cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সাম্যবাদী সমাজ
অৰ্থনীতি
কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ মতে সমাজবাদী সমাজৰপৰা সাম্যবাদী সমাজলৈ গতি কৰিব পাৰি। সমজুৱাকৈ চালিত উৎপাদন প্ৰণালীৰ সমাজখনে প্ৰযুক্তিৰ উন্নতি সাধন কৰি অধিকতকৈ অধিক কাৰ্য স্বচালিত কৰি অধিকতকৈ অধিক উৎপাদিত সামগ্ৰী মুক্তভাৱে বিতৰণ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে আৰু ই এক সম্পূৰণ সাম্যবাদী সমাজ গঢ়াৰ দিশত অগ্ৰসৰ হ'ব।
অধিক পঢ়ক
শ্ৰেণী:সাম্যবাদ
চালভাড' ডালি
চালভাড' ডমিনিক ফেলিপ জেচিন্ত ডালি ই ডমিনিচ, মাৰ্কুচ দে পিউবল (১১ মে', ১৯০৪ – ২৩ জানুৱাৰী, ১৯৮৯), বা অধিক জনাজাত চালভাড' ডালি, আছিল ফিগুৱেৰেচত জন্মলাভ কৰা এজন প্ৰখ্যাত স্পেনীয় কাটালান চিত্ৰশিল্পী।
পদ্মধৰ চলিহা
জন্ম আৰু শিক্ষা
ইয়াৰ পাছত তেখেতে ১৯১০ চনত কটন কলেজৰপৰা আই.এ. আৰু ১৯১২ চনত কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰপৰা ইংৰাজীত সন্মান সহ বি.এ. পাছ কৰে। ১৯১২ চনতে গুৱাহাটীৰ আৰ্ল ল কলেজৰপৰা বি.এল. উপাধি লাভ কৰে। কটন কলেজৰপৰাই ১৯১৬ চনত ইংৰাজী বিষয়ত এম.এ. পাছ কৰে।
চালভাড' ডালি
ডালি কৌশলগত নক্সাত পাৰ্গত আছিল। তেখেত চাৰিয়েলিজম বা অধিবাস্তৱবাদী ধাৰাৰ অদ্ভুত অথচ চকুতলগা চিত্ৰসমূহৰ বাবে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ৰেঁনেচা যুগৰ শিল্পীসকলৰ প্ৰভাৱ তেখেতৰ চিত্ৰত পৰা বুলিও কোৱা হয় । তেখেতৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট কৰ্ম, দা পাৰ্চিচ্‌টেন্স অৱ মেম'ৰী ১৯৩১ চনত সমাপ্ত হয়। তাৰ উপৰিও তেখেতৰ চলচ্চিত্ৰ, ভাস্কৰ্য আৰু আলোকচিত্ৰ গ্ৰহণতো দখল আছিল যাক বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত আন আন বহুতো শিল্পীৰ লগত ফুটাই তুলিছিল।
পদ্মধৰ চলিহা
কৰ্মজীৱন
পদ্মধৰ চলিহাই প্ৰথমে শিৱসাগৰত ওকালতি কৰি কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯২৩ চনত তেখেত ডিব্ৰুগড়লৈ যায় আৰু তাতে ওকালতি আৰম্ভ কৰে। ১৯২৯ চনত শিৱসাগৰলৈ ঘূৰি আহি অধিবক্তা ৰূপে ১৯৪৪ চন পৰ্যন্ত কৰ্মব্যস্ত হৈ থাকে। ইয়াৰ পাছত ১৯৪৭ চনত শিৱসাগৰ কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু এই কলেজৰে প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপে বাৰ বছৰ কাল কৰ্মৰত হৈ থাকি অৱসৰ লয়। মাজতে ১৯৪৫-৪৬ চনত তেখেতে গুৱাহাটী আৰু শিৱসাগৰত অস্থায়ী ই.এ.চি. হিচাপে চাকৰি কৰিছিল।
চালভাড' ডালি
ডালিৰ কল্পনাশক্তি আছিল প্ৰচুৰ, লগতে আচহুৱা আচৰণৰ প্ৰতি তেখেতৰ অহেতুক প্ৰীতি আছিল। অপ্ৰকৃতিস্থ ব্যৱহাৰ আৰু মনোযোগ আকৰ্ষণৰ বাবে কৰা ৰাজহুৱা কাম-কাজ কিছুমানে মাজে-সময়ে তেখেতৰ চিত্ৰশিল্পতকৈ অধিক প্ৰচাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেখেত অনুৰাগী আৰু সমালোচকসকলৰ অপ্ৰিয়ভাজন হৈছিল ।
উল্লেখযোগ্য যে এইগৰাকী চিত্ৰকৰৰ 'The Persistence of Memory' নামৰ ছবিখনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ অসমৰ সংগীতৰ কিম্বদন্তি ভূপেন হাজৰিকাই তেওঁৰ 'জীৱন ঘড়ীৰ প্ৰতিটো পল যেন গলি গলি গ'ল....' শীৰ্ষক গীতটি ৰচনা কৰিছিল।
পদ্মধৰ চলিহা
কৰ্মজীৱন
১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল আৰু কাৰাবাস খাটিছিল। দেশপ্ৰেমমূলক গীত, কবিতা লিখি এই আন্দোলনত অংশ ল'বলৈ ৰাইজক আহ্বান কৰিছিল। ছাত্ৰাৱস্থাৰপৰাই সামাজিক কাম-কাজত আগভাগ লোৱা পদ্মধৰ চলিহা অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ প্ৰথম সম্পাদক আছিল (১৯১৭)।
চালভাড' ডালি
জীৱন
১৯০৪ চনৰ ১১ মেত স্পেইনত চালভাড' ডালিৰ জন্ম হয়। ডালিয়ে শৈশৱতে চিত্ৰশিল্প অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়। ১৯১৯ চনত ডালিৰ চিত্ৰসমূহৰ প্ৰথমখন ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনী হয়। ডালিৰ ১৬ বছৰ বয়সত ১৯২১ চনত মাকৰ মৃত্যু হয়। এই ঘটনাই ডালিৰ জীৱনত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়। ১০২২ চনত ডালিয়ে মাদ্ৰিদলৈ গৈ 'Real Academia de Bellas Artes de San Fernando'ত অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়। এই কালছোৱাত ডালিৰ জীৱনত নানাধৰণৰ সংঘাতে দেখা দিয়ে। কিন্তু ইয়াৰ লগে লগে চিত্ৰশিল্পৰ সাধনায়ো পূৰ্ণাংগ ৰূপ পাবলৈ সক্ষম হয়। এই সময়ছোৱাতে ডালিয়ে পেৰিছত পাবলো পিকাছোৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু পৰৰ্ৱত্তীকালৰ চিত্ৰসমূহত ইয়াৰ প্ৰভুত প্ৰভাৱ পৰা দেখা যায়।
১৯৪৯ চনত ডালি স্পেইনলৈ যায় আৰু জীৱনৰ বাকী কালছোৱা তাতে কটায়। ১৯৮০ চনত ডালিৰ স্বাস্থ্যৰ গুৰুতৰভাৱে অৱনতি ঘটে। ১৯৮২ চনৰ জুন মাহৰ ১০ তাৰিখে ৮৭ বছৰ বয়সত ডালিৰ পত্নী গালাৰ মৃত্যু হয়। গালাৰ মৃত্যুয়ে ডালিৰো জীয়াই থকাৰ স্পৃহা কমাই আনে। ইয়াৰে ফলস্বৰূপে ডালিয়ে আত্মহত্যাৰো চেষ্টা কৰা বুলি জনা যায়।
পদ্মধৰ চলিহা
সাহিত্যিক জীৱন
ছাত্ৰৱস্থাৰপৰাই পদ্মধৰ চলিহাই লিখা-মেলা আৰম্ভ কৰিছিল। তেখেতৰ ৰচিত প্ৰথম পুথি ফুলনি প্ৰকাশ পাইছিল ১৯১৫ চনত। কবিতাৰ উপৰিও গীত আৰু নাটক লিখিছিল। উইলিয়াম ছেক্‌ছপীয়েৰৰ ৰোমিঅ'-জুলিয়েট নাটৰ অসমীয়া ভাঙনি কৰিছিল। আলোচনাত্মক পুথি ৰচনা কৰিছিল। ১৯৩৪ চনত মঙ্গলদৈত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ সংগীত শাখাৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত তিনিচুকীয়াত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ মূল অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল।
চালভাড' ডালি
জীৱন
১৯৮৯ চনৰ ২৩ জানুৱাৰীত হৃদযন্ত্ৰ বিকল হৈ ডালিৰ ৮৪ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্পেইনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
পদ্মধৰ চলিহা
সাহিত্যিক জীৱন
১৯২৮-২৯ সময়চোৱাত সিংহদত্ত দেৱ অধিকাৰীৰ সহযোগত এখনি পষেকীয়া আলোচনী উলিয়াইছিল। আলোচনীখনৰ নাম আছিল 'অৰ্ঘ্য'। 'সাদিনীয়া অসম' কাকতৰ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল ১৯৩১-৩৪ কালচোৱাত। বাঁহী আলোচনীৰ সহকাৰী সম্পাদক দায়িত্বও বহন কৰিছিল।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
আবেল বঁটা
গণিতজ্ঞ নীলছ্ হেনৰিক্ এবেলৰ সোঁৱৰণীত নৰৱেজিয়ান অকাদেমি অৱ ছায়েঞ্চ এণ্ড লেটাৰ্ছ (NASL)-এ ২০০৩ চনৰ পৰা প্ৰতিবছৰে আবেল বঁটা (Abel Prize) নামৰ এক বঁটা গণিতৰ জগতখনলৈ অসামান্য বৰঙনি আগবঢ়োৱা এক বা ততোধিক গণিতজ্ঞক প্ৰদান কৰি আহিছে।
বুৰঞ্জী
২০০২ চনৰ পহিলা জানুৱাৰীত আবেলৰ সোঁৱৰণত 'নীলছ হেনৰিক আবেল পুঁজি’ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই পুঁজিৰ পৰাই প্ৰতিবছৰে নৰৱেজিয়ান অকাদেমি অৱ ছায়েঞ্চ এণ্ড লেটাছ-এ আবেল বঁটা প্ৰদান কৰে। বৰ্তমান সময়ত এই বঁটাৰ মূল্য ৬ নিযুত নৰৱেইজিয়ান ক্ৰনাৰ, প্ৰায় ৭,৫০,০০০ ইউৰো।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতৰ বঁটা শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ‎
নামবৰ-দৈগ্ৰুং অভয়াৰণ্য
নামবৰ-দৈগ্ৰুং অভয়াৰণ্য (Nambor - Doigrung Wildlife Sanctuary) অসমৰ গোলাঘাট জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য৷ ই গৰমপানী অভয়াৰণ্য তথা নামবৰ অভয়াৰণ্যৰ লগত ২০০৩ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত কাজিৰঙা-কাৰ্বি আংলং হস্তী প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
ইতিহাস
এই অঞ্চলটোক ২০০৩ চনত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়৷
ভৌগোলিক বিৱৰণ
নামবৰ-দৈগ্ৰুং অভয়াৰণ্যৰ মাটিকালি প্ৰায় ৯৭.১৫ কিলোমিটাৰ৷ ই গোলাঘাট চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত৷
উদ্ভিদকুল
নামবৰ-দৈগ্ৰুং অভয়াৰণ্যৰ বনাঞ্চল প্ৰধানত: ক্ৰান্তীয় অৰ্ধ চিৰসেউজীয়া যদিও কিছুপৰিমাণে চিৰসেউজীয়া তথা জলাহ ভূমিও দেখা যায়৷ ইয়াৰ উদ্ভিদসমূহৰ ভিতৰত ভেলু, গমাৰি, আজাৰ, নাহৰ, উৰিয়াম, পমা, বনচোম আদিয়ে প্ৰধান৷ তাৰোপৰি ইয়াত কিছুমান আপুৰুগীয়া অৰ্কিডৰ প্ৰজাতিও দেখা পোৱা যায়৷
জীৱ-জন্তু
অভয়াৰণ্যখনত হাতী, বনৰীয়া গাহৰি, মেচেকা, লাজুকী বান্দৰ, মলুৱা বান্দৰ, হলৌ বান্দৰ, গাহৰি নেজীয়া বান্দৰ, নাহৰফুটুকী বাঘ, সুগৰী পহু, শৰ পহু, মেথোন আদিৰ উপৰি কাছ, গুই, অজগৰ, নেউল আদিও পােৱা যায়।
প্ৰাণীকুল
অভয়াৰণ্যখন চৰাইৰ বাবেও বিখ্যাত। দেওহাঁহ, হাড়গিলা, ৰাজধনেশ, মইনা, ভীমৰাজ, বাঢ়ৈটোকা, হুদু, পৰঘুমা, হাইঠা, মাটিকপৌ, শিলকপৌ, বনকুকুৰা, ডৰিক, শেন, মৌ-খাপ আদি বিভিন্ন চৰাইৰে অভয়াৰণ্যখন সমৃদ্ধ। হেপা, হাতী,অসমীয়া বান্দৰ,টুপীমূৰীয়া বান্দৰ,দল-হৰিণা,নাহৰফুটুকী বাঘ,বনৰৌ,শিয়াল,শৰপহু,সুগৰী পহু,সেন্দুৰী বান্দৰ,হলৌ বান্দৰ,বাদুলি,মলুৱা বান্দৰ,লাজুকী বান্দৰ,খটীয়া পহু আদি৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড
গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড (Greeting card) শুভেচ্ছা, অভিনন্দন, অভিবাদন আদি জনাই প্ৰেৰণ কৰা শুভেচ্ছা পত্ৰ। অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই বিভিন্ন উপহাৰৰ মাধ্যমেৰে শুভেচ্ছা জনোৱাৰ নিয়ম মানৱ সমাজত প্ৰচলিত হৈ আছে। প্ৰাচীন কালত (এতিয়াও) ফুলৰ থোপা, কাৰু-কাৰ্য খোদিত কাঠৰ টুকুৰা, জলফাইৰ ডালেৰে নিৰ্মিত সুন্দৰ সামগ্ৰী, সুগন্ধিৰ বটল, সোণপানী চৰোৱা পাত্ৰ আদিক শুভেচ্ছা আদান-প্ৰদানৰ সামগ্ৰীৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মিছৰ দেশৰ মানুহে সুগন্ধি বটল, সুগন্ধিতেল সনা কাপোৰ, খাদ্য আদিৰ টোপোলাত "Au Abnab" (All Good Luck), অৰ্থাৎ "সমস্ত শুভেচ্ছাৰে" কথাষাৰ বন্ধু-বান্ধবী, আত্মীয়-স্বজনলৈ শুভেচ্ছা জনাই লিখিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব যুগৰ ৰোমত নৱবৰ্ষৰ দিনটোত আপোনজনক শুভেচ্ছাবাণী লিখা, তাম বা আন ধাতুৰ মসৃণ মোহৰ নতুবা ঘৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা তেলৰ চাকি আদি উপহাৰ দিয়াৰ নিয়ম আছিল। সেই উপহাৰবোৰত "Anno Novo Faustum"(নতুন বছৰ সুখৰ আৰু সমৃদ্ধিৰ হওঁক) বুলি লিখি দিছিল। ইউৰোপৰ কোনো কোনো দেশত খ্ৰীষ্টীয় বৰ্ষৰ আৰম্ভণিৰ পৰা কাৰুকাৰ্য খচিত কিছুমান ৰং-বিৰঙৰ কাঠৰদ্বাৰা শুভেচ্ছা জনাইছিল। চীনা সকলৰ মাজত আজিকালিৰদৰে গ্ৰীটিংছ কাৰ্ডৰ প্ৰচলন আছিল বুলি জনা যায়। চীনৰ জাতীয় সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত তথ্যৰ পৰা ইয়াৰ উমান পোৱা যায়। ষষ্ঠ শতিকাৰ মিচৰীয় কবৰতো মৃতকৰ ব্যক্তিগত গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। চতুৰ্দশ শতিকাত ফ্ৰান্স, জাপান আদি দেশত কোনো বিশেষ অনুষ্ঠানত কাঠত খোদিত কৰি শুভেচ্ছা বা ওলগবাণী জনোৱা হৈছিল। কিন্তু তাৰো আগতে দ্বাদশ শতিকাতে ভাৰতত কোনো বিশেষ আড়ম্বৰপূৰ্ণ অনুষ্ঠান উপলক্ষে শুভেচ্ছামূলক ঘোষণা তামৰ ফলিত লিপিবদ্ধ কৰি দিয়াৰ প্ৰথা প্ৰচলিত আছিল। সেই ঐতিহ্যকে অনুকৰণ কৰি আজিও ভাৰতত মুক্তি যুজাঁৰু, সন্মানীয় ব্যক্তি আদিক তাম্ৰ ফলি- প্ৰশস্তি পত্ৰ আদি প্ৰদান কৰা হয়। খ্ৰীষ্টীয় নৱম-দশম শতিকাতো ভাৰতত প্ৰেমিক প্ৰেমিকাই শুভেচ্ছা পত্ৰ বা গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড প্ৰেৰণ কৰা কথা জনা যায় । সেই সময়ৰ কবি ৰাজশেখৰৰ " কৰ্পূৰ মঞ্জৰী" ত এই কথাৰ উল্লেখ আছে।
ইতিহাস
আধুনিক গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড ৰ জন্মদাতা বুলি ইংলেণ্ডৰ যোছেফ চি হৰ্চলি (Joseph C Horshley ) নামৰ লোকজনকে কোৱা হয়। ১৮৪৩ চনত যোচেফে তেওঁৰ প্ৰিয়বন্ধু ছাৰ হেনৰী ক'ললৈ (১৮০৮-১৮৮২) বৰদিনৰ শুভেচ্ছা জনাবলৈ আঁকি দিয়া কাৰ্ডখনকে আধুনিক গ্ৰীটিংছ কাৰ্ডৰ প্ৰথম বুলি আখ্যা দিয়া হয় । ৫.৫ ইঞ্চি দৈৰ্ঘ্যৰ আৰু ৩.৫ ইঞ্চি প্ৰস্থৰ এই গ্ৰীটিংছ কাৰ্ডখনত লিখা আছিল " A Merry Christmass and A Happy New Year ". প্ৰথম মহাসমৰৰ (১৯১৪-১৯১৮) সময়ৰ পৰা গ্ৰীটিংছ কাৰ্ডৰ ব্যৱহাৰ দ্ৰুতগতিত আৰম্ভ হয়। তাৰ মূখ্য কাৰণ হ'ল সৈনিক সকলে ঘৰৰ পৰা দূৰৈত অজান দেশ, অজান ঠাইত যুদ্ধত লিপ্ত থাকিবলগীয়া হৈছিল। সেয়েহে বৰদিন, নতুন বছৰ আদিত সৈনিকসকলে ঘৰৰ মানুহ, আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধবীক সুৱঁৰি আৰু তেওঁলোকলৈ মৰম-শুভেচ্ছা গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড যোগে পঠিয়াবলৈ লয়। দ্বিতীয় মহাসমৰে (১৯৩৯-১৯৪৫) এই পৰম্পৰা বহুগুণে বঢ়াই তোলে। ফলত সমগ্ৰ বিশ্বতে গ্ৰীটিংছ কাৰ্ড অধিক জনপ্ৰিয় হ'বলৈ ধৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কলা
ইজিপ্ত
ইজিপ্ত বা মিছৰ (আৰবী ভাষাত: مصر মিস্ব্‌ৰ্, কথিত ইজিপ্তীয় আৰবী مصر মাস্ব্‌ৰ্, ইংৰাজী ভাষাত: Egypt), চৰকাৰী নাম ইজিপ্ত আৰব প্ৰজাতন্ত্ৰ, উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ এখন প্ৰাচীন ৰাষ্ট্ৰ। দেশখনৰ বেছি ভাগ অংশ আফ্ৰিকাত অৱস্থিত। ইয়াৰ একেবাৰে পূৰ্বৰ অংশটো চিনাই উপদ্বীপ। চিনাই উপদ্বীপ আফ্ৰিকা মহাদেশৰ মধ্য স্থলসেতুৰ দৰে কাম কৰে। ইজিপ্তৰ অধিকাংশ এলেকা মৰুময়। নীল নদীয়ে দেশখনক দুটা অসমান অংশত ভাগ কৰিছে। নীল নদীৰ উপত্যকা আৰু ব-দ্বীপ অঞ্চলতেই ইজিপ্তৰ বেছি ভাগ মানুহ বাস কৰে। কাইৰো দেশৰ এখন ডাঙৰ চহৰ আৰু ৰাজধানী।
নামকৰণ
ইংৰাজী শব্দ Egypt গ্ৰীক ভাষা, ফৰাচী ভাষা, ইংৰাজী ভাষা আৰু আৰবী ভাষাৰ মিশ্ৰণৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হৈছে আৰু মিছৰ শব্দটো আৰবী ভাষাৰ পৰা আহিছে।
ভূগোল আৰু জলবায়ু
ইজিপ্তৰ অধিকাংশ অঞ্চলেই মৰুভূমি কিন্তু নীল নদী বৈ যোৱাৰ ফলত উপত্যকা অঞ্চলটো যথেষ্ট উৰ্বৰা। সেই বাবে নীল নদীক ইজিপ্তবাসীৰ প্ৰাণ প্ৰৱাহস্বৰূপে জনা যায়। এই উপত্যকা অঞ্চল প্ৰায় ১৬ কিঃমিঃ বহল। ইজিপ্তৰ এই উপত্যকা আৰু ব-দ্বীপ অঞ্চলটোৰ আয়তন ৩১,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ইয়াৰ উৰ্বৰা অঞ্চলটো দুভাগত বিভক্ত- ১) নীল উপত্যকা আৰু ২) নীল ব-দ্বীপ। ইজিপ্তত পৃথিৱী বিখ্যাত ছুৱেজ খালটো অৱস্থিত। এই খালৰ দ্বাৰা ভূমধ্য সাগৰ আৰু লোহিত সাগৰক সংযোগ কৰা হৈছে। ১৯৫৬ চনৰ পূৰ্বে ব্ৰিটিছ আৰু ফৰাচী কোম্পানীসমূহৰ হাতত আছিল। ১৯৫৬ চনত ইজিপ্ত চৰকাৰে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পোখালি (দেশ) শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ * শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
নিয়মীয়া বাৰ্তা
নিয়মীয়া বাৰ্তা এখন অসমীয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত। ২০১১ চনৰ ৪ মাৰ্চত বাতৰিকাকখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় । কাকতখনৰ বৰ্তমান মুখ্য সম্পাদক হোমেন বৰগোহাঞি আৰু সম্পাদক নৰেশ কলিতা। বাতৰি কাকতখনৰ চাৰিটা সংস্কৰণ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰু গোৱালপাৰাৰ পৰা একেসময়তে প্ৰকাশ পায়।
প্ৰকাশ
নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ প্ৰকাশক হৈছে প্ৰাইড ইষ্ট এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেড। এই কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ।
কাৰ্যালয়
বাতৰি কাকত খনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ খ্ৰীষ্টানবস্তিৰ নিউজ লাইভ বিল্ডিঙত অৱস্থিত। ইয়াৰোপৰি দুটা শাখা কাৰ্যালয় যোৰহাট আৰু ডিব্ৰুগড়ত আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
আলিছা চিনাই
আলিছা চিনাই (Alisha Chinai; জন্ম: ১৮ মাৰ্চ ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় পপ গায়িকা, যি তেওঁৰ ইণ্ডি-পপ এলবামৰ লগতে হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য গায়কীৰ বাবেও পৰিচিত। ১৯৮৫ চনত যাদু এলবামৰ জৰিয়তে তেওঁৰ গায়কী জীৱন আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৯০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ইণ্ডি-পপৰ ৰাণী অভিধা অৰ্জন কৰে। নব্বৈৰ দশকৰ সময়ছোৱাত অনু মালিক আৰু বিদ্দুৰ প্ৰযোজনাত তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত গীতসমূহ সৃষ্টি হৈছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত তথা জনপ্ৰিয় গীতটো হৈছে মেড ইন ইণ্ডিয়া।
কৰ্মজীৱন
চিনাইৰ প্ৰাৰম্ভিক এলবামসমূহৰ ভিতৰত আছে যাদু, বেবীড’ল, ''আহ... আলিছা, মেডোনা, কামসূত্ৰ, আলিছা – মেডোনা অফ ইণ্ডিয়া আৰু “মেড ইন ইণ্ডিয়া”। আলিছাক হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল প্ৰবীণ সংগীত পৰিচালক তথা সুৰকাৰ বাপ্পী লাহিৰীয়ে। আশীৰ দশকত এডভেঞ্চাৰছ অৱ টাৰ্জান, ডান্স ডান্স, কমাণ্ডো, গুৰু, লাভ লাভ লাভ আদি বহু ছবিত দুয়ো একেলগে বহুতো হিট ডিস্কো গীতৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সাংগীতিক জীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ কৰিশ্মা কাপুৰ, স্মিতা পাটিল, মন্দাকিনী, শ্ৰীদেৱী, জুহি চাওলা, মাধুৰী দীক্ষিত, দিব্যা ভাৰতী আদি শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰীৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠ দিছিল। ১৯৮৫ চনত আলিছাই ৰেমো ফাৰ্নাণ্ডেছৰ সৈতে কোংকণী ভাষাত ওল্ড গোৱান গোল্ড এলবামৰ বাবে দুটা গীত গায়। আনন্দ–মিলিন্দৰ সুৰত পংকুজ পৰাশৰৰ ছবি জালৱাৰ (১৯৮৭) বাবেও তেওঁ এটা গীত ৰেকৰ্ডিং কৰে। আশীৰ দশকৰ ভিতৰত তেওঁৰ অন্যতম হিট গীত আছিল “কাঁটে নেহী কাটথে” (মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া)। এই গীতটো তেওঁ ১৯৮৭ চনত কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে লক্ষ্মীকান্ত–প্যাৰেলালৰ সংগীত পৰিচালনাত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ আন এটা সফল গীত আছিল ত্ৰিদেৱ'' ছবিৰ “ৰাত ভৰ জাম ছে”, যিটো গীতত কল্যাণজী-আনন্দজী আৰু বিজু শ্বাহে সংগীত দিছিল।
বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা
thumb|upright|right|[[সত্যেন্দ্ৰনাথ বসু বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যাৰ সহঃ উদ্ভাৱক]] thumb|upright|right|[[এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যাৰ সহঃ উদ্ভাৱক (১৯২১ চন)]] পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান বা পৰিসাংখ্যিক বল বিজ্ঞানত বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা বা "B–E পৰিসংখ্যা"ই তাপীয় সাম্য অৱস্থাত একে আৰু পৰষ্পৰৰ পৰা পৃথক বুলি দেখুৱাব নোৱৰা ব'ছন কণাৰ বিভিন্ন শক্তি স্তৰত পৰিসাংখ্যিক বিতৰণ নিৰ্ণয় কৰে।
আলিছা চিনাই
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা
মূল কথা
ফাৰ্মি-ডিৰাক পৰিসংখ্যা বা বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা কেৱল তেতিয়াহে ব্যৱহাৰ হয় যেতিয়া কোৱাণ্টাম প্ৰভাৱৰ পৰিমাণ বেছি হয় আৰু অধ্যয়ণ কৰিব লগা কণাসমূহ একে আৰু পৰষ্পৰৰ পৰা পৃথক বুলি দেখুৱাব নোৱৰা হয়। যদি কণাসমূহে ”N/V ≥ nq সূত্ৰ মানি চলে তেতিয়া আমি কোৱাণ্টাম প্ৰভাৱ দেখা পাওঁ। ইয়াত ”nq হৈছে কোৱাণ্টাম ঘনত্ব (quantum concentration) যাৰ বাবে দুটা কণাৰ মাজৰ দূৰত্ব তাপীয় ডি ব্ৰগলি তৰংগদৈৰ্ঘৰ সমান, যাতে কণাসমূহৰ তৰংগ ফলনসমূহে ইটোৱে সিটোক স্পৰ্শ কৰে কিন্তু ওপৰা ওপৰি নহয়। ফাৰ্মি-ডিৰাক পৰিসংখ্যা পাউলিৰ নিষেধ নীতি মানি চলা ফাৰ্মিয়ন আৰু বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা ব'ছন ত প্ৰয়োগ হয়। যিহেতু কোৱান্টাম ঘনত্ব তাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল উচ্চ উষ্ণতাত সৰহ সখ্যক প্ৰণালীয়েই শ্বেত বামণৰ দৰে অতি ঘণত্ব বিশিষ্ট নোহোৱালৈকে ধ্ৰুপদী (মেক্সৱেল-ব’ল্টজমেন) সীমা মানি চলে। ফাৰ্মি-ডিৰাক পৰিসংখ্যা  আৰু বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা দুয়োবিধেই উচ্চ উষ্ণতা আৰু নিম্ন চাপত মেক্সৱেল-ব’ল্টজমেন পৰিসংখ্যালৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।
ব'ছন সমূহে ফাৰ্মিয়নৰ দৰে পাউলিৰ নিষেধ নীতি মানি নচলে: অৰ্থাত একেটা অৱস্থাতে একে সময়তে যিকোনো সংখ্যক কণা থাকিব পাৰে। সেইয়েহে অতি কম তাপমাত্ৰাত ব’ছনে ফাৰ্মিয়নতকৈ বেলেগ ব্যৱহাৰ কৰে; এই অৱস্থাত আমি সকলোবোৰ ব'ছন কণাক একেটা কম শক্তিৰ অৱস্থাত কেন্দ্ৰীভূত হোৱা দেখা পাওঁ, এই পৰিঘটনাক বসু-আইনষ্টাইন ঘণীভৱণ বোলা হয়। সত্যেন্দ্ৰ নাথ বোসে ১৯২৪ চনত ফ’টন কণাৰ বাবে বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা প্ৰথমে আগবঢ়ায়। পাছত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে  ১৯২৪-২৫ চনত পৰমাণুসমূহৰ বাবে ইয়াৰ সাধাৰণীকৃত ৰূপ আগবঢ়াই।
বসু-আইনষ্টাইন পৰিসংখ্যা মতে কোনো শক্তি স্তৰ ”i'' ত থাকিব লগা কণাৰ সংখ্যা
য’ত εi > μ আৰু ni হৈছে ”i স্তৰত থকা কণাৰ সংখ্যা, gi  হৈছে ”i শক্তি স্তৰৰ ডিজেনেৰেছি, εi  হৈছে ”i তম স্তৰৰ শক্তি, ”μ হৈছে ৰাসায়নিক বিভৱ, ”k হৈছে ব’ল্টজমেনৰ ধ্ৰুবক আৰু ”T হৈছে পৰম উষ্ণতা।
যদি, ওপৰৰ সূত্ৰৰ পৰা আমি ৰেলি-জিনৰ সূত্ৰ পাব পাৰো।
ইতিহাস
ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত তেজষ্ক্ৰিয়তা আৰু অতি বেঙুণীয়া তৰংগ দৈৰ্ঘত ৰে'লি-জিন সূত্ৰৰ অ-প্ৰযোজ্যতা (অতি বেঙুনীয়া প্ৰলয় বা আলট্ৰা ভায়লেট কেটাছট্ৰপি) বৰ্ণনা কৰোঁতে সত্যেন্দ্ৰনাথ বসুৱে তেওঁৰ ছাত্ৰসকলক বুজাব খুজিছিল যে তেতিয়াৰ প্ৰচলিত সূত্ৰসমূহ এই পৰিঘটনা ব্যাখ্যা কৰিবলৈ অক্ষম, কিয়নো এইবোৰে দেখুওৱা ফলসমূহ পৰীক্ষাত পোৱা ফলসমূহতকৈ ভিন্ন। অৱশ্যে বক্তব্যত বসুৱে আগবঢ়োৱা তেওঁৰ সূত্ৰই যদিও পৰীক্ষাত পোৱা তথ্যৰ সতে একে তথ্য দিছিল কিন্তু তেওঁ এই সূত্ৰত ভুল ধৰা পৰিছিল (পাছত তেওঁ প্ৰৱন্ধ "প্লাংকচ ল’ এণ্ড হাইপ’থেচিছ অৱ লাইট কোৱাণ্টা"ত তাৰ শুধৰণি প্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ কৰা ভুলটো আছিল, তেওঁ ধৰি লৈছিল যে দুটা মুদ্ৰা ওপৰলৈ দলিয়ালে দুটা "হে'ড" পোৱাৰ সম্ভাৱনা তিনি ভাগৰ এভাগ, সম্ভাৱিতা তত্বৰ সাধাৰণ জ্ঞান থকা সকলোৱে জানে যে এইটো আছিল ভুল। পিছে পৰীক্ষালব্ধ তথ্যৰ সৈতে একে তথ্য পোৱা বাবে বসুৱে প্ৰথম অৱস্থাত এইটো ভুল বুলি ভবা নাছিল। বসুৱেই প্ৰথম এই কথা কৈছিল যে হাইজেনবাৰ্গৰ অনিশ্চয়তা নীতি মানি চলা অণুবীক্ষণিক (অতি সুক্ষ্ম) কণা সমূহৰ বাবে মে'ক্সৱেল-ব’ল্টজমেন বিতৰণ সঠিক বিতৰণ প্ৰণালী নহয়। সেয়ে তেওঁ ফে'জ স্পে'চ(এনে এক অৱস্থান, য’ত কোনো এটা প্ৰণালীৰ সকলোবিলাক অৱস্থা বৰ্ণনা কৰিব পৰা যায়)ত কণাসমূহ পোৱাৰ সম্ভাৱিতাতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে, য’ত প্ৰতিখন এনে স্পে'চৰ আয়তন হয় h³, আৰু কণাৰ নিৰ্দিষ্ট স্থান আৰু নিৰ্দিষ্ট ভৰবেগৰ ধাৰণা বাদ দিয়ে।
সেইসময়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিখ্যাত আলোচনী সমূহে প্ৰথমে বসুৰ প্ৰৱন্ধটো প্ৰকাশ কৰিব বিচৰা নাছিল। বহুতো প্ৰকাশকে তেওঁৰ কৰ্মৰাজিক হাস্যকৰ বুলি কৈছিল। অৱশেষত তেওঁ প্ৰৱন্ধটো আইনষ্টাইনলৈ প্ৰেৰণ কৰে; আৰু আইনষ্টাইনে ততালিকে তেওঁৰ ধাৰণা শুদ্ধ বুলি মানি ল’লে আৰু অৱশেষত বসুৱে পাবলগীয়া সন্মান অৰ্জন কৰে; Zeitschrift für Physik আলোচনীত আইনষ্টাইনৰ প্ৰৱন্ধৰ সৈতে একেলগে বসুৰ প্ৰৱন্ধ প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰ আগতে বসুৱে আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সুত্ৰক জাৰ্মান ভাষাৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
এই ধাৰণাকে আইনষ্টাইনে কণাৰ পৰা পৰমাণুলৈ প্ৰসাৰিত কৰে যি পাছলৈ বসু-আইনষ্টাইন ঘণীভৱণৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াই। বসু-আইনষ্টাইন ঘণীভৱণ হৈছে  একে অৱস্থাতে ঘণীভূত হৈ থকা ব'ছন কণা (যিবিলাকৰ ঘূৰ্ণন অখণ্ড সংখ্যাৰ গুণিতক), ১৯৯৫ চনত পৰীক্ষাৰে ইয়াক দেখুওৱা হয়।
গাণিতিক বিশ্লেষণ
কেবাটাও শক্তি স্তৰক ধৰা হওক, আৰু এই বিভিন্ন স্তৰ সমূহক ৰে সূচিত কৰা হ’ল, ধৰা হ’ল প্ৰতিটো শক্তি স্তৰৰ শক্তি, প্ৰত্যেক স্তৰত থকা মুঠ কণাৰ সংখ্যা ,   আৰু প্ৰত্যেকটো স্তৰত থকা মুঠ উপ-স্তৰৰ সংখ্যা   লগতে ধৰা হওক এই সকলোবোৰ উপস্তৰৰ শক্তি সমান। কোনো মূখ্য স্তৰ ৰ বাবে ৰ মানক স্তৰটোৰ “ডিজেনেৰেচী” (degeneracy) বোলা হয়। এই উপ স্তৰ সমূহত যিকোনো সংখ্যক ব’ছন একেলগে থাকিব পাৰে।
ধৰা হওক টা কণাক মুঠ টা উপস্তৰত মুঠ<span id="w(n,g)"> ধৰণেৰে বিতৰণ কৰিব পাৰি। যিহেতু ব”ছন সমূহক পৰষ্পৰৰ পৰা পৃথক বুলি দেখুৱাব নোৱৰি গতিকে এটা উপস্তৰত টা কণাক মাত্ৰ এক প্ৰকাৰেহে বিতৰণ কৰিব পাৰি, , গতিকে টা কণাক দূটা উপস্তৰত মুঠ প্ৰকাৰে বিতৰণ কৰিব পৰা যাব। ইয়াক আমি তলত দিয়া ধৰণেৰে লিখিব পাৰো,
এনেকৈ আগবাঢ়ি গ’লে আমি দেখিম যে, <span id="w(n,g)"> এটা দ্বিঘাট চলক হে মাত্ৰ (তলৰ টোকা চাওক)
ঊদাহৰণস্বৰূপে তিনিটা স্তৰত দূটা কণাক বিতৰণ কৰিলে স্তৰ তিনিটাত কণাৰ সংখ্যা তলত দিয়া দৰে হ’ব পাৰে, ২০০, ১১০, ১০১, ০২০, ০১১, বা ০০২ গতিকে মুঠ ৬ অৰ্থাৎ 4!/(2!2!) প্ৰকাৰৰ বিতৰণ আমি পাব পাৰো । সকলোবোৰ মূখ্য স্তৰত থকা, সকলোবোৰ উপস্তৰৰ বাবে,
য’ত n_i \gg 1 বুলি ধৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰিসাংখ্যিক বল বিজ্ঞান
সৈনিক স্কুল, গোৱালপাৰা
সৈনিক স্কুল, গোৱালপাৰা (Sainik School, Goalpara) হৈছে অসমৰ এখন সামৰিক বিদ্যালয় । ১৯৬৪ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ  অধীনত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই বিদ্যালয়খন এখন আৱাসিক বিদ্যালয়।
ইয়াত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে পাঠদান দিয়া হয়। বিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ নামভৰ্তি ষষ্ঠ আৰু নৱম শ্ৰেণীত কৰা হয়। প্ৰত্যক শ্ৰেণীত প্ৰায় ৯০ জনকৈ ছাত্ৰ আছে। ইয়াত ছাত্ৰসকলক শাৰীৰিক তথা মানসিকভাৱে নেচনেল ডিফেঞ্চ একাডেমী । পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হয়। বৰ্তমানলৈকে ২০০ৰো অধিক ছাত্ৰয়ে এন.ডি.এ.ত ভৰ্তি হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰায় ৫০০ জন ছাত্ৰ CDSৰ দৰে পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ভাৰতীয় সামৰিক বাহিনীত ভৰ্তি হৈছে।
লক্ষ্য
বিদ্যালয়খনৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে :
প্ৰতিষ্ঠা
১৯৬১ চনত সেই সময়ৰ ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী ভি. কে. মেননে সৈনিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা উত্থাপন কৰে। প্ৰথমতে সমগ্ৰ ভাৰতত ১৮খন সৈনিক স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৬৪ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত এই বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়।
নামভৰ্তি
ইয়াত কেৱল ল’ৰাকহে নামভৰ্তি কৰোৱা হয়। ১০-১১ বছৰৰ ল’ৰাক ষষ্ঠ শ্ৰেণী আৰু ১৩-১৪ বয়সীয়া ল’ৰাক নৱম শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰা হয়। প্ৰতিবছৰে জানুৱাৰীৰ তৃতীয় সপ্তাহত নামভৰ্তিৰ বাবে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ৰ এটা লিখিত পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত নিৰ্বাচিত ছাত্ৰ সকলৰ সাক্ষাৎকাৰ আৰু শাৰীৰিক পৰীক্ষা লোৱা হয়। এই সকলো পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা ছাত্ৰক নামভৰ্তিৰ বাবে জুন মাহত মতা হয়। সাধাৰণতে প্ৰতিবছৰে জুলাইৰ ২ তাৰিখে ইয়াত নামভৰ্তি কৰা হয়।
চৌহদ
চৌহদৰ ভিতৰত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আছে।
শৈক্ষিক ভৱন
বিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক ভৱনটো দুটা ভাগত বিভক্ত: মূল ভৱন আৰু বিজ্ঞান শাখা। মূল ভৱনটো তিনি মহলীয়া। ইয়াতে বিদ্যালয়ৰ কাৰ্য্যালয় আৰু ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে শ্ৰেণীকোঠা সমূহ আছে। বিজ্ঞান শাখাৰ ভৱনটোত একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ শ্ৰেণীকোঠা সমূহ আছে। ইয়াতে বিজ্ঞান শাখাৰ বিভিন্ন প্ৰয়োগশালা সমূহ আছে।
আৱাস গৃহ
সৈনিক স্কুল, গোৱালপাৰাত ছাত্ৰ সকলৰ থাকিবৰ বাবে সাতটা আৱাস গৃহ আছে। ছাত্ৰ সকলক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে কণিষ্ঠ (Junior) আৰু জ্যেষ্ঠ (Senior)। ষষ্ঠৰ পৰা অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰক কণিষ্ঠ (Junior) আৰু দশমৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰক ছিনিয়ৰ (Senior) বুলি কোৱা হয়।
কাৰ্যালয়ৰ গঠন
প্ৰতিৰক্ষা বিভাগৰ তিনিজন বিষয়াই সৈনিক স্কুল পৰিচালনা কৰে। তেওঁলোক হৈছে: অধ্যক্ষ, প্ৰধান শিক্ষক আৰু পঞ্জীয়ক ।
কাৰ্যৱলী
বিদ্যালয়ৰ চৌহদত খেল-ধমালিৰ বাবে কেইবাখনো খেলপথাৰ আছে। ইয়াত ৫ খন ফুটবল ফিল্ড, ৮ খন বাস্কেটবল ক’ৰ্ট, ৬খন ভলীবল  ক’ৰ্ট, ২ খন ল’ন টেনিছ  ক’ৰ্ট, ২খন ক্ৰিকেট  খেলপথাৰ আৰু ৪খন হেণ্ডবল [ খেলপথাৰ আছে। ইয়াৰ উপৰিও ৮টা লেনযুক্ত ৪০০মিটাৰৰ এখন এথেলিটিকছ ট্ৰেক আছে। ইয়াতে হাই জাম্প, ট্ৰিপল জাম্প, লঙ জাম্প, ডিস্ক থ্ৰ’, শ্বটপুট থ্ৰ’, জেভলীন থ্ৰ’, প’ল ভল্ট ইত্যাদি খেলাৰ সুবিধা আছে। প্ৰত্যক বছৰে ডিচেম্বৰ মাহত ইয়াত বাৰ্ষিক খেল-ধেমালি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সকলো খেলৰ ফলাফল সমূহৰ পৰা এই প্ৰতিযোগিতাত বিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ আৱাসগৃহৰ নিৰ্বাচন কৰা হয়। Pt display.jpg প্ৰত্যেক বছৰে বিভিন্ন খেল-ধেমালিৰ ইয়াত আয়োজন কৰা হয়। বাৰ্ষিক পুৰস্কাৰ বিতৰণী সভাত প্ৰত্যক খেলৰ বিজয়ীকে পুৰস্কৃত কৰা হয়। এই সভা সাধাৰণতে জাৰকালিৰ বন্ধৰ আগতে অনুষ্ঠিত হয়।
প্ৰত্যক বছৰে ইয়াত তিনিটা শাখাত: চাব জুনিয়ৰ, জুনিয়ৰ আৰু ছিনিয়ৰ শাখাত তৰ্ক, আকস্মিক ব্যক্তৃতা, কবিতা আবৃত্তি, সাধাৰণ জ্ঞানৰ কুইজ, ৰচনা প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। এই প্ৰতিযোগিতাসমূহ তিনিটা ভাষাত: ইংৰাজী, হিন্দী আৰু অসমীয়াত অনুষ্ঠিত হয়।
প্ৰত্যেক বছৰে বিদ্যালয়ত জাৰকালিৰ বাবে বন্ধ দিয়াৰ আগতে সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ আয়োজন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰত্যেক বছৰে নৱেম্বৰ মাহত নাটকৰ এখন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।
নেচনেল কেডেট ক’ৰ্পছ
বিদ্যালয় খনৰ সকলো ছাত্ৰই এন.চি.চি.ৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱাটো বাধ্যতামূলক। বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসকলক প্ৰশিক্ষণ দিবৰ বাবে এন.চি.চি.ৰ ২৭নং ভাগটো ইয়াৰ চৌহদতে অৱস্থিত। প্ৰত্যেক শুক্ৰবাৰে ছাত্ৰসকলক ৯০ মিনিট সময় এন.চি.চি.ৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা গণৰাজ্য দিৱসত ইয়াৰ ছাত্ৰই অংশগ্ৰহণ কৰিছে। দশম শ্ৰেণীৰ পিছত ছাত্ৰসকলক এন.চি.চি.ৰ ‘এ’ চাৰ্টিফিকেট আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পিছত এন.চি.চি.ৰ ‘বি’ চাৰ্টিফিকেট দিয়া হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শুৱালকুছি
শুৱালকুছি (Sualkuchi) অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন লোকপিয়ল নগৰ। ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ কিলোমিটাৰ দূৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰপাৰে অৱস্থিত। শুৱালকুছিত অসংখ্য হাতেবোৱা কাপোৰৰ উদ্যোগ থকা বাবে ইয়াক "অসমৰ মানচেষ্টাৰ" (Manchester of Assam) বুলি কোৱা হয়। কামৰূপ জিলাৰ এই খণ্ডটোৰ মাটিকালি প্ৰায় ৯০ বৰ্গকিলোমিটাৰ।
ৰেচম কেন্দ্ৰ
১১শ শতিকাত পাল ৰাজবংশৰ ৰজা ধৰ্মপালে ২৬টা বোৱনী পৰিয়ালক তাঁতীকুছিৰ পৰা শুৱালকুছিলৈ লৈ আহিছিল। ১৭শ শতিকাত মোগলক পৰাস্ত কৰি শানসকলে শুৱালকুছি দখল কৰাৰ পিছত ইয়াত বয়নশিল্প গঢ় লৈ উঠিবলৈ ধৰে। ১৯৩০ চনমানলৈকে কেৱল তাঁতী জনগোষ্ঠীৰ মাজত সীমাবদ্ধ এই শিল্প লাহে লাহে আনবোৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকেও গ্ৰহণ কৰিবলৈ ধৰে।
ভৌগোলিক তথ্য
শুৱালকুছি 26.17°N, 91.57°W স্থানাংকত অৱস্থিত। ঠাইখনৰ গড় উচ্চতা 35 m।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লমতে শুৱালকুছিৰ জনসংখ্যা ১৪,১২৯জন। পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে হাৰ ৫০% । লোকসকলৰ গড় স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮২% যিটো ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গড় ৫৯.৫%তকৈ বেছি। পুৰুষৰ স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৮% আৰু মহিলাৰ ৭৬% । শুৱালকুছিৰ জনসংখ্যাৰ ৬%ৰ বয়স ছয়বছৰতকৈ কম।
বনাঞ্চল
শুৱালকুছিৰ ওচৰত শুৱালকুছি বনাঞ্চল অৱস্থিত। কেটেলা পহু, সুগৰী পহু, শহা পহু, শিহু, ৰিচাছ বান্দৰ আদিৰ লগতে ইয়াত স্থানীয় আৰু পৰিভ্ৰমী চৰাই পোৱা যায়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব
কোনো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালী (Inertial Frame of Reference) সাপেক্ষে সংঘটিত কোনো ঘটনাৰ স্থান, কাল ইত্যাদি জোখমাখৰ বাবে মহান বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে ১৯০৫ চনত তেখেতৰ বিখ্যাত গৱেষণা পত্ৰ “On the Electrodynamics of Moving Bodies” ত প্ৰস্তাৱ কৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰকে আপেক্ষিকতাবাদৰ বিশেষ সূত্ৰ বা বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ বুলি জনা যায়।
স্বীকাৰ্যসমূহ
আপেক্ষিকতাবাদৰ বিশেষ সূত্ৰ দুটা মূল স্বীকাৰ্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। এ‌ই স্বীকাৰ্য দুটা হ'ল- (১) সকলো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ কাৰণে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰবোৰ একে‌ই হয়। সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কাৰণে এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ অস্তিত্ব নথকাৰ ভিত্তিত এ‌ই স্বীকাৰ্যটো প্ৰতিষ্ঠিত।
(২) সকলো জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ কাৰণে শূন্য মাধ্যমত পোহৰৰ বেগ সদায় ধ্ৰুৱক হয়। এ‌ই বেগৰ মান হ’ল ২.৯৯৮x১০৮ মিটাৰ/ছেকেণ্ড। কোনো গতিশীল বস্তুৰ বেগ এ‌ই বেগৰ মানতকৈ সদায় কম হয়।
ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতা
ভৰ-শক্তিৰ সমতুল্যতাক বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ এক ফলশ্ৰুতি বুলিও ক’ব পাৰি। ইটো সিটোৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। সহজ ভাষাত ক'বলৈ গ'লে এই সূত্ৰক এনে ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি: ভৰ আৰু শক্তি একেই, মাথোঁন এটা আনটোৰ আন এক ৰূপহে। গাণিতিকভাবে ইয়াক এনেদৰে লিখা হয়
E = mc2
ইয়াত E হ'ল শক্তি, m ভৰ আৰু c পোহৰৰ বেগ।
স্থানাংকসমূহ
গেলিলিওৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত স্থানাংক অৰ্থাৎ পৰিসৰ তিনিটাহে। দীঘ (x), প্ৰস্থ (y) আৰু উচ্চতা (z)। কিন্তু বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত স্থানাংক চাৰিটা - চতুৰ্থ স্থানাংকটো হ'ল সময় (t)। গতিকে কোনো এটা কণাৰ অৱস্থান বুজাবলৈ এই চাৰিওটা স্থানাংকৰেই প্ৰয়োজন আৰু চাৰিওটা ইটো সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গেলিলিওৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বত সময়ক এটা স্থানাংক বুলি ধৰা হোৱা নাছিল – ইয়াক এক ধ্ৰুৱক বুলিহে ধৰা হৈছিল।
দৈৰ্ঘ্য, সময় আৰু ভৰৰ পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতা:
যদিহে এটা স্থিত প্ৰসংগ প্ৰণালীত স্থানাংকসূহ x, y, z, t আৰু গতিশীল প্ৰসংগ প্ৰণালীত x', y', z', t' হয় তেন্তে
য’ত হ'ল 'লৰেঞ্জ ৰাশি' আৰু c পোহৰৰ বেগ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আপেক্ষিকতাবাদ
চিৰা
চিৰা হৈছে কেঁচা, ভজা বা সিজোৱা ধানৰ পৰা তৈয়াৰী এক প্ৰকাৰৰ চাউলৰ খাদ্য। চিৰাক কোনো পৰিৱৰ্তন অবিহনেই খোৱা হয়। ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চিৰা খৰখৰীয়া, টান, চোবাই খাব পৰা বা কোমল হ’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ গাঁথনি পাতল বাদামৰ দৰে হ’ব পাৰে। দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বহুতো ধান খেতি কৰা মানৱ সংস্কৃতিৰ বাবে চিৰা এক পৰম্পৰাগত খাদ্য। ইয়াক বিভিন্ন ধৰণে চাউলৰ টুকুৰা, খুন্দি লোৱা চাউল, গুড়ি কৰা চাউল, চেপি লোৱা চাউল বুলিও জনা যায়।
উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত সাধাৰণতে মৌ বৰা, বকুল বৰা, চকোৱা, মালভোগ আদি ধান তিনিদিনমান তিয়াই ৰাখি নাইবা ফুট কাঢ়ি (তিয়াই লগে লগে টুকি) ভাজি গৰমে গৰমে ঢেঁ‌কীত খুন্দি চেপেটা কৰি চিৰা জলপান তৈয়াৰ কৰা হয়।
দক্ষিণ এচিয়া
দক্ষিণ এচিয়াৰ দেশ সমূহৰ ভিতৰত ভাৰতত চিৰাক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। এই চেপেটা চাউল বা চিৰা পুৱাৰ প্ৰধান খাদ্য। ভাৰতৰ লগতে দক্ষিণ এচিয়াত এই চেপেটা চাউল বিধক প'হা, পৌৱা, আভালাক্কি, চিৰা, বা আভাল বুলি জনা যায়। ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশত ই বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়। ধানৰ দানাবোৰ প্ৰথমে ডি-হাস্কিং কৰি তাৰ পিছত পানীত ভিজাই বা ফুট কাঢ়ি শুকুৱাই ভজা হয় আৰু তাৰ পিছত ঢেঁ‌কী, উৰল জাতিয় সঁ‌জুলিত খুন্দি বা ৰোলাৰেৰে চেপেটা কৰি লোৱা হয়। সাধাৰণতে চিৰাৰ গাঁথনি পাতল, মজলীয়া আৰু ডাঠ জাতৰ হ'ব পাৰে। পাতল জাতবোৰ সাধাৰণ ভাৱেই পানীত তিয়াই বা ৰন্ধা-বঢ়া কৰি জলপান হিচাপে ব্যৱহাৰৰ বাবে উত্তম, আনহাতে ডাঠ জাতবোৰ ডিপ ফ্ৰাই কৰি মচমচীয়া কৰিও খোৱা হয়।
চিৰাক জলপান হিচাপে খাব পাৰি বা বিভিন্ন মিঠা, টেঙা সোৱাদ যুক্ত উপকৰণ যেনেঃ দৈ, ক্ৰিম আদিৰ সৈতেও খাব পাৰি।
চিৰা-দৈ
অসমীয়া জলপান হৈছে সাধাৰণতে পুৱাৰ আহাৰ। এই জলপান সুকিয়াকৈ ৰন্ধাৰ প্ৰয়োজন নহয় আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা যায়। এই জলপান বিহু উৎসৱৰ সময়ত বিশেষভাৱে অতিথিসকলকো পৰিবেশন কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি অসমীয়া সমাজত মৃতকৰ দহা-কাজ, উপনয়ন আচাৰ অনুষ্ঠান আদিতো নিৰামিষ আহাৰ হিচাপে দৈ-চিৰা জলপান অতিথি আপ্যায়নৰ বাবে ব্যৱহাৰ হয়। এই জলপানৰ বাবে সাধাৰণতে বিভিন্ন ধৰণৰ চাউল যেনে চাউলৰ চিৰা, মুড়ি, হুৰুম, আখৈ, সান্দহ (ভাঁ‌জি লৈ পিহি লোৱা চাউল), কোমল চাউল ইত্যাদি ব্যৱহাৰ হয়। সোৱাদৰ বাবে শুকান নহ'বলৈ এই জলপানত দৈ, ক্ৰীম আৰু গুড় ব্যৱহাৰ হয়।
দৈ হিচাপে গৰুৰ বা ম’হৰ গাখীৰৰ দৈ যিকোনো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এই দৈ, মাটিৰ কলহ বা বাঁহৰ চুঙাত প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। পৰম্পৰাগত ভাৱে বিহু আদি অনুষ্ঠানৰ সময়ত অসমীয়া জলপান, বিশেষকৈ দৈ-চিৰা কেৱল কাঁ‌হৰ বাটিত পৰিবেশন কৰাৰ নিয়ম অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:খাদ্য
ফিৰিঙতি (চলচ্চিত্ৰ)
ফিৰিঙতি হৈছে ১৯৯২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজক শৈলধৰ বৰুৱা আৰু মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰে মলয়া গোস্বামীয়ে। চলচ্চিত্ৰখনে দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ বোলছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে মলয়া গোস্বামীয়েও শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
কাহিনী
বোলছবিখনৰ কাহিনী ১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ প্ৰাক-ক্ষণৰ। ঋতু (মলয়া গোস্বামী) এগৰাকী বিধৱা শিক্ষয়িত্ৰী। কৰঙা নামৰ অসমৰ এখন সৰু গাঁৱৰ বিদ্যালয়ত তেওঁৰ নিযুক্তি হয়। গাঁওখনলৈ গৈ তেওঁ গম পায় যে যোৱা ১১ বছৰ ধৰি গাঁওখনত কোনো বিদ্যালয় নায়েই। ১১ বছৰ আগতে তাৰ বিদ্যালয়খন জুইত জাহ গ'ল। কিন্তু তেওঁ গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ পৰা গম পায় যে বিদ্যালয়খনত নিযুক্ত হৈ থকা শিক্ষকজনে কেইদিনমানৰ আগতেহে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ লাভ কৰি বৰ্তমান পেঞ্চন লোৱা আৰম্ভ কৰিছে।
এদিন টাউন হললৈ যাওঁতে তেওঁ চীন-ভাৰতৰ যুদ্ধৰ কথা শুনা পায়। ঘূৰি আহি তেওঁ পুৰণা ৰেডিঅ' এটা ভাল কৰি উলিয়ায়। বাহিৰৰ জগতৰ খবৰ-বাতৰি গোটেই গাঁৱতে বিয়পিবলৈ ধৰে। এনেতে এজন লোকে চহৰত চাকৰি হেৰুৱাই গাঁৱলৈ ঘূৰি আহি বিদ্যালয়খন কাঢ়ি ল'ব বিচাৰে। ঋতুৱে সকলো ভাবুকি আৰু শাৰীৰিক অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে সাহসেৰে সন্মুখীন হোৱাত মানুহজনে তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে মিলি বিদ্যালয়গৃহত অগ্নিসংযোগ কৰে। শেষত গাঁওবাসীসকলে ঋতুক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে তেওঁলোকে এই বিদ্যালয়গৃহ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াব আৰু কোনো জুইকে জ্ঞানৰ ফিৰিঙতিক আকৌ নিৰ্বাপন কৰিবলৈ দিয়া নহ'ব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দক্ষিণ আমেৰিকা
দক্ষিণ আমেৰিকা বা লেটিন আমেৰিকা পৃথিৱীৰ সাত মহাদেশ মডেলৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন মহাদেশ। ই হৈছে চতুৰ্থ বৃহৎ মহাদেশ। মহাদেশখনৰ মাটিকালি ১,৭৮,৪০,০০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ, যি পৃথিৱীত মুঠ স্থলভাগৰ ১২%। মাটিকালিৰ ফালৰ পৰা এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ পাছতেই ইয়াৰ স্থান। বিষুবৰেখা আৰু মকৰক্ৰান্তিৰ দুয়োফালে ইয়াৰ বিস্তৃতি। উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাক অনেকসময়ত একলগে আমেৰিকা মহাদেশও (The Americas) বোলা হয়।
ৰাষ্ট্ৰসমূহ
দক্ষিণ আমেৰিকা মহাদেশৰ অন্তৰ্গত ৰাষ্ট্ৰসমূহ হৈছে:
দক্ষিণ আমেৰিকা মহাদেশৰ অন্তৰ্গত অ-স্বাধীন অঞ্চলসমূহ সমূহ হৈছে:
নগৰসমূহ
জনসংখ্যা অনুসৰি দক্ষিণ আমেৰিকাৰ বৃহত্তম নগৰসমূহ:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:মহাদেশ শ্ৰেণী:আমেৰিকা
বাক্সা জিলা
বাক্সা জিলা অসমৰ ৩৩ খন প্ৰশাসনিক জিলাৰ ভিতৰত এখন। ইয়াৰ সদৰ স্থান হৈছে মুছলপুৰ। বাক্সা জিলা বড়োলেণ্ড স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ২০০৩ চনত ইয়াক নতুন জিলা ৰূপে ঘোষণা কৰা হয়। বাক্সা জিলাৰ মাটিকালি প্ৰায় ২৪০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ।
ইতিহাস
২০০৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত স্বাক্ষৰিত বি টি চি চুক্তিমতে অসমত চাৰিখন জিলা- কোকৰাঝাৰ, বাক্সা, চিৰাং আৰু ওডালগুৰিৰে বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ব শাসিত অঞ্চল স্থাপিত হয়। বৰপেটা, নলবাৰী, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাৰ অংশৰে বাক্সা জিলাৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে। ২০০৩ চনৰ অক্টোবৰত ইয়াৰ ঘোষণা কৰা হয় আৰু ২০০৪ চনৰ ১ জুনৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে কাম-কাজৰ আৰম্ভণি হয়। বাক্সাৰ প্ৰথম উপায়ুক্ত আছিল ড: আনোৱাৰুদ্দিন চৌধুৰী।
"বাক্সা" নামটো কোনো কোনো লোকে "বাগ্‌ছা" বুলিও কয়। সম্ভৱতঃ এই নামটো ঠেক পথ বুজোৱা ভূটানী শব্দ "বাংছা" শব্দৰ পৰা আহিছে, কাৰণ ভূটানৰ ৰজা বা সাধাৰণ মানুহে এই অঞ্চলেৰেই পাহাৰ-ভৈয়ামৰ মাজত যাতায়ত কৰিছিল। আনহাতে বড়ো সূত্ৰৰ মতে "বাগ্‌ছা" নামৰ ধান শস্যৰ পৰাহে এই নামটো আহিছে কিন্তু কোচ জাতিৰ ভাষাৰ পৰা জনা যায় বাকছা -কথা কোৱআ আৰু গাহুৰি পুৱআলি হে আছিল।
ভৌগোলিক তথ্য
বাক্সা জিলাখন অসমৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশত অৱস্থিত। বাক্সা জিলাৰ উত্তৰ আছে ভূটান, দক্ষিণে আছে বৰপেটা, নলবাৰী আৰু কামৰূপ জিলা, আৰু পশ্চিমে আছে চিৰাং জিলা। জিলাখনৰ মাটিকালি প্ৰায় ২৪০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। সদৰ স্থান মুছলপুৰৰ অসমৰ ৰাজধানী দিছপুৰৰ পৰা দূৰত্ব প্ৰায় ১০৫ কিলোমিটাৰ।
বাক্সা জিলাৰ জলবায়ু উপ-নাতিশীতোষ্ণ প্ৰকাৰৰ। বাৰ্ষিক গড় বৃষ্টিপাতৰ হাৰ ৭৬ মিলিমিটাৰ।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বাক্সা জিলাৰ জনসংখ্যা ৯৫৩,৭৭৩ জন। এই সংখ্যা ফিজি দেশৰ প্ৰায় সমান। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত ইয়াৰ স্থান ৪৫৮। ঘনবসতি প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৪৭৫ জন। ২০০১-২০১১ কালছোৱাত জিলাখনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১১.১৭%। বাক্সাৰ লিঙ্গ অনুপাত হৈছে ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৬৭ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭০.৫৩%।
প্ৰশাসনিক আৰু ৰাজনৈতিক গাঁথনি
বাক্সা জিলাৰ মহকুমা তিনিটা: মুছলপুৰ, শালবাৰী আৰু তামুলপুৰ। মহকুমাকেইটাক ১৩টা ৰাজহ চক্ৰত ভগোৱা হৈছে: বাক্সা, বৰমা, তামুলপুৰ, গোৰেশ্বৰ, বাগানপাৰা, ঘগ্ৰাপাৰ, বৰনগৰ, বজালী, জলহ, পথৰীঘাট, ৰঙিয়া, সৰুপেটা আৰু টিহু। বাক্সা জিলাৰ বৰ্তমান উপায়ুক্ত ৰন্জন শৰ্মা(২০২০ চন) । মুঠ গাঁৱৰ সংখ্যা ৬৮৭ খন। বাক্সাৰ বিধানসভা সমষ্টিকেইটা হৈছে তামুলপুৰ, বৰমা আৰু চাপাগুৰি। এইসমূহ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:বাক্সা জিলা
সুগৰী পহু
সুগৰী পহু  বা সোগোৰা পহু (Barking Deer বা Indian Muntjac, বৈজ্ঞানিক নাম-Muntiacus muntjak) এবিধ অতি সৰু হৰিণ। ইয়াক দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ পশ্চিম এছিয়াত পোৱা যায়। ইয়াৰ চুটি আৰু কোমল মটীয়া বা ৰঙচুৱা নোম থাকে। কেতিয়াবা মাখন ৰঙৰ দাগও দেখা যায়।  ই প্ৰায় আটাইতকৈ সৰু হৰিণ।
উপজাতি সমূহৰ বিস্তৃতি
সুগৰী পহুৰ ১৫টা উপ প্ৰজাতি আছে:
বিৱৰণ
সুগৰী পহুৰ চুটি আৰু কোমল মটীয়া বা ৰঙচুৱা নোম থাকে। কেতিয়াবা মাখন ৰঙৰ দাগও দেখা যায়। ই প্ৰায় আটাইতকৈ সৰু হৰিণ। ঋতু বিশেষে ইয়াৰ দেহৰ বৰণ ডাঠ মটিয়াৰ পৰা হালধীয়া-মটীয়া হ’ব পাৰে। শীত অঞ্চলত ইয়াৰ নোমবোৰ ঘন হয়। কাণৰ কাষত নোম তেনেই কম। ঋতু অনুসৰি ইয়াৰ নোমৰ বৰণ গাঢ় মটীয়া পৰা হালধীয়া আৰু ৰঙা মটীয়া হয়। বুকু আৰু পেটৰ সমুখ ভাগ বগা হয়। মুখখন গাঢ় মটীয়া বৰণৰ। মতা প্ৰাণীবোৰ মাইকীত কৈ আকাৰত ডাঙৰ হয়। মতা সুগৰী পহুৰ মূৰত ১০ ছে: মি মান দৈৰ্ঘ্যৰ শিং থাকে। শিংটোৰ গূৰিতে এটা ঠাল থাকিব পাৰে। মাইকী জনীৰ শিংৰ পৰিৱৰ্তে কিছু ওলাই অহা হাড়ৰে একোটা নোমৰ সমষ্টি থাকে। মতাতোৰ কুকুৰ দাত থাকে। মতাটোৱে ইয়াৰ ২ ৰ পৰা ৪ ছে: মি: দীঘল বেকা ভাজৰ কুকুৰ দাত অন্য মতা সুগৰিৰ সৈতে যুজঁ কৰোঁতে ব‍্যৱহাৰ কৰে আৰু কেতিয়াবা গুৰুতৰ আঘাত হানিব পাৰে।  ইয়াৰ ওজন ১৪-২৮ কি: গ্ৰা আৰু দৈৰ্ঘ্য ৮৯-১৩৫ ছে: মি:।  সুগৰী পহুক সৰ্বভক্ষী বুলি গণ্য কৰা হয়। ই ঘাহ, বন, ঘাহৰ থোৰ(shoot), ফল, গছৰ গূটি, পাত, ডাল আৰু চৰাইৰ কণী খায়। কেতিয়াবা ইয়াক ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ প্ৰাণী আৰু মৃত জীব বা মৰাশও খোৱা দেখা যায়। ই কুকুৰে ভুকাৰ দৰে মাতে। বিশেষকৈ ভয় খালে এনে মাত মাতে। এইবাবে ইয়াক ইংৰাজীত barking deer বোলে। সীমা দখলৰ চিন দিয়া বাবে ইয়াৰ চকুৰ সমুখলৈ (postorbital) এটা ডাঙৰ  গন্ধ গ্ৰন্থি থাকে। এইটো সুগৰীৰ সৈতে আন হৰিণতকৈ এক পৃথক বৈশিষ্ট্য। মতাতোৰ গ্ৰন্থি মাইকী জনীতকৈ ডাঙৰ। সুগৰী পহু মাজত বহুপ্ৰজনন (polygamy) দেখা যায়। মাইকী প্ৰাণী প্ৰথম বা দ্বিতীয় বছৰ বয়সত প্ৰজননক্ষম হৈ উঠে। গৰ্ভধাৰণৰ সময় ৬-৭ মাহ। সাধাৰণতে এবাৰত এটাকৈ পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে। মাক-পোৱালিৰ বাহিৰে সুগৰী পহুক সাধাৰণতে অকলশৰীয়া কৈ থকা দেখা যায়। ই দিন আৰু ৰাতি দুয়ো সময়তে চৰে।
বসতিস্থল
সুগৰী পহু দক্ষিণ এছিয়াৰ বহুল ভাবে বিস্তৃত অথচ সীমিত তথ্য থকা প্ৰাণী সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। এই প্ৰজাতিটো ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, নেপাল, পাকিস্তান, দক্ষিণ চীন, ভিয়েটনাম, জাভা, সুমাত্ৰা, ইণ্ডোনেছিয়া,  কম্বোডিয়া, আৰু বৰ্ণিয়’ আদি দেশত পোৱা যায়। ই প্ৰধানকৈ ঘাঁহনি, চাভানা অঞ্চল, পৰ্ণপাতী আৰু কাইটীয়া অৰণ্যত থাকে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:পহু
নৱপ্ৰস্তৰ যুগ
নৱপ্ৰস্তৰ যুগ বা নব্য প্ৰস্তৰ যুগ (Neolithic) হৈছে প্ৰস্তৰ যুগৰ শেষৰছোৱা কাল। এই কালছোৱা আজিৰ পৰা প্ৰায় ১২,০০০ বছৰ পূৰ্বেই আৰম্ভ হৈছিল। নৱপ্ৰস্তৰ যুগতেই মানুহে সমীপৱৰ্তী প্ৰাচ্যত কৃষিকাৰ্য কৰিবলৈ শিকিছিল আৰু এয়া পিছলৈ ক্ৰমান্বয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে বিয়পি পৰিছিল। প্ৰায় ৪,৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ধাতুৰ প্ৰচলন ঘটি তাম্ৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটালৈকে এই কালছোৱা বিস্তৃত। উত্তৰ ইউৰোপত ১৭০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে আৰু চীনত ১২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে বাহাল আছিল। আমেৰিকা আৰু ওচেনিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ অন্যান্য প্ৰান্তত ইউৰোপীয়ানসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ নহালৈকে অৰ্থাৎ আৱিষ্কাৰৰ যুগটোলৈকে নৱ প্ৰস্তৰ যুগৰ জীৱনশৈলী অব্যাহত থাকে। নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱাত স্বভাৱজাত আৰু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য তথা পৰিৱৰ্তন পৰিলক্ষিত হয়। ইয়াৰে ভিতৰত শস্য আৰু পশুৰ ঘৰচীয়াকৰণো অন্তৰ্ভুক্ত।
আৰম্ভণি
১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই লেভাণ্টত ন'টেফিয়ান সংস্কৃতিৰ পৰা উদ্ভূত হৈ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল। উক্ত কালছোৱাত বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ব্যৱহাৰৰ পদ্ধতিয়ে বিকাশ লাভ কৰি পৃথিৱীৰ আদিমতম কৃষিকাৰ্যৰ ৰূপ লৈছিল। ন'টেফিয়ান কাল বা প্ৰাক-নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱা ১২২০০-ৰ পৰা ৯৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে বিস্তৃত আছিল। অৱশ্যে ১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰাই প্ৰাক-মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগে এই প্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱাক আংশিকভাৱে ঢাকি ধৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰা ন'ফেনিয়ান লোকসকলৰ গতিহীন জীৱনশৈলীৰ ওপৰত আনুমানিক ১০০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত পৰিৱৰ্তিত জলবায়ুৰ প্ৰভাৱ পৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে কৃষিপদ্ধতিৰ বিকাশ ঘটাবলৈ বাধ্য হৈ পৰে।
১০২০০-৮৮০০ খ্ৰী:পূ:লৈ লেভাণ্টত কৃষিজীৱি গোটসমূহৰ উত্তৰণ ঘটে আৰু তেওঁলোক ক্ৰমান্বয়ে এচিয়া, উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ মেচ'পটেমিয়া পৰ্যন্ত বিয়পি পৰে। ১০০০০ খ্ৰী:পূ:ৰ ভিতৰত মেচ'পটেমিয়াত আদিমতম নৱপ্ৰস্তৰ বিপ্লৱৰ সূচনা হয়।
প্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালৰ কৃষি বনৰীয়া আৰু ঘৰুৱা দুয়োধৰণৰ উদ্ভিদৰে সীমিত পৰিসৰতেই আৱদ্ধ আছিল। এইসমূহৰ ভিতৰত দুটা বিশেষ প্ৰজাতিৰ ঘেঁ‌হু (এইনকৰ্ন আৰু স্পেল্ট) আৰু বাজৰা আছিল প্ৰধান। এই কালছোৱাতে কুকুৰ, ভেড়া আৰু ছাগলীৰ ঘৰচীয়াকৰণ কৰা হৈছিল। ৬৯০০-৬৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈ গৰু-ম'হ আৰু গাহৰিকো পোহ মনোৱা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে স্থায়ী বা ঋতুকালীন আবাসস্থল আৰু মৃৎশিল্প আছিল সেই সময়ৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। পিছলৈ কুমাৰৰ চাকৰ আৱিষ্কাৰে মৃৎশিল্পৰ ক্ষেত্ৰত এক যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তন আনিছিল।
মৃৎশিল্প অনুযায়ী স্তৰসমূহ
মৃৎশিল্পৰ বিভিন্ন স্তৰৰ ভিত্তিত নৱপ্ৰস্তৰ যুগক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে।
বাসস্থান
প্ৰত্নপ্ৰস্তৰ আৰু মধ্যপ্ৰস্তৰ যুগৰ মানুহৰ কোনো স্থায়ী বাসগৃহ নাছিল। কিন্তু নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ বাসস্থানসমূহৰ বহুল পৰিৱৰ্তন ঘটা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই সময়ৰে পৰা মানুহে মাটিৰ ইটাৰে সজা লেপনযুক্ত ঘৰ সাজিবলৈ শিকে। কৃষিক্ষেত্ৰৰ উত্তৰণে স্থায়ী বাসগৃহ স্থাপন কৰাতো সম্ভৱপৰ কৰি তোলে। এই গৃহসমূহৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ আছিল মূধচত। ভিতৰ আৰু বাহিৰ দুয়োফালে জখলা আছিল। ঘৰৰ মূধচটোৰ ভিতৰফালে বীম আছিল। খহটা মজিয়াখন পীৰা-ঢৰা, পাটী আৰু জন্তুৰ ছাল আদিৰে ঢাকি ৰখা হৈছিল আৰু ইয়াতে ঘৰৰ আবাসীসকল শুইছিল। আল্পছ আদি ঠাইত চাংঘৰৰ বহুল প্ৰচলন আছিল।
কৃষি
নৱপ্ৰস্তৰ যুগতেই কৃষিকাৰ্যৰ সূচনা হৈছিল আৰু খাদ্য উৎপাদনৰ এই ব্যৱস্থাটোৱে স্থায়ী বাসস্থানৰ ধাৰণাটো বাস্তৱায়িত কৰি তুলিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।
শৈল প্ৰযুক্তি
পূৰ্বৰ শিলৰ খহটা আহিলাৰ সলনি নিমজ আহিলাৰ ব্যৱহাৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ সা-সঁ‌জুলিসমূহৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। কৃষিকাৰ্য আৰু খাদ্যবস্তু উৎপাদন কৰিবলৈ তেওঁলোকে শিলৰ বিভিন্ন সঁ‌জুলি ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে হাবি-জংঘল মোকলাবলৈ শিলেৰে কুঠাৰ সাজি লৈছিল।
লেভাণ্ট, এনাটলিয়া, ছিৰিয়া, মেচ'পটেমিয়াৰ উত্তৰাঞ্চল আৰু মধ্য এচিয়াৰ লোকসকলে মাটিৰে তৈয়াৰী ইটাৰে ঘৰ সাজিছিল। ঘৰসমূহত তেওঁলোকে মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ বিভিন্ন চিত্ৰও অংকন কৰিছিল। ইউৰোপৰ ঘৰসমূহ কাঠৰ টুকুৰা জোৰা দি সজা হৈছিল। আয়াৰলেণ্ড আৰু ব্ৰিটিছ দ্বীপপুঞ্জকে ধৰি বিভিন্ন ঠাইত সূক্ষ্ম কাৰুকাৰ্যৰে মৃতকৰ সমাধিসমূহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
বস্ত্ৰ
চামৰা আঁ‌টি বান্ধিবৰ বাবে উপযোগী বহুসংখ্যক হাড় আৰু পহুৰ শিং উদ্ধাৰ হোৱালৈ চাই নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ বস্ত্ৰসমূহৰ অধিকাংশই জন্তুৰ ছালেৰে নিৰ্মিত হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ওলৰ কাপোৰ আৰু লিনেনৰ ব্যৱহাৰ হয়তো নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ শেষৰফাললৈহে হৈছিল। বিভিন্ন ঠাইত উদ্ধাৰ হোৱা বিন্ধাযুক্ত শিলসমূহক টাকুৰীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিষয়ে ধাৰণা কৰিয়েই এই কথা অনুমান কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ইতিহাস
দৰ্শনৰ পৰা ক্ৰমাৎ বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন ভাগ সমূহ উৎপত্তি হোৱাৰ সময়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান (ফিজিক্স) শব্দটোৱে প্ৰাকৃতিক দৰ্শন বুজাইছিল, অৰ্থাৎ এই বিষয়ত প্ৰকৃতিয়ে কেনেদৰে কাম কৰে তাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হৈছিল।
প্ৰাচীন ইতিহাস
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, আলোক বিজ্ঞান আৰু বলবিজ্ঞানেই হৈছে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰাচীনতম ভাগ, জ্যামিতিৰ অধ্যয়নৰ সময়ত গাণিতিকভাবে এই তিনি ভাগক একত্ৰীকৰণ কৰা হয়, বেবীলনীয় আৰু গ্ৰীচ লিখকসমূহ যেনে, আৰ্কিমিডিছ আৰু টলেমিৰ দিনৰ পৰা গণিতৰ বিকাশ আৰম্ভ হয়। সেই সময়তে ফিজিক্স বোলা দৰ্শনৰ ভাগটোত বিভিন্ন পৰিঘটনাৰ ব্যাখ্যা দিয়া আৰম্ভ হয় আৰু এৰিষ্টটলৰ দিনত এই ভাগটোৰ যুগান্তকাৰী বিকাশ হয়।
গ্ৰীচৰ সভ্যতাৰ প্ৰাচীন যুগত (৬৫০খৃ:পূ: – ৪৮০খৃ:পূ:) ছক্ৰেটিছৰ পূৰ্বৰ দাৰ্শনিক সকলে প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন সত্যসমূহক আৱিষ্কাৰ কৰা আৰম্ভ কৰে, খৃষ্ট পূৰ্ব ৬ - ৭ শতিকাত প্ৰকৃতি সম্পৰ্কে প্ৰচলিত অতিপ্ৰাকৃতিক, অলৌকিক বা ধৰ্মীয় ধাৰণাসমূহক দাৰ্শনিক "থেলাচে" বিজ্ঞানৰ যুক্তিৰে প্ৰত্যাহবান জনাই আৰু গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে অস্বীকাৰ কৰে, ইয়াৰ বাবে পৰৱৰ্তী কালত "থেলাচ"ক "বিজ্ঞানৰ পিতৃ" বোলা হয়, থেলাচে যুক্তি দিয়ে যে প্ৰতিটো পৰিঘটনাৰ অন্তৰালত এক প্ৰাকৃতিক কাৰক লুকাই থাকে। খৃষ্ট পূৰ্ব ৫ম শতিকাত লুচিপাচে পৰমাণুবাদৰ ধাৰণা আগবঢ়াই, পৰমাণুবাদৰ মতে সকলোবোৰ বস্তু কিছুমান অবিভাজ্য আৰু অক্ষয় কণাৰে গঠিত, এই কণাবোৰক পৰমাণু বোলা হয়, পাছত এই মতবাদৰ ডেমক্ৰিটাচে ব্যাখ্যা আগবঢ়াই।
প্লেটোৰ শিষ্য এৰিষ্টটল (৩৮৪ -৩২২ খৃ:পূ:) এ প্ৰথমে মতপোষণ কৰে যে প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাবোৰৰ সূক্ষ্ম পৰ্যবেক্ষণেই এনে পৰিঘটনাৰ বাবে দায়ী প্ৰাকৃতিৰ সূত্ৰসমূহৰ আৱিষ্কাৰত প্ৰধান ভূমিকা ল’ব পাৰে, গ্ৰীচৰ প্ৰাচীন হেলেনীষ্টিয় সভ্যতা (Hellenistic civilization)ৰ সময়ত (খৃ: পূ: ৬ষ্ঠ, ৫ম, ৪ৰ্থ শতাব্দী) প্ৰাকৃতিক দৰ্শনৰ বিকাশ আৰম্ভ হয়, আৰু ই এক ৰোমাঞ্চকৰ আৰু ধাৰাবাহিক অধ্যয়নৰ বিষয় হৈ পৰে।
প্ৰাচীন গ্ৰীচ সভ্যতাৰ আদিভাগতে পৃথিৱী যে গোলাকাৰ সেয়া সকলোৰে মাজত জনাজাত হৈ পৰিছিল। আৰু প্ৰায় ২৪০ খৃ:পূ: মানত এৰাট’চথেন্সে (খৃ:পূ: ২৭৬-১৯৪) সঠিকভাবে পৃথিৱীৰ পৰিসীমা নিৰ্ণয় কৰাত সফল হয়। এৰিষ্টটলৰ জ্যামিতিক দৃষ্টিভংগীৰ বিপৰীতে এৰিষ্টাৰকাচ (খৃ:পূ: ৩১০-১৯৪)এ পৃথিৱীৰ পৰিৱৰ্তে সূৰ্যক কেন্দ্ৰত ৰাখি সৌৰজগতৰ এক সহজ সৌৰকেন্দ্ৰিক বৰ্ণনা আগবঢ়ালে, এৰিষ্টাৰকাচৰ সৌৰকেন্দ্ৰিক ধাৰণাৰ আন এক বিশ্বাসী চেলেকাচে পৃথিৱীয়ে নিজৰ অক্ষৰ চাৰিওফালে ঘূৰে বুলি যুক্তি আগবঢ়াই, যদিও কালৰ সোঁতত তেওঁ আগবঢ়োৱা যুক্তিসমূহ হেৰাই যায়, অৱশ্যে প্লুটাৰ্কৰ মতে চেলেকাচেই প্ৰথম সৌৰকেন্দ্ৰিক ধাৰণাৰ প্ৰৱৰ্তক।
খৃ:পূ: ৩য় শতিকাত গ্ৰীক গণিতজ্ঞ আৰ্কিমিডিছে পদাৰ্থ বিদ্যাৰ হাইড্ৰ’ষ্টেটিকচ আৰু ষ্টেটিকচ (স্থিৰ হৈ থকা বস্তুৰ বিজ্ঞান) শাখা দূটাৰ সূত্ৰপাত কৰে, পানীত ওপঙা বস্তুৰ ওপৰত তেওঁ অধ্যয়ন কৰি খৃ:পূ: ২৫০ মানত বিখ্যাত প্লাবিতাৰ সূত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰে, ইয়াক আৰ্কিমিডিছৰ সূত্ৰও বোলা হয়। সেই সময়ৰ জ্যোতিৰ্বিদ টলেমিয়ে লিখা আলগামেষ্ট নামৰ জ্যোতিৰ্বিদ্যাৰ পুথি তাৰ বহু পাছৰ বিজ্ঞানৰ বাবে আধাৰস্বৰূপ হোৱা দেখা যায়।
কালৰ গতিত প্ৰাচীন কালত একত্ৰিত হোৱা জ্ঞানপুঞ্জ ক্ৰমাৎ হেৰাই যায়। জনপ্ৰিয় চিন্তাবিদসকলৰো সৰহ সংখ্যক কামেই এতিয়া পোৱা নায়ায়। হিপাৰকাচে লিখি যোৱা ১৪খন কিতাপৰ এখনো মূল কিতাপ এতিয়া পোৱা নাযায়, এৰিষ্টটলৰ ১৫০ খনৰো অধিক বিখ্যাত কৰ্মৰাজীৰ প্ৰায় ৩০খনহে পোৱা যায়, তদুপৰি এৰিষ্টটলৰ শ্ৰেণীত দিয়া টোকাৰ দৰে আন কিছুমান নথি পোৱা যায়। ইছলামীয় খালিফা সকলে এই সময়ৰ বহুবোৰ কৰ্মৰাজী গোটাই লৈ আৰবীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰে। অল-কিণ্ডি, অল-ফৰাবী, অভিচিনা, এভেৰুচ আদিৰ দৰে ইছলামীয় দাৰ্শনিক সকলে গ্ৰীক কৰ্মৰাজীক নিজৰ ধৰণেৰে পুনঃব্যাখ্যা কৰে। ইবন অল-হাথিম আৰু আবু ৰিহান বিৰুণিৰ অৱদানো মন কৰিবলগীয়া, তেওঁলোকে পশ্চিম ইউৰোপত ৰ’জাৰ বেকেন আৰু ৱিটেল’ৰ দৰে শিক্ষাবিদৰ অধীনত গ্ৰহণ কৰিছিল।
১২শ শতাব্দীত আৰবীয় ভাষাৰ পৰা লেটিনলৈ পুৰণি কৰ্মৰাজী সমূহ অনুবাদ হোৱাৰ লগে লগে এইবোৰৰ সম্পৰ্কে পশ্চিমীয়া দেশসমূহত সজাগতা বৃদ্ধি পায়। তেওঁলোকে ইছলামীয় আৰু ইহুদী ধৰ্মবিশ্বাসক সামৰি লৈ নকৈ কৰা ব্যাখ্যাই, মধ্যযুগৰ দাৰ্শনিকসকলৰ (যেনে থ’মাচ একুইনাচ আদি) ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা দেখা গ’ল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞান
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ হৈছে এজন লেখক, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সংগ্ৰাহক আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ তৃতীয়জন পদাধিকাৰ। তেওঁ এজন মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মাধিকাৰী, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ প্ৰাচীন পুথি সংগ্ৰাহক,প্ৰকাশক আৰু লেখক,সমাজ সংগঠক আৰু সংস্কাৰক,সক্ৰিয় স্বাধীনতা কৰ্মী আৰু ত্যাগী পুৰুষ।
জন্ম আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
বৰনগৰ চাকবাউসী সত্ৰত ১৮৪৫ চনৰ ১২ মাঘ ৰবিবাৰে হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম কমল নাৰায়ণ ঠাকুৰ আৰু মাতৃৰ নাম তাৰা দেৱী। শঙ্কৰদেৱৰ অনুগামী, মাধৱদেৱৰ সখি নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা(ভবানন্দ সাউদ) হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ উপৰি পুৰুষৰ অষ্টম পুৰুষ।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ সৈতে ঠাকুৰ
১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাৰ বৰহমপুৰৰ পোটনী পাৰত কলাযুগী গাঁৱৰ নামঘৰত অনুষ্ঠিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ অধিৱেশনত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ পদাধিকাৰ (সভাপতি)ৰ আসনত আছিল। উজনি নামনিৰ সকলো সত্ৰক শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ লগত একত্ৰিত হৈ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ প্ৰকৃত পথ অনুসৰণ কৰি সমাজত শান্তি সম্প্ৰীতিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেখেতে সেইদিনা ভাষণ প্ৰদান কৰি পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। জাতিগত বা সম্প্ৰদায় বিশেষে হোৱা বাক্-বিতণ্ডাৰ সমস্যা নিৰাকৰণৰ বাবে সঙ্ঘৰ মঞ্চৰ পৰা তেখেতে জনসাধাৰণলৈ আহ্বান জনাইছিল।
ধুবুৰী জিলা
ধুবুৰী (Dhubri) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন প্ৰশাসনিক জিলা জিলা সদৰ ধুবুৰী নগৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা গুৱাহাটী মহানগৰলৈ দূৰত্ব ২৯০ কিঃমিঃ। ধুবুৰী পুৰণি গোৱালপাৰা জিলাৰো সদৰ আছিল, যিখন জিলা ১৮৭৬ চনতে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে স্থাপন কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ বিভাজন ঘটাই ধুবুৰী জিলাৰ সৃষ্টি কৰা হয়। ধুবুৰী জিলা ভাৰতৰ মুচলন্ত সংখ্যাগৰিষ্ঠ জিলাসমূহৰ অন্যতম। জিলাখনত বাস কৰা মুচলন্ত লোকৰ সংখ্যা মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নগাঁও জিলাৰ পিছতে ধুবুৰী জিলা অসমৰ দ্বিতীয় জনবহুল জিলা
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
সাহিত্য চৰ্চা
"পুস্তক দেখিব,পুস্তক লেখিব" আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি আজীৱন হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰে পদপুথি সংগ্ৰহ অধ্যয়ন আৰু বৈষ্ণৱ সাহিত্য প্ৰণয়ন কৰি গ'ল।
ধুবুৰী জিলা
ধুবুৰী নামৰ উৎপত্তি
ধুবুৰী নামটো চান্দ সদাগৰৰ আখ্যানৰ সৈতে জড়িত। সৰ্পৰ দেৱী মনসাৰ ভগ্নী নেতাই আছিল এজনী ধুবুনী। নেতাইৰ পৰামৰ্শ মতে কাম কৰি সতী বেউলাই তেওঁৰ স্বামী লক্ষ্মীন্দৰৰ জীৱন যমৰ হাতৰ পৰা ঘূৰাই আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। প্ৰবাদ আছে যে এই নেতাই ধুবুনীৰ কাপোৰ ধোৱা ঘাট আছিল বৰ্তমানৰ ধুবুৰী নগৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত। "নেতাই ধুবুনীৰ ঘাট"ত থকা এচটা প্ৰকাণ্ড শিলত হেনো নেতায়ে কাপোৰ ধুইছিল। এই ধুবুনী শব্দৰ পৰাই ধুবুৰী শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে।
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
সাহিত্য চৰ্চা
তেখেতৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হৈছে -
ধুবুৰী জিলা
ইতিহাস
ইতিহাসৰ বিভিন্ন যুগত ধুবুৰী অঞ্চলত আক্ৰমণকাৰী, প্ৰব্ৰজনকাৰী আদি নানা ৰূপত বিভিন্ন জাতি-গোষ্ঠীৰ আগমন হৈছে। তাৰেই ফলস্বৰূপে এই অঞ্চলত এক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিৰ বিকাশ হৈছে।
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
সাহিত্য চৰ্চা
হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাই তেখেতৰ দ্বাৰা সংগৃহীত আৰু প্ৰকাশিত গুৰুচৰিত পুথিৰ পাতনিত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ বিষয়ে এনেদৰে লিখিছে- "ইয়াৰ উপৰি ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ বিৰচিত গুৰুচৰিত সম্পূৰ্ণভাৱে পাবলৈ নাই। আজি প্ৰায় পঞ্চল্লিশ বছৰ পূৰ্বে নগাঁৱৰ কলিয়াবৰ অঞ্চলৰ এখন সত্ৰত বৰচৰিত এখন পোৱা হৈছিল, এতিয়া তাৰ নাম শুনা নাযায়। আমি অনুসন্ধান কৰি কেৱল ১ম-৫ম খণ্ডহে গুৰুচৰিত পাইছোঁ ৬ষ্ঠ আৰু ৭ম খণ্ড ঠাকুৰ হলিৰাম মহন্তদেৱেহে সংগ্ৰহ কৰিছিল। "
ধুবুৰী জিলা
ইতিহাস
১৬৬৯ খৃষ্টাব্দত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱে অম্বৰৰাজ ৰাম সিংহক আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ বিৰুদ্ধে ৰণ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। কিন্তু অসম আছিল এখন দুৰ্গম দেশ, যাক জয় কৰা সহজসাধ্য নাছিল। সেয়েহে ৰাম সিংহই শিখ গুৰু তেগ বাহাদুৰক তেওঁৰ সৈতে আহিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। ১৬৬৯ খৃষ্টাব্দৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰাম সিংহৰ সেনাবাহিনী অসম আহি পালেহি। ৰাম সিংহই ৰঙামাটিত শিৱিৰ পাতিলে আৰু শিখ গুৰুজনা ধুবুৰীতে ৰ'ল।
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সক্ৰিয় সেনানী আছিল। ১৯২১ চনত অসহযোগ আন্দোলনৰ এজন সুদক্ষ আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী হৈ বৰনগৰ আঞ্চলিক কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্ব দি ছমাহ কাৰাবাস খাটিছিল।
ধুবুৰী জিলা
ইতিহাস
১৯৬৬ খ্ৰিষ্টাব্দৰ প্ৰথমভাগত কামৰূপত উপস্থিত হৈ গুৰু টেগ বাহাদুৰ ধুবুৰীত শিবিৰ পাতিছিল আৰু ৰজা ৰাম সিংহ তেওঁৰ সেনাবাহিনী লৈ ৰাঙ্গামাটি দূৰ্গত শিবিৰ স্থাপন কৰিছিল। যদিও ইম্পেৰিয়াল সেনাবাহিনী আত্মবিশ্বাসী আছিল কিন্তু এতিয়াও তেওঁলকৰ লগত পবিত্ৰ মানুহ অসমীয়াসকলৰ যাদু আৰু যাদুবিদ্যাৰ বেয়া প্ৰভাববোৰ ধ্বংস কৰিবলৈ সক্ষম হব নে নাই সেয়া এতিয়াও নিশ্চিত নহয়। কেৱল নদীৰ কাষত অসমীয়া ইম্পেৰিয়াল সেনাবাহিনীৰ উচ্চতৰ সংখ্যাৰ দ্বাৰা স্বীকৃত নাছিল কিন্তু তেওঁলোক আত্মবিশ্বাসী আছিল যে তেওঁলকক যাদু্কাৰীৰ অতিপ্ৰাকৃত শক্তি আক্ৰমণকাৰীসকলক উপশম কৰি দিব।
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ
মৃত্যু
১৯৫০ চনৰ ফাগুণ মাহত ১০৫ বছৰ বয়সত নিজ গৃহত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ দেহাৱসান হয়।
ধুবুৰী জিলা
ইতিহাস
অসমীয়া মহিলা যাদুকাৰীসকল তেওঁলকৰ তান্ত্ৰিক পেৰাফাৰ্নালিয়া দি গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ শিবিৰত নদীৰ পাৰত পোনে পোনে তেওঁলোকৰ শিবিৰত ধ্বংসৰ মন্ত্ৰবোৰ আবৃত্তি কৰিবলৈ লৈছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ সকলো ইন্দ্ৰজালিক প্ৰভাব গুৰুক ক্ষতি কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হৈছিল। যাদুকাৰীসকলে যি কোনো মানুহক ধ্বংস কৰাৰ ক্ষমতা সম্পৰ্কত যথেষ্ট আত্মবিশ্বাসী আছিল। নদীৰ সিপাৰৰ পৰা তেওঁলোক এটা ২ ফুট দীৰ্ঘ শিল দলিয়াই পঠাইছিল, যিটো এখন ক্ষেপণাস্ত্ৰৰ নিচিনা আকাশত আহি গুৰুৰ শিবিৰৰ ওচৰৰ ভূমিত আঘাত কৰিছিল, যাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰায় আধাখিনি মাটিত এমবেড কৰা আছিল। এইটো এতিয়াও একে অৱস্থানত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ব্ৰিটিছসকলে যেতিয়া চহৰৰ মাজভাগত থকা শিলটো ভাঙি দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছিল তেতিয়া এটা ঐতিহাসিক পিতলৰ টেবলেট স্থাপন কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ শিলৰ ক্ষেপণাস্ত্ৰ যেতিয়া গুৰুক ক্ষতি কৰোঁতে বিফল হৈছিল, তেতিয়া যাদুকাৰী এটা গছ প্ৰসাৰণ কৰিলে, যিটো কোনোবাৰ কোনোধৰণৰ ক্ষতি নকৰিয়েই গুৰু শিবিৰৰ বৰ ওচৰত গৈ পৰিছইল। পিছত, গুৰু টেগ বাহাদুৰ ধনুটো হাতত তুলি লয় আৰু যাদুকাৰীৰ বেদীত কাৰচিহ্ন টনাৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ সকলো যাদু আৰু যাদুবিদ্যা হঠাৎ শেষ হৈ গ’ল। যাদুকাৰীসকলে বুজি পাইছিল যে উচ্চতৰ শক্তি তেওঁলোকৰ ইন্দ্ৰজালিক শক্তিতকৈ সম্পূৰ্ণ বঞ্চিত কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ইচ্ছাশক্তিক অবৰুদ্ধ কৰিছে। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোক নদী পাৰ হৈ গুৰুৰ শিবিৰলৈ গ’ল আৰু তেওঁক প্ৰহাৰ কৰাৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। তেওঁলক তেওঁক কৈছিল যে তেওঁলক কেৱল বিদেশীসকলক দমন কৰিবৰ বাবে ৰণ কৰিছিল যিসকল তেওঁলকক দাস বনাবলৈ আহিছিল।
গুৰু টেগ বাহাদুৰ যাদুকাৰীসকলক আশা দিছিল যে তেখেত ৰজা ৰাম সিংহ আৰু আহোম ৰজাৰ মাজত শান্তি ওভতাই আনিবলৈ কাম কৰিব, যাৰ বাবে উভয় পক্ষই হৃদয় পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল। ফলস্বৰূপ, তেখেত ৰজা ৰাম সিংহক শান্ত আলোচনাৰ মাধ্যমৰে তেওঁৰ শাসকসকলৰ উদ্দেশ্য অৰ্জন আৰু পৰামৰ্শ নিদি ৰণ নকৰাৰ পৰামৰ্শ দিছিল।
গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ প্ৰচেষ্টাত যি শান্তি নিষ্পত্তি হৈছিল সেয়া মোগল আৰু আহোম সেনাবাহিনী উভয় গুৰু নানকৰ মাজাৰত সম্মিলিতভাবে শ্ৰদ্ধাৰে উৎযাপন হৈছিল। উভয় সেনাৰ সৈন্যসকলে তেওঁলকৰ ৰক্ষাকবজ লৈ ৰঙা মাটি দি ধবুৰীৰ শান্তিৰ থাপনা স্থাপন কৰিছিল। গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ এটা সফল শান্তিৰ প্ৰচেষ্টাৰ এই স্থায়ী স্মৃতিস্তম্ভটো আজিও ধুবুৰীত থিয় দি আছে। গুৰুভাৰত দমদমা চাহেবৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ গোটেই ভাৰতৰ পৰা তীৰ্থযাত্ৰীসকলে ধুবুৰীলৈ যায়। তেওঁলক দুটা সেনাবাহিনীৰ হিন্দু তথা মুছলমান সৈন্যসকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত শান্তিৰ থাপনা পৰিদৰ্শন কৰে।
তাত পাঁচপীৰ দৰগাহও আছে, পাঁচটা চুফী সন্তৰ মাজাৰ শৰীফ যিয়ে মগল জেনাৰেল ৰজা ৰাম সিংহৰ লগত মগোল যুদ্ধৰ সময়ত অসমৰ আহোম ৰেজিমৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল।