cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আৰ্নেষ্ট হেমিংৱে
১৯২৩ চনত হেমিংৱেৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ Three Stories and Ten Poems নামৰ এক চুটি গল্প সংকলন প্ৰকাশিত পায়। প্ৰথম অৱস্থাত হেমিংৱেই গল্প লিখি আলোচনীলৈ পঠিয়ালেও সেইবোৰ প্ৰকাশ হোৱা নাছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এইজন লিখকেই ১৯৫২ চনত বিশ্ব সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য উপন্যাস দ্য অ'ল্ড মেন এণ্ড দ্য ছী ৰচনা কৰি উলিয়াই। এইখনে উপন্যাসে লাভ কৰা বিশ্বজুৰা জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ১৯৫৪ চনত এই উপন্যাসখনৰ বাবেই তেখেতে লাভ কৰে সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা।
সমালোচকসকলৰ মতে দ্য অ'ল্ড মেন এণ্ড দ্য ছী উপন্যাসখন গদ্যত লিখা এখন কাব্যিক উপন্যাস। হেমিংৱেৰ জীৱনৰ সমগ্ৰ অভিজ্ঞতা আৰু জীৱন দৰ্শন এই উপন্যাসখনত পৰিস্ফুট হৈছে। হেমিংৱেই তেখেতৰ সাহিত্যিক জীৱনত অন্যান্য সাহিত্য কৰ্মৰ লগতে মুঠতে ১০খন উপন্যাস, ১৯খন চুটিগল্পৰ সংকলন ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। ন'বেল বঁটা পোৱাৰ পিছৰ সাত বছৰ হেমিংৱে নানা ধৰণৰ শাৰীৰিক অসুখ-অশান্তিয়ে আৱৰি ধৰে। এনেদৰেই থাকিয়েই ১৯৬১ চনৰ ২ জুলাইৰ ৰাতিপুৱা তেখেতে নিজকে গুলী মাৰি আত্মহত্যা কৰে।
সাহিত্যপঞ্জী
†এই চিহ্নই মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পোৱা সূচাইছে
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
জিৰকেদাম
কাৰ্বি ডেকা-গাভৰুহঁতৰ কৃষি কৰ্মৰ লগতে জীৱনৰ অত্যাৱশ্যকীয় কৰ্মৰ কেন্দ্ৰ হ'ল জিৰকেদাম। অসমীয়া প্ৰতিশব্দ ডেকা চাং বুলি কোৱা হয় যদিও আগতে ছোৱালীবোৰকো ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এই জিৰকেদামৰ ডেকাসকলৰ প্ৰত্যেককে‌ জিৰপ' আৰু সমূহীয়াভাৱে জিৰছং বুলি কোৱা হয়। ছোৱালীক জিৰপী বা মাৰপী বোলা হৈছিল। গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰৰ পৰা একোজন সভ্যৰে এই অনুষ্ঠান সংগঠিত যদিও গাঁৱৰ সকলোবোৰ ডেকাই নিশা এই চাংঘৰত শুব পাৰে।
কাৰ্বিসকলৰ সামূহিক পূজা ৰংকেৰৰ দিনটোতেই এই জিৰকেদামৰ শুভাৰম্ভণি কৰা হয়। গাওঁবুঢা ছাৰ্থেক সন্মান সহকাৰে আসন দিয়াৰ পাছত ছাৰ্থেকে কাৰ্বি -পৰম্পৰা অনুসৰি ডেকাসকলৰ মাজৰ পৰা একোজন দলপতি বা ক্লেংছাৰপো মনোনীত কৰে। ছাৰ্থেৰ ফৈদৰ ডেকাক সচৰাচৰ মনোনীত কৰা নহয়। এই জিৰকেদামৰ বাবে একুৰি ছয়জন বিষয়ববীয়াও মনোনীত কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত থাকি সহায় কৰোঁতাসকলক (কনিষ্ঠ বা চেমনীয়া) হাজাৰ আছ বোলা হয়। জিৰকেদামৰ ঘৰ অথবা তেৰাংটো সম্পূৰ্ণ নহয় মানে ছাৰ্থেৰ চ'ৰাঘৰ অৰ্থাৎ হংফাৰ্লাঙকে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেৰাং সদায় আহল-বহল ভিতৰতে চকুত লগাকৈ সজোৱা হয়। ৰন্ধা-বঢ়া তেৰাঙত কৰা নহয়। ডেকাসকলে ঘৰতেই খাই আহি ৰাতি শোৱে। দিনৰ কৰ্মৰত অৱস্থাত ঘৰে ঘৰে আহাৰ সংগ্ৰহ কৰি যোগান ধৰা হয়। ডেকা ল'ৰাবোৰে গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰতে পালপাতি কৃষি কৰ্মত সহায় কৰে। নিজাববীয়াকৈ এডৰা মাটিত জুম খেতি কৰে। পাহাৰৰ গছ-বন কাটি পৰিষ্কাৰ কৰা, মাটি চহোৱা, কৃষি কাৰ্য কৰা আদি বিভিন্ন কাম-কাজৰ যেন প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ এই জিৰকেদাম। ইয়াৰোপৰি আজৰি সময়ত ল'ৰাবোৰে বাঁহ-বেতৰ কাম, ছোৱালীবোৰে সূতা কটাকে আদি কৰি বিভিন্ন কাম-কাজত ব্যস্ত হৈ পৰে। গাঁৱৰ কাৰোবাৰ অসুখ-বিসুখ হ'লে সেৱা -শুশ্ৰূশা কৰা, পূজা -পাতলত সহায়-সহযোগিতা কৰা, প্ৰয়োজনীয় খাদ্য-সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা গাঁৱৰ বিভিন্ন উন্নয়নৰ কাম কৰা, একেলগে বালি ভোজ খোৱা, নিজ গাঁও বা অঞ্চলৰ নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা কৰাকে আদি কৰি বিভিন্ন দিনত জিৰকেদামে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
গাঁৱৰ ডেকা-গাভৰুসকলে আগতে তিনি বছৰ এই জিৰকেদামৰ সদস্য হোৱাৰ নিয়ম বাধ্যতামূলক আছিল। তিনি বছৰৰ মূৰত নতুন সদস্যৰে জিৰকেদামৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ ছাৰ্থেয়ে গঠন কৰি দিছিল। বিয়া-বাৰু জিৰকেদামৰ তিনি বছৰীয়া অভিজ্ঞতা লাভৰ অন্ততহে পাতিব পাৰিছিল। অৱশ্যে ক্লেংছাৰপোৰ অনুমতি সাপেক্ষে মাজতেও বিয়া অনুষ্ঠিত হ'ব পাৰে। নিয়মানুৱৰ্তিতা, শৃংখলাবদ্ধতা আৰু অনুশাসনপ্ৰিয়তা জিৰকেদামৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। কেংছাৰপোৰ দায়িত্ব আৰু গুৰুত্বও সেয়ে সৰ্বাধিক। অৱশ্যে ছাৰ্থেৰ দিহা-পৰামৰ্শতো গুৰুত্ব দিয়া হয়। ছাৰ্থেৰ অনুপস্থিতিত ডেকা গাওঁবুঢ়া বা ৰিছ'বাছাই কামখিনি চম্ভালে। আজিকালি ছোৱালীক তেৰাঙত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া নহয় বাবে এই ৰিছ'বাছাৰ পত্নীয়ে তেৰাঙৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা দিশটো চোৱা-চিতা কৰে।
মুঠৰ ওপৰত জিৰকেদাম হ'ল কাৰ্বিসকলৰ গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধ আৰু সামূহিক সংষ্কৃতিবোধৰ এক প্ৰকৃষ্ট উদাহৰণ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কাৰ্বি জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চেৰা-বিহু
চেৰা বিহু বুলিলে সপ্তম আৰু অন্তিম বিহুক বুজায়৷ চেৰা শব্দৰ অৰ্থ হ’ল অৱসান বা ত্যাগ৷ সেইদিনা উজনি অসমত কোনো কোনোৱে হাঁচতি আগবঢ়াই বৰগছৰ গুৰিত বিহু উৰাই আহে৷ সেইদিনা উজনি-নামনি উভয়তে সাতশাকী খোৱাৰ নিয়ম আছে৷ সেই নিয়ম আজিও প্ৰচলিত হৈ আছে৷ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বাবে চেৰা বিহুৰ এক বিশেষ গুৰুত্ব আছে৷ সাত বিহুৰ দিনা মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে বদলা আতাক ধৰ্মাধিকাৰ পাতি তাল-মালা আগবঢ়াই উজনিলৈ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল৷ গুৰুজনাৰ আদেশ শিৰত লৈ আতাই পিছ দিনাই উজনিলৈ যাত্ৰা কৰিছিল৷ সাত বিহুৰ দিনা আজিও পুৱা-প্ৰসংগ শেষ হোৱাৰ পিছত গায়ন-বায়নৰ সমস্ত প্ৰসংগই বন্ধ থকাটো উল্লেখযোগ্য৷ সেইদিনা তাত সৰ্বসাধাৰণ উপবাসে থাকে৷ সেইদিনা খেতিয়কসকল পথাৰলৈ নাযায়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিহু
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী (লাম্বাদি এম্ব্ৰইডাৰী, লাম্বানি, চেণ্ডুৰ লাম্বাণী এম্ব্ৰইডাৰী, বানজাৰা এম্ব্ৰইডাৰী, লেপো) হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ হায়দৰাবাদ, কৰ্ণাটকৰ বেল্লাৰী আৰু বিজাপুৰৰ বাঞ্জাৰা, সন্দুৰুৰ জনজাতি লাম্বাদা বা লাম্বানিসকলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা কাপোৰ অলংকৃত কৰাৰ এক কলা। লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰীত একেলগে পেচৱৰ্ক, এপ্লিকু, বীডৱৰ্ক(মণিৰ কাৰুকাৰ্য) আৰু এম্ব্ৰইডাৰী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
কীব'ৰ্ড
কীব'ৰ্ড বা চাবিফলক (Keyboard) এটি ইনপুট ডিভাইচ্, ইয়াৰ সহায়ত কম্পিউটাৰলৈ বা আন কোনো যন্ত্ৰলৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰা হয়।
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী
লাম্বাদি বা বানজাৰা (গোৰ, নায়ক নামেৰেও জনাজাত) সকল হৈছে এক ঐতিহাসিকভাৱে যাযাবৰ ব্যৱসায়িক জনজাতি যাৰ উৎপত্তি বৰ্তমান ৰাজস্থানৰ মেৱাৰ অঞ্চল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। তেওঁলোকৰ পৰিচয় বহন কৰা এই লাম্বাদি অভিধাটোৰেই এই কলাক লাম্বাদি এম্ব্ৰইডাৰী বুলি জনা যায়। বানজাৰাসকলে সাধাৰণতে নিজকে গোৰ আৰু বাহিৰৰ লোকসকলক কোৰ বুলি কয় কিন্তু এই ব্যৱহাৰ তেওঁলোকৰ নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰত প্ৰসাৰিত নহয়। গোৰ বানজাৰা সকলৰ এক অনন্য সাংস্কৃতিক জীৱন আৰু অনুশীলন আছে যিয়ে তেওঁলোকক আনৰ পৰা পৃথক কৰে। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা, খাদ্যাভ্যাস, শৰীৰত অংকন কৰা টেটু, পোছাক আৰু অলংকাৰ, কলা আৰু নৃত্য আৰু উৎসৱ আৰু অনুষ্ঠান আছে আৰু এইসমূহেই তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি গঠন কৰিছে। গোৰ বানজাৰা সংস্কৃতিত তেওঁলোকৰ ভাষা, পোছাক, বিবাহৰ ৰীতি-নীতি, উৎসৱ, লোক আৰু প্ৰদৰ্শন কলা আৰু তেওঁলোকে আহৰণ কৰা আন বহুতো সামৰ্থ্য অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ইয়াৰ ভাষা আৰু বৃত্তিৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি আন জনজাতিতকৈ পৃথক। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা আছে। এই ভাষাক 'গৰ্বলি' বা 'গৰ্মতী' বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বনৰ লগতে নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠানত এই লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী খচিত পোচাক পৰিধান কৰা পৰম্পৰা প্ৰচলিত।
কম্ব ৰামায়ণ
ৰামাৱতাৰম, কম্ব ৰামায়ণম হৈছে তামিল কবি কম্বৰে দ্বাদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত ৰচনা কৰা এখন তামিল মহাকাব্য। বাল্মিকীৰ সংস্কৃত ৰামায়ণৰ আধাৰত এই কাহিনীটোত অযোধ্যাৰ ৰজা ৰামৰ জীৱনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু ৰামাৱতাৰম সংস্কৃত সংস্কৰণৰ পৰা বহু দিশত পৃথক। ইয়াৰ ভিতৰত আধ্যাত্মিক ধাৰণা আৰু কাহিনীভাগৰ নিৰ্দিষ্টতা দুয়োটা দিশতে বিশেষ পাৰ্থক্য দেখা যায়। এই ঐতিহাসিক গ্ৰন্থখনক তামিল পণ্ডিত আৰু সাধাৰণ জনতা উভয়ে তামিল সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যিক গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰে।
কীব'ৰ্ড
বুৰঞ্জী
thumbnail|left|টাইপ্ ৰাইটাৰ কীব'ৰ্ড
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী
স্বীকৃতি
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰীৰ কামেৰে সজোৱা কাপোৰবোৰ বিদেশী ক্ষেত্ৰত প্ৰশংসিত হৈছে। চেন্দুৰ লাম্বানি এম্ব্ৰইডাৰীয়ে এতিয়া দেশত ভৌগোলিক স্বীকৃতি (জিআই) থকা সামগ্ৰীৰ তালিকাত স্থান পাইছে। পৰম্পৰাগত ভাৱে এই কলাৰ সাধনা কৰা জনজাতিসকলে এনে স্বীকৃতিৰ পৰা লাভান্বিত হ'ব পাৰে।
কম্ব ৰামায়ণ
পান্নাই কুলা প্ৰধান তিৰুভেন্নাই নল্লুৰ সদয়াপ্পা বল্লালৰ পৃষ্ঠপোষকতাত কম্বৰে এই মহাকাব্যখন ৰচনা কৰিছিল। নিজৰ পৃষ্ঠপোষকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি কাম্বনে ১০০০ অধ্যায়ৰ প্ৰতিটোৰ অন্তত এবাৰ তেওঁৰ নাম উল্লেখ কৰিছে।
কীব'ৰ্ড
টাইপ ৰাইটাৰৰ কীব'ৰ্ড
১৮৭৫ত মেঠিউ ৰ'পাৰে টাইপ ৰাইটাৰৰ (QWERTY) কীব'ৰ্ডৰ ধাৰণা সৃষ্টি কৰে টাইপ ৰাইটাৰত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ। খ্ৰিষ্টফাৰ চ'ল্সেও কীব'ৰ্ডত বৰঙনি যোগায়।
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী
ব্যৱহাৰ
লামাবাণী পোছাকৰ বাহিৰেও বিভিন্ন সামগ্ৰী যেনে কুশ্বন কভাৰ, বেডকভাৰ, ৱাল হেংগিং, পোছাক আৰু আনুষঙ্গিক সামগ্ৰী যেনে বেগ, হেডবেণ্ড, কঁকালৰ বেল্ট আদি অলংকৃত কৰিবলৈ এই এম্ব্ৰইডাৰী কলাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কম্ব ৰামায়ণ
তামিল সাহিত্যৰ প্ৰাৰম্ভিক উল্লেখসমূহ
আনকি কম্বৰে খ্ৰীষ্টীয় ১২ শতিকাত তামিল ভাষাত ৰামাৱতাৰম ৰচনা কৰাৰ আগতেই ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ বহুতো প্ৰাচীন উল্লেখ পোৱা যায়, যাৰ পৰা বুজা যায় যে সাধাৰণ যুগৰ আগতেই তামিল দেশসমূহত এই কাহিনীটো চিনাকি আছিল। এই কাহিনীৰ উল্লেখ অকননুৰু,(খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০–৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) আৰু পুৰাণুৰু (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০–৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ সংগম সাহিত্যত পোৱা যায়। এই দুখন সীলপ্পাটিকৰামৰ যমজ মহাকাব্য (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকা) আৰু মণিমেকালাই,  আৰু কুলাচেখৰা আলভাৰ, থিৰুমংগাই আলভাৰ, আন্দাল আৰু নামমালভাৰৰ আলভাৰ সাহিত্য (খ্ৰীষ্টীয় ৮ম আৰু দশম শতিকাৰ মাজৰ)।
কীব'ৰ্ড
QWERTY কীব'ৰ্ড
টাইপ ৰাইটাৰৰ উদ্ভাৱক খ্ৰিষ্টফাৰ চ'ল্সে প্ৰথম বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰা ধৰণে কীব'ৰ্ডখন ডিজাইন কৰে। QWERTY কীব'ৰ্ডৰ এল্ফাবেটিকেল কীবোৰৰ প্ৰথম শাৰীৰ বাঁওফালৰ পৰা ৬টা আখৰেই হ'ল Q, W, E, R, T, Y।
কম্ব ৰামায়ণ
গঠন
গ্ৰন্থখন ছয়টা অধ্যায়ত ভাগ কৰা হৈছে। এই কাণ্ড সমূহ আকৌ ১১৩টা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। এই ১১৩টা খণ্ডত মহাকাব্যখনৰ প্ৰায় ১০৫৬৯টা পদ আছে।
কীব'ৰ্ড
কীসমূহ
কীব'ৰ্ডত এল্ফাবেটিক, নিউমাৰিকেল, কাৰ্চৰ, স্পেচিয়েল, ফাংচন- এইকেইটা প্ৰকাৰৰ কী থাকে।
এল্ফাবেটিক আৰু নিউমাৰিকেল কী
এল্ফাবেটিক কী আখৰ লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নিউমাৰিকেল পেডৰ নিউমাৰিকেল কী নিউমাৰিকেল লক ব্যৱহাৰ কৰি সংখ্যা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যায় অন্যথা এই কীসমূহক কাৰ্চৰ কীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। অন্য নিউমাৰিকেল কী সংখ্যা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যায়৷
কম্ব ৰামায়ণ
সাহিত্যিক তাৎপৰ্য্য
কম্বনে বিভিন্ন শ্লোকত বিৰুথম (সংস্কৃত: ৱৃত্তম) আৰু সন্থাম (সংস্কৃত: ছন্দ) ব্যৱহাৰ কৰি গল্প কোৱাৰ আৱেগ আৰু মেজাজ উন্মোচন কৰাত ফলপ্ৰসূ ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁ শব্দৰ ফলপ্ৰসূ বাছনি কৰি বিৰুথম আৰু সন্থাম লাভ কৰিছে।
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
এই মহাকাব্যখন বহু হিন্দুৱে প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত পঢ়ে। কিছুমান ঘৰত তামিল কেলেণ্ডাৰৰ আদী মাহত (জুলাই মাহৰ মাজভাগৰ পৰা আগষ্ট মাহৰ মাজভাগলৈ) গোটেই মহাকাব্যখন এবাৰ পঢ়া হয়। হিন্দু মন্দিৰ আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় সংগঠনতো ইয়াক পঢ়া হয়। বহুবাৰ কম্বৰে ৰামৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ কথা কয়, যিজন স্বয়ং বিষ্ণুৰ প্ৰকাশ।
কীব'ৰ্ড
ফাংচন কী
ফাংচন কীক নিজৰ মতে প্ৰগ্ৰাম কৰি ল'ব পাৰি।
কম্ব ৰামায়ণ
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
সুন্দৰ কাণ্ড অধ্যায়টো অতি শুভ বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু এয়া আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। অধ্যায়টোত মহাকাব্যখনৰ মূল চৰিত্ৰবোৰে সন্মুখীন হোৱা কষ্ট, সংযমৰ অভ্যাস, ভৱিষ্যতৰ উন্নত আশাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে।
কীব'ৰ্ড
কাৰ্চৰ কী
কাৰ্চৰ কীসমূহ স্ক্ৰীনত কাৰ্চৰডাল লৰাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
কম্ব ৰামায়ণ
লেখক
মহাকাব্য ৰামায়ণৰ তামিল সংস্কৰণৰ লিখক কম্বৰ বা কবিচক্ৰৱৰ্তী কম্বন (১১৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ–১২৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ) এজন মধ্যযুগীয় তামিল কবি আৰু লেখক আছিল। কম্বৰে তামিল ভাষাত আন বহুতো সাহিত্যিৰ অৱদান আগবঢ়াইছে। থেৰাঝুন্দুৰত কম্বৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল সদৈয়েপা বল্লাল নামৰ এজন ধনী কৃষক। তৃতীয় কুলোথুংগাৰ ৰাজত্বকালত তেওঁ চোলা সাম্ৰাজ্যত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেখেতৰ এই প্ৰতিভাৰ কথা শুনি কুলোথুংগাই তেওঁক নিজৰ দৰবাৰলৈ মাতি কম্বৰক কবি চক্ৰৱৰ্তী (কাব্য সম্ৰাট) উপাধিৰে তেওঁক সন্মান জনায়।
কীব'ৰ্ড
স্পেচিয়েল কী
স্পেচিয়েল কী যেনে টেব, প্ৰিণ্ট স্ক্ৰীন আদিৰ বিভিন্ন বেলেগ বেলেগ ব্যৱহাৰ আছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ শ্ৰেণী:লিখন সঁজুলি‎
কম্ব ৰামায়ণ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ভাষাৰ কাব্য শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
তিল পিঠা
তিল পিঠা বা খোলাচপৰীয়া পিঠা হৈছে অসমীয়া লোকসকলে বিহু বা অন্যান্য অনুষ্ঠানত খাবৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা এক পিঠা বিশেষ। এই পিঠাৰ বৰণ বগা, ভিতৰত তিল, গুৰ, নাৰিকলৰ প্ৰলেপ এটা থাকে। ইয়াৰ আকৃতি চুঙা বা অৰ্ধচন্দ্ৰৰ দৰে। শুকান পিঠাগুৰিৰে তৈয়াৰ কৰা ই এক তেল বিহীন খাদ্য।
প্ৰস্তুত কৰণ পদ্ধতি
কেঁচা পিঠাগুৰিৰ এটা পাতল প্ৰলেপ গৰম টাৱা, কেৰাহী বা তেনে জাতীয় ৰন্ধন পাত্ৰৰ ওপৰত মেলি তাৰ মাজত তিল আৰু গুড়ৰ মিশ্ৰণ দি দুয়োফালৰ পৰা ভাঁজ কৰি নুৰা বান্ধি এই পিঠা প্ৰস্তুত কৰা হয়। পিঠাগুৰিৰ এই ভাঁজ নুৰা বন্ধা বা চুঙাৰ দৰে হ’লে তাক তিল পিঠা আৰু অৰ্ধচন্দ্ৰাকাৰ হ’লে তাক জোন পিঠা বোলে। মাজত দিয়া মিশ্ৰণটো সলাই চেনি আৰু নাৰিকলৰ মিশ্ৰণো দিয়া হয়। তেতিয়া এই পিঠাক নাৰিকল দিয়া তিল পিঠা বুলিও কোৱা হয়। তিল পিঠাৰ পিঠাগুৰি খুন্দি মিহি চালনিৰে চলাৰ পাছত সেমেকা ভাৱটো নাযাবৰ বাবে সাৱধান হ’ব লাগে। পিঠাগুৰিখিনি শুকাই গ'লে বা খৰচীয়া হ'লে পিঠা সাজিবলৈ অসুবিধা হয়। পুৰণি বৰা চাউল হ'লেও তিল পিঠা সাজিবলৈ অসুবিধা। টিলখিনি প্ৰথমে ভাজি লৈ সামান্য খুন্দি লোৱা হয়। এই তিলৰ গুৰাৰ সৈতে বালি অঁহিয়া গুৰ মিহিকৈ কাটি মিশ্ৰণ কৰা হয়। নতুবা নাৰিকল ৰুকি ইয়াৰ পৰা ৰসখিনি চেপি উলিয়াই লৈ চেনিৰ সৈতে মিশ্ৰণ কৰা হয়। অতীজত ইয়াক মাটিৰ খোলাত বনাইছিল বাবে ইয়াক খোলাচপৰীয়া পিঠাও বোলা হয়। কাঠ খৰিৰ জুইত বনোৱা হয় বাবে তিল পিঠাত এক জুইৰ ধোঁৱাৰ বিশেষ সোৱাদ মিহলি হয়। তেল নোহোৱাকৈ বনোৱা হয় বাবে পিঠা গুৰিৰ আৱৰণটো খাবলৈ মচমচিয়া হয় আৰু ভিতৰৰ তিল গুৰ বা নাৰিকল চেনিৰ মিশ্ৰণটোৱে জিভালৈ মিঠা সোৱাদ আনে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
ঋষি কাপুৰ
ঋষি কাপুৰ (Rishi Kapoor; ৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫২ – ৩০ এপ্ৰিল ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ ঘাইকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনা যায়। ১৯৭০ চনত তেওঁৰ পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰ ছবি 'মেৰা নাম জকৰ'ত শিশু অভিনেতা হিচাপে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল আৰু এই ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ শিশু অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা ডিম্পল কপাডিয়াৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা ছবি 'ববী'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ প্ৰায় ৯২ খন ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰে ৩৬ খন ছবি বক্স অফিচত হিট হৈছিল। ২০১১ চনত 'দো দুনী চাৰ'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৮ চনত তেওঁ ফিল্মফেয়াৰৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈ পত্নী নিতু সিঙৰ বিপৰীতে ১২ খন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। দীৰ্ঘদিনীয়া হাড়ৰ মজ্জাৰ কৰ্কট ৰোগত ভুগি ২০২০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিল তাৰিখে মুম্বাইৰ এইছ.এন. ৰিলায়েন্স চিকিৎসালয়ত ৬৭ বছৰ বয়সত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান
একেটা চৌহদতে ভাৰতীয় বন সেৱাৰ (Indian Forest Service, IFS) বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত ইন্দিৰা গান্ধী নেশ্যনেল ফৰেষ্ট একাডেমী (Indira Gandhi National Forest Academy, IGNFA), ভাৰতীয় বন গৱেষণা আৰু শিক্ষা সংস্থা (Indian Council of Forestry Research and Education), ৰাজ্যিক বন সেৱা বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক বন সেৱা একাডেমী (Central Academy for State Forest Services i.e. CASFOS)-ৰ ডেহৰাডুনস্থ প্ৰতিষ্ঠানখনো অৱস্থিত।
ঋষি কাপুৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
১৯৫২ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে বোম্বেৰ চেম্বুৰত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জগতৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী পৰিয়ালত ঋষি কাপুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক ৰাজ কাপুৰ আৰু মাতৃ কৃষ্ণা ৰাজ কাপুৰ। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ মহীৰূহ অভিনেতা পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ তেওঁৰ ককা। তেওঁৰ ভাতৃ ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ৰাজীৱ কাপুৰ, মামা প্ৰেম নাথ, ৰাজেন্দ্ৰ নাথ, নৰেন্দ্ৰ নাথ আৰু প্ৰেম চোপ্ৰা আৰু খুড়া শশী কাপুৰ আৰু শম্মি কাপুৰ আটায়ে সুদক্ষ অভিনেতা। ঋষি কাপুৰৰ দুগৰাকী ভগ্নী ঋতু নন্দা আৰু ৰীমা জৈন।
বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান
ইতিহাস
১৮৭৮ চনত ডায়েত্ৰিছ ব্ৰেণ্ডিচৰ দ্বাৰা এই প্ৰতিষ্ঠানখন এখন ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন বিদ্যালয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯০৬ চনত এই স্কুল খনক ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে পুনৰস্থাপিত কৰা হয়।
ঋষি কাপুৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
তেওঁ ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে মুম্বাইৰ চেম্পিয়ন স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ অজমেৰৰ মেয় কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
২০০০ চনৰ আগত
ঋষি কাপুৰক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে তিনি বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰ ছবি 'শ্ৰী ৪২০'ৰ এটা গান 'প্যাৰ হোৱা ইকৰাৰ হোৱা'ত দেখা গৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭০ চনত পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰে ছবি 'মেৰা নাম জকৰ'ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। ইয়াত তেওঁ পিতৃৰ সৰুকালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা তেওঁৰ পিতৃৰ ছবি 'ববী'ত তেওঁ ডিম্পল কপাডিয়াৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনে সেই দশকৰ আটাইতকৈ বেছি বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবিত পৰিগণিত হৈছিল। এই ছবিখনত তেওঁ কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটায়ো লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭০ৰ দশকত কেইবাখনো হাস্য-ব্যংগমূলক ছবি যেনে — নিতু সিঙৰ সৈতে 'ৰাফু চক্কৰ' (১৯৭৫), অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে 'অমৰ আকবৰ এন্থনি' (১৯৭৭) জিনাট আমনৰ সৈতে 'খেল খেল মে' (১৯৭৫) আৰু 'হম কিছি ছে কম নেহী' (১৯৭৭) আদিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ নিতু সিঙৰ সৈতে 'জেহৰিলা ইনচান' (১৯৭৪), 'কভি কভি' (১৯৭৬) আৰু 'দুচৰা আদমী' (১৯৭৬) ছবিত একেলগে অভিনয় কৰাৰ পিছত ১৯৮০ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ সুভাষ ঘাইৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'কাৰ্জ' ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই ছবিখন বক্স অফিচত বিফল হয় যদিও এইখন কাল্ট ক্লাছিকত পৰিগণিত হয়। তাৰপিছত তেওঁ ৰাজেন্দ্ৰ সিং বেদীৰ উপন্যাস 'এক চাদৰ মেইলী চি'ৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা একে নামৰ ছবিত অভিনয় কৰে।
তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ সাধাৰণতে ছবিৰ ৰোমান্টিক নায়কৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা গৈছিল। এই কালছোৱাত তেওঁ অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ'ল: 'ৰাজা' (১৯৭৫), 'লেইলা মজনু' (১৯৭৬), 'স্বৰগম' (১৯৭৯), 'প্ৰেম ৰোগ' (১৯৮২), 'কুলি' (১৯৮৩), 'সাগৰ' (১৯৮৫), 'চান্দনী' (১৯৮৯), 'বল ৰাধা বল' (১৯৯২), 'দামিনী' (১৯৯৩), আৰু 'কাৰোবাৰ' (২০০০)।
তেওঁ ১৯৯৯ চনত 'আ আব লৌট চলে'ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
২০০০ চনৰ পিছত
২০০০ চনৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন ছবিত সহযোগী অভিনেতা হিচাপে দেখা পোৱা গৈছিল। তেওঁ ২০১২ চনৰ 'অগ্নিপথ' ছবিত খলনায়ক আৰু একেবছৰে মুক্তি লাভ কৰা 'ষ্টুডেণ্ট অফ দা ইয়াৰ' ছবিত এগৰাকী সমকামী অধ্যাপকৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১১ চনত 'দো দুনী চাৰ'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১০ৰ দশকত তেওঁ অভিনয় কৰা ছবি সমূহ হৈছে 'হম তুম' (২০০৪), 'ফানা' (২০০৬), 'নমস্তে লণ্ডন' (২০০৭), 'লাভ আজ কাল' (২০০৯) আৰু 'দিল্লী-৬' (২০০৯)।
২০১৩ চনত তেওঁ বাস্তৱিক জগতৰ কুখ্যাত মাফিয়া নেতা ডাউড ইব্ৰাহিমৰ চৰিত্ৰ 'ডি-ডে' ছবিত ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁক নেটফ্লিক্সৰ ছবি 'ৰাজমা চাউল'ত দেখা গৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে '১০২ নট আউট' ছবি আৰু তাপসী পান্নুৰে সৈতে 'মুল্ক' ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁৰ দুখন ছবি স্মিপ কাঙৰ 'ঝুথা কাহি কা' আৰু ইমৰাণ হাছমীৰ সৈতে অভিনয় কৰা 'দা বডী' মুক্তি লাভ কৰিছিল। এই ছবিখনে ২০১৯ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল। এইখন তেওঁ জীয়াই থাকোঁতে অভিনয় কৰি মুক্তি লাভ কৰা শেষ ছবি। তেওঁৰ আন এখন জুহি চাৱলাৰ সৈতে অভিনয় কৰা হিতেশ ভাটীয়াৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছবি 'শৰ্মাজী নামকিন' মুক্তিৰ অপেক্ষাৰত।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮০ চনত তেওঁ কেইবাটাও ছবিত একেলগে কাম কৰা অভিনেত্ৰী নিতু সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ অভিনেতা ৰণবীৰ কাপুৰ আৰু পুত্ৰী ডিজাইনাৰ ৰিধিমা কাপুৰ চাহানি।
ঋষি কাপুৰৰ আত্মজীৱনী 'খুল্লাম খুল্লা: ঋষি কাপুৰ আনচেন্সৰড' ২০১৭ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁ এই গ্ৰন্থখন মীনা আয়াৰৰ সৈতে যুটীয়াভাবে লিখিছিল আৰু হাৰ্পাৰ কলিন্স প্ৰকাশনগোষ্ঠীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।
অসুস্থতা আৰু মৃত্যু
২০১৮ চনত তেওঁৰ দেহত হাড়ৰ মজ্জাৰ কৰ্কট ৰোগৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰে আৰু তেওঁ চিকিৎসাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক মহানগৰীলৈ যায়। প্ৰায় এবছৰজুৰি চলা চিকিৎসাৰ সফল সামৰণিৰ পিছত তেওঁ ২০১৯ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে।
২০২০ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে শ্বাস-প্ৰশ্বাস লোৱাত অসুবিধাৰ বাবে তেওঁক মুম্বাইৰ ছাৰ এইছ. এন. ৰিলায়েন্স ফাউণ্ডেচন হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। পিছদিনা অৰ্থাৎ ২০২০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
ঋষি কাপুৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ শিশুশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
পূৰ্ণ স্বৰাজ
পূৰ্ণ স্বৰাজৰ ঘোষণা (पूर्ण, পূৰ্ণ, অৰ্থ "সম্পূৰ্ণ", स्व, স্ব, অৰ্থ "নিজৰ" আৰু राज, ৰাজ, অৰ্থ "শাসন") , বা ভাৰতৰ স্বাধীনতা ঘোষণা, ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল। এই ঘোষণাৰ যোগেদি কংগ্ৰেছ আৰু ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদীসকলে সম্পূৰ্ণ স্বৰাজৰ, বা ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ পৰা সম্পূৰ্ণ স্বাধীন স্ব-শাসনৰ বাবে আহ্বান কৰিছিল।
১৯২৯ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত আধুনিক পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ ৰবি নদীৰ পাৰত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলন কৰিছিল। কংগ্ৰেছে ভাৰতীয়সকলক ২৬ জানুৱাৰীটো স্বাধীনতা দিৱস হিচাপে পালন কৰিবলৈ কৈছিল। ভাৰতৰ প্ৰতাকাখন সমগ্ৰ ভাৰতত কংগ্ৰেছৰ স্বেচ্ছাসেৱক, জাতীয়তাবাদী আৰু জনসাধাৰণে ৰাজহুৱাভাৱে উত্তোলন কৰিছিল
পটভূমি
১৯২৮ চনত হোৱা কংগ্ৰেছৰ কলিকতা অধিবেশনত মহাত্মা গান্ধীৰ চেষ্টাত ব্ৰিটিছ শাসনে ভাৰতক অংগৰাজ্যৰ (dominion) মৰ্যাদা দিয়াৰ দাবী তোলে, ইয়াৰ অন্যথা অন্য এক অসহযোগ আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ কথা ঘোষণা কৰে যাৰ লক্ষ্য হ'ব ভাৰতৰ পূৰ্ণ স্বাধীনতা। কংগ্ৰেছৰ ডেকা নেতা সুভাষ চন্দ্ৰ বসু আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৱে পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ বাবে আন্দোলন কৰাৰ পক্ষপাতী আছিল। কিন্তু গান্ধীয়ে তেওঁলোকক সৈমান কৰাবলৈ সক্ষম হয়, কিন্তু আন্দোলনৰ বাবে তেখেতে নিজে বিচৰা অপেক্ষাৰ দুবছৰৰ পৰিৱৰ্তে এবছৰ কৰে।
ব্ৰিটিছ চৰকাৰে এই দাবীৰ প্ৰতি কোনো মন্তব্য কৰা নাছীল ১৯২৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ ১৩ তাৰিখে লাহোৰত ভাৰতৰ পতাকা উন্মোচন কৰা হয়। ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে লাহোৰত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস পালন কৰে। প্ৰায় প্ৰতিটো ভাৰতীয় দলেই এই দিনটোক বিভিন্ন ধৰণে উদ্‌যাপন কৰে। ইয়াৰ পাছতে গান্ধীয়ে নিমখৰ (লোণ) ওপৰত আৰোপ কৰা কৰৰ বিৰূদ্ধে এক নতুন সত্যাগ্ৰহ গঢ়ি তোলে। এই সত্যাগ্ৰহৰ অংশ হিচাপে গান্ধীয়ে ১২ মাৰ্চৰপৰা ৬ এপ্ৰিললৈ দাণ্ডী যাত্ৰা কৰে। এই যাত্ৰাত গান্ধীয়ে পদব্ৰজে ৩৮৮ কি.মি. (388 km) ভ্ৰমণ কৰি আহমেদাবাদৰপৰা দাণ্ডীৰ সাগৰতীৰত উপস্থিত হয়, আৰু নিজহাতে নিমখ তৈয়াৰ কৰি যাত্ৰাৰ সমাপ্তি কৰে। কেবাহাজাৰ ভাৰতীয়ই গান্ধীৰ এই যাত্ৰাত অংশ লৈছিল। ভাৰতত ব্ৰিটিছৰ খোপনি দুৰ্বল কৰি জনসাধাৰণক উদ্বুদ্ধ কৰাত এই যাত্ৰাই বিশেষ ভূমিকা লৈছিল। চৰকাৰে ৬০,০০০-ৰো অধিক ব্যক্তিক এই যাত্ৰাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
১৯১৯ চনৰ অমৃসৰৰ হত্যাকাণ্ডৰ পিছত, ভাৰতত ৰাজহুৱা ভাৱে ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে প্ৰবল প্ৰতিবাদ হৈছিল। ইউৰোপীয়সকল, (সাধাৰণ লোক আৰু বিষয়া) সমগ্ৰ ভাৰতত হিংসাৰ লক্ষ্য আৰু ভুক্তভোগী হৈছিল। ১৯২০ চনত গান্ধী আৰু কংগ্ৰেছ ৰাজনৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক স্বাধীনতা হিচাপে স্বৰাজৰ স্থিতি অতল থাকিব বুলি বদ্ধপৰিকৰ হৈছিল। সেই সময়ত, গান্ধীয়ে ইয়াক সকলো ভাৰতীয়ৰ মৌলিক চাহিদা বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল; তেওঁ বিশেষভাৱে কৈছিল যে ভাৰত সাম্ৰাজ্যত থাকিব নে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে এৰি যাব সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ব্ৰিটিছৰ আচৰণ আৰু সঁহাৰিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব। ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯২২ চনৰ ভিতৰত, মহাত্মা গান্ধীয়ে অসহযোগিতা আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল: ৰাৱলাট আইনৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ দেশজুৰি গণ প্ৰতিবাদ গঢ়ি তোলা আৰু চৰকাৰৰ পৰা ভাৰতীয়সকলক বৰ্জন কৰা, আৰু ৰাজনৈতিক আৰু অসামৰিক স্বাধীনতা অস্বীকাৰ কৰা।
ভাৰতীয় স্বাধীনতাৰ বাবে প্ৰচাৰ চলোৱা সকলক স্মৰণ কৰি কংগ্ৰেছে নিয়মীয়াকৈ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস পালন কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত, ব্ৰিটিছে ভাৰতলৈ শক্তি আৰু ৰাজনৈতিক কৌশল স্থানান্তৰ কৰিবলৈ সন্মত হয়, আৰু ১৫ আগষ্ট চৰকাৰীভাৱে স্বাধীনতা দিৱসলৈ পৰিণত হয়। অৱশ্যে, সংবিধান সভাৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত আৰু অনুমোদিত ভাৰতৰ নতুন সংবিধানক ১৯৩০ চনৰ ঘোষণাৰ স্মৰণৰ বাবে ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত কাৰ্যকৰী হ'বলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল। ১৯৫০ চনৰ সেই দিনটোতে ভাৰত এক গণতন্ত্ৰত পৰিণত হয়। ২৬ জানুৱাৰী এতিয়া প্ৰতি বছৰে ভাৰতৰ গণৰাজ্য দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
চিত্ৰলেখা (চলচ্চিত্ৰ)
চিত্ৰলেখা (Chitralekha) ১৯৬৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন হিন্দী ভাষী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। কিদাৰ শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে অশোক কুমাৰ, প্ৰদীপ কুমাৰ আৰু মীনা কুমাৰীয়ে। ১৯৩৪ চনত প্ৰকাশিত ভগৱতী চৰণ বৰ্মাৰ একে নামৰ হিন্দী উপন্যাস এখনৰ আধাৰত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ৰোশন আৰু গীতিকাৰ আছিল চাহিৰ লুধিয়ানৱী। “ছনছাৰ চে ভাগে ফিৰতে হো” আৰু “মন ৰে, তু কাহে না ধীৰ ধৰে” গীতদুটাৰ বাবে চলচ্চিত্ৰখনে অধিক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত আউটলুক ইণ্ডিয়া আলোচনীখনে ৩০ গৰাকী প্ৰসিদ্ধ ভাৰতীয় সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পীক তেওঁলোকৰ সৰ্বকালৰ প্ৰিয় হিন্দী গীতসমূহৰ নাম সোধা হৈছিল। শীৰ্ষৰ ২০টা গীতৰ এখন তালিকাও প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা হৈছিল য'ত “মন ৰে, তু কাহে ধীৰ ধৰে” গীতটোৱে তালিকাখনৰ শীৰ্ষত স্থান দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
এই চলচ্চিত্ৰখন ১৯৪১ চনত কিদাৰ শৰ্মাই পৰিচালনা কৰা চিত্ৰলেখাৰ পুনৰ্নিমাণ। ১৯৪১ চনত নিৰ্মাণ কৰা চলচ্চিত্ৰখন বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল যদিও ১৯৬৪ চনত নিৰ্মাণ কৰা চিত্ৰলেখাই বক্স অফিচত ভাল ফলাফল লাভ নকৰিলে। উল্লেখযোগ্য যে, এইখনেই মীনা কুমাৰীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথম ৰঙীণ চলচ্চিত্ৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
বাৰ্তাপখিলী
ইতিহাস
তামুলপুৰ জিলাৰ এঘাৰ মাইলৰ ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ ডেকা নামৰ যুৱক এজনে গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত সাহিত্য আলোচনী এখন উলিওৱাৰ সংকল্প লয়৷ প্ৰথমাৱস্থাত ’টেবলয়ড’ আকাৰৰ ১২/১৬ পৃষ্ঠাৰ বাতৰি কাকত দৰে আলোচনীখন প্ৰকাশ পায়৷ ইয়াৰ বাবে ডেকাই হাতত মূলধন নথকা অৱস্থাতেই লেখকৰ ঘৰে ঘৰে গৈ লেখা সংগ্ৰহ কৰি সেইবোৰ নিজে সম্পাদনা কৰি কোনোবা প্ৰেছত ছপাই প্ৰকাশৰ বাবে সাজু কৰিছিল৷ বাৰ্তাপখিলীৰ প্ৰস্তাৱনা সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৯৫ চনৰ ৭ অক্টোবৰত৷ মাহেকীয়া আলোচনী বাৰ্তাপখিলীৰ নামটো ৰাখিছিল কটন মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক প্ৰয়াত বিমল কুমাৰ ভূঞা আৰু বৰ্তমান অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷ আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাটো অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ মন্ত্ৰীসভাৰ চতুৰ্থ বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষ্যত উলিওৱা হৈছিল৷ সাহিত্যিক লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে প্ৰস্তাৱনা সংখ্যাটো উন্মোচন কৰিছিল৷ তাৰ তিনিমাহ পিছৰ পৰা অৰ্থাৎ ১৯৯৬ চনৰ পৰা আলোচনীখন ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাই আহিছে৷ পিছলৈ ২০০০ চনত সম্পাদক ডেকাই বিশাল প্ৰকাশন নামে এটি প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান গঢ় দি তাৰ পৰাই আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰে৷ ইয়াৰ আগৰ সময়খিনিত তেওঁ বেলেগ বেলেগ প্ৰেছত ছপাই বিতৰণৰ ব্যৱস্থাও নিজেই কৰিছিল৷ ২০১২ চনত বাৰ্তাপখিলীয়ে ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টেণ্ডাৰ্ড ছিৰিয়েল নাম্বাৰ লাভ কৰে৷ ১৯৯৬ চনৰ দ্বিতীয় সংখ্যা অগ্ৰদূত কাকতৰ নকৈ সংলগ্ন অফছেট প্ৰিণ্টিঙত ছপোৱা হৈছিল৷ চিত্ৰশিল্পী পদ্ম সিংহই বেটুপাত অংকন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰামৰ্শতে আলোচনীখন দ্বৈত ৰঙৰ (By colour) কৰি পিছলৈ ২০০১ চনত চাৰিটা ৰঙৰ সমাহাৰ ঘটাই দেখনীয়াৰ কৰি শৰাইঘাট প্ৰিণ্টাৰ্চৰ ছপা কৰি আলোচনীখন উলিয়াইছিল৷ ড° যতীন মিপুন মুখ্য সম্পাদক হৈছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যুত খৰ্গেশ্বৰ পেগুৱে সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেৱেঁই সম্পাদক হৈ আছে৷ ১৯৯৬ চনৰ পৰা এতিয়ালৈ অৰ্থাৎ ২০২২ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈ আলোচনীখন ধাৰাবহিকভাৱে প্ৰকাশ পাই অহাটো এটা ইতিবাচক দিশ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
য়িন আৰু য়াং
right|thumb|260x260px|'টাইচি চিহ্ন' চীনা দৰ্শনত য়িন আৰু য়াং ( yīnyáng, "আন্ধাৰ-ঊজ্বল", "ঋণাত্মক-ধনাত্মক")-এ এই কথাক বুজাই যে দেখাত বিপৰীত শক্তিসমূহো আচলতে ইটো আনটোৰ পৰিপূৰক, সম্বন্ধিত আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ'ব পাৰে। চীনা সৃষ্টিতত্ত্বত ব্ৰহ্মাণ্ডই নিজক পদাৰ্থগত ঊৰ্জাৰ প্ৰাথমিক বিশৃংখলতাৰপৰা সৃষ্টি কৰে, য়িন আৰু য়াঙৰ চক্ৰত আৰু বস্তু আৰু জীৱৰ সৃষ্টি হয়। য়িন গ্ৰাহক আৰু য়াং কৰ্তা সূত্ৰ। ই সকলো প্ৰকাৰৰ সাল-সলনি আৰু পাৰ্থক্য, যেনে বাৰ্ষিক চক্ৰ (শীত আৰু গৰম)ত, পথাৰ (উত্তৰমুখী ছায়া আৰু দক্ষিণমুখী ঊজ্বলতা), যৌন সম্বন্ধ গঠন (নাৰী আৰু পুৰুষ), নাৰী আৰু পুৰুষ উভয়ৰে চৰিত্ৰ ৰূপে সৃষ্টি আৰু সামাজিক-ৰাজনৈতিক ইতিহাস (শৃংখলতা আৰু বিশৃংখলতা)ত বিদ্যমান
চীনা সৃষ্টিতত্ত্ব, দৰ্শন আৰু বিজ্ঞান
চীনা সৃষ্টিতত্ত্বত অনেক ধৰণৰ গতি দেখা যায়। য়িন আৰু য়াং সম্বন্ধীয় সৃষ্টিতত্ত্বত ব্ৰহ্মাণ্ডই নিজক সৃষ্টি কৰা পদাৰ্থগত ঊৰ্জাক 'চি' বুলিও অভিহিত কৰা হয়। এই সৃষ্টিতত্ত্বত ধাৰণা কৰা হয় যে চিৰ সংগঠনে অনেক বস্তুৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। তাৰেই মাজত মানৱো অন্যতম। অনেক প্ৰাকৃতিক দ্বৈত যেনে পোহৰ আৰু এন্ধাৰ, অগ্নি আৰু জল, বহল হৈ যোৱা আৰু ঠেক হৈ যোৱা, য়িন আৰু য়াঙৰ ধাৰণাত চিহ্ন ৰূপে প্ৰকাশিত দ্বৈতৰেই ভৌটিক ৰূপ। শাস্ত্ৰীয় চীনা দৰ্শন আৰু বিজ্ঞানৰ কেইবাটাও শাখাত এই দ্বৈতৰ ধাৰণা প্ৰতিস্ফূত হয়। তদুপৰি ই পৰম্পৰাগত চীনা চিকিৎসাৰো মূল নীতি। ই বাকুৱাঝাং, টাইচি আৰু চি কঙৰ দৰে চীনা সমৰকলা আৰু ব্যায়ামতো প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। এই ধাৰণা ই চিঙৰ পৃষ্ঠাতো দৃশ্যমান।
বিৰোধী আৰু পৰিপূৰক
দ্বৈতৰ ধাৰণা বিভিন্ন ঠাইত দেখা যায়- যেনে অভ্যাসৰ সমাজত। এই পটভূমিত পিচে য়িন আৰু য়াঙক 'এক'ৰ অংশ ৰূপে চাব পাৰি যি 'টাঅ '' ত প্ৰকাশিত। "দ্বৈতবাদী-একবাদ" বা "দ্বন্দ্ব্ব্ব্ব্ববাদী-একবাদ" সংজ্ঞাই এই ফলপূৰ্ণ বিৰোধাভাসক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে। য়িন আৰু য়াঙক বিৰোধী নহয়, পৰিপূৰক শক্তি হিচাপে চাব পাৰি, যাৰ দ্বাৰা অংশৰ যোগতকৈ ডাঙৰ পূৰ্ণৰ সৃষ্টি হয়। এই দৰ্শনানুযায়ী, য়িন আৰু য়াং সকলোতে বিদ্যমান, যেনে পোহৰ অবিহনে ছায়া থকা অসম্ভৱেই। দুয়োৰেই কোনো এটি অধিক ফলপ্ৰসূৰূপে দেখা দিয়ে, পিচে ইয়ো মাথোঁ পৰ্যবেক্ষণৰ চৰ্তৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰশীল। য়িন য়াং চিহ্নই দুই বিপৰীত শক্তিৰ মাজৰ ভাৰসাম্যকেই দৰ্শাই, দুয়ো অংশৰেই এঠাইত আনটো বিদ্যমান- দুয়ো দুয়োৰে পৰিপূৰক।
টাওবাদ, কনফুচিয়ানবাদ আৰু নীতি
টাওবাদী অধিবিদ্যাত ভাল আৰু বেয়াৰ মাজৰ পাৰ্থক্য, আৰু আন আন নৈতিক দ্বৈত দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰশীল, বাস্তৱত নহয়। সেয়ে য়িন আৰু য়াঙৰ দ্বৈত এক অবিভাজ্য পূৰ্ণতা। আন হাতে কনফুচিয়ান নীতিশাস্ত্ৰত, বিশেষকৈ ডং ঝংশ্বৌৰ দৰ্শনত, ইয়াত এক বিশেষ নৈতিক দিশ যোগ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰতীক শ্ৰেণী:দৰ্শন
কালৰাত্ৰি
​ কালৰাত্ৰি হৈছে নৱদুৰ্গাৰ অন্যতম তথা দেৱী দুৰ্গাৰ সপ্তম ৰূপ। দেৱী দুৰ্গা বিষয়ক প্ৰাচীনতম সাহিত্য মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ দুৰ্গা সপ্তসতী অধ্যায়ত (৮১-৯৩) কালৰাত্ৰিৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁক দেৱীৰ কালী, চামুণ্ডা আদি সংহাৰী ৰূপসমূহৰ অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কালী আৰু কালৰাত্ৰিক ভিন্ন হিচাপে গণ্য কৰা হয় যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত দুয়োকে একেগৰাকী দেৱী হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়।
মহাভাৰত
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩১৩৭-৩০৬৭-ৰ সময়ছোৱাত ৰচিত হিন্দু ধৰ্মৰ মহাকাব্য মহাভাৰতৰ সৌপ্তিকা পৰ্বত দেৱী কালৰাত্ৰিৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই আখ্যানমতে পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ যুদ্ধত দ্ৰোণাচাৰ্যক চল কৰি বধ কৰা হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামাই ইয়াৰ পোতক তুলিবৰ বাবে যুদ্ধৰ নীতি ভংগ কৰি কুৰু শিবিৰত নিদ্ৰিত হৈ থকা বিজয়ী পাণ্ডৱসকল বুলি ভুল কৰি তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পাঁ‌চোজনৰ শিৰশ্ছেদ কৰে। এই হত্যাকাণ্ডৰ ঠাইতে এডোখৰ ৰক্তবৰ্ণৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি ৰঙা পৰা চকুৰে খড়্গহস্ত বিকট ৰূপত কালৰাত্ৰিৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। কালৰাত্ৰিৰ এই বৰ্ণনাই যুদ্ধৰ বীভিষিকাময় নগ্ন স্বৰূপটোকে মূৰ্তমান ৰূপত প্ৰতিফলিত কৰে বুলি কোৱা হয়।
মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ
দুৰ্গা সপ্তসতীৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ ৭৫ সংখ্যক শ্লোকত সকলো পুৰাণতে বৰ্ণিত কালৰাত্ৰিৰ সংহাৰী ৰূপৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
স্কন্দ পুৰাণ
স্কন্দ পুৰাণৰ আখ্যান অনুসৰি মহাদেৱে পাৰ্বতীক দুৰ্গমাসুৰক বধ কৰি দেৱতাসকলক পৰিত্ৰাণ দিবলৈ অনুৰোধ কৰে। এই কথাত সন্মৰি জনাই পাৰ্বতীয়ে এই কাৰ্যৰ বাবে কালৰাত্ৰিক প্ৰেৰণ কৰে।
হৰসিদ্ধি
দুৰ্গাৰ অন্যতম দিশ হৰসিদ্ধি হৈছে এক আঞ্চলিক হিন্দু দেৱী। ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ তথা গুজৰাট, মধ্য প্ৰদেশত এইগৰাকী দেৱী জনপ্ৰিয়।
নামসমূহ
হৰসিদ্ধি নামটো "হৰ্ষদ অম্বা" - সুখী মাতৃৰ এক চমু ৰূপ। দেৱীৰ এই স্বৰূপটো, অম্বা আৰু কালিকা দেৱীৰ এটা দিশ বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁক হৰ্ষল, হৰ্ষদ, হৰ্ষত, হৰসিদ্ধ ভবাণী আদি নামেৰেও জনা যায়।
কুলদেৱী
তেওঁক বহুতো ক্ষত্ৰিয়, ব্ৰাহ্মণ, ৰাজপুত আৰু বৈশ্য সম্প্ৰদায়ৰ লোকে নিজৰ কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে। লোহানা সকলৰ চন্দৰানা গোত্ৰ, ব্ৰহ্মক্ষত্ৰিয়, গুৰ্জাৰৰ হৰসনা গোত্ৰ, বহুতো জৈন জাতিৰ লগতে পঞ্চৰিয়াৰ দৰে ব্ৰাহ্মণ আৰু আন বহুতো সম্প্ৰদায়ে তেওঁক তেওঁলোকৰ কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে। তেওঁক মাছমৰীয়া আৰু অন্যান্য সাগৰীয় উপত্যকাত বসবাস কৰা জনজাতি আৰু গুজৰাটৰ লোকসকলে ধৰ্মীয়ভাৱে উপাসনা কৰে। এই গৰাকী দেৱীক সাগৰত জাহাজৰ ৰক্ষক বুলি গণ্য কৰা হয়।
গায়ত্ৰী শংকৰণ
গায়ত্ৰী শংকৰণ এগৰাকী দৃষ্টিহীন গায়িকা, যিয়ে কৰ্ণাটকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত জগত এক সম্পদ। তাই কৰ্ণাটকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত গায়িকা আৰু বেহালাবাদক। তেওঁ তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা কালাইমামানি পুৰস্কাৰ পাইছে  । সংগীতত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ২০০৬ চনত ভাৰত সৰকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয়ৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক পদক পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে গায়ত্ৰী শংকৰণক। তেওঁয়েই প্ৰথম দৃষ্টি প্ৰতিবন্ধী নাৰী, যিয়ে পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।
কালৰাত্ৰি
বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ
লক্ষ্মী সহস্ৰনামা স্ত্ৰোতম আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ ললিতা সহস্ৰনামা স্ত্ৰোতমতো দেৱী কালৰাত্ৰিৰ উল্লেখ আছে।
হৰসিদ্ধি
হৰসিদ্ধি মন্দিৰ আৰু বিশ্বাস
হৰসিদ্ধি মাতা মন্দিৰ দ্বাৰকালৈ যোৱাৰ পথত পোৰবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ গান্ধৱী গাঁৱত অৱস্থিত হৰ্ষল মাতা মন্দিৰ বুলিও জনা যায়। মূল মন্দিৰটো মূলতঃ সাগৰৰ ফালে থকা এটা পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত আছিল। কোৱা হয় যে কৃষ্ণই তেওঁৰ জীৱনকালত এইগৰাকী দেৱীক উপাসনা কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই কয়লা ডুংগৰ নামৰ পাহাৰৰ ওপৰেতে এইগৰাকী দেৱীয়ে বাছ কৰি আহিছে বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত। পাহাৰৰ ওপৰৰ মূল মন্দিৰটো কৃষ্ণই নিজেই নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। কৃষ্ণই অসুৰ সকল আৰু জৰাসন্ধক পৰাজিত কৰিব বিচাৰিছিল সেয়েহে তেওঁ ক্ষমতাৰ বাবে অম্বা মাতাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। দেৱীৰ আশীৰ্বাদত কৃষ্ণই অসুৰসকলক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই সফলতাৰ পিছত, তেওঁ মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। যেতিয়া জৰাসন্ধক হত্যা কৰা হৈছিল, যাদৱ কুলৰ সকলো অতি আনন্দিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে ইয়াত তেওঁলোকৰ সফলতাৰ বাবে উল্লাস প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। সেয়েহে হৰ্ষদ মাতা বা হৰসিদ্ধি মাতা নামটো প্ৰচলিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁক জাদেজাৰ (যাদৱ) কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰা হৈছে।
গায়ত্ৰী শংকৰণ
জীৱনী
গায়ত্ৰী শংকৰণ কৰ্ণাটক শাস্ত্ৰীয় সংগীত জগতৰ এক নক্ষত্ৰৰ নাম। গীত গোৱাৰ উপৰিও তেওঁ ভাল সুন্দৰকৈ বীণা বজাব পাৰে আৰু বেহালা বজাব পাৰে। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চামালকোটৰ পৰা আহি তামিলনাডুৰ চেন্নাইত বসবাস আৰম্ভ কৰে তেওঁৰ পৰিয়াল। কেৱল তিনি বছৰ বয়সত তাই তাইৰ মাক সুব্বুলক্ষ্মী গুৰনাথনৰ পৰা গীত গোৱাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত গীত শিকিছিল আল্লামাৰাজু ছোমেশ্বেৰা ৰাও-ৰ পৰা। পাক্কালা ৰমাদাসৰ পৰা বেহালা বজাব শিকিছিল তেওঁ।
হৰসিদ্ধি
হৰসিদ্ধি মন্দিৰ আৰু বিশ্বাস
আন এটা বিখ্যাত মন্দিৰ উজ্জয়িনীত অৱস্থিত, আৰু এই মন্দিৰটো বিখ্যাত ৰজা বিক্ৰমাদিত্যই নিৰ্মাণ কৰাইছিল বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় যে বিক্ৰমাদিত্যই মিয়ানিৰ কয়লা ডুংগৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল, যাক তেতিয়া মিনালপুৰ বুলি জনা গৈছিল, আৰু এইখন চাওদা ৰাজবংশৰ প্ৰভাতসেন চাওদাৰ দ্বাৰা শাসিত এখন বন্দৰ চহৰ। বিক্ৰমাদিত্যই হৰসিদ্ধি মাতাৰ মূৰ্ত্তি উজ্জয়িনীত থকা তেওঁৰ ৰাজ্যত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু দেৱীক দৈনিক উপাসনা কৰিছিল। এইগৰাকী দেৱীক বাহনৱতী মাতা বুলিও জনা যায়।
গায়ত্ৰী শংকৰণ
জীৱনী
তেওঁ কলাক্ষেত্ৰ ফাউণ্ডেচনত ভৰ্তি হৈছিল। তাত ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলৰ পৰা সংগীত শিকিছিল তেওঁ। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁ লাগুন্দি জয়ৰামন, কে জে যেসুদাস, পুদ্দুক্কদু কৃষ্ণমূৰ্তিৰ নিচিনা সংগীতজ্ঞৰ অধীনত দীক্ষা লৈছিল।
কালৰাত্ৰি
মন্দিৰ
বাৰাণসী, বিহাৰৰ নয়াগাঁ‌ও, মিৰ্জাপুৰ, পঞ্জাৱৰ পাটিয়ালা আৰু চংৰুৰত দেৱী কালৰাত্ৰিৰ মন্দিৰ আছে।
গায়ত্ৰী শংকৰণ
জীৱনী
১৯৮৮ চনত আকাশবাণীত যোগদানৰ মাধ্যমত তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয়। আকাশবাণীত তেওঁ কৰ্ণাটকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল।
দৃষ্টি প্ৰতিৱন্ধী এই নাৰী পঢ়া-শুনাত থমকি থকা নাই। মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল তেওঁ। তেওঁৰ শিৰোনাম আছিল 'ষ্টাইলিষ্টিক এনালাইচিচ অব কালিদাইকুৰিচি বেদান্ত ভাগাবতাৰ'।
গায়ত্ৰী শংকৰণ তেওঁৰ ঘৰত আৰু অন্তৰ্জালৰ মাধ্যমত শিক্ষাৰ্থীসকলোক সংগীত শিক্ষা দি থাকে। তেওঁ তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলোৰ মাজত জনপ্ৰিয়। তেওঁ দেশ আৰু দেশৰ বাহিৰত বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সংগীত পৰিৱেশনা কৰি থাকে।
তেওঁ সংস্কৃতি মন্ত্ৰণালয় (ভাৰত)-ৰ দক্ষিণাঞ্চল সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ প্ৰ'গ্ৰাম কমিটিৰ এগৰাকী সদস্যা। ভাৰত চৰকাৰৰ মিনিষ্ট্ৰী অব চচিয়েল জাষ্টিচ এণ্ড এম্পাৱাৰমেণ্টৰ বঁটা প্ৰদান কমিটিৰ এগৰাকী সদস্যা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
হৰসিদ্ধি
হৰসিদ্ধি মন্দিৰ আৰু বিশ্বাস
আৰু এটা বিখ্যাত মন্দিৰ ৰাজপিপলাত অৱস্থিত, য'ত তেওঁক পূৰ্বৰ ৰাজপিপলা ৰাজ্যৰ দ্বাৰা কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ মূৰ্তিটো উজ্জয়িনীৰ পৰা লৈ অহা হৈছিল আহিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
পয়ছনৰ অনুপাত
পয়ছনৰ অনুপাত (ইংৰাজী: Poisson’s ratio) হৈছে যিকোনো পদাৰ্থৰ পাৰ্শ্বীয় বিকৃতি আৰু দৈৰ্ঘ্য বিকৃতিৰ মাজৰ অনুপাত। ইয়াক গ্ৰীক আখৰ \nu (নিউ) ৰে সূচোৱা হয়। ১৮২৭ চনত ছাইমন ডেনিছ পয়ছন নামৰ এগৰাকী ফৰাচী পদাৰ্থবিজ্ঞানী তথা গণিতজ্ঞই এখন গৱেষণাপত্ৰত পয়ছনৰ অনুপাতৰ বিষয়ে বিষদ তথ্য আগবঢ়াইছিল। সেয়েহে উক্ত অনুপাতটো তেওঁৰ নামেৰেই নামকৰণ কৰা হৈছে। সাধাৰণতে পয়ছনৰ অনুপাতৰ মান -১ আৰু ০.৫ ৰ ভিতৰত হয়। উল্লেখযোগ্য যে পয়ছনৰ অনুপাতৰ মান পদাৰ্থভেদে বেলেগ বেলেগ হয়। উদাহৰণস্বৰূপে ৰবৰৰ পয়ছনৰ অনুপাতৰ মান ০.৪৯৯, ক’ৰ্কৰ পয়ছনৰ অনুপাতৰ মান প্ৰায় শূন্য, কপাৰৰ পয়ছনৰ অনুপাতৰ মান ০.৩৩ ইত্যাদি। যিহেতু ই পাৰ্শ্বীয় বিকৃতি আৰু দৈৰ্ঘ্য বিকৃতিৰ অনুপাত, গতিকে ই এটা এককবিহীন বিশুদ্ধ সংখ্যা।
বাখ্যা
ধৰা হ'ল, যদি কোনো এটা গোটা ৰবৰৰ চুঙাৰ ওপৰত বল প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেন্তে গোটা চুঙাটোৰ দৈৰ্ঘ্য বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে ইয়াৰ ব্যাস বা প্ৰস্থচ্ছেদ হ্ৰাস হ'ব। যদি চুঙাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক দৈৰ্ঘ্য অৰ্থাৎ বল প্ৰয়োগ কৰাৰ পূৰ্বে ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য L হয়, বল প্ৰয়োগৰ পাছত ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য হ'ব L + ΔL য'ত ΔL হৈছে দৈৰ্ঘ্যৰ বৃদ্ধিৰ মান। এই ΔL আৰু L ৰ মাজৰ অনুপাতক কোৱা হয় দৈৰ্ঘ্য বিকৃতি। আকৌ যদি চুঙাটোৰ প্ৰাৰম্ভিক ব্যাস বা প্ৰস্থচ্ছেদ অৰ্থাৎ বল প্ৰয়োগ কৰাৰ পূৰ্বে ইয়াৰ ব্যাস D হয়, বল প্ৰয়োগৰ পাছত ইয়াৰ ব্যাস হ'ব D + ΔD য'ত ΔD হৈছে ব্যাস পৰিৱৰ্তনৰ মান অৰ্থাৎ বল প্ৰয়োগৰ পাছত হ্ৰাস হোৱা চুঙাটোৰ ব্যাসৰ মান। এই ΔD আৰু D ৰ মাজৰ অনুপাতক কোৱা হয় পাৰ্শ্বীয় বিকৃতি। যেতিয়া গোটা ৰবৰৰ চুঙাটোৰ ওপৰত বল প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেতিয়া চুঙাটোৰ দৈৰ্ঘ্য বিকৃতি ঘটাৰ লগতে ইয়াৰ পাৰ্শ্বীয় বিকৃতিও ঘটে। এই পাৰ্শ্বীয় বিকৃতি আৰু দৈৰ্ঘ্য বিকৃতিৰ অনুপাতকে পয়ছনৰ অনুপাত বুলি কোৱা হয়।
গাণিতিকভাৱে, পয়ছনৰ অনুপাতক তলত দিয়া ধৰণে লিখিব পাৰি
জৰ্জ হাবাৰ্ট
জৰ্জ হাবাৰ্ট (George Herbert) সোতৰ শতিকাৰ ইংলেণ্ডৰ এজন মহান ভক্তিবাদী কবি আছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৫৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৩ এপ্ৰিলত জৰ্জ হাবাৰ্টৰ জন্ম হৈছিল। তেঁওৰ বয়স তিনিবছৰ হওতে তেওঁৰ পিতাকৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁ মাতৃৰ নাম আছিল মেগডালিন হাবাৰ্ট।
শিক্ষা
ওৱেষ্টমিনষ্টাৰ স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু ১৬১৬ চনত ট্ৰিনিটি বিশ্ববিদ্যালয় পৰা উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
চাকৰি জীৱন
১৬১৮ চনত তেওঁ ট্ৰিনিটি কলেজত অলংকাৰ শাস্ত্ৰ ৰিজৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। তাৰ পিছত ১৬১৯ চনত লোক বক্তাৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। এই পদত হাবাৰ্টে এজন দক্ষ বক্তাৰ পৰিচয় দিছিল। ১৬২৪ চনত তেওঁ আকৌ মণ্টেগোমাৰি অঞ্চলৰ বাবে সংসদৰ সদস্যত নিৰ্বাচিত হৈছিল।
মৃত্যু
১৬৩৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভক্তিবাদী কবি
পাই দিৱস
পাই দিৱস হ'ল গাণিতিক ধ্ৰুবক পাই ৰ এটি বাৰ্ষিক উদযাপন। যিহেতু ৩,১ আৰু ৪ হ'ল   ৰ তিনিটা আটাইতকৈ অৰ্থবহ সংখ্যা, সেয়েহে ১৪ মাৰ্চ তাৰিখে পাই দিৱস পালন কৰা হয়।  ২০০৯ চনত the United States House of Representatives য়ে পাই দিৱসৰ আখ্যা সমৰ্থন কৰিছিল।
প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনা
প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনা (Pradhan Mantri Matri Vandana Yojana) ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰা এক মাতৃত্বকালীন লাভালাভ কাৰ্যসূচী। ২০১০ চনত এই যোজনা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল আৰু মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে ইয়াক ৰূপায়ণ কৰে। এয়া ১৯ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ গৰ্ভৱতী আৰু স্তন্যপান কৰোৱা মহিলাসকলৰ বাবে এক চৰ্তসাপেক্ষ নগদ স্থানান্তৰ আঁচনি। ই মহিলাসকলক সন্তান জন্ম আৰু শিশু যত্নৰ সময়ত মজুৰি-ক্ষতিৰ বাবে আৰু সুৰক্ষিত প্ৰসৱ আৰু ভাল পুষ্টি আৰু আহাৰ প্ৰদান ৰখাৰ বাবে চৰ্ত প্ৰদান কৰাৰ বাবে আংশিক মজুৰি ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰে। ২০১৩ চনত আঁচনিখনত উল্লেখ কৰা ₹৬,০০০ নগদ মাতৃত্বকালীন লাভালাভৰ ব্যৱস্থা ৰূপায়ণ কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য সুৰক্ষা আইন, ২০১৯ৰ অধীনত অনা হৈছিল। আঁচনিখন প্ৰথমে ৫৩টা নিৰ্বাচিত জিলাত পাইলট আধাৰত ৰূপায়ণ কৰা হয় আৰু ২০১৫-১৬ চনত ইয়াক ২০০ অতিৰিক্ত 'উচ্চ বোজা জিলা' লৈকে বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰস্তাৱ বিবেচনা কৰা হৈছিল। যোগ্য হিতাধিকাৰীসকলে প্ৰাতিষ্ঠানিক প্ৰসৱৰ বাবে জননী সুৰক্ষা যোজনাৰ অধীনত দিয়া উদগনি প্ৰাপ্ত কৰে আৰু ইয়াৰ অধীনত প্ৰাপ্ত কৰা উদগনি মাতৃত্বকালীন লাভালাভৰ বাবে হ'ব যাতে গড়ে এগৰাকী মহিলাই ₹৬,০০০ লাভ কৰে।
পাই দিৱস
ইতিহাস
১৯৮৮ চনত ছানফ্ৰানসিস্কোৰ এটা বিজ্ঞান যাদুঘৰত লেৰী শ্বয়ে পোন প্ৰথমে পাই দিৱস পালন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনা
২০১৭ চনত আঁচনিখন পূৰ্বৰ ইন্দিৰা গান্ধী মাতৃত্ব সহযোগ যোজনাৰ পৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনালৈ নামকৰণ কৰা আৰু মাতৃত্ব লাভ কাৰ্যসূচী সমগ্ৰ ৰাষ্ট্ৰক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৭ চনৰ নতুন বছৰৰ আগৰ ভাষণত ঘোষণা কৰে যে দেশৰ ৬৫০খন জিলাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ আঁচনিখন বৃদ্ধি কৰা হ'ব। ঘোষণাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো ভাৰতত বিশ্বৰ সকলো মাতৃৰ মৃত্যুৰ ১৭% আছে। দেশৰ মাতৃ মৃত্যুৰ অনুপাত প্ৰতি ১,০০,০০০ জীৱন্ত জন্মত ১১৩ বুলি অনুমান কৰা হৈছে, আনহাতে প্ৰতি ১,০০০ জীৱন্ত জন্মত শিশুমৃত্যুৰ হাৰ ৩২ বুলি অনুমান কৰা হৈছে। উচ্চ মাতৃ আৰু শিশু মৃত্যুৰ প্ৰাথমিক কাৰণবোৰৰ ভিতৰত গৰ্ভধাৰণ আৰু সন্তান জন্মৰ সময়ত দুৰ্বল পুষ্টি আৰু অপৰ্যাপ্ত চিকিৎসা সেৱা অন্যতম।
ইতিহাস
২০১৪ চনত ইন্দিৰা গান্ধী মাতৃত্ব সহযোগ যোজনা আৰু পুনৰ ২০১৭ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনা হিচাপে ইয়াক নামকৰণ কৰা হৈছিল।
উদ্দেশ্য
প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনাৰ উদ্দেশ্যসমূহ হল: এই যোজনাৰ অধিনিত ৰাজ্য চৰকাৰসমূহক সাহায্য অনুদান হিচাপে বিত্তীয় সহায় প্ৰদান কৰা হয়।
যোগ্যতা আৰু চৰ্তসমূহ
অৱশ্যে অধ্যয়নৰ গম পোৱা গৈছে যে এই যোগ্যতাৰ চৰ্ত আৰু অন্যান্য চৰ্তসমূহে বহু সংখ্যক মহিলাক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত বঞ্চিত কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
টেঙ-ঙাই ম'হুং
পণ্ডিত টেঙ-ঙাই ম'হুং (জন্ম:১৭১৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) অসমৰ প্ৰথম অভিধান প্ৰণেতা, তাঈ আহোম লেখক, সাহিত্যিক,বুদ্ধিজীৱী আছিল।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
চিত্ৰকূট
চিত্ৰকূট হ'ল মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ভাৰতৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন তীৰ্থস্থানসমূহৰ ভিতৰত এখন। উত্তৰ প্ৰদেশত ৩৮.২ কিঃমিঃ ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত শান্ত আৰু সুন্দৰ চিত্ৰকূট হৈছে প্ৰকৃতি আৰু ভগৱানৰেই অনুপম দান। চাৰিওফালে বিয়পি থকা বিন্ধ্য পৰ্বতমালা আৰু বনেৰে আৱৰা চিত্ৰকূটক অনেক আশ্চৰ্য্যৰ পাহাৰ বুলি কোৱা হয়। কোৱা হয় যে ভগৱান ৰামে সীতা আৰু লক্ষ্মণৰ সৈতে বনবাসৰ চৈধ্য বৰ্ষৰ এঘাৰ বৰ্ষ চিত্ৰকুটতেই কটাইছিল। এই স্থানতেই ঋষি অত্ৰি আৰু সতী অনসূয়াই ধ্যান কৰিছিল। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰে চিত্ৰকূটতেই সতী অনসূয়াৰ ঘৰত জন্ম লৈছিল।
কামদগিৰি
এই পবিত্ৰ পৰ্বতৰ প্ৰায় ধাৰ্মিক মহত্ব আছে। শ্ৰদ্ধালুসকলে কামদগিৰি পৰ্বতৰ ৫ কিঃমিঃৰ পৰিক্ৰমা কৰি নিজৰ মনোকামনাবোৰ পূৰ্ণ হোৱাৰ কামনা কৰে। জংঘলেৰে পৰিপূৰ্ণ এই পৰ্বতৰ তলত অধিক মঠ-মন্দিৰ বনোৱা আছে। চিত্ৰকূটৰ লোকপ্ৰিয় কামতানাথ আৰু ভৰত মিলাপ মন্দিৰো ইয়াতেই আছে। right|thumb|চিত্ৰকূটত ৰামঘাট
ৰামঘাট
ৰামঘাট হ'ল সেইটো ঘাট য'ত প্ৰভু ৰামে সদায় স্নান কৰিছিল। এই ঘাটতেই ৰাম ভৰত মিলাপ মন্দিৰ আছে আৰু এই ঘাটতেই গোস্বামী তুলসীদাসৰ প্ৰতিমাও আছে। মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত নিৰ্মিত ৰামঘাটত অনেক ধাৰ্মিক কাৰ্যকলাপ চলিয়ে থাকে। ঘাটত গেৰুৱা বস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা সাধু-সন্তসকলে ভজন-কীৰ্তন কৰি থকা পৰিলক্ষিত হয়।
স্ফটিক শিলা
জানকী কুণ্ডৰ পৰা কিছু দূৰত মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত স্ফটিক শিলা অৱস্থিত। কোৱা হয় যে এই শিলাতেই সীতাৰ ভৰিৰ চিন মুদ্ৰিত আছে। এই শিলাত ৰাম আৰু সীতাই বহি চিত্ৰকূটৰ সুন্দৰতা উপভোগ কৰিছিল। thumb|মন্দাকিনী নদীৰ পাৰত অনসূয়া আশ্ৰম
অনসূয়া অত্ৰি আশ্ৰম
স্ফটিক শিলাৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিঃমিঃ দূৰত ঘন বনেৰে আৱৰা অনসূয়া অত্ৰি আশ্ৰম অৱস্থিত। এই আশ্ৰমতেই অত্ৰি মুনি, অনসূয়া, দত্তাত্ৰেয় আৰু দুৰ্বাশা মুনিৰ প্ৰতিমা স্থাপিত আছে।
গুপ্ত গোদাৱৰী
নগৰৰ পৰা ১৮ কিঃমিঃ দূৰত গুপ্ত গোদাৱৰী অৱস্থিত। ইয়াত দুটা গুহা আছে। এটা গুহা বহল তথা ওখ। প্ৰৱেশদ্বাৰ সংকীৰ্ণ হোৱা হেতু ইয়াত সহজতে প্ৰৱেশ কৰাৰ অসুবিধা হয়। গুহাৰ অন্তত এটা সৰু নদী আছে যাক গোদাবৰী নদী বুলি কোৱা হয়। দ্বিতীয় গুহাটো দীঘল আৰু সংকীৰ্ণ যাৰ ফলত সদায় পানী প্ৰবাহিত হৈ থাকে। কোৱা হয় যে এই গুহাৰ শেষত ৰাম আৰু লক্ষ্মণে সভা পাতিছিল।
অৰ্চনা পূৰণ সিং
অৰ্চনা পূৰণ সিং (Archana Puran Singh; জন্ম: ২৬ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৬২)  এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু টেলিভিচন ব্যক্তিত্ব। তেওঁ বহু কেইখন বলীউডী চলচ্চিত্ৰৰ কৰা কৌতুক অভিনেত্ৰী আৰু কৌতুকধৰ্মী টেলিভিচন শ্বো- দ্য কপিল শৰ্মা শ্বো আৰু কমেডী চাৰ্কাচৰ বিচাৰক ৰূপে জনাজাত। কুচ কুচ হোতা হ্যায় ছবিখনৰ মিচ ব্ৰেগেঞ্জা নামৰ চৰিত্ৰটোত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অৰ্চনাৰ শলাগ লোৱা হয়। তেওঁ ১০০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে।
চিত্ৰকূট
হনুমান ধাৰা
right|thumb|300x300px|হনুমান ধাৰাত অৱস্থিত মন্দিৰ পাহাৰৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত হনুমান ধাৰাত হনুমানৰ এটা বিশাল মূৰ্তি আছে। মূৰ্তিৰ সন্মূখৰ পুখুৰীত নিজৰাৰ পৰা পানী পৰি থাকে। কোৱা হয় যে এই ধাৰা শ্ৰীৰামে লংকা দহন কৰি অহা হনুমানৰ আৰামৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছিল। পাহাৰৰ শীৰ্ষত "সীতা পাকঘৰ" আছে। ইয়াৰ পৰা চিত্ৰকূটৰ সুন্দৰ দৃশ্য উপভোগ কৰিব পাৰি।
অৰ্চনা পূৰণ সিং
ব্যক্তিগত জীৱন
অৰ্চনাৰ প্ৰথম বিবাহ নিটিকিল আৰু বিবাহ-বিচ্ছেদৰ মাজেৰে ইয়াৰ সমাপ্তি হয়। তাৰপিছতে তেওঁ জালৱা ছবিখন পৰিচালনা কৰা বলীউডৰ পৰিচালক পংকজ পৰাশৰৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। পিছলৈ ১৯৯২ চনৰ ৩০ জুনত অভিনেতা পৰমিত সেঠীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান- আৰ্যমন আৰু আয়ুষ্মান।
চিত্ৰকূট
ভৰতকূপ
কোৱা হয় যে ভগৱান ৰামৰ ৰাজ্য অভিষেকৰ কাৰণে ভৰতে ভাৰতৰ গোটেই নদীসমূহৰ পানী একত্ৰিত কৰি ইয়াত ৰাখিছিল। অত্ৰি মুনিৰ পৰামৰ্শমতে ভৰতে পানী এটা কূপত ৰাখিছিল। এই কূপেই ভৰত কূপ নামেৰে জনাজাত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:তীৰ্থস্থান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
অৰ্চনা পূৰণ সিং
চলচ্চিত্ৰত
১৯৮৭ চনত নাৰি হীৰাৰ টিভি ফিল্ম অভিষেকৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত অৰ্চনাই পদাৰ্পন কৰে। এই ছবিখনত তেওঁ আদিত্য পাঞ্চোলিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰটোত জালৱাত তেওঁক নাচিৰুদ্দিন শ্বাহৰ সৈতে দেখা যায়। পিছলৈ তেওঁ বিগ বেনাৰত নিৰ্মিত- অগ্নিপথ (১৯৯০), সৌদাগৰ (১৯৯১), শোলা ঔৰ শবনম (১৯৯২), আশিক আৱাৰা (১৯৯৩) আৰু ৰাজা হিন্দুস্তানীৰ (১৯৯৬) দৰে বহু কেইখন ছবিত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। গোবিন্দাই মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰা থ্ৰিলাৰ ছবি বাজ আৰু সুনীল শেট্টীয়ে মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰা জাজ মুজৰিমত অৰ্চনাই আইটেম চং কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰে পৰা তেওঁ নিজকে সহযোগী চৰিত্ৰত, বিশেষকৈ বহু কেইখন ছবিত কমেডী চৰিত্ৰত সীমাবদ্ধ কৰি ৰাখে। তেওঁৰ কেইখন উল্লেখযোগ্য ছবি হ’ল- লাভষ্টোৰী ২০৫০, মোহাব্বতে, ক্ৰিছ, কুচ কুচ হোতা হ্যায়, মস্তি, দে দনা দন আৰু বোল বচ্ছন।
দূৰদৰ্শনত
অৰ্চনাই ১৯৯৩ চনত জী টিভিৰ ৱাহ ক্যায় ছিন হ্যায়ৰ উপস্থাপনা কৰে। ইয়াৰ পিছত কৰিছিল আনচেঞ্চৰড্। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ টিভি ধাৰাবাহিক শ্ৰীমান শ্ৰীমতী, জুনুনত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও চোনী এণ্টাৰচেইনমেণ্ট টেলিভিচনত সম্প্ৰচাৰিত অৰ্চনা টকীজৰ উপস্থাপনা কৰিছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা আন এখন টিভি ধাৰাবাহিক জী হৰৰ শ্বো। তেওঁ পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনাৰ সৈতে জড়িত। তেনে দুখন হাস্য-ব্যংগ ধাৰাবাহিক- জানে ভী দো পাৰো আৰু সামনেৱালী খিড়কী। ইয়াৰ প্ৰথমখনৰ অৰ্চনা পৰিচালক আছিল আৰু আনখনৰ প্ৰযোজক।
২০০৫ চনত সম্প্ৰচাৰিত ডেঞ্চ ৰিয়েলিটি শ্বো নাচ বালিয়ে-১ত তেৱোঁ স্বামী পৰমাৰ সেঠীৰ সৈতে অংশ লয়। তেওঁলোক ৬নং খণ্ডটোত তেওঁলোক আঁতৰি আহিবলৈ লগীয়া হৈছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে আন এটা ডেঞ্চ ৰিয়েলিটি শ্বো ঝলক দিখলা যাৰ (চিজন-১) উপস্থাপনা কৰে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁক চোনী টিভি ইণ্ডিয়াৰ কমেডী চাৰ্কাচ (চিজন-১) (২০০৬) আৰু চিজন-২-ত(২০০৮)বিচাৰকৰ আসনত দেখা যায়।[12] ২০০৮-ৰ জানুৱাৰীত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে ষ্টাৰ প্লাচৰ কহো না যাৰ হ্যায়ৰ হোষ্টিং কৰে। ২০০৮-ত কমেডী চাৰ্কাচ চিজন-২ সমাপ্ত হোৱাৰ লগেলগে তেওঁৰ আন এটা শ্বো কমেডী শ্বো-কাঁটে কী তক্কৰ আৰম্ভ হয়। তেওঁ কমেডী চাৰ্কাচ-তিন কা তৰকা, কমেডী চাৰ্কাচ কে চুপাৰষ্টাৰ, কমেডী চাৰ্কাত কা জাদু, জুবিলি কমেডী চাৰ্কাচ, কমেডী চাৰ্কাচ কে তানসেন, কমেডী কা নয়া দৌৰ, কাহানি কমেডী চাৰ্কাচ কী, কমেডী চাৰ্কাচ কে আজুবে আৰু কমেডী চাৰ্কাচ কে মহাৱলীৰো বিচাৰক আছিল। চাবটিভিৰ দ্য গ্ৰেট ইণ্ডিয়ান ফেমেলী ড্ৰামাত তেওঁক বেগম পাৰোৰ ৰূপত দেখা গৈছিল। ২০১৯-ত তেওঁ দ্য কপিল শৰ্মা শ্বোত বিচাৰক ৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
উজনি দিবাং উপত্যকা জিলা
উজনি দিবাং উপত্যকা (Pron:/dɪˈbæŋ/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা। এই জিলাখনৰ নাম দিবাং নদীৰ পৰা আহিছে। জিলাখনৰ অধিবাসী মিচমি সকলে দিবাং নদীক তালুন (Talon) আখ্যা দিয়ে। মাটিকালিৰ ফালৰ পৰা উজনি দিবাং উপত্যকা ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ জিলা যদিও এই জিলাৰ জনসংখ্যা ভাৰতৰ ভিতৰতে সৰ্বনিম্ন।
ইতিহাস
১৯৮০ চনৰ জুন মাহত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লোহিত জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি দিবাং উপত্যকা জিলা গঠন কৰা হয়। ২০০১ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত এই দিবাং উপত্যকা জিলাক বিভক্ত কৰি পুনৰ উজনি আৰু নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা নামেৰে দুখন পৃথক জিলা গঠন কৰা হয়।
ভৌগোলিক অৱস্থান
দিবাং নদী তিব্বতৰ পৰ্বতৰ পৰা ওলাই উজনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। জিলাখনৰ সদৰ ঠাইৰ নাম আনিনি (Anini)। এই জিলা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আটাইতকৈ উত্তৰত অৱস্থিত।
যাতায়ত
শেহতীয়াকৈ প্ৰস্তাৱিত মেকমোহন লাইনেদি স্থিৰ কৰা মাগ’-থিংবু (Mago-Thingbu)-ৰ পৰা বিজয়নগৰ সংযোগী অৰুণাচল প্ৰদেশ ফ্ৰণ্টিয়াৰ হাইৱে (Arunachal Pradesh Frontier Highway) এই জিলাৰ মাজেৰেই পাৰ হৈ যাব।
সমষ্টি
এই জিলাৰ আনিনি অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ এটা সমষ্টি। ই পূব অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভা সমষ্টিৰো অন্তৰ্ভুক্ত।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উজনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭,৯৪৮ জন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলা অন্তিম স্থানত আছে। জিলাখনত জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ০.৯ জন। এই জিলাৰ ভাৰতৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন জনবসতি পূৰ্ণ জিলা। ২০০১-২০১১ দশকত এই জিলাৰ জনবসতি বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৯.৩%। দিবাং উপত্যকা জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৮০৮ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৪.৮%।
এই জিলাৰ সংখ্যআগৰিষ্ঠ লোক মিচমি জনজাতিৰ।
ভাষা
এই জিলাত ব্যৱহৃত প্ৰধান ভাষা হৈছে মিচমি (Mishmi)। এই ভাষা চীন-তিব্বতীয় মূলৰ।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
এই জিলা জৈৱবৈচিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত চহকী। জিলাখনত আপুৰুগীয়া জীৱ-জন্তু যেনে মিচমি টাকিন (Mishmi takin), ৰঙা গৰাল (Red goral), Mishmi Hills Giant Flying Squirrel, Sclater's Monal আদি দেখা পোৱা যায়।
১৯৯১ চনত এই জিলাৰ ৪১৪৯ বৰ্গকিলোমিটাৰ লৈ দিবাং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য গঠন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
বীণা মজুমদাৰ
বীণা মজুমদাৰ (Vina Mazumdar; ২৮ মাৰ্চ ১৯২৭ – ৩০ মে' ২০১৩) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, বাওঁপন্থী কৰ্মী আৰু নাৰীবাদী আছিল। তেওঁ ভাৰতত নাৰীবাদী শিক্ষাৰ অগ্ৰণী আৰু নাৰীবাদী আন্দোলনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি আছিল। নাৰী শিক্ষাত সক্ৰিয়তাৰ লগত বৌদ্ধিক গৱেষণা সংযোগ কৰা প্ৰথম মহিলা শিক্ষাবিদসকলৰ তেওঁ অন্যতম। ভাৰতত মহিলাৰ স্থিতিৰ প্ৰথমখন সমিতিৰ তেওঁ সচিবৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু ১৯৭৪ চনত Towards Equality নামেৰে প্ৰথমখন প্ৰতিনেদন প্ৰকাশ কৰে। ভাৰতীয় সামাজিক বিজ্ঞান গৱেষণা সংস্থাৰ অধীনত ১৯৮০ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা চেণ্টাৰ ফ'ৰ অ'মেন ডেভেল'পমেণ্ট ষ্টাডিজৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক। এই সংস্থাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা অধ্যাপক ৰূপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বীণা মজিমদাৰে কলকাতাৰ এক মধ্যবিত্ত বঙালী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তিনিটা ল'ৰা আৰু দুজনী ছোৱালীৰ মাজত তেওঁ কনিষ্ঠ আছিল। দেউতাক প্ৰকাশ মজুমদাৰ আছিল এজন অভিযন্তা আৰু ককাদেউতাক ৰমেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰ এজন প্ৰসিদ্ধ ইতিহাসবিদ। কলকাতাৰ ছেইণ্ট জন্‌ছ ডায়'চিচান গাৰ্ল্‌ছ হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰি তেওঁ বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা কলেজ আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আশুতোষ কলেজত পঢ়ে। তেতিয়া তেওঁ আশিতোষ কলেজৰ ছাত্ৰী সন্থাৰ সম্পাদিকা নিৰ্বাচিত হয়। সেই পদত থাকোঁতে তেওঁ ৰমা ৰাও সমিতিৰ সমৰ্থনত সভাৰ আয়োজন কৰিছিল। এই সমিতিয়ে হিন্দু আইনৰ সংশোধন কৰি ছোৱালী সন্তানৰ বাবে উত্তৰাধিকাৰ ৰ সমৰ্থন কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছতে তেওঁ অক্সফ'ৰ্ডৰ ছেইণ্ট হিউজ কলেজলৈ গৈ স্নাতক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৬০ চনত পুনৰ অক্সফ'ৰ্ডলৈ গৈ ১৯৬২ চনত ড ফিল সম্পন্ন কৰে।
কৰ্মজীৱন
ভাৰতত নাৰীৰ মৰ্যাদাবিষয়ক সমিতিৰ (১৯৭১-৭৪)তেওঁ সদস্য সচিব আছিল। এই সমিতিৰ প্ৰতিবেদন Towards Equality ত কৃষিমূলকৰ পৰাঔদ্যোগিক সমাজলৈ সলনি হোৱা ভাৰতত মহিলাৰ দাৰিদ্ৰ বাঢ়ি অহা আৰু পুৰুষ নানীৰ অনুপাত কমি অহাৰ কথা কোৱা হৈছিল। এই প্ৰতিবেদনে ভাৰতত নাৰী শিক্ষা আৰু নাৰী আন্দোলনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়। ১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ তেওঁ ভাৰতীয় সামাজিক বিজ্ঞান গৱেষণা সংস্থাৰ নাৰী শিক্ষা প্ৰগ্ৰেমৰ সঞ্চালক পদত থাকে। (ক) এচৌৱে যে ব্যভিচাৰৰ পৰা আঁতৰি থাকে, সেই বিষয়ে আমি কি ক'ব পাৰোঁ?
১৯৮০ চনত তেওঁ নতুন দিল্লীত চেণ্টাৰ ফ'ৰ অ'মেন ডেভেল'পমেণ্ট ষ্টাডিজৰ (CWDS) প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক পদত যোগদান কৰি ১৯৯১ চনত অৱসৰলৈকে এই পদত থাকে। এই সংস্থাই ভাৰতত পাছলৈ নাৰী শিক্ষাত অগ্ৰণী ভূমিকা লয়। তেওঁ ইণ্ডিয়ান এছ'চিয়েচন অৱ অ'মেন ষ্টাডিজৰো প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈকে তেওঁ চেণ্টাৰ ফ'ৰ অ'মেন ডেভেল'পমেণ্ট ষ্টাডিজৰ অধ্যক্ষ পদত আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৫২ চনত সংগীতজ্ঞ শংকৰ মজুমদাৰৰ লগত বীণা মজুমদাৰৰ বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী জী আৰু এটি ল'ৰা আছিল। এগৰাকী জী ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টীৰ নেতা সীতাৰাম য়েচুৰীৰ প্ৰথমা পত্নী আছিল। ২০১৩ চনৰ ৩০ মে'ত কিছুদিনৰ অসুস্থতাৰ পাছত বীণা মজুমদাৰে ৮৬ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে। ২০১০ চনত তেওঁ আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ Memories of a Rolling Stone প্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী