cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কদুৰী শ্ৰীছাইলা শ্ৰী ৰাজামৌলী
২০১৩-বৰ্তমান
২০১৫ চনত ৰাজামৌলীৰ মহাকাব্যিক একছন ছবি বাহুবলী: দ্য বিগিনিং মুক্তি হয়৷ ছবিখনে আকাশচুম্বী সফলতা লাভ কৰে আৰু সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ভাৰতীয় ছবিৰ তালিকাৰ শীৰ্ষ পাঁচৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে৷   এই ছবিখনৰ নিৰ্মাণক বিষয় হিচাপে সঞ্জীৱ ভাস্কৰৰ তথ্যচিত্ৰ এশ বছৰৰ ভাৰতীয় চিনেমাত উপস্থাপন কৰা হয়৷
ছালাত
ছালাতৰ (সময়) ওৱাক্তসমূহ
ক) ফজৰৰ ছালাতৰ সময়ঃ চুবহ ছাদিকৰ পিছতে ফজৰৰ ওৱাক্ত আৰম্ভ হয় আৰু সূৰ্য্যোদয়ৰ আগলৈকে থাকে। গতিকে সমস্যাজনিত কাৰণত সূৰ্য্যোদয়ৰ পূৰ্বে ফজৰৰ ছালাত আদায় কৰিব পাৰি। আওৱাল ওৱাক্তত ছালাত আদায় কৰা উত্তম বাবে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে খুব পুৱাতে উঠি ফজৰৰ ছালাত আদায় কৰিছিল। পূব আকাশ মুকলি হ’লেহে ফজৰৰ ছালাতৰ সময় আৰম্ভ হোৱাৰ বিষয়ে কোনো দলীল নাই। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ফজৰৰ ছালাত আদায় কৰাৰ সময় সম্বন্ধে তলত উল্লিখিত হাদীছত পোৱা যায়- “আয়িশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত,
ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ফজৰৰ ছালাত আদায় কৰাৰ পিছত মহিলাসকলে চাদৰ মেৰিয়াই নিজ নিজ ঘৰলৈ উভতি গৈছিল, কিন্তু ধূসৰ অন্ধকাৰৰ কাৰণে তেওঁলোকক চিনিব পৰা নগৈছিল। ”
আন এক হাদীছত ‘আয়িশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাই বৰ্ণনা কৰিছে,
কদুৰী শ্ৰীছাইলা শ্ৰী ৰাজামৌলী
২০১৩-বৰ্তমান
ৰাজামৌলীৰ নিৰ্দেশনাত নিৰ্মিত শেহতীয়া ছবি আৰআৰআৰ' (২০২২) হৈছে ভাৰতীয় স্বাধীনতা-যুঁজাৰু আল্লুৰী সীতাৰামা ৰাজু আৰু কোমাৰাম ভীমৰ জীৱন-কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত৷ প্ৰায় ৫৫০ কোটি টকাৰ বাজেটেৰ নিৰ্মিত আৰআৰআৰ সৰ্বকালৰ এখন খৰচী ভাৰতীয় ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে৷ ছবিখনত জুনিয়ৰ এনটিআৰ, ৰাম চৰণ, আলিয়া ভাট আৰু অজয় দেৱগণে অভিনয় কৰে৷ অভিনেতা মহেশ বাবুৰ লগত নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ওলোৱা এখন ছবিৰ কাম-কাজ ২০২২ চনতে আৰম্ভ হ'ব৷ Rajamouli also spoke about his intention to make a film based on the Indian epic Mahabharata in the future.
ছালাত
ছালাতৰ (সময়) ওৱাক্তসমূহ
“মুমিন মহিলাসকলে চাদৰেৰে আবৃত হৈ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে ফজৰৰ ছালাতত উপস্থিত হৈছিল আৰু ছালাত শেষ হোৱাৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি গৈছিল, কিন্তু ধূসৰ অন্ধকাৰৰ বাবে তেওঁলোকক কোনেও চিনি পোৱা নাছিল। ”
আন এক বৰ্ণনাত কৈছে–
কদুৰী শ্ৰীছাইলা শ্ৰী ৰাজামৌলী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ছালাত
ছালাতৰ (সময়) ওৱাক্তসমূহ
“ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ফজৰৰ ছালাত এনে সময়ত পঢ়িছিল যেতিয়া ওচৰত বহা লোকক চিনিব পৰা নগৈছিল আৰু ৬০ ৰ পৰা ১০০ আয়াত তিলাৱত কৰিছিল। ”
গতিকেই ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কোৱা হয় যে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সময়ত ফজৰৰ ছালাত অন্ধকাৰত আৰম্ভ হৈছিল আৰু আন্ধাৰ হৈ থকা অৱস্থাতে শেষ হৈছিল, যাৰ বাবে জাম‘আতত ছালাত আদায় কৰা মহিলাসকলক ছালাত শেষ হোৱাৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি যাওঁতে কোনেও চিনি পোৱা নাছিল।
খ) জোহৰৰ ছালাতৰ সময়ঃ সূৰ্য্য পশ্চিম আকাশৰ পিনে ঢাল খোৱাৰ লগে লগে জোহৰৰ ছালাতৰ সময় আৰম্ভ হয় আৰু কোনো বস্তুৰ ছাঁ তাৰ সমপৰিমাণ হ’লে শেষ হয়। এই সংক্ৰান্তত ‘আব্দুল্লাহ ইবনু আমৰ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে,
“জোহৰৰ ছালাতৰ সময় হ’ল– সূৰ্য্য ঢাল খোৱাৰ পৰা কোনো ব্যক্তিৰ ছাঁ তাৰ সমপৰিমাণ হোৱা পৰ্যন্ত অৰ্থাৎ ‘আছৰৰ সময় হোৱালৈকে। ”
আলিমসকলৰ মত যে আওৱাল ওৱাক্তত ছালাত আদায় কৰা জৰুৰী যদিও গ্ৰীষ্ম কালত জোহৰৰ ছালাত কিছু পলমকৈ আদায় কৰিব পাৰি। আবু ছাঈদ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৱে কৈছে–
ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, “তোমালোকে জোহৰক ঠাণ্ডা কৰা, কাৰণ গৰমৰ প্ৰকোপ জাহান্নামৰ তাপ। ”
গ) ‘আছৰৰ ছালাতৰ সময়ঃ কোনো বস্তুৰ ছাঁ যেতিয়া সেই বস্তুৰ সমপৰিমাণ হ’ব তেতিয়া ‘আছৰৰ ছালাতৰ সময় আৰম্ভ হ’ব। আৰু যেতিয়া ছাঁ দ্বিগুণ হ’ব তেতিয়া শেষ হ’ব, অৱশ্যে কোনো সমস্যাজনিত কাৰণত সূৰ্য্যাস্তৰ আগত এক ৰাক‘আত পঢ়িব পাৰিলে ‘আছৰৰ ছালাত আদায় হৈ যাব, তেনেকৈ সূৰ্য্যোদয়ৰ আগত এক ৰাক‘আত পঢ়িব পাৰিলে ফজৰৰ ছালাত আদায় হৈ যাব। বাকী ৰাক'আত সমূহো পূৰা কৰি ল'ব। আনাচ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ‘আছৰৰ ছালাত পঢ়িছিল সূৰ্য্য যেতিয়া উজ্জ্বল অৱস্থাত ওপৰত আছিল, তাৰ পিছত কোনো লোকে মদিনাৰ পৰা চাৰি মাইল বা সম-দূৰত্বত অৱস্থিত স্থানৰ পৰা ঘূৰি আহিব পাৰিছিল।
ঘ) মাগৰিবৰ ছালাতৰ সময়ঃ সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ লগে লগে মাগৰিবৰ ছালাতৰ সময় আৰম্ভ হয় আৰু পশ্চিম আকাশত সূৰ্য্যৰ ৰঙচুৱা আৱৰণ নাইকিয়া হোৱাৰ লগে লগে শেষ হয়।
ঙ) ইশ্বাৰ ছালাতৰ সময়ঃ মাগৰিবৰ ছালাতৰ সময় শেষ হোৱাৰ পিছতে ইশ্বাৰ ছালাতৰ সময় আৰম্ভ হয় আৰু মাজনিশালৈকে থাকে। সমস্যাজনিত কাৰণত ফজৰৰ আগলৈকে পঢ়িব পাৰি, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ইশ্বাৰ ছালাত পলমকৈ পঢ়াতো উত্তম হিচাবে বিবেচনা কৰিছিল। ইবনু ‘আব্বাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে,
ওপৰোক্ত হাদীছবোৰৰ পৰাই আলিসকলে কয় যে, জীব্ৰীল আলাইহি অছাল্লামে পাঁচ+পাঁচ মুঠ দহ ওৱাক্ত ছালাতত ইমামতি কৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক প্ৰতি ওৱাক্ত ছালাতৰ আওৱাল আৰু আখেৰী সময়ৰ বিষয়ে জনাই দিছে। আওৱাল ওৱাক্তত ছালাত আদায় কৰাৰ গুৰুত্ব অধিক, আনকি জাম‘আতত ছালাত আদায় কৰাতকৈও অধিক প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে।
মমতা চন্দ্ৰকৰ
মমতা চন্দ্ৰকৰ (Mamta Chandrakar, জন্ম: ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁক ছত্তীছগঢ়ৰ নাইটিংগেল বুলি কোৱা হয়। ছত্তীছগঢ়ৰ খৈৰাগঢ়ত অৱস্থিত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংগীতত মামতা চন্দ্ৰকাৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। ১০ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে তেওঁ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৭ চনত আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ লোক কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী প্ৰেম চন্দ্ৰকাৰ চৌলিউদৰ এজন প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক। বৰ্তমান মমতা চন্দ্ৰকৰ ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য পদত অধিষ্ঠিত।
জীৱনী
১৯৫৮ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অবিভক্ত মধ্য প্ৰদেশৰ (বৰ্তমান ছত্তীছগঢ়) দুৰ্গত মমতা চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ আৰু মাতৃ গয়াবাঈ চন্দ্ৰকৰ। দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ এজন লোকসংগীতৰ পণ্ডিত আছিল। যেতিয়া বলিউডৰ সংগীতত স্থানীয় লোকসংগীতক প্ৰভাৱিত কৰি আছিল সেইসময়ত তেওঁ ১৯৭৪ চনত "চনহা-বিহান" নামৰ এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল। চনহা-বিহানৰ লক্ষ্য আছিল লোকসংগীতৰ আত্মাক মানুহৰ হৃদয় আৰু মনত জীয়াই ৰখাৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ মাৰ্চত চল্লিশৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ লোকৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। স্বৰ্গীয় দাউ মহা সিঙে লোকসংগীতৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁৰ গোটেই জীৱন উৎসৰ্গিত কৰিছিল। মামতা চন্দ্ৰকৰে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা নিজেই লোকসংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সংগীতৰ অধিক অধ্যয়নৰ বাবে ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী চিনেমাৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক প্ৰেম চন্দ্ৰকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৮৮ চনত দম্পতীহালৰ এগৰাকী কন্যা পুৰ্ভি চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হয়।
১৯৭৭ চনত তেওঁ আকাশবাণীৰ লোকসংগীতৰ বাবে এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পীত পৰিগণিত হয়। তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ আকাশবাণীৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতাত ছত্তীছগঢ়ৰ লোক জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি স্বৰূপ নৃত্য উপস্থাপনৰ বাবে সৰ্ব ভাৰতীয় স্তৰত এক মেধা প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান লাভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত মমতা চন্দ্ৰকৰে লোকসংগীতৰ বাবে আকাশবাণীৰ এ গ্ৰেড শিল্পীৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ ছত্তীশগড় চৰকাৰৰ মুখ্য নিৰ্বাচনী বিষয়াৰ দ্বাৰা ভোটাৰ সজাগতাৰ বাবে ৰাজ্যিক আইকন হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। ২০১৩ চনত তেওঁক লোক সংগীতৰ বাবে শীৰ্ষ শ্ৰেণী প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তেওঁ ছত্তীছগঢ়ৰ আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ সহকাৰী পৰিচালক (কাৰ্যসূচী) হিচাপে সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিছত ২০১৮ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে চৰকাৰী সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। দেশ আৰু বিদেশত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰা মমতা চন্দ্ৰকাৰে বৰ্তমান ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ দায়িত্বভাৰ পালন কৰি আছে।
ইজৰাইলৰ দখলকৃত অঞ্চলসমূহ
১৯৬৭ চনৰ ছয়দিনীয়া যুদ্ধৰ পাছত ইজৰাইলে পশ্চিম এছিয়াৰ এনে কিছুমান অঞ্চল নিজৰ দখললৈ আনিছিল য'ত পূৰ্বতে বেলেগৰ প্ৰশাসন চলিছিল। এই ঘটনাকে কেন্দ্ৰ কৰি আজিও পশ্চিম এছিয়া অঞ্চল উত্তপ্ত অৱস্থাত থাকে। প্ৰথমাৱস্থাত ইজৰাইলৰ দ্বাৰা দখলকৃত অঞ্চলসমূহ আছিল:
১৯৮২ চনৰ লেবানন যুদ্ধৰ পাছত ইজৰাইলে লেবাননৰ দক্ষিনাংশও অধিকাৰ কৰি লয়।
কোনবোৰ অংশ ইজৰাইলে এৰিছে
১৯৭৯ চনত ইজৰাইল-ইজিপ্ত শান্তি চুক্তি মতে ইজৰাইলে চিনাই প্ৰায়দ্বীপ ইজিপ্তক উভতাই দিয়ে আৰু ইজিপ্তে গাজাপট্টিৰ ওপৰত সকলো অধিকাৰ ত্যাগ কৰে। ১৯৯৩ চনত ইজৰাইলৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইৎজাক ৰাবিন আৰু পেলেষ্টাইন মুক্তি সংস্থাৰ ইয়াছেৰ আৰাফাতৰ মাজত পাৰস্পৰিক বুজাপৰাৰ মাজেৰে গাজাপট্টি পেলেষ্টাইন প্ৰাধিকৰনৰ অধীনলৈ আহে। কিন্তু ২০০৭ চনত পেলেষ্টাইনৰে হামাছ নামৰ ৰাজনৈতিক সংগঠনে ফাতাহ দলক নিৰ্বাচনত পৰাজিত কৰি এই অঞ্চল নিজৰ দখললৈ আনে।
ইজৰাইলে লেবাননৰ খ্ৰিষ্টিয়ান যুঁজাৰু বাহিনী দক্ষিন লেবানন সেনাৰ পক্ষ লৈ লেবাননৰ দক্ষিনাংশখিনি দখললৈ আনিছিল যদিও ইৰাণৰ তৎপৰতাত লেবাননত হিজবোল্লাহ নামৰ এক ইছলামীয় উগ্ৰ-ৰাজনৈতিক সংগঠনে অনৰ্গল ইজৰাইলৰ লগত যুঁজ দি ইজৰাইলৰ দখলক প্ৰত্যাহবান জনাই আহিছিল। হিজবোল্লাহয়ে তলে তলে এক সামৰিক বাহিনীও চলাই ৰাখিছিল আৰু পাছত খ্ৰিষ্টিয়ান যুঁজাৰু বাহিনী দক্ষিন লেবানন সেনাক গেৰিলা যুদ্ধৰে পৰাস্ত কৰি দক্ষিন লেবানন নিজৰ দখললৈ আনে। ফলত ইজৰাইলে ২৪ মে, ২০০০ চনত দক্ষিন লেবানন এৰিবলৈ বাধ্য হয়।
কোনবোৰ অংশ ইজৰাইলে ৰাখিছে
অদ-দিফা-ই-গাৰবিয়া (ৱেষ্ট বেঙ্ক, জৰ্ডান নদীৰ পশ্চিম পাৰ)ৰ খ আৰু গ অংশ বৰ্তমানে ইজৰাইলে নিজৰ অধীনত ৰাখিছে। ক অংশ পেলেষ্টাইন প্ৰাধিকৰণৰ হাতত আছে।
গোলান উচ্চাঞ্চলক লৈ ছিৰিয়াৰ আৰব সেনা, ছিৰিয়াৰ বিদ্ৰোহী সংগঠন জিহাদী নুছৰা বাহিনী আৰু আইছিল সমৰ্থিত উগ্ৰবাদী বোৰে যুঁজ-বাগৰ কৰি আছে।
শ্ৰেণী:ইজৰাইল
মহেন্দ্ৰপাল
মহেন্দ্ৰপাল ভাৰতৰ বেংগল অঞ্চলৰ পাল সাম্ৰাজ্যৰ চতুৰ্থ ৰজা। তেওঁ ৰজা দেৱপালৰ আৰু মাতৃ ৰাণী মাহাতাৰ পুত্ৰ যদিও পাল বংশত বিভিন্ন ঠাইত মহেন্দ্ৰপালৰ নাম উল্লেখ আছে, পূৰ্বতে ইতিহাসবিদে মহেন্দ্ৰপালক প্ৰতিহাৰ ৰাজবংশৰ প্ৰথম মহেন্দ্ৰপালৰ লগত একাকাৰ কৰা কৰিছিল। তেওঁলোকে দেবপালৰ পিছত প্ৰথম বিগ্ঝপালৰ কথা কৈছিল। কিন্তু ১৯৮৭ত জগজ্জীবনপুৰত তেওঁৰ তাম্ৰশাসন আবিষ্কাৰ হ'ল আৰু এই কথা পোহৰলৈ আহিল যে দেবপালৰ পিছত মহেন্দ্ৰপালহে ৰজা হৈছিল। মহেন্দ্ৰপালৰ ৰাজত্বৰ সপ্তম বছৰৰ এই সিংহাসনৰ বিষয়ে আৰু জনা যায় যে তেওঁৰ মহাসেনাপতি বজ্ৰদেব নন্দদীৰ্ঘিকাই উদ্ৰঙ্গ নামৰ ঠাইত এটা বৌদ্ধ বিহাৰ স্থাপন কৰিছিল। তাম্ৰশাসনত মহেন্দ্ৰপালৰ কণিষ্ঠ ভাতৃ প্ৰথম চুৰপালৰ নাম আছে। প্ৰথম চুৰপালে মহেন্দ্ৰপালৰ পিছত সিংহাসন দখল কৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
দেৱী আন্দোলন
দেৱী আন্দোলন (Goddess movement) বুলিলে দেৱী বা নাৰী উপাসনাকেন্দ্ৰীক আধ্যাত্মিক বিশ্বাস বা আচাৰক (মূলতঃ নিওপেগান বা নব্যবিধৰ্মবাদ, Neopagan) বুজা যায়। ১৯৭০ৰ দশকত প্ৰধানকৈ উত্তৰ আমেৰিকা, পশ্চিম ইউৰোপ, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত ইয়াৰ উদ্ভৱ হৈছিল। এই আন্দোলন পুৰুষপ্ৰধান হিচাপে সংগঠিত ধৰ্মৰ ধাৰণাসমূহৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে বৃদ্ধি পাইছিল। দেৱী আন্দোলনত দেৱী উপাসনা কৰা হয় আৰু নাৰীৰ ওপৰত, বা এক বা একাধিক নাৰীত্ব বা লিংগৰ ধাৰণাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।
দেৱী আন্দোলন হৈছে নব্যবিধৰ্মবাদ বা নিওপেগানৰ এক ব্যাপক কিন্তু অ-কেন্দ্ৰীভূত প্ৰৱণতা। সেয়েহে ইয়াত বিশ্বাসৰ কোনো কেন্দ্ৰীভূত ধাৰণা নাই। পূজা কৰা দেৱীৰ নাম আৰু সংখ্যাৰ পৰা দেৱী আন্দোলনত ব্যৱহৃত নিৰ্দিষ্ট ৰীতি-নীতি বা প্ৰথাসমূহ ব্যাপকভাৱে পৃথক হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, ডায়েনিক ৱিক্কা বা ডায়েনিক ডাইনীবিদ্যাত কেৱল দেৱীসকলক উপাসনা কৰা হয় যদিও আন ধৰ্ম বা পৰম্পৰাত এনে কৰা নহয়। ধৰ্মবিশ্বাসৰ এই পন্থাসমূহে একেশ্বৰবাদীৰ পৰা বহুধৰ্মী পন্থালৈকে বিভিন্ন ধৰ্মীয় প্ৰকাৰক সামৰি লয়। সাধাৰণ বহুত্ববাদী বিশ্বাসৰ অৰ্থ হৈছে যে এজন স্ব-পৰিচিত দেৱী উপাসকে তাত্ত্বিকভাৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ সংস্কৃতিৰ পৰা যিকোনো সংখ্যক বিভিন্ন দেৱীক উপাসনা কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি দেৱী আন্দোলনক সাংস্কৃতিক ধৰ্মীয়তাৰ এক প্ৰকাৰ বুলিও কোৱা হয় আৰু ই বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ, ভৌগোলিকভাৱে বিস্তৃত আৰু অধিক গতিশীল।
পৃষ্ঠভূমি
ঊনবিংশ শতিকাত, প্ৰথম তৰংগৰ কিছুসংখ্যক নাৰীবাদী যেনে মাটিল্ডা জছলিন গেজ আৰু এলিজাবেথ কেডি ষ্টেণ্টনে তেওঁলোকৰ এগৰাকী দেৱীৰ বৰ্ণনাৰে দেৱী আন্দোলন সম্পৰ্কত তেওঁলোকৰ ধাৰণা প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে জোহান জেকব বাচোফেনৰ দৰে নৃতত্ত্ববিদসকলে প্ৰাগৈতিহাসিক মাতৃতান্ত্ৰিক দেৱী সংস্কৃতিৰ ধাৰণাসমূহ পৰীক্ষা কৰিছিল। কিছুসংখ্যক নাৰীবাদীয়ে দাবী কৰে যে নাৰী ধৰ্মতত্ত্বসমূহ অধিক প্ৰাচীন আৰু এইসমূহ নৱ প্ৰস্তৰ যুগত বা ৩০ হাজাৰ বছৰ আগেয়ে উদ্ভৱ হৈছিল। কোৱা হয় যে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই ১ম থিওডোছিয়াছৰ দ্বাৰা কেইবাটাও আদেশৰ জৰিয়তে সকলো প্ৰাক-খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক অবৈধ ঘোষণা কৰাৰ সময়ত এই ধৰ্মতত্ত্বসমূহ দমন কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদ আন্দোলনৰ সময়ত এই ধাৰণাবোৰে অতিৰিক্ত আকৰ্ষণ লাভ কৰিছিল। দ্বিতীয়-তৰংগ নাৰীবাদ আন্দোলনৰ সময়ত এই ধাৰণাবোৰে অতিৰিক্ত আকৰ্ষণ লাভ কৰিছিল। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ ৰ দশকত ধৰ্মৰ ইতিহাসৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱা নাৰীবাদীসকলে হেলেন ডিনাৰ (১৯৬৫), যাৰ গ্ৰন্থ মাদাৰ্ছ এণ্ড আমাজনচ: এন আউটলাইন অৱ ফিমেল এম্পায়াৰছ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩২ চনত জাৰ্মান ভাষাত প্ৰকাশিত হৈছিল; মেৰী এষ্টাৰ হাৰ্ডিং (১৯৩৫), আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথমগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ জাংগিয়ান মনোবিশ্লেষক; এলিজাবেথ গৌল্ড ডেভিছ (১৯৭১); আৰু মাৰ্লিন ষ্টোনৰ (১৯৭৬) ৰচনাৰ কথাও উল্লেখ কৰে।
১৯৭০-ৰ দশকৰ পৰা দেৱী আধ্যাত্মিকতাই এক স্বীকৃত আন্তৰ্জাতিক সাংস্কৃতিক আন্দোলন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। ১৯৭৮ চনত কেৰল পি খ্ৰীষ্টৰ বহুল ভাৱে পুনৰ মুদ্ৰিত এগৰাকী সৰ্বোচ্চ দেৱীৰ প্ৰাচীন ধৰ্ম থকাৰ ধাৰণাটোৰ সপক্ষে যুক্তি দিয়া হোৱাই ৱুমেন নীড দ্য গডেছ নামৰ ৰচনাখন কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্ৰেট গডেছ ৰি-ইমাৰ্জিং শীৰ্ষক সন্মিলনত পাঁচশৰো অধিক দৰ্শকৰ সন্মুখত মুখ্য ভাষণ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে হেৰিচিজ: এ ফেমিনিষ্ট পাব্লিকেচন অন আৰ্ট এণ্ড পলিটিক্সৰ (১৯৭৮) দ্য গ্ৰেট গডেছ নামৰ সংখ্যাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। কেৰল পি খ্ৰীষ্টে কালজয়ী নাৰীবাদী ধৰ্মতত্ত্ব ৱিভিং দ্য ভিজনছ: নিউ পেটাৰ্ণছ ইন ফেমিনিষ্ট স্পিৰিচুৱেলিটি (১৯৮৯) আৰু ৱুমেনস্পিৰিট ৰাইজিং (১৯৭৯/১৯৮৯)ৰ সহ-সম্পাদনা কৰিছিল। ইয়াৰে পিছৰখনত তেওঁৰ ৰচনা হোৱাই ৱুমেন নীড দ্য গডেছ  অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
ৱিক্কা
নব্যবিধৰ্মবাদৰ অংশ ৱিক্কা পন্থাই দেৱীক তেওঁৰ সংগী শিঙাল দেৱতাৰ সৈতে এক প্ৰধাম আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰে। প্ৰাচীনতম ৱিক্কান প্ৰকাশনসমূহে ৱিক্কাক ডাইনী সম্প্ৰদায়ৰ জনজাতীয় দেৱী বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। অৱশ্যে এই দেৱীগৰাকী সৰ্বশক্তিমান বা সৰ্বজনীন নহয়।
ৱিক্কাৰ বহুতো প্ৰকাৰত দেৱীগৰাকীক এক সৰ্বজনীন দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰি অহা হৈছে আৰু ই চাৰ্জ অফ দ্য গডেছ নামৰ পুথিত থকা তেওঁৰ বৰ্ণনাৰ সৈতে অধিক সামঞ্জস্যপূৰ্ণ। এই ৰূপত তেওঁ হৈছে ইজিপ্তৰ দেৱী আইচিছৰ দৰে স্বৰ্গৰ ৰাণী; তেওঁ গ্ৰীক দেৱী গেইয়াৰ দৰে ওৰেটো জীৱনটো গৰ্ভধাৰণ কৰে। আইচিছৰ দৰেই তেওঁক আন সকলো দেৱীৰ একত্ৰিৰ ৰূপ বুলি ধৰা হয় যি বিভিন্ন সংস্কৃতিত তেওঁৰ বিভিন্ন নাম আৰু দিশপ্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আন্দোলন
সুগ্ৰীৱ
সুগ্ৰীৱ (सुग्रीव, 'সুন্দৰ ডিঙি') হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক বানৰ চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ বালিৰ সৰু ভায়েক আছিল। সুগ্ৰীৱে বালিক পৰাভূত কৰি কিষ্কিন্ধা, বানৰ ৰাজ্যৰ শাসক হিচাপে সফল হৈছিল। ৰুমা তেওঁৰ পত্নী আছিল। তেওঁ হিন্দু দেৱতা সূৰ্য্যৰ পুত্ৰ আছিল। ভানৰৰ ৰজা হিচাপে সুগ্ৰীৱে ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণৰ হাতৰ পৰা ৰাম পত্নী সীতাক মুক্ত কৰাৰ অন্বেষণত ৰামক সহায় কৰিছিল। সুগ্ৰীৱৰ প্ৰথম পত্নী আছিল ৰুমা। ৰুমা আৰু সুগ্ৰীৱ ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ৰুমাৰ দেউতাকে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা নাছিল। সেয়েহে, সুগ্ৰীৱে হনুমানৰ সহায়ত ৰুমাক হৰণ কৰে আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়।
বালিৰে মতানৈক্য
ৰামায়ণত বালিয়ে এটা গুহাত ৰাক্ষস মায়াৱীৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ যায় আৰু সুগ্ৰীৱক গুহাৰ পৰা ৰক্ত নিৰ্গত হ'লে গুহাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে, যাৰ অৰ্থ হৈছে যে তেওঁক হত্যা কৰা হৈছে, কিন্তু যদি দুগ্ধ নিৰ্গত হয় তেন্তে ই সূচাব যে মায়াবীৰ মৃত্যু হৈছে। এবছৰৰ যুঁজৰ পিছত মৃত্যুমুখত পৰা মায়াবীয়ে তেওঁৰ শুকুলা তেজৰ ৰং যাদুবিদ্যাৰ দ্বাৰা ৰঙালৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। সুগ্ৰীৱে বালিৰ মৃত্যু ঘটা বুলি ভাবি গুহাৰ একমাত্ৰ বাটটো বন্ধ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তাৰাক নিজৰ কৰি লয়। ইফালে বালি উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ সুগ্ৰীৱৰ ব্যাখ্যা অস্বীকাৰ কৰি তেওঁ‌ক নিৰ্বাসিত কৰে আৰু কেৱল তাৰাক পুনৰাই নিজৰ কৰিয়েই ক্ষান্ত নাথাকি প্ৰতিশোধ স্বৰূপে সুগ্ৰীৱৰ পত্নী ৰুমাকো নিজৰ কৰি লয়। যদিও বালিয়ে তেওঁৰ স্বামী জীয়াই থকাৰ সময়ত ৰুমাক নিজৰ কৰাৰ কাৰ্যক ৰামায়ণৰ ভাষ্যকাৰসকলে সৰ্বজনীনভাৱে সমালোচনা কৰে, তেওঁলোকে সুগ্ৰীৱক তাৰাক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে লোৱাৰ বাবে ক্ষমা কৰে, কিয়নো তেওঁ বালিৰ মৃত্যু হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰিছিল।
এক ৱায়াং সংস্কৰণ অনুযায়ী বালি (সুবালি) গুহাৰ কিষ্কিন্ধা, জঁ‌টাসুৰ আৰু লেম্বুসুৰৰ ৰাক্ষস ৰজাসকলৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ যায়। ৰামায়ণৰ দৰেই সুগ্ৰীৱে বালিক মৃত বুলি ভাবে। দেৱতাসকলে সুগ্ৰীবক কিষ্কিন্ধাৰ ৰজা পাতে আৰু তেওঁৰ "মৃত" ভ্ৰাতৃ সহায় কৰাৰ বাবে তেওঁক পুৰস্কাৰ হিচাপে তাৰাক অৰ্পণ কৰে। বালি ঘূৰি আহে আৰু ৰাৱণৰ দ্বাৰা প্ৰৰোচিত হৈ তাৰাৰ লগতে ৰাজ্যখনো অধিগ্ৰহণ কৰে।
ৰামৰ সৈতে মিত্ৰতা
নিৰ্বাসিত অৱস্থাত সুগ্ৰীৱে বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ সৈতে পৰিচয় হৈছিল। ৰামৰ পত্নী সীতাক ৰাক্ষসৰাজ ৰাৱণে হৰণ কৰাৰ পিছত ৰাম আৰু তেওঁৰ ভাতৃ লক্ষ্মণে তেওঁক বিচাৰি অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে। বালিৰ ভয়ত পলাই সেই অৰণ্যতে লুকাই থকা হনুমানে তেওঁলোকক লগ পায় আৰু নিৰ্বাসিত সুগ্ৰীৱৰ কাষলৈ লৈ যায়। ৰামে সুগ্ৰীৱক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে তেওঁ বালিক হত্যা কৰিব আৰু সুগ্ৰীৱক বানৰৰ ৰজা হিচাপে পুনৰ স্থাপন কৰিব। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে সুগ্ৰীৱে ৰামক তেওঁৰ অন্বেষণত সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।
তাৰাৰ সৈতে বিবাহ
বালিৰ মৃত্যুৰ পিছত সুগ্ৰীৱে বালিৰ ৰাজ্যৰ লগতে তাৰাকো গ্ৰহণ কৰে। ৰামায়ণে কোনো আনুষ্ঠানিক বিবাহ বা অগ্নিপৰীক্ষাৰ দৰে কোনো আনুষ্ঠানিক শুদ্ধিৰ কথা লিপিৱদ্ধ কৰা নাই৷ কিছুমান সমালোচকৰ মতে আনুষ্ঠানিক বিবাহৰ বৰ্ণনাৰ অভাৱৰ পৰা গম পোৱা যায় যে সুগ্ৰীৱৰ সৈতে তাৰাৰ সম্পৰ্ক বিধৱা বিবাহ বা বহুমুখী নহয়, কিন্তু সুগ্ৰীৱৰ দ্বাৰা কেৱল গ্ৰহণহে। সুগ্ৰীৱক ৰজা হিচাপে ৰাজ্যাভিষেক কৰাৰ প্ৰসংগত অঙ্গদক উত্তৰাধিকাৰী ৰাজকুমাৰ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আনহাতে তাৰাক সুগ্ৰীৱৰ পত্নী বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে। আধ্যাত্ম ৰামায়ণৰ মতে সুগ্ৰীৱে তাৰাক অধিগ্ৰহণ কৰে।
যদিও বালিয়ে ৰুমাক অধিগ্ৰহণ কৰিছিল, জ্যেষ্ঠ ভাতৃয়ে তেওঁৰ ভাই-বোৱাৰীক পত্নী হিচাপে লোৱা কথাটোক সৰ্বজনীনভাৱে গৰিহণা দিয়া হয়। অৱশ্যে তাৰাৰ ক্ষেত্ৰত জ্যেষ্ঠ ভাতৃৰ বিধৱাই দেওৰেকক বিয়া কৰাটো এক সামাজিক নিয়ম যেন বোধ হয়। ৰামাশ্ৰয় শৰ্মাই বিবেচনা কৰে যে তাৰা আৰু সুগ্ৰীৱৰ বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত ৰামৰ নীৰৱতাই এই কাৰ্য মানি নোলোৱাৰ সংকেত নিদিয়ে, বৰঞ্চ তেওঁ স্থূল চৰিত্ৰযুক্ত বান্দৰৰ যৌন সম্পৰ্কৰ বিষয়টোত চিন্তিত নহয়৷ ৰামায়ণে উল্লেখ কৰিছে যে সুগ্ৰীৱে ৰুমা আৰু তাৰাকে ধৰি নাৰীসকলৰ সৈতে যৌনসুখ ভোগ কৰিছিল। অৱশ্যে ৰামায়ণত অঙ্গদে সুগ্ৰীৱক তেওঁৰ মাতৃস্থানীয় বৌৱেক তাৰাৰ সৈতে কামুকতাপূৰ্ণ বিবাহৰ বাবে সমালোচনা কৰে৷ ৰাজনৈতিক বিবাহ হ'লেও তাৰাই সুগ্ৰীৱক নিষ্ঠাৰে সেৱা আগবঢ়ায়।
ৰামায়ণৰ ভাষ্যসমূহে কয় যে সুগ্ৰীৱৰ বাবে স্বামীহাৰা তাৰাক বিয়া কৰাটো উচিত কাৰ্য। কটক মাধৱ যোগিন্দ্ৰৰ অমৃতকটকে কৈছে যে এইটো উচিত কাৰ্য আছিল কিয়নো তেওঁলোক আছিল জন্তু। নাহেশ ভট্টৰ (ৰামবৰ্মা) দ্য তিলকত সুগ্ৰীৱৰ সৈতে তাৰাৰ বিবাহক ন্যায্যতা দিয়া হৈছে কিয়নো সুগ্ৰীৱ তেওঁৰ মৃত স্বামীৰ ভায়েক আছিল। ইয়াত আৰু কোৱা হৈছে যে তাৰাই পুনৰ বিবাহ কৰা উচিত কিয়নো তাই প্ৰথম তিনিটা জাতিৰ নাছিল আৰু যুৱাৱস্থাত আছিল। বালিৰ মৃত্যুৰ পিছত তাৰাই সুগ্ৰীৱক স্বামী হিচাপে লোৱা কাৰ্যক অঙ্গদ আৰু ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰাৰ প্ৰয়াস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
কিছুমান বিৰল উদাহৰণ যেনে ৰামৱতাৰমতে, তাৰাই পুনৰ বিবাহ কৰোৱা নাই। সুগ্ৰীৱে তেওঁক মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰে আৰু তেওঁক অভিবাদন জনায়।
লৱ-কুশৰে যুদ্ধ
লক্ষ্মণৰ অনুৰোধত আৰু গুৰু বশিষ্ঠৰ অনুমোদনৰ পিছত, ৰামই অশ্বমেধ যজ্ঞ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। এই পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানত তেওঁ সুগ্ৰীৱক, অঙ্গদ, নল, নীল, জাম্বৱন্ত আৰু হনুমানৰ সৈতে অযোধ্যালৈ আহিবলৈ আহ্বান জনায়। ৰাম অযোধ্যালৈ অহাৰ সময়ত সুগ্ৰীৱ, জাম্বাৱন্ত আৰু অন্যান্যসকলক শুভেচ্ছা জনাইছিল আৰু আলিঙ্গন কৰিছিল। ৰামৰ যজ্ঞৰ উৎসৰ্গিত ঘোঁৰাটো লৱ আৰু কুশ ভাতৃদ্বয়ে বন্দী কৰিছিল। ৰামৰ সৈন্যবাহিনীৰ মাজত বাতৰি বিয়পি পৰে যে দুজন মুনি কুমাৰে যজ্ঞৰ ঘোঁৰাটো বন্দী কৰিছে। শত্ৰুঘ্নই লৱৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হয় আৰু পৰাজিত হয়। তেতিয়া লক্ষ্মণ আগবাঢ়ি আহে আৰু তেৱোঁ লৱৰ দ্বাৰা পৰাজিত হয়। উপায়ন্তৰ হৈ ভৰতে ৰামক মুনি কুমাৰ দুয়োৰে পৰা ঘোঁৰা মুক্ত কৰিবলৈ যাবলৈ অনুমতি বিচাৰে। সুগ্ৰীৱ আৰু হনুমানকো ৰামই যুদ্ধলৈ ভৰতৰ সৈতে যাবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। লৱ আৰু কুশই ভৰত আৰু সুগ্ৰীৱক পৰাজিত কৰে তথা হনুমানক বন্দী কৰে। হনুমানেই তেওঁলোকৰ মাজৰ একমাত্ৰ আছিল যিয়ে জানিছিল যে লৱ আৰু কুশ প্ৰকৃততে তেওঁৰ প্ৰভু আৰু সীতাৰ পুত্ৰ আৰু সেয়ে তেওঁ নিজকে তেওঁৰ প্ৰভুৰ পুত্ৰৰ দ্বাৰা বন্দী কৰিছিল।
বিদ্যা নিকেতন, ৰাজগড়
বিদ্যা নিকেতন, ৰাজগড় হৈছে ৰাজগড় অঞ্চলৰ এখন বিদ্যালয়। ১৯৯৪ চনৰ ১৫ মাৰ্চ তাৰিখে ২নং নভকতীয়া অঞ্চলত কেইগৰাকীমান স্থানীয় ব্যক্তিৰ সহযোগিতাত এই বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়। বিদ্যালয়খন জয়পুৰ ব্লক আৰু ৰাজগড় মণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান প্ৰায় ৫৬৫জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, ২৬ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ১জন তৃতীয় বৰ্গৰ আৰু ৪জন চৰ্তুথ বৰ্গৰ কৰ্মচাৰী আছে। ইয়াত অসমীয়া মাধ্যমত শিক্ষাদান কৰা হয়। প্ৰাক-প্ৰাথমিকৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে সৰ্বমুঠ ১২টা শ্ৰেণী আছে। বিদ্যালয়খন অসম জাতীয় সমন্বয় পৰিষদ আৰু অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ (SEBA)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে অসম জাতীয় সমন্বয় পৰিষদ আৰু নৱম-দশম SEBAৰ অন্তৰ্গত।
সুগ্ৰীৱ
জৈন সংস্কৰণ
জৈন গ্ৰন্থঅনুসৰি, সুগ্ৰীৱ এজন মানুহ আছিল যি জৈন দীক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মাংগী-তুঙ্গীৰ পৰা মোক্ষ প্ৰাপ্ত কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
বিদ্যা নিকেতন, ৰাজগড়
ইতিহাস
শিক্ষাৰ প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি কেইজনমান স্থানীয় ব্যক্তিয়ে ৰাজগড়ৰ সমীপৰ ২নং নভকতীয়া অঞ্চলত বিদ্যানিকেতন, ৰাজগড় নামেৰে স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। অধ্যক্ষ যাদৱ গগৈৰ লগতে মাত্ৰ ১৪ গৰাকী শিক্ষাৰ্থী আৰু ২গৰাকী শিক্ষকেৰে আৰু এগৰাকী আয়াৰে বিদ্যালয়ৰ পাঠদান আৰম্ভ হৈছিল অতি সাধাৰণভাৱে। শিক্ষয়িত্ৰী দুগৰাকী আছিল শ্ৰীযুতা অনিমা বৰুৱা আৰু শ্ৰীযুতা সত্যৱতী নাহৰবৰুৱা। এনেদৰেই বছৰ বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে শ্ৰেণীসমূহো বঢ়াই যোৱা হয়। আৰু ২০০৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ বিদ্যালয়খনলৈ পৰিপূৰ্ণতা আনে। বিদ্যালয়খনে ২১টা বৰ্ষ গৰকিবলৈ সক্ষম হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাই আহিছে।
টোকোৰা বাহৰ সোণৰ বেজী
টোকোৰা বাহৰ সোণৰ বেজী (Tokora Bahor Sonar Beji) হৈছে অৰূপা পটংগীয়া কলিতাৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি অসমীয়া ভাষাৰ উপন্যাস। উপন্যাসখন মঙলদৈৰ দাঁতিকাষৰীয়া কাল্পনিক অঞ্চল এটাৰ পটভূমিত ৰচিত। মৌজাদাৰ বনমালী চৌধুৰী আৰু তেওঁৰ হাউলীটোৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰই উপন্যাসখনত ভূমুকি মাৰিছে। অসমৰ প্ৰায় এটা শতিকাজোৰা ৰাজনৈতিক, ঐতিহাসিক আৰু অৰ্থনৈতিক বুৰঞ্জীয়ে এই উপন্যাসখনত ঠাই পাইছে।
সংক্ষিপ্ত বিষয়বস্তু
প্ৰাক্-স্বাধীনতা কালৰ পৰা বৰ্তমানৰ সময়লৈকে এই উপন্যাসৰ কাহিনীভাগ বিস্তৃত। উপন্যাসখনৰ নামটোও এটা লোক কাহিনীৰেই আধাৰত ৰখা হৈছে বুলি কোৱা হয়। টোকোৰা চৰাইৰ বাহ এটাৰ কুটাবোৰ যদি এটুকুৰাও নিছিগাকৈ খুলিব পাৰে, তেন্তে তাত খালী চকুৰে নেদখা ক্ষুদ্ৰ এটা সোণৰ বেজী পোৱা যায়, যিটো ৰ'দত চিকমিকাই থাকে। ব্ৰিটিছশাসিত অসমৰ এক বিশেষ অঞ্চলৰ মৌসৰা মৌজাৰ অন্তৰ্গত মৌজাদাৰ চৌধুৰী পৰিয়ালৰ তিনিটা প্ৰজন্মক উপন্যাসখনে সামৰি লৈছে। এসময়ত প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ হৈ থকা মৌসৰা মৌজা আৰু ইয়াৰ সমীপৱৰ্তী ঠাইখিনি মানুহৰ অবাধ লুণ্ঠনত সৌন্দৰ্যহীন হৈ পৰে। মৌজাদাৰ বনমালী চৌধুৰীৰ ককাকে দহ টকা চিকাৰূপ দি ব্ৰিটিছৰ পৰা মৌসৰা মৌজাৰ দায়িত্ব লৈছিল। উপন্যাসখনত মৌজাদাৰ পৰিয়ালৰ কাহিনীয়ে অগ্ৰাধিকাৰ লাভ কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৰ কাহিনীৰ লগে লগে উপন্যাসৰ অন্যন্য চৰিত্ৰবোৰেও গতিপ্ৰাপ্ত হৈছে। ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ কৰ-কাটলত ক্ৰমান্বয়ে ঠাইখণ্ডৰ মানুহখিনি অৰ্থনৈতিকভাৱে জুৰুলা হৈ পৰে। বনমালী চৌধুৰীৰ প্ৰথমা পত্নীৰ যমজ সন্তান প্ৰিয়নাথ আৰু চন্দ্ৰনাথে স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয়ভাৱে যোগদান কৰিছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা পোৱাৰ লগে লগে ঠাইখণ্ডত সামাজিক দিশতো কেতবোৰ নতুন পৰিৱৰ্তন হ'বলৈ ধৰে। ইয়াৰ লগতে উপন্যাসত উপস্থাপিত হৈছে সেইসময়ৰ অসম আৰু ভাৰতৰ অন্তৰ্ভাগত চলি থকা নানান ৰাজনৈতিক সংগ্ৰাম আৰু আন্দোলনৰ কাহিনী। চীনৰ অসম আক্ৰমণ, বড়ো আন্দোলন, আলফা, বিদ্ৰোহ আদি নানানটা সংঘটনৰ বিষয়ে কাহিনীভাগত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
সমালোচনা
অসমৰ বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী আৰু কলা-সমালোচক ড॰ হীৰেন গোঁহায়ে উপন্যাসখনক "সম্ভৱতঃ অৰূপা পটংগীয়া কলিতাৰ আটাইতকৈ উচ্চাভিলাসী সৃষ্টিমূলক প্ৰয়াস" বুলি অভিহিত কৰে। ইয়াৰ লগতে তেখেতে কয় যে-"যদিও ই অসমৰ এটা কাল্পনিক অঞ্চলৰ অধিবাসী মানুহৰ জীৱন-গাথা, তথাপি তাৰ মাজেৰে যেন পৰিস্ফুট হৈছে মানুহৰ বিশ্বজনীন ইতিকথা। "
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী: অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
চীনা ভাষা
চীনা ভাষা (আক্ষৰিক অৰ্থত হান ভাষা) হৈছে চীন দেশৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা তথা চীনা-তিব্বতীয়া ভাষা পৰিয়ালৰ চীনাতিক নামৰ ভাষাৰ ঠালটো। চীনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ আৰু সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠী সমূহে এই ভাষাটো কয়। বিশ্বৰ প্ৰায় ১.২ বিলিয়ন মানুহে চীনা ভাষা কয় যি সমগ্ৰ বিশ্বৰ ১৬% জনসংখ্যা। স্থানভেদে চীনা ভাষা বহুত প্ৰকাৰৰ বৈচিত্ৰতাৰ বাবে কিছু ভাষাবিদে ইয়াক এটা ভাষা পৰিয়ালৰ সৈতে মিলাব খোজে। চীনা ভাষাৰ বহু বৈচিত্ৰতাৰ বাবে কিছু লোকে ইয়াক ৰোমাঞ্চ ভাষাৰ সৈতে তুলনা কৰে। চীনা ভাষাৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন লেখনি চাঙ বংশ শিলালিপিৰ দিনৰ পৰা পোৱা যায়, যি ১২৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত জ্ঞাত হৈছিল। ১৯৩০ চনত মান্য চীনা ভাষাক গ্ৰহণ কৰা হৈছিল যি বৰ্তমান টাইৱান আৰু চীন দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা হয়। বিভাজন
ভাষাবিদসকলে ইয়াক বিভিন্ন ভাগত ভাগ কৰিব বিচাৰিছে যেনে: তিব্বতীয় ভাষা, চীনা-তিব্বত আৰু বাৰ্মা।
স্বৰ
সকলো দিশৰ পৰা একেই থকা শব্দ কিছুমানু সুৰৰ বাবেই চীনা ভাষাত বেলেগ লয় বহন কৰে। উত্তৰ চীনৰ কিছু ভাষাত তিনিটা স্বৰ থাকে, য'ত নেকি দক্ষিণ চীনত সুৰ ৬ বা ১২ টাও হ'ব পাৰে, সুৰৰ সংখ্যা কোনে কিদৰে গণনা কৰে সেই প্ৰকাৰৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে।
চীনত সুৰৰ ক্ষেত্ৰত মান্য চীনা ভাষা আটাইতকৈ অধিক প্ৰয়োগ কৰা হয়। তলত দিয়া পাঁচটা চীনা স্বৰৰ দ্বাৰা ইয়াক দেখুৱা হৈছে:
বিদেশী ভাষাৰূপে চীনা ভাষা
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত অৰ্থব্যৱস্থাৰ ফালৰ পৰা মানক চীনা ভাষাই বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিৰ্দিষ্ট বিদ্যালয় কিছুমানটো বিশেষ স্থান পাইছে, আৰু পাশ্চাত্যত এই ভাষাটো যুৱ চামৰ মাজত বিশেষ আকৰ্ষণ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুসৰি ১৯৯১ চনত মাত্ৰ ৫,০০০ বিদেশী ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে চীনা ভাষা পৰীক্ষা দিছিল কিন্তু এই সংখ্যা ২০০৫ ত ১,১৭,৬৬০ লৈ বৃদ্ধি হয়। ২০১০ লৈকে ৭,৫০,০০০ মানুহে এই পৰীক্ষা দিয়ে। ২০১৭ লৈকে এই সংখ্যা ৬.৫ মিলিয়ন পায়গৈ।
আধুনিক ভাষা সংস্থা অনুসৰি ২০১৫ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ৫৫০খন প্ৰাথমিক, মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছিল যি যোৱা দুটাবছৰত ১০০% বৃদ্ধিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সেইদৰে মহাবিদ্যালয় স্তৰত চীনা ভাষাৰ কক্ষৰ নামাংকন ৫১% পৰ্যন্ত বৃদ্ধি হৈছিল। আনহাতে ২০১৫ চনত ত্ৰিছৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে চীনা ভাষা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শিকি আছিল।
২০১৬ চনত আধা মিলিয়নতকৈ অধিক চীনা ছাত্ৰই বিদেশত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে গৈছিল আনহাতে চীনলৈ চাৰি লাখ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আহিছিল। চিংহুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ে এবছৰতে ১১৬খন দেশৰ প্ৰায় ৩৫ হেজাৰ ছাত্ৰক গ্ৰহণ কৰে। দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে চীনা ভাষাৰ দাবী বাঢ়ি আহিছে চীনা শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ মতে বিশ্ব স্তৰত চীনা ভাষা শিকোৱা বাবে ৩৩০টা সংস্থা আছে। চীনৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ সৰ্বজনীন সংস্থাই বিভিন্ন বাওঁপন্থী সংস্থাৰ জন্ম দি চীনা ভাষা, সাহিত্যৰ বিকাশ আৰু বিদেশত থকা চীনা সকলৰ শিক্ষাৰ বাবে কাম কৰিছে। ২০১৪ লৈকে এনেকুৱা ৪৮০ তাতকৈ অধিক বাওঁপন্থী সংস্থা আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাষা
ব্যক্তিগত অংকীয় সহায়ক
ব্যক্তিগত অংকীয় সহায়ক বা পাৰ্চনেল ডিজিটেল এচিষ্টেন্ট (পি ডি এ) বা পাৰ্চনেল ডেটা এচিষ্টেন্ট এটি প্ৰায় বৈজ্ঞানিক গণক যন্ত্ৰৰ আকাৰৰ সৰু ন'টবুক, য'ত দিনলিপিৰ দৰে সকলো তথ্য ৰখা হয়। ভ্ৰম্যমান দূৰভাষৰ ব্যাপক প্ৰসাৰৰ আগতে ই অতি জনপ্ৰিয় আছিল। বৰ্তমান পি ডি এৰ স্থান লৈছে বুধিয়ক দূৰভাষে। বৰ্তমান পি ডি এত ব্ৰাউজ কৰিব পাৰি, পত্ৰ পঢ়িব পাৰি, মানচিত্ৰ চোৱা আদি কৰিব পাৰি। কিছু কিছু পি ডি এত খেলো খেলিব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
পৰম্পৰা
পৰম্পৰা (Tradition) হ’ল, সমাজৰ কোনো এটা অংশ বা গোটে দীৰ্ঘদিন ধৰি সমূহীয়াকৈ পালন কৰি অহা আচাৰ-নীতি৷ অৰ্থাৎ পুৰুষানুক্ৰমে চলি অহা অলিখিত মত, বিশ্বাস বা নিয়মেই হ’ল পৰম্পৰা৷ অৱশ্যে আধুনিক যুগত কেৱল ’অলিখিত মত বা নিয়ম’ বুলি পৰম্পৰাক সামৰি থোৱা অযুগুত; কাৰণ অৰ্থ বিস্তৃতিৰ বাবে ই কেতবোৰ লিখিত ৰীতি-নীতিকো সামৰি লৈছে৷ হেমকোষ অভিধানমতে পৰম্পৰাৰ অৰ্থ হ’ল; “সমাজ জাতি বা বংশ-পৰিয়ালত পুৰুষানুক্ৰমে চলি অহা আচাৰ-বিশ্বাস, ৰীতি-নীতি আদি’’৷ পৰম্পৰাসমূহ হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি স্থায়ী আৰু বিকশিত হ’ব পাৰে—“পৰম্পৰা’’ শব্দটো লেটিন শব্দ tradere ৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে সংক্ৰমণ কৰা, গতাই দিয়া, সুৰক্ষিত ৰখাৰ বাবে দিয়া। ইংৰাজী শব্দ “tradition’’ লেটিন traditio ৰ পৰা ফৰাচী যোগেদি আহিছে, বিশেষ্যটো ক্ৰিয়াৰ পৰা tradere ; ইয়াক প্ৰথমে ৰোমান আইনত আইনী হস্তান্তৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰৰ ধাৰণাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পৰম্পৰাৰ প্ৰাচীন ইতিহাস আছে বুলি সাধাৰণতে ধাৰণা কৰা হয় যদিও বহু পৰম্পৰা ইচ্ছাকৃতভাৱে কম সময়ৰ ভিতৰতেও উদ্ভাৱন কৰা হৈছে, সেয়া ৰাজনৈতিক হওক বা সাংস্কৃতিক হওক৷। বিভিন্ন আনুষ্ঠানিক বিশেষজ্ঞসকলেও শব্দটোক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰে।
মাৰ্ক্সেই বজালে নেকি কমিউনিজমৰ মৃত্যুঘণ্টা
মাৰ্ক্সেই বজালে নেকি কমিউনিজমৰ মৃত্যুঘণ্টা(Maarksei Bojaaleneki Communismor Ruprekhaa) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ পৰা। কিতাপখন উছৰ্গা কৰা অংশত কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ মূলমন্ত্ৰ এটা দিয়াৰ পিছত লেখকে এনেকৈ লিখিছে, "পৃথিৱীত শেষ সত্য বুলি কোনো কথা নাই- এই কথাষাৰক বিশ্বাস কৰা প্ৰতিজন যুক্তিবাদী মানুহৰ হাতত তুলি দিলোঁ এই গ্ৰন্থ..."
পৰম্পৰা
সাধাৰণতে, “পৰম্পৰা অনুসৰি’’ বা “পৰম্পৰামতে’’ বাক্যাংশটোৱে বুজায় যে, ইয়াৰ পিছত যি তথ্য আহিব সেয়া কেৱল মৌখিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰাহে জনা যায়; ভৌতিক নথিপত্ৰ বা কোনো ভৌতিক কৃত্ৰিমতা বা অন্য গুণৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত নহয়। প্ৰমাণ, আলোচনা কৰা তথ্যৰ গুণগত মান বুজাবলৈ “পৰম্পৰা’’ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, “পৰম্পৰা অনুসৰি হোমাৰৰ জন্ম হৈছিল চিঅ'ছত, কিন্তু আন বহুতো স্থানীয় লোকে ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁক নিজৰ বুলি দাবী কৰে’’৷ এই পৰম্পৰা হয়তো কেতিয়াবা প্ৰমাণিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। আন এটা উদাহৰণ, “কমলা কুঁৱৰী, পৰম্পৰা অনুসৰি এজনী প্ৰকৃত জনহিতৈষী নাৰী, যিয়ে প্ৰজাৰ মংগলৰ কাৰণে প্ৰাণ আহুতি দিছে’’ ই প্ৰামাণিক নথিভুক্ত তথ্য হওক বা নহওক কিয়, ইয়াৰ দ্বাৰা সাংস্কৃতিক ইতিহাস আৰু সাহিত্য হিচাপে ইয়াৰ মূল্য কিন্তু হ্ৰাস নহয়।
পৰম্পৰাসমূহ কেইবাটাও শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত অধ্যয়নৰ বিষয়বস্তু, বিশেষকৈ সমাজ বিজ্ঞান: যেনে, লোককথা অধ্যয়ন, নৃতত্ত্ব, পুৰাতত্ত্ব, আৰু জীৱবিজ্ঞান ইত্যাদি। পূৰ্বৰ সময়ক ধৰি ৰখাৰ ধাৰণা হিচাপে পৰম্পৰাৰ ধাৰণাটো ৰাজনৈতিক আৰু দাৰ্শনিক বক্তৃতাতো পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ই পৰম্পৰাবাদৰ ৰাজনৈতিক ধাৰণাটোৰ ভিত্তি৷ কলাত্মক প্ৰেক্ষাপটত পৰম্পৰাৰ সহায়ত এটা শিল্পৰূপৰ সঠিক প্ৰদৰ্শন নিৰ্ণয় কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, পৰম্পৰাগত ধাৰাসমূহ, (যেনে পৰম্পৰাগত নৃত্য) পৰিৱেশনত কোনো শিল্পৰূপ কেনেকৈ ৰচনা কৰিব লাগে সেই বিষয়ে নিৰ্দেশ দিয়া নিৰ্দেশনাৰ আনুগত্যক পৰিৱেশকৰ নিজৰ পছন্দতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয়। কেইবাটাও কাৰকে পৰম্পৰা হেৰুৱাব অথবা বেছিকৈ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, য’ত ঔদ্যোগীকৰণ, গোলকীকৰণ, আৰু নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক গোটৰ আত্মসাৎ বা প্ৰান্তীয়কৰণ অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে এতিয়া বিশ্বৰ বহু দেশত পৰম্পৰাগত ভাষাৰ দৰে দিশসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি পৰম্পৰা-সংৰক্ষণৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰা হৈছে। পৰম্পৰাক সাধাৰণতে আধুনিকতাৰ লক্ষ্যৰ সৈতে বিপৰীতমুখী কৰা হয় আৰু ইয়াক ৰীতি-নীতি, নীতি-নিয়ম, আইন, নিয়ম, ৰুটিন, নিয়ম আৰু অনুৰূপ ধাৰণাসমূহৰ পৰা পৃথক কৰা উচিত।
মাৰ্ক্সেই বজালে নেকি কমিউনিজমৰ মৃত্যুঘণ্টা
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক। একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
পৰম্পৰা
সংজ্ঞা
আন বহুতো সাধাৰণ শব্দৰ দৰেই পৰম্পৰাৰ বহু সংজ্ঞাও আছে। পৰম্পৰাৰ ধাৰণাটোৱে সামৰি লয় কেইবাটাও আন্তঃসম্পৰ্কীয় ধাৰণা; ঐক্যবদ্ধকাৰী কথাটো হ'ল পৰম্পৰাই অতীতত কৰা বা বিশ্বাস কৰা বিশ্বাস, বস্তু বা ৰীতি-নীতিক বুজায়, ইয়াৰ পৰাই উৎপত্তি হোৱা, এটা প্ৰজন্মই আন এটা প্ৰজন্মলৈ শিকাই সময়ৰ মাজেৰে সংক্ৰমিত হোৱা আৰু বৰ্তমানত কৰা বা বিশ্বাস কৰা। পৰম্পৰাই এনে বিশ্বাস বা ৰীতি-নীতিকো বুজাব পাৰে যিবোৰ প্ৰাগঐতিহাসিক, উৎপত্তিৰ সৈতে, “আদিকাল’’ৰ পৰা বিদ্যমান। পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি প্ৰায়ে অনুমান কৰা হয় প্ৰাচীন, অপৰিৱৰ্তনীয়, আৰু গভীৰভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ, যদিও কেতিয়াবা অনুমান কৰাতকৈ বহু কম "প্ৰাকৃতিক" হ'ব পাৰে। অনুমান কৰা হৈছে যে কোনো এটা অনুশীলন, বিশ্বাস বা বস্তুক পৰম্পৰাগত হিচাপে চাবলৈ তিনিটা প্ৰজন্মৰ ওপৰত অন্ততঃ দুটা সংক্ৰমণৰ প্ৰয়োজন। কিছুমান পৰম্পৰা ইচ্ছাকৃতভাৱে উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল কোনোবা নহয় কোনোবা কাৰণত, প্ৰায়ে এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰতিষ্ঠানৰ গুৰুত্ব উজ্জ্বল বা পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ। পৰম্পৰাসমূহো দিনটোৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি খাপ খুৱাব পাৰি, আৰু পৰিৱৰ্তনসমূহ প্ৰাচীন পৰম্পৰাৰ অংশ হিচাপে গ্ৰহণযোগ্য কৰি ল’ব পাৰি। পৰম্পৰা লাহে লাহে সলনি হয়, এটা প্ৰজন্মৰ পৰা পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মলৈ পৰিৱৰ্তনক উল্লেখযোগ্য হিচাপে দেখা যায়।. এইদৰে পৰম্পৰাসমূহ পালন কৰাসকলে এই পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে সচেতনভাৱে সচেতন নহ’ব, আৰু বহু প্ৰজন্মৰ পিছত কোনো পৰম্পৰাত ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন হ’লেও, ইয়াক অপৰিৱৰ্তিত হিচাপে দেখা যাব।
মাৰ্ক্সেই বজালে নেকি কমিউনিজমৰ মৃত্যুঘণ্টা
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ঈদ-উল-ফিটৰ
পালন কৰা সময়
চন্দ্ৰ পঞ্জিকাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ঈদৰ দিন ধাৰ্য কৰা হয়। এটা শুক্ল প্ৰতিপদৰ পৰা তাৰ পিছৰ অমাৱস্যালৈকে সময়ছোৱাই হ'ল চন্দ্ৰ মাহ। এই হিচাপ মতে ৰমজান মাহৰ অন্তত শ্বাওয়াল বা ছাৱাল মাহৰ নতুনদিনে দেখা দিয়াৰ পিছদিনা ঈদ উৎসৱ পালন কৰা হয়। মুছলমান সকলৰ বিশ্বাস মতে ৰমজান মাহ পবিত্ৰ মাহ। এই মাহৰ শেষৰ সপ্তাহত হিৰা পৰ্বতৰ গুহাত ধ্যান কৰি থকা অৱস্থাত হজৰত মহম্মদে আল্লাৰ বাণী শুনিবলৈ পাইছিল। সেই বাণীয়েই হ'ল কোৰানশ্বৰীফ। সেয়ে এই পবিত্ৰ মাহত মুছলমান সকলে ৰোজা বা উপবাস পালন কৰিলে শুভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰে।
ঈদৰ নামাজ
ৰাতিপুৱাৰ সমূহীয়া ঈদৰ নমাজৰ সৈতে পবিত্ৰ ঈদৰ আৰম্ভণি হয়; য'ত ইছলাম ধৰ্মীয় লোকসকলে ধৰ্মীয় নীতি অনুসৰি ২ ৰাকাত ঈদৰ নামাজ ৬ তকবিৰসহ পথাৰ (ঈদগাহ) বা মছজিদত বহুতো মানুহ একত্ৰিত হৈ আদায় কৰে বা পঢ়ে। ফজৰৰ নামাজৰ নিৰ্ধাৰিত সময় শেষ হোৱাৰ পিছত ঈদ-উল-ফিতৰৰ নামাজৰ সময় হয়। এই নামাজ আদায় কৰাটো মুছলমানৰ দায়িত্ব। ইমাম কৰ্তৃক শুক্ৰবাৰত জুম্মাৰ নামাজৰ আগত খুদবা (ইছলামিক বক্তব্য) প্ৰদানৰ নীতি থাকিলেও ঈদৰ নামাজৰ ক্ষেত্ৰত খুদবা নামাজৰ পিছত প্ৰদান কৰা হয়। ইছলামীক বৰ্ণনা অনুযায়ী ঈদ-উল-ফিটৰৰ নামাজৰ পিছত খুদবা প্ৰদান ইমামৰ ক্ষেত্ৰত ছুন্নত আৰু শ্ৰৱণকাৰী সকলৰ বাবে দায়িত্ব।
ফিৎৰা বা ফিটৰ
ঈদৰ সময়ত দুখীয়া- নিছলাক টকা-পইচা দান কৰা এটা নিয়ম আছে। এই নিয়মমতে অৱস্থাসম্পন্ন মুছলমান সকলে ঈদৰ নামাজ পঢ়াৰ আগত দুখীয়ালোকক এক কেঃজিঃ আটা (ঘেঁহু) বা তাৰ মূল্য দান কৰাটো বাধ্যতামূলক। ইয়াকে ফিৎৰা বা ফিটৰা বোলে। এই ফিটৰা বা দান কৰি ঈদ বা আনন্দ লাভ কৰা হয় কাৰণে এই ঈদক ঈদ-উল-ফিটৰ বোলা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:উৎসৱ
ডেনিছ চুলিভান
ডেনিছ পাৰনেল চুলিভান (Dennis Parnell Sullivan, জন্ম: ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪১) এগৰাকী আমেৰিকান গণিতজ্ঞ। তেওঁ বীজগণিতীয় ট'প'লজী, জ্যামিতিক ট'প'লজী আৰু গতিশীল প্ৰণালীৰ বিষয়ে গৱেষণাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ চিটি ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউয়ৰ্ক গ্ৰেজুৱেট চেণ্টাৰত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আসনৰ অধ্যাপক আৰু ষ্টনি ব্ৰুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন বিশিষ্ট অধ্যাপক। তেওঁ ২০১০ চনত গণিতৰ উল্ফ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০২২ চনত তেওঁক এবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪১ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মিচিগানৰ পোৰ্ট হুৰনত ডেনিছ চুলিভানৰ জন্ম হৈছিল। তাৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পৰিয়াল হিউষ্টনলৈ গুচি যায়।
প্ৰথমতে তেওঁ ৰাসায়নিক অভিযান্ত্ৰিক অধ্যয়নৰ বাবে ৰাইচ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। কিন্তু বিশেষভাৱে অনুপ্ৰেৰিত গাণিতিক উপপাদ্যৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ দ্বিতীয় বছৰত গণিতলৈ তেওঁৰ মূল বিষয় সলনি কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৬৩ চনত ৰাইচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৬ চনত প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ত্ৰিভুজআকৃতিৰ সমতুল্যতাৰ ওপৰত উইলিয়াম বাউণ্ডেৰৰ তত্ত্বাৱধানত গৱেষণা কৰি পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
চুলিভানে ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ নেটো ফেল'শ্বিপত ৱাৰউইক বিশ্ববিদ্যালয়ত কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৬৯ লৈ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেত মিলাৰ ৰিচাৰ্চ ফেল' আৰু তাৰ পিছত ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনৰ ভিতৰত মেচাচুচেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীত স্লোয়ান ফেল' আছিল। তেওঁ ১৯৬৭-১৯৬৮, ১৯৬৮-১৯৭০ আৰু পুনৰ ১৯৭৫ চনত ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডিৰ এজন ভিজিটিং স্কলাৰ আছিল।
চুলিভান ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈ পেৰিছ-চুড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপক আছিল। আৰু তাৰ পিছত ১৯৭৪ চনত ইনষ্টিটিউট ডেচ হাউটছ এটুডেছ চাইণ্টিফিকছ (আইএইচইএছ)ত স্থায়ী অধ্যাপক পদত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। ১৯৮১ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ চিটি ইউনিভাৰ্চিটিৰ গ্ৰেজুৱেট চেণ্টাৰত বিজ্ঞানৰ এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আসনত (গণিত) অধিষ্ঠিত হয় আৰু আইএইচইএছত তেওঁৰ দায়িত্ব অৰ্ধ-সময়ৰ নিযুক্তিলৈ হ্ৰাস কৰে। তেওঁ ১৯৯৬ চনত ষ্টনি ব্ৰুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত অনুষদত যোগদান কৰে আৰু পৰৱৰ্তী বছৰত আইএইচইএছ ত্যাগ কৰে।
চুলিভান চাইমন্স জ্যামিতি আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠাত জড়িত আছিল আৰু ইয়াৰ ট্ৰাষ্টী পৰিষদৰ সদস্য। তেওঁ গণিতজ্ঞ মইৰা চাছৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:এবেল বঁটা বিজয়ী
বায়ু (দেৱতা)
বায়ু (वायु) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এজন প্ৰধান দেৱতা। তেওঁ বায়ু আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ অধিকাৰী দেৱতা। হনুমান আৰু দ্বিতীয় পাণ্ডৱ ভীম বায়ুৰ আধ্যাত্মিক পুত্ৰ। তেওঁক অনিল, ব্যান, বাত, তনুন, পৱন, আৰু কোনো কোনো সময়ত প্ৰাণ নামেৰে জনা যায়।
ভাৰতীয় লেখক বনমালীৰ মত অনুসৰি বৈষ্ণৱ উপাসকসকলে বিশ্বাস কৰে যে বায়ু দেৱতাই বিষ্ণুক সহায় কৰিবলৈ তিনিটা অৱতাৰ ধাৰণ কৰিছিল। ইয়াৰে প্ৰথম অৱতাৰ হনুমানৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰামৰ আৰু দ্বিতীয় অৱতাৰ ভীমৰ জৰিয়তে কৃষ্ণৰ সহায় হোৱাৰ লগতে তৃতীয় অৱতাৰ মাধৱাচাৰ্যৰ (১২৩৮-১৩১৭) জৰিয়তে তেওঁ দ্বৈত নামৰ বৈষ্ণৱ পন্থাৰ জন্ম দিয়ে। ইণ্ডোল'জিষ্ট ছোলাপুৰকাৰৰ মতে, মাধৱাচাৰ্যই প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা দৰ্শন প্ৰথমে বায়ুয়ে নিজৰ পুত্ৰ হনুমানক দিছিল বুলি কোৱা হয়। হনুমানে এয়া ভীমক প্ৰদান কৰে আৰু অৱশেষত ইয়াক আনন্দ তীৰ্থ বা মাধৱাচাৰ্যই লাভ কৰে।
পৌৰাণিক সাহিত্য
ঋকবেদৰ মতে বায়ুৰ সম্পৰ্ক বতাহৰ সৈতে আৰু তেওঁৰ উদৰৰ পৰা মাৰুতসকলৰ উৎপত্তি হয়। সোমৰসৰ ভাগ পোৱা বায়ুৱেই প্ৰথমজন দেৱতা আৰু তেওঁ ইন্দ্ৰৰ সৈতে এয়া ভগাই লয়।
উপনিষদসমূহত বায়ুৰ মহানতাৰ বিষয়ে বিশদ বিৱৰণ আছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত কোৱা হৈছে যে এবাৰ মানুহৰ শৰীৰৰ কাম-কাজ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা দেৱতাসকলৰ মাজয় কোন সবাতোকৈ বলী তাকে লৈ এক প্ৰতিযোগিতা হয়। দৃষ্টিৰ দেৱতাই শৰীৰ ত্যাগ কৰা স্বত্বেও মানুহ এজন অন্ধ হৈয়ো জীয়াই থাকে আৰু তাকে দেখি তেওঁ পুনৰ দেহত থিতাপি লয়। এনেকৈ এজন এজনকৈ দেৱতাই নিজৰ স্থান এৰাৰ পিছতো মানুহজনৰ মৃত্যু নহয়। কিন্তু যেতিয়া মুখ্য প্ৰাণ অৰ্থাৎ বায়ুৱে দেহত্যাগ কৰে তেতিয়া অন্য দেৱতাসকলেও দেহত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। তেতিয়া দেৱতাসকলে স্বীকাৰ কৰে যে বায়ু থাকিলেহে তেওঁলোকে নিজৰ কাৰ্য কৰিব পাৰে আৰু অতি শজতে বায়ুৱে তেওঁলোকক পৰাভূত কৰিব পাৰে। অন্য এক অধ্যায়ত কোৱা হৈছে যে বায়ুৱেই একমাত্ৰ দেৱতা যাৰ ওপৰত কোনো পাপ বা অশুভ শক্তিয়ে প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। ছান্দোগ্য উপনিষদতো ব্ৰহ্মত্ব লাভৰ বাবে বায়ু অপৰিহাৰ্য বুলি কোৱা হৈছে।
অৱতাৰ
আমেৰিকান ইণ্ডোল'জিষ্ট ফিলিপ লাটগেণ্ডৰ্ফে কৈছে যে মাধৱাচাৰ্যৰ মতে যেতিয়াই বিষ্ণুৱে পৃথিৱীত অৱতাৰ লয় তেতিয়াই মুখ্য প্ৰাণ বা বায়ুৱে ধৰ্ম ৰক্ষাত তেওঁৰ সহযোগী হিচাপে অৱতাৰিত হয়। ত্ৰেতা যুগত হনুমানৰ ৰূপত ৰামৰ সাহায্যৰ অৰ্থে, দ্বাপৰ যুগত ভীম শ্ৰীকৃষ্ণৰ সাহায্যৰ অৰ্থে আৰু কলি যুগত মাধৱৰ ৰূপত বায়ুৱে অৱতাৰ ধাৰণ কৰে।   লেখক চি ৰামকৃষ্ণই ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে যে মাধৱাচাৰ্যই ঋকবেদৰ বলিঠা সূক্তত থকা বায়ুৰ তিনিটা ৰূপৰ কথাই কৈছে।
বৌদ্ধ ধৰ্ম
জাপানত বায়ুক ফুটেন নামেৰে জনা যায়। তেওঁ ছক্ৰ, কেটেন, এন্মাটেন, ৰেজেটছুটেন, ঈশানাটেন, বিছামনটেন, ছুইটেন, বনটেন, জিটেন, নিট্টেন আৰু গেটেনৰ সৈতে একেশাৰীৰ দেৱতা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
আন-নূৰ
thumb|[[কোৰআন|কোৰআনৰ পৰা দুটা পৃষ্ঠাত অধ্যায়ৰ শিৰোনাম আৰু ছুৰা আন-নূৰৰ প্ৰথম পাঁচটা আয়াত (বাওঁফালে)। এই কোৰআন আব্দুল ৰহমান বি. আবি বকৰ ব আব্দুল ৰহমান আল কাতিব আল মালিকী, যাক জাৰিন কালাম (সোণালী কলম) বুলি কোৱা হয়। "আল-কাতিব আল-মালিকী", "ৰয়েল স্ক্ৰিব" শব্দটোৱে বুজাইছে যে কেলিগ্ৰাফাৰজন চেলজুক শাসকৰ সম্পাদক বা লিখক আছিল। ইৰাণ, ১১৮৬ চন। চেষ্টাৰ বিটি লাইব্ৰেৰী]]
আন-নূৰ (النور, ’an-nūr; অৰ্থ: পোহৰ বা উজ্জ্বল জ্যোতিষ্ক) হৈছে কোৰআনৰ ২৪ নং অধ্যায় যাৰ ৬৪টা আয়াত আছে।
সাৰাংশ
পণ্ডিতসকলৰ সাধাৰণ একমত হ’ল যে এই ছুৰাটো ৫ হিজৰীত খাদৰ যুদ্ধৰ কিছু সময়ৰ আগতে বা পিছত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
ছূৰাখনৰ আৰম্ভণিতে দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত যৌন কাৰ্য্যৰ ওপৰত বা ইয়াৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন ব্যাখ্যা আৰু আদেশ, পাৰিবাৰিক আইন, আৰু সাক্ষ্য দিয়াৰ নিৰ্দিষ্টতা আছে। এই ৰায়সমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আগশাৰীৰ কথাটো হ’ল ব্যভিচাৰৰ বাবে আল্লাহই দিয়া শাস্তি। এই খণ্ডটোৰ অন্তত এই ঘোষণা কৰা হৈছে যে ভাল পুৰুষ আৰু নাৰীক একেলগেযোৰ কৰা উচিত, লগতে দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত পুৰুষ আৰু দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত নাৰী। এই আলোচনা গোপনীয়তা আৰু বিনয়ৰ ওপৰত চিন্তা-চৰ্চালৈ পৰিণত হয়, অৰ্থাৎ আতিথ্যদাতা আৰু মহিলাৰ ওপৰত। ইয়াত কেইবাটাও নিয়ম আৰু বিনয়ৰ ব্যাখ্যা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে, বেছিভাগেই প্ৰত্যক্ষভাৱে হিজাব পিন্ধাৰ বাবে পৰম্পৰাগতভাৱে যুক্তি দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ৰেখা। এই নিষেধাজ্ঞাসমূহ নাৰীৰ বাবে নিক্ষেপ কৰাৰ পিছত গ্ৰন্থখনে পুৰুষৰ ফালে ঘূৰি কয় যে তেওঁলোকে দাসীক দেহ ব্যৱসায়ত অত্যাচাৰ নকৰিবলৈ, আৰু দৰিদ্ৰতাৰ মাজতো স্বামীৰ প্ৰয়োজন হোৱা মহিলাসকলক বিয়া কৰাবলৈ কয়।
২-৪ অবৈধ যৌন সম্পৰ্ক
স্বামীৰ পৰা পত্নীলৈ বা সমাজৰ সদস্যৰ পৰা সতী নাৰীলৈ ব্যভিচাৰ, ব্যভিচাৰ আৰু মিছা অভিযোগৰ সৈতে জড়িত বেছিভাগ নিয়ম, ২৪ নং অধ্যায়ত পোৱা যায়, যিটো অবৈধ যৌন সম্পৰ্কৰ শাস্তি সম্পৰ্কে অতি নিৰ্দিষ্ট নিয়ম দি আৰম্ভ কৰা হয় (zināʾ):
""
"কোৰআন ২৪:২ [অবিবাহিত] মহিলা বা [অবিবাহিত] পুৰুষে যৌন সম্পৰ্কৰ দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় - তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এশটা কোবাই কোবাই কোবাই দিয়ক, আৰু আল্লাহৰ ধৰ্মত তেওঁলোকৰ বাবে কৰুণা নকৰিব, যদি আপুনি আল্লাহত বিশ্বাস কৰে আৰু শেষ দিন। আৰু মুমিনসকলৰ এটা দলে তেওঁলোকৰ শাস্তিৰ সাক্ষী হওক।"
"কোৰআন ২৪:২ জনিয়াহ আৰু জানিসকলে, তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এশটা কোবাব। তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত, আল্লাহে নিৰ্ধাৰিত শাস্তিত, যদি আপুনি আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰে তেন্তে তোমালোকক দয়া নকৰিবা। আৰু মুমিনসকলৰ এটা দলে তেওঁলোকৰ শাস্তিৰ সাক্ষী হওক।" তাফছিৰ ইবনে কাথিৰ তেওঁলোকৰ শাস্তিৰ সাক্ষী হোৱাৰ সম্পৰ্কত কৈছে: "অবৈধ যৌন সম্পৰ্কৰ দোষী লোকসকলৰ বাবে এইটো অধিক অপমানজনক, যদিহে তেওঁলোকক জনসাধাৰণৰ সন্মুখত কোবাব লাগে। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল "ই প্ৰতিৰোধক হিচাপে অধিক ফলপ্ৰসূ আৰু ই কেলেংকাৰী আৰু তিৰস্কাৰৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে”।
"কোৰআন ২৪:৪ আৰু যি সকলে সতী নাৰীক অভিযুক্ত কৰে, আৰু চাৰিজন সাক্ষী নিদিয়ে, তেওঁলোকে তেওঁলোকক আশীটা কোবাই কোবাই কোবাই, আৰু তেওঁলোকৰ সাক্ষ্য চিৰকালৰ বাবে অস্বীকাৰ কৰে। তেওঁলোক সঁচাকৈয়ে বিদ্ৰোহী। তাৰ পাছত অনুতাপ কৰি ধাৰ্ম্মিক কৰ্ম কৰা সকলৰ বাহিৰে; (এনেসকলৰ বাবে) নিশ্চয় আল্লাহ ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু." তাফছিৰ ইবনে কাথিৰত সতী পুৰুষ বা মহিলাৰ ওপৰত মিছা অভিযোগ উত্থাপন কৰাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত শাস্তি হ’ল তেওঁলোকক আশীটা কোব আৰু তেওঁলোকৰ সাক্ষ্য চিৰদিনৰ বাবে অস্বীকাৰ কৰা।
৩৫ "পোহৰৰ আয়াত"
thumb|"আল্লাহ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ পোহৰ।" [[হাগিয়া ছফিয়া ৰ গম্বুজৰ অধীনত সুলিচিত্ৰ, ইস্তানবুল]] আল্লাহৰ পৰা স্পষ্ট চিন হিচাপে কোৰআনৰ মৰ্যাদাৰ বিষয়ে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে কোৱাৰ পিছত বিখ্যাত পোহৰৰ আয়াত আবিৰ্ভাৱ হয়। ইয়াক প্ৰায়ে "পোহৰৰ আয়াত", বা "পোহৰৰ দৃষ্টান্ত" বুলি কোৱা হয়, যিটো শাৰীৰ এটা ৰহস্যময় গোট যিটো বহু পণ্ডিত আৰু প্ৰতিফলনৰ বিষয় হৈ আহিছে।
৩৬-৪৪জন বিশ্বাসীক পুৰস্কৃত কৰা হ’ব
ইয়াত কোৰআনে চমুকৈ অলপ বেছি আক্ষৰিক বাক্যৰ ৰূপলৈ ঘূৰি আহিছে কাৰণ ই মুমিনসকলক আশ্বস্ত কৰে যে তেওঁলোকৰ স্মৰণৰ পুৰস্কাৰ পোৱা যাব, কিয়নো পাপীসকলৰ পাহৰি যোৱাৰ শাস্তি হ’ব। পোহৰৰ আয়াতটোৰ লগত খাপ খুৱাই অবিশ্বাসীসকলকো উপমাৰে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে, ওপৰৰ গভীৰভাৱে প্ৰতীকী সুৰটোলৈ ঘূৰি আহি:
"আৰু অবিশ্বাসী সকলৰ কথা ক'বলৈ গ'লে, তেওঁলোকৰ কৰ্মবোৰ বিশাল সমভূমিত চিত্ৰৰ দৰে; য’ত পিয়াহত ভোগা মানুহে পানী আছে বুলি ভাবে; যেতিয়ালৈকে তেওঁ ইয়াৰ ওচৰলৈ নাহে, তেতিয়ালৈকে তেওঁ ইয়াক একোৱেই নহয় বুলি নাপায়; তাতেই তেওঁ আল্লাহক বিচাৰি পায় আৰু তেওঁ তেওঁক নিজৰ হিচাপ সম্পূৰ্ণকৈ পৰিশোধ কৰে; আৰু আল্লাহ হিচাপ কৰাত দ্ৰুত; বা সেইবোৰ অস্পষ্ট সাগৰৰ ওপৰত ছাঁৰ দৰে, এটা ঢৌৰে আবৃত যাৰ ওপৰত এটা ঢৌ আছে যাৰ ওপৰত ডাৱৰ আছে; ছাঁবোৰে এটাৰ ওপৰত স্তূপ কৰি ৰাখিছিল; যেতিয়া তেওঁ হাত আগবঢ়ায়, তেতিয়া তেওঁ প্ৰায় দেখা নাপায়। আৰু যিজনক আল্লাহই কোনো পোহৰ নিদিয়ে, তেওঁৰ কোনো পোহৰ নাই।" (৩৯–৪০ শাৰী)
কোৰআনত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে যে পৃথিৱীখন নিজেই আল্লাহৰ বাস্তৱতা আৰু শক্তিৰ প্ৰমাণ। তেওঁ মেঘ, বতাহ, শিলাবৃষ্টি আৰু পৰ্বত নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এই ছুৰাত এইটোও ব্যাখ্যা কৰা হৈছে যে আল্লাহই পানীৰ পৰা সকলো প্ৰাণী সৃষ্টি কৰিছিল, য’ত চাৰি ভৰি থকা জীৱ-জন্তু, দুভৰি থকা জীৱ-জন্তু, ভৰিবিহীন জীৱ-জন্তু আদিও আছে।
৪৫ জন্ম আৰু সামাজিক মৰ্যাদা
কোৰআনে নিশ্চিত কৰিছে যে আল্লাহই তেওঁৰ বাস্তৱতাক স্পষ্ট কৰিবলৈ চিন (আয়াত) পঠিয়াইছে, আৰু বাস্তৱতাক বুজাটো এটা "সৰল পথ" হিচাপে, যে যদি কোনোবাই সঁচাকৈয়ে অনুসৰণ কৰি আছে, তেন্তে তেওঁক কেতিয়াও বিপথে পৰিচালিত কৰিব নোৱাৰি. আল্লাহই তেওঁৰ বাক্য পালন কৰে, আৰু যিসকলে বিশ্বাস কৰে আৰু তেওঁলোকৰ ধৰ্ম পালন কৰে তেওঁলোকক পুৰস্কৃত কৰি থাকিব, যিদৰে তেওঁ পূৰ্বতে আনকো একে কাম কৰাৰ বাবে পুৰস্কৃত কৰিছে।
কিতাপখনে বিশ্বাসীক আহ্বান জনাইছে যে তেওঁ চিন্তা নকৰিব, আৰু কেৱল তেওঁলোকৰ জন্ম বা সামাজিক মৰ্যাদাৰ চৰ্তৰ বাবে মানুহক পাপৰ অভিযোগ নকৰিব। উদাহৰণস্বৰূপে, বহুতো জনজাতীয় সংস্কৃতিত এজন অন্ধ ব্যক্তি বা তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃক দুষ্ট বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল, সেয়েহে দেৱতা বা আত্মাই তেওঁলোকক অন্ধ কৰি পেলাইছে। কোৰআনে এই ধৰণে চিন্তা নকৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে, আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মনত ৰাখিব যে সকলো বস্তু আল্লাহৰ পৰা পোৱা চিন, আৰু এইদৰে সকলো মুমিন আনৰ প্ৰতি ভাল স্বভাৱৰ হ’ব লাগে, আৰু তেওঁলোকৰ পৰা আল্লাহৰ পৰা আশীৰ্বাদ কামনা কৰিব লাগে। যদি সেইটো কৰা হয়, তেন্তে চিনবোৰ স্পষ্ট হৈ পৰে আৰু "হয়কৈ আপুনি বুজি পাব।"
যেনেকৈ বিশ্বাসীয়ে আনক ভালদৰে সম্ভাষণ জনাব লাগিব, তেনেদৰে তেওঁলোকেও যাত্ৰা কৰাৰ আগতে তেওঁলোকৰ পৰা ছুটী বিচাৰিব লাগিব। কিন্তু ছূৰাটোৰ শেষত, আল্লাহই জানে যে মানুহে কৰা দৰে লুকাই থকা কাৰণবোৰ কৰে, "আল্লাহই জানে তোমালোকৰ মাজৰ যিসকল গোপনে পিছলি যায়", কাৰণ যেতিয়া সকলোৱে তেওঁৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিব, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰত নিজৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিব।
বহিঃ সংযোগ
Light Nur শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:মদিয়ান ছূৰা
লঙ্গৰকৰণ
লঙ্গৰকৰণ বা কেন্দ্ৰীকৰণ(en: Anchoring or Focalism) হৈছে একধৰণৰ বোধগত পক্ষপাতিতা য'ত এগৰাকী ব্যক্তিয়ে আহৰণ কৰা তথ্যৰ প্ৰথমাংশত অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। লঙ্গৰকৰণ উদ্ভৱ হয় তেতিয়া, যেতিয়া সিদ্ধান্তগঠনৰ সময়ত, কোনো ব্যক্তিবিশেষে এটা তথ্যৰ প্ৰথমতে পোৱা অংশটোক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে আৰু তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই পৰৱৰ্তী সিদ্ধান্তবোৰ গ্ৰহণ কৰে। লঙ্গৰৰ ওচৰত থকা বস্তু বা বিষয়বোৰ তেতিয়া লংগৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় আৰু আঁতৰত থকা বিষয়বোৰ অইন এটা দিশলৈ গতি কৰে। যেতিয়াই লঙ্গৰৰ এটা মান বা অৱস্থান নিৰ্ধাৰিত হয়, তেতিয়া নিকট ভৱিষ্যতৰ সকলো লেনদেন, যুক্তি-তৰ্ক, অনুমান আদিও সেই লঙ্গৰৰ ভিত্তিতেই আলোচিত হয়। লঙ্গৰ ব্যৱহাৰ কৰি ভৱিষ্যতৰ তথ্যপাতি নিৰ্ণয় কৰা সময়ত এই পক্ষপাতিতাটোৰ উদ্ভৱ হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, এখন ব্যৱহৃত গাড়ীৰ প্ৰাৰম্ভিক মূল্য দৰদামৰ পূৰ্বে বা দৰদামৰ সময়ত নিৰ্ধাৰণ কৰিলে, পৰৱৰ্তী সকলো আলোচনাৰ বাবে এটা নিয়ন্ত্ৰণবিহীন কেন্দ্ৰবিন্দুৰ (arbitrary focal point) সৃষ্টি হয়। দৰদামৰ সময়ত শুনিবলৈ পোৱা মূল্যবোৰ-যিবোৰ লঙ্গৰতকৈ অৰ্থাৎ প্ৰথমতেই নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা মূল্যটোতকৈ কম মূল্যৰ, তেন্তে সেইবোৰ মূল্য যুক্তিসংগত যেন অনুভৱ হয়। আনকি কিনোতাজনৰ বাবেও সেইয়া কম মূল্যৰ যেন লাগে। অথচ সেইটো মূল্য গাড়ীখনৰ প্ৰকৃত বজাৰ মূল্যতকৈ তুলনামূলকভাৱে বেছিহে হ'ব পাৰে।
মেজাজ
এক বিস্তৰ গৱেষণাই কৈছে যে-দুখী আৰু বিষণ্ণ মন এটাই সমস্যাৰ বিস্তৃত আৰু শুদ্ধ মূল্যাঙ্কন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পৰিণতিহিচাপে, প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নসমূহে ঠাৱৰ কৰিছিল যে, অধিক বিষণ্ণ মেজাজৰ মানুহে সুখী মানুহৰ তুলনাত লঙ্গৰকৰণক কমকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব। অৱশ্যে শেহতীয়া অধ্যয়নে ইয়াৰ বিপৰীত মত এটাহে প্ৰদান কৰিছে। অৰ্থাৎ, সুখী বা নিৰপেক্ষ মানুহৰ তুলনাত দুখী মেজাজৰ মানুহ এজনে লঙ্গৰকৰণ ব্যৱহাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
ষ্টিভেন জনছন
ষ্টিভেন বাৰ্লিন জনছন (জন্ম ৬ জুন, ১৯৬৮) এজন আমেৰিকান জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান লেখক আৰু মিডিয়া তত্ত্ববিদ।
শিক্ষা
ষ্টিভেন ৱাছিংটন ডি চিত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। তাত তেওঁ ছেইণ্ট আলবান স্কুলত পঢ়িছিল। তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ত সাং কৰিছিল য'ত তেওঁ বিদ্যালয়ৰ আধুনিক সংস্কৃতি আৰু মিডিয়া বিভাগৰ এক ভাগ ,সংকেতবিদ্যা অধ্যয়ন কৰিছিল। কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যতো তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লৈছিল।
কেৰিয়াৰ
ৱায়াৰ্ড আলোচনীলৈ অৰিহণা যোগোৱা সম্পাদক জনছনে দি নিউয়ৰ্ক টাইমছ, দি ৱালষ্ট্ৰিট জাৰ্নেল, দি ফাইনেন্সিয়েল টাইমছ্ আৰু বহুতো পষেকীয়া বা মাহেকীয়া আলোচনীত নিয়মীয়াকৈ লিখে। জনজনে মেডিয়াম, আটাভিষ্ট, মিট-আপ ডট কম, বিটা ৱৰ্কছ আৰু পেটছ্ ডট কম প্ৰভৃতি বহুতো ইণ্টাৰনেট-সম্বন্ধীয় কোম্পেনীৰ উপদেষ্টা পৰিষদতো সেৱা আগবঢ়ায়।
এভ্ৰিথিং বেড ইজ গুদ ফৰ ইউঃহাউ টুডেʼজ পপুলাৰ কালছাৰ ইজ একচুৱেলী মেকিং আছ স্মাৰ্টাৰ নামৰ ২০০৫ চনৰ বেষ্টচেলাৰ কিতাপখনৰ লেখক হৈছে জনছন। সেইখন গ্ৰন্থত যোৱা তিনিটা দশকত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি যেনে টেলিভিছনৰ নাটক আৰু ভিডিঅ'গেইম আদিত ক্ৰমাগতভাৱে জটিল আৰু উচ্চ স্তৰীয় চিন্তা শক্তিৰ উৎকৰ্ষ সাধনত সহায় কৰাতো যুক্তি আগবঢ়াইছে।
তেওঁৰ হোৱেৰ গুদ আইডিআছ কাম ফ্ৰম গ্ৰন্থখনে অকলশৰীয়া প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি এজন অনুপ্ৰাণিত হোৱাৰ তাৎক্ষণিক মুহূৰ্তৰ এক জনপ্ৰিয় কাহিনীক প্ৰত্যাহ্বান জনাই এক ধাৰণা আগবঢ়াইছে। ইয়াৰ বিপৰীতে জনছনে যুক্তি দিছে যে সৃষ্টিশীল চিন্তা এক অদ্ৰুত, বিস্তৃত আৰু ক্ৰমানুসাৰে হোৱা প্ৰক্ৰিয়া। জ্ঞানৰ আন শাখা আৰু চিন্তাবিদৰ অসামঞ্জস্য ধাৰণা আৰু অনিশ্চিত অৱস্থাৰ প্ৰভাৱত ইয়াত এক "ধীৰ অনুমান"ৰ বিকাশ ঘটি সম্পূৰ্ণ ৰূপ পায়।
তেওঁৰ ফিউচাৰ পাৰফেক্টঃ দি কেছ ফৰ প্ৰগ্ৰেছ ইন এ নেটৱৰ্কড এইজ কিতাপখন ২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত উন্মোচন কৰা হয়।
২০১৩ চনৰ আগষ্টত পি বি এছয়ে জনছনক ঘোষক হিচাপে ঘোষণা কৰে। লগতে ২০১৪ চনলৈকে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা বি বি চি টু আৰু পি বি‌ এছৰ আকাশবাণীযোগে সম্প্ৰচাৰিত হাউ উই গট টু নাউ নামৰ, উদ্ভাৱনৰ ইতিহাসৰ এক নতুন চিচ-পাৰ্ট ধাৰাবাহিকৰ সহ-নিৰ্মাতা হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰে।
২০১৮ চনৰ মে' মাহৰ পৰা জনছনে Wondery সৃষ্ট পডকাষ্ট আমেৰিকান ইনভেচনচ(American Innovations)ৰ ঘোষকৰ কাম কৰিছে।
সমালোচনাত্মক সঁহাৰি
১৯৯৭ চনত হাৰ্ভে ব্লুমে জনছনৰ প্ৰথমখন কিতাপ ইণ্টাৰফেচ কালচাৰৰ সমালোচনা আগবঢ়ায় আৰু ইয়াক "a rewarding read -- stimulating, iconoclastic, and strikingly original." হিচাপে অভিহিত কৰে। এভ্ৰিথিং বেড ইজ গুড ফৰ ইউঃ হাউ টুডে'জ পপুলাৰ কালচাৰ ইজ একচুৱেলী মেকিং আছ স্মাৰ্টাৰৰ এটা সমালোচনাত দ্য এ ভি ক্লাবে কৈছে,"ই বিস্তৃতভাৱে হোৱা এক ভাল তৰ্ক, যি সিদ্ধান্ত-প্ৰভাৱিত পৰিস্থিতি আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ আখ্যানগাঁথনিৰ তালিকা আৰু চাৰ্টেৰে সজাই তোলা হৈছে। কিন্তু ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা কিমান, সেয়া এক বিতৰ্কিত বিষয়; বিশেষকৈ "Everything Bad"য়ে যেতিয়া পূৰ্বৰ বিশ্বাসযোগ্য তথ্যকে পুনৰ উল্লেখ কৰে।"
<!--The A.V. Club said in a review of Everything Bad Is Good for You: How Today's Popular Culture Is Actually Making Us Smarter, "It's a good argument made in great detail, mapped out with lists and charts of decision-affecting contingencies and intricate narrative structures. But how necessary it is remains debatable, especially once Everything Bad settles into simply restating its already convincing premise."