cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পাঠ পৰিকল্পনা
পাঠ-পৰিকল্পনা এটি তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে নিম্নোক্ত তিনিটা স্তৰ ধাৰ্য কৰা হৈছে। (গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুমোদিত)
চ) সামৰণি- ই পাঠ পৰিকল্পনাৰ অন্তিম স্তৰ। এই পৰ্যায়ত শিক্ষকে পাঠৰ সাৰংশ চমু বিৱৰণ দিয়ে। ইয়াত কেৱলৰ শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰ্যাৱলী উল্লেখ থাকে। পাঠ পৰিকল্পনাই শিক্ষকক বিশেষ এটা শ্ৰেণীৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে৷ পাঠ একোটাক প্ৰণালীবদ্ধভাৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজলৈ আগবঢ়াই দিয়ে৷ যিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অৰ্হতা আয়ত্ত কৰাত সহায় কৰে৷ ১ শ্ৰেণী:শিক্ষা
কালিন্দী আই
কালিন্দী আই বা কালিন্দ্ৰী আই (Kalindi Aai/Kalindri Aai) (১৪৮৮ - ?) শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বিতীয়া পত্নী আছিল। পিতৃ আছিল ৰাম ভূঞা। ১৫ বছৰ বয়সত শংকৰদেৱৰ লগত বিয়াত সোমায়। শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত ধৰ্মৰ গুৰি ধৰিছিল। এখেতৰ কথা মতে মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ স্থাপন কৰে। নাতিবোৱাৰী কনকলতাক বৰদোৱা থান পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে নিৰ্দেশ দিছিল।
বিবাহ
শংকৰদেৱ প্ৰথমবাৰ তীৰ্থভ্ৰমণ কৰি ঘূৰি অহাৰ পিছত বুঢ়ীমাক খেৰশুতীয়ে শংকৰদেৱক কৈছিল, “বাপু, তুমি মোৰ বংশধৰ নাতি; আগলৈ সতি সন্ততি নাই, কন্যা এটি জোৰো৷’’ শংকৰদেৱে আগতে সূৰ্যৱতী নামে এক কন্যা বিবাহ কৰাইছিল আৰু মনু নামে এটি কন্যাসন্তান জন্ম দি তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷ সেয়ে, শংকৰদেৱে পুনৰ সংসাৰ বন্ধনত সোমাবৰ ইচ্ছা নকৰি কৈছিল, “মাতৃ বিবাহ কৰালো গুচিল কৃষ্ণৰ কৃপাহে সি জঞ্জাল নাপাতো আৰু৷’’ কিন্তু পিছত বংশৰ বৃদ্ধ লোকসকল, ভূঞা ৰামখা, ৰূপখা, গাৰ্ভূখা, কেতাই খা আদিক মাতি আনি বুঢ়ীআয়ে কথাটো কোৱাত আৰু সকলোৱে বিবাহত জোৰ দিয়াত শংকৰদেৱ মান্তি হৈ দুকুৰি চৌদ্ধ বছৰ বয়সত পোন্ধৰ বছৰীয়া ’আই’ক বিয়া কৰায়৷
গুৰু ভজন
কালিন্দী আয়ে গাৰ্হস্থ্য ধৰ্ম সমাজৰ প্ৰচলিত লোকাচাৰ মানি পালন কৰি আছিল৷ আয়ে ঘৰৰ এচুকত ঘটত আমৰ পাত থৈ ঘৰৰ সুখ-শান্তিৰ বাবে ঘৰ-জেউতিৰ পূজা কৰিছিল৷ মাধবদেৱে এয়া দেখিবলৈ পাই সকলো ভাঙি-চিঙি কলাকটা নৈত উটুৱাই দি সুখ-শান্তি আৰু ঘৰৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে কৃষ্ণৰ কৃপাই সকলো৷ তেওঁকহে একান্তমনে পূজিব লাগে৷ আকৌ, মাধবদেৱৰ বুজনিতেই আয়ে শংকৰদেৱক গুৰু মানি শৰণ লৈ “বৈকুণ্ঠৰ বস্তু আমাৰ গোঁসাই’’ বুলি মাতিবলৈ লৈছিল৷
ধৰ্ম প্ৰচাৰ
কালিন্দী আয়ে শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰচাৰিত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত নেতৃত্ব দিছিল৷ তেওঁ নাতি-বোৱাৰী কনকলতা আইক বৰদোৱাৰ কথা কৈ বৰদোৱা পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে উৎসাহিত কৰিছিল৷ শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ এবছৰমান পিছত বৰপুত্ৰ ৰামানন্দৰো মৃত্যু হোৱাত কালিন্দী আইৰ কিছু আলাই-আথানি হৈছিল৷ তেতিয়া তেওঁ পাটবাউসী সত্ৰতে আছিল৷ মাধবদেৱ আছিল গণককুছি সত্ৰত৷ পিছত আইৰ কথামতে মাধবদেৱে সুন্দৰীদিয়াত সত্ৰ পাতি থাকিবলৈ লয়৷ তাৰেপৰাই তেওঁ গুৰুপত্নীৰ খা-খবৰ ৰাখিছিল৷ কিন্তু, তাতো অসুবিধা দেখা দিয়াত কালিন্দী আইক সুন্দৰীদিয়ালৈ নি মাধব মৰলৰ মাটিতে ঘৰ সজাই থাকিবলৈ দিয়ে৷ জীৱনৰ শেষ কালছোৱা কালিন্দী আই সুন্দৰীদিয়া সত্ৰতে আছিল৷ সাতকুৰি বছৰ(১৪০) বয়সত আঘোন মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত আইৰ মৃত্যু হয়৷
কুন্দাৰ ভকত
কুন্দাৰ ভকত (১৮-১৯ শতিকা) মোৱামৰীয়া সম্প্ৰদায়ৰ কৈৱৰ্তকুলীয়া ভকত আছিল। প্ৰকৃত নাম আছিল লাইমন। কিন্তু কাঠ কুন্দত দিয়া কামত পাকৈত আছিল বাবে কুন্দাৰ ভকত বুলি জনাজাত হৈছিল। মোৱামৰীয়া দমনৰ সময়ত পলাই গৈ ডিব্ৰুগড়ৰ গিনিচুক নামে ঠাইত থাকিবলৈ লয়। তাতে নিজকুলৰ মানুহক শৰণ-ভজন দিয়াৰ অধিকাৰ পায়।
ভাস্কৰাব্দ
ভাস্কৰাব্দ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ সৌৰ বৰ্ষপঞ্জী। শকাব্দ, বিক্ৰম সংবৎ আদিৰ লগত মিল থাকিলেও ভাৰতৰ বাঙালী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত আৰু বাংলাদেশৰ জাতীয় বৰ্ষপঞ্জী বংগাব্দৰ লগত ভাস্কৰাব্দৰ বিশেষ সাদৃশ্য আছে। প্ৰাচীন কামৰূপৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ ৰাজ অভিষেকৰ পৰা এই বছৰ গণনা হয়। খ্ৰীষ্টান বছৰৰ তুলনাত ই ৫৯৩ বছৰ পাছ পৰা। অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৫৯৩ বছৰ বিয়োগ কৰিলে চলিত ভাস্কৰাব্দটো পোৱা যায়।
ভাস্কৰাব্দ পহিলা ব'হাগৰ পৰা আৰম্ভ হয়। গ্ৰেগৰীয়ান বৰ্ষপঞ্জী মতে এপ্ৰিল মাহৰ মাজ ভাগত অৰ্থাৎ ১৫/১৬ এপ্ৰিলত ব'হাগ মাহ আৰম্ভ হয়। ভাস্কৰাব্দ অসমৰ প্ৰথম প্ৰচলিত বৰ্ষপঞ্জী। পিছলৈ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্মৰপৰা শংকৰাব্দ নামেৰে আন এক বৰ্ষপঞ্জীৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হয়।
কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা
কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰা বৰ্মণ ৰাজবংশৰ ৰজাসকলৰ মাজত প্ৰসিদ্ধ আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ সুপ্ৰতিষ্ঠ বৰ্মাৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজসিংহাসনত বহে। ভাস্কৰ বৰ্মা চিৰকুমাৰ আছিল। তেওঁৰ কোনো উত্তৰাধিকাৰী নথকাৰ বাবেই তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত শালস্তম্ভই কামৰূপ ৰাজ্যত শালস্তম্ভ বা ম্লেচ্ছৰাজ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। উত্তৰ ভাৰতৰ ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধন বা শীলাদিত্য, কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ সমসাময়িক আছিল। ভাস্কৰ বৰ্মাই হংসবেগ নামৰ কটকী এজন পঠিয়াই হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল। সেই সময়ত গৌড় দেশত শশাঙ্ক নামৰ ৰজাজনে ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ হাতত হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ ককায়েক ৰাজ্যবৰ্দ্ধনৰ মৃত্যু হৈছিল। সেয়ে হৰ্ষবৰ্দ্ধনে ভাতৃহন্তা শশাঙ্কৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ভাস্কৰ বৰ্মাই সেই যুদ্ধত হৰ্ষবৰ্দ্ধনক সহায় কৰে। তেওঁলোকৰ হাতত গৌড় ৰজা শশাঙ্ক পৰাস্ত হয়। শশাঙ্কৰ ৰাজ্য কৰ্ণসুবৰ্ণ আৰু গৌড় বা পৌণ্ড্ৰবৰ্দ্ধন ভাস্কৰ বৰ্মনে পায়। ইয়াৰ পিছত ভাস্কৰ বৰ্মা এখন বিশাল ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হৈ পৰিছিল। ভাস্কৰ বৰ্মাৰ দিনত কামৰূপ ৰাজ্যৰ সীমা পশ্চিমে বিহাৰ আৰু দক্ষিণে উৰিষ্যাৰ ওচৰ পাইছিলগৈ।
কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ দিনতেই চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙ অসমলৈ আহিছিল। তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যে, কামৰূপ ৰাজ্যৰ বিস্তৃতি ১৬৭৫ মাইল আছিল, ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ বিস্তৃতি ৬ মাইল আছিল। ৰজা হিন্দু যদিও, তেওঁ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোককো শ্ৰদ্ধা কৰিছিল।
ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনেও ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনক যথেষ্ট সন্মান কৰিছিল। এবাৰ চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ সন্মানৰ অৰ্থে হৰ্ষবৰ্দ্ধনে প্ৰয়াগত এখন ডাঙৰ সভাৰ আয়োজন কৰিছিল। তালৈ ভাৰতৰ বিখ্যাত ৰজাসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। সেই উপলক্ষে তেওঁলোকে এটা ডাঙৰ শোভাযাত্ৰা কৰি দুভাগ হৈ গঙ্গাৰ দুই পাৰেদি যাত্ৰা কৰিছিল। সেই শোভাযাত্ৰাৰ এভাগৰ আগত হৰ্ষবৰ্দ্ধন আৰু আনটো ভাগত ভাস্কৰ বৰ্মা গৈছিল।
তেওঁৰ সিংহাসন আৰোহণৰ পৰায়ে অসমত ভাস্কৰাব্দৰ প্ৰচলন হয়।
মাহসমূহ
সৌৰ কেন্দ্ৰিত ভাস্কৰাব্দৰ মাহ গণনা বহুক্ষেত্ৰত শকাব্দৰ সৈতে একে। কেৱল শকাব্দ চ'ত বা চৈত্ৰ মাহত আৰম্ভ হয় আৰু গ্ৰেগৰীয়ান কেলেণ্ডাৰ মতে ২১ বা ২২ মাৰ্চত নৱবৰ্ষ পৰে। কিন্তু ভাস্কৰাব্দৰ মাহ বংগাব্দৰ দৰে বহাগ বা বৈশাখত আৰম্ভ হয়। গ্ৰেগৰীয়ান মতে নৱবৰ্ষ এপ্ৰিল মাহৰ মাজে ভাগত পৰে। মাহ বোৰৰ দৈৰ্ঘ্য তলত দিয়া হ'ল:
অসমীয়া উৎসৱ পাৰ্বন, বিয়া-বাৰু, বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠান ভাস্কৰাব্দৰ ভিত্তিত পালন কৰা হয়। ভাস্কৰাব্দৰ প্ৰথম দিন অসমত নৱবৰ্ষ হিচাপে মানুহ বিহু পালন কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বৰ্ষপঞ্জী
চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধু
চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধু অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত এক সাধুকথা। এই সাধুটো ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সংকলিত কৰা অসমীয়া লোককথাৰ সংকলন বুঢ়ী আইৰ সাধুত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই সাধুটোত প্ৰকৃত মাতৃয়ে গিৰিয়েকৰ ভয়ত ছোৱালী হোৱাৰ বাবেই পৰিত্যাগ কৰা কন্যা সন্তানক তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰা এজনী ছোৱালীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে।
সামাজিক ব্যৱস্থাৰ চিত্ৰণ
চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধুত মধ্যযুগীয় অসমীয়া সমাজত নাৰীৰ স্থান আৰু ভূমিকা চিত্ৰিত হৈছে। সদাগৰ সম্পদশালী আৰু প্ৰতিপত্তিশালী হোৱাৰ বাবে তেওঁ‌ৰ সাতগৰাকী পত্নী হোৱাতো সেইসময়ৰ সাধাৰণ কথা আছিল। বহুবিবাহৰ প্ৰথাই সতিনীসকলৰ মাজত বিদ্বেষৰ ভাব আনি দিছিল আৰু সেয়ে যিগৰাকী পত্নী গিৰিহঁ‌তৰ আদৰৰ তেওঁ‌ক গিৰিহঁ‌তৰ অনুপস্থিতিত ছল-বল-কৌশলেৰে নানাধৰণৰ অপকাৰ কৰা হৈছিল। চিলনীৰ জীয়েক সদাগৰৰ আদৰৰ হোৱাৰ বাবে সতিনীয়েকহঁ‌তে তেওঁ‌ক সদাগৰৰ অনুপস্থিতিত প্ৰসাধন সামগ্ৰীৰ বিনিময়ত এজন ডোমক বেচিছিল। সেই সময়ত বিবাহ আদি সংক্ৰান্তত নাৰীগৰাকীৰ মতামত লোৱাৰ নিয়ম নাছিল। সেয়েহে আৰ্থিকভাৱে সচ্ছল হোৱাৰ বাবে সাতগৰাকী পত্নীৰ স্বামী সদাগৰলৈ তোলনীয়া জীয়েকক চিলনীয়ে বিয়া দিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:লোককথা
লিংগুয়া ফ্ৰাংকা নোভা
লিংগুয়া ফ্ৰাংকা নোভা, মূলতঃ পেনচিলভেনিয়াৰ শ্বিপেন্সবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চি জৰ্জ ব'ৰীয়ে নিৰ্মাণ কৰা আৰু ইয়াৰ বহু ব্যৱহাৰকাৰীয়ে বিকশিত কৰা এটা সহায়ক ভাষা। ইয়াৰ শব্দভাণ্ডাৰ ফৰাচী, ইটালীয়, পৰ্তুগীজ, স্পেনিছ, আৰু কাটালান আদি ৰোমান ভাষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাষা
জ্যামিতি
জ্যামিত γεωμετρία; geo- "earth", -metria "measurement") গণিতশাস্ত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এটা শাখা। এই বিষয়ত আকৃতিৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়। জ্যামিতিক স্থান বা জগতৰ (space) বিজ্ঞান হিচাপে গণ্য কৰা যায়। পাটীগণিতত যিদৰে গণনা সংক্ৰান্তিয় আমাৰ বিভিন্ন অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়, তেনেদৰে জ্যামিতিত স্থান বা জগতৰ বিষয়ে আমি অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা আৰু ব্যাখ্যা লাভ কৰোঁ। প্ৰাথমিক জ্যামিতিৰ দ্বাৰা আমি দ্বি-মাত্ৰিক বিভিন্ন আকাৰৰ ক্ষেত্ৰফল আৰু পৰিসীমা আৰু ত্ৰিমাত্ৰিক বস্তুসমূহৰ পৃষ্ঠতলৰ ক্ষেত্ৰফল আৰু আয়তন নিৰ্ণয় কৰিব পাৰোঁ।
জ্যামিতিশাস্ত্ৰৰ ইতিহাস
খৃষ্টপূৰ্ব ৩০০ মানতে জ্যামিতি বিষয়টো সুপ্ৰতিষ্ঠিত আছিল বুলি ধৰা হয়, কিয়নো সেই সময়তে গ্ৰীক গণিতজ্ঞ ইউক্লিডে তদানীন্তন উপলব্ধ এই বিষয়ৰ সকলো তথ্য একত্ৰিত কৰি আৰু তাত তেওঁৰ নিজা বৰঙনি যোগ দি ৪৬৫টা এই সংক্ৰান্তিয় প্ৰস্তাৱনা অথবা সূত্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ১৩খন কিতাপ লিখিছিল। এই কিতাপকেইখনৰ শীৰ্ষক আছিল "মৌল"। কিতাপকেইখনে কেৱল সৰল আৰু জটিল জ্যামিতিৰ উপৰিও বৰ্তমানে বীজগণিত, ত্ৰিকোণমিতি আৰু উচ্চ গণিত হিচাবে জনা গণিতৰ বিভিন্ন শাখাও সামৰি লৈছিল। যুগ যুগ ধৰি এই প্ৰস্তাৱনাসমূহ পুনৰালোচনা অথবা বিভিন্ন ধৰণে প্ৰমাণিত কৰাৰ প্ৰয়াস চলি আহিছে; কিন্তু "মৌল" নামৰ পুথিখনত উল্লিখিত মূল ধাৰণাসমূহ অপৰিবৰ্তিত হৈয়ে আছে।
খৃষ্টপুৰ্ব ৩০০ তো জ্যামিতিক কেৱল গণিতজ্ঞ সকলৰ কাৰণেহে বুলি ভবা হোৱা নাছিল। জ্যামিতিৰ প্ৰাথমিক জ্ঞানৰ জৰিয়তে যিকোনো মানুহেই লাভবান হ’ব পাৰে। যিকোনো বিষয় কিদৰে যুক্তি সহকাৰে বিচাৰ কৰিব লাগে, কোনো এটা বিষয় কিদৰে সংক্ষিপ্তকৈ প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায় আৰু বিশেষকৈ যিকোনো তত্ত্ব কিদৰে যুক্তি-প্ৰমাণেৰে সাব্যস্ত কৰিব পাৰি, সেই কথা জ্যামিতিৰ জ্ঞানে ভালদৰে শিকায়।
প্ৰাচীন কালত জ্যামিতিক শিক্ষাৰ এটা অবিচ্ছেদ্য অঙ্গ হিচাবে ধৰা হৈছিল। গ্ৰীক দাৰ্শনিক সকলে এই মত পোষণ কৰিছিল যে ইউক্লিডৰ "মৌল"ৰ বিষয়ে জ্ঞান নথকা কোনো ছাত্ৰ পঢ়াশালিলৈ অহাৰ যোগ্য নহয়। কিন্তু আন বহুতেই ইয়াৰ বিৰোধিতাও নকৰা নহয়।
বিজ্ঞানৰ আধুনিক বিকাশে প্ৰাচীন কালত প্ৰচলিত বহুতো ধ্যান-ধাৰণা অসত্য বুলি প্ৰমাণ কৰিছে। কিন্তু অতীতৰ সকলোবোৰ ধাৰণাকে আধুনিক বিজ্ঞানে দলিয়াই পেলোৱা নাই। প্ৰাণিধানযোগ্য যে ইউক্লিড বা প্লেটো আদিৰ দৰে লোকৰ অবিহনে বিজ্ঞানৰ বিকাশেই হয়তো সম্ভৱ নহ’লহেঁতেন। গণিত হ’ল ধাৰণাৰ এক ক্ৰমবিকাশ বা দুঃসাহসিক অভিযান। গণিতৰ বুৰঞ্জীত সেইবাবে পৃথিৱীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা আটাইতকৈ বিচক্ষণ লোক সকলৰ অৱদান জড়িত হৈ আছে।
কুলচন্দ্ৰ বসুমতাৰী
কুলচন্দ্ৰ বসুমতাৰী (? - ১৯৬৩) এগৰাকী কৃষক নেতা আছিল। গুৱাহাটীৰ ফটাশিল অঞ্চলৰ মানুহ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সদ্স্য হিচাপে জনজাতীয় কৃষকসকলক নিষ্পেষণৰ বিৰুদ্ধে সংগঠিত কৰিছিল। হেমাংগ বিশ্বাসৰ বিখ্যাত কবিতা 'কুল খুৰাৰ চোতাল'ৰ নাম এখেতৰ নামেৰেই ৰখা হৈছিল।
জ্যামিতি
খৃষ্টপূৰ্ব ২০০০-৫০০
প্ৰাচীন কালত ইজিপ্ত বা মিচৰৰ লোকসকলে বিভিন্ন জৰীপ আৰু নিৰ্মাণ আঁচনিৰ জৰিয়তে জ্যামিতিৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞানৰ পৰিচয় দিছিল। প্ৰতিবছৰে নীল নদীয়ে দুয়োপাৰ বুৰাই পেলাইছিল আৰু নদীৰ পাৰৰ নিয়মীয়াকৈ জৰীপ কৰিব লগীয়া হৈছিল। জনা যায় যে সেইকালতে তেওঁলোকে পাইৰ আনুমানিক মান নিৰ্ণয় কৰিছিল।
কুলচন্দ্ৰ বসুমতাৰী
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
জ্যামিতি
খৃষ্টপূৰ্ব ২০০০-৫০০
প্ৰাচীন কালৰ শিলালিপিৰ পৰা এই কথা প্ৰমাণ হৈছে যে প্ৰাচীন বেবিল’নিয়ান সকলে পাইথাগোৰীয় সম্পৰ্কৰ বিষয়ে জানিছিল। এনে এক শিলালিপিত উল্লেখ আছে - "৪ দৈৰ্ঘ্য আৰু ৫ কৰ্ণ; তেন্তে প্ৰস্থ কিমান? ইয়াৰ আকাৰ জনা নাযায়। ৪ ৰ ৪ গুণ হ’ল ১৬। ৫ ৰ ৫ গুণ হ’ল ২৫। ২৫ ৰ পৰা তুমি ১৬ লোৱাঁ আৰু বাকী থাকিল ৯। কিমানৰ কিমান গুণ ম‍ই ল’লে ৯ পাম? ৩ ৰ ৩ গুণ ৯। ৩ য়েই হ’ল প্ৰস্থ। "
খৃষ্টপূৰ্ব ৭৫০-২৫০
ইজিপ্ত আৰু বেবিল’নিয়াৰ নিচিনাকৈ প্ৰাচীন গ্ৰীক সকলেও বহু শতিকা জুৰি পৰীক্ষামূলক জ্যামিতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ইজিপ্ত আৰু বেবিল’নিয়াৰ পৰীক্ষামূলক জ্যামিতিও আয়ত্ত কৰিছিল। তেতিয়া তেওঁলোকে জ্যামিতিক যুক্তিৰে উপস্থাপন কৰি প্ৰথমবাৰৰ বাবে গাণিতৰ এক আনুষ্ঠানিক সূচনা কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা ইউক্লিডৰ "মৌল" নামৰ কিতাপখন জ্যামিতিৰ স্কুলীয়া শিক্ষাৰ আধাৰ হিচাবে গণ্য কৰা হয়।
খৃষ্টপূৰ্ব ৪০০-ৰ পৰা ১৮০০ খৃষ্টাব্দলৈ
জ্যামিতিকে ধৰি গণিতৰ দুটা প্ৰধান প্ৰকাৰ হ’ল- তত্ত্ব আৰু উপপাদ্য। তত্ত্ব বিলাক হ’ল মূল ধাৰণা - যিবিলাক নিয়ম ব বিধি অৱশ্যম্ভাৱী আৰু সেইবাবে প্ৰমাণ নকৰাকৈয়ে সকলোৱে মানি লয়। আনহাতে উপপাদ্য বিলাক প্ৰমাণ কৰা দৰকাৰ।
ইউক্লিডে পাঁচটা তত্ত্ব আগবঢ়াইছিল। পঞ্চম তত্ত্বটোৰ মতে - "এডাল ৰেখা আৰু সেই ৰেখাত নথকা এটা বিন্দু দিয়া থাকিলে সেই ৰেখাৰ সমান্তৰালকৈ উক্ত বিন্দুটোৰ মাজেদি আন এডাল মাত্ৰ ৰেখা আঁকিব পাৰি। " কিন্তু ইউক্লিডে প্ৰমাণ নকৰাকৈ এই তত্ত্বটো মানি লোৱাৰ বাবে অলপো সন্তুষ্ট হ’ব পৰা নাছিল। তাৰ বহু শতিকা পিচলৈকে বিভিন্ন বিজ্ঞানীয়ে এই তত্ত্ব প্ৰমাণ কৰিবলৈ বৃথা প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল।
১৬০০ খৃষ্টাব্দ
বীজগণিত আৰু জ্যামিতিৰ মিলন ঘটাই দেস্কাৰ্টেছে জ্যামিতিৰ এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ উন্নয়ন সাধন কৰিলে। এই বিষয়ে এটা অতি আমোদজনক কাহিনী জনা যায়। তেওঁ এদিন ঘৰৰ চিলিঙত বহি থকা এটা মাখি লক্ষ্য কৰি থাকোঁতে দুটা সংখ্যাৰ সহায়ত এক সমতলত এটা বিন্দুৰ স্থানাংক নিৰ্ণয় কৰাৰ বিষয়ে ধাৰণাটো ভাবি উলিয়ালে। প্ৰায় একে সময়তে ফাৰ্মেটেও স্থানাংক জ্যামিতি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, কিন্তু আধুনিক স্থানাংক জ্যামিতি দেস্কাৰ্টেছে আৱিষ্কাৰ কৰাটোহে অনুসৰণ কৰে।
১৯ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগ
যিহেতু গণিতজ্ঞ সকলে ইউক্লিডৰ পঞ্চম তত্ত্বটো প্ৰমাণ কৰিব পৰা নাছিল, তেওঁলোকে সমান্তৰাল ৰেখাৰ প্ৰতি নেতিবাচক ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এক নতুন জ্যামিতিৰ জন্ম দিয়ে; ই আছিল এক জ্যামিতি য’ত কোনো সমান্তৰাল ৰেখা নাই! ব’লায়ি আৰু ল’বাচেভস্কিক এই প্ৰথম অ-ইউক্লিদীয় জ্যামিতিৰ জন্মদাতা বুলি ধৰা হয়।
১৯ শতিকাৰ শেষ চোৱা
দিফাৰেন্সীয়েল জ্যামিতিয়ে জ্যামিতি আৰু কলন গণিত লগ লগাই বক্ৰ পৃষ্ঠৰ জ্যামিতি অধ্যয়নৰ এটা নতুন প্ৰযুক্তিৰ জন্ম দিয়ে। গাউছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰ ৰিমেনে এই শাখাটোৰ ভেঁটি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। আইনষ্টাইনে তেওঁৰ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰৰ গাণিতিক ভেঁটি প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে গাউছক কৃতিত্ব প্ৰদান কৰিছিল।
কুৰি শতিকা
ঢেকীয়া, ডাৱৰ আদিৰ গঠনৰ জ্যামিতিক আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে ফেক্টেল ব্যৱ্হাৰ কৰা হয়। কম্পিউটাৰৰ আৱিষ্কাৰে ফেক্টেলৰ অধ্যয়নৰ বাবে অমূল্য সহায় আগবঢ়াইছে, যিহেতু এইধাৰণৰ ধাৰণাৰ সৈতে বহু জটিল গণনা জড়িত হৈ আছে। আধুনিক ফেক্টে'ল জ্যামিতিৰ এজন অগ্ৰণী গৱেষক হ’ল মেণ্ডেল্‌ব্ৰট।
মুঠৰ ওপৰত ক’বলৈ গ’লে প্ৰাচীন কালৰ মহান লোকসকলৰ অৱদান অবিহনে আধুনিক গণিত তথা জ্যামিতিৰ বিকাশ কেতিয়াও সম্ভৱ নহ’লহেঁতেন। সেয়েহে, বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰৰ কাৰণে বিজ্ঞানৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰাটো অতি আৱশ্যকীয় কথা।
জ্যামিতিৰ বিশ্লেষণৰ পদ্ধতি
জ্যামিতিত কেতবোৰ সৰল ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰি যুক্তিভিত্তিক জটিলতৰ নক্সা গঠন কৰা হয়। এই সৰল ধাৰণাবোৰক মুঠ তিনিটা ডাঙৰ শ্ৰেণীত ভাগ কৰা সম্ভৱ - অসংজ্ঞায়িত পদসমূহ, সংজ্ঞায়িত পদসমূহ আৰু স্বতঃসিদ্ধসমূহ।
বহুভুজ
সৰলৰেখাৰ দ্বাৰা আৱদ্ধ সমতল যিকোনো চিত্ৰকে বহুভুজ বোলা হয়। যদি বহুভুজৰ সকলোবোৰ বাহু আৰু কোণ সমান হয়, তেন্তে তাক সুষম বহুভুজ বোলে। সুষম বহুভুজৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা যিকোনো বাহুৰ দূৰত্বকে "apothem" বোলা হয়। কোনো সুষম বহুভুজৰ ক্ষেত্ৰফল হ’ল ইয়াৰ apothem (a) আৰু পৰিসীমাৰ (p) গুণফলৰ অৰ্ধেক অৰ্থাৎ ।
ত্ৰিভুজ
সমতলীয় জ্যামিতিৰ ভাষাত তিনিটা বাহুবিশিষ্ট সীমাবদ্ধ ক্ষেত্ৰকে ত্ৰিভুজ বোলা হয়। দ্বি-মাত্ৰিক অংকত ত্ৰিভুজৰ তিনিটা কোণৰ সমষ্টি ১৮০° বা দুই সমকোণ। এটা সময়ত কেৱল ইউক্লিডীয় জ্যামিতিতেই ত্ৰিভুজৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। কিন্তু নিকোলাই লোবাচেভ্‌স্কি সহ অন্যান্য জ্যামিতি বিশেষজ্ঞসকলৰ অৱদানৰ ফলস্বৰূপে অসমতলীয় জ্যামিতিটো বৰ্তমানে ত্ৰিভুজৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়। এই ধৰণৰ অংকত ত্ৰিভুজৰ তিনিটা কোণৰ সমষ্টি দুই সমকোণ নহয়। অথচ ইউক্লিডীয় জ্যামিতিৰ মূল ভিত্তিতেই এই ধাৰণাটি গঢ় লৈছে।
চতুৰ্ভুজ
চতুৰ্ভুজ হৈছে চাৰিটা বাহু বিশিষ্ট সমতল ক্ষেত্ৰ।
ৰুদ্ৰাক্ষ
ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ বৈজ্ঞানিক নাম - Eleocarus ganitrus,roxb (Family, অৰ্থাৎ গোত্ৰ Tiliaceae), ইয়াত Eleocarus জাতি নাম (Genus) আৰু ganitrus প্ৰজাতি (species) নাম আৰু শেষৰ Roxb.শব্দটোৱে এই গছৰ উদ্ভাৱক Roxburghৰ সংক্ষিপ্ত নাম বুজায়৷ এই নামেৰে ৰুদ্ৰাক্ষ গছ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে পৰিচিত।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
ৰুদ্ৰাক্ষৰ গছৰ উৎপত্তি
হিন্দুসকলৰ তৃতীয় আৰাধ্য দেৱতা শিৱৰ লগত ৰুদ্ৰাক্ষৰ উৎপত্তিৰ কথা জড়িত হৈ আছে বুলি জনা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষ শিৱৰ বৰ প্ৰিয় গছ আছিল৷ এইটো এটা সংস্কৃত শব্দ৷ ‘ৰুদ্ৰ’ৰ অৰ্থ হৈছে শিৱ আৰু ‘অক্ষি’ মানে চকু,অৰ্থাৎ ৰুদ্ৰাক্ষ মানে শিৱৰ চকু৷ পৌৰাণিক মহাকাব্য শিৱপুৰাণৰ মতে পৃথিৱীৰ মানুহৰ দুখ-দুৰ্দশা দেখি মহাদেৱে ইমানেই সহানুভূতিশীল হৈ পৰিছিল যে তেওঁৰ চকুৰপৰা এটুপি পানী নিৰ্গত হৈ মাটিত পৰিছিল আৰু চকুলো টোপাল বীজলৈ পৰিণত হৈ কালক্ৰমত পৃথিৱীত ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ সৃষ্টি হৈছিল৷
ভৌগোলিক বিস্তৃতি
ৰুদ্ৰাক্ষ গছ সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ জাভা, সুমাত্ৰা, বৰ্নিঅ’, বালি, ইৰাণ, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইন, ম্যানমাৰ, পূব নেপাল আৰু সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতত পোৱা যায়৷ বৰ্তমান পৃথিৱীৰ শতকৰা প্ৰায় ৭০ ভাগ ৰুদ্ৰাক্ষ গছ ইণ্ডোনেছিয়াত, ২৫ ভাগ নেপালত আৰু প্ৰায় ৫ভাগ ৰুদ্ৰাক্ষ গছ ভাৰতবৰ্ষত বিস্তৃত হৈ আছে।
ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ বিশেষ লক্ষণ
বহু বৰ্ষজীৱী ডাঙৰ ঔষধি গছ৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ২,০০০ মিটাৰ উচ্চাতাত এই গছ দেখা পোৱা যায়৷ গছজোপাৰ উচ্চতা ৫০ৰপৰা ২০০ফুট পৰ্যন্ত হয়৷ এই গছৰ বাকলি ধোঁৱা বৰণীয়া বগা আৰু খহটা৷ পাতবোৰ সৰল আৰু বহল৷ পাতৰ ওপৰপৃষ্ঠ উজ্জল-সেউজীয়া আৰু তলফালটো কম সেউজীয়াআৰু চামৰাৰ দৰে৷ এপ্ৰিল-মে মাহৰ ভিতৰত ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ ফুল ফুলে আৰু জুন মাহত ফল ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি আগষ্টৰপৰা অক্টোবৰৰ ভিতৰত ফল পকে৷ ফলবোৰ গোলাকাৰ, মঙহাল আৰু বাকলিযুক্ত৷ ‘বেৰি’জাতীয় এই ফলৰ ভিতৰত একোটাকৈ গুটি থাকে৷ ফলবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ পকিলে নীলা ৰঙৰ হয়৷ সেইকাৰণে ইয়াক ‘ব্লু-বেৰি’ (Blueberry) বোলে। কিন্তু শুকাই গ’লে এই ফল ক’লা বৰণৰ হয়।
ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ গুটি
গুটিৰ ওপৰিভাগ যথেষ্ট কঠিন আৰু খহটা (ভোটা কাঁইটৰ দৰে)৷ এই গুটি ৰচীৰে গাঁথি মালা তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ ওপৰভাগত সৰু সৰু ‘মুখ’ থাকে৷ এই মুখৰ সংখ্যা একোটা গুটিত ১ৰপৰা ৩৮টা পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়৷ এক আৰু চৈধ্যমুখী ৰুদ্ৰাক্ষৰ অধিপতি ৰুদ্ৰ বা শিৱ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ এক আৰু পোন্ধৰৰপৰা আঠত্ৰিছমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ বিৰল৷ পঞ্চমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ সহজলভ্য৷ সেইকাৰণে সাধু-সন্নাসীসকলে পঞ্চমুখী ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটিৰ মালা ব্যৱহাৰ কৰে৷ এই গছৰ গুটিৰে মালা তৈয়াৰ কৰা হয় কাৰণে ৰুদ্ৰাক্ষ গছক ইংৰাজীত ‘বিড ট্ৰি’(Beed tree)বোলে৷ বৈদিক শাস্ত্ৰত বিশ্বব্ৰক্ষ্মাণ্ডখন ১০৮টা মূল উপাদানেৰে গঠিত বুলি উল্লেখ থকা কাৰণে এডাল মালাত ১০৮টা ৰুদ্ৰাক্ষ গুটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
ৰুদ্ৰাক্ষৰ খেতি কৰাটো কষ্টকৰ। কাৰণ এই গছৰ গুটীৰ অংকুৰণ হ’বলৈ বহু সময় লাগে৷ মাটিৰ গুণাগুণ আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এবছৰৰপৰা দুবছৰৰ ভিতৰত এই গুটিৰ অংকুৰণ হয়৷ ২৫°-৩০° দুবছৰৰ ছেণ্টিগ্ৰেড উষ্ণতাৰ উপক্ৰান্তীয় অঞ্চলত ৰুদ্ৰাক্ষৰ খেতি কৰা হয়৷ সাত বছৰ বয়স হোৱাৰ পাছতহে সাধাৰণতে ৰুদ্ৰাক্ষ গছত ফল ধৰে৷ তাপ, পোহৰ আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি একোজোপা গছতে ভিন্নমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে৷ হিমালয়ৰ নামনি অঞ্চলত হোৱা গুটি সেই ঠাইৰ মাটি,পৰিবেশ আৰু জলবায়ুৰ বাবে আটাইতকৈ গধুৰ আৰু শক্তিশালী হয়৷ হিন্দু,বৌদ্ধ আৰু শিখ ধৰ্মৰ লোকে হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি নিজৰ দেহ,মন আৰু আত্মা পবিত্ৰ কৰাৰ বাবে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা ‘জপমালা’ হিচাপে ব্যৱহাৰ আৰু পৰিধান কৰি আহিছে৷
ৰুদ্ৰাক্ষৰ ঔষধি গুণ
ভাৰতবৰ্ষত কেইবাজনো বিশিষ্ট গৱেষকে ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটিৰ বিষয়ে সময়ে সময়ে গৱেষণা কৰি আহিছে৷ এই গুটিত ‘ষ্টেৰল’(Sterol)আৰু ‘পলিফেনলিক’ৰ( Polyphenolic)ৰাসায়নিক জটিল পদাৰ্থ নিহিত হৈ আছে বুলি গৱেষকসকলে মন্তব্য কৰে৷ বেনজিন(Benzene C6 H6)নামৰ কাৰ্বন আৰু হাইড্ৰ’জেনযুক্ত পদাৰ্থৰ লগত এটা বা ততোধিক হাইড্ৰ’ক্সিল(Hydroxyl,OH)গ্ৰুপযুক্ত হৈ ফেনলিক পদাৰ্থৰ সৃষ্টি হয়৷ এই পদাৰ্থবোৰ উদ্ভিদৰ বিভিন্ন বিপাকীয় কাৰ্যৰ ফলত তৈয়াৰ হয়৷ ‘ষ্টেৰল’বিলাক কাৰ্বন,হাইড্ৰ’জেন আৰু ‘OH’গ্ৰুপ থকা এলকহল জাতীয় পদাৰ্থ৷ উদাহৰণ, ‘কলেষ্টেৰল’(Cholesterol,C27 H45 OH)আয়ুৰ্বেদৰ মতে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পৰিধান কৰিলে হৃৎপিণ্ডৰ অস্বাভাৱিক কম্পন,শাসকষ্ট আদি ৰোগ,স্নায়ৱিক দুৰ্বলতা,মানসিক উৎকণ্ঠা,হতাশা আদি হ্ৰাস পায়৷ ফলত শাৰীৰিক আৰু মানসিক দুয়োফালৰপৰা মানুহক সবল আৰু কাৰ্যক্ষম কৰি মনলৈ বাৰ্ধক্য ভাব অহাত বাধা দিয়ে৷ গতিকে ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ বাৰ্ধক্য প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা ক্ষমতা আছে৷ উচ্চ ৰক্তচাপত ভোগা লোকে এই মালা পৰিধান কৰিলে উপকৃত হয়৷ কাৰণ ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটিৰ স্পৰ্শই দেহত বিদ্যুৎ চুম্বকীয় প্ৰবাহৰ সৃষ্টি কৰে বুলি অতীজপৰা বহুতৰ মনত বিশ্বাস আছে৷ বেনাৰসৰ ‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱটেকনলজি’ৰ(IIT)ড° সুহাস ৰয়ে প্ৰকাশ কৰা গৱেষণা পত্ৰই এই তত্তৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰে৷ ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ গুৰি পানীৰ লগত মিলাই খালেও কোনো পাৰ্শ্বক্ৰিয়া নোহোৱাকৈ উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়মীয়া হয়(Dr.S.P.Gupta,1985)৷ ভিন্নমুখী(১-৩৮ মুখযুক্ত)ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটি ব্যৱহাৰ কৰি মানুহৰ দেহৰ বিভিন্ন ৰোগাক্ৰান্ত অংগ আদিয়ে আৰোগ্য লাভ কৰাৰ বিষয়ে লগত দিয়া তালিকাত উল্লেখ কৰা হ’ল।
সাধাৰণতে পঞ্চমুখী গুটি সহজলভ্য আৰু এইবিধ গুটিৰ ৰক্তচাপ নিয়মীয়া কৰিব পৰা ক্ষমতা আছে৷ দ্বিমুখী গুটিৰ মালা পিন্ধিলে মনলৈ শান্তি আহে বুলি জনা যায়৷ আয়ুৰ্বেদৰ মতে কেইটামান গুটি অলপ গাখীৰত উতলাই লৈ ঠাণ্ডা কৰি সেই গাখীৰ খালেও শৰীৰত দেখা দিয়া হতাশা,বুকুৰ ধপধপনি আদি নিয়মীয়া হয়৷ প্ৰাচীন কালত কেৱল ঋষি-মুনিসকলেহে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পিন্ধিছিল আৰু ‘জপমালা’ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ কিন্তু বৰ্তমান এই মালা আমাৰ দেশৰ বহুতো পুৰুষ-মহিলাই ব্যৱহাৰ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ ভাৰতীয় সংস্কৃতি,দৰ্শন আৰু বিদেশী লোকেও ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পৰিধান কৰা দেখা গৈছে৷ বৰ্তমান বজাৰত পাঁচ টকাৰপৰা আৰম্ভ কৰি ২.৪০লাখ টকা মূল্যৰ ৰুদ্ৰাক্ষ আছে বুলি জনা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা বৰ্তমান বজাৰত সোণ,ৰূপ আৰু বিবিধ মণিৰ লগত মিলাই গঁথা ‘বিলাসী ধৰণতো’(Fashionable necklace)পোৱা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে,মাথোঁ এই ক্ষেত্ৰত নকল ৰুদ্ৰাক্ষৰ পৰা সাৱধান হোৱা উচিত৷ নকল ৰুদ্ৰাক্ষ গছজোপাৰ বৈজ্ঞানিক নাম:(Eleocarus tuberculatus,Roxb.(গোত্ৰ)Tiliaceae)৷ এই গুটি ৰুদ্ৰাক্ষ সদৃশ যদিও একে পৰ্যায়ৰ নহয়৷
ৰুদ্ৰাক্ষৰ প্ৰকৃত গুটি পানীত ছঘণ্টা সময় উতলাই থাকিলেও গুটিৰ কোনো পৰিবৰ্তন নহয়,একেই থাকে৷ কিন্তু নকল ৰুদ্ৰাক্ষ পানীত ভাগি জহি যায়৷ প্ৰকৃত ৰুদ্ৰাক্ষ কোনোমতেই ভাঙিব নোৱাৰি৷ ৰুদ্ৰাক্ষ মালা পৰিধান কৰাসকলে কিছু সাৱধানতা অৱলম্বন কৰে৷ তেওঁলোকৰ মতে এই মালা শোওঁতে আৰু গা ধোৱাৰ সময়ত খুলি থব লাগে৷ কাৰণ চাবোন লাগিলে গুটিত থকা তৈলগুণ হেনো ক্ৰমশ: নোহোৱা হৈ যায়৷ মালাৰ উপৰিভাগত লগা ধূলি-বালি দূৰ কৰিবলৈ মালাধাৰ এৰাতি পানীত তিয়াই থৈ,শুকুৱাই লৈ জলফাইৰ তেল(Olive oil)বা মিঠাতেল সানি পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
ৱায়মিং
ৱায়মিং (Wyoming; ) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পশ্চিমাঞ্চলৰ পৰ্বতীয় অঞ্চলত অৱস্থিত এখন অংগৰাজ্য। ১৮৯০ চনৰ ১০ জুলাই তাৰিখে ৱায়মিঙে ৪৪ সংখ্যক অংগৰাজ্য হিচাপে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত যোগদান কৰে। বৰ্তমানে ষ্টেট অব ৱায়মিং, ইকুৱেলিটি ষ্টেট আদি নামেৰে জনাজাত এই ৰাজ্যক যুক্তৰাষ্ট্ৰত যোগদানৰ পূৰ্বে ৱায়মিং টেৰিটটি নামেৰে জনা হৈছিল। ৱায়মিং মাটিকালিৰ ফালৰ পৰা দশম বৃহত্তম ৰাজ্য যদিও জনসংখ্যা আৰু জনঘনত্বৰ ফালৰ পৰা ৫০খন ৰাজ্যৰ ভিতৰত ক্ৰমে সৰ্বনিম্ন আৰু দ্বিতীয় সৰ্বনিম্ন ৰাজ্য। এই ৰাজ্যৰ পশ্চিমঅংশৰ তিনিভাগৰ দুভাগ পৰ্বতেৰে আবৰা। চেয়ান ইয়াৰ ৰাজধানীৰ লগতে সৰ্বাধিক জনসংখ্যাৰ চহৰ। চেয়ানৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৬০ হেজাৰ।
অৱস্থান আৰু আকাৰ
ৱায়মিং ৪১° উত্তৰৰ পৰা ৪৫° উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ১০৪°৩' পশ্চিমৰ পৰা ১১১°৩' পশ্চিম দ্ৰাঘিমাংশৰ মাজৰ অৱস্থিত। ইয়াৰ আকাৰ আয়তাকৃতিৰ। ৱায়মিংৰ উত্তৰে মণ্টানা, পূবে চাউথ ডাকোটা আৰু নাব্ৰাস্কা, দক্ষিণে কলোৰাডো, দক্ষিণ-পশ্চিমত ইউটাহ, আৰু পশ্চিমত আইডাহো ৰাজ্য অৱস্থিত। ৯৭,৮১৪ বৰ্গ মাইল (২৫৩,৩৪৮ বৰ্গ কিমি) মাটিকালিৰে আৰু ২৩খন কাউণ্টিৰে গঠিত ৱায়মিং হৈছে আমেৰিকাৰ দশম বৃহত্তম ৰাজ্য। উত্তৰ সীমাৰ পৰা দক্ষিণ সীমালৈ ই ২৭৬ মাইল (৪৪৪ কিমি) বিস্তৃত; আৰু পূব সীমাৰ পৰা পশ্চিম সীমালৈ ই দক্ষিণ প্ৰান্তত ৩৬৫ মাইল (৫৮৭ কিমি) আৰু উত্তৰ প্ৰান্তত ৩৪২ মাইল (৫৫০ কিমি) বিস্তৃত।
পৰ্বতমালা
ৱায়মিং বহুতো পৰ্বতমালাৰে গঠিত এখন বিশাল ভূখণ্ড। এই ৰাজ্যখনতে গ্ৰেট প্লেইনচ্ ৰকি পৰ্বতমালাৰ লগত লগ লাগিছেহি। ৰাজ্যখনৰ সৰ্বোচ্চতম স্থান গেনেট শৃঙ্গৰ উচ্চতা ১৩,৮০৯ ফুট (৪২০৯.১ মি)। এই শৃঙ্গ ৱাইণ্ড ৰিভাৰ পৰ্বতমালাত অৱস্থিত।
ৱায়মিঙৰ বিভিন্ন পৰ্বতমালাসমূহ হৈছে: উত্তৰ-পশ্চিমে আবচাৰোকা, আউল ক্ৰীক, গ্ৰচ ভেণ্ট্ৰে, ৱাইণ্ড ৰিভাৰ, আৰু টেটন পৰ্বতমালা; উত্তৰ-মধ্য অংশত আছে বিগ হৰ্ণ পৰ্বতমালা; উত্তৰ-পূবে ব্লেক হিলচ পৰ্বতমালা; আৰু দক্ষিণে অৱস্থিত লেৰামেই, স্নৱি, আৰু চিৰা মাড্ৰে পৰ্বতমালা।
ভূবিজ্ঞানৰ অনুসৰি দক্ষিণ-মধ্য অংশত অৱস্থিত স্নৱি পৰ্বতমালা হৈছে কলোৰাডোৰ ৰকি পৰ্বতমালাৰ সম্প্ৰসাৰিত অংশ। ইয়াক দেখাটো তেনেধৰণেই লাগে।
নদী আৰু দ্বীপসমূহ
ৱায়মিঙৰ ৭১৩.১৬ বৰ্গ মাইল (১,৮৪৭ বৰ্গ কিমি) অঞ্চল হৈছে জলভাগ, যি মুঠ মাটিকালীৰ ০.৭২%। ইয়াৰ মাজেৰে কেইবাখনো নদী বৈ গৈছে। সেইসমূহ হৈছে: য়েল্লষ্টন নদী, বিগহৰ্ণ নদী, গ্ৰীণ নদী, আৰু স্নেক নদী।
চাৰিওফালে স্থলভাগেৰে আবৰা হোৱা স্বত্বেও ৱায়মিঙত কেইবাটাও দ্বীপ আছে। এইবোৰৰ মাজৰে ৩২টাক নামকৰণ কৰা হৈছে। এই দ্বীপবোৰ মূলতঃ য়েল্লষ্টন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশত থকা জেকচন হ্ৰদ আৰু য়েল্লষ্টন হ্ৰদত অৱস্থিত। ইয়াৰোপৰি দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ গ্ৰীণ নদীতো কেইবাটাও দ্বীপ অৱস্থিত।
ৰাজহুৱা ভূমি
ৱায়মিঙৰ ৪৮% তকৈ অধিক ভূমিৰ গৰাকী আমেৰিকাৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰ। এই ভূমিভাগৰ পৰিমাণ হৈছে প্ৰায় ৩০,০৯৯,৪৩০ একৰ (১২১,৮০৮.১ বৰ্গ কিমি)। ইয়াৰোপৰি অতিৰিক্ত ৬% ভূমিৰ গৰাকী ৱায়মিঙৰ ৰাজ্য চৰকাৰ, যাৰ পৰিমাণ হৈছে ৩,৮৬৪,৮০০ একৰ (১৫,৬৪০ বৰ্গ কিমি)।
জলবায়ু
ৱায়মিঙৰ গ্ৰীষ্ম কালৰ দিনৰভাগৰ গড় উষ্ণতা ৮৫ °ফাৰেনহাইট (২৯ °ছেলছিয়াছ) আৰু ৯৫ °ফা (৩৫ °ছে)-ৰ ভিতৰত থাকে। পিছে ৰাতি ক্ষিপ্ৰ ভাবে কমি যায়। আনকি আটাইটকৈ গৰম অঞ্চলৰ উষ্ণতাও ৫০–৬০ °ফা (১০–১৬ °ছে) তলতৈ নামি যায়। আনহাতে শীত কাল ঠাণ্ডাৰ হয় যদিও ঠাই ভেদে উষ্ণতাৰ প্ৰভেদ দেখা যায়।
ৰাজ্যখনৰ নথিভুক্ত সৰ্বোচ্চত্তম তাপমাত্ৰা হৈছে ১১৪ °ফা (৪৬ °ছে) আৰু সৰ্বনিম্নত্তম তাপমাত্ৰা হৈছে −৬৬ °ফা (−৫৪ °ছে) ক্ৰমে ১২ জুলাই, ১৯৯০ চনত বেছিনত আৰু ৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩৩ চনত ৰিভাৰছাইডত।
জনসংখ্যা
১ জুলাই, ২০১১ ৰ অনুমান অনুসৰি ৱায়মিঙৰ জনসংখ্যা ৫৬৮,১৫৮ জন। জনসংখ্যা আৰু জনঘনত্বৰ ফালৰ পৰা ইয়াৰ ৫০খন ৰাজ্যৰ ভিতৰত ক্ৰমে সৰ্বনিম্ন আৰু আলাস্কৰ পাছতে দ্বিতীয় সৰ্বনিম্ন ৰাজ্য।
ৱায়মিঙৰ লোকসকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকল হৈছে মূলত জাৰ্মান (২৬.০%), ইংৰাজ (১৬.০%), আইৰিচ (১৩.৩%), আমেৰিকান (৬.৫%), নৰৱেজিয়ান (৪.৩%), আৰু ছুইডিছ (৩.৫%)। ৰাজ্যখনৰ ৭৯% লোকেই হৈছে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মালম্বী, ১% হৈছে আন ধৰ্মৰ লোক, আৰু আন ১৮% লোকৰ কোনো ধৰ্ম নাই।
প্ৰশাসনিক বিভাজন
ৱায়মিং ৰাজ্যক ২৩খন কাউণ্টিত ভাগ কৰা হৈছে। তলত তালিকাত কাউণ্টিকেইখন জনসংখ্যাৰ লগত তালিকাভূক্ত কৰা হৈছে: thumb|400px|ৱায়মিঙৰ কাউণ্টিসমূহ আৰু ৰাজধানী চেয়ান
নগৰ আৰু চহৰ
thumb|চিটি অব কেচপাৰ, ৱায়মিং ৱায়মিং ৰাজ্যত ৯৮খন নগৰপালিকা আছে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য
জলাতংক
জলাতংক বা ৰেবিজ (Rabies) মানুহ আৰু আন উষ্ণ ৰক্তৰ জন্তুৰ মগজুত একিউট প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰা এটা ভাইৰেল ৰোগ। প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণবোৰ হৈছে জ্বৰ আৰু সংক্ৰমণৰ ঠাইত জিনজিননি ইআৰ পাছত আন কিছুমান লক্ষণে দেখা দিয়ে: জোৰ সঞ্চালন, অনিয়ন্ত্ৰিত উত্ৰাৱলতা, পানীলৈ ভয় (জলাতংক), শৰীৰৰ কোনো অংশ লৰচৰ কৰাৰ অক্ষমতা, বিভ্ৰান্তি আৰু হুঁচ হেৰুওৱা। এবাৰ লক্ষণে দেখা দিলে মৃত্যু প্ৰায় অৱশ্যম্ভাৱী। সংক্ৰমণ হোৱাৰ পাছত লক্ষণে দেখা দিবলৈ এমাহৰ পৰা তিনিমাহ সময় লাগিব পাৰে, কিন্তু এই সময় এসম্তাহকৈও কম বা এবছৰতকৈও বেছি হ'ব পাৰে। ভাইৰাছটো কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ পাবলৈ লগা দূৰত্বৰ ওপৰত এই সময় নিৰ্ভৰ কৰে।
জলাতংক ৰোগ ৰেবিজ ভাইৰাছ আৰু অষ্ট্ৰেলীয় বাদুলী লিছাভাইৰাছকে ধৰি লিছাভাইৰাছ ৰ পৰা হয়। সংক্ৰমিত জন্তুৱে আন জন্তুক আঁচুৰিলে বা কামুৰিলে জলাতংক ৰোগ বিয়পে। সংক্ৰমিত জন্তুৰ লেলাউটি চকু, মুখ আৰু নাকৰ সংস্পৰ্শত আহিলেও এই ৰোগ বিয়পে। বিশ্বজুৰি কুকুৰৰ পৰাই বেছিকৈ এই ৰোগ হয় কুকুৰৰ জলাতংক থাকিলে ৯৯% ক্ষেত্ৰত কুকুৰে কামোৰাৰ ফলতে এই ৰোগ হয়। ভাৰতত বছৰি প্ৰায় ১৮০০০-২০০০০ জলাতংক ৰোগৰ তথ্য পোৱা যায় আৰু বিশ্বৰ মুঠ জলাতংক মৃত্যুৰ ৩৬% সংঘটিত হয়। আনহাতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মানুহৰ অধিকাংশ জলাতংক কাৰণ হৈছে বাদুলী, আৰু ৫%তকৈও কম ক্ষেত্ৰত কুকুৰৰ পৰা হয়। এন্দুৰৰ কাচিৎহে জলাতংক ৰোগ হয়। প্ৰান্তীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰে ৰেবিজ ভাইৰাছ মগজুলৈ যায়। লক্ষণ দেখা দিয়াৰ পাছতহে এই ৰোগ নিৰূপণ কৰিব পাৰি।
জন্তুৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিষেধকৰ ব্যৱহাৰে বিশ্বৰ বহু অঞ্চলত কুকুৰৰৰ পৰা জলাতংকৰ আশংকা কমাইছে। বেছি আশংকা থকা মানুহক আগতীয়াকৈ প্ৰতিষেধক দিয়াটো আৱশ্যক। বেছি আশংকা থকাসকলৰ ভিতৰত আছে গৱেষণাগাৰত ৰেবিজ ভাইৰাছৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লোক, বা ৰেবিজ আক্ৰান্ত অঞ্চলত কুকুৰ, বাদুলী বা আন স্তন্যপায়ী জন্তুৰ সংস্পৰ্শত বেছিকৈ থকা লোক। ভাইৰাছ গাত সোমালে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই ৰেবিজ প্ৰতিষেধক আৰু ৰেবিজ ইম্যুন'গ্লবুলিনৰ ব্যৱহাৰে ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। আঁচোৰ আৰু কামোৰৰ ঠাই ১৫ মিনিট জুৰি চাবোন আৰু পানী, প'ভিডন আয়'ডিন, বা ডিটাৰজেণ্টেৰে ধুলে ভাইৰাছ কণিকাৰ সংখ্যা কমিব পাৰে আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধত সহায় কৰিব পাৰে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত মাত্ৰ কেইজনমনা লোকেহে জলাতংকৰ পৰা ৰক্ষা পাইছে। এওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত মিল্‌ৱাকী প্ৰ'ট'কল নামৰ বিস্তৃত চিকিৎসা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
জলাতংক ৰোগে বিশ্বজুৰি বছৰি ২৬,০০০ ৰ পৰা ৫৫,০০০ লোকৰ মৃত্যু ঘটায়। ৯৫%তকৈও অধিক ৰেবিজ মৃত্যুৰ ঘটনা আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াত হয়। ১৫০ খনতকৈও অধিক দেশ আৰু এণ্টাৰ্কটিকাৰ বাহিৰে সকলো মহাদেশতে ৰেবিজ ৰোগ আছে। বিশ্বৰ জলাতংক হোৱা অঞ্চলবোৰত ৩০০ কোটিতকৈ অধিক লোকে বাস কৰে। অষ্ট্ৰেলিয়া, কানাডা, জাপান, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু পশ্চিম ইউৰোপত কুকুৰৰ এই ৰোগ নহয়। বহু ক্ষুদ্ৰ দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰত ৰেবিজ একেবাৰেই নহয়। <!--
Signs and symptoms
The period between infection and the first flu-like symptoms is typically 2 to 12 weeks in humans. Incubation periods as short as four days and longer than six years have been documented, depending on the location and severity of the contaminated wound, and the amount of virus introduced. Signs and symptoms may soon expand to slight or partial paralysis, anxiety, insomnia, confusion, agitation, abnormal behavior, paranoia, terror, and hallucinations, progressing to delirium. The person may also have hydrophobia.
Death mostly occurs 2 to 10 days after first symptoms. Survival is rare once symptoms have presented, even with the administration of proper and intensive care. Jeanna Giese, who in 2004 was the first patient treated with the Milwaukee protocol, became the first person ever recorded to have survived rabies without receiving successful post-exposure prophylaxis. An intention-to-treat analysis has since found this protocol has a survival rate of about 8%.
Hydrophobia
Hydrophobia ("fear of water") is the historic name for rabies. It refers to a set of symptoms in the later stages of an infection in which the person has difficulty swallowing, shows panic when presented with liquids to drink, and cannot quench his or her thirst. Any mammals infected with the virus may demonstrate hydrophobia.
Saliva production is greatly increased, and attempts to drink, or even the intention or suggestion of drinking, may cause excruciatingly painful spasms of the muscles in the throat and larynx. This can be attributed to the fact that the virus multiplies and assimilates in the salivary glands of the infected animal for the purpose of further transmission through biting. The infected animal's ability to transmit the virus would reduce significantly if it could swallow saliva and water.
Hydrophobia is commonly associated with furious rabies, which affects 80% of the infected people. The remaining 20% may experience a paralytic form of rabies that is marked by muscle weakness, loss of sensation, and paralysis; this form of rabies does not usually cause fear of water. -->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ শ্ৰেণী:ভাইৰাছজনিত ৰোগ
নগাঁও কাগজ কল
নগাঁও কাগজ কল অসমৰ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীৰোডত অৱস্থিত এক কাগজ কল। ১৯৭০ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই উদ্যোগটোৰ উৎপাদন আৰম্ভ হয় ১৯৮৫ চনৰ পৰা। ই কলটো কাগজ উৎপাদনত এছিয়াৰ ভিতৰতে প্ৰথম।
স্থাপন
১৯৭০ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল হিন্দুস্তান কাগজ নিগমৰ। হিন্দুস্তান কাগজ নিগমে সমগ্ৰ ভাৰততে কাগজৰ নাটনিৰ বাবে পাঠ্যপুথি ছপা কৰাত অসুবিধা হোৱাত ১৯৭৭ চনত নগাঁও কাগজ কল প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰস্তাৱ লয় আৰু উৎপাদন আৰম্ভ হয় ১৯৭৮ চনত।
অৱস্থিতি
১৯৮৯ চনত নগাঁও জিলাৰ পৰা মৰিগাঁও মহকুমাক জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰাত জাগীৰোডত থকা কাগজ কলটোও নগাঁও জিলাৰ পৰিৱৰ্তে মৰিগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰে। কিন্তু নামটো নগাঁও কাগজ কল হিচাপেই থাকি যায়। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত, জাগীৰোড চহৰৰ পৰা মাত্ৰ ৩ কিঃমিঃ পূবে নগাঁও কাগজ কল অৱস্থিত। এই কলটোৰ বাবেই জাগীৰোড চহৰখন কাগজ নগৰী হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে।
উৎপাদন আৰু বহনক্ষমতা
প্ৰথম অৱস্থাত কেৱল পাঠ্যপুথি আৰু আন শৈক্ষিক কাম কাজত প্ৰয়োজন হোৱা কাগজহে নগাঁও কাগজ কলে উৎপাদন কৰিছিল। বাণিজ্যিকভাৱে কাগজ উৎপাদন আৰম্ভ হয় ১৯৮৫ চনত।  এই কলটো কাগজ উৎপাদনত এছিয়াৰ ভিতৰতে প্ৰথম। ভাৰতৰ অন্য কাগজ কলতকৈ উৎপাদন ক্ষমতা, যন্ত্ৰপাতি আদি সকলো ফালৰ পৰা ডাঙৰ। উৎপাদন কেন্দ্ৰ, আবাসিক অঞ্চল আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠান অদিকে লৈ কাগজ কলটোৱে সৰ্বমুঠ ছশ একৰ মাটি আগুৰি আছে। মুঠ পাঁচটা গোটৰ দ্বাৰা ইয়াৰ কাম কাজ পৰিচালিত হয়। গোটকেইটা হৈছে প্ৰশাসনিক,কাৰিকৰী,বাণিজ্যিক,উৎপাদন আৰু বন। বৰ্তমান উৎপাদন গোটটোৱে দৈনিক ৩০০ টন কাগজ উৎপাদন কৰিব পাৰে। উৎপাদন গোটৰ কাৰ্যক্ষমতা সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰ কৰে বিজুলী যোগানৰ ওপৰত। কাগজ কলটোৱে নিজা উৎসৰ পৰা বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰে আৰু কিছু পৰিমাণে অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদে যোগান ধৰে।
কেঁচামাল
কেঁচামাল হিচাপে প্ৰধানকৈ বাঁহ ব্যৱহাৰ হয়। উৎপাদনত ব্যৱহৃত বাঁহ,কাঠ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা আহে। বাঁহ যোগানৰ বাবে কলৰ কিছুমান নিৰ্দ্দিষ্ট যোগনিয়াৰ আছে। খুচুৰা যোগনিয়াৰ সকলে বাঁহ, কাঠ আদি ট্ৰাকত আনি মিলৰ যোগনিয়াৰসকলক দিয়েহি। কাগজ কলটোৱে অসমৰ কিছু অঞ্চলত নিজাকৈ বাঁহ উৎপাদনৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। এনে খেতিয়কে উৎপাদিত বাঁহ কেৱল কাগজ কলকহে দিব পাৰে। এইবোৰ ব্যৱস্থাৰ উপৰিও বাঁহ মজুতকৰণৰ কেইবাটাও ভঁৰাল অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত আছে যাতে বাৰিষা সময়ত বাঁহৰ যোগান কমি নাযায়।
বিক্ৰী
নগাঁও কাগজ কলে প্ৰত্যক্ষভাৱে ইয়াৰ উৎপাদিত কাগজ বিক্ৰী নকৰে। হিন্দুস্তান কাগজ নিগমৰ অনুমোদিত কিছু বিতৰক-বিক্ৰেতাৰ যোগেদিহে বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তদুপৰি চৰকাৰী আৰু বাতৰি কাকতৰ যোগানকে ধৰি কিছু কাগজৰ সৰবৰাহ প্ৰত্যক্ষভাৱে কৰা হয়।
প্ৰদূষণ আৰু বিতৰ্ক
নগাঁও কাগজ কল প্ৰদূষণৰ বাবে বিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰা দেখা যায়। কাগজ কলৰ প্ৰদূষণৰ বাবে ওচৰ পাজৰৰ লোকৰ ছালৰ ৰোগ,শ্বাস-প্ৰশ্বাস জাতীয় ৰোগ হোৱাৰ অভিযোগ শুনা যায়। কাগজ কলৰ দাঁতিত থকা তৰঙা বিলত পেলনীয়া দ্ৰব্য পেলোৱাৰ ফলত পানী দূষিত হৈ মাছ কাছকে ধৰি আন জলজ প্ৰাণীৰ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰ পোৱা যায়। প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত দুৰ্বল ভূমিকা লোৱা বুলি কৰ্তৃপক্ষ সমালোচিত হৈ আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
ইউৰেছিয়ান পিগমী শ্ৰীউ
ইউৰেছিয়ান পিগমী শ্ৰীউ (ইংৰাজী :Eurasian pygmy shrew; বৈজ্ঞানিক নাম: Sorex minutus), এবিধ ইউৰেছিয়া অৰ্থাৎ ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ উত্তৰ অংশত পোৱা চিকাজাতীয় প্ৰাণী। ইয়াক প্ৰায়ে পিগমী শ্ৰীউ বুলিও কোৱা হয়। ই আয়াৰলেণ্ড একমাত্ৰ স্থানীয় শ্ৰীউ। ইউৰেছিয়ান পিগমী শ্ৰীউ ভৰৰ হিচাপত পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় ক্ষুদ্ৰতম স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। ইয়াৰ গড় ভৰ মাত্ৰ ৪ গ্ৰাম।
এই জীৱবিধ দিন ৰাতি উভয়ে সক্ৰিয় হৈ থাকে। ইয়াৰ মূল খাদ্য সমূহ হ'ল, গছৰ গেলা পচা অংশ আৰু সৰু অমেৰুদণ্ডী পোক-পৰুৱা। ইহঁত সাধাৰণতে গাঁত খান্দি মাটিৰ তলত বাস কৰে। ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ ভৰ ৪ গ্ৰাম। ইউৰেছিয়ান পিগমী শ্ৰীউৰ দেহৰ ভিতৰত সংঘটিত ৰসায়নিক বিক্ৰিয়াৰ হাৰ আৰু গতি দুয়োটা আন জীৱৰ তুলনাত আটাইতকৈ বেছি। সেয়ে জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰতি দুঘণ্টাৰ মূৰে মূৰে ইহঁতক খাদ্যৰ প্ৰয়োজন।
ইহঁতৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে এপ্ৰিলৰ পৰা আগষ্ট মাহলৈ। মাইকী শ্ৰীউ জনীয়ে এবাৰত দুটাৰ পৰা আঠটা পৰ্যন্ত পোৱালি জন্ম দিয়ে। পোৱালিবোৰ মাটিৰ তলত অৱস্থিত বাহত লালন পালন কৰা হয়। ইহঁতৰ গৰ্ভকাল মাত্ৰ তিনি সপ্তাহ। সেয়ে এবছৰত ইহঁতে পাঁচ বাৰ পোৱালি জগাব পাৰে। ইহঁতৰ জীৱন কাল মাত্ৰ ১৫ মাহ।
২০০৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আয়াৰলেণ্ডত গ্ৰেটাৰ হোৱাইট টুথদ শ্ৰীউ (ডাঙৰ বগা দঁতীয়া শ্ৰীউ) আৱিষ্কৃত হয়। বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বাহ্যিক প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্তকৰণৰ বাবে বৰ্তমান এই সৰু প্ৰজাতিৰ স্তন্যপায়ী জীৱ সকলৰ জীৱন ধাৰণত ব্যাঘাত জন্মইছে। স্থানীয় পৰিস্থিতি তন্ত্ৰ আংশিক ভাবে সলনি হলেও এনে জীৱ সমূহৰ জীৱনলৈ ভাবুকি কঢ়িয়াই আনে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
কুশৰাম দেৱ
কুশৰাম দেৱ (১৭৮০ - ১৮৩৮) আউনীআটী সত্ৰৰ ডেকা অধিকাৰ আছিল। সত্ৰাধিকাৰ পদ্মপাণিদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত ডেকা অধিকাৰ হৈছিল। এখেতৰ দিনতে মানৰ আক্ৰমণত সত্ৰ দাহ হৈছিল। পলাই গৈ প্ৰথমে বালিসত্ৰত আছিলগৈ। ৰংপুৰলৈ গৈ মান সেনাপতি মিঙিমাহা তিলোৱাক দেখা কৰাত তেখেতে যথাযোগ্য সন্মানসহ সত্ৰলৈ ফিৰাই পঠিয়ায়। পাছত ইংৰাজে মানক খেদি পঠিওৱাত কুশৰাম দেৱে ইংৰাজ কমিছনাৰ মেথি চাহাবক দেখা কৰে আৰু সত্ৰৰ প্ৰতি সুবিচাৰৰ আশ্বাস লয়। গুৱাহাটীতে ভৰলুমুখত আমনি সত্ৰ পাতি বহু কাল আছিল। ইয়াতেই তেখেতৰ মৃত্যু হয়। দেশৰ দুৰ্দশাৰ সময়ত কৃতিত্বৰে সত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
ং
ং (উনস্বৰ) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৩৯ নং আখৰ।
' ং' যুক্ত শব্দ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ‎
মৃদুলা বৰুৱা
মৃদুলা বৰুৱা (Mridula Barooah) হৈছে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও মৃদুলা বৰুৱাই ৩০ খনৰো অধিক ভিচিডি ছবি, কেইবাখনো হিন্দী আৰু অসমীয়া দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক আৰু টেলিফিল্মতো অভিনয় কৰিছে। ২০০০ চনত তেওঁ প্ৰযোজক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি দূৰদৰ্শনৰ দুখনমান ধাৰাবাহিকো প্ৰযোজনা কৰে। তেওঁ অসম চৰকাৰৰ বাবে দহখনমান ডকুমেণ্টৰীয়ো প্ৰযোজনা কৰিছিল।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা মূল্যৱান বৰঙণিৰ বাবে মৃদুলা বৰুৱালৈ অসমৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন অসম ষ্টাৰ-এ ২০২১ বৰ্ষত জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা ঘোষণা কৰে ৷
শৈশৱ
মৃদুলা বৰুৱাৰ জন্ম হয় অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ চতিয়াত। দেউতাক যোগেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আছিল প্ৰতাপগড় চাহ বাগিছাৰ আউটদৌৰ ইনচাৰ্জ। ছটা সন্তানৰ সৈতে মাক-দেউতাকে পাছলৈ বিশ্বনাথ চাৰিআলিত থাকিবলৈ লয় ।
অভিনয় জগতত প্ৰৱেশ
চতিয়াৰ বিদ্যালয়ত দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে মৃদুলা বৰুৱাই প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে বিদ্যালয়ৰ নাটক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা সময়ত তেওঁ সদৌ অসম সূৰ্য বৰা সোঁৱৰণী একাংক নাট প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ অভিনয়ত প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ইয়াতেই চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা অভিনেতা আব্দুল মজিদে মৃদুলা বৰুৱাৰ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশৰ বাট মুকলি হয় ।
চলচ্চিত্ৰত অভিনয়
মৃদুলা বৰুৱাৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয় হেমন্ত দত্ত পৰিচালিত আৰু প্ৰমোদ বৰুৱা প্ৰযোজিত বোলছবি উপপথৰ যোগেদি। পৰিচালক দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱে সেই সময়তে তেওঁৰ নতুন বোলছবি মৰমীৰ কাৰণে এগৰাকী নতুন অভিনেত্ৰীৰ সন্ধানত আছিল। অভিনেতা হীৰেন চৌধুৰীয়ে তেওঁক মৃদুলা বৰুৱাৰ লগত পৰিচয় কৰায় আৰু বোলছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰৰ কাৰণে বৰুৱা নিৰ্বাচিত হয়। গতিকে কম বয়সতে মৃদুলা বৰুৱাই মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সমসাময়িকভাৱে দুখন চলচ্চিত্ৰৰ মুল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। অৱশ্যে যদিও উপপথ (১৯৮০) তেওঁৰ প্ৰথম অভিনীত বোলছবি, মৰমী (১৯৭৮) তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত বোলছবি কিয়নো এইখন উপপথতকৈ আগতীয়াকৈ মুক্তি লাভ কৰে ।
১৯৭৯ চনত তেওঁৰ মেঘ মুক্তি ছবিখনে মুক্তি পায় য'ত তেওঁ দুগৰাকী যমজ ভগ্নীৰ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। দ্বৈত চৰিত্ৰ সম্বলিত এইখনেই প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ পাছতেই তেওঁৰ দুখন সফল বোলছবি বোৱাৰী (১৯৮২) আৰু ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী (১৯৮৩) ছবিঘৰলৈ আহে আৰু লগে লগে তেওঁ এগৰাকী সুদক্ষা অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ মা (১৯৮৬) আৰু প্ৰতিমা (১৯৮৭) নামৰ দুখন নাৰীকেন্দ্ৰিক বোলছবিয়ে মুক্তি পায় য'ত তেওঁ নিজতকৈ বেছি বয়সৰ নাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ।
নিজৰ সুদীৰ্ঘ অভিনয় জীৱনত তেওঁ বিভিন্ন ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি সফলতা পায়। প্ৰথমে মৰমলগা, নিৰ্দোষ গাঁৱলীয়া ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা বৰুৱাই ২০০০ চনৰ হিয়া দিয়া নিয়া বোলছবিত ঋণাত্মক চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে। ডo ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া পৰিচালিত হিন্দী বোলছবি কালসন্ধ্যাৰ (১৯৯৭) চৰিত্ৰটিতো (অতিথি শিল্পী) অলপ ঋণাত্মক পৰশ আছিল। আৱৰ্তন (১৯৯৩), ইতিহাস (১৯৯৬), গুণ গুণ গানে গানে (২০০২) আদি বোলছবিসমূহত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ সমালোচকৰ পৰা উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কামপুৰ মহাবিদ্যালয়
নগাঁও জিলাৰ উচ্চ শিক্ষাৰ অন্যতম কেন্দ্ৰস্থল হ’ল কামপুৰ মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খনি ১৯৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত স্থাপিত কৰা হৈছিল আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃত প্ৰাপ্ত এই কামপুৰ মহাবিদ্যালয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
ৱাল্ট ডিজনী
ৱাল্টাৰ এলিয়াচ "ৱাল্ট" ডিজনী (৫ ডিচেম্বৰ ১৯০১, ১৫ ডিচেম্বৰ ১৯৬৬) এজন আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কণ্ঠ অভিনেতা, এনিমেটৰ, উদ্যোগী, সাংস্কৃতিক প্ৰতীক আছিল আৰু মানৱতাবাদী পুৰুষ। এনিমেছন ছবিৰ নিৰ্মাণ আৰু আৰু এনিমেছন কলাৰ বিকাশত তেখেতৰ অৱদান অতি বিশেষ বুলি কোৱা হয়। বিংশ শতিকাত মনোৰঞ্জনৰ জগতত তেওঁৰ প্ৰভাৱ লেখত ল'বলগীয়া। ভ্ৰাতৃ ৰয় অলিভাৰ ডিজনীৰ লগত মিলি তেওঁ ৱাল্ট ডিজনী প্ৰডাকচন্‌চ প্ৰতিষ্ঠা কৰে যি পিছলৈ বিশ্বৰ অন্যতম বোলছবি প্ৰযোজনা সংস্থা হৈ পৰে। সংস্থাটোক এতিয়া ৱাল্ট ডিজনী কোম্পানী বুলি জনা যায়, ইয়াৰ বছৰি লাভালাভ আজিৰ তাৰিখত প্ৰায় ৩৫ বিলিয়ন ডলাৰ।
এজন চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক হিছাপে আৰু এনিমেছন তথা থীম পাৰ্কৰ ৰূপাঙ্কনৰ বাবে ডিজনী বিশেষভাৱে জনাজাত আছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ কৰ্মচাৰীসকলে মিলি বিশ্বৰ কিছুমান বিখ্যাত কাল্পনিক চৰিত্ৰৰ জন্ম দিয়ে, ইয়াৰে মিকী মাউছৰ চৰিত্ৰত ডিজনীয়ে নিজেই কণ্ঠ দান কৰিছিল। জীৱনকালত তেওঁ চাৰিটা সন্মানজনক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে আৰু মুঠ উনপঞ্চাশটা মনোনয়নৰ মাজত এবছৰত চাৰিটাকে ধৰি বাইশটা একাডেমী বঁটা লাভ কৰে । একাডেমী বঁটাৰ ইতিহাসত আন কোনো ব্যক্তিতকৈ এয়া আছিল বেছি। তেওঁ সাতটা এম্মী বঁটাও লাভ কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ নিজৰ নামটো আমেৰিকাৰ ডিজনীলেণ্ড আৰু ৱাল্ট ডিজনী ৱৰ্ল্ড ৰিজ'ৰ্টৰ বাহিৰেও আন্তৰ্জাতিক টকিয়' ডিজনী, ডিজনীলেণ্ড পেৰিছ আৰু ডিজনীলেণ্ড হংকংক দান কৰে।
১৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৬৬ চনত বাৰ্বেঙ্ক, কেলিফ'ৰ্নিয়াত হাওঁফাওঁৰ কৰ্কট ৰোগত ভুগি তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছৰ বছৰ ফ্ল'ৰিডাত ৱাল্ট ডিজনী ৱৰ্ল্ড ৰিজ'ৰ্ট স্থাপনৰ কাম আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ৰয় ডিজনীয়ে ১ অক্টোবৰ, ১৯৭১ চনত মেজিক কিংডম উদ্বোধন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মৌলিক সংখ্যা
গণিতৰ পৰিভাষাত মৌলিক সংখ্যা (অথবা মৌলিক) হ'ল এনেকুৱা স্বাভাৱিক সংখ্যা কেৱলমাত্ৰ দুটা পৃথক উৎপাদক আছেঃ ১ আৰু সেই সংখ্যাটো নিজেই।
১-১০০ লৈকে মৌলিক সংখ্যা ২৫ টা
প্ৰথম ২৫টা মৌলিক সংখ্যা হ'লঃ ২, ৩, ৫, ৭, ১১, ১৩, ১৭, ১৯, ২৩, ২৯, ৩১, ৩৭, ৪১, ৪৩, ৪৭, ৫৩, ৫৯, ৬১, ৬৭, ৭১, ৭৩, ৭৯, ৮৩, ৮৯, ৯৭।
১-১০০ লৈকে মৌলিক সংখ্যাৰ যোগফল ১০৬০। ১-১০ লৈকে মৌলিক সংখ্যা ৪ টা।
মৌলিক সংখ্যা বাহিৰ কৰাৰ পদ্ধতি
২ ক বাদ দি আটাইবোৰ মৌলিক সংখ্যাই হৈছে অযুগ্ম। যিবোৰ অযুগ্ম সংখ্যা ১ আৰু নিজৰ বাহিৰে আন সংখ্যাৰে বিভাজ্য নহয় সেইবোৰেই হৈছে মৌলিক সংখ্যা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
ঃ
ঃ (বিসৰ্গ) অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ৪০ নং আখৰ।
' ঃ'যুক্ত শব্দ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ‎
মৈত্ৰেয়ী দেৱী
মৈত্ৰেয়ী দেৱী (Maitreyi Devi, ১৯১৪ - ১৯৮৯) হৈছে বঙালী ভাষাৰ কবি তথা ঔপন্যাসিক। তেওঁ দাৰ্শনিক সুৰেন্দ্ৰনাথ দাসগুপ্তৰ জীয়াৰী আছিল। সাহিত্যত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে শিক্ষাপ্ৰাপ্ত আছিল।
বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজ
বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজ অঞ্চলটোত পুৰণি আটালাণ্টিছ সভ্যতাৰ ধ্বংসাৱশেষবোৰ এতিয়াও আছে বুলি বহুতে‍ই কয়। আটালাণ্টিছ সভ্যতাৰ বহু উন্নত প্ৰযুক্তি – যিবোৰ বহিঃবিশ্বৰ প্ৰাণীৰসহায়ত বনোৱা বুলি ভবা হয়, সে‍ইবোৰৰ বিভিন্ন পৰিঘটনাৰ বাবে ত্ৰিভুজাকৃতিৰ অঞ্চলটোত কেতিয়াবা হঠাৎে কোনো জাহাজ নোহোৱা হৈ যায়। ড॰ ৰে ব্ৰাউননে সে‍ই অঞ্চলৰ সাগৰতলিত এক বিশেষ ‘শক্তি দানা’ পোৱা বুলি দাবী কৰিছিল। তেওঁৰ মতে এ‍ই বিশেষ ‘শক্তি দানা’বোৰে মাজে সময়ে বিকিৰণ কৰা শক্তি ৰশ্মিয়ে ওপৰেৰে যোৱা জাহাজ বা বিমানৰ দিকনিৰ্দেশক প্ৰণালী আৰু আন আন যান্ত্ৰিক বিজুটি ঘটায়, যাৰ ফলত জাহাজ বা বিমানখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্থ হয়। এ‍ই সূত্ৰৰে কোনো কোনোৱে বহিঃপ্ৰাণীয়ে জাহাজ বা বিমান অপহৰণ কৰি আন মাত্ৰাৰে লৈ যায় বুলিও ক’ব খোজে। পিছে ই প্ৰমাণিত নহয়, বিশ্বাসহে। (বিজ্ঞানভিত্তিক ব্যাখ্যা বুলিব নোৱাৰি)
গ্ৰেগ'ৰ আৰু গাৰ্ণনে আগবঢ়োৱা সূত্ৰ মতে বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজ অঞ্চলটোৰ ওপৰেৰে উৰি যোৱা বিমানবোৰে কেতিয়াবা কিছুমান ‘বৈদ্যুতিন কুৱলি’ৰ পাৰিপাৰ্শ্বিকৰ মাজেৰে যাবলগীয়া হয়। ৪, ডিচেম্বৰ, ১৯৭০ ত গাৰ্ণন আৰু তেওঁৰ দেউতাকে এ‍ই অঞ্চলটোৰ ওপৰেৰে বিমান চলা‍ই যাওঁতে এক ‘বিশেষ মেঘ’ৰ মাজেৰে উৰিবলগীয়া হৈছিল, যি মেঘে আকাশত এক গুহাৰৰ সৃষ্টি কৰিছিল যাৰ মাজেৰে তেওঁলোকে বিমানখন উৰাবলগীয়া হৈছিল। আকাশী গুহাৰ বেৰত তেওঁলোকে ঘড়ীৰ কটাৰ বিপৰীত দিশত ঘূৰি থকা ৰেখা কিছুমান দেখিছিল। বিমানৰ দিকনিৰ্ণায়ক যন্ত্ৰপাতিবোৰে কাম নকৰা হৈছিল। আচৰিত অনুভৱ হৈছিল তেওঁলোকৰ; গুহাৰ শেষত মুক্ত নীলা আকাশ বা সাধাৰণ মেঘ দেখাৰ পৰিবৰ্তে তেওঁলোকে দেখিছিল মুগা-বগা বৰণীয়া অন্ত, য’ত কোনো দিগন্ত না‍ই, দেখিবলৈ আকাশ না‍ই, সাগৰ নাই... একো না‍ই। নিৰ্ধাৰিত গতিবেগৰে যোৱাৰ পিছতো বিমানখনে ২৮ মিনিট আগতেই একে দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিছিল, অৰ্থাত্‍ সময় স্থবিৰ হৈ গৈছিল। এ‍ই সময়ৰ পৰিবৰ্তনটো তেওঁলোকৰ ঘড়ী আৰু বিমানৰ ঘড়ীটো প্ৰত্যক্ষ হৈছিল। কিছুসময়ৰ পিছতে সকলোবোৰ যন্ত্ৰপাতি সাধাৰণ হ’বলৈ ধৰিলে আৰু তেওঁলোকে গন্তব্যস্থান মায়ামি উপকূল দেখিবলৈ পালে। গাৰ্ণন আৰু আন কেবাজনো বিমানচালকে একেধৰণৰ অভিজ্ঞতা সে‍ই ত্ৰিভুজ অঞ্চলৰ ওপৰৰে বিমান উৰাওতে আকৌ কেবাবাৰো পাইছিল। তেওঁৰ মতে সে‍ই অঞ্চলৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰভাগৰপৰা নিৰ্গত হোৱা শক্তিশালী 'বিদ্যুত-চুম্বকীয় ধূমুহা‍'ই বৈদ্যুতিন্-কুৱলিৰ সৃষ্টি কৰেকৰে, যিবোৰ কিছুসময়ৰ ভিতৰতে অদৃশ্য হৈ যায়। ছু‍ইদেনৰ বিজ্ঞানী এজনে পোৱা মতে সে‍ই ত্ৰিভুজাকৃতিৰ অঞ্চলত চুম্বকত্ব পৃথিৱীৰ আন অঞ্চলতকৈ কম কমাৰু তাৰ বাবে‍ই তাত এনে বৈদ্যুতিন-কুৱলি সঘনা‍ই সৃষ্টি হয়, বা শক্তিশালী হৈ উঠে। গাৰ্ণনৰ ভাষাত ই ‘’কাল-ধূমুহা’’।
মৈত্ৰেয়ী দেৱী
কৰ্ম তথা সাহিত্য জীৱন
মাত্ৰ ষোল্ল বছৰ বয়সত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভূমিকা সন্বলিত তেখেতৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ জীৱনৰ শেষ পোন্ধৰ বছৰত তেওঁ আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী। "Rabindranath - the man behind his poetry" নামৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ লিখা মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে ছোভিয়েট ইউনিয়ন, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ওপৰত আৰু শান্তিৰ সমস্যা বিষয়ক বহুতো ভাষণ দিছিল। মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ "ন হন্যতে" উপন্যাসখনৰ ভিত্তিতে বলিউডৰ বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ "হম দিল দে চুকে সনম" নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজ
এ‍ই অঞ্চলত বহু নীলা-গহ্বৰ আছে। নীলা-গহ্বৰ হ'ল সাগৰ তলীত বা পৃষ্ঠত থকা পানীৰে পৰিপূৰ্ণ গহ্বৰ - যিবোৰক বহুতে সূক্ষ্ম-কীটগহ্বৰ (micro-wormhole) বুলিও ক'ব খোজে, যিবোৰৰ দ্বাৰা আন বিশ্বৰ বা মাত্ৰাৰ পৰা UFO আদি আহে। ইয়ো এটা বিশ্বাসহে, যাৰ বিজ্ঞানিক ভিত্তি নাই।
মৈত্ৰেয়ী দেৱী
কৰ্ম তথা সাহিত্য জীৱন
তেখেতে কলিকতাৰ পৰা ২৪ মাইল নিলগৰ বাদু নামৰ গাঁও এখনত ৯ বিঘা মাটিজোৰা কৃষি, মীন পালন, মৌ পালন, গো পালন, হাঁহ কুকুৰা পামৰে সৈতে "খেলাঘৰ" নামৰ শিশু নিবাস তথা অনাথ আশ্ৰম আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলিছিল।
বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজ
আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ'ল বাৰ্মুদা অঞ্চলত কম্পাছৰ সূচকে পৃথিৱীৰ চুম্বক উত্তৰ মেৰুলৈ দিক কৰিবলৈ এৰি ভৌগোলিক উত্তৰ মেৰুলৈহে দিক দিশা‍ই (এ‍ই পৰিঘটনাটো জাপানৰ ‘ডেভিল সাগৰতো’ হয়)। পৃথিৱীৰ চুম্বক উত্তৰ মেৰু (স্থিৰ নহয়) আৰু ভৌগোলিক উত্তৰ মেৰুৰ দুৰত্ব প্ৰায় ২০০০ কিঃমিঃ আৰু এ‍ই অঞ্চলত কম্পাছৰ এনে ভুলৰ বাবে বহু জাহাজে দিশ নিৰ্ণয়ত ভুল কৰে, যাৰ বাবে হয়তো মাজসাগৰতে হেৰাই থাকে বুলি বহু বিশ্লেষকে ক’বলৈ বিছাৰে।
কিছু বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণৰ ভিতৰত: বাৰ্মুদা অঞ্চলটোত অতি সঘনা‍ই বতৰৰ পৰিবৰ্তন ঘটে – ধূমুহা আদি সঘনে আহে আৰু তত্‍খনাত নোহোৱা হৈ যায়, যিটো আনকি উপগ্ৰহয়ো কেতিয়াবা ধৰা পেলাব নোৱাৰে। এনে ধূমুহাই জাহাজ বা বিমান আদি সহজে‍ই ডুবা‍ই পেলা‍ই। এ‍ই ধূমুহা‍ই আনকি সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা কেবাকিলোমিটাৰ ওপৰলৈ পানী ঠেলি দিয়ে; যি পানীয়ে নিম্ন উচ্চতাৰে উৰি যোৱা বিমান আদিকো দুৰ্ঘটনাগ্ৰষ্ট কৰাৰ সম্ভাৱনাকো নু‍ই কৰিব নোৱাৰি।
বিভিন্ন দুৰ্ঘটনাৰ বাবে এ‍ই অঞ্চলৰ সাগৰ তলিও ইয়াৰ এক কাৰক হ’ব পাৰে- যিটো সাধাৰণ নতিৰ পৰা অতি বেছি গভীৰ হৈ পৰে। ই পৃথিৱীৰ আটা‍ইতকৈ দ ঠা‍ইসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, বোধহয় সে‍য়েই তাত ডুবা কোনো জাহাজৰে অস্তিত্ব বিচাৰি উলিওৱা সম্ভৱ নহয়।
বাৰ্মুদা ত্ৰিভুজত 'গাল্ফ সোঁত' বৰ খৰস্ৰোতা, যিয়ে বহু জাহাজক কেবাশ কিঃমিঃ দূৰলৈ ঠেলি দিব পাৰে। অনভিজ্ঞ কেপ্তেইনসকলৰ ক্ষেত্ৰত ই বিভিন্ন সমস্যাৰ কাৰক আৰু এ‍ই সোঁতে যিকোনো দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্থ জাহাজক নিমিষতে বহু দূৰত পঠা‍ই দি অস্তিত্ব নোহোৱা কৰি পেলা‍ই।
কাডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানীসকলে বাৰ্মুদা অঞ্চলৰ মহাসাগৰৰ তলিত বৃহত্‍ পৰিমাণৰ মিথেন গেছ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এ‍ই গেছ সাগৰৰ মৃত জীৱ আৰু গছ গছনিৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা। এ‍ই মিথেন গেছক আৱৰি থকা হিম তৰপটো যথেষ্ট শক্তিশালী। মিথেন গেছ নিৰ্গত হোৱাৰ মুহূৰ্ততে ই উদ্গীৰণ হয় আৰু পৃষ্ঠৰ পানীৰ ঘনত্ব কামা‍ই, ফলস্বৰূপে বহু জাহাজ আংশিকভাৱে ডুবিবলৈ ধৰে আৰু পিছলৈ দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্থ হয় আৰু মুহূৰ্ততে মাহাসাগৰ তলি পা‍ইগৈ। উদ্গীৰণ হোৱা মিথেনৰ বাবে আনকি ওপৰেৰে উৰি যোৱা বিমান আদিটো অগ্নিসংযোগ হৈ দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়।
শ্ৰেণী:ভূগোল‎
মৈত্ৰেয়ী দেৱী
পুৰস্কাৰ
১৯৬১ চনত ৰবীন্দ্ৰ শতবাৰ্ষিকীত আমন্ত্ৰিত হৈ তেওঁ বুলগেৰিয়া, হাংগেৰী আৰু ছোভিয়েট ইউনিয়নলৈ গৈছিল। ছোভিয়েট ইউনিয়নে তেওঁক ৰবীন্দ্ৰ শতবাৰ্ষিকী পদকেৰে ভূষিত কৰে। ১৯৭৫ চনত ভাৰতীয় লেখিকা সংঘই "ন হন্যতে" ঊপন্যাসৰ বাবে সন্মানসূচক পদক আগবঢ়ায়। ১৯৭৬ চনত "ন হন্যতে" পুথিখনৰ বাবেই তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
কুসুম্বৰ ভূঞা
কুসুম্বৰ ভূঞা (? - আন. ১৪৫৬) শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ পিতৃ। সূৰ্যবৰ আৰু খেৰসূতীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। 'শিৰোমণি ভূঞা' বাব পাইছিল। এখেতৰ প্ৰথমা পত্নী সত্যসন্ধাৰ গৰ্ভত শংকৰদেৱৰ জন্ম হৈছিল। আনগৰাকী পত্নী অনুধৃতিৰ গৰ্ভত জন্ম হৈছিল বনগঞাগিৰী। শংকৰদেৱৰ সাত বছৰ বয়স হোৱাত কুসুম্বৰ ভূঞাৰ মৃত্যু হৈছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ
লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ
লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নিকটবৰ্তী অসম ৰাজ্যৰ লখিমপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটি আন্তৰাজ্যিক বিমানবন্দৰ। এই বিমনন্দৰৰ দ্বাৰা অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যলৈ বিমানসেৱা উপলব্ধ হয়। বিমান বন্দৰটো উত্তৰ লখিমপুৰ নগৰৰ পৰা ৭ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত। অৰুণাচল প্ৰদেশত বৰ্তমান পৰিচালনত থকা কোনো বিমানবন্দৰ নাই, ৰাজ্যখন কেৱল অসম স্থিত বিমনবন্দৰসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এই বিমানবন্দৰটোৰ পৰা প্ৰায় ২৮ লাখ বৰ্গ নটিকেল মাইলৰ বায়ুক্ষেত্ৰৰ সঞ্চালন নিয়ন্ত্ৰিত হয়।
জ্যোতি ভাৰতী
ইতিহাস
১৮৭৮ চনত তেওঁৰ ককাদেউতাক হৰবিলাস আগৰৱালাই নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটোৰ নাম পূৰ্বতে আছিল 'পকী'। সেই সময়ত তেজপুৰত একমাত্ৰ পকী ব্যক্তিগত বাসভৱন আছিল বাবেই এই ঘৰটোক 'পকী' নামেৰে জনা গৈছিল। ইয়াতে ১৯৫১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যু দিৱসৰ দিনটোত অসম চৰকাৰে 'পকী' অধিগ্ৰহন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত 'পকী'ক ব্যক্তিগত বাসভৱনৰ সলনি জ্যোতিভাৰতী নামেৰে এক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। চৰকাৰে আগৰৱালা পৰিয়ালক ৪ (চাৰি) লাখ টকা দি জ্যোতি ভাৰতীক চৰকাৰীকৰণ কৰে।
thumb|200px|right|জ্যোতি ভাৰতীৰ সন্মূখৰ দৃশ্য
পকীত থকা বিভিন্ন সামগ্ৰী
ইয়াত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ গীতৰ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড, তেওঁৰ হাতৰ আখৰ থকা কাগজ, বিভিন্ন তথ্য-পাতি, শোৱা পালেং আদি সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছে। জ্যোতি ভাৰতীৰ যাদুঘৰত শৈশৱৰ বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ ফটো (ঢাকাত থাকোঁতে), নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, নৃত্যশিল্পী শোণিত কোঁৱৰ গজেন বৰুৱা, গীত ৰচি থকা অৱস্থাত বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাৰ ফটো, ৰূপকোঁৱৰৰ মাতৃ কিৰণময়ী আগৰৱালাৰ গহনা থোৱা যতন, জ্যোতি প্ৰসাদৰ অৰ্গেন আদি সংৰক্ষিত হৈ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী‎ শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়
লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ
উড্ডায়ন পথ আৰু সুবিধাসমূহ
বিমানবন্দৰটোৰ একমাত্ৰ উড্ডায়ন পথ (ৰানৱে)-টোৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৫০০ ফুট (২২৮৬ মিটাৰ) আৰু ই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩৩৩ ফুট (১০১.৫ মিটাৰ) উচ্চতাত অৱস্থিত। বিমানবন্দৰটোত যিকোনো বতৰৰ পৰিস্থিতিতে এয়াৰবাছ-৩২০ অৱতাৰণৰ সুবিধা উপলব্ধ আছে।
লীলাবাৰীত মাত্ৰ এটাই আন্তৰাজ্যিক টাৰ্মিনেল আছে। এই টাৰ্মিনেলত বেগেজ ট্ৰলী, জিৰণী গ্ৰহণৰ সুবিধা, খোৱা পানী, টেক্সী সেৱা, গ্ৰাহক সুবিধা/সহায়তা তথা সূচনা কেন্দ্ৰ, দূৰভাষ কাউণ্টাৰ, অল্পাহাৰৰ সুবিধা আদি আছে। এই বিমানবন্দৰৰ নতুন টাৰ্মিনেল ভৱনৰ উদ্ঘাটন লেফ্টেনেণ্ট জেনেৰেল এচ. কে. সিনহা, অসমৰ তৎকালিন ৰাজ্যপাল আৰু উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ তৎকালিন অধ্যক্ষ কৰ কমলৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল। এই বিমানবন্দৰটোৰ মুঠ মাটিকালী ২২০.৬১ একৰ, যাৰ ৬২২৫ বৰ্গ মিটাৰ অঞ্চল ধৰি টাৰ্মিনেল ভৱনটো অৱস্থিত। ভৱনটোৰ ২৮২৩ বৰ্গ মিটাৰ অঞ্চল হৈছে প্ৰস্থান লাউঞ্জ আৰু ৯৬৬ বৰ্গ মিটাৰ অঞ্চল হৈছে আগমন লাউঞ্জ। এই ভৱনটোত যাত্ৰী ক্ষমতা ৪০০ জন আৰু নিৰ্মাণৰ মুঠ ব্যয় আছিল ৮.৪৫ কোটি টকা। এপ্ৰণ ক্ষেত্ৰৰ আকাৰ ৩৫০x২৫০ ফুট।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিমানবন্দৰ শ্ৰেণী:উত্তৰ লখিমপুৰ‎
অমৰ সিং (ক্ৰিকেটাৰ)
লাধাভাই নাকুম অমৰ সিং ল'ধা (৪ ডিচেম্বৰ ১৯১০ – ২১ মে' ১৯৪০) এজন ভাৰতীয় টে'ষ্ট ক্ৰিকেটাৰ আছিল।
সোঁহতীয়া বেগী বলাৰ আৰু পটু ল'ৱাৰ অৰ্ডাৰ বেট্‌ছমেন অমৰ সিঙে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পূৰ্বে ভাৰতৰ হৈ সাতখন টে'ষ্ট মেট্‌ছ খেলিছিল। সেইকেইখনত তেওঁ ২৮টা উইকেট দখল কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম টে'ষ্ট ক্ৰিকেট দলটোৰ সদস্য আছিল আৰু মহম্মদ নিছাৰৰ সৈতে বলিং মুকলি কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমখন টে'ষ্টত এটা অৰ্ধশতকো (ভাৰতৰ প্ৰথম) অৰ্জন কৰিছিল।
খেলুৱৈ জীৱন
অমৰ সিঙে ৯ বছৰৰ ভিতৰত ৯২ খন প্ৰথম শ্ৰেণীৰ খেল খেলিছিল আৰু সেইসমূহত তেওঁ ১৮.৩৫ গড়ে ৫০৮টা উইকেট দখল কৰিছিল। তেওঁ বেট্‌ছমেন হিচাপে পাঁচটা শতকো অৰ্জন কৰিছিল। ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ ৰঞ্জী ট্ৰ'ফীত ১০০০ ৰাণ আৰু ১০০টা উইকেটৰ "ডাবল্‌" লাভ কৰা তেওঁ আছিল প্ৰথমজন খেলুৱৈ।