cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দীপিকা বৰগোহাঁই
ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি
দীপিকা বৰগোহাঁইৰ আন এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হল- ‘ভাৰতীয় ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি’। গ্ৰন্থখনৰ আলোচ্য বিষয় আধাৰিত ব্যক্তি তিনিগৰাকী হ’ল সম্ৰাট অশোক, মহামতী আকবৰ আৰু মহাত্মা গান্ধী। তিনিওগৰাকী ব্যক্তিৰ চিন্তা আৰু কৰ্মৰ দৃষ্টিৰে ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা বিষয়টোক চোৱা হৈছে। তিনিওগৰাকী ব্যক্তিৰ চিন্তাত ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ শক্তিশালী প্ৰতিফলন আছে। ভাৰত এখন গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। গণতন্ত্ৰৰ লগত গণ আলোচনাৰ বিষয়টো জড়িত হৈ আছে। ভাৰতত গণ আলোচনাৰ প্ৰয়োগ বৌদ্ধসকলে বিশেষভাৱে কৰিছিল। তাৰ প্ৰতি তেওঁলোক দায়বদ্ধও আছিল। সম্ৰাট অশোক। আছিল এনেগণ আন্দোলনক গুৰুত্ব দিয়া ভাৰতীয় উপমহাদেশ। এক বৃহৎ অংশৰ নৃপতি। পৰবৰ্তী সময়ত গণ আলোচনাক যোগ্য সম্মান দিছিল সম্ৰাট আকবৰে। এই ক্ষেত্ৰত কুৰি শতিকাৰ। মহাত্মা গান্ধী হৈ ৰৈছিল অদ্বিতীয়। ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা পশ্চিমীয়া ধৰ্মনিৰপেক্ষতাতকৈ পৃথক। ইয়াত আন ধৰ্মৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাতকৈ আন ধৰ্মৰ প্ৰতি নিৰপেক্ষ হোৱাটোতহে বেছি জোৰ দিয়া যায়। অশোক, আকবৰ আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ মাজত তেনে ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা আৰু গণতান্ত্ৰিক চিন্তাধাৰাৰ ছবিয়েই ফুটি উঠা দেখা যায়। নতুন প্ৰজন্মক উদ্দেশ্য কৰিয়েই গ্ৰন্থখনৰ আয়োজন। যিকোনো ইতিহাসপ্ৰিয় পাঠকৰ কাৰণেও গ্ৰন্থখন গুৰুত্বপূৰ্ণ।
উৰ্মিলা পাৱাৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বিদ্যালয় আৰু অন্যান্য স্থানত বাৰে বাৰে সম্মুখীন হোৱা বৈষম্যমূলক আৰু অপমানজনক ঘটনাৰ বাবে পাৱাৰ শিশু হিচাপেও তেওঁৰ জাতিগত পৰিচয়ৰ বিষয়ে তীব্ৰভাৱে সজাগ আছিল। তেওঁ বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁৰ সৈতে সংঘটিত হোৱা বৈষম্যমূলক ঘটনা এটি সুঁৱৰি কৈছে যে, 'পটলাক লাঞ্চ' (সকলোৰে ঘৰৰপৰা অহা খোৱা বস্তু মিলাই দুপৰীয়া খোৱা আহাৰ) কৰিবলৈ সহপাঠীয়ে পাৱাৰক আমন্ত্ৰণ কৰোঁতে তেওঁৰ ঘৰৰপৰা খোৱা-বস্তু নানিবলৈ কৈছিল। আহাৰ কৰা শেষ হোৱাৰ পাছতো বেছি আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছে বুলি সহপাঠীসকলে তেওঁক লৈ বু বু বা বা কৰিছিল। অন্য এটা ঘটনাৰ কথা কৈ তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ ইংৰাজী ভাষা জ্ঞানক কটাক্ষ কৰি তেওঁৰ ইংৰাজীৰ শিক্ষকে তেওঁক ইতিকিং কৰিছিল। তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে যে তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ে কেনেকৈ গাওঁখনৰ কেন্দ্ৰত বাস কৰিছিল, প্ৰেচিডেন্সিৰ আন ঠাইত দলিত সম্প্ৰদায়ৰ বিপৰীতে যিবোৰ সাধাৰণতে পৰিধিত বাস কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকে এখন অস্পৃশ্য শিশুৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল। পাৱাৰে ইয়াকো উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁৰ দেউতাকে আম্বেদকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত মহাদ সত্যাগ্ৰহত অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল বা বিনায়ক দামোদৰ সাৱৰকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজন কৰা আন্তঃ-খোৱাতো অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল, কিন্তু তেওঁৰ বায়েক শান্তিক্কাই তাত পৰিৱেশন কৰা মিঠা সুস্বাদু খাদ্যৰ লোভত আন্তঃ-খোৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰায়ে স্কুল খতি কৰিছিল।
পাৱাৰ মাৰাঠী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ। মহাৰাষ্ট্ৰৰ গড়কপ্টানি বিভাগৰ চাকৰিয়াল হিচাপে তেওঁ চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
দীপিকা বৰগোহাঁই
সামৰণি
দীপিকা বৰগোহাঁইৰ বিশেষভাৱে আলোচিত তিনিওখন গ্ৰন্থৰে চিন্তাখিনি পাঠকক আলোড়িত কৰিব পৰাকৈ শক্তিশালী। জীৱনৰ স্বৰূপ আৰু ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি গ্ৰন্থতকৈ ‘বিশ্বাস অবিশ্বাস আৰু অন্ধবিশ্বাস’ গ্ৰন্থখনৰ মাজেৰে লেখকৰ মৌলিক চিন্তাৰ খতিয়ান ল’বলৈ বেছি উপযোগী। জীৱন আৰুসমাজ সম্পৰ্কত লেখকৰ দৃষ্টিভঙ্গী মৌলিক। এই মৌলিকতা কোনো যুক্তিহীন ধৰ্মীয় বিশ্বাস বা পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নহয়। পৰম্পৰাগত কিছু বিশ্বাসত এচামৰ সুবিধা আদায়ৰ চেষ্টা থাকে। তাৰ বাবে বলি হয় সাধাৰণ মানুহ। তেখেতৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হল সামাজিক দায়বদ্ধতা। সমাজৰ উন্নতিত বাধা হিচাপে থিয় দিয়া যিকোনো বিশ্বাস-পৰম্পৰাকে লেখকে মানি লোৱা নাই। নাৰীসকলেই বেছিকৈ অন্ধবিশ্বাসী বুলি অভিযোগ উঠাৰ সময়। এচোৱাত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছেনাৰীয়েই। এনে উদাহৰণ বৰ সুলভ নহয়। বিশ্বাস-পৰম্পৰাক লৈ কেৱল যে নেতিবাচকভাৱেই কথাবোৰ কোৱা হৈছে, তেনে নহয়। সমাজ জীৱনৰ অনেক দিশক লৈ সম্ভাৱনাও পোষণ কৰা হৈছে। লগতে আলোচিত হৈছে সেই সম্ভাৱনাক প্ৰতিপালন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পালনীয় দায়িত্ব সম্পৰ্কেও। আলোচ্য তিনিওখন গ্ৰন্থই দীপিকা বৰগোহাঁইৰ প্ৰগতিবাদী চিন্তাৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। আধুনিকতাৰ বাৰ্তাবাহী তেখেতৰ চিন্তাধাৰা সমাজ জীৱনৰ বাবে নিতান্তই প্ৰয়োজনীয়।
উৰ্মিলা পাৱাৰ
বঁটা আৰু প্ৰশংসা
সাহিত্য আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে পাৱাৰক ২০০৪ চনত সম্বোধি প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা 'মাতোশ্ৰী ভীমাবাই আম্বেদকাৰ বঁটা' প্ৰদান কৰা হৈছিল।
দীপিকা বৰগোহাঁই
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
প্ৰাচী দেশাই
প্ৰাচী দেশাই (Prachi Desai; জন্ম-১২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ছবিৰ অভিনেত্ৰী। তেখেত টেলিভিছন জগতৰো প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী। জিটিভিৰ সফল ধাৰাবাহিক কছম ছেৰ জৰিয়তে কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলা প্ৰাচীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত বলিউদতো পদাৰ্পণ কৰে আৰু ২০০৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা সাংগীতিক ড্ৰামা ছবি ৰক-অনৰ জৰিয়তে ভূমুকি মাৰে। তেখেতৰ আন কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি হৈছে- লাইফ পাৰ্টনাৰ (২০০৯), ওৱানছ আপন এ টাইম ইন মুম্বাই (২০১০), বোল বচ্চন (২০১২) আৰু আই, মি অঔৰ মেই (২০১৩) আদি। প্ৰাচী গোৱা পৰ্যটনৰ প্ৰসাৰক, ব্ৰেণ্ড এম্বাছাদৰ, মুখপাত্ৰ। ইয়াৰ উপৰি তেখেত নিউট্ৰ'জেনা পন্যদ্ৰব্যৰ লগত জড়িত। প্ৰাচী লাক্স লায়ৰাৰ এগৰাকী ব্ৰেণ্ড এম্বাছাদৰ।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গুজৰাটৰ অন্তৰ্গত ছুৰতত প্ৰাচী দেশাইৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে নিৰঞ্জন দেশাই আৰু মাতৃ হৈছে অমিতা দেশাই। ঈশা দেশাই হৈছে তেখেতৰ ভগ্নী।
ছুৰতৰ পঞ্চগণিত থকা ছেইণ্ট জোছেফ কনভেণ্ট স্কুলত নৱম শ্ৰেণীলৈকে দেশাইয়ে পঢ়া-শুনা কৰে। তাৰপিছত পুণেত থকা সিনহাগড় কলেজৰ পৰা তেখেতে উচ্চতৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰে।
কৰ্মজীৱন
২০০৬ চনত প্ৰাচীয়ে একতা কাপুৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত জনপ্ৰিয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক কছম সেত শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ৰাম কাপুৰে। এইখন ধাৰাবাহিকত অভিনয়ৰ জৰিয়তে প্ৰাচীয়ে ইণ্ডিয়ান টেলি বঁটাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মানকে ধৰি আন একাধিক অনুষ্ঠানৰ পৰা সন্মান বুটলিবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰাচীয়ে ২০০১ চনৰ সফল ধাৰাবাহিক কচৌটি জিন্দেগী কিৰ দুটা খণ্ডত কেমিঅ' হিচাপে অভিনয় কৰে। ২০০৮ চনত প্ৰাচীয়ে হিন্দী ছবিৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। তেখেতে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবি আছিল ৰক অন। অভিষেক কাপুৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত এই ছবিখনত তেখেতে ফাৰহান আখতাৰৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। উল্লেখ্য যে, ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ তেখেতে কছম ছে ধাৰাবাহিকখন ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
২০১০ চনৰ জুলাইত, প্ৰাচীয়ে "ওৱানচ আপন এ টাইম ইন মুম্বাই" নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে। ছবিখনত তেখেতে অজয় দেৱগন, ইমৰাণ হাছমী আৰু কংগনা ৰানাউটৰ লগত কাম কৰাৰ সুবিধা পায়।
ফিৰডৌছি কাদ্ৰি
ফিৰডৌছি কাদ্ৰি (Firdausi Qadri, জন্ম: ৩১ মাৰ্চ, ১৯৫১) হৈছে এগৰাকী বাংলাদেশী বিজ্ঞানী। তেখেত মূলতঃ ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞান আৰু সংক্ৰামক ৰোগৰ গৱেষণাৰ লগত জড়িত। কলেৰা ৰোগৰ প্ৰতিষেধক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত প্ৰায় পঁচিশ বছৰতকৈও অধিক সময় জড়িত হৈ আছে। ইয়াৰোপৰি ফিৰডৌছি কাদ্ৰি 'Enterotoxigenic Escherichia coli' (ETEC), 'টাইফইড', 'হেলিক'বেক্টাৰ পায়লৰি' আৰু 'ৰ'টাভাইৰাছ'ৰ দৰে সংক্ৰামক ৰোগৰ গৱেষণাৰ লগতো জড়িত। বৰ্তমান তেখেতে বাংলাদেশত থকা 'ডায়েৰিয়া ৰোগ গৱেষণাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ' (ICDDR)ত কাম কৰি আছে। তেখেত 'বিজ্ঞান আৰু স্বাস্থ্যজনিত পদক্ষেপৰ প্ৰতিষ্ঠান'তো অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে। বিষম পৰ্যায়ৰ ডায়েৰিয়াৰ মূল কাৰক হিচাপে চিহ্নিত হোৱা 'ভাইব্ৰিঅ' ক'লেৰি' আৰু 'এণ্টেৰোটক্সিজেনিক ছেখেৰিয়া কলি'ৰ সংক্ৰমণ আৰু প্ৰতিষেধকৰ বিকাশ কৰাত তেখেতৰ প্ৰভুত বৰঙণি আগবঢ়াইছে। 'এইছ. পায়লৰি'ৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱা আৰু টাইফইড জ্বৰত আক্ৰান্ত হোৱা বাংলাদেশীসকলৰ প্ৰতিৰোধী সঁহাৰি তথা প্ৰতিষেধক সম্পৰ্কেও কাড্ৰিয়ে অধ্যয়ন কৰিছে।
২০২১ বৰ্ষত ফিৰডৌছি কাদ্ৰিক ৰমন মেগছেছে বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱনৰ আগছোৱা
ফিৰডৌছি কাদ্ৰিয়ে ১৯৮০ চনত লিভাৰপুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জৈৱ-ৰসায়নত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৮১ চনত তেখেতে শৈক্ষিক জীৱনৰ পাতনি মেলে। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৈৱ-ৰসায়ন বিভাগত তেখেতে যোগদান কৰে। ১৯৮৬ চনত এগৰাকী প'ষ্ট ডক্টৰেল ৰিচাৰ্ছ ফেলো হিচাপে তেখেতে (icddr,b)ত যোগদান কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত এইটো প্ৰতিষ্ঠানতে তেখেতে জ্যেষ্ঠ বিজ্ঞানী হিচাপে পৰিচিত হয় আৰু প্ৰতিষেধক বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত এগৰাকী শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ গৱেষিকাৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে।
গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰলৈ অৱদান
ফিৰডৌছি কাদ্ৰিয়ে অন্ত্ৰ-জনিত ৰোগৰ ক্ষেত্ৰলৈ বিশিষ্ট বৰঙণি আগবঢ়াইছে। বিশেষকৈ ৰোগ-প্ৰতিৰোধী বিজ্ঞান, জেনোমিকছ্, প্ৰ'ট'মিক প্ৰযুক্তিবিদ্যা, নিদানবিদ্যা আৰু প্ৰতিষেধক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ বৰঙণি মন কৰিবলগীয়া। বাংলাদেশত এবিধ কম মূল্যৰ নতুন কলেৰা প্ৰতিষেধক প্ৰস্তুতকৰণত কাদ্ৰি ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰে। তাৰ আগলৈকে ৰোগাক্ৰান্ত আৰু আৰ্থিকভাৱে দুৰ্দশাগ্ৰস্ত বাংলাদেশীসকলে 'ডুকোৰাল' নামৰ এবিধ দামী ঔষধ ক্ৰয় কৰিবলগীয়া হৈছিল। 'শ্বাংকল' নামৰ প্ৰতিষেধকবিধৰ কাৰ্যক্ষমতা তেখেতে ঢাকাৰ বস্তি এলেকাত বহুলভাৱে প্ৰদৰ্শিত কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এইবিধ ঔষধক তেখেতে বাংলাদেশৰ জনস্বাস্থ্যত প্ৰয়োগ কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে; যাৰ মাজত ৰোহিংগীয়া শৰণাৰ্থীও আছিল।
সদস্য পদ
ফিৰডৌছি কাদ্ৰি 'অণু-জীৱবিজ্ঞানীৰ বাংলাদেশী সমাজ'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্যা। কাদ্ৰি 'অণু-জীৱবিজ্ঞান আমেৰিকান সমাজ', বাংলাদেশৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৰাষ্ট্ৰদূত। ২০০৮ চনৰ পৰা ফিৰডৌছি কাদ্ৰিয়ে 'বাংলাদেশী একাডেমি অৱ ছায়েঞ্চেছ'ৰ এগৰাকী সভ্য হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আহিছে।
সন্মান আৰু স্বীকৃতি
২০১২ চনত ফিৰডৌছি কাদ্ৰিক 'ফণ্ডেশ্বন ক্ৰিষ্টোফি ইট ৰডল্ফ মেৰিয়েক্স'ৰ পৰা 'গ্ৰেণ্ড প্ৰাইজ' শীৰ্ষক বাৰ্ষিক বিজ্ঞান বঁটা অৰ্জন কৰে। অন্ত্ৰ-সম্বন্ধীয় ব্যাধিৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা গৱেষণাৰ বাবে তেখেতক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয় ২০১৪ চনত এই বঁটাটোৱে 'বিজ্ঞান আৰু স্বাস্থ্যজনিত পদক্ষেপৰ প্ৰতিষ্ঠান' (ideSHi) প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাট এটা মুকলি কৰি দিয়ে। ২০১৪ চনত তেখেতক এখন উচ্চবৰ্গীয় পেনেলৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়। এইখন পেনেলে নিম্ন-বিকশিত দেশসমূহৰ বাবে নিয়োজিত হৈ থকা প্ৰযুক্তিবেংক, বিজ্ঞান আৰু উদ্ভাৱনমূলক প্ৰণালীটোৰ প্ৰশাসনীয় আৰু কাৰ্যকৰীগত দিশসমূহৰ সন্দৰ্ভত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মুৰব্বীৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰে। ফিৰডৌছি কাদ্ৰি এছিয়াৰ শীৰ্ষ এশগৰাকী বিজ্ঞানীৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। এই তালিকাখন 'এছিয়ান ছাইণ্টিষ্ট মেগাজিন'-এ প্ৰকাশ কৰে। ২০২১ চনৰ আগষ্ট মাহত বিজ্ঞানীগৰাকীলৈ ৰমন মেগছেছে বঁটা ঘোষণা কৰা হয়। ২০২১ বৰ্ষৰ ২৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে ফিলিপাইনছৰ ৰাজধানী মানিলাৰ ৰমন মেগাছেছে কেন্দ্ৰত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া এখনি বঁটা-প্ৰদান সভাত কাদ্ৰিক উক্ত সন্মান প্ৰদান কৰা হ'ব। বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা সভাখনে কাদ্ৰিৰ অক্লান্ত অৱদানক স্বীকৃতি দিয়ে আৰু প্ৰতিষেধক নিৰ্মাণ, জৈৱপ্ৰযুক্তিবিদ্যাকে ধৰি গৱেষণাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেখেতৰ অৱদানক সশ্ৰদ্ধাৰে বিবেচনা কৰে। বঁটা-প্ৰদানৰ ৱেবছাইটটোত ফিৰডৌছি কাদ্ৰিক 'সুলভ প্ৰতিষেধক চেম্পিয়ন' হিচাপে নামাংকিত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
আনন্দ কুমাৰ
আনন্দ কুমাৰ (জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯৭৩) এজন ভাৰতীয় গণিতৰ প্ৰশিক্ষক যি ২০০২ চনত বিহাৰৰ পাটনাত আৰম্ভ কৰা চুপাৰ ৩০ কাৰ্য্যসূচীৰ বাবে বেছি জনপ্ৰিয় যʼত আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ভাৰতীৰ প্ৰায়োগিক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা আই আই টি-জে ই ই পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। ২০১৮ চনত ৪৮১ জন শিক্ষাৰ্থীৰ পৰা ৪২২ জনে আই আই টিলৈ যাবলৈ সক্ষম হয় আৰু ডিস্কভাৰী চেনেলে তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ এখন ডকুমেণ্টেৰি প্ৰদৰ্শন কৰে।   ভাৰতীয় সমাজৰ পিছপৰা অঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে কৰা কাৰ্যসূচীৰ বিষয়ে কুমাৰে মাছাচ্যুছেটছ্ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান  আৰু হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত বক্তৃতা দিছিল।
কুমাৰ আৰু তেওঁৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান কেবাবাৰো অপপ্ৰচাৰৰ বলি হৈছে আৰু ইয়াৰে কিছুমান ভাৰতীয় প্ৰচাৰ মাধ্যমতো প্ৰচাৰ হৈছে। তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মক লৈ ২০১৯ চনত চুপাৰ ৩০ চলচিত্ৰ নিৰ্মাণ হয় য'ত হৃতিক ৰোশনে কুমাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ বিহাৰৰ পাটনাত। তেওঁৰ দেউতাক ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ এজন কেৰাণী আছিল। দেউতাকে তেওঁৰ সন্তানক ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত দিব নোৱাৰাত আনন্দে হিন্দী মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয় এখনত অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি ধাউতি বৃদ্ধি পায়।
শৈশৱত কুমাৰে বিহাৰৰ পাটনাত থকা পাটনা হাইস্কুলত পঢ়িছিল। স্নাতক ডিগ্ৰীৰ সময়ত কুমাৰে জমা দিয়া সংখ্যাতত্ত্বৰ গৱেষণা পত্ৰসমূহ মেথেমেটিকেল স্পেকট্ৰামত প্ৰকাশ হয়। লগতে ডিগ্ৰীৰ সময়তে তেওঁদি মেথেমেটিকেল গেজেটৰ সম্পাদকলৈকো চিঠি লিখিছিল। পিতৃৰ বিয়োগ ঘটাত আৰু ঘৰৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবে কুমাৰে কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত ছিট পাইও যাব নোৱাৰিলে। দিনত গণিত চৰ্চা কৰি সন্ধিয়া কুমাৰে মাকৰ সৈতে পাপৰ বিক্ৰী কৰিছিল। পৰিয়ালটো চলাবলৈ মাকে ঘৰৰপৰা এই ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল। অধিক আয়ৰ বাবে কুমাৰে ল'ৰা-ছোৱালীক টিউছন কৰিবলৈ লয়।যিহেতু পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্ৰন্থাগাৰত বিদেশী জাৰ্ণেল নাছিল, আনন্দ কুমাৰে প্ৰতি দেওবাৰে প্ৰায় ছয় ঘণ্টা জোৰা ৰেলভ্ৰমণ কৰি বাৰানসীলৈ যাবলগীয়া হৈছিল। তাতেই তেওঁৰ সৰু ভায়েকৰ (যিয়ে এন. ৰাজমৰ তত্বাৱধানত ভায়'লিন শিকিছিল) হোষ্টেলৰ কোঠাত তেওঁ থাকিছিল যাতে তেওঁ তাত কাম কৰিব পাৰে।
শিক্ষন কেৰিয়াৰ আৰু চুপাৰ ৩০
১৯৯২ চনত গণিত পঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰা কুমাৰে ৫০০ টকাত এটা ভাড়াঘৰ লৈ ৰামানুজন গণিত বিদ্যালয় (Ramanujan School of Mathematics) আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথম বছৰতে দুজনৰ পৰা ৩৬ জনলৈ শিক্ষাৰ্থী বৃদ্ধি পোৱা অনুষ্ঠানটিত তিনি বছৰত শিক্ষাৰ্থীৰ অন্তৰ্ভুক্তি প্ৰায় ৫০০ জনলৈ বৃদ্ধি পায়। ২০০০ চনৰ প্ৰথম ভাগত এজন ছাত্ৰই আহি কুমাৰক ক'লে যে তেওঁ আই আই টি জে ই ই (IIT-JEE)ৰ প্ৰশিক্ষণ লʼব বিচাৰে কিন্তু নামভৰ্তি মাছুল আৰ্থিক অনাটনৰ কাৰণে পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰিব। তেনেকৈয়ে কুমাৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ ২০০২ চনত চুপাৰ ৩০ আৰম্ভ কৰে যিটোৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে মে'মাহত ৰামানুজন গণিত বিদ্যালয়ে এটা প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে চুপাৰ ৩০ ৰ বাবে ৩০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বাছনি কৰে। আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ৩০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক এবছৰৰ কাৰণে থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি পঠন সামগ্ৰীৰ লগতে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ খোৱা লোৱাৰ কাম কুমাৰৰ মাতৃ জয়ন্তী দেৱীয়ে কৰে আৰু ভাতৃ প্ৰণৱ কুমাৰে মেনেজমেণ্টত সহায় কৰে।
২০০৩ ৰ পৰা ২০১৭ চনৰ ভিতৰত ৪৫০ জনৰ ৩৯১ জনেই আই আই টিৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ২০১০ চনত চুপাৰ ৩০ ৰ এশ শতাংশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আই আই টি জে ই ই প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। প্ৰতিষ্ঠানটোৰ এইয়া আছিল ক্ৰমাগতভাবে তিনি নম্বৰবাৰৰ বাবে এশ শতাংশ উত্তীৰ্ণ।
চুপাৰ ৩০ৰ বাবে কুমাৰে চৰকাৰী অথবা ব্যক্তিগত খণ্ড একোৰে পৰা আৰ্থিক সাহৈয্য লাভ কৰা নাছিল। বৰঞ্চ নিজৰ ৰামানুজন প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জনেৰেই চুপাৰ ৩০ চলাই আছিল। চুপাৰ ৩০ ৰ সফলতা আৰু জনপ্ৰিয়তা দেখি কুমাৰলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যক্তিগত খণ্ড কিছুমানৰ লগতে চৰকাৰৰ পৰাও আৰ্থিক সহযোগৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল কিন্তু কুমাৰে চুপাৰ ৩০ ক নিজ চেষ্টাৰে চলাই নিবলৈ সেইয়া প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
২০০৬ ৰ পৰা ২০০৭ লৈ ৩০ জনেই আই আই টি জে ই ই প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পৰৱৰ্তী বৰ্ষসমূহত ৩০ জনৰ ভিতৰত উত্তীৰ্ণ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা এনেধৰণৰ ২০১১ – ২৪, ২০১২–২৭, ২০১৩–২৮, ২০১৪–২৭, ২০১৫–২৫, ২০১৬–২৮, ২০১৭–৩০, আৰু ২০১৮ – ২৬.
স্বীকৃতি
২০০৯ চনৰ মাৰ্চত ডিস্কভাৰী চেনেলে চুপাৰ ৩০ ক লৈ এক ঘণ্টাৰ এটা অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰে আৰু দি নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ এখন পৃষ্ঠাৰ অৰ্ধাংশ তেওঁৰ নামত দিয়া হয়। অভিনেত্ৰী আৰু পূৰ্বৰ মিছ জাপান খিতাপ অৰ্জন কৰা নৰিকা ফুজিয়াৰাই কুমাৰৰ পদক্ষেপৰ ওপৰত তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ পাটনালৈ আহিছিল। বি বি চিৰ অনুষ্ঠানসমূহত কুমাৰ সম্প্ৰচাৰিত হৈছে। ইণ্ডিয়ান ইন্সটিটিউট অৱ মেনেজমেন্ট, আহমেদাবাদ, কেইবাখনো ভাৰতীয় প্ৰায়োগিক প্ৰতিষ্ঠান, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া, টকিঅ' বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আদি বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানত কুমাৰে নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰি বক্তৃতা দিয়ে।  আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আই আই টি জে ই ই পৰীক্ষাৰ বাবে বিনামূলীয়া প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ বাবে ২০০৯ চনত তেওঁ লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত স্থান লাভ কৰে। এছিয়া ২০১০ৰ শ্ৰেষ্ঠ তালিকাত [[টাইম আলোচনীয়ে চুপাৰ ৩০ ক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।২০১০ চনৰ জুলাইত ইনষ্টিটিউট ফৰ ৰিচাৰ্ছ এণ্ড ডকুমেণ্টেছন ইন ছচিয়েল ছায়েন্স(IRDS)এ কুমাৰক ২০১০ৰ এছ.ৰামানুজন'' বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
নিউজউইক মেগাজিনয়ে আনন্দ কুমাৰৰ চুপাৰ ৩০ ৰ পদক্ষেপক লক্ষ্য কৰি তেওঁৰ বিদ্যালয়খন বিশ্বৰ চাৰিখন সৃষ্টিশীল বিদ্যালয়ৰ এখন হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। আনন্দ কুমাৰে ২০১০ চনৰ নৱেম্বৰত বিহাৰ চৰকাৰৰ শীৰ্ষ বঁটা মৌলানা আব্দুল কালাম আজাদ শিক্ষা পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে। বাংগালোৰত ২০১০ চনত অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদয়ে কুমাৰক Prof. Yashwantrao Kelkar Yuva Puraskar বঁটা প্ৰদান কৰে। ব্যতিক্ৰমী প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি গঢ়িব পৰা ক্ষমতা থকা বিশ্ববৰেণ্য ব্যক্তিৰ এজন হিচাপে ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ইউৰোপৰ ‌ফ'কাছ আলোচনীয়ে কুমাৰক স্থান দিয়ে। আৰাকছন চলচ্চিত্ৰত অমিতাভ বচ্চনক চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰাতো কুমাৰে সহায় কৰিছিল। বলীউডৰ বহুতো পৰিচালক আৰু প্ৰযোজকে আনন্দ কুমাৰৰ জীৱন কাহিনীক লৈ এখন চিনেমা কৰাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল। যুক্তৰাজ্যৰ ম'ন'কল নামৰ আলোচনীখনত বিশ্বৰ ২০ জন আদৰ্শ শিক্ষকৰ তালিকাত তেওঁ স্থান পাইছে। কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া চৰকাৰৰ পৰাও সন্মান লাভ কৰিছিল। কুমাৰক মুম্বাইত বেংক অৱ বৰোদাই বৰোদা চান লাইফ এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড প্ৰদান কৰিছিল। ৰাজকোটত অনুষ্ঠিত অষ্টম সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় গণিত সন্মিলনত কুমাৰক ৰামানুজন মেথেমেটিক্স এৱাৰ্ড আগবঢ়োৱা হয়। কম্বাট'ৰৰ কাৰপাগাম বিশ্ববিদ্যালয়ে কুমাৰক সন্মানীয় ডক্টৰেট অৱ চায়েন্স (ডি এছ ছি) ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। শিক্ষা ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অসাধাৰণ বৰঙণিৰ বাবে মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে কুমাৰলৈ আগবঢ়াইছে মহৰ্ষি বেদব্যাস বঁটা। জাৰ্মানীৰ  ছেক্সনিৰ শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পৰাও কুমাৰে সন্মান লাভ কৰিছে। কানাডাৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ বিজু মেথিউ ৰচিত কুমাৰৰ জীৱনীখন ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীক আগবঢ়াইছিল। ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোবিন্দে কুমাৰক ৰাষ্ট্ৰীয় বাল কল্যাণ এৱাৰ্ডেৰে বিভূষিত কৰে।
সন্মান
২০১৮ চনৰ ৮ নবেম্বৰত ডুবাইত আনন্দ কুমাৰক মালবাৰ গল্ড এণ্ড ডায়মণ্ড(Malabar Gold & Diamonds)ৰ দ্বাৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা বঁটা(Global Education Award)ৰে সন্মানিত কৰা হয়।
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কৰা চেষ্টা হৈছে এক আদৰ্শ। আমেৰিকাৰ কেলিফ'ৰ্ণিয়াৰ ছান জ'ছত এক অনুষ্ঠানত ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ এডুকেশ্বন ইন এক্সিলেনছে(FFE) আনন্দ কুমাৰক এডুকেশ্বন এক্সিলেনছ এৱাৰ্ড ২০০৯ আগবঢ়াইছিল।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত স্থান
আনন্দ কুমাৰৰ জীৱন আৰু কৰ্মক লৈ বলিউডৰ এজন পৰিচালক বিকাশ বাহ্‌লে (Vikas Bahl) ২০১৯ চনত চুপাৰ ৩০ শীৰ্ষক এখন চিনেমা পৰিচালনা কৰে য'ত হৃতিক ৰোচনে আনন্দ কুমাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনে বক্স অফিছত সুনাম লাভ কৰে আৰু বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈছে।
মিথ্যা প্ৰচাৰ
২০১৮ চনৰ ২৩ জুলাইত দৈনিক জাগৰণ কাকতত প্ৰকাশিত এটা বাতৰিত মাত্ৰ তিনিজনেহে আই আই টি জে ই ই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল বুলি চুপাৰ ৩০ ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে উল্লেখ কৰিছিল য'ত কুমাৰে ২৬ জন উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ দাবী কৰিছিল। বাতৰিটোত চুপাৰ ৩০ ত নামভৰ্তিৰ বাবে যোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ৰামানুজ ক্লাছ নামৰ আন এটা প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰত দি তাত ভাল ফলাফল দেখুৱালেহে কুমাৰে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে বুলি উল্লেখ আছে। তদুপৰি ৰামানুজ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ পৰা কুমাৰে বছৰি এক কোটি উপাৰ্জন কৰে ।
কুমাৰৰ পক্ষত থিয় দিছিল বিহাৰৰ পূৰ্বৰ ডেপুটি চীফ মিনিষ্টাৰ তেজস্বী যাদব আৰু তেওঁ কৈছিল,"সংবাদ মাধ্যমত হৈ থকা সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্য কুমাৰক হীন কৰিবলৈ কৰা কোনো সামন্ততান্ত্ৰিক মনোভাৱৰ কাম। ইউনিয়ন কেবিনেট মন্ত্ৰী আৰু অভিনেতা শত্ৰুঘ্ন সিন্‌হাইও কুমাৰৰ পক্ষত টুইট কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ আগষ্টত দি হিন্দু কাকতে প্ৰকাশ কৰে যে কুমাৰ আৰু কুমাৰৰ প্ৰতিষ্ঠান সঘনে মিথ্যা প্ৰচাৰৰ বলি হৈছে আৰু জুলাইত দৈনিক জাগৰণ কাকতত প্ৰকাশ হোৱা ভুৱা বাতৰিৰো উৎস চিহ্নিত কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অস্বাভাৱিক মনোবিজ্ঞান
অস্বাভাৱিক মনোবিজ্ঞান (Abnormal psychology) হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ সেই শাখা যিয়ে আচৰণ, আৱেগ আৰু চিন্তাৰ অস্বাভাৱিক আৰ্হিৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰে, যিটোক সম্ভৱতঃ মানসিক বিকাৰ হিচাপে বুজিব পৰা যায়। যদিও বহুতো আচৰণক অস্বাভাৱিক বুলি ধৰিব পাৰি, মনোবিজ্ঞানৰ এই শাখাটোৱে সাধাৰণতে ক্লিনিকেল প্ৰসংগত আচৰণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। (পৰিসংখ্যাগতভাৱে, কাৰ্য্যকৰীভাৱে, নৈতিকভাৱে বা আন কোনো অৰ্থত), আৰু গ্ৰহণ কৰা পদ্ধতিত প্ৰায়ে সাংস্কৃতিক তাৰতম্য দেখা যায়। অস্বাভাৱিক মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনে বিভিন্ন অৱস্থাৰ বাবে একাধিক কাৰণ চিনাক্ত কৰে, মনোবিজ্ঞানৰ সাধাৰণ ক্ষেত্ৰ আৰু অন্যান্য ঠাইৰ পৰা বিভিন্ন তত্ত্ব ব্যৱহাৰ কৰি, আৰু বহুখিনি এতিয়াও "অস্বাভাৱিক" বুলিলে সঠিকভাৱে কি বুজায় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। পৰম্পৰাগতভাৱে মানসিক আৰু জৈৱিক ব্যাখ্যাৰ মাজত বিভাজন ঘটি আহিছে, যিয়ে মন-শৰীৰৰ সমস্যাৰ সন্দৰ্ভত এক দাৰ্শনিক দ্বৈতবাদক প্ৰতিফলিত কৰিছে। মানসিক বিসংগতিৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ প্ৰয়াসতো বিভিন্ন পন্থা লোৱা হৈছে। অস্বাভাৱিক মনোবিজ্ঞানত তিনিটা ভিন্ন শ্ৰেণী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে: এইবোৰ হৈছে উপস্বাভাৱিক, অতিস্বাভাৱিক আৰু অস্বাভাৱিক (Subnormal, Supernormal and Paranormal)।
হাস্যৰস
হিপ’ক্ৰেটিছে (৪৬০-৩৭৭ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব), অনুমান কৰিছিল যে শৰীৰত থকা গুৰুত্বপূৰ্ণ তৰল পদাৰ্থবোৰ ভাৰসাম্যহীন হৈ পৰিলে শৰীৰ আৰু মন অসুস্থ হৈ পৰে। এই তৰল পদাৰ্থবোৰৰ ভিতৰত ক’লা পিত্ত, হালধীয়া পিত্ত, কফ, তেজ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। অত্যধিক কফ থাকিলে মানুহ ভাগৰুৱা হৈ পৰে, অত্যধিক ক’লা পিত্তৰ ফলত হতাশাৰ সৃষ্টি হয়, হালধীয়া পিত্তৰ ফলত দ্ৰুত খং উঠে, অত্যধিক তেজ থাকিলে আশাবাদ, আনন্দময়তা, আত্মবিশ্বাসৰ সৃষ্টি হয়।
আশ্ৰয়স্থল
মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিক আশ্ৰয় (Asylum) নামেৰে জনাজাত সুকীয়া সুবিধাত ৰখাৰ কাৰ্য্যটো ১৫৪৭ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, যেতিয়া ইংলেণ্ডৰ ৰজা অষ্টম হেনৰীয়ে লণ্ডনত বেথলেহমৰ ছেইণ্ট মেৰী আশ্ৰয়স্থল স্থাপন কৰিছিল। বেডলাম নামৰ এই চিকিৎসালয়খনৰ দুখজনক অৱস্থাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। সমগ্ৰ মধ্যযুগ আৰু ৰেনেছাঁ যুগত আশ্ৰয় শিবিৰ জনপ্ৰিয় হৈয়েই থাকিল। এই প্ৰাৰম্ভিক আশ্ৰয়সমূহ প্ৰায়ে দুৰ্বিষহ অৱস্থাত আছিল। ৰোগীক সমাজৰ বাবে "বোজা" হিচাপে দেখা গৈছিল, তলা লগোৱা হৈছিল আৰু প্ৰায় জন্তুৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে বহু ৰোগীয়ে সহায়ক চিকিৎসা লাভ কৰিছিল। অস্বাভাৱিক আচৰণৰ প্ৰতি বৈজ্ঞানিক কৌতুহল আছিল যদিও প্ৰাথমিক আশ্ৰয় শিবিৰবোৰত ইয়াৰ অনুসন্ধান খুব কমেইহে হৈছিল। এই আদিম আশ্ৰয় শিবিৰসমূহত থকা বন্দীসকলক প্ৰায়ে লাভৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল, কিয়নো তেওঁলোকক মানুহতকৈ কম বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। প্ৰাথমিক আশ্ৰয়সমূহ আছিল মূলতঃ বৰ্তমানৰ অপৰাধমূলক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ পৰিৱৰ্তন।
১৯৩৯ চনলৈকে আমেৰিকাৰ ৰাজ্যিক মানসিক চিকিৎসালয়ত ৪ লাখৰো অধিক ৰোগী আছিল।
১৯৪৬ চনত কথাবোৰ সলনি হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে, যেতিয়া মেৰী জেন ৱাৰ্ডে দ্য স্নেক পিট শীৰ্ষক প্ৰভাৱশালী উপন্যাসখন প্ৰকাশ কৰে, যিখনক একে নামৰ জনপ্ৰিয় চিনেমা হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হয়। গ্ৰন্থখনে মানসিক ৰোগীসকলে সন্মুখীন হোৱা অৱস্থাসমূহৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, আৰু এই অতিমাত্ৰা ভিৰ কৰা চিকিৎসালয়সমূহত অধিক মানৱীয় মানসিক স্বাস্থ্যসেৱা সৃষ্টিৰ বাবে সাধাৰণ জনতাৰ মাজত উদ্বেগ জগাই তোলাত সহায় কৰিছিল।
বিপ্ৰতিষ্ঠানীকৰণ
ইয়াৰ ফলত বৃহৎ সংখ্যক ৰোগীক মুকলি কৰি দিয়া হ’ল, আনহাতে তেওঁলোকক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা বিকাৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য লাভ কৰা নহ’ল। ই বিপ্ৰতিষ্ঠানীকৰণৰ (Deinstitutionalisation)পৰিঘটনা হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিল। এই আন্দোলনৰ উচ্চ লক্ষ্য আছিল বিচ্ছিন্ন মানসিক চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰৰ ব্যক্তিসকলক সম্প্ৰদায় আৰু সমৰ্থন ব্যৱস্থাত স্থান দি চিকিৎসা কৰা। এই আন্দোলনৰ আন এটা লক্ষ্য আছিল দীৰ্ঘম্যাদী চিকিৎসালয়ত বন্দীত্বৰ সৈতে আহিব পৰা সম্ভাৱ্য নেতিবাচক অভিযোজনসমূহ এৰাই চলা।
অস্বাভাৱিক আচৰণৰ ব্যাখ্যা
হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি মানুহে অস্বাভাৱিক আচৰণৰ ব্যাখ্যা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। ঐতিহাসিকভাৱে অস্বাভাৱিক আচৰণৰ তিনিটা মূল পদ্ধতি আছে: অতিপ্ৰাকৃতিক, জৈৱিক আৰু মানসিক পৰম্পৰা। অস্বাভাৱিক মনোবিজ্ঞান মানসিক বিকাৰৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে দুটা প্ৰধান আৰ্হিৰ ওপৰত আবদ্ধ, মানসিক আৰ্হি আৰু জৈৱিক আৰ্হি। মানসিক পেৰাডাইমে মনোৰোগবিজ্ঞানৰ মানৱতাবাদী, জ্ঞানমূলক আৰু আচৰণগত কাৰণ আৰু প্ৰভাৱৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। জৈৱিক পেৰাডাইমত এনে তত্ত্বসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিয়ে ভৌতিক কাৰকসমূহৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, যেনে জিনীয় বিজ্ঞান আৰু স্নায়ু ৰসায়ন বিজ্ঞান।
অতিপ্ৰাকৃতিক ব্যাখ্যা
প্ৰথম অতিপ্ৰাকৃতিক পৰম্পৰাত যাক আসুৰিক পদ্ধতি বুলিও কোৱা হয়, অস্বাভাৱিক আচৰণৰ কাৰণ মানৱ শৰীৰৰ বাহিৰৰ এজেণ্টৰ বাবেই কৰা হয়। এই আৰ্হি অনুসৰি অস্বাভাৱিক আচৰণ দানৱ, এলিয়েন বা আত্মা বা চন্দ্ৰ, গ্ৰহ আৰু তৰাৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হয়। শিলাযুগৰ সময়ত মানসিক ৰোগ থকাসকলৰ ওপৰত ট্ৰেপেনিং কৰা হৈছিল, যাতে আক্ষৰিক অৰ্থত ভুক্তভোগীৰ মূৰৰ পৰা দুষ্ট আত্মাবোৰ কাটি পেলাব পাৰি। ইয়াৰ বিপৰীতে প্ৰাচীন চীনা, প্ৰাচীন মিচৰীয়া আৰু হিব্ৰুসকলে এইবোৰ দুষ্ট ভূত বা আত্মা বুলি বিশ্বাস কৰিছিল আৰু ভূত-প্ৰেত নিৰ্বাসনৰ পোষকতা কৰিছিল।গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলৰ সময়লৈকে মানসিক ৰোগ চাৰিটা হাস্যৰসৰ ভাৰসাম্যহীনতাৰ ফলত হোৱা বুলি ভবা হৈছিল, যাৰ ফলত মগজুৰ পৰা তৰল পদাৰ্থ নিষ্কাশন হয়। মধ্যযুগীয় কালত বহু ইউৰোপীয় লোকে ডাইনী, দানৱ আৰু আত্মাৰ শক্তিৰ ফলত অস্বাভাৱিক আচৰণৰ সৃষ্টি হয় বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত লোকসকলৰ মাজত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰ জৰিয়তে ভূত-প্ৰেত উৎখাত কৰিবলগীয়া হোৱা দুষ্ট আত্মা থাকে বুলি ভবা হৈছিল। যদি ভূত-প্ৰেত নিৰ্বাসন বিফল হয়, তেন্তে কিছুমান কৰ্তৃপক্ষই শৰীৰটোক ডাইনী, দানৱ আৰু আত্মাৰ বাবে বাস কৰিব নোৱাৰা কৰি তুলিবলৈ কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখা, মাৰপিট কৰা আদি পদক্ষেপৰ পোষকতা কৰিছিল। এই অস্বাভাৱিক আচৰণৰ বাবে ডাইনী, দানৱ আৰু আত্মা দায়ী বুলি বিশ্বাস ১৫ শতিকালৈকে চলি থাকিল।
জৈৱিক ব্যাখ্যা
পাশ্চাত্য চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ পিতৃ বুলি গণ্য কৰা গ্ৰীক চিকিৎসক হিপ’ক্ৰেটিছে জৈৱিক পৰম্পৰাত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। হিপ’ক্ৰেটিছ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫০ৰ পৰা ৩৫০ চনৰ ভিতৰত হিপ’ক্ৰেটিক কৰ্পাছ ৰচনা কৰিছিল, য’ত তেওঁলোকে মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে অস্বাভাৱিক আচৰণক আন যিকোনো ৰোগৰ দৰেই চিকিৎসা কৰিব পাৰি। হিপ’ক্ৰেটিছে মগজুক চেতনা, আৱেগ, বুদ্ধিমত্তা আৰু প্ৰজ্ঞাৰ আসন হিচাপে লয় আৰু বিশ্বাস কৰিছিল যে এই কাৰ্য্যসমূহৰ সৈতে জড়িত বিকাৰসমূহ যুক্তিসংগতভাৱে মগজুত অৱস্থিত হ’ব।
হিপ’ক্ৰেটিছ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলৰ এই ধাৰণাবোৰ পিছলৈ ৰোমান চিকিৎসক গেলেনে গ্ৰহণ কৰিছিল। গেলেনে এই ধাৰণাসমূহক সম্প্ৰসাৰণ কৰি জৈৱিক পৰম্পৰাৰ ভিতৰত এক শক্তিশালী আৰু প্ৰভাৱশালী চিন্তাধাৰা গঢ়ি তুলিছিল যি ১৮ শতিকালৈকে ভালদৰে বিস্তৃত হৈছিল।
মনোবিজ্ঞানসন্মত ব্যাখ্যা
চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডৰ গাঁথনিগত আৰ্হি অনুসৰি Id, Ego আৰু Super-ego তিনিটা তাত্ত্বিক নিৰ্মাণ যিয়ে এজন ব্যক্তিয়ে বাহ্যিক জগতৰ সৈতে ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰাৰ লগতে আভ্যন্তৰীণ শক্তিৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনোৱাৰ ধৰণটো সংজ্ঞায়িত কৰে। Id য়ে এজন ব্যক্তিৰ প্ৰবৃত্তিগত ড্ৰাইভসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যিবোৰ অচেতন হৈ থাকে। ছুপাৰ-ইগোৱে এজন ব্যক্তিৰ বিবেক আৰু তেওঁলোকৰ সমাজৰ নীতি-নিয়ম আৰু নৈতিকতাৰ আভ্যন্তৰীণকৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। শেষত, ইগোৱে ছুপাৰ-ইগোৰ নিষেধাজ্ঞাৰ সৈতে আইডিৰ ড্ৰাইভসমূহক বাস্তৱিকভাৱে একত্ৰিত কৰাৰ কাম কৰে। ছুপাৰইগোত বিকাশৰ অভাৱ বা ব্যক্তিৰ ভিতৰত অসংলগ্নভাৱে বিকশিত হোৱা ছুপাৰইগোৰ ফলত সমাজৰ নীতি-নিয়ম আৰু বিশ্বাসৰ বিপৰীতে অযুক্তিকৰ আৰু অস্বাভাৱিক চিন্তা আৰু কাৰ্য্যৰ সৃষ্টি হ’ব।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
সোণাৰু
সোণাৰু ভাৰত উপমহাদেশ আৰু দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ স্থানীয় মাহজাতীয় আলংকাৰিক উদ্ভিদ। সোণাৰু পূবলৈ ভাৰতৰ পৰা ম্যানমাৰ আৰু থাইলেণ্ডলৈ আৰু দক্ষিণত শ্ৰীলংকাৰ পৰা দক্ষিণ পশ্চিমত পাকিস্তানলৈ পোৱা যায়। হালধীয়া সোণালী ফুলৰ বাবে সোণাৰু আলংকাৰিক গছ হিচাপে বিখ্যাত। ইয়াক আয়ুৰ্বেদিক ঔষধতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সোণাৰু থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গছ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল। ইয়াৰ লগতে ই ভাৰতৰ ৰাজ্য কেৰালাৰ ৰাজ্যিক ফুল।
বৰ্ণনা
সোণাৰু এবিধ মধ্যমীয়া আকাৰৰ উদ্ভিদ। ই প্ৰায় 10 – উচ্চতালৈ বৃদ্ধি হয়। পৰ্ণপাতী সোণাৰুৰ পাত ১৫ ৰ পৰা ৬০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল। প্ৰতিটো পাতত ৩টাৰ পৰা ৮টালৈ ৭-২১ ছে‍ঃমিঃ বহল উপপত্ৰ থাকে। ফুলবোৰ পাণ্ডুলামৰ দৰে ওলমি থাকে। পুষ্পবিন্যাস ২০-৪০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল আৰু প্ৰতিটো ফুল ৪ ৰ পৰা ৭ ছে‍ঃমিঃ ব্যাসৰ। ফুলবোৰৰ পাঁচটা হালধীয়া সমান জোখৰ পাহি থাকে। ফলবোৰ মাহজাতীয় ৩০-৬০ ছে‍ঃমিঃ দীঘল আৰু ১.৫-২.৫ ছে‍ঃমিঃ বহল। গা-গছ কঠিন আৰু দীৰ্ঘজীৱী আৰু সাধাৰণতে ইয়াৰ কাঠ বিভিন্ন স্থানত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ব্যৱহাৰ
ক্ৰান্তীয় আৰু উপ-ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত সোণাৰু ঘাইকৈ আলংকাৰিক গছ হিচাপে সৌন্দৰ্য বৰ্ধনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বসন্ত ঋতুৰ শেষৰ ফালে সোণাৰু ফুল ফুলিবলৈ ধৰে আৰু গোটেই গছজোপা হালধীয়া ফুলেৰে ভৰি পৰে। শুকান জলবায়ুতো ই জীয়াই থাকিব পাৰে। সোণাৰু গছৰ বাবে ৰ'দ পৰা পানী ওলাই যাব পৰা ঠাইত ভাল হয়। ই খৰাং আৰু লৱণ প্ৰতিৰোধী।
খাদ্য
ভাৰতৰ কিছু কিছু ঠাইত সোণাৰুৰ ফুল খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। তদুপৰি সোণাৰুৰ পাত গৰু-ছাগলী আদি জীৱ-জন্তুক ইয়াৰ পাত খাদ্য হিচাপে দিয়া হয়।
ঔষধি গুণ
আয়ুৰ্বেদত সোণাৰুক "অৰ্গধৱ" বুলি উল্লেখ আছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ৰোগ বিনাশক। ইয়াৰ ফল কৌষ্ঠ-কাঠিন্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আয়ুৰ্বেদিক ঔষধত সোণাৰু বহু বছৰ আগৰ পৰা ব্যৱহৃত হয় আহিছে যদিও ইয়াৰ বিষয়ে গৱেষণাৰ থল আছে। বৰ্তমান সময়ত কিছুমান শৌচ খোলোচা কৰা ঔষধত সোণাৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:ফুল
কঁহুৱা বন
কঁহুৱা বন বা খাগৰী বা বনৰীয়া কুঁহিয়াৰ (কাশ, काँस, काँस, କାଶତଣ୍ଡି, நாணல்) হৈছে এবিধ তৃণ জাতীয় উদ্ভিদ। এই বনবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম ছ্যাচাৰাম স্পণ্টেনিয়াম (Saccharum spontaneum)। ই ছ্যাচাৰাম গণ আৰু স্পণ্টেনিয়াম প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অসমত কঁহুৱা নামেৰে জনাজাত এই বনবিধ ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ উপৰিও দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু হিমালয়ৰ কাষৰীয়া ঠাই নেপাল, ভূটান আদিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। এই বনবিধ সাধাৰণতে নদী কাষৰীয়া অঞ্চলত প্ৰচুৰ পৰিমাণে গজে।
বিৱৰণ
কঁহুৱা এবিধ তৃণ জাতীয় উদ্ভিদ। ই একবীজপত্ৰি। ইয়াৰ শিপা গুচ্ছ মূল জাতীয়। এই বনবিধৰ জীৱনকাল দুবছৰ। ইহঁতৰ উচ্চতা তিনি মিটাৰলৈকে হয়। নৈ পাৰৰ বালি অঁহিয়া মাটিত ইয়াৰ বিকাশ ভাল হয়। কঁহুৱা বনৰ বীজবোৰে পানীৰ মাধ্যমেৰে ভ্ৰমণ কৰে। শৰৎ ঋতুৰ সময়ছোৱাত কঁহুৱা বনবোৰে ফুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ ফুলবোৰ বগা বৰণৰ আৰু আকাৰত দীঘলীয়া।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
ডিমৌ
শিৱসাগৰ জিলাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত চহৰ তথা ৰাজহ চক্ৰ ডিমৌ। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ মাজেদি পাৰহৈ যোৱা ডিমৌৰ মাজমজিয়া হৈছে ডিমৌ চাৰিআলি। সমীপৰ ঠাই চৰগুৱাত আহোমসকলে ৰাজধানী পাতিছিল। চৰগুৱাৰ দক্ষিণে যোৱা পথটো, হাৰি লোকৰ এগৰাকী ৰূপ-লাৱণ্যময়ী দীপলিপ কন্যাক স্বৰ্গদেউ গোপীনাথ সিংহই বিয়া কৰাই আনিছিল বাবেই সেই পথটোৰ নাম হাৰি পৰা আলি নামে জনাজাত। যিটোৰে বৰ্তমান ডিমৌ চাৰিআলিৰ পৰা আঠাবাৰী, কৃষ্ণবিহাৰী, গড়গাঁৱলৈ যাব পাৰি। শিৱসাগৰৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ যোৱাৰ পথতে ডিমৌৰ মাজেৰে অতিক্ৰম কৰি গৈছে আলুন বৰবৰুৱা পথ। সেই আলুন বৰবৰুৱা পথ বৰ্তমান ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে। আলুন বৰবৰুৱা আৰু হাৰিপৰা আলিৰ সংযোগস্থলেই ডিমৌ চাৰিআলি। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে চুই যোৱা ঠাইখিনি ইয়াৰ চৌপাশৰ গাঁও আৰু চাহ বাগানসমূহৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্য, শিক্ষা-দীক্ষা,খেলা-ধূলা,কাৰ্যালয়, চিকিৎসা,আদি বহু ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰস্থল।
ডিমৌ নামৰ উৎপত্তি
ডিমৌ নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কেবাটাও মত আছে। ডিমৌ বড়ো আৰু টাই আহোম ভাষাৰ মিশ্ৰিত এটা যৌগিক শব্দ। বড়োমূলীয়া 'ডি' শব্দ‌ই পানী বা নৈ বুজায়। 'মৌ'ৰ আহোমৰ অৰ্থ হৈছে মাটিৰ চৰু বা পাত্ৰ। ডিমৌ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে মাটিৰ পাত্ৰ তৈয়াৰৰ বাবে ভাল মাটি থকা নৈৰ গৰা। মঙ্গোলিয় প্ৰজাতিৰ জনগোষ্ঠীসকলে নদীৰ পাৰত বাস কৰি ভাল পাইছিল। সেয়ে শিৱসাগৰ জিলাৰ দিচাং নদীৰ উত্তৰ পাৰে দিহিঙলৈ মৰাণসকলে আৰু দক্ষিণ-পশ্চিমে বৰাহী আৰু কছাৰী বড়োসকলে বসতি কৰিছিল। তেওঁলোকে নিজে বাস কৰা অঞ্চলবোৰক নিজস্ব বৈশিষ্ট্যৰে নামকৰণ কৰাটো বৈশিষ্ট্য আছিল। সেই দিশৰ পৰা চালে দেখা যায় যে 'ডিমৌ' নামৰ জান বা সুঁতিৰ পৰাই এই নামটো দিয়া হৈছে।
জন গাঁথনি
ডিমৌ চাৰিআলিৰ জনগাঁথনিৰ ফালৰ পৰা এখন ক্ষুদ্ৰ অঞ্চলত বিভিন্ন জাতি জনগোষ্ঠী আৰু ধৰ্মাৱলম্বী লোকে মিলাপ্ৰীতিৰে বস-বাস কৰি আহিছে। আহোম,কোঁচ, কলিতা, মাৰোৱাৰী, বঙালী, বিহাৰী, মুছলমান,দেউৰী, মিচিং,চাহ জনগোষ্ঠী,হৰিজন,কৈবৰ্ত, ব্ৰাহ্মণ আদি সকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছে।
প্ৰশাসনিক গাঁথনি
৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথক লম্বভাৱে ছেদ কৰি যোৱা নিতাইপুখুৰী আৰু আঠাবাৰী ৰাস্তাই ঠাইখনক চাৰিটা চুকত বিভক্ত কৰিছে। এই চাৰিটা মৌজাৰে ডিমৌ এটা বৃহৎ ৰাজহ চক্ৰ। ডিমৌ ৰাজহ চক্ৰত বিশখন পঞ্চায়ত আছে।
উল্লেখযোগ্য শিক্ষানুষ্ঠান
সমগ্ৰ ডিমৌ অঞ্চলত অনেক শিক্ষানুষ্ঠান আছে। ইত্যাদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলা শ্ৰেণী:ৰাজহ চক্ৰ
হগ্ৰা নাচ
হগ্ৰা নাচ হৈছে সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ এক নৃত্য। এই নৃত্য মূলতঃ উপাস্য দেৱতাৰ পূজা আৰু ধৰ্মীয় জীৱনৰ লগত জড়িত। কাহিনী গীতৰ লগত সংগতি ৰাখি কৰা ই একধৰণৰ নাটকীয় পৰিৱেশন। হগ্ৰা নাচত নিৰ্দিষ্টসংখ্যক লোকে হুঁচৰি গীতৰ দৰে এটা বিশেষ কাহিনী গীত হিচাপে গায় আৰু কেইজনমান সদস্যই অভিনয় কৰি এক নাটকীয় পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। হগ্ৰা শব্দটোৰ অৰ্থ দুইধৰণে পোৱা যায়। প্ৰথমটো - হগ্ৰা মানে হগৰা বা গাহৰি। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো হব পাৰে যে বাইথ’ পূজাৰ বলিৰ বাবে গাহৰি বিচাৰি কৰা গাহৰি চিকাৰ। আনটো অৰ্থমতে হগ্ৰা নৃত্যৰ মূল ব্যক্তিজন মানে (হগ্ৰাবীৰ)-ৰ নেতৃত্বত বলিৰ বাবে গাহৰি চিকাৰলৈ যোৱা হৈছিল। চিকাৰৰ সময়ত হোৱা সুবিধা-অসুবিধা, গাহৰি চিকাৰ কৰি শালত বলি দিয়া আৰু তাৰ মাংস ভগাই লোৱা আদিকে কৰি গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো গীত আৰু অভিনয়ৰ সহায়ত ধেমালি আৰু আনন্দেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়।
হগ্ৰা নাচ আয়োজনৰ সময়
বাইথ' পূজাৰ স'তে এই নাচ সম্পৰ্কিত যদিও বৰ্তমানে দেখা যায় যে বহাগ বিহুৰ সাতদিনৰ আগতে হগ্ৰা নাচৰ আয়োজন কৰে। প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তন, জোনৰ অৱস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই নাচৰ আয়োজনৰ দিন ঠিক কৰা হয়। সোণোৱাল লোকসংস্কৃতিৰ বিশেষজ্ঞ গম্ভীৰ শইকীয়াৰ মতে হগ্ৰা নাচত বলি বিধান বা ধৰ্মীয় দিশতকৈ বিহুৰ সাতদিনৰ আগতে বিহু সামগ্ৰী গোটোৱাৰ প্ৰবৃত্তিৰ লগতহে মিল আছে। উল্লেখনীয় যে সোণোৱালসকলৰ এই নাচৰ জৰিয়তে ঘাইকৈ আদিম মানুহৰ চিকাৰ জীৱনৰ স্পষ্ট এক নিদৰ্শন পোৱা যায়।
হগ্ৰা নাচৰ সাজ-পোছাক
হগ্ৰা নাচৰ মূল ব্য়ক্তি হগ্ৰাবীৰে সম্পূৰ্ণৰূপে চিকাৰীৰ ৰূপত সাজি-কাচি ওলায়। হগ্ৰাবীৰ আৰু তেওঁৰ সহোযোগীজনে মাত্ৰ এখন লেংটিৰ বাহিৰে কোনো কাপোৰ পৰিধান নকৰে। দুয়ো বগা ৰঙেৰে গা আৰু মুখত বিভিন্ন চিহ্ন অংকন কৰি লয়। মূল চিকাৰীজনে হাতত ধনু কাঁড় আৰু আলু খন্দা ঠাৰেং এডাল লয় আৰু তেওঁৰ সহযোগীজনে অস্ত্ৰ হিচাপে হাতত এখন দা লয়। জাকৈ আৰু খালৈ ক্ৰমে পুৰুষ আৰু নাৰী চৰিত্ৰ। জাকৈয়ে সামান্য় কাপোৰেৰে মেথনি বা বক্ষ বন্ধনী আৰু কঁকালৰ তলৰ অংশত কলপাতৰ ছিৰিলি ছিৰিলি কাপোৰ পৰিধান কৰে। খালৈয়ে লেংটি পিন্ধে। এই নাচৰ চিকাৰৰ পহুৰ ভাও লোৱাজনে পহুৰ মুখা আৰু পহুৰ দৰে গাত আঁকি লৈ পহুৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে।
হগ্ৰা নাচৰ গীত-নৃত্য
হগ্ৰা নাচত যি হুঁচৰিৰ দৰে গীত গায়, সেই গীত নিচুকনি গীতৰ লগত প্ৰায় একেই। মূল হগ্ৰা নাচ আৰম্ভ হোৱাৰ কিছুসময় আগতে এই হুঁচৰি গীতবিলাক গোৱা হয়। হগ্ৰা নাচত হগ্ৰা বীৰে চিকাৰীৰ বেশত চিকাৰ বিচৰাৰ অভিনয় কৰে। চিকাৰ সন্ধানত চিকাৰীয়ে সন্মুখীন হোৱা অসুবিধাসমূহ নাচ আৰু অভিনয়ৰ যোগেদি দলটোৱে প্ৰদৰ্শন কৰে। জাকৈ আৰু খালৈয়ে নাচ আৰু অভিনয়ৰ মাধ্যমেৰে জাকৈয়ে মাছ ধৰা, খালৈত ভৰোৱা আদি প্ৰদৰ্শন কৰে। বিশেষজ্ঞ গম্ভীৰ শইকীয়াৰ মতে হগ্ৰাবীৰে আদি বাসভূমি কাছাৰৰ পৰা তেওঁৰ লগৰীয়াসকলৰ লগত উজাই আঁহোতে ডিবং লালিমুখত সাতঘৰ মিৰি মানুহ পাইছিল। এওঁলোকৰ তিনিঘৰ কছাৰীসকলৰ লগত মিলি যায় আৰু হগ্ৰাৰ চিকাৰ যাত্ৰাত সহযোগ কৰে। পাছলৈ মিৰিসকলেই পহুৰ ভাও দিছিল আৰু সেইবাবে এই নাচক মিৰিপহু বুলিও কোৱা হয়। হগ্ৰা নাচত গোৱা কেইটামান গীত এনেধৰণৰ, ছিৰি ছিৰি নদৰাই ঐ ছিৰি ছিৰি নদৰাই ডাল ভাঙি ফল খাই ঐ হলৌ বান্দৰাই একো চৰাই নাকান্দিলে কান্দিলেক হুদু চিকাৰীয়ে চিকাৰ নাপায় কৰে মৃদু মৃদু॥ আন এটা গীতৰ উদাহৰণ এনেধৰণৰ-- চৌ চৌ মিৰি ফচৌ চৌ হাৰৌ বাপেৰ গৈছি পহু মাৰব ফচৌ চৌ হালৌ মাহাৰ গৈছি মাছ মাৰব ফচৌ চৌ হালৌ চুকত আছি মদ মেৰা উমলাই খৌ॥
অসমীয়া সংস্কৃতিত হগ্ৰা নাচৰ ভূমিকা
বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰে পৰিপূৰ্ণ অসমত হগ্ৰা নাচে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰি আহিছে। তদুপৰি সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ লোক-আচাৰ অনুষ্ঠানসমূহ, মৌখিক সাহিত্যসমূহে অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ ভঁৰালটো চহকী কৰি ৰাখিছে। হগ্ৰা নাচে যিহেতু আদিম মানৱ সমাজৰ জীৱন, কাৰ্য-কলাপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ নিয়ম-কানুন সমূহকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে গতিকে আমি ইয়াৰ পৰা সাংস্কৃতিক বিৱৰ্তনৰ এক চিত্ৰপট লাভ কৰিব পাৰোঁ। হগ্ৰা নাচৰ গীত, নাচ আৰু অভিনয়ে সন্মিলিতভাৱে আৰু এককভাৱেও আমাক আমোদ দিয়াৰ লগতে বিভিন্ন পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি, বাৰ্তাৰ সম্ভেদ দিয়ে। লগতে এনে অভিনয়-গীতৰ ভিন্নতাই বাৰেবৰণীয়া অসমীয়া সংস্কৃতিকো ৰঙীন কৰি তোলে। হগ্ৰা নাচে সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ জাতিগত চৰিত্ৰ, আদি সমাজ-সংস্কৃতিৰ সম্পৰ্কে তথ্য়ৰ বাহকৰূপে প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ এক যোগসূত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
কেঁচাইখাঁতী পূজা
কেঁচাইখাঁতী পূজা হ'ল নানা ধৰ্মীয় নিয়ম-নীতিৰে কেঁচাইখাঁতী গোঁসানীক বলিৰ তেজ দি উপাসনা কৰা এক পৰম্পৰাগত প্ৰথা। ভাৰতীয় শক্তি ৰূপৰ মূল আধাৰ আদ্যা শক্তিয়ে হ'ল কেঁচাইখাঁতী গোসাঁনী। জাগ্ৰত গোসাঁনীয়ে কেঁচাই তেজ খায় বুলি বিশ্বাস। সেয়ে গোসাঁনীৰ সন্তোষৰ অৰ্থে পূৰ্বে নৰ বলি দিয়াৰো ৰীতি আছিল। কেঁচাইখাঁতী গোসাঁনীক তাম্ৰেশ্বৰী দেৱীও বোলা হয়।
পূজাৰ বিধি
তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াৰ ওচৰৰ তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ এই পূজাৰ মূল স্থান যদিও অসমৰ আন আন মঠ-মন্দিৰতো এই পূজাৰ প্ৰচলন আছে। আজিৰ তাৰিখতো এই স্থানত ম'হ,ছাগলী, হাঁহ-পাৰ আদি দেৱীলৈ উৰ্চগা কৰি বলি দিয়া হয়। গোসাঁনীৰ পূজা-অৰ্চনা কৰি ডিঙি কাটি কোনোবাটো জন্তুৰ তেজ দেৱীৰ চৰণত দিয়া হয় আৰু বলিৰ মঙহ ভক্তসকলৰ মাজত প্ৰসাদ ৰূপে বিতৰণ কৰা হয়। কেঁচাইখাঁতী প্ৰধানতঃ দেউৰী সকলৰ আৰাধ্য দেৱী। দেওধনী নৃত্য এই পূজাৰ অপৰিহাৰ্য অংগ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
হেৰিছ জং
হেৰিছ জং, পেছাদাৰীভাৱে হেৰিছ জে বুলি জনাজাত, এজন ব্ৰিটিছ গায়ক যাক ২০১৩ চনত এৱেকেনিং মিউজিকৰ সৈতে স্বাক্ষৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ লণ্ডনৰ ব্ৰিট স্কুল অফ প্ৰদৰ্শন কলাৰ স্নাতক। ২০১৭ চনত তেওঁ ছালাম আলাইকুম: "এ মেচেজ অফ পিচ" নামৰ এখন শশু গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
ডানয়ুব নদী
ডানয়ুব নদী (, also known by other names) ইউৰোপৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ নদী আৰু ই কেন্দ্ৰীয় আৰু পূব ইউৰোপত প্ৰবাহিত হৈছে।
ডানয়ুব নদী ঐতিহাসিকভাৱে ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ এক প্ৰধান অংশ আছিল আৰু বৰ্তমান ই দহখন দেশৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈ আছে। এই নদী জাৰ্মানীত আৰম্ভ হৈ দক্ষিণ-পূব দিশত মুঠ 1,914 km জুৰি বৈ গৈছে। এই নদীয়ে স্পৰ্শ কৰি যোৱা মূল দেশসমূহ হৈছে অষ্ট্ৰিয়া, স্ল’ভাকিয়া, হাংগেৰী, ক্ৰ’য়েটিয়া (Croatia), ছাৰবিয়া (Serbia), ৰোমানিয়া, বুলগেৰিয়া, ম’লড’ভা (Moldova) আৰু ইউক্ৰেইন। শেষত ডানয়ুব নদী কৃষ্ণ সাগৰত পৰিছেগৈ। এই নদীৰ ক্ষৰণৰ অৱবাহিকা (drainage basin) নখন দেশ পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে।
উপনৈসমূহ
ডানয়ুব নদীৰ উৎসৰ পৰা কৃষ্ণ সাগৰলৈ ই্যাৰ উপনৈসমূহ একাদিক্ৰমে তলত দিয়া হ’ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নদী
উষা কিৰণ
উষা কিৰণ (Usha Kiran; ২২ এপ্ৰিল ১৯২৯-৯ মাৰ্চ ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। চাৰি দশক জোৰা অভিনয় জীৱনত তেওঁ ৩০০খনৰো অধিক হিন্দী, গুজৰাটী আৰু মাৰাঠী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য দাগ (১৯৫২),পাতিলা (১৯৫৩),বাদবান (১৯৫৪),বাৱৰ্চী (১৯৭২)চুপকে চুপকে (১৯৭৫), আৰু মিলি (১৯৭৫)। তেওঁ ১৯৯৬-ৰ পৰা ১৯৯৭-লৈ মুম্বাইৰ নগৰপাল আছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বালকৃষ্ণ বিষ্ণু মাৰাথে আৰু মাকৰ নাম আছিল ৰাধা। মাক-দেউতাৰ পাঁচজনী জীয়েকৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল দ্বিতীয়। মুম্বাইৰ এল.টি.এম.এম.জি হাস্পাতালৰ ডীন ডাঃ মনোহৰ খেৰৰ সৈতে তেওঁ বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেওঁ তেওঁ দুই সন্তানৰ মাতৃ, পুত্ৰ অদ্বৈত খেৰ আৰু জীয়ৰী তন্বী আজমী। পুত্ৰ অদ্বৈত পুৰ্বে ম়ডেল আছিল আৰু বৰ্তমান পত্নী, ১৯৮২ৰ ‘ফেমিনা মিচ ইণ্ডিয়া’ উত্তৰা মাত্ৰে খেৰৰ সৈতে নাচিকত বসতি স্থাপন কৰি আছে। উষা কিৰণৰ জীয়ৰী তন্বী আজমী এগৰাকী প্ৰখ্যাত দূৰদৰ্শন আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁ শাবানা আজমীৰ ভাতৃ, প্ৰখ্যাত চিনেমেটোগ্ৰাফাৰ বাবা আজমীৰ পত্নী।
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰখ্যাত মাৰাঠী ছবিৰ ভিতৰত আছে- শিকলেলি বায়কো, জসছ তছে, পোষ্টালি মুলগি, দুধ ভাকৰ, স্ত্ৰী জন্ম হী তুজি কাহানী, কন্যাদান, গৰীব গাৰ্চি লেক আৰু কাঞ্চনজংঘা। কন্যাদানৰ বাবে তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ৰাজ কাপুৰ, অশোক কুমাৰ, ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ, ৰাজেশ খান্না, ধৰ্মেন্দ্ৰ, অমিতাভ বচ্চন আদি তাৰকা অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছে।
মৃত্যু
৯ মাৰ্চ ২০০০ত নাচিক কৰ্কটৰোগ চিকিৎসালয়ত একসত্তৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ কৰ্কট ৰোগত ভুগি আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
পেঞ্চিল
পেঞ্চিল (pencil) হৈছে এটা সুৰক্ষামূলক আৱৰণৰ কেন্দ্ৰ অংশত কঠিন ৰঞ্জক পদাৰ্থ থকা লিখা বা অংকন সঁজুলি।
বেছিভাগ পেঞ্চিলৰ কেন্দ্ৰ ভাগত থকা ৰঞ্জক পদাৰ্থবিধ মাটিৰ বাইণ্ডাৰৰ সৈতে মিহলি কৰা গ্ৰেফাইট গুড়িৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। গ্ৰেফাইট পেঞ্চিল (পৰম্পৰাগতভাৱে "লিড পেঞ্চিল" বুলি জনা যায়) ধূসৰ বা ক'লা চিন উৎপন্ন কৰে যিবোৰ সহজে মচি পেলাব পাৰি। আন কিছুমান বিশেষ প্ৰকাৰৰ পেঞ্চিলৰ কেন্দ্ৰভাগত মূলতঃ অংকন আৰু স্কেচিঙৰ বাবে কয়লা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰঙীন পেঞ্চিলবোৰ ৰং কৰাৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গ্ৰীজ পেঞ্চিলৰ কোমল, তেলীয়া ৰঞ্জক পদাৰ্থ থাকে যিয়ে কাঁচ বা চীনামাটিৰ দৰে মসৃণ পৃষ্ঠত চিন সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
পেঞ্চিলৰ আৱৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰহোৱা আটাইতকৈ সাধাৰণ পাতল কাঠ, সাধাৰণতে ষড়ভুজৰ দৰে অংশটো কেতিয়াবা নলাকাৰ বা ত্ৰিকোণীয় আৰু ই মূলৰ লগত স্থায়ীভাৱে সংযুক্ত। এই আৱৰণত কাঠ উপৰি অন্য সামগ্ৰীৰো ব্যৱহাৰ হ’ব পাৰে, যেনে প্লাষ্টিক বা কাগজ। পেঞ্চিল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চোকা ব্লেড বা তেনে সঁ‌জুলিৰ সহায়ত কাঠৰ অংশ বা খোলাটো সামান্য কাটি পেলাব লাগে যাতে কেন্দ্ৰৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থৰ অংশটোৰ মূৰটো চোকা বিন্দু হিচাপে উন্মোচিত হয়।
গ্ৰেফাইট
গ্ৰেফাইট পেঞ্চিল হৈছে একেবাৰে সাধাৰণ এটা প্ৰকাৰ, আৰু ইয়াক কাঠেৰে আবৃত কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। আঁ‌কিবলৈ বা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা অংশ মাটি আৰু গ্ৰেফাইটৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰী আৰু ইয়াৰ ৰং আন্ধাৰ-পাতল ধূসৰৰ পৰা গাঢ় ক’লালৈকে ভিন্ন ভিন্ন হয়। ইহঁতৰ গঠনে আটাইতকৈ মসৃণ ষ্ট্ৰ’ক সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
গোটা
কঠিন গ্ৰেফাইট পেঞ্চিল হৈছে গ্ৰেফাইট আৰু মাটিৰ কম্পোজিটৰ কঠিন দণ্ডৰ দৰে এবিধ পেঞ্চিল। সাধাৰণ পেঞ্চিলৰ দৰে যিবোৰৰ ৰেপাৰ বা লেবেলৰ বাহিৰে আন কোনো আৱৰণ নাথাকে। ইয়াক প্ৰায়ে "কাঠবিহীন" পেঞ্চিল বুলি কোৱা হয়। মূলতঃ শিল্পৰ উদ্দেশ্যে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তৰল
লিকুইড বা তৰল গ্ৰেফাইট্ পেঞ্চিল হৈছে কলমৰ চিয়াঁহীৰ দৰে লিখা পেঞ্চিল। ১৯৫৫ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই প্ৰযুক্তি উদ্ভাৱন কৰিছিল স্ক্ৰিপ্ট’ আৰু পাৰ্কাৰ পেনছে। পাৰ্কাৰৰ তৰল সীহৰ সূত্ৰৰ প্ৰায় তিনিমাহ আগতে স্ক্ৰিপ্ট’ৰ লিকুইড গ্ৰেফাইট সূত্ৰ ওলাইছিল। স্বত্ব সম্পৰ্কীয় এক দীঘলীয়া যুঁজৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ দুয়োটা কোম্পানীয়ে নিজৰ সূত্ৰসমূহ ভাগ-বতৰা কৰিবলৈ সন্মত হৈছিল।
কয়লা
কয়লা পেঞ্চিল কয়লাৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ই গ্ৰেফাইট্ পেঞ্চিলতকৈ সম্পূৰ্ণ ক'লা ৰঙৰ দাগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, কিন্তু এই পেঞ্চিলৰ সহজে লেতেৰা হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে আৰু গ্ৰেফাইটতকৈ অধিক ঘৰ্ষণ সৃষ্টি কৰে। ডুৱেটন কৌশলৰ বাবে চেপিয়া টোন আৰু বগা পেঞ্চিলো উপলব্ধ।
কাৰ্বন পেঞ্চিল
কাৰ্বন পেঞ্চিল সাধাৰণতে মাটি আৰু লেম্প ব্লেকৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ছেদ্ আৰু নিৰ্মাতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কেতিয়াবা কয়লা বা গ্ৰেফাইটৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়। গ্ৰেফাইট পেঞ্চিলতকৈ ইহঁতে সম্পূৰ্ণ ক’লা ৰং উৎপন্ন কৰে, কয়লাতকৈ মসৃণ আৰু ইয়াত ধূলি আৰু দাগ কম থাকে। ইয়াৰ উপৰিও কয়লাৰ দৰেই ইহঁত বহুত ভালকৈ মিহলি হয়।
ৰঙীন
ৰঙীন পেঞ্চিল বা পেঞ্চিল ক্ৰেয়নত ৰং আৰু অন্যান্য বস্তুৰ সৈতে মমৰ দৰে পদাৰ্থ থাকে। কেইবাটাও ৰং প্ৰায়ে একেলগে মিহলি কৰা হয়।
গ্ৰীজ
গ্ৰীজ পেঞ্চিলে প্ৰায় যিকোনো পৃষ্ঠত (কাঁচ, প্লাষ্টিক, ধাতু আৰু ফটোকে ধৰি) লিখিব পাৰে। সাধাৰণতে পোৱা গ্ৰীজ পেঞ্চিল কাগজৰ আৱৰণত আবদ্ধ কৰা হয় (বেৰল আৰু চেনফৰ্ড পিল-অফ), অৱশ্যে ইয়াক কাঠত আবদ্ধ কৰিবও পাৰি (ষ্টেডটলাৰ অমনিক্ৰম)।
পানীৰঙী
পানীৰঙী পেঞ্চিল ৱাটাৰ কালাৰ কৌশলৰ সৈতে ব্যৱহাৰৰ বাবে ডিজাইন কৰা হৈছে। ইহঁতৰ দাগ সৃষ্টি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা পদাৰ্থবিধ পানীৰে পাতল কৰিব পাৰি। ইয়াৰ বাদে চোকা, গাঢ় ৰেখাৰ বাবে পেঞ্চিলবোৰত পানী ব্যৱহাৰ নকৰিলেও হয়। পেঞ্চিলৰ দ্বাৰা কৰা ষ্ট্ৰ'ক পানী ব্যৱহাৰ কৰি ব্ৰাছেৰেও বিয়পাই দিব পাৰি।
কাৰ্পেণ্টাৰ পেঞ্চিল
কাৰ্পেণ্টাৰৰ পেঞ্চিল হৈছে এনে পেঞ্চিল যাৰ দুটা মূল ধৰ্ম আছে: ইয়াৰ আকৃতিৰ বাবে ই সহজে বাগৰি যাব নোৱাৰে আৰু ইয়াৰ গ্ৰেফাইট শক্তিশালী। এই প্ৰকাৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি পেঞ্চিলডাল ১৭ শতিকাৰ আৰু ই বৰ্তমান ফেবাৰ-কেষ্টেলৰ সংগ্ৰহত থকা এজন জাৰ্মান কাঠমিস্ত্ৰীৰ পেঞ্চিল।
কপি কৰা
কপি কৰা পেঞ্চিল (বা মচিব নোৱাৰা পেঞ্চিল) হৈছে গ্ৰেফাইট পেঞ্চিল য'ত এটা ৰং যোগ কৰা হয় যিয়ে এটা মচিব নোৱাৰা চিন সৃষ্টি কৰে। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে প্ৰেছ কপিৰ বাবে আৰু ফাউণ্টেইন পেনৰ ব্যৱহাৰিক বিকল্প হিচাপে এইবোৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল। ইহঁতৰ চিহ্নবোৰ প্ৰায়ে মানক গ্ৰেফাইট পেঞ্চিলৰ পৰা দৃশ্যগতভাৱে পৃথক কৰিব নোৱাৰি। ২০ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে ইয়াৰ বহুল ব্যৱহাৰ হৈছিল। লাহে লাহে ইয়াৰ ঠাইত বল পেনৰ ব্যৱহাৰৰ পিছত এই পেঞ্চিলৰ ব্যৱহাৰ নোহোৱা হয়। অৱশ্যে ইটালীত নিৰ্বাচন আৰু গণভোটত কাগজৰ ভোটদানৰ বাবে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ এতিয়াও আইন অনুসৰি বাধ্যতামূলক।
আইলাইনাৰ
মেক-আপৰ বাবে আইলাইনাৰ পেঞ্চিল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আইলাইনাৰ পেঞ্চিলত সাধাৰণতে বিষাক্ত নহোৱা ৰং থাকে।
মচি পেলাব পৰা ৰং
এই পেঞ্চিল, মম ভিত্তিক ৰঙীন পেঞ্চিলৰ দৰে নহয়। ইয়াৰ দাগ সহজেই মচি পেলাব পাৰি। ইহঁতৰ মূল ব্যৱহাৰ হৈছে স্কেচিং কিছুমান এনিমেটৰে গ্ৰেফাইট পেঞ্চিলৰ বিপৰীতে মচি পেলাব পৰা ৰঙৰ পেঞ্চিল পছন্দ কৰে কাৰণ ই ইমান সহজে লেতেৰা নহয় আৰু বিভিন্ন ৰঙে স্কেচত বস্তুবোৰ ভালদৰে পৃথক কৰাৰ সুবিধা দিয়ে।
গ্ৰেডিং আৰু শ্ৰেণীবিভাজন
গ্ৰেফাইট পেঞ্চিল মাটি আৰু গ্ৰেফাইটৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ছেদ্ আন্ধাৰ-পাতল ধূসৰৰ পৰা গাঢ় ক'লালৈকে ভিন্ন হয়: যিমানেই বেছিকৈ মাটি ব্যৱহাৰ হয় পেঞ্চিলডাল সিমানেই কঠিন বুলি ধৰা হয়।  মূলতঃ বিভিন্ন ছেদ্ সৃষ্টি কৰিবলৈ আগ্ৰহী শিল্পীসকলৰ বাবে গ্ৰেডৰ বিস্তৃত পৰিসৰ উপলব্ধ। অভিযন্তাসকলে কঠিন পেঞ্চিল পছন্দ কৰে; কিয়নো এই পেঞ্চিলে সীহৰ আকৃতিত অধিক নিয়ন্ত্ৰণৰ সুবিধা দিয়ে।
প্ৰস্তুতকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ পেঞ্চিলসমূহক গ্ৰেডিং কৰি পৃথক কৰে, কিন্তু ইয়াৰ কোনো সাধাৰণ মানদণ্ড নাই। একে গ্ৰেডৰ কিন্তু বেলেগ বেলেগ নিৰ্মাতাই প্ৰস্তুত কৰা পেঞ্চিলে একে ধৰণৰ ছেদ প্ৰদান নকৰিবও পাৰে বা একে কঠিনতাও ভিন্ন মাত্ৰাৰ হ'ব পাৰে।
ইউৰোপৰ বেছিভাগ নিৰ্মাতাই আৰু ইউৰোপৰ প্ৰায় সকলোৱেই তেওঁলোকৰ পেঞ্চিলক H (সাধাৰণতে "কঠিনতা" বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়)ৰ পৰা B (সাধাৰণতে "ক'লা")লৈকে আখৰেৰে চিহ্নিত কৰে, লগতে F (সাধাৰণতে "সূক্ষ্মতা" বুলি ধৰা হয়, যদিও F পেঞ্চিলৰ অৰ্থ জাপানত ইয়াক "দৃঢ়" বুলিও কোৱা হয় )। প্ৰামাণিক লিখা পেঞ্চিলক HB গ্ৰেড দিয়া হয়। এই নামটো ১৮৪৪ চনৰ পৰাই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পেঞ্চিলৰ গ্ৰেড ক্ৰমাগতভাৱে কোমল লিডৰ বাবে BB আৰু BBB আৰু ক্ৰমাগতভাৱে কঠিন লিডৰ বাবে HH আৰু HHH আদি ক্ৰম বা একেৰাহে Hs বা B দ্বাৰা বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।
২০২১ চনৰ হিচাপত, অতি কোমল, ক'লা ৰং চিহ্নিত পেঞ্চিলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অতি কঠিন, পোহৰ চিহ্নিত পেঞ্চিললৈকে পেঞ্চিলৰ এটা গোট সাধাৰণতে আটাইতকৈ কোমলৰ পৰা কঠিনলৈকে তলত দিয়া ধৰণৰ:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লিখন শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
উগ্ৰতাৰা দেৱালয়
উগ্ৰতাৰা দেৱালয় গুৱাহাটীৰ লতাশিল অঞ্চলত অৱস্থিত দশ মহাবিদ্যাৰ দ্বিতীয় দেৱী তাৰাৰ উগ্ৰ স্বৰূপ উগ্ৰতাৰাৰ নামত উৎসৰ্গিত মন্দিৰ। এই মন্দিৰৰ পিছফালে যোৰপুখুৰী নামৰ এটা পুখুৰী আছে। গুৱাহাটীৰ পঞ্চতীৰ্থৰ অন্যতম উগ্ৰতাৰা দেৱালয় গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তিপীঠ। লোকবিশ্বাস মতে ইয়াত ভগৱান শিৱৰ পত্নী দেৱী সতীৰ নাভি পৰিছিল। তিব্বতীয় বৌদ্ধ বিশ্বাস মতে অসমৰ উগ্ৰতাৰাক তীক্ষ্ণকণ্ঠ, একজঁটা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তাৰা শব্দটো সংস্কৃতৰ "তাৰ্" মূলৰ পৰা আহিছে, ইয়াৰ অৰ্থ "পাৰ কৰোৱা" আৰু উগ্ৰ মানে ভয়ানক।
বৰ্তমান উগ্ৰতাৰা দেৱালয় আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহয়ে ১৭২৫ খ্ৰীষ্টাব্দত নিৰ্মাণ কৰাইছিল। ইয়াৰ পূব দিশত অৱস্থিত যোৰপুখুৰী তেওঁ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ তিনিবছৰ আগতে খন্দাইছিল। ইয়াত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কাছক সংৰক্ষিত অৱস্থাত ৰখা হৈছে। ভূমিকম্পৰ ফলত মন্দিৰৰ বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল যদিও পিছলৈ নাগৰিক সকলে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে।
কালিকা পুৰাণত উল্লিখিত মতে দিক্কৰবাসিনী নামৰ এখন শক্তিপীঠ আছিল। দিক্কৰবাসিনীৰ দুটা ৰূপ বিদ্যমান, তীক্ষ্ণ কণ্ঠ আৰু ললিত কণ্ঠ। তীক্ষ্ণ কণ্ঠৰ দেহৰ বৰণ ক'লা আৰু পেট ঘটিৰ দৰে। এইৰূপক উগ্ৰতাৰা বা এক জঁটা বোলে। ললিত কণ্ঠ ধুনীয়া আৰু আকৰ্ষণীয় আৰু তেওঁক তাম্ৰেশ্বৰী বোলা হয়। উগ্ৰতাৰা দেৱালয়ৰ গৰ্ভগৃহত দেৱী উগ্ৰতাৰাৰ কোনো মূৰ্তি বা আকৃতি নাই। পানীৰে পূৰ্ণ কুণ্ড এটাক দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে ইয়াত পাল বংশৰ সময়ৰ অষ্টধাতুৰ উগ্ৰতাৰাৰ মূৰ্তি আছে। মন্দিৰ কাষতে শিৱৰ মন্দিৰ শিৱালয় অৱস্থিত। দুয়ো মন্দিৰৰ পিছফালে যোৰপুখুৰী অৱস্থিত।
ধৰ্মীয় আখ্যান
স্থল পুৰাণৰ মতে এসময়ত মৃত্যুৰ দেৱতা যমৰাজে ব্ৰহ্মাৰ কাষলৈ অভিযোগ দাখিল কৰে যে কামৰূপ অঞ্চলৰ পৰা কোনেও নৰকলৈ যোৱা নাই। পৱিত্ৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ পাপী সকলো নৰকলৈ যোৱাৰ পৰা বিৰত আছিল। ব্ৰহ্মায়ে তেতিয়া এই অভিযোগ বিষ্ণুলৈ আৰু শেষত বিষ্ণুয়ে শিৱক জনায়। তেতিয়া ভগৱান শিৱয়ে দেৱী উগ্ৰতাৰাক কামাখ্যা অঞ্চলত বাস কৰা লোকসকলক আঁতৰাই পঠিয়াবলৈ আদেশ দিয়ে। দেৱীয়ে নিজৰ সেনাৰ সৈতে কামৰূপলৈ আহে। সেইসময়ত ঋষি বশিষ্ঠয়ে সন্ধ্যাঞ্চল পাহাৰত শিৱৰ দৰ্শনৰ বাবে তপস্যা কৰি আছিল। দেৱীৰ উগ্ৰ অগ্ৰসনৰ বাবে বশিষ্ঠ মুনিৰ তপস্যা ভংগ হয়। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ক্ৰোধত দেৱী উগ্ৰতাৰা আৰু শিৱক অভিশাপ দিয়ে। তেতিয়াৰ পৰা কামৰূপত সকলো বৈদিক সাধনা ত্যাগ কৰে হয় আৰু দেৱী উগ্ৰতাৰা বামাচাৰী সাধনাৰ দেৱীত পৰিণত হয়। ইয়াৰ লগতে দেৱীৰ সেনাৰ সকলো ম্লেছত পৰিগণিত হয়।
তাৰা দেৱী
তাৰা দশ মহাবিদ্যাৰ দ্বিতীয় গৰাকী দেৱী। কালীৰ দৰে তাৰা ভীষণ উগ্ৰ আৰু ৰুদ্ৰ স্বৰূপ। তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপান্তৰ যেনে: উগ্ৰতাৰা, এক জঁটা, নীল সৰস্বতী বিদ্যমান। উগ্ৰতাৰা দেৱী তাৰাৰে অত্যন্ত উগ্ৰ ৰূপ। তন্ত্ৰ সাধনাৰ বাবে তান্ত্ৰিক সকলে দেৱী তাৰাৰ পূজা কৰে।
সাধনা
উগ্ৰতাৰা দেৱী কামাখ্যাৰ দৰেই পূজা কৰা হয়। ধূপ-দীপ, নৈবেদ্যৰ লগতে ইয়াত বলি বিধানৰো আয়োজন কৰা হয়। তান্ত্ৰিক সাধনাত দেৱীৰ মদ, মাংস, মোদক, নাৰিকল আৰু কুঁহিয়াৰ প্ৰিয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
পাগলী (চলচ্চিত্ৰ)
পাগলী এখন একশ্বন, ৰোমাঞ্চ আৰু ট্ৰেজেডিধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ পৰিচালক ৰূপজ্যোতি বৰা, তেখেতে ছবিৰ কাহিনীকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যৰ ৰচক। প্ৰযোজনা কৰিছে প্ৰেমা দত্ত, বিশ্বেশ্বৰ দত্ত আৰু নিপ কোঁৱৰে। সহ প্ৰযোজক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ দাস আৰু উদয় গগৈ। আৱহ সংগীত অনুৰাগ শইকীয়াৰ, গীতাংশৰ সংগীত অৰূপ দত্তৰ। নেপথ্য গায়ক জুবিন গাৰ্গ, কল্পনা পাটোৱাৰী, প্ৰিয়ংকা ভৰালী আৰু ৰোহিত সোণাৰ। নৃত্য নিৰ্দেশনা অসীম বৈশ্য আৰু ৰূপজ্যোতি বৰাৰ।
কাহিনী
এগৰাকী সহজ-সৰল গাঁৱলীয়া ছোৱালীয়ে ঘটনাৰ পাকচক্ৰত সোমাই অদ্ভুত আচৰণ কৰিবলগীয়া হোৱাটোৱেই ছবিখনৰ কাহিনীৰ মূল ভাগ। ছবিখনত দুটা গেটআপত নায়িকাৰ অভিনয় কৰিছে প্ৰস্তুতি পৰাশৰে। প্ৰস্তুতি পৰাশৰৰ বাহিৰেও অভিনয় কৰিছে নয়ন নিৰ্বাণ, পৱিত্ৰপ্ৰাণ বৰা, প্ৰদীপ নিশীথ, ৰমেন তামুলী, অসীম বৈশ্য, ধ্ৰুৱ, বিশাল, কবিতা দুৱৰা আৰু লিজা নন্দিনীয়ে।
সংগীত
বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা 'অৰূপ দত্ত'ৰ। গীত লিখিছিল স্পন্দন, অনুপম শ‌ইকীয়া আৰু অজয় ফুকনে।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মেক্সিকোৰ নাৰী
মেক্সিকোত নাৰীৰ মৰ্যাদা পৰিৱৰ্তনশীল সময়ৰ সমান্তৰালভাৱে যথেষ্ট সলনি হোৱা দেখা গৈছে। বিংশ শতিকালৈকে মেক্সিকো আছিল এখন গ্ৰাম্য দেশ; য'ত গ্ৰাম্য মহিলাৰ মৰ্যাদা পৰিয়াল আৰু স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত সংজ্ঞায়িত কৰি থোৱা হৈছিল। ষোড়শ শতিকাত নগৰায়ন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে আৰু স্পেইনৰ এজটেক সাম্ৰাজ্য বিজয়ৰ পিছত চহৰসমূহে নাৰীক গ্ৰামাঞ্চলৰ ভিতৰত দৃষ্টিগোচৰ নোহোৱা আৰু সম্ভৱ নোহোৱা অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক সুযোগ প্ৰদান কৰিছে। মেক্সিকোৰ ৰোমান কেথলিক ধৰ্মই নাৰীৰ সামাজিক ভূমিকা সম্পৰ্কে সমাজৰ মনোভাৱ গঢ়ি তুলিছে৷ পৰিয়ালৰ লালন-পালনকাৰী ব্যক্তি হিচাপে মহিলাৰ ভূমিকাক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে৷ ইয়াৰ বাবে ভাৰ্জিন মেৰীক আৰ্হি হিচাপে লোৱা হৈছে। মাৰিয়ানিজমক এটা আদৰ্শ হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছে৷ মহিলাৰ ভূমিকা পুৰুষৰ কৰ্তৃত্বত পৰিয়ালৰ অধীন হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে। বিংশ শতিকাত মেক্সিকান মহিলাসকলে আইনী আৰু সামাজিক মৰ্যাদাৰ দিশত যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল। ১৯৫৩ চনত মেক্সিকোৰ মহিলাসকলক ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচনত ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়।
মেক্সিকোৰ নগৰীয়া মহিলাসকলে কাৰখানাত কাম কৰিছিল৷ ইয়াৰ ভিতৰত সবাতোকৈ প্ৰাচীন আছিল মেক্সিকোৰ প্ৰধান চহৰসমূহত লাভজনক ধঁপাতৰ একচেটিয়া অধিকাৰৰ অংশ হিচাপে স্থাপন কৰা ধঁপাতৰ কাৰখানা। ঔপনিৱেশিক যুগত মহিলাসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্যোগ চলাইছিল৷ অভিজাত ব্যৱসায়ীৰ বিধৱাসকলে পৰিয়ালৰ ব্যৱসায়বোৰ চলাই গৈছিল। প্ৰাকহিস্পানিক আৰু ঔপনিৱেশিক যুগত সাধাৰণ মহিলাসকল বজাৰত ক্ষুদ্ৰ বিক্ৰেতা আছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মেক্সিকোৱে ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰত বিদেশী বিনিয়োগৰ অনুমতি দিয়াৰ লগে লগে মহিলাসকলৰ মাজত ঘৰৰ বাহিৰলৈ গৈ কাম কৰাৰ সুযোগ বৃদ্ধি পাইছিল। মহিলাসকলক এতিয়া কাৰখানাত কাম কৰা, পৰ্টেবল ফুড কৰ্টত কাম কৰা, নিজা ব্যৱসায়ৰ মালিক হোৱা দেখা যায়। “১৯১০ চনত মহিলাসকলে কৰ্মশক্তিৰ ১৪% অংশ দখল কৰিছিল৷ ২০০৮ চনত সেই শতাংশ গৈ ৩৮ হৈছিল৷”।
মেক্সিকান মহিলাসকল পুৰুষসকলৰ পৰা বৈষম্য আৰু কেতিয়াবা হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হয়। মেক্সিকোৰ মহিলাসকলে যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে যদিও তেওঁলোক ঘৰৰ মুৰব্বী হোৱাৰ পৰম্পৰাগত প্ৰত্যাশাটোৰ মুখামুখি হ'বলগীয়া হৈছে৷ গৱেষক মাৰ্গাৰিটা ভালডেছে লক্ষ্য কৰিছে যে মেক্সিকোত আইন বা নীতিৰ দ্বাৰা জাপি দিয়া বৈষম্য কম যদিও সামাজিক গাঁথনি আৰু মেক্সিকান সাংস্কৃতিক প্ৰত্যাশাৰ দ্বাৰা নিৰ্দিষ্ট কৰা লিংগ বৈষম্যই মেক্সিকান মহিলাসকলৰ সামৰ্থ্য সীমিত কৰি আহিছে।
২০১৪ চনৰ পৰিসংখ্যা মতে, নাৰীহত্যাৰ হাৰৰ তালিকাত মেক্সিকোৰ স্থান বিশ্বৰ ভিতৰতে ১৬৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
জৈৱ গেছ
জৈৱ গেছ হ'ল অক্সিজেনৰ (বা বায়ুৰ) অনুপস্থিতিত জৈৱিক সামগ্ৰীৰ পচনৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা বিভিন্ন গেছৰ এক মিশ্ৰন। সকলো ধৰণৰ পচন জৈৱ সামগ্ৰী যেনে, পেলনীয়া শাক-পাচলি, গৰু-ছাগলীৰ বৃষ্ঠা, শস্য-সামগ্ৰীৰ অৱশিষ্ট অংশ আদিৰ পৰা জৈৱ গেছ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি। বৰ্তমান সমগ্ৰ বিশ্বতে জৈৱ গেছে নৱীকৰণ শক্তিৰ উৎস হিচাপে গুৰুত্ব লাভ কৰিছে। জৈৱ গেছ প্ৰস্ত্ততকৰণৰ বাবে জৈৱ পদাৰ্থসমূহক কিছুমান বিশেষ অবায়বীয় বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা বায়ুৰ অনুপস্থিতিত পচন ঘটিবলৈ দিয়া হয়।
জৈৱ গেছ প্ৰধানকৈ মিথেন (CH4), কাৰ্বণ-ডাই-অক্সাইড (CO2), কম পৰিমাণৰ হাইড্ৰ'জেন ছালফাইড আৰু জলীয় বাস্পৰ মিশ্ৰণ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জৈৱিক ৰসায়ন
অংক নহয় আতংক (গ্ৰন্থ)
অংক নহয় আতংক(Anko Nohoi Aatonko) হৈছে এখন গণিত বিষয়ক প্ৰবন্ধৰ সংকলন। এইখনক অসমীয়া সমাজত ‘গণিত’ৰ প্ৰতি থকা নেতিবাচক ধাৰণাক সলনি কৰিব পৰা কিতাপ বুলিও কোনো কোনো লোকে কয়। কিতাপখন লিখিছে গণিতচ'ৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকদ্বয়ৰ এজন পংকজ জ্যোতি মহন্তই। সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ পৰা, ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কিতাপখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়। এইখন লেখকৰ দ্বিতীয়খন কিতাপ। প্ৰথমখন হৈছে প্ৰতিভাৰ উৎস। কিতাপখন লেখকে তেওঁৰ স্কুলীয়া দিনৰ প্ৰিয়বন্ধু পবিত্ৰ পেগুৰ হাতত আগবঢ়াইছে।