cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস
ইতিহাস
দ্য হিন্দু অনুসৰি আশাৰামৰ উপদেশ শিৰোগত কৰি ভাৰতৰ ৰাজ্য ছত্তীছগঢ়ে মাতৃ-পিতৃ পূজন দিৱস ২০১২ চনৰ পৰা পালন কৰি আহিছে।   মুখ্যমন্ত্ৰী ৰমন সিঙৰ আদেশ অনুসাৰে ছত্তীছগঢ় চৰকাৰে বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক ভাৱে এই দিৱস উদযাপন কৰে। ২০১৩ চনত ভুৱনেশ্বৰৰ কিছুমান বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস উদযাপন কৰা আৰম্ভ হয়।  ২০১৫ চনত ভাৰতীয় জনতা দলৰ চৰকাৰে এই দিনটোক ৰাজহুৱা উদযাপনৰ দিৱস হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।  ২০১৫ চনত সোঁপন্থী ৰাজনৈতিক দল অখিল ভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাই ইয়াক অনুমোদন জনাইছিল। ২০১৫ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত এটা বেচৰকাৰী সংস্থা ভাৰতীয় যুৱ শক্তিয়ে ছত্ৰপতি শিৱাজী ক্ৰীড়া মণ্ডল, নেহৰু নাগাৰ, কুৰলাত বহল ভিত্তিত এই দিৱস পালন কৰে। অনুষ্ঠানটোৱে পিতৃ-মাতৃ আৰু সন্তানৰ তাত্ত্বিক আৰু প্ৰায়োগিক মূল্যবোধক গুৰুত্ব দিয়ে।  জম্মুত সনাতন ধৰ্ম সভাই ২০১৫, ২০১৬ আৰু ২০১৭ চনত এই দিৱস পালন কৰিছিল।   ২০১৭ চনত মধ্য প্ৰদেশৰ জিলা সংগ্ৰাহকে বিদ্যালয়, যুব প্ৰজন্মৰ বাবে এখন নিৰ্দেশনা পত্ৰ জাৰি কৰি ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীক পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস হিচাপে পালন কৰিবলৈ জনসাধাৰণক আহ্বান জনাইছিল।  ২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ শিক্ষা-মন্ত্ৰী, নীৰা যাদৱে ২০১৮ চনত দিৱসটো উদযাপনৰ বাবে ৰাজ্যৰ ৪০,০০০খন চৰকাৰী বিদ্যালয়লৈ নিৰ্দেশনা জাৰী কৰিছিল।  ২০১৮ চনত গুজৰাট প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আৰু স্বামীনাৰায়ণ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰি এই দিৱস পালন কৰা হয়। ২০১৯ চনত গুজৰাটৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ভূপেন্দ্ৰসিং সুডাছমাই ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত পিতৃৃ-মাতৃ পূজন দিৱস পালন কৰাটো প্ৰশংসা কৰিছিল।
মাত্ৰো পিত্ৰো পূজন দিৱস
মাত্ৰো পিত্ৰো পূজন দিৱস (মাত্ৰা পিত্ৰা পূজন দিৱস বুলিও জনা যায়) আশাৰামে আৰম্ভ কৰা এক উৎসৱ। এই দিনটোত সকলো ধৰ্মৰে ল'ৰা-ছোৱালীয়ে পিতৃ-মাতৃক তিলক লগাই পূজা কৰে আৰু আশীৰ্বাদ লয়। দেখা যায় যে ই পৰিয়ালৰ সদস্যৰ মাজত সম্পৰ্কৰ এনাজৰী সুদৃঢ় কৰে আৰু শ্ৰদ্ধা, আনুগত্য, মানৱীয়তা প্ৰভৃতি গুণসমূহ সন্তানে আহৰণ কৰে। সোঁপন্থী দলৰ কৰ্মীসকলে দাবী কৰে যে এই দিৱসৰ উদযাপনৰ দ্বাৰা কিশোৰী গৰ্ভধাৰণ ৰোধ কৰিব পাৰি। মহাৰাষ্ট্ৰ, হাৰিয়ানা, উৰিষ্যা, ছত্তীশগড়, মধ্য প্ৰদেশ আদি ৰাজ্যত আনুষ্ঠানিকভাৱে ভেলেণ্টাইন দিৱসক মাত্ৰো পিত্ৰো পূজন দিৱস হিচাপে পুনৰনামকৰণ কৰা হয়।
আব্বা আম্মি ইবাদত দিৱস
মুছলিম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃক 'আব্বা আম্মি ইবাদত দিৱস' পালনেৰে তেওঁলোকৰ মৰম প্ৰকাশ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শিশুৰ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৯
শিশুৰ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন অথবা শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন (চমুকৈ RTE) ২০০৯ চনৰ ৪ আগষ্টত ভাৰতীয় সংসদে প্ৰণয়ন কৰা এখন আইন।
২০১০ চনত আইনখন বলৱৎ হোৱাৰ লগে লগে প্ৰতিজন শিশুৰ বাবে শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰ গণ্য কৰা ১৩৫খন দেশৰ ভিতৰত ভাৰতো এখন হিচাপে পৰিগণিত হয়। শিক্ষা আইনখনে 'বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক' শব্দ দুটাৰ সমন্বয় ঘটাইছে। বিনামূলীয়া শিক্ষাই ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহত নামভৰ্তি কৰা শিশুসকলক বাদ দি বাকী কোনো শিশুয়েই কোনোধৰণৰ মাচুল পৰিশোধ নকৰাকৈ বিনা অসুবিধাত প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰাটো বুজাইছে। 'বাধ্যতামূলক শিক্ষা'ই চৰকাৰ আৰু স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষক ৬ ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ বাবে প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰাকৈ নামভৰ্তি আৰু নিয়মীয়া উপস্থিতিৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰিছে।
ইতিহাস
স্বাধীনতাৰ সময়তে ভাৰতীয় সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰা সময়তেই বৰ্তমানৰ আইনখনৰ ইতিহাস পোৱা যায়। কিন্তু ২০০২ চনৰ সাংবিধানিক সংশোধনতহে ২১(ক) অনুচ্ছেদত শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰ হিচাপে ভাৰতীয় সংবিধানত সংযোগ কৰা হয়। বৰ্তমানৰ আইনখন স্বাধীনতাৰ সময়ৰ ভাৰতীয় সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়তে আৰম্ভ যদিও ২০০২ চনৰ ৮৬ তম সংশোধনীত ২১(ক) অনুচ্ছেদত শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি আইনখনক বিশিষ্ট মাত্ৰা প্ৰদান কৰা হয়।
এই সংশোধনত পৃথককৈ শিক্ষাৰ আইনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত অপৰিহাৰ্য কৰা আৰু তাৰ কাৰ্যকৰীকৰণৰ বাবে আইন এখনৰ প্ৰয়োজনীয়তাক বিশেষ ভাৱে দেখুৱাইছে। এই সংশোধনে অৱশ্যে ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰীকৰণৰ পদ্ধতি ব্যাখ্যা কৰিবলৈ এখন আইনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা আঙুলিয়াই দিছিল, যাৰ ফলত এখন পৃথক শিক্ষা বিধেয়কৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাটো আৱশ্যক হৈ পৰিছিল।এইয়া ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৮৬ তম সংশোধন।
আইনখনৰ এখন স্থূল খচৰা ২০০৫ চনত প্ৰস্তুত কৰা হয়। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত ২৫% বঞ্চিত শিশুৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰাৰ বাধ্যতামূলক দফাটোৰ বাবে এই খচৰাই যথেষ্ট বিতৰ্কৰ সূচনা কৰিছিল। আইনখন প্ৰণয়ন কৰা শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰীয় উপদেষ্টা পৰিষদৰ উপ-সমিতিয়ে এই দফাটোক এখন গণতান্ত্ৰিক (সকলোৰে বাবে সমান সুযোগ, অধিকাৰ,উপকাৰ বিচৰা ) সমাজ গঠন কৰিবলৈ এই ব্যৱস্থাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ পূৰ্বাৱশ্যকীয় হিচাপে ধৰি লৈছিল। ভাৰতীয় আইন আয়োগে প্ৰাৰম্ভিকতে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত বঞ্চিত শিশুৰ বাবে ৫০% সংৰক্ষণৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। ২০১৪ চনৰ ৭ মে'ত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিয়ম কৰি দিছিল যে শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন সংখ্যালঘু প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে প্ৰযোজ্য নহয়।
গৃহীত
২০০৯ চনৰ ২ জুলাইত কেবিনেটত আইনখন অনুমোদিত হৈছিল। একেটা বছৰৰ ২০ জুলাইত ৰাজ্যসভাত পাছ হোৱাৰ পিছত ৪ আগষ্টত লোকসভাত গৃহীত হয়। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সন্মতি লাভ কৰাৰ পিছত ২০০৯ চনৰ ২৬ আগষ্টত এইখন শিশুৰ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ আইনৰূপে পৰিগণিত হয়। জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ বাহিৰে সমগ্ৰ ভাৰততে ২০১০ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা আইনখন বলৱৎ কৰা হয়। সেই সময়ৰ ভাৰতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ বক্তৃতাৰ দ্বাৰা আইনখন বলৱৎ হোৱাত ভাৰতীয় ইতিহাসত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বক্তৃতাৰে এখন আইন বলৱৎ কৰা হয়। ড॰ মনমোহন সিঙে তেওঁৰ বক্তৃতাত কয়,"লিংগবৈষম্য আৰু সামাজিক বৈষম্য আঁতৰাই সকলো শিশুৰ শিক্ষা লাভ নিশ্চিতকৰণৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ। সেই শিক্ষা হʼব দায়িত্বশীল আৰু সক্ৰিয় নাগৰিক হিচাপে গঢ়ি তুলিব পৰা প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা, জ্ঞান, নীতি আৰু আহৰণ কৰিব পৰা শিক্ষা। " ২০১৯ চনত কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ঘোষিত হোৱাৰ পিছত জম্মু আৰু কাশ্মীৰতো এই আইন বলৱৎ হয়।
শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইনে স্থানীয় বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰাকৈ শিশুক বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাগ্ৰহণৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰে। ইয়ে নিশ্চিত কৰে যে 'বাধ্যতামূলক শিক্ষা' বুলিলে চৰকাৰৰ ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সলৈকে শিশুৰ বিনামূলীয়া শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰা আৰু নামভৰ্তি, উপস্থিতিৰ খতিয়ানৰ লগতে শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ দায়িত্বক বুজায়। 'বিনামূলীয়া শিক্ষা'ই সকলো শিশুয়ে কোনোধৰণৰ মাচুল পৰিশোধ নকৰাকৈ বিনা অসুবিধাত প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰাটো বুজাইছে।
এই আইনত প্ৰৱেশ-নথকা শিশুৰ বাবে উপযুক্ত বয়সৰ শ্ৰেণীত প্ৰৱেশ বা নামভৰ্তিৰ ব্যৱস্থা আছে।
আইনখনে উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত অৰ্থাৎ আৱশ্যকীয় প্ৰবেশ আৰু শিক্ষাগত অৰ্হতাসম্পন্ন শিক্ষকৰ নিযুক্তিৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।
এই আইনে বাধা প্ৰদান কৰা দিশকেইটামান হৈছে- শাৰীৰিক আৰু মানসিক শাস্তি, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ বাবে বাচনি পদ্ধতি, মাচুল, শিক্ষকৰ দ্বাৰা ব্যক্তিগত টিউচন, স্বীকৃতিবিহীন বিদ্যালয় চলাই থকা।
সংবিধানত উল্লেখ থকা মূল্যবোধৰ সৈতে সংগতি ৰাখি পাঠ্যক্ৰম বিকাশৰ ব্যৱস্থা আইনে কৰিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে শিশুৰ সৰ্বাংগীন বিকাশ,জ্ঞানবৰ্দ্ধন,প্ৰতিভা আৰু সম্ভাৱনীয়তাৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ লগতে শিশুসুলভ আৰু শিশুকেন্দ্ৰিক শিকণ পদ্ধতিৰে শিশুক ভয়,মানসিক যন্ত্ৰণা, দুশ্চিন্তা আদিৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰা হয়।
মুখ্য আলোকপাত
আইনখনে ৬ ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ বাবে নিম্নতম মানদণ্ড বৰ্তাই প্ৰাথমিক শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰে‌। ইয়াৰ বাবে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহত(except the minority institutions) আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা আৰু আন শিক্ষাৰ্থী(to be reimbursed by the state as part of the public-private partnership plan)ৰ বাবে ২৫% নামভৰ্তি সংৰক্ষণ কৰাটো বাধ্যতামূলক হৈ পৰে। জাতিগত সংৰক্ষণ ভিত্তিত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহত শিশুৰ নামভৰ্তি হয়।  এই ডকুমেণ্টৰ ৯ নং পৃষ্ঠা আৰু ৪ নং পইণ্টটো চাওক.
আইনত উল্লেখ থকা অনুসাৰে কোনো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অনুত্তীৰ্ণ কৰাব নোৱাৰে আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে বৰ্ডৰ পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ কৰাব লাগিব। বিদ্যালয় আধাতে এৰি দিয়া ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে বিশেষ প্ৰশিক্ষণ যোগে একে বয়সৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ সমপৰ্যায়লৈ অনাৰ ব্যৱস্থা আছে।
শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইনৰ শিক্ষাৰ প্ৰয়োজন থকা শিশু চিনাক্ত কৰিব পৰাকৈ এক জৰীপৰ প্ৰয়োজন আৰু সেইসমূহক শিক্ষাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিবলৈ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। বিশ্ববেংকৰ ভাৰতীয় শিক্ষা বিশেষজ্ঞ চেম কাৰ্লচনে পৰ্যৱেক্ষণ কৰিছিল যে- ১৮ বছৰ বয়সলৈকে বিশেষ ভাৱে সক্ষম শিশুসকলৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ বাবে এখন পৃথক আইন আছে, বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুৰ আইন। এই আইনৰ অধীনত থকা অন্যান্য ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত বিদ্যালয়ৰ আন্তঃগাঁথনিৰ উন্নয়ন,শিক্ষক-ছাত্ৰৰ অনুপাত আদি আছে।
কাৰ্যকৰীকৰণ আৰু পুঁজি
ভাৰতীয় সংবিধানত শিক্ষা হৈছে এক সহযোগী সংস্কৰণ আৰু কেন্দ্ৰ-ৰাজ্য দুয়োয়ে ইয়াৰ ওপৰত আইন প্ৰণয়ন কৰিব পাৰে। আইনখনে ইয়াৰ কাৰ্যকৰীকৰণৰ বাবে কেন্দ্ৰ, ৰাজ্য আৰু স্থানীয় দলবোৰক বিশেষ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছে। ৰাজ্যসমূহে সৰ্বজনীন শিক্ষাৰ বাবে সকলো বিদ্যালয়ত সঠিক মানদণ্ডৰ শিক্ষা দিব পৰাকৈ আৰ্থিক ক্ষমতাৰ অভাৱ বুলি আপত্তি দৰ্শাই আহিছে। গতিকে এয়া স্পষ্ট যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে (যিয়ে অধিকাংশ কৰ আদায় কৰে) ৰাজ্যসমূহক আৰ্থিক সাহায্য দিব লাগিব। পুঁজিৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু বিতৰণৰ অধ্যয়নৰ বাবে গঠন হোৱা এখন সমিতিয়ে পোনপ্ৰথমে আইনখন কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ পাঁচ বছৰত ভাৰতীয় মুদ্ৰা অনুসৰি ১৭১০ বিলিয়ন টকা ধাৰ্য কৰে আৰু ২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যৰ অনুদান ৬৫:৩৫, উত্তৰ পূৱৰ ৰাজ্যসমূহৰ বাবে ৯০:১০ অনুপাতত ভাগ কৰিবলৈ সন্মত হয়। ২০১০ চনত পুঁজি ২৩১০ বিলিয়নলৈ বৃদ্ধি পায় আৰু কেন্দ্ৰই ৬৮% লৈ অংশীদাৰীত্ব বৃদ্ধি কৰে। কিছুমান সংবাদ মাধ্যমে কেন্দ্ৰৰ অংশীদাৰ ৭০% বুলি কয়। সেই অনুসৰি বেছিভাগ ৰাজ্যই শিক্ষাৰ বাজেট বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰয়োজন নহয়। ২০১১ চনত গ্ৰহণ কৰা এটা উল্লেখনীয় পদক্ষেপ হৈছে শিক্ষাৰ অধিকাৰ দশম শ্ৰেণী (১৬ বছৰ) পৰ্য্যন্ত আৰু প্ৰাক-বিদ্যালয় বয়সৰ পৰিসৰলৈ বৃদ্ধি কৰা। CABE সমিতিখনে এই পৰিৱৰ্তনসমূহ প্ৰয়োগ কৰিলে হ'ব পৰা পৰিণামসমূহ বিশ্লেষণ কৰি আছে।
কাৰ্যকৰীকৰণৰ নিৰ্দেশনা পৰিষদ
মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে আইনখন কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ১৪ জনীয়া এখন উচ্চ স্তৰীয় ৰাষ্ট্ৰীয় উপদেষ্টা পৰিষদ(National Advisory Council বা NAC) গঠন কৰে। সদস্যসকল হৈছে -
কাৰ্যকৰীকৰণৰ স্থিতি
আইনখনৰ প্ৰথম বৰ্ষপূৰ্তিত মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে আইনখন প্ৰণয়নৰ এখন প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু ২০১৫ চনলৈকে উলিয়াই আছিল। সেই প্ৰতিবেদন অনুযায়ী ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ ১.৭ মিলিয়ন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েই বিদ্যালয় বহিৰ্ভুত। চৰকাৰী আৰু চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ দৰমহাৰ সমতা নিশ্চিত কৰাৰ আইনী ভিত্তিও আইনখনে প্ৰদান কৰে।
হাৰিয়ানাৰ চৰকাৰে ৰাজ্যত শিক্ষা আইনৰ সঠিক প্ৰণয়নৰ বাবে আৰু ধাৰাবাহিক নিৰীক্ষণৰ বাবে খণ্ড প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া আৰু খণ্ড সমল সমন্বয়ক কৰ্তব্য পালনৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে।
পূৰ্বদৃষ্টান্ত
এই আইন নতুন নহয়। বেছিভাগ লোক নিৰক্ষৰ আছিল বাবে এই আইনে সৰ্বজনীন প্ৰাপ্তবয়স্ক ভোটাধিকাৰৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৪৫ নং অনুচ্ছেদক আইন হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৯০ চনত বিশ্ববেংকে গ্ৰাম্য অঞ্চলত সহজে যাব পৰাকৈ বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰে। এই প্ৰচেষ্টাক ১৯৯০ চনৰ সৰ্ব শিক্ষা অভিযান আৰ্হিত সুদৃঢ় কৰা হৈছিল। শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইনে ব্যৱস্থাটো আৰু অধিক আগঢ়াই নিয়ে আৰু বিদ্যালয়ত শিশুৰ নামভৰ্তিক এক ৰাজ্যিক বিশেষ অধিকাৰ হিচাপে গঢ়ি তোলে।
সমালোচনা
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় বহু গোটৰ সৈতে আলোচনা নকৰাকৈ, শিক্ষাৰ মানদণ্ডৰ বিবেচনা নকৰি খৰখেদাকৈ প্ৰস্তুত কৰা বাবে আইনখন যথেষ্ট সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ বিদ্যালয়সমূহত অনাধিকাৰ হস্তক্ষেপ কৰা আৰু ৬ বছৰৰ তলৰ শিশুক আইনৰ বাহিৰত ৰখাৰ বাবেও সমালোচিত হৈছে। বেছিভাগ ধাৰণাই ২০০০ চনৰ সৰ্বশিক্ষা অভিযান আৰু ১৯৯০ চনৰ বিশ্ববেংকৰ পুঁজিগত প্ৰাথমিক শিক্ষা কাৰ্যসূচীৰ নীতিৰ সৈতে মিল আছে যি দুই আঁচনি গাঁৱলীয়া অঞ্চলত বহু বিদ্যালয় স্থাপন কৰি অকাৰ্যকৰী হোৱাৰ বাবে আৰু দুৰ্নীতিৰ বাবে সমালোচিত হৈছিল।
চৰকাৰী বিদ্যালয় ব্যৱস্থাত প্ৰদান কৰি থকা শিক্ষাৰ মানদণ্ড নিম্নমানৰ।
স্বীকৃতপ্ৰাপ্ত বিদ্যালয়সমূহৰ ৮০% ই চৰকাৰী বিদ্যালয়েৰে দেশৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ বৃহত্তম অংশটো গঠিত যদিও ইয়াত শিক্ষকৰ নাটনিৰ লগতে আন্তঃগাঁথনিমূলক ব্যৱধান পৰিলক্ষিত হয়। বহুতো লোকালয়ত সম্পূৰ্ণৰূপে বিদ্যালয়ৰ অভাৱ।চৰকাৰী বিদ্যালয় সমূহ সম্বন্ধে প্ৰায়ে অভিযোগ আহে যে সেইবোৰ অনুপস্থিতি আৰু অব্যৱস্থাৰ সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত আৰু তাত নিয়োগ বিলাকো ৰাজনৈতিক সুবিধামতেহে হয়। চৰকাৰী বিদ্যালয়ত  বিনামূলীয়া মধ্যাহ্ন ভোজনৰ প্ৰলোভন স্বত্বেও বেছিভাগ অভিভাৱকেই শিশুক ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়লৈ পঠিয়ায়। অধিকাংশ ৰাজ্যতে গ্ৰাম্য ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ দৰমহা(প্ৰতি মাহে প্ৰায় ৪০০০ টকা) চৰকাৰী বিদ্যালয়তকৈ ভালেখিনি কম।
ফলস্বৰূপে দেখা যায় যে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ সমৰ্থকসকলে পইছাৰ বাবদ চৰকাৰী বিদ্যালয় সমূহক কম গুণাগুণবিশিষ্ট বুলি সমালোচনা কৰে।
ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে চৰকাৰী খণ্ডৰ ছাত্ৰছাত্ৰীসকলতকৈ আগবাঢ়ি থকাৰ বাবে, আৰ্থিকভাৱে সাৰ্মথ্যহীন হৈ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ বাধ্য হৈ পৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগত এক বৈষম্যৰ সৃষ্টি কৰে।এক বৃহৎ সংখ্যক পৰিয়াল দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত থকা দেশখনত গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বিদ্যালয়ৰ মাচুল ভৰিব পৰা লোকসকলকহে সা-সুবিধা দিয়াৰ বাবেও ব্যৱস্থাটো সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে।
এইবিলাক সমস্যা বা বিষয় আলোচনা নকৰাৰ বাবে আইনখনক বৈষম্যমূলক হিচাপে সমালোচনা কৰা হৈছে। শিক্ষাবিদ অনিল সদগোপালে খৰখেদাকৈ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা আইনখনৰ বিষয়ে এইদৰে কৈছে:
উদ্যোগী গুৰুচৰণ দাসে লক্ষ্য কৰা অনুযায়ী চহৰ অঞ্চলৰ ৫৪% শিশুৱেই ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়লৈ যায় আৰু এই হাৰ বছৰি ৩% কৈ বৃদ্ধি পাই আহিছে। "আনকি দৰিদ্ৰ শিশুসকলেও শিক্ষকৰ উপস্থিতিৰ অভাৱত চৰকাৰী বিদ্যালয় এৰিছে।" যি কি নহওক আন গৱেষকসকলে  তাৰ বিৰোধিতা কৰি যুক্তি দিয়ে যে  অন্যান্য কাৰক(পৰিয়ালৰ আয় আৰু অভিভাৱকৰ সাক্ষৰতা আদি)ৰ বিষয়ে যদি বিবেচনা কৰা যায় তেনেহ'লে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ মানদণ্ড উচ্চতৰ তেনে কথাৰ কোনো প্ৰামাণিক সত্যতা নাই।
ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰিত্ব
গুণগত সমস্যাবোৰৰ বাবে আইনখনত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহত ২৫% কোটাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ বাবে বিদ্যালয়ৰ ৰছিদৰ পৰা ক্ষতিপূৰণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছে, যাতে অভিভাৱকসকলে বিনাদ্বিধাই সন্তানক চৰকাৰী অথবা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়লৈ পঠাব পাৰে। প্ৰাথমিক শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্পত সাংবিধানিক বাধ্যবাধকতাক ৰাজ্যই এৰাই চলাত অল ইণ্ডিয়া ফৰাম ফৰ ৰাইট টু এডুকেচন(AIF-RTE)ৰ দৰে সংস্থাবোৰে ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰিত্বৰ বৃদ্ধিক লক্ষ্য কৰে।
ব্যক্তিগত স্কুলসমূহৰ অধিকাৰ খৰ্ব
চচাইটি ফৰ আন-এইডেড প্ৰাইভেট স্কুলছ, ৰাজস্থান(in Writ Petition (Civil) No. 95 of 2010) আৰু তেনেধৰণৰ ৩১খন আবেদনে ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আইনখনে চৰকাৰী অনুজ্ঞাপত্ৰ অবিহনে প্ৰতিষ্ঠান চলাই থকা ব্যক্তিগত কৰ্তৃপক্ষৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ উলঙ্ঘন কৰাৰ কথা দোহাৰে। সাহায্যপ্ৰাপ্ত নোহোৱা চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ত বঞ্চিত শিশুৰ বাবে ২৫% নামভৰ্তি সংৰক্ষণ কৰাটো অসাংবিধানিক বুলি সমালোচনা হয়। <!-- Forcing unaided schools to admit 25% disadvantaged students has also been criticized on the grounds that the government has partly transferred its constitutional obligation to provide free and compulsory elementary education to children on “non-state actors,” like private schools, while collecting a 2% cess on the total tax payable for primary education.
In September 2012, the Supreme Court subsequently declined a review petition on the Act.
In May 2016, the Chetpet-based CBSE school Maharishi Vidya Mandir became embroiled in a scandal over its circumvention of the 25% quota rule.
--> স্কুলখনে ইয়াৰ নামভৰ্তি কালছোৱাত দুখীয়া শ্ৰেণীৰ পিতৃ-মাতৃক কৈছিল যে "আৰটিইৰ কোনো অস্তিত্ব নাই" আৰু "আমি এই আৱেদনবোৰ (চৰকাৰী আৰটিই) গ্ৰহণ নকৰোঁ"। জ্যেষ্ঠ অধ্যাপকজনে চিবিএছইৰ তামিলনাডু আঞ্চলিক শাখাৰ সঞ্চালকজনক এইটোও জনাইছিল যে তেওঁ ইমেইল ঠিকনা নথকা আৱেদনকাৰীক নাকচ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল, যাতে তাৰ দ্বাৰা কাৰিকৰী দিশত অশিক্ষিত পিতৃ-মাতৃক নামভৰ্তি বিচৰাৰ পৰা আঁতৰাব পাৰি। ইয়াৰোপৰি বিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই আঁচনিটোৰ সুবিধা লাভৰ পৰা বঞ্চিত কৰিবলৈ ভালেমান দুখীয়া প্ৰাৰ্থীৰ দূৰত্বৰ হিচাপটো বিকৃত কৰিছিল।
অনাথ ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবে প্ৰতিবন্ধকতা
আইনখনে কোনো প্ৰমাণ পত্ৰ নোহোৱাকৈ লʼৰা ছোৱালীক নাম ভৰ্তিৰ সুবিধা দিয়ে। কিছুমান ৰাজ্যত শিশুৰ আয় আৰু জাতিগত প্ৰমাণ পত্ৰ,বি পি এল কাৰ্ড আৰু জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰ বিচাৰি পূৰ্বৰ পদ্ধতিকে বাহাল ৰাখিছিল। অনাথ শিশু সকলে শিক্ষা গ্ৰহণৰ ইচ্ছা থকাৰ স্বত্বেও এনে তথ্য দিব নোৱাৰাৰ হেতুকে নাম ভৰ্তি কৰিব পৰা নাছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা
বদন বৰফুকন (চলচ্চিত্ৰ)
অভিনয়
বদন বৰফুকনৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল মঞ্চাভিনেতা কামাখ্যানাথ ঠাকুৰে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ ভূমিকাত আছিল নৃত্যশিল্পী চাৰুচন্দ্ৰ বৰদলৈ। অন্যান্য ভূমিকাত আছিল দেৱবালা চলিহা- ৰাজমাও, অমলেন্দু বাগচী- মানৰজা আৰু সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী- সন্ন্যাসী।
গীত
বদন বৰফুকন ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা গৌৰ গোস্বামীৰ। গীত লিখিছিল পুৰুষোত্তম দাস আৰু আনন্দিৰাম দাসে। গাইছিল প্ৰেম শইকীয়া।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৪০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৪৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ভীষ্মকনগৰ
নামৰ ব্যুৎপত্তি
১৯৭০ চনৰ দশকত প্ৰত্নতাত্ত্বিক গৱেষকসকলে নামনি দিবাং জিলাৰ ৰ'ইঙত এখন প্ৰাচীন নগৰৰ ভগ্নাৱশেষ উদ্ধাৰ কৰে। এই গৱেষকসকলেই অঞ্চলটোৰ নাম 'ভীষ্মকনগৰ' ৰাখে। সম্ভৱতঃ চুতীয়াসকলৰ কিম্বদন্তী ৰজা ভিৰমুক্কা (Bhirmukka) নামৰ সংস্কৃতকৰণৰ জৰিয়তে ভীষ্মক শব্দৰ ব্যুৎপত্তি হ'ল। বুৰঞ্জীপ্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, মধ্যযুগত চুতীয়া ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা বীৰপালে নিজকে ৰজা ভিৰমুক্কাৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে পৰিচয় দিছিল।
দেওধাই বুৰঞ্জীৰ পাঠত পোৱা যায়, "“শদিয়া ক'ৰজাকু-দেশ চুতিকা-বংশ ভিৰমুক্কা ধাতু দ্ৰৱ্য টো লেভে না সত্ব জনপদন্য”"
ঐতিহাসিকভাৱে, কুণ্ডিল নদীৰ পাৰত অৱস্থিত হোৱাৰ কাৰণে এই অঞ্চল কুণ্ডিল-নগৰ হিচাপে জনাজাত আছিল। ইয়াৰ লগতে, সাধ্যপুৰৰ অধিপতি (সাধ্যপুৰ-ঈশ্বৰ) নামৰ পৰা "সাধ্যপুৰা" নামৰ উদ্ভৱ হয়। আনহাতে, টাই বুৰঞ্জী অনুসৰি ইয়াৰ নাম "চে-লুং" (অসমীয়া অৰ্থ: বৰ-নগৰ, ইংৰাজী অৰ্থ:Great City)।
অৱস্থান
ভীষ্মকনগৰ বৰ্তমানৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ অংশ। এই পৌৰাণিক নগৰখনৰ পৰিসৰ ২৫০০ একৰ ক্ষেত্ৰ জুৰি বিস্তৃত।
স্থাপত্য
পোৰা-মাটিৰ ইটাৰে সজা এই এই দূৰ্গৰ শীৰ্ষভাগ অতি বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ আৰু চিত্তাকৰ্ষক। প্ৰাচীন স্থপতিবিদসকলৰ কলা-নৈপুণ্যৰ ই এক মনোমোহা নিদৰ্শন। আনকি, আধুনিক যুগতো এই দূৰ্গৰ স্থাপত্যক বিস্ময়কৰ কাৰুকলা হিচাপে চিহ্নিত কৰিব পাৰি। নগৰখন প্ৰায় ১০ বৰ্গ কিল'মিটাৰ ক্ষেত্ৰত বিস্তৃত হৈ আছে। ই পূৱ, পশ্চিম আৰু দক্ষিণ দিশত ৪.৫ মিটাৰ উচ্চতাৰ আৰু ৬ মিটাৰ প্ৰস্থৰ ৬-৯ তৰপীয়া গ্ৰেণাইট আৰু ইটাৰ দেৱালেৰে পৰিৱেষ্টিত হৈ আছে। উত্তৰদিশত থকা মিছিমি পাহাৰে নগৰক এক প্ৰাকৃতিক সুৰক্ষা আৱেষ্টনী প্ৰদান কৰে। অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ যদিও বিশেষ প্ৰত্নতাত্ত্বিক খন্দন অনুসন্ধান সম্পন্ন হোৱা নাই, কিন্তু প্ৰাথমিক খননত তিনিখন টেংক, আৰু পূৱ আৰু পশ্চিম দিশত দুখন তোৰণৰ অৱস্থিতি পোৱা গৈছে।
ভীষ্মকনগৰৰ কেন্দ্ৰীয় পৰিসৰ ১৮৬০ বৰ্গমিটাৰ কালিত বিস্তৃত। ইয়াত তিনিটা ভৱন, ছখন প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু দুটা বিস্তাৰ কক্ষ আছে। পৰিসৰৰ ভিতৰত ২ মিটাৰ উচ্চতাৰ শৈল দেৱাল অৱস্থিত। দূৰ্গৰ স্থাপত্য হৈছে মধ্যযুগীয় কলা-স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন। উৎখননৰ সময়ত প্ৰাপ্ত মাটিৰ বাচন-বৰ্তন, পোৰামাটি(টেৰাক'টা)-ৰ মূৰ্তি, টেৰাক'টা ফলক আৰু আলংকাৰিক সজ্জা-খপৰাসমূহ (decorative tiles) বৰ্তমান সংৰক্ষিত হৈ আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:চুতীয়া ৰাজ্য শ্ৰেণী:অসমীয়া জাতিৰ ইতিহাস
ফেন বিংবিং
ফেন বিংবিং (Chinese: 范冰冰, জন্ম: ১৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮১) এগৰাকী চীনা অভিনেত্ৰী। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈকে ২০০৬ চনৰ পিছত প্ৰতি বছৰে শীৰ্ষ ১০ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰাৰ পিছত ফৰ্বছ চাইনা চেলিব্ৰিটি ১০০ তালিকাত সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা চেলিব্ৰিটি হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ২০১৭ চনত টাইম আলোচনীৰ ১০০জন প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰে।
ফেনৰ প্ৰাৰম্ভিক কাম আছিল পূব এছিয়াৰ চিনেমা আৰু টেলিভিছন, বিশেষকৈ নাটক ধাৰাবাহিক মাই ফেয়াৰ প্ৰিন্সেছ (১৯৯৮–১৯৯৯)ত অভিনয়। তেওঁৰ অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল চেল ফোন (২০০৩) ছবিখনৰ জৰিয়তে যিখন চীনৰ বছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ চীনৰ কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰে, য’ত লষ্ট ইন বেইজিং (২০০৭), বুদ্ধ মাউণ্টেন (২০১১) আৰু ডাবল এক্সপ’জাৰ (২০১২) আদি। আই এম নট মেডাম ব’ভাৰী (২০১৬) ছবিখনৰ শিৰোনাম দখল কৰাৰ বাবে ফেনে গোল্ডেন হৰ্চ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, টকিঅ’ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ছান চেবাষ্টিয়ান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু গোল্ডেন ৰুষ্টাৰ বঁটাৰ পৰা বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ বিদেশী চলচ্চিত্ৰ ভূমিকাসমূহৰ ভিতৰত আছে ফৰাচী ছবি ষ্ট্ৰেচ (২০১১), কোৰিয়ান ছবি মাই ৱে (২০১১), আমেৰিকান ছুপাৰহিৰো ছবি এক্স-মেন: ডেজ অৱ ফিউচাৰ পাষ্ট (২০১৪) আৰু হংকং-চীন-আমেৰিকান ছবি স্কিপট্ৰেচ (২০১৫)।
পদ্মশ্ৰী অসমীয়া ব্যক্তিসকলৰ তালিকা
পদ্মশ্ৰী হৈছে ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান। এই সন্মান লাভ কৰা অসমীয়া ব্যক্তিসকলৰ নাম তলৰ তালিকাত উল্লেখ কৰা হ'ল।
==তালিকা ==
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা  *
থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী
থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী (อาหารไทย, আহান থাই) হৈছে থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰন্ধনপ্ৰণালী। থাই ৰন্ধনত সুগন্ধি উপাদান আৰু মচলাৰ সৈতে পাতলকৈ প্ৰস্তুত কৰা ব্যঞ্জনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। থাই খাদ্যৰ বিশেষজ্ঞ অষ্ট্ৰেলিয়ান চেফ ডেভিদ থম্পছনে এই কথা লক্ষ্য কৰিছে যে আন বহুতো ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ বিপৰীতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী হৈছে "বিভিন্ন উপাদানৰ সমাহাৰৰ জৰিয়তে এক সুসংগত সমাপ্তিৰ সৃষ্টি। এক জটিল সংগীতৰ স্বৰলিপিৰ দৰে ইয়াৰ পৃষ্ঠ মসৃণ হ'ব লাগে কিন্তু তলছোৱাত কি ঘটিছে সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়। সৰলতা ইয়াৰ নীতি একেবাৰেই নহয়।"
পৰম্পৰাগত থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী মূলতঃ চাৰিটা শ্ৰেণীত ভগাব পাৰি। এইকেইটা ক্ৰমে টম (সিজোৱা ব্যঞ্জন), য়াম (মচলাযুক্ত চালাড), টেম (খুন্দা খাদ্য), আৰু গেং (তৰকাৰী)। ডিপ-ফ্ৰাই, ষ্টাৰ-ফ্ৰাই আৰু ভাপত দিয়া ব্যঞ্জন চীনা ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ পৰা আহিছে।
চিএনএন ট্ৰেভেলৰ দ্বাৰা ২০১৭ চনত বিশ্বব্যাপী ৩৫ হাজাৰ লোকৰ এক অনলাইন জৰীপত ’’বিশ্বৰ ৫০টা শ্ৰেষ্ঠ খাদ্য’’ৰ তালিকাত সাতবিধে থাই ব্যঞ্জনে স্থান লাভ কৰিছিল। এই তালিকাখনত আন যিকোনো দেশতকৈ থাইলেণ্ডৰ অধিক ব্যঞ্জন অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। এইসমূহ হৈছে ক্ৰমে টম য়াম গুং (চতুৰ্থ), পেড থাই (পঞ্চম), চোম টেম (ষষ্ঠ), মাচামান তৰকাৰী (দশম), সেউজীয়া তৰকাৰী (১৯তম), থাই ফ্ৰাইড ৰাইচ (২৪তম) আৰু নাম টক মু (৩৬তম)।
ইতিহাস
থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু থাইলেণ্ডৰ চুবুৰীয়া দেশ, বিশেষকৈ ভাৰত, মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধন পৰম্পৰা আৰু ৰন্ধনপ্ৰণালীয়ে বহু শতিকা ধৰি পৰস্পৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।
থাই সন্ন্যাসী বুদ্ধদাচা ভিক্কুৰ 'থাইলেণ্ডলৈ ভাৰতৰ উপকাৰ' শীৰ্ষক লেখনিৰ মতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁ লিখিছে যে থাই লোকসকলে ভাৰতীয়সকলৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণে তেওঁলোকৰ খাদ্যত মচলা কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে শিকিছিল। থাইসকলে ভাৰতীয়সকলৰ পৰা ভেষজ ঔষধ প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতিও লাভ কৰিছিল। কিছুমান উদ্ভিদ যেনে গাটিফেৰা পৰিয়ালৰ সৰভি, পানীকা বা হৰচিংহাৰ, ফিকুন বা মিমুচোপচ এলেংগি আৰু বুন্নাক বা ৰোজ চেষ্টনাট আদি ভাৰতৰ পৰা অনা হৈছিল।
১৫১১ চনত যেতিয়া পৰ্তুগীজসকলৰ প্ৰথম কূটনৈতিক অভিযান আহি অয়ুথায়াৰ (অযোধ্যা) ৰাজসভাতত উপস্থিত হয় তেতিয়াই পাশ্চাত্য প্ৰভাৱ পৰি পৰ্তুগীজ ফিওচ দে অভোছৰ থাই অভিযোজন ফই থং আৰু গৰুৰ গাখীৰৰ সলনি নাৰিকলৰ গাখীৰেৰে তৈয়াৰ কৰা কাষ্টাৰ্ড চাংখাইয়া আদিৰ সৃষ্টি হয়। এই ব্যঞ্জনসমূহ ১৭ শতিকাত ৰজা নাৰাইৰ গ্ৰীক উপদেষ্টা কন্সটেণ্টাইন ফৌলকনৰ পত্নী, অয়ুথায়াত জন্ম গ্ৰহণ কৰা জাপানী-পৰ্তুগীজ-বঙালী বংশোদ্ভৱ মাৰিয়া গুয়োমাৰ ডি পিনহাই থাইলেণ্ডলৈ আনিছিল বুলি কোৱা হয়। পশ্চিমৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ খুব সম্ভৱ ষোড়শ বা সপ্তদশ শতিকাত আমেৰিকাৰ পৰা আমদানিকৃত জলকীয়াৰ প্ৰৱৰ্তন। জলকীয়া আৰু চাউল সাম্প্ৰতিক থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দুবিধ উপাদান। কলম্বিয়ান এক্সচেঞ্জৰ সময়ত পৰ্তুগীজ আৰু স্পেনিছ জাহাজে আমেৰিকাৰ পৰা বিলাহী, মাকৈ, অমিতা, হাতীভেকুৰী, আনাৰস, ৰঙালাও, মান ধনিয়া, কাজু আৰু চীনাবাদামকে ধৰি নতুন খাদ্য সামগ্ৰী আনিছিল।
উপাদান
সামগ্ৰিকভাৱে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীত বিভিন্ন উপাদান (থাই ভাষাত চুয়ান ফাচোম) আৰু খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰণালী অন্তৰ্ভুক্ত। থাই চেফ মেকডাঙে থাই খাদ্যক "জটিলতা, পুংখানুপুংখতাৰ প্ৰতি মনোযোগ, বিন্যাস, ৰং আৰু সোৱাদ"ৰ বৈশিষ্ট্যতাৰে চিহ্নিত কৰিছে।
থাই খাদ্যসমূহ সতেজ (শুকুৱাই থোৱাৰ বিপৰীতে) বনৌষধি আৰু মচলাৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে জনাজাত। থাই খাদ্যৰ সচৰাচৰ সোৱাদ নহৰু, গালাংগল (আদাজাতীয় উদ্ভিদ), ধনিয়া/মান দনিয়া, লেমন গ্ৰাছ, শ্বেলট (এবিধ পিঁ‌য়াজ), জালুক, কাফিৰ লাইমৰ পাত, সৰু মিছা মাছৰ পেষ্ট, মাছৰ চছ, আৰু জলকীয়াৰ পৰা আহে। ব্যঞ্জন মিঠা কৰিবলৈ বৰাচাছৰ (তালজাতীয় উদ্ভিদ) ৰসৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা তাল চেনি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনহাতে নেমু আৰু তেতেলীয়ে টেঙা সোৱাদৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত মাংসসমূহ হৈছে গাহৰি আৰু কুকুৰাৰ লগতে হাঁহ, গোমাংস আৰু ম'হ। দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ মুছলমান থাইসকলৰ বাহিৰে ছাগলী, ভেড়া আৰু ছাগলীৰ ব্যৱহাৰ খুব কম। বনৰীয়া গাহৰি, হৰিণ আৰু বনৰীয়া চৰাই আদিৰ ব্যৱহাৰো ইহঁ‌তৰ বাসস্থানৰ সংকোচন, ১৯৬০-ৰ দশকত অভ্যন্তৰীণ পশু পালনৰ আধুনিক পদ্ধতিৰ প্ৰৱৰ্তন আৰু ১৯৮০-ৰ দশকত কৃষি ব্যৱসায়ৰ উত্থানৰ বাবে সীমিত হৈ পৰিছে। পৰম্পৰাগতভাৱে, মাছ, ক্ৰাষ্টেচিয়ান আৰু খোলাধাৰী মৎস্যই থাই লোকসকলৰ আহাৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ২০০৬ চনত মাছৰ জনমূৰি ব্যৱহাৰ আছিল ৩৩.৬ কিলোগ্ৰাম।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:থাইলেণ্ডৰ খাদ্য শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
আও নগা
আও ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ এটা প্ৰধান নগা জনজাতি। এওঁলোক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মান্তৰিত হোৱা প্ৰথমটো নগা জনাজাতি। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ লগতে পশ্চিমীয়া শিক্ষাব্যৱস্থাকো আওসকলে পোনপ্ৰথমে গ্ৰহণ কৰি লয়। ১৮৭২ চনত এমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছ্যনেৰী এডৱিন ক্লাৰ্ক (Edwin W. Clark) মলুংকিমং, (Molungkimong) নামৰ এখন আও গাঁৱত ভৰি দিয়াৰ পিছৰে পৰাই খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম নাগালেণ্ডত প্ৰবেশ কৰে। আওসকলৰ প্ৰধান ভূমি হৈছে পূবে চুলা উপত্যকা (Tsula [Dikhu]) ৰ পৰা পশ্চিমে মোককচাং জিলালৈকে। আও নগাসকলে বছৰজুৰি কৃষিৰ লগত জড়িত নানা উৎসৱ পালন কৰে।
বিস্তাৰ
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নাগালেণ্ডত আওসকলৰ মুঠ জনসংখ্যা ২২৭,০০০ জন। নাগালেণ্ডৰ মোককচাং জিলা এই জনজাতিৰ লোকৰ মূল বাসস্থান। এই জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ১৬১৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। কিছুসংখ্যক আও নগা লোক চুবুৰীয়া অসমতো বাস কৰে। মোককচাং জিলাৰ মুঠ ছটা পৰ্বতশ্ৰেণীত আও নগাসকলে বাস কৰে।
ধৰ্ম
১৮৭২ চনত আমেৰিকান খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ আগমণে আওসকলৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মান্তকৰণ আৰম্ভ কৰে। গতিকে আওসকল খ্ৰীষ্টান ধৰ্মান্তৰিত হোৱা নাগালেণ্ডৰ প্ৰথমটো জনজাতি। বৰ্তমান আওসকলৰ প্ৰায় সকলো লোকেই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
পৰ্জন্য
পৰ্জন্য (पर्जन्य ) বেদত উল্লিখিত বৰ্ষা, বিজুলী, ঢেৰেকনি আৰু উৰ্বৰতাৰ দেৱতা।
বৰ্ণনা
পৰ্জন্যক প্ৰায় এটি বৰ্ষা-ষাঁড়ৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হয়, যি ইন্দ্ৰৰ বশত। বিজুলী পৰ্জন্যৰ স্তন আৰু বৰষুণ গাখীৰ। ঢেৰেকনি পৰ্জন্যৰ মাত। পৰ্জন্য কাঁৰ বা বৰষুণৰ বতৰত গজা ইকৰাৰ পিতৃ। তেওঁক কবিৰ সংৰক্ষক আৰু মাংসাহাৰী-জুইৰ শত্ৰু বুলিও কোৱা হয়।
অৰ্থ
বামণ শিৱৰাম আপ্তেৰ ১৯৬৫ৰ সংস্কৃত-ইংৰাজী অভিধানৰ মতে, পাৰ্জন্যৰ তিনিটা অৰ্থ:
বিভিন্ন স্তোত্ৰত
ঋগবেদ্ৰ দুটি স্তোত্ৰ: ৫.৮৩ আৰু ৭.১০১ পৰ্জন্যক উদ্দেশ্যি লিখা হৈছিল। বৈদিক সংস্কৃতত পৰ্জন্যৰ অৰ্থ "বৰষুণ" বা "বৰষুণ দিয়া ডাৱৰ"। বৰষুণৰ কৃপাৰ বাবে পৰ্জন্যক উদ্দেশ্যি লিখা স্তোত্ৰ অথৰ্ববেদতো পোৱা যায়।
পৰ্জন্য পঞ্চম মন্বন্তৰৰ সপ্তঋষিৰো অন্যতম। তেওঁ বাৰ আদিত্যৰ অন্যতম আৰু বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে, কাতি মাহৰ সংৰক্ষক। তেওঁ এজন গন্ধৰ্ব আৰু হৰিবংশৰ মুনিও হয়।
আন দেৱতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
পৰ্জন্যক অনেক সংস্কৃতিত পূজা হয়। স্লেভিক পেৰুণ, লিথুৱানিয়ান পেৰ্কুনাছ, লেটভিয়ান পেৰ্কন্স আৰু ফিনিছ পেৰ্কেলে ঢেৰেকনিৰ দেৱতা। গথিক ফেৰ্গুণি (পৰ্বত) আৰু মৰ্ডৱিন পুৰ্গিনেপাজো পৰ্জন্যৰেই ৰূপ।
বৌদ্ধ ধৰ্মত
পালি বৌদ্ধ সাহিত্যত পৰ্জন্যক পজ্জুন আখ্যা দিয়া হৈছে। তেওঁ বচ্ছৱলহক দেৱতাসকলৰ ৰজা, যাৰ ডাৱৰ আৰু বতৰৰ ওপৰত সীমিত নিয়ন্ত্ৰণ আছে। তেওঁৰ পুত্ৰীৰ নাম কোকনদা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
সুৰিয়া
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেতা
জামবাৰী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
ছেক্স ষ্ট্ৰাইক
ছেক্স ষ্ট্ৰাইক বা ছেক্স বয়কট (Sex strike বা Sex boycott) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ধৰ্মঘট, ই এক অহিংস প্ৰতিৰোধৰ পদ্ধতি য'ত এজন বা একাধিক ব্যক্তিয়ে (সাধাৰণতে মহিলা) কিছুমান লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ সঙ্গীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগৰ পৰা সাময়িক ভাৱে বিৰত থাকে। ই এক প্ৰকাৰৰ অস্থায়ী যৌন সম্ভোগৰ পৰিহাৰ প্ৰক্ৰিয়া। যুদ্ধৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দলবদ্ধ হিংসালৈকে বহুতো বিষয়ৰ প্ৰতিবাদ স্বৰূপে এই ধৰ্মঘটৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে।
বিশ্বৰ ইতিহাস
চিকাৰী-সংগ্ৰাহক আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ অন্যান্য প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক পৰম্পৰাত মহিলাৰ ধৰ্মঘট কাৰ্যৰ একে ধৰণৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰি, কিছুমান নৃতত্ত্ববিদে যুক্তি দিয়ে যে এই ধৰণৰ একতাৰ বাবেই এই বিষয়টো প্ৰশংসনীয়। বিশেষকৈ ধৰ্ষণৰ সম্ভাৱনাৰ প্ৰতি সামূহিক প্ৰতিৰোধযে প্ৰথমতে আমাৰ প্ৰজাতিবোৰৰ মাজত উদ্ভৱ হৈছিল। এই বিতৰ্কিত ধাৰণাটোক মানৱ উৎপত্তিৰ তত্ত্ব হিচাপে "মহিলা প্ৰসাধনী মিত্ৰজোঁট", "লিচিষ্ট্ৰাটা", বা "ছেক্স ষ্ট্ৰাইক"   বুলি কোৱা হয়।
কলম্বিয়া
১৯৯৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত কলম্বিয়াৰ সামৰিক বাহিনীৰ মুৰব্বী জেনেৰেল মেনুৱেল বনেটে কলম্বিয়াৰ বাওঁপন্থী গেৰিলা, ড্ৰাগ সৰবৰাহকাৰী আৰু পেৰামিলিটাৰীসকলৰ পত্নী আৰু প্ৰেমিকাসকলৰ মাজত যুদ্ধবিৰতি প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে কূটনীতিৰ এটা অংশ হিচাপে ছেক্স ষ্ট্ৰাইকৰ আহ্বান জনায়। লগতে বোগোটাৰ মেয়ৰ এণ্টানাছ মকুছে ৰাজধানীখনক এনিশাৰ বাবে একমাত্ৰ মহিলা ক্ষেত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে আৰু পুৰুষসকলক হিংসাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ঘৰত থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। গেৰিলাসকলে এই পদক্ষেপবোৰক উপহাস কৰি এই কথাটো আঙুলিয়াই দিছিল যে তেওঁলোকৰ সেনাবাহিনীত ২,০০০ তকৈও অধিক মহিলা আছে। অৱশেষত যুদ্ধবিৰতি প্ৰাপ্ত কৰা হৈছিল যদিও ই মাত্ৰ অলপ সময়ৰ বাবেহে বৰ্তি আছিল।
২০০৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কলম্বিয়াৰ পেৰেৰাৰ পৰা বহুসংখ্যক পত্নী আৰু প্ৰেমিকাই কফি অঞ্চলত দলবদ্ধ হিংসাৰ ফলত ৪৮০জন লোকৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে দলবদ্ধ হিংসাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰখাৰ বাবে লা হুয়েলগা দে লাছ পিয়েৰনাছ ক্ৰুজদাছ ("অথালি-পথালি ভৰিৰ ধৰ্মঘট") নামৰ ছেক্স ষ্ট্ৰাইক আৰম্ভ কৰে। প্ৰবক্তা জেনিফাৰ বেয়াৰৰ মতে এই ধৰ্মঘটৰ নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য আছিল দলৰ সদস্যসকলক আইন অনুসৰণ কৰি তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পৰিত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা। তেওঁলোকৰ মতে দলটোৰ বহুতো সদস্য 'ষ্টেটাছ' আৰু যৌন আকৰ্ষণৰ বাবে হিংসাত্মক অপৰাধত জড়িত হৈছিল, আৰু ধৰ্মঘটটোৱে এই বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছিল যে বন্দুকবোৰ ত্যাগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো আবেদনময় নহয়। ২০১০ চনত চহৰখনৰ হত্যাৰ হাৰ কলম্বিয়াৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি অৰ্থাৎ ২৬.৫% হ্ৰাস পাইছিল। ২০১১ চনৰ জুন মাহত দক্ষিণ-পশ্চিম কলম্বিয়াৰ বাৰবাকোৱাচ চহৰত তথাকথিত ক্ৰছড লেগছ আন্দোলনত মহিলাসকলে বাৰবাকোৱাচ আৰু ইয়াৰ চুবুৰীয়া চহৰ আৰু চহৰসমূহক সংযোগ কৰা পথটো মেৰামতি কৰিবলৈ চৰকাৰক হেঁচা দিবলৈ ছেক্স ষ্ট্ৰাইক আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে ঘোষণা কৰে যে যদি চহৰখনৰ পুৰুষসকলে ইয়াৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবী নকৰে, তেন্তে তেওঁলোকে পুৰুষসকলৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিব। আৰম্ভণিতে বাৰবাকোৱাচৰ লোকসকলে এই আন্দোলনৰ সমৰ্থন কৰা নাছিল যদিও অচিৰেই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীটোত যোগদান কৰিছিল। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰত ১১২ দিনৰ ধৰ্মঘটৰ পিছত কলম্বিয়া চৰকাৰে পথ মেৰামতিৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হয়।
লাইবেৰিয়া
২০০৩ চনত লেমাহ গ্বোৱে আৰু 'ৱমেন অৱ লাইবেৰিয়া মাচ একচন ফৰ পিচ'ৰ দ্বাৰা অহিংসা প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰা হৈছিল, য'ত ছেক্স ষ্ট্ৰাইক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৪ বছৰীয়া গৃহযুদ্ধ আৰু দেশৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান এলেন জনছন ছাৰলিফৰ নিৰ্বাচনৰ পিছত তেওঁলোকৰ কাৰ্যকলাপৰ ফলত লাইবেৰিয়াত শান্তি স্থাপন হয়। মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আৰু শান্তি নিৰ্মাণৰ কামত সম্পূৰ্ণ অংশগ্ৰহণৰ তথা মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা অহিংস সংগ্ৰামৰ বাবে লেমাহ গ্বোৱেক ২০১১ চনৰ শান্তি ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
নেপল, ইটালী
২০০৮ চনত নৱবৰ্ষৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত, শ শ নিয়াপোলিটান মহিলাই তেওঁলোকৰ স্বামী আৰু প্ৰেমিকসকলে যদি নৱবৰ্ষৰ নামত আতচবাজীৰ গুৰুতৰ আঘাত প্ৰতিহত কৰিবলৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰে তেন্তে তেওঁলোকক "চোফাত শুবলৈ" নিৰ্দেশ দি প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
ফিলিপাইন
২০১১ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত, গ্ৰাম্য মিন্দানাওৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ দুখন গাঁৱৰ মাজৰ কাজিয়া সমাপ্ত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত কেইবা সপ্তাহধৰি যৌন ধৰ্মঘট জাৰি কৰিছিল।
দক্ষিণ চুদান
২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত দক্ষিণ চুদানৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ প্ৰিচিলা নানিয়াঙে জুবাত মহিলা শান্তি কৰ্মীসকলৰ এখন সভাত "শান্তি, আৰোগ্য আৰু মীমাংসাৰ কাৰণক আগুৱাই নিয়াৰ বাবে" সমন্বয়কৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল। উপস্থিত সকলে এক বিবৃতি জাৰি কৰিছিল য'ত দক্ষিণ চুদানলৈ "শান্তি ঘূৰি অহাটো নিশ্চিত নকৰালৈকে তেওঁলোকৰ স্বামীৰ দাম্পত্য অধিকাৰ অস্বীকাৰ কৰিবলৈ" মহিলাসকলক আহ্বান জনোৱা হৈছিল।
টোগো
২০১২ চনত লাইবেৰিয়ান ছেক্স ষ্ট্ৰাইকৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ টোগলীজ বিৰোধী মিত্ৰজোঁট "লেটচ ছেভ টোগো"ৱে মহিলাসকলক ৰাষ্ট্ৰপতি ফৌৰে গ্নাচিংবেৰ (যাৰ পৰিয়াল ৪৫ বছৰৰো অধিক সময় ধৰি শাসনত আছিল) বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ স্বৰূপে এসপ্তাহৰ বাবে যৌনতাৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ কৈছিল। এই ধৰ্মঘটৰ উদ্দেশ্য আছিল "ৰাজনৈতিক আন্দোলনত জড়িত নোহোৱা পুৰুষসকলক ইয়াৰ লক্ষ্য অনুসৰণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰা। " বিৰোধী নেতা ইছাবেল আমাগানভিয়ে ইয়াক ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তন অনাৰ বাবে এক সম্ভাৱ্য "যুদ্ধাস্ত্ৰ" হিচাপে বিবেচনা কৰে।
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড (Universe) হৈছে স্থান আৰু কাল সম্বন্ধীয় সমস্ত বিষয়। পৃথিবী আৰু অন্যান্য সমস্ত গ্ৰহ, সূৰ্য তথা অন্যান্য তৰা আৰু নক্ষত্ৰ, জ্যোতিৰ্বলয়স্থ স্থান আৰু তাৰ অন্তৰ্বৰ্তীস্থ গুপ্ত পদাৰ্থ, লেম্‌ডা-ছিডিএম নক্সা, তমোশক্তি আৰু শূন্যস্থান (মহাকাশ) - যিবোৰ এতিয়াও তাত্ত্বিকভাৱে জ্ঞাত কিন্তু সঠিককৈ পৰ্যবেক্ষিত নহয় - এই ধৰণৰ সকলো পদাৰ্থ আৰু শক্তি লগলাগি যি জগত তাকেই মহাবিশ্ব বা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড বোলা হয়। বৰ্তমানলৈকে পৰ্যবেক্ষণ-লব্ধ মহাবিশ্বৰ ব্যাস প্ৰায় ২৮ বিলিয়ন পাৰছেক (৯১ বিলিয়ন আলোকবৰ্ষ)। সম্পূৰ্ণ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আকাৰ অজানা হলেও ইয়াৰ উপাদান আৰু সৃষ্টিধাৰা সম্পৰ্কে বহুতো তত্ত্ব বিদ্যমান। মহাবিশ্বৰ উৎপত্তি সংক্ৰান্ত বিষয়ক বিশ্বতত্ত্ব বোলে। দৃশ্যমান মহাবিশ্বৰ সুদূৰতম প্ৰান্তৰ পৰ্যবেক্ষণ আৰু বিভিন্ন তাত্ত্বিক গবেষণাৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে মহাবিশ্বৰ প্ৰতিটি প্ৰক্ৰিয়াই তাৰ সৃষ্টিৰ পৰাই একে ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক নিয়ম আৰু বহুকেইটা নিৰ্দিষ্ট ধ্ৰুবকৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়। বিগ বেং (Big Bang) তত্ত্ব অনুসৰি ইয়াৰ আয়তন ক্ৰমবৰ্ধমান। সম্প্ৰতি আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানীৰ বিভিন্ন তত্ত্বমতে আমাৰ এই দৃশ্যমান মহাবিশ্বৰ আশে পাশে আৰু অনেক মহাবিশ্ব থকাৰ অৰ্থাৎ অনন্ত মহাবিশ্ব থকাৰ সম্ভাৱনাৰ কথাও অনুমান কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
* শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্ব
সাবিত্ৰী হৈস্নাম্
সাবিত্ৰী হৈস্নাম্ (Sabitri Heisnam, জন্ম: ৫ জানুৱাৰী ১৯৪৬) বা হৈস্নাম্ সাবিত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী আৰু মণিপুৰী থিয়েটাৰৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ মধুশ্ৰী দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সমালোচনামূলকভাৱে প্ৰশংসিত চুটি ছবি 'স্ক্ৰিবেলছ অন আক্কা'ত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনে আইডিপিএ বঁটা, ছাংহাই আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ নৃতাত্ত্বিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। সাৱিত্ৰী হেইচনামে ১৯৯১ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। মণিপুৰী থিয়েটাৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৮ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
জীৱনী
১৯৪৬ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মণিপুৰৰ মায়াং ইম্ফলৰ এক মেইতেই পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁৰ মাহীয়েক গৌৰামণি দেৱী এগৰাকী পৰিচিত মঞ্চ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ সৰুৰে পৰা সাৱিত্ৰীক অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু তেওঁক শিশু শিল্পী হিচাপে থিয়েটাৰত অভিনয়ৰ পৰিচয় দিছিল। 'নিমাই চান্যা'ৰ মুখ্য ভূমিকা 'নিমাই' হিচাপে আৰু 'শ্ৰীবৎস-চিন্তামণি'ত তেওঁ 'ৰাণী চিন্তামণি' হিচাপে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ প্ৰদৰ্শন যথেষ্ট সমাদৃত হৈছিল। ১৯৬১ চনত হেইচনাম কানাইলালৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'লেয়েং আহানবা'ত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে তেওঁৰ কেৰিয়াৰে এক ৰূপ লৈছিল আৰু তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ কানাইলালৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কচনাইলালে ১৯৬৯ চনত কলাক্ষেত্ৰ মণিপুৰ নামৰ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু সাৱিত্ৰী ইয়াৰ অংশ আছিল।
হেইচনাম সাৱিত্ৰীয়ে জাপান আৰু ইজিপ্টকে ধৰি ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত বহুতো উল্লেখযোগ্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। 'একহৌলাংবি'ত 'একহৌলাংবি' (১৯৭০), 'তামনালাই'ত 'বিধবা মাতৃ' (২৯৭২), 'কাবুই কিওইবা'ত 'বুঢ়ী' (১৯৭৩), পেবেটত 'মাতৃ পেবেট' (১৯৭৫), 'লাইগি মাচাচিঙ্গা'ত জনজাতীয় মহিলা (১৯৭৮), 'ইন মেমৰছ অফ আফ্ৰিকা'ত 'মি' (১৯৮৫), 'মিগি শ্বাৰিং'ত 'থামবাম' (১৯৯০) আৰু 'কৰ্ণ'ত 'ৰাধা' হৈছে কলাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কিছুমান মুখ্য প্ৰডাক্টচন। মহাশ্বেতা দেৱীৰ এটা চুটি কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত একে নামৰ নাটকত দ্ৰোপদীৰ চিত্ৰায়নে তেওঁ বাতৰিৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল কিয়নো এই নাটকৰ অন্তিম মুহূৰ্তত তেওঁক এখন এখনকৈ কাপোৰ খুলি মঞ্চত উলংগ হোৱা দেখা গৈছিল। ২০০০ চনত ১৪ এপ্ৰিল আৰু ২০ এপ্ৰিলত ইয়াৰ প্ৰথম দুটা মঞ্চায়নৰ পিছত প্ৰদৰ্শনে অশ্লীলতা গণ্য কৰাৰ বাবে ৰাজহুৱা প্ৰতিবাদ সৃষ্টি কৰে। কিন্তু এই ঘটনায়ে ২০০৪ চনত সেনা কৰ্মীৰ সন্মুখত উলংগ হৈ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ বাৰগৰাকী মহিলাৰ এক দলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেওঁলোকে এগৰাকী মহিলাক ধৰ্ষণ আৰু হত্যা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত কৰা হৈছিল। বয়সে ষাঠিৰ দেওনা পাৰ কৰাৰ পিছতো তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ এটা চুটি কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত নাটক 'ডাকঘৰ'ত এজন যুৱকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। এই প্ৰদৰ্শনে সমালোচকৰ যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।
সংগীত নাটক একাডেমীৰ প্ৰাক্তন মনোনীত সদস্য সাৱিত্ৰীয়ে ১৯৯৯ চনত মধুশ্ৰী দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ৬০ মিনিটৰ চুটি ছবি 'মহাদেৱী আক্কা'তো অভিনয় কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ নৃতাত্বিক ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ প্ৰযোজক সন্থাৰ আই.ডি.পি.এ. বঁটা আৰু ছাংহাই আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বাবে পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। এজন প্ৰখ্যাত থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব নেমি চন্দ্ৰ জৈনে তেওঁৰ কিতাপ 'ফ্ৰম দা ৱিঙছ, নোটছ অন ইণ্ডিয়ান থিয়েটাৰ'ত সাৱিত্ৰী হেইচনামৰ কেৰিয়াৰৰ বিষয়ে নথিভুক্ত কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থ বৰ্তমান বেংগালুৰুৰ খ্ৰীষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক নিৰ্ধাৰিত শৈক্ষিক পাঠ। ভাৰতীয় থিয়েটাৰৰ বিশেষজ্ঞ নাটৰং প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰায় ১০০টা নথিপত্ৰ সংকলিত কৰিছে। ইয়াত বিভিন্ন কিতাপ, পোষ্টাৰ, বাতৰি প্ৰতিবেদন আৰু প্ৰবন্ধ, ফটোগ্ৰাফ আৰু ভিডিঅ' ক্লিপিং আদি অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
বঁটা আৰু সন্মান
মণিপুৰ ৰাজ্যিক কলা একাডেমীয়ে ১৯৮৮ চনত অভিনয়ৰ বাবে সাৱিত্ৰী হেইচনামক বাৰ্ষিক বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। একে বছৰে তেওঁ 'মিগি শ্বাৰাং'ত (মানৱ সঁজা) তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে তৃতীয় কাইৰ' আন্তৰ্জাতিক সমসাময়িক আৰু পৰীক্ষামূলক থিয়েটাৰ মহোৎসৱত সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০১ চনত তেওঁ মুম্বাইৰ মাজলিছ সংস্কৃতি অৰ্জন কৰিছিল। ২০০২ চনত কলকাতা ভিত্তিক থিয়েটাৰ গোষ্ঠী নন্দিকাৰ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা তেওঁ নন্দিকাৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ২০০৬ চনত নাট্য ৰত্ন উপাধি লাভ কৰে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৮ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
জনা গাভৰু গীত
জনা গাভৰুৰ গীত এটি প্ৰাচীন মালিতা। গীতটিৰ কাহিনীটো যিমান প্ৰাচীন লক্ষণাক্ৰান্ত,তাৰ ৰচনা-ৰীতি সিমান অৰ্বাচীন। গীতত ব্যবহাৰ হোৱা গোটাচেৰেক শব্দলৈ চাই মান আৰু চিংফৌ ৰণৰ পিছত ৰচিত বুলি ধাৰণা হয়। কলিধন নটে গোপীচন কোঁৱৰক কৈছে —
মানৰো ৰণলৈ গ'লে সখিদেউ
হ'ব তোমাৰেই জয়,
চিংফৌ ৰণলৈ যদি তুমি যোৱা
হ'ব তোমাৰেই জয়।
জনা গাভৰু গৰুচৰ ৰাজ্যৰ কন্যা। গোপীচন কোঁৱৰক জনাই বঙালী-কছাৰী বুলি গালি পাৰিছে। কলিধন নটেও জনা গাভৰুক "কছাৰী ল'ৰাকে তামোল দিওঁ বুলি মাতিছ ঠানুৱা" বুলি ইতিকিং কৰিছে। গৰুচৰ ৰাজ্য যদি গৌড়েশ্বৰ ৰাজ্য হয় আৰু গোপীচন যদি কছাৰী কোঁৱৰ হয়, তেনেহ'লে কছাৰী ৰজা আৰু গৌড় দেশৰ কুঁৱৰী গড়মা ওৰফে সুশুদ্ধিৰ চাঞ্চল্যকৰ প্ৰণয়-কাহিনীয়েও গীতৰ গাঁথনিৰ প্ৰেৰণা যোগাব পাৰে। প্ৰশ্ন বা সাঁথৰৰ জাল মাৰি ৰজাৰ জীয়েকে কোঁৱৰক বন্দী কৰি থোৱাৰ সাধুকথা প্ৰায় সকলো ভাষাতে পোৱা যায়। এনেকুৱা পুৰণি সাধুকথাৰ জুমুঠিত বুৰঞ্জীৰ যুগৰ ৰহণ সানি গীতটো ৰচনা কৰা যেন লাগে।
জনা গাভৰুৰ গীতটি কেইবাটাও দৃষ্টিকোণৰ পৰা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ । লোক-সাহিত্য সাধাৰণতে লোক বিশ্বাসৰ পটভূমিত সৃষ্টি হয়। গোপীচনৰ মাকে জনাক কু-লক্ষণী বুলি গালি দিয়া বৰ্ণনাত লোক-বিশ্বাস ফুটি ওলাইছে ৷ জনাৰ চুলিটাৰ জেঠী নেগুৰীয়া
তাইৰ মান শাখিনী নাই,
হিয়া ভাঙি ভাঙি খোজক বুলে তাই
তাইৰ মান কুলক্ষণী নাই।
জনাৰ ভৰিযোৰ খৰমযুৰীয়া
তাইৰ মান গজমূৰী নাই,
পাছক মানুহ চাই খোজক বুলে তাই
তাইৰ মান খাইমুৰী নাই।
এপুৰা চাউলক জনা গাভৰুৱে
কোঁচত লৈ গলিয়াই খায়,
জনাৰ দাঁত দুপাৰি সখা এফুলা
হাঁহিলে আপচু দেখি ।
জনা গাভৰুৰ গীতত বুৰঞ্জীৰ যুগৰ সাজ-পাৰ, কাপোৰ-কানিৰো এটি চিনাকি পোৱা যায়। গোপীচনৰ সাজ-পাৰ এই— জোকাৰি পিন্ধিলে গোমচেঙ্গৰ চোলাটি
মাজত বাখমাৰি কৰা,
কঁকালত মাৰিলে জৰদৰ টঙালি
থুৰিয়াই পিন্ধি গ'ল ধলপাটৰ চুৰিয়া
মূৰত দাউকীয়া পাগ।
জনাৰ সাজ-পাৰত আছে— ভৰিত পিন্ধিলে হেজাৰী সোণৰ জোতা
কাণত গজ-মুকুতাৰ লং
গাতে পিন্ধিলে দুহেজাৰ সুণীয়া
মূৰত বালিচৰি চং।
জনা গাভৰুৰ গীতত অনেক পুৰণি ইতিহাস খুঁচৰিবলৈ সমল পোৱা যায়। পুৰণি সাধুকথাৰ জঁকা এটাত যুগৰ ৰহণ সানি জনা গাভৰুক কবিয়ে সজাই-পৰাই উলিয়াইছিল আৰু এই গীতটি সেইবাবেই অসমীয়া লোক-সাহিত্যৰ এটি লেখত ল'বলগীয়া সম্পত্তি।
শ্ৰেণী:অসমীয়া লোকসাহিত্য
দ্য টাও অৱ পুহ
দ্য টাও অৱ পুহ বেন্যামিন হফৰ দ্বাৰা লিখিত এখন গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থ প্ৰাচ্যৰ টাওবাদী দৰ্শনৰ সৈতে পাশ্চাত্যৰ পৰিচয় কৰোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে লিখা। এলেন এলেক্সেণ্ডাৰ মিলনেৰ বিখ্যাত চৰিত্ৰ ৱিনি দ্য পুহৰ মাধ্যমেৰে টাওবাদৰ মৌলিক নীতিসমূহৰ ব্যাখ্যা এই গ্ৰন্থত দাঙি ধৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থখন ৪৯ সপ্তাহৰ বাবে নিউ য়ৰ্ক টাইমছ বে'ষ্ট চেলাৰ আছিল। দ্য টাও অৱ পুহৰ সাফল্যৰ পাছত হফে দ্য টে' অৱ পিগ্লেট লিখি উলিয়াইছিল।
পটভূমি
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অৰেগনৰ ৱাশ্বিংটন পাৰ্কৰ প'ৰ্টলেণ্ড জাপানীছ গাৰ্ডেনত গছ কটা কাম কৰি ৰাতি আৰু সপ্তাহৰ শেষৰ চুটি পোৱাত হফে এই গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছিল। right|thumb|"ভিনেগাৰৰ সোৱাদ লোৱা লোক"ৰ পৰম্পৰাগত [[চীন|চীনা চিত্ৰ]]
সাৰাংশ
গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণি হয় চীনৰ বিখ্যাত ভিনেগাৰৰ সোৱাদ লোৱা কাহিনীৰে: য'ত চীনৰ তিনি প্ৰধান দাৰ্শনিক পৰম্পৰা, বৌদ্ধ ধৰ্ম, কনফুচিয়ানবাদ আৰু টাওবাদৰ তুলনা পোৱা যায়। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক গৌতম বুদ্ধ, কনফুচিয়ানবাদৰ প্ৰৱৰ্তক কনফুচিয়াছ আৰু টাওবাদৰ প্ৰৱৰ্তক লাওচেই একেই পাত্ৰৰ পৰা ভিনেগাৰৰ সোৱাদ লয়। এই ভিনেগাৰ হ'ল জীৱনৰ প্ৰতীক। সংসাৰত কেৱল দুখ দেখা বুদ্ধই কয়, "এই ভিনেগাৰ তিতা" আৰু সংসাৰত কপট দেখা পোৱা, আৰু সেয়েহে নীতি-নিয়ম মানি চলিবলৈ কোৱা কনফুচিয়াছে কয়, "এই ভিনেগাৰ টেঙা"। কিন্তু লাওচেই কয়, "এই ভিনেগাৰ দেখোন মিঠা!"
হফে কয়, যে অনেকে কয় এনে জ্ঞান প্ৰাচ্যৰ দৰ্শনতহে পোৱা যায়, পাশ্চাত্য়ৰ দৰ্শনত ইয়াৰ অভাৱ। এনে দাবী কৰি হফে হাস্যকৰ ধঙেৰে কয়, যে এই দাবী মিছা: পাশ্চাত্যৰ টাওবাদী এজনো আছে, আৰু সেইজন হ'ল ৱিনি দ্য পুহ। এ' এ' মিলনেৰ ৱিনি দ্য পুহ আৰু দ্য হাউছ এট পুহ কৰ্ণাৰৰ কেইবাটাও বাক্য এই গ্ৰন্থত সিচৰিত আৰু তাৰ লগত আছে হফৰ নিজা পৰ্যবেক্ষণ। বিভিন্ন চৰিত্ৰই টাওবাদী দৰ্শনত ভিন ভিন ধাৰণা দাঙি ধৰে। যেনে পুহ হ'ল ৱু ৱেইৰ, অৰ্থাৎ "কৰোঁ বুলি নকৰা কাম" আৰু পু, বা "অভিজ্ঞতালৈ খুলা কিন্তু অভিজ্ঞতাৰ ভাৰ অনুভৱ নকৰা"ৰ প্ৰতীক। তাৰ বিপৰীতে, ঔল আৰু ৰেবিটে প্ৰত্যেক সমস্যাকে জোখতকৈ জটিল কৰি পেলায়, আৰু আয়'ৰে প্ৰতিটো কথাতেই ত্ৰুতি বিচাৰি অসন্তোষ কৰে, কেৱল "থাকিব" নোৱাৰে। গ্ৰন্থখনত লাওচে আৰু ঝুৱাং ঝৌৰ শাস্ত্ৰীয় লেখৰ অংশও সন্নিৱিষ্ট।
আদৰণি
এই গ্ৰন্থ ৪৯ সপ্তাহৰ বাবে নিউ য়ৰ্ক টাইমছ বে'ষ্ট চেলাৰ আছিল।
কোনো কোনো পাঠ্যক্ৰমত এই গ্ৰন্থ পঢ়া আৱশ্যক ।
কামাখ্যা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
কামাখ্যা নামে তলৰ প্ৰবন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
পচোৱা
পচোৱা শিলচৰস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত অনুষ্ঠিত ৰঙালী বিহু উদ্‌যাপনৰ বাৰ্ষিক উৎসৱ। সাধাৰণতে এপ্ৰিল মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত বসন্তৰ আগমনৰ প্ৰাকক্ষণতে এই অনুষ্ঠান উদ্‌যাপন কৰা হয় । অসমীয়া সমাজত বʼহাগ মাহত বলা বতাহজাকক পচোৱা বতাহ হিচাপে জনা যায়। এদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত এই উৎসৱটিত বিভিন্ন ধৰণৰ খেল-ধেমালি,চিত্ৰাংকন প্ৰতিযোগিতা,হুঁচৰি প্ৰতিযোগিতা,আধুনিক নৃত্য প্ৰতিযোগিতা, আৰু সন্ধিয়া সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ২০১২ চনত কেইজনমান ছাত্ৰ আৰু প্ৰবক্তাৰ সহযোগিতাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পচোৱা উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়াৰে পৰা প্ৰত্যেক বছৰে সকলোৱে মিলি এই অনুষ্ঠানটি সফল কৰি আহিছে। তদুপৰি বিহুৰ লগত সংগতি ৰাখি বৰ্হমথুৰি নামেৰে এখন আলোচনীও প্ৰকাশ কৰা হয়।
ইতিহাস
সম্পূৰ্ণৰূপে আৱাসিক এই প্ৰতিষ্ঠান খনত অধ্যয়নৰত আৰু শিক্ষকতা কৰি থকা অসমীয়া ছাত্ৰ আৰু অধ্যাপক সকলে শিক্ষায়তনিক বাধ্যবাধকতাৰ বাবে ৰঙালী বিহুৰ সময়ত নিজৰ পৰিয়ালৰ সৈতে উপভোগ কৰিবলৈ সাধাৰণতে আঁহৰি নাপায়। সেয়ে ২০১২ চনত কিছু ছাত্ৰ আৰু অধ্যাপকৰ প্ৰচেষ্টাত পচোৱাৰ জন্ম হয়। বৰাক উপত্যকা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ পৰা ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ দিশৰে ভালেখিনি পৃথক। অসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থানৰ ভিতৰতে যদিও এই অঞ্চলত বিহু জাতীয় উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা নহয়। সেয়ে বৰাক উপত্যকাবাসী অসমীয়াসকলক একত্ৰিত কৰা আৰু আন অন্য প্ৰদেশ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ সকলৰ জৰিয়তে অসমীয়া সভ্যতা-সংস্কৃতি জগতবাসীক পৰিচয় কৰাই দিয়া ইয়াৰ জন্মলগ্নৰে উদ্দেশ্য আছিল। ইতিমধ্যে তৃতীয় সংস্কৰণ পাৰ কৰা পচোৱা এই দিশত ভালেখিনি সফল হ'বলৈ সক্ষম হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
আহলে হাদিছ
আহলে হাদিছ, বা আহল-ই-হাদিছ হ'ল ফাৰ্চী শব্দ, বা আছহাবুল হাদিছ (আৰবী: Ahl al-ḥadīth; أهل الحديث) অথবা (Aşḥāb al-ḥadīth; أصحاب الحديث) যাৰ শব্দিক অৰ্থ হ'ল, হাদিছৰ বিশেজ্ঞ্য। পাৰিভাষিক অৰ্থ হ'লঃ ছহীহ,জঈফ,জাল সকলো হাদিছৰ নিৰপেক্ষ সংৰক্ষণকাৰী। কোৰআনক আল্লাহে নিজেই বহুত ঠাইত হাদিছ বুলিছে আৰু হাদিছৰ শব্দিক অৰ্থ বাণী, যিহেতু ৰাছুল মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ বাণী হৈছে হাদিছ, সেয়েহেই সকলো মিলাই আহলে হাদিছ বা আছহাবুল হাদিছৰ অৰ্থঃ হাদীছ বিশেজ্ঞ্য যি সকলে হাদীছ সমূহ সংৰক্ষণ কৰি থৈ গৈছে।
পূৰ্ববৰ্তী আলিমসকলৰ অভিমত, এইসকল হ'ল মুছলিম উম্মাহৰ মাজৰ এনেকুৱা এটা দল যিসকলে কোৰআন আৰু হাদিছৰ অনুসৰণ কৰিছে। কিছুমানে নিজকে আহলে হাদিছ (আহল আল-হাদিছ) বা ছালাফি মতবাদ বুলি মাতিলেও, বহুতে ইয়াক ওৱাহাবি মতবাদৰ এটা প্ৰকৰণ বুলি দাবি কৰে ইয়াৰ অনুসাৰীসকলৰ ওয়াহাবি নামেৰে চিহ্নিত কৰে।
সিহঁতে প্ৰসিদ্ধ চাৰি মাজহাবৰ ইমাম, ইমাম আবু হানিফা (ৰহঃ), ইমাম মালিক (ৰহঃ), ইমাম শ্বাফী(ৰহঃ), ইমাম হাম্বল (ৰহঃ) সহ সকলো মুজতাহিদসকলৰ ফতোয়াক গুৰুত্বৰ সৈতে বিবেচনা কৰে, কিন্তু নিজৰ পছন্দৰ ওপৰত চলে।
সিহঁতৰ আৰু বৈশিষ্ট্য দেখা যায়, সিহঁতে কোৰআন আৰু ছহীহ হাদিছক সৰ্ব প্ৰথমে অনুসৰণ কৰাৰ দাবি কৰে, তাৰপাছত অস্পষ্ট বিষয়সমূহত ইমামসকল অৰ্থাৎ মুজতাহিদসকলৰ ফতোয়া পৰ্যালোচনা কৰি গ্ৰহণ কৰে। প্ৰকৃতত আহলে হাদিছ মুহাদ্দিছ সকলে হাদিছ শাস্ত্ৰৰ বিভিন্ন পদ্ধতিক কামত লগাই হাদিছৰ চনদ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ পাছত ছহিহ, দুৰ্বল, জাল এইভাবে হাদিছৰ শ্ৰেণী বিভাগ কৰে।
ইতিহাস
আনুমানিক ইছলাম আগমনৰ তৃতীয়তম শতাব্দীৰ দিশে সমসাময়িক আইনশাস্ত্ৰৰ আলিমসকলৰ মতামতৰ পৰা মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ মতাদৰ্শ বা হাদিছৰ ওপৰত অধিক জোৰ দিয়াৰ মাধ্যমেৰে এই মতবাদৰ সূচনা হয়। ৯ম শতাব্দীত মুতাজিলা মতবাদৰ বিৰোধিতাৰ মাধ্যমেৰে এই মতবাদৰ উদ্ভৱ ঘটে। কেভিন জাকুয়েচৰ মতে, আহলে হাদিছসকল খলিফা ইয়াজিদ কৰ্তক সংগঠিত হত্যাকাণ্ডৰ প্ৰতিক্ৰিযা হিচাপে এটা ধৰ্মীয় ইতিবাচক ব্যাখ্যাৰ উন্মেষ ঘটাইছে। অধ্যাপক "চেৰিল গ্লাচ" এ ইবনে হাজমক আহলে হাদিছ মতবাদৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দাৰ্শনিক আৰু ধৰ্মতাত্ত্বিক বুলি ভাবে। ইবনে তাইমিয়া, আল জাহাবি , আহমাদ ইবনে হাম্বল, ইবনে কাইম আল জাওয়াজিয়া , মুহাম্মাদ আল বুখাৰি, ইবনে হাজাৰ আস্কালানি , কাজই আইয়াদসহ আৰু বহুতেই এই মতবাদক প্ৰত্যক্ষভাৱে বা পৰোক্ষভাৱে সমৰ্থন আৰু সহযোগিতা কৰিছে। এই মতবাদৰ অনুসাৰীসকলে নিজক খলিফায়ে ৰাশ্বিদুনৰ মতবাদৰ অনুসাৰী বুলি ভাবে।
দক্ষিণ এছিয়া
বিভিন্ন ইতিহাসবিদ সকলৰ তথ্য অনুযায়ী জনা যায় যে, ভাৰতত ব্ৰিটিছ বিৰোধী আন্দোলনত আহলে হাদিছ সকলে অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল।
"জমিয়তে আহলে হাদিছ" ১৯৪৮ চনত ভাৰতবৰ্ষত প্ৰতিষ্ঠা হয়। বাংলাদেশত আহলে হাদিছৰ দুটা সংগঠনক দেখা পোৱা যায়, যিসকলে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰি থাকে। এটা, ১৯৬০ চনত বঙালী একাডেমী পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত প্ৰথম সাহিত্যিক আল্লামা আব্দুল্লাহেল কাফী আল কোৰায়েশ্বীৰ মাধ্যমেৰে আৰু অন্য সংগঠনটো হ'ল "আহলে হাদিছ আন্দোলন বাংলাদেশ", যিটো ১৯৯৪ চনত ৰাজশাহী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰবী বিভাগৰ অধ্যাপক মুহাম্মাদ আছাদুল্লাহ আল গালিবএ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
বৈশিষ্ট্য
দাবী কৰা হয় চাহাবায়ে কিৰাম হ’ল আহলে হাদীছ্সকলৰ প্ৰথম শাৰীৰ সন্মানিত দল। কিয়নো চাহাবায়ে কিৰামৰ যুগতেই এই আহলে হাদীছ্ শব্দটিয়ে ব্যাপকভাৱে প্ৰসাৰ লাভ কৰে। কাৰণ সেই সময়ত বিভিন্ন ফিৰ্কাই জন্ম লৈছিল, যেনে- চিয়া, খাৰেজী, মুতাযিলা, মুৰজিয়া, ৰাফেজিয়া প্ৰভৃতি নামেৰে প্ৰসিদ্ধ। তেওঁলোক সকলোৱেই নিজকে আহলুচ ছুন্নাহ ও মুছলিম বুলি দাবী কৰিছিল। এই কাৰণেই প্ৰকৃত মুছলিম হিচাবে চিহ্নিত কৰাৰ লক্ষ্যে আহলুল হাদীছ্ শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা চাহাবায়ে কিৰামৰ যুগৰ পৰাই দেখা যায়।
পৰিচিত
ইছলামৰ নবী মুহাম্মাদ (ছাঃ)য়ে কৈছে, 'মোৰ উম্মতৰ মাজত এটা দল আল্লাহৰ পক্ষৰ পৰা সৰ্বদা সাহায্য পাই থাকিব, পৰিত্যাগকাৰি সকলে সিহঁতৰ কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব।
ইয়াৰ উপৰিও প্ৰসিদ্ধ চাৰি ইমামৰ সকলোৱেই আহলে হাদীছ্ আছিল। যেনে-
এতেকে স্পষ্টতঃ প্ৰতীয়মান যে, চাহাবীসকলৰ যুগৰ পৰাই এই আহলুল হাদীছ্ শব্দটি চলি আহিছে। এক কথাত কব পাৰি, "চাহাবায়ে কিৰামৰ যুগৰ পৰা চলি অহা নিৰ্ভেজাল মুছলিমসকলৰ এটি স্বতন্ত্ৰ বৈশিষ্ট্যগত নাম। " আহলুল হাদীছ্ মানে কুৰআন আৰু ছহীহ্ ছুন্নাহৰ অনুসাৰীৰ নাম।
ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰী
ইথিঅ’পিয়াৰ নাৰীক (Women in Ethiopia) লৈ কেইবাটাও অধ্যয়ন এতিয়ালৈকে কৰা হৈছে। ঐতিহাসিকভাৱে ইথিঅ’পিয়াৰ অভিজাত মহিলাসকলক প্ৰশাসক আৰু যোদ্ধা হিচাপে দেখিবলৈ পোৱা গৈছে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ ফলত নাৰীৰ অধিকাৰ অধিক উন্নত হোৱা বুলি ক'ব নোৱাৰি৷ মহিলাসকলে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে সম্পত্তিৰ মালিক হোৱা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ সাম্প্ৰদায়িক বিষয়ত উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল যদিও মূৰকত সেয়া হৈ নুঠিল৷ ২০ শতিকাৰ প্ৰথম অংশৰ শেষৰ ফালে সম্ৰাট চতুৰ্থ ইয়াছুৰ পত্নী ৰাণী মেনেনে ইথিঅ’পিয়া সাম্ৰাজ্য চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্ণায়ক ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৮৯৬ চনত সম্ৰাট দ্বিতীয় মেনেলিকৰ পত্নী সম্ৰাটী টায়েতু বেতুলে চৰকাৰক সক্ৰিয়ভাৱে পৰামৰ্শ দি ইটালীৰ আক্ৰমণৰ পৰা দেশখনক ৰক্ষা কৰাত ভূমিকা পালন কৰে। বিশিষ্ট আৰু অন্যান্য ভূ-খণ্ডৰ মহিলা মালিকসকলে ১৯৩৫–৪১ চনত দ্বিতীয় আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল। ইউৰোপীয় উপদেষ্টাসকলৰ সহায়ত পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত মহিলাসকলক সেনা আৰু ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল, আনকি উপদেষ্টা হিচাপেও তেওঁলোকক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হোৱা নাছিল। তেওঁলোকক ল’ৰা-ছোৱালীৰ প্ৰতিপালন, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা, পৰিয়ালৰ পৰিচৰ্যা আৰু ঘৰুৱা কামত সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল। শিক্ষাত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে নাৰ্চিং, শিক্ষকতা আৰু অন্যান্য কৰ্মত জড়িত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ২০১৮–২০১৯ বৰ্ষৰ সময়ছোৱাত ৰাজ্যৰ ৰাজনীতিত তেওঁলোকৰ অংশগ্ৰহণ ক্ৰমান্বয়ে ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে।
আন পৰম্পৰাগত সমাজৰ দৰেই ইথিঅ’পিয়াতো এগৰাকী মহিলাক মূল্যাংকন কৰিব পাৰি মাতৃ আৰু পত্নী হিচাপে৷ ইথিঅ’পিয়াৰ ৮৫ শতাংশতকৈ অধিক মহিলাই গ্ৰাম্য অঞ্চলত বাস কৰে, য’ত পৰিয়ালসমূহ মূলতঃ জীৱিকাৰ বাবে কৃষি-কৰ্মতেই নিয়োজিত। গ্ৰাম্য অঞ্চলত নাৰীক গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হয়৷ যিয়ে প্ৰায়ে শ্ৰম-জড়িত ব্যক্তি আৰু শিশুকে ধৰি অধিকাংশৰ ক্ষেত্ৰতে বিস্তৰভাৱে শাৰীৰিক ক্ষতিসাধন কৰে। ইথিঅ’পিয়াৰ বিপ্লৱে গ্ৰাম্য মহিলাসকলৰ জীৱনত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলোৱা নাছিল। ভূমি সংস্কাৰে তেওঁলোকৰ আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাৰ কোনো পৰিৱৰ্তন কৰা নাছিল, কাৰণ সেয়া গভীৰভাৱে শিপাই থকা পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ আৰু বিশ্বাসৰ মাজত প্ৰোথিত হৈ আছিল। অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ উন্নতিয়ে মহিলাৰ জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ড উন্নত নিশ্চয় কৰিব, কিন্তু স্থায়ী পৰিৱৰ্তনৰ হ'বলৈ হ'লে মহিলাৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে চৰকাৰী বিষয়া আৰু পুৰুষৰ মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তন হ'ব লাগিব৷ এই পৰিৱৰ্তন অতীৱ প্ৰয়োজনীয়।