cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ভগৱতী চৰণ বৰ্মা
ভগৱতী চৰণ বৰ্মা (Bhagawati Charan Verma; ৩০ আগষ্ট, ১৯০৩ — ৫ অক্টোবৰ, ১৯৮১) আছিল হিন্দী সাহিত্যৰ এগৰাকী লেখক। তেওঁ হিন্দী ভাষাত বহুকেইখন উপন্যাস ৰচনা কৰিছে। ১৯৩৪ চনত প্ৰকাশিত চিত্ৰলেখা তেওঁৰ অন্যতম কৃতি। এই উপন্যাসখনৰ আধাৰতেই ১৯৪১ আৰু ১৯৬৪ চনত দুখনকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। তেওঁৰ পাঁচটা খণ্ড যুক্ত উপন্যাস ভুলে-বিছৰে চিত্ৰৰ বাবে তেওঁ ১৯৬১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰোপৰি ১৯৭১ চনত তেওঁক ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণৰে সন্মানিত কৰা হয়। ১৯৭৮ চনত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈও মনোনীত হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯০৩ চনৰ ৩০ আগষ্ট তাৰিখে উন্নাৱ জিলাৰ (বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশত) শফীপুৰ গাঁৱত এটা কায়স্থ পৰিয়ালত ভগৱতী চৰণ বৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দেৱী চৰণ বৰ্মা‌ই কানপুৰত ওকালতি কৰিছিল। শফীপুৰ গাঁৱত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ পাছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ভগৱতী চৰণ বৰ্মাক এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ পঠিওৱা হৈছিল য'ত তেওঁ সাহিত্য আৰু আইনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সাং কৰি ভগৱতী চৰণ বৰ্মা‌ই কানপুৰত ওকালতি আৰম্ভ কৰে আৰু পাছলৈ হামিৰপুৰত কৰ্মজীৱন অব্যাহত ৰাখে। হামিৰপুৰত থকা সময়ছোৱাতেই তেওঁ চিত্ৰলেখা উপন্যাসখন লিখি উলিয়াই। চিত্ৰলেখাৰ সফলতাৰ বাবে তেওঁ তাৎক্ষণিক খ্যাতি লাভ কৰে আৰু নিজৰ সাহিত্যকৰ্মক অন্য এক মাত্ৰা প্ৰদান কৰি ১৭ খনতকৈ বেছি উপন্যাস লিখি উলিয়ায়। তেওঁ কিছু সময়ৰ বাবে কলিকতা ফিল্ম কৰ্পোৰেশ্যনটো কাম কৰে আৰু তাৰ পাছত বিচাৰ নামৰ এখন সাপ্তাহিক আলোচনী সম্পাদনা কৰিবলৈ লয়। তদুপৰি তেওঁ বোম্বেত (বৰ্তমানৰ মুম্বাই) চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈও লৈছিল আৰু পাছলৈ নৱজীৱন নামৰ এখন হিন্দী দৈনিক কাকত সম্পাদনা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত এগৰাকী হিন্দী উপদেষ্টা হিচাপেও সেৱা আগবঢ়াইছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁ ৰাজসভালৈ মনোনীত হয়।
মৃত্যু
১৯৮১ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ পাছত জন্মভূমি শফীপুৰত এখন উদ্যানৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:হিন্দী ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অৱক্ষয় (একাউণ্টিং)
হিচাপবিদ্যা বা একাউণ্টেঞ্চিত অৱক্ষয় (Depreciation) বা মূল্যহ্ৰাস হৈছে ব্যৱসায় এটাত ব্যৱহাৰ কৰা সম্পত্তি বা সম্পদ এটাৰ মূল্য হ্ৰাস হোৱা কাৰ্য। অৱক্ষয়ৰ ধাৰণাটোৰ দুটা দিশ আছে: প্ৰথমতে, সম্পদ এটাৰ ন্যায্য মূল্যৰ প্ৰকৃত হ্ৰাস, যেনে ব্যৱহাৰ কৰি থকাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে কাৰখানাৰ সঁজুলি বা যন্ত্ৰ-পাতিৰ মূল্য হ্ৰাস, আৰু দ্বিতীয়তে, সম্পত্তিসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা সময়ছোৱাৰ বাবে একাউণ্টিং ষ্টেটমেণ্ট বা বিত্তীয় প্ৰতিবেদনত দেখুওৱা মূল্যহ্ৰাস।
অৱক্ষয় হৈছে সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস আৰু ইয়াৰ উপযোগী জীৱনকালত এক মূৰ্ত সম্পদৰ (Tangible Asset, যেনে যন্ত্ৰ-পাতি) ব্যয় পুনৰ আৱণ্টন কৰিবলৈ, বা মূল্য হ্ৰাস কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক পদ্ধতি। ব্যৱসায়বোৰে একাউণ্টিং আৰু কৰ দুয়োটা উদ্দেশ্যৰ বাবে দীৰ্ঘম্যাদী সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস কৰে। সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস হোৱাৰ ফলত ব্যৱসায় বা প্ৰতিষ্ঠান এটাৰ বেলেঞ্চ শ্বিট প্ৰভাৱিত হয়, আৰু সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস কৰাৰ পদ্ধতিটোৱে একাউণ্টিঙৰ ফালৰপৰা মুঠ উপাৰ্জন আৰু এনেদৰে তেওঁলোকে দাখিল কৰা উপাৰ্জনৰ প্ৰতিবেদনক প্ৰভাৱিত কৰে। সাধাৰণতে সম্পত্তিটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনা থকা সময়ছোৱাৰ ভিতৰত মূল্যহ্ৰাস ব্যয় (depreciation expense) হিচাপে একপ্ৰকাৰে ব্যয় আৱণ্টন কৰা হয়।
অৱক্ষয় গণনা কৰাৰ পদ্ধতি আৰু সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস হোৱা সময়ছোৱা একেটা ব্যৱসায়ৰে সম্পদৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আৰু কৰ পৰিশোধৰ উদ্দেশ্যৰ বাবে পৃথক হ'ব পাৰে। এইসমূহ বিভিন্ন আইন বা একাউণ্টিং মানদণ্ডৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত কৰা হ'ব পাৰে আৰু ই যি দেশ অনুসৰি পৃথক হ'ব পাৰে। মূল্যহ্ৰাস ব্যয় গণনা কৰাৰ কেইবাটাও মানক পদ্ধতি আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে স্থিৰ শতাংশ, সৰল ৰৈখিক, আৰু নিম্নগামী বেলেঞ্চ পদ্ধতি।
হিচাপকৰণৰ ধাৰণা বা একাউণ্টিং কনচেপ্ট
একোটা কাৰ্যৰ পৰা হোৱা মুঠ উপাৰ্জন (net income বা লাভ) নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত উক্ত কাৰ্যৰ পৰা হোৱা আয়সমূহ উপযুক্ত ব্যয়ৰ দ্বাৰা হ্ৰাস কৰিব লাগিব। তেনে ব্যয় হৈছে ব্যৱহৃত সম্পত্তিৰ ব্যয় কিন্তু এই ব্যয় সেই কাৰ্যটোত তাৎক্ষণিকভাৱে নহয়। নিৰ্দিষ্ট সময়ত আৱণ্টন কৰা এনে ব্যয় সম্পত্তিটোৰ ওপৰত নিৰ্ধাৰণ কৰা মূল্য হ্ৰাসৰ সমান। ই আৰম্ভণিতে সম্পত্তিটো আহৰন কৰাৰ বাবে পৰিশোধ কৰা ধনৰাশিৰ পৰিমাণৰ সমান আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ নিষ্পত্তিৰ পিছত প্ৰাপ্ত হ'ব লগা পৰিমাণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। অৱক্ষয় হৈছে সেই সময়ছোৱাৰ বাবে এনে ব্যয় আৱণ্টন কৰাৰ যিকোনো পদ্ধতি য'ত সংগঠনটোৱে সম্পত্তিৰ ব্যৱহাৰৰ পৰা লাভান্বিত হ'ব বুলি আশা কৰা হয়। ই ইএটা সম্পত্তিৰ উপযোগী জীৱনকালত ব্যয় কৰ্তন কৰাৰ এক প্ৰক্ৰিয়া। সম্পত্তিবোৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীত ভগোৱা হয় আৰু প্ৰত্যেকৰ নিজা উপযোগী জীৱনকাল থাকে। সম্পত্তিটোক এক অৱক্ষয়যোগ্য সম্পদ (depreciable asset) বুলি কোৱা হয়। যদিও ই বেলেন্স শ্বিটত সম্পদৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰে, মূল্যহ্ৰাস কাৰিকৰীভাৱে ব্যয় আৱণ্টনৰ এক পদ্ধতিহে, আৰু ই কোনো মূল্যাঙ্কন নহয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিচাপবিদ্যা শ্ৰেণী:বাণিজ্য
চাহাৰা মৰুভূমি
চাহাৰা (Sahara,الصحراء الكبرى, aṣ-Ṣaḥrāʾ al-Kubrā , 'the Great Desert') বিশ্বৰ সবাতোকৈ উষ্ণ (hottest) মৰুভূমি অঞ্চল। তদুপৰি এণ্টাৰ্কটিকা আৰু সুমেৰুৰ পিছতে ই তৃতীয় বৃহৎ মৰু অঞ্চল। ৯৪০০০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰ এই মৰুভূমিয়ে উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ অধিকাংশ অঞ্চল অধিকাৰ কৰি আছে। এই মৰুভূমিয়ে ৰেড চিৰ পৰা ভূমধ্য-সাগৰীয় (Mediterranean) কিছু অঞ্চল সামৰি আটলাণ্টিক মহাসাগৰ লৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।
বিৱৰণ
চাহাৰা মৰুভূমিৰ সীমাত পশ্চিমে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ, উত্তৰে এটলাছ পৰ্বতমালা আৰু ভূমধ্য সাগৰীয় অঞ্চল, পূবে ৰেড চি আৰু দক্ষিণে চুডান অৱস্থিত। চাহাৰা মৰুভূমিক মূলত পশ্চিম চাহাৰা (western Sahara), কেন্দ্ৰীয় আহাগাৰ পৰ্বত (Ahaggar Mountains), তীব্বেছটি পৰ্বত (Tibesti Mountains) আৰু এৰ পৰ্বত (Aïr Mountains), টিনিৰি মৰুভূমি ( Ténéré desert ) আৰু লিবিয়ান মৰুভূমি (Libyan Desert)। চাহাৰা মৰুভূমিৰ সৰ্বোচ্চ অঞ্চলটো হৈছে এমি কৌছ্ছি ( Emi Koussi ) (3415 m)।
আফ্ৰিকা মহাদেশৰ ভিতৰত চাহাৰা সৰ্ববৃহৎ মৰুভূমি অঞ্চল। চাহাৰাৰ দক্ষিণ সীমাত চাহেল (Sahel) অৰ্ধশুস্ক চাভানা অঞ্চল (semiarid savanna) এটাই আগুৰি আছে। চাহেলৰ দক্ষিণত চুডান আৰু কংগো নদীৰ অৱবাহিকা অঞ্চল অৱস্থিত। চাভানাৰ সৰহসংখ্যক অঞ্চলেই বালিময় তথা শিলাময়।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
চাহাৰা মৰুভূমিয়ে আলজেৰিয়া, চাদ (Chad), ইজিপ্ট, লিবিয়া, মালি, ম'ৰ'ক্ক, চুডান আদি দেশৰ এক বৃহৎ অংশ অধিকাৰ কৰি আছে।
চাহাৰাৰ মৰু অঞ্চলটোৰ আকৃতি বতাহ বা কাৎচিৎ হোৱা বৰষুণে পৰিৱৰ্ত্তন ঘটায় থাকে। এই অঞ্চলটো মূলত: বালিৰ স্তুপ (sand dune), sand seas (erg), stone plateaus (hamada), gravel plains (reg), শুকান উপত্যকা ( dry valleys), আৰু salt flats (shatt or chott). আদিৰে গঠিত।
নীল নদী (Nile River) ৰ বাহিৰে চাহাৰাত থকা বেছিভাগ নদী বা জান-জুৰিয়ে ঋতুজনিত (seasonal )। নীল নদীয়ে আফ্ৰিকাৰ উৎপত্তিস্থলৰ পৰা ওলাই এই মৰুভূমিয়েদি বৈ গৈ ভূমধ্য সাগৰীয় অঞ্চলত পৰেগৈ।
উত্তৰ দিশত চাহাৰা মৰুভূমি ইজিপ্তৰ ভূমধ্য সাগৰ আৰু লিবিয়াৰ কিছু অংশ পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে। কিন্তু Cyrenaica আৰু Maghreb অঞ্চলত ই উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ ভূমধ্য সাগৰীয় বনাঞ্চল আৰু কাঁইটীয়া অৰণ্যৰ সীমা স্পৰ্শ কৰি আছে। আমেৰিকাৰ প্ৰখ্যাত উদ্ভিদবিজ্ঞানী ফ্ৰেংক হুৱাইট (Frank White) ৰ মাপকাঠী আৰু ভূগোলবিদ ৰবাৰ্ট কেপট-ৰে (Robert Capot-Rey) ৰ মন্তব্য অনুসৰি চাহাৰা মৰুভূমিৰ উত্তৰ সীমাই খেজুৰ খেতি (date palm cultivation) ৰো উত্তৰ সীমা সূচায়।
জলবায়ু
বিশ্বৰ ভিতৰতে চাহাৰা মৰুভূমিৰ জলবায়ু দুৰূহ (harshest )। চাহাৰা মৰুভূমিৰ উত্তৰ-পূবীয় বতাহে প্ৰায়ে বালিৰ ধুমুহা ( sand storms) আৰু ধূলিৰ ঘূৰ্ণী বতাহ (dust devils) ৰ সৃষ্টি কৰে। এই ধুমুহাক ভূমধ্য সাগৰীয় অঞ্চলত চিৰ'ক' ( sirocco ) বুলি কোৱা হয়। ই উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ ইউৰোপত প্ৰায়ে হাৰিকেনৰ গতি লাভ কৰে। চাহাৰাৰ প্ৰায় আধা অংশত ২০ মিমি (০.৭৯ ইঞ্চি) তকৈ কম বাৰ্ষিক বৰষুণ হয়। বাকী অংশত বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ১০০ মিমি ( ৩.৯ ইঞ্চি)।
শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি চাহাৰা মৰুভূমি আৰু আশে পাশে থকা অঞ্চলসমূহ বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত ক্ৰমান্বয়ে সেউজ হৈ আহিবলৈ ধৰিছে। ছেটেলাইটৰ পৰা টোলা চিত্ৰসমূহে ১৯৮২ ৰ পৰা ২০০২ চনৰ ভিতৰত চাহেল অঞ্চলৰ বহুতো ঠাই ক্ৰমাগতভাৱে সেউজীয়া হৈ অহাৰ প্ৰমাণ দিছে।
জীৱকুল
চাহাৰা মৰুভূমিত সচৰাচৰ দেখা পোৱা প্ৰাণীৰ ভিতৰত পোহনীয়া উট (Dromedary camel) আৰ ছাগলী আদিয়ে প্ৰধান। শুকান ঠাইত থকাৰ বাবে বিশেষভাবে অভিযোজিত আৰু দুৰন্ত গতিৰ বাবে অঘৰী (nomads) বসবাসকাৰী সকলে এই উটসমূহেই ব্যৱহাৰ কৰে।
ইয়াত দেখা পোৱা ডেথষ্টকাৰ  বৃশ্চিক (deathstalker Scorpion) ৰ দৈৰ্ঘ্য ১০ ছে:মি: পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে বুলি জনা যায়। ইয়াৰ বিষত অতিকৈ ক্ষতিকৰ এজিটক্সিন (agitoxin) আৰু স্কাইলেট'ক্সিন (scyllatoxin) থাকে। চাহাৰা মৰুভূমিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শিয়াল যেনে fennec fox, pale fox আৰু Rüppell's fox আদি দেখা পোৱা যায়। ইয়াত দেখা পোৱা এডেস্ক (addax) নামৰ বৃহৎ আকাৰৰ ছাগলীজাতীয় প্ৰাণী ( antelope) বিধে পানী নোখোৱাকৈ মৰুভূমিত এবছৰ পৰ্যন্ত কটাব পাৰে বুলি জনা যায়। তদুপৰি ইয়াত পোৱা dorcas gazelle, Rhim gazelle আৰু dama gazelle আদি প্ৰাণীয়ে পানী অবিহনে বহু দিন কটাব পাৰে। চাহাৰাৰ চিতাবাঘ (Saharan cheetah) প্ৰধানকৈ এলগেৰিয়া (Algeria), ট'গ' (Togo),নিগাৰ (Niger), মালি (Mali), বেনিন (Benin), আৰু বুৰকিনা ফেচ' (Burkina Faso) আদি অঞ্চলত দেখা পোৱা যায়। তথ্য অনুসৰি বৰ্তমান কেৱল ২৫০টা এনে পূৰ্ণবয়স্ক চিতা বাঘ বাকী ৰৈছেগৈ। এই প্ৰাণীসমূহৰ উপৰিও চাহাৰাত দেখা পোৱা অন্য কিছুমান প্ৰাণী হৈছে- monitor lizards, hyrax, sand vipers, আৰু African wild dog, । চৰাইৰ ভিতৰত অষ্ট্ৰিস চৰাই, African silverbill আৰু black-faced firefinch ।
চাহাৰাৰ কেন্দ্ৰভাগত প্ৰায় পাচশ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ থকাৰ কথা জনা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত একেচিয়া, palms, succulents, কাইঁতীয়া গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ, ঘাঁহ আদিয়ে প্ৰধান। ইয়াৰ উদ্ভিদ সমূহে বৰষুণ নোহোৱা শুস্ক পৰিবেশত জীয়াই থাকিব পৰাকৈ বিশেষভাৱে অভিযোজিত। তদুপৰি বতাহ বা বালিৰ ধুমুহাত ভাঙি নপৰিবলৈ শিপাই দলৈকে খামুচি ধৰি ৰখা, ডাঠ কাণ্ডত পানী জমা কৰি ৰখা আদি অভিযোজন দেখা যায়।
বসবাসকাৰী
চাহাৰাত বসবাস কৰা লোকসমূহৰ মাজত বিভিন্ন আৰবীয় মূলৰ কথিত ভাষা প্ৰচলিত। পশ্চিম ইজিপ্তৰ পৰা ম'ৰ'ক্কলৈ প্ৰধানত: বাৰবাৰ ( Berber) লোকসকলক দেখা পোৱা যায়। চাহাৰাৰ কেন্দ্ৰীয় ভাগত ট্যুৰেগ (Tuareg pastoralist) লোকসকলক দেখা পোৱা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মৰুভূমি
মেথড অভিনয়
মেথড অভিনয় (Method acting) হৈছে অভিনয় প্ৰশিক্ষণ আৰু ৰিহাৰ্ছেল কৌশলৰ এক পৰিসৰ যিয়ে আন্তৰিক আৰু আবেগিকভাৱে অভিব্যক্তি প্ৰদৰ্শনক উৎসাহিত কৰিব বিচাৰে। ৰাছিয়ান অভিনেতা-পৰিচালক তথা নাট্যকৰ্মী কনষ্টানিন ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে তেওঁৰ ছাত্ৰসকলক অভিনয়ৰ কলা কৌশল শিকাবৰ বাবে মেথড অভিনয়ক প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত গ্ৰন্থ এন এক্টৰ প্ৰিপেয়াৰছ, বিল্ডিং এ কেৰেক্টাৰ, আৰু ক্ৰিয়েটিং এ ৰোলত ইয়াৰ উল্লেখ আছে।
এই পদ্ধতিটোৰ বিকাশত অৰিহনা যোগোৱা সকলৰ ভিতৰত তিনিজন শিক্ষক ইয়াৰ সফলতাৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ সৈতে জড়িত। প্ৰতিজনে পদ্ধতিটোৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। এইসকল হৈছে লী ষ্ট্ৰাচবাৰ্গ (মানসিক দিশ), ষ্টেলা এডলাৰ (সমাজতাত্ত্বিক দিশ) আৰু চেনফ'ৰ্ড মেইজনাৰ(আচৰণগত দিশ)। নিউয়ৰ্কৰ থিয়েটাৰ গ্ৰুপ এটাত একেলগে কাম কৰোঁতে এওঁ‌লোকে এই পদ্ধতিটোৰ বিকাশ কৰিছিল।
ইতিহাস আৰু বিকাশ
মেথড অভিনয় হৈছে ৰাছিয়ান থিয়েটাৰ অনুশীলনকাৰী কনষ্টানিন ষ্টেনিসলাভাস্কিৰ দ্বাৰা বিকশিত অভিনয়ৰ "প্ৰণালী"ৰ এক বিৱৰণ। বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম তিনিটা দশকত, ষ্টানিস্লাভস্কিয়ে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ, প্ৰস্তুতি আৰু ৰিহাৰ্ছেলৰ কৌশলবোৰ এক সুসংগত, প্ৰণালীবদ্ধ পদ্ধতিত আয়োজন কৰিছিল।
এই পদ্ধতিটো মূলতঃ তিনিটা ধাৰণাৰ ওপৰত নিৰ্মিত (১) মিনিংগেন কোম্পানীৰ পৰিচালক-কেন্দ্ৰিক, একত্ৰিত নান্দনিক আৰু শৃংখলাবদ্ধ, সংযোজক পদ্ধতি; (২) মালিৰ অভিনেতা-কেন্দ্ৰিক বাস্তৱবাদ; (৩) ফৰাচী অভিনেতা এণ্টোইনৰ প্ৰাকৃতিক উপস্থাপন আৰু স্বতন্ত্ৰ থিয়েটাৰ আন্দোলন। মেথড অভিনয়ে এই গোটেইকেইটা ধাৰণাক একত্ৰিত কৰে।
এই পদ্ধতিটোক ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে অভিজ্ঞতাৰ কলা বুলি কয়। ই অভিনেতা এজনৰ সচেতন চিন্তাক একত্ৰিত কৰে আৰু আন কম নিয়ন্ত্ৰণযোগ্য মানসিক প্ৰক্ৰিয়া যেনে আৱেগিক অভিজ্ঞতা আৰু অৱচেতন মনৰ আচৰণক সহানুভূতিশীল আৰু পৰোক্ষভাৱে সক্ৰিয় কৰে। ৰিহাৰ্চেলত, অভিনেতাজনে চৰিত্ৰটোৱে যিকোনো মুহূৰ্তত কি প্ৰাপ্ত কৰিব বিচাৰে তাৰ সংজ্ঞাৰ বাবে অভ্যন্তৰীণ উদ্দেশ্যৰ সন্ধান কৰে। মেথড অভিনয়ত অভিনেতাজনৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ আচৰণ কিছুমানক চৰিত্ৰটোৰ মনস্তত্ত্বৰ মাজত পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়। পিছত, ষ্টেনিস্লাভস্কিয়ে "শাৰীৰিক কাৰ্যৰ পদ্ধতি" বুলি জনাজাত এক প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে এই পদ্ধতিটোক আৰু বিস্তৃত কৰে। তেওঁ এক "সক্ৰিয় বিশ্লেষণ"ক উৎসাহিত কৰিছিল, য'ত নাটকীয় পৰিস্থিতিৰ ক্ৰম উন্নত কৰা হয়।
কৌশল
মেথড অভিনয়ৰ ধাৰণা আৰু কৌশলবোৰৰ ভিতৰত প্ৰতিষ্ঠাপন, ইন্দ্ৰিয় স্মৃতি, প্ৰভাৱিত স্মৃতি উল্লেখযোগ্য। সমসাময়িক মেথড অভিনেতাসকলে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰটোৰ বিকাশৰ বাবে কেতিয়াবা কেতিয়াবা মনোবিজ্ঞানীসকলৰ সহায় লয়।
ষ্ট্ৰাচবাৰ্গৰ দৃষ্টিভঙ্গীত, অভিনেতাসকলে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ অভিজ্ঞতাৰ ওচৰলৈ আনিবলৈ নিজৰ জীৱনৰ পৰা অভিজ্ঞতাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। এই কৌশলত অভিজ্ঞতাৰ সৈতে জড়িত সংবেদনৰ স্মৰণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে যিয়ে অভিনেতাৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱেগিক প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াক ষ্টেনিসলাভাস্কিয়ে আৱেগিক স্মৃতি বুলি কৈছিল। জোৰ নকৰাকৈ বা কৃত্ৰিম যেন নলগাকৈ অভিনেতাসকলে সেই সংবেদনবোৰক সহাঁ‌ৰি উদ্দীপিত কৰিবলৈ আৰু নিজকে প্ৰতিহত নকৰিবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
এবাকাছ
এবাকাছ (Abacus) বা গাণনিক বাকচ হ'ল পাটিগাণিতিক গণনা সম্পাদনৰ এটা প্ৰাচীন যন্ত্ৰ। ইয়াত এটি কাঠৰ ফ্ৰেমত কিছুমান তাৰ লগোৱা থাকে। তাৰত লগাই ৰখা গুটি উপৰলৈ তললৈ দি গণনা কৰা হয়। ফ্ৰেমত গুটি সমূহ শৃংখলাৰে লগোৱা থাকে গুটি সমূহৰ মাজত এডাল দণ্ড থাকে যি গুটিসমূহক দুইভাগত ভাগ কৰে।
প্ৰতিডাল তাৰে দশমিক ব্যৱস্থাৰ এটা ঘৰক নিৰ্দেশ কৰে। সোঁহাতৰ প্ৰথম তাৰ ডাল হ'ল এককৰ ঘৰ। তাৰ কাষৰডাল হ'ল দশকৰ ঘৰ, ইত্যাদি। প্ৰতিডাল তাৰ তল ফালে পাঁচটা গুটি থাকে, যি এক একক নিৰ্দেশ কৰে। মধ্য দণ্ডৰ ওপৰ ফালে দুটাকৈ গুটি থাকে, যিসমূহৰ প্ৰতিটোৱে পাঁচ একক নিৰ্দেশ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, দহঁতৰ ঘৰৰ তলৰ পাঁচটি গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ১০ নিৰ্দেশ কৰে আৰু ওপৰৰ দুটা গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ৫০ নিৰ্দেশ কৰে। সংখ্যাৰ মান অনুসৰি এই গুটি সমূহক ওপৰ তল কৰি সাংকেতিক ভাৱে সংখ্যা নিৰ্দেশ কৰিব পাৰি।
ইতিহাস
অনেক প্ৰাচীন সভ্যতাত এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ আছিল ব্ৰ'ঞ্জ নিৰ্মিত লিপিফলক। লিপিফলক খনত খাঁজকটা আছিল আৰু গুটি সমূহ গোলাকৃতিৰ। ঊনবিংশ শতাব্দীত ৰোমান সকলে এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ পৰৱৰ্তীকালত মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু দূৰপ্ৰাচ্যত ব্যৱহৃত হয়। মধ্যযুগীয়া ইংলেণ্ডৰ এবাকাছত এটি সৰলীকৃত ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দ্বিতীয় শতকত চীনদেশৰ সাহিত্যত এবাকাছ ব্যৱহাৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়। কিন্তু ত্ৰয়োদশ শতাব্দীৰ আগত চীনদেশত এবাকাছৰ বিশেষ ৰূপ ব্যাপক ভাৱে ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল। ৰোমান এবাকাছ আৰু চৈনিক এবাকাছৰ মাজত কিছুমান পাৰ্থক্য আছিল। চৈনিক এবাকাছৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ত এটাকৈ গুটি বেচি থাকে আৰু গুটিসমূহ তাৰৰ ওপৰত লগোৱা থাকে। পঞ্চদশ শতাব্দীত জাপানত এবাকাছৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়। ঊনবিংশ শতাব্দীত ইয়াৰ এটি উন্নত সংস্কৰণ প্ৰচলন হয়। চীন জাপানৰ কিছু কিছু অঞ্চলত এতিয়াও এবাকাছৰ প্ৰচলন আছে। চীনত এবাকাছক 'সুৱান পান' (Suan-pan) আৰু জাপানত সৰবান ( Soroban) বুলি কয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ শ্ৰেণী:সংগণনা শ্ৰেণী:গণিত
বুৰঞ্জী
বুৰঞ্জী বা বুৰণ -জি (, ‎Buranji) হৈছে ইতিহাসৰ একপ্ৰকাৰৰ কালক্ৰমিক লিখিত বিৱৰণ। বুৰঞ্জী শব্দটোৰ মূল টাই-চীন আহোম ভাষা। ৰাজকীয় বুৰঞ্জী সমূহ টাই আহোম ভাষাত লিপিবদ্ধ আছিল আৰু পৰৱৰ্ত্তী পৰ্যায়ত আহোম ম'-লৌঙ সকলেও বুৰঞ্জী লিখিছিল, যদিও আধুনিক যুগত কিছু সম্পাদিত আৰু প্ৰকাশিত কিতাপৰ পাছত বুৰঞ্জী শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয় কিন্তু সেয়া আধুনিক বুৰঞ্জীহে ৰাজকীয় সাঁচিপতিয়া বুৰঞ্জী নহয় । সেই সময়ত এনেধৰণৰ বুৰঞ্জী লিখা প্ৰথা সেইসময়ত বিৰল আছিল আৰু লগতে টাই আহোমৰ উপৰিও আন বহুতো জাতি জনগোষ্ঠীৰ অতীতৰ বিষয়ে বিশ্বাসযোগ্য তথ্যৰ উৎস হিচাপে বৰ্তমান সময়ত পৰিগণিত হৈছে।
আৰম্ভণি
আহোম ৰাজত্বকালত লিখা বুৰঞ্জীসমূহত আহোম ৰাজ্যৰ উপৰিও কাষৰীয়া চুতীয়া ৰাজ্য, কছাৰী ৰাজ্য আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য (চুতীয়া, কছাৰী আৰু ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী) তথা কূটনৈতিক সম্পৰ্ক থকা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ (পাদশ্যাহ বুৰঞ্জী) বিষয়েও বিশদ বিৱৰণ আছে। এই বুৰঞ্জীসমূহ ঘাইকৈ সাঁচিপাতত লিখা হৈছিল।
আহোম প্ৰশাসনত বুৰঞ্জী প্ৰনয়নৰ এটা সুকীয়া বিভাগ আছিল। পোনতে চিৰিং খেলৰ মানুহে বুৰঞ্জী লিখাৰ কাম কৰিছিল। তেওঁলোকক পৰিচালনাৰ ভাৰ বৰচিৰিং বৰুৱা আৰু চিৰিং ফুকন নামৰ দুজন উচ্চপদস্থ বিষয়াক দিয়া হৈছিল। চিৰিং ফুকনেই প্ৰকৃততে বুৰঞ্জী ৰচনা কৰিছিল। পিছলৈ অসমীয়া ভাষাত লিখা বুৰঞ্জীসমূহৰ নকল কৰিবলৈ লেখাৰু নামৰ এটা খেল নিয়োগ কৰা হৈহিল আৰু লেখকৰ বৰুৱা নামৰ এজন বিষয়াই তেওঁলোকৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ শাসনকালত কীৰ্ত্তি চন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই নিজৰ বংশ মৰ্যাদা সম্পৰ্কে বিসঙ্গতিপূৰ্ণ তথ্য থকা বুলি ৰজাৰ অনুমতি লৈ বহুতো বুৰঞ্জী জ্বলাই নষ্ট কৰে। তেতিয়াই বুৰঞ্জী লিখোৱাৰ দায়িত্ব বৰবৰুৱালৈ হস্তান্তৰিত হয়।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈ
ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈ(১৯৮৪) একাধাৰে বিশিষ্ট বিজ্ঞানৰ নিবন্ধ লেখক, বিজ্ঞান ৰূপকৰ ৰচক, পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ শিশু নাটিকা লেখক, গ্ৰন্থ সমালোচক, বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ অক্লান্ত কৰ্মী আৰু সমাজ সচেতক  শিক্ষক॥ অসমত বিজ্ঞান শিক্ষাৰ জনপ্ৰিয়কৰণ আৰু বৈজ্ঞানিক মানসিকতা গঠনৰ বাবে ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈয়ে গঠনমূলক কাম-কাজ কৰি আহিছে। বিজ্ঞান জেউতি', 'প্ৰান্তিক', 'সাতসৰী', 'নতুন ৰংমেলা', 'অন্যযুগ' আলোচনীৰ লগতে ‘মুক্তচিন্তা’, ‘অনুৰণন’ ই আলোচনীৰ নিয়মীয়া লেখক। অসমীয়া বিভিন্ন বাতৰি কাকত, গ্ৰন্থ আদিত তেওঁ বিজ্ঞান বিষয়ক লেখা লিখাৰ উপৰিও ব্যৱহাৰিকভাৱে হাতে-কামে বিজ্ঞান শিক্ষাৰ সত্যাসত্য জনসমাজলৈ লৈ যাবলৈ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰি আছে।
জন্ম আৰু বংশ
বৰদলৈৰ জন্ম হয় ১৯৮৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ২১ তাৰিখে। জন্ম স্থান হৈছে বিশ্বনাথ জিলাৰ বৰপাম তিনিআলি, চতিয়াত। পিতৃৰ নাম নৃপেন বৰদলৈ আৰু মাতৃৰ নাম অবন্তী বৰদলৈ। তেওঁৰ বিবাহ হয় ২০১৪ চনত। পত্নীৰ নাম প্ৰিয়ংকা বৰদলৈ। সন্তানৰ নাম ইনাক্ষী বৰদলৈ।
শিক্ষা
তেওঁ‌ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে ১ নং সাপেখাটি চৰকাৰী নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত (চন-১৯৯৩)। উচ্চ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা লাভ কৰে দলংগুৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা (চন-২০০০। বিজ্ঞান শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা লাভ কৰে দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা (চন- ২০০২)। বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ২০০৬ চনত। বিশ্বনাথ কলেজ অৱ এডুকেশ্যনৰ পৰা ২০১১ চনত বি.এড ডিগ্ৰী লাভ আৰু ২০০৪ চনত দুবছৰীয়া এডভান্স ডিপ্লোমা ইন চফ্টৱেৰ টেকনলজিৰ শিক্ষা লাভ।
চাকৰি জীৱন
তেওঁ‌ ২০০৮ৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ ছুপ্ৰিম ইণ্ডাষ্ট্ৰিছ লিমিটেডত চাকৰি কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১০ৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে চেঙামাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, চেঙামাৰী, বিশ্বনাথ জিলাত গণিত বিষয়ৰ শিক্ষক হিচাপে কৰ্মৰত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বাহ্যিক সংযোগ
http://www.scientifictemperament.in https://www.youtube.com/channel/UCWNhiGwq3p7ooc78iAykuxw https://www.facebook.com/ripunjay.bordoloi https://www.youtube.com/channel/UCjHZkNDq8fDzalAIMLfKaeg https://scientifictemperament.in/en/anuranan-a-bi-monthly-science-e-magazine https://ripunjaybordoloi.blogspot.com/
ঈ
ঈ অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ চতুৰ্থ আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি। 'ঈ'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'ঈ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'ঈ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।
ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে 'ঈ'ৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'ঈ'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'ঈ'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'ী'। যেনে ক্+ঈ=কী আদি।
'ঈ'ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা শব্দ
কিছু উদাহৰণ হ'ল---
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া স্বৰবৰ্ণ
বিষকন্যা
অৱশ্যে, সময়ৰ লগে লগে "বিষকন্যা" লোককাহিনীলৈ পৰিণত হৈছিল। বহুতো লেখকে অন্বেষণ কৰা এক চৰিত্ৰ হিচাপে ই এক জনপ্ৰিয় সাহিত্যিক চৰিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। পৰৱৰ্তী সময়ৰ বিভিন্ন ৰচনাত বিষকন্যাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত ধ্ৰুপদী সংস্কৃত গ্ৰন্থ 'শুকসপ্ততি' বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
ইতিহাস
বিষকন্যা সংস্কৃত সাহিত্যত শত্ৰুক ধ্বংস কৰিবলৈ ৰজাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এক প্ৰকাৰৰ হত্যাকাৰী হিচাপে উল্লেখ পোৱা যায়। কিংবদন্তি অনুসৰি সৰু ছোৱালীবোৰক অতি কম বয়সৰ পৰাই বিহ আৰু প্ৰতিষেধক সতৰ্কতাৰে তৈয়াৰ কৰা আহাৰত মিহলাই খুৱাই ডাঙৰ-দীঘল কৰা হয়। অৱশ্যে বহুতে এই প্ৰক্ৰিয়াত মৃত্যুবৰণ কৰে। যিসকলে জীৱন্তে থাকে তেওঁলোক আন বিষাক্ত পদাৰ্থৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত হৈ পৰে আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ তৰল আনৰ বাবে বিষাক্ত হিচাপে পৰিগণিত হয়। সেয়ে বিষকন্যাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক আন মানুহৰ বাবে মাৰাত্মক। আন এক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি বিষকন্যাই কেৱল এটা স্পৰ্শৰ দ্বাৰা তাৎক্ষণিক মৃত্যু ঘটাব পাৰে।
কিছুমান সংস্কৃত সূত্ৰৰ বৰ্ণনা অনুসৰি চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যক হত্যা কৰিবলৈ নন্দৰ মন্ত্ৰী অমত্যৰক্ষায়ে এগৰাকী বিষকন্যা প্ৰেৰণ কৰিছিল। কিন্তু চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যৰ উপদেষ্টা চাণক্যই বিষকন্যাৰ দ্বাৰা পাৰ্বতক হত্যা কৰোৱাই তেওঁলোকৰ লক্ষ্যৰ পৰা বিচ্যুত কৰিছিল।
ভাৰতীয় ঐতিহাসিক সূত্ৰ অনুসৰি নন্দ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মহাপদ্ম নন্দয় শিশুনাগ ৰাজবংশৰ অন্তিম শাসক কালশোকক হত্যা কৰিবলৈ বিষকন্যাৰ সহায় লৈছিল। এই দুয়ো শক্তিশালী মগধ ৰাজ্যৰ ৰাজবংশ আছিল।
সাহিত্যিক বিষয়বস্তু
ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু লোককাহিনীত বিষকন্যা এক জনপ্ৰিয় বিষয় বস্তু। ধ্ৰুপদী সংস্কৃত গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা উপৰিও 'শিৱানী' আৰু 'এক ঔৰ বিষ কন্যা?'ৰ দৰে বিভিন্ন ৰচনাত ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ওম প্ৰকাশ শৰ্মাৰ 'এক ঔৰ বিষ কন্যা?'ত বিষকন্যাক কাহিনীত ৰূপক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। এই কাহিনীবোৰত এগৰাকী ধুনীয়া ছোৱালীযে কৌশলেৰে শত্ৰুৰ অতি ওচৰলৈ আহিলে হত্যা কৰে। শেহতীয়াকৈ, এই চক্ৰই এইচ.আই.ভি./এইডছ যুগত এক নতুন ৰূপত প্ৰকাশিত হৈছে। উদাহৰণ স্বৰূপে সমাজত এইডছ মহামাৰীৰ ওপৰত আধাৰিত ২০০৭ চনৰ উপন্যাস 'বিষকন্যা'। 'চাণক্যচ চাণ্ট' গ্ৰন্থখনত বিষকন্যাসকলক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। ২০০৯ চনত বিভা ৰাহী নামৰ এগৰাকী নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাই মাৰাঠীত এখন আত্মজীৱনী 'বিষকন্যা: আনটোল্ড চিক্ৰেটছ' লিখিছিল। ইয়াত তেওঁ কেনেদৰে উচ্চ বৰ্ণৰ মহিলাসকলে নিম্ন বৰ্ণৰ লোকসকলৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়াল আৰু সামাজিক সম্পৰ্ক ধ্বংস কৰে তাক চিত্ৰিত কৰিছিল।
শাৰদীন্দু বন্দোপাধ্যায়ৰ গল্প 'বিষকন্যা'ত এগৰাকী ছোৱালীৰ বিষকন্যা হোৱাৰ যাত্ৰা আৰু তেওঁক শিশুনাগ ৰাজবংশৰ সদস্যসকলক হত্যা কৰিবলৈ মগধলৈ পঠোৱা কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।
'দ্য ৰিয়েল লাইফ অৱ চেবাষ্টিয়ান নাইট'ত লেখিকা নাবোকভে ইৰিনা গুয়াদানিনিৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কক বিষকন্যাৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ ইঙ্গিতৰ জৰিয়তে ব্যৱহাৰ কৰে। ২০১৫ চনত আইজে জামা-এভাৰেটৰ 'দ্য এনট্ৰপি অফ বোনছ' নামৰ উপন্যাসখনত মুখ্য চৰিত্ৰটোৱে বিষকন্যাৰ এটা গোটৰ সৈতে যুঁজ দিয়ে। নাথানিয়েল হথৰ্ণৰ কাহিনীৰ এটা অংশত বিষকন্যাৰ উল্লেখ কৰা হয়।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
বিষকন্যা বিষয়ক বহুতো হিন্দী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ 'বিষকন্যা' ১৯৪৩ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখনত লীলা মিশ্ৰ আৰু অতি শেহতীয়াকৈ ১৯৯১ চনৰ ছবি 'বিষকন্যা'ত পূজা বেদীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 'বিষকন্যা এক অনোখি প্ৰেম কাহানী' জি টিভিত সম্প্ৰচাৰিত এখন টিভি শৃংখলা। ইয়াত ঐশ্বৰ্য খাৰেয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু অপৰাজিতা ঘোষক এগৰাকী বিষাকন্যাৰ ৰূপত দেখা গৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
দেৱশ্ৰী ৰায়
দেৱশ্ৰী ৰায় (Debashree Roy; জন্ম: ৮ আগষ্ট, ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী, নৃত‍্য পৰিকল্পক, ৰাজনীতিবিদ আৰু পশু-অধিকাৰ সংৰক্ষক। তেওঁ নটৰাজ দলৰ কৰ্ণধাৰ। তেওঁ ভাৰতীয় লোকনৃত্যক পাশ্চাত্য মঞ্চত উপস্থাপনা কৰে আৰু ধ্ৰুপদী আৰু লোকনৃত্যৰ সংমিশ্ৰণত এক অপূৰ্ব নৃত্যকৌশলী ৰচনা কৰে। তেওঁ বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম সফল আৰু জনপ্ৰিয় এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তিনি দশকৰ বেছি সময় ধৰি দেৱশ্ৰী ৰায় বঙালী ছবিত অভিনয় কৰিছিল আৰু দুই দশকব্যাপী তেওঁৰ বাণিজ্যিক সাফল্য ধৰি ৰাখে। তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰত 'চিন্তামণি' নামত অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে এশৰো বেছি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু পাইছে চল্লিচৰ বেছি পুৰস্কাৰ। তেখেত এগৰাকী পশুপ্ৰেমী। তেওঁ ২০১১ চনৰ পৰা পশ্চিমবঙ্গৰ এগৰাকী বিধায়কো।
তেওঁ অভিনয় কৰা প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ হিৰন্ময় সেনৰ 'পাগল ঠাকুৰ' (১৯৬৬)। ইয়াৰ পিছত তৰুণ মজুমদাৰৰ 'কুহেলী' (১৯৭১) ছবিত ৰাণুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পৰিচিতিৰ বিস্তাৰ হয়। অৰবিন্দ মুখোপাধ্যায়ৰ 'নদী থেকে সাগৰে' (১৯৭৮) ছবিত তেওঁ প্ৰথম নায়িকা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ১৯৮১ চনত অপৰ্ণা সেনৰ '৩৬ চৌৰঙ্গী লেন' ছবিত অভিনয়ৰ পিছতেই দেৱশ্ৰী সৰ্বভাৰতীয় মুখ হিচাপে পৰিচিত হয়। তেওঁ অভিনয় কৰা প্ৰথম হিন্দি ছবি কণক মিশ্ৰৰ পৰিচালনাত 'জিও তো আ্যইচে জিও' (১৯৮১)। ১৯৮২ চনত, গৌতম মুখোপাধ্যায়ৰ বঙালী ছবি 'ত্ৰয়ী'-ৰ বিপুল বাণিজ্যিক সাফল্যত দেৱশ্ৰী টালিগঞ্জৰ প্ৰথম শাৰীত উঠি আহে। আশীৰ দশকৰ মধ্যভাগৰ পৰা নব্বৈ দশকৰ মধ্যভাগ লৈকে বাণিজ্যিক বঙালী ছবিৰ সৰ্বপ্ৰধান অভিনেত্ৰী আছিল তেওঁ। পৰৱৰ্তী কালত 'চিনেমায় যেমন হয়' (১৯৯৪), 'উনিশে এপ্ৰিল' (১৯৯৪), 'অসুখ' (১৯৯৯), 'দেখা' (২০০১), 'শিল্পান্তৰ' (২০০২), 'প্ৰহৰ' (২০০৪) - এই সকলো ছবিত তেওঁৰ অভিনয় প্ৰতিভা উচ্চপ্ৰশংসিত হয়।
বাল্যকাল
দেৱশ্ৰী ৰায়ৰ জন্ম হয় কলকাতাৰ এটা বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম বীৰেন্দ্ৰ কিশোৰ ৰায় আৰু মাতৃৰ নাম আৰতী ৰায়। দেৱশ্ৰীৰ বায়েক পূৰ্ণিমা লাহিড়ী টালিগঞ্জ ইণ্ডাষ্ট্ৰিৰ এজন প্ৰাক্তন কেশ-বিন‍্যাসকাৰী। তেওঁৰ আন মাজৰ ভনী কৃষ্ণা মুখোপাধ্যায় প্ৰযোজক ৰাম মুখোপাধ্যায়ৰ স্ত্ৰী। দক্ষিণী ছবিৰ চিত্ৰগ্ৰাহক ৰামেন্দ্ৰ কিশোৰ ৰায় আৰু বঙালী ছবিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহী প্ৰযোজক মৃগেন ৰায় তেওঁৰ দুই ভাই। তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভগিনী তনুশ্ৰী ভট্টাচাৰ্য এজন প্ৰাক্তন সঙ্গীত শিল্পী যিয়ে এটা সময়ত ঝুমকী ৰায় নামত জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁ কলিকাতাৰ এ পি জে, পাৰ্ক ষ্ট্ৰীট শাখাৰ স্কুলৰ ছাত্ৰী আছিল, যদিও নৃত্যৰ প্ৰতি অত্যধিক ইচ্ছা থকাৰ বাবে বেছিদূৰলৈ যাব পৰা নাই। তেওঁক মানুহে চুমকি নামেৰেও মাতে।
নৃত্যশিল্পী হিচাপে খ্যাতি
দেৱশ্ৰী ৰায় প্ৰথমত তেওঁৰ মাক আৰু বায়েক পূৰ্ণিমা ৰায়ৰ পৰা নৃত্য শিকিছিল। কম বয়সৰ পৰাই তেওঁ মঞ্চত নৃত্য পৰিৱেশনৰ মাধ্যমত পৰিচিত লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ বন্দনা সেন আৰু  কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ পৰা উৰিষ্যী (উৰিষ্যা) নৃত্যৰ শিক্ষা লয়। উৰিষ্যীৰ লগতে কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ প্ৰভাৱত ভাৰতীয় লোকনৃত্যৰ প্ৰতি দেৱশ্ৰীৰ গভীৰ আসক্তিৰ জন্ম হয়। ১৯৯১ চনত তেওঁ নটৰাজ দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু দলৰ প্ৰথম পৰিৱেশনা 'বাসবদত্তা' মঞ্চস্থ হয়। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ 'অভিসাৰ' কবিতা অৱলম্বনত এই নৃত্যনাট্য অতি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। নটৰাজৰ অন্যতম প্ৰযোজনা 'স্বপ্নেৰ সন্ধানে' আছিল বঙালীৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ লোকনৃত্যৰ সমন্বয়ত এক মঞ্চ-উপস্থাপনা যি দৰ্শকমহলত প্ৰসংশিত হয়। 'স্বপ্নেৰ সন্ধানে'- ইয়াৰ সাফল্যৰ পিছত দেৱশ্ৰী আৰু ডাঙৰ পদক্ষেপ লয়। তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ লোকনৃত্যক পাশ্চাত্যৰ মঞ্চত উপস্থাপন কৰে। তাৰ এই অভিনৱ প্ৰযোজনাৰ নাম 'বিচিত্ৰ' যি ইউৰোপীয় মহাদেশত বহু প্ৰশংসা অৰ্জন কৰে।
চলচ্চিত্ৰ শিল্পী হিচাপে খ্যাতি
হিৰণ্ময় সেনৰ 'পাগল ঠাকুৰ' (১৯৬৬) ছবিত চুমকি ৰায় নামৰ তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰৰ আত্মপ্ৰকাশ পায়। এই ছবিত তেওঁক ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস দেৱৰ শিশু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। তেওঁৰ অভিনীত দ্বিতীয় ছবি হিৰণ্ময় সেনৰ 'বালক গদাধৰ' (১৯৬৯) যত আকৌ তেওঁক ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস দেৱৰ বাল‍্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই সময় তৰুণ মজুমদাৰ তেওঁৰ 'কুহেলী' (১৯৭১) ছবিত ৰাণু চৰিত্ৰৰ বাবে নতুন পৰিচয় বিচাৰিছিল। অভিনেত্ৰী ছায়া দেৱী এই চৰিত্ৰত চুমকিক নিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। ছবিটো উল্লেখযোগ্য ব্যৱসায়িক সাফল্যৰ বাট চাই আৰু চুমকিৰ পৰিচিতৰ বিস্তাৰ ঘটে।
দেৱশ্ৰী যেতিয়া কৈশৰ বয়সত ভৰি ৰাখিছিল পৰিচালক সুশীল মুখোপাধ্যায় তেতিয়া তেওঁক 'সুদূৰ নীহাৰিকা' (১৯৭৬) ছবিত নায়িকাৰ কিশোৰী কালৰ চৰিত্ৰত অভিনয়েৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। এই ছবিত অভিনয় কৰা সময়ত দেৱশ্ৰী 'আগুনেৰ ফুল্কি' (১৯৭৮) ছবিত অভিনয়ৰ সুযোগ পায়। ইয়াৰ পিছত অৰবিন্দ মুখোপাধ্যায়ৰ 'নদী থেকে সাগৰে' (১৯৭৮) ছবিত মিঠুন চক্ৰৱৰ্তীৰ বিপৰীতে তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে সাবালিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিটো উল্লেখযোগ্য বাণিজ্যিক সাফল‍্য অৰ্জন কৰে। লগতে তেওঁ কূলদীপ পাণ্ডৰ হিন্দি ছবি 'ঘটা' (১৯৭৮) আৰু এন শঙ্কৰণ নায়াৰৰ মালায়লাম ছবি 'ই গনম মাৰাক্কুমোতে' (১৯৭৮) অভিনয় কৰে।
১৯৮২ চনত দেৱশ্ৰী, গৌতম মুখোপাধ্যায়ৰ 'ত্ৰয়ী' ছবিত অভিনয় কৰে। এই ছবিৰ বিপুল বাণিজ্যিক সাফল্যৰ হাত ধৰি দেৱশ্ৰী টালিগঞ্জৰ প্ৰথম শাৰীত উঠি আহে। ১৯৮৫ চনত তেওঁ বিজয় সিংহ প্ৰযোজিত আৰু পৰিচালিত 'কভী আজনবী থে' ছবিত অভিনয় কৰে। এই ছবিত দেৱশ্ৰী অভিনীত চৰিত্ৰটো আশা নাম্নী এক নেপথ্য গায়িকাৰ যিয়ে এজন ক্ৰিকেটাৰৰ প্ৰেমত পৰে। এই ছবিত তেওঁ তৎকালীন ক্ৰিকেটাৰ সন্দীপ পাতিলৰ বিপৰীত অভিনয় কৰে। মুম্বাইৰ মিডিয়া মহলে সেই সময় এই ছবিটোক আগুৰি তুমুল চৰ্চা আৰম্ভ হয়, বিশেষত 'গীত মেৰে হোঠোকো দে গয়া কোই' গানৰ দৃশ্যত দেৱশ্ৰীৰ অপূৰ্ব আবেদনশীল অভিব্যক্তি প্ৰচাৰ মাধ্যমত উত্তেজনা সৃষ্টি কৰে। স্বাভাৱিকভাবে জনসাধৰণেও প্ৰত্যাশাৰ তুমুল পাৰদ বব ধৰে। দুৰ্ভাগ্যবশত মুক্তিৰ পিছত ছবিটো প্ৰত্যাশা পূৰণ কৰাৰ বাবে ব্যৰ্থ হয়। তেওঁ ওম পুৰীৰ বিপৰীতত পৰিচালক আকাশ জৈন পৰিচালিত ছবি সিপীয়াঁ (১৯৮৬) ত অভিনয় কৰে।
১৯৮৫ চনত মহুৱা ৰায়চৌধুৰী অকালমৃত্যু বঙালী ছবিত এক শূন্যতাৰ জন্ম দিয়ে। সেই বছৰতেই দেৱশ্ৰী তৰুণ মজুমদাৰৰ 'ভালোবাসা ভালোবাসা' ছবিত অভিনয় কৰে। এই ছবিৰ বিপুল বাণিজ্যিক সাফল্য তেওঁক মহুৱা ৰায়চৌধুৰী এৰি যোৱা সিংহাসন অধিকাৰ কৰিবলৈ সাহায্য কৰে। এই ছবি তাপস-দেৱশ্ৰী জুটিৰ ভেটিক শক্তিশালী কৰি তুলে। পৰৱৰ্তীকালত 'অৰ্পণ' (১৯৮৭), 'শঙ্খচূড়' (১৯৮৮), 'সুৰেৰ' 'সাথী' (১৯৮৮), 'সুৰেৰ' 'আকাশে' (১৯৮৮) , 'নয়নমণি' (১৯৮৯), 'চোখেৰ আলোয়' (১৯৮৯), 'শুভ' 'কামনা' (১৯৯১), 'মায়াবিনী' (১৯৯২), 'ফিৰে' 'পাওয়া' (১৯৯৩), 'তবু মনে ৰেখো' (১৯৯৩) , 'পুত্ৰবধূ' (১৯৯৮)— ইয়াৰ নিচিনা বাণিজ্যিক সফল ছবিত দেৱশ্ৰী তাপস পালৰ বিপৰীতত অভিনয় কৰে।
১৯৮৮ চনত বালাজি ৰাজ চোপড়াৰ পৰিচালনাযত ভাৰতৰ বিখ্যাত পুৰাণকাহিনী মহাভাৰত অৱলম্বনত দূৰদৰ্শন সম্প্ৰচাৰিত 'মহাভাৰত' ধাৰাবাহিক সত্যৱতীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
ৰাজনীতি
দেৱশ্ৰী ৰায় সম্প্ৰতি ৰাজনীতিত আহিছে। তেওঁ বৰ্তমানৰ পশ্চিমবঙ্গৰ শাসক তৃণমূল কংগ্ৰেছ দলৰ বিধায়ক। ২০১১ চনত তেওঁ ৰায়দিঘিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বীতা কৰিছিল চিপিএম ৰ শক্তিশালী প্ৰাৰ্থী প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী কান্তি গাঙ্গুলিৰ লগত আৰু জয়ী হয়।
ব্যক্তিগত জীবন
'কভী আজনবী থে' ছবিত অভিনয়ৰ সূত্ৰত দেৱশ্ৰী সন্দীপ পাতিলৰ লগত প্ৰেম বন্ধনত আৱদ্ধ হয়। দীৰ্ঘদিন সম্পৰ্কৰ পিছত ১৯৯২ চনত তেওঁ বিবাহ হয় বঙালী ছবিৰ খ্যাতিমান অভিনেতা প্ৰসেনজিৎ চেটাৰ্জীৰ সৈতে। ১৯৯৫ চনত সিহঁতৰ বিচ্ছেদ হৈ যায়। ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী ৰাণী মুখাৰ্জী সম্পৰ্কত তেওঁৰ ভগিনী হয়।
হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
তামিল চলচ্চিত্ৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
টেমজেন ইমনা এলং লংকুমেৰ
টেমজেন ইমনা এলং লংকুমেৰ (Temjen Imna Along Longkumer) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২০২০ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীৰ পৰা নাগালেণ্ডৰ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাজ্যিক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ২০১৮ চনৰ পৰা আলোংটাকি সমষ্টিৰ পৰা নাগালেণ্ড বিধানসভাৰ বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ ২০১৮ চনৰ পৰা চতুৰ্থ নেইফিউ ৰিঅ’ মন্ত্ৰালয়ৰ উচ্চ আৰু কাৰিকৰী শিক্ষাৰ মন্ত্ৰী হিচাপে অধিষ্ঠিত আছিল। উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ লোকসকলে ভোগকৰা বৰ্ণবাদ সম্পৰ্কীয় ৰসিক বক্তব্য আৰু সৰল কথন শৈলীৰ বাবে তেখেত শেহতীয়াকৈ সামাজিক মাধ্যমত যথেষ্ট চৰ্চা লাভ কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ ব্যক্তি
জীৱবিজ্ঞান
জীৱ-বিজ্ঞান (ব্ৰিটিছ ইংৰাজী: Biology, আমেৰিকান ইংৰাজী: Life sciences বা Bioscience) হৈছে বিজ্ঞানৰ এটা শাখা য’ত জীৱ (যেনে— গছ-গছনি, জীৱ-জন্তু, মানুহ ) আদিৰ ৱৈজ্ঞানিক আলোচনা কৰা হয়। জীৱ-বিজ্ঞান জীৱনৰ গুণৱতা আৰু মানৰ যথেষ্ট উন্নতিসাধন কৰিছে।
=জীৱ বিজ্ঞানৰ শাখা সমূহ:=
জীৱ বিজ্ঞানৰ প্ৰধান শাখা সমূহ হ'ল:
তথ্য সংগ্ৰহ
* শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
ঔম বিৰলা
ঔম বিৰলা (Om Birla,জন্ম ২৩ নৱেম্বৰ,১৯৬২) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান ১৭তম লোকসভাৰ অধ্যক্ষ। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য ঔম বিৰলায়ে ১৬তম আৰু ১৭তম লোকসভালৈ ৰাজস্থানৰ কোটা-বুন্দী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ কোটা দক্ষিণ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ৰাজস্থান বিধানসভালৈ তিনিবাৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ১৯ জুন তাৰিখে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী হিচাপে ১৭তম লোকসভাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৩ চনত ঔম বিৰলায়ে দক্ষিণ কোটা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ৰাজস্থান বিধানসভালৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শান্তি ধাৰীৱালক ১০,১০১ ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰিছিল। ২০০৮ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ কংগ্ৰেছৰ ৰাম কিচন বৰ্মাক ২৪,৩০০ ভোটৰ ব্যৱধানত আকৌ এবাৰ ৰাজস্থান বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৩ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ তৃতীয়বাৰৰ বাবে বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ তেওঁ ৰাজস্থান চৰকাৰৰ সংসদীয় সচিব আছিল।
তেওঁ ১৬তম আৰু ১৭তম লোকসভা নিৰ্বাচনত কোটা সমষ্টিৰ পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে জয় লাভ কৰিছিল। সাংসদ হিচাপে তেওঁ শক্তি বিভাগৰ সংসদীয় কমিটি আৰু সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণ মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা কমিটিৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ২০১৯ চনৰ ১৯ জুন তাৰিখে তেওঁ ১৭তম লোকসভাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:লোকসভাৰ অধ্যক্ষ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
মালালা ফাণ্ড
মালালা ফাণ্ড (Malala Fund) ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে ওকালতি কৰা এক আন্তৰ্জাতিক, অলাভজনক দাতব্য সংগঠন। ইয়াক মহিলা শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে পাকিস্তানী কৰ্মী আৰু কনিষ্ঠতম ন'বেল বঁটা বিজয়ী মালালা ইউছুফজাই আৰু তেওঁৰ দেউতাক জীয়াউদ্দীন ইউছুফজাইয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।  সংগঠনটোৰ লক্ষ্য হৈছে প্ৰতিজনী ছোৱালীৰ বাবে ১২ বছৰৰ বিনামূলীয়া, সুৰক্ষিত আৰু মানদণ্ডৰ শিক্ষা নিশ্চিত কৰা। ২০২০ চনৰ জুলাই মাহলৈকে সংগঠনটোৰ ৪৮জন কৰ্মচাৰী আছে আৰু আফগানিস্তান, ব্ৰাজিল, ইথিওপিয়া, ভাৰত, লেবানন, নাইজেৰিয়া, পাকিস্তান আৰু তুৰ্কীত কাম কৰা ৫৮ গৰাকী নাৰী শিক্ষাৰ অধিবক্তাক সমৰ্থন কৰে। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত অৱস্থিত আৰু বৰ্তমান ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া চুজান এহলাৰচ।
ইতিহাস
২০১৪ চনত মালালা ফাণ্ডলৈ প্ৰথম অৱদান এঞ্জেলিনা জোলিয়ে ২০০,০০০ আমেৰিকান ডলাৰ ব্যক্তিগত অনুদান আগবঢ়াইছিল। মালালাৰ জন্মস্থান পাকিস্তানৰ স্বাত উপত্যকা ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিবলৈ এই অনুদান ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
২০১৪ চনত, মালালা ফাণ্ডে কেনিয়াৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত এখন বালিকা মাধ্যমিক বিদ্যালয় নিৰ্মাণত সহায় কৰিছিল আৰু উত্তৰ ৱাজিৰিস্তানত সংঘৰ্ষ আৰু ২০১৪ চনৰ বানপানীৰ পৰা পলায়ন কৰা শিশুসকলৰ বাবে পাকিস্তানত বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা আৰু অব্যাহত শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
২০১৬ চনত মালালাই তেওঁৰ জন্মদিনৰ বাবে দাদাব শৰণাৰ্থী শিবিৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল আৰু মালালা ফাণ্ডৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত নেতৃত্ব আৰু জীৱন দক্ষতাৰ ওপৰত এক পৰামৰ্শদাতা কাৰ্যসূচীৰ পৰা শৰণাৰ্থী ছোৱালীৰ স্নাতক পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত বিল এণ্ড মেলিণ্ডা গেটছ ফাউণ্ডেচনে উন্নয়নশীল দেশসমূহত শিক্ষা চেম্পিয়নসকলক সহায় কৰিবলৈ মালালা ফাণ্ডক শিক্ষা চেম্পিয়ন নেটৱৰ্ক আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিবলৈ ৪ মিলিয়ন ডলাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।
২০১৭ চনত মালালা ফাণ্ডে বিনিয়োগ প্ৰকল্পবসমূহ যথেষ্ট সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল যাক নিউজউইকে বৰ্ণনা কৰিছিল, "স্থানীয় লোকসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিক্ষা ৰক্ষা কাৰ্যসূচী - যি ধৰণৰ ইউছুফজাই আৰু তেওঁৰ দেউতাকে পাকিস্তানত বাস কৰাৰ সময়ত নেতৃত্ব দিছিল - আৰু পৰৱৰ্তী দশকত বছৰি ১০ নিযুত ডলাৰ লৈকে বিতৰণ কৰিব।" নতুন অনুদানৰ ভিতৰত আছিল দেশখনৰ জনবহুল শ্ৰেণীকোঠাত ঠাই পূৰণৰ বাবে শিক্ষক নিয়োগ আৰু প্ৰশিক্ষণত সহায় কৰাৰ বাবে আফগানিস্তানত এটা প্ৰকল্প আৰু নাইজেৰিয়াৰ স্থানীয় কৰ্মীসকলক ৯ বছৰৰ পৰা ১২ বছৰলৈ ৰাজহুৱা শিক্ষা বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাবলৈ সমৰ্থন কৰা।
২০১৮ চনত এপল ইঙ্কে ভাৰত আৰু লেটিন আমেৰিকালৈ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰাৰ বাবে মালালা ফাণ্ডৰ সৈতে অংশীদাৰীত্ব কৰিছিল আৰু ১০০,০০০ তকৈও অধিক ছোৱালীক শিক্ষিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে প্ৰযুক্তি, পাঠ্যক্ৰম সহায় আৰু নীতি গৱেষণা প্ৰদান কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও, ব্ৰাজিলত এপল ডেভেলপাৰ একাডেমীৰ সৈতে এটা সংযোগ স্থাপন কৰা হ'ব বুলিও ঘোষণা কৰিছিল।
শিক্ষা চেম্পিয়ন নেটৱৰ্ক
মালালা ফাণ্ডে বিশ্বজুৰি ছোৱালীৰ মাধ্যমিক শিক্ষা আগবঢ়োৱাৰ বাবে স্থানীয় অধিবক্তা আৰু কাৰ্যসূচীসমূহলৈ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে। মালালা পুঁজিৰ পৰা বৰ্তমানৰ অগ্ৰাধিকাৰ প্ৰাপ্ত দেশসমূহ হৈছে আফগানিস্তান, ব্ৰাজিল, ইথিওপিয়া, ভাৰত, লেবানন, নাইজেৰিয়া, পাকিস্তান আৰু তুৰ্কী।
গৱেষণা আৰু ওকালতি
মালালা, জিয়াউদ্দিন, মালালা ফাণ্ডৰ কৰ্মচাৰী, শিক্ষা চেম্পিয়ন নেটৱৰ্কৰ সদস্য আৰু যুৱ শিক্ষা কৰ্মীসকলে সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে ওকালতি কৰিবলৈ ৰাজনৈতিক নেতাসকলৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে।   তেওঁলোকৰ ওকালতিৰ লক্ষ্য হৈছে ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে পুঁজি বৃদ্ধি কৰা[39] আৰু ছোৱালীসকলক বিদ্যালয়ৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা প্ৰতিবন্ধকতাবোৰ আঁতৰ কৰা। এই প্ৰতিবন্ধকতা সমূহৰ ভিতৰত বাল্যবিবাহ, শিশু শ্ৰম, সংঘাত আৰু লিংগ বৈষম্য উল্লেখযোগ্য। মালালা ফাণ্ডে ব্ৰুকিংছ ইনষ্টিটিউচন, বিশ্ব বেংক আৰু ৰিজাল্ট ফৰ ডেভেলপমেণ্টৰ সহযোগত ছোৱালীৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত গৱেষণা চলাইছে।
২০১৮ চনৰ জুন মাহত মালালা ফাণ্ডে জি-৭ দেশ আৰু বিশ্ব বেংকৰ পৰা ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে ২.৯ বিলিয়ন ডলাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সুৰক্ষিত কৰাত সহায় কৰিছিল।
গাৰ্লছ ভইছ
২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত মালালা ফাণ্ডে ছোৱালীসকলৰ দ্বাৰা আৰু ছোৱালীসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ কাহিনীৰ সৈতে এক ডিজিটেল প্ৰকাশন এচেম্বলী মুকলি কৰে। ইয়াৰ বাবে মালালা ফাণ্ডে ৱেব শ্ৰেণীত ইমেইল নিউজলেটাৰৰ বাবে ২০২০ চনৰ ৱেববাই বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা
আদা
আদা (Ginger) এবিধ শিপাজাতীয় উদ্ভিদ যাৰ শিপা সাধাৰণতে মছলা আৰু বনৌষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই উদ্ভিদজোপা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ থলুৱা যদিও বৰ্তমান বিশ্বৰ আন বহু ঠাইত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। আদাত থকা ৰাসায়নিক যৌগ (chemical compounds) সমূহে ইয়াৰ সোৱাদক ফুৰফুৰীয়া, জ্বলা – পোৰা আৰু উত্তেজক ধৰণৰ কৰিছে।
খেতি প্ৰণালী
ঔষধিযুক্ত আদা গছৰ গাৰ বৰণ সেউজীয়া, পাতৰ বৰণ ঘন সেউজীয়া আৰু ইয়াৰ পাতবোৰ দীঘলীয়া আকৃতিৰ। আদাৰ গছ ২ পৰা ৩ ফুট ওখ থাকে। আদাৰ ভিতৰৰ অংশৰ বৰণ পাতল হালধীয়া। মছলাজাতীয় উদ্ভিদ হিচাপে আদাৰ বৃহৎ পৰিমাণে খেতি কৰা হয়। সাধাৰণতে ব'হাগ-জেঠত আদা ৰুই সচৰাচৰ আঘোণ-পুহ মাহত চপোৱা হয়। আদা খেতি ডিচেম্বৰত চপোৱাৰ পাছত আদখিনি এপ্ৰিল-মে মাহলৈ ভালদৰে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিব লাগে আৰু তাৰ পিছত অংকুৰণ হয় আৰু উৎপাদন হ্ৰাস পায়।
কৃষকসকলে কোঠাৰ এটা চুকত দম কৰি আদাবোৰ মজুত কৰে। নাইবা খেৰি ঘৰৰ চুকত আদখিনি দমাই ৰাখি ওপৰত বালি অৰু শুকান ডাল-পাতেৰে ঢাকি থয়। কিছুমানে আকৌ ঘৰৰ কাষতে থকা গছৰ তলত গাঁত কৰিও আদা মজুত কৰি ৰাখে। আন কিছুমানে কেইশাৰীমান আদা পথাৰৰে এচুকত ৰাখি থয় আৰু এপ্ৰিল মাহত চপাই পুনঃ কঠীয়া হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আদা লগায়।
আদা উৎপাদনত ভাৰতবৰ্ষৰ স্থান পৃথিৱীৰ ভিতৰতে প্ৰথম। ভাৰতীয় আদা পৃথিৱীৰ ভিতৰত অতি উৎকৃষ্ট আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ কেৰেলা ৰাজ্যতেই ইয়াৰ ৭০ শতাংশ উৎপাদন হয়। অসমৰ জলবায়ু আৰু মাটি আদা খেতিৰ বাবে অতি উত্তম। অসমত প্ৰায় ১৭,৮৭০ হেক্টৰ মাটিত আদা খেতি কৰা হয় আৰু তাৰ পৰা প্ৰায় ১,১৪,৪০৮ টন আদা উৎপাদন হয়। অসমৰ কাছাৰ জিলাই আদা উৎপাদনত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি আছে।
ঔষধিয় গুণাগুণ
গৱেষক সকলৰ মতে আদাক কমেও পাঁচ হেজাৰ বছৰ ধৰি ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে। ইয়াৰ স্বাস্থ্য উপকাৰিতাৰ লগতে এণ্টি-ইনফ্লেমেটৰী, এণ্টি অক্সিডেণ্ট, এণ্টিমাইক্ৰ’বিয়াল বৈশিষ্ট্য আছে, যিয়ে বহু ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক বমি, বমি, আৰু বদহজম আদি পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ লগতে মূৰৰ বিষ, চৰ্দি, ঋতুস্ৰাৱৰ আদিৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ‌ আদাৰ উপয়োগে মাংস পেশীৰ বিষৰ পৰাও মুক্তি দিয়ে।
আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ তৈয়াৰ কৰিবলৈ আদা বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়। আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰমতে আদা এবিধ দীপনীয় ঔষধি অৰ্থাৎ ই ভোক বঢ়োৱাত সহায় কৰে। বিভিন্ন ঔষধি গুণেৰে ভৰপূৰ হোৱা বাবে বহুতো ঔষধৰ উৎপাদনত আদাৰ ব্যৱহাৰ হয়।
ৰন্ধনত ব্যৱহাৰ
ৰান্ধনীঘৰৰ দৈনিক ব্যৱহৃত হোৱা মছলা বিধেই হ’ল আদা। আদাৰ ব্যৱহাৰে ব্যঞ্জনক সুস্বাদু কৰি তোলে। শুকান আদা বহুদিন সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিব পাৰি।
আদা চাহ, পৰিপূৰক বা খাদ্য হিচাপে বহু ৰূপত সেৱন কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে ইয়াক মধ্যমীয়া পৰিমাণে সেৱন কৰিলে বেছিভাগ মানুহৰে বাবে নিৰাপদ বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান লোকৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া যেনে কলিজা, ডায়েৰিয়া বা এলাৰ্জিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে।
অসীমা চেটাৰ্জী
অসীমা চেটাৰ্জী (২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯১৭ – ২২ নৱেম্বৰ ২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় জৈৱ ৰসায়ন বিজ্ঞানী। তেওঁ জৈৱ ৰসায়ন আৰু উদ্ভিদ ৰসায়নৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ বিশেষকৈ ভিংকা এলকালয়ডৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে বিখ্যাত। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ উদ্ভিদ ৰসায়ন অধ্যয়ন কৰি মেলেৰিয়া আৰু মৃগী ৰোগৰ ঔষধ উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেওঁ ভাৰত উপমহাদেশত উপলব্ধ ঔষধি উদ্ভিদ সমূহক একগোট কৰি লিপিবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদজাত দ্ৰব্যৰ ৰসায়ন আৰু কৃত্ৰিম জৈৱ ৰসায়ন বিষয়ত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ভাৰতত বিজ্ঞান বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।
শিক্ষা আৰু গৱেষণা
অসীমা চেটাৰ্জীয়ে ১৯৩৮ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জৈৱ ৰসায়নত স্নাতকোত্তৰ আৰু ১৯৪৪ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। বিজ্ঞান বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। তেওঁৰ ডক্টৰেট গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু আছিল উদ্ভিদজাত দ্ৰব্যৰ ৰসায়ন আৰু কৃত্ৰিম জৈৱ ৰসায়ন। তদুপৰি তেওঁ ৱিজকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়, মেডিচন আৰু কেলটেকতো গৱেষণা কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ গৱেষণা ঘাইকৈ উদ্ভিদজাত প্ৰাকৃতিক দ্ৰব্যৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত আছিল। তেওঁ গৱেষণাৰ দ্বাৰা কিম'থেৰাপিৰ, মেলেৰিয়া আৰু মৃগীৰ ঔষধ উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেওঁ প্ৰায় ৪০ বছৰ কাল বিভিন্ন এলকালয়ডৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ পৰা মৃগী ৰোগৰ এটি ঔষধ হল আয়ুষ-৫৬।
অসীমা চেটাৰ্জীয়ে প্ৰায় ৪০০ খন গৱেষণা পত্ৰ বহু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জাৰ্নেলত প্ৰকাশিত হৈছে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত লেডী ব্ৰাবৌৰ্ণে কলেজত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। তেওঁ তাত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অফ চাইন্সত বিশুদ্ধ ৰসায়নৰ ৰিডাৰ হিচাপে যোগদান কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৬০ চনত অসীমা চেটাৰ্জী ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ ফেল' হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৬১ চনত তেওঁ প্ৰথম মহিলা হিচাপে ৰসায়ন বিজ্ঞানত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ অৱদানৰ প্ৰতি স্বীকৃতি জনায় ভাৰত চৰকাৰে ১৯৭৫ তেওঁক ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে। একে বছৰে তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম মহিলা সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৮২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ মে' মাহলৈ তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ মনোনীত সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে গুগুলে তেওঁৰ ১০০ তম জন্মদিন উপলক্ষে এক ডুডুল প্ৰদৰ্শিত কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
কাকৱিন ৰামায়ণ
কাকৱিন ৰামায়ণ হৈছে কাকাৱিন ছন্দ শৈলীত ৰচিত ৰামায়ণৰ পুৰণি জাভানীজ কবিতা। এই কাব্যখন মধ্য জাভাত (আধুনিক ইণ্ডোনেছিয়া) প্ৰায় নৱম শতিকাৰ শেষৰ ফালে বা দশম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে, মেডাং ৰাজ্যৰ যুগত ৰচনা কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াৰ শেহতীয়া ইংৰাজী অনুবাদক ষ্টুয়াৰ্ট ৰবছনৰ মতে: ′′পুৰণি জাভানী ৰামায়ণ ৮৫৬ চনৰ পৰা প্ৰায় ৯৩০ চনৰ ভিতৰত লিখা হৈছিল আৰু শেষৰ খণ্ডটো সম্ভাব্য ৯০০-৯৩০ চনৰ সময়ছোৱাত যোগ কৰা হৈছিল।"
ৰামায়ণৰ মহাকাব্য ইণ্ডোনেছিয়ালৈ আহিছিল প্ৰায় অষ্টম বা নৱম শতিকাত। পুৰণি জাভানী ভাষাত লিখা এইখন কাকৱিন ৰামায়ণ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে। ছাঁয়া পুতলা (ৱায়াং কুলিত আৰু ৱায়াং পুৰৱা)ৰ জৰিয়তে সুমাত্ৰা, পশ্চিম আৰু মধ্য জাভাত বৌদ্ধ ধৰ্ম সুপ্ৰতিষ্ঠিত হোৱা সময়ত হিন্দু ধৰ্মক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মহাভাৰতৰ কাহিনীবোৰো ইণ্ডোনেছিয়াৰ কিছুমান দ্বীপত প্ৰথম শতিকালৈকে অনুসন্ধান কৰা হৈছে আৰু যাৰ সংস্কৰণসমূহে ভাৰতীয় সংস্কৰণটোক প্ৰায় প্ৰতিফলিত কৰে। জাভানীসকলৰ মাজত কাকৱিন ৰামায়ণক সদায়েই কলাত্মক প্ৰকাশভংগীৰ শিখৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছে। সংৰক্ষিত পাণ্ডুলিপিৰ বৃহৎ সংখ্যকে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু অভিযোজনৰ প্ৰমাণ দিয়ে। জাভাৰ হিন্দু-বৌদ্ধ যুগৰ সকলো পুৰণি জাভানীজ কাকাৱিনৰ ভিতৰত ই আটাইতকৈ দীঘল।
বিচ্ছিন্নতা
জাভানী ৰামায়ণ মূল হিন্দু সংস্কৃত ৰামায়ণ পৰা লক্ষণীয়ভাৱে পৃথক। এই সংস্কৰণটোৰ প্ৰথম অৰ্ধেক মূল সংস্কৃত সংস্কৰণৰ সৈতে মিল থকাৰ বিপৰীতে শেষৰ অৰ্ধেক মূল ৰামায়ণৰ ভাৰতীয় পণ্ডিতসকলে চিনিব নোৱাৰাকৈ বিচ্ছিন্ন। এনে বৃহৎ অন্তৰৰ ভিতৰত এটা হৈছে সৰ্বশক্তিমান জাভানী থলুৱা দেৱতা ধয়ানা গাৰ্ডিয়ান গড অৱ জাভা চেমাৰ (বালিৰ সাহিত্যত টৱালেন নামেৰে জনাজাত) আৰু তেওঁৰ বিকৃত পুত্ৰ গাৰেং, পেট্ৰুক আৰু বাগংৰ অন্তৰ্ভুক্তি। এই পিছৰ, মূল কাহিনীৰ পৰিৱৰ্তিত অধ্যায়টোৱেই আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়, আৰু ইয়াক সকলো ৱায়াং পৰিবেশনতে পৰিবেশন কৰা হয়।
আন এটা উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য হৈছে সীতাৰ চৰিত্ৰ চিত্ৰণ। ভাৰতীয় ৰামায়ণে তেওঁৰ চৰিত্ৰক কোমল, সুন্দৰ, বিনয়ী, নিষ্ঠাবান, ধৈৰ্য্যশীল নাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বিপৰীতে কাকৱিন ৰামায়ণে সীতাক সাহসী, শক্তিশালী ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে আৰু ৰামে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ অপেক্ষা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ৰাৱণৰ লংকাত অসুৰৰ সৈতে যুঁজ দেখা যায়।
উৎসসমূহ
সাহিত্য পণ্ডিতসকলৰ মতে পুৰণি জাভানী কাকৱিন ৰামায়ণৰ পাঠ্যৰ মুখ্য উৎস হ’ব পাৰে ভাৰতীয় কবি ভট্টিৰ সংস্কৃত কবিতা ৰাৱণাৱধ বা ভট্টি-কাব্য। এই ভট্টি-কাব্য ৰচনা হৈছিল খ্ৰীষ্টীয় সষ্ঠৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ ভিতৰত। কাকৱিন ৰামায়ণৰ প্ৰথমাৰ্ধ কম-বেছি পৰিমাণে ভট্টি-কাব্যৰ সঠিক অনুবাদ বুলি অনুমান কৰা হয়।
হৰিশংকৰ পৰসাঈ
হৰিশংকৰ পৰসাঈ (২২ আগষ্ট, ১৯২৪ - ১০ আগষ্ট, ১৯৯৫) আছিল হিন্দী সাহিত্যৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক আৰু ব্যংগকাৰ। তেওঁৰ জন্ম মধ্যপ্ৰদেশৰ হোশাংগাবাদৰ অন্তৰ্গত জমানী নামে ঠাইত হৈছিল। তেওঁ হিন্দী সাহিত্যৰ প্ৰথম ৰচনাকাৰ যিয়ে ব্যংগক এক বিশেষ আসন দিছিল আৰু তাক হাঁহি-ধেমালীৰ মনোৰঞ্জনৰে পৰম্পৰাগত পৰিধিৰে উলিয়াই সমাজৰ ব্যাপক প্ৰশ্নৰ সৈতে বান্ধিছিল। তেওঁৰ ব্যংগ ৰচনাসমূহে আমাৰ মনত হাঁহিৰ সঞ্চাৰ কৰাৰ উপৰিও আমাক সামাজিক বাস্তবিকতাসমূহৰ সন্মুখত ঠিয় কৰাই দিয়ে, যাৰ ফলত কোনো ব্যক্তিৰ বাবে এলাগী হৈ থকাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰে। তেওঁৰ ভাষা শৈলী এনেকুৱা আছিল যে পাঠকে লেখকক নিজৰ সন্মুখতেই বহি থকা বুলি অনুভৱ কৰে।
শিক্ষা
তেওঁ নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হিন্দী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
জীৱন
১৮ বছৰ বয়সতে বন বিভাগত তেওঁ চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ইয়াৰোপৰি খণ্ডবা নামে ঠাইত তেওঁ ছমাহ অধ্যাপনা কৰিছিল। দুবছৰ (১৯৪১-১৯৪৩) জবলপুৰত স্পেছ ট্ৰেইনিং কলেজৰ পৰা শিক্ষকতাৰ উপাধিও লাভ কৰে। ১৯৪২ চনত তাতেই মডেল হাইস্কুলত অধ্যাপনা কৰে। ১৯৫২ চনত তেখেতে চৰকাৰী চাকৰি বাদ দিয়ে আৰু ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত চাকৰি কৰে। ১৯৫৭ চনত চাকৰি এৰি তেখেতে স্বতন্ত্ৰ লেখন কাৰ্যৰ আৰম্ভণি কৰে। জবলপুৰৰ পৰা "বসুধা" নামৰ এখন মাহেকীয়া আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল। কাহিনীকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু নিবন্ধকাৰৰ উপৰিও তেওঁ ব্যংগকাৰ হিচাপে বিখ্যাত। পৰসাঈ মুখ্যতঃ এজন ব্যংগ লেখক, কিন্তু তেওঁৰ ব্যংগ কেৱল মনোৰঞ্জনৰ কাৰণে নহয়। তেওঁ নিজৰ ব্যংগৰ দ্বাৰা বাৰে বাৰে পাঠকৰ ধ্যান ব্যক্তি আৰু সমাজৰ সেই দুৰ্বলতা আৰু বিসংগতিসমূহৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল যিয়ে আমাৰ জীৱনক শোচনীয় কৰিছে। তেওঁ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনত ব্যাপ্ত ভ্ৰষ্টাচাৰ তথা শোষণৰ ওপৰত গাঢ় ব্যংগ ৰচনা কৰিছিল যি হিন্দী ব্যংগ সাহিত্যত অদ্বিতীয়। পৰসাঈয়ে নিজৰ লিখনিক এক সামাজিক কৰ্মৰ ৰূপত পৰিভাষিত কৰে। তেওঁ ভাৱে যে সামাজিক অনুভৱ অবিহনে সত্য আৰু বাস্তৱিক সাহিত্য লিখা সম্ভৱ নহয়। পৰসাঈ মূলতঃ এগৰাকী ব্যংগকাৰ। সামাজিক বিসংগতিবোৰৰ প্ৰতি গভীৰ উদ্বেগ ৰখা লেখকেই প্ৰকৃত ব্যংগকাৰ হ'ব পাৰে। তেওঁৰ সমগ্ৰ সাহিত্য বৰ্তমান সময়ৰ সৈতে সংঘৰ্ষত লিপ্ত হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
পুছিয়ে পৰসাঈ চে
পৰসাঈয়ে জবলপুৰ তথা ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰকাশিত বাতৰি কাকত "দেশবন্ধু"ত পাঠকক প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিছিল। স্তম্ভৰ নাম আছিল "পুছিয়ে পৰসাঈ চে"। তেখেতে লোকৰ মাজত ইয়াৰ জৰিয়তে সামাজিক-ৰাজনৈতিক ঘটনাসমূহ প্ৰকাশ কৰিছিল। এয়া একপ্ৰকাৰৰ সহজ জন শিক্ষাৰ মাধ্যম আছিল। তেওঁৰ প্ৰশ্নোত্তৰ পঢ়িবলৈ মানুহে আশাৰে অপেক্ষা কৰিছিল।
সন্মান
"বিকলাংগ শ্ৰদ্ধা কা দৌৰ"ৰ বাবে তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:হিন্দী ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰণীত অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ আদৰ্শ তালিকা
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰণীত অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ আদৰ্শ তালিকা (WHO Model List of Essential Medicines) হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এখন তালিকা য'ত স্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ আটাইতকৈ ফলপ্ৰসূ আৰু নিৰাপদ বুলি বিবেচিত ঔষধসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। দেশসমূহে নিজৰ স্থানীয় অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সহায়ক হিচাপে সঘনাই এই তালিকাখন ব্যৱহাৰ কৰে। ২০১৬ চনলৈকে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ আদৰ্শ তালিকাৰ ভিত্তিত ১৫৫ খনতকৈও অধিক দেশে অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উন্নত দেশসমূহৰ লগতে উন্নয়নশীল দেশসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত।
তালিকাখন মূল বস্তু আৰু পৰিপূৰক বস্তুত ভাগ কৰা হৈছে। মূল বস্তুসমূহক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ স্বাস্থ্য সমস্যাসমূহৰ বাবে আটাইতকৈ কম খৰচী বিকল্প হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু কম অতিৰিক্ত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সম্পদৰ সৈতে ব্যৱহাৰযোগ্য। পৰিপূৰক বস্তুসমূহৰ বাবে হয় অতিৰিক্ত আন্তঃগাঁথনি, যেনে বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰী বা ৰোগ নিৰ্ণায়ক সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন হয় বা কম খৰচ–লাভৰ অনুপাত থাকে। প্ৰায় ২৫% বস্তু পৰিপূৰক তালিকাখনত আছে। কিছুমান ঔষধক মূল আৰু পৰিপূৰক দুয়োটা শ্ৰেণীতে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। তালিকাত থকা বেছিভাগ ঔষধেই জেনেৰিক সামগ্ৰী হিচাপে উপলব্ধ যদিও পেটেণ্টৰ অধীনত থকাৰ বাবে অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাত বাধা নাই।
১৯৭৭ চনত প্ৰথমখন তালিকা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াত ২০৮ বিধ ঔষধ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে এই তালিকাখন আপডেট কৰে। ২০০৫ চনত প্ৰকাশিত ১৪ সংখ্যক তালিকাখনত ৩০৬ বিধ ঔষধ আছিল। ২০১৫ চনত এই তালিকাৰ ১৯ সংখ্যক সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰা হয় আৰু ইয়াত প্ৰায় ৪১০ বিধ ঔষধ আছিল। ২০১৭ চনত প্ৰকাশিত ২০ সংখ্যক সংস্কৰণত ঔষধৰ সংখ্যা হয়গৈ ৪৩৩ বিধ। ২০১৯ চনত প্ৰকাশ পোৱা ২১ সংখ্যক তালিকাখনত ৪৬০ বিধ ঔষধ আছিল। ২০২১ চনত প্ৰকাশ পোৱা ২২ সংখ্যক তালিকাখনত ঔষধৰ সংখ্যা হয়গৈ ৪৭৯ বিধ।  বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকাত ৩৩৪ৰ পৰা ৫৮০ বিধ ঔষধ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
২০০৭ চনত ১২ বছৰ বয়সলৈকে শিশুৰ বাবে এখন সুকীয়া তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই তালিকাখন বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰণীত শিশুৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ আদৰ্শ তালিকা (WHO Model List of Essential Medicines for Children, সংক্ষেপে EMLc) নামেৰে জনাজাত। বৰ্তমান এই তালিকাখনৰ অষ্টম সংস্কৰণ প্ৰচলিত। শিশুৰ প্ৰয়োজনসমূহ পদ্ধতিগতভাৱে বিবেচনা কৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ এই তালিকাখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।  শিশুৰ তালিকাৰ সকলো বস্তু মূল তালিকাখনতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তালিকাখন আৰু টোকাসমূহ মূল তালিকাখনৰ ১৯ সংখ্যক সংস্কৰণৰ পৰা ২২ সংখ্যক সংস্কৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে।    এটা α (আলফা) য়ে ইংগিত দিয়ে যে এটা ঔষধ পৰিপূৰক তালিকাত আছে।
ৰিজাৰ্ভ গ্ৰুপ এণ্টিবায়'টিক
ৰিজাৰ্ভ এণ্টিবায়'টিকখিনিয়েই হৈছে সৰ্বশেষ এণ্টিবায়'টিক।
টীকাসমূহ
সকলোৰে বাবে বাঞ্ছনীয়
কিছুমান অঞ্চলৰ বাবে বাঞ্ছনীয়
কিছুমান উচ্চ বিপদজনক জনসংখ্যাৰ বাবে বাঞ্ছনীয়
বিশেষ বৈশিষ্ট্য বিশিষ্ট প্ৰতিষেধক কাৰ্যসূচীৰ বাবে বাঞ্ছনীয়
টোকা
এটা α য়ে ঔষধটো পৰিপূৰক তালিকাত থকাৰ কথা সূচায় যাৰ বাবে বিশেষীকৃত ৰোগ নিৰ্ধাৰণ বা নিৰীক্ষণ বা প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰয়োজন। এটা ঔষধক অধিক খৰচ বা কম আকৰ্ষণীয় খৰচ-লাভৰ অনুপাতৰ ভিত্তিত পৰিপূৰক হিচাপেও তালিকাভুক্ত কৰিব পাৰি।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
থাবল চোংবা
থাবল চোংবা (Thabal chongba) ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ পাৰম্পৰিক নৃত্য। থাবাল চোংগবাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'জোন পোহৰৰ তলত নৃত্য'। পুৰুষ আৰু মহিলাসকলৰ লগত এক বৃত্তত ৰৈ, হাত ধৰা-ধৰিকৈ এই নৃত্য কৰা হয়। থাবাল চোংগবা বসন্ত ঋতুত পাঁচদিন জুৰি উদযাপন কৰা মণিপুৰৰ লোকউৎসৱ য়াওচাংৰ লগত জড়িত। মেইতেই কেলেণ্ডাৰৰ ‘লমটা’ মাহৰ (ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ) পূৰ্ণিমাৰ দিনাৰপৰা আৰম্ভ হোৱা যাওচাং উৎসৱৰ সমান্তৰালকৈ থাবাল চোংগবা অনুষ্ঠিত হয়।
নামৰ উৎপত্তি
মেইতেই ভাষাত 'থাবাল' মানে 'জোনৰ পোহৰ' আৰু 'চোংগবা' মানে 'নৃত্য'। অৰ্থাৎ থাবাল চোংগবা মানে 'জোনৰ পোহৰত কৰা নৃত্য'। সাধাৰণতে মেইতেই দিনপঞ্জীৰ 'লমটা' মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা য়াওচাং উৎসৱত এই নৃত্য কৰা হয়। এই সময়ত আকাশ ফৰকাল থাকে আৰু জোনৰ পোহৰত ওৰে নিশা নৃত্য কৰাৰ পৰম্পৰাৰ পৰা এই নৃত্যৰ নাম থাবাল চোংগবা হৈছে বুলি গণ্য কৰা হয়।
য়াওশং
মণিপুৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ বুলি বিবেচনা কৰা হয়। ফাঁকুৱাৰ দৰে মণিপুৰৰ হিন্দু লোকসকলৰ বাবে ই এক ৰঙৰ উৎসৱ। বসন্ত ঋতুত পাঁচদিন এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। বিভিন্ন ৰীতি-নীতিৰ লগতে এই উৎসৱত ভোজভাত তথা গীত-মাতৰ উপৰিও খেল ধেমালীৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া দেখা যায়। এই উৎসৱৰ মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে থাবাল চোংগবা নৃত্য। স্থানীয় পৰ্যায়ৰ পৰা আঞ্চলিক পৰ্যায়লৈকে অনুষ্ঠিত থাবাল মাজ নিশালৈকে অনুষ্ঠিত হয়।