cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পীতাম্বৰ কবি
ভাগৱত-পুৰাণ
এইখন পীতাম্বৰ কবিৰ তৃতীয় ৰচনা বুলি কোৱা হয়। পুথিখনৰ ৰচনাৰ সময় সম্পৰ্কে একো তথ্য পোৱা নাযায়। অৱশ্যে তেওঁ পুথিখনত শুক্লধ্বজ বা চিলাৰায়ৰ যশ গাইছে। কবিজনাই কাব্য খনত নিজৰ মৌলিকতাৰ প্ৰৱেশ ঘটাই মূলক বিকৃত নকৰাকৈ ভাগৱত-পুৰাণ ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।
মহীশূৰ নৰসিংহশ্বৰ শ্ৰীনিবাস
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
এম. এন. শ্ৰীনিবাসৰ জন্ম হৈছিল মহীশূৰৰ এটা বাহ্মণ পৰিয়ালত ১৯১৬ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত। শ্ৰীনিবাসে মহীশূৰ বিশ্ববিদালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পাছত বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জি.এচ ঘূৰীৰ তত্ত্বাৱধানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা গৱেষণা পত্ৰ "Marriage and Family among the Coorgs"খন ১৯৪২ চনত গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ পায়। শ্ৰীনিবাসে ১৯৪৪ চনত ঘূৰীৰ তত্ত্বাৱধানতে ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে গৱেষণা গ্ৰন্থখন দুটা ভাগত জমা দিয়ে আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী ৰাভ কৰে। ইয়াৰ পাছতে তেওঁ ১৯৪৫ চনত অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰলৈ অধ্যয়নৰ বাবে যায়। তাত প্ৰথমে তেওঁ Radcliffe Brown আৰু পাছত Evans Pritchard ৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
পীতাম্বৰ কবি
নল-দময়ন্তী
নল-দময়ন্তী পীতাম্বৰ কবিৰ চতুৰ্থ ৰচনা। তেওঁ ১৪৫৬ শকত অৰ্থাৎ ১৫৩৪ চনত তেওঁ এই কাব্যখনৰ সৃষ্টি কৰে। কেইখনো কবি জনাৰ পাঁচালী কাব্য।
মহীশূৰ নৰসিংহশ্বৰ শ্ৰীনিবাস
কৰ্মজীৱন
১৯৪৮ চনত শ্ৰীনিবাসক অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাৰতীয় সমাজতত্ত্বৰ প্ৰৱক্তাৰূপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু তেওঁ ৰামপুৰত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৫১ চনত তেওঁ অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদত্যাগ কৰে আৰু বৰোদাৰ মহাৰাজ চায়াজী ৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ত সমাজতত্ত্ব বিভাগ আৰম্ভ কৰে। শ্ৰীনিবাসে ১৯৫৬ চনত Delhi School of Economics ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাত সমাজতত্ত্ব বিভাগ স্থাপন কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ বাংগালোৰত "Institute of Social Change Development" স্থাপন কৰিবৰ বাবে ১৯৭১ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বাংগালোৰলৈ আহে।
পীতাম্বৰ কবি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
মহীশূৰ নৰসিংহশ্বৰ শ্ৰীনিবাস
ৰচনাসমূহ
শ্ৰীনিবাসে প্ৰণয়ন উল্লেখনীয় গ্ৰন্থসমূহ হ'ল:
হৰনাজ সান্ধু
হৰনাজ কৌৰ সান্ধু (Harnaaz Sandhu) (জন্ম ৩ মাৰ্চ ২০০০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যাক মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০২১ ৰ মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। সান্ধুক অতিৰিক্তভাৱে ২০১৯ চনত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া পঞ্জাব হিচাপে মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল, আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৯ ত ছেমিফাইনেলিষ্ট হিচাপে স্থান দিয়া হৈছিল।
মহীশূৰ নৰসিংহশ্বৰ শ্ৰীনিবাস
মৃত্যু
ভাৰতীয় সমাজতত্ত্ববিদ এম. এন শ্ৰীনিবাসৰ ১৯৯৯ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত মৃত্যু হয়।
হৰনাজ সান্ধু
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সান্ধুৰ জন্ম হৈছিল পঞ্জাবৰ গুৰদাসপুৰ জিলাৰ বাটালা চহৰৰ ওচৰৰ কোহালী গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম প্ৰীতম্পাল সিং সান্ধু আৰু ৰবিন্দৰ কৌৰ সান্ধু। তেওঁৰ দেউতাক এজন ৰিয়েলটৰ আৰু তেওঁৰ মাক এগৰাকী স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃৰ নাম আছিল হাৰনুৰ । এটা জাত শিখ পৰিয়ালত সান্ধু ডাঙৰ হৈছিল।
মহীশূৰ নৰসিংহশ্বৰ শ্ৰীনিবাস
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
হৰনাজ সান্ধু
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
২০০৬ চনত পৰিয়ালটো ইংলেণ্ডলৈ গুচি গৈছিল আৰু দুবছৰ পিছত ভাৰতলৈ উভতি আহি সান্ধু ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ঠাই চণ্ডিগড়ত থাকিবলৈ লয়। তেওঁ চণ্ডিগড়ত থকা শিৱালিক পাব্লিক স্কুল আৰু স্নাতকোত্তৰ চৰকাৰী ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। মিছ ইউনিভাৰ্ছ হোৱাৰ আগতে, সান্ধুৱে ৰাজহুৱা প্ৰশাসনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। নিজৰ মাতৃভাষা পঞ্জাৱীৰ উপৰিও সান্ধুৱে হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাও সাৱলীলভাৱে কʼব জানিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
চৰকাৰী ভাষা আন্দোলন (অসম)
চৰকাৰী ভাষা আন্দোলন বা চমুকৈ ভাষা আন্দোলন Official language movement) ১৯৬০-৬১ চনত সমগ্ৰ অসমত সংঘটিত হোৱা এক ভাষাকেন্দ্ৰিক আন্দোলন। স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা সময়ে-সময়ে অসমীয়া ভাষাক অসমৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী উত্থাপন হৈ আহিছিল। ১৯৬০ চনত এই দাবীৰ সমৰ্থনত আৰু বিৰোধত সমগ্ৰ অসম অশান্ত হৈ উঠে। এই অশান্তজৰ্জৰ পৰিবেশৰ উপশম ঘটাবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাই বিধান সভাত অসম চৰকাৰী ভাষা বিল দাখিল কৰে আৰু ই আইনত পৰিণত হয়; যাৰ যোগেদি অসমীয়া ভাষাই চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি পায়। ইফালে এই আইনৰ বিৰোধিতা কৰি বৰাক উপত্যকাত বঙালীভাষীসকলে তুমুল আন্দোলন গঢ়ি তোলে। বঙালী ভাষীসকলৰ দাবী আছিল, অসমীয়াৰ সৈতে বঙালী ভাষাকো চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিব লাগে। অৱশেষত ১৯৬১ চনত চৰকাৰী ভাষা আইন সংশোধন কৰি বঙালী ভাষাক অবিভক্ত কাছাৰ জিলাৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
পৃষ্ঠভূমি
স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা অসমীয়া ভাষাক অসমৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী উত্থাপন হৈ আহিছিল। ১৯৫০ চনত অসম সাহিত্য সভাই অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবীৰে প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে। ৰাজ্য পুনৰ্গঠন আইন, ১৯৫৬ সংসদত গৃহীত হোৱাৰ পিছত চৰকাৰী ভাষাৰ বিষয়টোৱে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰে।
ঘটনাক্ৰম
২২ এপ্ৰিল ১৯৫৯-ত অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিয়ে কাছাৰ আৰু পাহাৰীয়া জিলাকেইখন প্ৰস্তুত নোহোৱা পৰ্যন্ত বাদ দি অসমৰ বাকী অংশত অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবীত এটা প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ এই প্ৰস্তাৱে ৰাজ্য সকলো শ্ৰেণীকে সন্তুষ্ট কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল। একে বছৰৰে ৯ চেপ্তেম্বৰৰ দিনটোত অসম সাহিত্য সভাই ৰাজ্যভাষা দিৱস হিচাপে পালন কৰে। তদানিন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰোঁতে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসকলে অসমীয়াক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী জনায়। ছাত্ৰ সংগঠনবোৰে ইয়াৰ সমৰ্থনত সমদল, ধৰ্মঘট, সভা আদি অনুষ্ঠিত কৰে। ১৯৬০ চনৰ বিধান সভাৰ বাজেট অধিবেশনত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলৰ বহুতো বিধায়কে বিধান সভাত বিষয়টো উত্থাপন কৰে আৰু গৰিষ্ঠ সংখ্যকে ইয়াক সমৰ্থন জনায়।
কিন্তু অসমীয়া ছাত্ৰ সংগঠন, অসমীয়া বিধায়ক, অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি আৰু অসম সাহিত্য সভাই উত্থাপন কৰা অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া দাবীৰ বিশেষকৈ দুটা পক্ষই বিৰোধ কৰিছিল। প্ৰথমটো পক্ষত আছিল অসমৰ পাহাৰীয়া জিলাকেইখনত সক্ৰিয় হৈ থকা ৰাজনৈতিক সংগঠন অল পাৰ্টি হিল লিডাৰ্চ্ কনফাৰেঞ্চ আৰু অন্য জনজাতীয় সংগঠনবোৰ। অল পাৰ্টি হিল লিডাৰ্চ কনফাৰেঞ্চৰ বিধায়কসকলে বিধান সভাত এই দাবীৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ যুক্তি আছিল অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিলে তেওঁলোকৰ ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটো চৰকাৰী চাকৰিৰ ভাগীদাৰীৰ ক্ষেত্ৰত বঞ্চিত হ’ব। শ্বিলঙত অনা-অসমীয়া ছাত্ৰসকলে সমদল উলিয়ায় আৰু অসমীয়াৰ বিৰূদ্ধে শ্লোগান দিয়ে।
বিৰোধ কৰা আনটো পক্ষ আছিল বঙালীসকল। তেওঁলোকৰ প্ৰতিদাবী আছিল, অসমীয়াৰ সৈতে বঙালীকো অসমৰ দ্বিতীয়টো চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া। এই দাবী-প্ৰতিদাবীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে উজনী অসমত অসমীয়া আৰু বঙালীৰ মাজত গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষৰ আৰম্ভ হ’ল। লাহেলাহে এই সংঘৰ্ষ অসমৰ অন্যান্য ঠাইলৈও সম্প্ৰসাৰিত হৈ পৰিল আৰু ই প্ৰবল ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। ইফালে ২ আৰু ৩ জুলাইত শিলচৰত পশ্চিম বংগৰ এজন সাংসদ চপলা কান্ত ভট্টাচাৰ্যৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত হোৱা নিখিল অসম বঙালীভাষী সন্মিলনত অসমক দ্বি-ভাষিক ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ দাবী জনায়। শিলচৰ আৰু কৰিমগঞ্জৰ বাৰ এচোছিয়েচনে ৰাজ্যখনত আইন-কানুনৰ চূড়ান্ত অৱনতি হোৱা বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শাসন দাবী কৰি প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে।
৪ জুলাই ১৯৬০-ত গুৱাহাটীত পুলিচে লাঠি আৰু গুলী চালনা কৰাত কটন কলেজৰ ৰঞ্জিত বৰপূজাৰী নামৰ এজন ছাত্ৰৰ মৃত্যু হয় আৰু আন ৬জন ছাত্ৰ আহত হয়। বৰপূজাৰীক চৰকাৰী ভাষা আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ বুলি গণ্য কৰা হয়। ইফালে পশ্চিম বংগতো অসমৰ ভাষা আন্দোলনৰ প্ৰভাৱ পৰাত কলকাতাত শ্বুটিং হৈ থকা লাচিত বৰফুকন নামৰ চলচ্চিত্ৰ এখনৰ শ্বুটিং আধাতে সামৰি অন্য শিল্পী আৰু কলা-কুশলীসকল উৰাজাহাজেৰে অসমলৈ উভতে যদিও সূৰ্য্য বৰা নামৰ ছবিখনৰ অভিনেতা এজন ৰেলেৰেহে উভতি আহিছিল। আহোঁতে কোনোবা দুৰ্বৃত্তই তেওঁক শিলিগুৰিত হত্যা কৰে।
চৰকাৰী ভাষা আইন গৃহীত
সমগ্ৰ অসমত সংঘটিত হোৱা হিংসাত্মক ঘটনা আৰু উত্তেজনাময় পৰিবেশৰ নিৰসন কৰিবলৈ বিমলা প্ৰসাদ চলিহা নেতৃত্বাধীন অসম চৰকাৰে ১৯৬০ চনৰ ১০ অক্টোবৰত বিধান সভাত অসম চৰকাৰী ভাষা বিধেয়ক, ১৯৬০ দাখিল কৰে। উত্তৰ কৰিমগঞ্জ সমষ্টিৰ তদানিন্তন বিধায়ক ৰণেন্দ্ৰ মোহন দাসে বিধেয়কখন সম্পৰ্কত ভাষিক সমস্যাটোৰ ই স্থায়ী সমাধান কৰিব নোৱাৰে বুলি মন্তব্য দিয়ে। যথেষ্ঠ বিৰোধৰ মাজতো বিধেয়কখন ২৪ অক্টোবৰত গৃহীত হয় আৰু ৰাজ্যপালে স্বাক্ষৰ কৰাৰ পিছত ই আইনলৈ পৰিণত হয়।
অসম চৰকাৰী ভাষা আইন, ১৯৬০-ৰ ৩য় দফাত উল্লেখ কৰা হয় যে ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৩৪৬ আৰু ৩৪৭ অনুচ্ছেদৰ আধাৰত অসমৰ চৰকাৰী কামকাজত অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। সকলো অধ্যাদেশ, ৰাজ্যিক বিধান সভাত গৃহীত সকলো আইন, বিধান সভাত সংশোধনীৰ বাবে দাখিল কৰা সকলো বিধেয়ক, ৰাজ্য চৰকাৰে জাৰি কৰা সকলো আদেশ, প্ৰবিধান, বিধি আৰু উপবিধি, লগতে সংসদে তৈয়াৰ কৰা আইন- ৰাজপত্ৰত অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ কৰা হ’ব। আনহাতে চৰকাৰী কামকাজত ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰয়োগৰো অনুমোদন থাকিব। ইংৰাজীৰ বিকল্প হিচাপে হিন্দী ভাষাকো ৰাজ্য চৰকাৰৰ সচিবালয় আৰু বিভাগীয় প্ৰধানৰ কাৰ্যালয়ত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যাব।
উক্ত আইনৰ ৫ম দফা অনুসৰি বঙালী অধ্যুষিত অবিভক্ত কাছাৰ জিলাত (বৰ্তমানৰ কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দি) বঙালী ভাষাক প্ৰশাসনীয় আৰু চৰকাৰী কামকাজত ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। অৱশ্যে ইয়াৰ পূৰ্বে জিলাখনৰ মহকুমা পৰিষদ আৰু পৌৰসভাৰ এখন যুটীয়া বৈঠকত ন্যুনতম দুই তৃতীয়াংশ সদস্যৰ উপস্থিতিত চৰকাৰী ভাষা হিচাপে কোনটো ভাষা গ্ৰহণ কৰা হ’ব, সেই সম্পৰ্কে ভোটযোগে সিদ্ধান্ত ল’ব লাগিব।
প্ৰতিবাদ আৰু ভাষা আইনৰ সংশোধনী
thumb|220px|right|১৯ মে' ১৯৬১-ৰ শ্বহীদসকলৰ স্মৃতিত সান্ধ্য আইন উলংঘা কৰি শিলচৰ নগৰত উলিওৱা সমদল অসম চৰকাৰী ভাষা আইন, ১৯৬০-য়ে অবিভক্ত কাছাৰ জিলাৰ বঙালীভাষীসকলৰ মাজত তীব্ৰ অসন্তুষ্টিৰ সৃষ্টি কৰে। নিখিল অসম বঙালীভাষী সমিতিয়ে বঙালী ভাষাকো ৰাজ্যৰ অন্যতম চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ওচৰত স্মাৰকপত্ৰ প্ৰদান কৰে। ১৯৬১ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত কাছাৰ গণসংগ্ৰাম পৰিষদৰ গঠন কৰা হয়। ১৪ এপ্ৰিলত জিলাখনৰ অধিবাসীসকলে সংকল্প দিৱস পালন কৰে। ২৪ এপ্ৰিলত গণসংগ্ৰাম পৰিষদে জিলাখনত বিষয়টো সন্দৰ্ভত জন-সচেতনতা বঢ়াবলৈ পদযাত্ৰাৰ আৰম্ভণি কৰে। ২ মে’ত শিলচৰত এই পদযাত্ৰাৰ সামৰণি পৰে।
১৯ মে’ত হৰতালৰ আহ্বান জনোৱা হয়। সেইদিনা দিনৰ প্ৰায় আঢ়ৈ বজাত ৯জন সত্যাগ্ৰহী কঢ়িয়াই দিনা পুলিচৰ ট্ৰাক এখন শিলচৰ ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰেৰে পাৰ হৈ যাওঁতে ষ্টেচনত পিকেটিং কৰি থকা সত্যাগ্ৰহীসকলে ট্ৰাকখন আবদ্ধ কৰাত ট্ৰাকখনত পহৰা দি অহা পুলিচকেইজন পলাই যায়। পিছত কোনোবা দুৰ্বৃত্তই ট্ৰাকখন জ্বলাই দিয়ে। ইয়াৰ পিছতে ষ্টেচনৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্বত থকা অৰ্দ্ধ-সামৰিক বাহিনীয়ে লাঠিচালনা আৰু গুলীবৰ্ষণ কৰে। অৰ্দ্ধ-সামৰিক বাহিনীৰ গুলিচালনাৰ ফলত মুঠ ১১জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁলোক আছিল- কানাইলাল নিয়োগী, চন্দীচৰণ সূত্ৰধৰ, হিতেশ বিশ্বাস, সত্যেন্দ্ৰ দেৱ, কুমুদ ৰঞ্জন দাস, সুনীল সৰকাৰ, শচীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ পাল, বীৰেন্দ্ৰ সূত্ৰ্ধৰ, সুকমল পুৰকায়স্থ আৰু কমলা ভট্টচাৰ্য্য।
গুলীচালনাৰ ঘটনাৰ প্ৰতিবাদত বৰাক উপত্যকাৰ ৬জন বিধায়কে পদত্যাগ কৰে। সংঘাট প্ৰশমন কৰিবলৈ তদানীন্তন কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে এক শান্তি সূত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। কিন্তু সংগ্ৰাম পৰিষদে শাস্ত্ৰীৰ সূত্ৰ অগ্ৰাহ্য কৰে। অন্যহাতে অনা-বঙালী মুছলমান, মণিপুৰী আৰু খিলঞ্জীয়া কাছাৰীৰে গঠিত শান্তি সমিতিয়ে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীৰ ওচৰত স্মাৰক-পত্ৰ দি অসমীয়া ভাষাকে একমাত্ৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে ৰখাৰ দাবী জনায়। অসম কেবিনেটে ২৪ চেপ্তেম্বৰ ১৯৬১-ত শাস্ত্ৰী-সূত্ৰক অনুসৰণ কৰি চৰকাৰী ভাষা আইনৰ সংশোধনী বিধেয়কৰ খচৰাত অনুমোদন জনায়। ৭ অক্টোবৰ ১৯৬১-ত এই বিধেয়ক বিধান সভাত গৃহীত হয়।
অসম চৰকাৰী ভাষা (সংশোধিত) আইন, ১৯৬১-ৰ যোগে মূল আইনখনৰ ৫ নং দফাটো সংশোধনী কৰি বঙালী ভাষাক কাছাৰ জিলাত চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। ৫ নং দফাৰ অতি চমু সংশোধনীত উল্লেখ কৰা হয় যে:" Without prejudice to the provisions contained in Section 3, the Bengali Language shall be used for administrative and other official purpose upto and including the district level in the district of Cachar." (৩ নং ধাৰাত সন্নিবিষ্ট ব্যৱস্থাবোৰৰ প্ৰতি পক্ষপাতিত্ব নকৰাকৈ, জিলা পৰ্যায়লৈকে সামৰি কাছাৰ জিলাত প্ৰশাসনিক আৰু অন্যান্য চৰকাৰী কামকাজত বঙালী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব।)
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি শ্ৰেণী:ভাষা আন্দোলন
মস্তিষ্ক আৱৰণী
মস্তিষ্ক আৱৰণী বা meninges (, একক: meninx ( বা  ), μῆνιγξ, বিশেষণ: meningeal ) বুলিলে মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জুক আবৃত কৰি ৰখা সংযোজী কলাৰ আৱৰণীসমূহক বুজায়। স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত এই আৱৰণীৰ তিনিটা স্তৰ থাকে: ডুৰা মেটাৰ, এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু পায়া মেটাৰ। এই মস্তিষ্ক আৱৰণী আৰু চেৰিব্ৰ'স্পাইনেল ৰসৰ মুখ্য কাম হৈছে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা।
ডুৰা মেটাৰ
ডুৰা মেটাৰ (dura mater) (tough mother) (মেনিংক্স ফাইব্ৰ'ছা বা পেকীমেনিংক্স) কৰোটিৰ হাড়ৰ কাষতে থকা এখন ডাঠ আৱৰণী। ইয়াৰ একেবাৰে বাহিৰৰ অংশ ইটোৰে-সিটোৰে লাগি থকা ফাইব্ৰ'ইলাষ্টিক কোষৰ সমষ্টি। কোষৰ বাহিৰত ক'লাজেন নাথাকে আৰু যথেষ্ট খালী ঠাই থাকে। বাকী অংশক দুটা স্তৰত ভগাব পাৰি: অধো অস্থীয় স্তৰ (endosteal layer) আৰু আৱৰণীস্তৰ (meningeal layer)। অধো-অস্থীয় স্তৰটোৱে কৰোটিৰ ভিতৰফালৰ তলখনত লাগি তাক আৱৰি ৰাখে। কৰোটইৰ অধোদেশত থকা মহাৰন্ধ্ৰইদি ই পাৰ নহয়। কিন্তু কৰোটিৰ আন আটাইবোৰ ছিদ্ৰইদি ই কৰোটিৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ কৰোটিৰ বহিঃপৃষ্ঠাকো আৱৰি ৰাখে। আনহাতে আৱৰণী স্তৰটো ঘন আঁহেৰে গঠিত। ই সম্পূৰ্ণ মস্তিষ্কটো আৱৰি ৰাখে আৰু মহাৰন্ধ্ৰইদি সৰকি স্নয়ুৰজ্জুৰ ডুৰা মেটাৰ আৱৰণীৰো সৃষ্টি কৰে।
ডুৰাৰ চাৰিটা ভিতৰলৈ সুমোৱা ভাঁজ থাকে:
এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ
মস্তিষ্ক আৱৰণীৰ মধ্যস্তৰটো এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ (arachnoid mater)। দেখাত মকৰা জালৰ দৰে হোৱা বাবে ইয়াক এই নাম দিয়া হৈছে। ই এখন কোমল, সোপোকা আৰু ভেদ্য আৱৰণ। এই আৱৰণো আঁহেৰে গঠিত আৰু পায়া মেটাৰৰ দৰে চেপেটা কোষেৰে আবৃত। এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু ডুৰা মেটাৰৰ মাজত কিছু ব্যৱধান থাকে। এই ঠাইখিনি পূৰ্ণ কৰি ৰখা তৰল দ্ৰব্যবিধক চেৰিব্ৰ'স্পাইনেল ৰস (cerebrospinal fluid) বোলে।
পায়া মেটাৰ
পায়া মেটাৰ (pia mater) (tender mother) এখন অতি পাতল আৱৰণ। ই স্তৰটো মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জুৰ গাত লিপিট খাই লাগি থাকে আৰু মস্তিষ্কৰ সকলো উঠা-নমা (যাইৰাছ আৰু ছাল্‌কাছ) অনুসৰণ কৰে। আঁহযুক্ত কলাই গঠন কৰা এই স্তৰটোক বাহিৰৰ অংশত চেপেটা কোষৰ সমষ্টিয়ে ঢাকি ৰাখে। মস্তিষৰ ৰক্তবাহী নলীকাবোৰ পায়া মেটাৰৰ মাজেদি পাৰ হৈ যায় আৰু কেপিলাৰীবোৰে মস্তিষ্কক পুষ্টি যোগান ধৰে।
লেপ্ট'মেনিঞ্জেজ
এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু পায়া মেটাৰক কেতিয়াবা একেলগে লেপ্ট'মেনিঞ্জেজ (leptomeninges) বোলা হয় যাৰ অৰ্থ পাতল আৱৰণী। এৰেক্‌নয়ড আৰু পায়া মকৰা জালৰ দৰে প্ৰৱৰ্ধৰে সংযুক্ত হৈ থাকে বাবে নামটো পায়া-এৰেক্‌নয়ড্‌ বা লেপ্ট'মেনিঞ্জেজ।
ব্যৱধান
ছাব্‌এৰেক্‌নয়ড্‌ ব্যৱধান বুলিলে এৰেক্‌নয়ড্‌ মেটাৰ আৰু পায়া মেটাৰৰ মাজত থকা খালি ঠাইক বুজায়। এই ঠাই চেৰিব্ৰ'স্পাইনেল ৰস নামৰ তৰল দ্ৰব্যই পূৰ্ণ কৰি ৰাখে।
সাধাৰণতে ডুৰা মেটাৰ মানুহৰ কৰোটিৰ (Human skull) লগত লাগি থাকে। স্নায়ুৰজ্জুত ডুৰা মেটাৰক ৰাজহাড়ৰ পৰা এপিডুৰেল ব্যৱধানে পৃথক কৰি ৰাখে। এৰেক্‌নয়ড্‌ ডুৰাৰ লগত লাগি থাকে আৰু পায়া মেটাৰ কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ কলাৰ লগত লাগি থাকে। আঘাট বা ৰোগত ডুৰা আৰু এৰেক্‌নয়ড্‌ পৃথক হৈ পৰিলে ছাব্‌ডুৰেল ব্যৱধানৰ সৃষ্টি হয়। পায়া মেটাৰৰ তলতো ছাব্‌পায়েল ব্যৱধান থাকে যি ইয়াক গ্লায়া লিমিটেন্সৰ পৰা পৃথক কৰে।
গুৰুত্ব
মস্তিষ্ক আৱৰণীত তিনিপ্ৰকাৰৰ ৰক্তস্ৰাৱ (hemorrhage) হ'ব পাৰে:
মস্তিষ্কৰ আৱৰণীত প্ৰভাৱ পেলোৱা আন কিছুমান ৰোগ হৈছে মেনিঞ্জাইটিছ (বেক্টেৰিয়া, ভাইৰাছ বা ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণৰ ফলত হোৱা আৱৰণীৰ প্ৰদাহ), আৰু কৰ্কট ৰোগৰ ফলত হোৱা মেনিঞ্জিঅ'মা (meningioma)।
আন প্ৰাণীত
মাছৰ ক্ষেত্ৰত এখনেই আৱৰণ থাকে (আদিম আৱৰণী/primitive meninx)। উভচৰ প্ৰাণী, সৰীসৃপ আৰু চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত আৱৰণীৰ বাহিৰফালে এটা ডাঠ স্তৰ ডুৰা মেটাৰ আৰু ভিঅৰফালে পাতল দ্বিতীয় আৱৰণী থাকে (secondary meninx)। স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ডুৰা মেটাৰ থাকে, লগতে দ্বিতীয় আৱৰণীখন এৰেক্‌নয়ড্‌ আৰু পায়া মেটাৰত বিভক্ত হৈ পৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শৰীৰস্থান শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব শ্ৰেণী:স্নায়ুতন্ত্ৰ
এণ্ড্ৰিয়া এম. ঘেজ
এণ্ড্ৰিয়া মিয়া ঘেজ (Andrea Mia Ghez; জন্ম: ১৬ জুন ১৯৬৫) এগৰাকী আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু বৰ্তমান লছ এঞ্জেলেছত অৱস্থিত কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁক আমাৰ তাৰকাৰাজ্য হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰৰ বিষয়ে কৰা অধ্যয়নৰ বাবে জনাজাত। ২০০৪ চনত 'ডিস্ক'ভাৰ' আলোচনীখনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত উচ্চ মাত্ৰা বুজাবুজি দেখুৱা শীৰ্ষ ২০ গৰাকী বিজ্ঞানী হিচাপে তেওঁক তালিকাভুক্ত কৰিছিল। ২০২০ চনত তেওঁ ৰেইনহাৰ্ড গেনজেলৰ সৈতে যুটীয়াভাবে "আমাৰ তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰত এটা অতিভৰযুক্ত সংকোচন বস্তু আৱিষ্কাৰৰ বাবে" পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাৰ আধা অংশ লাভ কৰে। নোবেল বঁটাৰ বাকী আধা অংশ ৰ'জাৰ পেনৰ'জে "কৃষ্ণগহ্বৰ গঠন আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ তত্ত্বৰ এক শক্তিশালী পূৰ্বানুমান" আৱিষ্কাৰৰ বাবে লাভ কৰে। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰা এন্দ্ৰিয়া এম. ঘেজ চতুৰ্থ গৰাকী মহিলা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৫ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্কত এন্দ্ৰিয়া মিয়া ঘেজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ গিলবাৰ্ট ঘেজ আৰু মাতৃ চুজেন (গায়টন)। তেওঁৰ পিতৃৰ জন্ম ইটালীৰ ৰোমৰ ইহুদী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁলোক মূলতঃ টুনিছিয়া আৰু জাৰ্মানীৰ ফ্ৰেংকফুৰ্টৰ পৰা আছিল।  তেওঁৰ মাতৃ মেছাচুচেটছৰ উত্তৰ এটলেবৰাফ আইৰিছ কেথোলিক পৰিয়ালৰ আছিল।
ঘেজে চিকাগোত শৈশৱকাল কটাইছিল আৰু চিকাগো লেব স্কুল বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। এপ'ল' প্ৰগ্ৰামৰ চন্দ্ৰ অভিযানে ঘেজক প্ৰথমতে মহাকাশচাৰী হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মহিলা ৰল মডেল আছিল তেওঁৰ উচ্চ বিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ শিক্ষয়িত্ৰী। তেওঁ গণিতক মুখ্য বিষয় হিচাপে লৈ মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও পিছলৈ পদাৰ্থ বিজ্ঞানলৈ সলনি কৰি লৈছিল। তেওঁ ১৯৮৭ চনত মেছাচুচেটছ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিএছ আৰু ১৯৯২ চনত গেৰি নিউগেবাউৰৰ তত্ত্বাৱধানত কেলিফোৰ্নিয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ বৰ্তমান উচ্চ মহাজাগতিক স্পষ্টতাযুক্ত প্ৰতিচ্ছবিকৰণ পদ্ধতিৰ ওপৰত গৱেষণাৰত। তেনে এক পদ্ধতি অভিযোজিত আলোকবিজ্ঞান তন্ত্ৰ অৱলম্বন কৰি কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে আমাৰ তাৰকাৰাজ্য হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰত চাগিটেৰিয়াছ এ* নামৰ অতিভৰযুক্ত কৃষ্ণগহ্বৰৰ অধ্যয়নত ব্যৱহৃত হৈছিল। তেওঁ এই অঞ্চলৰ অনুসন্ধানৰ বাবে হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰৰ ওচৰৰ তৰাসমূহৰ গতিবিজ্ঞান প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ উচ্চ স্পষ্টতাৰ বাবে ৰেইনহাৰ্ড গেনজেলৰ গোটৰ দ্বাৰা গেলেক্টিকে কেন্দ্ৰৰ গতিবিজ্ঞান অধ্যয়নত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উন্নতি প্ৰদান কৰিছিল।
২০০৪ চনত ঘেজ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীলৈ সভ্য আৰু ২০১৯ চনত তেওঁ আমেৰিকান ভৌতিক সমাজৰ সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
তেওঁক কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য মিডিয়া প্ৰেজেণ্টেচনৰ লগত জড়িত। বিবিচি, ডিস্ক'ভাৰী চেনেল আৰু হিষ্ট্ৰি টিভিয়ে প্ৰযোজনা কৰা তথ্যচিত্ৰ এণ্ড্ৰিয়া ঘেজে উপস্থাপন কৰিছে। ২০০৯ চনৰ পিবিএছ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'নভা'ত তেওঁক দেখা গৈছিল। তেওঁ 'মাই হিৰ'প্ৰজেক্ট'ৰ দ্বাৰা বিজ্ঞান হিৰ' হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। ২০০৪ চনত 'ডিস্ক'ভাৰ' আলোচনীখনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত উচ্চ মাত্ৰা বুজাবুজি দেখুৱা শীৰ্ষ ২০ গৰাকী বিজ্ঞানী হিচাপে তেওঁক তালিকাভুক্ত কৰিছিল।
গেলেক্টিক কেন্দ্ৰৰ কৃষ্ণগহ্বৰ
অৱলোহিত তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰতিচ্ছবিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰে ঘেজ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে প্ৰবল ধূলিৰ মাজেৰে মহাজাগতিক গেলেক্টিক কেন্দ্ৰৰ দৃশ্যায়ন সক্ষম হৈছে। হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰত থকা ধূলিৰ ডাৱৰে দৃশ্যমান পোহৰ অবৰুদ্ধ কৰা সত্ত্বেও তেওঁলোকে কেন্দ্ৰৰ আলোকচিত্ৰ লবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১০ মিটাৰ ব্যাসাৰ্ধযুক্ত কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ অভিযোজিত আলোকবিজ্ঞান ব্যৱহাৰৰ সহায়ত বায়ুমণ্ডলীয় অস্পষ্টতা ন্যূনতম কৰি গেলেক্টিক কেন্দ্ৰসমূহৰ উচ্চ মহাজাগতিক স্পষ্টতাৰে প্ৰতিচ্ছবিকৰণৰ ফলত কৃষ্ণগহ্বৰৰ চাৰিওফালে তাৰকাসকলৰ কক্ষপথ অনুসৰণ কৰা সম্ভৱ হৈ উঠিছে। হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত এই বিশালকায় কৃষ্ণগহ্বৰটোক চাগিটেৰিয়াছ এ* বোলে। এই কেন্দ্ৰৰ প্ৰদক্ষিণ কৰা কেইবাটাও তৰাৰ আংশিক কক্ষপথ নিৰীক্ষণ কৰা হৈছে। ১৯৯৫ চনৰ পৰা নিৰীক্ষণ কৰা এটা তৰা এছ২য়ে বৰ্তমানলৈকে নিজৰ উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথ সম্পূৰ্ণ কৰিছে। এই গোটেই নক্ষত্ৰ সমূহৰ কক্ষপথৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ কেইবাদশকৰ প্ৰয়োজন হব আৰু এই তথ্য সমূহে আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ সূত্ৰক পৰীক্ষণত সহায়ক হব। ২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আন এটি তৰা এছ০-১০২য়ে গেলেক্টিক কেন্দ্ৰত উপনীত হোৱা চিনাক্ত কৰা হৈছে। কেপলাৰৰ তৃতীয় সূত্ৰ অৱলম্বন কৰে ঘেজ আৰু তেওঁৰ দলে চাগিটেৰিয়াছ এ*ৰ ভৰ ৪.১±০.৬ মিলিয়ন সৌৰ ভৰ হিচাপে নিৰ্ণয় কৰিছে। এই গেলেক্টিক কেন্দ্ৰ এণ্ড্ৰমিডা তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত এম৩১ কৃষ্ণগহ্বৰৰ তুলনামূলকভাৱে ওচৰত অৱস্থিত। ই এতিয়া অতিবিশাল কৃষ্ণগহ্বৰৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন কৰা ঘটনাবোৰৰ এটা।
ব্যক্তিগত জীৱন
ঘেজ টম লাটুৰেটৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। তেওঁ এগৰাকী ভূবিজ্ঞানী আৰু আৰএএণ্ডডি নিগমৰ গৱেষণা বিজ্ঞানী। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে। ঘেজ মাষ্টাৰ চুইম ক্লাৱৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সাঁতোৰবিদ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
বিন্দী
বিন্দী (হিন্দী: बिंदी, সংস্কৃত: बिन्दु, যাৰ অৰ্থ হৈছে "বিন্দু বা ক্ষুদ্ৰ কণা") হৈছে এক ৰঙীন বিন্দু বা ফোঁট। মূলতঃ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈনসকলে কপালৰ কেন্দ্ৰত প্ৰসাধনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ষ্টিকাৰ জাতীয় অলংকাৰ।
ধৰ্মীয় বৈশিষ্ট্য
পৰম্পৰাগতভাৱে, ভ্ৰূৰ মাজৰ এলেকাটো (য'ত বিন্দীটো লোৱা হয়) ষষ্ঠ চক্ৰ অজনা অৰ্থাৎ "লুকাই থকা জ্ঞান"ৰ আসন বুলি কোৱা হয়। এই ফোঁট বা বিন্দীটোৱে শক্তি বৰ্তাই ৰাখি ব্যক্তি বিশেষক একাগ্ৰ শক্তিশালী কৰি ৰাখে বুলি কোৱা হয়। এই বিন্দুৱে মানুহৰ তৃতীয় নয়নকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰাচীনতম জ্ঞাত সংস্কৃত পাঠ ঋগ্ বেদৰ 'নাছাদিয়া সুক্তা'ত এই বিন্দু শব্দৰ উল্লেখ আছে।
অজনা চক্ৰক দুটা পাহিৰ সৈতে এক পৱিত্ৰ পদুমৰ দ্বাৰা প্ৰতিকী ৰূপত প্ৰকাশ কৰা হয়, আৰু বেঙুনীয়া, নীল বা গাঢ় নীলা ৰঙৰ সৈতে দেখুওৱা হয়, অৱশ্যে পৰম্পৰাগতভাৱে এই চক্ৰৰ বৰণ বগা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। এই চক্ৰৰ বৈশিষ্ট্য দ্বৈততা। এই চক্ৰৰ বাবে উচ্চাৰণ কৰিব লগা শব্দাংশ হৈছে ওঁম, আৰু প্ৰধান দেৱতা অৰ্ধনাৰীশ্বৰ। তেওঁ আধা পুৰুষ, আধা মহিলা অৰ্থাৎ শিৱ আৰু শক্তিৰ দ্বৈত ৰূপ। অজনা চক্ৰৰ শক্তি দেৱীক হাকিনী বুলি কোৱা হয়। অধিবিদ্যাত, এই বিন্দুটোক সেই বিন্দু বা মূল বুলি গণ্য কৰা হয় য'ত সৃষ্টি আৰম্ভ হয় আৰু এক নিৰ্দিষ্ট বিন্দুত পৰিণত হ'ব পাৰে। ইয়াক "ইয়াৰ অপ্ৰকাশিত অৱস্থাত বিশ্বৰ পৱিত্ৰ প্ৰতীক" বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই বিন্দুক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই মণ্ডলৰ সৃষ্টি হয়, এই মণ্ডলে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ভ্ৰুমধ্য বুলি জনা জাত ভ্ৰূৰ মাজৰ স্থানটো হৈছে য'ত এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ দৃষ্টিশক্তি কেন্দ্ৰীভূত কৰে, যাতে ই একাগ্ৰতাত সহায় কৰে। দক্ষিণ এছিয়াত, বিন্দী প্ৰায় সকলো ধৰ্মীয় মহিলাই লোৱা দেখা যায়। এই ফোঁট কোনো নিৰ্দিষ্ট ধৰ্ম বা অঞ্চলত সীমাবদ্ধ নহয়।
পৰম্পৰা
পৰম্পৰাগত বিন্দীৰ ৰঙ ৰঙা বা মেৰুন। বিবাহিত মহিলাই ফোঁট বা বিন্দী এটা তৈয়াৰ কৰিবলৈ অনামিকা আঙুলিৰে এক চিকুট সেন্দূৰ গুৰি ব্যৱহাৰ কৰে। অন্যান্য বিভিন্ন সামগ্ৰী যেনে লাক, চণ্ডন, অগুৰু, মাইকা, 'কস্তুৰী', কুমকুম (ৰঙা হালধিৰে নিৰ্মিত) আৰু সেন্দূৰৰ ৰঙৰে বিন্দী লোৱা হয়। বিন্দীটো ৰং বা আকৃতিত সীমাবদ্ধ নহয়। হিন্দু ধৰ্মৰ বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত এই বিন্দীয়ে স্বামী জীয়াই থকা বা পত্নী গৰাকীক ভাগ্যৱান বুলি প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। বিবাহৰ সময়ত সাধাৰণতে কন্যাৰ কপালত ৰঙা সেন্দূৰৰ ফোঁট বা বিন্দী লগোৱা হয় আৰু পাত্ৰ গৰাকী জীয়াই থকালৈ এইদৰে ফোঁট লোৱাৰ নিয়ম। অবিবাহিত ছোৱালীবোৰে বৈকল্পিকভাৱে তেওঁলোকৰ কপালত সৰু আলংকাৰিক বা অন্য ৰঙৰ ফোঁট বা বিন্দী লয়। সামাজিক ভাৱে বিধবা মহিলাক বিবাহিত মহিলাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিন্দী বা কোনো অলংকাৰ আদি পিন্ধিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল। ফোঁট। বা বিন্দীৰ উপৰিও ভাৰতত বিবাহিত মহিলা সকলে কপালৰ ঠিক ওপৰৰ শেঁওতাত স্বামীৰ দীৰ্ঘজীৱন আৰু কল্যাণৰ প্ৰতি প্ৰতিশ্ৰুতি হিচাপে দীঘলীয়াকৈ সেন্দূৰ লয়। হিন্দু বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত, দৰাই কইনাৰ শেঁওতাত সেন্দূৰ দিয়াৰ নিয়ম প্ৰচলিত।
অন্যান্য পৰম্পৰা
দক্ষিণ-পূব এছিয়াত, ইণ্ডোনেছিয়াৰ বালিনীজ, জাভানীজ আৰু চুণ্ডানিছ সকলেও বিন্দী লয়। ঐতিহাসিকভাৱে, ইয়াক দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বহুতো ভাৰতীয় ৰাজ্যই ব্যৱহাৰ কৰিছিল। জাভা আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ অন্যান্য অংশৰ বিবাহৰ কইনা আৰু দৰায়ো বিন্দী ব্যৱহাৰ কৰিছিল, আনকি আন ধৰ্মৰ লোকেও বিন্দী লয়। সাংস্কৃতিক উদ্দেশ্যৰ বাবেও প্ৰসাধনৰ সময়ত বিন্দী বা ফোঁট পৰিধান কৰা হয়। কিয়নো ইণ্ডোনেছিয়া এসময়ত ভাৰতীয় হিন্দু ৰাজ্যৰ দ্বাৰা শাসিত অঞ্চল আছিল। এনেদৰে প্ৰবাহিত হোৱা সংস্কৃতি আজিও ইণ্ডোনেছিয়াত বৰ্তি আছে। ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিন্দীবোৰ সাধাৰণতে বগা বা সেউজীয়া ৰঙৰ।
বৈকল্পিক শব্দ
ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিন্দী বা ফোঁটৰ বাবে বিভিন্ন অভিধা ব্যৱহাৰ কৰা হয়:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অলংকাৰ
খেওড়া
খেওড়া বাংলাদেশৰ পূব-মধ্য অঞ্চলৰ এখন গাঁও। ই বাংলাদেশৰ চিটাগাং বিভাগৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ কছবা উপজিলাৰ মেহাৰী ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত। প্ৰশাসনিকভাৱে, গাঁওখন মেহাৰী ইউনিয়নৰ ৭ আৰু ৮ নং ৱাৰ্ডত বিভক্ত। হিন্দু আধ্যাত্মিক সাধু আনন্দময়ী মাৰ জন্মস্থান হিচাপে গাঁওখন পৰিচিত।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ বাংলাদেশৰ লোকপিয়ল অনুসৰি খেওড়া গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩৬৯৭ জন।
ভৌগোলিক অৱস্থান
খেওড়া গাঁৱৰ পশ্চিমে পুৰকুইল গাঁও, দক্ষিণ-পশ্চিমে বাহাৰ আটা, দক্ষিণে বামুটিয়া আৰু বুগীৰ গাঁও, পূবে সোনাৰগাঁও আৰু দেলী গাঁও, উত্তৰ-পূবে পাতাইছাৰ গাঁও অৱস্থিত। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰকুইল, বাহাৰ আটা আৰু বামুটীয়া গাঁওসমূহ একেটা ইউনিয়নত অৱস্থিত আনহাতে বুগীৰ, সোনাৰগাঁও, দেলী আৰু পাতাইছাৰ গাঁওসমূহ খাড়েৰা ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত।
শিক্ষানুষ্ঠান
গাঁওখনত এখন হাইস্কুল আৰু দুখন চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আছে:
‌‌‌‌‍‍‍তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ গাঁ‌ও শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ গাঁও শ্ৰেণী:কছবা উপজিলা শ্ৰেণী:কছবা উপজিলাৰ গাঁও
সংগীত নাটক
সংগীত নাটক (Sangeet Natak) হ’ল সংগীতপ্ৰধান নাটক। এনে নাটকত গদ্যৰ সমান্তৰালকৈ গীতৰ ৰূপত থকা কবিতাৰ দ্বাৰাও কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হয়। সংগীত-নাটকে মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ বিকাশত আৰু তেনেকৈ মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ বা বহল অৰ্থত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বিকাশক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছে। সংগীত-নাটক নটৰাজ বন্দনা, বিশেষকৈ 'সংগীত শকুন্তল' নাটকৰ 'পঞ্চতুণ্ড নৰৰুন্দমলধৰ'ৰে আৰম্ভ হয়। নটৰাজ বন্দনাক নন্দী বা মঙ্গলাচৰণ বা সূচকপদ বুলি কোৱা হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সংগীত নাটকবোৰ জনপ্ৰিয়। মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলবোৰত নাট্য সংগীতৰ জনপ্ৰিয়তা দেখা যায়।
আৰম্ভণি
বিষ্ণুদাস ভাবেক মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৮৪৩ চনত তেওঁৰ দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মাৰাঠী নাটক 'সীতা সয়ম্বৰ'ৰ প্ৰথম ৰাজহুৱাকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে। নাটকৰ সৈতে সংগীতৰ একত্ৰীকৰণ বহু পলমকৈ ১৮৭৯ চনতহে সংঘটিত হয়; যেতিয়া লেখক, প্ৰযোজক ত্ৰিলোকেকৰে তেওঁৰ সংগীতপ্ৰধান 'নল দময়ন্তী' নাটৰ মঞ্চায়ন হয়। এইখনে আছিল মাৰাঠী নাট্যমঞ্চত মঞ্চায়িত প্ৰথম সংগীতপ্ৰধান নাটক। কিন্তু বলৱণ্ত পাণ্ডুৰং কিৰ্লোস্কাৰে,যাৰ জনপ্ৰিয় নাম আন্নাচাহেব কিৰ্লোস্কাৰ, ৩১ অক্টোৱৰ ১৮৪৩ তাৰিখে যেতিয়া পুণেত কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ আধাৰত ৰচনা কৰা সংগীতপ্ৰধান নাট 'শকুন্তল' মঞ্চস্থ কৰিলে দৰাচলতে তেতিয়াৰ পৰাই সংগীত-নাটকৰ ধাৰা আৰম্ভ হ’ল। 'শকুন্তল'ৰ পাঁচটা খণ্ডত মুঠতে ২০৯টা সংগীতৰ টুকুৰা আছিল। ইয়াৰ সংগীতত আছিল হিন্দুঃস্থানী, কৰ্ণাটকী আৰু সুগম সংগীতৰ উপাদান। প্ৰাৰম্ভিক কালচোৱাত সংগীত-নাটকৰ নাটসমূহৰ বিষয়বস্তু ধৰ্মীয় আছিল। এখন জনপ্ৰিয় নাট 'সংগীত সুভদ্ৰা'ৰ কাহিনী মহাভাৰতৰ পৰা আহৰণ কৰা। কিন্তু এই প্ৰৱণতা সলনি হ’ল- ক্ৰুষ্ণজী প্ৰভাকৰ খাদিলকৰ ৰচিত 'সংগীত মনপমন'ৰ পৰা, য’ত নায়ক ধেৰ্যধৰ আৰু নায়িকা ভামিনীৰ সাহসিকতাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
সোণালী যুগ
সংগীত-নাটকৰ ধাৰাই কম সময়ৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিলে। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত সংগীত-নাটকক 'অপেৰা'ৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰা স্থানীয় মাৰাঠীসকলে একে ধৰণৰে মনোৰঞ্জন পাইছিল। প্ৰাৰম্ভিক যুগত নাটৰ কাহিনী পৌৰাণিক গ্ৰন্থ ৰামায়ণ, মহাভাৰতভিত্তিক আছিল এই কাহিনীবোৰে সাধাৰণ জনতাক সহজে আকৰ্ষণ কৰিছিল। নাট্যকাৰসকলে সমগ্ৰ গ্ৰন্থখনকে সামৰি লোৱাৰ সলনি ইয়াৰ একো একোটা সৰু কাহিনীহে লৈছিল। জনপ্ৰিয়তা আৰু সফলতাই পৌৰাণিক কাহিনীৰ সলনি পৰীক্ষামূলকভাবে সামাজিক বিষয়ক লৈ নাট ৰচনা কৰাৰ প্ৰৱণতাৰ জন্ম দিলে। উদাহৰণ স্বৰূপে 'সংগীত সাৰদা'ত এজন সত্তৰ বছৰীয়া বিপত্নীক পুৰুষলৈ বিয়া দিয়া এজনী কিশোৰী ছোৱালীৰ অনুভৱক চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে এক সামাজিক বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিছে। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিষোদ্গাৰ কৰা বাবে 'কিচক বধ' নাটখনত নিষেধাজ্ঞা লগোৱা হৈছিল। নাটখনত মহাভাৰতৰ এটা খলনায়কৰ চৰিত্ৰ কীচকক ব্ৰিটিছ শাসকৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। কীচকে শ্লীলতা হানি কৰিব বিচৰা দ্ৰৌপদী আছিল সাধাৰণ ভাৰতীয় ৰাইজৰ সমাৰ্থক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰ
বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ
বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ (Vidyagauri Nilkanth) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ-সংস্কাৰক, শিক্ষাবিদ আৰু লেখিকা। গুজৰাটৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী ছাত্ৰীৰ ভিতৰত তেখেত অন্তৰ্ভুক্ত।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৭৬ চনৰ ১ জুন তাৰিখে গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত জন্মলাভ কৰা বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠৰ পিতৃ আছিল এগৰাকী আইনী বিষয়া। পিতৃৰ নাম আছিল গোপীলাল মণিলাল ধ্ৰুৱ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বালাবেন। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো আছিল ব্ৰাহ্মীণ।  বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠৰ আজোককাক ভোলানাথ দিবেটিয়া আছিল এগৰাকী সমাজ-সংস্কাৰক আৰু কবি। বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠই ৰায়বাহাদুৰ মগনভাই ছোৱালী হাইস্কুলৰ পৰা অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেখেতে মহালক্ষ্মী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ত এংলো-মাতৃভাষাত পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে ৰমনভাই নীলকণ্ঠৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু দুয়োগৰাকীয়ে যুটীয়াভাৱে ভালেমান প্ৰবন্ধ-নিবন্ধ, গ্ৰন্থ লিখে। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে জ্ঞানসূধা নামৰ এখনি আলোচনীও সম্পাদনা কৰে।  বিনোদিনী নীলকণ্ঠ আৰু সৰোজিনী মেহতা আছিল তেওঁলোকৰ দুজনী জীয়ৰী। আনহাতে ভগ্নী হৈছে সাৰদা মেহতা। সাৰদা মেহতা হৈছে গুজৰাটৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা আনগৰাকী শিক্ষাৰ্থী।
স্বামীৰ সহযোগিতাত বিদ্যাগৌৰীয়ে ১৮৯১ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত গুজৰাটীত প্ৰথমস্থানসহ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হয় আৰু উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৮৯৪ চনত তেখেতৰ নামভৰ্তি সম্পন্ন হয় আৰু ১৯০১ চনত নৈতিক দৰ্শন আৰু যুক্তিশাস্ত্ৰক মুখ্য বিষয় হিচাপে লৈ তেখেতে কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। নিয়মীয়াকৈ গৰ্ভৱতী হোৱাত তেখেতৰ শিক্ষাজীৱন বাধাপ্ৰাপ্ত হৈছিল। ভগ্নী সাৰদা মেহতাৰ লগতে তেখেতকো এটা ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু দুয়োগৰাকীয়ে গুজৰাটৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰীপ্ৰাপ্ত প্ৰথম দুগৰাকী মহিলা হিচাপে বিবেচিত হৈছিল।
সামাজিক কৰ্ম
বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠই কম বয়সতেই সামাজিক কৰ্মৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। নাৰীৰ সৱলীকৰণ আৰু উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে তেখেতে নিজৰ জীৱন উছৰ্গা কৰিছিল বুলি ক'ব পাৰি। ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় সংস্থাৰ সহযোগিতাত তেখেতে দৰিদ্ৰ মুছলিম নাৰীক চিলাইৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। তেখেতে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবেও শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰথমখন বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰকে ধৰি অন্যান্য কামত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। এই সেৱাৰ বাবে তেখেতে ব্ৰিটিছৰ পৰা অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেখেতে আহমেদাবাদত সৰ্বভাৰতীয় নাৰী সন্মিলনীৰ শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লক্ষ্ণৌৰ অধিৱেশনত সভানেত্ৰীৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল। সেইসময়ৰ একাধিক শিক্ষানুষ্ঠানৰ লগত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ তেখেতে বিদ্যালয় পৰিত্যাগ কৰা বিধৱা আৰু বিবাহিত ছাত্ৰীৰ বাবে শিক্ষাৰ দিহা কৰিছিল।
বিদ্যাগৌৰীয়ে লালশংকৰ উমিয়া শংকৰ মহিলা পাঠশালাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পাছলৈ এইখন শিক্ষানুষ্ঠান এছ.এন.ডি.টি. মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা অনুমোদিত হয়। এইখন মহাবিদ্যালয়ত তেখেতে ইংৰাজী, মনোবিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ পাঠ প্ৰদান কৰে।
সাহিত্যিক জীৱন
গুণসুন্দৰী, স্ত্ৰীবোধ আৰু সাৰদাৰ লেখীয়া মহিলা আলোচনীত বিদ্যাগৌৰীয়ে লিখা-মেলা কৰিছিল। গুজৰাটী সাহিত্য পৰিষদৰ পঞ্চদশ অধিৱেশনত তেখেত সভাপতিৰ আসনত বহিছিল।
তেখেতৰ কেইখনমান প্ৰবন্ধ-সংকলন হৈছে: গৃহদীপিকা (১৯৩১), নাৰীকুঞ্জ (১৯৫৬), আৰু জ্ঞানসুধা (১৯৫৭)
ভগ্নী সাৰদা মেহতাৰ সৈতে তেখেতে ৰমেশ সুন্দৰ দত্তৰ দ্য লেক অৱ পামছ (১৯০২)কে ধৰি আন দুখনমান গ্ৰন্থ অনুবাদ কৰিছিল।
বঁটা
১৯২৬ চনত বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠক "কেঈশ্বৰী-ই-হিন্দ" পদক প্ৰদান কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ
দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ বা দেওপানী থান অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বোকাজানৰ বৰসেৱাগুৰি গাঁৱৰ ওচৰত দেওপানী চাহ বাগিচাত অৱস্থিত মা দুৰ্গা প্ৰতি উৎসৰ্গিত মন্দিৰ। দেওপানীত উদ্ধাৰ কৰা আৰু প্ৰতিষ্ঠাপিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক মূল্যবিজড়িত শৈলমূৰ্তিসমূহ নৱম-দশম শতিকাৰ। থানৰ পৰা প্ৰায় ২ কিল’মিটাৰ আগলৈ সুপ্ৰাচীন মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠাৰে ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱ থান এখন আছে। দেওপানী নৈৰ পাৰত পৰ্যটন বিভাগৰ আটকধুনীয়া নিৱাস অৱস্থিত।
কিংবদন্তি
স্বৰ্গীয় সুৰেন্দ্ৰ নাথ ৰয় (নুনু বাবু নামেৰে জনাজাত) নামৰ এজন জনপ্ৰিয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, জনহিতকৰ আৰু চাহ খেতিয়কে অসমৰ দেওপানী চাহ বাগিচাত বাস কৰিছিল। এদিনাখন তেওঁ চাহ বাগিচাৰ হাবিত তেওঁৰ বন্ধু আৰু শ্ৰমিকসকলৰ সৈতে চিকাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে এটা ঠাইত শিবিৰ পাতিছিল আৰু চিকাৰৰ পিছত বিশ্ৰাম লৈছিল। সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোক তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ উভতি আহিল আৰু নুনু বাবুদে দেওপানী চাহ বাগিচাত থকা তেওঁৰ বাংলোত জিৰণি লবলৈ গ'ল। মাজনিশা তেওঁ দেৱী দুৰ্গাৰ সপোন দেখি সাৰ পাইছিল আৰু সপোনত দুৰ্গা দেৱীয়ে তেওঁক তেওঁলোকে চিকাৰ কৰি আমোদ কৰা ঠাইৰ তলত মা দুৰ্গা লুকাই আছে বুলি কৈছিল। তেওঁ নুনু বাবুক ভূগৰ্ভৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিবলৈ কৈছিল।
ইয়াৰ কিছু দূৰত ক'লা গ্ৰেনাইটত খোদিত ভগৱান বিষ্ণুৰৰ এটা মূৰ্তি উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। পিছত নুনু বাবুয়ে তেওঁৰ দেউতাক উদ্যোগপতি দেৱৰাজ ৰয়ক আৰু তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ মহেন্দ্ৰ নাথ ৰয়ক এই বিষয়ে অৱগত কৰে। তেওঁলোকৰ কুল দেৱী হিচাপে দুৰ্গা দেৱীক উপাসনা কৰাৰ বাবে দেৱী দুৰ্গাৰ মূৰ্তি উদ্ধাৰ হোৱা ঠাইৰ পৰা কেই মিটাৰ দূৰত অস্থায়ী আশ্ৰয়স্থল স্থাপন কৰা হৈছিল। এক শুভ মুহূৰ্ত বাছনি কৰি অতি ধুমধামেৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা পূজা স্বৰ্গীয় দেৱৰাজ ৰয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে আয়োজন কৰি দেওপানী থান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
অৱস্থান
দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বোকাজানৰ বৰসেৱাগুৰি গাঁৱৰ ওচৰত দেওপানী চাহ বাগিচাত অৱস্থিত। নুমলীগড়-ডিমাপুৰ সংযোগী ৩৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত অৱস্থিত থানখন বোকাজান চহৰৰ পৰা দূৰত্ব প্ৰায় ২০ কিল’মিটাৰ।
পৰ্যটন
দেওপানী মন্দিৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত দুৰ্গা পূজাত মন্দিৰত ভক্ত সকলৰ ভীৰ পৰিলক্ষিত হয়। শ্ৰী সুৰেন্দ্ৰ বৈষ্ণো কল্যাণ প্ৰতিষ্ঠানম ন্যাসে মন্দিৰ পৰিচালনা কৰে। চৰকাৰৰ অসম দৰ্শন আঁচনিৰ অধীনত অসম বাজেট ২০১৯-২০ত ইতিহাসপ্ৰসিদ্ধ পৰ্যটন স্থলৰ পৰিকাঠামো উত্তৰণৰ উদ্দেশ্যে প্ৰকাশিত অনুদান প্ৰাপ্তিৰ তালিকাত দেওপানী থানো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। দেওপানী নৈৰ পাৰত পৰ্যটন বিভাগৰ নিৱাস অৱস্থিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
নিলছ্ ব'ৰ
নিলছ্ হেনৰিক ডেভিদ ব'ৰ (Niels Henrik David Bohr; ৭ অক্টোবৰ ১৮৮৫ – ১৮ নৱেম্বৰ ১৯৬২) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ডেনিছ পদাৰ্থবিজ্ঞানী আছিল। ব'ৰে পৰমাণুৰ গঠন আৰু কোৱাণ্টাম তত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰখনত মৌলিক অৱদান আগবঢ়াইছিল যাৰ বাবে তেওঁ ১৯২২ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ এগৰাকী দাৰ্শনিক আৰু বিজ্ঞান গৱেষণাৰ প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত আগৰণুৱা ব্যক্তি।
নিলছ্ ব'ৰে পৰমাণুৰ গঠন সম্পৰ্কে তেওঁৰ বিখ্যাত ব'ৰৰ আৰ্হি দাঙি ধৰিছিল। এই আৰ্হিটোৰ দ্বাৰা ব'ৰে প্ৰস্তাৱ কৰিছিল যে ইলেকট্ৰনৰ শক্তিস্তৰবোৰ পৃথক পৃথক, ইহঁত অবিচ্ছিন্ন নহয়। তদুপৰি ইলেকট্ৰনবোৰে পৰমাণুটোৰ নিউক্লিয়াছৰ চৌদিশে কিছুমান সুনিৰ্দিষ্ট কক্ষপথত ঘূৰি থাকে, কিন্তু ইলেকট্ৰনবোৰে এটা শক্তিস্তৰৰ পৰা আন এটা শক্তিস্তৰলৈ জপিয়াব পাৰে। যদিও ব'ৰৰ আৰ্হিটো পিছলৈ আন উন্নত আৰ্হিৰ দ্বাৰা সংশোধন কৰা হৈছে, ইয়াৰ মূল অন্তৰ্নিহিত নীতিটো এতিয়াও প্ৰাসংগিক হৈয়েই আছে। তেৱেঁই পৰিপূৰকতা ( complementarity) নীতিটোৰ ধাৰণা আগবঢ়াইছিল। এই ধাৰণাটো মতে বস্তু এটাক কিছুমান পৰস্পৰবিৰুদ্ধ ধৰ্মৰে বিশ্লেষণ কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে- একেটা বস্তুৱে তৰংগ বা কণিকাৰূপে আচৰণ কৰিব পাৰে বুলি ধৰি লোৱাটো। বিজ্ঞান আৰু দৰ্শন উভয় ক্ষেত্ৰতে ব'ৰৰ চিন্তাধাৰাত তেওঁৰ পৰিপূৰকতাৰ ধাৰণাটোৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৱ কৰিছিল।
১৯২০ চনত ব'ৰে কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ত ইনষ্টিটিউট অৱ্ থিয়ৰিটিকেল ফিজিক্স প্ৰতিষ্ঠানটো স্থাপন কৰিছিল। এতিয়া এই প্ৰতিষ্ঠানটোক নিলছ্ ব'ৰ ইনষ্টটিউট নামেৰে জনা যায়। হানছ্ ক্ৰেমাৰ, অস্কাৰ ক্লেইন, জৰ্জ দে' হে'ভে'ছে', ৱাৰ্নাৰ হাইজেনবাৰ্গ আদিকে ধৰি অনেক গণমান্য পদাৰ্থবিজ্ঞানীৰ তেওঁ  পৰামৰ্শদাতা হোৱাৰ উপৰি তেওঁলোকৰ লগত সহযোগিতাৰে কাম কৰিছিল। নিলছ্ ব'ৰেই জাৰ্ক'নিয়ামৰ নিচিনা আন এটা মৌলৰ ভৱিষ্যৎবাণী কৰিছিল যিটোৰ নাম পিছলৈ হাফণিয়াম ৰখা হয়। কোপেনহেগেনত আৱিষ্কাৰ হোৱা বাবে ইয়াৰ লেটিন নামটোৰে পৰমাণুটোৰ নাম হাফণিয়াম ৰখা হৈছিল। পিছলৈ ব'ৰৰ সন্মানত এটা মৌলৰ নাম ব'ৰিয়াম ৰখা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৮৫ চনৰ ৭ অক্টোবৰত  ডেনমাৰ্কৰ কোপেনহেগেনত নিলছ্ ব'ৰৰ জন্ম হৈছিল। ব'ৰ আছিল  ক্ৰিষ্টিয়ান ব'ৰৰ তিনিটা সন্তানৰ দ্বিতীয় সন্তান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডেনমাৰ্কৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
মতিলাল নেহৰু
মতিলাল নেহৰু (Motilal Nehru; ৬ মে' ১৮৬১ – ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩১) আছিল এলাহাবাদৰ এজন বিখ্যাত উকীল। তেখেত ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পিতৃ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰ্যকৰ্তাসমূহৰ ভিতৰত এজন আছিল।
১৯২৮ চনৰ পৰা ১৯২৯ চনলৈ সম্পূৰ্ণ দুবছৰ তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ সভাপতি আছিল।
জীৱনী
মতিলাল নেহৰুৰ জন্ম আগ্ৰাত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গংগাধৰ নেহৰু। পাশ্চাত্যত শিক্ষা লাভ কৰা গুণী-মানী ভাৰতীয় সকলৰ ভিতৰত তেখেতো আছিল। তেখেতে এলাহাবাদৰ মুইৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও বি.এ.ৰ অন্তিম পৰীক্ষা দিব নোৱাৰিলে। পাছলৈ তেখেতে কেম্ব্ৰীজৰ পৰা "বাৰ এট্ ল" উপাধি গ্ৰহণ কৰে আৰু ইংৰাজী ন্যায়ালয়সমূহত উকীল হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে।
মতিলাল নেহৰুৰ পত্নীৰ নাম আছিল স্বৰুপ ৰাণী। জৱাহৰলাল নেহৰু তেখেতৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ আছিল। তেখেতৰ দুজনী জীয়ৰীও আছিল। ডাঙৰজনীৰ নাম আছিল বিজয়লক্ষ্মী যি আগলৈ বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত নামেৰে বিখ্যাত হয় আৰু সৰুজনীৰ নাম আছিল কৃষ্ণা, যি পাছলৈ কৃষ্ণা হঠীসিং নামেৰে পৰিচিত হয়।
কিন্তু আগলৈ গৈ তেখেতে নিজৰ ওকালতি বাদ দি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কাৰ্যত মনোনিৱেশ কৰে। ১৯২৩ চনত তেখেতে দেশবন্ধু চিত্তৰঞ্জন দাসৰ সৈতে কংগ্ৰেছ দল ত্যাগ কৰি নিজে স্বৰাজ দলৰ স্থাপনা কৰিছিল। ১৯২৮ চনত কলকাতাত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছ অধিৱেশনত সভাপতিৰূপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৮২৮ চনত কংগ্ৰেছৰ দ্বাৰা স্থাপিত ভাৰতীয় সংবিধান আয়োগৰ সভাপতিও হৈছিল তেখেত। এই আয়োগেই নেহৰু ৰিপোৰ্ট প্ৰকাশ কৰিছিল।
মতিলাল নেহৰুৱে এলাহাবাদত এটা বিলাসী গৃহ নিৰ্মাণ কৰিছিল । যাৰ নাম আনন্দ ভৱন ৰাখিছিল। ইয়াৰ পাছত তেখেতে নিজৰ পুৰণি ঘৰ স্বৰাজ ভৱন কংগ্ৰেছ দলক প্ৰদান কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৩১ চনত এলাহাবাদত মতিলাল নেহৰুৰ মৃত্যু হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইৰা ত্ৰিবেদী
ইৰা ত্ৰিবেদী ((Ira Trivedi; জন্ম:১৯৮৪) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, স্তম্ভলেখক আৰু যোগ গুৰু। ভাৰতৰ মহিলাৰ সমস্যা আৰু লিংগ-বৈষম্যক লৈ তেওঁ গল্প-উপন্যাস আৰু প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখিছে। ইণ্ডিয়া ইন লাভ: মেৰিজ এণ্ড ছেক্সুৱেলিটি ইন টুৱেণ্টি ফাষ্ট চেঞ্চুৰী, হোৱাট উড য়্যু ডু টু চেভ দ্য ৱৰ্ল্ড?, দ্য গ্ৰেট ইণ্ডিয়ান লাভ ষ্ট’ৰি আৰু দেয়াৰচ্‌ ন লাভ অন ৱাল ষ্ট্ৰীট আদি ত্ৰিবেদীৰ সৃষ্টিকৰ্ম।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ নাৰী
মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলে দক্ষিণ-পূব ইউৰোপৰ এখন দেশ মণ্টেনেগ্ৰোত বাস কৰে৷ এই অঞ্চলটোক সাধাৰণতে বাল্কন নামেৰে জনা যায়। তেওঁলোক দক্ষিণ স্লাভ নামেৰে জনাজাত এটা গোটৰ অন্তৰ্গত বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলৰ প্ৰাৰম্ভিক বৰ্ণনা ১৮৮০ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ এটা স্তম্ভৰ পৰা আহিছে, য'ত কাকতখনে কৈছিল যে "মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাগৰাকীয়ে ক্ষেত্ৰভিত্তিক কৰ্মত পুৰুষৰ সৈতে সমান শ্ৰমৰ অংশ লয়, আৰু তেওঁ সকলো কাম ঘোঁৰাত উঠি অথবা অন্যান্য জীৱ-জন্তুৰ সহায়েৰে পৰিবহন কৰে।" বাতৰি কাকতখনে তেওঁলোকক বোৱা বা কাটিব পৰা কামত নিয়োজিত বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
ইৰা ত্ৰিবেদী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ভাৰতৰ লক্ষ্ণৌত ত্ৰিবেদীৰ জন্ম হৈছিল। সাহিত্যিক ক্ৰান্তি ত্ৰিবেদী ইৰাৰ আইতাক।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ নাৰী
দৈহিক বৈশিষ্ট্য
বিশ্বৰ আটাইতকৈ ওখ লোকসকলৰ ভিতৰত মণ্টেনেগ্ৰো অন্যতম৷ তেওঁলোকৰ মহিলাসকলৰ গড় উচ্চতা ১৭১ চেণ্টিমিটাৰ (৬৭ ইঞ্চি)।
সমাজত স্থিতি
মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলে ৰক্ষণশীল নতুবা পিতৃতান্ত্ৰিক মণ্টেনেগ্ৰিন সমাজত বাস কৰিব পাৰে, নহ'লে তেওঁলোকৰ বাসস্থানৰ অঞ্চলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মাতৃতন্ত্ৰবাদী সমাজত বাস কৰিব পাৰে। পুৰুষৰ নেতৃত্বত গঠন হৈ উঠা একক পৰিয়ালত এগৰাকী মহিলাই পাৰিবাৰিক বিষয় সন্দৰ্ভত পুৰুষজনৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। আধুনিক যুগত মণ্টেনেগ্ৰোৰ লোকসকলে নিজৰ মহিলাৰ প্ৰতি "যত্নশীল মনোভাৱ" ৰাখে।
ইটালীৰ ৰাণী
মণ্টেনেগ্ৰোৰ ইতিহাসত মণ্টেনেগ্ৰোৰ কেইগৰাকীমান মহিলাৰ উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আছে। ইয়াৰে এগৰাকী আছিল মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনা (১৮৭৩–১৯৫২)৷ তেওঁ মণ্টেনেগ্ৰোৰ এজন প্ৰাক্তন ৰজাৰ কন্যা, যি ইটালীৰ ৰাণী হৈছিল। ইংৰাজ ইতিহাসবিদ ডেনিছ মেক স্মিথে মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনাক ইটালীৰ ৰাণী হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল৷ তেওঁ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মণ্টেনেগ্ৰিন মহিলা৷ মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনাই তেওঁৰ সময়ত ইটালীৰ ৰজা তৃতীয় ভিক্টৰ ইমানুৱেলক ফেচিষ্ট ক্ৰ’ৱেট আৰু আলবেনিয়ানসকলৰ (যিসকলে মণ্টেনেগ্ৰিন ভূখণ্ডৰ সৈতে নিজৰ দেশসমূহ সংবৰ্ধন কৰিব বিচাৰিছিল) তেওঁৰ ভতিজা মণ্টেনেগ্ৰোৰ ৰাজকুমাৰ মাইকেলে কেতিয়াও আগবঢ়োৱা মুকুট গ্ৰহণ কৰা নাছিল, আৰু তেওঁৰ ভতিজা যুগোস্লাভিয়াৰ ৰজা দ্বিতীয় পিটাৰৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
মণ্টেনেগ্ৰোৰ আন এগৰাকী উল্লেখযোগ্য মহিলা হৈছে মণ্টেনেগ্ৰোৰ প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক ডিভনা ভেকোভিচ (১৮৮৬–১৯৪৪)। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত চিকিৎসক হোৱাৰ উপৰি ভেকোভিচ আছিল এজন মানৱীয় আৰু সাহিত্য অনুবাদক। অনুবাদক হিচাপে তেওঁ প্ৰথমে মণ্টেনেগ্ৰিন ভাষাৰ পৰা ফৰাচী ভাষালৈ দ্য মাউণ্টেন ৰেথ (দ্য মাউণ্টেন অৱ ৰেথ বুলিও জনা যায়) অনুবাদ কৰিছিল৷ মাউণ্টেন ৰেথ হৈছে ৰাজকুমাৰ-বিচপ আৰু কবি দ্বিতীয় পেটাৰ পেট্ৰভিচ-নজেগোছৰ দ্বাৰা লিখা ছাৰ্বিয়ান সাহিত্যৰ এটা সুপৰিচিত কবিতা আৰু নাটক। ভেকোভিচে ছাৰ্বিয়ান কবি জোভান জোভানোভিচ ঝমাজৰ দৰে আন কবিতাও অনুবাদ কৰিছিল।
ইৰা ত্ৰিবেদী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
শিৱানন্দ যোগা ৱেদান্ত চেণ্টাৰৰপৰা তেওঁ আচাৰ্য প্ৰশিক্ষণ সমাপ্ত কৰিছে।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ নাৰী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ইৰা ত্ৰিবেদী
কৰ্মজীৱন
মিছ ইণ্ডিয়া সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ সৈতে জড়িত তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত আধাৰিত ত্ৰিবেদীৰ প্ৰথমখন উপন্যাস, হোৱাট উড য়্যু ডু টু চেভ দ্য ৱৰ্ল্ড?: কনফেছনচ্‌ অৱ আ কুড-হেভ-বিন বিউটি কুইন তেওঁৰ ১৯ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ পায়। ‘ডেক্কান হেৰল্ড’ৰ এটি গ্ৰন্থ সমীক্ষাত কিতাপখনক "হীৰাৰ আঁৰৰ ধূলি, প্লাষ্টিক হাঁহিৰ আঁৰৰ চকুপানী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ পৰ্দাৰ আঁৰত চলি থকা ব্যঞ্জনৰ সত্যতা প্ৰকাশক এক মনোৰঞ্জনমূলক প্ৰথম উপন্যাস" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।
২০২০ চনত, তেওঁ শিশুসকলৰ বাবে ঔম দ্য য়গা ডগ নামৰ এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰে, ‘দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ’ৰ বৰ্ণনা মতে কিতাপখন হৈছে “শিশুসকলক যোগাভ্যাস কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰা এক আমোদজনক আৰু আকৰ্ষণীয় উপায়”, আৰু ‘দ্য হিন্দু’ৰ সোমা বসুৰ মতে কিতাপখন “শিশুসকলৰ বাবে সহজ আসন আৰু উপকাৰী উশাহ-নিশাহৰ কৌশলৰ সৈতে পৰ্যায়ক্ৰমে বৰ্ণিত এক সৰল যোগ নিৰ্দেশনা।”
ইৰা ত্ৰিবেদী অ-লাভজনক প্ৰতিষ্ঠান ‘নমামি যোগা’, ম’বাইল এপ ‘ইৰা যোগা ৱেলনেচ’ আৰু অনলাইন যোগ ষ্টুডিঅ’ ‘য়োগ লাভ’ ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ ‘দ্য হিন্দু’ Deccan Chronicle, , ‘দ্য টেলিগ্ৰাফ’ , ‘টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’, আৰু ‘আউটলুক’ত লিখে। ত্ৰিবেদীয়ে প্ৰায়ে  লিংগ, মহিলা আৰু যুৱসকলৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ ওপৰত বক্তৃতা দিয়ে।।
স্বীকৃতি
২০১৫ চনত, গতিশীলতা আৰু নতুনত্বৰ বাবে ত্ৰিবেদীয়ে দেৱী বঁটা লাভ কৰিছিল। সেই বছৰেই, তেওঁক ভাৰতত কইনা (ব্ৰাইড) সৰবৰাহ সম্পৰ্কীয় শ্ৰেষ্ঠ অনুসন্ধানমূলক প্ৰবন্ধৰ বাবে ‘ইউ কে মিডিয়া বঁটা’ প্ৰদান কৰা হৈছিল।
২০১৭ চনত, ত্ৰিবেদীক ‘বি বি চি’ৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী ৰূপে বাছনি কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ
নিম্নবৰ্গীয় প্ৰসংগ, ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ বা ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ কালেকটিভ হৈছে উত্তৰ এছিয়াৰ পণ্ডিতসকলৰ এটা গোটৰ দ্বাৰা উন্মেষ ঘটোৱা এটা বিষয় যি নিম্নবৰ্গৰ লোকৰ দ্বাৰা ইতিহাস পুনৰ লিখনৰ সৈতে জড়িত। এই গোটটো উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক আৰু উত্তৰ-সাম্ৰাজ্যবাদী সমাজৰ প্ৰতি আগ্ৰহী। ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ শব্দটো কেতিয়াবা আনসকলৰ ক্ষেত্ৰতো অধিক ব্যাপকভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয় যিসকলৰ বহুতো মতামতৰ মিল আছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে "উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক অধ্যয়নৰ আদৰ্শ" আৰু এই ক্ষেত্ৰখনৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আন্দোলন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁলোকৰ অত্যাৱশ্যকীয়তাবাদ বিৰোধী দৃষ্টিভংগী তলৰ পৰা ইতিহাসৰ দৃষ্টিভংগী, অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ সমাজৰ ভিত্তি স্তৰৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কি ঘটে তাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
সংজ্ঞা
এৰিক ষ্ট’কছ আৰু ৰণজিৎ গুহাৰ পাণ্ডিত্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ১৯৮০ চনত ভাৰত আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ ইতিহাসৰ এক নতুন আখ্যান ৰচনা কৰাৰ প্ৰয়াসত এই গোটটোৰ উত্থান ঘটিছিল। ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা গোটটোৱে তাৰ পিছত মূলতঃ গুহাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ জৰিয়তে আগবাঢ়ি কৰি গৈছিল। গ্ৰামস্কিৰ লেখাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত এই আখ্যান কৌশলটো তেওঁলোকৰ "গুৰু" ৰণজিৎ গুহাৰ লেখাত আটাইতকৈ স্পষ্টভাৱে ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল। এইসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ "ঘোষণাপত্ৰ" আৰু লগতে তেওঁৰ ক্লাছিক মনোগ্ৰাফ দ্য এলিমেণ্টৰী এস্পেক্টছ অৱ পেচেণ্ট ইনচাৰজেন্সী উল্লেখযোগ্য। যদিও তেওঁলোক, এক অৰ্থত, বাওঁপন্থী, তথাপিও তেওঁলোকে ভাৰতীয় ইতিহাসৰ পৰম্পৰাগত মাৰ্ক্সবাদী আখ্যানটোক অতি সমালোচনা কৰে, য’ত অৰ্ধসামন্তবাদী ভাৰতক ব্ৰিটিছৰ উপনিবেশিকৰণ, ৰাজনীতিকৰণ কৰাৰ উপৰি স্বাধীনতাক কাঢ়ি লোৱা হৈছিল। বিশেষকৈ তেওঁলোকে এই আখ্যানৰ কেন্দ্ৰবিন্দু অভিজাত শ্ৰেণীৰ ৰাজনৈতিক চেতনাক লৈ সমালোচনা কৰে, যিয়ে পাছলৈ জনসাধাৰণক ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ আৰু বিদ্ৰোহৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে।
বৰঞ্চ তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ এজেণ্ট হিচাপে অ-অভিজাত শ্ৰেণীক, উপ-অধ্যক্ষসকলক গুৰুত্ব দিয়ে। কেৱল বিক্ষোভ আৰু বিদ্ৰোহৰ দৰে অতি দৃশ্যমান কাৰ্য্যৰ বিপৰীতে উদীয়মান ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক আন্দোলনৰ বক্তৃতা আৰু অলংকাৰৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ বিশেষ আগ্ৰহ আছে।
বব মাৰ্লি
ৰবাৰ্ট নেষ্টা মাৰ্লি এগৰাকী জামাইকান গায়ক আৰু গীতিকাৰ যি এক আন্তৰ্জাতিক সংগীত শিল্পী হিচাপে খ্যাত।   তেওঁৰ গীতত ৰেগে, স্কা আৰু ৰকষ্টিডিৰ মিশ্ৰণ দেখা যায়।. তেওঁ ১৯৬৩ত পৰিবেশন আৰম্ভ কৰিলে দ্য ৱেইলাৰ্ছৰ সৈতে, আৰু নিজৰ অনন্য গীত-লিখন তথা কণ্ঠকলাৰে সমগ্ৰ বিশ্বতে খ্যাতনামা হৈ পৰিল। দ্য ৱেইলাৰ্ছে আতাইতকৈ পুৰণি ৰেগে কিছুমান প্ৰিবেশন কৰিছিল প্ৰযোজক লি "স্ক্ৰেচ"ৰ সহযোগত।
কৰ্ম জীৱন
১৯৭৪ত দ্য ৱেইলাৰ্ছ ভংগ হ'ল। মাৰ্লিয়ে অকলে কাম আগবঢ়াই নিলে, আৰু ১৯৭৭ত 'এগজ'ডাচে' মুক্তি লাভ কৰিলে। এই এল্বামে মাৰ্লিলৈ বিশ্বজোৰা খ্যাতি আনিলে আৰু তেওঁ সৰ্বকালৰ জনপ্ৰিয়তম কণ্ঠ শিল্পীৰ অন্যতম হৈ ৰ'ল, ৭ কোটি ৫০ লাখ ৰেকৰ্ডৰ বিক্ৰীৰে। যুক্তৰাজ্যত জনপ্ৰিয় "এগজ'ডাচ", "ৱেইটিং ইন ভেইন", "জেমিং" আৰু "ৱান লাভ" থকা এই এল্বাম ৫৬ সপতাহ ইউকে এল্বাম চাৰ্টত নিৰন্তৰ থাকিল। ১৯৭৮ত মুক্তি লাভ কৰা "কায়া"ত "ইজ দিচ লাভ" আৰু "চেটিস্ফাই মাই চ'ল" গান আছিল। তেওঁৰ আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় এল্বাম "লেজেণ্ড" ১৯৮৪ত মুক্ত হ'ল, তেওঁৰ মৃত্যুৰ ৩ বছৰ পাছত। ই সৰ্বকালৰ আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰেগে এল্বাম।
ব্যক্তিগত মত আৰু পৰিচয়
১১ মে' ১৯৮১ত মাৰ্লিৰ দেহাৱসান ঘটিল মেলান'মাৰ বাবে। তেওঁ ৰাষ্টাফাৰি ধৰ্মত গভীৰ বিশ্বাস ৰাখিছিল আৰু নিজৰ সংগ্গীতত এক আদ্যাত্মিক ভাৱ প্ৰকট কৰিছিল। তেওঁ ৰেগে সংগীত সমগ্ৰ বিশ্বত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিলে। তেওঁ বৰ্তমানে এক গণচিহ্নত পৰিণত হৈছে। তদুপৰি চোলা, বা-বস্তু আদিতো তেওঁৰ প্ৰতিচ্ছবি জনপ্ৰিয় হৈ ৰৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:জামাইকাৰ ব্যক্তি
বিশ্ব ঘৰচিৰিকা দিৱস
alt=এটা মাইকী ঘৰচিৰিকাই নৱজাতকক খুৱাই আছে|thumb|250x250px|এটা মাইকী ঘৰচিৰিকাই নৱজাতকক খুৱাই আছে right|thumb|ইংলেণ্ডৰ গ্লচেষ্টাৰশ্বায়াৰৰ কাউলীত ৰেকৰ্ড কৰা ঘৰচিৰিকা গান আৰু মাত বিশ্ব ঘৰচিৰিকা দিৱস প্ৰতিবছৰে ২০ মাৰ্চ তাৰিখে ঘৰচিৰিকাৰ সংৰক্ষণৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কে জনসচেতনতা অনাৰ উদেশ্যে পালন কৰা হয়। ভাৰতৰ নেচাৰ ফৰএভাৰ ছ’ছাইটি (Nature Forever Society) নামৰ এটা সংস্থাৰ আহ্বানক্ৰমে এই দিৱস পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে উদযাপিত হৈছিল ২০১০ চনত। এই সংস্থা ভাৰতীয় সংৰক্ষণবিদ মহম্মদ দিলৱাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ঘৰচিৰিকাৰ সংৰক্ষণৰ বাবে তেওঁৰ অতুলনীয় অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৮ চনত টাইম আলোচনীয়ে তেওঁক ‘প্ৰকৃতিৰ বীৰ’ (Heroes of the Environment) তালিকাত স্থান দিছিল।
ঘৰচিৰিকাৰ সংকট
বিশ্বত দেখা পোৱা বহু প্ৰজাতিৰ ঘৰচিৰিকাৰ ভিতৰত ভাৰতত মুঠতে পাঁচবিধ ঘৰচিৰিকাৰ প্ৰজাতি আছে। অৱশ্যে অসমত ইয়াৰে তিনিবিধ প্ৰজাতিহে দেখা পোৱা যায়। এইকেইবিধ হৈছে- ঘৰচিৰিকা (House Sparrow), ইউৰেছিয়ান ট্ৰী স্পেৰ’ (Eurasian Tree Sparrow) আৰু ৰাছেট স্পেৰ’ (Russet Sparrow)। ঘৰচিৰিকাই ইহঁতে বেছিভাগ গুটি শস্য আৰু মাজে-সময়ে কীট-পতংগ আদি খায়। ই মানুহৰ বাবে বহুতো উপকাৰো কৰে। বিশেষকৈ মহৰ কণী আদি খাই ইহঁতে বিভিন্ন ৰোগ যেন মেলেৰিয়া আৰু ডেংগু আদি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। তদুপৰি ইহঁতে গছে গছে উৰি ফুৰি পৰাগ ৰেণু কঢ়িয়াই পৰাগযোগতো সহায় কৰে। প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি ঘৰচিৰিকা খুবেই সংবেদনশীল। গতিকে এই চৰাইবিধক নগৰীয়া পৰিৱেশৰ স্বাস্থ্যৰ পৰিচায়ক (Bioindicator) বুলিও গণ্য কৰা হয়।
শেহতীয়া তথ্যমতে বিশ্বত ঘৰচিৰিকাৰ বিস্তৃতি ক্ৰমান্বয়ে কমি আহিবলৈ লৈছে। ঘৰচিৰিকাৰ সংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ মূল কাৰণ হ’ল, মানুহৰ জীৱনধাৰাৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্ত্তনৰ ফলত ঘৰচিৰিকাৰ থকা ঠাইৰ আৰু খাদ্যৰ অভাৱ। তেনেদৰে নগৰীকৰণ (urbanization), খেতি-পথাৰত কীটনাশক (insecticide) আৰু পতংগনাশকৰ বহুল ব্যৱহাৰ, বনাঞ্চল ধবংস আদিয়ে সামগ্ৰিকভাৱে ঘৰচিৰিকাৰ বাসস্থান ধ্বংস কৰি আহিছে আৰু ইহঁতক সংকটৰ মুখলৈ ঠেলি দিছে।
দিৱসৰ তাৎপৰ্য্য
ঘৰচিৰিকা দিৱসৰ মূল উদেশ্য হ’ল ঘৰচিৰিকাকে ধৰি নগৰীয়া জৈৱবৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে জনসাধাৰণৰ মাজত সচেতনতা অনা আৰু সঠিক ব্যৱস্থা লোৱা। ইয়াৰ যোগেদি ঘৰচিৰিকাৰ সংৰক্ষণৰ বাবে জনসাধাৰণক অনুপ্ৰেৰণা যোগোৱা হয় আৰু এইক্ষেত্ৰত প্ৰচেষ্টা কৰি থকা লোকসকলক মতবিনিময়ৰ বাবে এক মঞ্চ প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰতিবছৰে এই দিৱসৰ এটা বিষয় (theme) ঠিক কৰি দিয়া হয়। উদাহৰণস্বৰূপে ২০২১ চনৰ বিষয় আছিল  ‘I Love Sparrows’।  এই দিনটোত বিভিন্ন কাৰ্য্যসূচী যেনে চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতা, ঘৰচিৰিকাৰ সমদল, সংবাদ মাধ্যমৰ যোগেদি প্ৰচাৰ আদিৰে উদযাপন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ইছলামিক বৰ্ষপঞ্জী
ইছলামিক বৰ্ষপঞ্জী বা মুছলিম বৰ্ষপঞ্জী বা হিজৰী বৰ্ষপঞ্জী  এটি চন্দ্ৰ নিৰ্ভৰশীল বৰ্ষপঞ্জী। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন মুছলিম দেশ আৰু ইছলাম ধৰ্মৰ মানুহে এই বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰণ কৰে। চন্দ্ৰ কলাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰে ইয়াৰ দিন-বাৰ আদি নিৰ্ধাৰিত হয়। গোটেই বিশ্বজুৰি পালন কৰা বিভিন্ন ইছলামিক পৱিত্ৰ দিন তথা উৎসৱ এই বৰ্ষপঞ্জীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
বিৱৰণ
প্ৰতিদিন সূৰ্যাস্তৰ মাধ্যমত দিন গণনা আৰম্ভ হয়। কিন্তু মাহ গণনা নিৰ্দিষ্ট ভূখণ্ডত খালি চকু বা বিভিন্ন যন্ত্ৰপাতিৰ (যেনে: দূৰবীণ, সাধাৰণ দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ) সহায়ত জোন দেখাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণকৈ নিৰ্ভৰ কৰে। এই মাহ সমূহ জোন দেখাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ২৯ বা ৩০ দিনৰ হয়। যি মাহ ২৯ দিনত শেষ হলে নতুন মাহৰ জোন দেখা পোৱা নাযায়, সেই মাহ ৩০ দিনত সম্পূৰ্ণ কৰা হয়।
মাহৰ নাম
ইছলামিক মাহসমূহৰ নাম ক্ৰমে:
২০২১ মগবাজাৰ বিস্ফোৰণ
২০২১ চনৰ ২৭ জুনত বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাৰ মগবাজাৰৰ ৱয়াৰলেচ গেটত মগবাজাৰ বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছিল। কমেও ৭জন লোক নিহত হৈছিল আৰু ১০০ৰো অধিক লোক আহত হৈছিল, যাৰ ভিতৰত ৬৬ জনক বিভিন্ন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। আৰক্ষীয়ে সন্দেহ কৰিছে যে ঘটনাটো হিমায়িত গেছৰ ফলত সংঘটিত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ শ্ৰেণী:মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্যোগ
নদিয়া কে পাৰ (১৯৮২ চলচ্চিত্ৰ)
ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনে প্ৰযোজনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখন ১৯৮২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰে। চলচ্চিত্ৰখন পিছত ১৯৯৪ চনত ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ দ্বাৰা “হাম আপকে হে কৌন!” নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। চলচ্চিত্ৰখনক তেলেগু ভাষালৈ “প্ৰেমালয়ম” নামেৰে ডাব কৰা হয়৷
প্লট
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীভাগ কেশৱ প্ৰসাদ মিশ্ৰৰ হিন্দী উপন্যাস “কোহৱৰ কী শৰ্ত”ৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ ওপৰত আধাৰিত৷ ইয়াত উত্তৰ প্ৰদেশত বসবাস কৰা এগৰাকী ব্ৰাহ্মণ খেতিয়কক তেওঁৰ দুই ভতিজাৰ সৈতে দেখুওৱা হয়৷ তেওঁৰ বেমাৰ হয়, তেওঁৰ চিকিৎসাৰ বাবে ওচৰৰ গাঁও এখনৰ পৰা বৈদ্য এগৰাকীক মাতিবলৈ তেওঁৰ ভতিজা যায়৷ যেতিয়া খেতিয়কগৰাকী সুস্থ হৈ পৰে তেতিয়া তেওঁ চিকিৎসাৰ বাবে বৈদ্যগৰাকীক দিবলগীয়া খৰচৰ বিষয়ে সুধে; তেতিয়া বৈদ্য গৰাকীয়ে তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ জীয়াৰী খেতিয়কৰ জ্যেষ্ঠ ভতিজা গৰাকীৰ সৈতে বিবাহৰ বাবে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায় আৰু ব্ৰাহ্মণ খেতিয়ক গৰাকীও লগালগ সহমত হয়৷
ৰূপা যেতিয়া সিহঁতৰ প্ৰেমৰ কথা গম পায় তেতিয়া সিহঁতক বিবাহ কৰাই দিয়াত সহায় কৰিম বুলি কথা দিয়ে যদিও এক দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হৈ যায়৷ সিহঁতৰ প্ৰেমৰ কথা ৰূপাৰ বাহিৰে সিহঁতৰ পৰিবাৰৰ কোনোৱে গম নাপায়৷ ৰূপাৰ মৃত্যুৰ পিছত খেতিয়ক আৰু বৈদ্য দুয়ো ৰূপাৰ সন্তানৰ পালন পোষণ কৰিবলৈ বুলি গুঞ্জাৰ বিবাহ ওমকাৰৰ সৈতে কৰিবলৈ বিচাৰে৷ যেতিয়া বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সকলো কাৰুকাৰ্য সম্পূৰ্ণ হয় তেতিয়া চন্দন আৰু গুঞ্জাৰ প্ৰেম কাহিনী বাহিৰলৈ আহে৷ অৱশেষত গুঞ্জা আৰু চন্দনৰ সৰ্বসন্মতি সাপেক্ষে বিবাহ সম্পন্ন হয়৷
পৰৱৰ্তী ঘটনা
“এয়াৰ ইণ্ডিয়া ফ্লাইট ১৮২” ৰ দুৰ্ঘটনাত ওমকাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ইন্দৰ ঠাকুৰৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ