cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা
কেইখনমান উল্লেখযোগ্য প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা
শিক্ষানুষ্ঠানবোৰেই ঘাইকৈ প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা সৃষ্টিৰ মূল ঠাই, কাৰণ শিক্ষানুষ্ঠানতেই সাহিত্য সৃষ্টিৰ আশাৰে নতুন পুৰুষে ন ন চিন্তাৰ প্ৰকাশ ঘটায়৷ অসমৰ বহু লিখক সাহিত্যিকৰ সাহিত্য জীৱনৰ আৰম্ভণি স্কুলীয়া কালতেই হৈছিল আৰু এইবোৰ প্ৰকাশ পাইছিল হাতেলিখা আলোচনী আৰু প্ৰাচীৰ পত্ৰিকাত৷ মহেশ্বৰ নেওগ, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, আদি লেখকসকলৰ সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ হৈছিল বিদ্যালয়ত থকা কালতেই৷ তথাপি কিছুমান বিশেষ সংস্থা বা অনুষ্ঠানেও তেওঁলোকৰ নীতি-আদৰ্শ প্ৰতিফলিত হোৱাকৈ কিছুমান পত্ৰিকা প্ৰস্তুত কৰে৷ তেনে কিছুমান প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা পৰৱৰ্তী সময়ত মুদ্ৰিত আলোচনীৰ ৰূপ গ্ৰহণ কৰে৷ তেনে এখন প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা হ’ল, বৰপেটাৰ “যুৱ সাহিত্য চক্ৰ’’ৰ “যাত্ৰীক’’; যিখন পেৱৰ্তীকালত মুদ্ৰিত ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল৷ উঠি অহা প্ৰজন্মৰ মাজত নতুন সাহিত্য সৃষ্টিৰ প্ৰেৰণা স্বৰূপে প্ৰাচীৰ পত্ৰিকাসমূহক মূল্যায়ন কৰিব পাৰি৷ আধুনিক ইলেক্ট্ৰনিক ছপা মাধ্যমৰ বহুল প্ৰসাৰৰ সময়তো হাতেলিখা প্ৰাচীৰ পত্ৰিকাৰ জনপ্ৰিয়তা নকমাটো লক্ষ্য কৰিবলগীয়া৷ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য প্ৰাচীৰ পত্ৰিকাৰ নাম তলত দিয়া হ’ল৷ প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা, নগাওঁ ( ১৯৮০ চন); জ্যোতি, বাঘমাৰা (১৯৮০ চন); প্ৰাচীৰৰ প্ৰতিধ্বনি, দিশপুৰ (১৯৮০ চন); ৰাজপথৰ কণ্ঠ, গুৱাহাটী, (১৯৮০ চন); লুইত, কনিহা (১৯৮০ চন); ন-সুৰুয, গুৱাহাটী (১৯৮০ চন); প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা, যোৰহাট (১৯৮০ চন); সন্ধানী, বাদুলীপাৰ; ৰূপালীম, গুৱাহাটী (১৯৮১ চন); সেতু বন্ধন, নাহৰকটীয়া (১৯৮১ চন); চেমনীয়াৰ চিঞৰ, গুৱাহাটী (১৯৮২ চন) আদি৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণমাধ্যম
নিহন শ্ব'কি
নিহন শ্ব'কি (日本書紀, "জাপানৰ ইতিবৃত্ত") জাপানী ইতিহাসৰ দ্বিতীয় আটাইতকৈ পুৰণি গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থক নিহংগি (日本紀, "জাপানী ইতিবৃত্ত") নামেৰেও জনা যায়। এই গ্ৰন্থ কজিকিতকৈ দীঘল। ইতিহাসবিদ আৰু প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ বাবে অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ এক গ্ৰন্থ, যিহেতু ই জাপানৰ ইতিহাসৰ আতাইতকৈ বিস্তৃত আৰু সম্পূৰ্ণ বিৱৰণ দাঙি ধৰে। নিহন শ্ব'কিৰ লেখন ৭২০ খ্ৰীষ্টাব্দত সমাপ্ত হৈছিল। এই গ্ৰন্থ ৰাজকুমাৰ ট'নেৰিৰ তত্ত্বাৱধানত আৰু অ ন' য়াচুমাৰ'ৰ সহায়ত লিখা হৈছিল। গ্ৰন্থখন সম্ৰাজ্ঞী গেঞ্চ'ক অৰ্পণ কৰা হৈছিল।
নিহন শ্ব'কিৰ আৰম্ভণিতে এক জাপানী সৃষ্টিৰ কাহিনী পোৱা যায়। বিশ্বৰ সৃষ্টি আৰু প্ৰথম ৭ প্ৰজন্মৰ এই কাহিনী আৰম্ভ হয় কুনিন'ট'কাটাচি নামৰ দিব্য পুৰুষৰ পৰা। ৰ্ক'জিকিৰ দৰেই তাৰ পাছত কেইবাটাও কাহিনী গ্ৰন্থখনত পোৱা যায়, কিন্তু তাৰ পাছত ইয়াত অষ্ঠ শতিকেলৈকে জাপানৰ ইতিহাসৰ বৰ্ণনা কৰা হয়। এই গ্ৰন্থত সম্ৰাট টেঞ্জি, সম্ৰাট টেনমু আৰু সম্ৰাজ্ঞী জিটৰ শাসনৰ সঠিক বৰ্ণনা প্ৰদান কৰা হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। নিহন শ্ব'কিত ভাল শাসকৰ সুকৰ্ম আৰু বেয়া শাসকৰ কুকৰ্মৰ বিষয়ে বিশেষ ধ্যান দিয়া হৈছে। গ্ৰন্থখনত কাল্পনিক কাল আৰু আন দেশৰ সৈতে কূটনৈতিক সম্বন্ধৰ বিষয়েও উল্লেখ আছে। নিহন শ্ব'কি ধ্ৰুপদী চীনা ভাষাত লিখা হৈছিল, যিহেতু সেই সময়ত জাপান দেশত এই ভাষাতেই প্ৰায় আনুষ্ঠানিক কাম-কাজ কৰা হৈছিল। তাৰ বিপৰীতে, ক'জিকি ধ্ৰুপদী চীনা ভাষাৰ লগতে, কিছু কিছু টাইত জাপানী ভাষাতো লিখা হৈছিল। জাপানী ভাষাৰ প্ৰয়োগ পিচে প্ৰায় নাম আদিৰ উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা নহ'বলৈহে কৰা হৈছিল। ক'জিকিৰ বিপৰীতে নিহন শ্ব'কিৰ কেইবাটাও অংশত
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
চুলাই
চুলাই (Sulai) উত্তৰ-পূব ভাৰতীয় ৰাজ্য অসমত তৈয়াৰ কৰা এবিধ বৰ্ণহীন, উদ্বায়ী, দহনশীল দ্ৰৱ্যযুক্ত ৰাগীয়াল পানীয়। ইয়াক ৰেক্তিফাইড স্পিৰিট বা সংশোধিত স্পিৰিট বুলিও কোৱা হয়। ৰাসায়নিক ভাবে ই হৈছে ইথানল আৰু ইয়াৰ ৰাসায়নিক সংকেত । চুলাইক উত্তৰ ভাৰতত থাৰা, নেপালত হাণ্ডিয়া বা ফেনী বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণ কথিত ভাষাত ইয়াক দেশী সুৰা বুলি কোৱা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়াৰে মিঠৈ আৰু কেতিয়াবা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।
প্ৰস্ততি
পৰম্পৰাগত পদ্ধতিত মিঠৈ বা অপৰিশোধিত কুঁহিয়াৰ অথবা বীটৰ পৰা চেনি প্ৰস্তুত কৰণত সৃষ্টি হোৱা এবিধ সান্দ্ৰ পদাৰ্থক প্ৰথমে এটা ডাঙৰ টিন বা ড্ৰামত কিণ্বন কৰা হয়। উষ্ণতা আৰু পিএইছ নিয়ন্ত্ৰিত পৰিস্থিতিৰ অধীনত কৰা ই এবিধ এনাৰবিক অৰ্থাৎ অক্সিজেনৰ অনুপস্থিতিত ঘটিত শ্বসন প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াৰ ফলত মূল মিশ্ৰণৰ চেনিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হৈ ইথাইল এলকহল আৰু কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডলৈ উৎপন্ন হয়।
তাৰ পিছত মাটিৰ ভাটাত জুই জ্বলাই ওপৰত নিৰন্তৰভাৱে এটা ডাঙৰ নলীয়া ধাতৱীয় পাত্ৰত কিণ্বন কৰা মিঠৈখিনি পাতন প্ৰক্ৰিয়াৰে শোধন কৰা হয়। মুখ্য পাত্ৰৰ ওপৰত আন এটা ছিদ্ৰযুক্ত পাত্ৰ ৰখা হয়। তাৰ ভিতৰত এটা ধাতৱ সংগ্ৰহকাৰী পাত্ৰ ট্ৰিপদৰ ওপৰত ৰখা হয়। ধাতৱ সংগ্ৰাহকত পাতিত হোৱা চুলাইখিনি সংগ্ৰহ কৰা হয়। পাতনৰ সময়ত অতিৰিক্ত বায়ু চলাচল প্ৰতিহত কৰিবলৈ ঘনিভৱনৰ বাবে ৰখা পত্ৰৰ তলটো বোকাৰে বন্ধ কৰা হয়।
গৰম কৰাৰ পিছত পানী তিনিৰ পৰা পাঁচবাৰ সলনি কৰা হয়। ঘনীভৱন হোৱা চুলাই এটা সৰু ধাতৱীয় পাত্ৰত সংগ্ৰহ কৰা হয়। পানী সলনি কৰাৰ সংখ্যাৰ দ্বাৰা চুলাইৰ শক্তি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। যেতিয়া পানীৰ পৰিমাণ কম হয় সুৰাৰ পৰিমাণ অধিক হয়।
চুলাই সাধাৰণতে পৰিষ্কাৰ, কাচৰ বটলত সংৰক্ষণ কৰা হয়। ইয়াৰ এক তীক্ষ্ণ গোন্ধ আছে আৰু সেয়েহে প্ৰায়ে পথাৰত বা মানুহৰ ঘৰৰ পৰা আঁতৰত তৈয়াৰ কৰা হয়। যিহেতু একাধিকবাৰ পাতন কৰা হয় সেয়ে ইয়াত সুৰাৰ পৰিমাণ অতি উচ্চ আৰু ইয়াক এক সংশোধন কৰা স্পিৰিট বুলি গণ্য কৰা হয়। সুৰাৰ পৰিমাণ ৪০-৪৫% হ'ব পাৰে।
প্ৰস্তুতিৰ ইতিহাস আৰু ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতি
সুলাইক সঘনাই দেশী সংশোধিত স্পিৰিট (Country Spirit) বুলি কোৱা হয়। এই শব্দ ১৮৫৬ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সুৰা প্ৰস্তুতিৰ স্থানীয় প্ৰণয়ৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। কোম্পানীয়ে চুলাইৰ প্ৰস্তুতি আৰু খুচুৰা ব্যৱসায়ৰ বাবে এটা কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই কৰক যাক আবকাৰী বুলি কোৱা হয়। এই মাহিলী কৰ প্ৰণালীৰ অধীনত সংশোধিত স্পিৰিট বাবে মহলদাৰ বা অনুজ্ঞাপত্ৰ ধাৰকে প্ৰতিদিনে দহ গেলেনতকৈ অধিক তৈয়াৰ কৰিব পৰা নোৱাৰিছিল। অনুজ্ঞাপ্ৰাপ্ত পাতনাগাৰ ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰী মালিকানাধীন দুয়োটা আছিল। প্ৰতিটো পাতনাগাৰত এজন দাৰোগা আৰু কেইজনমান পিয়নেৰে সৈতে এটা আবকাৰী প্ৰতিষ্ঠান সংলগ্ন কৰা হৈছিল। নিৰ্মাণ কৰা স্পিৰিট হাইড্ৰ'মিটাৰেৰে পৰীক্ষা কৰা হৈছিল আৰু দাৰোগাৰ দ্বাৰা পৰীক্ষণ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ পাতনাগাৰৰ পৰা কোনোৱেও চুলাই উলিয়াব নোৱাৰিছিল। নিৰ্মাণৰ এই নিয়মৰ অৰ্থ হৈছে যে অনুমতি অবিহনে চুলাই ৰখা অবৈধ। এই আইন বৰ্তমানেও অসমত চলি আছে।
ব্যৱহাৰ আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰসংগ
চুলাই সাধাৰণতে পানী যোগ নকৰাকৈ পোনপটীয়াকৈ ৰাগীয়াল দ্ৰৱ্য হিচাপে খোৱা হয়। ভজা মাংস বা আন যিকোনো তৰকাৰী হৈছে সঘনাই ইয়াৰ অনুষঙ্গ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে নিম্ন জাতিৰ জাতিগত গোটৰ লোকসকলে চুলাই গ্ৰহণ কৰে। পণ্ডিতসকলে যুক্তি দিয়ে যে অভিজাত সকলে ঐতিহাসিকভাৱে ইয়াক 'নিম্ন' শ্ৰেণীৰ পানীয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগত সামাজিক ব্যাধিয়ো জড়িত আছে। ভালকৈ শোধন নকৰা চুলাইত কেতিয়াবা মিথানলৰ পৰিমাণ বেছি থাকে আৰু ইয়াৰ ফলত ই বিষাক্ত হৈ পৰে। বিষাক্ত সুৰা সেৱনৰ ফলত বহুতো লোকৰ মৃত্যু হয়। তদুপৰি ৰাগীয়াল বস্তু হিচাপে আন নিচাকাৰক দ্ৰৱ্যবোৰৰ লগত জড়িত সামাজিক তথা অৰ্থনৈতিক সমস্যা ইয়াৰ লগতো জড়িত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:পানীয়
বিনীতা বৰুৱা
ড° বিনীতা বৰুৱা (১৯৬১-২০২১) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ তথা ভাষাবিজ্ঞানৰ গৱেষিকা আছিল। তেওঁ কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপিকা আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম বা হান বৌদ্ধ ধৰ্ম (পৰম্পৰাগত চীনাত: 漢傳佛教, সৰলীকৃত চীনাত: 汉传佛教, পিন্যিনত: 汉传佛教) মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক চীনা ৰূপ। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মই চীনা সংস্কৃতিত এক বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাইছে, কলাৰ পৰা ৰাজনীতি, সাহিত্য, দৰ্শন, চিকিৎসা আৰু ভৌতিক সংস্কৃতিত। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম চীনৰ মূলভূমিত সৰ্ববৃহৎ সংগঠিত ধৰ্ম। অনুমান কৰা হয়, যে বৰ্তমানে গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনত ১৮৫ৰ পৰা ২৫০ নিযুত চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোক আছে। টাইৱান আৰু অন্য দেশত বসবাস কৰা চীনা প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ মাজতো এই ধৰ্ম অত্যন্ত জনপ্ৰিয়।
চীন দেশত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰথম প্ৰৱেশ ঘটিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০২ৰ পৰা ২২০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ শাসন কৰা হান বংশৰ দিনত। ভাৰতীয় বৌদ্ধ শাস্ত্ৰসমূহ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হ'ল আৰু এই অনূদিত সংস্কৰণসমূহক টাওবাদী আৰু কনফুচিয়ানবাদী সাহিত্যৰ সৈতে একেলগে ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ গোট সৃষ্টি হ'ল। এই ঘটনাই কোৰিয়া, জাপান আৰু ভিয়েটনামৰ দৰে পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশসমূহত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰত এক বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত অনেক অনন্য পৰম্পৰাৰ সৃষ্টি হৈছে, যাৰ অন্তৰ্গত টিয়াঞ্চাই, হুৱায়ান, চান বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু শুদ্ধভূমি বৌদ্ধধৰ্ম (প্য'ৰ লেণ্ড বুদ্ধিজম)।
আৰম্ভণিৰ পৰাই চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ওপৰত চীনৰ আন আন ধৰ্ম আৰু দৰ্শনৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়, বিশেষকৈ কনফুচিয়ানবাদ আৰু টাওবাদৰ। কিছু পৰিমাণে চীনা লোকধৰ্মৰ প্ৰভাৱো দেখা গৈছে।
মূল ধাৰণা
সাধাৰণতে তলত দিয়া বিশ্বাস ৰখা হয়
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত সাধাৰণ মানুহ
সাধাৰণ চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ মাজত মন্ত্ৰোচ্চাৰণ প্ৰায় দেখা গৈছিল, আৰু মহা কৰুণা ধাৰণী আৰু চুন্দী ধাৰণী মন্ত্ৰ অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আছিল। ৰবাৰ্ট গিমেল'ই মন কৰিছিল, যে চীনা বৌদ্ধ সমাজত সাধাৰণ লোক আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোক, উভয়ৰ মাজতেই ৰহস্যময়ী চুন্দী জনপ্ৰিয় আছিল।
অৱলোকিতেশ্বৰ বোধিসত্ত্ব, ক্ষিতিগৰ্ভ বোধিসত্ত্ব, অমিতাভ বুদ্ধ আৰু চিকিৎসা বুদ্ধৰ দৰে মহাযান ব্যক্তিত্ব ভালেমান জনপ্ৰিয়। কৰ্ম আৰু পুনৰ্জন্মত বিশ্বাস সকলোৰে মাজত প্ৰচলিত আৰু বহুতো চীনা লোকে চীনৰ চাৰি পৱিত্ৰ পৰ্বতলৈ তীৰ্থ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ যায়।
উৎসৱ
তলত চীনা বৰ্ষপঞ্জীকাৰ মতে চীনা বৌদ্ধ উৎসৱ কিছুমানৰ সূচী দিয়া হৈছে। এই নিয়মেৰে, ৮-৪ৰ অৰ্থ চীনা বছৰৰ অষ্টম মাহৰ চতুৰ্থ দিন আদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
ম্যানমাৰৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ
ম্যানমাৰক একবিংশটা প্ৰশাসনিক মহকুমাত বিভক্ত কৰা হৈছে, য'ত ৭টা অঞ্চল, ৭টা ৰাজ্য, ১টা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল, ১টা স্ব-প্ৰশাসিত বিভাগ, আৰু ৫টা স্ব-প্ৰশাসিত মণ্ডল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তলত বিভিন্ন অঞ্চল, ৰাজ্য, কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল, স্ব-প্ৰশাসিত বিভাগ আৰু স্ব-প্ৰশাসিত মণ্ডলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চৰকাৰী মহকুমা আৰু ইয়াৰ সাংগঠনিক গঠনৰ তালিকা দিয়া হৈছে:
ইয়াংগুন অঞ্চলত জনসংখ্যা সৰ্বাধিক আৰু আটাইতকৈ ঘন। আটাইতকৈ কম জনসংখ্যাৰ ৰাজ্য হৈছে কায়াহ ৰাজ্য। মাটিকালিৰ ক্ষেত্ৰত শ্বান ৰাজ্য আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু নাইপিডাউ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আটাইতকৈ সৰু।
শৰাগুৰি চাপৰি
ছাহ মিলন বা হজৰত আজান পীৰৰ দৰগাহ শৰাগুৰি চাপৰিত। য'ত তেখেতৰ মাজাৰ চৰিফ বা সমাধিস্থল আছে। চাপৰিটো দিখৌ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ নৈয়ে প্ৰায় তিনি ফালে বেৰি আছে। সেইফালে আজান ফকীৰৰ সমাধিস্থল টোৰ পৰা কেইবা মাইলমান দূৰত এখন কৈৱৰ্ত গাঁও আৰু কেইঘৰমান কুমাৰ আছে।
এসময়ত এই অঞ্চলত থকা এজোপা শৰা গছৰ তলত আজান পীৰে তেওঁৰ সংগীসকলৰ লগত জিকিৰ ৰচনা আৰু চৰ্চা কৰিছিল বুলি এক জনশ্ৰুতি আছে আৰু এই শৰা গছৰ পৰাই এই ঠাইৰ নাম শৰাগুৰি চাপৰি হয় বুলি কোৱা হয়।
ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান
ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানক (Sport Psychology) ১৯৯৬ চনত ইউৰোপীয় ক্ৰীড়া ফেডাৰেচনে ক্ৰীড়াৰ মানসিক ভিত্তি, প্ৰক্ৰিয়া আৰু প্ৰভাৱৰ অধ্যয়ন বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল। অন্যথা ক্ৰীড়াক যিকোনো শাৰীৰিক কাৰ্য্যকলাপ হিচাপে গণ্য কৰা হয় য'ত ব্যক্তিসকলে প্ৰতিযোগিতা আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে জড়িত হয়। ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানক জৈৱ বলবিজ্ঞান, শৰীৰবিজ্ঞান, গতিবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞানকে ধৰি বহুতো আনুষংগিক ক্ষেত্ৰৰ জ্ঞান আহৰণ কৰা আন্তঃশাখা বিজ্ঞান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। ইয়াৰ লগত মানসিক কাৰকে কৰ্মক্ষমতাক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু ক্ৰীড়া আৰু ব্যায়ামত অংশগ্ৰহণে মানসিক আৰু শাৰীৰিক কাৰকসমূহক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে, সেই বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়। ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানীসকলে খেলুৱৈসকলক ক্ৰীড়াৰ অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰদৰ্শন উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে জ্ঞানমূলক আৰু আচৰণৰ কৌশল শিকায়। প্ৰদৰ্শন উন্নতিৰ বাবে মানসিক দক্ষতাৰ নিৰ্দেশনা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ উপৰিও প্ৰয়োগমূলক ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানত খেলুৱৈ, প্ৰশিক্ষক আৰু অভিভাৱকৰ সৈতে আঘাত, পুনৰ্বাসন, যোগাযোগ, দল গঠন, আৰু কেৰিয়াৰ পৰিৱৰ্তনৰ সম্পৰ্কে কাম কৰাটো অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা
প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা
প্ৰশ্ন কাকত এখন তৈয়াৰ কৰিবলৈ যাওঁতে শিক্ষাৰ্থীৰ উন্নয়নৰ সকলো দিশৰ উপযুক্ত মূল্যায়ন আৰু মান নিৰূপনৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ পন্থা গ্ৰহণ কৰা হয়। এখন উৎকৃষ্ট মানৰ প্ৰশ্ন কাকত তৈয়াৰ কৰিবলৈ হলে প্ৰত্যেক শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে উপযোগী হোৱাটো দৰকাৰ। শিক্ষাৰ্থীৰ বয়স, আগ্ৰহ, অভিৰুচী, ক্ষমতা, বয়স, পাঠ্যপুথি, বিষয় আদি দিশৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰশ্ন কাকত তৈয়াৰ কৰিলেহে ইয়াৰ নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্যত উপনীত হৱ পৰা যায়।
এখন উন্নত মানদণ্ডৰ প্ৰশ্ন কাকত প্ৰস্তুত কৰিবলৈ হলে, প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা (question paper settings) তৈয়াৰ কৰাটো অতি জৰুৰী। প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে কিছুমান নীতি বা সিদ্ধান্ত পালন কৰা হয়। যেনে-
১। উদ্দেশ্যৰ ক্ষেত্ৰত লব লগা সিদ্ধান্ত।
২। দিতীয়তে প্ৰশ্নৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত লব লগা সিদ্ধান্ত।
৩। তৃতীয় সময়ৰ ক্ষেত্ৰত লব লগা সিদ্ধান্ত।
৪। চতুৰ্থতে বিষয় বস্তুৰ ওপৰত লব লগা সিদ্ধান্ত।
৫। আৰু শেষৰটো কঠিনতাৰ ওপৰত লব লগা সিদ্ধান্ত।
এই সিদ্ধান্ত সমূহৰ ওপযুক্ত অন্তভুক্তি অবিহনে প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা তৈয়াৰ কৰা সম্ভৱ নহয়, বা কৰিলেও শিক্ষাৰ্থীৰ অগ্ৰগতি যথাযথ ভাৱে নিৰূপন কৰা অসম্ভৱ হয়। তলত সিদ্ধান্ত সমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।
১) উদ্দেশ্যৰ ক্ষেত্ৰত লব লগা সিদ্ধান্তত ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলৰ জ্ঞান, বোধ, প্ৰয়োগ আৰু কৌশলৰ মূল্যায়ন কৰিবলৈ থকা প্ৰশ্নৰ সংখ্যা উল্লেখ থাকিব। লগতে প্ৰশ্ন সমূহৰ নম্বৰ আৰু নম্বৰৰ শতাংশ থাকিব।
২) প্ৰশ্নৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত লব লগা সিদ্ধান্তত, প্ৰশ্নৰ প্ৰকাৰ যেনে অতি চমু, চমু, বস্তুনিষ্ঠ, ৰচনা ধৰ্মী আদি উল্লেখ থাকিব।
৩) সময়ৰ ক্ষেত্ৰত লব লগা সিদ্ধান্তত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ প্ৰশ্ন যেনে চমু, অতি চমু,৷ ৰচনা ধৰ্মী আদিৰ বাবে নিৰূপন কৰা সময় উল্লেখ থাকিব।
৪) বিষয় বস্তুৰ ওপৰত লব লগা সিদ্ধান্তত মূল্যায়ন কৰিব লগা বিষয় সমূহ, পাঠ্যক্ৰমৰ গোট আদি উল্লেখ থাকিব।
৫) কঠিনতাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰ্শ্ন সমূহ কিমান কঠিন, সহজ, মধ্যমীয়া, কঠিন, আদি প্ৰকাৰত ভাগ কৰা হয়।
প্ৰশ্ন কাকতৰ নক্সা প্ৰস্তুত কৰা পদ্ধতি বিস্তৃত ভাৱে জানক।
মনোবিশ্লেষণ
মনোবিশ্লেষণ বা মনঃসমীক্ষণ হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ এক তত্ত্ব। এই তত্ত্বৰ প্ৰভাৱতেই চিকিৎসাবিজ্ঞানত সংযোজিত হৈছিল এক নতুন শাখা; সেয়া হ'ল চিকিৎসা মনোবিজ্ঞান বা মনোৰোগ বিজ্ঞান। মনোবিজ্ঞানৰ পিতৃ আছিল অষ্ট্ৰীয়াৰ ভিয়েনা চহৰৰ শৰীৰবিজ্ঞানী চিগ্‌মণ্ড ফ্ৰয়েড। ফ্ৰয়েডৰ ওপৰিও মনোবিশ্লষণৰ জগতলৈ অৱদান আগবঢ়াই যোৱা কেইজনমান জগতবিখ্যাত মনোবিদৰ ভিতৰত কাৰ্ল গুষ্টাভ য়ুং, আলফ্ৰেড এডলাৰ, এৰিক এৰিকছন উল্লেখযোগ্য। এই তত্ত্বই কেৱল মনোবিজ্ঞানৰ জগতেই প্ৰভাৱ কৰি ক্ষান্ত থকা নাছিল, ই মানুহৰ মন,সমাজ,সাহিত্য,জীৱনাদৰ্শৰ ওপৰতো গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। মানুহ নামৰ প্ৰাণীতোৰ সম্পৰ্কে এই তত্ত্বই মানুহক নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। এই তত্ত্বই আমাক নতুনকৈ শিকালে যে মানুহ অমৃতৰ সন্তান নহয়, আনকি আগৰ দিনৰ পণ্ডিতসকলে ভাৱি থকাৰ দৰে মানুহ যুক্তিবাদী প্ৰাণীও নহয়। মানুহক প্ৰকৃততে কিছুমান জৈৱিক প্ৰবৃত্তি আৰু আবেগৰ দ্বাৰাহে পৰিচালিত হয়। আৰু আটাতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ'ল মানুহ দূৰ-দূৰণিৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ চাব জানিলেও মানুহ কিন্তু নিজৰ বেছিভাগ বিষয়তেই অন্ধ হৈ থাকে। মনোবিশ্লেষণে মানুহৰ মনোজগতৰ বহুতো গোপন ৰহস্য আমাৰ আগত দাঙি ধৰিছিল। মানুহৰ মন সম্পৰ্কে আৱিষ্কৃত এই অপ্ৰিয় কিন্তু সত্য যেন লগা কথাবোৰক সেই সময়ৰ বহুতো লোকে মানি লবলৈ টান পাইছিল যদিও এনেবোৰ কথাই জীৱন সম্পৰ্কে উৎসুক নৱপ্ৰজন্মক উল্লাসিতও কৰিছিল। যদিও মনোবিশ্লেষণবাদ প্ৰয়োগিক ক্ষেত্ৰত সফল আৰু সৰ্বগ্ৰহণযোগ্য, তথাপিও ইয়াক বিজ্ঞান বুলি প্ৰমাণ কৰাত বহুতো যৌক্তিক সীমাবদ্ধতা আহি পৰে। এক কথাত কবলৈ গলে মনোবিশ্লেষণ বা ফ্ৰৰেডীয় মনোবিজ্ঞান মানুহৰ অৱচেতন মনৰ এক দাৰ্শনিক অনুমানভিত্তিক অধ্যয়ন। মানসিক ৰোগ নিৰাময়,মনৰ অস্বাভাৱিক ভাৱ-অনুভূতিৰ বিশ্লষণ,সপোন বিশ্লষণ,নাৰী আৰু শিশু মনৰ বিশ্লষণৰ ক্ষেত্ৰত ফ্ৰয়েডীয় মনোবিশ্লষণ আজিও প্ৰভাবশালী আৰু অপ্ৰতিদ্বন্দী।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
সৰ্বকামিতা
সৰ্বকামিতা, হ'ল যিকোনো দৈহিক যৌনতা বা লিংগ পৰিচয়-বিশিষ্ট মানুহৰ প্ৰতি এক প্ৰকাৰৰ যৌন আকৰ্ষণ, ৰোমাণ্টিক প্ৰেম বা আৱেগিক আকৰ্ষণ। সৰ্বকামী ব্যক্তিসকলে নিজকে লিংগ-অন্ধ হিচাপে নিৰ্দেশ কৰে, যাৰ দ্বাৰা বুজোৱা হয় যে, তেওঁলোকে আনৰ প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে কিন্তু সেয়া নিৰ্ধাৰণৰ হেতু লিংগ আৰু জৈৱিক যৌন পৰিচয় গুৰুত্বহীন বা অপ্ৰাসংগিক।
এক বিকল্প যৌন পৰিচয় হিচাপে নিৰ্দেশ কৰাৰ লক্ষেৰে সৰ্বকামিতাক নিজ অধিকাৰৰে পৰিচালিত এটি যৌন অভিমুখীতা বা উভকামিতাৰ এক উপ সংহতি হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়। সৰ্বকামী ব্যক্তিসকল সুস্পষ্টভাৱে নাৰী বা পুৰুষ হিচাপে চিহ্নিত নহয়। তেওঁলোক একেই লিংগৰ ব্যক্তিৰ সৈতেই সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে উন্মুক্ত থাকে, তথা সৰ্বকামিতায় লিঙ্গ দ্বিবিভাজন নামৰ "নিৰ্দিষ্ট যৌন অভিমুখীতাসম্পন্ন দুটি লিংগৰ মতবাদ"ক প্ৰত্যাখ্যান কৰে। সেইহেতু উভকামিতাতকৈয়ো ই অধিক অন্তৰ্ভুক্তিপ্ৰৱণ পৰিভাষা হিচাপে অৰ্থ ব্যক্ত কৰিব পাৰে। সৰ্বকামিতাৰ সৈতে তুলনা কৰাৰ সময়ত কিহৰ দ্বাৰা উভকামী পৰিভাষাটি বিস্তৃত বা অন্তৰ্ভুক্ত হয় সেই বিষয়টি এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এক বিতৰ্কৰ বিষয়, বিশেষকৈ উভকামী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত।
ব্যুৎপত্তি
পেনচেক্সুৱেলিটিক কেতিয়াবা অমনিচেক্সুৱেলিটি বুলিও কোৱা হয়। উপসৰ্গ পেন- এক প্ৰাচীন গ্ৰীক শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে সকলো, প্ৰতিটো, πᾶν; আনহাতে অমনি- এক লেটিন শব্দ, ইয়াৰো অৰ্থ হৈছে সকলো বা প্ৰতিজন। "লিংগ বৰ্ণালীৰ সকলো লিংগৰ লোকৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত" লোকসকলক বৰ্ণনা কৰিবলৈ অমনিচেক্সুৱেলিটি অভিধাটোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিপৰীতে একেখিনি মানুহ বা "লিংগ নিৰ্বিশেষে" মানুহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত লোকসকলক বৰ্ণনা কৰিবলৈ পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।
হাইব্ৰিড শব্দ পেনচেক্সুৱেলিটি আৰু পেনচেক্সুৱেলিজম প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯১৪ চনত নথিভুক্ত কৰা হৈছিল। "সমগ্ৰ যৌনতাবাদ" বুলি লিখা এই শব্দটো চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডৰ বিৰোধীসকলে সৃষ্টি কৰিছিল শব্দটোৱে "যৌন প্ৰবৃত্তিয়ে সকলো মানৱীয় কাৰ্যকলাপ, মানসিক আৰু শাৰীৰিক ক্ষেত্ৰত প্ৰাথমিক ভূমিকা পালন কৰে" বুলি অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিছিল। সামাজিক মনোবিজ্ঞানী নিক্কি হেফিল্ডৰ মতে "১৯৯০-ৰ দশকত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, "কমকৈ স্বীকৃত পমোচেক্সুৱেলিটি (উত্তৰ-আধুনিক যৌনতা)ৰ বিডিএছএম সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰতে প্ৰাৰম্ভিক ব্যৱহাৰ দেখা গৈছিল।"
সংজ্ঞা
উভকামিতাৰ এক আক্ষৰিক অভিধানীক সংজ্ঞা অনুসৰি, উপসৰ্গ 'দ্বি'- হৈছে দুটা লিংগ (পুং আৰু স্ত্ৰী) বা (পুৰুষ আৰু মহিলা)ৰ প্ৰতি যৌন বা ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ। অৱশ্যে উপসৰ্গ 'পেন'-ৰে গঠিত পেনচেক্সুৱেলিটি হৈছে যিকোনো লিংগ বা লিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ। এই সংজ্ঞাবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি, আন্তঃলিঙ্গ, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, বা লিংগ বাইনেৰীৰ বাহিৰত থকা লোকসকলক স্পষ্টভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি পেনচেক্সুৱেলিটিক পৃথকভাৱে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়।
কেভেণ্ডিছৰ চেক্স এণ্ড চছাইটিৰ খণ্ড ২-ত কোৱা হৈছে যে "যদিও শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থক 'সকলোৰে প্ৰতি আকৰ্ষিত' বুলি ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি, কিন্তু যিসকলে পেনচেক্সুৱেল বুলি চিনাকি দিয়ে তেওঁলোকে সাধাৰণতে পেৰাফিলিয়া, যেনেঃ বেষ্টিয়েলিটি, পেডোফিলিয়া আৰু নেক্ৰোফিলিয়াক তেওঁলোকৰ সংজ্ঞাত অন্তৰ্ভুক্ত নকৰে" আৰু তেওঁলোকে এইকথাত জোৰ দিয়ে যে- "পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দটোৱে কেৱল সন্মতিপূৰ্ণ প্ৰাপ্তবয়স্ক যৌন আচৰণক বৰ্ণনা কৰে।"
পেনচেক্সুৱেলিটিৰ সংজ্ঞাই এই বিশ্বাসক উৎসাহিত কৰিব পাৰে যে- ই হৈছে একমাত্ৰ যৌন পৰিচয় যি পুং বা পুৰুষ, আৰু স্ত্ৰী বা মহিলাৰ শ্ৰেণীত পৰিষ্কাৰভাৱে খাপ নোখোৱা ব্যক্তিসকলক সামৰি লয়।
আমেৰিকান ইনষ্টিটিউট অফ বাইচেক্সুৱেল-এ মত পোষণ কৰে যে, "পলিচেক্সুৱেল, অমনিচেক্সুৱেল, আৰু এম্বাইচেক্সুৱেল ৰ দৰে শব্দবোৰে সমকামি আৰু বিষমকামি বা বিপৰীতকামি আকৰ্ষণথকা ব্যক্তি এজনক বৰ্ণনা কৰে, আৰু সেয়েহে সেই পৰিচয় থকা লোকসকলো উভকামী" আৰু যিসকলে "উপসৰ্গ বাই - (দুই, দুয়োটা) পেন-(সকলো), পলি-(বহুত), অমনি-(সকলো), এম্বি- (দুয়োটা, আৰু এই ক্ষেত্ৰত অস্পষ্টতা বুজায়) আদি, পৰিচয়বোৰ গ্ৰহণ কৰে তেওঁলোকে স্পষ্টভাৱে এই সত্যটো প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰে যে লিংগ তেওঁলোকৰ নিজৰ যৌনতাৰ কাৰক নহয়", কিন্তু "ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে যিসকলে উভকামী বুলি পৰিচয় দিয়ে তেওঁলোক লিংগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।"
সৰ্বকামিতাৰ সজাগতা দিৱস
আন্তৰ্জাতিক ভাৱে স্বীকৃত পেনচেক্সুৱেল বা সৰ্বকামিতা আৰু পেনৰোমাণ্টিক সজাগতা দিৱসৰ এলজিবিটি সজাগতা কাল হৈছে এক বাৰ্ষিক দিন (২৪ মে'), ২০১৫ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱসটোৰ উদযাপন কৰা হয়, যাতে সৰ্বকামিতা আৰু পেনৰোমাণ্টিক পৰিচয়ৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধি তথা নিজৰ যৌন পৰিচয়ক উদযাপন কৰিব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:যৌন অভিমুখিতা
কাৰ্ল গুষ্টাভ য়ুং
কাৰ্ল গুষ্টাভ য়ুং (Carl Gustav Jung) আছিল এজন ছুইচ মনোচিকিৎসক আৰু মনোবিশ্লেষক। তেওঁ বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰাজীয়ে মনোচিকিৎসা, নৃতত্ব, সাহিত্য, দৰ্শন আৰু ধৰ্মীয় অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনত গভীৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। যুঙে এজন গৱেষক বিজ্ঞানী হিচাপে কাম কৰি থকা অৱস্থাতে মনোবিশ্লষণৰ প্ৰতিষ্ঠাতা চিগ্‌মণ্ড ফ্ৰয়েডৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। তেওঁলোক দুয়োজনে একেলগে বহুবছৰ ধৰি কাম কৰাৰ উপৰিও মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ বিভিন্ন অৱদান আগবঢ়ায়।
চিন্তাৰাজি
প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত য়ুঙৰ চিন্তাৰাজি গঠিত হৈছিল পৰিয়়ালৰ প্ৰভাৱত। তেওঁৰ মাক এগৰাকী ধৰ্মপৰায়ণা মহিলা আছিল। তেওঁৰ ধৰ্মৰ ওপৰত যথেষ্ট অধ্যয়ন আছিল। আনহাতে তেওঁৰ ককাদেউতাক এগৰাকী চিকিৎসক আৰু বিজ্ঞানী আছিল। যদিও তেওঁ এজন লেখক আৰু চিকিৎসক আছিল তেওঁ বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু গোটেই জীৱন ব্যয় কৰিছিল পদাৰ্থবিজ্ঞান, প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য দৰ্শন,ৰসায়ন,জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান,সমাজবিজ্ঞান আৰু কলা-সাহিত্যৰ অধ্যয়নত।
মুখ্য ধাৰণাসমূহ
য়ুঙে আগবঢ়োৱা বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানৰ মুখ্য ধাৰণাসমূহ তলত আগবঢ়োৱা হʼল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
ইথাৰ
গ্ৰীক আখ্যান অনুসৰি ইথাৰ বা এইথাৰ হৈছে আদি দেৱতাসকলৰ এজন। তেওঁক আকাশৰ উপৰিভাগৰ মূৰ্তমান স্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। ইথাৰ নশ্বৰ প্ৰাণীয়ে গ্ৰহণ কৰা সাধাৰণ বায়ুৰ বিপৰীতে দেৱতাসকলে শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা বিশুদ্ধ বায়ু। টাৰ্টাৰাছ আৰু ইৰেবাছৰ দৰে প্ৰাচীন গ্ৰীচত ইথাৰৰ তীৰ্থস্থান থাকিব পাৰে যদিও তেওঁৰ কোনো মন্দিৰ কোনো ধৰ্মীয় পন্থা থকাৰ সম্ভাৱনা নাই।
আখ্যান
হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিত, ইথাৰক ইৰেবাছ (অন্ধকাৰ) আৰু নাইক্সৰ (নিশা) পুত্ৰ তথা হেমেৰাৰ (দিন) ভ্ৰাতৃ বুলি বৰ্ণোৱা হৈছে।
হাইজিনাছৰ মতে ইথাৰ কেঅ'ছ বা মহাশূন্য আৰু কেলিগোৰ (অন্ধকাৰ) পুত্ৰ। ইথাৰ আৰু দিনৰ (হেমেৰা) সন্তানসকল আছিল পৃথিৱী, স্বৰ্গ আৰু সাগৰ। আনহাতে ইথাৰ আৰু পৃথিৱীৰ সন্তানসকল আছিল "দুখ, প্ৰৱঞ্চনা, ক্ৰোধ, বিলাপ, মিথ্যা, শপত, প্ৰতিশোধ, অসহিষ্ণুতা, বিবাদ, পাহৰণি, ভয়, গৌৰৱ, যুঁজ, মহাসাগৰ, থেমিছ, টাৰ্টাৰাছ, প'ণ্টাচ, টাইটান, ব্ৰিয়াৰিয়াছ, গেজিছ, ষ্টেৰোপচ, এটলাচ, হাইপেৰিয়ন, আৰু প'লাছ, ছেটাৰ্ণ, অপচ, মনেটা, ডায়নি; আৰু তিনিগৰাকী ফিউৰি - অৰ্থাৎ এলেক্টো, মেগাৰা আৰু টিচিফোন।"
সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজ
সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজ (Suhas Lalinakere Yathiraj; জন্ম: ২ জুলাই ১৯৮৩) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰসাশনিক বিষয়া তথা পেছাদাৰী পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। সুহাসে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিভিন্ন জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা-বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত পুৰুষৰ একক শাখাত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰি তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হয়। ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএল৪ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
সুহাস য়াথিৰাজৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ হাছানত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম য়াথিৰাজ এল কে আৰু মাতৃৰ নাম জয়শ্ৰী চি এছ। তেওঁৰ পিতৃ এজন চৰকাৰী বিষয়া হোৱা সূত্ৰে তেওঁৰ বিভিন্ন ঠাইত নিযুক্তিৰ সময়ত তেওঁলোক সপৰিয়ালে সেই ঠাইসমূহলৈ স্থানান্তৰ হ'ব লগা হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষা হাছান জিলাৰ ওচৰৰ ডুডাত হৈছিল। তেওঁ তেওঁৰ মাধ্যমিক শিক্ষা কৰ্ণাটকৰ শিৱমোগাৰ ডিভিএছ স্বতন্ত্ৰ মহাবিদ্যালয় কৰিছিল। তেওঁ ২০০৪ চনত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক শাখাত স্নাতক পাঠ্যক্ৰম কৰ্ণাটকৰ সুৰথকালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সম্পন্ন কৰে।
কেৰিয়াৰ
চীনৰ বেইজিংত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ এছিয়ান পেৰা বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত সুহাসে ইণ্ডোনেছিয়াৰ হেৰী চুচানটোক পৰাস্ত কৰি স্বৰ্ণ পদক জয় কৰে। সেইসময়ত তেওঁ আজমগড়ৰ জিলাৰ উপায়ুক্তৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁ পেছাদাৰী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় আমোলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০২১ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএল৪ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। প্ৰতিযোগিতাখনৰ ফাইনেলত তেওঁ বিশ্বৰ ১ নম্বৰ খেলুৱৈ ফ্ৰান্সৰ লুকাচ মাজুৰৰ হাতত ১–২ (২১–১৫, ১৭–২১, ১৫–২১) ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁক উত্তৰ প্ৰদেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান যশ ভাৰতী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৬ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তি দিৱসৰ দিনা তেওঁ পেৰা ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰ আগবঢ়োৱা অবদানৰ বাবে উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা বঁটা লাভ কৰে। প্ৰসাশনিক ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে তেওঁ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে। উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰীজন ধন বঁটাৰ বাবে মনোনীতও কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
একতা কাপুৰ
একতা কাপুৰ (জন্ম: ৭ জুন ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন প্ৰযোজক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু বালাজী টেলিফিল্মছৰ পৰিচালন অধিকৰ্তা তথা ক্ৰিয়েটিভ হেড। ভাৰতৰ টেলিভিছনৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আমূল পৰিবৰ্তন অনাত তেওঁৰ অপৰিসীম অৱদান আছে। তেওঁক ভাৰতৰ টেলিভিছনৰ জেৰিণা আৰু ভাৰতৰ টেলিভিছনৰ ৰাণী বুলি সম্বোধিত কৰা হয়। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৫ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত একতা কাপুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ জিতেন্দ্ৰ আৰু মাতৃ শোভা কাপুৰ দুয়ো হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰখ্যাত অভিনেতা-অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ তুষাৰ কাপুৰো এগৰাকী অভিনেতা।  তেওঁ মাহিমত অৱস্থিত বোম্বে স্কটিছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত মিথিবাঈ কলেজত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
একতা কাপুৰে ১৫ বছৰ বয়সৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ আৰু বিজ্ঞাপন নিৰ্মাতা কৈলাস সুৰেন্দ্ৰনাথৰ সৈতে কৰ্মজীৱনৰ জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰপিছত তেওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা বিত্তীয় সাহায্য লৈ প্ৰযোজক হোৱা মন মেলে। ২০০১ চনত তেওঁ কিউ কি মে জুথ নেহী বলতা, ২০০৩ চনত কুছ তো হে আৰু ২০০৪ চনত কৃষ্ণা কটেজ নামৰ হিন্দী ছবি নিৰ্মাণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ক্যা কুল হে হম, শ্বুটআউট এট লখণ্ডৱালা, মিছন ইস্তানবুল, ইএমআই আদি ছবি প্ৰযোজনা কৰে।
২০১০ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁ লাভ চেক্স এণ্ড ধখা, উৱান্স আপোন এ টাইম ইন মুম্বাই আৰু চৰ ইন দা চিটি আদি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ ছবিসমূহে ভাল ব্যৱসায় নকৰাৰ বাবে হাফ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড নিৰ্মাণ কৰাৰ আগতে তেওঁ কিছুপৰিমাণে হতাশ হৈছিল।
২০১২ চনত একতা কাপুৰে ইনষ্টিটিউট অফ ক্ৰিয়েটিভ এক্সচেলেন্স নামৰ মেডিয়া প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান তেওঁৰ প্ৰডাক্টছন হাউচ বলাজী টেলিফিল্মৰ সহায়ত স্থাপন কৰে।
তেওঁ টেলিভিছনৰ বাবে ১৩০ খনতকৈ বেছি ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছে। তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত ধাৰাবাহিক সমূহ ভাৰতৰ লগতে বিভিন্ন দেশত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় টেলিভিছন উদ্যোগ ঠন ধৰি উঠাৰ বাবে তেওঁৰ অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁৰ কেইখনমান জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক হ'ল: হম পাঁচ, কিউ কি সাঁচ কি কাভি বহু থি, কাহিনী ঘৰ ঘৰ কি, কহি কিছি ৰজ, কচৌটি জিন্দাগী কি, কচম ছে, পৱিত্ৰ ৰিষ্টা, বৰে আচ্ছে লগতে হে, য়ে হে মোহব্বতে, যোধা অকবৰ, কুমকুম ভাগ্য, কুণ্ডলী ভাগ্য, নাগিন ইত্যাদি। ভাৰতীয় টেলিভিছন জগতত নতুন ঢৌ অনাৰ বাবে একতা কাপুৰ জনাজাত। সেয়ে তেওঁক ভাৰতীয় টেলিভিছনৰ ৰাণী বুলি অভিহিত কৰা হয়।
তেওঁ এএলটি বালাজী নামৰ এপৰ সহায়ত ৪০ খনতকৈ অধিক অনলাইন ৱেব চিৰিজ উপস্থাপন কৰিছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ শেহতীয়াকৈ এক লেবেলৰ সৈতে ফেছন চিৰিজ আৰম্ভ কৰিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
একতা কাপুৰে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ২০০১ চনত এছিয়া ৱিক মেগাজিনে তেওঁক 'এছিয়াৰ শীৰ্ষ ৫০ গৰাকী গণসংযোগকৰ্তা'ৰ তালিকাত স্থান দিছিল। তেওঁ বহু অভিনেতা, অভিনেত্ৰী, চলচ্চিত্ৰৰ কাৰিকৰী ব্যক্তিক নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰকাশৰ বাবে প্ৰথম মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ কনফেডাৰেচন অফ ইণ্ডিয়ান ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট কমিটিৰ মুৰব্বী আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০০১ চনত বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ উদ্যমী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁক ভাৰতীয় টেলিভিছন উদ্যোগৰ শীৰ্ষ ২৫ গৰাকী ক্ষমতাশালী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।
তেওঁ বালাজী টেলিফিল্মৰ প্ৰযোজক হিচাপে বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল: ভাৰতীয় টেলিভিছন একাডেমী বঁটা, ইণ্ডিয়ান টেলি এৱাৰ্ড, কলাকৰ বঁটা, এছিয়ান টেলিভিছন বঁটা, অপ্সৰা বঁটা,জী ৰিষ্টে বঁটা, ব'ৰপ্লাছ বঁটা, নিউ টেলেণ্ট বঁটা, বিগ ষ্টাৰ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট বঁটা, গ্ৰেট ৱমেন বঁটা, এছিয়া সামাজিক সৱলীকৰণ বঁটা, লায়ন গোল্ড বঁটা, ষ্টাৰডাষ্ট এৱাৰ্ড, স্ক্ৰীন এৱাৰ্ড, পুনে আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, জী গৌৰৱ পুৰস্কাৰ,ৰাষ্ট্ৰীয় মেডিয়া নেটৱৰ্ক চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন বঁটা, গ্লোৱেল ইণ্ডিয়ান ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন অনৰ, ইটিচি বিজনেছ এৱাৰ্ড ইত্যাদি। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
নগাঁও ছোৱালী কলেজ
নগাঁও ছোৱালী কলেজ (Nowgong Girls' College) হৈছে ১৯৬২ চনত স্থাপিত অসমৰ নগাঁৱত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
পেৰিষ্টাইলাছ কনষ্ট্ৰিক্টাছ
পেৰিষ্টাইলাছ কনষ্ট্ৰিক্টাছ অসম, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, হিমালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত অঞ্চল, নেপাল, ভিয়েটনাম আৰু ফিলিপাইনছত পোৱা এবিধ অৰ্কিড।  এই অৰ্কিডবিধ মাটিত গজে। বসন্ত কালৰ শেষৰ ফালে বা গ্ৰীষ্মকালৰ আৰম্ভণিতে ইয়াত বগা ৰঙৰ সুগন্ধি ফুল ফুলে।
বিৱৰণ
এই অৰ্কিডবিধ সাধাৰণতে সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ ৪৫০-১২০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ এঢলীয়া ঠাইত গজে। উদ্ভিদজোপা ৩০-৭৭ চেণ্টিমিটাৰ উচ্চতাৰ হ'ব পাৰে। ইয়াৰ পাতবোৰ অৰ্ধবৃত্তাকাৰ আৰু অগ্ৰভাগ জোঙা। পাতবোৰ সামান্য শুং থকা আৰু মখমলৰ দৰে। গা-গছৰ মাজৰ পৰা ওলাই অহা এডাল দীঘলীয়া ঠাৰিত জুনৰ পৰা আগষ্ট মাহৰ ভিতৰত বগা ৰঙৰ ফুল ফুলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্কিড শ্ৰেণী:অসমত পোৱা অৰ্কিডসমূহ
ৰাষ্ট্ৰ আৰু শিক্ষা
ৰাষ্ট্ৰ কাক বোলে?
ৰাষ্ট্ৰ হৈছে ভাষা, সংস্কৃতি, ইতিহাস আদিৰ মিল থকা ব্যক্তিৰ এনে এক সমষ্টি যি কিছুমান নীতি নিয়ম, আইন প্ৰনালীৰ মাধ্যমেৰে এক নিৰ্দিষ্ট ভু খণ্ড অধিকাৰ কৰি থাকে। ইয়াৰ সকলো ক্ষমতা থাকে, কোনো বহি ৰাষ্ট বা অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নহয়।
শিক্ষা কাক বোলে?
শিক্ষা হৈছে এনে এক ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা ব্যক্তিয়ে কোনো নতুন কথা শিকে বা অভিজ্ঞতা আহৰণ কৰে। শিক্ষাৰ পৰিসৰ অতি বহুল। শিক্ষা বিভিন্ন ভাগ বা পৰ্যায় আছে, যেনে- সংকীৰ্ণ অৰ্থত শিক্ষা, বহুল অৰ্থৰ শিক্ষা, আনুষ্ঠানিক শিক্ষা, অনানুষ্ঠানিক বা অগতানুগতিক শিক্ষা আদি। বহুল অৰ্থত শিক্ষা এক জীৱনব্যাপি চলা প্ৰক্ৰিয়া।
ৰাষ্ট্ৰ আৰু শিক্ষা
ৰাষ্ট্ৰ আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰোতে আমি জনসাধাৰণে বসবাস কৰা ৰাষ্ট্ৰই ইয়াৰ নাগৰিক সকলৰ বাবে কেনেধৰণৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰে তাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিব লাগিব। ৰাষ্ট্ৰ এখন বৰ্তি থাকে ইয়াত বসবাস কৰা নাগৰিকৰ ভিত্তিত, নাগৰিক সকলে যদি উপযুক্ত শিক্ষা লাভ নকৰে তেন্তে ৰাষ্ট্ৰ এখনৰ উন্নয়ন সম্ভৱ নহয়। সেয়েহে প্ৰত্যেক ৰাষ্ট্ৰই বৰ্তমান সময়ত নাগৰিকৰ শিক্ষাৰ বাবে বিভিন্ন ব্যৱস্থা হাতত লয়।
ভাৰতবৰ্ষৰ নাগৰিক হিচাপে আমি ইয়াৰ সংবিধানে নাগৰিক সকলৰ শিক্ষাৰ বাবে কেনেধৰণৰ ব্যৱস্থাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে তাকে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
সংবিধানে কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰ সমূহৰ বাবে কিছুমান দিশ ধাৰ্য কৰি দিছে, সেই সমূহৰ মতেহে চৰকাৰ সমূহে শিক্ষাৰ দিশত ব্যৱস্থা গ্ৰহন কৰিব লাগিব।
ভাৰতীয় সংবিধানে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য সমূহৰ অধিকাৰ তথা কৰণীয় সমূহ স্পষ্ট ভাৱে উল্লেখ কৰিছে।
যেনে-
১.বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্ৰদান কৰা,
2. শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃভাষাৰ স্থান,
3. মহিলা সকলক শিক্ষা প্ৰদান,
4. সংঘৰ চৰকাৰী ভাষা,
6. দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ নাগৰিকৰ বাবে শিক্ষা,
7. ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত সুৰক্ষা,
8. শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত সকলো ব্যক্তিৰ ঐক্যতা আৰু সমতা,
9. উচ্চ শিক্ষা আৰু গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত সুযোগ প্ৰদান কৰা আদি।
ইয়াৰ ওপৰিও শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপন, উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান সমূহ পৰিচালনা, নীতি নিয়ম প্ৰস্তুত কৰণ আদি দিশ সমূহো সংবিধানত নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া হৈছে।
সংহতি তত্ত্ব
thumb| সংহতি তত্ত্ব (Set theory) গাণিতিক লজিকৰ এটি শাখা য'ত কোনো একে বৈশিষ্ট্য যুক্ত উপাদানৰ গোট সম্পৰ্কীয় আলোচনা কৰা হয়। বাস্তৱ বা চিন্তা জগতৰ সু-সংজ্ঞাবদ্ধ বস্তুৰ সমাৱেশ বা সংগ্ৰহকে সংহতি বোলে। যেনেঃ অসমীয়া, ইংৰাজি আৰু গণিত এই তিনিটা শিক্ষা বিষয়ক এটা সংহতি। একেদৰে প্ৰথম দহটি অযুগ্ম সংখ্যাৰ সংহতি, পূৰ্ণ সংখ্যাৰ সংহতি, বাস্তৱ সংখ্যাৰ সংহতি ইত্যাদি। প্ৰায় সকলো গাণিতিক উপাদানৰ সংজ্ঞাতে সংহতি তত্ত্বৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। বিখ্যাত জাৰ্মান গণিতবিদ জৰ্জ কেন্টৰে (১৮৪৫-১৯১৮) সংহতি সম্পৰ্কীয় প্ৰথম ধাৰণা ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেওঁ অসীম সংহতিৰ ধাৰণা প্ৰদান কৰি গণিত শাস্ত্ৰত আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই সংহতিৰ ধাৰণাই পিছলৈ সংহতি তত্ত্ব (Set theory) নামে পৰিচিত হৈ পৰে।
আৱিষ্কাৰ
বিখ্যাত জাৰ্মান গণিতবিদ জৰ্জ কেন্টৰ (১৮৪৫-১৯১৮) সংহতি সম্পৰ্কীয় প্ৰথম ধাৰণা ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেৱেঁই সংহতি তত্ত্বৰ প্ৰৱৰ্তক। বৰ্তমান বিভিন্ন গাণিতিক সমস্যা সমাধানৰ ভিত্তি হিচাপে এই সংহতি তত্ত্বৰ ব্যৱহাৰ হয়।
সংহতি কি
কোনো বস্তু, সংখ্যা, চিন্তা ইত্যাদিৰ সমাৰোহকে সংহতি বোলা হয়। সাধাৰৰণতে সংহতি ইংৰাজি বৰ্ণমালাৰ ডাঙৰ ফলাৰ আখৰ A,B,C.............X,Y,Z দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়।
যেনে, 2,4,6 সংখ্যা তিনটাৰ সংহতি A = {2,4,6}
সংহতিৰ প্ৰতিটো বস্তু বা সদস্যকে সংহতিৰ উপাদান (Element) বোলা হয়। যেনে, B = {a,b} হ'লে, B সংহতিৰ উপাদান a আৰু b ; এই উপাদান প্ৰকাশৰ চিহ্নটি হ'ল-  '\in'।
a \in B, ইয়াক পঢ়া হয় a, B ৰ সদস্য বা উপাদান (a belongs to B)।
b \in B, ইয়াক পঢ়া হয় b, B ৰ সদস্য বা উপাদান (b belongs to B)।
ওপৰৰ B সংহতিটোত c উপাদান নাই অৰ্থাৎ,
c \notin B, ইয়াক পঢ়া হয় c, B ৰ সদস্য বা উপাদান নহয় (c does not belongs to B)।
সংহতিৰ প্ৰকাৰভেদ
সংহতিক মুঠ চাৰিটা পদ্ধতিত প্ৰকাশ কৰা হয়। যথাঃ (১) তালিকা পদ্ধতি (Roster Method বা Tabular Method), (২) সংহতি গঠন পদ্ধতি (Set Builder Method), (৩) সাধাৰন ভাষাগত বৰ্ননা আৰু (৪)ভেনচিত্ৰ।
যেনে- A = {a,b}, B = {2,4,6}
এই পদ্ধতিত সংহতিৰ সকলো উপাদান সুনিৰ্দিষ্টভাবে উল্লেখ কৰা নহয়, ইয়াত উপাদান নিৰ্ধাৰণৰ বাবে সধাৰণ ধৰ্মৰ উল্লেখ থাকে।
যেনে- A = {X : X স্বাভাৱিক অযুগ্ম সংখ্যা}
B = {X : X, 28 ৰ গুণনীয়ক} ইত্যাদি।
ইয়াত, ':' দ্বাৰা ' সংক্ষেপে 'যেন' (such that) বুজোৱা হয়। যিহেতু এই পদ্ধতিত সংহতিৰ উপাদান নিৰ্ধাৰণৰ বাবে চৰ্ত বা নিয়ম (Rule) দিয়া থাকে সেয়ে এই পদ্ধতিক Rule Method বুলি কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত
পয়লেং
পয়-লেং (ইংৰাজী : Poi-Leng) অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ শ্বান-টাই বৌদ্ধ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ এটি পৱিত্ৰ উৎসৱ। টাই বৌদ্ধসকলে পালন কৰা পয়লেংক ৰথ মহোৎসৱ বুলিও জনা যায়। টাই ভাষাত পয় মানে উৎসৱ আৰু লেং মানে ৰথ।
বৰ্ণনা
যিসকল বিশিষ্ট আৰু খ্যাতনামা বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে তেওঁৰ জীৱন কালত মানৱ জাতিৰ কল্যাণ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ হকে কাম কৰি জীৱন উৎসৰ্গা কৰে, যিজন বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে সংসাৰৰ মায়া, মোহ, তৃষ্ণা ত্যাগ কৰি বৌদ্ধ বিহাৰত থাকি শ্ৰমণ দীক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত ভিক্ষুত্ব লাভ কৰে, ভিক্ষুত্ব লাভ কৰাৰ কমেও ২০ বছৰ অতিবাহিত কৰে, তেনে পৰলোকগামী ভিক্ষুৰ মৃতদেহ লগে লগে সৎকাৰ নকৰি বৌদ্ধ পৰম্পৰা আৰু ৰীতি-নীতি অনুসৰি কফিনত কেইবামাহো সংৰক্ষিত কৰি এক বিশেষ স্থানত ৰখাৰ পাছত এক পৱিত্ৰ মাহ আৰু দিনত তেওঁৰ শেষকৃত্য (অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া) সম্পাদন কৰিবৰ বাবে ‘পয়লেং’ বা ‘ম্যা-ফং’ উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ভিক্ষুৰ মৃত্যু হ'লে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে মৃতুদেহটো বিশেষ ধৰণেৰে সংৰক্ষণ কৰি থয়; যদিহে ভিক্ষুৰ মৃত্যুৰ ঠিক এক সপ্তাহমানৰ পিছত সৎকাৰ অনুষ্ঠান অৰ্থাৎ পয়- লেং (পয়- উৎসৱ, লেং- ৰথ অৰ্থাৎ ৰথোৎসৱ) পাতিব পৰা অৱস্থাত থাকে। কিন্তু সিমান দিনত পয়- লেং পাতিব পৰাৰ গাঁৱৰ সকলোবোৰ আন্ত: গাঁথনিৰ সা- সুবিধা নাথাকিলে ভিক্ষুৰ মৃত্যুদেহটো মৃত্যুৰ লগে লগে সৎকাৰ কৰি পয়- লেঙৰ বাবে অস্থিহে সংগ্ৰহ কৰি থৈ দিয়া হয়। উল্লেখ্য যে এজন ভিক্ষুৰ মৃত্যুত পয়-লেং পতাটো নিয়মৰ ভিতৰত ধৰা হয় যদিও কিমান দিনৰ ভিতৰত পাতিব লাগিব, তাৰ কোনো ধৰা- বন্ধা সময় নাই। ভিক্ষুৰ মৃত্যুৰ এমাহ, এবছৰ, দুবছৰৰ পিছতো পয়- লেং অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিব পাৰে। এজন বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকে যিমান বেছিসংখ্যক পয়-লেং অনুষ্ঠানত ভাগ ল'ব পাৰে, সিমান পুণ্য কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে। সেয়ে পয়- লেং অনুষ্ঠানৰ তাৰিখৰ জাননী দিয়ে। পয়-লেং অনুষ্ঠান সূচাৰুৰূপে পালন কৰিবৰ বাবে আজি কালি এখন কমিটিও গঠন কৰি দিয়ে। এই কমিটিখনৰ তত্ত্বাৱধানতে পয়-লেং তিনিদিনীয়াকৈ অতি জাকজমকতাৰে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। উৎসৱলৈ ওচৰ চুবুৰীয়া তথা দূৰ- দূৰণি গাৱৰ পৰা বহু লোক আহে। অতিথিসকলক থাকিবৰ বাবে চালি সাজি সুবিধা কৰি দিয়াৰ উপৰি আদৰণিৰ উপলক্ষ্যত আটক- ধুনীয়াকৈ তোৰণো সাজি উলিওৱা হয়। এনে তোৰণবোৰত সাধাৰণতে ড্ৰেগনৰ ছবি অংকন কৰে। পয়- লেং অনুষ্ঠানৰ চাৰি বা ছয় চকীয়া ৰথখনেই হৈছে আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয়। এই ৰথখনৰ নাম অনুসৰিয়েই অনুষ্ঠানটোৰ নাম পয়- লেং হৈছে। ৰথখনৰ আকৃতি কেতিয়াবা ময়ূৰ চৰাইৰ দৰে, কেতিয়াবা বৌদ্ধ বিহাৰৰ আকৃতিত নিৰ্মাণ কৰা হয়। তদুপৰি ৰথখন ৰং বিৰঙৰ কাগজত জ্যামিতিক নক্সা কৰি সু- সজ্জিত কৰি তোলে। ৰথখনৰ দমৰে দুডালকৈ মুঠ চাৰিডাল শকত ৰছীও লগাই দিয়া হয়। উৎসৱৰ দিনা ৰথখন নিদিষ্ট স্থানত থোৱাৰ পিছত ভিক্ষুসকলৰ নেতৃত্বত ঢোল, তাল বাদ্য যন্ত্ৰ সংগত কৰি নৃত্য- গীতৰ মাজেদি ভিক্ষুজনৰ অস্থি বা কফিন সংৰক্ষণ কৰি থোৱা স্থানলৈ দীঘলীয়া সমদলেৰে গমন কৰে। যথাস্থান পোৱাৰ পিছত ভিক্ষুসকলে আসন গ্ৰহণ কৰি স্তোত্ৰ পাঠ কৰে আৰু উপস্থিতসকলে মৃত ভিক্ষুজনলৈ শেষবাৰৰ বাবে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি নিবেদন কৰে । তাৰ পিছত কফিন বা অস্থি কান্ধত তুলি আনি ৰথৰ ভিতৰত সযতনেৰে ৰাখি থয়। ধূপ- ধূনা, মমবাতি আদি জ্বলাই ভিক্ষুসকলে পঞ্চশীল গ্ৰহণ কৰোৱাৰ পিছত ৰথখন টনা- টনি অনুষ্ঠান আৰম্ভ হয়। সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু মহিলা দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ ৰথখন নিজৰ ফাললৈ টানি আনি জয়ী হ'বৰ বাবে চেষ্টা কৰা দেখা যায় আৰু এনেদৰে টনা টনি কৰোঁতে যথেষ্ট আনন্দ- উত্তেজনা অনুভৱ কৰা হয়। অৱশ্যে এই সকলোখিনি ধৰ্মীয় পৰম্পৰা আৰু ৰথ টনাটনি কৰি কৰ্মৰ ফলত মাটিৰ উৰ্বৰতা শক্তি বৃদ্ধি পায় বুলি তাইসকলে বিশ্বাস কৰে। ৰথখনৰ লগতে ৰথৰ ৰছীডালো পৱিত্ৰ বস্তু বুলি তেওঁলোকে গণ্য কৰে। সেয়ে পয়-লেং অনুষ্ঠানত গৈ কোনেও এবাৰ ৰছীডাল স্পৰ্শ নকৰাকৈ ঘূৰি নাহে। আনকি কিছুলোকে ৰছীডাল সামান্য অংশ এৰুৱাই ঘৰলৈ লৈ আনে তেনে বস্তু লগত ৰাখিলে সকলোৰে আপায় অমংগল দূৰ হয় বুলি ধৰ্মপ্ৰাণ লোকসকলে বিশ্বাস কৰে। উৎসৱৰ শেষত ৰথখনৰ নতিদূৰত এখন চিতা সাজি ৰথখনৰ সৈতে ৰছীডালৰ সৎকাৰ কৰি দিয়া হয়। কিন্তু কিছুদিনৰ পলমকৈ আয়োজন কৰা পয়- লেং অনুষ্ঠানত ৰথখন সৎকাৰ কৰা নহয়; কাৰণ তেনে পয়- লেঙৰ আগতেই ভিক্ষুৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰে। কফিনৰ প্ৰতিনিধি ৰূপে মাত্ৰ চিতাভস্মহে ৰথখনত ৰাখে। ৰথখনৰ চিতা দিবলগীয়া হ'লে গাঁৱৰ এজন বয়স্ক লোকে চিতাত জুই দিয়ে আৰু কম্মু সাজি তাতে অস্থিৰো সংৰক্ষণ কৰি থয়। অনুষ্ঠানৰ শেষত মৃত ভিক্ষুজনৰ খালী হোৱা স্থান পূৰণ কৰিবৰ বাবে উপস্থিত ভিক্ষু সংঘই এজন নতুন ভিক্ষুক দায়িত্বভাৰ অৰ্পণ কৰে।
ৰীতি নীতি
অন্যান্য ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বিপৰীতে পয়লেং কোনো নিৰ্দিষ্ট দিন বাৰ অথবা তিথিত পালন কৰা নহয় আৰু এই উৎসৱ যাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে নিৰ্বাণপ্ৰাপ্ত বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলৰ প্ৰতি শেষ শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰে। অতীতত এজন বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ মৃত্যু হ'লে মৃতদেহটো এক জটিল পদ্ধতিৰে ছমাহ বা এবছৰলৈ সংৰক্ষণ কৰি এক শুভদিনত পয়লেং পাতি দাহ কৰা হৈছিল,কিন্তু বৰ্তমান ভিক্ষুৰ নিৰ্বাণ প্ৰাপ্তিৰ এক বা দুই দিনৰ ভিতৰত এটা কাঠেৰে নিৰ্মিত সুসজ্জিত বাকচত মৃতদেহটো সুমুৱাই সেইটো বিভিন্ন মাংগলিক বাদ্যধ্বনিৰ মাজেৰে নিৰ্দিষ্ট স্থানলৈ লৈ যোৱা হয়। যাত্ৰা পথত বাদ্যযন্ত্ৰৰ ধ্বনিৰ ছেৱে ছেৱে আখৈ-ফুল-পইচা আদি ছটিওৱা হয় আৰু ধৰ্মীয় আচাৰ-বিধি অনুসৰি শৱদাহ কৰি অস্থি সংগ্ৰহ কৰা হয়। পিছত কোনো এক সুবিধাজনক দিনত এই অস্থিখিনি ৰথত আৰোহণ কৰাই নিৰ্দিষ্ট নিয়ম-নীতি অনুসৰি পয়লেং বা ৰথযাত্ৰা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। পয়লেঙৰ বাবে ব্যৱহৃত ৰথৰ চকাৰ সংখ্যা নিৰ্বাণপ্ৰাপ্ত ভিক্ষুৰ পদ মৰ্যাদাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সাধাৰণতে ভিক্ষুৰ বাবে চাৰিচকীয়া, স্থবিৰৰ বাবে ছয়চকীয়া আৰু মহস্থবিৰৰ বাবে আঠৰপৰা বাৰচকীয়া ৰথ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ৰথ মহোৎসৱত পুৰুষ-মহিলা উভয়ে সভক্তিৰে অংশগ্ৰহণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উৎসৱ শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
পৰৱাই মুন্নিয়াম্মা
কৃতিত্ব
মুনিয়াম্মাই সাংস্কৃতিক মন্দিৰৰ অনুষ্ঠানত কণ্ঠদান কৰি গায়িকা হিচাপে নিজৰ সংগীত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ৬০ বছৰ বয়সত প্ৰায় ২০০০ লোকগীতৰ মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল; সেইবোৰৰ মাজত লক্ষণ শ্ৰুতিৰ হৈ লণ্ডন, চিংগাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াৰ অনুষ্ঠানো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈ আছে৷ ২০০৪ চনত “হিন্দু’’ কাকতৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত, তেওঁ এবাৰ এই কথাটো আঙুলিয়াই দিছিল যে, মানৱ জাতিৰ লোকশিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আছে। এই কথা তেওঁৰ বহিঃৰাজ্যত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোকসংস্কৃতি-সম্পৰ্কীয় অনুষ্ঠানসমূহে প্ৰমাণ কৰে৷ তেওঁ খ্যাতিৰ শিখৰত উপনীত হোৱাৰ সময়ত কেইবাজনো সংগীত পৰিচালকে মুনিয়াম্মাৰ কাষ চাপিছিল, বিশেষকৈ এ আৰ ৰহমানে ১৯৯৫ চনৰ “মুথু’’ নামৰ কথাছবিখনৰ বাবে এটা গীত গাবলৈ প্ৰস্তাৱ দিছিল, অৱশ্যে অজ্ঞাত কাৰণত তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিছিল। সংগীত পৰিচালক বিদ্যাসাগৰেও তেওঁৰ “ধুল’’(২০০৩) নামৰ ছবিখনৰ বাবে এটা লোকগীত গাবলৈ মুনিয়াম্মাক অনুৰোধ কৰিছিল আৰু তেওঁ সেই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছিল। এই “ধূল’’ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেওঁ নিজকে নেপথ্য গায়িকা হিচাপে চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটায় আৰু তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ গীত আছিল “সিংম পোলা নদন্থু ৱাৰান’’ শীৰ্ষক গীতটো৷ এইটো গীত ছবিখনত একেলেথালিয়ে দেখুওৱা যুঁজৰ এটা ক্ৰমৰ পিছত হোৱাৰ বাবে দৰ্শকে ভালদৰে আকোঁৱালি লৈছিল৷ সেই একেখন কথাছবিতে পৰিচালকে তেওঁক তেওঁৰ ৬৬ বছৰ বয়সত সহযোগী চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰে চলচ্চিত্ৰ অভিনয় জীৱনৰ অভিষেক ঘটায়। তাৰ পিছত তেওঁ ৫০খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰে৷ সাধাৰণতে মুনিয়াম্মাই আইতাকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখন আৰু গীতটোৰ সফলতাই মুনিয়াম্মালৈ ছবি জগতৰ অভিনয় আৰু গায়কীৰ বাবে অধিক প্ৰস্তাৱ অহাৰ বাট মুকলি কৰি দিলে।
চিকিৎসা
২০১৫ চনত মুনিয়াম্মা চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হ’ব লগা হৈছিল৷ চিকিৎসালয়ত তেওঁক তামিল চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগেৰ বিভিন্নজনে সহায় কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত অভিনেতা শিৱকাৰ্থিকেয়ান, সৰথকুমাৰ আৰু বিশাল কৃষ্ণ আছিল অন্যতম৷ তদুপৰি তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী জয়াললিতাই “এ এম জি আৰ কল্যাণ আঁচনি’’ৰ অধীনত মুনিয়াম্মাৰ নামত ৬ লাখ টকা “ফিক্সড ডিপজিট’’ৰ ব্যৱস্থা কৰি সহায় কৰিছিল, আৰু অভিনেতা ধনুষেও তেওঁৰ চিকিৎসাৰ খৰচ গা পাতি লৈছিল। ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মুনিয়াম্মা সংকটজনকভাৱে অসুস্থ হৈ মৃত্যু হোৱা বুলি উৰাবাতৰি প্ৰচাৰ হৈছিল। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বহুদিন ধৰি সংকটজনকভাৱে অসুস্থ হৈ থকাৰ পিছতো অভিনেতা “আবি সাৰাৱানন’’ৰ অনুৰোধত ছবিগৃহত “মায়ানাধি’’ নামৰ ছবিখনৰ প্ৰচাৰমূলক দৰ্শনী চাবলৈ আহিছিল।   ২০১৯ চনত তামিলনাডু চৰকাৰে তেওঁ“কালাইমামণি’’ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
কথাছবি
মুনিয়াম্মাই কেইবাখনো কথাছবিত সহ-শিল্পীৰ অভিনয় কৰিছিল৷ “ধূল’’(২০০৩), “কাধল সদুগুডু’’(২০০৩), “উন্নাই চৰণদাইন্ধেন’’(২০০৩), “আই’’(২০০৪), “জয়সূৰ্য্য’’(২০০৪), “এন পুৰুষন এথিৰ বীতু পন্নু’’(২০০৪), “কোভিল’’(২০০৪), “ছুপাৰ ডা’’(২০০৪), “দেৱথাইয়াই কাণ্ডেন’’(২০০৫),“কান্নাদী পূকাল’’(২০০৫), “থাকা থিমি থা’’(২০০৫), “নেঞ্জিল’’(২০০৬), “নাগাৰীগা কোমালি’’(২০০৬), “সুয়েটচাই বিধায়ক’’(২০০৬), “পশুপতি’’(২০০৭), “সন্দাই’’(২০০৮), “পূ’’(২০০৮), “থোৰানাই’’(২০০৯), “ৰাজাধি ৰাজা’’(২০০৯), “থামিজ পদম’’(২০১০), “মাগানে এন মাৰুমাগানে’’(২০১০), “বালে পাণ্ডিয়া’’(২০১০), “ভৱনী’’ (২০০৯), “ভৱনী আই পি এছ’’(২০১১), “ভেংহাই’’(২০১১) আদি৷
মৃত্যু
২০২০ চনৰ ২৯ মাৰ্চত বাৰ্ধক্যজনিত অসুস্থতাৰ বাবে মুনিয়াম্মাৰ মাদুৰাইৰ নিজা বাসগৃহত ৮২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:লোকশিল্পী
বাণিজ্য
বাণিজ্য (Commerce) হৈছে ব্যাপকভাৱে কৰা পণ্য সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ বিনিময়। যি প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা পণ্য বা দ্ৰব্যৰ ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, দ্ৰব্যসমূহৰ পৰিবহণ, বীমাকৰণ, সঞ্চয়কৰণ, বিত্তীয়কৰণ, শ্ৰেণীকৰণ ইত্যাদি কাৰ্যবিলাক সম্পন্ন কৰি ভোক্তাক সন্তুষ্ট প্ৰদান কৰা হয়, সেই ব্যৱস্থাৱলী সমষ্টিটোক বাণিজ্য বোলা হয়।
সংজ্ঞা
অধ্যাপক ষ্টিফেনচনৰ মতে বাণিজ্য হৈছে- “পণ্য বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা ব্যক্তি, স্থান, আৰু কাল সংক্ৰান্তিয় অসুবিধাসমূহ দূৰ কৰাৰ বাবে লোৱা প্ৰক্ৰিয়াৰ সমষ্টি।” (“Commerce is the sum total of all those processes, which are engaged in the removal of hindrance of persons (trade), place (transport and insurance) and time (warehousing) in the exchange (banking) of commodities.”)
ব্যুৎপত্তি
ইংৰাজী ভাষাৰ “commerce” (অসমীয়াত “বাণিজ্য”) শব্দটো লেটিন শব্দ “commercium” ৰ পৰা লোৱা হৈছে। যাৰ ইংৰাজী অৰ্থ হৈছে- com মানে "together" আৰু merx মানে "merchandise।"
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বাণিজ্য
ফৰিদা জালাল
ফৰিদা জালাল (Farida Jalal, জন্ম ১৪ মাৰ্চ ১৯৪৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ পঞ্চাছ বছৰৰো অধিক সময় ছবি জগতৰ লগত জড়িত থকা ফৰিদা জালালে হিন্দী, তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ দুইশতাধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে৷ স্বতন্ত্ৰ ছিনেমাকে ধৰি মূলসুঁতিৰ একাধিক ছবিত অভিনয় কৰা ফৰিদা জালালে চাৰিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ ইয়াৰ উপৰি দুটা বংগ ছবি সাংবাদিক সন্থা বঁটা লাভ কৰিছে৷
১৯৬৭ চনত টকদিৰ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে ফৰিদা জালালে কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে৷ '৮০ আৰু '৯০ৰ দশকত বহুকেইখন ছবিত তেখেতে শীৰ্ষ আৰু সহ-অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰে৷ ১৯৭১ চনৰ ছবি পাৰছ, ১৯৯১ চনৰ ছবি হেনা, ১৯৯৫ চনৰ ছবি দিলৱালে দুলহানীয়া লে জায়েংগে হৈছে ফৰিদা জালালৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি৷ এইকেইখন ছবিত অভিনয় কৰি তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে৷ কুৰি শতিকাৰ শেষৰফালে বহুকেইটা মাতৃৰ চৰিত্ৰত সবল অভিনয় কৰি তেখেতে দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ মাজত প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰে৷ ১৯৯৪ চনত তেখেতে মেম্মো নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০১২ চনৰ হাৰলেম আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত তেখেতে এ গ্ৰেন প্লেন শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷
কৰ্মজীৱন
১৯৪৯ চনৰ ১৪ মাৰ্চত নতুন দিল্লীত ফৰিদা জালালৰ জন্ম হয়৷ ১৯৬০ৰ দশকত ফৰিদা জালালে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে৷ ১৯৬৫ চনত ফিল্মফেয়াৰৰ উদ্যোগত আয়োজিত হোৱা ইউনাইটেড ফিল্ম প্ৰডিউছাৰছ টেলেণ্ট হাণ্ট প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে বিজয় সাব্যস্ত কৰে৷ অভিনেতা ৰাজেশ খান্নাৰ লগত তেখেতে ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে আৰু দুয়োগৰাকীকে একেখন মঞ্চত বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়৷ দৰ্শকৰ আসনত বহি থকা তাৰাচন্দ বাৰতাজ্যই ফৰিদা জালালক টকদিৰ নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়ে৷ এইখনেই হৈ পৰে ফৰিদা জালালৰ প্ৰথমখন ছবি৷
ব্যক্তিগত জীৱন
কৰ্ণাটকৰ ভাটকালত জন্মলাভ কৰা টাবৰিজ বৰ্মাবীৰৰ লগত ফৰিদা জালালৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷ ১৯৭৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়৷ তেওঁলোকৰ য়াছিন নামৰ এটি পুত্ৰ সন্তান আছে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্যকৰ্মী
স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্যকৰ্মী (Accredited Social Health Activist) বা আশা কৰ্মী ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ অংশ হিচাপে স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সামাজিক স্বাস্থ্য কৰ্মী। এই অভিযান ২০০৫ চনত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ২০১২ চনৰ বাবে সম্পূৰ্ণ ৰূপায়ণৰ লক্ষ্য নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছিল। সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী হোৱাৰ পিছত ভাৰতত "প্ৰতিখন গাঁৱত আশা" বা এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্যকৰ্মী প্ৰতিখন গাঁৱতে থাকিব বুলি লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। ২০১৩ চনৰ জুলাই মাহত ভাৰতত মুঠ আশাৰ সংখ্যা ৮,৭০,০৮৯ গৰাকী আছিল। ২০১৮ চনত আশাৰ সংখ্যা ৯,৩৯,৯৭৮ গৰাকী হয়। নিৰ্ধাৰিত লক্ষ্য অনুসৰি আশাৰ আদৰ্শ সংখ্যা হৈছে ১০,২২,২৬৫ গৰাকী। ইংৰাজীত ইয়াৰ নামৰ প্ৰথম শব্দকেইটা লগ লগাই 'আশা' নামটো দিয়া হৈছে।
ভূমিকা আৰু দায়িত্ব
আশা হৈছে স্থানীয় মহিলা যি তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ত স্বাস্থ্য বিষয়ক প্ৰাথমিক শিক্ষক আৰু প্ৰচাৰক হিচাপে কাম কৰিবলৈ প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত। স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ তেওঁলোকক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰিছে: "...সামাজিক স্বাস্থ্য কৰ্মী(সকল) যি স্বাস্থ্য আৰু ইয়াৰ সামাজিক নিৰ্ধাৰকসকলৰ ওপৰত সজাগতা সৃষ্টি কৰে আৰু স্থানীয় স্বাস্থ্য পৰিকল্পনা আৰু বিদ্যমান স্বাস্থ্য সেৱাৰ বৰ্ধিত ব্যৱহাৰ আৰু দায়বদ্ধতাৰ দিশত সম্প্ৰদায়সমূহক একত্ৰিত কৰে।"
তেওঁলোকৰ কামবোৰৰ ভিতৰত হৈছে মহিলাসকলক চিকিৎসালয়ত সন্তান জন্ম দিবলৈ অনুপ্ৰেৰিত কৰা, শিশুসকলক টীকাকৰণ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰলৈ অনা, পৰিয়াল পৰিকল্পনাত উদগনি দিয়া (যেনে বন্ধ্যাকৰণ), প্ৰাথমিক চিকিৎসাৰ দ্বাৰা প্ৰাথমিক ৰোগ আৰু আঘাতৰ চিকিৎসা কৰা, জনগাঁথনিৰ নথি ৰখা আৰু গাঁৱত অনাময় ব্যৱস্থা উন্নত কৰা। স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰণালী আৰু গ্ৰাম্য জনসংখ্যাৰ মাজত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যোগাযোগ প্ৰণালী হিচাপে আশায়ে উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আছে।
তেওঁ অৰেল ৰিহাইড্ৰেচন থেৰাপী (অ'আৰএছ), আইৰণ ফলিক এচিড টেবলেট (আইএফএ), ক্লোৰোকুইন, ডিচপোজেবল ডেলিভাৰী কিট (ডিডিকে), অৰেল পিলচ আৰু কণ্ডমৰ দৰে সকলো বাসস্থানত উপলব্ধ কৰা অত্যাৱশ্যকীয় বস্তুসমূহ আশায়ে মজুত ৰাখে।
নিৰ্বাচন
আশাকৰ্মীসমূহ মুখ্যতঃ গাওঁখনৰ মহিলা সমূহৰ পৰা বাছনি কৰা হয়। সাধাৰণতে যিসকল মহিলায়ে নিকট ভৱিষ্যতৰ বাবে সেই গাঁওখনত থকাৰ সম্ভাৱনা আছে তেওঁলোকক সেৱা কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছে। বিবাহিত, বিধৱা বা বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা মহিলাসকলক সাধাৰণতে আন মহিলাতকৈ অধিক প্ৰাধান্য দিয়া হয়। কিয়নো ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক নিয়ম অনুসৰি বিবাহৰ পিছত এগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ গাঁও এৰি তেওঁৰ স্বামীৰ ওচৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। সেয়ে অবিবাহিত মহিলা সকলক পৰাপক্ষত আশা বাছনিৰ বিবেচনা কৰা নহয়। আকৌ আশা হ'বলৈ তেওঁলোকে দশম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়া যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব লাগিব আৰু সম্ভৱতঃ ২৫ৰ পৰা ৪৫ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত হ'ব লাগিব। তেওঁলোকক গ্ৰাম পঞ্চায়তৰ দ্বাৰা বাছনি কৰা হয় আৰু তেওঁলোক পঞ্চায়তৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ। যদি কোনো উপযুক্ত সাক্ষৰ প্ৰাৰ্থী নাথাকে তেন্তে এই চৰ্তসমূহ শিথিল কৰা হ'ব পাৰে।
পাৰিশ্ৰমিক
যদিও আশাকৰ্মীসমূহক স্বেচ্ছাসেৱক বুলি গণ্য কৰা হয়, তেওঁলোকে প্ৰশিক্ষণৰ দিনবোৰৰ বাবে ফলাফল-আধাৰিত পাৰিশ্ৰমিক আৰু বিত্তীয় ক্ষতিপূৰণ প্ৰাপ্ত কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি এগৰাকী আশায়ে এক প্ৰতিষ্ঠানগত প্ৰসৱৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে তেন্তে তেওঁ ₹৬০০ টকা প্ৰাপ্ত কৰে আৰু মাতৃ গৰাকীয়ে ₹১,৪০০ টকা লাভ কৰে। আশাসকলে প্ৰতিটো শিশুৰ বাবে টীকাকৰণ অভিযান সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে ₹১৫০ টকা আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনা কৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে ₹১৫০ টকা উদগনি হিচাপে লাভ কৰে। স্থানীয় প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত (পিএইচচি) বুধবাৰে অনুষ্ঠিত হোৱা বৈঠকত সাধাৰণতে আশাসকল উপস্থিত থাকে। এই প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাহিৰেও আশাসকলে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰ স্বাস্থ্যকৰ্মৰ কামত ব্যয় কৰা সময় তুলনামূলকভাৱে নমনীয়।
নিৰীক্ষণ আৰু মূল্যাঙ্কন
ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ অধীনত আশা সকলৰ নিৰীক্ষণ আৰু মূল্যাঙ্কনৰ বাবে প্ৰথমে জিলা পৰ্যায়ত এক আদৰ্শ সীমা জৰীপ কৰিব লাগে। এয়া বিকেন্দ্ৰীকৃত নিৰীক্ষণ লক্ষ্য আৰু সূচক নিৰ্দিষ্ট কৰাৰ বাবে কৰা হয়। সম্প্ৰদায়ৰ নিৰীক্ষণ গাওঁ পৰ্যায়ত কৰা হয়। পৰিকল্পনা আয়োগে মূল্যাঙ্কনৰ ফলাফলৰ অন্তিম নিৰীক্ষণ কৰে। বাহ্যিক মূল্যাঙ্কন সঘনাই ব্যৱধানত কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:স্বাস্থ্যকৰ্মী শ্ৰেণী: ভাৰতৰ স্বাস্থ্য কাৰ্যসূচী
ৰাখাইন ৰাজ্য
নামাকৰণ
এই ৰাজ্যখন ঐতিহাসিকভাৱে আৰাকান নামেৰে জনাজাত আছিল। ১৯৯০ চনত বাৰ্মিজ চৰকাৰে ইয়াক সলাই ইংৰাজী নাম ৰাখাইন গ্ৰহণ কৰিছিল।
জনগাঁথনি
বাৰ্মাৰ বহু অঞ্চলৰ দৰে ৰাখাইন ৰাজ্য (পূৰ্বতে আৰাকান প্ৰদেশ নামেৰে জনাজাত)তো বৈচিত্ৰময় জনগোষ্ঠীয় জনসংখ্যা আছে। বাৰ্মিজৰ চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি আৰাকান ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা ৩,১১৮,৯৬৩ জন।
ৰাখাইন জনগোষ্ঠী সংখ্যাগৰিষ্ঠ, তাৰ পিছতে ৰোহিংগীয়া মুছলমানৰ যথেষ্ট জনসংখ্যা আছে। ৰাখাইন জনগোষ্ঠী লোকসকলে প্ৰধানকৈ নিম্নভূমি উপত্যকাৰ লগতে ৰামৰী আৰু মানাউং (চেডুবা) দ্বীপত বাস কৰে। থেট, কামেইন, চিন, ম্ৰো, চাকমা, খামি, দৈনেট, বাঙালী হিন্দু আৰু মাৰামাগ্ৰী আদি আন কেইবাটাও সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীয়ে মূলতঃ ৰাজ্যখনৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰে।
ৰাজ্যিক সংঘ মহা নায়কা সমিতিৰ ২০১৬ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যত ১২,৯৪৩ জন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ সংঘৰ সদস্যৰ ২.৪% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত নবীন সমনেৰা আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিযুক্ত ভিক্ষু দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সন্ন্যাসীৰ অধিকাংশই থুধাম্মা নিকায়া (৮৮.৯%), তাৰ পিছত শ্বেগীন নিকায়া (৩.৯%) আৰু বাকী সন্ন্যাসী অন্যান্য সৰু মঠৰ গোটৰ অন্তৰ্গত। ৫৩৪ টা থিলাছিন ৰাখাইন ৰাজ্যত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ থিলাছিন সম্প্ৰদায়ৰ ০.৯% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰাখাইনসকল পৰম্পৰাগতভাৱে থেৰাভাদা বৌদ্ধ। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ৰাখাইনৰ ৯৮.৬৩% বৌদ্ধ আৰু আন ১.১৯% মুছলমান। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়লত ৪% জনসংখ্যাৰ অৱদান চিন আছিল ৩য় বৃহত্তম জনগোষ্ঠী। সেই সময়ত ৰাখাইনৰ ৬৪,৪০৪ জন চিনৰ ভিতৰত ৫৫.৭৬% বৌদ্ধ আৰু ৩৩.৭৯% অনিমবাদী আছিল। বাংলাদেশৰ সীমান্ত আৰু উপকূলীয় অঞ্চলৰ ওচৰৰ জনসংখ্যাৰ ৮০–৯৬%তকৈ অধিক মুছলমান আছিল। ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ৯৯.৮২% ৰোহিংগীয়া, ৯৯.২৪% "অন্য বিদেশী", ৮৯.২০% "মিশ্ৰিত জাতি", ৮৫.৫০% ভাৰতীয় আৰু ৬৭.৫১% "পাকিস্তানী" মুছলমান আছিল।
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
ৰাখাইন ৰাজ্য তলৰ দৰে পাঁচখন জিলাৰে গঠিত, য'ত ২০০২ চনত অঞ্চল আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে অনুমান কৰা জনসংখ্যা দেখুওৱা হৈছে:
এই জিলাসমূহৰ মুঠ ১৭খন চহৰ আৰু ১১৬৪খন গাঁও আছে। ছিট্টৱে ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী।