cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আন-নিশা
১২৭-১৩০ মহিলা অনাথ, স্বামীৰ দ্বাৰা ত্যাগ, আৰু বৈবাহিক শান্তিৰ আকাংক্ষা
এই আয়াতবোৰত মহিলা অনাথসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়বোৰ সামৰি লোৱা হৈছে; স্বামীৰ দ্বাৰা ত্যাগ আৰু বৈবাহিক শান্তিৰ আকাংক্ষা।
১৪৫ ভণ্ড
কিতাব আল-কাফিত, জাফাৰ আল-চাদিকে তেওঁৰ সঙ্গীসকললৈ এখন পত্ৰ লিখি আল্লা, তেওঁৰ বাৰ্তাবাহক আৰু "ৱালি আল আমৰ" (মুহাম্মাদৰ সন্তান) মানি চলাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি কয় যে যিসকলে তেওঁলোকৰ গুণাগুণ অমান্য কৰে আৰু অস্বীকাৰ কৰে তেওঁলোক "মিছা আৰু ভণ্ড"। তেওঁ দৃঢ়তাৰে কয় যে এইসকল ব্যক্তিক "ভণ্ড" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, "সঁচাকৈয়ে, ভণ্ডসকল জুইৰ নিম্নতম গভীৰতাত থাকিব - আৰু আপুনি তেওঁলোকৰ বাবে কেতিয়াও সহায়ক বিচাৰি নাপাব।"
১৫৭ যীচুৰ মৃত্যুসন্দৰ্ভত ইছলামী দৃষ্টিভংগী
"৪:১৫৭ আৰু তেওঁলোকে কোৱাৰ বাবে, "আমি আল-মাছিহ 'আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহক মাৰিয়ামৰ পুত্ৰ ইছা'ক হত্যা কৰিছিলোঁ, কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁক হত্যা কৰা নাছিল, বা তেওঁক ক্ৰুচবিদ্ধ কৰা নাছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ বাবে এনে লাগিছিল, আৰু যিসকলে ইয়াত ভিন্নতা আছে তেওঁলোক সন্দেহৰে ভৰি আছে। তেওঁলোকৰ কোনো (নিৰ্দিষ্ট) জ্ঞান নাই, তেওঁলোকে অনুমানৰ বাহিৰে আন একো অনুসৰণ নকৰে। নিশ্চিতভাৱে; তেওঁলোকে তাক হত্যা কৰা নাছিল।" খ্ৰীষ্টানসকলে দাবী কৰা ঈশ্বৰৰ পুত্ৰৰ পৰিৱৰ্তে যীচুক ভৱিষ্যতবক্তা হিচাপে ইছলামী দৃষ্টিভংগীৰ এক ব্যাখ্যা তাফিৰ ইবনে কাথিৰত দিয়া হৈছে।
১৭১ ত্ৰিমূৰ্তিৰ প্ৰতি ইছলামী দৃষ্টিভংগী
"৪:১৭১ আল্লাহ হ'ল এজন ঈশ্বৰ। তেওঁ এজন পুত্ৰ হোৱাৰ ওপৰত আছে।"
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:মদিয়ান ছূৰা
পুৰকুইল
পুৰকুইল বাংলাদেশৰ পূব-কেন্দ্ৰীয় অংশৰ এখন গাঁও। ই বাংলাদেশৰ চিটাগাং বিভাগৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ কছবা উপজিলাৰ মেহাৰী ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত।
ৰাজহুৱা তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, পুৰকুইল গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৬৫০জন। গাঁওখনৰ সকলোৱে ইছলামধৰ্মৰ অনুগামী।
ভৌগোলিক অৱস্থান
পুৰকুইল গাঁৱৰ ওচৰত ৰাজাৰ খাল নামৰ এটা খাল বৈ গৈছে। লগতে তিতাচ নদীৰ এটা শাখা গাঁওখনৰ পৰা অলপ দূৰত বৈ গৈছে।
সীমা
এই গাঁওখনৰ পূবে মেহাৰী ইউনিয়নৰ খেওড়া গাঁও, পশ্চিমে ঈশান নগৰ গাঁও, উত্তৰে যমুনা গাঁও আৰু দক্ষিণ ফালে বাহাৰ আটা আৰু চৌবেপুৰ গাঁও আছে।
শিক্ষা আৰু সংস্কৃতি
গাঁওখনত "পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া ফাজিল মাদ্ৰাছা" নামৰ এখন ফাজিল মাদ্ৰাছা আছে। তাত দুটা হাফিজিয়া মাদ্ৰাছাও আছে।
ভি. এছ. ৰমাদেৱী
কৰ্মজীৱন
এম.এ. আৰু এল.এল.এম. সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা হিচাপে নিজৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰে। পাছলৈ ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰে আৰু আইন বিভাগৰ বিভিন্ন পদত কাম কৰে৷ তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ ২৬ জুলাইৰ পৰা ১৯৯৯ চনৰ ১ ডিচেম্বৰলৈকে হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ১৯৯৯ চনৰ ২ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০০২ চনৰ ২০ আগষ্টলৈকে কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় আয়োগৰ উপদেষ্টা ৰূপেও তেওঁ কাম কৰিছিল৷
২০১৩ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত তেওঁ HSR লেআউট বেংগালুৰুত থকা নিজা বাসভৱনত মৃত্যুবৰণ কৰে।
৯ অক্টোবৰ
আজিৰ দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অক্টোবৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
আইজল
আইজল (Aizawl; ; মিজো: ) হৈছে মিজোৰামৰ ৰাজধানী চহৰ। ১৮৯০ চনত ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত আইজল চহৰে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি লাভ কৰে। মুঠ ২,৯৩,৪১৬ জনসংখ্যাৰে ই ৰাজ্যখনৰ বৃহত্তম চহৰ। ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনীয় কাম-কাজসমূহ ইয়াৰপৰাই পৰিচালিত হয়। জনগাঁ‌ঠনিৰ সিংহভাগ মিজোসকলৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰে গঠিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মিজোৰাম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ইতিহাস
সত্ৰৰ খনিকৰসকলে সিংহাসন, পুথিৰ বাকচ, পুথিৰ বকলা, চতি-বেৰ প্ৰভৃতিত হেঙুল-হাইতালেৰে বোলাই যিবোৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল, সেইবোৰক সত্ৰীয়া শৈলীৰ চিত্ৰ বুলিব পাৰি। এই শৈলীত অংকিত পুথিচিত্ৰৰ সংখ্যা ভালেমান আছে। তাৰ ভিতৰত চিত্ৰ-ভাগৱতৰ নাম প্ৰথমে উল্লেখনীয়। এইখন পুথিৰ মূল নগাঁও-বালিসত্ৰৰ তুলাপতীয়া পুথি। এই শৈলীৰ আন পুথিসমূহৰ ভিতৰত ১৭৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰুচি বাপুৰ দ্বাৰা চিত্ৰিত কৰা দশম, দক্ষিণপাট সত্ৰত সংৰক্ষিত আদ্য দশম পুথি আৰু অজামিল উপাখ্যান, পুৰণি বুৰ্কাৰপৰা সংগ্ৰহ কৰি নি তেজপুৰৰ অসম চিত্ৰকলা সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণ কৰা ভাগৱতৰ ষষ্ঠ স্কন্ধ, শিৱসাগৰৰ কোনোবাখিনিত প্ৰাপ্ত সমুদ্ৰ মন্থন, লণ্ডনৰ ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামত ৰখা দুখন ভাগৱত-পুৰাণ, ব্ৰহ্মদেশত থকা অষ্টমস্কন্ধ ভাগৱত আৰু গোৱালপাৰা-গোসাইবৰি সত্ৰত সংৰক্ষণ হৈ থকা সচিত্ৰ দশমৰ উপৰি পুৰথৰীয়া মাধৱ আতাসত্ৰৰ ৰঙালী কীৰ্তন, ঈশ্বৰ হাটী সত্ৰৰ কীৰ্তন, নবুৰ্কাসত্ৰৰ চিত্ৰ-কীৰ্ত্তন, মধুপুৰ সত্ৰৰ চিত্ৰ- কীৰ্তন, আইভেটি ন-সত্ৰৰ সচিত্ৰ পাৰিজাত হৰণ নাট, মংগলদৈ অঞ্চলত পোৱা অনাদি পাতন, নগাও-আঁহতগুৰিৰ সত্ৰ বিশেষত সংৰক্ষিত সচিত্ৰ ৰামায়ণ, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ গ্ৰন্থাগাৰত থকা ৰামায়ণ-সুন্দৰাকাণ্ড, উপেন্দ্ৰ নাথ লেখাৰুৱে সংৰক্ষণ কৰা তুলাপতীয়া লংকাকাণ্ড, বাৰেঘৰ সত্ৰৰ আধ্যাত্ম ৰামায়ণ, মায়াম দিনজয় সত্ৰৰ শ্ৰীভাগৱত মৎস চৰিত আৰু কুমৰ হৰণ, কামৰূপৰ ৰামপুৰ গাঁৱত প্ৰাপ্ত ভগৱৎ গীতা, নগাঁও কতিপাৰ সত্ৰৰ ভক্তি-বতাবলী, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ গ্ৰন্থাগাৰত থকা লৱ-কুশৰ যুদ্ধ আৰু কৰ্ণ পৰ্ব (১৮৪১ খ্ৰী), নগাঁও-চামুগুৰি সত্ৰত থকা নিমিনৱ-সিদ্ধ সংবাদ (২৯ আৰু ভক্তি-প্ৰদীপৰ নাম উল্লেখযোগ্য।
গড়গা শৈলীৰ আৰ্হিত চিত্ৰিত কৰা প্ৰখ্যাত পুথিবোৰ হ’ল - হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ, শংখচূড়বধ, ভাগৱত ষষ্ঠ স্কন্ধ (১৬৫৯ শক), ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামত থকা ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণৰ ব্ৰহ্মখণ্ডৰ পৰা দুৰ্গাৰামে কৰা সচিত্ৰ ৰূপ, ধৰ্ম পুৰাণ, কীৰ্তন-ঘোষা (এডিচনেল ১২২৩৪), বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগত সংৰক্ষিত দৰঙীৰজা কৃষ্ণ নাৰায়ণৰ নাম উল্লেখ থকা অষ্টমস্কন্ধ, কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ গীত-গোৱিন্দ, শিৱসিংহৰ দিনত চিত্ৰিত আনন্দ লহৰী, দৰঙ্গ ৰাজবংসাৱলি, ঘনশ্যাম খাৰঘৰীয়া ফুকনৰ দ্বাৰা চিত্ৰিত কল্কি পুৰাণ আৰু নাজিৰাৰ বুধবৰীয়া সত্ৰত সংৰক্ষিত কুমৰ হৰণ আদি। দৰঙী চিত্ৰশৈলীৰ নিদৰ্শনৰ ভিতৰত তীৰ্থ কৌমুদী, তৃতীয় স্কন্ধ ভাগৱত, অষ্টম স্কন্ধ ভাগৱত আৰু চাহাপৰী উপাখ্যান প্ৰখ্যাত টাই-আহোম শৈলীৰ দুখনি তুলাপতীয়া পুথি পোৱা গৈছে – ফুং চিন (১৪৭৩ খ্ৰী.) আৰু চুক-টান্তা কিম্পং (১৫২৩ খ্ৰী.)। ওপৰত উল্লেখ কৰা পুথিৰ উপৰি আৰু বহুসংখ্যক সচিত্ৰ পুথি অসমৰ বিভিন্ন সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশৈলী
মিকাইল
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম মীখায়েল বা মিকাইল (ميخائيل, Michael) হ'ল স্বৰ্গীয় দূতসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। অব্ৰাহামীয় ধর্মৰ প্ৰধান তিনিটা ধৰ্ম ইহুদী ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু ইছলাম ধৰ্মৰ অনুসাৰীসকলে এই স্বৰ্গীয় দূতক বিশ্বাস কৰা দেখা যায়।
ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰধান ধৰ্মগ্ৰন্থ কোৰআনত এনেদৰে উল্লেখ থকা পোৱা যায়:
"যিয়ে আল্লাহ, তেওঁৰ ফৰিষ্টাসকল, তেওঁৰ ৰাছুলসকল আৰু জিব্ৰাইল আৰু মিকাইলৰ লগত শত্ৰুতা পোষণ কৰিব, তেনেহ’লে নিশ্চয় আল্লাহ কাফিৰসকলৰ শত্ৰু।"
বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত
বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত (Vijaya Lakshmi Pandit; ১৮ আগষ্ট ১৯০০ – ১ ডিচেম্বৰ ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ আৰু ৰাজনৈতিক নেত্ৰী। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ভগ্নী আছিল। লগতে ভাৰতৰ পূৰ্বৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ পেহী আৰু ৰাজীৱ গান্ধীৰ পেহী আইতা। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কূটনীতিবিদ হিচাপে তেওঁক লণ্ডনলৈ পঠোৱা হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ ছোভিয়েট সংঘ, আমেৰিকা আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘত সেৱা আগবঢ়ায়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ প্ৰথম ভাৰতীয় অধ্যক্ষ আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজ্যপাল হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতৰ পিতৃ কাশ্মিৰী পণ্ডিত সম্প্ৰদায়ৰ মতিলাল নেহৰু এগৰাকী ধনী বেৰিষ্টাৰ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দুবাৰকৈ সভাপতি আছিল। তেওঁৰ মাতৃ স্বৰূপৰাণী থুছুয়ো এগৰাকী কাশ্মিৰী ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ আদি আৰু লাহোৰৰ বসবাস কৰিছিল। তেওঁ মতিলাল নেহৰুৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী প্ৰসৱজনীত কাৰণত ঢুকাইছিল। তেওঁ পৰিয়ালৰ দ্বিতীয় সন্তান আছিল আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু তেওঁতকৈ ১১ বছৰ ডাঙৰ আছিল। তেওঁৰ সৰু ভগ্নী কৃষ্ণা হোৎসিং পিছলৈ এগৰাকী লেখক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ভগ্নী আছিল। লগতে ভাৰতৰ পূৰ্বৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ পেহী আৰু ৰাজীৱ গান্ধীৰ পেহী আইতা।
১৯২১ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোডালৰ বেৰিষ্টাৰ ৰঞ্জিত পণ্ডিতৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ৰঞ্জিত পণ্ডিত এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় বিদ্বান আছিল আৰু তেওঁ কালহনাৰ মহাকাব্য ৰাজতৰংগীনি সংস্কৃতৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁক কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল। ১৯৪৪ চনত লক্ষ্ণৌৰ জেলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ১৯৯০ চনত বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতে মৃত্যুবৰণ কৰে।
তেওঁৰ ডাঙৰ জীয়েক চন্দ্ৰলেখায়ে অশোক মেহতাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছে। তেওঁৰ দ্বিতীয় গৰাকী জীয়েক নয়নতৰা চেহগল এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত লেখিকা। তেওঁ গৌতম চেহগলৰ লগত বিয়াত বহিছিল আৰু তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা আছে। তেওঁৰ কনিষ্ঠ কন্যা ৰীতায়ে অৱতাৰ ধৰৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে।
লেখিকা আৰু মানৱধিকাৰ কৰ্মী গীতা চেহগল তেওঁৰ নাতিনী।
শিক্ষা
তেওঁ আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য আছিল। তেওঁ কেতিয়াও আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা নাছিল।
তেওঁ চমাৰভিলে কলেজ, অক্সফোৰ্ডৰ সন্মানীয় ফেল' আছিল। এডৱাৰ্ড হালীডেয়ে অঁকা তেওঁৰ প্ৰতিকৃতি এখন চমাৰভিলে কলেজৰ পুথিভঁৰালত ৰখা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা (১৮৮৫-১৯৫৮) এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু প্ৰকাশক৷ তেওঁ ভালেসংখ্যক অসমীয়া মাধ্যমৰ পাঠ্যপুথি আৰু শংকৰ-মাধৱৰ কৰ্মৰাজি পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ কৰাত অৱদান আগবঢ়াইছিল৷ অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ বাবে তেওঁ গুৱাহাটীত 'বৰুৱা এজেন্সি',  'শ্ৰীগুৰু প্ৰেছ' আৰু 'দত্তবৰুৱা এণ্ড কোম্পানী' আদি প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰোপৰি অসমত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু শংকৰী ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতো তেওঁ অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল৷
শৈশৱ
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ জন্ম হয় অসমৰ কামৰূপৰ বাঁহজানী মৌজাৰ অন্তৰ্ভুক্ত পূব কালাকুচি গাঁৱত ১৮৮৫ চনত (১৮০৭ শকৰ ১৮ ভাদৰ দিনা)৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দেবীৰাম আৰু মাতৃ উমাপ্ৰিয়া৷ হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বিচিত্ৰ নাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই এসময়ত গুৱাহাটীৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰকাশন 'লয়াৰ্চ বুক ষ্টল'ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷
শিক্ষাজীৱন
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই পূব কালাকুচি গাঁৱৰ চৰিয়া পঢ়াশালিত বিদ্যাৰম্ভ কৰে৷ ১৯০৪ চনত তেওঁ নলবাৰীৰ পৰা মাইনৰ স্কুলৰ পৰীক্ষা পাছ কৰিলে৷ ঘৰৰ অৰ্থনৈতিক দুৰাৱস্থাৰ বাবে তেওঁ শিক্ষাজীৱন ইমানতে সামৰিব লগাত পৰে৷
কৰ্মজীৱন
শিৱসাগৰৰ টেঙামমধুৰী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ ইয়াত চাকৰি কৰি থকাৰ সময়তে তেওঁ যোৰহাটত নৰ্মাল প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধা লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে নগাওঁ, গুৱাহাটী, উত্তৰ লখিমপুৰ, কাকজান আদিৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে৷ এই সময়ছোৱাতে তেওঁ সাহিত্য ৰচনাত মনোনিবেশ কৰিবলৈ লয়৷৷ ১৯৩৮ চনত তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ ছুপাৰিন্টেণ্ডেন্ট হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়৷
অৱদান
শিক্ষকতা কৰা কালত অসমীয়া মাধ্যমৰ পাঠ্যপুথিৰ অভাৱ দেখা পাই হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই শিশু সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিবলৈ লয়৷ যোৰহাটৰ প্ৰকাশক 'বৰকটকী কোম্পানী'ৰ যোগেদি তেওঁ অসমীয়া মাধ্যমত সাতখন পাঠ্যপুথি প্ৰকাশ কৰে৷
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ বাবে গুৱাহাটীত 'বৰুৱা এজেন্সি' প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰোপৰি প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰসাৰৰ বাবে গুৱাহাটীত তেওঁ অসমৰ প্ৰথমটো বৃহৎ আধুনিক ছপাশাল 'শ্ৰীগুৰু প্ৰেছ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ এই শ্ৰীগুৰু প্ৰেছৰ পৰাই এসময়ৰ বিখ্যাত 'নীলাচল' বাতৰি কাকত প্ৰকাশ পাইছিল৷ তেওঁৰেই 'দত্তবৰুৱা এণ্ড কোম্পানী' ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানে অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে৷
গ্ৰন্থৰাজি
সংকলন আৰু সম্পাদনা
ৰচনা
মৃত্যু
১৯৫৮ চনত ৭৩ বছৰ বয়সত হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ মৃত্যু হয়৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দৰ পূজা
দৰ-পূজা হৈছে একপ্ৰকাৰৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পূজন। নাট্যসমল যুক্ত দৰ-পূজা, ‘শস্ত্ৰ -পূজন’ পৰম্পৰাৰ প্ৰত্যক্ষ ধাৰক আৰু বাহকৰূপে গণ্য কৰা হয়। পুৰণি কালত কোচ-ৰজাসকলে ৰণ-যাত্ৰাৰ প্ৰাক মুহূৰ্তত দৰ পূজা উদযাপন কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ দৰে বৰ্তমান দৰঙী ৰজাৰ বংশধৰসকলে দৰ-পূজা নকৰে। দৰ-পূজাৰ জৰিয়তে শক্তিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দুৰ্গা দেৱী নাইবা ৰণচণ্ডীক শাস্ত্ৰীয় পদ্ধতিৰে পূজা নিবেদন কৰা হয়। ৰজা দিনীয়া অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, যাঠি-জোং, পতাকা-নিচান আদি পূজাস্থলীলৈ উলিয়াই আনে। দৰঙী ৰজাসকলৰ বংশধৰসকলে সেই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰবোৰ হাতত লৈ শাৰী পাতি ৰণ যাত্ৰা কৰাৰ নিচিনাকৈ থিয় হয় আৰু যুদ্ধত প্ৰবৃত্ত হোৱাৰ ভাও প্ৰদৰ্শন কৰে। যুদ্ধ-বাদ্য ঢেপা ঢোল, বৰতাল, বৰকাঁহ, শিঙা, শংখ, নাগাৰা আদিৰ বাদ্য-বাজনাত সমগ্ৰ পূজাস্থলীখনত যুদ্ধৰ পৰিৱেশ এটাৰ সৃষ্টি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:পোখালি (উৎসৱ) শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
তক্ষশীলা
তক্ষশীলা (Taxila) পাকিস্তানৰ পাঞ্জাব প্ৰদেশৰ ৰাৱালপিণ্ডি জিলাত অৱস্থিত এখন চহৰ। তক্ষশীলা এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্নতাত্বিক স্থান। পাকিস্তানৰ ৰাজধানী ইছলামাবাদ আৰু পাঞ্জাবৰ ৰাৱলপিণ্ডি অঞ্চলৰ পৰা প্ৰায় ৩২ কিলোমিটাৰ  (২০ মাইল) উত্তৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। এই ঠাই গ্ৰাণ্ড ট্ৰাঙ্ক ৰ'ডৰ নিকটবৰ্তী। তক্ষশীলা সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫৪৯ মিটাৰ (১৮০১ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত। ভাৰত বিভাজন হৈ পাকিস্তান সৃষ্টিৰ আগত এই অঞ্চল ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
ইতিহাস
তক্ষশীলা বিশ্বৰ প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ই খ্ৰীঃপূঃ ৭ম শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। গান্ধাৰ জনপদৰ ৰাজধানী আছিল তক্ষশীলা। বাল্মিকীৰ ৰামায়নৰ মতে ৰামৰ ভায়েক ভৰতৰ পুত্ৰ তক্ষই এই বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। অৱশ্যে চহৰখনৰ আধুনিক নামটো টলেমীৰ জিয়'গ্ৰাফীত (গ্ৰীক) উল্লেখ থকা প্ৰাচীন চহৰখনৰ প্ৰাচীন নামৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত ষাঠীটাতকৈ অধিক বিষয় দুই হাজাৰতকৈ অধিক আচাৰ্য উপাচাৰ্য আছিল। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত একেলগে প্ৰায় দহ হাজাৰ পাচঁশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী পঢ়িব পাৰিছিল। এই বিশ্ববিদ্যালয়ত ১২বছৰ বা এক যুগ সময় অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত দীক্ষা লাভ কৰিব পাৰিছিল। তক্ষশীলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিষয় সমূহ আছিল আয়ুৰ্বেদ বিজ্ঞান, জ্যোতিষ বিজ্ঞান, সমুদ্ৰ শাস্ত্ৰ, সমৰকলা, শস্ত্ৰসঞ্চালন,দৰ্শন, অৰ্থনীতি,ৰাষ্ট্ৰনীতি সৰ্পবিদ্যা, তন্ত্ৰবিদ্যা, মন্ত্ৰবিদ্যা,মনোবিজ্ঞান, ললিতকলা, চিত্ৰকলা আদি। আচাৰ্যসকলৰ নিজৰ নিজৰ আশ্ৰম আছিল। ছাত্ৰসকলে নিজৰ ৰুচি অনুযায়ী বিষয় নিৰ্বাচন কৰি গুৰুৰ আশ্ৰমলৈ গৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
গাণিতিক প্ৰমাণ
গাণিতিক প্ৰমাণ, যুক্তি-তৰ্কৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি গাণিতিক উক্তি এটিৰ সত্যতা সাব্যস্ত কৰা পদ্ধতিক গাণিতিক প্ৰমাণ বুলি কোৱা হয়। এই যুক্তিয়ে ইতিমধ্যে প্ৰমাণিত যিকোনো উক্তি বা তত্বক সমল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। অৱশ্যে সকলো ধৰণৰ গাণিতিক প্ৰমাণ নীতিগত হ'ব লাগিব আৰু ইয়াক কিছুমান সাধাৰণ তথা প্ৰকৃত অনুমান অৰ্থাৎ স্বতঃৰ দ্বাৰা গঠন কৰিব পাৰিব লাগিব। গাণিতিক সত্যাপন আৰু প্ৰমাণ দুয়োটা ভিন্ন। সত্যাপনে সঁচা বুলি বিশ্বাস হোৱা কোনো এটা উক্তিক সকলো ক্ষেত্ৰতে সঁচা হ'ব বুলি নিশ্চয়তা দিব নোৱাৰে। অপ্ৰমাণিত প্ৰস্তাৱ এটাক অনুমান বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক সত্য বুলি ধৰা হয় যদিহে এনে একোটা প্ৰস্তাৱ অনুৰূপ ভাৱে গণিতৰ ক্ষেত্ৰ খনত প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হৈ থাকে।
প্ৰমাণৰ প্ৰকাৰ
গাণিতিক প্ৰমাণ বহু প্ৰকাৰৰ-
উদাহৰণ স্বৰূপে দুটা যুগ্ম সংখ্যাৰ যোগ ফল সদায় এটা যুগ্ম সংখ্যা। ধৰা হ'ল দুটা যুগ্ম সংখ্যা ক্ৰমে 6 আৰু 2, (যিহেতু উভয়ে 2ৰে বিভাজ্য)। এতিয়া, 6+2=8 য'ত 8 এটা যুগ্ম সংখ্যা। কাৰণ 8 ক 2ৰে কোনো ভাগশেষ নথকাকৈ ভাগ কৰিব পাৰি।
প্ৰকৃতিগতভাৱে পৰীক্ষামূলক প্ৰমাণ অতি বিশ্বাস জন্মাব পৰা আৰু সন্তোষজনক প্ৰমাণ। ইয়াত ব্যৱহাৰিক প্ৰক্ৰিয়াৰে কোনো এটা গাণিতিক ধাৰণাক সত্যবুলি প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাব পাৰি। উদাহৰণ স্বৰূপে কোনো বৃত্তৰ চাপে বৃত্তৰ কেন্দ্ৰত উৎপন্ন কৰা কোণৰ মান এই চাপে বৃত্তৰ পৰিধিত উৎপন্ন কৰা কোণৰ দুগুণ। এই উক্তিটো চিত্ৰৰ সহায়ত বুজাই দিব পাৰি যিহেতু কোণ সমূহ জুখিব পাৰি।
যুক্তিগত প্ৰমাণ হৈছে প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে ব্যৱহাৰ হোৱা বিশুদ্ধ আৰু বিমূৰ্ত যুক্তি। এই প্ৰমাণে অজ্ঞাতৰ পৰা জ্ঞাতৰ দিশে অগ্ৰসৰ হয়। এই প্ৰমাণৰ চাৰিটা স্তৰ আছে- অৰ্থাৎ তথ্যসমূহ পোৱাৰ পিছত কি প্ৰমাণ কৰিব লাগে সেইটো জানি লৈ উপযুক্ত গঠন কাৰ্য সম্পাদন কৰি প্ৰমাণ কৰিব লাগে। এই প্ৰমাণ সহজে বোধগম্য হ'বলৈ জ্যামিতিক ধাৰণা, স্বত্বঃসিদ্ধ, স্বীকাৰ্য আৰু প্ৰতিজ্ঞাৰ ধাৰণা সমূহ মনত ৰখা দৰকাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত
অলকা
অলকা (अलका), অলকাপুৰী বা অলকাৱতী হৈছে হিন্দু আখ্যানসমূহত বৰ্ণিত এখন নগৰ। ই যক্ষসকলৰ ৰজা আৰু ধনৰ দেৱতা কুবেৰৰ আবাসস্থান। মহাভাৰতত এই নগৰখন যক্ষ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী বুলি উল্লেখ আছে। এই নগৰখন স্থাপত্য, সমৃদ্ধি আৰু সামগ্ৰিক শোভাৰ ক্ষেত্ৰত ইন্দ্ৰৰ ৰাজধানী অমৰাৱতীৰ সমকক্ষ বুলি কোৱা হয়। কালিদাসৰ সংস্কৃত কাব্য মেঘদূতত ইয়াৰ উদ্ধৃতি দিয়া হৈছে।
বিৱৰণ
সতীয়া ভাতৃ ৰাৱণৰ হাতত লংকা ৰাজ্য হেৰুৱাই কুবেৰে কৈলাসৰ ওচৰত এখন নতুন ৰাজধানী প্ৰতিষ্ঠা কৰি যক্ষসকলৰ ওপৰত নিজৰ শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
অলকাক কেতিয়াবা বিশ্বৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ চহৰ বুলিও কোৱা হয়। নগৰৰ যক্ষসকলে যাঠী আৰু তৰোৱাল লৈ ইয়াক পহৰা দি ৰাখে।
ভাগৱত পুৰাণত, ধ্ৰুৱই এসময়ত এজন যক্ষৰ হাতত ভাতৃৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ বুলি এই নগৰখন আক্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত হাজাৰ হাজাৰ যক্ষৰ মৃত্যু হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ ককাদেউতাক মনুৰ হস্তক্ষেপত এই ৰক্তপাতৰ অন্ত পৰে।
ব্ৰহ্মণ্ড পুৰাণত পৰশুৰামৰ কৈলাস ভ্ৰমণৰ বৰ্ণনাত তেওঁ যাত্ৰাপথত অলকাপুৰী দৰ্শন কৰে বুলি কোৱা হৈছে। গ্ৰন্থখনত নগৰখনক অট্টালিকা আৰু ৰাজপ্ৰসাদেৰে ভৰা আৰু আকৰ্ষণীয় বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ই অসংখ্য ৰত্নৰে সজ্জিত আছিল। নগৰখনৰ যক্ষবোৰে অভিনৱ অলংকাৰেৰে সজ্জিত হৈ বিভিন্ন ৰূপ ধাৰণ কৰা বুলি কোৱা হয়। নগৰখনত বাগিচা, উদ্যান আৰু বাগিচা আদি বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছ-গছনিৰে ভৰি আছিল। ইয়াত বিশাল হ্ৰদ আৰু পুখুৰী থকা বুলি কোৱা হৈছে। গংগা নদীৰ অলকানন্দা নামৰ এটা শাখাই নগৰখন আগুৰি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অপ্সৰাবোৰে ইয়াত স্নান কৰিলে কেশৰ মিহলি কৰা হয়। নগৰখনত গন্ধৰ্বৰ লগতে অপ্সৰাৰ দ্বাৰা ৰচিত সংগীতৰ ধ্বনি শুনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
সত্য
সত্য (Truth) হৈছে তথ্য বা বাস্তৱৰ লগত মিল থকা এক বৈশিষ্ট্য। ব্যৱহাৰিক ভাষাত সত্যক সাধাৰণতে বাস্তৱক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ লক্ষ্যৰে বা অন্যথা ইয়াৰ সৈতে মিল থকা বস্তু যেনে বিশ্বাস, প্ৰস্তাৱনা আৰু ঘোষণামূলক বাক্যৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়।
সত্যক সাধাৰণতে মিছাৰ বিপৰীত বুলি ধৰা হয়। সত্যৰ ধাৰণাটো দৰ্শন, শিল্প, ধৰ্মতত্ত্ব, বিজ্ঞান আদি বিভিন্ন প্ৰসংগত আলোচনা আৰু বিতৰ্কৰ আওতালৈ অনা হয়। মানুহৰ বেছিভাগ কাৰ্যকলাপ ধাৰণাটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, য’ত ইয়াৰ প্ৰকৃতি ধাৰণা হিচাপে আলোচনাৰ বিষয় নহয়; ইয়াৰ ভিতৰত বিজ্ঞান, আইন, সাংবাদিকতা আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ বেছিভাগ বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান দাৰ্শনিকে সত্যৰ ধাৰণাটোক মৌলিক বুলি ভাবে, আৰু সত্যৰ ধাৰণাটোতকৈও সহজে বুজিব পৰা কোনো শব্দৰে ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰে। সাধাৰণতে সত্যক ভাষা বা চিন্তাৰ মন-স্বাধীন জগতৰ সৈতে মিল থকা বুলি গণ্য কৰা হয়।
সত্যৰ বিভিন্ন তত্ত্ব আৰু দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু ধৰ্মতত্ত্ববিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক তথা মতভেদ অব্যাহত আছে।
ইংৰাজীৰ বাহিৰেও সকলো জাৰ্মাণিক ভাষাই সত্য "নিষ্ঠা আৰু সত্য" তথা "বাস্তৱতা"ৰ মাজত পৰিভাষাগত পাৰ্থক্য প্ৰৱৰ্তন কৰিছে। "বাস্তৱতা" প্ৰকাশ কৰিবলৈ উত্তৰ জাৰ্মাণিক ভাষাই চান্না ৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বিশেষ্য বাছি লৈছিল। ৰোমান ভাষাত লেটিন veritasক অনুসৰণ কৰা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনহাতে গ্ৰীক aletheia, Russian pravda, দক্ষিণ স্লাভিক istina আৰু সংস্কৃত সতৰ ব্যুৎপত্তি পৃথক।
কিছুমান আধুনিক প্ৰসংগত "সত্য" শব্দটো কোনো মূল বা মানদণ্ডৰ প্ৰতি নিষ্ঠাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক প্ৰামাণ্যতাৰে কাম কৰাৰ অৰ্থত "নিজৰ প্ৰতি সত্য" হোৱাৰ প্ৰসংগতো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
আনুষ্ঠানিক তত্ত্বসমূহ
যুক্তিৰ বিষয়ে যুক্তিৰ আৰ্হিবোৰৰ সৈতে জড়িত যিয়ে এটা প্ৰস্তাৱ সঁচা নে নহয় সেই বিষয়ে জনাত সহায় কৰিব পাৰে সেয়ে সত্য। যুক্তিবিদসকলে তেওঁলোকে যিবোৰ সত্যৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে সেইবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আনুষ্ঠানিক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে আৰু সেইবাবেই কোনো যুক্তিবাদী ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত কোনো ব্যাখ্যা বা যুক্তিৰ অধীনত কেৱল সত্য নিহিত থাকে।
যুক্তিসংগত সত্য (যাক বিশ্লেষণাত্মক সত্য বা প্ৰয়োজনীয় সত্য বুলিও কোৱা হয়) হৈছে এনে এটা বক্তব্য যিটো সকলো সম্ভাৱ্য জগততে সত্য।
গণিতত সত্যৰ প্ৰতি প্ৰধানকৈ দুটা পন্থা আছে। সত্যৰ আৰ্হি তত্ত্ব আৰু সত্যৰ প্ৰমাণ তত্ত্ব।
ঐতিহাসিকভাৱে ঊনবিংশ শতিকাৰ বুলিয়ান বীজগণিতৰ বিকাশৰ লগে লগে যুক্তিৰ গাণিতিক আৰ্হিসমূহে "সত্য" (যাক "T" বা "১" হিচাপেও প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়) এটা ইচ্ছাকৃত ধ্ৰুৱক হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। "অসত্য" এটা ইচ্ছাকৃত ধ্ৰুৱক, যাক "F" বা "০" হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰি। প্ৰস্তাৱনামূলক যুক্তিত এই চিহ্নসমূহক প্ৰায়ে সত্য তালিকাৰ আকাৰত দিয়া স্বতন্ত্ৰতা আৰু অনুমানৰ নিয়মৰ এটা গোট অনুসৰি হেঁচা মাৰি ধৰিব পাৰি।
সত্যৰ অৰ্থগত তত্ত্বৰ সাধাৰণ ক্ষেত্ৰ হিচাপে এটা নিৰ্দিষ্ট ভাষাৰ বাবে-
‘P’ সত্য যদি আৰু কেৱল যদিহে P য'ত 'P' য়ে বাক্যটোক (বাক্যটোৰ নাম) বুজায়, আৰু P হৈছে কেৱল বাক্যটোৱেই।
টাৰ্স্কিৰ সত্য তত্ত্ব (আলফ্ৰেড টাৰ্স্কিৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে) আনুষ্ঠানিক ভাষাৰ বাবে বিকশিত কৰা হৈছিল, যেনে আনুষ্ঠানিক যুক্তি।
ক্ৰিপকেৰ সত্য তত্ত্বই (চৌল ক্ৰিপকেৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে) কয় যে প্ৰাকৃতিক ভাষাই প্ৰকৃততে বৈপৰীত্যৰ জন্ম নিদিয়াকৈ নিজৰ সত্যৰ বিভক্তিটো ৰাখিব পাৰে। তেওঁ এই যুক্তি কেনেকৈ নিৰ্মাণ কৰিব লাগে তাক তলত দিয়া ধৰণে দেখুৱাইছিল:
প্ৰাকৃতিক ভাষাৰ বাক্যৰ এটা উপগোটৰ পৰা আৰম্ভ কৰি য'ত "সঁচা" (বা "মিছা") অভিব্যক্তিটোৰ কোনো আৱিৰ্ভাৱ নাই। গতিকে The barn is big উপগোটত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, কিন্তু "The barn is big is true" নহয়, বা "এই বাক্যটো মিছা"ৰ দৰে সমস্যাজনক বাক্যও নহয়। ই কেৱল সেই উপগোটটোৰ বাক্যবোৰৰ বাবে সত্যৰ সংজ্ঞা দিয়ে। সত্যৰ সংজ্ঞাটো বাক্যৰ মূল উপগোট এটাৰ সত্য বা মিছাৰ পূৰ্বানুমান কৰা বাক্যসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা হয়।
লোক বিশ্বাস
মানৱ ভাষাত "P সত্য" সত্যৰ বিভক্তিৰ ব্যৱহাৰিক মূল্য অতিশয় বেছি, ই আনৰ দ্বাৰা কৰা দাবীৰ দক্ষতাৰে সমৰ্থন বা অভিযোগনামা দাখিল কৰাৰ অনুমতি দিয়ে, কোনো বক্তব্যৰ সত্যতা বা অসত্যতাক গুৰুত্ব দিয়ে বা বিভিন্ন পৰোক্ষ (গ্ৰিচিয়ান) কথোপকথনমূলক প্ৰভাৱ সম্ভৱ কৰে। ব্যক্তি বা সমাজে কেতিয়াবা মিছা কথাক বাধা দিবলৈ "মিছা" বক্তব্যক শাস্তি দিব; আটাইতকৈ পুৰণি আইন গ্ৰন্থ, উৰ-নাম্মুৰ সংহিতাত যাদু বা ব্যভিচাৰৰ মিছা অভিযোগৰ লগতে আদালতত মিছা সাক্ষ্য দিয়াৰ বাবে শাস্তি তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। আনকি চাৰি বছৰীয়া শিশোৱেও সৰল "মিছা বিশ্বাস" পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ'ব পাৰে আৰু সফলতাৰে মূল্যায়ন কৰিব পাৰে যে আন এজন ব্যক্তিৰ বিশ্বাস বাস্তৱৰ পৰা এক নিৰ্দিষ্ট ধৰণে বিচ্ছিন্ন হয়; প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ সময়লৈকে "সত্য"ৰ বিষয়ে শক্তিশালী অন্তৰ্নিহিত অন্তৰ্দৃষ্টিৰ সৃষ্টি হয় যিয়ে সত্যৰ এটা "লোক তত্ত্ব" গঠন কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
গাৰামদেউ
গৰামদেউ (Garamdeu) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ বাক্সা জিলাৰ মুছালপুৰ চহৰৰ ওচৰৰ এখন গাওঁ।
পিন কোড
গাৰামদেউ গাঁৱৰ পিন কোড - ৭৮১৩৭৭। গাৰামদেউ গাঁৱৰ ডাক সেৱা নলবাৰী জিলাৰ ডাক সেৱাৰ অন্তৰ্গত। পিন কোডক জিপ কোড বা ডাক কোড বুলিও কোৱা হয়।
গাৰামডেউৰ বিষয়ে
লোকপিয়ল ২০১১ ৰ তথ্য অনুসৰি গাৰামদেউ গাঁৱৰ অৱস্থান কোড বা ভিলেজ কোড ৩০৪৪৯৮। গাৰামদেউ গাওঁখন ভাৰতবৰ্ষৰ অসম ৰাজ্যৰ বাক্সা জিলাৰ বাস্কা মহবিভাগত অৱস্থিত।
বীণা আগৰৱালা
thumb| ২০১২ চনত বীণা দেৱী আগৰৱালা
বীণা আগৰৱালা এগৰাকী ভাৰতীয় উন্নয়নমূলক অৰ্থনীতিবিদ। তেওঁ মেঞ্চেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৈশ্বিক উন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠানত উন্নয়নমুলক অৰ্থনীতি আৰু পৰিৱেশৰ অধ্যাপিকা। ভূমি, জীৱিকা আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰ, লিংগ, অসমতা আৰু দাৰিদ্ৰ্যৰ ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতি, আৰু বৈধানিক পৰিৱৰ্তন তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয়।
"A Field of One's Own: Gender and Land Rights in South Asia" ("এ' ফিল্ড অৱ ওৱান্স ঔন: জেণ্ডাৰ এণ্ড লেণ্ড ৰাইট্‌ছ ইন চাউথ এছিয়া") তেওঁৰ গৱেষণা সামৰা এখন গ্ৰন্থ, যাৰ প্ৰভাৱ নাৰী আৰু ভূমিৰ অধকাৰৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি থকা চৰকাৰ, বেচৰকাৰী সংস্থা আৰু আন্তৰ্জাতিক সংগঠনৰ দেখা দিছে। এই গ্ৰন্থৰ আধাৰতে লেটিন আমেৰিকাতো গৱেষণা কৰা হৈছে।
গাৰামদেউ
গাৰামডেউৰ বিষয়ে
নলবাৰী সকলো মুখ্য অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে গৰামদেউৰ নিকটতম চহৰ, যি প্ৰায় ৩০ কিমি দূৰত
বীণা আগৰৱালা
জীৱন আৰু কৰ্ম
আগৰৱালাৰ পিতৃ সুৰজমল আগৰৱালা আৰু মাতৃ শ্যামা দেৱী আগৰৱালা। তেওঁ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি এ আৰু এম এৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰি দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰিছিল।
গাৰামদেউ
খেতিত উৎপাদন কৰা শস্য
ধান, মৰাপাট, ঘেঁহু, সঁৰিয়হ, তিচি, মটৰ, বুট, কুঁহিয়াৰ, জলকীয়া, আলু, ভেণ্ডি, কেৰেলা, জাতিলাও, ৰঙালাও, বিলাহী, বেঙেনা, বন্ধাকবি, ফুলকবি, ওলকবি, মূলা, গাজৰ, পিঁয়াজ, নহৰু ইত্যাদি।
বীণা আগৰৱালা
জীৱন আৰু কৰ্ম
প্ৰিঞ্চটন, হাৰ্ভাৰ্ড, মিচিগান আৰু মিনেচটা আদি বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ অধ্যাপনা কৰিছে। তেওঁ ইণ্টাৰনেশ্বনেল চচাইটি ফৰ ইকলজকেল ইকনমিক্স, ইণ্টাৰনেচনেল ইকনমিক এচচিয়েচন (উপ) আৰু ইণ্টাৰনেশ্বনেল এচচিয়েচন ফৰ ফেমিনিষ্ট ইকনমিক্স অধক্ষও আছিল। তেওঁ গ্ল‌'বেল ডেভেলপমেণ্ট নেটৱৰ্কৰ ব'ৰ্ডৰ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও ন'বেল বিজয়ী অৰ্থনীতিবিদ জ'চেফ ষ্টিগলিট্‌জৰ ২১-জনীয়া কমিছন অন দ্য মেজাৰ্মেণ্ট অৱ ইকনমিক পাৰ্ফৰ্মেঞ্ছৰো সদস্য় আছিল। ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ কমিটি ফৰ ডেভেলপমেণ্ট পলিচি আৰু ইউ এন আৰ আই এছ ডিৰো তেওঁ সদস্য আছিল। তেওঁ তেওঁ অনেক হনৰাৰী ডক্টৰেটৰো অধিকাৰী।
গাৰামদেউ
জনসংখ্যা
গাৰামদেৱ হৈছে অসমৰ বাক্সা জিলাৰ বাস্কা চক্ৰত অৱস্থিত এখন ডাঙৰ গাওঁ য'ত মুঠ ৪৫০টা পৰিয়াল বাস কৰে। গাৰামদেৱ গাওঁখনৰ জনসংখ্যা ২০৩২ জন, যাৰ ভিতৰত ১০০২জন পুৰুষ আৰু ২০১১ চনৰ জনসংখ্যা লোকপিয়ল অনুসৰি ১০৩০ গৰাকী মহিলা।
গাৰামডেউ গাঁৱত ০-৬ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ জনসংখ্যা হৈছে ২৩৩ যি গাওঁখনৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১১.৪৭%। গৰমদেৱ গাঁৱৰ গড় লিংগ অনুপাত হৈছে ১০২৮ যি অসম ৰাজ্যৰ গড় ৯৫৮ তকৈ অধিক। লোকপিয়ল অনুসৰি গৰমডেউৰ বাবে শিশু লিংগ অনুপাত হৈছে ১০৮০, যি অসম গড় ৯৬২ তকৈ অধিক।
গৰামদেৱ গাঁৱত অসমৰ তুলনাত সাক্ষৰতাৰ হাৰ অধিক। ২০১১ চনত, গৰামদেৱ গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৮৪.৬০%, অসমৰ ৭২.১৯%-ৰ তুলনাত। গাৰামডেউত পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৯১.৫৭% আনহাতে মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৭৭.৮৭%।
বীণা আগৰৱালা
গৱেষণা
বীণা আগৰৱালাৰ গৱেষণাৰ প্ৰভাৱ ভাৰত চৰকাৰে ২০০৫ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা Hindu Succession (Amendment) Actতো দেখা যায়।
গাৰামদেউ
জনসংখ্যা
ভাৰত আৰু পঞ্চয়তী ৰাজ আইনৰ সংবিধান অনুসৰি, গাৰামদেৱ গাওঁখন গাঁৱৰ প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচিত চৰপঞ্চ (গাঁৱৰ মুৰব্বী)ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। আমাৰ ৱেবছাইটত, গাৰামডেউ গাঁৱৰ বিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়ৰ বিষয়ে তথ্য নাই।
বীণা আগৰৱালা
গৱেষণা
আগৰৱালাই অৰ্থনীতিত জনপ্ৰিয় "ঐকিক গৃহস্থ"ৰ ধাৰণাক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। তেওঁ খেল তাত্ত্বিক দাম-দৰৰ ভিত্তিক গাণিতিক আৰ্হিৰে মানুহৰ ঘৰৰ ভিতৰত দেখা দিয়া সামাজিক ৰীতি-নীতি, দৃষ্টিভংগী আৰু সম্পত্তিৰ মালিকানাৰ আধাৰত লিংগ বৈষম্যৰ এক বিশ্লেষণ দাঙি ধৰিলে। অন্য এক গৱেষণা পত্ৰ, "Bargaining and Legal Change"ত তেওঁ খেল তাত্ত্বিক আৰ্হিৰে Hindu Succession Act, ১৯৫৬ আৰু এই আইনৰ ২০০৫ৰ সংশোধনৰ আঁৰৰ অৰ্থনৈতিক দাম-দৰৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়াইছিল।
গাৰামদেউ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
বীণা আগৰৱালা
গৱেষণা
নিজৰ গৱেষণা পত্ৰ "Towards Freedom from Domestic Violence"ত তেওঁ প্ৰমাণ কৰিছিল যে নাৰীৰ ভূমিৰ মালিকানাই ঘৰত তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা হিংসাৰ পৰাও তেওঁলোকক কিছু পৰিমাণে পৰিত্ৰাণ দিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ
লোকাপাৰ
লোকাপাৰ হৈছে এবিধ আপুৰুগীয়া কাণত পিন্ধা অলংকাৰ। প্ৰধানকৈ অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলত গঢ়োৱা এই অলংকাৰ বিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকা চাৰিটা পাৰ চৰাইৰ আৰ্হিৰ। সাধাৰণতে ইয়াত ৰঙা আৰু সেউজীয়া পাথৰে সোণত খচিত কৰি গঢ়োৱা হয়। লোকাপাৰক অসমীয়া মহিলাৰ অতি আদৰৰ আৰু হেঁপাহৰ অলংকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ই এবিধ সুচাৰুৰূপে আৰু মৰ্যাদা সম্পন্ন অলংকাৰ। আহোম ৰজা আৰু ডা-ডাঙৰীয়াসকলে লোকাপাৰ পৰিধান কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আহোমৰ দিনত উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত লোকাপাৰ পৰিধান কৰাতো পৰম্পৰাৰ দৰে আছিল।
গঠন
এইবিধ অলংকাৰ বাস্ৰাম বা মিনা কৰা থাকে আৰু কাণৰ লটিত জুমকাৰ দৰে ওলমি থাকে। পাৰ কেইবিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকাৰ বাবে ইয়াক দেখাত অশোকস্তম্ভৰ দৰে লাগে। পাৰ চাৰিটাৰ মূৰৰ ওপৰৰ পৰা চাৰিডাল শিকলি গৈ কাণৰ লটিত লাগি থকাকৈ থকা সোণৰ গিৰিত লগ লাগে। পাৰ কেইটাৰ ঠেং কেইখনত মুকুতা মণিৰ দৰে লটকন গথা থাকে। ইয়াৰ বিৰিটোৰ পিছফালে এডাল হাকোটা লগা থাকে। হাকোটা ডালৰ সহায়ত কাণৰ লটিৰ ফুটাত এই বিশেষ অলংকাৰ পৰিধান কৰা হয়। চৰাইৰ আকৃতিৰ লোকাপাৰৰ দৰে কাণফুলিত খঞ্জখিলি বুলিও কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
বৌৱা দেৱী
বৌৱা দেৱী (Baua Devi) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ বিহাৰৰ মিথিলা অঞ্চলত প্ৰচলিত লোক চিত্ৰকলা মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ লগত জড়িত। ই এটি ঐতিহ্যমণ্ডিত মৌলিক শিল্প। এই চিত্ৰকলা হাতৰ আঙুলি, কাঠি, ব্ৰাচ, নিব-কলম, জুইশলা কাঠি আদি ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰাকৃতিক ভাবে তৈয়াৰী ৰং আৰু ৰঞ্জক এই ছবিসমূহত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দৃষ্টিনন্দন জ্যামিতিক শৈলীয়েই হৈছে ছবিসমূহৰ মূল বৈশিষ্ট্য। বৰ্তমান ইয়াক হস্তনিৰ্মিত কাগজ আৰু কেনভাছলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে। বৌৱা দেৱীয়ে ১৯৮৪ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। মধুবানী চিত্ৰশিল্পলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৭ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
জীৱনী
বৌৱা দেৱীয়ে প্ৰায় ৬০ বছৰ ধৰি মৈথিলী চিত্ৰকলা অনুশীলন কৰি আহিছে। তেওঁ ১২ বছৰ বয়সত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ শাহুয়েকে তেওঁক চিত্ৰকলা অনুসৰণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত বস্ত্ৰ মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা সংস্থা অইল ইণ্ডিয়া হস্তশিল্প পৰিষদৰ পৰিচালক পুপুল জয়কাৰে মুম্বাইৰ শিল্পী ভাস্কাৰ কুলকাৰ্ণীক কলা আৰু শিল্পী বিচাৰি মধুবানীলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ কুলকাৰ্ণীক লগ পাইছিল তেতিয়া তেওঁ এগৰাকী কিশোৰী আছিল আৰু শিল্পীসকলৰ দলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ কনিষ্ঠ আছিল। তেওঁলোকে মিথিলা কলাক বেৰৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে কাগজ আৰু কেনভাচলৈ স্থানান্তৰ কৰিছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে মধুবানী চিত্ৰ ঘৰৰ বেৰত কৰা কলা হিচাপে অনুশীলন কৰা হৈছিল। ভাস্কৰ কুলকৰ্ণীয়ে তেওঁলোকৰ চিত্ৰকৰ্মসমূহ সংগ্ৰহালয়লৈ লৈ গৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ বৌৱা দেৱীক ৰাষ্ট্ৰীয় শিল্প সংগ্ৰহালয়লৈ আহিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। কুলকাৰ্ণীৰ বাবে কাম কৰা প্ৰথম বছৰত তেওঁক প্ৰতি পেইণ্টিংত ১.৫০ টকা পৰিশোধ কৰা হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ শিল্প স্পেইন, ফ্ৰান্স আৰু জাপানৰ চিত্ৰ বিথিকা আৰু সংগ্ৰহালয়লৈ নিয়া হৈছে। ২০১৫ চনত তেওঁৰ এখন চিত্ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ভাৰত ভ্ৰমণৰ সময়ত হেন'ভাৰৰ মেয়ৰ ষ্টিফেন স্কষ্টক উপহাৰ দিছিল।
শৈলী
যোৱা পাঁচ দশকধৰি মধুবানী কলাৰ প্ৰাধান্য বৃদ্ধি পাইছে আৰু বৌৱা দেৱীৰ শিল্পয়ে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। তেওঁ ১৯৮৯ চনত চেণ্টাৰ পম্পিডুত মেজিকিয়েনছ দে লা টেৰেত দে টেৰেত নিজৰ শিল্প প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ কাগজৰ সৰু শ্বীটৰ পৰা ২০ ফুট ডাঙৰ পটভূমিত মিথিলা শৈলীৰ ছবি আঁকে। তেওঁৰ চিত্ৰসমূহত ধৰ্মীয় কাহিনী যেনে ভগৱান কৃষ্ণ আৰু সীতাৰ দৃষ্টিভংগীৰে ৰাম আৰু সীতাৰ পৌৰাণিক কাহিনী আদি প্ৰতিফলিত হয়। বৌৱা দেৱীয়ে তেওঁৰ চিত্ৰৰ বাবে হস্তনিৰ্মিত কাগজ আৰু প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰে। মুখ্যতঃ তেওঁৰ পেলেটত ক'লা, হালধীয়া, ৰঙা আৰু বগা ৰং ব্যৱহাৰ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ৱাহীদা ৰহমান
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
টানবাজাৰ
টানবাজাৰ (Tanbazar; টানবাজা যৌনপল্লি) মধ্য বাংলাদেশৰ নাৰায়নগঞ্জৰ ২০০০ কোঠাযুক্ত এখন পতিতালয় আছিল, যিখন ১৯৯৯ চনত বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে। ৩৫০০জনী পতিতা বাস কৰা এইখনে দেশখনৰ বৃহত্তম পতিতালয় আছিল।
ইতিহাস
এই পতিতালয়খন ১৮৮৮ চনত ব্ৰিটিছ শাসন কালত স্থাপিত হৈছিল। সেই সময়ত নাৰায়ণগঞ্জ এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ শুল্ক-মুক্ত নদী বন্দৰ আছিল। তাত বাস কৰা ব্ৰিটিছখিনিৰ উপভোগৰ বাবে বলপূৰ্বকভাৱে গাঁৱৰ পৰা মহিলাসকলক অনা হয়। পিছলৈ এই মহিলাখিনি সামাজিকভাৱে পৰিত্যক্ত হৈ পৰে। ক’তো যাবলৈ সুবিধা নথকাত মহিলাখিনি টানবাজাৰ এলেকাত গোট খায় আৰু এনেকৈয়ে পতিতালয়খন গঢ় লৈ উঠে।
চাব মেহেৰ নামৰ এজনী চৈধ্য বছৰীয়া ছোৱালীক এখন দুখীয়া গাঁৱৰ পৰা কামৰ প্ৰলোভনেৰে নাৰায়ণগঞ্জলৈ মাতি আনে আৰু টানবাজাৰৰ পতিতালয়ৰ চৰ্দাৰনীৰ ওচৰত বিক্ৰি কৰি দিয়ে। তাই পতিতা বৃত্তিত জড়িত হ’ব নিবিচৰাত তাইৰ ওপৰত শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলায়। গুৰুত্বৰভাৱে আহত ছোৱালীজনীক ঢাকা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰা হয় যদিও ১৯৮৫ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত তাইৰ মৃত্যু হয়। ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুৱে চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰে আৰু প্ৰচাৰ মাধ্যমত পতিতালয়খনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচুৰ লিখালিখি হয়। এটা আৰক্ষী অভিযানত টানবাজাৰত ৫৫জনী অপ্ৰাপ্তবয়স্ক ছোৱালী উদ্ধাৰ হয়। আৰক্ষীয়ে ১৫জনী চৰ্দাৰনীক বলেৰে এই ছোৱালীখিনিত ব্যৱসায়ত লিপ্ত কৰোৱাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
যৌনকৰ্মীসকলে তেওঁলোকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আৰক্ষী আৰু সুৰক্ষাকৰ্মীক ধনৰ উপৰিও বিনামূলীয়াকৈ যৌনকৰ্মৰ সুবিধা দিব লাগিছিল। তেওঁলোকে স্থানীয় বিষয়া আৰু ৰাজনৈতিক দলবোৰকো অবৈধভাৱে ধন আদায় দিব লাগিছিল।
উচ্ছেদ
১৯৯৯ চনৰ ২৫ জুনৰ স্থানীয় আৱামী লীগৰ সাংসদ শামিম ওচমানে পতিতালয়খন বন্ধ কৰা আৰু যৌনকৰ্মীসকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ বাবে ৫০জন সদস্যৰ এখন কমিটি গঠন কৰে। সেই বছৰৰে ২৯ জুনত ১৬ গৰাকী স্বত্বাধিকাৰীৰ ১৩ গৰাকীয়ে পতিতালয়খন বন্ধ কৰাত সন্মতি দিয়ে। ৩০ জুনৰ নিশা আৰক্ষীয়ে অভিযান চলাই ১৬জন গ্ৰাহকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। পিছদিনাখন দোকমোকালিতে এগৰাকী যৌনকৰ্মীক হত্যা কৰা হয় আৰু পতিতালয়খন ভিতৰে-বাহিৰে উত্তেজনা বিয়পি পৰে।
পতিতালয়ৰ নেতাবোৰে ১৪ জুলাইত এখন প্ৰেছমেল পাতি তেওঁলোকক উচ্ছেদ নকৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনায়। বহু কেইটা বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানে তেওঁলোকক সহযোগিতা আগবঢ়ায়।
২৪ জুলাইত ১৪০জন আৰক্ষী আৰু ৩৪জন দণ্ডাধীশে পতিতালয়খনত অভিযান চলায়। বহু কেইজন যৌনকৰ্মীৰ নেতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু বহুতে গ্ৰেপ্তাৰৰ ভয়ত পলাই যায়। ২৬৭ গৰাকী যৌনকৰ্মীক কৰায়ত্ব কৰি তেওঁলোকক গাজীপুৰৰ কেন্দ্ৰ এটালৈ পঠিয়াই দিয়ে।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নিষিদ্ধ অঞ্চল
নমিতা ভট্টাচাৰ্য
নমিতা ভট্টাচাৰ্য (Namita Bhattacharya) হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী৷ সত্তৰ-আশীৰ দশকত অসমীয়া সংগীত জগতখনৰ প্ৰত্যক্ষ সান্নিধ্যলৈ অহা গায়িকাগৰাকীৰ ১৯৭৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ তৰামাইত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে অভিষেক ঘটে৷ ইয়াৰ পূৰ্বে তেখেতে আকাশবাণীত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল৷ আলি ঢাকি পৰ শালিকী, লাজ লাজ লাজ, সুধিছা তোমালৈ কিমান মৰম, আলফুলীয়া কপৌফুল আদি তেখেতৰ কেইটামান সৰ্বজনসমাদৃত গীত৷ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ কেইবাখনো ঠাইৰ লগতে ইউৰোপতো গীত পৰিৱেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰা নমিতা ভট্টাচাৰ্যই ২০২১ বৰ্ষৰ অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰা 'শিল্পী বঁটা' লাভ কৰে৷   আধুনিক গীতৰ লগতে তেখেতে পৰম্পৰাগত গীত-মাত, ভজন আৰু গজলো পৰিৱেশন কৰে ৷
অসমৰ আন এগৰাকী জনপ্ৰিয় পুৰুষ কণ্ঠশিল্পী দ্বীপেন বৰুৱাৰ সৈতে বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ দ্বৈত কণ্ঠৰ গীতত নমিতা ভট্টাচাৰ্যই কণ্ঠদান কৰি বিশেষ খ্যাতি তথা সমাদৰ লাভ কৰে ৷ তেখেতে বিশখনতকৈও অধিক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত গীত পৰিৱেশন কৰিছে৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু সাংগীতিক শিক্ষা
নমিতা ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল নলবাৰী জিলাৰ টিহুৰ সমীপৱৰ্তী মাখিবাহা গাঁৱত ৷ তেখেতৰ পিতৃ তাৰানাথ ভট্টাচাৰ্য আৰু মাতৃ নীলিমা ভট্টাচাৰ্য৷ পিতৃৰ চাকৰিক্ষেত্ৰ গুৱাহাটী হোৱা হেতুকে তেখেতসকলে গুৱাহাটীৰে শিলপুখুৰীত স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লয়৷ নমিতা ভট্টাচাৰ্যই শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ দিন প্ৰায় শিলপুখুৰীতেই অতিবাহিত কৰিছিল৷ তেখেতে তাৰিণীচৰণ বিদ্যালয়ত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ সন্দিকৈ মহাবিদ্যালয়ত উচ্চশিক্ষাৰ হেতু নামভৰ্তি কৰে৷ সৰুৰেপৰাই তেখেতে সংগীতৰ চৰ্চা কৰি আহিছিল৷ পিতৃ-মাতৃৰ উৎসাহৰ বলতে তেখেতে ভূপেন দাসৰ ওচৰতে শাস্ত্ৰীয় সংগীত (কণ্ঠ) শিকে৷ ইয়াৰ পিছত সংগীতজ্ঞ হীৰেন আৰু শিৱেন বেনাৰ্জীৰ ওচৰত তেখেতে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ (কণ্ঠ) শিক্ষা লয় ৷
সাংগীতিক জীৱন
অধ্যয়নৰ কালছোৱাত নমিতা ভট্টাচাৰ্যই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত আন্ত:মহাবিদ্যালয় যুৱ মহোৎসৱত অসমীয়া আধুনিক গীত, ভজন আৰু গজল পৰিৱেশন কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল ৷
কোৰআনত উল্লেখিত মহিলাসকল
কোৰআনত উল্লেখ কৰা মহিলা সকল হ'ল-
নমিতা ভট্টাচাৰ্য
ৰেডিঅ'ত
১৯৭৩ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ যুৱবাণী অনুষ্ঠানত নমিতা ভট্টাচাৰ্যই গীত পৰিৱেশন কৰিছিল ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত আকাশবাণীৰ নিয়মীয়া কণ্ঠশিল্পী হিচাপে চিহ্নিত হয় ৷ ৰেডিঅ'যোগে শ্ৰুতিগোচৰ হোৱা তেখেতৰ গীতসমূহে শ্ৰোতাৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে ৷ উল্লেখ্য যে, তেখেত আকাশবাণীৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত 'বি-হাই' গ্ৰেডপ্ৰাপ্ত কণ্ঠশিল্পী৷
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত
সন্দিকৈ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়ত নমিতা ভট্টাচাৰ্যই সংগীত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেখেতৰ গীত শুনি অসমৰ বিশিষ্ট সংগীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱা আকৃষ্ট হয় ৷ ৰমেন বৰুৱাই ১৯৭৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা অসমীয়া কথাছবি 'তৰামাই'ৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিবলৈ নমিতা ভট্টাচাৰ্যক আমন্ত্ৰণ জনায় ৷ ১৯৭৫ চনতে নমিতা ভট্টাচাৰ্যই কলিকতালৈ গৈ ছবিখনৰ গীতসমূহ বাণীবদ্ধ কৰে ৷ ছবিখনৰ গীতসমূহ জনপ্ৰিয় হয় ৷ 'তৰামাই'ৰ পৰিচালক আছিল দ্বিবন বৰুৱা ৷ আনহাতে ছবিখনৰ পুৰুষ কণ্ঠৰ গীতসমূহত কণ্ঠ নিগৰাইছিল দ্বীপেন বৰুৱাই ৷ উল্লেখ্য যে, প্ৰায় বিশখন অসমীয়া কথাছবিত গীত পৰিৱেশন কৰা নমিতা ভট্টাচাৰ্যই দ্বীপেন বৰুৱাৰ লগত সাংগীতিক যুটি বান্ধি শ্ৰোতা ৰাইজৰ মাজত সমাদৰ লাভ কৰিছিল৷ সত্তৰ-আশীৰ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰায়বোৰ দ্বৈত কণ্ঠৰ গীততেই এই দুগৰাকী শিল্পীয়ে কণ্ঠদান কৰে ৷
কোৰআনত উল্লেখিত মহিলাসকল
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
নমিতা ভট্টাচাৰ্য
দূৰদৰ্শন আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত
ৰেডিঅ' আৰু চলচ্চিত্ৰৰ উপৰি নমিতা ভট্টাচাৰ্যই দূৰদৰ্শনৰ যোগেদিও ভালেমান সাংগীতিক অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে৷ অসমৰ ৰঙালী বিহুৰ সময়ত অনুষ্ঠিত হোৱা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত তেখেতে প্ৰায়েই গীত পৰিৱেশন কৰিছিল৷ অসমৰ লগতে পঞ্জাব, আহমেদাবাদ, কলকাতাতো তেখেতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে ৷ ২০০৬ চনত প্ৰৱাসী অসমীয়া সমাজৰ নিমন্ত্ৰণক্ৰমে তেখেতে ইউৰোপৰ কেইখনমান আগশাৰীৰ মহানগৰীতো গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ যায়৷
ব্যক্তিগত জীৱন
নমিতা ভট্টাচাৰ্যই সুভাষ গোস্বামীৰ লগত যুগ্ম জীৱন আৰম্ভ কৰে৷ তেখেতসকল এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ মাক-দেউতাক৷
ৰাছুল
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম ইছলাম ধৰ্মত, ৰাছুল (আৰবী ভাষাত: رسول ৰাছুল্‌ “বাৰ্তাবাহক”, বহুবচন ৰুছুল) হ'ল আল্লাহ প্ৰেৰিত বাৰ্তাবাহী ব্যক্তি। ৰাছুল বুলিলে সিহঁতকেই বুজোৱা হয় যিসকলে আল্লাহৰ পৰা কিতাপ বা পুস্তক প্ৰাপ্ত হৈছে। হাদিছ সহ অন্যান্য ইছলামী কিতাপত এক লাখ চৌব্বিছ হাজাৰ মতান্তৰে দুই লাখ চৌব্বিছ হাজাৰ নবীৰ কথা কোৱা হৈছে। এইসকলৰ মাজত সকলোৱেই কিতাপ প্ৰাপ্ত হোৱা নাই। যিসকলে কিতাপ প্ৰাপ্ত হৈছে সিহঁতেই মাত্ৰ ৰাছুলৰ খিতাব পাইছে। অৰ্থাৎ সকলো ৰাছুলেই ইছলামৰ নবী কিন্তু সকলো নবীয়েই ৰাছুল নহয়। কোৰআন অনুযায়ী, আল্লাহ মানৱজাতিৰ ওচৰত বহুত নবী, ৰাছুল (আম্বীয়া, নবীৰ বহুবচন) প্ৰেৰণ কৰিছে। "মই তোমাক সত্যসহ প্ৰেৰণ কৰিছোঁ সুসংবাদ দাতা আৰু সতৰ্ককাৰী ৰূপে; এনেকোৱা কোনো সম্প্ৰদায় নাই যাৰ ওচৰত সতৰ্ককাৰী প্ৰেৰিত হোৱা নাই।"
- অনুবাদঃ মুজিবুৰ ৰহমান
সিহঁতৰ মাজত পঁচিশ জনৰ নাম কোৰআনত উল্লেখ আছে (ইছলামৰ পয়গম্বৰ চাওক)। কোআনে এই চাৰিজনক ৰাছুল হিচাপে উল্লেখ কৰে:  দাউদ (ডেভিড), মুছা (মোজেছ), ঈছা (যিশু), আৰু মুহাম্মাদ (ছাঃ)।
ইছলাম ধৰ্ম অনুসৰি সকলো নবী আৰু ৰাছুলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ ৰাছুল বুলি ধৰা হয় মুহাম্মাদ(ছাঃ)ক আৰু ইছলাম ধৰ্ম অনুসৰি তেখেতেই শেষ নবী। তেওঁৰ পাছত আৰু কোনো নবী নাহিব।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ইছলামৰ পয়গম্বৰ শ্ৰেণী:মুহাম্মাদ
২৪ ফেব্ৰুৱাৰী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অৰূপ মান্না
অৰূপ মান্না (Arup Manna) অসমৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, ফটো সাংবাদিক আৰু শিক্ষক। তেওঁৰ জন্ম নগাঁওত। মুম্বাইৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ কলেজৰ পৰা চিনেমেটোগ্ৰাফী, সম্পাদনা আৰু পৰিচালনাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ মুঠ তিনিখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছে। মান্না পৰিচালিত প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতীৰ নায়িকা আইদেউ সন্দিকৈৰ জীৱনভিত্তিক ছবি আইদেউ-এ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি শিতানত ৫৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ৰজত কমল) পাবলৈ সক্ষম হয়। এই ছবিখনে কানাডা, ব্ৰাজিল, জাৰ্মানী আদি দেশকে ধৰি ১০খন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
মান্নাই আইদেউ ছবিখনৰ উপৰিও বহুকেইখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক আৰু তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্যও লিখিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দশৰথ মাঝি
দশৰথ মাঝি ( ১৯৩৪ – ১৭ আগষ্ট, ২০০৭ ), (মাউন্টেইন মেন হিচাপে বিখ্যাত)  বিহাৰৰ গয়াৰ সমীপৰ গেহলুৰ নামৰ এখন গাঁৱৰ এজন দুখীয়া  শ্ৰমিক, যি কেৱল এটা হাতুৰী আৰু বটালী লৈ এটা পাহাৰ কাটি তাৰ মাজেদি ৰাস্তা উলিয়াইছিল৷ সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰৰ অন্তত গয়াৰ আট্ৰি আৰু ৱাজিগাওৰ মাজৰ ৫৫ কিমি দৈঘ্যৰ পথটো তেওঁ পাহাৰৰ মাজেৰে বাট কাটি ১৫ কি মি ত পৰিণত কৰিলে৷
কৰ্ম
দশৰথ মাঝিয়ে ধানবাদৰ কয়লা খনিৰ শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিছিল৷ মাজে মাজে তেওঁ ঘৰলৈ আহে আৰু এটা পথ নিৰ্মাণৰ বাবে ১১০ মিটাৰ দীঘল, ৭.৭ মিটাৰ গভীৰ আৰু ৯.১ মিটাৰ বহল গেহল'ৰ পাহাৰটোৰ শিল কাটে৷ তেওঁ কৈছিল, "মই যেতিয়া শিল কটা আৰম্ভ কৰিছিলো, মানুহে মোক পাগল বুলি কৈছিল, কিন্তু মই মনোবল হেৰুওৱা নাছিলো৷" সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰৰ অন্তত (১৯৬০-১৯৮২) তেওঁৰ এই কাম সমাপ্ত হয়৷ আট্ৰি আৰু ৱাজিৰগঞ্জৰ মাজৰ দুৰত্ব ৫৫ কিলো মিটাৰৰ পৰা ১৫ কিলো মিটাৰ কৰি তেওঁ সমগ্ৰ গেহলুৰৰ গাওঁবাসীৰ জীৱন সহজ কৰি তোলে৷ মাঝিয়ে লগতে কৈছিল, "যদিও বহুত লোকে মোৰ এই কামক উপলুঙা কৰিছিল, বহুতো গাওঁবাসীয়ে মোক মানসিক ভাৱে তথা কটাৰ সঁজুলীবোৰ কিনাত বা খাদ্য যোগান ধৰি সহায় কৰিছিল৷"  ''
মৃত্যু
২০০৭ চনৰ ১৭ আগষ্টত ৭৩ বছৰ বয়সত মাঝিৰ মৃত্যু হয়৷ মৃত্যুৰ সময়ত মাঝি গলব্লাডাৰৰ কৰ্কটৰোগত আক্ৰান্ত হৈ এইমচ,নতুন দিল্লীত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল৷ তেওঁক বিহাৰ চৰকাৰে ৰাজ্যিক সন্মানেৰে অন্তিম সন্মান জনায়৷
সন্মান
বিহাৰ চৰকাৰে ২০০৬ চনত মাউন্টেইন মেন হিচাপে খ্যাত মাঝিৰ নাম পদ্মশ্ৰী বটাৰ প্ৰস্তাব কৰিছিল৷ সেই সময়ৰ বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰে মাঝিৰ নামত গেহলুৰৰ পৰা এটা ৩ কিলো মিটাৰ দৈঘ্যৰ ৰাস্তা নিৰ্মান কৰা তথা গাওঁখনত তেওঁৰ নামত এখন চিকিৎসালয় খোলাৰ প্ৰস্তাব দিছিল৷
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
২০১২ চনৰ জুলাইত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক কেটান মেহতা (Ketan Mehta)ই দশৰথ মাঝিৰ জীৱনৰ আধাৰত মাঝি (Manjhi) নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰৰ কথা ঘোষণা কৰে৷ এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৫ চনৰ ২১ আগষ্টত মুক্তি লাভ কৰে৷ মৃত্যুশয্যাৰ পৰাই দশৰথ মাঝিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰে বুলি জনা যায়৷ নৱাজুদ্দিন চিদ্দিকি (Nawazuddin Siddiqui) -য়ে মাঝি আৰু ৰাধিকা আপ্টেই তেওঁৰ পত্নী ফাল্গুণী দেৱীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হ’ব৷
আমিৰ খান দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক সত্যমেয় জয়তেৰ দ্বিতীয় ভাগত ২০১৪ ৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰচাৰিত খণ্ডটো দশৰথ মাঝিৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
আদ্য শৰ্মা
আদ্য শৰ্মা (৫ নৱেম্বৰ, ১৯২৯ – ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৫) অসমৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী। তেখেতৰ জন্মস্থান নলবাৰী জিলাৰ মাখিবাহা। অসমৰ বিভিন্ন ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ দলৰ কলা-নিৰ্দেশক হিচাপেও তেখেতে কাম কৰি গৈছে। নলবাৰী চহৰত বেনাৰ আৰু ছাইনবোৰ্ড লিখা এটা প্ৰতিষ্ঠান 'চিত্ৰালয়'ৰ মাজেৰে তেওঁ পেশাদাৰী শিল্পী হিচাপে জীৱন আৰম্ভ কৰে। পাছলৈ নলবাৰীতেই 'ৰংঘৰ' নামে এটা কলা-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৪ চনত 'ৰংঘৰ'ৰ চালিতেই তেখেতে আৰম্ভ কৰে 'নলবাৰী আৰ্ট স্কুল'। ব্যক্তিগত জীৱনত চিৰকুমাৰ আদ্য শৰ্মাই নলবাৰী আৰ্ট স্কুলকেই বাসস্থান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক কালতেই তেখেত ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ ভ্ৰাম্যমাণৰ মঞ্চ নিৰ্মাণ, কাৰিকৰী বৈশিষ্ট্য আদি নিৰ্ণয় কৰাত অংশ লৈছিল। বিষ্ণু ৰাভা বঁটা, নলবাৰী ৰত্ন বঁটা আদি সন্মানেৰে বিভূষিত আদ্য শৰ্মা নলবাৰী বাসীৰ মাজত 'গুৰুজী' নামেৰে জনাজাত আছিল। তেখেতক সন্মানসহকাৰে 'জীৱন শিল্পী' বুলি অভিহিত কৰা হৈছে ।
জন্ম আৰু শৈশৱ
আদ্য শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল নলবাৰী জিলাৰ মাখিবাহা গাঁৱত ১৯২৯ চনৰ ৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে। পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম ক্ৰমে চন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা আৰু ঘুনুচাপ্ৰিয়া দেৱী। পিতৃ এগৰাকী খনিকৰ শিল্পী আছিল। পৰিয়ালটোৰ দুখীয়া অৱস্থাৰ বাবে আদ্য শৰ্মাই বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিব পৰা নাছিল। জীৱিকা আৰ্জনৰ বাবেই তেখেতে ১৯৪৩ চনত নাগালেণ্ডলৈ গৈ ডিমাপুৰৰ ওচৰৰ মণিপুৰ ৰোডত থকা ব্ৰিটিছ সেনাৰ ২২ ডি অ' ডিৰ পেইণ্টিং বিভাগত সাধাৰণ কৰ্মচাৰী হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
ব্ৰিটিছ সেনাৰ অধীনত কাম কৰি থকাৰ সময়তে বিভাগটোৰ মুৰব্বী বিষয়াজন স্মিথে তেখেতক অংকনৰ কৌশল শিকাবলৈ লয়। কিন্তু ১৯৪৬ চনত ব্ৰিটিছ সেনাৰ শিবিৰ উঠি যোৱাত আদ্য শৰ্মা নিবনুৱা হৈ পৰে আৰু নলবাৰীলৈ উভতি আহে। নলবাৰীলৈ উভতি আহি তেখেতে প্ৰথমে বেনাৰ ছাইনবোৰ্ড আদি অঁকা এটা চিত্ৰালয় খোলে। ইয়াত তেওঁ বেনাৰ, চাইনবোৰ্ড আদি লিখাৰ লগতে ফটো বন্ধোৱা আদিও কৰিছিল। পঞ্চাশৰ দশকত তেখেতে নলবাৰীৰ পি.এন.চি. ৰোড-ত 'ৰংঘৰ' নামেৰে এটা কলা-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলে। 'ৰংঘৰ'ৰ চালিতেই ১৯৫৪ চনত ছবি অঁকাৰ শিক্ষা দিয়া 'নলবাৰী আৰ্ট স্কুল' স্থাপন কৰে। ১৯৭২ চনত 'নলবাৰী আৰ্ট স্কুল' নলবাৰী চহৰৰ শান্তিপুৰ অঞ্চলৰ আদ্য শৰ্মাৰ স্বগৃহলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ লগত
আদ্য শৰ্মা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ লগত জড়িত আছিল অচ্যুত লহকৰৰ প্ৰযোজিত অসমৰ প্ৰথমখন ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ নটৰাজ থিয়েটাৰৰ লগতেই। তাৰ আগেই তেখেতৰ বিভিন্ন যাত্ৰা-পাৰ্টি আৰু পেছাদাৰী অপেৰা পাৰ্টিৰ বাবে পট-অঙ্কন আদিৰ কাম কৰি আহিছিল। নটৰাজ থিয়েটাৰত তেখেতে গজেন বৰুৱা আৰু ত্ৰৈলোক্য শৰ্মাৰ লগত ৰূপাংকনৰ কাম কৰিছিল। পাছলৈ আদ্য শৰ্মাই অন্যান্য ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ দলৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰে আৰু কেবাটাও নাট্যদলৰ কলা-নিৰ্দেশক হিচাপে কাম কৰে। তেখেতৰ দ্বাৰা কলা-নিৰ্দেশিত কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ 'টাইটানিক' নাটকৰ কাৰিকৰী কুশলতা বিশেষ ভাৱে চৰ্চিত হৈছিল।
চিত্ৰ-শিল্পী হিচাপে
আদ্য শৰ্মাই নীৰৱিচ্ছিন্ন ভাৱে ছবি অঁকাৰ লগতে নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ যোগেৰে নতুন চিত্ৰকৰক শিক্ষাদানৰ কামতো ব্ৰতী হৈ আহিছিল।
মৃত্যু
২০১৫ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ দেওবাৰে বিয়লি ৫.৪৭ বজাত নলবাৰীৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত আদ্য শৰ্মাই মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ নশ্বৰ দেহ প্ৰথমে উপজা স্থান মাখিবাহালৈ নিয়া হয়, আৰু পাছত নলবাৰীলৈ ওভতাই অনা হয়। সোমবাৰৰ দিনটোত নলবাৰী আৰ্ট স্কুল-ত তেখেতৰ শৱদেহত গুণমুগ্ধই শ্ৰদ্ধা যাচে, আৰু বিয়লি দুই বজাত নলবাৰী ৰাজহুৱা শ্মশানত তেখেতৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়। তেখেতৰ ছাত্ৰ আৰু শিল্পী নলিনী দাস আৰু আব্দুল মান্নানে আদ্য শৰ্মাৰ পদচিহ্ন সংগ্ৰহ কৰি নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
আদ্য শৰ্মাই নিম্নোক্ত বঁটা সমূহ লাভ কৰা উপৰিও তেখেতক বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে সম্বৰ্দ্ধনা জনাই আহিছে। তেখেতক সম্বৰ্ধনা জনোৱা অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত নলবাৰী জিলা ছাত্ৰ সন্থাঁ, কহিনুৰ থিয়েটাৰ, নিউ আৰ্ট প্লেয়াৰ্ছ, জ্যোতিৰূপা, ষ্টেট বেংক অৱ ইণ্ডিয়া, অসম শিল্পী সমাজ, নলবাৰী হৰি মন্দিৰ, ক্ষীৰোদা বৰুৱা একাংক নাটক প্ৰতিযোগিতা (মৰিগাঁও), কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰ সমিতি (গুৱাহাটী) আদি।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাট
মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাট (Morom Nodir Gabhoru Ghat) ১৯৯৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, বিক্ৰম হাজৰিকা, বৰ্ণালী পূজাৰী আৰু নিলয় গুপ্তা অভিনীত এখন অসমীয়া সংগীত-ৰোমাঞ্চ চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন পুলক গগৈয়ে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে।
সংগীত
মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাটৰ চাউণ্ডট্ৰেক অতুল মেধিয়ে ৰচনা কৰিছে। সংগীত পৰিচালক হিচাপে এইখন তেওঁৰ প্ৰথম ছবি। কণ্ঠদান কৰিছে জুবিন গাৰ্গ আৰু মহালক্ষ্মী আয়াৰে। চাউণ্ডট্ৰেক এলবামটোত ৭টা ট্ৰেক আছে। ইয়াৰে কি কৰো কি কৰো নেজানোৰ দুটা সংস্কৰণ আছে – এটা পুৰুষ কণ্ঠত আৰু আনটো মহিলা কণ্ঠত। লগতে আছে এটা বাদ্যযন্ত্ৰৰ ট্ৰেক। বলীউডৰ গায়ক চনু নিগম আৰু সাগৰিকা মুখাৰ্জীয়ে (শানৰ ভগ্নী) নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা এইখন তেওঁলোকৰ প্ৰথম খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সনামহী ধৰ্ম
সনামহী ধৰ্ম (Sanāmahīsm) (ꯁꯅꯥꯃꯍꯤ ꯂꯥꯏꯅꯤꯡ) বা মীতৈ লাইনীঙ বা মণিপুৰী ধৰ্ম (Manipuri religion) বা কঙলৈ ধৰ্ম (Kanglei religion) হৈছে ধৰ্মৰ উপাসনা কৰা এক প্ৰাচীন পূৰ্বপুৰুষ ধৰ্ম।    এইঢো মণিপুৰী জাতী আৰু মণিপুৰৰ জনজাতিয় লোকসকলৰ থলুৱা ধৰ্ম। ই এক বহুঈশ্চৰ্যবাদী ধৰ্ম। সনামহী ধৰ্ম হজাৰ হজাৰ ইশ্বৰক কেইবাঢাউ পান্থত পূজা কৰা হয়।
৫৯তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰসমূহলৈ ৫৯তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৩ জানুৱাৰী ২০১৪ তাৰিখে মনোনয়নসমূহ প্ৰকাশ কৰাৰ পাছত ২৪ জানুৱাৰী ২০১৪ তাৰিখে বঁটাসমূহ প্ৰদান কৰা হয়। অনুষ্ঠানটোৰ আঁত ধৰে অভিনেতা ৰণবীৰ কাপুৰ আৰু অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই।
বঁটা
বিজয়ীসকলক গাঢ় আখৰত দেখুওৱা হৈছে।
সৰ্বাধিক মনোনয়ন আৰু বঁটা
সৰ্ব্বাধিক মনোনয়ন লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
আদম
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
আদম ( آدم) আব্ৰাহামিক ধৰ্মত আদমক প্ৰথম মানৱ হিচাপে বিশ্বাস কৰা দেখা যায়। কোৰআনত বৰ্ণিত ইছলাম ধৰ্মৰ মতে আদম(আঃ) প্ৰথম মানুহ, প্ৰথম পয়গম্বৰ বা নবী। তেওঁৰ বুকুৰ এটা হাঁড়ৰ পৰা তেওঁৰ স্ত্ৰী হওআক "মানৱজাতিৰ মা" হিচাপে সৃষ্টি কৰা হৈছে বুলি ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী সকলে বিশ্বাস কৰে।
ছুফিয়া কামাল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১১ চনৰ ২০ জুনত ‘পূৰ্ব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশ’ৰ বাকেৰগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত শ্বায়েতাবাদৰ মাতৃগৃহ ‘ৰাহত মঞ্জিল’ত ছৈয়দা ছুফিয়া বেগমৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাক-দেউতাকৰ পৰিয়ালটো ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ শিলাউৰৰ জমিদাৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে ইছলামৰ চতুৰ্থ খলিফা আলীৰ পৰা বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল। তেওঁৰ সাত মাহ বয়সতে দেউতাক চৈয়দ আব্দুল বাৰীয়ে ওকালতিৰ কাম এৰি চুফী সন্ত হৈ ঘৰৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে যায়। মাক ছাবেৰা বেগম তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। মাক আছিল চায়েষ্টাবাদৰ নবাব মিৰ মুৱাজ্জম হুছেইনৰ কনিষ্ঠ কন্যা।
ব্যক্তিগত জীৱন
এঘাৰ বছৰ বয়সত চুফিয়াৰ আইন ছাত্ৰ আৰু ছায়েস্তাবাদৰ মীৰ মোতাহৰ হুছেইনৰ পুত্ৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ চৈয়দ নেহাল হোছেইনৰ সৈতে বিবাহ হয়। ১৯৩২ চনত এজনী জীয়েক আমিনা কুৱাহৰক এৰি থৈ হুছেইনৰ মৃত্যু হয়। পাঁচ বছৰ পিছত ছুফিয়াই কামালুদ্দিন আহমেদক বিয়া কৰায় আৰু বৰিশাল চহৰলৈ গুচি যায়। পিছত কামালৰ সৈতে ছুফিয়াৰ আন দুগৰাকী কন্যা চুলতানা কামাল আৰু ছায়েদা কামাল আৰু তিনিজন পুত্ৰ- শাহেদ কামাল, ছোৱেব কামাল, (১৯৭১ চনত নিৰুদ্দেশ হোৱা) আৰু সাজেদ কামালৰ জন্ম হয়।
কৰ্মৰাজি
১৯৪৭ চনত ছুফিয়া কামাল মহম্মদ নাছিৰুদ্দিনে প্ৰকাশ কৰা মহিলা বিষয়ক সাপ্তাহিক আলোচনী বেগমৰ সম্পাদক হয়। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত সেই বছৰৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ ঢাকালৈ আহিছিল। সেই সময়ৰ হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত হোৱা বিশাল সংঘৰ্ষৰ সময়ত ছুফিয়াই দুয়োটা জনগোষ্ঠীৰ মাজত শান্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ হকে কাম কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত পূৰ্ব পাকিস্তান মহিলা সমিতি গঠন হয় আৰু তেওঁ তাৰ সভাপতি হয়। ১৯৫২ চনতো ভাষা আন্দোলনত তেওঁ সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত পাকিস্তানী সামৰিক জেনেৰেল আয়ুব খানৰ পদত্যাগৰ দাবী হোৱা গণ বিদ্ৰোহৰ সময়ত তেওঁ মহিলা সংগ্ৰামী গোট গঠন কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী জীৱনত মহিলাৰ অধিকাৰক সৰ্বোচ্চ অগ্ৰাধিকাৰ দি বহু বছৰ বাংলাদেশৰ সৰ্ববৃহৎ মহিলা সংগঠন মহিলা পৰিষদৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁ BRACৰো (১৯৭২-১৯৮০) প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল।
সাহিত্য কৰ্ম
ছুফিয়াই লিখা এটা চুটিগল্প সৈনিক বধূ ১৯২৩ চনত স্থানীয় কাকত এখনত প্ৰকাশ পায়। ১৯২৬ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা বাসন্তী সৌগত আলোচনীত প্ৰকাশ পায়। ১৯৩৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প সংকলন কেয়াৰ কাঁটা ছপা হৈ ওলায়। প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশৰ পিছতেই তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ উত্তৰণ আৰম্ভ হয়। ১৯৩৮ চনত কাজী নজৰুল ইছলামৰ প্ৰস্তাৱনাৰে তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা গ্ৰন্থ সাঁঝেৰ মায়া; যিখন গ্ৰন্থই ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ প্ৰশংসা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰীবাদী
কবি
কবি হ'ল কাব্য শক্তিৰ অধিকাৰী আৰু কবিতা ৰচনা কৰা ব্যক্তি বা সাহিত্যিক। এজন কবিয়ে নিজৰ লিখিত আৰু ৰচিত মৌলিক কবিতা লিখিত বা অলিখিত ৰূপত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগ, পৰিঘটনা, উপমা আৰু নান্দনিকতাৰে কবিতা ৰচনা কৰা হয়। সাধাৰণতে কবিতাক বিভিন্ন ধৰণৰ ভাগ কৰাৰ লগতে একাধিক অৰ্থ বা প্ৰকাশভংগীও প্ৰকাশ কৰা হয়। আচলতে কবিতা লিখাজনেই কবি। অৱশ্যে বাংলা ভাষাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আধুনিক কবি জীবানন্দ দাসে কৈছিল, "সকলো কবি নহয়, কিছুমান কবি।" অৰ্থাৎ কেৱল কবিতা লিখি বা কবিৰ উপাধি লাভ কৰিলেই "কবি" নহয়। প্ৰকৃত কবিৰ চিন কি, তেওঁ বিখ্যাত গ্ৰন্থখনত তেওঁৰ কবিতাৰ বিষয়ে বিশদভাৱে কৈছে। "যিজনে শব্দৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ কলাত্মক প্ৰয়োগৰ জৰিয়তে এটা বা ততোধিক বিষয়ৰ সুৰীয়া, সৃষ্টিশীল, ছন্দময় প্ৰকাশক এক অনন্য ধৰণে, কল্পনা বা বাস্তৱ বা দুয়োটাৰে সংমিশ্ৰণত প্ৰকাশ কৰি পাঠকৰ মনক আকৰ্ষণ আৰু মোহিত কৰে।" ; তেওঁ এজন কবি।"
প্ৰেক্ষাপট
কবিৰ উৎপত্তিৰ ৰহস্য অজ্ঞাত আৰু অজ্ঞাত হৈয়েই আছে। নিজৰ মনৰ মধুৰতাৰ লগত নিজৰ চিন্তা-চিন্তা মিহলাই নিত্য নতুন কবিতা সৃষ্টি কৰি আহিছে যুগ যুগ ধৰি সেই অনাদি কালৰ পৰা আধুনিক যুগলৈকে। কবিতাসমূহৰ সংমিশ্ৰণেৰে তেওঁলোকে কবিতা বা সংকলন সংকলন ৰচনা কৰিছিল। কেতিয়াবা কবিতা পুথিখনে বৃহৎ ৰূপ লৈ মহাকাব্যৰ সৃষ্টি কৰে। প্ৰায় সকলো ভাষাতে কবিতা ৰচনা কৰা হৈছে। যিহেতু ইহঁত বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু বিভিন্ন সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই লিখা হৈছে, সেয়েহে ইয়াৰ আবেদন, উপযোগিতা আৰু অনুভৱ সাধাৰণতে সেই সময়ৰ বাবে উপযুক্ত। কিন্তু কিছুমান কবিতাই সময় জয় কৰিছে বা কালজয়ী ভূমিকা পালন কৰিছে। প্ৰতিখন সমাজ-সভ্যতাৰ দৰে আৰু নিৰ্দিষ্ট ভাষাত লিখাৰ দৰে কবিসকলে নিজৰ কবিতাত বহুমাত্ৰিক, বৈচিত্ৰ্যময় ভংগিমা, সৃষ্টিশীল শৈলী প্ৰয়োগ কৰিছে, যিবোৰৰ পৰিৱৰ্তন আৰু পৰিশোধন হৈছে সময়ৰ বিৱৰ্তন, আৰু বৰ্তমানৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই ব্যৱহাৰিক বিষয়বোৰ বিশ্ব সাহিত্যৰ ইতিহাসৰ পৰ্দাত সংঘটিত হৈছে। সাহিত্যৰ ইতিহাসত উৎপন্ন হোৱা এই বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ কলাত্মক শৈলীয়ে বৰ্তমানৰ সাহিত্যক বহুখিনি সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে।
উৎপত্তি
কবি শব্দটো ‘কু’ মূলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা শব্দ। ‘কু’ মানে ‘অসাধাৰণ (অতিক্ৰমণীয়) কৰ্তা। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল কবি হ'ল সাধাৰণ অভিজ্ঞতা বা অনুভূতি বা সাধাৰণ শব্দক নতুন ৰূপত পাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ব্যক্তি। ইংৰাজী 'poet' শব্দটো লেটিন প্ৰথম ৰূপৰ বিশেষ্য পুংলিঙ্গ 'poeta, poetae' (আক্ষৰিক অৰ্থত 'কবিৰ')ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ফৰাচী কবি আৰ্থাৰ ৰিম্ব'ডে "কবি" শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পেচা