cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইন
আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইন (International Human Rights Law) সামাজিক, আঞ্চলিক তথা গাৰ্হস্থ্য স্তৰত মানৱ অধিকাৰ প্ৰচাৰৰ হেতু পৰিকল্পিত আন্তৰ্জাতিক আইনৰ এক অঙ্গ। আন্তৰ্জাতিক আইনৰ এটি ৰূপ হিচাপে আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইন মূলত কিছুমান চুক্তিৰে গঠিত, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ এক ৰূপ হিচাপে, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আইনসমূহ প্ৰাথমিকভাৱে কোনো সন্ধি, সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰৰ মাজত বুজাপৰা ইত্যাদিৰ পৰা সন্মতি প্ৰকাশ কৰা পক্ষকেইটাৰ মাজত এক আইনী বান্ধোন গঢ় দিয়া, আৰু প্ৰচলিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ উদ্দেশ্যেৰে উদ্ভৱ হয়; তথা ই এক প্ৰথাগত আন্তৰ্জাতিক আইন। অন্যান্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱধিকাৰ উপকৰণ, যি নেকি আইনগত ভাৱে বাধ্যতামূলক নহয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱধিকাৰ আইনৰ প্ৰয়োগ, বোধগম্যতা আৰু বিকাশত সহযোগিতা আগবঢ়াই আৰু এই সমূহক ৰাজনৈতিক বাধ্যবাধকতাৰ উৎস হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে।
আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইন আৰু আন্তৰ্জাতিক মানৱতাবাদী আইনৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত আন্তৰ্জাতিক আইন বিশেষজ্ঞ সকলৰ মাজত যথেষ্ট মতভেদ আছে। এই আলোচনাটি আন্তৰ্জাতিক আইনৰ বৃহত্তৰ আলোচনাৰ অংশ হিচাপে গঠিত। বহুবাদী পণ্ডিত সকলে আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰ আইনক আন্তৰ্জাতিক মানৱতাবাদী আইনৰ পৰা পৃথক বুলি ধাৰণা কৰে। সেয়ে সংবিধানবাদী পদ্ধতিৰ সমৰ্থকৰা পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাক পূৰ্বৱৰ্তী সময়ৰ উপসংহতি হিচাপে বিবেচনা কৰে। সংক্ষেপে, যি পৃথক, স্বনিৰ্ভৰ শাসন ব্যৱস্থা পছন্দ কৰে তেওঁলোকে প্ৰয়োগযোগ্যতাৰ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। আন্তৰ্জাতিক মানৱতাবাদী আইন কেৱল সশস্ত্ৰ সংঘাতৰ সময়ত প্ৰযোজ্য।
আন এক পদ্ধতিগত দৃষ্টিভঙ্গিৰে চালে, আন্তৰ্জাতিক মানৱতাবাদী আইনে আন্তৰ্জাতিক মানবাধিকাৰ আইনৰ এক কাৰ্যকাৰিতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে; ইয়াত কিছুমান সাধাৰণ নিয়মাৱলী অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে যি সমূহ সৰ্বকালৰ বাবে প্ৰযোজ্য। এইসমূহ কিছু বিশেষ পৰিস্থিতি যেনে ৰাষ্ট্ৰ ও সামৰিক দখল উভয়ৰ মাজত সশস্ত্ৰ সংঘাত বা শৰণাৰ্থী শিশু আৰু যুদ্ধবন্দী সহ কিছু লোকৰ গোষ্ঠীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য।
সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ ব্যৱস্থা
সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ ১৯৯৩ চনৰ মহাসভাই ভিয়েনা ঘোষণা আৰু কাৰ্যসূচীৰ কৰ্মসূচী গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ মানৱঅধিকাৰৰ উচ্চ আয়ুক্ত ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
২০০৬ চনত, আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰ আইন প্ৰয়োগৰ হেতু মানৱাধিকাৰ সম্পৰ্কিত সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ আয়োগ খনক সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ মানৱাধিকাৰ পৰিষদলৈ উন্নীত কৰা হৈছিল। এই পৰিৱৰ্তনে প্ৰতি চাৰি বছৰৰ অন্তত মানৱঅধিকাৰৰ বিভিন্ন বিষয় সমূহৰ সমীক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ লগতে এক সু কাঠামোগত সংগঠনৰ নিৰ্মাণ কৰে। সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ বহনক্ষম উন্নয়নৰ দহটা লক্ষ্যৰ ভিতৰত অসমতা নোহোৱা কৰিবৰ বাবে আইন আৰু নীতিৰ প্ৰচাৰৰ লক্ষ্য অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
মানৱাধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা
মানৱাধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণাপত্ৰ হৈছে সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ সাধাৰণ সভাৰ এক ঘোষণাপত্ৰ যি ৰূপান্তৰিতভাবে আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰ আইন গঠন নকৰে। উচ্চ পৰ্যায়ৰ আইনজ্ঞ সকলে মানৱাধিকাৰৰ সৰ্ৱজনীন ঘোষণাপত্ৰক প্ৰচলিত আন্তৰ্জাতিক আইনৰ প্ৰমাণ বুলি উল্লেখ কৰিছে, আনহাতে বিস্তৃতভাবে, ই হৈছে অধিকাৰী মানৱাধিকাৰৰ এক উৎস। ই পৰৱৰ্তী সময়ত আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰৰ উপাদান সমূহৰ ভিত্তি সৰবৰাহ কৰিছে যি অ-বাধ্যবাধকতাৰ সৃষ্টি কৰে, অথচ ই হৈছে শেষ পৰ্যন্ত অনুমোদিত আন্তৰ্জাতিক মানৱাধিকাৰ আইন।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ শ্ৰেণী:আইন
বজৰংগী ভাইজান
বজৰংগী ভাইজান (Brother Bajrangi) কবীৰ খানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। কে ভি ৱিজয়েন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ দ্বাৰা লিখিত এই ছবি ছলমান খান আৰু ৰকলাইন ভেংকতেশৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত।
ছলমান খান, হৰ্ষালী মলহোত্ৰা, কৰীণা কাপোৰ, নাৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকী এই ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰ। ছবিখন সমগ্ৰ বিশ্বতে ১৭ জুলাই ২০১৫ চনত মুকলি কৰা হ'ল ঈদৰ দিনা।
পটভূমি
ছবিখনৰ আৰম্ভণিত ওলায় ভাৰত-পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেট খেল চাই থকা এটি পাকিস্তানী মুছলমান পৰিয়াল। ছাহিদ আফ্ৰিদিয়ে পাকিস্তানক বিজয়ী কৰাৰ সময়তে এজনী গৰ্ভৱতী মহিলা (মেহেৰ ভিজ)ৰ পেটৰ কেঁচুৱাই গোৰ মাৰে। তেওঁ সেই কেঁচুৱাৰ (কন্যা)ৰ নাম ছাহিদা (হৰ্ষালী মলহোত্ৰা) ৰাখে। কেইবছৰমানৰ পিছত বোবা ছাহিদাৰ মাত আনিবলৈ মাকে তায়ে যায় দিল্লীৰ নিজামুদ্দিন দৰগাহ। পিচে, ছাহিদা ভাৰততে হেৰাই যায়। মাক গৈ পাকিস্তান পায়।
ছাহিদাৰ নাম জানিব নোৱাৰি পৱনে তাইক মুন্নী নাম দিয়ে। দিল্লীৰ বাছত পৱনে নিজৰ কাহিনী সকলোকে শুনায়। তেওঁ নিজৰ দেউতাকৰ বন্ধু আৰু তেওঁ বিবাহ কৰিব বিচৰা ৰছিকা (কৰীণা কাপোৰ)ৰ ঘৰত থাকে। তেওঁ মুন্নীকো তেওঁৰ লগতে ৰাখে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
জন্ম, পৰিয়াল আৰু শিক্ষা
thumb|170px|চিত্ৰশিল্পী বিক্ৰম দাসে অঁকা কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ ছবি পাণবজাৰ যশোৱন্ত ৰ'ড নিবাসী অধিবক্তা কালিপ্ৰসন্ন ভট্টাচাৰ্যৰ ঔৰষত ১৯৩৩ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হয়। মাতৃ কমলা দেৱী। পিতৃ মাতৃ দুয়োৰে জন্ম শ্ৰীহট্ট জিলাত। চিলেট তেতিয়া অসমৰ অন্তৰ্গত আছিল। ভট্টাচাৰ্য আছিল মাক-দেউতাকৰ তৃতীয় সন্তান। জন্মসূত্ৰে তেখেতৰ দুজন ককায়েক আৰু দুগৰাকী সহোদৰা।
তেখেতে ১৯৪৬ চনত মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষা আৰু কটন কলেজৰ পৰা বি এ পাছ কৰে। তেখেতে এম এ পাছ কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা। অনাৰ্চ আছিল বুৰঞ্জী বিষয়ত।  লণ্ডন আৰু জাৰ্মানীত তেখেতে মঞ্চকলা, অভিনয় আৰু টেলিভিছন বিষয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
নাটক আৰু আবৃত্তিৰ প্ৰতি থকা তীব্ৰ আকৰ্ষণৰ বাবে তেখেতে ছয় বছৰ বয়সতে মঞ্চত ভৰি থৈছিল। কলেজত পঢ়ি থকা সময়ত হেমাংগ বিশ্বাসৰ নেতৃত্বত তেখেত ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত অৱস্থাতো ভট্টাচাৰ্য আই টি পি এ আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ কাৰণে নাটক কৰাত ব্যস্ত আছিল। লীডচত এম বি এ পঢ়িবলৈ গৈ গণিত বিষয়ত থকা দুৰ্ব্বলতাৰ বাবে ছীট নাপাই কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই দেউতাকৰ উপদেশ অনুসৰি থিয়েটাৰত পেচাদাৰী শিক্ষা লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৯৬০ চনত লণ্ডনৰ 'নিউ এৰা একাডেমি অব্‌ ড্ৰামা এণ্ড মিউজিক'ৰপৰা অভিনয় আৰু মঞ্চকলা বিষয়ত ছবছৰীয়া ডিপ্ল'মা কৰি উঠি প্ৰডাকচন ডিজাইনত ব্ৰিটিছ ড্ৰামা লীগৰপৰা তিনি সপ্তাহৰ প্ৰশিক্ষণ সমাপ্ত কৰে। সেইখিনি সময়তে তেখেতে লণ্ডনত এখন কিতাপৰ দোকানত বিক্ৰেতাৰূপে কাম কৰিছিল। তেনেতে বিবিচিৰ বঙালী শাখাত কাম কৰাৰ সুবিধা পায়। বিবিচিত কৰ্মৰত কালতে তেখেতে ভাৰতীয় টেলিভিচনত ঘোষকৰ পদৰ বাবে আবেদন কৰে কিন্তু বিফল হয়। দেশলৈ উভতি গৈ কাম কৰাত অসফল হৈ টেলিভিচন বিষয়ত পাঠ্যক্ৰম পঢ়াৰ মন মেলে আৰু সেইসূত্ৰে তেখেত ১৯৬০ চনত জাৰ্মানীৰ হামবুৰ্গলৈ যায় আৰু তাত Nordlund Westdeutsche Rundfunk and Fernsehenৰপৰা টেলিভিছন ডিৰেকচন আৰু ভিছন মিক্সিং বিষয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।  যথেষ্ট অভিজ্ঞতাসম্পন্ন হৈ ১৯৬১ চনত ভট্টাচাৰ্য ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু দিল্লীত এটা ইংৰাজ নাট্য গোষ্ঠীৰ লগত কাম কৰে। এইখিনি সময়ত তেখেতে হবিব তনবীৰ, সুষমা শেঠৰ সৈতে কাম কৰাৰ সুবিধা পায়। লণ্ডনত লগ পোৱা এজন বন্ধুৱে ভট্টাচাৰ্যক আকাশবাণীৰ সহকাৰী কেন্দ্ৰ সঞ্চালকৰ সৈতে চিনাকি কৰি দিয়ে আৰু তাত তেখেতে আমেৰিকাৰপৰা সম্প্ৰচাৰ হোৱা অনুষ্ঠানৰ বাঙালী ৰেকৰ্ডিং কৰাৰ কাম পায়।
১৯৬২ চনত কুলদাকুমাৰ ভট্টাচাৰ্য অসমলৈ ঘূৰি আহে আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক (নাটক) হিচাবে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। আকাশবাণীৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক ৰূপে তেখেতে শ্ব্যেক্সপীয়েৰৰ হেমলেটকে ধৰি কেইবাখনো প্ৰখ্যাত নাটকৰ অনাতাঁৰ প্ৰচাৰৰ বাবে উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰে।
চলচ্চিত্ৰ
কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ'ল:
দূৰদৰ্শন
ভট্টাচাৰ্যই দূৰদৰ্শনৰ কেইবাখনো ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছে। তাৰে ভিতৰত তেখেতৰ দ্বাৰা পৰিচালিত, ঈশান বৰুৱা, সান্ত্বনা বৰদলৈ, মিণ্টু বৰুৱা, নিকুমণি বৰুৱা অভিনীত ধাৰাবাহিক "তেজাল ঘোঁৰা" উল্লেখযোগ্য। ১৯৯৪ চনত নিৰ্মিত '"তেজাল ঘোঁৰা"' আজিৰ তাৰিখলৈকে এখন সৰ্বোত্তম অসমীয়া ধাৰাবাহিক। "তেজাল ঘোঁৰা"ৰ উপৰিও তেখেতে অভিনয় আৰু পৰিচালনা কৰা টেলি চিৰিয়েল হ'ল-
তথ্যচিত্ৰ
তেখেতে ৩৫ খনতকৈও অধিক তথ্যচিত্ৰ আৰু ছুটী ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। তাৰে কেইখনমান হ'ল-
নাটক
কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই ১৯৬০ চনত 'অসম জাতীয় নাট্যশালা' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰখ্যাত নাট্যকাৰ ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, অৰুণ শৰ্মা, মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ আদিৰ সৈতে লগ লাগি তেওঁ ৰেডিঅ' নাটক, ভ্ৰাম্যমাণ নাটকৰ ক্ষেত্ৰতো এক বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিছিল। শৈশৱত তেখেতে কবিগুৰুৰ 'ডাকঘৰ' নামৰ নাটকখনত অমল নামৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি অমল বুলি জনাজাত হৈ পৰিছিল। দিল্লীত থকাৰ সময়ত এক্সটাৰনেল এফেয়াৰ্চৰ এচিচটেণ্ট ষ্টেচন ডিৰেক্টৰ শৈলেন্দ্ৰ শংকৰৰ উৎসাহ আৰু তাগিদাত তেখেতে বহুকেইখন নাটকত অভিনয় কৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তেখেতে অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য নাটকসমূহ হ'ল- ====ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ লগত ==== ====ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে ====
==স্বীকৃতি আৰু সন্মান ==
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ৎ
ৎ (খণ্ড ত) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৩৮ নং আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাঁওফাঁওৰ পৰা বাহিৰ হোৱা বায়ু মুখত ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত আঘাত হয়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ‎
সুচেতা দালাল
সুচেতা দালাল (Sucheta Dalal, জন্ম-১৯৬২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু লেখিকা। তেখেতৰ সংবাদসেৱাই মূলতঃ ব্যৱসায়িক জগতখনৰ ঘটনা-প্ৰৱাহক সাঙুৰি লয়। প্ৰায় পঁচিশটা বছৰ সাংবাদিকতাৰ লগত জড়িত হৈ থকা সুচেতা দালালক ২০০৬ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।
১৯৯৮ চনৰ পৰা তেখেতে টাইমছ্ অৱ ইণ্ডিয়া সংবাদগোষ্ঠীৰ বিত্তীয় সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। তাৰ পিছত তেখেত ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ গোটৰ উপদেষ্টা সম্পাদক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে আৰু ২০০৮ চনলৈকে ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ আৰু ফিনানন্সিয়েল এক্সপ্ৰেছৰ বাবে বিশেষ স্তম্ভ লিখে।
২০০৬ চনত তেখেতে মানি লাইফৰ বাবে লিখা-মেলা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পতি দেৱাশিস বাসুয়ে আৰম্ভ কৰা এই পষেকীয়া আলোচনীখনত সুচেতা দালালে বিনিয়োগৰ বিষয়ত লিখিবলৈ লয়। বৰ্তমান তেখেত আলোচনীখনৰ পৰিচালন সম্পাদিকা। ২০১০ চনত ভাৰতৰ বিত্তীয় নিৰক্ষৰতা নিৰ্মূলৰ অৰ্থে সুচেতা আৰু দেৱাশিসে মানি লাইফ নামৰ এটা বেচৰকাৰী অলাভজনক সংস্থা মুম্বাইত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ছবছৰতকৈও অধিক কাল তেখেত কৰ্পোৰেট পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰণালয়ৰ শিক্ষা আৰু সুৰক্ষা বিনিয়োগকাৰী পুঁজিৰ সদস্য হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। ১৯৯২ চনত তেখেতেক অসাধাৰণ নাৰী মিডিয়া ব্যক্তিৰ চামেলী দেৱী জৈন বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়।
কৰ্মজীৱন
সুচেতা দালালৰ জন্ম হৈছিল মুম্বাইত (তেতিয়াৰ বোম্বাই)। ধাৰৱাড়ত থকা কৰ্ণাটক কলেজৰ পৰা তেখেতে পৰিসংখ্যা বিষয়ত বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেখেতে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেখেত এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত অধিবক্তা। নবৈ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেখেতে মুম্বাইস্থিত শীৰ্ষস্থানীয় সংবাদগোষ্ঠী টাইমছ্ অৱ ইণ্ডিয়াত যোগদান কৰে। সুচেতাই সংবাদ গোষ্ঠীটোৰ ব্যৱসায় আৰু অৰ্থনীতিৰ বিভাগটোত যোগদান কৰিছিল। তাত তেখেতে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ তদন্ত সম্পন্ন কৰে আৰু এনেকৈয়ে সাংবাদিকতা তথা সামাজিক কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰে। ১৯৯২ চনৰ কুখ্যাত হৰ্চদ মেহতা কেলেংকাৰী, এনৰন কেলেংকাৰী, ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভলপমেণ্ট বেংক অৱ ইণ্ডিয়া কেলেংকাৰী, ২০০১ চনৰ কেতন পাৰেখ কেলেংকাৰী সেইসমূহ তদন্তৰ ভিতৰত উল্লেখনীয়। দেৱাশিস বাসু, গিৰিশ ছাণ্ট, শান্তনু দিক্ষিত, প্ৰদ্যম্ন কোলৰ দৰে সাংবাদিক আৰু বিশ্লেষকৰ লগত তেখেতে কাম কৰে। সুচেতা দালাল টাইমছ্ অৱ ইণ্ডিয়াৰ বিত্তীয় সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
সুচেতাই নিজৰ সাংবাদিক জীৱন আৰম্ভ কৰে ১৯৮৪ চনত। সেই বছৰতে তেখেত ফৰচুন ইণ্ডিয়া নামৰ বিনিয়োগবিষয়ক আলোচনীখনৰ লগত সংযুক্ত হয়। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত সুচেতাই বিজিনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ড আৰু দ্য ইকোনমিক টাইমছ্ৰ লগতো কাম কৰে।
হান্সাল মেহতাই নিৰ্মাণ কৰা তথ্যভিত্তিক ড্ৰামা ধাৰাবাহিক স্কেম ১৯৯২ৰ কাহিনীটো সুচেতা দালাল আৰু তেখেতৰ পতি দেৱাশিস বাসুৰ দ্বাৰা লিখিত গ্ৰন্থ দ্য স্কেমৰ ওপৰত আধাৰিত। এই ছিৰিজটোৱে ২০২০ চনৰ অক্টোবৰত মুক্তি লাভ কৰে। ছিৰিজটোত সুচেতা দালালৰ চৰিত্ৰটো অভিনেত্ৰী শ্ৰেয়া ধানাৱান্থাৰীয়ে ৰূপায়ণ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
উত্তৰকাশী জিলা
উত্তৰকাশী জিলা উত্তৰ ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ গড়ৱল সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত এখন জিলা। উত্তৰকাশী নগৰ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই। বাৰকোট, ডুণ্ডা, ভাটৱাড়ী, চিন্যালী চৌৰ, পাৰোলা আৰু মোৰী এই জিলাৰ তহচিল।
উত্তৰকাশী জিলা হিমালয় পৰ্বতমালাত অৱস্থিত। এই জিলাৰ অন্তৰ্গত গংগোত্ৰীৰ পৰা গংগা নদী আৰু যমুনোত্ৰীৰ পৰা যমুনা নদীৰ উৎপত্তি ঘটে। এই জিলাত কেইবাটাও মঠ-মন্দিৰ আছে যিয়ে হাজাৰ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰীক আকৰ্ষিত কৰে। এই জিলাৰ উত্তৰে হিমাচল প্ৰদেশ, উত্তৰ-পূবত তিব্বত, পূবে চামোলী জিলা, দক্ষিণ-পূবত ৰুদ্ৰপ্ৰয়াগ জিলা, দক্ষিণে তেহৰী গড়ৱাল জিলা আৰু পশ্চিমে দেৰাডুন জিলা অৱস্থিত।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উত্তৰকাশী জিলাৰ জনসংখ্যা ৩৩,০০৮৬জন। জনঘনত্ব হৈছে প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৪১জন (১১০ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)। লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৫৯ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭৫.৯৮%।
ভাষা
উত্তৰকাশী জিলাৰ অধিকাংশ লোকেই গড়ৱলী ভাষা কয় যদিও ইয়াত হিন্দী ভাষাৰ বৰকৈ প্ৰচলন আছে। তদুপৰি ইয়াত বঙালী, ভোজপুৰী, মাৰাঠী, পাহাৰী, নেপালী, পঞ্জাবী, উৰ্দু আদি ভাষাৰো প্ৰচলন আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ডৰ জিলা
কাকউইন ভৰতযোদ্ধা
কাকউইন ভৰতযোদ্ধা বা কাকৱিন ভৰতযোদ্ধা(Kakawin Bhāratayuddha) হৈছে এখন জাভানিজ কাব্য গ্ৰন্থ। মু ছেদাহ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ মু পেনুলুহে মহাভাৰতৰ কিছুমান পৰ্বক জাভা কাব্যিক উপস্থাপনেৰে এই গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল। এই কামৰ আৰম্ভণি ঠিক ৬ নৱেম্বৰ ১১৫৭ ত ছেদাহৰ দ্বাৰা হৈছিল, আৰু পেনুলুহে এই গ্ৰন্থখনৰ কাম সমাপ্ত কৰিছিল। এটা বৰ্ষত সাংগ-কুড়া-সুধা-চন্দ্ৰমা এনেদৰে সময়পঞ্জী নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছে যত বৰ্ষটোৰ শক ১০৭৯। ভৰতযুদ্ধৰ অৰ্থ হৈছে "ভাৰতৰ যুদ্ধ।"
কুৰু ক্ষেত্ৰত পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ মাজত হোৱা মহাযুদ্ধৰ বিষয়ে এই গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা হৈছে।
পাণ্ডুলিপি
বিভিন্ন দেশৰ ৰাজহুৱা পুথিভঁৰালৰ তালিকাত তালিকাভুক্ত কৰা প্ৰায় এশখন পাণ্ডুলিপিৰ সৈতে, কাকউইন ভৰতযুদ্ধ এতিয়ালৈকে অধিকবাৰ প্ৰতিলিপি কৰা পৌৰাণিক জাভানিজ কাম।
অতিৰিক্ত পঠন
শ্ৰেণী:কবিতা শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
সুষমা স্বৰাজ
সুষমা স্বৰাজ (১৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫২ – ৬ আগষ্ট, ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পূৰ্বৰ অধিবক্তা আছিল। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এগৰকী জ্যেষ্ঠ নেত্ৰী স্বৰাজে আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৮ চনৰ ২৬ মে'ৰ পৰা ২০১৯ চনৰ ৩০ মে'লৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধীৰ পিছত দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা। তেওঁ ৭ বাৰৰ বাবে সংসদলৈ আৰু ৩ বাৰৰ বাবে বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ২৫ বছৰ বয়সতে হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰা কনিষ্ঠতম মন্ত্ৰী। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ১৩ অক্টোবৰ ১৯৯৮ চনৰ পৰা ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৯৮ চনলৈ দিল্লীৰ পঞ্চম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ মধ্য প্ৰদেশৰ বিদিশা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে প্ৰায় ৪,০০,০০০ ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাত বিদেশ মন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৪ চনৰ ২৬ মে'ত শপত গ্ৰহণ কৰে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিখ্যাত বাতৰি কাকত ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্ণালে তেওঁক ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰাজনীতিজ্ঞ বুলি সম্বোধন কৰিছিল। স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত সুষমা স্বৰাজে ২০১৯ চনৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অংশ লোৱা নাছিল।  হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ নতুন দিল্লীৰ এইম্‌ছত ২০১৯ চনৰ ৬ আগষ্টত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫২ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অবিভক্ত পঞ্জাবৰ আম্বালা কেণ্টনমেণটত সুষমা স্বৰাজৰ জন্ম হৈছিল। বিবাহৰ আগতে তেওঁৰ নাম সুষমা শৰ্মা আছিল আৰু ঘৰত চিংকু বুলি মাতিছিল। তেওঁৰ পিতৃ হৰদেৱ শৰ্মা আৰু মাতৃ শ্ৰীমতি লক্ষ্মী দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল। তেওঁ আম্বালা কেণ্টনমেণটৰ সনাতন ধৰ্ম মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানক মুখ্য বিষয়লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ চণ্ডীগড়ৰ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ইয়াত পঢ়ি থাকোঁতে ভাষা বিভাগে আয়োজন কৰা ৰাজ্যিক স্তৰৰ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ তিনিবাৰ ধাৰাবাহিক ভাবে শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী বক্তাৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা হিচাপে যোগ দিয়ে।  ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদত যোগ দিয়ে। তেওঁৰ স্বামী স্বৰাজ কৌশল সমাজবাদী নেতা জৰ্জ ফাৰ্নাণ্ডেজৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আছিল। তেওঁ ১৯৭৫ চনত জৰ্জ ফাৰ্নাণ্ডেজৰ আইন ৰক্ষা দলত যোগদান কৰে। তেওঁ জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ সম্পূৰ্ণ বিপ্লৱ আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতৰ অপাতকালৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেত্ৰী হৈ পৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
দেৱদাস (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
দেৱদাস হৈছে শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ এখন বঙালী উপন্যাস, প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯১৭ চনত প্ৰকাশিত আৰু বহুবাৰ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে অভিযোজিত।
দেৱদাস শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
পাপ্পাম্মাল
পাপ্পাম্মাল (Pappammal, জন্ম: ১৯১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় খেতিয়ক। তেওঁ তামিলনাডুত জৈৱিক কৃষি পদ্ধতিৰে খেতি কৰাৰ বাবে বিখ্যাত। ১০৫ বছৰ বয়সতো তেওঁ এতিয়াও সক্ৰিয়ভাৱে কৃষিৰ লগত জড়িত। সেয়ে তেওঁক কৃষি ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত আটাইতকৈ বয়সস্থ কৃষক বুলি অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক জৈৱিক কৃষি ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু তেওঁ তামিলনাডু কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা বিভাগৰ সৈতে জড়িত। ১০৫ বছৰ বয়সতো তেওঁ প্ৰতিদিনে তেওঁৰ ২.৫ একৰ ভূমিত কাম কৰে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২১ চনত জৈৱিক কৃষিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।
মহৰ্ষি ভৰত
মহৰ্ষি ভৰত (Mohorkhi bharat) সংগীত জগতৰ এক স্মৰণিয় নাম।
পাপ্পাম্মাল
জীৱনী
১৯১৪ চনত তামিলনাডুৰ কোয়েম্বাটুৰৰ দেৱলপুৰম গাঁৱত এম. পাপ্পাম্মাল ওৰফে ৰংগাম্মালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ ভেলাম্মাল আৰু পিতৃ মাৰুথাচলা মুদালিয়াৰ। অতি কম বয়সতে তেওঁ পিতৃ-মাতৃক হেৰুৱাইছিল আৰু তেওঁ আৰু তেওঁৰ দুই ভনীয়েক তেওঁলোকৰ কোয়েম্বাটুৰৰ তেকমপট্টিত থকা আইতাকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ এখন দোকান উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰিছিল আৰু এটা ভোজনালয় খুলিছিল। এই ব্যৱসায়বোৰৰ পৰা হোৱা লাভৰ পৰা তেওঁ গাওঁখনত প্ৰায় ১০ একৰ মাটি কিনিছিল। তেওঁ নিজৰ ভনীয়েকৰ সন্তানকো ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। সময়ৰ লগত তেওঁ মাটিৰ এটা মুখ্য অংশ বিক্ৰী কৰিছিল কিন্তু জৈৱিক কৃষি কৰাৰ বাবে নিজৰ বাবে ২.৫ একৰ ৰাখিছিল।
তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা, তিনি নাতি-নাতিনী আৰু দুগৰাকী আজু নাতি আছে। তেওঁ ৰাতিপুৱা ৫:৩০ বজাত দিনটো আৰম্ভ কৰে। তেওঁ প্ৰতিদিনে পুৱা ৬ বজাত তেওঁৰ খেতি পথাৰলৈ যায় আৰু দুপৰীয়ালৈকে কাম কৰে। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে দাবী কৰে যে তেওঁৰ খাদ্যঅভ্যাস আৰু সক্ৰিয় জীৱনশৈলীয়ে তেওঁক স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিছে। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মতে পাপ্পাম্মাল প্ৰিয় খাদ্য হৈছে মটন বিৰিয়ানী আৰু তেওঁৰ খাদ্যৰ সৈতে যথেষ্ট সেউজীয়া শাক-পাচলি খায়। তেওঁ খাদ্য গৰমে গৰমে পাতত খায় আৰু কোনো প্লেট জাতীয় পাত্ৰ ব্যৱহাৰ নকৰে। তেওঁ চাহ বা কফি গ্ৰহণ নকৰে আৰু গৰম পানী পান কৰে। তেওঁ ভৱানী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত থেক্কামপট্টিৰ গাৱঁৰ নিজা মাটিত জৈৱ কৃষি পদ্ধতিৰে ডাইল, মাহ জাতীয় শস্য, বাজ্ৰা, ঋতুগত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰে।
মহৰ্ষি ভৰত
কৰ্মজীৱন
তেখেতে ভৰত নাট্য শাস্ত্ৰ আৰু সঙ্গীতৰ লগত জঢ়িত আছিলে।
পাপ্পাম্মাল
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৫৯ চনত তেওঁ থেক্কামপট্টি পঞ্চায়তৰ ৱাৰ্ড সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ কৰমাদৈ পঞ্চায়ত সংঘৰ কাউঞ্চিলাৰ হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ দ্ৰাবিড় মুনেত্ৰা কাঝাগাম (ডিএমকে)ৰ সদস্য আৰু এম. কৰুণানিধিৰ অনুৰাগী।
বঁটা আৰু সন্মান
২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে জৈৱিক কৃষিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
৮ ফেব্ৰুৱাৰী
৮ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৩৯তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩২৬টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩২৭টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কাঠ আলু
কাঠ আলু (বৈজ্ঞানিক নাম Dioscorea bulbifera) হল ডাইয়োস্কোৰিয়াছী (Dioscoreaceae) পৰিয়ালৰ এবিধ লতাজাতীয় বহুবৰ্ষী উদ্ভিদ। ইয়াক সংস্কৃত ভাষাত ৱৰাহী, মালায়ালামত কাচিল আৰু মাৰাঠীত দুক্কৰ কান্দ বুলিও জনা জায়। কাঠ আলু আফ্ৰিকা, দক্ষিণ এচিয়া (ভাৰত, চিনদেশ, জাপান, ফিলিপাইন্চ, ইন্দোনেচিয়া আদি) আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰ অঞ্চল আদিত স্থানীয়ভাৱে পোৱা যায়। তদূপৰি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ প্ৰভৃত্তি অন্যান্য অঞ্চলতো ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লতা শ্ৰেণী:পাচলি
অমিয় কুমাৰ দাস
লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস (১৮৯৫-১৯৭৫) এজন ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, গান্ধীবাদী নেতা, শিক্ষাবিদ, লেখক আৰু অসম চৰকাৰৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ অসম চৰকাৰৰ কেবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগ যেনে শিক্ষা, শ্ৰম আৰু অসামৰিক যোগান দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ আত্মজীৱনী 'The Story of My Experiments with Truth' অসমীয়ালৈ 'মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী' নামেৰে অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁ অসমত 'চাহ শ্ৰমিকৰ ভৱিষ্যনিধি' কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। তেওঁৰ অৱদানৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৬৩ চনত দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। ১৯৯৮ চনৰ ১৫ মে তাৰিখে ভাৰতীয় ডাক বিভাগে তেওঁৰ নামত এটি ডাক টিকট প্ৰৱৰ্তন কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৯৫ চনৰ ২৫ মে তাৰিখে নগাঁৱত অমিয় কুমাৰ দাসৰ জন্ম হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ আৰু কলিকতাৰ চিটি কলেজত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সেই সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী গোপাল কৃষ্ণ গোখলে আৰু বাল গংগাধৰ তিলকৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ছাত্ৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
তেওঁ ১৯৩০ চনৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ অন্যতম নেতা আছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ কেইবাবাৰো কাৰাবাস খাতিবলগীয়া হৈছিল। ১৯৩৭ আৰু ১৯৪৫ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ ১৯৫১, ১৯৫৭ আৰু ১৯৬২ চনৰ অসম বিধানসভালৈ ঢেকীয়াজুলি বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ কেইবাটাও বিভাগৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ শ্ৰমমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে চাহ শ্ৰমিকৰ ভৱিষ্যনিধি গঠন কৰিছিল। এনে পদক্ষেপ সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে প্ৰথম আছিল। তেওঁ শিক্ষামন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে অসমত সাধাৰণ শিক্ষা আঁচনি আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ খাদ্য আৰু অসামৰিক যোগান বিভাগৰো মন্ত্ৰী আছিল।
সাহিত্য কীৰ্তি আৰু সমাজ সংস্কাৰ
অমিয় কুমাৰ দাস এজন সুসাহিত্যিক আছিল। মহাত্মা গান্ধীৰ আত্মজীৱনী 'The Story of My Experiments with Truth' তেওঁ 'মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী' নামেৰে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। 'গান্ধীজীৰ জীৱনী', 'মহাত্মা গান্ধীক আমি কিদৰে বুজিলোঁ' আৰু 'অসমত মহাত্মা' তেওঁৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰভাৱত তেওঁ এজন প্ৰবীণ গান্ধীবাদী হৈ পৰিছিল। তেওঁ কেইবাটাও সামাজিক আৰু গান্ধীবাদী অনুষ্ঠান যেনে, হৰিজন সেৱক সংঘ, ভাৰতীয় আদিম জাতি সেৱক সংঘ, ভাৰত সেৱক সমাজ, গান্ধী স্মাৰক নিধি, কৌস্তুৰবা স্মাৰক নিধি আৰু অসম সেৱা সমিতিৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁ কুষ্ঠৰোগ আৰু যক্ষ্মা ৰোগী সকলৰ পুনৰ নিবাসৰ কাৰণে বহুতো কাৰ্যপন্থা হাতত লৈছিল। লগতে সমাজত প্ৰচলিত কুসংস্কাৰ আৰু মাদক দ্ৰৱ্যৰ নিবাৰণত আগ ভাগ লৈছিল।
মৃত্যু
১৯৭৫ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী বিখ্যাত গান্ধীবাদী নেত্ৰী আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সংস্কাৰক আৰু ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ পুষ্পলতা দাস আৰু এগৰাকী জীয়েকক এই সংসাৰত এৰি যায়।
বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৬৩ চনত দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে। ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনস্থ ভাৰতীয় সমাজ বিজ্ঞান গৱেষণা পৰিষদৰ অন্তৰ্গত 'অমিয় কুমাৰ দাস সামাজিক পৰিৱৰ্তন আৰু উন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠান' ১৯৯৫ চনত তেওঁৰ জন্মৰ শতবৰ্ষৰ উপলক্ষে তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ভাৰতীয় ডাক বিভাগে তেওঁৰ সন্মানৰ্থে ১৯৯৮ চনত এলানি ডাক টিকট প্ৰৱৰ্তন কৰে। তেওঁ অসম বিধানসভালৈ তিনিবাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ঢেকীয়াজুলি সমষ্টিত 'লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস মহাবিদ্যালয়' নামেৰে এখন কলা বিভাগৰ মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছে।
গ্ৰহণ (চলচ্চিত্ৰ)
গ্ৰহণ (Grahan) হৈছে ২০১৪ চনৰ ২৭ জুনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বি এম চি মেডিয়া প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰে এম চৌধুৰীয়ে আৰু পৰিচালনা কৰে তিলক শৰ্মাই। বিলকিচ মজুমদাৰৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত বোলছবিখনত অভিনয় কৰে দিগন্ত হাজৰিকা, ফাৰহিন চৌধুৰী আদিয়ে।
কাহিনী
বোলছবিখনৰ কাহিনী ৰোমাণ্টিক। প্ৰেম, বন্ধুত্বৰ দৰে সম্বন্ধত ভুল বুজাবুজিয়ে কেনেদৰে মন-মগজুত প্ৰতিশোধমুখী ভাবধাৰা আৰু অপৰাধৰ বীজ সিঁচি দি মানুহৰ জীৱনলৈ অন্ধকাৰ আনিব পাৰে তাৰ আধাৰতে বোলছবিখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালক ৰিদিপ দাস। গীতৰ কথা হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (গীত- ফুলে শেৱালি), ৰিদিপ দাস আৰু সুবিল বাৰ্গৰ। ছাউণ্ড মিক্সিং দিগন্ত বৰদলৈৰ। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছে মহালক্ষ্মী আয়াৰ, ৰিদিপ দাস আৰু পলী শইকীয়াই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
গৰুড়
গৰুড় (गरुड) হৈছে হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মবিশ্বাসৰ এক কিংবদন্তিমূলক জীৱ। গৰুড়ক মান ভাষাত গেলন বা নান বেলু আৰু জাপানী ভাষাত কাৰুৰা বোলা হয়।  তেওঁ হৈছে হিন্দুসকলৰ দেৱতা বিষ্ণুৰ বাহন, বৌদ্ধসকলৰ এজন ধৰ্মৰক্ষক তথা অষ্টসেন আৰু জৈনসকলৰ তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথৰ যক্ষ।  শঙ্খচিলনীক গৰুড়ৰ প্ৰতিনিধি বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
গৰুড়ক সকলো পক্ষীৰে ৰজা আৰু এক শঙ্খচিলনীৰ দৰে শৰীৰৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁক আধামেলা ডেউকাৰে এক প্ৰকাণ্ড পক্ষী অথবা ডেউকা আৰু পক্ষীৰ অন্যান্য বৈশিষ্ট্যযুক্ত এক মানুহৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। গৰুড়ক এজন ৰক্ষকৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু তেওঁৰ শণিকতে যিকোনো ঠাইলৈ যাব পৰা শক্তি আছে। তেওঁক সৰ্পৰ চিৰবৈৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁক তৰ্কক্ষ আৰু  বিনতেয় নামেৰেও জনা যায়।
গৰুড় আংশিকভাৱে ভাৰত, থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাতীয় চিহ্নসমূহতো অন্তৰ্ভুক্ত। ইণ্ডোনেচিয়াৰ সামৰিক পোছাকৰ কেন্দ্ৰবিন্দু গৰুড়। ইয়াৰোপৰি দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চিহ্নৰ নাম গৰুড় পেনকাচিলা। ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ পোছাকত গৰুড়ৰ চিহ্ন ব্যৱহাৰ হোৱাৰ লগতে বিশেষ অভিযান বাহিনীক গৰুড়ৰ নামেৰে নামকৰণ (যেনে গৰুড় কমাণ্ডো ফ'ৰ্চ) কৰা হয়। গৰুড়ৰ সৈতে হাড়গিলাৰো ওতপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে।
হিন্দুধৰ্ম
জৰ্জ উইলিয়ামছৰ মতে, গৰুড়ৰ মূল হৈছে ক্ৰিয়া গ্ৰী অৰ্থাৎ কোৱা। বৈদিক সাহিত্যত ঋক (ছন্দ), সামন (শব্দ), যজ্ঞ (ত্যাগ), আৰু আত্মাৰ (চেতনাৰ গভীৰতম স্তৰ) বাবে গৰুড় এক ৰূপক। উইলিয়ামছে কয় যে পুৰাণসমূহত গৰুড় নিজে আত্মা হিচাপে পৰমাত্মাৰ (বিষ্ণু) সৈতে সংলগ্ন আৰু অবিচ্ছেদ্য। যদিও গৰুড় বৈষ্ণৱ আখ্যানসমূহৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ তথাপিও তেওঁক শৈৱ আখ্যান, গৰুড় তন্ত্ৰ আৰু কিৰণ তন্ত্ৰৰ দৰে শৈৱ পন্থাৰ গ্ৰন্থ আৰু আত্মাৰ ৰূপক হিচাপে শিৱ মন্দিৰসমূহক পক্ষীৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।
চিত্ৰায়ন
হিন্দু সাহিত্যসমূহৰ বিৱৰণত গৰুড়ৰ চিত্ৰায়ন পৃথক। পক্ষীৰ ৰূপত তেওঁ দেখাত ঈগলৰ দৰে আৰু সাধাৰণতে ডেউকা সামান্য খোলা, যেন তেওঁ যলৈকে প্ৰয়োজন হয় উৰি যাবলৈ সাজু আৰু ইচ্ছুক। অৰ্ধমানৱ ৰূপত তেওঁৰ নাক, ঠোঁট বা ভৰি ঈগলৰ দৰে, চকু মেলা আৰু ডাঙৰ, শৰীৰ পান্নাৰঙী, আৰু পাখিবোৰ সোণালী-হালধীয়া। তেওঁ দ্বিভুজ অথবা চতুৰ্ভুজ। তেওঁৰ পিঠিত যেতিয়া বিষ্ণুৱে আৰোহণ নকৰে তেতিয়া তেওঁ পিছৰ হাত দুখনৰ এখনত অমৃতৰ কলহ আৰু আনখনত ছত্ৰ ধাৰণ কৰে আৰু সন্মুখৰ হাত দুখন অঞ্জলিৰ (নমস্কাৰ) ভঙ্গীত থাকে। বিষ্ণুক কঢ়িয়াই আনোতে তেওঁ হাত দুখনেৰে বিষ্ণুৰ পদযুগল ধৰি থাকে।
কেতিয়াবা গৰুড়ে ভগৱান বিষ্ণু আৰু কাষত তেওঁৰ দুগৰাকী সহধৰ্মিনী লক্ষ্মী আৰু ভূদেৱীকো কঢ়িয়াই নিয়ে।
গৰুড়ৰ চিত্ৰন ভাৰতৰ পৌৰাণিক মন্দিৰত পোৱা যায়। বাদামী গুহা মন্দিৰৰ (ষষ্ঠ শতিকাত নিৰ্মিত) তৃতীয় প্ৰৱেশদ্বাৰৰ তলত গৰুড়ৰ উপস্থিতি দেখা যায়।
আখ্যান
বহু বছৰৰ অপেক্ষাৰ অন্তত দ্বিতীয় অণ্ডটোৰ পৰা গৰুড়ৰ জন্ম হয়। ইফালে কদ্ৰুৱে চলেৰে বাজিত হৰুৱাই বিনতাক নিজৰ দাসী কৰি লয়। গৰুড়ে পিছত তেওঁৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ নাগসকলক তেওঁৰ মাতৃক দাসত্ত্বৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ কয় আৰু ইয়াৰ প্ৰতিদানস্বৰূপে তেওঁলোকে অমৃতৰ দাবী উত্থাপন কৰে। গৰুড়ে তেওঁৰ অসাধাৰণ শক্তি আৰু সামৰ্থ্যৰ দ্বাৰা দেৱতাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ আৰম্ভ কৰে আৰু ইন্দ্ৰকে ধৰি তেওঁলোকৰ সকলোকে পৰাজিত কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ইন্দ্ৰৰ অমৃত পাত্ৰটো লৈ পৃথিৱীলৈ উৰা মাৰে। এনেতে বিষ্ণু গৰুড়ৰ কাষলৈ আহি তেওঁক তেওঁৰ বাহন হ'বলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু গৰুড় এই প্ৰস্তাৱত সন্মত হয়। ইফালে ইন্দ্ৰই গৰুড়ক অমৃত নাগসকলক নিদিবলৈ অনুৰোধ কৰে কিয়নো ই পিছলৈ ডাঙৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব। সেয়েহে তেওঁলোকে এটা পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰে। সতীয়া ভ্ৰাতৃসকলৰ কাষ পোৱাৰ পিছত গৰুড়ে তেওঁলোকৰ সন্মুখত অমৃতৰ পাত্ৰটো ৰাখে আৰু তেওঁলোকক অমৃত পান কৰাৰ আগতে প্ৰথমে নিজকে শুদ্ধি হ'বলৈ কয়। ইফালে ইন্দ্ৰৰ পুত্ৰ জয়ন্তই অমৃতৰ পাত্ৰটো পুনৰাই চুৰ কৰি নিয়ে। উভতি অহাৰ পিছত নাগসকলক গৰুড়ে গ্ৰাস কৰে।
কিছুমান আখ্যানৰ মতে গৰুড় ইমানেই বিশালাকায় যে তেওঁ সূৰ্যকো ঢাকি পেলাব পাৰে। গৰুড় পুৰাণ তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
ভাৰতত মহাকাব্যৰ প্ৰাচীনতম নিদৰ্শন হিচাপে বিবেচিত বৈদিক যুগৰ সুপৰ্ণক্ষণ নামৰ কবিতাটো গৰুড়ৰ কিংবদন্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ই মহাভাৰতত বৰ্ণিত আখ্যানটোৰ সম্প্ৰসাৰিত সংস্কৰণৰ আধাৰ।
প্ৰতীকী
ধৰ্ম ৰক্ষাৰ বাবে অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া আৰু বিভিন্ন অৱতাৰৰ যোগেদি অশুভ শক্তিসমূহক বিনষ্ট কৰা বিষ্ণুৰ সৈতে গৰুড়ৰ সম্পৰ্কই তেওঁক ৰজাৰ কৰ্তব্য আৰু ক্ষমতাৰ এক প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰতীক কৰি তুলিছে। স্বতন্ত্ৰ হিচাপে বা বিষ্ণুৰ সৈতে তেওঁৰ ঈগলসদৃশ ৰূপটোৱে ৰাজ্য এখনৰ ওপৰত তেওঁৰ শক্তিৰ দৈৱিক অনুমোদনকে সূচায়। এক বা তিনিটা শিৰৰ, সকলোফালে দৃষ্টি ৰখা এক পক্ষী হিচাপে তেওঁৰ এই প্ৰতীকবাদী ৰূপ বহুতো পৌৰাণিক হিন্দু ৰাজ্যৰ মুদ্ৰাত পোৱা যায়।
মহাভাৰতত গৰুড়ক অদম্য বিনাশী শক্তি, গতি আৰু সমৰ দক্ষতাৰ প্ৰতীক হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। ছেদেলি-ভেদেলি শত্ৰুৰ ওপৰত দ্ৰুতগতিত জঁপিয়াই পৰা শক্তিশালী যোদ্ধাসকলক সৰ্পৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰা গৰুড়ৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়। পৰাজিত যোদ্ধাসকল হৈছে গৰুড়ৰ দ্বাৰা বিধ্বস্ত সৰ্প। মহাভাৰতত দ্ৰোণাচাৰ্যই গৰুড় নামেৰে এটা সৈন্য-সজ্জা ব্যৱহাৰ কৰিছিল।  কৃষ্ণই তেওঁৰ ধ্বজাত গৰুড়ৰ প্ৰতিচ্ছবি ব্যৱহাৰ কৰে।
বৌদ্ধধৰ্ম
বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহত গৰুল (গৰুড়) একপ্ৰকাৰৰ সোণালী ডেউকাযুক্ত পক্ষী। বৌদ্ধ ধাৰণা সমসাৰৰ অধীনত, তেওঁলোক হৈছে অষ্টাগত্যসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। বৌদ্ধ কলাত তেওঁলোকক বহি লৈ বুদ্ধৰ উপদেশবোৰ শুনি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁলোক নাগৰ শত্ৰু আৰু কেতিয়াবা তেওঁলোকক নখৰ মাজত ধৰি ৰখা সৰ্প এটাৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়। বৌদ্ধ পৰম্পৰাত হিন্দু কলাৰ দৰে দৈত্যাকাৰ ঈগলসদৃশ চৰাই আৰু অৰ্ধমানৱ ৰূপত গৰুড়ক সচৰাচৰ দেখা যায়।
জৈনধৰ্ম
জৈন পৰম্পৰা আৰু আখ্যানত তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথৰ যক্ষ বা ৰক্ষক। জৈন ধৰ্মত গৰুড়ক ডেউকাৰ সৈতে মানৱ ৰূপত হিচাপে উপস্থাপন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ইউৰেনাচ (গ্ৰীক দেৱতা)
ইউৰেনাচ (Uranus) হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ আকাশৰ আদিদেৱতা। তেওঁৰ ৰোমান সমকক্ষ দেৱতা হৈছে কেইলাচ।   পৌৰাণিক গ্ৰীক সাহিত্যৰ মতে ইউৰেনাচ বা পিতৃ-আকাশ হৈছে আদি ভূমিদেৱী গেইয়াৰ পুত্ৰ তথা পতি। হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিৰ মতে ইউৰেনাচক গেইয়াই অকলেই ধাৰণ কৰিছিল। কিন্তু অন্যান্য সূত্ৰৰ মতে ইউৰেনাচৰ জন্ম নিক্স অথবা ইথাৰ আৰু হেমেৰাৰ পৰা হৈছিল। ইউৰেনাচ আৰু গেইয়া প্ৰথম প্ৰজন্মৰ টাইটানসকলৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু অধিকাংশ গ্ৰীক দেৱ-দেৱীৰ পূৰ্বপুৰুষ। কিন্তু ধ্ৰুপদী সময়ছোৱাত ইউৰেনাচৰ বাবে উৎসৰ্গিত কোনো ধৰ্মীয় পন্থাৰ চিন পোৱা নাযায়। প্ৰাচীন গ্ৰীক মৃৎশিল্পত ইউৰেনাচৰ উপস্থিতি দেখা নাযায়। অৱশ্যে হোমাৰৰ মহাকাব্য অনুসৰি ভূমি, আকাশ আৰু ষ্টিক্স নদী (পৃথিৱী আৰু পাতালপুৰীৰ সীমাৰ নদী) সংযুক্তও হ'ব পাৰে।
প্ৰণবিৰাম বৰুৱা
প্ৰণবিৰাম বৰুৱা (Pronobiram Boruah) আছিল এগৰাকী। আগখাৰী সঙ্গীত শিল্পী।
ইউৰেনাচ (গ্ৰীক দেৱতা)
আখ্যান
হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিৰ সৃষ্টিৰ আখ্যান অনুসৰি প্ৰত্যেক ৰাতি ইউৰেনাচে পৃথিৱীক ঢাকি ধৰি গেইয়াৰ সৈতে মিলনৰত হয় কিন্তু গেইয়াৰ গৰ্ভজাত সন্তানসকলক তেওঁ ঘৃণা কৰে। হেচিঅ'ডে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ছগৰাকী পুত্ৰ আৰু প্ৰথম ছগৰাকী কন্যাক টাইটান হিচাপে, এশখন হাতযুক্ত তিনিটা দৈত্যক হেকাটনখিয়েৰ আৰু এচকুৱা দানৱসকলক চাইক্ল'পচ হিচাপে নামকৰণ কৰে।
প্ৰণবিৰাম বৰুৱা
জম্ম
প্ৰণবিৰাম বৰুৱা জন্ম ১৯৩৮ চনত সোণাৰিত হয়।
ইউৰেনাচ (গ্ৰীক দেৱতা)
আখ্যান
ইউৰেনাচে গেইয়াৰ কনিষ্ঠতম সন্তানসকলক পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰৰ টাৰটাৰাচত বন্দী কৰি ৰাখে আৰু এই কথাত গেইয়াই কষ্ট পায়। তেওঁ এখন কাঁ‌চি সাজি তাৰে ইউৰেনাছক পুৰুষত্বহীন কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। কনিষ্ঠ টাইটান ক্ৰ'নচ আছিল আটাইতকৈ উচ্চাকাংক্ষী আৰু কেৱল তেওঁহে এই কাম কৰিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে। সেইমতে ক্ৰ'নচে ইউৰেনাচক আক্ৰমণ কৰি তেওঁৰ অণ্ডকোষ খণ্ডিত কৰে আৰু তাক সমুদ্ৰত নিক্ষেপ কৰে।
এই ভয়ানক কাণ্ড কৰাৰ বাবে ইউৰেনাচে তেওঁৰ পুত্ৰসকলক 'দমনমূলক দেৱতা' আখ্যা দিয়ে। ইউৰেনাচৰ দেহৰ পৰা নিৰ্গত ৰক্ত ভূমিত পৰাৰ লগে লগে দানৱ, মিলি (একপ্ৰকাৰৰ বনদেৱতা), ফিউৰি আৰু টেলকাইনসকলৰ জন্ম হয়। সমুদ্ৰত পতিত দেহাংশৰ পৰা এফ্ৰোডাইটিৰ উৎপত্তি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
দলগত কাম
দলগত কাম (teamwork) হৈছে এটা গোটে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ বা এটা কাম অতি ফলপ্ৰসূ আৰু কাৰ্যক্ষমভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ কৰা সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টা। এই ধাৰণাটোক এটা দলৰ বৃহত্তৰ কাঠামোৰ ভিতৰত দেখা যায়, যিটো হৈছে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যৰ দিশত একেলগে কাম কৰা আন্তঃনিৰ্ভৰশীল ব্যক্তিৰ এটা গোট। এটা দলৰ চাৰিটা মূল বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত আছে এক ভাগ কৰা লক্ষ্য, আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতা, সীমাবদ্ধতা আৰু স্থিতিশীলতা, নিজৰ কাম আৰু আভ্যন্তৰীণ প্ৰক্ৰিয়া পৰিচালনা কৰাৰ ক্ষমতা, আৰু বৃহত্তৰ সামাজিক ব্যৱস্থাত কাম কৰাৰ ক্ষমতা। ফলপ্ৰসূ দলীয় কামৰ বাবে মূল প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ হ'ল এটা পৰ্যাপ্ত দলৰ আকাৰ। প্ৰসংগটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু উদ্দেশ্য অনুসৰি দলৰ আকাৰ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। এটা দলত অন্ততঃ ২ জন বা তাতকৈ অধিক সদস্য থাকিব লাগিব, আৰু বেছিভাগ দলৰ আকাৰ ২ৰ পৰা ১০০ জনলৈকে হয়। ক্ৰীড়া দলসমূহৰ সাধাৰণতে নিৰ্দিষ্ট নিয়মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আকাৰ নিৰ্দিষ্ট হয়, আৰু উদ্দেশ্যৰ পৰ্যায় আৰু জটিলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰ্ম দলসমূহৰ আকাৰ সলনি হ'ব পাৰে। দলসমূহে উৎপাদনশীল হ’বলৈ সম্পদৰ সহায় ল’ব পৰাটো প্ৰয়োজন (অৰ্থাৎ খেলপথাৰ বা সভাৰ স্থান, পৰিকল্পনাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত সময়, প্ৰশিক্ষক বা তত্বাৱধায়কৰ পৰা নিৰ্দেশনা, সংস্থাৰ পৰা সমৰ্থন আদি), আৰু সকলোৰে বাবে ক্ৰম অনুসৰি দলৰ ভিতৰত স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত ভূমিকা এটা স্পষ্ট উদ্দেশ্য থকা।    দলীয় কাম যিকোনো প্ৰসংগত উপস্থিত থাকে য'ত এটা দলে একেলগে কাম কৰি এটা উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হয়। এই প্ৰসংগসমূহৰ ভিতৰত আছে এটা ঔদ্যোগিক সংস্থা (আনুষ্ঠানিক কৰ্ম দল), এথলেটিকছ (ক্ৰীড়া দল), এখন বিদ্যালয় (এটা প্ৰকল্পত কাম কৰা সহপাঠী), আৰু স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থা (অপাৰেটিং ৰুমৰ দল)। এই প্ৰতিটো পৰিৱেশতে, দলীয় কাম আৰু আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতাৰ স্তৰ কম (যেনে গলফ, ট্ৰেক আৰু ফিল্ড), মধ্যৱৰ্তী (যেনে বেছবল, ফুটবল), উচ্চ (যেনে বাস্কেটবল, ফুটবল), যোগাযোগৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হ'ব পাৰে, দলৰ সদস্যসকলৰ মাজত উপস্থিত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ, আৰু সহযোগিতা। যেনে- জি. দলীয় কামে যিমান পাৰি সোনকালে কামৰ সমন্বয় সাধন কৰে।
পূৱ টিমুৰ
পূৱ টিমুৰ (টেটুম: Timór Lorosa'e টিমুৰ্ লোৰোছায়ে, পৰ্তুগিজ: Timor-Leste টেমুৰ লেষ্ট্যি আ-ধ্ব-ব: [ti'moɾ 'lɛʃtɨ]) দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। টিমুৰ দ্বীপৰ পূৱ অৰ্ধাংশক লৈ দেশখন গঠিত। ইয়াৰ উত্তৰে ৱেটাৰ প্ৰণালী আৰু দক্ষিণে টিমুৰ সাগৰ আছে। দ্বীপৰ পশ্চিম অংশ ইণ্ডোনেছিয়া পূৱ নুছা তেংগাৰৰা প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত। ১৬শ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ১৯৭৫ চন পৰ্যন্ত পূৱ টিমুৰ এক পতুৰ্গিজ উপনিৱেশ আছিল। ১৯৭৬ৰ পৰা ১৯৯৯ চন পৰ্যন্ত ইণ্ডোনেছিয়াই ইয়াক এখন প্ৰদেশ হিচাপে দাবী কৰে। ১৯৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পুৱ টিমুৰৰ জনগণে এক গণভোটৰ মাধ্যমেৰে স্বাধীনতাৰ সপক্ষে ৰায় দান কৰে। পূৰ্ণ স্বাধীনতা লাভৰ আগলৈকে এই দেশখন ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ অধীনত আছিল। ২০০২ চনৰ মে মাহত দেশখনে পূৰ্ণ স্বাধীনতা লাভ কৰি সম্পূৰ্ণ প্ৰজাতন্ত্ৰত পৰিণত হয়। ইয়াৰ নাম ৰখা হয় "República Democrática de Timor-Leste" অৰ্থাৎ "গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী পূৱ টিমুৰ। " উত্তৰ উপকূলত অৱস্থিত বন্দৰ নগৰ দিলি হৈছে পূৱ টিমুৰৰ ৰাজধানী।
ইতিহাস
১৯৭৫ চনলৈকে পূৱ টিমুৰ পৰ্তুগালৰ এক উপনিৱেশ আছিল। ১৯৭৫ চনত ইণ্ডোনেছিয়াই এই দ্বীপটো দখল কৰে। তাৰ পিছৰ পৰাই দ্বীপটোত চৰম নিসংহতা, উত্তেজনা আৰু অসন্তোষৰ আৰম্ভ হয়। অৱশেষত ১৯৯৯ চনৰ ৩০ আগষ্টত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ তত্ত্বাৱধানত স্বাধীনতাৰ প্ৰশ্নলৈ এক গণভোট অনুষ্ঠিত হয় আৰু স্বাধীনতাৰ সপক্ষে প্ৰায় ৭৮.৫% ভোটদান হয়। ২০০২ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ বিজয়ী আলেকজেণ্ডাৰ হোছে জানানা গোছামাই ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ২০০১ চনৰ ৩০ আগষ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম সংসদীয় নিৰ্বাচনত স্বাধীনতাকামী দল ফ্ৰেটিলিনে দেশৰ আইন সভাৰ ৮৮খন আসনৰ ভিতৰত ৫৫খন আসনত জয় লাভ কৰে। আল কাটিৰিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
নামকৰণ
"Timor" শব্দটো মালয় ভাষাৰ Timur শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "পূৱ", পৰ্তুগীজত Timor বুলি লিখা হৈছিল, সেইদৰে ইয়াৰ সামগ্ৰিক অৰ্থ হৈছে "পূৱ পূৱ": পৰ্তুগীজত Timor-Leste (Leste শব্দইও পূৱ বুজায়); টেতুমত Timór Lorosa'e (Lorosa'eৰ অৰ্থ "পূৱ" ( কাব্যিক "উদিত সূৰ্য"))। দ্বীপটোৰ নামৰ পিছত পূৱ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা পৰ্তুগীজ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত দেশ খনক টিমুৰ টিমুৰ বুলি কোৱা হয়।
সংবিধান অনুসৰি দেশখনৰ চৰকাৰী নাম হৈছে ডেমক্ৰেটিক ৰিপাব্লিক অৱ টিমুৰ-লিষ্ট পৰ্তুগীজত ৰিপাব্লিকা ডেম'ক্ৰেটিকা ডি টিমুৰ-লিষ্ট, আৰু টেমুন ভাষাত ৰিপাব্লিকা ডেম'ক্ৰেটিকা টিমুৰ-লিষ্ট বুলি কোৱা হয়।
আন্তৰ্জাতিক মান সংস্থা (ISO) অনুসৰি ইংৰাজী আৰু অন্য সকলো ভাষাতে ৰাষ্ট্ৰ সংঘ, ইউৰোপিয়ান ইউনিয়ন, আৰু বিভিন্ন উচ্চস্তৰীয় সংগঠন যেনে: ফ্ৰান্স (AFNOR), যুক্ত ৰাষ্ট্ৰ (ANSI), যুক্ত ৰাজ্য (BSI), জাৰ্মানি (DIN), আৰু ছুইডেন (SIS), প্ৰ'টকল অনুসৰি সকলো চৰকাৰী অভিযান আৰু CIA World Factbook ত গ্ৰহণ কৰা চৰকাৰী চমু নামটো হৈছে Timor-Leste (ক'ড: TLS আৰু TL)।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
গোমচেঙৰ চোলা
ফা-চু গোম-চেঙ বা গোমচেঙৰ চোলা (Gumsheng) হ'ল চাওফা বা আহোম স্বৰ্গদেউসকলে পৰিধান কৰা এবিধ পৰম্পৰাগত চোলা। গোমচেং হৈছে দেখাত সাপৰ নিচিনা ফুল থকা আৰু মিহি, এবিধ চীন দেশীয় পাট-কাপোৰ বা সূতা। ৰজাকে ধৰি উচ্চপদস্থ ৰাজবিষয়াসকলে মেজাংকৰি, কিংখাপ আৰু গোমচেঙৰ সূতাৰে তৈয়াৰী আৰু সোণালী সূতাৰে বুটা বছা চোলা পৰিধান কৰিছিল। এই গোমচেঙৰ চোলা কঁকাললৈকে পৰা আৰু তলফালে সামান্য বহল। আধুনিক কালৰ ইউৰোপীয় শৈলীৰ ছাৰ্টৰ দৰে এই চোলাৰ সন্মুখৰ ফালে ফলা অংশকেইটা সমান আৰু বুটাম লগোৱা নাছিল। ইয়াৰ সলনি এটা মূৰ পথালিকৈ বাঁওফালে টানি নি বাঁও কাষলতিৰ তলত লগাই ৰখাৰ ব্যৱস্থা আছিল। আহোমসকল পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ অসমলৈ (সেই সময়ৰ সৌমাৰপীঠ) আহোঁতে চুকাফাই পিন্ধা চোলাত ড্ৰেগনৰ ছবি অংকিত আছিল। কালক্ৰমত এই ড্ৰেগনৰ ৰূপ সলনি হৈ আহোমসকলৰ ৰাজকীয় প্ৰতীক ড্ৰেগনসদৃশ উৰণীয়া সিংহ ঙি ঙাও খামৰ আকৃতি লাভ কৰে। সাধাৰণ লোকসকলে ঙি-ঙাও-খামক আহোমসকলৰ ঘাই দেৱতা চুম-ছেং (চুম-ফা-ৰুঙ-ছেঙ-মুং বা চোমদেও-ছেংদেও) বুলি গণ্য কৰিছিল। কালক্ৰমত অনা-আহোমসকলৰ মুখ বাগৰি চুম-ছেঙ শব্দটোৱেই গোম-ছেং বা গোমচেং হ'ল বুলিও মতবাদ আছে। আন এক মতবাদ অনুসৰি গোম অৰ্থাৎ সাপৰ দৰে পখৰা পাট সূতাৰে তৈয়াৰী হোৱাৰ বাবে এই চোলাক গোমচেঙৰ চোলা বোলা হয়। বেঙেনাআটী সত্ৰৰ যাদুঘৰত স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ চোলা সংৰক্ষিত হৈ আছে। চোলাটোত সোণপানী চৰোৱা সূতাৰে ড্ৰেগনৰ ছবি গুণা কৰা আছে।
বিৱৰণ
২২১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগলৈকে আহোমৰ পূৰ্ব পুৰুষৰ বংশধৰ বুলি পৰিগণিত আৰু ছুং-কুৱ (বৰ্তমানৰ চীনদেশ) শাসন কৰা টাই সম্প্ৰদায়সমূহৰ মাজত প্ৰচলিত চিলাই কৰা পোচাক সম্পৰ্কে কনফুছিয়াছে বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে। এই বিৱৰণ অনুসৰি অতীজৰ পৰা চোলাটোৰ নিৰ্দিষ্ট এক জোখ-মাপ আছিল। দেহৰ অংগ দেখা পোৱাকৈ ই চুটি নাছিল যদিও মাটিত চুঁচৰি যোৱাকৈ দীঘলো নাছিল। বাহিৰমুৱা হৈ থকা কাপোৰৰ টুকুৰাবোৰ লগ লগাই কাষতে চিলাই কৰি থোৱা হৈছিল। কঁকালত পৰা যোৰাটো বহলে তলত ওলমি থকা ঘেৰটোৰ আধা আছিল। চোলাটোৰ লগত হাত দুখন কাষলতিৰ তলত কিলাকুটি দুটা মুকলিমুৰীয়াকৈ লৰচৰ কৰি থাকিব পৰাকৈ যোৰা দিয়া হৈছিল। হাতৰ ওলমি থকা অংশটো উজাই নি কিলাকুটিৰ ওচৰত চিলাই কৰি থুপ খুৱাই দিয়া হৈছিল। ঘূৰণীয়া হাতখনৰ মাজেদি খ্ৰুপ্-তাং বা নমস্কাৰ কৰিবৰ বাবে হাতখন নিয়াৰিকৈ উলিয়াই ল'ব পৰাকৈ চোলাটো চিলোৱা হৈছিল। ইয়াৰ কলাৰটো আছিল ঘূৰণীয়া।
সাহিত্যত উল্লেখ
পুৰণি বিহুগীত আৰু জনা গাভৰুৰ গীতত স্বৰ্গদেৱে পিন্ধা গোমচেঙৰ চোলাৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়। এই বিহুগীতৰ প্ৰসংগত উপন্যাস সম্ৰাট ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ 'মিৰি জীয়ৰী' নামৰ উপন্যাসত লেখকে টোকাত লিখিছে যে "অসমত গোমচেঙ্‌ নামৰ এবিধ বৰ উৎকৃষ্ট কাপোৰ আছিল।" কছাৰী ৰজা নৰনাৰায়ণে আহোম ৰজা চুখামফালৈ অন্যান্য সামগ্ৰীৰ লগতে গোমচেঙৰ কাপোৰ উপহাৰ হিচাপে প্ৰেৰণ কৰাৰ কথা বুৰঞ্জীত উল্লেখ পোৱা যায়।
বিহুগীতত আছে যে- স্বৰ্গদেৱ ওলালেবাটচ'ৰাৰ মুখলৈ দুলীয়াই পাতিলে দোলা, কাণত জিলিকিলেমকৰে কুণ্ডলে গাত গোমচেঙৰ চোলা।
জনা গাভৰুৰ গীতত উল্লেখ আছে- জোকাৰি পিন্ধিলেগোমচেঙৰ চোলাটি মাজত বাখৰামি কৰা, কঁকালত মাৰিলেজৰদৰ টঙালি দেখিলে জিলমিল কৰা।
গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইট
গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইট (Guwahati Metro Lite) হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ গুৱাহাটীৰ বাবে প্ৰস্তাৱিত দ্ৰুতগামী পৰিবহণ ব্যৱস্থা। প্ৰথম পৰ্য্যায়ত চাৰিাটা কৰিড'ৰযুক্ত এই ছিষ্টেমটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হ'ব ৬১.৪২ কিঃমিঃ।
মাৰ্গ
গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইটৰ প্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ বাবে জিএমডিএ-ৰ দ্বাৰা চাৰিটা কৰিড'ৰৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে:
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী শ্ৰেণী:অসমৰ পৰিবহণ
মেঘনাদ সাহা
মেঘনাদ সাহা (৬ অক্টোবৰ ১৮৯৩–১৬ ফেব্ৰুৱাৰি ১৯৫৬) এজন ভাৰতীয় জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞানী। মেঘনাদ সাহাৰ জীৱনৰ অনন্য কৃতি হৈছে সাহা আয়নীকৰণ সমীকৰণ যিটো সূত্ৰৰ দ্বাৰা নক্ষত্ৰৰ ৰাসায়নিক আৰু ভৌতিক অৱস্থা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। এইটো সূত্ৰৰ জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞানত উল্লেখনীয় গুৰুত্ব আছে। তাপগতিবিজ্ঞান আৰু পৰমাণুতত্ত্বৰ সহায় লৈ তেওঁ সূৰ্য আৰু অন্যান্য জ্যোতিষ্কবিলাকৰ উষ্ণতা, আয়নীকৰণ আদিৰ সম্পৰ্ক গাণিতিকভাৱে উপস্থাপন কৰিছিল। নক্ষত্ৰৰ বৰ্ণালী আৰু উষ্ণতাৰ মাজত সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা মেঘনাদ সাহাই হৈছে প্ৰথমজন বিজ্ঞানী। ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় মেঘনাদ সাহাক ১৯৫২ চনত ভাৰতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ ঢাকাস্থিত সাউৰাতলি নামৰ এখন গাঁৱত মেঘনাদ সাহাৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাকৰ নাম আছিল জগন্নাথ সাহা আৰু মাতৃ আছিল ভুৱনেশ্বৰী দেৱী। মেঘনাদ এটি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ সন্তান হোৱা হেতুকে জীৱনত যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল। স্বদেশী আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁক ঢাকা কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ আৰ্থিক অৱস্থা একেবাৰেই শোচনীয় আছিল। দেউতাকৰ দোকানত সা-সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিয়েই তেওঁ প্ৰাথমিক পৰীক্ষা পাছ কৰিছিল আৰু সাতমাইল আঁতৰত থকা ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নাম লগাইছিল। পঢ়া-শুনাত তেও বৰ চোকা আছিল। তেওঁৰ প্ৰতিভাত বিমুগ্ধ হৈ অনন্ত কুমাৰ দাস নামৰ স্কুলৰ ওচৰৰ এজন লোকে মেঘনাদক নিজৰ ঘৰতে খোৱা আৰু থকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে। তেওঁৰ ঘৰত থাকিয়েই মেঘনাদে ১৯০৫ চনত ঢাকা অঞ্চলৰ পৰা প্ৰথম হৈ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু এটা বৃত্তিও লাভ কৰে। ১৯০৯ চনত তেওঁ ঢাকাৰে আন এখন স্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা দিয়ে আৰু ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰত তৃতীয় স্থান দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তাৰপিছত তেওঁ ঢাকা কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰে আৰু তাৰ দুবছৰৰ পিছত তৃতীয় স্থান লাভ কৰি ইণ্টাৰমিডিয়েট পৰীক্ষা পাছ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ বি.এছ.চি পঢ়িবলৈ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজলৈ আহে।
কলিকতাৰ শিক্ষা-জীৱন
কলিকতাৰ প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত বি.এছ.চি আৰু এম.এছ.চি পঢ়োঁতে তেওঁ লগ পাইছিল বংগদেশৰ আন এজন খ্যাতনামা পদাৰ্থবিদ সত্যেন্দ্ৰনাথ বসুক। দুয়োয়ে গণিতত অনাৰ্ছ লৈছিল আৰু একেলগে ফলিত গণিত অধ্যয়ন কৰিছিল। মেঘনাদে দুয়োটা পৰীক্ষাতে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান পাইছিল। অৱশ্যে সকলো সময়তে কেৱল পঢ়াৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ নাথাকি মেঘনাদে সামাজিক কৰ্মবোৰতো আগভাগ লৈছিল। সেই সময়ত ভাৰতত দেখা দিয়া স্বদেশী আন্দোলনতো মেঘনাদ জড়িত হৈ পৰিছিল। বংগদেশৰ অন্যতম বিপ্লৱী বাঘা যতীন তেওঁৰ অন্তৰংগ বন্ধু আছিল। কলিকতাত তেওঁ প্ৰসিদ্ধ বিজ্ঞানী জগদীশ চন্দ্ৰ বসু আৰু প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ ৰায়কো লগ পায়। তেওঁলোক আছিল মেঘনাদৰ শিক্ষক। সেই সময়ত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষ আছিল ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জী। তেঁৱেই মেঘনাদক ১৯১৮ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সদ্যপ্ৰতিষ্ঠিত 'ইউনিভাৰ্ছিটি কলেজ অৱ চায়েন্স'ত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে নিয়োগ কৰে।
কৰ্মজীৱন
সাহাৰ প্ৰথমটো বৈজ্ঞানিক প্ৰবন্ধ ১৯১৭ চনত প্ৰকাশ পায়, ব্ৰিটেইনৰ বিখ্যাত 'ফিল'ছফিকেল মেগাজিন'ত। ১৯১৮ চনত বিদ্যুৎ চুম্বকীয় তত্ত্বৰ বিষয়ে কৰা কেতবোৰ কামৰ বাবে তেওঁক স্বীকৃতি দি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে ডি.এছ.চি. উপাধি প্ৰদান কৰে। ১৯১৯ চনত 'হাৰ্ভাৰ্ড ক্লাছিফিকেশ্যন অব্ ষ্টেলাৰ স্পেট্ৰা' নামৰ এখন গৱেষণা গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেমচান্দ-ৰায়চা্ন্দ বৃত্তি লাভ কৰে। কিন্তু তেওঁক বিশ্বৰ বিজ্ঞান সমাজত অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে ১৯২০ চনত ফিল'ছফিকেল মেগাজিন'ত প্ৰকাশিত অইন এটা নিবন্ধইহে। তেওঁৰ তেতিয়া বয়স মাথোন সাতাইছ বছৰ। তেওঁৰ সেই আৱিষ্কাৰটো আছিল তাপীয় আয়নীকৰণ তত্ত্ব অৰ্থাৎ Theory of Thermal Ionisation.(। ) এই তত্ত্বক আধাৰ হিচাপে লৈয়েই তেওঁ সাহা আয়নীকৰণ সূত্ৰৰ ভেটি নিৰ্মাণ কৰিছিল। সাহাৰ এই সূত্ৰটোৰ সহায়ত নক্ষত্ৰ-সৃষ্টিৰ নানানটা উপাদানৰ আয়নীকৰণ অৱস্থাৰ বতৰা লোৱাটো সম্ভৱপৰ হৈছিল। মেঘনাদ সাহাৰ এই কামটো পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ৰাল্ফ এইচ্ছ. ফাউলাৰ আৰু এডৱাৰ্ড আৰ্থাৰ মিলেনেই পৰিৱৰ্ধন কৰিছিল।
সত্যেন্দ্ৰনাথ বসুৰ লগ লাগি তেওঁ তাপবিজ্ঞান সম্পৰ্কে এটি মূল্যৱান নিবন্ধ লিখি উলিয়াইছিল। সেই সূত্ৰটো গেছীয় পদাৰ্থৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে আছিল-যাক সাহা-বোস অৱস্থা সমীকৰণ(Saha-Bose Equation of State) বুলি জনা যায়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে দুয়ো মিলি আইনষ্টাইনৰ আপেক্ষিকতাবাদ সম্পৰ্কীয় একাধিক মৌলিক নিবন্ধ জাৰ্মানীৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
সৌৰ ৰশ্মিৰ ওজন আৰু চাপ জুখিবৰ বাবে সাহাই এক বিশেষ ধৰণৰ আহিলা উদ্ভাৱন কৰি উলিয়াইছিল। যন্ত্ৰটোৰ নাম আছিল চাইক্ক'ট্ৰন। কেইবাখনো বিজ্ঞান অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান গঢ়াৰ আঁৰতো মেঘনাদ সাহাৰ অনবদ্য ভূমিকা আছে। তাৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগ আৰু কলিকতাৰ নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান। বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি(Science and Culture) নামৰ পত্ৰিকাখন তেওঁৱেই পোনপ্ৰথমে প্ৰকাশ কৰিছিল। মৃত্যুৰ সময়লৈকে তেওঁ সেই পত্ৰিকাখনৰ সম্পাদক আছিল। সেইসময়ৰ কেইবাখনো বিজ্ঞান-মঞ্চ, সভা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ মূল প্ৰেৰণা আছিল মেঘনাদ সাহা। তাৰ ভিতৰত ১৯৩০ চনত স্থাপিত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ১৯৩৪ চনত স্থাপিত হোৱা ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞান সমাজ আৰু ১৯৩৫ চনত স্থাপিত হোৱা ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান অন্যতম। বিজ্ঞান-চৰ্চাৰ অৰ্থে ভাৰতীয় সংঘনামৰ বহুজনসমাদৃত মঞ্চখনত তেওঁ সঞ্চালকৰ (১৯৫৩-১৯৫৬) পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। ১৯৪৩ চনত কলিকতাত স্থাপিত হোৱা সাহা নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান এইজনা বিজ্ঞানীৰেই দীৰ্ঘস্থায়ী কীৰ্তিস্তম্ভ।.
ধৰ্মীয় বিচাৰধাৰা
মেঘনাদ সাহাই ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰা নাছিল। তেওঁ এজন নাস্তিক আছিল।
মৃত্যু
এইজনা স্মৰণীয় বিজ্ঞান-মনিষীৰ ১৯৫৬ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰিত নতুন দিল্লীত পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে। দিল্লীৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ কাৰ্যালয়লৈ গৈ থকা সময়ত তেওঁৰ হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ পৰে আৰু তেওঁ মৃত্যুক সাবটি লয়। মৃত্যুৰ সময়ত মেঘনাদ সাহাৰ বয়স আছিল ৬৩ বছৰ। তাৰ পিছদিনা কলিকতাৰ কেউৰাতলা শ্মশানস্থলীত তেখেতৰ দেহ সৎকাৰ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
লাটভিয়াৰ নাৰী
লাটভিয়াৰ মহিলাসকলক লাটভিয়াত বাস কৰা, লাটভিয়াৰ পৰা অহা আৰু জন্মগ্ৰহণ কৰা সকলো মহিলাকে বুজায়। লাটভিয়াৰ সমাজত নাৰীৰ সামাজিক আৰু আইনী মৰ্যাদা ইয়াৰ ইতিহাস, ভূ-ৰাজনৈতিক অৱস্থান আৰু সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে। লাটভিয়াৰ নাৰীৰ মৰ্যাদা ইতিহাসৰ গতিপথত বহু পৰিৱৰ্তনৰ সন্মুখীন হৈছে৷ বিশেষকৈ ইয়াৰ ভূখণ্ডসমূহ কমেও চাৰিখন বৃহৎ শক্তিৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা সংঘাত আৰু বিজয়ৰ সঘন কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল৷ সেইকেইখন হৈছে ষ্টেট অৱ দ্য টিউটনিক অৰ্ডাৰ, পোলেণ্ড–লিথুৱেনিয়ান কমনৱেলথ, ছুইডেন আৰু ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্য৷ ২০ শতিকাত লাটভিয়া ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ অংশ আছিল, তাৰ পিছত ১৯৯০ চনত ই আৰ্থ-সামাজিক অস্থিৰতাৰ সন্মুখীন হয়, তাৰ পিছত ২০০৪ চনত ইউৰোপীয় সংঘত যোগদান কৰে।
লাটভিয়া যদিও ২০ লাখতকৈও কম লোকৰ সৰু দেশ, বহুজাতিক দেশ আৰু সেয়েহে লাটভিয়াৰ মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতা বিভিন্ন গোটৰ মাজত পৃথক হ'ব পাৰে।
আলোকপাত
১৯ শতিকাৰ আগতে নাৰীক ৰাজনৈতিক প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছিল, তেওঁলোকৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ নাছিল আৰু তেওঁলোকে ঘৰখন চলাব বুলি আশা কৰা হৈছিল।[6] ১৯১৮ চনত লাটভিয়াৰ স্বাধীনতা ঘোষণাৰ পিছত লাটভিয়াৰ মহিলাসকলক ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়। যোৱা দশকবোৰত নাৰীৰ মৰ্যাদা আৰু ভূমিকাৰ ক্ৰমান্বয়ে পৰিৱৰ্তন ঘটিছে, কাৰণ লাটভিয়াই ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পৰা পুনৰ স্বাধীনতা লাভ কৰি ইউৰোপীয় সংঘৰ দৰে আন্তঃচৰকাৰী সংস্থাত যোগদান কৰি উভয় লিংগৰ সমতাক প্ৰসাৰিত কৰিছে। পূৰ্বৰ পূব ব্লক দেশসমূহৰ ভিতৰত লাটভিয়া আছিল প্ৰথমখন দেশ য'ত এগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল৷ তেখেত হৈছে প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ভাইৰা ভিয়ে ফ্ৰেইবাৰ্গা। লাটভিয়াত এগৰাকী মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰী লাইমডোটা ষ্ট্ৰাউজুমাও আছে। ইউৰোপীয় লিংগ সমতা সূচকাংকই ইংগিত দিয়ে যে লিংগ সমতাৰ বিষয়ত লাটভিয়া এতিয়াও ইউৰোপীয় সংঘৰ গড়ৰ তলত আছে৷ লাটভিয়া ২৮খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ তালিকাত ১৮ নম্বৰ স্থানত আছে। যদিও লাটভিয়াৰ বৰ্তমানৰ জনসংখ্যাৰ আধাতকৈ অধিক মহিলা, তথাপিও ৰাজনীতিত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কম৷ সমকক্ষ পুৰুষৰ তুলনাত তেওঁলোকে কম মজুৰিৰ অভিজ্ঞতা পায় আৰু এতিয়াও তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত লিংগ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে বুলি আশা কৰা যায়। সেই অনুসৰি তুলনামূলকভাৱে শেহতীয়া উন্নয়ন হৈছে মহিলাসকলে কৰ্ম–জীৱনৰ ভাৰসাম্য বিচাৰি উলিওৱাৰ সংগ্ৰাম। লাটভিয়াত লিংগ সমতাৰ ধাৰণাটো মোটামুটি নতুন। যোৱা দশকত বিশ্বৰ নাৰীবাদ আন্দোলনৰ সৈতে সমান্তৰালভাৱে লাটভিয়াই নিজৰ নাৰী আন্দোলন ক্ৰমান্বয়ে আকৌ এবাৰ উত্থান হোৱা দেখিছে।
স্বাধীনতাকাল
১৯১৮ চনত লাটভিয়াৰ স্বাধীনতাৰ পিছত লাটভিয়াৰ মহিলাসকল ৰাজনৈতিকভাৱে পুৰুষৰ সমান হৈ পৰে৷ তেওঁলোকৰ ২১ বছৰৰ ঊৰ্দ্ধৰ উভয় লিংগই সাংবিধানিক বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ভোট দিব পাৰিব। ১৯১৭ চনৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়সমূহত মহিলাসকলকো পূৰ্ণকালীন ছাত্ৰী হিচাপে নামভৰ্তি কৰিব পৰা গ’ল। সঘনাই বাছি লোৱা অধ্যয়নসমূহ আছিল বিজ্ঞান আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ। ই ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ শাসনৰ অধীনত লাটভিয়ান মহিলাসকলৰ অধিকাৰৰ বিপৰীতমুখী সোঁত হিচাপে কাম কৰে। সংসদত নিৰ্বাচিত হ’বলৈ চেষ্টা কৰা মহিলাসকলৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল দেৱানী আৰু শ্ৰম আইন অনুসৰি সম অধিকাৰ প্ৰদান কৰিব পৰা আইন প্ৰণয়ন কৰা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
পূব কামেং জিলা
পূব কামেং জিলা (East Kameng district ) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ এই জিলাখনৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সীমা তিব্বতত আৰু অন্য অংশ অৰুণাচলৰ জিলা পশ্চিম কামেং, পাপুমপাৰে আৰু কুৰুং কুমেইৰ সীমান্ত স্পৰ্শ কৰিছে৷ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই চেপ্পা আৰু জিলাৰখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী নিচি জনজাতিৰ৷
ইতিহাস
কামেং নৈৰ আশে পাশে থকা উপত্যকা অঞ্চল বহুবাৰ তিব্বতৰ মন সাম্ৰাজ্য আৰু অসমৰ আহোম সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহিছিল৷ তাৰোপৰি আকা আৰু নিচি জনজাতিৰ নেতৃত্বয়ো মাজেসময়ে এই অঞ্চল শাসন কৰিছিল৷ ১৯৮০ চনৰ ১ জুনত পূৰ্বৰ কামেং জিলাক বিভক্ত কৰি পূব আৰু পশ্চিম কামেং নামেৰে দুখন জিলা গঠন কৰা হয়৷
অৰ্থনীতি
এই জিলাৰ অধিকাংশ লোকে জুম খেতি কৰি জীৱন-নিৰ্বাহ কৰে৷ হাবি কাটি জনজাতীয় লোকসকলে ধান আৰু গোমধানৰ খেতি কৰে৷ লগতে বহুতো ফল-মূলৰ খেতিও কৰে৷
প্ৰশাসন
পূব কামেং জিলাৰ মহকুমা দুটা: চেপ্পা (Seppa) আৰু চায়াংটাজ’ (Chayangtajo)৷ এই মহকুমা দুটা পুনৰ তেৰটা চাৰ্কোলত বিভক্ত কৰা হৈছে: Chayangtajo, Sawa, Khenewa, Bameng, Lada, Gyawe Purang, Pipu, Seppa, Richukhrong, Pijirang, Pakke-Kessang, Seijosa আৰু Dissing Passo.
জিলাখনত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধান সভাৰ পাঁচটা সমষ্টি আছে: বামেং, চায়াংটাজ’, পূব চেপ্পা, পশ্চিম চেপ্পা আৰু পাকে-কেছাঙো৷ এই গোটেইকেইটা সমষ্টি পশ্চিম অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পূব কামেং জিলাৰ জনসংখ্যা ৭৮,৪১৩ জন৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬২৪৷ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ১৯ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৩৭.১৪%। পূব কামেং জিলাৰ লিংগৰ অনুপাত ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে ১০১২ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬২.৪৮%৷
এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক নিচি জনজাতিৰ৷ তাৰোপৰি জিলাখনত মিজি (Miji), চুলুং (Sulung) আৰু আকা (Aka) জনজাতিৰ কিছু লোকেও বসবাস কৰে৷
স্বাধীনতা লাভৰ পিচত জিলাখনৰ বহুলোকে সদৰ ঠাই চেপ্পালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে৷
ভাষা
এই জিলাৰ আকাসকলে ক’ৰ’ নামৰ এটা তিব্বতীয়-বৰ্মা মূলৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে৷ ২০১০ চনত ভাষাবিদ ডেভিদ হেৰিছন আৰু গণেশ মূৰ্মূৰ এটা দলে এটা প্ৰকল্পৰ বাবে আকা আৰু মিজিসকলৰ ভাষাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ক’ৰ’ ভাষাক এক স্বকীয় ভাষা বুলি স্বীকৃতি দিয়ে৷
পৰ্য্যটন
পূব কামেং জিলাৰ কেইবাটাও পৰ্য্যটনৰ আকৰ্ষণ আছে৷ ইয়াৰে এখন হ’ল পাকে ব্ৰাঘ্যপ্ৰকল্প৷ তাৰোপৰি বামেং, চায়াংটাজ’ আৰু পাকে-কেছাঙো হিমালয়ৰ পৰ্য্যটনৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য৷
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৭৭ চনত পূব কামেং জিলাৰ ৮৬২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ লৈ পাখুই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Pakhui Wildlife Sanctuary) সৃষ্টি কৰা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
ছাণ্টাক্লজ
ইতিহাস
এটা কাহিনী অনু্সৰি ইটালীৰ মায়াবা নগৰৰ বিছপ, নিকোলাছ নামৰ এজন বৃদ্ধ ভদ্ৰলোকে চতুৰ্থ শতিকাৰ বৰদিন এটাত ৰাতি বাটলৈ ওলাই আহি সকলোকে আনন্দ দিবৰ বাবে যীশু পৃথিৱীলৈ নামি আহিছে বুলি চিঞৰি চিঞৰি কণ কণ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক লজেন, টফি আদি উপহাৰ বিলাই দি আৰ্শীবাদ দিছিল। এই ঘটনাৰ পিছৰ পৰাই সকলোৰে মুখে মুখে কেৱল বৃদ্ধ নিকোলাছৰ কথা। এইদৰেই শুভ্ৰ পোছাক আৰু মুখভৰা বগা দাঢ়িৰে বৃদ্ধ নিকোলাছ কিংবদন্তি হৈ পৰিল। নিকোলাছৰ মৃত্যুৰ পাছত ধৰ্মগুৰু পোপে তেওঁক ছেইণ্ট উপাধি প্ৰদান কৰে। বিছপ নিকোলাছ ছেইণ্ট নিকোলাছ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰিল। পাছত ইংৰাজীৰ St. (ছেইণ্ট) শব্দৰ পৰিবৰ্তন হৈ ছাণ্টা (Santa) হ'ল আৰু নিকোলাছৰ প্ৰথম আখৰটো হেৰাই মাথোঁন থাকিল ক্লজ (Claus); ছেইণ্ট নিকোলাছ ছাণ্টাক্লজ ৰূপে জনাজাত হৈ পৰিল।
খ্ৰিষ্টমাছ ফাদাৰ
ছাণ্টাক্লজক খ্ৰিষ্টমাছ ফাডাৰ বুলিও কোৱা হয়। ইউৰোপ বা অন্য দেশৰ শিশুসকলে বিশ্বাস কৰে যে বৰদিনৰ ৰাতি ছাণ্টাক্লজ আহি তেওঁলোকৰ বাবে বিভিন্ন উপহাৰ দি থৈ যায়। সেয়েহে শিশুসকলে ছিমনি, দুৱাৰমুখ আদিত নিজৰ জোতা, মোজা, মোনা আদি ওলমাই থৈ দিয়ে, যাতে খ্ৰিষ্টমাছ ফাডাৰে সেইবোৰত তেওঁলোকৰ বাবে উপহাৰ দি থৈ যাব পাৰে। শিশুসকলৰ বিশ্বাস অটুট ৰাখিবলৈ তেওঁলোকৰ মাক-দেউতাকে সেইবোৰত তেওঁলোকৰ মনৰ পছন্দৰ বস্তুবোৰ সুমুৱাই থয়। ইটালী, জাৰ্মানী, ফ্ৰান্স আদি দেশত ঘৰৰে এজন সদস্যই ছাণ্টাক্লজৰ দৰে ভেশ ধৰি বৰদিনৰ মেলত (Christmas Party) উপহাৰ বিলাই ফুৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম