cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
এনিমেছন
ৱাল্ট ডিজনী ষ্টুডিঅ'ৰ সমসাময়িক অন্যান্য ষ্টুডিঅ'
১৯৩৬ চনত 'ৱাৰ্নাৰ ব্ৰদাৰ্ছ' ষ্টুডিঅ'ত যোগদান কৰে তিনিজন এনিমেটৰ ক্ৰমে 'টেক্স এভেৰী' (Tex Avery), 'চাক্‌ জোন্‌ছ'(Chuck Jones) আৰু 'বব ক্লেম্পেট' (Bob Clampett), আৰু এই ত্ৰিমূৰ্তিয়ে 'ৱাৰ্নাৰ ব্ৰাদাৰ্ছ' ষ্টুডিঅ'ক নতুন প্ৰাণ দিবলৈ সক্ষম হয়। 'পৰ্কী পিগ' (Porky Pig) আৰু 'দেফী ডাক' (Daffy Duck) চৰিত্ৰ দুটাই ৱাৰ্নাৰ ব্ৰাদাৰ্ছৰ এনিমেছন ছিৰিজ 'লুনী টিউন্‌ছ'-ক (Looney Tunes) নতুন ৰূপ দি জনপ্ৰিয়তা আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। টেক্স এভেৰীয়ে ১৯৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত সৃষ্টি কৰা 'বাগ্‌ছ বাণী' (Bugs Bunny) এটা অতি জনপ্ৰিয় চৰিত্ৰ। টেক্স এভেৰীয়ে ডিজনীয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা বাস্তৱানুগ এনিমেছনৰ বিপৰীতে অতি নাটকীয় আৰু বন্য চাল-চলনেৰে ভৰা অথচ হাস্যৰসেৰে ভৰপূৰ এনিমেছন সৃষ্টি কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছৰ কালছোৱাত ডিজনীৰ এনিমেছন আৰু টেক্স এভেৰীৰ এনিমেছন দুটা বিশেষ ফৈদৰ সৃষ্টি হয়। ১৯৪০ চনত আন দুটা অতি জনপ্ৰিয় কাৰ্টুন চৰিত্ৰৰ জন্ম হয়। 'টম আৰু জেৰী' (Tom and Jerry), এহাল মেকুৰী আৰু নিগনি। জেৰীক ধৰিবলৈ গৈ প্ৰতিবাৰেই নাকনি-কাননি খোৱা টম-ৰ স্ৰষ্টা আছিল 'উইলিয়াম হানা' (William Hanna) আৰু 'জোছেফ বাৰবাৰা' (Joseph Barbara)।
পাৰম্পৰিক এনিমেছন
পাৰম্পৰিক এনিমেছন (ইয়াক চে'ল (Cel) এনিমেছন বা হাতে অঁকা (Hand drawn) এনিমেছন বুলিও কোৱা হয়): বিংশ শতিকাৰ এনিমেছন ছবি এই পদ্ধতিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। গতিশীল চৰিত্ৰ বা বস্তু এটাৰ ক্ৰমিক চিত্ৰ কাগজত হাতেৰে আঁকি লোৱা হয়। এনিমেছনৰ বাবে ছবি অঁকা মানুহকে 'এনিমেটৰ' (Animator) বোলে। প্ৰতিখন ছবি একোটা গতিৰ ক্ৰমান্বয়ে সলনি হোৱা স্থানৰ ছবি। কাগজৰ পৰা পাৰদৰ্শী 'চে'ল'ত ছবিখিনি 'ট্ৰেচিং' কৰি লোৱা হয়। এই চে'লৰ ওপৰত ৰঙ সনা হয়। প্ৰয়োজন অনুসৰি এখনতকৈ বেছি 'চে'ল' ইখনৰ ওপৰত সিখনকৈ দি বহু কেইটা চৰিত্ৰ একেলগে ৰাখিব পাৰি। 'বেকগ্ৰাউণ্ড'ৰ ছবিও বেলেগে আঁকি চে'লৰ তলত ৰখা হয়। পাছত সেই ছবি কেমেৰাৰে এখন এখনকৈ চলচ্চিত্ৰৰ 'ফিল্ম'ত (Film) এলানি ফটো তোলা হয়। আজিকালি অৱশ্যে 'চে'ল'ত আকৌ এবাৰ 'ট্ৰেচ' কৰাৰ সলনি 'গাণনিক যন্ত্ৰ'ৰ সহায়ত 'ডিজিটেল' পদ্ধতিৰ ছবি তৈয়াৰ কৰি লৈ তাত ৰঙ বোলোৱা আদি কাম কৰা হয়। পিন'ক্কিঅ' (Pinocchio, ১৯৪০, আমেৰিকা), আকিৰা (Akira, ১৯৮৮, জাপান), লায়ন কিং (The Lion King, ১৯৯৪, আমেৰিকা), স্পিৰিটেড এৱে (Spirited Away, ২০০১, জাপান) আদি এই পদ্ধতিৰে নিৰ্মিত এনিমেছন ছবি। পৰম্পৰাগত এনিমেছনৰ ছবি বাস্তৱানুগ বা কেৰিকেঁচাৰ ধৰ্মী হ'ব পাৰে।
ষ্টপ মোছন (Stop Motion)
বাস্তৱ জগতৰ বস্তু বা পুতলা-মডেলৰ স্থান অলপ অলপকৈ সলনি কৰি এটা ক্ৰমত ফটো তুলি নিৰ্মাণ কৰা এনিমেছন। ইয়াত পাৰম্পৰিক এনিমেছনৰ দৰে ছবি অঁকা নহয়। বহুতো পদ্ধতিৰে ষ্টপ মোছন ছবি নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি।
কম্পিউটাৰ এনিমেছন
কম্পিউটাৰৰ সহায়ত নিৰ্মাণ কৰা এনিমেছনকেই কম্পিউটাৰ এনিমেছন বুলিব পাৰি। কম্পইউটাৰ এনিমেছনৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ আছে আৰু বহুততে আকৌ কম্পিউটাৰক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
দ্বিমাত্ৰিক এনিমেছন (2D animation)
দ্বিমাত্ৰিক ছবি সংযোগ আৰু সম্পাদনা কৰি 'দ্বিমাত্ৰিক এনিমেছন' নিৰ্মাণ কৰা হয়। দ্বিমাত্ৰিক ছবিখন কম্পিউটাৰৰ ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰ কৰি অঁকা হ'ব পাৰে বা হাতে আঁকি স্কেন কৰি লোৱাও হ'ব পাৰে। অৱশ্যে প্ৰয়োজনীয় আটাইখিনি ফ্ৰেমেই হাতে আঁকি স্কেন কৰিলে সেইটো সঠিক অৰ্থত কম্পিউটাৰ এনিমেছন নহয়। সাধাৰণতে মূল ফ্ৰেম কেইখন হাতে আঁকি মাজৰ ফ্ৰেমখিনি কম্পিউটাৰৰ সহায়ত আঁকি লোৱা (inbetweening, morphing) অথবা কম্পিউটাৰৰ দ্বাৰা 'ৰট'স্কোপ' কৰি লোৱা আদিকহে কম্পিউটাৰ এনিমেছন বোলা হয়। কম্পিউটাৰত দ্বিমাত্ৰিক এনিমেছন সৃষ্টিৰ বাবে বহুতো ছফ্টৱেৰ পোৱা যায়। 'ফ্লেছ' (Flash) এটা বহুল ব্যৱহৃত তেনে ছফ্টৱেৰ।
ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছন (3D animation)
ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছন আগতে উল্লেখ কৰা 'মডেল এনিমেছন'ৰ কম্পিউটাৰ ৰূপ বুলিব পাৰি। ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ কম্পিউটাৰ ছফ্টৱেৰত ত্ৰিমাত্ৰিক মডেল (3D Model) সাজি লোৱা হয়। সেই মডেলক ছফ্টৱেৰতে সময়ৰ হিচাপত গতি দি এই এনিমেছন তৈয়াৰ কৰা হয়। অতি ভালকৈ বনোৱা ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছনে 'জীৱন্ত গতি'ৰ লগতো ফেৰ মাৰিব পাৰে। আজি কালি বহুতো চলচ্চিত্ৰত 'জীৱন্ত গতি'ৰ লগত স্পেচিয়েল এফেক্ট হিচাবে ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছন প্ৰয়োগ কৰা হয়। ত্ৰিমাত্ৰিক এনিমেছন চলচ্চিত্ৰত ১৯৮০-ৰ দশকৰ প্ৰথম ভাগৰপৰাই ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে যদিও 'টয় ষ্ট'ৰী' (Toy Story, ১৯৯৫, আমেৰিকা) সম্পূৰ্ণৰূপে কম্পিউটাৰত নিৰ্মিত প্ৰথমখন পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ।
এনিমেছনৰ কিছুমান অন্য পদ্ধতি
উল্লেখযোগ্য ইয়াৰ বাহিৰেও আন বহুতো উপায়েৰে এনিমেছন নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি। উদাহৰণ স্বৰূপে ১৯৯২ চনত পিঅ'টৰ ডুমালাৰ (Piotr Dumala) নিৰ্মিত ফ্ৰাঞ্জ কাফকাত (Franz Kafka) প্লাষ্টাৰেৰে নিৰ্মিত ফলকৰ ওপৰত ক'লা ৰঙ দি পাছত সেই ৰঙ অলপ অলপকৈ ৰুকি এৰুৱাই এনিমেছন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
এনিমেছন ছবিৰ নিৰ্মাণ পদ্ধতি
এনিমেছন ছবি এখনৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া 'জীৱন্ত গতি' চলচ্চিত্ৰ এখনৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াতকৈ বেলেগ হয়। সাধাৰণ ভাৱে মানি চলা প্ৰক্ৰিয়াটো তলত লিখা ধৰণৰ। ‌
১. কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য: যিকোনো কাহিনী ভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰথম ধাপ হৈছে এটা কাহিনী আৰু সেই কাহিনীৰ ভিত্তিত এখন চিত্ৰনাট্য। এনিমেছন ছবিৰ চিত্ৰনাট্যত সংলাপতকৈ বেছি প্ৰাধান্য দিয়া হয় দৃশ্যমান কাৰ্য্য ভিত্তিক (visual action) প্ৰকাশভংগীক। প্ৰায়েই চিত্ৰনাট্য এখন মূল ছবিৰ কাঠামোহৈ হৈ থাকে, নিৰ্মাণৰ পাছৰ পৰ্য্যায়ত চিত্ৰনাট্য সালসলনি হোৱা দেখা যায়।
২. ষ্ট'ৰীব'ৰ্ড (Storyboard): চিত্ৰনাট্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ছবিৰ পৰিচালকে ষ্ট'ৰীব'ৰ্ড শিল্পীৰ হতুৱাই চিত্ৰনাট্যখনৰ দৃশ্যাৱলীৰ ছবি আঁকি কমিক্‌ছৰ নিচিনাকৈ সজাই লয়। ডিজনী ষ্টুডিঅ'ত ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ একোটা দৃশ্যাংশৰ ওপৰত ব্যাপক আলোচনা হয় আৰু সেই দৃশ্যাৱলীক আৰু প্ৰায়েই নতুন দৃশ্যাংশৰ সংযোগ, বা থকা দৃশ্যাংশ আঁতৰাই পেলোৱা বা বেলেগ ধৰণেৰে দৰ্শোৱাৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। এই আলোচনাৰ সময়তে ছবিখনৰ চূড়ান্ত পৰ্য্যায়ৰ ৰূপ দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰা হয়।
৩. সংলাপ বাণীবন্ধন (Soundtrack): 'জীৱন্ত ছবি' চলচ্চিত্ৰত সংলাপসমূহ ছুটিং-ৰ সময়তে বাণীবন্ধ কৰা হয় আৰু পাছত ডাবিং কৰি অধিক উন্নত কৰা হয়। কিন্তু এনিমেছন এই কামটো আগতে কৰা হয়। কাৰণ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে সংলাপ নিক্ষেপনৰ সময়ত যি আবেগ জড়িত কৰে, সেই আবেগ অনূ্ভূতিক শুদ্ধকৈ প্ৰকাশ কৰিবলৈ ছবি আঁকিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আগেয়েই বিতংকৈ জনাটো প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু বাণীবদ্ধ সংলাপ নহ'লে সেইটো আগতেই নিশ্চিত কৰাটো সম্ভৱ নহয়। আগতীয়াকৈ সংলাপ বাণীবদ্ধ কৰিলে ছবিৰ ফ্ৰেম আঁকোতাসকলে সংলাপৰ বাবে লগা সঠিক সময়ৰো আভাস পায়।
৫. ডিজাইন (Design): ছবিৰ সংগীত আৰু সংলাপ বাণীবদ্ধ কৰাৰ সময়তে ডিজাইনাৰে ছবিখনৰ ছবিসমূহ কেনে ধৰণৰ ৰখা হ'ব, কেনেকুৱা হ'লে ছবিৰ কাহিনীৰ বাবে অনুকূল আৰু দৰ্শকৰ বাবে উপভোগ্য হ'ব সেইটো ঠিক কৰে পৰিচালকৰ লগত কথা পাতি। ডিজাইনবোৰ পৰিচালকৰ মনঃপূত হ'ল সেই ডিজাইন সমূহ এনিমেটৰ, বেকগ্ৰাউণ্ড আৰ্টিষ্টসকলৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হয়।
৬. লাইকা ৰীল (Leica Reel): ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ ছবি আৰু সংলাপ একেলগ কৰি ফটো তুলি এখন চিনেমাৰ নিচিনাকৈ সাজি লোৱা হয়। লাইকা ৰীলৰ বাবে ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ ছবিসমূহ ভালকৈ আঁকি লোৱা হয় আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি 'বেকগ্ৰাউণ্ড' ছবিও সংযোগ কৰা হয়। ছবি আঁকোতে ডিজাইনৰ ডীজাইন, ফ্ৰেমিং আদি কথাত গুৰুত্ব দিয়া হয়। লাইকা ৰীল পৰিচালকৰ মনঃপূত হোৱাৰ পাছত প্ৰকৃত ছবি অঁকাৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয়।
৭. লাইন টেষ্ট (Line Test): লাইকা ৰীল পৰিচালকৰ মনঃপূত হ'লে ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ ৰূপ এনিমেটৰসকললৈ পঠিওৱা হয়। এনিমেটৰ এজনে ফ্ৰেম-ফ্ৰেমকৈ চৰিত্ৰ বা বস্তু এটাৰ গতিৰ ছবি আঁকে। ডাঙৰ ছবিবোৰত একো একো চৰিত্ৰৰ ওপৰত একো একোজন এনিমেটৰে কাম কৰে। কোনটো চৰিত্ৰ কোনজন এনিমেটৰক দিয়া হ'ব সেইটো মূল (Lead Animator) এনিমেটৰজনৰ বিশেষ দক্ষতা আৰু সামৰ্থ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ঠিক কৰা হয়। ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ মতে এনিমেটৰজনে নিজৰ নিজৰ চৰিত্ৰৰ ছবি আঁকি যায়। দৃশ্য এটাত গতিৰ গুৰুত্ব অনুসৰি ছেকেণ্ডত ১২ বা ২৪-টা ফ্ৰেমৰ হিচাপত ছবি আঁকিবলগীয়া হয়। সাধাৰণতে মূল এনিমেটৰে গতি এটাৰ নিৰ্ণায়ক ফ্ৰেম, যাক ইংৰাজীত Key Frame বোলে, সেইকেইটা ছবিহে আঁকে। সেই ছবিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মাজৰ ছবিবিলাক আঁকে কনিষ্ঠ এনিমেটৰ সকলে, তেওঁলোকক "ইন্‌বিট্‌ৱিনাৰ" (Inbetweener) বুলিও কোৱা হয়। অৱশ্যে মাজৰ এই ছবিবিলাক (Inbetweens) কেনেকুৱা হ'ব, গতিৰ কিমান পাৰ্থক্য থাকিব কথাবোৰ মূল এনিমেটৰজনেই নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়ে। কিছুমান মূল এনিমেটৰে অৱশ্যে 'কোবাল গতি' (fast action) থকা অংশবোৰৰ inbetweens নিজেই আঁকি লোৱাটো পছন্দ কৰে। একাধিক চৰিত্ৰই যোগাযোগ কৰা দৃশ্যবোৰ দুজন মূল এনিমেটৰে একেলগে বহি আলোচনা কৰি আঁকে। এনেদৰে হৈ উঠা একোটা দৃশ্যাংশ পৰিচালকে 'লাইকা ৰীল'ত যোগ্য স্থানত সংযোজন কৰি চাই লৈ মনঃপূত হ'লে সেইখিনি 'ক্লীন-আপ' শিল্পীলৈ (Cleanup Artist) লৈ পঠিওৱা হয়।
১০. পৃষ্ঠপট অংকন (Background): মূল এনিমেটৰে চৰিত্ৰ অংকন কৰি থকাৰ সময়তে অন্য এটা শিল্পী গোটে পৃষ্ঠপট (Background: দৃশ্যাংশ যি স্থানত বৰ্ণিত হৈছে তাৰ ছবি) অংকন কৰে। এই কামৰ বাবে বিশেষ পাৰদৰ্শিতা থকা শিল্পী থাকে। তেওঁলোকে দৃশ্য এটাৰ লৰচৰ নথকা সকলোখিনি অংশৰে ছবি আঁকে। অৱশ্যে পৃষ্ঠপটৰ সলনি তেওঁলোকে সম্মুখ পটো অংকন কৰে। কিছুমান দৃশ্যাংশত চৰিত্ৰৰ সন্মুখতো লৰচৰ নকৰা অংশ থাকে, তাকে সম্মুখপট (Foreground) বোলা হৈছে। পৰিচালকে ষ্ট'ৰীব'ৰ্ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৃষ্ঠপট বা সম্মুখপট কেনে হ'ব সেয়া ঠিক কৰে।
১১. পৰীক্ষণ (Checking): সম্পূৰ্ণ হোৱা 'চে'ল' আৰু 'পৃষ্ঠপট' পৰীক্ষণৰ বাবে পঠিওৱা হোৱা। 'পৰীক্ষক'সকলে (Checker) প্ৰতিখন 'পৃষ্ঠপট', প্ৰতিখন 'চে'ল' পুংখানুপুংখভাৱে পৰীক্ষা কৰে যাতে সকলোখিনি ঠিকেই আছে আৰু অন্তিম পৰ্য্যায়ৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে সাজু হৈ আছেনে নাই। পৰীক্ষকসকলে সন্তুষ্ট হ'লে তেওঁলোকে দৃশ্যাংশ অনুসৰি 'চে'ল' আৰু পৃষ্ঠপট বিলাক ক্ৰমাগতভাৱে সজায় আৰু চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে পঠিয়াই দিয়ে। ক'ৰবাত কিবা অসুবিধা ধৰা পৰিলে তাক ঠিক কৰিবৰ বাবে ওভোতাই পঠিওৱা হয়।
১২. চিত্ৰগ্ৰহণ (Final Shoot): এই পৰ্য্যায়ত পৰীক্ষিত চে'ল আৰু পৃ্ষ্ঠপটসমূহ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰীৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হয়। 'বিশেষ কেমেৰা'ৰ (Rostrum Camera) তলত একাদিক্ৰমে পৃষ্ঠপট, চৰিত্ৰ আৰু সম্মুখপট আদি তলৰপৰা ওপৰলৈ সজোৱা হয় আৰু সেই কেমেৰাৰে তাৰ ছবি তোলা হয়। এখন ছবিৰ পাছত তাৰ পাছৰ গতিৰ ছবিখন তোলা হয়, এনেদৰে এখন এখন কৈ ফ্ৰেমৰ ফটো তোলা হয়।
১৩. ৰাছ্‌ (Rushes): দৃশ্যাংশ এটাৰ চিত্ৰগ্ৰহণ হোৱাৰ পাছত সেই ৰীল পৰীক্ষাগাৰলৈ পঠিওৱা হয়। য'ত ফিল্ম প্ৰস্ফূটন কৰি আকৌ ষ্টুডিঅ'লৈ পঠিওৱা হয়। দৃশ্যাংশৰ এনে ফিল্মকে ৰাছ্‌ বোলা হয়। পৰিচালকে সেই ৰাছ চাই সন্তুষ্ট হ'লে তাক গ্ৰহণ কৰে, কিবা অসুবিধা ওলালে যিটো পৰ্য্যায়ত সেই অসুবিধা সৃষ্টি হৈছে তাতেই আকৌ ঠিক কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰে। গ্ৰহণযোগ্য ৰাছ্‌বোৰৰপৰা সম্পাদকে সঠিক দৈৰ্ঘ্যৰ ফিল্ম কাটি উলিয়ায় আৰু পাছৰ দৃশ্যাংশৰ লগত জোৰা দিয়ে। এনেদৰে গোটেই দৃশ্যাংশৰ সম্পাদনা হৈ যোৱাৰ পাছত নিৰ্মীয়মান ছবিখন সম্পূৰ্ণ ৰূপত পোৱা যায়।
১৫. এন্‌ছাৰ প্ৰিণ্ট (Answer Print): এইবাৰ সম্পূৰ্ণ হোৱা ছবি আৰু শব্দ গোটেইখিনি আকৌ পৰীক্ষাগাৰলৈ পঠিওৱা হয়। পৰীক্ষাগাৰত শব্দ আৰু ছবি একেখন ফিল্মতে সংযোগ কৰা হয় আৰু দৰ্শকে চাব পৰা বাকছবি এখন হৈ উঠে। এই ছবিৰ ৰীলটোকে ছবিঘৰত প্ৰজেক্টৰৰ জৰিয়তে পৰ্দাত প্ৰেক্ষিত কৰি ডাঙৰ আকাৰৰ কৰি তোলা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান *
তেজপুৰ একাডেমী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
তেজপুৰ একাডেমী হৈছে তেজপুৰ চহৰৰ এখন চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। বিদ্যালয় খনৰ বৰ্তমান অৱস্থিতি কনকলতা অসামৰিক চিকিৎসা লয়ৰ পৰা হাতীপিল খানা সংযোগী পথৰ দাঁতি, ঈদগাঢ় খেল পথাৰৰ সমুখত। অসম ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ শিক্ষা সঞ্চালক কানিং হামৰ প্ৰতি অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰি, চৰকাৰী বিদ্যালয়ত নপঢ়াৰ সিদ্ধান্ত লৈ তেজপুৰৰ ৰাইজে ১৯৩০ চনত এই বিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বৰ্তমান ই অসম চৰকাৰৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
পাঠ্যক্ৰম
বিদ্যালয়ত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে। পাঠ্যক্ৰমৰ মাধ্যম অসমীয়া। পাঠ্যপুথিৰ শিক্ষাৰ লগতে বাৰ্ষিক খেল-ধেমালি আৰু অন্যান্য প্ৰতিযোগিতা আদিয়ো পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ বিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক বৰ্ষ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ডিচেম্বৰ মাহলৈ হোৱাৰ বিপৰীতে একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ শৈক্ষিক বৰ্ষ এপ্ৰিল মাহত আৰম্ভ হৈ মাৰ্চ মাহলৈকে চলে। বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰম অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
পৰিকাঠামো
বিদ্যালয়খন চৰকাৰী ভৱনত প্ৰতিষ্ঠিত। ইয়াত নিৰ্দেশনামূলক উদ্দেশ্যৰ বাবে ৯টা কোঠা আছে। সকলো বোৰ কোঠাৰ অৱস্থা ভাল। ইয়াত অনা-শিক্ষামূলক কাৰ্যকলাপৰ বাবে আন দুটা কোঠা আছে। বিদ্যালয় প্ৰধানৰ বাবে এক পৃথক কোঠা আছে। বিদ্যালয়ৰ চাৰিওফালে পকা সীমাৰ বেৰ আছে। বিদ্যালয়ত বৈদ্যুতিক সংযোগ আছে। খোৱা পানীৰ উৎস হিচাপে টেপৰ পানীৰ সু-ব্যৱস্থা আছে আৰু ই কাৰ্যক্ষম। বিদ্যালয়ত ল'ৰাৰ বাবে এটা শৌচাগাৰ আছে আৰু ই কাৰ্যক্ষম। বিদ্যালয়ৰ নিজাকৈ কোনো খেলপথাৰ নাই, ওচৰৰ চৰকাৰী খেলপথাৰত বিদ্যালয় সপ্তাহৰ খেল-ধেমালি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বিদ্যালয়ত বিভিন্ন অনুষ্ঠান আদিৰ আয়োজনৰ সুবিধাৰ্থে ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী প্ৰেক্ষাগৃহ এটি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। বিদ্যালয়ত এটা লাইব্ৰেৰী আছে আৰু ইয়াৰ প্ৰায় ৯৫০খন কিতাপ আছে। দিব্যাঙ্গ শিশুৰ বাবে বিদ্যালয়ত বিশেষ সুবিধা নাই। বিদ্যালয়ত শিক্ষাদান আৰু অন্যান্য উদ্দেশ্যৰ বাবে দহটা কম্পিউটাৰ আছে আৰু এই সকলোবোৰ কাৰ্যক্ষম। বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ শিক্ষণৰ বাবে সুকীয়া পৰীক্ষাগাৰ নাই। বিদ্যালয়খনত মধ্যাহ্ন ভোজন ৰান্ধিবলৈ সু ব্যৱস্থা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
ওচেনিয়া
প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ মধ্যভাগ আৰু দক্ষিণাংশৰ দ্বীপসমূহক একেলগে ওচেনিয়া বুলা হয়। এই অঞ্চলক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে - মেলানেচিয়া (বৰ্তমানে অষ্ট্ৰেলেচিয়া), মাইক্ৰোনেচিয়া, পলিনেচিয়া আৰু মালয় আৰ্কিয়োপ্লাগো।
none|thumb|300px|
ইউবাণ্টু
ইউবাণ্টু (Ubuntu; উচ্চাৰণ:/ʊˈbʊntuː/ ) হৈছে ডেবিয়ান ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যন বা সংকলনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মাণ কৰা এক কম্পিউটাৰ অপাৰেটিং চিষ্টেম, যাক বিনামূলীয়া আৰু মুকলি উৎস চফ্টৱেৰ ৰূপে বিতৰণ কৰা হয়। এই অপাৰেটিং চিষ্টেমটোক দক্ষিণ আফ্ৰিকীয় এক প্ৰচলিত প্ৰবাদ ইউবাণ্টু-ৰ পৰা নামকৰণ কৰা হৈছে। এই শব্দৰ অৰ্থ হ’ল "অন্যজনৰ বাবে মানৱতা"৷ ইউবাণ্টুক মূলতঃ ব্যক্তিগত কম্পিউটাৰৰ উদেশ্যে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে যদিও ইয়াৰ এক চাৰ্ভাৰ সংকলনো পোৱা যায়।
ইউবাণ্টুত ব্যৱহৃত বিভিন্ন চফ্টৱেৰৰ সংস্কৰণসমূহ
ভিন্ন বেকগ্ৰাউণ্ডত থকা চফ্টৱেৰসমূহ ইউবাণ্টুৰ অবিকল্পিত (ডিফল্ট) এপ্লিকেচন নহয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:লীনাক্স শ্ৰেণী:অপাৰেটিং চিষ্টেম
বুধ (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
বুধে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
আকাশ টেবলেট
আকাশ হৈছে ভাৰত চৰকাৰ, আই আই টি ব’ম্বে আৰু ভাৰতীয় নিৰ্মাতা QUADৰ সহঃযোগত ব্ৰিটিছ কোম্পানী ডাটাৱিণ্ডে নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা এণ্ড্ৰইড প্ৰযুক্তিৰ টেবলেটৰ এক শৃংখলা।
আকাশ হৈছে বৰ্তমান বিশ্বৰ সকলোতকৈ কম খৰচী টেবলেট। ইয়াক Ubislate 7+ (বাণিজ্যিক নাম) বুলিও জনা যায়। ই বজাৰত $৬০ত ঊপলভ্য। ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে ৫০% ৰেহাই মূল্যত এই টেবলেট পোৱা যায়।
আকাশৰ প্ৰথমটো শৃংখলাৰ টেবলেট সমূহৰ RAM ২৫৬ এম বি, প্ৰচেচৰ ARM 11 আৰু এইবোৰ এণ্ড্ৰইড ২.২ যুক্ত। "আকাশ ১ক" "প্ৰতিজন ছাত্ৰৰ বাবে এটাকৈ লেপটপ (One Laptop Per Child) আঁচনিৰ অধীনত সমগ্ৰ ভাৰতৰ ২৫,০০০খন মহাবিদ্যালয় আৰু ৪০০খন বিশ্ববিদ্যালয় ছাত্ৰ সকলক কমেও এটাকৈ কম্পিউটিং সঁজুলি যোগান ধৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
১১ নবেম্বৰ ২০১২ তাৰিখে "আকাশ ২" মুকলি কৰি দিয়া হয়, আকাশ ১ৰ তুলনাত আকাশ ২ উন্নত প্ৰচেচৰ, আৰু অধিক ৰেম যুক্ত, আকাশ ২ আই আই টি ৰাজস্থানৰ সহঃযোগত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
এপ্লিকেচনসমূহ
লগত অহা এপ্লিকেচনসমূহ:
টোকা: UbiSlate 7 শৃংখলাৰ টেবলেট সমূহত লগতে অহা ফাইল এক্সপ্ল’ৰাৰ, লগতে এণ্ড্ৰইড ষ্ট’ৰ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।
ৱেব ব্ৰাউজাৰ
ডাটাৱিণ্ডে দাবী কৰা মতে এই টেবলেটৰ ডিফল্ট ৱেব ব্ৰাউজাৰত তথ্য সংকোচন প্ৰযুক্তিৰে সমৃদ্ধ, যাৰ বাবে ২জি নেটৱৰ্কটো ই ৩জি দৰে দ্ৰুত বেগ দিবলৈ সক্ষম। ই আন ব্ৰাউজাৰতকৈ প্ৰায় ৩০ গুণ অধিক প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:সঁজুলি
হস্তমৈথুন
হস্তমৈথুন হৈছে এক যৌন কাৰ্য, যি হয় ফ'ৰপ্লে বা প্ৰৱেশহীন যৌন সম্ভোগ হিচাপে কৰা হয়, য'ত যৌন আনন্দ, যৌন উত্তেজনাৰ বাবে উদ্দীপনা সৃষ্টি কৰিবলৈ এজন ব্যক্তিয়ে নিজে বা আন এজন ব্যক্তিৰ দ্বাৰা পুৰুষ লিঙ্গ বা অণ্ডকোষত হস্তচালিত ভাৱে উত্তেজনা সৃষ্টি কৰে। ইয়াৰ পৰিণতি ৰাগমোচন বা বীৰ্য্য স্খলন হ'ব পাৰে।
একোটা হস্তমৈথুন প্ৰক্ৰিয়া উভয় অংশগ্ৰহণকাৰীৰ বাবে যৌন উত্তেজক হ'ব পাৰে তথা ই একক ভাৱে নিজৰ শৰীৰৰ সৈতে সমাপন কৰা অন্তৰংগ যৌন কাৰ্য। কোনো ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ পুৰুষ সঙ্গীৰ সৈতে হস্তমৈথুনত লিপ্ত হয় যাতে প্ৰৱেশহীন যৌন ক্ৰিয়াৰ পৰা বিৰত থাকিব পাৰি। সাধাৰণতে লিঙ্গ প্ৰৱেশ মূলক যৌন ক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা হ'ব পৰা বিভিন্ন অসুবিধা সমূহ যেনে যৌন ৰোগৰ সংক্ৰমণ (এছটিআই), গৰ্ভধাৰণ ইত্যাদিৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ হস্তমৈথুন এক ফলপ্ৰসূ যৌন ক্ৰিয়া। কোনো কোনো লোকে নিজৰ কুমাৰীত্ব ৰক্ষাৰ বাবেও এই ধৰণৰ অপ্ৰৱেশমূলক যৌন কাৰ্যত লিপ্ত হয়।
ব্যৱসায় ভিত্তিত কিছুমান মাছাজ পাৰ্লাৰত নাৰী কৰ্মীৰ দ্বাৰা পুৰুষ গ্ৰহকক আৰাম তথা আনন্দ দিবৰ হেতু তেওঁলোকৰ যৌনাংগৰ মালিচ কৰি দিয়াৰ সেৱা আগবঢ়োৱা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়া যৌন উত্তেজক হোৱা বাবে এটা সময়ত পুৰুষজনে বীৰ্যপাত কৰে, ইয়াক ইংৰাজী পৰিভাষাত "happy ending" বা সুখী সমাপ্তি বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে এই কাৰ্যত পুৰুষ বা মহিলা উভয় কৰ্মী জড়িত হ'ব পাৰে। নিউইয়ৰ্ক চহৰৰ দৰে কিছুমান চহৰত এনে সুবিধা থকা পাৰ্লাৰ সমূহত এই সেৱাৰ বাবদ গ্ৰাহকে ৪০ ডলাৰ পৰ্যন্ত অতিৰিক্ত মূল্য পৰিশোধ কৰিব লাগে। অৱশ্যে এই কাৰ্যত পুৰুষ গ্ৰাহকৰ দ্বাৰা মহিলা কৰ্মীক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰৰ নিয়ম বন্ধা থাকে।
বনঘোষা
বনঘোষা বনঘোষা পুৰণি কালৰে পৰা অসমত চলি অহা গীত। বিহুগীত আৰু বনঘোষা এই গীত দুটিৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। য’ত বনৰীয়া প্ৰকৃতিৰ প্ৰেমৰ সোৱাদ আছে; যত আছে হাবিয়লীয়া গাঁৱলীয়া ডেকাৰ গাভৰুৰ প্ৰতি ভালপোৱাৰ সংবেদন আৰু মিলনৰ আকাংক্ষা। বনঘোষা মাত্ৰেই অনুসন্ধিৎসুমুলক; যৌৱনে যৌৱনক বিচাৰি ফুৰাৰ আশা আকাংক্ষাৰ ভাবব্যঞ্জক।বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেৰেহে পবিত্ৰ প্ৰেমৰ সূচনা ; এই কথা প্ৰতিশাৰী বনগীততেই নিহিত হৈ আছে। যেনে: কেলৈ স্ৰজিলা সৰজন ঐ দেৱতা, উৰনীয়া চৰাইয়ে    যোৰ পাতি উৰি যায়, আমাৰ যোৰ পাঁতোতা নাই। বনৰ বনে পখী       উৰে যোৰে পাতি পৃথিবীত পৰিলে ছায়া; সপোন সামাজিকত    ফুঁৰো একেলগে, কোনজন ঈশ্বৰৰ মায়া। কাকে কৈয়ে যামে     মোৰে দুখৰ কথা, কোনে পাতি শুনে কান, চেনেহীৰ কথাকে     ভাবোতে চিন্তোতে, দেহালৈ পৰিছে টান। বোকাৰে গৰৈ মাছ    বোকাতে ঘুৰিলে, পথাৰত ঘুৰিলে বগ, মনৰ কথাষাৰি     মনতে বহিলে, কবলৈ নেপালো লগ।
ডঃ লীলা গগৈৰ ‘বিহুগীত আৰু বনঘোষা”সংজ্ঞাত বনঘোষাক গৰখীয়া নাম বোলা হৈছে। বনঘোষা শব্দটো নতুন। সমালোচক সকলে অতীতৰ বিহুনাম,গৰখীয়া নামকেই বনঘোষা বুলি কৈছে। আগৰ দিনত ডেকা সকলৰ কোনোবা ম’হ ৰখীয়া কোনোবা গৰু ৰখীয়া আছিল। এনে পৰিবেশতেই এই নাম বিলকৰ চৰ্চা হৈছিল বাবে এইগীত সমূহক গৰখীয়া গীত ৰূপে জনা গৈছিল। বনৰ বৰ্ননা থকা গীত সমূক বনগীত বা বনঘোষা বোলে। যি বিলাক গীত গালে শ্ৰোতাৰ মনচক্ষুত মোহনীয় প্ৰকৃতিৰ চিত্ৰ খন ভাঁহি উঠে,যিবোৰ গীত গালে এক তীব্ৰ আৱেগে হৃদয় স্পৰ্শ কৰি যায় তেনেবোৰ গীতই বনঘোষাৰ শাৰীত পৰে। গাঁৱৰ গৰখীয়া লৰাই নিজানত ঢোপটং,টেংটং,সুতুলী লুহুৰী আদি ব্যৱহাৰ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
বদৰপুৰ
বদৰপুৰ (Pron:/ˌbʌdəˈpʊə/) (Badarpur) অসমৰ কৰিমগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত এখন নগৰ৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
ভৌগোলিকভাৱে বদৰপুৰ 24.9°N, 92.6°W অৱস্থানত অৱস্থিত৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ১৬ মিটাৰ (৫২ ফুট)৷
আন্ত:গাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, বদৰপুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ১১,২৯১ জন৷ ইয়াৰে ৫২% পুৰুষ আৰু ৪৮% মহিলা৷ বদৰপুৰৰ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধৰ৷
বদৰপুৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৪%৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথককৈ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৭৪% আৰু ৫৬%৷
যাতায়ত ব্যৱস্থা
ৰেল আৰু নৈশ বাছ সেৱাৰ সুবিধা আছে।
ৰাজনীতি
বদৰপুৰ কৰিমগঞ্জ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:কৰিমগঞ্জ জিলা
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ (চলচ্চিত্ৰ)
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু সূৰ্য্য হাজৰিকা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল পৰাণ বৰবৰুৱাই। ড॰ পূৰ্ণানন্দ শইকীয়াই "গুৰুচৰিত"ৰ সহায় লৈ ইয়াৰ কাহিনী ৰচনা কৰে। নাম ভূমিকাত অৰিন্দম বৰা, আদিত্য শংকৰ হাজৰিকা আৰু দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই ভিন ভিন বয়সৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১০ চনৰ ১০ মাৰ্চত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
বোলছবিখনৰ আৰম্ভণি হয় বৰ্তমানৰ নগাঁও জিলাৰ বৰদোৱাত কটোৱা শঙ্কৰদেৱৰ শৈশৱ কালৰ দৃশ্যৰ পৰা। সৰুতেই মাক সত্যসন্ধা আৰু দেউতাক কুসুম্বৰ ভূঞাক হেৰোৱা শঙ্কৰে আইতাক খেৰসূতীৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হয়। শঙ্কৰে কেৱল ধেমালি-ধুমুলা কৰি সময় কটোৱা বাবে আইতাক চিন্তাত পৰে। যথেষ্ট পলমকৈ বাৰ বছৰ বয়সত মহেন্দ্ৰ কন্দলিৰ টোলত নাম লগোৱাৰ পিছত শঙ্কৰে সোনকালেই বেদ, উপনিষদ আদি পঢ়ি সম্পূৰ্ণ কৰে। টোলত পঢ়া কালতে তেখেতে "শঙ্কৰদেৱ" নাম পায়। একৈশ বছৰ বয়সত শিক্ষা সাং কৰি শঙ্কৰদেৱে "ভাগৱত" পুথিৰ মৰ্ম সহজ-সৰল ভাষাত গাঁৱৰ ৰাইজক বুজোৱা আৰম্ভ কৰে।
আইতাকৰ কথামতে শঙ্কৰদেৱে সূৰ্যৱতীক বিয়া কৰায়। কিন্তু এটি কন্যা সন্তান জন্ম দিয়েই সূৰ্যৱতীৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া শঙ্কৰদেৱে সোতৰজন সঙ্গীৰ সৈতে তীৰ্থ-ভ্ৰমণলৈ ওলাই যায়। ১২ বছৰ ধৰি তেওঁলোকে ভাৰতৰ গয়া, পুৰী, বৃন্দাবন, মথুৰা, দ্বাৰকা, কাশী, প্ৰয়াগ আদি স্থান দৰ্শন কৰে আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জ্ঞান অৰ্জন কৰে। তীৰ্থৰ পৰা ঘূৰি আহি শঙ্কৰদেৱে নিজাকৈ "এক শৰণ নাম ধৰ্ম"ৰ প্ৰচলন কৰে। ভক্তিক মূল বিষয় কৰা এই ধৰ্মত বৈদিক নীতি নিয়মৰ সলনিৰ নাম-প্ৰসংগৰ দ্বাৰা কেৱল কৃষ্ণক স্তুতি কৰা হয়। ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত শঙ্কৰদেৱে নানা দিশৰ পৰা বাধা লাভ কৰে। সেইবাবে তেখেতে অসমৰ নানা ঠাই ঘূৰি ফুৰি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলগীয়া হয়। মাধৱদেৱো তেতিয়া তেখেতৰ লগ লাগে।
বোলছবিখনত শিল্পী, সাহিত্যিক আৰু সমাজ সংস্কাৰক হিচাপে শঙ্কৰদেৱৰ প্ৰতিভাৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰা হৈছে। নামধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে তেখেতে কীৰ্তন ঘোষা, গুণমালা, অংকীয়া নাট, বৰগীত আদি ৰচনা কৰিছিল। বৃন্দাবন আৰু বৈকুণ্ঠৰ দৃশ্যৰে তেখেতে শিপিনীসকলৰ সহায়ত 'বৃন্দাবনী বস্ত্ৰ' নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। নাম-কীৰ্তনৰ বাবে তেখেতে 'নামঘৰ' আৰু বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ শিক্ষাৰ বাবে 'সত্ৰ' স্থাপন কৰিছিল। ভেদ-ভাৱে আৱৰি ধৰা অসমীয়া সমাজখনক শঙ্কৰদেৱে একতাৰ দোলেৰে বান্ধিবলৈ সক্ষম হোৱা কাহিনী বোলছবিখনত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত শঙ্কৰদেৱে নিজৰ প্ৰজ্ঞাৰে আন আন পণ্ডিতসকলক তৰ্ক যুদ্ধত পৰাস্ত কৰাত ৰজা অভিভূত হৈ তেখেতক ৰাজসভাত স্থান দিয়ে। ৰজাই নামধৰ্মত দিক্ষা লোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাৰ পিছত শিষ্যসকলৰ সন্মুখত গুৰুজনাই দেহত্যাগ কৰা দৃশ্যৰে বোলছবিখনৰ সমাপ্তি হৈছে।
মুক্তি আৰু দৰ্শকৰ সঁহাৰি
২০১০ চনৰ ১০ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ অনুৰাধা ছবিঘৰত বোলছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ শ্ব' অনুষ্ঠিত হয়। এই অনুষ্ঠানত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ উপস্থিত থাকে। ২ এপ্ৰিল তাৰিখে অসমৰ ২৫টা ছবিঘৰত বোলছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে মুক্তি দিয়া হয়। প্ৰথমে ছবিখনে দৰ্শকক আকৃষ্ট কৰিব পৰা আছিল যদিও পিছলৈ ছবিঘৰত দৰ্শকৰ কিছু সমাগম হয়।
কলা-কুশলী
(তথ্য পেৰাত উল্লেখ নথকা)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কে. বি. সুন্দৰাম্বল
কোডুমুদি বালাম্বল সুন্দৰাম্বল (Kodumudi Balambal Sundarambal; ১৯০৮–১৯৮০) তামিলনাডুৰ ইৰোড জিলাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা সুন্দৰাম্বল ভাৰতীয় মঞ্চৰ ৰাণী অভিধাৰে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰো এগৰাকী সক্ৰিয় ৰাজনৈতিক কৰ্মী আছিল। ভাৰতৰ ৰাজ্যিক বিধানসভাত প্ৰৱেশ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০৮ চনৰ ১০ অক্টোবৰত তামিলনাডুৰ ইৰোড জিলাৰ কাবেৰী নদীৰ পাৰৰ কোডুমুদি চহৰত সুন্দৰাম্বলৰ জন্ম হৈছিল। সৰুতে তেওঁ ৰেলত গান গাই টকা উপাৰ্জন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
কিছুমান সূত্ৰৰ মতে, ৰেলত এইদৰে গান গাই থকাৰ সময়তে ১৯ বছৰীয়া সুন্দৰাম্বলে এগৰাকী অপেচাদাৰী মঞ্চ অভিনেতা, প্ৰযোজক আৰু প্ৰতিভা-সন্ধানীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। আন এক সূত্ৰৰ মতে, সুন্দৰাম্বলৰ চিনাকি কৃষ্ণস্বামী আয়াৰ নামৰ এজন আৰক্ষী বিষয়াই তেওঁৰ এই প্ৰতিভা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু সেই যুগৰ এজন প্ৰভাৱশালী নাট্যকাৰ পি. এচ. ভেলুনায়াৰৰ সৈতে এই ১৯ বছৰীয়া ছোৱালীজনীক চিনাকী কৰাই দিয়ে।
সুন্দৰাম্বলে ১৯২৭ চনত ভ্ৰাম্যমান তামিল নাট্যদল এটাৰ সদস্য হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। মঞ্চত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি দৰ্শকক মনোৰঞ্জন দি থকাৰ সময়তে তেওঁ নিজৰ কণ্ঠক নিখুঁত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাও চলাই গৈছিল। কম দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ মঞ্চত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ নাটক বল্লী থিৰুমানম, পাৱলাকোড়ী আৰু হৰিশ্চন্দ্ৰৰ অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। বিশেষকৈ এছ জি কিট্টপ্পাৰ সৈতে অভিনয় কৰা "ভাল্লী থিৰুমানম" নাটকখনে অসাধাৰণ সফলতা লাভ কৰিছিল।
নাটকৰ উপৰিও সুন্দৰাম্বলে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু গীত গাইছিল। মণিমেখালাই, আউৱায়াৰ, থিৰুভিলায়াদল, কৰাইকাল আম্মাইয়াৰ আৰু কন্দন কৰুণাইত উল্লেখযোগ্য অভিনয় কৰে। থিৰুভিলায়াদল আৰু কন্দন কৰুণাইত তেওঁ তামিল কবি অভ্যয়াৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ উয়িৰ মেল আছাই, থুনাইভান, গায়িৰু' থিংগাল আদি সামাজিক ছবিতো অভিনয় কৰিছিল। গায়িৰু' থিংগাল ছবিখনে অৱশ্যে মুক্তি লাভ কৰা নাছিল।
সংগীত পৰিচালক মায়াবৰম ভেনু, এম ডি পাৰ্থসাৰথি, পাৰূৰ এছ অনন্তৰমণ, আৰ সুদৰ্শনম, কে ভি মহাদেৱন, এছ এম চুব্বাইয়া নাইডু, টি কে ৰামমূৰ্তি, এম এছ বিশ্বনাথন আৰু কুন্নাকুদি বৈদ্যনাথনৰ অধীনত তেওঁ ছবিত এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
সুন্দৰাম্বল আৰু তেওঁৰ স্বামী এছ জি কিট্টাপ্পা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ দ্বাৰা বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু তেওঁলোক ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ উগ্ৰ সমৰ্থক আছিল। আন্দোলনটোক আগুৱাই নিবলৈ তেওঁলোকে নিজৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু প্ৰতিভাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। আন্দোলনৰ লগত জড়িত সংগ্ৰাম আৰু ত্যাগৰ বিৱৰণেৰে তেওঁ কেইবাখনো গ্ৰামোফোন ডিস্ক বাণীবদ্ধ কৰে। তেওঁ সদায় খাদী পৰিধান কৰাৰ বিষয়েও প্ৰচাৰ কৰিছিল। [4] বিভিন্ন নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰাৰ্থীৰ সমৰ্থনত তেওঁ প্ৰায়ে সক্ৰিয়ভাৱে প্ৰচাৰ চলাইছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত কে.বি. সুন্দৰাম্বলে ১৯৫১ চনত কংগ্ৰেছৰ মনোনীত সদস্য হিচাপে মাদ্ৰাছ প্ৰদেশৰ বিধান পৰিষদত প্ৰৱেশ কৰে। ভাৰতীয় বিধানসভাত প্ৰৱেশ কৰা তেৱেঁ আছিল প্ৰথমজন চলচ্চিত্ৰ শিল্পী।
১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁৰ গুৰু চি.সত্যমূৰ্তিক ব্ৰিটিছে কাৰাগাৰত ভৰাইছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ৰোমান সাম্ৰাজ্য
ৰোমান সাম্ৰাজ্য (Imperium Rōmānum,  পৌৰাণিক আৰু মধ্যযুগীয় গ্ৰীক ভাষা: Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων Basileia tōn Rhōmaiōn) হৈছে ৰোমান স্বৰাজোত্তৰ কালৰ সভ্যতা। ৰোমান সাম্ৰাজ্যখন এজন সম্ৰাটৰ নেতৃত্বত থকা চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল আৰু ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ শাসনাধীন অঞ্চলসমূহ মেডিটেৰেনিয়ান সাগৰৰ চাৰিওফালে ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এচিয়ালৈকে বিস্তৃত আছিল। ইয়াৰ আগেয়ে গৃহযুদ্ধ আৰু ৰাজনৈতিক সংঘাতৰ ফলত ৰোমত বিৰাজমান ৫০০ বছৰীয়া ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰত প্ৰবল অস্থিৰতাৰ সৃষ্টি হয়। এই কালছোৱাত জুলিয়াচ ছীজাৰক স্থায়ী ডিক্টেটৰ বা ন্যায়পালিকা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। খ্ৰী:পূ: ৪৪-ত তেওঁক কেইজনমান ষড়যন্ত্ৰকাৰীয়ে হত্যা কৰে। ফলস্বৰূপে গৃহযুদ্ধ আৰু হত্যালীলা অব্যাহত থাকে। ছীজাৰৰ তোলনীয়া পুত্ৰ অক্টাভিয়ানে খ্ৰী:পূ: ৩১-ত এক্টিয়ামৰ যুদ্ধত মাৰ্ক এণ্টনী আৰু ক্লিঅ’পেট্ৰাক পৰাজিত কৰে। ইয়াৰ পিছত অক্টেভিয়ান অদমনীয় হৈ উঠে আৰু খ্ৰী:পূ: ২৭ ত ৰোমান ছিনেটে তেওঁক আনুষ্ঠানিকভাৱে অসীম ক্ষমতা দিয়াৰ লগতে অগষ্টাছ উপাধি প্ৰ্দান কৰে। ইয়াৰ লগে লগে ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰৰো যৱনিকা পৰে।
ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰায় ৫০০ বছৰ ধৰি প্ৰচলিত আছিল। ইয়াৰে প্ৰথম দুটা শতিকা ৰাজনৈতিক সুস্থিৰতা আৰু সমৃদ্ধিৰ কাৰণে জনাজাত। এই কালছোৱাক ৰোমান শান্তিৰ যুগ হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। অক্টেভিয়ানৰ বিজয়ৰ পিছৰ কালছোৱাত ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ পৰিসৰৰ নাটকীয় পৰিৱৰ্তন ঘটে। ৪১ চনত কেলিগুলাৰ হত্যাৰ পিছত ছিনেটে পুনৰ প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা বিবেচনা কৰে। কিন্তু ইতিমধ্যে প্ৰেইট’ৰিয়ান দেহৰক্ষী বাহিনীয়ে ক্ল’ডিয়াচক সম্ৰাট ঘোষণা কৰে। ক্ল’ডিয়াচৰ নেতৃত্বত ৰোমানসকলে ব্ৰিটানিয়াক নিজ সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা কৰে। অক্টেভিয়ানৰ পিছত এইটোৱে আছিল সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্য বিস্তাৰৰ ঘটনা। ক্ল’ডিয়াচৰ পৰৱৰ্তী সম্ৰাট নীৰোৱে ৬৮ চনত আত্মহত্যা কৰাৰ লগে লগে পুনৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ উদ্ভৱ হয়। গৃহযুদ্ধ আৰু বিদ্ৰোহৰ (ইহুদী-ৰোমান যুদ্ধ) লগতে চাৰিজন সেনাধ্যক্ষক সম্ৰাট ঘোষণা কৰা হয়। ৬৯ চনত ইয়াৰে ভেচপাছিয়ানে বিজয় সাব্যস্ত কৰে আৰু ফ্লেভিয়ান ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁৰ পুত্ৰ পৰৱৰ্তী সম্ৰাট টাইটাছে ৰোমৰ বিখ্যাত ক’ল’চিয়াম নিৰ্মাণ কৰে। টাইটাছৰ পিছত ভ্ৰাতৃ ড’মিটিয়ান ৰোমান সিংহাসনত বহে আৰু দীৰ্ঘকাল ৰাজত্বৰ পিছত হত্যাৰ বলি হয়। ইয়াৰ পিছত ছিনেটে পাঁচজন সম্ৰাটক বাছনি কৰে। ইয়াৰে দ্বিতীয়জন সম্ৰাট ট্ৰাজানৰ শাসনকালতে ৰোমান সাম্ৰাজ্যই সৰ্বোচ্চ শিখৰ লাভ কৰে।
ক’ম’ডাছৰ ৰাজত্বকালত অস্থিৰতা আৰু পতনোন্মুখ গতি পুনৰ আৰম্ভ হয় আৰু ১৯২ চনত তেওঁ হত্যাৰ বলি হয়। ইয়াৰ পিছত ছেপ্টিমাচ চেভেৰাছ সম্ৰাট হয়। আলেকজেণ্ডাৰ চেভেৰাছৰ হত্যাৰ পিছত ৰোমান ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনত প্ৰবল অস্থিৰতাৰ সৃষ্টি হয় আৰু ৰোমান ছিনেটে মাত্ৰ ৫০ বছৰৰ ভিতৰত ২৬ জন লোকক সম্ৰাট ঘোষণা কৰে। ডিঅ’ক্লেটিয়ানৰ শাসনকালত দেশখন চাৰিতা ভাগত ভাগ কৰি প্ৰত্যেকটো ভাগতে একোজন নিৰ্দিষ্ট শাসনকৰ্তা নিয়োগ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে দেশলৈ পুনৰ সুস্থিৰতা ঘূৰি আহে। প্ৰথম কনষ্টেণ্টাইনৰ শাসনকালত গৃহযুদ্ধ নিৰ্মূল কৰা হয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বীসকলক পৰাভূত কৰি তেওঁ একচ্ছত্ৰী সম্ৰাট হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়। কনষ্টেণ্টাইনে ৰোমান ৰাজধানী বিজেণ্টাইনলৈ স্থানান্তৰ কৰে আৰু তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে কনষ্টাণ্টিন’পল হিচাপে ঠাইখনৰ নতুন নামকৰণ কৰা হয়। তেওঁ খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে যি পিছলৈ ৰাষ্ট্ৰধৰ্ম হিচাপে থিতাপি লয়। সাম্ৰাজ্যৰ পূৰ্বীয় অঞ্চলটো বিশ্বৰ এক অগ্ৰণী শক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়।  একত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ শেষৰজন সম্ৰাট প্ৰথম থিয়’ড’চিয়াছৰ মৃত্যুৰ পিছত ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ, গৃহযুদ্ধ, বহিৰাগতৰ আগ্ৰাসন, অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থা আদি কাৰণত ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ আধিপত্য ক্ৰমাৎ হ্ৰাস পাবলৈ ধৰে। ৪৮০ চন মানতে সাম্ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশৰ পতন হোৱাৰ বিপৰীতে ১৪৫৩ চনত ইয়াৰ পূব প্ৰান্তৰো পতন ঘটে।
শিল্পকলা
শিল্পকলাৰ দিশত ৰোমানসকল যথেষ্ট আগবঢ়া আছিল। ৰোমান স্থাপত্য, বিজয় স্মাৰক বা মুদ্ৰাসমূহত খোদিত চিত্ৰসমূহ সম্ৰাটসকলৰ দৰ্শনৰ এক প্ৰতিফলন হিচাপে নাইবা ঐতিহাসিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি সততে বিশ্লেষণ কৰা হয়। সৰ্বজনীন স্নানাগাৰসমূহত উচ্চখাপৰ প্ৰাচীৰ চিত্ৰ, ৰোমান মোজাইক, ভাস্কৰ্য আৰু আভ্যন্তৰীন সাজ-সজ্জা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। ধৰ্মীয় কাম-কাজ, সৎকাৰ কৰ্ম, বেপাৰ-বণিজ আৰু ঘৰুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীসমূহত বিভিন্নধৰণৰ কলাত্মক কৌশলৰ পয়োভৰ দেখা যায়। কলা অনুৰাগী আধ্যৱন্ত লোকসকলে নিজ নিজ ঘৰত চিত্ৰ, ভাস্কৰ্য আৰু অন্যান্য আলংকৰিক আচবাব ৰাখিছিল। ৰোমানসকলৰ ওপৰত পৌৰাণিক গ্ৰীক শিল্পকলাৰ স্পষ্ট প্ৰভাৱ বিদ্যমান।
কলাৰ যথেষ্ট আদৰ থকা স্বত্বেও প্ৰখ্যাত ৰোমান আৰু গ্ৰীক শিল্পীসকলৰ সামাজিক মৰ্যাদা উচ্চখাপৰ নাছিল। তেওঁলোকে শিল্পীসকলক সাধাৰণ বনুৱাৰ দৰেই গণ্য কৰিছিল। একে সময়তে আকৌ উচ্চ মানবিশিষ্ট কৰ্মৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা কৌশলক দৈৱ-উপহাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
উৎস
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব
বিশাল কৃষ্ণ
বিশাল কৃষ্ণ ৰেড্ডি (విశాల్ కృష్ణుడు రెడ్డి, விஷால்) (জন্ম আগষ্ট ২৯, ১৯৭৭) হৈছে এজন তামিল চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। বিশাল কৃষ্ণ ৰেড্ডি আদি নামেৰেও প্ৰখ্যাত এখেতৰ জন্ম হয় ১৯৭৭ চনৰ ২৯ আগষ্টত তামিল নাডুৰ চেন্নাইত৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা‎ শ্ৰেণী:কলিউড (তামিল চলচ্চিত্ৰ জগত) শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ৰাভা জনগোষ্ঠী
ৰাভা জনগোষ্ঠী অসমৰ ভৈয়ামৰ জনজাতিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম চীনা তিব্বতীয় জনগোষ্ঠী। অসমৰ গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাত মূলতঃ এওঁলোকৰ বসতি। আনহাতে পশ্চিমবংগৰ জলপাইগুৰি অঞ্চলটো এখেতসকলে কিছু পৰিমাণে বাস কৰে। ৰাভাসকল অসমৰ পঞ্চম বৃহত্তম তপশিলি ভুক্ত উপজাতি। এই ৰাজ্যত দুই লাখ সাতসত্তৰ হাজাৰ ৰাভালোকে বসবাস কৰে। ৰাভা সকলক মূলতঃ ৯ টা ভাগত বিভক্ত কৰা হয় । ১। কচা ২। ৰংদাঙি ৩। পাতি ৪। দাহোৰি ৫। মায়তুৰি ৬। ততলা ৭। বিতলিয়া ৮। চুঙা ৯। হানা আনহাতে,কিছু কিছু ঠাইত হালোৱা আৰু মদাহী নামেৰেও দুটা ভাগ দেখা পোৱা যায়।
ৰাভা সম্প্ৰদায়ত লোকসকল বৃহত্তৰ ইন্দো-মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
ভাষা
ৰাভা জনজাতিৰ মানুহসকলে ৰাভা ভাষাত কথা কয়। বড়ো, গাৰো, কাছাৰী ইত্যাদি জনগোষ্ঠীৰ মানুহৰ লগত এওঁলোকৰ নৃতাত্বিক যোগাযোগ আছে।
জীৱিকা
কোৱা হয় যে, ৰাভা সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ লগত প্ৰকৃতি আৰু জঙ্ঘলৰ এক নিবিৰ সম্পৰ্ক আছে। পূৰ্বতে তেখেতসকলে ঝুম খেতি কৰিছিল। ঊনবিংশ শতাব্দীৰ ষষ্ঠ দশকত, ভাৰতত ইংৰাজ শাসকসলকে জলপাইগুড়ি, ডুয়াৰ্চ আৰু অসমৰ জঙ্গলবোৰক "সংৰক্ষিত বনাঞ্চল" বুলি ঘোষণা কৰাৰ লগে লগে ৰাভাসকলৰ এই জীৱন ধাৰাৰ পৰিবৰ্তন হয়। বৰ্তমান, ৰাভা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল চাকৰী, ব্যৱসায় বাণিজ্য ইত্যাদি বিভিন্ন জীৱিকাৰে নিযুক্ত হৈ আছে। এইসকলৰ সৰহসংখ্যক মানুহেই বনকৰ্মী অথবা কৃষক।
ধৰ্মাচৰণ
ৰাভাসকল প্ৰকৃতিৰ উপাসক। ৰাভাসকলৰ মাজত মূৰ্তি পূজাৰ প্ৰচলন নাই। তেওঁলোকে বৰ্তমান মূল ধৰ্ম পালনৰ লগে লগে হিন্দু ধৰ্মৰো কিছু আচাৰ আচৰণ পালন কৰে। ৰাভাসকলৰ প্ৰধান দেৱতা হ’ল "ঋষি" বা "মহাকাল"। সকলোবোৰ সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ইয়াৰ পূজা অতি আৱশ্যক। ইয়াৰ বাদেও ৰাভাসকলৰ আৰু দুই দেৱী হ’ল 'ৰঙ্গতুক' আৰু 'বচেক'। এই দুগৰাকীক ঋষি বা মহাকালৰ কন্যা বুলি ভৱা হয়। 'ৰঙ্গতুক' আৰু 'বসেক' হ’ল পাৰিবাৰিক ধন সম্পত্তিৰ দেৱী। ৰাভাসকল মূলত মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ অনুগামী, এওঁলোকে পৰিবাৰৰ জ্যেষ্ঠা কন্যা পাৰিবাৰিক সূত্ৰৰে এই দুই দেৱীৰ অধিকাৰী হয়। বৰ্তমান বহু ৰাভালোকে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে।
পৰম্পৰাগত লোকনাট্য
নৃত্য আৰু গীত ৰাভাসকলৰ সমাজৰ এক অবিচ্ছেদ্য অঙ্গ। তেওঁলোকে বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভ আৰু শেষত নাচ আৰু গান থাকে। কোৱা হয় যে, সকলো ৰাভা মহিলাই নৃত্য আৰু গীতত পাৰদৰ্শী। অসমৰ অন্যতম প্ৰধান জনগোষ্ঠী ৰাভাসকলৰ ভাৰীগান এবিধ লোকনাট্য হিচাপে পৰিচিত। ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ বিশেষকৈ কামৰূপ আৰু গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ পাতিৰাভাসকলৰ মাজত এই ভাৰীগান অতীজৰে পৰা প্ৰচলিত হৈ আহিছে। এই নাট্যবিধৰ আৰম্ভণি কেতিয়া হৈছিল তাৰ কোনো লিখিত তথ্য নাই। ভাৰীগান বোৰ কাহিনীৰ ৰূপত মানুহৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ আহিছে। “ভাৰী” শব্দৰ অৰ্থ ওজন বা গধুৰ আৰু “গান” মানে হৈছে গীত। সাধাৰণতে সমাজৰ কোনো বিদ্বানলোক বা গুৰুৱে এই নাট্যশৈলীৰ বিষয়ে আভাস দিয়ে বাবে এই নাট্য বিধক পাতিৰাভাসকলে “গুৰুবিদ্যা” বুলিও কয়। এইবিধ নাট্যৰ প্ৰদৰ্শনত প্ৰধানকৈ ঢোল আৰু তাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিবাহ পদ্ধতি
ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ বিবাহৰ কাৰ্য অনুসৰি তিনিটা পৰ্ব্বত ভাগ কৰিব পাৰি-
পদ্ধতি
ৰাভাসকলে অতীজৰে পৰা পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে বিবাহ কাৰ্য সম্পন্ন কৰে যদিও সাম্প্ৰতিক সময়ত ইয়াৰ পৰিবৰ্তন দেখা যায়।
পৰম্পৰাগত
ৰাভাসকলৰ পৰম্পৰাগত বিবাহৰ মূল পদ্ধতি ৫টা: ভূৰি চিংকায়(কইনা ধৰা)বা থুছি ছেকায়, নৰ(নোক) ধাংকায় (ঘৰ সোমোৱা), জাঙায় ধাংকায়(জোঁৱাই অনা বা সোমোৱা), কায় বিকায়(ছোৱালী টনা) বিবাহ, ক্ৰংছি ভৰি (বিধৱা বিবাহ)।
অভিভাৱকৰ মাজত পৰস্পৰ বুজা - বুজিৰ মাজেদি সামাজিক ৰীতি নীতিৰে বিবাহ কাৰ্য সম্পন্ন হয় আৰু তিনিদিন ধৰি এই বিবাহ কাৰ্য চলে।
ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ মায়তাৰি আৰু ৰংদানিসকলৰ মাজত এই পদ্ধতিৰে বিবাহ সম্পন্ন হয়। বয়োখথলীত ডেকা-গাভৰুৱে প্ৰণয়মূলক গীত গাই মনৰ পচন্দৰ দৰা বা কইনাক নিৰ্বাচিত কৰি থোৱা থাকিলে ৰংদানি ফৈদৰ গাভৰুৱে কাপোৰ - কানিলৈ দৰাঘৰত সোমাইহি আৰু কাম কাজ কৰি দি আলসী খপিছিল।
চপনীয়া খতাকে ৰাভাসমাজত জাঙায় ধাংকায় বোলে। এই প্ৰথা দুই ধৰণৰ - (ক)কেতিয়াবা ল'ৰা-ছোৱালীহালৰে মাজত বুজাবুজি হ'লে ল'ৰাই ছোৱালীৰ ঘৰত নিজ ইচ্ছা অনুসৰি চাপি লয়।
(খ)কন্যা সন্তান থকা পৰিয়ালত ল'ৰা এজনক ছোৱালীৰ ঘৰলৈ সজাই পৰাই লৈ আনে।
কোনো ল'ৰাৰ যদি ছোৱালী পছন্দ হয় আৰু ছোৱালীজনীয়ে আহিবলৈ অমান্তি হয় তেতিয়া ছোৱালীজনীকযোৰ জবৰদস্তি লৈ আনি পৰবৰ্তি সময়ত নোক ধাংকায় পদ্ধতিৰে বিবাহ সম্পন্ন কৰে।
মৃত স্বামীৰ সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী এগৰাকী বিধৱা মহিলাই জাংকায় ধাংকায় পদ্ধতিৰে আন এজন পুৰুষৰ লগত বিবাহত সোমোব পাৰে। সেইদৰে পত্নীৰ মৃত্যুৰ পিছতো এজন পুৰুষে আন এগৰাকী পত্নী বিয়া কৰাব পাৰে।
পৰিৱৰ্তন
বৰ্তমান সংস্কাৰ আৰু পৰিবৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে ৰাভাসমাজত বিবাহৰ দুবিধ পদ্ধতিৰ প্ৰচলন দেখা যায়:
মাৰংগা বা হাছি
এই পূজা গাঁৱত মাৰি মৰক, কটা-মৰা,অপমৃত্যু বা মহামাৰি আদি হ'লে এইবোৰৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ পালন কৰা হয়। এই পূজা প্ৰতিবছৰে চ'ত‌‌ মাহতেই কোনোবা মংগল বা শনিবাৰে আবেলি হাছি পূজা অনুষ্ঠিত কৰে। এই পূজা অনুষ্ঠিত কৰিলে ‌পাৰ হৈ যোৱা‌ বছৰটোৰ সকলো‌ অপবাদ, অপৰাধ, অপকৰ্ম মৰিষণ হয় বুলি ৰাভাসকলৰ‌ বিশ্বাস। পূজাৰ প্ৰধান উপচাৰসমূহ হৈছে পুৰণি তিতালাওৰ খোলা,উই পৰুৱাৰ শুকান বাহ, নকৈ বৈ উলিওৱা দীঘল নলাযুক্ত বিচনী আদি। এই সামগ্ৰীসমূহ এজোপা প্ৰকাণ্ড গছৰ গুৰিত বাঁহৰ কেইটামান খুঁটি পুতি তাৰ ওপৰত থৈ এটা বেদীত মদ বাকী, পিঠাগুৰি চটিয়াই আৰাধনা গীত স্তুত কৰি দেৱতাক পূজে। এই অনুষ্ঠানত নাবালক ল'ৰা-ছোৱালী, তিৰোতাসকলে অংশগ্ৰহণৰ‌ পৰা বিৰত থাকে।
হানাঘোঁৰা বা জাৰীঘোঁৰা
বহাগৰ প্ৰথম দিনৰে পৰা সাদিনলৈকে ৰাভাসকলে হানাঘো‌ঁৰা নচুৱাই। তেওঁলোকে এই লোকনুষ্ঠানটোৰ আৱিৰ্ভাৱ সতীৰ বিৰহত দগ্ধ মহাদেউৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ সৈতে জড়িত বুলি বিশ্বাস কৰে। এই হানাঘো‌ঁৰাটো বাহঁৰ পৰা সাজি লোৱা হয়। এই হানাঘোঁৰাটো সাজি উলিওৱাৰ পাছত এখন ৰাজহুৱা স্থানত বিহুৰ প্ৰথম দিনা বেদীত শিৱ পূজা আগবঢ়ায়। এই পূজাত কুকুৰাৰ কণী দুটাত সেন্দূৰৰ ফো‌ঁট দি 'বুঢ়ালাঙা' ৰ নামত হানাঘোঁৰাৰ শিঙত লগায় দিয়ে। হানাঘোঁৰা ফুৰাওঁতে বিভিন্ন ধৰণৰ গীত-নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। সাত বিহুৰ দিনাহে হানাঘোঁৰাৰ সামৰণি মাৰে।
বিচুৱা,বহুৰাঙী বা বগেজৰী
অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ দৰে ৰাভাসকলেও গৰু গা-ধুৱাই, বাঁহী চোতাল সাৰি-মছি পুৰণি বছৰক বিদায় দিয়ে। ৰাভাসকলে ব'হাগৰ প্ৰথম দিনটোত পূৰ্ব পুৰুষসকলক স্মৰণ কৰি পূজা-পাতল,মদ-ভাত, নতুন‌ সাজপাৰ আদি অৰ্পণ কৰে।
জাগাৰ বা‌ কালী
চ'ত-ব'হাগ বা জেঠ মাহত দেওধনী নচুৱাই ৰাভাসকলে জাগাৰ পূজা পালন কৰে। এই পূজাৰ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী হৈছে কল, চাউল, চেনি আদি। এই পূজাত বলি-বিধানো থাকে। তেওঁলোকে দেওধনী ৰ পৰা ভূত-ভৱিষ্যতৰ বাতৰিলৈ।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:ৰাভা জনগোষ্ঠী
ঘনত্ব
ঘনত্ব (ইংৰাজী: Density) হ'ল একক আয়তনত থকা পদাৰ্থৰ পৰিমাণ। ঘনত্বক ρ (ৰ') বা D ৰে সূচোৱা হয়। গাণিতিকভাৱে, ঘনত্ব : য'ত m ভৰ আৰু V আয়তন।
ঘনত্বৰ একক:
উদাহৰণস্বৰূপে, পানীৰ ঘনত্ব ১ গ্ৰাম/ঘন চেণ্টিমিটাৰ; অৰ্থাৎ ১ ঘন চেণ্টিমিটাৰ পানীৰ ভৰ ১ গ্ৰাম। ঘনত্বৰ মাপৰ সহায়ত কোনো বস্ত্ত পানীত (বা আন জুলীয়া পদাৰ্থত) ওপঙিব নে নাই সেয়া জানিব পাৰি। আপেক্ষিক ঘনত্ব (অৰ্থাৎ পানীৰ তুলনাত অইন পদাৰ্থৰ ঘনত্ব) মান একতকৈ কম হ'লে সি পানীত ওপঙিব আৰু একতকৈ বেছি হ'লে সি পানীত ডুব যাব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভৌতিক ৰাশি শ্ৰেণী:ঘনত্ব
ঠগা
right|thumb|ঠগা
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:আচবাব
সমমিতীয় উপস্থাপন
সমমিতীয় উপস্থাপন (Isometric projection) হৈছে কাৰিকৰী আৰু অভিযান্ত্ৰিক অংকনত ত্ৰিমাত্ৰিক বস্তুক দুটা মাত্ৰাত দৃশ্যমানভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ এক পদ্ধতি। ই এটা এক্সন’মেট্ৰিক প্ৰক্ষেপণ য’ত তিনিটা স্থানাংক অক্ষ সমানে আগলৈ চুটি হোৱা দেখা যায় আৰু ইয়াৰে যিকোনো দুটাৰ মাজৰ কোণ ১২০ ডিগ্ৰী।
অৱলোকন
"আইছ’মেট্ৰিক'" শব্দটো গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "সমান পৰিমাপ", ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰতিফলিত হয় যে প্ৰক্ষেপণৰ প্ৰতিটো অক্ষৰ কাষৰে স্কেল একে।
x, y, আৰু z অক্ষৰ প্ৰক্ষেপণৰ মাজৰ কোণবোৰ সকলো একে বা ১২০° হোৱাকৈ চোৱাৰ দিশটো বাছি লৈ বস্তু এটাৰ সমমিতি দৃশ্য লাভ কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে, ঘনক এটাৰ সহায়ত প্ৰথমে পোনে পোনে এটা মুখৰ ফালে চাই এই কাম কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ঘনকটোক উলম্ব অক্ষৰ চাৰিওফালে ±৪৫° ঘূৰোৱা হয়, তাৰ পিছত অনুভূমিক অক্ষৰ চাৰিওফালে প্ৰায় ৩৫.২৬৪° (ঠিক আৰ্কচিন ১⁄√৩ বা আৰ্কটান 1⁄√২, যিটো মেজিক কোণৰ সৈতে জড়িত) ঘূৰোৱা হয়। ঘনকটোৰ সৈতে (চিত্ৰ চাওক) ফলাফলৰ ২ডি অংকনৰ পৰিধি এটা নিখুঁত নিয়মিত ষড়ভুজ: সকলো ক'লা ৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্য সমান আৰু ঘনকটোৰ সকলো মুখৰ ক্ষেত্ৰফল একে। আইছ’মেট্ৰিক গ্ৰাফ পেপাৰ এটা সাধাৰণ অংকন কাগজৰ তলত ৰাখিব পাৰি যাতে গণনা অবিহনেই ইয়াৰ প্ৰভাৱ লাভ কৰাত সহায় হয়।
একেদৰেই ত্ৰিমাত্ৰিক দৃশ্যত আইছ’মেট্ৰিক দৃশ্য লাভ কৰিব পাৰি। মজিয়াৰ সমান্তৰালভাৱে প্ৰান্তিককৃত আৰু স্থানাংক অক্ষৰ সৈতে প্ৰান্তিককৃত কেমেৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ইয়াক প্ৰথমে অনুভূমিকভাৱে (উলম্ব অক্ষৰ চাৰিওফালে) ±৪৫°, তাৰ পিছত অনুভূমিক অক্ষৰ চাৰিওফালে ৩৫.২৬৪° ঘূৰাই দিয়া হয়।
সমমিতি প্ৰক্ষেপণক দৃশ্যমান কৰিব পৰা আন এটা উপায় হ'ল ওপৰৰ চুক এটাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিপৰীত, তলৰ চুকটোৰ ফালে চাই ঘনকীয় কোঠাৰ ভিতৰৰ দৃশ্য এটা বিবেচনা কৰা। x-অক্ষটো তিৰ্যকভাৱে তললৈ আৰু সোঁফালে, y-অক্ষটো তিৰ্যকভাৱে তললৈ আৰু বাওঁফালে আৰু z-অক্ষটো পোনকৈ ওপৰলৈ বিস্তৃত। ছবিখনত উচ্চতাৰ দ্বাৰাও গভীৰতা দেখুওৱা হৈছে। অক্ষৰ কাষেৰে অংকন কৰা ৰেখাবোৰ ইটোৱে সিটোৰ লগত ১২০° ত থাকে।
এই সকলোবোৰ ক্ষেত্ৰতে, সকলো এক্সন'মেট্ৰিক আৰু অৰ্থ'গ্ৰাফিক প্ৰজেকচনৰ দৰেই, এনে কেমেৰা এটাক বস্তু-স্থান টেলিচেণ্ট্ৰিক লেন্সৰ প্ৰয়োজন হ'ব, যাতে কেমেৰাৰ পৰা দূৰত্বৰ লগে লগে প্ৰক্ষেপিত দৈৰ্ঘ্য সলনি নহয়।
"আইছ'মেট্ৰিক" শব্দটো প্ৰায়ে ভুলকৈ এক্সন'মেট্ৰিক প্ৰক্ষেপণক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সাধাৰণতে। কিন্তু প্ৰকৃততে এক্সন’মেট্ৰিক প্ৰক্ষেপণ তিনি ধৰণৰ: সমমিতি, ডাইমেট্ৰিক আৰু তিৰ্যক।
ঘূৰ্ণনৰ কোণ
সমমিতি প্ৰক্ষেপণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় দুটা কোণৰ পৰা দ্বিতীয়টোৰ মানটো বিপৰীতমুখী যেন লাগিব পাৰে। প্ৰথমে এটা ঘনক কল্পনা কৰি ইয়াৰ কাষ দুটাৰ দৈৰ্ঘ্য ২ একক ল'লে, আৰু ইয়াৰ কেন্দ্ৰ অক্ষৰ উৎপত্তিস্থলত বুলি ধৰিলে, ইয়াৰ সকলো মুখমণ্ডলে উৎপত্তিস্থলৰ পৰা ১একক দূৰত্বত অক্ষবোৰক ছেদ কৰিব। পাইথাগোৰাছৰ উপপাদ্য ব্যৱহাৰ কৰি আমি ৰেখাডালৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা যিকোনো প্ৰান্তৰ মাজলৈকে √২ হিচাপে গণনা কৰিব পাৰো। x-অক্ষত ঘনকটোক ৪৫° ঘূৰাই দিলে (১, ১, ১) বিন্দুটো সেয়েহে ডায়াগ্ৰামত দেখুওৱাৰ দৰে (১, ০, √২) হ’ব। দ্বিতীয় ঘূৰ্ণনৰ লক্ষ্য হৈছে ধনাত্মক z-অক্ষত একেটা বিন্দু অনা আৰু সেয়েহে 1⁄√২ ৰ চাপস্পৰ্শকৰ সমান মানৰ ঘূৰ্ণন কৰিব লাগিব যিটো প্ৰায় ৩৫.২৬৪°।
গণিত
আইছ’মেট্ৰিক দৃশ্য লাভ কৰিবলৈ আঠটা ভিন্ন অভিমুখীতা থাকা প্ৰয়োজন, সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে দৰ্শকে কোনটো অক্টেণ্টত চায়। ত্ৰিমাত্ৰিক স্থানত এটা বিন্দু ax,y,zৰ পৰা প্ৰথম অক্টেণ্টটোলৈ চাই ২ডি স্থানত এটা বিন্দু bx,yলৈ সমমিতীয় ৰূপান্তৰ ঘূৰ্ণন মেট্ৰিস্কৰ সহায়ত গাণিতিকভাৱে এইদৰে লিখিব পাৰি:
য’ত α = arcsin(tan ৩০°) ≈ ৩৫.২৬৪° আৰু β = ৪৫°। ওপৰত ব্যাখ্যা কৰা অনুসৰি, এইটো হৈছে উলম্ব (ইয়াত y) অক্ষৰ চাৰিওফালে β দ্বাৰা ঘূৰ্ণন, তাৰ পিছত অনুভূমিক (ইয়াত x) অক্ষৰ চাৰিওফালে α দ্বাৰা ঘূৰ্ণন। ইয়াৰ পিছত xy-সমতললৈ এটা অৰ্থগ্ৰাফিক প্ৰক্ষেপণ কৰা হয়:
আন ৭টা সম্ভাৱনা হয় বিপৰীত ফালে ঘূৰি বা এয়া নহ'বও পাৰে, আৰু তাৰ পিছত দৃশ্যৰ দিশ ওলোটা কৰি বা নকৰাকৈ পোৱা যায়।
ইতিহাস
প্ৰথমবাৰৰ বাবে অধ্যাপক উইলিয়াম ফেৰিছে (১৭৫৯–১৮৩৭) আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰদান কৰা সমমিতিৰ ধাৰণাটো শতিকাজুৰি মোটামুটি অভিজ্ঞতাভিত্তিক ৰূপত বিদ্যমান আছিল। ১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা সমমিতি "অভিযন্তাসকলৰ বাবে এক অমূল্য আহিলাত পৰিণত হয় আৰু তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ স্থাপত্য প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰমৰ পাঠ্যক্ৰমত এক্স'ন'মেট্ৰি আৰু সমমিতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।" জান ক্ৰিকে (২০০০)ৰ মতে কিন্তু "এক্স'ন'মেট্ৰিৰ উৎপত্তি চীনত হৈছিল। চীনা শিল্পত ইয়াৰ কাৰ্য্য ইউৰোপীয় শিল্পত ৰৈখিক দৃষ্টিভংগীৰ সৈতে একে আছিল। এক্সন'মেট্ৰি আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত চিত্ৰকল্প ব্যাকৰণে দৃশ্যমান কম্পিউটিঙৰ আগমনৰ লগে লগে এক নতুন তাৎপৰ্য্য লাভ কৰিছে।"
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত শ্ৰেণী:জ্যামিতি
মাটি আখৰা
সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বাবে মাটি আখৰা অপৰিহাৰ্য। ইয়াৰ দ্বাৰা শৰীৰটো নাচৰ উপযোগী হোৱাৰ লগতে বিভিন্ন ভংগী শুদ্ধভাবে দিয়াত সুবিধা হয়। তদুপৰি সত্ৰীয়া নাচৰ বেলা শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কলাৰ অভিনয়ে হস্তত আৰম্ভ কৰি ৰণলৈকে বিশেষ শিক্ষা নিদিলেও এই মাটি আখৰা শিকিয়েই ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ সৰহখিনি কথা জানিব পাৰি। মাটি আখৰাৰ আৰম্ভণি এনে ধৰণৰ- শিকাজনে তললৈ পেট পেলাই সোঁফালে গাল কাটি কৰি বাহুৰ সমানে হাতদুখন মেলি লৈ ভৰি দুখনো সমানে সম্প্ৰসাৰিত কৰি আঁঠুৰ তলছোৱা আনি গোৰোহাত লগাব লাগে। গুৰুৱে তাৰ পিছত সোঁভৰিৰে বাহুৰ পৰা ক্ৰমে তপিনালৈকে গছকি দি গাটো শিথিল কৰি দিয়ে। মাটি আখৰা শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত শিকাৰুক সৰল নাদুভংগীৰ আখৰা দিয়াটো নিয়ম।
প্ৰত্যেক সত্ৰৰে মাটি আখৰাৰ সংখ্যা ভিন ভিন। ড॰ মহেশ্বৰ নেওগে কমলাবাৰী সত্ৰৰ মণিৰাম দত্ত বায়ন মুক্তিয়াৰদেৱৰ পৰা ৪৪টা মাটি আখৰাৰ বৰ্ণনা লৈছিল। সিবোৰৰ কেইটামান হ’ল বহি মূৰুকা, থিয় মূৰুকা, মতা ওৰা, মাইকী ওৰা, ওৰাত বহা, ওৰা-চটা, খৰ, লুটি-খৰ, টমান-মুচৰা, ভাৰ-ভগা, হাত-পকোৱা, ম’ৰাই পানী খোৱা, বাঘ জাপ আদি। শ্ৰীনাৰায়ন চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ স্বৰ্ণৰেখা নামৰ গ্ৰন্থত ৭০টা মাটি আখৰাৰ লেখ দিছে। তাৰে কেইটামানৰ নাম হ’ল- ওৰা, ওৰাত বহা, ওৰাত গেৰুৱা লগোৱা, ওৰা চটা, ওৰাত জাপ, খৰ, লুটি খৰ, চিত খৰ, চিতা পাক, গোৰ পাক, চেৰেকী পাক, উঘা পাক, কাতি পাক, উৰ পাক, টুকুৰা পাক, আকল পাক, শাৰী পাক, মাইকী পাক, ভেকোলা জাপ, বাঘ জাপ আদি। সত্ৰীয়া নৃত্যত ব্যৱহাৰ হোৱা মাটি আখৰাত ভৰত নাট্য শাস্ত্ৰত বৰ্ণিত ১০৮ বিধ কৰণেৰে ৰিজাব পাৰি।
মাটি আখৰাৰ শ্ৰেণীবিভাজন
মাটি আখৰাক দুটা বিশেষ শ্ৰেণীত বিভক্ত। প্ৰথমটো হৈছে- (ক) বিশুদ্ধ ব্যায়াম আৰু (খ) মৌলিক নৃত্য এককসমূহ। বিশুদ্ধ ব্যায়াম কেতবোৰ এক্ৰোবেটিক ভংগীমাৰ (acrobatic poses) ওপৰত আধাৰিত। উদাহৰণস্বৰূপে থিয় লন, আঁঠু লন, তামোল মূচৰা আদি। এই ব্যায়ামসমূহ সাধাৰণতে নৃত্যত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। অৱশ্যে কেতিয়াবা কৰা হ'বও পাৰে। আউনীআটী সত্ৰৰ 'নটুৱা নৃত্য' তেনে একধৰণৰ ব্যতিক্ৰম য'ত এই ব্যায়ামসমূহ ব্যাপকৰূপত ব্যৱহৃত হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে মৌলিক নৃত্য এককসমূহে বেছিভাগ মাটি আখৰাকে সাঙুৰি লয়।
উল্লেখনীয় যে, সত্ৰীয়া নৃত্যক সাধাৰণতে দুটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হৈছে। (ক) তাণ্ডৱ আৰু (খ) লাস্য। তাণ্ডৱ নৃত্যশৈলীয়ে সাধাৰণতে পৌৰুষিক আৰু তীব্ৰ-অভিব্যক্তিসম্পন্ন নৃত্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আনহাতে লাস্য নৃত্য শৈলীয়ে মসৃণ, কোমল, আৰু মৃদু অভিব্যক্তিসম্পন্ন চলাচলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মাটি আখৰাত এই দুয়োধৰণৰ বিভাজন দেখিবলৈ পোৱা যায়। অৱশ্যে সত্ৰীয়া নৃত্যত প্ৰধানকৈ লাস্য শৈলীৰ ওপৰত আধাৰিত। সেয়েহে তাণ্ডৱ শৈলীত থকা তীব্ৰ-অভিব্যক্তিসম্পন্ন ভংগীমা সত্ৰীয়া নৃত্যত দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
গৌতম বুদ্ধ
সিদ্ধাৰ্থ গৌতম আছিল প্ৰাচীন ভাৰতৰ এক ধৰ্মগুৰু আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। অধিকাংশ বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ মতে, তেখেতেই বৰ্তমান যুগৰ সৰ্বোচ্চ বুদ্ধ (পালি: সম্মাসম্বুদ্ধ, সংস্কৃত: সম্যকসম্বুদ্ধ)। 'বুদ্ধ' শব্দৰ অৰ্থ 'আলোকপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি' বা 'দিব্যজ্ঞানপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি'। তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক সময় অজ্ঞাত। প্ৰাক-বিংশ শতাব্দীৰ ঐতিহাসিকবিদসকলে তেওঁৰ জীৱনকালক সীমাবদ্ধ কৰিছে ৫৬৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ পৰা ৪৩৮ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যকাললৈ। কোনো কোনো আধুনিক ঐতিহাসিকবিদৰ মতে, গৌতম বুদ্ধৰ মৃত্যু ঘটে ৪৮৬ ৰ পৰা ৪৮৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যবৰ্তী কোনো এক সময়লৈ; আকৌ কিছুমানৰ মতে, ৪১১ ৰ পৰা ৪০০ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যকাললৈকে।
গৌতম বুদ্ধৰ অন্য নাম "শাক্যমুনি"; তেওঁ বৌদ্ধধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিত্ব। অনুমান কৰা হয়, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ অনুগামীসকলে তেওঁৰ জীৱনকথা, শিক্ষা আৰু বৌদ্ধ সংঘৰ সন্ন্যাস-বিধি লিপিবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁৰ শিক্ষাবোৰ প্ৰথমতে মুখে মুখে প্ৰচলিত আছিল। বুদ্ধৰ মৃত্যুৰ প্ৰায় চাৰিশ বছৰ পাছত এইবোৰ লিপিবদ্ধ কৰা হয়।
বৌদ্ধধৰ্মৰ ওচৰা-উচৰি হিন্দু ধৰ্ম, আহমদিয়া মুছলিম সম্প্ৰদায় আৰু বাহাই ধৰ্মৰ অনুগামীসকলৰ মতেও বিশ্বধৰ্মত তেওঁক দেৱতা বা মহামানৱ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সিদ্ধাৰ্থৰ পিতৃ আছিল শাক্য বংশীয় ৰজা শুদ্ধোধন। মাতৃ মায়াদেৱী। মায়াদেৱী কপিলাবস্তুৰ পৰা পিতৃৰ ৰাজ্য যোৱাৰ পথত লুম্বিনি গ্ৰামত (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্গত) সিদ্ধাৰ্থক জন্ম দিছিল। তেওঁৰ জন্মৰ সপ্তম দিনাখনেই মায়াদেৱীৰ জীৱনাবসান ঘটে। পাছত তেওঁ মাহীমাক গৌতমীৰ হাতত লালন পালন হয়। ধাৰণা কৰা হয় তেওঁৰ নামৰ "গৌতম" অংশটি মাহীমাকৰ নামৰ পৰাই আহিছে। আকৌ কিছুমানৰ মতে এইটো তেখেতসকলৰ বংশানুক্ৰমিক নাম। জন্মৰ পঞ্চম দিনা তেখেতৰ পিতৃয়ে ৮জন জ্ঞানী ব্যক্তিক সদ্যোজাত শিশুটিৰ নামকৰণ আৰু ভৱিষ্যত গণনা কৰাৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। তেতিয়া তেওঁৰ নাম সিদ্ধাৰ্থ ৰখা হয় - সিদ্ধাৰ্থ শব্দটোৱে "সিদ্ধিলাভ কৰা, বা উদ্দেশ্য সফল" হোৱা বুজায়। তেখেতসকলৰ মাজৰ এজনে লগতে কয় যে, ৰাজকুমাৰ এদিন সত্যৰ সন্ধানত বাহিৰলৈ ওলাই যাব আৰু বোধিপ্ৰাপ্ত হব। এজন ৰাজপুত্ৰ হিচাপে সিদ্ধাৰ্থই বিভিন্ন শাখাত শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
সিদ্ধাৰ্থ গৌতমৰ বিবাহ সম্বন্ধে দুই ধৰণৰ মত আছে। প্ৰথম মত অনুসাৰে ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ এক প্ৰতিযোগিতাৰ মাধ্যমেৰে তেওঁৰ পত্নীক লাভ কৰে। তাৰপিছত পুত্ৰ ৰাহুলে জন্মগ্ৰহণ কৰে। দ্বিতীয় মত অনুসাৰে ২৮ বছৰ বয়সত তেওঁক সংসাৰৰ প্ৰতি মনোযোগী কৰাৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃমাতৃয়ে ৰাজকন্যা যশোধৰাৰ লগত বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰতে পুত্ৰ ৰাহুলৰ জন্ম হয়।
মহানিষ্ক্ৰমণ
কথিত আছে, এদিন ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থই বাহিৰলৈ যাওঁতে ৪জন ব্যক্তিৰ লগত তেওঁৰ সাক্ষাৎ হয়। প্ৰথমে তেওঁ এজন বৃদ্ধ মানুহ, তাৰপিছত এজন অসুস্থ মানুহ আৰু শেষত এজন মৃত মানুহক দেখা পায়। তেওঁ তেতিয়া তেওঁৰ লগৰীয়া সকলক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁলোকে উত্তৰ দিয়ে যে এইবোৰেই হ’ল মানুহৰ নিয়তি। আকৌ এদিন (কিছুমানৰ মতে সেইদিনাই) এনেদৰে ভ্ৰমণ কৰি থকা অৱস্থাত মুণ্ডিতমস্তক আৰু পীতবৰ্ণৰ জীৰ্ণ বাস পৰিহিত এজন সাধু দেখা পালে। লগৰীয়াসকলে এই লোকজনক সন্ন্যাসী বুলি গৌতমক পৰিচয় কৰাই দি কয় যে, এই লোকজনে মানুহৰ দুঃখৰ বাবে নিজ জীৱন ত্যাগ কৰিছে। ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থই সেই ৰাতিয়েই শুই থকা অৱস্থাত নিজৰ পত্নী, পুত্ৰ, পৰিবাৰক নিঃশব্দে বিদায় জনাই জ্ঞানান্বেষণৰ অৰ্থে মাত্ৰ ২৯ বছৰ বয়সতে ৰাজপ্ৰসাদ ত্যাগ কৰে। সিদ্ধাৰ্থৰ এই যাত্ৰাকেই মহানিষ্ক্ৰমণ বুলি কোৱা হয়।
বোধিলাভ বা মহাপৰিনিৰ্বান
দুখ আৰু দুখৰ কাৰণ সম্বন্ধে জানিবলৈ সিদ্ধাৰ্থই যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখে। প্ৰথমে তেওঁ আলাৰা নামৰ এজন সন্ন্যাসীৰ ওচৰলৈ যায়। তেওঁৰ উত্তৰত সন্তুষ্ট নহৈ তেখেত উদ্দক নামৰ আৰু এজন সন্ন্যাসীৰ কাষ চাপে। কিন্তু তেতিয়াও একো ফল নোপোৱাত কিছু দিন যোৱাৰ পিছত তেওঁ মগধৰ উৰুবিল্ব নামৰ স্থানলৈ গমন কৰিলে। তাত প্ৰথমে এটা উত্তৰ-পূৰ্বমুখী শিলাখণ্ডৰ ওপৰত বহি আপোন মনতেই কৈছিল যে, "যদি ম‍ই বুদ্ধত্বলাভ কৰিবলৈ সক্ষম তেন্তে বুদ্ধৰ এটা প্ৰতিচ্ছায়া মোৰ সম্মুখত দৃশ্যমান হওক। " এই কথা উচ্চাৰিত হোৱাৰ লগে লগে শিলাখণ্ডৰ গাত তিনি ফুট ওখ এটা বুদ্ধৰ প্ৰতিচ্ছায়া প্ৰতিফলিত হ’ল। বোধিসত্ত্ব তপস্যাত বহাৰ পূৰ্বে দৈৱবাণী হয় যে, "বুদ্ধত্ব লাভ কৰিবৰ হ’লে ইয়াত বহিলে নহ’ব; ইয়াৰ পৰা অৰ্ধযোজন দূৰত্বত পত্ৰবৃক্ষতলত তপস্যাত বহিব লাগিব। " ইয়াৰ পিছত দেৱগণে বোধিসত্ত্বক সঙ্গ দি আগুৱাই লৈ যায়। মধ্যপথত এজন দেৱতাই ভূমিৰ পৰা একোছা কুশ চিঙি আনি বোধিসত্ত্বক দি কয় যে, এই কুশই সফলতাৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ। বোধিসত্ত্ব কুশগ্ৰহণৰ পাছত কিছুদূৰ অতিক্ৰম পত্ৰবৃক্ষতলৰ ভূমিত কুশগছডাল ৰাখি পূবদিশে মূৰ কৰি তপস্যাত বহে। কঠোৰ সাধনাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰ ক্ষয় যায়, কিন্তু এই তপস্যাত তেওঁ ভয়, লোভ আৰু লালসাক অতিক্ৰম কৰি নিজৰ মনৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। পাছত তেওঁ বুজিলে যে এনেদৰে বোধিলাভ নহ’ব। তেওঁ তাৰপিছত খাদ্য গ্ৰহণৰ সিদ্ধান্ত কৰিলে। সুজাতা নামী এক নাৰীৰ কাষ চাপি তেওঁ এক পাত্ৰ পৰমান্ন আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। তাৰপিছত তেওঁ নদীত স্নান কৰি পুনৰাই ধ্যানমগ্ন হ’ল। অৱশেষত কঠোৰ তপস্যাৰ পাছত তেওঁ বুদ্ধত্বপ্ৰাপ্তি কৰিলে। শাক্যমুনিয়ে বোধিলাভৰ পাছত সাতদিন ধৰি বোধি বৃক্ষৰ তলত থাকিয়ে‍ই মুক্তিলাভৰ আনন্দ উপভোগ কৰিছিল। তেখেত দুখ, দুখৰ কাৰণ, প্ৰতিকাৰ প্ৰভৃতি সম্বন্ধে জ্ঞান লাভ কৰিলে। এই ঘটনাটোকে‍ই বোধিলাভ নামেৰে জনাজাত হয়।
মহাপ্ৰয়ান
সমস্ত জীৱন ধৰি তেওঁ দৰ্শন আৰু বাণী প্ৰচাৰ কৰি অৱশেষত আনুমানিক ৫৪৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দ ৮০ বছৰ বয়সত বহাগী পূৰ্ণিমা তিথিত কুশীনগৰত মহাপ্ৰয়ান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
চিৰাং জিলা
চিৰাং জিলা (चिरांग जिला) ভাৰতবৰ্ষৰ অন্তৰ্গত অসমৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত আৰু বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ অন্তৰ্গত চাৰিখন জিলাৰ এখন। ২০০৪ চনত কোকৰাঝাৰ, বঙাইগাঁও আৰু বৰপেটা জিলাৰ অংশবিশে সাঙুৰি চিৰাং জিলা গঠন কৰা হৈছিল। এই জিলা ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ অন্তৰ্গত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ নামনি উপত্যকাৰ সমভূমি ভূ-ভাগেৰে এই জিলা গঠিত। গাৰো ভাষাৰ শব্দ চি (অৰ্থ: পানী) আৰু ৰাং (অৰ্থ: সম্পত্তি), মিলি জিলাখনৰ নাম চিৰাং হোৱা বুলি কোৱা হয়।
জিলাখনৰ মুঠ মাটিকালি ১,৯২৩ বৰ্গ কি.মি.। কাজলগাঁও এই জিলাৰ সদৰ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চিৰাং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪,৮২,১৬২ জন। চিৰাং জিলা অসমৰ দ্বিতীয়খন সৰ্বনিম্ন জনবসতিৰ জিলা। ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা স্বীকৃত প্ৰাকৃতিক বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ কিছু অংশ এই জিলাত অৱস্থিত।
ইতিহাস
চিৰাং জিলা আনুষ্ঠানিক ভাৱে গঠন হয় ২০০৪ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে। ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ, অসম চৰকাৰ আৰু বড়ো লিবাৰেছন টাইগাৰ্ছ (বি.এল.টি)-ৰ মাজত সম্পন্ন হোৱা ত্ৰিপাক্ষিক চুক্তি অনুসৰি বড়ো অধ্যুযিত ৩০৮২খন গাঁও সাঙুৰি 'বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ (বিটিচি)' গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। আৰু এই সমূহ গাঁওক সংলগ্ন কৰি চাৰিখন জিলা গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। এই সিদ্ধান্ত মৰ্মেই ৩০ অক্টোবৰ, ২০০৩ তাৰিখৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে (নিৰ্দেশ নং- GAG(B). 137/2002/Pt/117) ভাৰতৰ সংবিধানৰ ৩৩২ নং ছেদৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদৰ অন্তৰ্গত হিচাপে চিৰাং জিলা গঠন কৰা হয় ২০০৪ চনৰ ৪ জুন তাৰিখৰ পৰা জিলা হিচাপে চিৰাঙৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰা হয়।
জিলা হিচাপে গঠিত হোৱাৰ আগেয়ে চিৰাং জিলাৰ ভূ-ভাগ কোকৰাঝাৰ, বঙাইগাওঁ আৰু বৰপেটা জিলাৰ মাজত বিভাজিত হৈ আছিল। জিলা খনত ৰাজ্যৰ দ্বিতীয়তো ৰাজহুৱা খণ্ডৰ তেল শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ'ৰাসায়নিক প্ৰকল্প BRPL অৱস্থিত।
ভূগোল
চিৰাং জিলা অসমৰ মধ্য-পশ্চিম অংশ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে অৱস্থিত। বিস্তৃতি উত্তৰ অক্ষাংশ ২৬.২৮°-ৰ পৰা ২৬.৫৪°, আৰু পূৱ দ্ৰাঘিমাংশ ৮৯.৪২°-ৰ পৰা ৯০.০৬°। চিৰাং জিলাৰ উত্তৰে ভূটান (আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সীমা), দক্ষিণে বঙাইগাঁও জিলা আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাৰ অংশ, পূবে বাক্সা জিলা আৰু বৰপেটা জিলাৰ অংশ বিশেষ আৰু পশ্চিমে কোকৰাঝাৰ জিলা।
নামনি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ উপত্যকাত অৱস্থিত আৰু উত্তৰ সীমাত হিমালয় পাদদেশেৰে আবৃত চিৰাং জিলা মূলতঃ সমভূমি অঞ্চল। জিলাখনৰ উত্তৰ অংশৰ উচ্চতা দক্ষিণৰ অংশতকৈ বেছি। জিলাখনৰ ভূ-ভাগক চাৰিটা কৃষি-পাৰিবেশিক ভাগত ভগোৱা হৈছে:
জিলাখনৰ মাজেৰে বৈ যোৱা প্ৰধান উপনৈ সমূহ হৈছে চম্পাৱতী, আই, মানাহ (মানস), আগৰ্ং আৰু কনামাকৰা। আগৰং আৰু কাণামকৰা উপ-উপনৈ জিলাখনৰ মাজেৰে বৈ গৈছে।