cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চিলাৰায়
বিশ্বসিংহৰ মৃত্যু
১৫৩৩ চনত বিশ্ব সিংহৰ মৃত্যু হয়। সেই সময়ত, চিলাৰায় আৰু নৰ নাৰায়ণ দুয়ো বাৰানসীত আছিল। সেয়ে বিশ্ব সিংহৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ নৰ সিংহ ৰাজপাটত বহে। নৰনাৰায়ণ-চিলাৰায়ৰ “ৰতনী ধাই” নামৰ ধাইগৰাকী ৰাজ অন্তঃপুৰত আছিল। তেওঁ স্বৰ্গী মহাৰাজৰ আদেশ উলঙ্ঘা হোৱা দেখি “নাগভোগ” নামৰ এজন সন্ন্যাসীৰ হাতত চিঠি দি দুয়োকে ৰাজধানীলৈ মাতি পঠিয়ায়। নৰ নাৰায়ণ-চিলাৰায় দুয়ো ৰাজধানীত উপস্থিত হৈ নৰসিংহক পৰাস্ত কৰে। তেতিয়া নৰ সিংহ নেপাললৈ পলাই যায়। ১৫৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত নৰ নাৰায়ণ কোঁচ বংশৰ ৰাজপাটত উঠে আৰু চিলাৰায় যুৱৰাজ হয়। ৰাজ-অভিষেক হোৱাৰ সময়ত চিলাৰায়ক সংগ্ৰাম সিংহ নাম দিয়া হয়।
কোঁচ ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ
নৰ নাৰায়ণে সিংহাসনত উঠিয়েই পিতৃ ৰাজ্য বঢ়াবলৈ মন কৰে। শুক্লধ্বজৰ সহায়ত নৰ নাৰায়ণে কোঁচ ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ কৰে। ১৫৬৩ চনৰ জুন মাহত চিলাৰায়ে আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁও দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত, তেওঁ কাছাৰ আক্ৰমণ কৰি আৰু তাৰ ৰাজধানী মাইবং দখল কৰে। ফলত কছাৰী ৰজাই কোঁচ ৰজাৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে। কাছাৰ জয় কৰি উঠিয়েই শুক্লধ্বজে মণিপুৰ, শ্ৰীহট্ট, খাইৰাম, চট্টগ্ৰাম, ডিমৰুৱা আদি ৰাজ্য জয় কৰি বশ্যতা স্বীকাৰ কৰোৱায়। জয়ন্তীয়া ৰজা, ত্ৰিপুৰাৰ ৰজা আৰু ছিলেটৰ ৰজাই তেওঁৰ সৈন্যৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল ।
গৌড় ৰাজ্য আক্ৰমণ
ভৱিষ্যতে গৌড় ৰাজ্য আক্ৰান্ত নহ’বলৈ বোধ হয়; ৰাজমাতাই এই মৈত্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। বাস্তৱতে তেওঁ গৌড় আক্ৰমণ কৰিবলৈ যোৱা নাছিল। গৌড় ৰাজমাতা স্বৰ্গী হোৱাৰ পাছতহে মোগল বাদছাহৰ সেনাপতিৰ সৈতে যোগ হৈ গৌড় জয় কৰে।
অন্যান্য
দেশ শাসনৰ সকলো কাৰ্য্যত খৰ দৃষ্টি পৰিছিল আৰু ৰাজ্যৰ শাসন বান্ধ সুদৃঢ় কৰিবলৈ আলি, পুখুৰী, দেৱালয়, ৰাজ্যৰ প্ৰধান প্ৰধান লোকক বৃত্তি আদি দানৰ ব্যৱস্থা কৰাইছিল। নৰ নাৰায়ণৰ আদেশ মতে, চিলাৰায়ে কামাখ্যা মন্দিৰ আৰু হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মন্দিৰৰ সংস্কাৰ কৰিছিল।
চিলাৰায় এজন পণ্ডিত আছিল; তেওঁ পণ্ডিতক অশেষ আদৰ কৰিছিল। কোনো দূৰ দেশৰ পৰা পণ্ডিত আহিলে, চিলাৰায়ৰ সহায়তেই ৰজাৰ পৰা বৃত্তি বিধান লাভ কৰি জ্ঞানচৰ্চ্চা কৰিছিল। চিলাৰায়ৰ সহায়তেই শংকৰদেৱে কামৰূপৰ পশ্চিম খণ্ডত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। শংকৰদেৱ, ৰাম সৰস্বতী, অনিৰুদ্ধ, শ্ৰীধৰ, বকুল কায়স্থ, অনন্ত কন্দলী আদি পণ্ডিতসকলে নৰ নাৰায়ণৰ সভা উজ্জ্বলাই ৰাখিছিল। ইয়াত চিলাৰায়ৰ বিশেষস্বৰূপ সহায় আছিল।
শংকৰদেৱক বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত সহায়
নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায় দুয়ো শিৱ ভক্ত আছিল। সেয়ে, ঠায়ে ঠায়ে অসংখ্য দেৱ-দেৱালয় পাতি শিৱ-দুৰ্গাৰ মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কিন্তু, চিলাৰায়ে যেতিয়া শংকৰদেৱৰ প্ৰচাৰিত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম ভাল পোৱা হ’ল, তেতিয়া শংকৰদেৱক প্ৰাণৰ দেৱতা কৰিবলৈ একান্ত ইচ্ছা হ’ল। আনহাতে, নৰনাৰায়ণে শংকৰদেৱক শাস্তি বিহিবলৈ যত্ন কৰিলে। চিলাৰায়ে গুৰুজনাক নিজৰ কোঠাৰ ভিতৰতে লুকুৱাই ৰাখিছিল। তাৰ পিছত সুযোগ বুজি আৰু সুব্যৱস্থাৰে ৰজাৰ সন্মুখত এনেদৰে উপস্থিত কৰালে যে, নৰ নাৰায়ণে শংকৰক আদৰ কৰিব লগীয়াত পৰিল। শংকৰ দেৱৰ গুণ-গৰিমাত মোহিত চিলাৰায় সপৰিবাৰে প্ৰভুৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। নৰনাৰায়ণেও শংকৰদেৱৰ পাণ্ডিত্যত সন্তোষ পাই ৰাজসভাত ৰাখে। তাৰ পাছত, তেওঁলোকৰ সহযোগত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰে।
মৃত্যু
১৫৭১ খ্ৰীষ্টাব্দত চিলাৰায়ৰ গংগাতীৰত বসন্ত ৰোগত মৃত্যু হয় ।
বীৰ চিলাৰায় বঁটা
বীৰ চিলাৰায়ৰ স্মৰণত, ২০০৫ চনৰে পৰা অসম চৰকাৰে তেওঁৰ জন্মদিনটো বীৰ চিলাৰায় দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিব বুলি আনুষ্ঠানিক ভাৱে ঘোষণা কৰে। চিলাৰায় দিবসত অসম চৰকাৰে বন্ধ ঘোষনা কৰে। তদুপৰি, সাহসিকতাৰ পৰিচয় দিয়া লোকক বীৰ চিলাৰায় বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰিছিল ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
শ্লীপিং বিউটী
প্ৰথম খণ্ড
বহুদিনৰ আশা পূৰ্ণ হৈ যেতিয়া ৰজা ৰাণীৰ এটি কন্যাসন্তান জন্ম হল তেওঁলোকে সাত গৰাকী পৰীক কণমানি ৰাজকুমাৰী গৰাকীৰ ধৰ্মমাক হ'বলৈ নিমন্ত্ৰণ জনালে। প্ৰাসাদত সজাই থোৱা সাতখন সোণোৱালী চকীত তেওঁলোকে আসন গ্ৰহণ কৰিলে। সেই সময়তে তাত আন এজনী দুষ্ট বুঢ়ী পৰীয়ে প্ৰবেশ কৰিলে। যিহেতু তেওঁ নিমন্ত্ৰিত নাছিল তেওঁৰ বাবে সোণোৱালী চকী সজোৱা হোৱা নাছিল। যেতিয়া উপহাৰ দিবৰ সময় আহিল তেতিয়া ছয়গৰাকী পৰীয়ে ৰাজকুমাৰীক সৌন্দৰ্য্য,বুদ্ধিমত্­তা, সক্ৰিয়তা,নৃত্য ,সংগীত আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব পৰা ক্ষমতা উপহাৰ হিচাপে দিলে। কিন্তু দুষ্ট পৰীজনীয়ে উপহাৰৰ সলনি অভিশাপ দিলে যে ৰাজকুমাৰীৰ হাতত সূতাঁৰ মহুঁৰাই বিন্ধিব আৰু তেওঁৰ মৃত্যু ঘটিব। সেই সময়তে তেতিয়াও উপহাৰ দিবলৈ বাকী থকা পৰীজনীয়ে এই অভিশাপ খণ্ডাবলৈ আশীৰ্বাদ দিয়ে যে এশবছৰৰ নিদ্ৰাৰ অন্তত এজন ৰাজকুমাৰে তেওঁক জগাব। এই শুনি ৰজাই সমগ্ৰ ৰাজ্যতে যঁতৰ,মহুৰা আদিৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰি দিয়ে। পিছে এজনী বুঢ়ীয়ে এয়া গম নাপাই আৰু যঁতৰ চলাই থাকে। ষোড়শী ৰাজকুমাৰীয়ে নিজেও যঁতৰ চলাব বিচাৰে আৰু আঙুলিত মহুঁৰাই বিন্ধাত অভিশাপ অনুসৰি ৰাজকুমাৰী অচেতন হৈ পৰে। তেতিয়া সপ্তম পৰীজনীৰ পুনৰ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু তেওঁ ৰাজকুমাৰী ভবিষ্যতে অকলশৰীয়া হৈ পৰিব বুলি প্ৰাসাদৰ সকলোটিকে এশবছৰীয়া নিদ্ৰাত শুৱাই থৈ এখন অৰণ্যৰ সৃষ্টি কৰি প্ৰাসাদটো লোকচক্ষুৰ পৰ লুকাই থ'লে। এশ বছৰ পিছত এদিন এজন ৰাজকুমাৰে চিকাৰ কৰিবলৈ আহি প্ৰাসাদটি আৱিষ্কাৰ কৰে। ভিতৰত সোমাই ৰাজকুমাৰীক দেখাৰ লগে লগে ৰাজকুমাৰ প্ৰেমত পৰে। লগে লগে সমগ্ৰ প্ৰাসাদ জাগি উঠে আৰু ধুম-ধামেৰে দুয়োৰে বিবাহ সম্পন্ন হয়।
দ্বিতীয় খণ্ড
সেই প্ৰাসাদতে তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ আৰু এটি কন্যাসন্তান জন্ম হয়। কিন্তু এই কথাটো ৰাজকুমাৰে মাহীমাকৰ পৰা লুকাই ৰাখে যিজনী দৰাচলতে এজনী ৰাক্ষসী আছিল। ৰাজপাটত বহি ৰাজকুমাৰে ৰাণী(পত্নী) আৰু দুই সন্তানক মহললৈ লৈ আহে। পিছে এদিন ৰাজকুমাৰৰ অনুপস্থিতিত ৰাক্ষসীয়ে ৰাণী আৰু সন্তানদুটিক অৰণ্যৰ মাজৰ এটা ঘৰলৈ লৈ যায় আৰু তাত থকা ৰান্ধনীক ল'ৰা-ছোৱালী দুটা মাৰি মাংস ৰান্ধিবলৈ কয়। পিছে ৰান্ধনীয়ে এটা ভেড়া আৰু ছাগলী এটা মাৰি ৰাক্ষসীক মানুহৰ মাংস বুলি ৰান্ধি দিয়ে। কিন্তু ৰাক্ষসীয়ে এটা সময়ত সকলো গম পায় আৰু সিহঁতক মাৰিবলৈ চোতালত এটা গাঁত খান্দি তাত বহুতো বিষাক্ত প্ৰাণী থৈ দিয়ে। হেন সময়তে ৰাজকুমাৰ আহি মাকৰ সকলো কথা গম পায়। আত্মগ্লানিত ভুগি ৰাক্ষসীয়ে নিজেই সেই গাঁতটোত জঁপিয়াই আত্মহত্যা কৰে আৰু বাকী সকলোৱে সুখে সন্তোষে বাস কৰি থাকে।
বিভিন্নতা
সময়, ভাষা ভেদে সাধুটিৰ বহুতো পৰিৱৰ্তন পৰিলক্ষিত হয়। ৰাজকুমাৰী গৰাকীৰ নামো ভিন ভিন। চান মুন টেলিয়া(ইটালিয়ান সাধুকথা)ত তেওঁৰ নাম টেলিয়া পেৰল্টৰ সাধুত তেওঁৰ নাম L'Aurore আনহাতে গ্ৰীমৰ সাধুত তেওঁৰ নাম ব্ৰায়াৰ ৰোজ । ৱাল্ট ডিজনীৰ চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ নাম "অৰোৰা" আৰু জন ষ্টিজেনৰ টেলিষ্টৰীত তেওঁৰ নাম ৰোজবাড। গ্ৰীমৰ সাধুত ৰাজকুমাৰৰ প্ৰৱেশ আৰু বিবাহতে সাধুটিৰ পৰিসমাপ্তি ঘটিছে আৰু পিছৰ ছোৱা দ্য এভিল মাদাৰ-ইন-ল নামৰ অন্য এটা সাধুত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
মীথ থীমছ
ফ'কল'ৰিষ্ট(folkloris­t) সকলৰ মতে ইয়াক এক প্ৰকৃতি সম্বন্ধীয় ৰূপকৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি। ইয়াত ৰাজকুমাৰী হ'ল প্ৰকৃতি। দুষ্ট বুঢ়ী পৰীজনী হল শীত যিয়ে মায়াজালেৰে সকলোকে চেঁচা কৰি শুৱাই পেলাই। আনহাতে ৰাজকুমাৰ হল বসন্ত যিয়ে তৰোৱালেৰে(সূৰ্য্যৰশ্­মি) বৰফৰ জাল ভাঙি পেলাই সকলোকে জীপাল কৰি তোলে।
ৱাল্ট ডিজনীৰ স্লীপিং বিউটী
ৱাল্ট ডিজনী প্ৰডাকচনৰ এনিমেটেড চলচ্চিত্ৰ স্লীপিং বিউটী ১৯৫৯ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত ৰিলিজ হয়। ইয়াক নিৰ্মাণ কঁৰোতে প্ৰায় ৬ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰখৰচ হয়। ইয়াত তিনিজনী ভাল পৰী ফ্লোৰা,ফউনা,মেৰীৱেদাৰ আৰু দুষ্ট পৰী মেলফিচেণ্টক দেখুওৱা হয়। ডিজনীৰ আন বহুতো চিত্ৰৰূপৰ দৰে ইয়াতো কাহিনীভাগৰ ব্যাপক সাল সলনি ঘটোৱা হৈছে। এই ৰাজকুমাৰী গৰাকীক ডিজনীৰ সবাতোকৈ ধুনীয়া অভিনেত্ৰী আখ্যা দিয়া হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী :সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
গোলকীয় শিক্ষক বঁটা
গোলকীয় শিক্ষক বঁটা (Global Teacher Prize) প্ৰতিবছৰে ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনে শিক্ষকতাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ উৎকৃষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা শিক্ষকসকলক প্ৰদান কৰা বঁটা। এই বঁটাৰ অৰ্থমূল্য ১ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ। নিৰ্দিষ্ট মানদণ্ড পূৰণ কৰা শিক্ষক সকলক বিশ্বৰ জনসাধাৰণে মনোনীত কৰে। ইয়াৰ লগতে শিক্ষকসকলে নিজেও মনোনয়ন আগবঢ়াব পাৰে। গোলকীয় শিক্ষক বঁটা একাডেমীয়ে মনোনীত শিক্ষক সকলৰ মাজৰ পৰা এগৰাকী বিজেতা বাছনি কৰে। এই একাডেমীত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰধান শিক্ষক, শিক্ষা বিশেষজ্ঞ, মন্তব্যকাৰী, সাংবাদিক, ৰাজহুৱা বিষয়া, প্ৰযুক্তি উদ্যোমী, কোম্পানী নিৰ্দেশক আৰু বিজ্ঞানী থাকে।
এই বাৰ্ষিক বঁটা ২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত দ্বিতীয় বাৰ্ষিক গোলকীয় শিক্ষা আৰু দক্ষতা মঞ্চৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ১২৭খন দেশৰ পৰা ৫,০০০ৰো অধিক শিক্ষকৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।  গোলকীয় শিক্ষক বঁটাক শিক্ষকতাৰ নোবেল বঁটা বুলি অভিহিত কৰা হয়।   এই বঁটায়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শিক্ষক সকলৰ উৎকৃষ্ট অৱদানক মান্যনা প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পেছাক সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে।  ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনৰ মুৰব্বীৰ অনুসৰি "আমি শিক্ষকসকলক তাৰকা হিচাপে উদগনি দিব বিচাৰোঁ আৰু শিক্ষকসকলে আমাৰ জীৱনত হোৱা যথেষ্ট প্ৰভাৱৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ শিক্ষাৰ মানদণ্ড সমৰ্থন কৰিব বিচাৰোঁ"; "শিক্ষাদান বিশ্বৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱিকা হোৱা প্ৰয়োজন আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ উচিত সন্মান দিব লাগিব।"
ইতিহাস
প্ৰথম গোলকীয় শিক্ষক বঁটা ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰামাঞ্চল মেইনৰ এগৰাকী অভিনৱ আৰু অগ্ৰণী ইংৰাজী শিক্ষক আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষক নেন্সী এটৱেলক প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ শিক্ষাৰ্থীসকলে বছৰি গড়ে ৪০খন কিতাপ পঢ়া বিদ্যালয় এখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ চলোৱা বিদ্যালয় খনৰ শিক্ষাৰ্থী সকলে কোনখন কিতাপ পঢ়িব নিজে বাছনি কৰিব পিছৰে আৰু তেওঁলোকে পঢ়া কিতাপ খনৰ বিষয়ে প্ৰশংসাৰে লিখে। এটৱেলে শিক্ষাদানৰ ওপৰত নখন কিতাপ লিখিছে। ইয়াৰে ভিতৰত এখন কিতাপৰ ৫ লাখতকৈও অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হৈছে। তেওঁ তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, বিকাশ আৰু বৃত্তি, অলাভজনক শিক্ষা আৰু শিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ বাবে তেওঁৰ ১ মিলিয়ন ডলাৰ পুৰস্কাৰ দান কৰিছিল। এই বিদ্যালয় হৈছে শিক্ষাদান পদ্ধতিৰ বিকাশ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে এক প্ৰদৰ্শন বিদ্যালয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ
১৯৬২ (গ্ৰন্থ)
১৯৬২ সাংবাদিক মৃণাল তালুকদাৰে ৰচনা কৰা এখন গ্ৰন্থ। ২০১৩ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহত এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। লিখকে একেলগে ভূগোল, বুৰঞ্জী আৰু ভ্ৰমণৰ বিৱৰণৰ যোগেদি গ্ৰন্থখনত ১৯৬২ৰ ভাৰত-চীনৰ যুদ্ধৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে। ইতিপূৰ্বে অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ দেওবৰীয়া সংযোজন সম্ভাৰত ১৯৬২ কিতাপখন খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ হৈ গৈছে।
অধ্যায়
সমগ্ৰ কাহিনীৰাজীক সৰ্বমুঠ ২৭ টা ভাগত বিভক্ত কৰিছে লেখকে। প্ৰতিটো খণ্ডই উন্মোচন কৰি গৈছে ১৯৬২ চনৰ ভাৰত-চীনৰ যুদ্ধৰ আঁৰৰ সত্য কি আছিল। ভাগসমূহ হ’ল -
প্ৰকাশ
১৯৬২ গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ২০১৩ চনৰ ছেপ্তম্বৰ মাহত। ইয়াৰ পূৰ্বে অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ দেওবৰীয়া সংযোজন সম্ভাৰত গ্ৰন্থখন খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ পাইছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মাকাম
মাকাম হৈছে ড॰ ৰীতা চৌধুৰীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন উপন্যাস। অসমত থকা চীনামূলীয় লোকসকলৰ পটভূমিত ৰচিত মাকাম এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। ২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত জ্যোতি প্ৰকাশনে এই উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাকুমৰ পৰা বন্দী কৰি ৰাজস্থানলৈ লৈ যোৱা ১৫০০ জন চীনা-ভাৰতীয় লোকৰ দুখ-দুৰ্দশাৰ কাহিনী ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে। সেই সময়ৰ নেফা (অৰুণাচল প্ৰদেশ)ৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত উপস্থিত হোৱা চীনা সৈন্যৰ আক্ৰমণৰ সমান্তৰালভাৱে ভাৰত চৰকাৰে দেশখনত কেইবা পুৰুষো পাৰ কৰা চীনা বংশোদ্ভৱ লোকসকলক অমানৱীয়ভাৱে আটক কৰি প্ৰথমে ৰাজস্থান আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ইয়াৰে কিছু সংখ্যকক সমুদ্ৰ পথৰে চীনলৈ বিতাড়িত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পটভূমিতেই বিশিষ্টা ঔপন্যাসিক গৰাকীয়ে ‘মাকাম’ ৰচনা কৰি উলিয়াইছে।
অনুবাদ
ইংৰাজী ভাষাত উপন্যাসখন লেখিকা ৰীতা চৌধুৰীয়ে নিজেই চাইনাটাউন ডেইজ্ (Chinatown Days) নামেৰে অনুবাদ কৰিছে। ২০১৭ চনত এই অনূদিত সংস্কৰণটো মেকমিলান প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰে। উপন্যাসখন বড়ো ভাষালৈও অনুবাদ কৰা হৈছে। অনুবাদ কৰিছে সোণালী বড়োৱে। অনুবাদৰ বাবে ছমাহ সময় লোৱা উপন্যাসখন বড়ো সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰি উলিওৱাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছে। বিদ্যা শৰ্মাই উপন্যাসখন একে নামেৰে মাৰাঠী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে।
অভিযোজন
ইতিমধ্যে এই উপন্যাসখনৰ আধাৰত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনাও কৰা হৈছে।
লেখকৰ পৰিচয়
ড॰ ৰীতা চৌধুৰী (জন্ম:২০ আগষ্ট,১৯৬০) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী কবি, ঔপন্যাসিক আৰু সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী লেখিকা। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টিৰাপত। পিতৃৰ নাম বিৰজানন্দ চৌধুৰী। তেখেত নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ভাৰতৰ সঞ্চালক পদত অধিস্থিত আছিল ৷  সম্প্ৰতি তেখেত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ প্ৰবক্তা ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অন্তৰীপ (উপন্যাস)
অন্তৰীপ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা ৰচিত প্ৰথমখন উপন্যাস। ১৯৭৯ চনত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা উপন্যাসখন ৰামধেনু নামৰ আলোচনীত তিনিটা সংখ্যাত তিনিছোৱা প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত লিখাৰ কাম বন্ধ হয়। প্ৰান্তিক নামৰ আলোচনীত ১৯৮২ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলৰ সংখ্যাৰ পৰা সেই তিনিছোৱা আকৌ প্ৰকাশ হয়। তাৰপাছত লিখা কাম আৰম্ভ হয়। প্ৰান্তিকৰ ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈ থাকে আৰু ১৯৮৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ সংখ্যাত শেষছোৱা প্ৰকাশ হয়।
জোনাকী (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। জোনাকী শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
অন্তৰীপ (উপন্যাস)
চলচ্চিত্ৰ
উপন্যাসখনৰ আধাৰত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ই ১৯৮৫ চনত অগ্নিস্নান নামৰ চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালিত কৰিছিল। ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু চলচ্চিত্ৰখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ভাৰতৰ সংস্কৃতি
ভাৰতৰ সংস্কৃতি হৈছে ভাৰতবাসীৰ জীৱন ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া। ভাৰতৰ ভাষা, ধৰ্ম, নৃত্য, সংগীত, স্থাপত্য, সাজ-পাৰ, আৰু খাদ্যভাস দেশখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ দেখা পোৱা যায়। প্ৰায়ে ভাৰতীয় সংস্কৃতিত বিভিন্নতা পৰিলক্ষিত হয় যদিও, সমগ্ৰ ভাৰত উপমহাদেশজুৰি প্ৰসাৰিত এই সাংস্কৃতিক সমন্বয়ক ইয়াৰ সহস্ৰাধিক বছৰীয়া পুৰণি ইতিহাসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত কৰিছে।  ভাৰতীয় ধৰ্ম, ভাৰতীয় দৰ্শন আৰু ভাৰতীয় খাদ্যৰ দৰে ভাৰতৰ সংস্কৃতিৰ বহু ভিন্ন উপাদানে সমগ্ৰ বিশ্বক সদায়ে আকৰ্ষিত কৰি আহিছে।
সংস্কৃতি
ভাৰত হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি সভ্যতা। ভাৰতৰ সংস্কৃতিক বহুতো ভিন্ন প্ৰকাৰৰ সংস্কৃতিৰ সমন্বয়ত গঢ়ি উঠা এক মিশ্ৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হয়। ভাৰতৰ ইতিহাসৰ পৰা এই সংস্কৃতিত গভীৰভাৱে ধাৰ্মিক প্ৰভাৱ পৰা পৰিলক্ষিত হয়। দৰ্শন, সাহিত্য, স্থাপত্য, কলা আৰু সংগীতে ইয়াক সমৃদ্ধ কৰিছে। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰিধিৰ উৰ্ধত ভাৰতীয সংস্কৃতিত এক বৃহত্তৰ ভাৰতৰ আভাস পোৱা যায়। এয়া বিশেষভাৱে সাধাৰণ যুগৰ আৰম্ভণি শতিকাসমূহত চিল্ক ৰোডৰ মাধ্যমেদি ভ্ৰমণকাৰী আৰু সেই সময়ৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ পৰা এছিয়াৰ অন্য স্থানলৈ হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম, স্থাপত্য, প্ৰশাসন আৰু লিখন পদ্ধতিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ সৈতে জড়িত। পশ্চিম দিশত, বৃহত্তৰ ভাৰত হিন্দু কুশ আৰু পামিৰ মালভূমিত বৃহত্তৰ পাৰ্ছিয়াৰ সৈতে সন্মিলিত হৈ আছিল। মধ্যযুগত ইছলামে ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য গঢ় দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ভাৰতত শতিকা শতিকা ধৰি মুছলমানসকলৰ সৈতে হিন্দু, জৈন আৰু শিখসকলৰ এক উল্লেখনীয় সমন্বয় পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে।
ধৰ্ম
ভাৰত হৈছে সামগ্ৰিকভাৱে ভাৰতীয় ধৰ্ম বুলি জনাজাত হিন্দু, বৌদ্ধ, জৈন আৰু শিখ ধৰ্মৰ জন্মস্থান। আব্ৰাহামিক ধৰ্মৰ সৈতে ভাৰতীয় ধৰ্ম হৈছে বিশ্বৰ ধৰ্মসমূহৰ মূল উপাদান। বৰ্তমান সৰ্বমুঠ ২০০ কোটি অনুগামীৰ সৈতে ক্ৰমে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্ম হৈছে পৃথিৱীৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ বৃহৎ ধৰ্ম, আৰু সম্ভবতঃ ২৫০ বা ২৬০ কোটিতকৈও অধিক অনুগামী আছে।
কিছুমান অতি ধাৰ্মিক সমাজ তথা সংস্কৃতিৰ সৈতে ভাৰত হৈছে বিশ্বৰ এখন ধাৰ্মিক বিভিন্নতা থকা ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ বহুতো লোকৰ জীৱনত ধৰ্মই কেন্দ্ৰিয় আৰু সুনিৰ্দিষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়।
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, ভাৰতৰ ৮০% লোক হিন্দু। অন্য ধৰ্মৰসমূহৰ পৰিসংখ্যা হৈছে: ইছলাম (১৪.২%), খ্ৰীষ্টান (২.৩%), শিখ (১.৭%), বৌদ্ধ (০.৭%) আৰু জৈন (০.৪%)। ভাৰতত সৰণা ধৰ্মৰ দৰে বহুতো জনজাতীয় ধৰ্মৰ লোকো আছে, অবশ্যে এনে ধৰ্মসমূহৰ ওপৰত হিন্ধু, বৌদ্ধ, খ্ৰীষ্টান আদি প্ৰধান ধৰ্মসমূহৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। জৈন ধৰ্ম, জৰাষ্ট্ৰিয়াবাদ, ইহুদী ধৰ্ম, আৰু বাহাই ধৰ্মৰো কিছু প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। সকলো কথাৰ নিজেই কাৰণ বুলি বিশ্বাস কৰা নাষ্টিকতা আৰু অজ্ঞেয়বাদৰ প্ৰভাৱো ভাৰতত দেখা পোৱা যায়।
নৃত্য
ভাৰতত নৃত্যকলাৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে। নাট্যশাস্ত্ৰ (নৃত্যৰ বিজ্ঞান) আৰু অভিন্ন দৰ্পন হৈছে নৃত্যৰ বিষয়ে লিখিত প্ৰায় ১৭০০ ৰ পৰা ২২০০ বছৰ পুৰণি দুখন সংস্কৃত সাহিত্য।
এই পুৰণি পুথিসমূহে শিকোৱা ভাৰতীয় নৃত্য কলা সম্পৰ্কত ৰাগিনী দেৱীয়ে কৈছে যে, নৃত্য হৈছে ব্যক্তিৰ অন্তঃ সৌন্দৰ্য আৰু দেৱত্বৰ প্ৰকাশ। ই এক প্ৰকাৰৰ সমৰ্পিত কলা, সুবিধাৰ বাবে একো বাকী নেৰাখে, প্ৰতিটো মুদ্ৰাই ধাৰণা প্ৰকাশ কৰে, প্ৰতিটো ভংগীমাত আবেগ জড়িত থাকে।
এই ধ্ৰুপদী নৃত্য-কলাসমূহৰ উপৰিও ভাৰতত বহুধৰণৰ লোক নৃত্যও আছে। এনে কিছুমান লোক নৃত্য হৈছে পঞ্জাবৰ ভাংৰা; অসমৰ বিহু; নাগালেণ্ডৰ জেলিয়াং; ঝাৰখণ্ড আৰু বংগৰ চাঊ; উৰিষ্যাৰ ঘুমুৰা নৃত্য, গতিপোৱা, মাহাৰি নৃত্য আৰু ডালখাই; উত্তৰ প্ৰদেশৰ কুৱালিছ বিৰ্হাছ আৰু চাৰ্কুলাছ; বিহাৰৰ জাত-জাতিন আৰু ছাতুৰী; ৰাজস্থানৰ ঘুমাৰ; গুজৰাটৰ দাণ্ডিয়া আৰু গাৰ্বা; অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ কলাট্টাম; কৰ্ণাটকৰ য়ক্ষগানা; মহাৰাষ্ট্ৰৰ লাৱানি গোৱাৰ দেখান্নী আদি। শেহতীয়াকৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্যৰ লগত খাপখোৱা নৃত্যৰ প্ৰকাৰো ভাৰতত বিশেষকৈ চহৰাঞ্চলত দেখা পোৱা যায় আৰু কেৰালাৰ খ্ৰীষ্টিয়ান সমাজে ধ্ৰুপদী নৃত্যত বাইবেলৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা নৃত্যৰো সংযোজন কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰত *
ভাত
ভাত হৈছে সিজোৱা চাউল। সৰহ পানীত উতলাই বা কম পানীত ভাপৰ সহায়ত চাউল সিজাই ভাত তৈয়াৰ কৰা হয়। খাদ্য হিচাপে ভাত যথেষ্ট জনপ্ৰিয়। ভাত ৰান্ধিবৰ বাবে এছিয়া, আফ্ৰিকা বা যিকোনো ঠাইত উপলব্ধ ধানৰ দীঘল, মধ্যমীয়া বা চুটি চাউল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। চাউলবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ বা আধা সিজাই ভাত তৈয়াৰ কৰা হয়।
সাধাৰণতে বহু প্ৰকাৰৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ভাতক প্ৰধান উপাদান হিচাপে গুৰুত্ব দিয়া হয়। চাউল সিজাই বিভিন্ন খাদ্য সামগ্ৰী যেনে পিঠা, জলপান, আদি প্ৰস্তুত কৰা হয়।
ভাত কেৱল এছিয়া আৰু লেটিন আমেৰিকাৰে প্ৰধান খাদ্য নহয়। ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা সমগ্ৰ বিশ্বতে মন কৰিবলগীয়া। লগতে ভাত হৈছে বিশ্বত আটাইতকৈ বেছি পৰিমাণে গ্ৰহণ কৰা খাদ্য। কৃষি বিভাগে ভাতক শস্যজাত খাদ্যৰ বিভাগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। দৈনিক পুৰুষ আৰু মহিলাই গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া ১৭০ আৰু ২০০ গ্ৰাম শস্যজাত খাদ্যৰ ভিতৰত ভাতে প্ৰায় ৬০ গ্ৰাম পুষ্টি যোগান ধৰে। ইয়াৰোপৰি ভাত মেংগানিজ আৰু জিংকৰ উৎকৃষ্ট উপাদান।
ভাত ৰন্ধাৰ পদ্ধতি
ভাত ৰান্ধিবৰ বাবে প্ৰধানকৈ চাউল আৰু পানীৰ প্ৰয়োজন। নতুন চাউলৰ ভাত ৰান্ধিবলৈ কম পানীৰ প্ৰয়োজন। চাউলবোৰ প্ৰথমে ভালকৈ ধুই, পাত্ৰত চাউল আৰু পানীৰ অনুপাত ৰক্ষা কৰি জুইত সিজিবলৈ দিয়া হয়। সাধাৰণতে বটুৱা, চচ্ ইত্যাদিত কম পৰিমাণে চাউল সিজালে, চাউলবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে সিজাৰ পূৰ্বে পানী কঢ়া হয়। পানী কঢ়া ভাতখিনি ওখনিয়াই সামান্য জুইত ৰাখি নমাই ৰখা হয়। ভাতৰ পৰা কাঢ়ি ৰখা এই পানীক মাৰ বা নিসনি বোলে। সাধাৰণতে পানী নকঢ়াকৈয়ো ভাত ৰন্ধা হয়। আধুনিক কুকাৰ ইত্যাদিৰ সহায়ত কম পানী আৰু জুইত পানী নকঢ়াকৈয়ে অতি সহজেই ভাত ৰান্ধিব পাৰি। অসমীয়া সমাজত, ভোজ আদিৰ আয়োজন কৰিলে সাধাৰণতে ডাঙৰ কেৰাহীত ভাত ৰন্ধা হয়। চাউলখিনি সিজিলে ছাকনীৰ সহায়ত ভাতখিনি পাত্ৰৰ পৰা কাঢ়ি বহলকৈ মেলি দিয়া হয়। এনে কৰিলে ভাতত ৰৈ যোৱা অতিৰিক্ত পানী ভাপ হৈ উৰি যায় আৰু ভাতখিনি যৌ-যোৱা হৈ পৰে।
পুষ্টি
ভাতত বহু পৰিমাণে শৰ্কৰা থাকে। ভাত শক্তি বৰ্ধক খাদ্য। অধিক শাৰীৰিক শ্ৰম কৰা লোকৰ বাবে সাধাৰণতে ভাত উপযুক্ত খাদ্য। গাঁৱৰ শ্ৰমজীৱী লোক সকলে ভাতক প্ৰধান খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। ভাত প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা চাউলত থকা বিভিন্ন পুষ্টি সমূহ:
বিভিন্ন ব্যঞ্জন
তিয়াই লোৱা বৰা চাউল কুমলীয়া বাঁহৰ চুঙাত ভৰাই চুঙাটো জুইত পুৰি ভাতৰ দৰে সিজাই তৈয়াৰ কৰা এবিধ আহাৰ। ইয়াক ভাতৰ বিকল্প হিচাপে খাব পাৰি। অসমীয়া সমাজত চুঙা চাউল, জলপান হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। কোমল ধানৰ চাউল গৰমপানীত তিয়াই থৈ প্ৰস্তুত কৰা ভাতৰ দৰে এবিধ খাদ্য। জুইত কোমল ধান সিজাই, ৰ'দত শুকুৱাই খুন্দি বিশেষ ভাৱে তৈয়াৰ কৰা হয় বাবে এই চাউল নিসিজোৱাকৈয়ে, খাবৰ উপযোগী হৈ পৰে। বোকা চাউল কুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ল'লে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে এই চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে। পঁইতা ভাত হৈছে ওৰে ৰাতি সিজোৱা চাউল পানীত তিয়াই থৈ পিছ দিনা খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এক বিশেষ খাদ্য। চাউল সিজাই গাখীৰ আৰু চেনিৰে পগাই তৈয়াৰ কৰা এবিধ মিঠা খাদ্য।
ভাত ৰান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন ধানৰ প্ৰজাতি
তুলসী শালি, শালিকা চুতীয়া, গুটিয়া আমোনা, নল নাৰায়ণ ধান, জল বসুন্ধৰী, পাঞ্চা ধান, ধনিয়া গুটীয়া শালি, মনোহৰ শালি, গয়া শালি, পাতাল শালি, ধুচুৰি ধান, হাৰ কণা, গাজি বৰো, ইন্দ্ৰ নাৰায়ণ ধান, বিহাৰী শালি, প্ৰভাত শালি, গৌতম শালি, কুৰ্মী শালি, প্ৰসাদ ভোগ, হুৰুমি কোমল, সুৱাগমণি, বাদল শালি, বনগুটি, চৈমাৰী, গেজেন শালি, চামৰাজ, কুটকুটি, আবৰ শালি, মাণিকী মাধুৰী, কণী ধান, গঞা শালি, পাতল শালি, হাৰকণী, বাম মাগুৰি, পানী মাগুৰি, সুৱাগমণি, বাদল শালি, নানিয়া, আমপাখি, জাহিংগা, বৰ জাহিংগা, শ’লপোনা, চকোৱা, বংশী শালি, আহোম শালি, লক্ষণ শালি, খাগৰা শালি, মুকুতা, চহা চম্পা, মাণিক, লাইতা শালি, ফুটুকী আহিনী, প্ৰসাদ ভোগ, বাদশ্বাভোগ, টঙাপাচি,বদ্ধনা, গুজুৰি, পেটপাখৰী, মইনাগিৰী, কলমদানি, টাঙাৰকুৰি, ফুলপাখৰি, সুৱেগী, চৰকাৰী, মনোহৰ শালি, বৰধান, ক’লামোচৰা, ক’লা মেকুৰী, হালধা বৰধান, মালচহৰা বৰধান, মইনাগিৰি, ইক্ৰা, লাকী, লতাশালি, অগ্নিশালি, বিৰৈ, বিৰিয়াভঙা, টিংৰাই, দল, পোঙা, গৰু চকুৱা, প্ৰসাদ ভোগ, লতা শালি, ৰূপহী, মাগুৰী, বৰধান, মালচৰা, মেকুৰী শালি, হালধা, আঘোণা শালি, ক’লী বেতগুটি, বেতগুটি, হৰাপাট, ইক্ৰা মণিকূট, গৰুন্দ্ৰ পক্ষী, চেনি লাহি, পটেশ্বৰী ইত্যাদি।
বগা আহু, ক’লা আহু, ৰঙা আহু, বেঙেনাগুটীয়া আহু, ৰঙাদৰীয়া, মণিপুৰী দুমাই, গুণি আহু, ফাপৰী আহু, বেতগুটি, কোইজানৰী, কইমুৰালি, লেহাদাং, হৰিণ কাজলী, নিলাজী, ৰঙাজিৰা, বগীবৰ, কোইজাপৰি, হাচাকুমৰা, বঙালীমি, পাঞ্জাশালি, ক’লা মাণিক, দুবাইচেঙা, আহু জহা, ৰাঙী খৰমা, খৰমা, পাখৰী আহু, ৰঙা ডিমৰা, কইলাঙী, ডগাৰঙা, ক’লাছপিলা, গোবৰ গুণি, বৰক’লা আহু, বাইৰিং, ৰিকজয়, কোচামণি, মাঘী, নিপক, চেঙা, মালভোগ, তিনিমহীয়া, পৰমা আহু আদি।
ক’লা জহা, কুনকুনি জহা, শীতল জহা, কৃষ্ণ জহা, কল জহা, বকুল জহা, ঘুগুলী জহা, কণ জহা, গোবিন্দ তুলসী জহা, তুলসী জহা, বগা জহা, মাণিকী মাধুৰী জহা, ভোগ জহা, ৰামপাল জহা, ভুবুৰী জহা (শুং থকা), পিপৰাচোকোৱা জহা, ৰাঙী জহা, বাদশাভোগ আদি।
এদলীয়া বাও, নেঘেৰি বাও, তৰা বাও, তুলসী বাও, কেকোৱা বাও, দল বাও, পানীকেকোৱা বাও, ৰঙা বাও, আমনা বাও, আহিনা বাও, মাগুৰি বাও, জৰা বাও, বাম মাগুৰি, পানী মাগুৰি, কেঁচা বাও, দেউৰী বাও, বাদল বাও, বকুল বাও, তিনি নম্বৰী, ধেপা বাও, দল মাগুৰী, বিল বাও, পদুমনি বাও, লতা বাও, বেজেল বাও, জুল বাও, ফুটি বাও, বৰজুল বাও, বগা আমনা, জাহিংগা, বৰ জাহিংগা, হেৰেপি বাও, বগী নদী আদি।
বোকাধান, কোমল ধান, আটা বৰা, চিলতীয়া কোমল ধান, বগী বৰা, জঁটা বৰা, মালভোগ বৰা, গান্ধী বৰা, খামতি বৰা, মইনা বৰা, বগী বৰা, থুপি বৰা, ঘিঁউ বৰা, মৌ বৰা, বকুল বৰা, ৰঙা বৰা বা নগঞা শালি, কাতি বৰা, পাখি বৰা, জেং বৰা, বোকা বৰা, তিল বৰা, জহা বৰা, ক’লা তুলসী বৰা, তুলসী বৰা, জাংগনী বৰা, ৰূপহী বৰা, বগা বৰা, আঘোণী বৰা, ক’লা বৰা, মিহি জলপনীয়া ধান, গুৱাহটীয়া বৰা, নল বৰা, গাৰো বৰা, খোপাৰাঙী বৰা, পাৰ চকোৱা, সৰু চকোৱা, বৰ চকোৱা, বগা চকোৱা আদি।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:খাদ্য
ফুটবল
ফুটবল (Football) এবিধ বহিঃক্ৰীড়া। ফুটবলৰ আন এটা নাম "চ'কাৰ" (soccer)। বৰ্তমান এই খেল পৃথিৱীৰ জনপ্ৰিয় খেলসমূহৰ মাজত অন্যতম। ফুটবলত প্ৰত্যক দলত ১১ জনকৈ আৰু তিনিজন অতিৰিক্ত খেলুৱৈ থাকে। ফুটবল নামটোৰ উৎপত্তি হৈছে "ফুট" আৰু "বল" শব্দ দুটাৰ পৰা। অৰ্থাৎ ভৰিৰে খেলা বল। এই খেলৰ আৰম্ভণি চীনত হৈছিল বুলি কোৱা যায়। এই খেলতো বিশ্বত ব্ৰিটিছে জনপ্ৰিয় বনালে। ‌‌
ইতিহাস
১৮৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংলেণ্ডত ফুটবল এছʼচিয়েশ্বন (FC)ৰ জন্ম হয়। ১৮৭১ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ইংলেণ্ডত পেছাদাৰী ফুটবল খেল আৰম্ভ হয়। ১৮৮৮ চনত প্ৰথম প্ৰথম ফুটবল খেল আৰম্ভ হয়। প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক খেল হয ইংলেণ্ড আৰু স্কটলেণ্ডৰ মাজত যিখন অমীমাংসিতভাৱে শেষ হয়।
১৯০৪ চনত পৃথিৱীৰ সকলো দেশৰ ফুটবল সংস্থাৰ প্ৰতিনিধি সকলকলৈ আন্তৰ্জাতিক ফুটবল সংস্থা- ফেডাৰেচন অৱ ইণ্টাৰনেচনেল ফুটবল এছʼচিয়েচন(ফিফা) গঠিত হয়। এই সংস্থাই ১৯৩০ চনৰ পৰা এতিয়ালৈকে বিশ্বকাপ আয়োজন কৰি আহিছে। বৰ্তমান সময়লৈকে ব্ৰাজিল দেশে সৰ্বাধিক ৫ বাৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন হৈছে।
নিয়ম সমূহ
ফুটবল খেল দুটা দলৰ মাজত হয় আৰু প্ৰতিটো দলতেই ১১ জনকৈ খেলুৱৈ থাকে। তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এজন গʼলৰক্ষক হয়। অৱশ্যে খেলুৱৈসকলক সালসলনি (substitute) কৰিব পাৰি। একোটা পক্ষই সৰ্বাধিক ৬জন খেলুৱৈক মুঠ ১৫ বাৰ সালসলনি কৰিব পাৰিব।
ফুটবল খেলৰ বলটোৰ আকাৰ গোলাকাৰ। খেল আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত বলৰ পৰিধি ৭০ ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ৭১ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু ওজন ৩৯৬ গ্ৰাম পৰা ৪০০ গ্ৰাম হʼব লাগিব। বলৰ ভিতৰত বায়ুৰ চাপ ৬০০ ৰ পৰা ১১০০ গ্ৰাম / ছেণ্টিমিটাৰ হʼব লাগিব। ৰেফাৰীৰ অনুমতি অবিহনে খেল চলি থকা সময়ত বলটো সলনি কৰিব নোৱাৰি।
খেল পৰিচালনা কৰিবৰ বাবে চাৰিজন ৰেফাৰী থাকে। তাৰে ভিতৰত এজন খেলপথাৰত থাকি খেল খনৰ পৰিচালনা কৰে। দুজন লাইনৰ দায়িত্বত থাকে আৰু চতুৰ্থ জনে পথাৰৰ বাহিৰত থাকি খেলৰ পৰিচালনা কৰে।
এখন ফুটবল খেল সাধাৰণতে ৯০ মিনিটত সম্পূৰ্ণ হয়। এই সময়ছোৱাক ৪৫ মিনিটতকৈ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। ফুটবল খেলৰ ৪৫ আৰু ৯০ মিনিটৰ অন্তত কেই মিনিটত মান অতিৰিক্তকৈ সংলগ্ন কৰা হয়। কিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰত খেলখনৰ বিজয়ী দলটোক নিশ্চিত কৰিবলৈ ৩০ মিনিট সংযোগ কৰা হয়। তথাপিও খেলখনৰ একো মীমাংসা নহʼলে অৱশেষত পেনালটি চুটআউট কৰা হয়।
আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস
আন্তঃৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱসটো  (International Workers' Day) মে' দিৱস নামেৰেও পৰিচিত। মে' মাহৰ প্ৰথম দিনটোতেই পৃথিৱীৰ বহু দেশত এই দিৱস পালিত হয়। কিছুমান দেশে মে’ দিৱসক শ্ৰমিক দিৱস হিচাপেও পালন কৰে। এই দিনটো চৰকাৰীভাৱে ছুটিৰ দিন। ১৮৮৬ চনৰ ১ মে’ত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো নগৰৰ হে-মাৰ্কেটত ৮ ঘণ্টা শ্ৰমদিনৰ দাবীত আন্দোলন কৰা শ্ৰমিকৰ ওপৰত গুলি চলোৱাত ১১ জন শ্ৰমিক  ছহিদ হয়। পিছে যুক্তৰাষ্ট্ৰ বা কানাডাত এইদিন পালন কৰা নহয়। ইয়াৰ উপৰিও এইদিনটোৰ আন কিছু ঘটনা আছে যিবোৰ আঞ্চলিকভাৱে হয়তো পালন কৰা হয়।
ইতিহাস
আগতে শ্ৰমিকসকলে অমানুষিক পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিছিল, প্ৰতিদিনে গড়ে প্ৰায় ১০-ৰ পৰা ১২ ঘণ্টা আৰু সপ্তাহত ৬ দিন কাম কৰিছিল। বিপৰীতে নগণ্য পাৰিশ্ৰমিক বা মজুৰি পাইছিল, শ্ৰমিকসকলে অতি অমানৱীয় জীবনযাপন কৰিছিল, ক্ষেত্ৰবিশেষে সেইটো দাসবৃত্তিৰ পৰ্যায়ত পৰিছিল। ১৮৮৪ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো নগৰত এদল শ্ৰমিকে দৈনিক ৮ ঘণ্টা কামৰ নিয়ম কৰাৰ দাবীত আন্দোলন আৰম্ভ কৰে আৰু তেঁওলোকৰ এই দাবী কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে তেওঁলোকে সময় বান্ধি দিয়ে ১৮৮৬ চনৰ ১-মে। কিন্তু কাৰখানাৰ মালিকসকলে এই দাবী মানি নল’লে। ১৮৮৬ চনৰ ৪ মে’ৰ সন্ধিয়া সামান্য বৰষুণৰ মাজত চিকাগো নগৰৰ হে-মাৰ্কেট নামৰ এক বাণিজ্যিক এলেকাত শ্ৰমিকসকল শোভাযাত্ৰা কৰাৰ উদ্দেশ্যে গোট খায়। তেঁওলোকে ১৮৭২ চনত কানাডাত অনুষ্ঠিত এক বিশাল শ্ৰমিক শোভাযাত্ৰাৰ সাফল্যত উদ্বুদ্ধ হৈ এনে কৰিছিল। আগস্ট স্পীজ নামৰ এজন নেতাই উপস্থিত শ্ৰমিকসকলৰ উদ্দেশ্যে কিছু কথা কৈছিল। হঠাৎ দূৰৈত ৰৈ থকা আৰক্ষী দলৰ ওচৰত এটা বোমাৰ বিষ্ফোৰণ ঘটে আৰু এজন পুলিচ নিহত হয়। পুলিচবাহিনীয়ে তৎক্ষণাত শ্ৰমিকসকলৰ ওপৰত অতৰ্কিতে আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰে আৰু ই এক গণ-হত্যাৰ ৰূপ লয়, য’ত ১১ জন শ্ৰমিক ছহিদ হয়। পুলিচক হত্যা কৰাৰ দোষত আগস্ট স্পীজ সহ আঠজনক অভিযুক্ত কৰা হয়।  এক প্ৰহসনমূলক বিচাৰৰ পিছত ১৮৮৭ চনৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে উন্মুক্ত স্থানত ৬ জনক ফাঁচী দিয়া হয়।
লুইস লিং নামৰ এজনে ফাঁচীৰ এদিন আগতে কাৰাগাৰৰ ভিতৰতেই আত্মহত্যা কৰে, অন্যএজনৰ পোন্ধৰ বছৰৰ কাৰাদণ্ড হয়। ফাঁচীৰ মঞ্চত উঠাৰ আগতে আগস্ট স্পীজে কৈছিল, "আজি আমাৰ এই নিঃশব্দতা, তোমালোকৰ কোলাহতকৈ অপেক্ষিক ভাবে অধিক শক্তিশালী হ’ব"।
২৬ জুন, ১৮৯৩ তাৰিখে ইলিনয়ৰ গভৰ্ণৰে অভিযুক্ত আঠজনকেই নিৰপৰাধী বুলি ঘোষণা দিয়ে আৰু হত্যালীলাৰ হুকুম প্ৰদানকাৰী পুলিচ কামাণ্ডাৰ জনক দুৰ্নীতিৰ দোষত অভিযুক্ত কৰে। আৰু আনপিনে অজ্ঞাত সেই বোমা বিস্ফোৰণকাৰীৰ পৰিচয় কেতিয়াও প্ৰকাশিত নহ’ল।
শেষ পৰ্যন্ত শ্ৰমিকসকলৰ "দৈনিক আঠ ঘণ্টা কাম কৰাৰ" দাবীয়ে প্ৰশাসনিক স্বীকৃতি পায়। আৰু পহিলা মে বা মে' দিৱসে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে- শ্ৰমিকসকলৰ দাবী আদায়ৰ দিন হিচাপে, পৃথিবীব্যাপী আজিও সেই দিৱস পালিত হয়।"
মে’ দিৱসৰ গীত
পল ৰবছনৰ একে নামৰ গীতটোৰ হেমাংগ বিশ্বাসে কৰা অসমীয়া অনুবাদ
জন হেনৰি
কলীয়া শিলত কটা হেনৰি গ্ৰেনাইটেৰে গঢ়া পেশী জলমল হাতুৰীৰ কোবে কোবে শিলে শিলে জুই জ্বলে হাতুৰীয়ে মাথোঁ তাৰ সম্বল।
ভাৰ্জিনিয়াৰ ৰে'ল সুৰংগত শিলৰ পাহাৰ কাটি কাটি ৰে'ললাইন পতা হ'ব হেনৰিৰ হাতুৰীৰে কোবে কোবে পাৰ হয় ৰাতি।
জন হেনৰিৰ চেনেহৰ লগৰী নাম তাইৰ মেৰী মেগডেলিন সুৰংগৰ বুকুতে কাণপাতি শুনিছিল হেনৰিৰ হাতুৰীৰ বীণ! বগা চৰ্দাৰক লাগে আৰু বেছি কাম ষ্টীম ড্ৰিল কৰে আমদানি আশংকা হেনৰিৰ যন্ত্ৰৰ ওচৰত ল'ব নেকি পৰাজয় মানি।
'মই মেচিনৰ হ'ম প্ৰতিদ্বন্দ্বী' জন হেনৰিয়ে কয় বুকু ডাঠি ষ্টীম ড্ৰীলৰ লগতে হাতুৰীৰ চলে 'ৰেচ' বিস্ময়ত কঁপি উঠে মাটি।
বগা চৰ্দাৰে কাঠ হাঁহি মাৰি কয় 'নিগাৰ'ৰ চা অতপালি তোৰ যদি জয় হয় নহ'ব সূৰ্যোদয় ক'লা শিল হ'ব সোণোৱালী।
জন হেনৰিৰ হাতুৰীৰ চমকে জিলিকায় বিজুলীৰ বান মানুহৰ সৃষ্টি দুৰন্ত ষ্টীম ড্ৰীল মানুহৰ হাতত হয় সৈমান।
মে' দিৱসৰ গানে গানে নীলা আকাশৰ তলে দূৰ শ্ৰমিকৰ জয়গানত কাণপাতি শুনা সৌ হেনৰিৰ হাতুৰীৰ সুৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মহীচন্দ্ৰ মিৰি
মহীচন্দ্ৰ মিৰি (জন্ম: ১৯০২ - মৃত্যু: ১৯৩৯) অসমৰ প্ৰথম মুখ্য বন সংৰক্ষক ( চীফ কন্‌জাৰভেটৰ অব ফৰেষ্টচ)আছিল (প্ৰায় ১৯৩৫ চনত)। অনুসূচিত জনজাতি মিৰি সম্প্ৰদায়ৰ এই শিক্ষিত ডেকাজনে সেই সময়তে অসমৰ বন্যজীৱনৰ ৰক্ষাৰ হেতুকে কাম আৰম্ভ কৰিছিল। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ এশিঙিয়া গঁড়ৰ বিষয়ে প্ৰথম তেখেতৰ হেতুকেই বিশ্ব অৱগত হয়। কথিত আছে তেখেতে কাজিৰঙাৰ অৰণ্যত এটা টিলাৰ ওপৰত বহি বাইন'কুলাৰ আৰু বন্দুক লৈ অৰণ্যৰ তদাৰক কৰিছিল। তেখেতৰ পত্নী আছিল প্ৰসিদ্ধ অসমীয়া শিক্ষাবিদ ইন্দিৰা মিৰি আৰু সন্তান উৎপল মিৰি, চপলা মিৰি আৰু মৃণাল মিৰি। মহীচন্দ্ৰ মিৰি কেৱল এগৰাকী সুদক্ষ চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়েই নহয় তেওঁ এজন নিষ্ঠাবান সমাজ সেৱক আৰু কৃতি সাহিত্যিক আছিল।
জন্ম
১৯০২ চনৰ ২১ জুলাইত ঢকুৱাখনাৰ খেৰকটা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত আলিমূৰ মিচিং গাঁৱত মহি চন্দ্ৰ মিৰিৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম দলে মিৰি আৰু মাকৰ নাম পঞ্চমী মিৰি আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৩২ চনত মহী মিৰিয়ে সোণাধৰ সেনাপতিৰ জ্যেষ্ঠা জীয়ৰী ইন্দিৰা সেনাপতিক (পিছলৈ ইমদিৰা মিৰি) বিয়া কৰায়।
মৃত্যু
পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ যোৰহাটত চাকৰি কৰিছিল আৰু তাতেই ১৯৩৯ চনৰ ২৯ জুলাই তাৰিখে ক'লাজ্বৰত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয়।
স্বীকৃতি
চৰকাৰী বন বিষয়া ৰূপে বাগৰিত যোগদান কৰাৰ পিছত মহীচন্দ্ৰ মিৰিয়ে কাজিৰঙাৰ দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত মিকিৰ পাহাৰৰ এটি টিলাত বহি হাতত বাইন'কুলাৰ লৈ প্ৰায়ে অৰণ্যৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিছিল। ২০০৩ চনৰ কাজিৰঙা বন-মহোৎসৱত অসম চৰকাৰে এই টিলাটো চৰকাৰী ভাৱে 'মহি মিৰি টিলা' নামেৰে নামংকন কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ অৰণ্যসেৱক শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ডিব্ৰুগড়
ডিব্ৰুগড় অসমৰ অন্যতম বৃহৎ চহৰ আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সদৰ। ডিব্ৰুগড় অসমৰ পূৱ প্ৰান্তত অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড়ক 'ভাৰতৰ চাহ নগৰী' বুলি জনা যায়। ডিব্ৰুগড় নগৰ অসমৰ ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা ৩৪৯ কিলোমিটাৰ (২৭৩ মাইল) পূৱত অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড় নগৰ উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ যোগাযোগ, উদ্যোগ তথা স্বাস্থ্য সেৱাৰ কেন্দ্ৰ।
ইতিহাস
ডিব্ৰুগড় নামটো অসমীয়া ভাষাৰ দুটা শব্দ 'ডিব্ৰু' (ডিবাৰু-এখন নদীৰ নাম) আৰু 'গড়' (অৰ্থ-প্ৰাচীৰ বা কিলা)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই ঠাই প্ৰাচীন কালত চুতীয়া ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল। ১৫২২ চনৰ চুতীয়া-আহোম যুদ্ধৰ বাবে এই চহৰ খনৰ ঠাইত ডিবাৰু নৈৰ পাৰত এটি কিলা আছিল। সেয়েহে পাছলৈ চহৰ খনক ডিব্ৰুগড় নামেৰে জনা যায়।
ইয়াণ্ডাবু সন্ধি সন্ধি অনুসৰি যেতিয়া ব্ৰিটিছ ১৮২৬ চনত ব্ৰিটিছ অসমলৈ আহে, তেতিয়া তেওঁলোকে উজনি অসমৰ ডিব্ৰুগড়ক প্ৰশাসনিক আৰু বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ হিচাবে বাছি লয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
মূলধন (অৰ্থনীতি)
অৰ্থনীতিত মূলধন, মূলধনীজাত সামগ্ৰী বা প্ৰকৃত মূলধন বুলিলে পণ্য বা সেৱাৰ উত্পাদনত ব্যৱহৃত হোৱা পূৰ্বোত্পাদিত দীৰ্ঘস্থায়ী সামগ্ৰীকে সূচায়। মূলধনীজাত সামগ্ৰীসমূহৰ পূৰ্ণ ব্যৱহাৰ নহয় যদিও উত্পাদন প্ৰক্ৰিয়াত ইয়াৰ অৱক্ষয় হ'ব পাৰে। মূলধন আৰু ভূমিৰ পাৰ্থক্যটো এয়ে যে, উত্পাদনৰ উপাদান হিচাপে পাবলৈ মূলধন নিজেই মানৱ শ্ৰমৰদ্বাৰা উত্পাদিত হ'বই লাগিব। কোনো সময়ত, মুঠ বস্তুগত মূলধনক মূলধনী মজুত হিচাপে অভিহিত কৰা হয়, কিন্তু এই ব্যৱহাৰ এটা ব্যৱসায়ীক সত্বা(entity)ৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা একে termৰ পৰা পৃথক। মূলতঃ, এজন ব্যক্তিৰ প্ৰয়োজনীয় কাম মিতব্যয়ীভাৱে সম্পন্ন কৰাৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিবপৰা যিকোনো উৎপাদিত বস্তুৱেই মূলধনৰ অন্তৰ্গত - এটা শিল বা এপাট কাঁড় এজন গুহা-মানৱৰ কাৰণে মূলধন যি ইয়াক চিকাৰৰ সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, আৰু বাট-পথবিলাক এখন চহৰৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে মূলধন। মূলধন হৈছে উত্পাদন ফলনৰ এটা input. ঘৰ বা ব্যক্তিগত বাহন আদি মূলধন নহয়, বৰঞ্চ দীৰ্ঘস্থায়ী পণ্য কাৰণ সিহঁত উত্পাদন কাৰ্যত ব্যৱহৃত নহয়।
সংকীৰ্ণ আৰু ব্যাপক ব্যৱহাৰ
সংস্থাপিত আৰু নৱ্য-সংস্থাপিত অৰ্থনীতিত, মূলধন হৈছে উত্পাদনৰ উপাদানসমূহৰ এটা। বাকী উপাদানসমূহ হ'ল ভূমি, শ্ৰম আৰু, কিছুসংখ্যক প্ৰৱক্তাৰ মতে, সংগঠন, শিল্পোদ্যোগীতা(entrepreneurship), বা ব্যৱস্থাপনা। নিম্নোল্লিখিত বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ দ্ৰব্য-সামগ্ৰীসমূহেই মূলধনঃ
বাহ্যিক সংযোগ
• Paul A. Samuelson
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
মাৰ্গাৰেট আলভা
মাৰ্গাৰেট নাজাৰেথ আলভা (Margaret Nazareth Alva ; জন্ম: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৪২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। আলভাই গোৱাৰ সপ্তদশ ৰাজ্যপাল, গুজৰাটৰ ত্ৰয়োবিংশ ৰাজ্যপাল, ৰাজস্থানৰ বিংশ ৰাজ্যপাল আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ চতুৰ্থ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ৰাজস্থানৰ অতিৰিক্ত দায়িত্বত থকা পাঞ্জাবৰ ৰাজ্যপাল শিৱৰাজ পাতিলৰ পৰা ৰাজস্থানৰ দায়িত্বভাৰ চমজি লৈছিল। ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ সদস্য আছিল আৰু সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটীৰ যুটীয়া সম্পাদিকাও আছিল। তেওঁৰ শাহুৱেক ভায়োলেট আলভা ১৯৬০-ৰ দশকত ৰাজ্যসভাৰ দ্বিতীয় উপাধ্যক্ষ আছিল।
২০২২ চনৰ ১৭ জুলাইত সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চা আৰু আন কেইটামান বিৰোধী দলে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে মনোনীত কৰে যদিও প্ৰতিদ্বন্দ্বী জগদীপ ধনখৰৰ হাতত ৩৪৬টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।
প্ৰবেশ
১৯৬৯ চনত আলভাৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশৰ সিদ্ধান্তত তেওঁৰ শহুৰেক-শাহুৱেক জোৱাচিম আলভা আৰু ভায়োলেট আলভাৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। তেওঁৰ শহুৰেক-শাহুৱেক দুয়োজনে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। শহুৰেক-শাহুৱেকে দিয়া উৎসাহ সংক্ৰান্তত তেওঁ কয় যে “মোৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপত মই কেতিয়াও কোনো পাৰিবাৰিক বাধাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হোৱা নাছিল।” আৰু লগতে কয় যে ১৯৬৯ চনত ভায়োলেটৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁৰ ৰাজনীতিত প্ৰবেশৰ পথ ত্বৰান্বিত হৈছিল। ইন্দিৰা গান্ধীৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছ (ইন্দিৰা) ফৈদৰ সৈতে তেওঁ মিত্ৰতা কৰে আৰু কৰ্ণাটকত ইয়াৰ ৰাজ্যিক গোটৰ বাবে কাম কৰে। ১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ যুটীয়া সম্পাদিকা আৰু ১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ কৰ্ণাটক প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
ৰাজ্যসভা
১৯৭৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আলভা কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ছবছৰীয়া কাৰ্যকাল নিৰ্বাহ কৰাৰ পিছত, ১৯৮০, ১৯৮৬, ১৯৯২ চনত আৰু তিনিটা ছবছৰীয়া কাৰ্যকালৰ বাবে পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ৰাজ্যসভাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ ইয়াৰ উপাধ্যক্ষৰ (১৯৮৩–৮৫) পদবীত থকাৰ উপৰিও সংসদীয় পৰিক্ৰমা (১৯৮৪-৮৫) আৰু লগতে মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ ‘যুৱ আৰু ক্ৰীড়া’ আৰু ‘মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন’ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ বিভিন্ন সদন সমিতিতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
লোকসভা
আলভা ১৯৯৯ চনত উত্তৰ কানাড়া সমষ্টিৰ পৰা ত্ৰয়োদশ লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০০৪ চনত তেওঁ পুনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যদিও পৰাস্ত হয়। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা তথা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত নৱনিৰ্বাচিত সংসদীয় প্ৰতিনিধিৰ বাবে কাম কৰা চৰকাৰী সংস্থা ব্যুৰো অফ পাৰ্লিয়ামেণ্টৰী ষ্টাডিজ এণ্ড ট্ৰেইনিঙৰ উপদেষ্টা আছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
কলীমূৰী হাঁহ
কলীমূৰী হাঁহ (Eurasian Teal or Common Teal, বৈজ্ঞানিক নাম-Anas crecca) এটা সচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা আৰু বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা হাঁহৰ প্ৰজাতি৷ ই সাধাৰণতে নাতিশীতোষ্ণ ইউৰেছিয়া অঞ্চলত প্ৰজনন কৰে আৰু শীতকালত দক্ষিণলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ ই জাকপাতি বাস কৰে আৰু প্ৰধানকৈ জলাশয় সমূহত চৰি ফুৰা দেখা যায়৷
বিৱৰণ
কলীমূৰী হাঁহৰ আকাৰ তেনেই সৰু, দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৪-৪৩ ছে: মি: আৰু উজন প্ৰায় ৩৬০ গ্ৰাম হয়৷ ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ১৭.৫-২০.৪ ছে: মি:, ঠোঁট ৩.২-৪ ছে:মি: আৰু ঠেং ২.৮-৩.৪ ছে:মি: হোৱা দেখা যায়৷
ক'লীমূৰী হাঁহৰ বৰণ ধূসৰ, মূৰ ডাঠ ৰঙৰ আৰু ইয়াৰ পিছফালে হালধীয়া আৰু বগা আঁচ থকা দেখা যায়৷  ইয়াৰ মূৰ আৰু ডিঙি ডাঠ ৰঙা (chestnut) আৰু তাতে চকুৰ পৰা ডিঙিলৈকে এটা সেউজীয়া অৰ্ধচন্দ্ৰাকৃতিৰ দাগ থাকে৷ এই দাগৰ কাষৰ অংশ হালধীয়া-বগা আঁচেৰে ঠোঁটলৈকে বিয়পি থাকে৷ ইয়াৰ বুকু অঞ্চল buff (পাতল হালধীয়া) বৰণৰ আৰু ইয়াত সৰু ঘূৰণীয়া মটীয়া দাগ থকা দেখা যায়৷ এই হাঁহৰ বুকুৰ মাজ অংশ বগা, দেহৰ বাকী অঞ্চল ছাইবৰণৰ৷
প্ৰজনন নোহোৱা সময়ত ইয়াক ঘৰচীয়া হাঁহৰ দৰেই দেখা যায়৷
টেক্সন'মি
ক'লীমূৰী হাঁহক পোনপ্ৰথমে কেৰ'লাছ লিনিয়াছে তেওঁৰ ১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত চিষ্টেমা নেচুৰী গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছিল৷ ক'নৰাড গেছনাৰ (Conrad Gessner)এ তেওঁৰ 'Historiae animalium' গ্ৰন্থত 'teal' গোটৰ ভিতৰত সৰু আকাৰৰ হাঁহৰ প্ৰজাতি বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল৷ অৱশেষত জন ৰে (John Ray) ই ইয়াক "Common Teal" বুলি নামকৰণ কৰে৷ মতা ক'লীমূৰী হাঁহৰ 'ক্ৰিক (cryc) ধৰণৰ মাতৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি লিনিয়াছে ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম Anas crecca ৰাখে য'ত Crecca ৰ অৰ্থ হৈছে 'cryc' ধৰণৰ মাত মতা হাঁহ৷
বিতৰণ আৰু বাসস্থান
ক'লীমূৰী হাঁহে উত্তৰ ইউৰেছিয়াত প্ৰজনন কৰে আৰু দক্ষিণৰ অঞ্চলসমূহত শীতকালটো অতিবাহিত কৰে৷ অৱশ্যে নাতিশীতোষ্ণ মণ্ডলত অৰ্থাৎ ইউৰোপ আদিত ইয়াৰ গ্ৰীষ্ম আৰু শীতকালৰ বিতৰণ ওপৰা-ওপৰি হয়৷ শীতকালত ভূমধ্য-সাগৰীয় (Mediterranean) অঞ্চলসমূৰ আশে পাশে উচ্চঘনত্বত দেখা পোৱা যায়৷ ই জাপান, টাইৱান, দক্ষিণ এছিয়া আদিলৈকে শীতকালত পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ তাৰোপৰি নীল উপত্যকা, ইৰাণ, কোৰিয়া আদিতো শীতকালত অতিবাহিত কৰে বুলি জনা যায়৷
আচৰণ
ক'লীমূৰী হাঁহে প্ৰধানকৈ জাক পাতি বাস কৰে৷ প্ৰজননৰ সময়ত ঘাইকৈ ইয়াক ওখ জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ জলাশয় সমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ আনহাতে শীতকালত ই সাগৰীয় পানী থকা জলাশয় সমূ্হত চৰে৷
প্ৰজনন কালত ক'লীমূৰী হাঁহে প্ৰধানকৈ জলজ অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী যেনে- কেঁকোৰা, পোক-পতংগ, মলাস্কা, কণী আদি খাই জীয়াই থাকে৷ এইসময়ত ই দিনৰ ভাগত খাদ্যৰ সন্ধান কৰে৷ শীতকালত ইহঁতে জলজ উদ্ভিদৰ গুটি, ঘাঁহ আদি খাবলৈ লয়৷ শীতকালত এই হাঁহবিধে গধূলি বা নিশাৰ ভাগত খাদ্যৰ সন্ধান কৰে৷ ই পানীত মূৰ ডুবাই বা পানীৰ তললৈ সাঁতুৰিও খাদ্য বিচাৰে৷
ক'লীমূৰী হাঁহে পানীৰ কাষৰীয়া মাটি বা জোপোহাৰ আঁৰত বাহ সাজে৷ বাহটো সাজিবলৈ ইহঁতে শুকান গছৰ পাত আৰু গাৰ পাখি ব্যৱহাৰ কৰে৷ মাৰ্চ মাহত ইয়াৰ প্ৰজননকাল আৰম্ভ হয়৷ এবাৰত ৫-১৬ টা কণী পাৰে৷ মাকে ২১-২৩ দিনলৈকে উমনি দি পোৱালি জগায়৷ জন্মাৰ পৰা ২৫-৩০ দিনলৈকে পাখি নগজা পৰ্যন্ত মাকে পোৱালিৰ যত্ন লয়৷ প্ৰথমটো শীতকালৰ পিছত পোৱালিয়ে পূৰ্ণবয়স্কৰ ৰূপ লয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হাঁহ
কেঙ্গেৰু
বাসস্থান
কেঙ্গেৰুৰ বাসস্থান অষ্ট্ৰেলিয়া মহাদেশ৷ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ 'ছাভানা অৰণ্য' কেঙ্গেৰুৰ বিচৰণভূমিৰূপে বিশ্ব বিখ্যাত৷ কেঙ্গেৰুৱে বসবাস কৰাৰ বাবে নিজাকৈ কোনো আশ্ৰয়স্থল বা বাঁহ সাজি নলয়৷
আকৃতি
কেঙ্গেৰুৰ মূৰটো সৰু৷ সন্মুখৰ ভৰি দুটাও সৰু৷ হাত নে ভৰি ধৰিবই নোৱাৰি৷ পিছফালৰ ভৰি দুটা ঠিক ইয়াৰ ওলোটা৷ যেনে দীঘল তেনে কঠিন৷ কেঙ্গেৰুৰ অংগ-প্ৰতংগৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দীঘল হ'ল তাৰ নেজ৷ সেই নেজৰ ওপৰত ভৰ দি পিছফালৰ ভৰিৰ সহায়ত কেঙ্গেৰুৱে জঁপিয়াই জঁপিয়াই যায়৷ কেঙ্গেৰুৱে একোটা জাপত ১০-১২ ফুট জঁপিয়াব পাৰে৷ কেঙ্গেৰুবোৰ দীঘে প্ৰায় ৭ফুট হয়৷ মাইকী কেঙ্গেৰুৰ পেটৰ তলৰ ফালে এটা মোনা থাকে৷ সেই মোনাৰ ভিতৰত পোৱালিবোৰ ভৰাই থয়৷ মাইকী কেঙ্গেৰুবোৰ মতা কেঙ্গেৰুতকৈ চাপৰ আৰু ক্ষীণ হয়৷
প্ৰজনন
কেঙ্গেৰুৱে সাধাৰণতে বছৰেকত একোটাকৈ পোৱালি জন্ম দিয়ে৷ প্ৰজননৰ সময়ত সংগী বাছনিক লৈ কেঙ্গেৰুবোৰৰ নিজৰ ভিতৰতে যুঁজ-বাগৰ লাগে৷ নেজ আৰু আগ ঠেঙেৰে ইহঁতৰ এতাই আনটোক আক্ৰমণ কৰে৷ দুবছৰত ভৰি দিয়াৰ পাছতে মতা কেঙ্গেৰুবোৰে মাইকী কেঙ্গেৰুৰ সংগ লোৱা আৰম্ভ কৰে৷ পোৱালি জন্ম হোৱাৰ পাছত প্ৰায় ছমাহ কাললৈকে পোৱালোবোৰ মাকৰ পেটত থকা মোনাৰ ভিতৰত সোমাই ঘূৰা-ফুৰা কৰি ফুৰে৷
মাছ
মাছ (fish) একপ্ৰকাৰৰ জলজ প্ৰাণী। মাছে ফুলৰ সহায়ত উশাহ লয়। ইহঁতৰ আঙুলি অথবা ভৰি নেথাকে। বেছিভাগ মাছেই শীতল ৰক্তৰ প্ৰাণী। পৰ্বতীয়া জল ধাৰাৰ পৰা, অতি গভীৰ সমুদ্ৰ পৰ্যন্ত মাছ পোৱা যায়। বৰ্তমানলৈকে অন্য যিকোনো মেৰুদণ্ডীৰ তুলনাত মাছৰ সৰ্বাধিক, প্ৰায় ৩৩,১০০টা নথিভুক্ত প্ৰজাতি পোৱা গৈছে।
মাছবোৰ মানুহৰ খাদ্যৰ এটা প্ৰধান উৎস। খাদ্যৰ বাবে মানুহে সাগৰ আৰু পুখুৰীত মাছৰ চিকাৰ কৰে আৰু ব্যৱসায়িক ভাৱে পালনো কৰে। বহু লোকে আলংকৰিক মাছক সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ বাবে একুৰিয়ামতো ৰাখে। ধৰ্মীয় চিহ্ন, কলা, কিতাপ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ বিষয় হিচাপে যুগ যুগ ধৰি মাছ সংস্কৃতিৰ এক অবিছেদ্য অংগ ৰূপে পৰিণিত হৈ আহিছে।
সাধাৰণতে মাছ বুলিলে একে পূৰ্বজৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা উভচৰ, সৰীসৃপ, চৰাই আৰু স্তন্যপায়ীবোৰক ধৰা নহয়, যদিও ইয়াক জীৱ বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজনৰ এটা সঠিক গোট বুলি গণ্য কৰা নহয়, কিয়নো তিমি মাছৰ দৰে স্তন্যপায়ী তথা মিছামাছৰ দৰে পতংগকো মাছ বুলিয়েই কোৱা হয়। শ্ৰেণীবিভাজনত পৰম্পৰাগত মৎস বা মাছ শব্দক এক প্ৰকাৰগত গোট বুলিহে কোৱা হয়।
মাছ হিচাপে গণ্য কৰা জীৱবোৰ হৈছে কেম্ব্ৰিয়ান যুগত উদ্ভৱ হোৱা কিছুমান কোমল দেহৰ পৃষ্ঠদণ্ডী। সকলো মাছৰে এ়ডাল প্ৰকৃত মেৰুদণ্ড নেথাকিবও পাৰে।
মাছৰ শ্ৰেণীবিভাজন (Classification of Pisces)
মাছৰ শ্ৰেণীটো অতি ডাঙৰ আৰু ইয়াৰ শ্ৰেণীবিভাজন প্ৰক্ৰিয়াও জটিল। বহুতো মাছৰ চৰিত্ৰ ইহঁতৰ জীৱাশ্মবোৰৰ পৰাহে জানিব পৰা গৈছে। মুলাৰে প্ৰথমতে নিম্নখাপৰ কশেৰুকী প্ৰাণীবোৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন কৰিছিল আৰু মৎস্যক শ্ৰেণী হিচাপে গণ্য কৰি ইয়াক 6টা উপশ্ৰেণীত ভাগ কৰিছিল। এই 6টা উপশ্ৰেণী হ’ল – ডিপ্ন’ই (Dipnoi), টেলিঅ’ষ্টি (Teleostei), গেন’ইডি (Ganoidei), ইলাছম’ব্ৰাংকি (Elasmobranchi), মাৰ্ছিপ’ব্ৰাংকি (Marsipobranchi) আৰু লেপ্ট’কাৰ্ডি (Leptocardi)। বিস্তৃতি, প্ৰাচীন ইতিহাস, আৰু অন্য মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ লগত লগত তুলনা কৰি মাছবোৰক বৰ্তমানৰ বিজ্ঞানীসকলে ইয়াক অতিশ্ৰেণী (Super Class) হিচাপে গণ্য কৰিছে। আধুনিক যুগৰ বিজ্ঞানী বাৰ্গে (Berg, 1940) মৎস্যসমূহক 7টা শ্ৰেণীত ভাগ কৰিছে, যেনে – টেৰিক্‌থিছ (Pterichthys), কক্ক’’ষ্টি (Coccostei), একান্‌থ’ডি (Acanthodii), ইলাছম’ব্ৰাংকি (Elasmobranchii), হল’চেফালি (Holocephali), ডিপ্ন’ই (Dipnoi) আৰু টেলিঅ’ষ্টমি (Teleostomi)। এইবোৰৰ প্ৰথম তিনিটা পৃথিৱীৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বিলুপ্তি হৈছে আৰু ইহঁতক একেলগে প্লেক’ডাৰ্মি (Placodermi) বুলি কোৱা হয়।
'''শ্ৰেণী: ১. প্লেক’ডাৰ্মি (Placodermi):'''
উদাহৰণ: কক্ক’ষ্টিয়াছ (Coccosteus)
'''শ্ৰেণী: 2. কন্দ্ৰিক্‌থিছ (Chondricthyes):'''
এই শ্ৰেণীটোক ২টা উপশ্ৰেণীত ভগোৱা হৈছে।
এই উপশ্ৰেণীৰ বিলুপ্ত মাছবোৰক প্ৰট’ছিলাচি (Protoselachii) আৰু জীৱিত মাছবোৰক ইউছিলাচি (Euselachii) বোলা হয়। '''অতিবৰ্গ: 1. প্লিউৰ’ট্ৰিমেটা (Pleurotremata):'''
'''বৰ্গ: 1. লেম্‌নিফৰমিছ (Lamniformes):'''
উদাহৰণ: ডগফিছ (Scoliodon), ষ্টেগ’ষ্ট’মেটা (Stegostoms, Tiger shark), হাতুৰিমুৰীয়া চাৰ্ক (Sphyrna) ইত্যাদি।
'''অতিবৰ্গ: 2. হাইপ’ট্ৰিমেটা (Hypotremata):'''
'''বৰ্গ: 1. ৰাজিফৰ্‌মিছ (Rajiformes):'''
উদাহৰণ: স্কেট বা ৰাইন’বেটাছ (Rhinobatus),। ঈগল ৰে (Myliobatus)।
'''বৰ্গ: 2. ট’ৰপেডিনিফ’ৰমিছ (Torpediniformes):'''
'''শ্ৰেণী: 3. হল’ছেফালি (Holocephalii):'''
'''উপশ্ৰেণী: 2. কাইমেৰা (Chimarae):'''
'''বৰ্গ: 1. কাইমেৰিফৰমিছ (Chimaeriformes):'''
উদাহৰণ: কাইমেৰা (Chimerae)
'''শ্ৰেণী: 3. ডিপ্ন’ই (Dipnoi):'''
1.দুই ধৰণৰ শ্বসনাংগ থাকে – জলক্লোম আৰু হাওঁফাওঁ।
2.মাত্ৰ এযোৰ জলক্লোম থাকে।
3.অপাৰকুলাম, বায়ু থলী আৰু ক্ল’য়েকা আছে। 4.ছাইক্ল’ইত বাকলিৰ ছালখন আবৃত।
5.যুগ্ম ফানবোৰ খণ্ডিত।
6.শ্ৰোনীচক্ৰ যুৰীয়া নহয়।
'''বৰ্গ: 1. ছেৰাট’ডিফ’ৰমিছ (Ceratodformes):'''
1.অন্তঃলাওঁখোলাটো (Endocranium) কোমলাস্থিযুক্ত।
2.বায়ুথলী এটা।
উদাহৰণ: ছেৰাট’ডাছ (Ceratodus), নিঅ’ছেৰাট’ডাছ (Neoceratodus)।
'''বৰ্গ: 2. ছেৰাট’ডিফ’ৰমিছ (Lepidosireniformes):'''
1.অন্তঃলাওঁখোলাটো আৱৰণযুক্ত।
উদাহৰণ: প্ৰট’পটেৰাছ (Protopterus), লেপিড’চাইৰেন (Lepidosiren)
'''শ্ৰেণী: 4. টেলিঅ’ষ্টমি (Teleostomi):'''
5.যুগ্ম আৰু অযুগ্ম ফান থাকে।
6.ক্ল’য়েকা আৰু আলিংগক থাকে।
এই শ্ৰেণীটোক দুটা উপশ্ৰেণীত ভগোৱা হৈছে। '''উপশ্ৰেণী: 1. ক্ৰছপ্‌টেৰিজি (Crossopterygii):'''
2.দেহটো বাকলিৰি ঢাক খোৱা।
3.অন্তঃনাসাৰন্ধ্ৰ আছে আৰু মুখগহ্বৰৰ লগত যুক্ত।
4.কেইটা জীৱিত প্ৰজাতিত বাহিৰে বাকীবোৰ বিলুপ্ত হৈছে।
উদাহৰণ: লেটিমেৰিয়া (Letimeria), ছিলাকেন্‌থাছ (Celacanthus, বিলুপ্ত)।
'''উপশ্ৰেণী: 2. একটিন’প্‌টেৰিজি (Actinopterygii):'''
1.ইহঁতে আদিম চৰিত্ৰ দেখুৱায়। 2.অন্তঃনাসাৰন্ধ্ৰ নেথাকে। 3.শল্কীয় (Squamosal) অস্থি নেথাকে। 4.যুগ্মফানৰ পক্ষৰশ্মিৰ (Fin rays) চেছেলিয়াবোৰে (Basalia) ছালৰ লগত লাগি নেথাকে। এই উপশ্ৰেণীটো 18টা বৰ্গত বিভক্ত।
দ্য ডাল্টনচ (২০১০ টিভি শৃংখলা)
ডাল্টনছ (ফৰাচী ভাষাত লেছ ডাল্টন নামেৰে জনাজাত) হৈছে শিল্পী মৰিছ আৰু লেখক ৰেনে গছচিনিৰ কামৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ফৰাচী কমেডি এনিমেটেড টেলিভিছন শৃংখলা কিয়নো ই কমিক কিতাপ শৃংখলা লাকী লুকৰ চাৰিজন মুখ্য খলনায়কৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে যিয়ে প্ৰতিবাৰেই লাকী লুকে তেওঁলোকক বন্দী কৰি ৰখা কাৰাগাৰৰ পৰা পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰে। অনুষ্ঠানটো অলিভিয়েৰ জিন-মেৰী আৰু জিন-ফ্ৰান্সৰ মুখামুখি হেনৰীয়ে অভিযোজিত কৰিছে আনহাতে শৃংখলাটো চাৰ্লচ ভাউচেলে পৰিচালনা কৰিছে।
মাছ
মাছৰ শ্ৰেণীবিভাজন (Classification of Pisces)
1.ছালখন সাধাৰণ তীৰ্যককোণী (Rhombic) গেনইড বাকলিৰে আবৃত।
2.পৃষ্ঠীয় ফানৰ অসংখ্য ফিনলেটছ্‌ (Finlets) আছে।
3.নেজডাল বিষমপুচ্ছীয়।
5.বায়ুথলী দ্বিখণ্ডিত আৰু অন্ত্ৰৰ অংকীয় দিশৰ লগত সংযুক্ত হৈছে।
উদাহৰণ: পলিপটেৰাছ (Polypterus) '''বৰ্গ: 2. এছিপেনচেৰিফৰমিছ (Acipenseriformes):'''
1.দেহটোত 5 শাৰী অস্থিযুক্ত প্ৰশক্ল (Scutes) আছে।
2.নাসামণ্ডল দীঘলীয়া।
3.অন্তঃলাওঁখোলা কোমলাস্থিযুক্ত।
4.পুচ্ছফান বিষমপুচ্ছীয় (Heterocercal)।
উদাহৰণ: এছিপেন্‌চাৰ (Acipenser)
'''বৰ্গ: 3. এমিফৰমিছ (Amiiformes):'''
1 বাকলি ছাইক্ল’ইড প্ৰকৃতিৰ।
2.কশেৰুকাকায় (Vertebral centra) পশ্চগৰ্তী (Opisthocoelus) নহয়।
উদাহৰণ: এমিয়া (Amia)
'''বৰ্গ: 4. লেপিড’ষ্টেইফৰমিছ (Lepidosteiformes):'''
1.ছালখন তীৰ্যককোণী (Rhombic) গেনইড বাকলিৰে আবৃত।
2.নাসাৰন্ধ্ৰটো দীঘলীয়া নাসামণ্ডলৰ প্ৰান্তত অৱস্থিত।
3.পুচ্ছ ফান কিছু পৰিমাণে বিষমপুচ্ছীয়।
4.কশেৰুকাবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ অস্থিভূত (Ossified) আৰু পশ্চগৰ্তী।
উদাহৰণ: লেপিড’ষ্টিয়াছ (Lepidosteus)
'''বৰ্গ: 5. ক্লুপিফৰমিছ (Clupeiformes):'''
1.বাকলিবোৰ সুবিকশিত আৰু ছাইক্লইড প্ৰকৃতিৰ।
2.পুচ্ছ ফান সমপুচ্ছীয় (Homocercal)।
3.পৃষ্ঠীয় আৰু পায়ু ফানত কণ্টক নেথাকে।
4.কশেৰুকাকায় সম্পূৰ্ণৰূপে অস্থিভূত।
5.ৱেবাৰ অস্থিকা (Weberian ossicle) নেথাকে।
উদাহৰণ: নট’পটেৰাছ (Notopterus), ক্লুপিয়া (Clupeia)।
'''বৰ্গ: 6. স্কপেলিফৰমিছ (Scopeliformes):'''
1.পৃষ্ঠীয় আৰু পায়ু ফানত কণ্টক নেথাকে।
2.এখন চৰ্বীময় ফান (Adipose fin) থাকে।
3.মুখখন ডাঙৰ আৰু ইয়াত অসংখ্য সৰসৰু দাঁত থাকে।
4.সাধাৰণতে সংদীপ্তি অংগ থাকে।
উদাহৰণ: হাৰপ’ডন (Harpodon)
'''বৰ্গ: 7. ছাইপ্ৰিনিফৰমিছ (Cypriniformes):'''
1.ৱেবাৰ অস্থিয়ে অন্তঃকৰ্ণ আৰু বায়ুথলীক সংযোক কৰে।
2.বায়ুথলীটো পাচন নলীৰ লগত এডাল নলিকাৰ দ্বাৰা সংযুক্ত হৈ থাকে।
3.উদৰৰ তলফালে অংকীয় ফান থাকে।
ইয়াক আকৌ দুটা উপভাগত ভগোৱা হৈছে –
'''ভাগ : 1. ছাইপ্ৰিনি (Cyprini):''' শৰীৰটোত সাধাৰণতে বাকলি থাকে যদিও কিছুমানৰ নেথাকে।
ইহঁতৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ কশেৰুকা ইটোৱে সিটোৰ লগত যুক্ত হৈ নেথাকে। উদাহৰণ: ৰৌ মাছ (Labeo rohita), ভকুৱা (Catla)।
'''ভাগ : 2. চিলুৰি (Siluri):''' বাকলি নেথাকে। উৰ্দ্ধহনুৰ হাড়ডাল সৰু হৈ পিচ্ছিকাবোৰক Barbules) ধৰিৰাখে। দ্বিতীয়, তৃতীয়, চতুৰ্থ আনকি কেতিয়াবা পঞ্চম কশেৰুকাও একেলগে সংযুক্ত হৈথাকে। উদাহৰণ: এৰিয়াছ (Arius), শিঙি মাছ (Heteropneustes), মাগুৰ মাছ (Clarius), বৰালী মাছ (Wallago)।
'''বৰ্গ: 8. এংগুইলিফৰমিছ (Anguilliformes):'''
1.দেহটো চুঙা আকৃতিৰ আৰু দীঘলীয়া।
2.ছালখন নগ্ন যদিও সৰু সৰু বাকলি কিছুমান ছালত পোত খাই থাকে।
3.পৃষ্ঠীয় আৰু পায়ু ফান দীঘলীয়া আৰু ঠেক।
4.শ্ৰোণী ফান থাকিলে উদৰীয় অঞ্চলত থাকে।
5.ফানবোৰত কণ্টক নেথাকে।
1.দেহটো দীঘলীয়া আৰু ছালত ছাইক্ল’ইড বাকলি থাকে।
2.ফানত কণ্টকনেথাকে।
3.অংকীয় ফান উদৰীয়।
4.ইহঁতৰ কিছুমানে মাছে গ্লাইডিং প্ৰক্ৰিয়াৰে পানীৰ ওপৰলৈ জাপ মাৰি কিছু সময়ৰ বাবে ভাসমান হৈ উৰিব পাৰে।
উদাহৰণ: বেল’নি (Beloni), উৰণীয়া মাছ (Exocoetus)
'''বৰ্গ:10. চিগ্‌নাথিফৰমিছ (Syngnathifomes):'''
1.দেহটো বাকলি নাইবা অস্থিযুক্ত আঙুঠিৰে আবৃত।
2.মুখখন অগ্ৰপ্ৰান্তৰ মূৰত অৱস্থিত আৰু নাসামণ্ডল নলি আকৃতিৰ।
বাট বুলনিৰ গীত
বাট বুলনিৰ গীত (Baat Bulanir Geet) বা “বাট ফুৰা নাম’’ অসমৰ মহাপুৰুষীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মী সমাজখনত গোৱা এবিধ নাম যাৰ সৈতে কিছু সংস্কৃতি জড়িত হৈ আছে৷ বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানলৈ যওঁতে আইসকলে ইখন ঠাইৰ পৰা সিখন ঠাইলৈ যাওঁতে বাটৰ কষ্ট নোহোৱা কৰিবলৈ আধ্যাত্মিক ভাবাপন্ন গীত গাই বাট বুলে, সেইবোৰেই বাট বুলনিৰ গীত৷ মহাপুৰুষ দুজনাৰ জন্মোৎসৱৰ শোভাযাত্ৰা, কীৰ্তন মহোৎসৱৰ কৰভাৰ আৰু “ঘাটসেৱা’’ অনুষ্ঠান আদিত আইসকলে বাট বুলনিৰ গীত গাই যায়৷ সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ চৰিত তোলা অনুষ্ঠানলৈ যাওঁতে মূল কীৰ্তনঘৰৰ পৰা আইসকলে বাট বুলনিৰ গীত গাই যায়৷ এই গীতসমূহ কীৰ্তন, দশম, নামঘোষাৰ উপৰি পুৰাণ, ভাগৱত, ৰামায়ণ, মহাভাৰতৰ কাহিনীৰ মুখপৰম্পৰাৰূপে চলি অহা গীত পদো গোৱা হয়৷ কেইটিমান বাট বুলনি গীতৰ অংশ: