cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৱাটাৰ (২০০৫ চলচ্চিত্ৰ)
বিতৰ্ক
প্ৰথমাৱস্থাত পৰিচালক দীপা মেহতাই ২০০০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীতেই শ্বাবানা আজমী, নন্দিতা দাস আৰু অক্ষয় কুমাৰক অভিনয় শিল্পী হিচাপে লৈ ৱাটাৰ নিৰ্মাণৰ বাবে আগবাঢ়িছিল। তেওঁৰ পূৰ্বৱৰ্ত্তী ছবি ফায়াৰে ভাৰতীয় শাসনতন্ত্ৰৰ গোড়া পক্ষৰ শত্ৰুতা আৰ্জিছিল যি তেওঁৰ বিষয়বস্তু আৰু ৰক্ষণশীল পৰিয়ালসমূহক এক ঋণাত্মক ৰূপত উপস্থাপন কৰা কাৰ্যৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। বিক্ষোভকাৰীসকলে প্ৰতিবাদৰ লগতে ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হ'বলগা ছবিঘৰসমূহত আক্ৰমণৰ যো-জা কৰিছিল। চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগদিনা ছবিৰ শিল্পী তথা কলা-কুশলীৰ দলটোৱে খবৰ পায় যে ছবিৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ স্থানসমূহৰ বাবে অনুজ্ঞাত কিছু অসুবিধা আছে। পৰৱৰ্ত্তী দিনটোত তেওঁলোকে জানিবলৈ পায় যে ২০০০ বিক্ষোভকাৰীয়ে ছবিৰ মূল ছেটটো ধ্বংস কৰি অৱশিষ্টসমূহ গঙ্গা নদীত দলিয়াই পেলায়। পিছত এই কথা পোহৰলৈ আহে যে এই সকলোবোৰ ঘটনাৰ মূলতে আছিল ছবিখনৰ বিষয়বস্তুৰ বিষয়ে অনা মিছা অভিযোগ। বিক্ষোভকাৰী অৰুণ পাঠকে ছবিখনৰ নিৰ্মাণ বন্ধ কৰিবৰ বাবে আমৰণ-বিক্ষোভৰো আয়োজন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী (Pitambar Deva Goswami; ১৮৮৫ – ১৯৬২) আছিল গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ। তেওঁ আছিল একাধাৰে সমাজ সংস্কাৰক, সাহিত্যিক, প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ, মক্তিযুঁজাৰু আৰু ৰাজনীতিক। তেওঁ ১৯০৭ চনত গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হয়। তেওঁ চিৰ কুমাৰ আছিল। ১৯২৩ চনৰ পৰা তেওঁ বাল্যবিবাহৰ বিপক্ষে আৰু বিধবা বিবাহৰ সপক্ষে জনজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৪২ৰ গণ আন্দোলনত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ গুৰি ধৰি ইংৰাজ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰি গৃহবন্দী হোৱাৰ লগতে ২ বছৰ কাৰাবাস খাটিছিল। অসমৰ ভৌগোলিক পৰিমণ্ডলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন মাজুলীৰ দৰে ঠাইত উনবিংশ শতিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰি আজীৱন পৰিশ্ৰম কৰি মাজুলীৰ শিক্ষা, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত উন্নত ঠাই ৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল।
জন্ম
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীৰ ১৮৮৫ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে মাজুলীত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চিত্ৰচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্গেশ্বৰী।
শিক্ষা
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ঘৰতেই থাকি সংগীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু ধৰ্মগ্ৰন্থ পঢ়িবলৈ শিকিছিল, বিদ্যালয়ত আধুনিক শিক্ষাৰ পোহৰ পোৱা নাছিল। অবশ্যে সৰুৰে পৰা বাহিৰৰ সমাজখনৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ১৯০৭ চনত তেওঁ গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত উপনীত হ’ব পাৰিছিল। তাৰ পাছৰে পৰা সমাজ সংস্কাৰ আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কথাহে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে জন্মগতভাবে লাভ কৰা প্ৰভুত্ব, মান, মৰ্য্যদা, ৰক্ষণশীলতা সকলো ত্যাগ কৰি সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজৰ এজন হোৱাৰ মনোভাবেৰে পুৰুষানুক্ৰমে ব্যৱহাৰ কৰি অহা খাটোলা পৰিত্যাগ কৰিছিল। ১৯২৩ চনৰ পৰা বাল্যবিবাহ আৰু বিধবাবিবাহৰ ক্ষেত্ৰত এক জনজাগৰণ সৃষ্টি কৰিছিল। ১৯৩০ চনত অসম কৈবৰ্ত সন্মিলনৰ গোলাঘাটৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯২৩ চনত অসম মিচিং সন্মিলনৰ সভাত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৪৬ চনত প্ৰায় ৬০ বছৰ বয়সত তেওঁ কাৰ্বি আংলঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল জনজাতীয় সমাজৰ পৰা কু-সংস্কাৰ, নিচা জাতীয় দ্ৰব্য সেৱন আদি ৰোধ কৰিবৰ বাবে সভা-সমিতি পাতিছিল। প্ৰায় ২ বছৰ ধৰি লাগি থাকি পাহাৰীয়া লোক সকলক শিক্ষিত কৰিবৰ বাবে ২০খনতকৈও অধিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। তাৰ পাছত নগাঁও জিলাতো তিৱা লোকসকলৰ মাজত ব্যাপক জনজাগৰণৰ চেষ্টা কৰিছিল। তদুপৰি দৰিদ্ৰ লোক সকল যাতে উচিত মূল্যত ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ সুবিধা পাব পাৰে, কম সুদত ঋণ লৈ উপকৃত হৱ পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেই তেওঁ ১৯১৭ চনত মাজুলীত কো-অপাৰেটিভ বেংক এণ্ড পাৰ্চেজ চেল ছচাইটি নামৰ এক সমবায় কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলি তাৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গড়মূৰ সত্ৰত ৰাখি মাজুলীত বিভিন্ন অঞ্চলত কেইবাটাও শাখা খুলিছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম বিপ্লৱী পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা কংগ্ৰেছৰ মহাসভাত যোগদান কৰি গান্ধীজীকো সাক্ষাত কৰিছিল। কংগ্ৰেছ অধিবেশনৰ সভাথলীতে অনুষ্ঠিত হোৱা সৰ্বভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাৰ অধিবেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩২ চনত নিখিল ভাৰত অস্পৃশ্যতা বৰ্জন সংঘ আৰু গান্ধীজীয়ে গঢ় দিয়া হৰিজন সেৱক সংঘৰ অসম শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি এক সফল আন্দোলন গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁ ১৯৫৩ চনত সনাতন ধৰ্মৰ মুখপাত্ৰ নামৰ তিনিমহীয়া আলোচনী এখনো এবছৰকাল সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল।
মৃত্যু
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী দেৱৰ ১৯৬২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত ইহলীলা সম্বৰণ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী‎
শালকাটা জনপ্ৰিয় উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
শালকাটা জনপ্ৰিয় উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (চমুকৈ শালকাটা জঃপঃউঃমাঃ বিদ্যালয়)খন ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত শালকাটা গাঁ‌ৱত অৱস্থিত। এই বিদ্যালয়খন ১৯৭৯ চনত আজগৰ আলী চাহাবৰ নেতৃত্বত স্থাপণ কৰা হৈছিল।
ইতিহাস
left|thumb|খেল পথাৰ ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত শালকাটা অঞ্চলটো এসময়ত অতিকৈ পিছপৰা আৰু বন্যভূমি আছিল। পিছে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গঢ়াখহনীয়াত প্ৰব্ৰজন হৈ আহি বসবাস কৰিবলৈ লোৱা প্ৰয়াত আজগৰ আলী (B.Sc) মহোদয়ৰ নেতৃত্বত আৰু শিক্ষানুৰাগী সহযোগী সকলৰ সহায়ত এইখন মাধ্যমিক শিক্ষানুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছিল। এই শিক্ষানুষ্ঠানখন গঢ়াত বিশেষভাৱে সহায় কৰিছিল নাছেৰ আলী সেখ (অধিবক্তা), আঃ গণি জোদ্দাৰ, ৰমজান আলী সৰকাৰ, হোছেন আলী দেওৱানী, আবুল হোছেন, আঃ কাশেম মণ্ডল, আব্দুল হক, হাজি মিনহাজ উদ্দিন আহমেদ, আঃ গণি দেওৱানী, ডাঃ বুজৰক আলী মণ্ডল, তামিজ উদ্দিন জোদ্দাৰ, আমজাদ হোসেন ভূঞা, আলহাজ আঃ আজিজ আনছাৰী আদি ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত শালকাটা জনপ্ৰিয় উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। যিখন বিদ্যালয় আজি তেখেত সকলৰ প্ৰেৰণাৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ উন্নত কৰা হৈছে। ১৯৭৯ চনত স্থাপিত হোৱা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়খন অতি কম সময়ৰ ভিতৰত দোপতদোপে চৰকাৰৰ অনুমতি তথা স্বীকৃতি পাই ১৯৯১ চনত চৰকাৰীকৰণ হৈছে আৰু বৰ্তমান বিদ্যালয়খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ উন্নীত হৈছে যদিও এতিয়ালৈকে চৰকাৰীকৰণ হোৱা নাই। বিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষাত প্ৰতিবছৰে ১০/১১ টাকৈ লেটাৰ মাৰ্ক, ষ্টাৰ মাৰ্ক পাই প্ৰায় এশ শতাংশ ছাত্ৰী-ছাত্ৰী উত্তীৰ্ণ হৈ আহিছে।
উচ্চ মাধ্যমিক
ইংৰাজী, অসমীয়া, হিন্দী, আৰবী, গণিত, সমাজ বিজ্ঞান, সাধাৰণ বিজ্ঞান, উচ্চ গণিত, ভূগোল, কাঠমিস্ত্ৰী-শিল্প ইত্যাদি।
উচ্চতৰ মাধ্যমিক
বিদ্যালয়খনত কেৱল কলাশাখাৰ বিষয়সমূহ পঢ়ুৱা হয়। বৰ্তমান বিজ্ঞান শাখাৰ কোনো পাঠ্য পঢ়ুৱা হৈ থকা নাই। thumb|শ্ৰেণী কোঠাা। অসমীয়া, ইংৰাজী, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, বুৰঞ্জী, আৰবী, শিক্ষা, দৰ্শন আৰু তৰ্কবিজ্ঞান।
সুবিধা সমূহ
বিদ্যালয়খনত পাঠদানৰ বাবে ৮টা শ্ৰেণীকোঠা, এখন কম্পিউটাৰ কোঠা (য'ত ১৫টা কম্পিউটাৰ উপলব্ধ) এটা ছোৱালীৰ জিৰণীকোঠা, প্ৰধান শিক্ষকৰ কাৰ্যালয়, শিক্ষকসকলৰ জিৰণী কোঠা, ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ বাবে সুকীয়া শৌচালয়, বিশুদ্ধ খোৱাপানীৰ ব্যৱস্থা আৰু এখন সুবিশাল খেলপথাৰ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
আশীষ কুমাৰ (বক্সাৰ)
আশীষ কুমাৰ (Ashish Kumar; জন্ম: ১৮ জুলাই ১৯৯৪) এজন ভাৰতীয় অপেশাদাৰী বক্সাৰ যিয়ে মিডলৱেট শাখাত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। ২০১৯ চনৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে বেংককত অনুষ্ঠিত ২০১৯ বৰ্ষৰ থাইলেণ্ড অ’পেন ইণ্টাৰনেশ্যনেল বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত সোণৰ পদক লাভ কৰে। তদুপৰি ২০২০ বৰ্ষৰ এছিয়া/অ’চেনিয়া অলিম্পিক কোৱালিফায়াৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে জাপানৰ টকিঅ’ত অনুষ্ঠিত ২০২০ বৰ্ষৰ অলিম্পিকত মিডলৱেট শাখাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
জৰ্ডানৰ আম্মানত ২০২০ বৰ্ষৰ অলিম্পিক কোৱালিফিকেশ্যন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ এমাহ পূৰ্বে কুমাৰৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ এই প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে আৰু সেয়েহে ২০২০ চনৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত অলিম্পিক গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
কেৰিয়াৰ
কুমাৰে ২০১৫ চনত কেৰালাত প্ৰথমটো নেচনেল গেমছ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত বেংককত অনুষ্ঠিত এছিয়ান এমেচাৰ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত মিডলৱেট শাখাত ৰূপৰ পদক বিজয়ী হিচাপে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক লাভ কৰে। বেংককত অনুষ্ঠিত থাইলেণ্ড অ’পেন ইণ্টাৰনেশ্যনেল বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত ২০১৯ চনত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা মেডেন বিগ বাউট ইণ্ডিয়ান বক্সিং লীগত গুজৰাট জায়েণ্টছৰ হৈ মিডলৱেট শাখাত খেলিছিল। ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত জৰ্ডানৰ আম্মানত অনুষ্ঠিত ২০২০ চনৰ এছিয়া এণ্ড ওচেনিয়া বক্সিং অলিম্পিক কোৱালিফিকেশ্যন প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে কুমাৰে। তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰা অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমজন বক্সাৰ।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
পৰশুৰাম বঁটা (২০১৯): হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে দিয়া ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্চ বঁটা হৈছে পৰশুৰাম বঁটা। ৪৯ সংখ্যক ৰাজ্যিক দিৱস উপলক্ষে হিমাচল প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে আশীষ কুমাৰক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
নলবাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়
নলবাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় (Nalbari Medical College and Hospital) অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ নলবাৰীত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়। ২০২৩ চনত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খন কাৰ্যক্ষম হয়। অসম চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগ আৰু অসম চিকিৎসা সঞ্চালকালয়ে মহাবিদ্যালয়খন পৰিচালনা কৰে। নলবাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসা আয়োগৰ স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত আৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। মহাবিদ্যালয়খনে ২০২৩-২৪ শিক্ষাবৰ্ষৰ বাবে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম ১০০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ অনুমতি লাভ কৰিছে।
ইতিহাস
নলবাৰী জিলাৰ দক্ষিণ গাঁৱত ১৩২ বিঘা ভূমি সামৰি নিৰ্মাণ কৰা এই চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনৰ ২০১৯ ত তদানিন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০২৩ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীৰ চাংসাৰিত নিৰ্মিত অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী লগতে আন তিনিখন চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আনুষ্ঠানিকভাৱে উদ্বোধন কৰে। এই তিনিখন চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ভিতৰত নলবাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় অন্যতম। ডাঃ যোগেশ শৰ্মা মহাবিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ।
পাঠ্যক্ৰম
২০২৩-২৪ শিক্ষাবৰ্ষত মহাবিদ্যালয়খনে ১০০ গৰাকী চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে শিক্ষাবৰ্ষ আৰম্ভ কৰাৰ অনুমতি লাভ কৰিছে।
অৱস্থান
নলবাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ নলবাৰী চহৰৰ দক্ষিণগাঁৱত অৱস্থিত। ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী নলবাৰী ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা ই ১২ কিঃমিঃ আৰু লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা ৬৯ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। নলবাৰী চহৰৰ পৰা মহাবিদ্যালয়লৈ যাতায়াতৰ সু-ব্যৱস্থা আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয় শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলা
ফলৰ ৰস
ফলৰ ৰস বা জুছ বুলিলে বিভিন্ন ফল-মূল আৰু পাচলিত মজুত হৈ থকা প্ৰাকৃতিক জুলীয়া পদাৰ্থ বা ৰসকে বুজা যায়। ফল বা অন্যান্য জৈৱিক উপাদান যেনে মাংস আৰু সাগৰীয় খাদ্যসামগ্ৰীৰ সোৱাদযুক্ত পানীয়কো জুছ বোলা হয়। জুছসমূহ শীতল পানীয় অথবা আন খাদ্যৰ উপকৰণ হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। পেষ্টুৰাইজেচন প্ৰণালীৰ আৱিষ্কাৰৰ আগলৈকে জুছ শীতল পানীয় হিচাপে জনপ্ৰিয় হোৱা নাছিল।
প্ৰস্তুতকৰণ
বিভিন্ন ফল বা পাচলি কোনো তাপ প্ৰয়োগ নকৰাকৈ চেপি তাৰ পৰা ৰস উলিওৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে কমলা টেঙাৰ ৰস তৈয়াৰ কৰিবলৈ কমলা টেঙা চেপি তাৰ পৰা ৰস উলিয়াই লোৱা হয়। আনহাতে আমৰ ৰস তৈয়াৰ কৰিবলৈ আমটো পিহি পেলোৱাৰ প্ৰয়োজন হয়। কেতিয়াবা বৈদ্যুতিক জুচাৰ ব্যৱহাৰ কৰিও ৰস উলিওৱা হয়। ব্যৱসায়িক উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত আঁহ আতৰোৱাৰ বিশেষ যতন থাকে। উচ্চ আঁহযুক্ত কমলাৰ ৰসৰ বিশেষ চাহিদা আছে।
ফলৰ ৰস প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে ব্যৱহৃত পদ্ধতি সমূহ হ'ল কেনিং, পেষ্টুৰাইজেচন, কনচেনট্ৰেট, শীতলিকৰণ, বাষ্পীভৱন আৰু স্প্ৰে ডাইং।
<!--Although processing methods vary between juices, the general processing method of juices includes:
After the fruits are picked and washed, the juice is extracted by one of two automated methods. In the first method, two metal cups with sharp metal tubes on the bottom cup come together, removing the peel and forcing the flesh of the fruit through the metal tube. The juice of the fruit then escapes through small holes in the tube. The peels can then be used further, and are washed to remove oils, which are reclaimed later for usage. The second method requires the fruits to be cut in half before being subjected to reamers, which extract the juice.
The after the juice is filtered, it may be concentrated, which reduces the size of juice by a factor of 5, making it easier to transport and increasing its expiration date. Juices are concentrated by heating under a vacuum to remove water, and then cooling to around 13 degrees Celsius. About two thirds of the water in a juice is removed. The juice is then later reconstituted, in which the concentrate is mixed with water and other factors to return any lost flavor from the concentrating process. Juices can also be sold in a concentrated state, in which the consumer adds water to the concentrated juice as preparation.
Juices are then pasteurized and filled into containers, often while still hot. If the juice is poured into a container while hot, it is cooled as quickly as possible. Packages that cannot stand heat require sterile conditions for filling. Chemicals such as hydrogen peroxide can be used to sterilize containers. Plants can make anywhere from 1 to 20 tonnes a day.
Terminology
In the United Kingdom the name or names of the fruit followed by juice can only legally be used to describe a product which is 100% fruit juice, as required by the Fruit Juices and Fruit Nectars (England) Regulations and the Fruit Juices & Fruit Nectars (Scotland) Regulations 2003. However, a juice made by reconstituting concentrate can be called juice. A product described as fruit "nectar" must contain at least 25% to 50% juice, depending on the fruit. A juice or nectar including concentrate must state that it does. The term "juice drink" is not defined in the Regulations and can be used to describe any drink which includes juice, however little. Comparable rules apply in all EU member states in their respective languages.
In the US fruit juice can only legally be used to describe a product which is 100% fruit juice. A blend of fruit juice(s) with other ingredients, such as high-fructose corn syrup, is called a juice cocktail or juice drink. According to the Food and Drug Administration (FDA), the term "nectar" is generally accepted in the US and in international trade for a diluted juice to denote a beverage that contains fruit juice or puree, water, and which may contain artificial sweeteners.
"No added sugar" is commonly printed on labels of juice containers, but the products may contain large amounts of naturally occurring sugars; however, sugar content is listed with other carbohydrates on labels in many countries.
স্বাস্থ্যৰ ওপৰত ক্ৰিয়া
Juices are often consumed for their perceived health benefits. For example, orange juice is rich in vitamin C, folic acid, potassium, is an excellent source of bioavailable antioxidant phytochemicals and significantly improves blood lipid profiles in people affected with hypercholesterolemia. Prune juice is associated with a digestive health benefit. Cranberry juice has long been known to help prevent or even treat bladder infections, and it is now known that a substance in cranberries prevents bacteria from binding to the bladder.
Many fruit juices have a higher sugar (fructose) content than sweetened soft drinks; e.g., typical grape juice has 50% more sugar than Coca-Cola. While soft drinks (e.g. Coca-Cola) cause oxidative stress when ingested and may even lead to insulin resistance in the long term, the same thing cannot be attributed to fruit juices. On the contrary, fruit juices are actually known for their ability to raise serum antioxidant capacity and even offset the oxidative stress and inflammation normally caused by high-fat and high-sugar meals. However, frequent consumption of fruits and fruit juice causes dental decay, and may be a more significant factor in the development of dental caries (cavities) than eating candy. Fruit juice causes dental decay because it naturally contains acids, which chemically dissolve the enamel off the surface of the tooth, and sugars that the bacteria in the mouth ferment to create even more tooth-destroying acids.
Fruit juice consumption overall in Europe, Australia, New Zealand and the US has increased in recent years, probably due to public perception of juices as a healthy natural source of nutrients and increased public interest in health issues. Indeed, fruit juice intake has been consistently associated with reduced risk of many cancer types,      might be protective against stroke and delay the onset of Alzheimer's disease.
Some fruit juices have filtered out the dietary fiber present in the fruit. In other cases, other ingredients are added. High-fructose corn syrup, an ingredient in many juice cocktails, has been linked to the increased incidence of type II diabetes. High consumption of juice is also linked to weight gain in some studies, but not in others. In a controlled clinical study, regular consumption of grape juice for 12 weeks did not cause any weight gain in volunteers, but consumption of a soft drink did. Fruit juice in moderate amounts can help children and adults meet daily recommendations for fruit consumption, nutrient intake and calories.
The American Academy of Pediatrics says that fruit juice should not be given to infants before 6 months of age. For children ages 1 to 6, intake of fruit juice should be limited to 4 to 6 ounces per day (about a half to three-quarters of a cup). Giving children excessive juice can lead to poor nutrition, diarrhea, gas, abdominal pain, bloating, and tooth decay.
Juice cleanses have become a popular diet. The key concept of juice cleanses, detoxification, bases on the assertion that by consuming only nutrient rich substances (juice) and eliminating dairy, wheat, gluten, and fermented foods, the body can better heal physical problems. A juice cleanse requires the consumption of nothing except for juice for multiple days, with proposed health benefits including: reduction in appetite, rest for the stomach and liver, elimination of harmful foods, flooding the body with super nutrition, weight loss, energy improvement, re-hydration, detoxification, and cell healing. Unlike most diets, juice cleanses do not last for extended periods, usually ending in less than a week.
Juice bars
In Mexico, juice bars have become more popular in recent times. Mexican juice bars will often sell healthy beverages and snacks that are popular in Mexico.
ইতিহাস
One of the first regularly produced juices was lemonade, appearing in 16th century Italy, as an import, after its conception in the Middle East. Orange juice originated in the 17th century. In the 18th Century, James Lind linked citrus fruits to the prevention of scurvy, which, a century later, lead to the implementation of the Merchant Shipping Act of 1867, requiring all Ocean-bound British ships to carry citrus-based juice on board.
A dentist, by the name Thomas B. Welch, developed a pasteurization method that allowed for the storage of juice, without the juice fermenting into alcohol in 1869. His method involved filtering squeezed grape juice into bottles, sealing them with cork and wax, and then placing them in boiling water. This method kills the yeast responsible for fermentation. He then sold his new product as “Dr Welch's Unfermented Wine”.
In late 18th century United States, circulation of foreign fruit juices were heavily regulated by tariffs. The McKinley Tariff Act of 1890 increased import takes from 38 to 49.5 percent, and set taxes on fruit juices based on the alcohol content of the drink. Juices with 18% or less alcohol were taxed 60 cents per gallon, while anything above 18% was taxed $2.50 per proof gallon.
বাহ্যিক সংযোগ
Fruit Nectars (Scotland) Regulations 2003.
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:পানীয়
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
ভৌগোলিক অৱস্থান
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু চেঁচা অৰ্কিড অভয়াৰণ্য উত্তৰ-পূবমুৱাকৈ অৱস্থিত। এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যখন উত্তৰে ঈগলনেষ্ট পাছ আৰু বুগুন জনজাতিৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চললৈ গঠিত হৈছে। ইয়াৰ উত্তৰ সীমান্তত টাৱাং জিলা। ভালুকপুং-বমডিলা ৰাষ্ট্ৰীয় পথটোৱে এই অভয়াৰণ্যৰ পূব সীমা। ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ পশ্চিমে ভূটান সীমান্ত।
পক্ষী
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য পক্ষী নিৰীক্ষণৰ বাবে বিখ্যাত। ইয়াত বৰ্তমানলৈকে ৪৫৪ প্ৰজাতিৰ বিভিন্ন চৰাই পোৱা গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ৩ বিধ পানীকাউৰী (cormorants), ৫ বিধ কণামুচুৰী জাতীয় (herons), Black Stork, Oriental White Ibis, ৪ বিধ হাঁহ (ducks), ২০ বিধ মাংসহাৰী চৰাই (hawks, eagles, kites, harriers and vultures), ৩ বিধ ফেলকন (falcons), ১০ বিধ কুকুৰাজাতীয় (pheasants, junglefowl, quail, peafowl), ১৪ বিধ কপৌ জাতীয় চৰাই (pigeons), ৩ বিধ ভাটৌজাতীয় চৰাই (Parrots), ১৫ বিধ কাউৰী জাতীয় (Cukoos), ১০ বিধ ফেঁচা জাতীয় (Owls), ৭ বিধ মাছোৰোকা জাতীয় (Kingfishers), ৪ বিধ ধনেশ (Hornbills), ৯ বিধ বুলবুল জাতীয় (Bulbuls) চৰাই প্ৰধান। তদুপৰি এই অভয়াৰণ্যত তিনিবিধ ট্ৰগপান (tragopan) প্ৰজাতিৰ চৰাই দেখা পোৱা যায়।
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যত ১৯৯৫ চনত বুগুণ লিঅ'চিকলা (Bugun liocichla ) নামৰ এবিধ নতুন চৰাই আৱিষ্কাৰ হয়। ২০০৬ চনত ৰমনা আত্ৰেয়া (Ramana Athreya) ই এই চৰাইবিধৰ বৰ্ণনা কৰে।
সৰীসৃপ প্ৰাণী
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যত বহু প্ৰকাৰৰ সৰীসৃপ আৰু উভচৰ প্ৰাণী দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত ৩৪ বিধ উভচৰ, ২৪ বিধ সাপ, ৭ বিধ জেঠীজাতীয়, ৪ বিধ স্কিঙ্ক (Skink) প্ৰাণী প্ৰধান। Abor Hills Agama নামৰ প্ৰাণীবিধ ১২৫ বছৰৰ বিৰতিৰ মূৰত এই অভয়াৰণ্যত পুনৰ আৱিষ্কাৰ হয়। ইয়াত দেখা পোাৱ অন্যান্য বিৰল প্ৰজাতি বোৰ হ'ল, Darjeeling False-wolfsnake, Anderson's Mountain lizard, Günther's Kukri Snake, Common Slug Snake আৰু Keelback সাপৰ প্ৰজাতি।
স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যত কমেও ১৫ বিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত বিলুপ্তপ্ৰায় টুপীমুৰীয়া বান্দৰ, ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ, হাতী, ৰঙা পাণ্ডা, ভালুক, অৰুণাচলী বান্দৰ আৰু মিথুন আদিয়ে প্ৰধান। ১৯৯৭ চনত প্ৰখ্যাত প্ৰাণীবিজ্ঞানী আনোৱাৰদ্দিন চৌধুৰীয়ে নতুন বান্দৰৰ প্ৰজাতি 'অৰুণাচলী বান্দৰ' আৱিষ্কাৰ কৰে।
পখিলা
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যত কমেও ১৬৫ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ ৰং-বিৰঙী পখিলা দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত ভূটান গ্ল'ৰি (Bhutan Glory), গ্ৰে এডমিৰেল (Grey Admiral), ডাস্কি লেবিৰিন্থ (Dusky Labyrinth), টাইগাৰ ব্ৰাউন (Tigerbrown), হুৱাইট আউল (White Owl) আদিয়ে প্ৰধান।.
উদ্ভিদকূল
এই অভয়াৰণ্যত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়। বৃক্ষৰ ভিতৰত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ অ'ক গছেই প্ৰধান। ইয়াত কমেও পাঁচটা প্ৰজাতিৰ ৰ'ড'ডেণ্ড্ৰন ফুল দেখা পোৱা যায়।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণ
ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য এখন Conservation International Himalaya Biodiversity Hotspot স্থান
Birdlife International এ ঈগলনেষ্ট বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু চেঁচা অভয়াৰণ্যক Important Bird Area (IBA IN344) ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
আৰ্থাৰ গাইটন
আৰ্থাৰ ক্লিফ্‌টন গাইটন (৮ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯১৯ – ৩ এপ্ৰিল, ২০০৩) এজন আমেৰিকান শৰীৰতত্ববিদ। তেখেত পাছলৈ মিচিচিপি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা স্কুলৰ ডীন হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। Textbook of Medical Physiologyৰ লেখক হিচাপে তেখেতে সুখ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। বহু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত এই কিতাপখন শৰীৰতত্বৰ মান্য গ্ৰন্থ ৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। ১৯৫৬ চনত ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ আৰু ২০০০ চনত দশম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায় (গাইটনৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বে শেষখন)। বৰ্তমান ইয়াৰ ত্ৰয়োদশ সংস্কৰণ উপলব্ধ। এইখন বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা চিকিৎসা শৰীৰতত্বৰ কিতাপ আৰু প্ৰায় ১৩টা ভাষালৈ ইয়াক অনুবাদ কৰা হৈছে।
চমু জীৱনী
আৰ্থাৰ গাইটনে ১৯১৯ চনত অক্সফ'ৰ্ড, মিচিচিপিত জন্মলাভ কৰিছিল। তেখেতৰ দেউতাক আছিল ই এন টি বিশেষজ্ঞ ড° বিলী এছ গাইটন আৰু মাক অংক আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষয়িত্ৰী কে'ট স্মলউড গাইটন।
গাইটনে চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি থকা কালত এজন হৃদ শল্য চিকিৎসক হ'বলৈ বিচাৰিছিল কিন্তু ১৯৪৬ চনত প'লিঅ' ৰোগত ভুগি তেখেত আংশিকভাৱে পংগু হৈ পৰে। সোঁ ভৰি, বাওঁ হাত আৰু দুয়োটা কান্ধৰ দুৰ্বলতাত ভুগি তেখেতে জৰ্জিয়াত নমাহ সময় কটায়। এই সময়ছোৱাত তেখেতে "জয় ষ্টিক"ৰ সহায়ত নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মটৰ লগোৱা হুইলচেয়াৰ, ৰোগীক দাঙিবলৈ মটৰ লগোৱা যন্ত্ৰ, বিশেষ ভৰিৰ বন্ধনী (leg brace) আৰু পংগুসকল সহায় কৰা অন্যান্য যন্ত্ৰ উদ্ভাৱন কৰে। এইসমূহৰ বাবে তেখেতে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰশংসাপত্ৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত অক্সফ'ৰ্ডলৈ ঘূৰি গৈ তেখেতে শৰীৰতত্বৰ গৱেষণা আৰু শিক্ষণত মনোনিৱেশ কৰে। ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেখেত বিভাগীয় মূৰব্বীৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু অৱসৰ পাছতো ২০০৩ চনলৈকে এমিৰেটাছ প্ৰফেচৰ হিচাপে কাম কৰে।
২০০৩ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত মিচিচিপিৰ জেকচনত এক মটৰ দুৰ্ঘটনাত ৮৩ বছৰীয়া আৰ্থাৰ গাইটনৰ মৃত্যু হয়। একে দুৰ্ঘটনাতে আঘাটপ্ৰাপ্ত তেখেতৰ পত্নী ৰুথৰো কেইদিনমান পাছত মৃত্যু হয়।
তেখেতৰ ১৪ গৰাকী সন্তানেই চিকিৎসক। ইয়াৰে আঠগৰাকীয়ে হাৰ্ৱাৰ্ড মেডিকেল স্কুলত পঢ়িছিল।
টেক্স্‌টবুক অৱ মেডিকেল ফীজিঅ'ল'জী
Textbook of Medical Physiology বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা শৰীৰতত্ব বিষয়ক গ্ৰন্থ আৰু অন্ততঃ ১৩টা ভাষালৈ অনুদিত হৈছে (ছপা পাঠ্যৰ মতে ১৩, কিন্তু অনলাইন পাঠ্যৰ মতে অন্ততঃ ১৫। )
নৱম সংস্কৰণৰ পৰা জন ই হলে (John E. Hall) কিতাপখন লিখা কামত সহযোগ কৰে। ইয়াৰ আগতে ১৯৯১ চনত প্ৰকাশ পোৱা অষ্টম সংস্কৰণলৈকে গাইটনে অকলেই লিখিছিল। পাছৰ সংস্কৰণবোৰ সেইবাবে Guyton and Hall Textbook of Medical Physiology বুলি নামকৰণ কৰা হয়।
শৰীৰতত্বৰ গৱেষণা
পঞ্চাছৰ দশকত কাৰ্ডিয়েক আউটপুট (হৃদযন্ত্ৰৰ নিলয়ে মিনিটত পাম্প কৰা তেজৰ পৰিমাণ) আৰু প্ৰান্তীয় সংবহনৰ (peripheral circulation) লগত ইয়াৰ সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বিষয়ে কৰা পৰীক্ষাৰ বাবে গাইটন জনাজাত হৈ পৰে (গাইটন ১৯৭৬ৰ ২৩তম পাঠ, বা গাইটন ১৯৯১ আৰু গাইটন-হলৰ ২০তম পাঠ চাওক । ইয়াৰ আগতে ধাৰণা আছিল যে হৃদপিণ্ডই নিজেহে কাৰ্ডিয়েক আউটপুট নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। কিন্তু গাইটনে প্ৰমাণ কৰিলে যে দেহৰ কলাৰ অম্লজানৰ প্ৰয়োজনীয়তাহে কাৰ্ডিয়েক আউটপুটৰ প্ৰধান নিয়ন্ত্ৰক। সোঁ অলিন্দ আৰু কাৰ্ডিয়েক আউটপুটৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা "গাইটন কাৰ্ভ্‌ছ"সমূহে সংবহনৰ তত্ব বুজাত সকলোকে সহায় কৰিছে। ১৯৬৬ চনত কম্পিউটাৰ মডেলৰ সহায়ত তেখেতে প্ৰমাণ কৰে যে বৃক্কইহে ৰক্তচাপৰ দীৰ্ঘম্যাদী নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু আন কাৰকবোৰে হস্ৰম্যাদী নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
অতিৰিক্ত পঠন
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
মেক্সিম গৰ্কী
এলেক্সেই মেক্সিমভিছ পেচকভ (Alexei Maximovich Peshkov; Алексе́й Макси́мович Пешко́в) বা চমুকৈ এলেক্সেই পেচকভ এজন ৰুচ সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ মেক্সিম গৰ্কী (Maxim Gorky) ছদ্মনামেৰে লিখামেলা কৰিছিল যিটো নামেৰেই পাছত তেওঁ বিশ্ববিখ্যাত হৈ পৰে। তেওঁ এজন সামাজিক বাস্তববাদী সাহিত্যিক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল।
জন্ম আৰু জীৱন
ৰুছদেশৰ কাজানকা নদীৰ পাৰৰ কাজান চহৰত ১৮৬৮ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত এলেক্সেই পেচকভৰ জন্ম হয়। এলেক্সেই পেচকভৰ ককাদেউতাকে মানুহৰ ঘৰত ৰং দিয়া কাম কৰি জীৱিকা অৰ্জন কৰিছিল। প্ৰথমাৱস্থাত সামান্য পৰিমাণে খেতি বাতি আছিল যদিও পিছলৈ সেয়াও নাইকিয়া হ’লগৈ। ফলত প্ৰচণ্ড আৰ্থিক অনাটন আৰু কষ্টৰ মাজত এলেক্সেই পেচকভৰ পৰিয়ালে দিন কটাবলগীয়া হয়। পৰিয়ালটোক আৰ্থিক দিশত সহায় কৰাৰ বাবে পেচকভে নিচেই সৰু অৱস্থাৰে পৰা জীৱন সংগ্ৰামত নামি পৰিবলগীয়া হয়। স্কুলীয়া শিক্ষা জীৱনৰ লগে লগে এলেক্সেই পেচকভে বন্দৰ শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰি পৰিয়ালটোৰ আৰ্থিক দিশত বৰঙণি যোগাব লগা হয়। কিন্তু এলেক্সেইৰ সেই উপাৰ্জন পৰিয়ালটোৰ বাবে নিচেই সামান্য আছিল। সেই উপাৰ্জনেৰে পৰিয়ালটোক আশা কৰামতে সহায় কৰিব নোৱাৰি এলেক্সেই হতাশ হৈ পৰে। সেয়ে কিছুদিনৰ পিচত তেওঁ সেই কাম বাদ দি জীৱিকাৰ অন্যপথ বিচাৰে ।
এইবাৰ তেওঁ কাজানৰ এখন ৰুটিৰ দোকানত কামত সোমায়; কিন্তু সেই কামতো তেওঁ সন্তুস্ত হ’ব নোৱাৰিলে। দোকানৰ মালিকৰ কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতি অন্যায় আচৰণ আৰু শোষণ তেওঁৰ বাবে অসহনীয় হৈ পৰিল। তেওঁ মালিকৰ কামৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ মালিকৰ কোপ দৃষ্টিত পৰে। আনহাতে যি মজুৰি পাইছিল সিও যত্সামান্য আছিল আৰু পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে যথেষ্ট নাছিল। সেয়ে তেওঁ সেই কামো বাদ দিয়ে আৰু কাজানকা নদী পাৰ কৰোৱা নাৱৰ নাৱৰীয়াৰ কামত সোমায়। কিন্তু তাৰ পৰাও আশানুৰূপ ভাবে উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱাত হতাশাত তেওঁ ভাগি পৰিবলৈ ধৰিলে। এফালে অৰ্থাভাব আৰু আনফালে ঘৰৰ আৰ্থিক দায়িত্ব বহন কৰিবগীয়া হোৱাত তেওঁ অনিচ্ছা সত্বেও পঢ়া-শুনা আধাৰুৱাকৈ এৰিবলগীয়া হয়। জীৱনৰ প্ৰতি হতাশাগ্ৰস্ত হৈ পেচকভে আত্মহত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হয়। সেই বাৰলৈ এজন বন্ধুৰ চেষ্টাত বাচি যায়। সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ১৯ বছৰ ।
১৮৯১ৰ পৰা ১৮৯২ চন ৰুছদেশৰ সমভূমি অঞ্চল দুৰ্ভিক্ষৰ কবলত পৰে। জীৱন ধাৰণৰ বাবে এমুঠি আহাৰৰ তাগিদাত মানুহে ঘৰ-বাৰী এৰি দেশৰ সীমামূৰীয়া ইউক্ৰেইন, ক্ৰিমিয়া, ককেচাচৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলত আশ্ৰয় লবলৈ ধৰিলে। এলেক্সেই পেচকভো কাজান চহৰ এৰি ৰুছ দেশৰেই নিজ্নি‌ নভগ’ৰদ নামৰ অৰণ্য এলেকাত সোমাই পৰে আহাৰৰ সন্ধানত। সেই সময়ত লিঅ’ টলষ্টয়, চেকভ কৰ’লেনকো আদি বিখ্যাত ৰুছ লিখকসকল দুৰ্ভিক্ষ পীড়িত জনসাধাৰণৰ সাহায্যাৰ্থে কাম কৰাত ব্যস্ত হৈ পৰে। তেওঁলোকে বিভিন্ন ঠাইৰ শিবিৰত ত্ৰাণ সাহায্য প্ৰদান কৰি নিজ্‌নি নভগ’ৰদ এলেকা পায়গৈ। এলেক্সেই এই মহান লিখক সকলৰ সান্নিধ্যত ইমানেই অভিভূত হৈ পৰে যে তেওঁ নিজেও সেই সময়ত দুৰ্ভিক্ষ পীড়িত হ’লেও সেই লিখকসকলৰ লগতে দুৰ্ভিক্ষ জৰ্জৰিত অন্যান্য সকলৰ কল্যাণৰ অৰ্থে কাম কৰিবলৈ লয়। দুৰ্ভিক্ষ জৰ্জৰিত মানুহৰ কল্যাণৰ কামতে নিজক উত্সৰ্গা কৰি দিয়াৰ সময়তে তেওঁৰ গতিবিধিৰ ওপৰত পুলিচে সন্দেহ কৰিবলৈ ধৰে আৰু তেওঁক ৰাজদ্ৰোহী বুলি অভিযুক্ত কৰি হাৰাশাস্তি কৰিবলৈ ধৰে। সেয়া পেচকভৰ বাবে এক অবিস্মৰণীয় অভিজ্ঞতা। সেই অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ অন্তৰত উজ্জীৱিত কৰি তুলিলে ন্যায়ৰ দাবী আৰু কলমৰ জৰিয়তে কৰা প্ৰতিবাদ প্ৰৱণতা ।
সৃষ্টিৰাজী
এলেক্সেই পেচকভে হাতত কলম তুলি ল’লে। সেই কালৰ মুখ্য সাহিত্য প্ৰকাশন গোষ্ঠী “ভল্গা পাব্লিকেচন”ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আলোচনীত পেচকভে নিজ্‌নি নভগ’ৰদ অঞ্চলত হোৱা তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত প্ৰৱন্ধ আৰু সেই সময়ত তেওঁ লগ পোৱা চৰিত্ৰ কিছুমানক কেন্দ্ৰ কৰি গল্প লিখিবলৈ লয়। পেচকভে ’মেক্সিম গৰ্কী’ এই ছদ্মনামত লিখা সেই গল্প প্ৰৱন্ধবোৰে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে পঢ়ুৱৈৰ প্ৰশংসা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সেই সময়ৰ প্ৰতিষ্ঠিত আৰু বিখ্যাত লিখক সকলে ’মেক্সিম গৰ্কী’ নামৰ লিখকজনৰ ৰচিত গল্প প্ৰৱন্ধ সমূহৰ মানদণ্ড সম্পৰ্কত উচ্চমত পোষণ কৰিবলৈ ধৰে। এইদৰে চাৰিবছৰমানৰ ভিতৰতে ছদ্মনামেৰেই ’মেক্সিম গৰ্কী’য়ে লিখক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ইতিমধ্যে ’এলেক্সেই পেচকভ’ নামটো মানুহৰ মাজৰ পৰা হেৰাই গৈছিল। তাৰ ঠাই লৈছিল মেক্সিম গৰ্কীয়ে ।
সেই পৰ্য্যন্ত ৰচিত গৰ্কীৰ ৰচনা মেহনতী শ্ৰমিক শ্ৰেণীক ৰচনাৰ মূখ্য উপজীব্য হিচাপে লোৱা হ’লেও তেওঁলোকৰ ওপৰত চলা শোষণহে ঘাইকৈ তেওঁৰ ৰচনা সমূহত পৰিস্ফুট হৈ উঠিছিল। কিন্তু শোষিত মেহনতী শ্ৰমিক শ্ৰেণী যে এটা বিপ্লৱৰ সূচনাকাৰীও হ’ব পাৰে সেই কথা তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ৰচনাৰ মাজেদি প্ৰকাশ পোৱা নাছিল। সেয়া পোন প্ৰথম তেওঁ প্ৰকাশ কৰে ’চং অৱ দ্য ষ্টৰ্মী পেট্ৰেল’ (Song of the stormy petrel) নামৰ গ্ৰন্থত। এই গ্ৰন্থখনে শ্ৰমিক বিপ্লৱৰ ক্ষেত্ৰত এক বিশেষ অৰিহণা যোগায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ লিখি উলিয়ায় ’দ্য ফিলিস্তিনিচ’ (The philistenes) নামৰ নাটকখন। এইখন নাটকত গৰ্কীয়ে শ্ৰমিকৰ বিপ্লৱকামী সমাজবাদীৰ প্ৰতীক হিচাপে অংকন কৰে ।
১৯০৬ চনত গৰ্কীৰ মহত্‌ উপন্যাস ’মা’ (Mother) প্ৰকাশ পায়। এইখন উপন্যাসে বিশ্ব সাহিত্যত এখন সুকীয়া আসন দখল কৰি লবলৈ সক্ষম হয়। পুঁজিবাদীৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক একগোট কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই উপন্যাসখন এক পথ নিদ্দেৰ্শনা বুলিব পাৰি। সেই ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ সকলো সংগ্ৰামী শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ বাবে ’মা’ উপন্যাসখন এক আদৰ্শ স্বৰূপ। ইয়াৰ পিছত গৰ্কীয়ে ৰচনা কৰে ’চাইল্ড হুদ’ ( Child hood) নামৰ উপন্যাসখন। এইখন উপন্যাস তেওঁৰ আত্মজীৱনী ভিত্তিক। উপন্যাসখনত গৰ্কীৰ ল’ৰালি কালচোৱাৰ এখন সুস্পষ্ট ছবি নিখুঁত ৰূপত প্ৰকাশ পায়। এইখন উপন্যাসেও গৰ্কীক চূড়ান্ত শিখৰলৈ লৈ যায়। ইয়াৰ পিছত একাদিক্ৰমে প্ৰকাশ পোৱা গৰ্কীৰ আন গ্ৰন্থ সমূহ হ’ল ’মাই এপ্ৰেণ্টিচচিপ এণ্ড মাই ইউনাভাৰ্চিটিজ দ্য লাইফ অব ক্লিম চাংগিন আৰু ’ফ’মা গৰ্ডেয়ভ’ ।
মৃত্যু
খ্যাতিৰ চূড়ান্ত শিখৰত আৰোহণ কৰিলেও ব্যক্তিগত জীৱনৰ হতাশা আৰু অসুখী দাম্পত্য জীৱনে গৰ্কীক শেষ বয়সত মানসিক ভাবে বেছিকৈ পীড়ন কৰিছিল। ইপিনে জীৱনৰ আগ বয়সত বুকুত পোৱা আঘাতেই পিছত ক্ৰমান্বয়ে যক্ষ্মাৰ ৰূপ লয়গৈ। সেই অসুখেই গৈ তীব্ৰতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু গৰ্কী শয্যাগত হৈ পৰিবলগা হয়। ১৯২১ চনত লেনিনৰ পৰামৰ্শমতেই তেওঁ অসুখৰ চিকিত্সা কৰাবলৈ বিদেশলৈও যায়। কিন্তু একো সুফল নোপোৱাত ১৯২৮ চনত তেওঁ দেশলৈ ঘূৰি আহে আৰু ১৯২৮ চনৰ পৰা স্দীৰ্ঘ আঠ বছৰ ধৰি শাৰীৰিক মানসিক দুয়ো ফালৰ পৰা জৰ্জৰিত হৈ পৰি থাকি গৰ্কীয়ে ১৯৩৬ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
তিলনি
অসমীয়া হিন্দু সমাজত মানুহ মৰাৰ তিনি দিনৰ দিনা পালন কৰা লোকাচাৰেই হ'ল তিলনি। অসমীয়া সমাজত দেহত্যাগ কৰিলে ঘৰৰ লোক আৰু ঘৰখনক অশুচি বুলি জ্ঞান কৰা হয়। গতিকে,মানুহ মৰাৰ তিনিদিনৰ দিনা কাপোৰ কানি ভালদৰে ধুই- পখালি,চাফ-চিকুণ কৰা হয়। এঘটি পানীত তিল,চাউল,এৱা-গাখীৰ, দূবৰি বন আৰু তুলসী পাত মিলাই তিল জাল প্ৰস্তুত কৰি ঘৰ আৰু চৌহদত ছটিয়াই শুচি হয়। সেইদিনা গিয়াতি কুটুমে মৃতকৰ পৰিয়ালক চাউলৰ গুড়ি,কল,গাখীৰ, বিভিন্ন ফল মূল খাবলৈ দিয়ে আৰু গধূলি পৰিয়ালৰ লোকে প্ৰথম হবিছ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
কাজিৰঙা হস্তী মহোৎসৱ
কাজিৰঙা হস্তী মহোৎসৱ (Kaziranga Elephant Festival) হৈছে অসমৰ কাজিৰঙাত উদযাপন কৰা বাৰ্ষিক হস্তী মহোৎসৱ। হাতীৰ সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষা বিষয়ে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধি কৰাই হৈছে এই উৎসৱৰ মূল উদ্দেশ্য। ২০০৩ চনৰে পৰা এই উৎসৱ নিয়মীয়াকৈ পাতি অহা হৈছে। অসম চৰকাৰৰ পৰ্যটন আৰু বন বিভাগে যুটীয়াকৈ এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰে।. শতাধিক ঘৰচীয়া হাতীয়ে এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে। হাতীবিলাকে ইয়াত আয়োজন কৰা বিভিন্ন দৌৰ, পেৰেড, ফুটবল আদি খেলত ভাগ লয়।.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:মহোৎসৱ
চিতিপটি
চিতিপটি হৈছে মহিলা সকলে মূৰত বা শিৰত পৰিধান কৰা এবিধ অলংকাৰ। ইয়াক বিশেষকৈ বিয়াৰ দিনা আৰু নোৱাই -তোলনী বিয়াৰ দিনা কাইনাক পিন্ধোৱা হয়। ইয়াৰ তিনিটা ভাগ থাকে। মাজৰ ভাগ শিৰৰ সেওঁতাৰে পিন্ধাই দিয়া হয় আৰু কাষৰ হাৰ দুডালে কইনাৰ মুখখন বাওৰে বন্ধাৰ দৰে বান্ধি ৰাখে। চিতিপটিৰ লটকনটো কপালৰ মাজভাগত অলপ ওপৰৰ ফালে পৰি থকাকৈ পৰিধান কৰা হয়। ই মহিলাৰ শিৰৰ শোভাবৰ্ধন কৰে। সেইবাবে চিতিপটিৰ শিৰশোভাও বোলা হয়। প্ৰাচীন কালৰ চিতিপটিৰ লটকনটো তৰাৰ গঢ়ৰ আছিল। ধ্ৰুবতৰাই চন্দ্ৰ অদিক জ্যোতিষ্মান কৰাৰ দৰে কপালৰ তৰাগঢ়ী চিতিপটি লটকনটোৱে তিৰোতামানুহৰ মুখখন অধিক উজ্জ্বল কৰি তোলে বুলিয়েই তৰাসদৃশ লটকনটো চিতিপটিত আঁৰি লোৱা হৈছিল। পিছত তৰা সলনি অনেক ন ন আৰ্হিৰে ইয়াক তৈয়াৰ কৰিবলৈ লোৱা হ'ল। কিছুমান বাখৰ খটোৱা গঢ়ৰ লটকনো ওলায়। ই মহিলাৰ কপালত জিলিকি থাকে। চিতিপটিৰ হাৰৰ শেষৰ অংশ চুলিত মাৰিবলৈ হাকোটা লগোৱা থাকে। চিতিপটিৰ পৰিধান কৰাৰ আঁৰত এটি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত আছে। সেইটো হৈছে তিৰোতা মানুহৰৰ মূৰত জেঠী পৰাটো মংগলৰ চিন সেয়েহে অসমীয়া তিৰোতাৰ মূৰত জেঠীনেজীয়া চিতিপটি পৰিধান কৰিছিল। সুৱৰ্ণৰ জেঠী বুলি জেঠীনেজীয়া চিতিপটি এবিধৰো পূৰ্বতে প্ৰচলন আছিল। নৃত্য পৰিৱেশন কৰোঁতে প্ৰয়োজন অনুসাৰে শিল্পী গৰাকীয়ে চিতিপটি ব্যৱহাৰ কৰে।
খাৰ্চী পূজা
খাৰ্চী পূজা ত্ৰিপুৰাৰ জনজাতিসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এটা জনপ্ৰিয় উৎসৱ। এই পূজাত ত্ৰিপুৰাত থকা হিন্দু-বঙালীসকলৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান। পূজাত যি মূৰ্তি সজা হয়,তাত সম্পূৰ্ণকৈ মূৰ্তি নাসাজি কেৱল মূৰৰ অংশহে সজা হয়। মূৰ্তিত চৌবিশ জনা দেৱতাৰ মুখাৱয়ব সন্নিবিষ্ট হয়। সেইবোৰ হ'ল- হৰ, উমা, হৰি, মা,বালি, কুমাৰ গণেশ, ব্ৰাহ্মা, পৃথিৱী, গংগা, অৱদি, অগ্নি, কামেশ আৰু হিমাদ্ৰি। এই আটাইবোৰ দেৱ- দেৱীকে দুৰ্গা পূজাত মহামায়া দুৰ্গা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালবৰ্গক যি ভাৱে পূজা কৰা হয়, ঠিক সেইভাৱেই পূজা -অৰ্চনা কৰা হয়। এই পূজাৰ সময়ত ত্ৰিপুৰাত জাতি-ধৰ্ম-ভাষা নিৰ্বিশেষে সকলো মানুহৰ সমাগম হয়। প্ৰায় সাতশ বছৰীয়া পুৰণি এই পূজাৰ পৰম্পৰাই জনজাতি আৰু অজনজাতি সকলো ত্ৰিপুৰাবাসীকে একতাৰ দোলেৰে বান্ধি ৰাখিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
নন্দিনী
নন্দিনী (ইংৰাজী: Nandini) মূলতঃ মহিলাসকলৰ উদ্দেশ্যে গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া আলোচনী। বৰ্তমান সম্পাদক মাইনী মহন্ত আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদক টুনা গৌতম। ২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত আলোচনীখনে ত্ৰয়োদশ বছৰত ভৰি দিয়ে।
লেখনিসমূহ
আলোচনীখনত বিনোদনধৰ্মী বিভিন্ন লেখাৰ লগতে বিভিন্ন প্ৰাসঙ্গিক বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ, গল্প, কবিতা, ধাৰাবাহিক উপন্যাস ইত্যাদি প্ৰকাশ পায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
আৰাণ উৎসৱ
অৰুণাচলৰ আদিসকলে বছৰেকত উদ্‌যাপন কৰা বিভিন্ন উৎসৱৰ ভিতৰত অন্যতম উৎসৱ হৈছে আৰাণ উৎসৱ। এই পূজা সাধাৰণতে মাঘ মাহত বিবাহ উপলক্ষে পতা হয়। আৰাধ্য দেৱতাৰ আশীৰ্বাদ লোৱাৰ লগতে উপৰি পুৰুষৰ আশীৱাদো মগা হয় এই পূজাৰ মাধ্যমেৰে। পূজাৰ আগদিনা সৰগৰ পৰা অহি পূজা কৰা ঘৰৰ চুকত ৰৈ থকা পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মাক তেওঁলোকে উৎসৱ উপলক্ষে খাবলৈ লোৱা মদ মাংস ঘৰৰ চুকেদি পেলাই দিয়ে। এই পূজাত ডেকাসকলে হাবিৰ পৰা বিভিন্ন খাদ্য সম্ভাৰ গোটাই সৰু সৰু ছোৱালীক উপহাৰ দি মৰম যাচে। সাধাৰণতে ৰাজহুৱা ভাৱে উদ্‌যাপন কৰা এই উৎসৱ এঘৰীয়াকৈও পালন কৰা হয়। অপায় অমংগলৰ পৰা পৰাত্ৰাণ পোৱাৰ মানসে আদিসকলে মানস কৰা সামগ্ৰী এই পূজাতো আগবঢ়োৱাৰ সুযোগ লয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰুণাচলৰ সংস্কৃতি
কামাখ্যাধামৰ চ'ৰাব্ৰত
আঘোনৰ পূৰ্নিমাৰ তিথিৰ ৰাতিবেলা কামৰূপৰ কোনো কোনো ঠাইৰ দৰে কামাখ্যা ধামতো চ'ৰা-ব্ৰত পালন কৰা হয়। চৰা শব্দৰ অৰ্থ হ'ল - সভক্তিৰে দেৱ দেৱীলৈ আগবঢ়োৱা উপাচাৰ। এই ব্ৰত উপলক্ষে বিৱাহিতা আৰু বিৱাহযোগ্য গাভৰুহঁতে ওৰে দিন উপবাসে থাকি ৰাতি দেৱী কাত্যায়ণীক পূজা কৰে। মাহ প্ৰসাদ, ধূপ- দীপ আৰু অন্যান্য উপাচাৰৰ উপৰি শোভেৰী নামৰ এটি পাত্ৰ, মাটিৰে নিৰ্মিত বহুসংখ্যক চৰাই মূৰ্তি, নানা বৰণৰ ফুল, ৰবাব টেঙা প্ৰভৃতি এই ব্ৰতত প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী। এই ব্ৰতত এজন পুৰোহিত লাগে। তেওঁৰ নিৰ্দেশত ব্ৰত কাৰিণীসকলে শোভেৰিত পুষ্প পত্ৰ আগ কৰি কাত্যায়ণী দেৱীলৈ পূজাভাগ আগবঢ়ায়। পূজাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে চৰা- ব্ৰতৰগীত পৰিৱেশন কৰে। দেৱী- কাত্যায়ণীৰ গুন গৰিমা বৰ্ণনাই গীতৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। ৰাতিপুৱাৰ লগে লগে ব্ৰতৰ সামৰণি পৰে আৰু শোভেৰীৰ লগতে ফম- মূল প্ৰভৃতি বিসৰ্জন দিয়ে। স্বামীৰ মংগল কামনা আৰু উপযুক্ত জীৱনৰ লগৰী পোৱাই এই ব্ৰত পালনৰ মূল উদ্দেশ্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
উদ্বিগ্নতা
উদ্বিগ্নতা (মানসিক উদ্বিগ্নতা, anxiety) মনোজগতৰ অস্থিৰতাৰ জৰিয়তে দেখা দিয়া এক বিশেষ অপ্ৰীতিকৰ আৰু অনাকাংক্ষিত আৱেগিক প্ৰাৱস্থা। মানসিক উদ্বিগ্নতা সাধাৰণতেই স্নায়ৱিক বিৱশতাৰ আচৰণ, যেনে উচপিচনি (লৰা-ঢপৰাকৈ অগা-পিছা কৰা), স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত বা ছ'মাটিক (somatic) উদ্বেগ, আৰু অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতি বা ঘটনাৰ সম্পৰ্কে অস্থিৰ ৰোমন্থন বা পূৰ্বানুমান, ইত্যাদিৰ সৈতে সংপৃক্ত। স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত স্নায়ুতন্ত্ৰ (somatic nervous system) প্ৰান্তীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ এক অংশ, যি ঐচ্ছিক পেশীসমূহৰ মাধ্যমেৰে শৰীৰত লৰ-চৰ কৰা স্বতঃপ্ৰবৃত্ত ক্ৰিয়াসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, আৰু স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত বা ছ'মাটিক উদ্বেগ হৈছে এইসমূহৰ লগত জড়িত উদ্বেগ। ই মূলতঃ ভৱিষতব্য কোনো ঘটনাৰ সম্পৰ্কে পূৰ্বানুমানৰ জৰিয়তে সৃষ্ট অস্বস্তিকৰ আৰু অস্থিৰ মনোৱস্থা বা মানসিক সন্ত্ৰস্ততাৰ সৈতে জড়িত।
উদ্বিগ্নতা অস্বস্তি আৰু দুশ্চিন্তাৰ সৈতে জড়িত অপ্ৰীতিকৰ অনুভূতি। আপাতত সাধাৰণ পৰিস্থিতিকেই আত্মপ্ৰসূত চিন্তাৰে অ-কেন্দ্ৰীভুত আৰু অতিঃপ্ৰতিক্ৰিয়াশীল ত্ৰাসগ্ৰস্ত ৰূপ দিয়াকেই সাধাৰণতে মানসিকভাৱে উদ্বিগ্ন অৱস্থা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়। উদ্বিগ্নতাৰ সৈতে প্ৰায়েই পেশীজনিত উত্তেজনা, অস্থিৰতা, ক্লান্তি আৰু মনোযোগহীনতাৰ সমস্যা সংপৃক্ত হৈ থাকে। উদ্বিগ্নতা ভীতিগ্ৰস্ততাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। ভীতিগ্ৰস্ততা বাস্তৱ আৰু অনুধাৱিত তাৎক্ষণিক বিপদৰ ভাবুকি বা উৎসৰ সৈতে জড়িত, আৰু উদ্বিগ্নতা ভৱিষ্যতৰ কোনো উপাদানৰ পৰা প্ৰত্যাশিত বিপদ বা শংকাৰ পৰা উদ্ভূত। উদ্বেগগ্ৰস্থ ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে অতীতৰ উদ্বিগ্নতা উদ্বুদ্ধকাৰী পৰিস্থিতিৰ পৰা আঁতৰি থাকিব খোজে।
উদ্বেগজনিত ব্যাধিসমূহ বিকাশগতভাৱে স্বাভাৱিক ভয়ৰ সৈতে সংপৃক্ত উদ্বিগ্নতাৰ পৰা পৃথক। এই ব্যাধিগত উপসৰ্গসমূহ (অৰ্থাৎ ভয় বা উদ্বিগ্নতা) বিকাশৰ উপযুক্ত সময়কালৰ বাহিৰতো অতিৰিক্ত বা দীৰ্ঘসময় ধৰি বৰ্তি থাকে। অত্যধিক মানসিক চাপৰ ফলস্বৰূপে (মাহ ধৰি বা কেতিয়াবা ততোধিক) সৃষ্ট এইবিলাক উপসৰ্গ কোনো কাৰণজনিত সাময়িক বা ক্ষণস্থায়ী ভয় বা উদ্বিগ্নতাৰ পৰাও পৃথক, আৰু সাধাৰণতে ছমাহ বা তাতোকৈ বেছিদিন ধৰি থাকে। উল্লেখ্য যে, উদ্বিগ্নতাৰ ব্যাধি নিৰূপনৰ বাবে সময়ৰ এই অনুমাপক নমনীয়, আৰু ই এক সাধাৰণ নিৰ্দেশক মাপকাঁঠিহে। বিশেষতঃ শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰত উপসৰ্গৰ স্থিতিকাল সাধাৰণতে সংক্ষিপ্ত হয়।
উদ্বিগ্নতা বনাম ভয়
উদ্বিগ্নতা ভয়ৰ পৰা পৃথক। ভয় হৈছে অনুভূত কোনো আসন্ন অমঙ্গল অথবা বিপদৰ উৎসৰ প্ৰতি সৃষ্ট এক আৱেগিক প্ৰতিক্ৰিয়া। উদ্বিগ্নতা যুঁজা-অন্যথা-পলোৱা প্ৰতিক্ৰিয়া (fight-or-flight response), প্ৰতিৰক্ষামূলক আচৰণ, অথবা পলায়নবাদী চিন্তাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ই অনিয়ন্ত্ৰয়নীয় বা অনিবাৰ্যমূলক যেন অনুভূত, বা আত্মপ্ৰসূত পৰিস্থিতিতহে উদ্ভৱ হয়, কিন্তু বাস্তৱিকতে সেই বিশেষ পৰিস্থিতিটো তেনে নহ'বও পাৰে। প্ৰখ্যাত মনোবিজ্ঞানী আৰু মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ ডেভিদ বাৰ্ল'ই উদ্বিগ্নতাৰ সংজ্ঞা এইদৰে ডাঙি ধৰিছে- "ই এক ভবিষ্যৎ মুখী মানসিক অৱস্থা য'ত ভুক্তভোগীজন অনাগত আৰু সম্ভাৱ্য ঋণাত্মক সংঘটনৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হৈ নুঠে," আৰু ভৱিষ্যত আৰু বৰ্তমানৰ মাজৰ প্ৰভেদসূচক বৈশিষ্ট্যই উদ্বিগ্নতা আৰু ভয়ৰ মাজৰ সীমাৰেখা। আন এক বৰ্ণনা অনুসৰি উদ্বিগ্নতা হৈছে মৰ্মবেদনা, আতংক, সন্ত্ৰাস, বা আনকি সংশয়ৰ এক মনোৱস্থা। ধনাত্মক মনোবিজ্ঞান (positive psychology)-ত উদ্বিগ্নতাক কোনো জটিল প্ৰত্যাহ্বান মোকাবিলা কৰিব পৰাকৈ ভুক্তভোগীৰ কৌশলগত অপৰ্যাপ্ততাৰ ফলস্বৰূপে সৃষ্ট এক মানসিক অৱস্থা হিচাপে আখ্য দিয়া হয়।
ভয় আৰু উদ্বিগ্নতাক চাৰিটা ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৃথক কৰিব পাৰি: (১) সংবেদনশীল অভিজ্ঞতাৰ ব্যাপ্তিকাল, (২) ক্ষণস্থায়ী কেন্দ্ৰিকতা, (৩) বিপদৰ নিৰ্দিষ্টতা, আৰু (৪) কাৰণযুক্ত দিশ। ভয় হৈছে ক্ষণস্থায়ী, বৰ্তমান কেন্দ্ৰিক, কোনো বিশেষ শংকাৰ উৎসৰ প্ৰতি গতিযুক্ত, আৰু ই বিপদৰ কাৰণৰ পৰা ভুক্তভোগীৰ পৰিত্ৰাণৰ ক্ষেত্ৰত সাহায্য কৰে। অন্যহাতে উদ্বিগ্নতা হৈছে দীৰ্ঘস্থায়ী, ভৱিষ্যত কেন্দ্ৰিক, কোনো পৰিব্যাপ্ত বিপদৰ প্ৰতি বিস্তৃতভাৱে কেন্দ্ৰিক, আৰু ই সম্ভাৱনীয় শংকাৰ কাৰণৰ মুখামুখি হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ভুক্তভোগীক অতিমাত্ৰা সাৱধানতা ল'বলৈ প্ৰৰোচিত কৰে, আৰু সেইবাবেই প্ৰত্যাহ্বানমূলক পৰিস্থিতি গঠনমূলকভাৱে মোকাবিলা কৰাত ই হস্তক্ষেপ কৰে।
Joseph E. LeDoux আৰু Lisa Feldman Barrett-এ বিপদৰ প্ৰতি স্বয়ংক্ৰিয় প্ৰতিক্ৰিয়াক উদ্বিগ্নতাৰ সৈতে জড়িত অতিৰিক্ত স্নায়ৱিক বা বোধভিত্তিক সক্ৰিয়তাৰ পৰা পৃথককৈ চাব খোজে।
লক্ষণসমূহ
উদ্বিগ্নতা দীৰ্ঘদিন ধৰি আৰু দৈনিক ৰূপত দেখা দিয়া লক্ষণৰ জৰিয়তে ভুক্তভোগীয়ে অনুভৱ কৰে, আৰু এইসমূহে জীৱনৰ মানদণ্ড অৱনমিত কৰে। এনেধৰণৰ ব্যাধিক সঞ্চিত (বা সাধাৰণীকৃত) (chronic anxiety) উদ্বিগ্নতা হিচাপে জনা যায়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতাই বিক্ষিপ্ত বা অসংহত, মানসিক চাপযুক্ত পে'নিক এটে'কৰ সংক্ষিপ্ত উদ্দীপনা হিচাপেও দেখা দিয়ে, আৰু ইয়াক তাৎক্ষণিক বা তীব্ৰ উদ্বিগ্নতা (acute anxiety) বুলি জনা যায়। সংখ্যা, তীব্ৰতা, সঘনতা আৰু ভুক্তভোগী ব্যক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উদ্বিগ্নতাৰ ব্যাধিৰ লক্ষণসমূহ বহুপ্ৰকাৰৰ। এইটো অনস্বীকাৰ্য যে, প্ৰায় প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই তেওঁলোকৰ জীৱনৰ কোনো এক পৰ্যায়ত উদ্বিগ্নতাৰ সমস্যাৰ মুখামুখি হয় যদিও ইয়াৰে অধিকাংশই দীৰ্ঘদিনীয়া ব্যাধিৰ সৃষ্টি নকৰে। অৱশ্যে, উদ্বিগ্নতা মনোৰোগ সংক্ৰান্তিয় আৰু শৰীৰবৃত্তীয় বিভিন্ন লক্ষণৰ জৰিয়তে প্ৰকাশিত হয়।
উদ্বিগ্নতাৰ পৰা হতাশগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, আৰু তীব্ৰতৰ ক্ষেত্ৰত ভুক্তভোগীয়ে নিজৰ ওপৰতে অত্যাচাৰ কৰাৰ দৰে পৰিস্থিতিও উদ্ভৱ হয়। সেই কাৰণেই প্ৰায়বোৰ দেশতে ২৪ ঘণ্টীয়া আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধী সহায়ক হটলাইন উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
উদ্বিগ্নতাৰ আচৰণগত প্ৰভাৱসমূহৰ ভিতৰত এটা হৈছে অতীজতে উদ্বিগ্নতা বা ঋণাত্মক চিন্ত্ৰা উদ্ৰেককাৰী পৰিস্থিতিৰ পৰা ভুক্তভোগীৰ স্বেচ্ছা অপসৰণ। অন্য প্ৰভাৱসমূহৰ কেইটামান হৈছে শয়ন চক্ৰৰ পৰিৱৰ্ত্তন, অভ্যাসৰ পৰিৱৰ্ত্তন, খাদ্য গ্ৰহণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি বা হ্ৰাস, আৰু পেশী টানি ধৰা।
উদ্বিগ্নতাৰ আৱেগিক প্ৰভাৱসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্তিসমূহ হৈছে "সংশয় বা আতংকৰ অনুভূতি, মনোযোগ স্থাপনৰ অসুবিধা, উত্তেজনা বা ভীতিৰ অনুভূতি, নিকৃষ্ট সংঘটনৰ আশংকা, বিৰক্তি, অস্থিৰতা, বিপদৰ সংকেত (আৰু সংঘটন)-ৰ নিৰীক্ষণ (আৰু অপেক্ষা), আৰু আপোনাৰ মন উকা হৈ যোৱাৰ দৰে অনুভূতি", আৰু লগতে, "পীড়াদায়ক স্বপ্ন/দুঃস্বপ্ন, সংবেদনৰ ভ্ৰান্ত ধাৰণা, পূৰ্বানুভৱ (déjà vu), মনোবদ্ধ অনুভূতি (trapped-in-your-mind feeling), আৰু প্ৰতিটো বিষয়েই ভীতিজনক যেন হোৱা অনুভূতি।" অব্যৱস্থিত-চিত্ত (বা অস্পষ্ট বা ধুঁৱলী-কুঁৱলী) অনুভৱ, আৰু অসহায়বোধ- উদ্বিগ্নতাৰ আন প্ৰভাৱৰ ভিতৰুৱা লক্ষণ।
সন্ধিগ্ধ বিপদৰ ভাৱ, যেনে মৰণৰ শংকা, উদ্বিগ্নতাৰ বোধভিত্তিক প্ৰভাৱসমূহৰ ভিতৰত পৰে। "আপোনৰ মনত ভয় হ'ব পাৰে যে… আপুনি অনুভৱ কৰা বুকুৰ বিষটো প্ৰকৃততে এক প্ৰাণনাশী হাৰ্ট-এটে'ক, বা মূৰত হোৱা নিক্ষেপিত বিষটো এটা টিউমাৰ বা ধমনীস্ফীতি (aneurysm)ৰ ফল। মৃত্যুৰ ভাৱ যেতিয়া মনলৈ আহে আপুনি ভয়াৰ্ত হৈ পৰিব পাৰে, বা সাধাৰণ অৱস্থাতকৈ আপুনি মৃত্যুৰ বিষয়ে বেছিকৈ ভাৱিব পাৰে অথবা মৃত্যুৰ ভাৱ মনৰ পৰা কোনোপধ্যে আতঁৰাব নোৱাৰিবই পাৰে। "
উদ্বিগ্নতাৰ সৈতে জড়িত শৰীৰবৃত্তীয় লক্ষণসমূহ এনেধৰণৰ: মানসিকভাৱে উদ্বেগজনিত অৱস্থাত নিঃসৰিত চাপ হ'ৰমনে অন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া প্ৰভাৱিত কৰে, আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই Exacerbate Irritable Bowel Syndrome (IBS)-ৰ দৰে ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
উদ্বিগ্নতাৰ ধৰণ
উদ্বিগ্নতা বিভিন্ন ধৰণৰ আছে। কোনো ব্যক্তিবিশেষ বিভীষিকাৰ সম্মুখীন হ'লে বা অস্তিত্বৰ সংকটত বা নাস্তিবাদ (nihilism)ত ভুগিলে অস্তিত্বজনিত উদ্বিগ্নতাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে। মানুহে গাণিতিক উদ্বিগ্নতা (mathematical anxiety), স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত উদ্বিগ্নতা (somatic anxiety), মঞ্চভীতি (stage fright), বা পৰীক্ষাৰ উদ্বেগ (test anxiety)-ৰ দৰে উদ্বিগ্নতাৰো মুখামুখি হয়। প্ৰত্যাখ্যানৰ প্ৰতি ভীতি আৰু সমাজৰ আন লোকৰ দ্বাৰা ঋণাত্মক মূল্যাংকনৰ ভীতি হৈছে সামাজিক উদ্বেগ (Social anxiety)।
অস্তিত্বজনিত উদ্বেগ
দাৰ্শনিক চ'ৰেন কিয়েৰ্কেগাৰ্ড (Søren Kierkegaard)-ৰ The Concept of Anxiety (১৮৪৪) শীৰ্ষক গ্ৰন্থত "স্বাধীনতাৰ মুৰফুৰণি" ("dizziness of freedom")-ৰ সৈতে সংযুক্ত উদ্বিগ্নতা বা ভীতি বৰ্ণিত হৈছে। তেওঁ দায়িত্ববোধ আৰু বাছনিৰ আত্ম-চেতনাযুক্ত অনুশীলনৰ জৰিয়তে উদ্বিগ্নতাক ধনাত্মক অভিপ্ৰেতলৈ ৰূপান্তৰণৰ পৰামৰ্শ ডাঙি ধৰিছে। Art and Artist (১৯৩২) শীৰ্ষক গ্ৰন্থত, মনোবিদ অ'ট্ট' ৰেংক (Otto Rank)-এ লিখিছিল যে, জন্মৰ মনস্তাত্বিক অভিঘাত (psychological trauma) হৈছে অস্তিত্বজনিত উদ্বেগৰ বিশিষ্টতম প্ৰতীক। ই সৃষ্টিশীল ব্যক্তিৰ বিছিন্নকৰণ (separation), স্বাতন্ত্ৰ্য (individuation), আৰু পৃথক্কৰণ (differentiation)-ৰ প্ৰতি ভয় আৰু অভিলাষৰ যুগপৎ আৱেষ্টনী।
Man's Search for Meaning শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ লেখক ভিক্ট'ৰ ফ্ৰেংকল (Viktor Frankl)-ৰ মতে, যেতিয়া এজন ব্যক্তি অত্যন্ত নশ্বৰ বিপদৰ সম্মুখীন হয়, তেতিয়া মৰণৰ নিকটকালত "অস্তিত্বহীনতাৰ অভিঘাত (trauma of nonbeing)"-ৰে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ জীৱনৰ অৰ্থ অন্বেষণ কৰাটো মানুহৰ সকলোতকৈ প্ৰাথমিক ইচ্ছা হৈ পৰে।
বিপদৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, মনোবিশ্লেষণাত্মক তত্ত্বই উদ্বিগ্নতা নিম্নোক্ত ধৰণক বৈশিষ্ট্যভুক্ত কৰিছে:
পৰীক্ষা আৰু নিষ্পাদন
Yerkes-Dodson law অনুসৰি, পৰীক্ষা, প্ৰদৰ্শন, বা প্ৰতিযোগিতামূলক অনুষ্ঠানত কোনো ব্যক্তিবিশেষক তেওঁৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰি তুলিবলৈ এক অনুকূল স্তৰৰ জাগৰণ (arousal) আৱশ্যকীয়। অৱশ্যে, যেতিয়া এই উদ্বেগ বা জাগৰণৰ স্তৰে অনুকূলতাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে, তেতিয়া ই কৰ্ম নিষ্পাদনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাই ইয়াক নিম্নগামীহে কৰে।
পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ হৈছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বা পৰীক্ষাৰ্থীৰ মনত কোনো পৰীক্ষাবিশেষত অকৃতকাৰ্য হোৱাৰ শংকাৰ ফলস্বৰূপে উদ্ভূত অসহজবোধ, সংশয়, বা স্নায়ৱিক দুৰ্বলাৱস্থা (nervousness)। যিসকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ থাকে তেওঁলোকে নিম্নোক্তবোৰৰ যিকোনো অনুভূতি অনুভৱ কৰিব পাৰে: পৰীক্ষাৰ ফলাফল বা গ্ৰে'ড (grade)ক আত্ম-সন্মানৰ সৈতে কৰা সংযুক্তি, শিক্ষকৰ দ্বাৰা বিব্ৰত হোৱাৰ ভয়, পিতৃ-মাতৃ আৰু বন্ধু-বান্ধৱৰ পৰা বিছিন্ন হোৱাৰ ভয়, সময়ৰ চাপ, নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুওৱাৰ অনুভৱ ইত্যাদি। ঘৰ্ম নিঃসৰণ, মুৰফুৰণি, মূৰৰ বিষ, ধাৱিত হৃদস্পন্দন, বমিভাৱ, উচপিচনি, নিয়ন্ত্ৰণহীন ক্ৰন্দন বা হাস্য, আৰু ডেস্কত ঢোল বজোৱা ইত্যাদিবোৰ এই উদ্বেগৰ সাধাৰণ লক্ষণ। যিহেতু, পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ ঋণাত্মক মূল্যায়নৰ ভয়ৰ ওপৰত আধাৰিত, সেয়ে পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ এটা অপ্ৰতিম উদ্বেগৰ ব্যাধি নে ই এক সামাজিক ফ'বিয়াৰ এক বিশেষ ধৰণ সেই লৈ বিতৰ্ক আছে। DSM-IV-এ পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগক সামাজিক ফ'বিয়াৰ এক ধৰণ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰে।
অপৰিচিত, সামাজিক, আৰু আন্তঃগোট উদ্বিগ্নতা
সামাজিক প্ৰাণী হিচাপে মানুহক সাধাৰণতে সামাজিক গ্ৰহণীয়তাৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু সেয়ে আনৰ দ্বাৰা অ-স্বীকৃত হোৱাক লৈ কেতিয়াবা ভীতিত ভোগে। সামাজিক পৰিৱেশত আন লোকৰ দ্বাৰা মূল্যায়িত হোৱাৰ সংশয়ে উদ্বিগ্নতাৰ উদ্ভৱ কৰিব পাৰে।
কমবয়সৰ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত সামাজিক ভাৱ বিনিময়ৰ সময়ত, বিশেষকৈ অচিনাকি ব্যক্তিৰ মাজত, উদ্বিগ্নতা সাধাৰণভাৱেই দেখা যায়। ক্ষেত্ৰবিশেষে। এই উদ্বিগ্নতা প্ৰাপ্তবয়স্কতা প্ৰাপ্তিৰ সময়লৈও বৰ্তি থাকিব পাৰে, আৰু ই সামাজিক উদ্বিগ্নতা বা সামাজিক ফ'বিয়াৰ ৰূপ ল'ব পাৰে। সৰু ল'ৰা ছোৱালীৰ মাজত অপৰিচিত ব্যক্তিৰ প্ৰতি থকা আচহুৱা উদ্বিগ্নতাক ফ'বিয়া হিচাপে বিবেচনা কৰা নহয়। কিন্তু, প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ মাজত, অপৰিচিত ব্যক্তিৰ প্ৰতি অত্যধিক ভয় বিকাশগতভাৱে স্বাভাৱিক নহয়; আৰু ইয়াকেই সামাজিক উদ্বিগ্নতা বুলি আখ্যা দিয়া হয়। কাটিঙ (Cutting)-ৰ মতে, সামাজিকভাৱে ভীতগ্ৰস্ত লোকে জনসমাগমলৈ ভয় নকৰে, কিন্তু তেওঁলোক আন লোকৰ দ্বাৰা ঋণাত্মকভাৱে বিবেচিত হ'ব পাৰে বুলি ভয় কৰে।
ৰাজ ভাটৌ
ৰাজ ভাটৌ ('Alexandrine Parakeet, বৈজ্ঞানিক নাম-Psittacula eupatria) চ্চিটাচিফৰমিছ (psittaciformes) বৰ্গ আৰু চ্চিত্তাকুলিডি (Psittaculidae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এটা ভাটৌৰ প্ৰজাতি। এই প্ৰজাতিটোৰ ইংৰাজী নামটো সম্ৰাট আলেকজেণ্ডাৰ (Alexander the Great)ৰ নামৰ ভিত্তিত দিয়া হৈছে কিয়নো সম্ৰাট আলেকজেণ্ডাৰে বহুতো ৰাজ ভাটৌ পঞ্জাবৰ পৰা ইউৰোপৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ পঠিয়াইছিল আৰু এই ঠাইসমূহৰ ৰাজকীয়া পৰিয়ালত ৰাজ-ভাটৌক বহু মূলীয়া সম্পদ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
ৰাজ ভাটৌৰ বৈজ্ঞানিক নামৰ eupatria গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে যাৰ অৰ্থ eu মানে 'ভাল বাসন্মানীয় (good or noble) আৰু patria মানে পূৰ্বস্থান বা পূৰ্বপুৰুষ (ancestry)
টেক্সনমি আৰু বিতৰণ
গোলকীয় বিতৰণৰ ভিত্তিত ৰাজ ভাটৌৰ তলত উল্লেখ কৰা উপ-প্ৰজাতি সমূহ পোৱা যায়-
বিৱৰণ
ৰাজ ভাটৌ অন্যান্য ভাটৌৰ প্ৰজাতিসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ আকাৰৰ। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫৮ ছে: মি: আৰু ডেউকা আৰু নেজৰ দৈৰ্ঘ্য ক্ৰমান্বয়ে ১৮.৯-২১.৫ ছে: মি: আৰু ২১.৫-৩৫.৫ ছে: মি: হোৱা দেখা যায়। পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইৰ ওজন সাধাৰণতে ২০০-৩০০ গ্ৰাম পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ দেহটো সেউজীয়া, মুখত কিছু নীলা আভা আছে। পেট অংশ সেউজ-হালধীয়া। ৰাজ ভাটৌৰ ডেউকাৰ ওপৰ অংশ মেৰুণ (maroon or reddish brown) ৰঙৰ হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ ঠৌঁত ৰঙা আৰু ঠেং সাধাৰণতে মটিয়া বৰণৰ হয়।
পূৰ্ণবয়স্ক ৰাজ ভাটৌৰ মতা-মাইকীৰ ভিন্নতা দেখা যায় কিন্তু পোৱালিৰ মাজত লিংগ ভেদ কৰিব পৰা নাযায়। পূৰ্ণবয়স্ক মতা ৰাজ ভাটৌৰ ডিঙিত ঘূৰণীয়াকৈ ক'লা আঁচ আৰু ডিঙিৰ ওপৰফালে (nape) ডাঙৰকৈ গুলপীয়া দাগ থাকে। আনহাতে মাইকী ৰাজ ভাটৌৰ ডিঙিত পাতল মটিয়া বৰণৰ আঁচহে দেখা যায়।
এভিকালচাৰ
ৰাজ ভাটৌ পোহনীয়া চৰাই হিচাপে খুবেই সমাদৃত। ইউৰোপ মহাদেশত পোৱা পোহনীয়া চৰাইসমূহৰ ভিতৰত ৰাজ ভাটৌ সৰ্বপ্ৰথমে পোহ মনা চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াৰ বৃহৎ দেহ আৰু দীঘল নেজৰ বাবে অৱশ্যে অন্য ভাটৌ চৰাইতকৈ ইয়াক ডাঙৰ সঁজাৰ প্ৰয়োজন হয়।
কৃত্ৰিম পৰিৱেশত
ৰাজ ভাটৌৰ মাত বিভিন্ন পৰিৱেশত যথেষ্ট ডাঙৰ হ'ব পাৰে। কৃত্ৰিম পৰিৱেশত ই পানীৰ সৈতে খেলিবলৈ পছন্দ কৰে আৰু যাঁচি দিয়া খাদ্য বস্তুও তৎক্ষণাত গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ গড় আয়ুস প্ৰায় ৪০ বছৰ।
প্ৰজনন
ৰাজ ভাটৌৱে সাধাৰণতে নৱেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত প্ৰজনন কৰে। এবাৰত ই ২-৪ টাকৈ কণী পাৰে। ২৮ দিনৰ উমনিৰ অন্তত কণী ফুটি পোৱালি জগে। প্ৰায় সাত সপ্তাহ মানৰ পিছত পোৱালিৰ পাখি গজে।
খাদ্য
ৰাজ ভাটৌৱে সাধাৰণতে গুটি, ফল-মূল, ফুল আদি খাই জীয়াই থাকে। কাৎচিৎ ই পোক-পতংগ আদি চিকাৰ কৰাও দেখা পোৱা যায়। ইহঁতে খেতি-পথাৰৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰিব পাৰে।
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
পাকিস্তান ত এই প্ৰজাতিটোৰ স্থিতি সংকটজনক বুলি তথ্য পোৱা যায়। বাসস্থান ধ্বংস তথা বন্য পোৱালিৰ চোৰাং চিকাৰকেই ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ বুলি অভিহিত কৰা হয়। ইয়াৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰা হৈছে যদিও লাহোৰকে ধৰি ভাৰতৰো বহুতো অঞ্চলত ইয়াক মুকলিকৈ বিক্ৰী কৰা দেখা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
Informative websites: