cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দুন্দুভি
দুন্দুভি পুৰণি ভাৰতীয় বাদ্যৰ ভিতৰত প্ৰখ্যাত। বৈদিক অনুষ্ঠানসমূহত দুন্দুভিক প্ৰাধান্য দিয়াটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। অথৰ্ববেদত এই বাদ্যক উদ্দেশ্যি এটা স্তৱক ৰচনা কৰা হৈছে। হৰিণাৰ ছালেৰে আবৃত দুন্দুভিৰ ধ্বনিৰে দেৱতাসকলে শত্ৰুৰ অন্তৰত ত্ৰাসৰ সঞ্চাৰ কৰি সিহঁতক পৰাজিত কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। প্ৰাচীন কালত যুদ্ধৰ উপৰি শান্তি আৰু উৎসৱৰ কালতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। ৰথ চালন প্ৰতিযোগিতাত ৰথীসকলক উৎসাহিত কৰিবলৈ দুন্দুভিৰ ব্যৱহাৰ উল্লেখযোগ্য। বাজপেয় যজ্ঞত একেলগে সোতটা দুন্দুভি যজ্ঞথলীৰ চৌদিশে বজোৱাৰ ৰীতি আছিল। দুন্দুভি বাদকৰ লগতে বাঁহী, তালবাদকসকলক পৱিত্ৰ জ্ঞান কৰি মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা অনুষ্ঠিত মহাব্ৰতত সেইসকলক আহুতি দিয়া বুলি এটা মত আছে। ভৰতৰ নাট্যশাস্ত্ৰৰ তেত্ৰিশ অধ্যায়ত আছে : স্বাতি মুনিয়ে দেৱবাদ্য মুৰজ দেখি তাৰ অনুকৰণত মুৰজ বাদ্য নিৰ্মাণ কৰে। ই দেখাত অৰ্ধগোলাকাৰ। সংগীত ৰত্নাকৰ মতে আম কাঠেৰে নিৰ্মিত এই বাদ্যৰ ভিতৰটো কাঁহৰ পাতেৰে মোৰা আৰু মুখভাগ চামৰাৰে আচ্ছাদিত। চামৰাৰে সজা কঠিন লাঠি অথবা পহুৰ শিঙেৰে এই বিধ বাদ্য বজোৱাৰ কথা সংগীত শাস্ত্ৰত উল্লিখিত হৈছে। পুৰণি অসমীয়া সাহিত্যত দুন্দুভিৰ সঘন প্ৰয়োগ পোৱা যায়।
জৰ্জ ছান্তায়ানা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্পেইনৰ ব্যক্তি
দুন্দুভি
দুটামান উদাহৰণ:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
আলোকৰ আহ্বান
আলোকৰ আহ্বান (Alokar Ahban) ১৯৮৩ৰ এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা চাৰু কমল হাজৰিকাৰ। প্ৰযোজনা ডো-ৰে-মি ফিল্মচৰ। সঙ্গীত নয়নৰ। ছবিখনে ১৯৮৩ৰ ৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত আঞ্চলিক ভাষা শিতান শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। বিমল আৰু পূৰবীৰ ভাওত অভিনয় কৰিছিল বিমল জ্যোতি চৌধুৰী আৰু পূৰৱী দাসে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এজন নিষ্ঠাবান সমবায় বিষয়া বিমলে ৰেচম সমবায় সমিতি গঠন কৰিবলৈ এখন গাঁৱলৈ যায়, যাতে মহাজনৰ শোষণৰ পৰা গাঁওবাসী ৰক্ষা পায়। গাঁওখনৰ একমাত্ৰ গ্ৰেজুৱেট, গাঁওবুঢ়াৰ জীয়ৰী মালতীয়ে। তেওঁৰ এই মহৎ কামত সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়। লক্ষ্যত উপনীত নহওঁতেই তেওঁলোকে বিভিন্ন বাধাৰ সন্মুখীন হয়; কেবল মহাজন বা তেওঁৰ অনুগামীৰ পৰাই নহয়, গাঁওবাসীৰ পৰাও বাধা পায়। গাঁওবাসীয়ে বিমলক বহিৰাগত বুলি থাৱৰ কৰাই নহয়, মালতীৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক আছে বুলি দোষাৰোপ কৰে। অৱশেষত সকলো বাধা অতিক্ৰমি সমবায় সমিতিখন কেনেকৈ গঠন কৰা হয়, তাৰে চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে আলোকৰ আহ্বান ছবিখনত।
বঁটা
আলোকৰ আহ্বান আছিল অসমৰ হস্ততাঁত খণ্ডৰ গ্ৰামীন সমবায়ৰ এক বাস্তৱবাদী পৰিবেশন; যাৰবাবে ছবিখনে লাভ কৰিছিল অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৩)। এই বঁটাত ৰূপৰ মেডেলৰ সৈতে প্ৰযোজক আৰু পৰিচালকলৈ ক্ৰমে নগদ ১৫,০০০ টকা আৰু ৭,৫০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সাৰাংশ
সাৰাংশ (Harangso) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন প্ৰথম ২০১১ চনৰ আগষ্ট মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হয়। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে জন্ম-সূত্ৰে বাঙালী আৰু কৰ্ম-সূত্ৰে অসমৰ বাহিৰত অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰচাৰত ব্ৰতী বাসুদেৱ দাসৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত ১২ টা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে,'জীৱ্ন', 'স্মৰণীয় মানুহ','জীৱনৰ পঢ়াশালী', 'স্মৃতি', 'ঈশ্বৰ', 'বাৰ্ধক্য', 'মৃত্যু', 'কিতাপ', 'সুখ-দুখ','সাধনা','ৰোগ আৰু যন্ত্ৰণা', আৰু 'জীৱন নামৰ কিতাপখনৰ শেষ পৃষ্ঠা'।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
অসমৰ চৰ-চাপৰিবাসী
অসমৰ চৰ-চাপৰিবাসী বুলি ক'লে নৈ পৰিয়া চাপৰি অঞ্চলত বাস কৰা লোক সকলক বুজা যায়। অসমখন ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উত্তৰ-পূৱ সীমান্তত অৱস্থিত এখন ৰাজ্য। অসমৰ সোঁ মাজেদি সুবিশাল মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ বৈ গৈছে। অসমৰ সভ্যতা, সংস্কৃতি, লুইতৰ লগত গভীৰভাৱে জড়িত। ১৯৫০ চনৰ প্ৰবল ভূমিকম্পৰ পিছত নামনি অসমত লুইতৰ বুকুত যথেষ্ট সংখ্যক চৰৰ সৃষ্টি হয়। তদুপৰি খহনীয়াৰ ফলতো নতুনকৈ চৰৰ সৃষ্টি হোৱাত অকল ধুবুৰী জিলাতেই ৩১৩খন চৰ গাওঁ স্থাপিত হয়।
ইতিহাস
আমাৰ মাতৃভূমি ভাৰত তথা অসমলৈ আৰ্য-অনাৰ্য, শক, কুষাণ, মোগল, পাঠান, মঙ্গোলীয়, তিব্বতী, বৰ্মা, অষ্ট্ৰিক আদি সকলো জনগোষ্ঠীৰ লোকেই প্ৰব্ৰজিত হৈ আহিছে, কোনোবা জনগোষ্ঠী আগত আহিছে, কোনোবা জনগোষ্ঠী পিছত আহিছে। মুঠতে ভাৰত তথা অসমলৈ সকলো জনগোষ্ঠীৰ লোকেই প্ৰব্ৰজিত হৈ আহিছে আৰু আটায়েই একত্ৰিত ভাৱে ইয়াক নিজৰ মাতৃভূমি বুলি গ্ৰহণ কৰি ‘জীৱন মৰণে’ ইয়াতে থাকি ইয়াক সমৃদ্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।
১৮২৬ খ্ৰীঃৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সম্পাদিত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ জৰিয়তে অসম ব্ৰিটিছৰ শাসনাৰ্ধীন হয়। তাৰ পিছতেই ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গোৱালপাৰা জিলাক গাৰোপাহাৰৰ পৰা আঁতৰাই অসমৰ সৈতে চামিল কৰে। ১৮২৬ খ্ৰীঃৰ পৰা ১৮৬৬ খ্ৰীঃলৈ গোৱালপাৰা জিলা অসমৰ সৈতে আছিল। কিন্তু ১৮৬৭ খ্ৰীঃৰ ৩ ডিচেম্বৰত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গাৰোপাহাৰ আৰু গোৱালপাৰা জিলাক অসমৰ পৰা আঁতৰাই নি নতুনকৈ গঠন কৰা কোচ বিহাৰ কমিছনাৰেটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ১৮৭৪ খৃঃত চৰকাৰে গোৱালপাৰা জিলাক পুনৰ অসমৰ শাসনাধীন কৰে। ১৯০৫ খ্ৰীঃত ৰাজনৈতিক কাৰণত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে বঙ্গদেশক বিভক্ত কৰি পূৰ্ব আৰু পশ্চিম বঙ্গ নামেৰে দুখন ৰাজ্য গঠন কৰে। তাৰ পিছতে পূৰ্ব বঙ্গক অসমৰ পৰা পৃথক কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই গোৱালপাৰা জিলা সম্পূৰ্ণৰূপে অসমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। অৱশ্য পূৰ্বৰ সেই গোৱালপাৰা জিলাক সম্প্ৰতি প্ৰশাসনিক সুবিধাৰ্থে ধুবুৰী, কোকৰাঝাৰ, চিৰাং, বঙাইগাঁও, আৰু গোৱালপাৰা জিলাত বিভক্ত কৰা হৈছে।
অতীতত বিভিন্ন কাৰণত অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাখন বঙ্গদেশৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থকা বাবে অসমৰ অন্যান্য জিলাৰ তুলনাত এই জিলাত বঙ্গীয়মূলৰ লোকৰ জনবসতি ঘন।
লোক-সংস্কৃতি
বৰ লুইতৰ বিস্তীৰ্ণ পাৰৰ পলসুৱা ৰসাল আবাদি মাটিত ৰ’দ, বৰষুণ, ধুমুহা, বানপানী, খৰাং, খহনীয়া আদি প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ সতে সহাৱস্তান কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰা লোকসকল হ’ল চৰ-চাপৰিৰ বাসিন্দা। এই লোকসকলৰো নিজস্ব এটি সত্তা আৰু সংস্কৃতি আছে। thumb|ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে সৃষ্টি কৰা বানপানীৰ ফলত হোৱা চৰ-চাপৰি অঞ্চলৰ অৱস্থা।
চৰ-চাপৰিত উৎপন্ন হোৱা শস্য
যিহেতু চাপৰিবাসীসকল কৃষি ভিত্তিক সেয়ে তেওঁলোকৰ খেতি-বাতিত উৎপন্ন হোৱা শস্যৰ তালিকাও বহল। তেওঁলোক খেতিত উৎপন্ন কৰা শস্যৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল।
ভাষা
চৰ-চাপৰিবাসীৰ স্থানীয় সুকীয়া ভাষা (ভাটিয়ালি ভাষা) আছে। ইয়াৰে অধিকাংশ বঙালী ভাষাৰ লগত মিল আছে যদিও গোৱালপাৰীয়া আৰু অসমীয়া ভাষাৰো কিছু সংমিশ্ৰণ দেখা যায়। যেনে- সাপ, শাক, শগুণ, শুকান, শেৱালি আদি বহু অসমীয়া শব্দ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। এই অঞ্চলৰ শিক্ষানুষ্ঠান বিলাকত অসমীয়া মাধ্যমত শিক্ষাদান দিয়া হয়। আৰু সকলোৱে অসমীয়া ভাষাত গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ, দলিল আদি লিখা-মেলা কৰে।
ৰীতি-নীতি
চৰ-চাপৰি অঞ্চলত অতীত কালৰ পৰা কিছুমান লোকাচাৰ, অন্ধবিশাস চলি আহিছে। বাৰিষাৰ পিছত হাইজা, কলেৰা আদি ৰোগ খেদিবলৈ ওজা বা কবিৰাজৰ দ্বাৰা গলত তাবিজ লগোৱা, কাণত, চূণ লগোৱা, গাভৰু ছোৱালী ডাঙৰ গছৰ তলেদি অহা-যোহা কৰিবলৈ নিদিয়া, ওজাৰ দ্বাৰা ভূত-প্ৰেত এৰোৱা, পহিলা বহাগত জিকা গছৰ গুটি খুওৱা বা খোৱা, ২১ (একৈছ) বিধ গছৰ শাক খোৱা, বাওধানৰ খীৰ খোৱা, পাচলি খেতিত মাটিৰ টেকেলিত চূণ কালিৰে বিকট আকাৰৰ লাওখোলা (ছোঁ) বনোৱা, যাত্ৰাপথত পিছ ফালৰ পৰা মাত নিদিয়া, ভঁৰালত ধান ভৰাওতে কথা নপতা, গৰু-ম’হৰ প্ৰথম গাখীৰ কুঁৱা বা নদীত পেলোৱা, ৪০ (চল্লিশ) দিনলৈকে গাখীৰ গৰম নকৰা, জ্যেষ্ঠজনৰ সন্মুখত উচ্চ আসনত নবহা, হাতে হাতে চূণ নোলোৱা, ডাঙৰ ঘৰত অকলে নোশোৱা, মুখেৰে ফুৱাই চাকি নুনুমুৱা বিচনী-বাঢ়নি আৰু গাৰুত নবহা, ফটা কাপোৰ শৰীৰত নিচিলোৱা, সন্তান গৰ্ভত থকা অৱস্থাত স্বামীয়ে চৰাই-চিৰকটি আদি জবেহ নকৰা (নামাৰা), কলা মেকুৰী দেখিলে যাত্ৰা নষ্ট হোৱা, জেঠীয়ে টিক্-টিক্ কৰিলে যাত্ৰা অশুভ হোৱা, ভঙা পাত্ৰত আহাৰ নোখোৱা, দুৱাৰ দলিত বহি আহাৰ ভক্ষণ নকৰা, শনি-মঙ্গলবাৰে কোনো শুভ কাম কৰাত বাধা, চ’ত মাহত কোনো মাংগলিক কাম নকৰা, বৃহস্পতিবাৰে বাঁহ নকটা, মূৰত তেল লগাই মৰাপাটৰ গুটি সিঁচা, সন্তান জন্মৰ পিছত প্ৰসূতি বা পোৱতিৰ ঘৰ-জাল-বগৰী কাঁইটীয়া ডাল গৰুৰ হাড়-লোৰ সামগ্ৰী আদি দি ভূত-প্ৰেত আদিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, কেঁচুৱাৰ মাতৃক কলডিল ভাজি খুওৱা আদি বহুতো লোকাচাৰ পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত হৈ আছে যদিও সাম্প্ৰতিক কালত এইবোৰৰ প্ৰভাৱ যথেষ্ট সলনি হৈছে।
চৰ-চাপৰি লোকসকলে সামাজিক বিবাহ ‘নিকাহ’ বুলি যুগ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলাৰ স্বীকৃতি হিচাপে এই সমাজত বিবাহ বা নিকাহৰ প্ৰচলন আছে। এই সমাজত পিতৃ-মাতৃৰ ইচ্ছানুযায়ী সামাজিক বিবাহ হয়। প্ৰেম বিবাহ এই সমাজ ব্যৱস্থাৰ পৰিপন্থী। দৰা-কইনাক পাল্কি, গৰুৰ গাড়ী, ম’হৰ গাড়ী আৰু ঘোঁৰাত তুলি অনাৰ প্ৰচলন আছে।
চৰ-চাপৰিৰ সমাজত সন্তান জন্মাৰ দিনৰে পৰা পিতৃ-মাতৃৰ ওপৰত সন্তান ‘আকিকা’টো ফৰজ (কৰ্তব্য) বা একান্ত কৰণীয় লৈ চল্লিছ দিনলৈকে প্ৰসূতিক চুৱা ঘৰত ৰখা হয়। এই আকিকাৰ সময়ত নিজৰ সন্তানটিৰ মঙ্গল কামনাৰে গো-ছাগলী আদি পশু আল্লাহৰ ৱাস্তে উছৰ্গা কৰি দুখীয়া নিঃকিন মানুহৰ মাজত বিলাই দিয়া হয়। এই সময়তে সন্তানৰ নামকৰণো কৰা হয়। এই সমাজৰ ল’ৰা সকলক সাবালক হোৱাৰ আগে আগে অৰ্থাৎ শৈশৱকালত খাৎনা বা মুছলমানী কৰা প্ৰথা এটিও প্ৰচলন আছে। এই প্ৰথাটো এক উৎসৱ হিচাবে পালন কৰা হয়।
মৃতকৰ লোকাচাৰ
চৰ-চাপৰিত মৃতকক সমাধিস্থ (কবৰস্থ) কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে সুকীয়া কবৰস্থান থাকে। অৱশ্য কিছুমান ব্যক্তিৰ ঘৰত নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ বাবে সুকীয়া কবৰস্থান আছে। মুমূৰ্ষুু ব্যক্তিয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰাৰ আগতে ওচৰ সম্বন্ধীয় লোকৰ উপস্থিতিত দোৱা আছতাগফাৰ পঢ়ি নিজৰ গুনাহৰ বাবে বা ভুলৰ বাবে তৌবাহ কৰে। ঋণ আদি থাকিলে পৰিশোধ কৰা নাইবা ল’ৰা-ছোৱালী, ভাই-ককাই আদিক তেনে পৰিশোধ কৰিবলৈ কৈ যায়। মৃত্যুৰ পিছত মৃতকক অজু আৰু গোচল কৰাই বা ভালদৰে গা-ধুৱাই পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি কাফনৰ কাপোৰ (বগা কাপোৰ) পিন্ধাই সমূহীয়াভাৱে জানাজা দোৱা কৰে (জানাজা নামাজ বুলিও কয়, কিন্তু কোনো সিজিদা নাথাকে)। আৰু খাটলিত (চাংখাটত) তুলি কবৰস্থানলৈ গৈ কবৰ দিয়া হয়। তাৰ পিছত মৃত ব্যক্তিৰ বাবে দোৱা কৰা হয় আৰু মৃত্যুৰ তিনিদিন পিছত দুখীয়াক এসাজ ভোজ দিয়া হয়।
আ-অলংকাৰ, সাজ-পাৰ, বাচন-বৰ্তন ইত্যাদি
thumb|কাঁহৰ বাচন ধুবুৰী জিলাৰ চৰ-চাপৰি অঞ্চলত বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বনত (বিয়া, সভা, আকিকা আদিও) কিছুমান সোণ-ৰূপৰ অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰা সংস্কৃতি বিৰাজমান। যেনেঃ- গলৰ হাৰ, নেকলেচ, ঝুমকা, মাকৰি, বালি, কাণফুল, নাকফুল, আইংটা (বুল্লক), খাৰু, চুৰি, হাতবাজু, পায়েল, কঁকালৰ ৰূপৰ গোট, টিকলি ইত্যাদি।
পৰাম্পৰাগতভাৱে এই অঞ্চলৰ ল’ৰাবোৰে হাফপেণ্ট, লুংগি, গেঞ্জি, চোলা আদি পিন্ধে। পুৰুষসকলে বিভিন্ন ৰঙৰ লুংগি, পাঞ্জাবী, পায়জামা, দীঘল চোলা, ডাঙৰ ৰঙীন গামোচা, মাফলাৰ, বিভিন্ন ৰঙৰ টুপী (বিশেষভাৱে নামাজ পঢ়া টুপী), গিলাপ (ডাঙৰ ঊৰা চাদৰ) আদি পিন্ধে। ছোৱালীবোৰে ডুমা, ঘাগৰা, ফ্ৰক, নেটি, সৰু সৰু শাৰী, উৰনা, আদি আৰু মহিলা সকলে মোটা ৰঙীন পাৰি থকা শাৰী, পেটিকোট, কঁকাল ঢকা ব্লাউজ, বিভিন্ন ৰঙৰ বোৰ্খা, উৰনা, আদি ব্যৱহাৰ কৰি অহা দেখা যায়।
কাঁহ, পিতল, এলুমিনিয়াম, টিন, ষ্টিল, লো, মাটি, চিনা-মাটি আদিৰ কাঁহী-বাটি, গিলাচ, বদনা, চৰিয়া, চামুচ, কেটলি, ডেকচি, পাতিল, কেৰাহি, টৌ, মাটিৰ কলহ খোলা, কাদা, খোৰা, হানকি, চৰি (চাৰি) আদি ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰম্পৰা আছে।
চাপৰি অঞ্চলত পৰম্পৰাগতভাৱে চলি থকা কিছুমান খেল হ’লঃ- ঘোঁৰা দৌৰ খেল, নাও বাইছ খেল, চংগ (মৈ) দৌৰ খেল, হা-ডু-ডু (কাবাডি বিশেষ) খেল, টাংগুটি খেল, গোল্লা-গোল্লা খেল, গাদম খেল, ফুটবল খেল, ভলিবল খেল আদি।
গীতৰ সংস্কৃতি চাপৰি বাসীৰ মাজত প্ৰবল। মাৰফতি গান, জাৰী গান, নাও খেলৰ গীত, বিয়া গীত, ভাটিয়ালী গীত, লোকগীত, যাত্ৰাপালাৰ গীত, ভাওৱাই গীত, হিন্দী গীত, অসমীয়া গীত, বঙালী গীত আদি। thumb|ঢোল
সাধাৰণতে দোতৰা, সাৰিন্দা, ডুগ-ডুগী, ঢোল, খোল, হাৰমনিয়াম, একতাৰা ইত্যাদি।
চৰ-চাপৰি বাসীৰ মাজত মাছ ধৰা সংস্কৃতি প্ৰবল। হাইলাং জাল (ইলিচ মাছ ধৰা জাল), ডোৰা জাল, ঠেলা জাল, খৰা জাল, খেৱালী জাল, ফাঁচী জাল, ভেৱাইল জাল, প’ল, চাক জাল, জুতি (জুইত) বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বৰশী, সৰিক জাল, বানা, ধীৱাইৰ, কাইটা আদি প্ৰধান মাছ ধৰা সঁজুলি পৰাম্পৰাগতভাৱে চলি আছে। মুঠতে চৰ-চাপৰিবাসীৰ লোকসকলৰ বাবে ৰহণীয়া এক নিজস্ব সংস্কৃতি বিৰাজমান।
চৰাঞ্চলৰ লোক সাহিত্য
অসমৰ লোক সাহিত্যৰ ভঁৰাল বাৰুকৈয়ে টনকিয়াল। অসমৰ লোক সমাজেই অসমৰ লোক সাহিত্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠিয়ে যিদৰে বলিষ্ঠ অসমীয়া জাতি গঢ়ি তুলিছে, ঠিক সেইদৰে অসমৰ ভাষা সাহিত্য তথা লোক সাহিত্যও আগবঢ়াই লৈ গৈছে। এনে ক্ষেত্ৰত মিঞা বা ন-অসমীয়া সকলো পিছপৰি থকা নাই। ওপৰত উল্লেখ কৰা মতে বিভিন্ন আচাৰ পৰম্পৰা, বিভিন্ন খেলধেমালিৰ লগতে বিভিন্ন ধৰণৰ গীত-মাতৰ প্ৰচলন থকা এই লোক সকলৰ এখন লোক সাহিত্যৰ কথা দাঙি দৰে। ইয়াৰ উপৰিও গল্প, সাধুকথা, মিঞা কবিতা ইত্যাদিৰে ভৰপুৰ হৈ আছে অসমৰ সাহিত্যত। উদাহৰণস্বৰূপ- ১৯৭৭ চনত প্ৰথমবাৰ বাবে ছপা হোৱা ‘ৰহিম-ৰূপবানৰ সাধু’। এনে ধৰণৰ আৰু বহুবোৰ সাধু বৰ্তমান কিতাপ আকাৰত দেখিব পোৱা যায়। যিবোৰ এই চৰ-চাপৰিবাসীৰ মুখে মুখে প্ৰচলন হৈ আহিছিল। আনকি ইণ্টাৰনেটত বিচাৰিলে অনেক মিঞা কবিতাৰ উমান পাব পাৰি। সম্প্ৰতি মিঞা কবিতাই অসমৰ লগতে পশ্চিম বঙ্গ তথা বাংলাদেশত বৰ জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। আনকি বহু সমালচোনা, বিতৰ্কও হোৱ দেখা যায়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
গুণ মহন্ত
গুণ মহন্ত (Guna Mahanta) অসমৰ এগৰাকী অভিনয় শিল্পী আছিল। তেওঁ ১৯৪৬ চনত নগাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে। অগ্নিগড়, ৰঙানদী, উজনিৰ দুজনী গাভৰু, মন, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, বীৰ চিলাৰায়, মাঘত মামণিৰ বিয়া আদি ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰে। ২০১৮ চনৰ ২৭ আগষ্টত মহন্তৰ দেহাৱসান ঘটে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৪৬ চনত নগাঁও জিলাৰ শেনচোৱাৰ কলাকটা সত্ৰত গুণ মহন্তৰ জন্ম হয়৷ শেনচোৱা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত তেওঁ শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰি পিছত কুঁজীডাহ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, নগাঁও চৰকাৰী বালক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু শেষত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ তেওঁ নগাঁও চহৰৰ ফৌজাদাৰী পট্টীত বসতি কৰিবলৈ লৈছিল৷
মৃত্যু
২০১৮ চনৰ ২৭ আগষ্টত ৭২ বছৰ বয়সত মহন্তৰ মৃত্যু হয়৷ দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁ, হৃদ আৰু স্নায়বিক ৰোগত ভূগি আছিল৷ ২৭ আগষ্টৰ পুৱা তেওঁৰ শৰীৰৰ অৱস্থা বেয়া হোৱাত ততাতৈয়াকৈ স্থানীয় নাৰ্চিং হোম এখনলৈ লৈ যোৱা হয় যদিও বাটতে তেওঁ শেষ উশাহ লয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। ১৯৬৪ চনত নাৰায়ণপুৰ কলেজ নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা আৰু পাছলৈ মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় নামৰে পুনঃনামকৰণ কৰা মহাবিদ্যালয়খন উন্নীত কৰি এই বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। ইয়াক অসম চৰকাৰে ২০১৭ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত গৃহীত কৰা মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০১৭ৰ অধীনত স্থাপন কৰিছে।
২০১৯ চনৰ ১৭ জুন তাৰিখে অধ্যাপক ড॰ দিবাকৰ চন্দ্ৰ ডেকাই মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী উপাচাৰ্যৰ কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়খন শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
ইতিহাস
১৯৬৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত নাৰায়ণপুৰ নগৰৰ সমীপৰ মাধৱপুৰ উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে প্ৰথম সভা অনুষ্ঠিত হয় আৰু ১৯৬৪ চনত নাৰায়ণপুৰ কলেজ নামেৰে এই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল কমল গগৈ, আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল মুক্তিযোদ্ধা পূৰ্ণানন্দ দত্ত। সেই বছৰৰে পহিলা জুলাইত মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম তদৰ্থ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হয়। প্ৰথম বছৰত ইংৰাজী, অসমীয়া, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, বুৰঞ্জী আৰু অৰ্থনীতি বিভাগসহ ৭৫জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৫জন শিক্ষক আছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখে এই মহাবিদ্যালয়ক মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।
১৯৬৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে আৰু ১৯৬৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰাক্‌ বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। মহাবিদ্যালয়খনে ১৯৬৭ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক শ্ৰেণীৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। বিজ্ঞান শাখা আৰম্ভ হয় ১৯৭৮ চনত।
মীনা উপাধ্যায়
মীনা উপাধ্যায় (Meena Upadhyaya) এগৰাকী চিকিৎসা জিনীয় বিশেষজ্ঞ আৰু কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী বিশিষ্ট অধ্যাপিকা। তেওঁ বিভিন্ন জিনীয় বিকাৰৰ সৃষ্টি কৰা জিনসমূহৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি আহিছে। তেওঁৰ গৱেষণাই সামৰি লোৱা এনে জিনীয় বিকাৰ (genetic disorder) সমূহৰ ভিতৰত নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ I (neurofibromatosis type I) আৰু ফেচিঅ'স্কেপুলোহিউমেৰেল মাস্কুলাৰ ডিষ্ট্ৰফি (facioscapulohumeral muscular dystrophy) প্ৰধান। তেওঁ জন্মসূত্ৰে ভাৰতীয় আৰু বৰ্তমান ৱেলছৰ নিবাসী। ২০১৭ চনত উপাধ্যায়  ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ৱেলছ ট্ৰিনিটি চেণ্ট ডেভিডত সন্মানীয় ফেল'শ্বিপ লাভ কৰা ব্ৰিটেইনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় অধ্যাপিকা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ৱেলছঅনলাইনে তেওঁক ৱেলছৰ ১০০ গৰাকী মেধাৱী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছে।
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
পাঠ্যক্ৰমসমূহ
মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ত নিম্নোক্ত পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খনৰ স্নাতক শাখা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখা ক্ৰমে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনস্থ।
শৈক্ষিক বিভাগসমূহ
কলা:
মীনা উপাধ্যায়
শিক্ষা আৰু কৰ্ম
উপাধ্যায়ে ২০০০ চনত ৰয়েল কলেজ অৱ পেথ'লজিষ্টৰ পৰা এটা ফেল'শ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাই  জিনীয় বিকাৰ, বিশেষকৈ নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ I আৰু ফেচিঅ'স্কেপুলোহিউমেৰেল মাস্কুলাৰ ডিষ্ট্ৰফিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি আহিছে। এই দুটা ৰোগৰ বাবে দায়ী জেনেটিক মিউটেচন চিনাক্ত কৰা আৰু কিছুমান মিউটেচন নিৰ্দিষ্ট ক্লিনিকেল বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে জড়িত নেকি সেয়া মূল্যায়ন কৰাত তেওঁ মনোনিবেশ কৰিছিল। নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ ১ কে ধৰি ২০টাতকৈও অধিক জিনীয় ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত সহায়ক হোৱাকৈ তেওঁ আণৱিক পৰীক্ষা প্ৰস্তুত কৰিছিল।নিউৰ’ফাইব্ৰ’মেট’ছিছ টাইপI এনে ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বিনাইন টিউমাৰবোৰ মাৰাত্মক হ’ব পাৰে বুলিও তেওঁৰ গৱেষণাই দেখুৱাইছে। তেওঁ উচ্চ-প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত এনে ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'ব পৰা আণৱিক লক্ষ্য (molecular targets) চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ।
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
শৈক্ষিক বিভাগসমূহ
বিজ্ঞান:
মীনা উপাধ্যায়
শিক্ষা আৰু কৰ্ম
উপাধ্যায়ে কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট অৱ কেন্সাৰ জেনেটিক্সৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০১৪ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে তেওঁ অল ৱেলছ মেডিকেল জেনেটিক্স চাৰ্ভিচ ৰিচাৰ্চ এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট গৱেষণাগাৰ পৰিচালনা কৰিছিল ।
মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:নাৰায়ণপুৰ
মীনা উপাধ্যায়
শিক্ষা আৰু কৰ্ম
২০১৭ চনত তেওঁ ভাৰতৰ কেৰালাৰ কোচিত এছিয়াত আৰ এচ'পেথী আৰু নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'জ: চিনাক্তকৰণ আৰু নতুন চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ ওপৰত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন (First International Conference on RASopathies and Neurofibromatoses in Asia: Identification and Advances of New Therapeutics)ৰ আয়োজন কৰে।
২০১৪ চনত উপাধ্যায় আৰ চিপেথ (RCPath)ৰ কাউন্সিল সদস্য আৰু ২০২০ চনত ৱেলছৰ লাৰ্নিং ছ’চাইটিৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তাৰোপৰি তেওঁ ডেম ৰোজমেৰী বাটলাৰ (Dame Rosemary Butler)ৰ উইমেন ইন পাব্লিক লাইফ আঁচনি (২০১৪-২০১৫)ৰ নিৰ্দেশক (mentor) হিচাপেও কাম কৰিছিল। ইউৰোপীয় এন এফ এছ’চিয়েশ্যনৰ ৰেচ ইকুৱেলিটি ফাৰ্ষ্ট (Race Equality First), ৰেচ কাউন্সিল চাইমৰু(Race Council Cymru)ৰ ট্ৰাষ্টী আৰু কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিএমই+ ষ্টাফ নেটৱৰ্ক, পাৰ্পল প্লেকছ, আৰু মনুমেণ্টেল ৱেলছ উইমেনৰ উপদেষ্টা সমিতিৰো সদস্যা।
২০২০ চনত উপাধ্যায়ে ৱেলছ চৰকাৰী অসামৰিক সেৱা ব’ৰ্ডত অকাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তাৰোপৰি তেওঁ ভাৰতৰ কেৰালাৰ কোচিৰ অমৃতা স্কুল অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সন্মানীয় অধ্যাপিকা (২০২০) আৰু ভাৰতৰ ছাঁয়া পাব্লিক স্কুলৰ সন্মানীয় কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
উপাধ্যায়ে সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীৰ মহিলাৰ উন্নয়নৰ বাবেও অৱদান আগবঢ়াই আহিছে। তেখেত ৱেলছ এছিয়ান উইমেন এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড (বৰ্তমান Ethnic Minority Welsh Women Achievement Association)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু অধ্যক্ষ। সমতা, বৈচিত্ৰ্য আৰু শৈক্ষিক দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বহু সমিতিতো তেওঁ ওত:প্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আহিছে।
২০১৮ চনত উইমেনছ ইকুৱেলিটি নেটৱৰ্কে সৃষ্টি কৰা ১০০ গৰাকী ৱেলছ মহিলাৰ তালিকাতো উপাধ্যায়ে স্থান লাভ কৰে।
উল্লেখযোগ্য অৱদান আৰু স্বীকৃতি
মীনা উপাধ্যায়ে বৰ্তমানলৈকে ২০০ৰো অধিক বৈজ্ঞানিক প্ৰবন্ধ আৰু চাৰিখন পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰিছে। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে লাভ কৰা বিভিন্ন বঁটা আৰু সন্মানসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল-
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
কুমুদিনী লাখিয়া
কৰ্মজীৱন
তেওঁ পশ্চিমীয়া দেশসমূহ ভ্ৰমণ কৰা ৰাম গোপালৰ সৈতে ভ্ৰমণ কৰি তেওঁৰ নৃত্য কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিদেশী লোকৰ চকুত ভাৰতীয় নৃত্যৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ যোগ্যতাৰ ওপৰত জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য নিৰ্দেশক হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমে জয়পুৰ ঘৰাণাৰ বিভিন্ন গুৰু আৰু পিছত শম্ভূ মহাৰাজৰ পৰা নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ বিশেষকৈ তেওঁৰ দলীয় নৃত্য পৰিকল্পনাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত নৃত্য পৰিকল্পনাৰ ভিতৰত 'ধাবকাৰ' (পালচ), 'যুগল' (দুয়েট), আৰু 'আতাহ কিম' (ক'ত এতিয়া?) উল্লেখযোগ্য। তেওঁ ১৯৮০ চনত দিল্লীৰ বাৰ্ষিক কথক মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ হিন্দী ছবি 'উমৰাও জান' (১৯৮১) 'গোপী কৃষ্ণ'ৰ নৃত্য নিৰ্দেশনা কৰিছিল।
তেওঁ বহুতো শিষ্যৰ গুৰু। তেওঁৰ বিখ্যাত শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছে কথক নৃত্যশিল্পী আদিতি মঙ্গলদাস, বৈশালী ত্ৰিবেদী, সন্ধ্যা দেশাই, দক্ষ শেঠ, মলিক শ্বাহ, ইশ্বিৰা পাৰিখ, প্ৰশান্ত শ্বাহ, উৰ্জা ঠাকুৰ আৰু পাৰুল শ্বাহ ইত্যাদি।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ ৰাম গোপাল কোম্পানীৰ বেহেলা বাদক ৰজনীকান্ত লাখিয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁ লিংকনছ ইনত আইন অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৬০ চনত আহমেদাবাদলৈ গৈছিল। তেওঁৰ এজন পুত্ৰ সন্তান শ্ৰীৰাজ আৰু এগৰাকী কন্যা মৈত্ৰেয়ী আছে।
তেওঁ স্বাৰ্থমোৰে মহাবিদ্যালয়ৰ ২০১২-১৩ শিক্ষা বৰ্ষৰ 'কৰ্ণেল ভ্ৰাম্যমাণ অধ্যাপক' আছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰতীয় কথক নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ১৯৮২ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। তেওঁ ২০০২-০৩ বৰ্ষৰ বাবে মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা কালিদাস সন্মান লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ আগবঢ়ায়। ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ ঠাকুৰ একাডেমীৰ ঠাকুৰ ৰত্ন বঁটা লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
ঘ
ঘ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ চতুৰ্থ আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'ঘ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ঘ'ক উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। ব্ৰেইল্ত 'ঘ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
বান (চলচ্চিত্ৰ)
বান (Baan) ১৯৮৬ চনৰ এখন অসমীয়া ছবি। পৰিচালনা চাৰু কমল হাজৰিকাৰ। প্ৰযোজনা ডো-ৰে-মি ফিল্মছৰ। সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে নয়নে। শব্দগ্ৰহণ সতীশ চৌহানৰ। মুখ্য ভূমিকাত আছে পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া, চন্দ্ৰ নাৰায়ণ বৰুৱা।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
নদীদ্বীপ মাজুলী বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ পীঠস্থান।প্ৰতিবছৰে বান আৰু গৰাখহনীয়াই মাজুলীক জুৰুলা কৰি আহিছে। বান নিয়ন্ত্ৰণৰ নামত চৰকাৰী বিষয়া আৰু ঠিকাদাৰসকলে দুৰ্নীতিৰ পোহাৰ মেলে। এই দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে স্বাধীনতা সংগ্ৰামী এজনৰ ডেকা পুত্ৰই ঠিয় দিয়ে। থুলমূলকৈ এয়ে ছবিখনৰ কাহিনী।
বঁটা
৩৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৬) ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল।এই বঁটাত প্ৰযোজক আৰু পৰিচালকলৈ ৰজত কমলৰ সৈতে নগদ ধন ক্ৰমে ২০,০০০ টকা আৰু ১০,০০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদে
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদে  (Eknath Ramakrishna Ranade) ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী আৰু নেতা আছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদেৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৪ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে,তামিলনাডুৰ অমৰাৱতীত। ৰানাদেৰ তিনিগৰাকী ভাতৃ আৰু চাৰিগৰাকী বায়েক আছিল। সকলোতকৈ কনিষ্ঠ তেওঁ আছিল। জ্যেষ্ঠ ভাতৃৰ নাম কাশীনাথ ৰানাদে আছিল।
শিক্ষা
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদেই ড° হৰিছিং গৌৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদে এ বিবেকানন্দ ৰক মেমৰীয়েল আৰু দ্য বিবেকানন্দ কেন্দ্ৰ কন্যাকুমাৰীত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
মৃত্যু
একনাথ ৰামকৃষ্ণ ৰানাদেৰ মৃত্যু হৈছিল ১৯৮২ চনৰ ২২ আগষ্ট তাৰিখে চেন্নাইত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়
ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড় (Rajyavardhan Singh Rathore; জন্ম: ২৯ জানুৱাৰী ১৯৭০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু পূৰ্বৰ অলিম্পিয়ান। তেওঁ জয়পুৰ গ্ৰাম্য লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ সাংসদ। তেওঁ ২০১৯ চনৰ মে মাহৰলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল।
তেওঁ এগৰাকী শ্বুটিং খেলুৱৈ আৰু বৰ্তমানলৈকে ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত ২৫ টা বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ ২০০৪ চনৰ এথেন্স অলিম্পিকত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাৰ দা গ্ৰেনাডিয়েৰ ৰেজিমেণ্টৰ এজন বিষয়া আছিল আৰু ২০১৩ চনত তেওঁ কৰ্ণেল হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনা আৰু শ্বুটিঙৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ মন্ত্ৰণালয়ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিকল্পনা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনত অৰ্জুন বঁটা, ২০০৫ চনত ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭০ চনৰ ২৯ জানুৱাৰী তাৰিখে ৰাজস্থানৰ জাইছলমেৰত ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৰ্ণেল লক্ষ্মণ সিং ৰাথোড়। ১৯৯৭ চনত তেওঁ ভাৰতীয় সেনাৰ চিকিৎসক গায়ত্ৰী ৰাথোড়ৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষা একাডেমীৰ ৭৭ তম বেটছৰ ছাত্ৰ আছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষা একাডেমীৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় মিলিটেৰী একাডেমীত নামভৰ্তি কৰে। ইয়াত তেওঁ বেষ্ট অল ৰাউণ্ডাৰ জেণ্টেলমেন কেডেট হিচাপে চৰ্ড অফ অনাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ শিখ ৰেজিমেণ্টৰ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ভাৰতীয় সেনা
১৯৯০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ নৱম গ্ৰেনাডিয়াৰছ ৰেজিমেণ্টত যোগদান কৰে। ১৯৯২ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত তেওঁ লেফ্টটেনেন্ট আৰু ১৯৯৫ চনত কেপ্তেইনলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ কাৰ্গিল যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ২০০০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত মেজৰলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। ২০০৪ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত তেওঁ লেফ্টটেনেন্ট কৰ্ণেল আৰু ২০০৯ চনৰ ১ মে তাৰিখে কৰ্ণেললৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
২০১৩ চনত তেওঁ কৰ্ণেল হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনা আৰু শ্বুটিঙৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়া শ্বুটাৰ শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
চৈয়দ ছাদুল্লা
চৈয়দ ছাদুল্লা (Syed Sadullah) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ তথা অনাতাঁ‌ৰ ঘোষক। ১৯৪৮ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ডিব্ৰুগড় জিলাত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ এগৰাকী ঘোষক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মামাং দাই
মামাং দাই অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ইটানগৰৰ নিবাসী এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, ঔপন্যাসিক তথা সাংবাদিক। তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্যা ব্লেক হিল-ৰ বাবে ২০১৭ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
জীৱন
১৯৫৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পূব ছিয়াং জিলাৰ পাছিঘাটত মামাং দাইৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ মতিন দাই আৰু মাতৃ অদি দাই। মামাং দাইৰ পৰিয়ালটো অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আদি জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। তেওঁ মেঘালয়ৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পাইন মাউন্ট স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে। পাছলৈ তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। পিছত তেওঁ এই বৃত্তি এৰি সাংবাদিকতাৰ কামত মনোনিবেশ কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আছিল। সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ দ্যা টেলিগ্ৰাফ, হিন্দুস্থান টাইমচ আৰু দ্যা ছেণ্টিনেলৰ বাবে অবদান আগবঢ়ায়।তেওঁ ৰেডিঅ'ৰ জগতখনৰ লগতে টিভি এয়াৰ আৰু ইটানগৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰটো কাম কৰিছিল। তেওঁ ৱৰ্ল্ড ৱাইড ফাণ্ড ফৰ নেচাৰ চমুকৈ 'WWF'ত পূৰ্ব হিমালয় জৈৱ বৈচিত্ৰ্য হটস্পট প্ৰগ্ৰেমত কাম কৰিছিল। তেওঁ ইটানগৰ প্ৰেছ ক্লাবৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক তথা বৰ্তমান অৰুণাচল সাংবাদিক সংগঠনৰ সভাপতি। ২০১১ চনত তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাবলিক চাৰ্ভিছ কমিচনৰ সদস্য ৰূপে নিযুক্ত হয়।
কাৰ্যাৱলী
২০০৬ চনত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস দ্যা লেজেণ্ডচ অফ পেনচাম প্ৰকাশ কৰে, ইয়াৰ পিছত প্ৰকাশ পায় ষ্টুপিড কিউপিড (২০০৪) আৰু দ্যা ব্লেক হিল (২০১৪)। ৰিভাৰ পয়েমচ (২০০৪), দ্যা বাল্ম অফ টাইম (২০০৪), হেম্ব্ৰেলাইচ লুম (২০১৪) আৰু মিডচামাৰ চাৰভাইভেল লিৰিক্স(২০১৪) তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহ। দ্যা বাল্ম অফ টাইম কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুদিত হৈছে। দ্যা স্কাই কুইন আৰু ৱাঞ্চ আপন এ মুনটাইম (২০০৩) তেওঁ দ্বাৰা ৰচিত লোককথাৰ চিত্ৰিত গ্ৰন্থ। তেওঁৰ অ-কাল্পনিক ৰচনাৱলীসমূহ হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশ: দ্যা হিডেন লেণ্ড (২০০৩) আৰু মাউণ্টেইন হাৰভেষ্ট: দ্যা ফুড অফ অৰুণাচল প্ৰদেশ (২০০৪)।
যেতিয়া তেওঁ লিখা আৰম্ভ কৰিছিল, প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁ ৰোমান্টিক পদ আৰু গল্প লিখিছিল। পিছলৈ তেওঁ বাস্তৱ জীৱনক স্পষ্ট ৰূপত প্ৰকাশ কৰিবলৈ বাস্তৱ জগতখনৰ সৈতে ৰজিতা খুৱাই বিভিন্ন বিষয়ত লিখা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ আওহতীয়া চহৰ আৰু গ্ৰামাঞ্চলত বসবাস কৰা তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ ভাৱ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন কৰিব পৰাকৈ লিখিবলৈ লয়। তেওঁ অধিষ্ঠিত কৰা পদসমূহৰ মাজত অৰুণাচল প্ৰদেশ লিটাৰেৰি চচাইটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক, উত্তৰ-পূব লেখক ফোৰামৰ সদস্য আৰু সাহিত্য আৰু সংগীত নাটক অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ সদস্য পদ উল্লেখযোগ্য।
পুৰস্কাৰ
২০১১ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে। অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে ২০১৩ চনত তেওঁৰ গ্ৰন্থ অৰুণাচল প্ৰদেশ: দ্যা হিডেন লেণ্ড-ৰ বাবে তেওঁক বাৰ্ষিক ভেৰিয়াৰ এলৱিন বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁ ২০১৭ চনত দ্যা ব্লেক হিল উপন্যাসখনৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা
ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা (Rohini Kumar Barua; ) অসমৰ এজন লিখক, চিন্তাবিদ আৰু প্ৰশাসনিক বিষয়া আছিল। চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ নতুন দৈনিক কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল। 'ইণ্ডিয়া ভিউড থ্ৰু ইটচ্‌ নৰ্থ ইষ্ট ৱিণ্ড'' তেওঁৰ শেহতীয়া কিতাপ।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৩৮ চনৰ ১ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ আজাৰাৰ গৰলৰ ভক্ত'বৰীত ৰোহিণী কুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। আজাৰাতে তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু কটন কলেজিয়েট উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা মেট্ৰিক পাছ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত বাণিজ্য শাখাত নামভৰ্তি কৰে। 'লেবাৰ ইকনমিকছ্‌'ক সন্মানীয় বিষয় ৰূপে লৈ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ চতুৰ্থ স্থান লৈ বাণিজ্য শাখাতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰিছিল। বৰুৱাই 'ফাইনেন্সিং স্মল স্কেল ইণ্ডাষ্ট্ৰী : এ কেছ ষ্টাডি ইন কামৰূপ ডিষ্ট্ৰিক্ট' বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
শিক্ষা সাং কৰি বৰুৱাই গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। ১৯৬০চনৰপৰা ১৯৬১ চনলৈ তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল। এইখিনি সময়তেৱ তেওঁ অসম অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত দ্বিতীয় স্থান লৈ উৰ্ত্তীণ হৈ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। এ চি এছ বিষয়া ৰূপে সহকাৰী আয়ুক্ত আৰু দণ্ডাদীশ হিচাপে বৰুৱাই বিভিন্ন চৰকাৰী পদত সফলতাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১'৯৯৬ চনত চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ 'নতুন দৈনিক' কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮০ চনৰপৰা তেওঁ অসমীয়া অৰু ইংৰাজী দুয়োটা ভাষাতে নিয়মীয়াকৈ কাকত-আমোচনীত লিখিবলৈ লয়। তেওঁৰ 'ৰঙে ৰঙে ভৰা মোৰ বসুন্ধৰা' শীৰ্ষক আমেৰিকা ভ্ৰমণ বিষয়ত লিখা গ্ৰন্থখনে হেম বৰুৱা স্মৃতি বঁটা লাভ কৰিছিল। বৰুৱা অসম সাহিত্য সভাকে ধৰি বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল। সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন অসম চৰকাৰে খিলঞ্জীয়াৰ ভূমি সংৰক্ষণৰ বাবে গঠন কৰা হৰিশংকৰ ব্ৰহ্ম কমিটিৰো বৰুৱা সদস্য আছিল।
মৃত্যু
ক'ৰনা ভাইৰাছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ গুৱাহাটীৰ নেমকেয়াৰ হস্পিটেলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। চৰকাৰী নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
একাকীত্ব
একাকীত্ব হৈছে ব্যক্তিবিশেষৰ অন্য ব্যক্তিৰ সৈতে সংযোগ বা সংস্পৰ্শৰ অভাৱৰ যোগেদি সৃষ্ট এক সঙ্গবিহীন, বা দূৰীভূত, বা পৃথকীকৃত অৱস্থা। পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াৰ ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক উভয়ধৰণৰ প্ৰভাৱ থাকিব পাৰে। হস্ৰকালীন একাকীত্বক প্ৰায়েই ব্যক্তিবিশেষৰ বহিঃপ্ৰভাৱৰ পৰা দূৰৈত নিজস্ব কৰ্ম, ভাৱনা বা জিৰণিৰ সময় হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ব্যক্তিৰ নিজস্ব একান্ততাৰ খাতিৰত হস্ৰকালীন একাকীত্বক প্ৰয়োজনীয় হিচাপে বিবেচনা কৰিব পাৰি। অৱশ্যে অনাকাংক্ষিত দীৰ্ঘকালীন একাকীত্ব সংক্ৰমিত ৰোগ, মানসিক বিসংগতি, স্নায়ৱিক বিসংগতি, জীৱিকা, কেৰিয়াৰ বা নিয়োগ উদ্ভূত মানসিক পৰিস্থিতি, আপোন ব্যক্তিৰ বিয়োগ, ঘূণে ধৰা সম্পৰ্কৰ দৰে অনিচ্ছাকৃত বাছনি ইত্যাদিৰ ফলশ্ৰুতি, অথবা ইচ্ছাকৃত বাছনি হ'ব পাৰে।
একাকীত্ব আৰু নিঃসঙ্গতাৰ মাজত এক তফাৎ আছে। একাকীত্ব আৰু নিঃসঙ্গতাই ক্ৰমে অকলে থকাৰ (বা থাকিবলগা হোৱাৰ) ক্ৰমে ধনাত্মক (হৰ্ষমূলক) আৰু ঋণাত্মক (বিমৰ্ষমূলক) পৰিস্থিতিক বুজায়। Hannah Arendt-ই তেওঁৰ The Origins of Totalitarianism শীৰ্ষক গ্ৰন্থত লিখিছিল যে, "In solitude, in other words, I am 'by myself,' together with my self, and therefore two-in-one, whereas in loneliness I am actually one, deserted by all others."
স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
সম্পূৰ্ণ একাকীত্বৰ জৰিয়তে দেখা দিয়া লক্ষণৰাজি(যিবোৰক ইন্দ্ৰিয়জ চ্যুতি (sensory deprivation) হিচাপেও জনা যায়)ৰ ভিতৰত উদ্বিগ্নতা, ইন্দ্ৰিয়জ বিভ্ৰান্তি, বা সময় আৰু উপলব্ধিৰ বিকৃতি আদি অন্তৰ্ভুক্ত। অৱশ্যে, এইসমূহ কেৱল অন্যান্য ব্যক্তিৰ সৈতে সংযোগৰ অভাৱৰ ফলেই নহয়, ইয়াৰ লগতে ইন্দ্ৰিয়সমূহৰ উদ্দীপনৰ মাত্ৰাও হ্ৰাস হয়। গতিকে, ব্যক্তিবিশেষৰ মনোচক্ৰক ব্যস্ত ৰাখি এইধৰণৰ বিৰূপ প্ৰভাৱৰ পৰিমাণ কম কৰিব পৰা যায়। দীৰ্ঘকালীন একাকীত্বক সৰ্বসাধাৰণতেই অনাকাংক্ষিত হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিয়নো ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ব্যক্তিয়ে আন্তঃবৈক্তিক সম্পৰ্কসমূহ স্থাপন কৰাত অপাৰগ হৈ নিঃসঙ্গতা আৰু বৈৰাগ্যৰ সম্মুখীন হ'বলগাত পৰে। তদুপৰি, ইয়াৰ ফলতেই নিদানিক হতাশাগ্ৰস্ততাৰ উদ্ভৱ হ'ব পাৰে। অৱশ্যে, কিছু লোকৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ তুলনামূলকভাৱে কম হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। আন কিছু ব্যক্তি(যেনে উদাসীন ধৰ্মযাজক বা সন্যাসী)য়ে একাকীত্বক আধ্যাত্মিক প্ৰবুদ্ধি প্ৰাপ্তিৰ পথ হিচাপে গণ্য কৰে। নিৰ্জন দ্বীপত পৰিত্যক্ত বা নিৰ্বাসিত বহু ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত একাকীত্বৰ বহু বছৰৰ পিছতো মনোৰোগজনিত কোনো লক্ষণ নেদেখাৰ তথ্যও পোৱা যায়। ছিজ'ফ্ৰেনিয়া আৰু ছিজ'ইদ ব্যক্তিত্ব বিসংগতিৰ দৰে বিশেষ মনোৱস্থাৰ কিছুমান ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত একাকীত্বৰ প্ৰৱণতা স্বভাৱগতভাৱে থাকিব পাৰে।
ইতিহাসত শাস্তিৰ পদ্ধতি হিচাপে বলপূৰ্ব্বক নিঃসঙ্গতা (বন্দীত্ব) ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। ইয়াক প্ৰায়েই এক ধৰণৰ নিপীড়ন হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।
আৱেগজনিত একাকীত্ব হৈছে একধৰণৰ বিছিন্নতা য'ত ব্যক্তিবিশেষৰ এক সুচল সামাজিক সংযোগী বিন্যাস থকা স্বত্বেও আনৰ পৰা আৱেগিকভাৱে বিছিন্ন অনুভৱ কৰে।
Robert J. Coplan আৰু Julie C. Bowker-ৰ দৰে গৱেষকসকলে বিছিন্নতা আৰু একাকীত্ব অন্তৰ্নিহিতভাৱেই অকাৰ্য্যকৰ আৰু অনাকাংক্ষিত হিচাপে থকা ধাৰণাত মান্তি নহয়। ২০১৩ চনত প্ৰকাশিত তেওঁলোকৰ A Handbook of Solitude নামৰ গ্ৰন্থখনত তেওঁলোকে ক্ষেত্ৰবিশেষে একাকীত্বৈ ব্যক্তিৰ আত্ম-মৰ্য্যদাৰ বৃদ্ধি, স্পষ্টতাৰ সৃষ্টি কৰাৰ লগতে কেতিয়াবা থেৰাপী হিচাপে কাম কৰাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে। তেওঁলোকৰ দ্বাৰা সম্পাদিত এই গ্ৰন্থখনত একাকীত্বৰ সম্পৰ্কে তেওঁলোকে কেৱল মনস্তত্ব সম্বন্ধীয় লেখাকেই অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নাই, বৰং আন আন ক্ষেত্ৰৰ বিশেষজ্ঞৰ নিৱন্ধও অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ইয়াত Fong-ৰ দ্বাৰা লিখিত অধ্যায়টোত একাকীত্ব কিদৰে ব্যক্তিবিশেষৰ কেৱল এক ব্যক্তিগত প্ৰক্ষেপপথেই নহৈ আন সামাজিক পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা এক পদ্ধতিও সেয়া বৰ্ণনা কৰিছে।
মনস্তাত্বিক প্ৰভাৱ
একাকীত্বৰ ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক উভয়ধৰণৰ প্ৰভাৱেই আছে। বেছিভাগ সময়তেই, এই প্ৰভাৱসমূহ আৰু প্ৰভাৱসমূহৰ বৰ্তি থকা কাল ব্যক্তিয়ে একাকী বিছিন্নতাত কটোৱা সময়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ধনাত্মক প্ৰভাৱ স্বতন্ত্ৰতাৰ পৰা বৰ্দ্ধিত আধ্যাত্মিকতালৈ হ'ব পাৰে, আনহাতে ঋণাত্মক প্ৰভাৱসমূহ ব্যক্তিক সামাজিক মূল্যৰ পৰা অপসৰিত কৰি মানসিক ৰোগৰ সূচনা কৰিব পাৰে। ধনাত্মক প্ৰভাৱী একাকীত্ব কাম্য যদিও ঋণাত্মক প্ৰভাৱী একাকীত্ব অনিচ্ছাকৃত আৰু অনাকাংক্ষিত।
ধনাত্মক প্ৰভাৱসমূহ
স্বতন্ত্ৰতাৰ জৰিয়তে ব্যক্তিবিশেষৰ সৃজনশীলতা উজ্জীৱিত কৰিব পাৰে। একাকীত্বৰ যোগেদি প্ৰাপ্ত স্বতন্ত্ৰতাই ব্যক্তিবিশেষৰ মনোবিক্ষেপণ হ্ৰাস কৰি সৃজনশীলতাৰ উজ্জীৱন ঘটাব পাৰে। ১৯৯৪ চনত Mihaly Csikszentmihalyi নামৰ মনোবিদজনে কৈছিল যে যিসকল কিশোৰ-কিশোৰীয়ে সাময়িকভাৱে অকলশৰে কটাব নোৱাৰে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতা প্ৰায়েই বৃদ্ধি নহয়।
একাকীত্বৰ আন এক উপকাৰী দিশ হৈছে ব্যক্তিৰ আত্ম-উন্নয়নৰ বাবে সময় কটাব পৰাটো। যেতিয়া কোনো ব্যক্তিয়ে আনৰ পৰা একাকীভাৱে সময় কটায়, তেওঁলোকে নিজৰ সম্পৰকে ধাৰণা সঠিক অনুধাৱন কৰিবলৈ সুবিধা পায়। ইয়েই ব্যক্তিক বাহ্যিক বিক্ষেপণ নোহোৱাকৈ আত্ম-পৰিচয় আৱিষ্কাৰ কৰাৰ সুযোগ দিব পাৰে। একাকীত্বই মননৰ, ব্যক্তিগত আধ্যাত্মিকতা আৰু আত্ম-পৰীক্ষণৰ সময়ো প্ৰদানকৰে। এনেধৰণৰ ক্ষেত্ৰত, ব্যক্তিবিশেষে আন ব্যক্তিৰ সৈতে তেওঁৰ আন্তঃসম্পৰ্ক লাঘৱ নোহোৱাকৈ অৰ্থপূৰ্ণ হৈ থকালৈকে একাকীত্ব ধনাত্মক প্ৰভাৱী।
ঋণাত্মক প্ৰভাৱসমূহ
একাকীত্বৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱসমূহ কাৰাবন্দীৰ জৰিয়তে পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পাৰি। একাকীভাৱে অধিক সময় কটোৱা কাৰাবন্দীসকলৰ আচৰণ শোচনীয় হৈ পৰিব পাৰে। একাকীত্বই বিশেষ কিছুমান মনস্তাত্বিক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সূচনা কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ পৰা স্বাস্থ্যৰ হানিৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।
একাকীত্বৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ বয়সৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ স্কুলীয়া ল'ৰা-ছোৱালীয়ে সঘনাই একাকীত্বৰ সম্মুখীন হ'লে সিহঁত ঋণাত্মকভাৱে প্ৰভাৱান্বিত হয়। কিয়নো, এই বয়সত একাকীত্ব সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ দ্বাৰা স্ব-নিৰ্বাচিত নহয়। প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ ল'ৰা-ছোৱালী যেতিয়া সামাজিকভাৱে আনৰ সৈতে ভাৱ-বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত সংকোচবোধসম্পন্ন হয় তেতিয়া সিহঁতে নিজে একাকীত্বৰ আশ্ৰয় ল'ব পাৰে যাৰ ফলত সিহঁত কুন্ঠাবোধ আৰু সামাজিক প্ৰত্যাখ্যানৰ সম্মুখীন হ'ব লগা হয়।
কিশোৰ-কিশোৰীসকলে সাধাৰণতে অকলশৰে সময় কটাই সন্তুষ্টি অনুভৱ নকৰে। অৱশ্যে, কোনো কিশোৰ বা কিশোৰী আদিৰে পৰা অকলশৰে কটালে একাকীত্বও তেওঁৰ বাবে উপভোগ্য হৈ উঠিব পাৰে। কিন্তু মন কৰিবলগীয়া যে, সঘনাই একাকী সময় কটোৱা কিশোৰ-কিশোৰীৰ বহিঃজগতৰ সৈতে সমন্বয় সাধনত সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়। সেয়েহে, একাকী সময় আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ সময়ৰ মাজত সমতুলতা ৰক্ষা কৰা দ্ৰকাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আৱেগ
নিজামাবাদৰ ক'লা মাটিৰ শিল্প
নিজামাবাদৰ ক'লা মাটিৰ শিল্প (Nizamabad black clay pottery) ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ আজমগড় জিলাৰ নিজামাবাদত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত মৃৎশিল্প। ক'লা উজ্জ্বল পাত্ৰত ৰূপালী নক্সাৰ বাবে এই মৃৎশিল্প জনাজাত। ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এই শিল্পয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
ইতিহাস
পাৰম্পৰিক শিল্পটো গুজৰাট ৰাজ্যৰ কচ্ছ অঞ্চলৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। মোগল সম্ৰাট ঔৰংগজেৱৰ শাসনকালত কিছুমান মৃৎশিল্পীয়ে নিজামাবাদলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। ৰূপৰ কলাকৃতিসমূহ বিদ্ৰিৱেৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত। বিদ্ৰিৱেৰ ৰূপৰ তাঁৰ ব্যৱহাৰ কৰি পাত্ৰ সজোৱা এবিধ হস্তশিল্প। নিজামাবাদৰ শিল্পকলাত প্ৰায় ২০০টা পৰিয়াল জড়িত আৰু তেওঁলোকৰ বেছিভাগ কাম ৰপ্তানি কৰা হয়। তথাপিও তেওঁলোকৰ অৱস্থা ভাল নহয়। ক'লা মাটিৰ মৃৎশিল্পটো ২০১৩ চনৰ অক্টোবৰত লক্ষ্ণৌৰ নাবাৰ্ড আৰু বাৰাণসীৰ মানৱ কল্যাণ সংস্থাৰ সমৰ্থনত ভৌগোলিক স্বীকৃতি (জিআই) টেগৰ বাবে মনোনয়ন কৰা হৈছিল। ইয়াক ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰত ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত সামগ্ৰীটো কেৱল উৎসৰ নিৰ্দিষ্ট ভৌগোলিক অঞ্চলত উৎপাদন কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।
ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ নাগৰিক লৌহ যুগৰ সংস্কৃতিৰ উত্তৰ ক'লা পলিছ কৰা সামগ্ৰীৰ মৃৎশিল্পৰ সৈতে মিল থকাৰ বাবে ইতিহাসবিদসকলে নিজামবাদৰ ক'লা মাটিৰ শিল্পৰ অধ্যয়ন কৰে।
প্ৰস্তুতি
মৃৎশিল্পবোৰ স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ সূক্ষ্ম গাঁথনিযুক্ত মাটিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। মাটিৰ সাঁচবোৰ বিভিন্ন আকৃতিত প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ভাটাত পোৰা হয়। পিছত এই মাটিৰ সামগ্ৰীবোৰ পাউডাৰ পাচলিৰ অংশৰে ধুই দিয়া হয় আৰু সৰিয়হৰ তেলেৰে ঘঁহি দিয়া হয়। তীক্ষ্ণ ডাল ব্যৱহাৰ কৰি ফুল আৰু জ্যামিতিক আৰ্হিৰ খাজেৰে পাত্ৰসমূহ সজোৱা হয়। সেইবোৰ ভাটাত চাউলৰ তুহৰ সৈতে ধোঁৱা দিয়া হয় আৰু ইযাৰ ফলত পাত্ৰবোৰে অনন্য চকচকীয়া ক'লা পৃষ্ঠ লাভ কৰে। সেইবোৰ পুনৰ তেলেৰে ঘঁহি ভাটাত পোৰা হয়। মাটিৰ সামগ্ৰীৰ খাঁজবোৰ তাৰ পিছত দস্তা আৰু পাৰাৰ ৰূপালী পাউডাৰেৰে ভৰ্তি কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত পানীৰে ধুই পুনৰ পলিছ কৰা হয়। লিড বা টিন এমালেগামো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰূপৰ পাউডাৰে মাটিৰ ক'লা পৃষ্ঠভূমিৰ বিপৰীতে চকচকীয়া ৰং দিয়ে। কেতিয়াবা এইবোৰ উজ্জ্বল কৰিবলৈ গৰম অৱস্থাত লাৰ প্ৰলেপ দিয়া হয়।
নিজামাবাদৰ ক'লা মাটিৰ শিল্পৰ জৰিয়তে বিভিন্ন ধৰণৰ ঘৰুৱা আৰু আলংকাৰিক সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে: ফুলদানি, প্লেট, পাত্ৰ, চাকি, চাহৰ ছেট, বাটি, জাহাজ, ধূপকাঠি ধাৰক আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি। এই শিল্পত প্ৰস্তুত কৰা সুৰাহী নামৰ দীঘলীয়া ডিঙিৰ পানীৰ পাত্ৰ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় বস্তু।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প শ্ৰেণী:মৃৎ শিল্প শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
গজল ধালিৱাল
গজল ধালিৱাল (Gazal Dhaliwal, জন্ম: ১৯৮২) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ অধিকাৰকৰ্মী। তেওঁ ৰাজকুমাৰ ৰাও, অনিল কাপুৰ আৰু সোণম কাপুৰ আহুজা অভিনীত বিনোদ চোপ্ৰা ফিল্মছৰ 'এক লড়কী কো দেখা তো আইছা লগা'ৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লিখিছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ সংলাপ লেখিকা হিচাপে অলংকৃতা শ্ৰীবাস্তৱৰ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত 'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বুৰ্খা'ত কাম কৰিছিল আৰু তেওঁ ছবিখনৰ সংলাপবোৰ লিখিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ইৰফান খান আৰু পাৰ্বতী অভিনীত তনুজা চন্দ্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'কাৰিব কাৰিব চিংগেল' ছবিৰো চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ 'ৱাজিৰ' ছবিৰৰ বাবে অতিৰিক্ত সংলাপও লিখিছিল আৰু ইয়াত অমিতাভ বচ্চন আৰু ফাৰহান আখটাৰে অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ এগৰাকী ৰাজহুৱা বক্তা আৰু এলজিবিটিকিউ+ কৰ্মী। গজলে কেইবাটাও আলোচনাত আৰু সংবাদ মাধ্যমত এগৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হোৱাৰ বিষয়ে মুকলিকৈ কৈছিল। আমিৰ খানৰ নেতৃত্বত টক শ্ব' 'সত্যমেৱ জয়তে'ৰ এটা খণ্ডত তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।
বৰ্তমান তেওঁ এখন আগশাৰীৰ ষ্ট্ৰীমিং প্লেটফৰ্মৰ লেখকৰ কোঠাৰ নেতৃত্ব বহন কৰি আছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮২ চনত পঞ্জাৱৰ পাটিয়ালা চহৰৰ এক শিখ পৰিয়ালত গজল ধালিৱালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ভজন প্ৰতাপ সিং ধালিৱাল আৰু মাতৃ সুকাৰ্ণী ধালিৱালৰ। কেইবাটাও সাক্ষাৎকাৰ আৰু বাৰ্তালাপত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ মনত পৰে তেওঁ সদায় অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ এগৰাকী ছোৱালী। অৱশ্যে পুৰুষত্বৰ এক অত্যন্ত পুৰুষসুলভ ৰূপ উদযাপন কৰা সংস্কৃতিত ডাঙৰ হোৱাৰ ফলত গজলৰ বাবে ক্ৰমান্বয়ে কঠিন হৈ পৰিছিল। সৰুতে হ'ম'ফোবিক আৰু ট্ৰান্সফোবিক লোকসকলে তেওঁক উৎপীড়ন কৰিছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ গোপনে এজন পৰামৰ্শদাতাৰ ওচৰলৈ গৈছিল। কিন্তু তেওঁৰ দেউতাকে এই কথা গম পাইছিল। তাৰপিছত গজলে দেউতাকক নিজৰ লৈংগীক পৰিচয়ৰ বিষয়ে কৈছিল। গজলে উল্লেখ কৰিছে যে যদিও তেওঁৰ দেউতাকে ইয়াক স্বীকাৰ কৰিছিল, তেওঁ ভাবিছিল যে এয়া "এক পৰ্যায়।" ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁ চাইবাৰ কেফেবোৰত ইণ্টাৰনেটৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰি জেণ্ডাৰ ডিচফোৰিয়া আৰু যৌন পুনঃনিৰ্ধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিষয়ে জানিছিল।. অৱশ্যে এয়া তেওঁৰ বাবে অলীক কল্পনা আছিল আৰু প্ৰচলিত সামাজিক কলঙ্ক আৰু সজাগতাৰ অভাৱৰ বাবে গজল ঘৰৰ পৰা পলাই গৈ দিল্লীলৈ বুলি ৰেলত উঠিছিল। অৱশ্যে তেওঁ আতংকিত হৈ পৰিছিল আৰু অৱশেষত মাক-দেউতাকক ফোন কৰি ঘৰলৈ উভতি অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।
গজলে পাটিয়ালাৰ বুধা দল পাব্লিক স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ জয়পুৰৰ মালৱীয় ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ৰাসায়নিক অভিযান্ত্ৰিক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ মহীশূৰত ইনফোচিছত ছফ্টৱেৰ অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰে। অৱশ্যে গজলৰ আবেগ বলীউডৰ পৃথিৱীত আছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ চাকৰি এৰি মুম্বাইলৈ যায় জেভিয়াৰ ইনষ্টিটিউট অৱ কমিউনিকেশ্বনছত এবছৰৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ অধ্যয়ন কৰে আৰু গোবিন্দ নিহালনীক এখন এনিমেটেড চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্যত সহায় কৰে।
জেভিয়াৰত থাকোঁতে তেওঁ আৰু কেইজনমান বন্ধুৱে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ ওপৰত ২০ মিনিটৰ এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তথ্যচিত্ৰ খনত ভাৰতৰ চিকিৎসক, মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু অন্যান্য ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ সাক্ষাৎকাৰ লোৱা হৈছিল। ইয়াক মুকলি কৰাৰ পিছত তেওঁ মাক-দেউতাকক দেখুৱাবলৈ পাটিয়ালালৈ যাত্ৰা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁৰ মাক দেউতাকে যৌন পুনঃনিৰ্ধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰৰ বাবে সন্মত হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ পৰৱৰ্তী তিনি বছৰ যৌন পুনঃনিৰ্ধাৰণৰ অধীনত অতিবাহিত কৰে আৰু অৱশেষত ২০০৭ চনত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰায়। তাৰ পিছত তেওঁ পাটিয়ালালৈ উভতি আহে আৰু এটা বিজ্ঞাপন সংস্থাত কাম কৰে।
কৰ্মজীৱন
২০০৯ চনত গজল ধালিৱালে মুম্বাইলৈ উভতি আহে আৰু তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ নিজকে এটা কোঠাত বন্ধ কৰি পোনপটীয়াকৈ ২৫ দিনৰ বাবে লিখিছিল। যদিও সেই প্ৰথম চিত্ৰনাট্যখন এতিয়াও চিনেমালৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা নাই, তেতিয়াৰ পৰা গজলে কেইবাখনো ডাঙৰ বাজেটৰ চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ প্ৰক্ৰিয়াত জড়িত হৈ পৰিছে।
২০১৪ চনত তেওঁ 'সত্যমেৱ জয়তে'ৰ তৃতীয় সংস্কৰণত ভাৰতীয় অভিনেতা আমিৰ খানৰ দ্বাৰা আয়োজিত সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়বোৰ আলোচনা কৰাৰ বাবে সমৰ্পিত এটা দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানত "বৈকল্পিক যৌনতা গ্ৰহণ" শীৰ্ষক এটা খণ্ডত উপস্থিত আছিল। তেওঁ ২০১৫ চনত বস্তিবাসীসকলৰ তেওঁলোকৰ ভূমিৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজৰ বিষয়ে এখন চুটি ছবি 'আগলি বাৰ'ত অভিনয়ৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।
তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত চিত্ৰ্যনাট্য ৰচনাত আত্মপ্ৰকাশ ২০১৬ চনত অমিতাভ বাচ্চান অভিনীত 'ৱাজিৰ'ৰ অতিৰিক্ত সংলাপ লেখক হিচাপে এটা সুযোগৰ সৈতে আহিছিল। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ 'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বুৰ্খা', 'কাৰিব কাৰিব চিংগল', 'এক লড়কী কো দেখা তো আইছা লগা', আৰু কংকনা সেন শৰ্মা অভিনীত চুটি ছবি 'এ মনচুন ডেট'ৰ সংলাপ লেখিকা আছিল।
সক্ৰিয়তা
২০১৬ চনত গজলে ৮ জনীয়া দলৰ অংশ হিচাপে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক ভিজিটৰ লিডাৰশ্বিপ প্ৰগ্ৰাম (আইভিএলপি)ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিদেশ বিভাগৰ দ্বাৰা আয়োজিত তিনি সপ্তাহীয়া বিনিময় কাৰ্যসূচীৰ অংশ হোৱা এইটো এনে ধৰণৰ প্ৰথম ভাৰতীয় দল আছিল।
গজল ধালিৱালে বিতৰ্কিত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তি (অধিকাৰ সুৰক্ষা) আইন, ২০১৮ৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছে আৰু বিধেয়কখন বাতিল কৰাৰ বাবে তেওঁৰ সমৰ্থন ব্যক্ত কৰিছিল। কিয়নো এই আইনখনে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকসকলক তেওঁলোকৰ লিংগ পৰিচয়ৰ আত্ম-নিৰ্ধাৰণৰ অধিকাৰ প্ৰদান নকৰে আৰু ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ বাবে শৈক্ষিক আৰু পেছাদাৰী আসন সংৰক্ষণৰ কোনো উল্লেখ নাই। তেওঁ "ট্ৰান্স ৱমেন"ৰ নিৰন্তৰ উপমাৰ সৈতে থকাৰ বিষয়েও কৈছে যি চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁৰ বহুতো পেছাদাৰী সাফল্যত যোগ দিয়া হৈছে। তেওঁ বিজনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ সৈতে এক সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল, "পেছাদাৰী পৃথিৱীত, মই এগৰাকী ট্ৰান্স ৱ'মেন হিচাপে মোৰ স্থিতিৰ সলনি মোৰ কামৰ বাবে জনাজাত হ'ব বিচাৰো। যেতিয়া মই এটা কাহিনী লিখোঁ তেতিয়া মোৰ লিংগ মোৰ একমাত্ৰ পৰিচয় হ'ব নোৱাৰে কাৰণ এটা কাহিনীৰ কোনো লিংগ নাথাকে। মোৰ নাম 'ট্ৰান্সৱমেন' চিত্ৰনাট্যকাৰ উপমাৰ সৈতে উল্লেখ কৰাৰ যথেষ্ট কাৰণ আছে কাৰণ মই এগৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰৰ দৃশ্যমানতাৰ গুৰুত্ব বুজোঁ। আমাৰ সম্প্ৰদায়ৰ পৰা পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে প্ৰতিনিধিত্ব নাই যি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।"
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
স্মৃতিৰ পৰশ (চলচ্চিত্ৰ)
স্ম়তিৰ পৰশ (Smritir Parash) ১৯৫৬ত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া বোলছবি।বৰুৱা আৰ্ট প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত ছবিথন প্ৰযোজনা কৰে গৌৰী শংকৰ হিম্মৎসিংকাই আৰু পৰিচালনা কৰে নিপ বৰুৱাই। নিপ বৰুৱা পৰিচালিত এইখন প্ৰথম ছবি। এইখন ছবিতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে হিন্দীগীত আৰু সম্পূৰ্ণ বিহুগীত আৰু নাচ সংযোজন কৰা হৈছিল।
গীত
ছবিখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল ব্ৰজেন বৰুৱাই। সঙ্গীত পৰিচালক ৰুপে এয়া ব্ৰজেন বৰুৱাৰ প্ৰথম ছবি। গীত আছিল সাতটা; ইয়াৰে দুটা হিন্দী গীত। এয়াই আছিল অসমীয়া ছবিত প্ৰথম হিন্দী গীতৰ সংযোজন। সেই সময়ৰ হিন্দীগীতৰ জনপ্ৰিয়তা দেখি ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভঙ্গীৰে সঙ্গীত পৰিচালক ব্ৰজেন বৰুৱাই এনে ছবিখনত হিন্দীগীতৰ সংযোজন কৰিব পাৰে। ছবিখনৰ বহুকেইটা গীত তেতিয়া অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। অসমীয়া ছবিত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিহুনাচ দেখুওৱা হৈছিল ৰুণুমী ছবিত; কিন্তু এই নাচ দেখুওৱা হৈছিল অতি কম সময়ৰ বাবে। 'স্মৃতিৰ পৰশ'ত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সম্পূৰ্ণ এটা বিহুগীত আৰু নাচ সংযোজন কৰা হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৫৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ৰিদিপ দত্ত
ৰিদিপ দত্ত (Ridip Dutta) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী আছিল। ১৯৪৬ চনত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৮  চনৰ ২৬ অক্টোবৰত দত্তৰ দেহাৱসান ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
ভুৱা বাতৰি
ভুৱা বাতৰি (fake news) হ’ল খবৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰা ভুৱা বা বিভ্ৰান্তিকৰ তথ্য। ভুৱা বাতৰিৰ লক্ষ্য প্ৰায়ে কোনো ব্যক্তি বা সত্তাৰ সুনাম ক্ষতি কৰা, বা বিজ্ঞাপনৰ ৰাজহৰ জৰিয়তে ধন ঘটা। "ভুৱা বাতৰি" শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৯০ চনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যেতিয়া বাতৰি কাকতত চাঞ্চল্যকৰ বাতৰি প্ৰকাশ পোৱা গৈছিল।  তথাপিও এই শব্দটোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা নাই আৰু যিকোনো ধৰণৰ ভুৱা তথ্যৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াক ব্যাপকভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। হাই-প্ৰফাইল মানুহেও ইয়াৰ প্ৰতিকূল যিকোনো বাতৰিত আবেদন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। তদুপৰি, মিছা তথ্যৰ লগত ক্ষতিকাৰক উদ্দেশ্যেৰে ভুৱা তথ্য প্ৰচাৰ কৰাটো জড়িত হৈ থাকে আৰু ইয়াক কেতিয়াবা শত্ৰুতাপূৰ্ণ বিদেশী অভিনেতাসকলে সৃষ্টি আৰু প্ৰচাৰ কৰে, বিশেষকৈ নিৰ্বাচনৰ সময়ত। কিছুমান সংজ্ঞাত ভুৱা বাতৰিত প্ৰকৃত বুলি ভুল ব্যাখ্যা কৰা ব্যংগমূলক প্ৰবন্ধ আৰু লিখনিত সমৰ্থিত নোহোৱা চাঞ্চল্যবাদী বা ক্লিকবেটৰ শিৰোনাম ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰবন্ধ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ভুৱা বাতৰি শব্দটোৰ লগত জড়িত হৈ থকা এই ধৰণৰ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে গৱেষকসকলে তথ্য বিকাৰক (Information Disorder) অধিক নিৰপেক্ষ আৰু তথ্যসমৃদ্ধ শব্দ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰৱণতা দেখুৱাইছে৷
ভুৱা বাতৰিয়ে প্ৰকৃত বাতৰিৰ লগত প্ৰতিযোগিতা কৰি ইয়াৰ প্ৰভাৱ কম কৰিব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, বাজফিডৰ এটা বিশ্লেষণত দেখা গৈছে যে ২০১৬ চনৰ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ বিষয়ে শীৰ্ষ ভুৱা বাতৰিবোৰে প্ৰধান সংবাদ মাধ্যমৰ শীৰ্ষ বাতৰিতকৈ ফেচবুকত অধিক এংগেজমেণ্ট লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বিশেষকৈ গুৰুতৰ সংবাদ মাধ্যমৰ কভাৰেজৰ ওপৰত থকা আস্থাক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰাৰ সম্ভাৱনাও আছে। এই শব্দটো কেতিয়াবা বিশ্বাসযোগ্য বাতৰিৰ ওপৰত সন্দেহৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে আৰু আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পে নিজৰ বিষয়ে যিকোনো নেতিবাচক প্ৰেছ কভাৰেজক বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি এই শব্দটো জনপ্ৰিয় কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰিছে। ট্ৰাম্পৰ অপব্যৱহাৰৰ বাবেই ইয়াক ক্ৰমান্বয়ে সমালোচনা কৰা হৈছে৷ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে এই শব্দটো এৰাই চলাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে, কিয়নো ই “অসুবিধাজনকভাৱে সংজ্ঞায়িত” আৰু “প্ৰকৃত ভুলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিদেশী হস্তক্ষেপলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ ভুৱা তথ্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়”।
ভুৱা বাতৰিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ একাধিক কৌশল বৰ্তমান সক্ৰিয়ভাৱে গৱেষণা কৰা হৈছে। কিছুমান স্বৈৰাচাৰী আৰু গণতান্ত্ৰিক দেশৰ ৰাজনীতিবিদসকলে ছ’চিয়েল মিডিয়া আৰু ৱেব চাৰ্চ ইঞ্জিনৰ বিভিন্ন ৰূপত ফলপ্ৰসূ আত্মনিয়ন্ত্ৰণ আৰু আইনীভাৱে বলবৎ কৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ দাবী জনাইছে।
ব্যক্তিগত পৰিসৰত, ভুৱা আখ্যানৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে সন্মুখীন হোৱাৰ ক্ষমতা, লগতে তথ্য ভাগ-বতৰা কৰাৰ সময়ত যত্ন লোৱাৰ ক্ষমতাই ভুৱা তথ্যৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ হ্ৰাস কৰিব পাৰে৷ অৱশ্যে লক্ষ্য কৰা হৈছে যে ই নিশ্চিতকৰণ পক্ষপাতিত্ব, প্ৰেৰিত যুক্তি আৰু অন্যান্য কাৰকৰ প্ৰভাৱৰ প্ৰতি দুৰ্বল জ্ঞানমূলক পক্ষপাতিত্ব যিয়ে যুক্তিক গুৰুতৰভাৱে বিকৃত কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ অকাৰ্যকৰী আৰু মেৰুকৃত সমাজত। ব্যক্তিসকলক অবাঞ্চিত আখ্যানৰ প্ৰতি প্ৰতিৰোধী কৰি তোলাৰ পদ্ধতি হিচাপে ইনকুলেচন তত্ত্ব প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে।
ভুৱা বাতৰিৰ প্ৰকাৰসমূহ
ফাৰ্ষ্ট ড্ৰাফ্ট নিউজৰ ক্লেয়াৰ ৱাৰ্ডলে প্ৰাথমিক তথ্যত সাত ধৰণৰ ভুৱা বাতৰি চিনাক্ত কৰিছে:
চিনাক্তকৰণ
এটা একাডেমিক লাইব্ৰেৰী গাইডৰ মতে, ভুৱা বাতৰিৰ কেইবাটাও নিৰ্দিষ্ট দিশে ইয়াক চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে আৰু এইদৰে অযথা প্ৰভাৱিত হোৱাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে।[64] ইয়াৰ ভিতৰত আছে: ক্লিকবেট, অপপ্ৰচাৰ, ব্যংগ/প্যাৰ’ডি, লেতেৰা সাংবাদিকতা, বিভ্ৰান্তিকৰ শিৰোনাম, হেতালি খেলা, উৰাবাতৰি মিশ্ৰিত, ভুল তথ্য, সংবাদ মাধ্যমৰ পক্ষপাতিত্ব, দৰ্শকৰ পক্ষপাতিত্ব, আৰু কন্টেন্ট ফাৰ্ম৷
পুথিভঁৰাল সংঘ আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা (IFLA)সোঁফালে ছবিত দেখুওৱাৰ দৰে এটা সাৰাংশ প্ৰকাশ কৰি মানুহক ভুৱা বাতৰি চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিছে।[65] ইয়াৰ মূল কথাবোৰ হ’ল-
লগতে চাওক
ভাৰতৰ ভুৱা বাতৰি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সাংবাদিকতা