cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চয়তান
ইছলাম
thumb|[[Iblis (top right on the picture) refuses to prostrate before the newly created Adam from a Persian miniature.]] ইছলামত বেয়াৰ নীতি একেটা সত্তাক বুজাই দুটা শব্দৰে প্ৰকাশ কৰা হৈছে: শৈতন (অৰ্থাৎ বিপথে পৰিচালিত, দূৰৈৰ বা চয়তান) আৰু ইবলিছ। ইবলিছ হৈছে বেয়াৰ বৈশিষ্ট্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা চয়তানৰ সঠিক নাম। মানৱতাৰ সৃষ্টিৰ বিষয়ে কোৰআনৰ আখ্যানত ইবলিছৰ কথা উল্লেখ আছে। ঈশ্বৰে যেতিয়া আদমক সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ স্বৰ্গদূতসকলক তেওঁৰ আগত প্ৰণাম কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। সকলোৱে কৰিলে, কিন্তু ইবলিছে নাকচ কৰিলে আৰু অহংকাৰৰ বাবে আদমতকৈ নিজকে শ্ৰেষ্ঠ বুলি দাবী কৰিলে। সেয়েহে অহংকাৰ কিন্তু ঈৰ্ষাও ইছলামৰ প্ৰতি "অবিশ্বাস"ৰ চিন হৈ পৰিল। ইয়াৰ পিছত ইবলীছক নৰকলৈ নিন্দা কৰা হ’ল, কিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁক মানৱতাক বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ অনুৰোধ মঞ্জুৰ কৰিলে, ধাৰ্মিকসকলে ইব্লিছৰ তেওঁলোকক বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাক প্ৰতিহত কৰিব বুলি জানি। ইছলামত ভাল বেয়া দুয়োটাকে শেষত ঈশ্বৰে সৃষ্টি কৰে। কিন্তু যিহেতু ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা ভাল, গতিকে জগতত থকা বেয়াবোৰ ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনাৰ অংশ হ’ব লাগিব। আচলতে ভগৱানে চয়তানক মানৱ জাতিক পটাবলৈ অনুমতি দিছিল। বেয়া আৰু দুখক ঈশ্বৰৰ ওপৰত আস্থা প্ৰমাণ কৰাৰ পৰীক্ষা বা সুযোগ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কিছুমান দাৰ্শনিক আৰু ৰহস্যবাদীয়ে ইবলিছক ঈশ্বৰৰ ওপৰত আস্থা ৰখাৰ আদৰ্শ হিচাপে জোৰ দিছিল, কাৰণ ঈশ্বৰে ফেৰেস্তাসকলক সজ্জিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল, ইবলিছে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ মাজৰ পৰা এটা বাছি ল’বলৈ বাধ্য হৈছিল (ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ প্ৰশংসা কৰিবলৈ নহয়)। তেওঁ পৰীক্ষাত সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হ’ল, তথাপিও তেওঁৰ অবাধ্যতাই তেওঁৰ শাস্তি আৰু সেয়েহে দুখ-কষ্টৰ সৃষ্টি কৰিলে। অৱশ্যে ধৈৰ্য্য ধৰি থাকে আৰু শেষত পুৰস্কাৰ পোৱা যায়।
মুছলমানসকলৰ মতে ইছলামৰ পূৰ্বৰ জিন, তত্ত্বাৱধায়ক দেৱতাসকল ইছলামৰ অধীনত ঈশ্বৰৰ বিচাৰৰ অধীনত হৈছিল আৰু যিসকলে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ অধীন নহ’ল তেওঁলোক চয়তান।
যদিও খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্বত ইবলিছক প্ৰায়ে চয়তানৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, ইছলামে চয়তান ঈশ্বৰৰ বিৰোধী বুলি ধাৰণা আৰু ঈশ্বৰ আৰু চয়তানৰ মাজৰ অন্তৰ্নিহিত সংগ্ৰামক নাকচ কৰে। ইবলিছক হয় আটাইতকৈ একশ্বৰবাদী বা আটাইতকৈ ডাঙৰ পাপী বুলি গণ্য কৰা হ’ব পাৰে, কিন্তু তেওঁ কেৱল ঈশ্বৰৰ সৃষ্টি হৈয়েই আছে। ইবলিছ অবাধ্যতাৰ বাবে কাফিৰ হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ ওপৰত অন্যায়ৰ আৰোপ কৰাৰ বাবেই কাফিৰ হৈছিল; অৰ্থাৎ আদমৰ আগত প্ৰণাম কৰাৰ আজ্ঞা অনুচিত আছিল বুলি দাবী কৰি। কোৰআনত ফেৰেস্তাৰ বিদ্ৰোহৰ কোনো চিন নাই আৰু ইব্লিছে ঈশ্বৰৰ সিংহাসন ল’বলৈ চেষ্টা কৰা আৰু ইবলিছৰ পাপ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা যিকোনো সময়তে ক্ষমা কৰিব পৰা নাছিল। কোৰআনৰ মতে ইবলিছৰ অবাধ্যতাৰ কাৰণ আছিল তেওঁৰ মানৱতাৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা, যিটো আখ্যান ইতিমধ্যে নতুন নিয়মৰ আৰম্ভণিৰ এপ’ক্ৰিফাত ঘটিছিল।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ দৰেই ইবলিছ এসময়ত ঈশ্বৰৰ ধৰ্মপৰায়ণ প্ৰাণী আছিল যদিও পিছলৈ তেওঁৰ অহংকাৰৰ বাবে স্বৰ্গৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া হৈছিল। কিন্তু ঈশ্বৰৰ নিৰপেক্ষ সাৰ্বভৌমত্ব বজাই ৰাখিবলৈ, ইছলামে পিছৰ খ্ৰীষ্টানসকলৰ সহমতৰ পৰিৱৰ্তে আইৰেনিয়াছে লোৱা ৰেখাৰ সৈতে মিল খায় যে চয়তানে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰা নাছিল বৰঞ্চ মানৱতাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। তদুপৰি, যদিও ইবলিছক সাধাৰণতে প্ৰকৃত শাৰীৰিক সত্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়, তথাপিও খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতকৈ বেয়াৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকা কম উল্লেখযোগ্য। ইব্লিছ কেৱল এজন প্ৰলোভনকাৰী, মানুহৰ মনত ফুচফুচাই মানুহক পাপত উচটনি দিয়াৰ বাবে উল্লেখযোগ্য (ৱাছৱাছ), ইহুদীসকলৰ চয়তানক য়েৎজাৰ হাৰা বুলি ধাৰণা কৰা ধাৰণাটোৰ সৈতে মিল আছে।
আনহাতে শয়তানে একপক্ষীয়ভাৱে চয়তান ইবলিছকে ধৰি অশুভ শক্তিক বুজায়, তাৰ পিছত তেওঁ দুষ্টামি কৰে। শৈতন মানুহৰ মানসিক স্বভাৱৰ সৈতেও জড়িত, সপোনত দেখা দিয়া, খংৰ সৃষ্টি কৰা বা নামাজৰ বাবে মানসিক প্ৰস্তুতিত বাধা দিয়া। তদুপৰি শৈতন শব্দটোৱে সত্তাকো বুজায়, যিসকলে ইবলিছৰ কু-পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰে। তদুপৰি শৈতনৰ নীতি বহু দিশত আধ্যাত্মিক অশুদ্ধিৰ প্ৰতীক, মানুহৰ নিজৰ ঘাটিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, ইয়াৰ বিপৰীতে এজন "প্ৰকৃত মুছলমান", যি ক্ৰোধ, কামনা আৰু অন্যান্য চয়তানী কামনাৰ পৰা মুক্ত।
মুছলমান সংস্কৃতিত চয়তানক নৰক-জুইৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা হাৰ্মেফ্ৰডাইট জীৱ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাৰ এটা মতা আৰু এটা মাইকী উৰু থাকে। ইয়াৰ দ্বাৰা ইহঁতে আন এজন সংগী নোহোৱাকৈয়ে সন্তান জন্ম দিয়ে। সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে চয়তানে নিজৰ ফুচফুচানিৰ জৰিয়তে মানুহৰ আত্মাৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে। ফুচফুচাই মানুহক পাপ কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰাৰ বিপৰীতে চয়তানবোৰে হয়তো কোনো ব্যক্তিৰ অগ্নিকুণ্ড (কলব)ত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। যদি চয়তানে কোনো ব্যক্তিৰ আত্মাক নিজৰ দখললৈ লৈ যায়, তেন্তে ইয়াৰ ফলত তেওঁ আক্ৰমণাত্মক বা উন্মাদ হৈ পৰিব। চৰম ক্ষেত্ৰত আত্মাৰ পৰিৱৰ্তনে শৰীৰৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়, ইয়াৰ আধ্যাত্মিক গুণৰ সৈতে মিল খায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
চুফীবাদ আৰু ৰহস্যবাদত
পশ্চিমীয়া দৰ্শনৰ বিপৰীতে "বহুক এক হিচাপে দেখা"ৰ চুফী ধাৰণাটোৱে, আৰু ইয়াৰ সত্তাত সৃষ্টিক নিৰপেক্ষ বুলি গণ্য কৰাৰ ধাৰণাটোৱে অহংকাৰ পদাৰ্থ আৰু "বাহ্যিক" বস্তুগত বস্তুৰ মাজত যিকোনো দ্বৈতবাদৰ বিলুপ্তিৰ ধাৰণাটোলৈ লৈ যায়। কোৰআনত উল্লেখ কৰা ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ সেই মনোজগতৰ স্তৰত সংঘটিত হয়, যিটোক বিশুদ্ধ আত্মাৰ সৈতে মিলনৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ আৰু অনুশাসিত কৰিব লাগিব। যিহেতু মনোজগতই শৰীৰক পৰিচালিত কৰে, গতিকে মাংস মানুহৰ বাবে বাধা নহয় বৰঞ্চ ই এক অজ্ঞানতা যিয়ে মনোজগতৰ স্তৰত আৱেগিক শক্তিসমূহক ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। তথাপিও ই শৰীৰ, মনোজগত আৰু আত্মাৰ মাজত দ্বৈততাবাদ নহয়, যিহেতু আত্মাই মানৱতাৰ মনোজগত আৰু শাৰীৰিক দুয়োটা দিশকে আঁকোৱালি লৈছে। যিহেতু জগতখনক ঈশ্বৰৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ প্ৰতিফলিত হোৱা দাপোন বুলি ধৰা হয়, গতিকে লৌকিক কাম-কাজত অংশগ্ৰহণ কৰাটো ঈশ্বৰৰ বিপৰীত হিচাপে দেখাটো বাধ্যতামূলক নহয়। চয়তানে মনোজগতৰ স্বাৰ্থপৰ কামনাক সক্ৰিয় কৰি মানুহক ঈশ্বৰৰ পৰা বিপথে পৰিচালিত কৰে। এইদৰে মইকেই দুষ্ট বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ইব্লিছ আৰু ফেৰাউন দুয়োজনেই নিজৰ আচৰণত "মই" উচ্চাৰণ কৰাৰ প্ৰতীক হিচাপে উপস্থিত। গতিকে I শব্দটো যিমান পাৰি কম ব্যৱহাৰ কৰাটো বাঞ্ছনীয়। "মই" বুলি কোৱাৰ অধিকাৰ কেৱল ঈশ্বৰৰেই আছে, যিহেতু কেৱল ঈশ্বৰেই আত্মনিৰ্ভৰশীল। "মই" উচ্চাৰণ কৰাটো সেয়েহে নিজকে শ্বিৰ্ক বুলি গণ্য কৰা ঈশ্বৰৰ লগত তুলনা কৰাৰ এক উপায়।
চালাফীবাদত
ইছলামৰ চালাফী সূতাসমূহে সাধাৰণতে বিশ্বাসী আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ বিপৰীতমুখী দ্বৈততাবাদী বিশ্বদৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আৰু চয়তানক বিশ্বাসীসকলৰ শত্ৰু হিচাপে চিত্ৰিত কৰে যিয়ে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ পথৰ পৰা বিপথে পৰিচালিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। যদিও চয়তানক অৱশেষত ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা পৰাস্ত কৰা হ’ব, তথাপিও তেওঁ মানুহৰ গুৰুতৰ আৰু বিপজ্জনক বিৰোধী হৈয়েই আছে। ধ্ৰুপদী হাদীছত অশুদ্ধিৰ বাবে দানৱ (শ্বায়তীন) আৰু জিন দায়ী আৰু মানুহৰ আত্মাক বিপদত পেলাবলৈ সক্ষম হোৱাৰ বিপৰীতে চালাফী চিন্তাধাৰাত চয়তান নিজেই, যিয়ে মুমিনসকলৰ বাবে অপেক্ষাত থাকে, সদায় তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰাই নিবলৈ চেষ্টা কৰে। চয়তানক সৰ্বব্যাপী সত্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিয়ে মানুহক স্থায়ীভাৱে পাপত উচটনি দিয়ে, কিন্তু ঈশ্বৰ নামটো মনত ৰাখিলে ইয়াক আঁতৰাই পেলাব পাৰি। চয়তানক বাহ্যিক সত্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিয়ে বিশ্বাসীৰ দৈনন্দিন জীৱনলৈ ভাবুকি কঢ়িয়াই আনে, আনকি জীৱনৰ সামাজিক দিশতো। এইদৰে উদাহৰণস্বৰূপে, পশ্চিমীয়া মুক্তিৰ বাবে দায়ী চয়তান।
ইহুদী ধৰ্ম
যিচয়া ৪৫:৭ পদত কোৱাৰ দৰে, যিচয়া ৪৫:৭ পদত কোৱাৰ দৰে, যিচয়া ৪৫:৭ পদত কোৱাৰ দৰে, যিচয়া ৪৫:৭ পদত কোৱা হৈছে: "মই পোহৰ গঠন কৰোঁ আৰু আন্ধাৰ সৃষ্টি কৰোঁ; শান্তি আৰু বেয়া সৃষ্টি কৰোঁ; মই প্ৰভুৱে এই সকলো কাম কৰোঁ।" " " ইহুদী শাস্ত্ৰত চয়তানৰ অস্তিত্ব নাই। কিন্তু আচেমেনিড সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত জৰদস্তি ধৰ্মৰ প্ৰভাৱে ইহুদী বিশ্বাস ব্যৱস্থাত দুষ্টতাক এক সুকীয়া নীতি হিচাপে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, যিয়ে ক্ৰমান্বয়ে বিৰোধীক বাহ্যিক কৰি তুলিছিল যেতিয়ালৈকে হিব্ৰু শব্দ চয়তান এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তালৈ বিকশিত হোৱালৈকে ইহুদী ধৰ্মৰ একবাদী দৃষ্টিভংগীক দ্বৈতবাদীলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰিছিল এক. পিছলৈ ৰাব্বি ইহুদী ধৰ্মই ইনোচিয়ান গ্ৰন্থসমূহ (পাৰ্চী প্ৰভাৱত দ্বিতীয় মন্দিৰৰ সময়ছোৱাত লিখা) নাকচ কৰিছিল, য’ত চয়তানক ঈশ্বৰৰ বাহিৰেও দুষ্টতাৰ এক স্বাধীন শক্তি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। এপ’কেলিপ্টিক যুগৰ পিছত তানাখত চয়তানৰ উল্লেখ ৰূপকবুলি ভবা হয়।
মাণ্ডাইবাদ
মাণ্ডিয়ান পৌৰাণিক কাহিনীত ৰুহা পোহৰৰ জগতৰ পৰা আঁতৰি আহি আন্ধাৰৰ জগতৰ ৰাণী হৈ পৰে, যাক শ্বিয়ল বুলিও কোৱা হয়।  তাইক দুষ্ট আৰু মিছলীয়া, যাদুকৰ আৰু প্ৰলোভনকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। তাই উৰক জন্ম দিয়ে, যাক লেবিয়াথান বুলিও কোৱা হয়। তেওঁক বৃহৎ, হিংস্ৰ অজগৰ বা সাপ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু তেওঁক আন্ধাৰৰ জগতৰ ৰজা বুলি গণ্য কৰা হয়। ইহঁতে একেলগে পাতালত শাসন কৰে আৰু সাতটা গ্ৰহ আৰু বাৰটা ৰাশিৰ সৃষ্টি কৰে। পাতালত পোৱা যায় পাতালৰ পাঁচজন মাণ্ডেয়ান প্ৰভুৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰুন। তেওঁ সৃষ্টিৰ নিম্নতম গভীৰতাত বাস কৰে আৰু তেওঁৰ উপনাম হৈছে ‘মাংসৰ পৰ্বত’।  আন্ধাৰৰ জগতত পোৱা বিশিষ্ট নৰকীয় সত্তাসমূহৰ ভিতৰত লিলিথ, নালাই (ভেম্পায়াৰ), নিউলি (হবগবলিন), লতাবি (চয়তান), গডালটা (ভূত), চয়তানী (চয়তান) আৰু অন্যান্য বিভিন্ন দানৱ আৰু দুষ্ট আত্মা আদি উল্লেখযোগ্য।
মণিচাইবাদ
মণিচাবাদত ঈশ্বৰ আৰু চয়তান দুটা অসংলগ্ন নীতি। ঈশ্বৰে ভাল সৃষ্টি কৰিছিল আৰু পোহৰৰ ৰাজ্যত বাস কৰে, আনহাতে চয়তানে (যাক আন্ধাৰৰ ৰাজকুমাৰ বুলিও কোৱা হয়, ) বেয়া সৃষ্টি কৰিছিল আৰু আন্ধাৰৰ ৰাজ্যত বাস কৰে। সমসাময়িক জগতখন অস্তিত্বলৈ আহিছিল, যেতিয়া আন্ধাৰৰ ৰাজ্যই পোহৰৰ ৰাজ্যক আক্ৰমণ কৰিছিল আৰু তাৰ লগত মিলি গৈছিল আধ্যাত্মিক জগত। শেষত চয়তান আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক চিৰদিনৰ বাবে ছীল কৰা হ’ব আৰু পোহৰৰ ৰাজ্য আৰু আন্ধাৰৰ ৰাজ্য চিৰকালৰ বাবে সহ-অস্তিত্বত থাকিব, আৰু কেতিয়াও মিহলি নহ’ব।
হেজেমনিয়াছে (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকা) অভিযোগ কৰিছে যে খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাত মাণিকীয়া পন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পাৰ্চী ভাববাদী মানিয়ে যিহোৱাক "পৃথিৱী সৃষ্টি কৰা চয়তান দেৱতা" বুলি চিনাক্ত কৰিছিল। আৰু কৈছিল যে "যিজনে মোচি, ইহুদী আৰু পুৰোহিতসকলৰ লগত কথা পাতিছিল ... তেওঁ অন্ধকাৰৰ [ৰাজকুমাৰ], ... সত্যৰ দেৱতা নহয়।"
টেংগ্ৰিজম
মধ্য এছিয়াৰ টেংগ্ৰিষ্টিক মিথসমূহৰ ভিতৰত এৰলিকে এজন চয়তানৰ দৰে ব্যক্তিক টামাগ (নৰক)ৰ শাসক বুলি উল্লেখ কৰিছে, যিজনো আছিল প্ৰথম মানুহ। এটা আখ্যান অনুসৰি এৰলিক আৰু ঈশ্বৰে আদিম পানীৰ ওপৰেৰে একেলগে সাঁতুৰিছিল। যেতিয়া ঈশ্বৰে পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিবলৈ ওলাইছিল, তেতিয়া তেওঁ এৰলিকক পানীত ডুব গৈ কিছু বোকা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। আৰলিকে কিছুমান মুখৰ ভিতৰত লুকুৱাই ৰাখিছিল যাতে পিছলৈ নিজৰ পৃথিৱীখন সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কিন্তু যেতিয়া ঈশ্বৰে পৃথিৱীখনক সম্প্ৰসাৰণ কৰিবলৈ আদেশ দিলে, তেতিয়া এৰলিকে মুখৰ বোকাত অশান্তি দিলে। ঈশ্বৰে এৰলিকক থু পেলাবলৈ সহায় কৰিলে। এৰলিকে কঢ়িয়াই অনা বোকাটোৱে পৃথিৱীৰ অপ্ৰীতিকৰ অঞ্চলবোৰক ঠাই দিলে। তেওঁৰ পাপৰ কাৰণে তেওঁক বেয়া কামত নিযুক্ত কৰা হৈছিল। আন এটা ভিন্নতাত সৃষ্টিকৰ্তা-দেৱতাক উলগেনৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে। আকৌ এৰলিক প্ৰথম মানুহ যেন লাগে। তেওঁ উলগেনৰ দৰেই এজন মানুহ সৃষ্টি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল, তাৰ পিছত আলগেনে এৰলিকক শাস্তি দি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছিল, তেওঁক পাতাললৈ পেলাই দিছিল য'ত তেওঁ ইয়াৰ শাসক হৈ পৰিছিল।
টেংগ্ৰিজমৰ মতে মৃত্যু নাই, অৰ্থাৎ, যেতিয়া জীৱনৰ অন্ত পৰে, তেতিয়া ই কেৱল অদৃশ্য জগতখনলৈ পৰিৱৰ্তন। নৰকৰ শাসক হিচাপে আৰলিকে নৰকৰ অভিশপ্ত আত্মাবোৰক দাসত্ত্বত ৰাখে। তদুপৰি তেওঁ পৃথিৱীত বাস কৰা সেই মানুহবোৰৰ আত্মাত মৃত্যু, ৰোগ আৰু বেমাৰৰ সৃষ্টি কৰি লুকাই থাকে। জন্মৰ সময়ত এৰলিকে নৱজাতকৰ আত্মাক জব্দ কৰিবলৈ এজন কৰ্মোছ পঠিয়াই দিয়ে, গোটেই জীৱন অনুসৰণ কৰি তেওঁৰ আত্মাক বাধা দি, বিপথে পৰিচালিত কৰি আৰু আঘাত কৰি জব্দ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে। যেতিয়া আৰলিকে মানুহৰ শৰীৰ ধ্বংস কৰাত সফল হ’ব, তেতিয়া আৰলিকে পঠোৱা কৰ্মোছে তেওঁক পাতাললৈ নমাই নিবলৈ চেষ্টা কৰিব। অৱশ্যে এজন ভাল আত্মাক উলগেনে পঠোৱা এজন য়ায়ুছিয়ে জান্নাতলৈ আনিব। কিছুমান শ্বেমানেও এৰলিকক বলিদান দিছিল, পাতালত উচ্চ পদবী লাভ কৰাৰ বাবে, যদিহে তেওঁলোকক নৰকলৈ অভিশপ্ত কৰা হয়।
ইয়াজিদ ধৰ্ম
ইয়াজিদ ধৰ্মৰ মতে ঈশ্বৰৰ বিৰোধিতা কৰি বেয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা কোনো সত্তা নাই; এনে দ্বৈতবাদক ইয়াজিদীসকলে নাকচ কৰে আৰু বেয়াক অস্তিত্বহীন বুলি গণ্য কৰে। ইয়াজিদীসকলে কঠোৰ এককতাবাদ মানি চলে আৰু "চয়তান" শব্দটো উচ্চাৰণ কৰা আৰু নৰকৰ সৈতে জড়িত যিকোনো কথা কোৱাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়।
জৰদস্তি ধৰ্ম
thumb|শ্বাহনামেৰ এটা দৃশ্যৰ সময়ত আহৰিমান দিৱক হত্যা কৰা হৈছে জৰদস্তি ধৰ্মই সম্ভৱতঃ চয়তানৰ প্ৰথম ধাৰণাটো প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল; ঈশ্বৰৰ বাহিৰেও স্বতন্ত্ৰভাৱে অস্তিত্ব লাভ কৰা দুষ্টতাৰ এটা নীতি। জৰদস্তি ধৰ্মত ভাল আৰু বেয়া দুটা শেষত বিৰোধী শক্তিৰ পৰা উদ্ভৱ হয়। ভালৰ শক্তিক আহুৰা মাজদা আৰু আভেস্তান ভাষাত "ধ্বংসী আত্মা"ক আংৰা মাইয়ু বুলি কোৱা হয়। মধ্য পাৰ্চী সমতুল্য হ’ল আহৰিমান। তেওঁলোক চিৰন্তন সংগ্ৰামত আছে আৰু দুয়োৰে কোনোটোৱেই সৰ্বশক্তিমান নহয়, বিশেষকৈ অংগ্ৰা মাইয়ু স্থান আৰু সময়ত সীমাবদ্ধ: সময়ৰ শেষত অৱশেষত তেওঁ পৰাজিত হ’ব। আহুৰা মাজদাই ভালখিনি সৃষ্টি কৰাৰ বিপৰীতে অংগ্ৰা মাইয়ু পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো বেয়া আৰু দুখৰ বাবে দায়ী, যেনে টোড আৰু বিচ্ছু। ইৰাণৰ জৰোষ্ট্ৰিয়ানসকলেও দায়েভাক চয়তান জীৱ বুলি গণ্য কৰিছিল, ইয়াৰ বাবেই শ্বাহনামেহত ইয়াক চয়তান হিচাপে আহৰিমান দিভ দুয়োটা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
স্পিনোজা
অন ডেভিলছ নামৰ এখন গৱেষণা পত্ৰত তেওঁ লিখিছে যে আমি প্ৰাকৃতিকভাৱে গম পাব পাৰো যে এনে এটা বস্তুৰ অস্তিত্ব থাকিব নোৱাৰে। কাৰণ বস্তু এটাৰ সময়সীমাৰ ফলত ইয়াৰ সিদ্ধতাৰ মাত্ৰা পোৱা যায় আৰু বস্তু এটাৰ যিমানেই সত্তা থাকে সিমানেই ই স্থায়ী হয় আৰু যিহেতু চয়তানৰ কোনো নিখুঁততা একেবাৰেই নাই, গতিকে চয়তানৰ বাবে এটা বিদ্যমান বস্তু হোৱাটো অসম্ভৱ। মানুহৰ বেয়া বা অনৈতিক আচৰণ, যেনে খং, ঘৃণা, ঈৰ্ষা, আৰু যিবোৰ সকলো কথাৰ বাবে চয়তানক দোষাৰোপ কৰা হয়, সেইবোৰ চয়তানৰ প্ৰস্তাৱ অবিহনে ব্যাখ্যা কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন।  এইদৰে চয়তানৰ কোনো ব্যাখ্যামূলক ক্ষমতা নাই আৰু তেওঁক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা উচিত (অকামৰ ৰেজাৰ)।
মুক্ত পছন্দৰ জৰিয়তে বেয়াৰ বিষয়ে স্পিনোজাই সুধিছে যে আদমে নিজৰ মংগলৰ সলনি পাপক বাছি ল’লে কেনেকৈ হ’ব পাৰে। ধৰ্মতত্ত্বই পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই কয় যে চয়তানেহে মানুহক পাপৰ প্ৰতি প্ৰলোভিত কৰে, কিন্তু চয়তানক কোনে প্ৰলোভিত কৰিলেহেঁতেন? স্পিনোজাৰ মতে চয়তানৰ দৰে যুক্তিবাদী সত্তাই নিজৰ অভিশাপ নিজেই বাছি ল’ব পৰা নাছিল। চয়তানে নিশ্চয় জানিছিল যে তেওঁৰ পাপে প্ৰলয়ৰ দিশে লৈ যাব, এইদৰে চয়তানে নাজানিছিল, নহ’লে চয়তানে নাজানিছিল যে তেওঁৰ পাপে প্ৰলয়ৰ দিশে লৈ যাব, এইদৰে চয়তান কোনো যুক্তিবাদী সত্তা নহ’লহেঁতেন। স্পিনোজাই এটা কঠোৰ নিৰ্ধাৰিততা কৰ্তন কৰে য'ত নৈতিক এজেন্সীক মুক্ত পছন্দ হিচাপে, অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে।
কান্ত
ৰিলিজিন উইথিন দ্য লিমিটছ অৱ ৰিজন এল’নত ইমানুৱেল কাণ্টে চয়তানক সৰ্বোচ্চ নৈতিক নিন্দাযোগ্যতাৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে। সাধাৰণ খ্ৰীষ্টান ধাৰণাটোৰ পৰা বিচ্যুত হৈ কাণ্টে নৈতিকভাৱে নিন্দনীয়তাক কামুক আগ্ৰহত স্থান নিদিয়ে। যিহেতু বেয়াক বুজিব পৰা হ’ব লাগিব, তেতিয়াহে ইন্দ্ৰিয়ক সচেতনভাৱে নৈতিক বাধ্যবাধকতাৰ ওপৰত ৰখা হ’ব তেতিয়াহে কিবা এটাক নৈতিকভাৱে বেয়া বুলি ধৰিব পাৰি। এইদৰে দুষ্ট হ’বলৈ হ’লে চয়তানে নৈতিকতাক বুজিব পাৰিব লাগিব কিন্তু সচেতনভাৱে ইয়াক নাকচ কৰিব লাগিব, আৰু আধ্যাত্মিক সত্তা হিচাপে (গেইষ্টৱেজেন) কোনো ধৰণৰ কামুক আনন্দৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাথাকিব লাগিব। চয়তান আধ্যাত্মিক সত্তা হোৱাটো অৱশ্যেই প্ৰয়োজনীয় কাৰণ চয়তানও যদি কামুক সত্তা হ’লহেঁতেন তেন্তে সম্ভৱ হ’লহেঁতেন যে চয়তানে নিম্ন কামনা পূৰণৰ বাবে বেয়া কাম কৰে, আৰু কেৱল মনটোৰ পৰাই কাম নকৰে। চয়তানে নৈতিকতাৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰে, কামুক কামনা পূৰণৰ বাবে নহয়, কেৱল অশুভৰ স্বাৰ্থত। সেই হিচাপে চয়তান নিস্বাৰ্থ, কাৰণ তেওঁ নিজৰ কুকৰ্মৰ পৰা লাভৱান নহয়।
কিন্তু কাণ্টে অস্বীকাৰ কৰে যে এজন মানুহ কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ চয়তানী হ’ব পাৰে। কাণ্টে স্বীকাৰ কৰে যে চয়তানীৰ কু-অভ্যাস (কৃতজ্ঞতা, ঈৰ্ষা, আৰু কু-অভিপ্ৰায় আনন্দ) অৰ্থাৎ এনে কু-অভ্যাস আছে যিয়ে কোনো ব্যক্তিগত সুবিধা আনিব নোৱাৰে, কিন্তু এজন ব্যক্তি কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে চয়তান হ’ব নোৱাৰে। কাণ্টে তেওঁৰ লেকচাৰ অন ম’ৰেল ফিল’চফি (১৭৭৪/৭৫)ত টিউলিপ বিক্ৰেতাৰ এটা উদাহৰণ দিছে, তেওঁৰ হাতত এটা বিৰল টিউলিপ আছিল, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ গম পালে যে আন এজন বিক্ৰেতাৰ একেটা টিউলিপ আছে, তেতিয়া তেওঁ সেই টিউলিপটো তেওঁৰ পৰা কিনি লৈছিল আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে ধ্বংস কৰি পেলাইছিল নিজৰ বাবে ৰখাৰ। যদি তেওঁ নিজৰ কামুক ইচ্ছা অনুসৰি কাম কৰিলেহেঁতেন তেন্তে বিক্ৰেতাই লাভৰ বাবে টিউলিপটো নিজৰ বাবে ৰাখিলেহেঁতেন, কিন্তু ধ্বংস নকৰিলেহেঁতেন। তথাপিও টিউলিপৰ ধ্বংসক কামুক অনুভূতিৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে মুক্ত কৰিব নোৱাৰি, কিয়নো টিউলিপৰ ধ্বংসৰ লগত এতিয়াও কামুক আনন্দ বা সকাহ থাকে আৰু সেয়েহে ইয়াক কেৱল নৈতিকতাৰ উলংঘা বুলি ভাবিব নোৱাৰি।
শিৰোনাম
চয়তান-চিত্ৰক সূচাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সন্মানীয় বা সম্বোধনৰ শৈলী।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:ধৰ্ম শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:ইহুদী ধৰ্ম শ্ৰেণী:খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম
পাৰা
পাৰা (Arabic: جُزْءْ, plural: أَجْزَاءْ ajzāʼ, আক্ষৰিক অৰ্থ "অংশ।" ) কোৰআনক বিভিন্ন দৈৰ্ঘ্যৰ ত্ৰিশটা অংশৰ ভিতৰত এটা অংশক পাৰা বোলে। প্ৰতিটো খণ্ডই একো একোটা পাৰা। ইয়াক জুয বুলিও কোৱা হয়। ( /) ইৰান আৰু ভাৰত উপমহাদেশত। কোৰআনত ৩০টা পাৰা আছে, যাক...  – sipāra (ত্ৰিশ খণ্ড).
আজজাʼত বিভাজনৰ কোৰআনৰ অৰ্থৰ লগত কোনো প্ৰাসংগিকতা নাই আৰু যিকোনো ব্যক্তিয়ে কোৰআনৰ যিকোনো ঠাইৰ পৰাই পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিব পাৰে। মধ্যযুগীয় যুগত যেতিয়া বেছিভাগ মুছলমানৰ বাবে পাণ্ডুলিপি ক্ৰয় কৰাটো অতি ব্যয়বহুল আছিল, তেতিয়া কোৰআনৰ প্ৰতিলিপি মছজিদত ৰখা হৈছিল আৰু মানুহৰ বাবে সুলভ কৰি তোলা হৈছিল; এই কঁপিবোৰে সঘনাই ত্ৰিশটা অংশৰ শৃংখলাৰ ৰূপ লৈছিল (পাৰা)। কিছুমানে এই বিভাজনসমূহ এমাহত কোৰআন পাঠ কৰাত সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে—যেনে ইছলামিক ৰমজান মাহত, যেতিয়া তাৰাৱিহৰ নামাজত সমগ্ৰ কোৰআন পঢ়া হয়, সাধাৰণতে প্ৰতিটো ৰাতিত এটাকৈ পাৰা পাঠ কৰা হয়।
এটা পাৰাক আৰু অধিক হেজবাইনি (শব্দ- "দুটা গোট", একবচন: হিজব, বহুবচন: আহজাব) বুলি ভাগ কৰা হৈছে, গতিকে, ৬০টা আহজাব আছে। প্ৰতিটো হিজব (গোট)ক চাৰিটা চতুৰ্থাংশত বিভক্ত কৰা হৈছে, যাৰ ফলত প্ৰতি পাৰাত আঠ চতুৰ্থাংশ হয়, যাক মকৰাʼ (সাক্ষৰ অৰ্থত "পঢ়া") বুলি কোৱা হয়। কোৰআনত ২৪০টা কোৱাৰ্টাৰ (মকৰা) আছে। কোৰআন মুখস্থ কৰাৰ সময়ত এই মকৰাʼবোৰক প্ৰায়ে পুনৰীক্ষণৰ বাবে ব্যৱহাৰিক অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আটাইতকৈ বেছি মুখস্থ কৰা পাৰা হৈছে পাৰা ‘আম্মা, ৩০ সংখ্যক পাৰা, য’ত ৭৮ৰ পৰা ১১৪ অধ্যায় (ছূৰা) আছে, য’ত কোৰআনৰ বেছিভাগ চুটি অধ্যায় আছে। পাৰা ‘আম্মাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, বেছিভাগ আজজাʼৰ দৰেই, ইয়াৰ ১ম আয়াতৰ ১ম শব্দৰ পৰা (এই ক্ষেত্ৰত অধ্যায় ৭৮)।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
দেৱনাগৰী খ
right|thumb
খ(ख) (खवर्ण খৱৰ্ণ) দেৱনাগৰী ব্যঞ্জন বৰ্ণমালাৰ দ্বিতীয় আখৰ।
ব্যৱহাৰ
দেৱনাগৰী খ [kʰə] আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত [kʰ] উচ্চাৰণ কৰা হয়। তলৰ উদাহৰণত खৰ অন্তৰ্নিহিত স্বৰধ্বনিও উচ্চাৰণ কৰা হয়।
আৰ্যভট্টৰ ব্যৱহাৰ
ভাৰতীয় সংখ্যা প্ৰণালীৰ সৃষ্টিৰ পাছতো আৰ্যভট্টে দেৱনাগৰী আখৰসমূহক প্ৰায় গ্ৰীকসকলৰ দৰে সংখ্যা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। खৰ ভিন্ন ৰূপৰ মূল্যসমূহ তলত দিয়া হ'ল--
লগতে চাওক
দেৱনাগৰী ক
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দেৱনাগৰী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
লাহৰিঘাট
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ মৰিগাঁও জিলাত অৱস্থিত লাহৰীঘাট এখন সৰু চহৰ। "লাহৰিঘাট" নামটো "লাহৰি" আৰু "ঘাট" শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিবোৰৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য আছে আৰু চহৰখনৰ অতীতৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত।
লাহৰিঘাট নামৰ উৎপত্তি
কিংবদন্তি অনুসৰি আহোম বংশৰ ৰাজত্বকালত এই অঞ্চলত লাহৰি বৰফুকন নামৰ এজন শক্তিশালী মন্ত্ৰীয়ে শাসন কৰিছিল। তেওঁৰ বীৰ কৰ্মৰ বাবে পৰিচিত আছিল আৰু অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণে তেওঁক অতিশয় সন্মান কৰিছিল।  এদিন লাহৰি বৰফুকনে চিকাৰ অভিযানত গৈ থাকোঁতে বনৰীয়া জন্তুৰ আক্রমণ কৰি থকা এদল মানুহৰ সন্মুখীন হ’ল৷  লাহৰি বৰফুকনে হস্তক্ষেপ কৰি বনৰীয়া জন্তুৰ পৰা জনসাধাৰণক ৰক্ষা কৰিলে আৰু বিনিময়ত ৰাইজে তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। তাৰে পৰা ঠাইখনৰ নাম লাহৰিঘাট হ'ল।
জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ
জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ (Jitendra Kumar; জন্ম: ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। দ্য ভাইৰেল ফিভাৰৰ বিভিন্ন কৌতুকধৰ্মী-ব্যংগাত্মক অনুষ্ঠানত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেখেত জনাজাত হয়। য'ত তেওঁ জীতু, মুন্না জজবাটি, গীট্টু আদি চৰিত্ৰসমূহ ৰূপায়ণ কৰে। আৰু অৰ্জুন কেজৰিৱাল হিচাপে ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু দিল্লীৰ মুখ্য মন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ পেৰদি সংস্কৰণত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিতি লাভ কৰে। কোটা ফেক্টৰী নামৰ ক'লা-বগা ৱেব-ছিৰিজখনত তেওঁ "জীতু ভায়া"ৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ণ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত হিন্দী ছবি "শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান", এমাজন প্ৰাইমৰ ৱেব-চিৰিজ "পঞ্চায়ত" আদিত তেওঁ অভিনয় কৰে।
লাহৰিঘাট
লাহৰিঘাট নামৰ উৎপত্তি
অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে, গাভৰুৱে বজোঁৱা গগণা বিধক কোৱা হয় লাহৰী গগণা (ৰূপহী)। সময়ত লাহৰি গগণাৰ পৰা মুখ বাগৰি গৈ লাহৰিঘাট হোৱাটো নুই কৰিব নোৱাৰি।
জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ
জীৱনী
জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ জন্মভূমি হৈছে ৰাজস্থানৰ আলৱাৰ জিলাৰ খৈৰথাল। তেওঁ আইআইটি খড়গপুৰৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
লাহৰিঘাট
অৰ্থনীতি
বৃহত্তৰ লাহৰীঘাট অঞ্চলৰ বেছিভাগ লোকেই কৃষিজীৱী, কৃষিয়ে হৈছে তেওঁলোকৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ সমল। এই অঞ্চলৰ প্ৰধান খেতি হৈছে বৰোধানৰ খেতি।
জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ
জীৱনী
আইআইটি খড়গপুৰত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই জীতেন্দ্ৰই হিন্দী প্ৰযুক্তিবিদ্যা সংঘৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কেইবাখনো মঞ্চ নাটত অংশ লয়। তাতেই তেওঁ বিশ্বপতি সৰকাৰক লগ পায়। আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অৰ্থাৎ ২০১২ চনত সৰকাৰেই তেওঁক টিভিএফলৈ আমন্ত্ৰিত কৰে।
অভিনয়-জীৱন
২০১৩ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে 'মুন্না জজবাটি: দ্য কিউটিয়াপ্পা ইণ্টাৰ্ণ'ত অভিনয় কৰে। যিটো ভিডিঅ' ততালিকে ভাইৰেল হৈ পৰে আৰু তিনি মিলিয়নতকৈও অধিক দৰ্শন লাভ কৰে। তেতিয়াৰ পৰা, জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে টিভিএফত বহুকেইটা চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰি আহিছে; যেনে, 'Tech Conversations With Dad', 'A Day With' ধাৰাবাহিক আদি। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ অন্যতম সফল কৰ্ম হৈছে কোটা ফেক্টৰী। টিভিএফ, ৱেব-চিৰিজ আৰু কমেডি ভিডিঅ'ৰ বাহিৰেও জীতেন্দ্ৰই কিছু সংখ্যক ছবিতো অভিনয় কৰিছে। টিভিএফ পিটচাৰ্ছ নামৰ ৱেব-চিৰিজটোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ 'জীতেন্দ্ৰ মহেশ্বৰী'ৰ ৰূপায়ণৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। পাৰমানেণ্ট ৰুমমেটছৰ গিট্টু নামৰ চৰিত্ৰটোও সমানেই জনপ্ৰিয়, যিটো চৰিত্ৰ আছিল এগৰাকী দৰাৰ। শুৰুৱাত কা ইণ্টাৰভেল নামৰ ছবিখনত জীতেন্দ্ৰক দেখা পোৱা গৈছিল। '''
২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰই এমাজন প্ৰাইমৰ ৱেব-চিৰিজ পঞ্চায়তত অভিনয় কৰে। চিৰিজটোত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ফুলেৰা নামৰ গ্ৰামাঞ্চলত থকা পঞ্চায়ত কাৰ্যালয় এটাৰ তৰুণ সচিব অভিষেক ত্ৰিপাঠিৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। চিৰিজটো টিভিএফৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত। দীপক কুমাৰ মিশ্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু চন্দন কুমাৰৰ দ্বাৰা লিখিত চিৰিজটোৱে সমালোচক আৰু দৰ্শক উভয়পক্ষৰে পৰা সমাদৰ আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰে। চাৰিটা ষ্টাৰ প্ৰদান কৰি "টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া"ই মন্তব্য কৰে যে, "Jitendra Kumar as Abhishek Tripathi is effortlessly convincing..."। আইএমডিবিত চিৰিজটোৱে ৮.৮ ষ্টাৰ (১০ৰ ভিতৰত) পাবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৯ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে "গ'ন কেশ" নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে। মুখ্য চৰিত্ৰত শ্বেতা ত্ৰিপাঠি অভিনীত "গ'ন কেছ"ৰ পৰিচালক হৈছিল কাছিম খালাও। ছবিখনত "এলোপেছিয়া" নামৰ বিৰল ৰোগ এটিত আক্ৰান্ত যুৱতী এগৰাকীৰ জীৱন-যাত্ৰা দেখুউৱা হয়। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ অভিনয়ৰ প্ৰসংগত হিন্দুস্তান টাইমছে কয় যে, "Jitendra Kumar as Sujoy is competent and charming. He aptly supports Shweta with a realistic performance."।
২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ অভিনীত "শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান" ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। হীতেশ কেৱল্য পৰিচালিত ছবিখনে দৰ্শক-সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে। বলিউদৰ আন এজন অভিনেতা আয়ুস্মান খুড়ানাইও এইখন ছবিত এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। সমকামিতাৰ বিষয়টোক আধাৰ হিচাপে লৈ নিৰ্মিত হোৱা ছবিখনত গজৰাজ ৰাও, নীনা গুপ্তাৰ দৰে অভিনয়-শিল্পীয়েও অভিনয় কৰে।
২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ অভিনীত আন এখন ছবি "চমন বাহাৰ"-এ নেটফ্লিক্সত মুক্তি লাভ কৰে। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে ছবিখনত বন বিভাগৰ চাকৰি এৰি আহি পাণদোকানী হোৱা যুৱক "বিল্লু"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখনৰ কাহিনী গঢ়ি উঠে চত্তিছগড়ৰ লুৰ্মী জিলাত। ২০১৮ চনতেই নিৰ্মাণ সমাপ্ত হোৱা "চমন বাহাৰ" জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ প্ৰথমখন ছবি হ'ব বুলি ভবা হৈছিল। ফিল্ম কম্পেনিয়নৰ সমালোচক অনুপমা চোপ্ৰাই জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু ছবিখনৰ প্ৰসংগত কয় যে, "Even as you sympathize with his character’s predicament, you’re smiling because his seething has an in-built comical streak. In Chaman Bahaar, he once again finds this sweet spot. Sadly, the film doesn’t."। ছবিখনৰ পৰিচালক হৈছে অপূৰ্ব ধৰ বদগায়ান। গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰসমূহত ৰিতিকা বদিয়ানী আৰু আলম খান আদিয়ে অভিনয় কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
বিজয় (অভিনেতা)
জোচেফ বিজয় চন্দ্ৰশেখৰ (Joseph Vijay Chandrasekhar; জন্ম ২২ জুন ১৯৭৪), চমুকৈ বিজয় নামেৰে পৰিচিত ভাৰতীয় অভিনেতা গৰাকী তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ অভিনেতাৰ লগতে একাধাৰে নৃত্যশিল্পী, নেপথ্য গায়ক আৰু সমাজ সেৱক।
ফেন তথা মিডিয়াসকলৰ মাজত তেওঁ “থালাপাথি” (কমাণ্ডাৰ) নামে বেচি পৰিচিত। বিজয় তামিল চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বাধিক বেতনৰ অভিনেতা। ২০১৭ চনত তেওঁ অভিজ্ঞ ৰজনীকান্তৰ পিছত তামিল চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসত দ্বিতীয় শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেতা হয়। বিজয়ে ৬৪খন চলচ্চিত্ৰত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰাৰ লগতে তেওঁ বিভিন্ন পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত হয়, তাৰ ভিতৰত বিজয় এৱাৰ্ডচ্‌ (৮টা), তামিলনাডু ষ্টেট ফিল্ম এৱাৰ্ডচ্‌ (৩টা) আৰু এচ.আই.আই.এম.এ এৱাৰ্ড। তেওঁ ভাৰতীয় চেলেব্ৰিটিসকলে সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা ফৰবেচ্‌ ইণ্ডিয়া চেলেব্ৰিটি ১০০ লিষ্টত সাতবাৰকৈ আছিল।
জন্ম পৰিচয়
বিজয় ১৯৭৪ চনৰ ২২ জুনত তামিলনাডুৰ মাদ্ৰাজত (বৰ্তমানৰ চেন্নাই) জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ এস. এ. চন্দ্ৰশেখৰ তামিল ছবিৰ পৰিচালক আছিল। তেওঁৰ মাক সভা চন্দ্ৰশেখৰ এগৰাকী স্বনামধন্য গায়িকা আছিল।
বিজয়ে ১৯৯৯ চনত ফেন সংগীতা সৰ্ণালিংগমৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। সংগীতা সৰ্ণালিংগম আছিল শ্ৰীলঙ্কাৰ তামিল যাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ হয় ১৯৯৯ চনৰ ২৫ আগষ্টত যুক্তৰাষ্ট্ৰত। তেওঁৰ দুটা সন্তান- সঞ্জয় (জন্ম ২০০০, লণ্ডন) আৰু দিব্যা (জন্ম ২০০৫, চেন্নাই)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:কলিউড (তামিল চলচ্চিত্ৰ জগত) শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
লীনাক্স
লীনাক্স বা লাইনাক্স এবিধ অপাৰেটিং চিষ্টেম; ইয়াত লীনাক্স নামৰ কাৰ্ণেল আৰু তদুপযোগী অন্যান্য প্ৰগ্ৰেম ব্যৱহাৰ কৰা বাবে ইয়াৰ নাম লীনাক্স ৰখা হৈছে।
পৰিচয় আৰু ইতিহাস
প'জিক্স(POSIX) নামেৰে এলানী সৰ্বজনমান্য নিৰ্দেশনা অনুসিৰ SYSV আৰু BSDনামৰ দুইধৰণৰ ধাৰাত লীনাক্স অপাৰেটিং চিষ্টেম তৈয়াৰ কৰা হৈছে। সাধাৰণভাবে ইয়াক ইউনিক্স (UNIX) নামৰ এবিধ বহুপ্ৰচলিত অপাৰেটিং চিষ্টেমৰ নিচিনা বুলি কব পৰা যায়।
অপাৰেটিং চিষ্টেমৰ নাম লীনাক্স হলেও প্ৰকৃততে ইয়াৰ কাৰ্ণেল অৰ্থাৎ চফ্টৱেৰৰ যি অংশই কম্পিউটাৰটো মুলত: পৰিচালনা কৰে তাৰ নামহে লীনাক্স। এই কাৰ্ণেলৰ মূল স্ৰষ্টা লাইনাচ টৰ্ভেল্ডচ-অৰ নাম অনুসৰি ইয়াৰ নাম লীনাক্স ৰখা হৈছে। ইয়াৰ চ'ৰ্ছ ক'ড সৰ্বজনীন – অৰ্থাৎ বিনামূল্যে উপলব্ধ আৰু সত্তাধিকাৰ মুক্ত। এনেধৰণে সত্ত্বসংৰক্ষণ বাহাল ৰাখিবৰ বাবে ইয়াক জি এন ইউ সৰ্বজনীন লাইচেন্সৰ অধীনত বিতৰণ কৰা হয়। এই কাৰ্ণেল আৰু ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি চলাব পৰা অন্যান্য প্ৰগৰেম সন্নিবিষ্ট কৰি এক পূৰ্ণাংগ ব্যৱহাৰযোগ্য অপাৰেটিং চিষ্টেমৰূয়পে বিতৰণ কৰা হয় কাৰণে জনপ্ৰিয়ভাৱে অপাৰেটিং চিষ্টেমটোক লীনাক্স বোলা হয়। সাধাৰণতে ওপৰোক্ত সন্নিবিষ্ট প্ৰগ্ৰেমবিলাকো জি এন ইউ লাইচেন্সযুক্ত হয়। ফলস্বৰূপে পৰিবহণ আৰু বিতৰণৰ বাবে হোৱা খৰচ বাদ দিলে লীনাক্স অন্য যিকোনো ব্যাৱসায়ীক ভাৱে তৈয়াৰ কৰা অপাৰেটিং চিষ্টেম যেনে মাইক্ৰচফ্ট উইণ্ড'জ এক্স পি, এপল মেক অ' এচ আদিৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰা অথচ বিনামূলীয়াকৈ পোৱা যায়।
লীনাক্স কাৰ্ণেল লাইনাচ টৰ্ভেল্ডচ-এ ১৯৯১ চনত লিখা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ কাৰণে ১৯৮৩-ত ৰিচাৰ্ড ষ্টলমেনৰ উদ্যমত প্ৰতিস্থিত ফ্ৰী চফটৱেৰ ফাউণ্ডেশ্যন (FSF) নামে অব্যৱসায়িক সংস্থাৰ সৌজন্যত প্ৰাপ্ত জি এন ইউ (GNU) লাইচেন্সযুক্ত চফ্টৱেৰ লাইব্ৰেৰী আৰু প্ৰগ্ৰেমিঙৰ সাধনসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেয়ে লীনাক্সক কেতিয়াবা-কেতিয়াবা জি-এন-ইউ/লীনাক্স বুলিও উল্লেখ কৰা দেখা যায়।
লীনাক্সৰ ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যন বা সংকলনসমূহ
লীনাক্স কাৰ্ণেল আৰু বিভিন্ন প্ৰগ্ৰেম সহকাৰে বিভিন্ন সংকলনৰূপে বিভিন্ন ব্যৱসায়িক বা দাতব্য গোটে উপভোক্তাৰ ব্যৱহাৰৰ কাৰণে লীনাক্স প্ৰস্তুত কেৰ। বিভিন্ন মাধ্যম যেনে ইণ্টাৰনেট, চি ডি/ডিভিডি, ইউ এচ বি ড্ৰাইভ ইত্যাদি ব্যৱহাৰ কৰি এই সংকলনবোৰ যোগান ধৰা হয়। এই বিভিন্ন সংকলনবোৰ সাধাৰণ দৈনন্দিন কামত যেনে ৱৰ্ড প্ৰচেচিং, স্প্ৰেডচিট, খেলা আদিত ব্যৱহাৰৰ উপৰিও িবিভন্ন বিশেষ ব্যৱহাৰ যেনে ৰাউটিং, শিক্ষামূলক ব্যৱহাৰ, ইমেইল, ৱেব আদি বিভিন্ন ইণ্টাৰনেট চাৰ্ভাৰ প্ৰগ্ৰেমৰ উপযোগী হোৱাকৈও প্ৰস্তুত কৰা হয়। আৰ্থিক লাভৰ বাবে উপভোক্তাৰ প্ৰয়োজন অনুসৰী কোনো কোনো সংগঠনে ব্যাৱসায়ীক সেৱা আৰু দিহা-পৰামৰ্শও আগবঢ়ায়।
নিম্নলিখিত তালিকাত এনে কিছুমান ভাষ্য আৰু সেইবোৰৰ বিষয়ে কিছু তথ্য দিয়া হ'ল।
বিভিন্ন সমজুৱা ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যনসমূহ
এনেধৰণৰ ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যনসমূহ সাধাৰণতে ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে মিভিন্ন স্বেচ্ছাসেৱক ব্যক্তি, গোট বা কোম্পানীয়ে যুটীয়াভাৱে প্ৰস্তুত কৰা। জী এন ইউ বা তেনেজাতী্য লাইচেন্সৰ অধীনত ব্যৱহাৰ আৰু বিতৰণৰ বিশেষ বাধ্যবাধকতা নথকাকৈ এইবোৰ বিতৰণ কৰা হয়। তলত কিছুমান এনে ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যন কিছুমানৰ বৰ্ণনা দিয়া হ'ল।
সাধাৰণেত এই সংকলনবোৰ নিজৰ নিজৰ ৱেব চাইটৰ পৰা ডাউনল'ড কৰিব পৰাকৈ বিতৰণ কৰা হয়।
ব্যৱসায়িক বা এণ্টাৰপ্ৰাইজ ডিষ্ট্ৰীবিউশ্যন
ব্যৱসায়িক সংকলনবিলাকত উপভোক্তাৰ সুবিধাৰ কাৰণে সাধাৰণতে কোনো কোনো অতিৰিক্ত চফ্টৱেৰ যোগ-বিয়োগ কৰি বিশিষ্ট গ্ৰাহক গোটৰ উপযোগী কৰি (customize) বিক্ৰি কৰা হয় মূল্যৰ বিনিময়ত এনে লীনাক্স সংকলনৰ লগত সাধাৰণতে ব্যৱসায়িক সেৱা আৰু দিহা-পৰামৰ্ষও পোৱা যায়।
প'ৰ্টেবল বা লাইভ চিডি
এইবোৰ ইউ এচ বি ড্ৰাইভ বা চিডীৰমৰ পৰা পোনেই বুট কৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ বনোৱা হয়। যেনে ন'পিক্স লাইভ ছিডি।
লীনাক্সৰ বাবে উপলব্ধ বিভিন্ন চফ্টৱেৰ
এটা লীনাক্স সংকলনত সন্নিহিত চফ্টৱেৰ সমূহক নিম্নলিখিত ভাগত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পৰা যায়:
কাৰ্নেল আৰু ডিভাইচ ড্ৰাইভাৰ
লীনাক্স কাৰ্নেল মন'লিথিক। কম্পিউটাৰ বুট কৰাৰ সময়ত প্ৰথমেত হাৰ্ড-ডিস্ক-অৰ পৰা কাৰ্নেল চফ্টৱেৰটো প্ৰাথমিক মেমৰীত তুলি তাৰ ইনষ্ট্ৰাকচন বোৰ ৰাণ কৰা হয়।
কোনো কোনো সাধন – বিশেষকৈ প্ৰিণ্টাৰ, নেটৱৰ্ক কাৰ্ড, ডিচপ্লে আদি পাৰিপাৰ্শ্বিক যতনবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কাৰ্নেলক ডিভাইচ ড্ৰাইভাৰ চফ্টৱেৰৰ প্ৰয়োজন হয়। এইবোৰ সাধাৰণতে ডিভাইচবোৰ তৈয়াৰ কৰা কোম্পানীবোৰেই যোগান ধৰে। বুটিঙৰ সময়তে কাৰ্ণেলে কম্পিউটাৰৰ হাৰ্ডৱেৰ ডিভাইচবোৰ বা অন্যান্য সংসাধনবোৰৰ অনুসন্ধান কৰি উপযুক্ত ড্ৰাইভাৰবোৰ ল'ড কৰে। ল'ড কৰাৰ দুইধৰণৰ উপায় আছে - ড্ৰাইভাৰ বোৰ কাৰ্ণেলৰ লগতে কম্পাইল কৰি কাৰ্ণেলৰ লগতে যোগ কৰি,অথবা মডিউল হিচাবে কাৰ্ণেলৰ লগত প্ৰয়োজন অনুসৰী বাহিৰৰ পৰা ল'ড কৰা। প্ৰথম উপায়টো সাধাৰণতে য'ত সৰু বা তড়িৎ প্ৰতিক্ৰিয়াযুক্ত কাৰ্ণেল-অৰ প্ৰয়োজন, তেনে ক্ষেত্ৰত যেনে ঔদ্যোগিক যন্ত্ৰৰ পৰিচালনা আদিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অন্যথা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে দ্বিতীয় উপায় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে কৰিলে ভোক্তাই বুটিঙৰ সময়ত ড্ৰাইভাৰবোৰ ল'ড নকৰি প্ৰয়োজন অনুসৰী ল'ড বা আনল'ড কৰে।
লাইব্ৰেৰী আৰু চিষ্টেম চফ্টৱেৰ
এইশ্ৰেণীৰ চফ্টৱেৰ ভোক্তাই প্ৰত্যক্ষভাবে ব্যৱ্হাৰ নকৰিলেও সাধাৰণতে যিকোনো প্ৰগ্ৰেম ৰাণ কৰিবলৈ প্ৰয়োজন হয়। লীনাক্স-অত মুখ্যত: জি এন ইউ-ৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত চফ্টৱেৰ লাইব্ৰেৰী জিলীবচী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও অন্যান্য এপ্লীকেশ্যন চফ্টৱেৰৰ লগতো প্ৰয়োজনীয় লাইব্ৰেৰী যোগান ধৰা হয়। অনেক সংকলনৰ লগত প্ৰায়ে বিভিন্ন কম্পাইলাৰ পেকেজ (চী, ফৰট্ৰান ইত্যাদি), পাৰ্ল, পাইথন আদি প্ৰগ্ৰেমিঙৰ সঁজুলি চফ্টৱেৰ-ও (সাধাৰণতে জি এন ইউ লাইচেন্স যুক্ত) বিতৰণ কৰা হয়।
সাধাৰণতে লীনাক্স-অত শ্বেয়াৰ্ড অবজেক্ট লাইব্ৰেৰী ব্যৱহাৰ (উইণ্ড'জ-অৰ ডি এল এল লাইব্ৰেৰীৰ সমকক্ষ) কৰা হয় যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত ষ্টেটিক লাইব্ৰেৰীও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এপ্লীকেশ্যন চফ্টৱেৰ
এইশ্ৰেণী চফ্টৱেৰৰ সহায়ত লীনাক্স-অৰ ভোক্তাই নিজৰ প্ৰয়োজনীয় কাম কৰে। লীনাক্স-অত ব্যৱহাৰোপযোগী অনেক বিনামূলীয়া, শ্বেয়াৰৱেৰ বা জি-এন-ইউ বা তৎসম লাইচেন্সযুক্ত অনেক চফ্টৱেৰ ইণ্টাৰনেটট উপলব্ধ। তলত এনে কিছুমান চফ্টৱেৰৰ নাম আৰু থুলমুল বৰ্ণনা দিয়া হ'ল।
লীনাক্স বনাম মাইক্ৰচফ্‌ট উইণ্ড'জ বিতৰ্ক
শ্ৰেণী:লীনাক্স
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:অপাৰেটিং চিষ্টেম
গোপালেৰ মা
গোপালেৰ মা (অনুবাদː গোপালৰ মাক; জন্মːআঘোৰমণি দেৱী; ১৮২২ – ৮ জুলাই ১৯০৬) বংগৰ সাধু আৰু ৰহস্যবাদী ব্যক্তি শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ এগৰাকী ভক্ত আৰু ঘৰুৱা শিষ্য আছিল। তেওঁৰ জন্মগত নাম আছিল আঘোৰমণি দেৱী, কিন্তু শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ প্ৰতি "গোপাল" বা শিশু কৃষ্ণ হিচাপে তেওঁৰ তীব্ৰ মাতৃপ্ৰেমৰ বাবে শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ ভক্তসকলৰ মাজত গোপালেৰ মা নামেৰে পৰিচিত হ'ল। কেঁচুৱা অৱস্থাত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক দৰ্শন আৰু শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ আদৰ্শৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ বাবে তেখেত বিখ্যাত আছিল। পিছৰ বছৰবোৰত স্বামী বিবেকানন্দ আৰু ভগ্নী নিবেদিতাৰ লগত অতি ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল। জীৱনৰ শেষৰ কেইটামান বছৰ তেওঁ ভগ্নী নিবেদিতাৰ লগত কটাইছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন
১৮২২ চনত কলিকতাৰ ওচৰৰ কমাৰহাটী নামৰ গাঁৱত এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত আঘোৰমণি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেতিয়াৰ প্ৰচলিত ৰীতি-নীতি অনুসৰি মাত্ৰ ন বছৰ বয়সতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল যদিও নিচেই কম দিনৰ পিছতে, আনকি বিবাহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতেই, চৈধ্য বছৰ বয়সত তেওঁ বিধৱা হৈছিল। বিধৱা হিচাপে তেওঁ কমাৰহাটীৰ কৃষ্ণ মন্দিৰত পুৰোহিত হিচাপে কৰ্মৰত ভাতৃ নীলমাধৱ বন্ধোপাধ্যায়ৰ ঘৰত থাকিছিল। মন্দিৰটোলৈ সঘনাই যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ চিনাকি হৈছিল মালিক গোবিন্দ চন্দ্ৰ দত্তৰ পত্নীৰ সৈতে, আৰু তেওঁৱেই গংগা নদীৰ পাৰৰ মন্দিৰৰ বাগিচাত এটা সৰু কোঠাৰ ব্যৱস্থা কৰি আঘোৰেমণিক থাকিবলৈ দিছিল। তেওঁ নিজৰ গহনা আৰু স্বামীৰ সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি পাঁচশ টকাৰ ৰাশি এটা বিনিয়োগ কৰে আৰু সেই কম উপাৰ্জন চাৰি-পাঁচ টকাৰে সহজ আৰু চিন্তাশীল জীৱন যাপন কৰিছিল। তেওঁ জীৱনৰ পিছৰ ত্ৰিশ বছৰ সেই সৰু কোঠাটোতে কটায় আৰু অতি কঠোৰ জীৱন যাপন কৰে। তেওঁৰ দৈনন্দিন কাম আছিল ৰাতিপুৱা দুইবজাত সাৰ পাই অজু সম্পূৰ্ণ কৰা আৰু ৰাতিপুৱা আঠ বজালৈকে আধ্যাত্মিক অভ্যাস অব্যাহত ৰখা। তাৰ পিছত তেওঁ কাষৰ কৃষ্ণ মন্দিৰত কাম কৰে, আৰু এইটো ৰাধা মাধৱৰ মন্দিৰ বুলিও জনা যায়। ধ্যান, জপ আৰু নিজৰ নিৰ্বাচিত আদৰ্শৰে শিশু কৃষ্ণৰ সেৱাৰ জৰিয়তে তেওঁ গোটেই দিনটো কোনোবা নহয় কোনোবা ৰূপত আধ্যাত্মিক অনুশীলনত কটায়। ১৮৫২ চনৰ পৰা প্ৰায় ১৮৮৩ চনলৈকে তেওঁ এই দিনপঞ্জীয়েই অনুসৰণ কৰিছিল। সন্ধিয়া তেওঁ মন্দিৰত সান্ধ্য আৰতি বা গোসাঁই সেৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ৰীতি-নীতি অনুসৰি নিজৰ আৰাধ্যক প্ৰসাদ দিয়াৰ পিছত সাধাৰণ আহাৰ গ্ৰহণ কৰি মাজনিশালৈকে আধ্যাত্মিক অনুশীলন চলাই গৈছিল। তেওঁ বাগিচাৰ ঘৰটোৰ দক্ষিণ-পশ্চিম কোণত থাকিল। নিয়মিত কঠোৰ অভ্যাস আৰু তপস্যাৰ পৰা বিৰতি লৈ তেওঁ ঘৰৰ মালিকৰ সৈতে মথুৰা, বৃন্দাবন, গয়া, বাৰাণসী আৰু এলাহাবাদৰ পবিত্ৰ স্থানলৈ যাত্ৰা কৰে।
অতিৰিক্ত উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
বাঁকা, বিহাৰ
বাঁকা ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত এখন নগৰ। ই বাঁকা জিলাৰ সদৰ ঠাই।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বাঁকাৰ জনসংখ্যা ৩৫,৪১৬জন য'ৰ ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৫৫%। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে ৬১% আৰু ৩৯%। ১৬% জনসংখ্যা ০-৬ বছৰীয়া শিশু।
অসমৰ চীনা-তিব্বতীয় আৰু টাই জনগোষ্ঠী
ইতিহাস
অসমলৈ চীনা-তিব্বতীয় আৰু টাই জনগোষ্ঠীৰ কেইবাটাও ঢৌ আহিছিল।
প্ৰাগঐতিহাসিক
চীনা-তিব্বতীয়সকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে প্ৰায় ১০,০০০ - ৫,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত চীনৰ হালধীয়া নদীৰ ওপৰৰ মধ্যম অৱবাহিকাত বাস কৰিছিল আৰু চীনৰ আদিম নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ অন্যতম সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল। উত্তৰ-পূব ভাৰতত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপত্যকালৈ সম্প্ৰসাৰণ হোৱা কছাৰী (বড়ো-কছাৰী) লোকৰ ৮৫% আৰু ৰাভা লোকৰ ৭৬.৫% উচ্চ কম্পাঙ্কত পিতৃবংশৰ ফালৰ O-M134 জিন পোৱা যায়।
মধ্যযুগীয়
দ্বিতীয় ঢৌ আছিল টাই-আহোম যি দাই-চীনা জনগোষ্ঠীৰ। তেওঁৰ দলটোক বৰ্তমানৰ দক্ষিণ চীনৰ পৰা পাটকাইৰ পাংছাউ পাছৰ মাজেৰে অসমলৈ নেতৃত্ব দিছিল। আহোমসকলৰ পিছত বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী আন টাই জনগোষ্ঠী: খামতী, খামিয়াং, আইতান, ফেক আৰু তুজুৰজান যিসকলে উচ্চ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত বসতি স্থাপন কৰিছিল।
ৰাজ্য গঠন
ম্লেছ বংশ হৈছে চীনা-তিব্বতীয় বংশ যিয়ে ৬৫৫–৯০০ চনলৈকে প্ৰায় সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত শাসন কৰিছিল।সুনীত কুমাৰ চেটাৰ্জীৰ মতে এই বৰ্মন বংশ আৰু ম্লেছ বংশ চীনা-তিব্বতীয়। হিউ বি. আৰ্বানে (২০১১)ও অনুমান কৰিছে যে বৰ্মনসকল অনাৰ্য জনগোষ্ঠীৰ পৰাই আহিছে। মধ্যযুগীয় যুগত অধিকাংশ ৰাজ্য এই চীনা-তিব্বতীয়সকলে নিৰ্মাণ কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত আহোম, চুতীয়া, কছাৰী ৰাজ্য আৰু কোচ বংশ  উল্লেখযোগ্য।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
সাঁথৰ
সাঁথৰ (Riddle) হৈছে দ্বৈত অৰ্থ বা অস্পষ্ট অৰ্থ থকা এক বাক্য, প্ৰশ্ন বা খণ্ড-বাক্য, যাক প্ৰহেলিকাৰ ৰূপত সমাধান কৰিবৰ বাবে আগবঢ়োৱা হয়। সাঁথৰত বক্তব্য লুপ্ত থাকে অৰ্থাৎ ই গুপ্ত বা গোপনীয় অৰ্থযুক্ত কথাহে৷ কোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পোনপটিয়াভাৱে নিবিচাৰি ইয়াত আওপকীয়াকৈ উত্তৰ বিচৰা মানুহজনক প্ৰশ্ন কৰা হয়। সাধাৰণতে প্ৰশ্নটোৰ মাজতে ইয়াৰ উত্তৰ সোমাই থাকে যদিও সেই কথা অলপ চিন্তা কৰিলেহে বিচাৰি পোৱা যায়। সাঁথৰ হৈছে মানুহৰ খেয়ালি মনৰ পৰিচায়ক। সাঁথৰসমূহ মানুহৰ মুখেমুখে প্ৰচলিত হৈ থাকে আৰু সাধাৰণতে শিশুৰ মনোৰঞ্জনৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাঁথৰৰ গুপ্ত অৰ্থ ভেদ কৰিব নোৱাৰিলে সাঁথৰৰ পৰা আনন্দ লাভ কৰাটো টান হৈ পৰে৷ সাঁথৰৰ উত্তৰ দিবলৈ চিন্তন আৰু মননৰ আৱশ্যক৷ সাঁথৰ শব্দৰ প্ৰতিশব্দৰূপে “দৃষ্টান্ত’’ বা “দিষ্টান’’ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ সাঁথৰ প্ৰহেলিকাময় প্ৰশ্ন, সোধোঁতাই উত্তৰ নজনাসকলক বিভ্ৰান্ত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ উদ্ভাৱনী শক্তি পৰীক্ষা কৰিবলৈ চাতুৰীৰে প্ৰশ্ন নিক্ষেপ কৰে৷ সাঁথৰত পৰস্পৰ বিৰোধী বৰ্ণনা বাক্যৰ স্থিতি লক্ষ্য কৰা যায়৷
সাঁথৰৰ বৈশিষ্ট
সাঁথৰ মানুহৰ দৈনন্দিন অভিজ্ঞতালব্ধ জ্ঞানৰ পৰা সৃষ্ট এক সাহিত্য৷ আন আন সাহিত্যৰ দৰে সাঁথৰৰো কিছুমান বৈশিষ্ট লক্ষ্য কৰা যায়৷ (১) সাঁথৰত ৰূপক বা প্ৰতীকৰ মাজত বৈপৰীত্য বা বিৰোধ থাকে৷ (২) সাঁথৰত প্ৰতীক বা ৰূপক অসম্পূৰ্ণ৷ (৩) বৰ্ণনাৰ আধিক্যৰ জৰিয়তে পৰিস্ফুট বিৰোধ আৰু (৪) মিথ্যা ৰূপক বা প্ৰতীকৰ জৰিয়তে পৰিস্ফুট বিৰোধ৷
সাঁথৰৰ প্ৰকাৰ
সাঁথৰৰ উপস্থাপন বা বাক্যৰীতিলৈ চাই ইয়াৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি৷ যেনে: বৰ্ণনাত্মক সাঁথৰ, টেটকুটিমূলক সাঁথৰ, জ্ঞানমূলক প্ৰশ্ন বা সাঁথৰ, সমস্যাপ্ৰধান সাঁথৰ আৰু ছল-সাঁথৰ৷ বৰ্ণনাত্মক সাঁথৰত প্ৰশ্ন প্ৰহেলিকাময় ভাষা আৰু বৰ্ণনাৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়৷ যেনে:
গল আছেই ঠেং নাই কাণ আছেই চকু নাই পেট আছেই হাত নাই মুখ আছেই জিভা নাই এইটো কি বস্তু ভাই৷ উত্তৰ: কলহ বা ঘটি৷
টেঁটকুটিমূলক প্ৰশ্ন বা সাঁথৰত সাঁথৰৰ শেষৰ বাক্যটোৱেই প্ৰকাৰ্য সাধন কৰে৷ যেনে: কি হাতীৰ শুঁৰ নাই? উত্তৰ: গুৱাহাটীৰ৷ আকৌ জ্ঞানমূলক সাঁথৰ বা প্ৰশ্নত উত্তৰটো সম্বন্ধে আগতেই জ্ঞান থকা হ’ব লাগিব৷ যেনে: বায়ুতকৈ বেগী কি? উত্তৰ: মন৷ তেনেদৰে সমস্যাপ্ৰধান সাঁথৰত একোটা সমস্যা ডাঙি ধৰা হয়৷ যেনে: ইঘৰৰো মাক-জীয়েক, সিঘৰৰো মাক-জীয়েক; পকা কল তিনিটা, গাই পতি কেইটা? উত্তৰ: এটাকৈ৷ ছল-সাঁথৰত ছল কৰি প্ৰশ্ন সোধা হয়৷ এই সাঁথৰক ব্যংগপ্ৰধান সাঁথৰো বোলে৷
যেনে: মাক লতা পতা, জীয়েক ফুলবাৰী, পুতেকৰ ভোচ্ ভোচ্ কৰে গাঁৰি৷ সেইটোনো কি অদ্ভূত প্ৰাণী কোৱাচোন ভাবি-গুণি৷ উত্তৰ: কোমোৰা
অসমীয়া সাঁথৰ
কেইটিমান অসমীয়া ভাষাত প্ৰচলিত সাঁথৰ উত্তৰেৰে সৈতে তলত দিয়া হ’ল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাহিত্য শ্ৰেণী:লোক-সাহিত্য
বৰা চাউল
বৰা চাউল ঘাইকৈ পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ দেশসমূহত উৎপাদিত হোৱা এবিধ চাউল। সিজালে এই চাউলবিধ আঠাযুক্ত হয়। অসমৰ বাহিৰেও এচিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে চীন, থাইলেণ্ড, ইণ্ডোনেচিয়া, বাৰ্মা (ম্যানমাৰ), বাংলাদেশ আদিত বৰা চাউলৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ বিশেষ প্ৰচলন আছে। অসমত প্ৰধানকৈ জলপান হিচাপে আৰু পিঠা পুৰিবলৈ বৰা চাউল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমীয়া জনগোষ্ঠীসমূহৰ পৰম্পৰাগত পানীয় যেনে লাওপানী আদিৰ প্ৰস্তুতকৰণত বৰা চাউল এক প্ৰধান উপকৰণ হিচাপে ব্যৱহৃত হয়।
উৎপাদন
বৰা চাউল লাওছ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, মালয়েচিয়া, ইণ্ডোনেচিয়া, ম্যানমাৰ, বাংলাদেশ, উত্তৰ ভাৰত, চীন, জাপান, কোৰিয়া, টাইৱান আৰু ফিলিপাইনচত উৎপাদিত হয়। লাওছত উৎপাদিত হোৱা চাউলৰ ৮৫ শতাংশই বৰাজাতীয় চাউল।
প্ৰকাৰ
বিভিন্ন দেশত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বৰা চাউলৰ খেতি কৰা হয়। অসমত উৎপাদিত হোৱা প্ৰকাৰসমূহ হৈছে বকুল বৰা, আঘোণী বৰা ইত্যাদি।
অন্যান্য ব্যৱহাৰ
আহোম ৰজাৰ শাসনকালত নিৰ্মাণ কৰা পকী ভৱন যেনে কাৰেংঘৰ, ৰংঘৰ আদি সাজোঁতে কৰালৰ মিশ্ৰণত বৰা চাউল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বিশ্ব বিখ্যাত চীনৰ প্ৰাচীৰ সাজোঁতেও বৰা চাউল ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শস্য শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
লুটৱিস ফান বিটহ'ফন
লুডৱিগ ৱান বিটহ'ৱেন (১৭ ডিচেম্বৰ ১৭৭০ত বাপ্টাইজড -২৬ মাৰ্চ ১৮২৭) এগৰাকী জাৰ্মান সুৰকাৰ। পাশ্চাত্য সংগীতৰ শাস্ত্ৰীয় যুগৰ পৰা ৰোমাণ্টিক যুগলৈ পৰিৱৰ্তনৰ কালচোৱাৰ এইগৰাকী সুৰকাৰ বিশ্বৰ অতিকৈ বিখ্যাত আৰু প্ৰভাৱশালী সংগীতজ্ঞৰ অন্যতম। ৯টা চিম্ফণি, ৫টা পিয়ান' কন্সাৰ্ট', ১টা ৱায়'লিন কন্সাৰ্ট', ৩২টা পিয়ান' চ'নাটা, ১৬টা ষ্ট্ৰিং কোৱাৰ্টেট আৰু তেখেতৰ বিখ্যাত মাছ মিছা চ'লেম্নিছ আৰু ফেডেলিঅ' অ'পেৰা তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সুৰৰ অন্যতম।
জীৱন
বিটহ'ফন ' ডাচি অৱ ব্ৰাবাণ্ট 'ৰ সংগীতজ্ঞ লুটৱিস ফান বিটহ'ফনৰ পৌত্ৰ। ককাক লুটৱিস পাছলৈ বন নামৰ ঠাইলৈ গ'ল। বনতে বিটহ'ফনৰ জন্ম হ'ল। য'দিও লুটৱিসৰ জন্মৰ তৰিখৰ কোনো অনুষ্ঠানিক প্ৰমাণ নাই, এই কথা জনা যায় যে তেওঁক ১৭ ডিচেম্বৰ ১৭৭০ত বাপ্টাইজ কৰা হৈছিল। আৰু যিহেতু সেই সময়ত জন্মৰ পাছদিনাই শিশুক বাপ্টাইজ কৰা হৈছিল, তেওঁৰ গুৰুৱে তেওঁৰ জন্মদিন ১৬ ডিচেম্বৰত পালন কৰিছিল।
সান্দহ
উখুৱা চাউল শুকানে ভাজি তাক গুড়ি কৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ অসমীয়া জলপান, সাধাৰণতে চেনি আৰু গাখীৰৰ সৈতে খোৱা হয়। সান্দহ হ'ল অসমীয়া লোকে আহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা এবিধ সঘু খাদ্য, অসমীয়াৰ অন্যান্য জলপানৰ ইও অন্যতম। সান্দহ-গুড়ি বা কৰাই গুড়ি অথবা সান্দহে একেবিধকে বুজোৱা হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
মেন্দিপথাৰ
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ উত্তৰ গাৰো পাহাৰ জিলাত অৱস্থিত মেন্দিপথাৰ হৈছে এখন গাঁও। ই ছিমছাং নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।
নামৰ উৎপত্তি
ঔপনিৱেশিক যুগৰ পৰাই মেন্দিপথাৰ ৰ এক চহকী ইতিহাস আছে। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ব্ৰিটিছে এই অঞ্চলৰ মূল্যৱান কাঠ আৰু চাহ উদ্যোগৰ ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।  "মেন্দিপথাৰ" নামটো গাৰো শব্দ দুটাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, "মেন" মানে ডাঙৰ আৰু "দি" মানে নদী দ্বীপ।  চহৰখনৰ পৰা দেখা পোৱা ছিমছাং নদীৰ এটা বৃহৎ নদী দ্বীপৰ নামেৰে এই চহৰখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।
ৰে'ল
দুধনৈ আৰু মেঘালয়ৰ দেপাৰ মাজত দুধনৈ নদী উপত্যকাৰ মাজেৰে এটা ৰেলপথ ১৯৯২–৯৩ চনৰ ৰেল বাজেটত প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছিল। পিছলৈ স্থানীয় লোকৰ বিৰোধিতাৰ বাবে ২০০৭ চনত দুধনৈ–মেন্দিপথাৰলৈ প্ৰান্তিককৰণ সলনি কৰা হয়। অসম আৰু মেঘালয়ৰ ৰে’লৱেলৈ মাটি চম্ভালি পলম হোৱাৰ বাবে ২০১৩ চনলৈকে কাম লেহেমীয়া হৈছিল।২০১৩ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ ভিতৰত ভূমি অধিগ্ৰহণৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈছিল।
বৰ্তমান ই পাহাৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয়ৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ ৰেল ষ্টেচন। ২০১৪ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মেন্দিপথাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানৰ সমাৱেশলৈ ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে ৰে’ল ষ্টেচনটো উদ্বোধন কৰে। মেন্দিপথাৰ–গুৱাহাটী পেচেঞ্জাৰ হৈছে মেন্দিপথাৰৰ পৰা যাত্ৰা কৰা একমাত্ৰ ৰে'ল।
প্ৰথমখন উপন্যাস
প্ৰথমখন উপন্যাস (Debut Novel) হৈছে এজন ঔপন্যাসিকে প্ৰকাশ কৰা প্ৰথমখন উপন্যাস। প্ৰথমখন উপন্যাসক লেখকৰ প্ৰকাশন উদ্যোগত প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ প্ৰথমটো সুযোগ বুলি ক'ব পাৰি, আৰু এইদৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰা উপন্যাসখনৰ সফলতা বা বিফলতাই ভৱিষ্যতে সেইগৰাকী লেখকৰ গ্ৰন্থৰ উদ্যোগত ক্ষমতা সৃষ্টি কৰাত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। পূৰ্বতে সুনাম নথকা প্ৰথম ঔপন্যাসিকসকলে সাধাৰণতে প্ৰকাশক বিচাৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে। কেতিয়াবা নতুন ঔপন্যাসিকসকলে নিজৰ প্ৰথম উপন্যাস স্ব-প্ৰকাশ কৰে, কাৰণ প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানসমূহে কোনো অজ্ঞাত লেখকৰ কিতাপ জনসাধাৰণৰ আগত বজাৰত বিক্ৰী কৰিবলৈ সন্মত নহয় আৰু প্ৰয়োজনীয় মূলধনখিনি বিনিয়োগ কৰিবলৈও আগবাঢ়ি নাযায়। বেছিভাগ প্ৰকাশকে উপন্যাস, বিশেষকৈ আত্মপ্ৰকাশৰ উপন্যাসখনৰ অধিকাৰ সাহিত্যিক এজেণ্টৰ জৰিয়তে ক্ৰয় কৰে, যিয়ে প্ৰকাশকলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ আগতে ক্লায়েণ্টৰ কাম পৰীক্ষা কৰে। প্ৰকাশনৰ এই বাধাসমূহে অজ্ঞাত ৰচনাসমূহ পৰ্যালোচনা আৰু প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত দুয়োগৰাকী প্ৰকাশকৰ সীমাসমূহ উন্মুক্ত কৰে। আনহাতে পাঠকেও সাধাৰণতে প্ৰথম লেখকতকৈ সুনাম থকা প্ৰতিষ্ঠিত লেখকৰ কিতাপ অধিক ক্ৰয় কৰে। এই কাৰণতে সাহিত্যিক সমাজে এনে বঁটা সৃষ্টি কৰিছে যিয়ে ব্যতিক্ৰমী আত্মপ্ৰকাশমূলক উপন্যাসক স্বীকৃতি দিয়াত সহায় কৰে।
প্ৰকাশ আৰু স্বীকৃতি
সমসাময়িক ব্ৰিটিছ আৰু আমেৰিকাৰ প্ৰকাশন বজাৰত বেছিভাগ লেখকে তেওঁলোকৰ প্ৰথম উপন্যাসখন প্ৰকাশৰ পূৰ্বে মাত্ৰ সামান্য আৰ্থিক অগ্ৰিম ধনহে লাভ কৰে। বিৰল ব্যতিক্ৰম হিচাপে যেতিয়া বৃহৎ প্ৰিণ্ট ৰান আৰু উচ্চ পৰিমাণৰ বিক্ৰীৰ আশা কৰা হয়, তেতিয়া অগ্ৰিম ধন বেছি হ'ব পাৰে। এটা অস্বাভাৱিকভাৱে উচ্চ অগ্ৰগতিৰ উদাহৰণ দেখুৱাবলৈ আমি ২০১৩ চনত গাৰ্থ ৰিস্ক হলবাৰ্গৰ বহু প্ৰত্যাশিত "চিটি অন ফায়াৰ"ৰ কথা ক'ব পাৰোঁ, যিখনে দহজন প্ৰকাশকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। আৰু কিতাপখনে নিবিদা যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ অন্ত পৰিল নপফে প্ৰকাশনে কিতাপখনৰ অধিকাৰ ২০ লাখ ডলাৰত ক্ৰয় কৰাৰ পাছত। গ্ৰন্থখনৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ অধিকাৰ অতি সোনকালেই প্ৰযোজক স্কট ৰুডিনে ক্ৰয় কৰে।
প্ৰকাৰ বা ৰাষ্ট্ৰীয়তাৰ ভিত্তিত আত্মপ্ৰকাশ কৰা এনেধৰণৰ প্ৰথমখন উপন্যাসৰ বাবে অসংখ্য সাহিত্যিক পুৰস্কাৰ দিয়া থকা হৈছে। আত্মপ্ৰকাশ কৰা ঔপন্যাসিকসকলে সন্মুখীন হোৱা অসুবিধাসমূহৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে এই পুৰস্কাৰসমূহ প্ৰদান কৰা হয় আৰু প্ৰাপ্য ৰচনা আৰু লেখকসকলৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা হয়। বিশ্বজুৰি পোৱা কিছুমান অধিক সন্মানীয় বঁটা হ’ল আমেৰিকান হেমিংৱে ফাউণ্ডেশ্যন/পেন বঁটা, ফৰাচী প্ৰিক্স গনক’ৰ্ট ডু প্ৰিমিয়াৰ ৰোমান, ব্ৰিটিছ গাৰ্ডিয়ান ফাৰ্ষ্ট বুক এৱাৰ্ড, জাৰ্মান এছপেক্ট-লিটাৰেটাৰপ্ৰেছ আৰু জাপানীজ নোমা সাহিত্যিক বঁটা।
ব্যুৎপত্তি
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানৰ মতে, "প্ৰথম উপন্যাস"ৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন প্ৰমাণিত ব্যৱহাৰ ১৮৭৬ চনৰ। কিন্তু এই শব্দটো বৰ পুৰণি, ইয়াৰ উদাহৰণ কমেও ১৮০০ চনলৈ উভতি যায়। অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানত "প্ৰথম উপন্যাস"ৰ বাবে কোনো প্ৰৱিষ্টি নাই। গুগল বুকছৰ ডাটাবেছত "প্ৰথম উপন্যাস"ৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন ব্যৱহাৰ হৈছে ১৯৩০ চন (২০১১ চনলৈকে)।. ১৯২২ চনত এখন বাতৰি কাকতত এই শব্দটো প্ৰকাশ পাইছিল, মাৰ্জাৰী এল.চি. পিকথালৰ উপন্যাস "দ্য ব্ৰীজ" সম্পৰ্কীয় আলোচনাত। গুগল বুকছ এনগ্ৰাম ভিউয়াৰে দেখুৱাইছে যে শব্দযুগলৰ ব্যৱহাৰ (প্ৰায়) ১৯৮০ চনৰ পিছত ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে, আৰু ক্ৰমান্বয়ে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।
সেন্দূৰ
right|thumb|সেন্দূৰ thumb|কাঠৰ সেন্দুৰ বাকচ সেন্দূৰ একপ্ৰকাৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থ। হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মতে সেন্দূৰক পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। হিন্দুধৰ্মত সেন্দূৰ বিবাহিতা নাৰীৰ প্ৰতীক। অবিবাহিত নাৰীয়ে শিৰত সেন্দূৰ দিব নোৱাৰে, কপালত সেন্দূৰৰ ফোঁট লব পাৰে। বিধৱাসকলৰ সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ শাস্ত্ৰমতে নিষিদ্ধ। হিন্দু আৰু জৈন পূজানুষ্ঠানৰ সময়তো সেন্দূৰ ব্যৱহৃত হয়।
সেন্দূৰৰ ইতিহাস অতি প্ৰাচীন বুলি ধাৰণা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মমতে স্বামীৰ দীৰ্ঘজীৱনৰ বাবে বিবাহিত হিন্দু নাৰীয়ে সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ ৰং ৰঙা, কাৰণ ই শক্তি আৰু প্ৰেমৰ প্ৰতীক। সাধাৰণতে উজ্জ্বল ৰঙা সেন্দূৰ বেছি জনপ্ৰিয় যদিও ঠাই বিশেষে পাতল ৰঙাৰ পৰা কমলা ৰঙৰ সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। হিন্দু বিবাহৰ সময়ত এজনী নাৰীৰ প্ৰথম শিৰৰ সেউতাত সেন্দূৰ দি চিহ্ন অঁকা হয়।
বৈবাহিক আচাৰ
হিন্দুৰ মতে বিবাহৰ সৰ্বশেষ শাস্ত্ৰীয় ৰীতি হল দৰায়ে (স্বামী) কন্যাৰ (নৱবধূ) কপালত সেন্দূৰ লেপন। হিন্দু নাৰীয়ে স্বামীৰ মঙ্গল কামনাত গোটেই বৈবাহিক জীৱনতে সেন্দূৰ লৈ থাকে।
সেন্দূৰ খেলা
right|thumb| দুৰ্গা পূজাত পশ্চিমবংগৰ হাওড়াত সেন্দূৰ খেলা সেন্দূৰ খেলা পূজা সংশ্লিষ্ট এটি হিন্দু সংস্কাৰ। পূজাৰ প্ৰতিমাক সেন্দূৰ দিয়া বৰণ কৰাৰ পিছত এই খেলা আৰম্ভ হয়। ভুৰিভোজনৰ মাজৰ ফালে এই অনুষ্ঠানৰ সমাপ্তি ঘটে।
গণগৌৰ ব্ৰত
right|thumb|ভাৰতৰ ৰাজস্থানত সেন্দূৰৰ দোকান গণগৌৰ ব্ৰত সাধাৰণতে ৰাজস্থানৰ মহিলা সকলে পালন কৰে। এই ব্ৰতত সেন্দূৰ পিন্ধোৱা নিয়ম চলি আহিছে। পূৰাৰণৰ মতে সাধাৰণ মহিলাসকলৰ ওপৰত পাৰ্বতী দেৱীয়ে সেন্দূৰ এৰি দিছিল। ইয়াৰ পিছত কুলীন স্ত্ৰীসকলে পূজাৰ বাবে আহোঁতে পাৰ্বতীয়ে নিজৰ আঙুলি কাটি তেজেৰে সিহঁতৰ সেঁউতাত সেন্দূৰ পিন্ধাইছিল।
ৰাসায়নিক গঠন
ৰাসায়নিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা চালে সেন্দূৰ সাধাৰণতে পাৰা বা সীহৰ যৌগৰে গঠিত। সেয়ে ইয়াক বিষাক্ত বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু সাৱধানে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কোৱা হয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰসাধন শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
জ্যোৎস্না শ্ৰীকান্ত
জ্যোৎস্না শ্ৰীকান্ত (Jyotsna Srikanth) এগৰাকী ভাৰতীয় বেহালা বাদক আৰু সুৰকাৰ, কৰ্ণাটকী সংগীত আৰু পাশ্চাত্য শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী পৰিৱেশক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জ্যোৎস্না শ্ৰীকান্ত ভাৰতৰ বেংগালুৰুৰ এক অন্ধ্ৰ সংগীত পৰিবাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ ৰত্না শ্ৰীকান্তাইয়া এগৰাকী কৰ্ণাটকী সংগীতশিল্পী আৰু শিক্ষয়িত্ৰী।
প্ৰশিক্ষণ
জ্যোৎস্না শ্ৰীকান্তে তেওঁৰ মাকৰ পৰা পাঁচ বছৰ বয়সতে কৰ্ণাটিক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। এই প্ৰশিক্ষণটো খুব কঠোৰ আছিল, তেওঁ প্ৰতিদিনে ছয় ঘণ্টাকৈ অনুশীলন কৰিছিল আৰু উৎসৱৰ সময়ত সংগীতানুষ্ঠানৰ উপস্থিতি হৈছিল।
তেওঁ ছয় বছৰ বয়সত কুনাকুডি বৈদ্যনাথনৰ এক বেহেলা প্ৰদৰ্শনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ পিছতে তেওঁ এই বাদ্যযন্ত্ৰটোৰ প্ৰতি খুব আগ্ৰহী হৈ পৰে। তেওঁ ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় বেহেলাৰ ডোয়েন আৰ আৰ কেশৱমূৰ্তিৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ৯বছৰ বয়সত প্ৰথম একক কনচাৰ্ট কৰে।
জ্যোৎস্না সম্পূৰ্ণ বেহালাবাদক হোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে পাশ্চাত্য ধ্ৰুপদী ঠাঁচৰ বেহেলা শিকাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বোধ কৰি তেওঁ বেংগালুৰু স্কুল অৱ মিউজিকত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। আৰু উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে তেওঁ একক বেহেলাবাদক ভি এছ নৰসিংহনৰ সৈতে শিকিবলৈ চেন্নাইলৈ গৈছিল। নৰসিংহই বিখ্যাত ভাৰতীয় সুৰকাৰ ইলাইয়াৰাজাৰ সৈতে কাম কৰিছিল। জ্যোৎস্না লণ্ডনৰ ৰয়েল স্কুল অৱ মিউজিকৰ পৰা তেওঁ গ্ৰেডিং অৰ্জন কৰিছিল।
পেচা
হামসালেখা আৰু ইলাইয়াৰাজাৰ দৰে চলচ্চিত্ৰ সুৰকাৰসকলৰ পৰিচালনাত বেহেলা বজাই জ্যোৎস্না প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ সংগীতত আহিছিল। তেওঁৰ হিচাপত, তেওঁ প্ৰায় দুই শতাধিক দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিত বেহেলা বজাইছে।
বিবাহৰ পিছত তেওঁ লণ্ডনলৈ যায়। তাত তেওঁ সংগীত বিষয়ক কামবোৰ বঢ়াই নিয়ে। তথ্যচিত্ৰ (ডিস্কভাৰী আৰু নেশ্যনেল জীয়গ্ৰাফিক চেনেলত), দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে, বিশ্ব সংগীতৰ বিভিন্ন সূচী যেনে ওমেড (বিশ্ব সংগীত, শিল্প আৰু নৃত্য), ৰেড ভায়োলিন ফেচটিভেল, ক্লিভলেণ্ড সংগীত উৎসৱ আৰু বিবিচি প্ৰমচ অনুষ্ঠান আদিত অংশগ্ৰহণ কৰে।
জ্যোৎস্না জাজ আৰু একীভূত সঙ্গীতও (ফিউশ্যন) সম্পাদন কৰে আৰু ফিউশ্যন ড্ৰিমচ নামৰ এটি দল স্থাপন কৰে। তেওঁ শাস্ত্ৰীয় গিটাৰবাদক সিমন থাকেৰ আৰু ফ্লামেনকো/জাজ গিটাৰিষ্ট এডুয়াৰ্ডো নিবলাৰ লগতে ফাদো চাক্সোফোনিষ্ট ৰাও কিয়াওৰ লগতো কাম কৰে।
তেওঁ উঠি অহা ভাৰতীয় শিল্পীসকলৰ যুক্তৰাজ্যত অনুষ্ঠান কৰাত সহায়তা হোৱাকৈ ধ্ৰুৱ নামৰ এটি সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, লগতে দানৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবেও কাম কৰিছিল।
২০১২ চনত, তেওঁ লণ্ডন আন্তঃৰ্জাতিক কলা উৎসৱ (London International Arts Festival) -ৰ আয়োজন কৰে। তাত কৰ্ণাটকী, ফিউশ্যন, লোক আৰু বলকান সংগীত অনুষ্ঠানৰ আয়োজনৰ লগতে চিপ্ৰাচ আৰু ভাৰতীয় নৃত্য পৰিৱেশনৰ অনুষ্ঠানবোৰো আয়োজন কৰিছিল।
জ্যোৎস্না তেওঁৰ কৰ্ণাটকী সঙ্গীত জীৱনত একক কণ্ঠশিল্পী হিচাবে গান গাইছিল। সহযোগী হিচাপে তেওঁ যিসকলৰ লগত কাম কৰিছিল তাৰ ভিতৰত আছিল ডা° এম বালমুৰালিকৃষ্ণ, কাদ্ৰি গোপালনাথ, চিত্ৰবীণা ৰবিকিৰণ, ৰঞ্জনী-গায়ত্ৰী, সুধা ৰঘুনাথন, জয়ন্তী কুমাৰেশ, সঞ্জয় সুব্ৰহ্মণীয়াম, নিত্যশ্ৰী মহাদেৱন, আৰ. কে. শ্ৰীকান্তন আৰু অৰুণা সায়ৰাম।
শ্ৰীকান্ত নিম্নলিখিত ভাৰতীয় সুৰকাৰসকলৰ মাজৰ বিশেষজ্ঞ: ত্যাগৰাজ, পুৰন্দৰ দাসাৰু, পাপানাসাম সিভান, অন্নমাচাৰ্য্য, মুথুস্বামী দিক্ষিতাৰ, শ্যামা শাস্ত্ৰী আৰু মহীশূৰ বাশুদেবাচৰ। জ্যোৎস্না লণ্ডন আন্তঃৰ্জাতিক আৰ্টচ উৎসৱৰ আয়োজক আৰু তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ ধ্ৰুৱ আৰ্টচ (Dhruv Arts) -ৰ শৈল্পিক পৰিচালক।
প্ৰশংসা
তেওঁৰ বেহেলা বজোৱা আৰু সংগীত শৈলীক "আশ্চৰ্যজনক" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
২০০৮ চনত তেওঁ লণ্ডনৰ ট্ৰিনিটি কলেজ অৱ মিউজিকৰ পৰা কৰ্ণাটকী সংগীতত ফেলোশ্বিপ পাইছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
জ্যোৎস্না এগৰাকী অনুশীলনকাৰী ৰোগ বিশেষজ্ঞ, তেওঁ ভাৰতৰ বেংগালুৰু মেডিকেল কলেজৰ পৰা ক্লিনিকেল পথল’জিতত এমবিবিএছ আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ ভি শ্ৰীকান্ত শৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়, সিহঁতৰ দুটি সন্তান আছে আৰু সিহঁত লণ্ডনত থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
অদম্য শক্তি
অদম্য শক্তি ২০১১ বৰ্ষৰ সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি (অনুবাদ) বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ। ২০০৬ চনত প্ৰকাশিত ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামৰ "ইন্‌ডমিটেব্‌ল্‌ স্পিৰিট" নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অনুবাদ হৈছে অদম্য শক্তি। গ্ৰন্থখনৰ অনুবাদক সুৰেশ শৰ্মা। অদম্য শক্তি ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ জীৱন দৰ্শন আৰু চিন্তন মননৰ নিৰ্বাস আৰু সাৰবত্তা।
লেখকৰ পৰিচয়
সুৰেশ শৰ্মাই ভাৰতবৰ্ষৰ স্বনামধন্য ৰাষ্ট্ৰপতি ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামৰ গ্ৰন্থ 'অগ্নিৰ ডেউকা', 'তেজস্বী মন', 'ভাৰতবৰ্ষ ২০২০', 'পথ প্ৰদৰ্শক আত্মা' আৰু 'মিছন ইণ্ডিয়া' অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে। ১৯৫৫ চনত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ গুৱাহাটী ন্যায়ালয়ত কৰ্মৰত ৰাজপত্ৰিত বিষয়া – মুখ্য অনুবাদক। শিশু আৰু চেমনীয়াৰ উপযোগী কেইবাখনো গ্ৰন্থ তেওঁ প্ৰণয়ন কৰি উলিয়াইছে। 'এড্‌ভান্স্‌দ কম্প্ৰহেন্‌ছিভ এংলো-আছামীজ্‌ ডিক্সনাৰী' আৰু 'জ্যোতি কনছাইজ এংলো আছামীজ্‌ ডিক্সনাৰী' নামৰ দুখন অভিধানো তেওঁ প্ৰণয়ন কৰিছে।
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে অনুবাদৰ আগকথাত এনেদৰে কোৱা হৈছে- "পাৰ্থিৱ ভোগবিলাস-ঐহিক সুখ আদিৰ পৰা বহু যোজন নিলগত ন্যূনতম প্ৰয়োজনীয়তাৰে ঋষিতুল্য জীৱন-যাপন কৰা কোবিদ বিজ্ঞানী ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামৰ ইন্‌ডমিটেব্‌ল্‌ স্পিৰিট (অদম্য শক্তি) আত্মকথাৰে সমাৰ্থক বুলিব পাৰি। জীৱনৰ শাশ্বত প্ৰমূল্যসমূহক জীৱনৰ ঈপ্সিত অমূল্য বৈভৱ জ্ঞান কৰা ড॰ কালামৰ জীৱনবোধৰ ই এক স্বচ্ছ দাপোণ। অদম্য শক্তি গ্ৰন্থখনত তেখেতৰ জীৱন-দৰ্শন পৰিস্ফুট হৈছে – যি জীৱন দৰ্শনে মানুহক জীৱন পৰিক্ৰমাৰ সঠিক পথ-নিৰ্দেশনা কৰিব, যি জীৱন দৰ্শনে সকলোকে আশাৰ বাণী শুনাব আৰু সকলোকে সামূহিক কল্যাণবোধত সম্পৃক্ত কৰিব। অদম্য শক্তি এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানৰ জীৱন-চয়ন নহয় – এক অনন্য সাধাৰণ লোকৰ ভূমা স্পৃহা। চকুত ৰামধেনুৰ সাতোৰঙী স্বপ্ন লৈ এক নিৰ্মল পৰিচ্ছন্ন জীৱন-যাপন কৰাৰ বাবে নিজে অন্তৰত যি অনমনীয় সংকল্পৰ বীজমন্ত্ৰ, মনত অদম্য শক্তি আৰু আত্মিক মনোবল লৈ সফলতাৰ শীৰ্ষত উঠিল সেই একে আত্মবিশ্বাস, মনোবল আৰু অদম্য শক্তি লৈ দেশ নিৰ্মাণৰ মহান সংকল্প আৰু দেশ সেৱাৰ পৱিত্ৰ ব্ৰত হৃদয়ত ধাৰণ কৰি সকলোকে কামত ব্ৰতী হ'বলৈ তেওঁ আহ্বান জনাইছে। "