cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী
দেশ বিভাজন আৰু স্বাধীনতা, ১৯৪৭
ষ্টেন্‌লী ৱলপৰ্টৰ (Stanley Wolport) মতে, "মহাত্মা গান্ধীয়ে কেতিয়াও ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতবৰ্ষৰ বিভাজন সমৰ্থন বা গ্ৰহণ কৰা নাছিল… কিন্তু তেওঁ বেছ পলমকৈহে ধৰিব পাৰিছিল যে তেওঁৰ নিকটতম সহকৰ্মী আৰু অনুগামীসকল আদৰ্শতকৈ ক্ষমতাৰ প্ৰতিহে বেছি লালায়িত আছিল, আৰু তেখেতৰ নিজস্ব দৰ্শনো এই ধাৰণাৰ দ্বাৰা ভ্ৰমিত আছিল যে তেখেতে নেতৃত্ব দিয়া ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম অহিংস আছিল।" (…plan to carve up British India was never approved of or accepted by Gandhi… who realised too late that his closest comrades and disciples were more interested in power than principle, and that his own vision had long been clouded by the illusion that the struggle he led for India's freedom was a nonviolent one.")
হত্যাকাণ্ড
thumb|[[ৰাজঘাট সমাধি পৰিসৰ|ৰাজঘাট: মহাত্মা গান্ধীৰ সমাধি]] ১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে গান্ধীক গুলিয়াই হত্যা কৰা হয়। সেই সময়ত তেওঁ নতুন দিল্লীৰ বিৰলা ভৱনৰ সমীপত নৈশকালীন পথসভাত অংশ লৈ আছিল। তেওঁৰ হত্যাকাৰী নাথুৰাম গডছে এজন হিন্দু মৌলবাদী আছিল আৰু তেওঁৰ চৰমপন্থী হিন্দু মহাসভাৰ সৈতে যোগাযোগ আছিল। পাকিস্তানক অৰ্থ সাহায্য দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দি ভাৰতক দুৰ্বল কৰাৰ কাৰণে হিন্দু মহাসভাই গান্ধীক দোষাৰোপ কৰে। গডছে আৰু তেওঁৰ সহায়কাৰী নাৰায়ণ আপ্তেক গান্ধীৰ হত্যাৰ কাৰণে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু ১৯৪৯ চনত দুয়োকে ফাঁচী দিয়া হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে গান্ধীৰ মুখেৰে উচ্চাৰিত শেষ উক্তিটো আছিল "হে ৰাম", আৰু সেয়ে নতুন দিল্লীৰ ৰাজঘাটস্থিত গান্ধীৰ স্মৃতিসৌধত এই উক্তিটো খোদিত কৰা আছে। জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ৰেডিঅ'যোগে জাতিক উদ্দেশ্যি দিয়া ভাষণত কৈছিল:"বন্ধু আৰু সহযোদ্ধাসকল, আমাৰ জীৱনৰপৰা পোহৰ হেৰাই গৈছে, আৰু এতিয়া সকলোতে অন্ধকাৰ, আৰু মই প্ৰকৃততে নাজানো আপোনালোকক কি কওঁ আৰু কেনেকৈ কওঁ। আমাৰ মৰমৰ নেতা যাক আমি বাপু বুলি মাতোঁ, আমাৰ জাতিৰ পিতা এতিয়া আৰু নাই। হয়তো মই এনেদৰে কোৱা অনুচিত, কিন্তু আমি তেখেতক আগতে যেনেদৰে দেখিছিলোঁ তেনেদৰে আৰু দেখা নাপাম, কিবা উপদেশ বা সান্ত্বনা বিচাৰি আমি আৰু তেখেতৰ ওচৰলৈ দৌৰি নাযাম, আৰু ই এক মোক্ষম আঘাত, অকল মোৰ কাৰণেই নহয় এই দেশৰ লাখ লাখ মানুহৰ কাৰণে।"
গান্ধীৰ ইচ্ছানুসৰি তেওঁৰ দেহভষ্মৰ কিছু অংশ নীল নদী, ভল্গা নদী, টেম্‌ছ নদী আদি পৃথিৱীৰ বহুকেইখন নদীত বিসৰ্জন দিয়া হয়।
সত্য
সত্য অনুসন্ধানৰ বৃহৎ উদ্দেশ্যত গান্ধীয়ে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ নিজে কৰা ভুলৰপৰা শিক্ষা লৈ আৰু নিজৰ ওপৰতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাই সত্য অনুসন্ধানৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম The Story of My Experiments with Truth (মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী)।
ব্ৰুছ ৱাটছনৰ মতে গান্ধীৰ সত্যাগ্ৰহৰ ধাৰণাটোৰ মূল ভেঁটি আছিল বৈদিক ধাৰণাত থকা আত্মবিশ্লেষণ। জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অহিংসা, নিৰামিষাহাৰ, জীৱহত্যা নকৰা আৰু বিশ্বশান্তিৰ ধাৰণাৰ লগতে খ্ৰীষ্টিয়ান আৰু ইছলামসকলৰ সমতা, ভ্ৰাতৃত্ব আদি ধাৰণায়ো গান্ধীৰ সত্যাগ্ৰহত স্থান পাইছিল।
গান্ধীয়ে কৈছিল যে তেওঁৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধখন আছিল নিজৰ মনৰ অন্ধকাৰ, ভয় আৰু নিৰাপত্তাহীনতাক জয় কৰা। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ঈশ্বৰেই সত্য আৰু সত্যই ঈশ্বৰ।
অহিংসা
অহিংসাৰ ধাৰণা হিন্দু ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাত পুৰণি কালৰপৰা আছে আৰু বৌদ্ধ, জৈন, ইহুদি আৰু খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাতো ইয়াৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়। গান্ধীয়ে তেওঁৰ জীৱনীত কৈছে: "যেতিয়া মই হতাশ হওঁ, তেতিয়া মই স্মৰণ কৰোঁ যে সমগ্ৰ ইতিহাসত সত্য আৰু ভালৰ জয় হৈ আহিছে। দুঃশাসক আৰু হত্যাকাৰীসকল কোনো সময়ত অপৰাজেয় হ'লেও অৱশেষত তেওঁলোকৰ পতন ঘটে আৰু এই কথা সদায় মনত ৰখা উচিত।"
নিৰামিষভোজন
সৰুকালত গান্ধীয়ে পৰীক্ষামূলকভাৱে মাংস খায়। ইয়াৰ কাৰণ হয়তো তেওঁৰ বংশগত কৌতূহল বা তেওঁৰ বন্ধু শেখ মেহতা। নিৰামিষভোজনৰ ধাৰণাটো হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্মত গভীৰভাৱে বিদ্যমান আৰু সেই সময়ত গুজৰাটৰ বেছিভাগ হিন্দু লোকেই আছিল নিৰামিষাহাৰী। গান্ধীৰ পৰিয়ালো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল। লণ্ডনলৈ পঢ়িবলৈ যোৱাৰ আগত গান্ধীয়ে তেওঁৰ মাক পুতলি বাই আৰু খুড়াক বেচাৰ্জীৰ সন্মুখত প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হয় যে, তেওঁ মাংস, মদ আৰু নাৰীসংগৰপৰা আঁতৰত থাকিব। তেওঁ এই প্ৰতিজ্ঞা আখৰে আখৰে পালন কৰিছিল আৰু খাদ্যাভ্যাসসম্পৰ্কে এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল। গান্ধী পিছৰ জীৱনকালত এজন সম্পূৰ্ণ নিৰামিষাহাৰী হৈ উঠে। তেওঁ London vegetarian Societyৰ সভ্য হয় আৰু ছোছাইটিৰ পত্ৰিকা The Vegetarianত নিৰামিষভোজনৰ সম্পৰ্কে বহুকেইটা প্ৰবন্ধ লিখে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ The Moral Basis of Vegetarianism নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়ায়।
ব্ৰহ্মচৰ্য
গান্ধীৰ ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাক ভীষণ অসুস্থ হৈ পৰে, আৰু অসুস্থ হোৱাৰ এই সময়ছোৱা গান্ধীয়ে দেউতাকৰ কাষত কটায়। এনিশা গান্ধীৰ খুড়াকে দেউতাকৰ ওচৰত থাকি গান্ধীক বিশ্ৰামৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে। তেওঁ তেওঁৰ শোৱনিকোঠাত গৈ পত্নীৰ সৈতে প্ৰণয়ত লিপ্ত হয়। অলপ পাছতে এজন কৰ্মচাৰীয়ে গান্ধীক তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যুৰ সংবাদ জনায়। তেওঁ এই ঘটনাটোত দুগুণ লজ্জা পায় আৰু ইয়ে তেওঁক ১৬ বছৰ বয়সতে বিবাহিত হোৱা সত্ত্বেও ব্ৰহ্মচাৰী হ'বলৈ বাধ্য কৰে। গান্ধীয়ে ব্ৰহ্মচৰ্যক ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্য লাভ আৰু আত্মোপলব্ধিৰ পন্থা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। গান্ধীৰ মতে ব্ৰহ্মচৰ্যৰ অৰ্থ "চিন্তা, বাক্য আৰু কৰ্মৰ নিয়ন্ত্ৰণ।"
বিশ্বাস
thumb|[[নতুন দিল্লীত অৱস্থিত মহাত্মা গান্ধীৰ বাসভৱন (গান্ধী স্মৃতি)]] গান্ধীয়ে গুজৰাটী ভাষাত ভাগৱত গীতাৰ সম্পৰ্কে এটি ধাৰাভাষ্য লিখিছিল। গুজৰাটী পাণ্ডুলিপিটো ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰে মহাদেৱ দেশায়ে। দেশায়ে ইয়াতে এটা অতিৰিক্ত পাতনি আৰু ধাৰাভাষ্য যোগ কৰে, আৰু ই গান্ধীৰ এটি ভূমিকাসহ ১৯৪৬ চনত প্ৰকাশ পায়। গান্ধীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে, সকলো ধৰ্মৰে মূলতে আছে সত্য আৰু প্ৰেম (কৰুণা, অহিংসা আৰু সোণালী শাসন)। তেওঁ এজন ক্লান্তিহীন সমাজ সংস্কাৰক আছিল আৰু সকলো ধৰ্মৰে ভণ্ডামি, অপকৰ্ম আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ বিপক্ষে মাত মাতিছিল। ধৰ্ম সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰি তেওঁ কৈছিল: "যদি খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক নিখুঁত আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি মানি ল'ব নোৱাৰি, তেন্তে হিন্দু ধৰ্মকো নিখুঁত আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি ক'ব নোৱাৰি। হিন্দু ধৰ্মৰ ত্ৰুটিবিলাক মোৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছে। যদি অস্পৃশ্যতা হিন্দু ধৰ্মৰে অংশ হয়, ই এই ধৰ্মৰ এটি বেয়া অংশ। বেদবাক্যবিলাক ঈশ্বৰৰ অনুপ্ৰাণিত উক্তি বোলাৰ কাৰণ কি? যদি এইবিলাক ঈশ্বৰ অনুপ্ৰাণিত হয়, তেন্তে বাইবেল বা কোৰান কিয় নহয়? খ্ৰীষ্টান বন্ধুৱে যেনেদৰে মোক ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ প্ৰবল চেষ্টা কৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে মুছলিম বন্ধুৱেও কৰিছিল। আব্দুল্লা শেঠে ইছলাম ধৰ্ম চৰ্চা কৰিবলৈ মোক প্ৰৰোচিত কৰিছিল আৰু সকলো সময়তে এই ধৰ্মৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ণনা কৰি থাকে। যেতিয়া আমাৰ নৈতিক ভিত্তি হেৰাই যায়, তেতিয়া ধাৰ্মিক হৈ একো লাভ নাই। উদাহৰণস্বৰূপে মিছলীয়া, নিৰ্দয় আৰু আত্মসংযমহীন লোকে ঈশ্বৰ তেওঁৰ সৈতে আছে বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰে।"
পৰৱৰ্তী সময়ত যেতিয়া গান্ধীক তেওঁ হিন্দু হয় নে নহয় বুলি সোধা গৈছিল, তেওঁ কৈছিল: "হয়, মই হিন্দু। ইয়াৰ উপৰিও মই এজন খ্ৰীষ্টান, এজন মুছলমান, এজন বৌদ্ধ আৰু এজন ইহুদী।"
গান্ধীৰ বিভিন্ন ৰচনা
গান্ধীৰ বহুকেইখন কিতাপ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত 'The Story of My Experiments With Truth' (আত্মজীৱনী; অসমীয়া ৰূপান্তৰ: মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী), 'Satyagraha in South Africa', হিন্দ স্বৰাজ, আৰু গুজৰাটীলৈ অনুবাদ কৰাজন ৰাস্কিনৰ "Unto This Last" উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰিও নিৰামিষভোজন, আহাৰ আৰু স্বাস্থ্য, ধৰ্ম, সমাজ সংস্কাৰ আদিৰ বিষয়ে তেওঁ প্ৰচুৰ লিখা-মেলা কৰিছিল।
১৯৬০ৰ দশকত ভাৰত চৰকাৰে গান্ধীৰ ৰচনাৱলী (The Collected Works of Mahatma Gandhi) প্ৰকাশ কৰে। শতাধিক খণ্ডত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনত ৫০,০০০-তকৈ অধিক পৃষ্ঠা আছে।
গান্ধীৰ প্ৰভাৱ
গান্ধীয়ে বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ নেতা আৰু ৰাজনৈতিক আন্দোলনক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। মাৰ্টিন লুথাৰ কিং, অনুজ, জেমস লছন আৰু জেমস বেভেলকে ধৰি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ নেতাসকলে অহিংসাৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ নিজৰ তত্বৰ বিকাশত গান্ধীৰ লিখনিৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লয়।  মাৰ্টিন লুথাৰে কৈছিল "যীশু খ্ৰীষ্টই আমাক লক্ষ্য দিছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীয়ে কৌশল দিছিল" আৰু তেওঁ গান্ধীক মাজে মাজে "সৰু মুগাবৰণীয়া শন্ত" ("the little brown saint") বুলি অভিহিত কৰিছিল। বৰ্ণবৈষম্য নীতি বিৰোধী কৰ্মী আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পূৰ্বৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নেলছন মেণ্ডেলা গান্ধীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। আনলোকৰ ভিতৰত আছে খান আব্দুল গফ্ফৰ খান, ষ্টিভ বিকো, আৰু অং চান চ্যু কি।
গান্ধীৰ বিষয়ে কিতাপ
বহুকেইজন জীৱনীকাৰে গান্ধীৰ জীৱনী ৰচনা কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত ডি. জি. টেণ্ডুলকাৰৰ ৮ খণ্ডৰ "Mahatma. Life of Mohandas Karamchand Gandhi" আৰু পিয়াৰীলাল আৰু সুশীলা নায়াৰৰ ১০ খণ্ডৰ "Mahatma Gandhi" উল্লেখযোগ্য। শুনা যায় যে বলদেৱ সিঙে তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ "Gandhi Behind the Mask of Divinity" লিখিবলৈ ২০ বছৰ ধৰি গান্ধীৰ মূল বক্তৃতা আৰু ৰচনাসমূহ সংগ্ৰহ কৰিছিল। গান্ধী সম্পৰ্কে লিখা আনসমূহ গ্ৰন্থ হ'ল- বাপু (গ্ৰন্থ), গান্ধী দ্য মেন, গান্ধী, ফাইটাৰ ৱিদাউট আ চৰ্ড, দ্য ডেথ এণ্ড আফটাৰ লাইফ অৱ মহাত্মা গান্ধী আদি।
গান্ধীৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ
গান্ধীৰ জীৱনৰ আধাৰত বহুতো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান হৈছে। তাৰ ভিতৰত ৰিচাৰ্ড এটেনবৰ' পৰিচালিত ১৯৮২ চনৰ 'গান্ধী' উল্লেখযোগ্য। গান্ধীৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত 'দ্য মেকিং অৱ দ্য মহাত্মা' (১৯৯৬) আন এখন চলচ্চিত্ৰ। ২০০৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'লাগে ৰহো মুন্না ভাই'ত গান্ধীবাদৰ মতবাদ বা গান্ধীগিৰিৰ ব্যৱহাৰ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
আঁহত
আঁহত (Sacred Fig, বৈজ্ঞানিক নাম: Ficus religiosa) হৈছে মোৰেচি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ ডিমৰু জাতীয় গছ। এই গছজোপাৰক অন্য বহুতো নাম যেনে বোধি (bodhi tree) পিপল (pippala, peepul, peepal) বা অশ্বত্থ (ashwattha) আদিৰে জনা যায়। এই গছজোপাই ভাৰত উপমহাদেশত জন্ম হোৱা তিনিটা প্ৰধান ধৰ্ম বৌদ্ধধৰ্ম, হিন্দুধৰ্ম আৰু জৈনধৰ্মত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। এই উদ্ভিদবিধ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকা, দক্ষিণ-পশ্চিম চীন আৰু ইন্দোনেছিয়া আদি দেশত স্থানীয়ভাৱে পোৱা যায়।
বিৱৰণ
আঁহত বৃক্ষজাতীয় উদ্ভিদ। আহঁত এবিধ পৰ্ণপাতী বা পাৰ্শ্বীয় চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ। এই গছজোপাৰ উচ্চতা ৩০মিটাৰ পৰ্য্যন্ত আৰু ব্যাস তিনি মিটাৰ পৰ্য্যন্ত হ'ব পাৰে। এই গছৰ পাতবোৰ সৰু পাণৰ আকৃতিৰ হয়। গুৰিভাগ খাঁজ নকটা ঘূৰণীয়া আৰু আগৰফালে ক্ৰমান্বয়ে সৰু হৈ গৈ দীঘলনেজীয়া ৰূপ ধৰে। পাতৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১০-১৭ ছে:মি: আৰু পৃস্থ ৮-১২ ছে: মি: হয়।
আহঁত গছৰ ফলবোৰ সৰু, বৰণ কেঁচাতে সেউজীয়া আৰু পকিলে বেঙুণীয়া হৈ পৰে।
আহঁতৰ জীৱনকাল দীঘলীয়া। এই গছৰ গড় আয়ুস ৯০০-১৫০০ বছৰ। কিছুমান ঠাইত এই গছ ৩০০০ বছৰ পৰ্য্যন্ত জীয়াই থকাৰো তথ্য পোৱা যায়।
সংস্কৃতিত
আঁহত গছক হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। শ্ৰীলংকাত থকা বোধি বৃক্ষক মানুহে ৰোৱা আটাইতকৈ পুৰণি গছ বুলি অনুমান কৰা হয়।
ব্যৱহাৰ
পৰম্পৰাগতভাৱে আঁহতৰ বিভিন্ন অংশ ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তথ্য অনুসৰি প্ৰায় ৫০ বিধ সৰু-বৰ ৰোগ যেনে বহুমূত্ৰ, এজমা, ডায়েৰিয়া, হৃদযন্ত্ৰৰ বিভিন্ন বিসংগতি আদিত এই উদ্ভিদ ব্যৱহৃত হয়। আয়ুৰ্বেদীয় চিকিৎসা পদ্ধতিতো আঁহত গছৰ বিভিন্ন অংশৰ বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
সখিয়তী
সখিয়তী বা পাটমাদৈ(Black-hooded Oriole, বৈজ্ঞানিক নাম-Oriolus xanthornus) 'Oriole' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই বিষুৱীয় অঞ্চলৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ ভাৰতৰ পৰা শ্ৰীলংকা, ইণ্ডোনেছিয়া পৰ্যন্ত স্থানীয়ভাৱে প্ৰজনন কৰে৷
বিৱৰণ
পূৰ্ণবয়স্ক মতা সখিয়তী চৰাইৰ দেহটো উজ্জ্বল হালধীয়া বৰণৰ আৰু মূৰ অংশ ক'লা বৰণৰ হয়৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ ডেউকা আৰু নেজতো ক'লা বৰণ থাকে৷ মাইকী সখিয়তীৰ মূৰ অংশ ক'লা আৰু দেহৰ তলৰ অংশ কিছু সেউজ বৰণীয়া হয়৷ পোৱালিবোৰ বাহ্যিক গঠন মাইকীজনীৰ দৰেই হোৱা দেখা যায়৷ অৱশ্যে পোৱালি অৱস্থাত ইহঁতৰ মূৰ অংশ সম্পূৰ্ণ ক'লা নহয়৷
বিতৰণ
সখিয়তী চৰাই সমগ্ৰ বিশ্বতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হে আছে৷ ই প্ৰধানতঃ ভাৰত, বাংলাদেশ, ভূটান, কম্বোডিয়া, চীন, ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম আদিত প্ৰজনন কৰে৷
খাদ্য
সখিয়তীয়ে প্ৰধানকৈ পোক-পতংগ, ফল-মূল আদি খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে৷
প্ৰজনন
ই গছৰ ওপৰত ডাল-পাতেৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত সাধাৰণতে দুটাকৈ কণী পাৰে৷
স্থিতি
সখিয়তীৰ বৰ্তমানৰ জনসংখ্যা কিমান সেয়া সঠিককৈ ধাৰণা কৰিব পৰা নাযায় যদি ই হ্ৰাস পোৱা নাই বুলিয়ে জনা যায়৷ সেয়েহে ইয়াক সংকটমুক্ত বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ফুলগুৰি ধেৱা
ফুলগুৰি ধেৱা অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰথম কৃষক বিদ্ৰোহ। বিদেশী ইংৰাজ চৰকাৰৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে শোষিত কৃষক ৰাইজে কৰা অসমৰ প্ৰথম বিদ্ৰোহ। ১৮৬১ চনত (১৮ অক্টোবৰ) এই বিদ্ৰোহ সংঘটিত হৈছিল নগাঁও জিলাৰ কলং নৈৰ পাৰৰ ফুলগুৰিত। ফুলগুৰি আছিল তিৱা জনবসতিপূৰ্ণ এখন গাঁও য'ত অত্যাধিক পৰিমাণৰ আফু খেতি কৰা হৈছিল ।এই বিদ্ৰোহ ফুলগুৰি ধেৱা নামেৰে খ্যাত। ইংৰাজ আৰু চিপাহীবোৰে তেতিয়া বিদ্ৰোহক ধাৱা বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু সেই ধাৱা অপভ্ৰংশ ৰূপত প্ৰচলিত হ’ল ধেৱা ৰূপে। উপযুক্ত নেতৃত্ব অবিহনেই জিলাখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰপৰা কৃষকসকল স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে আহি সংঘটিত কৰা এই বিদ্ৰোহে অসমত কৃষক বিদ্ৰোহ, আন্দোলনৰ পাতনি মেলিছিল। ১৮৬১ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে আফু খেতি সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰি দিয়াত সমগ্ৰ তিৱা জাতিটোৰ লোকসকল অতিশয় অসন্তুষ্ট হৈ পৰে, কিয়নো চৰকাৰী কানি প্ৰচলন বন্ধ কৰা নাছিল। তদুপৰি তামোল পাণৰ ওপৰতো কৰ লগাব বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল।
বিদ্ৰোহৰ পূৰ্বৰ ঘটনাৱলী
১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ পিছত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ধনৰ ভঁৰাল টনকিয়াল কৰাৰ প্ৰয়োজন হোৱাত ১৮৫০ চনৰ জেমচ্‌ উইলচনৰ উপদেশমতে লগোৱা আয়কৰ অসমতো (নগাঁৱকে ধৰি) বলৱৎ কৰা হ’ল। সাধাৰণ কৃষকে কৰকাতলৰ হেঁচাত মূৰ দাঙিব নোৱাৰা অৱস্থাত ১৮৫৮ চনত গোচৰ আদিৰ সংখ্যা কম কৰাৰ অজুহাতত আদালতৰ নিষেধাজ্ঞা উলঙ্ঘন কৰি নগাঁৱতো ষ্টাম্প ডিউটী লগালে। কামৰূপ, দৰং আৰু নগাঁৱৰ সদৰত আবকাৰী কৰ লগালে। কৰ উঠাওঁতে কৰতকৈ অধিক খৰচ হ’ব বুলি জনজাতীয় এলেকা ইয়াৰপৰা বাদ পৰিল। নদী- বিলত মাছ মাৰিবলৈ নিৰ্দিষ্ট মহল কৰি সৰ্বোচ্চ ডাক দিয়াজনৰ লগতে বন্দোৱস্তী দি জলকৰ লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। কঠৰ ওপৰত গড়মাটি কৰ, ইকৰা খাগৰিৰ ওপৰত বনকৰ আৰু চৰণীয়া পথাৰৰ বাবে খুচাৰীকৰ ধাৰ্য কৰে। হাট- ঘাটত অধিক ডাকত বিক্ৰী কৰাৰ বাবে জমা স্থিৰ কৰে। ফলস্বৰূপে এনেয়ে ভাগি পৰা কৃষকৰ আৰ্থিক অৱস্থাত নতুন হেঁচা পৰে। বাৰী- চাপৰি মাটিত সৰহকৈ আফুখেতি কৰাত তাৰ ৰসেৰে কানি তৈয়াৰ কৰিবলৈ লোৱাত খাজনা সংগ্ৰহৰ পৰিমাণ কমিছে বুলি ১৮৫১- ৫২ত চৰকাৰে নিজে আবকাৰী কানি বেচা প্ৰথা অৱলম্বন কৰে। তেওঁলোকে ভাবিছিল মানুহে সৰহ পইচা দি কানি কিনিব লগা হ’লে কানি খোৱাটো কমাব। অভ্যস্ত কানিয়াই যিমানেই দাম হওক কানি কিনিব বুলি আৰু পইচাৰ বাবে চাহবাগানত কাম কৰিব বুলি চাহ খেতিয়কে ধৰি লৈছিল। কানিয়াক আবকাৰী কানিৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰশীল হবলৈ ১৮৬১ চনত আফু খেতি কৰাটো বন্ধ কৰে। সৰহ দামত কানি কিনিব নোৱাৰি কৃষক, বিশেষকৈ জনজাতীয় এলেকাৰ মানুহ অতিকৈ বিতুষ্ট হয় (বেণুধৰ কলিতাই তেওঁৰ ফুলগুৰি ধেৱা নামৰ গ্ৰন্থখনত এনেদৰে লিখিছে- “ৰাইজে যেতিয়া দেখিলে যে জনসাধাৰণৰ উপকাৰৰ অৰ্থে চৰকাৰে কানি তুলিবলৈ ইচ্ছা কৰা নাই। কৰিছিল একমাত্ৰ কানি খেতি অসমীয়াৰ হাতৰপৰা নি চৰকাৰীভাৱে কৰি বেছি দামত বিক্ৰী কৰি সস্তীয়া দৰত বিলাতী চাহ বাগিচাত অসমীয়া কুলিৰ সৃষ্টি কৰাটোহে, তেতিয়া ৰাইজ অসন্তুস্ত হৈছিল। ”)
বিভিন্ন কৰত জুৰুলা নগঞা মানুহৰ মাজত প্ৰচাৰ হ’ল যে চৰকাৰে ঘৰ, বাৰী আৰু পামৰ খেতিৰ ওপৰতো কৰ লগাব খুজিছে। এনে সময়ত লাইচেঞ্চ টেক্স আৰোপ কৰাত চৰকাৰে অসত্য বুলি প্ৰচাৰ কৰাটো ৰাইজে ধৰি ল’লে পাণ তামোলৰ ওপৰতো কৰ লগাব। উত্তপ্ত ৰাইজে নতুন কৰ আৰু আফু খেতি বন্ধ কৰাৰ বিৰুদ্ধে ৰাইজ মেল পাতিলে। ১৮৬১ চনৰ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ ৭ তাৰিখে এহেজাৰ কৃষকে কৰ বৃদ্ধিৰ ফলত হোৱা দুখ- দুৰ্গতিৰ কথা জনাবলৈ নগাঁও সদৰত উপস্থিত হ’ল। চি. চি. হাৰবাৰ্ট স্বনচৰ কক্ষত সোমাই গ’ল। তেওঁ আন কামত ব্যস্ত থকাত ৰাইজৰ সমস্যা সম্পৰ্কে শুনি বুজনি দিয়াৰ পৰিবৰ্তে উচ্ছৃঙ্খল অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰা বুলি মিছা অভিযোগত তেওঁলোকক জৰিমনা কৰাৰ লগতে থানাত আৱদ্ধ কৰে। কৃষক ৰাইজে ইংৰাজ চাহাবৰ অভদ্ৰাচৰণ আৰু দুব্যৱহাৰত বৰকৈ ক্ষুণ্ণ হয়। কোনোবা প্ৰভাৱশালী মানুহৰ হস্তক্ষেপত তেওঁলোকক গধূলালৈ মুকলি কৰি দিয়ে, তাত যেনিবা অন্য কোনো অস্বস্তিকৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হবলৈ নাপালে। পুনৰ ৯ অক্টোবৰৰ দিনা গাঁওবুঢ়া আৰু মুখিয়াল কৃষকে আফুখেতি বন্ধ কৰাৰ প্ৰতিবাদত আৰু বাৰী আৰু পাণৰ ওপৰত লগোৱা সাম্ভাৱ্য কৰৰ বিৰোধিতা কৰি নিয়মমতে প্ৰতিবাদ জনায়। কৃষকে তাৰ একো ফল নোপোৱাত তেওঁলোক পুনৰ কাছাৰীলৈ গৈ প্ৰতিবাদ কৰাৰ কথা বাদ দিয়ে। তেওঁলোকে কৰ পৰিশোধ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰে আৰু চৰকাৰৰ কাণত দুখ- দুৰ্গতিৰ কথা সুমুৱাবৰ নতুন উপায় চিন্তা কৰে। শেষত এই বিষয়ত আলোচনা কৰিবলৈ পোন্ধৰ অক্টোবৰৰ পৰা একেলেঠাৰীয়ে পাঁচদিন জুৰি মেল পাতিবলৈ আৰু প্ৰতিটো চুকে কোণে থকা মানুহ জাতে সভালৈ আহে আৰু তাৰ ব্যৱস্থা ল’বলৈ সিদ্ধান্ত কৰে। ডেপুটি কমিচনাৰে চোৰাংচোৱাৰ মুখে সকলো জানি ১৪ অক্টোবৰত এজন দাৰোগা পঠিয়াই সভাস্থলীত গোটখোৱা মানুহবোৰ আঁতৰাই পঠাবলৈ আৰু মুখিয়াল কেইজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। পোন্ধৰ অক্টোবৰৰ দিনা পুলিচে মানুহবোৰক আঁতৰি যাবলৈ কোৱাত তেওঁলোকক অকনো গুৰুত্ব নিদি তেওঁলোকৰ হুকুম অমান্য কৰে কাৰণ তেওঁলোকে সমূহীয়া স্বাৰ্থৰ কথা আলোচনা কৰিবলৈহে তাত গোট খাইছে। সৰহীয়া মানুহৰ সভা, তাৰে কিছুমানে লাঠীলৈ সু- সজ্জিত হৈ থকাত পুলিচ আঁতৰি গৈ ডেপুটি কমিচনাৰক সকলো জনালেগৈ। ১৫ অক্টোবৰৰ শেষ নিশা নগাঁও থানাৰ দাৰোগা হলধৰ বৰুৱা এজন মহৰী, জামাদাৰ আৰু ১০টা বৰকান্দাজ লৈ ১৬ তাৰিখে পুৱা ফুলগুৰি পায়। জন সমুদ্ৰক আঁতৰাই পঠোৱাত বিফল হয়। সেই দিনাৰ সন্ধিয়া চাৰিটা বৰকান্দাজ আৰু পল্টনীয়া সেনা লৈ কীৰ্ত্তীকান্ত মহৰী ফুলগুৰি পায়। ১৭ তাৰিখে আগবেলা ১০ বজাত মানুহবোৰ আকৌ গোট খাবলৈ ধৰিলে। ২ বজাত প্ৰায় ৩,০০০- ৪,৫০০ মান মানুহ গোট খালে। তাৰে প্ৰায় ৫০০- ৬০০ মানুহৰ হাতত লাঠী আছিল। ১৮৬১ চনৰ ২৯ নবেম্বৰত হাবাৰ্ট স্কঞ্চে দাৰোগা হলধৰ বৰুৱাৰ প্ৰতিবেদন কমিচনাৰলৈ পঠিয়াইছিল। দাৰোগাই কেইজনমানক ধৰিছিল যদিও মানুহে সেইবিলাকক মুক্ত কৰি নিয়ে। লেফটেনেণ্ট স্কনচ চাহেবে ১৮ তাৰিখে নিজে ফুলগুৰিত থাকিব বুলি খবৰ দিয়ে। পিছত তেও নিজে নাহিল।
বিদ্ৰোহৰ দিনা
শেনচোৱাৰ আগত ডিমৌ বিলৰ কাষত চিংগাৰৰ সাহায্যে যোৱা চিপাহীৰ লগত এটা দলৰ মুখামুখি হয় আৰু খণ্ডযুদ্ধত ববৰা আটিৰ চোৱাৰৰ লালুং চিপাহীৰ গুলিৰ আঘাতত মৃত্যু হয়। কৰঙৰ দক্ষিণপাৰে যোৱা দলটোৰ ঘাঁহি গাঁৱৰ ওচৰত মুখামুখি হয়। সেই ঠাইত দুয়ো পক্ষৰ এঘাৰজন লোকৰ মৃত্যু হয়। (জাগীয়াল মৌজাৰ মৌজাদাৰ মৃত পদ্ম সিং ডেকা বি এল ডাঙৰীয়াৰ তেখেতৰ পিতৃয়ে ধেৱাৰ বিষয়ে লেখিত তথ্যৰপৰা)। এজন হাবিলদাৰৰ নেতৃত্বত এটা পুলিচবাহিনী ফুলগুৰিলৈ পঠায়। অসম লাইট ইনফেনট্ৰিৰ ২৫টা চিপাহীৰে ডেপুটী কমিচনাৰে ট্ৰেজাৰী লুট আৰু সদৰ জ্বলাই দিব বুলি হাবাৰ্ট স্কঞ্চে) কিবা কৰাত নিৰুপায় হৈ দৰঙৰ ডেপুটী কমিচনাৰ ডব্লিউ ফেয়াৰৰপৰা সিদিনাই সৈন্যবল বিচাৰি পঠালে। লক্ষ্ণৌ নামৰ জাহাজত গুৱাহাটীৰপৰা ডিব্ৰুগড় অভিমুখে আহি থকা তদানীন্তন কমিচনাৰ হেনৰী হপকিঞ্চৰ ১৯ অক্টোবৰৰ দিনা বেলি ডুবাৰ সময়ত তেজপুৰ পায়। লেঃ ফেয়াৰে সৈন্যবলৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা জনায়। লক্ষ্ণৌ জাহাজৰ সহযাত্ৰী চেকেণ্ড আছাম ইনফেণ্টীৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত কামাণ্ডাৰ মেজৰ কেম্পবেলক তেজপুৰৰপৰা ৫০ জন মান সৈন্য লৈ লাওখোৱা ঘাটেৰে নগাঁৱলৈ যাবলৈ ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে আৰু হপকিঞ্চে নিজে গুৱাহাটীলৈ অধিক সৈন্যৰ বাবে যাত্ৰা কৰে। ২০ অক্টোবৰত কেম্পবেলৰ সৈন্যবাহিনী ফুলগুৰি পায়। কেপ্তেইন চেম্বেৰছে চেকেণ্ড আছাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰীৰ প্ৰায় ৮০ জন সৈন্য লৈ ২০ তাৰিখে তেজপুৰ পায় আৰু ২৩ অক্টোবৰত তেওঁলোকৰ লগত নিজে আহি নগাঁও পায়হি। ১৯ অক্টোবৰত ফুলগুৰিত বিদ্ৰোহীয়ে ধনুকাড় যাঠী কঢ়িয়াই লৈ পুলিচৰ মুখামুখি হ’ল। ২০ অক্টোবৰত কেম্পবেলৰ সৈন্যবাহিনীৰ হাতত বহুতো বিদ্ৰোহীৰ মৃত্যু হ’ল, বহুতো চিৰকাললৈ ঘূণীয়া হ’ল। ২৩ অক্টোবৰৰ দিনা গুৱাহাটীৰপৰা অহা চেকেণ্ড আসাম লাইট ইনফেনট্ৰিৰে বলবান হৈ ডেপুটী কমিচনাৰ স্কনচে ফুলগুৰি, নেলি, কচুহাট, ৰহা আৰু অন্যান্য ঠাই ভ্ৰমণ কৰে। লালুং ৰজা সমূহৰ ল’ৰাহঁতক চিংগাৰৰ হত্যাত জড়িত কৰি তেওঁলোককে ধৰি ৪১ জন লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। । ফুলগুৰিত সৈন্য শিবিৰ পাতি প্ৰজাৰ ওপৰত নানান অত্যাচাৰ কৰে। ৩৯ জন মানুহক নৃশংসভাৱে হত্যা কৰে। আঘাতপ্ৰাপ্ত ১৫ জন বিনা চিকিত্সাত মৃত্যু হয়। ইফালে আকৌ শবোৰ আতৰোৱাৰ কোনো ব্যৱস্থা নকৰাত শবোৰ গেলি পচি যোৱাতহে পৰিয়াল বৰ্গ পৰিয়াল নিবলৈ দিছিল। চিনাক্ত হ’লে অত্যাচাৰী ইংৰাজৰ হাতত গৃহস্থৰ অপকাৰ হবৰ আশংকা কৰি আত্মীয় স্বজনে শবোৰ লুকাই চুৰকৈ নি কলঙৰ দক্ষিণ পাৰৰ, ফুলগুৰিৰ পৰা এমাইল দূৰত হাবিৰ মাজত থকা বিলখনৰ কাষত সমূহীয়ৈকৈ সৎকাৰ কৰিছিল। আজিও সেই বিলখনৰ নাম মানুহ পোৰা বিল নামেৰে জনাজাত। (মৃত পদ্ম সিং ডেকা বি এলৰ ঘৰত পোৱা লেখিত তথ্য) ইয়াৰ পাছতো লাইট ইনফেনট্ৰিৰ চিপাহীয়ে ফুলগুৰিত ৬ মাহলৈ চাউনী পাতি অঞ্চলটোত পহৰী দিয়াৰ নামত নিদাৰুন অত্যাচাক চলাইছিল। তিৰুতা মানুহো সিহঁতৰ পাশৱিক অত্যাচাৰপৰা সাৰি যোৱা নাছিল। সিফালে বাৰাকান্দাজ চিপাহীবোৰৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে ফুলগুৰি আৰু ৰহা অঞ্চলৰ মানুহক ৰচদ পাতিৰ যোগান ধৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল।
ডেপুটী কমিচনাৰে বিনাজুৰিৰে বিচাৰ পাতি নগাঁও সদৰ জেলত (ব্ৰিটিছ চৰকাৰে) নামমাত্ৰ বিচাৰ পাতি অনাদৰ পুলিচ মহৰী আৰু হলধৰ বৰুৱাৰ জৱানবন্দী আৰু জেইল দাৰোগা, সদৰ থানাৰ কেৰাণী- জমাদাৰ (হলধৰ বৰুৱাৰ লগত অহা), কীৰ্তিনাথ মহৰী আদিৰ জৱানবন্দীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কটহগুৰী গাঁৱৰ লক্ষণ চিং ডেকা, টোপাকুচিৰ ৰংবৰ ডেকা, ঔগুৰিৰ চাংবৰ লালুঙক নগাঁও জেইলতে ফাঁচি দিয়ে। তদুপৰি ৰুপচিং লালুং, চিবচিং লালুং, নৰচিং লালুং,কটহগুৰিৰ হেবেৰা লালুং, দেউৱালিৰ বাহু কৈবৰ্ত্ত আৰু বনমালী কৈবৰ্ত্ত এই ৬ জনক যাৱজ্জীৱন- জীপান্তকৰী কৰি কলিয়া- পানীলৈ পঠালে। এই হুকুমৰ বিৰূদ্ধে কলিকতাৰ সদৰজজৰ আদালতত আপিল হৈছিল। কাটিং লালুং, অম্বালালুং, জব লালুং, কটীয়া লালুংমহিকোচ আৰু কলী ডেকা প্ৰভৃতি ৩১ জন মানুহক ১ বছৰৰপৰা ১০ বছৰ পৰ্য্যন্ত সশ্ৰম কাৰাদণ্ড বিহা হয়। পূৰ্ব উল্লিখিত পাঁচো ৰজা আৰু সাতো ৰজা সকলৰ সকলো চৰকাৰী পদ আৰু সুবিধা ৰহিত কৰে। ৰহীয়াল বৰুৱা, জাগীয়াল গোঁসাই প্ৰভৃতি সভ্ৰান্ত লোক সকলক কাছাৰীলৈ আনি লটি ঘটি কৰে। কেইবাজনো মৌজাদাৰৰ মৌজা কাঢ়ি লয় আৰু কেবাজনো চাকৰিয়ালক কামৰপৰা অব্যাহতি দিয়ে। (মৃত পদ্ম সিং ডেকাৰ ঘৰত পোৱা লিখিত তথ্য)। বিচাৰৰ লগতে ছমাহ ধৰি ফুলগুৰিত চাউনী পাতি থকা চিপাহীবোৰৰ অমানুষিক অত্যাচাৰ উৎপীড়ণত বিদ্ৰোহৰ জুইকুৰা একেবাৰে নিৰ্বাপিত কৰি পেলালে।
ঐতিহ্য
পিয়লি ফুকন, মণিৰাম দেৱানৰ কৰুণ স্মৃতিক লৈ গোৱা গীতবোৰৰ দৰে ফুলগুৰি ধেৱাৰ বেদনাদায়ক স্মৃতিক লৈয়ো অঞ্চলটোৰ মানুহৰ মুখে মুখে কিছুমান গীত প্ৰচলিত হৈছিল। যেনে- অ’ আইটী/ অ’ আইটী তিনিজোপা আহতৰ তলতে, অ’ আইটী ধেৱাখন লাগিলে......। ৰূপচিং- চিৰচিং- বাহু- বনমালী... “॥
খ'চলা কা ঘ'চলা
খোচলা কা ঘোচলা (खोसला का घोसला; ইংৰাজী: Khosla's Nest) হ'ল ২০০৬ চনত দিবাকৰ বেনাৰ্জীৰ নিৰ্দেশনাত মুক্তি পোৱা এখন হাস্যমধুৰ-নাটকীয় কথাছবি। এইখনেই বেনাৰ্জী নিৰ্দেশিত প্ৰথমখন ছবি। অনুপম খেৰ আৰু বোমন ইৰাণীয়ে ইয়াত অভিনয় কৰিছে। কম বাজেটৰ ছবি হোৱা সত্ত্বেও ই বক্স অফিচত খুব ভাল ব্যৱসায় কৰে। ই ২০০৬ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ছবিখনিৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য হ'ল জয়দীপ চাহনীৰ যিয়ে ইয়াৰ আগতে কোম্পানী (২০০২) আৰু চক দে! ইণ্ডিয়া (২০০৭)ত কাম কৰিছে।
কাহিনীভাগ
কমল কিশোৰ খ'চলা (অনুপম খেৰ) হ'ল নতুন দিল্লীত বাস কৰা এজন মধ্যবিত্ত লোক। সাধাৰণ পছন্দৰ সৈতে তেওঁ তেনেই সাধাৰণ মানুহ। ছবিখন আৰম্ভ হয় খ'চলাৰ এটা সপোনেৰে য'ত তেওঁ দেখা পায় যে তেওঁৰ মৃত্যু হৈছে কিন্তু কোনেও তাত গুৰুত্ব দিয়া নাই। বৰং তেওঁৰ ল'ৰা-ছোৱালীকেইটা আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়া সকলে অলাগতিয়াল কথা -বতৰা পাতি আছে। সাৰ পাই তেওঁ নিজে কিনা মাটি এটুকুৰা চাবলৈ যায় য'ত তেওঁ এটা ঘৰ সজাৰ পৰিকল্পনা কৰে। তেওঁৰ লগত থাকে তেওঁৰ পত্নী,বৰপুত্ৰ বলবন্ত বা বাণ্টি(ৰণবীৰ শ্বোৰী), সৰুপুত্ৰ চিৰোঞ্জিলাল বা চেৰী (পৰবিন ডাবাচ)( যিয়ে নিজৰ নামটো পছন্দ নকৰে আৰু নাম সলাব খোজে) আৰু তেওঁৰ ছোৱালীজনী। খ'চলাই জীৱনৰ সমস্ত সঞ্চিত ধন (৩০ লাখ টকা) খৰচ কৰি সেই মাটিটুকুৰা কিনে কিন্তু বৰপুত্ৰ চেৰী দেউতাকৰ ইচ্ছা অনুসৰি নতুন ঘৰত একেলগে থকাৰ পক্ষপাতী নহয়। সি এজন ছফ্‌টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰ আৰু দেউতাকৰ গৌৰৱ। কিন্তু সি নিজৰ জীৱনশৈলী লৈ সন্তুষ্ট নহয় আৰু আমেৰিকাত চাকৰি কৰি তাতেই থাকিব খোজে। অৱশ্যে এই কথা সি ঘৰত নকয়। সি কথাটো আছিফ ইকবাল (বিনয় পাঠক)ক হে কয় যিয়ে তাক পাছপোৰ্ট আৰু ভিছাৰ যোগান ধৰিব। পিছলৈ সি এই কথা তাৰ ঘনিষ্ঠ বান্ধৱী মেঘনাক (তাৰা শৰ্মা) কয়-যিয়ে তাক প্ৰকাশ্য ভাৱে পছন্দ কৰে (যিটো সি অনুভৱ নকৰে) আৰু সি তাইক আৰু তাৰ পৰিয়ালক অকলশৰীয়া কৰি এৰি যাবলৈ ওলোৱাত তাই দুখ পায়।
ছেৰিয়ে ঘৰত কথাটো কোৱাত ঘৰটো হুলস্থূল লাগে। আনহাতে এবাৰ তেওঁলোকে মাটিটুকুৰা চাবলৈ যাওঁতে সেই মাটিখিনি আনে দখল কৰা দেখা পায়। পিছলৈ তেওঁলোকে গম পাই যে দৰাচলতে তেওঁলোক এক অসাধু আৰু দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত মাটি ব্যৱসায়ী কিষণ খুৰানাৰ (বোমন ইৰাণী) এক ষড়যন্ত্ৰৰহে বলি হ'ল। যিগৰাকী মাটিৰ দালালৰ পৰা তেওঁলোকে মাটি টুকুৰা কিনিছিল তেওঁৰ সহযোগত কমল কিশোৰ আৰু বাণ্টিয়ে খুৰানাক লগ কৰে। খুৰণাই সেই মাটিটুকুৰা খালি কৰিবলৈ ১৫ লাখ টকা দাবী কৰে যিমান টকা খোচলাৰ ওচৰত নাই তথা তেওঁ দিবলৈও সৈমান নহয়। খোচলাই পুলিচ,উকীল,ৰাজনৈতিক দল,বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংস্থা আদিৰ সহায় বিচাৰে কিন্তু সকলোৱে এক মোটা ধনৰ বিনিময়ত খুৰানাৰ দাবীৰ পৰা কিছু টকা কমাই দিব পাৰিব বুলিহে কয়। দেউতাকৰ অসহায় অৱস্থা দেখি বাণ্টিয়ে কেইজনমান স্থানীয় মল্লযুঁজাঁৰুৰ এটা দলৰ সহায় লৈ তেওঁলোকৰ মাটিত থকা দেৱালবোৰ একেৰাতিতে ভাঙি মাটিটুকুৰা দখল কৰে। কিন্তু হিতে বিপৰীত হৈ খুৰানাৰ জেপত থকা পুলিচ বাহিনী কমল কিশোৰকহে জেলত ভৰাই থয়। এই ঘটনাই খ'চলাৰ গৌৰৱ আৰু মনোবল ভাঙি পেলায়। খ'চলাই তেওঁৰ পৰিয়ালক (বিশেষকৈ চেৰীক) কয় যে তেওঁ খুৰাণাক উভতি নধৰে কাৰণ তাৰ বাবে তেওঁৰ আৰু বল নাই আৰু চেৰীয়েও তাৰ কেৰিয়াৰত মনোনিবেশ কৰা উচিত। চেৰীয়ে কথাটো আছিফ ইকবালৰ লগত আলোচনা কৰোঁতে গম পায় যে সিও এটা সময়ত খুৰানাৰেই সংগী আছিল যদিও খুৰানাই তাকো ঠগি তাৰ মাটি হস্তগত কৰে। আছিফৰ পৰামৰ্শ মতে মেঘনাৰ কেইজনমান বন্ধুৰ সহযোগত তেওঁলোকে খুৰানাক ঠগি ৩৫ লাখ টকা আদায় কৰে। তাৰে ১২ লাখ টকা খুৰাণাকেই দি খ'চলাই নিজৰ মাটিখিনি উদ্ধাৰ কৰে আৰু বাকীথকাখিনি আছিফ,খোচলাৰ পৰিয়াল আৰু মেঘনাৰ বন্ধুসকলে ভগাই লয়।
এই সমস্ত ঘটনাৱলীৰ মাজতেই চেৰী আৰু মেঘনা পৰিয়ালটোৰ কাষ চাপি আহে। চেৰীয়ে আমেৰিকালৈ যোৱা পৰিকল্পনা ত্যাগ কৰে আৰু মেঘনাক বিয়া কৰাই পৰিয়ালৰ সৈতে বাস কৰে। দেউতাকে চেৰীক চিৰাগ এ খোচলালৈ নামটো সলনি কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ইপিনে খুৰানায়ো এশ গৰু মাৰিলে বাঘৰো মৰণ হোৱাৰ দৰে নিজৰ তিতা ঔষধৰ সোৱাদ নিজেই পাই মুখ বিকটালে।
ৰিমেক
পোই চোল্লা পৰম(তামিল)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী : হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
বেংক অৱ বৰোদা
বেংক অৱ বৰোদা ভাৰতৰ গুজৰাটৰ বদোদৰাত অৱস্থিত এটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯০৮ চনৰ ২০ জুলাইত মহাৰাজা ছায়াজিৰাও গেকৱাদ তৃতীয়ই ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বেংকটোৱে ২২খন দেশত ১০ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ১৩ হাজাৰ এটিএমৰ নেটৱৰ্ক পৰিচালনা কৰি ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ বেংক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
ইতিহাস
১৯০৮ চনত বৰোদাৰ তদানীন্তন শাসক মহাৰাজা ছায়াজিৰাও গায়েকৱাদ তৃতীয়ই, বেংক অৱ বৰোদাক ব্যক্তিগত বেংক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯১৩ চনত বেংকটো সীমিত কোম্পানীত পৰিণত হয় আৰু ১৯৬৯ চনত আন ১৩টা বেংকৰ সৈতে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয়। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনত বেংক অৱ বৰোদাই ভাৰতত নিজৰ উপস্থিতি সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ লগতে গ্ৰাম্য অঞ্চলত শাখা স্থাপন কৰি কৃষি, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ, আৰু বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ বাবে বিশেষ শাখা মুকলি কৰে।
সঞ্চালন
বেংক অৱ বৰোডাই ব্যক্তি, ব্যৱসায়, আৰু কৰ্পৰেটক বেংকিং আৰু বিত্তীয় সেৱাৰ এক পৰিসৰ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ সেৱাসমূহৰ ভিতৰত আছে চেভিংছ একাউণ্ট, কাৰেণ্ট একাউণ্ট, ফিক্সড ডিপ’জিট, ঋণ, ক্ৰেডিট কাৰ্ড, বীমা, আৰু বিনিয়োগ সামগ্ৰী। ইয়াৰ উপৰিও বেংকটোৱে কৃষি বেংকিং, এম এছ এম ই বেংকিং, প্ৰবাসী ভাৰতীয় বেংকিং আদি বিশেষ সেৱা আগবঢ়ায়।
ঘৰুৱা কাম-কাজৰ উপৰিও বেংক অৱ বৰোডাৰ উল্লেখযোগ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উপস্থিতি আছে, ইয়াৰ শাখা আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, ছিংগাপুৰ, হংকং, চীন, আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া আদি দেশত আছে। থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া, আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাতো ইয়াৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক কাৰ্যালয় আছে।
অনিল বৰা
জন্ম
অনিল বৰাৰ জন্ম হয়, নগাঁৱ চহৰৰ পৰা নাতিদূৰৈৰ পলাশনি নামৰ গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম আছিল, চন্দ্ৰ চৰণ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম মাণিকী বৰা৷ ১৯৫১ চনৰ ২ অক্টোবৰ দেওবাৰে মধ্যৰাতি অনিল বৰাৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ মাক-দেউতাক দুয়ো প্ৰাইমাৰী স্কুলৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আছিল৷ দেউতাক চন্দ্ৰ চৰণ বৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক হৈছিল৷ অনিল বৰাৰ পিতৃয়ে ছাত্ৰৱস্থাৰ পৰাই মহাত্মা গান্ধীৰ অনুগামী হৈ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী হৈছিল আৰু সুদীৰ্ঘ তিনিবছৰ কাৰাবৰণ কৰিছিল৷
শিক্ষা
১৯৫৬ চনত অনিল বৰাই কৰৈয়নী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৬০ চনত সেই বিদ্যালয়ৰ পৰাই চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ বৃত্তি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বৃত্তি লাভ কৰে৷ তাৰপিছত তেওঁ কৰৈয়নী হাইস্কুলত ১৯৬৪ চনলৈ পঢ়ি পিছত নগাঁও চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰপৰাই বিজ্ঞান বিভাগত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা পাছ কৰি, নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত প্ৰাণীবিজ্ঞানত অনাৰ্ছ লৈ স্নাতক মহলাত নামভৰ্তি কৰে৷ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰৱেশ কৰিয়েই ১৯৭১-৭২ বৰ্ষৰ বাবে তেওঁ মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰূপে নিৰ্বাচিত হয়৷ খেলা-ধূলা, সংগীত-নাটক আদিত অনিল বৰাৰ ৰাপ আছিল৷
আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে শিক্ষাৰ মাধ্যম সম্পৰ্কে ১২-০৬-৭২ ত গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্তমৰ্মে সেইবছৰৰ পৰাই প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় খলপাত অসমীয়া ভাষা শিক্ষাৰ মাধ্যম ৰূপে প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ কিন্তু এি সিদ্ধান্তৰ বিৰোধীতা কৰি হোজাই মহাবিদ্যালয়ৰ বঙালী ছাত্ৰসমাজে প্ৰতিবাদ কৰে আৰু অধ্যক্ষক ঘেৰাও কৰি ৰাখে৷ পিছত ৰাতি ১১ বজাত পুলিচ আহি অধ্যক্ষ সমন্বিতে বাকী লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰে৷ তাৰপিছত ৰাতিয়েই ছাত্ৰসকলে এটা সমদল উলিয়ায় আৰু ধৰ্মঘট কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ সেইসময়ত অনিল বৰা নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত আছিল আৰু তাৰপৰাই আন কেইগৰাকীমান সতীৰ্থক লৈ হোজাইলৈ যায় আৰু হোজাইৰ বাঙালী ছাত্ৰনেতা পৰিতোষ পাল চৌধুৰীকে আদি কৰি নেতৃস্থানীয় লোকক সাক্ষাৎ কৰি অসমীয়া মাধ্যমৰ সপক্ষে কয়৷ এই কথাত তাত অনিল বৰাৰ লগত বাদ-বিবাদ হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মাধ্যম আন্দোলন
ইণ্ডিয়ান বেংক
ইণ্ডিয়ান বেংক হৈছে ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ চেন্নাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা এটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯০৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বেংক ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি বেংক। সমগ্ৰ ভাৰততে বেংকটোৰ ৬ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ৭ হাজাৰৰো অধিক এটিএমৰ নেটৱৰ্ক আছে।
বেংক অৱ ইণ্ডিয়া
বেংক অৱ ইণ্ডিয়া ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯০৬ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত এদল ব্যৱসায়ীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই বেংক ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি বেংক। বেংকটোৱে ভাৰত আৰু বহিঃৰাজ্যত ৫ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ৬ হাজাৰ এটিএমৰ নেটৱৰ্ক পৰিচালনা কৰে।
ইতিহাস
১৯০৬ চনত মুম্বাইত ছাৰ ছাছুন জে ডেভিদৰ নেতৃত্বত এদল বিশিষ্ট ব্যৱসায়ীয়ে বেংক অৱ ইণ্ডিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত এই বেংকটো ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয়, আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ই ভাৰত চৰকাৰৰ মালিকানাধীন আৰু পৰিচালক। বছৰ বছৰ ধৰি বেংক অৱ ইণ্ডিয়াই ভাৰতৰ অন্যতম আগশাৰীৰ বেংক হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
নয়নতৰা
নয়নতৰা অসমত পোৱা এক সাধাৰণ ফুল গছ। ইয়াৰ গুলপীয়া বা বগা পাঁচ পাহিৰ ফুল বোৰৰ বাবে পৰিচিত। বৈজ্ঞানিক নাম Catharanthus roseus, ই Apocynaceae (dogbane, অথবা oleander পৰিয়াল ) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত। নয়নতৰা বিভিন্ন স্থানত বিভিন্ন নামেৰে পৰিচিত, যেনে Cape periwinkle, Madagascar periwinkle, periwinkle, sadabahar, sadaphuli, sadasuhagi, sadsuhagan ইত্যাদি। ইয়াৰ আদি বাসস্থান মাদাগাস্কাৰ।
বৰ্ণনা
thumb| নয়নতৰাৰ বীজ
নয়নতৰাৰ আদি নিৱাস মাদাগাস্কাৰ। ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান আৰু আফ্ৰিকা মহাদেশসহ আৰু বহু দেশত ইয়াক দেখা যায়। ই গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। বৰ্ষজীৱী। কেতিয়াবা অনেক বছৰ জিয়াই থকা দেখা যায়। ২/৩ ফুটৰ বেছি ডাঙৰ দেখা নাযায়। পাত বিপৰীত, মসৃণ, আৰু ডিম্বাকৃতি। পাঁচ পাহি বিশিষ্ট ফুল। গুলপীয়া, পাতল গুলপীয়া আৰু বগা ৰঙৰ। ফুলৰ গোন্ধ নাই। বীজৰ দ্বাৰা বংশ বৃদ্ধি হয়।
নয়নতৰা ৬০-৮০ চেঃমিঃ ওখ হয়। গাছত প্ৰায় গোটেই বছৰেই ফুল ফুলে। ফুলবোৰ ৩-৩.৫ চেঃমিঃ বহল, ৫ পাপৰীৰ মাজত এটি গাঢ় ৰঙৰ ফোঁট থাকে। ইহঁতৰ বীজ চহ কৰা হয়। ইয়াক ফুল বাগিচা আৰু ঘৰৰ চাদত বা পিৰালীত লাগোৱা যায়।
ৰাসায়নিক উপাদান
নয়নতৰাৰ পাত, ফুল আৰু ডালত বহু মূল্যবান ৰাসায়নিক উপাদান পোৱা যায়। ৭০ টাতকৈ বেছি উপক্ষাৰ ইয়াৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। ভিনক্ৰিষ্টিন আৰু ভিনব্লাষ্টিন নামৰ উপক্ষাৰ দুটা তেজৰ কৰ্কট ৰোগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডেলটা-ইহোহিম্বিন নামৰ এক প্ৰকাৰৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থও ইয়াৰ পৰা পোৱা যায়।
ব্যৱহাৰ
পূজা পাৰ্বনত নয়নতৰাৰ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আলংকাৰিক গছ হিচাপেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কৃমি ৰোগত, মেধাবৃদ্ধিত, লিউকেমিয়া, মধুমেহ, ৰক্ত প্ৰদৰত,ৰক্তচাপ বৃদ্ধিত, সন্ধিবাতৰ লগতে নানা ৰোগত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়। কীট দংশনত দ্ৰুত উপশমত নয়নতৰাৰ ফুল বা পাতৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:ফুল
আমলখি
আমলখি (Amla, বৈজ্ঞানিক নাম- Phyllanthus emblica) ‘Phyllanthaceae’ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত পৰ্ণপাতী উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। এই উদ্ভিদৰ পৰা পোৱা একে নামৰ ফলৰ বাবে ইয়াক জনা যায়। ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো অঞ্চলতে ১৫০০ মিটাৰ উচ্চতা পৰ্যন্ত আমলখি গছ গজে। আমলখি ভিটামিন 'চি' সমৃদ্ধ।<ref name="গ্ৰন্থ ২"
বিৱৰণ
আমলখি গছৰ আকাৰ সৰুৰ পৰা মজলীয়া আৰু উচ্চতা প্ৰায় ৮-১৮ মিটাৰ পৰ্যন্ত হয়। এই গছৰ ডালবোৰ ফনা মেলা ধৰণৰ হয়। আমলখিৰ পাতবোৰ সৰু আৰু ঘন হয়। পাতবোৰ ১০ মিলিমিটাৰমান দীঘল আৰু ২ মিলিমিটাৰমান বহল হয়। ঠাৰিৰ দুয়োকাষে ঘন ঘনকৈ পাত লাগে। একেজোপা গছতে পুং আৰু স্ত্ৰী পুষ্প ফুলে। আমলখিৰ ফুলৰ ৰং সেউজ-হালধীয়া আৰু পাতৰ তলে তলে থূপ পাতি ফুলে। পুং পুষ্প স্ত্ৰীপুষ্পতকৈ সংখ্যাত অধিক। ইয়াৰ ফলটো প্ৰায় ঘুৰণীয়া, পাতল হালধীয়া বৰণৰ আৰু মিহি হয়। ফল ১.৫ - ২.৫ চেণ্টিমিটাৰলৈকে ডাঙৰ হয়। ফল মঙহাল আৰু বহিৰ্ভাগ ছটা খণ্ডত স্পষ্ট। বীজ ছটালৈকে থাকে।
ঔষধি গুণ
পৰম্পৰাগতভাৱে আৰু আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাত আমলখিৰ বহুল ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। এই উদ্ভিদৰ প্ৰায় সকলোবোৰ অংশই যেনে ফল, গুটি, পাত, শিপা আৰু বাকলি বিভিন্ন ৰোগত ব্যৱহাৰ হয়। আমলখিয়ে পিত্তদোষ নিৰাময়ত সহায় কৰে। ভিটামিন 'চি'ৰ অভাৱত হোৱা খহুলা (Scurvy) ৰোগ নিৰাময়ত আমলখি খাবলৈ দিয়া হয়। হাঁওফাঁওৰ যক্ষ্মা ৰোগত ভোগা ৰোগীৰ ওপৰত কৰা পৰীক্ষাৰ পৰা জনা গৈছে যে, সংশ্লেষিত ভিটামিন 'চি'ৰ উপকাৰিতা অধিক। তুৰষ্কত আমলখি হাঁওফাঁওৰ পোৰণিত ব্যৱহাৰ কৰে। পাৰস্যত পেলুনাশক হিচাপে আমলখিৰ ৰস খুৱায়। আমলখিৰ বীজত ফছফেটাইড পোৱা যায়। কেঁচা আমলখি শীতলকাৰক, শক্তিকাৰক, চৰ্মৰোগনাশক আৰু ৰোধক, মূত্ৰকাৰক, জুলাপ, জ্বৰনাশক, বমনৰোধী, অজীৰ্ণতা, কোষ্ঠকাঠিন্য, কৃমি, পেটৰ বিষ, গ্ৰহণী, ৰক্তক্ষৰণ আদি অনেক ৰোগ আৰু স্বাস্থ্য ৰক্ষাত উপকাৰী।
অন্যান্য ব্যৱহাৰ
চিঞাহী, চেম্পু, চুলিত ঘঁহা তেল আদি প্ৰস্তুত কৰাত আমলখি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:ফল
২৩ জুলাই
বাহ্যিক সংযোগ
==তথ্য সূত্ৰ==
মহেন্দ্ৰ বৰা
জন্ম
১৯২৯ চনৰ ২২ আগষ্টত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ টিংখাংত মহেন্দ্ৰ বৰাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল লীলাৱতী বৰা।
শিক্ষা
মহেন্দ্ৰ বৰাই প্ৰাথমিক শিক্ষা চৈখোৱা, মাকুম আৰু লাহোৱালত গ্ৰহণ কৰে। ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ ইন্সটিউটৰ পৰা তেওঁ হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত ১৯৪৭ চনত শিৱসাগৰৰ হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৪৯ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তৃতীয় স্থানত আই এ উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫১ চনত তাৰ পৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫৩ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ উচ্চস্থান লাভ কৰি স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ১৯৭১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
অধ্যাপনা: কটন মহাবিদ্যালয়, ডিব্ৰুগড় মহাবিদ্যালয়। অধ্যক্ষ গোৱালপাৰা মহাবিদ্যালয় আৰু বিলাসীপাৰা মহাবিদ্যালয়। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰৰ বেজবৰুৱা আসনৰ অধ্যাপক। বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় অধ্যাপক।
সাহিত্য সম্ভাৰ
কবিতা সংকলন: জাতিষ্মৰ(১৯৬১), এই নদীয়েদি(১৯৭৩), ৰূপৰ টিলিঙাৰ মাত(১৯৮৩), আলি দোমোজাৰ ক্ৰছৰ পৰা(১৯৮৭), নীলা ধতুৰাৰ ফুল(১৯৮৭) আৰু জীৱন এক আস্তাৱল (১৯৯৫)
প্ৰবন্ধ: ফুল তৰা গান, অসমীয়া কবিতাৰ ছন্দৰ শিল্পতত্ত্ব, ৰমন্যাসবাদ, সাহিত্য উপক্ৰমণিকা, সমাজবাদৰ কথা
অনুবাদ: মহাভাৰত ১ম খণ্ড মহাভাৰত ২য় খণ্ড, গীতা, ডন কুইকচোট, নীল সাগৰৰ সাধু, য়াৰ্লিং, আফকেজ টে’ন পিটাৰপান, দেশে দেশে গল্প। ,"ৰবাৰ্ট ব্ৰাউনিং"
সম্পাদনা: নতুন কবিতা, আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা আৰু দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা জীৱনাৱলী, মণিদীপ, অসম সাহিত্য সভাৰ পত্ৰিকা সম্পাদন (১৯৭৪-৭৫), 1957 In Assam, Fundamentals Of Assamese Metre, The Evalution Of Assamese Scrip আৰু Wessalisa। আত্মজীৱনী: "উপলা নদীৰ দৰে"
ইয়াৰোপৰি তেওঁ পাঠ্যপুথি সংকলন আৰু লিমাৰিকো ৰচনা কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৯৬ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত মহেন্দ্ৰ বৰাৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
চেণ্ট্ৰেল বেংক অৱ ইণ্ডিয়া
চেন্ট্ৰেল বেংক অৱ ইণ্ডিয়া (Central Bank of India) হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা এটা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক। ১৯১১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বেংক ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি বেংক। সমগ্ৰ ভাৰততে এই বেংকটোৰ ৪ হাজাৰৰো অধিক শাখা আৰু ৫ হাজাৰৰো অধিক এটিএমৰ নেটৱৰ্ক আছে।
ৰঙা কাঞ্চন
ৰঙা কাঞ্চন (camel's foot বা orchid tree, বৈজ্ঞানিক নাম-Phanera purpurea পূৰ্বতে Bauhinia purpurea ) ‘Fabaceae’ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। এই উদ্ভিদবিধ ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত দেখা পোৱা যায়।
বিৱৰণ
ৰঙা কাঞ্চন এবিধ সৰুৰ পৰা মজলীয়া আকাৰৰ পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৭ ফুট পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়। এই গছজোপাৰ পাতবোৰ ১০-২০ ছে:মি: দীঘল আৰু ঘূৰণীয়া বহল হয়। ফুলবোৰ গুলপীয়া আৰু সুগন্ধি হোৱা দেখা যায়। ৰঙা কাঞ্চনৰ ফল দীঘলীয়া আৰু ইয়াৰ ভিতৰত ১২-১৬ টাকৈ গুটি থাকে।
ঔষধি গুণ
পৰম্পৰাগতভাৱে বহুতো সৰু-বৰ ৰোগ নিৰাময়ত ৰঙা কাঞ্চন ব্যৱহাৱ কৰা হয়। এই উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশত বহুমূত্ৰ, ডায়েৰিয়া, কেন্সাৰ আদি ৰোগ নিৰাময় কৰা গুণ থাকে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ৰঙা কাঞ্চনৰ পৰা বহুতো ধৰণৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থও নিষ্কাশন কৰিব পৰা গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত, 5,6-dihydroxy-7-methoxyflavone 6-O-β- D -xylopyranoside, bis [3',4'-dihydroxy-6-methoxy-7,8-furano-5',6'-mono-methylalloxy]-5-C-5-biflavonyl and (4'-hydroxy-7-methyl 3-C-α- L -rhamnopyranosyl)-5-C-5-(4'-hydroxy-7-methyl-3-C-α- D -glucopyranosyl) bioflavonoid, bibenzyls, dibenzoxepins, mixture of phytol fatty esters, lutein, β-sitosterol, isoquercitin and astragalin. আদিয়ে প্ৰধান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
ৰাধানাথ ফুকন
ৰাধানাথ ফুকন (Radhanath Phukan) অসমৰ এজন আগশাৰীৰ সংস্কৃত পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক। অসমৰ প্ৰথম স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী লোক হোৱাৰ ওপৰিও, অসমীয়া ভাষাত দৰ্শন বিষয়ৰ মৌলিক গ্ৰন্থ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত আগৰণুৱা আছিল। তেখেতে ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাতো সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। ব্ৰিটিছৰ আমোলত ৰায়বাহাদুৰ খিতাপ লাভ কৰা ফুকন ডাঙৰীয়াই শিক্ষা আৰু কৰ্ম জীৱনত ব্যুৎপত্তিৰ পৰিচয় দিছিল। বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হোৱা হেতুকে তেখেতৰ ৰচনাৱলীত ভাৰতীয় দৰ্শনৰ মূল তত্ত্ব বিলাকক আধুনিক বিজ্ঞানসন্মত দৃষ্টি ভংগীৰে বিশ্লেষণ কৰা দেখা পোৱা যায়।
বাল্যকাল আৰু শিক্ষা জীৱন
ৰাধানাথ ফুকন বাল্যকাল যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰত অতিবাহিত হৈছিল। ১৮৮১ চনত তেখেতে শিৱসাগৰ গৱৰ্ণমেণ্ট ভাৰনেকুলাৰ স্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু একে সময়তে দীননাথ বেজবৰুৱাৰ সংস্কৃত টোলতো শিক্ষাগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰে। ১৮৮২ চনত তেখতে শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত নাম লগায়। ১৮৯১ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ পৰা এফ এ আৰু বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপাছত তেঁও প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ পৰাই পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৮৯৮ চনত তেখেতে কলিকতাৰ ৰিপন মহাবিদ্যলয়ৰ পৰা বি. এল. ডিগ্ৰীও লাভ কৰে। সমগ্ৰ শিক্ষা জীৱনতে তেঁও তীক্ষ্ণ বুদ্ধি আৰু পাৰদৰ্শিতাৰ পৰিচয় দিছিল।
কৰ্ম জীৱন
বি. এল ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ফুকনে পোন প্ৰথমে যোৰহাটত ওকালতি কৰে। ১৯০৩ চনত তেওঁ প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয় আৰু গুৱাহাটীত ই. এ. চি. হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। এই সময়তে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক ৰায়বাহাদুৰ উপাধিও প্ৰদান কৰে। তেজপুৰ, হবিবগঞ্জ, চুমানগঞ্জ আদি বিভিন্ন ঠাইত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি তেখেতে কেইবাটাও পদোন্নতি লাভ কৰে, প্ৰথমে জিলা ন্যয়াধীশ আৰু শেষত ছেছন জাজ হিচাপে তেখেতে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লয়। অৱসৰ লোৱাৰ পাছতো তেখেতে পুনৰ ওকালতি আৰম্ভ কৰে। তদুপৰি তেখেতে বাহনি নামৰ এখন চাহবাগিছা ক্ৰয় কৰি ব্যৱসায়তো মনোনিবেশ কৰে। এই কালছোৱাত তেখেতে সমান্তৰাল ভাৱে সাহিত্য চৰ্চা ৰাখিছিল।
ভাৰতীয় দৰ্শনৰ সৈতে পৰিচয়
১৯২০ চনত ফুকনৰ দাৰ্শনিক আৰু কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ লগত পৰিচয় হয়, আৰু তেখেতৰ সান্নিধ্যতে গীতাকে ধৰি আন আন ভাৰতীয় দৰ্শনৰ পুথি পঢ়া আৰম্ভ কৰে। ভাৰতীয় দৰ্শনে ফুকনৰ জীৱনত আমূল পৰিবৰ্তনৰ সূচনা কৰে আৰু পিছলৈ তেখেতে এই বিষয়টিৰ ওপৰত চৰ্চা আৰু কেইবাখনো পুথি ৰচনাৰে,দৰ্শনৰ এজন পণ্ডিত ৰূপে পৰিগণিত হয়। ভাৰতীয় দৰ্শনৰ বাদেও তেখেতে মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সৃষ্টিৰাজিও গভীৰ ভাৱে অধ্যয়ন কৰে। অনুবাদ আৰু মৌলিক ৰচনাৰে তেখেতে ভাৰতীয় দৰ্শনৰ তত্ত্ববিলাক সাধাৰণ ৰাইজৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল।
সাহিত্যকৃতি
ফুকন ডাঙৰীয়াৰ সংস্কৃত ভাষাৰ ওপৰত বিশেষ ব্যুৎপত্তি আছিল, তেঁও নিজে সংস্কৃতত সাহিত্য চৰ্চা কৰা নাছিল যদিও, সংস্কৃতত থকা দৰ্শন শাস্ত্ৰসমূহ তেওঁ ইংৰাজী আৰু অসমীয়ালৈ অনুবাদ তথা বাখ্যা কৰিছিল। তেখেতৰ ৰচনাত কেইটামান বিশেষত্ব দেখা পোৱা যায়-
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
চ্যু-হেন-ফা
চাওফা চ্যু-হেন-ফা  ১৪৮৮ চনৰ পৰা ১৪৯৩ চনলৈ আহোম ৰাজ্য শাসন কৰা স্বৰ্গদেউ। তেওঁৰ ৰাজত্বকালত আহোম ৰাজ্যৰ পৰিসীমা বাঢ়িছিল আৰু সেইবাবে নগা আৰু কছাৰী ৰাজ্যৰ লগত সংঘাত হৈছিল। নগাসকলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ সামৰিক অভিযান সফল হ'লেও কছাৰীসকলৰ লগত তেওঁৰ পৰাজয় হৈছিল। টাইৰুংবান ফৈদৰ এজন আহোমৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
সিংহাৰোহণ
চুহেনফা আহোম ৰজা চুচেনফাৰ পুত্ৰ। ৪৯ বছৰ শাসন কৰি চুচেনফাৰ মৃত্যু হোৱাত ১৪৮৮ চনত চুচেনফা শিঙৰি ঘৰত উঠে।
নগাৰ লগত সংঘাত
চুহেনফাৰ দেউতাক চুচেনফাৰ দিনত পৰাস্ত হোৱা টাংছু নগাসকলে পুনৰ আহোম ৰজাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিলে। তেওঁলোকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ গাঁওবোৰ আক্ৰমণ কৰি সাধাৰণ ৰাইজক বন্দী কৰি লৈ গৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে চুহেনফাই তাওকাংবাংৰেক বুৰগোহাঁইৰ অধীনত এদল সৈন্য পঠিয়াই দিয়ে। টাংছু নগাই তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰি বৰগোহাঁইৰ মূৰ কাটি লৈ যায়। চুহেনফাই ততালিকে নতুন সৈন্য এদল তৈয়াৰ কৰি নংৰাং বৰগোহাঁইক নগাৰ বিৰুদ্ধে পঠিয়ায়। তুমুল যুদ্ধৰ অন্তত বৰগোহাঁয়ে নগাসকলক পৰাস্ত কৰে আৰু তেওঁলোকে আহোমৰ অধীন হ'বলৈ মান্তি হয়। বৰগোহাঁয়ে বিজয়ৰ চিন হিচাপে কেইবাজনো নগাক বন্দী কৰি আনি চুহেনফাৰ অনুমতিক্ৰমে তেওঁলোকক আহোম ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলৈ দিয়ে।
হত্যা
তাইৰুংবন ফৈদৰ লন্তৰুবন নামৰ এজন লোক ৰজাৰ ভঁৰালৰ পৰা শস্য চুৰ কৰি ধৰা পৰিছিল। সংগীসকলৰ লগতে তেওঁক এই কামৰ বাবে শাস্তি বিহা হয়। লন্তৰুবন আৰু সংগীসকলে ৰজাৰ ওপৰত পোটক তুলিবলৈ মন কৰে। ১৪৯৩ চনত তেওঁলোক ৰজাৰ মহলত মেৰামতিৰ কামত নিয়োগ আছিল। কামলৈ আহোঁতে লন্তৰুবনে বাঁহৰ ভিতৰত এডাল যাঠী লুকুৱাই আনে। কামৰ অগ্ৰগতি চাবলৈ চুহেনফা আহোঁতে লন্তৰুবনে যাঠীৰে হানি তেওঁৰ প্ৰাণ নাশ কৰে। (আন সূত্ৰৰ মতে ৰজাক জোঙা বাঁহেৰে হত্যা কৰা হৈছিল।) কোনো কোনো তথ্যৰ অনুসৰি খুংলুং বুঢ়াগোহাঁয়ে এই কাম কৰোৱাইছিল। চুহেনফাৰ তিনিজন পুত্ৰ আছিল।। ইয়াৰ পাছত জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ [[চুপিম্‌ফা] ৰাজপাটত উঠে।
চৰিত্ৰ আৰু ঐতিহ্য
চুহেনফাৰ ৰাজত্বকালত তেওঁ ৰাজ্য বিস্তাৰৰ পূৰ্বৰ নীতিকে অনুসৰণ কৰিছিল। কছাৰীসকলৰ লগত সংঘাতে প্ৰমাণ কৰে যে আহোমসকলে কাষৰীয়া ৰাজ্য সামৰি নিজৰ অঞ্চল বিস্তাৰৰ চেষ্টা চলাইছিল। কছাৰীসকলৰ হাতত তেওঁ পৰাস্ত হ'লেও তেওঁৰ নাতি চুহুন্মুঙে এই সংঘাত অব্যাহত ৰাখি কছাৰী আৰু চুতীয়াসকলক ঘটুৱাই আহোম ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিছিল। প্ৰশাসক হিচাপে তেওঁ কঠোৰ আছিল আৰু দোষীসকলৰ উচিত শাস্তি বিহিছিল।
ম'হৰ শিঙৰ পেঁপা
ম'হৰ শিঙৰ পেঁপা অসমীয়া মানুহৰ এবিধ ফু দি বজোৱা সুৰাশ্ৰয়ী বাদ্যযন্ত্ৰ। ইয়াৰ অনুনাদ (resonance) হোৱা মুখ্য অংশ ম'হৰ শিঙেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় হেতুকে ইয়াক ম'হৰ শিঙৰ পেঁপা বোলে। ইয়াৰ বজোৱা অংশ চুপহী আৰু অন্যান্য অংশ বাঁহেৰে সজা হয়। মুখ্যতঃ বিহুৰ বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাবে ঢোল, তাল, গগনা আদিৰ লগত বজোৱা হয় যদিও বিভিন্ন অন্যান্য আনন্দোৎসৱ, বিয়া আৰু আজিকালি বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদিতো ইয়াক বজোৱা হয়। অসমীয়া জাতিৰ সংস্কৃতিত ইয়াৰ বিশেষ মহত্ব আছে।
পেঁপাৰ প্ৰকাৰ
ম'হৰ শিঙৰ পেঁপা দুই প্ৰকাৰৰ :
থুলা বা শিং
ইয়াক ম'হৰ শিঙৰ পৰা সজা হয়। পেঁপাৰ ইয়েই মুখ্য অংশ। চুপহীৰ পৰা ওলোৱা ধ্বনি ইয়াৰ বেঁকা বায়ুস্তম্ভত অনুনাদ হৈ বৃহৎ শব্দ কৰে। মৰা ম'হৰ শিং কাটি আনি বিভিন্ন প্ৰকাৰে প্ৰকৰণ (process) কৰি ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। ধুনীয়া দেখিবলৈ ইয়াত কেতিয়াবা পিতলৰ বাও খুৱাই লোৱা হয়। ইয়াৰ তলৰফালে সৰু অংশত শিঙতেই এটা ঘাত কাটি এটা 'আঙঠি' বা 'কৰধনি' সাজি লোৱা হয়।
চুপহী বা থুৰুহী
চুপহী পাতলকৈ চাঁচি লোৱা বাঁহৰ বা ইকৰাৰ এটা এমুখ বন্ধ চুঙা। ইয়াৰ গাত এখন জিভা (reed) কাটি লোৱা হয়। ইয়াত ফু দিলে জিভাখনৰ কম্পন হৈ শব্দৰ সৃষ্টি হয়। ইয়ে পেঁপাৰ ধ্বনিৰ উৎস।
বেহু
পেঁপাৰ মুখ দি বজোৱা অংশক বেহু বোলা হয়। ই এটা সৰু বাঁহৰ নলী, ইয়াক চুপহীক আৱৰি গৰপত লগোৱা হয়।
শিং
ম'হ মৰাৰ পাচত তাৰ শিং কাটি আনি ৰ'দ পৰা গোবৰৰ ভেৰত ছমাহমান পুতি ৰাখি গেৰিবলৈ হয়। এনে কৰিলে শিংটো কোমল হয়। কোনোৱে শিং গেৰাবলৈ ইয়াক কলগছৰ টুকুৰাতো খুচি থয়। কলগছ পচি শিংটো কোমল কৰে। ইয়াৰ পাচত শিঙৰ ফোঁপোলা অংশৰ বাহিৰভাগ ভগা আইনাৰ টুকুৰা, ব্লেড বা চোকা চুৰীকটাৰীৰে সুসমভাবে চাঁচি লোৱা হয়। এই কাৰ্য্যত যথেষ্ট সূক্ষ্মতা আৰু দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন হয়, কাৰণ চাঁচোতে হীন-দেড়ি হ'লে পেঁপাৰ মাত বেয়া হ'ব। শিঙৰ আগৰ লিটিকা অংশত আঙঠি বা কৰধনি কটা হয়। ম'হৰ শিং যিহেতু সম্পূৰ্ণ ঘূৰণীয়া নহয়, ইয়াক ঘূৰণীয়া কৰিবলৈ গৰম পানীত সিজাই কোমল কৰি ভিতৰত জোখমতে কাটি লোৱা মৰণীয়া, ভেলেউ বা চটিয়না আদি কোমল কাঠৰ এটা ঘোৰ কাটি লৈ, কোমলে কোমলে শিংটোত জোৰকৈ ভৰাই কেইদিমান ৰখা হয়। ইয়াৰ পাচত গৰপ লগাবৰ বাবে সৰু আগটো জোখত ফুটাই লোৱা হয়। ইয়াৰ বাবে মিস্ত্ৰিৰ আগৰ (dril) বা জুইত ৰঙা কৰি লোৱা লোৰ শলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়ো যথেষ্ট সূক্ষ্ম কাম। ইয়াক আৰু সুন্দৰ কৰিবৰ বাবে এতিয়া ইয়াত পিতলৰ বাও লগাব পাৰি।
গৰপ
গৰপ নলাডাল শুকান বুঢ়া বাঁহৰ আগৰ পৰা কৰা হয়। ই দীঘলে চাৰে চাৰি ইঞ্চি দীঘল আৰু ব্যাস ভিতৰৰ ফালে চুপহী সুমুৱাবৰ জোখাৰে আৰু বাহিৰ ফালে ইয়াক শিঙৰ সৰু অংশত সুমুৱাব পৰা হ'ব লাগে। এই দুইমুৰ খোলা বাঁহৰ বাঁহৰ টুকুৰাটো চাইকেলৰ স্পকৰ জোখৰ গৰম লোৰ শলাৰে বজোৱাফালে ৪৫° মান কোণত আঙুলি বুলাবৰ বাবে ফুটাই লোৱা হয়। এনে ফুটা আগৰ ফালে আধা ইঞ্চিমান এৰি চাৰিটা বা পাঁচটা কৰি লোৱা হয়। ফুটা কৰাৰ পাচত গৰপডাল ফু দিলে সুহুৰিৰ দৰে মাত ওলাব লাগে। শিং আৰু চুপহীৰ লগত মিলাবৰ বাবে একেলগে কেইবাডালো গৰপ সাজি লোৱা হয়।
চুপহী
খাগৰি, বজাল বাঁহৰ জেং, বা তাৰ অভাৱত তেনে কোনো সৰু বাঁহৰ আগেৰে চুপহী কৰা হয়। চুপহীৰ দীঘ প্ৰায় এক-দেৰ ইঞ্চি আৰু ব্যাস প্ৰায় আঠভাগৰ এক ইঞ্চিমান। ইয়াৰ এমুৰত গাঁঠিটো ৰাখি ইয়াৰ বিপৰীতে এখন চোকা চুৰিকটাৰী বা ব্লেডেৰে এফলীয়াকৈ কাটি জিভাখন (reed) দিয়া হয়। বন্ধফালে মুখত ভৰাই নিৰ্দিষ্ট জোখত ফুক মাৰিলে শব্দ সৃষ্টি হয়। বজাওঁতে যদি ইয়াত কলা (block) লাগে তেন্তে এডাল চুলি পঠালিকৈ জিভাখনৰ ফাকটোত ভৰাই দিয়া হয়। অৱশ্যে কেইবাটাও কাটি, বজাই, গৰপৰ লগত মিলাই চাইহে উপযুক্ত চুপহীটো নিৰ্বাচন কৰা হয়। ইয়াৰ পাচত চুপহিটো গৰম তেলত জুবুৰিয়াই ল'লে ইয়াৰ স্থিৰতা আহে আহে আৰু দীৰ্ঘস্থায়ী হয়। সাধাৰণতে বিভিন্ন সুৰৰ (pitch) বাবে কেইবাটাও চুপহী ৰখা হয়।
পেঁপা বাদন
পেঁপা বজাবলৈ অনেক জোৰত ফু মৰাৰ প্ৰয়োজন হয়। গৰপৰ ফুটাত আঙুলি বুলালে মুখ্যতঃ "টিহিটি টিলৌ" (কথিত ভাষাত) ছন্দত শব্দ হয় আৰু ইয়াকে ভিন ভিন ধৰণেৰে বিন্যাস কৰি আৰু ফু মৰা বতাহৰ শক্তি বঢ়াই-কমাই বিভিন্ন সুৰ তোলা হয়। পাকৈত পেঁপাবাদকে দক্ষতাৰে অনেক সময় পেঁপা বজাই দৰ্শকক মুগ্ধ কৰি ৰাখিব পাৰে। বিহুত সাধাৰণতে পেঁপাৰ লগত ঢোল, তাল আৰু কেতিয়াবা গগনা সংগত কৰা হয়। সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে আজিকালি চহৰীয়া/মঞ্চ বিহুত পেঁপাবাদকৰ লগত নাচনীয়ে যোৰ পাতি নচা দেখা যায়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
ডেনিয়েল ৰেডক্লিফ
ডেনিয়েল জেকব ৰেডক্লিফ  '(Daniel Radcliffe) (জন্ম: ২৩ জুলাই, ১৯৮৯) এজন ইংৰাজ অভিনেতা। হেৰী পটাৰ (চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা)ত হেৰী পটাৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰি বিশেষভাবে পৰিচিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও ৰেডক্লিফে একাধিক মঞ্চ, টিভি আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ৰয়েছে আইটিভি ফিল্ম মাই বয় জেক আৰু ইকুয়াছ নাটকখন। নাটকখনত ৰেডক্লিফৰ অভিনয় বিশেষভাবে প্ৰশংসিত হয়। ডেনিয়েল ৰেডক্লিফে ১০ বছৰ বয়সত বিবিচি ৱানৰ ১৯৯৯ চনৰ টেলিভিছন চলচ্চিত্ৰ ডেভিড কপাৰফিল্ডত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। ২০০১ চনত দা টেলৰ অফ পানামা নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত অভিলয় কৰে। ১১ বছৰ বয়সত ৰেডক্লিফে হেৰী পটাৰ (চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা)ৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ হেৰী পটাৰ এণ্ড দা ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’নৰ মূল চৰিত্ৰ হেৰী পটাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ৰেডক্লিফে এই শৃংখলাৰ আটাইকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ হেৰী পটাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮৯ চনৰ ২৩ জুলাইত ইংলেণ্ডৰ পশ্চিম লণ্ডনত ডেনিয়েল ৰেডক্লিফে জন্মগ্ৰহণ কৰে । ১৯৯৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত, পাঁচ বছৰ বয়সতে ৰেডক্লিফে ডেভিড কপাৰফিল্ড নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত শিশু ডেভিড কপাৰফিল্ডৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ৰেডক্লিফে লণ্ডনৰ ছেলছীৰ ছাছেক্স হাউচ স্কুল আৰু তাৰ পিছত চিটি অফ লণ্ডন স্কুল, ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। হেৰী পটাৰ এণ্ড দা ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’ন মুক্তি পোৱাৰ পিছত স্কুলত যোৱা ৰেডক্লিফৰ বাবে কঠিন হৈ পৰে। ৰেডক্লিফে কৈছে যে, হেৰী পটাৰৰ চৰিত্ৰক লৈ সকলোৱে হিংসাতে ঠাট্টা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল । যেতিয়া ডেনিয়েল অভিনয় কেৰিয়াৰত ব্যস্ত হ’ল, তেতিয়া ঘৰুৱা শিক্ষকৰ সহায়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০০৬ চনত ডেনিয়েলে শিক্ষাৰ পৰা বিৰতি ল’বলৈ সিদ্ধান্ত লয় । ইয়াৰ কাৰণ হৈছে যে, সাধাৰণ কলেজীয়া জীৱনতকৈ ডেনিয়েলে অভিনয় আৰু লিখাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব বিচাৰিছিল।
হেৰী পটাৰ
২০০০ চনত প্ৰযোজক ডেভিড হেইমেনে জে কে ৰাউলিঙৰ গ্ৰন্থ হেৰী পটাৰ এণ্ড দা ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’নৰ ওপৰত আধাৰিত চলচ্চিত্ৰত ৰেডক্লিফক হেৰী পটাৰৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে পৰীক্ষা দিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰে । ৰাউলিঙে এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে এজন অচিনাকি ব্ৰিটিছ অভিনেতা বিচাৰি আছিল। কিন্তু ৰেডক্লিফৰ মাক-দেউতাকে এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে ডেনিয়েল পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাতো বিচৰা নাছিল। কাৰণ, চুক্তি মতে, হেৰী পটাৰৰ আটাইকেইখন চলচ্চিত্ৰ লছ এঞ্জেলছ, কেলিফৰ্নিয়াত শ্বুটিং হোৱাৰ কথা । আঠ মাহৰ পাছত আৰু কেইবাটাও পৰীক্ষাৰ অন্তত ডেনিয়েলক হেৰী পটাৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়. । ৰাউলিঙে পাছত কৈছিল, "I don't think Chris Columbus could have found a better Harry." । ডেনিয়েলৰ পিতৃ-মাতৃয়ে প্ৰথমতে এই চুক্তিটো প্ৰত্যাখান কৰিছিল, কাৰণ হেৰী পটাৰ শৃংখলাৰ ছখন চলচ্চিত্ৰৰ শ্বুটিং লছ এঞ্জেলছত কৰা হ’ব । পাছত ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰ’ছয়ে হেৰী পটাৰ শৃংখলাৰ দুখন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে ডেনিয়েলক চুক্তি কৰে । তথাপি চুক্তি কৰাৰ সময়ত ৰেডক্লিফে পাছৰ চলচ্চিত্ৰ কেইখনত অভিনয় কৰিব নে নকৰে তাক লৈ অনিশ্চিয়তা আছিল ।
২০০১-২০০৯
২০০১ চনত ৰেডক্লিফৰ প্ৰথম ছবি দা টেলৰ অফ পানামাই মুক্তি পায় । ইয়াৰ পিছত ২০০২ চনত দা প্লে হোৱাট আই ৰ’ট (The Play What I Wrote)ৰ জৰিয়তে ৰেডক্লিফে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মঞ্চত অভিনয় কৰে । ইয়াৰ পিছত ৰেডক্লিফে ডিচেম্বৰ বয়জত অভিনয় কৰে। ২০০৭ চনত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে । ইয়াৰ উপৰিও ৰেডক্লিফে টেলিভিছন ড্ৰামা ফিল্ম মাই বয় জেকত অভিনয় কৰে।
<!-- At age 17, in a bid to show people he was not a kid any more, he performed onstage in Peter Shaffer's play Equus, which had not been revived since its first run in 1973, at the Gielgud Theatre. Radcliffe took on the lead role as Alan Strang, a stable boy who has an obsession with horses. Advance sales topped £1.7 million, and the role generated significant pre-opening media interest, as Radcliffe appeared in a nude scene. Equus opened on 27 February 2007 and ran until 9 June 2007. Radcliffe's performance received positive reviews as critics were impressed by the nuance and depth of his against-type role. Charles Spencer of The Daily Telegraph wrote that he "displays a dramatic power and an electrifying stage presence that marks a tremendous leap forward." He added: "I never thought I would find the diminutive (but perfectly formed) Radcliffe a sinister figure, but as Alan Strang ... there are moments when he seems genuinely scary in his rage and confusion." The production then transferred to Broadway in September 2008, with Radcliffe still in the lead role. Radcliffe stated he was nervous about repeating the role on Broadway because he considered American audiences more discerning than those in London. Radcliffe's performance was nominated for a Drama Desk Award.
২০১০-বৰ্তমানলৈকে
After voicing a character in an episode of the animated television series The Simpsons in late 2010, Radcliffe debuted as J. Pierrepont Finch in the 2011 Broadway revival How to Succeed in Business Without Really Trying, a role previously held by Broadway veterans Robert Morse and Matthew Broderick. Other cast members included John Larroquette, Rose Hemingway and Mary Faber. Both the actor and production received favourable reviews, with USA Today commenting: "Radcliffe ultimately succeeds not by overshadowing his fellow cast members, but by working in conscientious harmony with them – and having a blast in the process." Radcliffe's performance in the show earned him Drama Desk Award, Drama League Award and Outer Critics Circle Award nominations. The production itself later received nine Tony Award nominations. Radcliffe left the show on 1 January 2012.