cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
টাই জাতি
উত্তৰ আমেৰিকাৰ টাই সকল
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থাই, লাও,টাই কাও, ঈশান,লু,ফু টাই, টাই দাম,তেঈ আৰু শান জনগোষ্ঠীৰ লোক পোৱা যায়। কানাডাটো যথেষ্ট সংখ্যক থাই আৰু লাও বাস কৰে।
ইউৰোপৰ টাই
ফ্ৰান্স,জাৰ্মানী আৰু স্বীজাৰলেণ্ডৰ লাও,আইছলেণ্ড আৰু ইংলেণ্ডৰ ঈশান ,ফিনলেণ্ড,নৰৱে আৰু আইছলেণ্ডৰ থাই, ফ্ৰান্সৰ টাই দাম আৰু তেঈ আৰু য়ুনাইটেড কিংদমৰ দক্ষিণ থাইসকল হল ইউৰোপৰ প্ৰভাৱশালী টাই জনগোষ্ঠী।
ওচেনিয়াৰ থাই
যথেষ্ট সংখ্যক থাই অষ্ট্ৰেলিয়াত আৰু নিউজিলেণ্ডত যথেষ্ট সংখ্যক উত্তৰপৰীয়া থাই বসবাস কৰে।
আৰ্জেণ্টিনাৰ লাও
শৰণাৰ্থী হিচাপে যথেষ্ট সংখ্যক লাও আৰু মং জনগোষ্ঠীয় বাসিন্দা আৰ্জেণ্টিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:সামাজিক সম্প্ৰদায়
ৰোমিত ৰাজ
ৰোমিত ৰাজ প্ৰাসাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা যিয়ে জি টিভি ছিৰিয়ালৰ ঘৰ কী লক্ষ্মী বেটিয়াত যুৱৰাজ গাৰোদিয়াৰ চৰিত্ৰত আৰু মায়াক জীৎ খুৰানাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অণুগল্প
অণুগল্প হৈছে অতি সংক্ষিপ্তভাৱে বৰ্ণনা কৰা সাহিত্য কৰ্ম। সাধাৰণতে ই মূল ঘটনা বা কাহিনীৰ লগত অংগাংগীভাৱে জড়িত হৈ থাকে, কিন্তু কেতিয়াবা ই মূলৰপৰা শিথিল হৈ আঁতৰি যোৱাও দেখা যায়। অনুকাহিনী স্বয়ংসম্পূৰ্ণ কাহিনী নহয়; ই কাহিনীৰ মাজৰে কাহিনী। উদাহৰণস্বৰূপে শ্বেক্ছপীয়েৰৰ ‘The Mersent of Venice’ নাটকৰ আঙুঠি সলোৱা কাহিনীটো (the ring episode) এটা অনুকাহিনী। কেইটামান উল্লেখযোগ্য অণুগল্প হৈছে: ছিক্স-ৱৰ্ড ষ্ট'ৰি, ১৪০-কেৰেক্টাৰছ্ ষ্ট'ৰিজ, যিবোৰক টুইটাৰেচাৰ বুলিও জনা যায়, দ্যা ড্ৰিব্বল (৫০টা শব্দ), দ্যা ড্ৰাব্বল (১০০ শব্দ), আৰু ছাডেন ফিক্সন (৭৫০ শব্দ)। কিছুমানৰ মতে অণুগল্পৰ এক অনন্য সাহিত্যিক বৈশিষ্ট্য আছে, যেনে- কোনো ইংগিত অথবা বিস্তৃত কাহিনীৰ কম শব্দেৰে প্ৰকাশ কৰাৰ সক্ষমতা।  ইংৰাজী ভাষাতো অণুগল্পক Flash Fiction বোলাৰ উপৰি আন আন বিভিন্ন নামৰে জনা যায়; যেনে, Micro Fiction, Five Minute of Short Story, Short Short Story আদি। হিন্দী ভাষাত অনুগল্পক “লঘুকথা’’ বোলা হয়। অসমীয়াত বহুতে ’কণ কথা’ বোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছে যদিও অনুগল্প নামটোৱেই জনপ্ৰিয়। ’অণু’ শব্দৰ অৰ্থ ক্ষুদ্ৰ। ক্ষুদ্ৰ হ’লেও ইয়াৰ স্বাধীন অস্তিত্ব আছে। সাম্প্ৰতিক কালত অণুগল্পৰ জনপ্ৰিয়তালৈ চাই গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ সাহিত্য জগতত Flash Fiction Day পালন কৰা হয়। নিউজিলেণ্ডতো ’জাতীয় অণুগল্প দিৱস’ পালন কৰা হয়। Henry Lawsonএ অণুগল্পৰ সংজ্ঞা দি কৈছে, A sketch story or sketch, is a piece of writing that is generally shorter than a short story, and contains very little, if any, plot.
অণু সাহিত্যত নিদৰ্শন প্ৰাচীন কালৰ সাহিত্যত পোৱা যায়, যেনে পশ্চিমৰ ঈছপৰ সাধু আৰু ভাৰতৰ পঞ্চতন্ত্ৰৰ সাধু আৰু জাতকৰ সাধু। আধুনিক যুগত চাদি, এণ্টন চেকভ, অ' হেনৰী, ফ্ৰান্‌জ কাফ্‌কা, আৰ্নেষ্ট হেমিংৱে, আৰ্থাৰ চি ক্লাৰ্ক, জুলিঅ' কৰ্টাজাৰ,জন কেজ আদিয়ে এনে সাহিত্য ৰচনা কৰিছে।
অণুগল্পৰ প্ৰকাৰ
অণুগল্প বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে। যেনে: বিষয়ভিত্তিক, শৈলীভিত্তিক, ভাবভিত্তিক, আধিভৌতিক, অতীন্দ্ৰিয়, বিজ্ঞানভিত্তিক, প্ৰকৃতিবিষয়ক, দেশপ্ৰেমমূলক, হাস্যৰসাত্মক আদি।
অণুগল্পৰ বৈশিষ্ট্য
অন্যান্য সাহিত্যৰ দৰে অনুগল্পৰো কিছুমান বিশেষ বৈশিষ্ট্য লক্ষ্য কৰা যায়। প্ৰথমতে, অণুগল্পৰ আকাৰ সৰু। ৰূপকৰ মাধ্যমেৰে অণুগল্পৰ কথনীয় বিষয় তুলি ধৰা হয়। দ্বিতীয়তে, অণুগল্পত দুটা বা তিনিটা অনুচ্ছেদ বা বাক্য থাকিব পাৰে। প্ৰথম দুটা অংশত বিষয়বস্তু উপস্থাপন আৰু তৃতীয় অংশত সিদ্ধান্ত তুলি ধৰা হয়। তৃতীয়তে, অণূগল্পৰ আৰম্ভণি অংশ সহজ-সৰলভাবে বৰ্ণনা কৰিলেও শেষৰ অংশত বলিষ্ঠ জীৱনবোধ থাকিব লাগে। চতুৰ্থতে, এখন উপন্যাস বা এটি গল্পৰ মাজত বহুকেইটা অণুগল্প থাকিব পাৰে যদিও অণুগল্পৰ মাজত উপন্যাসবা গল্পৰ চৰিত্ৰ নাথাকে। পঞ্চমতে, অণুগল্প আকাৰত সৰু হ’লেও তাৰ বক্তব্য বিষয় তাৎপৰ্যপূৰ্ণ আৰু অৰ্থ বিস্তৃত হয়। ষষ্ঠ, অনুগল্পৰ বাক্য কবিতাৰ দৰে শক্তিশালী, দৃঢ় আৰু অলংকাৰযুক্ত। সপ্তম, অণুগল্পই গল্পৰ চৰিত্ৰ। উপমা আৰু উপমাৰে অণুগল্প ৰচিত হয়। অষ্টম, অনুগল্পত বিনোদনতকৈ বৌদ্ধিক চিন্তাৰ বেছি প্ৰয়োগ কৰা হয়। নৱম, অণুগল্পত নীতিকথা সোমাই থাকে। অণুগল্পৰ আকাৰ ১০০ শব্দৰ পৰা এহেজাৰ শব্দৰ ভিতৰত হ’ব লাগে বুলি আজিকালিৰ সমালোচকসকলে মন্তব্য কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
চিউকুৰো মানাবে
চিউকুৰো "চুকি" মানাবে ((Syukuro "Suki" Manabe), জন্ম ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩১)) হৈছে এগৰাকী জাপানী মূলৰ আমেৰিকান জলবায়ুবিদ আৰু বতৰবিজ্ঞানী যিয়ে বিশ্বব্যাপী হৈ থকা জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু প্ৰাকৃতিক জলবায়ুৰ তাৰতম্য অনুকৰণ কৰিবলৈ কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰৰ পথ উন্মোচন কৰিছে। তেখেতক ২০২১ বৰ্ষত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে৷ পৃথিৱীৰ জলবায়ুৰ ভৌতিক মডেলিঙৰ বাবে, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰা আৰু গোলকীয় উষ্ণতাৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাৰ বাবে তেখেতৰ লগত এই বঁটা যুটীয়াভাৱে লাভ কৰিছে ক্লাউছ হেচেলমান৷ দুয়োগৰাকী বিজ্ঞানীয়ে ন'বেল বঁটাৰ মুঠ ধনৰাশিৰ এক চতুৰ্থাংশকৈ লাভ কৰিব৷ আনহাতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানতে আনজন ন'বেল-প্ৰাপক জৰ্জিঅ' পাৰিচিলৈ বঁটাটোৰ অৰ্ধাংশ প্ৰদান কৰা হৈছে৷ জটিল প্ৰণালী অনুধাৱনৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা যুগান্তকাৰী অৱদানৰ বাবে পাৰিচিয়ে এই ন'বেল বঁটা লাভ কৰিছে
কৰ্মজীৱন
১৯৩১ চনত জন্মলাভ কৰা চিউকুৰো মানাবেয়ে ১৯৫৮ চনত টকিঅ' বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে৷ আমেৰিকাৰ বতৰ সংস্থাৰ 'সাধাৰণ প্ৰচলন গৱেষণা শাখা'ৰ লগত তেখেত জড়িত হয়৷ বৰ্তমান এই শাখাটোক ৰাষ্ট্ৰীয় মহাসাগৰীয় আৰু বায়ুমণ্ডলীয় প্ৰশাসনৰ (National Oceanic and Atmospheric Administration, NOAA)ৰ অন্তৰ্গত ভূ-ভৌতিক তৰল গতিবিজ্ঞান গৱেষণাগাৰ (Geophysical Fluid Dynamics Laboratory) কোৱা হয়৷ এই সংস্থাত তেখেতে ১৯৯৭ চনলৈকে কাম কৰে৷ ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈকে তেখেতে জাপানস্থিত গোলকীয় পৰিৱৰ্তনৰ বাবে সীমান্ত গৱেষণাত গোলকীয় উষ্ণীকৰণ বিভাগত অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০০২ চনত তেখেত পুনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বায়ুমণ্ডলীয় আৰু মহাসাগৰীয় বিজ্ঞানৰ কাৰ্যসূচীত অতিথি গৱেষণা সহযোগী হিচাপে জড়িত হয়৷ বৰ্তমান এইখন বিশ্ববিদ্যালয়তে তেখেতে জ্যেষ্ঠ বতৰবিজ্ঞানী হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
বৈজ্ঞানিক সাফল্য
ৰাষ্ট্ৰীয় মহাসাগৰীয় আৰু বায়ুমণ্ডলীয় প্ৰশাসন (NOAA)ত কৰ্মৰত অৱস্থাত চিউকুৰো মানাবেয়ে ৱাশ্বিংটন, ডিচি আৰু পাছলৈ নিউজাৰ্ছীস্থিত প্ৰিন্সটনত সেৱাদান কৰে৷ এই দুয়োখন কৰ্মস্থলীত মানাবেয়ে অধ্যক্ষ জোছেফ মাগোৰিন্সিকীৰ লগত কাম কৰে আৰু বায়ুমণ্ডলৰ ত্ৰিবিমীয় কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিক্স-আধাৰিত মডেল তৈয়াৰ কৰে৷ প্ৰথম পৰ্যায়ত মানাবেয়ে আৰু ৱেথাৰেল্ডে (১৯৬৭) জলীয় বাষ্পৰ ধনাত্মক প্ৰতিক্ৰিয়াজনিত 'বিকিৰক-পৰিচলক ভাৰসাম্য' (radiative-convective equilibrium, RCE)ত বায়ুমণ্ডলৰ এক-মাত্ৰিক, একক-স্তম্ভ মডেল বিকশিত কৰে৷ এই মডেলটো ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ বায়ুমণ্ডলীয় গাঢ়তাৰ ফলত পৃথিৱীত উপৰিভাগ আৰু ট্ৰ'প'স্ফিয়েৰত উষ্ণতাৰ বৃদ্ধি হয় আৰু ষ্ট্ৰেট'স্ফিয়েৰত উষ্ণতা হ্ৰাস হয়৷ বায়ুমণ্ডলৰ বিস্তৃত সাধাৰণ প্ৰচলন মডেলৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত উক্ত বিকিৰক-পৰিচলক মডেলটোৰ বিকাশ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যায় বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি৷ (Manabe et al. 1965) উষ্ণতাৰ ত্ৰিমাত্ৰিক সঁহাৰি আৰু বৰ্ধিত কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ হাইড্ৰ'লজিক চক্ৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ তেওঁলোকে এই ত্ৰিমাত্ৰিক মডেলটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ (Manabe and Wetherald, 1975). ১৯৬৯ চনত মানাবে আৰু ব্ৰায়ানে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে জলবায়ুৰ প্ৰথম অনুকৃতিসমূহ (simulations) প্ৰকাশ কৰে আৰু এই কামটো কৰিবলৈ তেওঁলোকে দ্বিযুক্ত মহাসাগৰ-বায়ুমণ্ডল আৰ্হি ব্যৱহাৰ কৰে৷ ইয়াত বায়ুমণ্ডলৰ সাধাৰণ প্ৰচলন মডেলটোৰ লগত সাগৰৰ মডেলটো একত্ৰিত কৰা হয়। ১৯৯০ৰ দশকৰ পৰা ২০০০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিলৈকে মানাবেৰ গৱেষণাৰ দলটোৱে সংযুক্ত বায়ুমণ্ডলীয় মহাসাগৰীয় মডেলটো ব্যৱহাৰ কৰি কেইবাখনো যুগান্তকাৰী গৱেষণা-পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে৷ তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য আছিল জলবায়ুৰ সময়-নিৰ্ভৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু বায়ুমণ্ডলত পৰিৱৰ্তিত গ্ৰীনহাউছ গেছৰ মাত্ৰা অনুসন্ধান কৰা৷ (Stouffer et al., 1989; Manabe et al., 1991 & 1992). তেওঁলোকে এই মডেলটো ব্যৱহাৰ কৰি পূৰ্বৰ জলবায়ুগত পৰিৱৰ্তনো অধ্যয়ন কৰে, আৰু প্ৰাচীনজলবায়ুৰ ৰে'কৰ্ডত (paleoclimatic record) যি আকস্মিক পৰিৱৰ্তন দৃশ্যমান হৈছে, সেই পৰিৱৰ্তনত উত্তৰ আটলাণ্টিক মহাসাগৰত প্ৰৱেশ কৰা সতেজ জলৰ ভূমিকাৰ সম্ভাৱ্য দিশটো নিৰীক্ষণলৈ আনে৷ (Manabe and Stouffer, 1995 & 2000).
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
মানসী প্ৰধান
মানসী প্ৰধান (Manasi Pradhan, জন্ম: ৪ অক্টোবৰ ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ ভাৰতত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা ৰক্ষা কৰাৰ এক দেশব্যাপী আন্দোলন 'অনাৰ ফৰ ৱমেন নেচনেল কেম্পেইন' অৰ্থাৎ 'মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।      ২০১৪ চনত তেওঁক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাণী লক্ষ্মীবাঈ স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। মিছনেৰীজ অফ চেৰিটিৰ গোলকীয় মুৰব্বী মেৰী প্ৰেমা পাইৰিকৰ সৈতে তেওঁ ২০১১ চনত 'আউটষ্টেণ্ডিং ৱমেন এৱাৰ্ড' লাভ কৰিছিল।
আন্তৰ্জাতিক প্ৰকাশন আৰু সংগঠনে প্ৰায়ে তেওঁৰ কামক প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। ২০১৬ চনত নিউয়ৰ্কস্থিত বছল আলোচনীয়ে তেওঁক ২০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰেৰণাদায়ক নাৰীবাদী লেখক আৰু কৰ্মীসকলৰ ভিতৰত বুলি উল্লেখ কৰিছিল। ২০১৭ চনত লছ এঞ্জেলছস্থিত ৱেলকাৰ মিডিয়া ইঙ্কে তেওঁক ১২ গৰাকী শক্তিশালী নাৰীবাদী পৰিৱৰ্তন নিৰ্মাতাৰ ভিতৰত স্থান দিয়ে। ২০১৮ চনত অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইউনিয়ন অৱ অক্সফৰ্ডই তেওঁক সংঘক সম্বোধন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।
তেওঁ নিৰ্ভয়া বাহিনী, নিৰ্ভয়া সমাৰোহ আৰু অ'ৱাইএছএছ মহিলাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ ভাৰতৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰমাণপত্ৰ পৰিষদ (চেঞ্চৰ বোৰ্ড) আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ তদন্ত সমিতিৰ পেনেলত সেৱা আগবঢ়াইছে।
উৰিষ্যাৰ এখন দূৰৱৰ্তী গাঁৱৰ দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰি তেওঁ মহিলাসকলক শিক্ষিত কৰাৰ বিৰুদ্ধে বহুলভাৱে প্ৰচলিত সামাজিক নিষিদ্ধতাৰ বিৰুদ্ধে সফলতাৰে যুঁজ দিছিল, পাহাৰীয়া অঞ্চল আৰু জলাভূমিৰ মাজত দৈনিক ১৫ কিলোমিটাৰ খোজ কাঢ়ি সমগ্ৰ অঞ্চলৰ একমাত্ৰ উচ্চ বিদ্যালয়লৈ খোজ কাঢ়ি গৈছিল আৰু তেওঁৰ গাওঁখনৰ প্ৰথম মহিলা মেট্ৰিক উত্তীৰ্ণ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ অঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা আইন স্নাতক হৈছিল। মানসী প্ৰধানৰ জীৱন কাহিনী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ইজৰাইলত তথ্যচিত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬২ চনৰ ৪ অক্টোবৰ তাৰিখে ওড়িশাৰ খোৰ্ধা জিলাৰ বানপুৰ খণ্ডৰ আয়তপুৰ নামৰ এখন দূৰৱৰ্তী গাঁৱৰ এক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত মানসী প্ৰধানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ হেমলতা প্ৰধান আৰু গোদাবৰীশ প্ৰধানৰ দুগৰাকী কন্যা আৰু পুত্ৰৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন খেতিয়ক আছিল।
সেইসময়ত বানপুৰৰ বেছিভাগ গ্ৰাম্য অঞ্চলত স্ত্ৰী শিক্ষাক নিষিদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ছোৱালীসকলক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ খুব কম অনুমতি দিয়া হৈছিল। তেওঁ গাঁওখনৰ পৰা পঢ়া-শুনা শীঘ্ৰে শেষ কৰাৰ বাবে তীব্ৰ চাপ অনুভৱ কৰিছিল। তদুপৰি ওচৰৰ অঞ্চলবোৰত কোনো উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় নাছিল।
তেওঁ দৈনিক ১৫ কিলোমিটাৰ খোজ কাঢ়ি পাহাৰীয়া অঞ্চল আৰু জলাভূমিৰ মাজেৰে সমগ্ৰ অঞ্চলৰ একমাত্ৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ গৈছিল। তেওঁ তেওঁৰ গাঁৱত হাইস্কুল শিক্ষান্তত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
গাম্ভাৰীমুণ্ডাৰ পতিতপাবন উচ্চ বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়ালে মানসীৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে পুৰীলৈ স্থানান্তৰিত হয়। গাঁৱৰ খেতিপথাৰৰ পৰা পোৱা সামান্য উপাৰ্জনৰ সৈতে মানসীৰ শিক্ষা বজাই ৰখা কঠিন হৈ পৰিছিল। উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে তেওঁ নিজে পৰিয়াল আৰু পঢ়া-শুনাত সহায় কৰিবলৈ কাম কৰিব লগা হৈছিল। তেওঁ উৎকল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত চৰকাৰী মহিলা মহাবিদ্যালয়, পুৰীৰৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক আৰু একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ওড়িয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল কৰিছিল। তেওঁ পুৰীৰ জি. এম. আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ওড়িশা চৰকাৰৰ বিত্ত বিভাগ আৰু অন্ধ্ৰ বেংকৰ সৈতে অলপ সময়ৰ বাবে কাম কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ নিজৰ আবেগ অনুসৰণ কৰিবলৈ চাকৰি এৰি দিছিল। ১৯৮৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ২১ বছৰ বয়সত তেওঁ নিজৰ মুদ্ৰণ ব্যৱসায় আৰু এখন সাহিত্য আলোচনী আৰম্ভ কৰে। কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে তেওঁ ব্যৱসায় দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ সেইসময়ৰ কেইগৰাকীমান সফল মহিলা উদ্যোগীৰ শাৰীত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল।
সক্ৰিয়তা
১৯৮৭ চনত তেওঁ অ'ৱাইএছএছ ৱমেন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক উদ্দেশ্য আছিল ছাত্ৰীসকলক উচ্চ শিক্ষা প্ৰাপ্ত কৰাত সহায় কৰা আৰু তেওঁলোকক সমাজত ভৱিষ্যতৰ নেত্ৰী হিচাপে বিকশিত কৰা। অ'ৱাইএছএছ ৱমনে নেতৃত্ব কৰ্মশালা, শিক্ষা আৰু বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ শিবিৰ, আইনী সজাগতা আৰু আত্ম-প্ৰতিৰক্ষা শিবিৰআয়োজন কৰি আহিছে। ই হাজাৰ হাজাৰ যুৱতীক তেওঁলোকৰ নিৰ্বাচিত ক্ষেত্ৰত সম্ভাৱ্য নেত্ৰী হিচাপে লালন-পালন কৰি আহিছে।
ওপৰোক্তবোৰৰ উপৰিও, সংগঠনটোৱে অসংখ্য কাৰ্যকলাপ আৰু অনুষ্ঠান হাতত লয় আৰু মহিলাসকলক সৱলীকৰণত অগ্ৰণী অৱদানৰ বাবে ব্যাপকভাৱে কৃতিত্ব দিয়া হয়। সংগঠনটোৱে মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰো নেতৃত্ব বহন কৰি আছে।
মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান
২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰতত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ ৰক্ষাৰ উদ্দেশ্যে দেশজুৰি এক আন্দোলন 'অনাৰ ফৰ ৱমেন নেচনেল কেম্পেইন' আৰম্ভ কৰে। এই আন্দোলনটোৱে মহিলাৰ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে দেশবাসীক উৎসাহিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। এই আন্দোলনত ভাৰতত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ বিপদৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ এক বহুমুখী ৰণনীতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ই মহিলাৰ ওপৰত অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আইনী আৰু প্ৰতিষ্ঠানগত ব্যৱস্থাৰ ওপৰত সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ বহুতো নীতি ব্যৱহাৰ কৰে। মহিলাৰ অধিকাৰ দোকান, মহিলাৰ অধিকাৰ উৎসৱ, মহিলাৰ অধিকাৰ সভা, মহিলাৰ অধিকাৰ সাহিত্য, দৃশ্য-শ্ৰাব্য প্ৰদৰ্শন, পথনাটক ইত্যাদি মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ আনুষংগিক অংশ। আনহাতে ই জনমত সংগ্ৰহ কৰি আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা নিয়ন্ত্ৰণ ৰখাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠানগত পৰিৱৰ্তন আৰু সংশোধনমূলক ব্যৱস্থাৰ বাবে নিৰন্তৰ প্ৰচাৰ চলাই চৰকাৰৰ ওপৰত চাপ সৃষ্টি কৰি আহিছে।
২০১৩ চনত সমগ্ৰ ভাৰতৰ অংশীদাৰসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনাচক্ৰ, কৰ্মশালা আৰু পৰামৰ্শৰ সৈতে জড়িত চাৰি বছৰৰ দীঘলীয়া মন্থনৰ পিছত, আন্দোলনটোৱে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা সমাপ্ত কৰাৰ বাবে ইয়াৰ যুঁজৰ এক বিতং খচৰা প্ৰস্তুত কৰে। একেবছৰে ই নিৰ্ভয়া সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। ২০১৪ চনত আন্দোলনটোৱে ভাৰতৰ সকলো ৰাজ্য চৰকাৰৰ বাবে চাৰি দফা চাৰ্টাৰ অফ ডিমাণ্ড বা ন্যায্য দাবীৰ তালিকা মুকলি কৰে। একে বছৰতে ই নিৰ্ভয়া বাহিনী আৰম্ভ কৰে। এই বাহিনীত সমগ্ৰ ভাৰতৰ ১০,০০০ৰো অধিক স্বেচ্ছাসেৱক আছে। তেওঁলোকে জনমত সংগ্ৰহ কৰি ইয়াৰ চাৰি দফা দাবীৰ কাৰ্যকৰীকৰণৰ বাবে এক নিৰন্তৰ অভিযানত লিপ্ত হয়।
চাৰি দফাযুক্ত ন্যায্যদাবীৰ তালিকা
২০১৪ চনত মানসী প্ৰধানৰ নেতৃত্বত মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানে ভাৰতৰ সকলো ৰাজ্য চৰকাৰৰ বাবে চাৰি দফাৰ চাৰ্টাৰ মুকলি কৰে। এই দাবীৰ তালিকাখনে আন্দোলনৰ এক আধাৰশিলা গঠন কৰিছে আৰু কেইবাখনো ৰাজ্য চৰকাৰক উপযুক্ত সংশোধন কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছে। সেই চাৰিটা দাবী হৈছে:
সাহিত্যকৰ্ম
মানসী প্ৰধান এজন প্ৰশংসিত লেখক আৰু কবি। তেওঁৰ চতুৰ্থখন কিতাপ 'উৰ্মি-ও-উচ্চৱাছ' আঠটা প্ৰধান ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:উৰিষ্যাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
মগহী ভাষা
মগহী বা মগধী  এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড আৰু পশ্চিমবংগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  নেপালৰ তেৰাঈ অঞ্চলতো মহগী কোৱা হয়। অসমীয়া, বাঙালী আৰু ওড়িয়াৰ দৰে অন্য পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহৰ দৰেই, এই ভাষাৰ জনকো মাগধী প্ৰাকৃত, যাৰ নামৰ পৰাই এই ভাষাৰ নামো আহিছে।
শ্ৰীলক্ষ্মী গোৱৰ্ধনন
শ্ৰীলক্ষ্মী সাধাৰণতে পদ-ভংগীমা আৰু অভিনয়াৰ বাবে পৰিচিত। যিটো হৈছে একধৰণৰ অভিনয়-কৌশল। গুৰু শ্ৰী পশুমাৰ্থী ৰাট্টায়া শৰ্মাৰ, শ্ৰীমতি বৈজয়ন্তী কাশী আৰু শ্ৰীমতি মঞ্জু ভাৰ্গৱীৰ দৰে গুণী আৰু বিশিষ্ট শিল্পীৰ অধীনত শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে কুচিপুড়িৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কুচিপুড়িৰ শিপাৰ সন্ধান কৰা কমসংখ্যক শিল্পীৰ ভিতৰত শ্ৰীলক্ষ্মী অন্যতম। কুচিপুড়ি যক্ষাগণাৰ প্ৰকৃত শিল্পী শ্ৰী পশুমাৰ্থি ৰাট্টায়া শৰ্মাৰ ওচৰত নৃত্যশিক্ষা ল'ব পৰাটো তেখেতৰ বাবে সৌভাগ্যসূচক। কেৰালাৰ জন্মগ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী শিল্পীয়ে কুচিপুড়ি গাঁৱলৈ গৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ধ্ৰুপদী কলাৰ শিক্ষা লৈছে। এই সাধনাৰ বাবে যথেষ্ট পৰিশ্ৰম, নিষ্ঠা আৰু অধ্যৱসায়ৰ আৱশ্যক।
মগহী ভাষা
মগহী ভাষাৰ বিস্তৃত আৰু পুৰণি লোকগাথা আৰু সাধুকথাৰ পৰম্পৰা আছে। এই ভাষা বিহাৰৰ ৯খন জিলা (গয়া, পটনা, জেহানাবাদ, ঔৰংগাবাদ, নলন্দা, শ্বেইখপুৰা, নৱডা, লখীশৰাই আৰু অৰৱল), ঝাৰখণ্ডৰ ৮খন জিলা (হাজাৰিবাঘ, পলমু, ছত্ৰ, কোদৰমা, জমতাৰা, বোকাৰো, ধনবাদ আৰু গিৰিদিহ) আৰু পশ্চিমবংগৰ মালদা জিলাত ঘাইকৈ কোৱা হয়। এই ভাষা ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ২০৭০০০০০, খোৰ্থা উপভাষা কোৱা ৮০ লাখ লোকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি।
মগহী মাগধী প্ৰাকৃতৰ পৰা অহা, যি প্ৰাচীন মগধ মহাজনপদত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই ৰাজ্য আছিল পূৰ্বী ভাৰতত গংগা নদীৰ দক্ষিণে আৰু সোণ নদীৰ পূব দিশে।
১ কোটি ২৬ লাখ মগহী ভাষী লোক থকা স্বত্ত্বেও এই ভাষাক ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই। বিহাৰত, হিন্দীহে আনুষ্ঠানিক আৰু শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, মগহী নহয়। ১৯৬১ চনৰ পৰা ভাৰতৰ জনগণনাত মগহীক হিন্দীৰ উপভাষা হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈ আহিছে।
ইতিহাস
মগহী ভাষাৰ উৎস মাগধী প্ৰাকৃত, যি অসমীয়া, বাঙালী আৰু ওড়িয়াৰ দৰে অন্য পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰো উৎস। বৰ্তমানৰ বিহাৰ ৰাজ্যত প্ৰাচীন মগধ ৰাজ্য আছিল, য'ত মাগধী প্ৰাকৃত কোৱা হৈছিল। মাগধী শব্দৰ পৰাই মগহী শব্দও আহিছে, আৰু বহুতো শিক্ষিত মগহী ভাষী লোকে মগধী নামহে পচন্দ কৰে।
প্ৰায় দ্বাদশ শতিকাত অপভ্ৰংশই নিজৰ শেষ ৰূপ পাইছিল। প্ৰায়বোৰ আধুনিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাই তাৰ পাছতেই স্বকীয় ৰূপ লাভ কৰিছিল। মগহীৰ স্বকীয় ৰূপ সৰহপ আৰু কৌহপৰ দোহাকোষত দেখা যায়।
শ্ৰীলক্ষ্মী গোৱৰ্ধনন
কলাৰ উক্ত শৈলীটো তেখেতৰ বাবে দ্বিতীয় ছৰ্মৰ দৰে। কুচিপুড়িৰ আকৰ্ষণ, স্বকীয়তা জীয়াই ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা শিল্পীগৰাকীয়ে তেখেতৰ প্ৰয়াসসমূহৰ বাবে কলামোদী ৰাইজৰ সমাদৰ পাইছে। তেখেতক সততে “অভিনয়াৰ শক্তি উপলব্ধি কৰা নৃত্যশিল্পী” হিচাপে আখ্যায়িত কৰা হয়। শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা 'কলাশ্ৰী' সন্মানকে ধৰি অনেক স্বীকৃতি আৰু সন্মান বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে। তাৰে ভিতৰত চেন্নাইৰ নাৰদ গণ সভাৰ পৰা লাভ কৰা বিনফেল্ড এনডাউমেণ্ট, ভাৰতম যুৱ কলাকাৰ, কলা ৰত্ন, শিংগাৰ মণি, নাটয়্য ৰত্ন, নালান্দা নৃত্য নিপুন অন্যতম। শ্ৰীলক্ষ্মী ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ 'প্ৰতিষ্ঠিত' শ্ৰেণীৰ এগৰাকী পেনেলভুক্ত শিল্পী তথা দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী শ্ৰেণীভুক্ত শিল্পী। তেখেতে একাধিক ভাৰতীয় নৃত্য উৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে বিদেশৰ নেডাৰলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া, ইটালী, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, ছুইজাৰলেণ্ড, যুক্তৰাজ্য, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কলম্বিয়া, জৰ্ডান আৰু উপসাগৰীয় দেশৰ বিভিন্ন আন্তৰ্জাতিক মঞ্চত নৃত্যপ্ৰদৰ্শন কৰিছে। বিদেশৰ মঞ্চত নৃত্য পৰিৱেশন কৰি শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে যথোচিত প্ৰশংসা আৰ্জিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেখেতে ২০১৫ চনত, জাৰ্মানীৰ হাননৰ মেচেত অনুষ্ঠিত হোৱা মে'ক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যসূচীত কুচিপুড়ি দলক নেতৃত্ব দিয়ে আৰু ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ উপস্থিতিত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। তেখেতে 'ডুবাইত মাৰাবা নমো'ৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শিত হ'বলগীয়া এটা ভাৰতীয় নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰিত কৰা হৈছিল। এই বিশেষ নৃত্যটো প্ৰায় চৌত্ৰিশ বছৰৰ পাছত আৰৱ ভ্ৰমণ কৰা ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সমুখত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। তেখেতে নৃত্য সম্পৰ্কীয় অনেক কৰ্মশালা আৰু অনুষ্ঠান পৰিকল্পনা আৰু পৰিৱেশন কৰিছে। কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমীৰ দ্বাৰা একেৰাহে তিনি বছৰ ধৰি আয়োজিত হৈ থকা বাৰ্ষিক নৃত্য কৰ্মশালা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য উৎসৱৰ সমন্বয়কৰ দায়িত্বও শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে পালন কৰি আহিছে। শ্ৰীলক্ষ্মী 'অৱন্তিকা স্পেচ ফ'ৰ ডেন্স'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক। এইখন মঞ্চই নৃত্য শিকন, প্ৰদৰ্শন আৰু গৱেষণাৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। মালয়ালম ভাষাৰ ছবি 'কানাক্যা টকিছ' আৰু 'প্ৰিয়ামানাসম'ৰ বাবে শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিছে। শ্ৰীলক্ষ্মী এগৰাকী প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত মনোবিজ্ঞানী। নৃত্যৰ জগতত একধৰণৰ পাৰ্থক্য সূচনা কৰিবলৈ আৰু নতুন প্ৰজন্মক প্ৰয়োজনসাপেক্ষে সহায় কৰিবলৈ তেখেতে নিজৰ স্ব-উপাৰ্জিত শিক্ষা ব্যৱহাৰ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
মগহী ভাষা
ইতিহাস
মগধ প্ৰশাসনৰ ৰূপান্তৰৰ কালত মগধী ভাষাৰ ক্ষতি হৈছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে ভ্ৰাম্যমান গাঁথা গায়কে দীঘল কাব্য পাঠ কৰি ফুৰিছিল। তেওঁলোকৰ সৈতেও মগহধী শব্দ জড়িত হৈ পৰিল। মগধী লিখিবলৈ দেৱনাগৰী, অসমীয়া-বাঙালী আৰু ওড়িয়া লিপিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় পূৰ্বতে কৈথী লিপিও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মগহীত থকা উচ্চাৰণ মৈথিলীতকৈ ঠেক। ঐতিহাসিকভাৱে মগহী ভাষাত কোনো বিখ্যাত লিখিত সাহিত্য পোৱা নাযায়, কেৱল কিছু মৌখিক লোকগীতহে পোৱা যায়।
প্ৰথমে উৰ্দু আৰু তাৰ পাছত ১৮৮১ চনৰ পৰা হিন্দী সেই প্ৰান্তৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা হৈ পৰিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ১৯৫০ চনত হিন্দী ভাষাক বিহাৰৰ একমাত্ৰ আনুষ্ঠানিক ভাষাৰ স্থান দিয়া হ'ল, আৰু মগহীৰ দৰে বিহাৰৰ নিজৰ ভাষাসমূহক আওকাণ কৰা হ'ল।
মগহী ভাষী লোক
মগহীৰ কেইবাটাও উপভাষা আছে। ই প্ৰাচীন মগধ ৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলকেইটাত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়: পটনা, নলন্দা, গয়া, জেহানাবাদ, অৰৱল, ঔৰংগাবাদ, লখীশৰাই শ্বেইখপুৰা আৰু নৱডা। এই অঞ্চলৰ উত্তৰ দিশে মৈথিলী কোৱা হয় আৰু পশ্চিমে ভোজপুৰী। উত্তৰ-পূব দিশে অংগিকা ভাষা ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। খোৰ্থা উপভাষা ঝাৰখণ্ডৰ ছোটা নাগপুৰ অঞ্চলৰ বোকাৰো, ছত্ৰ, ধনবাদ, গিৰিদিহ, হাজাৰিবাঘ, কোদৰমা আৰু ৰামগঢ়ত কোৱা হয়। পশ্চিম বংগৰ মালদা জিলাতো মগহী ভাষা কোৱা হয়।  ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, প্ৰায় ২০.৭ নিযুত মগহী ভাষী আছিল।
খুন্দনা
খুন্দনা তামোল খুন্দি খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সঁজুলি। এই সঁজুলিবিধ অসমত বিশেষভাৱে প্ৰচলিত। বৃদ্ধ বা বয়সস্থ লোকসকলে তামোল-পাণ খুন্দি খাবলৈ এইবিধ সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ কৰে। খুন্দনাৰ অংশ দুটা: খুন্দনা আৰু খুন্দনা মাৰি। ইয়াক সাধাৰণতে কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সঁজুলি
৩ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডিচেম্বৰ
মুদ্ৰাস্ফীতি
অৰ্থনীতিত মুদ্ৰাস্ফীতি (inflation) বুলি ক'লে একেলেথাৰিয়ে সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ সাধাৰণ মুল্যস্তৰ বৃদ্ধি পোৱা অৱস্থাক বুজোৱা হয়।   মুদ্ৰাস্ফীতি হ'লে বস্তুৰ মূল্য বৃদ্ধি পায় কিন্তু মুদ্ৰাৰ মূল্য কমি যায়; ইয়াৰ ফলস্বৰূপে, প্ৰতি মুদ্ৰাৰ এককৰ বিনিময়ত ক্ৰয় ক্ষমতা (purchasing power) হ্ৰাস পায়। কালবৰ্ণৰ মতে যেতিয়া "অধিক পৰিমাণৰ মুদ্ৰাৰে অলপ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিব লগা হয়" তেনে অৱস্থাক মুদ্ৰাস্ফীতি বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ অধিক মুদ্ৰা তথা ক্ৰয় ক্ষমতা থকাৰ বাবে কম পৰিমাণৰ সামগ্ৰীৰ বিপৰীতে অধিক চাহিদাৰ সৃষ্টি হয় তেতিয়াই মুল্যস্তৰ বৃদ্ধি পায়।
যেতিয়া দৰ স্তৰৰ ওপৰত কোনো নিয়ন্ত্ৰণ নাথাকে আৰু দৰ অবাধে বৃদ্ধি হয় তেনে অৱস্থাক মুক্ত মুদ্ৰাস্ফীতি (open inflation) বোলা হয়। অন্যহাতেদি চৰকাৰে বিভিন্ন প্ৰত্যক্ষ ব্যৱস্থাৰ যোগেৰে, যেনে ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা, চৰকাৰী ভাবে দৰ নিৰ্ধাৰণ আদি যোগেৰে, দৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এনে নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাই দৰ স্তৰ মুক্ত মুদ্ৰাস্ফীতিৰ দৰতকৈ কমত ৰাখে আৰু দৰ স্তৰ বৃদ্ধিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হয়। এনে মুদ্ৰাস্ফীতিক দমিত মুদ্ৰাস্ফীতি (suppressed inflation) বোলা হয়।
মুদ্ৰাস্ফীতিৰ কাৰণ
মুদ্ৰাস্ফীতিৰ মূল কাৰণ দুটা: চাহিদাজনিত (demand pull) আৰু ব্যয়জনিত (cost push)।
চাহিদাজনিত কাৰণত মুদ্ৰাস্ফীতি তেতিয়া হয় যেতিয়া দ্ৰব্য বা সেৱাৰ প্ৰতি চাহিদা অধিক বৃদ্ধি পায় আৰু সেই অনুপাতে দ্ৰব্য আৰু সেৱাৰ যোগান বৃদ্ধি নাপায়। এনে অৱস্থাত মানুহৰ হাতত অধিক মুদ্ৰা বা ক্ৰয় ক্ষমতা থাকে, আৰু ইয়াৰে বজাৰত থকা কম পৰিমাণৰ দ্ৰব্য বা সেৱাৰ প্ৰতি চাহিদা বাঢ়ে। ফলস্বৰূপে দ্ৰব্য আৰু সেৱাসমূহৰ মূল্য বৃদ্ধি পায়। এনে অৱস্থাত মুদ্ৰাস্ফীতিৰ সৃষ্টি হয়।
আনহাতে, ব্যয়জনিত কাৰণত মুদ্ৰাস্ফীতি তেতিয়া হয় যেতিয়া দ্ৰব্য আৰু সেৱাৰ উৎপাদন ব্যয় বৃদ্ধি হয়। ব্যয়জনিত মুদ্ৰাস্ফীতি প্ৰধানকৈ তিনিটা কাৰকৰ ফলত সৃষ্টি হয়: মজুৰি বৃদ্ধি, লাভৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি, আৰু দ্ৰব্যৰ ওপৰত আৰোপ কৰা কৰৰ বাবে হোৱা বোজা।
মুদ্ৰাস্ফীতিৰ প্ৰভাৱ
মুদ্ৰাস্ফীতিয়ে এখন অৰ্থনীতিত বিভিন্ন ধৰণে প্ৰভাৱ পেলায়। মুদ্ৰাস্ফীতিৰ ফলত আটাইতকৈ ক্ষতিগ্ৰস্থ হোৱা শ্ৰেণীটো হৈছে স্থিৰ বেতনভোগী শ্ৰেণীটো। কিয়নো মুদ্ৰাস্ফীতিৰ সময়ত বস্তুৰ দৰ বৃদ্ধি পায়, কিন্তু স্থিৰ বেতনভোগীসকলৰ আয় বা মজুৰি বৃদ্ধি নাপায়। ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ আৰ্থিক অৱস্থালৈ সংকট নামি আহে। মুদ্ৰাস্ফীতিয়ে সঞ্চয়ৰ ওপৰতো কু প্ৰভাৱ পেলায়। মুল্য স্তৰ বৃদ্ধি পোৱাত ভোগ কাৰ্যত অধিক ব্যয় কৰিব লগাত পৰে আৰু সেয়েহে সঞ্চয়ৰ পৰিমাণ কমি যায়। তদুপৰি এনে সময়ত মুদ্ৰাৰ মূল্য কমি যোৱাত সঞ্চয়কাৰীসকলৰ আমানত মূল্যও কমি যায়। মুদ্ৰাস্ফীতিৰ সময়ত সামগ্ৰীৰ মূল্য বৃদ্ধি হোৱাত ৰপ্তানি খণ্ডৰ ওপৰতো বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰে। ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ দাম বৃদ্ধি হোৱাত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত এইবোৰ সামগ্ৰীৰ চাহিদা কমি যায়। ফলত ৰপ্তানি হ্ৰাস পায়।
মুদ্ৰাস্ফীতিৰ নিয়ন্ত্ৰণ
চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা মৌদ্ৰিক নীতিৰ ভিতৰত বেংকৰ হাৰ নীতিটো উল্লেখযোগ্য। বেংকৰ হাৰ হ'ল সেই হাৰ যিটো হাৰত কেন্দ্ৰীয় বেংকে বাণিজ্যিক বেংকক ঋণ প্ৰদান কৰে। মুদ্ৰাস্ফীতিৰ সময়ত বেংকৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰা হয়, যাৰ ফলত বাণজ্যিক বেংকে বজাৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰ ফলত ঋণ গ্ৰহণকাৰীয়ে ঋণ লবলৈ নিৰুৎসাহিত হয় আৰু বজাৰত ঋণ হ্ৰাস হৈ মুদ্ৰাস্ফীতি নিয়ন্ত্ৰিত হয়।
এই নীতিক 'আয় আৰু ব্যয়' নীতি বুলিও কোৱা হয়। চৰকাৰী ব্যয় কৰ্তন কৰি দেশত সামগ্ৰিক চাহিদা হ্ৰাস কৰিব পাৰি আৰু মুদ্ৰাস্ফীতিক নিয়ন্ত্ৰিত কৰিব পাৰি। তদুপৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ কৰ আৰোপ কৰি জনসাধাৰণৰ হাতত থকা অতিৰিক্ত মুদ্ৰা চৰকাৰৰ হাতলৈ আনিব পাৰি। ইয়াৰ ফলত সামগ্ৰিক চাহিদা হ্ৰাস পায় আৰু মুদ্ৰাস্ফীতি নিয়ন্ত্ৰিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰে জনসাধাৰণৰ পৰা ঋণ গ্ৰহণ কৰিও মুদ্ৰাস্ফীতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
চন্দ্ৰ গ্ৰহণ
চন্দ্ৰ গ্ৰহণ হৈছে এক মহাজাগতিক পৰিঘটনা। যেতিয়া পৃথিৱীৰ ছাঁ সম্পূৰ্ণৰূপে চন্দ্ৰৰ ওপৰত পৰে, তেতিয়াই চন্দ্ৰগ্ৰহণ হোৱা বুলি কোৱা হয়। এই পৰিঘটনা তেতিয়াই সম্ভৱ হয় যেতিয়া সূৰ্য, পৃথিৱী আৰু চন্দ্ৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বা নিকটতম স্থানত একে ৰৈখিক হয়, কেৱল পূৰ্ণিমা তিথিতহে চন্দ্ৰগ্ৰহণ হয়।
চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ প্ৰকাৰ আৰু দৈৰ্ঘ্য চন্দ্ৰৰ কক্ষপথৰ সৈতে পৃথিৱীৰ কক্ষই কটাকটি কৰা একোটা মূৰৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্বৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
পূৰ্ণগ্ৰাস চন্দ্ৰ গ্ৰহণৰ সময়ত কেতিয়াবা চন্দ্ৰটো ৰঙা দেখা যায়। ইয়াক তেজৰঙা চন্দ্ৰ, ৰঙা জোন, ৰক্তিম চন্দ্ৰ বুলি কোৱা হয়। এই সময়ত পৃথিৱীয়ে সম্পূৰ্ণৰূপে সূৰ্যৰ ৰশ্মি আহি চন্দ্ৰত পৰাত বাধা দিয়ে। কেৱলমাত্ৰ পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলৰ মাজেৰে গৈ চন্দ্ৰত পৰা ৰশ্মিহে চন্দ্ৰই প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে। সূৰ্যাস্ত আৰু সূৰ্যোদয়ৰ সময়ত সূৰ্যটো ৰঙাহোৱাৰ দৰেই এই সময়ত চন্দ্ৰটো ৰঙা দেখা যায়।
ৰাতি হৈ থকা পৃথিৱীৰ যিকোনো অংশৰ পৰায়েই চন্দ্ৰগ্ৰহণ প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰি। পূৰ্ণগ্ৰাস চন্দ্ৰগ্ৰহণ এটি প্ৰায় দুঘণ্টা পৰ্যন্ত বাহাল থাকিব পাৰে। পূৰ্ণিমাৰ পূৰ্ণ চন্দ্ৰৰ পোহৰতকৈ গ্ৰহণৰ সময়ৰ চন্দ্ৰৰ পোহৰ কম হোৱা বাবে এই মহাজাগতিক ঘটনাটো খালি চকুৰেই প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰি।
খণ্ডছাঁয়া যুক্ত চন্দ্ৰ গ্ৰহণ
খণ্ডছাঁয়া যুক্ত চন্দ্ৰ গ্ৰহণ হোৱাৰ সময়ত চন্দ্ৰটো পৃথিৱীৰ উপচ্ছায়া অংশইদি পাৰ হৈ যায়। অৰ্থাৎ পৃথিৱীৰ উপচ্ছায়া চন্দ্ৰৰ ওপৰত পৰাত চন্দ্ৰটো আংশিক ঢাকখাই পৰে আৰু এই গ্ৰহণ খালি চকুৰে তেতিয়াহে প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰি যেতিয়া চন্দ্ৰটোৰ প্ৰায় ৭০% অংশ পৃথিৱীৰ উপচ্ছায়াৰ গ্ৰাসত থাকে । বিশেষ খণ্ডছাঁয়া যুক্ত চন্দ্ৰ গ্ৰহণ বুলিলে সেই খণ্ডছাঁয়া যুক্ত চন্দ্ৰ গ্ৰহণক বুজা যায়, যেতিয়া চন্দ্ৰৰ সম্পূৰ্ণ অংশই পৃথিৱীৰ উপচ্ছায়াৰ আৱৰ্তত থাকে। চন্দ্ৰৰ যি অংশ পৃথিৱীৰ প্ৰচ্ছায়া অংশৰ একেবাৰে ওচৰত থাকে সেই অংশ তুলনামূলক ভাৱে বেছি অন্ধকাৰ হৈ দেখা দিয়ে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:মহাজাগতিক পৰিঘটনা
দাৰা আহমেদ
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৪৬ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে নাজিৰাত দাৰা আহমেদৰ জন্ম হয়। নাজিৰা হাইস্কুলতে স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ এ ৰছিদ আছিল এগৰাকী চিকিৎসক আৰু ভগ্নী এলি আহমেদ, পদ্মশ্ৰী আৰু সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপক সাহিত্যিক।
কৰ্মজীৱন
১৯৬৯ চনত ব্ৰজেন বৰুৱা পৰিচালিত ডক্তৰ বেজবৰুৱা চলচ্চিত্ৰত সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে আহমেদে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৭০ চনত মুকুতা, ১৯৭২ত ভদৰী, ললিতা, ওপজা সোণৰ মাটি, উপগ্ৰহ, ১৯৭৩ত মমতা, ১৯৭৪ত সন্তান, ১৯৭৫ত কাচঘৰ, চামেলী মেমচাব, ১৯৭৭ত বনহংস, ১৯৭৮ত ফাগুনী, বনজুই, ১৯৭৯ত মন প্ৰজাপতি, আশ্ৰয়, ১৯৮১ত পোনাকণ, ৰজনীগন্ধা, ১৯৮৩ত সাদৰী আৰু মুক্তিকে আদি কৰি প্ৰায় ২০খন ছবিত সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে। ১৯৮৪ চনত শম্ভু গুপ্তাৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ‘দেৱী’ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ স্বতন্ত্ৰ পৰিচালক ৰূপে একেলেথাৰিয়ে কাম কৰে আৰু দৰ্শকক কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবি উপহাৰ দিয়ে। এই সমূহৰ ভিতৰত ‘পূজা’ (১৯৮৫), ‘মধুচন্দা’ (১৯৮৬), ‘প্ৰতিদান’ (১৯৮৭), ‘বৰদৈচিলা’ (১৯৮৯), ‘ধ্ৰুৱতৰা’ (১৯৯০), ‘যখিনী’ (১৯৯১), ‘ৰিক্সাৱালা’ (১৯৯৩), ‘উৰ্বশী’ (১৯৯৫) আৰু ‘দেৱতা’ (১৯৯৮) উল্লেখযোগ্য।
দাৰা আহমেদে অসম আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সহযোগত ‘ডেভেল’পমেণ্ট অৱ কাৰ্বি আংলং’, ‘লীড কাইণ্ডলি লাইট’, ‘নীপকো’, 'দ্য মিল্ক’, ‘চাইল্ড চাইক’লজী’, ‘মহাশ্বেতা’, ‘প্ৰগতি পৰম্পৰা আৰু সমৃদ্ধি’, ‘অ’ল্ড মনুমেণ্টচ্‌ অৱ আহোম এইজ’কে আদি কৰি বহুকেইখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
‘জীৱনধাৰা’, ‘গান্ধী’, ‘শাহু আই’ আৰু ‘মিতাৰ তিতা-মিঠা’, দাৰা আহমেদে পৰিচালনা কৰা দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক।
‘সৎকাৰ’, ‘কালচক্ৰ’, ‘তেজৰ মৰম’ আৰু ‘সপ্ত সুৰে ৰিঙিয়াই’ শীৰ্ষক টেলিফিল্ম কেইখনো আহমেদে পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড় আৰু শিলচৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাবে ১৩খন তথ্যচিত্ৰ স্পনছৰ্‌ড প্ৰগামৰ অধীনত পৰিচালনা কৰিছিল। আহমেদ প্ৰসাৰ ভাৰতীৰ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, শিলচৰ আৰু পি পি চি(এন ই)ৰ অনুমোদিত প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক আছিল। স্কুলীয়া জীৱনত তেওঁ প্ৰায় ২৫খন নাটকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অসমীয়া চলচ্চিত্ৰক লৈ তেওঁৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশিতব্য।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ৰবীশ কুমাৰ
ৰবীশ কুমাৰ (জন্ম: ৰবীশ কুমাৰ পাণ্ডে, ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৭৪) এগৰাকী ভাৰতীয় টিভি এংকৰ, সাংবাদিক, লেখক আৰু মিডিয়া ব্যক্তিত্ব। তেওঁ ঘাইকৈ ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত নিৰপেক্ষ বাতৰি প্ৰকাশৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ হিন্দী ভাষাত বাতৰি সম্প্ৰসাৰণ কৰা টিভি চেনেল এনডিটিভি ইণ্ডিয়াৰ প্ৰৱন্ধ সম্পাদক। এই টিভি চেনেল এনডিটিভি ইউজ নেটৱৰ্কৰ ভগ্নী চেনেল। তেওঁক এনডিটিভি ইণ্ডিয়াৰ বহুতো ধ্বজাবাহী প্ৰগ্ৰেম যেনে সাপ্তাহিক অনুষ্ঠান "প্ৰাইম টাইম", "হম লগ" আৰু "ৰবীশ কি ৰিপোৰ্ট"ৰ সূত্ৰধাৰ হিচাপে দেখা যায়। তেওঁ "দা ফ্ৰী ভয়চ - অন ডেম'ক্ৰেছী, কালচাৰ এণ্ড দা নেচন" (অসমীয়া: মুক্ত অভিব্যক্তি - গণতন্ত্ৰ, সংস্কৃতি আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ বিষয়ে) গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৩ আৰু ২০১৭ চনত দুবাৰকৈ ৰাম নাথ গোয়েংকা উৎকৃষ্ট সাংবাদিকতা বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১৬ চনত তেওঁ মুম্বাই প্ৰেছ ক্লাৱৰ শ্ৰেষ্ঠ সাংবাদিকতাৰ ৰেড ইংক বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ হিন্দী ভাষাত সাংবাদিকতাৰ জৰিয়তে "অভিব্যক্তিহীন সকলক অভিব্যক্তিৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা"ৰ বাবে ৰমন মেগছেছে বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৪ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে বিহাৰৰ মতিহাৰীত ৰবীশ কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ পাটনাৰ লয়লা হাইস্কুলৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি উচ্চ শিক্ষা লাভৰ বাবে দিল্লীলৈ যায়। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত দেশবন্ধু মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতীয় গণসংযোগ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰবীশ কুমাৰে নয়না দাসগুপ্তৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। নয়না দাসগুপ্ত দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপিকা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক শ্ৰেণী:সাংবাদিক শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
বিশ্ৰবা
ঋষি বিশ্ৰবা (Vishrava) হ’ল ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ ঋষি পুলস্ত্যৰ পুত্ৰ আৰু অগস্ত্য মুনিৰ ভাই। হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ ৰামায়ণত উল্লিখিত ঋষি বিশ্ৰবা আছিল মুনিসকলৰ মাজৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ঋষি। তেওঁ তপস্যাৰ বলত বিশেষ ক্ষমতাৰ অধিকাৰী হৈছিল। ভৰদ্বাজ মুনি ঋষি বিশ্ৰবাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ স্ত্ৰী স্বৰূপ নিজ কন্যা দেৱবৰ্ণিনীক অৰ্পণ কৰিছিল। দেৱবৰ্ণিনীৰ ঔৰসত কুবেৰৰ জন্ম হয়। কুবেৰ আছিল স্বৰ্ণলংকাৰ (লংকা) প্ৰকৃত ৰজা তথা ধন ঐশ্বৰ্যৰ ৰজা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
জীৱনৰ বাটত
জীৱনৰ বাটত উপন্যাসখনৰ লেখক হৈছে বীণা বৰুৱা। বীণা বৰুৱাৰ প্ৰকৃত নামটো হৈছে বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা৷ জীৱনৰ বাটত উপন্যাসখনক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথমখন সৰ্বাংগ সুন্দৰ উপন্যাস হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৪৪ চনত৷
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এদিন মৌজাদাৰৰ পুতেকৰ সৈতে কমলাকান্ত নামৰ এজন কলেজীয়া ল'ৰা মৌজাদাৰৰ ঘৰৰ বিয়ালৈ আহিছিল। সেই দিনাই তেওঁ তগৰ নামৰ এজনী ছোৱালীৰ লগত পৰিচয় ঘটে। সেই সময়তে দুয়োজনৰ মনত ভাল পোৱা ভাৱ গঢ়ি উঠে। পিছে কমলাকান্ত পুনৰ চহৰলৈ উভতি যায়। চহৰত এখন উচ্চ পদত চাকৰি পোৱাত তেওঁ চহৰৰ সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ ছোৱালী সুপ্ৰভাক বিয়া কৰায় আঙঠি পিন্ধাই অহা তগৰক উপেক্ষা কৰিছে। আনহাতে তগৰকো তেওঁৰ দেউতাকে গাঁৱৰে ধৰণী নামৰ এজন শিক্ষকৰ লগত জোৰকৈ একেৰাতিৰ ভিতৰতে বন্দোবস্ত কৰি বিয়া দিয়ে। এহাতে ৰোগত ধৰণীৰ মৃত্যু হৈছে আনহাতে কমলাকান্তৰ জীৱনলৈ চৰম দুৰ্দশা নামি আহিছে। এনে চৰম দুৰ্দশাৰ সময়তে কমলাকান্ত আৰু তগৰৰ পুনৰ চহৰত দেখা দেখি হৈছে |
চৰিত্ৰসমূহ
তগৰ,কমলাকান্ত,ধৰণী,সুপ্ৰভা,মহীকান্ত,আহিনী, ভোগদত্ত মৌজাদাৰ, ৰায়বাহাদুৰ মাণিক হাজৰিকা, বাপুৰাম বৰা, দাৰোগা মাধৱ মহন্ত, গোলাপ ডাক্টৰ, সুনদ, নাদুকী ইত্যাদি। ইয়াৰ প্ৰধান তিনিটা চৰিত্ৰ - তগৰ, কমলাকান্ত আৰু ধৰণী। উপন্যাসখনৰ কাহিনী গঠিত হৈছে তগৰৰ জীৱনৰ কাহিনীক লৈ আৰু তগৰক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে কাহিনীৰ প্ৰয়োজনত আন আন চৰিত্ৰসমূহ সৃষ্টি কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
জল্লিকট্টু
জল্লিকট্টু বা চল্লিকট্টু (Jallikattu; சல்லிகட்டு) হ'ল তামিল জাতিৰ প্ৰাচীন পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া। য'ত এটি ষাঁড় গৰুক তাৰ শিঙত ধৰি পৰাস্ত কৰিব লাগে। এই খেল তামিলনাডুৰ এক প্ৰাচীন উৎসৱ পোঙ্গাল উৎসৱ উপলক্ষে আয়োজন কৰা হয়। জল্লিকট্টু শব্দটো আহিছে চল্লি ক্চু (মুদ্ৰা) আৰু কট্টু (উপহাৰ)ৰ পৰা। ই এবিধ প্ৰাচীন খেল যি আজি প্ৰচলিত। জল্লিকট্টু খেলত যিবিলাক ষাঁড়গৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয় সেইবিলাক ষাঁড়গৰুক সৰুৰে পৰাই বিশেষভাবে লালন-পালন কৰা হয়। এই খেলক তামিলনাডুৰ গৌৰৱ তথা সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক বুলি কোৱা হয়। এই খেল ২০০০ বছৰ পুৰণি খেল যিটো তামিল সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত।
নিষেধাজ্ঞা আৰু বিবাদ
২০১০ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈকে এই খেলত ১,১০০জন আহত আৰু ১৭ জনৰ মৃত্যু হৈছিল। বিগত দশকত দুশৰো অধিক মানুহে এই খেলত অংশগ্ৰহণ কৰি মৃত্যুবৰণ কৰিছিলে। ২০০৪ চনৰ পৰা পশু সুৰক্ষা সংস্থা পেটাই জল্লিকট্টু খেলত জীৱজন্তুৰ ওপৰত অত্যাচাৰ দৰ্শাই বিৰোধ প্ৰদৰ্শন কৰি আছিলে। আৰু পিছলৈ পেটাই এই বিষয়টো ছুপ্ৰিম কোৰ্টলৈ লৈ যায়। আদালতে ২০১৪ চনত এই খেলৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ নিৰ্ণয় শুনায়। ২০১৪ চনত জল্লিকট্টুৰ বিৰোধিতা কৰি বহু পশু কাৰ্য্যকৰ্তাই ইয়াৰ ওপৰত প্ৰতিবন্ধকতা লগাবলৈ ছুপ্ৰিম কোৰ্টৰ দ্বাৰস্থ হৈছিল। পশু ক্ৰুৰতা নিবাৰণ আইন-১৯৬০ক এই খেলে বিৰুদ্ধাচৰণ কৰাৰ বাবে ছুপ্ৰিমকোৰ্টে এক মামলাত জল্লিকট্টুক নিষিদ্ধ কৰিবলৈ ৰায়দান কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ ৭ জানুৱাৰী তাৰিখে কেন্দ্ৰ চৰকাৰে এই খেলত ষাঁড়গৰু ব্যৱহাৰক লৈ সেউজ সঙ্কেত দি অধিসূচনা জাৰি কৰিছিল। পৰম্পৰা অনুসৰি জল্লিকট্টু খেলত ষাঁড়গৰু ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব বুলি চৰকাৰে মতামত দিছিল। ইয়াকেলৈ কোৰ্টে চৰকাৰৰ পৰা উত্তৰ বিচৰাৰ লগতে ২০১৪ চনত সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে জল্লিকট্টুৰ ওপৰত লগোৱা প্ৰতিবন্ধকতাক উলঙ্ঘন কৰা নাযাব বুলি কৈছিল। ২০১৭ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখে জল্লিকট্টুৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা উঠাই এই খেল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ চেন্নাইৰ মাৰিনা বিচত সপক্ষবাদী বিক্ষোভকাৰীসকলে একত্ৰিতহৈ মানৱ শৃঙ্খল গঠন কৰিছিল। ইয়াত বিভিন্ন দলৰ নেতাৰ লগতে তামিল ছবিৰ বহু অভিনেতাও যোগদান কৰিছিল। ইহঁতে কেন্দ্ৰ চৰকাৰ আৰু পিপুল ফৰ দি এথিকাল ট্ৰিটমেণ্ট অফ আনিমলস (পেটা) সংগঠনৰ বিৰোধিতা কৰি শ্ল'গান দিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
বেৰেন দ্বীপ, আন্দামান
বেৰেন দ্বীপ আন্দামান সাগৰত অৱস্থিত এখন দ্বীপ। ভাৰত মহাসাগৰৰ বংগোপসাগৰত অৱস্থিত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ আন্দামান দ্বীপসমূহৰ পূবে এই দ্বীপ অৱস্থিত। বেৰেন দ্বীপত অৱস্থিত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি দক্ষিণ এছিয়াৰ একমাত্ৰ প্ৰমাণিত সক্ৰিয় আগ্নেয়গিৰি।  ইয়াৰ লগতে ই সুমাত্ৰাৰ পৰা ম্যানমাৰলৈ বিস্তৃত আগ্নেয়গিৰি শ্ৰেণীৰ একমাত্ৰ জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰি। শেহতীয়াকৈ ২০১৯ চনত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ হৈছিল। ই ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত অৱস্থিত আৰু ৰাজধানী পোৰ্ট ব্লেয়াৰৰ পৰা ১৩৮ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।
ইতিহাস
১৯৯১ চনত উদ্গীৰণত বিশেষকৈ দ্বীপৰ প্ৰাণীকুল ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। ভাৰতীয় ভৌগোলিক সমীক্ষাৰ এটা দলে ১৯৯১ চনৰ ৮-৯ এপ্ৰিল তাৰিখে উদ্গীৰণৰ বিস্তৃতি, অভ্যাস আৰু প্ৰাণীকুলৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁলোকৰ সমীক্ষাত দ্বীপত পোৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি আৰু সংখ্যা দুয়োটা কম পাইছিল। তাৰপিছত ১৯৯৪, ১৯৯৫, ২০০৫ আৰু ২০০৭ চনত উদ্গীৰণ সংঘটিত হৈছিল।
আৰ্গন-আৰ্গন ডেটিং প্ৰক্ৰিয়াৰে বিজ্ঞানী সকলে এই আগ্নেয়গিৰি ১.৬ মিলিয়ন বৰ্ষ পুৰণি বুলি নিৰ্ণয় কৰিছে। প্ৰায় ১০৬ মিলিয়ন বৰ্ষ পুৰণি মহাসাগৰীয় খাদত এই আগ্নেয়গিৰি অৱস্থিত। সকলো লিপিবদ্ধ উদ্গীৰণ আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ সূচাংক মতে কম।
ভূগোল
ভূতাত্বিকভাবে এই দ্বীপ সুমাত্ৰা-ম্যানমাৰ আগ্নেয়বলয় আৰু ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়া ফলক আৰু বাৰ্মা ফলকৰ মাজত অৱস্থিত। এই অঞ্চলতে আন এটা সুপ্ত আগ্নেয়গিৰি নাৰকন্দাম দ্বীপত অৱস্থিত। ১৭৮৯ চনৰ পৰা উদ্গীৰিত আগ্নেয়গিৰিটো কেৱল জাগ্ৰত পলিজেনেটিক চিন্দাৰ শংকু। ই এক মিশ্ৰিত আগ্নেয়গিৰি। ইয়াৰ সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বাধিক উচ্চতা ৩৫৩ মিটাৰ আৰু বেছিভাগ আগ্নেয়গিৰি সাগৰৰ পানীৰ তলত অৱস্থিত। দ্বীপটোৰ ব্যাস প্ৰায় ৩ কিলোমিটাৰ আৰু মাটিকালি প্ৰায় ৮.৩৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।
জৈৱবৈচিত্ৰ
ইংৰাজীত ইয়াৰ নাম বেৰেন মানে অনুৰ্বৰ। ইয়াৰ বেছিভাগ অঞ্চল অনুৰ্বৰ। ইয়াত মানুহৰ জনবসতি শূণ্য যদিও কিছুসংখ্যক বনৰীয়া ছাগলী দেখা যায়। ইয়াৰ লগতে কিছুসংখ্যক চৰাই, বাদুলী আৰু কিছু নিগনি জাতীয় জীৱৰ ই বাসস্থান।
পৰ্যটন
বেৰেন দ্বীপৰ চাৰিওফালৰ সাগৰীয় অঞ্চল বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ স্কুবা ডাইভিং স্থলৰ অন্যতম হিচাপে বিখ্যাত। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণসমূহ হৈছে সুস্পষ্ট দৰ্শনশীলতা, মাণ্টা ৰে নামৰ সাগৰীয় মাছ, বেচাল্ট শিলৰ গাঁথনি, পুৰণি লাভাৰ টপ'গ্ৰাফী আৰু সোনকালে বৃদ্ধি হোৱা কৰাল বাগিচা। এই স্থান মানুহৰ বসতিৰ পৰা অলপ নিলগত হোৱা বাবে স্কুবা অপেৰেটৰ সকল মূলতঃ ওচৰৰ হেভলক দ্বীপৰ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সাগৰীয় দ্বীপ শ্ৰেণী:আগ্নেয়গিৰি
মুনীন বৰকটকীৰ প্ৰসঙ্গ সমালোচনা (গ্ৰন্থ)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সমালোচনা
মকৰ ক্ৰান্তি
মকৰ ক্ৰান্তি (Tropic of Capricorn) হ’ল দক্ষিণ গোলাৰ্ধ তথা বিষুৱ ৰেখাৰ পৰা দক্ষিণে ২৩.৫ ডিগ্ৰী অক্ষাংশত অংকন কৰা এক কাল্পনিক ৰেখা। পৃথিৱীয়ে আগবাঢ়ি গৈ থাকোঁতে এই মকৰ ক্ৰান্তিৰ ওপৰত ২২ ডিচেম্বৰৰ দিনা সূৰ্যৰ ৰশ্মি লম্বভাৱে পৰে; যাক মকৰ সংক্ৰান্তি বুলি কোৱা হয়। ই সূৰ্যৰ দক্ষিণায়ণৰ শেষ সীমা। মকৰ ক্ৰান্তি ৰেখাৰ সমমান উত্তৰ গোলাৰ্ধত কৰ্কট ক্ৰান্তি কল্পনা কৰা হৈছে।
ভূগোল আৰু পৰিৱেশ
মকৰ ক্ৰান্তি হৈছে দক্ষিণ নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চল আৰু উত্তৰে ক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ মাজৰ বিভাজন ৰেখা। উত্তৰ গোলাৰ্ধত মকৰ ক্ৰান্তিৰ সমতুল্য হৈছে কৰ্কট ক্ৰান্তি।
বিশ্বজুৰি
প্ৰাইম মেৰিডিয়ানৰ পৰা পূবলৈ মকৰ ক্ৰান্তিয়ে ১০খন দেশৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়:
মকৰ ক্ৰান্তিৰ সম্পূৰ্ণ দক্ষিণে থকা দেশসমূহৰ তালিকা
পৃথিৱীৰ বেছিভাগ ঠাই উত্তৰ গোলাৰ্ধত আছে বাবে মাত্ৰ চাৰিখন দেশহে মকৰ ক্ৰান্তিৰ সম্পূৰ্ণ দক্ষিণে আছে-
তথ্যসূত্ৰ
<references group="lower-alpha"/>
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূগোল
হবিৰ্ভূ
হবিৰ্ভূ বা মনিনী (हविर्भू) আছিল কৰ্দম ঋষি আৰু দেৱহুতীৰ চতুৰ্থী কন্যা আৰু ঋষি পুলস্ত্যৰ পত্নী। তেওঁ ঋষি বিশ্ৰবা আৰু ঋষি অগস্ত্যৰ মাতৃ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
নাগশংকৰ মন্দিৰ
নাগশংকৰ মন্দিৰ অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটি ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱ মন্দিৰ। শোণিতপুৰ জিলাৰ প্ৰধান শৈৱ পীঠস্থান সমূহৰ ভিতৰত নাগশংকৰ মন্দিৰ অন্যতম। দৈনিক যথা ৰীতি এই মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। মন্দিৰটোৰ নামেৰে এই অঞ্চলটোৰ নামো নাগশংকৰ পৰিছে। শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ চহৰ তেজপুৰৰ পৰা নাগশংকৰ মন্দিৰৰ দূৰত্ব ৫৮ কিলোমিটাৰ। ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা দক্ষিণে এক কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ সোমায়েই নাগ শংকৰ মন্দিৰৰ অৱস্থান। যোগাযোগৰ সু-ব্যৱস্থাৰ হেতুকে এই মন্দিৰত বছৰত বাৰ মাহে ভক্তৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয় । মন্দিৰ চৌহদত অৱস্থিত এটি প্ৰকাণ্ড জলাশয়ত থকা শতায়ু গৰকা কাছকেইটাও মন্দিৰটোৰ পৰ্যটন ব্যৱস্থাত অৰিহণা যোগাইছে। শিৱৰ সহচৰ বুলি গণ্য কৰা এই কাছকেইটাক প্ৰতিদিনে মন্দিৰৰ প্ৰসাদ আৰু ভোগ অৰ্পণ কৰা হয়। দৰ্শনাৰ্থী সকলেও কাছকেইটিক প্ৰসাদ আগবঢোৱা পৰিলক্ষিত হয়। বৰ্তমান মন্দিৰৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত মন্দিৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বিশেষ উদ্যোগ হাতত লৈছে। বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতিৰ কাছসমূহৰ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰকৃতিপ্ৰেমী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সহযোগত এই মন্দিৰত বিশেষ আঁচনি হাতত লোৱা হৈছে। অসমৰ চাৰিওফালৰ বিভিন্ন ঠাইৰ যাত্ৰীৰ দৈনিক এই মন্দিৰ সমাগম হয়। প্ৰতি বছৰে শিৱৰাত্ৰি আৰু বহাগৰ গোঁসাই বিহুত এই মন্দিৰত ডাঙৰকৈ মেলা অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ইতিহাস আৰু কিংবদন্তী
মন্দিৰটোৰ উৎপত্তিৰ কিংবদন্তী অনুসৰি ভগৱান বিষ্ণুৱে খণ্ডিত কৰা দেৱী সতীৰ নাভি অংশ এই মন্দিৰত পৰিছিল। এই নাভি অংশ পৰা ঠাইতে শিৱ লিংগ স্থাপন কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত মন্দিৰ স্থাপন কৰা হয়। অন্য এক কিংবদন্তী অনুসৰি শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰা বাণ ৰজায়ে বিশ্বনাথত দ্বিতীয় কাশী স্থাপন কৰিবলৈ বিচাৰিছিল আৰু সেই হেতুকে ১০০০ শিৱলিংগ স্থাপন কৰিছিল। পিছে মহাদেৱে দ্বিতীয় কাশী পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ আহি এটা শিৱলিংগ কম দেখা পায় আৰু মনৰ বেজাৰত শুই পৰোতে এই স্থানতে মহাদেৱৰ নাভিয়ে স্পৰ্শ কৰে। পিছলৈ এই স্থানতে শিৱলিংগ স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰি অহা হৈছে। অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে পাণ্ডৱ সকলৰ পুৰোহিত ধৌম্য মুণিয়ে এই নাভিচিহ্নতে শিৱৰ আৰাধনা কৰিছিল। পাণ্ডৱসকলে অজ্ঞাতবাসৰ কালচোৱাত ধৌম্য মুণিক লগ পায় আৰু তেওঁলোকৰ পুৰোহিত হিচাপে লগত লৈ যায়। তাৰ পিছৰেপৰা বহুদিনলৈ এই স্থানত পূজা-অৰ্চনা লোপ পায়। খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ শতিকাৰ আগভাগত জিতাৰী বংশৰ ৰজা প্ৰতাপ সিংহই এই মন্দিৰৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। সেই শতিকাৰে শেষভাগত নাগশংকৰ বা নগাক্ষ ৰজাই এই মন্দিৰত নিয়মিত পূজা অৰ্চনা কৰিছিল বুলি জনা যায়। ৰজা নগাক্ষ এই মন্দিৰৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক আছিল। এইজন ৰজাৰ পিছত পুনৰ বহুবছৰলৈ এই মন্দিৰৰ পূজা-সেৱা বন্ধ হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছত আহোম স্বৰ্গদেউ চুচেনফাই ১৪৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই মন্দিৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰোৱাই আৰু মন্দিৰৰ নামত দেৱোত্তৰ মাটি ৮৩৩ বিঘা দান কৰে। এই মন্দিৰৰ ভিতৰত গহ্বৰৰ পানীত শিৱলিংগ স্থাপন কৰা আছে। তদুপৰি বিষ্ণুমূৰ্তি, যোনিকুণ্ড, শালগ্ৰামৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা আছে। নাগশংকৰ মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰিলে অভীষ্ট সিদ্ধি হয় বুলি জনমানসত দৃঢ় বিশ্বাস আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
ৰাণী পদ্মিনী
পদ্মিনী  (Padmini) তেৰ-চৈধ্য শতিকাৰ মেৱাৰৰ এগৰাকী কিংবদন্তি ৰাণী আছিল। তেওঁক পদ্মাৱতী হিচাপেও জনা যায়। সোতৰ শতিকাৰ বহুকেইখন গ্ৰন্থত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়, যাৰ প্ৰচীমতম সূত্ৰ পদ্মাৱত। ১৫৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত মালিক মহম্মদ জায়সীয়ে এই মহাকাব্য ৰচনা কৰিছিল।
জায়সীৰ ‘পদ্মাৱত’
মালিক মহম্মদ জায়সীৰ মহাকাব্যৰ পৰা জনা যায় যে তেওঁ সিংহল ৰাজ্যৰ বা বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকাৰ সুন্দৰী ৰাণী আছিল। চিতোৰ দূৰ্গৰ ৰাজপুত শাসক আছিল ৰতন সেন। ৰতন সেনে ‘হীৰামন’ নামৰ কথা কব পৰা ভাটো চৰাইৰ পৰা পদ্মিনীৰ ৰূপৰ সম্ভেদ পায়। এক শিহৰণকাৰী অভিযানৰ যোগে ৰতন সেনে পদ্মিনীক জয় কৰে আৰু বিয়া কৰাই চিতোৰলৈ লৈ আহে। তৎকালীন দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলিজিয়ে চিতোৰ আক্ৰমণ কৰে আৰু ৰতন সিঙক বন্দী কৰে। কুম্ভলগড়ৰ ৰজা দেৱপালেও পদ্মিনীৰ ৰূপৰ কথা শুনিছিল আৰু ৰতন সিং কাৰগাৰত থকা অৱস্থাত তেওঁক বিয়াৰ প্ৰস্থাৱ আগবঢ়ায়। ৰতন সেন চিতোৰলৈ উভতি অহাত দুয়োৰ মাজত দ্বন্দ হয় আৰু দুয়োজনৰে মৃত্যু হয়। আলাউদ্দিনে ৰাণী পদ্মিনীক পাবলৈ চিতোৰ অৱৰোধ কৰে। চিতোৰ বচোৱাৰ কোনো উপায় নেদেখি খিলিজিৰ হাতত পৰাৰ আগেয়ে পদ্মিনী আৰু তেওঁৰ সঙ্গিনীসকলে জৌহৰ বা আত্মহত্যা কৰে। অন্য ৰাজপুত পুৰুষসকলে আলাউদ্দিনৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি প্ৰাণত্যাগ কৰে।
হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্মৰ বহুতো লেখা আৰু মৌখিক পৰম্পৰাত পদ্মিনীৰ বিষয়ে পোৱা যায়। এই সংস্কৰণবোৰৰ চুফী কবি জায়াসীৰ ৰচনাৰ সৈতে ভিন্নতা দেখা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে এই সংস্কৰণবোৰত ৰাণী পদ্মিনীৰ স্বামী ৰতন সেন আলাউদ্দিল খিলিজীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি মৃত্যু বৰণ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ জৌহৰ ব্ৰত অৱলম্বন কৰে। তেওঁক এগৰাকী হিন্দু ৰাজপুত ৰাণী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে এজন মুছলমান আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ মৰ্যদা ৰক্ষা কৰে। সময়ৰ সোঁতত এক ঐতিহাসিক চৰিত্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা পোৱা পদ্মিনীৰ জীৱনৰ আধাৰত বহুতো উপন্যাস, নাটক, টেলিভিচন ধাৰাবাহিক, চলচ্চিত্ৰ আদিৰ সৃষ্টি হৈছে। Daud Chand's Padmini (1948),  and the Hindi language Maharani Padmini (1964).
বিভিন্ন সংস্কৰণ
ষোল শতিকাৰ বিভিন্ন ৰচনাত ৰাণী পদ্মিনীৰ ভিন্ন ভিন্ন কাহিনী দেখা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰাচীনতম চুফী কবি মালিক মহম্মদ জায়াসীয়ে অৱধী ভাষাত ৰচিত পদ্মাৱত (১৯৪০ খ্ৰীষ্টাব্দ)সম্ভৱতঃ ই পাৰ্চী লিপিত ৰচিত হৈছিল। চৈধ্য শতিকাৰ মুছলমান ৰাজ দৰবাৰৰ ঐতিহাসিকসকলৰ ৰচনাত আলাউদ্দিন খিলিজিৰ চিতোৰ আক্ৰমণৰ প্ৰসংগত এই ৰাণীগৰাকীৰ কোনো উল্লেখ নাই। চৈধ্য- ষোল শতিকাৰ জৈন সাহিত্য- নবীনান্দন জেনুধৰ, চিতাই চৰিত্ৰ আৰু ৰায়ান চেহৰাত ৰাণী পদ্মিনীৰ উল্লেখ আছে।
প্ৰতিকী ৰূপ
ৰাণী পদ্মিনীৰ কাহিনীটো কিছুমান মুছলমান চুফী, হিন্দু নাথ আৰু জৈন পৰম্পৰাৰ পাণ্ডুলিপিত উল্লেখ থকামতে ই এক প্ৰতীকাত্মক কাহিনী। ইয়াৰে সোতৰ শতিকাৰ কিছুমান পাণ্ডুলিপিৰ মতে চিতোৰ হৈছে মানৱ শৰীৰৰ, সিংহল দ্বীপ মানৱ হৃদয়ৰ আৰু পদ্মিনী হৈছে মানৱ মনৰ প্ৰতীক। ভাটোটো হৈছে গুৰু বা শিক্ষক, যিয়ে পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। আনহাতে আলাউদ্দিন হৈছে মায়াৰ প্ৰতীক। পদ্মিনীৰ এনে আলংকাৰিক বাখ্যা ৰাজস্থানৰ হিন্দু আৰু জৈন পৰম্পৰাতো দেখা যায়।
গাৰ্লি গাৰ্ল
গাৰ্লি গাৰ্ল (Girly girl) হৈছে পৰম্পৰাগতভাৱে নাৰীসুলভভাৱে নিজকে উপস্থাপন কৰা ছোৱালী বা মহিলাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বিশেষণ সূচক শব্দ। ইয়াৰ ভিতৰত গোলাপী ৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধা, মেক-আপ ব্যৱহাৰ কৰা, সুগন্ধি ব্যৱহাৰ কৰা, স্কাৰ্ট পিন্ধা আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে নাৰীত্বৰ সৈতে জড়িত কামত লিপ্ত হোৱা, যেনে বিভিন্নজনৰ ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ কথা বতৰা আলোচনা কৰা আদিও থাকিব পাৰে।
ৰাণী পদ্মিনী
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
গাৰ্লি গাৰ্ল
এই অভিধাটো প্ৰায়ে অপমানজনকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু বিশেষকৈ লিংগ ভূমিকাৰ তৰলতা বিবেচনা কৰিলে ইয়াক অধিক ইতিবাচকভাৱেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। তাৰ পিছত "ছোৱালীৰ দৰে ছোৱালী" হোৱাটোক এটা তৰল আৰু আংশিকভাৱে মূৰ্ত অৱস্থান হিচাপে চাব পাৰি – কৌশলগত বা কৌশলগত উদ্দেশ্যত গ্ৰহণ কৰা বা পৰিৱৰ্তিত কৰাৰ এক প্ৰকাৰ হিচাপে।
সামাজিক নিৰ্ণায়ক
গাৰ্লি গাৰ্লৰ বিপৰীত হৈছে টমবয় বা অধিক ঘৰুৱা ভাষাত মতাডাঙী শব্দৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে গাৰ্লি গাৰ্লৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বৃদ্ধি পোৱাটো পূৰ্বৰ দশকসমূহৰ অধিক অস্পষ্ট লিংগ উপস্থাপনৰ বিপৰীতে এটা কল্পিত "উত্তৰ-নাৰীবাদী, উত্তৰ–নতুন পুৰুষৰ নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা পাৰস্পৰিকভাৱে ব্যতিক্ৰমী শব্দ।" বহু সংস্কৃতিত নাৰীসুলভ বুলি গণ্য কৰা গুণ প্ৰদৰ্শন কৰা পুৰুষক প্ৰায়ে উপহাস কৰা হয় আৰু দুৰ্বল বুলি পৰিচয় দিয়া হয়। নাৰীসুলভ পুৰুষক প্ৰায়ে সমকামিতাৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰি লোৱা হয়, যদিও নাৰীত্ব পুৰুষৰ যৌন অভীৰুচিৰ সৈতে জড়িত হোৱাটো বাধ্যতামূলক নহয়। যিহেতু পুৰুষক পুৰুষ আৰু বিষয়কামি হ’বলৈযোৰ দিয়া হয়, সেয়েহে নাৰীসুলভ পুৰুষক সমকামী বা কুইয়াৰ বুলি ধৰা হয় কাৰণ তেওঁলোকে নিজৰ লিংগ কেনেকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে এই ধাৰণাটোৱে নিজৰ লিংগ আৰু যৌনতা প্ৰকাশ কৰাৰ ধৰণটো সীমিত কৰি পেলায়।
পোচাক আৰু চেহেৰা
পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত নাৰীসুলভ ৰূপৰ আদৰ্শ হৈছে পৰম্পৰাগতভাৱে দীঘল, বৈ যোৱা চুলি, স্বচ্ছ ছাল, খামুচিয়া কঁকাল আৰু শৰীৰৰ নোম বা মুখৰ নোম কম বা একেবাৰেই নাথাকা। আন কিছুমান সংস্কৃতিত অৱশ্যে ভিন্নতা আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত কাষলতি তলৰ চুলিক স্ত্ৰী-সুলভ বুলি গণ্য কৰা হয়। বৰ্তমান গোলাপী ৰং নাৰীত্বৰ সৈতে প্ৰবলভাৱে জড়িত, আনহাতে ১৯০০ চনৰ আৰম্ভণিতে গোলাপী ৰঙৰ সৈতে ল'ৰা আৰু নীলা ৰং ছোৱালীৰ সৈতে জড়িত আছিল।
সৌন্দৰ্য্যৰ এই নাৰীসুলভ আদৰ্শসমূহক বাধাপ্ৰাপ্ত, অস্বাস্থ্যকৰ আৰু আনকি বৰ্ণবাদী বুলিও সমালোচনা কৰা হৈছে। বিশেষকৈ পশ্চিমীয়া দেশসমূহত ভোকহীনতা আৰু অন্যান্য খাদ্যাভ্যাসৰ বিকাৰৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ বাবে সঘনাই আধুনিক নাৰীসুলভ আদৰ্শ পাতল হোৱাৰ বাবে দোষাৰোপ কৰা হৈছে।
বহু মুছলমান দেশত মহিলাসকলে হিজাব (পৰ্দা)ৰে মূৰ ঢাকিব লাগে। ইয়াক নাৰীসুলভ বিনয় আৰু নৈতিকতাৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়। কিছুমানে অৱশ্যে ইয়াক বস্তুনিষ্ঠতা আৰু অত্যাচাৰৰ প্ৰতীক হিচাপে লয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীত্ব
কে. শিৱান
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৭ চনৰ ১৪ এপ্ৰিল তাৰিখে তামিলনাডুৰ কন্যাকুমাৰীৰ ওচৰৰ চাৰাক্কালভিলাই গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৈলাশাভাদীভু আৰু মাতৃ চেলাম। সাধাৰণ কৃষকৰ পৰিয়ালত তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। ভাৰতৰ মহাকাশ অভিযানত নিম্নতাপ ৰকেট ইঞ্জিনৰ উন্নয়ন সাধন কৰাৰ বাবে তেওঁক "ৰকেট মানৱ" বুলি অভিভিত কৰা হয়।
শিক্ষা
শিৱান এজন সাধাৰণ খেতিয়কৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ চাৰাক্কালভিলাই গাঁৱৰ তামিল মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কন্যাকুমাৰী জিলাৰ ভল্লনকুমাৰণভিলাইত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ ১৯৮০ চনত শিৱান মাদ্ৰাজ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা এৰ'নেটিক্স ইঞ্জিনীয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ তেওঁৰ পৰিয়ালৰ প্ৰথম স্নাতক আছিল। ১৯৮২ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, বেংগালুৰুৰ পৰা এৰস্পেচ ইঞ্জিনীয়াৰিঙত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। ২০০৬ চনত তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, বোম্বেৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ইণ্ডিয়ান নেচনেল একাডেমী অফ ইঞ্জিনীয়াৰিং, এৰ'নটিকেল ছচাইটি অফ ইণ্ডিয়া আৰু চিষ্টেম ছচাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ সন্মানীয় সদস্য।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিযন্তা শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বিনোদ কুমাৰ
বিনোদ কুমাৰ (Vinod Kumar, জন্ম ২০ জুলাই ১৯৮০) এগৰাকী ভাৰতীয় পেৰা-এথলীট তথা ডিচকাছ থ্ৰ' খেলুৱৈ। তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫২ শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদকৰ বাবে স্থান লাভ কৰিছিল, পিছে টকিঅ' পেৰালিম্পিকৰ প্ৰতিযোগিতা সমিতিয়ে তেওঁক প্ৰতিবন্ধকতা শ্ৰেণীবিভাজন মূল্যায়নত অযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰাৰ ফলত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক হেৰুৱায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
বিনোদ কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল হাৰিয়ানাৰ ৰোহতক চহৰত। তেওঁ ভাৰতীয় সীমা সুৰক্ষা বলত যোগদান কৰিছিল। তেওঁ প্ৰশিক্ষণৰ সময়ত লেহত এটা শিলৰ পৰা পৰি ভৰি আঘাত পায় আৰু শৰীৰৰ তলভাগত জীৱনজোৰা পক্ষাঘাত হয়। পক্ষাঘাতত ভুগি, বিনোদে এখন গেলামালৰ দোকান চলাবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দেউতাকে ১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধত যুঁজিছিল। ২০১৬ ৰিঅ' পেৰালিম্পিকত দীপা মালিকক ৰূপৰ পদক বিজয়ী প্ৰদৰ্শনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ পেৰা-ক্ৰীড়া খেলাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল আৰু ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ ৰোহতক কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
কেৰিয়াৰ
বিনোদ কুমাৰে ২০১৯ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰথম পদক আছিছিল পেৰিছত অনুষ্ঠিত বিশ্ব পেৰা এথলেটিকছ গ্ৰেণ্ড প্ৰিঁত লাভ কৰা ব্ৰঞ্জ পদকটো। তাৰ দুমাহৰ পাছত তেওঁ ডুবাই চেম্পিয়নশ্বিপত কৰা ১৯.২৯ মিটাৰৰ থ্ৰ'ৰে টকিঅ' পেৰালিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫২ শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদকৰ বাবে স্থান লাভ কৰিছিল। পিছে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণকাৰী আন কিছু প্ৰতিযোগীয়ে তেওঁৰ এফ৫২ প্ৰতিবন্ধকতা শ্ৰেণীবিভাজনক লৈ প্ৰতিবাদ কৰাৰ ফলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পেৰালিম্পিক কমিটিয়ে তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন "সমীক্ষাৰ অধীনত" ৰাখিছিল আৰু পদক প্ৰদান অনুষ্ঠান স্থগিত কৰিছিল। পিছদিনা তেওঁক প্ৰতিবন্ধকতা শ্ৰেণীবিভাজন মূল্যায়নত এফ৫২ শ্ৰেণীৰ বাবে অযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰাৰ ফলত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক হেৰুৱাব লগাত পৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক প্ৰতিযোগী
কালবেলিয়া
কালবেলিয়া জনজাতি
কালবেলিয়াসকলক ডালিৱাল আৰু মেৱাৰা শীৰ্ষক দুটা মুখ্য গোটত বিভক্ত কৰা হৈছে। কালবেলিয়াসকলে প্ৰাচীন কালত সঘনাই এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ স্থানান্তৰিত হৈ ঘূৰি ফুৰিব লগা হৈছিল। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত জীৱিকা হৈছে সাপ ধৰা আৰু সাপৰ বিষৰ ব্যৱসায় কৰা। তেওঁলোকে সাপ, কুকুৰ, কুকুৰা, ঘোঁৰা, গাধ, গাহৰি আৰু ছাগলী পালন কৰে। সেয়েহে, নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এই সম্প্ৰদায়ৰ পোছাকৰ সৈতে সৰ্পবোৰৰ সাদৃশ্য আছে। তেওঁলোকক চাপেৰা আৰু যোগিৰা, গাট্টিৱালা আৰু পুগিৱাৰা বুলিও কোৱা হয়। কালবেলিয়াসকলৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গোটটো আছে পালি জিলাত। ইয়াৰোপৰি আজমেৰ, চিতোৰগড় আৰু উদয়পুৰ জিলাটো এই লোকসকলৰ বসতি আছে। তেওঁলোকে যাযাবৰী জীৱন যাপন কৰে। এই লোকসকল অনুসূচীত জনজাতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
১৯৭২ চনৰ বন্যপ্ৰাণী আইন প্ৰণয়ন হোৱাৰ পিছৰে পৰা, কালবেলিয়াসকল তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তিৰ পৰা আঁতৰি আহিব লগা হৈছে। এতিয়া কেৱল নৃত্য প্ৰদৰ্শন কলা তেওঁলোকৰ বাবে উপাৰ্জনৰ এক মুখ্য উৎস আৰু এই প্ৰদৰ্শন কলাই ভাৰতৰ লগতে বাহিৰতো ব্যাপকভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। এই প্ৰদৰ্শনৰ সুযোগ বিক্ষিপ্ত। লগতে পৰ্যটনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, যি ঋতু নিৰ্দিষ্ট। সেয়েহে এই সমাজৰ সদস্যসকলে উপাৰ্জনৰ বাবে পথাৰত কাম কৰাৰ উপৰি পশুপালন কৰে।
কালবেলিয়াসকল হিন্দু ধৰ্মীয় লোক। তেওঁলোকে নাগ আৰু মানসাৰ উপাসনা কৰে। সেয়ে তেওঁলোকৰ বাবে পবিত্ৰ দিন হৈছে নাগ পঞ্চমী। অন্যান্য হিন্দু লোকসকলৰ বিপৰীতে এওঁলোকৰ পৃথক পৰম্পৰা আছে। কালবেলিয়াসকলে তেওঁলোকৰ মৃতকক সৎকাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সমাধিস্থ কৰে। বিবাহ পৰম্পৰাৰ ক্ষেত্ৰত দৰায়ে কইনাৰ দেউতাকক কইনা গৰাকীৰ মূল্য দিব লাগে আৰু দৰাৰ দেউতাকে বিয়াৰ খৰচ আদি কৰিব লাগে।
কালবেলিয়া নৃত্য
উৎসৱ আদিৰ উদযাপনৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা কালবেলিয়া নৃত্য কালবেলিয়া সংস্কৃতিৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। তেওঁলোকৰ এই নৃত্য আৰু ইয়াৰে সম্পৰ্কীয় গীতসমূহ তেওঁলোকৰ বাবে গৌৰৱৰ বিষয় আৰু কালবেলিয়াসকলৰ বাবে পৰিচয়ৰ সূচক। এই সংস্কৃতিয়ে সম্প্ৰদায়টোৰ সৃষ্টিশীল অভিযোজনক পৰিৱৰ্তনশীল আৰ্থ-সামাজিক পৰিস্থিতি আৰু গ্ৰাম্য ৰাজস্থানী সমাজত তেওঁলোকৰ নিজা ভূমিকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
নৃত্যশিল্পীসকলে ক'লা আহল-বহল স্কাৰ্ট পিন্ধে। তেওঁলোকে সৰ্পৰ গতিবিধি প্ৰতিলিপি কৰি নৃত্যকৰে। শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশত পিন্ধা কাপোৰবিধক অংৰাখী বুলি কোৱা হয় আৰু মূৰত ওৰণি লয়। একেদৰে শৰীৰৰ তলৰ অংশত পিন্ধা কাপোৰ বিধক লেহেঙ্গা বুলি কোৱা হয়। এই সকলোবোৰ কাপোৰ ৰঙা আৰু ক'লা ৰঙৰ সংমিশ্ৰণত এনেদৰে এম্ব্ৰইডাৰী কৰা হয় যে যেতিয়া এই নৃত্যশিল্পীসকলে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে, তেওঁলোকৰ কাপোৰবোৰে চকুৰ লগতে পৰিৱেশৰ বাবেও এক আৰামদায়ক ৰঙৰ সংমিশ্ৰণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে।