cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কলেৰা
প্ৰতিৰোধৰ বাবে অনাময় ব্যৱস্থাৰ উন্নতকৰণ আৰু বিশুদ্ধ খোৱা পানীৰ যোগান কৰিব পাৰি। মুখেৰে দিয়া কলেৰা প্ৰতিষেধকে প্ৰায় ছমাহ সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। ই কলাই নামৰ বেক্টেৰিয়াই কৰা ডায়েৰিয়াৰ পৰাও ই সুৰক্ষা দিয়ে।  কলেৰাৰ প্ৰধান চিকিৎসা হৈছে অৰেল ৰিহাইড্ৰেছন থেৰাপী য'ত ইলেক্ট্ৰ'লাইট চ'ল্যুচনেৰে নিৰ্জলীকৰণ আঁতৰোৱা হয়। চাউল-ভিত্তিক চ'ল্যুচনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয়। তীব্ৰ ৰোগত ৰিংগাৰ লেক্টে'ট বা আন ইন্‌ট্ৰাভেনাছ ফ্লুইড দিয়া হয় আৰু এণ্টিবায়'টিকো কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  কলেৰা বেক্টেৰিয়া কোনবিধ এণ্টিবায়'টিকৰ প্ৰতি সংবেদনশীল সেয়া পৰীক্ষা কৰি ল'লে সুবিধা হয়।
দীপিকা চিখলিয়া
দীপিকা চিখলিয়া টোপীৱালা (Dipika Chikhlia Topiwala, জন্ম: ২৯ এপ্ৰিল ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাক ৰামানন্দ সাগৰৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ত সীতা দেৱীৰ চৰিত্ৰত আৰু ভাৰতীয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰাৰ বাবে অধিক জনা যায়।
কলেৰা
২০১০ চনৰ তথ্য অনুসৰি কলেৰাই বিশ্বজুৰি প্ৰায় ৩-৫ নিযুত মানুহক প্ৰভাৱিত কৰে আৰু প্ৰায় ৫৮,০০০-১৩০,০০০ মানুহৰ মৃত্যু ঘটায়। ইয়াক pandemic বুলি শ্ৰেণীকৰণ কৰা হ'লেও উন্নত দেশসমূহত ই বিৰল। শিশুবোৰ বেছিকৈ ৰোগত পৰে। কলেৰা মহামাৰীৰূপে বা কিছুমান ঠাইত বহু দিন জুৰি থাকে। আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া অঞ্চলত ৰোগৰ আশংকা বেছি।  ৰোগৰ পৰা মানুহৰ ভিতৰত সাধাৰণতে ৫% মানৰহে মৃত্যু হয় যদিও চিকিৎসা নাপালে ই ৫০% লৈকে হ'ব পাৰে। সংস্কৃত ভাষাত ৫ম শতিকাত হোৱা কলেৰাৰ বিৱৰণ পোৱা যায়। ১৮৪৯ ৰ পৰা ১৮৫৪ চনৰ ভিতৰত জন স্ন'ৱে কলেৰাৰ বিষয়ে কৰা অধ্যয়নৰ ফলত ৰোগ বিতৰণৰ তথ্যৰ যথেষ্ট উন্নতি হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
দীপিকা চিখলিয়া
তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে “সুন মেৰী লেলা” (১৯৮৩) আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে কৰা তিনিখন চলচ্চিত্ৰ ক্ৰমে- ৰুপায় দস কৰোৰ, ঘৰ কা চিৰাগ আৰু খুডাই ৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। তেওঁ মাম্মোট্টীৰ সৈতে মালয়ালম ছবি "ইথিলে ইনিয়ুম ভাৰু (১৯৮৬) -ত অভিনয় কৰিছিল, লগতে তেওঁৰ কন্নড় হিট চলচ্চিত্ৰ আছিল শংকৰ নাগৰ সৈতে হসা জীৱন (১৯৯০) আৰু অমবাসীশ ৰ সৈতে ইন্দ্ৰজিৎ (১৯৮৯)। তেওঁ প্ৰভুৰ সৈতে তামিল হিট ছবি “নংগল” (১৯৯২) আৰু বঙালী হিট ছবি আশা অ’ ভালোবাসাত প্ৰসেনজীত চেটাৰ্জীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ গুজৰাটী চুপাৰষ্টাৰ নৰেশ কানোদিয়াৰ সৈতে “জোড়ে ৰহেজো ৰাজ” আৰু “লাজু লখন”ৰ দৰে গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
চিখলিয়াই মুম্বাইৰ উপনগৰ পালী হিল অঞ্চলৰ বান্দ্ৰাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
তেওঁ Shingar Bindi আৰু Toes cosmetics -ৰ মালিক হেমন্ত টোপীৱালাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ সন্তান দুগৰাকীৰ নাম হৈছে- নিধি আৰু জুহি টোপীৱালা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নুৰুল আমিন ষ্টেডিয়াম
ষ্টেডিয়ামখনত এতিয়ালৈ আঠখন ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ খেল অনুষ্ঠিত হৈছে৷ খেলসমূহ ১৯৬৪ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ ১৯৬৪ চনত অসমৰ ক্ৰিকেট দলটোৱে বিহাৰৰ বিৰুদ্ধে খেলিছিল৷ ১৯৮৯ চনৰ পৰা ষ্টেডিয়ামত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট অনুষ্ঠিত হোৱা নাই৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
চ'ৰে পূজাৰ গীত
চ'ৰে পূজাৰ গীত হ'ল অসমৰ হাজো অঞ্চলত প্ৰচলিত এটি পৰম্পৰাগত নাৰীকেন্দ্ৰিক উৎসৱ চ'ৰে পূজাত গোৱা গীত। কুমাৰী ছোৱালীহঁতে একোজন সুস্থ-সৱল স্বামী লাভৰ মানসেৰে এই পূজা কৰে। চ'ৰে পূজাৰ গীতসমূহ হাজো অঞ্চলৰ নাৰীসকলৰ একচেতীয়া সম্পদ। গীতসমূহ নাৰী হৃদয়ৰ আনন্দ-ব্যথা, বিশ্বাস-আস্থা, সাহস আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতীক। ইয়াক বিয়া নামৰ গীতৰ দৰে পৰিৱেশন কৰা হয় কাৰণ ইয়াৰ সুৰ, তাল-মান বিয়া নামৰ গীতৰ দৰে। বিয়া নামৰ পানী-তোলা, কইনা-নোওৱা আদিৰ দৰে চ'ৰে পূজা অনুষ্ঠানৰ ভিন-ভিন অংশৰ লগত সংগতি ৰাখি ভিন-ভিন গীত পৰিৱেশন কৰা হয়। গীতবোৰে সহজে শ্ৰোতাৰ মন চোৱে। গীতবোৰৰ মূল আকৰ্ষণ হৈছে ইয়াৰ ছন্দসজ্জা।
শৰৈফুল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত গোৱা গীত
শৰৈফুল হ'ল এপাহ দেখাত ধুনীয়া ফুল। ই ৰঙা বা কমলা ৰঙৰ। কেৱল চ'ৰে পূজাত হে শৰৈফুল ব্যৱহৃত হয়। সেয়ে গাভৰুহঁতে পূজাত আগবঢ়াবলৈ শৰৈফুল আনিবলৈ পাহাৰলৈ যায় আৰু গোপনে এই ফুল সংগ্ৰহ কৰে। ফুল তুলিবলৈ যোৱাৰ সময়ত গাভৰুহঁতে দায়-দোষ নালাগিবলৈ গীত গায়। এই গীত চ'ৰৈ পূজাৰ অংশ।
শুভেৰী তৈয়াৰ কৰাৰ সময়ত গোৱা গীত
শুভেৰী হ'ল চ'ৰৈ পূজাৰ এটি অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী। কল পটুৱাৰ ডোঙত শলা মাৰি ৰঙীণ কাগজ আৰু ফুল পাতেৰে সজাই শুভেৰী নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াক চৰাই বাঁহৰ দৰে সাজি উলিওৱা হয়। শুভেৰী হ'ল গাভৰুহঁতৰ স্বামী গৃহৰ প্ৰতীক। য'ত তেওঁলোকে চৰাইৰ দৰে পৰম নিৰ্ভয়েৰে বাস কৰে। শুভেৰী তৈয়াৰ কৰিবৰ সময়ত ছোৱালীহঁত উপবাসে থাকি কিছুমান গীত গায়।
চৰাইবোৰত ৰং দিয়া সময়ত গোৱা গীত
চ'ৰৈ পূজাৰ বাবে মাটিৰে কিছুমান চৰাই নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই মাটি লখাইতৰা নদীৰ বুকুৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। চৰাইবোৰত বগা, ক'লা, সেউজীয়া, হালধীয়া বা নীলা ৰং বোলোৱা হয়। এই ৰং হালধিৰ গুড়ি, পূৰৈ শাকৰ গুটি, উৰহী পাতৰ ৰস, চূণ, নীল অথবা চৰুৰ ছাই মিঠাতেলত মিহলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। পূজাৰ সময়ত চৰাইবোৰ ৰং দি চকুতলগা কৰিবৰ সময়ত কিছুমান গীত গোৱা হয়। এই গীত চ'ৰে পূজাৰ অংশ।
মাজ নিশা গোৱা খিচা গীত বা নিন্দা গীত
পূজা শেষ কৰি পুৰোহিত যোৱাৰ পাছত মাজ নিশা হাঁহি-তামাচা কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই গীতবোৰ গোৱা হয়। এই গীত সমূহ কৃষিভিত্তিক।
শুভেৰী বিসৰ্জনৰ সময়ত গোৱা গীত
পূজাৰ শেষত শুভেৰী বিসৰ্জন কৰা হয়। দোকমোকালিতে নদীৰ পানীত শুভেৰী উটুৱাই দিবলৈ আহোঁতে আয়তীসকলে গীত গায়।
চ'ৰে পূজাৰ গীতৰ মূল আকৰ্ষণ হৈছে ইয়াত ব্যৱহৃত থলুৱা ভাষা। হাজো অঞ্চলৰ ভাষিক বৈশিষ্ট্য এই গীতসমূহৰ মাজেৰে প্ৰকাশ পাইছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
ৰক্তমল্লিকা
ৰক্তমল্লিকা ব্ৰাজিল, পানামা আৰু গোৱাটিমালাকে ধৰি মধ্য আমেৰিকাৰ থলুৱা উদ্ভিদ আছিল, কিন্তু বৰ্তমান বিশ্বজুৰি ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। নাতিশিতোষ্ণ বাৰ্ষিক ফুল হিচাপে ৰক্তমল্লিকা গোটেই গীষ্মকালৰ পৰা প্ৰাক বৰ্ষাকাললৈকে একেৰাহে ফুলে। ই অতিমাত্ৰাৰ উত্তাপো সহ্য কৰিব পাৰে আৰু ৰদঘাই তথা আৰ্দ্ৰ অঞ্চলত ভালকৈ বাঢ়ে। ৰক্তমল্লিকাই C4 স্থিতিকৰণ কৰিব পাৰে। পূৰ্ণাংগ অৱস্থাত ফুলবোৰ ৪ চেমি. পৰ্যন্ত দীঘল আৰু উদ্ভিদজোপা ২৪ ইঞ্চিলৈকে ওখ হয়।
ৰক্তমল্লিকা এবিধ বহিঃজননক্ষম উদ্ভিদ, সাধাৰণতে পখিলা, মৌমাখি আৰু অন্যান্য পতংগৰ দ্বাৰা ইয়াৰ পৰাগন হয়। সফল প্ৰজননৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ফুলৰ ভিন্নতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভুমিকা পালন কৰে, কিয়নো ফুলৰ আকৰ্ষণিয় ৰঙেহে ভিন্ন প্ৰজাতিৰ পতংগত পৰাগ-সংযোগৰ বাবে আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। যিবোৰ ফুলে পৰাগনৰ বাবে জৈৱিক বাহক ব্যৱহাৰ কৰে, সিহঁতৰ পৰাগ সংযোগকাৰী বোৰক আকৰ্ষণৰ বাবে মধু গ্ৰন্থি থাকে। ফুলে গন্ধ আৰু ৰঙৰ দ্বাৰাও পৰাগ সংযোগকাৰীক আকৰ্ষণ কৰে। ৰক্তমল্লিকাৰ যি অংশক ফুল বোলা হয় সেই অংশ ফুল নহয়, প্ৰকৃততে সেয়া মঞ্জৰীপত্ৰ বা উদ্ভিদবিদ্যাৰ ভাষাত হৈছে ৰূপান্তৰিত পত্ৰ। উদ্ভিদৰ এই ৰূপান্তৰিত পত্ৰই কীট পতংগক আকৰ্ষণৰ কৰে। ইয়াৰ চাৰিওকাষে যি সৰু সৰু ফুল দেখা যায়, সেইবোৰহে প্ৰকৃত ফুল।
আকৰ্ষ খুৰানা
আকৰ্ষ খুৰানা(Akarsh Khurana) এগৰাকী ভাৰতীয় পৰিচালক, লেখক আৰু অভিনেতা। তেঁও অভিনেতা, পৰিচালক আকাশ খুৰানাৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহ হৈছে টিভিএফ ট্ৰিপলিং (এজন লেখক হিচাপে), ইয়ে মেৰী ফেমীলি (অভিনেতা), মিচমেচ্চড (পৰিচালক হিচাপে) আৰু কৃষ (এজন সহায়ক চিত্ৰনাট্য লেখক হিচাপে)।
জীৱনী
আকৰ্ষ খুৰানাই মুম্বাইৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰকলেজৰ পৰা পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানত স্নাতক সন্মান অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ মিউজিয়াম কে আণ্ডাৰ ফঁচ গয়া সিকন্দৰ (নাইট এট দা মিউজিয়ামৰ এটা ডাব কৰা সংস্কৰণ) চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ কোম্পানী একেভেৰীআচ প্ৰডাকচনৰ সৈতে দা ভাইৰেল ফিভাৰ আৰু আৰ এছ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আদি বিভিন্ন কোম্পানীত কাম কৰাৰ ১৫ বছৰৰো অধিক অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে।
২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁ তেওঁৰ ভাতৃ আধাৰ খুৰানাৰ সৈতে ট্ৰাইকা প্ৰডাকচনৰ এটা নতুন কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল।
ৱেব চিৰিজ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ লগতে তেওঁ ছবিগৃহতো প্ৰদৰ্শন কৰে।
২০২১ চনৰ মে' মাহলৈকে, তেওঁ নতুন ক্ৰীড়াভিত্তিক নাটক চলচ্চিত্ৰ ৰশ্মি ৰকেটত কাম কৰি আছে।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে
নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে (১৯ অক্টোবৰ ২৯২৯ – ১ মে' ২০০৮) এগৰাকী ভাৰতীয় গান্ধী দৰ্শনৰ সমাজকৰ্মী। তেওঁ সামাজিক শান্তি-সম্প্ৰীতি, নাৰী সবলীকৰণ, জনজাতীয় লোক আৰু সমাজৰ অৱহেলিত লোকৰ সেৱাত নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক দুবাৰকৈ সাংসদ হিচাপে ৰাজ্য সভালৈ মনোনীত কৰিছিল। তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অপৰিসীম অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। ২০১০ চনত পাকিস্তান চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰ ভাবে পাকিস্তানৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান চিতাৰা ই ইমতিয়াজ প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৯ চনৰ ১৯ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত বোম্বে প্ৰেচিডেন্সিৰ (বৰ্তমান মহাৰাষ্ট্ৰ) নাগপুৰত নিৰ্মলা দেশপাণ্ডেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ পুৰুষোত্তম যশৱন্ত দেশপাণ্ডে আৰু মাতৃ বিমলা। তেওঁৰ পিতৃ পুৰুষোত্তম যশৱন্ত দেশপাণ্ডে এগৰাকী মাৰাঠী ভাষাৰ সাহিত্যিক। তেওঁ অনামিকাচি চিন্তনিকাৰনামৰ গ্ৰন্থৰ বাবে মাৰাঠী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটায়ো লাভ কৰিছে।
তেওঁ পুনেৰ ফেৰগোচন কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ নাগপুৰত ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ নাগপুৰৰ মৰিছ কলেজত ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে।
সমাজ সেৱা
১৯৫২ চনত নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে আচাৰ্য বিনোৱা ভাৱেৰ ভূদান আন্দোলনত যোগদান কৰে। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ বাৰ্তা গ্ৰাম স্বৰাজৰ বিষয়ে সচেতনতা বৃদ্ধি কৰাৰ উদ্দেশ্য ৪০,০০০ কিঃমিঃ পদযাত্ৰা কৰিছিল। তেওঁ গান্ধীৰ আদৰ্শ আৰু দৰ্শন পালন কৰা কঠিন যদিও সঁচা গণতান্ত্ৰিক সমাজ গঢ়িবলৈ ইয়াৰ দৰকাৰ বুলি কৈছিল। ভাৰতৰ পঞ্জাব আৰু কাশ্মীৰৰ চৰম উত্তপ্ত পৰিস্থিতিত শান্তি বাৰ্তা কঢ়িওৱা বাবে নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে জনাজাত। ১৯৯৪ চনত কাশ্মীৰলৈ তেওঁৰ শান্তি মিছনৰ ফলস্বৰূপে ১৯৯৬ চনত ভাৰত-পাকিস্তানৰ মাজত এখন মিটিং অনুষ্ঠিত হৈছিল। এয়া তেওঁৰ সমাজ সেৱাৰ অন্যতম বৃহৎ সফলতা। চীনদেশে তিব্বতৰ লোকসকলৰ ওপৰত চলোৱা অত্যাচাৰ বিৰুদ্ধেও তেওঁ মাত মাতিছিল। তেওঁ ১৯৮৩ চনৰ জুন মাহৰ পৰা মৃত্যুৰ লৈকে হৰিজন সেৱক সংঘৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বহুতো চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁ অখিল ভাৰত ৰচনাত্মক সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পিছলৈ এই সংগঠনে ২০০৪ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সামাজিক সম্প্ৰীতি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ মিছিগানৰ ইণ্ডিয়ান-আফ্ৰিকান সংগঠনৰ নিমন্ত্ৰণত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেবাখনো চহৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
সাহিত্যৰাজি
তেওঁ হিন্দী ভাষাত কেইবাখনো উপন্যাস ৰচনা কৰিছে। তাৰে ভিতৰত মহিলাৰ মুক্তিৰ আধাৰত ৰচিত সীমান্ত আৰু চীনা সংস্কৃতিৰ আধাৰত ৰচিত চিমলীগ উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ কেইবাখনো নাটক আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী ৰচনা কৰিছে। ঈশোপনিষদৰ বাখ্যা আৰু বিনোৱা ভাৱেৰ জীৱনীয়ো ৰচনা কৰিছিল।
১৯৮৫ চনত তেওঁ নিত্যনুতান নামৰ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। আলোচনীখনে অহিংসা আৰু বিশ্বশান্তিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিয়াত আগভাগ লয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰ জৰিয়তে তেওঁৰ সহযোগী হাৰিয়ানাৰ পানিপথৰ সমাজকৰ্মী ৰাম মোহন ৰায়ে প্ৰতি মাহে আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰি আহিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক দুবাৰকৈ ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰিছিল। তেওঁৰ নাম ২০০৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনতো বিবেচনা কৰা হৈছিল। তেওঁ ২০০৫ চনত ৰাজীৱ গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় সদ্ভাৱনা বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অপৰিসীম অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। ২০০৭ চনৰ ৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ প্ৰথম বানৰসী দাস গুপ্তা ৰাষ্ট্ৰ গৌৰৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ২০০৯ চনৰ ১৩ আগষ্ট তাৰিখে পাকিস্তানৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ আগদিনা চনত পাকিস্তান চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে পাকিস্তানৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান চিতাৰা ই ইমতিয়াজ প্ৰদান কৰা ঘোষণা কৰা হয়।
হাৰিয়ানাত পানিপথত তেওঁৰ নামেৰে এটা সৰু যাদুঘৰ স্থাপন কৰা হৈছে।
মৃত্যু
তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ পদত থাকোঁতেই ২০০৮ চনৰ ১ মে' তাৰিখে ৭৯ বছৰ বয়সত নতুন দিল্লীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ ভাৰত-পাকিস্তানৰ সম্প্ৰীতিৰ হকে কাম কৰা বাবে তেওঁৰ অস্থি পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ সিন্ধু নদীতো উটুৱা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শিৱকুমাৰ শৰ্মা (সন্তুৰ বাদক)
পণ্ডিত শিৱকুমাৰ শৰ্মা (Shivkumar Sharma) (১৩ জানুৱাৰী ১৯৩৮ – ১০ মে' ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীত নিৰ্মাতা আৰু সন্তুৰ বাদক। তেওঁ জম্মুত বসবাস কৰিছিল। এজন সংগীত নিৰ্মাতা হিচাপে তেওঁ শিৱ-হৰি নামেৰে ভাৰতীয় বাঁ‌হীবাদক হৰিপ্ৰসাদ চৌৰাছিয়াৰ সৈতে যুটি বান্ধি কাম কৰিছিল আৰু ফাচলে (১৯৮৫), চান্দনী (১৯৮৯), লমহে (১৯৯১), আৰু ডৰ (১৯৯৩) আদিকে ধৰি বহুতো ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল। শৰ্মাক ১৯৮৬ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৯১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০০১ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০২২ চনৰ ১০ মে'ত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
চীনা ভূত বিবাহ
কাৰণ
পৰম্পৰাগত চীনা সংস্কৃতিত অবিবাহিত কন্যাৰ পিতৃ-মাতৃ হোৱাটো লজ্জাজনক বুলি ভবা হৈছিল আৰু অবিবাহিত ছোৱালীক প্ৰায়ে সমাজৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল। পুৰুষৰ বাবে প্ৰায়ে বংশৰ স্বাৰ্থত ভূত বিবাহ কৰা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ভূত বিবাহে পৰিয়ালৰ বংশক আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰিছিল। মৃত পুৰুষৰ পত্নীয়ে এনে এটা সন্তানক তুলি ল'ব পাৰে যিয়ে মানুহজনৰ পৰিয়ালৰ বংশক আগুৱাই নিব পাৰে। মৃত পুৰুষৰ বাবে ভূতৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰাৰ আন কাৰণ হ'ল বিয়া হ'ব বিচৰা পুৰুষৰ সপোনৰ পৰা আত্মাক মুক্তি দিয়া। চীনা পৰম্পৰাত এইটোও কোৱা হৈছে যে ভায়েকে ককায়েকৰ আগতে বিয়া নকৰে, গতিকে কেতিয়াবা এই পৰম্পৰাৰ লগত খাপ খুৱাই থাকিবলৈ বিবাহ পূৰ্বেই মৃত্যুহোৱা ককায়েকৰ ভূত বিবাহ সম্পন্ন কৰা হ'য়।
প্ৰদৰ্শন
এই ভূত বিবাহবোৰ বিয়া আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া দুয়োটাৰ দৰেই আছিল। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ পৰিয়ালে বিভিন্ন উপহাৰ বিনিময় কৰে। এই উপহাৰ সমূহত মূলতঃ কেক, পোচাক, আৰু ধনৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।
মৃত ব্যক্তি(সকল)ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ বাঁহেৰে নিৰ্মিত প্ৰতিমূৰ্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে প্ৰতিমূৰ্তি সমূহক বিয়াত পিন্ধিব পৰা ধৰণৰ কাপোৰ পিন্ধোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে পিছত এইসমূহ জ্বলাই দিয়া হয়। বিবাহৰ বেছিভাগ অনুষ্ঠানেই প্ৰকৃততে নিয়মীয়া চীনা বিবাহৰ পৰম্পৰাৰে পালন কৰা হয়।
স্ত্ৰী মৃতদেহ চুৰি
এই প্ৰথাৰ ফলত মহিলাৰ মৃতদেহ চুৰি হোৱাৰ বাতৰি পোৱা যায়। ২০১৭–১৯ চনত শ্বানডং, শ্বানছি আৰু ছানছি প্ৰদেশত মহিলা মৃতদেহৰ ক’লা বজাৰৰ প্ৰচলন হৈছিল বুলি খবৰ ওলাইছিল। এনে বিবাহৰ উদ্দেশ্যে কেইবা লাখ আৰএমবিৰ(চীনা মূদ্ৰা) বিনিময়ত এই মহিলা মৃতদেহ বিক্ৰী কৰা হৈছিল। আনকি বিবাহিত, বৃদ্ধ মহিলাৰ মৃতদেহো এনে অবৈধ ব্যৱসায়ৰ লক্ষ্য হৈ পৰিছিল। ২০১৯ চনত হেনান প্ৰদেশৰ কিছুমান কবৰস্থানে এনে চুৰি ৰোধ কৰিবলৈ চিচিটিভি কেমেৰা আৰু কংক্ৰিটৰ কফিনৰ আশ্ৰয় লয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজতত্ত্ব
বাংলাদেশৰ নাৰী
বাংলাদেশৰ নাৰীৰ মৰ্যাদা বিগত কেইটামান শতিকাত গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। ১৯৭১ চনত দেশে স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰে পৰা বাংলাদেশী মহিলাসকলে যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে, য’ত দেশখনৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ বাবে ৰাজনৈতিক সবলীকৰণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰিছে। লগতে যোৱা চাৰিটা দশকত চাকৰিৰ উন্নত সম্ভাৱনা, শিক্ষাৰ সুযোগ বৃদ্ধি আৰু বাংলাদেশৰ নীতিৰ জৰিয়তে নিজৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে নতুন আইন গ্ৰহণৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে। তথাপিও বাংলাদেশৰ মহিলাসকল নিষিদ্ধ লিংগ ভূমিকা বলৱৎ কৰা সমাজৰ নীতি-নিয়মত কিছু পৰিমাণে আৱদ্ধ। তদুপৰি মহিলাসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা আইনৰ দুৰ্বল ৰূপায়ণৰ বাবে তেওঁলোক পুৰুষৰ সমমৰ্যাদা প্ৰাপ্তিৰ ক্ষেত্ৰত সংগ্ৰামৰ সন্মুখীন হৈছে।
২০ শতিকাৰ আগতে এই দেশৰ লগতে সাধাৰণতে বংগতো মহিলাসকলেও বাসস্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন স্তৰৰ স্বায়ত্তশাসনৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল। গ্ৰাম্য অঞ্চলত বসবাস কৰা মহিলাসকলে দল-সংগঠনে ঘূৰি ফুৰি ৰাজহুৱা স্থানত উপস্থিত হ’ব পৰাৰ বিপৰীতে চহৰ অঞ্চলত বাস কৰা মহিলাসকলে পৰ্দাৰে নিজকে ঢাকিহে বাহিৰ ওলাব পাৰিছিল। সেই সময়ত হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় পৰিয়ালৰে মধ্যবিত্ত আৰু উচ্চবৰ্গৰ মহিলাসকলৰ বেছিভাগেই আছিল গৃহিণী যিসকল বাহিৰলৈ গৈ ফুৰা-চকা কৰাটো সহজসাধ্য নাছিল। মাজে মাজে ওলাই গ'লেও তেওঁলোকে কাপোৰেৰে আবৃত গাড়ীৰ ভিতৰতহে যাতায়াত কৰিছিল। ঘৰৰ পিতৃপুৰুষে চহৰ অঞ্চলৰ অজ্ঞাত বিপদৰ পৰা নাৰীক ৰক্ষা কৰাৰ এক উপায় হিচাপে এই পন্থাটো অৱলম্বন কৰা হৈছিল। কিন্তু নিম্নবৰ্গৰ মহিলাৰ মাজত পৰ্দা সাধাৰণ নাছিল।
বাংলাদেশত সাক্ষৰতাৰ দিশত পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ হাৰ কম। মহিলাৰ হাৰ ৫৫.১% হোৱাৰ বিপৰীতে পুৰষৰ ৬২.৫%। ২০১২ চনৰ, ১৫ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ জনসংখ্যাৰ আধাৰত এই পৰিসংখ্যা যুগুতোৱা হৈছে।
বিগত দশকবোৰত বাংলাদেশে শিক্ষা নীতিৰ উন্নতি সাধন কৰিছে; আৰু ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ সুবিধা বৃদ্ধি পাইছে। নব্বৈৰ দশকত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ছোৱালীৰ নামভৰ্তি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। যদিও এতিয়া প্ৰাথমিক আৰু নিম্ন মাধ্যমিক পৰ্যায়ত নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ সমতা দেখা গৈছে, তথাপিও পিছৰ মাধ্যমিকৰ বৰ্ষবোৰত ছোৱালীৰ শতকৰা হাৰ হ্ৰাস পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।
বাল্যবিবাহৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত বাংলাদেশ বিশ্বৰ ভিতৰতে অন্যতম। যৌতুকৰ প্ৰথা অবৈধ হ'লেও এই সামাজিক পৰিঘটনাত বাংলাদেশে অৰিহণা যোগাই আহিছে। ২৯% ছোৱালী ১৫ বছৰ বয়সৰ আগতে আৰু ৬৫% ছোৱালী ১৮ বছৰ বয়সৰ আগতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। চৰকাৰী পদক্ষেপৰ প্ৰভাৱ কম হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। আৰু ই পৰস্পৰ বিৰোধী বুলিও বিবেচিত হৈছে। চৰকাৰে ২০৪১ চনৰ ভিতৰত বাল্যবিবাহৰ অন্ত পেলোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যদিও ২০১৫ চনত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ছোৱালীৰ বিবাহৰ বয়স ১৮ বছৰৰ পৰা ১৬ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। আইনখনৰ ব্যতিক্ৰম এনেদৰে স্থাপন কৰা হৈছিল যাতে ১৬ বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃৰ সন্মতি সাপেক্ষে বিবাহৰ অনুমতি দিয়া হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
আগুৰণ
আগুৰণ (Aguron) অসমৰ কিছুমান জনগোষ্ঠীৰ মহিলাই মূৰত লোৱা কাপোৰ৷ অতীজত অসমীয়া মহিলাৰ পৰিধেয় সাজ আছিল, কঁকালত মেখেলা পিন্ধা, বুকুত মেথনি মৰা, মূৰত এখন কাপোৰ লোৱা৷ এই কাপোৰখনকে আগুৰণ বোলা হৈছিল৷ সম্ভৱতঃ মেখেলা আৰু মেথনিয়ে ঢাকিব নোৱাৰা অংশ আগুৰি লয় বাবেই, এই কাপোৰখনক আগুৰণ বোলা হৈছিল৷ অসমীয়া মহিলাৰ সাজ “ৰিহা’’ আহোম যুগৰ পৰাহে জনপ্ৰিয় হয়৷ তাৰ আগতে সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ মাজতে মূৰত কাপোৰ বন্ধাৰ নিয়ম আছিল৷ অৱশ্যে জনজাতীয় মহিলাৰ মাজত মূৰত কাপোৰ লোৱা দেখা নগৈছিল৷ বৰ্তমান সময়ত পুৰণিচাম মহিলাৰ দুই একত বাদে, আগুৰণ কোনেও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা নাযায়৷ আগুৰণ কপাহী সূতাৰে বোৱা৷ আগৰ দিনৰ মহিলাসকলে বুকুত মেথনি মাৰি ঘৰুৱা কামবন কৰি বাহিৰলৈ ওলাই যাবৰ পৰত আগুৰণখন মূৰত লৈ ওলাই গৈছিল৷ তেওঁলোকে আগুৰণৰ এটা মূৰ কঁকালত খুচি লৈ আনটো মূৰেৰে মূৰ আৰু দেহৰ বাকী অংশ মেৰিয়াই লৈছিল৷ আজিকালি আগুৰণ উজনি অসমৰ ঠাইভেদে দিহা নামৰ নামতীয়ে নাম পৰিৱেশনৰ সময়ত লোৱা দেখা যায়৷ অৱশ্যে ই পুৰুষে গাত লোৱা কপাহী চেলেং এখনিহে যদিও ইয়াক আগুৰণ বুলিয়েই কোৱা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী: সাজ-পাৰ শ্ৰেণী:মহিলাৰ সাজ
বাবা ফৰিদ
বাবা ফৰিদ (প্ৰকৃত নাম ফৰিদ্দুদিন গঞ্জশকাৰ) (৪ এপ্ৰিল ১১৭৩ – ৭ মে ১২৬৬) এজন ত্ৰয়াশ শতিকাৰ পাঞ্জাৱী চুন্নী মুছলমান প্ৰচাৰক আৰু ৰহস্যবাদী আছিল, যি মধ্যযুগৰ আটাইতকৈ শ্ৰদ্ধাৰ আৰু বিশিষ্ট মুছলমান ৰহস্যবাদীসকলৰ মাজৰ এজন আছিল। তেওঁক শ্ৰদ্ধাৰে পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ মুছলমান, হিন্দু আৰু শিখসকলৰ দ্বাৰা “বাবা ফৰিদ” বা “শ্বেখ ফৰিদ” বুলি জনা যায়, বা কেৱল “ফৰিদ্দুদিন“ গঞ্জশকাৰ বুলি জনা যায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বিপাক ক্ৰিয়া
বিপাক হৈছে কোনো জীৱৰ দেহত সংঘটিত সমষ্ট ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া।
বিপাক ২ প্ৰকাৰ। বিশ্লেষণ বা কেটাবলিক, যি বৃহৎ জৈৱ পদাৰ্থক ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অংশলৈ বিভক্ত কৰে আৰু সংশ্লেষণ বা এনাবলিক, যি অসংখ্য ক্ষুদ্ৰ অংশ সংযুক্ত কৰি বৃহৎ পদাৰ্থৰ গঠন কৰে, যেনে প্ৰ'টিন আৰু নিউক্লিক এচিড।
বিপাকত সংঘটিত ক্ৰিয়া-বিক্ৰিয়াই বিপাকীয় পথ অনুসৰণ কৰে, য'ত এটা ৰসায়ন উৎসেচকৰ সহায়ত বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ মাধ্যমেদি অন্য এটা ৰসায়নলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। বিপাকৰ বাবে উৎসেচকৰ আবশ্যক।
কোনো উপাদান জীৱৰ বাবে পুষ্টিকৰ নে বিষাক্ত সেইটো বিপাকীয় পথে নিৰ্ধাৰণ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে­, কিছুমান প্ৰকোষকেন্দ্ৰী জীৱই হাইড্ৰ'জেন ছালফাইডক পুষ্টি হিচাপে ব্যবহাৰ কৰে, যদিও এই গেছ প্ৰাণীৰ বাবে ক্ষতিকৰ। বিপাকৰ গতি, হাৰে এটা জীৱক কিমান খাদ্যৰ প্ৰয়োজন তাক নিৰ্ধাৰণ কৰে।
বিপাকৰ এটা আকৰ্ষণীয় বৈশিষ্ট্য হ'ল বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মাজত মৌলিক বিপাকীয় পথ আৰু উপাদান একে হয়। উদাহৰণস্বৰূপে­ চাইট্ৰিক এচিড চক্ৰৰ intermediates নামে পৰিচিত কাৰ্বক্সিলিক এচিড যি ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ Escherichia Coliৰ দৰে এককোষী জীৱৰ পৰা হাতীৰ দৰে বৃহৎ জীৱৰ মাজতো পোৱা যায়। এই আকৰ্ষণীয় মিলৰ কাৰণেই বিৱৰ্তনৰ ইতিহাসত ইয়াৰ প্ৰাচীন পদাৰ্পণ।
প্ৰধান জৈবৰসায়নিক
প্ৰাণী, উদ্ভিদৰ গঠনৰ অধিকাংশই এমিন' এচিড, কাৰ্ব'হাইড্ৰেট আৰু লিপিডৰ অণুৰ দ্বাৰা গঠিত। এই ৰসায়নবোৰ জীৱনৰ বিপাকীয় ক্ৰিয়া-বিক্ৰিয়াৰ বাবে অত্যাৱশকীয়, সংশ্লেষণৰ মাধ্যমত কোষ আৰু কলাৰ তৈয়াৰ কৰে বা বিশ্লেষণৰ মাধ্যমত শক্তিৰ উৎস হিচাপে ব্যবহাৰ কৰে। এই উপাদানবোৰ একত্ৰিত হৈয়ে প্ৰ'টিনৰ দৰে বহুযোগী তৈয়াৰ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
প্ৰসেন বৰা
প্ৰসেন বৰা (১৯৬১-২০১৫) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঢুলীয়া আছিল। অসমৰ লগতে ভাৰতৰ বাহিৰতো বিভিন্ন অনুষ্ঠানত ঢোলবাদন কৰি তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰিছিল। বহুকেইখন শ্ৰব্য কেছেটত তেওঁৰ ঢোলৰ চাপৰ সন্নিবিষ্ট হৈ আছে।
জন্ম আৰু শৈশৱ
প্ৰসেন বৰাৰ জন্ম হয় ১৯৬১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত গোলাঘাট জিলাৰ মিছামৰা দুলীয়াগাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ মুখেশ্বৰ বৰা আৰু মাতৃ সৰুমাই বৰা। পিতৃও পেছাত এজন বায়ন আছিল। শৈশৱতে বিয়াই-সবাহে ঢোলবাদন দেখি তেওঁ ঢোলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ কাঠৰ মেজতে ঢোলৰ চাপৰ মাৰিছিল। এই আগ্ৰহৰ ফলতে তেওঁৰ ৮ বছৰ বয়সত ককায়েক সুৰেন বৰাই ২০ টকাত তেওঁক এটা ঢোল কিনি দিয়ে আৰু লগে লগে তেওঁৰ জীৱনে এটা নতুন মোৰ লয়। গুৰু ধীৰেন ৰাজখোৱা আৰু দণ্ডেশ্বৰ বৰুৱাৰপৰা তেওঁ ঢোলবাদনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ঢোলবাদনকেই তেওঁ পেছা হিচাপে লৈ আগুৱাই যায়।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ প্ৰথমে বিয়া-বাৰু আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত ঢোলবাদনেৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ঢোলৰ লগতে তেওঁ খোল, তাল, নাগাৰা আদি বাদ্যযন্ত্ৰও ভালদৰে বজাব জানিছিল। সোমনাথ বড়া ওজাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি তেওঁ সাংস্কৃতিক জগতখনত আৰু এখোপ আগুৱাই যায়। সোমনাথ বড়াৰ সৈতে একেলগে তেওঁ অসম বা ভাৰতৰ উপৰিও বিদেশৰ বহু অনুষ্ঠানত ঢোলবাদন কৰি সুনাম আৰ্জিছিল। ১৯৮৭ চনত ৰাছিয়াত অনুষ্ঠিত ভাৰত মহোৎসৱত অংশ লোৱা বিহু দলৰ তেওঁ সদস্য আছিল। ১৯৯৭ চনত আই চি চি আৰৰ যোগেদি বিহু দলৰ হৈ ৰাছিয়াত তেওঁ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। জুবিন গাৰ্গ, মানস ৰবীন ইত্যাদি শিল্পীৰ বহুকেইটা অনুষ্ঠানত তেওঁ ঢোল বজাইছিল। বিহুৰ সময়ত অনুষ্ঠিত বহুতো কৰ্মশালাত তেওঁ ঢোলবাদনৰ প্ৰশিক্ষণো প্ৰদান কৰিছিল।
কেছেট
লাহে লাহে তেওঁ কেছেটৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ১৯৯১ চনত পাটগাভৰু আৰু পিলিঙা নামেৰে দুখন কেছেটত তেওঁ ঢোলবাদন কৰে। পল্লৱী এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ বেনাৰত অৰুণ দুৱৰাই প্ৰযোজনা কৰা এই কেছেট দুখনত তেওঁৰ সহযোগী শিল্পী আছিল বিপুল বৰা, ৰমেন চৌধুৰী আৰু বলীন হাজৰিকা। তেওঁ পৰিচালনা কৰা আন দুখনমান কেছেট হ'ল- অলিয়া বলিয়া, ৰঙা পুলিচৰ বিহু, ৰঙা ফুল-গামোছা আৰু ৰঙা পুলিচৰ বিহুতে বিয়া। ইয়াৰ উপৰিও অসংখ্য অসমীয়া বিহুগীত আৰু বিহুসুৰীয়া গীতৰ এলবামত বৰাই ঢোল বজায়।
অভিনয়
বৰাই সোণালী আৰু মইনা চৰাই মইনা মাত নামৰ দুখন ভিডিঅ' ছবিতো অভিনয় কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোকশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
সতীন্দ্ৰ মোহন দেৱ ষ্টেডিয়াম
সতীন্দ্ৰ মোহন দেৱ ষ্টেডিয়াম (Satindra Mohan Dev Stadium) হৈছে এখন বহুমুখী ষ্টেডিয়াম৷ ষ্টেডিয়ামখন অসমৰ শিলচৰত অৱস্থিত৷ পূৰ্বতে ইয়াক জিলা ক্ৰীড়া সন্থা ষ্টেডিয়াম বুলি জনা গৈছিল৷ আভ্যন্তৰীন ব্যৱস্থা আৰু আন্তঃগাঁঠনিৰ ব্যাপক উন্নতি সাধন কৰাৰ পাছত ইয়াক সন্তোষ মোহন দেৱৰ পিতৃৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়৷ ষ্টেডিয়ামখনত প্ৰধানকৈ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেল খেলা হয়৷ বৰ্তমান ইয়াৰ আসনৰ সংখ্যা হৈছে ৩০,০০০৷ এইখন ষ্টেডিয়ামত ভাৰত আৰু ইংলেণ্ডৰ মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ মাজত অনুষ্ঠিত এখন এদিনীয়া ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ ইয়াৰ লগতে এইখন ষ্টেডিয়ামত ৰঞ্জি ট্ৰফী আৰু দুলীপ ট্ৰফীৰ খেলো অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ ষ্টেডিয়ামৰ ফ্লাডলাইটবোৰ ২০০৮ চনত ভাৰত হেভী ইলেক্ট্ৰিক লিমিটেড-এ সংযোজিত কৰিছিল৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম
বংগ
বংগ (বাংলা ভাষাত: বঙ্গ/ বাংলা) এটি ভৌগোলিক, সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক অঞ্চল, যি দক্ষিণ এছিয়াৰ পূব দিশে স্থিত, বংগোপসাগৰৰ উত্তৰ দিশে। ই ঘাইকৈ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্য সামৰে। ভৌগোলিকভাৱে, ই গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ ব-দ্বীপ সামৰে, যি বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ব-দ্বীপ। তদুপৰি, নেপাল আৰু ভূটানৰ দক্ষিণ দিশৰ হিমালয়ৰ এটি অংশও এই অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত। পাহাৰীয়া বৰ্ষাবনকে ধৰি ঘন অৰণ্য বংগৰ উত্তৰ আৰু পূব দিশে আছে। এই অঞ্চলৰ মধ্য ভাগত আছে উচ্চ মালভূমি: সৰ্বোচ্চ বিন্দু ৩৬৩৬ মিটাৰ উচ্চ চাণ্ডাকফু। দক্ষিণ-পশ্চিম দিশে আছে সুন্দৰবন, যি বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ মেনগ্ৰোভ বন। অঞ্চলটোৰ জলবায়ু মৌচুমী, যাক পৰম্পৰাগত বাঙালী পঞ্জিকাত ৬ ঋতুত ভাগ কৰা হয়।
ইতিহাস
পূৰ্বতে গংগাঋদ্ধি (গ্ৰীক ভাষাত গংগাৰিডাই) নামেৰে জনাজাত ৰাজ্য প্ৰাচীন কালত এটি অগ্ৰণী শক্তি আছিল, য'ত আছিল বিস্তৃত বাণিজ্য-পথ, যি ৰোমান ইজিপ্তলৈকে বিয়পি আছিল। বাঙালী পাল সাম্ৰাজ্য আছিল এই অঞ্চলৰ অন্তিম বৌদ্ধ শাসক, যি ৭৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ই নৱম শতিকালৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এক অগ্ৰণী শক্তি হৈ পৰিছিল।  দ্বাদশ শতিকাত হিন্দু সেন বংশ ক্ষমতালৈ আহিল। পাল বংশৰ ৰাজতেই এই অঞ্চলত ইছলাম ধৰ্মই প্ৰৱেশ কৰিছিল, আব্বাছিদ কালিফেটৰ সৈতে বাণিজ্যৰ মাধ্যমেৰে। দিল্লী সুলতানীৰ স্থাপনাৰ পাছত বংগত এই ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ ব্যাপকভাৱে বাঢ়িবলৈ ধৰিল। আৰ্থিকভাৱে এই অঞ্চল শৃংগত আছিল বংগ সুলতানীৰ কালত, যি ১৩৫২ চনত স্থাপিত। সেই সময়ত ই বিশ্বৰ আতাইতকৈ ধনী বাণিজ্যিক জাতিৰ অন্যতম আছিল।
১৫৭৬ চনত ই মোগল সাম্ৰাজ্যত মিলিল। বংগ চুবাঃ আছিল সাম্ৰাজ্যখনৰ আতাইতকৈ ধনী প্ৰান্ত, আৰু এক মহত্বপূৰ্ণ বৈশ্বিক ৰপ্তানিকাৰী। কপাহ, পাত আৰু জাঁহাজ আদি নিৰ্মাণৰ ই কেন্দ্ৰ আছিল। বংগৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন আছিল বিশ্বৰ ১২%, যি পশ্চিম ইউৰোপতকৈও অধিক আছিল। বংগবাসীৰ জীৱনৰ স্তৰ আছিল বিশ্বৰ ভিতৰতেই আতাঅতকৈ চহকী। এই কালতেই বংগৰ অৰ্থনীতিৰ আদ্য-ঔদ্যোগীকৰণ দেখা গৈছিল। ১৭৫৭ চনত পলাশীৰ ৰণত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ হাতলৈ বংগৰ শাসন গ'ল। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অন্তৰ্গত, ই হৈ পৰিল বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চি। বিশ্বৰ প্ৰথম ঔদ্যোগিক বিপ্লৱত বংগৰ বিশেষ ভূমিকা আছিল, কিন্তু পাছলৈ এই অঞ্চলৰ নিজৰেই অ-ঔদ্যোগীকৰণ দেখা গ'ল। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ নীতিৰ ফলত, যেনে বৰ্ধমান কৃষি কৰ (১০%ৰ পৰা ৫০%লৈ), আৰু লগতে অকাল, মহামাৰী আদিৰ ফলত, ১৭৭০ চনত দ্য গ্ৰে'ট বেংগল ফেমিন হ'ল, য'ত ১ নিযুতৰ পৰা ১০ নিযুত বাঙালীৰ মৃত্যু হ'ল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানে বংগ আক্ৰমণ কৰিছিল। এই সময়ত ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অনেক বিপ্লৱী গোট এই অঞ্চলত সক্ৰিয় আছিল। ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত বংগক দুভাগ কৰা হ'ল হিন্দু প্ৰধান পশ্চিম বংগ আৰু মুছলিম প্ৰধান পূব বংগত। মাজতে এক স্বাধীন, ঐক্যবদ্ধ বংগ সৃষ্টিৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল যদিও ধাৰ্মিক বিবাদৰ বাবে সেই পৰিকল্পনা বাদ দিয়া হ'ল। পশ্চিম বংগ ভাৰতৰ ভাগ হ'ল, আৰু পূব বংগ পাকিস্তানৰ। পাছলৈ পূব বংগ পাকিস্তানৰ পৰা পৃথক হৈ এক স্বাধীন দেশ হ'ল, যাৰ নাম বাংলাদেশ। যদিও বৰ্তমানে বংগই বাংলাদেশ আৰু পশ্চিম বংগ সূচায়, এসময়ত বংগই বৰ্তমানৰ ভাৰতৰ বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু অসম ৰাজ্য, তথা বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যও সামৰিছিল।
জনসংখ্যা
২০১১ চনত বংগৰ জনসংখ্যা আছিল ২৫০ নিযুত, যাৰে ১৬০ নিযুত বাংলাদেশ আৰু ৯১.৩ নিযুত ভাৰতৰ নাগৰিক। ই বিশ্বৰ আতাইতকৈ ঘন-বসতিপূৰ্ণ অঞ্চলসমূহৰ অন্য়তম। এই অঞ্চলৰ মুখ্য ভাষা বাংলা। বংগৰ উপৰিও, বাংলাভাষী লোক ভালেমান সংখ্যাত ত্ৰিপুৰা, অসম, মেঘালয়, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড আৰু উত্তৰাখণ্ড আদি ৰাজ্যত থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভূগোল শ্ৰেণী:Articles with hAudio microformats
জাপানৰ ৰাজপৰিয়াল
জাপানৰ ৰাজপৰিয়াল বা ঔপনিৱেশিক গৃহস্থিয়ে (皇室, ক'শ্বিৎচু) বৰ্তমানে জাপান শাসন কৰা সম্ৰাটৰ পৰিয়াল আৰু বংশৰ সেই সদস্যসমূহক সামৰে যিয়ে আনুষ্ঠানিক আৰু ৰাজহুৱা দায়িত্বভাৰ বহন কৰি আছে। জাপানৰ সংবিধানৰ মতে, জাপানৰ সম্ৰাট "ৰাজ্য আৰু প্ৰজাৰ মাজৰ ঐক্যৰ চিহ্ন"। সম্ৰাটৰ বাদে, ৰাজপৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসমূহে কেৱল ঔপচাৰিক আৰু সামাজিক দায়িত্বহে পালন কৰে। জাপানৰ চৰকাৰৰ চালনত সম্ৰাটৰ বাদে আন আন সদস্যৰ কোনো ভূমিকা নাই।
ৰাজপৰিয়ালৰ ইতিহাস
জাপানত কেইবাশতকৰ পৰা 'সম্ৰাট'ৰ পদবী ৰাজপৰিয়ালৰেই কেৱল পুৰুষ সদস্যৰ এজনৰ পৰা আনজনলৈ হস্তান্তৰ হৈ আহিছে। জাপানী ৰাজতন্ত্ৰ বৰ্তমানে ক্ষমতাসীন ৰাজতন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আতাইতকৈ পুৰণি নিৰন্তৰ শাসনত থকা ৰাজতন্ত্ৰ।
জাপানী ৰাজপৰিয়ালে আনুষ্ঠানিকভাৱে ১২৬জন সম্ৰাটক মান্যতা প্ৰদান কৰে। সম্ৰাটৰ সূচি আৰম্ভ হয় প্ৰবাদপ্ৰতিম সম্ৰাট জিম্মুৰ পৰা, যাৰ সময় পৰম্পৰানুযায়ী খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৬০ৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী বুলি অনুমান কৰা হয়। এই সূচী, নিৰন্তৰভাৱে ২০২১ত জাপান শাসন কৰা সম্ৰাট নাৰুহিট'লৈকে আহে। এই সূচীৰ প্ৰথম ২৯জন সম্ৰাটৰ বিষয়ে বিশেষ ঐতিহাসিক সাক্ষ্য পোৱা নাযায়। কিন্তু ১৫০০ বছৰ পূৰ্বে শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰা সম্ৰাট কিনমেইৰ সময়ৰ পৰাই এই সূচীৰ প্ৰত্যেক সম্ৰাট আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ নিৰন্তৰতাৰ সবল সাক্ষ্য উপলব্ধ।
ৰাজপৰিয়ালত সদস্যভুক্তিৰ নিয়ম
কশ্বিৎচু টেনপান (皇室典範) বা জাপানৰ ঔপনিৱেশিক গৃহস্থিৰ আইনৰ পঞ্চম দফা অনুযায়ী, ঔপনিৱেশিক পৰিয়াল, বা কজকু (皇族)ত এইসকল সন্নিৱিষ্ট :
১৯৪৭ চনৰ অক্টোবৰত ৰাজপৰিয়ালৰ ১১টা শাখা আঁতৰোৱা হৈছিল। তাৰ পাছৰে পৰা, ব্যৱহাৰিকভাৱে, কেৱল সম্ৰাট টাইশ্ব'ৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক বংশৰ সদস্যসমূহহে জাপানী ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে গণ্য হৈ আহিছে। বৰ্তমানে জাপানী ৰাজপৰিয়ালত ১৭গৰাকী সদস্য আছে।
ৰাজপৰিয়ালৰ বৰ্তমানৰ সদস্যসমূহ
বৰ্তমানৰ জাপানৰ সম্ৰাট নাৰুহিট' পূৰ্বৰ সম্ৰাট আকিহিট' আৰু পূৰ্বৰ সম্ৰাজ্ঞী মিচিক'ৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁৰ জন্ম ১৯৬০ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত হৈছিল। ১৯৯৩ চনৰ ৯ জুনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা তেতিয়াৰ যুৱৰাজ নাৰুহিট'ই ২০১৯ চনৰ ১ মে'ত ৰাজ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰি সম্ৰাটৰ স্থান দখল কৰিলে, পিতৃ, পূৰ্বৰ সম্ৰাট আকিহিট'ৰ জীৱিতাৱস্থাতে সিংহাসন ত্যাগৰ পাছত।
সম্ৰাট নাৰুহিট'ৰ পত্নী, সম্ৰাজ্ঞী মাচাক'ৰ জন্ম ১৯৬৩ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত হৈছিল। তেওঁ হিচাশ্বি অ'ৱাডাৰ পুত্ৰী, যি পূৰ্বতে বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ত উপ-মন্ত্ৰী আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘলৈ জাপানৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি আছিল।
পূৰ্বৰ সম্ৰাট আকিহিট' জীৱিত আৰু সেয়েহে বৰ্তমানেও জাপানি ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য। তেওঁৰ জন্ম ১৯৩৩ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰত ট'কিঅ' ঔপনিৱেশিক ৰাজপ্ৰাসাদত হৈছিল। তেওঁ পূৰ্বৰ সম্ৰাট শ্ব'ৱা আৰু পূৰ্বৰ সম্ৰাজ্ঞী কজুনৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁ ১৯৮৯ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত জাপানৰ সম্ৰাটৰ পদৱীৰ ভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। পূৰ্বৰ সম্ৰাজ্ঞী মিচিক'ও জীৱিত আৰু জাপানী ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য। তেওঁৰ জন্ম ১৯৩৪ চনৰ ২০ অক্টোবৰত হৈছিল।
ৰাজকুমাৰী ট'শ্বি সম্ৰাট নাৰুহিট' আৰু সম্ৰাজ্ঞী মাচাক'ৰ পুত্ৰী। যুৱৰাজ আকিশ্বিন' পূৰ্বৰ সম্ৰাট আকিহিট'ৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ, আৰু পুত্ৰী যুৱৰাণী আকিশ্বিন'। যুৱৰাণী আকিশ্বিন'ৰ দুটি সন্তান: ৰাজকুমাৰ হিচাহিট' আৰু ৰাজকুমাৰী কাক'। ৰাজকুমাৰ হিটাচি পূৰ্বৰ সম্ৰাট শ্ব'ৱা আৰু পূৰ্বৰ সম্ৰাজ্ঞী কজুনৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ। ৰাজকুমাৰী হিটাচি য়িশ্বিটাগা শ্বুগাৰুৰ পুত্ৰী। আন আন সদস্য হ'ল ৰাজকুমাৰী মিকাচা, ৰাজকুমাৰী ট'ম'হিট', তেওঁৰ সন্তান ৰাজকুমাৰী আকিক' আৰু ৰাজকুমাৰী য়ক', আৰু অৱশেষত ৰাজকুমাৰী টাকাম'ড' আৰু তেওঁৰ সন্তান ৰাজকুমাৰী চুগুক'।
শিল্পা শেট্টী
শিল্পা শেট্টী কুন্দ্ৰা (Shilpa Shetty Kundra; জন্ম: ৮ জুন ১৯৭৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। ১৯৯৩ চনত শ্বাহৰুখ খানৰ সৈতে 'বাজিগৰ' চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিষেক ঘটোৱাৰ পিছত প্ৰায় ৪০খন হিন্দী, তামিল, তেলুগু আৰু কন্নড় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। শিল্পাই প্ৰথম প্ৰধান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ১৯৯৪ চনত 'আগ' বোলছবিত। ইয়াৰোপৰি তেওঁ 'ধড়কন' (২০০০) আৰু 'ৰিস্তে' (২০০২) চলচ্চিত্ৰত শক্তিশালী অভিনয় প্ৰদৰ্শন কৰে। ২০০৪ চনত 'ফিৰ মিলিঙ্গে' চলচ্চিত্ৰত এগৰাকী এইড্‌ছ ৰোগীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰি তেওঁ বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবৰ সক্ষম হয়। তেওঁৰ ভনীয়েক শমিতা শেট্টীও এগৰাকী বলিউড অভিনেত্ৰী।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পোংগল
পোংগল (பொங்கல், ) অথবা থাই পোংগল (தைப்பொங்கல்) দক্ষিণ ভাৰতৰ ঘাইকৈ তামিল সকলে উদযাপন কৰা কৃষিভিত্তিক উৎসৱ।  তামিল দিনপঞ্জীৰ থাই মাহৰ প্ৰথম দিনা সাধাৰণতে ইংৰাজী জানুৱাৰী মাহৰ ১৪/১৫ তাৰিখে পোংগল উদযাপন কৰা হয়।  এই উৎসৱ সূৰ্য দেৱতাৰ প্ৰতি ধন্যবাদ জনাবলৈ পালন কৰা হয়। মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা অনুষ্ঠিত এই উৎসৱৰ সময়ত ভাৰতৰ আন আন অঞ্চলত বিভিন্ন স্থানীয় আঞ্চলিক উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।  পোংগল তিনিদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। এই তিনি দিনক ক্ৰমে 'ভোগী পোংগল', 'সূৰ্য পোংগল', আৰু 'মাটু পোংগল' বুলি কোৱা হয়। পাৰম্পৰিক ঐতিহ্য অনুসৰি এই উৎসৱ শীতকালৰ সমাপ্তি আৰু সূৰ্যৰ ছমাহজোৰা যাত্ৰাৰ আৰম্ভণিক উদযাপন কৰিবলৈ পোংগল পালন কৰা হয়। এই সময়ত সূৰ্যয়ে মকৰ ৰাশিত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াক উত্তৰায়ন বুলিও কোৱা হয়। পোংগল নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "উতলা, উপচি পৰা" আৰু এই নাম পোংগল উৎসৱত বিশেষভাবে তৈয়াৰ কৰা নতুনকৈ সংগ্ৰহ কৰা চাউলৰ পাৰম্পৰিক ব্যঞ্জনটো গাখীৰ আৰু চেনিৰে উতলাই দিয়া একে নামৰ মিষ্টান্ন ব্যঞ্জনৰ পৰা আহিছে।  এই উৎসৱত পোংগল মিষ্টান্ন ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰি প্ৰথমে দেৱ-দেৱীসকলক (পোংগল দেৱী) আগবঢ়োৱা হয়। কেতিয়াবা গৰুক আগবঢ়োৱাৰ পিছত পৰিয়ালৰ মাজত ভাগ-বতৰা কৰে। এই উৎসৱত তেওঁলোকে গৰু আৰু সিহঁতৰ শিং সমূহ সজায়, স্নান আৰু শোভাযাত্ৰা কৰে।  ই পৰম্পৰাগতভাৱে চাউলৰ গুৰিৰে ক'লাম নামৰ তামিল আল্পনা সজা, ঘৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা, পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে একেলগে মিলিত হোৱা আৰু একাত্মতাৰ সামাজিক বন্ধন নৱীকৰণ ৰখাৰ বাবে উপহাৰ প্ৰদান কৰাৰ এক অনুষ্ঠান।
অম্বিকা (জৈন ধৰ্ম)
অম্বিকা (Ambika) জৈন ধৰ্মৰ ২২তম তীৰ্থংকৰ নেমিনাথৰ ৰক্ষয়িত্ৰী দেৱী বা 'শাসনৰ দেৱী'। তেওঁৰ 'শাসন দেৱ' হৈছে দিগম্বৰপন্থী মতে সৰ্বাহ্ণ আৰু শ্বেতাম্বৰপন্থী মতে গোমেধ। অম্বিকা দেৱী এগৰাকী যক্ষী। তেওঁক অম্বাই, অম্বা, কুষ্মাণ্ডিনী আৰু অম্ৰ কুষ্মাণ্ডিনী বুলিও কোৱা হয়। তেওঁক প্ৰায়ে এক বা অধিক শিশুৰ সৈতে আৰু প্ৰায়ে আম গছৰ তলত দেখুওৱা হয়। তেওঁক সঘনাই যোৰা হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। তেওঁৰ সোঁফালে যক্ষ সাৰ্ভানুভূতি আৰু বাঁওফালে কুষ্মাণ্ডিনী থাকে আৰু মূৰৰ ওপৰত এখন সৰু তীৰ্থংকৰৰ আকৃতি দেখুৱা হয়। অম্বিকা নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে মাতৃ, সেয়েহে তেওঁ মাতৃ দেৱী হিচাপে জনাজাত। এই নাম হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ অন্য এক নাম।
পোংগল
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
অম্বিকা (জৈন ধৰ্ম)
বৰ্ণনা
জৈন পৰম্পৰা অনুসৰি অম্বিকা দেৱীৰ বৰণ সোণালী আৰু বাহন এটা সিংহ। তেওঁ চতুৰ্ভুজা। তেওঁৰ দুই সোঁ হাতত এটা আম আৰু আনখনত আম গছৰ এটা শাখা ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এটা বাওঁ হাতত এডাল অশ্বৰশ্মি আৰু আনখন হাতেৰে তেওঁৰ দুই পুত্ৰ প্ৰিয়ংকৰ আৰু শুভংকৰক ধৰি থাকে। দক্ষিণ ভাৰতত দেৱী অম্বিকাৰ গাৰ বৰণ নীলা ৰঙৰ দেখুৱা হয়।  অম্বিকাক আন তীৰ্থংকৰৰ বাবেও শাসনদেৱী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। অম্বিকা প্ৰায়ে বাহুবলীৰ সৈতে দেখুৱা হয়।  অম্বিকা আৰু সৰ্বানুভূতি যক্ষ-যক্ষী যোৰা ভাস্কৰ্য গোমুখ-চক্ৰেশ্বৰী আৰু ধৰণেন্দ্ৰ-পদ্মাৱতীৰ সৈতে আটাইতকৈ বেছি প্ৰচলিত।
অম্বিকা এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ দেৱী হিচাপেও জনপ্ৰিয়। অনুমান কৰা হয় যে অম্বিকাৰ উৎপত্তি তিনিটা পৃথক দেৱীৰ উপাদানৰ পৰা হৈছিল। সেইকেইটা হৈছে সিংহবাহিনী দেৱী দুৰ্গাৰ পৰা, দ্বিতীয়তে আম আৰু আম গছৰ সৈতে জড়িত কিছুমান লোকদেৱী আৰু তৃতীয়তে দেৱী কুষ্মাণ্ডা।
উপাসনা
অম্বিকাৰ উপাসনা অতি প্ৰাচীন। ভাৰতত অম্বিকাৰ বহুতো পুৰণি ভাস্কৰ্য আৰু মন্দিৰ পোৱা গৈছে। দেৱী অম্বিকাৰ সৈতে পদ্মাৱতী, চক্ৰেশ্বৰীক সন্মানীয় দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু তীৰ্থংকৰৰ সৈতে জৈন ধৰ্মত উপাসনা কৰা হয়।  অম্বিকা আৰু পদ্মাৱতী তান্ত্ৰিক ৰীতি-নীতিৰ সৈতে জড়িত। এই তান্ত্ৰিক ৰীতিবোৰত যন্ত্ৰ-বিধি, পীঠ-স্থাপনা আৰু মন্ত্ৰ-পূজা অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।  অম্বিকাক কল্পলতা আৰু কামনা দেৱী হিচাপেও উপাসনা কৰা হয়। দিলৱাৰা জৈন মন্দিৰত অম্বিকাক কল্পলতা অৰ্থাৎ এক ইচ্ছা পূৰণ কৰা লতা হিচাপে দৰ্শোৱা হৈছে।  অম্বিকা দেৱী সন্তান জন্ম আৰু সমৃদ্ধিৰ সৈতেও জড়িত।  অম্বিকা আৰু সৰ্বহণা হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিম প্ৰান্তত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যক্ষ-যক্ষীৰ যোৰা।  অম্বিকাক কুলদেৱী বা গোত্ৰ-দেৱী হিচাপেও উপাসনা কৰা হয়।  অম্বিকা হৈছে পোৰৱাদ (প্ৰগৱত) জৈন সম্প্ৰদায়ৰ কুল-দেৱী। সকলো জৈন মূৰ্তিপুজক সকলে তেওঁৰ উপাসনা কৰে যদিও তেওঁ পোৰৱাদসকলৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে সন্মানিত।
কিংবদন্তী অনুসৰি গোমৎেশ্বৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত, চাভুন্দৰায়ে পাঁচটা তৰল, গাখীৰ, কোমল নাৰিকল, চেনি, মৌ আৰু শ শ পাত্ৰত সংগ্ৰহ কৰা পানীৰে এটা মহামষ্টকভিষেকৰ আয়োজন কৰিছিল কিন্তু মূৰ্তিৰ নাভিৰ তলত তৰল প্ৰবাহিত হ'ব পৰা নাছিল। কুষ্মাণ্ডিনীয়ে এগৰাকী দৰিদ্ৰ বুঢ়ীৰ ছদ্মবেশত আহি আধা বগা গুল্লিকাই ফলৰ খোলাত গাখীৰেৰে অভিষেক কৰাত মূৰ্তিৰ মূৰৰ পৰা ভৰিলৈ বিয়পি পৰিছিল। চাভুন্দৰায়ে তেওঁৰ ভুল অনুভৱ কৰিছিল আৰু গৌৰৱ আৰু অহংকাৰ অবিহনে অভিষেক কৰিছিল আৰু এইবাৰ অভিষেক মূৰৰ পৰা ভৰিলৈ প্ৰবাহিত হৈছিল। শ্ৰাৱণবেলগোলাত কুষ্মাণ্ডিনি দেৱী বা অম্বিকাৰ উপাসনা জৈন ৰীতি-নীতিৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ।
মুখ্য মন্দিৰসমূহ
শ্ৰী অম্বিকা দেৱীৰ মুখ্য মন্দিৰবোৰৰ ভিতৰত আছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম
আহোম যুগৰ ধাতু শিল্প
আহোমৰ ছশ বছৰীয়া শাসন কালত ধাতু শিল্পৰ অগ্ৰগতি উল্লেখনীয়। অসমত সোণ, ৰূপ,লো, তীখা,তাম আদি ধাতুৰ আকৰ আছিল। এসময়ত অসম সোণেৰে চহকী আছিল। সোণাৰী সকলে অসমৰ থলুৱা কেঁচা সোণৰ আ-অলংকাৰ আদি গঢ়াইছিল। ৰজাৰ ঘৰত সোণৰ মাইহাং, শৰাই, কাঁহী,সঁফুৰা,কাকৈ ফণী আদিৰ লগতে নানা বিধৰ হাতৰ,কাণৰ, ডিঙিৰ অলংকাৰ গঢ়িছিল। অসমীয়া সোণাৰীৰ অলংকাৰ গঢ়াৰ ৰীতিটো বিশেষ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ। স্বৰ্গদেউ চুডাংফাৰ দিনৰেপৰা ৰজাই শিঙৰী ঘৰত উঠি সোণৰ মোহৰ মৰাইছিল আৰু এই পৰম্পৰা আহোম ৰাজত্বৰ শেষলৈকে আছিল।
সোণৰ উপৰিও আহোম যুগত ৰূপৰো প্ৰচলন আছিল। ৰূপৰ মোহৰ,সাজবাচন, শৰাই আদি সৰঞ্জাম সোণৰ সলনি ৰূপেৰে তৈয়াৰ কৰিছিল। তাম,পিতল,কাঁহ আদি ধাতুৰ ব্যৱহাৰ সৰ্বসাধাৰণ প্ৰজাৰ মাজত অধিক জনপ্ৰিয় আছিল। পিতলৰ কলহ,লোটা,চৰিয়া,টৌ,কাঁহৰ বাটি, কাঁহী,থাল ইত্যাদি নিৰ্মিত হৈছিল। লো ৰ পৰা বৰতোপ,হাতহিলৈ,সৰু হিলৈ, হেংদাং, তৰোৱাল,দা,কটাৰী,কোৰ,কাচি আদি নিৰ্মিত হৈছিল। ৰাং,সীহ,দস্তা আদিৰো প্ৰয়োজনীয় ব্যৱহাৰ আছিল আৰু বুৰঞ্জীত এইবোৰ ধাতুৰ নামোল্লেখ পোৱা যায়।
আহোম যুগৰ কুটিৰ শিল্প বিলাক পুৰুষানুক্ৰমে একোটা ফৈদৰ হাতত আছিল। কঁহাৰ,কমাৰ, কুমাৰ,চমাৰ,সোণাৰি, তাঁতী,যোগী, খনিকৰ,বাঢ়ৈ আদি খেলৰ লোকে শিল্পবিলাকৰ বিকাশ সাধনত আত্মনিয়োগ কৰিছিল। ৰজাই এইবোৰ শিল্পৰ কাম-কাজ পৰিচালনা কৰিবলৈ বিষয়া নিয়োগ কৰিছিল।
আহোম যুগৰ অন্য এক অন্যতম শিল্প আছিল হাতীদাঁতৰ শিল্প।
সহায়ক গ্ৰন্থ
অসমৰ সংস্কৃতি,লীলা গগৈ।
ৰাণা নায়াৰ
ৰাণা নায়াৰ (জন্ম ১৯৫৭) পাঞ্জাৱীৰ পৰা ইংৰাজীলৈকে কবিতা আৰু চুটি কথাসাহিত্যৰ অনুবাদক। তেওঁৰ কৃতিত্বত চল্লিশটাতকৈও অধিক কবিতা আৰু অনুবাদৰচনা আছে। তেওঁ এজন থিয়েটাৰ শিল্পী আৰু কেইবাটাও মুখ্য পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰযোজনাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ সন্ত বাবা ফৰিদৰ পাঞ্জাৱী ভক্তিমূলক কবিতাৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী সোণালী জয়ন্তী বঁটা লাভ কৰিছিল।
জীৱন আৰু কাম
নায়াৰে ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈ চিমলাৰ ছেইণ্ট বেডছ কলেজত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁ চণ্ডিগড়ৰ পাঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে, য'ত তেওঁ ইংৰাজী আৰু সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু মুৰব্বী হয়। তেওঁ পিটাৰ ৱাল ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডিজৰ ভিজিটিং প্ৰফেচাৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে।
অমৰ একুশে গ্ৰন্থমেলা
ইতিহাস
thumb|২০১১ চনৰ একুশে গ্ৰন্থমেলাৰ মৈদান thumb|২০১৬ চনৰ একুশে গ্ৰন্থমেলাৰ বেনাৰ ১৯৭২ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰী (যাক শ্বহীদ দিৱস আৰু পাছলৈ আন্তৰ্জাতিক মাতৃভাষা দিৱস হিচাপে জনা যায়) তাৰিখে মুক্তধাৰা প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে এটি সৰু বিক্ৰী আৰম্ভ কৰিলে বাংলা একাডেমীৰ সমুখত। মুক্তধাৰাৰ চিত্তৰঞ্জন সাহাই আগভাগ লৈছিল এই বিক্ৰীত। আন আন বিক্ৰেতায়ো অনানুষ্ঠানিকভাৱে পাছলৈ যোগদান কৰিলে। লাহে লাহে, ই হৈ পৰিল বাংলাদেশৰ আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু আনুষ্ঠানিক গ্ৰন্থমেলা।
১৮৭৮ চনত বাংলা একাডেমীয়ে আয়োজনৰ ভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে। ১৯৮৪ চনত ইয়াৰ নাম ৰখা হ'ল 'অমৰ একুশে গ্ৰন্থমেলা'। উল্লেখনীয় যে, ১৯৯০ৰ দশকত আন এক জাতীয় গ্ৰন্থমেলা আৰম্ভ হ'ল, যাৰ নাম ঢাকা আন্তৰ্জাতিক গ্ৰন্থমেলা। এই গ্ৰন্থমেলা প্ৰতি ডিচেম্বৰত চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰে।
আয়োজন
'বই মেলা'খন এখন গ্ৰন্থমেলা হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু সময়ৰ সৈতে, ই বাঙালী জাতিৰ সাংস্কৃতিক চেতনাক প্ৰতিফলিত কৰা এক জাতীয় সাংস্কৃতিক উৎসৱ হৈ উঠিল। কিতাপ বিক্ৰীৰ উপৰিও, বাংলা একাডেমীয়ে আন আন সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত কৰা হয় একুশে গ্ৰন্থমেলাত। কেইবাহাজাৰ লোকে কিতাপ কিনিবলৈ আৰু কিতাপ তথা লেখকৰ সান্নিধ্য লভিবলৈ গ্ৰন্থমেলাৰ মৈদানলৈ প্ৰতি বছৰে যায়। প্ৰৱেশত কোনো মাচুল লোৱা নহয়। বাংলাদেশৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশকসকলে গোটেই বছৰ তৈয়াৰী কৰে এই গ্ৰন্থমেলাৰ বাবে।
২০০৮ চনত ৩৬২ বিপণী তৈয়াৰ কৰা হৈছিল বিভিন্ন প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতাৰ দ্বাৰা, যাৰে ভিতৰত আছিল বাংলা একাডেমী আৰু নজৰুল ইনষ্টিটিউট। মেলাৰ ভিতৰে বাহিৰে বিভিন্ন বেনাৰ, ফেষ্টুন আৰু প্লেকাৰ্ড লগোৱা হয়, একুশে ফেব্ৰুৱাৰীৰ স্মৃতিত। সাধাৰণতে চৰকাৰৰ মুৰব্বীয়ে এই গ্ৰন্থমেলাৰ উদ্বোধন কৰে। দূৰদৰ্শনত উদ্বোধনী সভা পোণপটীয়াকৈ প্ৰচাৰ কৰা হয়।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞান
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানে (Comparative psychology) অ-মানৱ প্ৰাণীৰ (Non-Human Animals) আচৰণ আৰু মানসিক প্ৰক্ৰিয়াৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়নক বুজায়, বিশেষকৈ যিহেতু এইবোৰ বংশগত ইতিহাস, অভিযোজিত তাৎপৰ্য্য আৰু আচৰণৰ বিকাশৰ সৈতে জড়িত। এই ক্ষেত্ৰত কৰা গৱেষণাই বহুতো ভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰে, বহুতো ভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে আৰু পোক-পৰুৱাৰ পৰা প্ৰাইমেটলৈকে বহুতো ভিন্ন প্ৰজাতিৰ আচৰণৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানে কেতিয়াবা মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ মাজৰ তুলনাকে ধৰি ক্ৰছ-স্পেচিজ তুলনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বুলি ধৰা হয়। কিন্তু কিছুমান গৱেষকে অনুভৱ কৰে যে তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰবিন্দু প্ৰত্যক্ষ তুলনা হ’ব নালাগে আৰু ইয়াৰ আচৰণ বুজিবলৈ এটা জীৱৰ ওপৰত তীব্ৰ মনোনিৱেশ কৰাটোও ঠিক তেনেদৰেই বাঞ্ছনীয়। ড’নাল্ড ডিউছবেৰীয়ে কেইবাজনো মনোবিজ্ঞানীৰ ৰচনা আৰু তেওঁলোকৰ সংজ্ঞাৰ পৰ্যালোচনা কৰি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানৰ উদ্দেশ্য হৈছে সাধাৰণতাৰ নীতি স্থাপন কৰা আৰু একে সময়তে নিকট আৰু চূড়ান্ত কাৰণ দুয়োটাতে গুৰুত্ব দিয়া।
আচৰণৰ তুলনামূলক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিলে নিকো টিনবাৰ্গেনে বিকশিত কৰা চাৰিটা ভিন্ন, পৰিপূৰক দৃষ্টিভংগীৰে লক্ষ্য আচৰণৰ মূল্যায়ন কৰিব পৰা যায়। প্ৰথমে, কোনোবাই সুধিব পাৰে যে প্ৰজাতিৰ মাজত এই আচৰণ কিমান ব্যাপক (অৰ্থাৎ প্ৰাণী প্ৰজাতিৰ মাজত আচৰণ কিমান সাধাৰণ?)। দ্বিতীয়তে, কোনোবাই সুধিব পাৰে যে আচৰণে আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা ব্যক্তিসকলৰ আজীৱন প্ৰজনন সফলতাত কেনেদৰে অৰিহণা যোগায় (অৰ্থাৎ আচৰণৰ ফলত জীৱ-জন্তুৱে আচৰণ প্ৰদৰ্শন নকৰা জীৱতকৈ অধিক সন্তান জন্ম দিয়েনে)? আচৰণৰ চূড়ান্ত কাৰণসমূহক সম্বোধন কৰা তত্ত্বসমূহ এই দুটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
তৃতীয়তে, আচৰণটোৰ লগত কি কি ব্যৱস্থা জড়িত হৈ থাকে (অৰ্থাৎ আচৰণৰ সৃষ্টিৰ বাবে কি কি শাৰীৰিক, আচৰণগত আৰু পৰিৱেশগত উপাদানৰ প্ৰয়োজন আৰু যথেষ্ট)? চতুৰ্থতে, এজন গৱেষকে ব্যক্তিৰ ভিতৰত আচৰণৰ বিকাশৰ বিষয়ে সুধিব পাৰে (অৰ্থাৎ কোনো ব্যক্তিয়ে কোনো আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ কি কি পৰিপক্ক, শিক্ষণ, সামাজিক অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব)? আচৰণৰ আনুমানিক কাৰণসমূহক সম্বোধন কৰা তত্ত্বসমূহ এই দুটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
ইতিহাস
নৱম শতিকাৰ পণ্ডিত আল-জাহিজে পিঁপৰ দৰে জীৱ-জন্তুৰ সামাজিক সংগঠন আৰু যোগাযোগ পদ্ধতিৰ ওপৰত গ্ৰন্থ লিখিছিল। একাদশ শতিকাৰ আৰবী সাহিত্যিক ইবনে আল-হাইথাম (আলহাজেন) ৰচনা কৰিছিল ট্ৰিটিজ অন দ্য ইনফ্লুয়েন্স অৱ মেলোডিজ অন দ্য ছ’লছ অৱ এনিমেলছ। ই আছিল জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত সংগীতৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা প্ৰাথমিক গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনত তেওঁ সংগীতৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা উটৰ গতি কেনেকৈ ক্ষিপ্ৰ বা মন্থৰ কৰিব পাৰি তাক প্ৰদৰ্শন কৰিছে, আৰু সংগীতে কেনেকৈ প্ৰাণীৰ আচৰণত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে তাৰ আন উদাহৰণ ঘোঁৰা, চৰাই আৰু সৰীসৃপৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি দেখুৱাইছে। ১৯ শতিকালৈকে পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক পণ্ডিতে সংগীতক এক সুকীয়া মানৱীয় পৰিঘটনা বুলি বিশ্বাস কৰি থাকিল, কিন্তু তেতিয়াৰ পৰা কৰা পৰীক্ষাই ইবনে আল-হাইথামৰ এই মতামতক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিছে যে সংগীতে সঁচাকৈয়ে জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশত চাৰ্লছ ডাৰউইনে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। মনোবিজ্ঞানক "প্ৰাক-" আৰু "উত্তৰ ডাৰউইন"ৰ দ্বাৰা ক'ব লাগে বুলি ভবা হয় কাৰণ তেওঁৰ অৱদান অতি প্ৰভাৱশালী আছিল। ডাৰউইনৰ তত্ত্বই কেইবাটাও অনুমানৰ সৃষ্টি কৰিছিল, এটা হ’ল মানুহক পৃথক কৰা কাৰকসমূহৰ যেনে উচ্চ মানসিক, নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক ক্ষমতাসমূহৰ হিচাপ বিৱৰ্তনশীল নীতিৰ দ্বাৰা দিব পাৰি। ডাৰউইনবাদৰ তীব্ৰ বিৰোধিতাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে জৰ্জ ৰোমানেছৰ নেতৃত্বত "আখ্যানমূলক আন্দোলন" আহিছিল যিয়ে জীৱ-জন্তুৰ "আদিম মানৱ মন" থকাটো প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আগবাঢ়িছিল।
১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে কেইবাজনো বিজ্ঞানীয়ে এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰিছিল। ডগলাছ আলেকজেণ্ডাৰ স্পেল্ডিংক "প্ৰথম পৰীক্ষামূলক জীৱবিজ্ঞানী" বুলি কোৱা হৈছিল, আৰু তেওঁ বেছিভাগেই চৰাইৰ সৈতে কাম কৰিছিল আৰু প্ৰবৃত্তি, ছাপ আৰু দৃশ্য আৰু শ্ৰৱণ বিকাশৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছিল। জেক ল'বে আচৰণৰ বস্তুনিষ্ঠ অধ্যয়নত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। ছাৰ জন লুবকক প্ৰথমে শিক্ষণ অধ্যয়নৰ বাবে কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় আৰু প্ৰহেলিকা যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয় আৰু কনৱি লয়ড মৰ্গানক "বৰ্তমান আমি যি অৰ্থত শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰো সেই অৰ্থত প্ৰথমজন "নৃতাত্ত্বিক" বুলি ভবা হয়।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানীসকলে সন্মুখীন হোৱা এটা স্থায়ী প্ৰশ্ন হৈছে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ প্ৰাণীৰ আপেক্ষিক বুদ্ধিমত্তা। সঁচাকৈয়ে, প্ৰকৃত তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানৰ কিছুমান প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচেষ্টাত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ প্ৰাণীয়ে বিভিন্ন কাম কিমান ভালদৰে শিকিব পাৰে তাৰ মূল্যায়ন কৰাটো জড়িত আছিল। কিন্তু তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানত "বুদ্ধি"ৰ সংজ্ঞাটো নৃতত্ত্ববাদৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হয়; সহজ কাম, জটিল সমস্যা, বিপৰীত শিক্ষণ, শিক্ষণ গোট আৰু বিলম্বিত বিকল্পৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা পৰীক্ষাসমূহ ব্যৱহাৰিক আৰু তাত্ত্বিক সমস্যাৰে জুৰুলা হৈছিল। সাহিত্যত "বুদ্ধিমত্তা"ক মানুহৰ কৰ্মক্ষমতাৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ যিকোনো বস্তু বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে আৰু মানুহে সাধাৰণতে অক্ষম হোৱা আচৰণসমূহক অৱহেলা কৰে (যেনে:ইকোলোকেচন)। বিশেষকৈ তুলনামূলক গৱেষকসকলে ব্যক্তিগত পাৰ্থক্য, প্ৰেৰণাৰ পাৰ্থক্য, শক্তিশালীকৰণৰ পাৰ্থক্য, সংবেদনশীল কাৰ্য্যৰ পাৰ্থক্য, চলন ক্ষমতাৰ পাৰ্থক্য, আৰু প্ৰজাতি-সাধাৰণ প্ৰস্তুতিৰ সৈতে জড়িত সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় (অৰ্থাৎ কিছুমান প্ৰজাতিয়ে কিছুমান আচৰণ অন্য আচৰণতকৈ দ্ৰুতভাৱে লাভ কৰিবলৈ বিকশিত হৈছে)।
ছিন ৰাজ্য
ছিন ৰাজ্য (চীনা: 秦; পিন্যিন: Qín) এখন চীনা ৰাজ্য যিয়ে যুদ্ধৰত ৰাজ্যৰ যুগৰ শেষত আন ৰাজ্যসমূহক পৰাস্ত কৰি প্ৰথম ঐক্যবদ্ধ চীনা সাম্ৰাজ্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল। চিন সাম্ৰাজ্যৰ আধিপত্য কেৱল ১৫ বছৰৰ বাবে আছিল, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২১ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০৭লৈ। চীন দেশৰ নাম ছিনৰ পৰাই অহা। তদুপৰি, পৰৱৰ্তী দুহাজাৰ বছৰৰ বাবে চীনৰ প্ৰত্যেক সাম্ৰাজ্যই ছিনসকলে সৃষ্টি কৰা প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা আদিয়েই মানি চলিছিল।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞান
অধ্যয়ন কৰা প্ৰজাতিসমূহ
thumb| [[ৰাছিয়াৰ ৰিয়াজানৰ পাভলভ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত পাভলভৰ এটা কুকুৰৰ লালা জুখিবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা স্থাপন কৰা কেনিউলা। ]] তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানীসকলে বহুতো প্ৰজাতিৰ অধ্যয়ন কৰিছে। অৱশ্যে কম সংখ্যকে এই দৃশ্যপটত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে। ইভান পাভলভৰ প্ৰাৰম্ভিক কামত কুকুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অস্বাভাৱিক প্ৰাণীৰ আচৰণৰ অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত বেছিভাগ ধৰণৰ ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুৰ অধ্যয়নলৈ ঘূৰি আহিছে। থৰ্ণ্ডাইকে মেকুৰীৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল যদিও আমেৰিকাৰ তুলনামূলক মনোবিজ্ঞানীসকলে দ্ৰুতগতিত অধিক অৰ্থনৈতিক এন্দুৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়, যিটো ২০ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধলৈকে প্ৰায় অপৰিৱৰ্তনীয় বিষয় হৈয়েই থাকিল।
ছিন ৰাজ্য
উৎপত্তি
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৭১ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২১লৈকে চীন দেশত বহুতো সৰু সৰু ৰাজ্য আছিল, যাৰ ভিতৰত ছিন ৰাজ্য অন্যতম আছিল। এই ৰাজ্যই চুবুৰীয়া ৱেই ৰাজ্য দখল কৰিছিল। চিন আছিল সেই সময়ৰ আটাইতকৈ কম চীনিকৃত ৰাজ্য আৰু আন ৰাজ্যসমূহতকৈ অধিক সামৰিক। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয়ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত চিন ৰাজ্যৰ ৰজাসকলে এক কেন্দ্ৰীভূত শাসন ব্যৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, য'ত আছিল শিথিল আইন, আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিযুক্তি দিয়া নেতাৰ দ্বাৰা শাসিত সু-ব্যৱস্থিত প্ৰদেশ। এই ব্যৱস্থাৰেই চিনে লাহে লাহে ওচৰৰ ৰাজ্যসমূহ দখল কৰিবলৈ ধৰিছিল আৰু অৱশেষত ই চীনৰ সৰ্বশক্তিশালী ৰাজ্য হৈ পৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৬ত ল'ৰা ৰজা য়িং ঝেঙে মন্ত্ৰী লি চিৰ সহায়ত চিন একত্ৰীকৰণ আৰম্ভ কৰিছিল। এই প্ৰক্ৰিয়া শেষ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২২১ত, চিন সাম্ৰাজ্যৰ সৃষ্টিৰে।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞান
অধ্যয়ন কৰা প্ৰজাতিসমূহ
স্কিনাৰে পাৰ চৰাইৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ইহঁতৰ গুৰুত্ব এতিয়াও আছে। সামাজিক আৰু বিকাশৰ মনোবিজ্ঞানত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছিল হেৰী এফ হাৰলোৰ ৰিছাছ বান্দৰৰ মাতৃৰ বঞ্চনাৰ অধ্যয়নে।
ছিন ৰাজ্য
উৎপত্তি
য়িং ঝেঙে নিজকে ছিন ঝুৱাংডিৰ উপাধি প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ অৰ্থ "ছিনৰ প্ৰথম সাৰ্বভৌম সম্ৰাট"।
তুলনামূলক মনোবিজ্ঞান
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
ছিন ৰাজ্য
শাসন
যিহেতু ছিন সাম্ৰাজ্যৰ ভৌগোলিক বিস্তাৰ ভালেমান আছিল, সেয়ে শাসনৰ সুবিধাৰ্থে এক সৰ্বগ্ৰাসী চৰকাৰী ব্যৱস্থা, মান্য লিখন ব্যৱস্থা, মান্য জোখ-মাখৰ ব্যৱস্থা আদি সৃষ্টি কৰা হৈছিল। চীনৰ মহাপ্ৰাচীৰৰ নিৰ্মাণো চিনৰ দিনতেই আৰম্ভ হৈছিল। চিন্তনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সকলো কিতাপ জ্বলাই দিয়া হৈছিল, কেৱল তেনে কিতাপ বাদ দি যি প্ৰায়োগিক বিষয়-বস্তুৰ ওপৰত আছিল, যেনে চিকিৎসা।
এনে কঠোৰ নিয়ম, আৰু অসহনীয় কৰ আদিৰ ফলত বিভিন্ন প্ৰান্তত বিদ্ৰোহ সৃষ্টি হ'ল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২১০ত শ্বিহুৱাংডিৰ মৃত্যুৰ পাছতেই চিন ৰাজবংশক ক্ষমতাৰ পৰা বাহিৰ কৰা হ'ল। তাৰ স্থান ল'লে হান ৰাজবংশই।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু মুছলমানসকল
অসমৰ সংস্কৃতিৰ পথাৰখনত অনেক সময়ত অনেক জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে আৰ্বিভাব হৈ শেহলৈ নিজকে 'এক অসমীয়া' জাতি হিচাপে পৰিচয় দিছে । অসমৰ ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰখনৰ লগতে সাহিত্য, স্থাপত্য, ভাস্কৰ্য, খাদ্যাভাস সকলোতে প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীৰে অৱদান পৰিলক্ষিত হৈছে । তেনেদৰে মুছলমানসকলেও দিয়া-লোৱাৰ মাজেৰে অসমৰ বুকুত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰি সমন্বয়ৰ সংস্কৃতি গঢ় দিছে ।
থোৰতে অসমীয়া সংস্কৃতিত মুছলমান সকল
অসমৰ পুৰণি মুছলমানসকল অসমীয়া জাতি সত্তাৰ বুকুত জীণ গৈ অসমীয়া সামাজিক-সাংস্কৃতিক জীৱনৰ অংগীভুত হৈ পৰিছে । তথাপিও ধৰ্মীয় অনুশাসনৰ ৰীতি-নীতি মানি আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ পৰা বহু দিন আগতে অহা কাৰিকৰ শিল্পীসকলৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ মাজেদি কেতবোৰ উপাদান অসমীয়া সংস্কৃতিত সোমাইছে । অসমীয়া মুছলমানসকল ঘৰুৱা জীৱনৰ পাতে পাতে অসমীয়া হলেও, কোনোবাখিনিত কেতবোৰ বৈশিষ্ট্য ৰৈ গৈছে । অসমত মচজিদত পাৰ্চীৰ প্ৰভাৱ পৰিছে । ফেজ-টুপী, কুৰ্তা-পায়জামা, লুঙিয়ে নিজা বৈশিষ্ট্য প্ৰকাশ কৰিছে । স্বৰ্গদেউৰ ৰংঘৰ-তলাতল ঘৰৰ দুৱাৰ-খিড়িকী, জিকিৰ-জাৰী, মৃগাৱতী চৰিত, কিছুমান মন্ত্ৰ, মাৰৈপূজাৰ গীত আদিত দেখদেখকৈ মুছলমানী ভাৱধাৰা সোমাইছে ।
মুছলমানসকলৰ ধৰ্ম আৰু অসমীয়া সংস্কৃতি
সংস্কৃতিৰ গতিধাৰা বহু পৰিমাণে ধৰ্মই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে । ধৰ্মৰ গইনা লৈ ষ্ঠাপত্য, সাহিত্য, গীত, চিত্ৰকলা আদিৰ সৃষ্টি হয় । ধৰ্ম হিচাপে হিন্দু ধৰ্মৰ ওপৰত, ঘাইকৈ অসমৰ বৈষ্ণব ধৰ্মৰ ওপৰত ইছলামী আদৰ্শৰ কোনো সাঁচ নাই আৰু সেই দিশৰ পৰা অসমৰ সংস্কৃতিলৈ ইছলামীয় উপাদান অহা নাই কিন্তু ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ অনেক সমল অসমীয়া সংস্কৃতিত জীণ গৈছে । তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰ, বেজালি, মাৰৈ পূজা আদি ধৰ্মীয় লোকবিশ্বাসৰ কেতবোৰ বিষয়ত পিছে ইছলামীয় উপাদান উলাই কৰা কঠিন । আধুনিক শিকা আৰু ৰাজনীতিৰ মেৰপেচত পৰাৰ আগলৈকে অসমৰ মুছলমান মনে-প্ৰানে অসমীয়া জাতিসত্তাৰ বুকুত মিলি গৈছিল । ঘাইকে ধৰ্মান্তৰিত মুছলমানৰ লগত হিন্দুৰ তেজ-মঙহৰ সম্পৰ্ক সুষ্পষ্ট । থলুৱা ধৰ্মান্তৰিত মুছলমানৰ ভিতৰত কোচ-মেচৰ সংখ্যাই সৰহ যদিও সকলো জাতিৰে মাজতে, ঘাইকৈ মংগোলীয়সকলৰ মাজত আন্তসম্প্ৰদায় বিবাহ মুক্ত আছিল কিন্তু অবৈধ যৌন সম্পৰ্ক বা নিসিদ্ধ যৌন সম্পৰ্কৰ মাজত হোৱা বিবাহক সমাজে স্বীকৃতি নিদি এঘৰীয়া কৰিছিল । এনেদৰে এঘৰীয়া সকলৰ সুকীয়া গাওঁ বহিছিল আৰু এই গাওঁক 'গৰীয়া গাওঁ' বুলুছিল । পিছত এইসকলে আজানপীৰৰ সহায়ত ইছলাম ধৰ্মত দীক্ষিত হৈ পুনৰ সামাজিক মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল । সংস্কৃতি যেতিয়া মানসিক উৎকৰ্ষ সাধন আৰু মানৱীয় গুণৰ সম্যক বিকাশৰ অৰ্থত ব্যৱহৃত হয়, তেতিয়া স্বাভাৱিকতে ধৰ্মীয় ধাৰণা নিহিত হৈ থাকে । সংস্কৃতি সাধাৰণতে ধৰ্মভিত্তিক । ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰে এক বিশিষ্ট অংশীদাৰ গোট হিচাপে অসমৰ প্ৰাচীন ধৰ্মীয় জীৱনত ইছলামৰ প্ৰভাৱ পৰা নাই । যিসকল ধৰ্মান্তৰিত হ'ল তেওঁলোকে কেতবোৰ লৌকিক ৰীতি-নীতি পূৰ্বৰ দৰেই পালন কৰি থাকিল, পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ প্ৰভাৱ পৰিল । মুছলমান মানুহেও বিয়া, বিহু, আইসকাম, মঙল চোৱা আদি কেতবোৰ অনুষ্ঠান অসমৰ অন্যান্য মানুহৰ দৰে আচৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে । ৰোজা-ৰেকাত-নামাজ-ফৰজ বাদ দি সাধাৰণ দৈনন্দিন জীৱনত বহুতো অমুছলমানী লোকাচাৰ জীয়াঁই ৰাখিলে । আজিৰ দিনত মুচলমান খেতিয়কসকলেও খেতিৰ উৰ্বৰা অনুষ্ঠানসমূহ পালন কৰা দেখা যায় । ধৰ্ম হিচাপে ইছলামী আদৰ্শই অসমীয়া সামাজিক-সাংস্কৃতিক দিশত সামগ্ৰিক প্ৰভাৱ পেলাব পৰা নাই কিন্তু অলেখ মুছলমানী উপাদান অসমীয়া সংস্কৃতিত পোৱা যায় আৰু সেইটো মোগল-পাঠান ৰাজশক্তিৰ বাবেই সম্ভৱ হৈ উঠিছে বুলি বহুতে ক'ব খোজে । আহোম যুগত অসমৰ মুছলমানৰ কোনো ধৰ্মীয় গোড়‍ামী নাছিল । এই পৰম্পৰা কুৰি শতিকাৰ তৃতীয়-চতুৰ্থ দশকলৈকে অটুট আছিল । ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যৰে মুছলমানসকলক একত্ৰিত কৰাৰ পিছতহে তেওঁলোকে কেতবোৰ প্ৰাচীন নিয়ম এৰি বিশুদ্ধ ইছলামী আদৰ্শ অনুকৰণ কৰিবলৈ লয় ।
অসমীয়া ভাষাত মুছলমানী প্ৰভাৱ
ভাষা হিচাপে আৰবী, ফাৰ্চী, উৰ্দ্দু ভাষাৰ লগত মিল থকা কেতবোৰ শব্দ অসমীয়া ভ‍াষাত পোৱা যায় । ইয়াক ধৰ্মীয় প্ৰভাৱ বুলি একেআষাৰে ক'ব নোৱাৰি কিয়নো ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ কাৰণে এইবোৰ শব্দ অসমীয়া ভাষালৈ অহা নাই । সপ্তদশ-অষ্টাদশ শতিকাৰ ৰজাঘৰীয়া চিঠি-পত্ৰৰ আদান-প্ৰদানে বহুতো শব্দ জনপ্ৰিয় কৰি তোলে । তেনে শব্দ বুৰন্জ্ঞীত ব্যৱহাৰ হোৱাৰ লগে লগে সাধাৰণভাৱে প্ৰচলন হবলৈ ধৰে । ধৰ্মীয় শব্দবোৰ মুছলমানসকলৰ মাজতে আবদ্ধ থাকি বাকিবোৰ শব্দ অসমীয়া শব্দৰ ভৰাঁলত সোমাই পৰে । ইয়াৰ বাহিৰেও ব্যৱহায় সূত্ৰে উত্তৰ ভাৰতৰ পৰা অহা শিল্পী-কাৰিকৰসকলেও বহুতো শব্দ লগত লৈ আহে আৰু এই শব্দবোৰ থলুৱা অসমীয়াই প্ৰথমতে শুনাত আচহুৱা যেন পালেও বৰ্তমান অসমীয়া ভাষাত এইবোৰ স্থায়ী হৈ পৰিছে ।'গাঢ় পাঠ্য''
স্পঞ্জ
thumbnail|সমুদ্ৰৰ ৬০ মি গভীৰ পানীৰ তলৰ শিলৰ দেৱালত লাগি থকা স্পঞ্জ
পৰিফেৰা (:Porifera) যাৰ সাধাৰণ নাম স্পঞ্জ (:Sponge) হৈছে এবিধ বহুকোষী প্ৰাণী। স্পঞ্জ বা পৰিফেৰা হৈছে প্ৰাণী ৰাজ্যৰ এটা পৰ্ব (phylum)। ইহঁত সাধাৰণতে সামুদ্ৰিক আৰু অপ্ৰতিসম (asymmetrical) প্ৰাণী। ইহঁত আদিম বহুকোষী প্ৰাণী। লেটিন শব্দ Porus অৰ্থ ছিদ্ৰ আৰু Ferre অৰ্থ বহন কৰা। এই শব্দ দুটিৰ সমন্বয়ত পৰিফেৰা (Porifera) শব্দটো গঠন কৰা হৈছে। ১৮৩৬ চনত বিজ্ঞানী গ্ৰাণ্টে (Grant) প্ৰথম পৰিফেৰা (Porifera) পৰ্বটোৰ নামকৰণ কৰিছিল।