cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ধন্যমালিনী
হিন্দু শাস্ত্ৰত ধন্যমালিনী (Dhanyamalini) ৰাৱণৰ দ্বিতীয়গৰাকী পত্নী আছিল। তেওঁ এগৰাকী নম্ৰ আৰু যত্নশীল মহিলা আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰিচয় অজ্ঞাত যদিও কিছুমান কাহিনীয়ে তেওঁক মায়াসুৰৰ জীয়ৰী আৰু মন্দোদৰীৰ ভগ্নী বুলি উল্লেখ কৰে। ধন্যমালিনী আৰু ৰাৱণৰ পুত্ৰ চাৰিগৰাকী; অতিকায়, নৰান্তক-দেৱান্তক আৰু ত্ৰিশিৰা।
জয় দৌল
শ্ৰী কেশৱৰায় বিষ্ণু দৌল বা জনপ্ৰিয়ভাবে জয় দৌল ১৬৯৮ চনত আহোম ৰজা স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে (১৬৯৬–১৭১৪) মাতৃ জয়মতীৰ সন্মান আৰু স্মৃতিত নিৰ্মাণ কৰিছিল। বিশেষকৈ এই মন্দিৰটো হিন্দু দেৱতা ভগৱান বিষ্ণুৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত। মন্দিৰৰ মুখ্য দেৱতা শ্ৰীকেশৱৰায় বিষ্ণু নামেৰে জনাজাত। এই মন্দিৰটো ইটা আৰু শিলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত। দৌলৰ দেৱালত স্বৰ্গীয় গন্ধৰ্ব আৰু অপ্সৰাৰ প্ৰতিচ্ছবি আৰু সেই সময়ৰ সামাজিক জীৱনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাস্কৰ্য যেনে পূৰ্বৰ আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ ক্ৰীড়া আৰু প্ৰিয় খেলা-ধূলা আদিৰে সজাই তোলা হৈছে। ইয়াত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহৰ ঘোঁৰাত উঠি থকা এটা মূৰ্তি খোদিত আছে। জয় দৌল জয়সাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত অৱস্থিত। জয়সাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত জয় দৌল, শিৱ দৌল, দেৱী ঘৰ (দেৱী দৌল বুলিও জনা যায়), ঘনশ্যাম দৌল অৱস্থিত।  ইয়াক জয়সাগৰৰ বৰদৌল বুলিও জনা যায়।
ইতিহাস
১৬৯৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে ৪৫ দিনৰ অন্তত ৰংপুৰৰ ৰাজধানীত জয়সাগৰ পুখুৰীৰ খনন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ১৬৯৮ চনৰ মাৰ্চ/এপ্ৰিল মাহৰ আশে-পাশে মহাজনসকলৰ এখন সভা অনুষ্ঠিত কৰি ৩ মাহ খনন কৰাৰ পিছত পুখুৰীটো পৱিত্ৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম জয়সাগৰ ৰখা হয়। এই জয়সাগৰ পুখুৰীৰ পৰা ৰংপুৰৰ তলাতল ঘৰলৈ পানী যোগান ধৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ দৈঘ্য ২ কিলোমিটাৰমান আছিল। ৰাজকীয়ভাৱে  খন্দোৱা যিবিলাক  পুখুৰী ১০০(এশ)জন বৈদিক পুৰোহিতক আনি ধন-সোণ, দান-দক্ষিণা দি উৎসৰ্গা কৰোৱাইছিল সেই পুখুৰীবিলাকে সাগৰ আখ্যা পাইছিল। যিবিলাক পুখুৰী এশতকৈ কম বৈদিক ব্ৰাহ্মণ আনি উৎসৰ্গা কৰোৱাইছিল সেইবিলাকে পুখুৰী আখ্যা পাইছিল। তাৰ পৰৱৰ্তী বছৰত ৰুদ্ৰ সিংহয়ে বিষ্ণু, শিৱ, দুৰ্গা আৰু সূৰ্য্যৰ বাবে উৎসৰ্গিত জয়সাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰে। কিছুমান বুৰঞ্জীত কোৱা হৈছে যে ৰুদ্ৰ সিংহয়ে মাতৃৰ নাম জয়মতীক স্মৰণ কৰি এই সাগৰ সদৃশ পুখুৰীটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। কথিত আছে যে ৰুদ্ৰসিংহই তেওঁৰ মাতৃ সতী জয়মতীৰ স্মৃতিত এটা সোণৰ প্ৰতিমা সজাইছিল। পুখুৰীটোৰ পাৰৰ সৈতে মাটিকালি ৩১৮ একৰ আৰু পানীৰে আৱৰা এলেকা ১৫৫ একৰ। ইয়াৰ জলপৃষ্ঠ১৪ ফুট দ'। প্ৰতি বছৰে ইয়ালৈ বিভিন্ন পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ আহে। ই এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মানৱসৃষ্ট পুখুৰী।
স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মী সিংহৰ দিনত তেওঁ পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ বাবে ইয়াৰ পাৰত থকাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহৰ দিনত মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহীসকলে অন্ধ চাৰিং ৰজাৰ পুত্ৰক জয়সাগৰৰ পশ্চিম পাৰত সমাধিস্থ কৰিছিল। ১৮০৬ চনত স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহ জয়সাগৰৰ মন্দিৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল।
শিৱ দৌল
স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই ১৬৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত নিৰ্মাণ কৰা শিৱ দৌল আৰু দেৱী দৌল ক্ৰমে জয়সাগৰ পুখুৰীৰ উত্তৰ আৰু পশ্চিম পাৰত অৱস্থিত। জয়সাগৰত অৱস্থিত শিৱ দৌলক বৈদ্যনাথ শিৱ দৌল বুলিও জনা যায়। শিৱ মন্দিৰটো বৰ্গক্ষেত্ৰৰ বেদীৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মূল মন্দিৰৰ উচ্চতা ১৬.৮৫ মিটাৰ। ইয়াৰ মূল শিখৰৰ চাৰিওফালে চাৰিটা উপ শিখৰ আছে। দৌলৰ দেৱালত ভগৱান শিৱৰ বিভিন্ন দিশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মূৰ্তিৰ ভাস্কৰ্য আছে। মন্দিৰৰ চৌপাশ ইটাৰ দুৰ্গেৰে সুৰক্ষিত। ইয়াক মাজৰ দৌল বুলিও জনা যায়।
দেৱী দৌল
জয়সাগৰৰ দেৱী দৌলক দেৱীঘৰ বা দেৱালয় বুলিও জনা যায়। দেৱী দৌল পুখুৰীৰ উত্তৰ-পশ্চিম কোণত অৱস্থিত। এই দেৱীঘৰটো দেৱী দুৰ্গা পূজাৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। জয়সাগৰৰ দেৱী দৌল আয়তাকাৰ বেদীৰ ওপৰত নিৰ্মিত এটা সাধাৰণ ইটাৰ নিৰ্মিত দুচালিৰ মন্দিৰ। একে ধৰণৰ মুখমণ্ডপে মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। মূল মন্দিৰৰ দেৱালত দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বিভিন্ন ভাস্কৰ্য আছে।
জয়দৌলৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত পঁকী ঘৰটো ভোগ ঘৰ। এই মন্দিৰসমূহৰ উপৰিও জয়সাগৰ পুখুৰীৰ দক্ষিণ-পশ্চিম পাৰত ইটাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এটা সৰু মন্দিৰ আছে। সাধাৰণতে ঘনশ্যাম দৌল বা নাতি-গোঁসাই মন্দিৰ বুলি জনা যায়।
অৱস্থান
জয় দৌল শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী ৰে'ল ষ্টেচন হৈছে শিৱসাগৰ টাউন ৰে'ল ষ্টেচন। ই যোৰহাট বিমানবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ৬০ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত। শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা জয়সাগৰলৈ যাতায়তৰ সু-ব্যৱস্থা আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
জয়ন্ত বৰুৱা
উল্লেখযোগ্য অৱদান
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
হুদ (ছূৰা)
হুদ (هود, Hūd), কোৰআনৰ ১১ তম ছূৰা যাৰ ১২৩টা আয়াত আছে। ই আংশিকভাৱে নবী হুদৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ সন্দৰ্ভত (আছবাব আল-নুজুল), ই হৈছে পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মদিনাত পিছৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
সাৰাংশ
thumb|Salih inviting his people to see the She-Camel [[Illuminated manuscript|Illuminated collection of Stories of the Prophets ]]
নূহৰ ইতিহাস
নবী হুদৰ ইতিহাস
Sálih ইতিহাস
অব্ৰাহামৰ ইতিহাস আৰু লট
ছুয়াইবৰ ইতিহাস
মুছাৰ ইতিহাস
২৫-৪৯ নূহৰ কাহিনী
১১:২৫-৪৯ পদত নূহৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ লোকসকলে কেনেকৈ ঈশ্বৰক অনুসৰণ কৰিবলৈ তেওঁৰ আজ্ঞাক বিশ্বাস কৰা নাছিল সেই বিষয়ে কোৱা হৈছে। অবিশ্বাসীসকল বানপানীত ডুব গৈছে, য'ত নূহৰ পুত্ৰও আছে; নূহে ঈশ্বৰক এই কাৰ্য্যৰ বিষয়ে সুধিছিল, কিন্তু ঈশ্বৰে নূহক অজ্ঞ বুলি ভৰ্ৎসনা কৰি কৈছিল যে নূহৰ পুত্ৰ "তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্য নহয়।" ছূৰা ৬৬, আত-তাহৰিমত এই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি কয় যে নূহৰ পত্নী নৰকত অবিশ্বাসী যি তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছিল।
৫০-৬০ ভৱিষ্যতবক্তা হুদক ʿĀd পঠোৱা হয়
১১:৫০-৬০ পদত ছূৰাৰ নাম ৰখা ভৱিষ্যতবক্তা হুদৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে। তেওঁক ওমানী জনজাতি ʿĀd পঠোৱা হৈছিল যি ইতিহাস অনুসৰি খহি পৰিছিল। ʿĀd হুদ আৰু যিসকলে বিশ্বাস কৰে তেওঁলোকক ঈশ্বৰে উদ্ধাৰ কৰে আৰু তাৰ পিছত ঈশ্বৰে তেওঁলোকক "ভয়ংকৰ ধ্বংস" কৰে যাতে তেওঁলোকক "পৃথিৱীত অভিযুক্ত" কৰা হয়।
৬১-৬৮ থামুদৰ লোক আৰু ভৱিষ্যতবক্তা চালেহ
১১:৬১-৬৮ পদত থামুদ আৰু ভৱিষ্যতবক্তা চালেহৰ লোকসকল চিন্তিত। চালেহে থামুদক অনুতাপ কৰিবলৈ সৈমান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু আকৌ এবাৰ অবিশ্বাসীসকলে ভৱিষ্যতবক্তাক উপেক্ষা কৰিছিল। চালেহে শান্তিৰ নৈবেদ্য হিচাপে এটা তাই-উট আগবঢ়ায়, কিন্তু কয় যে ইয়াক অকলে এৰি দিয়া উচিত। যদি কিবা হয়, লোকসকলক শাস্তি দিয়া হ'ব। উটটো কটা হৈছে, চালেহ আৰু যিসকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু অবিশ্বাসীসকল "স্বৰ্গৰ (বেহেস্ত) পৰা বিস্ফোৰণ"ৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছে।
৬৯-৮৪ ছদোম আৰু গোমোৰাহ
বাইবেলৰ চদোম আৰু গোমৰাহৰ কাহিনীৰ কোৰআন সংস্কৰণটো ১১:৬৯-৮৪ পদত আছে। অব্ৰাহাম আৰু ছাৰাহক তেওঁলোকৰ পুত্ৰ আৰু নাতিৰ আগন্তুক জন্মৰ খবৰ দিয়া হয় (আইজাক আৰু যাকোব), যাৰ পিছত তেওঁলোকে ল’টৰ লোকসকলৰ বাবে দয়া ৰখাৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। ঈশ্বৰে এই অনুৰোধ অস্বীকাৰ কৰি কৈছিল যে শাস্তি প্ৰতিহত কৰিব নোৱাৰি। ল’টে তেওঁৰ ছোৱালীবোৰ ক'ডমৰ পুৰুষসকলক আগবঢ়ায়, কিন্তু তেওঁলোকে অসন্তুষ্টহৈ সঁহাৰি দিয়ে আৰু কয় যে "আমি কি বিচাৰো আপুনি জানে।"
৮০-৮৪ সমকামিতা
১১:৮০-৮৪ পদসমূহে বাইবেলত সমকামিতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰাটো লোটৰ লোকসকলৰ অপৰাধ বুলি নিশ্চিত কৰিছে। স্বৰ্গদূতসকলে লোট আৰু তেওঁৰ ছোৱালীসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ নামি আহে আৰু শিলৰ বৰষুণৰ ফলত চহৰখন ধ্বংস হয়। ল’টৰ পত্নীও ধ্বংস হয়।
৮৫-৯৫ ভৱিষ্যতবক্তা শুইবক মিডিয়ানলৈ পঠোৱা হৈছিল
১১:৮৫-৯৫ পদত মদিনালৈ প্ৰেৰণ কৰা ভৱিষ্যতবক্তা শুইবৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হওক। আকৌ এবাৰ, মানুহে ভৱিষ্যতবক্তাৰ সতৰ্কবাণী উপেক্ষা কৰে; এইবাৰ, শুয়াইবে লোকসকলক নূহ, হুদ, চালেহ আৰু ল'টৰ লোকসকলৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে সোঁৱৰাই দিছে। ই কাম নকৰে, আৰু মানুহে শুইবক কেৱল এটা শক্তিশালী গোত্ৰৰ পৰা অহা বাবে শিলগুটি মাৰি মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। শুআইব আৰু যিসকলে বিশ্বাস কৰে তেওঁলোকক ঈশ্বৰে উদ্ধাৰ কৰে। তাৰ পিছত অবিশ্বাসীসকলক স্বৰ্গৰ পৰা শাস্তি দিয়াৰ দ্বাৰা জব্দ কৰা হৈছিল আৰু ৰাতিপুৱা তেওঁলোকৰ ঘৰত এনেদৰে ওলোটাই পৰিছিল যেন তেওঁলোকে তাত একেবাৰে বাস কৰা নাছিল।"
বহি সংযোগ
Hud শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:কোৰআন
ৰেনডাং
ৰেনডাং ইণ্ডোনেছিয়াৰ পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ মিনাংকাবাওত উৎপত্তি হোৱা এবিধ ব্যঞ্জন। ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধনশৈলীৰ লগতে ই চুবুৰীয়া দক্ষিণ-পূব এছীয় দেশ যেনে মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, ব্ৰুনেই আৰু ফিলিপাইনছৰ ৰন্ধনশৈলীলৈকে বিয়পি আছে। ৰেনডাং মাংসৰ এবিধ ব্যঞ্জন আৰু ইয়াত সাধাৰণতে গৰুৰ মাংস (ৰেনডাং ডেগিং) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই মাংস নাৰিকলৰ গাখীৰত দীৰ্ঘসময় ধৰি কম জুইত ৰন্ধা হয় আৰু বিভিন্ন শাক আৰু মছলাৰ মিশ্ৰণেৰে সোৱাদ বৰ্দ্ধন কৰা হয়। ইয়াক জুলীয়া অংশখিনি শুকাই মাংসখিনি কজলা বৰণ লৈ কোমল হৈ সোৱাদলগা নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হয়।
মিনাংকাবাও সংস্কৃতিৰ অনন্য খাদ্য হোৱাৰ বাবে পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক বিশেষ কোনো উপলক্ষ যেনে উৎসৱ আদিত (বিবাহৰ ভোজ বা লেবাৰান) অতিথিৰ প্ৰতি সন্মান যাচিবলৈ পৰিৱেশন কৰা হয়। ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ আৰু ব্ৰুনেইৰ মালয় লোকসকলৰ লগতে ফিলিপাইনছৰ মাৰানাও লোকসকলৰ মাজত ৰেনডাং পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত।
ইতিহাস
ৰেনডাঙৰ উৎপত্তিৰ সূত্ৰ ১৫ শতিকাৰ আগতে পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা ভাৰতীয় ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা পোৱা গৈছিল। মিনাংকাবাওৰ বিষয়ে থকা ডাচ্চ আৰ্কাইভত দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে ভাৰত আৰু পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ মাজত নিয়মীয়া সম্পৰ্কৰ কথা সূচায়। ইয়াৰ পৰা ধাৰণা হয় যে উত্তৰ ভাৰতীয় তৰকাৰী সম্ভৱতঃ ৰেনডাঙৰ পূৰ্বসূৰী আছিল। মিনাংকাবাওৰ লোকসকলে ভাৰতীয় তৰকাৰীক স্থানীয় সংস্কৰণ গুলাই হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। মিনাংকাবাওৰ লোকসকলে সেই সময়ত এই গুলাই কলিও (বা সিক্ত ৰেনডাং) প্ৰস্তুত কৰিব পৰাকৈ ৰান্ধিছিল। এই ব্যঞ্জন শুকাই ৰেনডাং নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হৈছিল। ১৯৪৬ চনত ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিপ্লৱৰ সময়ত ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি, চুকাৰ্ণোৰ পত্নী ফাতমাৱতীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ গণৰাজ্যৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ মনোবল বৃদ্ধি কৰিবলৈ ৰেনডাং ৰান্ধিছিল আৰু যোগ্যকাৰ্টাৰ চৌপাশে পঠিয়াইছিল। তেওঁ গোমাংস ক্ৰয় কৰিবলৈ জোৰ দিছিল আৰু সেই সময়ত গৰ্ভৱতী হোৱা স্বত্বেও নিজে বজাৰলৈ গৈছিল।
মিনাংকাবাও পৰম্পৰাত ৰেনডাং হৈছে পৰম্পৰাগত মিনাং অনুষ্ঠানত বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে এক প্ৰয়োজনীয় ব্যঞ্জন। জন্ম অনুষ্ঠানৰ পৰা চুন্নত, বিবাহ, কোৰআন পাঠ, আৰু ঈদ উল-ফিতৰ আৰু ঈদ-উল-আধাৰ দৰে ধৰ্মীয় উৎসৱত ই অপৰিহাৰ্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
১৯৬২ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন
যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যা
যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যা(Additive Inverse) যদি যিকোনো দুটা সংখ্যাৰ যোগফল ০(শূন্য) হয়, তেন্তে এটাক আনটো সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যা বুলি কোৱা হয়। এই সংখ্যা বোৰক বিপৰীত সংখ্যা, বিপৰীত চিহ্ন যুক্ত সংখ্যা বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ পৰাই ঋণাত্মক সংখ্যাৰ ধাৰণাটোৰ উদ্ভৱ হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে যিকোনো এটা সংখ্যা যেনে ৪ৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যাটো হ'ব (-৪) আৰু (-৪)ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ব ৪, য'ত-
৪+(-৪)=০,বা (-৫)+৫=০ একেদৰে,
a − b
ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হৈছে
−(a − b)
যিটো
b − a
ৰূপত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। 2x − 3ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হৈছে 3 − 2x, কাৰণ 2x − 3 + 3 − 2x = 0.
প্ৰতিটো ধনাত্মক সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ব সংখ্যাটোৰ ঋণাত্মক মান। আনহাতে প্ৰতিটো ঋণাত্মক সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ল সংখ্যাটোৰ ধনাত্মক মান। ০(শূন্য) নিজেই নিজৰ যোগাত্মক বিপৰীত।
সাধাৰণ উদাহৰণ
right|thumb|300x300px|বাস্তৱ সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠি কোনো এটা সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত (বিভিন্ন সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠি) সংখ্যাটোক -১ৰে পূৰণ কৰি ইয়াৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যাটো পাব পাৰি। যেনে:
−n = −1 × n
এই সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠিৰ ভিতৰত থাকিব অখণ্ড সংখ্যা, পৰিমেয় সংখ্যা, বাস্তৱ সংখ্যা, আৰু জটিল সংখ্যা বোৰ।
বিয়োগৰে সম্পৰ্ক
যোগাত্মক বিপৰীত বিয়োগৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্কীয়। যিটোক বিপৰীতৰে যোগ হৈ থকা বুলি দেখুৱাব পাৰি:
a − b  =  a + (−b)
−a = 0 − a
অন্যান্য বৈশিষ্ট্য
−(−a) = a
, যিটো অনুৰূপ বিপৰীত
−(a + b) = (−a) + (−b)
−(a - b) = b − a
a − (−b) = a + b
(−a) × b = a × (−b) = −(a × b)
(−a) × (−b) = a × b
(−a)2 = a2
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সংখ্যা
ৰোশনী নাদাৰ
ৰোশনী নাদাৰ মালহোত্ৰা (Roshni Nadar Malhotra, জন্ম: ১৯৮০/১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী, এইচচিএল টেকনলজিছৰ অধ্যক্ষ আৰু ভাৰতত তালিকাভুক্ত আই টি কোম্পানীৰ নেতৃত্ব দিয়া প্ৰথম মহিলা। তেওঁ এইচচিএলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিৱ নাদাৰৰ একমাত্ৰ সন্তান। ২০১৯ চনত তেওঁ ফৰ্বছৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা তালিকাত ৫৪ তম স্থান লাভ কৰিছিল। আইআইএফএল ৱেলথ হুৰুণ ইণ্ডিয়া ৰিচ লিষ্ট (২০১৯) অনুসৰি, তেওঁ ভাৰতৰ আটাইতকৈ ধনী মহিলা। ২০২০ চনত তেওঁ ফৰ্বছৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলাত ৫৫ তম স্থান লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰোশনী নাদাৰে দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। দিল্লীৰ বসন্ত ভেলী স্কুলত তেওঁ অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ৰেডিঅ/টিভি/চলচ্চিত্ৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি নৰ্থৱেষ্টাৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কেললগ স্কুল অৱ মেনেজমেণ্টৰ পৰা এমবিএ অৰ্জন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
এইচচিএলত যোগদান কৰাৰ আগতে তেওঁ প্ৰযোজক হিচাপে বিভিন্ন কোম্পানীত কাম কৰিছিল। এইচচিএলত যোগদান কৰাৰ এবছৰৰ ভিতৰত তেওঁ এইচচিএল কৰ্পোৰেচনৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া বা চিইঅ পদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁৰ দেউতাক শিৱ নাদাৰে নিজৰ অ এৰি দিয়াৰ পিছত তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত এইচচিএল টেকনলজিছৰ অধ্যক্ষ হৈছিল।
ৰোশনী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এমআইটি স্কুল অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিংৰ ডিন উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য। তেওঁ ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ আৰু আটাইতকৈ লাভজনক মিউচুৱেল ফাণ্ড মেনেজাৰ সকলৰ ভিতৰত এজন এইচডিএফচি এচেট মেনেজমেণ্ট কোম্পানীৰ বোৰ্ডত এজন স্বতন্ত্ৰ পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰে।
মানৱীয় উদ্যোগসমূহ
এইচচিএল কৰ্পোৰেচনৰ চিইঅ' হোৱাৰ আগতে ৰোশনী নাদাৰ শিৱ নাদাৰ ফাউণ্ডেচনৰ এগৰাকী ন্যাসৰক্ষী আছিল। এই ফাউণ্ডেচনে চেন্নাইৰ শ্ৰী শিৱসুব্ৰহ্মণ্যম নাদাৰ কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং পৰিচালনা কৰে। তেওঁ এইচচিএল গোটত ব্ৰেণ্ড বিল্ডিংত জড়িত আছিল। নাদাৰ অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা সকলৰ বাবে নেতৃত্ব শিক্ষানুষ্ঠান বিদ্যাবিজ্ঞান একাডেমীৰ অধ্যক্ষ। তেওঁ 'দা হেবিটেট' ন্যাস স্থাপন কৰিছে যাৰ লক্ষ্য হৈছে বহনক্ষম পৰিৱেশতন্ত্ৰ সৃষ্টি আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে ভাৰতৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থান আৰু থলুৱা প্ৰজাতিৰ সুৰক্ষা কৰা।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ। ২০১০ চনত তেওঁ এইচচিএল হেল্থকেয়াৰৰ উপাধ্যক্ষ শিখৰ মালহোত্ৰাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আছে, আৰমান (জন্ম ২০১৩) আৰু জাহান (জন্ম ২০১৭)।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
নিৰোদ চৌধুৰী
নিৰোদ চৌধুৰী (Nirod Choudhury) অসমৰ এগৰাকী প্ৰয়াত সাহিত্যিক আৰু সাংবাদিক। ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত আব্দুল মজিদ পৰিচালিত চামেলি মেমচা'ব নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনীকাৰ হিচাপে চৌধুৰী বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁ প্ৰায় দুবছৰ কাল ধৰি অসম বাণী কাকতৰ সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। অসম বাণী কাকতত তেখেতে ধাৰাবাহিকভাৱে ন্যায়াধীশ উপেন ৰাজখোৱাৰ দ্বাৰা ১৯৭০ চনত সংঘটিত লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডৰ বিষয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে লিখা বিচাৰক ৰাজখোৱাৰ ফাঁচী সংবাদটোৱে ৰাজ্যজুৰি বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষাজীৱন
১৯৩৬ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলৰ দিনা তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডুমডুমাত নিৰোদ চৌধুৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ চানাৰাম চৌধুৰী আছিল ডাঙৰী অঞ্চলৰ এজন ব্যৱসায়ী। সৰু কালছোৱা ডুমডুমাতে পঢ়া-শুনা কৰি পিছলৈ তেওঁ কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ডাঙৰীত তেওঁ শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল যদিও সেয়া এৰি গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে।
কৰ্মজীৱন
নিৰোদ চৌধুৰী একেধাৰে গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, গীতিকাৰ আৰু সাংবাদিক হিচাপে পৰিচিত। কাঁচঘৰ, বনহংস, বনজুই, পানী, মন প্ৰজাপতি, নতুন আশা আদিৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ চামেলী মেমচা'ব তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কাহিনীৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। অংগীকাৰ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে ৰচনা কৰা কপালতে পিন্ধিলোঁ জিলমিল সোণ পৰুৱা, জীৱন নদীৰ দুয়োপাৰৰ আদি গীতসমূহত ড° ভূপেন হাজৰিকাই কণ্ঠদান কৰিছিল।
সাংবাদিকতা
ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেখেতে সিংহপুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ আহ্বানত দ্য আছাম ট্ৰিবিউন কাকত গোষ্ঠীৰ লাইব্ৰেৰীয়ান হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে৷ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতেই তেওঁ দ্য আছাম ট্ৰিবিউনৰ সম্পাদকীয় মেজত কাম কৰিছিল। ১৯৯১ চনৰ ১৬ জুনত চৌধুৰীয়ে অসম বাণী কাকতৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৯৩ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি যায়। দৈনিক অসমৰ বিস্মৃত সুবাস শিতান আৰু অসম বাণীৰ তৃতীয় পৃষ্ঠাত তেওঁ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ ঘটনা আৰু বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত নিয়মীয়াকৈ লিখিছিল।
ৰচনাসমূহ
গল্প সংকলন
উপন্যাস
ভিন্নধৰ্মী
২০১০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেছন আৰু ভৱানী প্ৰিণ্ট এণ্ড পাব্লিকেশ্যনচে বিচাৰক ৰাজখোৱাৰ ফাঁচী আৰু ইত্যাদি নামেৰে নিৰোদ চৌধুৰীৰ এখন ৰচনা সংকলন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।
দেহাৱসান
২০০১ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত সাহিত্যিক-সাংবাদিকগৰাকীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
মছলা চাহ
মছলা চাহ বুলিলে সচৰাচৰ সুগন্ধিযুক্ত একপ্ৰকাৰ উষ্ণ পানীয়ক বুজায়, যি ক'লা চাহ পাতৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ মছলা আৰু ভেষজৰ লগত পানীত গৰম কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। যি মূলতঃ ভাৰতীয় উপমহাদেশত উদ্ভাৱিত, কিন্তু বিশ্বব্যাপী সমাদৃত হৈছে। মছলা চাহ ৰেস্তোৰাঁ বা কফি হাউজৰ এটি আৱশ্যক বা জনপ্ৰিয় বৈশিষ্ট্য। যি ঐতিহ্যগতভাৱে এলাচি, লং, দালচিনি, আদা, তেজপাত ইত্যাদিৰ লগত চাহ পাতৰ সৈতে জুইত উতলাই মিশ্ৰণকৃত বনোৱা একপ্ৰকাৰ ক্বাথ। মছলা চাহৰ ঔষধি গুণ আছে। চীনদেশেই চাহৰ আদি জন্মভূমি। বৰ্তমানে ইয়াক বিশ্বৰ উল্লেখযোগ্য পানীয়ৰূপে গণ্য কৰা হয়।
ঐতিহ্যগত মছলা চাহ
অন্যান্য চাহৰ দৰেই মছলা চাহতো গাখীৰ মিহলাই দিয়া হয়।
ইতিহাস
পৃথিৱীত অসম আৰু চীনা জাতীয় - এই দুই প্ৰকাৰৰ চাহ গছ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত অসম জাতীয় চাহ গছ ভাৰত আৰু শ্ৰীলঙ্কাত অধিক খেতি কৰা হয়। এই ধৰণৰ গছ বেছ ডাঙৰ আৰু বহু পাতযুক্ত হয়। উল্লেখনীয় যে, এয়া বাণিজ্যিক ভিত্তিত খেতি কৰাৰ বাবে বিশেষ উপযোগী। এই গছ প্ৰায় ৬ মিটাৰ বা ২০ ফুট পৰ্যন্ত ওখ হয়। পাত সংগ্ৰহৰ বাবে গছবোৰক ১.২ মিটাৰ বা ৪ ফুটৰ অধিক ডাঙৰ হ’বলৈ দিয়া নহয়। ছাটি দিয়াৰ ফলত চাহ গছবোৰ ঘন জোপোহাত পৰিণত হয়। আনফালে চীনজাতীয় গছ আকাৰত বেছ সৰু হয়। ইয়াত পাতৰ সংখ্যাও বহু কম থাকে। এই গছ ছাটি নিদিলেও পাত তোলাৰ বাবে উচ্চতাসম্পন্ন হৈ থাকে।
চীনজাতীয় গাছৰ পাত স্বাদ আৰু গন্ধৰ বাবে বিখ্যাত। কিন্তু অসম জাতীয় গছৰ পাত ৰঙৰ বাবে বিখ্যাত। এই দুই ধৰণৰ চাহপাতৰ উন্নত সংমিশ্ৰণৰ ওপৰতে ইয়াৰ গুণাগুণ নিৰ্ভৰ কৰে। সাধাৰণতে চাহ মিশ্ৰণ এটি নিপুণতা আৰু অত্যন্ত কঠিন কাম। সেয়ে এয়া অভিজ্ঞ ব্যক্তিৰ দ্বাৰা সম্পাদনা কৰিব লাগে। এনেকৈয়ে চাহ মিশ্ৰণৰ নৈপুণ্যেৰ লাভৰ প্ৰেক্ষাপটত লিপটন, ব্ৰুকবণ্ড প্ৰভৃতি চাহ প্ৰস্তুতকাৰক কোম্পানী বিশ্ববজাৰ দখল আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছে।
উপকৰণসমূহ
মছলা চাহৰ উপাদান বা প্ৰস্তুতপ্ৰণালী সকলো সময়ত একেধৰণৰ বা নিৰ্দিষ্ট নহয়। বিভিন্ন স্থান বা পৰিয়ালত চাহৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ ভিন্নতা আছে। মছলা চাহত ব্যৱহৃত উপকৰণসমূহ:
মছলা চাহত সাধাৰণতে চেনি আৰু গাখীৰৰ লগত থাকে এলাচি, দালচিনি, লং, আজোৱাইন ইত্যাদি মছলা যি ভেষজ গুণাৱলীৰে সমৃদ্ধ। এইবোৰ মছলাত আছে ভিটামিন বি, ভিটামিন চি, পটাচিয়াম, ম্যাগনেচিয়াম, কেৰোটিন আৰু জৰুৰী মিনাৰেল যি স্বাস্থ্যৰ বাবে সুফল। এই চাহত ক্যাফেইনৰ পৰিমাণ খুব সামান্য। আয়ুৰ্বেদিক তত্ত্ব অনুযায়ী, মছলা চাহত ব্যৱহৃত উপাদানসমূহ শৰীৰক সতেজ ও প্ৰাণৱন্ত কৰে আৰু মনক ৰাখে প্ৰফুল্ল।
মছলা চাহৰ উপকাৰিতা
মছলা চাহত ব্যৱহৃত সকলো মছলাই ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সম্পন্ন। অকল গৰম মছলাৰ ব্যৱহাৰ যেন এক কাপ চাহ খোৱাৰ উপকাৰিতা বঢ়াই দিয়ে বহুগুণ। চাহত মছলা ব্যৱহাৰৰ ফলত এইবোৰে পৰিপাকত সাহায্য কৰে। বতৰৰ চৰ্দি আৰু কাহ প্ৰতিৰোধত এই চাহে অত্যন্ত ভাল ফল দিয়ে। মছলা চাহত একে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ মছলাৰ উপস্থিতি হ'ব পাৰে আপোনাৰ নানাবিধ সমস্যাৰ সমাধান। মছলা চাহ গৰম বা ঠাণ্ডা অৱস্থাত খাব পাৰে। অৱশ্যে গৰম অৱস্থাত খুৱাই শ্ৰেয়। সুস্বাস্থ্যকৰ এই মছলা চাহ তৈৰি কৰা বেছ সহজ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পানীয় শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:চাহ
নাইজাৰ নদী
নাইজাৰ নদী ((le) fleuve Niger, ) পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ এখন প্ৰধান নদী৷ ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য 4180 km৷ ইয়াৰ অপবাহ দ্ৰোণী (drainage basin)  2117700 km2 জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে ৷ এই নদীৰ উৎস হৈছে  গিনিৰ পৰ্বতাঞ্চল (Guinea Highlands) ৷ এই নদী মালি (Mali), নাইজাৰ (Niger) আৰু নাইজেৰিয়া (Nigeria)ৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈ আটলান্টিক মহাসাগৰত পৰিছেগৈ ৷ নাইজাৰ নদী নীলনদী আৰু কংগো নদীৰ পিছতে আফ্ৰিকাৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ নদী৷ ইয়াৰ প্ৰধান উপনৈখনৰ নাম বেনু নদী (Benue River)৷
ভৌগোলিক বিৱৰণ
নাইজাৰ নদী তুলনামূলভাৱে নিৰ্মল পানীৰ নদী, যিহেতু এই নদীয়ে নীলনদীৰ তুলনাত প্ৰায় এক দশমাংশ গেদ (sediment) কঢ়িয়ায়৷ নীলনদীৰ দৰেই এই নদীয়েও প্ৰতিবছৰে বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে ৷ এই বানপানীৰ তীব্ৰতা নৱেম্বৰত সৰ্বোচ্চ হয় আৰু মে’ মাহলৈ কমি যায়৷
নাইজাৰ নদীৰ এক ব্যতিক্ৰমী বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ ভিতৰৰ নাইজাৰ ব-দ্বীপ (Inner Niger Delta)৷ নাইজাৰ নদীৰ কোনো কোনো অংশত প্ৰৱণতা ( gradient) হঠাতে কমি যোৱাৰ ফলত এই ব-দ্বীপৰ সৃষ্টি হয়৷ ইয়াৰে ফলশ্ৰুতিত জুৰি, জলভূমি আৰু বেলজিয়ামৰ কালিৰ সমতুল্য হৃদৰ (region of braided streams, marshes, lakes) সৃষ্টি হয়৷ ঋতুকালীন বানৰ বাবে নাইজাৰ নদীৰ ব-দ্বীপসমূহ অতিকে উৰ্বৰা আৰু মৎস্য উদ্যোগ তথা খেতিৰ বাবে অতি উপযোগী৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নদী
ঔৰংগাবাদী মহল
ঔৰংগাবাদী মহল (Aurangabadi Mahal; ; অৰ্থ "ৰাজ সিংহাসনৰ সমৃদ্ধি"; মৃত্যু.১৬৮৮) মোগল সম্ৰাট ঔৰৎজেৱৰ পত্নী আছিল।
গমাৰী
গমাৰী (beechwood, gmelina, goomar teak, Kashmir tree, Malay beechwood, white teak, yemane) এবিধ ওখ গুড়চ্যাদি বৰ্গৰ ঔষধি গুণ সম্পন্ন গছ। গমাৰী গছৰ কাঠ কঠিন হোৱা বাবে ইয়াক বিভিন্ন ঘৰুৱা সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই এবিধ বৰ খৰকৈ বৃদ্ধি হোৱা পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। ভাৰতবৰ্ষৰ ১৫০০ উচ্চতাৰ বহু অঞ্চলত এই গছজোপা স্বাভাৱিক ভাবেই গজে। ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাউচ, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, আৰু চীনৰ দক্ষিণ প্ৰান্তত এই গছৰ স্বাভাৱিক বৃদ্ধি লক্ষ্য কৰা যায়। ১৯৬০ দশকৰ পিছত এই গছবিধ ব্ৰাজিল, মালয়েছিয়া, মলাৱি, হণ্ডুৰাছ, ছিয়েৰা লিঅ'ন, নাইজেৰিয়া, ফিলিপাইন, আইভৰি কোষ্টত দ্ৰুত বৰ্ধমান কাঠৰ গছ হিচাপে এই গছবিধ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়। এই গছৰ বাগান পাতিব পাৰি নতুবা ৰাস্তাৰ কাষ, পুখুৰীৰ পাৰ আদিত ৰুব পৰা যায়।
ঔৰংগাবাদী মহল
মূল
ঔৰংগাবাদী মহল হয় ঔৰংগাবাদৰ (বৰ্তমান মহাৰাষ্ট্ৰৰ অন্তৰ্গত) নিবাসী আছিল অথবা তেওঁ ঔৰংগাবাদৰ হেৰেমত স্থান পাইছিল। তেওঁ গ্ৰেগৰীয় বা চাৰকাচীয় মূলৰ ব্যক্তি। সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজত্ব কালৰ পৰা এনে নীতি অনুসৰণ কৰা হৈছিল যে ৰাজকীয় হেৰেমৰ মহিলাসকলৰ নাম ৰাজহুৱাকৈ উল্লেখিত নহ’ব। তেওঁলোকৰ জন্মস্থান বা যিখন নগৰৰ ৰাজকীয় হেৰেমত তেওঁলোকে প্ৰবেশ কৰে, তাৰ আধাৰত তেওঁলোক পৰিচিত হ’ব।
গমাৰী
বিৱৰণ
গমাৰী এবিধ দ্বি-বীজপত্ৰি উদ্ভিদ। ই গুচ্ছমূল জাতীয়। গমাৰীৰ পাত জাল শিৰাবিন্যাস যুক্ত। এই গছ ৫০/৬০ ফুট পৰ্য্যন্ত ওখ হয় আৰু গা-গছৰ বেৰ ৭/৮ ফুটমান বহল। ই ঠাল-ঠেঙুলিৰে আগুৰি থকা বৃক্ষ জাতীয় উদ্ভিদ। চালবোৰ ধোঁৱা বৰণীয়া বা বগা আৰু ডাঠ। কাঠ কঠিন আৰু বগা। সেয়ে এই কাঠ অতি মূল্যৱান। ইয়াৰ চাল আৰু ফল ঔষধ তৈয়াৰ কৰিবলৈ আৱশ্যক হয়। ইয়াৰ পাত ভেলক বা মদাৰ গছৰ আংশিক পাতৰ দৰে দেখা যায়। পাতবোৰ মিহি আৰু বেছি সেউজীয়া। আকাৰত ৭ ইঞ্চিৰ পৰা ১০ ইঞ্চি মান দীঘল, ৫ ইঞ্চিৰ পৰা ৭ ইঞ্চি মান বহল আগ জোঙা। ইয়াৰ পাত বটি বা চোবাই চালে বিজলুৱা পদাৰ্থ থকা যেন লাগে। বসন্ত ঋতুত এডাল পুষ্পমঞ্জৰীত বহুতো হালধীয়া ৰঙচুৱা পাঁচ পহীয়া ফুল হয়। সন্মুখৰ পাহি দুটা চুটি আৰু সৰু, বাকী তিনিটা দীঘল আৰু ডাঙৰ হয়। ইয়াৰ ফল গ্ৰীষ্ম কালত পুৰঠ হয়, দেখাত লেটেকু ফুলৰ ফলৰ দৰে। কেঁচাতে ফলবোৰ সেউজীয়া আৰু মসৃণ, পকিলে হালধীয়া হয়। ফলবোৰৰ ওপৰত বগা ফুট ফুটিয়া চিন দেখা যায়। পকিলে ফলৰ সোৱাদ মিঠা হয়। ফলবোৰৰ ওপৰৰ কোমল অংশ গুচালে ভিতৰত এটা টান গুটি পোৱা যায়। এই গুটিবোৰৰ পৰা পুলি হৈ ইয়াৰ বংশ বৃদ্ধি হয়। গমাৰী গছৰ পাত, গুটি আৰু ফুল গৰু-ছাগলীৰ প্ৰিয় খাদ্য।
ব্যৱহাৰ
গমাৰীৰ কাঠ কঠিন আৰু বৰণ বগা হোৱা বাবে ই এক উপযুক্ত কাঠ হিচাপে বিভিন্ন ঘৰুৱা আচবাব তৈয়াৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ যোগ্য। গমাৰীৰ পাত, গুটি আৰু ফুল গৰু-ছাগলীৰ এক প্ৰিয় খাদ্য। গমাৰীৰ ঠাল-ঠেঙুলি আদি খৰি হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি গমাৰী এবিধ ঔষধি গুণ সমৃদ্ধ উদ্ভিদ :
ঔৰংগাবাদী মহল
বিবাহ
১৬৬১ চনৰ ২৮ চেপ্তেম্বৰত তেওঁ মেহেৰ-উন-নিচা বেগমক জন্ম দিয়ে। মেহেৰ-উন-নিচা ঔৰংজেৱৰ আটাইতকৈ সৰু জীয়ৰী আছিল। তেওঁ সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ নৱম সন্তান আৰু ঔৰংগাবাদী মহলৰ একমাত্ৰ সন্তান।
গমাৰী
ভৌগোলিক বিতৰণ
বাংলাদেশসহ দক্ষিণপূব এছিয়াত গমাৰী গছ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ভাৰতৰ অসম, দক্ষিণ বিহাৰ, উৰিষ্যা, আৰু পশ্চিম বংগৰ উত্তৰাঞ্চল সংলগ্ন এলেকাত গমাৰী গছ পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ
ঔৰংগাবাদী মহল
বিবাহ
১৬৮০ চনৰ মাৰ্চ মাহত য়ালাংতোষ খান বাহাদুৰক ঔৰংগাবাদী আৰু চাহজাদী জেব-উন-নিচাক দিল্লীৰ পৰা আজমেৰলৈ নিবলৈ পঠিয়াইছিল। দুয়োগৰাকী মহিলা মে মাহত আজমেৰ গৈ পাইছিল আৰু তেওঁলোকক চাহজাদা মহম্মদ আজম শাহ মিৰ্জাই ৰাজকীয় হেৰেমলৈ আদৰণি জনাইছিল। যেতিয়া চাহজাদা চুলতান মহম্মদ আকবৰে পিতৃৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল, ঔৰংগাবাদীক পুনৰ দিল্লীলৈ ওভতাই লৈ যোৱা হৈছিল। তেওঁ গৈ আকবৰৰ পত্নী চালিমা চুলতান বেগম আৰু চাহজাদা চুলেইমান চিকো মিৰ্জাৰ জীয়ৰীক সংগ দিছিল।
১৬৮৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ঔৰংজেৱৰ বিজাপুৰ দূৰ্গ দখলৰ অভিযানৰ পূৰ্বে খান জাহান বাহাদুৰক বুৰহানপুৰলৈ ঔৰংগাবাদীক লৈ আনিবলৈ পঠিয়াইছিল আৰু তেওঁৰ বাবে এটা ‘পান্না স্মাৰক’ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ ১৯৮৬ চনৰ মে মাহত দিল্লীৰ পৰা ঔৰংজেৱৰ চোলাপুৰ শিবিৰ পাইছিল আৰু দেওৰীৰ ওচৰৰ দূৰ্গৰ দুৱাৰত চাহজাদা মহম্মদ কাম বক্স মিৰ্জাই আদৰণি জনাইছিল। তেওঁ ঔৰংজেৱৰ সৈতে বিজাপুৰলৈকে গৈছিল আৰু ১৬৮৬ চনৰ চেপ্তেম্বৰলৈ বিজাপুৰ অভিযান সফল হোৱালৈতে তাত আছিল।
মৃত্যু
১৬৮৮ চনৰ নবেম্বৰ মাহলৈকে ঔৰংগাবাদী বিজাপুৰত বসতি কৰি আছিল। সেই সময়ত সমগ্ৰ চহৰখনত প্লেগ ৰোগ বিয়পি পৰিছিল। প্লেগ ৰোগত অন্য বহু লোকৰ সৈতে ঔৰংগাবাদী মহলৰো মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত "মাচিৰ-ই-আলমগীৰ" গ্ৰন্থৰ ৰচয়িতা চাকি মুস্তাক খানে তেওঁক ‘সম্ৰাটৰ অনুগামী, প্ৰাচীন আৰু সমৰ্পিত হাতধৰা লিগিৰি’ বুলি উল্লেখ কৰি গৈছে।
যেতিয়া ঔৰংজেৱৰ জীয়ৰী জেব-উন-নিচা বেগমে ঔৰংগাবাদীৰ ৰোগৰ কথা শুনিলে, তেওঁ গভীৰ শোকত বুৰ গ’ল, যিগৰাকী নাৰী সদায় সকলোৰে বাবে ভাল আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৱে ঔৰংজেৱৰ আটাইতকৈ সৰু আৰু সকলোতকৈ মৰমৰ উপপত্নী, চাহজাদা কাম বক্সৰ মাতৃ উদয়পুৰী মহলৰ শেষ প্ৰতিদ্বন্দী নাইকীয়া কৰিলে।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
পানিকা ফুল
পানিকা ফুল মেক্সিকো, গোৱাটিমালা আৰু হুন্দুৰাছৰ থলুৱা চিৰসেউজীয়া সৰু গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ।  ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হৈছে 'ফল্ছ হিথাৰ', 'হাৱায়ান হিথাৰ', 'মেক্সিকান হিথাৰ' আৰু 'এল্ফিন হাৰ্ব'। ই প্ৰায় 60 cm ওখ আৰু 90 cm বিস্তৃত হয়। ইয়াৰ ফুলৰ বৰণ বেঙুনীয়া, লিভেন্দাৰ বা বগা হয়।
পানিকা ফুলৰ লেটিল নামৰ হিছ'পিফলিয়া (hyssopifolia) (অন্য উদ্ভিদকো এই নাম দিয়া হৈছে, যেনে Bassia hyssopifolia) শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "হিছপ’ৰ পাত সদৃশ-পাতযুক্ত"।
হাৱাইত প্ৰাকৃতিকভাবে গজা এই উদ্ভিদক তাত অপতৃণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুল
দমন আৰু দিউ
দমন আৰু দিউ পশ্চিম ভাৰতত অৱস্থিত এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। ১১২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰে ই ভাৰতৰ ক্ষুদ্ৰতম প্ৰশাসনিক অঞ্চল। এই অঞ্চল ভৌগোলিক ভাবে খামবৎ উপসাগৰে পৃথক কৰা দুখন জিলা দমন আৰু দিউৰে গঠিত। ইয়াৰ সীমাত গুজৰাট আৰু আৰৱ সাগৰ অৱস্থিত। ১৫ শতিকাৰ পৰায়ে এই অঞ্চল পৰ্তুগীজ সকলৰ অধীন আছিল। ১৯৬১ চনত ভাৰত চৰকাৰে এই অঞ্চল নিজৰ অধীনলৈ আনে। এই অঞ্চল কলি সম্প্ৰদায়ৰৰ লোকে ৰাজত্ব কৰিছিল।
২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে দমন আৰু দিউক দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীৰ লগত একত্ৰীকৰণ কৰি এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল গঠন কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে।
ইতিহাস
৪৫০ বছৰতকৈ অধিক কাল আৰৱ সাগৰৰ উপকূলীয় দমন আৰু দিউ অঞ্চল, গোৱা আৰু দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী পৰ্তুগীজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৬১ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অপাৰেচন বিজয়ৰ জৰিয়তে গোৱা, দমন আৰু দিউ ভাৰত গণৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৯৭৪ চনলৈ পৰ্টুগালে ভাৰতৰ এই অন্তৰ্ভুক্তিক স্বীকৃতি জনোৱা নাছিল।
১৯৮৭ চনলৈ গোৱা, দমন আৰু দিউ এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছিল। তাৰপিছত গোৱায়ে ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। দমন আৰু দিউ দুয়ো অঞ্চল দুটা জিলাৰে গঠিত। দুয়ো অঞ্চল পথেৰে ৬৫০ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত।
শিক্ষা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে দমন আৰু দিউৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৮৭.১%। তাৰে পুৰুষ সাক্ষৰতা হাৰ ৯১.৫% আৰু মহিলাৰ হাৰ ৭৯.৫%
লিংগ অনুপাত
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে দমন আৰু দিউত ভাৰতৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ কম লিংগ অনুপাত। প্ৰতি ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে দমন আৰু দিউত ৬১৮ গৰাকী মহিলা আছে। দমন জিলাত এই অনুপাত ০.৫৩৩ আৰু এই অনুপাত ভাৰতৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন।
ভাষা
গুজৰাটী ভাষা দমন আৰু দিউৰ মুখ্য ভাষা। ইয়াৰ মুখ্য অধিবাসী দমনীয়া সকল গুজৰাটী ভাষা কয়। গুজৰাটীৰ লগতে, হিন্দী আৰু ইংৰাজী বহুলভাবে ব্যৱহাৰ হয়।
ঔপনিবেশিক কালৰ চৰকাৰী ভাষা পৰ্তুগীজ এতিয়া কেৱল কিছুমান লোকৰ মাজত সীমিত। ইয়াৰ প্ৰায় ১০,০০০-১২,০০০ লোকে দমন দিউ পৰ্তুগীজ ভাষা কয়।
ইয়াৰ বিদ্যালয় সমূহত তিনিটা ভাষা শিকোৱা হয়:
প্ৰথম ভাষা: গুজৰাটী দ্বিতীয় ভাষা: হিন্দী তৃতীয় ভাষা: ইংৰাজী
প্ৰশাসন
ভাৰতীয় সংবিধান মতে দমন আৰু দিউৰ শাসন কাৰ্য ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা নিযুক্ত এজন প্ৰশাসকে পালন কৰে। তেওঁক শাসন কাৰ্যত সহায়ৰ বাবে অন্যায় বিষয়া সমূহ থাকে। বৰ্তমান ইয়াৰ প্ৰশাসক প্ৰফুল খোদা পেটেল।
যাতায়ত
দমন আৰু দিউ স্থলপথেৰে সু-সংযোজিত। দমন ভাপিৰ পৰা ১২ কিঃমিঃ, চুৰতৰ পৰা ১২৫ কিঃমিঃ আৰু মুম্বাইৰ পৰা ১৯৫ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। পশ্চিম ৰে'ল সংমণ্ডলৰ অধীনৰ ভাপি ৰে'ল ষ্টেচন দমনৰ আটাইতকৈ কাষৰ ৰে'ল ষ্টেচন। দিউ বিমানবন্দৰ ব্যৱসায়িক সেৱা আগবঢ়ায় আৰু দমন বিমানবন্দৰ ভাৰতীয় ততটৰক্ষকৰ বৈমাণিক ঘাটি।
দিও ডেলৱাদা ৰে'ল ষ্টেচনৰ পৰা প্ৰায় ৯ কিঃমিঃ নিলগত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
আৰুবা
আৰুবা কেৰিবিয়ানৰ এখন দ্বীপ, ভেনেজুৱেলাৰ উত্তৰ দিশে।
সাধাৰণ তথ্য
আৰুবাত ৮০% ক'লা/বগা/কেৰিবিয়ান মিশ্ৰিত মানুহ থাকে। আৰুবাৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা ওলন্দাজ আৰু পাপিয়ামেন্ট'।
বিভাগ
জনপিয়লৰ বাবে আৰুবাক ৮টা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে-- সেই ভাগবোৰৰ আৰু কোনো প্ৰশাসনিক মহত্ব নাই। তালিকা:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাগৰীয় দ্বীপ শ্ৰেণী:আমেৰিকা
অনন্ত আচাৰ্য
অনন্ত আচাৰ্য অনন্ত আচাৰ্য আছিল ১৮ শতিকাৰ কবি ৷ ‘আনন্দ লহৰী’ গ্ৰন্থখন তেওঁ ৰচনা কৰা৷ বৰৰজা ফুলেশ্বৰী আৰু শিৱশিংহৰ নিৰ্দেশত আৰু শংকৰাচাৰ্যৰ ‘সৌন্দৰ্য লহৰী’ স্তোত্ৰৰ আদৰ্শত পুথিখন ৰচনা কৰিছিল৷ তেওঁ শক্তি পূজক আছিল৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
সাতবাহন ৰাজবংশ
সাতবাহন (Satavahana dynasty) দাক্ষিণাত্য অঞ্চলৰ এটা প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজবংশ আছিল, যাক পুৰাণত অন্ধ্ৰ বুলিও কোৱা হৈছে। আধুনিক বিজ্ঞসকলৰ অধিকাংশই বিশ্বাস কৰে যে সাতবাহন শাসন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰম্ভ হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে চলিছিল যদিও কিছুমানে পুৰাণৰ ভিত্তিত তেওঁলোকৰ শাসনৰ আৰম্ভণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ পৰাই বুলি কোৱা হয়। কিন্তু প্ৰত্নতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। সাতবাহন সাম্ৰাজ্য মূলতঃ বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলংগানা, আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকৰ শাসন আধুনিক গুজৰাট, মধ্যপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশলৈ বিস্তৃত হৈছিল। এই বংশৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ৰাজধানী আছিল, যাৰ ভিতৰত আছে প্ৰতিষ্ঠান (পাইথান) আৰু অমৰাৱতী (ধৰণীকোটা)।
এই বংশৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত যদিও পুৰাণৰ মতে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ৰজাই কণ্ব বংশক উৎখাত কৰিছিল। মৌৰ্যৰ পিছৰ যুগত সাতবাহনসকলে দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত শান্তি স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিছিল। বিশেষকৈ শকসকলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰাম দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আছিল। গৌতমীপুত্ৰ শতকৰ্ণী আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী বশিষ্ঠপুত্ৰ পুলামাৱীৰ শাসনত এই বংশ শিখৰত উপনীত হয়। খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সাম্ৰাজ্যখন সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ বিভক্ত হয়।
সাতবাহনসকল আছিল শাসকৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত মুদ্ৰা জাৰী কৰা প্ৰাৰম্ভিক শাসকসকলৰ অন্যতম। তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সেতু গঠন কৰি গংগেয় সমভূমিৰ সৈতে ভাৰতৰ দক্ষিণ প্ৰান্তলৈ বাণিজ্য আৰু সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মকো সমৰ্থন কৰিছিল আৰু প্ৰাকৃত সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
প্ৰতিজন
শৰীৰৰ পৰা ("স্ব-প্ৰতিজন") বা বাহ্যিক পৰিবেশৰ পৰা ("অ-স্ব") উৎপন্ন হ’ব পাৰে। দেহৰ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰই বহিৰাগত "অ-স্ব" আক্ৰমণকাৰী বা শৰীৰত থকা পৰিবৰ্তিত বা ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থসমূহক চিনাক্ত আৰু আক্ৰমণ কৰে আৰু সাধাৰণতে হোমোষ্ট্যাটিক পৰিস্থিতিত থাইমাছৰ টি কোষৰ নেতিবাচক নিৰ্বাচনৰ কাৰণে স্ব-প্ৰতিজনৰ সৈতে প্ৰতিক্ৰিয়া নকৰে।
প্ৰতিষেধক ছিটাসমূহ প্ৰতিজনৰ উদাহৰণ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
সুমিত্ৰা
সুমিত্ৰা (सुमित्रा) হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ দ্বিতীয় সহধৰ্মিনী আৰু ৰাণী। ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা অনুসৰি তেওঁ যমজ সন্তান লক্ষ্মণ আৰু শত্ৰুঘ্নৰ মাতৃ।
সুমিত্ৰা শব্দৰ সুৰ অৰ্থ ভাল আৰু মিত্ৰৰ অৰ্থ বন্ধু। সেয়েহে, তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে 'এজন ভাল বন্ধু' বা 'বন্ধুত্বপূৰ্ণ প্ৰকৃতিৰ ব্যক্তি'।
তেওঁ প্ৰাচীন কাশী ৰাজ্যৰ কন্যা আছিল। দশৰথৰ পত্নীসকলৰ মাজত তেওঁক আটাইতকৈ জ্ঞানী আৰু মহান বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ লক্ষ্মণক ৰামৰ সৈতে যাবলৈ আৰু নিৰ্বাসনৰ সময়ত সেৱা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। সুমিত্ৰাই প্ৰায়ে দশৰথক তেওঁৰ সমস্যাবোৰত সহায় কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ বোৱাৰী উৰ্মিলাৰ সৈতেও বৰ ভাল বান্ধোন আছিল আৰু যিকোনো ক্ষেত্ৰত তেওঁক প্ৰাধান্য দিছিল। লক্ষ্মণৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত, তেওঁ সকলো সময়তে উৰ্মিলাক সংগ দিছিল।
ব্যক্তিত্ব
সুমিত্ৰাক কৈকেয়ীতকৈ কঠোৰ আৰু শক্তিশালী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অৱশ্যে সেৱা গুণ তেওঁৰ অন্যান্য বৈশিষ্ট্য সমূহৰ মাজত এক। মুখ্য ৰাণী নহ'লেও, তেওঁ তেওঁৰ স্বামী আৰু প্ৰধান ৰাণী কৌশল্যাৰ প্ৰতি ভক্তি মনোভাৱ ৰাখিছিল। তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰ লক্ষ্মণক ৰামৰ সৈতে নিৰ্বাসনলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়াৰ দৰে ত্যাগৰ বাবেও জনাজাত। বিয়াৰ আগতে তেওঁ কাশীৰ ৰাজকুমাৰী আছিল আৰু হৈহেয়া গোত্ৰৰ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
নিউজ ১৮ অসম-নৰ্থ ইষ্ট
নিউজ ১৮ অসম-নৰ্থ ইষ্ট (News18 Assam-North East) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এক ২৪ ঘণ্টীয়া ছেটেলাইট নিউজ চেনেল। ২০১৬ চনৰ ২৪ জুন তাৰিখে এই চেনেলৰ উদ্বোধন হয়। এই চেনেলটো নেটৱৰ্ক১৮ গোষ্ঠীৰ। ইয়াত অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ খবৰৰ উপৰিও দেশ আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ খবৰো পৰিৱেশন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য
বড়ো ভাষাৰ প্ৰথমজন গৱেষক তথা ইণ্ডো তিব্বতীয় ভাষাৰো গৱেষক,সাহিত্যাচাৰ্য প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই বড়োৰ লগতে অসমীয়া ভাষা- সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। তেঁও বি বৰুৱা কলেজৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি ১৯৬২ চনত অধ্যক্ষ হয়। তেঁও গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অংশকালীন অধ্যাপকৰূপেও যোগদান কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
জন্ম
প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৫ চনত নলবাৰীৰ দীঘেলীত।
শিক্ষা
ক) অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ(১৯৫১)।
খ) পি এইচ ডি
সাহিত্য কৰ্ম
(১) কবিতা সংকলন:-
(২) গ্ৰন্থ:-
সন্মান
(ক)কামৰূপ ৰত্ন
(খ)প্ৰজ্গা ভূষণ
(গ)বডোফা উপেন ব্ৰক্ষ্ম বঁটা
(ঘ)কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ সাহিত্য বঁটা
(ঙ)আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা
(চ)সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈ বঁটা
(ছ)গুৰুদেৱ কালীচৰণ ব্ৰক্ষ্ম বঁটা
(জ)সাহিত্যচাৰ্য
(ঞ)ডি লিট
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী (মুখাশিল্পী)
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী (Hemchandra Goswami) হৈছে অসমৰ এগৰাকী শিক্ষক, মুখাশিল্পী আৰু ভাস্কৰ্যশিল্পী। অসমৰ মুখাশিল্পক বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। ২০২৩বৰ্ষত ভাৰত চৰকাৰে গোস্বামীক কলা/আৰ্ট বিষয়ত পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে।
জন্ম
১৯৫৮ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে মাজুলী জিলাৰ চামগুৰি সত্ৰত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম হৈছে ক্ৰমে স্বৰ্গীয় ৰুদ্ৰকান্ত দেৱ গোস্বামী আৰু স্বৰ্গীয়া গগণেশ্বৰী গোস্বামী।
কৰ্ম-জীৱন
চামগুৰি সত্ৰ ৰাৱনাপাৰ আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ কাৰিকৰী আৰু বৃত্তিমুখি শাখাত শিক্ষকতা কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। সাংস্কৃতিক পৰিৱেশত জন্ম লাভ কৰা হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে সৰুৰে পৰাই শিল্প সাধনাত জড়িত হৈ পৰে। বিশেষকৈ অসমৰ মুখাশিল্পক বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। বিভিন্ন কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰাৰ উপৰিও তেখেতে নিজ গৃহতে বহুতো যুৱকক মুখাশিল্পৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰি আহিছে। যাৰ জৰিয়তে শিল্প সাধনাৰ লগতে বহুতো পৰিয়াল আৰ্থিকভাৱে স্বাৱলম্বী হ'ব পাৰিছে।
শিল্পকৰ্মৰাজি
thumb|২০২৩ বৰ্ষৰ পদ্মশ্ৰী বঁ‌টা গ্ৰহণৰ মুহূৰ্তত
বৰ্তমানেও গোস্বামীয়ে অসমৰ লগতে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত মুখাৰ কৰ্মশালাত শিক্ষা প্ৰদান কৰি আহিছে।
সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত শিল্পৰাজি
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত মুখাসমূহ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত সংৰক্ষিত হৈ আছে। যেনে-
এইসমূহৰ উপৰিও গোস্বামীদেৱে মাজুলীৰ সমগ্ৰ সত্ৰসমূহ, নামঘৰসমূহ, অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ নামঘৰসমূহৰ কাঠ আৰু চিমেণ্টৰ সিংহাসন, গৰুড়াসন, ময়ূৰাসন, বিভিন্ন ধৰণৰ তোৰণ নিৰ্মাণ কৰিছে। গড়মূৰ সত্ৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ নামসিংহযুক্ত‌ দুখন বৃহৎ আকাৰৰ তোৰণ আৰু মাজুলীৰ পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী উদ্যানৰ ভাস্কৰ্যসমূহ এই ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
প্ৰাপ্ত বঁটা,সন্মান
ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয়,আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা গোস্বামী সন্মানীত হৈ আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মুখাশিল্পী শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্যশিল্পী
স্যমন্তক হৰণ
স্যমন্তক হৰণ শ্ৰীশ্ৰী শঙ্কৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন গ্ৰন্থ৷ ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধত ‘স্যমন্তক হৰণ’ শীৰ্ষক অধ্যায়টি আছে৷
লেখকৰ পৰিচয়
শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ (১৪৮৯-১৫৯৬) অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ এজন মূল হোতা আছিল। তেওঁ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ অন্যতম প্ৰধান শিষ্য আছিল । তেওঁৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মাধৱদেৱ বৈৰাগী আছিল কিন্তু জীৱন বিমুখী নাছিল। জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল আস্থা আৰু গোটেই জীৱনটো গভীৰ জ্ঞানান্বেষণেৰে উপভোগ কৰিব বিচাৰিছিল। মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল। পাছলৈ নিজেও কোচ ৰজাৰ অনুগ্ৰহত থাকি সাহিত্য আৰু ধৰ্ম চৰ্চা কৰিছিল। নামঘোষা আৰু ভক্তিৰত্নাৱলী মাধৱদেৱৰ অনুপম সৃষ্টি ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কনকেশ্বৰ বৰুৱা
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয়
কনকেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনত৷ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীচকী গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম কমলেশ্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আলতী বৰুৱা৷
সামাজিক জীৱন
কনকেশ্বৰ বৰুৱা আছিল একেধাৰে অভিনেতা, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক, চিত্ৰকৰ আদি৷ ব্ৰজনাথ শৰ্মা, ফণী শৰ্মা, চন্দ্ৰ চৌধুৰী আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ সৈতে তেওঁ কলা-কৃষ্টিৰ চৰ্চা কৰিছিল৷ পিছলৈ নটৰাজ, পূৰ্বজ্যোতি আদি ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্ঠীসমূহতো তেওঁ যোগ দিছিল৷ তেওঁ নিজৰ গাঁৱত চিত্ৰলেখা নাট্য সমিতি গঠন কৰিছিল৷
মৃত্যু
তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৭১ চনত৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কামিনীকান্তৰ চৰিত্ৰ
কামিনীকান্তৰ চৰিত্ৰ ((১৮৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দ)) অসমীয়া ভাষাৰ এখন গ্ৰন্থ৷ অৰুণোদয় যুগত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী এ কে গাৰ্নিয়ে এই গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল৷ ডঃ প্ৰফুল্লদত্ত গোস্বামীয়ে এই গ্ৰন্থখন অসমীয়া ভাষাত পুনঃ সম্পাদনা কৰিছে৷
লেখকৰ পৰিচয়
এ.কে.গাৰ্নি (২৯ মে ১৮৫৪ - ১৯১০) আমেৰিকাত জন্মগ্ৰহন কৰা এগৰাকী খৃষ্টান পাদুৰী। এখেতে ১৮৭৪ চনত পাদুৰী জীৱন গ্ৰহন কৰে আৰু ১৮৭৬ চনত অসমলৈ আহি শিৱসাগৰৰ 'মিছন প্ৰেছ'ৰ দায়িত্ব গ্ৰহন কৰে।[1] ১৮৮৩ চনত স্বদেশলৈ উভতি গৈ ২ বছৰ পাছত পুনৰাই অসমলৈ আহে। ১৯০৭ চনত অসমৰপৰা উভতি যায়। মূল হিব্ৰু ভাষাৰপৰা বাইবেলৰ 'অল্ড টেষ্টামেণ্ট'ৰ অসমীয়া ভাঙনিৰ কাম শেষ কৰে। ১৯০০ চনৰ শেষৰ ফালে এই ভাঙনিৰ কাম শেষ হয়। ১৯০৩ চনত ৮০৩ পৃষ্ঠাৰ বৃহৎ কলেৱৰৰ 'পুৰনি নিয়ম--Old Testament in Assamese' গ্ৰন্থ ছপা হৈ ওলায়। ইবাৰ আগতে ১৮৮৬ চনত 'যিহুছুৱা আৰু বিচাৰ কৰ্তাৰ পুথি' আৰু 'ৰুথৰ বিৱৰণ' নাম দি কিছু অংশ প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৮৭৭ চনত 'এলোকেশী বেশ্যাৰ কাহিনী' নামৰ এম.ই. লেছ্‌লীৰ সৰু বাংলা উপন্যাস অসমীয়ালৈ ভাঙি প্ৰকাশ কৰে। উপন্যাস জাতীয় গ্ৰন্থ 'কামিনীকান্তৰ চৰিত্ৰ' প্ৰকাশ কৰে একেটা চনতে। ১৮৭৬-৭৯-চলৈ সম্ভৱত: 'অৰুণোদই'ৰ সম্পাদক আছিল। ডিব্ৰুগড়ৰপৰা 'দীপ্তি' নামেৰে এখন ধৰ্মালোচনী সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল ১৯০৫ চনৰপৰা ১৯০৭ চনলৈ।[2]
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
আৱিষ্কাৰ আৰু আৱিষ্কাৰক
আৱিষ্কাৰ আৰু আৱিষ্কাৰকৰ নামসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
ভূপেন চেতিয়া
ভূপেন চেতিয়া  (BHUPEN CHETIA) হৈছে এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, চেতাৰ বাদক আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সাধক ।
ভাৰতত নাৰীবাদ
ভাৰতত নাৰীবাদৰ ইতিহাসক তিনিটা পৰ্যায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি। প্ৰথম পৰ্যায় ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত আৰম্ভ হৈছিল। এই পৰ্যায়ত সংস্কাৰবাদীসকলে মহিলাৰ সৈতে জড়িত শিক্ষা, ৰীতি-নীতিত সংস্কাৰ কৰি মহিলাৰ অধিকাৰৰ সপক্ষে মাত মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দ্বিতীয় পৰ্যায় ১৯১৫ চনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতালৈ বিস্তৃত। এই পৰ্যায়ত মহাত্মা গান্ধীয়ে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত নাৰী আন্দোলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল আৰু স্বাধীন মহিলা সংগঠনৰ উদ্ভৱ হ'বলৈ আৰম্ভ হৈছিল। শেষৰ তৃতীয় পৰ্যায় ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ই বিবাহৰ পিছত ঘৰত মহিলাৰ সৈতে ন্যায্য আচৰণ, কৰ্মশক্তি আৰু ৰাজনৈতিক সমতাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে।
ভাৰতীয় নাৰীবাদী আন্দোলনৰ অগ্ৰগতি স্বত্বেও, আধুনিক ভাৰতত বাস কৰা মহিলাসকলে এতিয়াও বৈষম্যমূলক বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। ভাৰতৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সংস্কৃতিয়ে ভূমি-মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰা আৰু শিক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াক প্ৰত্যাহ্বানজনক কৰি তুলিছে। যোৱা দুটা দশকত লিঙ্গ ভিত্তিক গৰ্ভপাতৰ এক প্ৰৱণতাও উদ্ভৱ হৈছে। ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলৰ বাবে এইবোৰক সংগ্ৰাম কৰাৰ যোগ্য অন্যায় হিচাপে দেখা যায়। ভাৰতত নাৰীবাদক প্ৰায়ে ভাৰতীয়সকলে সমতাৰ সলনি নাৰী আধিপত্যৰ আন্দোলন বুলি ভুল বুজে।
পাশ্চাত্যৰ দৰে ভাৰতত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ কিছু সমালোচনাৰ সম্মুখীন হৈছে। বিশেষকৈ সুবিধাপ্ৰাপ্ত মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যধিক গুৰুত্ব দিয়া, আৰু দৰিদ্ৰ বা নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু প্ৰতিনিধিত্ব অৱহেলা কৰাৰ বাবে তেওঁলোকক সমালোচনা কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত ভাৰতত জাতিভিত্তিত নাৰীবাদী সংগঠন আৰু আন্দোলন ৰচনা হৈছে।
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
প্ৰদীপ চলিহা
প্ৰদীপ চলিহা (Pradip Chaliha, ১৯১৮-২০০৮ চন) হৈছে অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু শিল্পী।
জন্ম
প্ৰদীপ চলিহাৰ ১৯১৮ চনত অসমৰ যোৰহাট জিলাত জন্ম লাভ কৰে।
শিক্ষা
তেওঁ যোৰহাটতে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কটন কলেজত ও শিক্ষা লাভ কৰিছিল। কলিকতাৰ ছেইণ্ট পল কলেজত সুকুমাৰ কলা-সাধনা,মণিপুৰী,ভাৰত নাট্যম নৃতাধাৰাৰ শিক্ষা লয়।
কৰ্মজীৱন
শিক্ষা শেষ কৰি প্ৰদীপ চলিহাই ১৯৩৬-৩৭ চনত "প্ৰাচীন কামৰূপী নৃত্যসংঘ" নামৰ স্ংস্থাটোত এজন নৃত্য-নাট্য শিল্পীৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৫৪ চনত "অসম সঙ্গীত-নাটক অকাডেমিত" সম্পাদক হিচাপে কায্য নিৱাহ কৰিছিল। "সদৌ অসম সঙ্গীত সন্মিলনি" নামৰ অনুষ্ঠানটোতওৰ কৰ্মত আছিল। গোলাঘাটৰ বঙালী থিয়েটাৰ হলত বঙালী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকো অসমীয়া গীত-পদ শিকোৱাৰ কাম হাতত লৈছিল।
মৃত্যূ
২০০৮ চনত প্ৰদীপ চলিহাই মৃত্যূ বৰণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কেৱট
কিংবদন্তি
কেৱট হৰিবংশ কীৰ সমাজৰ লোক আছিল। কেৱট শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ এগৰাকী বিশেষ ভক্ত আছিল। কোৱা হয় যে, পৃথিৱীৰ আৰম্ভণিতে যেতিয়া গোটেই পৃথিৱীখন প্লাবিত হৈছিল, তেতিয়া নাৱৰীয়াগৰাকী এটি কাছৰ অৱতাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। কাছ অৱতাৰত তেওঁ ঈশ্বৰৰ প্ৰতি এক মহান ভক্তিভাৱ ৰাখিছিল। তেওঁ তেওঁৰ মুক্তিৰ বাবে ভগৱান বিষ্ণুৰ বুঢ়া আঙুলি স্পৰ্শ কৰিবলৈ অপাৰ চেষ্টা চলায় যদিও তেওঁ বিফল হয়৷ অৱশেষত তেওঁ বহু যুগ ভগৱানৰ ওচৰত তপস্যা কৰিছিল আৰু ত্ৰেতা যুগত, এগৰাকী নাৱৰীয়া হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ভগৱান ৰামক সেৱা কৰিছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
২১ আগষ্ট
আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ৰাজিন্দৰ সিং ৰহেলু
ৰাজিন্দৰ সিং ৰহেলু (Rajinder Singh Rahelu; জন্ম: ২২ জুলাই ১৯৭৩) এজন ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক পাৱাৰলিফ্টাৰ। তেওঁ ২০০৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ৫৬ কিলোগ্ৰাম শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব ২০০৮ চনৰ বেইজিং গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল আৰু ২০১২ লণ্ডন গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ প্ৰতিযোগিতাত ১৭৫ কিলোগ্ৰাম তিনিওটা প্ৰচেষ্টা বিফল হৈছিল। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৬ চনত অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰহেলুৰ জন্ম ১৯৭৩ চনৰ ২২ জুলাইত পঞ্জাবৰ জলন্ধৰ জিলাৰ মেহচামপুৰ গাঁৱত এক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ পাঁচজন ভাতৃ-ভগ্নীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। তেওঁৰ দেউতাক ৰতন সিঙে বেণ্ডমাষ্টাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ মীৰা সিং আছিল এগৰাকী বনকৰা মহিলা। তেওঁ আঠ মাহ বয়সত পলিঅ' ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল আৰু শৈশৱৰ পৰাই পক্ষাঘাতত ভুগিছিল। তেওঁ জচবিন্দৰ কৌৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু দম্পতীহালৰ ৰিধিমা আৰু ৰৱনীত নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছে।
কেৰিয়াৰ
উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সাং কৰি ৰহেলুৱে তেওঁৰ শিক্ষা আৰু অব্যাহত নাৰাখিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ তেওঁৰ এজন পাৱাৰলিফ্টাৰ বন্ধু সুৰিন্দৰ সিং ৰাণাৰ উৎসাহত পাৱাৰলিফ্টিং কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১৯৯৬ চনত বশিষ্ঠ সেৱা পদক বিজয়ী কেপ্টেইন পিয়াৰা সিংৰ অধীনত তেওঁ প্ৰশিক্ষক লয়। তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথম বেঞ্চ প্ৰেছ প্ৰচেষ্টাত ৭০ কিলোগ্ৰাম ওজন দাঙিব পাৰিছিল আৰু ছমাহৰ ভিতৰতে ১১৫ কিলোগ্ৰাম ওজন দাঙিব সক্ষম হৈছিল। তেওঁ ১৯৯৭ চনত পঞ্জাব অপেন মিটত পাৱাৰলিফ্টিংত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে খিতাপ জিকিছিল। ১৯৯৮ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ মধ্য প্ৰদেশৰ ছিন্দৱাড়াত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় পাৱাৰলিফ্টিং চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰিছিল।
২০০৪ চনত গ্ৰীচৰ এথেন্সত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ৰহেলুৱে ৫৬ কিলোগ্ৰাম শাখাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। মুঠ ১৫৭.৫ কিলোগ্ৰাম ওজন উঠোৱাৰ পাছত তেওঁ চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে তৃতীয় স্থানত থকা ছিৰিয়াৰ খেলুৱৈ ইউচেফ য়ুনেছ চেখক ড'পিংৰ বাবে অযোগ্য ঘোষণা কৰাৰ পাছত তেওঁক তৃতীয় স্থানলৈ উন্নীত কৰি ব্ৰঞ্জ পদক প্ৰদান কৰা হয়। ফলস্বৰূপে তেওঁ পেৰালিম্পিকৰ পাৱাৰলিফ্টিংইভেণ্টত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথম পদক বিজয়ী হৈ পৰে। ২০০৬ চনত তেওঁক ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ৰহেলু দুজন ভাৰতীয় পাৱাৰলিফ্টিং প্ৰতিযোগীৰ মাজৰ এজন আছিল। ৬০ কিলোগ্ৰাম শাখাত তেওঁ মুঠ ১৭০ কিলোগ্ৰাম ওজন উঠাই পঞ্চম স্থান পাইছিল। ৰহেলুৱে ২০১৪ কমনৱেলথ গেমছত মুঠ ১৮৫ কিলোগ্ৰাম উত্তোলনৰ সৈতে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
বৰ্তমানে তেওঁ গুজৰাটৰ এনএছডব্লিউচি গান্ধীনগৰৰ ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণত পাৱাৰলিফ্টিং প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
নেপুৰ
নেপুৰ এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ৷ নেপুৰক ঠাই বিশেষে নূপুৰ বুলিও কোৱা হয়৷ এই অলংকাৰবিধ ভৰিত পিন্ধা হয়৷ নেপুৰ সাধাৰণতে ৰূপ আৰু সোণৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়৷ কোনো কোনো নেপুৰত ঝুমকাও থাকে, যাতে খোজ কাঢ়িলে ঝুমকাবোৰ বাজি উঠে৷ এইবিধ অলংকাৰ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ পৰা বিবাহিতা মহিলালৈকে সকলোৱে পৰিধান কৰে৷ ইয়াৰ এটা মূৰত এটা আঙঠি লগোৱা থাকে আৰু আনটো মূৰত থাকে এডাল বেঁকা শলখা৷ আজিকালি নেপুৰৰ নামৰ পৰিৱৰ্তন হৈ সকলোৱে ইয়াক পায়েল বুলিয়েই জানে৷ আগৰ দিনত নেপুৰক পো-জোপা বুলি কোৱা হৈছিল৷ ইয়াক অভিজাত মহিলাসকলেহে পৰিধান কৰিছিল৷ এইবিধ গহনাৰ আন এটা নাম পাওপদ্মা৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গহনা শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
কণ্টকচৰ্মী প্ৰাণী
কণ্টকচৰ্মী বা একাইন'ডাৰ্মাটা হৈছে প্ৰাণীজগতৰ অন্যতম এটা প্ৰধান পৰ্ব। একাইন'ডাৰ্মাটা পৰ্বৰ অন্তৰ্ভুক্ত প্ৰাণীবোৰক একাইন'ডাৰ্ম বোলে। গ্ৰীক শব্দ Echinos অৰ্থ Spine বা কাঁইট আৰু Derma অৰ্থ skin তথা ত্বকৰ পৰা একাইন'ডাৰ্মাটা শব্দটি আহৰণ কৰা হৈছে। সেইবাবে ইহঁতক সাধাৰণভাৱে কণ্টকচৰ্মী চৰ্মী বোলে।
শ্ৰেণীবিন্যাস
thumbnail|একাইন'ডাৰ্মাটা পৰ্বৰ প্ৰাণী ব্ৰিটল ষ্টাৰ
শ্ৰেণী: এষ্টেৰইডিয়া (Asteroidea)
গ্ৰীক শব্দ Aster অৰ্থ Star বা তৰা আৰু Eidos অৰ্থ Form বা আকৃতিৰ পৰা এষ্টেৰইডিয়া (Asteroidea) শব্দট আহিছে। মৌখিক-বিমৌখিকভাবে (Oral-aborally) চেপেটা পঞ্চপাৰ্শীয় দেহৰ কেন্দ্ৰত কেন্দ্ৰীয় ফলক (Central disk) অৱস্থিত আৰু এই ফলকৰ পৰা বৰ্ধিত বাহুবোৰো সুস্পষ্টভাবে চিহ্নিত নহয়। পঞ্চবাহুৰ প্ৰতিটোৰ অঙ্কীয় দিশত এম্বুলেক্ৰাল খাদ (Ambulacral groove) উন্মুক্ত আৰু এই খাদৰ উভয় দিশে দুই/চাৰি শাৰিত শোষকযুক্ত নালিকাপদবোৰো (Tube feet) অৱস্থিত। ইয়া মুক্তভাবে সাঁতুৰি আৰু ধীৰগতিত বগাই (Creeping) যোৱা প্ৰাণী। ইয়াক তৰামাছ (Starfish) বা সামুদ্ৰীক তৰা (Sea star) নামেৰে জনা যায়। উদাহৰণ: Asterias vulgaris (তৰামাছ)
শ্ৰেণী: অফিউৰ'ইডিয়া (Ophiuroidea)
thumbnail|সামূদ্ৰীক শংখ গ্ৰীক শব্দ Ophis অৰ্থ Snake বা সাপ, Oura অৰ্থ Tail বা নেজ আৰু Eidos অৰ্থ Form বা আকৃতিৰ পৰা অফিউৰ'ইডিয়া (Ophiuroidea) শব্দটো আহিছে। মৌখিক-বিমৌখিকভাবে (Oral-aborally) চেপেটা পঞ্চপাৰ্শীয় (Pentamerous) দেহৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত কেন্দ্ৰীয় ফলকৰ (central disk) পৰা বৰ্ধিত বাহুবোৰ সুস্পষ্ট আৰু সুচিহ্নিত। চাবুকৰ দৰে আৰু সঞ্চালনশীল পঞ্চবাহুৰ প্ৰতিটোৰ অঙ্কীয় দিশৰ উভয় ফালে দুই/চাৰি শাৰীত চোষকবিহীন নালিকাপদবোৰো (Tube feet) অবস্থিত। অনেক প্ৰাণীত অ্যাম্বুল্যাক্ৰাল খাদ (Ambulacral groove) অনুপস্থিত। যিসকলৰ উপস্থিত তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া ওসিকল (Ossicles) দ্বাৰা আবৃত। পাকস্থলী (Stomach) থলি বা থৈলা (Sack) আকৃতিৰ আৰু পায়ু (Anus) অনুপস্থিত। উদাহৰণ: Ophiura ciliaris (সৰ্পতৰা)
শ্ৰেণী: একাইন'ইডিয়া (Echinoidea)
গ্ৰীক শব্দ Echinos অৰ্থ Hedgehog আৰু Eidos অৰ্থ Form বা আকৃতিৰ পৰা একাইন'ইডিয়া (Echinoidea) শব্দটো আহিছে। দ্বিপাৰ্শ্বীয় প্ৰতিসম দেহ বাহুবিহীন আৰু আকৃতিত গোলাকাৰ, ডিম্বাকাৰ, ফলকাকাৰ বা হৃদপিণ্ডাকাৰ। দেহ চূণজাতীয় পদাৰ্থেৰে নিৰ্মিত খোলাৰে আবৃত যাৰ উপৰৰ স্তৰত সঞ্চালনশীল কণ্টক থাকে। এম্বুলেক্ৰাল খাদ (Ambulacral groove) অছিকলৰ (Ossicles) দ্বাৰা আবৃত আৰু নালীকাপদ (Tube feet) শোষক বিশিষ্ট। দাঁতসহ এৰিষ্টটল'ছ লেণ্টাৰ্ণ (Aristotle’s lantern) নামৰ চৰ্বণ অঙ্গ (Chewing apparatus) থাকে। গ'নাডৰ (Gonad) সংখ্যা পাঁচ অথবা তাতকৈ কম। ই সমুদ্ৰ আৰ্চিন আৰু ডলাৰ (Sea urchins and dollars) নামেৰে পৰিচিত। উদাহৰণ: Echinus esculentus (সাগৰ অৰ্চিন)
শ্ৰেণী: হল'থুৰইডিয়া (Holothuroidea)
গ্ৰীক শব্দ Holothurion অৰ্থ Sea cucumber বা সমুদ্ৰৰ তিয়ঁহ আৰু Eidos অৰ্থ Form বা আকৃতিৰ পৰা হল'থুৰইডিয়া (Holothuroidea) শব্দটো আহিছে। নলাকাৰ দেহ মৌখিক (Oral) আৰু বিমৌখিক (Aboral) অক্ষ (Axis) সমানে দীঘল আৰু দ্বিপাৰ্শ্বীয় প্ৰতিসম। দেহপ্ৰাচীৰ কোমল, চামৰাৰ দৰে আৰু কাঁইটবিহীন। সম্মুখস্থ মুখ ছিদ্ৰৰ চাৰিওফালৰ কৰ্ষিকা (Tentacle) চক্ৰাকাৰে সজ্জিত থাকে। নালীকাপদ শোষক বিশিষ্ট। অৱসাৰণীতে এজোৰ শ্বসন-বৃক্ষ (Respiratory tree) উন্মুক্ত হৈ থাকে। ই সামুদ্ৰিক তিয়ঁহ নামেৰে পৰিচিত। উদাহৰণ: Cucumaria planci (কুকুমেৰিয়া)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
বজৰং পুনিয়া
বজৰং পুনিয়া (Bajrang Punia; জন্ম: ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় ফ্ৰী ষ্টাইল মল্ল যুঁজাৰু। তেওঁ ২০১৮ চনত ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাকাৰ্তাত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গোল্ড কষ্টত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছৰ পুৰুষৰ ফ্ৰী ষ্টাইল মল্লযুঁজ প্ৰতিযোগিতাৰ ৬৫ কেজি শাখাত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৫ চনত অৰ্জুন বঁটা আৰু ২০১৯ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছে। ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ ফ্ৰী ষ্টাইল মল্লযুঁজৰ ৬৫ কেজি শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৪ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ ঝাজ্জৰ জিলাৰ খুদান গাঁৱত বজৰং পুনিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ সাত বছৰ বয়সত মল্লযুদ্ধ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁক এই ক্ৰীড়াৰ লগত জড়িত হবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। পুনিয়া এক গ্ৰাম্য অঞ্চলত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়াৰ বাবে ধন নাছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ কুস্তি আৰু কাবাডীৰ দৰে ক্ৰীড়াত অংশগ্ৰহণ কৰিব লগা হৈছিল। পুনিয়াৰ দেউতাক এজন মল্লযোদ্ধা আছিল আৰু কম বয়সতে তেওঁৰ পৰিয়ালে তেওঁক স্থানীয় বোকা কুস্তি বিদ্যালয়ত ইয়াক আয়ত্ত কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। বজৰং পুনিয়াই মল্লযুঁজৰ অনুশীলনৰ বাবে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আধাতে সমৰিছিল। ২০১৫ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল চনিপতলৈ যায় যাতে তেওঁ ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ এক আঞ্চলিক কেন্দ্ৰত যোগদান কৰিব পাৰে। বৰ্তমান তেওঁ ৰাজপত্ৰিত বিষয়া অ'এছডি স্পৰ্টছৰ পদত ভাৰতীয় ৰেলত সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ মল্লযোদ্ধা সংগীতা ফোগাটৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
২০১৩ এছিয়ান মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপ
ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ছেমি ফাইনেলৰ যুঁজত বজৰঙে উত্তৰ কোৰিয়াৰ হোৱাং ৰিয়ং-হাকৰ হাতত ৩-১ স্কৰত পৰাস্ত হৈ পুৰুষৰ ফ্ৰীষ্টাইল ৬০ কিলোগ্ৰাম শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল
ৰাউণ্ড অফ ১৬ত তেওঁ জাপানৰ শোগো মাইদাৰ মুখামুখি হয় আৰু তেওঁক ৩-১ স্কৰত পৰাস্ত কৰে। কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল ইৰাণৰ মোৰাদ হাছান যাক তেওঁ ৩-১ স্কৰত পৰাস্ত কৰি ছেমি ফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।