cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নামনি সোৱণশিৰি জিলা
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ জনসংখ্যা ৮২,৮৩৯ জন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত এইজিলাৰ স্থান ৬২৩। এই জিলাখনৰ অধিকাংশ লোকেই নিচি আৰু আপাতানি জনজাতিৰ। এই জিলাৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ২৪ জন। ২০০১-২০১১ দশকত জিলখনৰ জনসংখ্যা বৃ্দ্ধিৰ হাৰ আছিল ৪৮.৬৫%। নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৭৫ গৰাকী। আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৬.৩৩%।
ভাষা
এই জিলাত ব্যৱহৃত মূল ভাষাবোৰ হৈছে আপাতানি আৰু নিচি ভাষা।
সংস্কৃতি
নামনি সোৱণশিৰি জিলাত উদযাপন কৰা মূল উৎসৱসমূহ হৈছে ন্যোকুম (Nyokum), বুৰী-বুট (Boori-Boot) আৰু দ্ৰী উৎসৱ (Dree Festival).
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৯৫ চনত নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ ৩৩৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আগুৰি টেলী ভেলী বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Talley Valley Wildlife Sanctuary) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
দিশা পাৰমাৰ
দিশা পাৰমাৰ বৈদ্য (Disha Parmar Vaidya ; জন্ম: ১১ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) হিন্দী টেলিভিছন জগতৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ২০১২ চনত অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰা দিশাই প্যাৰ কা দৰদ হায় মীথা মীথা প্যাৰা প্যাৰা ছবিখনত পংকুৰি গুপ্তাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰিচয় লাভ কৰে। বড়ে অচ্ছে লগাতে হায় ২ত প্ৰিয়া ছুদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ বহুল স্বীকৃতি লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
দিশা পাৰমাৰে ১৯৯৪ চনৰ ১১ নৱেম্বৰত নতুন দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ দিল্লীৰ সাধু বাসৱানী ইণ্টাৰনেশ্যনেল স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল। উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ নৃত্য প্ৰতিযোগিতা, নাটক আৰু ফেশ্বন শ্ব'ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
দিল্লীত কেইবাটাও ছপা আৰু বাণিজ্যিক বিজ্ঞাপনত পাৰমাৰে অভিনয় কৰিছিল। দিশাই বিজনেছ মাৰ্কেটিঙত স্নাতক শিক্ষা লাভ কৰি আছিল যদিও ধাৰাবাহিক 'প্যাৰ কা দৰ্দ হায় মীথা মীথা প্যাৰা প্যাৰা'ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱাত দিশাই স্নাতক অধ্যয়ন মাজভাগত এৰি থৈ যায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
গায়ক ৰাহুল বৈদ্যই তেওঁৰ জন্মদিনত দিশা পৰমাৰক বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, বিগ বছ ১৪ত তেওঁৰ অংশগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত। পাৰমাৰে ২০২১ চনৰ ১৬ জুলাইত মুম্বাইত বৈদ্যৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
কেৰিয়াৰ
এবছৰ ধৰি পাৰমাৰে দিল্লীস্থিত কোম্পানী এলিট মডেল মেনেজমেণ্ট ইণ্ডিয়া প্ৰাইভেট লিমিটেডত কাম কৰিছিল। তেওঁ ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ বাবে অডিচনৰ আয়োজন কৰে।
অডিচনৰ বাবে নামভৰ্তি কৰি প্যাৰ কা দৰ্দ হায় মীথা মীথা প্যাৰা প্যাৰা ধাৰাবাহিকত পাংকুৰিৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ বাবে দিশা নিৰ্বাচিত হয়। সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ১৭ বছৰ। সহ-অভিনেতা নকুল মেহতাৰ সৈতে আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।ধাৰাবাহিকখনৰ লগতে দিশাই সমান্তৰালভাৱে বিজ্ঞাপনতো কাম কৰি থাকিল। She continued working in commercials along with the serial.
২০১৬ চনত পাৰমাৰে আৰ্‌ৰেৰ দ্বাৰা মুকলি হোৱা ৱেব ধাৰাবাহিক আই ডন'ট ৱাচ টিভিত অভিনয় কৰে। ২০১৭ চনত জি টিভিৰ দৈনিক ধাৰাবাহিক ৱহ আপনা সাত জিয়া/জাহ্নৱীৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
২০২১ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা পাৰমাৰে একতা কাপুৰৰ বড়ে আচ্ছে লগা হায় ২ত প্ৰিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। দিশাই অভিনয়ৰ বাবে ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে আৰু মেহতাৰ সৈতে আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বহুল প্ৰশংসিত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়
পাঠ্যক্ৰম
দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ে কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখাত অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ আগবঢ়ায়। আৰু ইয়াৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ লগতে মহাবিদ্যালয়খনে কিছুমান পেছাদাৰী শিক্ষাও আগবঢ়ায়। সেইবোৰ হ'ল:
ইয়াৰোপৰি ইয়াত ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
আলম আৰা (১৯৩১ চলচ্চিত্ৰ)
আলম আৰা (অৰ্থ: বিশ্বৰ অলংকাৰ) হ'ল ১৯৩১ চনত নিৰ্মিত হিন্দী ভাষিক তথা ভাৰতৰ প্ৰথমখন সবাক চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালক আছিল অৰ্দেশিৰ ইৰাণী। অৰ্দেশিৰ ইৰাণীয়ে চলচ্চিত্ৰত শব্দৰ মহত্ব বুজিয়ে  আলম আৰাক আৰু বহুতো সমকালীন সবাক চলচ্চিত্ৰৰ আগতে পূৰ্ণ কৰিছিল। আলম আৰাৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন ১৯৩১ চনৰ ১৪ মাৰ্চত মুম্বাই (তেতিয়াৰ বোম্বে)ৰ মেজিস্তিক চিনেমাত কৰা হৈছিল। এই প্ৰথম ভাৰতীয় সবাক চলচ্চিত্ৰখন ইমানেই লোকপ্ৰিয় হৈ পৰে যে মানুহৰ ভিৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পুলিচৰ সহায় ল'ব লগা হৈছিল।
মহত্ব
চলচ্চিত্ৰ আৰু ইয়াৰ সংগীত দুয়োক্ষেত্ৰতে ব্যাপকৰূপে সফলতা প্ৰাপ্ত হৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ গীত "দে দে খুদা কে নাম পৰ" ভাৰতীয় চিনেমাৰ প্ৰথমটো গীত আছিল যিটো অভিনেতা ৱাজিৰ মহম্মদ খানে গাইছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ সেই গানটো লোকৰ মাজত বহুত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। সেই সময়ত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত পাৰ্শ্ব গায়ন পদ্ধতি আৰম্ভ হোৱা নাছিল, সেইকাৰণে এই গীতটোক হাৰম'নিয়াম আৰু তবলাৰ সংগীতৰে সৈতে বাণীবদ্ধ কৰা হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰখনে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত ফিল্মী সংগীত আৰম্ভণি কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্যাম বেনেগালে চলচ্চিত্ৰখন চৰ্চা কৰি কৈছে, "এইখন কেৱল এখন সবাক চলচ্চিত্ৰই নাছিল বৰং এইখন আছিল এখন কথা ক'ব পৰা আৰু গাব পৰা এখন চলচ্চিত্ৰ য'ত ক'ব কম লাগে কিন্তু গাব অধিক লাগে। এই চলচ্চিত্ৰখনত বহুতো গীত আছিল আৰু এইখনে চলচ্চিত্ৰত গানৰ দ্বাৰা কাহিনী কোৱা আৰু বঢ়োৱা পৰম্পৰাৰ সুত্ৰপাত কৰিছে।"
নিৰ্মাণ
টানাৰ ধ্বনি প্ৰণালী প্ৰয়োগ কৰি, অৰ্দেশিৰ ইৰাণীয়ে শব্দ ৰেকৰ্ডিং বিভাগ নিজেই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ টানাৰ একাকী-প্ৰণালী কেমেৰাৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল যিয়ে শব্দবোৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে ফিল্মত ৰেক'ৰ্ড কৰিছিল। কিয়নো সেইসময়ত ছাউণ্ডপ্ৰুফ ষ্টুডিঅ' উপলব্ধ নাছিল, এইকাৰণে হূলস্থূলৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বেছিভাগ চিত্ৰগ্ৰহণৰ কাম ৰাতি কৰা হৈছিল। চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত মাইক্ৰ'ফোন অভিনেতাবোৰৰ লগত লুকাই ৰখা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
চাৰ্ন'বিল বিপৰ্যয়
তদানীন্তন চোভিয়েট ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত ইউক্ৰেইনৰ প্ৰিপ্‌য়েট নগৰৰ ওচৰৰ চাৰ্ন'বিল পাৰমাণৱিক শক্তি কেন্দ্ৰত ১৯৮৬ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত হোৱা পাৰমাণৱিক দুৰ্ঘটনাকে চাৰ্ন'বিল বিপৰ্যয় বোলে।
RBMK নামৰ এক সাধাৰণ প্ৰকাৰৰ চোভিয়েট পাৰমাণৱিক ৰিয়েক্টৰত এটা সুৰক্ষা পৰীক্ষা কৰোঁতে এই দুৰ্ঘটনা হৈছিল। বিদ্যুৎ যোগান ব্যাহত হোৱাৰ সময়ত জৰুৰীকালীন জেনেৰেটৰে শক্তি যোগান নধৰা পৰ্যন্ত শীতলীকৰণ কাৰ্য চলাই ৰাখিবলৈ এক সুৰক্ষা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকাশেই এই পৰীক্ষা উদ্দেশ্য আছিল। জৰুৰীকালীন শক্তি যোগানলৈকে প্ৰায় এক মিনিট সময়ৰ পাৰ্থক্য আছিল। এই সময়খিনিতে পাৰমাণৱিক ৰিয়েক্টৰৰ অভ্যন্তৰ উত্তপ্ত হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা আছিল। ১৯৮২ চনৰে পৰা এনে সুৰক্ষা পৰীক্ষা চলাই আহিলেও সুফল পোৱা নাছিল। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ চতুৰ্থবাৰত পৰীক্ষাটো দহঘণ্টাৰো অধিক সময় পিছুৱাই দিবলগীয়া হৈছিল আৰু পৰীক্ষা প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে থকা বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত কৰ্মীসকলৰ ঠাইত ৰাতিৰ ভাগৰ কৰ্মীসকল আহি পাইছিল। পৰীক্ষাৰ তদাৰককাৰীজনে সঠিক প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰণ নকৰাত খেলিমেলিৰ সৃষ্টি হয়। কেইবাটাও জৰুৰীকালীন সুৰক্ষা প্ৰণালীকো নিষ্ক্ৰিয় কৰি ৰখা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে RBMK ৰিয়েক্টৰৰ গাঁথনিগত ত্ৰুটি মিলি এক অনিয়ন্ত্ৰিত নিউক্লিয় শৃংখল বিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হয়। হঠাতে বৃহৎ পৰিমাণৰ শক্তি নিৰ্গত হৈ শীতলীকৰণৰ পানী বাষ্প কৰি পেলায়। তেতিয়া বাষ্প বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈ ৰিয়েক্টৰৰ চাপ চিমনী ফাটি যায় আৰু বতাহৰ সংস্পৰ্শত ৰিয়েক্টৰৰ অভ্যন্তৰত জুই লাগে।
১৯৮৬ চনৰ ৪ মে'ত নিয়ন্ত্ৰণলৈ অহাৰ আগলৈকে এই জুই প্ৰায় ৯ দিনলৈকে জ্বলি আছিল। জুয়ে বতাহলৈ নিৰ্গত কৰা আণৱিক বিভংগনৰ পদাৰ্থবোৰ চোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু ইউৰোপৰ পশ্চিম ভাগত সিঁচৰতি হৈ পৰে। উত্তপ্ত জুইৰ সময়ত ওলোৱা তেজষ্ক্ৰিয় পদাৰ্থবোৰৰ পৰিমাণ আৰম্ভণিৰ বিস্ফোৰণৰ সময়ত ওলোৱা পদাৰ্থৰ সমানেই আছিল।
চাৰ্ন'বিল বিপৰ্যয়ৰ ফলত হোৱা মৃত্যুৰ সংখ্যা এক বিতৰ্কিত বিষয়। ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি মৃত্যুৰ সংখ্যা ৪,০০০ বুলি কোৱাৰ পৰিৱৰ্তে গ্ৰীন্‌পিচৰ অধ্যয়ন অনুসৰি এই সংখ্যা প্ৰায় ২,০০,০০০। দুৰ্ঘটনাৰ সময়ত বাষ্প বিস্ফোৰণত কেন্দ্ৰটোৰ দুজন মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল: এজনৰ বিস্ফোৰণৰ ঠিক পাছতে আৰু আন এজনৰ উচ্চ মাত্ৰাৰ তেজষ্ক্ৰিয় বিকিৰণৰ প্ৰভাৱত। পাছৰ দিনবোৰত আন ১৩৪ জন কৰ্মী একিউট ৰেডিয়েচন ছীন্দ্ৰ'মত (ARS) ভুগি চিকিৎসাধীন হ'বলগীয়া হয়। ইয়াৰে ২৮ জন অগ্নিনিৰ্বাপক লোক আৰু চাৰ্ন'বিলৰ কৰ্মীৰ কেইমাহমানৰ ভিতৰত মৃত্যু হয়। ইয়াৰ লগতে দহ বছৰৰ ভিতৰত এই চিকিৎসাধীন ১৩৪ জন লোকৰ ভিতৰত ১৪ জন লোকে বিকিৰণ প্ৰভাৱিত কৰ্কট ৰোগত ভুগি মৃত্যুবৰণ কৰে। আন মানুহৰ ভিতৰত ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ১৫ গৰাকীতকৈও বেছিজনৰ শিশুকালৰ থাইৰইডৰ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হয়। ৰক্ষা পৰা কৰ্মীসকল, আৰম্ভণিতে ARSৰ বাবে চিকিৎসাধীন হোৱা লোক আৰু আন ৰাইজৰ কৰ্কট ৰোগৰ আশংকা নিৰ্ণয়ৰ বাবে অধিক সময় আৰু অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন।
খৰচ আৰু হতাহত লোকৰ ফালৰ পৰা চাৰ্ন'বিল দুৰ্ঘটনাক ইতিহাসৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ পাৰমাণৱিক দুৰ্ঘটনা বুলি গণ্য কৰা হয়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পাৰমাণৱিক ঘটনা মাপ অনুসৰি "৭ মাত্ৰাৰ গুৰুতৰ ঘটনা" বুলি চিহ্নিত দুটা পাৰমাণৱিক দুঘটনাৰ ইয়ো এটা। আনটো হৈছে ২০১১ চনৰ ফুকুশ্বিমা পাৰমাণৱিক বিপৰ্যয়। পৰিস্থিতি অধিক বেয়াৰ ফালে ঢাল খোৱাৰ আগতেই নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু পৰিবেশ পৰিচ্ছন্ন কৰাৰ বাবে প্ৰায় ৫,০০,০০০ লোক নিয়োজিত হৈছিল। খৰচ হৈছিল প্ৰায় ১৮০ কোটি ৰুবল (১৯৮৬ চনত প্ৰায় $৩০০ কোটি আমেৰিকান ডলাৰ, বা মুদ্ৰাস্ফীতি ধৰিলে ২০১৯ চনত প্ৰায় $৬৮০ কোটি আমেৰিকান ডলাৰ)।
৪ নং ৰিয়েক্টৰৰ ঘৰটো এক বিশেষভাৱে নিৰ্মিত কংক্ৰীট আৱৰণীৰে ঢাকি পেলোৱা হয় যাতে তেজষ্ক্ৰিয় বিকিৰণ বিয়পি নপৰে। ৰিয়েক্টৰৰ ক'ল্ড শ্বাটডাউন অৱস্থাৰ সময়তে এই আৱৰণী খৰধৰকৈ সাজি ১৯৮৬ চনৰ ডিচেম্বৰত সমাপ্ত কৰা হয়। এই নিৰপত্তা আৱৰণীয়ে চলি থকা আন ৰিয়েক্টৰত নিয়োজিত কৰ্মীসকলকো সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। ৩নং ৰিয়েক্টৰে ২০০ চনলৈকে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰি আছিল। এই আৱৰণীৰ অৱস্থা বেয়া হৈ অহা বাবে ইয়াক আৰু ৪ নং ৰিয়েক্টৰক আৱৰি আন এক অত্যাধুনিক নিৰপত্তা বেষ্টনী ২০১৭ চনত গঢ়ি তোলা হয়।
এই দুৰ্ঘটনাৰ ফলত বাকী থকা আন সকলো চোভিয়েট নিৰ্মিত RBMK ৰিয়েক্টৰৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা উন্নত কৰি তোলা হয়। ২০১৯ চনলৈকে ইয়াৰে ১০ টাই বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ কামত নিয়োজিত হৈ আছে।
উৎস
অনানুস্থানিক উৎসত প্ৰকাশিত দুৰ্ঘটনা বিষয়ক টোকা:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পাৰমাণৱিক দুৰ্ঘটনা
শৰদ অৰবিন্দ ববডে
শৰদ অৰবিন্দ ববডে (জন্ম ২৪ এপ্ৰিল ১৯৫৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ আৰু ভাৰতৰ ৪৭তম মুখ্য ন্যায়াধীশ। ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পায়। ইয়াৰ আগতে তেওঁ বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ আৰু মধ্য প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আছিল। তেওঁ বৰ্তমান দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিশ্ববিদ্যালয়, নাগপুৰৰ আচাৰ্য। ২০১৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে তেওঁক ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰূপে শপত বাক্য পাঠ কৰায়। ২০২১ চনৰ ২৩ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ন্যায়াধীশ এন. ভি. ৰমনা দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৫৬ চনৰ ২৪ এপ্ৰিল তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰৰ সম্ভ্ৰান্ত অধিবক্তাৰ পৰিয়ালত শৰদ অৰবিন্দ ববডেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ ককাক এগৰাকী অধিবক্তা আছিল আৰু দেউতাক অৰবিন্দ ববডে ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ মহাধিবক্তা আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ বিনোদ অৰবিন্দ ববডে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা আৰু সংবিধানৰ পণ্ডিত আছিল। তেওঁ নাগপুৰৰ চেইণ্ট ফ্ৰান্সিছ ডে'চেলছ হাইস্কুলৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ১৯৭৮ চনত নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ড° আম্বেদকাৰ আইন মহাবিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৭৮ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ বাৰত অধিবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। তাৰপিছত তেওঁ বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নাগপুৰ পীঠত আইনৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ মুম্বাইস্থিত বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য পীঠ আৰু তাৰপিছত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৮ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০০০ চনৰ ২৯ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। তেওঁ ২০১২ চনৰ ১৬ অক্টোবৰ তাৰিখে মধ্য প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু ২০১৩ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ ভাৰতৰ ৪৭তম মুখ্য ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
আধাৰ
২০১৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ শৰদ অৰবিন্দ ববডে, জাষ্টি চেলামেশ্বৰ আৰু চক্ষলিংগম নাগাপ্পানৰে গঠিত তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠে ভাৰত চৰকাৰে আধাৰ অবিহনে কোনো ভাৰতীয় নাগৰিকক মৌলিক সেৱা আৰু চৰকাৰী ৰেহাইৰ পৰা বঞ্চিত কৰিব নোৱাৰিব বুলি ৰায় দিছিল।
পৰিবেশ
২০১৬ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ তীৰথ সিং ঠাকুৰ, শৰদ অৰবিন্দ ববডে আৰু অৰ্জন কুমাৰ সিকৰীৰে গঠিত তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠে অতি ভয়াৱহ বায়ু প্ৰদূষণৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী ক্ষেত্ৰত আতচবাজীৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰিছিল।
প্ৰাক জীৱন
ন্যায়াধীশ ববডে আৰু এল নাগেশ্বৰ ৰাওৰে গঠিত দুজনীয়া বিচাৰপীঠে ২০১৭ চনত এগৰাকী মহিলাৰ গৰ্ভপাতৰ আবেদন নাকচ কৰিছিল। মেডিকেল বৰ্ডৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২৬ সপ্তাহীয়া ভ্ৰূণটোৰ জীয়াই থকাৰ সুযোগ আছিল।
ধৰ্মীয় অনুভূতি
ন্যায়াধীশ ববডে আৰু এল নাগেশ্বৰ ৰাওৰে গঠিত দুজনীয়া বিচাৰপীঠে ২০১৭ চনত মাতে মাধৱীৰ গ্ৰন্থ এখন কৰ্ণাটক চৰকাৰে নিষিদ্ধ কৰা ৰায় বাহাল ৰাখে। ই গ্ৰন্থখনে ভগৱান বাসাভান্নৰ অনুগামী সকলৰ ধৰ্মীয় অনুভূতিত আঘাত সানিব বুলি এই ৰায় বাহাল ৰখা হৈছিল।
অযোধ্যা গোচৰ
ভাৰতীয় ইতিহাসৰ আটাইতকৈ দীৰ্ঘতম সময়ৰ অযোধ্যা গোচৰৰ বাবে গঠিত পাঁচজনীয়া বিচাৰপীঠত তেওঁ সদস্য আছিল। ২০১৯ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত তেওঁ এই গোচৰৰ ঐতিহাসিক ৰায়দান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান ভাৰত চৰকাৰৰ উদ্যোগত চলা এক অভিযান যাৰ উদ্দেশ্য সকলোকে দ্ৰুতগতিত সৰ্বজনীন অনাময় ব্যৱস্থাৰ আওঁতালৈ অনা আৰু লগতে ব্যক্তিগত অনাময় ব্যৱস্থাৰ আবশ্যকতা আৰু দেশখনক চাফ-চিকুন কৰি ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি মানুহক সচেতন কৰি তোলা। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৪ চনৰ ২ অক্টোবৰ গান্ধী জয়ন্তীৰ দিনা উক্ত উদ্দেশ্য আগত ৰাখি এই স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ শুভাৰম্ভণি কৰিছিল। স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান আগৰ নিৰ্মল ভাৰত অভিযানৰেই অন্য এক ৰূপ। ২০১৯ চনৰ ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ভাৰত সাৰ্থক কৰায়ে এই অভিযানৰ লক্ষ্য হিচাপে লোৱা হৈছে যি মহাত্মা গান্ধীৰ ২০১৯ চনত হবলগীয়া ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীত তেওঁৰ প্ৰতি উপযুক্ত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হ’ব বুলি ভবা হৈছে।
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ দুটা উপ-অভিযান আছে:
স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (গ্ৰামীন)ৰ দ্বাৰা পঞ্চায়ত এলেকা সমূহত গোটা আৰু তৰল (মল-মূত্ৰ) বৰ্জনীয় পদাৰ্থৰ প্ৰবন্ধন কাৰ্য্য-কলাপৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্যাঞ্চলসমূহক উন্মুক্ত মলত্যাগ মুক্ত কৰি স্বচ্ছতা আৰু পৰিচ্ছন্নতাৰ মান উন্নয়ন কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
জৌহৰ
জৌহৰ বা জৌহাৰ বা জোহৰ ভাৰতীয় (ৰাজপুত) হিন্দু নাৰীয়ে নিজেই নিজৰ দেহত বা পতি, পিতৃ বা ভ্ৰাতৃৰ হতুৱাই অগ্নিসংযোগ কৰি প্ৰাণ বিসৰ্জন দিয়া কাৰ্য। মুছলমান আক্ৰমণকাৰীসকলৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধত নিশ্চিত পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হ'লে তেওঁলোকৰ হাতত ধৰা পৰা, দাসত্ব আৰু ধৰ্ষণৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ এনে আত্মহননৰ কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱা হৈছিল। কিছুসংখ্যক প্ৰতিবেদনত মহিলাসকলে নিজৰ সন্তানক লগত লৈ জৌহৰ পালন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। ঐতিহাসিকভাৱে শত্ৰুসৈন্যৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত ভাৰতৰ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ ৰাজস্থানৰ হিন্দু ৰাজপুত ৰাজ্যসমূহত জৌহৰ প্ৰথা পালন কৰা হৈছিল।   অৱশ্যে যিসমূহ যুদ্ধত বিজয়ৰ কোনো সম্ভাৱনা নাছিল তেনে যুদ্ধৰ সময়তহে জৌহৰ পালন কৰা হৈছিল। এই প্ৰথাৰ সৈতে পুৰুষসকলে শাকা (যুদ্ধত অন্তিম স্থিতি) পালন কৰিছিল আৰু যুদ্ধত প্ৰাণ আহুতি দিছিল।
দিল্লী চুলতানেৎ আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ ইতিহাসবিদসকলে হিন্দু ৰাজ্যসমূহে পালন কৰা জৌহৰৰ ঘটনা লিপিবদ্ধ কৰিছে। সততে উল্লেখ কৰা জৌহৰৰ ঘটনাসমূহৰ ভিতৰত ১৩০৩ চনত ৰাজস্থানৰ চিত্তোৰগড় দুৰ্গৰ মহিলাসকলে দিল্লীৰ খিলজী ৰাজবংশৰ সৈন্যৰ আগ্ৰাসনৰ সময়ত কৰা জৌহৰ উল্লেখযোগ্য।  এই প্ৰথা ভাৰতৰ অন্য কিছু অংশ যেনে কৰ্ণাটকৰ কম্পিলী ৰাজ্যতো প্ৰচলিত আছিল আৰু ১৩২৭ চনত দিল্লীৰ চুলতানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত তেওঁলোকে এই পথ বাছি লৈছিল।
প্ৰতিবছৰে চিত্তোৰগড়ত পূৰ্বপুৰুষসকলৰ স্মৃতিচাৰণৰ উদ্দেশ্যেৰে জৌহৰ মেলা নামৰ এক উদযাপনৰ আয়োজন কৰা হয়।
জৌহৰ শব্দৰ ব্যুৎপত্তি
জৌহৰ শব্দটো সংস্কৃত শব্দ জতুগৃহৰ সৈতে জড়িত। জতুগৃহৰ অৰ্থ হৈছে লা তথা অন্যান্য দাহনশীল পদাৰ্থৰে সজা ঘৰ যাক ভিতৰত সোমাই থকা মানুহক জীৱন্তে দাহ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ৰত্ন বা মূল্য বুজোৱা পাৰ্ছী শব্দ গোহাৰৰ পৰাও জৌহৰ শব্দৰ উৎপত্তি হোৱা কোৱা হৈছিল।
অনুশীলন
সতীদাহ প্ৰথাৰ সৈতে জৌহৰ প্ৰথাৰ সাংস্কৃতিক ভিত্তিত তেনেকৈ সম্পৰ্ক নাই বুলি ক'ব পাৰি। দুয়োটা প্ৰথাতে নাৰী এগৰাকীয়ে আত্মজাহ দিয়ে যদিও দুয়োটাৰে তাৎপৰ্য ভিন্ন। সতীদাহ প্ৰথাত এগৰাকী বিধৱা নাৰীয়ে তেওঁৰ মৃত পতিৰ চিতাত বহি আত্মজাহ যায়। আনহাতে জৌহৰ প্ৰথাত সমূহীয়াভাৱে বহুকেইগৰাকী নাৰীয়ে অনুপ্ৰৱেশকাৰী বা আক্ৰমণকাৰীৰ হাতত পৰাজয় নিশ্চিত হ'লে ধৰা নপৰিবলৈ বা দাসত্ত্ব বৰণ নকৰিবলৈ আত্মজাহ দিয়ে। আত্মহত্যাৰ অন্য উপায়তকৈ আত্মজাহক এই বাবেই বাছি লোৱা হয় যাতে তেওঁলোকৰ মৃতদেহৰ প্ৰতি কৰা অসন্মান তেওঁলোকৰ পতি, সন্তান বা অন্য লোকে দেখিবলগীয়া নহয়।
কৌশিক ৰয়ৰ মতে কেৱলমাত্ৰ হিন্দু-মুছলমানৰ যুদ্ধতহে ৰাজপুতসকলৰ মাজত জৌহৰ পালন কৰা হৈছিল। দুটা হিন্দু পক্ষৰ মাজত হোৱা যুদ্ধত এই প্ৰথা পালন কৰা হোৱা নাছিল। অৱশ্যেজন হাৱলীয়ে এই মতৰ সৈতে অসন্মতি প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ ভাৰতলৈ গ্ৰীকসকলৰ দিগ্বিজয় অভিযানৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰি কয় যে তেওঁলোকেও ভাৰতীয় নাৰীক কৰায়ত্ত কৰিছিল আৰু সম্ভৱতঃ ইয়াৰপৰাই জৌহৰ প্ৰথাৰ প্ৰসাৰ ঘটে। বীণা তালৱাৰ ওল্ডেনবাৰ্গেও মত প্ৰকাশ কৰে যে মুছলমানসকলৰ আগ্ৰাসনৰ আগেয়ে ৰাজপুত ৰাজ্যসকলৰ মাজত হোৱা যুদ্ধসমূহেই প্ৰায় নিশ্চিতভাৱে প্ৰথম জৌহৰৰ সূচনা কৰিছিল। দক্ষিণ-পশ্চিমৰ ভৌগোলিক ৰাজনীতিৰ ফলত ৰাজস্থান এক ধাৰাবাহিক যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ পৰিণত হৈছিল আৰু এই ঠাইৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় জাতি ব্ৰাহ্মণৰ সলনি সেই ভূমিক নিয়ন্ত্ৰণ তথা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা ক্ষত্ৰিয় বা ৰাজপুতসকলহে আছিল। তেওঁ লগতে কয় যে এই ইতিহাস মুছলমানসকলৰ ভাৰত আগমণৰো হাজাৰ বছৰ আগৰ। ৰাজস্থান আৰু বিজয়নগৰৰ খননকাৰ্যত উদ্ধাৰ হোৱা স্মৃতিশিলাসমূহে নাৰী-পুৰুষ উভয়ৰে মৃত্যুৰ কথা সূচায়। তেওঁৰ বক্তব্য অনুসৰি এইসমূহৰ তাৰিখ পতিয়নযোগ্যভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰি আৰু ই যুদ্ধৰ কাল তথা স্থানৰ সৈতে খাপ খাই পৰে।
হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় পক্ষৰ পৰা পোৱা জৌহৰ প্ৰথাৰ প্ৰতিবেদন ভিন্ন। হিন্দু পৰম্পৰাত জৌহৰক শত্ৰুপক্ষৰ হাতত জাতিটোৰ নিশ্চিত পৰাজয়ৰ সময়ত এক বীৰত্বৰ কাৰ্য বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। মুছলমান ইতিহাসবিদসকলৰ বৰ্ণনা মতে এয়া আছিল নাৰীসকলৰ ওপৰত বলপূৰ্বক জাপি দিয়া এক প্ৰথা। অধ্যাপক অৰবিন্দ শৰ্মাৰ মতে আমিৰ খুছৰুৱে এই প্ৰথাক যাদুকৰী তথা কুসংস্কাৰমূলক যদিও বীৰত্বৰ কাৰ্য বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
জৌহৰৰ ঘটনাসমূহ
জৌহৰৰ বেছিকৈ উল্লেখ হোৱা ঘটনাৰ ভিতৰত ৰাজস্থানৰ চিত্তোৰগড়ত ১৩০৩, ১৫৩৫ আৰু ১৫৬৮ চনত সংঘটিত হোৱা জৌহৰেই প্ৰধান। জয়ছালমেৰত খিলজী ৰাজবংশ আৰু টোঘলকসকলৰ ৰাজত্বকালত যথাক্ৰমে ১২৯৫ আৰু ১৩২৬ চনত জৌহৰৰ দুটাকৈ ঘটনা সংঘটিত হয়।  ৰাজস্থানৰ স্থানীয় শোকগীতি আৰু লোক-সংস্কৃতিত জৌহৰ আৰু শাকাক গৌৰৱময় আৰু বীৰত্বৰ কাৰ্য হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
আগালাছই আৰু মাল্লিৰ জৌহৰ সদৃশ আত্মহনন : আলেকজেণ্ডাৰ
উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ আগালাছই জনজাতিৰ সমূহীয়া আত্মজাহৰ বিষয়ে খ্ৰীষ্টিয় দ্বিতীয় শতিকাৰ আলেকজেণ্ডাৰ বিষয়ক এৰিয়ানৰ সামৰিক ইতিহাস (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৩৬-৩২৩) দ্য এনাবেচিছ অফ আলেকজেণ্ডাৰ শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ দ্বিতীয় পৰ্বত উল্লেখ কৰা হৈছে। এৰিয়ানে উল্লেখ কৰিছে যে আলেকজেণ্ডাৰৰ সৈন্যই উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ অধিবাসীসকলক পৰাজিত কৰি দাসত পৰিণত কৰে। সেয়ে প্ৰায় ২০ হাজাৰ নৰ-নাৰী আৰু শিশোৱে এখন আগালোছী চহৰত অগ্নিসংযোগ কৰি তাতে জাহ যায়।
মাল্লিসকলেও একেধৰণেৰে অগ্নিত আত্মজাহ দিয়ে।
সিন্ধৰ জৌহৰ: মহম্মদ দিন কাছিম
৭১২ চনত মহম্মদ বিন কাছিমে ভাৰতৰ পশ্চিম প্ৰান্ত আক্ৰমণ কৰে। তেওঁ সিন্ধ অঞ্চলৰ শাসক ৰজা দাহিৰৰ ৰাজধানী আক্ৰমণ কৰে। যুদ্ধত দাহিৰৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাণী লড়ীয়ে বহুমাহ ধৰি ৰাজধানীৰ সুৰক্ষাৰ তদাৰক কৰে। খাদ্যবস্তু শেষ হৈ অহাৰ পিছত ৰাণীৰ লগতে নগৰৰ মহিলাসকলে আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু চিতাত অগ্নিসংযোগ কৰি জৌহৰ পালন কৰে। বাকী থকা পুৰুষসকলে অনুপ্ৰৱেশকাৰী শত্ৰুসৈন্যৰ আগত নিজৰ প্ৰাণ আহুতি দিবলৈ ওলাই আহে।
চিতোৰৰ প্ৰথমটো জৌহৰ: আলাউদ্দিন খিলজী
বহু পণ্ডিতৰ মতে চিত্তোৰগড়ৰ প্ৰথমটো জৌহৰ ১৩০৩ চনত চিত্তোৰগড় দুৰ্গ অৱৰোধৰ সময়ত সংঘটিত হৈছিল। ৰাণী পদ্মিনীক মূল চৰিত্ৰ হিচাপে লৈ এই জৌহৰৰ কাহিনী কিংবদন্তিমূলক ৰাজস্থানী কাব্যৰ উপজীব্য হিচাপে পৰিগণিত হয়। এই ঘটনাত ৰাণী পদ্মিনীৰ লগতে অন্য ৰাজপুত মহিলাসকলে দিল্লীৰ আলাউদ্দিন খিলজীৰ হাতত ধৰা পৰাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিবলৈ জৌহৰ পালন কৰে। চিত্তোৰৰ প্ৰথম জৌহৰৰ ইতিহাস পৰম্পৰাগত ৰাজস্থানী বিশ্বাস আৰু মালিক মহম্মদ জয়ছীৰ পদ্মাৱত আদি ছুফী সাহিত্যভিত্তিক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰাজপুত প্ৰথা
কুৰুং কুমেই জিলা
কুৰুং কুমেই জিলা (Kurung Kumey district, Pron:/kʊˈɹʌŋ kʊˈmi/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ২২ খন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম৷ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই ক’ল’ৰিয়াং (Koloriang)৷
নামৰ উৎস
কুৰুং কুমেই জিলাৰ নাম জিলাখনৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত দুখন মূল নদী কুৰুং আৰু কুমেইৰ নামৰ পৰা আহিছে৷ কথিত আছে যে কুৰুং আৰু কুমেই দুগৰাকী বাই-ভনী আছিল৷ বিয়াৰ উপযুক্ত বয়সত কুৰুঙে মাক-দেউতাকৰ সন্মতি নোলোৱাকৈয়ে কোনো ডেকাৰ লগত পলায়ন কৰে৷ আনহাতে কুমেইয়ে মাক দেউতাকৰ ইচ্ছানুসাৰে বিয়া পাতে৷ মাক দেউতাকে কুৰুঙক বহুতো গালি গালাজ কৰে আৰু দেহলৈ ছাঁই দলিয়ায়৷ ফলত কুৰুং নৈ আজিও ছাঁই ৰঙী আৰু ঢ়ৌ তুলি গৰ্জন কৰি বৈ গৈছে৷ কিন্তু কুমেই নৈৰ পানী পৰিস্কাৰ আৰু শান্ত৷
ইতিহাস
কুৰুং কুমেই জিলা পূৰ্বতে ’নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টছ’ৰ অন্তৰ্গত আছিল৷ ১৯৫৪ চনত জিলাখন সোৱণশিৰি ফ্ৰন্টিয়াৰ ডিভিজনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় যাক বৰ্তমান নামনি সোৱণশিৰি জিলা নামেৰে জনা যায়৷ ২০১১ চনৰ এক এপ্ৰিলৰ দিনা এই জিলাক নামনি সোৱনশিৰি জিলাৰ পৰা পৃথক কৰি পূৰ্ণাংগ জিলাৰ মৰ্য্যদা দিয়া হয়৷
প্ৰশাসনিক বিভাগ
কুৰুং কুমেই জিলাৰ মহকুমা আৰু চাৰ্কোল সমূহ হৈছে:
এই জিলাখনত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধান সভাৰ দুটা সমষ্টি আছে: ন্যাপিন আৰু ক’ল’ৰিয়াং৷ এই জিলা পশ্চিম অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভা সমষ্টিৰো অন্তৰ্গত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি কুৰুং কুমেই জিলাৰ জনসংখ্যা ৮৯,৭১৭ জন৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬১৭৷ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ১৫ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত কুৰুং কুমেই জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১১১.০১% এই জিলাত প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ১০২৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫০.৬৭%৷
জনসংখ্যা আৰু মাটিকালিৰ ফালৰ পৰা জিলাখনৰ সৰ্ববৃহৎ গাওঁখন হৈছে হিয়া গাওঁ (Hiya village)৷
কুৰুং কুমেই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক নিচি (Nyishi), বাংৰু (Bangru) আৰু পুৰইক (Puroik) জনজাতিৰ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
গো, ডগ। গো! (ধাৰাবাহিক)
গো, ডগ। গো! (Go, Dog. Go!) হ'ল আমেৰিকান টেলিভিশন এনিমেটেড কাৰ্টুন চিৰিজ। এইটো ২৬ জানুৱাৰী ২০২১ পৰা আৰম্ভ হয়, যাৰ প্ৰথম পৰ্ব আছিল "ওয়েলকম টো পাওষ্টন"। এই কাৰ্টুনৰ প্ৰধান দুটা চৰিত্ৰ হ'ল টেগ বাৰ্কাৰ আৰু স্কুচ পুচ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা (Madhurjyya Mondit Baruah) অসমৰ এগৰাকী লেখক, গৱেষক, ইতিহাসবিদ তথা অধ্যাপক। ওঠৰ বছৰ বয়সত 'গণতন্ত্ৰ' কাকতৰ সম্পাদনাৰে অসমৰ সৰ্বকনিষ্ঠ সম্পাদক ৰূপে স্বীকৃত মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই ২০১৮ চনত ৰাম সৰস্বতী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৩ চনত অসম কবি সন্মিলনে তেওঁক কাব্য সাৰস্বত উপাধি প্ৰদান কৰে। ২০২১ চনত তেওঁক বিৰিণা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। অসম বুৰঞ্জী, কলিতা জাতিৰ ইতিহাস, ৰাম সৰস্বতী, অসমীয়া মহাভাৰতীয় সাহিত্য বৰুৱাৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। নিৰন্তৰ কৰি থকা গৱেষণা কৰ্মৰ বাবে ২০২২ চনত ৰঞ্জু হাজৰিকা সাহিত্য বঁটা আগবঢ়োৱা মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাক ২০২৩ চনত ধনেশ্বৰ তালুকদাৰ-সব্যা তালুকদাৰ স্মৃতি সংৰক্ষণী সভা ন্যাস সমিতিয়ে কৰ্মযোগী উপাধিৰে সন্মানিত কৰে। আনহাতে, একেটা বছৰতে ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আৰু অপৰাধ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যুৰ'ৰ অসম শাখাই অসমীয়া ভাষাৰ ইতিহাস-গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বৰুৱাক প্ৰদান কৰে মানৱ অধিকাৰ বঁটা।
জন্ম, বংশ আৰু শিক্ষা
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ জন্ম ১৯৭৫ চনৰ ২৪ জুনত। নগাঁৱৰ হয়বৰগাঁৱত জন্ম। পিতৃ দুলাল চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ ইৰা বৰুৱা। পিতৃ দুলাল চন্দ্ৰ বৰুৱা আছিল চৰকাৰী বালক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক। বৰুৱা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰি একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰে আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যয়ন বিভাগৰ পৰা ড° দিলীপ বৰাৰ তত্ত্বাৱধানত পি.এইচ.ডি. ডিগ্ৰী লয়। পি.এইচ.ডি.ৰ বিষয় অসমীয়া মহাভাৰতীয় সাহিত্য।
কৰ্মজীৱন
কৃষ্ণগুৰু আধ্যাত্মিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আভ্যন্তৰীণ গুণগত মান নিশ্চিতকৰণ কোষৰ সঞ্চালকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ অসমীয়া বিভাগৰো মুৰব্বী অধ্যাপক। বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ অসমীয়া বিভাগৰ এগৰাকী গৱেষণা তত্ত্বাৱধায়ক হিচাপেও নিয়োজিত হৈ আছে। ইয়াৰ উপৰি মেঘালয়ৰ মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰো Department of interdisciplinary Studies ৰ অতিথি অধ্যাপক আৰু গৱেষণা তত্ত্বাৱধায়ক ৰূপে নিযুক্ত হৈ আছে। পূৰ্বে নগাঁৱৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ২০০৪ চনৰ পৰা কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয় সাংবাদিকতাৰে। ১৯৯০ চনত পোন্ধৰ বছৰ বয়সত গণতন্ত্ৰ কাকতত সাংবাদিকতা কৰে। ১৯৯৩ চনত কাকতখনৰ সম্পাদনাত নিয়োজিত হয়। পাছলৈ নতুন অভিযান কাকতৰ সম্পাদক হয়। হিয়া, কৱচ, অসমীয়া সংযোগ, অনন্যা আদি কাকত-আলোচনীৰো সম্পাদকৰ দায়িত্বত নিয়োজিত হোৱা বৰুৱাই উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে গুৱাহাটীত থাকোঁতে ৰং নামৰ মাহেকীয়া আলোচনী এখনতো সম্পাদক হিচাপে নিযুক্ত হয়। এইছোৱা সময়তে ধীৰেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তীৰ সম্পাদনাত পুনৰ প্ৰকাশ পোৱা দৈনিক বাতৰি কাকত আজিৰ বাতৰিৰ জ্যেষ্ঠ উপ-সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই সাহিত্য অকাডেমিৰ [২০২৩- ২০২৭ বৰ্ষৰ] পাঁচ বছৰীয়া কাৰ্যকালৰ বাবে অসমীয়া ভাষা উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। অসম সাহিত্য সভাৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কোষ প্ৰকল্পৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ উপৰি সভাৰ জনগোষ্ঠীয় ইতিহাস প্ৰণয়ন প্ৰকল্পৰ উপ-সভাপতি হিচাপেও বৰুৱা নিয়োজিত হয়। ২০১৩ চনত হীৰেন গোহাঁইক সভাপতি হিচাপে লৈ গঠন হোৱা অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান সম্পাদক মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা ১৯৯৩ চনত গঠন হোৱা যুৱ সাহিত্য সমাজ অসমৰ সাধাৰণ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মৰিগাঁও জিলাৰ কপাহেৰাত থকা শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাতীৰ্থৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক বৰুৱাই স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিয়েই নগাঁও ছোৱালী কলেজত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰি ২০০৩ চনত শিক্ষকতাৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে।
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
গৱেষণা-গ্ৰন্থ
ব্যক্তিগত ৰচনা
সমাজ-ৰাজনৈতিক আলোচনা
সাহিত্য সমালোচনা
সম্পাদিত গ্ৰন্থ
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাৰ অসম বুৰঞ্জী অসমৰ প্ৰাচীনতম কালৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ছহেজাৰ বছৰৰ এক সুবিস্তৃত ঐতিহাসিক সমলযুক্ত গ্ৰন্থ। বৰুৱাৰ কলিতা জাতিৰ ইতিহাস গ্ৰন্থখন অসমীয়া ভাষাৰ ইতিহাস গৱেষণাৰ এখন গ্ৰন্থ। সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ হিচাপে মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই কবিতা আৰু চুটিগল্প ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ 'সকলোৰে হয় নেকি এনেকুৱা অসুখ' নামৰ কাব্য সংকলনটো ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁৰ কেইবাটাও চুটিগল্প গৰীয়সীৰ উপৰি ক্ৰান্তিকাল, আমাৰ অসম, জনমভূমি, পূবালী আদিত প্ৰকাশ পাইছে। বৰুৱাৰ কৰ্ম আৰু চিন্তাৰ বিষয়ে সীমা ভৌমিকে 'ব্যতিক্ৰমী ব্যক্তিত্ব' নাম দি গ্ৰন্থ এখন লিখিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
▪ কাব্য সাৰস্বত সন্মান, ২০১৩ ▪ ৰাম সৰস্বতী বঁটা, ২০১৮ ▪ বিৰিণা সাহিত্য বঁটা, ২০২১ ▪ ৰঞ্জু হাজৰিকা সাহিত্য বঁটা, ২০২২ ▪ কৰ্মযোগী উপাধি আৰু বঁটা, ২০২৩ ▪ মানৱ অধিকাৰ বঁটা, ২০২৩
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ইৰফান খান
ইৰফান খান (Irrfan Khan; ৭ জানুৱাৰী ১৯৬৭ – ২৯ এপ্ৰিল ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ লগতে ব্ৰিটিছ আৰু হলিউডৰ চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ প্ৰায় তিনি দশকজুৰি চলচ্চিত্ৰ জগতৰ লগত জড়িত হৈ আছিল। প্ৰায় ৫০খন ভাৰতীয় ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছে। কলাত্মক আৰু সুকীয়া অভিনয়শৈলীৰ বাবে তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা এচিয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু চাৰিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁৰ স্বাভাৱিক অভিনয়শৈলীৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ সমালোচক সকলে তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বুলি অভিহিত কৰে। ২০১১ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেশৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
বৈশ্বিক চলচ্চিত্ৰত তেওঁ কেইবাখনো ব্ৰিটিছ আৰু হলিউদৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল 'দা ৱাৰিৱৰ' (২০০১), 'দ্য নেমচেক' (২০০৬), 'দা দাৰ্জিলিং লিমিটেড' (২০০৭), 'শ্লামডগ মিলিয়নাৰ' (২০০৮), 'নিউয়ৰ্ক, আই লাভ ইউ' (২০০৯), 'দা এমেজিং স্পাইদাৰমেন' (২০১২), 'লাইফ অৱ পাই' (২০১২), 'জুৰাচিক ৱৰ্ল্ড' (২০১৫) আৰু 'ইনফাৰ্ন’' (২০১৬)।
২০১৭ চনলৈ তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰসমূহে বৈশ্বিক বক্স অফিচত ৩৬০ কোটি আমেৰিকান ডলাৰ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ২০১৮ চনত তেওঁৰ দেহত নিউৰ'এণ্ড'ক্ৰাইন কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰে। ২০২০ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে ৫৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৭ চনৰ ৭ জানুৱাৰী তাৰিখে ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত ইৰফান খানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ য়াশ্বীন আলি খান আৰু মাতৃ ছৈয়দা বেগম খান। তেওঁলোকৰ টংক জিলাৰ খাজুৰিয়া গাঁৱত টায়াৰৰ ব্যৱসায় আছিল। ইৰফান আৰু তেওঁৰ প্ৰিয়বন্ধু সতীশ শৰ্মাই ক্ৰিকেট খেলি ভাল পাইছিল। ইৰফানক চি.কে. নাইডু টুৰ্ণামেণ্ট খেলিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল। ২৩ বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধ প্ৰতিভাৱান ক্ৰিকেট খেলুৱৈসকলক প্ৰথম শ্ৰেণী ক্ৰিকেটলৈ বাছনি কৰিবলৈ এই টুৰ্ণামেণ্টত বাছনি কৰা হয়। কিন্তু অৰ্থৰ অভাৱত তেওঁ এই টুৰ্ণামেণ্টত যোগদান কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাছিল।
তেওঁ জয়পুৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰপিছত অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ১৯৮৪ চনত নতুন দিল্লীত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ইৰফান খানে মুম্বাইলৈ আহে। ইয়াত তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ কেইবাটাও ধাৰাবাহিক যেনে: 'চাণক্য', 'ভাৰত এক খোজ', 'চাৰা জাহান হামাৰা', 'বনেগী আপনি বাত', 'চন্দ্ৰকান্তা', 'শ্ৰীকান্ত', 'অনুগুঞ্জ' আৰু ষ্টাৰ প্লাছৰ 'ষ্টাৰ বেষ্টচেলাৰ' আৰু 'স্পৰ্শ'ত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ 'লাল ঘাঁছ পৰ নীলে ঘোঁৰে' নামৰ টেলিনাটকত লেনিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই নাটকখন মিখেইল ছাত্ৰভৰ ৰুছিয়ান নাটক এখনৰ আধাৰত উদয় প্ৰকাশে নিৰ্মাণ কৰিছিল। ষ্টাৰ প্লাছত প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিক 'ডৰ'ত তেওঁ কে কে মেননৰ বিপৰীতে খলনায়কৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আলি ছাদাৰ জাফৰিৰে প্ৰযোজনা কৰা নাটক 'কহকছন'ত বিখ্যাত বিপ্লৱী উৰ্দু কবি আৰু মাৰ্ক্সবাদী ৰাজনৈতিক কৰ্মী মাখদুম মহিউদ্দীনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৯০ৰ দশকত তেওঁ 'এক ডাক্তৰ কি মৌত' আৰু 'চাচ্ছ এ লং জাৰ্নি'ত অভিনয় কৰিছিল যদিও তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অক্ষম হ'ল। ১৯৯৩-৯৪ চনত দূৰদৰ্শনযোগে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা 'মৃত্যুঞ্জয়' নামৰ হিন্দী ধাৰাবাহিকখনত ইৰফান খানে ধনপুৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ণ কৰিছিল। জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যুঞ্জয় শীৰ্ষক অসমীয়া ভাষাৰ উপন্যাসখনৰ আধাৰত এই ধাৰাবাহিকখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ধাৰাবাহিকখনৰ পৰিচালক আছিল চাৰুকমল হাজৰিকা। ১৯৯৮ চনত তেওঁ সঞ্জয় খানৰ ধাৰাবাহিক 'জয় হনুমান'ত দস্যু ৰত্নাকৰৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। কেইবাখনো অসফল ছবিৰ পিছত তেওঁ ২০০১ চনত লণ্ডনৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিফ কপাডিয়াৰ ঐতিহাসিক ছবি 'ৱাৰিৱৰ'ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে।
২০০৩ আৰু ২০০৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁ অশ্বিন কুমাৰৰ চুটিছবি 'ৰোড টু লাদাখ'ত অভিনয় কৰে আৰু এই ছবিখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সমাদৃত হয়। পিছলৈ ছবিখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ বনোৱা হয়। একে বছৰে তেওঁ উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ 'মেকবেথ' নাটকৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপায়ণ 'মকবুল'ত অভিনয় কৰে। ২০০৫ চনৰ বলিউডৰ 'ৰোগ' ছবিত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰ বা সহযোগী চৰিত্ৰ আৰু ভিলেইনৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ২০০৪ চনত তেওঁ 'হাছিল' ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ ভিলেইনৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ তেলুগু ছবি 'চেইনিকুদু'টো অভিনয় কৰিছিল।
২০১০ চনত তেওঁ এইছবিঅ'ৰ ধাৰাবাহিক 'ইন ট্ৰিটমেণ্ট'ত অভিনয় কৰে। আকৌ ২০১২ চনত 'দা এমেজিং স্পাইদাৰমেন'ত ডাঃ ৰাজিত ৰথৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। তেওঁ অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী আং লীৰ 'লাইফ অৱ পাই'ত ডেকা পাইৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা তেওঁ অভিনয় কৰা 'লাঞ্চবক্স' ছবিখনে ব্ৰিটিছ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন একাডেমী বঁটালৈ মনোনীত হৈছিল। এই ছবিখনে ক্যা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গ্ৰেণ্ড ৰেইল ডৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনত তেওঁৰ ছবি 'গুণ্ডে' মুক্তি লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁক 'এক্সপজ' ছবিত দেখা গৈছিল। তেওঁ 'হাইদৰ' ছবিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৫ চনত তেওঁ অমিতাভ বচ্চন আৰু দীপিকা পাডুকনৰ সৈতে 'পিকু' ছবিত অভিনয় কৰে। একে বৰ্ষতে তেওঁৰ ইংৰাজী ছবি 'জুৰাচিক ৱৰ্ল্ড' মুক্তি লাভ কৰে। একেবছৰে তেওঁ 'তালৱাৰ'ত অভিনয় কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ বিপৰীতে 'জাজবা' ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১৬ চনত ডেন ব্ৰাউনৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ৰবাৰ্ট লেংডনে নিৰ্মাণ কৰা 'ইনফাৰ্ন’'ত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
২০১৭ চনত আটাইতকৈ বেছি বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবি হাস্যব্যংগমূলক 'হিন্দী মিডিয়াম' মুক্তি লাভ কৰিছিল। ছবিখন ভাৰত আৰু চীনত চুপাৰহিট হয় আৰু ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। একেবছৰে তেওঁৰ 'কৰিব কৰিব ছে' ছবিও মুক্তি লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা বাংলাদেশী ছবি 'ন বেড অফ ৰজেছ' মুক্তি লাভ কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ 'কাৰৱাঁ' আৰু 'ব্লেকমেইল' ছবিত অভিনয় কৰে।
তেওঁৰ শেষ ছবি ২০২০ চনৰ ১৩ মাৰ্চত মুক্তি লাভ কৰা হমি আদাজানীয়াৰ 'অংৰেজি মিডিয়াম'। ইয়াত তেওঁ কৰিণা কাপুৰ খান, ৰাধিকা মাদান আৰু দীপক দৱৰীয়ালৰ লগত অভিনয় কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
তেওঁ কেইবাখনো ভাৰতীয় ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
বৈশ্বিক চলচ্চিত্ৰত তেওঁ কেইবাখনো ব্ৰিটিছ আৰু হলিউদৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ তেওঁ ৰাজস্থান চৰকাৰৰ "'Resurgent Rajasthan'" কেম্পেইনৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। তেওঁ জয়পুৰৰ বিধানসভা পথত অৱস্থিত ভাৰতীয় সেনাৰ যুদ্ধস্মৃতিক্ষেত্ৰৰ পোহৰ আৰু শব্দ অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁৰ কণ্ঠ বাণীবন্ধন কৰিছে। এই অনুষ্ঠানত ৰাজস্থানী সেনাৰ ঐতিহাসিক আৰু আধুনিক কালৰ যুদ্ধত জয়ী হোৱা শৌৰ্য-বীৰ্য আৰু বিক্ৰমক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
বঁটা-সন্মান
২০১১ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলা ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেশৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা এছিয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু চাৰিটা শ্ৰেণীত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁ লাভ কৰা উল্লেখযোগ্য বঁটা সমূহ হ'ল:
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৫ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ সহপাঠী সূতাপা চিকদাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী পুত্ৰ বাবিল আৰু অয়ন।
অসুস্থতা আৰু মৃত্যু
২০১৮ চনত ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ নিউৰ'এণ্ড'ক্ৰাইন টিউমাৰ নামৰ বিৰল প্ৰকাৰৰ কৰ্কট ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয়। ১৬ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ এই কথা ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ চিকিৎসাৰ বাবে লণ্ডনলৈ গৈছিল।
২০২০ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত তেওঁ মুম্বাইৰ কোকিলাবেন ধীৰুভাই আম্বাণী হস্পিটেলত ভৰ্তি হয়। ইয়াত তেওঁৰ বৃহদান্ত্ৰৰ কলন ভাগৰ সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰা হৈছিল। পিছদিনা অৰ্থাৎ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে ৫৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ চাৰি দিন আগতে মাতৃ ছৈয়দা বেগম খানৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত চলচ্চিত্ৰ জগতৰ বহুতো তাৰকা আৰু ৰাজনৈতিক নেতাই শোক প্ৰকাশ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
পদুমী গাজলু
পদুমী গাজলু (Padumi Gajlu) হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষয়িত্ৰী, কবি আৰু চিত্ৰশিল্পী। বোকাখাতৰ এটি শ্ৰমিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা পদুমী গাজলুৱে পৰৱৰ্তী সময়ত কলিকতাৰ বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শান্তিনিকেতনৰ পৰা বাতিক শিল্পত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল আৰু এনে প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা তেখেতেই আছিল চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেখেত চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী চিত্ৰশিল্পী। শিক্ষকতাৰ লগতে সাহিত্য-চৰ্চাতো সমপৰিমাণে মনোনিৱেশ কৰা পদুমী গাজুলুৱে 'সেউজীয়া সোণ', 'কাঁচা ঘামেৰ ভিজা আঁচেল' আদিৰ দৰে প্ৰবন্ধ-সংকলন লিখি উলিওৱাৰ লগতে 'কাঁশীফুল', 'নৱোদয়'ৰ দৰে একুৰিমান গ্ৰন্থৰ সম্পাদনা কৰিছে। অসমৰ বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত প্ৰায় শতাধিক প্ৰবন্ধ প্ৰকাশিত হৈছে। অসমৰ ভাষা-সাহিত্য আৰু বিশেষকৈ চাহ-জনগোষ্ঠীক নিজৰ অৱদানেৰে সমৃদ্ধ কৰাৰ বাবে গাজলুক সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ লগতে এপিপিএল টাটা আইকন বঁটাৰ দৰে একাধিক বঁটা-সন্মানেৰে সন্মানীত কৰা হৈছে। পদুমী গাজলু হৈছে চাহ-জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৫২ চনত বোকাখাতৰ বৰচাপৰি চাহ বাগিচাত পদুমী হাজলুৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল এটা শ্ৰমিকৰ পৰিয়ালত। পিতৃৰ নাম আছিল আদিৰাম গাজলু । মাতৃৰ নাম আছিল নিৰজা গাজলু। ১৯৬৯ চনত সদৌ অসম ভিত্তিত আয়োজন কৰা 'মহাত্মা গান্ধী' শীৰ্ষক ৰচনা প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ পৰাই গাজলু সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯৭৬ চনত স্নাতক চূড়ান্ত বৰ্ষৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰি থকাৰ কালতেই পদুমী গাজলুৱে কলিকতাৰ বিশ্বভাৰতী শান্তি নিকেতনত ৰূপাংকৰ কলাৰ দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম সফলতাৰে শেষ কৰিছিল। এনে পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰা আৰু শেষ কৰা পদুমী গাজলুৱেই হৈছে চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। ১৯৮১ চনত গাজলুৱে বোকাখাতৰ ৰজাবাৰী হাইস্কুলত 'ক্ৰাফট্ ডিজাইন' বিষয়ৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্ম-জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। একেটা সময়তে তেখেতে শিল্প-সাহিত্যৰ চৰ্চাও অব্যাহত ৰাখে।
চিত্ৰশিল্পী হিচাপে
শান্তিনিকেতনৰ পৰা শিক্ষালাভ কৰি অসমলৈ উভতি অহা পদুমী গাজলুয়ে অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ পৰা অনেক সমল সংগ্ৰহ কৰে। ইয়াৰ লগতে চাহ জনগোষ্ঠীৰ শিল্প-সংস্কৃতিৰ গৱেষণাও কৰিছিল। তেখেতে বেণু মিশ্ৰ, পুলক গগৈ আদি বিশিষ্ট অসমীয়া চিত্ৰশিল্পীৰ দিক্-দৰ্শন আৰু অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰে আৰু বাতিক চিত্ৰত চাহ জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত আৰ্হি বা ডিজাইনবোৰক তুলি ধৰিবৰ প্ৰয়াস কৰে। বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি থকাৰ লগতে পদুমী গাজলুৱে চাহ জনগোষ্ঠীৰ কিশোৰ-কিশোৰী আৰু মহিলাসকলক সংগঠিত কৰি ক্ৰাফট ডিজাইন, বাটিক আৰ্ট, আল্পনা ডিজাইন আদি শিকায়।
সাহিত্যিক জীৱন
১৯৭০ চনৰ পৰাই পদুমী গাজলুৱে অসমৰ ভিন্ন কাকতত লেখা-মেলা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেখেতে কবিতা, প্ৰবন্ধ আদিৰে সাহিত্য-চৰ্চাৰ পাতনি মেলে। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন কাকত-আলোচনী, স্মৃতিগ্ৰন্থত তেখেতে লিখা শতাধিক প্ৰবন্ধ-ৰচনা আৰু কবিতা প্ৰকাশিত হৈছে। পদুমী গাজলুৰ এই লেখাসমূহ দৈনিক জনমভূমি, নীলাচল, অসম বাণী, আজিৰ অসম, অগ্ৰদূত আদি অসমীয়া কাকতত প্ৰকাশিত হৈছিল। মৃত্যুৰ পূৰ্বৱতী সময়ছোৱাত তেখেতে শিৰীষ আমাৰ কথা নামৰ আলোচনী এখন প্ৰকাশৰ প্ৰস্তুতি চলাই আছিল।
পদুমী গাজলুৰ কেইখনমান প্ৰবন্ধ-সংকলন হৈছে: 'সেউজীয়া সোণ', 'কাঁচা ঘামেৰ ভিজা আঁচেল' আদি।
আনহাতে তেখেতে সম্পাদনা কৰা কেইখনমান গ্ৰন্থ হৈছে : (স্ব আৰু যুটীয়াভাৱে) : 'কাঁশীফুল', 'নৱোদয়', 'চান্দনী', 'বিবিধা', 'কৰম' আদি। তেখেতে প্ৰায় দুকুৰি গ্ৰন্থ আৰু স্মৃতিগ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।
অন্যান্য
পদুমী গাজলু প্ৰসাৰ ভাৰতীৰ সৈতেও জড়িত হৈছিল। প্ৰসাৰ ভাৰতীত তেখেতৰ কথিকা প্ৰচাৰ হৈছিল। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰচাৰিত হোৱা চাহ বনুৱাৰ অনুষ্ঠানত তেখেতৰ চাহ বনুৱা শ্ৰমিকৰ জীৱন ধাৰা শীৰ্ষক এই কথিকাখন প্ৰচাৰিত হৈছিল।
পদুমী গাজলু অসম সাহিত্য সভা, চাহ জনগোষ্ঠী সাহিত্য সভা, লেখিকা সমাৰোহ সমিতি, প্ৰয়াস অধ্যয়ন চক্ৰ আদি একাধিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
পদুমী গাজলুৱে শ্ৰমিক নেতা ৰুকলাল কুৰ্মীৰ সৈতে যুগ্ম জীৱন আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোক দুটি সন্তানৰ অভিভাৱক হয়।
বঁটা-বাহন
পদুমী গাজলুৱে বিভিন্ন সময়ত লাভ কৰা বঁটা আৰু সন্মানসমূহ হৈছে :
(১) ৰাজ্যিক মহিলা সংহতি বঁটা, ১৯৭৫ চনত।
(২) এপিপিএল টাটা আইকন বঁটা
(৩) সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ (চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথমগৰাকী সাহিত্য পেঞ্চনাৰ)
(৪) অসম সাহিত্য সভাৰ সেউজী প্ৰকাশ
(৬) প্ৰাগ প্ৰেৰণা বঁটা-২০২২
(৭) মেঘালয়ৰ নিউজ প্লাচ চেনেলৰ পৰা জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা
(৯) অনুপ্ৰেৰণাৰদ্বাৰা জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা
(১০) মেঘৰাজ কৰ্মকাৰ আৰু দেউৰাম তাছা বঁটা, ২০০০ চনত
(১১) দেউৰাম তাছা স্মাৰক বঁটা, ২০২২ চনত। (২০২২ চনৰ ১৮ জুলাইত বঁটা গ্ৰহণ কৰাৰ কথা আছিল)
মৃত্যু
২০২২ চনৰ ১৪ জুলাইত পদুমী গাজলুৱে উচ্চৰক্তচাপজনিত অসুস্থতাৰ সৈতে যুঁজি যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত শেষনিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ কিছুদিন আগতে অসুস্থতাৰ বাবে তেখেতক এইখন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। বোকাখাতৰ লতাবাৰী ৰাজহুৱা শ্মশানত তেখেতৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:কবি শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:চাহ জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
কানু গান্ধী
কানু গান্ধী (১৯২৮ – ৭ নৱেম্বৰ ২০১৬) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ তৃতীয় সন্তান ৰামদাস গান্ধীৰ পুতেক আছিল, অৰ্থাৎ মহাত্মা গান্ধীৰ পো নাতি।
জীৱন পৰিক্ৰমা
তেওঁ 'মেছেচ্যুছেট্ছ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজী'ত অধ্যয়ন কৰি ১৯৬৩ চনত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছত তেওঁ বিমান ডিজাইনৰ ওপৰত নাছা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিৰক্ষা বিভাগৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ পত্নী শিৱলক্ষ্মী বষ্টন 'বায়'মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট'ৰ অধ্যাপিকা আৰু গৱেষক আছিল। তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান নাছিল। ২০১৪ চনত তেওঁলোক ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে। ২০১৬ চনৰ ৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে চূৰটৰ এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
চামগুৰি
অৰ্থনীতি
এই গাঁওখনৰ লোকসকলে খেতি, পশুপালন, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আদি বিভিন্ন বৃত্তিত নিয়োজিত হৈ আছে। গাঁওখনৰ নিজা স্থানীয় শাসন ব্যৱস্থা আছে।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি সমাগুৰিত মুঠ জনসংখ্যা ১১৪৬ জন আৰু ২৫৬ টা পৰিয়াল আছে। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪৮.৫% মহিলা জনসংখ্যা। গাঁওখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৮.৩%, মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৪২.২%। গাঁওখনত অনুসূচিত জনজাতি (৩৪.৪%) আৰু অনুসূচিত জাতি (১১.২%)ৰ জনসংখ্যা যথেষ্ট। সমগুৰিত শ্ৰমিক জনসংখ্যা ৩৯.৫%।
উল্লেখ্যযোগ্য ঠাইসমূহ
চামগুৰি আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা গাঁওসমূহৰ স্থানীয় জনসাধাৰণৰ শৈক্ষিক আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰি অঞ্চলটোত কেইবাখনো বিদ্যালয় আৰু স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে।
চামগুৰিৰ কথিত ভাষা অসমীয়া আৰু বাংলা, আৰু স্থানীয় সময় মণ্ডল ভাৰতীয় মানক সময় (IST UTC+5:30)। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৭০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই গাঁওখন।
তথ্য সংগ্রহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
কীৰ্তি মেনন
কীৰ্তি মেনন (Kirti Menon; জন্ম: ২ আগষ্ট, ১৯৫৯) হৈছে দক্ষিণ আফ্ৰিকা জোহান্সবাৰ্গৰ এগৰাকী লেখিকা, কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ জোহান্সবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যেষ্ঠ নিৰ্দেশক আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ গান্ধী চেনটেনেৰি সমিতি (Gandhi Centenary Committee)-ৰ চেয়াৰমেন। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষাখণ্ডত কৰা শিক্ষা আইনৰ সংশোধনৰ বাবে মেনন জনাজাত। তেওঁ মণিলাল গান্ধীৰ নাতিনীয়েক আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ আজো-নাতিনী।
জন্ম পৰিচয়
১৯৫৯ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ডাৰবানত মেননৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ সীতা ধোপেলিয়া আৰু পিতৃৰ নাম শশীকান্ত ধোপেলিয়া। তেওঁৰ মাতৃ মহাত্মা গান্ধীৰ নাতিনী আৰু মণিলাল গান্ধীৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল। মেনন ডাৰবানত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল য'ত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষজীৱন অতিবাহিত হৈছিল।
শিক্ষা জীৱন
তেওঁ ডাৰবান-ৱেষ্টভিল বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কেপ টাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা সাং কৰে। তেওঁ সাহিত্যত আৰু প্ৰায়োগিক ভাষা-বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভৰ লগতে সাংবাদিকতাত ডিপ্লমা কৰে। লাইচেষ্টাৰৰ দ্য মণ্টফৰ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ এম বি এ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ২০১৪ চনত জোহান্সবাৰ্গৰ উইটৱাটাৰচেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।
গৱেষণা আৰু কৰ্মজীৱন
১৯৮০ চনৰ প্ৰথমাৰ্ধত ভিষ্টা মহাবিদ্যালয়,ইষ্ট ৰেণ্ড, আৰু ইউ ডি ডব্লিউত ইংৰাজী শিক্ষণৰ জৰিয়তে মেননে শৈক্ষিক কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৮৫ চনত তেওঁ ভাৰতলৈ আহে আৰু সাংবাদিক হিচাপে সাতবছৰ কটায় আৰু বহুতো প্ৰকাশনত লিখা-মেলাও কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ ঘূৰি যায় আৰু Soweto Education Crisis Committeeত যোগ দিয়ে। তাত তেওঁ শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে অভিভাৱকক বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ বিৰুদ্ধে এক কৰোৱাৰ কামত নিয়োজিত হয়।
তেওঁ ২০০৬ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উচ্চ শিক্ষা সমিতিৰ উচ্চ শিক্ষা মানদণ্ড সমিতিত ৰাষ্ট্ৰীয় সমীক্ষাৰ নিৰ্দেশক হিচাপে নিৰ্ধাৰিত হৈছিল। মেননে ২০০৭ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষাৰ্থী বিত্তীয় সাহায্য আঁচনিৰ ডাইৰেক্টৰেট পদবীত আছিল আৰু বোৰ্ড সদস্য হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল আৰু মিনিষ্টেৰিয়েল সমিতিত সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০১১ আৰু ২০১৩ চনৰ ভিতৰত মেননে উইটৱাটাৰচেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পঞ্জীয়ক হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়।
2015 চনত, মেননে জোহান্সবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত শৈক্ষিক পৰিকল্পনা, গুণগত প্ৰসাৰ আৰু শৈক্ষিক কৰ্মচাৰী বিকাশৰ জ্যেষ্ঠ নিৰ্দেশক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। তেওঁ জোহান্সবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ জ্ঞান আৰু পাঠক্ৰম সংস্কাৰৰ ডিকোলনাইজৰ দলৰো সদস্য। তেওঁ 2010 চনৰ পৰা 2011 চনলৈ তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ, উচ্চ শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ বিভাগত কাৰ্যকৰী উপ মহানিৰ্দেশক পদত আছিল। পূৰ্বতে,2008 চনৰ পৰা 2010 চনলৈকে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা বিভাগৰ উচ্চ শিক্ষা পৰিকল্পনা আৰু বিকাশৰ মুখ্য নিৰ্দেশক হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। মেননে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উচ্চ শিক্ষা প্ৰণালীক স্বাধীনতা দিয়াক লৈ কৰা গৱেষণা আৰু লিখা-মেলা কৰিছে। তেওঁৰ এই বিষয়ত দুখন পত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ কামবোৰে দেশৰ উচ্চ শিক্ষা প্ৰণালীৰ আইনত পৰিশোধন আনে।
বৈবাহিক জীৱন
মেনন সুনীল মেননৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয় আৰু বৰ্তমান তেওঁলোক দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জোহান্সবাৰ্গত বাস কৰে। তেওঁলোকৰ কন্যা সুনীতা মেননে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ এখন দৈনিক কাকত বিজিনেছ ডেত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
২৬ আগষ্ট
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কামিং আউট
কামিং আউট (অৰ্থ: ওলাই অহা, ইংৰাজী শব্দ Coming Out ৰ পৰা অহা) হ'ল এটা অৱস্থা য’ত একে লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত সমকামীসকলে নিজৰ বিষয়ে আনৰ আগত ব্যক্ত কৰে। য'ত কোনো এজন সমকামী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰেম তথা যৌন অভিমুখিতাৰ বিষয়ে সমাজৰ আগত খোলাকৈ প্ৰকাশ কৰে। সাধাৰণতে প্ৰথমে কুমলীয়া বয়সত নিজৰ পৰিয়ালৰ নাইবা বন্ধুৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰা দেখা যায় আৰু পাছলৈ সমাজৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰি কামিং আউট হোৱা দেখা যায়। সাধাৰণতে, কামিং আউট তিনিটা অৱস্থাৰ মাজেৰে যায়। প্ৰথমটো হ'ল নিজক জনা অৱস্থা য'ত মানুহজনে একে লিংগৰ সম্পৰ্কত আহিবলৈ দৃঢ় হয় (ইয়াক ওলাই অহা বা আন্তৰিক সিদ্ধান্ত বুলিও কোৱা হয়); দ্বিতীয় অৱস্থাত মানুহজনে নিজৰ পৰিয়াল, বন্ধু বা সহকৰ্মী আদিৰ আগত নিজকে গে' বা লেছবিয়ান বুলি প্ৰকাশ কৰে; তৃতীয় অৱস্থাত একে লিংগৰ ব্যক্তি এজনৰ সৈতে সামাজিকভাৱে সম্পৰ্কত আহি ব্যক্তিজনৰ সৈতে একেলগে বাস কৰে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় কামিঙআউট দিৱস (National comingout day) আন্তৰ্জাতিকভাৱে ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে উদযাপন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সমকামিতা
পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰ
thumb|পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰে আৱিষ্কাৰ কৰা [[ভাৰ্ণিয়াৰ কেলিপাৰ স্কেল ]] পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰ  (Pierre Vernier) আছিল এজন ফৰাচী গণিতজ্ঞ আৰু সঁজুলি উদ্ভাৱক। জোখমাখৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেল তেখেতেই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নামেৰেই স্কেলডালৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।
জীৱনী
১৫৮০ চনৰ ১৯ আগষ্টত ফ্ৰান্সৰ অ'ৰনান্সত পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতে নিজৰ পিতৃৰ পৰা বিজ্ঞান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁ স্পেইনৰ ৰজাৰ বাবে অ'ৰনান্সৰ অধিপতি আৰু দুৰ্গৰ দুৰ্গাধিপতি হয়।
১৬৩১ চনত ব্ৰুছেলছত তেখেতে তেওঁৰ গ্ৰন্থ "La construction, l'usage, et les propriétés du quadrant nouveau de mathématique" প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শিশুসকলক উৎসৰ্গা কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনত তেখেতে ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
ঋতুস্ৰাৱ আৰু সামাজিক দৃষ্টিভঙ্গী
ঋতুস্ৰাৱ আৰু সামাজিক দৃষ্টিভঙ্গী (Culture and menstruation) এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় কাৰণ এই প্ৰক্ৰিয়াটো বহুতো সমাজত কিছু বিশেষ ধাৰণা, গোপনীয়তা আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত হৈ আহিছে। ঋতুস্ৰাৱ এটা প্ৰাকৃতিক প্ৰক্ৰিয়া যি ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে ১১ ৰ পৰা ১৪ৰ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত প্ৰথম হয় আৰু ই তেওঁলোকৰ মাজত বয়ঃসন্ধি আৰম্ভ হোৱাৰ এটা সূচক। ঋতুস্ৰাৱক লৈ কৰা কিছুমান সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক দৃষ্টিভঙ্গী এজনী ছোৱালীৰ জীৱনত বহুতো দিশৰ পৰা বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। বহুতো ধৰ্মই পৰম্পৰাগতভাৱে ঋতুস্ৰাৱক ৰীতি-নীতিৰে অশুচি বুলি বিবেচনা কৰে যদিও নৃতত্ত্ববিদসকলে কয় যে 'পবিত্ৰ' আৰু 'অশুচি' ধাৰণাবোৰ ঘনিষ্ঠভাৱে সংযোজিত হ'ব পাৰে।
ঋতুস্ৰাৱ সম্পৰ্কীয় পৌৰাণিক ধাৰণা
অতীতত ভাৰতীয় সমাজত এই বিষয়টোৰ উল্লেখ বা চৰ্চা নহৈছিল। আধুনিক যোগতো সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক প্ৰভাৱবোৰৰ বাবে বিষয়টোৰ ওপৰত জ্ঞানৰ প্ৰসাৰ হোৱাত বাধা জন্মা দেখা গৈছে। ভাৰতৰ বহু ঠাইত ঋতুস্ৰাৱ এতিয়াও লেতেৰা আৰু অশুদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়। বহুতো গ্ৰাম্য আৰু অনুন্নত অঞ্চলত ঋতুস্ৰাৱ হোৱা অৱস্থাত মহিলাসকলক স্বাভাৱিক জীৱনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পৰা নিষিদ্ধ কৰা হয়। ৰান্ধনি শালত প্ৰৱেশ নকৰাটো ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত গ্ৰাম্য মহিলাসকলৰ মাজত মুখ্য প্ৰতিবন্ধকতা। বিশ্বাস কৰা হয় যে ঋতুস্ৰাৱ হোৱা মহিলাসকল অস্বাস্থ্যকৰ আৰু অপৰিষ্কাৰ আৰু সেয়েহে তেওঁলোকে প্ৰস্তুত কৰা বা পৰিচালনা কৰা খাদ্য দূষিত হ'ব পাৰে। অৱশ্যে, কোনো বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষায়েই এনেবোৰ ধাৰণাৰ প্ৰমাণ দেখোৱাব পৰা নাই।
ভাৰতৰ কিছুমান অংশত, ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত কিছুমান আহাৰৰ প্ৰতিবন্ধকতা অনুসৰণ কৰা দেখা যায় যেনে দৈ, তেঁতেলি, আৰু আচাৰ। লোকবিশ্বাস এয়ে যে এনে খাদ্যে ঋতুস্ৰাৱৰ প্ৰবাহ বৃদ্ধি পাব বা কমি যাব। ভাৰত আৰু আন ঠাইৰ বহুতো অধ্যয়নে প্ৰকাশ কৰিছে যে বহুতো কিশোৰীয়ে বিশ্বাস কৰে যে ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত ব্যায়াম বা শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ কৰিলে প্ৰবাহ বৃদ্ধি হয়, কিন্তু প্ৰকৃততে সঠিক ব্যায়াম আৰু কাৰ্যকলাপে এই লক্ষণসমূহ উপশম কৰাতহে সহায় কৰে। ব্যায়ামে আমাৰ দেহত চেৰোটোনিন নামৰ হৰম'ন এবিধ নিৰ্গত কৰে, যাৰ ফলত আমি মনত আনন্দ অনুভৱ কৰো।
মহিলাৰ জীৱনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
ঋতুস্ৰাৱৰ সম্পৰ্কিয় নিষিদ্ধতাই ছোৱালী আৰু মহিলাৰ মানসিকতা অৱস্থা, জীৱনশৈলী আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে, স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। বহুতো অৰ্থনৈতিকভাৱে অনুন্নত দেশসমূহত বহু সংখ্যক ছোৱালীয়ে ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হʼলেই বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা এৰিবলগীয়া হয়। এই ক্ষত্ৰত ভাৰতৰ ২৩%তকৈও অধিক ছোৱালী অন্তৰ্ভুক্ত আছে। ইয়াৰ উপৰিও, মাহিলী ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত মহিলা শিক্ষকসকলৰ বাবেও বাধাৰ সৃষ্টি হয়। এনেদৰে, মহিলা শিক্ষক আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিদ্যালয়বোৰত পৰ্যাপ্ত সুৰক্ষা, বিকল্প আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱে বহুতো অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰে। ভাৰতৰ ৭৭% তকৈও অধিক ঋতুস্ৰাৱ হোৱা ছোৱালী আৰু মহিলাই অস্বাস্থ্যকৰ পুৰণি কাপোৰ পুনঃপুনঃ ব্যৱহাৰ কৰে। কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁতে পৰিচ্ছন্নতাৰ অভাৱে ৰোগ আৰু সংক্ৰমণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে। তদুপৰি, বহুত পিছপৰা অঞ্চলত মহিলাই শোষণত সহায় হʼব বুলি ছাই, বাতৰি কাকত, শুকান পাত আদিও ব্যৱহাৰ কৰে। এনেবোৰ অসুৰক্ষিত অভ্যাসে সংক্ৰমণৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে। সীমিত জ্ঞান আৰু সজাগতাৰ অভাৱে ঋতুস্ৰাৱৰ সামাজিক নিষিদ্ধতা আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ প্ৰত্যাহ্বানটো আৰু অধিক জটিল কৰি তুলিছে।
অৱশ্যে কিছুমান সমাজত, মহিলাসকলে ঋতুস্ৰাৱৰ ৰীতি-নীতিবোৰ সুৰক্ষামূলক আৰু শক্তিশালী হিচাপে বিবেচনা কৰে কিয়নো এই সময়ত পুৰুষৰ দৃষ্টি, অবাঞ্ছিত যৌন সম্ভোগৰ দাবী বা ঘৰুৱা কামকাজৰ পৰা তেওঁলোকে কিছু ৰেহাই পায় বুলি ভাবে।
প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থা
কম ব্যয়ৰ চেনিটাৰী নেপকিন বা চেনিটেৰী পেড স্থানীয়ভাৱে তৈয়াৰ কৰিব পাৰি আৰু বিশেষকৈ গ্ৰাম্য আৰু বস্তি অঞ্চলত বিতৰণ কৰিব পাৰি। ভাৰত চৰকাৰে ২০১০ চনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য অভিযানৰ অধীনত গ্ৰাম্য অঞ্চলত কম ব্যয়ৰ চেনিটাৰী নেপকিন বিতৰণ কৰি ১.৫ কোটি কিশোৰীসকলৰ বাবে ঋতুস্ৰাৱৰ পৰিচ্ছন্নতা উন্নত কৰাৰ বাবে এটা আঁচনি অনুমোদন কৰিছে। তথাপিও আঁচনিখন পাইলট পৰ্যায়ত আছে, আৰু এই ক্ষেত্ৰত আৰু বহুত জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰাৰ প্ৰয়োজন। পুৰুষ সঙ্গীৰ ভূমিকা বৃদ্ধি কৰা, পুৰুষ সঙ্গীৰ মনৰ অন্ধবিশ্বাস দুৰ কৰা আৰু সামাজিক নিষিদ্ধতাৰ মোকাবিলা কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। পুৰুষ আৰু ল'ৰাসকলৰ সাধাৰণতে এই বিষয়ে জ্ঞান কম। তেওঁলোকৰ বাবে ঋতুস্ৰাৱ বুজি পোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ যাতে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পত্নী, কন্যা, মাতৃ, শিক্ষাৰ্থী, কৰ্মচাৰী আৰু সহকৰ্মীসকলক সহায় কৰিব পাৰে। ঋতুস্ৰাৱ এটা অতি স্বাভাৱিক জৈৱিক ঘটনাৰ বাহিৰে একো নহয়, আৰু কিশোৰী আৰু মহিলাসকলে বুজিব লাগে যে কেৱল এই গুণৰ বাবেই তেওঁলোকৰ শৰীৰে প্ৰজনন কৰাৰ ক্ষমতা লাভ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহিলাৰ স্বাস্থ্যবিধি শ্ৰেণী:সমাজ