cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
উৎপাদক বিশ্লেষণ
অখণ্ড সংখ্যা
এই পদ্ধতিটোৱে সৰু কোন সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত সঠিক মান নিৰ্ণয় কৰিলেও ডাঙৰ সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত সঠিক মান নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰিও পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে:
উদাহৰণ
মৌলিক সংখ্যাৰ সাহায়ত
n = ১৩৮৬
ক বিশ্লেষণৰ বাবে:
n = ২ · ৬৯৩
। দশমিকৰ পিছৰ ৬৯৩ অংশটোৰ পুনঃ বিশ্লেষণৰ বাবে আগবাঢ়ি গৈ থাকিব লাগিব আৰু ইয়াত ২ হ'ব প্ৰথমটো উৎপাদক
৬৯৩ = ৩ · ২৩১
আৰু
। ২৩১ৰে পুনৰ আগবাঢ়ি গৈ থাকিব লাগিব আৰু ইয়াত ৩ হ'ব আন এটা উৎপাদক।
২৩১ = ৩ · ৭৭
n = ২ · ৩২ · ৭৭
। ৭৭ ৰে পুনৰ আগবাঢ়িব লাগিব আৰু ইয়াত প্ৰাপ্ত উৎপাদকটো হ'ব ৩।
৭৭ = ৭ · ১১
, এতিয়া,
n = ২ · ৩২ · ৭ · ১১
. ১১ আৰু ৭ ক পৰৱৰ্তী প্ৰাথমিক উৎপাদক হিচাপে ধৰিলৈ অগ্ৰসৰ হ'ব লাগিব।
৭২ > ১১
, আৰু ১১ এটি মৌলিক সংখ্যা গতিকে ১১ৰ ১ আৰু ১১ৰ বাদে আন উৎপাদক নাই, গতিকে ১৩৮৬ৰ মৌলিক উৎপাদক বিশ্লেষিত ৰূপটো হ'ব:
ৰাশি
বীজগণিতৰ মূলভিত্তি হ'ল বিভিন্ন ৰাশিক ব্যৱস্থাপনা কৰা। বিভিন্ন কাৰণত উৎপাদক বিশ্লেষণ ৰাশি ব্যৱস্থাপনাৰ এক অন্যতম পদ্ধতি। যদি কোনো সমীকৰণক উৎপাদক আকাৰ
E⋅F = 0
ত প্ৰকাশ কৰা যায়, তেন্তে সমীকৰণটিৰ সমাধান মূলত দুটি স্বাধীন সমস্যা
E = 0
F = 0
ৰ সমাধানত বিভক্ত হয়। যেতিয়া কোনো ৰাশিক উৎপাদক বিশ্লেষণ কৰা যায়, তেতিয়া উৎপাদক সমূহ প্ৰায়েই সৰল হয় আৰু সমস্যা সম্পৰ্কে কিছু তথ্য প্ৰদান কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে ১৬টা পূৰণ, চাৰিটা বিয়োগ আৰু তিনটি যোগ সংবলিত ৰাশিটোক সহজ ভাৱে দুটা পূৰণ আৰু তিনটা বিয়োগ সংবলিত উৎপাদকৰ আকাৰত প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায়: য'ত, অতি সহজে বিশ্লেষিত ৰূপটিৰ মাধ্যমেৰে ৰাশি সমূহৰ দ্বাৰা গঠিত বহুপদৰ x ৰ সম্ভাৱ্য মূল সমূহ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যাবঃ x = a,b,c।
আনহাতে, উৎপাদক বিশ্লেষণ সকলো ৰাশিৰ ক্ষেত্ৰত সম্ভৱ নহয়, উৎপাদক বিশ্লেষণ সম্ভৱ হোৱা মানেই ৰাশি সমূহক সৰল আকাৰত প্ৰকাশ কৰা সম্ভৱ। উদাহৰণস্বৰূপে,x^{997}-1 ক দুটা মৌলিক উৎপাদক x-1 আৰু ৰ গুণফল আকাৰত প্ৰকাশ কৰা যায়।
উৎপাদক বিশ্লেষণ কৰাৰ বাবে অনেক পদ্ধতি আৱিষ্কাৰ হৈছে।
বীজগাণিতিক সমীকৰণৰ সমাধানক উৎপাদক বিশ্লেষণৰ সমস্যাৰূপে দেখা যাব পাৰে। প্ৰকৃতপক্ষে বীজগণিতৰ মৌলিক উপপাদ্যক নিম্নোক্তভাৱে বৰ্ণনা কৰিব পাৰি
n
ঘাত আৰু জটিল সহগবিশিষ্ট যিকোনো, x ৰ বহুপদক
সংখ্যক ৰৈখিক উৎপাদক (
i = 1, ..., n
আবেল-ৰুফিনি উপপাদ্য অনুসাৰি, যদি এই ক্ষেত্ৰত উৎপাদকে বিশ্লেষণৰ গাঁথনিটো জানাও থাকে, তেতিয়াও সাধাৰণভাৱে nতম মূলৰ সাপেক্ষে
ai
সমূহ নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ নহয়। বেছিভাগ সময়তেই, সৰ্বোত্তম উপায় হ'ল মূল অনুসন্ধানী বিধিৰ সহায়ত মূলৰ নিকটতম মানসমূহ নিৰ্ণয় কৰা।
ৰাশিৰ উৎপাদক বিশ্লেষণৰ ইতিহাস
ৰাশিক বীজগাণিতিকভাবে সৰলীকৰণ (বিশেষ কৈ সমীকৰণসমূহক) সম্ভৱত নৱম শতাব্দীৰ আল-খাৰিজমিৰ গ্ৰন্থ দ্য কম্পেডিয়াচ বুক অন কেলকুলেছন বাই কমপ্লিটিং এণ্ড বেলেঞ্চিং-ৰ মাধ্যমেৰে আৰম্ভ হয়, য'ত দুইধৰণৰ ব্যৱস্থাপনাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। থমাছ হেৰিৱটৰ কাম তেওঁৰ মৃত্যুৰ দহ বছৰ পিছত ১৬৩১চনত প্ৰকাশিত হোৱাৰ আগলৈকে দ্বিঘাত সমীকৰণ সমাধানৰ বাবে উৎপাদক বিশ্লেষণ পদ্ধতি ব্যৱহৃত হোৱা নাছিল।
তেওঁৰ গ্ৰন্থ Artis Analyticae Praxis ad Aequationes Algebraicas Resolvendasৰ প্ৰথম অংশত হেৰিৱটে একপদ, দ্বিপদ, ত্ৰিপদ আৰু বহুপদ সমূহৰ যোগ, বিয়োগ, পূৰণ, হৰণৰ তালিকা অঙ্কন কৰিছিল। তাৰ পিছত, দ্বিতীয় অংশত, তেওঁ এটা সমীকৰণ
aa − ba + ca = + bc
প্ৰতিষ্ঠা কৰি তাৰ উৎপাদক বিশ্লেষণ,
(a − b)(a + c)
,ৰ মাধ্যমেৰে তেওঁ দেখাইছে যে এই সমীকৰণটি তাৰ প্ৰদত্ত গুণৰ আকাৰৰ সৈতে মিলি যায়।
সাধাৰণ পদ্ধতি
সমষ্টি বা সমষ্টি আকাৰলৈ ৰূপান্তৰৰ বাবে কোনো ৰাশিৰ ক্ষেত্ৰত নিম্নোক্ত পদ্ধতি সমূহ প্ৰয়োগ কৰা যায়। যদিওবা এই পদ্ধতি সমূহ প্ৰায়ে বহুপদৰ ক্ষেত্ৰতহে প্ৰয়োগ কৰা হয়, তথাপি যেতিয়া সমষ্টিৰ পদ সমূহ একপদ নহয় অৰ্থাৎ চলক আৰু ধ্ৰুবকৰ গুণফল আকাৰে থাকে, তেতিয়াও এইসমূহ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি।
সাধাৰণ উৎপাদক
কোনো সমষ্টিৰ সকলোবোৰ পদ এটা সাধাৰণ সংখ্যাৰ গুণফল হ'ব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত বিতৰণ বিধি অনুযায়ী এই সাধাৰণ উৎপাদক সমূহ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। যদি একাধিক সাধাৰণ উৎপাদক থাকে, তেন্তে বৃহত্তম উৎপাদকটিৰ সহায়ত ভাগ কৰা হয়। আকৌ যদি অখণ্ডসাংখ্যিক সহগ থাকে তেন্তে এইসমূহৰ গৰিষ্ঠ সাধাৰণ উৎপাদক নিৰ্ণয় কৰি উৎপাদক বিশ্লেষণ কৰা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে কাৰণ ৬,৮ আৰু ১০ৰ গৰিষ্ঠ সাধাৰণ উৎপাদক ২ আৰু x^3y^2 দ্বাৰা সকলো পদ বিভাজ্য।
দল বিভাজন
উৎপাদক বিশ্লেষণৰ অন্য এটি পদ্ধতি হ'ল দল বিভাজন যেনে: ৰাশিটিৰ উৎপাদক বিশ্লেষণ কৰাৰ সময়ত লক্ষ্য কৰা যায় যে, প্ৰথম দুটি পদৰ সাধাৰণ উৎপাদক x, আৰু শেষ পদদ্বয়ৰ সাধাৰণ উৎপাদক y। ফলাফল গতিকে পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে দেখা যায় যে সাধাৰণ উৎপাদক
x + 5
, আৰু উৎপাদকত বিশ্লেষিত ৰূপটো হৈছে:
সাধাৰণতে দুটা দ্বিপদৰ গুণফল ৰূপে পোৱা চাৰিটা পদ বিশিষ্ট কোন ৰাশিৰ ক্ষেত্ৰত উপৰোক্ত পদ্ধতিটি প্ৰযোজ্য। সকলো ক্ষেত্ৰতে নহ'লেও ই অনেক জটিল ক্ষেত্ৰটো সমাধান নিৰ্ণয় কৰিব পাৰে।
উৎস
শ্ৰেণী:গণিত
মদন মোহন মালৱীয়
মালৱীয় ১৯০৯, ১৯১৩, ১৯১৯ আৰু ১৯৩২ত চাৰিবাৰকৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হয়। ১৯৩৪ চনত তেখেতে কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰে। তেখেত হিন্দু মহাসভাৰ এগৰাকী প্ৰাৰম্ভিক কালৰ নেতা আছিল। মালৱীয় ভাৰত স্কাউট আৰু গাইডৰো প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেখেতে এখন অতিকৈ প্ৰভাৱশালী ইংৰাজী বাতৰিকাকত দ্য লিডাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই কাকতখন ১৯০৯ত এলাহাবাদৰ পৰা প্ৰকাশ হৈছিল। তেখেত ১৯২৪ৰ পৰা ১৯৪১লৈ হিন্দুস্তান টাইমচৰো চেয়াৰমেনৰ দায়িত্বত আছিল। তেখেতৰ প্ৰচেষ্টাতে ১৯৩৬ৰ পৰা এই কাকতখনৰ হিন্দী সংস্কৰণ প্ৰকাশ হৈছিল। তেখেতক ১৫৩তম জন্মদিৱসৰ এদিন আগত, ২০১৪ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰ দিনা মৰণোত্তৰভাৱে ভাৰতৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় অসমাৰিক বঁটা  ভাৰতৰত্নৰে বিভূষিত কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰা হয়।
শৈশৱকাল আৰু শিক্ষাজীৱন
মালৱীয়ই ১৮৬১ৰ ২৫ ডিচেম্বৰত এলাহাবাদত গৌড় ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত পণ্ডিত বিজ নাথৰ ঔৰষত আৰু মুন্না দেৱীৰ গৰ্ভত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষ সংস্কৃত ভাষা সাহিত্যত থকা পাণ্ডিত্যৰ বাবে জনাজাত আছিল আৰু মূলতঃ এই পৰিয়ালটো মধ্যপ্ৰদেশৰ ‘মালৱা’ৰ পৰা আহিছিল বাবে ‘মালবীয়’ পৰিচিত হৈছিল; যদিও এই পৰিয়ালটোৰ প্ৰকৃত উপাধি আছিল ‘ব্যাস’। মালৱীয় পৰিয়াল বাৰাণসীৰ আগৰৱালা বণিকসকলৰ গৃহ পুৰোহিত আছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ সংস্কৃত ধৰ্মশাস্ত্ৰত বিশেষ বুৎপত্তি আছিল আৰু শ্ৰীমৎভাগৱতৰ আবৃত্তি কৰি জীৱিকাৰ আৰ্জিছিল।
মালৱীয়ই দুখন সংস্কৃত পাঠশালাত পৰম্পৰাগত শিক্ষাৰে শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু পিছলৈ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। তেখেতে হৰদেৱৰ ধৰ্ম জ্ঞানোপদেশ পাঠশালাত প্ৰাথমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰি বিধা বৰ্দিনী সভাই পৰিচালনা কৰা বিদ্যালয়লৈ যায়। তাৰপিছত তেখেতে এলাহাবাদ জিলা বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ লয়। ইয়াতে তেখেতে মকৰন্দ ছদ্মনামেৰে কবিতা লিখিবলৈ লয়, যিবোৰ বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছিল। তেখেতে বৰ্তমান এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয় বুলি জনাজাত মুইৰ চেণ্ট্ৰেল কলেজৰ পৰা মেট্ৰিক উত্তীৰ্ণ হয়। মালৱীয়ৰ পৰিয়ালে যথেষ্ট আৰ্থিক সংকটত ভুগিছিল। হেৰিচন কলেজৰ অধ্যক্ষই এটা বৃত্তি অনুমোদন কৰাত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে বি.এ. সমাপ্ত কৰে। মালৱীয়ই সংস্কৃতত স্নাতকোত্তৰ কৰাৰ মন মেলিছিল যদিও পাৰিবাৰিক অৱস্থাৰ বাবে সম্ভৱ হোৱা নাছিল আৰু তেখেতৰ পিতৃয়ে তেখেতে পাৰিবাৰিক বৃত্তি ভাগৱত আবৃত্তিৰ কাম কৰাটো বিচাৰিছিল। ১৮৮৪ চনত মদন মোহন মালৱীয়ই এলাহাবাদৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত সহকাৰী শিক্ষক ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
সেই সময়ৰ পৰাম্পৰা অনুসাৰে মালৱীয়ই ১৮৭৮ত মাত্ৰ ষোলবছৰ বয়সতে মিৰ্জাপুৰৰ কুন্দন দেৱীক বিয়া কৰায়। দম্পত্তীহালে ৫ জন পুত্ৰ আৰু ৫জনী জীয়ৰীক জন্ম দিছিল। মালৱীয়ৰ মালৱা অঞ্চলৰ সৈতে গভীৰ সংযোগ আছিল আৰু ইন্দোৰত ভালেমান সামাজিক কৰ্ম কৰিছিল। তেখেত আছিল ইন্দোৰৰ শ্ৰীগড় বিদ্যা মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। তেখেতৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ গোৱিন্দ মালৱীয় (১৯০২-১৯৬১) এজন মুক্তি যুঁজাৰু আৰু ভাৰতীয় সংসদৰ সদস্য আছিল। গোৱিন্দ মালৱীয় কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যও হৈছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৮৮৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত মালৱীয়ই কলকাতাত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দ্বিতীয় অধিৱেশনত অংশগ্ৰহণ কৰে। দাদাভাই নৌৰজীৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত অধিৱেশনখনিত তেওঁ কাউন্সিলত প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সম্পৰ্কে ভাষণ আগবঢ়ায়। তেওঁৰ ভাষণে অধ্যক্ষ নৌৰজীৰ উপৰিও এলাহাবাদৰ কালাকংকৰ প্ৰদেশৰ শাসনকৰ্তা ৰাজা ৰামপাল সিঙকো অভিভূত কৰে। ৰামপাল সিঙে হিন্দুস্তান নামেৰে এখন হিন্দী সাপ্তাহিক কাকত উলিয়াইছিল আৰু কাকতখন সাপ্তাহিকৰপৰা দৈনিক কৰিবৰ বাবে এজন উপযুক্ত সম্পাদকৰ সন্ধানত আছিল। ১৮৮৭ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ বিদ্যালয়ৰ চাকৰি এৰি ৰাষ্ট্ৰীয় সাপ্তাহিক কাকতখনৰ সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে। আঢ়ৈ বছৰ কাকতখনৰ লগত কাম কৰি তেওঁ আইন শিক্ষা (LLB) ল'বলৈ এলাহাবাদলৈ যায়। ইয়াতে তেওঁ দ্য ইণ্ডিয়ান ইউনিয়ন নামৰ ইংৰাজী দৈনিক কাকতখনৰ সহ-সম্পাদনাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ পায়। আইন শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ ১৮৯১ চনত এলাহাবাদ জিলা আদালতত ওকালতি আৰম্ভ কৰে আৰু ১৮৯৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ যায়। ১৯০৯ আৰু ১৯১৮ চনত মালৱীয় ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ হয়। তেওঁ এজন নৰমপন্থী নেতা আছিল আৰু ১৯১৬ চনৰ লক্ষ্ণৌ চুক্তিৰ অধীনত মুছলমানৰ বাবে বেলেগ electorate ব্যৱস্থাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক মহামনা উপাধি প্ৰদান কৰে।
শিক্ষা আৰু সামাজিক কৰ্মত মনোনিবেশ কৰিবলৈ মালৱীয়ই ১৯১১ত সু-প্ৰতিষ্ঠিত আইনৰ জীৱিকা ত্যাগ চিৰকাললৈ ত্যাগ কৰে আৰু ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ সন্ন্যাস ব্ৰত ধাৰণ কৰি সমাজৰ সহায়-সমৰ্থনত জীয়াই থকাৰ পণ লয়। কিন্তু চৌৰী-চৌৰা মোকৰ্দমাত ১৭৭জন স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ ফাঁচীৰ আদেশ হোৱাত তেখেত আদালতত পদাৰ্পণ কৰি ১৫৬জন আচামীক নিৰ্দোষ সাব্যস্ত কৰে।
তেখেত ১৯১২ত ইম্পেৰিয়েল লেজিচলেটিভ কাউঞ্চিলৰ সদস্য হয়। ১৯১৯ত ই চেণ্ট্ৰেল লেজিচলেটিভ এচেম্বলিলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল আৰু মালৱীয় ১৯২৬লৈ ইয়াৰ সদস্য হৈ থাকে। তেখেত অসহযোগ আন্দোলনৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব আছিল; যদিও তেখেত খিলাফত আন্দোলনৰ প্ৰতি কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থন আৰু অংশগ্ৰহণৰ ৰাজনীতিৰ বিৰোধী আছিল।
১৯২৮ চনত মালৱীয়ই লালা লাজপত ৰায়, জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু বহুজনৰ সৈতে ব্ৰিটিছে ভাৰতৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় কৰাৰ উদ্যেশ্যে গঠন কৰা চাইমন কমিচনৰ বিৰোধিতা কৰে। “ব্ৰিটিছ ক্ৰয় কৰা” প্ৰচাৰে ইংলেণ্ডক ধুৱাই লৈ যোৱাৰ দৰে তেখেতেও ১৯৩২ চনৰ ৩০ মে’ত ভাৰততো “ভাৰতীয় ক্ৰয় কৰা” আন্দোলনত মনোনিবেশ কৰিবলৈ এখন ঘোষণাপত্ৰ জাৰী কৰিলে। তেখেতে ১৯৩০ত অনুষ্ঠিত হোৱা ঘূৰণীয়া মেজমেলত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চিভিল ডিচঅবিডিয়েণ্ট মুভমেণ্ট চলি থকা সময়চোৱাত ১৯৩২ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলৰ দিনা ৪৫০ জন কংগ্ৰেছ স্বেচ্ছাসেৱকৰ সৈতে চৰকাৰে তেখেতকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। ইয়াৰ কেইদিনমান আগতে সৰোজিনী নাইডুক গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ বাবে তেখেতক সভাপতিৰ আসনত বহুওৱা হৈছিলহে।
সংখ্যালঘুসকলক সুকীয়া নিৰ্বাচন মণ্ডলৰ ব্যৱস্থা যোগে আগবঢ়োৱা সাম্প্ৰদায়িক পুৰস্কাৰৰ প্ৰতিবাদকল্পে মালৱীয়ই মাধৱ শ্ৰীহৰি আনেয়েৰ সৈতে কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰি কংগ্ৰেছ ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী পাৰ্টি গঠন কৰে। ১৯৩৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত মালৱীয়ৰ দলে কেন্দ্ৰীয় সংসদৰ ১২খন আসন দখল কৰে।
সাংবাদিকতা
মালৱীয়ই ১৮৮৭ত হিন্দী দৈনিক কাকত “হিন্দুস্তান”ৰ সম্পাদকৰ ৰূপত সাংবাদিতাৰ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰে। কলঙ্কাৰৰ (প্ৰতাপগড় জিলা) ৰাজা ৰামপাল সিঙে কংগ্ৰেছৰ ২য় অধিবেশনত মালৱীয়ৰ বক্তৃতা আৰু ব্যক্তিত্বৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈ তেওঁক দায়িত্বভাৰ দিছিল।
১৮৮৩-৮৪ চনমানত মকৰন্দ ছদ্মনামত তেখেতৰ কিছুমান কবিতা (sawaiyas) “হৰিশ্চন্দ্ৰ পত্ৰিকা” আলোচনীত প্ৰকাশ পায়। আন কিছুমান ধৰ্মীয় আৰু সমকালীন বিষয়ক প্ৰবন্ধ “হিন্দী প্ৰদীপ”ত প্ৰকাশিত হয়।
১৯০৮ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে প্ৰেছ এক্ট আৰু নিউজপেপাৰ এক্ট আনিবলৈ চেষ্টা কৰাত মালৱীয়ই ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে আৰু এলাহাবাদত এখন অখিল ভাৰতীয় সন্মিলনৰ আহ্বান কৰে। তেতিয়াই তেখেতে উপলব্ধি কৰিলে যে গোটেই ভাৰত জুৰি সফল প্ৰচাৰ কৰিবলৈ এখন ইংৰাজী কাকতৰ প্ৰয়োজন। সেয়েহে তেখেতে ১৯০৯ত মতিলাল নেহৰুৰ সহযোগত ইংৰাজী দৈনিক কাকত “লিডাৰ” আৰম্ভ কৰিলে। তেখেত কাকতখনৰ ১৯০৯ৰ পৰা ১৯১১লৈ সম্পাদক আৰু ১৯১১ৰ পৰা ১৯১৯লৈ প্ৰেচিডেণ্ট হৈ আছিল।
১৯১০ত তেখেতে হিন্দী কাকত মৰ্যাদা আৰম্ভ কৰে।
১৯২৪ চনত আৰম্ভ হোৱা হিন্দুস্তান টাইমচৰ আৰ্থিক অৱস্থা বেয়ালৈ যোৱাত নিশ্চিত মৃত্যুৰ পৰা কাকতখনক বচাবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ নেতা লালা লাজপত ৰায়, এম.আৰ. আয়েঙ্গাৰ, উদ্যোগপতি ঘনশ্যাম দাস বিৰলাৰ সহযোগত মদন মোহন মালৱীয় আগবাঢ়ি আহে। তেখেতে ৫০,০০০ টকাৰ এটা পূঁজি গঠন কৰে। ইয়াৰ অধিকাংশ ধন উদ্যোগপতি ঘনশ্যাম দাস বিৰলাই বহন কৰে। মালৱীয় ১৯২৪ৰ পৰা ১৯৪৬লৈ কাকতখনৰ চেয়াৰমেন হৈ আছিল। তেখেতৰ প্ৰচেষ্টাতে ১৯৩৬ চনত হিন্দুস্তান টাইমচৰ হিন্দী সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। বৰ্তমান কাকতখনৰ গৰাকী বিৰলা পৰিয়াল।
১৯৩৩ত মালৱীয়ই বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ ধৰ্ম বিষয়ক আলোচনী সনাতন ধৰ্ম আৰম্ভ কৰে।
আইনজীৱিৰ ৰূপত
১৮৯১ত মালৱীয়ই এলাবাবাদ আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এল.এল.বি ডিগ্ৰী লৈ প্ৰথমে এলাহাবাদ জিলা আদালতত আৰু ১৮৯৩ৰ পৰা এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত ওকালতি কৰিবলৈ লয়। ১৯১৩ চনত তেখেতৰ ৫০তম জন্মদিৱসত জাতিৰ সেৱাৰ অৰ্থে আইনৰ বৃত্তি ত্যাগ কৰে।
কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়
১৯১১চনৰ এপ্ৰিলত এনী বেছাণ্টে মালৱীয়ক লগ পায় বাৰণসীত এখন উমৈহতীয় হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ অৰ্থে কাম কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। ভাৰত চৰকাৰৰ পূৰ্বচৰ্ত অনুসৰি ১৮৯৮ চনত বেচান্তে স্থাপন কৰা চেণ্ট্ৰেল হিন্দু কলেজখন নতুন বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ এটা অংশ হব বুলি বেচান্ত আৰু কলেজখনৰ অন্যান্য ন্যাসৰক্ষসকলে সন্মতি দিয়ে। তাৰে ফলস্বৰূপে ১৯১৫ চনত সংসদত “বেনাৰচ হিন্দু ইউনিভাৰচিটি বিল” পাচ হয় আৰু ১৯১৬ চনত কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় (BHU) স্থাপিত হয়। ১৯৩৯ চনত তেখেতে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য পদৱী ত্যাগ কৰে এই পদত আসীন হয় সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ; যিগৰাকী ব্যক্তি পৰৱৰ্তী কালত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হয়।
সমাজসেৱা
মালৱীয়ই অস্পৃশ্যতা আঁতৰোৱা আৰু হৰিজন আন্দোলনক পথ-নিৰ্দেশ দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। ১৯৩৩ চনত তেখেতে সভাপতিত্ব কৰা এখন সভাতে “হৰিজন সেৱক সংঘ” গঠন কৰা হৈছিল।
তেখেতে মন্দিৰবোৰত দেখা যোৱা জাতিগত হেঙাৰ আৰু অন্যান্য সামাজিক হেঙাৰ আঁতৰোৱাৰ বাবে কাম কৰিছিল। ১৯৩৯ চনৰ মাৰ্চত হিন্দু দলিত (হৰিজন) নেতা পি.এন. ৰাজভোজে ২০০জন দলিত লোকৰ সৈতে লগলাগি ৰথযাত্ৰাৰ দিনা কালাৰাম মন্দিৰত প্ৰবেশৰ বাবে দাবী জনাইছিল। মালৱীয়ই কালাৰাম মন্দিৰৰ পুৰোহিতসকলৰ উপস্থিতিত গোটখোৱা লোকসকলক দীক্ষা প্ৰদান কৰিছিল আৰু মন্দিৰত মুক্ত প্ৰবেশ কৰিবলৈ সুবিধা দিছিল। তাৰপিছত এই দলিত নেতাসকলে কালাৰাম মন্দিৰৰ ৰথযাত্ৰাতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।.
দলিত অধ্যুষিত অঞ্চলত তেখেতে কৰা সামাজিক কামবোৰৰ বাবে শ্ৰীগৌড় ব্ৰাহ্মণসকলে প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত তেখেতক বহিষ্কাৰ কৰিছিল যদিও পিছত নিজৰ ভুল বুজি পাই মালৱীয়ক শ্ৰীগৌড় সমাজত স্থান দিছিল।
স্কাউট
যদিও আনুষ্ঠানিকভাবে ব্ৰিটিছ ভাৰতত স্কাউট বাংগালুৰুৰ বিচপ কটনচ্ বয়জ স্কুলত ১৯০৯ চনতে গঠিত হয়, দেশী ভাৰতীয়সকলৰ বাবে স্কাউটিং জাষ্টিচ ভিভিয়ান বোস, মালৱীয়, হৃদয়নাথ কুঞ্জুৰু, গিৰিজা শঙ্কৰ বাজপায়, এনী বেছাণ্ট আৰু জৰ্জ অৰুণ্ডালেই ১৯১৩ চনতহে আৰম্ভ কৰে। মালৱীয়ই স্কাউটিঙৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ “সেৱা সমিতি” নামৰ সংগঠন এটাও গঠন কৰে।
উত্তৰাধিকাৰ
মালৱীয়াই “সত্যমেৱ জয়তে” শ্লোগানটো জনপ্ৰিয় কৰিছিল। এলাহাবাদ, লক্ষ্ণৌ, দিল্লী, ভূপাল, দূৰ্গ আৰু জয়পুৰৰ মালৱীয় নগৰ তেখেতৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল। জব্বলপুৰৰ মূল নগৰাঞ্চলতে অৱস্থিত এটা স্কোৱেৰক (square) মালৱীয় চ’ক নামেৰে জনা যায়।
ভাৰতীয় ডাক বিভাগে মালৱীয়ৰ সন্মানত তেখেতৰ জন্মশতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে ১৯৬১ চনত আৰু দেৰশ বছৰীয়া জন্মজয়ন্তী উপলক্ষে ২০১১ চনত ডাকটিকেট মুকলি কৰিছিল।
জয়পুৰৰ মালৱীয় নেচনেল ই্ন্সটিটিউত অৱ টেকন’লজী, উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰত অৱস্থিত মদন মোহন মালৱীয় ইউনিভাৰ্চিটি অৱ টেকন’লজী তেখেতৰ নামেৰে নামাঙ্কিত কৰা হৈছে। ইন্দোৰৰ শ্ৰীগৌড় বিদ্যা মন্দিৰে প্ৰতি বছৰৰে ২৫ ডিচেম্বৰত তেখেতৰ জন্মদিনটো “মহামনা দিৱস” ৰূপে উদযাপন কৰে।
তেখেতে হৰিদ্বাৰৰ ‘’হৰ কী পৌৰী’’ত পবিত্ৰ গঙ্গা নদীৰ আৰতি কৰাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰে, যি আৰতি আজিও চলি আছে। এয়া সাধাৰণ জনতাক একত্ৰিত কৰিবলৈ বাল গঙ্গাধৰ তিলকে মহাৰাষ্ট্ৰত আৰম্ভ কৰা গণেশোৎসৱৰ সমতুল্য।
২৫ ডিচেম্বৰ ২০০৮ত মালৱীয়ৰ জন্মদিনৰ দিনা তদানিন্তন ৰাষ্ট্ৰপতি এ.পি.জে. আবুল কালামে দিল্লীৰ ৫৩, দীনদয়াল উপাধ্যায় মাৰ্গত নেচনেল মেমোৰিয়েল অৱ মহামনা মদন মোহন মালৱীয় উন্মোচন কৰে।
২০১১ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী ডক্টৰ মনমোহন সিঙৰ অধ্যক্ষতাত ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা মালৱীয়ৰ দেৰশ বছৰীয়া জন্মজয়ন্তী পালন কৰা হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে মহামনাৰ সোঁৱৰণত কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত এটা মালৱীয় অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উপৰিও বৃত্তি আৰু শৈক্ষিক পুৰস্কাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰে। UPAৰ অধ্যক্ষা চোনিয়া গান্ধীয়ে মালৱীয়ৰ বিষয়ে এখন জীৱনীগ্ৰন্থ উন্মোচন কৰে।.
২৪ ডিচেম্বৰ ২০১৪ৰ দিনা ভাৰত চৰকাৰে প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপায়ী আৰু মৰণোত্তৰ ভাবে মালৱীয়ক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ‘ভাৰতৰত্ন’ৰে বিভূষিত কৰাৰ ঘোষণা কৰে।.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
মিচিং জনগোষ্ঠীৰ সাজপাৰ
মিচিং জনগোষ্ঠী হৈছে বড়ো-কছাৰীসকলৰ পিছতেই অসমৰ ভৈয়ামৰ জনজাতিসমূহৰ ভিতৰত দ্বিতীয় বৃহত্তম জনজাতি। প্ৰত্যেক জনজাতিৰ দৰেই মিছিংসকলো নিজস্ব লোক-সংস্কৃতি আছে। মিচিং পৰম্পৰাগত সাজপাৰৰ 'গামিগ'(ফুল) ৰ আৰ্হি আৰু ৰঙৰ সংমিশ্ৰণ বিশ্বৰ ভিতৰতেই লেখত ল'বলগীয়া বুলি গণ্য কৰা হয়। মিচিং শিপিনীৰ কৰ্মনিপুণতা আৰু ঘৰতে বোৱা জাতীয় সাজপাৰে মিচিং জাতিটোক বিশ্বৰ ভিতৰতে এক শিল্পজাত জাতি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভত সহায় কৰিছে।
পুৰুষ-মহিলা উভয়ে ব্যৱহাৰ কৰা সাজপাৰ
মিচিং পুৰুষ মহিলা উভয়ে ব্যৱহাৰ কৰা আপুৰুগীয়া বস্ত্ৰবিধ হৈছে- গাদু। ই অসমীয়াত 'মিৰিজিম' নামে খ্যাত। গাদুক কপাহৰ সূতাৰে প্ৰতি সূতাৰ মাজত আঁহ লগাই বোৱা হয়। গাদুক জাৰকালি কম্বলৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই যথেষ্ট বহল আৰু উমলগা। পৰিয়ালৰ সকলোৱেই গাদু ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে লগতে ৰি:বি, তাপুম গাচৰ, যাম্ব গাচৰ আদি মিচিং মহিলা পুৰুষৰ উভয়ে কম-বেছি পৰিমাণে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। সাম্প্ৰতিক সময়ত পোৱা আধুনিক সাজপাৰ অন্য সমাজৰ দৰে মিচিং সমাজলৈও দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়িছে যদিও ৰাজহুৱা সভা, অনুষ্ঠান, উৎসৱ-পাৰ্ণৱত পৰম্পৰাগত সাজপাৰ স্বকীয়তাৰে সুন্দৰ ৰূপত পৰিধান কৰা পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠী
কচ্ছী ঘোড়ী নৃত্য
কচ্ছী ঘোড়ী নৃত্য (Kachchhi Ghodi dance) ৰাজস্থানৰ শ্বেখাৱতী অঞ্চলত উদ্ভৱ হোৱা এক ভাৰতীয় লোক নৃত্য। ই কেৱল ৰাজস্থানতে নহয়, ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ত যেনে মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট আদিতো বিখ্যাত। নৃত্যশিল্পীসকলে ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল কাজিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে, আনহাতে এজন গায়কে স্থানীয় দস্যুসকলৰ বিষয়ে লোককাহিনী বৰ্ণনা কৰে। ইয়াক সাধাৰণতে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত দৰাৰ পাৰ্টিক স্বাগতম আৰু মনোৰঞ্জন কৰাৰ বাবে, আৰু অন্যান্য সামাজিক পৰিৱেশত পৰিৱেশন কৰা হয়। এইনৃত্য পৰিৱেশন কৰাটোও কিছুমান ব্যক্তিৰ বাবে এটা বৃত্তি।
নৃত্যৰ ধৰণ
কচ্ছী ঘোড়ীত নৃত্যশিল্পী, গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞসকলৰ এক মিলিত প্ৰদৰ্শন কৰে। ৰাজস্থানত, নৃত্যটো কুৰ্তা আৰু পাগুৰি পিন্ধা পুৰুষৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা হয়, লগতে এটা নকল বা বনাই লোৱা ভুৱা ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধি পৰিৱেশন কৰা হয়। পুৰুষসকলে উন্নত উজ্জ্বল আয়নাৰে সজ্জিত ৰংচঙিয়া পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল ঘোঁৰা চলাই নৃত্য কৰে। পোছাকৰ খোলাটো কাগজৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হয় যাক বাঁহৰ ফ্ৰেমৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ঘোঁৰাৰ দৰে সজ্জিত কৰা হয়। এই নৃত্যশিল্পীসকলে হাতত তৰোৱাল লৈ নকল ঘোঁৰাত চলায়। এই নৃত্যশিল্পীসকলে ঢোল আৰু বাঁহীৰ ছন্দত তৰোৱাল পৰিচালনা কৰে। তাৰ মাজত এজন নৃত্যশিল্পী ভাঁৱাৰিয়া নামৰ এজন ডকাইতৰ বিষয়ে গান গায়। তেওঁ ঢোল আৰু বাঁহীৰ সুৰত তৰোৱাল পৰিৱেশন কৰে। এই নৃত্যত, চাৰিগৰাকী নৃত্যশিল্পী এফালে আৰু চাৰিগৰাকী আনফালে থিয় হৈ নাছে। নকল ঘোঁৰাটোৰ ভৰি নাথাকে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, নৰ্তকীৰ কঁকালৰ চাৰিওফালে কাপোৰ মেৰিয়াই তেওঁৰ ভৰিৰ সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্য গোৰোহাৰলৈ আৱৰি থাকে। নৃত্যশিল্পীসকলে ঘুংৰু নামেৰে জনাজাত জুনুকা পিন্ধে। যেতিয়া দলবদ্ধ হৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, মানুহে হাতত তৰোৱাল লৈ বিপৰীত ফালে থিয় হয় আৰু দ্ৰুতগতিত পিছলৈ দৌৰে যিটো ওপৰৰ পৰা চালে, ফুল ফুলা আৰু বন্ধ হোৱাৰ দৰে দেখি। নৃত্যশিল্পীসকলে বাঁহী সংগীত আৰু ঢোলৰ তালে তালে নাচে। গায়কসকলে ভাঁৱাৰিয়া দস্যুসকলৰ কাৰ্য্যকলাপৰ কাহিনীৰে নকল কাজিয়াৰ বৰ্ণনা কৰে।
ষ্টেনলি কুবৰিক
ষ্টেনলি কুবৰিক (Stanley Kubrick; ২৬ জুলাই, ১৯২৮ – ৭ মাৰ্চ, ১৯৯৯) আছিল এজন আমেৰিকান ছবি পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু প্ৰযোজক। তেওঁক ছবিজগতৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী নিৰ্মাতা হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। তেওঁৰ ছবিসমূহ মূলতঃ উপন্যাস আৰু চুটি গল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত। তেওঁৰ ছবিসমূহে ছবিৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰক সাঙুৰি লয় আৰু তেওঁৰ ছবিত বাস্তৱবাদ, ডাৰ্ক হিউমাৰ, মৌলিক চিত্ৰগ্ৰহণ, বিস্তৃত ছে'ট ডিজাইন আৰু সংগীতৰ শৈল্পিক ব্যৱহাৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কুবৰিকৰ জন্ম হৈছিল নিউয়ৰ্কৰ মানহাট্টান চহৰৰ লায়িং ইন হাস্পতালত, এটা ইহুদী পৰিয়ালত। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল জেকব লিঅ'নাৰ্ড কুবৰিক (২১ মে' ১৯০২ – ১৯ অক্টোবৰ,১৯৮৫), যি জেক অথবা জেকুছ নামেৰে পৰিচিত আছিল। ষ্টেনিলৰ মাতৃৰ নাম আছিল ছেডি গাৰট্ৰুড কুবৰিক (২৮ অক্টোবৰ ১৯০৩ –২৩ এপ্ৰিল ১৯৮৫), যি গাৰ্ট নামেৰে পৰিচিত আছিল। ষ্টেনলি তেওঁলোকৰ প্ৰথমটো সন্তান আছিল। ষ্টেনলিৰ ভনীয়েকৰ নাম আছিল বাৰবাৰা মেৰি কুবৰিক। তেওঁৰ ১৯৩৪ চনত জন্ম হৈছিল।
ভনীয়েকৰ মৃত্যুৰ পিছত ষ্টেনলিয়ে ব্ৰংস্কৰ পাব্লিক স্কুল ৩-ত শিক্ষাগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৩৮ চনত পাব্লিক স্কুল ৯০-লৈ যায়গৈ। তেওঁৰ বৌদ্ধিক সূচাংক সামগ্ৰিক গড়তকৈ উচ্চখাপৰ আছিল যদিও বিদ্যালয়ত তেওঁৰ উপস্থিতি একেবাৰেই সেৰেঙা আছিল। খুবেই সৰু কালৰ পৰা তেওঁ সাহিত্যৰ প্ৰতি এক আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল আৰু গ্ৰীক তথা ৰোমান প্ৰবাদবোৰ, গ্ৰীম ব্ৰাদাৰছৰ সাধুবোৰ পঢ়িবলৈ লৈছিল। সেই অনুৰাগে তেওঁৰ মনত "ইউৰোপৰ প্ৰতি এক দীৰ্ঘদিনীয়া স্নেহ"-ৰ জন্ম দিছিল।
সৃষ্টিৰাজী
১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনৰ ভিতৰত ষ্টেনলিয়ে ১০খন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। তাৰ ভিতৰত 'স্পাৰ্টাকাছ' (১৯৬০), 'ললিতা' (১৯৬২) আদি অন্যতম। ললিতাৰ ভেটি আছিল ভ্লাডিমিৰ নব'ক'ভৰ উপন্যাস ললিতা। সেইছোৱা সময়তে তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল 'ডাক্তৰ ষ্ট্ৰেঞ্জলাভঃ হাউ আই লাৰ্নড টু ষ্টপ ৱৰিং এণ্ড লাভ দ্য বম্ব' (১৯৬৪)। এইখন ছবিৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত তেওঁক আমেৰিকান সামৰিক সেৱাই আশানুৰূপ সহযোগিতা আগবঢ়োৱা নাছিল, আৰু সেইকাৰণেই কুবৰিকে ফটোগ্ৰাফ আৰু আন ৰাজহুৱা সমলৰ পৰা নিজৰ ছবিৰ ছেট প্ৰস্তুত কৰিছিল।
২০০১: এ স্পেচ অ'ডিচি (১৯৬৮)
কুবৰিকে নিৰ্মাণ কৰা সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় ছবিখন আছিল '২০০১:এ স্পেচ অ'ডিচি'। ছবিখন তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল ১৯৬৮ চনত। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য যুটীয়াভাৱে লিখিছিল আৰ্থাৰ চি. ক্লাকৰ সৈতে। সেই আলোচনাত তেওঁলোকে স্পেচিয়েল ইফেক্টছ্, পৰিচালনাভিত্তিক কলা-কৌশলৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। এই ছবিখনৰ ফলত তেওঁক ১৩টা অস্কাৰ মনোনয়ন পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। আৰু স্পেচিয়েল ইফেক্টচৰ বাবে তেওঁ অস্কাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। অৱশ্যে এই ছবিখনৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনীয়ে সফলতাৰ মুখ দেখা নাছিল। পিছে কম সময়ৰ ভিতৰতে ছবিখনে বিপুল জনসমৰ্থন আৰু সংবাদ-শিৰোনাম দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু নিৰ্মাণ হোৱাৰ চাৰিবছৰৰ পিছতো অৰ্থাৎ ১৯৭২ চনতো ছবিগৃহত এইখন প্ৰদৰ্শিত হয়।
এইখন ছবি নিৰ্মাণ কৰোঁতে তেওঁক প্ৰায় পাঁচ বছৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্কৰ উপন্যাস 'চাইল্ডহুডছ্ এণ্ড'ৰ কাহিনীটোৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল, য'ত বৰ্হিবিশ্বৰ প্ৰাণীৰ সহযোগত মানৱজাতিৰ আদিম সত্তাবোৰ ধ্বংস কৰাৰ কথা কোৱা হৈছিল। ১৯৬৪ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্ক মহানগৰত ক্লাৰ্কক লগ পায়। সেই সাক্ষাতত কুবৰিকে ক্লাৰ্কৰ চুটি গল্প 'দ্য ছেণ্টিনেল'(১৯৪৮)-ৰ আধাৰত ছবি নিৰ্মাণৰ কথাটো উনুকিয়ায়। এই কাহিনীটোত চন্দ্ৰত সন্ধান পোৱা টেট্ৰেহেড্ৰনৰ বিষয়ে কোৱা হয় যিয়ে বৰ্হিবিশ্বৰ প্ৰাণীৰ বিষয়ে মানৱজাতিক সাৱধানবাণী শুনায়।
দ্য ছাইনিং (১৯৮০)
ছাইনিঙে মুক্তি লাভ কৰিছিল ১৯৮০ চনত। বহুপঠিত আৰু জনপ্ৰিয় ঔপন্যাসিক ষ্টিফেন কিঙৰ 'দ্যা ছাইনিং' উপন্যাসৰ আধাৰত এইখন হ'ৰৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখনত জেক নিকলছনে এজন লেখকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।  ছবিখনত নিখুঁট কৰিবলৈ কুবৰিক ইমানেই উদ্বাউল আৰু দৃঢ়মনা হৈ পৰিছিল যে, তেওঁ একেটা দৃশ্যৰে ৭০/৮০ বাৰ পৰ্যন্ত পুনৰ্দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছিল। বেছবল বেটৰ দৃশ্যটো তেওঁ ১২৭তা ৰিটেক লৈছিল। ভৌতিক সান্নিধ্যত বাৰখনৰ বাৰটেণ্ডাৰৰ দৃশ্যটো তেওঁ ৩৬ বাৰ ৰিটেক লৈছিল, আনহাতে ডেনি আৰু হেলোৰান মাজৰ পাকঘৰৰ দৃশ্যটো ১৪৮ বাৰ ৰিটেক লৈছিল।  নতুনকৈ উদ্ভাৱিত হোৱা ষ্টেডিকেম কেমেৰাটোৰ কুবৰিকে বহুল ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এইটো কেমেৰা হাতত লৈ কিছুমান দৃশ্য গ্ৰহণ কৰা সহজসাধ্য হৈ পৰিছিল। ষ্টেডিকেমেৰ উদ্ভাৱক গাৰেট ব্ৰাউনৰ মতে, এই বিশেষ যন্ত্ৰটোৰ প্ৰকৃত কাৰ্যক্ষমতাক সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা এইখনেই প্ৰথমখন ছবি।
ব্যক্তিগত জীৱন
কুবৰিক তেওঁৰ হাইস্কুলৰ প্ৰেয়সী টুবা মেটজৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ এগৰাকী অনুকৰণ-শিল্পী (caricaturist) আছিল। ১৯৪৮ চনৰ ২৯ মে'ত তেওঁলোকে বৈবাহিক বান্ধোনত বান্ধ খায়। বিবাহৰ তিনি বছৰৰ পাছত তেওঁলোকৰ মাজত বিচ্ছেদ হয়। কুবৰিকে তেওঁৰ দ্বিতীয়গৰাকী পত্নীক লগ পায় ১৯৫১ চনত। তেওঁ আছিল ৰুথ ছবটকা। এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান নৃত্যশিল্পী আৰু থিয়েটাৰ ডিজাইনাৰ। তেওঁলোকে ১৯৫৫ চনত বিয়া হয় আৰু ১৯৫৭ চনত বিচ্ছেদ ঘটে। ১৯৫৭ চনত তেওঁ জাৰ্মান অভিনেত্ৰী ক্ৰিষ্টিয়ান হাৰলানক লগ পায় আৰু ১৯৫৮ চনত তেওঁলোকৰ মাজত যুগ্মজীৱন আৰম্ভ হয়। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে, ১৯৯৯ চনলৈকে হাৰলানেই কুবৰিকৰ লগত থাকে।
মৃত্যু
১৯৯৯ চনৰ ৭ মাৰ্চত নিদ্ৰাৰত অৱস্থাত হৃদৰোগৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ কুৰি শতিকাৰ এইগৰাকী প্ৰথিতযশা চিত্ৰনিৰ্মাতাৰ দেহাৱসান ঘটে। সেইসময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল সত্তৰ বছৰ। মৃত্যুৰ ঠিক ছটা দিন পূৰ্বেহে তেওঁৰ অন্তিম ছবি 'আইছ ৱাইদ শ্বাট'-ৰ প্ৰদৰ্শনী চাই আহিছিল। তাৰ ঠিক পাঁচ দিনৰ পিছতহে ঘনিষ্ঠ আৰু নিকটাত্মীয় ১০০ জনমান মানুহৰ উপস্থিতিত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ইস্থাৰ ডাফ্লো
ইস্থাৰ ডাফ্লো, (জন্ম ২৫ ১৯৭২) এগৰাকী ফ্ৰেন্স-আমেৰিকান অৰ্থনীতিবিদ। তেওঁ বৰ্তমান মেছাচুচেটছ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূল আৰু উন্নয়ন অৰ্থনীতিৰ আব্দুল লতিফ জামেল আসনৰ অধ্যাপক। তেওঁ আব্দুল লতিফ জামেল পভাৰ্টি এক্সন লেবৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সহনিৰ্দেশক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
বনমাল
বনমাল অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ সপ্তম জন ৰজা৷ তেওঁৰ পিতৃ হৰ্জৰবৰ্মনৰ মৃত্যুৰ পিছত উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে ৰাজ্যশাসনৰ ভাৰ লয়৷ তেওঁ ৮৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা অনুমানিক ৮৬০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি জনা যায়৷
উল্লেখযোগ্য কাম
বনমালৰ শাসনকালত ৰাজ্যত শান্তি প্ৰতিষ্ঠা হয়৷ তেওঁ ৰাজধানী হাৰুপেশ্বৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ত এশাৰী প্ৰাসাদ, মন্দিৰ আদি নিৰ্মাণ কৰে৷ এই সময়ছোৱাত তেওঁ শালস্তম্ভৰ ৰাজ্য সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰচেষ্টাও হাতত লৈছিল৷ বনমালে পুত্ৰ জয়মালক সিংহাসন প্ৰদান কৰি ধৰ্মীয় প্ৰভাৱৰ বাবে উপবাস খাটি মৃত্যুবৰণ কৰে বুলি জনা যায়৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
ভাংলাইনি
ভাংলাইনি মিজোৰামৰ পৰা প্ৰকাশিত এখন মিজো ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত৷ ভাৰতৰ বাতৰি কাকত পঞ্জীয়কৰ ওচৰত পঞ্জীকৃত কাকতখনকে ছাপডাংগাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত, মুদ্ৰিত আৰু তেওঁ কাকতখনৰ স্বত্বাধিকাৰিও৷ এই কাকতখন মিজোৰামত সৰ্বাধিক প্ৰচলিত কাকত৷
মিজো বঁটা
মিজোৰামৰ কোনো ব্যক্তি অথবা প্ৰতিষ্ঠানৰ উল্লেখযোগ্য বৰঙনিৰ বাবে ভাংলাইনিয়ে এক বঁটা প্ৰবৰ্তন কৰিছে৷ ২০১১ চনৰ পৰা প্ৰৱৰ্তিত এই বঁটা প্ৰতি তিনি বছৰৰ মূৰত আগবঢ়োৱাৰ কথা সিদ্ধান্ত হয়৷ এই বটাত আছে নগধ এক লাখ টকা আৰু এটা স্মাৰক৷
বাহ্যিক সংযোগ
ইন্টাৰনেট সংস্কৰণ
শ্ৰেণী:বাতৰি কাকত
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ (Second-wave Feminism) আছিল ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপৰ সময় আৰু ই প্ৰায় দুটা দশক ধৰি চলিছিল। ই সমগ্ৰ পশ্চিমীয়া বিশ্বতে সংঘটিত হৈছিল, আৰু ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল পূৰ্বৰ নাৰীবাদী প্ৰাপ্তিৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰি নাৰীৰ সমতা বৃদ্ধি কৰা।
প্ৰথম ঢৌৰ নাৰীবাদে মূলতঃ ভোটাধিকাৰ আৰু লিংগ সমতাৰ আইনী বাধাসমূহ (যেনে ভোটাধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰ) উলংঘা কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল যদিও দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে বিতৰ্কক বহল কৰি বহল পৰিসৰৰ বিষয়সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। ইয়াৰে কিছুমান হ'ল যৌনতা, পৰিয়াল, কৰ্মক্ষেত্ৰ, প্ৰজননৰ অধিকাৰ, বাস্তৱ বৈষম্য আৰু চৰকাৰী আইনী বৈষম্য। ই আছিল এনে এক আন্দোলন যিয়ে সমগ্ৰ সমাজত পিতৃতান্ত্ৰিক বা পুৰুষ-প্ৰধান প্ৰতিষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক পদ্ধতিসমূহৰ সমালোচনা কৰাত মনোনিৱেশ কৰিছিল। দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে ঘৰুৱা হিংসা আৰু বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতিও দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলত ধৰ্ষণ-সংকট কেন্দ্ৰ আৰু মহিলা আশ্ৰয় শিবিৰৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু জিম্মাত লোৱা আইন আৰু বিবাহ বিচ্ছেদ আইনত পৰিৱৰ্তন কৰিছিল। নাৰীবাদী মালিকানাধীন কিতাপৰ দোকান, ক্ৰেডিট ইউনিয়ন, ৰেষ্টুৰেণ্ট আদি আন্দোলনৰ মূল সভাস্থলী আৰু অৰ্থনৈতিক চিন্তাৰ ভিতৰুৱা আছিল।
১৯৬৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিউয়ৰ্ক টাইমছ মেগাজিনৰ এটা প্ৰবন্ধত সাংবাদিক মাৰ্থা লিয়াৰে "দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেখেতে লিখিছে, "সমৰ্থকসকলে ইয়াক দ্বিতীয় নাৰীবাদী ঢৌ বুলি কয়। প্ৰথমটো ঢৌ ভোটাধিকাৰৰ গৌৰৱময় বিজয়ৰ পিছত স্তিমিত হৈ পৰিছিল আৰু পৰিশেষত একত্ৰিত হৈ থকাৰ মৰুৰ মহান গুৰিটোত অদৃশ্যমান হৈ গৈছিল।" ("Proponents call it the Second Feminist Wave, the first having ebbed after the glorious victory of suffrage and disappeared, finally, into the great sandbar of Togetherness.")
বহু ইতিহাসবিদে আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদী যুগটো ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে যৌনতা আৰু পৰ্ণগ্ৰাফীৰ দৰে বিষয়ক লৈ নাৰীবাদী যৌন যুদ্ধৰ আন্তঃনাৰীবাদ বিবাদৰ সৈতে শেষ হোৱা বুলি ভাবে, যিয়ে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ যুগৰ সূচনা কৰিছিল।
মুহাম্মাদ
মুহাম্মাদ (২৯ আগষ্ট ৫৭০ – ৮ জুন ৬৩২; মোহাম্মাদ আৰু মহম্মদ নামেও পৰিচিত; সম্পূৰ্ণ নাম: আবু আল-কাশ্বিম মুহাম্মাদ ইবনে আব্দুল্লাহ ইবনে আব্দল মুত্তালিব ইবনে হাশ্বিম) হ'ল ইছলাম ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিত্ব আৰু ইছলমী বিশ্বাসমতে আল্লাহ (ইছলাম ধৰ্মত ঈশ্বৰ)ৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত সৰ্ৱশেষ নবী তথা "বাৰ্তাবাহক" (আৰ-ৰাছুল) যাৰ ওপৰত ইছলামৰ প্ৰধান ধৰ্মগ্ৰন্থ আল-কোৰআন অৱতীৰ্ণ হৈছে। অমুছলিম সকলৰ মতে তেখেত ইছলামী জীৱন ব্যৱস্থাৰ প্ৰৱৰ্তক। অধিকাংশ ইতিহাসবিদ আৰু বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে মুহাম্মাদ (ছাঃ) আছিল পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় নেতা।     তেখেতৰ এই বিশেষত্বৰ অন্যতম কাৰণ হৈছে আধ্যাত্মিক আৰু জাগতিক উভয় জগতেই চূড়ান্ত সফলতা অৰ্জন। তেখেত ধৰ্মীয় জীৱনত যেনেকৈ সফল তেনেকৈৱেই ৰাজনৈতিক জীৱনতো। সমগ্ৰ আৰৱ বিশ্বৰ জাগৰণৰ পথিকৃৎ হিচাপে তেখেত অগ্ৰগণ্য; বিবদমান আৰৱ জনতাক একীভূতকৰণ তেখেতৰ জীৱনৰ অন্যতম সফলতা।
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ
কিছুমান কৃষ্ণাংগ আৰু/বা শ্ৰমিক শ্ৰেণী আৰু দৰিদ্ৰ মহিলাই দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদী আন্দোলনৰ মূল চিন্তাধাৰাৰ দ্বাৰা বিচ্ছিন্ন অনুভৱ কৰিছিল, যিয়ে বহুলাংশে মহিলাৰ ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰাৰ অধিকাৰ আৰু প্ৰজনন অধিকাৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ পোষকতা কৰিছিল। আমেৰিকাৰ বৰ্ণ মহিলা আৰু দৰিদ্ৰ শ্বেতাংগ মহিলাসকলে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি ঘৰৰ বাহিৰত কলাৰৰ আৰু সেৱাভিত্তিক চাকৰি কৰি আহিছিল। ইয়াৰ উপৰিও এঞ্জেলা ডেভিছে লিখিছে যে আফ্ৰিকান-আমেৰিকান মহিলা আৰু শ্বেতাংগ মহিলাসকলক একাধিক অনিচ্ছাকৃত গৰ্ভধাৰণৰ বলি কৰা হৈছিল৷ তেওঁলোকক গোপনে গৰ্ভপাত কৰিবলগীয়া হৈছিল যদিও আফ্ৰিকীয়-আমেৰিকীয় মহিলাসকলেও বাধ্যতামূলক বন্ধ্যাকৰণ কাৰ্যসূচীত ভুগিছিল যিবোৰ পৰিঘটনা প্ৰজনন ন্যায়ৰ বিষয়ে আলোচনাত ব্যাপকভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল। ২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অড্ৰে লৰ্ড আৰু উইনোনা লাডুকেৰ দৰে অসংখ্য নাৰীবাদী পণ্ডিতে আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মতে ই নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপক নাৰীবাদী ইতিহাসৰ এক সমতাপূৰ্ণ আৰু বগা ৰঙৰ কালক্ৰমলৈ হ্ৰাস কৰিছে যিয়ে বহু ৰঙৰ মহিলা, শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ মহিলা, আৰু এলজিবিটি মহিলাৰ কণ্ঠ আৰু অৱদানক আওকাণ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
মুহাম্মাদ
মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ জন্মৰ পূৰ্ৱৰ আৰৱৰ অৱস্থা
তৎকালীন আৰৱ অৰ্থনীতিৰ মূল ভিত্তি আছিল ব্যৱসায় আৰু পশুপালন। নোমেডীয় অঞ্চলৰ সৈতে তেতিয়া বাণিজ্য যোগাযোগ আচল। আৰৱ বুলিলে ইয়াত মক্কা, মদিনা আৰু ইয়াৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলসমূহক লৈ গঢ়ি উঠা অংশক বুজোৱা হৈছে, এই অংশৰ সৈতেই মুহাম্মাদৰ জীৱনৰ সাক্ষাৎ সম্পৃক্ততা আছিল। <!-- BEGIN TIMELINE
মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ জীৱনৰ ঘটনাৱলী
END TIMELINE -->
মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ জীৱনৰ ওপৰত তথ্যসূত্ৰ
আৰু এটা উল্লেখযোগ্য তথ্যসূত্ৰ হ'ল হাদিছ সংকলন, মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ মৌখিক আৰু কাৰ্যগত শিক্ষা আৰু ঐতিহ্য। মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ মৃত্যুৰ পাছত বিভিন্ন উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিয়ে বহু প্ৰজন্মব্যাপী হাদীছ সংকলন কৰিছে। সিহঁতৰ ভিতৰত অন্যতম হ'ল মুহাম্মাদ আল বুখাৰী, মুহাম্মাদ ইবনে ইছা আত-তিৰমিজি প্ৰভৃতি।
কিছু পাশ্চাত্য শিক্ষাবিদেও হাদিছ সংকলনক সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভুল ঐতিহাসিক তথ্যসূত্ৰ বুলি ভাবে। আকৌ ম্যাডেল্যাঙৰ নিচিনা পণ্ডিতসকলে পৰৱৰ্তী যুগত সংগৃহীত হাদিছৰ বিবৃতিক প্ৰত্যাখ্যান নকৰিলেও সেইসমূহ ঐতিহাসিক পৰিস্থিতি সাপেক্ষে আৰু প্ৰসঙ্গ ও ব্যক্তিৰ সৈতে সামঞ্জস্যৰ ভিত্তিত বিচাৰ কৰি থাকে।
জন্ম
মুহাম্মাদ (ছাঃ)য়ে বৰ্তমান চৌদি আৰৱত অৱস্থিত মক্কা নগৰীৰ কুৰাইশ্ব বংশৰ বনু হাশ্বিম গোত্ৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল । প্ৰচলিত ধাৰণা মতে, তেখেত ৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৯ আগষ্ট বা আৰবী ৰবিউল আউয়াল মাহৰ ১২ তাৰিখে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। । প্ৰখ্যাত ইতিহাসবিদ মণ্টগোমাৰি ওয়াটএ তেওঁৰ কিতাপত ৫৭০ চন বুলি উল্লেখ কৰিছে; কিন্তু প্ৰকৃত তাৰিখ উদঘাটন সম্ভৱপৰ হোৱা নাই। ইয়াৰ উপৰিও মুহাম্মাদে (ছাঃ) নিজে কোনো মন্তব্য কৰিছে বুলি নিৰ্ভৰযোগ্য কোনো প্ৰমাণ পোৱা যোৱা নাই; সেয়েহেই এইটোক লৈ ব্যাপক মতবিৰোধ আছে। আনকি মাহক লৈও ব্যাপক মতবিৰোধ পোৱা যায়। যেনেকৈ, এটা বৰ্ণনাত এইটো ৫৭১ চনৰ ৯ ৰবিউল আউয়াল এপ্ৰিল ২৬ হ'ব; চাইয়েদ ছোলাইমান নদভী, চালমান মনসুৰপুৰী আৰু মোহাম্মদ পাশ্বা ফালাকিৰ গৱেষণাত এই তথ্য ওলাই আহিছে। কিন্তু তেখেতৰ জন্মৰ বছৰতেই হস্তী যুদ্ধৰ ঘটনা ঘটিছিল আৰু সেই সময়ত সম্ৰাট নৰশ্বেৰওয়াৰ সিংহাসনত আৰোহণৰ ৪০ বছৰ পূৰ্ণ হৈছিল ইয়াক লৈ কাৰোৰ মাজত দ্বিমত নাই।
শৈশৱ আৰু কৈশোৰ কাল
মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ পিতা আব্দল্লাহ ইবনে আব্দল মুত্তালিব তেওঁৰ জন্মৰ প্ৰায় ছয় মাহ পূৰ্ৱতেই মৃত্যুবৰণ কৰে । তৎকালীন আৰৱৰ ৰীতি আছিল যে সিহঁতে মৰুভূমিৰ মুক্ত জলবায়ুত বাঢ়ি উঠাৰ মাধ্যমেৰে সন্তানসকলৰ সুস্থ দেহ আৰু সুঠাম গঠন সৃষ্টিৰ বাবে জন্মৰ পিছতেই গাখীৰ পান কৰোৱাবৰ বাবে নিয়োজিত বেদুইন মহিলাসকলৰ ওচৰত দি দিয়া হৈছিল আৰু নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পাছত আকৌ ঘূৰাই লোৱা হৈছিল । এই ৰীতি অনুসৰি হজৰত মুহাম্মাদ (ছাঃ) কো হালিমা বিনতে আবু জুয়াইবেৰ (অন্য নাম হালিমা ছাদিয়া) হাতত দি দিয়া হয় । এই শিশুক ঘৰলৈ অনাৰ পাছত দেখা যায় হালিমাৰ সচ্ছলতা ঘূৰি আহে আৰু সিহঁতে শিশুপুত্ৰক সঠিকভাৱে লালন-পালন কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। তেতিয়াৰ এটি ঘটনা উল্লেখযোগ্যঃ শিশু মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ কেৱল হালিমাৰ এটা স্তনেই পান কৰিছিল আৰু অন্যটো তেওঁৰ অন্য দুধভাইৰ(হালিমাৰ নিজৰ সন্তানৰ) বাবে ৰাখি দিছিল। দুই বছৰ লালন-পালনৰ পাছত হালিমাই শিশু মুহাম্মাদ (ছাঃ) ক আমিনাৰ ওচৰলৈ ওভতাই দিয়ে। কিন্তু ইয়াৰ পিছতেই মক্কাত মহামাৰীয়ে দেখা দিয়ে আৰু শিশু মুহাম্মাদ (ছাঃ) ক হালিমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়া হয়। হালিমাও শিশুটিক ঘূৰাই পাবলৈ বিছাৰিছিল। ফলত তেখেতৰ আশাও পূৰ্ণ হ'ল। ইছলামী বিশ্বাসমতে ইয়াৰ কেইদিনমান পাছতেই এটা অলৌকিক ঘটনা ঘটে - এদিনখন শিশু নবীৰ বুকু ফালি কলিজাৰ এটি অংশ বাহিৰ কৰি সেয়া জমজম কোৱাৰ পানিৰে ধুই আকৌ যথাস্থানে স্থাপন কৰি দিয়ে ফৰিষ্টা জিব্ৰাইল আৰু ফৰিষ্টা মিকাইলে। এই ঘটনাটো ইছলামৰ ইতিহাসত বক্ষ বিদাৰণৰ ঘটনা হিচাপে খ্যাত।
এই ঘটনাৰ পিছতেই হালিমাই মুহাম্মাদ (ছাঃ) ক মাক আমিনাৰ ওচৰলৈ ওভতাই দিয়ে। ছয় বছৰ বয়স পূৰ্ণ হোৱালৈকে তেওঁ মাৰ লগতেই কটায়। এই সময়ত এদিন লৰাক লগতলৈ মদিনাতলৈ যাবৰ বাবে মাক আমিনাৰ ইচ্ছা হয়। সম্ভৱত কোনো আত্মীয়ৰ লগত দেখা কৰা আৰু স্বামীৰ কবৰ জিয়াৰত কৰাই ইয়াৰ কাৰণ আছিল। মা আমিনা, লৰা, শশুৰ আৰু সঙ্গী উম্মে আয়মনক লৈ ৫০০ কিলোমিটাৰ পথ অতিক্ৰম কৰি মদিনাত উপস্থিত হয়। তেখেত মদিনাত একমাহ সময় অতিবাহিত কৰে। একমাহৰ পাছত মক্কালৈ ওভতাৰ পথত আৰওয়া নামৰ স্থানত আহি তেখেত গুৰুতৰ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু সেই ঠাইতেই মৃত্যুবৰণ কৰে । মাতাৰ মৃত্যুৰ পাছত ককা আব্দল মুত্তালিবয়ে শিশু মুহাম্মাদক লৈ মক্কাত আহে। ইয়াৰ পাছৰ পৰাই ককায়েকেই হজৰত মুহাম্মাদ (ছাঃ)ক দেখাশোনা কৰি থাকে । মুহাম্মদ (ছাঃ)-ৰ বয়স যেতিয়া ৮ বছৰ ২ মাহ১০ দিন আছিল তেতিয়া তেওঁৰ ককায়েকৰো মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ আগতে তেখেতে তেখেতৰ পুত্ৰ আবু তালিবক মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ দায়িত্ব দি যায়।
আবু তালিব ব্যৱসায়ী আছিল আৰু আৱবসকলৰ নিয়ম অনুযায়ী বছৰত এবাৰকৈ চিৰিয়ালৈ ছফৰ সূত্ৰে গৈছিল। মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ বয়স যেতিয়া ১২ বছৰ আছিল তেতিয়া তেওঁ খুড়াৰ সৈতে চিৰিয়ালৈ যোৱাৰ বাবে বায়না(জোৰকৈ ধৰিলে। প্ৰগাঢ় মমতাৰ কাৰণে আবু তালিবে নিষেধ কৰিব নোৱাৰিলে। যাত্ৰাপথত বছৰালৈ উপস্থিত হোৱাৰ পাছত কাফেলাসহ আবু তালিবে তান্বু পেলালে(অস্থায়ী বাসস্থান)। সেই সময়ত আৰৱ উপদ্বীপৰ ৰোম অধিকৃত ৰাজ্যৰ ৰাজধানী বছৰা বহুত দিশৰ পৰা অন্যতম আছিল। কথিত আছে, চহৰটোত জাৰজিছ নামৰ এজন খ্ৰীষ্টান পাদ্ৰি আছিল; যিজন বুহাইৰা বা বহিৰা নামেৰে অধিক পৰিচিত আছিল। তেখেত তেখেতৰ গিৰ্জাৰ পৰা বাহিৰলৈ আহি কাফেলাৰ মুছাফিৰ সকললৈ মেহমানদাৰী কৰে। এই সময়ত তেখেতে বালক মুহাম্মাদ (ছাঃ) ক দেখি শেষ নবী হিচাপে চিহ্নিত কৰে । ফিজাৰৰ যুদ্ধ যেতিয়া আৰম্ভ হয় তেতিয়া নবীৰ বয়স ১৫ বছৰ আছিল। এই যুদ্ধত তেওঁ স্বয়ং অংশগ্ৰহণ কৰে। যুদ্ধৰ নিৰ্মমতাত তেওঁ অত্যন্ত ব্যথিত হয়। কিন্তু তেওঁ একোৱেই কৰিব পৰা নাছিল। সেই সময়ৰ পৰাই তেওঁ কিবা এটা কৰাৰ চিন্তাভাবনা আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ উত্তম চৰিত্ৰ আৰু সদাচৰণৰ কাৰণে পৰিচিত মহলৰ সকলোৱেই তেওঁক "আল-আমিন" (আৰবী : الامين, অৰ্থ : "বিশ্বস্ত, বিশ্বাসযোগ্য, আস্থাভাজন") "আছ-ছাদিক" (অৰ্থ : "সত্যবাদীl") বুলি সম্বোধন কৰিছিল।
নবুওৱত-পূৰ্ৱ জীৱন
thumb|ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ প্ৰাথমিক অৱস্থাত আৰৱৰ মানচিত্ৰ আৰৱ সকলৰ মাজত বিদ্যমান হিংস্ৰতা, খেয়ানতপ্ৰৱণতা আৰু প্ৰতিশোধস্পৃহা দমনৰ বাবেই হিলফুল ফুজুল নামৰ এটি সংগঠন প্ৰতিষ্ঠিত হয়। মুহাম্মাদ (ছাঃ) ইয়াত যোগদান কৰে আৰু এই সংঘক আগুৱাই লৈ যাৱলৈ তেওঁ বিৰাট ভূমিকা ৰাখে। বিভিন্ন সূত্ৰৰ পৰা জনা যায় তৰুণ বয়সত মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ তেনেকোৱা কোনো উপাৰ্জন নাছিল। কিন্তু তেওঁ বকৰি(ছাগলী) পুহিছিল বুলি বহুতেই উল্লেখ কৰি। সাধাৰণতে তেওঁ যে বকৰিবোৰ পুহিছিল সেইবোৰ আছিল বনি ছা'দ গোত্ৰৰ। কেই কিৰাত পাৰিশ্ৰমিকৰ বিনিময়ত তেওঁ মক্কাত বসবাস কৰা বিভিন্ন ব্যক্তিৰ বকৰিও পুহি দিছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। খুব কম সময়ৰ মাজতেই এইকামত তেওঁ ব্যাপক সফলতা লাভ কৰে। ব্যৱসায় উপলক্ষে তেওঁ চিৰিয়া, বচৰা, বাহৰেইন আৰু য়েমেনলৈ কেইবাবাৰো ভ্ৰমণ কৰে। মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ সুখ্যাতি যেতিয়া চাৰিওফালে বিয়পি পৰে তেতিয়া খাদিজা বিনতে খুওয়াইলিদে (ৰাঃ) সেয়া অৱহিত হৈ তেওঁক নিজৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে ছজৰলৈ যোৱাৰ অনুৰোধ জনায়। মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ সেই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ আৰু খাদিজাৰ পণ্য লৈ চিৰিয়াৰ অন্তৰ্খত বছৰা লৈকে যায়।
খাদিজা (ৰাঃ)এ মাইছাৰৰ মুখত মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ সততা আৰু ন্যায়পৰায়ণতাৰ ভূয়সী প্ৰশংশা শুনি অভিভূত হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও ব্যৱসায়ৰ সফলতা দেখি তেখেতে তেওঁৰ যোগ্যতা সম্বন্ধেও অৱহিত হয়। এক পৰ্যায়ত তেখেতে মুহাম্মাদ (ছাঃ)ক বিবাহ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে স্বীয় বান্ধৱী নাফিছা বিনতে মুনব্বিহৰৰ ওচৰত বিয়াৰ ব্যাপাৰে তেখেতৰ মনৰ কথা ব্যক্ত কৰে। নাফিছাৰ পৰা শুনি মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ কয় যে তেওঁ তেওঁৰ অভিভাবকসকলৰ সৈতে কথা পাতি জনাব। মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ তেওঁৰ খুড়াৰ সৈতে কথা পাতি বিয়াৰ সম্মতি জ্ঞাপন কৰে। বিয়াৰ সময়ত খাদিজা (ৰাঃ)ৰ বয়স আছিল ৪০ বছৰ আৰু মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ বয়স আচিল ২৫ বছৰ। খাদিজা (ৰাঃ)ৰ জীৱদ্দশাত তেওঁ আৰু কোনো বিয়া কৰোৱা নাই। খাদিজা (ৰাঃ)ৰ গৰ্ভত মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ ছয়জন সন্তান জন্মগ্ৰহণ কৰে, যাৰ মাজত চাৰিজনী ছোৱালী আৰু দুজন লৰা। সিহঁতৰ নাম যথাক্ৰমে কাছিম, জয়নাব, ৰুকাইয়া, উম্মে কুলছুম, ফাতিমা আৰু আব্দুল্লাহ। লৰা সন্তান দুজনেই শৈশৱত মৃত্যু হয়। ছোৱালীৰ মাজত সকলোৱেই ইছলামী যুগ পায় আৰু ইছলাম গ্ৰহণ কৰে আৰু একমাত্ৰ ফাতিমা (ৰাঃ)ৰ বাহিৰে সকলোৱেই নবীৰ জীৱদ্দশাতেই মৃত্যুবৰণ কৰে।
মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ বয়স যেতিয়া ৩৫ বছৰ তেতিয়া কা'বা গৃহৰ পুনঃনিৰ্মাণৰ প্ৰয়োজনীয়তা দেখা দিয়ে। ভালে কেইটামান কাৰণত কাবা গৃহৰ সংস্কাৰ কাম আৰম্ভ হয়। পুৰণা ইমাৰত ভাঙি পেলাই নতুনকৈ তৈয়াৰ কৰা আৰম্ভ হয়। এনেকৈ পুনঃনিৰ্মাণৰ সময়ত যেতিয়া হাজৰে আছওয়াদ (পৱিত্ৰ কলা পাথৰ) পৰ্য্যন্ত নিৰ্মাণৰ কাম শেষ হয় তেতিয়াই বিপত্তি দেখা দিয়ে। মূলত কোন গোত্ৰৰ লোকে সেই কামটো কৰিব তাকলৈ আছিল কন্দল। নিৰ্মাণকাম সকলো গোত্ৰৰ মাজত ভাগ কৰি দিয়া হৈছিল। কিন্তু হাজৰে আছওয়াদ স্থাপন আছিল এজনৰ কাম। কোনে স্থাপন কৰিব তাক লৈ বিবাদ আৰম্ভ হয় আৰু চাৰি-পাঁচ দিনলৈ এই বিবাদ অব্যাহত থকাত এক পৰ্যায়ত এইটো ইমানেই মাৰাত্মক ৰূপ ধাৰণ কৰে যে হত্যাকাণ্ড পৰ্যন্ত ঘটাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিয়ে। সেই অৱস্থাত আবু উমাইয়া মাখজুমিএ এটা সমাধান নিৰ্ধাৰণ কৰে যে পিছৰ দিনে প্ৰত্যুষে মছজিদ হাৰামৰ দৰ্জায়েদি যিজনে প্ৰথমে প্ৰৱেশ কৰিব তেওঁৰ সিদ্ধান্তই সকলোৱে মানি ল'ব। পৰৱৰ্তী দিনা মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ প্ৰথমে কাবাত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াত সকলোৱেই অতি সন্তুষ্ট হয় আৰু তেওঁক বিচাৰক হিচাপে মানি লয়। আৰু তেওঁৰ প্ৰতি সকলোৰৰ সুগভীৰ আস্থাও আছিল। যিয়েই নহওক এই দায়িত্ব পাই মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ অত্যন্ত সুচাৰুৰূপে সমাধান কৰে। তেওঁ এটা চাদৰ পেলাই লৈ তাৰ ওপৰত নিজ হাতেৰে হাজৰে আছওয়াদ ৰাখে আৰু বিবদমান প্ৰত্যেক গোত্ৰৰ নেতাসকলক মাতি আনি সিহঁতক চাদৰৰ বিভিন্ন কোণত ধৰি যথাস্থানলৈ লৈ যাৱলৈ কয় আৰু সিহঁতে সেয়াই কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ পাথৰ উঠাই লৈ নিৰ্দিষ্ট স্থানত স্থাপন কৰে।
নবুওৱত প্ৰাপ্তি
thumb|right|একাদশ শতাব্দীৰ পাৰ্চিয়ান কোৰআনৰ এটা পৃষ্ঠা ইছলামিক তথ্যসূত্ৰানুসাৰে চল্লিশ বছৰ বয়সত ইছলামৰ নবী মুহাম্মাদে (ছাঃ) নবুওৱত লাভ কৰে, অৰ্থাৎ এই সময়তেই সৃষ্টিকৰ্তাই তেওঁৰ ওচৰলৈ বাণী প্ৰেৰণ কৰে। আজ-জুহৰিৰ বৰ্ণিত হাদিছ অনুসৰি মুহাম্মাদ (ছাঃ) সত্য দৰ্শণৰ মাধ্যমেৰে ওহি লাভ কৰে। ত্ৰিশ বছৰ বয়স হৈ যোৱাৰ পাছত মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ প্ৰায়েই মক্কাৰ অদূৰত হিৰা গুহাত ধ্যানমগ্ন অৱস্থাত কটাইছিল। তেওঁৰ স্ত্ৰী খাদিজাই নিয়মিতভাৱে তেওঁক খাদ্য দি থৈ আহিছিল। হাদিছৰ বৰ্ণনা অনুযায়ী আনকি এদিন ধ্যানৰ সময়ত ফৰিষ্টা জিব্ৰাইল(আঃ) তেওঁৰ ওচৰলৈ আল্লাহ প্ৰেৰিত বাণী লৈ আহে আৰু তেওঁক এই পংক্তি কেইটা পঢ়িবলৈ কয় : পঢ়া তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ নামত, যিয়ে সৃষ্টি কৰিছে; তেওঁ মানুহক আলাক্বৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে। পঢ়া, আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালক মহামহিম। যিজনে কলমৰ সহায়ত শিক্ষা দিছে। তেওঁ মানুহক এনে শিক্ষা দিছে, যিটো মানুহে জনা নাছিল। উত্তৰত মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ জনায় যে তেওঁ পঢ়িবলৈ নাজানে, পাছত জিব্ৰাইল(আঃ)এ তেওঁক সাবটি ধৰি প্ৰবল চাপ প্ৰয়োগ কৰে আৰু আকৌ একেই পংক্তি পঢ়িবলৈ কলে। কিন্তু এইবাৰো মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ নিজৰ অপাৰখতাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে। এনেকৈ তিনিবাৰ চাপ দিয়াৰ পাছত মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ পংক্তিটো পঢ়িবলৈ সমৰ্থ হয়। মুসলিমসকলৰ বিশ্বাস অনুযায়ী এইটোৱেই কোৰআনৰ প্ৰথম আয়াত গুচ্ছ; ছূৰা আলাকৰ প্ৰথম পাঁচ আয়াত। বৰ্ণনা আৰু উল্লেখ আছে প্ৰথম বাণী লাভৰ পাছত মুহাম্মাদ (ছাঃ) ইমানেই ভীত হৈ পৰিছিল যে কঁপি কঁপি নিজ গৃহলৈ প্ৰৱেশ কৰিয়েই খাদিজা (ৰাঃ)ক কম্বলেদি নিজৰ গাত মেৰিয়াই দিয়াৰ বাবে কৈছিল। বাৰে বাৰে ক'বলৈ ধৰিছিল, "মোক আবৃত কৰা। " খাদিজা (ৰাঃ)ই নবী (ছাঃ)-ৰ সকলো কথা সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰিছিল আৰু তেওঁক নবী হিচাপে মানি লৈছিল। ভীতি দূৰ কৰাৰ বাবে মুহাম্মাদ (ছাঃ)ক লৈ খাদিজা (ৰাঃ)ই নিজ খুড়াৰ লৰা ওয়াৰাকা ইবন নওফেলৰ ওচৰলৈ যায় । নওফেলে তেওঁক শেষ নবী হিচাপে আখ্যায়িত কৰে। লাহে লাহে আত্মস্থ হয় নবী। তাৰপাছত আকৌ অপেক্ষা কৰি থাকে পৰৱৰ্তী প্ৰত্যাদেশৰ বাবে। এটা দিঘল বিৰতিৰ পাছত তেওঁৰ ওচৰলৈ দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে স্ৰষ্টাৰ বাণী আহে। এইবাৰ অৱতীৰ্ণ হয় ছূৰা মুদ্দাছ্ছিৰ কেইটামান আয়াত। ইয়াৰ পাছৰ পৰা মুহাম্মাদ চাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামে গোপনত ইছলাম প্ৰচাৰত আত্মনিয়োগ কৰে।
মক্কী জীৱন
thumb|right|হিৰা গুহা, এয়াতেই মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ প্ৰথম প্ৰত্যাদেশ লাভ কৰে
গোপনভাবে ইছলাম প্ৰচাৰ (দাওয়াত)
প্ৰত্যাদেশ অবতৰণৰ পিছত মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ বুজিব পাৰিলে যে, ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ হ'লে তেওঁক গোটেই আৰব সমাজৰ প্ৰতিপক্ষ হিচাপে থিয় দিব লাগিব; কাৰণ তৎকালীন নেতৃত্বৰ ভীত ধ্বংস কৰাৰ বাহিৰে ইছলাম প্ৰচাৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে অন্য কোনো উপায় নাছিল। সেয়েহে প্ৰথমতে তেখেতে নিজ আত্মীয়-স্বজন আৰু বন্ধু-বান্ধবৰ মাজত গোপনে ইছলামৰ বাণী প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে। মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ আহ্বানত ইছলাম গ্ৰহণকাৰী প্ৰথম ব্যক্তি আছিল তেখেতৰ সহধৰ্মিণী খাদিজা। ইয়াৰ পাছত ইছলাম গ্ৰহণ কৰে মুহাম্মাদ (ছাঃ)-ৰ খুৰাৰ ল'ৰা কিশোৰ আলী, ইছলাম গ্ৰহণৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১০ বছৰ। ইছলামৰ বাণী প্ৰচাৰৰ বাবে নবী (ছাঃ)এ নিজ বংশীয় বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলক লৈ এটা সভা কৰিছিল; এই সভাত কোনেও তেখেতৰ আদৰ্শ মানি লোৱা নাছিল, এই সভাত মাত্ৰ এজনেই ইছলাম গ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁ আছিল আলী। ইছলাম গ্ৰহণকাৰী তৃতীয় ব্যক্তি আছিল নবী (ছাঃ)-ৰ অন্তৰঙ্গ বন্ধু আবু বকৰ। এনেকৈয়েই প্ৰথম পৰ্যায়ত তেখেতে ইছলাম প্ৰচাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল আৰু এই প্ৰচাৰ কাম চলি থাকিল সম্পূৰ্ণ গোপনে।
প্ৰকাশ্যভাবে ইছলাম প্ৰচাৰ (দাওয়াত)
তিনি বছৰ গোপনে ইছলাম প্ৰচাৰ (দাওয়াত দিয়াৰ) পাছত মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ প্ৰকাশ্যে ইছলামৰ প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। মুহাম্মাদ (ছাঃ)এ ছাফা পৰ্বতৰ ওপৰত থিয় হৈ উচ্চস্বৰে সকলোকে সমবেত কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত প্ৰকাশ্যে কৈছিল যে, “আল্লাহ অবিহনে অন্য কোনো প্ৰভু নাই আৰু মুহাম্মাদ আল্লাহ্‌ৰ ৰাছুল”। কিন্তু ইয়াত সকলোৱে তেখেতৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচণ্ড খঙাল হৈ উঠে। প্ৰথম অৱস্থাত বেছিৰভাগ মক্কাবাসীসকলে তেখেতক অবজ্ঞা কৰে, কিছু সংখ্যকহে তেখেতৰ অনুসাৰী হয়। মূলত তিনি শ্ৰেণীৰ লোক তেখেতৰ অনুসাৰী হয় আৰু ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰেঃ ১) সৰু ভাইসকল ও বৃহৎ ছওদাগৰসকলৰ পুত্ৰসকলে; ২) যিসকল ব্যক্তি তেখেতৰ সম্প্ৰদায়ৰ শীৰ্ষ স্থানৰ পৰা চ্যুত হৈছে বা শীৰ্ষ স্থানলৈ উপস্থিত হ'ব পৰা নাই বা দুৰ্বল ব্যক্তিসকলে, ৩) বিশেষকৈ নিৰাপত্তাহীন বিদেশীসকলে।
অমুছলিমসকলৰ দৃষ্টিভঙ্গি
ফৰাচী সম্ৰাট নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্টে মুহাম্মাদক এজন আদৰ্শ আইন নিৰ্মাতা আৰু মহামানৱ আখ্যা দি মুহাম্মাদ (ছাঃ) আৰু ইছলামৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে। ইতিহাসবিদ টমাচ কাৰ্লাইল আৰু উইলিয়াম মণ্টগামাৰি ৱাট     তেখেতসকলে নিজ নিজ কিতাপত মুহাম্মাদ (ছাঃ)ক ইতিহাসৰ এজন অন্যতম প্ৰভাবশালী ইতিবাচক সংস্কাৰক হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও মাইকেল এইচ. হাৰ্টৰ তেখেতৰ বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ একশ মনীষী নামৰ জীৱনী গ্ৰন্থত মুহাম্মাদ (ছাঃ)ক প্ৰথম স্থানত ৰাখিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ
আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ (African swine fever) হৈছে ঘৰচীয়া আৰু বনৰীয়া গাহৰিৰ শৰীৰত ভাইৰাছৰ পৰা হোৱা এবিধ মাৰাত্মক সংক্ৰামক ৰোগ। এই বেমাৰবিধ গাহৰিৰ শৰীৰত সাধাৰণতে দেখা দিয়া ক্লাছিকেল ছোৱাইন ফিভাৰতকৈ বেলেগ আৰু এই বেমাৰবিধৰ কোনো প্ৰতিষেধক এতিয়ালৈ ওলোৱা নাই। আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ আফ্ৰিকা, ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ কেইবাখনো দেশত বিস্তাৰিত হৈ আছে। ২০২০ চনৰ মে' মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰত অসমতেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বেমাৰ ধৰা পৰে। একে মাহৰে মাজভাগলৈ অসমৰ ১০খন জিলাত আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰত আক্ৰান্ত হৈ ১৪৯১৯টা গাহৰিৰ মৃত্যু হোৱা বুলি অসমৰ কৃষি আৰু পশুপালন মন্ত্ৰী মাননীয় অতুল বৰাদেৱে জানিবলৈ দিয়ে।
কাৰক
আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ ৰোগ আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ ভাইৰাছৰ দ্বাৰা হয়। এই ভাইৰাছটো আচফাৰভাইৰিডি (Asfarviridae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এটা ডিএনএ ভাইৰাছ। উল্লেখযোগ্য যে এই ভাইৰাছবিধে মানুহৰ শৰীৰত কোনোধৰণৰ ৰোগৰ সৃষ্টি নকৰে।
অসমত প্ৰভাৱ
২০২০ বৰ্ষৰ এপ্ৰিল মাহৰ শেষভাগত আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰত গাহৰিৰ মৃত্যু উদ্বেগজনকভাৱে বৃদ্ধি পোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসমৰ ছয়খন জিলাত গাহৰি মাংসৰ বিক্ৰী আৰু বিতৰণ বন্ধ কৰি দিয়ে। জিলাকেইখন হৈছে বিশ্বনাথ, ধেমাজি, ডিব্ৰুগড়, লখিমপুৰ, শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাট। ইয়াৰ পিছত মৃত গাহৰিৰ নমুনা ভূপালস্থিত নেচনেল ইনষ্টিটিউত অৱ হাই চিকিউৰিটি এনিমেল ডিজিজলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। আৰু তাতে আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফিভাৰ বুলি নিশ্চিত কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ শ্ৰেণী:ভাইৰাছজনিত ৰোগ
টাও টে চিং
টাও টে চিং (Tao Te Ching, চীনা ভাষাত: 道德经; পিন্যিন: Dàodé Jīng), বা লাও ত্‌জে/ লাও জে, এখন চীনা শাস্ত্ৰীয় গ্ৰন্থ, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬থ শতিকাৰ লাওজেই লিখা বুলি জনা। এই গ্ৰন্থ কোনে লিখা, কেতিয়া লিখা আৰু কেতিয়া সংগৃহীত, সেই কথা স্পষ্ট নহয়। আতাইতকৈ পুৰণি অংশ, যাক পুৰাতাত্ত্বিক পদ্ধতিৰে প্ৰাপ্ত কৰা হৈছে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকাৰ, কিন্তু আধুনিক গৱেষকসকলে এই গ্ৰন্থৰ অন্য অংশ ঝুৱাংজেৰ প্ৰথম অংশৰ পাছতহে লিখা বা অন্ততঃ সংগ্ৰহ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে।
প্ৰভাৱ
ঝুৱাংজেৰ সৈতে টাও টে চিং টাওবাদী দৰ্শন আৰু ধৰ্মৰ মৌলিক গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থৰ প্ৰভাৱ চীনৰ অন্য দাৰ্শনিক প্ৰথাৰ ওপৰতো দেখা যায়, যেনে ন্যায়বাদ, কনফুচিয়ানবাদ আৰু বৌদ্ধ দৰ্শন, যাক চীনত প্ৰথম পৰিচয় হওঁতে টাওবাদী শব্দ আৰু ধাৰণাৰ ব্যৱহাৰেৰেই বুজা গৈছিল। অনেক শিল্পী, যেনে কবি, চিত্ৰকাৰ, হস্তাক্ষৰ-শিল্পী আৰু মালী টাও টে চিঙেৰে প্ৰভাৱিত হৈছিল। এই গ্ৰন্থৰ প্ৰভাৱ চীনৰ বাহিৰতো বিয়পি পৰিছে আৰু এই গ্ৰন্থ বিশ্বৰ আতাইতকৈ অধিক অনুবাদ হোৱা সাহিত্যৰ অন্যতম।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ধৰ্ম গ্ৰন্থ
টুনুজ্যোতি গগৈ
টুনুজ্যোতি গগৈ (Tunujyoti Gogoi; জন্ম: ১৯৮০) একাধাৰে লেখক, সম্পাদক, গল্পকাৰ । তেখেত মুক্ত চিন্তা আলোচনীখনৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক (যুতীয়াভাৱে)। অসমৰ বহুকেইখন বাতৰি কাকতৰ সম্পাদনাৰ সৈতে তেখেত এসময়ত জড়িত আছিল৷ সমান্তৰালভাৱে ‘নতুন সাহিত্য পৰিষদ’, ‘ভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক যুৱ ফেডাৰেচন’ (DYFI) আদি সংগঠনৰ লগতো জড়িত আছিল৷ বৰ্তমান তেখেতে ‘উত্তম অধ্যয়ন আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ’ৰ উদ্যোগত বিভিন্ন সামাজিক কাম-কাজ কৰি আছে৷ তেখেত ‘চৰ্যাভাষ’ আলোচনীখনৰো মুখ্য সম্পাদক৷
জন্ম আৰু পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম ১৯৮০ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ কপহুৱা গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম উত্তম গগৈ আৰু মাতৃৰ নাম বিৰজা লিকচন গগৈ
শিশু গ্ৰন্থ
ৰঙৰ অকণমানি পৃথিৱীখন, ২০২১
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অনুষ্কা শংকৰ
অনুষ্কা শংকাৰ (জন্ম ১৯৮১ চনৰ ৯ জুন) এগৰাকী ভাৰতীয় চেতাৰবাদক আৰু গীতিকাৰ। তেওঁ পণ্ডিত ৰবি শংকৰৰ জী।
প্ৰাথমিক জীৱন
অনুষ্কা শংকৰৰ জন্ম হৈছিল লণ্ডনত আৰু তেওঁৰ শৈশৱ অতিবাহিত হৈছিল দিল্লী আৰু লণ্ডন-এই দুয়োখন ঠাইত। তেওঁৰ মাকৰ নাম সুকণ্যা শংকৰ আৰু পিতা পণ্ডিত ৰবি শংকৰ। অনুষ্কা শংকৰৰ জন্মৰ সময়ত ৰবি শংকৰৰ বয়স হৈছিল ৬১ বছৰ। দেউতাকৰ ফালৰ পৰা অনুষ্কা শংকৰ গায়িকা ন’ৰা জ’নছ আৰু শুভেন্দ্ৰ শুভ শংকৰৰ ভগ্নী।
কৈশোৰৰ কালছোৱাত অনুষ্কা শংকৰে কেলিফৰ্ণিয়াত বসবাস কৰিছিল আৰু ছান ডিয়েগো স্কুল অকাডেমীত নামভৰ্তি কৰিছিল। তাৰপাছতে মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ সংগীতকে নিজৰ কেৰিয়াৰ হিচাপে লোৱাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
কেৰিয়াৰ
thumb|অনুষ্কা আৰু ৰবি শংকৰ, এক সংগীতৰ অনুষ্ঠানত, ২০০৫ সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই দেউতাক ৰবি শংকৰৰ পৰা তেওঁ চেতাৰৰ শিক্ষা আৰম্ভ কৰা অনুষ্কা শৰ্মাই দহ বছৰ বয়সত দেউতাকক তেওঁৰ অনুষ্ঠান সমূহত তানপুৰা সংগত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৫ চনৰ ২৭ ফেব্ৰৱাৰী তাৰিখে, দেউতাকৰ ৭৫ বৰ্ষীয় জন্মদিনৰ উপলক্ষে নতুন দিল্লীৰ চিৰিফৰ্টত পতা এক অনুষ্ঠানত অনুষ্কা শৰ্মাই মাত্ৰ ১৩ বছৰ বয়সতে জীৱনৰ প্ৰথম চেতাৰবাদন প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁৰ এই অনুষ্ঠানত তবলাত সহযোগ কৰিছিল বিশিষ্ট তবলা বাদক, সংগীতজ্ঞ জাকিৰ হুছেইনে। পুনৰ দেউতাকৰ জন্মদিনৰ উপলক্ষেই তেওঁ বিশেষভাৱে In Celebration শীৰ্ষক four-CD box মুকলি কৰে, যি আছিল তেওঁৰ প্ৰথম ষ্টুডিঅ ৰেকৰ্ডিং। চৈধ্য বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ দেউতাকৰ সকলোবোৰ অনুষ্ঠানতেই সহযোগী হিচাপে অংশ লবলৈ আৰম্ভ কৰে। ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁ এঞ্জেল ৰেকৰ্ডছৰ সৈতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰেকৰ্ডিঙৰ চুক্তি সম্পন্ন কৰে।
তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম অনুষ্কা ১৯৯৮ চনত মুক্তি পায় আৰু ২০০০ চনত মুক্তি পায় অনুৰাগ শীৰ্ষক এলবামটি। ১৯৯৯ চনৰ পাছত তেওঁ নিজকে সংগীতৰ লগত জড়িত কৰাবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে আৰু আনুষ্ঠানিক শিক্ষা তেতিয়াই সমাপ্ত কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ নিজৰ তৃতীয় এলবাম লাইভ এট কাৰ্নেগী হল-ৰ বাবে গ্ৰেমী বঁটাৰ বাবে তেওঁৰ ভগ্নী ন'ৰা জনছৰ লগতে নিৰ্বাচন লাভ কৰে। কম বয়সতে এই সন্মান লাভ কৰা বিশ্বৰ তেওঁ প্ৰথম মহিলা আছিল।
অভিনয় আৰু লিখনি
অনুষ্কা শংকৰে ২০০২ চনত তেওঁৰ দেউতাকৰ জীৱনী বাপী: দ্য লাভ অব মাই লাইফ গ্ৰন্থখনি ৰচনা কৰে। তেওঁ লগতে আন কেইবাখনো অন্যান্য গ্ৰন্থৰ প্ৰণেতা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
কেনিয়া
কেনিয়া ( বা ), (কে'ন্‌য়া), বা চৰকাৰীভাৱে কেনিয়া গণৰাজ্য, আফ্ৰিকাৰ এখন দেশ। ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু বৃহত্তম নগৰ নাইৰোবি। কেনিয়া বিষুৱ ৰেখাত অৱস্থিত। ইয়াৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে আছে ভাৰত মহাসাগৰ, দক্ষিণে টাঞ্জানিয়া, পশ্চিমে উগাণ্ডা, উত্তৰ-পশ্চিমে দক্ষিণ চুডান, উত্তৰে ইথিয়'পিয়া আৰু উত্তৰ-পূবে চোমালিয়া। কেনিয়াৰ মাটিকালি 581309 km2 আৰু জুলাই, ২০১২ৰ তথ্য অনুসৰি জনসংখ্যা প্ৰায় ৪৪ নিযুত।
ভাৰতীয় মহাসাগৰৰ সীমাৰ ফালে কেনিয়াৰ জলবায়ু গৰম আৰু আৰ্দ্ৰ; ৰাজধানীৰ ফালে বন্যপ্ৰাণীৰে ভৰা চাভানা তৃণভূমি অৱস্থিত। নাইৰোবিৰ জলবায়ু শীতল আৰু কেনিয়া পৰ্বতৰ দিশে তাপমাত্ৰা অধিক কম। কেনিয়া পৰ্বতত তিনিটা স্থায়ী বৰফেৰে ভৰা শৃংগ আছে। আৰু ভিতৰলৈ ভিক্ট'ৰিয়া হ্ৰদৰ ওচৰত, পশ্চিমৰ নাতিশীতোষ্ণ বনাঞ্চল আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত জলবায়ু পুনৰ তুলনামূলকভাৱে গৰম আৰু আৰ্দ্ৰ। চোমালিয়া আৰু ইথিয়'পিয়াৰ সীমাত থকা উত্তৰ-পূব অঞ্চল শুকান আৰু মৰুভূমিৰে ভৰা। ভিক্ট'ৰিয়া হ্ৰদ পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম বিশুদ্ধ পানীৰ আৰু বৃহত্তম ক্ৰান্তীয় হ্ৰদ। দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত অৱস্থিত এই হ্ৰদটো উগাণ্ডা আৰু টাঞ্জানিয়াতো পৰে। চাফাৰীৰ বাবে প্ৰখ্যাত কেনিয়াৰ কেইখনমান বনাঞ্চল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈছে পূব-পশ্চিম চাভ' ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, মাচাই মাৰা, লে'ক নাকুৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু এবেৰ্ডেৰিছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। লামুৰ আৰু আন কেইবাটাও বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ থকাৰ লগতে কেনিয়াত কিলিফিৰ দৰে কেইখনমান বিশ্ববিখ্যাত বীচ্চো আছে য'ত প্ৰতিবছৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় য়াট্‌ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।
The capital, Nairobi, is a regional commercial hub. The economy of Kenya is the largest by GDP in Southeast and Central Africa. Agriculture is a major employer; the country traditionally exports tea and coffee and has more recently begun to export fresh flowers to Europe. The service industry is also a major economic driver. Kenya is a member of the East African Community. Compared to other African countries, Kenya enjoys relatively high political and social stability.
External links
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ