cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অংক নহয় আতংক (গ্ৰন্থ)
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ পাতনিতে লেখকে লিখিছে, ”এইখন কিতাপৰ কথা মই কেতিয়াও ভাবি চোৱা নাছিলোঁ। কিতাপখনৰ চিন্তাটো জগোৱা বাবে শান্তনু কৌশিক বৰুৱাদালৈ আৰু প্ৰকাশক প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা বৌলৈ শ্ৰদ্ধা আৰু ধন্যবাদ যাচিলোঁ।” ‘অংক’ আৰু ‘গণিত’, এই শব্দ দুটা যদিও সমাৰ্থকভাৱে ব্যৱহাৰ হয়,দুয়োটাৰ অৰ্থ কিন্তু সুকীয়া। গণিত বুলিলে বিশাল বিষয়টো বুজোৱাৰ পৰিৱৰ্তে অংক বুলিলে বিভিন্ন সংখ্যাৰ যোগ, বিয়োগ প্ৰভৃতি কৰা কাৰ্যটো বা তেনে কাৰ্যটোক বুজায়। এই বিষয়ে পাতনিতে লেখকে স্পষ্টভাৱে বুজি পোৱাকৈ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। লগতে লিখিছে, “অৱশ্যে মাজে মাজে ‘অংক’ আৰু ‘গণিত’ দুয়োটা শব্দৰ অৰ্থ একেই যেন হৈ যায়। … কিতাপখনত ‘অংক’ বুলি কওঁতে এই ‘অংক’ আৰু ‘গণিত’ দুয়োটা প্ৰসংগই মাজে মাজে স্পৰ্শ কৰা হৈছে।” এইখন একুৰি ছটা অধ্যায় সন্নিৱিষ্ট এখন কিতাপ। কিতাপখনত মাজে মাজে ৰৈ যোৱা উকা অংশসমূহ গণিতবিষয়ক উক্তি, গণিতজ্ঞৰ বাণী, আমোদজনক ঘটনা আদি তথ্যৰে চিত্ৰ সম্বলিত কৰি পূৰ্ণ কৰা হৈছে। কিতাপখনৰ প্ৰতিটো অধ্যায় বা প্ৰবন্ধই গণিত বিষয়ক যদিও গণিতৰ লগত জড়িত নোহোৱা ব্যক্তিৰ বাবেও সহজে বুজি পোৱাকৈ সৰল প্ৰকাশভঙ্গী বিশিষ্ট। অধ্যায়সমূহত প্ৰতিফলিত হৈছে গণিতৰ শিক্ষা, প্ৰয়োজনীয়তা তথা বিকাশৰ লগত সমাজ জীৱন, দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰসংগৰ বিশ্লেষণ, গণিতৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কিছু অতীৱ প্ৰয়োজনীয় বিষয়ৰ সহজ শিক্ষণ পদ্ধতিৰ আৰ্হি, গণিতৰ বিষয়সমূহ শিকোৱাৰ এক ভিন্ন উপস্থাপন শৈলী, যিসমূহ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সহজে বুজিব আৰু আকৰ্ষিত হ’ব পৰাকৈ সৰল আৰু অগতানুগতিক। উদাহৰণস্বৰূপে iff ৰ ধাৰণা দিবলৈ যাওঁতে লেখকে লিখিছে, “কিবা এটা কথা প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ কেতিয়াবা এটা চৰ্ত প্ৰয়োজনীয় (necessary) হয় আৰু কেতিয়াবা সেই প্ৰয়োজনীয় চৰ্তটো পৰ্যাপ্ত (sufficient) হৈয়ো যাব পাৰে। প্ৰয়োজনীয় আৰু পৰ্যাপ্ত শব্দ দুটাৰ অৰ্থ এনেকুৱাঃ ধৰা, ভাতকেইটা খাবলৈ তোমাক এখন আঞ্জা লাগে। কেতিয়াবা তোমাক ভাজি এখনো প্ৰয়োজন হয়। গতিকে যদি তোমাক ভাতৰ লগতে ভাজি আৰু আঞ্জা দিয়া হয়, তেন্তে সেয়া তোমাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত, তুমি ধুনীয়াকৈ ভাত খাব পাৰিবা, তোমাক আন একো নালাগে।” তদুপৰি গণিত বিষয়ত কম নম্বৰ লাভ কৰা বাবে অন্যান্য বিজ্ঞান বিষয় অধ্যয়ন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আহি পৰা অসুবিধাৰ কথা সৰু উদাহৰণ দি লেখকে শেষত লেখিছে “অংক যে সকলোতে লাগে সেই সম্পৰ্কে সামান্য সচেতনতা নথকা বাবেই এনেকুৱা হয়।”
কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, ‘আমি সকলোৱে অংক কৰিব লগা হয় কিয়’, ‘অংক আতংক নহয়’, ‘কিছুমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অংকত চোকা যেন লাগে কিয়’,‘অংকত চোকা হয় কেনেকৈ’, ‘স্কুলীয়া জীৱনত অংকত সৰহ নম্বৰ পাইয়ো কিছুমানে পাছত কম নম্বৰ পায় কিয়’,‘অংকৰ আতংক দূৰ কৰিবলৈ কি কৰিবা’, ‘কেইটামান অতি প্ৰয়োজনীয় অভ্যাস’ ‘খৰকৈ অংক কৰিবা কেনেকৈ’, ‘দাঁত ভঙা পচলা’, ‘অংকত সৰহ নম্বৰ পাবা কেনেকৈ’, ‘গণিতৰ পৰীক্ষাৰ আগদিনা’, ‘পৰীক্ষাহলৰ প্ৰস্তুতি’, ‘কেইটামান সংজ্ঞা আৰু উপপাদ্য’, ‘কেইটামান সংখ্যাৰ একক ধৰ্ম’, ‘পেমদাস আৰু বদমাছ’, ‘ঋণাত্মক হৰণ’, ‘বিভাজ্যতা নিৰ্ণয়ৰ কেইটামান পদ্ধতি আৰু iff’, ‘ভগ্নাংশৰ লসাগু আৰু গসাউ বা গসাগু’, ‘লাভ-লোকচান’, ‘শতাংশ আৰু শতকৰা হাৰ’, ‘সৰল সুত আৰু মিশ্ৰ সুতৰ অংক’,‘বয়স, জন্মৰ তাৰিখ,বাৰ আদি উলিওৱাৰ নিয়ম’, ‘অংকৰ যাদু আৰু কেইটামান ৰহস্যপূৰ্ণ সংখ্যা’,‘পৰিসীমা, কালি, পৃষ্ঠকালি, পাৰ্শ্বীয় কালি আৰু আয়তন নিৰ্ণয়ৰ কেইটামান ফৰ্মূলা’, ‘বৈদিক গণিত’ আৰু ‘অংকৰ ফৰ্মূলা আদি সহজে মনত ৰখাৰ কিটিপ’।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
লেখক পংকজ জ্যোতি মহন্ত গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ’ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। গণিত-বিজ্ঞানৰ উপৰি বিভিন্ন সামাজিক আৰু সাম্প্ৰতিক সময়ৰ প্ৰসংগক লৈ তেওঁ কাকত, ই-আলোচনী আৰু ব্লগৰ জৰিয়তে নিয়মীয়াকৈ লেখা-মেলা কৰি আহিছে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:গণিতৰ গ্ৰন্থ
যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি বিভাগ
যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি বিভাগ (ইউ.এছ.ডি.এ.), কৃষি বিভাগ বুলিও জনাজাত এই সংস্থাটো হৈছে ইউ.এছ. চৰকাৰৰ ফেডাৰেল সহকাৰী বিভাগ। এই বিভাগটোৱে ফাৰ্মিং, বনবিভাগ আৰু খাদ্য সম্পৰ্কীয় যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় নীতি নিৰ্ধাৰণৰ সৈতে জড়িত। কৃষকসকলৰ উন্নয়ন, কৃষিৰ উংপাদন আৰু ব্যৱসায়, খাদ্য সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা, প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ সংৰক্ষণ, গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়ৰ উন্নয়ন আৰু ক্ষুদ্ধা নিবাৰণৰ হকে যুক্তৰাষ্ট্ৰ তথা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কাম কৰে।
বৰ্তমান এই সংস্থাৰ সচিব হৈছে ছনী পেৰ্ডিউ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ শ্ৰেণী:চৰকাৰী সংস্থা
মুৰাদ টাকলা
মুৰাদ টাকলা (মুরাদ টাকলা) হৈছে ২০১০-ৰ দশকৰ পৰা বাংলাদেশী কৌতুকত ব্যৱহৃত এটা বাক্যাংশ। ইয়াৰ দ্বাৰা লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ কৰি, অনিচ্ছাকৃতভাৱে এক উদ্ভট বা অগতানুগতিক ধৰণে বাংলা শব্দ লিখাটোৱে তেওঁলোকৰ বাবে বিকৃত অৰ্থ সৃষ্টি কৰে যিসকল হ'ব বিচাৰে।
ইতিহাস
২০১২ চনত, ফেচবুকত এটা মন্তব্যই 'মুৰাদ টাকলা' নামটো জন্ম দিছিল। মন্তব্যটোত, মন্তব্যকাৰীজনে আনজন ব্যক্তিক যুক্তি দিবলৈ কয়। তেওঁ তাইক সুধিছিল যে ব্যক্তিজনৰ ফেচবুক প্ৰফাইলত কিয় এটা ভুৱা প্ৰ'ফাইল ছবি আছে। তেওঁ কিবা কোৱাৰ আগতে জানিবলৈ কওঁক। মন্তব্যটোৰ স্ক্ৰীণশ্বটটো অনিচ্ছাকৃত হাঁহিৰ বাবে ফেচবুকত ভাইৰেল হৈছিল: মন্তব্যকাৰীজনে লিখিছিল "মুৰাদ টাকলা" ("যদি বঙালীত এটা মুৰোদ আছে") যাক তেওঁ "যদি আপোনাৰ সাহস আছে" বুজাবলৈ লিখিছিল। কিন্তু ইয়াৰ উচ্চাৰণৰ সৰল অৰ্থ হৈছে "মুৰাদ নামৰ এজন টাক মানুহ" (মুৰাদ টাকলা)। লেটিন লিপিত বিকৃত বাংলা লিখা সকলক বুজাবলৈ এই বাক্যাংশৰ ব্যৱহাৰ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
এই ঘটনাৰ পিছত, 'মুৰাদ টাকলা' নামৰ এটা ফেচবুক পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হৈছিল। পৃষ্ঠাটো লেটিন লিপিত বঙালী ভাষাত লিখা পোষ্টবোৰৰ স্ক্ৰীণশ্বট আপলোড কৰাৰ উদ্দেশ্যে কৰা হৈছে। পৃষ্ঠাটো সোনকালেই জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল আৰু মানুহে সঠিক বানান আৰু উচ্চাৰণৰ সৈতে বাংলা লিখাৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰিছিল। এই ফেচবুক পৃষ্ঠাটোৱে বাংলাদেশী নেটিজেনসকলক লেটিন আখৰত বাংলা লিখাৰ কুফলৰ বিষয়ে অৱগত কৰাত সফল হৈছে।
বাংলাদেশী ৰাজনীতিবিদ মুৰাদ হাছানকো ইণ্টাৰনেট আৰু অন্যান্য ছ'চিয়েল মিডিয়াত সেই নামেৰে মাতি অনা হৈছিল, বিশেষকৈ এটা অশ্লীল ফোন কল ৰেকৰ্ড লিক হোৱাৰ বিতৰ্কৰ পিছত। মুৰাদ হাছানৰ বিষয়ে আলোচনা আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে শব্দটোৰ বিষয়ে কিছু বিভ্ৰান্তি হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষা
আহমেদাবাদ
আহমেদাবাদ ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যৰ বৃহত্তম তথা পূৰ্বৰ ৰাজধানী চহৰ। ই আহমেদাবাদ জিলাৰ সদৰ আৰু গুজৰাট উচ্চ ন্যায়ালয় ইয়াতেই অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৫,৬৩৩,৯২৭জন। এই হিচাপে ই ভাৰতৰ পঞ্চম বৃহত্তম চহৰ আৰু আনুমানিক ৬,৩৫৭,৬৯৩জন লোকৰ সৈতে ই ভাৰতৰ সপ্তম বৃহত্তৰ মেট্ৰ'প'লিটান এলেকা। আহমেদাবাদ সাবৰমতী নদীৰ পাৰত, গুজৰাটৰ ৰাজধানী গান্ধীনগৰৰ পৰা ৩০ কিলোমিটাৰ (১৯ মাইল) দূৰৈত অৱস্থিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
জাদুগৰ (২০২১ চলচ্চিত্ৰ)
জাদুগৰ (Jaadugar‌) সমীৰ চাক্সেনাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু বিশ্বপতি চৰকাৰৰ দ্বাৰা লিখা আৰু নতুন প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰযোজনা প্ৰতিষ্ঠান পোষম পা পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত প্ৰযোজিত মুক্তি লাভ কৰিবলগা ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ক্ৰীড়া নাটক চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনত জাভেদ জাফৰী, জিতেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু আৰুষী শৰ্মাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।‌‍‍‍
পটভূমি
মধ্য প্ৰদেশৰ এখন সৰু ফুটবল প্ৰেমী চহৰত, এজন সৰু যাদুকৰ, মেজিক মীনু যাৰ কোনো এথলেটিক দক্ষতা নাই তেওঁ নিজৰ প্ৰেমৰ আগ্ৰহক বিয়া কৰাবলৈ ফুটবল ট্ৰফী জিকিব লাগিব কিন্তু সমস্যাটো তেতিয়া উদ্ভৱ হয় যেতিয়া তেওঁ গম পায় যে তেওঁৰ দলটোৱে কেইবছৰমানৰ ভিতৰত এখন খেল জিকিব পৰা নাই।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়
ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় (Menstrual synchrony), যাক মেকক্লিনটক প্ৰভাৱ বা ৱেলেছলি প্ৰভাৱ বুলিও কোৱা হয়, হৈছে এক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতামূলক প্ৰক্ৰিয়া য'ত যিসকল মহিলাই ওচৰা-ওচৰিকৈ বা একেলগে থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ঋতুচক্ৰৰ আৰম্ভণিৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্বৰ পৃথককৈ থকাৰ তুলনাত অধিক সমন্বয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে। "উদাহৰণস্বৰূপে, গ্ৰীষ্মৰ আৰম্ভণিতে সাতগৰাকী মহিলা লাইফগাৰ্ডৰ আৰম্ভণিৰ বিতৰণ ভিন্ন-ভিন্ন হৈ আছিল, কিন্তু ৩ মাহ একেলগে কটোৱাৰ পিছত প্ৰতিগৰাকীৰ এই সাতটা চক্ৰৰ আৰম্ভণি ৪ দিনৰ ভিতৰত কমি যায়।"
১৯৭১ চনত নেচাৰত প্ৰকাশিত মাৰ্থা মেকক্লিনটকৰ গৱেষণা পত্ৰত কোৱা হৈছে যে ঋতুচক্ৰৰ সমন্বয় ঘটে যেতিয়া দুগৰাকী বা তাতকৈ অধিক মহিলাৰ ঋতুচক্ৰৰ আৰম্ভণি আগৰ তুলনাত সময়ৰ লগে লগে কেইবামাহো একেলগে ওচৰ চাপি যায়।
প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নৰ পিছত মেকক্লিনটকৰ অধ্যয়নকে ধৰি ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ ৰিপৰ্ট দিয়া অধ্যয়নত পদ্ধতিগত ত্ৰুটিৰ কথা উল্লেখ কৰি কেইবাখনো গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও আন আন গৱেষণা প্ৰকাশ পাইছিল যিয়ে সমন্বয় বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাছিল। প্ৰস্তাৱিত ব্যৱস্থাসমূহেও বৈজ্ঞানিক সমালোচনা লাভ কৰিছে। ২০০৬ আৰু ২০১৩ চনৰ পৰ্যালোচনাৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় সম্ভৱতঃ নাই।
প্ৰস্তাৱিত কাৰণসমূহ
মেকক্লিনটকে অনুমান কৰিছিল যে ফেৰ'মনে ঋতুচক্ৰৰ সমন্বয়ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। অৱশ্যে এই প্ৰস্তাৱত চান্দ্ৰ মাহ পৰ্যায়ৰ সৈতেও সমন্বয় থাকিব পাৰে বুলি উল্লেখ কৰিছিল।
মেকক্লিনটকৰ ফলাফলৰ প্ৰতিলিপি কৰাৰ প্ৰচেষ্টা
কোনো বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণে চান্দ্ৰ মাহৰ অনুমানক সমৰ্থন নকৰে, ইয়াৰোপৰি ফেৰ'মন ব্যৱস্থাৰ ওপৰতো সন্দেহ কৰা হৈছে।
বৈজ্ঞান ভিত্তিক সাহিত্যত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ উল্লেখ কৰা প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নসমূহ প্ৰকাশ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত আন গৱেষকসকলে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় বিচাৰি পোৱাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
এই অধ্যয়নসমূহৰ পিছত প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত ব্যৱহৃত পদ্ধতিসমূহৰ সমালোচনা কৰা হয়, যিয়ে যুক্তি আগবঢ়াই যে, ব্যৱহৃত পদ্ধতিসমূহৰ পক্ষপাতিত্বই ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ক এটা কৃত্ৰিমতা হিচাপে উপস্থাপন কৰে।
এই পদ্ধতিগত সমালোচনাৰ কিছুমানৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি শেহতীয়া অধ্যয়নসমূহে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাই।
অনুমানৰ অৱস্থা
২০১৩ চনত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ এক পদ্ধতিগত পৰ্যালোচনাত হেৰিছ আৰু ভিট্জথামে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয়, "এম এছ ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় চেন্সু ষ্ট্ৰিক্টোৰ অভিজ্ঞতাভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱৰ বাবে এই ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰাতকৈ অধিক ব্যাপক ভাৱে সন্দেহ থকা উচিত যেন লাগে" (পৃষ্ঠা ২৩৮ –২৩৯)।
সমন্বয়ৰ অভিজ্ঞতা এনে এক গাণিতিক সত্যৰ ফল হ'ব পাৰে যে বিভিন্ন কম্পাঙ্ক ঋতুচক্ৰসমূহ সময়ৰ লগে লগে বাৰে বাৰে অভিসৰণ আৰু বিচ্ছিন্ন হয় যিটো নেকি সমন্বয়ৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে নহয়, আৰু আকস্মিকভাৱে এনে ওপৰা-উপৰি হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক।
বিৱৰ্তনশীল দৃষ্টিভংগী
ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় অভিযোজিত হ'ব নে নহয় সেই সম্পৰ্কে গৱেষকসকলৰ মাজত মতভেদ আছে।  মেকক্লিণ্টকে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় অভিযোজিত নহ'বও পাৰে বৰঞ্চ এপিফেন'মেননেল হ'ব পাৰে, যাৰ কোনো জৈৱিক প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই। অভিযোজিত কাৰ্য্যৰ ধাৰণা কৰাসকলে আগবঢ়োৱা এটা যুক্তি হ’ল যে- ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় প্ৰজনন সমন্বয়ৰ খুব বেছি সাধাৰণ পৰিঘটনাৰ এটা বিশেষ দিশহে, যিটো বন্যপ্ৰাণীৰ জনসংখ্যা অধ্যয়ন কৰা পৰিৱেশবিদসকলৰ বাবে এটা পৰিচিত পৰিঘটনা। ঋতুভিত্তিক হওক, জোৱাৰ-ভাটাৰ বা চন্দ্ৰৰ হওক, প্ৰজনন সমন্বয় এটা তুলনামূলকভাৱে সাধাৰণ ব্যৱস্থা যাৰ জৰিয়তে সহ-চক্ৰীয় স্ত্ৰীলিংগই স্থানীয় প্ৰজনন ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত পুঙৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
ইয়াৰ বিপৰীতে এইটো যুক্তি দিয়া হৈছে যে যদিহে বহুসংখ্যক স্ত্ৰীলিংগৰ ঋতু চক্ৰৰ সমন্বয়ৰ সংখ্যা বেছি হয় তেন্তে তেওঁলোকে উচ্চমানৰ পুৰুষৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’ব; উচ্চমানৰ সংগীৰ বাবে স্ত্ৰী-স্ত্ৰীৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ হ'ব আৰু তাৰ ফলত স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিব। এনে ক্ষেত্ৰত নিৰ্বাচন সমন্বয় এৰাই চলাৰ অনুকূল হ'ব লাগে। নিয়াণ্ডাৰথেলৰ প্ৰজনন কৌশলক আধুনিক হোমো চেপিয়েন্সৰ পৰা পৃথক কৰা বিচ্ছিন্ন জলবায়ু ব্যৱস্থাসমূহ শেহতীয়াকৈ এই শব্দৰে বিশ্লেষণ কৰা হৈছে।
বিৱৰ্তনৰ অতীতলৈ ঘূৰি চালে জৈৱিক ক্ষমতাৰ এটা সম্ভাৱ্য অভিযোজিত ভিত্তি হ'ব প্ৰজননৰ লেবেলিং কৰা: প্ৰাইমেটৰ মাজত যিকোনো প্ৰাকৃতিক ঘড়ীৰ সৈতে সমন্বয়ৰ ফলত আলফা মতাৰ বাবে একাধিক মাইকীৰ সৈতে উৰ্বৰ যৌন সম্পৰ্কক একচেটিয়া কৰাটো কঠিন হৈ পৰে।    এইটো বৰ্তমানৰ নন-ষ্ট'ৰে চিকাৰী-সংগ্ৰাহক সমাজৰ আকৰ্ষণীয় লিংগ সমতাবাদৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ হ'ব।
পৌৰাণিক কল্পনা আৰু পৰম্পৰা
ঋতুস্ৰাৱৰ বহল মহাজাগতিক ছন্দৰ সৈতে মিল আছে – বা আদৰ্শগতভাৱে হ’ব লাগে – এই ধাৰণাটো সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰম্পৰাগত সম্প্ৰদায়ৰ এক 'মিথ' আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ কেন্দ্ৰীয় অন্যতম দৃঢ় ধাৰণা।
"ষ্ট্ৰিং প্ৰথমে বাকিংহাম বে'ৰ ওচৰৰ মুডাৱাত ৱাৱালিক চিষ্টাৰ দুগৰাকীয়ে বনাইছিল.... ভগ্নী কেইগৰাকীয়ে ভৰি দুখন বহলকৈ মেলি ইজনীয়ে সিজনীৰ ফালে চাই বহিছিল, আৰু সেই সময়তে দুয়োজনীৰ ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হৈছিল... প্ৰত্যেকেই পৰস্পৰৰ ঋতুস্ৰাৱৰ তেজৰে গোলকৈ জাল সদৃশ চিত্ৰ অংকন কৰি পিছত তেওঁলোকে ডিঙিত সেই তেজ লগায়।"
"তেখেতে কৈছিল যে তেওঁক ঋতুস্ৰাৱৰ নিয়মৰ নিৰ্দেশনা দিছিল তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ জেঠায়েক আৰু আইতাকে, সেইসময়ত তেওঁলোক সুপৰিচিত, ৰক্ষণশীল ইউৰোক মহিলা আছিল.... যুৱতীগৰাকীৰ মতে, পুৰণি গাঁ‌ৱলীয়া জীৱনত সকলো ঘৰৰে যৌৱন প্ৰাপ্ত গৰ্ভৱতী নহোৱা মহিলাসকলৰ একে সময়তে ঋতুস্ৰাৱ হৈছিল, যিটো সময় চন্দ্ৰই নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল; আৰু এই মহিলাসকলে এই সময়ত একেলগে গা ধোৱাৰ এক নিয়ম পালন কৰিছিল... যদি কোনো মহিলাৰ চন্দ্ৰ আৰু ঘৰৰ আন মহিলাসকলৰ সৈতে সমন্বয়ৰ অন্তৰ ঘটে, তেন্তে তেওঁ 'চন্দ্ৰৰ পোহৰত বহি চন্দ্ৰৰ সৈতে কথা পাতি, সুধি তেওঁৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিবলৈ পুনৰ এই সমন্বয়ৰ মাজত সোমাব লাগিব। '"
বৈজ্ঞানিক বিৱৰণ
ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ পৰিঘটনা হ'ল দুগৰাকী বা তাতকৈ অধিক মহিলাৰ ঋতুচক্ৰ আৰম্ভ হোৱা সময়ৰ ঘনিষ্ঠতা। ঋতুচক্ৰ আৰম্ভ হোৱাৰ অৰ্থত এই পৰিঘটনা অৱশ্যে প্ৰকৃততে সমন্বয় নহয়। 'ঋতুচক্ৰৰ সমন্বয়' অভিধাটো এতিয়াও হয়তো বিভ্ৰান্তিকৰভাৱে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। মাৰ্থা মেকক্লিনটকে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়ন, প্ৰথম প্ৰকাশিত অধ্যয়ন। তেওঁৰ প্ৰতিবেদনত ৱেলেছলি কলেজৰ ছাত্ৰাবাসত বাস কৰা স্নাতক মহিলাসকলৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ বিষয়ে বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ তথ্যৰ প্ৰতিলিপি কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে আৰু সমন্বয় কি পৰিস্থিতিত ঘটে,(যদি আছে) সেইটো নিৰ্ণয় কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে। তেওঁৰ কামৰ পিছত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ ৰিপৰ্ট দিয়া অধ্যয়নসমূহে       আৰু অন্যান্য অধ্যয়নসমূহে সমন্বয় বিচাৰি নাপালে।
এইদৰে ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০০০ চনৰ মাজভাগলৈকে কেইবাটাও অধ্যয়ন প্ৰকাশ পাইছিল, য’ত কলেজীয়া মহিলাসকলৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ প্ৰতিলিপিকৰণৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল, ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ পৰিস্থিতি নিৰ্ণয় কৰা হৈছিল আৰু এই অধ্যয়নসমূহ প্ৰকাশ পোৱাৰ লগে লগে উত্থাপিত হোৱা পদ্ধতিগত বিষয়সমূহৰ সমাধান কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰাণী আচৰণ বিজ্ঞান
শিক্ষা মনোবিজ্ঞান
মনোবিজ্ঞানৰ এটা শাখা হৈছে শিক্ষা মনোবিজ্ঞান (Educational psychology)। শিক্ষা আৰু মনোবিজ্ঞান দুয়োটাই আচৰণৰ লগত জড়িত। মনোবিজ্ঞানে মানুহ তথা প্ৰাণীৰ আচৰণ অধ্যয়ন কৰে আৰু শিক্ষাই সেই আচৰণৰ পৰিবৰ্তন, পৰিশোধন আৰু উন্নতি সাধন কৰে। শিক্ষাৰ লক্ষ্য দৰ্শনে নিৰ্ধাৰণ কৰে যদিও এই লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত সহায় কৰে মনোবিজ্ঞানেহে। শিক্ষা-ব্যৱস্থাক অধিক বাস্তৱমুখী আৰু কাৰ্যকৰী কৰি তুলিবলৈ শিক্ষাত মনোবিজ্ঞানৰ সূত্ৰ, তথ্য, পদ্ধতি, নীতি আদি প্ৰয়োগ কৰা হয়। শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰই পৰামৰ্শ, শ্ৰেণীকোঠা, জীৱনৰ প্ৰতি খোজতে শিক্ষা পদ্ধতিৰ মূল্যায়নৰ লগত জড়িত শৈক্ষিক ক্ৰীড়া-কলাপৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিবলৈ প্ৰধানকৈ গুণগত পদ্ধতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
শিক্ষাত মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তা
মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাধাৰাৰ ফলত শিক্ষাৰ বিভিন্ন দিশৰ বিকাশ সাধন সম্ভৱ হৈছে।
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ অৰ্থ
মনোবিদ পিটাৰ চেণ্ডিফোৰ্ডে দিয়া শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ সংজ্ঞা হৈছে "স্কুলৰ বিভিন্ন সমস্যা সমাধানত সাধাৰণ মনোবিজ্ঞানৰ সত্য, তথ্য, সূত্ৰ, তত্ত্ব আদি নীতিসমূহৰ প্ৰয়োগেই হ'ল শিক্ষা মনোবিজ্ঞান। " তেওঁৰ মতে, "ইয়াৰ বিষয়বস্তু হৈছে শিক্ষাগ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত মানুহৰ আচৰণ অধ্যয়ন কৰা। সাধাৰণভাৱে ক'বলৈ গ'লে বয়সস্থ লোকসকলতকৈ কম বয়সৰ লোকৰ লগত আৰু বাহিৰৰ বিস্তৃত পৰিৱেশতকৈ বিদ্যালয়ৰ শিকনীয় পৰিৱেশৰ লগতহে ইয়াৰ সম্বন্ধ অধিক। " শিক্ষক-শিক্ষাৰ্থীৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক বুজাপৰা আৰু শিক্ষা সম্বন্ধে উদ্ভৱ হ'ব পৰা সমস্যাৰ অধ্যয়নেই শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ উদ্দেশ্য।
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশ
জাৰ্মানীৰ হাৰ্বাৰ্টে মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰথম প্ৰণালীবদ্ধ শিক্ষাদানৰ পদ্ধতি,পঞ্চখাপ পদ্ধতি গঢ়ি তুলিছিল। ইয়াৰ পিছতে ফ্ৰেডৰিক ফ্ৰৱেলে কিণ্ডাৰ গাৰ্টেন পদ্ধতি আৰু মাৰীয়া মণ্টেচৰীয়ে মণ্টেচৰী পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰে।
১৮৯০ৰ পূৰ্বে
জুৱান ভিভেচ, জোহান পেষ্টলজি, ফ্ৰেডেৰিখ ফৰ্বেল, আৰু জোহান হাৰ্বাৰ্টৰ দৰে শিক্ষাৰ দাৰ্শনিকসকলে ১৮০০ৰ শেষৰফালে মনোবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণিৰ বহু শতিকাৰ আগতেই শিক্ষাৰ পদ্ধতিবোৰ পৰীক্ষা, শ্ৰেণীবদ্ধ আৰু বিচাৰ কৰিছিল।
জ'ন ভাইভছ
<!-- Juan Vives (1493–1540) proposed induction as the method of study and believed in the direct observation and investigation of the study of nature. His studies focused on humanistic learning, which opposed scholasticism and was influenced by a variety of sources including philosophy, psychology, politics, religion, and history. He was one of the first prominent thinkers to emphasize that the location of a school is important to learning. He suggested that a school should be located away from disturbing noises; the air quality should be good and there should be plenty of food for the students and teachers. Vives emphasized the importance of understanding individual differences of the students and suggested practice as an important tool for learning.
Vives introduced his educational ideas in his writing, "De anima et vita" in 1538. In this publication, Vives explores moral philosophy as a setting for his educational ideals; with this, he explains that the different parts of the soul (similar to that of Aristotle's ideas) are each responsible for different operations, which function distinctively. The first book covers the different "souls": "The Vegetative Soul;" this is the soul of nutrition, growth, and reproduction, "The Sensitive Soul," which involves the five external senses; "The Cogitative soul," which includes internal senses and cognitive facilities. The second book involves functions of the rational soul: mind, will, and memory. Lastly, the third book explains the analysis of emotions. -->
উইলিয়াম জেমছ (১৮৪২–১৯১০)
<!-- The period of 1890–1920 is considered the golden era of educational psychology where aspirations of the new discipline rested on the application of the scientific methods of observation and experimentation to educational problems. From 1840 to 1920 37 million people immigrated to the United States. This created an expansion of elementary schools and secondary schools. The increase in immigration also provided educational psychologists the opportunity to use intelligence testing to screen immigrants at Ellis Island. Darwinism influenced the beliefs of the prominent educational psychologists. Even in the earliest years of the discipline, educational psychologists recognized the limitations of this new approach. The pioneering American psychologist William James commented that: "Psychology is a science, and teaching is an art; and sciences never generate arts directly out of themselves. An intermediate inventive mind must make that application, by using its originality"."
James is the father of psychology in America but he also made contributions to educational psychology. In his famous series of lectures Talks to Teachers on Psychology, published in 1899, James defines education as "the organization of acquired habits of conduct and tendencies to behavior". He states that teachers should "train the pupil to behavior" so that he fits into the social and physical world. Teachers should also realize the importance of habit and instinct. They should present information that is clear and interesting and relate this new information and material to things the student already knows about. He also addresses important issues such as attention, memory, and association of ideas. -->
এডৱাৰ্ড থৰ্নডাইক
<!-- Edward Thorndike (1874–1949) supported the scientific movement in education. He based teaching practices on empirical evidence and measurement. Thorndike developed the theory of instrumental conditioning or the law of effect. The law of effect states that associations are strengthened when it is followed by something pleasing and associations are weakened when followed by something not pleasing. He also found that learning is done a little at a time or in increments, learning is an automatic process and all the principles of learning apply to all mammals. Thorndike's research with Robert Woodworth on the theory of transfer found that learning one subject will only influence your ability to learn another subject if the subjects are similar. This discovery led to less emphasis on learning the classics because they found that studying the classics does not contribute to overall general intelligence. Thorndike was one of the first to say that individual differences in cognitive tasks were due to how many stimulus response patterns a person had rather than a general intellectual ability. He contributed word dictionaries that were scientifically based to determine the words and definitions used. The dictionaries were the first to take into consideration the users maturity level. He also integrated pictures and easier pronunciation guide into each of the definitions. Thorndike contributed arithmetic books based on learning theory. He made all the problems more realistic and relevant to what was being studied, not just to improve the general intelligence. He developed tests that were standardized to measure performance in school related subjects. His biggest contribution to testing was the CAVD intelligence test which used a multidimensional approach to intelligence and the first to use a ratio scale. His later work was on programmed instruction, mastery learning and computer-based learning: "If, by a miracle of mechanical ingenuity, a book could be so arranged that only to him who had done what was directed on page one would page two become visible, and so on, much that now requires personal instruction could be managed by print."
-->
জন ডিউই
<!-- জন ডিউই (১৮৫৯-১৯৫২) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্ৰগতিশীল শিক্ষাৰ বিকাশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে শ্ৰেণীকোঠাটোৱে শিশুসকলক ভাল নাগৰিক হ'বলৈ প্ৰস্তুত কৰিব লাগে আৰু সৃষ্টিশীল বুদ্ধিমত্তাৰ সুবিধা দিব লাগে। He pushed for the creation of practical classes that could be applied outside of a school setting. তেওঁ লগতে ভাবিছিল যে শিক্ষা শিক্ষাৰ্থীমুখী হ'ব লাগে, বিষয়মুখী নহয়। ডেৱিৰ বাবে শিক্ষা হৈছে এক সামাজিক অভিজ্ঞতা যি প্ৰজন্মৰ লোকসকলক একত্ৰিত কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে শিক্ষাৰ্থীসকলে কৰি শিকে। তেওঁ এক সক্ৰিয় মনত বিশ্বাস কৰিছিল যি পৰ্যৱেক্ষণ, সমস্যা সমাধান আৰু অনুসন্ধানৰ জৰিয়তে শিক্ষিত হ'বলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ ১৯১০ চনৰ হাউ উই থিংক নামৰ কিতাপখনত তেওঁ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যে সামগ্ৰীএনেদৰে প্ৰদান কৰিব লাগে যি শিক্ষাৰ্থীজনৰ বাবে উদ্দীপনাদায়ক আৰু আকৰ্ষণীয় কিয়নো ই মূল চিন্তা আৰু সমস্যা সমাধানত উদগনি দিয়ে। তেওঁ এইটোও কৈছিল যে সামগ্ৰীবোৰ শিক্ষাৰ্থীৰ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ তুলনাত হ'ব লাগে। ""The material furnished by way of information should be relevant to a question that is vital in the students own experience""
John Dewey (1859–1952) had a major influence on the development of progressive education in the United States. He believed that the classroom should prepare children to be good citizens and facilitate creative intelligence. He also thought that education should be student-oriented, not subject-oriented. For Dewey, education was a social experience that helped bring together generations of people. He stated that students learn by doing. He believed in an active mind that was able to be educated through observation, problem solving and enquiry. In his 1910 book How We Think, he emphasizes that material should be provided in a way that is stimulating and interesting to the student since it encourages original thought and problem solving. He also stated that material should be relative to the student's own experience.
বেঞ্জামিন ব্লোম
<!-- Benjamin Bloom (1903–1999) spent over 50 years at the University of Chicago, where he worked in the department of education. He believed that all students can learn. He developed taxonomy of educational objectives. The objectives were divided into three domains: cognitive, affective, and psychomotor. The cognitive domain deals with how we think. It is divided into categories that are on a continuum from easiest to more complex. The categories are knowledge or recall, comprehension, application, analysis, synthesis and evaluation. The affective domain deals with emotions and has 5 categories. The categories are receiving phenomenon, responding to that phenomenon, valuing, organization, and internalizing values. The psychomotor domain deals with the development of motor skills, movement and coordination and has 7 categories, that also goes from simplest to complex. The 7 categories of the psychomotor domain are perception, set, guided response, mechanism, complex overt response, adaptation, and origination. The taxonomy provided broad educational objectives that could be used to help expand the curriculum to match the ideas in the taxonomy. The taxonomy is considered to have a greater influence internationally than in the United States. Internationally, the taxonomy is used in every aspect of education from training of the teachers to the development of testing material. Bloom believed in communicating clear learning goals and promoting an active student. He thought that teachers should provide feedback to the students on their strengths and weaknesses. Bloom also did research on college students and their problem solving processes. He found that they differ in understanding the basis of the problem and the ideas in the problem. He also found that students differ in process of problem solving in their approach and attitude toward the problem. -->
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ প্ৰধান দিশ
শিক্ষা মনোবিজ্ঞান অধ্যয়নৰ প্ৰধান দিশকেইটা হৈছে-
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে এই তিনিটা দিশৰ ওপৰত মনোবিজ্ঞানীসকলে মনোনিবেশ কৰে।
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰকৃতি
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰকৃতিসমূহ -
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ পৰিসৰ
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ পৰিসৰত শিক্ষাৰ্থীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামাজিক সমস্যাৰ অধ্যয়নলৈকে সকলোখিনি অন্তৰ্ভুক্ত। শিক্ষা প্ৰক্ৰিয়াৰ নীতি,শিকন পদ্ধতি, ব্যক্তিত্বৰ বিকাশ, শিক্ষাৰ্থীৰ নানান সমস্যা আদি সকলো শিক্ষা মনোবিজ্ঞানে অধ্যয়ন কৰে।
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ পদ্ধতি
শিক্ষাৰ্থী তথা ব্যক্তিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া, আচৰণ আদিৰ কাৰণ, উৎস জানিবলৈ চলোৱা অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰ পদ্ধতিবোৰেই শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ পদ্ধতি। এই পদ্ধতিসমূহ হৈছে-
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান শ্ৰেণী:শিক্ষা
অম্বিকা
অম্বিকাৰ বিভিন্ন অৱতাৰ আৰু ৰূপ
শ্ৰীমদ্ দেৱী ভাগৱত মতে অম্বিকা হ'ল অন্যান্য সমস্ত দেৱদেৱীৰ প্ৰান্তিক পূৰ্বসূৰি। তেওঁক বহু ৰূপ তথা নামেৰে উপাসনা কৰা হয়। তেওঁৰ অৱতাৰ তেওঁৰ মানসিক অৱস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে:
৫২ খন শক্তি পীঠে নিৰ্দেশ কৰে যে সমস্ত দেৱ-দলদেৱীৰে আদি ৰূপ অম্বিকা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
নাঙেলি
নাঙেলিৰ কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁ ১৯ শতিকাৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰেভেংকৰৰ (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্য) চাৰ্থালাৰ এগৰাকী মহিলা আছিল আৰু জাতি-ভিত্তিক "স্তন কৰ"ৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ নিজৰ স্তন কাটি পেলাইছিল।
এই কাহিনীক ভাৰতৰ ইতিহাসত আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া নাই আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক সত্যতাক লৈ মতবিৰোধ আছে।
পাৰ্শ্ব ঘটনাৱলী
বহু ইতিহাসবিদে লিপিবদ্ধ কৰিছে যে নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলে স্তন উন্মুক্ত কৰি ৰখাটো উচ্চ জাতিৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন বুলি ট্ৰেভেংকৰত এক পৰম্পৰা আছিল। জাতিৰ শ্ৰেণীবিভাজনক অমান্য নকৰিবলৈ চৰকাৰে স্তন ঢাকি নৰখাৰ নিয়ম বান্ধি দিছিল। মূলতঃ এই কাৰণে নিম্ন বৰ্ণৰ লোকসকলে একাধিকবাৰ বিদ্ৰোহ কৰিছিল।
অভিযোগমতে তেতিয়াৰ ব্ৰাহ্মণ শাসকে নিম্ন বৰ্ণৰ হিন্দু মহিলাৰ ওপৰত স্তন কৰ বা মুলাক্কৰম জাপি দিছিল। এই নিয়ম অনুসৰি ৰাজহুৱা স্থানত স্তন ঢাকি ৰাখিবলৈ তেওঁলোকে কৰ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া হৈছিল আৰু স্তনৰ আকাৰমতে কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। কিন্তু এই কৰৰ কাৰণ আৰু স্তনৰ আকাৰৰ লগত সম্পৰ্কৰ ঐতিহাসিক তথ্য একেবাৰে কম। মনু এছ পিল্লাই আৰু আন পণ্ডিতসকলে স্তনৰ লগত এই কৰৰ সংযোগৰ কথা নস্যাৎ কৰিছে আৰু ই সকলো নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা এক সাধাৰণ কৰ বুলি মন্তব্য কৰিছে।
কাহিনী
এই কাহিনী অনুসৰি ১৯ শতিকাৰ আগভাগত ট্ৰেভেংকৰৰ চাৰ্থালা গাঁৱত ইঝাভা জাতিৰ নাঙেলি আৰু গিৰিয়েক চিৰুকন্দনে বাস কৰিছিল। তেওঁলোক নিঃসন্তান আছিল। এদিন ট্ৰেভেংকৰৰ প্ৰৱথিয়াৰ (গাঁৱৰ বিষয়া)জন স্তনৰ জৰীপ কৰি কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে নাঙেলিৰ ঘৰলৈ আহে। নাঙেলিয়ে এই কথাৰ বিৰোধ কৰি নিজৰ স্তনযুগক কাটি কলপাতত বিষয়াজনলৈ আগবঢ়াই দিয়ে। অত্যধিক ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে নাঙেলিৰ মৃত্যু হয়। নাঙেলিৰ গিৰিয়েক চিৰুকন্দনে পত্নীৰ মৃত্যু সহ্য কৰিব নোৱাৰি তাইৰ চিতাত জঁপিয়াই আত্মজাহ দিয়ে। ভাৰতত পুৰুষ সতী হোৱা এয়েই প্ৰথম ঘটনা।
নাঙেলিৰ মৃত্যুৰ পাছত সাধাৰণ লোকসকলে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ লয়। আন ঠাইতো একেধৰণৰ লোককথা পোৱা গৈছে। ইয়াৰ পাছতে ট্ৰেভেংকৰত স্তন কৰৰ নিয়ম বাতিল কৰা হ'ল। নাঙেলি বাস কৰা ঠাইডোখৰ মুলাচিপৰম্বু (স্তন থকা মহিলাৰ ঠাই) বুলি জনাজাত হ'ল।
পিল্লাইয়ে এই কাহিনী নাকচ কৰি কয় যে কেৰালাৰ মুক্ত চিন্তাৰ মাতৃপ্ৰধান সমাজত স্তন ঢাকি নৰখাটোৱেই প্ৰচলিত ধৰণ আছিল। কেইবাদশক পাছত ব্ৰিটিছৰ আগমণ হওঁতে লাহে লাহে সমাজত ভিক্টোৰিয়ান নৈতিকতাৰ প্ৰৱেশ ঘটিল আৰু উৰ্ধাংশ ঢাকি ৰখাৰ নিয়ম হ'ল। তেওঁৰ মতে নাঙেলিয়ে সকলো নিম্ন বৰ্ণৰ লোকৰ ওপৰত জাপি দিয়া এক দমনমূল কৰ ব্যৱস্থাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। ই পাছলৈ মহিলাৰ সন্মান ৰক্ষাৰ বাবে বিৰোধলৈ পৰিণত হৈ পৰিল।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ বিৰুদ্ধে দলিতসকলৰ বৰ্তমানৰ শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ ক্ষেত্ৰত এই কাহিনীটোৰ কমিক আঁকি প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। নাঙেলিৰ বিষয়ে এক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱো দিয়া হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
বাল্য বিবাহ নিৰোধক আইন, ১৯২৯
বাল্য বিবাহ নিৰোধক আইন, ১৯২৯ (Child Marriage Restraint Act, 1929) ২৮ চেপ্তেম্বৰ ১৯২৯ তাৰিখে  ভাৰতৰ ইম্পেৰিয়েল বিধান পৰিষদত গৃহীত হয়। এই আইন যোগে বিবাহৰ নিম্নতম বয়স ছোৱালীৰ বাবে ১৪ বছৰ আৰু ল’ৰাৰ বাবে ১৮ বছৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়; যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত ছোৱালীৰ বাবে ১৮ বছৰ আৰু ল’ৰাৰ বাবে ২১ বছৰলৈ সংশোধিত কৰা হয়। হৰিবিলাস সাৰদাই এই আইনখনৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰা বাবে ই ‘সাৰদা আইন’ নামেৰে বিশেষভাবে পৰিচিত। উত্থাপনৰ ছমাহ পিছতে ১৯৩০ চনৰ ১ এপ্ৰিলত এই আইন কাৰ্যকৰী হয়।  ই ভাৰতৰ সামাজিক সংস্কাৰ আন্দোলনৰ ফল। ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা শক্তিশালী বিৰোধ হোৱা সত্বেও এই বিধেযকখন ভাৰতীয় লোকৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা থকা ব্ৰিটিছ ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ই গৃহীত হৈছিল। ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই  এই বিধেয়ক গৃহীত হোৱাৰ ফলত তেওঁলোকৰ অনুগত হিন্দু আৰু মুছলমান সাম্প্ৰদায়িক গোষ্ঠীটোৰ সমৰ্থন হেৰুওৱাৰ ভয় কৰিছিল।
বিধায়িনী প্ৰক্ৰিয়া
ইয়াৰ পূৰ্বে ভাৰতৰ বিধান পৰিষদত সন্মতিৰ বসয় সংক্ৰান্তীয় বিভিন্ন বিধেয়ক উত্থাপন কৰা হৈছিল আৰু সেইবোৰ ব্যৰ্থ হৈছিল। ১৯২৭ চনত হৰবিলাস সাৰদাই কেন্দ্ৰীয় বিধানসভাত হিন্দু শিশু বিবাহ বিধেয়ক দাখিল কৰে। বিশ্বৰ গণমত, সমাজ সংস্কাৰক আৰু মুক্তি যুঁজাৰুসকলৰ হেঁচাত এজ অফ কনচেন্ট কমিটি শীৰ্ষক চেণ্ট্ৰেল প্ৰভিঞ্চৰ গৃহ সদস্য চাৰ মোৰোপণ্ট বিশ্বনাথ যোশীয়ে নেতৃত্ব দিয়া এখন নিৰ্বাচিত কমিটিলৈ বিধেয়কখন প্ৰেৰণ কৰে। কমিটিৰ অন্যান্য সদস্যসকল আছিল আৰ্কট ৰামস্বামী মুডালিয়াৰ, খান বাহাদুৰ মাথুক, মিঞা ইমান বক্স কডু, শ্ৰীমতী অ’. ব্ৰেইৰী বিদন, ৰামেশ্বৰ নেহৰু, সত্যেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ মিত্ৰ, ঠাকুৰ দাস ভাৰ্গৱ, মৌলৱী মহম্মদ যাকুব, মিঞা চাৰ মহম্মদ শাহ নৱাজ। সচিবৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল এ.ডি. সাগানে-ই।
অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেন কনফাৰেঞ্চ, ৱ’মেনছ্ ইণ্ডিয়ান এছোচিয়েচন আৰু নেচনেল কাউঞ্চিল ৱ’মেন ইন ইণ্ডিয়াই তেওঁলোকৰ সদস্যসকলৰ জৰিয়তে বিবাহৰ বসয় বৃদ্ধি আৰু সন্মতি সংক্ৰান্তত যোশী কমিটিৰ সন্মুখত যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰে। আনকি মুছলমান মহিলাসকলে, উলেমাসকলৰ বিৰোধৰ সন্মুখীন হ’ব বুলি জানিও বিবাহৰ বয়স বৃদ্ধিৰ সপক্ষে নিজৰ মতামত দাঙি ধৰিছিল। ১৯২৯ চনৰ ২০ জুনত যোশী কমিটিয়ে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে আৰু ই ইম্পেৰিয়েল বিধান পৰিষদত একে বছৰৰে ২৮ চেপ্তেম্বৰত গৃহীত হয়। ১৯৩০ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা ই সমগ্ৰ ব্ৰিটিছ ভাৰততে বলবৎ হয়। এই আইনে সকলো সম্প্ৰদায়ৰে ছোৱালী আৰু ল’ৰাৰ নূন্যতম বিবাহৰ বয়স ক্ৰমে ১৪ আৰু ১৮ বছৰত নিৰ্ধাৰণ কৰে।
তাৎপৰ্য
বাল্য বিবাহ নিৰোধক আইন মহিলাসকল সংগঠিতভাবে জড়িত হৈ পৰা ভাৰতৰ প্ৰথম সামাজিক সংস্কাৰ সংক্ৰান্তীয় বিষয়। যুক্তি প্ৰদৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। মতিলাল নেহৰু আদিৰ দৰে সংস্কাৰপন্থী ৰাজনৈতিক নেতাসকলক মহিলা সংগঠিনবোৰে লগ ধৰি বিলখনৰ সমৰ্থন কৰিবলৈ হেচা দিছিল। দ্য অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেনছ্ এচোচিয়েচন-এ ৰাজনৈতিক নেতাসকলৰ সমৰ্থন আদায় কৰিবলৈ প্লেকাৰ্ড প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু ‘যদি তোমালোকে সাৰদা বিলৰ সমৰ্থন নকৰা, তেন্তে বিশ্বই তোমালোকক হাঁহিব’ জাতীয় শ্লোগান দিছিল। গান্ধীয়েও তেওঁৰ বক্তৃতাত বাল্য বিবাহৰ অপকাৰিতাসমূহৰ বিষয়ে বক্তব্য দাঙি ধৰিছিল। বিলখনৰ বিজয়ৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা সংগঠনবোৰক কৃতিত্ব দিব পাৰি, যিয়ে এই কাৰ্য আধুনিকতাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ৰূপে উপস্থাপন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন শ্ৰেণী:বিবাহ
অৰুন্ধতী (হিন্দু ধৰ্ম)
অৰুন্ধতী (अरुन्धती) হৈছে সপ্তৰ্ষিৰ অন্যতম ঋষি বশিষ্ঠৰ সহধৰ্মিণী। তেওঁক শুক্ৰ গ্ৰহৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়। অৰুন্ধতীকো সপ্তৰ্ষিৰ সমমৰ্যাদা প্ৰদান কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ সৈতে উপাসনাও কৰা হয়। বৈদিক আৰু পুৰাণ সাহিত্যত তেওঁক সতীত্ব, দাম্পত্য আনন্দৰ প্ৰতীক আৰু পতীব্ৰতা নাৰীৰূপে উপস্থাপন কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালৰ মহাকাব্যিক ৰচনাসমূহত তেওঁক তেওঁক সতী তথা অনুকৰণীয় আদৰ্শ ৰূপত বৰ্ণোৱা হৈছে।  হিন্দু পৰম্পৰাত অৰুন্ধতীক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো ৰীতি-নীতি বা লোকাচাৰ আছে। ইয়াৰে ভিতৰত বিবাহৰ সময়ত পালন কৰা সপ্তপদী নামৰ উপবাস অন্যতম। সংস্কৃত ভাষাত অৰুন্ধতী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে সূৰ্যৰ ৰশ্মিয়ে প্ৰক্ষালন কৰা।
শাস্ত্ৰসমূহত উল্লেখ
বিভিন্ন হিন্দু শাস্ত্ৰত অৰুন্ধতীৰ জন্ম আৰু জীৱনৰ উল্লেখ আছে। অৰুন্ধতীৰ জন্মৰ বিষয়ে শিৱ পুৰাণ আৰু ভাগৱত পুৰাণত পোৱা যায়। ব্ৰহ্মাই অৰুন্ধতীক দিয়া নিৰ্দেশনা ৰামচৰিতমানসৰ উত্তৰ কাণ্ডত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিশ্বামিত্ৰ আৰু বশিষ্ঠৰ মাজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ ফলত তেওঁৰ এশ পুত্ৰৰ মৃত্যু হোৱাৰ কথা বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ বালকাণ্ডত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাভাৰত আৰু কেইবাখনো ব্ৰাহ্মণত শক্তি, আৰু নাতি পৰাশৰকে ধৰি তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সীতা আৰু ৰামৰ সৈতে অৰুন্ধতীৰ বৈঠকৰ কথা ৰামায়ণ, ৰামচৰিতমানস আৰু বিনয় পত্ৰিকাত উল্লেখ কৰা হৈছে। শিৱক পাৰ্বতীক বিয়া কৰাবলৈ অনুৰোধ কৰাত তেওঁৰ ভূমিকা কালিদাসৰ কুমাৰসম্ভৱৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
জীৱনী
ভাগৱত পুৰাণৰ মতে, অৰুন্ধতী কৰ্দমা আৰু দেৱাহুতিৰ নগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অষ্টম। তেওঁ পৰাশৰৰ আইতাক আৰু ব্যাসৰ আজো-আইতাক। শিৱ পুৰাণে তেওঁক পূৰ্বজন্মত ব্ৰহ্মাৰ মানসত জন্ম গ্ৰহণ কৰা কন্যা সন্ধ্যা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। বশিষ্ঠৰ নিৰ্দেশত সন্ধ্যাই নিজকে আবেগৰ পৰা বিশুদ্ধ কৰিবলৈ তপস্যা কৰি শিৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল আৰু শিৱই তাইক মেধাতিথিৰ জুইত জাপ দিবলৈ কয়। তেতিয়া তেওঁ মেধাতিথিৰ জীয়ৰী হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু বশিষ্ঠক বিয়া কৰায়। আন কিছুমান পুৰাণে তেওঁক ঋষি কাশ্যপৰ জীয়ৰী আৰু নাৰদ আৰু পৰ্বতৰ ভগ্নী বুলি বৰ্ণনা কৰে। নাৰদে বশিষ্ঠৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে।
মহাভাৰতত অৰুন্ধতীক এগৰাকী তপস্বীনি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছেছে আৰু তেওঁ আনকি সাতজন ঋষিৰ আগতো বক্তব্য ৰাখিছে। সেয়েহে অগ্নিৰ পত্নী স্বাহাই সপ্তৰ্ষিৰ মাজত আন ছয়জনৰ পত্নীৰ ৰূপ ধৰি ল'ব পাৰে কিন্তু অৰুন্ধতীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে। মহাকাব্যখনত এইটোও বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কেনেকৈ এবাৰ ১২ বছৰ ধৰি বৰষুণ নহওঁ‌তে তেওঁ শিৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল। মহাভাৰতত তেওঁৰ সতীত্ব আৰু স্বামীৰ প্ৰতি সেৱা অতুলনীয় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
বাল্মীকি ৰামায়ণ অনুসৰি, তেওঁ এশজন পুত্ৰৰ জননী আছিল যিসকলক বিশ্বামিত্ৰই মৰিবলৈ অভিশাপ দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ শক্তি নামৰ এজন পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে। পিছত তেওঁ সুযগ্য নামৰ আন এজন পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে যি বশিষ্ঠৰ আশ্ৰমত ৰামৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰিছিল। কিছুমান সূত্ৰই কয় যে শক্তি আৰু চিত্ৰকেতুকে ধৰি তেওঁৰ আঠজন পুত্ৰ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
এলেন ক'ৰনাৰ' পিচ্‌ক'পিয়া
এলেন ক'ৰনাৰ' পিচ্‌ক'পিয়া, যি হেলেন ক'ৰনাৰ' হিচাপেও জনাজাত আছিল ভেনেটিয়ান দাৰ্শনিক। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শৈক্ষিক ডিগ্ৰী পোৱা প্ৰথম মহিলাসকলৰ এগৰাকী আছিলে । ১৬৭৮ চনত তেওঁ বিশ্বৰ ভিতৰতে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী পোৱা প্ৰথম মহিলা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ (National Green Tribunal) ভাৰতত পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় গোচৰসমূহ মোকাবিলা আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত সিদ্ধান্তসমূহ ক্ষিপ্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে গঠিত বিধিগত সংস্থা। ২০১০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ আইনৰ অধীনত ইয়াক স্থাপন কলৰ হৈছিল। পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় গোচৰসমূহ মোকাবিলা কৰিবলৈ এনে সংস্থা গঠন কৰা অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডৰ পিছতে ভাৰত বিশ্বৰ তৃতীয়খন দেশ। ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ প্ৰধান বিচাৰপীঠখন নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাণ্ডলিক বিচাৰপীঠসমূহ ভুপাল, পুনে, কলকাতা আৰু চেন্নাইত অৱস্থিত।
ইতিহাস
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ আইনৰ অধীনত ২০১০ চনত পৰিৱেশ বিষয়ৰ সৈতে জড়িত গোচৰসমূহ আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত সিদ্ধান্তসমূহ ক্ষিপ্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে বিধিগত সংস্থা হিচাপে ইয়াক গঠন কৰা হয়। ছমাহৰ ভিতৰত আবেদন আৰু গোচৰ নিষ্পত্তি কৰাৰ দায়িত্ব ন্যায়াধিকৰণৰ ওপৰত ন্যস্ত কৰা হৈছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণে বহু বিশিষ্ট সিদ্ধান্ত দিয়াৰ বাবে দায়বদ্ধ, যেনে বায়ু প্ৰদূষণ ৰোধৰ প্ৰচেষ্টাত দিল্লীৰ পথত পোন্ধৰ বছৰৰ ওপৰৰ ডিজেল বাহন চলাচল কৰাটো অবৈধ বুলি ঘোষণা কৰা। ন্যায়াধিকৰণে এক সুকীয়া আদেশত ছত্তীশগড় ৰাজ্যত অৱস্থিত হাছদেও-আৰাণ্ডৰ বনাঞ্চলত কয়লাৰ নিষ্কাশন বাতিল কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ কলকাতা বিচাৰপীঠে ২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাৰ বাবে পৰিৱেশ সংবেদনশীল অঞ্চল হিচাপে সুন্দৰবন অঞ্চলত নিৰ্মাণ কাৰ্যকলাপ আৰু গোটা আৱৰ্জনা আৰু শব্দ প্ৰদূষণ নিষিদ্ধ কৰিছিল।
গঠন
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ মুখ্য কাৰ্যালয় নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ এগৰাকীক ইয়াৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ন্যায়াধিকৰণৰ ন্যায়িক সদস্যসকল উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ। ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ বিচাৰপীঠত দহজন ন্যায়িক সদস্য আৰু দহজন বিশেষজ্ঞ সদস্য থাকে। বন সংৰক্ষণ, পৰিৱেশ আৰু অনুৰূপ ক্ষেত্ৰত ১৫ বছৰৰ ন্যূনতম অভিজ্ঞতা থকা বা পেছাদাৰী অৰ্হতা থকা যিকোনো ব্যক্তিয়ে বিশেষজ্ঞ সদস্যৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পাৰে।
ন্যায়াধীশ আদৰ্শ কুমাৰ গোৱেল ২০১৮ চনৰ ৬ জুলাইৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত।
ক্ষমতা
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ আইনখনৰ প্ৰথম অনুসূচীত তালিকাভুক্ত আইনসমূহ বলবৎ কৰাৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। লগতে দেৱানী প্ৰকৃতিৰ আৰু পৰিৱেশ বিষয়ৰ সৈতে জড়িত সকলো বিষয়ৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষমতা ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণক প্ৰদান কৰা হৈছে। সেউজ ন্যায়াধিকৰণ আওঁতাত থকা আইন সমূহ হৈছে: ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণে ওপৰৰ আইনসমূহৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ উলংঘা বা আইনসমূহৰ অধীনত সামৰি লোৱা যিকোনো চৰকাৰী সিদ্ধান্ত বা আদেশ চম্ভালে। কিন্তু ভাৰতীয় বন আইন, ১৯২৭, বন্যপ্ৰাণী (সুৰক্ষা) আইন, ১৯৭২ আৰু ৰাজ্যসমূহে প্ৰস্তুত কৰা আন যিকোনো আইন যি গছ, বনাঞ্চল আদিৰ সুৰক্ষাৰ সৈতে জড়িত, সেইবোৰৰ অধীনত ন্যায়াধিকৰণে শুনানি গ্ৰহণ কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ বিধিৰ ২২ নং নিয়ম অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ আদেশ পুনৰীক্ষণ কৰিব পাৰি। ন্যায়াধিকৰণৰ যিকোনো আদেশক উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নব্বৈ দিনৰ ভিতৰত প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰি, যদিহে ন্যায়াধিকৰণত পৰ্যালোচনা আবেদন গ্ৰহণ কৰা নহয়।
আবেদন দাখিল কৰাৰ পদ্ধতি
চৰকাৰৰ আদেশ বা সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে আপীল বা পৰিৱেশৰ ক্ষতিৰ ক্ষতিপূৰণ বিচৰা আবেদনৰ সৈতে ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণৰ কাষ চাপিব পাৰি। এই আবেদন ইংৰাজী ভাষাত দাখিল কৰিব লাগিব। ক্ষতিপূৰণৰ বাবে যিকোনো দাবী দাখিল কৰা প্ৰতিটো আবেদন / আপীলৰ বাবে ১০০০ টকা মাচুল দিব লাগে। কিন্তু ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰাৰ বাবে ক্ষতিপূৰণৰ পৰিমাণৰ এক শতাংশ মাচুল হ’ল ন্যূনতম ১০০০ টকা হ'ব লাগিব।
তলত উল্লিখিত বিষয়ত ক্ষতিপূৰণৰ দাবী দাখিল কৰিব পাৰি:
ক্ষতিপূৰণ, সকাহ, সম্পত্তি বা পৰিৱেশ পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে আবেদন গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব যদিহে এনে ক্ষতিপূৰণ বা সকাহৰ সৈতে জড়িত কাণ্ড সংঘটিত হোৱাৰ তাৰিখৰ পৰা পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত দাখিল কৰা হয়।
ন্যায়ৰ নীতি
ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণ প্ৰাকৃতিক ন্যায়ৰ নীতিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু দেৱানী প্ৰক্ৰিয়া সংহিতা, ১৯০৮ত কৰা পদ্ধতি অনুসৰণ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। ভাৰতীয় প্ৰমাণ আইন, ১৮৭২ অনুসৰি খচৰা প্ৰস্তুত কৰা প্ৰমাণৰ নিয়ম ন্যায়াধিকৰণৰ ওপৰত প্ৰযোজ্য নহয়। ইয়াৰ ফলত সংৰক্ষণ গোটসমূহে নিজৰ বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰা সহজ হৈ পৰে। কাৰিকৰী ডিজাইনৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ উত্থাপন কৰা বা পৰিকল্পনা বিন্যাসত বিবেচনা নকৰা প্ৰকৃতি সুৰক্ষাৰ বিকল্প পৰিকল্পনাৰ পৰামৰ্শ দিয়া আদি বিষয়সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
যিকোনো বঁটা/সিদ্ধান্ত/ৰায়দান কৰাৰ সময়ত ন্যায়াধিকৰণে বহনক্ষম উন্নয়নৰ নীতি, সতৰ্কতাৰ বাবে নীতি আৰু প্ৰদূষক সম্পৰ্কীয় নীতিসমূহ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। ন্যায়াধিকৰণে যিকোনো অন্তৱৰ্তীকালীন নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে ভুৱা আবেদনৰ ওপৰত জৰিমনা বিহাৰ অধিকাৰ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধিকৰণ
তৃতীয় লিংগ
তৃতীয় লিংগ (third gender) হৈছে এনে এক ধাৰণা য’ত ব্যক্তিক নিজৰ দ্বাৰা বা সমাজৰ দ্বাৰা পুৰুষ বা নাৰী বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰা নহয়। তিনিটা বা তাতকৈ অধিক লিংগক স্বীকৃতি দিয়া সমাজত ই এক সামাজিক শ্ৰেণী। তৃতীয় শব্দটোৰ অৰ্থ সাধাৰণতে "অন্য" বুলি বুজা যায় যদিও কিছুমান নৃতত্ত্ববিদ আৰু সমাজবিজ্ঞানীয়ে চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম লিংগৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
ব্যক্তিগতভাৱে পুৰুষ, মহিলা বা আন হিচাপে চিনাক্ত কৰা বা সমাজে চিনাক্ত হোৱাৰ অৱস্থাটো সাধাৰণতে ব্যক্তিজনে বাস কৰা বিশেষ সংস্কৃতিত লিংগ পৰিচয় আৰু লিংগ ভূমিকাৰ দ্বাৰাও সংজ্ঞায়িত হয়।
বেছিভাগ সংস্কৃতিতে লিংগ বাইনাৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য'ত দুটা লিংগ (ল'ৰা/পুৰুষ আৰু ছোৱালী/মহিলা) থাকে। তৃতীয় বা চতুৰ্থ লিংগ থকা সংস্কৃতিত এই লিংগবোৰে ভিন্ন কথাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। স্থানীয় হাৱাই আৰু টাহিটিয়ানসকলৰ বাবে মাহু হৈছে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজৰ এটা মধ্যৱৰ্তী অৱস্থা বা "অনিৰ্দিষ্ট লিংগৰ ব্যক্তি।" দক্ষিণ-পশ্চিম আমেৰিকাৰ কিছুমান পৰম্পৰাগত ডাইনে নেটিভ আমেৰিকান লোকে চাৰিটা লিংগৰ বৰ্ণালী স্বীকাৰ কৰে: নাৰী, পুৰুষসুলভ নাৰী, নাৰীসুলভ পুৰুষ আৰু পুৰুষ। "তৃতীয় লিংগ" শব্দটোৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ হিজৰা সকলে আইনী পৰিচয় লাভ কৰিছে। পলিনেছিয়াৰ ফা'ফাফিন আৰু বলকান শপত গ্ৰহণ কৰা কুমাৰী সকলক বুজাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। তৃতীয় লিংগক স্বীকৃতি দিয়া সংস্কৃতিৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তেওঁলোকক সেই সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা মূল্য দিয়া হৈছিল বা সেই সংস্কৃতিৰ নাৰীৰ সামাজিক গুৰুত্বক স্বীকাৰ কৰা নহৈছিল।
কেইবাটাও অ-পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত পোৱা যায় যদিও "তৃতীয়", "চতুৰ্থ", আৰু "কিছুমান" লিংগ ভূমিকাৰ ধাৰণাসমূহ এতিয়াও পশ্চিমীয়া সংস্কৃতি আৰু ধাৰণাগত চিন্তাধাৰাৰ মূলসুঁতিৰ বাবে কিছু নতুন। এই ধাৰণাটো আধুনিক এলজিবিটি বা কুইয়াৰ উপসংস্কৃতিত আঁকোৱালি লোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি। আনহাতে মূলসুঁতিৰ পশ্চিমীয়া পণ্ডিতসকল—বিশেষকৈ দক্ষিণ এছিয়াৰ হিজৰা বা আমেৰিকাৰ থলুৱা "লিংগ ভিন্নতা" আৰু দুটা আত্মাৰ লোকৰ বিষয়ে লিখিবলৈ চেষ্টা কৰা নৃতত্ত্ববিদসকল —প্ৰায়ে "তৃতীয় লিংগ" শব্দটো কেৱল আধুনিক এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ভাষাত বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, আন পণ্ডিতসকলে—বিশেষকৈ খিলঞ্জীয়া পণ্ডিতসকলে—এই কথাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে যে মূলসুঁতিৰ পণ্ডিতসকলৰ সাংস্কৃতিক বুজাবুজি আৰু প্ৰসংগৰ অভাৱৰ ফলত এই পণ্ডিতসকলে তৃতীয় লিংগৰ লোকসকলৰ বিষয়ে ব্যাপকভাৱে ভুল বৰ্ণনা কৰিছে, লগতে প্ৰশ্ন কৰা সংস্কৃতিসমূহৰ ভুল উপস্থাপন, য'ত এই ধাৰণাটো প্ৰকৃততে এই সংস্কৃতিসমূহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হয়নে নহয় আদিও অন্তৰ্ভুক্ত।
বৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰ
বৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰ (Great Barrier Reef) হৈছে ২,৯০০ গাইগুটিয়া প্ৰবাল প্ৰাচীৰ আৰু ৯০০ দ্বীপেৰে গঠিত বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰৰ শৃংখল। এই শৃংখলটোৰ কালি প্ৰায় 344400 km2। এই সাগৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কুইনছলেণ্ডৰ প্ৰবাল সাগৰ (Coral Sea)-ত অৱস্থিত।
বৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰ মহাকাশৰ পৰাও দেখা পোৱা যায়। জীৱৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ইয়েই বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ আকাৰ। এই প্ৰবাল প্ৰাচীৰসমূহ লাখ লাখ প্ৰবাল পলিপ (coral polyps) নামৰ ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ জীৱই গঠন কৰিছে। এই প্ৰাচীৰসমূহ জৈববৈচিত্ৰ্যৰ দিশৰ পৰা অতি চহকী। ১৯৮১ চনত এই প্ৰাচীৰসমুহক ৱৰ্ল্ড হেৰিটেজ ছাইটৰ মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰা হয়। বিশ্বৰ প্ৰাকৃতিক আশ্চৰ্য্যসমূহৰ ভিতৰত ইয়ো অন্যতম।
বৃহৎ প্ৰবাল প্ৰাচীৰসমুহে সন্মুখীন হোৱা ভাবুকি সমূহৰ ভিতৰত অত্যধিক মাছ ধৰা, পৰ্য্যটন, জলবায়ু পৰিবৰ্তন আদিয়ে প্ৰধান। ২০১২ চনত প্ৰকাশিত এক গৱেষণাৰ তথ্য অনুসৰি ১৯৮৫ চনৰ পৰা সেইসময়লৈ এই প্ৰাচীৰৰ কালি আধালৈ হ্ৰাস পাইছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:ভূগোল
হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ
হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ (Negotiable instrument) হ’ল এখন লিখিত দলিল যাক এজনৰ পৰা আন এজনলৈ হস্তান্তৰ কৰিব পাৰি। হস্তান্তৰযোগ্য শব্দটিৰ অৰ্থ হ’ল হস্তান্তৰ কৰিব পৰা আৰু পত্ৰ শব্দটিৰ অৰ্থ হ’ল লিখিত দলিল বা নথি।
সংজ্ঞা
হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ আইন ১৮৮১ (Negotiable instrument Act 1881) ৰ ধাৰা ১৩ অনুযায়ী পত্ৰৰ বাহকক বা বাহকৰ নিৰ্দেশ ক্ৰমে পৰিশোধ কৰিব লগা প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰ, বিনিময় পত্ৰ আৰু চেকক হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ বোলা হয়।
ন্যায়াধীশ উইলচ (Justice Wills) ৰ মতে, হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ বৈধভাৱে লাভ কৰা দলিল বা নথি, যাক গ্ৰহীতা বা প্ৰাপকে হস্তান্তৰকাৰী ত্ৰুটিপূৰ্ণ গৰাকীস্বত্বও ইয়াৰ উল্লেখ থকা সম্পত্তিৰ ওপৰত উচিত অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব পাৰি।
ইতিহাস
ভাৰতত, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় শতিকাত মোৱামৰীয়া সময়ছোৱাত আদেশ নামৰ এখন নথি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যিটো এজন বেংকাৰৰ ওপৰত এক আদেশ আছিল যে তেওঁ নোটৰ ধন তৃতীয় ব্যক্তিক পৰিশোধ কৰিব বিচাৰে, যাক আজি বুজি পোৱাৰ দৰে বিনিময় বিলৰ সংজ্ঞাৰ সৈতে সংযোজন কৰা হয়।
প্ৰাচীন ৰোমানসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম শতিকাত প্ৰেস্ক্ৰিপ্টেচন বুলি জনা এক প্ৰাৰম্ভিক প্ৰকাৰৰ চেক ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ২০০০ বছৰীয়া ৰোমান প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰ পোৱা গৈছে।
বিনিময় পত্ৰ আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰৰ সাধাৰণ প্ৰ’টোটাইপচ্‌ (Common prototypes) চীনত উদ্ভৱ হৈছিল, য’ত ৮ম শতিকাত টাং ৰাজবংশৰ শাসনৰ সময়ত দীৰ্ঘ দূৰত্বত ধন সুৰক্ষিতভাৱে স্থানান্তৰ কৰিবলৈ ফেইটশ্যান (feitsyan) নামৰ বিশেষ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰৰ প্ৰকাৰ
হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰক প্ৰধানতকৈ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়।
প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰ আৰু বিনিময় পত্ৰ হৈছে দুটা প্ৰাথমিক হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ।
প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰ
ভাৰতীয় হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ আইন ১৮৮১ৰ ধাৰা ৪ অনুযায়ী প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰ হ’ল প্ৰতিশ্ৰুতি দাতাৰ স্বাক্ষৰিত এক লিখিত দলিল (বেংক নোট বা চলিত নোট নহয়), য’ত চৰ্তবিহীনভাৱে নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ টকা নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তিক বা তেওঁৰ আদেশ মৰ্মে আন কোনো ব্যক্তিক বা বাহকক আদায় দিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হয়।
প্ৰতিশ্ৰুতি পত্ৰত দুটা পক্ষ থাকে। প্ৰস্তুতকাৰক (Maker) আৰু প্ৰাপক (Payee)।
বিনিময় পত্ৰ
ভাৰতীয় হস্তান্তৰযোগ্য পত্ৰ আইন ১৮৮১ৰ ধাৰা ৫ অনুযায়ী প্ৰস্তুতকাৰক (লেখক) ৰ দ্বাৰা স্বাক্ষৰিত যি লিখিত দলিলত কোনো এক নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তিক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ টকা আন নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তি বা তেওঁৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি বা দলিলৰ ধাৰকক চৰ্তবিহীনভাৱে আদায় দিবলৈ আদেশ দিয়া হয় তাকে বিনিময় পত্ৰ বা বিল বুলি কোৱা হয়।
বিনিময় পত্ৰত তিনিটা পক্ষ থাকে। প্ৰস্তুতকাৰক বা লিখক, বিল গ্ৰহীতা বা স্বীকৃতি দাতা আৰু প্ৰাপক।
পনা সংক্ৰান্তি
পনা সংক্ৰান্তি, (ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି) বা মহাবিষুৱ সংক্ৰান্তি (ମହା ବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି), হৈছে ভাৰতৰ ওড়িয়া লোক সকলৰ দ্বাৰা উদযাপিত পৰম্পৰাগত নৱবৰ্ষৰ উৎসৱ। এই উৎসৱৰ তাৰিখ চান্দ্ৰ-সৌৰ কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি সৌৰ চক্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ওড়িয়া কেলেণ্ডাৰৰ চান্দ্ৰ মাহ বৈশাখা(বহাগ)ৰ প্ৰথমটো দিন যিটো ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পদ্ধতি অনুসৰি প্ৰতিবছৰে পূৰ্ণিমা তিথিত পৰে অৰ্থাৎ চৈত্ৰা মাহৰ ২৪ তাৰিখ আৰু গ্ৰেগ'ৰিয়ান কেলেণ্ডাৰৰ ১৩/১৪ এপ্ৰিল।
এই উৎসৱৰ পালনৰ সময়ত লোক সকলে শিৱ, শক্তি আৰু হনুমানৰ মন্দিৰ দৰ্শন কৰে যিহেতু এই দিনটো হনুমানৰ জন্মদিন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ভক্ত সকলে নদী বা মন্দিৰৰ ঘাট আদিত স্নান কৰে। ঠায়ে ঠায়ে মেলা আদি পতা হয়, বাটৰ নৃত্য, কলাবাজী, জ্বলি থকা কয়লাৰ ওপৰত গান-বাজনাৰে কৰা নৃত্য আদিৰ প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা যায়।
এই উৎসৱৰে জড়িত এবিধ শিশু সুলভ পানীয় হৈছে পানা। পকা আন, নাৰিকলৰ ৰস, পকা বেল, চেনি, বাদাম আদিৰ মিশ্ৰণেৰে এই পানীয় বিধ তৈয়াৰ কৰা হয়। এই পানীয়ৰ নামেৰেই উৎসৱটিৰ নাম পানা ৰখা হৈছে। ভাৰতীয় হিন্দু সমাজে উদযাপন কৰা নতুনবৰ্ষৰ দিন যেনে উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতৰ বৈশাখি, অসমৰ বিহু, পশ্চিম বংগৰ পহিলা বৈশাখ, তামিলনাডুৰ পুতান্দু আদিৰে পানা সংক্ৰান্তি সমকক্ষীয়।
সম্পৰ্কীয় উৎসৱ
অৱশ্যে সকলো ভাৰতীয়ৰ বাবে এই দিনটোৱেই সৰ্বজনীন নৱবৰ্ষৰ দিন নহয়। গুজৰাট আৰু ওচৰ চুবুৰীয়া ঠাই কিছুমানত দিপাৱলীৰ পাঁচদিনৰ পিছত নৱবৰ্ষৰ দিন উদযাপন কৰা হয়। সেইদৰে তেলেগু আৰু কন্নড় সকলৰ নৱবৰ্ষক উগাদি তথা মাৰাঠী আৰু কংকনী সকলৰ নৱবৰ্ষক গুড়ি পড়ৱা বুলি জনা যায় যি নেকি দিপাৱলীৰ পৰা কেইসপ্তাহমান আগতীয়াকৈ পৰে।
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
প্ৰাগ নিউজ
প্ৰাগ নিউজ (Prag News) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সকলোতকৈ পুৰণি চেটেলাইট নিউজ চেনেল। ২০০১ চনৰ ৪ মাৰ্চত এই চেনেলটো উদ্বোধন কৰা হৈছিল। প্ৰাগ নিউজত প্ৰধানকৈ অসমীয়া ভাষাত বাতৰি পৰিৱেশন কৰা হয়। তাৰ উপৰিও এই চেনেলত বিভিন্ন সংগীতৰ অনুষ্ঠান, বিনোদন, চলচ্চিত্ৰ, ধাৰাবাহিক আদি পৰিৱেশন কৰা হয়।
যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগ
কালক্ৰম
যদিও বিভিন্ন পণ্ডিতে এই যুগৰ কালক্ৰমৰ ভিন ভিন ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰে, আটাইতকৈ বহলভাৱে স্বীকৃত কালক্ৰমৰ মতে এই যুগ আৰম্ভ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৭৫ত (চিমা চিয়ানৰ অনুমান)। আন পণ্ডিতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৮১ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪০৩ও যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগৰ আৰম্ভণিৰ বৰ্ষ হ'ব পাৰে বুলি অনুমান কৰিছে। যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ কাল আৰু পূব ঝৌৰ কাল সমসাময়িক।
নাম
এই কালত ঝৌ ৰাজবংশৰ বাস্তৱ শক্তি ক্ষীণ হৈ পৰিছিল, আৰু যদিও আনুষ্ঠানিকভাৱে চীনৰ বৃহদাংশত ঝৌ বংশৰ শাসন আছিল, এই বংশই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত প্ৰায় সকলো নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাইছিল। এই তলতীয়া ৰাজ্যসমূহেই নিজৰ মাজত যুদ্ধত ব্যস্ত থাকিছিল আধিপত্যৰ বাবে। সেই বাবেই এই যুগৰ নাম "যুদ্ধৰত ৰাজ্য"ৰ যুগ।
এই বিশেষ সংজ্ঞাৰ উৎস "যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ নথি", যি হান ৰাজবংশৰ দিনত লিখিত এক গ্ৰন্থ।
ৰাজ্যসমূহ
এই কালৰ মুখ্যতঃ সাতখন প্ৰতিবেশী ৰাজ্য আছিল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
চন্দ্ৰমল্লিকা ফুল
চন্দ্ৰমল্লিকা হৈছে ইৰিডেচি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদ। স্পেনিছ ভাষীৰ মাজত এই উদ্ভিদজোপাক লাগ্ৰিমাছ ডে লা ভিৰজেন ("কুমাৰীৰ চকু পানী") বুলি বিখ্যাত।
অন্য ইলোথেৰাইন (Eleutherine) প্ৰজাতিৰ দৰেই চন্দ্ৰমল্লিকাৰ শিপা টেমুনাযুক্ত; পাতৰ আকাৰ ডাঙৰ; আৰু সৰু, বগা সন্ধিয়া সময়ত ফুলা ফুল ফুলে। দক্ষিণ মেক্সিকো আৰু এমাজনৰ বৰ্ষা−অৰণ্য, পেৰু, বলিভিয়া, একুৱেডৰ, গুয়ানা, ছুৰিনেম আৰু ফ্ৰেন্স গুইনাৰ সীমান্তবৰ্তী অঞ্চল, ইয়াৰোপৰি ব্ৰাজিলৰ আমাপা আৰু আৰ্ছিত এই উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়। ঔষধি গুণযুক্ত হোৱা বাবে সমগ্ৰ বিশ্বতে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
E. latifoliaৰ দৰে E. bulbosaৰ মূল ক্ৰমজমৰ সংখ্যা হৈছে x=6 (2n=12)।
১৯৬৫ চনত E. bulbosa subsp. citriodora নামৰ ইয়াৰ এটা উপ−প্ৰজাতিৰ আবিস্কাৰ কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফুল
লক্ষ্মী-পূজা
লক্ষ্মী-পূজা (लक्ष्मी पूजन) হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীসকলে পালন কৰা দেৱী লক্ষ্মীৰ প্ৰতি উছৰ্গিত পূজা। হিন্দু দিনপঞ্জী বিক্ৰম সংগবতৰ মতে কাৰ্তিক মাহৰ অমাৱস্যা তিথিত লক্ষ্মীপূজা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। পূব ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, অসম, ওড়িশা, ত্ৰিপুৰা আদি অঞ্চলত প্ৰচলিত স্থানীয় দিনপঞ্জীমতে পাৰম্পৰিকভাৱে শাৰদ পূৰ্ণিমা অৰ্থাৎ আহিন মাহৰ পূৰ্ণমা তিথিত লক্ষ্মীপূজা পালন কৰে। কাৰ্তিক মাহত অনুষ্ঠিত লক্ষ্মীপূজা দেৱালীৰ তৃতীয়দিনা উদ্‌যাপিত হয়। ইয়াক দিপাৱলীৰ মুখ্য অনুষ্ঠান হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। এইদিনা পূব ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহত কালীপূজা অনুষ্ঠিত হয়।