cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱ গোস্বামী
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গোস্বামীৰ সহধৰ্মিনী আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামীও এগৰাকী বিশিষ্ট গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰাৱন্ধিক। তেওঁ গুৱাহাটী পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপিকা। বিবাহসূত্ৰে গোস্বামী দম্পত্তি দুটি সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ।
সাহিত্য সমালোচনা
ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱ গোস্বামীৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বিষয়বস্তুৰ ফালৰ পৰা ব্যাপক আৰু ৰচনাসমূহ অধ্যয়ন ব্যাপ্তি, বিশ্লেষণৰ ক্ষমতা আৰু মৌলিকতাৰে প্ৰোজ্জ্বল। গোস্বামী অসমত উত্তৰ-আধুনিক তত্ত্ব-চৰ্চাৰ অন্যতম বাটকটীয়া।
গুৱাহাটী
গুৱাহাটী (Guwahati; পূৰ্বতে গৌহাটী) হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন মহানগৰ। ইয়াক প্ৰাচীন কালত "প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ" নামেৰে জনা গৈছিল। ই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বৃহত্তম মেট্ৰ'প'লিটান এলেকা আৰু কলকাতা, পাটনাৰ পিছত পূব ভাৰতৰ তৃতীয় বৃহৎ নগৰ। ইয়াক উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ 'প্ৰৱেশদ্বাৰ' বুলিও কোৱা হয়।  ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৯,৬২,৩৩৪ জন। যোৱা দশককেইটাত গুৱাহাটীৰ যথেষ্ট ভৌগোলিক আৰু জনসংখ্যাৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে। প্ৰাচীন প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আছিল কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী। বৰ্তমানেও ইয়াত বহুতো পুৰণি মঠ-মন্দিৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। কামাখ্যা দেৱালয়, উমানন্দ মন্দিৰ, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ, বশিষ্ঠাশ্ৰম, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ, উগ্ৰতাৰা দেৱালয় আদি এইবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম।
গুৱাহাটী মহানগৰৰ উত্তৰে আছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী, দক্ষিণে মেঘালয়ৰ পাহাৰ, পশ্চিমে লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ আৰু পূবত নাৰেঙ্গী অৱস্থিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰেও উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰূপত ইয়াৰ লাহে লাহে পৰিবৰ্ধন হৈছে। গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ অধীনত থকা অঞ্চল হৈছে ২১৬ বৰ্গ কিঃমিঃ আৰু গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ অধীনত ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃ এলেকা আছে।
গুৱাহাটী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এক প্ৰধান বাণিজ্যিক আৰু শৈক্ষিক কেন্দ্ৰ। ইয়াত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটীৰ দৰে বিশ্বস্তৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ লগতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষানুষ্ঠান অৱস্থিত। গুৱাহাটী উত্তৰ পূব ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক, প্ৰশাসনিক কাম-কাজৰো এক অন্যতম কেন্দ্ৰ। উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অন্য স্থানসমূহলৈ যাবৰ বাবে গুৱাহাটী এক প্ৰধান বিকল্প। গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ চৌপাশৰ অঞ্চলসমূহ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ। গুৱাহাটীৰ চৌপাশৰ অৰণ্যত যথেষ্ট সংখ্যক হাতী, বাঘ, বান্দৰ আদি জীৱ-জন্তুৰ উপৰিও বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই-চিৰিকতি পোৱা যায়।
নামৰ উৎপত্তি
গুৱাহাটী নামটো অসমীয়া ভাষাৰ দুটা শব্দ 'গুৱা' (অৰ্থ-তামোল) আৰু 'হাট' (অৰ্থ-বজাৰ)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ব্ৰিটিছ উপনিবেশৰ কালত এই নামটো "গৌহাটী" বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ১৯৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালে ই বৰ্তমানৰ ৰূপ পায়। আন এক তথ্য অনুসৰি, এই নগৰৰ কেউফালে পাহাৰে আগুৰি থকাৰ কাৰণে ইয়াক গুহা যেন দেখি। এই গুহা নামৰ পৰাই গুৱাহাটী হৈছে বুলি অনুমান কৰা হয়।
ইতিহাস
গুৱাহাটীৰ কিংবদন্তী আৰু ইতিহাস কেইবাহাজাৰ বছৰৰ পুৰণি। নগৰখনৰ উৎপত্তিৰ কথা জনা নাযায় যদিও মহাকাব্য, পুৰাণ আৰু আন পৰম্পৰাগত ইতিহাসত উল্লেখ কৰা কাহিনীসমূহৰ পৰা ইয়াক এছিয়াৰ এখন অন্যতম পুৰণি নগৰ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
ইতিহাসৰ মতে গুৱাহাটী কেইবাখনো প্ৰাচীন ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। মহাভাৰতৰ মতে ই নৰকাসুৰ আৰু ভগদত্তৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। নীলাচল পাহাৰত অৱস্থিত শক্তিপীঠ কামাখ্যা মন্দিৰ, চিত্ৰাচল পাহাৰত অৱস্থিত প্ৰাচীন জ্যোতিষচৰ্চাৰ মন্দিৰ নৱগ্ৰহ, বশিষ্ঠৰ পুৰাতাত্বিক সম্পদ আৰু আন আন ঠায়ে নগৰখনৰ কিংবদন্তীমূলক ইতিহাসৰ কথাকে সমৰ্থন কৰিছে।
আমবাৰীৰ খননকাৰ্যত ষষ্ঠ খ্ৰীষ্টাব্দত নগৰখনৰ অৱস্থিতিৰ কথা জানিব পৰা গৈছে। বেলেগ বেলেগ সময়ত নগৰখনক 'প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ' (পূবৰ পোহৰ) আৰু দুৰ্জয় বুলি জনা গৈছিল আৰু ই কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ আৰু পাল ৰাজবংশৰ ৰাজধানী আছিল। হিউৱেন চাঙৰ লিখনিৰ পৰা জানিব পৰা যায় যে বৰ্মন বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মণৰ (৭ম খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজত্বকালত নগৰখনৰ বিস্তৃতি আছিল ১৯ কিঃমিঃ, লগতে সম্ভৱতঃ ই ৰজাৰ ৩০,০০০ যুঁজাৰু নাওসমৃদ্ধ জলবাহিনীৰ প্ৰধান ঘাটি আছিল। পাল বংশৰ শাসনকালত ই ১০ম-১১শ শতিকালৈকে অসমৰ ৰাজধানী আছিল। আমবাৰীৰ খননকাৰ্য তথা কটন মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰেক্ষাগৃহ সাজোতে কৰা খননত উদ্ধাৰ হোৱা ইটাৰ দেৱাল আৰু ঘৰবোৰৰ পৰা ইয়াক ৯ম-১১শ শতিকা সময়ছোৱাৰ এখন অৰ্থনৈতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৃহৎ নগৰ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
১২শ-১৫শ শতিকাৰ মাজত মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাত কমতা ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত নগৰখনে পূৰ্বৰ গৰিমা হেৰুৱায় আৰু প্ৰধানতঃ পশ্চিমৰ কোচ হাজো আৰু পূবৰ আহোম ৰাজ্যৰ কূটনৈতিক থলী হৈ পৰে। মোগলৰ হাতত কোচ ৰাজ্যৰ পশ্চিমভাগ (কোচ বিহাৰ)ৰ পতন হোৱাৰ পিছত পূবৰ ভাগটো (কোচ হাজো) আহোমৰ অধীন হৈ পৰে। আহোম আৰু মোগলৰ মাজৰ সীমা কৰতোৱা নদী (এতিয়াৰ উত্তৰ বঙ্গত) বা মানস নদী নিৰ্ধাৰণ হ'লেও গুৱাহাটী এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘাটি হৈ থাকিল।
মোগলে অসম জয় কৰিবলৈ ১৭বাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল যদিও প্ৰতিবাৰেই পৰাজিত হৈছিল। গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ শৰাইঘাটত হোৱা ১৬৭১ চনৰ যুদ্ধত লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত আহোম সেনাই মোগলক পৰাস্ত কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ সমীপৱৰ্তী অঞ্চলত থকা "মোমাই-কটা গড়" (লাচিতে কামত গাফিলতি কৰা বাবে মোমায়েকৰ শিৰশ্ছেদ কৰা কাহিনীৰ পৰা হোৱা নাম) আহোমসকলৰ কঠোৰ শ্ৰম আৰু যুঁজাৰু মনোভাৱৰ পৰিচায়ক।
গুৱাহাটীত বহুতো বুৰঞ্জীমূলক স্থান আছে। চাৰিচুকীয়া দীঘলী পুখুৰীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগত সংযোগ আছিল আৰু সম্ভৱতঃ ইয়াক মধ্যযুগত আহোমৰ দ্বাৰা নাৱৰ বন্দৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তদুপৰি বহুতো পুখুৰী, মন্দিৰ, গড় আদি দেখিবলৈ পোৱা যায়। সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পুৰাতাত্বিক স্থান হৈছে দীঘলী পুখুৰীৰ ওচৰৰ আমবাৰী।
নগৰৰ ৰূপ
কেন্দ্ৰৰ পৰা দক্ষিণ, পূব আৰু পশ্চিম দিশলৈ মহানগৰখনৰ বিস্তৃতি ঘটিছে। যোৱা কেইদশকমানত দক্ষিণ গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰি, বেলতলা, পাঞ্জাবাৰী, জটীয়া, কাহিলীপাৰা আদি ঠায়ে ৰাজধানী দিশপুৰক আৱৰি এটা উপ-কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলিছে।
মুখ্য অঞ্চল পুৰণি নগৰখনৰ লগতে পাণ বজাৰ, পল্টন বজাৰ, ফাঁচী বজাৰ আৰু উজান বজাৰেৰে গঠিত। পল্টন বজাৰ যাতায়ত আৰু হোটেলৰ কেন্দ্ৰ, পাণ বজাৰত বিভিন্ন শৈক্ষিক আৰু প্ৰশাসনিক ভৱন আছে, ফাঁচী বজাৰ হৈছে পাইকাৰী আৰু খুচুৰা বস্তু বিক্ৰীৰ কেন্দ্ৰ আৰু উজান বজাৰ হৈছে মূলতঃ আবাসিক আৰু প্ৰশাসনিক অঞ্চল। এইবোৰৰ লগতে পিছলৈ লাচিত নগৰ, চান্দমাৰী, উলুবাৰী, জু ৰোড আদি অঞ্চল সংযোজিত হয়।
নগৰ সংযোগী পথসমূহৰ ভিতৰত সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈছে দক্ষিণৰফালে জি.এছ. ৰোড (নগৰৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কিঃমিঃ)। অৰ্থনৈতিক দিশৰপৰা গুৰুত্বৰ উপৰিও ইয়াৰ আশে-পাশে বহুতো কাৰ্যালয়, শিক্ষানুষ্ঠান আৰু আৰু বসতিস্থল আছে। জি এছ ৰোড এক ৰুচিপুৰ্ণ অভিজাত এলেকা। ইয়াত চাৰিতাৰকাযুক্ত ৰেষ্টোৰেণ্ট, মল, ব্ৰেণ্ডেড ষ্টোৰ, নাইট ক্লাব, বাৰ-ডিস্কো, বুটিক-হোটেলৰে ভৰপূৰ। এই অঞ্চলটো নৈশ জীৱন উদযাপনৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ। অসমৰ ৰাজধানী দিশপুৰো ইয়াতে অৱস্থিত। নগৰখনৰ দক্ষিণ অংশত ইয়াৰ ওচৰতে গণেশগুৰিৰ ৰূপত যোৱা কেইদশকমান ধৰি এটা উপ-কেন্দ্ৰ গঢ়ি উঠিছে।
পশ্চিম অংশত অৱস্থিত ক'ৰিডৰত (নগৰৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিঃমিঃ) গুৱাহাটীৰ পৰা দেশৰ আন আন অঞ্চল সংযোগী ৰেলপথসমূহ অৱস্থিত। এই ক'ৰিড'ৰে ঐতিহাসিক আৰু আবাসিক দিশৰপৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল যেনে নীলাচল পাহাৰ, পাণ্ডু, মালিগাঁও (উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰে'লৱেৰ মুখ্য কাৰ্যালয়)ক সংযোগ কৰি দুটা ভাগ হৈছে। এটা পথ উত্তৰ গুৱাহাটীক আৰু আনটোৱে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় (জালুকবাৰী) হৈ লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰক সংযোগ কৰিছে।
পূবফালে থকা তৃতীয়টো প্ৰধান ক'ৰিড'ৰে (নগৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কিঃমিঃ) নুনমাটি আৰু নাৰেঙ্গীক সংযোগ কৰিছে।
৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে নগৰখনৰ দক্ষিণ অংশক আৱৰি ইয়াক পশ্চিম অংশৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
পৰিচালনা
গুৱাহাটী পৌৰনিগম নামৰ সংস্থা নগৰখন পৰিচালনা, বিকাশ আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ দায়িত্বত আছে। পৌৰনিগমে নগৰখনক ৬০টা ৱাৰ্ডত ভাগ কৰিছে। গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ (GMDA) নামৰ ৰাজ্যিক সংস্থা বৃহত্তৰ গুৱাহাটী মহানগৰ অঞ্চলৰ পৰিকল্পনা আৰু বিকাশৰ দায়িত্বত আছে। গুৱাহাটীৰ সামগ্ৰিক বিকাশা বাবে শেহতীয়াকৈ ৰাজ্য চৰকাৰে 'গুৱাহাটী উন্নয়ন বিভাগ' স্থাপন কৰিছে।
জনগাঁথনি
গুৱাহাটীৰ ভাৰতৰ ভিতৰতে দ্ৰুত গতিত বৰ্ধিত এখন নগৰ। নগৰখনৰ জনসংখ্যা ১৯৭১ চনত ২ লাখৰ পৰা বাঢ়ি ১৯৯১ চনৰ ৫ লাখৰ বেছি হয় আৰু ২০০১ চনত এই সংখ্যা হয়গৈ ৮,০৮,০২১ জন। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গুৱাহাটী মহনগৰৰ জনসংখ্যা ৯,৬৩,৪২৯ জন। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সংখ্যা ক্ৰমে ৫,০২,২২৫জন আৰু ৪,৬১,১৭৪ গৰাকী। জনসংখ্যাৰ ৯% ০-৬ বছৰীয়া শিশু। গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৩১.১১%। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ অনুপাত ১০০০:৯১৮। জনসংখ্যাৰ অধিকাংশই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোক।
অৰ্থনীতি
২০১০ চনত গুৱাহাটী মহানগৰৰ মুঠ উৎপাদন প্ৰায় ১০০ কোটি আমেৰিকান ডলাৰ বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। নদী বন্দৰ হিচাপে গুৱাহাটী আগৰেপৰাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক আৰু বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰৰূপে বিবেচিত হৈ আহিছে। নগৰৰ উপাৰ্জনৰ হিছাপ পৰম্পৰাগতভাৱে কৰা নহয় বাবে সঠিক সংখ্যা এতিয়াও পোৱা হোৱা নাই। তথাপিও বাণিজ্যিক কাম-কাজ আৰু নিয়োজনলৈ লক্ষ্য কৰিলে মহানগৰখনে অসমৰ উপাৰ্জনৰ এক বুজন অংশ বহন কৰিছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
প্ৰধান অৰ্থনৈতিক কাম-কাজৰ ভিতৰত বেপাৰ-বাণিজ্য, পৰিবহণ সেৱা, চাকৰি আদি। গুৱাহাটী মহানগৰ সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰবিন্দু। ই হ'ল মুখ্য পাইকাৰী আৰু খুচুৰা বিতৰণৰ কেন্দ্ৰস্থল। গুৱাহাটী চাহ নিলাম কেন্দ্ৰ (Guwahati Tea Auction Centre) পৃথিৱীৰ ভিতৰতে এটি সৰ্ববৃহৎ নিলাম কেন্দ্ৰ। অন্য চহৰবিলাকৰ দৰে বৰ্তমান গুৱাহাটী মহানগৰতো মল (mall) সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিছে। উৎপাদন এটা মুখ্য কাৰ্য যদিও ভাৰতৰ অনান্য উদ্যোগিক অঞ্চলৰ লগত ই সমানে আগবাঢ়িব পৰা নাই। ইয়াৰ প্ৰধান উৎপাদন উদ্যোগ হ'ল ভাৰতীয় তেল নিগমৰ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ নুনমাটিত অৱস্থিত নুনমাটি তেল শোধনাগাৰটো। ইয়াতে বিভিন্ন উৎপাদন কেন্দ্ৰসমূহৰ (যেনে- নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰ) মুখ্য কাৰ্যালয়সমূহ অৱস্থিত। ছপাশাল, ছপা মাধ্যম, বৈদ্যুতিক মাধ্যমসমূহৰ লগত জড়িত বিভিন্ন ব্যৱসায় সমৃহেও এক বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে। যোৱা দুটা দশকত অন্যান্য ব্যৱসায় যেনে- ৰীয়েল ইষ্টেট, বিত্তীয় ব্যৱসায় আদিও বৃদ্ধি পাইছে। বৰ্তমান সময়ত বিভিন্ন শৃংখল ব্যৱসায়িক বাণিজ্যৰ খুচুৰা বৃহৎ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান যেনে- বিশাল মেগা মাৰ্ট, চেণ্ট্ৰেল মল, ৰুদ্ৰাক্ষ মল, বিগ বাজাৰ, পেণ্টালুন্‌চ, ট্ৰেণ্ড্‌চ মল, ৱেষ্টছাইড, গুৱাহাটী চেণ্ট্ৰেল আদি প্ৰতিষ্ঠানেও মহানগৰীখনৰ অৰ্থনীতিত প্ৰভাৱ পেলাইছে। গুৱাহাটীত বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক ব্ৰেণ্ড ৰেডিচন ব্লু, ন'ভ'টেলৰ উপৰিও দেশৰ বিখ্যাত তাজ হোটেল প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ৱিৱান্তা নামৰ তিনিখন পঞ্চতাৰকাযুক্ত হোটেল আছে। অতিশীঘ্ৰে জে দব্লিউ মেৰিয়ট নামৰ এক পঞ্চতাৰকাযুক্ত হোটেল মহানগৰীৰ মাজমজিয়াত পদাৰ্পণ কৰিব।  লগতে কেইবাখনো হোটেল নিৰ্মিয়মাণ অৱস্থাত আছে। 'গুৱাহাটী ষ্টক এক্সছেইঞ্জ' (GSE) হ'ল মহানগৰীখনৰ অন্যতম উাল্লেখযোগ্য অৰ্থনৈতিক যোগাযোগৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান। ইয়াৰোপৰি বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান নেডফিৰ কাৰ্য্যালয় গুৱাহাটীৰ দিশপুৰত অৱস্থিত। পৰ্যটন, শিক্ষা, গৱেষণা, সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ আদিৰ ক্ৰমান্বয়ে হোৱা বৃদ্ধিয়েও মহানগৰীখনৰ অৰ্থনীতিত বিশেষ বৰঙনি যোগাইছে।
গঠন
গুৱাহাটী এখন মজলীয়া আকাৰৰ নগৰ আৰু জনসংখ্যাৰ ফালৰপৰা ভাৰতত ইয়াৰ স্থান প্ৰায় ৫০তম। কিন্তু নগৰখনৰ জীৱনশৈলীৰ মান তুলনামূলকভাৱে উন্নত। ২০০৬ চনত ভাৰতীয় আলোচনী 'আউটলুকে' কৰা এক সমীক্ষামতে এই ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ নগৰসমূহৰ ভিতৰত গুৱাহাটীৰ স্থান ১৬তম। নগৰখনত বাসগৃহ, কৰ্মক্ষেত্ৰ, আধুনিক বজাৰ অঞ্চল, আধুনিক এপাৰ্টমেণ্ট আদিৰ ব্যৱস্থা আছে। এছিয়ান ডেভেল'পমেণ্ট বেংকৰ আৰ্থিক সাহায্যৰে গুৱাহাটীৰ পৰিগাঁথনি উন্নত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। ভাৰত চৰকাৰে নগৰাঞ্চলৰ উন্নয়নৰ বাবে গঠন কৰা 'জৱাহৰলাল নেহৰু নেছনেল আৰ্বান ৰিনিৱেল মিছন'ৰ অধীনত গুৱাহাটীয়েও এক পুঁজি লাভ কৰিব। নগৰখনৰ পৰিগাঁথনি উন্নত কৰাৰ বাবে উপযুক্ত সা-সুবিধাৰ অভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। মুখ্যতঃ ভূমিৰ পানীৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা পানী যোগান ব্যৱস্থা পৰ্যাপ্ত নহয়।
নগৰখনৰ আন্তঃগাথনিৰ উন্নয়নৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সুবিধাৰ অভাৱ। মুখ্যতঃ ভূমিৰ পানীৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা পানী যোগান ব্যৱস্থাও পৰ্যাপ্ত নহয়। মাটিৰ তলেদি নৰ্দমাৰ পানী বোৱাই নিয়া ভাল ব্যৱস্থাৰ অভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। ব্যক্তিগত ঘৰত ছেপ্‌টিক টেংকৰ জনপ্ৰিয়তা অধিক। কোনো কোনো অঞ্চলত বৰষুণ বেছি হোৱাৰ পিছত পানী জমা হোৱাৰ সমস্যা হয়। পাহাৰৰ মাটি উটি আহি নৰ্দমা বন্ধ কৰাটো নগৰখনৰ বাবে সমস্যাদায়ক আৰু খৰচী। গোটা আৱৰ্জনাসমূহ স্থানীয় প্ৰাধিকাৰীয়ে ব্যক্তিগত সহযোগীৰ সহায়ত ব্যৱস্থাপনা কৰে।
পৰিবহণ আৰু যাতায়ত
গুৱাহাটী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ 'প্ৰৱেশদ্বাৰ'। উত্তৰ-পূবৰ আন ঠাইৰ লগত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগত গুৱাহাটী চহৰৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা অতি সুচল।
বিমান পৰিবহণ
গুৱাহাটীৰ বৰঝাৰস্থিত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মুখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ। ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিঃমিঃ দূৰৈত অৱস্থিত। দেশৰ সকলোবোৰ ঘৰুৱা বিমান যেনে- ভিষ্টাৰা, স্পাইচ জেট, ইণ্ডিগ', গ' এয়াৰ, এয়াৰ এছিয়া, এয়াৰ ইণ্ডিয়া আদি গুৱাহাটীৰ বিমান বন্দৰৰ পৰা দৈনিক দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ চলাচল কৰে। দেশৰ প্ৰায় আটাইকেইটা বিমান বন্দৰৰ সৈতে গুৱাহাটী সংযোগিত। নিয়মীয়া উৰণৰ লগতে টেক্সী সেৱা পোৱা যায়। আন্তৰ্জাতিক উৰণ সপ্তাহত দুবাৰকৈ গুৱাহাটীৰ পৰা বেংককলৈ আৰু ভূটানৰ থিম্ফুলৈ যাতায়ত কৰে। বৰ্তমান ভূটানৰ থিম্ফুৰ পৰা গুৱাহাটী হৈ ছিংগাপুৰলৈ ড্ৰুক এয়াৰৰ বিমান চলাচল কৰে।
ৰেল পৰিবহণ
উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ মালিগাঁৱত অৱস্থিত। গুৱাহাটীৰ দুটা প্ৰধান ৰেল ষ্টেচন গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচন আৰু কামাখ্যা ৰেল ষ্টেচনে গুৱাহাটী তথা অসমক বহি:ৰাজ্যৰ লগত ৰেলসেৱা আগবঢ়াই আহিছে। গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচন উত্তৰ-পূবৰ বৃহত্তম ৰেলৱে ষ্টেচন। ই পল্টনবজাৰ অঞ্চলত অৱস্থিত। এই দুই ষ্টেচন গুৱাহাটী-বাৰাউনী লাইনত অৱস্থিত আৰু উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ লামডিং ৰেলৱে ডিভিজনৰ গুৱাহাটী-লামডিং শাখাৰ অন্তৰ্গত। এই দুই ষ্টেচনৰ উপৰিও নুনমাটিস্থিত নিউ গুৱাহাটী ৰেলৱে ষ্টেচন মালবাহী ৰেলৰ বাবে ব্যৱহৃত।
গণ মাধ্যম
গুৱাহাটীৰ পৰা একাধিক সংবাদপত্ৰ প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰোপৰি ইয়াত কেইবাটাও ইলেকট্ৰনিক সংবাদ মাধ্যম তথা দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ আৰু ৰেডিঅ' ষ্টেশ্যন আছে। গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত জনপ্ৰিয় দৈনিক অসমীয়া বাতৰিকাকতসমূহ হ'ল - অসমীয়া প্ৰতিদিন, দৈনিক অসম, আমাৰ অসম, দৈনিক অগ্ৰদূত, দৈনিক জনমভূমি, অসমীয়া খবৰ, নিয়মীয়া বাৰ্তা, গণ অধিকাৰ আৰু দৈনন্দিন বাৰ্তা। জনপ্ৰিয় ইংৰাজী দৈনিক বাতৰিকাকতসমূহ হ'ল - দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন, দ্যা ছেণ্টিনেল, দ্যা টেলিগ্ৰাফ, দ্যা টাইমছ্ অব ইণ্ডিয়া ইত্যাদি।
বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
অনুৰাধা (চলচ্চিত্ৰ)
অনুৰাধা ২০১৫ চনৰ ২৭ মাৰ্চত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। নাৰীকেন্দ্ৰিক কাহিনীৰ এই ছবিখনৰ পৰিচালক ৰাকেশ শৰ্মা। ছবিখনৰ সহকাৰী পৰিচালকৰ দায়িত্বত থাকে অনুপম বৈশ্য আৰু অনিন্দিতা কলিতা। এম এল এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আৰু চিনে ড্ৰীম আনলিমিটেডৰ বেনাৰত ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰে প্ৰযোজক লুইত কুমাৰ বৰ্মনে। মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে মেঘৰঞ্জনীয়ে । দিগন্ত শইকীয়াই চলচ্চিত্ৰখনত কাৰ্যবাহী প্ৰযোজকৰ দায়িত্ব লয়। সংগীত পৰিচালনা গীত প্ৰিয়মৰ। গীত প্ৰিয়মে প্ৰথমবাৰৰ বাবে চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালনা কৰে। চিত্ৰগ্ৰহণ সূৰুয ডেকাৰ।
কাহিনী
ব্যতিক্ৰমধৰ্মী পূৰ্ণদৈৰ্ঘৰ অসমীয়া ছবি অনুৰাধা এখন সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি। কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক দিগন্ত শইকীয়াৰ মতে ছবিখনত এগৰাকী নাৰীৰ অনুভূতি, আদৰ্শ, দৃষ্টিভংগী, প্ৰেম, দৰ্শন আদি সাৱলীলভাৱে উপস্থাপন কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰা হয়।
নিৰ্মাণ
ফাইভ ডি কেমেৰাৰে ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয়। চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে জিম্মি জিব প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অভিনয়
বোলছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে মেঘৰঞ্জনীয়ে। এইখন তেওঁৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘৰ কথাছবি। নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে দিগন্ত হাজৰিকাই। আন আন চৰিত্ৰৰ অভিনয়শিল্পীসকল হ'ল:
কলা-কুশলী
ছবিখনৰ কাৰ্য্যবাহী প্ৰযোজক দিগন্ত শইকীয়া। ছবিখনৰ কাহিনী, সংলাপ, চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা ৰাকেশ শৰ্মাৰ৷ বোলছবিখন সম্পাদনা কৰে ৰাতুল দাসে। চিত্ৰগ্ৰহণ কৰে সূৰুয ডেকাই। মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক অনুপম বৈশ্য।
সংগীত
অনুৰাধাৰ সংগীত পৰিচালনা আৰু গীতৰ কথা গীত প্ৰিয়মৰ। গীত সমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল অংগৰাগ মহন্ত, ৰূপম ভূঞা, প্ৰাৰ্থনা গগৈ, অনিতা বি ডেকা, নীহাৰ জিত আৰু সৌৰভ মহন্তই।
শ্ৰব্য গীতৰ অডিঅ'
২০১৪ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ নেহৰু পাৰ্কত এক বৰ্ণাঢ্য অনুষ্ঠানত বোলছবিখনৰ সংগীত মুকলি কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত, গায়ক জে পি দাস আৰু অভিনেতা জয়ন্ত কুমাৰ দাস উপস্থিত আছিল।
বোলছবি
২০১৫ চনৰ ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে সমগ্ৰ অসমতে বোলছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৫ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ফেশ্বন (চলচ্চিত্ৰ)
ফেশ্বন (Fashion) হ'ল মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত, সহ-প্ৰযোজিত, সহ-ৰচিত ২০০৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। ইয়াত প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা, কংগণা ৰাণাৱট, নৱাগতা মুগ্ধা গডছে, অৰ্জন বজৱা আদিয়ে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনে মূল নায়িকা প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ চকুৰে ফেশ্বন বিশ্বৰ এক অন্ধকাৰ দিশৰ ছবি দাঙি ধৰে। এই ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা আৰু কংগণা ৰাণাৱতে ৫৬তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
উচ্চাকাংক্ষী মডেল মেঘনা মাথুৰে (প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা) মুম্বাইলৈ গৈ এক চুপাৰ মডেল হ'ব বিচাৰে। দেউতাকৰ অনিচ্ছা সত্ত্বেও মেঘনাই দুচকুত সপোনৰ মেটমৰা বোজা কঢ়িয়াই সদাব্যস্ত চহৰ মুম্বাইত খোজ দিয়ে। বাৰে বাৰে সাক্ষাত্‍কাৰত অৱতীৰ্ণ হৈয়ো নিৰ্বাচিত নহৈ প্ৰথমাৱস্থাত তাই অসহায় অনুভৱ কৰে। কিন্তু বিখ্যাত ডিজাইনাৰ বিনয় খোচলা (হৰ্ষ চায়া)ৰ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰা তাইৰ পুৰণি চিনাকি সমকামী ডিজাইনাৰ ৰোহিতে (অশ্বিন মুশ্ৰণ) তাইক যথেষ্ট সহায় কৰে। সেই সময়তে সংগ্ৰামৰত মডেল মানৱ (অৰ্জন বজৱা)কো তাই লগ পায়।
ৰাহুল অৰোৰাৰ এক ফেশ্বন শ্বোত তেওঁ ফেশ্বন বিশ্বৰ ৰথী মহাৰথী সকলৰ লগতে চুপাৰমডেল সোণালী গুজৰাল (কংগণা ৰাণাৱত)কো লগ পায়। কৰিঅগ্ৰাফাৰ ক্ৰিষ্টিনে তাইক কাৰ্ত্তিক (ৰোহিত ৰয়)ৰ হতুৱাই ফটো তোলাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। কাৰ্ত্তিকৰ উচ্চহাৰৰ মাচুল পৰিশোধ কৰিবলৈ মেঘনাই জেনেট (মুগ্ধা গড্‌ছে) নামৰ মডেল এজনীৰ কথামতে অন্তৰ্বাসৰ বিজ্ঞাপনো কৰিবলগীয়া হয়। কিন্তু সেই ফটো দেখি মেঘনাৰ আশ্ৰয়দাতা মোমায়েক মামীয়েকে তাইক ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়ে আৰু মেঘনাই মানৱৰ লগত একেটা ঘৰতে থাকিবলৈ লয়।
মুম্বাইৰ বিখ্যাত মডেলিং প্ৰতিষ্ঠান পনাছৰ উচ্চ বিষয়া অনিশা ৰয় (কিতু গীডৱানী)ৰ নজৰ মেঘনাৰ ওপৰত পৰে তেওঁ মেঘনাক পনাছৰ মালিক অভিজিত ছৰিণ (আৰবাজ খান)ৰ লগত চিনাকি কৰায় দিয়ে। সেঈ সময়ত সোণালীয়ে পনাছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি থাকে যদিও তাইৰ ড্ৰাগছ সেৱনৰ অভ্যাসে সকলোকে অস্বস্তিত পেলায়। ইপিনে এক ফেশ্বন শ্ব'ত মেঘনাৰ ঠাই আন এক মডেলে দখল কৰাত মেঘনা দুঃখিত হয়। অভিজিতে তেতিয়া সোণালীক আঁতৰাই মেঘনাক পনাছৰ নতুন মুখ হিচাপে নিৰ্বাচন কৰে। সোণালীয়ে মেঘনাক কয় যে তাইৰ দৰে মেঘনায়ো এদিন নিজকে হেৰুৱাই পেলাব।
নিশাটোৰ ভিতৰতে মেঘনা বিখ্যাত হৈ পৰে আৰু ইয়ে মানৱৰ লগত তাইৰ সম্পৰ্কৰ ইতি পেলায়। ইপিনে সোণালীৰ ড্ৰাগছ সেৱনৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যোৱাত তাইক পুনৰসংস্থাপন কেন্দ্ৰত ভৰ্ত্তি কৰিবলগীয়া হয়। অভিজিতৰ ওচৰ চাপি গৈ মেঘনা শেষত গৰ্ভৱতী হয় আৰু এই কথা অভিজিতৰ পত্নীক কৈ দিয়াত অভিজিতে মেঘনাক পনাছৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে। খঙত মেঘনা এক পাৰ্টীলৈ যায় আৰু এক অচিনাকি লোকৰ লগত ৰাত্ৰিযাপন কৰে। নিজৰ পতন দেখি মেঘনা হতাশ হৈ পৰে আৰু চণ্ডীগড়ৰ নিজ গৃহলৈ গুচি যায়। ভাগি পৰা মেঘনাই এবছৰমান ঘৰত থাকি দেউতাকৰ উত্‍সাহত পুনৰ মুম্বাইলৈ আহে। সোণালীক তাই নিজৰ লগলৈ লৈ আহে। সোণালীয়েও তাইক উত্‍সাহ দিয়ে। অৱশেষত সোণালীৰ মৃত্যু হয় আৰু মেঘনা পুনৰ এক ডাঙৰ মডেল হৈ পৰে। শেষত মেঘনাক পেৰিছত মডেলিং কৰি থকা দেখা যায়।
সংগীত
ফেশ্বনৰ সংগীত পৰিচালনা ছলিম-ছুলেইমানৰ আৰু গীতৰ কথা সন্দীপ নাথ তথা ইৰফান ছিদ্দিকৰ। ছানছিল্কে নিজৰ বিজ্ঞাপনৰ অৰ্থে এই সংগীতৰ লগত চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছে আৰু ছবিখনৰ প্ৰচাৰ কাৰ্যত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
সঁহাৰি
বিশেষকৈ "মৰ জাৱা" আৰু বিষয় সংগীতটোৰ বাবে গোটেই এলবামটোৱেই যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰে। নিউজডোজ ডট কমে কৈছে " "মৰ জাৱা" আৰু বিষয় সংগীতটোৰ দৰে ভাল গীত সমূহে ইয়াক উচ্চ মধ্যমীয়া পৰ্যায়ত ৰাখিছে। মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰে তেওঁৰ ছবিৰ বাবে এক ভাল সংগীত লাভ কৰিছে আৰু ছলিম-ছুলেইমানে যথেষ্ট ভাল কাম কৰিছে। ইয়াক সকলোৱে শুনা উচিত। " বলীউদ হাংগামাই কয় "ফেশ্বনৰ আটাইবোৰ গীতেই ভাল আৰু "কুছ খাছ","আছিয়ানা","ফেশ্বন কা জলৱা" গীতকেইটা খুবেই ভাল। ইয়াৰ মাজতো "মৰ জাৱা" আৰু বিষয় সংগীতটো হৃদয়স্পৰ্শী। কৰ্পোৰেট,পেজ৩ আদিৰ সংগীত কিছু সফল হ'লেও ফেশ্বনৰ আগলৈকে ভাণ্ডাৰকাৰ ছবি সংগীতৰ বাবে জনা নগৈছিল। সেই অভিশাপ ভংগ কৰি ভাণ্ডাৰকাৰৰ এইখন ছবি যথেষ্ট সফল হ'ব। "
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
লিমাৰিক (কবিতা)
লিমাৰিক (Limerick) হৈছে পাঁচশাৰীৰ ছন্দযুক্ত কবিতা যিবোৰত ঘাইকৈ হাস্যৰস বা ধেমেলীয়া কথা সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে । ১৯ শতিকাত এডৱাৰ্ড লিয়েৰে এই কবিতাৰ ধাৰাটো জনপ্ৰিয় কৰি তোলে। লিমাৰিক ক-ক-খ-খ-ক ছন্দৰে লিখা হয় অৰ্থাত প্ৰথম, দ্বিতীয়, পঞ্চম শাৰীৰ মাজত আৰু তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ শাৰীৰ মাজত ছন্দৰ মিল থাকে। তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ শাৰী সাধাৰণতে আন তিনিশাৰীৰ তুলনাত কম দীঘল হয়।
উৎপত্তি
লিমাৰিকৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে বিভিন্নজনে বিভিন্নজনে বিভিন্নমত আগবঢ়ায়। বহুতে লিমাৰিকৰ জম্ম আয়াৰলেণ্ডৰ লিমাৰিক নামৰ চহৰত ১৭০০ খ্ৰীষ্টাব্দত হোৱা বুলি অনুমান কৰে। আইৰিছ সৈন্যবিলাক ১৭০০ খ্ৰীষ্টাব্দত ফৰাচী যুদ্ধৰ পৰা লিমাৰিক চহৰলৈ ঘূৰি আহোঁতে “will you come up to limerick” বুলি গোৱা ধেমেলীয়া গীতটোৰ পৰাই পিছৰ কালত ৰচিত চুটি ধেমেলীয়া কবিতাক “লিমাৰিক” নামেৰে নামকৰণ কৰা বুলি অনুমান কৰা হয়।
আনহাতে, কিছুমান তথ্যৰ মতে পুৰণি ইংলেণ্ডৰ ক্লাবসমূহত হেনো এবিধ সময় কটোৱা ধেমালিৰ চলন্তি আছিল। পোনতে কোনোবা এজনে এটা নতুন গানৰ প্ৰথম কলিটো গাই গীতটো জুৰি দিয়ে। বাকী সদস্যসকলে তেতিয়া উঠি পৰি লাগে তাৰ পাছত খাপ খোৱাকৈ পাছৰ কলিকেইটা সুৰৰ ভাষাত গুথি উলিয়াবলৈ। কোনোবা পাকত যেতিয়া এটা সুন্দৰ ধেমেলীয়া গান সম্পূৰ্ণ হৈ উঠে তেতিয়া উলাহতে গোটেইবোৰে একেলগে গুনগুনাই উঠে
এনেদৰে থাউকতে ৰচনা কৰা গীতবোৰৰ শেষত যোগ দিয়া ঘোষাফাঁকিত থকা “লিমাৰিক” শব্দটোক কোনোবাই পাচোঁটা চৰণৰ এই নতুন ধৰণৰ কবিতাবিধৰ নাম থলে আৰু তেতিয়াৰপৰাই এই কবিতাবিধৰ নাম হৈ পৰিল লিমাৰিক।
আনহাতে, আন এটা সূত্ৰৰ মতে লিমাৰিক হেনো আয়াৰলেণ্ডৰ কণ কণ ল’ৰা-ছোৱালীৰ ওমলাঘৰৰহে সৃষ্টি। ওমলাঘৰৰ যিকোনো নিচুকণি গীতৰ একোটা স্তৱকৰ ওৰ পৰিলেই বুঢ়ী-আইতাহঁতে হেনো এইদৰে একোঁফাকি ঘোষা জুৰি দিছিল:
আৰু ইয়াৰ পৰাই হেনো আৰম্ভণি হৈছিল লিমাৰিকৰ।
“লিমাৰিক” একপ্ৰকাৰ কাব্য সৃষ্টিৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে এডৱাৰ্ড লিয়েৰৰ হাতত। ১৮৪৫ চনত লিয়েৰে তেখেতৰ প্ৰথমখন লিমাৰিক সংকলন “A book of nonsense” প্ৰকাশ কৰে।
অসমীয়া ভাষাত লিমাৰিকৰ বাটকটীয়া আছিল মহেন্দ্ৰ বৰা। ১৯৭০ত প্ৰকাশিত তেখেতৰ অসমীয়া কবিতাপুথিৰ সংকলন “এই নদীয়েদি”ত পৰিশিষ্ট হিচাপে এক ডজন লিমাৰিক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ কৰে। লিমাৰিকৰ গাঁথনি : লিমাৰিক একোটাহঁত পাঁচটা শাৰীৰ স্তৱক আকাৰৰ হয়। তাৰে প্ৰথম,দ্বিতীয় আৰু পঞ্চম শাৰীকেইটা দ্বিমাত্ৰিক ছন্দ-সম্বলিত, আৰু মাজৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ চৰণ দুটা দ্বি-মাত্ৰিক। প্ৰতিটো “মাত্ৰা”ত দুটা চুটি “অক্ষৰ”(syllable) ৰ পিছত থাকিব লাগে এটা দীঘল “অক্ষৰ”।
এক: এটা স্তৱকেই একোটা কবিতা। দুই: প্ৰতিটো স্তৱকত চৰণ থাকে পাঁচটা। তিনি: চৰণসমূহৰ মিলৰ গাঁথনিটো এনেকুৱা চাৰি: মাজৰ চৰণ দুটা বাকীকেইটাৰ তুলনাত চুটি, চুটি মানে একোটাকৈ পৰ্ব কম থাকে। পাঁচ: শেষ চৰণটো আধাডুখৰীয়াকৈ, সম্পূৰ্ণকৈ নহয়, প্ৰথম চৰণৰ হুবহু পুনৰাবৃত্তি।
লিমাৰিকৰ বিভিন্ন নাম
লিমাৰিকক বঙালী ভাষাত কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰে নাম দিছিল “খাপছাড়া”। অসমীয়া ভাষাত হীৰেন ভট্টাচাৰ্যদেৱে নাম দিছিল “পদ-ধেমালি” বুলি। “পঞ্চপদী” শব্দটিও কোনো কোনোৱে লিমাৰিকৰ প্ৰতিশব্দ বুলি ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। আনহাতে বহুতে লিমাৰিকক অসমীয়াত “উপপদ্য” আৰু “আপদীয়া পদ্য” নামেৰেও নামাংকৃত কৰিছে।
হাওৰাতে থাকি গ’ল সৰুজনী ঘৈণী
মচি উঠি জ্বৰ ঘাম
ল’লে তেওঁ ৰাম নাম
মুটিয়াই সুধিলেহি লাগে নেকি খৈণী॥
থাপ মাৰি ডেকা ল’ৰা উলিয়ালে কেচি
চিপাহীয়ে কাটি দিলে চুলি যাৰ বেচি
ফেচনৰ ফুটিল বেলুন
থানাতেই বহিল চেলুন
নিবনুৱা নাপিতেও চোক দিলে কেচি॥
এক কথা পুলিচৰ দুই কথা নাই
উকীলকে ধৰি নিলে পঢ়ি থকা পাই
খোল কিয় উকীল খানা
সাত বাজে বুজা নাই আইনৰ জাঁই॥
আছিল এজনী মিচ্ লেডী-টাইপিষ্ট্
ঘোচ খাই কিচমিচ
হ’ল তাই ডিচমিচ
গালি পাৰে চাহাবক পঘাখোৱা বীষ্ট্॥
জীয়েকলে’ লাগে হেনো ভাল এটি পাত্ৰ
চলি যায় হয় যদি এম.এ.ৰ ছাত্ৰ
ৰন্ধন প্ৰকৰণ
গচকিহে পোৱা নাই পাকঘৰ মাত্ৰ॥
নৱকান্ত বৰুৱাৰ লিমাৰিক :
মন্ত্ৰী গ’ল
কলগছৰ ভুৰত
ভুৰত নাই মাইল-মিটাৰ মহামস্কিল
কেনেকৈনো কেৰেণীয়ে কৰে টি.এ.বিল
সঁচাকৈয়ে ডি. চি. বোৰ একোৱেই নাই মূৰত॥
কবি আনন্দ চন্দ্ৰ
নিজেই সুৰা নিজেই চাকি
নিজেই নিজক দিয়েহি বাকি
বকুল বনত তৰাৰ সতে কটায় ৰাতি অতন্দ্ৰ॥
বিদ্ৰোহী কবি প্ৰসন্নলাল
যদিও নীলক কৰিব নোখোজে লাল
তেওঁৰ নীলা তেজত ফুলা
দেখি চোৱা গুবৰুৱাবোৰ কোন ফালে পলাল॥
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাহিত্য শ্ৰেণী:কবিতা
ৰঙা টুনি
বিৱৰণ
ৰঙা টুনি সৰু আকাৰৰ চৰাই৷ ইয়াৰ দেহটো ৰঙা বৰণৰ আৰু বগা ফুটুকীয়া৷ ইয়াৰ নেজডাল ক'লা আৰু ঠোঁটটো ৰঙা৷ প্ৰজনন কালত মতা ৰঙা টুনিৰ সমগ্ৰ দেহটো ৰঙা হৈ পৰে৷ কেৱল ইয়াৰ চকুৰ চাৰিওকাষে ক'লা বৰণৰ আঁচ থকা দেখা যায়৷ প্ৰজনন নোহোৱা কালত মতা চৰাইৰ ৰং শেঁতা পৰা হয়৷ মাইকীজনীৰ ৰং শেঁতা আৰু ডেউকাত বগা ফুটবোৰ মতাটোতকৈ কমকৈ থকা দেখা যায়৷
বিতৰণ
ৰঙা টুনিৰ মূল প্ৰজাতিটো বাংলাদেশ, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল আৰু পাকিস্তানত দেখা পোৱা যায়৷ তদুপৰি চীন, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনামত ই বিস্তৃত হৈ আছে৷ ইয়াৰে আন দুটা উপ-প্ৰজাতি punicea আৰু  decouxi. ক্ৰমান্বয়ে জাভা আৰু কম্বোডিয়াত দেখা পোৱা যায়৷
বাসস্থান
ৰঙা টুনিয়ে প্ৰধানতঃ ঘাঁহনিৰে পূৰ্ণ সমতল অঞ্চল বা খেতি পথাৰৰ আশে পাশে চৰি ভাল পায়৷
আচৰণ
ৰঙা টুনিক সাধাৰণতে সৰু সৰু গোটত চৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ই খুউব চুটি আৰু খৰকৈ 'চ্চিইইপ '' ধৰণে মতা শুনা যায়৷
খাদ্য
ৰঙা টুনিয়ে ঘাঁহৰ গুটি, পোক-পৰুৱা আদি খাই জীয়াই থাকে৷
প্ৰজনন
এই চৰাইবিধে প্ৰজনন কালত যোৰা পাতে৷ যোৰাৰ ইটোৱে সিটোৰ পাখি পৰিষ্কাৰ (preen) কৰি দিয়ে৷ ইহঁতে ঘাঁহ পাতেৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ৫-৬ টাকৈ বগা বৰণৰ কণী পাৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
স্বৰণ লতা (কণ্ঠশিল্পী)
স্বৰণ লতা বা স্বৰণলতা (ਸਵਰਨ ਲਤਾ, জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ, ১৯৩৮) হ'ল ভাৰতৰ পঞ্জাবৰ এগৰাকী পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পী। লাই দে মাহে কালয়ান বাগান ডি মেহন্দি, মুহ বিচ ভাবি দে, নন্দ বুৰকিয়া পাৱে আদি গীতৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। হৰচৰণ গাৰেৱাল, কৰমজিত ধুৰি, কৰ্নেইল গিল, মহম্মদ চাদিক, দিদাৰ সন্ধু, গুৰচৰণ পহ্লি, ৰমেশ ৰংগিলা, জগত সিং জগ্গা, দলীপ সিং দীপ আৰু মদেন্দ্ৰ কাপুৰ আদি তেওঁৰ সময়ৰ প্ৰায় সকলোখিনি পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে তেওঁ গাইছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ ৰেকৰ্ডিঙেই কৰমজিত ধুৰিৰ সৈতে পোৱা যায় যাৰ সৈতে তেওঁ বেছিভাগ মঞ্চ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।
পঞ্জাবৰ ৰাজনৈতিক বাতাবৰণৰ বাবে ১৯৮৮ চনত তেওঁ মঞ্চ অনুষ্ঠান কৰিবলৈ এৰি দিয়ে। ধিলৱানত তেওঁ শেষৰটো অনুষ্ঠান কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
বন্ধন বেংক
বন্ধন বেংক হৈছে ভাৰতৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ এটা বেংক। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত অৱস্থিত। বন্ধন বেংকে গ্ৰাহকক বিভিন্ন বেংকিং সামগ্ৰী আৰু সেৱা আগবঢ়ায়। বেংকৰ নাম "বন্ধন"ৰ অৰ্থ হৈছে "একেলগে থকা"।
ৰুব আল-হিজাব
ৰুব আল-হিজাব (ربع الحزب, rubʿ al-ḥizb), আৰবীয় ইছলামিক ষ্টাৰ নামেৰেও জনাজাত। ৰুব-আল-হিজব কুৰাইশ্ব জনগোষ্ঠীৰ আৰব প্ৰতীক। ই অষ্টভুজৰ আকৃতিৰ, দুটা ওপৰত ওপৰ সোমাই থকা বৰ্গ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। ইয়াক কেইবাটাও প্ৰতীক আৰু পতাকাত পোৱা গৈছে। এই বিভাজন ব্যৱস্থাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে কোৰআন পাঠত সুবিধা হোৱা।
বন্ধন বেংক
ইতিহাস
বন্ধন বেংক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল শ্ৰী চন্দ্ৰ শেখৰ ঘোষে। তেওঁ ২০০১ চনত বন্ধন বিত্তীয় সেৱা আৰম্ভ কৰে, যিয়ে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আৰু ব্যক্তিক ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় ঋণ প্ৰদান কৰে। সংস্থাটোৱে দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায় আৰু অৱশেষত ২০১৪ চনত বেংকিং অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ৫০১টা শাখাৰে কাম আৰম্ভ কৰে।
ৰুব আল-হিজাব
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
আৰবী ভাষাত rubʻ ৰ অৰ্থ হৈছে "এটা চতুৰ্থাংশ" বা "চতুৰ্থাংশ," আনহাতে ḥizb (বহুবচন aḥzāb) ৰ অৰ্থ হৈছে "এটা গোট।" প্ৰথম অৱস্থাত ইয়াক কোৰআনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যিটো ৬০টা আহাজাব (মোটামুটি সমান দৈৰ্ঘ্যৰ গোট)ত ভাগ কৰা হৈছে; Rubʿ el Hizb এ আৰু প্ৰতিটো ḥizbক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰে। হিজব হ’ল জুজৰ আধা’।
বন্ধন বেংক
সেৱাসমূহ
বন্ধন বেংকে বেংকিং সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ বিস্তৃত পৰিসৰ যেনে চেভিংছ একাউণ্ট, কাৰেণ্ট একাউণ্ট, ফিক্সড ডিপ’জিট, ৰিকাৰিং ডিপ’জিট, লোন, ক্ৰেডিট কাৰ্ড, আৰু বীমা আদি আগবঢ়ায়। ইয়াৰ উপৰিও বেংকটোৱে ইণ্টাৰনেট বেংকিং, মোবাইল বেংকিং, ইউপিআই পেমেণ্ট আদি ডিজিটেল বেংকিং সেৱাও আৰম্ভ কৰিছে।
পুৰস্কাৰ
ভাৰতীয় বেংকিং উদ্যোগলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বন্ধন বেংকে কেইবাখনো স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। ২০১৮ চনত বিজনেছ টুডে-মানি টুডে ফাইনেন্সিয়েল এৱাৰ্ডত বেংকটোৱে ‘শ্ৰেষ্ঠ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় বেংক’ বঁটা লাভ কৰিছিল। ফৰ্বছ ‘ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ বেংক ২০২০’ তালিকাতো বেংকটোৱে অষ্টম স্থান লাভ কৰে।
ৰুব আল-হিজাব
ইতিহাস
অনুসন্ধানত দেখা গৈছে যে আৰব মৰুভূমিৰ প্ৰাচীন পেট্ৰ’গ্লিফৰ পৰা ৰুব আল হিজাব প্ৰতীকৰ উৎপত্তি হৈছিল। আঠটা ৰেডিয়েল খণ্ডৰে সংযুক্ত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়োপযোগী কেন্দ্ৰৰ সৈতে দুটা সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তৰে গঠিত প্ৰশ্ন কৰা চিহ্নটো পূব-পশ্চিম দিশৰ দুটা ৰেখা একত্ৰিত হ’লে ইছলামিক প্ৰতীকৰ সৈতে একে, যাৰ ফলত বৃত্তাকাৰ প্ৰতিসমতা থকা ষড়ভুজ এটা পোৱা যায়.
পূৰ্বৰ পতাকা
ৰুব' আল-হিজাব ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথমখন দেশ আছিল ১২৫৮ চনত মেৰিনিদ চুলতান।
তথ্যসমূহ
শ্ৰেণী:প্ৰতিক চিহ্ন শ্ৰেণী:ইছলামিক পৰিভাষা শ্ৰেণী:ইছলামিক প্ৰতীক
ধনগুলৈ
ধনগুলৈ (jack-o’-lantern, friar’s lantern, will-o’-the-wisp) পচা বস্তু আদি থকা জেকা ঠাইৰ পৰা ওলোৱা এবিধ বায়ু বাষ্পৰ সংস্পৰ্শত জ্বলি উঠাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জুই। পতিত বা পৰিত্যক্ত জলাহভূমিত মাজে মাজে ৰাতি এনে অস্থায়ী অগ্নিশিখা দেখা যায়। ইয়াক অন্যান্য নাম যেনে- উকা, ধনগুলৈ, গুলৈ, আধামূৰী, আধা-মূৰীয়া, আধামুণ্ডী আদিৰেও জনা যায়।
সৃষ্টিৰ প্ৰক্ৰিয়া
জৈৱ পদাৰ্থৰ, বিশেষকৈ, প্ৰাণীদেহৰ পচনৰ ফলত ফছফিন বা মিথেন বা মাৰ্ছ গেছ উৎপন্ন হয় (শুকান ঠাইত সাধাৰণতে ফছফিন আৰু জলাহ অঞ্চল হ'লে মিথেন গেছ উৎপন্ন হয়)। এই দুয়োবিধ গেছ স্বাভাৱিকভাৱেই অক্সিজেনৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি এটা বিস্ফোৰক মিশ্ৰণৰ সৃষ্টি কৰে। এই বিস্ফোৰক মিশ্ৰণ উৎপন্ন হোৱা ঠাইত যদি ফচফৰাছ-ডাই-অক্সাইড উৎপন্ন হৈ বায়ুৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে,তেতিয়া তৎক্ষণাৎ আপোনা-আপুনি জুই জ্বলি উঠে। ইয়াকে ধনগুলৈ বুলি কোৱা হয়। এই জুইৰ আঁচ পোৱা মাত্ৰে ফছফিন আৰু মাৰ্চ গেছৰ বিস্ফোৰক মিশ্ৰণটোও মুহূৰ্তৰ ভিতৰত জ্বলি উঠে। ৰাতিৰ অন্ধকাৰত অ'ত-ত'ত এই জুই বহুদূৰৰ পৰা দেখা যায়। প্ৰবল বৰষুণতো ধনগুলৈৰ শিখা কমি বা নুমাই নাযায়। অৱশ্যে গেছ মিশ্ৰণটো এসময়ত জ্বলি-পুৰি শেষ হৈ যায়। তেতিয়াই হঠাৎ দপকৈ ধনগুলৈ নুমাই যায়।
লোকবিশ্বাস
অতীজৰেপৰাই ধনগুলৈয়ে সাধাৰণ মানুহৰ মনত ভয়ৰ সঞ্চাৰ কৰি আহিছে। আগেয়ে মানুহে বিশ্বাস কৰিছিল যে কোনো কৃপণ মানুহে মাটিত পুতি থোৱা ধন-সোণবোৰ এনেদৰে জুই হৈ জ্বলে। সেয়ে ইয়াৰ নাম ধনগুলৈ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
গদী ভাষা
গদী, গদকী, গদিয়ালী বা ভৰমৌড়ী (টাকৰী লিপিত: 𑚌𑚛𑚯, 𑚌𑚛𑚊𑚯, 𑚌𑚛𑚮𑚣𑚭𑚥𑚯, 𑚡𑚤𑚢𑚵𑚪𑚯) এটি পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা। এই ভাষা মুখ্যতঃ উত্তৰ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চম্বা জিলাৰ ভাৰমৌড় অঞ্চলৰ গদী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। তদুপৰি, চুবুৰীয়া জম্মুৰ উধমপুৰ, কথুৱা আৰু দোদা জিলাতো এই ভাষা কোৱা হয়।
এই ভাষাটো পৰম্পৰাগতভাৱে টাকৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈ আহিছে। thumb|গদী সংস্কৃতিৰ বিষয়ে গদী ভাষাত এক সক্ষাৎকাৰ তৰসেম জৰয়ালৰ সৈতে (প্ৰথম অংশ)
উপভাষা
গদী ভাষাৰ ৪ট উপভাষা আছে:
স্থিতি
হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাত ২০১০ চনত 'পাহাড়ী (হিমাচলী)' নামেৰে এটি ভাষা ভাৰতৰ সংবিধানত অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ দাবী তুলি ধৰা হৈছিল। পিচে এই ক্ষেত্ৰত তাৰ পাছত কোনো উন্নতি দেখা যোৱা নাই, যদিও অনেক সৰু সৰু সংগঠনে এই ভাষা সংৰক্ষণৰ চেষ্টা কৰি আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
তুৰস্ক
তুৰস্ক, হৈছে পূৱ ইউৰোপৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। তুৰস্কৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ এছিয় অংশ, পৰ্বতময় আনাতোলিয়া (তুৰ্কি: Antalya আন্তালিয়া) বা এছিয়া মাইনৰ উপদ্বীপত পৰিছে। তুৰস্কৰ ৰাজধানী আনকাৰা আনাতোলিয়াতেই অৱস্থিত। তুৰস্কৰ বাকী অংশৰ নাম পূৱ বা তুৰ্কীয় থ্ৰাছ আৰু ই ইউৰোপৰ দক্ষিণ-পূৱ দিশত অৱস্থিত। এই অঞ্চলটো উৰ্বৰ ওখ চাপৰ টিলাপাহাৰেৰে গঠিত। ইয়াত তুৰস্কৰ বৃহত্তম চহৰ ইষ্টানবুল অৱস্থিত। সামৰিক কৌশলগত দিশৰ পৰা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ তিনটা জলপথে এছিয় আৰু ইউৰোপীয় তুৰস্কক পৃথক কৰিছে: মাৰ্মাৰা সাগৰ, আৰু বছফৰাছ প্ৰণালী আৰু দাৰ্দানেল প্ৰণালী। এই তিনটা জলপথ একত্ৰে কৃষ্ণ সাগৰৰ পৰা এজিয়ান সাগৰলৈ যোৱাৰ একমাত্ৰ পথ তৈয়াৰ কৰিছে। তুৰস্ক প্ৰায় চতুৰ্ভুজাকৃতিৰ। ইয়াৰ পশ্চিমে এজীয় সাগৰ আৰু গ্ৰীছ; উত্তৰ-পূৱত জৰ্জিয়া, আৰ্মেনিয়া আৰু স্বায়ত্ত্বশাসিত আজাৰবাইজানি প্ৰজাতন্ত্ৰ নাখচিভান; পূৱে ইৰাণ; দক্ষিণে ইৰাক, ছিৰিয়া আৰু ভূমধ্যসাগৰ আছে। তুৰস্কৰ বিস্তৃত উপকূল অঞ্চলে, দেশখনৰ সীমান্তৰ তিন-চতুৰ্থাংশ গঠন কৰিছে। তুৰস্কৰ ভূমিৰূপ বিচিত্ৰ। দক্ষিণ-পূৱ আৰু উত্তৰ-পশ্চিমে আছে উৰ্বৰ সমভূমি। পশ্চিমে আছে ওখ, অনুৰ্বৰ মালভূমি। পূৱত আছে সুউচ্চ পৰ্বতমালা। দেশৰ অভ্যন্তৰৰ জলবায়ু চৰমভাবাপন্ন হলেও ভূমধ্যসাগৰৰ উপকূলীয় অঞ্চলৰ জলবায়ু মৃদু।
ইউৰোপ সঙ্গমস্থলত অৱস্থিত বাবে তুৰস্কৰ ইতিহাস আৰু সংস্কৃতিৰ বিৱৰ্তনত বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। সমগ্ৰ মানৱসভ্যতাৰ ইতিহাসত তুৰস্ক এছিয়া আৰু ইউৰোপৰ লোকসকসৰ চলাচলৰ সেতু হিচাপে কাৰ্য কৰিছিল। নানা বিচিত্ৰ প্ৰভাৱৰ স্বত্বেও তুৰস্কৰ এক নিজস্ব পৰিচয় আছে আৰু এই সমৃদ্ধ সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ ইয়াৰ স্থাপত্য, চাৰুকলা, সংগীত আৰু সাহিত্যৰ ওপৰতো পৰিছে। গ্ৰামীণ অঞ্চলত এতিয়াও অনেক অতীত ঐতিহ্য আৰু ৰীতিনীতি পালন কৰা দেখা পোৱা যায়। তুৰস্ক বৰ্তমান এক আধুনিক, গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। দেশখনৰ অধিকাংশ লোকেই ইছলাম ধৰ্ম পালন কৰে আৰু প্ৰধান ভাষা হৈছে তুৰ্কি ভাষা। বহু শতাব্দী ধৰি তুৰস্ক আছিল মূলতঃ এখন কৃষিপ্ৰধান দেশ। বৰ্তমান কৃষিক্ষেত্ৰত তুৰস্কৰ অৰ্থনীতিৰ এক বৃহৎ অংশ আৰু দেশৰ শ্ৰমশক্তিৰ ৩৪% এই কামত নিয়োজিত। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত তুৰস্কৰ শিল্প আৰু সেৱাৰ ব্যাপক প্ৰসাৰ ঘটিছে, বিশেষকৈ অৰ্থসংস্থান, পৰিবহণ, আৰু পেশাদাৰী তথা চৰকাৰী সেৱাৰ। অন্যদিশে কৃষিৰ ভূমিকা হ্ৰাস পাইছে। টেক্সটাইল আৰু বস্ত্ৰ শিল্প দেশৰ ৰপ্তানিৰ প্ৰধান উৎস।
অৰ্থনৈকিক ৰূপান্তৰৰ লগে লগে নগৰায়নৰ হাৰো অনেক বাঢ়িছে। বৰ্তমান তুৰস্কৰ ৭৫% জনগণ চহৰত বাস কৰে। ১৯৫০ চনত মাত্ৰ ২১% লোক চহৰত বাস কৰিছিল। জনসংখ্যাৰ ৯০% লোক তুৰস্কৰ এছিয় অংশত বাস কৰে। বাকী ১০% ইউৰোপীয় অংশত বাস কৰে।
১৯২৩ চনত উচমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ তুৰ্কিভাষী এলেকা আনাতোলিয়া আৰু পূৱ থ্ৰাছক লৈ মুস্তাফা কেমাল (পিছলৈ কেমাল আতাতুৰ্ক)ৰ নেতৃত্বত আধুনিক তুৰস্ক প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। ১৯৩৮ চনৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে আতাতুৰ্ক তুৰস্কৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। তেখেতে তুৰস্কক এখন শক্তিশালী, আধুনিক ইউৰোপীয় ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে গঢ়ি তোলিছিল। তেওঁৰ চৰকাৰৰ মূলনীতিসমূহ কেমালবাদ নামে পৰিচিত হৈছিল আৰু এইনীতিবোৰ পৰৱৰ্তী সমস্ত তুৰস্ক চৰকাৰৰ বাবে নিৰ্দেশিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। আতাতুৰ্কৰ এটি বিতৰ্কিত মূলনীতি আছিল ধৰ্মনিৰপেক্ষতা। কেমালেৰ অনুগামীসকলৰ মতে ব্যক্তিগত জীবনৰ বাহিৰত ধৰ্মৰ স্থান নাই আৰু ৰাজনৈতিক দলসমূহে ধৰ্মীয় বিষয় এৰি চলা উচিত।
১৯৫০ দশকলৈকে ৰাজনীতিত ধৰ্মৰ ভূমিকা তুৰস্কৰ এটি বিতৰ্কিত বিষয় আছিল। তুৰস্কৰ সামৰিক বাহিনীয়ে নিজকে কেমালবাদৰ ৰক্ষী বুলি বিবেচনা কৰে আৰু তেওঁলোকে ১৯৬০, ১৯৭১, ১৯৮০ আৰু ১৯৯৭ চনত মুঠ চাৰিবাৰ তুৰস্কৰ ৰাজনীতিত ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ স্বাৰ্থত হস্তক্ষেপ কৰিছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ
প্ৰদীপ আচাৰ্য্য
প্ৰদীপ আচাৰ্য্য একবিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক, সমালোচক ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ক’লা টুনি
ক’লা টুনি (Tricoloured Munia, বৈজ্ঞানিক নাম- Lonchura malacca) এটা সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক ঘাইকৈ ভাৰত, শ্ৰীলংকা, চীন, টাইৱান আদিত দেখা পোৱা যায়৷
বাসস্থান
ক'লা টুনিয়ে সাধাৰণতে ঘাঁহনি আৰু বনাঞ্চলত বাস কৰে৷ ইয়াক ক্ৰন্তীয় বনাঞ্চল তথা সেমেকা ঘাঁহনি অঞ্চল (wet grassland habitat)ত দেখা পোৱা যায়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
মিৰ্জা গালিব
মিৰ্জা গালিব (Mirza Ghalib, مرزا غالب; मिर्ज़ा ग़ालिब) হৈছে সৰ্বকালৰ প্ৰসিদ্ধ উৰ্দু কবিসকলৰ মাজৰ এজন। মিৰ্জা আছাদুল্লা বাইগ খান (Mirza Asadullah Baig Khan, উৰ্দু/পাৰ্ছী: ) ৰূপে তেখেতৰ জন্ম হৈছিল৷ গালিব হৈছে তেওঁৰ ছদ্মনাম।১৭৯৭ চনৰ ২৭ ডিচেম্বৰত আগ্ৰাত গালিবৰ জন্ম হয়। গালিবৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সম্বন্ধে ইমান বিতঙকৈ জনা নাযায়৷ তেওঁৰ জীৱনৰ আদিছোৱা আৰু আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বিষয়ে কোনো লিখিত তথ্য নথকাৰ কাৰণে ইয়ে পণ্ডিত সমাজক বিবুধিত পেলাই আহিছে৷ তথাপিও, এনেকৈয়ে কোৱা হয় যে দিল্লীৰ অভিজাত, সন্মানীয় আৰু বিজ্ঞসমাজৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব আছিল৷ অতি কম বয়সত, ১৮১০ চনৰ আশেপাশে এটা অতি সন্মানীয় পৰিয়ালৰ সৈতে তেওঁৰ বৈবাহিক সম্বন্ধ ঘটিছিল৷ ইয়াকো লগতে কোৱা হয় যে গালিবৰ সাতটি সন্তান আছিল কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ সাতোটি সন্তানৰ এটিও বাচি থকা নাছিল৷ এই দুখ তেওঁ কবিতাৰ জড়িয়তে নিগৰিত হৈছিল৷ গালিবৰ সুৰা আৰু জুৱাৰ প্ৰতি আসক্তি আছিল৷ যদিও সেই সময়ত জুৱা খেলক এক সামাজিক অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
গোগামুখ মহাবিদ্যালয়
ধেমাজি জিলাৰ গোগামুখ অঞ্চলৰ অন্যতম শিক্ষানুষ্ঠান গোগামুখ মহাবিদ্যালয় স্থাপিত হয় ১৯৮১ চনত। ই গোগামুখ চহৰৰ পৰা দক্ষিণে, গোগামুখ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু গোগামুখ ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ মাজত অৱস্থিত । বিজ্ঞান আৰু কলা শাখাৰ পাঠদানৰ সুবিধা থকা এই মহাবিদ্যালয় খন দাতিকাষৰীয়া মিংমাং, নলবাৰী, বৰদৈবাম, চাউলধোৱা আদি ঠাইৰ বাবে উচ্চ-শিক্ষাৰ মূল কেন্দ্ৰ। ২০০৬ চনত ৰূপালী- জয়ন্তী বৰ্ষ পালন কৰা এই মহাবিদ্যালয় খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।
পাঠ্যক্ৰম সমূহ
কলা:
বাণিজ্য:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:ধেমাজি জিলা শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
চাইপ্ৰাছ
চাইপ্ৰাছ (Κύπρος ; Kıbrıs ), আনুষ্ঠানিকভাৱে চাইপ্ৰাছ গণৰাজ্য এখন দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ, ছিৰিয়া আৰু তুৰস্কৰ তটৰ কাষৰ। যদিও চাইপ্ৰাছ ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ মাজত অৱস্থিত, আৰু সেয়েহে এই ৰাষ্ট্ৰৰ অৱস্থান এছিয়া আৰু ইউৰোপেৰে গঠিত ইউৰেছিয়াত বুলি কোৱা হয়, ৰাষ্ট্ৰসংগই এই দেশক পশ্চিম এছিয়াত অৱস্থিত বুলি স্বীকৃতি দিছে। আন্তৰ্জাতিক আইন অনুসৰি, চাইপ্ৰাছ ৰাজ্যৰ সাৰ্বভৌমত্ব চাইপ্ৰাছ দ্বীপ আৰু কাষৰ সাগৰীয় অঞ্চললৈ বিস্তাৰিত, ব্ৰিটিছৰ দখলত থকা আক্ৰটিৰি আৰু ডেকেলিয়া অঞ্চল বাদে। চাইপ্ৰাছ মেডিটেৰেনিয়ানৰ জনসংখ্যা আৰু মাটিকালি, উভয় দিশৰেপৰা ৩য় বৃহৎ দেশ। এই দেশ ইউৰোপীয় সংঘৰ সদস্য।
বুৰঞ্জী
এই ভূমিত মানৱ ইতিহাসৰ চিন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০,০০০ৰো আগৰ খিৰ'কিছিয়াৰ অৱশেষত পোৱা যায়। চাইপ্ৰাছ বিশ্বৰ কিছু আটাইতকৈ পুৰণি পানীৰ কোঁৱাৰ ঠাই। ২০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এই ভূমি মাইচেনিয়ান গ্ৰীকসকলে দখল কৰিছিল। চাইপ্ৰাছৰ স্থানৰ নীতিগত গুৰুত্বৰ বাবে এচিৰিয়ান, ইজিপ্ছিয়ান, পাৰ্চী আদি বিভিন্ন শক্তিয়ে এই ভূমি দখল কৰিছিল। পাৰ্চীসকলৰ পাছত ৩৩৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এই ভূমি এলেগজেণ্ডাৰ মহানে অধিকাৰ কৰিছিল। এই ভূমি টলেমিক ইজিপ্ট, শাস্ত্ৰীয় আৰু পূৰ্ব দিশৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্য, আৰবী খালিফাতন্ত্ৰ, ফৰাচী লিচিনান সাম্ৰাজ্য, ভেনেচিয়ান আৰু অট্টমান সাম্ৰাজ্যৰ দখলতো আছিল।
১৮৭৮ৰপৰা ব্ৰিটিছে শাসন কৰা চাইপ্ৰাছ আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৯১৪ চনত ব্ৰিটিছৰ দখললৈ গ'ল। ১৯৫০ৰ দশকত তুৰস্কমূলীয় চাইপ্ৰিয়ট নেতাসকল আৰু তুৰস্কৰ মূল নীতি আছিল চাইপ্ৰাছত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অৱসান ঘটায়, চাইপ্ৰাছক তুৰস্কত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা। আন হাতে, একে সময়তে, সংখ্যাগুৰু গ্ৰীক চাইপ্ৰিয়ট নেতাসকল, গ্ৰীচ আৰু গোৰা গ্ৰীক গিৰ্জাৰ মূল নীতি আছিল চাইপ্ৰাছত ব্ৰিটিছ শাসনৰ অৱসান ঘটায় এই দেশক গ্ৰীচৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা। ১৯৫০ৰ দশকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী হিংসাৰ পাছত ১৯৬০ চনত চাইপ্ৰাছে স্বাধীনতা লাভ কৰিলে। ১৯৬৩ চনত ১১ বছৰীয়া সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হ'ল। প্ৰায় ২৫,০০০ তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়টৰ স্থানান্তৰণৰ পাছত দেশখনত তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়টৰ প্ৰতিনিধিত্ব অন্ত কৰিলে। ১৫ জুলাই ১৯৭৪ চনত গ্ৰীক চাইপ্ৰয়ট ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদীসকলৰ সহযোগত গ্ৰীক সামৰিক জুণ্টাই চাইপ্ৰাছ দখলৰ চেষ্টা কৰিছিল। এই ঘটনাই তুৰস্কৰ চাইপ্ৰাছ আক্ৰমণ আৰু দকলক প্ৰেৰিত কৰিলে, উত্তৰ চাইপ্ৰাছ তুৰস্কৰ দখললৈ গ'ল, ১,৫০,০০০ গ্ৰীক চাইপ্ৰিয়ট আৰু ৫০,০০০ তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়ট স্থানান্তৰ হ'ল। ১৯৮৩ চনত সেই স্থানত এক পৃথক, স্বাধীন তুৰস্ক মূলীয় চাইপ্ৰিয়ট ৰাজ্য, উত্তৰ চাইপ্ৰাছ গঠন হ'ল। এই ঘটনাৱলী আৰু ফলস্বৰূপে গা কৰা ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি বৰ্তমানেও বিবাদৰ বিষয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ‎ শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
শৈলেন ভৰালী
শৈলেন ভৰালী (Sailen Bharali) একবিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ এগৰাকী লেখক, সমালোচক আৰু অধ্যাপক। উপন্যাস আৰু নাট্য সমালোচক ৰূপে তেওঁৰ বিশেষ পৰিচিতি আছে। অসমৰ অংকীয়া নাটকে ধৰি বিভিন্ন দেশী-বিদেশী নাটক সম্পৰ্কে তেওঁ ঐতিহাসিক সমালোচনা আগবঢ়াইছে। ‘গডোৰ প্ৰতীক্ষাত’ নাম দি ছেমুৱেল বেকেটৰ বিখ্যাত নাটক ৱেইটিং ফৰ গ’ড’ ৰ তেওঁ অসমীয়া ভাঙনি কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বহুকেইখন সন্মিলনত ভৰালীয়ে অসমৰ হৈ যোগাদান কৰিছে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৪২ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে, নলবাৰীৰ বৰবুকিয়া গাঁৱত ড° শৈলেন ভৰালীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল অভয় ৰাম ভৰালী আৰু মাক অৱলা চৌধুৰী ভৰালী। ১৯৬২ চনত ভৰালীয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়পৰা ইংৰাজীত স্নাতক আৰু ১৯৬৪ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭২ চনত তেওঁ দৰ্শন শাস্ত্ৰত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ভৰালীৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয় গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰূপে, ১৯৬৫ চনত। ১৯৬৯ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত যোগদান কৰে। পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ অসমীয়া বিভাগলৈ বদলি হয়। ১৯৮৪ চনত তেওঁ এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰীডাৰৰ পদ অলংকৃত কৰে আৰু তাৰপৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৩ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু অধ্যাপক আছিল।
১৯৭১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত পাৰুল বুজৰবৰুৱাৰ সৈতে শৈলেন ভৰালী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। মৃগাংক আৰু হেমাংক তেওঁলোকৰ সন্তানদ্বয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কুমুদ গোস্বামী
কুমুদ গোস্বামী এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, সম্পাদক আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ প্ৰাক্তন সচিব। ষাঠিৰ দশকত গল্প, কবিতা আৰু উপন্যাসেৰে সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰা কুমুদ গোস্বামী শেষৰ ফালে গল্পকাৰ ৰূপে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰে।
১৯৪৮ চনত কামৰূপ জিলাৰ পলাশবাৰীত কুমুদ গোস্বামীৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৩ চনত কৃতিত্বৰে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত  নামভৰ্তি কৰে  আৰু কটনৰপৰাই সু-খ্যাতিৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পঢ়া শেষ কৰি তেওঁ অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সাহিত্য সচিব ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু পিছলৈ অনুষ্ঠানটোৰ সচিব পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেওঁৰ কিছুবছৰ প্ৰকাশ আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল। প্ৰান্তশ্ৰী, শিক্ষা আৰু সঁফুৰা আলোচনীও তেওঁ সম্পাদনা কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
গোগামুখ
গোগামুখ ধেমাজি জিলাৰ এখন অন্যতম চহৰ। এটা চাৰিআলিক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা এই চহৰখন বৰ্তমান ধেমাজি জিলাৰ শিক্ষা, বাণিজ্য আৰু অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ উঠিছে। ইয়াত বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লগতে মিচিং লোক সকলৰ ঘন জনবসতি। মিচিং সকলৰ স্বায়ত্ত্ব শাসন পৰিসদৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় ইয়াতে অৱস্থিত। বৰ্তমানে এই সৰু নগৰ সৰু-সুৰা বাণিজ্য কেন্দ্ৰলৈ পৰিগণিত হৈছে। ইয়াতে এখন গৰুৰ বিক্ৰীৰ বৃহত বজাৰ আছে। গোগামুখ, ধেমাজী জিলাৰ অন্তৰ্গত চাৰিটা ৰাজহ চক্ৰৰ ভিতৰত এটা অন্যতম ৰাজহ চক্ৰ।
জলবায়ু
হিমালয় পৰ্বতৰাশিৰ গাতে লাগি থকা এই অঞ্চলৰ জলবায়ু তুলনামুলক ভাৱে চেঁচা আৰু সেমেকা। গড় উষ্ণতা শীতকালত ৫º ৰ পৰা ২০º ছেলছিয়াছ আৰু গ্ৰীষ্মকালত ১৮º ৰ পৰা ৩৬º ছেলছিয়াছলৈকে পৰিৱৰ্তিত হয়। আগষ্ট আৰু জানুৱাৰী মাহেই এইখন জিলাৰ ক্ৰমে আটাইতকৈ গৰম আৰু চেঁচা মাহ। বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ২০০ ছে.মি.ৰ পৰা ২৫০ ছে.মি.। ৬০% ৰ পৰা কেতিয়াও তললৈ ননমা এই অঞ্চলৰ জলবায়ুৰ আৰ্দ্ৰতা সদায়ে উচ্চ। অসমৰ অন্যান্য এলেকাত দেখা দিয়া বালি –ধুমুহা এই অঞ্চলত নাই।
অৰ্থনীতি
বৰ্তমানে এই অঞ্চলৰ অৰ্থনীতি আগতকৈ যথেষ্ট উন্নত হৈছে বুলি ক'ব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ধেমাজি জিলা
জগজিৎ কৌৰ
ব্যক্তিগত জীৱন
পঞ্জাবৰ এটি সংস্কৃতিবান পৰিয়ালত জগজিৎ কৌৰৰ জন্ম। ১৯৫৪ চনত তেওঁ মহম্মদ জহুৰ খয়ামৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। এইখন আছিল ভাৰতীয় চিনেমা জগতৰ প্ৰথমখন অসবৰ্ণ বিবাহ। প্ৰদীপ নামে তেওঁলোকৰ এজন ল'ৰা আছিল। হৃদ-ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ ২০১২চনত প্ৰদীপৰ মৃত্যু ঘটে। প্ৰদীপে আনক সহায় কৰি ভাল পাইছিল। তেওঁৰ এই গুণৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ মাক-দেউতাকে অভাৱগ্ৰস্ত শিল্পী আৰু কলাকুশলী সকলক সহায়ৰ বাবে খয়াম জগজিৎ কৌৰ কেপিজি চেৰিটেব'ল ট্ৰাষ্ট নামে এটা ট্ৰাষ্ট খোলে। ২০১৯চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে ৰাতি ৯ বাজি ৩০ মিনিটত হৃদযন্ত্ৰ বিকল হৈ খয়ামৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৯২ বছৰ।
উল্লেখযোগ্য গীত
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গীতসমূহৰ কিছু হ'ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শিৱানন্দ কাকতি
১৯৫৮ চনত নগাঁৱ জিলাৰ শেতালিত শিৱানন্দ কাকতিৰ জন্ম হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দেৱব্ৰত দাস
দেৱব্ৰত দাস (Debabrata Das) ৰামধেনু যুগৰ পৰৱৰ্তী কালৰ এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু স্তম্ভলেখক। সাদিন কাকতত ‘হিয়াৰ পখিলাবোৰ’ শীৰ্ষক স্তম্ভ লিখি তেওঁ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৮১ চনত দাসৰ প্ৰথমখন গল্প-সংকলন ‘অৰ্পিতাৰ এৰাতি’ প্ৰকাশ পায়। শিক্ষাসূত্ৰে এগৰাকী অভিযন্তা দাস কৰ্মসূত্ৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ এগৰাকী বিষয়া আছিল।
১৯৫০ চনৰ ৩ জানুৱাৰী তাৰিখে গুৱাহাটীত দেৱব্ৰত দাসৰ জন্ম হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
পশ্চিম কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
অসমৰ নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰ ব্লকৰ বেচেলেমাৰী গাঁৱত অৱস্থিত পশ্চিম কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (পশ্চিম কলিয়াবৰ হাইস্কুল বুলিও জনা যায়) এখন সহ-শৈক্ষিক বিদ্যালয়। ১৯৭২ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এইখন বিদ্যালয়ক শিক্ষা বিভাগে পৰিচালনা কৰে। বিদ্যালয়খনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয় আৰু ইয়াৰ লগত সংলগ্ন প্ৰাক প্ৰাথমিক শাখা আছে। বিদ্যালয়খনত শিক্ষাৰ মাধ্যম অসমীয়া।
আন্তঃগাঁথনি
বিদ্যালয়খনত ক্ৰিকেট, বাস্কেটবল, ভলীবল, টেবুল টেনিছ, বেডমিণ্টন, আৰু অন্যান্য খেলৰ কাৰণে এখন খেলপথাৰ আছে।
শিক্ষাবিদ
এই বিদ্যালয়খন মাধ্যমিক শিক্ষা ব’ৰ্ড, অসম (SEBA)ৰ সৈতে জড়িত আৰু এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।
স্থান আৰু যোগাযোগ
পশ্চিম কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় গ্ৰাম্য অঞ্চলত অৱস্থিত।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
জাকাৰ্টা
জাকাৰ্টা হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাজধানী তথা বৃহত্তম চহৰ, (যদিও জাকাৰ্টা নিজে এখন প্ৰদেশ) আৰু বিশ্বৰ এখন লেখত ল'বলগীয়া জনবহুল নগৰ অঞ্চল।
চতুৰ্থ শতাব্দীত প্ৰতিষ্ঠিত এই নগৰখন, ছুন্দা সাম্ৰাজ্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱসায়িক বন্দৰলৈ পৰিণত হয়। ই ডিউট্ছ ইষ্ট ইন্দিছৰ ডে ফেক্ট' ৰাজধানী আছিল (সেই সময়ত বেটাভিয়া বুলি জনাজাত আছিল)। ১৯৪৫ চনত ইন্দুনেছিয়াই স্বাধীনতা লাভ কৰাৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে ই দেশখনৰ ৰাজধানী হৈ আছে। বৰ্তমান নগৰখনে দক্ষিণ-পূব এচিয় ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সংগঠন (ASEAN) সচিবালয়তো স্থান লাভ কৰিছে।
নাম আৰু জনশ্ৰুতি
জাকাৰ্টা হৈছে বহুকেইখন আৱাসস্থলী তথা নামৰ সৈতে মূল ভূখণ্ডৰ সামগ্ৰিক নাম: ছুন্দ কেলাপা (৩৯৭–১৫২৭), জয়কৰ্তা (১৫২৭–১৬১৯), বাটাভিয়া (১৬১৯–১৯৪৯), দ্যাকাৰ্তা (১৯৪৯–১৯৭২), আৰু জাকাৰ্টা (১৯৭২-বৰ্তমানলৈকে)
ইয়াৰ বৰ্তমান নামটো "জয়কৰ্তা" শব্দটোৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। এই শব্দটোৰ মূল উৎস হৈছে পুৰণা জাভানীজ আৰু প্ৰধানতঃ সংস্কৃত ভাষা। "জয়কৰ্তা"ৰ অৰ্থ হৈছে "বিজয় কাৰ্য", "সম্পূৰ্ণ কাৰ্য", বা "সম্পূৰ্ণ বিজয়"।
মাধৱদেৱ
মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ (১৪৮৯-১৫৯৬) অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ এজন মূল হোতা আছিল। তেওঁ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ অন্যতম প্ৰধান শিষ্য আছিল । তেওঁৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মাধৱদেৱ বৈৰাগী আছিল কিন্তু জীৱন বিমুখী নাছিল। জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল আস্থা আৰু গোটেই জীৱনটো গভীৰ জ্ঞানান্বেষণেৰে উপভোগ কৰিব বিচাৰিছিল। মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল। পাছলৈ নিজেও কোচ ৰজাৰ অনুগ্ৰহত থাকি সাহিত্য আৰু ধৰ্ম চৰ্চা কৰিছিল। নামঘোষা আৰু ভক্তিৰত্নাৱলী মাধৱদেৱৰ অনুপম সৃষ্টি ।
জাকাৰ্টা
নাম আৰু জনশ্ৰুতি
জাকাৰ্টাৰ উপনাম হৈছে দ্য বিগ ডুৰিয়ান, এই অঞ্চলত পোৱা একপ্ৰকাৰৰ স্থানীয় ফল, ইণ্ডোনেছিয়ান নিউয়ৰ্ক মহানগৰ (দ্য বিগ এপ্যল) হিচাপে তুলনা কৰিব পাৰি। উপনিৱেশিক যুগত নগৰখনক "ক'নইংগিং ভান হেট অ'ষ্টেন'' (অৰিয়েণ্টৰ মহাৰাণী) বুলি কোৱা হৈছিল।
মাধৱদেৱ
পূৰ্বপুৰুষ আৰু জন্ম
১৪৮৯ চনত নাৰায়ণপুৰ নামে ঠাইৰ ৰঙাজান আৰু কাঁচিকটা নদীৰ মাজত অৱস্থিত লেতেকুপুখুৰী নামৰ ঠাইৰ হৰিশিঙা বৰা উজীৰৰ ঘৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। প্ৰবাদ আছে যে মাধৱদেৱৰ নাইকটা কাঁচিখন পেলোৱাৰ বাবে ওচৰৰ নদীখনৰ নাম কাঁচিকটা আৰু প্ৰসূতিৰ তেজলগা কাপোৰ ধোৱাৰ বাবে ওচৰৰ জানটোৰ পানীৰ বৰণ ৰঙা হৈ পৰাত পৰৱৰ্তী কালত ইয়াৰ নাম ৰঙাজান হয়।
বৰদোৱাত থকাৰ কালতে কছাৰীসকলৰ উপদ্ৰৱত থাকিব নোৱাৰি শংকৰদেৱৰ লগতে মহোদৰ ভূঞাও উত্তৰ পাৰলৈ উঠি আহিল। উত্তৰ পাৰলৈ আহি থাকোঁতে বাটতে অসম ৰজাৰ উজীৰ হৰশিঙা বৰাই লগ পাই দুয়োকে লগতে লৈ আহিল। উজীৰৰ নাৱৰ মাজীজনৰ নাম আছিল গোবিন্দ। তেখেতৰ ঘৰ আছিল 'ঘাগৰবালি' নামে ঠাইত। সেয়েহে তেখেতে 'ঘাগৰী মাজী' নামেৰেও প্ৰখ্যাত আছিল। নাৱতে ঘাগৰী মাজীৰ লগত হোৱা মহোদৰ ভূঞাৰ বন্ধুত্বই এসময়ত সখিত্বত পৰিণত হ'ল। মহোদৰ আতাক হৰশিঙা উজীৰে ঘৰতে দাস-দাসী দি থাকিবলৈ সুবিধা কৰি দিলে।
পিছত তেওঁলোকে উজীৰৰ ঘৰৰ কাষতে সুকীয়াকৈ এখন ঘৰ পাতি থাকিবলৈ ল'লে। হৰশিঙা উজীৰৰ এই ঘৰতে ১৪১১ শক (১৪৮৯ চন)ৰ জেঠ মাহৰ ৰবিবাৰে ৰাতি দুপৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। মাধৱদেৱৰ ককায়েকৰ নাম আছিল দামোদৰ আৰু ভনীয়েকৰ নাম আছিল ঊৰ্বশী। এই ঊৰ্বশীৰ স্বামীৰ নাম আছিল ৰাম দাস।
মণি-কাঞ্চণ সংযোগ
শংকৰদেৱক লগ পোৱাৰ আগতে মাধৱদেৱ ঘোৰ শাক্ত ধৰ্মী লোক আছিল। এবাৰ মাকৰ অসুখ হোৱাত তেওঁ দেৱীৰ আগত দুটা ছাগলী বলি দিম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যদিহে মাকৰ অসুখ ভাল হয়। তেওঁ যেতিয়া ছাগলী দুটা আনিবলৈ নিজৰ ভনীজোঁৱায়েক ৰামদাসক পাচিলে ভনীজোঁৱায়েকে তেওঁৰ কথা নুশুনি ক’লে যে বলি বিধান অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰথা আৰু ইয়াৰ পৰা কোনেও সুফল নাপায়। তেওঁ আৰু ক'লে যে তেওঁ ইতিমধ্যে শংকৰদেৱক গুৰু মানি এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে আৰু মাধৱেও তাকে কৰিব লাগে। এই কথা শুনি মাধৱদেৱ ক্ৰোধিত হয় আৰু শঙ্কৰদেৱৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ যুক্তি তৰ্ক আৰম্ভ কৰিলে। মাধৱে আগমৰ যুক্তি আগবঢ়ায় আৰু গুৰুজনাই নিগমৰ যুক্তিৰে খন্দন কৰে। এনেদৰে তিনি প্ৰহৰ তৰ্ক যুদ্ধ হ'ল। শেষত গুৰু জনাই শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ চতুৰ্থ স্কন্ধৰ "যথা তৰুৰ মূল ---" শ্লোকটিৰে মাধৱক পৰাস্ত কৰে। শ্লোকটিৰ অৰ্থ হ'ল গছৰ গুৰিত পানী দিলে দাল পাত সকলোৱে পায়। দাল পাতত দিলে কোনেও নাপায়। একেদৰে ভগৱন্ত কৃষ্ণদেৱক পূজিলে সকলোৰে পূজা হয়। আন দেৱ-দেৱীক পৃথকে পূজাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ যুক্তিৰ ওচৰত হাৰ মানি মাধৱে তাৰাক গুৰু ভজি তেওঁ প্ৰৱৰ্তন কৰা একশৰণ হৰি নাম ধৰ্মত শৰণ ললে। মাধৱ হৈ পৰিল গুৰুজনাৰ প্ৰপন্ন শিষ্য অভেদ আত্মা মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ। দুয়োজনা মহাপুৰুষৰ এই মহা মিলনক সাহিত্য ৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে "মণি-কাঞ্চণ সংযোগ" বুলি অভিহিত কৰি গৈছে। ।
সাহিত্য ৰচনা
ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে সাহিত্য সংস্কৃতিৰো পূজাৰী এইজনা মহান গুৰুৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হ’ল নামঘোষা। এহেজাৰটা ঘোষা থকা বাবে এইখনক হেজাৰী ঘোষা বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ একাধিক বৰগীত, ভটিমা, নাট (ঝুমুৰা) আদি ৰচনা কৰিছিল। মাধৱদেৱে বাৰকুৰি (দুশ চল্লিশ) বৰগীত ৰচনা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে যদিও বৰ্তমান সৰ্বমুঠ নকুৰি এঘাৰটা (এশ একান্নবৈটা) মান গীতহে উপলব্ধ। অৱশ্যে ইয়াৰ ভিতৰত কিছু সংখ্যক অংকীয়া নাটৰ গীতো সন্নিৱিস্ত হৈ আছে। তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৫৭টা বৰগীত ৰচনা কৰে জীৱন কালত, তাৰ ভিতৰত এটি উল্লেখনীয় বৰগীত হ’ল – তেজৰে কমলাপতি।
স্মৰ্তব্য
বৰ্তমানলৈকে পোৱা মাধৱদেৱৰ নামত প্ৰচলিত ঝুমুৰা ভূষণ হৰণ, ৰাস ঝুমুৰা, কোটোৰা খেলা, ব্ৰহ্মামোহন আদি তেখেতৰ স্বৰচিত হয়নে নহয় তাক সঠিককৈ জনা নাযায়। চৰিত পুথিত উল্লিখিত দুখনমান নাট, যেনে— ৰাম যাত্ৰা, নৃসিংহ যাত্ৰা, গোবৰ্দ্ধন যাত্ৰা আদি মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি জনা যায় যদিও পাবলৈ নাই। তেখেতে সম্পাদনা কৰা আৰু সংকলন কৰি উলিওৱা পুথি 'নাম ঘোষা আৰু আদিকাণ্ড ৰামায়ণ। '
তিৰোভাৱ
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ ১৫৯৬ চনত কোচবিহাৰৰ ভেলা সত্ৰত দেহাৱসান ঘটে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন
ৱাল্টাৰ লুইন
ᅟনিউক্লীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানলৈ লুইনৰ অৱদানসমূহৰ ভিতৰত প্ৰথম ঢিমা গতিৰ নিউট্ৰন তৰাৰ ঘূৰ্ণন আৰু কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ আৰু মানমন্দিৰৰ অনুসন্ধানৰ যোগেদি এক্স ৰে’ৰ অৱস্থিতি ধৰা পেলোৱা অন্যতম। প্ৰফেছৰ লুইন প্ৰধানকৈ তেওঁৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ওপৰত আগবঢ়োৱা ভাষণ আৰু edX আৰু এম আই টিৰ মুক্ত শিক্ষা প্ৰণালীত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানসমূহৰ বাবে জনাজাত। এই ভাষণসমূহৰ ভিডিঅসমূহে বছৰি প্ৰায় দুই নিযুত সংখ্যক দৰ্শনী লাভ কৰে।
জীৱন আৰু শিক্ষা
লুইনৰ পিতৃৰ নাম ৱাল্টাৰ ছিমন লুইন আৰু মাতৃ পিটাৰনেলা জোহান্না ভান ড্যৰ ট্যংগ। ১৯৩৬ চনত নেডাৰলেণ্ডৰ হুগোত তেওঁ জন্ম লাভ কৰিছিল। লুইনৰ শিশুকালতে নাজীসকলে নেডাৰলেণ্ডৰ শাসন নিজৰ অধীনলৈ আনিছিল। লুইনৰ পিতা ৱাল্টাৰ ছিমন লুইনে ইহুদী হোৱা হেতু সেইসময়তে নিজৰ পৰিয়ালৰ সুৰক্ষাৰ্থে কাকো একো নোকোৱাকৈ নিজৰ মাতৃৰ হাতত শিশুকেইটিৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰি সন্ধানহীন হৈ পৰিছিল।