cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত
বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত (Buddhadeb Dasgupta; ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৪ – ১০ জুন ২০২১) আছিল এগৰাকী বঙালী কবি, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা। 'বাঘ বাহাদুৰ', 'তাহাদেৰ কথা', 'চৰাচৰ' আৰু 'উত্তৰা' আদি ছবিৰ বাবে দাসগুপ্তই সমাদৰ লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত পাঁচখন ছবিয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ 'শ্ৰেষ্ঠ ছবি'ৰ শাখাত শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিকেইখন আছিল 'বাঘ বাহাদুৰ' (১৯৮৯), 'চৰাচৰ' (১৯৯৩), 'লাল দৰ্জা' (১৯৯৭), 'মণ্ডো মেয়াৰ উপাখ্যান' (২০০২) আৰু 'কালপুৰুষ' (২০০৮)। আনহাতে 'দূৰত্ব' (১৯৭৮) আৰু 'তাহাদেৰ কথা' (১৯৯৩) ছবি দুখনে বঙালী ভাষাত 'শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা' বুটলিবলৈ সক্ষম হয়। এগৰাকী পৰিচালক হিচাপে দাসগুপ্তই ২০০০ চনত 'উত্তৰা' আৰু ২০০৫ চনত 'স্বপ্নেৰ দিন' নামৰ কথাছবি দুখনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এগৰাকী কবি হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰা দাসগুপ্তই বিগত বৰ্ষসমূহত 'গভীৰ আৰালেয়', 'কফিন কিম্বা ছুটকেছ', 'হিমযোগ', 'চাট্টা কাহিনী', 'ৰবটৰ গান', 'শ্ৰেষ্ঠ কবিতা' আৰু 'ভোমবোলেৰ আশ্চৰ্য কাহিনী ও অন্যান্য কবিতা'ৰ দৰে কাব্য প্ৰকাশ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৪ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত এতিয়াৰ পশ্চিমবংগৰ দক্ষিণাঞ্চলত থকা আনাৰা নামে ঠাইত বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ জন্ম হয়। পিতৃ-মাতৃৰ নগৰাকী সন্তানৰ ভিতৰত তেখেত তৃতীয় আছিল। পিতৃ তাৰকান্ত দাসগুপ্তই ভাৰতীয় ৰেলসেৱাৰ এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত শৈশৱৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱা বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তই ভ্ৰমণতেই কটাছিল। বাৰবছৰ বয়সত তেখেতে কলিকতাৰ হাওৰাত থকা দীনবন্ধু বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ আহে। স্বৰাজোত্তৰ কালত, তেখেতৰ পিতৃ খড়গপুৰলৈ বদলি হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বৰ্তমানৰ ছট্টিছগড়ত থকা মানেন্দ্ৰগড়লৈ বদলি হয়।
কৰ্মজীৱন
বৰদ্বান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ শ্যামসুন্দৰ কলেজত অৰ্থনীতিৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা হিচাপে বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তই কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলিছিল। ইয়াৰ পিছত তেখেতে চিটি কলেজত যোগদান কৰে। কিন্তু ১৯৭৬ চনত তেখেতে অৰ্থনৈতিক শাস্ত্ৰ আৰু সমাজ-ৰাজনৈতিক বাস্তৱতাৰ মাজত থকা বৈসাদৃশ্য অনুধাৱন কৰে আৰু ছবি-নিৰ্মাণৰ দিশে অগ্ৰসৰ হয়। সমান্তৰালভাৱে, কলিকতা চলচ্চিত্ৰ সংঘৰ জৰিয়তে তেখেতে চাৰ্লি ছেপলিন, ইংগাৰ বাৰ্গমেন, আস্কিৰা কুৰুশ্বাৱা, ভিট্টৰিঅ' ডে ছিকা, ৰবাৰ্টো ৰছেলিনী আৰু মাইকেলেঞ্জেলো এণ্টনিয়নিৰ দৰে পৰিচালকৰ কৰ্মৰাজিৰ লগত পৰিচয় হয়। উল্লেখ্য যে, উচ্চ মাধ্যমিকত অধ্যয়ন কৰি থকা কালত তেখেতে নিজৰ খুড়ায়েকৰ লগত এইটো সংঘলৈ অহা-যোৱা কৰিছিল। এইসকল ছবি আৰু পৰিচালকে দাসগুপ্তক ছবি-নিৰ্মাণক অভিব্যক্তিৰ মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগালে। ১৯৬৮ চনত তেখেতে নিজৰ চলচ্চিত্ৰ-জীৱন আৰম্ভ কৰিলে এখন দহমিনিটীয়া তথ্যচিত্ৰৰে। নাম আছিল-'The Continent of Love'। ১৯৭৮ চনতহে, অৰ্থাৎ প্ৰায় দহ বছৰৰ পাছতহে দাসগুপ্তৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি 'দূৰত্ব'ৰ মুক্তি হয়।
তেখেতৰ কাব্যময়তাই চিনেমাকো সমৃদ্ধ কৰিছে। চলচ্চিত্ৰ-জীৱনৰ প্ৰথম কালছোৱাত, দাসগুপ্তই সত্যজিৎ ৰায়ৰ বাস্তৱবাদী ধাৰাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ তেখেতৰ ছবিসমূহতো প্ৰতীয়মান হৈছিল। পাছলৈ তেখেতে ভিন্ন বৈচিত্ৰ্যৰ ছবি-নিৰ্মাণত হাত দিয়ে।
ব্যক্তিগত জীৱন
বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ পত্নী সোহিনী দাসগুপ্তও এগৰাকী ছবি-নিৰ্মাতা। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। কনিষ্ঠ জীয়ৰী অলোকানন্দ দাসগুপ্ত এগৰাকী প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত ধ্ৰুপদী পিয়ানোবাদক। ২০১৩ চনত তেখেতে পিতৃৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী ভাষাৰ ছবি ' আনৱাৰ কা অজব কিচ্চা' নামৰ ছবিখনৰ বাবে নেপথ্য সংগীতৰ ৰচনা কৰে। ' এ.কে. ভাৰ্ছেছ এ.কে.', 'ছেক্ৰেড গেইমছ', 'ট্ৰেপড্' আদিৰ দৰে চিনেমা আৰু ছিৰিজতো অলোকানন্দাই সংগীত সংযোজন কৰিছে।
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে ৭৭ বচৰ বয়সত বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ জীৱন-নাটৰ সামৰণি পৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
অনন্ত (হিন্দু ধৰ্ম)
thumb| অনন্ত বিষ্ণু অনন্ত ( अनन्त; অন্ত নোহোৱা ) হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ। ই মূলতঃ বিষ্ণুৰ এটা উপনাম।
বৈষ্ণৱ ধৰ্ম
thumb| বিষ্ণু অনন্ত নাগৰ কুণ্ডলীত শুই থাকে। তেওঁ সৃষ্টিৰ পৰৱৰ্তী চক্ৰৰ বাবে সাৰ পাব আৰু সকলো বস্তুৰ ধ্বংসৰ আগজাননী দিব। (১৪ শতিকাৰ ভাস্কৰ্য, নেচনেল মিউজিয়াম অৱ স্কটলেণ্ড, এডিনবাৰ্গ) বিষ্ণুৰ বহুকেইটা নামৰ ভিতৰত ই অন্যতম। শেষনাগৰ নামো অনন্ত, যাৰ ওপৰত বিষ্ণুৱে ক্ষীৰ সাগৰত শয়ন কৰি থাকে।
মহাভাৰতত অনন্ত বা শেষনাগ কাশ্যপৰ পুত্ৰ আৰু প্ৰজাপতিসকলৰ ভিতৰত এজন। তেওঁ কদ্ৰুৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। কদ্ৰুৱে নিজৰ পুত্ৰসকলক উচ্ছৈশ্ৰৱাৰ দেহত ওলমি থাকিবলৈ কৈছিল আৰু যিসকলে তেনে কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, তেওঁলোকক জন্মেজয়ৰ সৰ্পযজ্ঞত মৃত্যু হ'বলৈ বুলি অভিশাপ দিছিল। অনন্তক ব্ৰহ্মাই ৰক্ষা কৰিছিল আৰু পাতাললৈ গৈ নিজৰ ফণাত ব্ৰহ্মাণ্ডখন ধাৰণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। এইদৰেই তেওঁ পাতালত নাগসকলৰ ৰজা হৈছিল। অনন্তৰ কৃপাত গৰ্গই জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু কাৰণ বিজ্ঞান (causation) আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
অনন্ত ব্ৰহ্মা, শিৱ, স্কন্দ, কৃষ্ণ, বলৰাম আৰু পৃথিৱীৰ এক উপনাম।
বেদান্ত
বেদান্তৰ মতে অনাদি (আৰম্ভণিহীন) অনন্ত (অন্তহীন) অখণ্ড (অখণ্ড) সচিদানন্দ (সত্তা-চেতনা-আনন্দ) বাক্যাংশত ব্যৱহৃত অনন্ত শব্দটোৱে অন্তহীন, একক অদ্বিতীয় বাস্তৱতাক বুজায়।
ই ব্ৰহ্মক বুজায় যি হৈছে মহাশূন্যত সাকাৰ হৈ পৰা ছয় বৈশিষ্ট্যৰ (বাকীকেইটা হ'ল প্ৰজ্ঞা, প্ৰিয়ম, সত্যম, অনন্ত, আনন্দ আৰু স্থিতি) অন্যতম।
ব্ৰহ্মৰ কোনো প্ৰাৰম্ভিক কাৰণ নাই আৰু ইয়াক অনাদিকাৰণ বুলি জনা যায়। অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মৰ কোনো বস্তুগত কাৰণ নাই আৰু ই কোনো বস্তুৰ বস্তুগত কাৰণ নহয়। অনন্ত হৈছে অসীম স্থান আৰু এই অসীম স্থানেই ব্ৰহ্ম।
যোগ
যোগৰ মতে অনন্ত হৈছে অসীমৰ সৰ্প যি শিৱই পাৰ্বতীক প্ৰদান কৰা গোপন শিক্ষা শ্ৰৱণ কৰিছিল। সেই গোপন শিক্ষা আছিল যোগ। ধৰা পৰাৰ লগে লগে অনন্তক শিৱই সেই শিক্ষা মানুহক প্ৰদান কৰিবলৈ শাস্তি দিয়ে যাৰ বাবে অনন্তই মানৱ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু তেওঁক পতঞ্জলি বুলি কোৱা হয়। যোগসূত্ৰত পতঞ্জলিয়ে উশাহ-নিশাহৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছ। উশাহ-নিশাহৰ প্ৰচেষ্টাক ২.৪৭ নং সূত্ৰত অনন্ত শব্দটোৱে আলোকপাত কৰিছে।
জৈন ধৰ্ম
২৪গৰাকী জৈন তীৰ্থংকৰৰ ভিতৰত চতুৰ্দশগৰাকী অনন্ত বা অনন্ত নাথ নামেৰে জনাজাত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ (The Kingdom of God Is Within You) হৈছে লীঅ' টলষ্টয়ৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন দৰ্শন সম্বন্ধীয় প্ৰবন্ধৰ সংকলন। এক আৰ্ভাৱিক চিকিৎসা, ৰাছিয়াৰ গৃহ দেশত নিষিদ্ধ হোৱাৰ পিছত ১৮৯৪ চনত জাৰ্মানীত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশিত হয়। ই হৈছে টষ্টলয়ৰ চিন্তাৰ ত্ৰিশ বছৰৰ সমাপ্তি, আৰু সৰ্বজনীন প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি খ্ৰীষ্টান সকলৰ ব্যাখ্যাৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি সমাজৰ বাবে এটা নতুন সংগঠনৰ আৰ্হি দেখুৱায়।
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ হৈছে অহিংসা অথবা অহিংস প্ৰতিৰোধ, আৰু খ্ৰীষ্টান নৈৰষ্টাক আন্দোলনৰ টলষ্টয়ন প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ বাবে এক মুখ্য পাঠ।
পশ্চাদপৎ
কিতাপখনৰ শিৰোনাম বাইবেলৰ Luke 17:21-ৰ পৰা আহিছে। কিতাপখনত টলষ্টয়ে যীচু খ্ৰীষ্টৰ শিকনি অনুসৰি হিংসাৰ মুখামুখি হ'লে অহিংস প্ৰতিৰোধৰ মূলমন্ত্ৰৰ কথা কৈছে। যেতিয়া খ্ৰীষ্টই আনটো গাল ঘূৰাবলৈ কয়, টলষ্টয়ে দাবী কৰে যে খ্ৰীষ্টৰ অৰ্থ হৈছে হিংসা, আনকি ৰক্ষণশীল দয়ালু, আৰু প্ৰতিশোধ পৰিহাৰ কৰা। ইয়াৰ পৰিধিৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ৰোমান আৰু মধ্যযুগীয় গৱেষকৰ ব্যাখ্যাক টলষ্টয়ে অমান্য কৰে। "“ঈশ্বৰৰ বাণীত লিখা হ'লে আপুনি মানুহক কেনেদৰে হত্যা কৰিব পাৰে: 'তুমি হত্যা নকৰিবা। '?""
টলষ্টয়ৰ দৃষ্টিভঙ্গী অনুসৰি যুদ্ধ কৰা সকলো চৰকাৰেই খ্ৰীষ্টান নীতিৰ প্ৰতি অপৰাধী। যিহেতু ৰাছিয়ান অৰ্থডক্স গীৰ্জা একে সময়তে এক ৰাজ্যিক গীৰ্জা আছিল আৰু ৰাজ্যৰ নীতিক সম্পূৰ্ণৰূপে সমৰ্থন কৰিছিল, টলষ্টয়ে ইয়াৰ শিক্ষাসমূহক খ্ৰীষ্টৰ সঁচা গছপেল বুলি বিশ্বাস কৰা বস্তুৰ পৰা, বিশেষকৈ চাৰমন অন দি মাউণ্ট, পৃথক কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।
টলষ্টয়ে অহিংসাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যাসমূহৰ সমাধান হিচাপে আৰু গীৰ্জাৰ ভণ্ডামী চোৱাৰ এক উপায় বুলি কৈছিল।গছপেলত যিশুৰ কথাবোৰ পঢ়ি, টলষ্টয়ে কৈছে যে আধুনিক গীৰ্জা এক আদৰ্শ সৃষ্টি। "Nowhere nor in anything, except in the assertion of the Church, can we find that God or Christ founded anything like what churchmen understand by the Church.”"
টলষ্টয়ে বিভিন্ন ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কীয় আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতৰ অংশ উপস্থাপন কৰিছিল, আৰু খ্ৰীষ্টান সকলৰ ভিত্তিৰ পৰা প্ৰতিৰোধ নকৰাৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি প্ৰদান কৰিছিল, যিটো এজন সংখ্যালঘু বিশ্বাসকাৰীয়ে স্বীকাৰ কৰিছিল। বিশেষকৈ, তেওঁ 'স্থিতি' বজাই ৰাখিব বিচৰা সকলৰ সন্মুখীন হয়: ""That this social order with its pauperism, famines, prisons, gallows, armies, and wars is necessary to society; that still greater disaster would ensue if this organization were destroyed; all this is said only by those who profit by this organization, while those who suffer from it – and they are ten times as numerous – think and say quite the contrary.”"
১৮৯৪ চনত কনচ্টেঞ্চ গাৰ্নেট, যিয়ে এইখন ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল, তেওঁ তেওঁৰ অনুবাদকৰ টোকাত লিখিছিল: "'One cannot of course anticipate that English people, slow as they are to be influenced by ideas, and instinctively distrustful of all that is logical, will take a leap in the dark and attempt to put Tolstoy's theory of life into practice. But one may at least be sure that his destructive criticism of the present social and political regime will become a powerful force in the work of disintegration and social reconstruction which is going on around us.'"
অন্যান্য অহিংসামূলক কাৰ্যকলাপ
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ ১৯৬০ চনৰ নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ এজন মুখ্য কৌশলী জেমচ বেভেলৰ ওপৰতো যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
গভীৰ আস্থাৰ গান
বিৱৰণ
ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ গীতসমূহৰ পৰ্যালোচনা সম্বলিত কিতাপখন হৈছে এই পৰ্যালোচনাৰ প্ৰথম খণ্ড। মূল প্ৰবন্ধ আছে আঠটা। প্ৰবন্ধকেইটা হৈছে -
পৰিশিষ্টত সংযোগ কৰিছে 'গোপন ৰে'ল পথৰ গান' শীৰ্ষক এটি লেখা। লগতে আছে কেইটামান গীতৰ স্বৰলিপি, ষ্টাফ ন'টেচন। স্বৰলিপি সংযোজিত গীতসমূহ হৈছে - অতীতৰ বুৰঞ্জী, অস্ত আকাশৰে, দোলা হে দোলা, চেনেহীৰ ফটা ৰিহা আৰু বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে। লগতে বৰ বৰ মানুহৰ দোলা আৰু বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে গীত দুটিৰ ষ্টাফ ন'টেচন উল্লেখ কৰা আছে। উল্লেখযোগ্য যে প্ৰতিটো প্ৰবন্ধত আলোচিত গীতসমূহ পঢ়াৰ লগতে পাঠকে গানখিনি শুনি যাব পৰাকৈ কিউ আৰ ক'ড সংযোগ কৰা আছে। এই সম্পৰ্কে প্ৰবন্ধসমূহৰ আৰম্ভণিতে 'ভূমিকা' শীৰ্ষক একলমত লেখিকাই লিখিছে, "গান এটাৰ কথাংশৰ বিষয়ে যিমানেই গভীৰ বিশ্লেষণ নহওক লাগিলে সেই গান শ্ৰোতাৰ কাণেৰে সোমাই চেতনালৈ প্ৰৱাহিত নোহোৱালৈকে প্ৰকৃত উপলব্ধি নাহে। সেই উপলব্ধিৰ অবিহনে এনে বিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰ'ব। এই কথাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই প্ৰতিটো লেখাতে মূল গীতটি আৰু প্ৰাসংগিকভাৱে আলোচনালৈ অহা সকলো গীতৰে এটি ক'ড সংযুক্ত কৰি দিয়া হৈছে।" কিতাপখনৰ শেষ পৃষ্ঠাত এই ক'ডৰ পৰা গানসমূহ শুনিবলৈ দিয়া কাৰিকৰী নিৰ্দেশনা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে ।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
ড° বৰ্ণালী দাস বৰুৱা হৈছে এগৰাকী লেখিকা, সম্পাদিকা, সংগীত শিল্পী তথা যোৰহাটস্থিত অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা খাদ্য বিজ্ঞান আৰু পৰিপুষ্টি বিভাগৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰোঁতা। অসমৰ বহুল প্ৰচলিত কেইবাখনো কাকত আলোচনীত নিয়মীয়াভাৱে লিখ-মেলা কৰা ড° বৰ্ণালী দাস বৰুৱা মূলতঃ যুক্তিবাদী চিন্তা-চৰ্চা আৰু সংগীত সম্পৰ্কীয় লেখাৰ বাবে অসমৰ পঢ়ুৱৈ সমাজত এগৰাকী পৰিচিত ব্যক্তি। তেওঁ 'যুক্তি বিকাশ সমিতি, অসম'ৰ অনলাইন আলোচনী 'মুক্ত চিন্তা'ৰ সম্পাদক । তেওঁ নামৰূপ সংগীত মহাবিদ্যালয়ত প্ৰয়াত ৰোষ বৰুৱাৰ ওচৰত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কণ্ঠ সংগীত আৰু ভায়লিনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
শ্বিণ্ট'
শ্বিণ্ট' (神道) এটি জাপানী ধৰ্ম। গৱেষকে এই ধৰ্মক পূব এছিয়াৰ ধৰ্মসমূহৰ মাজত স্থান দিয়ে। শ্বিণ্ট' ধৰ্মী লোকে সাধাৰণতে এই ধৰ্মক জাপানৰ আদিবাসী ধৰ্ম জ্ঞান কৰে। ই এক প্ৰকৃতিবাদী ধৰ্ম। এই ধৰ্মৰ কোনো কেন্দ্ৰীয় প্ৰশাসক নাই, আৰু শ্বিণ্ট' বিশ্বাসীৰ মাজত ভিন ভিন ধৰণৰ ৰীতি-নীতি দেখা যায়।
ইতিহাস
যদিও ইতিহাসবিদে এই কথা নিশ্চিতভাৱে ক'ব নোৱাৰে যে কেতিয়া শ্বিণ্ট'ই এটি পৃথক ধৰ্মৰ ৰূপ গ্ৰহণ কৰিলে, এই কথা নিশ্চিত যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ৰ আগে-পাছে য়ায়ই কালত কামিৰ আৰাধনা প্ৰচলিত আছিল। ৩০০ৰ পৰা ৫৩৮ চনৰ কফুন কালত জাপানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটিল আৰু এই ধৰ্মৰ ব্যাপকভৱে প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ হ'ল। বৌদ্ধ আৰু শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ সান-মিহলি হৈ এনে পৰ্যায় পালেগৈ যে জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ পালনত এটাৰ অবিহনে আনটো কৰা অসম্ভৱ হৈ পৰিল। এই প্ৰক্ৰিয়াক শ্বিনবুৎচু-শ্বুগ' বোলা হয়। কামিসকলক বৌদ্ধ সৃষ্টিতত্ত্বৰ অংশ গণ্য কৰা হ'ল আৰু লাহে লাহে কামিসকলে অৰ্ধ-মানৱৰ ৰূপ ল'লে। কামিৰ আৰাধনাৰ আতাইতকৈ পুৰণি লিখিত উল্লেখ পোৱা যায় অষ্ট শতিকাৰ কজিকি আৰু নিহন শ্ব'কিত। তাৰ পাছৰ শতিকাকেইটাত শ্বিনবুৎচু-শ্বুগ'ক জাপানৰ ৰাজপৰিয়ালে গ্ৰহণ কৰিলে। ১৮৬৮ চনৰ পৰা ১৯১২ চনলৈ বৰ্তিত মেইজি কালত জাপানী জাতীয়তাবাদীয়ে শ্বিণ্ট'ৰ পৰা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ বৰ্জন কৰি ৰাজ্য শ্বিণ্ট'ৰ সৃষ্টি কৰিলে। অনেক ইতিহাসবিদে এই ঘটনাকে শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ পৃথক ধৰ্ম হিচাপে আৰম্ভণি বুলি তৰ্ক প্ৰদান কৰে। শ্বিণ্ট' মঠসমূহত চৰকাৰৰ ৰুচি আৰু হস্তক্ষেপ বৃদ্ধি পালে আৰু জাপানৰ সম্ৰাটকো এজন কামি হিচাপে আৰাধনা কৰিবলৈ জাপানী মানুহক উৎসাহ দিয়া হ'ল। জাপান সাম্ৰাজ্যৰ গঠনৰ লগে লগেই শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আন আন পূব এছিয়াৰ দেশলৈয়ো বিয়পিবলৈ ধৰিলে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাপানৰ পৰাজয়ৰ পাছতহে শ্বিণ্ট' ধৰ্মক ৰাজ্যৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে পৃথক কৰা হ'ল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ধৰ্ম
শ্বাহনাজ বুখাৰী
শ্বাহনাজ বুখাৰী (Shahnaz Bukhari) এগৰাকী পাকিস্তানী মনোবিজ্ঞানী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ বেচৰকাৰী সংগঠন প্ৰগতিশীল মহিলা সন্থা চমুকৈ পিডব্লিউএৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক। এই সংগঠনে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাক নথিভুক্ত আৰু বিৰোধিতা কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
তেওঁ লাহোৰৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ চৌদি আৰৱত সাত বছৰ পাৰিবাৰিক পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৮৪ চনত পাকিস্তানলৈ উভতি অহাৰ পিছত বুখাৰীয়ে লক্ষ্য কৰে যে পাকিস্তানত হিংসাৰ বলি হোৱা মহিলা সকলৰ বাবে কোনো সেৱা নাই আৰু তেওঁ এই শূন্যতা পূৰণ কৰাৰ সংকল্প লয়। তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰত প্ৰগ্ৰেছিভ উইমেন এছ'চিয়েচন বা প্ৰগতিশীল মহিলা সংস্থা (পিডব্লিউএ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই সংস্থা হৈছে সামাজিক আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ ভুক্তভোগী মহিলাসকলক সহায় কৰাৰ বাবে এক সংগঠন। ১৯৯৪ চনত পিডব্লিউএ-য়ে এচিড আৰু অগ্নিদগ্ধ পীড়িতসকলৰ গোচৰ গ্ৰহণ কৰা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ 'ৱমেনছ ৱৰ্ল্ড' আলোচনীও সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰে।
কৰ্মজীৱন
একে বছৰতে প্ৰগতিশীল মহিলা সংস্থায়ে সফলতাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী বেনজীৰ ভুট্টোক সকলো মহিলা আৰক্ষী থকা থানা স্থাপন ৰখাৰ বাবে মান্তি কৰাইছিল। ১৯৯৯ চনত বুখাৰীয়ে ৰাৱালপিণ্ডিত থকা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ঘৰটো 'আশৰা' নামেৰে আশ্ৰয় গৃহলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। এই আশ্ৰয় গৃহ শিশুৰ সৈতে আঘাতপ্ৰাপ্ত মহিলাসকলৰ বাবে পাকিস্তানৰ প্ৰথম আশ্ৰয় গৃহ। বুখাৰী আৰু প্ৰগ্ৰেছিভ উইমেন এছ'চিয়েশ্যনে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ নথিভুক্ত কৰা ১৬,০০০টা ঘটনাৰ অংশ হিচাপে ৫,৬৭৫ ৰো অধিক ষ্টোভৰ পৰা অগ্নিদগ্ধ হৈ মৃত্যু হোৱা ভুক্তভোগীক উদ্ঘাটন কৰিছে। ১৯৯৪ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ তেওঁ সংগঠনে ইছলামাবাদ অঞ্চলত এচিড আক্ৰমণৰ ৭,৮০০টা ঘটনা নথিভুক্ত কৰিছিল।
২০০১ চনত বুখাৰীক 'আশৰা' আশ্ৰয় গৃহত এগৰাকী মহিলাক উৎপীড়নকাৰী স্বামীৰ পৰা আশ্ৰয় দিয়াৰ পিছত "ব্যভিচাৰৰ প্ৰচেষ্টাত উদগনি দিয়া"ৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। তাইক দুবছৰ পিছত অভিযোগৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল। বুখাৰীৰ মতে তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালেও বহুতো ভাবুকি পোৱাৰ লগতে সঘনাই আৰক্ষীৰ অভিযানৰ সন্মুখীন হৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ দুই পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যাৰ একক অভিভাৱক হিচাপে একেলগে বাস কৰে। তেওঁৰ সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠজনে তেওঁৰ মুখ্য সহায়ক হিচাপে কাম কৰে। শ্বাহনাজৰ পূৰ্বৰ স্বামী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বাস কৰে।
ক'ভেক্সিন
প্ৰযুক্তি
এবিধ নিষ্ক্ৰিয় ৰূপত থকা প্ৰতিষেধক হিচাপে ক'ভেক্সিন নিৰ্মাণত পলিঅ'ৰ প্ৰতিষেধক নিৰ্মাণৰ নিচিনা পৰম্পৰাগত পদ্ধতি ব্যৱহাৰ হৈছে। প্ৰথমে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাইৰ'ল'জী প্ৰতিষ্ঠানে SARS-CoV-2ৰ নমুনা এটা পৃথক কৰি উলিয়াইছিল আৰু ভেৰ' কোষ ব্যৱহাৰ কৰি ভাইৰাছটো বৃহৎপৰিমাণে উৎপাদন কৰি উলিয়াইছিল। তাৰ পিছত এই ভাইৰাছবোৰ বিটা-প্ৰ'পিঅ'লেক্টনত তিয়াই ৰখা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত এই ভাইৰাছবোৰ সিহঁতৰ জিনৰ সৈতে বান্ধ খাই নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰে, কিন্তু ভাইৰাছটোৰ আন কণাসমূহ সম্পূৰ্ণ অক্ষত ৰূপত থাকে। এনেদৰে উৎপন্ন হোৱা নিষ্ক্ৰিয় ভাইৰাছসমূহ এইবাৰ এলুমিনিয়াম-ভিত্তিক প্ৰতিৰোধ বৰ্ধক পদাৰ্থ এবিধৰ সৈতে যোগ দিয়া হয়।
প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা
২০২০ চনৰ মে' মাহত ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদৰ অধীনস্থ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাইৰ'ল'জী প্ৰতিষ্ঠানে এটা সম্পূৰ্ণ থলুৱা ক'ভিড-১৯ ছিটাৰ বিকাশ কৰিবলৈ অনুমোদন জনাইছিল আৰু ভাইৰাছটোৰ সঁচ যোগান ধৰিছিল। ২০২০ চনৰ ২৯ জুনত কোম্পানীটোৱে ক'ভেক্সিন নামৰ বিকাশমান ছিটা এটাৰ ভাৰতত প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা চলাবলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ ড্ৰাগছ কণ্ট্ৰ'লাৰ জেনেৰেল অৱ ইণ্ডিয়াৰ (ডি চি জি আই) পৰা অনুমতি লাভ কৰে। ছিটাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পৰ্য্যায়ৰ "উভয়পক্ষ অজানিত, যাদৃচ্ছিক আৰু প্লেচিব' নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষা" (ডি বি আৰ চি টি) চলাবলৈ ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদে মুঠ ১২ খন ঠাই  নিৰ্বাচন কৰিছিল।
শ্বাহনাজ বুখাৰী
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
তেওঁ ২০০১ চনত ৱেইমাৰ মানৱ অধিকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ক'ভেক্সিন
ভাৰত
২০২০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত ভাৰত বায়'টেকে ক'ভেক্সিনৰ জৰুৰীকালীন ব্যৱহাৰৰ কৰ্তৃত্ব বিচাৰি ভাৰতৰ ভেষজ নিয়ন্ত্ৰক মুখ্য বিষয়াৰ (ডি চি জি আই) ওচৰত আৱেদন কৰিছিল। ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়া আৰু ফাইজাৰৰ পিছত এনে আৱেদন কৰা ভাৰত বায়'টেক আছিল তৃতীয়টো প্ৰতিষ্ঠান।
শ্বাহনাজ বুখাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞানী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
ক'ভেক্সিন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰতিষেধক
জাতক
জাতক শব্দটোৰ আভিধানিক অৰ্থ অতীতৰ কাহিনী৷ বৌদ্ধ ধৰ্মমতে, ব্যক্তিবিশেষে বুদ্ধত্বপ্ৰাপ্তিৰ আগতে অনেক জন্ম-জন্মান্তৰৰ মাজেদি চৰিত্ৰৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিব লাগে৷ বুদ্ধত্ব লাভ কৰিলে বিগত জন্মৰ কথাবোৰ স্মৰণ কৰাৰ ক্ষমতা থাকে বুলি ভৱা হয়৷ গৌতম বুদ্ধৰ এই ক্ষমতা লাভ হৈছিল৷ তেওঁঁৰ কোনো এটা নহয় কোনো এটা পূৰ্বজন্মৰ বিষয়ে ৰচিত কাহিনীবোৰেই জাতক নামে পৰিচিত৷ জাতকমালা বৌদ্ধসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ৷ জাতকবিলাকৰ সৰহভাগৰে ৰূপ আখ্যানধৰ্মী৷ ই পশু-পক্ষী সম্বন্ধীয় আখ্যানো হ’ব পাৰে নতুবা সাধাৰণজনৰ কাহিনীও হ’ব পাৰে৷ লোক কাহিনীও হ’ব পাৰে৷
জাতকৰ ভাগ
জাতক মাত্ৰৰে তিনিটা প্ৰধান ভাগ থাকে৷ প্ৰথমভাগৰ নাম প্ৰত্যুৎপন্নবস্তু বা বৰ্তমান কথা৷ ইয়াত বুদ্ধৰ জীৱনৰ কোনো ঘটনা থাকে৷ সেই প্ৰসংগতে তেওঁৰ পূৰ্বজীৱনৰ কোনো এটা কাহিনী (জাতক) কোৱা হয়৷ এই ভাগটো দ্বিতীয় ভাগঃ ইয়াৰ নাম অতীত বস্তু৷ এয়ে প্ৰকৃত জাতক৷ তৃতীয় ভাগৰ নাম সমবধান ইয়াত অতীত কাহিনীৰ পাত্ৰ-পাত্ৰীসকলক বৰ্তমানৰ কাহিনীৰ পাত্ৰ-পাত্ৰীৰ লগত চিনাক্ত কৰা হয়৷
বিৱৰণ
মূল জাতকবোৰ পালি ভাষাত লিখা৷ প্ৰত্যেক জাতকৰে অতীত বস্তু গদ্য-পদ্যমিশ্ৰিত ৰচনা৷ পদ্যাংশৰ নাম গাথা৷ জাতকমাত্ৰৰে পৰিণতিৰ অংশটো সদায় পদ্যত লিখা আৰু ইয়াক বোধিসত্ত্বৰ উক্তি বুলি গণ্য কৰা হয়৷ অধিকাংশ জাতক ‘অতীতকালত বাৰাণসীত ব্ৰহ্মদত্ত নামে এজন ৰজা আছিল’- এই কথাৰে আৰম্ভ হয়৷ জাতকবোৰ সুত্তপিটৰ অন্তৰ্গত খুদ্দক নিকায়ৰ দশম গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্ভূক্ত৷ মূল জাতকসমূহৰ প্ৰকৃত সংখ্যা নিৰ্ণয় কৰা টান৷ ‘জাতকত্থবন্ননা’ নামৰ এক সংকলন গ্ৰন্থত পাঁচশৰো অধিক জাতকৰ উল্লেখ আছে৷ জাতকবোৰৰ বহুতো বিষয় ঈছপৰ সাধুৰ লগত প্ৰায় হুবহু মিলে৷ আন কিছুমান ‘পঞ্চতন্ত্ৰ’ৰ আখ্যানৰ লগত মিলে৷ এনেবোৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে অনা-বৌদ্ধ মূলৰপৰা আখ্যানবোৰ লোৱা হৈছে, আৰু মাত্ৰ জাতকৰ ৰূপ দিবলৈ তাত বোধিসত্ত্বৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে৷ জাতকবোৰৰ প্ৰত্যেকটোতে একোটা নৈতিক আদৰ্শ উত্থাপন কৰা হৈছে, কৰ্মফল আৰু জন্মান্তৰবাদৰ যোগেদি পাপ-পূণ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে৷ জাতকবোৰ সাহিত্যগুণসম্পন্ন৷ বহুতো জাতকত অতীত কালৰ ৰাজনীতি, সমাজনীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ ইত্যাদিৰ বিষয়ে অনেক তথ্য পোৱা যায়৷ জাতকবোৰ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষালৈ বৰ্তমান সময়ত অনুবাদ হৈছে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:জাতকৰ সাধু
এম. কে. বিনোদিনী দেৱী
মহাৰাজ কুমাৰী বিনোদিনী দেৱী চমুকৈ '''এম. কে. বিনোদিনী দেৱী (M. K. Binodini Devi, ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২ - ১৭ জানুৱাৰী ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, চুটিগল্প লেখক, নাট্যকাৰ তথা চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ মণিপুৰ ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য আছিল।  তেওঁৰ গ্ৰন্থ সমূহত কেৱল বিনোদিনী দেৱী''' নাম ব্যৱহাৰ কৰে। ১৯৭৬ চনত তেওঁ মেইতেই ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯২২ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মণিপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালত বিনোদিনী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মণিপুৰৰ ৰজা ছাৰ মহাৰাজ চুড়াচান্দ সিং আৰু মাতৃ মহাৰাণী ধনমঞ্জুৰী। তেওঁক ৰাজকীয় ৰাজপ্ৰাসাদক ৱাংলোলসানা বা চানা ৱাংলোল নামেৰে জনা গৈছিল। তেওঁ মণিপুৰৰ প্ৰথম মহিলা স্নাতক। তেওঁ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ ঠিক পিছতে তেওঁ ড॰ লাইফুংবাম নন্দলাল ৰায়ক বিয়া কৰাইছিল। দম্পতীহালৰ দুজন পুত্ৰ এল. দেৱব্ৰত ৰায় আৰু এল. চমি ৰায়।
সাহিত্য জীৱন
১৭ বছৰ বয়সত বিনোদিনী দেৱীয়ে চুটিগল্প 'ইমাটোন'ৰ সাহিত্য জগতত খোজ পেলাইছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ হৈছে 'নুংগাইৰক্ত চন্দ্ৰমুখী'। ১৬টা চুটিগল্পৰ সংকলন এই গ্ৰন্থখন ১৯৬৫ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁ এই কিতাপখনৰ বাবে যামিনী সুন্দৰ গুহা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৯ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি 'বোৰো চাহেব ওংবি চানাটম্বী' বাবে সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। উপন্যাসখন লেখকৰ মাহী চানাটম্বী আৰু মণিপুৰৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিৰ বিষয়ে আছিল।
তেওঁ এগৰাকী নাট্যকাৰ হিচাপে কেইবাখনো নাটক ৰচনা কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য নাট হৈছে এজন চিত্ৰশিল্পী গৌতমৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত 'আচাংবা নংজাবি'। তেওঁ বাদল চিৰকাৰৰ দ্বাৰা লিখা এখন নাটকক 'আমাচুং ইন্দ্ৰজিৎ' হিচাপে অনুবাদ কৰিছিল। এই নাটকখন পিছলৈ ইম্ফলৰ মণিপুৰ নাট্য সংঘৰ শিল্পীসকলে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। বিনোদিনী দেৱীয়ে মণিপুৰী ছবিৰ বাবে চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল। ইয়াৰে ভিতৰত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি হৈছে: 'ওলাংথাগি ৱাংমাদাচু', 'ইমেজি নিংগেম', 'পাওখম আমা', 'ইছানু', 'সানাবি', 'মায়োফিগি মাচা' আৰু 'নাংগানা কাপ্পা পাকচাদে'। তেওঁ 'মণিপুৰৰ আৰ্কিড', 'চাংগাই: মণিপুৰ আৰু লাৰ নৃত্যৰত হৰিণ'ৰ তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল। তেওঁৰ নাট 'আচাংবা নংজাবি'ৰ আধাৰত পিছলৈ এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অন্তিম কিতাপখন হৈছে 'মহাৰাজ চুৰাচাণ্ডগী ইমুং'। এইখন উপন্যাস ২০০৮ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
২০০১ চনত 'বিনোদিনী: এ ৰাইটাৰছ লাইফ' নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ অৰিবাম শ্যাম শৰ্মাই তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মেইতেই ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সাতটা নাতিদীৰ্ঘ পাঠ
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সাতটা নাতিদীৰ্ঘ পাঠ (Padartha Bigyanor Satta Natidirgha Paath) হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ এখন অনুবাদ গ্ৰন্থ। কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীৰ ইটালী ভাষাত ৰচিত ছেতে ব্ৰেভি লেজ'নি দ্য ফিজিকা নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ইংৰাজী অনুবাদ হৈছে ছেভেন ব্ৰিফ লেছনছ অ'ন ফিজিক্স নামৰ গ্ৰন্থখন। ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে ছাইমন কাৰ্ণেল আৰু এৰিকা ছেগ্ৰীয়ে। এই গ্ৰন্থখন বিশ্বৰ প্ৰায় ৫২ টা ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে। ২০২২ চনৰ আগষ্ট মাহত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা এই গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ প্ৰকাশ হৈ ওলায়। অনুবাদ কৰিছে বৈদ্যুতিক অভিযন্তা, লেখক, অনুবাদক ঈশান জ্যোতি বৰাই। এই অনুবাদ গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ৭২ আৰু মূল্য ৮০ টকা।
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে মূল লেখক কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীৰ আগকথা অনুবাদ কৰি দিয়া আছে। কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীয়ে লিখিছে, "সাতোটা পাঠৰ গ্ৰন্থখন লিখি উলিওৱা হৈছে সেইসকল ব্যক্তিৰ বাবে যাৰ আধুনিক বিজ্ঞানৰ লগত তিলমানো পৰিচয় নাই বা পৰিচয় থাকিলেও সেয়া অতি সামান্য।" অনুবাদকৰ কথা শিতানত কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাৰ উৎসাহৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি অনুবাদকে লিখিছে, "পাঠকেইটা পঢ়ি উঠিয়েই কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাৰ সিদ্ধান্ত এটা লৈছিলোঁ। ভাব হৈছিল, বিজ্ঞানৰ প্ৰতি কৌতূহল থকা পাঠকক কিতাপখনে উপকাৰ কৰিব।" কিতাপখন মুঠতে সাতটা পাঠত বিভক্ত। সেইকেইটা হৈছে -
উল্লেখযোগ্য যে সূচীপত্ৰৰ আগতে ৰ'ভেল্লীৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীৰ ৱেবপৃষ্ঠাৰ লিংক আৰু তেখেতৰ পৰিচয় আৰু কৰ্মসূচক বৃত্তান্তৰ লিংক সন্নিৱিষ্ট কৰা আছে। কিতাপখনত ব্যৱহৃত কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীৰ ছবিখন ৱিকিমিডিয়া কমন্সৰ পৰা সংগ্ৰহিত বুলি উল্লেখ আছে।
কিতাপখনৰ বেটুপাতৰ চতুৰ্থ পৃষ্ঠাত পংকজ জ্যোতি মহন্তই লিখিছে, "কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীৰ 'পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সাতটা নাতিদীৰ্ঘ পাঠ' শীৰ্ষক কিতাপখনত কুৰি শতিকাৰ কেইটামান যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰথমতে ইটালী আৰু পাছলৈ ইংৰাজী ভাষাত অনূদিত হোৱা অতি সহজবোধ্য কিতাপখন লিখাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ'ল বিজ্ঞানৰ সৈতে সবিশেষ পৰিচয় নথকাজনকো সেইসমূহৰ পৰিচয় কৰাই দিয়া, যিখন কিতাপ স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েও পঢ়িব পাৰে।"
লেখকৰ চমু পৰিচয়
কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লী এগৰাকী তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু লেখক। ইটালী আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰা কাৰ্ল' ৰ'ভেল্লীয়ে ২০০০ চনৰ পৰা ফ্ৰান্সত কাম কৰি আহিছে। তেওঁৰ কৰ্মই প্ৰকৃততে কোৱাণ্টাম গ্ৰেভিটিৰ ক্ষেত্ৰখনক সাঙুৰি লায়। তেওঁ‌ লুপ কোৱাণ্টাম গ্ৰেভিটি নামৰ তত্ত্বটোৰ এজন প্ৰতিষ্ঠাপক। ইতিহাস আৰু বিজ্ঞান-দৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰখনলৈও তেখেতে অৱদান আগবঢ়াইছে।
অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰা লেখক ঈশান জ্যোতি বৰা এজন বৈদ্যুতিক অভিযন্তা, লেখক আৰু অনুবাদক। লগতে তেওঁ এজন ৱিকিমিডিয়ান। শান্তনু কৌশিক বৰুৱাৰ সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষ গ্ৰন্থখনত তেওঁ প্ৰকল্প সহযোগী হিচাপে কাম কৰিছে।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
আধুনিক অসমীয়া কবিতা-মঞ্জৰী (গ্ৰন্থ)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সংকলন
চিহ্ন লিপি
চিহ্ন লিপি হৈছে লেখন পদ্ধতি বা লিপিৰ আৱিষ্কাৰৰ পূৰ্বে মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা সাঙ্কেতিক চিহ্ন। লিপি সদৃশ কিন্তু পূৰ্ণাৱয়ব লিপি হিচাপে শ্ৰেণীবিভাগ কৰিব নোৱাৰা এই সাঙ্কেতিক চিহ্নসমূহৰ বিকাশ ঘটি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় সহস্ৰাব্দৰ আগভাগত ইউৰেছিয়াত প্ৰাৰম্ভিক লেখন পদ্ধতিৰ উন্মেষ ঘটে। নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগতেই চিহ্ন লিপিৰ ইতিহাস আৰম্ভ হৈছিল। ই প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম সহস্ৰাব্দ পুৰণি।
চীন
২০০৩ চনত উত্তৰ চীনৰ জিয়াহোত থকা নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগৰ ২৪ টা গুহাত খ্ৰী:পূ: ৭ম সহস্ৰাব্দ পুৰণি কাছৰ চলঙ আৱিষ্কৃত হয়। কিছুসংখ্যক পুৰাতত্ত্ববিদৰ মতে এই চলঙসমূহত অংকিত সাঙ্কেতিক চিহ্নসমূহৰ সৈতে খ্ৰী:পূ: ২য় সহস্ৰাব্দ পুৰণি অ’ৰেকল হাড়ৰ লিপিৰ মিল আছে। আনহাতে একাংশৰ মতে এই চিহ্নসমূহ সৰল জ্যামিতিক নক্সাহে মাথোন আৰু ইয়াক প্ৰত্নতাত্ত্বিক লিপিৰে ৰিজাব নোৱাৰি।
ইউৰোপ
ভিনকা চিহ্নসমূহ (Vinča symbol) (খ্ৰী:পূ: ৬ষ্ঠৰ পৰা খ্ৰী:পূ: ৫ম সহস্ৰাব্দ, বৰ্তমানৰ ছাৰ্বিয়া) সৰল চিহ্নসমূহৰ ক্ৰমান্বয়ে উত্তৰণ ঘটি পোৱা এক অৱস্থা।
খ্ৰী:পূ: ৬ষ্ঠ সহস্ৰাব্দৰ ডিচপিলিঅ’ টেবলেটসমূহো প্ৰায় একেধৰণৰ। প্ৰাচীন প্ৰাচ্যৰ (ইজিপ্টীয়, সুমেৰীয় আৰু চেতন) আলংকৰিক লিপিবোৰে এনে চিহ্নসমূহৰ পৰাই ৰূপ লয় যদিও এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ সঠিক কাল ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই।
তাম্ৰ যুগ আৰু ব্ৰঞ্জ যুগৰ আৰম্ভণি
চিহ্ন লিপিৰ পৰা পূৰ্ণাংগ লিপিলৈ যি পৰিক্ৰমা সেয়া খ্ৰী:পূ: ৪ৰ্থ সহস্ৰাব্দৰ শেষভাগৰ পৰা খ্ৰী:পূ: ৩য় সহস্ৰাব্দৰ প্ৰথমভাগৰ ভিতৰত সংঘটিত হৈছিল। খ্ৰী:পূ: ৪ৰ্থ সহস্ৰাব্দৰ শেষভাগলৈ এই চিহ্ন ব্যৱস্থাই হিচাপ ৰখা এক পদ্ধতিৰ ৰূপ লৈছিল।
ইজিপ্টীয় আলংকৰিক লিপিসমূহৰ পৰিক্ৰমাতো এনে বিকাশ ঘটিছিল। কিছুসংখ্যক পণ্ডিতৰ মতে ইজিপ্টীয় আলংকৰিক লিপিসমূহ সুমেৰীয় লিপিসমূহৰ কিছুকালৰ পিছতে সৃষ্টি হৈছিল।
চীন
ব্ৰঞ্জ যুগৰ সভ্যতাসমূহৰ মাজত পূৰ্ণাংগ লেখন পদ্ধতি প্ৰচলিত আছিল। চীনত চিহ্ন লিপিসমূহৰ পৰা ১৪০০-১১০০ খ্ৰী:পূ:ত চীনা লিপিৰ জন্ম হয়।
ভাৰত
খ্ৰী:পূ: ৩য় সহস্ৰাব্দত বিৰাজমান সিন্ধু সভ্যতাৰ সিন্ধু লিপিসমূহ দৰাচলতে এক সাঙ্কেতিক চিহ্ন ব্যৱস্থা আছিল।
ইউৰোপ
এ’গন সভ্যতা, লিনিয়াৰ এ আৰু চেতন আলংকৰিক লিপিৰ বাহিৰে ব্ৰঞ্জ যুগৰ ইউৰোপত পূৰ্ণাংগ লেখন পদ্ধতি নাছিল। লৌহ যুগতহে ইউৰোপত লেখন ব্যৱস্থাৰ উন্মেষ হয়।
পৰৱৰ্ত্তী কালৰ চিহ্ন লিপি
ব্ৰঞ্জ যুগৰ পিছৰ কালছোৱাতো বিভিন্ন সংস্কৃতিত চিহ্ন লিপিৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে কুইপু, ইনকা (১৫০০ শতিকা) আদিৰ কথা ক’ব পাৰি।
লৌহ যুগৰ আফ্ৰিকা
দক্ষিণ-পূব নাইজেৰিয়াত ছিবিদি নামৰ এক চিহ্ন ব্যৱস্থা প্ৰচলিত। এয়া খ্ৰীষ্টিয় ৫০০ বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লিখাৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:নৱপ্ৰস্তৰ যুগ শ্ৰেণী:লিপি
অচিন মোমাইদেউ
অচিন মোমাইদেউ অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত শিশু সাহিত্যিক। এখেতৰ আচল নাম অমল দত্ত।
শিক্ষা আৰু শৈশৱ
শিৱসাগৰত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৬৫ চনত তেখেতে বিজ্ঞান শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ হৈ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বুৰঞ্জীত অনাৰ্চসহ বিএ পাছ কৰে। ১৯৭০ চনত তেখেতে বেনাৰছ হিন্দু ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পৰা বুৰঞ্জী বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
স্নাতকোত্তৰ পাছ কৰি তেখেতে বেনাৰছ হিন্দু ইউভাৰ্ছিটিতে প্ৰবক্তা হিচাপে ১৯৭৮ চনলৈ কাম কৰে। তেতিয়াই তেখেতে পিএইচডিৰ গৱেষণাৰ কাম আৰম্ভ কৰে যদিও ব্যক্তিগত মনোমালিন্যৰ বাবে সেই কাম বাদ দিয়ে। তাৰ কিছুদিন পিছত তেখেতে প্ৰবক্তাৰ চাকৰিটোও বাদ দিয়ে।
১৯৮১ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈ তেখেতে দিছপুৰৰ ‘আছাম ষ্টেট আৰ্কাইভ’ত যোগদান কৰে। মাজতে কিছুদিন তেখেতে ‘ব’ৰ্ডাৰ এৰিয়া ডেভেলপমেণ্ট’ বিভাগত যুটীয়া সঞ্চালক হিচাপেও কাম কৰে। পিছলৈ তেখেতে ‘অসমৰ ভাষা প্ৰয়োগ সঞ্চালকালয়’ত যোগ দিছিল। তাত কাম কৰি থকা সময়ত তেখেত ‘চলন্তিকা অভিধান’ৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।
১৯৯৪ চনত তেখেতে চৰকাৰী কামৰ পৰা অব্যাহতি লয়।
ইয়াৰ পিছত অসমৰ ভূতপূৰ্ব মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ নামত গঠিত হিতেশ্বৰ শইকীয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ সৈতে ১৯৯৯ চনলৈ ঘনিষ্ঠভাৱে কাম কৰিছিল।
তেখেত ‘সাদিন’ কাকতৰ ‘সাদিনৰ চোতাল’ৰ সম্পাদক হৈ মৃত্যুৰ সময়লৈকে ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ আছিল। এই সময়ছোৱাতে তেখেতে 'Intra-Vision' নামৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ কোম্পানী এটাতো যোগ দিছিল।
২০০৫ চনত কম সময়ৰ বাবে তেখেত শিশু আলোচনী ‘সঁফুৰা’ৰ সম্পাদকৰূপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
গ্ৰন্থপঞ্জী
অচিন মোমাইদেউ ছদ্মনামেৰে তেখেতে ’ডেম পেহাৰ দূৰবীণ’, ’পিজিৰ সপোন’, ’কণদাইটিৰ সাধু’, ’পিং ক্ৰি ফু’, শিশু উপযোগী পদ্য ’বিং বং’,ৰ লগতে কিৰিটি দত্ত নামেৰে H.P. Levcraftৰ ভৌতিক কাহিনী ’কেচ অব চাৰ্লছ ডেস্কটাৰ ৱাৰ্ড’ নামৰ কিতাপখন ’বীভৎসু’ নামেৰে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে চুচেন বৰপাত্ৰ, বিপুল কলিতা, বলদেৱ পণ্ডিত ছদ্মনামেৰে নানা সামাজিক, ঐতিহাসিক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰবন্ধ লিখিছিল। কেইবাখনো মঞ্চনাটৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰিছিল যদিও সংৰক্ষণৰ অভাৱত সি হেৰাই যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কাবুলিৱালা (১৯৫৭ চলচ্চিত্ৰ)
কাবুলিৱালা (Kabuliwala ১৯৫৭ চনত মুক্তি পোৱা ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ একে নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা, তপন সিনহাই পৰিচালনা কৰা এখন বঙালী চলচ্চিত্ৰ।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰহমত এজন মধ্যবয়স্ক আফগানী ফল বিক্ৰেতা। তেওঁ ফল বিক্ৰী কৰিবলৈ কলকাতালৈ আহে। তাত তেওঁ মিনি নামৰ এজনী সৰু বঙালী ছোৱালীৰ সৈতে বন্ধুত্ব হয়। মিনিক দেখি তেওঁৰ নিজৰ জীয়েকৰ কথা মনত পৰে, যাক তেওঁ আফগানিস্তানত এৰি আহিছিল। ৰহমতে আফগানিস্তানৰ পৰা আহি কলকাতাত ব্যৱসায় কৰি থকা আন কিছু স্বদেশীয় লোকৰ সৈতে এটা বৰ্ডিং হাউচত বাস কৰিছিল।
ৰহমতৰ উকীলে তেওঁক আদালতত সুৰক্ষা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও সহজ-সৰল স্বভাৱৰ ৰহমতে আদালতত সকলো কথা খুলি কৈ দিলে। তেওঁৰ সততাত সন্তুষ্ট হৈ ন্যায়াধীশে মৃত্যুদণ্ডৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁক দহ বছৰৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড প্ৰদান কৰে।
ৰহমতে কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱাৰ দিনা মিনিক লগ কৰিবলৈ যায়। এতিয়া মিনি এজনী চৈধ্য বছৰীয়া ছোৱালী। সোনকালেই তাইৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত হ’ব। মিনিয়ে কিন্তু তেওঁক চিনি নাপায়। ৰহমতে অনুভৱ কৰে যে তেওঁৰ জীয়েকেও নিশ্চয় তেওঁক পাহৰি গৈছে। মিনিৰ দেউতাকে তেওঁক স্বগৃহলৈ ঘূৰি যাবৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। মিনিৰ মাকে মিনিৰ বিয়াৰ বাবে যোগাৰ কৰা টকাৰ পৰাই কিছু টকা ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱাৰ খৰচ হিচাপে ৰহমতক দিয়ে। মিনিয়েও ৰহমতৰ জীয়েকৰ বাবে এটা উপহাৰ প্ৰেৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সোনা চৰাইপোত্ৰা
সোনা চৰাইপোত্ৰা (Sona Charaipotra)এগৰাকী ভাৰতীয়-এমেৰিকান কল্পকাহিনী লেখক আৰু মনোৰঞ্জন আৰু জীৱনশৈলী বিষয়ক সাংবাদিক। ‘পেৰেড ডট কম’(Parade.com) ত লিখা তেওঁৰ ‘ৱাই এ’ শৃংখলা টাইনি প্ৰীতি থিংচ্‌ৰ বাবে তেওঁক ঘাইকৈ জনা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
চৰাইপোত্ৰা হৈছে ভাৰতীয়-এমেৰিকান দুগৰাকী শিশু বিশেষজ্ঞ পিতৃ-মাতৃৰ সন্তান। পৰিয়ালে আশা কৰিছিল সোনা এগৰাকী চিকিৎসক হ’ব। কিন্তু সোনাই এগৰাকী লেখক হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। তেওঁৰ দুগৰাকী ভাই-ভণী আছে।
চৰাইপোত্ৰাই ‘সাংবাদিকতা’ আৰু ‘এমেৰিকান ষ্টাডিজ’ এই দুয়োটা বিষয়তে সন্মান সহ ৰাটগাৰ্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত এন.ৱাই.ইউ.ৰ পৰা নাটকীয় লিখনি (dramatic writing) আৰু দক্ষিণ এছীয় প্ৰবাসী অধ্যয়ন (South Asian diaspora studies)ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। ২০১২ চনত, চৰাইপোত্ৰাই ‘দ্যা নিউ স্কুল’ৰ পৰা এম এফ এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে, য'ত তেওঁ ‘ৰাইটিং ফৰ চিল্ড্ৰেন’ কাৰ্যসূচীত সৃজনীশীল সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল।
সোনা দুটি সন্তানৰ মাতৃ।
কৰ্মজীৱন
উপন্যাস লিখাৰ উপৰিও, তেওঁ এগৰাকী ফ্ৰিলান্স সাংবাদিক আৰু ‘দ্যা নিউয়ৰ্ক টাইমছ’, ‘কস্ম’পলিটান’ , বাচল ডট কম , ‘পেৰেড ডট কম’, টিন ভ’গ, ভালচাৰ ডট কম আৰু অন্যান্য আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংবাদ মাধ্যমৰ দৰে মনোৰঞ্জন ক্ষেত্ৰৰ সম্পাদক। চৰাইপোত্ৰাই ‘পিপল’ (আলোচনী)ৰ এজন চেলিব্ৰিটি সাংবাদিক হিচাপে সুনাম অৰ্জন কৰিছিল আৰু বৰ্তমানে নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰা ‘টিনপিপল’ আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁ লগতে ‘হোৱাট টু এক্সপেক্ট ডট কম’ আৰু ‘দ্যা বাম্প ডট কম’ৰ দৰে সন্তান প্ৰতিপালন সম্পৰ্কীয় প্ৰকাশন আৰু ‘দ্যা বাৰ্ণজ’ আৰু ‘ন’বল টিন ব্লগ’ৰো সম্পাদক।
২০১৩ চনত, চৰাইপোত্ৰাই তেওঁৰ টাইনি প্ৰীতি থিংচ্‌ শৃংখলাৰ সহযোগী ধ’নিয়েল ক্লেটনৰ সৈতে ‘কেক লিটাৰেৰী’ নামৰ এটি বৈচিত্ৰপূৰ্ণ বুটিক বুক ডেভেলপমেণ্ট কোম্পেনী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ‘দ্যা নিউ স্কুল’ত ‘এম এফ এ’ অধ্যয়নৰ প্ৰথমাৱস্থাতে দুয়োগৰাকী বন্ধুৱে ইগৰাকীক সিগৰাকীয়ে লগ পাইছিল আৰু দুয়ো এই অনুভৱেৰে বান্ধ খাইছিল যে, তেওঁলোক শিশু আৰু ‘ৱাই এ বুক’- এইবোৰক প্ৰতিনিধিত্ব নকৰি ইয়াৰ পৰিৱৰ্তন বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে এই বিশ্বাসৰ ভিত্তিত ‘কেক লিটাৰেৰী’ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যে সমৃদ্ধ আৰু বৈচিত্ৰতাৰে পৰিপূৰ্ণ লেখাসমূহ, যি এতিয়াও অনিবাৰ্যভাৱে পঠনীয়, −সেয়া পঢ়ুৱৈলৈ আগবঢ়াই দিয়াটো সম্ভৱ। এই কোম্পানীটোৱে মধ্যম বৰ্গীয়, ৱাই এ আৰু মহিলাৰ কল্প-কাহিনীসমূহৰ পঠন যোগ্যতা আৰু উচ্চ-ধাৰণা বিকাশত মনোনিৱেশ কৰে।
চৰাইপোত্ৰা নীড ডাইভাৰ্চ বুকচ্‌ (বৈচিত্ৰময় কিতাপৰ অন্বেষণ)ৰ দলীয় সদস্য, যিটো কিতাপ প্ৰকাশনত বৈচিত্ৰ্য় বৃদ্ধিৰ দিশত মনোনিৱেশ কৰা এটা অলাভজনক সংস্থা। তেওঁ এগৰাকী ক্ৰীণ ৰাইটাৰো, যাৰ প্ৰকল্পসমূহ এম টি ভি ফিল্মছে কাৰ্যৰূপ দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কৃষ্ণাদেৱৰায়া দন্তচিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়
অৱস্থান
কৃষ্ণদেৱৰায়া দন্তচিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খন ১৩৩একৰ মাটিকালিত বিস্তৃত হৈ আছে। ‌ মহাবিদ্য়ালয়খন ৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা ১ কিঃমিঃ দূৰত্বত আৰু য়েলাহাংকাৰ ভাৰতীয় বায়ু সেনাচাউনী, উত্তৰ বাংগলেোৰৰ ওচৰত অৱস্থিত। ‌ মহাবিদ্য়ালৰ পৰা বাংগালোৰ মহানগৰীৰ মুখ্যস্থান তথা ৰেল ষ্টেচনৰ (মেজেষ্টিক) দূৰত্ব ২১ কিঃমিঃ আৰু কেম্পেগৌড়া আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰ দূৰত্ব মাত্ৰ ১৪কিঃমিঃ। ‌ যদিও মহানগৰীৰ মুখ্যস্থানৰ পৰা মহাবিদ্য়ালয়খন অলপ আঁতৰত, মহাবিদ্য়ালয়খন মহানগৰীৰ বাচসেৱাৰদ্বাৰা সংযুক্ত। ‌ মহানগৰীৰ বাচসেৱাৰ নং হৈছে ২৮২, ২৯৮, ২৮৩ক।
আন্তঃগাঁঠনি
মহাবিদ্যালয়খন এখনি দন্তচিকিৎসালয়ৰে সমৃদ্ধ তিনিমহলীয়া অট্টালিকা। ‌ মহাবিদ্যালয়ত চাৰিটা দৃশ্য-শ্ৰৱণ মাধ্যমযুক্ত শিক্ষাগৃহ আছে,যত ৬০জন স্নাতক ছাত্ৰ অনায়াসে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ‌এটি আটকধুনীয়াকৈ সজ্জিত প্ৰেক্ষাগৃহ মহাবিদ্যালয়ৰ মুখ্যগৃহৰ লগতে অৱস্থিত। ‌ প্ৰত্যেক বিভাগৰ সুকীয়াকৈ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ বাবে ক্লিনিকেল চেকচন আছে য'ত অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ অধীনত ছাত্ৰসকলে প্ৰশিক্ষণ লয়। ‌‌ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰৰবাবে প্ৰত্যক বিভাগত চেমিনাৰ গৃহ আছে। ‌ দুটা আহল-বহল প্ৰাক-ক্লিনিকেল লেব বেচমেণ্টত আছে আৰু ইয়াত নতুনকৈ ভৰ্ত্তি হোৱা ছাত্ৰক প্ৰস্থ'ডণ্টিকচ আৰু কনজাৰভেটিভ ডেণ্টিষ্ট্ৰীৰ প্ৰাক-ক্লিনিকেল জ্ঞান দিয়া হয়। ‌
চিকিৎসালয়
অত্যাধুনিক সাঁ-সঁজুলিযুক্ত দন্ত চিকিৎসালয়খন মহাবিদ্যালয়ৰ লগতে লাগি আছে। ‌ অঞ্চলটোৰ একমাত্ৰ চিকিৎসালয় হোৱাৰ সূত্ৰে ৰোগীৰ আগমন প্ৰশিক্ষণৰ বাবে যথেষ্ট। ‌ মহাবিদ্যালয়খন য়েলাহাংকাৰ ১০০খন বিছনাযুক্ত চৰকাৰী চিকিৎসালয়ৰ লগত সংযুক্ত। ‌ ইয়াত স্নাতক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক মেডিচিন আৰু শল্যচিকিৎসাৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান দিয়া হয় আৰু অৰেল আৰু মেক্সিল'ফেছিয়েলৰ চাৰ্জৰী স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে অস্ত্ৰোপচাৰ গৃহ আছে। ‌ মহাবিদ্যালয়খনৰ কিডৱাই কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিষ্ঠান, ৰাষ্ট্ৰীয় মানসিক স্বাস্থ্য আৰু স্নায়ু বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, (NIMHANS) আৰু মল্লিগে চিকিৎসালয়ৰ লগত চুক্তিবদ্ধ। ‌ তদুপৰি মহাবিদ্য়ালয়ৰ নিজাবৱীয়াকৈ এটা মাইনৰ অস্ত্ৰোপচাৰগৃহ আৰু এটা মেজৰ অস্ত্ৰোপচাৰগৃহ আছে। ‌
সাধাৰণ সুবিধা
মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদতে চাৰ এম. ভিচভেশ্ৱৰায়া ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজী (Sir M. Visvesvaraya Institute of Technology) নামৰ এখন আভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠান আছে। ‌ তদুপৰি এটা বেংক (ক'টাক মহিন্দ্ৰা বেংক), এটা এটিএম, এখন কেণ্টিন, এখন কেফেটেৰিয়া, এখন কিতাপৰ দোকান, দুখন ষ্টেচনৰী দোকান আছে। ‌
যাতায়ত
মহাবিদ্যালয়খন মুখ্য ৰাস্তাৰ পৰা খোজকঢ়া দূৰত্বত অৱস্থিত তথাপিও অ'টোৰ সুবিধা আছে। ‌ মহানগৰীৰ বাচসেৱা (BMTC) নং ২৮৩ক চৌহদৰ মাজেদি যায়। ‌ কলেজ বাচৰ সুবিধা আছে। ‌ হাউচ চাৰ্জন (House surgeon or Internee) সকলক এই বাচসেৱা বিনামূলীয়াকৈ দিয়া হয়। ‌
থকা-মেলা
চৌহদতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে সুকীয়াকৈ ছাত্ৰাবাস/ছাত্ৰীবাসৰ সুবিধা আছে লগতে অধক্ষ্যাৰ আবাসগৃহ, এটা অতিথিগৃহ আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে আৱাসিক অঞ্চল আছে। ‌
খেল-ধেমালি
মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত এখন ফুটবল মৈদান, এখন ক্ৰিকেট মৈদান, এখন বাক্সেটবল ক'ৰ্ট, এখন ল'ন টেনিছ ক'ৰ্ট, তিনিখন বাহিৰা ক'ৰ্ট যত ভলীবল, থ্ৰ'বল, টেনিকইট খেলা হয়। ‌ লগতে এটি ইন্দ'ৰ ষ্টেডিয়াম আৰু টেব'ল টেনিছ হল এটা আছে। ‌
ব্যয়ামগাৰ
চৌহদতে এজন শাৰীৰিক প্ৰশিক্ষকসহিত এটা ব্যয়ামগাৰ আছে। ‌
সু-সাধন গৃহ
ছাত্ৰ আৰু ছাত্ৰীৰ বাবে সুকীয়াকৈ সু-সাধনগৃহ আছে। ‌
ছাত্ৰ-ছাত্ৰী
মহাবিদ্যালয় খনত প্ৰবেশ কৰিলে এখন ক্ষুদ্ৰ ভাৰতবৰ্ষ দেখা যায়। ‌ জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা কণ্যাকুমাৰী, গুজৰাটৰ পৰা অৰুণাচল প্ৰদেশলৈকে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে। ‌ ইৰাণ, ইৰাক, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ, চৌদি আৰৱ, সংযুক্ত আৰৱ এমিৰেটচৰ পৰা পঢ়িবলৈ অহা বিদেশী ছাত্ৰৰ সংখ্যাও উল্লেখযোগ্য। ‌
উৎসৱ-পাৱন
মহাবিদ্যালয়ে ২০১১ চনৰপৰা কৃশ্বডেণ্ট (KrishDent) নামেৰে বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে। ‌ এই অনুষ্ঠানটিত বাৰ্ষিক খেল-ধেমালি আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হয়। ‌ কৃশ্বডেণ্ট কাপ (KrishDent Cup) নামেৰে এখন আন্তমহাবিদ্যালয় প্ৰতিযোগিতা আয়োজন কৰা হয়। ‌ এই প্ৰতিযোগিতাখন ৺ডাঃ ভৰত পাৰ্থসাৰথিৰ সন্মানাৰ্থে পতা হয়। ‌ ৺ডাঃ ভৰত মহাবিদ্যালয়ৰ এজন প্ৰবক্তা আছিল আৰু ২০১২ চনত অতি কমবয়সতে পথ দুৰ্ঘটনাত পৰলোক প্ৰাপ্তি ঘটে। ‌ ছাত্ৰসকলে প্ৰতি ছমাহৰ অন্তৰালত টি২০ আধাৰত কৃষ্ণাদেৱৰায়া ক্ৰিকেট লীগ (KCL) অনুষ্ঠিত কৰে যত কেৱল মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসকলে যোগদান কৰে। ‌
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:চিকিৎসালয়
ইডলি
ইডলি বা আইডলি হৈছে দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এক প্ৰকাৰৰ টেঙা চাউলৰ পিঠা, দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত ব্ৰেকফাষ্ট খাদ্য হিচাপে জনপ্ৰিয়। কিম্বন কৰা ক’লা মচুৰ দাইল (ডি-হাস্কড) আৰু চাউলৰে গঠিত বেটাৰ ভাপত দি কেক তৈয়াৰ কৰা হয়। কিম্বন প্ৰক্ৰিয়াই ষ্টাৰচবোৰ ভাঙি পেলায় যাতে শৰীৰৰ দ্বাৰা অধিক সহজে বিপাকীয় ক্ৰিয়া হয়।
ইডলীৰ কেইবাটাও ভিন্নতা আছে, য’ত ৰাভা ইডলিও আছে, যিটো চেমোলিনাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। আঞ্চলিক ভিন্নতাসমূহৰ ভিতৰত কংকনৰ সন্না অন্তৰ্ভুক্ত
ইতিহাস
আধুনিক ইডলীৰ এটা পূৰ্বসূৰী কেইবাখনো প্ৰাচীন ভাৰতীয় গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে। ৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দত শিৱকোটিয়াচাৰ্যৰ কানাড়া ভাষাৰ গ্ৰন্থ বদ্দাৰাধনেত "ইদ্দালিগে"ৰ কথা উল্লেখ আছে, যিটো কেৱল ক'লা মাটি দাইলৰ পিঠাগুড়িৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন উপলব্ধ কানাড় বিশ্বকোষ লোকোপাকাৰ (প্ৰায় ১০২৫ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ লেখক দ্বিতীয় চাভুণ্ডাৰয়াই এই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে যে মাটিৰ দাইল দৈৰ পানীত তিয়াই মিহি পেষ্ট কৰি এই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। বৰ্তমান কৰ্ণাটক নামৰ অঞ্চলটোত ৰাজত্ব কৰা পশ্চিমীয়া চালুক্য ৰজা আৰু পণ্ডিত তৃতীয় সোমেশ্বৰে তেওঁৰ বিশ্বকোষ মানসোল্লাস (১১৩০ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত ইডলি ৰেচিপি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। এই সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থখনত খাদ্যৰ বৰ্ণনা ইদাৰিকা বুলি কৰা হৈছে। কৰ্ণাটকত ১২৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ইদলি "উচ্চ মূল্যৰ মুদ্ৰাৰ দৰে লঘু" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিটোৱে ধানৰ ভিত্তিৰ ইংগিত নিদিয়ে। এই ৰেচিপি ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যক বৰ্তমান কৰ্ণাটকত উদ্দিন ইডলি বুলি কোৱা হয়।
গুজৰাটী ইতিহাসবিদসকলৰ মতে দশম আৰু দ্বাদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত দক্ষিণ ভাৰতত ইডলীৰ প্ৰচলন সৌৰাষ্ট্ৰীয় বস্ত্ৰ ব্যৱসায়ীসকলেহে কৰিছিল। আনকি দাবী কৰা হৈছে যে চাউল আৰু ক'লা চৰণ একেলগে পিহি পিছলৈ ভাপত দি কেক তৈয়াৰ কৰা মিশ্ৰণৰ উৎপত্তি গুজৰাটত হৈছিল। গুজৰাটী গ্ৰন্থ বৰ্ণক সমুচ্চায় (১৫২০ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত ইডলীক ইডাৰী বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, আৰু ইয়াৰ স্থানীয় অভিযোজন ইদাদা (ঢোকলাৰ এক অকিম্বিত সংস্কৰণ)ও উল্লেখ কৰা হৈছে।
ইডলী হিচাপে উল্লেখ কৰা আটাইতকৈ প্ৰাচীন তামিল গ্ৰন্থখন হৈছে ১৭ শতিকাৰ মাকাপুৰানাম। ২০১৫ চনত চেন্নাইৰ ইডলী কেটাৰ ইনিয়াভানে ৩০ মাৰ্চক "বিশ্ব ইডলি দিৱস" হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ৰন্ধন প্ৰণালী
ইডলি বনাবলৈ চাৰি ভাগ কুমল বা উখোৱা চাউলৰ এক অংশ আৰু মাটি দাইলৰ তিনি অংশ কমেও ছয় ঘণ্টা বা গোটেই ৰাতিটো পৃথকে পৃথকে তিয়াই থ’ব লাগে। ঐচ্ছিকভাৱে অতিৰিক্ত সোৱাদৰ বাবে তিয়াই থোৱাৰ সময়ত মেথিৰ গুটিৰ দৰে মছলা দিব পাৰি। তিয়াই লোৱাৰ পিছত দাইলখিনি পিহি মিহি পেষ্ট কৰি চাউলখিনি পৃথকে পৃথকে মোটাকৈ পিহি লোৱা হয়, তাৰ পিছত একেলগে মিহলি কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত মিশ্ৰণটো ৰাতিটোৰ বাবে কিম্বন হ’বলৈ দিয়া হয় আৰু এই সময়ছোৱাত ইয়াৰ আয়তন দুগুণতকৈও অধিক হ’ব। কিম্বন কৰাৰ পিছত ইয়াৰ কিছু পিঠাগুড়িৰ অংশ পৰৱৰ্তী ইডলিৰ বাবে আৰাম্ভণীৰ কালচাৰ হিচাপে ৰাখিব পাৰি। সম্পূৰ্ণ হোৱা ইডলি পিঠাগুড়ি ভাপত দিয়াৰ বাবে ইডলি ট্ৰে এখন অলপ তেল সানি ভৰাই ভাপত থোৱা হয়। ছিদ্ৰযুক্ত সাঁচখনত ইডলিবোৰ সমানে ৰান্ধিব ১৫-২০ ভাপত সিজিবলৈ দিব লাগে । তাৰপাছত ঠাণ্ডা হলে এটা এটাকৈ সাঁচখনৰ পৰা উলিয়াব লাগে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
বিৰাধ
বিৰাধ (विराध) হৈছে ৰামায়ণৰ অৰণ্য কাণ্ডৰ এক সৰু চৰিত্ৰ। তেওঁ দণ্ডকাৰণ্যত বাস কৰা এক ৰাক্ষস যিয়ে এটা খণ্ডত সীতাক অপহৰণ কৰে। তেওঁক তামিল ভাষাত বিৰাটন, থাইলেণ্ডত ফিৰাপ আৰু মালয় দেশত পূৰ্বেইটা নামেৰে জনা যায়। ৰাম আৰু লক্ষ্মণে ৰাক্ষসটোৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেওঁলোকে ইয়াক বহুসংখ্যক কাঁ‌ড় মৰা স্বত্বেও কাঁ‌ড়বোৰ পোনপটীয়াকৈ তেওঁৰ দেহৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু তেওঁ অক্ষত হৈয়েই থাকে (অৰণ্যকাণ্ড, সৰ্গ ৩)। বিৰাধে কয় যে তেওঁৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাৰ এটা বৰ আছে যিয়ে তেওঁক যিকোনো অস্ত্ৰৰ প্ৰতি অজেয় কৰি তোলে। সেয়েহে ৰাম-লক্ষ্মণে প্ৰথমে ৰাক্ষসটোৰ দুই হাত ভঙাৰ পিছত তেওঁক জীৱন্তে সমাধিস্থ কৰে। যেতিয়া বিৰাধৰ দুই হাত ভাঙি যায়, তেতিয়া তেওঁ ৰাম-লক্ষ্মণক তেওঁক মুক্তি দিয়াৰ বাবে প্ৰশংসা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ আগৰ জীৱনত টুম্বুৰু নামৰ এক দৈৱিক জীৱ আছিল। কুবেৰে তেওঁক ৰামে হত্যা নকৰালৈকে এক ভয়ংকৰ ৰাক্ষস হিচাপে জীয়াই থাকিবলৈ অভিশাপ দিছিল। ৰাম-লক্ষ্মণে তেওঁক সমাধিস্থ কৰে আৰু তেওঁ মুক্তিলাভ কৰি তেওঁৰ পূৰ্বৰ দৈৱিক স্থানলৈ ঘূৰি যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
হে'লথ্‌ গাইড
হে'লথ্‌ গাইড (Health Guide) হৈছে এখন স্বাস্থ্য বিষয়ক অসমীয়া গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ লেখক হৈছে চিকিৎসক গীতাৰ্থ বৰদলৈ। ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সঞ্জীৱন প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা এই গ্ৰন্থখন লেখকৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। লেখকে গ্ৰন্থখন "স্বাস্থ্যপথৰ প্ৰতিগৰাকী সহযাত্ৰীৰ হাতত" আগবঢ়াইছে। ২৬৬ পৃষ্ঠাৰ গ্ৰন্থখনৰ মূল্য ২২০ টকা।
বিৱৰণ
লগতে শেষৰ ফালে পঢ়ুৱৈৰ সুবিধাৰ্থে সংকলনত ব্যৱহৃত চিকিৎসাবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় শব্দসমূহৰ ব্যাখ্যা সন্নিৱিষ্ট কৰি শব্দাৰ্থ আৰু টোকা শীৰ্ষক অধ্যায় এটা সংযোগ কৰা আছে।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
যোৰহাটৰ বাসিন্দা ডাঃ গীতাৰ্থ বৰদলৈয়ে ডিব্ৰুগড় অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি বি এছ আৰু এম ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁ শ্বিলঙৰ নেৰিমছ্‌ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ শৰীৰতত্ত্ব বিভাগত কাম কৰিছে। চিকিৎসক হোৱাৰ লগতে তেওঁ এজন ৱিকিমিডিয়ান।
কামি
কামি (জাপানী ভাষাত: 神|神, আই পি এ'ত: kaꜜmi) হৈছে জাপানী শ্বিণ্ট' ধৰ্মবিশ্বাসত পোৱা আত্মা, কৰ্মকাণ্ড বা "দিব্য শক্তি"। যদিও কামি শব্দক প্ৰায় "আৰাধ্য" বুলি অনুবাদ কৰা হয়, বাস্তৱত ই অধিক জটিল। কামি পৰিদৃশ্যৰ কোনো অংশ, প্ৰকৃতিৰ কোনো শক্তি, বা জীৱ বা জীৱৰ কোনো গুণো হ'ব পাৰে। কামি কোনো সন্মানীয় মৃত ব্যক্তিৰ আত্মাও হ'ব পাৰে। কোনো কোনো কামিক সমগ্ৰ ফৈদৰ পূৰ্বপুৰুষ গণ্য কৰা হয় (কোনো কোনো পূৰ্বপুৰুষ যি জীৱিত অৱস্থাত কামিৰ গুণাগুণ অৰ্জন কৰাত সক্ষম হৈছিল, মৃত্যৰ পাছত প্ৰকৃততে কামি হৈ পৰিল)। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুযায়ী, মহান নেতা, যেনে সম্ৰাট জীৱিতাৱস্থাতে কামি হয়, বা মৃত্যুৰ পাছত কামিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
শ্বিণ্ট' ধৰ্মত, কামি প্ৰকৃতিৰ পৰা পৃথক নহয়। তেওঁলোক প্ৰকৃতিৰ অংশ, ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক, উভয় গুণৰেই গৰাকী, আৰু ভাল আৰু বেয়া স্বভাৱৰ। কামি হ'ল মুচুবিৰ অভিব্যক্তি। মুচুবি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আন্তঃসংযুক্ত ঊৰ্জা। সেয়েহে শ্বিণ্ট' ধৰ্মত কোৱা হয় যে মানুহে কামিৰ দৰে হোৱাৰ প্ৰয়াস কৰা উচিত। কামি সাধাৰণ বিশ্বৰ পৰা গোপনে থাকে। তেওঁলোক এক অন্য বিশ্বৰ বাসী, যি আমাৰ বিশ্বৰ দৰেই: এই বিশ্বক শ্বিনকাই (神界) বোলা হয়। শ্বিনকাই অৰ্থ "কামিৰ বিশ্ব"। প্ৰকৃতিৰ বিস্ময়কৰ গুণাগুণৰ সৈতে সম্প্ৰীতিৰে থকাকেই কান্নাগাৰা ন' মিচি (随神の道 বা 惟神の道) বোলা হয়। কান্নাগাৰা ন' মিচিৰ অৰ্থ হ'ল, "কামিৰ মাৰ্গত চলা"। পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ "নুমিনাচ"ৰ ধাৰণাৰ সৈতে কান্নাগাৰা ন' মিচিৰ মিল আছে।
নাম
কামি শব্দই জাপানী ভাষাত এজন দেৱতা, আৰাধ্য, দিব্য বা আত্মাক বুজায়। এই শব্দৰ প্ৰয়োগ মন (心霊), ঈশ্বৰ (ゴッド), পৰমেশ্বৰ (至上者), কোনো বিশেষ শ্বিণ্ট' দেৱতা, কোনো মূৰ্ত্তি, কোনো নীতি বা যিকোনো পূজিত বস্তুক বুজাবলৈ কৰা হয়।
কামি শব্দৰ উৎপত্তিৰ কিছু অনুমান এনে ধৰণৰ:
যিহেতু জাপানী ভাষাৰ ব্যাকৰণত সংখ্যাৰ অনুমান পোৱা নাযায়, সেয়ে কামিয়ে এটি বস্তু বুজায় নে কেইবাটাও বস্তু বুজায়, সেই কথাৰ ওপৰত একমত নাই। যেতিয়া কোনো এটি কামিৰ কথা কোৱা হয়, "-কামি" প্ৰত্যয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শব্দটো দুবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি "কামিগামি" শব্দ পোৱা যায়। এই শব্দই একাধিক কামিক বুজায়।
কামিনী কৌশল
কামিনী কৌশল (Kamini Kaushal; জন্ম উমা কাশ্যপ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক। ১৯৪৬ চনত কান চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত Golden Palm বিজয়ী নীচা নগৰ চলচ্চিত্ৰ যোগেৰে তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি হয়।বিমল ৰয়ৰ বিৰাজ বহু (১৯৫৫) ছবিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ তেওঁ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। শহীদৰ পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলৰ প্ৰশংসা পায়। চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে ২০১৫ চনত তেওঁক  ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৭ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ লাহোৰত কামিনী কৌশলৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ জন্মৰ নাম আছিল উমা কাশ্যপ। দুটা ল’ৰা আৰু তিনিজনী ছোৱালীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল সকলোতকৈ সৰু। দেউতাক শিৱৰাম কাশ্যপ লাহোৰৰ পাঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল। শিৱৰাম কাশ্যপক ভাৰতীয় উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেওঁ উদ্ভিদৰ ছয়টা প্ৰজাতি উদ্ভাৱন কৰিছিল আৰু ৫০খন মান এই বিষয়টোৰ ওপৰত গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰিছিল। ১৯৩৮চনৰ ২৬ নবেম্বৰত তেওঁৰ যেতিয়া মৃত্যু হয়, তেতিয়া কামিনীৰ বয়স মাত্ৰ সাত বছৰ।
এটা সাক্ষাৎকাৰত কামিনীয়ে তেওঁৰ কৈশোৰৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি কৈছে যে তেওঁৰ কোনো প্ৰেম নাছিল। সাঁতোৰ, স্কেটিং আৰু ৰেডিঅ’ত নাটক কৰা কামতে তেওঁ ব্যস্ত আছিল। ৰেডিঅ’ত নাটক কৰাৰ বাবদ তেওঁ দহ টকাকৈ পাইছিল। তেওঁৰ বায়েকৰ এক মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছিল আৰু দুজনী জীয়েকক এৰি থৈ গৈছিল। সেয়েহে তেওঁ ১৯৪৭ চনত ভিনিহিয়েক বি.এচ. সুদৰ সৈতে বিয়াত বহাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। সুদ বোম্বে পোৰ্ট ট্ৰাষ্টৰ এজন অভিযন্তা হোৱাৰ বাবে বিয়াৰ পিছত কামিনী বোম্বেলৈ গুচি আহিল। কামিনীৰ বায়েকৰ দুজনী জীয়েক- কুমকুম সোণামী, যি এগৰাকী লেখক আৰু কবিতা সাহানী, যি এগৰাকী শিল্পী। বি.এচ. সুদ আৰু তেওঁৰ ফালৰ পুত্ৰ সন্তান তিনিটা- ৰাহুল, বিদুৰ আৰু শ্ৰাৱণ।
কৰ্মজীৱন
চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক চেতন আনন্দই তেওঁক নীচা নগৰ ছবিখনৰ মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ দিয়ে। ছবিখন তেওঁৰ বিয়াৰ আগতে ১৯৪৬ চনত মুক্তি পায়। এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ নাম পৰিবৰ্তন সম্পৰ্কে কৈছে যে নীচা নগৰত চেতন আনন্দৰ পত্নী উমা আনন্দেও অভিনয় কৰিছিল। দুয়োৰো নাম একে হোৱাত চেতন আনন্দে তেওঁৰ নামটো পৰিবৰ্তন কৰি লবলৈ ক’লে।
নীচা নগৰত অভিনয়ৰ পিছত তেওঁ লাহোৰলৈ উভতি গ’ল। কিন্তু তেওঁলৈ নতুন নতুন চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ আহি থাকিবলৈ ল’লে। ১৯৪৭ চনত বিয়াৰ পিছত তেওঁ স্বামীৰ সৈতে থাকিহৈল বোম্বেলৈ গুছি আৰু চলচ্চিত্ৰৰ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ ল’লে। তেওঁ আছিল হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম উচ্চ শিক্ষিত (ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক) অভিনেত্ৰী। শ্ৰীভাৰত নাট্য কলা মন্দিৰত তেওঁ ভাৰত নাট্যম শিকিছিল। তাত তেওঁক গুৰু টি.কে. মহালিংগমে নাচ শিকাইছিল।
১৯৪৮ চনৰ পৰা তেওঁ তৎকালীন ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা অশোক কুমাৰ, ৰাজ কাপুৰ, দেৱানন্দ আৰু দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে অভিনয় কৰে। দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে কৰা শহীদ, পাগৰী, নদীয়া কে পাৰ, শবনম আৰু আৰ্জুয়ে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰিছিল। ১৯৪৭ চনৰ দো ভাইৰ গীতা ৰায়ে গোৱা মেৰা সুন্দৰ সপ্না শীৰ্ষক গীতটোৱে কামিনী জনপ্ৰিয়তা উৰ্দ্ধমুখী কৰে। পিছৰ বছৰ ১৯৪৮ চনত তেওঁ বোম্বে টকীজৰ পাতল ৰোমাণ্টিক ছবি দেৱানন্দৰ সৈতে জিদ্দিত চুক্তিবদ্ধ হয়.। পিছৰ বছৰ একেটা যুঁটিক নমুনা ছবিত দেখা গ’ল। দেৱানন্দ- সুৰাইয়া যুঁটিৰ ত্ৰিভূজ প্ৰেমৰ ছবি শায়েৰত তেওঁ তৃতীয় পক্ষ হিচাপে অভিনয় কৰে। ৰাজ কাপুৰে পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি আগৰ তিনিজনী নায়িকাৰ এগৰাকী আছিল কামিনী। আন দুগৰাকী আছিল নাৰ্গিছ আৰু নিগাৰ চুলতানা। ইয়াৰ বাবেও তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ জেল যাত্ৰা ছবিতো অভিনয় কৰে।
কামিনী কৌশল প্ৰথম প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰ, যাৰ বাবে লতা মংগেশকাৰে গীতত কণ্ঠদান কৰে। ১৯৪৮ চনত জিদ্দি ছবিত গীত গোৱাৰ আগতে লতাই পাৰ্শ্ব অভিনেত্ৰীসকলৰ বাবেহে গীত গাইছিল। এই ছবিৰ টাইটেল কাৰ্ডত লতাৰ নাম উল্লেখ কৰাৰ সলনি ‘আশা’ নামটোহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যিটো কামিনীয়ে অভিনয় কৰা চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল।
১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ তেওঁ মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ছবিসমূহ হ’ল- জিদ্দি, পৰশ, নমুনা, ঝাঝৰ, আব্ৰু, নাইট ক্লাৱ, জেইলৰ, বড়ে চৰকাৰ, বড়া ভাই, পুনম আৰু গোদান। তেওঁ অশোক কুমাৰৰ সৈতে পুনম আৰু নাইট ক্লাৱ ছবি প্ৰযোজনাও কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত শৰৎ চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ৰচিত বিৰাজ বৌ উপন্যাসৰ আধাৰত বিমল ৰয়ে নিৰ্মাণ কৰা বিৰাজ বহুৰ নাম ভূমিকাত তেওঁ অভিনয় কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
য়ুভাল নোৱাহ হাৰাৰী
thumb|Yuval Harari (2017) য়ুভাল নোৱাহ হাৰাৰী (יובל נח הררי}}; জন্ম-২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৬) হৈছে এগৰাকী ইজৰাইলী ইতিহাসবিদ, প্ৰসিদ্ধ লেখক, আৰু জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী অধ্যাপক। তেওঁ বহুকেইখন জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান-সাহিত্যৰ লেখক। তেওঁৰ তিনিখন গ্ৰন্থৰ নাম হৈছে চেপিয়েনছ: এ ব্ৰিফ হিষ্ট্ৰী অৱ হিউমেনকাইণ্ড (২০১৪), হ'ম' ডিউছ: এ ব্ৰিফ হিষ্ট্ৰী অৱ টুম'ৰ'  (২০১৬), আৰু ২১ লেছনছ্ ফ'ৰ দ্য টুৱেণ্টি ফাৰ্ষ্ট চেঞ্চুৰী(২০১৮)। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে মুক্ত মন, সচেতনতা, বুদ্ধিমত্তা আৰু সুখক সামৰি লয়।
জীৱনী
হাৰাৰীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৬ চনত, ইজৰাইলৰ কিৰয়াট আট্টাত আৰু প্ৰতিপালিত হৈছিল এটা ইহুদী পৰিয়ালত। হাৰাৰী এজন গেই(Gay)। ২০০২ চনত হাৰাৰীয়ে তেওঁৰ জীৱনসংগী ইটজিক য়াহাভক লগ পায় যাক হাৰাৰীয়ে "ইণ্টাৰনেট অৱ অল থিংছ" বুলি অভিহিত কৰে। য়াহাভে হাৰাৰীৰ ব্যক্তিগত মেনেজাৰৰ ভূমিকাও পালন কৰে। তেওঁলোকৰ বিবাহ কানাডাৰ টৰণ্টত সম্পন্ন হয়। দম্পতীটোৱে জেৰুজালেমৰ মছাভত (একধৰণৰ সমবায়ভিত্তিক কৃষিনিৰ্ভৰ সমাজ) বাস কৰে।
হাৰাৰীয়ে কয় যে; ২০০০ চনত অক্সফৰ্ডত থাকোঁতে তেওঁ আৰম্ভ কৰা ৱিপাশনা ধ্যানে তেওঁৰ জীৱন সলনি কৰি পেলাইছে। তেওঁ প্ৰত্যেকদিনাই এই ধ্যান দুঘণ্টাকৈ কৰে। একঘণ্টা দিনটোৰ প্ৰাৰম্ভত আৰু এঘণ্টা দিনটোৰ শেষত। ), আৰু প্ৰতিবছৰে তেওঁ ত্ৰিশ বা ততোধিক দিন ধ্যানৰ বাবে সম্পূৰ্ণ নিৰ্জনতাত যাপন কৰে। সেইখিনি সময়ত তেওঁ কিতাপ নপঢ়ে আৰু ছ'ছিয়েল মিডিয়াতো প্ৰৱেশ নকৰে।  তেওঁ ধ্যাণৰ এজন সহকাৰী শিক্ষকো।
শৈক্ষিক জীৱন
জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত হাৰাৰীয়ে ১৯৯৩ চনৰ পৰা '৯৮লৈকে মধ্যযুগীয় ইতিহাস আৰু সামৰিক ইতিহাস অধ্যয়ন কৰে আৰু সেইবিষয়ত বিশেষজ্ঞ হৈ উঠে। ষ্টিভেন জে. গানৰ অধীনত অক্সফৰ্ডৰ জেছাছ কলেজৰ পৰা তেওঁ ২০০২ চনত নিজৰ গৱেষণা শেষ কৰে। ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৫ লৈকে হাৰাৰীয়ে "য়াড হানাডিভ"ৰ জলপানি লৈ ইতিহাস বিষয়ত নিজৰ প'ষ্ট ডক্টৰেলৰ অধ্যয়ন শেষ কৰে।
সাহিত্যিক জীৱন
এতিয়ালৈকে হাৰাৰীৰ একাধিক গ্ৰন্থ আৰু ৰচনা প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁৰ কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনা হৈছে- স্পেচিয়েল অপাৰেছ্যনছ্ ইন দ্য এ'জ অৱ চিভাল‌্‌‌ৰি,১১০০–১৫৫০; দ্য আল্টিমেট এক্সপ্ৰিয়েন্স:বেটলফিল্ড ৰিভিলেছনছ্ এণ্ড দ্য মেকিং অৱ মডাৰ্ণ ৱাৰ কালছাৰ, ১৪৫০–২০০০; আদি।