুৱাহাটী-যোৰহাট-মৰিয়নি ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ হৈছে টাউন ষ্টেচনৰ প্ৰধান ৰেল সংযোগ।
উল্লেখযোগ্য দৰ্শনীয় স্থান
ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে দান কৰা চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন অসম সাহিত্য সভাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। ১৯২৬ চনত ইয়াক সজা হৈছিল। যোৰহাটৰ পৰা চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, মিত্ৰদেৱ মহন্ত আদি ব্যক্তিয়ে অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদ অলঙ্কৃত কৰিছিল।
যোৰহাট চহৰৰ দক্ষিণফালে ন-আলিৰ কাষত অৱস্থিত। ১৭৩৯ চনত বদন বৰফুকনে গা ধুবলৈ যাওঁতে ৰূপসিং বঙালে তেওঁক হত্যা কৰিছিল। তাৰ বাবে তেওঁ লাভ কৰা পুৰস্কাৰ ধনেৰে এই পুখুৰী খন্দোৱায়। মানুহ মাৰি পোৱা ধনেৰে নিৰ্মাণ কৰোৱা বাবে স্থানীয় ৰাইজে ইয়াৰ পানী ব্যৱহাৰ নকৰে।
বুঢ়ীগোসানী দেৱালয় হৈছে যোৰহাট চহৰৰ মাজমজিয়াত গড় আলিৰ পূবে অৱস্থিত এক শাক্ত মন্দিৰ। ১৭০৮ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ পৰা গোসানীৰ বিগ্ৰহ আনি গড়গাঁৱত স্থাপন কৰিছিল। গড়গাঁৱৰ পৰা ৰংপুৰ আৰু ৰংপুৰৰ পৰা যোৰহাটলৈ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী সলনি হোৱাত পিছলৈ এই দেৱালয় বৰ্তমানৰ ঠাইত স্থাপিত কৰা হয়। মন্দিৰত থকা মূৰ্তিজনা দুৰ্গা দেৱীৰ। আগৰ দিনত বুঢ়ীগোসানী দেৱালয়ক "বৰপূজাঘৰ দ'ল" বুলিও জনা গৈছিল।
১৮৯৪ চনৰ ১ অক্টোবৰত মৃত্যু হোৱা আহোম স্বৰ্গদেউ পুৰন্দৰ সিংহৰ সমাধিক্ষেত্ৰ। ই টোকোলাই নদীৰ দক্ষিণ পাৰে অৱস্থিত।
যোৰহাট চহৰৰ মাজমজিয়াতে ঐতিহাসিক ৰাজমাও পুখুৰীৰ পাৰত ই অৱস্থিত। বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ প্ৰথম মহলাত পেট্ৰ’লিয়াম (বিশেষকৈ তেল)ৰ উৎপাদনৰ সম্বন্ধীয় গেলেৰী, বালিত আঁকিব পৰা নানা ধৰণৰ আহিলা আছে। আনহাতে দ্বিতীয় মহলাত বিজ্ঞানৰ নানা ধৰণৰ আহিলা, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ সম্বন্ধীয় এটা গেলেৰী পাঁচ বছৰৰ অনূৰ্ধ্ব শিশুৰ বাবে খেলিব পৰাকৈ সুবিধা আছে।
শিক্ষা আৰু গৱেষণা
শিক্ষাৰ দিশত যোৰহাট এখন আগবঢ়া ঠাই। ১৮৮৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা যোৰহাট উচ্চ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ত তেতিয়াৰ পৰাই বিজ্ঞান শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছিল। উজনি অসমৰ প্ৰথম মহাবিদ্যালয় ৰূপে জনাজাত “জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়” ১৯৩০ চনত যোৰহাট চহৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালত চহৰৰ ভিতৰে-বাহিৰে আৰু বহুত উচ্চ শিক্ষানুস্থান গঢ় লৈ উঠে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
এলকেন
thumb|মিথেনৰ ৰাসায়নিক গঠন জৈৱ ৰসায়নত এলকেন (Alkane) বা পেৰাফিন (Paraffin) (পুৰণি নাম) হৈছে এবিধ সংপৃক্ত মুক্ত শৃংখলযুক্ত হাইড্ৰ'কাৰ্বন। এটা এলকেন হাইড্ৰ'জেন আৰু কাৰ্বন পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত য'ত কাৰ্বন পৰমাণুবোৰ এক বান্ধনিৰে যুক্ত হৈ থাকে। এলকেনৰ সাধাৰণ ৰাসায়নিক সংকেত হ'ল CnH2n+2। উদাহৰণস্বৰূপে, n=1 ৰ ক্ষেত্ৰত CH4, যাৰ নাম মিথেন। মিথেন হৈছে এলকেন পৰিয়ালৰ প্ৰথম সদস্য। এলকেনসমূহৰ পৰিসৰ মিথেনৰ নিচিনা সৰল যৌগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পেণ্টাক'ণ্টেন বা ৬-ইথাইল-২-মিথাইল-৫-(১-মিথাইল‌ইথাইল) অক্টেন (টেট্ৰাডেকেনৰ (C14H30) এটা সমযোগী) আদিৰ নিচিনা ডাঙৰ তথা জটিল যৌগলৈ বিস্তৃত হৈ আছে।
বিশুদ্ধ আৰু প্ৰায়োগিক ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ আন্তৰ্জাতিক সংস্থাই (IUPAC) সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে এলকেনসমূহ “সাধাৰণ সংকেত CnH2n+2 বিশিষ্ট অচক্ৰীয় শাখাযুক্ত বা শাখাবিহীন হাইড্ৰ'কাৰ্বন, আৰু সেয়েহে এইবোৰ সম্পূৰ্ণ হাইড্ৰ'জেন পৰমাণু আৰু সংপৃক্ত কাৰ্বন পৰমাণুৰে গঠিত”। অৱশ্যে, কিছুমান উৎসত একচক্ৰীয় (অৰ্থাৎ চাইক্ল'এলকেনসমূহ যাৰ সাধাৰণ সংকেত CnH2n) বা বহুচক্ৰীয় হাইড্ৰ'কাৰ্বনকে ধৰি যিকোনো সংপৃক্ত হাইড্ৰ'কাৰ্বন বুজাবলৈ এলকেন শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
এটা এলকেনত প্ৰত্যেকটো কাৰ্বন পৰমাণু চাৰিডাল ছিগমা বান্ধনিসহ (C–C বা C–H) sp3-সংকৰিত হৈ থাকে আৰু প্ৰত্যেকটো হাইড্ৰ'জেন পৰমাণু কাৰ্বন পৰমাণুৰ (এডাল C–H বান্ধনিত) এটাৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে। এটা অণুত সংযোজিত কাৰ্বন পৰমাণুৰ আটাইতকৈ দীঘল শৃংখলাটোক ইয়াৰ কাৰ্বন কংকাল বা কাৰ্বন মেৰুদণ্ড বুলি কোৱা হয়। কাৰ্বন পৰমাণুৰ সংখ্যাক এলকেনৰ আকাৰ হিচাপে গণ্য কৰিব পৰা যায়।
উচ্চতৰ এলকেনৰ এটা গোট হৈছে মম (প্ৰমাণ বায়ুমণ্ডলীয় উষ্ণতা আৰু চাপত (SATP) থকা এবিধ কঠিন পদাৰ্থ) যাৰ কাৰ্বন মেৰুদণ্ডত কাৰ্বন পৰমাণুৰ সংখ্যা ১৭ তকৈ বেছি। পুনৰাবৃত্তি ঘটা –CH2 এককৰ সৈতে এলকেনসমূহে জৈৱিক যৌগৰ এক সমজাত শৃংখলা গঠন কৰে য'ত তাৰ সদস্যসকলৰ আণৱিক ভৰ ১৪.০৩ ডেল্টনৰ গুণিতকৰ দ্বাৰা পৃথক হয়।
মিথেন মিথেনোজেনিক বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হয়। কিছুমান দীঘল-শৃংখলযুক্ত এলকেনে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰাণীৰ প্ৰজাতিত ফেৰ'ম'ন হিচাপে আৰু উদ্ভিদ তথা ভেঁকুৰত সুৰক্ষামূলক মম হিচাপে কাম কৰে যদিও বেছিভাগ এলকেনৰে বেছি জৈৱিক কাৰ্যকলাপ নাই। সেইবোৰক আণৱিক গছ হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি যাৰ ওপৰত জৈৱিক অণুৰ অধিক সক্ৰিয়/বিক্ৰিয়ক কাৰ্যকৰী গোটসমূহ ওলোমাই ৰাখিব পাৰি।
পেট্ৰ'লিয়াম (খাৰুৱা তেল) আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ হৈছে এলকেনৰ দুটা মুখ্য বাণিজ্যিক উৎস।
এটা এলকাইল গোট হৈছে এলকেনৰ ওপৰত আধাৰিত এক আণৱিক খণ্ড যিয়ে বন্ধনৰ বাবে এটা মুক্ত যোজ্যতা বহন কৰে।
গঠন আৰু শ্ৰেণীবিভাজন
সাধাৰণতে C-C (কাৰ্বন-কাৰ্বন) এক বান্ধনিৰ দূৰত্ব ১.৫৩ Å (১ মিটাৰ = 10-10 আংষ্টৰ্ম)। সংপৃক্ত হাইড্ৰ'কাৰ্বনবোৰ ৰৈখিক, শাখাযুক্ত বা চক্ৰীয় হ'ব পাৰে। ইয়াৰে তৃতীয় গোটটোক প্ৰায়েই চাইক্ল'এলকেন বুলি কোৱা হয়। ৰৈখিক, শাখাযুক্ত আৰু চক্ৰীয় এলকেনবোৰক একত্ৰিত কৰিলে অতি জটিল গাঁথনিও পাব পাৰি।
ভৌতিক ধৰ্ম
এলকেনসমূহৰ কোনো ৰং নাই। কম আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ গেছ, মধ্যমীয়া আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ তৰল আৰু বেছি আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ কঠিন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এলকেন শ্ৰেণী:হাইড্ৰ’কাৰ্বন
অসমৰ ভূগোল
অসমৰ মাটিকালি ৭৮,৪৩৮ বৰ্গ কিল'মিটাৰ। ই ভাৰতৰ এখন মজলীয়া আকাৰৰ ৰাজ্য। অসমখনক প্ৰধানকৈ তিনিটা ভৌগোলিক অঞ্চলত ভাগ কৰিব পাৰি। ৰাজ্যখনৰ উত্তৰ অংশ জুৰি আছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সমতল আৰু দক্ষিণ অংশত আছে বৰাক সমতল। এই দুখন সমতলৰ মাজত অৰ্থাৎ মাজভাগত এখন উচ্চভূমি অঞ্চল আছে।
অসমৰ জলবায়ু ঘাইকৈ গৰম আৰু সেমেকা মৌচুমী জলবায়ু। দাক্ষিণাত্যৰ পশ্চিম উপকূল, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উপকূল অঞ্চলৰ লগত অসমৰ জলবায়ুৰ মিল আছ। অসমৰ জলবায়ুত জলীয় ভাপৰ মাত্ৰা অধিক। অসমৰ জলবায়ুক (ক) শীত (খ) প্ৰাক মৌচুমী (গ) মৌচুমী আৰু (ঘ) উত্তৰ মৌচুমী এই চাৰিভাগত ভগাব পাৰি। নৱেম্বৰ-জানুৱাৰী : শীত, ফেব্ৰুৱাৰী-এপ্ৰিল : প্ৰাক মৌচুমী, মে'-জুলাই : মৌচুমী, আগষ্ট-অক্টোবৰ : উত্তৰ মৌচুমী। অসমৰ গৰমৰ মাত্ৰা ভাৰতৰ অন্যান্য স্থানতকৈ তুলনামূলকভাৱে কম। বৰষুণ আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ পৰিমাণ বেছি হ'ব পাৰে। শীতকালতো জাৰৰ মাত্ৰা তীব্ৰ নহয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:অসমৰ ভূগোল
লীঅ' টলষ্টয়ৰ গ্ৰন্থপঞ্জী
এইখন ৰাছিয়ান সাহিত্যিক লীঅ' টলষ্টয়ৰ (১৮২৮-১৯১০) সাহিত্যকৰ্মৰ তালিকা। ইয়াত তেওঁৰ উপন্যাস, ছুটিগল্প, নাটক আৰু প্ৰবন্ধ সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস
বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস, প্ৰতিবছৰে ১ ডিচেম্বৰৰ দিনা পালন কৰা হয়। ১৯৮৮ চনৰ পৰা পালন কৰা এই দিৱস এইড্‌ছৰ দেশব্যাপ্তিৰ প্ৰতি সজাগতাৰ বাবে আৰু এই ৰোগত ভুগি মৃত্যু বৰণ কৰাসকললৈ সমৰ্পণ কৰা হয়। সমগ্ৰ পৃথিৱীজুৰি চৰকাৰ, স্বাস্থ্যকৰ্মী, বেচৰকাৰী সংস্থা আদিয়ে এই দিৱস পালন কৰি এইড্‌ছ প্ৰতিৰোধ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ শিক্ষা প্ৰসাৰ কৰে।
বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা (WHO)ৱে মানি অহা আঠটা গোলকীয় জনস্বাস্থ্য প্ৰচাৰ-অভিযানৰ এটা। আনকেইটা হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদান দিৱস, বিশ্ব প্ৰতিষেধক সপ্তাহ, বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস, বিশ্ব ধপাত বিৰোধী দিৱস, বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস আৰু বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস।
২০১৩ চনৰ তথ্য অনুসৰি এইড্‌ছ ৰোগৰ ফলত বিশ্বজুৰি ৩.৬ কোটি মানুহৰ মৃত্যু হৈছে (১৯৮১-২০১২), আৰু আনুমানিক ৩.৫৩ কোটি মানুহে এইড্‌ছ আক্ৰান্ত জীৱন যাপন কৰি আছে। পৃথিৱীৰ বহু অঞ্চলত এণ্টিৰেট্ৰ'ভাইৰেল ঔষধৰ উন্নত উপলব্ধতা সত্বেও প্ৰতিবছৰে এইড্‌ছে প্ৰতিবছৰে ২,৭০,০০০ শিশুকে ধৰি ২০ লাখ লোকৰ জীৱন নাশ কৰে।
ইতিহাস
চুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভাৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দুজন ৰাজহুৱা তথ্য বিষয়া জেইম্‌ছ বান আৰু থমাহ নেটাৰে ১৯৮৭ চনৰ আগষ্টত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱসৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। বান আৰু নেটাৰে তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনা এইড্‌ছৰ গোলকীয় আঁচনিৰ (এতিয়া UNAIDS) নিৰ্দেশক ড° জনাথন মেনৰ আগত প্ৰকাশ কৰে। ড° মেনে এই পৰিকল্পনাত সঁহাৰি জনায় আৰু ১৯৮৮ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত প্ৰথম বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস পালনৰ পোষকতা কৰে। চান ফ্ৰান্সিস্ক'ৰ প্ৰাক্তন টেলিভিজন সাংবাদিক বানে ১ ডিচেম্বৰৰ দিনটো এইবাবেই প্ৰস্তাৱ কৰিছিল যাতে আমেৰিকান নিৰ্বাচনৰ বহুদিন পাছত আৰু বৰদিনৰ বন্ধৰ আগতে পালন কৰিবলগীয়া এই দিৱসটো পশ্চিমীয়া বাতৰি প্ৰকাশনসমূহে বেছিকৈ প্ৰচাৰ কৰে।
প্ৰথম দুবছৰ বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱসে শিশু আৰু যুৱ লোকক গুৰুত্ব দিছিল। বহু মানুহে এই থীমৰ সমালোচনা কৰিলেও ই এইড্‌ছ ৰোগৰ লগৈ জড়িত নিন্দা আঁতৰোৱাত সহায় কৰিছিল।
১৯৯৬ চনত HIV/AIDS সম্পৰ্কে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ যুটীয়া আঁচনি (UNAIDS) আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে এই বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱসৰ পৰিকল্পনা আৰু প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব লয়। মাত্ৰ এদিন গুৰুত দিয়াৰ সলনি UNAIDS-এ ১৯৯৭ চনত বছৰজুৰি যোগাযোগ, প্ৰতিৰোধ আৰু আৰু শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ চলায়। ২০০৪ চনত বিশ্ব এইড্‌ছ প্ৰচাৰ-অভিযান এটা স্বতন্ত্ৰ সংস্থালৈ পৰিণত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শব্দ (অভিধান)
শব্দ ডট অৰ্গ (Xobdo.org) হৈছে বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম আৰু এতিয়ালৈকে একমাত্ৰ ইংৰাজী-অসমীয়া সতাঁৰ বা অনলাইন অভিধান৷ শব্দ হৈছে প্ৰধানতঃ উত্তৰপূৰ্বাঞ্চলৰ ভাষাবোৰৰ বৰ্ণনাত্মক, বহুভাষিক আৰু বহুমাধ্যম সন্নিবিষ্ট অভিধান। এই অভিধানখন ২০০৬ চনৰ ১০ মাৰ্চত নিৰ্মাণ কৰা হয়। অভিধানখনৰ মূল প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰিছিল আবু ধাবিত থকা জ্যেষ্ঠ পেট্ৰ'লিয়াম অভিযন্তা বিক্ৰম এম. বৰুৱাই। পিছলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ ব্যক্তিয়ে এই প্ৰকল্পত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু স্বেচ্ছামূলকভাৱে কাম কৰি আছে। বৰ্তমান শব্দক মুনাফাহীন অনুষ্ঠান ৰূপে ১৮৬০ চনৰ Societies Act XXI অনুসৰি ২০১০-২০১১-ৰ বাবে KAM(M)/240/A-24/35 নম্বৰত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে আৰু গুৱাহাটী বেলতলাৰ অশোক পথৰ ২০ নম্বৰ ঘৰত ইয়াৰ স্থায়ী কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
কৰ্ত্তৃত্ব আৰু পৰিচালনা
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ লগত জড়িত কোনো পণ্ডিতৰ প্ৰত্যক্ষ সহায়-সহযোগৰ অবিহনেই ১৬০০-ৰো অধিক সাধাৰণ অসমীয়াভাষীৰ বিশ্বজোৰা সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টাত এই অভিধানখন গঢ় লৈ উঠিছে। বৰ্তমান ৱেবচাইটটোত দুই ধৰণৰ স্বেচ্ছাসেৱক আছে: "অৱদানকাৰী" আৰু "সম্পাদক"। এজন অৱদানকাৰীয়ে বিভিন্ন ভাষাৰ শব্দসমূহ পদ্ধতি অনুসৰি এখন অস্থায়ী পৃষ্ঠাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। তাৰপিছত এজন সম্পাদকে সেই শব্দসমূহ (যদি প্ৰয়োজন হয় সম্পাদনা কৰি) মূল পৃষ্ঠাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। অৱদানকাৰী এজনে নিজেই নিজৰ শব্দটো মূল পৃষ্ঠাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ অনুমতি নাই। অভিধানখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা প্ৰতিটো শব্দৰ কৰ্ত্তৃত্ব অৱদানকাৰীজনৰ নিজৰ। প্ৰতিটো শব্দৰ বিপৰীতে অৱদানকাৰীজনৰ নাম, ঠিকনা উল্লেখ কৰা হয়।
উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য
শব্দ অভিধানখনৰ উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য অতি সুস্পষ্ট। বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বাস কৰা অসমীয়াভাষী ব্যক্তিসকলৰ বাবে শকত (আকাৰত) অভিধান এখন কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা সহজ কথা নহয়। আনহাতে অসমৰ পৰা বহু হাজাৰ মাইল দূৰত থকা বহুতো অসমীয়া ব্যক্তিয়ে ব্যস্ততাৰ মাজে মাজে প্ৰায়ে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চা কৰাও দেখা যায়। কিন্তু সেইসকল ব্যক্তিয়ে প্ৰয়োজনৰ তাড়নাত এটা অসমীয়া শব্দ বিচাৰি হাবাথুৰি খাব লগা হয়। এনে এক তাড়নাই এদিন জন্ম দিলে শব্দ অভিধানখনৰ। উদ্দেশ্য, বিশ্বৰ যিকোনো প্ৰান্ততে থাকি কেই ছেকেণ্ডমানৰ ভিতৰতে অসমীয়া শব্দৰ অৰ্থ তাৰ সমাৰ্থক বা বিপৰীত শব্দৰ সন্ধান কৰা। সেয়ে শব্দৰ লক্ষ্য হ’ল সেইসকল অসমীযা ব্যক্তিৰ ওচৰলৈ অসমীয়া ভাষাক লৈ যোৱা যি মাতৃভূমিৰ পৰা আঁতৰত থাকিও নিজৰ ভাষা-সাহিত্যৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল হৈ থাকে। এনে কাৰণতে শব্দই কোনো নতুন শব্দ, পৰিভাষা সৃষ্টি নকৰি ভাষাটোৰ বৰ্তমান ৰূপত থকা প্ৰতিবিম্ব দাঙি ধৰিব বিচাৰে। বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাত প্ৰচলিত অভিধানসমূহৰ ভিতৰত ‘হেমকোষ’, ‘চন্দ্ৰকান্ত অভিধান’, সুমন্ত চলিহাৰ ‘আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষ’, প্ৰকাশন পৰিষদৰ ‘আধুনিক অসমীয়া অভিধান’ আদি সকলো অভিধানৰ লগতে বৰ্তমান সময়ত প্ৰচাৰ-মাধ্যম, কাগজ-আলোচনী, বিখ্যাত লেখক-লেখিকাৰ উপন্যাস, প্ৰবন্ধ আদিত ব্যৱহৃত শব্দবোৰক পদ্ধতি অনুসৰি ‘শব্দ’ৰ মাজত সংযোজন কৰে। বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহৃত অভিধানসমূহৰ মাজত শব্দৰ অৰ্থ আৰু বানানৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন পাৰ্থক্য দেখা পোৱাৰ কাৰণে ‘শব্দ’ই প্ৰতিখন অভিধানৰ পৰা শব্দবোৰ গ্ৰহণ কৰোঁতে একে অৰ্থবাচক ভিন্ন বানানৰ শব্দবোৰক বিকল্প বানান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। যাতে ব্যৱহাৰকৰ্তাই শুদ্ধ যেন লগা বানানটো গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। অৱশ্যে কোনো শব্দ সম্পৰ্কে কোনো ব্যৱহাৰকৰ্তাৰ মনত প্ৰশ্নৰ উদ্বেগ হ’লে আলোচনা কৰিবলৈ আলোচনা পৃষ্ঠাৰো ব্যৱস্থা আছে। য’ত প্ৰতিজন সদস্যই শব্দটোৰ উৎস, ব্যৱহাৰৰ স্থান আদিৰ বিষয়ে নিজৰ মত দাঙি ধৰিব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট শ্ৰেণী:অভিধান
ইয়াছিন (ছূৰা)
ইয়া ছিন (বা য়াছীন; يٰسٓ, ; 'Yāʼ' আৰু 'Sīn' আখৰ) কোৰআনৰ ৩৬ নং অধ্যায় (ছূৰা)। ইয়াত ৮৩টা আয়াত (আয়াত) আছে। ইয়াক পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা" বুলি গণ্য কৰা হয়। কিছুমান পণ্ডিতে ১২ নং আয়াত মদিনান যুগৰ বুলি কয়। ছূৰাখন জুজ ২২ত আৰম্ভ হোৱাৰ বিপৰীতে ইয়াৰ বেছিভাগেই জুজ ২৩ত হয়।
ছূৰাখনৰ আৰম্ভণিতে ইপোনিমছ (মুকাত্তাআত) আৰবী আখৰেৰে হয়: يس (yā sīn). ইয়া চিন আখৰবোৰৰ অৰ্থ মূলতঃ অজ্ঞাত হ’লেও মুছলমান ধৰ্মীয় শিক্ষাবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক হয়। ইয়াৰে এটা ব্যাখ্যা হ'ল "হে মানুহ!" তাৰ পিছৰ আয়াতবোৰৰ অনুবাদ "জ্ঞানেৰে ভৰা কোৰআনৰ দ্বাৰা, তুমি সঁচাকৈয়ে ৰাছুলৰ ভিতৰত এজন" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে। তাফছিৰ আল-জালালাইন, এজন চুন্নী নবীন ব্যাখ্যা (তাফছিৰ), শেষত কয়, "আল্লাহে এই [আখৰ] ৰ দ্বাৰা তেওঁ কি বুজাব বিচাৰিছে সেয়া সৰ্বোত্তমভাৱে জানে।"
ছূৰাত কোৰআনক ঐশ্বৰিক উৎস হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে, আৰু ইয়াত আল্লাহৰ অৱতীৰ্ণক উপহাস কৰা আৰু জেদীসকলৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা হৈছে। ছূৰাত বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে সতৰ্কবাণী হিচাপে অবিগত প্ৰজন্মৰ অবিশ্বাসীসকলক জুৰুলা কৰা শাস্তিসমূহৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ছূৰাত আল্লাহৰ সাৰ্বভৌমত্বক পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে যিটো তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহে প্ৰকৃতিৰ পৰা পোৱা চিনসমূহৰ জৰিয়তে উদাহৰণ দিছে।
ছূৰাখনৰ অন্তত পুনৰুত্থানৰ অস্তিত্ব আৰু আল্লাহৰ সাৰ্বভৌম শক্তিৰ পক্ষত যুক্তি দিয়া হৈছে।
কোৰআনৰ হৃদয়
প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে ইয়া-ছিন হৈছে "কোৰআনৰ হৃদয়।" “হৃদয়”ৰ অৰ্থ বহু বিদ্বান আলোচনাৰ ভিত্তি হৈ আহিছে। এই ছূৰাৰ বাকপটুতাক পৰম্পৰাগতভাৱে কোৰআনৰ অলৌকিক স্বৰূপৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াত কোৰআনৰ অত্যাৱশ্যকীয় বিষয়বস্তুসমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছে, যেনে আল্লাহৰ সাৰ্বভৌমত্ব, আল্লাহৰ সৃষ্টিৰ দ্বাৰা উদাহৰণস্বৰূপ আল্লাহৰ সীমাহীন শক্তি, জান্নাত, অবিশ্বাসীসকলৰ চূড়ান্ত শাস্তি, পুনৰুত্থান, মুশ্বৰিক আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে মুমিনসকলৰ সংগ্ৰাম, আৰু... বিশ্বাসীসকল সঠিক পথত আছে বুলি আশ্বাস দিয়া, অন্যান্যৰ লগতে। ইয়া-ছিনে কোৰআনৰ বাৰ্তাক দক্ষ আৰু শক্তিশালীভাৱে উপস্থাপন কৰিছে, ইয়াৰ দ্ৰুত আৰু ছন্দময় আয়াতৰ সৈতে। এই ছূৰাত দৃঢ়তাৰে কোৱা হৈছে যে মুহাম্মাদ এজন কবি নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁ আছিল আল্লাহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু শেষ ৰাছুল (“নবীসকলৰ মোহৰ")।
গুণ
ছুনান আল-দাৰিমিত লিপিবদ্ধ আছে যে মুহাম্মাদে কৈছিল যে "যদি কোনোবাই দিনটোৰ আৰম্ভণিতে ইয়াছিন পাঠ কৰে তেন্তে সেই দিনটোৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন পূৰণ হ'ব।" আন এটা বৰ্ণনাত এই ছূৰাহক এই জীৱন আৰু আখিৰাতত সকলো ভালৰ চাবিকাঠি আৰু এই জীৱন আৰু আখিৰাতত সকলো বেয়াৰ পৰা নিৰাপত্তা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই ছূৰা পাঠৰ পিছত সুধিলে প্ৰয়োজন পূৰণ হয় আৰু ইয়াৰ পাঠৰ পুৰস্কাৰো বিশটা হজযাত্ৰা কৰাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।
খণ্ড আৰু বিষয়বস্তু
ইয়া-ছিনৰ তিনিটা মূল বিষয়বস্তু: আল্লাহৰ একত্ব (তাওহিদ); ৰিছালা, যে মুহাম্মাদ হৈছে আল্লাহে তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহক ঐশ্বৰিক প্ৰকাশৰ দ্বাৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ পঠোৱা এজন ৰাছুল; আৰু আখিৰাৰ বাস্তৱতা, শেষ বিচাৰ। ৩৬:৭০ “এইটো এটা ওহী, আলোকিত কৰা কোৰআন, যিয়ে সঁচাকৈয়ে জীয়াই থকা যিকোনো ব্যক্তিক সতৰ্ক কৰিবলৈ, যাতে কাফিৰসকলৰ বিৰুদ্ধে আল্লাহৰ ৰায় দিয়া হয়।” ছূৰাত বাৰে বাৰে মুহাম্মাদৰ বৈধতা বা অৱতীত বিশ্বাস নকৰাৰ পৰিণতিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে আৰু মুমিনসকলক অটল হৈ থাকিবলৈ আৰু মুশ্বৰিক আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ পৰা লাভ কৰা উপহাস, অত্যাচাৰ আৰু উপহাসক প্ৰতিহত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। যুক্তিবোৰ তিনিটা ৰূপত উত্থাপন হয়: এটা ঐতিহাসিক দৃষ্টান্ত, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ক্ৰমৰ প্ৰতিফলন আৰু শেষত পুনৰুত্থান আৰু মানুহৰ জবাবদিহিতাৰ আলোচনা।
অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে মুহাম্মাদৰ বৈধতাৰ দৃঢ়তাৰে কৰা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ২–৬ আয়াত, "জ্ঞানী কোৰআনৰ দ্বাৰাই, আপুনি [মহাম্মদ] সঁচাকৈয়ে সৰল পথৰ প্ৰতি পঠোৱা ৰাছুলৰ ভিতৰত এজন, যাৰ পূৰ্বপুৰুষক সতৰ্ক কৰিবলৈ সৰ্বশক্তিমান, দয়াৰ প্ৰভুৰ পৰা ওহাই দিয়া হৈছে।" সকীয়াই দিয়া হোৱা নাছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁলোক অজ্ঞাত।" প্ৰথম অংশ, আয়াত ১–১২, মূলতঃ কোৰআনক পথ প্ৰদৰ্শন হিচাপে প্ৰচাৰ কৰা আৰু প্ৰতিষ্ঠা কৰা যে কোনে বিশ্বাস কৰিব আৰু কোনে নকৰে সেয়া আল্লাহৰ সাৰ্বভৌম পছন্দৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। কোৱা হৈছে যে কোনো সতৰ্কবাণী যিয়েই নহওক কিয়, অবিশ্বাসীসকলক বিশ্বাস কৰিবলৈ দোলা দিব নোৱাৰি। ৩৬:১০ "আপুনি তেওঁলোকক সতৰ্ক কৰক বা নিদিওক, তেওঁলোকৰ বাবে সকলো একেই, তেওঁলোকে বিশ্বাস নকৰিব।"
তাৰ পিছত ছূৰা ইয়া-ছিনে অবিশ্বাসীসকলক সতৰ্ক কৰিবলৈ পঠোৱা ৰাছুলৰ কাহিনী ক’বলৈ আগবাঢ়ি যায়, কিন্তু যিসকলক নাকচ কৰা হৈছিল। যদিও দূতসকলে বৈধ বুলি ঘোষণা কৰিছিল, তথাপিও অবিশ্বাসীসকলে তেওঁলোকক সাধাৰণ মানুহ বুলি অভিযোগ কৰিছিল। ৩৬:১৫-১৭ "তেওঁলোকে ক'লে, 'সঁচাকৈয়ে আমি তোমালোকৰ দূত,' কিন্তু তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, 'তোমালোক কেৱল আমাৰ দৰে মানুহ। দয়াৰ প্ৰভুৱে একো পঠোৱা নাই; তোমালোকে কেৱল মিছা কথা কৈছা।" কিন্তু এই লোকসকলৰ মাজৰ পৰা এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকক দূতসকলক বিশ্বাস কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। মৃত্যুৰ লগে লগে মানুহজনে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিলে, আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ ভাগ্যৰ বাবে শোক প্ৰকাশ কৰিলে। ৩৬:২৬ "তেওঁক কোৱা হৈছিল, 'বাগিচাত প্ৰৱেশ কৰক', গতিকে তেওঁ ক'লে, 'মোৰ লোকসকলে যদি জানিলেহেঁতেন যে মোৰ প্ৰভুৱে মোক কেনেকৈ ক্ষমা কৰি মোক অতিশয় সন্মানীয়সকলৰ মাজত স্থান দিছে।" এই ছূৰাটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে কাফিৰসকলক তেওঁলোকৰ অস্বীকাৰৰ পৰিণতিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা। ৩৬:৩০ আয়াতত আৰু কোৱা হৈছে: "মানুহৰ বাবে হায়! যেতিয়াই কোনো দূত তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহে তেওঁলোকে তেওঁক উপহাস কৰে।" শেষত কোন অন্ধ হ’ব আৰু কোনে চাব সেয়া আল্লাহৰ ইচ্ছা।
তলৰ অংশটোৱে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত আল্লাহৰ আধিপত্যৰ চিনসমূহৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে। এই কথা উপস্থাপন কৰে পুনৰুজ্জীৱিত ভূমিৰ চিন, দিন আৰু ৰাতিৰ চিন, চাপ আৰু বানপানীৰ চিন আৰু বিচাৰৰ দিনা হঠাতে অহা বিস্ফোৰণৰ চিন। ৩৬:৩৩-৩৭ পুনৰুজ্জীৱিত দেশৰ চিন তলত দিয়া হৈছে:
"এই নিৰ্জীৱ পৃথিৱীত তেওঁলোকৰ বাবে এটা চিন আছে: আমি ইয়াক জীৱন দিওঁ আৰু আমি ইয়াৰ পৰা তেওঁলোকে খাবলৈ শস্য উৎপাদন কৰোঁ; আমি পৃথিৱীত খেজুৰ আৰু আঙুৰৰ বাগিচা ৰাখিছো আৰু তাৰ পৰা পানী ওলাই আহিছো যাতে তেওঁলোকে ইয়াৰ ফল খাব পাৰে। এই সকলোবোৰ তেওঁলোকৰ নিজৰ হাতখনেই সৃষ্টি কৰা নাই। তেওঁলোকে কেনেকৈ ধন্যবাদ নিদিব? পৃথিৱীয়ে উৎপন্ন কৰা সকলোযোৰ বস্তুৰ লগতে নিজৰ আৰু তেওঁলোকে নজনা আন আন বস্তুও সৃষ্টি কৰা তেওঁৰ মহিমা হওক।"
কাফিৰসকলে প্ৰাকৃতিক জগতত আল্লাহৰ শক্তিক চিনি নাপায় যদিও তেওঁ একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা।
ছূৰাখনে ওহাইৰ স্পষ্ট স্বৰূপটোক সম্বোধন কৰি আগবাঢ়িছে আৰু মুহাম্মাদ যে এজন বৈধ নবী সেই কথা নিশ্চিত কৰিছে। ৩৬:৬৯ ত কৈছে, "আমি নবীক কবিতা শিকাব পৰা নাই, তেওঁ কেতিয়াও কবি হ'ব নোৱাৰিলেহেঁতেন।" য়া'-ছিনে আল্লাহৰ সাৰ্বভৌমত্ব আৰু নিৰপেক্ষ ক্ষমতাক পুনৰ দৃঢ় কৰি সামৰণি মাৰে। 36:82-83 "যেতিয়া তেওঁ কিবা এটা হ'বলৈ ইচ্ছা কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ পথ হ'ল, 'হক'—আৰু সেয়াই হৈছে! গতিকে যিজনৰ হাতত সকলো বস্তুৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আছে, তেওঁৰ মহিমা হওক। তেওঁৰেই হ'ব যে তোমালোক সকলোৱে হ'বা।" brought back." সকলো বস্তু নিজৰ হাতত ধৰি থকা একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা আল্লাহৰ ওচৰতেই সকলো ঘূৰি আহে। সামৰণি অংশটো নিৰপেক্ষ আৰু শক্তিশালী আৰু ইয়াত কোৰআনৰ এক অপৰিহাৰ্য বাৰ্তা আছে।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
লী ক'ৰবাজিয়ে
চাৰ্লছ-এডৱাৰ্ড জিয়েনেৰেট-গ্ৰীজ (Charles-Édouard Jeanneret-Gris), যাক প্ৰধানকৈ লী ক'ৰবাজিয়ে (Le Corbusier; ; ৬ অক্টোবৰ, ১৮৮৭ – ২৭ আগষ্ট, ১৯৬৫) নামেৰে জনা যায়, এগৰাকী খ্যাতনাম স্থপতিবিদ, শিল্পী আৰু লেখক। তেওঁক আধুনিক স্থপতিবিদ্যাৰ জনকসকলৰ মাজত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। ইউৰোপ, ভাৰত, আমেৰিকাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত সিঁচৰিত হৈ থকা বিভিন্ন অট্টালিকাসমূহ তেওঁৰ পাঁচটা দশক জোৰা স্থপতিবিদ্যাৰ নিদৰ্শন।
জীৱন
লী ক'ৰবাজিয়েৰ জন্ম হৈছিল ৬ অক্টোবৰ, ১৮৮৭ চনত ছুইজাৰলেণ্ডৰ এখন সৰু চহৰত। শৈশৱৰে পৰা তেওঁ স্থপতিবিদ্যাত আগ্ৰহী হৈ উঠিছিল। তেওঁ বুডাপেষ্ট আৰু পেৰিছত উচ্চশিক্ষা লাভ কৰে। ১৯০৮ চনত তেওঁ ভিয়েনাত স্থপতিবিদ্যা অধ্যয়ন কৰে। ১৯১০-১৯১১ তলী ক'ৰবাজিয়েই বাৰ্লিনত প্ৰখ্যাত স্থপতিবিদ পিটাৰ বেহৰেনছ (Peter Behrens)ৰ অধীনত কাম কৰিবলৈ লয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ চাৰিবছৰ জুৰি ছুইজাৰলেণ্ডত আধুনিক স্থপতিবিদ্যাৰ অধ্যয়ন কৰে। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ স্বাধীনভাৱে কাম কৰিবলৈ লয়।
১৯১৮ চনত তেওঁ চিত্ৰশিল্পী 'Amédée Ozenfant' সৈতে মিলি কাম আৰম্ভ কৰে 'Purism' নামৰ এটা নতুন চিত্ৰশিল্পৰ আন্দোলনৰ জন্ম দিয়ে। ১৯২০ চনত তেওঁ পেৰিছৰ শিল্পীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত জনপ্ৰিয় ট্ৰেণ্ড অনুসৰি নিজৰ নামটো লী ক'ৰবাজিয়ে লৈ সলনি কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
লী ক'ৰবাজিয়েই 'Yvonne Gallis' নামৰ এগৰাকী ফেশ্বন মডেলৰ স'তে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। কিন্তু ১৯৫৭ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। বিবাহ-বৰ্ইভূতভাৱে লী ক'ৰবাজিয়েৰ 'Marguerite Tjader Harris' নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে বহুদিনিয়া সম্পৰ্ক থকাৰ কথা জনা যায়।
১৯৩০ চনত লী ক'ৰবাজিয়েই ফ্ৰান্সৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে।
১৯৬৫ চনৰ ২৭ আগষ্ট তাৰিখে ক'ৰাবজিয়ে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ আওকাণ কৰি সাগৰলৈ সাঁতুৰিবলৈ যায়। সিদিনাই সাগৰৰ পৰা তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়। হৃদযন্ত্ৰ বিকল হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হ'ল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
মিছ আমেৰিকা প্ৰটেষ্ট
মিছ আমেৰিকা প্ৰটেষ্ট ১৯৬৮ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত আমেৰিকাৰ আটলাণ্টিক চিটিত সংঘটিত এক নাৰীবাদী প্ৰতিবাদ। ই আছিল মিছ আমেৰিকা ১৯৬৯ প্ৰতিযোগিতাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰায় নাৰীবাদী আৰু নাগৰিক অধিকাৰৰ হকে মাত মতা ব্যক্তিয়ে অংশগ্ৰহণ কৰা এক বিক্ষোভ। নিউয়ৰ্ক ৰেডিকেল ৱুমে’নে আয়োজন কৰা এই নাৰীবাদী প্ৰতিবাদত নাৰীৰ ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰী যেনে- ব্ৰা, হেয়াৰস্প্ৰে, মেকআপ, কমৰবন্ধনী (girdles), কৰ্চেট (corsets), আইলেচ, মপছ্ (mops) আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীবোৰ আৱৰ্জনা সদৃশ জ্ঞান কৰি “ফ্ৰিডম ট্ৰেছ কেন” নামাংকিত পাত্ৰত পেলাই দিছিল। প্ৰতিবাদকাৰীসকলে আটলাণ্টিক চিটিৰ ব’ৰ্ডৱাকৰ মিছ আমেৰিকা প্ৰতিযোগিতা চলি থকা প্ৰেক্ষাগৃহৰ বাহিৰত “নাৰীৰ মুক্তি” (Women's Liberation) বুলি লিখা এখন বৃহৎ আকাৰৰ বেনাৰো দাঙি ধৰি নাৰী মুক্তি আন্দোলনৰ প্ৰতি বিশ্বজুৰি সংবাদ মাধ্যমৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
সাংবাদিক লিণ্ডেছে ভেন গেল্ডাৰে আৱৰ্জনা পাত্ৰত (trace can) ব্ৰা পেলোৱা নাৰীবাদী প্ৰতিবাদকাৰী আৰু ড্ৰাফ্ট কাৰ্ড জ্বলোৱা ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ প্ৰতিবাদকাৰীৰ মাজত সাদৃশ্য বিচাৰি উলিয়ায়।
মূল
নিউয়ৰ্ক ৰেডিকেল ৱুমে’ন নৱ বাওপন্থী, যুদ্ধ বিৰোধী আৰু নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনত সক্ৰিয় এটা মহিলা গোট আছিল। এই গোটটো সংগঠিত কৰিছিল ৰবীন মৰ্গান, কেৰল হেনিছ আৰু শ্বলামিথ ফায়াৰষ্টোন আৰু পেম এনেলে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আন্দোলনটোৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ উপযুক্ত পথৰ সন্ধানত আছিল।
১৯৬৮ চনৰ ২৯ আগষ্টত মৰ্গানে প্ৰতিবাদ কৰাৰ অনুমতি বিচাৰি চহৰৰ মেয়ৰলৈ এখন চিঠি লিখে। চিঠিত মৰ্গানে লিখে যে প্ৰতিযোগিতাখনে নাৰীৰ বুদ্ধিমত্তাকৈ দেহটোৰ, পৰিপক্বতাকৈ যৌৱনৰ আৰু মানৱতাকৈ বাণিজ্যিকৰণৰ ওপৰতহে বেছিকৈ আলোকিত কৰিছে আৰু এই কথাটোতে তেওঁলোকৰ আপত্তি আছে। সেয়েহে প্ৰতিবাদৰ যোগেদি তেওঁলোকৰ আপত্তি প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰে।
ঘটনাক্ৰম
নিউয়ৰ্ক ৰেডিকেল ৱুমে’ন গোটৰ প্ৰায় ২০০ সদস্যই গাড়ী আৰু ভাৰা বাছৰে আটলাণ্টিক চহৰলৈ আহে। ১৯৬৮ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত নিউয়ৰ্ক মহানগৰ, ফ্ল'ৰিডা, বষ্টন, ডেট্ৰাইট আৰু নিউ জাৰ্চিৰ পৰা প্ৰায় ৪০০ নাৰীবাদী আটলাণ্টিক চিটি ব'ৰ্ডৱাকৰ মিছ আমেৰিকা প্ৰতিযোগিতাস্থলীত একত্ৰিত হয়। তেওঁলোকে সমদল কৰে আৰু ‘নো ম'ৰ মিছ আমেৰিকা’ আদি পুস্তিকা বিতৰণ কৰে আৰু এজনী ভেড়াক মুকুট পিন্ধাই সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাক কাউণ্টি মেলাৰ পশুধন প্ৰতিযোগিতাৰ সৈতে তুলনা কৰে।
তেওঁলোকে কেইবাবিধো নাৰীৰ ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰী কৰি ফ্ৰিডম ট্ৰেচ কেনত পেলাই দিয়ে; যাৰ ভিতৰত আছিল ব্ৰা, হেয়াৰস্প্ৰে, মেকআপ, কমৰবন্ধনী (girdles), কৰ্চেট (corsets), আইলেচ, মপছ্ (mops), বাচন-বৰ্তন, প্লেবয় আলোচনীৰ কপি, যাক তেওঁলোকে “নাৰী নিৰ্যাতনৰ সঁজুলি” আখ্যা দিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব শ্ৰেণী:নাৰীবাদী প্ৰতিবাদ
হৰিৰহাট
হৰিৰহাট বজাৰ এখন গাঁও (পূৰ্ণি) তথা সৰু চহৰ এলেকা হয়। ই ধুবুৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত পূৰ্ণি গাঁৱৰ ভিতৰত পৰে।
বিৱৰণ
এই ঠাইত এক পুৰণিকলীয়া হৰিমন্দিৰ তথা সৎসংঘ মন্দিৰ আছে । ইয়াত বিভিন্ন মন্দিৰ থকাৰ বাহিৰেও এখন মৰ্জ্জিতঘৰ আছে ।
ভাষা
ঠাইখনৰ আঞ্চলিক বিশেষ ভাষা হিচাপে অসমীয়া ভাষা আৰু কোচ ৰাজবংশী ভাষা ৰ ব্যবহাৰ কৰা হয়। যিকোনো কাৰ্য্যালয়ৰ কামৰ বাবে কেবল অসমীয়া ভাষা ৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়।
ৰেল ষ্টেচনসমূহ
এই ঠাই খনৰ ওচৰতে বহুতো ৰেল ষ্টেচন আছে । তাৰে ভিতৰত ইয়াৰ পৰা পোন্ধৰ (15) কিলমিটাৰ দূৰত থকা গোলকগঞ্জ ৰেল জংচন আছে যিটো ধুবুৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত । ইয়াৰ বাহিৰেও আৰু বহুতো ৰেল ষ্টেছন আছে এইবোৰ হল মটেঝাৰ ৰেল ষ্টেছন, কোচবিহাৰ জংচন, ধুবুৰী ৰেল ষ্টেচন ইত্যাদি।
বিমান বন্দৰ
ধুবুৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত একমাত্ৰ বিমান বন্দৰ ৰূপচি আন্তৰ্জাতিক বিমান বন্দৰ ইয়াৰ পৰা মাত্ৰ ১২ কি: মি: দূৰত অৱস্থিত ।
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
প্ৰৱেশ্যতা
এছ আই এককত, প্ৰৱেশ্যতা প্ৰতি মিটাৰত থকা ফেৰাডৰ পৰিমাণত জোখা হয় (ফেৰাড/মিটাৰ)(F/m)। বৈদ্যুতিক প্ৰৱণতা এক মাত্ৰাবিহীন ৰাশি। এই দু্য়োটা ৰাশিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক তলত দিয়াধৰণেৰে দিয়া হয়-
যত εr হৈছে পদাৰ্থৰ আপেক্ষিক প্ৰৱেশ্যতা (Relative Permittivity)আৰু ε0 = ৮.৮৫৪১৮৭৮১৭৬.. × ১০−১২ F/m হৈছে শূন্য মাধ্যমৰ প্ৰৱেশ্যতা
ব্যাখ্যা
যত প্ৰৱেশ্যতা ε হৈছে স্কেলাৰ ৰাশি।
প্ৰৱেশ্যতা ধ্ৰুৱক ৰাশি নহয় কিয়নো ই মাধ্যমত অৱস্থান, প্ৰয়োগ কৰা ক্ষেত্ৰৰ কম্পনাংক, আৰ্দ্ৰতা, উষ্ণতা আদিৰ সমান্তৰালকৈ সলনি হব পাৰে। অৰৈখিক মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ্যতা বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখনৰ শক্তিৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰশীল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিদ্যুত চুম্বকত্ব
ছত্তীছগঢ়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ তালিকা
২০০০ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ্যৰ গঠনৰে পৰা বৰ্তমানলৈ কাৰ্যৰত মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ কাৰ্যকালৰ আৰম্ভণি, কাৰ্যকাল সমাপ্তি, দলভিত্তিত তথ্য এই তালিকাত দিয়া হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছত্তীছগঢ় φ
সুপ্ৰিয়া দেৱী
সুপ্ৰিয়া দেৱী বা সুপ্ৰিয়া চৌধুৰী (Supriya Devi; ৮ জানুৱাৰী ১৯৩৩ – ২৬ জানুৱাৰী ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে বঙালী চলচ্চিত্ৰত প্ৰায় ৫০ বছৰ জুৰি অভিনয় কৰিছিল। ঋত্বিক ঘটকৰ ‘মেঘে ঢাকা তাৰা’ (১৯৬০) ছবিৰ নীলা নামৰ চৰিত্ৰটোৰ ৰূপায়ণৰ তেওঁক বিশেষ ভাবে জনা যায়। তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, পশ্চিমবঙ্গৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান 'বঙ্গ-বিভূষণ', দুবাৰকৈ 'বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্নেলিষ্টচ্ এছোচিয়েচন বঁটা' লাভ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোলৈ আগবঢ়োৱা অসামান্য অৱদানৰ বাবে ২০১৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ অসমাৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হয়।
উত্তম কুমাৰ অভিনীত আৰু নিৰ্মল দে পৰিচালিত ‘বসু পৰিবাৰ’ (১৯৫২) ছবিৰ যোগেদি তেওঁ চলচ্চিত্ৰাভিনয়ৰ পাতনি মেলে। একে বছৰতে মুক্তিপ্ৰাপ্ত প্ৰণৱ ৰায় পৰিচালিত ‘প্ৰাৰ্থনা’তো (১৯৫২) তেওঁ ভূমুকি মাৰে। তাৰপিছত কেই বছৰমানৰ বিৰতিৰ পিছত সুশীল মজুমদাৰ পৰিচালিত 'মৰ্মবাণী'ৰ (১৯৫৮) যোগে পুনৰ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ ঘূৰি আহে। মঙ্গল চক্ৰৱৰ্তী পৰিচালিত উত্তম কুমাৰৰ ব্লকবাষ্টাৰ ‘সোণাৰ হৰিণ’ত (১৯৬০) অভিনয় কৰাৰ পিছত সুপ্ৰিয়া দেৱী চৰ্চালৈ আহে। ১৯৬০ দশকৰ প্ৰথমচোৱাত ‘মেঘে ঢাকা তাৰা’ (১৯৬০), ‘সুনো বৰনাৰী’ (১৯৬০), ‘কোমল গান্ধাৰ’ (১৯৬১), ‘স্বৰলিপি’ (১৯৬১), ‘অগ্নি সংস্কাৰ’ (১৯৬১) আদি বহু কেইখন ছবিৰ যোগে তেওঁ বিশেষ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৬৩ চনত তেওঁ সদাশিৱ ৰাও কবি পৰিচালিত ‘বেগানা’ ছবিৰ যোগেদি ধৰ্মেন্দ্ৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে।