cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পেনা
পেনা বা টিংটেলিয়া (Pena) এবিধ ভাৰতীয় তাঁৰযুক্ত তত বাদ্য। ই মণিপুৰৰ পৰম্পৰাগত লোকবাদ্য। ইয়াত মাত্ৰ এডাল তাঁৰ বা গুণা থাকে আৰু আন এক সঁজুলিৰে তাঁৰডাল ঘঁহি সাংগীতিক ধ্বনি উৎপন্ন কৰা হয়। পেনা ঘাইকৈ ভাৰত আৰু বাংলাদেশত প্ৰচলিত। ইয়াক একক বা দলীয়ভাবে বজোৱা হয়। মণিপুৰী লোকসংগীতৰ সৈতে বা লাই হাৰাওবা উৎসৱৰ বাবে পেনাক বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে বজোৱা হয়। পেনা বাদন একপ্ৰকাৰৰ মৃত কলা। কিয়নো বৰ্তমান মণিপুৰত মাত্ৰ ১৪৫জন সক্ৰিয় পেনা বাদক আছে। প্ৰসিদ্ধ পেনা বাদক খাঞ্জেম্বম মংগী সিঙৰ নেতৃত্বত সংগঠন পৰম্পৰাগত আৰু থলুৱা কলাৰ ওপৰত গৱেষণা কেন্দ্ৰয়ে পেনাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে।
ইতিহাস
পেনাক আটাইতকৈ পুৰণি কাংগেলিপাক বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াক এসময়ত বিলাসবহুল জীৱনৰ অংশ বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল আৰু ৰাজকীয় সমাবেশত বজোৱা হৈছিল। অৱশ্যে বাদ্যবিধ লাহে লাহে মণিপুৰ আৰু বাংলাদেশৰ লোক সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। পাৰম্পৰিক লোক উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মণিপুৰৰ লাই হাৰাওবা উৎসৱৰ অন্যতম মুখ্য বাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ যথেষ্ট বৃদ্ধি হৈছিল। পিছলৈ ই লোক থিয়েটাৰতো ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।
সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে ইয়াৰ নাম প্ৰাচীন মেইতেই শব্দ পেনা শ্বেজিং পেনাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। নগাসকলে ইয়াক টিংটেলিয়া বুলি কয়।
নিৰ্মাণ
ধনুটো সাধাৰণতে কাঠৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ এটা মুৰত এটা ধাতুৰ বিকশিত বক্ৰ থাকে। কিছু অঞ্চলত ধনুত ক্ষুদ্ৰ ধাতু তাল বা ঘণ্টা লগোৱা থাকে। গুণাসমূহ পৰম্পৰাগতভাবে ঘোঁৰাৰ চুলিৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও কেতিয়াবা কাঠৰ আঁহে আৰু ধাতুৰ গুণাৰেও তৈয়াৰ কৰা হয়।
মেছেনী নৃত্য
মেছেনী নৃত্য(Mecheni Dance) হ’ল উত্তৰবঙ্গৰ ৰাজবংশী মহিলাসকলে পালন কৰা কেৱল মহিলাকেন্দ্ৰিক নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠান৷ এই নৃত্যত সংযোজিত গীতৰ কথা গ্ৰাম্য লোকাচাৰকেন্দ্ৰিক৷ ই তিস্তাবুঢ়ীৰ ব্ৰত বা পূজা উপলক্ষে অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ বৰ্তমানৰ তিস্তা নৈখনেই অতীজৰ কৰতোয়া নৈ৷ পশ্চিমবঙ্গৰ জলপাইগুৰি, কোচবিহাৰ আৰু আলিপুৰদুৱাৰ আদি অঞ্চলত ঘাইকৈ ইয়াৰ প্ৰচলন আছে৷
বৈশিষ্ট্য
উত্তৰবঙ্গৰ প্ৰধান নদী তিস্তা৷ এই তিস্তা নদী স্থানীয় কৃষিজীৱী মানুহৰ বাবে ভগৱানস্বৰূপ৷ এই নদীৰ কৃপাতে তিস্তাৰ পাৰ শস্যশ্যামলা হয়৷ সেয়ে সেই অঞ্চলৰ গাঁৱৰ মহিলাসকলে গোটেই ব’হাগ মাহ জুৰি তিস্তা নদীৰ পাৰৰ ভূমিত তিস্তাক এক দেবীৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি বছৰটোলৈ অপায়-অমঙ্গল আঁতৰ কৰি কৃষি অনুকূল পানী লাভ কৰিবলৈ তিস্তাদেবীক পূজা কৰে৷ এই পূজা বা ব্ৰত কোনো এক বয়সীয়াল মহিলাৰ আহ্বানত আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত ৰাজবংশী মহিলাসকলে দলৱদ্ধ হৈ পালন কৰে৷ কোনো কোনোৱে ইয়াক ’ভেদেই খেলি’ও বোলে৷ মেছেনী নৃত্যৰ লগত গোৱা এটি গীতৰ কলি হ’ল, পূবে না ব্দিব পীৰ পাকাম্বৰ, পশ্চিমে বন্দিব সমুদ্ৰ সাগৰ......’’
নিয়ম
নদীৰ পাৰৰ কোনো এঘৰত তিস্তাৰ প্ৰতীকৰূপে এডোখৰ প্ৰস্তৰ খণ্ড প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ ব্ৰতধাৰীনীসকলে প্ৰস্তৰখণ্ডটিত পানী ঢালি ঢালি চোতাল বোকাময় কৰে আৰু তাৰপিছত প্ৰস্তৰখণ্ডটি ঘেৰি গোলাকৃতিত থিয় হয় আৰু নাচি নাচি গান গায়৷ এই নাচত ভৰিৰ দুয়োটা গেৰোহা লগ লগাই ৰাখি কঁকাল ভাঙি ভাঙি নাচিব লাগে৷ নাচোঁতে ভৰিৰ পতা তুলিব নোৱাৰে৷ কঁকাল ভঙাটোৱেই এই নাচৰ বিশেষ বৈশিষ্ট৷ তাৰ পাছত যিসকলে ব্ৰত ধাৰণ কৰে, তেওঁলোকে তিস্তাৰ প্ৰতীকটো হাতত সভক্তিৰে তুলি লৈ গোটেই মাহ জুৰি ঘৰে ঘৰে, বাটে বাটে গীত গাই ব্ৰত উদযাপন কৰে৷ পূজাৰ শেষত মূলপূজাত কলৰ দোৰোলাত মাটিৰ চাকি জ্বলাই ফুলেৰে সজাই ধূপ দীপ নৈবেদ্যৰে সৈতে নদীত উটুৱাই দিয়ে৷
মেছেনী নৃত্যৰ গীত
মেছেনী নৃত্য গ্ৰাম্য জীৱনৰ সুখ-দুখ প্ৰতিভাত কৰা এক অনুষ্ঠান৷ অৱধাৰিতভাবে সেয়ে ইয়াৰ গীতমাতত গ্ৰাম্য জীৱনৰ কথাই পৰিস্ফুত হৈছে৷ তথাপিও এই নাচৰ গীতক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে৷ নাচানিয়া গান আৰু পাথানিয়া গান৷ ঘৰৰ চোতালত কৰা নাচৰ সৈতে যি গীত গোৱা হয়, তাক নাচানিয়া গান বোলা হয় আৰু প্ৰস্তৰখণ্ডটি হাতত লৈ পথে পথে যি গান গোৱা হয় তাক পাথানিয়া গান বোলে৷ এই গীতসমূহ লোকগীত আৰু ইয়াৰ ৰচয়িতা ঘাইকৈ ৰাজবংশী মহিলাসকল৷ ’নাচানিয়া গান’ৰ বিষয়বস্তু নাৰীৰ দাম্পত্য জীৱনৰ সুখ-দুখ, আনহাতে, ’পাথানিয়া গান’ৰ বিষয়বস্তু পৰকীয়া প্ৰেম বা শৰীৰী কামনা-বাসনা৷ গীত গাই নাচি নাচি পথেৰে যাওঁতে কেতিয়াবা দুটা দল মুখামুখী হ’লে দুয়োটা দলৰ মাজত নাচ-গানৰ প্ৰতিযোগিতাও চলে৷ তেতিয়া ই আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে৷ নৃত্যশিল্পৗসকলে শৰীৰটো সোঁফালে বেঁকা কৰি দুই হাতেৰে পাটানিৰ দুই কোণ ধৰি সাপৰ দৰে এঁকাবেঁকা ভঙ্গীত দুয়োখন ভৰি লগ লগাই ঘূৰি ঘূৰি নৃত্য কৰে৷ যিয়ে নৃত্য কৰে সিয়ে গান নাগায়৷ নৃত্যত সাধাৰণতে যুৱতী ছোৱালীসকলেই অংশগ্ৰহণ কৰে৷ নৃত্য কৰাৰ সময়ত পৰিৱেশনকাৰীসকলৰ হাতত ৰঙা নীলা আদি ৰঙৰ কাগজৰ পতাকা থাকে৷
টাই ভেটি
টাই ভেটি (ইংৰাজী ভাষা:Tai Bheti) হ'ল অসম ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় ৰাজধানী যি হাবুং অঞ্চলত চাওলুং চুকাফাই ১২৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত স্থাপন কৰিছিল। চাৰিওফালে ওখ গড়ে আবৃত এটা বিস্তীৰ্ণ ভূখণ্ড যি আহোমসকলে ১২৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত দ্বিতীয়খন অস্থায়ী ৰাজধানী আছিল।  বৰ্তমান ঠাইখন আহোম জনসংখ্যাৰে আবৃত আৰু পৌৰাণিক পৰ্যটন স্থলী ৰূপে পৰিণত হৈছে। মুখ্য পৰ্যটনৰ আকৰ্ষণ হল স্থানীয় ম'চাম আৰু ফুৰালুং সংঘৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হাবুং হ'ফি বা ৰু'এন চাও ছেঙখন।
ইতিহাস
গড়ে আৱৰা বিস্তীৰ্ণ অঞ্চলটোক টাই ভেটি বুলি কোৱা হৈছিল কাৰণ এই ঠাইত আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ গাঁও সমূহত যথেষ্ট টাই আহোম ভাষাৰ সাঁচিপতিয়া পুথি পোৱা গৈছে। আহোমসকলৰ প্ৰথমজন চাওফা চাওলুং চুকাফাই এই ঠাইত দ্বিতীয় ৰাজধানী পাতিছিল। ।আহোম বুৰঞ্জী অনুসৰি চাওলুং জনাই এই ঠাইত আহি আহোম চন্দ্ৰ বৰ্ষ গণনা লাক নি তাও চি ঙা মতে এই ঠাইত বাস কৰিছিল। হাবুংৰ টাই ভেটিত ৰাজধানীৰ কথা দেওধাই অসম বুৰঞ্জীতে উল্লেখ আছে। চাওলুং চুকাফাই হাবুং স্থাপন কৰিলে যদিও বুঙ খনত বানপানী হোৱাৰ বাবে ৰাজধানী চহৰ হিচাপে অনুপযুক্ত বুলি জানি তাতে কিছু সংখ্যক টাইমানুহক থৈ চে-ৰাই-দয়ৰ পিনে গতি কৰে। চন্দ্ৰ বৰ্ষ লাক নি দাপ প্লাওত দিহিং নদীৰ পাৰৰ লাখেম আৰু চেলছা নামৰ গাঁও দুখনৰ পাৰত গৈ পায় আৰু তাত তিনি চন্দ্ৰ বৰ্ষ বাস কৰে। কিন্তু চাপৰ ঠাই হোৱাৰ বাবে কাংন নামৰ এজনক ৰাখি থৈ চুকাফা শলৌগুৰিত পাঁচ চন্দ্ৰ বংশ থাকে। তাৰ পিছত তেওঁ হাবুংৰ টাই ভেটিত আহি তাতে চাৰি চন্দ্ৰ বৰ্ষ থাকে। তাতে তেওঁ চুম ফা ৰৌঙ চ্যেঙ মৌঙ বা চোমদেও দেৱতাক স্থাপন কৰিছিল স্থানীয় মানুহে এতিয়াও গড়ৰ ভিতৰত চোমদেও দেৱতা বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰে। এই গড়ৰ ওচৰতে এটা শ ধোঁৱা পুখুৰী আৰু এটা মৈদাম আছে যত আহোমসকলৰ লগত অহা এজন পণ্ডিতৰ মৃত্যুত সজোৱা হৈছিল বুলি জনা যায়। এতিয়াও কাষৰ অজুহা গাঁৱৰ পৰা হাবুং সম্বন্ধে টাই আহোম ভাষাতত লিখা কেইবাখনো সাঁচিপতিয়া পুথি উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। সেই পুথিখনত চাওলুং জনাৰ লগত আহি হাবুংৰ টাই ভেটিত বসবাস কৰা সোঁতৰ ঘৰ আহোম ৰাজপৰিয়ালৰ নাম লিপিবদ্ধ আছে। সেয়া হল-
পুনঃনিৰ্মাণ আৰু প্ৰত্নতত্ত্ব
হাবুঙৰ টাই ভেটিক তি মুন (আহোমভাষাত অৰ্থ : তীৰ্থস্থান) বা চেংলগা ঠাই বুলি জনবিশ্বাস আছে সেয়ে বহুবছৰ ধৰি ঠাইডোখৰ কোনো বেদখলকাৰীৰ হাতলৈ অহা নাছিল। বৰ্তমান ই প্ৰায় ২২৫ বিঘা মাটিৰে বিস্তীৰ্ণ এটা ভূখণ্ড যত টাইভেটিটো আছে। টাইভেটিটোক চাৰিটা গড়ে আগুৰি আছে আৰু তাৰো বাহিৰত ষাঠি বিঘা মাটি অইন এটা বাহিৰৰ গড়ে আগুৰি আছে যিটো চুকাফাৰ দিনৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত দহৰ পৰা বাৰ ফুট ওখ আছিল। আৰু বাহিৰৰ গড়টোৰ ভিতৰত কেইবাটাও সৰু ডাঙৰ পুখুৰী আছে। বৰ্তমান টাইভেটি বা ৰজা ভেটিৰ ওচৰতে দুটা মৈদাম আৰু শ ধোঁৱা পুখুৰীও,দক্ষিণ দিশত দুটা সেনাবাহিনীৰ কোঠ, এটা পাটনাদ যত এটা মানুহ পঠালিকৈ শুব পৰাকৈ বহল আছিল আৰু কুঁৱৰীয়ে গা ধোঁৱা পুখুৰী আদি দেখিবলৈ পোৱা যায়। ঐতিহাসিক বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ হাবুংৰ ঐতিহ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে ১৯৯০ চনৰ ১৭ জুন তাৰিখে স্থানীয় ফুৰালুং সংঘ আৰু সেইসময়ৰ ধেমাজি জিলাৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত নগেন হাজৰিকাৰ সহযোগত আহোম ধৰ্মৰ নিয়ম অনুসৰি আহোমসকলৰ প্ৰাচীন পূজা কৰা গৃহ হলুং হ'ফিৰ নিৰ্মাণৰ কাৰণে আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। পাছত ৯জন শুভাকাংক্ষীৰ দ্বাৰা ৮টা খুটা প্ৰদান কৰা হয় যাৰ ফলত স্থায়ী ভাবে হ'ফিটো নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হৈছিল। সেই ঠাইৰ ঐতিহ্য ৰক্ষা কৰি পৰম্পৰাগত ফুৰালুংবানফি ধৰ্মৰ নীতিনিয়মতে টাইভেটিৰ ভিতৰত থকা হফি টোত ম'-লুং টাইপণ্ডিত সকলে আৰু বিশেষকৈ স্থানীয় ম'-চাম পণ্ডিত সকল আৰু স্থানীয় পঞ ফুৰালুং সংঘৰ সদস্য সকলে টাইআহোম ভাষাতে সেৱা অৰ্চনা কৰে। হাবুংৰ মহিমা ইমানেই অধিক যে তালৈ দূৰ দূৰণিৰ পৰাও বহুত লোক আৰু বহুতো অনা আহোম লোকেও হফিলৈ গৈ আহোমৰ নীতি নিয়মত জনমিং অৰ্থাৎ আশিস লবলৈ আহে। বহুতো অনা আহোম ব্যক্তিয়েও হাবুংৰ নামত আগ বঢ়াই সুফল পাই তাত গৈ আহোমৰ নীতি নিয়মৰেই পূজা কৰা দেখা পাইছোঁ। হাবুঙৰ টাই ভেটিত সেৱা আগ বঢ়োৱাৰ সময়ত বিশেষ দুটামান প্ৰাচীন টাই নিয়ম পালন কৰিব লাগে। হাবুংত তাই-চি পৰম্পৰা কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু তাত কক বান ফাই (চাকি জ্বলোৱা), আই চিংলাও গোৱা আদি নিয়ম কৰা হয়, তালৈ কাই অৰ্থাত কুকুৰা নিয়ম মতে নিয়া হয়। তালৈ যাওঁতে নিয়ম অনুসৰি বিভিন্ন ৰঙৰ কুকুৰা, লাও বা সাজপানী, নিয়াৰ উপৰিও বানফাই অৰ্থাৎ চাকি নিব লাগে। সন্তানৰ আশাত বগা মতা কুকুৰা দিব লাগে, অসুখ বা বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কলা মতা কুকুৰা দিয়া হয় আৰু অইন বিশেষ মনোকামনা নাথাকিলে যিকোনো ৰঙৰ বা পখৰা মতা বা মাইকী কুকুৰা তাই-চি নিয়ম কৰা হয়। হাবুংলৈ তৎক্ষণাত যাব যদি কোনো ব্যক্তিয়ে নোৱাৰে তেতিয়া "মু-বাই তাম-বাই" নামৰ পৰম্পৰাৰে টোপোলা এটা বান্ধি কুকুৰা আগ বঢ়াই ৰখাৰ নিয়ম আছে। চাওফা স্বৰ্গদেউৰ দিনৰ হাবুংৰ পুখুৰীত বহুতো কাঁহী বাতি বা বান ওলাইছিল বুলি হাবুঙৰ টাই ভেটিৰ ওচৰৰ জ্যেষ্ঠ সকলে কয়। হাবুংৰ ঐতিহ্য ৰক্ষাৰ্থে অসম চৰকাৰে পুনঃনিৰ্মাণৰ বাবে যথেষ্ট ৰাজ পুঁজি প্ৰদান কৰে। অসমৰ বিত্ত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই হাবুঙৰ হ-ফিত উদযাপিত মে-দাম-মে-ফি অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈ হাবুঙৰ টাই ভেটিক পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ ২৫ কোটি টকা প্ৰদানৰ ঘোষণা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্ত্বিক স্থান শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী
চন্দ্ৰকান্ত অভিধান
১৯৮৭ চনত, মহেশ্বৰ নেওগ আৰু উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ সম্পাদনাত গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে ইয়াৰ তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। ২০০৯ চনৰ পৰা অভিধানখনি অনলাইন সংস্কৰণো প্ৰকাশ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অভিধান
বাসন্তী এন. ভাটনায়ক
'''বাসন্তী এন. ভাটয়ানক'''এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। তেখেতৰ গৱেষণাই "সুষম অসম্পূৰ্ণ ব্লক ডিজাইন"(balanced incomplete block design), "দ্বিখণ্ডিত লেখ"(bivariegated graph),"গ্ৰেচফুল লেখ"(graceful graph), "লেখ সমীকৰণ", আৰু "কম্পনাংক বিভাজন"ক(frequency partition) সামৰি লয়।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
তেখেতে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭০ চনত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেখেতেৰ গৱেষণাপত্ৰখনৰ শীৰ্ষক আছিল-Some New Results in PBIBD Designs and Combinatorics। এছ. এছ. শ্ৰীখাণ্ডে আছিল তেখেতৰ গৱেষক। ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত তেখেতে বিশ্ববিদ্যালয়খনতে গণিত বিভাগৰ অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেখেতৰ অধীনত বিজয় জনাৰ্দন অভয়ংকৰ, য়হা টলেমি ৰুষ্টমীয়ে গৱেষণা কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
বিভা দত্ত নেওগ
বিভা দত্ত নেওগ (Bibha Dutta Neog) একাধাৰে নিবন্ধকাৰ, কবি, গীতিকাৰ, গল্পকাৰ, সম্পাদক, পাঠ্যপুথি প্ৰণেতা আৰু গৱেষক। দীৰ্ঘদিন ধৰি বিভা দত্ত নেওগে অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনত গৱেষণামূলক লেখনিৰে সমৃদ্ধ কৰি আহিছে। বিভা দিত্ত নেওগৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ কথিকা আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ যোগে সম্প্ৰচাৰিত হৈ আহিছে। তেখেত ধেমাজি মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপিক হিচাপে বৰ্তমান কৰ্মৰত।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
বিভা দত্ত নেওগৰ জন্ম হয় ২৩ জানুৱাৰী, ১৯৬৩ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ তদানীন্তন সোণাৰি মহকুমাৰ (বৰ্তমান চৰাইদেউ জিলা) বৰুৱানগৰত। তেখেতৰ পিতৃ ইন্দ্ৰকান্ত দত্ত বৃহত্তৰ বৰুৱানগৰৰ প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰুৱা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল আৰু মাতৃ সুবৰ্ণলতা দত্ত একেখন বিদ্যালয়ৰ সহঃ শিক্ষয়িত্ৰী তথা মুক্তিযোদ্ধা আছিল।
চাকৰি জীৱন
বিভা দত্ত নেওগে ১৯৯০ চনত ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৯৬ চনত ধেমাজি মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপিকা, সহযোগী অধ্যাপিকা, বিভাগীয় মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেখেত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ গৱেষণা তত্ত্বাবধায়ক হিচাপে স্বীকৃত।
নেছনেল পিপলছ পাৰ্টি
নেছনেল পিপলছ পাৰ্টি (National People's Party) চমুকৈ এন.পি.পি, ভাৰতৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৰাজনৈতিক দল যদিও ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছিভাগেই মেঘালয় ৰাজ্যত কেন্দ্ৰীভূত। ২০১২ চনৰ জুলাই মাহত এন চি পিৰ পৰা বহিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত পি এ চাংমাই এই দলটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰা এই মৰ্যাদা লাভ কৰা প্ৰথমটো ৰাজনৈতিক দল।
ইতিহাস
২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পি এ চাংমাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দলটো আৰম্ভ কৰে। ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতৃত্বত ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁটৰ সৈতে তেওঁৰ দলৰ মিত্ৰতা হ’ব বুলি ঘোষণা কৰে। চাংমাই লগতে পুনৰ কয় যে দলটোৰ সদস্যপদ সকলোৰে বাবে মুকলি হ’লেও ই জনজাতিকেন্দ্ৰিক ৰাজনৈতিক দল হে হ’ব।
৯ বাৰৰ সংসদ সদস্য হিচাপে থকা চাংমাই ২০১২ চনৰ জুলাই মাহত জাতীয়তাবাদী কংগ্ৰেছ দলৰ পৰা বহিষ্কৃত হোৱাৰ পিছত অতি সোনকালে নতুন ৰাজনৈতিক দল গঠনৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল, তেওঁ ২০১২ চনৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰাৰ্থীত্ব ত্যাগ কৰাৰ দলীয় সিদ্ধান্ত মানি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল কাৰণে তেওঁক দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। এন পি পিয়ে ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাজস্থানৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। নিৰ্বাচনৰ সময়ত বিজেপিৰ প্ৰাক্তন সদস্য তথা সাংসদ কিৰোডী লাল মীনাৰ নেতৃত্বত চাৰিখন আসন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
বৰ্তমান ই উত্তৰ-পূবৰ ৰাজনৈতিক দলেৰে গঠিত উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁটৰ অংশ, যিয়ে বিজেপিৰ নেতৃত্বত থকা ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁটক সমৰ্থন কৰিছে।
২০১৮ চনৰ মেঘালয় বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত এন পি পিয়ে ১৯খন আসনত জয়লাভ কৰিছিল। যদিও শাসকীয় ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ একক বৃহত্তম দল হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, তথাপিও নেডাৰ সামূহিকভাৱে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা আছিল। এইদৰে কনৰাড চাংমা মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ কোনো এখন ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ নেতৃত্ব দিয়া দলটোৰ প্ৰথমজন সদস্য হৈ পৰে।
নিৰ্বাচনৰ প্ৰতীক
ইয়াৰ নিৰ্বাচনী প্ৰতীক এখন কিতাপ। দলটোৱে বিশ্বাস কৰে যে কেৱল সাক্ষৰতা আৰু শিক্ষাইহে দুৰ্বল শ্ৰেণীক শক্তিশালী কৰিব পাৰে।
নিৰ্বাচন
২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তুৰাৰ পৰা দলটোৱে এখন আসন লাভ কৰাত চাংমা সাংসদ হয়। পি এ চাংমাৰ মৃত্যুৰ পিছত এই আসনৰ পৰাই তেওঁৰ পুত্ৰ কনৰাড চাংমাই ২০১৬ চনৰ মে’ মাহত অনুষ্ঠিত উপ-নিৰ্বাচনত জয়ী হয়। দলটোৱে নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান, গুজৰাট, ঝাৰখণ্ড, ছত্তীশগড়, মধ্যপ্ৰদেশ, ওড়িশা, আদি ৰাজ্যৰ লগতে পশ্চিম বংগ আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ জনজাতীয় সমষ্টিত নিজৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।
২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত অনুষ্ঠিত মেঘালয় বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত ৬০খন বিধানসভাৰ আসনৰ ভিতৰত ১৯খন আসন লাভ কৰি বিজেপি আৰু অন্যান্য দলৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰি ৰাজ্যখনত চৰকাৰ গঠন কৰে আৰু দলটোৰ সভাপতি কনৰাড চাংমাই ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ২০১৮ চনৰ মে’ মাহত উপ-নিৰ্বাচনত দলটোৱে উইলিয়ামনগৰ বিধানসভাৰ আসন লাভ কৰি মেঘালয় বিধানসভাৰ ৬০খন বিধানসভাৰ আসনৰ ভিতৰত ২০খন আসন লাভ কৰে।
দক্ষিণ আফ্ৰিকা
দক্ষিণ আফ্ৰিকা (South Africa), আনুষ্ঠানিক নাম দক্ষিণ আফ্ৰিকা গণৰাজ্য (Republic of South Africa, চমুকৈ আৰএচএ), হৈছে আফ্ৰিকা মহাদেশৰ দক্ষিণ প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন দেশ। ইয়াৰ চাৰিসীমাৰ দক্ষিণে ভাৰত মহাসাগৰ আৰু আটলাণ্টিক মহাসাগৰে ২,৭৯৮ কিলোমিটাৰ বিস্তৃত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উপকূল অঞ্চলৰ সৃষ্টি কৰিছে। দেশখনৰ উত্তৰে প্ৰতিবেশী দেশ নামিবিয়া, ব'তছোৱানা আৰু জিম্বাবুৱে অৱস্থিত; উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পূব দিশত মোজাম্বিক আৰু এস্বাটিনি দেশ। ল'চ'থ' দেশখনক দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভূখণ্ডই সম্পূৰ্ণভাৱে আৱৰি ৰাখিছে। দক্ষিণ আফ্ৰিকা মাটিকালৰ ফালৰ পৰা আফ্ৰিকা মহাদেশৰ দক্ষিণাঞ্চলৰ বৃহত্তম দেশ আৰু পৃথিৱীৰ ২৪তম বৃহত্তম দেশ, আনহাতে ৫.৮ কোটি জনসংখ্যাৰে ই পৃথিৱীৰ ২৪তম জনবহুল দেশ। দক্ষিণ আফ্ৰিকা পুৰণা বিশ্ব বা পূব গোলাৰ্ধৰ মূল ভূখণ্ডৰ দক্ষিণতম দেশ আৰু বিষুৱ ৰেখাৰ সম্পূৰ্ণ দক্ষিণে অৱস্থিত সৰ্বাধিক জনবহুল দেশ। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰায় ৮০% বাণ্টু জনগোষ্ঠীৰ বংশোদ্ভোৱৰ, যিসকল বিভিন্ন আফ্ৰিকান ভাষাৰ ভাষিকৰ মাজত বিভক্ত। এনে ৯টা ভাষাক চৰকাৰী ভাষাৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে। দক্ষিণ আফ্ৰিকা বাকী জনসংখ্যাৰ ভিতৰত ইউৰোপীয় লোক, এছীয় তথা ভাৰতীয় লোক, আৰু বহুজাতীয় লোক উল্লেখযোগ্য।
দক্ষিণ আফ্ৰিকা এখন বহু সংস্কৃতি, ভাষা আৰু ধৰ্মৰ সমন্বিত সমাজ। দেশখনৰ সংবিধানে ১১টা ভাষাক চৰকাৰী ভাষাৰ স্বীকৃতি দিছে, যি পৃথিৱীৰ চতুৰ্থ সৰ্বাধিক সংখ্যা। ইয়াৰ মাজতে দুটা ভাষা ইউৰোপীয় বংশোদ্ভূত: ওলন্দাজ ভাষাৰ পৰা বিকাশ হোৱা আফ্ৰিকান্স ভাষা হৈছে বেছিভাগ বহুজাতীয় তথা শ্বেতাংগ দক্ষিণ আফ্ৰিকানসকলৰ প্ৰথম ভাষা; ইংৰাজী ভাষাই ব্ৰিটিছ উপনিবেশক প্ৰতিফলিত কৰে, যাক চৰকাৰী আৰু বাণিজ্যিকভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ স্থান প্ৰথম কথিত ভাষা হিচাপে চতুৰ্থ। দেশখন আফ্ৰিকাৰ কেইবাখনো দেশৰ মাজত এখন, যাৰ কেতিয়াও অভ্যুত্থান হোৱা নাই আৰু প্ৰায় এক শতিকাৰ পূৰ্বৰে পৰাই নিয়মিত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। পিছে ১৯৯৪ চনলৈকে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক কৃষ্ণাঙ্গলোকক ভোটদানৰ ক্ষমতা দিয়া হোৱা নাছিল। বিংশ শতাব্দীত, দেশখনৰ কৃষ্ণাঙ্গ সংখ্যাগৰিষ্ঠলোকসকলে প্ৰভাবশালী শ্বেতাংগ সংখ্যালঘুসকলৰ পৰা ৰাজনৈতিক অধিকাৰ দাবি কৰি সংগ্ৰাম কৰিছিল, এই সংগ্ৰামে দেশখনৰ সাম্প্ৰতিক ইতিহাস আৰু ৰাজনীতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। শাসক দল নেশ্বনেল পাৰ্টিয়ে ১৯৪৮ চনত বৰ্ণবৈষম্য নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰে, যিয়ে পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা বৰ্ণবৈষম্যক আনুষ্ঠানিক বৈধতা দিয়ে। আফ্ৰিকান নেশ্বনেল কংগ্ৰেছ (এএনচি) আৰু আন বৰ্ণবৈষম্যবিৰোধী দল-সংগঠনে দেশখনৰ ভিতৰে-বাহিৰে দীৰ্ঘদিন ধৰি কৰা সংগ্ৰামৰ পাছত ১৯৮০ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা বৰ্ণবৈষম্য নীতিক বাতিল কৰা আৰম্ভ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
অসম বিদ্যুৎ সংবহন নিগম লিমিটেড
অসম বিদ্যুৎ সংবহন নিগম লিমিটেড (Assam Electricity Grid Corporation Limited; চমুকৈ AEGCL) হৈছে অসম চৰকাৰধীন ৰাজহুৱা খণ্ডৰ এক উদ্যোগ। পূৰ্বৰ অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদৰ পুনৰ্গঠন কৰি ২০০৩ চনত এই কোম্পানীটোৰ জন্ম দিয়া হয় আৰু ভাৰতীয় কোম্পানী অধিনিয়ম, ১৯৫৬ৰ অধীনত পঞ্জীকৰণ কৰা হয়। কোম্পানীৰ মূল কাম হৈছে অসমত বিদ্যুত শক্তিৰ সংবহন ব্যৱস্থাটো সঠিকভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু বিদ্যুৎ শক্তিক উৎসৰ পৰা কঢ়িয়াই আনি বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ কাষ চপাই নিয়া। ইয়াক অসমৰ ৰাজ্যিক সংবহন প্ৰতিষ্ঠান (State Transmission Utility) হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। ২১ জুলাই ২০১৮ লৈকে এইজিচিএলৰ অধীনত ৬৫টা গ্ৰীড ছাব-ষ্টেচন স্থাপন কৰা হয়। সেইসমূহৰ ৰূপান্তৰণ ক্ষমতা হৈছে ৬১৫৮ এম.ভি.এ.।
লক্ষ্য
কোম্পানীৰ লক্ষ্য হৈছে-"ভাৰতৰ শীৰ্ষতম সংবহন প্ৰতিষ্ঠান হোৱাৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা; আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক মূল্যত সৰ্বনিম্ন সংবহন-ক্ষতিত মানবিশিষ্ট, বিশ্বাসযোগ্য আৰু সুৰক্ষিতভাৱে বিদ্যুৎ সংবহন কৰা।" (To march ahead towards number one rank amongst the leading Transmission Utilities in India, transmitting quality, reliable and secured power with minimum transmission loss at a competitive price.)
প্ৰকল্প
বিশ্ববেংক, এছিয়ান ডেভলেপমেণ্ট বেংকৰ পৰা অৰ্থ-সাহায্য লৈ এইজিচিএল কোম্পানীয়ে এতিয়ালৈকে বহুতো উচ্চক্ষমতাসম্পন্ন ছাব-ষ্টেছন আৰু উচ্চ আৰু বিদ্যুৎ পৰিবাহী নেটৱৰ্ক নিৰ্মাণ কৰিছে। এইবোৰ ছাবষ্টেছনত অত্যাধুনিক পেনেল আৰু সৰঞ্জামৰ যোগান ধৰা হৈছে। কিছুমান প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণকাৰ্য এতিয়াও চলি আছে।
বিশেষ পদাধিকাৰী
বৰ্তমান এইজিচিএলৰ অধ্যক্ষ হৈছে বিনোদ কুমাৰ পিপাৰছেনিয়া। পৰিচালন সঞ্চালক হৈছে সত্যেন্দ্ৰনাথ কলিতা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
পংকজ জ্যোতি মহন্ত
পংকজ জ্যোতি মহন্ত (Pankaj Jyoti Mahanta) অসমৰ এগৰাকী গণিতজ্ঞ, লেখক, লগতে গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ'ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক। পংকজ জ্যোতি মহন্তই গণিতৰ বিশ্লেষণাত্মক সংখ্যাতত্ত্ব, বীজগণিত আৰু কম্বিনেটৰিস্ক শাখাত গৱেষণা কৰে। তেওঁ ২০১১ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। গণিত-বিজ্ঞানৰ উপৰি বিভিন্ন সামাজিক আৰু সাম্প্ৰতিক সময়ৰ প্ৰসংগক লৈ তেওঁ কাকত, ই-আলোচনী আৰু ব্লগৰ জৰিয়তে নিয়মীয়াকৈ লেখা-মেলা কৰি আহিছে। অসমৰ সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰতিভাৰ উৎস আৰু অংক নহয় আতংক নামেৰে তেওঁৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে।
২০১৯ বৰ্ষৰ পৰা তেওঁ অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ এজন সদস্য হিচাপে জড়িত হৈ আছে। তেওঁ শিক্ষায়তনৰ পৰা প্ৰকাশিত দ্বিভাষীক আলোচনী গণিত বিকাশৰ ২০২০ চনৰ জুলাই-ডিচেম্বৰ(৬৭ সংখ্যক) মাহৰ পৰা সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছে। পংকজ জ্যোতি মহন্তৰ সম্পাদনাতে ২০২১ চনৰ পৰা গণিত বিকাশ তিনিমাহৰ মূৰে মূৰে অনলাইন যোগে প্ৰকাশ হৈ আহিছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
পংকজ জ্যোতি মহন্তই ২০১২ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
গৱেষণা-পত্ৰ
পংকজ জ্যোতি মহন্তৰ গৱেষণাৰ বিষয় হৈছে অখণ্ড সংখ্যাৰ বিভাজন (integer partition), ডায়ফেণ্টাইন সমীকৰণ (diophantine equations), সংখ্যাতাত্ত্বিক সমীকৰণ আৰু ৰেকাৰেন্সেছ (number theoritic sequences and recurrences) আৰু অন্যান্য। জাৰ্ণেল অৱ নাম্বাৰ থিঅ'ৰি, ফিব'নাকি কোৱাটাৰ্লিকে ধৰি বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা পত্ৰিকা বা জাৰ্নেলত তেওঁৰ কেইবাখনো গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে।
কৰ্মজীৱন
পংকজ জ্যোতি মহন্ত, ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আৰম্ভ হোৱা, গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ দ্বিভাষিক ই-আলোচনী গণিত চ'ৰাৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এগৰাকী সম্পাদক। ২০২০ চনৰ পৰা পংকজ জ্যোতি মহন্তই অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ পৰা প্ৰকাশিত গণিত বিকাশ আলোচনীৰ সম্পাদকৰূপে দায়িত্ব পালন কৰিছে। তেতিয়াৰ পৰাই আলোচনীখন অনলাইনযোগে পি দি এফত সকলো পঢ়ুৱৈৰ বাবে উপলব্ধ। পংকজ জ্যোতি মহন্ত অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ পৰা প্ৰকাশিত বিজ্ঞান জেউতিৰ সম্পাদনা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে ২০১১ চনৰ পৰা আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
হেপ্পী টু ব্লিড
হেপ্পী টু ব্লিড (Happy to bleed; অসমীয়া অনুবাদ: ৰক্তক্ষৰণত সুখী) হৈছে এক সামাজিক আন্দোলন। ভাৰতত ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত যিকোনো বিষয়কে নিষিদ্ধ বুলি ভবা আৰু ইয়াক লজ্জাজনক, কলংকিত বিষয় বুলি বিবেচনা কৰা মনোবৃত্তিৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰাৰ বাবেই এই আন্দোলনৰ সৃষ্টি।  এই আন্দোলনটো আৰম্ভ কৰিছিল নিকিতা আজাদে। তেওঁ মূলতঃ জলন্ধৰৰ বাসিন্দা। তেওঁ এগৰাকী নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু পাতিয়ালাৰ পাঞ্জাবী বিশ্ববিদ্যালৰ অন্তৰ্গত চৰকাৰী মহিলা কলেজৰ ইংৰাজীৰ বিভাগৰ এগৰাকী স্নাতক ছাত্ৰী আছিল। আজাদৰ প্ৰকৃত নাম নিকিতা আৰোৰা। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ২০১৮-২০২০ বৰ্ষৰ এগৰাকী ৰোডছ্ বৃত্তিধাৰী ছাত্ৰী। তাত তেওঁৰ অধ্যয়নৰ বিষয় আছিল এম.এচ.টি ইন ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজ (MSt in Wome’s Studies, ২০১৯) আৰু হিষ্ট’ৰি অফ চায়েঞ্চ, মেডিচিন এণ্ড টেকনোল’জীৰ স্নাতকোত্তৰ।
ইতিহাস
২০১৫ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত কেৰালাৰ সবৰীমালা মন্দিৰৰ দেৱস্ব’ম প্ৰধান প্ৰয়াৰ গোপালকৃষ্ণনে কয় যে মহিলাৰ বিশুদ্ধতা স্কেন আৰু বিচাৰ কৰিব পৰা মেচিন উদ্ভাৱন কৰাৰ পিছতহে মহিলাসকলক সবৰীমালা মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া হ’ব। তেওঁ কয়, "এটা সময় আহিব যেতিয়া মানুহে সুধিব যে গোটেই বছৰে মহিলা সকলক মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ পৰা বঞ্চিত কৰা উচিত নেকি। আজিকালি শৰীৰ স্কেন কৰি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পৰীক্ষা কৰিব পৰা মেচিন আছে। এনে এটা দিন আহিব যেতিয়া মহিলাৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰা মেচিন আৱিষ্কাৰ হ'ব।" এগৰাকী মহিলাৰ বাবে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ 'সঠিক সময়' হয় নে নহয়; অৰ্থাৎ তেওঁৰ ঋতুস্ৰাৱ হৈ আছে নে নাই, সেইটো নিৰূপন কৰিবলৈ যেতিয়া সেই মেচিনটো উদ্ভাৱন হ'ব, আমি তেতিয়াহে মহিলাক ভিতৰলৈ সোমাবলৈ দিয়াৰ কথা ক'ম।"
তেওঁৰ এই বক্তব্য বহুল সমালোচিত হয়। এই বক্তব্যৰ বিৰোধ কৰি ২০ বছৰীয়া নিকিতা আজাদে ২০১৫ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত হেপি টু ব্লিড অভিযান আৰম্ভ কৰে।[7] আজাদ আৰু তেওঁৰ বন্ধুসকলে ছ'চিয়েল মিডিয়াত অভিযান আৰম্ভ কৰে। চেনিটেৰী পেডৰ সৈতে নিজৰ ছবি পোষ্ট কৰে, য'ত লিখা আছিল হেপি টু ব্লিড। এই অভিযানৰ ফেচবুক পেজত ইয়াক "ঋতুস্ৰাৱক নিষিদ্ধ বিষয় বুলি ভবাৰ আৰু মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্যক পণ্যকৰণ কৰাৰ বিৰুদ্ধে অভিযান" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ দেৱস্ব’ম প্ৰধান গোপালকৃষ্ণনলৈ এখন মুকলি চিঠি লিখি মহিলাক সবৰীমালাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিদিয়াৰ যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:নাৰীৰ স্বাস্থ্য শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
ক্ষেমৰাজ নেপাল
ক্ষেমৰাজ নেপাল এগৰাকী সাহিত্যিক,অনুবাদক আৰু গৱেষক। সাহিত্য অকাডেমী অনুবাদ বঁটা বিজয়ী ক্ষেমৰাজ নেপালে অসমীয়া, নেপালী আৰু সংস্কৃত ভাষাত ভালে সংখ্যক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। জন্ম ঃ ১৯৫৭ চন জন্মস্থান তেলেনী, ডাক ঃ মেইল-বজাৰ (গমিৰিঘাট), শোণিতপুৰ, অসম। পিতৃ-মাতৃ কৃষ্ণপ্ৰসাদ নেপাল, কৌশল্যা দেৱী। ঠিকনা ডাক-বুঢ়ীগাং (বিশ্বনাথ চাৰিআলি), শোণিতপুৰ, অসম, পিন-৭৮৪১৭৬ e-mail: kherane@gmail.com শিক্ষা ঃ এম এ, বি টি, পি এইচ ডি (গুঃ বিঃ) শিক্ষকতা ঃ বিশ্বনাথ চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়, শোণিতপুৰ- ৭৮৪১৭৬, অসম। লিখনকাৰ্য্য ঃ কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ, ৰম্য ৰচনা, গীত আদি নেপালী, অসমীয়া, সংস্কৃত আদিত লিখিত আৰু প্ৰকাশিত।
প্ৰাপ্ত পুৰস্কাৰ
(অনূদিত উপন্যাস : ‘অবিনাশী)
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং (Narendra Chandra Hajong): এগৰাকী বিশিষ্ট অনাতাঁৰ শিল্পী তথা সংগীত প্ৰযোজক আছিল। তাৰ উপৰিও তেওঁ সমাজৰ সেৱা কৰিছিল। তেওঁৰ হাজং ভাষাৰ "জিলমিল জিলমিল চাৰিৰৗ সোনা পানী লাগা ৰা" গীতটোৰ বাবে অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ তুৰা কেন্দ্ৰত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সংগীত পৰিৱেশন হিচাপে কৰ্মৰত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬০ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ ২নং মাটিয়াত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল হেমেন চন্দ্ৰ হাজং আৰু মাতৃৰ নাম ৰাম বালি হাজং। নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে গোৱালপাৰা মাটিয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহন কৰিছিল। এইখিনি সময়ৰ পৰাই তেওঁ গানৰ চৰ্চা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সমাজ সেৱা কৰাৰ লগতে গীতৰ প্ৰতি অতি আগ্ৰহ আহিল। ১৯৮৫ চনত গুৱাহাটী আমগাঁও বহাগী উৎসৱত গীত গাইছিল। ১৯৯৪ চনত জুন মাহৰ ৯ তাৰিখে তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' যোকদান কৰে। ১ নবেম্বৰ ১৯৯৪ চনত আকাশবাণী তুৰা কেন্দ্ৰত হাজং আধুনিক সংগীতৰ বাবে সজুক লাভ কৰে।
সংগীত
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সৰুৰে পৰাই গীতৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন মঞ্চত গীত গাইছিল। হাজং ভাষাৰ লগতে গোৱালপৰিয়া লোকগীতটো গাইছিল। গীত সমূহ-
মৃত্যু
২০০৫ চনত ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে বোন্দা (গুৱাহাটী) নিজ বাসগৃহত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
স্ত্ৰীবোধ (আলোচনী)
স্ত্ৰীবোধ (Stribodh, સ્ત્રી બોધ) গুজৰাটী ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া আলোচনী আছিল। ১৮৫৭ চনত সমাজ সংস্কাৰকৰ এক গোটে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই আলোচনীখন ভাৰতৰ মহিলা পঢ়ুৱৈসকললৈ লক্ষ্য কৰি লিখা প্ৰাৰম্ভিক আলোচনীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। মহিলা শিক্ষাৰ বিকাশ আৰু উন্নয়নত সহায় কৰিবলৈ আৰু মহিলা ঘৰুৱা জীৱনৰ সামগ্ৰিক মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ আলোচনীখন মুকলি কৰা হৈছিল। জনপ্ৰিয় ধাৰণাৰ বিপৰীতে ইয়াত সামাজিক সংস্কাৰৰ বাবে ওকালতি প্ৰায় অনুপস্থিত আছিল। ইয়াক মুখ্যতঃ উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত মহিলাসকলক ভিক্ট'ৰিয়ান নৈতিকতাৰ তেতিয়াৰ প্ৰচলিত মানদণ্ডৰ সৈতে খাপ খোৱা এক মাধ্যম হিচাপে দেখা যায়। ১৯৫২ চনত ইয়াৰ প্ৰকাশ বন্ধ হয়।
ইতিহাস
'স্ত্ৰীবোধ আলোচনী' ১৮৫৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পাৰ্চী আৰু হিন্দু সমাজ সংস্কাৰকৰ এক গোটে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। প্ৰগতিশীল বাতৰি কাকত 'ৰাষ্ট গোফতাৰ'ৰ সম্পাদক কে.এন. কাব্ৰা, ব্যৱসায়ী মঙ্গলদাস নাথুভয়, অধিবক্তা নানাভাই হৰিদাস আৰু সমাজ সংস্কাৰক কাৰচন্দাস মুলজীয়ে এই আলোচনী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সোৰাবজী শাপুৰজী বাঙালীয়েও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াক 'ডুফ্তুৰ আস্কাৰা প্ৰেছ'ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল আৰু গুজৰাটৰ মহিলা পঢ়ুৱৈৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত প্ৰথম আলোচনী আছিল।
১৮৫৭ চনৰ পৰা ১৮৬৩ চনলৈ আলোচনীখন যুটীয়াভাৱে বেহেৰামজী গান্ধী, সোৰাবাজী শাপুৰজী, কাৰচন্দাস মুলজী, মঙ্গলদাস নাথুভয় আৰু নানাভাই হৰিদাসে সম্পাদন কৰিছিল। ১৮৬৫ চনৰ পৰা ১৮৬৭ চনলৈ কাৰচন্দাস সম্পাদক আছিল। তাৰ পিছত কে.এন. কাব্ৰাই ১৯০৪ চনৰ তেওঁৰ মৃত্যুলৈকে এই পদত অধিষ্ঠিত আছিল। পিছত তেওঁৰ জীয়ৰী চিৰিনে ১৯১৪ চনলৈকে ইয়াৰ সম্পাদনা কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁৰ বোৱাৰী পুতলিবাই জাহাংগীৰ কাবাৰাজীয়ে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে। ১৯৪১ চনত পুতলিবাইৰ মৃত্যুৰ পিছত ইতিমধ্যে পুতলিবাইৰ সৈতে আলোচনীখনৰ সহ-সম্পাদনা কৰি থকা কেশৱ প্ৰসাদ দেশাইয়ে সমগ্ৰ ব্যৱসায় আৰু সম্পাদকত্ব গ্ৰহণ কৰে।
পাঠক
স্ত্ৰীবোধৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত মহিলাৰ অৱসৰৰ সময়ৰ আলোচনী হিচাপে পৰিগণিত হোৱা। কিয়নো সেইসময়ৰ উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত পৰিয়ালবোৰৰ পুৰুষসকলে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ বিভিন্ন উপাদানৰ সৈতে তেওঁলোকৰ নিজৰ লেনদেনৰ বাবে আদিম লিংগ সংস্কাৰৰ বাবে আটাইতকৈ মুকলি আছিল।
ইয়াৰ মাচুল প্ৰথমতে প্ৰতি বছৰে ৩ টকা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল কিন্তু ১৯১৪ চনত ইয়াক আধা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত, ই বাৰ্ষিক গ্ৰাহকসকলক এখন কিতাপও উপহাৰ দিছিল।
প্ৰথম সংখ্যা
প্ৰথম সংখ্যাটোৰ প্ৰস্তাৱনাত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল মহিলা শিক্ষাৰ উন্নতিত সহায় কৰা আৰু মহিলা ঘৰুৱা জীৱনৰ সামগ্ৰিক মানদণ্ড উন্নত কৰা। আলোচনীখন এক ভাল মনোৰঞ্জনমূলক পঢ়াৰ উদ্দেশ্য আছিল। ই পঢ়াত সঠিক আগ্ৰহ গঢ়ি তোলাত সহায় কৰিব আৰু তাৰ পিছত বিভিন্ন ধৰণৰ হাতৰ কামৰ পৰিচয় দক্ষতাৰ সৈতে অনুসৰণ কৰিব, যাতে ধনী মহিলাসকলে সৃষ্টিশীলভাৱে সময় অতিবাহিত কৰিব পাৰে আনহাতে দৰিদ্ৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ উপাৰ্জনত অৰিহণা যোগাব পাৰে।
সাধাৰণ বিন্যাস
ইয়াৰ সংখ্যাবোৰ সাধাৰণতে প্ৰায় ২০-২২ পৃষ্ঠাৰ ডাবল-ডেমি আকাৰৰ আছিল আৰু ইয়াত কল্পকাহিনী আৰু কবিতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভ্ৰমণকাহিনী আৰু ঐতিহাসিক ঘটনা, আৱিষ্কাৰ আৰু দৈনন্দিন বিজ্ঞানৰ বিষয়ে বক্তৃতা লৈকে চিত্ৰিত কাহিনী আৰু প্ৰবন্ধ আছিল। প্ৰতিটো সংখ্যাৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত মুদ্ৰণ কৰা মূলমন্ত্ৰটো নেপোলিয়নৰ উদ্ধৃতি আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণত নাৰী শিক্ষাৰ ভূমিকাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
লেখক
স্ত্ৰীবোধৰ বিশিষ্ট লেখকসকল মুখ্যতঃ স্থানীয় পাৰ্চী ব্যৱসায়ী আৰু সমাজ সংস্কাৰক আছিল। দলপতৰাম, নৰমাদ আৰু আন কেইজনমানক বাদ দি, তেওঁলোকৰ লেখকৰ ভূমিকাত সৃষ্টিশীল সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ পৰা মূলসুঁতিৰ ব্যক্তিত্বৰ অনুপস্থিতি আছিল। ১৮৭০ৰ দশকৰ পিছত ৰক্ষণশীল সাংস্কৃতিক পুনৰুজ্জীৱনবাদৰ প্ৰতি সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ বৰ্ধিত সম্পৰ্কৰ সৈতে ইয়াক অধিক বৃদ্ধি পাইছিল। যিহেতু এই সময়ছোৱাক গুজৰাটী সাহিত্যত পণ্ডিত যুগ বুলি কোৱা হয়। সমসাময়িক স্থানীয় সাহিত্যশৈলীৰ সঠিক প্ৰতিনিধিত্ব নোহোৱা আলোচনীখনত এইটো প্ৰতিফলিত হৈছে।
বিষয়বস্তু
ইয়াত প্ৰকাশিত বেছিভাগ প্ৰবন্ধ সাধাৰণ নৈতিক মূল্যবোধ ধৰি ৰখাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সততা আদিৰ গুণাগুণৰ প্ৰশংসা কৰাৰ সময়ত লোভ, অহংকাৰ, অলসতা, বিশ্বাসঘাতকতা, অন্ধবিশ্বাস আদিৰ দোষবোৰক নিন্দা কৰা হৈছিল। "প্ৰেমময় ঘৰ-পত্নী" বা "কাৰ্যকৰী শাসনকৰ্তা" হোৱাৰ বিষয়ে সঘনাই কিছুমান অংশ আছিল। সৌন্দৰ্য চৰ্চাৰৰ শিতান ৰখাৰ বাবে মহিলাসকলৰ সাধাৰণ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা এটা প্ৰবন্ধে পাঠকসকলৰ মাজত ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। অন্যান্য অংশবোৰত ঘৰুৱা বিষয়ৰ ওপৰত চিলাই আৰু এম্ব্ৰইডাৰীৰ পৰা আচবাব সজোৱা আৰু পশ্চিমীয়া খোৱাৰ বাচন ব্যৱহাৰ কৰাৰ নিৰ্দেশনা আগবঢ়াইছিল। কিছুমান প্ৰবন্ধে স্বাস্থ্যৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছিল। ইয়াত ঋতুমতী মহিলা আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাসকলক উদ্দেশ্যি স্বাস্থ্য সচেতনতামূলক লেখাও প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
আলোচনীখনে সামাজিক সংস্কাৰৰ বাবে ওকালতি কৰাৰ পৰা নিজকে প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই ৰাখিছিল। বিধৱা পুনৰবিবাহৰ বাবে ওকালতি কৰা প্ৰাৰম্ভিক সময়ত স্ত্ৰীবোধত প্ৰকাশিত কেইটামান কাল্পনিক অংশত বিধৱাসকলৰ দুৰ্দশাৰ বিষয়ে নেতিবাচক সুৰত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। কিন্তু কতো বিধৱা পুনৰ বিবাহৰ বাবে স্পষ্টভাৱে আহ্বান কৰা হোৱা নাছিল। দেৱদাসীৰ যৌন শোষণ, কন্যা শিশু হত্যাৰ বিলুপ্তি, বাল্য বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত দাম্পত্য অধিকাৰ পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সকলো ছোৱালীৰ বাবে যৌন সম্ভোগৰ বাবে সন্মতিৰ বয়স বৃদ্ধি কৰাকে ধৰি সামাজিক সংস্কাৰৰ অন্যান্য সমসাময়িক বিষয়বোৰৰ একেধৰণৰ প্ৰকাশিত সমলৰ অভাৱ আছিল। এয়া সমাজ সংস্কাৰকসকলৰ আন প্ৰকাশনৰ বিপৰীত আছিল। মুখ্যতঃ উচ্চ বৰ্ণৰ পুৰুষসকলক উদ্দেশ্য কৰি বিভিন্ন সামাজিক সংস্কাৰৰ বাবে কণ্ঠস্বৰৰ অধিবক্তা হিচাপে থকা সমসাময়িক আন আলোচনীৰ পৰা ই যথেষ্ট পৃথক আছিল। এই সকলোবোৰ বিষয় আলোচনীখনত বহু বছৰৰ পিছত উল্লেখ কৰা হোৱা নাছিল। অৱশ্যে এই সমস্যাবোৰ চূড়ান্তভাৱে নিষ্পত্তি হোৱাৰ বহু দিনৰ পিছত ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছিল।
মতামত
পণ্ডিতসকলে আলোচনীখনৰ জনপ্ৰিয় দৃষ্টিভংগীক সামাজিক সংস্কাৰৰ অধিবক্তা হিচাপে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে। ওপৰোক্ত বিষয়বস্তুৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, পণ্ডিতসকলে এতিয়া কেৱল মহিলাসকলক পিতৃতান্ত্ৰিকতাৰ তেতিয়াৰ প্ৰচলিত মানদণ্ডৰ সৈতে খাপ খুৱাই লোৱা স্ত্ৰীবোধৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য বুলি গণ্য কৰে। ই মহিলাসকলৰ পৰা পুৰুষৰ প্ৰতি যোগ্য আচৰণক মূল বিষয় হিচাপে গণ্য কৰিছিল কিন্তু সামাজিক সংস্কাৰৰ বিষয়ে ৰাজহুৱা আলোচনাত লিপ্ত হোৱাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে প্ৰস্তুত নাছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আলোচনী শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
নিদুমোলু সুমথি
নিদুমোলু সুমথি (Nidumolu Sumathi, জন্ম: ১৬ অক্টোবৰ ১৯৫০) বা দণ্ডমুদি সুমথি ৰাম মোহন ৰাও এগৰাকী ভাৰতীয় আনদ্ধ বাদ্যযন্ত্ৰ বাদক। তেওঁ মৃদংগ বাদক হিচাপে বিশেষ পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ মৃদংগ গুৰু শ্ৰী দণ্ডমুদি ৰাম মোহন ৰাওৰ পত্নী। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা মৃদংগবাদকসমূহৰ ভিতৰত এগৰাকী আৰু প্ৰথম মহিলা লয় বিন্যাসৰ শিল্পী। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম এ-টপ গ্ৰেড মহিলা মৃদংগ বাদক শিল্পী। সুমথিয়ে ২০২১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।
জীৱনী
১৯৫০ চনৰ ১৬ অক্টোবৰ তাৰিখে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাৱৰী জিলাৰ এলুৰুত দণ্ডমুদি সুমথি ৰাম মোহন ৰাওৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শ্ৰী নিদুমোলু ৰাঘৱাইয়া আৰু শ্ৰীমতী নিদুমোলু ভেঙ্কটৰত্নম্মালৈ হৈছিল। মাত্ৰ ৬ বছৰ বয়সতে সুমথিয়ে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা মৃদংগ বাদন শিকিছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন মৃদংগ বিদ্বান আছিল। তেওঁ প্ৰায়ে কন্যাক কনচাৰ্টলৈ লৈ গৈছিল আৰু আনদ্ব বাদ্যৰ প্ৰতি সুমথিৰ আগ্ৰহক সমৰ্থন কৰিছিল। সুমথিয়ে ১০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনেৰে আশ্চৰ্যজনক পৰিপক্বতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত মৃদংগৰ প্ৰমাণপত্ৰ আৰু ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ প্ৰসিদ্ধ মৃদংগ বিদ্বান শ্ৰী দণ্ডমুদি ৰাম মোহন ৰাওৰ গুৰুকুলত প্ৰৱেশ লাভ কৰে। তেওঁ "পুদুক্কট্টাই সম্প্ৰদয়"ৰ আকাশবাণীৰ "এ-টপ" গ্ৰেড শিল্পী হিচাপে সমৃদ্ধি লাভ কৰিছিল। সুমথিয়ে তেওঁৰ গুৰুৰ পৰা বহুতো জটিল কৌশল শিকিছিল আৰু ভাৰতৰ বহুতো সন্মানীয় সভাত কলা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০৩ চনত তেওঁৰ গুৰু শ্ৰী দণ্ডমুদি ৰাম মোহনৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। সুমথিয়ে স্বামীৰ দৰে আকাশবাণীৰ "এ-টপ" গ্ৰেড শিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা তেওঁ প্ৰথম মহিলা মৃদংগ বাদক আছিল। এনেদৰে তেওঁলোক ভাৰতৰ একমাত্ৰ এ-টপ গ্ৰেড মৃদংগ বাদক দম্পতী হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকে ভাৰত আৰু বিদেশত পৃথক পৰিচয়ৰ সৈতে মঞ্চত লয় বিন্যাসৰ কনচাৰ্টত প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছিল। সুমথিয়ে স্বামীৰ সৈতে একেলগে বহুতো কাৰ্যসূচী সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। বাঁও আৰু সোঁফালে তেওঁ শ্ৰুতি আৰু লয়ত উৎকৃষ্ট ভাৰসাম্যৰ সৈতে শ্ৰুতিমধুৰ সংগীত বাদন কৰে।
তেওঁ এম এছ চুব্বালক্ষ্মী, চিত্তুৰ সুব্ৰহ্মণ্যম পিল্লাই, ভোলেটি ভেঙ্কটেশ্বৰলু, ড॰ এম বালামুৰালী কৃষ্ণ, ভীমসেন যোশী, এম. চন্দ্ৰশেখৰন, ই.শংকৰ শাস্ত্ৰী, চিট্টি বাবু, এন. ৰমণি, মাণ্ডোলিন ইউ. শ্ৰীনিবাস আদিৰ দৰে বহুতো প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীৰ সৈতে মৃদংগত সংগত কৰিছিল।
২০০০ চনত তেওঁ আনদ্ব বাদ্য মৃদংগ প্ৰচাৰৰ বাবে "লয় বেদিকা" নামৰ এটা সংগঠন স্থাপন কৰে আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা পৰিচালনা কৰিছিল আৰু বহুতো প্ৰখ্যাত বিদ্বানক "লয় প্ৰবীন" উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁ বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে আৰু বহুতো সন্মানীয় সভাত সম্বৰ্ধনা লাভ কৰিছে। তেওঁ ২০১০ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল আৰু এই সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰা একমাত্ৰ মহিলা মৃদংগ শিল্পীত পৰিগণিত হয়। তেওঁক ২০১৫ চনত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা "উগাদি পুৰস্কাৰম"ৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
বিজয়ৱাড়াত লগ পোৱাৰ পিছত সুমথিয়ে দণ্ডমুদি ৰাম মোহন ৰাওক বিয়া কৰায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
পাগলাদিয়া নদী
পাগলাদিয়া নদী (Pagladiya River) বা পাগ্লাদিয়া নদী ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ উত্তৰবাহিনী উপনদী। পাগলাদিয়া নদীৰ উদ্গম স্থান হৈছে ভূটান পাহাৰৰ দেওথাং। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সৈতে মিলিত হোৱাৰ আগতে অসমৰবাক্সা জিলা আৰু নলবাৰী জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। পাগলাদিয়া নদী চিৰস্থায়ী আৰু তলি দাং খোৱাৰ বাবে গভীৰ নহয়। বিশেষভাৱে আকস্মিক বানপানী আৰু উচ্চ পানী বহনৰ হাৰৰ বাবে পাগলাদিয়া জনাজাত।
গতিপথ
পাগলাদিয়া নদী ভূটান পাহাৰৰ দেওথাং নামৰ ঠাইত উৎপত্তি হৈছে। তাৰপিছত ই অসমৰ বাক্সা জিলাত প্ৰৱেশ কৰিছে। তাৰপিছত নলবাৰী জিলাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে। বাৰিষা কালত ই প্ৰচুৰ পানী কঢ়িয়াই নিয়ে। নদীখনৰ বুকুত গেদ জমা হোৱাৰ বাবে বেছি গভীৰ নহয়। বাৰিষা কালত পানীৰে উপচি পৰা অৱবাহিকাটো সক্ৰিয়ভাৱে গতিপথ সলনি কৰা প্ৰকৃতিৰ দ্বাৰা বিকশিত হৈছে আৰু ইয়াৰ ফলত জটিল গতিপথৰ আৰ্হিৰ অৱবাহিকা গঢ় লৈ উঠিছে। মৰা পাগলাদিয়া নামেৰে জনাজাত পূৰ্বৰ পাগলাদিয়াৰ এৰাসুঁতিৰ অংশ এতিয়াও বাক্সা জিলাৰ খাগ্ৰাবাৰী আৰু বৰমাৰ মাজেৰে যোৱা পৰিত্যক্ত নলাৰ ৰূপত দেখা যায়।
বৰ্তমান স্থিতি
শেহতীয়াকৈ নলবাৰী জিলাত পাগলাদিয়া নদীৰ পাৰত কৃষিবিপ্লৱ আৰু নদী পৰ্যটনৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰকল্প গঢ় লৈ উঠিছে। নলবাৰী বালিতাৰাৰ জ্যোতি ফাৰ্মাৰ্চ ক্লাৱে নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা ‘কঁহুৱা ৰিজ’ৰ্ট’ আৰু ‘পাগলাদিয়া ৰিজ’ৰ্ট’এ নদীকেন্দ্ৰিক কৃষি পৰ্যটনত উদগনি যোগাইছে।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
পাগলাদিয়া নদীক বিষয় হিচাপে লৈ অসমীয়া সংগীত আৰু সাহিত্যক অলেখ সৃষ্টিয়ে সমৃদ্ধ কৰিছে৷ ভূপেন হাজৰিকাৰ এটি গীতত পাগলাদিয়া নদীক কেন্দ্ৰ কৰি ইয়াৰ স্থানীয় সমাজৰ এখন ছবি প্ৰতিফলিত হৈছে৷ ”আমাক সোধা যদি / (ক’ম) গাঁৱৰ আয়ুসৰেখা হ’ল পাগলাদিয়া নদী / এই নদীৰ পানীয়ে (আমাৰ) দেহা শীতলায়”- এই গীতটো পাগলাদিয়া নদীক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা হৈছে৷ তেনেদৰে, নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ ‘সেই নদী নিৰৱধি’, ‘ইপাৰৰ ঘৰ সিপাৰৰ ঘৰ’ আদি উপন্যাসত মূল উপজীব্য হিচাপে পাগলাদিয়া নদীয়ে স্থান লাভ কৰিছে৷ কবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ কবিতাতো পাগলাদিয়া নদীয়ে স্থান পাইছে৷
অৰ্পণা কোঁৱৰ
অৰ্পণা কোঁৱৰ (Arpana Konwar) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা,ভাষা গৱেষক, অধ্যাপক। তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আসনৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আৰু Faculty of Humanities and Law বিভাগৰ ‘ডীন’ হিচাপে কৰ্মৰত৷ অসমৰ ভাষা বিষয়ক বহুকেইখন প্ৰাসংগিক গ্ৰন্থ ইতিমধ্যেই তেওঁ লিখি উলিয়াইছে৷ সেইদৰ অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত অসমৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহুকেইটা ভাষাৰ বিষয়ে তেওঁ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে৷
ঋষি চুনাক
ঋষি চুনাক (Rishi Sunak; জন্মঃ ১২ মে' ১৯৮০) এগৰাকী ব্ৰিটিছ ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ২৫ অক্টোবৰ ২০২২ৰ পৰা ব্ৰিটেইনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু ২৪ অক্টোবৰ ২০২০২২ৰ পিছত সংৰক্ষণবাদী দলৰ নেতা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। চুনাক ২০২০ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈ বিত্ত বিভাগৰ চেন্সেলৰ আৰু ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈ তেজৰ মুখ্য সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০১৫ চনৰ পৰা তেওঁ ৰিচমণ্ড (য়ৰ্ক) ৰ পৰা সংসদীয় সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্ভৰশীল।
চুনাক ১৯৬০ৰ দশকত পূব আফ্ৰিকাৰ পৰা ব্ৰিটেইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা ভাৰতীয় বংশৰ পিতৃ- মাতৃৰ গৰ্ভত ছাউথ এম্পটনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।  তেওঁ উইনচেষ্টাৰ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, অক্সফ'ৰ্ডৰ লিংকন কলেজত দৰ্শন, ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতি (ইপিপি) অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ষ্টেনফ'ৰ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফুলব্ৰাইট স্কলাৰ হিচাপে এম.বি.এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ষ্টেনফ'ৰ্ডত থাকোতেই তেওঁ তেওঁৰ ভৱিষ্যত পত্নী অক্ষতা মৰ্টি, ভাৰতীয় বিলিয়নাৰ এন আৰ নাৰায়ণ মৰ্টিৰ কন্যাক লগ পায়। চুনাক আৰু তেওঁৰ পত্নী ব্ৰিটেইনৰ ২২২তম ধনী ব্যক্তি আছিল, ২০২২ চনলৈ মুঠ সম্পত্তি আছিল ৭৩০ মিলিয়ন পাউণ্ড। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত, চুনাকে গ'ল্ডেন ছেক্সত কাম কৰিছিল আৰু পিছত হেডজ ফাণ্ড ফাৰ্ম The Children's Investment Fund Management আৰু Theleme Partnersত অংশীদাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।
আন এটা চৰকাৰৰ সংকটত ট্ৰাছ পদত্যাগ কৰাৰ পিছত, তেওঁ বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে সংৰক্ষণবাদী দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। তেওঁ ২০২২ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম ব্ৰিটিছ এছিয়ান আৰু হিন্দু হিচাপে পৰিগণিত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
ব্ৰুণেই
ব্ৰুণেই (মালয় ভাষা: Negara Brunei Darussalam) দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰ। ই এখন ৰাজতান্ত্ৰীক ইছলামী দেশ। দেশখন বৰ্ণীও দ্বীপৰ উত্তৰ উপকূলত অৱস্থিত। ইয়াৰ উত্তৰে দক্ষিণ চীন সাগৰ, আৰু বাকী সকলো দিশতে মালয়েছিয়া। ব্ৰুণেই তেল সম্পদত সমৃদ্ধ এখন ধনী ৰাষ্ট্ৰ। ১৯৬০ দশকৰ শেষৰ ফালে এই অঞ্চলৰ একমাত্ৰ দেশ হিচাপে ব্ৰুণেই ব্ৰিটিছ উপনিবেশৰ অন্তৰ্গত থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৯৮৪ চনত এই দেশস্বাধীন হয়।
ব্ৰুণেই দুটা ব্ৰুনাই বেলেগ বেলেগ অঞ্চলৰে গঠিত। ইয়াৰ ভিতৰত পশ্চিম অংশতো বৃহত্তৰ। এই অংশতে সমুদ্ৰ বন্দৰ আছে। এই দুই অংশক মালয়েছিয়াৰ সাৰাওয়াক প্ৰদেশে আগুৰি আছে। বন্দৰ চিৰি বেগাৱান ব্ৰুণেইৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ আয়তন মাত্ৰ ৫,৭৬৫ বৰ্গকিলোমিটাৰ।
ৰাজনীতি
ব্ৰুণেইৰ ৰাজনীতি এখন পৰম ৰাজতন্ত্ৰ। একক চৰকাৰৰে ইয়াৰ প্ৰশাসনিক কাম-কাজ চোৱা-চিতা কৰে। ব্ৰুণেইৰ চুলতান ৰাষ্ট্ৰ আৰু চৰকাৰৰ প্ৰধান। তেওঁৰ হাতত সকলো ক্ষমতা নিহিত হৈ থাকে। ইয়াত ২০ সদস্যবিশিষ্ট এখন আইন প্ৰণয়ন সমিতি আছে। পিছে ইয়াৰ সদস্য সকলেও কেৱল আইন প্ৰণয়নত পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰে। ১৯৫৯ চনৰ সংবিধান অনুযায়ী পাদুকা চিৰি বাগিন্দা হ’ল হাজি হাছানাল বোলকিয়াহ মুইজাদ্দিন ৱাদ্দাউল্লাহ হলেন দেশৰ প্ৰধান। ১৯৬০ৰ দশকত এক বিপ্লৱৰ পৰা ব্ৰুণেইত মাৰ্শাল ল’ জাৰি কৰা হৈছে।
সংস্কৃতি
ব্ৰুণেইৰ সংস্কৃতি দৃঢ়ভাবে মালয় সংস্কৃতি আৰু ইছলামী ধৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে। ইয়াৰ সংস্কৃতিৰ জনগাঁথনিৰ প্ৰভাৱ আটাইতকৈ বেছি। ব্ৰুণেইৰ জনসংখ্যাৰ দুই-তৃতীয়াংশ মালয়, আৰু বাকী চীনা, ভাৰতীয় আৰু ডায়াকস, দুসুন্স আৰু কেদাযান্সৰ দৰে আদিবাসী মালয়ৰে গঠিত।
চুন্নী ইছলাম ব্ৰুণেইৰ চৰকাৰী ধৰ্ম। ২০১৪ চনৰ পৰা ইয়াত শ্বৰীয়াত আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছে।
নগৰ-চহৰ
চৰকাৰীভাৱে ব্ৰুণেইত এখনো স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত চহৰ নাই। ইয়াৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল হ’ল :
মুদ্ৰা
ব্ৰুণেই ৰিংগিট ইয়াৰ মূল মুদ্ৰা। ছিংগাপুৰ ডলাৰো ইয়াত ব্যৱহাৰ হয়। দুয়োবিধ মুদ্ৰাৰ মূল্য একে।
ব্ৰুণেইৰ ৰাজহৰ বুজন অংশ তেল আৰু পৰ্যটনৰ পৰা আহে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
চামগুৰি সত্ৰ
ইতিহাস
মাজুলীত অৱস্থিত চামাগুৰি সত্ৰ ১৫৮৫ শকৰ ফাগুন মাহৰ শুক্লা চতুৰ্দশী তিথিত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ অনুগ্ৰহত চক্ৰপাণি আতায়ে এই সত্ৰ এজোপা চাম গছৰ তলত স্থাপন কৰিছিল। চাম গছৰ গুৰিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বাবে কালক্ৰমত সত্ৰখনৰ নাম চামগুৰি হল। এই সত্ৰখন বিভিন্ন কাৰণত অসমৰ বেলেগ ঠাইলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল। প্ৰথমে এই সত্ৰ কামৰূপৰ জনিয়া থানত স্থাপন কৰা হৈছিল। তাৰপিছত ইয়াক পশ্চিম চামগুৰিলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু অৱশেষত মাজুলীত স্থাপন কৰা হয়। বৰ্তমান মাজুলীত তিনিটা চামগুৰি সত্ৰ পোৱা যায়। সেইকেইটা হল: পশ্চিম চামগুৰি সত্ৰ, মাজুলী চামগুৰি বা নাতুন চামগুৰি আৰু দলনি চামাগুৰি সত্ৰ। এই সত্ৰবোৰ পুৰুষ সংহতিৰ অধীনত আৰু গৃহস্থী ভকতে ইয়াৰ পৰিচালনা কৰে।
মুখা শিল্প
চামগুৰি সত্ৰৰ মুখা শিল্প পৃথিৱী বিখ্যাত। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱক অসমৰ মুখা শিল্পৰ জনক বুলি গণ্য কৰা হয়। শ্ৰীৰামচৰণ ঠাকুৰৰ 'চৰিত পুথি'ত কৰা বৰ্ণনা অনুসৰি মহাপুৰুষজনাই ভাৱৰীয়াসকলৰ বাবে নিজ হাতে মুখা সজাতে সীমাবদ্ধ নাথাকি বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ বাহনৰ মুখাসমূহো (যেনে-বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়, ব্ৰহ্মাৰ বাহন হংস) নিজহাতে তৈয়াৰ কৰি ভাওনাত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মুখাৰ ব্যৱহাৰ সাধাৰণতে ভাওনা, ৰাসোৎসৱ আদি উংসৱ সমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়। মুখা সাজিবলৈ বাহ, খেৰ, বোকামাটি, গোবৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰথমে বাহৰ মিহি তমালেৰে জঁকাটো সাজি লোৱাৰ পিচত তাত খেৰ মেৰিয়াই জঁকাটো থিৰ কৰি লোৱা হয়। ইয়াৰ পিচত বোকামাটি, গোবৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰি নিদিষ্ট ৰূপ দিয়া হয়। মাজুলী চামগুৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ কোষকান্ত দেৱগোস্বামীয়ে মাজুলীৰ মুখা শিল্পক প্ৰথমে বিশ্ব দৰবাৰলৈ উলিয়াই আনে। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত, লগতে বহিঃৰাজ্যতো মুখা শিল্পৰ প্ৰদৰ্শনী পাতি এই শিল্পক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে। অসমৰ মুখা শিল্পলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৩ চনত তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছিল।
পৰ্যটন
চামগুৰি সত্ৰ অসমৰ মুখা সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। ইয়াৰ মুখা শিল্পীৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ দেশ বিদেশৰ বহু পৰ্যটক আহে। নিয়মীয়া ধৰ্মীয় কাম-কাজৰ উপৰিও উল্লেখযোগ্য দিন যেনে মহাপুৰুষ দুজনাৰ তিথি, ৰাসোৎসৱ, জন্মাষ্টমী, ফাকুৱা আদিতো নানা ভক্তৰ সমাগম হয়। ইয়াত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভাগৱতৰ এখিলা পাত, খৰম আৰু ঘটি আছে। দেশ বিদেশৰ যাদুঘৰত ইয়াৰ মুখা প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ লগতে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডটো প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
অৱস্থান
চামগুৰি সত্ৰ মাজুলী জিলাৰ কমলাবাৰীৰ পৰা ১১ কিঃমিঃ পূবত অৱস্থিত। যোৰহাটৰ নিমাতি ঘাটৰ পৰা কমলাবাৰী ঘাটলৈ নিয়মীয়াকৈ ফেৰী চলাচল কৰে। ইয়াৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে যোৰহাট ৰেল ষ্টেচন আৰু নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সত্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:মাজুলী
লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশাসন একাডেমী
লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশাসন একাডেমী (ইংৰাজী: Lal Bahadur Shastri National Academy of Administration, সংক্ষেপে LBSNAA) ভাৰতত সাৰ্বজনিক নীতি আৰু লোক প্ৰশাসনৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই একাডেমীখন উত্তৰাখণ্ডৰ মুচৌৰীত অৱস্থিত। ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা, ভাৰতীয় পুলিচ সেৱা, ভাৰতীয় বন সেৱা আৰু অন্যান্য গ্ৰুপ-A কেন্দ্ৰীয় সেৱাসমূহৰ অসামৰিক সেৱাৰ প্ৰাধিকাৰীসকলক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰা একাডেমীখনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য। ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ প্ৰশিক্ষিত প্ৰাধীকাৰীসকলক দিল্লীত অৱস্থিত জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লোক ব্যৱস্থাপনা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰতত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অসামৰিক সেৱাৰ প্ৰাধিকাৰীসকলক সংঘ লোক সেৱা আয়োগ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰতিযোগিতামূলক অসামৰিক সেৱা পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰাধিকাৰীসকলে লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশাসন একাডেমীত চাৰিমহীয়া আধাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পাছত ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ প্ৰাধিকাৰীসকলে এই একাডেমীখনত তেওঁলোকৰ বৃত্তিগত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে।
জ্যোতিৰেখা হাজৰিকা
জ্যোতিৰেখা হাজৰিকা (Jyotirekha Hazarika) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া লেখিকা। তেখেত একাধাৰে কবি, গল্পকাৰ, সম্পাদক, জীৱনীকাৰ, পাঠ্যপুথি ৰচক, অধ্যাপক আদি। হাজৰিকাই বৰ্তমান যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ (স্বতন্ত্ৰ) অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত ।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ২৯ এপ্ৰিল, ১৯৬৫ চনত। গাঁও- ন-ভেটা, প্ৰথম শেনচোৱা গাঁও, গোলাঘাট, অসম। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰেশ্বৰ হাজৰিকা আৰু মাতৃৰ নাম বীণাপাণি হাজৰিকা।
চাকৰি জীৱন
তেখেত প্ৰথমতে লখিমপুৰ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়, উত্তৰ লখিমপুৰত (১৯৮৮ চন) চাকৰি কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত কমাৰগাঁও মহাবিদ্যালয়, কমাৰগাঁৱত (১৯৮৯ চন) অধ্যাপক হিচাপে চাকৰি কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সূৰ্যমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ত (১৯৮৯-১৯৯৫ চন) অধ্যাপনা কৰে আৰু বৰ্তমান যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ (স্বতন্ত্ৰ), (১৯৯৫ চনৰপৰা বৰ্তমানলৈকে) সহযোগী অধ্যাপিক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
উপন্যাসিকা
উল্লেখযোগ্য যে, ‘মৰুভূমিক জোনাক' উপন্যাসিকাখন প্ৰদীপ কুমাৰ বিশ্বালৰদ্বাৰা উড়িয়া ভাষালৈ অনূদিত হৈ ভূবনেশ্বৰৰ উড়িয়া আলোচনী 'লেখালেখি’ (২০১৭)ত প্ৰকাশ পাইছে।
সম্পাদিত গ্ৰন্থ
জ্যোতিৰেখা হাজৰিকাই এতিয়ালৈকে বহুকেইখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰি উলিয়াইছে। সেয়া হ’ল- ‘সাহিত্য-জিজ্ঞাসা’ (১৯৯৭), 'মিলন-তীৰ্থ' (যোৰহাট জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম বিশেষ বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, ২০০৪), 'দিচৈৰ কলকণ্ঠ’ শীৰ্ষক গল্প সংকলনৰ যুটীয়া সম্পাদনা (২০০৫), 'প্ৰসঙ্গ : অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি’ (যুটীয়াভাৱে,২০১১), ‘ড° ভূপেন হাজৰিকা : জীৱন আৰু সংগ্ৰাম' (অসম সাহিত্য সভা, ২০১২), ‘ভাষণাৱলী’ (অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আৰু সংগীত অধিৱেশনৰ সভাপতি হিচাপে ড° ভূপেন হাজৰিকাই দিয়া অভিভাষণৰ একত্ৰ সংকলন, প্ৰকাশক : অসম সাহিত্য সভা, ২০১২), সত্যনাথ বৰাৰ ‘বহল ব্যাকৰণ’ৰ সম্পাদনা (২০১৩), 'মিৰি দুয়ান’ (সোণাৰাম মিৰি মহৰি, মিচিং ভাষাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰ সংকলন আৰু সম্পাদনা, ২০১৩), ‘অসমীয়া কবিতা : ঐতিহ্য আৰু ৰূপান্তৰ’ (২০১৪), 'ড° সত্যেন্দ্ৰ নাৰায়ণ গোস্বামী অভিনন্দন গ্ৰন্থ’ (যুটীয়াভাৱে, ২০১৫), ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ টাই জনগোষ্ঠী ভাষা-সমাজ-সংস্কৃতি' (২০১৫); ‘অসমৰ তিব্বত-বৰ্মীমূলীয় জনগোষ্ঠী : ভাষা-সমাজ সংস্কৃতি’ (২০১৬); ‘মিলন’ (অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ মুখপত্ৰ, প্ৰথম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যা, পুনৰ সংকলন আৰু সম্পাদনাঃ ২০১৬), ‘উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সমন্বয় সাধক ড° ভীমকান্ত বৰুৱা' (মুখ্য সম্পাদক, ২০১৮), ‘অভিনন্দিতা পুষ্পা গগৈ’ (২০১৮), ‘হেম বৰুৱা সম্পাদিত পছোৱাৰ কবিতাসমগ্ৰ' (২০১৮) আদি অন্যতম। বিদ্যাৰ্থীসকলৰ উপযোগীকৈ তেওঁ সম্পাদনা কৰা গ্ৰন্থসমূহ হ’ল মাধৱদেৱ বিৰচিত ‘ভোজন বেহাৰ' ঝুমুৰা (২০০৭), শংকৰদেৱ বিৰচিত ‘পাৰিজাত হৰণ’ নাট (২০০৪), চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ ‘বীণ-বৰাগী’ (২০০৫), ‘আধুনিক অসমীয়া ৰচনা’ (যুটীয়াভাৱে,২০১২), মাধ্যমিক অসমীয়া ৰচনা' (যুটীয়াভাৱে, ২০১২) আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ দ্বাৰা প্ৰণীত তথা প্ৰকাশিত একাদশ মানৰ পাঠ্যপুথি ‘অসমৰ বিহু উৎসৱ' (প্ৰথম প্ৰকাশ : ২০২০) ইত্যাদি।
প্ৰসংগপুথি
তেখেতে লিখা দুখন বিদ্যায়তনিক প্ৰসংগপুথি হ’ল-
আলোচনী সম্পাদনা
হাজৰিকাই শত বৰ্ষ গৰকা 'অসম সাহিত্য সভাৰ মেৰুদণ্ডস্বৰূপ মুখপত্ৰ 'অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা’ (২০১১-১৩)-ৰ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা সম্পাদকৰূপে পাঁচোটা বিশেষ সংখ্যা : ‘আশীৰ দশকৰ পৰৱৰ্তী অসমীয়া সাহিত্যৰ গতি-প্ৰকৃতি’, ‘অসমীয়া আখৰ-জোঁটনি বিশেষ সংখ্যা’, ‘ভূপেন হাজৰিকা শ্ৰদ্ধাঞ্জলি সংখ্যা’, ‘মামণি ৰয়ছম গোস্বামী শ্ৰদ্ধাঞ্জলি সংখ্যা’, ‘জনগোষ্ঠীয় বিশেষ সংখ্যা’ সম্পাদনা কৰিছে। ইয়াৰ উপৰি ডিব্ৰুগড়ৰপৰা কাব্য পত্ৰিকা ‘চিন্তাশিল্প’ (১৯৯০) আৰু যোৰহাটৰপৰা মননশীল মাহেকীয়া আলোচনী ‘অন্তৰা’ (২০০৫-০৬) সম্পাদনা কৰিছিল।
সামাজিক অৱদান
যোৱা ২০২২ চনৰ জুন মাহত ছিমলাত Sahitya Akademi and Ministry of Culture-এ তিনিদিনীয়াকৈ আয়োজন কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য উৎসৱ 'উন্মেষা'ত ডঃ হাজৰিকাই কবি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। লগতে এই অনুষ্ঠানৰে সামৰণি হিচাপে যোৱা ৩-৬ আগষ্ট, ২০২৩ তাৰিখে মধ্য প্ৰদেশৰ ভূপালত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য উৎসৱ 'উন্মেষ-২৩'ত তেওঁ এগৰাকী কবি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে।
'অসমীয়া আৰু উৰিয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সমন্বয়' বিষয়ত আলোচনা পত্ৰ পাঠ কৰিবলৈ দুবাৰকৈ উৰিষ্যালৈ আমন্ত্ৰিত হোৱা ড° হাজৰিকাই ২০০৫ চনত সাহিত্য অকাডেমিৰ ভ্ৰমণ অনুদান লভি উৰিষ্যা আৰু অসমৰ মাজত কবিতাৰে যোগসূত্ৰ স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ২০১৮ চনৰপৰা ২০২২ চনলৈকে সাহিত্য অকাদেমি অসমীয়া ভাষা উপদেষ্টা পৰিষদৰ এগৰাকী সদস্য হিচাপে ড° হাজৰিকা জড়িত হৈ আছিল। প্ৰায় দুশৰো অধিক মৌলিক আৰু গৱেষণাধৰ্মী প্ৰবন্ধ আৰু চল্লিছখনৰো অধিক গৱেষণা-পত্ৰৰ ৰচক ড° হাজৰিকা বিশ্ববিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ বিভিন্ন বিদ্যায়তনিক কৰ্ম; সাহিত্য অকাডেমি, অসম সাহিত্য সভা, প্ৰচাৰ ভাৰতী, সদৌ অসম লেখা সমাৰোহ সমিতি, সদৌ অসম লেখিকা সন্থা’, ‘সদৌ অসম কবি সন্মিলন’কে মুখ্য কৰি সমাজ সাহিত্য-সংস্কৃতিমূলক অনেক অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ স’তে জড়িত হৈ আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়াম (নতুন দিল্লী)
নৱীকৰণ
thumb|১৩ জুন, ২০০৮ তাৰিখে নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ এক দৃশ্য। ২০০৩ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত জামাইকাৰ 'মণ্টেগো বে'ত অনুষ্ঠিত চিজিএফ সাধাৰণ সভাৰ সময়ত দিল্লীক ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছৰ আয়োজক চহৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল, যি কানাডাৰ হেমিল্টনৰপৰা প্ৰতিযোগিতামূলক নিবিদাক পৰাস্ত কৰিছিল। ২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে কমনৱেলথ গেমছৰ বাবে জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামৰ নৱীকৰণৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ভাৰত চৰকাৰে জাৰ্মান স্থাপত্য কোম্পানী "গেৰকান", "মাৰ্গ এণ্ড পাৰ্টনাৰ্ছ"ৰ ডিজাইন বাছনি কৰিছিল। ষ্টেডিয়ামৰ নৱীকৰণ ২০০৭ চনত আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰায় ৪,০০০ নিৰ্মাণ শ্ৰমিকে ষ্টেডিয়ামত দুটা শ্বিফ্টত কাম কৰিছিল। ২০১০ চনৰ ২৭ জুলাইত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা আৰু যথেষ্ট পৰিমাণে আধুনিকীকৰণ কৰা ষ্টেডিয়ামটো উদ্বোধন কৰা হৈছিল। ষ্টেডিয়ামখনক ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছৰ এথলেটিক ইভেণ্ট আৰু উদ্বোধনী আৰু সামৰণি অনুষ্ঠান আয়োজন কৰাৰ অনুমতি দিবলৈ আন্তৰ্জাতিক মানদণ্ড পূৰণ কৰাৰ বাবে এখন নতুন ছাদ, উন্নত আসন, আৰু অন্যান্য নতুন সুবিধা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ষ্টেডিয়ামৰ ক্ষমতা ৭৮,০০০ ৰ পৰা ৬০,২৫৪ লৈ হ্ৰাস কৰা হৈছিল। নৱীকৰণৰ ব্যয় আছিল প্ৰায় ১৫০ নিযুত আমেৰিকান $ডলাৰ (₹৯৬১ কোটি)।
জাৰ্মান গাঁথনিমূলক অভিযান্ত্ৰিক আৰু পৰামৰ্শদাতা প্ৰতিষ্ঠান শ্লাইচ বাৰ্জাৰমেন এণ্ড পাৰ্টনাৰৰ দ্বাৰা ডিজাইন কৰা ৫৩,৮০০ মিটাৰ2 (৫৭৯,০০০ বৰ্গ ফুট) টেফলন-আৱৰণযুক্ত ছাদটো ৪৮ নিযুত আমেৰিকান $ডলাৰ (₹৩০৮ কোটি) ব্যয়েৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। টাইয়ো মেমব্ৰেন কৰ্পোৰেশ্যনে পিটিএফই গ্লাছ ফাইবাৰ ফেব্ৰিকৰ চাল যোগান ধৰিছিল আৰু স্থাপন কৰিছিল। ই হৈছে পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ আৱৰণ ৰূফ প্ৰণালী। ষ্টেডিয়ামৰ চাল আৰু ইয়াৰ সমৰ্থন গাঁথনি নিৰ্মাণত ৮,৫০০ টন ষ্টীল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নতুন ছাদৰ বাবে সমৰ্থন গাঁথনি লণ্ডনৰ অলিম্পিক ষ্টেডিয়ামৰ দৰে। জৰুৰীকালীন অৱস্থাত, নিৰ্মাণৰ ফলত সকলো ৬০,০০০ দৰ্শকক ৬ মিনিটৰ ভিতৰত সুৰক্ষিতভাৱে স্থানান্তৰ কৰিব পাৰি। ষ্টেডিয়ামখন জৱাহৰলাল নেহৰু ক্ৰীড়া কমপ্লেক্সৰ এটা অংশ য'ত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰমুখ্য কাৰ্যালয় আছে, যি হৈছে যুৱ পৰিক্ৰমা আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয় আৰু ভাৰতীয় অলিম্পিক সংস্থাৰক্ষেত্ৰ শাখা।
কমনৱেলথ গেমছ-২০১০
thumb|জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়ামত ২০১০ কমনৱেলথ গেমছৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান জৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়াম ২০১০ ৰ কমনৱেলথ গেমছৰ মুখ্য স্থান আছিল। ই খেলসমূহৰ বাবে উদ্বোধনী আৰু সামৰণি অনুষ্ঠানৰ লগতে এথলেটিকছ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছিল। সেই তাৰিখলৈকে ভাৰতৰ দ্বাৰা আয়োজিত আটাইতকৈ ডাঙৰ মাল্টি-স্পোৰ্ট ইভেণ্টৰ বাবে ষ্টেডিয়ামখন বৃহৎ পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এইটো ২৭ জুলাই ২০১০ তাৰিখে সাধাৰণ ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল। জুলাই ২০১০ চনত, প্ৰথম "এছিয়ান অল এছিয়ান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপ" অনুষ্ঠিত হৈছিল। বিদ্যালয়ৰ ১,৫০০ ৰো অধিক শিক্ষাৰ্থী অনুষ্ঠানটো চাবলৈ আহিছিল। ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছে।