cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মইনাপৰীয়া নামঘৰ
অৱস্থান আৰু পৰিবহণ
ঢেকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰৰ নিকটৱৰ্তী ৰে'ল ষ্টেচন হৈছে যোৰহাট ৰে'ল ষ্টেছন। ই প্ৰায় ১৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।
অসমৰ প্ৰায় সকলো ঠাইৰ লগতে যোৰহাট জিলালৈ অহা-যোৱা কৰাৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। মইনাপৰীয়া গাৱঁৰ ওচৰতে থকা যোৰহাট মহানগৰৰ পৰা পূৱ দিশে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে প্ৰায় ১৪ কিলোমিটাৰ আহিলে লাহদৈগড় চাৰিআলি পায়। লাহদৈগড় চাৰিআলিৰ পৰা মাত্ৰ ২ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নামঘৰ শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনি
অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনি (Arundhati Gold Scheme) মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে অসম চৰকাৰৰ এক আঁচনি। অসম চৰকাৰে বিত্তীয় বৰ্ষ ২০১৯-২০ চনত আঁচনিখন প্ৰৱৰ্ত্তন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই আঁ‌চনিৰ জৰিয়তে বিবাহিত দম্পতীলৈ চৰকাৰে সোণ কিনিবলৈ ৪০ হাজাৰ টকা অনুদান আগবঢ়ায়। ২০২০ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তদানীন্তন অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়ায়ে বিত্তমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, শ্ৰমমন্ত্ৰী সঞ্জয় কিষাণ আৰু ৰাজহ মন্ত্ৰী যোগেন মোহন উপস্থিতিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত আঁচনিখনৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনি ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজহ আৰু দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা (পঞ্জীয়ন) বিভাগে মুখ্য বিভাগ হিচাপে ভূমিকা প্ৰদান কৰে।
উদ্দেশ্য
অসমত যৌতুক প্ৰথাৰ প্ৰচলন নাই তথাপিও কন্যা সন্তানৰ বিৱাহৰ সময়ত অভিভাৱক সকলে নিজ কন্যাক কিছু ব্যৱহাৰোপযোগী সামগ্ৰী দিবলৈ হেঁপাহ পুহি ৰাখে। অভিভাৱক সকলে তেওঁলোকৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক স্থিতি নিৰ্বিশেষে নিজ সন্তানক মৰম, ভালপোৱা, আশীৰ্বাদৰ উপৰিও সামান্য পৰিমাণে হ'লেও উপহাৰ দিব বিচাৰে। কিন্তু আৰ্থিক দৈন্যৰ বাবে ইচ্ছা কৰিও কোনো কোনো পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁলোকৰ আশা পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। সোণ বা সোণৰ গহণাক যিহেতু মাংগলিক বা মূল্যবান ধাতু হিচাপে গণ্য কৰা হয়, সেইবাবে অভিভাৱকে নিজ কন্যাৰ সামাজিক আৰু আৰ্থিক স্থিতি বঢ়াবলৈ সোণৰ অলংকাৰ উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰে। এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি আৰ্থিক দৈন্যৰ বাবে যিসকল অভিভাৱকে নিজ কন্যা সন্তানক সোণৰ গহণা উপহাৰ হিচাপে দিবলৈ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা পৰিলক্ষিত হোৱা অভিভাৱকসকলক সামান্য পৰিমাণে সকাহ আগবঢ়োৱাই হ'ল এই আঁচনিখনৰ মূল লক্ষ্য।
যোগ্যতা
অৰুন্ধতী আঁচনিৰ জৰিয়তে লাভৱান হ'বলৈ হলে যোগ্যতাৰ মাপকাঠী ধাৰ্য কৰা হৈছে। সেইকেইটা হৈছে:
প্ৰয়োজনীয় নথি-পত্ৰ
আবেদনকাৰী কন্যাগৰাকীৰ যোগ্যতাৰ মাপকাঠী নিৰ্ণয় কৰিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা নথি-পত্ৰঃ
আবেদন প্ৰক্ৰিয়া
আবেদনকাৰীয়ে বিশেষ বিবাহ আইন, ১৯৫৪ৰ অধীনত, বিবাহৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন কৰাৰ দিনাই অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনিৰ বাবেও আবেদন কৰিব লাগিব। বিবাহ পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন কৰা, বিবাহ পঞ্জীয়ন সম্পৰ্কীয় বিষয়াৰ কাৰ্যালয়ত বিবাহৰ আবেদনৰ সৈতে শাৰীৰিক আবেদনৰ প্ৰপত্ৰ পূৰণ কৰি আবেদনকাৰীৰ দ্বাৰা জমা দিব লাগিব। আবেদনকাৰীয়ে, অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনিৰ অধীনত লাভালাভৰ বাবে দাবী জনাবলৈ এখন অনলাইন প্ৰপত্ৰও জমা দিব লাগিব। অনলাইন আবেদন প্ৰপত্ৰখন ৰাজহ আৰু দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা (পঞ্জীয়ন) বিভাগৰ ৱেবচাইটত উপলব্ধ।
প্ৰপত্ৰখন জমা দিয়াৰ আগতে আবেদনকাৰীয়ে প্ৰপত্ৰখনৰ এখন প্ৰতিলিপি উলিয়াব লাগিব আৰু তাত উল্লিখিত ঘোষণা পত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰাৰ লগতে সম্পৰ্কীয় বিবাহ পঞ্জীয়ন বিষয়াৰ কাৰ্যালয়ত ওপৰোক্ত “ডি” নম্বৰ দফাত সূচীবদ্ধ সকলো নথিৰ এখন প্ৰতিলিপিৰ সৈতে সোঁ-শৰীৰে গৈ জমা দিব লাগিব। অৰুন্ধতী স্বৰ্ণ আঁচনি আৰু ইয়াৰ সৈতে সংলগ্ন বিষয়সমূহৰ অধীনত আবেদন পত্ৰ জমা দিব পৰা উপ পঞ্জীয়কৰ কাৰ্যালয়ৰ তালিকা সন্দৰ্ভত, নিৰ্দেশনাৱলীৰ “পি” নম্বৰ দফাত উল্লেখ কৰা হৈছে। আবেদনকাৰীয়ে, আবেদন পত্ৰ জমা দিয়া সম্পৰ্কীয় বিবাহ পঞ্জীয়ন বিষয়াৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা আবেদন পত্ৰ আৰু আৱশ্যকীয় নথি জমা দিয়াৰ পিছত এখন ৰচিদ লাভ কৰিব। আবেদন পত্ৰ গ্ৰহণ বা বৰ্জনৰ তথ্য সম্পৰ্কে আবেদনকাৰীক এছ.এম.এছ বা মেইল যোগে (অনলাইন আবেদন পত্ৰত প্ৰদান কৰা মোবাইল নম্বৰ বা মেইলৰ আধাৰত)সূচিত কৰিব। যদি আবেদন পত্ৰখন সম্পৰ্কীয় বিবাহ পঞ্জীয়ন বিষয়াৰ দ্বাৰা স্বীকাৰ কৰা হয়, তেন্তে আঁচনিখনৰ অধীনত লাভ কৰিবলগীয়া ধনৰাঁশি আবেদনকাৰীৰ বেংক একাউণ্টলৈ প্ৰত্যক্ষ লাভালাভ স্থানান্তৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমেৰে, পঞ্জীয়ক মহানিৰীক্ষকৰ জৰিয়তে প্ৰেৰণ কৰা হ’ব। এই ক্ষেত্ৰত, অনলাইন প্ৰপত্ৰত উল্লিখিত বিবৰণ অনুসৰি বেংক একাউণ্ট সংখ্যাৰ সৈতে প্ৰদান কৰা আই.এফ.এছ.চি কোডৰ সামঞ্জস্য থকাটো বাঞ্চণীয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ আঁচনি
বংগ বিভাজন (১৯০৫)
প্ৰথমটো বংগ বিভাজন (Partition of Bengal, ১৯০৫; বংগ ভংগ) আছিল ব্ৰিটিছ শাসকৰ দ্বাৰা ঘোষিত হোৱা বংগ প্ৰদেশৰ এক পুনৰ্গঠন। এই পুনৰ্গঠনে পূৰ্বীয় সংখ্যাগৰিষ্ঠ মুছলমান বসতিপ্ৰধান অঞ্চলসমূহক পশ্চিমৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ হিন্দু বসতিপ্ৰধান অঞ্চলৰ পৰা পৃথক কৰিছিল। ভাৰতৰ তেতিয়াৰ ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জনৰ দ্বাৰা ১৯০৫ চনৰ ১৯ জুলাইত এই বিভাজনৰ আদেশ জাৰী কৰা হৈছিল। আনহাতে বংগ বিভাজন কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল ১৯০৫ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত। ছবছৰৰ পাছত ইয়াক এই বিভাজনক অচল ঘোষণা কৰা হৈছিল আৰু পূৰ্বৰ অৱস্থালৈ ঘূৰাই অনা হৈছিল।
পশ্চিম বংগত থকা হিন্দুসকলে অভিযোগ কৰিছিল যে এই বিভাজনে তেওঁলোকক নিজৰ প্ৰদেশত সংখ্যালঘুৰ পৰ্যায়লৈ লৈ যাব। হিন্দুসকলে 'বিভাজন কৰা আৰু শাসন কৰা' নীতিটো লক্ষ্য কৰি অত্যন্ত ক্ষোভিত হৈ পৰিছিল।  অৱশ্যে লৰ্ড কাৰ্জনে প্ৰশাসনীয় সুচলতাৰ কথাটোকেই জোৰ দি বুজাব খুজিছিল। এই বিভাজনটোৱে মুছলমানসকলক সম্প্ৰদায়ৰ ভিত্তিত নিজস্বভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠন গঠন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। ব্ৰিটিছৰ নীতিৰ বিৰোধিতাৰে গঢ়ি উঠা স্বদেশী আন্দোলনৰ পৰিণামস্বৰূপে ১৯১১ চনত বংগীয় আৱেগক সমৰ্থন কৰিবলৈ লৰ্ড হেষ্টিংছে বংগৰ একত্ৰীকৰণ কৰে।
নেপথ্য
বংগ প্ৰদেশত বংগ, বিহাৰ, ছত্তিশগড়ৰ একাংশ, উৰিষ্যা, আৰু অসম অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল। এই প্ৰদেশৰ জনসংখ্যা আছিল ৭৮.৫ মিলিয়ন (৭ কোটি ৮৫ লাখ) আৰু এইখন আছিল ব্ৰিটিছশাসিত ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰদেশ।  ব্ৰিটিছসকলে দশকজুৰি ভাবি আহিছিল যে, ইমান বৃহৎ আকাৰৰ প্ৰদেশ এখনৰ প্ৰশাসনীয় কামকাজ সুচলভাৱে চলাবলৈ কিছু অসুবিধা হয়।   যাৰ ফলত পূৰ্বাঞ্চলৰ দৰিদ্ৰ ৰূপটো অৱহেলিত হৈ আছে।  বংগ বিভাজনৰ সিদ্ধান্তটো সেয়েহে প্ৰশাসনীয় কাৰণৰ বাবেহে লোৱা হৈছে।  সেয়েহে, লৰ্ড কাৰ্জনে উৰিষ্যা আৰু বিহাৰক বিভক্ত কৰি বংগৰ পোন্ধৰখন জিলা অসমৰ লগত সংযোজন কৰাৰ পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰে। পূৰ্বীয় অংশটোৰ জনসংখ্যা আছিল তিনি কোটি দহ লাখ, যিখন প্ৰদেশৰ সৰ্বাধিকসংখ্যক মানুহেই আছিল মুছলমান। ইয়াৰ কেন্দ্ৰ আছিল ঢাকাত। বংগ বিভাজন সম্পন্ন হৈ উঠাৰ পাছত লৰ্ড কাৰ্জনে নতুন প্ৰদেশখনক মুছলিম বুলি ভবাৰ কথাটো আঙুলিয়াই দিছিল।  লৰ্ড কাৰ্জনৰ পোনপটীয়া উদ্দেশ্য হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত বিভাজন সৃষ্টি কৰাটো নাছিল। তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল কেৱল বঙালীসকলক বিভাজন কৰাহে। পশ্চিমৰ জিলাসমূহে উৰিষ্যা আৰু বিহাৰৰ লগত অন্যান্য প্ৰদেশসমূহ গঠন কৰিছিল।  উৰিষ্যা আৰু বিহাৰৰ লগত পশ্চিম বংগৰ সংযোজন ঘটাৰ পাছত বংগভাষীসকল সংখ্যালঘুলৈ পৰ্যবসিত হৈ পৰে।  ঢাকাৰ নৱাব ছালিমুল্লাহে নেতৃত্ব দিয়া মুছলমানসকলে এই বিভাজনক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু হিন্দুসকল বিৰোধিতা কৰিছিল।
১৪ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বংগ বিভাজন (১৯০৫)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
এণ্ডিছ
এণ্ডিজ (Andes) বিশ্বৰ আটাইতকৈ সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ পৰ্বতমালা। এই পৰ্বতমালা দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পশ্চিমে ৭০০০ কিলোমিটাৰ জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। এই পৰ্বতমালাৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা গড় উচ্চতা প্ৰায় ৪০০০ মিটাৰ। এণ্ডিজ পৰ্বতমালা সাতখন দেশ জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। এইকেইখন হৈছে -ভেনিজুৱেলা, কলম্বিয়া, ইকুৱেডৰ, পেৰু, ব’লিভিয়া, চিলি আৰু আৰ্জেণ্টিনা।.
এণ্ডিজ পৰ্বতমালা প্ৰাকৃতিক ডিপ্ৰেশ্যনৰ দ্বাৰা কেইবাটাও অঞ্চলত বিভক্ত। এণ্ডিজত কেইবাটাও বৃহৎ মালভূমি আছে আৰু ইয়াত অৱস্থিত মুখ্য মহানগৰসমূহ হৈছে- Quito, Bogotá, Arequipa, Medellín, Sucre, Mérida, আৰু La Paz। ইয়াৰ আল্টিপ্লেন’ মালভূমি (Altiplano plateau) তীব্বত মালভূমি (Tibetan plateau) ৰ পিছতে বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ উচ্চতাৰ মালভূমি। এই অঞ্চলসমূহক জলবায়ুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰা হয়- ক্ৰান্তীয় এণ্ডিজ (Tropical Andes ), শুষ্ক এণ্ডিজ (Dry Andes) আৰু সেমেকা এণ্ডিজ (Wet Andes)।
নামকৰণ
এণ্ডিজৰ নামকৰণ সম্পৰ্কে কেইবাটাও ধাৰণা উপলব্ধ। বহুল প্ৰচাৰিত এক ধাৰণা অনুসৰি এই নাম ’Quechua’ ভাষাৰ শব্দ ’anti’ ৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ ’পূব (east)’ ।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
এণ্ডিজ পৰ্বতমালাক মূলত: তিনিটা ভাগত ভগোৱা হয়-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰ্বতমালা
শক্তিৰ সংৰক্ষণশীলতা
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ মতে, কোনো এটা বিচ্ছিন্ন প্ৰণালী (isolated system)ৰ শক্তি সলনি হ’ব নোৱাৰে, ইয়াকেই শক্তিৰ সংৰক্ষণশীলতাৰ সূত্ৰ বুলি কোৱা হয়, এই সূত্ৰৰ মতে, শক্তিৰ শৃষ্টি বা ধ্বংশ হ’ব নোৱাৰে, কিন্তু শক্তি ইয়াৰ এটা ৰূপৰ পৰা আন এটা ৰূপলৈ পৰিৱৰ্তিত হ’ব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপে ডাইনামাইটৰ বিষ্ফোৰণৰ সময়ত ৰাসায়ণিক শক্তি গতি শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
এই সূত্ৰৰ মতে, বাহ্যিক শক্তিৰ প্ৰয়োগ অবিহনে অসীম দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিব পৰা যন্ত্ৰ সজাতো অসম্ভৱ। ই বুজাই যে কোনো প্ৰণালীয়ে বাহ্যিক শক্তিৰ অবিহনে ইয়াৰ চাৰিওফালৰ তন্ত্ৰবোৰলৈ কেতিয়াও অসীম শক্তি যোগান ধৰিব নোৱাৰে।
ইতিহাস
খৃষ্ট পূ: ৫৫০ মানত থেলাচে সংৰক্ষণশীলতাৰ থুলমুল ধাৰণা আগবঢ়োৱা দেখা পোৱা যায়, তেওঁৰ মতে প্ৰকৃতিত এনে এক পদাৰ্থ আছে যিহেৰে বাকী সকলো গঠিত, থেলাচে পানীকে এই পদাৰ্থ বিধ বুলি ধাৰণা কৰিছিল। এম্পেড’কলচে (৪৯০-৪৩০ খৃ: পূ:) মতে পৃথিৱী, জল, বায়ু, আকাশেই সকলো ব্ৰহ্মাণ্ডীয় বস্তুৰ মূল, এই কেইটা ধ্ৰুপডী পদাৰ্থৰ মিশ্ৰণ বা পৰিৱৰ্তনতেই ব্ৰহ্মাণ্ড গঠন হৈছে।
১৬৩৮ চনত গেলিলিঅ’ই কেতবোৰ ঘটনাৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়াই, তাৰ ভিতৰত পেণ্ডুলামৰ দোলন পৰিঘনাও আছিল, পেণ্ডুলাম এটা দুলি থকা সময়ত বাধা জন্মালে কি হয় তেওঁ তাৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছিল, অৱশ্যে গেলিলিঅ’ই এই বিশ্লেষণসমূহ কোনো আধুনিক বিজ্ঞানৰ ধাৰণাৰ ভিত্তি আগবঢ়োৱা নাছিল বাবে এইবোৰ পাছৰ কালত গ্ৰহণযোগ্য নহ’ল, আধুনিক ধাৰণাৰ মতে পেণ্ডুলামৰ এনে এটা গতিক আমি গতি শক্তিৰ স্থিতি স্শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ আৰু পুনৰ স্থিতি স্শক্তিৰ গতি শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা এক পৰিঘটনা বুলি ব্যাখ্যা কৰিব পাৰোঁ।
was conserved so long as the masses did not interact. He called this quantity the vis viva or living force of the system. The principle represents an accurate statement of the approximate conservation of kinetic energy in situations where there is no friction. Many physicists at that time held that the conservation of momentum, which holds even in systems with friction, as defined by the momentum:
was the conserved vis viva. It was later shown that, under the proper conditions, both quantities are conserved simultaneously such as in elastic collisions.
It was largely engineers such as John Smeaton, Peter Ewart, Carl Holtzmann, Gustave-Adolphe Hirn and Marc Seguin who objected that conservation of momentum alone was not adequate for practical calculation and made use of Leibniz's principle. The principle was also championed by some chemists such as William Hyde Wollaston. Academics such as John Playfair were quick to point out that kinetic energy is clearly not conserved. This is obvious to a modern analysis based on the second law of thermodynamics but in the 18th and 19th centuries, the fate of the lost energy was still unknown. Gradually it came to be suspected that the heat inevitably generated by motion under friction, was another form of vis viva. In 1783, Antoine Lavoisier and Pierre-Simon Laplace reviewed the two competing theories of vis viva and caloric theory. Count Rumford's 1798 observations of heat generation during the boring of cannons added more weight to the view that mechanical motion could be converted into heat, and (as importantly) that the conversion was quantitative and could be predicted (allowing for a universal conversion constant between kinetic energy and heat). Vis viva now started to be known as energy, after the term was first used in that sense by Thomas Young in 1807. The recalibration of vis viva to
which can be understood as finding the exact value for the kinetic energy to work conversion constant, was largely the result of the work of Gaspard-Gustave Coriolis and Jean-Victor Poncelet over the period 1819–1839. The former called the quantity quantité de travail (quantity of work) and the latter, travail mécanique (mechanical work), and both championed its use in engineering calculation.
In a paper Über die Natur der Wärme, published in the Zeitschrift für Physik in 1837, Karl Friedrich Mohr gave one of the earliest general statements of the doctrine of the conservation of energy in the words: "besides the 54 known chemical elements there is in the physical world one agent only, and this is called Kraft [energy or work]. It may appear, according to circumstances, as motion, chemical affinity, cohesion, electricity, light and magnetism; and from any one of these forms it can be transformed into any of the others."
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তাপগতি বিজ্ঞান শ্ৰেণী:শক্তি শ্ৰেণী:সংৰক্ষণশীলতাৰ নীতি
শম্ভু গুপ্তা
শম্ভু গুপ্তা (Sambhu Gupta) এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ তথা সংলাপ লেখক। তেওঁ দাৰা আহমেদৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে দেৱী আৰু এককভাবে প্ৰেম আৰু প্ৰেম নামৰ দুখন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ক'ভিডত আক্ৰান্ত হৈ ২০২১ চনৰ ১৬ মে' তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এপ'ল' হস্পিটেলত, ৮০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বিনোদ কৃষন
বিনোদ কৃষন (Vinod Krishan), হৈছে এগৰাকী পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, এগৰাকী জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক, আৰু বাংগালোৰস্থিত ভাৰতীয় জ্যোতিপদাৰ্থবৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞানৰ "ডিন"। তেখেত প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ গৱেষণা আৰু শিক্ষণৰ সৈতে জড়িত। তদুপৰি, তেখেত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰতৰো সভ্য। মহাকাশ বিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ বাবে তেখেতে বিক্ৰম চাৰাভাই বঁটাও লাভ কৰিছে।
শিক্ষা
১৯৬৬ চনত বিনোদ কৃষনে বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৮ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৬৮ চনত তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জাৰ্মানত এটা ডিপ্ল'মাও লাভ কৰে। ১৯৭১ চনত তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ টেনিছি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল "Damping of plasmons in a nearly free electron gas"। সেইটো আছিল কঠিন অৱস্থাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এটা বিষয়। ১৯৭১-৭৩ চনত তেখেত কানাডাৰ এডমণ্টনৰ এলবেৰ্টা বিশ্ববিদ্যালয়ত পষ্ট-ডক্তৰেল ফেলো আছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯৭৩ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৯৭৫ চনৰ আগষ্টলৈকে বিনোদ কৃষনে বাংগালোৰস্থিত আইআইএছচিৰ তাত্ত্বিক অধ্যয়ন কেন্দ্ৰত পুল বিষয়া হিচাপে কাম কৰে। তাৰপিছত UGC গৱেষণা সহযোগী হিচাপে কাম কৰে। বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠানত তেখেতে অনাৱসিক বিজ্ঞানী, সভ্য, ৰিডাৰ, সহযোগী অধ্যাপক আদি বিভিন্ন পদবীত কাম কৰে। ১৯৯৮ চনত তেখেতে জ্যেষ্ঠ অধ্যাপকৰ দায়িত্ব পালন কৰে আৰু যুটীয়া জ্যোতিবিজ্ঞান কাৰ্যসূচীত প্লাজমা জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞান পঢ়ায়। ২০০৮ চনত তেখেতে ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা অৱসৰ লয়। তেখেতৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰই Solar Coronal Loops, Solar Granulation, Extragalactic Plasmas, আৰু Structure Formation Through Hydrodynamics আদি বিষয়ক সামৰি লয়।
সন্মান আৰু স্বীকৃতি
বিনোদ কৃষনে ১৯৯২ চনত মহাকাশ বিজ্ঞানৰ বাবে ড॰ বিক্ৰম চাৰাভাই গৱেষণা বঁটা লাভ কৰিছিল। বহুকেইখন বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠান সদস্যপদত থকাৰ লগতে ১৯৯৬ চনত বিজয় কৃষন ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰতৰো সভ্য হয়।
নিৰ্বাচিত প্ৰকাশন আৰু গ্ৰন্থসমূহ
লেবৰট'ৰি প্লাজমা, বহিতাৰকাপুঞ্জীয় উৎস, সৌৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ধূমকেতুসম্পৰ্কীয় প্লাজমা আদি একাধিক বিষয়ত তেখেতে বহুকেইখন গৱেষণাপত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে। ১৯৮৯ চনৰ IAU সভাকে ধৰি সৌৰ আৰু প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ কেইবাখনো সন্মিলনীৰ তেখেতে কাৰ্যবিৱৰণী সম্পাদনা কৰিছে। ভাৰতৰ জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক সমাজৰ পত্ৰিকাৰ মুখ্য সম্পাদিকাৰ দায়িত্বও তেখেতে বহুকেইটা বছৰ বহন কৰিছে। তেখেতেৰ তিনিখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ নাম হৈছে:
য়ে মেৰে ৱতন কে লোগো
য়ে মেৰে ৱতন কে লোগো (Aye Mere Watan Ke Logo; “O' people of my country”) হৈছে কবি প্ৰদীপৰ দ্বাৰা ৰচিত, চি. ৰামচন্দ্ৰই সুৰ আৰোপ কৰা আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠদান কৰা এটা হিন্দী ভাষাৰ দেশপ্ৰেমমূলক গীত। গীতটো ১৯৬২ চনৰ ভাৰত-চীন যুদ্ধত শ্বহীদ হোৱা প্ৰতিজন ভাৰতীয় সৈনিকৰ স্মৃতিত ৰচিত।
যুদ্ধৰ দুমাহ পিছত ১৯৬৩ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত (২৬ জানুৱাৰী) প্ৰথমবাৰৰ বাবে লতা মংগেশকাৰে গীতটি নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামত ৰাষ্ট্ৰপতি সৰ্ব্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণন আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ উপস্থিতিত লাইভ পৰিবেশন কৰে।
ভাৰতৰ ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান আৰু সমাৱেশত সততে পৰিবেশন কৰা “জন গণ মন” (ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত), “বন্দে মাতৰম্‌” (ৰাষ্ট্ৰীয় গীত), “সাৰে জহা সে অচ্ছা” আদিৰ সমান্তৰালকৈ এই গীতটোকো অন্যতম দেশপ্ৰেমমূলক গীত বুলি গণ্য কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংগীত
বাবৰী মছজিদ
বাবৰী মছজিদ (IAST: Bābarī Masjid; ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে বাবৰৰ মছজিদ) ভাৰতৰ অযোধ্যা নগৰৰ এটি মছজিদ, হিন্দুসকলে ইয়াক হিন্দু দেৱতা ৰামৰ জন্মস্থান বুলি বিশ্বাস কৰে। ওঠৰ শতিকাৰ পৰা এইটো হিন্দু আৰু মুছলিম সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আছিল। মছজিদৰ শিলালিপি অনুসৰি, ইয়াক মোগল সম্ৰাট বাবৰৰ নিৰ্দেশত ১৫২৮-২৯ (৯৩৫ হিঃ) জেনাৰেল মীৰ বাকীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত হৈছিল। ১৯৯২ চনত হিন্দু কাৰসেৱসকলে মছজিদটোক আক্ৰমণ কৰে আৰু ভাঙি দিয়ে আৰু ভাৰত উপমহাদেশত সাম্প্ৰদায়িক হিংস্ৰতাৰ সূত্ৰপাত ঘটায়।
মছজিদটো ৰামকোট ("ৰামৰ দুৰ্গ") নামেৰে পৰিচিত এখন পাহাৰত অৱস্থিত। হিন্দুসকলৰ মতে, বাকী এই ঠাইত ৰামৰ এখন পূৰ্ব বিদ্যমান মন্দিৰ ধ্বংস কৰিছিল। মন্দিৰৰ অস্তিত্বয়েই বিতৰ্কৰ বিষয়। ২০০৩ চনত, ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক নিৰিক্ষক বিভাগৰ এখন প্ৰতিবেদনত প্ৰস্তাবিত হৈছিল যে তাত হিন্দু মন্দিৰ আছিল এনে এখন পুৰণি কাঠামো আছে যিটো ভাঙি দিয়া হৈছিল আৰু বাবৰী মছজিদ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
ঊনৈশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা, মছজিদটোক লৈ হিন্দু আৰু মুছলমানসকলৰ মাজত ভালেমান দ্বন্দ্ব হৈছিল আনকি এই দ্বন্দ্ব আদালতলৈকেও গৈছিল। ১৯৪৯ চনত হিন্দু মহাসভাৰ লগত যুক্ত হিন্দু কৰ্মীসকলে গোপনীয়ভাৱে মছজিদৰ ভিতৰত ৰামৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰে, ইয়াৰ পিছত আকৌ বিৰোধ কমাবলৈ চৰকাৰে মছজিদটোত তলাবদ্ধ কৰি দিয়ে। প্ৰৱেশৰ বাবে হিন্দু আৰু মুছলমান উভয়ক সুধি আদালতত গোচৰ ৰুজু কৰিছিল।
১৯৯২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ তথা মিত্ৰ সংগঠনৰ লগত যুক্ত হিন্দু কৰ্মীসকলৰ এখন বিশাল দল মছজিদটো ভাঙি পেলাইছিল আৰু গোটেই ভাৰত উপমহাদেশত বিবাদৰ সৃষ্টি হয় আৰু প্ৰায় ২ হাজাৰ মানুহ নিহত হৈছিল।
২০১০ চনৰ চেপ্তেম্বৰত, এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত হিন্দুসকলৰ দাবী অব্যাহত ৰাখিছিল যে, মছজিদটো ৰামৰ জন্মস্থান হিচাপে বিশ্বাস কৰা হৈছিল আৰু ঘটনাস্থানত এটা ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে মূল গম্বুজৰ ঠাইখিনি প্ৰদান কৰা হৈছিল। মছজিদ নিৰ্মাণৰ বাবে মুছলিমসকলৰ ফলৰ পৰা এক তৃতীয়াংশ অঞ্চলও দিয়া হৈছিল। এই সিদ্ধান্তৰ পাছত সকলো পক্ষই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আপিল কৰিছিল, য'ত পাঁচ বিচাৰকৰ জুৰি আগষ্টৰ পৰা অক্টোবৰ ২০১৯ লৈকে এখন শীৰ্ষ আদালতত শুনানি দিয়ে।  ২০১৯ চনৰ ৯ নবেম্বৰত, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায় বাতিল কৰি সম্পূৰ্ণ ঠাই (২.৭৭ একৰ ভূমি) হিন্দু মন্দিৰ তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে এখন ট্ৰাষ্টৰ হাতত হস্তান্তৰ কৰাৰ আদেশ দিছিল। আৰু ছুন্নি ৱাক্ফ বোৰ্ডক বিকল্প ৫ একৰ ভূমি দিয়াৰো চৰকাৰক নিৰ্দেশ দিছে।
ব্যুৎপত্তি
"বাবৰী মছজিদ" নামটো মোগল সম্ৰাট বাবৰৰ নামৰ পৰা আহিছে, যিয়ে এইটো নিৰ্মাণৰ আদেশ দিছিল। ১৯৪০-ৰ দশকৰ আগত, এইটো চৰকাৰী দলিল সহ মছজিদ-ই জনমাস্থান ("জন্মস্থানাৰ মছজিদ") নামেৰে পৰিচিত আছিল।
পটভূমি
দিল্লীৰ ছুলতানীয়া শাসকসকলে আৰু তেওঁলোকৰ উত্তৰসূৰী মোগলসকলে শিল্প তথা স্থাপত্যৰ মহান পৃষ্ঠপোষক আছিল আৰু বৰ সূক্ষ্ম সমাধি, মছজিদ আৰু মাদ্ৰাছা নিৰ্মাণ কৰিছিল। এইবোৰৰ এটা স্বতন্ত্ৰ শৈলী আছে যিটো "পৰবৰ্তী সময়ত তুঘলক" স্থাপত্যৰ প্ৰভাব বহন কৰে। গোটেই ভাৰতত মছজিদবোৰ বিভিন্ন ধৰণে নিৰ্মিত হৈছিল; দেশীয় শিল্পৰ ঐতিহ্যবোৰ শক্তিশালী আৰু যত স্থানীয় কাৰিগৰসকল অত্যন্ত দক্ষ আছিল তেনে অঞ্চলত সৰ্বাধিক মাৰ্জিত শৈলীৰ বিকাশ ঘটিছিল। এনেকৈ মছজিদবোৰৰ আঞ্চলিক বা প্ৰাদেশিক ৰীতিবোৰ স্থানীয় মন্দিৰ বা গাৰ্হস্থ শৈলীৰ বাহিৰত বৃদ্ধি পাইছিল, যি জলবায়ু, ভূখণ্ড, উপকৰণৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ পৰিবৰ্তে চৰ্তযুক্ত আছিল, গতিকে বেঙল, কাশ্মীৰ আৰু গুজৰাটৰ মছজিবোৰৰ মজত বিশাল পাৰ্থক্য দেখিব পোৱা যায়। বাবৰী মছজিদটো জৌনপুৰ ছালতানাতৰ স্থাপত্য বিদ্যালয় অনুসৰণ কৰি নিৰ্মণ কৰিছিল। পশ্চিম ফালৰ পৰা যেতিয়া চোৱা হয় তেতিয়া এইটো জৌনপুৰৰ আটলা মছজিদৰ লগত মিল যায়।
স্থাপত্য শৈলী
thumb|বাবৰী মাছজিদৰ কাষৰ মানচিত্ৰ। মছজিদৰ আৰ্কিটেকচাৰটো সম্পূৰ্ণ দিল্লী ছুলতানি মছজিদৰ প্ৰতিৰূপ। বাবৰী মছজিদ এটা পৃথক শৈলীৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মছজিদ আছিল, মূলত স্থাপত্যটো সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল, দিল্লী ছুলতানি প্ৰতিষ্ঠাৰ পিচত এইটো বিকশিত হৈছিল, এইটো প্ৰাচীৰ প্ৰাচীৰৰ নগৰ গৌড়ৰ নগৰতলিৰ বাবৰী মছজিদ অৰু শ্বেৰ শ্বাহ সুৰীৰ নিৰ্মিত জামালি কামিলি মছজিদতও দেখা যায়। এইটো আকবৰ গৃহীত মোগল স্থাপত্য শৈলীৰ অগ্ৰদূত আছিলেন।
শব্দবিজ্ঞান
লৰ্ড উইলিয়াম বেণ্টইঙ্কৰ স্থপতি গ্ৰাহাম পিকফোৰ্ডৰ (১৮২৮-৩৩) মতে, "বাবৰী মছজিদ মিহৰাবৰ এটা ফিচফিচাৰটো অইন প্ৰান্তত ২০০ ফুট (৬০ মিটাৰ) দূৰৈত আৰু কেন্দ্ৰীয় আদালতৰ দৈৰ্ঘ্য তথা প্ৰস্থত স্পষ্টভাৱে শুনা যায়।"
মছজিদটোৰ ধ্বনিবিজ্ঞানৰ কথা তেখেত তেওঁৰ ঐতিহাসিক কাঠামো ‘অদ্ধে’ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছিল য’ত তেখেত কৈছিল যে "১৬ শতিকাৰ বিল্ডিংৰ বাবে মিম্বাৰৰ পৰা কণ্ঠস্বৰ স্থাপন তথা প্ৰৱৰ্তন যথেষ্ট উন্নত, এই কাঠামোৰ মাজত শব্দৰ অনন্য স্থাপনা দৰ্শনাৰ্থীকসকলক আচাৰিত কৰি দিব।"
আধুনিক নিৰ্মাতাই মিহৰাবৰ বেৰত এক বৃহৎ অবিৰতিৰ বাবে এই আকৰ্ষণীয় স্বৰত্বৰ বিশেষত্ব আৰু চাৰিওফালৰ দেৱালত কেইবাটাও অবিৰতিৰ বাবে চিহ্নিত কৰা হৈছে যি ৰিচনাটৰ হিচাপে কাম কৰিছিল; এই ডিজাইনে মিহৰাব লৈ বক্তব্য শুনিবলৈ সকলোকে সহায় কৰিছিল। বাবৰি মছজিদ নিৰ্মাণত ব্যৱহৃত বালিপাথৰৰ অনুনাসুক গুণআছিল যি অতুলনীয় শব্দত অৰিহনা যোগোৱা হৈছিল।
বায়ু সঞ্চালন
বাবৰি মছজিদৰ টুঘলুকাইড শৈলীয়ে অন্যান্য ডিজাইন উপাদান আৰু কৌশলসমন্বিত কৰে, যেনে ইছত্ৰিক স্থাপত্য উপাদান যেনে আটাৰ্চ, ভল্ট আৰু গম্বুজ হিচাপে আবেশ তৰা এয়াৰ কুলিং প্ৰণালী। বাবৰি মছজিদত এক নিষ্ক্ৰিয় পৰিবেশ নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰণালীত উচ্চ চিলিং, গম্বুজ, আৰু ছয়টা ডাঙৰ গ্ৰিল উইণ্ডো অন্তৰ্গত। প্ৰণালীটোৱে প্ৰাকৃতিক বায়ুচলাচলৰ লগতে দিনৰ পোহৰৰ অনুমতি দি অভ্যন্তৰীণশীতল কৰি ৰখাত সহায় কৰিছিল।
নিৰ্মাণ
এই সময়ৰ পৰা মছজিদটোৰ কোনো ৰেকৰ্ড নাই। বাবুৰ্ণামা (বাবুৰৰ ক্ৰনিকলাচ) মছজিদ বা এটা মন্দিৰ ধ্বংসৰ কথা উল্লেখ কৰা নাই। তুলসীদাসৰ (১৫৭৪) ৰামচৰিতমান আৰু আবুল-ফগল-ইবন মুবাৰক (১৫৯৮ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) আইন-ই আকবৰীতো মছজিদ এটাৰ কোনো উল্লেখ কৰা নাছিল। ১৬১১ চনৰ আবেলি অযোধভ্ৰমণ কৰা ইংৰাজী ট্ৰেভেলাৰ ৱিলিয়াম ফিঞ্চে "ৰনিচান্দ [ৰমাচান্দ] দুৰ্গ আৰু ঘৰবোৰৰ খণ্ডাৱশেষ" সম্পৰ্কে লিখিছিল য'ত মহাঈশ্বৰে বিশ্বাস কৰিছিল "বিশ্বৰ তামাশা চাবলৈ তেওঁৰ ওপৰত শৰীৰ ল'লে।" তেওঁ কিলৰ ভৱনসমূহত পাণ্ডা (ৰহমান পাজৰ) পোৱা গৈছিল, তীৰ্থযাত্ৰীৰ নাম ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল, কিন্তু মছজিদ এটাৰ কোনো উল্লেখ নাছিল।  টমাছ হাৰবাৰ্টে ১৬৩৪ চনত "সেই নামৰ বননীয়া পাগোডে নিৰ্মাণ কৰা ৰনিচাণ্ডৰ বেছ পুৰণি দুৰ্গ" বৰ্ণনা কৰিছিল যাক তেওঁ "বিশেষকৈ মৰমৰীয়া" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। তেওঁ লগতে তীৰ্থযাত্ৰীৰ নাম লিপিবদ্ধ কৰা এজনৰ কথা লিপিবদ্ধ কৰিছিল।
হিন্দুসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে ৰামৰ স্থান বুলি বিশ্বাস কৰা স্থানত এটা মছজিদৰ আটাচল ৰেকৰ্ড হৈছে জয় সিং ২ (বা "সৱাই জয় সিং") – মোগল আদালতৰ এজন ৰাজপুত এজন ৰাজপুত যি ১৭১৭ চনত মছজিদটোৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলত জয়সিংপুৰা স্থাপন কৰিছিল (যিহেতু তেওঁ আন কেইবাটাও হিন্দু ধৰ্মীয় স্থানত কৰিছিল)। জয়পুৰৰ চিটি প্ৰাইচ যাদুঘৰত কাপাড-দুৱাৰ সংগ্ৰহত সংৰক্ষণ কৰা জয় সিঙৰ নথিপত্ৰত বাবৰি মছজিদ স্থানৰ এক স্কেচ্ছ মানচিত্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। মানচিত্ৰত এটা খোলা আদালতৰ চৌহদ আৰু তিনিটা মন্দিৰৰ শমৰা (সিখাৰা) থকা এটা নিৰ্মিত গাঁথনি দেখুওৱা হৈছে যি আজিৰ বাবৰি মছজিদত তিনিটা গম্বুজৰ সৈতে সজোৱা। উঠানটো জনমস্থান বুলি লেবেল দিয়া হৈছে আৰু ৰাম চবুতৰা দেখুৱায়। নিৰ্মিত গঠনৰ কেন্দ্ৰীয় বে'ক ছথি লেবেল দিয়া হয়, যি লগতে স্থানস্থানক নিৰ্ধাৰণ কৰে।
ইউৰোপীয় জেচুইট মিছনেৰী জোচেফ টাইফেণ্টেলাৰ, যি ৩৮ বছৰ (১৭৪৩-১৭৮৫) ভাৰতত বাস কৰিছিল আৰু কাম কৰিছিল আৰু ভাৰত সম্পৰ্কে অজস্ৰ কাম লিখিছিল, ১৭৬৭ চনত অযোধ্যা ভ্ৰমণ কৰিছিল। ইওজন বাৰ্ণুলি ১৭৮৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ কৰ্ম বিৱৰিতভাৰত (লেটিন ভাষাত) ফৰাচীলৈ অনুবাদ কৰে। এই একাউণ্ট অনুসৰি, ঔৰংজেৱে (আৰ. ১৬৫৮-১৭০৭) ৰামকোটৰ গৰমটো ধ্বংস কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত যি ঘৰটো আছিল, যাক য'ত অ'ত ৰামৰ নামঘৰ বুলি কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ স্থানত তিনিটা গম্বুজ থকা এটা মছজিদ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে, "আনসকলে কয় যে ইয়াক 'বাবুৰ' [বাবৰ]ৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ৰামৰ স্থান চিহ্নিত কৰা মাটিৰ মঞ্চত পুনৰ প্ৰাৰ্থনা আগবঢ়াবলৈ ওকালত থাকে। টাইফানথালৰ ফাৰ্চী আৰু সংস্কৃতত সু-শ্ৰম আছিল, যি এটা সংস্কৃত-ফাৰ্চী অভিধান, আৰু ফাৰ্চীভাষাত অন্যান্য কাম লিখিছিল। স্পষ্টভাৱে তেওঁ বাবুৰৰ অৰ্ডাৰৰ অধীনত নিৰ্মাণ কৰা বুলি উল্লেখ কৰি মছজিদটোৰ দেৱালত এটা শিলালিপি পোৱা নাছিল। তেওঁ "ঔৰংজেৱক ক'লে, আৰু বাবুৰৰ নাম কেইজনমান ব্যক্তিয়ে লৈ যায়", ৰাজ্য লেখক কিশোৰ কুনাল।
শিলালিপি
ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ তৰফৰ পৰা ১৮১৩-১৪ চনত ফৰান্সিছ বাকানা-হেমিল্টন (উকানান) গৰগপাৰা বিভাগৰ এক জৰীপ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰতিবেদন কেতিয়াও প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল কিন্তু পিছত মণ্ট্ৰগমেৰী মাৰ্টিনৰ দ্বাৰা অংশত পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিশোৰ কুনালে ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰী আৰ্কাইভত মূল প্ৰতিবেদন পৰীক্ষা কৰিছিল। ইয়াত কোৱা হৈছে যে, সাধাৰণতে "ঔৰংজাবেৰ ক্ৰুদ্ধ সৰল তাৰ বাবে" ধ্বংসৰ কাৰণ আছিল। কিন্তু ইয়াত কোৱা হৈছিল যে বাবৰে "ইয়াৰ দেৱালত এটা শিলালিপি" কৰি অযোধ্যাত থকা মছজিদটো নিৰ্মাণ কৰা বুলি নিশ্চিত কৰা হৈছিল। প্ৰিছৰ এই শিলালিপিটো এজন লিপিকাৰে প্ৰতিলিপি কৰা হৈছিল আৰু উকানানৰ মৌলবী বন্ধু এজনে অনুবাদ কৰিছিল। অনুবাদত কিন্তু পাঁচটা পাঠ আছে, যাৰ ভিতৰত আছে দুটা শিলালিপি। প্ৰথম শিলালিপিত কোৱা হৈছিল যে মছজিদটো ৯৩৫ এএইচ বা ৯২৩ এএইচ বছৰত মিৰ বাকিৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় শিলালিপিত ঔৰংজেৱৰ জন্মবৰ্ণনা কৰা হৈছে।  দুটা শিলালিপি আৰু তেওঁলোকৰ মনোগ্ৰাম (তুৰ্গাচ) উপৰিও মুছা আশিকান নামৰ এক ডাৰ্ভিচ সম্পৰ্কীয় এক কল্পিত ঐক্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। অনুবাদকে সন্দেহ কৰিছিল যে এই কথাছবিখন শিলালিপিৰ অংশ কিন্তু লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে যে লিপিকাৰে "ইতিবাচকভাৱে কয় যে এই ভৱনটো স্থাপনত শিলালিপিটো কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল।" অনুবাদকজনৰ তাৰিখৰ বাবে এনাগ্ৰামত অসুবিধা হৈছিল, কাৰণ এটা শব্দ নাই, যাৰ ফলত ৯৩৫ এএইচৰ সলনি ৯২৩ এএইচ তাৰিখ হ'লহেহেছিল। এই অসংযোজন আৰু অমিলবোৰে বুকানানৰ ওপৰত কোনো প্ৰভাৱ পেলাব পৰা নাছিল, যি বাবৰে মছজিদটো নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি বজাই ৰাখিছিল।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান
এফ.টি.আই.আই. হৈছে আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান সমন্বয় কেন্দ্ৰৰ (CILECT) সদস্য।
বাবৰী মছজিদ
শিলালিপি
১৮৩৮ চনত, ব্ৰিটিছ জৰীপকৰ্তা মণ্টমবাৰ্গিৰি মাৰ্টিনে লিখিছিল যে মছজিদত থকা স্তৰবোৰ হিন্দু মন্দিৰৰ পৰা লোৱা হৈছিল। আৰ এছ শৰ্মাৰ দৰে এটা অংশ ৰহিতাবেই এই কথা অস্বীকাৰ কৰে আৰু উল্লেখ কৰে যে মন্দিৰ ধ্বংসৰ এনে দাবী কেৱল ১৮শ শতিকাৰ পিছতহে বৃদ্ধি পাইছিল।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ সম্ভাৱনীয়াতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অৰুণাচলতো এটা চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হ’ব বুলি কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যমন্ত্ৰী ড॰ জীতেন্দ্ৰ সিঙে ঘোষণা কৰিছে।
বাবৰী মছজিদ
শিলালিপি
১৮৭৭ চনত, "জনমস্থানত মছজিদ বাবুৰী"ৰ মুতাৱালি (অভিভৱক)য়ে তেওঁক ৰামৰ স্থান হিচাপে পৰিচয় দিয়া স্থানত চাবটাৰা উত্থাপন কৰা কমিছনাৰক সংৰক্ষণ কৰিবলৈ অনুসৰণ কৰে। আবেদনত তেওঁ কৈছিল যে বাবুৰে দুৱাৰৰ ওপৰত এটা শব্দ "আল্লাহ" বৰ্ণনা কৰিছিল। জিলা ন্যায়াধীশ আৰু উপ-ন্যায়াধীশে সকলো দল আৰু তেওঁলোকৰ আইনজীৱীৰ উপস্থিতিত মছজিদ পৰিদৰ্শন কৰে আৰু এই সত্যটো নিশ্চিত কৰে। অন্য কোনো শিলালিপি ৰেকৰ্ড কৰা হোৱা নাছিল।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান
ইতিহাস
১৯৬০ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা শিক্ষানুষ্ঠানখনত ১৯৬১ চনৰ পৰা পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হয়। নতুন দিল্লীত চলি থকা দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ শাখাটো ১৯৭৪ চনত পুণেলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। তাৰপিছৰে পৰা ই তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়ৰ পূৰ্ণ সাহায্যপ্ৰাপ্ত প্ৰতিষ্ঠানলৈ পৰিণত হয়। ২০১১ৰ জুলাইত তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰী অম্বিকা সোণীয়ে কয় যে এফ.টি.আই.আই.ক বিকাশ কৰাৰ বাবে সংসদত এখন বিল উত্থাপন কৰা হ’ব। ইয়াৰ ফলত প্ৰতিষ্ঠানটোৱে বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ শৈক্ষিক মৰ্যাদা আৰু সা-সুবিধা লাভ কৰিব।
পাঠ্যক্ৰম
প্ৰতিষ্ঠানটোৱে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা, সম্পাদনা আৰু চিত্ৰগ্ৰহণৰ তিনিবছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম, অভিনয় আৰু কলা নিৰ্দেশনাৰ দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম, কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিকচ এণ্ড এনিমেচনৰ দেৰবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম আৰু কাহিনী-ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লেখনৰ এবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। ইয়াৰোপৰি আছে এবছৰীয়া পৰিচালনাৰ চাৰ্টিফিকেট পাঠ্যক্ৰম, ইলেক্ট্ৰ’নিক চিনেমেট’গ্ৰাফী, ভিডিঅ’ সম্পাদনা, শব্দগ্ৰহণৰ পাঠ্যক্ৰম আদি।
বাবৰী মছজিদ
শিলালিপি
১৮৮৯ চনত পুৰাতাৰ্গক এণ্টন ফ্ৰুৰে মছজিদ ভ্ৰমণ কৰে আৰু তিনিটা শিলালিপি পায়। এটা আছিল এক কৰুণ পংশ। শিলালিপি এক্সআই আছিল মিটাৰ ৰাবালত পৰছী কবিতা, য'ত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে বাবৰৰ এক সম্মানিত 'মিৰ খান'ৰ দ্বাৰা মছজিদটো স্থাপন কৰা হৈছিল। শিলালিপি ZLII ও মিটাৰ ৰামালত পৰছী কবিতা আছিল, আৰু কৈছিল যে মছজিদটো বাবুৰৰ এজন গ্ৰাণ্ডেৰ দ্বাৰা ৯৩০ এএইচ ত স্থাপন কৰা হৈছিল, যি আছিল "তুৰ্কী আৰু চীনৰ আন এজন ৰজা।"  বাবৰে হিন্দুঃস্থানৰ পৰা তিনি বছৰ আগতে ৯৩০ এএইচ বছৰটো ১৫২৩ ৰ সৈতে সংমিস্ত্ৰী। স্পষ্ট বিৰোধসত্ত্বেও, ফ্ৰুৰে তেওঁৰ ১৮৯১ চনৰ কিতাপত "বাবৰৰ শাসনৰ সময়ত এ এইচ ৯৩০"ৰ তাৰিখ প্ৰকাশ কৰিছিল।
লেখক কিশোৰ কুনালে কৈছে যে দাবী কৰা সকলো শিলালিপি ভণ্ড। ১৫২৮ চনত মছজিদ নিৰ্মাণৰ প্ৰায় ২৮৫ বছৰ পিছত তেওঁলোকক সংলগ্ন কৰা হৈছিল, আৰু বাৰে বাৰে সলনি কৰা হৈছিল। তেওঁৰ নিজৰ মূল্যায়ন হৈছে যে মছজিদটো ১৬৬০ চনৰ আবেলি ঐৰংজেৱৰ ৰাজ্যপাল ফেনাই খানে নিৰ্মাণ কৰিছিল, যি অযোধ্যাৰ মন্দিৰ ধ্বংস কৰিছিল। ১৬৭২ চনত আৱাধ-ভিলাচা লিখিথকা লাল ডাছে জনমস্থান (ৰামৰ স্থান) সঠিকভাৱে বৰ্ণনা কৰিছে কিন্তু সেই স্থানত এটা মন্দিৰৰ কথা উল্লেখ কৰা নাই।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান
পৰিচালন
সমিতি পঞ্জীয়ন অধিনিয়ম, ১৮৬০ৰ অধীনত প্ৰতিষ্ঠানখন পঞ্জীয়নভূক্ত কৰা হৈছে। সমিতিখনৰ নেতৃত্বত এজন সভাপতি থাকে, যিয়ে কাৰ্যবাহী পৰিষদ, শৈক্ষিক পৰিষদ আৰু স্থায়ী বিত্তীয় সমিতিৰো অধ্যক্ষতা কৰে। কাৰ্যবাহী পৰিষদখন সমিতিৰ সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰি গঠন কৰা হয়। কাৰ্যবাহী পৰিষদখন প্ৰতিষ্ঠানখনৰ মুখ্য নীতি-নিৰ্দ্ধাৰণৰ দাযিত্ব পালন কৰা শীৰ্ষ সংস্থা। এই পৰিষদখনে শৈক্ষিক পৰিষদ আৰু স্থায়ী বিত্তীয় সমিতিৰ সদস্যসকলক নিযুক্তি দিয়ে, যি দুখন পৰিষদ ক্ৰমে শৈক্ষিক আৰু বিত্ত সম্বন্ধীয় নীতি বা সিদ্ধান্তৰ বাবে দায়বদ্ধ। এজন সঞ্চালক প্ৰতিষ্ঠানখনৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী, যিয়ে সকলো নীতি আৰু কাৰ্যসূচী কাৰ্যকৰী কৰে।
বাবৰী মছজিদ
শিলালিপি
এই বিকাশবোৰ সম্ভৱতঃ স্থানীয় মুছলমানৰ জ্ঞাত আছিল। উনৈশ শতিকাৰ মাজভাগত, মুছলিম কৰ্মী মিৰ্জা জানে ছাহিফা-আই-চিহিল নাছিহ বাহাদুৰ শ্বাহীৰ পৰা উদ্ধৃতি কৰিছিল, যাক ১৮শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সম্ৰাট বাহাদুৰ শ্বাহ আই (আৰু ঔৰংজেব-ৰ নাতিনী) কন্যাই লিখিছিল। পাঠত "মথুৰা, বানাক্ৰান্ত আৰু আৱাধ আদি ত অৱস্থিত প্ৰতিমাকাৰী ধৰ্মাৱতী সকলৰ মন্দিৰসমূহ ধ্বংস কৰাৰ পিছত নিৰ্মাণ কৰা মছজিদসমূহ উল্লেখ কৰা হৈছে। কোৱা হয় যে, আৱাদ "সিতা ৰাসোই" (সিতাৰ পাকঘৰ) আৰু "হনুমানৰ আবাস"ত এই ধ্বংস কৰা মন্দিৰবোৰক কোৱা হয়। এই অনুসৰি বাবৰৰ কোনো উল্লেখ নাছিল, মথুৰা আৰু বানাক্ৰান্তত ঔৰংজেৱে নিৰ্মাণ কৰা সকলৰ সৈতে অযোধ্যা মছজিদটোৰ ওচৰত আছিল।
গল্পত মুছা আশিকান
মৌলবী আব্দুল গফফাৰৰ ২০ শতিকাৰ এক পাঠ আৰু প্ৰাৰম্ভিক চিত্ৰকৰ উৎসৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰা বুৰঞ্জীবিদ হৰ্ষ নাৰায়ণে পৰীক্ষা কৰা মতে, যুৱ বাবৰ কাবুলৰ পৰা আৱাধ (অযোধ্যা) লৈ আহিছিল, য'ত কলাণ্ডাৰ (চুফী এচেটিক) পৰিবেশন কৰা হৈছিল, সম্ভৱতঃ এক তথ্য সন্ধান অভিযানৰ অংশ হিচাপে। ইয়াত তেওঁ চুফি সন্ত শ্বাহ জালাল আৰু ছাইদ মুচা আশীকাৰ সৈতে দেখা কৰে আৰু হিন্দুঃস্থান জয় কৰাৰ বাবে তেওঁলোকৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে অংগীকাৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮১ চনৰ গফফাৰ কিতাপৰ সংস্কৰণত এই অংগীকাৰ ৰচিছে। ১৯৩২ চনত পুৰণা সংস্কৰণত প্ৰৱেশ অধিকাৰ থকা লালা সিতা ৰামে লিখিছিল, "ফকীৰে উত্তৰ দিছিল যে জনমস্থান মন্দিৰটো ধ্বংস কৰাৰ পিছত মছজিদ নিৰ্মাণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে তেওঁলোকে তেওঁক আশ্ৰয় দিব। বাবৰে ফকীৰৰ অফাৰ গ্ৰহণ কৰি তেওঁৰ স্বনামলৈ উভতি আহে।"
অন্যান্য তত্ত্ব
অৱশ্যে, কিছুমান বুৰঞ্জীবিদে যুক্তি দিছে যে ইয়াক দিল্লী চুলতানাটৰ সময়ত (১৩-১৫শ শতিকা) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, আৰু বাবৰৰ সময়ত নৱীকৰণ কৰা হ'ব পাৰে। আৰ নাথে কৈছে যে, মছজিদটোৰ স্থাপত্যৰ পৰা নিৰ্ণয় কৰি ইয়াক মোগলৰ পূৰ্ব কালত নিৰ্মাণ কৰা উচিত।
ধৰ্মাৱস্থানৰ উপৰিও জৈন আৰু বৌদ্ধসকলেও এই স্থানদাবী কৰিছে। জৈন সমতা ভাহনিৰ মতে, মছজিদটো ৬ষ্ঠ শতিকাৰ জৈন মন্দিৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। একেদৰে, উদিত ৰাজৰ বৌদ্ধ শিক্ষা ফাউণ্ডেচনে দাবী কৰিছে যে মছজিদটো বৌদ্ধ তীৰ্থস্থানৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
১৮৮০-ৰ দশকৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰচেষ্টা
১৮৫৩ চনত, নিৰ্মোহী আখৰাৰ সশস্ত্ৰ হিন্দু আচাৰ্যৰ এটা গোটে সেই স্থান দখল কৰে, আৰু গঠনটোৰ মালিকীস্বত্ব দাবী কৰে। পৰৱৰ্তী দুবছৰত পৰ্যাপ্ত হিংসাৰ সৃষ্টি হৈছিল, আৰু অসামৰিক প্ৰশাসনে পদক্ষেপ ল'ব লাগিব, এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ অনুমতি অস্বীকাৰ কৰিছিল বা ইয়াক পূজাৰ স্থান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল। ১৮৫৫ চনত, হিন্দু-মুছলমানৰ বিবাদৰ পিছত, পৰবৰ্ধিত বিবাদ পৰিহাৰ কৰিবলৈ এটা সীমা ৰখা হৈছিল। ই মছজিদ প্ৰাংগদুটা প্ৰান্তত বিভক্ত; মুছলমানসকলক অভ্যন্তৰীণ প্ৰান্তত প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হৈছিল। বাহিৰৰ প্ৰান্তত "ৰাম চাবুটৰা" বুলি জনাযায়, এক উচ্চমঞ্চত তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।
১৮৮৩ চনত, মহাপ্ৰণৱণৰ দ্বাৰা ইষ্ট নামত মঞ্চত এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰে। মুছলমান ৰ ওপৰত কৰা প্ৰবল তাৰ পিছত, উপ-আয়ুক্তই ১৮৮৫ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীত যিকোনো মন্দিৰ নিৰ্মাণ ৰখাৰ ওপৰত নিষেধ কৰিছিল। ১৮৮৫ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত, ৰাম চাবুটৰাৰ হিন্দু মহেণ্ট (পুৰোহিত) ৰঘুবাৰ ডাছে ফৈজাবাদ উপ-ন্যায়াধীশৰ ওচৰত অসামৰিক চয়ন এটা ফাইল কৰে। ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত, মছজিদটোৰ মুতাৱালি (মুছলমান প্ৰমাণপত্ৰ) তৰ্ক কৰিছিল যে সমগ্ৰ ভূমি মছজিদটোৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ১৮৮৫ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত উপ ন্যায়াধীশ পাণ্ডী হৰি কিষাণ সিঙে এই চয়নটো বৰ্খাটি কৰে। ১৮৮৬ চনৰ ১৮ মাৰ্চত, জিলা ন্যায়াধীশ এফ.ই.এ. চামিৰেনিম্ন আদালতৰ ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে এক আবেদন খাৰিজ কৰে। তেওঁ সন্মত হৈছিল যে মছজিদটো সেই ভূমিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যাক তেওঁলোকে পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰিছিল, কিন্তু স্থিতি ৰক্ষণাবেক্ষণৰ আদেশ দিছিল, যিহেতু "অভিযোগৰ প্ৰতিকাৰ ৰখাৰ বাবে এতিয়া অতি আচৰিত হৈছিল।" ১৮৮৬ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ন্যায়িক আয়ুক্ত ডব্লিউ ইয়ংৰ আগত এটা পৰৱৰ্তী আবেদন খাৰিজ কৰা হৈছিল।
১৯৩৪ চনৰ ২৭ মাৰ্চত, ওচৰৰ ছাহজাহানপুৰ গাঁৱত গৰু ৰখাৰ ফলত অযোধ্যাত হিন্দু-মুছলমানৰ মাজত এটা সংঘৰ্ষ হৈছিল। মছজিদটোৰ চাৰিওফালৰ দেৱাল আৰু মছজিদটোৰ এটা গম্বুজ দৰাংশৰ সময়ত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। এইবোৰ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা পুননিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
ছিয়া–ছুন্নি বিৰোধ
১৯৩৬ চনত, যুক্তৰাজ্য চৰকাৰে ৰাজ্যত ৱাক্ফ বৈশিষ্ট্যৰ উন্নত প্ৰশাসনৰ বাবে ইউ পি মুছলিম ৱাকফ আইন প্ৰণয়ন কৰে। এই আইন অনুসৰি, বাবৰি মছজিদ আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ কবৰস্থান (গাঞ্জ-ই-ছহিদন কাব্ৰিটান) ইউ পি চুন্নী কেন্দ্ৰীয় ব’ৰ্ড অফ ৱাকফৰ সৈতে ৱাকফ নং ২৬ ফাইজাবাদ হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। ছিৱাসকলে মছজিদটোৰ সুন্নী মালিকীস্বত্বৰ ওপৰত বিতৰ্ক কৰে, দাবী কৰে যে সেই স্থানটো তেওঁলোকৰ আছিল কাৰণ মিৰ বাকি এজন ছিৱা আছিল। ৱাকফৰ কমিছনাৰে বিবাদৰ এক অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰিছিল। অনুসন্ধানত উপসংশম কৰা হৈছিল যে মছজিদটো সুন্নীসকলৰ আছিল, যিহেতু ইয়াক বাবুৰে কমিছন কৰিছিল, যি এজন সুন্নী আছিল। সমাপ্ত প্ৰতিবেদনটো ১৯৪৪ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখৰ এক আনুষ্ঠানিক গেজেটত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ১৯৪৫ চনত, ছিয়া কেন্দ্ৰীয় বোৰ্ডে এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে আদালতলৈ স্থানান্তৰ কৰে। ১৯৪৬ চনৰ ২৩ মাৰ্চত, ন্যায়াধীশ এছ এ আহচানে ৱাকফৰ সুঁৰি কেন্দ্ৰীয় বোৰ্ডৰ সপক্ষে শাসন কৰিছিল।
হিন্দু প্ৰতিমা স্থাপন
১৯৪৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত হিন্দু সংগঠন অখিল ভাৰতীয় ৰম্যনা মহাসভাই মছজিদটোৰ ঠিক বাহিৰত ৯ দিনীয়া নন-ষ্টপ ৰমাচৰিতমান পতা হয়। এই অনুষ্ঠানৰ শেষত, ১৯৪৯ চনৰ ২২-২৩ ডিচেম্বৰৰ নিশা, ৫০-৬০জন লোকৰ এটা গোটে মছজিদত প্ৰবিষ্ট কৰে আৰু ইয়াত ৰাম আৰু সীতাৰ প্ৰতিমা স্থাপন কৰে। ২৩ ডিচেম্বৰৰ ৰাতিপুৱা অনুষ্ঠানটোৰ আয়োজকসকলে হিন্দু ভক্তসকলক দৰ্শনৰ বাবে মছজিদলৈ আহিবলৈ কৈছিল। সহস্ৰাধিকজন ৰক্ত-পাত্ৰই সেই স্থানলৈ যোৱা আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে চৰকাৰে মছজিদটো এক বিতৰ্কিত অঞ্চল ঘোষণা কৰি ইয়াৰ গেটসমূহ তালাত ৰাখিছিল।
গৃহ মন্ত্ৰী বল্লভভাই পেটেল আৰু প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ৰাজ্যৰ মুখ্য মন্ত্ৰী গোবিন্দ বলভ পণ্ট আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ গৃহ মন্ত্ৰী লাল বাহাদুৰ শস্ত্ৰীক মছজিদ প্ৰাংগনৰ পৰা প্ৰতিমা আঁতৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। পণ্টে প্ৰতিমাসমূহ আঁতৰাবলৈ নিৰ্দেশ জাৰী কৰে, কিন্তু ফৈজাবাদৰ ডেপুটি কমিছনাৰ কে নায়াৰে ভাবে যে, এই আচৰণ বোৰ কৰাৰ বাবে বিতৰ্ক কৰিব আৰু অক্ষমতাৰ বাবে অনুতৰ্ক কৰিছিল।
১৯৫০ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত, গোৱন সিং বিশৰদে ফৈজাবাদ আদালতত অসামৰিক চৰ্ত দাখিল কৰে, য'ত সেই স্থানত থকা ৰাম আৰু সীতাৰ পূজা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ'ব বুলি অনুৰোধ কৰে। ১৯৫৯ চনত নিৰ্মোহী আখৰাই মছজিদ দখলৰ দাবীত আৰু এটা মছজিদ ফাইল কৰে। ১৯৬১ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰত, সুঁৰি কেন্দ্ৰীয় ৱাকফ বোৰ্ডেও এখন মছজিদ তৰা স্থান দখল কৰাৰ দাবী আৰু মছজিদ প্ৰাংকাৰৰ পৰা প্ৰতিমা আঁতৰোৱাৰ দাবীত এখন মছজিদ আবেদন কৰে।
ধ্বংসকৰণ
১৯৮৯ চনৰ নৱেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিবদমান স্থানত ভিএচপিয়ে শিলানী (প্ৰস্তৰ প্ৰদান অনুষ্ঠান) কৰাৰ অনুমতি লাভ কৰিলে অঞ্চলটোত সম্প্ৰীতিউত্তেজনা অধিক অৱনতি হয়। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ (বিজেপি) এজন জ্যেষ্ঠ নেতা এল কে আৱানাই ৰথ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল, দক্ষিণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আৰু অযোধ্যাৰ অভিমুখলৈ যোৱাৰ বাবে ১০,০০০ কিলোমিটাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত, বিজেপি, ভিএচপি আৰু আৰ এছ এছৰ নেতাসকলে সেই স্থানত প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ আৰু এক সাঙ্কেতিক কাৰ সেৱা কৰিবলৈ সমবেত হয়। দুপুৰীয়ালৈ, এজন কিশোৰ কাৰ সেৱক (স্বেচ্ছাসেৱক) গম্বুজৰ ওপৰত "ভল্ট" কৰা হৈছিল আৰু সেইটো বাহিৰৰ বেষ্টনিটো ভঙাৰ ইগনা দিছিল। তাৰ পিছতে বৃহৎ সংখ্যক কাৰ চেৱকে মছজিদটো ভাঙি পেলায়।
ভবিষ্যৎ ফলাফল
মছজিদ ধ্বংস কৰাৰ লগে লগে সমগ্ৰ ভাৰতত বাংলাদেশ আৰু মুছলমানৰ মাজত হোৱা সম্প্ৰদায়িক দংশ। তাৎক্ষনিক পৰবৰ্তনত হোৱা জৰায়ুৰ ফলত আনুমানিক ২,০০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। বোম্বাইত ছয় সপ্তাহৰ জৰাটৰ সৃষ্টি হৈছিল, যাৰ ফলত আনুমানিক ৯০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।
ইণ্ডিয়ান মজিদ আৰু লস্কৰ-ই-তাইবাৰ দৰে জিদী ৰখা সকলে বাবৰী মছজিদ ধ্বংস কৰাৰ ওপৰত ভাৰতৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্দেশিত আক্ৰমণৰ বাবে উচিত বুলি উল্লেখ কৰিছে। ১৯৯৩ চনৰ বোম্বাইৰ আক্ৰমণৰ সৈতে তেওঁৰ অভিযুক্ত সম্পৰ্কৰ বাবে ভাৰতত বিচাৰিছিল, যিয়ে ২৫৭জন লোকক হত্যা কৰিছিল, বাবৰী মছজিদ ধ্বংসৰ ফলত ৰোগত প্ৰভাৱিত হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছে।
আঞ্চলিক প্ৰভাৱ
বাবৰী মছজিদ ধ্বংসৰ পিছত হোৱা দৰাংশ বাংলাদেশলৈ সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল, য'ত শ শ দোকান, ঘৰ আৰু মন্দিৰ ধ্বংস কৰা হৈছিল। আৰক্ষীৰ মাজত কোনো ব্যৱস্থা নথকা তৎপৰতাৰে প্ৰতিৱেশী পাকিস্তানত বিভিন্ন স্থানত হিন্দু আৰু জৈন মন্দিৰৰ বিৰুদ্ধে ওপৰৰ পৰা ওলোৱা ৰ'দত বিস্তাৰিত প্ৰতিশোধৰ আক্ৰমণ। ইয়াৰ পৰিবৰ্তে দুয়োখন দেশত হিন্দুৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ আক্ৰমণে সোঁফালৰ হিন্দু ৰাষ্ট্ৰবাদৰ প্ৰবাদত প্ৰৱেশ কৰিছিল – উদাহৰণ স্বৰূপে, ১৯৯৫ চনত, বিশ্ব হিন্দু পাৰিষদ (ভিএইচপি) ৰাষ্ট্ৰসংঘক বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তান আৰু কাশ্মীৰৰ হিন্দুসকলক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ আৱেদ কৰে। বাবৰী মছজিদ ধ্বংস আৰু ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ প্ৰভাৱে বৰ্তমানলৈকে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজৰ সম্পৰ্কক নেতিবাচকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰে।
লিবাৰহান কমিচন
ধ্বংসৰ তদন্তৰ বাবে চৰকাৰে গঠন কৰা লিবাৰহান কমিচনে পিছত ভাওনাৰ বাবে জ্যেষ্ঠ বিজেপি, আৰ এছ এছ আৰু ভিএচপি নেতাসহ ৬৮জন লোকক দোষাৰোপ কৰিছিল। প্ৰতিবেদনত সমালোচনা কৰাসকলৰ ভিতৰত আছিল অটল বিহৰী বাজপায়ী দলৰ মুখ্য লাক আৱানী আৰু মুখ্য মন্ত্ৰী ক'লানি সিং। পূৰ্বৰ ইণ্টেলিজেন্স ব্যুৰো (আইবি) যুটীয়া ডাইৰেক্টৰ মালোকৃষ্ণ ধৰৰ ২০০৫ চনৰ এখন কিতাপে আৰ এছ এছ, বিজেপি, ভিএপি আৰু বজৰং দলৰ জ্যেষ্ঠ নেতাসকলে ১০ মাহ আগতীয়াকৈ ধ্বংসকৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। তেওঁ লগতে পৰামৰ্শ দিছিল যে প্ৰধান মন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাও আৰু গৃহ মন্ত্ৰী এছ বি চাৱনকে ধৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ নেতাসকলে ৰাজনৈতিক লাভালাভ আহৰণৰ বাবে ধ্বংসৰ বিষয়ে সতৰ্কবাণী উপেক্ষা কৰিছিল।
প্ৰত্নতাত্ত্বিক খনন
২০০৩ চনত, ভাৰতীয় আদালতৰ আদেশ অনুসৰি, ভাৰতীয় প্ৰটেওজিক জৰীপ (এএছআই)ক পুনৰ গভীৰ অধ্যয়ন আৰু আৱৰ্জনাৰ তলত থকা গঠনৰ প্ৰকাৰ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ এটা অধিক গভীৰ অধ্যয়ন আৰু এটা খৰ্গনা কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল। এইখন কাম ২০০৩ চনৰ ১২ মাৰ্চৰ পৰা ৭ আগষ্ট ২০০৩ লৈ কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত ১৩৬০টা আৱিষ্কাৰ হৈছিল। এ.চি.আই.-য়ে ইয়াৰ প্ৰতিবেদন এলাহাবাদ উচ্চ আদালতত দাখিল কৰিছিল।
মুছলমান গোটবোৰে লগে লগে এ.চি.আই.-ৰ ফলাফলৰ ওপৰত বিতৰ্ক কৰে। সফদৰ হাছমি মেমৰিয়েল ট্ৰাষ্টে (সাহত) প্ৰতিবেদনখন সমালোচনা কৰি কৈছিল যে "এএছআইয়ে পোৱা 'সুৰখী' আৰু চূণ মৰ্টাৰব্যৱহাৰৰ লগতে জন্তুৰ হাড়ৰ উপস্থিতি হৈছে মুছলমানৰ উপস্থিতিৰ সকলো বৈশিষ্ট্য "যি মছজিদটোৰ তলত এটা হিন্দু মন্দিৰ ৰখাৰ সম্ভাৱনা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।" প্ৰতিবেদনখনে অন্যথা 'স্তম্ভ ৰখা স্থান'ৰ আধাৰত প্ৰতিদ্বন্ধী হৈছিল কিয়নো কোনো স্তম্ভ পোৱা নাছিল, আৰু 'স্তম্ভ ৰখা স্থান'ৰ অভিযোগত পূৰ্বাৱস্ত্ৰীসকলে বিতৰ্ক কৰিছে। সৰ্ব ভাৰতীয় মুছলিম ব্যক্তিগত আইন বোৰ্ড (এআইএমপিএলবি)ৰ অধ্যক্ষ ছয়দ ৰাবে হাছান নাদভিয়ে অভিযোগ কৰে যে এ এছ আইয়ে ইয়াৰ অন্তৱৰ্তীকালীন প্ৰতিবেদনত এটা মন্দিৰৰ কোনো প্ৰমাণ উল্লেখ কৰাত ব্যৰ্থ হৈছিল আৰু কেৱল ৰাষ্ট্ৰীয় উত্তেজনাৰ সময়ত দাখিল কৰা চূড়ান্ত প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ কৰে, যাৰ ফলত প্ৰতিবেদনখন অতি সন্দেহৰ সৃষ্টি হৈছিল।
কিন্তু, এলাবাদ উচ্চ আদালতে এ এছ আইৰ ফলাফল বাহাৰ দিছিল।
শিৰোনাম মামলাৰ ৰায়
পাঁচজন ন্যায়াধীশ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰে আগষ্টৰ পৰা অক্টোবৰ ২০১৯ লৈ শীৰ্ষ বিবাদৰ গোচৰৰ কথা শুনিছিল। ৯ নৱেম্বৰ ২০১৯ত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে হিন্দু মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ভূমি বিশ্বাসৰ হাতলৈ গতাই দিবৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। ই লগতে চৰকাৰে ধাননিপুৰত আৱণ্টন কৰা এখন মছজিদ নিৰ্মাণৰ বাবে সুঁৰি ৱাকফ বোৰ্ডক ৫ একৰ বিকল্প ভূমি দিবলৈ আদেশ দিছিল।
বহি সংযোগ
শ্ৰেণী:মছজিদ শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
পুৰুষ সমকামী যৌন প্ৰথা
পুৰুষ সমকামী যৌন প্ৰথা হৈছে পুৰুষৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা পুৰুষৰ সৈতে জড়িত যৌন কাৰ্য্যকলাপ (MSM), তেওঁলোকৰ যৌন অভীৰুচি বা যৌন পৰিচয় যিয়েই নহওক কিয়। এই পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত পায়ুপথৰ যৌন সম্পৰ্ক, অ-প্ৰৱেশকাৰী যৌন সম্পৰ্ক, মৌখিক যৌন সম্পৰ্ক আদি হ’ব পাৰে। প্ৰমাণে দেখুৱাইছে যে সমীক্ষাত পুৰুষৰ মাজত যৌন সম্পৰ্কৰ প্ৰতিবেদন যথেষ্ট কম।
চন্দ্ৰধৰ চমুৱা
ড॰ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা(ইংৰাজী: Dr. Chandradhar Chamuah) (ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪১ - ১৩ নৱেম্বৰ ২০০৭) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক আছিল। লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ বান্তৌ গাঁৱৰ এটা দুখীয়া পৰিয়ালত চন্দ্ৰধৰ চমুৱাৰ জন্ম হয় ১৯৪১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ (আহিন) মাহৰ কোনো এটা শনিবাৰে। পিতৃৰ নাম চক্ৰনাথ চমুৱা।
শিক্ষা
চন্দ্ৰধৰ চমুৱাই বান্তৌ গাওঁ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে শিক্ষাৰম্ভ কৰি বৃত্তিসহ উত্তীৰ্ণ হৈ ঢকুৱাখনা চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৪-৫৫ চনত প্ৰথম বিভাগত এম. ভি. পাছ কৰে। ১৯৬১ চনত ঢকুৱাখনা হাইস্কুলৰ (বৰ্তমান ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়) পৰা অংক বিষয়ত লেটাৰ সহ প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি ১৯৬২ চনত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬৭ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পুনৰ প্ৰাইভেটকৈ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৮-৭৯ চনত যোৰহাটৰ বি. টি. কলেজৰ পৰা শিক্ষক প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে বি. টি. ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত প্ৰাইভেটকৈয়ে ১৯৮৩ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত এম. এ. আৰু ১৯৯১ চনত ইংৰাজীতে “William Somerest Maugham: A Study Of Attitude To Human Life And Situation As Reflection In His Works Of Fiction” শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰৰ বাবে ডিব্ৰুগড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী (Regional Science Centre, Guwahati) অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ। ই অসম আৰু সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰে বিজ্ঞান সংক্ৰান্তীয় এক বিশেষ কেন্দ্ৰ। ১৯৯৪ চনৰ ১৫ মাৰ্চ তাৰিখে আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ উদ্বোধন কৰে হৈছিল। বিজ্ঞান যাদুঘৰ বা চাইন্স মিউজিয়াম হিচাপে বিখ্যাত আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান যাদুঘৰ পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ে বিজ্ঞান কেন্দ্ৰটোৰ চোৱা-চিতা কৰে। অঞ্চলটোত বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয়কৰণক মুখ্য উদ্দেশ্যৰে এই কেন্দ্ৰটি স্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াত বিজ্ঞান যাদুঘৰ, বিজ্ঞান উদ্যান, বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী, জুৰাচিক পাৰ্ক, গণিত উদ্যান আদিৰ উপৰিও নিয়মীয়া বিশেষ কিছুমান অনুষ্ঠান দেখুৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। ইয়াৰ লগতে বিজ্ঞান কেন্দ্ৰয়ে মাজে সময়ে বিজ্ঞান বিষয়ত বিভিন্ন শিক্ষামূলক অনুষ্ঠান যেনে আলোচনা চক্ৰ, কৰ্মশালা, প্ৰদৰ্শনী, বক্তৃতা অনুষ্ঠান ইত্যাদি অনুষ্ঠিত কৰে।
চন্দ্ৰধৰ চমুৱা
ব্যক্তিগত জীৱন
গণশিল্পী বিষ্ণুৰাভাৰ পৰামৰ্শ মতে, ঢকুৱাখনাৰ ঘিলামৰাৰ গুণপ্ৰভা বৰুৱাৰ সৈতে ১৯৬৭ চনৰ আহিন মাহত চন্দ্ৰধৰ চমুৱাৰ বিয়া হয়।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী
অৱস্থান
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ খানাপাৰাৰ জৱাহৰ নগৰত অৱস্থিত। ই খানাপৰা পশু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় খেলপথাৰ আৰু অসম লোকসেৱা আয়োগৰ কাৰ্যালয়ৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত। আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ ৰূপনাথ ব্ৰহ্ম আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ নিলগত। সেইদৰে ই গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা ১১ কিঃমিঃ আৰু লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা ৩২ কিঃমিঃ নিলগত।
চন্দ্ৰধৰ চমুৱা
কৰ্ম-জীৱন
১৯৬২ চনত এখ প্ৰাইভেট এম. ভি. স্কুলত অবৈতনিকভাৱে শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। তাৰ পাছত ঢকুৱাখনা চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ প্ৰাথমিক শাখাত ৯ মাহ খালী হৈ থকা পদত বৈতনিক শিক্ষকৰ চাকৰি কৰে। ১৯৬৪ চনত জালভাৰী এম. ভি. স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰাৰ লগতে ১৯৬৬-৬৭ চনত পশ্চিম ঢকুৱাখনা হাইস্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষকৰ কাৰ্যভাৰ পালন কৰে। ১৯৭৪ চনত চাকৰিৰ পৰা কিছুদিন ছুটী লৈ সাপ্তাহিক জনমত কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদকৰ কাম কৰে। ১৯৮৩ চনত ঢকুৱাখনা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ইংৰাজীৰ বিষয় শিক্ষকৰ পদত নিযুক্ত হৈ কাৰ্যকাল চলাই যোৱাৰ লগতে ১৯৮২ চনৰ পৰা ১৯৮৪-৮৫ চনলৈকে ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ত অংশকালীন ইংৰাজী বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত অৱস্থাতে ঢকুৱাখনা বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়টো কিছুদিন অংশকালীন শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৮৯ চনত ঢকুৱাখনা বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰি প্ৰায় দুটা বছৰ পুৱাৰ ভাগত সেৱা আগবঢ়োৱাৰ উপৰি ১৯৯৭ চনত ঢকুৱাখনা বি.এড॰ কলেজ আৰম্ভ কৰি আবেলি ভাগত অধ্যক্ষৰূপে সেৱা আগবঢ়ায়। ইয়াৰ পিছত ২০০০ চনত ঢকুৱাখনা উচ্চতৰ মাধ্যিমক বিদ্যালয়ৰ বৈতনিক শিক্ষকতাৰ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লৈ ঢকুৱাখনা জাতীয় বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ দায়িত্বভাৰ পালন কৰে। ২০০৫ চনত জাতীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা অৱসৰ লয় যদিও ড॰ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা আমৃত্যু পৰ্যন্ত ঢকুৱাখনা বি. এড॰ কলেজৰ অধ্যক্ষ হৈয়ে থাকে।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী
কাৰ্যসূচী
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যসূচী সমূহক ঘাইকৈ দুটা ভাগত ভগাব পাৰি, অন্তৰ্দ্বাৰ কাৰ্যসূচী আৰু বহিঃদ্বাৰ কাৰ্যসূচী।
অন্তৰ্দ্বাৰ কাৰ্যসূচী
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি সম্পৰ্কীয় এটা উদ্ভাৱন কেন্দ্ৰ আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আগ্ৰহী সকলে এই কেন্দ্ৰৰ সদস্য হৈ সপ্তাহৰ শেষৰ দিনকেইটাত নানা উদ্ভাৱনমূলক কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰে। তদুপৰি ইয়াত বছেৰেকীয়া উদ্ভাৱন উৎসৱ উদযাপন কৰি বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হয়। আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম ষ্টেৰেক্সপিক ডিজিটেল ত্ৰিমাত্ৰিক চিনেমা প্ৰজেকচন সুবিধা আছে। ইয়াত ত্ৰিমাত্ৰিক ছবি কেনেকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় সেয়া দেখুৱাৰ লগতে ভিন্ন অনুষ্ঠান দেখুৱা হয়। ইয়াত মহাকাশ পৰ্যবেক্ষণৰ বাবে এটা ডিজিটেল তাৰকাগৃহ আছে। আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত "ডাইন'চৰ" আৰু "আচৰিত পদাৰ্থ" নামেৰে দুটা বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীমূলক বক্তৃতা দেখুৱা হয়। ইয়াত জুলীয়া নাইট্ৰজেন গেছ ব্যৱহাৰ কৰি অতি শীতল অনুষ্ঠান আৰু বিজ্ঞানৰ পৰীক্ষাৰ যাদু দেখুৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। ইয়াত আকাশ পৰ্যবেক্ষণৰ ব্যৱস্থা আছে। বিভিন্ন মহাজাগতিক ঘটনা আৰু গ্ৰহণৰ সময়ত ইয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৰাইজৰ বাবে আকাশ পৰ্যবেক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ইয়াত পৃথিৱীৰ আৰ্হি আৰু গোলকীয় পৰিৱেশ অনুষ্ঠান দেখুৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত হবি কেম্প, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ মেলা, আলোচনা চক্ৰ, বিজ্ঞান নাটক আদি সময়ে সময়ে অনুষ্ঠিত হয়।
বহিঃদ্বাৰ কাৰ্যসূচী
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰয়ে ভ্ৰাম্যমাণ বাহনৰ যোগেদি বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী দূৰ-দূৰণিৰ ঠাইত দেখুৱায়। ইয়াৰ লগতে ই শিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু কম্পিউটাৰ শিক্ষণ কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰে।
সুবিধা সমূহ
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ ভিতৰত প্ৰেক্ষাগৃহ, কনফেৰেন্স হ'ল, পুথিভঁৰাল, কেফেটেৰিয়া আদিৰ সুবিধা আছে। ইয়াত লগতে ইয়াত পিকনিক কৰাৰো সুবিধা আছে।
টিকট
ইয়াত বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ সুকীয়া সুকীয়া টিকটৰ নিৰীখ আছে। ই হোলী আৰু দেৱালীৰ বাহিৰে বছৰৰ সকলো দিনতে পুৱা ৯:৩০ বজাৰ পৰা আবেলি ৬ বজালৈ খোলা থাকে। টিকেটৰ নিৰীখ সমূহ টিকেট গৃহ বা চৰকাৰী ৱেবচাইটত উপলব্ধ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা শ্ৰেণী:গুৱাহাটী শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়
চন্দ্ৰধৰ চমুৱা
মৃত্যু
১৩ নবেম্বৰ, ২০০৭ তাৰিখে ড॰ চন্দ্ৰধৰ চমুৱাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
সাহিত্যিক জীৱন
১৯৫৮ চনত ঢকুৱাখনা হাইস্কুলৰ হাতে লিখা আলোচনী বিকাশৰ প্ৰথমজন সম্পাদক হৈ সাহিত্য জীৱনৰ পাতনি মেলে। হাস্কুলৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ পৰাই উত্তৰ পৰীয়া ছাত্ৰ সন্মিলনত গল্প, প্ৰবন্ধ আৰু কবিতাৰ প্ৰতিযোগিতাত যোগদান কৰি প্ৰত্যেক বিভাগতে পুৰস্কাৰ পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৭৮-৭৯ চনত যোৰহাটৰ বি.টি. কলেজৰ আলোচনী শিক্ষা ৰ ইংৰাজী শাখাৰ সম্পাদকহোৱাৰ উপৰি ১৯৮৫ চনৰ ধেমাজি জিলা প্ৰগতিশীল শিল্পী-সাহিত্যিক সংঘৰ জিলা অধিৱেশনৰ স্মৰণিকা সংকল্পৰ সম্পাদক হৈছিল। এইবোৰৰ উপৰিও গুৰুত্বপূৰ্ণ সাহিত্যকৰ্মৰ চিন হিচাপে ড॰ চন্দ্ৰধৰ চমুৱাৰ পোৰা ভেটিৰ নতুন ঘৰ নামৰ নাটকখনে ১৯৮৭-৮৮ চনত সৰ্বভাৰতীয় অনাঁতাৰ নাট প্ৰতিযোগিতাৰ অসমীয়া ভাষাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
কোকৰাঝাৰ সংঘৰ্ষ ২০১২
২০১২ চনৰ জুলাই মাহত অসমৰ কোকৰাঝাৰত থলুৱা বড়ো আৰু বঙালীভাষী মুছলমানৰ মাজত সংঘৰ্ষ হৈছিল।    প্ৰথম ঘটনাটো হৈছিল ২০ জুলাইৰ দিনা। ৮ আগষ্টলৈ ৭৭ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। ৪ লাখতকৈও অধিক লোকে ৪০০ খনতকৈও অধিক গাওঁৰ পৰা বিতাৰিত হৈ ২৭০ টা শৰণাৰ্থী শিবিৰত আশ্ৰয় লব লগীয়া হৈছিল।  ১১ জন লোক নিৰুদ্দেশ হৈছিল।
আঁৰৰ কথা
বড়ো আৰু মুছলমানসকলৰ মাজত ২০১২ চনৰ আগৰে পৰাই ভিতৰুৱা সংঘৰ্ষ চলি আছিল। মুছলমানসকলে নিজকে ব্ৰিটিছে পূৰ্ববংগৰ পৰা বনুৱা হিচাপে অনা মুছলমানৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল যদিও জনজাতীয় লোকসকলে মুছলমানসকল ভাৰত পাকিস্তানৰ যুদ্ধৰ সময়ত শৰণাৰ্থী হিচাপে আৰু বাংলাদেশৰ পৰা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশৰ জৰিয়তে প্ৰৱেশ কৰা বুলি অভিযোগ কৰি আহিছিল।
কোকৰাঝাৰত সংঘৰ্ষ
২০১২ চনৰ ২০ জুলাইৰ দিনা অচিনাক্ত দুৰ্বৃত্তই জয়পুৰত চাৰিজন বড়ো যুৱকক হত্যা কৰাৰ পিছতে সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত হয়। ইয়াৰ পিছদিনাই মানে ২১ জুলাইৰ দিনা হোৱা আক্ৰমণত দুজন মুছলমানৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে কেইবাজনো আহত হয়। প্ৰায় আশীজন মানুহৰ মৃত্যু হয় য’ত অধিকাংই আছিল মুছলমান আৰু কেইজনমান বড়ো। চাৰি লাখতকৈয়ো অধিক লোকে ঘৰ-বাৰী এৰি শিবিৰত আশ্ৰয় লব লগা হয়। তাৰেও বেছিসংখ্যক আছিল মুছলমান। ভাৰতীয় সেনাক দেখা মাত্ৰেই গুলীওৱাৰ আদেশ দি নিয়োগ কৰা হ’ল।
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া
কোকৰাঝাৰৰ সাংসদ চাঞ্চুমা খুংগুৰ বিচমূতিয়াৰীৰ অনুৰোধত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে অসমৰ মূখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈক মাতি নি শান্তি স্থাপনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ৰাজ্যিক আইনৰক্ষী বাহিনীৰ প্ৰচেষ্টাসত্ত্বেও সংঘৰ্ষ অব্যাহত থকাত ২৪ জুলাইৰ দিনা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পেৰামিলিটাৰী দল আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ ১৩ টা দল প্ৰেৰণ কৰে। সেইদিনাই দেখামাত্ৰেই গুলীওৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হয় আৰু কোকৰাঝাৰত অনিৰ্দিষ্টকালীন সান্ধ্য আইন বলৱৎ কৰা হয়। তদুপৰি সেইদিনাই কোকৰাঝাৰৰ ৰামপুৰ আৰু চাপৰকাটাত চাৰিজন যুৱকৰ পুলিচৰ গুলীত মৃত্যু হয়। ২৫ জুলাই ২০১২-ৰ পৰা কেন্দ্ৰীয় বাহিনীৰ সুৰক্ষাৰে ৰেল চলাচল পুনৰ আৰম্ভ হয়।
২৬ জুলাই ২০১২-ত কোকৰাঝাৰত অনিৰ্দিষ্টকালীন সান্ধ্য আইন আৰু চিৰাং আৰু ধুবুৰীত নিশা সান্ধ্য আইন ঘোষণা কৰা হয় ।২৬জুলাইৰ দিনা য়ে মৃতকৰ আত্মীয়লৈ ৬লাখকৈ টকা আৰু গৃহহাৰা লোকসকলক চৰকাৰী খৰচত নতুন ঘৰ দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰে।২৮জুলাই,২০১২ৰ দিনাখন হ’ম ছেক্ৰেটাৰী আৰ কে সিঙে কোকৰাঝাৰ জিলা ভ্ৰমণ কৰে ।
চিবিআই তদন্ত
৭ আগষ্ট ২০১২-ত ভাৰত চৰকাৰে ঘটনাটো অনুসন্ধান কৰাৰ দায়িত্ব চিবিআইক অৰ্পণ কৰে। ১৯ ছেপ্তেম্বৰত চিবিআইয়ে ২০ জুলাইৰ দিনা চাৰিজন বড়ো যুৱকক হত্যা কৰাৰ অপৰাধত চাৰিজন যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। তেওঁলোক হ’ল মহম্মদ আদম আলী, মহম্মদ হাছেম আলী, মহম্মদ কোৰবাণ আলী শ্বেইখ আৰু মহম্মদ ইমৰাণ হুছেইন। লগতে বিপিপিএফৰ বিধায়ক প্ৰদীপ ব্ৰহ্মকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। তেওঁলোকে ঘটনাৰ লগত জড়িত বুলি স্বীকাৰ কৰাৰ পিছত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। পিছলৈ চিবিআইয়ে ঘটনাটোৰ মূল দোষী অসম আৰক্ষীৰ কনিষ্টবল মহিবুৰ ইছলামক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক-সাম্প্ৰদায়িক হিংসাত্মক ঘটনা শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম
ৰয়েল ছ’ছায়িটি ফৰ প্ৰটেকশ্যন অব বাৰ্ডছ
ৰয়েল ছ’ছায়িটি ফৰ প্ৰটেকশ্যন অব বাৰ্ডছ (Royal Society for the Protection of Birds (RSPB)) ইংলেণ্ড, ৱেলছ আৰু স্কটলেণ্ডত পঞ্জীভূক্ত এটা দাতব্য সংগঠন (charitable organisation)। এই সংগঠনটো ১৮৮৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সংগঠনটোৰ মূল উদেশ্য হৈছে জনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতা আনি আৰু যুক্তৰাজ্যত অৱস্থিত সংৰক্ষিত বনাঞ্চলসমূহৰ সঠিক পৰিচালনাৰ যোগেদি পক্ষীকূল আৰু জৈববৈচিত্ৰ্যৰ সংৰক্ষণ সুনিশ্চিত কৰা।