cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অসমৰ বনৌষধি
বিভিন্ন ৰোগ আৰু বন-দৰবৰ দ্বাৰা ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ
বন-দৰবঃ- ১) এটা নেমুৰ ৰসৰ লগত ১০গ্ৰাম মৰণা আদা খুন্দি খুৱালে যথেষ্ট উপকাৰ পোৱা যায়। ২) কলীয়া তুলসীৰ ৰস, মৌজোল আৰু মৰণা আদাৰ ৰস সমপৰিমাণৰ লৈ ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি দিনে দুবাৰকৈ কিছুদিন খালে হাঁপানি ৰোগ ভাল হোৱা দেখা যায়। ৩) সৰিয়হ তেলত নিমখ মিহলৈ কৰি বুকুত মালিচ কৰিব লাগে। ৪) যেষ্ঠিমধু আৰু ৰঙা চন্দন পিহি প্ৰত্যেকৰ ১চামুচকৈ লৈ আধাকাপ নিয়মীয়াকৈ ১৯দিন খালে হাঁপানি ৰোগীয়ে যথেষ্ট আৰাম পায়। ৫) পুৰণি গুড় (অতি কমেও ৩বছৰীয়া হলে ভাল) ৩০ গ্ৰামৰ লগত সৰিয়হৰ তেলৰ ২চামুচ মিহলি কৰি খাব লাগে। ৬) পুৰণি ঘিঁউ আকণৰ পাতত লগাই সেই পাত জুইত সেকি বুকুত ৰাখিব লাগে। ৭) আকণৰ শিপাৰ ছাল প্ৰথমে খুন্দি গুড়ি কৰি তাক আকণৰ আঠাত তিয়াই ৰাখি শুকুৱাই বিড়িৰ দৰে খালে শ্বাস, কাহ বা হাঁপানি ৰোগ উপশম হয়। ৮) দৈনিক ১০,১৫টাকৈ ভেঁকুৰী গুটি খুন্দি বা চোবাই খালে পুৰণি হাঁপানি ৰোগো ভাল হোৱা দেখা যায়। ৯) ৰবাব টেঙাৰ শিপা ২৫গ্ৰাম, শিলিখা ৫টা, আদা ২০গ্ৰাম ভালদৰে খুন্দি তাত অলপ সৈন্ধব লোণ মিহলি কৰি দিনে ২বাৰ ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি খাব লাগে। ১০) বগা পদুম ফুল আৰু জালুক ১২গ্ৰামকৈ পিহি কেইদিনমান খালেই হাঁপানি ৰোগ ভাল হয়। ১১) ২টা জালুক আৰু ১০০গ্ৰাম পৌননৌৱা শিপাৰ ৰসত সামান্য গঙ্গাজল মিহলি কৰি এনেদৰে দিনে ২বাৰকৈ একেৰাহে ১২ দিন খালেই হাঁপানি ৰোগ ভাল হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তালিকা আৰু প্ৰবন্ধ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎ শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
আইনষ্টাইন-জিলাৰ্ডৰ চিঠি
thumb|এখন চিঠি আইনষ্টাইন-জিলাৰ্ডৰ চিঠি "ই. ফাৰ্মি আৰু এল. জিলাৰ্ডৰ কিছুমান শেহতীয়া কামৰ পৰা, যিবিলাকৰ বিষয়ে মোক পাণ্ডুলিপিৰে জনোৱা হৈছে, মই এই আশা কৰিব পৰা হৈছো যে নিকট ভৱিষ্যতত ইউৰেনিয়াম মৌলটোক এটা নতুন আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তিৰ উৎসলৈ পৰিণত কৰা হ'ব পাৰে। পৰিস্থিতিৰ কিছুমান গড়-গতিয়ে সতৰ্কতা বজাই ৰখাৰ লগতে,যদি প্ৰয়োজন হয়, প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰা খৰতকীয়া কাৰ্যব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ হকে কয়। গতিকে মই বিশ্বাস কৰোঁ যে নিম্নোলিখিত তথ্যসমূহ আৰু দিহাসমূহ আপোনাৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰাটো মোৰ কৰ্তব্যৰ ভিতৰত পৰে। যোৱা চাৰিমাহৰ ভিতৰত ফ্ৰান্সৰ জলিয়টৰ লগতে আমেৰিকাৰ ফাৰ্মি আৰু জিলাৰ্ডৰ কামৰ দ্বাৰা এই কথা বিশ্বাসযোগ্য কৰা হৈছে যে― এটা ডাঙৰ পৰিমাণৰ ইউৰেনিয়ামত নিউক্লীয় শৃঙ্খল বিক্ৰিয়া ঘটোৱাটো সম্ভৱ হ'ব পাৰে, যাৰ দ্বাৰা বিশাল পৰিমাণৰ শক্তি আৰু বেছি পৰিমাণে ৰেডিয়ামৰ দৰে মৌল উৎপন্ন হ'ব, এতিয়া এইটো প্ৰায় নিশ্চিত হৈ পৰিছে যে এই কাম নিকট ভৱিষ্যতত সমাধান কৰা হ'ব।
এই নতুন পৰিঘটনাটোৱে বোমা তৈয়াৰ কৰিবলৈও দিশ দেখুৱাব যদিও বৰ নিশ্চিত নহয় যে এইদৰে এবিধ নতুন ধৰণৰ অতিশয় শক্তিশালী বোমা তৈয়াৰ কৰা হ'ব পাৰে। এই ধৰণৰ এটা বোমা, নাৱেৰে কঢ়িয়াই নি এটা বন্দৰত বিস্ফোৰিত কৰিলে আশে-পাশে থকা কিছুমান অঞ্চলৰে সৈতে গোটেই বন্দৰটোৱেই ধ্বংস কৰিব পাৰে। এনেকুৱা বোমাবিলাক বিমানেৰে কঢ়িয়াবলৈ যথেষ্ট গধুৰ হ'ব। " "মই বুজিব পাৰিছো যে, জাৰ্মানীয়ে চেকোশ্লোভাকিয়াৰ, যাক তেওঁলোকে অধিকাৰ কৰিছে, খনিসমূহৰ পৰা ইউৰেনিয়ামৰ বিক্ৰী বন্ধ কৰিছে। তেওঁলোকৰ এনে আগতীয়া কাৰ্যব্যৱস্থাৰ ঔচিত্য বোধকৰো এই ভিত্তিত বুজিব পৰা হ'ল যে জাৰ্মানীৰ উপ-বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পুত্ৰ ভন ৱেইজচকাৰক বাৰ্লিনৰ কাইজাৰ উইলহেল্ম ইনষ্টিটিউটৰ লগত সাঙুৰি দিয়া হৈছে য'ত ইউৰেনিয়ামৰ ওপৰত আগতে আমেৰিকাত কৰা কিছুমান কামকে বৰ্তমান পুনৰ কৰা হৈছে। " thumb|ৰুজভেল্টৰ প্ৰত্যুত্তৰ
শ্ৰেণী:চিঠি
মিতালী চৌধুৰী
জন্ম আৰু শৈশৱ
১৯৬০চনৰ ১০জানুৱাৰীত গুৱাহাটীত মিতালী চৌধুৰীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল স্বৰ্গীয় প্ৰকাশ চৌধুৰী আৰু মাতৃ আছিল শুৱলা চৌধুৰী। সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ নৃত্যৰ চৰ্চা কৰিছিল তেওঁ গুৰু কলামন্ত সিং আৰু গুৰু ৰঞ্জিত সিঙৰ ওচৰত কথক আৰু মণিপুৰী নৃত্যৰ শিক্ষা লৈছিল।< ছয় বছৰ বয়সতে তেওঁ প্ৰথমবাৰ লতাশিল বিহু মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। বায়েক মেঘালী চৌধুৰীয়ে গীত গাই থাকিলে মিতালীয়েও লগে লগে গোৱা দেখি পিতৃমাতৃয়ে তেওঁৰ সংগীত শিক্ষা লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে। প্ৰথমে তেওঁ স্বৰ্গীয় অনিমেশ দত্ত আৰু পাছত স্বৰ্গীয় হিৰেণ শৰ্মাৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
সংগীত জীৱন
অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে মিতালী চৌধুৰীয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুতাপ নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰে। নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে তেওঁক সংগীত পৰিচালক জিতু-তপনৰ সৈতে চিনাকি কৰি দিয়ে আৰু তেওঁলোকে চৌধুৰীক কলিকতালৈ নি তাৰ টেকনিচিয়ান ষ্টুডিঅত "কেতিয়াবা মোৰ","ৰাতি মায়াবিনী" আৰু "প্ৰথম দেখাৰ মধুবেলা" এই জনপ্ৰিয় গীত তিনিটি বাণীবদ্ধ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ মেঘমুক্তি, কাঁচঘৰ, মইনাজান, ৰজনীগন্ধা, শ্ৰী শ্ৰী মা কামাখ্যা, প্ৰিয়জন, যৌৱনে আমনি কৰে, বুকুৰ মাজত জ্বলে, তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ, বিস্ফোৰণ, এই মৰম তোমাৰ বাবে, গুণ গুণ গানে গানে, সৰু বোৱাৰী আদিকে ধৰি প্ৰায় ত্ৰিশখন অসমীয়া ছবিত গীত গাইছে। গুণ গুণ গানে গানে ছবিৰ "যৌবনৰ বা লাগি" গীতটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠা গায়িকাৰ জ্যোতিৰূপা বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮৭ চনত চৌধুৰীয়ে মুম্বাইলৈ যাত্ৰা কৰে। তাত তেওঁ শ্বান মুখানন্দ প্ৰেক্ষাগৃহত গীত গাই বিখ্যাত সুৰকাৰ খায়াম আৰু ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। ৰবীন্দ্ৰ জৈনে মেগা ধাৰাবাহিক "ৰামায়ণ"ত চৌধুৰীক গীত গোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। তাত তেওঁ কেইবাটাও ভজন গাই। তদুপৰি সুৰকাৰ নৌশাদেও মিতালীক "আকবৰ দ্য গ্ৰেট"ত গীত গোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। সংগীত পৰিচালক নদীম শ্ৰৱণে চৌধুৰীক প্ৰথম হিন্দী চলচ্চিত্ৰত গীত গোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। তেওঁলোকৰ সংগীত পৰিচালনাত ৱক্ত হামাৰা হে ছবিৰ "কমী নহি লড়কো কি ইচ চ্যহৰ মে" শীৰ্ষক জনপ্ৰিয় গীতটিত কণ্ঠদান কৰে। বিখ্যাত ছবি ‘’ৰাজা হিন্দুঃস্থানী’’ৰ "পৰদেশী পৰদেশী" শীৰ্ষক গীতটি প্ৰথমতে চৌধুৰীৰ কণ্ঠতে বাণীবদ্ধ কৰা হৈছিল। হ'লেও “টিপছ” কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰীৰ সৈতে গায়িকা অলকা য়াগনিকৰ মাজত থকা বন্ধুত্বৰ বাবে এই গীতটো অলকা য়াগনিকৰ কণ্ঠত আকৌ বাণীবদ্ধ কৰোৱা হয়।
চৌধুৰীয়ে হিন্দীৰ লগতে পঞ্জাবী, ভোজপুৰী, বঙালী, ওড়িয়া, মাৰাঠী, গুজৰাটী, ৰাজস্থানী আদি কেইবাটাও ভাষাত গীত গাইছে। তেওঁ কেইবাটাও হিন্দী এলবাম তোহফা, ঝুম বৰাবৰ ঝুম, মেৰা ভাৰত মহান, লাজবাব, অপলম চপলম, আজা ৰে পৰদেশী, লতা মংগেশকাৰ ৰিমিক্স, আশা ভোঁছলে ৰিমিক্স, শিৰডি সাইবাবা, পিয়া পিয়া আদিত কণ্ঠ নিগৰাইছে। কৃষ্ণা, ৰামায়ণ, আকবৰ দ্য গ্ৰেট,আলিফ লাইলা,চাণক্য,ৰিস্তে,যুগান্তৰ আদি ধাৰাবাহিকতো তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছে। দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠান মেহফিল, এক কলাকাৰ, শাম-এ-গজল, স্বৰাঞ্জলি, সংগীত চিতাৰে,ভিডিঅকণ ধুমধামাকা, টি টাইম, মনোৰঞ্জন আদিতো তেওঁ অংশ গ্ৰহণ কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ লণ্ডন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডা, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, নেডাৰলেণ্ড, ছিংগাপুৰ আদি ঠাইত গীত গাইছিল। তেওঁক মুম্বাই পুলিচ, শিৱ সেনা,‌ দ্য লায়নচ ক্লাব অৱ মুম্বাই, বেংগল এছোছিয়েছন আদিয়ে বিভিন্ন পুৰস্কাৰ দিয়ে। সংগীত পৰিচালক এ আৰ ৰহমানেও তেওঁক পৰৱৰ্তী ছবিত গীত গোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল যদিও চৌধুৰীৰ তাৰ আগতে মৃত্যু হোৱাত সেয়া কাৰ্য্যকৰী হৈ নুঠিল।
মৃত্যু
২০১১ চনৰ ২৬ মাৰ্চৰ ১২:৪৫ বজাত মুম্বাইৰ ককিলাবেন ধীৰুভাই আম্বাণী হস্পিটেলত কৰ্কট ৰোগত ভুগি তেখেতে মৃত্যু বৰণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
জোছেফ জন টমছন
জোছেফ জন টমছন (Joseph John Thomson) আছিল নোবেল বঁটা প্ৰাপ্ত এজন পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁৱেই প্ৰথমতে বিশ্ববাসীক পাৰমাণৱিক কণিকা ইলেক্ট্ৰনৰ লগত চিনাকি কৰাই দিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
জোছেফ জন টমছনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫৬ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মানচেষ্টা চহৰৰ ওচৰৰ ছিথাম হিল নামৰ ঠাইত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জোছেফ জেমচ্ টমছন আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ইমা ছুইন্দেলছ্। ১৮৭০ চনত তেওঁ মানচেষ্টাৰ ওৱেঞ্চ কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ ইচ্ছা অনুযায়ী ১৪ বছৰৰ বয়সতে মানচেষ্টাৰ এখন ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৮৭৬ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ট্ৰিনিটি কলেজত অধ্যয়ন কৰিব যায়। ১৮৮০ চনত তেওঁ গণিতত কলা শাখাৰ স্নাতক হৈছিল। ১৮৮৩ চনত জোছেফ জন টমছনে কলা শাখাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে লগতে আদাম্‌ছ প্ৰাইজো।
কৰ্মজীৱন
১৮৮৪ চনৰ ২২ডিচেম্বৰত ২৮ বছৰৰ বয়সত কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থৰ বিজ্ঞানৰ কেভেণ্ডিচ পৰীক্ষাগাৰৰ সঞ্চালক (কেভেণ্ডিচ প্ৰফেচাৰ) হয়। তেওঁৰ আগৰজন সঞ্চালক আছিল লৰ্ডৰেলে। জোছেফ জন টমছনে প্ৰথম অৱস্থাৰ পৰা শেষলৈকে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত গৱেষণা কৰিছিলা। তেওঁৰ অণুৰ প্ৰতি থকা ৰাপৰ কথা প্ৰতিফলিত হয় তেওঁৰ ট্ৰেটিছ্‌ অন দ্য ম'চ'ন অফ্‌ ভৰ্টেক্স ৰিঙছ্‌ (Treatise on the Motion of Vortex Rings) যাৰ বাবে তেওঁ ১৮৮৪ চনত আডামছ্‌ প্ৰাইজ পাইছিল। ১৮৯৪ চনত টমছনে কেথড ৰশ্মিৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। টমছনে সেইসময়ত ব্যৱহৃত সঁজুলি আৰু পদ্ধতিসমূহতকৈ উন্নত সঁজুলি আৰু পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। টমছনে বায়ুশূন্যৰ মাজেৰে কেথড ৰশ্মি প্ৰবাহিত কৰিছিল আৰু কিমান কোণত ৰশ্মিৰ গতিপথ সলনি হয় তাক উলিয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। লগতে তেওঁ বৈদুতিক আধানৰ আৰু কণিকাবোৰৰ ভৰৰ অনুপাত উলিয়াবলৈ সক্ষম হয়। টমছনে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে এই অনুপাত সকলো গেছৰ কাৰণেই সমান হয়। ইয়াৰ যোগেদি তেওঁ প্ৰমাণ কৰে যে একেবোৰ কণিকাৰ দ্বাৰা গেছবোৰ গঠিত হৈছে। তেওঁ এই কণিকাবোৰৰ নাম দিছিল ক'ৰপাছ্‌কুলছ (corpuscles) যাক বৰ্তমান কোৱা হয় ইলেক্ট্ৰন। ১৯০৬ চনত টমছনে ধনাত্মক আধান বা ধনাত্মক ৰশ্মিৰ ওপৰত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে। ১৯১২চনত তেওঁ চুম্বকীয় আৰু বৈদুতিক ক্ষেত্ৰৰ মাজেৰে আয়নাইজ্‌দ নিয়ন পাৰ কৰি অধান আৰু ভৰৰ অনুপাত উলিয়াই। তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে নিয়নৰ দুই ধৰণৰ অণু আছে আৰু আয়ছ'টপ উপস্থিতি প্ৰমাণ কৰে। মাছ্‌ স্পেক্ট্ৰমেট্ৰিৰ ই প্ৰথম প্ৰয়োগ আছিল। ১৯১৯ চনত টমছনে কেভেণ্ডিচ পৰীক্ষাগাৰৰ সঞ্চালক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি ট্ৰিনিটি কলেজৰ মাষ্টাৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ মৃত্যুৰ সময় ১৯৪০ চনৰ ৩০ আগষ্টলৈকে তেওঁ এই পদৰ দায়িত্ব বহন কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
টমছনে তেওঁৰ জীৱন কালত যথেষ্ট সংখ্যক বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল। ১৮৮৪ চনত টমছন ৰ'য়েল ছছাইটিৰ সদস্য হৈছিল আৰু ১৯১৬-১৯২০ ৰ ভিতৰত ছছাইটিৰ প্ৰেচিডেণ্ট আছিল। তেওঁ লাভ কৰা মেডেলসমূহ এনেধৰণৰ ১৯০৮ চনত তেওঁ ছাৰ উপাধি লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯০৯চনত ব্ৰিটিছ এচ'চিয়েচনৰ প্ৰেচিডেণ্ট আছিল। তেওঁ কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল; অক্সফ'ৰ্ড, ডাব্লিন, লণ্ডন, ভিক্টৰিয়া, ক'লম্বিয়া, কেম্ব্ৰিজ, ডুৰহাম, বিৰমিঙ্গহাম, গত্তিজেন, লীড্‌ছ, অচ্‌ল', চৰব'ন, ইডিনবাৰ্গ, ৰিডিং, প্ৰিঞ্চটন, গ্লাছ্‌গ', জ'ন হ'পকিনছ্‌, আবেৰডিন,এথেঞ্চ, ক্ৰেক' আৰু ফিলেডেলফিয়া। ১৯০৬ চনত জোছেফ জন টমছনে পদাৰ্থ বিজ্ঞানত নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। টমছনৰ তত্ত্বাবধানত গৱেষণা কৰা মুঠ ৯জন বিজ্ঞানীয়ে নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল যাৰ ভিতৰত তেওঁৰ পুত্ৰ জৰ্জ পাগেট টমছনো ( ১৯৩৭ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা) আছিল।
বিজুলী বাতি
বিজুলী বাতি বা বৈদ্যুতিক বাল্ব হৈছে এক পোহৰৰ উৎস য'ত ফিলামেণ্টৰ মাজেৰে বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ যোৱাৰ ফলত গৰম হৈ পোহৰৰ সৃষ্টি কৰে। গৰম ফিলামেণ্টডাল জ্বলি যোৱাৰ পৰা বচাবলৈ বায়ু শূন্য বা সম্ভ্ৰান্ত গেছেৰে পৰিপূ্ৰ্ণ কাঁচ বা কোৱাটৰ্জেৰে তৈয়াৰী পাত্ৰৰ ভিতৰত ৰখা হয়। বাল্বটোৰ ফিলামেণ্টলৈ ইয়াৰ ভিতৰত লাগি থকা তাঁৰ দুডালৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ পঠিওৱা হয়।
বিভিন্ন আকৃতি,বিভৱ ভেদ (১,৫-৩০০ ভল্টলৈ), পোহৰ দিয়া আদিৰ হিচাবে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বাল্ব তৈয়াৰ কৰা হয়। কম খৰচতে পোৱা এনে বাল্বসমূহ পৰিৱৰ্তী আৰু একমুখী দুয়োটা বিধৰ বিজুলী প্ৰৱাহেৰে চলাব পাৰি।
ইতিহাস
বুৰঞ্জীবিদ ৰবাৰ্ট ফ্ৰিডেল (Robert Friedel) আৰু প'ল ইজৰাইলে (Paul Israel) বৈদ্যুতিক বাল্বৰ উদ্ভাৱনকাৰীৰ তালিকাত প্ৰমুখ্যে জোছেফ শ্বান (Joseph Swan) আৰু টমাছ আলভা এডিচনকে (Thomas Alva Edison) ধৰি ২২জন উদ্ভাৱনকাৰীৰ তালিকা প্ৰস্তত কৰি উলিয়াইছিল। তেওঁলোকে মন্তব্য দিছিল যে, এডিচনৰ উদ্ভাৱনটো তিনিটা কাৰণত আনবোৰতকৈ বেছি ব্যৱহাৰযোগ্য আছিল- ১)উপযুক্ত ফিলামেণ্ট (filament) জাতীয় পদাৰ্থ, ২) আনবোৰতকৈ বেছি বায়ুশূন্য (vacuum) অৱস্থা পাব পাৰিছিল আৰু ৩) অতি বেছি ৰোধৰ (resistance) কাৰণে শক্তি উৎসসমূহৰ পৰা কম ক্ষমতা (power) খৰচ হোৱাত বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল।
ব্যৱহাৰ
বৈদ্যুতিক বাল্বসমূহ বহল পৰিসৰত মানুহৰ ঘৰত, ঔদ্যোগিক বা বাণিজ্যিক কাৰণত, মটৰ গাড়ীত, বিভিন্ন সাজঁ-সজ্জাত আৰু বিজ্ঞাপনত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
হলিচৰণ নাৰ্জাৰী
যুৱ কেৰিয়াৰ
নাৰ্জাৰীয়ে প্ৰথমে অসমৰ কোকৰাঝাৰৰ নিজৰ গাঁৱত ফুটবল খেলা আৰম্ভ কৰে। প্ৰথমে তেওঁ নিজৰ বিদ্যালয়ৰ হৈ খেলিবলৈ লয়। স্কুল লীগত ভাল প্ৰদৰ্শন আবঢ়োওৱাৰ পাছত তেওঁ সমীপৱৰ্তী ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ (SAI)ৰ ছাত্ৰাবাসত নিজৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শনৰ সুযোগ পায়। তাৰ পাছতে তেওঁ মাহিলপুৰত অনুষ্ঠিত ১৬-অনূৰ্ধ্ব ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত অসমৰ হৈ খেলাৰ সুযোগ পায়। এই প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিতই কৰি তেওঁ ভাৰতীয় ১৬-অনূৰ্ধ্ব ফুটবল দলৰ শিবিৰলৈ আমন্ত্ৰিত হয় আৰু ইয়াৰপৰাই তেওঁ ভাৰতীয় ১৯-অনূৰ্ধ্ব ফুটবল দলত সুযোগ পায়।
পাইলান এৰ'জ
হলিচৰণ নাৰ্জাৰীয়ে ২০১০-২০১১ আই-লীগ চিজনৰ আগতে পাইলান এৰ'জ (তেতিয়াৰ AIFF XI) দলত যোগদান কৰে। ২০১১ চনৰ ১৫ মে'ত সেইবাৰৰ বিজয়ী খিতাপ অৰ্জন কৰা চালগাওকাৰ দলৰ বিৰুদ্ধে বিকল্প খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁৰ পেছাদাৰী অভিষেক হয়। সেই খেলতে তেওঁ পেচাদাৰী স্তৰত জীৱনৰ প্ৰথম গ'ল দিয়ে। খেলখনত চালগাওকাৰ ৩-১ গ'লত জয়ী হয়। ২০১১-২০১২ চিজনত প্ৰশিক্ষক সুখবিন্দৰ সিং আৰু সুজিত চক্ৰৱৰ্তীয়ে নাৰ্জাৰীক বেছিকৈ খেলাৰ সুযোগ দিয়া নাছিল। সেই চিজনত তেওঁ মাত্ৰ সাতখন আই-লীগ খেলত ভাগ ল'বলৈ পাইছিল আৰু ভাৰতীয় ফেডাৰেচন কাপ ২০১১তো অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পোৱা নাছিল। ২০১২-২০১৩ চিজনত পাইলান এৰ'জৰ প্ৰথমখন খেলত নাৰ্জাৰীয়ে দিল্লী ইউনাইটেড দলৰ বিৰুদ্ধে গ'ল দিয়ে আৰু ডুৰাণ্ড কাপৰ সেই খেলখন পাইলান এৰ'জে ২-২ গ'লত ড্ৰ ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়।
ডেম্পো
২০১৩ চনৰ ২৬ অক্টোবৰ তাৰিখে আন তিনিজন খেলুৱৈৰ সৈতে ঋণত(on loan) ডেম্পো দলৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয়। ২০১৩ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে আই-লীগত মোহন বাগানৰ বিৰুদ্ধে ডুলেৰ ষ্টেডিয়ামত তেওঁ ডেম্পোৰ হৈ প্ৰথম খেলে। তেওঁ খেলৰ ৫৫ মিনিটত ছাবষ্টিটিউট খেলুৱৈ হিচাপে খেলপথাৰত প্ৰৱেশ কৰে আৰু খেলখন গ'লশূন্যভাৱে অমীমাংসিত হৈ ৰয়।
ক্লাব
পৰিসংখ্যাসমূহ ১১ মে' ২০১৩ লৈকে
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ‎ শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
গধুলা ব্ৰাওন
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কাকৈশিৰা
কাকৈশিৰা বা গোবৰ খোচৰা(Hoopoe; ; বৈজ্ঞানিক নাম: Upupa epops) এবিধ ৰংচঙীয়া মধ্যমীয়া আকাৰৰ চৰাই। মূৰত মুকুট সদৃশ পাখিৰ থোপা ইয়াৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় বৈশিষ্ট্য। ই Upupidae পৰিয়ালৰ দেখা পোৱা একমাত্ৰ প্ৰজাতি। ৰ'দত ইহঁতে পাখিমেলি ৰ'দ লোৱা (sunbathe) দেখা যায়। তদুপৰি ধূলি-বালিৰেও ইহঁতে শৰীৰৰ পাখি চাফা কৰে। কাকৈশিৰা ইজৰাইলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চৰাই।
বিৱৰণ
দীঘলে প্ৰায় ২৭ চেণ্টিমিটাৰ, পাখিৰে সৈতে ৪৪চেণ্টিমিটাৰ, ওজন প্ৰায় ৬৮ গ্ৰাম। দেহ বগা, কলা, মুগা পাখিৰে আবৃত। ঠোঁট অত্যন্ত দীঘল। ঠোঁটৰ আগমূৰ জোঙা। মূৰত একোছা বিশেষ ধৰণৰ জঁবা পাখি থাকে। উৰিবৰ সময়ত মূৰৰ পাখিখিনি বিচনীৰ আকৃতিত ফুলাই উৰা মাৰে। ডেউকা বহল আৰু গোলাকৃতিৰ। ই পখিলাৰ নিচিনাকৈ বতাহত ভাঁহি থাকিব পাৰে।
অৱস্থিতি আৰু বাসস্থান
ইউৰোপ, এছিয়া, উত্তৰ আফ্ৰিকা, চাইবেৰিয়াত ইহঁতৰ অৱস্থিতি দেখা যায়। বেচি ডাঠ অৰণ্যত ইহঁতক দেখা নাযায়। গাওঁ বা নগৰৰ আশে পাশে থকা কাঠনি জাতীয় অৰণ্যত ইহঁত বাস কৰে। নিৰ্জন ঠাইত থকা গছৰ খোৰোং, শিলৰ ফাক, আদিত ঘাঁহ, বন, আঁহ আদিৰে বাঁহ সাজে। কণীপৰাৰ সময় অক্টোবৰৰপৰা ডিচেম্বৰলৈ। এবাৰত ৬-৭ টাকৈ কণী পাৰে। কণীবোৰ বগা। মাইকী চৰাইজনীয়ে উমনিত বহে আৰু মতাটোয়ে খাদ্যৰ যোগান ধৰে। ১৫-১৮ দিনৰ ভিতৰত কণীৰপৰা পোৱালি উলায়। প্ৰথম কেইদিন মতাটোৱে আৰু পাছত মাইকীজনীয়েও পোৱালিক খাদ্য যোগায়। প্ৰায় ২৬-২৯ দিনত পোৱালিবোৰ উৰিব পৰা হয়।
খাদ্য
ই এবিধ পতংগভোজী চৰাই। ইয়াৰ জোঙা ঠোঁটটোৰে মাটি খুচৰি খাদ্যৰ সন্ধান কৰি ফুৰে। ফৰিং, উঁইচিৰিঙা আদি খোৱাৰ উপৰিও পোক-পৰুৱা, গছৰ গুটি আদিও খায়। ই পাতত লাগি থকা পোক পৰুৱা, গা-গছত থকা পোক, শিলৰ ফাকত থকা পোক পৰুৱা আদি বিচাৰি খায়। অলপ ডাঙৰ আকাৰৰ পোকবোৰ খোৱাৰ আগেয়ে ইহঁতে ঠোঁটেৰে ধৰি শিল বা মাটিত আচাৰি মাৰি লয়। তদুপৰি খোৱাৰ আগতে পোকটোৰ শৰীৰৰ খোৱাৰ অলাগতিয়াল অংশ যেনে- পাখি, ভৰি আদি এৰোৱাই লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাছৰোকা
শক্তি চট্টোপাধ্যায়
শক্তি চট্টোপাধ্যায় বঙালী ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ প্ৰখ্যাত কবি। ১৯৩৪ চনৰ ২৫ নভেম্বৰ তেওঁৰ জন্ম; মৃত্যু ১৯৯৫ চনৰ ২৩ মাৰ্চ। ১৯৮৩ চনৰ বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:হাংৰি আন্দোলন শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
অম্বুবাচী
অম্বুবাচী হিন্দুধৰ্মৰ এক বছেৰেকীয়া উৎসৱ । জনবিশ্বাস মতে আহাৰ মাহত মৃগ শিৰা নক্ষত্ৰৰ তিনি পদ শেষ হ’লে চতুৰ্থ পাদৰপৰা আৰম্ভ কৰি আদ্যা নক্ষত্ৰৰ প্ৰথম পাদৰ ভিতৰত পৃথিৱী বা মা ধৰিত্ৰী ঋতুমতী হয়।  এই সময়ত সেয়ে হিন্দুসকলে অম্বুবাচী পালন কৰে।
অম্বুবাচীৰ নিয়ম
অম্বুবাচীৰ প্ৰথম তিনিদিন চুৱা, চতুৰ্থদিনা শুদ্ধি বুলি কোৱা হয় ৷ অম্বুবাচী সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰততে পালন কৰা হয়৷ অম্বুবাচীৰ সময়ছোৱাত হাল বোৱা, কোনো ধৰণৰ মাংগলিক কাৰ্য সম্পন্ন কৰা নহয় ৷ এই সময়ছোৱাত মঠ-মন্দিৰৰ দুৱাৰসমূহ বন্ধ থাকে ৷ ঘৰুৱা নীতি নিয়মৰ ক্ষেত্ৰত, মাটিত কোনোধৰণৰ আচাৰ বা টেঙাজাতীয় সামগ্ৰী, লগতে লোহাৰ সামগ্ৰী ৰখা নহয় ৷
অম্বুবাচী মেলা
অম্বুবাচী মেলা হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলে অম্বুবাচীৰ সময়ত সংগতি ৰাখি শক্তিপূজাৰ স্থান সমূহ আদিত আয়োজন কৰা এক উৎসৱ। অসমৰ গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা মন্দিৰত যথেষ্ট আড়ম্বৰপূৰ্ণভাবে অম্বুবাচীৰ সময়ত অম্বুবাচী মেলাৰ আয়োজন কৰা হয়।
কামাখ্যা ধামৰ অম্বুবাচী মেলা
300px|left অম্বুবাচীৰ প্ৰবৃত্তিৰ লগে লগে কামাখ্যা ধামৰ দুৱাৰ বন্ধ ৰখা হয় ।ফলস্বৰূপে, সেইকেইদিন দেৱী দৰ্শন নিষিদ্ধ ৷ চতুৰ্থ দিনত মন্দিৰ খোলাৰ লগে লগে দেৱীৰ স্নান, পূজা, প্ৰভৃতি সমাপন হোৱাৰ পৰাহে দৰ্শকে দেৱীক দৰ্শন কৰিব পাৰে ৷ পূব ভাৰতৰ দৰে অন্যান্য প্ৰান্তৰ দৰে কামাখ্যা ধামৰো ব্ৰাহ্মণ বিধৱাসকলে অম্বুবাচী প্ৰবৃত্তিৰ পৰা নিবৃত্তিৰ পিছতো দেৱীৰ ভোগ শেষ নোহোৱা পৰলৈকে ফলাহাৰ গ্ৰহণ কৰি থাকে ৷ চুৱাৰ কেইদিন সৰ্প ভয় নিবাৰণৰ বাবে দুগ্ধপান কৰে ৷ ইঘৰে-সিঘৰলৈ ফল-মূল আগবঢ়ায়, প্ৰবৃত্তিৰ আগতে কলহত পানী জমা কৰি কলপাতৰ ওপৰত তুলি থয়৷ ভাৰতৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা (আজিকালি বিদেশৰ পৰাও আহে)লাখ লাখ ভক্তই তিনিওদিন কামাখ্যা মন্দিৰৰ চৌপাশে থাকি নাম-কীৰ্তন কৰে৷ মন্দিৰৰ বাহিৰতে ধূপ-দীপ জ্বলাই দেৱীক প্ৰণাম জনায় ৷ অম্বুবাচীৰ নিবৃত্তিৰ দিনা পাণ্ডাসকলে ভক্তসকললৈ আগবঢ়ায় ৰক্তবস্ত্ৰ ৷ দেৱীপীঠৰ পৰা অনা এই ৰক্তবস্ত্ৰ শৰীৰত ধাৰণ কৰিলে অভীষ্ট সিদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰৱল ৷ সেইবাবে পুৰুষে সেই ৰক্তবস্ত্ৰ সোঁহাতত বা ডিঙিত আৰু মহিলাসকলে বাঁওহাত বা ডিঙিত ধাৰণ কৰে ৷ এই কাপোৰ লগত ৰাখি আন ঠাইত জপ কৰিলেও মনৰ কামনা পূৰণ হোৱাৰ কথা কুব্জিকা তন্ত্ৰৰ সপ্তম পটলত বৰ্ণিত হৈছে ৷ এই ৰক্তবস্ত্ৰ ধাৰণ কৰি শ্মশান অথবা মৃতকৰ ঘৰলৈ যোৱাটো নিষিদ্ধ ৷ কামাখ্যা ধামৰ অম্বুবাচী মেলাই আন্তৰ্জাতিক আৰু জাতীয় সম্প্ৰীতি ৰক্ষা কৰাত ভালেখিনি অৰিহণা যোগাইছে ।
ব্যাস (জ্যামিতি)
জ্যামিতিত বৃত্তৰ ব্যাস (Diameter) হ’ল এডাল কেন্দ্ৰগামী সৰলৰেখা যাৰ প্ৰান্তবিন্দু দুটা পৰিধিৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকে। কোনো বৃত্তৰ সকলো ব্যাস সমান আৰু ব্যাসেই বৃত্তৰ বৃহত্তম জ্যা। ইয়াক ইংৰাজীত diameter বুলি কোৱা হয়। Diameter শব্দটো গ্ৰীক ভাষাৰ διάμετρος (diametros) শব্দটোৰ পৰা আহিছে, ই "diagonal of a circle" বুজায়, য'ত δια- (dia-) ৰ অৰ্থ হ'ল "across, through" আৰু μέτρον (metron)ৰ অৰ্থ হ'ল "a measure। "
অধিক ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত এই সৰলৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্যক (মাপক) ব্যাস বোলা হয়, কিয়নো যিকোনো এটা বৃত্তৰ সকলো ব্যাসৰ দৈৰ্ঘ্যৰ মাপেই সমান, এই মাপ বৃত্তটোৰ ব্যাসাৰ্ধৰ দুগুণ। ই বৃত্তৰ পৰিধিৰ কোনো এটা বিন্দুৰ পৰা আন এটা বিন্দুলৈ হ'ব পৰা দূৰত্বৰ সৰ্বোচ্ছ মান। গোলক এটাৰ পৃষ্ঠৰ দুটা বিন্দুৰ মাজৰ সৰ্বোচ্ছ দুৰত্বকো ব্যাস বুলি কোৱা হয়। বৃত্তৰ ব্যাস d আৰু পৰিধি C হ'লে C=πd.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জ্যামিতি
আই অ চি’ত ব্যৱহৃত দেশৰ সংকেতসমূহৰ তালিকা
thumb|200px|আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক মভমেণ্টৰ পতাকা thumb|200px|আন্তৰ্জাতিক পাৰালিম্পিক মভমেণ্টৰ পতাকা আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক কমিটি (International Olympic Committee চমুকৈ IOC) হৈছে অলিম্পিক গেমছত যিসমূহ দেশে অংশগ্ৰহণ কৰে, সেইসমূহ দেশৰ নাম প্ৰকাশৰ বাবে প্ৰত্যেক ক্ৰীড়াবিদ গোটৰ দেশৰ সংকেত য’ত চমুকৈ তিনিটা আখৰৰ ব্যৱহাৰ কৰি দেশসমূহ চিহ্নিত কৰা হয়। প্ৰতিটো সংকেতেই সাধাৰণতে ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটি (National Olympic Committee) চিহ্নিত কৰে। কিন্তু আগৰ অলিম্পিক সমূহত বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰাষ্ট্ৰ ক’ড ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদাহৰণ পোৱা যায়, যেনে বিভিন্ন দেশৰ এথলিটেৰে গঢ়া দল সমূহ, বা এনে দল যি কোন দেশকে পোনপটীয়াকৈ প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে।
কিছু সংখক আইঅ’চি সংকেত আদৰ্শ আইঅ’চি ৩১৬৬-১ আলফা-৩ সংকেততকৈ বেলেগ। অন্যান্য ক্ৰীড়া প্ৰতিষ্ঠান, যেনে ফিফা, ফিবা বা কমনৱেলথ গেমছ ফেডাৰেছন আদিয়েও নিজ দলক প্ৰকাশৰ বাবে একেধৰণৰ চমুকৈ দেশৰ বাবে একোটা সংকেত ব্যৱহাৰ কৰে।
ইতিহাস
১৯৫৬ চনৰ শীতাকালীন অলিম্পিক আৰু ১৯৬০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকতে পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে দেশসমূহৰ নামৰ প্ৰথম তিনিটা আখৰেৰে ( বা আন সুবিধাজনক আখৰেৰে) প্ৰকাশিত অলিম্পিকৰ প্ৰতিবেদন সমূহত লিখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। পিছে,এই ৰাষ্ট্ৰ ক’ড বিলাক আয়োজক দেশৰ ভাষাৰেহে ৰখা হৈছিল (উদাহৰণ স্বৰূপে ১৯৫৬ চনৰ শীতাকালীন অলিম্পিক আৰু ১৯৬০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত জাপানৰ ক’ড আছিল GIA, কাৰণ এই দুই অলিম্পিক ইটালীত অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইটালীয় ভাষাত জাপানক Giappone বুলি কোৱা হয়, তেনেদৰে ফৰাছী ভাষাত কোৰিয়াৰ নাম Corée হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ ক’ড COR ৰখা হৈছিল। )১৯৭২ চনৰ শীত অলিম্পিকলৈ এই ক’ড সমূহ আদৰ্শীকৰণ কৰি বৰ্তমান ৰূপলৈ অনা হয়, যদিও পিছলৈ সালসলনি নোহোৱা নহয়। তাৰপৰি চোভিয়েত ইউনিয়নৰ বিভাজন, জাৰ্মানীৰ বিভাজন আৰু একীকৰণ, যুগোশ্লাভিয়াৰ খণ্ডিতকৰণ, ছেক্শ্লা্ভাকিয়াৰ বিভাজন আৰু বহুতো ভৌগোলিক পূণৰ্নামকৰণ ইত্যাদিৰ বাবে এই ৰাষ্ট্ৰক’ড সমূহ সময়ে সময়ে সলনি কৰিব লগা হৈছে।
প্ৰায় দুশ “ জাতীয় অলিম্পিক সমিতি” সমিতিৰ এই তালিকা খনৰ বাহিৰেও, জাতীয় পাৰা-অলিম্পিক সমিতি সমূহকো আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতিৰ আদৰ্শীকৃত ৰাষ্ট্ৰক’ডৰ প্ৰয়োজন হয়। মাকাও আৰু ফেৰ’ দেশৰ ক’ড হ’ল ক্ৰমে MAC আৰু FRO।
বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটিসমূহ (এনঅ’চি)
বৰ্তমান অলিম্পিক মুভমেণ্টৰ মাজত ২০৪টা এনঅ’চি (ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটি) আছে। তলৰ টেবুলখনত IOC ৰ আধিকাৰিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰত্যেক অলিম্পিক সমিতিৰ নামেৰে সৈতে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ হোৱা ক’ডসমূহ আৰু লগতে আগতে ব্যৱহাৰ হোৱা আন ক’ড ( যদি আছে), IOC ৰ আধিকাৰিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। কিছুমান আগতে ব্যৱহাৰ ক’ডৰ সবিশেষ পিছৰ শাখা বিলাকত দিয়া হৈছে। কেৱল কোনো গ্ৰীষ্ম (Summer Games) বা শীতকালীন অলিম্পিকৰ (Winter Games) বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা ক’ড সমূহ ক্ৰমে "S" আৰু "W" ৰে সুচিত কৰা হৈছে।
এতিয়ালৈকে ব্যৱহাৰ হৈ থকা ক'ডসমূহ
১৩টা ঐতিহাসিক " জাতীয় অলিম্পিক সমিতি" আৰু দলৰ ক'ড বিলাক IOC য়ে এতিয়াও তেওঁলোকৰ ফলফলৰ তথ্যভাণ্ডাৰত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। যাতে সেইসময়ত পদক পোৱা লোকসকলৰ কথা সঠিক ভাৱে উল্লেক খৰিব পাৰি।
===Obsolete codes===
IOC য়ে কোনো ৰাষ্ট্ৰৰ পদনাম সলনি কৰা বাবে প্ৰয়োজন হোৱা দুটা উল্লেখযোগ্য ক'ড পৰিৱৰ্তন হ'ল:
অন্যান্য সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:দেশৰ সংকেত শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা শ্ৰেণী:অলিম্পিক
ৰাণৰ হাৰৰ পাৰ্থক্য
ৰাণৰ হাৰৰ পাৰ্থক্য (Net Run Rate) হৈছে ক্ৰিকেটত দলীয় কাম আৰু/বা প্ৰদৰ্শন বিশ্লেষণত ব্যৱহৃত এক পৰিসংখ্যাগত পদ্ধতি। ফুটবলৰ গ’লৰ পাৰ্থক্যৰ দৰেই সীমিত অভাৰৰ লীগ প্ৰতিযোগিতাত সমান পইণ্ট পোৱা দলসমূহক ৰেংকিং কৰাৰ ই আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত পদ্ধতি।
এটা খেলত এন আৰ আৰ হ’ল সেই দলটোৱে প্ৰতি অভাৰত কৰা গড় ৰান, তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতি অভাৰত কৰা গড় ৰান বিয়োগ কৰি। প্ৰতিযোগিতা এখনত এন আৰ আৰ হ'ল গোটেই প্ৰতিযোগিতাখনত এটা দলে প্ৰতি অভাৰৰ গড় ৰান, গোটেই প্ৰতিযোগিতাখনত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতি অভাৰৰ গড় ৰান বিয়োগ কৰি। এইটো প্ৰতিখন মেচত লাভ কৰা ৰান হাৰৰ ওজনযুক্ত গড়ৰ সৈতে একে (বেটিং কৰা আন ইনিংছৰ তুলনাত বেটিং কৰা ইনিংছৰ দৈৰ্ঘ্যৰ দ্বাৰা ওজন কৰা), প্ৰতিখন মেচত দিয়া ৰান হাৰৰ ওজনযুক্ত গড় বিয়োগ কৰা (দৈৰ্ঘ্যৰ দ্বাৰা ওজন কৰা)। বল কৰা আন ইনিংছৰ তুলনাত বল কৰা ইনিংছৰ)। সাধাৰণতে প্ৰতিযোগিতাখনৰ ব্যক্তিগত মেচৰ পৰা এন আৰ আৰৰ মুঠ বা গড়ৰ সৈতে একে নহয়।
ইতিবাচক এন আৰ আৰৰ অৰ্থ হ'ল এটা দলে সামগ্ৰিকভাৱে বিপক্ষতকৈ বেছি দ্ৰুত স্ক'ৰ কৰা, আনহাতে নেতিবাচক এন আৰ আৰৰ অৰ্থ হ'ল এটা দলে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে অহা দলতকৈ লেহেমীয়া স্ক'ৰ কৰা। সেয়েহে এন আৰ আৰ যিমান পাৰি উচ্চ হোৱাটো বাঞ্ছনীয়।
এন আৰ আৰক বুজিবলৈ কঠিন বুলি সমালোচনা কৰা হৈছে। লগতে, ই দলসমূহে কিমান সোনকালে স্ক’ৰ কৰে আৰু ৰান দিয়ে সেইটো জুখিলেও, এইটো দলসমূহৰ জয় বা পৰাজয়ৰ ব্যৱধান কিমান ডাঙৰ তাৰ সৈতে একেবাৰেই একে নহয় (যিহেতু ই হেৰুৱা উইকেটক আওকাণ কৰে), আৰু সেয়েহে এন আৰ আৰৰ দ্বাৰা ৰেংকিং পক্ষসমূহে তেওঁলোকক ৰেংকিং নকৰে জয়ৰ আকাৰ অনুসৰি। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যিটো দলে আন এটা দলৰ মূল্যত প্ৰতিযোগিতাত আগবাঢ়ি যায়, উচ্চ এন আৰ আৰৰ বাবে, হয়তো প্ৰকৃততে তেওঁলোকৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীতকৈ ভাল প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিল।
ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত এন আৰ আৰৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ ১৯৯২ চনৰ সংস্কৰণত হৈছিল। পূৰ্বৰ সংস্কৰণসমূহে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে টাই-ব্ৰেকাৰ হিচাপে ৰান ৰেট ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
সিংহাসন বট্টিছি
সিংহাসন বট্টিছি বা অসমীয়াত বত্ৰিশ পুতলাৰ সাধু ভাৰতীয় লোককথাৰ এক সংকলন। শিৰোনামটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "সিংহাসনৰ বত্ৰিশটা (কাহিনী)।" মূল কাহিনীটোত একাদশ শতিকাৰ ৰজা ভোজে কিংবদন্তি ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ সিংহাসন আৱিষ্কাৰ কৰে। সিংহাসনত বত্ৰিশটা মূৰ্তি আছে। এই মূৰ্তিসমূহ প্ৰকৃততে অভিশাপৰ ফলত শিললৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা অপ্সৰা। প্ৰতিগৰাকী অপ্সৰাই ৰজা ভোজক বিক্ৰমাদিত্যৰ জীৱন আৰু দুঃসাহসিক অভিযানৰ কাহিনী কয়, যাতে ৰজা ভোজক পতিয়ন নিয়াব পাৰি যে তেওঁ বিক্ৰমাদিত্যৰ সিংহাসনৰ যোগ্য নহয়।
সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত এই মূল সংকলনটো সিংহাসনদ্বাত্ৰিংশিকা (सिंहासनद्वात्रिंशिका) নামেৰে জনাজাত আছিল। সংকলনটোৰ আন শিৰোনামসমূহ হ'ল দ্বাত্ৰিংশত পুত্তলিকা ("বত্ৰিশটা মূৰ্তি কাহিনী"), বিক্ৰমাদিত্য সিংহাসন দ্বাত্ৰিংশিকা ("বিক্ৰমাদিত্যৰ সিংহাসনৰ বত্ৰিশটা কাহিনী"), আৰু বিক্ৰম চৰিত ("বিক্ৰমৰ কৰ্ম বা দুঃসাহসিক অভিযান")। আধুনিক স্থানীয় ভাষাত এই সংকলনটো সিংহাসন বট্টিছি নামেৰে জনা যায়। শিৰোনামটোৰ আন লিপিবদ্ধকৰণসমূহৰ ভিতৰত সিনহাসন বট্টিছি আৰু সিমহাসন বট্টিছি অন্যতম।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰজা ভোজে ৰাজকীয় সৈন্য-সামন্তৰ সৈতে এজন ব্ৰাহ্মণৰ পথাৰ এখনৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যায়। ব্ৰাহ্মণে ওখ টিলা এটাৰ আসনৰ পৰা ৰজাক নিজৰ পথাৰখনৰ সতেজ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ সোৱাদ ল’বলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। ৰজা ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে ব্ৰাহ্মণে চৰাই খেদাবলৈ নিজৰ আসন এৰি যায়ব। ইয়াৰ পিছত আশ্চৰ্যকৰভাৱে তেওঁ পথাৰত ৰজাৰ প্ৰৱেশৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অনুপ্ৰৱেশ আৰু অসামৰিক অধিকাৰ খৰ্ব কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। ইয়াৰ ফলত ৰজাই তৎক্ষণাত পথাৰ এৰি যাবলৈ বাধ্য হয়। চৰাইবোৰ খেদোৱাৰ পিছত ব্ৰাহ্মণ পুনৰ টিলাটোত বহিবলৈ আহে। তাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ ৰজা ভোজক পথাৰলৈ উভতি আহি উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ সোৱাদ ল’বলৈ অনুৰোধ কৰে। আকৌ একেটা প্ৰক্ৰিয়াৰে পুনৰাবৃত্তি হয়। এই ঘটনাই ৰজা ভোজক অনুসন্ধিৎসু কৰি তোলে যে টিলাত আৰু সমভূমিত থকাৰ সময়ত ব্ৰাহ্মণৰ আচৰণ কেনেকৈ সলনি হয়।
তেওঁ জানিব পাৰে যে টিলাটোৰ ওপৰত ভৰি দিলেই মানুহৰ হৃদয়ত সকলো উদাৰ বৈশিষ্ট্য, প্ৰেম আৰু ন্যায়েৰে ভৰি পৰে। ভোজৰ সৈন্যই টিলাটো খান্দে আৰু ইয়াৰ পৰা এক সিংহাসন উদ্ধাৰ হয়। এই সিংহাসন ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ বুলি চিনাক্ত কৰা হয়। ৰজা বিক্ৰমাদিত্য ন্যায়পৰায়ণ হোৱাৰ বাবে সুপৰিচিত আৰু সন্মানীয় আছিল। ৰজা ভোজৰ উপদেষ্টাসকলে তেওঁক কয় যে এবাৰ তেওঁ সিংহাসনত বহিলে তেৱোঁ এনে গুণৰ অধিকাৰী হ’ব।
এই সিংহাসনত বত্ৰিশটা অপ্সৰাৰ মূৰ্তি আছে। ভোজ সিংহাসনত বহিলে একোটা মূৰ্তিয়ে প্ৰাণ পাই উঠে, আৰু ৰজাক বুজায় যে কেৱল সিংহাসনত বহিলেই ই তেওঁক এজন মহান বিচাৰক কৰি তুলিব নোৱাৰিব। আন কিছুমান গুণো জৰুৰী যিসমূহ তেওঁৰ নাই। অপ্সৰাই তেওঁক একো একোটা গুণৰ সৈতে জড়িত এটা কাহিনী কয় যিটো এজন ভাল বিচাৰকৰ থাকিব লাগিব আৰু কাহিনী কৈয়েই অপ্সৰা উৰি গুচি যায়। এনেদৰে ইটোৰ পিছত সিটোকৈ অপ্সৰাসকলে এটা এটা গুণৰ লগত জড়িত কাহিনী কৈ উৰি যায়। ভোজে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁৰ এনে গুণ নাই যিবোৰে এজন লোকক সিংহাসনত বহিবলৈ যোগ্য কৰি তুলিব। এনে কিছু গুণ হ’ল নিঃস্বাৰ্থতা, সম্পূৰ্ণ সততা, পক্ষপাতিত্বৰ অভাৱ আৰু ন্যায় দিয়াৰ প্ৰকৃত হেঁপাহ।
ৰচনাকাৰ আৰু কাল
মূল গ্ৰন্থখনৰ লেখক আৰু ইয়াৰ ৰচনাকালৰ বিষয়ে সঠিককৈ জনা নাযায়। যিহেতু কাহিনীটোত ৰজা ভোজৰ কথা উল্লেখ আছে (মৃত্যু ১০৫৫ খ্ৰীষ্টাব্দ), গতিকে ইয়াৰ ৰচনা নিশ্চয় একাদশ শতিকাত বা তাৰ পিছত হৈছিল।
মূল সংস্কৃত সংস্কৰণ সিংহাসনদ্বাত্ৰিংশিকাৰ পাঁচটা প্ৰাথমিক পুনৰীক্ষণ ত্ৰয়োদশ আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ।
সুজান ৰায়ৰ খুলাছাত-উৎ-তাৱাৰীখত (১৬৯৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) দাবী কৰা হৈছে যে এই গ্ৰন্থখনৰ লেখক আছিল ভোজৰ ৱাজিৰ (প্ৰধানমন্ত্ৰী) পণ্ডিত ব্ৰজ।
শ্বেৰ চৌধুৰী
'শ্বেৰ চৌধুৰী' (Sher Choudhury; ৮ আগষ্ট ১৯৪২- ৬ নৱেম্বৰ ২০১৩) অসমৰ এগৰাকী সংগীত পৰিচালক, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, আলোকচিত্ৰ শিল্পী আৰু চিত্ৰকৰ। সৰুতে তেওঁ ছবি অঁকাৰ লগত জড়িত আছিল যদিও পাছলৈ সংগীত আৰু চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। অসমৰ কেবাখনো পূৰ্ণদৈৰ্ঘৰ চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনা আৰু আৱহ সংগীতৰ কাম কৰে। শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল 'ৱশ্ব'বিপো' (১৯৯০) ছবিৰ বাবে। এখেতে পৰিচালনা কৰা তথ্যচিত্ৰ 'ছাউণ্ড অৱ ডায়িং কালাৰ্ছ' (১৯৯৩)-এ 'পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ বাবে উদ্গনিমূলক তথ্যচিত্ৰ' শিতানৰ (Best Promotional Documentary On Tourism) শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটালাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত কৰ্কট ৰোগত ভুগি তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
শৈশৱ
শ্বেৰ চৌধুৰীৰ পিতৃৰ নাম চেৰাফুদ্দিন চৌধুৰী আৰু মাতৃ বেগম বাহাৰ। ১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত জন্মলাভ কৰা শ্বেৰ চৌধুৰীৰ শৈশৱ অতিবাহিত হৈছিল ছিলঙ চহৰত। ছিলঙৰ গৱৰ্নমেণ্ট হাইস্কুল আৰু এণ্টনিজত তেখেতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল। শৈশৱত শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে ছবি অঁকাত মনোনিবেশ কৰিছিল। পাছলৈ সংগীতৰ লগত জড়িত নিজৰ দুই বায়েকৰ অনুপ্ৰেৰণাত সংগীতৰ লগত জড়িত হয় আৰু বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱাত মনোনিবেশ কৰে।
সংগীত
শৈশৱ কালত শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে ঘাইকৈ ঘৰৰ অনুপ্ৰেৰণাতে বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ বজাবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেখেতে সংগীতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লোৱা নাছিল। মেণ্ডোলিন বজোৱাত তেখেতে বিশেষ দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছিল আৰু ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ লগত মঞ্চ আৰু ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানত বাদ্যযন্ত্ৰ সংগত কৰি সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰে।
বন্ধু ধীৰু ভূঞাৰ উদ্যোগত প্ৰথম ৰাগিনী চলচ্চিত্ৰৰ কলা আৰু সংগীত পৰিচালনাৰ লগতে মুখ্য সহকাৰী পৰিচালকৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ বাবে তেখেতে ইষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়া মোছন পিক্‌ছাৰ এছ'চিয়েচনৰ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৯ চনত নিৰ্মিত গৌতম বৰাৰ কাৰ্বি ভাষাৰ ছবি 'ৱশ্ব'বিপো'ত দিয়া সংগীতৰ বাবে শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ পাছত শ্বেৰ চোধুৰীয়ে ক্ৰমে 'হলধৰ' (১৯৯২), 'মীমাংসা' (১৯৯৫), 'আই কিল্ড হিম ছাৰ', 'ৰাগ-বিৰাগ', 'অদাহ্য', 'চক্ৰবেহু', 'অহিৰ ভৈৰৱ' আদি অসমীয়া কথাছবিৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে। কাৰ্বি ভাষাৰ কাহিনী ছবি 'ৰংবিন'ৰ লগতে শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে তথ্যচিত্ৰৰ সংগীত-পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰিছে। গৌতম বৰা নিৰ্দেশিত ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত তথ্যচিত্ৰ Sons of Abotani: The Misings (১৯৯১)-ত সংগীত পৰিচালক আছিল শ্বেৰ চৌধুৰী।
তথ্যচিত্ৰ
১৯৯৩ চনত শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰে 'Sound of the Dying Colours' নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ। এই তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰ-নাট্য আৰু সংগীত পৰিচালনা আছিল শ্বেৰ চৌধুৰীৰ নিজা। উত্তৰ-’পূৰ্বাঞ্চলৰ সাতোটা জনজাতিৰ পাৰম্পৰিক কলাৰ লগত আধুনিক সংস্কৃতিৰ সংঘাটক উপজীৱ্য কৰি নিৰ্মাণ কৰা এই তথ্যচিত্ৰখনিত কথাৰ সলনি ছাবটাইটেল আৰু সংগীত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 'Sound of Dying Colours'-য়ে 'পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ বাবে উদ্গনিমূলক তথ্যচিত্ৰ' শিতানৰ (Best Promotional Documentary On Tourism) শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
দূৰদৰ্শনৰ বাবে শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে অৰুণাচলৰ 'মেথোন'ৰ ওপৰত The Impact of Methun নামে এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। দূৰদৰ্শনৰ বাবেই য়েছে দৰজি থংছেৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰে সাতোটা খণ্ডৰ এখন ধাৰাবাহিক 'লিংখিক'।
মৃত্যু
২০১৩ চনৰ ৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে পুৱা ৪:২৫ বজাত গুৱাহাটীৰ বি. বৰুৱা কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিষ্ঠানত চিকিৎসাধীন অৱস্থাতে শ্বেৰ চৌধুৰীৰ মৃত্যু হয়। প্ৰায় এবছৰ ধৰি চিৰকুমাৰ শ্বেৰ চৌধুৰী কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
পেলিনড্ৰোম
পেলিনড্ৰোম (ইংৰাজী: Palindrom) হ’ল এনে কিছুমান বিশেষ শব্দ আৰু সংখ্যা যিবোৰ আৰম্ভণী বা শেষ দুয়োফালৰ পৰা পঢ়িলে শব্দৰ উচ্চাৰণ আৰু অৰ্থৰ সাল সলনি নহয়; বা সংখ্যাৰ মান একেই থাকে (সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত)। মূল গ্ৰীক শব্দ পেলিনড্ৰোমাছৰ (অৰ্থ: Running back again) পৰা ইংৰাজী পেলিনড্ৰোম শব্দটো আহিছে। অসমীয়া ভাষাত ইয়াক দ্বিমুখী শব্দ বা সংখ্যা বুলিব পাৰি। এনেধৰণৰ দ্বিমুখী শব্দ বা বাক্য সজাত যিসকল দক্ষ তেওঁলোকক ‘পেলিনড্ৰোমিষ্ট’ বুলি জনা যায়।
দীঘলীয়া পেলিনড্ৰোম শব্দ
SAIPPUAKIVIKAUPPIAS
তথ্যসূত্ৰ:
শ্ৰেণী:শব্দ
কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা
কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা (Kirtinath Hazarika) (১৯২২-২০০২) সাহিত্যিক কীৰ্তিনাথ হাজৰিকাৰ জন্ম হয় গোলাঘাট জিলাত। তেওঁ ১৯৬৫ চনৰ পৰা দীৰ্ঘদিনৰ বাবে দৈনিক অসম বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক হৈ আছিল আৰু দৈনিক অসমীয়া কাকতৰ উপ-সম্পাদক, নতুন অসমীয়া কাকতৰ সম্পাদক পদত কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল। তেওঁ ৰামধেনুৰ লগতো জড়িত আছিল। তেওঁ ১৯৮৮ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ হাইলাকান্দি অনুষ্ঠিত হোৱা ৫৪ তম অধিৱেশনৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল। কীৰ্তিনাথ হাজৰিকাৰ ২০০২ চনৰ ৩ মে তাৰিখে দেহৱসান ঘটে।
জ’হাৰি ৱিনড’
জ’হাৰি ৱিনড’  হৈছে নিজৰ লগতে আনৰ সৈতে এজন মানুহৰ সম্পৰ্কৰ কথা বুজিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক নক্সা বা আহিলা। এই নক্সাই আত্মসচেতনতা আৰু ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ জৰিয়তে পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক, গোট এটাৰ আভ্যন্তৰীন বুজাবুজি আৰু আন্তঃগোট সম্পৰ্ক উন্নত কৰাত সহায় কৰে। আমেৰিকাৰ দুজন মনস্তত্ববিদ জোচেফ লাফ্ট (১৯১৬-২০১৪) আৰু হেৰিংটন ইংঘামে (১৯১৪-১৯৯৫) জ’হাৰি ৱিনড’ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। জ’হাৰি নামটো তেওঁলোক দুয়োৰে নামৰ প্ৰথম অংশ একত্ৰিত কৰি ৰখা হৈছে।
প্ৰায়োগিক ক্ষেত্ৰত এজন লোকক বিশেষণৰ বা দোষ-গুণৰ এখন তালিকা দিয়া হয় আৰু তাৰ মাজৰ পৰা কিছুমান বিশেষণ বাছি ল'বলৈ দিয়া হয় যি তেওঁৰ ব্যক্তিত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আনহাতে সেই ব্যক্তিজনৰ সংগীসকলকো একেখন তালিকা দিয়া হয় আৰু ইয়াৰ মাজৰ পৰা প্ৰত্যেকে উক্ত ব্যক্তিজনৰ ব্যক্তিত্ব প্ৰতিফলন কৰা বিশেষণ নিৰ্বাচন কৰিব লাগে। ইয়াৰ পিছত এই বিশেষণসমূহ বিশ্লেষণ কৰা হয়।
জ’হাৰি ৱিনড’ত মূলতঃ চাৰিটা ভাগ থাকে। এইকেইটা হৈছে:
সাধাৰণতে গোট এটাৰ সদস্য আৰু নেতৃত্বই অধিক উৎপাদন ক্ষমতা লাভৰ কাৰণে অন্ধ, নিভৃত আৰু অজ্ঞাত অঞ্চলকেইটাৰ পৰিসৰ হ্ৰাস কৰি মুক্ত অঞ্চলটোৰ পৰিৱৰ্দ্ধন কৰিবৰ বাবে যত্ন কৰে। পাৰস্পৰিক বাৰ্তালাপ আৰু প্ৰশ্নোত্তৰৰ যোগেদি মুক্ত অঞ্চলৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি।
জ’হাৰি বিশেষণসমূহ
জ’হাৰি ৱিনড’ত সক্ষম, সাহসী, শান্ত, আনন্দমুখৰ, যুক্তিবাদী, লাজকুৰীয়া, বিশ্বাসী আদি ৫৫ টা বিশেষণ বা বৈশিষ্ট্য থাকে যি অংশগ্ৰহনকাৰীজনৰ সম্ভৱপৰ বিশেষত্ব বা দোষ-গুণসমূহ প্ৰতিফলিত কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ইবন বটুতা
ইবন বটুতা (Ibn Battuta) এজন চুন্নী মুছলিম পৰ্যটক, চিন্তাবিদ আৰু ধৰ্মতাত্ত্বিক। তেখেতক সৰ্বকালৰ এজন মহান পৰিব্ৰাজক হিচাপে জনা যায়। তেখেত মূলতঃ পৃথিৱী ভ্ৰমণৰ বাবেই বিখ্যাত। একৈশ বছৰ বয়সৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জীৱনৰ পৰৱৰ্তী ত্ৰিশ বছৰ ৭৫০০০ মাইল (১২০০০০ কিঃমিঃ) ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেৱেই একমাত্ৰ পৰিব্ৰাজক যিয়ে তেওঁৰ সময়ৰ সমগ্ৰ মুছলিম বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু চুলতান সকলক সাক্ষাৎ কৰিছিল। তেখেতে বৰ্তমানৰ পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মিচৰ, চৌদি আৰৱ, চিৰিয়া, ইৰাণ, ইৰাক, কাজাখাস্তান, আফগানিস্তান, পাকিস্তান, মালদ্বীপ, ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, দক্ষিণ পূব এছিয়া আৰু চীন ভ্ৰমণ কৰিছিল। নিজৰ ভ্ৰমণ সম্পূৰ্ণ কৰি তেখেতে ৰিহলা নামৰ এখন গ্ৰন্থত এই কাহিনীবোৰ লিপিবদ্ধ কৰে।
প্ৰথম জীৱন
ইবন বটুতাই নিজৰ সম্পৰ্কে যিমানখিনি লিখি গৈছে তাৰ পৰা বেছি কথা জনা নাযায়। তেখেতৰ ১৩০৪ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত মৰক্কোৰ তাঞ্জিয়াৰ নামৰ ঠাইত এখন সম্ভ্ৰান্ত মুছলিম পৰিয়ালৰ ঘৰত জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ দেউতাক আছিল এজন কাজী। সৰু কালত তেখেতে চুন্নী মালিকি মাধহাৱ (Sunni Maliki Madh’hab) স্কুলত ইছলামিক আইন প্ৰণালী অধ্যয়ন কৰে যি আছিল সেই সময়ৰ শিক্ষাৰ মুখ্য বিষয়। ১৩২৫ চনত ২১ বছৰ বয়সত তেখেতে হজৰ উদ্দেশ্যে মক্কালৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে। সেই সময়ত মৰক্কোৰ পৰা হজ কৰি ঘূৰি আহোঁতে ১৫ৰ পৰা ১৬ মাহ লাগে যদিও এই মহান পৰিব্ৰাজকজনে অৰ্ধেক পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি তিনিবাৰ হজ সম্পন্ন কৰি চল্লিশ বছৰৰ মূৰত ঘৰলৈ উভতিছিল।
মক্কালৈ যাত্ৰা
১৩২৫ চনৰ ১৪ জুনত ২১ বছৰ চাৰিমাহ বয়সত ইবন বটুটাই হজ পালনৰ বাবে জন্মভূমি ত্যাগ কৰিলে। উত্তৰ আমেৰিকাৰ উপকূল খোজ কাঢ়ি পাৰ হৈ আব্দ-আল-ওয়াদিদ, হাফছিদ সাম্ৰাজ্য, তিমসান, বিজাইয়া আৰু টিউনিছ অতিক্ৰম কৰি মক্কাত তেখেত উপস্থিত হৈছিল। যাত্ৰা পথত তেওঁ টিউনিছত দুমাহ ৰ’ব লগা হৈছিল। আৰবৰ বেদুইনৰ পৰা নিৰাপদে থাকিবলৈ আৰু অন্যান্য সুৰক্ষাৰ বাবে তেওঁ বিভিন্ন ভ্ৰমণকাৰী গোট (কাৰাভান)ৰ লগত এই পথছোৱা অতিক্ৰম কৰিছিল। ১৩২৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত উপকূলীয় পথেৰে ছাফিক্স অতিক্ৰম কৰি কাবিছ চহৰত উপস্থিত হ’ল। এই কাবিছ চহৰতে তেওঁ এজন উকীলৰ জীয়েকক বিয়া কৰালে। কিন্তু তাৰ পৰা ত্ৰিপলীলৈ অহাৰ পিছত উকীলৰ লগত তেওঁৰ সম্পৰ্ক বেয়া হোৱাত সেই বিয়া বেছিদিন নিটিকিল। অৱশ্যে ত্ৰিপলীৰ পিছত আন এখন চহৰত তেওঁ নিজৰ এজন ছাত্ৰৰ জীয়েকক বিয়া কৰালে। ১৩২৬ চনৰ ৫ এপ্ৰিলত ইবন বটুটা আলেকজেন্দ্ৰিয়াত উপস্থিত হ’ল। আলেকজেন্দ্ৰিয়াত তেওঁ দুজন ধাৰ্মিক তপস্বীক দেখা কৰিলে। তাৰে এজন তপস্বী শেখ বোৰহানুদ্দিনে ইবন বটুটাক ভৱিষ্যৎবাণী কৰি কলে যে, “মোৰ এনেকুৱা লাগিছে তুমি বিদেশ ভ্ৰমণ পছন্দ কৰা। তুমি ভাৰতত থকা মোৰ ভাই ফৰিদুদ্দিন, সিন্ধু প্ৰদেশৰ ৰুকনুদ্দিন আৰু চীনত থকা বুৰহানুদ্দিনক লগ কৰি মোৰ শুভেচ্ছা জনাবা।” ইয়াৰ আগতে ইবন বটুটাৰ দূৰ দেশ ভ্ৰমণৰ পৰিকল্পনা নাছিল। কিন্তু তপস্বীৰ অনুপ্ৰেৰণাত তেওঁ বিশ্ব ভ্ৰমণৰ কথা বহলকৈ ভাবিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কাইৰ’ হৈ মক্কা অভিমুখে যাত্ৰা কৰে। কাইৰ’ পাৰ হৈ তেওঁ নীল নদী পাৰ হৈ আইদাব বন্দৰ হৈ মক্কা যোৱাৰ কথা চিন্তা কৰে। কিন্তু বন্দৰৰ ওচৰৰ স্থানীয় অধিবাসী সকলে তেওঁক পুনৰ কাইৰ’লৈ ঘূৰাই পঠিয়ায়। কাইৰ’ত এজন চুফীয়ে ইবন বটুটাক ছিৰিয়া হৈ যাবলৈ উপদেশ দিয়ে। সেইমতে ছিৰিয়াৰ ডামাস্কাছ পাৰ হৈ তেওঁ মদিনা অভিমুখী এটা ভ্ৰমণকাৰী গোটত যোগ দিলে। মদিনা পোৱাৰ পিছত চাৰি দিন ৰৈ পুনৰ মক্কা অভিমুখী যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল। মক্কাত হজ পালন কৰাৰ পাছত তেখেতে তাঞ্জিয়াৰলৈ ঘূৰি নগৈ মধ্য এছিয়ালৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ললে।
ইৰাক
মক্কাত একমাহ কটাই ১৩২৬ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে আৰব উপসাগৰ পাৰ হৈ ইবন বটুটাই ইৰাকমুখী এটা ভ্ৰমণকাৰী গোটত যোগ দিলে। কিন্তু আদবাটত তেওঁলোকৰ সংগ এৰি টাইগ্ৰিছ নদী পাৰ হৈ বছৰা চহৰলৈ গ’ল। তাৰ পৰা ইস্পাহান চহৰ হৈ ছিৰাজ চহৰলৈ গ’ল। এইবাৰ তেওঁ বাগদাদ অভিমুখে যাত্ৰা কৰিলে আৰু ১৩২৭ চনৰ জুন মাহত বাগদাদত উপস্থিত হ’ল। বাগদাদত তেওঁৰ শেষ মঙ্গোল সম্ৰাট আবু চাইদৰ লগত দেখা হ’ল। তেওঁৰ উপদেশমতে ইবন বটুটাই ৰাজকীয় ভ্ৰমণকাৰী গোটৰ লগত তাৰবিজ চহৰ ভ্ৰমণ কৰি পুনৰ বাগদাদলৈ ঘূৰি আহিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মছুল (Mosul), মাৰদিন (Mardin), চিজৰা (Cizre) আদি ভ্ৰমণ কৰি পুনৰ আৰবলৈ ঘূৰি আহি দ্বিতীয়বাৰৰ কাৰণে হজ কৰিলে আৰু তাতেই তিনি বছৰ কটালে।
আৰব
হজৰ পিছত ১৩২৮ বা ১৩৩০ চনত (বিতৰ্কিত) ইবন বটুটাই লোহিত সাগৰৰ উপকূলৰ জেদ্দাহ বন্দৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তাৰ পৰা এখন সৰু নাঁৱত উঠি য়েমেনলৈ আহিল। য়েমেনৰ তাইজ্জ (Ta`izz) চহৰত য়েমেনৰ চুলতান মুজাহিদ নূৰ আল-দিন আলীক লগ কৰি তাতেই চাৰিদিন কটালে। ১৩২৯ৰ পৰা ১৩৩১ চনৰ ভিতৰৰ কোনো এটা সময়ত তেওঁ তাইজ্জৰ পৰা আহি এডেন বন্দৰত উপস্থিত হ’ল।
ছোমালিয়া আৰু স্বাহিলি
এডেন বন্দৰৰ পৰা জাহাজত চাৰিদিন যাত্ৰা কৰি ইবন বটুতা ছোমালিয়াৰ জেইলা (Zeila) চহৰত উপস্থিত হ’ল। তাৰ পৰা পোন্ধৰ দিনৰ যাত্ৰাৰ অন্তত মোগাদিছু (Mogadishu) চহৰ পালে। তেওঁৰ বৰ্ণনা মতে মোগাদিছু আছিল সেই সময়ৰ ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ কেন্দ্ৰ। তাৰ পৰা উচ্চমানৰ কাপোৰ মিছৰ, ছিৰিয়া আদিলৈ ৰপ্তানি হৈছিল। মোগাদিছুৰ সেই সময়ৰ চুলতান আছিল আবু বকৰ। চলতানৰ আতিথ্যত চাৰিদিন কটাই ইবন বটুতা স্বাহিলি চহৰলৈ ৰাওনা হ’ল। স্বাহিলি ভ্ৰমণৰ মূল কাৰণ আছিল কিলৱা চহৰ প্ৰদৰ্শন কৰা যিখন চহৰক তেওঁ অত্যন্ত সুন্দৰ চহৰ হিচাপে আখ্যা দিছিল। সেই অঞ্চলটোত ভাল জাঁতৰ ঘোঁৰা পোৱা গৈছিল। তাৰ পৰা প্ৰশিক্ষিত ঘোঁৰা ভাৰতলৈ ৰপ্তানি হৈছিল। ১৩৩০ চনত তেখেতে ওমান আৰু হৰমুজ প্ৰণালী পাৰ হৈ পুনৰ হজ পালনৰ বাবে মক্কালৈ ৰাওনা হয়।
মধ্য এছিয়া
মক্কাত আৰু এবছৰ কটাই ইবন বটুটাই ভাৰতৰ সম্ৰাট মহম্মদ বিন টোঘলকৰ অধীনত চাকৰি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৩৩০ (বা ১৩৩২) চনত তেওঁ ভাৰতলৈ যোৱাৰ স্থলপথ বিচাৰি আনাতোলিয়ালৈ গ’ল। তেওঁ লোহিত সাগৰ আৰু পূব মৰুভূমি পাৰ হৈ নীল (Nile) উপত্যকাত উপস্থিত হ’ল। আৰু তাৰ পৰা কাইৰ’ৰ উত্তৰ পিনে যাত্ৰা কৰিলে। এইদৰে তেওঁ চিনাই উপদ্বীপ অতিক্ৰমি পেলেষ্টাইন আৰু পুনৰ উত্তৰে গতি কৰিলে। তাৰ পিছত ছিৰিয়াৰ লাতাকিয়া (Latakia) বন্দৰৰ পৰা জাহাজত উঠি আলান্যালৈ (আধুনিক তুৰস্কৰ দক্ষিণে) আৰু পিছত আন্তাল্যা (Antalya)লৈ গ’ল। আনাতোলিয়াত পোৱা আতিথ্যি তেওঁক মুগ্ধ কৰিছিল।
ভাৰতবৰ্ষ
চাৰাই-আল-জাডিদৰ পৰা তিনিমাহ যাত্ৰা কৰি হিন্দুকুশ পাৰ হৈ ইবন বটুতা গজনীত উপস্থিত হ’ল। যাত্ৰাৰ মাজত তেওঁ চমৰখণ্ডতো কেইদিনমানৰ বাবে থাকি আহিছিল। ১৩৩৩ চনৰ ১২ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ পঞ্জাবত উপস্থিত হ’ল। তেতিয়া দিল্লীৰ চুলতান আছিল মহম্মদ বিন টোঘলক। সেই সময়ত বাহিৰৰ পৰা অহা বিদেশী ভ্ৰমণকাৰীক চুলতানৰ অনুমতি নোপোৱালৈকে ভাৰতত সোমাবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। ইবন বটুতাইয়ো চুলতানৰ অনুমতিৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হ’ল।
কিছুদিন পিছত চুলতানৰ অনুমতি লাভ কৰি তেওঁ ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰিলে। চুলতানে তেওঁক কাজী হিচাপে নিয়োগ কৰিলে। লগত দুখন সৰু গাওঁ প্ৰদান কৰিলে যাতে তাৰ পৰা পোৱা ৰাজহেৰে তেওঁ নিজৰ খৰচ চলাব পাৰে। কিন্তু ভাৰতত ইছলামিক প্ৰভাৱ কম হোৱা হেতুকে তেওঁ কঠোৰ ইছলামিক আইন প্ৰৱৰ্তন কৰিব নোৱাৰিলে। তেওঁ হান্সি চহৰ ভ্ৰমণ কৰি সুন্দৰ, সুগঠিত আৰু জনবহুল চহৰ বুলি বৰ্ণনা কৰি গৈছে। তেওঁ লগতে কৈছিল যে চহৰখনৰ কেউপিনে শক্তিশালী দেৱালেৰে আৱৰা। তেওঁ সিন্ধু নদীৰ পাৰৰ এটা খড়্গৰ গড়ৰ কথাও লিখি গৈছে।
ওজাপালি
ওজাপালি (Ojapali) অসমৰ এক অৰ্ধ নাটকীয় পৰিবেশ্য কলা। সৰ্বভাৰতীয় কথকতা পৰম্পৰাৰ প্ৰত্যক্ষ ধাৰক আৰু বাহক ওজাপালি প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমত এক জনপ্ৰিয় কলা হিচাপে প্ৰচলিত হৈ আহিছে । ১৯৭৪ চনত অসম চৰকাৰৰ জনসংযোগ বিভাগৰ সঞ্চালক লুইতকোঁৱৰ ৰুদ্ৰ বৰুৱা আৰু আনন্দমোহন ভাগৱতীৰ সহযোগত ওজাপালি ৰাস্ত্ৰীয় কাৰ্য্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
বিষয়বস্তু, প্ৰকাৰ
ওজাপালি অনুষ্ঠানক বিষয়বস্তু ফালৰ পৰা দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। মহাকাব্য আশ্ৰয়ীক আকৌ সাঁতোটা ভাগত ভগাব পাৰি। মহাকাব্য অনাশ্ৰয়ীক পাঁচটা ভাগত ভগাব পাৰি ওজা আৰু পালি এই দুইবিধ অনুষ্ঠান নিৰ্বাহিকাৰ দ্বাৰা ওজাপালি অনুষ্ঠান সংগঠিত। পালি দুইবিধ-
এইধৰণৰ শ্ৰেণীবিভাজন তথ্যসমৃদ্ধ হ’লেও আধুনিক সময়ত ওজাপালিক জীৱিত ৰূপত যি দুইধৰণেৰে পোৱা যায় সেয়া হ’ল—সুকনান্নী ওজাপালি আৰু ৰামায়ণ বা সভাগোৱা ওজাপালি। কামৰূপত ৰামায়ন গোৱা ওজাক সভা গোৱা ওজা বোলে। আনহাতে দৰঙত প্ৰচলিত পদ্মপূৰাণৰ গীত-পদ গোৱা ওজাক সুকনানি ওজা বোলা হয়। কামৰূপ আৰু বৰপেটা জিলাৰ কিছু কিছু অঞ্চলত কিছু বছৰ আগলৈকে ছোৱালীয়েও ওজাপালি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ৰামায়ন বা সভাগোৱা ওজাপালিৰ বৈশিষ্ট্য থকা এইবিধ ওজাপালিক তিৰি বা আপী ওজাপালি বুলি জনা গৈছিল। কিন্তু সমাজৰ পৰিৱৰ্তনশীল ধাৰাটোৰ বাবেই হওক বা আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱতেই হওক এইবিধ ওজাপালি এতিয়ালৈ কামৰূপ আৰু বৰপেটাৰ প্ৰায় দুই এঠাইতহে দেখিবলৈ পোৱা যায়।
ইয়াৰে আকৌ ওজাপালিয়ে গোৱা গীত-পদৰ বিষয় বস্তু, গীত-পদবোৰলৈ লক্ষ্য কৰি মহাকাব্য আসৃত ওজাপালিক বৈষ্ণৱ পৰিৱেষ্য কলা আৰু মহাকাব্য অনাসৃত ওজাপালিক সাক্ত পৰিৱেশ্য কলা বুলিও আখ্যা দিব পাৰি। ব্যাসৰ ওজাপালিয়ে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু পুৰাণৰ গীতপদসমূহ গাই যদিও সুকনানি ওজাপালী শাক্ত দেৱীপূজাৰ সৈতে জঢ়িত হয় আৰু ইয়াত মনসাদেৱীক আৰাধনা কৰি পদ্মপুৰাণৰ গীতপদেৰে মনসাদেৱীৰ বন্দনা কৰা হয়।
পৰিবেশন শৈলী
নৃত্য-গীতৰ দ্বাৰা ওজাই দিহা, ৰাগ আদি লগাই দিয়ে আৰু পালিসকলে সহযোগ কৰে। দাইনা পালি আৰু অন্য পালিৰ দ্বাৰা ওজাই পৰিবেশন কৰা গীতবোৰ কথিত গদ্যত ৰসালভাবে অথবা অভিনয়ভংগীত দৰ্শকক বুজাই দিয়ে। মুখ্যতঃ ধৰ্মীয় দিশৰ সৈতে সংপৃক্ত হোৱা বাবে ওজাপালিসকলে শুভ্ৰ পোছাক পিন্ধে। ওজাই জামাৰ উপৰিও মূৰত বিশেষধৰণৰ টুপী অথবা পাগ মাৰে।
পোচাক-পৰিচ্চদ, পদ-মুদ্ৰা ইত্যাদি
পোচাক পৰিচ্চদ হ’ল ওজাপালিৰ এটা লক্ষণীয় দীশ। সুকনানি ওজাপালিত ওজাই বগা ধুতি, গাত বগা চেলেং চাদৰ আৰু কপালত বগা চন্দনৰ ফোট লয়। ওজাজনৰ পাগুৰিটো দেখাত সাধাৰণযেন লাগিলেও ই ডিম্বাকৃতিৰ হয় আৰু সমুখৰফালটো এটা টেমুনাৰদৰে হয়। কিন্তু ৰামায়ণ গোৱা ওজাৰ সাজ-পাৰ কিছু পৃথক হয়। ৰামায়ন বা সভা গোৱা ওজাই সুকনানি ওজাৰ দৰে সাপকন চোলা পিন্ধে যদিও কপালত দীঘল ৰঙা-হালধীয়া বৰণৰ গামোচা বান্ধে। এনে ওজাই ভৰিত নূপুৰ, হাতত ৰূপৰ গামখাৰু আৰু কপালত চন্দনৰ ফোট লয়। আনহাতে এই দুয়োবিধ ওজাপালিতে পালিৰ পাগুৰিটোৰ ধৰণ একেই হয়। দেখাত সাধাৰণযেন লাগে যদিও এই পাগুৰিটোৰ সমুখভাগ ময়ূৰচৰাইৰ পাখীসদৃশ হয়। ইয়াৰ বৰণ বগা হয় আৰু কাপোৰত দহটা ভাঁজ দি ইয়াক ময়ূৰপাখীৰদৰে কৰি লোৱা হয়। পুৰণিকালত সুকনানি ওজাজনে তিৰোতাৰ নিচিনাকৈ দীঘল চুলি ৰাখিছিল আৰু খোপা বান্ধিছিল যদিও বৰ্তমান ই লোপ পাইছে বুলিব পাৰি। সভা গোৱা ওজাই আখ্যানৰ লগত ৰিজাই কিছুমান খুহুতীয়া কথাৰ মাজেৰে বৰ্ণনা দি দৰ্শকক হাঁহিৰ খোৰাক যোগায় আৰু সেইদৰেই নৃত্যটোক আমোদজনক কৰি তোলে। সভা গোৱা ওজাই খুটিতাল বজায়। কিন্তু সুকনানি ওজাপালিত পালিয়ে (আৰু কিছুক্ষেত্ৰহে ওজাই) এখন হাতেৰে বুঢ়া আঙুলিত ৰঙা ৰচীৰে মেৰিয়াই খঞ্জিৰা বজায়। নৃত্য-গীতৰ দ্বাৰা ওজাই প্ৰথমে স্বস্তি মুদ্ৰা আৰু তাৰ পাচত সংহাৰী মুদ্ৰাৰে অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰে। তাৰ পাচতে দেৱ-দেৱীৰ বন্দনা কৰা হয় আৰু শেষত আহে গীত পদ সমূহৰ সুৰসঞ্চাৰিত পৰিৱেশন। এই পদ গোৱা পৰ্বত ওজাই প্ৰথমে দিহা, ৰাগ আদি লগাই দিয়ে আৰু পালিসকলে ইয়াত সহযোগ কৰে। দাইনা পালি আৰু অন্য পালিৰ দ্বাৰা ওজাই পৰিবেশন কৰা গীতবোৰ কথিত গদ্যত ৰসালভাবে অথবা অভিনয়ভংগীত দৰ্শকক বুজাই দিয়ে। মুখ্যতঃ ধৰ্মীয় দিশৰ সৈতে সংপৃক্ত হোৱা বাবে ওজাপালিসকলে শুভ্ৰ পোছাক পিন্ধে বুলি জনশ্ৰোতিয়ে কয়।
বৰ্তমানৰ ওজাপালি
জীৱনৰ চৌষষ্ঠী কলাৰ ভিতৰত বিশেষকৈ সাহিত্য, সংগীত আৰু নৃত্যকলাৰ এক সমন্বয় হ’ল ওজাপালি। প্ৰাক শংকৰী যুগৰো বহুকাল আগতে সুস্থৰূপত প্ৰচলিত আছিল ওজাপালি। ইয়াক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান হিচাবে গণ্য কৰিলেও তেতিয়াৰ সময়ত ওজাপালিক অসমীয়া জাতিৰ এটা অতি আপুৰুগীয়া আৰু প্ৰধান কলা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। এই কলাক জীয়াই ৰখাৰ বাবে কেৱল অসমীয়া লোকেই আহুপুৰোষাৰ্থ কৰিছিল তেনে নহয়। এই নৃত্যত আন আন জনগোষ্ঠীৰ লোকো সমানে জঢ়িত আছিল। উদাহৰণস্বৰূপে পৰশু শেখ ওজাৰ নাম সজোৰে উচ্ছাৰণ কৰিব পাৰি। এইজন লোক ধৰ্মত ইচলাম আছিল যদিও ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্যৰ বাবে আহুপুৰূষাৰ্থ কৰিছিল। তেওঁকেই প্ৰথম মুচলন্ত ওজা বুলি ধৰা হয়। তেওঁৰ নাট্যদলৰ কেইজনমান বিখ্যাত পালি হ’ল ফুটামৰা শেখ, পনৌ চানা, দুৰাণ আৰু পুৰাণ। আকৌ এই দলটোৰ লগতে দেওধনী নৃত্য পৰিৱেশন কৰা প্ৰথম মহিলা গৰাকী হ’ল হাফেজা বেগম। দৰঙ জিলাৰ মোচলন্ত অধ্যুষিত এলেকা ওজাপাৰা চুবাৰ নাম পৰশু শেখ ওজাৰ পৰাই হ’ল বুলি জনা যায়। আধুনিক বুৰঞ্জীৰ কিছূ পৃষ্ঠা লুটিয়াই চালে দেখা যায় যে বিশ্বসিংহৰ বংশধৰ কোঁচ নৃপতীসকলে দৰঙী কলা-কৃষ্টিৰ বিকাশ তথা প্ৰসাৰৰ বাবে আহোপুৰোষাৰ্থ কৰিছিল। এই দৰঙী ৰজাসকল আছিল সাক্তধৰ্মী। তেখেতসকলেই মাৰৈ পূজা কৰিছিল (অসমত অঞ্চলবিশেষে ইয়াক মাৰে পূজা বুলিও জনা যায়) আৰু এই পূজাত পৰিৱেশ্য কলা হিচাবে ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্যৰ পোষকতা কৰিছিল। ৰজাই এই প্ৰক্ৰিয়াটোত প্ৰয়োজন হোৱা খুটিতাল, বৰতাল, ঢোল, জয়ঢোল ইত্যাদিৰ যোগানো ধৰিছিল। আনকি নৃপতিসকলে গায়নৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজন হোৱা শুকনানি পুথিও ওজাসকলক যোগান ধৰিছিল। জনশ্ৰুতি মতে কোঁচ ৰজা ধৰ্মনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সুকবি নাৰায়ণদেৱে ১০,৫০০ পদেৰে শুকনানি বা পদ্মপুৰাণখন ৰচনা কৰিছিল। কিন্তু, মনসা পূজা বা মাৰৈপূজাৰ লগত ই কেনেধৰণেৰে আৰু কোন সময়ত জঢ়িত হ’ল সেয়া জনাটো কঠিন। কিছুৰ মতে সুকবি নাৰায়ন দেবৰ নামেৰে ই সুকনানি নাম পায়। ওজাপালিৰ পৰম্পৰাগত গীত-পদ সমূহকেই প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সুকবি নাৰায়নদেবে ওজাপালীয়ে গাব পৰাকৈ মনসাদেৱীক লৈ পদ্মপুৰাণ আৰু আন মনসা কাব্যকেইখন লিখি উলিয়াই। পাচলৈ দুৰ্গাবৰ আৰু মনকৰে ওজাপালিসকলে গাব পৰাকৈ ইয়াত সুৰ-সঞ্চাৰ আৰু অলংকৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চাৰ্লি চেপলিন
ছাৰ চাৰ্লছ স্পেনচাৰ `চাৰ্লি চেপলিন' (১৬ এপ্ৰিল ১৮৮৯-২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৭৭ ) আছিল ঘাইকৈ অবাক চলচ্চিত্ৰ যুগৰ এজন ইংৰাজ হাস্য অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্দেশক আৰু সংগীত পৰিচালক । প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ছোৱাত তেওঁৰ কৰ্মৰাজী সমগ্ৰ পৃথিৱীতে প্ৰখ্যাত হৈ পৰে। মাইম, শ্লেপষ্টিক আৰু অন্যান্য দৃশ্যগত হাস্য কৌশল(visual comedy)ৰ বাবে জনাজাত হৈ পৰা চেপলিনে সবাক ছবিৰ যুগতো কাম অব্যাহত ৰাখিছিল যদিও ১৯২০ চনৰ শেষৰ পৰা সেয়া সেৰেঙা হৈ আহে। তেওঁৰ সবাতোকৈ বিখ্যাত চৰিত্ৰটো আছিল দা ট্ৰাম্প (The Tramp) ছবিৰ চৰিত্ৰটো যিটো তেওঁ প্ৰথমে ১৯১৪ চনত কিষ্ট’ন ষ্টুডিঅ’ৰ (Keystone Studio) কিড অট’ ৰেচেচ এট ভেনিচ (Kid Auto Races at Venice) ছবিত কৰিছিল । ১৯১৪ চনৰ এপ্ৰিলত মুক্তি পোৱা টুৱেণ্টি মিনিটচ অৱ লাভ (Twenty Minutes of Love) কথাছবিখনৰ পৰা তেওঁ নিজৰ সৰহভাগ ছবিৰে চিত্ৰনাট্য লিখি পৰিচালনা কৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯১৬ চনৰ পৰা তেওঁ ছবিবোৰৰ প্ৰযোজনা কৰিবলৈও ধৰে আৰু ১৯১৮ চনৰ পৰা নিজে সংগীত পৰিচালনাও কৰা আৰম্ভ কৰে। মেৰী পিকফ’ৰ্ড, ডগলাছ ফেয়াৰবেংক্ছ আৰু ডি. গ্ৰিফিথৰ লগ লাগি তেওঁ ১৯১৯ চনত ইউনাইটেড আৰ্টিষ্টছ (United Artists) প্ৰতিষ্ঠা কৰে ।
চাৰ্লি চেপলিন অবাক চলচ্চিত্ৰ যুগৰ এজন লেখত ল’বলগীয়া সৃষ্টিশীল আৰু প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি আছিল। তেওঁৰ পূৰ্বসৰী ফ্ৰান্সৰ হাস্য অভিনেতা মেক্স লিণ্ডাৰ (Max Linder) তেওঁক বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱিত কৰিছিল যাক তেওঁ নিজৰ এখন ছবিও উছৰ্গা কৰিছিল । ইংলেণ্ডৰ ভিক্ট’ৰিয়া যুগৰ মঞ্চ আৰু সংগীত ঘৰত শিশু গায়ক,অভিনেতা হিছাপে প্ৰদৰ্শন কৰাৰে পৰা মনোৰঞ্জনৰ জগতত তেওঁ মৃত্যু পৰ্য্যন্ত প্ৰায় ৭৫ বছৰ কাল কটাইছিল। তেওঁৰ সামাজিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱনো বিতৰ্কৰ উৰ্দ্ধত নাছিল। বাওঁপন্থী মনোভাৱৰ বাবে মেককাৰ্থী যুগ(McCarthy era)ত ১৯৫০ চনৰ প্ৰথম ভাগৰে পৰা তেওঁ পুনৰ ইউৰোপত বসবাস কৰিবলৈ লয়।
১৯৯৯ চনত আমেৰিকা চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানএ( American Film Institute) চাৰ্লি চেপলিনক সৰ্বকালৰ দশম শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা হিছাপে অভিহিত কৰে । ২০০৮ চনত মাৰ্টিন চেফে Chaplin: A Life গ্ৰন্থৰ সমালোচনা কৰিবলৈ গৈ লিখে যে-"চেপলিন কেৱল ‘ডাঙৰেই’ নাছিল, তেওঁ ‘বৃহৎ’ আছিল। ১৯১৫ চনত যুদ্ধবিধ্বস্ত পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁ আমাক হাস্যৰস, হাঁহি আৰু স্বস্তিৰ উশাহ ল’বলৈ দিছিল। ইয়াৰ পিছৰ ২৫ বছৰ নিৰাশাৰ সময়্ত আৰু আল্ডফ হিটলাৰৰ অভ্যুথানৰ সময়তো তেওঁ নিজৰ কাম কৰি গৈছিল। আন কোনো ব্যক্তিয়ে যে সাধাৰণ ৰাইজক তেওঁলোকৰ সকলোতকৈ প্ৰয়োজনীয় সময়ত ইমান মনোৰঞ্জন, সুখ আৰু স্বস্তি দিছে তাত সন্দেহ আছে। "" জৰ্জ বাৰ্নাড শ্ব’ই চেপলিনক "চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ একমাত্ৰ জিনিয়াছ" আখ্যা দিছিল ।
লণ্ডনৰ শৈশৱকাল (১৮৮৯-১৯০৯)
১৮৮৯ চনৰ ১৬ এপ্ৰিল তাৰিখে ইষ্ট স্ত্ৰিট, ৱালৱৰ্থ, লণ্ডনত চাৰ্লছ স্পেনচাৰ চেপলিনৰ জন্ম হয় । ( ২০১১ চনত তেওঁলৈ বুলি লিখা এখন চিঠি পোহৰলৈ আহে য’ত তেওঁৰ জন্ম প্ৰকৃততে স্মিথৱিক, ষ্টেফ’ৰ্ডচায়াৰৰ ব্লেক পেত্ছ পাৰ্কত এটা জীপছী কাৰাভানত হৈছিল )। চেপলিনৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল লণ্ডনৰ মিউজিক হলৰ মনোৰঞ্জনকাৰী। পিতৃ চাৰ্লছ স্পেনচাৰ চেপলিন (জেষ্ঠ্য) আছিল অভিনেতা আৰু গায়ক, আনহাতে মাতৃ হান্না চেপলিনে (মঞ্চ নাম লিলি হাৰ্লি) অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা হিছাপে কাম কৰিছিল । চাৰ্লিৰ বয়স তিনি বছৰ হোৱাৰ আগতেই তেওঁলোকৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়। চাৰ্লি আৰু তেওঁৰ অৰ্দ্ধ-ভ্ৰাতৃ চিডনী চেপলিন মাকৰ লগত ৱালৱৰ্থৰ বাৰ্ল’ স্ত্ৰিটত থাকিবলৈ লয়। চাৰ্লি চেপলিনে মাক দেউতাকৰ পৰাই সংগীতৰ প্ৰাথমিক জ্ঞান লাভ কৰে। সৰুকালত চাৰ্লিয়ে মাকৰ লগত লাম্বাথৰ কেনিংটন ৰ’ডৰ ওচৰে-পাজৰে ৩ পাউনেল টেৰেচ, চেষ্টাৰ স্ত্ৰিট, ৩৯ মেথলী স্ত্ৰিট আদি বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলগা হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃবংশ গুৰি আছিল ৰোমানিয়াৰ স্মিথ পৰিয়াল । জেষ্ঠ্য চাৰ্লছ চেপলিন এজন মদপী আছিল আৰু পুতেকহঁতৰ লগত তেওঁৰ কোনো সংযোগ নাছিল, কিন্তু চাৰ্লি আৰু চিডনীয়ে মাক মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হওঁতে তেওঁৰ লগতো ২৮৭ কেনিংটন ৰ’ডত কিছুকাল কটাইছিল । আৰ্কবিচপ টেম্পল বয়জ স্কুলত ল’ৰাহঁতে শিক্ষা লাভ কৰে। চাৰ্লিৰ বয়স বাৰ হওঁতে ১৯০১ চনত দেউতাকৰ চিৰ’চিচ ৰোগত মৃত্যু হয় । ১৯০১ চনৰ লোকপিয়লৰ মতে চাৰ্লি চেপলিনে ৱিলিয়াম জেকছনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ল’ৰাৰ নৃত্য দল দা এইট লাংকাশ্বায়াৰ লেড্‌ছৰ অংশ হিছাপে ৯৪ ফাৰ্নডেল ৰ’ড, লাম্বাথত বসবাস কৰিছিল ।
শ্বাসনলীৰ ৰোগে হান্ন চেপলিনৰ গায়িকা জীৱনৰ অন্ত পেলায় । কেন হিল মানসিক চিকিৎসালয়ত তেওঁক পুনৰবাৰ ভৰ্ত্তি কৰিব লগা হোৱাৰ হোৱাৰ পিছত পুতেক অকলশৰীয়া হৈ পৰে আৰু কিছুদিন পিছত চাৰ্লিয়ে দুখীয়াৰ বাবে হানৱেলত থকা চেণ্ট্ৰেল লণ্ডন ডিছট্ৰিক্ট স্কুল(Central London District School)ত নাম লগায়।
১৯০৩ চনত চাৰ্লিয়ে ৱিলিয়াম জিলেটএ লিখা আৰু হেৰী আৰ্থাৰ ছেইণ্টবাৰী]] অভিনিত "শ্বাৰ্লক হ’মছ্‌" চলচ্চিত্ৰত "বিলী" নামৰ সৰু চৰিত্ৰ এটা কৰিবলৈ সুযোগ পায়। ছেইণ্টবাৰীৰ পৰাই চাৰ্লি চেপলিনে অভিনয়ৰ খুঁটি-নাতি শিকে। ১৯০৫ চনত জিলেটে মেৰী ড’ৰ’ৰ লগত ইংলেণ্ডত তেওঁৰ নতুন নাটক "ক্লেৰিছ মঞ্চস্থ কৰে। ইয়াৰ ব্যৱসায় বেয়া হোৱাৰ পিছত জিলেটে ব্ৰিটিছ প্ৰেছক ব্যংগ কৰিবলৈ একাংক নাট "দা পেইনফুল প্ৰেডিকামেণ্ট অৱ শ্বাৰ্লক হ’মছ্‌"(The Painful Predicament of Sherlock Holmes) মঞ্চস্থ কৰোঁতে চাৰ্লিকো বিলীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ দিয়ে। ২ ডিচেম্বৰত প্ৰযোজনা শেষ হোৱালৈকে চাৰ্লিয়ে বিলী হিছাপেই তাত থাকে। এই সময়ছোৱাতে জিলেটে চাৰ্লিক নিয়ন্ত্ৰিত অভিনয়ৰ কলা-কৌশল শিকায়। ইতিমধ্য চেঙেলীয়া চাৰ্লি ড’ৰ’ৰ প্ৰেমত পৰে কিন্তু তেওঁৰ প্ৰেম অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰয় আৰু প্ৰযোজনা শেষ হোৱাৰ পিছত ড’ৰ’ জিলেটৰ লগত আমেৰিকালৈ ঘূৰি যায় ।
এঘাৰ বছৰৰ পিছত হলীউডত চাৰ্লিয়ে ড’ৰ’ক পুনৰ লগ পায়। ড’ৰ’ই ইতিমধ্যে চাৰ্লিৰ নাম পাহৰি পেলাইছিল। তেওঁলোকে একেলগে নিশাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু চেপলিনে ড’ৰ’ৰ আগত তেওঁৰ গোপন প্ৰেমৰ কথা প্ৰকাশ কৰে। দুবছৰ পিছত তেওঁলোক পুনৰ নিউয়ৰ্কত মিলিত হয়। চাৰ্লিৰ মতে তেওঁলোকে কেৱল নীৰৱতাৰে নিশাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু কেন্নেথ লীনে আঙুলিয়াই দিছে যে "নীৰৱতাৰে মেৰীৰ লগত কেৱল আহাৰ গ্ৰহণ কৰা হ’লে চেপলিন চেপলিনৰ দৰে নহ’লহেঁতেন। "
আমেৰিকাত প্ৰথম কেইবছৰ (১৯১০-১৯১৩)
thumb|upright|left|চেপলিন, আনুমানিক ১৯১০ চনত চেপলিনে ফ্ৰেড কাৰ্ন’ দলৰ লগত ১৯১০ৰ পৰা ১৯১২ লোকে পোনপ্ৰথমবাৰ আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰে। ইংলেণ্ডত পাঁচ মাহ কটোৱাৰ পিছত তেওঁ ১৯১২ চনৰ অক্টোবৰত দলটোৰ লগত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে আমেৰিকালৈ যায়। ১৯১৩ৰ শেষৰ ফালে মেক চেনেট, মেবেল নৰমাণ্ড, মিণ্টা ডাৰ্ফী আৰু ৰচকো আৰ্বাকলএ চাৰ্লিৰ অভিনয় প্ৰত্যক্ষ কৰে। চেনেটে তেওঁক কিষ্ট’ন ষ্টুডিঅ’লৈ ফ’ৰ্ড ষ্টাৰ্লিংৰ সলনি অভিনয় কৰিবলৈ মাতে । ছবিত অভিনয়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুসৰি অভিনয় কৰাত চাৰ্লি যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল। মেকিং এ লিভিং(Making a Living) ছবিত চাৰ্লিৰ অভিনয় দেখি চেনেটে এটা ডাঙৰ ভুল কৰা বুলি অনুভৱ কৰিলে । কিন্তু নৰমাণ্ডৰ কথামতে তেওঁ চাৰ্লি চেপলিনক আন এটা সুযোগ দিবলৈ মান্তি হয় ।
চেপলিনে অনুভৱ কৰিলে যে অতি সোনকালেই তেওঁক কামৰ পৰা বাদ দিয়া হ’ব। কিন্তু অতি সোনকালেই চেপলিনৰ বোলছবি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল আৰু তেৱোঁ কিষ্ট’নৰ এজন ডাঙৰ তাৰকালৈ উন্নীত হ’ল