cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ভূৰাগাঁও
ভূৰাগাঁও নামৰ উৎপত্তি
ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া ভূৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে কাঠ, কলৰ গছ, বাঁহ বা নলৰ দৰে উত্তাল সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত সমতল ভাসমান গঠন আৰু গাওঁ শব্দৰ অৰ্থ গ্ৰাম বা চহৰ। পুৰণিকালত থলুৱা লোকে এই ভূৰ পৰিবহণৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লোৱা বাবে পিছলৈ এই ঠাইখন ভূৰাগাঁও নামেৰে পৰিচিত হ’ল।
চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ মতে ভূৰ মানে হৈছে পানীত উটাই নিবলৈ বা নাঁওৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ একে লগে বন্ধা ভালেমান বাঁহ, কাঠ, কল-গছ আদি। ভূৰ, মূলতঃ অসমত পুখুৰী, মীনপালন, নদী পাৰ হ’বলৈ বা বানপানীৰ পৰিস্থিতিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আনহাতে, ভূৰাগাঁও অঞ্চলৰ বৰ্ষীয়ান শিক্ষাবিদ সকলে কব বিচাৰে যে ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া শব্দ ভূৰা ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ধানৰ বাকলি, তুঁহ। অতীজত ইয়াতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ধান খেতি হোৱালৈ লক্ষ্য কৰি ঠাইখনৰ নামৰ উৎপত্তি লগত সম্পৰ্কিত বুলি ক'ব পাৰি।
ভৌগোলিক তথ্য
ভূৰাগাঁও ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ মৰিগাঁও জিলাৰ মৰিগাঁৱৰ লাহৰীঘাট তহচিলৰ এখন গাঁও। জিলা সদৰ মৰিগাঁৱৰ পৰা ২১ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত। গাওঁখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।
মৰিগাঁও আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ সীমান্তত ভূৰাগাঁও। তাৰ উত্তৰে শোণিতপুৰ জিলা ঢেকীয়াজুলি। ইয়াৰ উপৰিও ই আন এখন জিলা নগাঁৱৰ সীমান্তত।
ইতিহাস
মায়ং ৰাজ্যৰ ৰাজবংশাৱলীত উল্লেখ থকা তথ্য অনুসৰি এই ৰাজ্যৰ ২৩তম ৰজা শিৱ সিংহৰ ৰাজত্বকালত (১৭৭৯-৮৮খী:) ৰামজয় সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনে বৰ্তমানৰ ভূৰাগাঁৱৰ ওচৰৰ পাভকাটি নামৰ ঠাইখনত আহি অন্য এখন কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই ৰাজ্যখন সময়ত ইয়াৰ উত্তৰৰ ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ পাৰলৈকে বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল।
অৰ্থনীতি
অৰ্থনীতিৰ ফালৰ পৰা ভূৰাগাঁও মূলতঃ এখন কৃষি প্ৰধান চহৰ। অঞ্চলটোৰ উৰ্বৰ মাটি আৰু অনুকূল জলবায়ুৰ বাবে ইয়াক ধান, পাট, চাহ আদি শস্যৰ খেতিৰ বাবে উপযোগী। এই চহৰখনত হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্পকে ধৰি কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ-উদ্যোগ আছে।
বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী ভূৰাগাঁৱৰ মাজেৰে বৈ গৈ চহৰখনৰ জনসাধাৰণৰ বাবে জীৱিকাৰ উৎসৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই নদীখন সামগ্ৰী আৰু মানুহৰ বাবেও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যাতায়ত পথ।
লোক-সংস্কৃতি
কোনো এটা জাতিৰ বৈশিষ্ট্যসূচক শিল্প-সাহিত্য, বিশ্বাস, সমাজনীতি, ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি, কৃষি, কৰ্ম্ম, শিক্ষা, চৰ্চ্চা, কলা, ৰুচি আদিৰ সমাৱেশক একেলগে সংস্কৃতি বা কৃষ্টি বুলিব পাৰি। বিভিন্ন ভাষা-ভাষী, জাতি-জনজাতিৰে গঠিত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ পৰিষৰ অতি বিশাল। তথাপি কিছুমান উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য ইয়াৰ মাজত দেখা যায়।
ৰাজনীতি
ভূৰাগাওঁক অসম বিধানসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে ভূৰাগাঁওকে ধৰি লাহৰীঘাট (বিধানসভা সমষ্টি)ৰ পৰা বিধানসভাৰ (বিধায়ক) সদস্যই। প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে সমষ্টিৰ বাসিন্দাসকলে নিৰ্বাচিত কৰা বিধায়কগৰাকীয়ে ৰাজ্যৰ বিধায়িনী দলত নিজৰ স্বাৰ্থক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ দায়িত্ব লয়।
ড° আছিফ মহম্মদ নাজাৰ ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত লাহৰীঘাটৰ পৰা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
ভূৰগাঁও নগাঁও (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অংশ। প্ৰদ্যুত বৰদলৈ বৰ্তমান নাওগং সংসদ সমষ্টিৰ সাংসদ।
যাতায়ত
তথ্য মতে ওদালগুৰিৰ উত্তৰে ভৈৰৱকুণ্ড আৰু ভুটান পাহাৰৰ মাজেৰে তাহানিৰ পৰা তিব্বত, চীন আৰু আফগানিস্থানলৈ যাতায়তৰ বাট আছিল। অসম বুৰঞ্জীৰ ২৯ নম্বৰ পৃষ্ঠাত ছাৰ এদৱাৰ্ড গে‍ইটে ওদালগুৰিৰ পৰা তিব্বতলৈ চমু পথ হিচাপে উল্লেখ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
মকৰা
মকৰা হৈছে অষ্ট পদ যুক্ত এক প্ৰকাৰৰ সন্ধিপদী প্ৰাণী। ইহতৰ কিছুমান প্ৰজাতি অতি বিষাক্ত। ইহঁত arachnidaৰ অতি বৃহৎ বৰ্গ আৰু জীৱৰ অন্য সকলো বৰ্গৰ প্ৰজাতিৰ বিচিত্ৰতাৰ ভিতৰত ইহঁতৰ স্থান সপ্তম। এণ্টাৰ্কটিকাক বাদদি পৃথিৱীৰ সকলো মহাদেশতে মকৰা পোৱা যায়, আৰু কিছু বায়বীয় আৰু সাগৰীয় উপনিৱেশক বাদদি প্ৰায় সকলো বাসস্থানতে উপলব্ধ। বিজ্ঞানীসকলে ২০০৮ চনত, মকৰাৰ প্ৰায় ৪৩,৬৭৮ টা প্ৰজাতি, আৰু ১০৯ টা পৰিয়াল চিনাক্ত কৰিছে।
<!-- Anatomically, spiders differ from other arthropods in that the usual body segments are fused into two tagmata, the বক্ষমুণ্ড আৰু উদৰ, and joined by a small, cylindrical pedicel. অন্য পতংগৰ দৰে, মকৰাৰ এণ্টেনা নাথাকে। In all except the most primitive group, the Mesothelae, spiders have the most centralized nervous systems of all arthropods, as all their ganglia are fused into one mass in the cephalothorax. Unlike most arthropods, spiders have no extensor muscles in their limbs and instead extend them by hydraulic pressure.
Their abdomens bear appendages that have been modified into spinnerets that extrude silk from up to six types of silk glands within their abdomen. Spider webs vary widely in size, shape and the amount of sticky thread used. It now appears that the spiral orb web may be one of the earliest forms, and spiders that produce tangled cobwebs are more abundant and diverse than orb-web spiders. Spider-like arachnids with silk-producing spigots appeared in the Devonian period about, but these animals apparently lacked spinnerets. True spiders have been found in Carboniferous rocks from, and are very similar to the most primitive surviving order, the Mesothelae. The main groups of modern spiders, Mygalomorphae and Araneomorphae, first appeared in the Triassic period, before.
A herbivorous species, Bagheera kiplingi, was described in 2008, but all other known species are predators, mostly preying on insects and on other spiders, although a few large species also take birds and lizards. Spiders use a wide range of strategies to capture prey: trapping it in sticky webs, lassoing it with sticky bolas, mimicking the prey to avoid detection, or running it down. Most detect prey mainly by sensing vibrations, but the active hunters have acute vision, and hunters of the genus Portia show signs of intelligence in their choice of tactics and ability to develop new ones. Spiders' guts are too narrow to take solids, and they liquidize their food by flooding it with digestive enzymes and grinding it with the bases of their pedipalps, as they do not have true jaws.
Male spiders identify themselves by a variety of complex courtship rituals to avoid being eaten by the females. Males of most species survive a few matings, limited mainly by their short life spans. Females weave silk egg-cases, each of which may contain hundreds of eggs. Females of many species care for their young, for example by carrying them around or by sharing food with them. A minority of species are social, building communal webs that may house anywhere from a few to 50,000 individuals. Social behavior ranges from precarious toleration, as in the widow spiders, to co-operative hunting and food-sharing. Although most spiders live for at most two years, tarantulas and other mygalomorph spiders can live up to 25 years in captivity.
While the venom of a few species is dangerous to humans, scientists are now researching the use of spider venom in medicine and as non-polluting pesticides. Spider silk provides a combination of lightness, strength and elasticity that is superior to that of synthetic materials, and spider silk genes have been inserted into mammals and plants to see if these can be used as silk factories. As a result of their wide range of behaviors, spiders have become common symbols in art and mythology symbolizing various combinations of patience, cruelty and creative powers. An abnormal fear of spiders is called arachnophobia. -->
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সন্ধিপদী প্ৰাণী
পুহ
অন্য পঞ্জিকাত পুহৰ সমসাময়িক মাহ
অসমীয়া পঞ্জিকাত পুহ মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত ডিচেম্বৰ আৰু জানুৱাৰী হয়। পুহ ডিচেম্বৰৰ ১৮ বা ১৯ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু জানুৱাৰীৰ মধ্যলৈকে থাকে। পুহ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত মৃগশিৰা মাহ চলি থাকে।
উৎসৱ-পাৰ্বন
পুহ মাহত খেতিয়কে ধান কাটি সামৰি ভঁৰালত ভৰাই বছৰলৈ যতন কাৰি ৰাখে। এই সময়ত সকলোৰে ঘৰত ধান-মাহকে আদি কৰি টকা-পইচাৰ অভাৱ কম হয়। সেয়ে মাহৰ শেষত মকৰসংক্ৰান্তিত অসমীয়া সকলে ভোগৰ উৎসৱ ভোগালী বিহু উদযাপন কৰে। বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলেও উৎসৱ উদযাপন কৰে। বাংলাদেশৰ ঢাকাত এই সময়ত ডাঙৰ মেলা বহে। চাহ জনজাতিৰ লোকসকলে টুচু পূজা বা টুচু পৰৱ পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা পালন কৰে। পুহ মাহত আৰম্ভ হোৱা বাবে এই পৰৱক পৌৰ পৰৱ বুলিও কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
তৃপ্তি মিত্ৰ
তৃপ্তি মিত্ৰ (Tripti Mitra; জন্ম:ভাদুৰী, ২৫ অক্টোবৰ ১৯২৫ – ২৪ মে' ১৯৮৯) বঙালী থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু বিখ্যাত থিয়েটাৰ পৰিচালক শম্ভু মিত্ৰৰ পত্নী, যাৰ সৈতে তেওঁ ১৯৪৮ চনত অগ্ৰণী নাট্যগোষ্ঠী বহুৰুপী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ যুক্তি তক্কো আৰ গপ্পো, ধৰতী কে লাল আদি ছবিত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁক ১৯৬২ চনত নাট্য অভিনয়ৰ অনুশীলনশীল শিল্পীক দিয়া সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় স্বীকৃতি সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৭১ চনত কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। ১৯৮৯ চনত মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক কালিদাস সন্মান প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯২৫ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত দিনাজপুৰত (ব্ৰিটিছ ভাৰত) জন্মগ্ৰহণ কৰা তৃপ্তি মিত্ৰৰ পিতৃ আশুতোষ ভাদুৰী আৰু মাতৃৰ নাম শৈলবালা দেৱী। দিনাজপুৰ মাইনৰ স্কুলত তেওঁ ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কলকাতালৈ আহি প্যাৰীচৰণ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে। সেই স্কুলৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ আশুতোষ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যায়। কিন্তু চাকৰি পোৱাত তেওঁৰ কলেজৰ পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে। ১৯৪৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ শম্ভু মিত্ৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ শাওলি মিত্ৰ নামেৰে এগৰাকী জীয়েক আছিল, যি এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক আছিল।
কৰ্মজীৱন
তৃপ্তি মিত্ৰই কিশোৰী কালৰ পৰাই থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৪৩ চনত তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভায়েক বিজন ভট্টাচাৰ্যৰ নাটক আগুনত (জুই) প্ৰথম অভিনয় কৰে। ১৯৪৩ চনৰ বংগৰ দুৰ্ভিক্ষৰ আধাৰত ৰচিত ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ বিখ্যাত নাটক নবান্নত তেওঁৰ মঞ্চ অভিনয় চোৱাৰ পিছত পৰিচালক খাজা আহমদ আব্বাছে তেওঁক গণনাট্যৰ চলচ্চিত্ৰ ধৰতী কে লালত অভিনয় কৰাবলৈ বম্বেলৈ লৈ যায়। ধৰতী কে লাল আংশিকভাবে নবান্ন নাটকখনৰ ওপৰত আধাৰিত। ১৯৫৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম বঙালী ছবি আছিল পথিক; ছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল দেৱকী কুমাৰ বসুৱে। ঋত্বিক ঘটকৰ শেষৰখন ছবি যুক্তি তক্কো আৰ গপ্পোতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
১৯৪৮ চনত শম্ভু আৰু তৃপ্তি মিত্ৰই বহুৰুপী নামেৰে নিজাকৈ নাট্যদল এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ বহুতো নাটকত অভিনয় কৰিছিল; বেছিভাগেই স্বামী শম্ভু মিত্ৰৰ সৈতে। শম্ভু মিত্ৰ নাট্যক্ষেত্ৰৰ কল’ছাছ, বঙালী থিয়েটাৰৰ অন্যতম কিংবদন্তি সত্বা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ৰক্ত কৰবীৰ নায়িকা নন্দিনীৰ চৰিত্ৰত কৰা তৃপ্তিৰ অভিনয় আটাইতকৈ বিখ্যাত। ইয়াৰ উপৰিও ১৯৫৯ চনত মানিক বন্দোপধ্যায় নামৰ লেখক এজনৰ পদ্মা নদীৰ মাঝি নামৰ ক্লাচিক উপন্যাস এখনৰ আধাৰত, পূব পাকিস্তানৰ ঢাকাত (বৰ্তমান বাংলাদেশ) নিৰ্মিত জাগো হুৱা সবেৰা (উঠা ৰাতি পুৱাল) নামৰ উৰ্দু চিনেমাখনতো তৃপ্তিয়ে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ ২৪ মে’ত তৃপ্তি মিত্ৰৰ মৃত্যু হয়।
চুলি
চুলি (Hair) হৈছে ছালৰ নোমকূপৰ পৰা গজি উঠা এক প্ৰটিনযুক্ত আঁহ(প্ৰ’টিন ফিলামেণ্ট)। স্তন্যপায়ী জীৱৰ অন্যতম সংজ্ঞায়িত বৈশিষ্ট্য হৈছে চুলি। মানৱ শৰীৰৰ কিছুমান মিহি ছালৰ বাহিৰেও, ফোলিকলেৰে আবৃত ছাল থাকে, যি ফোঁপোলা আৰু মিহি চুলিৰে আবৃত থাকে। চুলি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ জৈৱপদাৰ্থ, যি মূলতঃ প্ৰটিনেৰে গঠিত। চুলিৰ প্ৰতি অধিকাংশ আগ্ৰহ চুলিৰ বৃদ্ধি, চুলিৰ প্ৰকাৰ, আৰু চুলিৰ যত্নৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। মানুহৰ শৰীৰৰ মূৰত গজা এই প্ৰটিন ফিলামেণ্টবোৰ চুলি বুলি জনা যায়, কিন্তু শৰীৰৰ বাকী অংশৰ আৰু জন্তুৰ শৰীৰৰ চুলিক নোম বুলি জনা যায়। চুলিৰে সৈতে যুগ যুগৰে পৰা নানা সংস্কৃতি জড়িত হৈ আছে, বিশেষকৈ ইয়াৰ প্ৰতিপালন, চুলি আঁতৰোৱা, চুলি বন্ধন আদিৰ সৈতে ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক বিশ্বাসো সাঙোৰ খাই আছে। “চুলি’’ শব্দটোৱে সাধাৰণতে দুটা সুকীয়া গঠনক বুজায়: ১) ছালৰ তলৰ অংশ, যাক চুলিৰ গুৰি বোলা হয় ই ছালৰ ভিতৰলৈকে (ডাৰ্মিছ) সোমাই থাকে আৰু ই ষ্টেম চেলসমূহ ৰক্ষা কৰাৰ লগতে চুলি সৰি পৰাৰ পিছত চুলি পুনৰ গজোৱাৰ উপৰি নোমকূপৰ ঘাঁ নিৰাময় কৰি পিছত পুনৰ চুলি গজোৱাত সহায় কৰে। . ২) চুলিৰ গুৰি, যি ছালৰ পৃষ্ঠৰ ওপৰলৈ ক্ৰমান্বয়ে বিস্তৃত, কঠিন ফিলামেণ্টেছ অংশ। চুলিৰ গুৰিৰ এটা ক্ৰছ ছেকচন মোটামুটিভাৱে তিনিটা জ’নত ভাগ কৰিব পাৰি।
গঠন
চুলিৰ আঁহৰ এটা গঠন বাহিৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কেইবাটাও স্তৰেৰে গঠিত:
বৰ্ণনা
প্ৰতিডাল চুলি “মেডুলা’’, “কৰ্টেক্স’’, আৰু “কিউটিকল’’ৰ দ্বাৰা গঠিত। আটাইতকৈ ভিতৰৰ অংশ “মেডুলা’’ এটা মুকলি আৰু অগাঁথনিহীন অঞ্চল যি সদায় উপস্থিত নাথাকে। চুলিৰ তিনিটা স্তৰৰ ভিতৰত প্ৰথমটো “ক’ৰ্টেক্স’’ যি শক্তিশালী আৰু সুসংগঠিত আৰু দ্বিতীয়টো যান্ত্ৰিক শক্তি আৰু পানী গ্ৰহণৰ প্ৰধান উৎস। কৰ্টেক্সত “মেলানিন’’ থাকে, যিয়ে “মেলানিন’’ দানাসমূহৰ সংখ্যা, বিতৰণ আৰু প্ৰকাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চুলিৰ আঁহসমূহৰ ৰং স্থিৰ কৰে। মেলানিন সমানে ব্যৱধানত থাকিব পাৰে বা চুলিৰ প্ৰান্তৰ চাৰিওফালে গোট খাব পাৰে। ফ’লিকলৰ আকৃতিয়ে কৰ্টেক্সৰ আকৃতি নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু ফাইবাৰৰ আকৃতিয়ে চুলি কিমান পোন বা ডাঠ, সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰে। পোন চুলি থকা লোকৰ চুলিৰ আঁহ ঘূৰণীয়া হয়। গোলাকাৰ আৰু অন্যান্য আকৃতিৰ আঁহ সাধাৰণতে অধিক ঢৌ খেলোৱা বা কেকোৰা। কিউটিকল্ হৈছে বাহিৰৰ আৱৰণ। ইয়াৰ জটিল গঠন চুলি গজি উঠাৰ লগে লগে বিয়পি যায় আৰু “লিপিড’’ৰ একক আণৱিক স্তৰেৰে আবৃত হয় যিয়ে চুলিক পানীৰ পৰা নিবৃত কৰে। মানুহৰ মূৰৰ চুলিৰ এই বৈশিষ্ট্যসমূহ কিছুমান জাতি অনুসৰি বেলেগ বেলেগ হয়: বেছিভাগে আফ্ৰিকান বংশৰ লোকৰ প্ৰৱণতা থাকে ৬০-৯০ μm ব্যাস আৰু সমতল ক্ৰছ-ছেকচনৰ চুলি থকা, আনহাতে বেছিভাগেই ইউৰোপীয় বা মধ্যপ্ৰাচ্যৰ বংশৰ লোকৰ ব্যাস ৭০-১০০ μm আৰু অণ্ডাকাৰ চুলিৰ প্ৰৱণতা থাকে। ক্ৰছ-ছেকচন, আৰু বেছিভাগেই এছিয়ান বা নেটিভ আমেৰিকান বংশৰ লোকৰ চুলি ৯০-১২০ μm ব্যাসৰ আৰু ঘূৰণীয়া ক্ৰছ-ছেকচনৰ প্ৰৱণতা থাকে। প্ৰায় ২০ লাখ সৰু, নলীকা গ্ৰন্থি আৰু “ঘৰ্মগ্ৰন্থি’’, যিয়ে পানীৰ দৰে তৰল পদাৰ্থ উৎপন্ন কৰে যিয়ে বাষ্পীভৱনৰ দ্বাৰা শৰীৰক ঠাণ্ডা কৰে। চুলিৰ খোলা ঠাইত থকা গ্ৰন্থিবোৰে চৰ্বিযুক্ত পদাৰ্থ নিঃসৰণ উৎপন্ন কৰে যিয়ে চুলিক তেল দিয়ে। চুলিৰ বৃদ্ধি চুলিৰ গুৰিৰ ভিতৰত আৰম্ভ হয়। চুলিৰ একমাত্ৰ “জীৱন্ত’’ অংশটো ফোলিকলত পোৱা যায়। দেখা পোৱা চুলি অংশ হৈছে চুলিৰ গুৰি, যিয়ে কোনো জৈৱ-ৰাসায়নিক কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন নকৰে আৰু ইয়াক “মৃত’’ বুলি গণ্য কৰা হয়। চুলিৰ শিপা বা গুৰিত চুলি গুৰি উৎপন্ন কৰা কোষবোৰ থাকে। চুলিৰ গুৰিৰ অন্যান্য গঠনসমূহৰ ভিতৰত আছে তেল উৎপন্ন কৰা “চেবাচিয়াছ গ্ৰন্থি’’ যিয়ে চুলি আৰু পেশীক তেল যোগান ধৰে, যাৰ সহায়ত চুলি থিয় হৈ গজি উঠিব পাৰে। শৰীৰৰ চুলি কম থকা মানুহৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ ফলত নোমকূপত গুটি (goose bumps) হয়।
চুলিৰ ৰং
চুলিৰ সকলো ৰং দুবিধ প্ৰাকৃতিক ৰঙৰ ফল। এই দুয়োবিধ ৰঞ্জক পদাৰ্থ মেলানিন প্ৰকাৰৰ, চুলিৰ গুৰিৰ ভিতৰত উৎপন্ন হয় আৰু চুলিৰ আঁহত পোৱা দানাত বান্ধ খাই থাকে। “ইউমেলানিন’’, বাদামী ৰঙৰ চুলি আৰু ক’লা চুলিৰ প্ৰধান ৰঞ্জক পদাৰ্থ, আনহাতে “ফিঅ'মেলেনিন’’, ৰঙা চুলিৰ প্ৰধান ৰঞ্জক পদাৰ্থ। সোণালী ৰঙৰ চুলি, চুলিৰ গুৰিত কম “ৰঞ্জন’’ পদাৰ্থ থকাৰ ফলত হয়। ধূসৰ ৰঙৰ চুলি, ছালত মেলানিন উৎপাদন হ্ৰাস বা বন্ধ হ’লে দেখা যায়, আনহাতে “পলিঅ’চিছ’’ হৈছে বগা চুলি (আৰু প্ৰায়ে চুলি সংলগ্ন হোৱা ছাল), সাধাৰণতে এনে ছালত যিবোৰত কেতিয়াও মেলানিন নাছিল, বা প্ৰাকৃতিকভাৱে বন্ধ হৈ গৈছিল, দেখা যায়। বগা চুলি বংশগতিৰ কাৰণেও হয় আৰু ই জীৱনৰ আৰম্ভণিৰ কালতে হোৱা দেখা যায়।
মানুহৰ চুলি
মানৱ শৰীৰৰ শ্লেষ্মাযুক্ত আৱৰণ যেনে, হাতৰ তলুৱা, ভৰিৰৰ তলুৱা আৰু ওঁঠৰ বাহিৰে আৰু নোমহীন ছালৰ বাহিৰে শৰীৰৰ সকলোতে চুলি গজে। চুলিৰ বৃদ্ধি তিনিটা সুকীয়া আৰু সমান্তৰাল পৰ্যায়ৰ সৈতে এটা নিৰ্দিষ্ট বৃদ্ধি চক্ৰ অনুসৰণ কৰে; “এনাজেন’’, “কেটাজেন’’, আৰু “টেল’জেন’’ পৰ্যায়; তিনিওটাৰে একেসময়তে মানুহৰ শৰীৰত বিকাশ ঘটে। প্ৰত্যেকৰে নিৰ্দিষ্ট বৈশিষ্ট্য থাকে যিয়ে চুলিৰ দৈৰ্ঘ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে। শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ চুলি থাকে, য’ত “ভেলাছ চুলি’’ আৰু “এণ্ড্ৰজেনিক চুলি’’ আদিও থাকে, প্ৰত্যেকৰে নিজস্ব ধৰণৰ কোষীয় গঠন থাকে। বিভিন্ন গঠনে চুলিক অনন্য বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰে, নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য পূৰণ কৰে, চুলিয়ে মূলতঃ, উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ছালক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:চুলি
নচিকেতা চক্ৰৱৰ্তী
নচিকেতা চক্ৰৱৰ্তী (Nachiketa Chakraborty) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, সংগীতকাৰ, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, যাক চমুকৈ নচিকেতা নামেৰে জনা যায়। নচিকেতা আধুনিক বাংলা গীতৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ ১৯৯০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম “এই বেশ ভালো আছি” মুক্তিৰ পাছত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নচিকেতাৰ জন্ম হয় ১৯৬৪ চনৰ ১ চেপ্তেম্বৰ (বিঃদ্ৰঃ তেওঁৰ প্ৰমাণপত্ৰ অনুযায়ী ১ চেপ্তেম্বৰ, ১৯৬৫) -ত কলকাতাৰ মুক্তাৰাম বাবু ষ্ট্ৰীটত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম শাখা ৰঞ্জন চক্ৰৱৰ্তী। তেওঁৰ পৈতৃক পৰিবাৰ আছিল বাংলাদেশৰ বৰিশালৰ পিৰোজপুৰ জিলাৰ ভাণ্ডাৰিয়া উপজিলাত, তেওঁৰ ককা ললিত মোহন চক্ৰৱৰ্তী ১৯৪৬ চনৰ আগতে ভাৰতলৈ আহিছিল। তেওঁ উত্তৰ কলকাতাৰ শ্যামবজাৰৰ মহাৰাজ মনিন্দ্ৰ চন্দ্ৰ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা সময়চোৱাত গীত ৰচনা আৰু লাইভ পৰিৱেশন কৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম ‘এই বেশ ভালো আছি’ মুক্তিৰ পিছত খুব জনপ্ৰিয় হৈ পৰে৷ তেওঁ বঙালী গীতৰ পুৰণি ধাৰা সলনি কৰিছিল৷ তেওঁ বৰ্তমান কলকাতাৰ তথা যুৱপ্ৰজন্মৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
হৰ্ষদীপ কৌৰ
হৰ্ষদীপ কৌৰ (Harshdeep Kaur; জন্ম: ১৬ ডিচেম্বৰ ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতশিল্পী। তেওঁ বলিউদৰ হিন্দী গীতকে ধৰি পঞ্জাবী আৰু চুফী সংগীত পৰিৱেশন কৰে। হৃদয়বিগলিত কণ্ঠেৰে পৰিৱেশন কৰা চুফী গীতৰ বাবে তেওঁ শ্ৰোতা সমাজত "চুফিৰ চুলতানা" (Sufi Ki Sultana) বুলি পৰিচিত। দুটাকৈ ৰিয়েলিটী শ্ব'ত শীৰ্ষস্থান দখল কৰাৰ পাছত কৌৰে নিজকে এগৰাকী আগশাৰীৰ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে বলিউদত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বলিউদত পৰিৱেশন কৰা তেওঁৰ প্ৰথমটো গীত আছিল "ছাজনা মেই হাৰি"। সেইসময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ষোল্ল। তেওঁৰ কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত হৈছে কটিয়া কৰো(ৰকষ্টাৰ); দিলবাৰো (ৰাজী); হীৰ (জব টক হ্যে জান); ইক ওংকাৰ (ৰং দে বাছন্তী); জালিমা (ৰয়িছ) আদি
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৬ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত হৰ্ষদীপ কৌৰে দিল্লীত জন্মলাভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ছাভিন্দৰ সিং। তেওঁ জন্মলাভ কৰা ঘৰখনত সংগীতৰ পৰিৱেশ এটা পূৰ্বৰেপৰাই বিৰাজ কৰিছিল। কৌৰৰ দেউতাক ছাভিন্দৰ সিঙৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ এটা ফেক্টৰী আছিল। কৌৰে নতুন দিল্লীৰ নিউ এৰা পাব্লিক স্কুলত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। পঢ়া-শুনাৰ উপৰিও কৌৰে ছয়বছৰ বয়সৰপৰাই সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেজপাল সিঙৰ পৰা তেওঁ ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীতৰ দীক্ষা লয়। যি "সিং ব্ৰাডাৰছ" ৰূপে জনপ্ৰিয়। তাৰপিছত তেওঁ পাশ্চাত্য সংগীত শিকে দিল্লী মিউজিক থিয়েটাৰৰ জৰ্জ পুল্লিনকালাৰ পৰা। পৰৱৰ্তী সময়ত (১২ বছৰ বয়সত) কৌৰে সংগীতৰ শিক্ষা শিকিবলৈ দিল্লী সংগীত বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই বিদ্যালয়খনত পিয়ানো শিকাও তেওঁৰ এটা উদ্দেশ্য আছিল।
ষ্টাৰ প্লাছৰ দ্য ভয়ছ নামৰ ৰিয়েলিটি শ্ব'ত হৰ্ষদীপ কৌৰ
ষ্টাৰ প্লাছৰ বহুচৰ্চিত ৰিয়েলিটি শ্ব' "দ্য ভয়চ"ত হৰ্শদ্বীপ কৌৰে প্ৰশিক্ষকৰ ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁক সংগ দিয়ে আদনান ছামী, কণিকা কাপুৰ আৰু আৰমান মালিকে। শ্ব'টোত "ছুপাৰ গুৰু" আছিল এ.আৰ.ৰেহমান।
চুফী কি চুলতানা
২০০৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কৌৰে এনডিটিভি ইমাজিনৰ সংগীতৰ ৰিয়েলিটি শ্ব' "জুনুন"ত বিজেতা হিচাপে ঘোষিত হয়। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আছিল ৰাহাট নুছৰত ফাটেহ আলী খান। অনুষ্ঠানটোৰ ফাইনেলৰ দিনাখন মুখ্য অতিথি হিচাপে উপস্থিত থকা অমিতাভ বচ্চনৰ পৰা তেওঁ "চুফি কি চুলতানা"শীৰ্ষক উপাধিটো পায়।
এম টিভিৰ কোক ষ্টুডিঅ'ত
ছিজন ১ – হো, ২০১১ চনত
ছিজন ২ – নিৰমোহিয়া,২০১২ চনত (Music by Amit Trivedi) & Hey Ri
ছিজন ৩ – দিনে দিনে, সংগীতশিল্পী পাপনৰ সৈতে ২০১৩ চনত
ছিজন ৪ – তেৰিয়া তু জানে, অমিত ত্ৰিবেদীৰ সৈতে ২০১৫ চনত
ব্যক্তিগত জীৱন
২০১৫ চনৰ ২০ মাৰ্চত, মুম্বাইত হৰ্ষদীপ কৌৰে তেওঁৰ বাল্যবন্ধু মনকিত সিঙৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
১৯৯৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
১৯৯৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন অসমৰ ১০ম বিধানসভা গঠন কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত হয়। ভোটদানৰ হাৰ আছিল ৭৮.৯২%। এইটো নিৰ্বাচনত মুঠ ১৭ গৰাকী মহিলা প্ৰাৰ্থীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ইয়াৰে ৬ গৰাকীয়ে বিজয়ী হয়। প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা প্ৰাৰ্থীৰ সংখ্যা ওদালগুৰি সমষ্টিত আটাইতকৈ কম আছিল, ২জন আৰু আটাইতকৈ বেছি আছিল বৰপেটা সমষ্টিত, মুঠ ২৮জন। অসম গণ পৰিষদে ৫৯খন আসনত জয় লাভ কৰি প্ৰথম স্থানত থাকে। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ৩৪টা সমষ্টিৰ পৰা বিজয়ী হৈ প্ৰধান বিৰোধী দলৰ আসনত বহে। প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই নগাওঁ আৰু বৰহমপুৰ দুটা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিজয়ী হৈ আহিছিল। পিছত তেওঁ নগাঁও আসনখন এৰি দিয়ে আৰু তাৰপৰা উপ-নিৰ্বাচনত অসম গণ পৰিষদ দলৰ গিৰিন্দ্ৰ চন্দ্ৰ বৰুৱা জিকি আহে। চি.পি.আই. আৰু চি.পি.আই.(এম)ৰ সমৰ্থনত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ মুখ্যমন্ত্ৰিত্বত অগপই চৰকাৰ গঠন কৰে। চি.পি.আয়ে মন্ত্ৰীসভাত অংশ লয় যদিও চি.পি.আই.(এম)-এ বাহিৰৰ পৰা চৰকাৰক সমৰ্থন দিয়ে।
প্ৰেক্ষাপট
১৯৯৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত অসমৰ ৰাজনৈতিক দৃশ্যপটত বহুতো লক্ষণীয় পৰিবৰ্তন দেখা গৈছিল। শাসক দল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতি, ৰাজ্যখনৰ বিদ্ৰোহী কাৰ্যকলাপ ৰোধ কৰিবলৈ চৰকাৰী যন্ত্ৰটোৰ, বিশেষকৈ আৰক্ষী সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ নিৰ্বিচাৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ বাবে জন-ৰোষে গা কৰি উঠিছিল। ইফালে নতুন অসম গণ পৰিষদ দলে অসম গণ পৰিষদৰ সৈতে চামিল হয় আৰু স্বাভাৱিকতে এইটোৱে আঞ্চলিক ৰাজনীতিক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল। কংগ্ৰেছক প্ৰতিহত কৰাৰ উদ্দেশ্যে অগপই চি.পি.আই, চি.পি.আই (এম) আদি কংগ্ৰেছ বিৰোধী দলৰ সৈতে জোটবন্ধন কৰে আৰু ইয়াৰ সু-ফল নিৰ্বাচনৰ ফলাফলত দেখা যায়।
নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণকাৰী দল
১৯৯৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৭টা, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ৫টা আৰু ৬টা পঞ্জীভূক্ত, কিন্তু অস্বীকৃত ৰাজনৈতিক দলে অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰে ১০টা ৰাজনৈতিক দলে এখনো আসনত বিজয়ী নহ’ল। নিৰ্বাচনটোত ১১জন নিৰ্দলীয় সদস্য বিধানসভালৈ বিধায়ক ৰূপে নিৰ্বাচিত হৈ আহে।
উপনিৰ্বাচন
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই নগাঁও আৰু বৰহমপুৰ, দুখন আসনৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দুয়োখন আসনৰ পৰাই জিকি আহে। সেয়েহে তেওঁ নগাঁওৰ আসনখন এৰি দিয়াত তাত উপনিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। উপনিৰ্বাচনত নগাঁও বিধানসভা সমষ্টিত অসম গণ পৰিষদৰ গিৰিন্দ্ৰ চন্দ্ৰ বৰুৱাই জয়লাভ কৰে।
১৯৯৮ৰ লোকসভা নিৰ্বাচন তৰুণ গগৈয়ে কলিয়াবৰ আসনৰ পৰা বিজয়ী হোৱাত মাৰ্ঘেৰিটা বিধানসভা আসনখন এৰি দিয়ে আৰু তাতো উপনিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। উপনিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰে কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন
মেইনে গান্ধীকো নেঁহি মাৰা
মেইনে গান্ধীকো নেঁহি মাৰা (Maine Gandhi Ko Nahin Mara) হৈছে ২০০৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখনি হিন্দী ভাষাৰ কথাছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক হৈছে জাহ্নু বৰুৱা। প্ৰযোজক হৈছে অনুপম খেৰ। ছবিখনৰ দুটা মুখ্য চৰিত্ৰত অনুপম খেৰ আৰু উৰ্মিলা মাতুণ্ডকাৰে আভিনয় কৰিছে। ছবিখনত হিন্দী কবি ছোহন লাল দ্বিবেদী ৰচিত কোশিছ কৰনে ৱালো কি হাৰ নহী হোতী শীৰ্ষক কবিতাটোক মূল চৰিত্ৰৰ প্ৰিয় কবিতা হিচাপে দেখুওৱা হৈছে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখন ডিমেনচিয়াত আক্ৰান্ত অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক উত্তম চৌধুৰীৰ জীৱন আৰু যাত্ৰাৰ ওপৰত আধাৰিত৷ বাতৰি কাকতত থকা মহাত্মা গান্ধীৰ আলোকচিত্ৰ এখনৰ ওপৰত কোনোবাই অজানিতে থৈ যোৱা 'এশ্ব ট্ৰে'টো দেখি তেওঁ বিচলিত হৈ পৰে৷ তেওঁৰ জীয়েক তৃষা আৰু কৰণে এটা নিশাত চৌধুৰীৰ কোঠাত অগ্নিকাণ্ড হোৱা দেখা পায়৷ তৃষাই চৌধুৰীক ততালিকে চিকিৎসালয়লৈ লৈ যায়৷ কিন্তু চিকিৎসকে নিজৰ অপৰাগতা প্ৰকাশ কৰে৷ উত্তম চৌধুৰীয়ে তেতিয়া বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰে যে, মহাত্মা গান্ধীক তেঁৱেই হত্যা কৰিছে৷ তেওঁ ভাবে যে বিৰলা হাউছত খোজ কাঢ়িবলৈ যোৱাৰ সময়ত সঁচা বুলেট থকা এটা পুতলা বন্দুকৰে চৌধুৰীয়ে গান্ধীক দুৰ্ঘটনাবশতঃ হত্যা কৰিলে৷ এইদৰে ঘটনা আগবাঢ়ি গৈ থাকে৷ পৰৱৰ্তী সময়ৰ আদালতত, এগৰাকী বন্দুক-বিশেষজ্ঞই কয় যে- উত্তম চৌধুৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা পুতলা বন্দুকটোৱে কোনো মানুহকে মাৰিব নোৱাৰে৷
সঁহাৰি
বক্স অ'ফিচত ছবিখনে আশানুৰূপ ফল দেখুৱাব নোৱাৰিলে৷ অৱশ্যে, চিত্ৰৰসিক আৰু সমালোচকে ছবিখনক প্ৰশংসা কৰে৷ অনুপম খেৰ বিশেষ প্ৰশংসা আদায় কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ছবি বঁটাৰ বিচাৰকৰ বিশেষ বঁটাৰে সন্মানীত হয়৷ কেইবাখনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ছবি মহোৎসৱতো তেওঁ বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰে৷ জীয়েকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা উৰ্মিলা মাটুণ্ডকাৰেও তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ তেওঁ বলিউদ ছবি বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০০৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
খাৰখোৱা
খাৰখোৱা এটা অসমীয়া শব্দ যাৰ দ্বাৰা এনে এজন লোকক বুজোৱা হয় যিজন আৱশ্যকীয়ভাৱে অসমীয়া নৃগোষ্ঠীয় মূলৰ আৰু মধ্যযুগীয় অসম মুলুকৰ বাসিন্দাৰ বংশধৰ।
খাৰখোৱা শব্দটি অসমীয়া ব্যংগাত্মক, বিদ্ৰূপাত্মক আৰু কেতিয়াবা গহীন সাহিত্যত আৰু লগতে সাধাৰণ কথা-বতৰাত এজন খাঁটি অসমীয়া সাধাৰণ লোকক বুজাবলৈ সততে ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে। শব্দটি কিছু পৰিমাণে মৰ্যাদা হানিকৰ অৰ্থত অসমীয়া সাধাৰণ লোকক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হয় যদিও এই ব্যৱহাৰ অশালীন নহয় আৰু সেয়ে কোনো প্ৰকৃত অসমীয়াৰ গাত নালাগে। দৰাচলতে এজন খাঁটি অসমীয়া লোকে নিজকে খাৰখোৱা বুলি পৰিচয় দি প্ৰকৃত অসমীয়া নৃগোষ্ঠীয় মূলৰ, অসমীয়াভাষী হোৱাৰ বিশেষাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ বিচাৰে।
অৰ্থ
খাৰখোৱা শব্দটিয়ে আক্ষৰিক অৰ্থত সেইজনক বুজাইছে যি খাৰ খায়। নপকা অমিতা, ভীমকলৰ বাকলি ইত্যাদি খাৰৰ প্ৰাকৃতিক উৎসৰ পৰা খাৰ বা খাৰণি নামেৰে অসমীয়া ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ এই সুপৰিচিত ব্যঞ্জনবিধ অসমীয়াৰ ঘৰে-ঘৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। খাৰখোৱা শব্দটি বিশেষ্য আৰু বিশেষণ পদ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। বিশেষণ হিচাপে ব্যৱহাৰ হ’লে অসমীয়া শব্দটো লগতে লগাই দি সম্বোধিতজনক অসমীয়া লোক বুলি নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া দেখা যায়।
ঐতিহাসিক ভাৱাৰ্থ
অসমীয়া নৃগোষ্ঠীয় মূলৰ, অসমীয়াভাষীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা খাৰখোৱা শব্দটিৰ উৎপত্তিৰ উৎস বিচাৰিলে দেখা যায় যে অতীজৰে পৰা এই লোকসকলৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণত খাৰৰ ব্যাপক প্ৰয়োগ হৈছে আৰু এই খাৰ মধ্যযুগীয় অসম মুলুকত নিমখৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহৃত হৈছিল আৰু তাৰো কাৰণ হৈছে সেইসময়ত নিমখ এক মহা মূল্যবান সামগ্ৰী আছিল। নগা আৰু মিচিমি লোকসকলে পাহাৰৰ লৱণযুক্ত শিলাখণ্ডৰ পৰা নিমখ সংগ্ৰহ কৰি অসমলৈ লৈ আনিছিল। কিন্তু ৰজাঘৰীয়াসকলৰ তেওঁলোকৰ লগত সঘনাই যুদ্ধ-বিগ্ৰহ চলি থকাৰ ফলত নিমখৰ আমদানি সততে বাধাপ্ৰাপ্ত হৈছিল আৰু যাৰ ফলত সাধাৰণ লোকসকলে লোণহীন ব্যঞ্জনকে খাবলগীয়া হৈছিল। ৰজাঘৰীয়া আৰু বৰমূৰীয়াসকলেহে খাদ্যত নিমখৰ জুতি ল’ব পাৰিছিল। খাৰখোৱা শব্দটিৰ মৰ্য্যদা হানিকৰ অৰ্থত ব্যৱহাৰৰ কাৰণ সেয়ে এয়ে বুলিব পাৰি যে শব্দটিয়ে সৰ্ব-সাধাৰণ ৰাইজক ৰজাঘৰীয়া-বৰমূৰীয়াসকলৰ আগত নিঃকিন ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছিল। লোণে-সোণে সমান, শাকত নাখায় লোণ, পিতিকাত যায় তিনিগুন ইত্যাদি ফকৰা যোজনাৰ পৰাও অতীজতে নিমখৰ দুৰ্লভতাৰ অনুধাৱন কৰিব পাৰি। কালক্ৰমত অসমত ৰাজ্য, ৰজাঘৰীয়া, বৰমূৰীয়া সকলো নোহোৱা হৈ একাকাৰ হ’ল, নিমখৰ আমদানিও বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা হোৱাত নিমখ সৰ্ব-সাধাৰণৰ বাবে সহজলভ্য আৰু সস্তা হৈ পৰিল। কিন্তু অসমীয়া ৰন্ধন প্ৰকৰণত খাৰৰ ব্যৱহাৰ স্থায়ী হৈ ৰ’ল আৰু খাৰখোৱা শব্দটিয়ে অসমীয়া লোকসকলৰ এই বিশেষ খাদ্যাভ্যাসক জাতীয় পৰিচয় হিচাপে দাঙি ধৰিলে।
অসমীয়াৰ জাতীয় সহ-মৰ্মিতা
খাৰখোৱা বুলি পৰিচয় দিয়াৰ বিশেষাধিকাৰ আৱশ্যকীয়ভাৱে অসমীয়া নৃগোষ্ঠীয় মূলৰ আৰু মধ্যযুগীয় অসম মুলুকৰ বাসিন্দাৰ বংশধৰ বুলি এতিয়াৰ সকলো অসমীয়া মাতৃভাষীয়ে পায় আৰু কাৰ পূৰ্ব-পুৰুষ ৰজাঘৰীয়া, বৰমূৰীয়া অথবা কাৰ সাধাৰণ জনতা আছিল সেইকথা এতিয়া বিচাৰ্য্য নহয়। ব্যংগাত্মক-বিদ্ৰূপাত্মক অৰ্থত খাৰখোৱা শব্দটি কোনো অসমীয়াই আন এজন অসমীয়া বা নিজৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰি দৰাচলতে তলে-তলে তেওঁৰ লগত সহ-মৰ্মিতা প্ৰকাশ কৰে অথবা খাঁটি অসমীয়া হোৱাৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। সঁচা অৰ্থত চাবলৈ গ’লে যিসকল শেহতীয়াভাৱে ভাৰতৰ বা বাহিৰৰ অন্যান্য অংশৰ পৰা আহি অসমত স্থায়ী হৈছে আৰু অসমীয়া ভাষাও ক’বলৈ লৈছে কিন্তু যাৰ পূৰ্ব-পুৰুষসকলে অসমত লোণৰ অভাৱত অতীজৰ খাৰখোৱা দিনবোৰ পাৰ কৰা নাই, তেওঁলোক খাৰখোৱা হ’ব নোৱাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জাতি পৰিচায়ক উপনাম শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
জীনত আমান
জীনত খান (Zeenat Khan, জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৫১)ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে জীনত আমান। তেখেত হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। হিন্দী ছবিজগতত তেখেতে জীৱনৰ পঞ্চাছটা বছৰ অতিবাহিত কৰিছে। দুটা ফিল্মফেয়াৰ আৰু এটা BFJAকে ধৰি একাধিক বঁটা-সন্মান পাবলৈ জিনাত আমান সক্ষম হৈছে। ১৯ বছৰ বয়সতে মডেলিঙৰ জৰিয়তে তেখেতে পৰিচিতি লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেখেতে ১৯৭০ চনত 'ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া' আৰু 'মিছ ইণ্ডিয়া পেচিফিক ইণ্টাৰনেশ্যনেল'ৰ খিতাপ লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫১ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত জীনত আমানে বোম্বাইত জন্মলাভ কৰে। পিতৃ আছিল মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ আৰু মাতৃ আছিল এগৰাকী মহাৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দু। পিতৃ আমানুল্লাহ খান আছিল এগৰাকী চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেখেতে 'মুগল-ঈ-আজম' আৰু 'পাকিজা'ৰ দৰে ছবিত কাম কৰিছে। লিখা-মেলা কৰোঁতে তেখেতে প্ৰায়েই 'আমান' নামটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেইটো নামকেই জিনাত আমানে পৰৱৰ্তী সময়ত ব্যৱহাৰ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৭০ চনত, জীনত আমানে 'ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া'ত অংশগ্ৰহণ কৰে। প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে দ্বিতীয় স্থান দখল কৰে আৰু 'প্ৰথম ৰাজকুমাৰী'ৰ সন্মান পায়। ইয়াৰ পিছত তেখেতে 'মিছ ইণ্ডিয়া পেচিফিক ইণ্টাৰনেশ্যনেল'তো অংশ লয় আৰু বিজয়ীৰ খিতাপ লাভ কৰে। এইটো বিজয়মুকূট পিন্ধা তেখেত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী খিতাপদখলকাৰী আছিল।
দু্যোখন সন্মানজনক প্ৰতিযোগিতাতে বঁটা লাভ কৰা জীনত আমানে ইয়াৰ পিছত অভিনয়ৰ জগতত খোজ পেলায়। তেখেতে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবি ১৯৭০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত 'দ্য এভিল উইথিন'। ছবিখনত তেখেতৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল দেৱানন্দে। ছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে বিফল হয়।
১৯৭১ চনত, আমানে অ.পি. ৰালহানৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি 'হালচাল'ত এটি সৰু ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হয়। একেটা বছৰতে তেখেতে ৰালহানৰ অইন এখন ছবি 'হাংগামা'তো অভিনয় কৰে। এইখন ছবিত বিনোদ খান্না আৰু কিশোৰ কুমাৰ, হেলেন আদিয়ে অভিনয় কৰিছিল। দুয়োখন ছবিয়েই বক্স অফিচত ফ্লপ হিচাপে বিবেচিত হয়।
জিনাত আমানে প্ৰথমটো সফলতা লাভ কৰে ১৯৭১ চনত। ছবিখনৰ নাম আছিল-'হৰে ৰাম হৰে কৃষ্ণ'। অভিনেতা আৰু পৰিচালক দেৱানন্দে এইখন ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ অভিনেত্ৰীগৰাকীক অনুৰোধ কৰিছিল। পূৰ্বতে এই প্ৰস্তাৱটো অভিনেত্ৰী জাহিদাক দিয়া হৈছিল যদিও তেখেতে নাকচ কৰে। ছবিখন দৰ্শক-সমালোচকে আদৰি লয়। ছবিখনৰ জৰিয়তে জিনাত আমানৰ কেৰিয়াৰেও গতি লাভ কৰিলে। ছবিখনত অতি সবল অভিনয় কৰা জিনাতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা 'শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী'ৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ লগতে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে BFJA বঁটাও লাভ কৰে।
১৯৭০ দশকত, 'চিনে ব্লিটজ' নামৰ আলোচনীখন উন্মোচন কৰা হয়। আলোচনীখনৰ প্ৰথমটো সংখ্যাৰ প্ৰচ্ছদত জিনাত আমানক ঠাই দিয়া হয়। ১৯৭৩ চনত আমানে 'য়াদো কি বাৰাত' নামৰ সমাদৃত ছবিখনত অভিনয় কৰে। একছনধৰ্মী ছবিখনত আমানে সুনীতা নামৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰে। এইখন ছবিক চিনে পণ্ডিত কৌশিক ভৌমিকে "the first quintessential Bollywood film" হিচাপে অভিহিত কৰে। এইখন ছবিত জিনাত আমান দৃশ্যমান হোৱা "চুৰালিয়া হেয় তুমনে জ দিলকো" গীতটোৱে দৰ্শকৰ মাজত প্ৰচুৰ আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰে। তেখেতে "গীটাৰ লৈ থকা বগা সাজ পৰিহিতা যুৱতী" হিচাপে জনাজাত হয়। ১৯৭৮ চনত জিনাত আমানে জনপ্ৰিয় 'ডন' ছবিখনত ৰোমা নামৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰে।
২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰিত ঘোষণা কৰা হয় যে, জিনাত আমানে থিয়েটাৰৰ জৰিয়তে পুনৰাগমন ঘটাব। তেখেতে কস্তুৰবা গান্ধীৰ আধাৰত এখন নাট মঞ্চস্থ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। ২০২১ চনৰ জানুৱাৰীত ঘোষণা কৰা হয় যে, তেখেতে 'মাৰগাঁও: দ্য ক্লজড ফাইল' নামৰ মাৰ্ডাৰ-মিষ্ট্ৰী ছবিখনত শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব। ১৯৮০ৰ দশকত পিছত এইখনেই হ'ব তেখেতে শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰথম ছবি। ছবিখন পৃথিৱীৰ বহুল জনপ্ৰিয় লেখিকা আৰু সাহিত্যিক আগাথা ক্ৰিষ্টিলৈ উৎসৰ্গা কৰা হ'ব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্ম
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটিছিল খ্ৰীষ্টিপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত, যেতিয়া মৌৰ্য বংশৰ সম্ৰাট অশোকে বৰ্তমানৰ আফগানিস্তান অঞ্চল দখল কৰিছিল। ২৬৮ৰ পৰা ২৩২ চনলৈ শাসন কৰা সম্ৰাট অশোকৰ শাসনতেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬০ত কাণ্ডাহাৰৰ চিল জেনাত বৌদ্ধ বাণী থকা শিলালিপি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ধৰ্ম হিন্দু কুশ পৰ্বতাঞ্চলত ব্যাপকভাৱে প্ৰসাৰ হ'ল।
১৭৮ চনৰ লোকসেমে তেতিয়াৰ চীন দেশৰ ৰাজধানী লুৱ'য়াঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। তেঁৱেই মহাযান বৌদ্ধ শাস্ত্ৰ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা প্ৰথম ব্যক্তি। তেওঁৰ লগতে উল্লেখ আছে মহাবংশৰ ২৯তম্‌ অধ্যায়ত পোৱা মহাধৰ্মৰক্ষিতৰ যি "আলাছাণ্ড্ৰা নামৰ গ্ৰীক চহৰ"ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুক লৈ শ্ৰী লংকালৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তাত অনুৰাধাপুৰৰ মহান স্তুপ নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্যেৰে। এই আলাচাণ্ড্ৰা চহৰ বাস্তৱত এলেক্‌জেণ্ড্ৰিয়া অৱ ককেচাচ নামেৰে জনাজাত এখন চহৰ যি আফগানিস্তানৰ কাবুল মহানগৰৰ প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে স্থিত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৫ৰ পৰা ১৩৫লৈ শাসন কৰা গ্ৰেক'-বেক্ট্ৰিয়ান শাসক, প্ৰথম মেনাণ্ডাৰ, যাক পালি ভাষাত "মিলিন্দ" বোলা হয়, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন বিখ্যাত পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ কীৰ্তি বৌদ্ধ গ্ৰন্থ মিলিন্দ পন্‌হত পোৱা যায়।
কেইবাশতিকাৰ বাবে, নৱ বিহাৰ নামৰ পাৰ্চী বৌদ্ধ মঠ আছিল মধ্য এছিয়াৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ। এই মঠ আফগানিস্তানৰ উত্তৰ ভাগৰ বল্খ নামৰ অঞ্চলত স্থিত।
বামিয়ান মঠৰ গ্ৰন্থাগাৰ
আফগানিস্তানৰ বামিয়ান অঞ্চলত প্ৰাচীন বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় মহাসাংঘিক-লোকোত্তৰবাদৰ ভালেমান প্ৰভাৱ আছিল। চীনা বৌদ্ধ ভিক্ষু হিউৱেন চাঙে সপ্তম শতিকাত বামিয়ানত এটি লোকোত্তৰবাদী মঠ ভ্ৰমণ কৰিছিল। পাছলৈ প্ৰত্নতত্ত্ববিদে এই মঠ উদ্ধাৰ কৰিলে। কেইবাখনো মহাযান সূত্ৰৰ প্ৰতিলিপি এই মঠত উদ্ধাৰ কৰা হৈছে, যি বৰ্তমানে ছ'য়েন সংগ্ৰহৰ অন্তৰ্গত। কিছু প্ৰতিলিপি গান্ধাৰী ভাষাত লিখিত, কাৰষ্ঠী লিপিত আৰু আন প্ৰতিলিপি সংস্কৃত ভাষাত লিখিত, গুপ্ত লিপিত। বৰ্তমানে প্ৰতিমোক্ষ বিভংগ, মহাপৰিনিৰ্বাণ সূত্ৰ, চামগি সূত্ৰ, বজ্ৰচেদিকা সূত্ৰ, প্ৰবাৰণ সূত্ৰ আদি অনেক সূত্ৰ সুৰক্ষিত অৱস্থাত আছে।
বৌদ্ধ অৱশেষ
২০১০ চনৰ আগষ্ট মাহত ৪২ বৌদ্ধ অৱশেষ আফগানিস্তানৰ লগাৰ প্ৰান্তৰ মেচ আয়নাকত উদ্ধাৰ কৰা হ'ল। এই অঞ্চল কাবুলৰ দক্ষিণে স্থিত। লগাৰত দুটি বৌদ্ধ মন্দিৰ (স্তুপ), বুদ্ধৰ মূৰ্ত্তি, সোণ আৰু ৰূপৰ মুদ্ৰা আদি পোৱা গৈছে।  প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ মতে এই অৱশেষত কিছু কিছু দ্বিতীয় শতিকাৰ। ঘজনিতো কিছুমান বৌদ্ধ স্থল পোৱা গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
ভাৰত মাতা
ভাৰত মাতা বা ভাৰতাম্বা হৈছে ভাৰতক মাতৃদেৱী হিচাপে গণ্য কৰা ৰূপ। তেওঁক দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁক সাধাৰণতে গেৰুৱা শাৰী পৰিহিত হাতত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা লৈ থকা ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। কিছুমান ৰূপত তেওঁৰ বাহন হিচাপে সাহস আৰু বিক্ৰমৰ প্ৰতীক সিংহ থাকে। কিছুমানে ভাৰত মাতাক দুৰ্গা, লক্ষ্মী, সৰস্বতীৰ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰে।
পৰিচয় আৰু অৰ্থ
১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পিছত ভভাৰতীয় উপমহাদেশক মাতৃ হিচাপে ব্যক্তিত্ব আৰোপ কৰা চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ হৈছিল। বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় দেৱৰ ১৮৮২ চনত ৰচিত আনন্দমঠত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰত মাতাৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰথমতে ভাৰত মাতাক ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ভাবে ভাৰত উপমহাদেশৰ সকলো ধৰ্ম-সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ মাতৃ গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সকলোকে একগোট কৰিবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। যদিও পিছলৈ বিনায়ক সবৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰত মাতা হিন্দু দেৱী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। হিন্দু দেৱী হিচাপে প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে এই ধাৰণা একীশ্বৰবাদ বিশ্বাস কৰা আন আন ধৰ্মৰ মাজত সমালোচিত হৈছিল। ভাৰত মাতা হিন্দু ধৰ্মত ইতিমধ্যে থকা দেৱীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় নে নহয় এইবিষয়েও বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। পিছে বিনায়ক সবৰকাৰ আৰু অৰবিন্দ ঘোষৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰত মাতা হিন্দুৰ দেৱী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিলে আৰু বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান যেনে কোৰ্ট, আৰ্মী আৰু কংগ্ৰেছত স্থান লাভ কৰিলে। এই ধাৰণাক ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ পৰিপন্থী বুলি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বি. আৰ. আম্বেদকাৰ আৰু বিভিন্ন ঠাইত কংগ্ৰেছে উল্লেখ কৰিছিল যদিও তেতিয়ালৈকে ভাৰত মাতাৰ ধাৰণায়ে সফলভাবে দেশপ্ৰেমমুলুক প্ৰতীক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ২০ শতিকাৰ শেষৰলৈকে ভাৰত মাতায়ে হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ আৰু অখণ্ড ভাৰতৰ নতুন ধাৰণাক সামৰি লয়। গোটেই উপমহাদেশক অখণ্ড ভাৰত হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘয়ে মুখ্য বিষয় হিচাপে ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত উপস্থাপন কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
কুকুৰা
কুকুৰা (Chicken) এক প্ৰকাৰৰ পোহনীয়া চৰাই, বনকুকুৰাৰ এক উপ-প্ৰজাতি। এবিধ সাধাৰণ আৰু বিশ্বব্যাপি পোহনীয়া প্ৰাণী হিচাপে ২০০৩ চনত কুকুৰাৰ জনসংখ্যা আছিল প্ৰায় ২৪০ কোটি, পৃথিৱীৰ অন্য যিকোনো প্ৰজাতিৰ চৰাইতকৈ কুকুৰাৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক। মানুহে খাদ্য হিচাপে কুকুৰাৰ মাংস আৰু কণী দুয়োটাই ভক্ষণ কৰে।
এডাল পত্নতাত্বিক হাড়ৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৮,০০০ বছৰ আগতে চীন দেশত প্ৰথম কুকুৰা পালন কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ৰ জিনীয় অধ্যয়নত দক্ষিণ-পূব, পূব, আৰু দক্ষিণ এছিয়াতো বহু সমল উদ্ধাৰ হৈছিল, কিন্তু আমেৰিকা, ইউৰোপ, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু আফ্ৰিকাৰ পূৰ্ৱজবোৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশীয় উদ্ভৱ আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাত পোহনীয়া কুকুৰা ভাৰতৰ পৰা পশ্চিম ক্ষুদ্ৰ এছিয়াৰ লাইডিয়া আৰু গ্ৰীচলৈ আমদানী কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চদশ শতিকাৰ মধ্যভাগৰ পৰা কুকুৰা, "প্ৰতিদিনে জন্ম দিয়া চৰাই" হিচাপে ইজিপ্তত জনাজাত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
গুলাবি গেং
গুলাবি গেং (হিন্দী শব্দ গুলাবিৰ অৰ্থ "গুলপীয়া") হৈছে এটি সজাগ গোট বা দল। দলটো প্ৰথমে উত্তৰ প্ৰদেশৰ বান্দা জিলাত ব্যাপক ঘৰুৱা উৎপীড়ন আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা অন্যান্য হিংসাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ বুলি সৃষ্টি হৈছিল। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত দলটোৰ নেতৃত্ব দিছিল সম্পত পাল দেৱীয়ে।
গোটটোত ১৮ ৰ পৰা ৬০ বছৰ বয়সৰ মহিলা আছে। ২০১০ চনৰ পৰা এই দলটো বহু অঞ্চললৈ প্ৰসাৰিত হয়, আৰু ই বৰ্তমান সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰ ৰাজপথ আৰু স্থানীয় ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হৈ আছে।
পটভূমি
গুলাবি গেঙৰ মুখ্য কাৰ্যালয়টো অনানুষ্ঠানিক ভাৱে উত্তৰ প্ৰদেশৰ বান্দা জিলাৰ বাদাউচাত অৱস্থিত। ২০০৩ চনলৈকে এই জিলাখন পিছপৰাৰ সূচীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৰিকল্পনা আয়োগৰ ৪৪৭খন জিলাৰ তালিকাত ১৫৪ তম স্থানত আছিল। জিলাখনত প্ৰচুৰ পৰিমাণে দলিত শ্ৰেণীৰ লোক আছে। বিভিন্ন সময়ত এই লোক সকল প্ৰায়ে অন্যান্য ঠাইৰ মানুহৰ দ্বাৰা বৈষম্যৰ চিকাৰ হ'ব লগত পৰে।
বৰ্ণনা
আৰক্ষীৰ সমৰ্থনৰ অভাৱৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে ঘৰুৱা হিংসাৰ বলিহোৱা লোকসকলৰ বাবে সম্পত পাল দেৱীয়ে ২০০৬ চনত গুলাবি গেং প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই দলটোৰ বেছিভাগেই, সামাজিক ভাৱে নিম্ন বৰ্ণৰ সদস্য। দলটোৱে ভাৰতৰ আটাইতকৈ দৰিদ্ৰ অঞ্চলটোৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, ইয়াৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় আধা অংশ দৰিদ্ৰতা, শিক্ষাৰ অভাৱ আৰু অন্যান্য উদ্বেগজনক সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। দলটোৱে জাতি-বৰ্ণ-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজ দিয়ে। এই দলটোৰ সদস্য হিচাপে জয় প্ৰকাশ শিৱহাৰীৰ দৰে পুৰুষ সদস্যও আছে, যি চৰকাৰী দুৰ্নীতি, বাল্য বিবাহ আৰু যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ দৰে বিষয়ৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হৈ থিয় দিবলৈ দলটোত যোগদান কৰিছিল। ২০১০ চনত, চৰকাৰৰ দ্বাৰা এক আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল যিয়ে মহিলাসকলৰ বাবে সংসদীয় আসনৰ ৩৩ শতাংশ সংৰক্ষণ কৰাত সহায় কৰিছিল, কিন্তু গুলাবি গেঙে তেওঁলোকৰ কামৰ যৱনীকা পেলোৱা নাছিল, কিয়নো তেওঁলোকে তাৎক্ষণিক ফলাফল স্বৰূপে দেখিবলৈ পাইছিল যে পুৰুষৰ দৰে আনকি মহিলা ৰাজনীতিবিদসকলো দুৰ্নীতিৰে লিপ্ত হয়। তেওঁলোকে ৰাজনীতিবিদসকলৰ সৈতে কাম কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সজাগতা, ন্যায় আদি পছন্দ কৰে, পালে উল্লেখ কৰে যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ভাল কামবোৰ নিজ চেষ্টাৰেই বৰ্তাই ৰাখিব পাৰে যাতে তেওঁলোকক বেলেগে চৰকাৰী পক্ষৰ সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন নহয় আৰু লগতে চৰকাৰী সংগঠনৰ সলনি তেওঁলোকে নিজে স্বাধীন ভাৱে কাম কৰিবলৈ পছন্দ কৰে। দলটোৰ কিছুমান সদস্য নিবনুৱা, কিছুমান কৃষি কৰ্মী, আৰু কিছুমানে আত্ম-সহায়ক গোটৰ জৰিয়তে উপাৰ্জন কৰে। এই কামবোৰৰ ভিতৰত আছে পাচলি বিক্ৰী কৰা, চিলাই কৰা, বা অন্যান্য সামগ্ৰীৰ ব্যৱসায় কৰা। আল জাজিৰাই প্ৰকাশ কৰা মতে ২০১৪ চনলৈকে গোটটোৰ আনুমানিক ৪,০০,০০০ সদস্য আছিল; হিন্দুস্তান টাইমছৰ মতে এই সদস্য সংখ্যাটো আছিল ২,৭০,০০০।
পালে বৰ্ণনা কৰে যে- তেওঁলোক সাধাৰণ অৰ্থত এটা দল নহয়, বিপৰীতে তেওঁলোক "ন্যায়ৰ বাবে এটা দল।" তেওঁ ১২ বছৰ বয়সত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ ন্যায়বোধক অনুপ্ৰেৰণা দিয়াৰ বাবে তেওঁৰ লালন-পালনক কৃতিত্ব দিয়ে, অৱশ্যে, ২ মাৰ্চ ২০১৪ তাৰিখে, ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ বাবে অসৎ উপায়ে অৱলম্বন কৰাৰ অভিযোগত পালক গুলাবি গেঙৰ মুৰব্বীহিচাপে তেওঁৰ ভূমিকাৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া হৈছিল। পালে এই অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰে আৰু বৰ্তমানো দলটোৰে আংশিক ভাৱে জড়িত হৈ আছে।
এই দলটোৱে লিংগৰ ওপৰত আধাৰিত কোনো বৈষম্যক প্ৰচ্ছয় নিদিয়ে কিয়নো দলটোৱে কেৱল মহিলাৰ ওপৰত পুৰুষৰ অধিকাৰকে গুৰুত্ব নিদিয়ে, মানৱ অধিকাৰ আৰু পুৰুষৰ উৎপীড়নৰ ওপৰতো তেওঁলোকে মাত মতে। গুলাবি গেঙৰ সদস্যসকলক পুৰুষসকলে স্থানীয় ভাৱেও অন্যান্য ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় থাকিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। যেতিয়া বান্দাৰ প্ৰায় ৭০০০ কৃষকে শস্যৰ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত বিফলতাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল, তেওঁলোকে ইয়াৰবাবে ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰিবলৈ ৰাজপথত প্ৰতিবাদ কৰিছিল। এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত গুলাবি গেংৰ উপস্থিতিও কামনা কৰা হৈছিল। দলটোৰ সামূহিক সেৱাৰ প্ৰচেষ্টাৰ ভিতৰত আছে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ গাওঁবাসীক খাদ্য আৰু শস্য বিতৰণ, বৃদ্ধ বয়সত নিজৰ ভৰণপোষণৰ উপায় নথকা বিধৱাসকলক পেঞ্চন, আৰু মহিলা আৰু শিশুৰ উৎপীড়ন প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰা। গুলাবি গেঙে মহিলাসকলক আত্মৰক্ষা আৰু কেনেদৰে অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বাৱলম্বী হ'ব লাগে তাক শিকায়।
গুলাবি গেঙে 'কেলভিনেটৰ ১১ তম জিআৰ৮' বঁটা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়! এইটো হৈছে ভাৰতীয় দূৰদৰ্শন একাডেমীৰ দ্বাৰা বিশেষকৈ মহিলা সকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা এক বঁটা। তেওঁলোকে উত্তৰ প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ড আৰু দিল্লীত আগবঢ়োৱা সামাজিক সাহসিকতাৰ বাবে 'গডফ্ৰে ফিলিপছ সাহসিকতা বঁটা'ও অৰ্জন কৰিছিল।
গুলাবি গেঙৰ কৰ্পোৰেট অংশীদাৰীত্বৰ ভিতৰত আছে ভিটালেক্ট নামৰ এক প্ৰযুক্তি আৰু সেৱা কোম্পানী যি তেওঁলোকৰ প্ৰযুক্তিগত প্ৰয়োজনীয়তাত সহায় কৰিবলৈ অলাভজনক সংগঠনবোৰৰ সৈতে কাম কৰে। আন এক অংশীদাৰী কোম্পানী হৈছে চচিয়েল ছলিউচন ইণ্ডিয়া (এছ.এছ.আই.), ই এক অলাভজনক কোম্পানী যি এন.জি.অ' সমূহৰ স্থিৰতা বৃদ্ধিত সহায় কৰে।
শিক্ষা
সম্পত পালৰ লক্ষ্য আছিল যুৱতীসকলৰ মাজত নিৰক্ষৰতাৰ হাৰ হ্ৰাস কৰা। ২০০৮ চনত, বান্দাত এখন বিদ্যালয় সৃষ্টি কৰা হৈছিল, য'ত কমেও ৪০০ গৰাকী যুৱতী শিক্ষাৰে সংযোগ হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সংগঠন
মলিনা দেৱী
মলিনা দেৱী (Molina Devi; ১৯১৭- ১৩ আগষ্ট ১৯৭৭) থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী বঙালী অভিনেত্ৰী আছিল। অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ বহু ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, পিছলৈ সঘনাই মাতৃস্থানীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বিশেষকৈ ঊনবিংশ শতিকাৰ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পৃষ্ঠপোষক ৰাণী ৰাসমণিৰ ভূমিকাত দীৰ্ঘদিন মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ মূলতঃ বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।<ref name=calcutheaters>
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৬ অথবা ১৯১৭ চনত কলকাতাত মলিনা দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল মলিনমালা।
কৰ্মজীৱন
অপৰেশ চন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভ কৰিছিল মলিনা দেৱীয়ে। ৮ বছৰ বয়সত এখন নিৰ্বাক ছবি যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে। ইয়াৰ পিছত ১৯২০ চনত বঙালী থিয়েটাৰত পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক নাটকত নৃত্যশিল্পী হিচাপে কাম কৰে। পিছলৈ মাজেমাজে সৰু ল'ৰাৰ ভূমিকাতো অভিনয় কৰিছিল। যেনে জাহাংগীৰ নাটকত (১৯২৯) তেওঁ দাৰাৰ ভূমিকা লৈছিল। পিছলৈ তেওঁ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ লয়।  হিন্দী ছবিতো তেওঁ কিছুমান স্মৰণীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ যিকোনো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, আনকি প্ৰাৰম্ভিক সময়চোৱাত ভেম্পো কৰিছিল; যেনে প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ ৰজত জয়ন্তীত।
১৯৫৪ চনত তেওঁ পুৰাণ ভগত ছবিৰ যোগে এক বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৫৫ চনত তেওঁ ৰাণী ৰাসমণি ছবিত নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেওঁ কলকাতা ভিত্তিক নাট্যদল ‘এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজ’ৰো পৰিচালনা কৰিছিল। মলিনাই ‘ৰঙ্গনা থিয়েটাৰ’ত মুখ্য শিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ৰেডিঅ’ত গায়িকা হিচাপে কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰিও বংগৰ মহিলা শিল্পীৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰা সংস্থা ‘মহিলা শিল্পী মহল’ গঠনত অৰিহণা যোগাইছিল। নাটকৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৫ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
মলিনা দেৱী আৰু অভিনেতা গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে একেলগে নিজা ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দল এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ পৰিচালনা কৰিছিল। এই থিয়েটাৰ দলতো ভক্তিমূলক নাটকৰ বাণিজ্যিক প্ৰযোজনাত বিশেষভাবে সিদ্ধহস্ত আছিল, য'ত বেনাৰ্জীয়ে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আৰু অন্যান্য ঐশ্বৰিক পুৰুষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৭৭ চনৰ ১৩ আগষ্টত কলকাতাত মলিনা দেৱীৰ মৃত্যু হয়।
সঁহাৰি
সুশীল মুখাৰ্জীৰ মতে, ১৯৪৮ চনৰ পৰা বহু মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত মলিনা দেৱী আৰু গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে একেলগে ৰাণী ৰাসমণি আৰু ৰামকৃষ্ণ দেৱৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ত যোগেদি "প্ৰতিটো দৰ্শনীতে দৰ্শকক সংগলৈ আনিব পাৰিছে।"
১৯৬৬ চনত ‘দ্য ইলাষ্ট্ৰেটেড উইকলি অৱ ইণ্ডিয়া’ই দিল্লীত ১৯৬৫-৬৬ চনৰ নাট্য ঋতুৰ সমীক্ষাত মলিনা দেৱীৰ দলটোৰ অভিনয়ৰ কথা এনেকৈ উল্লেখ কৰিছে..
"দিল্লীৰ মিলন সমিতিয়ে কলিকতাৰ এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। তেওঁলোকে ঠাকুৰ শ্ৰী ৰামকৃষ্ণ আৰু বৈকুণ্ঠেৰ উইল নামৰ দুখন নাটক আৰু পাৰদৰ্শী অভিনেতাৰ এটা দল লৈ আহিছিল। ৰাণী ৰাসমণিৰ কাহিনীক কেন্দ্ৰ ঠাকুৰ শ্ৰীৰামকষ্ণৰ ৰচনা আৰু এই কিংবদন্তি ব্যক্তিজনক মঞ্চত জীৱন্ত কৰি তোলাৰ কৃতিত্ব কোম্পানীটোৰ নেতৃত্ব দিয়া মলিনা দেৱী আৰু গুৰুদাসৰ.... এটা ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুক মঞ্চলৈ লৈ অহা ইমান সহজ নহয়, কিন্তু মলিনা আৰু গুৰুদাসে পতিয়ন যোগ্যভাৱে তেনে কৰিছিল, পোহৰ আৰু সংগীতৰ প্ৰভাৱে যথেষ্ট সহায় কৰিছিল।[9]"
গান্ধী গ্লবেল ফেমিলি
গান্ধী গ্লবেল ফেমিলি (Gandhi Global Family, চমুকৈ জি জি এফ) হৈছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশ্বব্যাপী যোগাযোগ বিভাগৰ স্বীকৃত এটি শান্তি এন জি অ' যি যুৱসকলৰ মাজত মহাত্মা গান্ধী, মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ আৰু নেলছন মেণ্ডেলাৰ আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰে। ই তৃণমূল স্তৰত বন্ধুত্ব বৃদ্ধি কৰাত নিজকে সহযোগিতা কৰে, আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লোকসকলৰ যোগাযোগ স্থাপন কৰে।
জিজিএফে যুৱপ্ৰজন্মক বিতৰ্ক, কুইজ, এছডিজি, নেতৃত্ব কাৰ্য্যসূচী, দুঃসাহসিক ভ্ৰমণ, ৰাজ্য সভা আৰু সংসদত মিনি ডেমক্ৰেটিক অধিবেশন আদিত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিয়োজন কৰে। জিজিএফৰ আঁচনিখনে ভাৰতৰ স্কুল, কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত "সত্য আৰু অহিংসাৰ ওপৰত আলোচনা", "গান্ধী মেণ্ডেলা ক্ৰিকেট শান্তি শৃংখলা", "শান্তি যাত্ৰা" আৰু "UN কুইজ" আদি অনুষ্ঠানৰ ওপৰত কাম কৰে।
জিজিএফে দেশজুৰি স্থানীয় শান্তি বাৰ্তাবাহকসকলক চিনাক্ত কৰিবলৈ আৰু সম্প্ৰীতিৰ সৌহাৰ্দ্য ৰখা আৰু আন্তঃবিশ্বাস বিশ্বাস বিস্তাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাক স্বীকৃতি দিয়াৰ চেষ্টা কৰে। এন জি অ'টোৱে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সহযোগত বিভিন্ন পৰিসৰৰ সামাজিক সজাগতা কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰে। আৰম্ভণিত থকা এনে এটা কাৰ্য্যসূচীত দেশৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰৰ ১৭খন বিদ্যালয় অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। প্ৰকল্পটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে দেশৰ শিক্ষাৰ্থী সমাজৰ মাজত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৭ বিধ বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য (এছডিজি)-ৰ বাৰ্তা বিস্তাৰ কৰা। ইয়াৰ উপৰিও, এনে কাৰ্যসূচীৰ এক মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে যুৱ প্ৰজন্মক সমাজ কল্যাণৰ হকে কাম কৰিবলৈ সহযোগ কৰা আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্বব্যাপী শান্তি ৰক্ষা কৰা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
ভেকুলী
ভেকুলী হৈছে বিচিত্ৰতাৰে ভৰা এনোৰা  (প্ৰাচীন গ্ৰীক an-, নথকা, + oura, নেজ) বৰ্গৰ অন্তৰ্গত কিছুমান জীৱ প্ৰজাতি। ইহঁতৰ দেহ চুটি আৰু নেজ নেথাকে। প্ৰাক ট্ৰায়েছিক যুগতে মাডাগাস্কাৰত ইহঁতৰ আটাইতকৈ পুৰণি জীৱাশ্ম "প্ৰট ফ্ৰগ "ৰ উদ্ভৱ হৈছিল, কিন্তু আনৱিক ক্লক ডেটিং পদ্ধতিয়ে ইহঁত তাতোতকৈও ২৬৫ নিযুত বছৰ আগৰ পাৰ্মিয়ান যুগৰ বুলি কয়। ভেকুলীবোৰ tropicsৰ পৰা subarctic অঞ্চললৈকে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে। বৰ্ষাৰণ্যবোৰত ইহঁতৰ জনসংখ্যা সৰ্বাধিক। বৰ্তমানে প্ৰায় ৪,৮০০ টা প্ৰজাতিৰ ভেকুলী নথিভুক্ত কৰা হৈছে, যিটো জীৱিত উভচৰ প্ৰাণীৰ প্ৰায় ৮৫%তকৈও বেচি হব। ইয়াৰোপৰি মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ পাঁচটা সৰ্বাধিক বৈচিত্ৰময় বৰ্গৰ ভিতৰত ইহঁতো অন্যতম।
<!-- The body plan of an adult frog is generally characterized by a stout body, protruding eyes, cleft tongue, limbs folded underneath, and the absence of a tail in adults. Besides living in fresh water and on dry land, the adults of some species are adapted for living underground or in trees. The skin of the frog is glandular, with secretions ranging from distasteful to toxic. Warty species of frog tend to be called toads but the distinction between frogs and toads is based on informal naming conventions concentrating on the warts rather than taxonomy or evolutionary history; some toads are more closely related to frogs than to other toads. Frogs' skins vary in colour from well-camouflaged dappled brown, grey and green to vivid patterns of bright red or yellow and black to advertise toxicity and warn off predators.
Frogs typically lay their eggs in water. The eggs hatch into aquatic larvae called tadpoles that have tails and internal gills. They have highly specialized rasping mouth parts suitable for herbivorous, omnivorous or planktivorous diets. The life cycle is completed when they metamorphose into adults. A few species deposit eggs on land or bypass the tadpole stage. Adult frogs generally have a carnivorous diet consisting of small invertebrates, but omnivorous species exist and a few feed on fruit. Frogs are extremely efficient at converting what they eat into body mass. They are an important food source for predators and part of the food web dynamics of many of the world's ecosystems. The skin is semi-permeable, making them susceptible to dehydration, so they either live in moist places or have special adaptations to deal with dry habitats. Frogs produce a wide range of vocalizations, particularly in their breeding season, and exhibit many different kinds of complex behaviours to attract mates, to fend off predators and to generally survive.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উভচৰ
কাৰ্গিল বিজয় দিৱস
কাৰ্গিল বিজয় দিৱস প্ৰতিবছৰে ২৬ জুলাই তাৰিখে পালন কৰা হয়। ১৯৯৯ চনৰ এই তাৰিখত ভাৰতে সফলতাৰে কাৰ্গিলৰ উচ্চ চৌকিসমূহ পুনৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিছিল। কাৰ্গিল যুদ্ধ ৬০ দিনতকৈও অধিক সময় ধৰি চলিছিল আৰু ১৯৯৯ চনৰ ২৬ জুলাইত সমাপ্ত হৈছিল। পাকিস্তানী সেনাই গলি যোৱা বৰফৰ সুযোগ লৈ শীতকালত উক্ত পদটোত উপস্থিত থকা নহ'ব বুলি দুয়োখন ৰাষ্ট্ৰৰ দ্বিপাক্ষিক বুজাবুজিৰ সৈতে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ উচ্চ চৌকিসমূহ অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। পাকিস্তানী সেনাই যুদ্ধত জড়িত থকাৰ কথা অস্বীকাৰ কৰি দাবী কৰে যে এয়া স্বাধীন কাশ্মীৰী বিদ্ৰোহী বাহিনীৰ দ্বাৰা হে সংঘটিত হৈছিল, অৱশ্যে হতাহতৰ দ্বাৰা এৰি যোৱা নথিপত্ৰ আৰু পিছত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু সেনা প্ৰধানৰ বিবৃতিত জেনেৰেল আশ্ৰাফ ৰছিদৰ নেতৃত্বত পাকিস্তানী অৰ্ধসামৰিক বাহিনী জড়িত থকা বুলি প্ৰমাণিত হয়। কাৰ্গিল যুদ্ধৰ ফলত দুয়োপক্ষৰ সেনাৰ প্ৰাণ হানি হয় আৰু ভাৰতে এই পদৰ ওপৰত পুনৰ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰি পাকিস্তানী সেনাক উক্ত অঞ্চলৰ পৰা খেদি পঠিয়াবলৈ সক্ষম হোৱাত যুদ্ধৰ সমাপ্তি ঘটে।
কাৰ্গিল যুদ্ধৰ নায়কসকলৰ সন্মানত প্ৰতি বছৰে ২৬ জুলাইত কাৰ্গিল বিজয় দিৱস উদযাপন কৰা হয়। এই দিৱস কাৰ্গিল খণ্ড আৰু ৰাজধানী নতুন দিল্লীত পালন কৰা হয়, য'ত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰতি বছৰে ইণ্ডিয়া গেটৰ অমৰ জোৱান জ্যোতিত সৈনিকসকলক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে। সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ অৱদানক স্মৰণ কৰিবলৈ সমগ্ৰ দেশতে বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়।
ইতিহাস
১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ পিছত, দুয়োখন চুবুৰীয়া দেশৰ সামৰিক বাহিনীৰ সৈতে তুলনামূলকভাৱে দীঘলীয়া সময় ধৰি লঘু প্ৰত্যক্ষ সশস্ত্ৰ সংঘৰ্ষ চলি থাকে। চাৰিওফালৰ পৰ্বতৰ ৰিজত সামৰিক চৌকি স্থাপন কৰি চিয়াচেন হিমবাহ নিয়ন্ত্ৰণ ৰখাৰ বাবে কোনো এখন ৰাষ্ট্ৰয়েই চেষ্টা কৰা নাছিল। ইয়াৰ ফলত ১৯৮০ ৰ দশকত সামৰিক সংঘৰ্ষৰ সৃষ্টি হয়। অৱশ্যে, ১৯৯০ ৰ দশকত কাশ্মীৰত বিচ্ছিন্নতাবাদী কাৰ্যকলাপৰ ফলত উত্তেজনা আৰু সংঘাত বৃদ্ধি পোৱাৰ লগতে ১৯৯৮ চনত দুয়োখন দেশৰ দ্বাৰা পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা চলাৰ ফলত ক্ৰমান্বয়ে যুঁজাৰু পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়।
পৰিস্থিতি নিষ্ক্ৰিয় কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত, দুয়োখন দেশে ১৯৯৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত লাহোৰ ঘোষণাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰে আৰু কাশ্মীৰ সংঘাতৰ শান্তিপূৰ্ণ আৰু দ্বিপাক্ষিক সমাধান প্ৰদান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। ১৯৯৮-১৯৯৯ চনৰ শীতকালত, পাকিস্তানী সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ কিছুমান গোটে গোপনে পাকিস্তানী সৈন্য আৰু অৰ্ধসামৰিক বাহিনীক ভাৰতীয় নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ (এলঅ'চি) ফালে থকা অঞ্চলত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰাৰ লগতে সৈন্য প্ৰেৰণ কৰি আছিল। এই অনুপ্ৰৱেশক "অপাৰেচন বদ্ৰী" নামৰ কোডেৰে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। পাকিস্তানী অনুপ্ৰৱেশৰ উদ্দেশ্য আছিল কাশ্মীৰ আৰু লাডাখৰ মাজৰ সম্পৰ্ক ছিন্ন কৰা আৰু ভাৰতীয় বাহিনীক চিয়াচেন হিমবাহৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰ কৰা আৰু এনেদৰে ভাৰতক সীমান্ত কাশ্মীৰ বিবাদৰ নিষ্পত্তিৰ বাবে আলোচনা কৰিবলৈ বাধ্য কৰা। পাকিস্তানে লগতে বিশ্বাস কৰিছিল যে অঞ্চলটোৰ যিকোনো উত্তেজনাই কাশ্মীৰ সমস্যাক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰিব, যাৰ ফলত দ্ৰুত সমাধান সুৰক্ষিত কৰাত ই সহায়ক হ'ব। ইয়াৰোপৰি ভাৰতৰ কাশ্মীৰত এক সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি দশকজোৰা বিদ্ৰোহৰ মনোবল বৃদ্ধি কৰাও আন এক লক্ষ হ'বপাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
আৰম্ভণিতে, অনুপ্ৰৱেশৰ প্ৰকৃতি বা পৰিসৰৰ বিষয়ে কম সচেতনতাৰ বাবে, অঞ্চলটোৰ ভাৰতীয় সৈন্যই অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকল জেহাদী বুলি ধাৰণা কৰিছিল আৰু ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁলোকে কেইদিনমানৰ ভিতৰতে এইসকলক উচ্ছেদ কৰিব। পৰৱৰ্তী সময়ত এলঅ'চিৰ কাষৰ আন ঠাইতো অনুপ্ৰৱেশ সম্পৰ্কে জ্ঞাত হোৱাত আৰু অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা কৌশল ভাৰতীয় সেনাই উপলব্ধি কৰাত ভাৰতীয় সেনাই অনুমান কৰিব পাৰিছিল যে আক্ৰমণৰ পৰিকল্পনা যথেষ্ট বৃহৎ আছিল। প্ৰৱেশৰ বাবে জব্দ কৰা মুঠ এলেকা সাধাৰণতে ১৩৯ কিমি²-২০০ কিমি² ভিতৰত গ্ৰহণযোগ্য বুলি ধৰা হয়।
ভাৰত চৰকাৰে অপাৰেচন বিজয়ৰ সৈতে সঁহাৰি জনাই, ২০০,০০০ ভাৰতীয় সৈন্যৰ এক বৃহৎ বাহিনী সাজু কৰে। ১৯ চনৰ ২৬ জুলাইত যুদ্ধৰ আনুষ্ঠানিক সমাপ্তি ঘটে, আৰু এনেদৰে ইয়াক কাৰ্গিল বিজয় দিৱস হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
যুদ্ধৰ সময়ত ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ ৫২৭জন সৈন্যই প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মাৰ্গেৰিটা হেক
মাৰ্গেৰিটা হেক (Margherita Hack,, ১২ জুন ১৯২২ – ২৯ জুন ২০১৩) এগৰাকী ইটালীৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান লেখিকা আছিল। ১৯৯৫ চনত আৱিষ্কৃত গ্ৰহাণু ৮৫৫৮ হেকৰ নাম তেওঁৰ সন্মানত ৰখা হৈছিল।