cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জোনাকী ছবিঘৰ
১৯৩৭-১৯৫০
তাৰ পিছত হৃদয়ানন্দ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নৰ বাবে কলিকতালৈ যায় যদিও দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ অশান্তজৰ্জৰ সময়ত অধ্যয়নৰ সুবিধা নথকাত ১৯৪১ চনৰ নৱেম্বৰত পুনৰ অসমলৈ ঘূৰি আহে ছবিঘৰৰ ব্যৱসায়ত একাণপতীযাকৈ লাগে। সেই সময়ত তেজপুৰত মিত্ৰশক্তিৰ সেনা-বিষয়াৰ আহ-যাহ বাঢ়ি যোৱাত ইংৰাজী চিনেমাৰ ব্যৱসায় ভালৰ ফালে আহে। সেই সময়ত জোনাকীৰ উপাৰ্জন দিনে ১০০ ৰ পৰা ২৫০ টকালৈকে বৃদ্ধি পাই আৰু হৃদয়ানন্দ আগৰৱালাই নগাঁওৰ জয়শ্ৰী ছবিঘৰটি পুনৰুজ্জীৱিত কৰি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৪ চনত এখন চিনেমা ডিষ্ট্ৰিবিউশ্যন ফাৰ্ম খোলা হয়।
১৯৫০-বৰ্তমানলৈ
১৯৫০ চনত জোনাকীত এটা নতুন আৰ.চি.এ. প্ৰজেক্টৰ সংৰোপিত কৰা হয়। ষাঠিৰ দশকত অসমত চিনেমাৰ ব্যৱসায় যথেষ্ট উন্নত হয় আৰু জোনাকীয়ে কিছু লাভৰ মুখ দেখে। ১৯৭৩ চনত জোনাকীৰ মেৰামতি কৰা হয় আৰু ৭০০ জন মানুহে একেলগে চাব পৰাকৈ নতুন সাঁচত নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৯৭৮ চনত তামোলবাৰী চাহ বাগিচাৰ মনোৰঞ্জন আগৰৱালাৰ সহযোগত হলঘৰটো ৪০ ফুট বঢ়াই লোৱা হয় আৰু আসনৰ সংখ্য ১০০০ লৈ বঢ়োৱা হয়। ইতিমধ্যে দূৰদৰ্শনৰ আগ্ৰাসন, ভিডিঅ' ছবিৰ সহজলভ্যতা আৰু পাইৰেচীৰ কৱলত পৰি অসমত ছবিৰ ব্যৱসায় মন্দা হ'বলৈ ধৰে। সেই সময়ত তেজপুৰত কেৱল জোনাকী আৰু আনোৱাৰ টকিজেহে ব্যৱসায় কৰি আছিল। অসমীয়া ছবি উদ্যোগক সহায় কৰিবলৈ চৰকাৰে সেৱা কৰ আৰোপ কৰে কিন্তু সি বিশেষ লাভদায়ক নহয়। ১৯৯৯ চনত মনোৰঞ্জন আগৰৱালাৰ মৃত্যু হয় আৰু হৃদয়ানন্দৰ হাতত পুনৰ জোনাকীৰ দায়িত্ব আহি পৰে। একবিংশ শতাব্দীৰ আৰম্ভণিত ডিজেটেল ছবিয়ে বজাৰ দখল কৰে আৰু জোনাকীৰো ডিজেটেলাইজেশ্যন কৰা হয়। ২০০৯ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰথম ডিজেটেল প্ৰদৰ্শনী হিচাপে অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী ছবি শ্লামডগ মিলিয়নেয়াৰ দেখুওৱা হয়। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত জোনাকী ছবিঘৰে মহাৰজত জয়ন্তী পালন কৰে।
চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতা
অসমীয়া ছবিৰ ব্যৱসায় উন্নত কৰিবলৈ অসম চৰকাৰে ছবিঘৰৰ টিকেটত সেৱা কৰ লগায়। এই আয়োজনৰ দ্বাৰা টিকেটৰ পৰা পোৱা কিছু অংশ ধন প্ৰদৰ্শকে নিজে ৰাখি ছবিঘৰসমূহৰ উন্নয়ন সাধিব পৰা ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমৰ অধীনত জোনাকী ছবিঘৰৰ মেৰামতিৰ বাবে ৫০ লাখ টকা দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰিছে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী : অসমৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ছবিঘৰ শ্ৰেণী:তেজপুৰ
ভক্তি প্ৰদীপ
ভক্তি-প্ৰদীপ গ্ৰন্থখনি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্তিতত্ত্ব প্ৰকাশক ৰচনাৰ অন্যতম পুথি। এই শাস্ত্ৰখনি গুৰুজনাই গৰুড় পুৰাণৰ আধাৰত বিৰচন কৰিছিল আৰু গ্ৰন্থখনত মুঠ আঠটা অধ্যায় আছে। পুথিখনৰ কলেৱৰ সূক্ষ্ম হোৱা সত্ত্বেও ভাগৱতীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ শ্ৰৱণ ,কীৰ্তন,নাম তথা ভক্তিৰ মহিমা আদি সকলোবোৰ তত্ত্ব বিতংকৈ বৰ্ণন হৈছে। ভক্তি প্ৰদীপ গ্ৰন্থখনি মহাপুৰুষে আদি বয়সতে বিৰচন কৰিছিল বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। গুৰুচৰিতৰ মতে, "তৈতে গড়ুৰ পুৰাণ চাই ভকতি প্ৰদীপ কৰিলে, হৰিবংশৰ পৰা ৰুক্মিণী হৰণ কৰিছে। " কিন্তু কোনো কোনো সমালোচকে ক'ব খোজে যে শংকৰদেৱে এই পুথিখন ৰচনা কৰা নাই; আন কোনোবা লোকে ৰচনা কৰি শংকৰদেৱৰ নামত চলাই দিছে। গ্ৰন্থখনৰ ৫ম অধ্যায়ত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শতনাম বৰ্ণন কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ৰাহত ইন্দোৰী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫০ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰত অধিৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত মধ্য ভাৰতৰ ইন্দোৰত ৰাহত কুৰেশ্বিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰফতুল্লাহ কুৰেশ্বি আৰু মাতৃ মকবুল উন নিছা বেগম। তেওঁৰ পিতৃ কাপোৰৰ কাৰখানাৰ কৰ্মচাৰী আছিল। ৰাহত তেওঁলোকৰ চতুৰ্থ সন্তান আছিল।
ৰাহতে ইন্দোৰতে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ইন্দোৰৰ নুতন স্কুলৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭৩ চনত ইন্দোৰৰে ইছলামীয়া কাৰিমিয়া কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭৫ চনত ভূপালৰ বৰ্কতুল্লাহ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উৰ্দু সাহিত্যৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁ উৰ্দু সাহিত্যত মুশ্বায়েৰা বিষয়ত গৱেষণা কৰি মধ্য প্ৰদেশৰ ভূজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
মুশ্বায়েৰা পৰিবেশন
ৰাহত কুৰেশ্বি জন্মপ্ৰিয়ভাবে ৰাহত ইন্দোৰী হিচাপে বিখ্যাত। তেওঁ প্ৰায় ৪০-৪৫ বছৰ ধৰি কবি সন্মিলন সমূহত মুশ্বায়েৰা পৰিবেশন কৰি আহিছে। তদুপৰি তেওঁৰ শ্বায়েৰী আৰু কবিতা আবৃত্তি কৰিবলৈ দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত নিমন্ত্ৰিত হৈছে। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত পৰিবেশন কৰাৰ লগতে তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য, সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত, কানাডা, মৰিচাছ, কুৱেইট, চিংগাপুৰ, কাটাৰ, বাহৰেইন, ওমান, পাকিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশত কেইবাবাৰো মুশ্বায়েৰা পৰিবেশন কৰিছে।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
২০১৭ চনৰ ১ জুলাই তাৰিখে চনী টিভিৰ জনপ্ৰিয় হাস্যব্যংগ অনুষ্ঠান 'দা কপিল শৰ্মা শ্ব'ৰ প্ৰথম সংস্কৰণলৈ কুমাৰ বিশ্বাস আৰু শ্ববীনাজীৰ সৈতে ৰাহত ইন্দোৰী প্ৰথমবাৰৰ বাবে আৰু ২০১৯ চনৰ ২১ জুলাইত দ্বিতীয়বাৰ অশোক চন্দ্ৰধাৰৰ সৈতে দ্বিতীয় সংস্কৰণত নিমন্ত্ৰিত হৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ সব টিভিৰ অনুষ্ঠান 'ৱাহ! ৱাহ! ক্যা বাত হে'লৈয়ো নিমন্ত্ৰিত হৈছিল।
২০২০ চনৰ ভেলেণ্টাইন সপ্তাহত তেওঁৰ কবিতা 'বুলাটি হে মগৰ জানে কা নেহী' টিকটক, ফেচবুক, টুইটাৰ আৰু ইনষ্টাগ্ৰামত ভাইৰেল হৈছিল। মানুহে কবিতাটোৰ এই শাৰীদুটি মিম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০২০ চনৰ ১০ আগষ্ট তাৰিখে ৰাহত ইন্দোৰীৰ দেহত ক'ভিড-১৯ৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰে আৰু তেওঁক মধ্য প্ৰদেশৰ ইন্দোৰত অৱস্থিত অৰবিন্দ হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। পিছদিনা অৰ্থাৎ ১১ আগষ্ট তাৰিখে হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন-চৰিত্ৰ
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন-চৰিত্ৰ (Anandaram Dhekiyal Phukanor Jiwon Soritro) হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, প্ৰবন্ধকাৰ, নাট্যকাৰ, বুৰঞ্জীবিদ গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি বিশেষ গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনত অসমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন লিপিবদ্ধ হৈছে। এই গ্ৰন্থখনক প্ৰথমখন আধুনিক অসমীয়া জীৱনী গ্ৰন্থ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।
জীৱনীকাৰৰ চমু পৰিচয়
গুণাভিৰাম বৰুৱা (১৮৩৭-১৮৯৪) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, বুৰঞ্জীবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেখেতক ঊনবিংশ শতিকাৰ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী পথ-প্ৰদৰ্শক ৰূপে গণ্য কৰা হয়। অসমীয়া নাটকৰ আধুনিক ধাৰা প্ৰকৃততে তেখেতৰ "ৰাম-নৱমী" (১৮৫৭)ৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।
গ্ৰন্থৰ চমু পৰিচিতি
জীৱনী-গ্ৰন্থখন পুঙ্খানুপুঙ্খ বিৱৰণেৰে সমৃদ্ধ। পৰিৱেশ আৰু পৰিস্থিতিৰ সত্যনিৰ্ভৰ বৰ্ণনা সন্নিৱিষ্ট হোৱা গ্ৰন্থখনত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱনৰ প্ৰায় সকলোবোৰ ঘটনায়েই অবিকৃত ৰূপত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ
কাণ-খোৱা
কাণ-খোৱা এখন কাব্য সাহিত্য। কাব্যখনৰ কবি শ্ৰীধৰ কন্দলি। ইয়াক নিচুকনি গীতৰ ঠাঁচত লিখা হৈছে। ড০ বাণীকান্ত কাকতিৰ ভাষাত “ই অতিশয় মনোমোহা, সৰল অথচ নিৰুপম কৌশলপূৰ্ণ। এইপিনে ইয়াত কৃষ্ণৰ শিশু জীৱনৰ নিকপটীয়া প্ৰাণৰ প্ৰতিবিম্ব পৰিছে, আনপিনে প্ৰশান্ত ভক্তিভাব পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ নিচিনাকৈ বিৰাজ কৰিছে।”
বিষয় বস্তু
শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ 'কাণ-খোৱা' কবিতাটো শিশু জীৱনৰ মনোৰম ঘটনা এটি লৈ লিখা। সকলো দেশতে সকলো সময়তে শিশুক শুৱাবলৈ নিচুকণি গীত গোৱাৰ ৰীতি আছে। নিচুকণি গীতৰ আৰ্হিত বিষ্ণুৰ অৱতাৰৰ লীলা-মাহাত্ম্য সৰল প্ৰাঞ্জল আৰু অভিনৱ ৰূপত কবিয়ে কাণখোৱাত প্ৰকাশ কৰিছে। শিশুকৃষ্ণক কাণ-খোৱা আহিব বুলি মাক যশোদাই ভয় খুৱাই শুৱাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে শিশুৰূপী পৰমেশ্বৰ কৃষ্ণই বিভিন্ন অৱতাৰৰ কথা সুঁৱৰি ক'তো কাণখোৱাক লগ পোৱাৰ কথা মনত পেলাব নোৱাৰি কৃত্ৰিম ভয়ত মাকক সাবটি ধৰিছে। কৃষ্ণৰ ঈশ্বৰত্ব আৰু শিশুত্ব এই দুটা দিশ অকণমান পুথিখনত ফুটাই তুলিছে। মাকৰ বুকুত সোমাই ভয়াৰ্ত শিশুৰ দৰে কৃষ্ণই কাণখোৱাৰ নাম শুনি টেপা মাৰিছে আৰু বিভিন্ন অৱতাৰত বধ কৰা অসুৰ ৰাক্ষসবোৰৰ নাম সুঁৱৰি কাণখোৱা বীৰৰ উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰি বিহ্বল হৈ পৰিছে।
কবিৰ চমু পৰিচয়
বৈষ্ণব কবি শ্ৰীধৰ কন্দলি মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সমসাময়িক আৰু তেওঁৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। শ্ৰীধৰ কন্দলি দুখন গ্ৰন্থৰ গ্ৰন্থকাৰ। এখন 'কাণ-খোৱা' আৰু আনখন 'ঘুনুচা-যাত্ৰা' | শংকৰদেৱৰ প্ৰিয়জনৰ ৰচনা বুলি 'ঘুনুচা-যাত্ৰা'ক কীৰ্তনৰ অন্তৰ্গত কৰি লোৱা হৈছে। ইয়াৰোপৰি মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ-পৰ্ব শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ ভাঙনি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
লক্ষহীৰা দাস
লক্ষহীৰা দাস অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, গায়িকা আৰু শিক্ষাবিদ। ১৯৩৩ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতে জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ বৈশ্য সাউদ আৰু মাতৃ ধৈৰ্যবালা। গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ। প্ৰকাশিত পুথি- প্ৰথমা, গীতাৰ্ঘ্য, লক্ষহীৰাৰ গীত, প্ৰাণৰ মুক্তিধাৰা, অস্কাৰ ৱাইল্ডৰ গল্প (অনূদিত), তপসী, প্ৰাণগংঘা, সূৰ্য আৰু সাগৰৰ সাধু আদি। বহুসংখ্যক পাঠ্যপুথিৰ প্ৰণেতা। সৰাপাত আৰু লাচিত বৰফুকন চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটা লাভ কৰে। ভূপেন হাজৰিকা বঁটা প্ৰাপ্ত সুদক্ষ গায়িকা।
অন্যান্য বঁটা-সন্মা: অসম সাহিত্য সভাৰ শুৱালকুছি অধিবেশনৰ কবি সন্মিলনৰ সভানেত্ৰী (১৯৭৯), অসম সাহিত্য সভাৰ বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা (১৯৯৫), সংগীতাচাৰ্য উপাধি (১৯৯৫), অসম চৰকাৰৰ শিল্পী বঁটা (২০০৩), প্ৰবীণা শ‌ইকীয়া বঁটা (২০০৯), শৈলধৰ ৰাজখোৱা বঁটা (২০১১), হাউলী বঁটা (২০১৫), ভূপেন হাজৰিকা বঁটা (২০১৯) আদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (অৰ্গেনাইজেচন)
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (অৰ্গেনাইজেচন) (Indian National Congress (Organisation) বা Congress (O)) ভাৰতৰ এটা অধুনালুপ্ত ৰাজনৈতিক দল। ইন্দিৰা গান্ধীক কংগ্ৰেছৰ পৰা নিলম্বন কৰা ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই দলটো গঠিত হৈছিল।
ইতিহাস
কংগ্ৰেছ (ও)-ই ভোলা পাচৱান শাস্ত্ৰীৰ নেতৃত্বত বিহাৰত, বীৰেন্দ্ৰ পাতিলৰ নেতৃত্বত কৰ্ণাটকত হিতেন্দ্ৰ কে. দেশাইৰ নেতৃত্বত গুজৰাটত চৰকাৰ গঠন কৰে। জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত ১৯৭৫ৰ পৰা ১৯৭৬লৈ গুজৰাটৰ বাবুভাই জে পেটেলৰ জনতা মৰ্চা চৰকাৰৰো অন্যতম অংশীদাৰ আছিল কংগ্ৰেছ (ও)। ১৯৭১ৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ১০% ভোট শ্বেয়াৰিঙেৰে লোকসভাৰ ১৬খন আসনত কংগ্ৰেছ (ও) বিজয়ী হোৱাৰ বিপৰীতে ইন্দিৰাপন্থী কংগ্ৰেছে ৪৪% ভোটেৰে ৩৫২খন আসনত বিজয় সাব্যস্ত কৰে। নিৰ্বাচন হৈ যোৱাৰ পিছত নিৰ্বাচন আয়োগে ইন্দিৰাপন্থী কংগ্ৰেছক মূল কংগ্ৰেছ দল বুলি স্বীকৃতি দিয়ে।
১৯৭৭ৰ মাৰ্চত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ (ও)-ই জনতা মৰ্চাৰ বেনাৰত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়। পিছে এইটো নিৰ্বাচনত দলটোৱে ভাল ফল দেখুৱাব নোৱাৰিলে। পূৰ্বৱৰ্তী নিৰ্বাচনত লাভ কৰা ১৬খন আসনৰ বিপৰীতে এই নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ (ও)-ই মাথো ৩খনহে আসনত বিজয় সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। নিৰ্বাচনৰ পিছত এই একেটা বছৰতে ভাৰতীয় লোকদল, ভাৰতীয় জনসংঘ, ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি, স্বতন্ত্ৰ পাৰ্টি তথা অন্য সৰু সৰু ৰাজনৈতিক দলবোৰৰ সৈতে অৰ্গেনাইজেন কংগ্ৰেছেও আনুষ্ঠানিকভাবে নবগঠিত জনতা পাৰ্টিত চামিল হৈ যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত ৰাজনৈতিক দল
মাইকেলচন-ম'ৰ্লি পৰীক্ষা
300px|thumb|মাইকেলচন আৰু ম'ৰ্লিৰ ইণ্টাৰফেৰ'মেটিক ছেট্-আপ মাইকেলচন-ম'ৰ্লি পৰীক্ষা (Michelson-Morley experiment) আছিল মহাকাশত ইথাৰৰ উপস্থিতি ধৰা পেলাবলৈ কৰা এক পৰীক্ষা। এই পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয় যে মহাবিশ্বত ইথাৰৰ কোনো অস্তিত্ব নাই। ১৮৮৭ চনত এপ্ৰিলৰ পৰা জুলাই মাহৰ ভিতৰত আমেৰিকান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট এ মাইকেলচন আৰু এডৱাৰ্ড ডব্লিউ ম'ৰ্লিয়ে যুটীয়াকৈ বৰ্তমানৰ কে'ছ ৱেষ্টাৰ্ণ ৰিজাৰ্ভ ইউনিভাৰ্ছিটিত ইথাৰ চিনাক্তকৰণৰ উদ্দেশ্য এলানি পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল আৰু সেই একেটা বছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত পৰীক্ষাৰ ফলাফলসমূহ আমেৰিকান জাৰ্ণেল অৱ ছায়েন্সত প্ৰকাশ কৰে। মাইকেলচন-ম'ৰ্লিৰ এই পৰীক্ষাই ইথাৰ তত্ত্বৰ ভেটি শিথিল কৰি তোলে। তদুপৰি এই পৰীক্ষাই গৱেষণাৰ অন্য এক পথ মুকলি কৰি দিয়ে যাৰ ফলস্বৰূপে বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ জন্ম হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ পৰীক্ষা
আসাম বুৰঞ্জী
আসাম বুৰঞ্জী (Assam Buranji) হৈছে অসমৰ সাহিত্যিক, প্ৰবন্ধকাৰ, নাট্যকাৰ, বুৰঞ্জীবিদ গুণাভিৰাম বৰুৱায়ে যুগুতোৱা এখনি বুৰঞ্জী। গ্ৰন্থখনত প্ৰাচীন কালৰ অসমৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ইংৰাজৰ শাসন পৰ্যন্ত ঘটনাৱলী বৰ্ণিত হৈছে। গ্ৰন্থখন ১৮৮৪ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল।
জীৱনীকাৰৰ চমু পৰিচয়
গুণাভিৰাম বৰুৱা (১৮৩৭-১৮৯৪) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, বুৰঞ্জীবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেখেতক ঊনবিংশ শতিকাৰ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী পথ-প্ৰদৰ্শক ৰূপে গণ্য কৰা হয়। অসমীয়া নাটকৰ আধুনিক ধাৰা প্ৰকৃততে তেখেতৰ "ৰাম-নৱমী" (১৮৫৭)ৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
জয়ভদ্ৰ হাগ্‌জেৰ
জয়ভদ্ৰ হাগজেৰ  (Joy Bhadra Hagjer; 1914–1973) এজন ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আছিল। হাফলঙৰ ওচৰৰ নানাদিছা নামৰ সৰু গাঁও এখনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ অসম বিধান সভাৰ বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি গৈছে। ১৮ জুলাই ১৯৭৩-ত তেওঁৰ ৫৯ বছৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ পশুপালন, কাৰাগাৰ আৰু সংখ্যালঘু দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁক বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
বৃটিছ ভাৰতৰ চিলেটৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশত) মুৰাৰী চান্দ কলেজৰ তেওঁ এজন প্ৰাক্তন ছাত্ৰ। এই কলেজখনৰ পৰা তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
হেৰমান হেস
হেৰমান কাৰ্ম হেস্ (Hermann Karl Hesse) (২ জুলাই ১৮৭৭-৯ আগষ্ট ১৯৬২) আছিল জাৰ্মানীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এজন বিশিষ্ট কবি, ঔপন্যাসিক আৰু চিত্ৰকৰ। ১৯৪৬ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ সাহিত্যত ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। ভাৰতীয় শ্ৰমণ দৰ্শনৰ আধাৰত ১৯২২ চনত তেওঁ জাৰ্মান ভাষাত সিদ্ধাৰ্থ নামৰ কালজয়ী উপন্যাসখনো ৰচনা কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বুদ্ধ পূৰ্ণিমা
বুদ্ধ পূৰ্ণিমা বা বুদ্ধ জয়ন্তী বা বেশক (Vesākha, Vaiśākha), পাৰম্পৰিক ভাবে ঘাইকৈ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে পালন কৰা এটি উৎসৱ। হিন্দু আৰু বৌদ্ধ সকলে বুদ্ধ পূৰ্ণিমা হিচাপে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, তিব্বত, বাংলাদেশ, ভূটান, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইন, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, লাউচ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, মংগোলীয়া, আৰু চীন, জাপান, কোৰিয়া, টাইৱান আৰু ভিয়েটনামত বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰা হয়। থেৰবাদ বৌদ্ধ বা দক্ষিণ অঞ্চলৰ বৌদ্ধ সকলে বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম, পৰম জ্ঞান লাভ আৰু মৃত্যু বা মহাপৰিনিৰ্মাণৰ দিৱস হিচাপে পালন কৰে। হিন্দুসকলৰ বাবেও এই দিনটো অতি পৱিত্ৰ। হিন্দুসকলে বুদ্ধক বিষ্ণুৰ নৱম অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰে।
ইতিহাস
১৯৫০ চনত শ্ৰীলংকাত অনুষ্ঠিত প্ৰথম বিশ্ব বৌদ্ধ ফেল'শ্বিপ সন্মিলনত বেশক বা বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰা সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। আগৰে পৰা শতিকা জুৰি বৌদ্ধসকলে ইয়াক বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰি আহিছিল যদিও এই সন্মিলনৰ যোগেদি যি সৰ্বজনীন ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। এই সন্মিলনত বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক বিশ্বৰ সকলো বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী বাস কৰা দেশৰ চৰকাৰক চৰকাৰী বন্ধৰ দিন হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল। বুদ্ধ পূৰ্ণিমাত বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম, পৰম জ্ঞান লাভ আৰু মৃত্যু দিন হিচাপে পালন কৰে। বৌদ্ধ ধৰ্ম ভাৰতৰ পৰা পৃথিৱীৰ অন্যান্য দেশত সিঁচৰিত হোৱাৰ বাবে বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ উদযাপন ভিন ভিন দেশত ভিন ভিন হয়।
২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই নিউয়ৰ্কত অৱস্থিত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত আন্তৰ্জাতিক ভিত্তিত বুদ্ধ পূৰ্ণিমা অনুষ্ঠিত কৰে।
নাম
বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ জনপ্ৰিয় পালি নাম vesākha আৰু সংস্কৃত vaiśākha নাম প্ৰাচীন ভাৰতীয় চন্দ্ৰমাহ বৈশাখৰ পৰা আহিছে। এই মাহ অসমীয়া বহাগ মাহৰ সমপৰ্যায়ৰ। বৈশাখ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত বুদ্ধ পূৰ্ণিমা পৰা বাবে ইয়াক বেশক নামে জনাজাত। পৃথিৱীৰ অনান্য ভাষাত এই দিন বেলেগ বেলেগ নামেৰে পৰিচিত। যেনে:
উদযাপন
বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ দিনা বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে বুদ্ধ মন্দিৰ আৰু বিহাৰত গোট খায়। তাত তেওঁলোকে বৌদ্ধ পতাকা উত্তোলন কৰে আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ত্ৰিনীতি বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘৰ গৰিমা গায়। ভক্ত সকলে ফুল, চাকি বা মমবাটি আৰু ধুপেৰে বুদ্ধৰ পূজা কৰে আৰু লগতে গুৰুকো সেৱা জনায়। এই দিনা নিৰামিষ আহাৰ গ্ৰহণ কৰা নিয়ম। শ্ৰীলংকাত বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ সময়ত দুদিনৰ বাবে সকলো সুৰাৰ দোকান আৰু কচাইখানা বন্ধ ৰখা হয়। ইয়াৰ লগতে বন্দী চৰাই, পোক আৰু জন্তুক এইদিনা এৰি দিয়া হয়।
বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ কিছুমানে এইদিনা সাধাৰণ বগা বসন পিন্ধে আৰু গোটেই দিন মন্দিৰত থাকি অষ্টাংগ মাৰ্গ পালন কৰে। কিছুমান মন্দিৰত বুদ্ধ প্ৰতিমাক অভিষেক কৰা হয়। ভক্ত সকলে এই দিনা বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ প্ৰবচন আৰু বুদ্ধৰ বাণী শুনে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:উৎসৱ
আহাৰ (মাহ)
অন্য পঞ্জিকাত আহাৰৰ সমসাময়িক মাহ
অসমীয়া পঞ্জিকাত আহাৰ মাহ চলি থাকোতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত জুন আৰু জুলাই হয়। অহাৰ ১৫ বা ১৬ মে'ত আৰম্ভ হয় আৰু জুলাইৰ মধ্যলৈকে থাকে। আহাৰ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত জ্যেষ্ঠ মাহ চলি থাকে।
প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তন
অসমীয়া কবিতাত ৰঘুনাথ চৌধাৰী য়ে লিখিছে-
ৰ’দে খাওঁ খাওঁ কৰে,
ভমক ভমক কি চাবা চমক
চকু ছাট মাৰি ধৰে।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
ভনিতা মাথিল
ভণিতা মাথিল (Vanitha Mathil) আক্ষৰিক ভাবে 'মহিলাৰ দেৱাল' লিংগ সমতা বজাই ৰখা আৰু লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত ২০১৯ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে গঠন কৰা এক মানৱ শৃংখলা আছিল। দেৱালখন কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰা গঠন কৰা হৈছিল আৰু কাছাৰগোডৰ পৰা তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ প্ৰায় ৬২০ কিলোমিটাৰ বা ৩৯০ মাইল দূৰত্বলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানটোত প্ৰায় তিনিৰ পৰা ৫০ লাখ মহিলাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। কেৰালাৰ বিখ্যাত সবৰীমালা মন্দিৰত প্ৰৱেশ নিয়মত লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্য আছিল।
পটভূমি
কেৰালাৰ স্বামী আয়েপ্পাৰ প্ৰতি উছৰ্গিত সবৰীমালা মন্দিৰত পৰম্পৰাগতভাৱে ১০ৰ পৰা ৫০ বছৰ বয়সৰ মহিলাসকলক আয়াপ্পাৰ উপাসনা কৰিবলৈ প্ৰৱেশ কৰা নিষিদ্ধ। কিছুমান লোকে দাবী কৰিছিল যে ঋতুস্ৰাৱ অশুদ্ধ হোৱাৰ বাবে মহিলাসকলক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। কিন্তু ভক্তসকলে দাবী কৰিছিল যে দেৱতাৰ ব্ৰহ্মচাৰী প্ৰকৃতিৰ বাবে তেওঁলোকক অনুমতি দিয়া নহয়। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এক ঐতিহাসিক ৰায়ত সকলো বয়সৰ মহিলাক মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে আৰু কয় যে জৈৱিক পাৰ্থক্যৰ ওপৰত আধাৰিত যিকোনো বৈষম্য স্পষ্টভাৱে অসাংবিধানিক। ৰাজ্যখনৰ শাসকীয় মিত্ৰজোঁট বাওঁ গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ শাসকীয় মিত্ৰজোঁটে এই ৰায়ক আদৰণি জনাইছিল। আনহাতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দৰে বিৰোধী দলে এই ৰায়ৰ বিৰোধিতা কৰি প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰিছিল। বহুতো হিন্দু গোটে এই ৰায় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
মহিলাৰ দেৱাল
২০১৮ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰাই বিজয়নে ১৭৬টা সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সংগঠনৰ সৈতে বৈঠকৰ পিছত ঘোষণা কৰে যে ৰাজ্যখনৰ নৱজাগৰণৰ মূল্যবোধ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে নৱবৰ্ষৰ দিনা 'ভণিতা মাথিল' অৰ্থাৎ মানৱ শৃংখলা ৰূপত মহিলাৰ দেৱাল অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব। প্ৰভা বৰ্মায়ে অনুষ্ঠানটোৰ বাবে এটা থীম গীত মুকলি কৰা হয়।
২০১৯ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে আবেলি ৪:০০ বজাত কেৰালা ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত প্ৰায় তিনিৰ পৰা পাঁচ নিযুত মহিলাই প্ৰায় ৬২০ কিলোমিটাৰ বা 390 মাইল সুদীৰ্ঘ মানৱ শৃংখলা তৈয়াৰ কৰি মহিলাৰ দেৱালখন গঠন কৰিছিল। ৰাজ্যখনৰ উত্তৰ প্ৰান্তত কেৰালাৰ স্বাস্থ্য আৰু সামাজিক ন্যায় মন্ত্ৰী কে. কে. শৈলজাই কাছাৰগোডত দেৱালখন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেতা বৃন্দা কাৰাটৰ সৈতে দক্ষিণৰ তিৰুঅনন্তপুৰমত সমাপ্ত কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ কৰ্মীসকলে কাছাৰগোডৰ দেৱালত আক্ৰমণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল বুলি স্থানীয় গণমাধ্যমৰ প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছিল।
একেদিনাই কেৰালাত অনুষ্ঠিত অনুষ্ঠানটোৰ সমৰ্থনত নতুন দিল্লী, মুম্বাই, আৰু চেন্নাইকে ধৰি অন্যান্য ভাৰতীয় চহৰসমূহত ভণিতা মাথিলৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ মহিলা দেৱালৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।
কেৰালাৰ মহিলা দেৱালখন এতিয়ালৈকে নিৰ্মাণ কৰা বিশ্বৰ চতুৰ্থ সৰ্ববৃহৎ মানৱ শৃংখলা হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছে আৰু কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰা গঠিত সৰ্ববৃহৎ মানৱ শৃংখলা হিচাপে বিশ্ব অভিলেখো সৃষ্টি কৰিছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতত প্ৰতিবাদ শ্ৰেণী:ভাৰতত নাৰীৰ অধিকাৰ
অনামিকা (শ্ৰব্য এলবাম)
অনামিকা হৈছে ১৯৯২ চনত এন কে প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত মুক্তিলাভ কৰা এখন অসমীয়া আধুনিক গীতৰ শ্ৰব্য এলবাম। জুবিন গাৰ্গে এইটো এলবামেৰে অসমৰ সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰে। জুবিন আৰু উৎপল শৰ্মাই সংগীত পৰিচালনা কৰা এলবামটিৰ গীতৰ কথা জুবিন, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, ৰেনু শৰ্মা আৰু ববিতা শৰ্মাৰ। গীতকেইটিত কণ্ঠদান কৰে জুবিন আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে। সংগীত ব্যৱস্থাপনা উৎপল শৰ্মাৰ।
গীতৰ তালিকা
এলবামটিত মুঠ ৮ টা গীত আছে। 'অনামিকা' আৰু 'শুনা শুনা' গীত দুটিৰ সুৰ যুটীয়াভাৱে জুবিন আৰু উৎপল শৰ্মাৰ। বাকীকেইটি গীতৰ সুৰকাৰ জুবিন।
শ্ৰোতাৰ সঁহাৰি
thumb|right|300px|শ্ৰব্য কেছেটৰ বকলাৰ ভিতৰফাল জুবিন গাৰ্গে এইটো এলবামেৰে অসমৰ সংগীত জগতত খোজ দিয়ে। প্ৰথম এলবামটোতেই জুবিনে নিজৰ প্ৰতিভাৰ উমান দিয়ে আৰু অসমৰ সংগীত জগতৰ এক চিনাকি নাম হৈ পৰে। শ্ৰোতাৰ অভাৱনীয় সঁহাৰি লাভ কৰি এলবামটো বাণিজ্যিকভাৱে সফল এলবাম হিচাপে পৰিগণিত হয়। এলবামটোৰ জৰিয়তে জুবিনে অসমীয়া শ্ৰোতাক অসমীয়া থলুৱা সুৰ আৰু পশ্চিমীয়া ৰক সংগীতৰ মিশ্ৰণ ঘটাই এক অভিনৱ সুৰৰ জুতি দিয়ে। এলবামটোৱে অসমীয়া সংগীত উদ্যোগত এক নতুন মানদণ্ডৰ সৃষ্টি কৰি নতুন যুগৰ সূচনা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শ্ৰব্য এলবাম শ্ৰেণী:জুবিন গাৰ্গৰ এলবাম
ৰামধেনু জলপ্ৰপাত
ৰামধেনু জলপ্ৰপাত বা ৰেইনবো ওৱাটাৰফল পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিঙৰ কালেজ চাহ বাগিচাত অৱস্থিত এটা চিত্ৰময় জলপ্ৰপাত। গভীৰ অৰণ্য, চাহ বাগিচা, কালেজ উপত্যকাৰে আগুৰি থকা এই জলপ্ৰপাতটো ৰামধেনু গঠনৰ বাবে জনাজাত, যিটো পানীৰ টোপালবোৰৰ মাজেৰে সূৰ্য্যৰ পোহৰ ফিল্টাৰ হোৱাৰ বাবে ৰ’দঘাই দিনত দেখা যায়। এই জলপ্ৰপাতটোৰ নাম ইন্দ্ৰেনী চাংগো বা ৰামধেনু জলপ্ৰপাত, নেপালী শব্দ "ইন্দ্ৰেনি"ৰ নামেৰে, যাৰ অৰ্থ ৰামধেনু। ৰামধেনু জলপ্ৰপাতৰ পানী সতেজ আৰু বিশুদ্ধ, যাৰ বাবে ইয়াক পান কৰাটো নিৰাপদ।
অৱস্থান
ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিঙৰ কালেজ চাহ বাগিচাত গভীৰ অৰণ্য আৰু চাহ বাগিচাৰে আগুৰি থকা মন্দিৰ গাঁও গাঁৱত অৱস্থিত ৰামধেনু জলপ্ৰপাত। কালেজ উপত্যকাৰ গভীৰ ট্ৰাফৰ মাজেৰে বৈ যোৱা জলপ্ৰপাতটো যথেষ্ট চিত্ৰময়।
ৰামধেনু গঠন
জলপ্ৰপাতটোৰ নাম ৰামধেনু জলপ্ৰপাত উপযুক্তভাৱে দিয়া হৈছে কাৰণ দৰ্শকে ভাগ্য ভাল হ’লে জলপ্ৰপাতটোৰ সিপাৰে ৰামধেনু গঠনৰ মনোমোহা দৃশ্যপট অনুভৱ কৰিব পাৰে। ৰ’দঘাই দিনত পানীৰ টোপালবোৰৰ মাজেৰে ফিল্টাৰ হৈ যোৱা সূৰ্যৰ পোহৰে জলপ্ৰপাতটোত ৰামধেনুৰ সৃষ্টি কৰে। এই প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাই জলপ্ৰপাতটোৰ সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধি কৰে আৰু ইয়াক পৰ্যটকৰ বাবে জনপ্ৰিয় আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু কৰি তুলিছে।
কৰিবলগীয়া কামসমূহ
ৰামধেনু জলপ্ৰপাতত কৰিব পৰা এটা ভাল কাম হ’ল ট্ৰেকিং। দৰ্শকে জলপ্ৰপাতটোলৈ ট্ৰেকিং কৰি প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্য, গভীৰ অৰণ্য, চাহ বাগিচা আদি উপভোগ কৰিব পাৰে। ট্ৰেকিংটো যথেষ্ট প্ৰত্যাহ্বানজনক, আৰু ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দৰ্শনাৰ্থীসকলে শাৰীৰিকভাৱে সুস্থ হোৱাটো প্ৰয়োজন।
ভ্ৰমণৰ আদৰ্শ সময়
ৰামধেনু জলপ্ৰপাতটো চাবলৈ আদৰ্শ সময় হ’ল গ্ৰীষ্মকাল, কিয়নো বতৰটো সুখকৰ, আৰু জলপ্ৰপাতটো সম্পূৰ্ণ প্ৰবাহত থাকে। প্ৰচণ্ড সোঁতৰ বাবে জলপ্ৰপাতটো অত্যন্ত বিপদজনক হৈ পৰে বাবে বাৰিষাটো ভ্ৰমণৰ বাবে ভাল সময় নহয়। শীতকালত জলপ্ৰপাতটো জমা হৈ পৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ই কম আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে।
ৰামধেনু জলপ্ৰপাতলৈ কিয় যাব
ৰামধেনু জলপ্ৰপাত পশ্চিম বংগৰ অন্যতম আচৰিত জলপ্ৰপাত, আৰু ইয়াৰ অক্ষত প্ৰকৃতিৰ মাজত নিৰ্জন অৱস্থানে ইয়াক শান্তিপ্ৰেমী, প্ৰকৃতিপ্ৰেমী, আৰু ৰোমাঞ্চ আৰু দুঃসাহসিক কৰ্মৰ বাবে হাহাকাৰ কৰাসকলৰ বাবে এক আদৰ্শ গন্তব্যস্থান কৰি তুলিছে। ঠাইখনে এক নিস্তব্ধ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে য’ত দৰ্শকে জিৰণি ল’ব পাৰে আৰু প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যত জুতি ল’ব পাৰে। জলপ্ৰপাতটোৰ অক্ষত পৰিৱেশ আৰু ৰামধেনুৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ মুখামুখিয়ে ইয়াক পৰ্যটকৰ বাবে এক মন্ত্ৰমুগ্ধকৰ গন্তব্যস্থান কৰি তুলিছে। নগৰীয়া একাগ্ৰতাৰ পৰা বিৰতি বিচৰা যিকোনো ব্যক্তিৰ বাবে ই এক আদৰ্শ গন্তব্যস্থান।
উপসংহাৰ
পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিঙৰ কালেজ চাহ বাগিচাত অৱস্থিত ৰামধেনু জলপ্ৰপাত এটা সুন্দৰ প্ৰাকৃতিক আশ্চৰ্য্য। ৰ’দঘাই দিনত দেখা পোৱা ৰামধেনু গঠনৰ বাবে জলপ্ৰপাতটোৰ নাম ৰামধেনু জলপ্ৰপাত ৰখা হৈছে। ঠাইখনে এক নিস্তব্ধ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে য’ত দৰ্শকে জিৰণি ল’ব পাৰে আৰু প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিব পাৰে। জলপ্ৰপাতটো চাবলৈ সৰ্বোত্তম সময় হ’ল গ্ৰীষ্মকাল, আৰু দৰ্শকে ট্ৰেকিং আৰু অন্যান্য কাৰ্য্যকলাপত লিপ্ত হ’ব পাৰে। ৰামধেনু জলপ্ৰপাত শান্তিপ্ৰেমী, প্ৰকৃতিপ্ৰেমী, আৰু ৰোমাঞ্চ আৰু দুঃসাহসিক কৰ্মৰ বাবে হাহাকাৰ কৰাসকলৰ বাবে এক আদৰ্শ গন্তব্যস্থান।
কল্যাণী দাস
কল্যাণী দাস (Kalyani Das) (১৯০৭–১৯৮৩)হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বিপ্লৱী আৰু পশ্চিম বংগৰ জাতীয়তাবাদী।
পৰিয়াল
কল্যাণী দাস হৈছে ব্ৰাহ্ম সমাজৰ পৰিচিত শিক্ষক বেণী মাধব দাস আৰু সমাজ-কৰ্মী সৰলা দেৱীৰ ছোৱালী। তেওঁৰ ভনীয়েক বীণা দাসো এগৰাকী স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল।
শিক্ষা
কল্যাণী দাসে কুট্টাকৰ ৰভেনশ্ব' কলেজিয়েট স্কুলত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯২৮ চনত কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ
কল্যাণী দাস ছাত্ৰী সংঘৰ এগৰাকী সদস্য আছিল। এইটো হৈছে কলকাতাৰ নাৰীৰ বাবে এটা অৰ্ধ-বিপ্লৱী সংগঠন। বেংগল চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কল্যাণী দাসে ১৯৩০ চনত ছাত্ৰীসকলৰ প্ৰতিবাদত গুৰি ধৰিছিল। ১৯৩২ চনত চৰকাৰ-বিৰোধী কম-কাজৰ বাবে তেওঁক কৰায়ত্ত কৰা হৈছিল। একে সময়তে তেওঁৰ সহপাঠী, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী কমলা দাস গুপ্তাকো কৰায়ত্ত কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৮৩ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত কল্যাণী দাসৰ মৃত্যু হয়।
সাহিত্যৰাজি
কল্যাণী দাসে সম্পাদনা কৰা বেংগল স্পিকছ নামৰ গ্ৰন্থখন ১৯৪৪ চনত প্ৰকাশ হৈছিল আৰু কল্যাণীয়ে গ্ৰন্থখন ভনীয়েক বীণালৈ উচৰ্গিত কৰিছিল।
উৎসেচক
উৎসেচক (Enzyme) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ জৈৱিক অনুঘটক। উৎসেচকে ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণিৰ অনুবোৰক বিক্ৰিয়ক বোলে আৰু উৎসেচকে সিহঁতক উৎপাদক নামৰ অন্য অনুলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। কোষত সংঘটিত হোৱা প্ৰায় সকলো পৰিপাক ক্ৰিয়াতে উৎসেচকৰ প্ৰয়োজন হয়।
প্ৰায় ৫০০০তকৈও অধিক জৈৱ-ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াত উৎসেচকে অনুঘটক হিচাপে কাম কৰে। কিছু অনুঘটকীয় RNA অনুৰ বাদে বেছিভাগ উৎসেচকেই প্ৰ'টিন। উৎসেচকবোৰৰ বিশেষত্ব হৈছে, সিহঁতৰ অনন্য ত্ৰি-অক্ষীয় গাঁথনি।
সকলো অনুঘটকৰ দৰেই, উৎসেচকবোৰে সক্ৰিয়ন শক্তিৰ মান কম কৰি বিক্ৰিয়াৰ হাৰ বঢ়াই। কিছুমান উৎসেচকে বিক্ৰিয়কৰ পৰা উৎপাদক সৃষ্টিৰ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰায় নিযুত গুণ বৃদ্ধি কৰে। এনে এবিধ উৎসেচক হৈছে অক্টিডাইন ৫'-ফছফেট ডিকাৰ্ব'ক্সিলেইজ, যি নিযুত বছৰত সম্পন্ন হোৱা বিক্ৰিয়াটো মাত্ৰ মিলি ছেকেণ্ডতে সংঘটিত কৰাই। ৰাসায়নিকভাৱে, সকলো অনুঘটকৰ দৰে উৎসেচকবোৰেও বিক্ৰিয়াত প্ৰত্যক্ষভাৱে অংশ নলয় নাইবা বিক্ৰিয়াৰ সাম্যতাৰ পৰিবৰ্তনো নকৰে। অন্য অনুঘটক আৰু উৎসেচকৰ মাজৰ পাৰ্থক্য হৈছে, নিৰ্দিষ্ট উৎসেচকে কেৱল নিৰ্দিষ্ট বিক্ৰিয়াৰ গতিহে বৃদ্ধি কৰে। কিছুমান অন্য অনুৱেও উৎসেচকৰ কাৰ্যত প্ৰভাৱ পেলাই: বাধক বোৰে উৎসেচকৰ কাৰ্যকাৰিতা হ্ৰাস কৰে, আৰু সক্ৰিয়কবোৰে কাৰ্যকাৰিতা বৃদ্ধি কৰে। বেছিভাগ দৰৱ আৰু বিহ হৈছে বাধক। নিৰ্দিষ্ট উষ্ণতা আৰু pH পৰিসৰৰ বাহিৰতো উৎসেচকৰ কাৰ্যকাৰিতা হ্ৰাস পায়।
কিছুমান উৎসেচক ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহৃত হয়, উদাহৰণ স্বৰূপে, প্ৰতিজৈৱিকৰ সংশ্লেষণ। বিক্ৰিয়াৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ কিছুমান ঘৰুৱা সামগ্ৰীতো উৎসেচক ব্যৱহাৰ কৰা হয়: জৈৱিক ৱাছিং পাউডাৰত থকা উৎসেচকে, কাপোৰৰ পৰা প্ৰ'টিন, স্বেতসাৰ বা চৰ্বীৰ দাগবোৰ আঁতৰায়, meat tenderizerত থকা উৎসেচকে মাংসৰ প্ৰ'টিনবোৰ ক্ষুদ্ৰ অনুলৈ ৰূপান্তৰ কৰি সহজে চোবাব পৰা কৰি তোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জৈৱ যৌগ
ৰুবুল দাস
ৰুবুল দাস (Rubul Das) অসমৰ এগৰাকী লেখক তথা সাংবাদিক। ২০০০ চনৰ পৰাই সক্ৰিয় সাংবাদিকতাৰ সৈতে জড়িত ৰুবুল দাসে সম্প্ৰতি প্ৰথম খবৰ ৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ অসমীয়া খবৰ, নিউজ লাইভ , আছাম টকছ আদি বাতৰি কাকত আৰু নিউজ চেনেলৰ সৈতে জড়িত আছিল।
সাংবাদিকতা
হাইস্কুলীয়া দিনৰেপৰা সাংবাদিকতাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে তেওঁ। ২০০০ চনত ৰঙিয়াৰপৰা প্ৰকাশিত ‘অন্বয়’ নামৰ আলোচনীখনৰ সম্পাদনা সমিতিত এবছৰৰ বাবে জড়িত হৈ থকাৰ পিছত সাপ্তাহিক পৰিৱৰ্তন নামৰ সাপ্তাহিক কাকতখনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ গুৱাহাটীত অসমীয়া খবৰ কাকতত যোগদান কৰে। ইয়াৰ পিছতে অধুনালুপ্ত বঙাইগাঁও ক্লাছিফাইড (ইংৰাজী: Bongaigaon Classified) নামৰ কাকত এখনত কিছুদিনৰ বাবে কাম কৰে।
টেলিভিশ্বন অনুষ্ঠান
আছাম টকছ চেনেলত সম্প্ৰচাৰিত ৰুবুল দাসৰ টেলিভিশ্বন শ্ব'সমূহ হৈছে শ্বাৰ্প কাট উইথ ৰুবুল দাস (ইংৰাজী: Sharp Cut with Rubul Das), অফবীট (ইংৰাজী: Offbeat), কেনে আছে তেওঁলোক। ৰেপিড ফায়াৰ ব্ৰেকফ্ৰী (ইংৰাজী: Rapid Fire Breakfree) শীৰ্ষক ভিন্নধৰ্মী বাতৰিৰ অনুষ্ঠান এটাও কৰি আহিছে ৰুবুল দাসে।
ছদ্মনাম
অনুৰণন আদিত্য ছদ্মনামেৰে তেওঁ লিখি আহিছে বিভিন্ন গল্প। সাতসৰী আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা ছাইন’ এট্ৰিয়েল নোডৰ ভগৱান শীৰ্ষক গল্পটোৱে পাঠকৰ মনত এক নতুন চিন্তাৰ অৱকাশ দিছে বুলি বহু পাঠকে মন্তব্য কৰিছে। নীলিম আকাশ কাশ্যপৰ সৈতে বনলতা প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে তেওঁৰ নেতাজীঃ দুৰ্ঘটনা নহয় হত্যা! শীৰ্ষক গ্ৰন্থখন।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
ৰাধিকা আপ্টে
ৰাধিকা আপ্টে (Radhika Apte; জন্ম ৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চাভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰৰ শিল্পী। তামিলনাডুৰ ভেলোৰত জন্মলাভ কৰা ৰাধিকা ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল পুণেত। চিনেমাজগতত পদাৰ্পণ কৰাৰ পূৰ্বে তেখেতে নাটকৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। বলিউডৰ ফেণ্টাচি ছবি 'ৱাহ! লাইফ হ' ট' এইছি'ৰ (২০০৫) জৰিয়তে তেখেতে হিন্দীৰ ছবিজগতত খোজ পেলায়। তাৰ পিছৰে পৰা তেখেতে মাৰাঠী, তেলেগু, মালায়ালম, বঙালী আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০০৯ চনত এখন সামাজিক কাহিনীৰ বঙালী ছবি 'অন্তহীন'ৰ জৰিয়তে ৰাধিকা আপ্টেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ছবিৰ নায়িকা হিচাপে ভূমুকি মাৰিছিল। ২০১৫ চনত নিৰ্মিত হিন্দী ছবি 'বদলাপুৰ', 'হাণ্টাৰ' আৰু 'মাঝী – দ্য মাউণ্টেন মেন'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে ভূয়সী প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০১৬ৰ ছবি 'ফ'বিয়া' আৰু 'পাৰ্ছড'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও তেখেতে যথাযোগ্য স্বীকৃতি লাভ কৰে।
২০১৮ চনত ৰাধিকা আপ্টেই বহুল জনপ্ৰিয় ভিডিঅ' আৰু ছবি ষ্ট্ৰিমিং ৱেবছাইট 'নেটফ্লিক্স'ত তিনিটা বিশেষ প্ৰযোজনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। সেইকেইটা হ'ল: চাৰিজন পৰিচালকৰ চাৰিটা কাহিনীৰে সমৃদ্ধ 'লাষ্ট ষ্টৰিছ', থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছিৰিজ 'ছেক্ৰেড গেইমছ্', আৰু ভৌতিকধৰ্মী মিনি-চিৰিজ 'ঘাউল'। 'লাষ্ট ষ্টৰিজ'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে 'আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এমি বঁটা'ৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰে।
২০১৮ চনত নিৰ্মাণ হোৱা শ্ৰীৰাম ৰাঘাৱনৰ ব্লেক থ্ৰিলাৰ কমেডি 'অন্ধাধুন'ত ৰাধিকা আপ্তেই 'ছফি'ৰ চৰিত্ৰত এক স্মৰণীয় অভিনয় কৰে। এইখন ছবিক বহুতো সমালোচকে বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে আখ্যায়িত কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰাধিকাৰ জন্ম হৈছিল তামিলনাডুৰ ভেলোৰত। ১৯৮৫ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ভেলোৰস্থিত 'খ্ৰীষ্টীয়ান চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়'ত সেৱা আগবঢ়াই আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতৰ পিতৃ চাৰুদত্ত আপ্টে স্নায়ুচিকিৎসক আৰু পুণেৰ সাহায়াদ্ৰী চিকিৎসালয়ৰ এগৰাকী অধ্যক্ষ হৈছিলগৈ। ৰাধিকা আপ্টেয়ে পুণেস্থিত ফাৰ্গুছন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি আৰু গণিত বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।  পুণেত শৈশৱ আৰু কৈশোৰ কাল অতিবাহিত কৰাৰ সময়তেই, তেখেতে কথকশিল্পী-গৱেষক ৰোহিনী ভাটেৰ অধীনত আঠটা বছৰ কথকৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। সেইখিনি সময়তে ৰাধিকাই মঞ্চৰ জগততো জড়িত হৈ পৰিছিল আৰু মুম্বাইলৈ ছবি কৰিবলৈ যাবলৈ মন বান্ধিছিল। অৱশ্যে কেইমাহমানৰ পিছত, মুম্বাইত হোৱা অভিজ্ঞতাই তেখেতক নিৰুৎসাহিত কৰে আৰু ফলস্বৰূপে তেখেত পুনৰ নিজৰ ঠাই পুণেলৈ উভতি আহে। ২০১৮ চনত 'স্কুপ-হুপ'ৰ (Scoop Whoop) লগত হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত ৰাধিকাই এইছোৱা কালৰ কথা স্মৰণ কৰে--যি সময়ত তেখেতে থিয়েটাৰৰ জৰিয়তে উপাৰ্জন কৰা ৮,০০০-১০,০০০ টকাতে সন্তুষ্ট থাকিবলগীয়া হৈছিল। দেউতাকৰ পৰা আৰ্থিক সহায় নোলোৱাকৈ সেই টকাৰেই ৰাধিকাই প্ৰাত্যহিক জীৱন চলাই গৈছিল। এইছোৱা সময়তে অৰ্থাৎ, ২০০৯ চনত ৰাধিকাই জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবি 'ঘো মালা আছালা হাৱা' (মাৰাঠী) ত অভিনয় কৰে। তাৰপিছতেই ৰাধিকাই অভিনয় কৰে প্ৰথমখন হিন্দী ছবি 'শ্ব'ৰ ইন দ্যা চিটি'ত। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে 'ৰক্তচৰিত্ৰ', 'ৰক্ত চৰিত্ৰ ২' আৰু 'আই এম'ত অভিনয় কৰে।
পুণেলৈ অহাৰ পাছতেই ৰাধিকাই লণ্ডললৈ যোৱাৰ এটা তাৎক্ষণিক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। লণ্ডনৰ 'ত্ৰিনিটি লাবান কনজাৰভেটৰি অৱ মিউজিক এণ্ড ডান্স'ত তেখেতে এবছৰৰ বাবে সমসাময়িক নৃত্য শিকাৰ পৰিকল্পনা কৰে। তাতেই ৰাধিকাই জীৱনসংগী বেনেডিক্ট টেইলৰক লগ পায়। পৰৱৰ্তীসময়ত বেনেডিক্ট পুণেলৈ আহে আৰু বিভিন্ন কামৰ বাবে মুম্বাইলৈ অহা-যোৱা কৰি থাকে। কিন্তু পূৰ্বৰ নেতিবাচক অভিজ্ঞতাৰ বাবে ৰাধিকা মুম্বাইলৈ যাব বিচৰা নাছিল। অৱশেষত এবছৰৰ পাছত ৰাধিকাই নিজৰ সিদ্ধান্ত সলায় আৰু মুম্বাইলৈ যাবলৈ থিৰাং কৰে। ৰাধিকাৰ দ্বিতীয়টো মুম্বাই-যাত্ৰা যথেষ্ট সুখব্যঞ্জক আছিল।
প্ৰথমাৱস্থাৰ চৰিত্ৰসমূহ (২০০৫-২০১০)
২০০৫ চনত হিন্দী ছবি 'ৱাহ! লাইফ হ' ট' এইছি'ত এটা সাধাৰণ চৰিত্ৰত ৰূপায়ণ কৰি ৰাধিকা আপ্টেই বলিউডত খোজ পেলায়। মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়তে জড়িত হৈ পৰা সেই বিশেষ প্ৰকল্পটো তেখেতে কেৱল আনন্দৰ বাবে ('just for fun') কৰা বুলি পাছত প্ৰকাশ কৰে। অনাহিতা অবেৰয়ৰ নাটক 'বোম্বাই ব্লেক'ত ৰাধিকাৰ অভিনয় দেখি অভিনেতা ৰাহুল বসুৱে তেখেতৰ বিষয়ে পৰিচালক অনিৰুদ্ধ ৰায়চৌধুৰীক জনায়। ৰায়চৌধুৰীয়ে ৰাধিকাক তাৰপিছত 'অন্তহীন'ত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ দিয়ে। টিভি সাংবাদিক বৃন্দা ৰয় মেননৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰা ৰাধিকাক তেখেতৰ অভিনয়ৰ বাবে 'টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া'ত ৰিধিমা ছিলে উচ্চ প্ৰশংসা কৰে।
২০০৯ চনত ৰাধিকাই কেবিচি প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত 'ঘো মালা আছালা হাৱা'ত অভিনয় কৰে য'ত তেখেতে সাবিত্ৰী নামৰ এগৰাকী গাঁৱলীয়া চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ২০১০ চনত ৰাধিকাক দেখা যায় মানিজ প্ৰেমনাথৰ থ্ৰিলাৰ ছবি 'দ্য ৱেইটিং ৰূম'ত। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰাধিকাই ৰাম গোপাল বাৰ্মাৰ ৰক্ত চৰিত্ৰ আৰু ৰক্ত চৰিত্ৰ-২ত দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। লণ্ডনৰ পৰা অহাৰ পাছত ৰাধিকাক এখন বিগ বাজেটৰ হিন্দী ছবিত অভিনয়ৰ সুযোগ দিয়া হৈছিল যদিও শেষমুহূৰ্তত 'অধিক মেদবহুল' (ৰাধিকাৰ মতে) বুলি কৈ তেখেতক সেই প্ৰকল্পৰ পৰা বিচ্ছেদিত কৰা হয়।
উত্থান আৰু সাফল্যাভিমুখী যাত্ৰা (২০১১–বৰ্তমান)
২০১১ চনত একতা কাপুৰৰ প্ৰযোজনাত ৰাধিকাই 'আই এম' আৰু 'শ্বৌৰ ইন দ্য চিটি'ত অভিনয় কৰিছিল। আন্না হাজাৰেৰ আন্দোলনৰ অনুপ্ৰেৰণা লৈ ভাবে-ছুকথংকৰে ০১২ চনত নিৰ্মাণ কৰা ছবি 'হা ভাৰত মাঝা'ত ৰাধিকাই তাৰপিছত কাম কৰে। ১৪ দিনতে চিত্ৰগ্ৰহণ শেষ হোৱা ছবিখন বহুতো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।  ২০১২ চনত ৰাধিকাই মাৰাঠী ছবি 'টুকাৰাম' আৰু প্ৰথমখন তামিল ছবি 'ধোনী'ত অভিনয় কৰে। ধোনীত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ৰাধিকালৈ শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেত্ৰীৰ SIIMA বঁটাৰ মনোনয়ন আগবঢ়োৱা হয়। ২০১৩ চনত ৰাধিকাই বঙালী ছবি 'ৰূপকথা নয়'ত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনত ৰাধিকাই মাৰাঠী, বঙালী, তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ ছবি যথাক্ৰমে 'পষ্টকাৰ্ড', 'পেণ্ডুলাম', 'লিজেণ্ড' আৰু 'ভেত্ৰী ছেলভান'ত অভিনয় কৰে।
২০১৮ চনত ৰাধিকাই অক্ষয় কুমাৰ আৰু সোনম কাপুৰৰ সৈতে আৰ. বাল্কিৰ ছবি 'পেডমেন'ত অভিনয় কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০১১ চনত ৰাধিকা আপ্টেয়ে সংগীতশিল্পী বেনেডিক্ট টেইলৰক লণ্ডনত লগ পায়। ২০১২ চনত দুয়োয়ে বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
গাম-ক'ভিড-ভেক
গাম-ক'ভিড-ভেক (Gam-COVID-Vac; Гам-КОВИД-Вак) হৈছে ৰাছিয়াৰ Gamaleya Research Institute of Epidemiology and Microbiologyয়ে উদ্ভাৱন কৰা ক'ভিড-১৯ৰ এবিধ প্ৰতিষেধক। এই প্ৰতিষেধকটো Ministry of Health of the Russian Federationত ২০২০ চনৰ ১১ আগষ্টত পঞ্জীয়ণ কৰা হৈছিল। ২০২০ চনৰ ৮ আগষ্টলৈকে এই প্ৰতিষেধকৰ ক্লিনিকেল ট্ৰাইল প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। জাৰ্মান বাতৰি কাকত Der Tagesspiegelৰ মতে ভাৰত, ব্ৰাজিল, চৌদি আৰৱ আদি কুৰি খনতকৈও অধিক দেশে এই প্ৰতিষেধকৰ প্ৰতি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে।
ইতিহাস
২০২০ চনৰ ১১ আগষ্টত ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাডিমিৰ পুটিনে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষণ সম্পন্ন হোৱাৰ আগতেই প্ৰতিষেধকৰ অনুমোদন প্ৰদানৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০২০ চনৰ অক্টোবৰত ৰাছিয়াত প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ আশা কৰা হৈছে আৰু বৈদেশিক বজাৰত এই প্ৰতিষেধকৰক "স্পুটনিক V (Sputnik V)" বুলি নামকৰণ কৰা হ'ব। ৰাছিয়া আৰু অন্য দেশৰ বিশেষজ্ঞসকলে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈ অনুমোদন জনোৱা বাবে সুৰক্ষাৰ নীতি পালন কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে, কিয়নো তৃতীয় পৰ্যায়ত এই প্ৰতিষেধকৰ সফলতাৰ হাৰ মাত্ৰ ৪০% আছিল।
বিৱৰণ
গামালয়াৰ প্ৰতিষেধকটো হৈছে একপ্ৰকাৰৰ ভাইৰেল ভেক্টৰ প্ৰতিষেধক। ই মানৱ এডেন'ভাইৰাছ (adenovirus) — এবিধ সাধাৰণ পানী লগা জ্বৰৰ ভাইৰাছ — ছাৰ্ছ কভ ২ ভাইৰাছৰ স্পাইক প্ৰ'ট্ৰিনৰ সৈতে সংলগ্ন কৰি এক অসংক্ৰমণ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ উদ্দীপন সৃষ্টি কৰে। "ইবলা ভাইৰাছৰ বিপক্ষে কাৰ্যকৰী, লগতে MERS virusৰ প্ৰতিষেধক" উদ্ভাৱন কৰা বুলি দাবী কৰা একেটা চৰকাৰী পৰীক্ষাগাৰতে গাম-কভিড-ভেকৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ শ্ৰেণী:প্ৰতিষেধক
মায়া সভ্যতা
ধ্ৰুপদী কালত ঐশ্বৰিক ৰজাৰ ধাৰণাটোক কেন্দ্ৰ কৰি শাসনকাৰ্য চলিছিল। ৰজাক নশ্বৰ জগত আৰু দেৱলোকৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে কাম কৰা বুলি ভবা হৈছিল। ৰজাজন আছিল পিতৃ-বংশানুক্ৰমিক আৰু সাধাৰণতে জ্যেষ্ঠ পুত্ৰকে ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এজন সম্ভাৱ্য ৰজা সফল যুদ্ধ নেতাৰ লগতে এজন শাসক হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছিল। মায়াৰ ৰাজনীতিত কেন্দ্ৰীভূত ক্ষমতা প্ৰণালীয়েই আছিল প্ৰভাৱশালী শক্তি। অৱশ্যে ই কেনেকৈ এখন ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক গঠনক প্ৰভাৱিত কৰিছিল সেয়া ৰাজ্যভেদে ভিন্ন আছিল। ধ্ৰুপদী কালৰ শেষৰ ফালে অভিজাত শ্ৰেণীৰ আকাৰ বৃদ্ধি পাবলৈ লয় আৰু ইয়াৰ ফলত পূৰ্বতে থকা ৰজাৰ একচেটিয়া শক্তি হ্ৰাস পায়। মায়াসকলে কাঠ, জেড (একপ্ৰকাৰ মাৰ্বল), অবচিডিয়ান (আগ্নেয়শিলা), চিৰামিক, মূৰ্তিযুক্ত শিলৰ কীৰ্তিচিহ্ন, ষ্টাকো আৰু সূক্ষ্ম দেৱাল অংকনকে ধৰি পচনশীল আৰু অপচনশীল দুয়োবিধ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰি অত্যাধুনিক কলাৰ ধৰণসমূহ বিকশিত কৰিছিল।
ভূগোল
মায়া সভ্যতাই দক্ষিণ-পূব মেক্সিকো আৰু উত্তৰ মধ্য আমেৰিকা সামৰি এক বিস্তৃত অঞ্চল দখল কৰিছিল। এই অঞ্চলটোত সমগ্ৰ য়ুকাটান উপদ্বীপ আৰু বৰ্তমানৰ গুৱাটেমালা আৰু বেলিজৰ আধুনিক দেশসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা সমগ্ৰ অঞ্চল, লগতে হণ্ডুৰাছ আৰু এল চালভাডৰৰ পশ্চিম অংশ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। উপদ্বীপৰ অধিকাংশ কিছুসংখ্যক পাহাৰ বা পৰ্বত আৰু সাধাৰণতে নিম্ন উপকূলীয় অঞ্চলৰ সৈতে এক বিশাল সমভূমিৰ দ্বাৰা গঠিত।
পেটেন অঞ্চলটো ঘন অৰণ্যযুক্ত আৰু ভূভাগত সোমাই থকা চূণশিলৰ সমভূমিৰে গঠিত। পেটেনৰ কেন্দ্ৰীয় নিষ্কাশন অৱবাহিকাত চৈধ্যটা হ্ৰদৰ ধাৰা আছে। দক্ষিণে গুৱাটেমালাৰ উচ্চভূমিৰ ফালে সমভূমিৰ উচ্চতা ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পায়। উত্তৰ পেটেন আৰু বেলিজ, কুইণ্টানা ৰুৰ অধিকাংশ, দক্ষিণ কাম্পেচে আৰু য়ুকাটান ৰাজ্যৰ দক্ষিণৰ এটা অংশ ঘন অৰণ্যই আৱৰি আছে। উত্তৰ ফালে ঘন ঘাঁ‌হনিৰে গঠিত নিম্ন অৰণ্য অঞ্চল।
চকনুস্কোৰ উপকূল অঞ্চল চিয়েৰা মাদ্ৰে দে চিয়াপাছৰ দক্ষিণে অৱস্থিত। ইয়াত এক ঠেক উপকূলীয় সমভূমি আৰু চিয়েৰা মাদ্ৰেৰ পাদদেশ অৱস্থিত। মায়া উচ্চভূমি চিয়াপাচৰ পৰা গুৱাটেমালালৈ পূব দিশলৈ বিস্তৃত হৈ চিয়েৰা দে লছ কুচুমাটানেছত সৰ্বোচ্চ স্থানত উপনীত হয়। উচ্চভূমি অঞ্চলৰ প্ৰধান প্ৰাক-কলম্বিয়ান জনসংখ্যা কেন্দ্ৰবোৰ গুৱাটেমালা উপত্যকা আৰু কুৱেটজালটেনাংগো উপত্যকা আদি সৰ্ববৃহৎ উচ্চভূমি উপত্যকাত অৱস্থিত আছিল। দক্ষিণৰ উচ্চভূমিত প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় উপকূলৰ সমান্তৰালভাৱে এলানি আগ্নেয়গিৰি শৃংগ আছে। উচ্চভূমিসমূহ উত্তৰে ভেৰাপাজলৈ বিস্তৃত আৰু ক্ৰমাৎ পূবলৈ নামি অহা।
ইতিহাস
মায়া সভ্যতাৰ ইতিহাসক তিনিটা প্ৰধান যুগত ভগোৱা হয়। এইকেইটা ক্ৰমে প্ৰাক-ধ্ৰুপদী, ধ্ৰুপদী আৰু উত্তৰ-ধ্ৰুপদী কাল। পৌৰাণিক যুগৰ পিছতেই এই সময়ছোৱাৰ আৰম্বণি ঘটিছিল আৰু এই কালছোৱাত প্ৰাথমিক গাঁওসমূহ স্থাপন হোৱাৰ লগতে কৃষিকাৰ্যৰ উন্মেষ ঘইছিল। আধুনিক কালৰ পণ্ডিতসকলে এই কালবিভাজনসমূহক সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বা পতনতকৈও মায়া সময়পঞ্জীৰ অনিয়মীয়া বিভাজন বুলিহে মত প্ৰকাশ কৰে। একোটা কালবিভাজনৰ আৰম্ভণি আৰু শেষৰ তাৰিখৰ ক্ষেত্ৰত লেখকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ১০০ বছৰলৈকে তাৰতম্য থাকিব পাৰে।
সমাজ
প্ৰাৰম্ভিক প্ৰাক-ধ্ৰুপদী কালৰ পৰাই মায়া সমাজত অভিজাত আৰু সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ লোকৰ মাজত স্পষ্ট বিভাজন আছিল। সময়ৰ লগে লগে যেতিয়া জনসংখ্যা বাঢ়িবলৈ লয় তেতিয়া বিভিন্ন বিভাগসমূহ অধিক পৰিমাণে সুনিৰ্দিষ্ট হৈ পৰে আৰু ৰাজনৈতিক গাঁ‌থনিটো অধিক জটিল হৈ পৰে। ধ্ৰুপদী কালৰ শেষলৈ জনসংখ্যা অত্যধিক বৃদ্ধি পোৱাৰ লগতে শতাধিক নগৰ এক জটিল ৰাজনৈতিক গাঁ‌থনিৰে সংযুক্ত হয় আৰু সমাজৰ চহকী লোকৰ শ্ৰেণীটোৱে বিশাল আকাৰ লাভ কৰে। শিল্পকাৰ (কমাৰ, স্থপতিবিদ, কুমাৰ আদি), নিম্নবৰ্গৰ পুৰোহিত আৰু বিষয়া, বণিক আৰু সৈনিকসকলক লৈ সম্ভৱতঃ এক মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰো বিকাশ ঘটে। সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ লোকৰ ভিতৰত আছিল কৃষক, লগুৱা, বনুৱা আৰু দাসসকল। খিলঞ্জীয়া বুৰঞ্জীবিদসকলৰ মতে সন্মানীয় পৰিয়াল বা বংশ একোটাই ভূমিসমূহ অধিকাৰ কৰিছিল। ভূমিৰ এই অধিকাৰ বংশানুক্ৰমিক আছিল আৰু আবাসিক চৌহদৰ ভিতৰতে মৃতকৰ সমাধি দিয়া কাৰ্যৰ দ্বাৰা এই অধিকাৰ পুনৰাই সাব্যস্ত কৰা হৈছিল।
ৰজা আৰু ৰাজসভা
ধ্ৰুপদী কালৰ মায়া শাসনকাৰ্য ৰাজকীয় পৰম্পৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল আৰু ধ্ৰুপদী মায়া শিল্পকলাৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে ইয়াৰ চিত্ৰন পৰিস্ফুট হৈছে। ৰজাক অৰ্ধ-দৈৱিক সত্তাহিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ আছিল নশ্বৰ জগত আৰু দৈৱলোকৰ মধ্যস্থতাকাৰীস্বৰূপ। আদিম কালৰে পৰা ৰজাসকলক মায়াসকলৰ গোমধানৰ দেৱতাৰ সৈতে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। এই দেৱতাৰ উপহাৰ গোমধান আছিল সমগ্ৰ মেছো-আমেৰিকান সভ্যতাৰ আধাৰ। ৰাজকীয় উত্তৰাধিকাৰ পুৰুষ বংশানুক্ৰমিক হিচাপে হৈছিল। অন্যথা ৰাজ্যৰ পতন হোৱাৰ আশংকা থাকিলেহে ৰাণীৰ হাতত ৰাজকীয় ক্ষমতা অৰ্পণ কৰা হৈছিল। জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ক্ষমতাৰ স্বাভাৱিক উত্তৰাসুৰী আছিল। কমবয়সীয়া ৰাজকোঁ‌ৱৰক 'চ'ক' আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ উত্তৰাধিকাৰীক 'বাহ চ'ক' বোলা হৈছিল। কমবয়সীয়া কোঁ‌ৱৰৰ ল'ৰালিকালটো বিভিন্ন লোকাচাৰৰে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰীতি আছিল পাঁ‌চ বা ছয় বছৰ বয়সৰ ৰক্তদিয়া অনুষ্ঠান। ৰাজপৰিয়ালৰ হোৱাৰ লগতে ৰজাৰ উত্তৰাধিকাৰীজন এজন সফল সেনানায়ক হোৱাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল আৰু যুদ্ধবন্দী কৰায়ত্তকৰণৰ যোগেদি এই কথা সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। নতুন ৰজাৰ ৰাজ্যাভিষেক এক বিস্তৃত কাৰ্যসূচী আছিল। জাগুৱাৰ ছালৰ কুচনত ৰাজ আসন গ্ৰহণ কৰা, নৰবলি দিয়া আৰু জেড পাথৰখচিত তথা কেটজেল চৰাইৰ পাখিৰে সজ্জিত শিৰোস্ত্ৰাণ, কাৱিল দেৱতাৰ চিহ্নযুক্ত ৰাজদণ্ড আদি ৰাজকীয় ক্ষমতাৰ চিহ্ন ধাৰণ কৰাটো এই কাৰ্যসূচীসমূহৰ অন্তৰ্গত আছিল।
মায়াসকল আছিল ৰাজতন্ত্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু বিষয়াকেন্দ্ৰিক ব্যৱস্থাৰ আধিপত্য ইয়াত নাছিল। প্ৰশাসন আছিল বহুতৰপীয়া আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে বিষয়বাবসমূহৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। বিষয়াসকলে নিজৰ জীৱনকালত পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। তেওঁলোকক ওপৰত পৃষ্ঠপোষকসকলৰ মালিকীস্বত্ব থকা বুলি কোৱা হৈছিল আৰু এই সম্পৰ্কটো আনকি পৃষ্ঠপোষকগৰাকীৰ মৃত্যুৰ পিছতো অব্যাহত থাকিছিল। মায়া ৰাজসভা এক ভব্য আৰু বহুমুখী ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান আছিল। এই ৰাজসভাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট গঠন নাছিল। প্ৰতিজন শাসকে নিজৰ বিচাৰধাৰাৰে একোখন ৰাজসভা গঠন কৰিছিল। ৰজা বা শাসনকৰ্তাক কোৱা হৈছিল অজাৱ। অতিকৈ সম্ভ্ৰান্ত আৰু প্ৰাচীন ৰাজপৰিয়ালৰ ৰজাসকলক কুহুল অজাৱ বা দৈৱিক শাসক আখ্যা দিয়া হৈছিল। ধ্ৰুপদী কালত আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজ্যসমূহৰ ৰজাসকলে কেমোমটে (ওপৰৰ ৰজা বা উচ্চস্থানীয় ৰজা) উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। শেষ ধ্ৰুপদী কাললৈ কুহুল অজাৱসকলৰ ক্ষমতা হ্ৰাস পাইছিল আৰু ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাটোত অভিজাত শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্তি বিস্তাৰিত হৈ পৰিছিল।
বেহা-বেপাৰ
মায়াসকলে নিজৰ এলেকাতে বেপাৰ-বাণিজ্য সীমাবদ্ধ নাৰাখি ইয়াক বৃহত্তৰ মেছোআমেৰিকা আৰু ইয়াৰ বাহিৰৰ ঠাইলৈয়ো সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল। আনকি মধ্য মেক্সিকোতো প্ৰাক ধ্ৰুপদী কালৰ মায়া বণিজ নিবাসৰ সূত্ৰ পোৱা গৈছে। মায়া এলেকাৰ বাহিৰত থকা মেছোআমেৰিকাৰ ভিতৰুৱা অঞ্চলৰ বাণিজ্য পথসমূহ বিশেষকৈ মধ্য মেক্সিকো আৰু উপসাগৰীয় উপকূল অঞ্চলত কেন্দ্ৰীভূত আছিল। প্ৰাক ধ্ৰুপদী কালত চিনচেন ইট্‌জা আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য আন্তঃজালৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। ইয়ালৈ কলম্বিয়া আৰু পানামাৰ পৰা সোণৰ পাট আৰু নিউ মেক্সিকোৰ পৰা নীলকান্তমণি (turquoise) আমদানি কৰা হৈছিল। বিলাসী আৰু অত্যাৱশ্যকীয় দুয়োধৰণৰ সামগ্ৰীৰেই অধিক দূৰত্বৰ বণিজ সম্বৱতঃ ৰাজপৰিয়ালে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। বেপাৰৰ জৰিয়তে আহৰণ কৰা মৰ্যাদাপূৰ্ণ সামগ্ৰীসমূহ নগৰপালিকাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে সামন্ত অথবা মিত্ৰপক্ষক মিত্ৰতা তথা আনুগত্যৰ চিনস্বৰূপে উপহাৰ হিচাপে দিয়া হৈছিল।
বাণিজ্য পথসমূহেৰে কেৱল সামগ্ৰীৰেই আহ-যাহ হোৱা নাছিল। ই আছিল মেছোআমেৰিকাজুৰি জনগণ আৰু চিন্তা-ধাৰণাৰ আদান-প্ৰদানৰ পথ গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰসমূহৰ উত্থান আৰু পতনৰ সৈতে বাণিজ্য পথসমূহ সলনি হৈছিল। স্পেনিছসমলৰ দিগ্বিজয়েও কাকাৱ, এনাটো, বেনিলা আদি ফল-শস্যৰ বেহা-বেপাৰ বন্ধ কৰিব পৰা নাছিল।
শিল্পকলা
মায়া কলা মূলতঃ ৰাজসভাৰ কলা। ই প্ৰায় একচেটিয়াভাৱে মায়া অভিজাত শ্ৰেণী আৰু তেওঁলোকৰ জগতখনৰ সৈতে জড়িত। মায়া কলা পচনশীল আৰু দীৰ্ধস্থায়ী দুয়োবিধ সামগ্ৰীৰ পৰাই তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু এইবিলাকে মায়াসকলক তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল। বৰ্তমানেও বৰ্ত্তি থকা মায়া কলাসমূহে মায়াই সৃষ্টি কৰা কলাৰ কেৱল এক ক্ষুদ্ৰ অংশকহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যদিও ই আমেৰিকাৰ আন যিকোনো পৰম্পৰাৰ কলাসমূহৰ তুলনাত বিভিন্ন বিষয়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মায়া কলাৰ বহুতো আঞ্চলিক শৈলী আছে আৰু বৰ্ণনামূলক পাঠ বহন কৰাত প্ৰাচীন আমেৰিকাৰ ভিতৰত ই অনন্য। বৰ্তমানেও বিদ্যমান মায়া কলাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন শেষ ধ্ৰুপদী কালৰ।
স্থাপত্য
মায়াসকলে এক বিস্তৃত স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল। মায়া স্থাপত্যত বিভিন্ন কলাৰ লগতে চিত্ৰলৈখিক বা হাইৰোগ্লিফিক লেখাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। মায়াসকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত স্থাপত্যসমূহে মায়া সমাজৰ কাৰুশিল্পৰ পাৰদৰ্শিতা, কেন্দ্ৰীভূত সংগঠন আৰু বৃহৎ কৰ্মশক্তি সংগ্ৰহ কৰাৰ ৰাজনৈতিক উপায়ৰ প্ৰমাণ দিয়ে। এটা ডাঙৰ অভিজাত বাসগৃহ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আনুমানিক ১০,৬৮৬ দিনৰ আৰু সাধাৰণ লোকৰ কুটিৰৰ বাবে ৬৭ দিনৰ প্ৰয়োজন হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছে। লগতে এই কথা অনুমান কৰা হৈছে যে এক বৃহৎ বাসস্থান নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় শ্ৰম বা বনুৱাৰ ৬৫% নিৰ্মাণকাৰ্যত ব্যৱহৃত শিলৰ খনন, পৰিবহণ আৰু চিকুণোৱা কাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। চূণশিল আধাৰিত প্লাষ্টাৰৰ নিৰ্মাণ আৰু প্ৰয়োগৰ বাবে ২৪% বনুৱাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। মুঠৰ ওপৰত এজন সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বাবে বাসস্থান নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ৮০ ৰ পৰা ১৩০জন পূৰ্ণকালীম শ্ৰমিক ব্যৱহাৰ কৰি আনুমানিক দুইৰ পৰা তিনি মাহৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। ধ্ৰুপদী কালৰ এখন চহৰ টিকাল ২০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৭.৭ বৰ্গ মাইল) জুৰি বিস্তৃত আছিল। ইয়াৰ নগৰ কেন্দ্ৰৰ পৰিসৰ আছিল ৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২.৩ বৰ্গ মাইল)। এনে এখন চহৰ নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় শ্ৰম আছিল অপৰিসীম। মায়াসকলে নিৰ্মাণ কৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ গাঁথনিবোৰ আছিল প্ৰাক-ধ্ৰুপদী কালৰ।
ভাষা আৰু লেখনশৈলী
২০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগলৈকে মায়াসকলৰ মাজত কেৱল এটাই ভাষা প্ৰচলিত আছিল। ভাষাতত্ত্ববিদসকলে ইয়াক প্ৰ'ট'-মায়া ভাষা নামেৰে নামকৰণ কৰিছে। প্ৰ'ট'-মায়া শব্দ সম্ভাৰৰ বিশ্লেষণ কৰি এই কথাৰ সূত্ৰ পোৱা যায় যে প্ৰ'ট' মায়া আদিস্থান গুৱাটেমালাৰ উচ্চভূমি। অৱশ্যে এই কথাৰ নিৰ্ণায়ক প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই। প্ৰাক-ধ্ৰুপদী কালত প্ৰ'ট'-মায়াৰ বিস্তাৰ ঘটি হুৱাষ্টেকান, গ্ৰেটাৰ কিচিয়ান, গ্ৰেটাৰ কাঞ্জোবালান, মেমিয়ান, জেল্টালান-কোলান আৰু য়ুকাটেকানকে ধৰি এক ভাষাগোষ্ঠী গঠন কৰে। প্ৰাক-কলম্বিয়ান কালত এই ভাষাগোষ্ঠীৰ অধিক প্ৰসাৰ ঘটি ৩০টাতকৈও অধিক ভাষাৰ সৃষ্টি হয় আৰু আধুনিক কাললৈকে এইসমূহ বৰ্তি থাকে। ধ্ৰুপদী যুগৰ মায়া পাঠসমূহক ধ্ৰুপদী মায়া ভাষা কোলান বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে। কামিনালজুয়ুত পোৱা প্ৰাক ধ্ৰুপদী কালৰ পাঠ্যৰ নমুনাসমূহৰো কোলানৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা যেন বোধ হয়।
মায়া লেখনশৈলীক আমেৰিকান অঞ্চলৰ প্ৰাক-কলম্বিয়ান অধিবাসীসকলৰ অন্যতম মাইলৰ খুটি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মেছোআমেৰিকাত বিকাশ লাভ কৰা এক ডজনতকৈও অধিক লেখনশৈলীৰ ভিতৰত ইয়েই আটাইতকৈ উন্নত আছিল। ৩০০-২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই পেটেন অৱবাহিকাত মায়া লিপিৰ উপস্থিতিৰ প্ৰাচীনতম চিহ্ন পোৱা যায়। অৱশ্যে এই লেখনশৈলীৰ পূৰ্বতে এপি-অলমেক বা জেপোটেকৰ দৰে ভিন্ন মেছোআমেৰিকান লেখনশৈলীৰো প্ৰচলন আছিল। গুৱাটেমালাৰ উপকূলীয় অঞ্চলত খ্ৰীষ্টিয় প্ৰথম শতিকাৰ শেষৰভাগলৈ বা দ্বিতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে মায়া লিপিৰ আৱিৰ্ভাব ঘটে। ইথমিয়ান আৰু আদি মায়া লিপিৰ সাদৃশ্যলৈ লক্ষ্য কৰিলে উমান পাব পাৰি যে দুয়োবিধ লিপিয়ে সমসাময়িকভাৱে বিকাশ লাভ কৰিছিল। ২৫০ চনলৈকে মায়া লিপিয়ে অধিক মান্য আৰু স্থৱিৰ ৰূপ পায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব শ্ৰেণী:মায়া সভ্যতা
ধৰ্মপুস্তক
ধৰ্মপুস্তক প্ৰথম অসমীয়া ছপা পুথি; ই বাইবেলৰ অসমীয়া অনুবাদ। শ্ৰীৰামপুৰৰ মিছনেৰী উইলিয়াম কেৰিৰ উদ্যোগত ১৮১৩ চনত নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰৰ নিবাসী আত্মাৰাম শৰ্মাই বাইবেলৰ নিউ টেষ্টামেনখন ধৰ্মপুস্তক নামেৰে অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰে। ৮৬৪ পৃষ্ঠাৰ এই গ্ৰন্থখন ছপাবৰ বাবে অতি পাতল তুলাপাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকৃত সংস্কৰণটো লণ্ডনৰ ব্ৰিটিছ গ্ৰন্থাগাৰত সংৰক্ষিত কৰি ৰখা হৈছে। ১৮৩৩ চনত পুনৰায় উইলিয়াম কেৰিৰ উদ্যোগত আত্মৰাম শৰ্মাই বাইবেলৰ অল্ড টেষ্টামেন খনো ধৰ্মপুস্তক (আদিভাগ) নামেৰে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে। ১২০০ পৃষ্ঠাৰ এই গ্ৰন্থখন ৩৯টা অধ্যায়ত সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল। ৩৯টা অধ্যায় মানে বাইবেলৰ পুৰণি নিয়মৰ ৩৯ খন পুস্তক।
বৰ্ণৰ ব্যৱহাৰ
ধৰ্মপুস্তকত অসমীয়া ৰ আৰু ৱ আখৰ দুটাৰ ব্যৱহাৰ আছিল। ১৮১৩ চনত ছপা ধৰ্মপুস্তকৰ ৰ আখৰৰ দুটা ৰূপ আছিল ৰ আৰু ৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
এলবাৰ্ট বান্দুৰা
এলবাৰ্ট বান্দুৰা (Albert Bandura, জন্ম-৪ ডিচেম্বৰ ১৯২৫) হৈছে এগৰাকী কানাডীয়-আমেৰিকান মনোবিজ্ঞানী। তেখেত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবিজ্ঞান বিভাগত ডেভিড ষ্টাৰ জৰ্ডান প্ৰফেচাৰ এমিৰেটাছ। মনোবিজ্ঞান আৰু শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা একাধিক উল্লেখযোগ্য বৰঙণিৰ বাবে বান্দুৰা জনাজাত। তেখেতৰ কেইখনমান ঘাঁই বিচৰণস্থলী হৈছে-সামাজিক বোধগত তত্ত্ব, থেৰাপি, আৰু ব্যক্তিত্ব মনোবিজ্ঞান। আচৰণবাদ আৰু বোধগত মনোবিজ্ঞানৰ মাজত একধৰণৰ উত্তৰণ ঘটোৱাৰ ক্ষেত্ৰত বান্দুৰাৰ ভূমিকা লেখত ল'বলগীয়া। বান্দুৰাই সামাজিক শিকন তত্ত্ব (যাক সামাজিক বোধগত তত্ত্ব হিচাপে পুনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে), স্ব-কাৰ্যকাৰিতা আৰু পৰ্যবেক্ষণমূলক শিকনলৈ প্ৰভাৱশালী বৰঙণি আগবঢ়াইছে। তেখেতৰ তত্ত্বাৱধানত সম্পন্ন হোৱা ব'ব' পুতলাৰ পৰীক্ষা স্মৰণীয়।
২০০২ চনত সম্পন্ন হোৱা এটা বিশেষ জৰীপে কৈছিল যে-কুৰি শতিকাৰ সততে উচ্চাৰিত আৰু উদ্ধৃত মনোবিজ্ঞানীৰ ভিতৰত তেখেত অন্তৰ্ভুক্ত। বি.এফ. স্কিনাৰ, ছিগমণ্ড ফ্ৰয়েড আৰু জিন পিয়াগেটৰ পিছতেই তেখেতৰ স্থান। বান্দুৰাক জীৱিত অৱস্থাত থকা মহান মনোবিজ্ঞানীৰ তালিকাত ব্যাপক ৰূপত সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়।  ইয়াৰ লগতে তেখেতক সৰ্বকালৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী মনোবিজ্ঞানী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞানী
অনুৰাধাপুৰা
অনুৰাধাপুৰা (අනුරාධපුරය; তামিল: அனுராதபுரம் ) হ’ল শ্ৰীলংকাৰ এখন ঐতিহাসিক চহৰ তথা শ্ৰীলংকাৰ পুৰণি ৰাজধানী। এই চহৰখন এসময়ত অনুৰাধাপুৰা সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। বৰ্তমান অনুৰাধাপুৰা হ’ল শ্ৰীলংকাৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ চহৰ তথা পৰ্যটনস্থলী। শ্ৰীলংকা চৰকাৰে বৰ্তমান এই চহৰখনক কেন্দ্ৰ কৰি পৰ্যটন শিল্পৰ বিকাশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে।
অৱস্থান
অনুৰাধাপুৰা চহৰখন উত্তৰ-মধ্য প্ৰদেশৰ অনুৰাধাপুৰা জিলাত অৱস্থিত। এই চহৰখন শ্ৰীলংকাৰ মধ্যভাগৰ মালভূমিত অৱস্থিত। সমুদ্ৰৰ সমতলৰ পৰা চহৰখনৰ উচ্চতা প্ৰায় ৮১ মিটাৰ বা ২৭০ ফুট। অনুৰাধাপুৰাৰ পৰা ২০০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত কলম্বো চহৰ আৰু প্ৰায় ১৮০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত জাফনা অৱস্থিত।
ইতিহাস
অনুৰাধাপুৰা শ্ৰীলংকাৰ এখন ঐতিহাসিক চহৰ। এই চহৰখনে শ্ৰীলংকাৰ এক সত্যতাৰ চিহ্ন বহন কৰে। এই চহৰখনক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই গঢ় লৈ উঠিছিল অনুৰাধাপুৰা সাম্ৰাজ্য বা অনুৰাধাপুৰা সভ্যতা। এই চহৰখনৰ আগতে আৰু দুখন সাম্ৰাজ্য গঢ় লৈ উঠিছিল। তেতিয়াৰ সেই সাম্ৰাজ্যদুখন সম্পৰ্কে আগলৈ সঠিক তথ্য পোৱা নাযায়।
জনসংখ্যা
উৎস: www.statistics.gov.lk - জনগণনা ২০০১ ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অনুৰাধাপুৰাৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৫৬,৬৩২ জন। জাতিয়তা অনুসৰি অনুৰাধাপুৰাত ৯১.৪২% বা প্ৰায় ৫১ হেজাৰ সিংহলী, ৬.৭৫% বা প্ৰায় ৪ হেজাৰ শ্ৰীলংকীয় মূৰ্ষ, ১.৫০% বা ৮৫০ জন শ্ৰীলংকীয় তামিল, ০.০৪% বা প্ৰায় ৫০ জন ভাৰতীয় তামিল আৰু বুৰঘেৰ, মালয়কে ধৰি প্ৰায় ১৩০ জন বা ০.১৪% অন্যান্য লোক আছে।
জলবায়ু
এই চহৰখন বিষুৱৰেখাৰ পৰা ৮.২১ ডিগ্ৰী উত্তৰে অৱস্থিত যাৰ ফলত এই চহৰখন ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত পৰিছে য’ত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ হয়। গ্ৰীষ্মকালত এই চহৰৰ গড় তাপমাত্ৰা ২৬ ডিগ্ৰী হয় যদিও শীতকালত তাপমাত্ৰা ২০ ডিগ্ৰীৰ তললৈ কমি যায়।
পৰিবহণ
অনুৰাধাপুৰা চহৰখন পথ আৰু ৰেলসেৱা দুই মাধ্যমেৰে দেশৰ আন আন ঠাইৰ লগত যুক্ত হৈ আছে। চহৰখনত অনুৰাধাপুৰা ৰেলৱে ষ্টেচন নামৰ এটা ৰেল ষ্টেচন আছে। এই ষ্টেচনটো অনুৰাধাপুৰাৰ ৰেলৱেৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপে পৰিগণিত। এই ৰেল ষ্টেচনটো কলম্বো, জাফনা ৰেল পথৰ ওপৰত অৱস্থিত।
পৰ্যটন
অনুৰাধাপুৰা এখন ঐতিহাসিক চহৰ হোৱা কাৰণে প্ৰতিবছৰে অনুৰাধাপুৰালৈ বহু দেশী-বিদেশী পৰ্যটকৰ আগমণ ঘটে। অনুৰাধাপুৰাক বিশ্ব ঐতিহ্য হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ পাছৰ পৰাই চহৰখনত পৰ্যটন সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে।
পৰিবহন
অনুৰাধাপুৰাত ৰেলপথ আৰু ঘাইপথ উপলব্ধ। উত্তৰ ৰেলৱে লাইনে অনুৰাধাপুৰাক কলম্বো, জাফনা আৰু কংকেছনথুৰাইৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে। প্ৰধান ৰেলৱে ষ্টেছন হৈছে অনুৰাধাপুৰা ৰেলৱে ষ্টেছন। অনুৰাধাপুৰা শ্ৰীলংকাৰ এখন কেন্দ্ৰীয় নগৰ। ই দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰখনৰ বহুতো প্ৰধান নগৰ, আৰু চহৰৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে সংযোজিত। স্থলপথেপে অনুৰাধাপুৰা ভাভুন্যা, ডাম্বুল্লা, পুট্টালাম, ত্ৰিংকোমালী, জাফানা, কুৰুংএগালা, আৰু কান্দিৰ সৈতে সংযুক্ত। পথৰ কাষৰিয়া নগৰ হিচাপে, ইয়াত থাকি অতি কম দুৰত্বতে বহু পুৰণি কীৰ্তিচিহ্ন দৰ্শনৰ সুবিধা লাভ কৰিব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
দন্দুৱা দ্ৰোহ (উপন্যাস)
ঔপন্যাসিকৰ চমু পৰিচিতি
ৰজনীকান্ত বৰদলৈ (১৮৬৭-১৯৪০) জোনাকী যুগত অসমীয়া সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আশাশুধীয়া প্ৰচেষ্টা চলোৱা ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত অন্যতম ব্যক্তি। ৰজনীকান্ত বৰদলৈ আছিল একাধাৰে ঔপন্যাসিক, কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, নাট্যকাৰ, হাস্য-ৰসিক। কলিকতাত পঢ়ি থকা সময়তে তেখেত অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা ৰ লগত জড়িত হয়। তেখেতে সেই সময়ত কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশিত ‘জোনাকী’ত ‘শৰীৰ তত্ত্ব’ শীৰ্ষক এলানি প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতে কলেজীয়া জীৱনতে ৱাল্টাৰ স্কট আৰু বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ আৰ্হিত এলানি উপন্যাস ৰচনা কৰাৰ সংকল্প লৈছিল। এই পটভূমিৰে ৰচিত তেখেতৰ বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস হ’ল মনোমতী (১৯০০), দন্দুৱা দ্ৰোহ (১৯০৯), ৰঙ্গিলী (১৯২৫), নিৰ্ম্মল ভকত (১৯২৬), তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ (১৯২৬), ৰহদৈ লিগিৰী (১৯৩০), ৰাধা-ৰুক্মিণীৰ ৰণ আদি। ১৮৯৪ চনত মিছিং সমাজৰ পটভূমিত ৰচিত তেখেতৰ প্ৰথম অসমীয়া সামাজিক উপন্যাস হ’ল মিৰি জীয়ৰী। ‘খাম্বা-থুইবীৰ সাধু’ হ’ল লোক কথাভিত্তিক উপন্যাস।
গ্ৰন্থখনৰ চমু বিৱৰণ
অসম বুৰঞ্জীৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ বদন বৰফুকন আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ অত্যাচাৰত গুৱাহাটীত হৰদত্ত আৰু বীৰদত্তই বিদ্ৰোহৰ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে কামৰূপৰ চৌধাৰী, বনুৱাসকলক একগোট কৰি আহোমৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ তৎপৰ হয়। বিদ্ৰোহৰ সমান্তৰালভাৱে উপন্যাসখনত মহীৰাম আৰু পদ্মকুমাৰী নামৰ চৰিত্ৰ দুটাৰ প্ৰণয়কাহিনীও আগবঢ়াই নিয়া হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস