cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি
আনুষ্ঠানিক সংগীত (anthem)
২০১৪ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চিৰ আনুষ্ঠানিক সংগীত “We are the 8” ইউটিউবত উন্মোচন কৰা হয়। সংগীতটোত উত্তৰ পূব ভাৰতৰ বহুকেইজন গায়ক-গায়িকাই কণ্ঠ দিয়ে। সংগীত পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে অংগৰাগ মহন্তই, গীতৰ কথা নিমা নামচুৰ। সংগীতটোত অংশগ্ৰহণ কৰা শিল্পীসকল হ’ল Lou Majaw, Guru Rewben Mashangva, জুবিন গাৰ্গ, তিপৃতি, Rudy Wallang, Alobo Naga, Tetseo Sisters, বুমেৰাং, গিৰীশ এণ্ড দা ক্ৰনিক্‌লছ, বি কে, দা ভিনাইল ৰেকৰ্ড্‌ছ, জয় বৰুৱা, কল্যাণ বৰুৱা আৰু জিণ্টি দত্ত।
খেলুৱৈ
২০১৪ চনৰ ১৬ জুলাইত ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ কাৰণে নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড ফুটবল ক্লাবৰ marquee খেলুৱৈ হিচাপে স্পেইনৰ বিশ্বকাপজয়ী ফুটবল দলৰ খেলুৱৈ জোৱান কেপডেভিলাৰ নাম ঘোষণা কৰা হয়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল ক্লাব শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল ক্লাব শ্ৰেণী:ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগ দল
ছেৰেনা উইলিয়ামছ
ছেৰেনা জামেকা উইলিয়ামছ (Serena Jameka Williams; জন্ম: ২৬ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৮১) এগৰাকী আমেৰিকাৰ পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ। সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ টেনিছ খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত বহুলভাৱে বিবেচিত চেৰেনাই মহিলা টেনিছ এছ'চিয়েচনেত (WTA) ৩১৯ সপ্তাহ ধৰি একক শাখাত বিশ্বৰ ১ নম্বৰ স্থান লাভ কৰি আহিছিল। তেওঁ ২৩টা গ্ৰেণ্ড শ্লেম একক খিতাপ জয় কৰিছিল, যিটো বৰ্তমান যুগৰ খেলুৱৈসকলৰ সৰ্বাধিক আৰু সৰ্বকালৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক খিতাপ।
ডাঙৰ ভগ্নী ভেনাছৰ সৈতে ছেৰেনা উইলিয়ামছৰ প্ৰশিক্ষক আছিল পিতৃ ৰিচাৰ্ড উইলিয়ামছ আৰু মাতৃ অৰেচিন প্ৰাইচ । ১৯৯৫ চনত পেছাদাৰী ৰূপত পৰিণত হোৱা ছাৰেণাই ১৯৯৯ চনৰ ইউ এছ অ’পেনত প্ৰথমটো ডাঙৰ একক খিতাপ দখল কৰে। ২০০২ চনৰ ফ্ৰেন্স অ’পেনৰ পৰা ২০০৩ চনৰ অষ্ট্ৰেলিয়ান অ’পেনলৈকে তেওঁৰ আধিপত্য মনকৰিবলগীয়া। চাৰিওটা ডাঙৰ একক খিতাপ (প্ৰতিবাৰেই ফাইনেলত ভেনাছৰ বিৰুদ্ধে) জয় কৰি নন-কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম আৰু কেৰিয়াৰৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম লাভ কৰিছিল, যিটো ‘চেৰেনা স্লেম’ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰিছিল। পিছৰ কেইবছৰমানৰ ভিতৰত তেওঁ আৰু দুটা চিংগলছ মেজৰ দাবী কৰিছিল যদিও শৰিৰীক আঘাতৰ বাবে খেলৰ অৱনতি ঘটে। ২০০৭ চনৰ পৰাই অৱশ্যে আঘাত অব্যাহত থকাৰ পিছতো ক্ৰমান্বয়ে সুস্থ অৱস্থালৈ ঘূৰি আহি বিশ্বৰ ১ নং একক ৰেংকিং পুনৰ দখল কৰে। ২০১২ চনৰ উইম্বলডন চেম্পিয়নশ্বিপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উইলিয়ামছে আধিপত্যলৈ ঘূৰি আহি অলিম্পিকৰ সোণৰ পদক দখল কৰি একক আৰু ডাবল দুয়োটাতে কেৰিয়াৰৰ গোল্ডেন স্লেম লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী টেনিছ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ তেৰটা একক খেলৰ ভিতৰত আঠটা জিকিছিল, যাৰ ভিতৰত ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ পৰা একেৰাহে চাৰিওটা মেজৰ আছিল আৰু দ্বিতীয়টো "চেৰেনা শ্লেম" অৰ্জন কৰিছিল। ২০১৭ অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেনত, তেওঁ ষ্টেফি গ্ৰাফৰ অপেন এৰা ৰেকৰ্ড অতিক্ৰম কৰি তেওঁৰ ২৩তম মুখ্য একক খিতাপ জয় কৰে। তেওঁ তাৰ পিছত গৰ্ভৱতী হোৱাৰ বাৱে পেছাদাৰী টেনিছৰ পৰা বিৰতি লৈছিল আৰু খেলিবলৈ উভতি অহাৰ পিছত চাৰিটা মুখ্য ফাইনেলত উপনীত হৈছিল। আগষ্ট ২০২২-ত, উইলিয়ামছে পেছাদাৰী টেনিছৰ পৰা বিৱৰ্তনৰ ঘোষণা কৰিছিল আৰু ২০২২ ইউ এছ অপেনত তেওঁৰ অন্তিমখন খেল হ'ব বুলি গন্য কৰা হৈছিল।
উইলিয়ামছে ১৪টা ডাঙৰ মহিলা ডাবলছৰ খিতাপও লাভ কৰে, এই সকলোবোৰ তেওঁৰ ভগ্নী ভেনাছৰ সৈতে আৰু গ্ৰেণ্ড শ্লেম ডাবলছৰ ফাইনেলত এই যুটি অপৰাজিত হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত ২০০৯ চনৰ উইম্বলডন চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২০১০ চনৰ ফ্ৰেন্স অ’পেনৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা নন-কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম অন্তৰ্ভুক্ত, যিয়ে দুই ভগ্নীৰ যুটক ডাবলছৰ বিশ্বৰ ১ নং ৰেংকিং প্ৰদান কৰে। তেওঁ চাৰিটা অলিম্পিক স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে, তিনিটা মহিলা ডাবলছত—এইটো সৰ্বকালৰ যৌথ অভিলেখ তেওঁৰ ভগ্নীৰ সৈতে ভাগ কৰা। ইয়াৰ উপৰিও দুটা ডাঙৰ মিক্সড ডাবলছ খিতাপ লাভ কৰিছে, দুয়োটা খিতাপ ১৯৯৮ চনত।
প্ৰাথমিক জীৱন
যেতিয়া উইলিয়ামছনৰ বয়স ন বছৰ আছিল, তেতিয়া তেওঁ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক কম্পটনৰ পৰা ফ্লৰিডাৰ ৱেষ্ট পাম বীচলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল[32] যাতে তেওঁ ৰিক মেচিৰ টেনিছ একাডেমীত উপস্থিত থাকিব পাৰে, যিয়ে তেওঁক অতিৰিক্ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিছিল। প্ৰশিক্ষণত মেচিয়ে সদায় উইলিয়ামছৰ দেউতাকৰ সৈতে একমত হোৱা নাছিল, কিন্তু সন্মান কৰিছিল যে "তেওঁ তেওঁৰ ছোৱালীবোৰক শিশুৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেওঁলোকক সৰু ছোৱালী হ'বলৈ অনুমতি দিছিল"। ৰিচাৰ্ডে তেওঁৰ ছোৱালীসকলক ৰাষ্ট্ৰীয় জুনিয়ৰ টেনিছ টুৰ্ণামেণ্টলৈ পঠোৱা বন্ধ কৰে যেতিয়া উইলিয়ামছৰ বয়স ১০ বছৰ আছিল, কিয়নো তেওঁ বিচাৰিছিল যে তেওঁলোকে "লাহে লাহে" আগবাঢ়ক আৰু বিদ্যালয়ৰ কামত মনোনিবেশ কৰক। বৰ্ণবাদৰ অভিজ্ঞতাইও এই সিদ্ধান্তক প্ৰভাৱিত কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ বগা পিতৃ-মাতৃয়ে প্ৰতিযোগিতাৰ সময়ত উইলিয়ামছ ভগ্নীসকলৰ বিষয়ে অপমানজনকভাৱে কোৱা শুনিছিল। ১৯৯৫ চনত যেতিয়া উইলিয়ামছ নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকে নিজৰ ছোৱালীকেইজনীক মেচিৰ একাডেমীৰ পৰা উলিয়াই আনি তেওঁলোকৰ ঘৰতে সকলো প্ৰশিক্ষকৰ দায়িত্ব লয়। ২০০০ চনত জুনিয়ৰ চাৰ্কিটত নিয়মীয়াকৈ খেলাৰ স্বাভাৱিক পথ অনুসৰণ কৰিলে তেওঁলোকৰ বাবে অধিক লাভজনক হ'লহেঁতেন নেকি বুলি সোধাত উইলিয়ামছে উত্তৰ দিছিল, "প্ৰত্যেকেই বেলেগ বেলেগ কাম কৰে। মই ভাবো ভেনাছ আৰু মোৰ বাবে আমি মাত্ৰ এটা বেলেগ পথৰ চেষ্টা কৰিলোঁ, আৰু ই আমাৰ বাবে কাম কৰিলে।
ৰমেশ পাঠক
ড° ৰমেশ পাঠক (জন্ম: ১ মে' ১৯৪২- মৃত্যু: ২৬ জানুৱাৰী ২০২১) এগৰাকী গৱেষক, অধ্যাপক, বিশ্লেষক, সাহিত্য সমালোচক, সম্পাদক, ভাষাবিদ, বৈয়াকৰণিক, নিবন্ধকাৰ আৰু বক্তা। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰেশ্বৰ পাঠক আৰু মাতৃৰ নাম শান্তি পাঠক। জন্মৰ পাছতেই তেখেতৰ মাতৃৰ মৃত্যু হয়। তেখেত হৰেশ্বৰ পাঠকৰ পঞ্চম তথা কনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল।
শিক্ষা
পাঠকে ১৯৫২ চনত খলিহাগুৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ১৯৫৯ চনত টিহু হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই. এ. আৰু ১৯৬৩ চনত কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.এ. পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৬৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এ. পাছ কৰে। তেখেতে ১৯৮৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
প্ৰথমে তেখেত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ তেজু উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্কুলত বিষয় শিক্ষক হিচাপে চাকৰিত যোগদান কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৬৬ চনত অৰুণাচলৰ (তেতিয়াৰ নেফা) জৱাহৰলাল নেহৰু কলেজত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ইয়াৰ চাৰি বছৰ পিছত ১৯৭০ চনত গুৱাহাটীৰ কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত যোগদান কৰে আৰু ২০০১ চনৰ ১ মে’ত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত আৰু ২০০৮ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অতিথি অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ড° ৰমেশ পাঠক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষণাৰ গাইড হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
বৈবাহিক জীৱন
১৯৭০ চনৰ ২৫ মে' তাৰিখে বৰপেটাৰ আমোলাপট্টি নিবাসী দেৱেন্দ্ৰনাথ উজীৰৰ তৃতীয় কন্যা অনিতা উজীৰৰ লগত তেখেত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেখেতৰ পুত্ৰসন্তানৰ নাম হ'ল মণিকূট পাঠক আৰু কন্যাসন্তানৰ নাম হ'ল কুঁৱলী পাঠক।
সন্মান
অসমীয়া ভাষা সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙনিৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাই পাঠকক সাহিত্যাচাৰ্য উপাধি প্ৰদান কৰিছে৷ অসম চৰকাৰৰ পৰাও তেখেতে সাহিত্যিক পেন্সন লাভ কৰিছে৷ ২০২০ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে তেখেতক জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা আগবঢ়ায়৷ ২০২০ চনত নলবাৰী সাহিত্য সভাই পাঠকক "নলবাৰী ৰত্ন সন্মান" আগবঢ়ায়৷
মৰাণ (বিধানসভা সমষ্টি)
2006 results
-->
References
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
কনকলতা মহিলা বেংক
কনকলতা মহিলা আৰবান কো-অ’পাৰেটিভ বেংক লিমিটেড বা চমুকৈ কনকলতা মহিলা বেংক (Konoklota Mahila Bank) অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা বেংক। ১৯৯৮ চনত যোৰহাটত এই বেংকটো স্থাপিত হৈছিল। সমবায় খণ্ডত স্থাপন কৰা এই বেংকটোৰ সকলো কৰ্মচাৰী আৰু বেছি অংশ গ্ৰাহকেই মহিলা। তেওঁলোকে বিভিন্ন জমা আঁচনি প্ৰচলন কৰাৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন সাপেক্ষে বিভিন্ন ঋণৰ আঁচনি আগবঢ়ায়।
ইতিহাস
লখিমী বৰুৱাই ১৯৯৮ চনত অসমৰ যোৰহাটত কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ মূলতঃ বিশেষ সা-সুবিধা নোপোৱা, পিছপৰা মহিলাসকলৰ সহায় হোৱাকৈ তথা তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাবে স্বাৱলম্বী আৰু সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল।
বেংক সেৱাৰ বিষয়ে বিশেষ জ্ঞান নোহোৱাকৈয়ে বৰুৱাই ১৯৯০ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত মহিলাসকলৰ বাবে সমবায় খণ্ডত এটা বেংক স্থাপনৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন লাভ কৰে। তাৰ দুবছৰ পিছত, ১৯৯০ চনত যোৰহাটত ৫২জন প্ৰমোটাৰ সদস্য, ১৫০০ গৰাকী মহিলা অংশীদাৰ আৰু ৮.৪৫ লাখ টকাৰ প্ৰাৰম্ভিক বিনিয়োগেৰে বেংকৰ কাম আৰম্ভ হয়। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ শ্বহীদ, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যুবাহিনীৰ সদস্যা- কনকলতা বৰুৱাৰ নামেৰে বেংকটোৰ নাম কনকলতা মহিলা বেংক ৰখা হয়।
পৰিগাঁথনি
বৰ্তমান বেংকৰ চাৰিটা শাখা আৰু ২১জন নিয়মীয়া কৰ্মচাৰী আছে আৰু কৰ্মচাৰী আটাইকেইগৰাকীয়ে মহিলা। ৪৫,০০০ একাউণ্টৰ বেছিভাগে মহিলাৰ। কনকলতা বেংকৰ শাখা চাৰিটা হ’ল- যোৰহাট, মৰিয়নী, গড়আলি যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ শাখা। উত্তৰ-পূব উন্নয়ন বিত্ত নিগম লিমিটেড (NEDFi), ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা কোষ আৰু ভাৰতীয় ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ উন্নয়ন বেংকে (SIDBI) কনকলতা মহিলা বেংকক সহযোগিতা আগবঢ়ায়। বেংকটোৱে মুঠ তিনিখন জিলাত সেৱা আগবঢ়ায়- যোৰহাট, গোলাঘাট আৰু শিৱসাগৰ জিলা। আই.ডি.বি.আই. বেংক তেওঁলোকৰ তত্বাৱধায়ক বেংক।
লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
কনকলতা মহিলা বেংকে মহিলাসকলক সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। ইয়াৰোপৰি ই ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন অনুসৰি ঋণৰ বিভিন্ন আকৰ্ষণীয় আঁচনিৰ জৰিয়তে উপভোগ আৰু উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ ঋণৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰে। প্ৰাথমিক সমবায় বেংক হোৱাৰ বাবে ই চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চল দুয়োটাতে কৰ্মসংস্থাপনৰ সৃষ্টি কৰে। সমাজক দুৰ্বল শ্ৰেণীটোৰ উপাৰ্জন বঢ়োৱা, স্ব-নিয়োজনৰ সুযোগ প্ৰদান কৰি নিৰাপদ সৱলীকৰণকে ধৰি সকলো বাণিজ্যিক বেংকিং সুবিধা প্ৰদান কৰাটোৱেই হৈছে বেংকৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য। আন এটা উদ্দেশ্য হৈছে মহিলাসকলৰ মাজত সঞ্চয় আৰু বেংকিং অভ্যাস জনপ্ৰিয় কৰা। লাভ অৰ্জন কৰাতকৈও আত্ম-সহায়ক বেছি গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।
আঁৰৰ ব্যক্তি
বেংকটো স্থাপনৰ আঁৰত থকা মূল মানুহগৰাকী হ’ল- লখিমী বৰুৱা। যোৰহাটৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই আৰ্থিক অনাতনৰ বাবে কলেজীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল। বিয়াৰ বহু বছৰ পাছত ১৯৮০ চনতহে তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। তেওঁ বেংকত চাকৰি কৰিছিল। তাৰোপৰি যোৰহাটৰ দক্ষিণ সৰ্বাইবন্ধাত অঞ্চলত এখন মহিলা সমিতি সংগঠিত কৰি আৰ্থিকভাবে পিছপৰা মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল। এইখিনি অভিজ্ঞতাকে সৰোগত কৰি ১৯৯০ চনত বৰুৱাই সমবায় খণ্ডত এটা বেংক প্ৰতিষ্ঠাৰ চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনতহে তেওঁৰ সপোন সাকাৰ হয়। মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁলৈ সমাজসেৱা ক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢ়ায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বেংক শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
কমাৰবন্ধা আলি
কমাৰবন্ধা আলি হৈছে গোলাঘাট জিলাৰ অন্তৰ্গত এক ঐতিহ্যমণ্ডিত অঞ্চল। ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ ধোদৰ আলিক যোৰহাট নগৰৰে স্ংযোগ কৰা কমাৰবন্ধা আলিয়ে চুই যোৱা বৃহৎ অঞ্চলটিয়ে সামৰি লয়, প্ৰখ্যাত দক্ষিণহেঙেৰা বজাৰ, দোলাষৰীয়া বজাৰ, বৰজান চাহ বাগিচা, শালিকীহাট আৰু কমাৰবন্ধা তিনি আলি ।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
কমাৰবন্ধা আলি গোলাঘাট চহৰ উত্তৰ-পুব প্ৰান্তত অৱস্থিত। অঞ্চলটিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ কমাৰবন্ধা তিনিআলিলৈ গোলাঘাট চহৰৰ দূৰত্ব ৮ কি:মি:।আনহাতে কমাৰবন্ধা তিনিআলিৰ পৰা তিতাবৰ চহৰলৈ ১২ কি:মি: আৰু যোৰহাট নগৰলৈ ৩০ কি:মি:।
উল্লেখযোগ্য স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
২০১৯ চনৰ ২৫ জুন তাৰিখে অধ্যাপক ড° বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী উপাচাৰ্যৰ কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়খন অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক শ্ৰী শ্ৰী ভট্টদেৱৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
অৱচেতনা
মনোবিজ্ঞানত বৰ্তমান চেতনাৰ (focal awareness) পৰিসৰত নথকা চেতনাকে অৱচেতনা (subconcious) বোলা হয়।
অৱচেতনা হ'ল মানৱ চেতনাৰেই এটা অংশ।অৱচেতনা (Subconscious) -অৰ ধাৰণাৰ উৎপত্তি হৈছিল উনৈশ শতিকাত। অষ্ট্ৰিয়াৰ মনোবিজ্ঞানী চিগ্‌মণ্ড ফ্ৰয়েড আৰু ফৰাচী মনোবিজ্ঞানী পিয়েৰ জাঁনেটে পৃথকে পৃথকে এই ধাৰণাৰ অৱতাৰণা কৰিছিল । ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়েডে মানুহৰ মনোজগতখনক তিনিটা স্তৰত ভাগ কৰিছিল ; চেতন মনে জাগ্ৰত অৱস্থাত মানুহৰ পৰিপাৰ্শিক জগতখনৰ সৈতে সতে সংযোগ ৰাখে।অৱচেতন মনে সংযোগ ৰাখে মানুহৰ অন্তৰজগতৰ সৈতে অৰ্থাৎ অতীতৰ স্মৃতি আৰু জৈৱিক প্ৰয়োজনসমূহৰ সৈতে। মনোবিজ্ঞানী ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়ডৰ মতে মানৱ মনৰ প্ৰায় ৯০ শতাংশই অৱচেতন বাকী কেৱল ১০ শতাংশহে চেতন অৱস্থান থাকে।অৱচেতন মন যদিও আমাৰ জাগ্ৰত চেতনাৰ বাহিৰত তথাপিও কিছু চেষ্টাৰ বিনিময়ত ইয়াক আমাৰ চেতন মনলৈ আনিব পৰা যায়। উল্লেখ্য যে এই প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তেই মানসিক ৰোগীসকলৰ মনোচিকিৎসা কৰা হয়।
নামচাই জিলা
নামচাই জিলা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ এই জিলাখন ২০১৪ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰৰ দিনা লোহিত জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি গঠন কৰা হয়৷ জিলাখনৰ সদৰ ঠাই নামচাই৷
ইতিহাস
২০১৩ চনৰ ২১ মাৰ্চত নবাম টুকীৰ অধীনৰ চৰকাৰে নামচাই জিলা সৃষ্টিৰ প্ৰস্তাৱত সন্মতি জনায়৷ ২০১৪ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত লোহিত জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি নামচাই জিলা গঠন কৰা হয়৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নামচাই জিলাৰ জনসংখ্যা ৯৫,৯৫০ জন৷ জিলাখনৰ জনঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৬০.৫ জন৷ নামচাই জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৮৪.৪৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৪.২৪%।
ৰাজঘাট সমাধি পৰিসৰ
ৰাজঘাট ভাৰতৰ দিল্লীত অৱস্থিত জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ সমাধিক্ষেত্ৰ। পূৰ্বতে ৰাজঘাট ঐতিহাসিক পুৰণি দিল্লী বা ছাহজাহানবাদত অৱস্থিত ঘাটৰ নাম আছিল এই ঘাট দৰিয়াগঞ্জৰ পূবত অৱস্থিত গড়েৰে পৰিবেষ্টিত নগৰৰ ৰাজঘাট গেট যমুনা নদীৰ পশ্চিম পাৰৰ ৰাজঘাটত মিলিছিল। পিছলৈ মহাত্মা গান্ধীৰ স্মৃতিক্ষেত্ৰ খনৰ নামো ৰাজঘাট হয়। গান্ধীজীৰ মৃত্যুৰ এদিন পিছত অৰ্থাৎ ১৯৪৮ চনৰ ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে এই স্থানতে তেওঁৰ অন্তিম সৎকাৰ কৰা হৈছিল। এই স্থানত ক'লা মাৰ্বলৰ এক বেদীত তেওঁ অন্তিম সময়ত উচ্চাৰণ কৰা "হে ৰাম" দেৱনাগেৰী লিপিত খোদিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ এফালে অখণ্ড জ্যোতি প্ৰজ্বলিত কৰি থোৱা হৈছে। এই স্থান দিল্লীৰ ৰিং ৰ'ড বা চৰকাৰী ভাবে মহাত্মা গান্ধী পথত অৱস্থিত। ইয়াৰ কাষেৰে স্মৃতিক্ষেত্ৰলৈ শিলেৰে নিৰ্মিত পদপথ আছে। ইয়াৰ লগতে মহাত্মা গান্ধী যাদুঘৰো ইয়াৰ কাষতে অৱস্থিত।
নামচাই জিলা
পৰ্য্যটন
thumb|নামচাইৰ সোণালী পেগোডা নামচাইত অৱস্থিত সোণালী পেগোডাটো পৰ্য্যটনৰ অন্যতম আকৰ্ষণ৷ স্থানীয় তাই-খামটি ভাষাত ইয়াক 'কংমু খাম' ('Kongmu Kham') বুলি জনা যায়৷ এই সোণালী পেগোডা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বৃহত্তম বৌদ্ধ বিহাৰ সমূহৰ এটা৷
ৰাজঘাট সমাধি পৰিসৰ
ৰাজঘাট সমাধি পৰিসৰত অৱস্থিত অন্যান্য স্মৃতিক্ষেত্ৰ
মহাত্মা গান্ধীৰ উপৰিও ইয়াত কেইবাগৰাকী বিখ্যাত নেতাৰ সমাধিস্থল ৰাজঘাটত অৱস্থিত। এই স্থানত দেশ-বিদেশৰ নেতা আৰু বিখ্যাত ব্যক্তিয়ে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰিবলৈ আহে। ইয়াৰ লগতে ৰাজঘাট পৰিসৰত অৱস্থিত উদ্যানত গছপুলি ৰোপণ কৰে। প্ৰতিবছৰে সমাধিক্ষেত্ৰ সমূহত স্মৃতিচাৰণৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াত অৱস্থিত অন্যান্য নেতাৰ সমাধিক্ষেত্ৰ সমূহ হ'ল:
নামচাই জিলা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
ৰাজঘাট সমাধি পৰিসৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
আচিন
আচিন থত্তুমকাল (জন্ম: October 26, 1985)  এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ভাৰত নাট্যমত বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত। তেওঁ বলিউড, তেলেগু, তামিল, মালয়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ তিনিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় চিনেমা উদ্যোগত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু পিছত বলীউডলৈ আহে। তেওঁ আঠটা ভাষা কব পাৰে আৰু নিজৰ চিনেমা নিজেই ভাষান্তৰণ বা ডাব কৰে।  আচিনক ২০০৭ চনত কলিউদৰ ৰাণী বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল।  তেওঁ বলীউদৰ ১০০ কোটি ক্লাৱৰ সদস্যা।
চাথ্যান আন্থিক্কাৰৰ ২০০১ চনৰ মালায়ালম ছবি নৰেন্দ্ৰন মাকান জয়কয় ভাকা-ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলা আচিনৰ প্ৰথমখন বাণিজ্যিকভাৱে সফল ছবি আছিল ২০০৩ চনৰ তেলেগু ভাষাৰ আম্মা নান্না অ' তামিলা আমায়ি আৰু সেইখনৰ বাবে তেলেগু চিনেমাৰ শ্ৰেষ্ঠ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এম কুমাৰ এছ/অ' মহালক্ষ্মী (২০০৪) আছিল তেওঁৰ প্ৰথমখন তামিল চিনেমা যিখনে ডাঙৰ বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ গজনী (২০০৫) চিনেমাখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ তামিল ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁক তামিলনাডু চৰকাৰে কলা আৰু সাহিত্যত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে কালাইমামানি বঁটা প্ৰদান কৰে |তামিল বোলছবিৰ প্ৰতি থকা অৱদানৰ বাবে আচিনক ২০১৩চনত চিমা(SIIMA)ত দক্ষিণ ভাৰতীয় চিনেমাৰ গৌৰৱ আখ্যা দিয়া হয় |
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
বুৰ্খাণ খাল্ডুন
বুৰ্খাণ খাল্ডুন (ছিৰিলিক ভাষাত: Бурхан Халдун) উত্তৰ-পূব মংগোলিয়াৰ খেণ্টাই অঞ্চলৰ এক খেণ্টাই পৰ্বত। পৰ্বতটো জেংঘিছ খানৰ জন্মস্থল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ইয়াতেই তেখেতৰ সমাধিস্থল অৱস্থিত। এই স্থান আন এক বিখ্যাত বীৰ চাবুটাইৰ জন্মস্থল। পৰ্বতটো ১৯৯২ত প্ৰতিষ্ঠিত ১২০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৱৰা খান খেণ্টাই কাঢ়াভাৱে সুৰক্ষিত অঞ্চলৰ অংগ। যদিও জেংঘিছ খানৰ পূৰ্বেও পৰ্বতটোক পবিত্ৰ জ্ঞান কৰা হৈছিল, জেংঘিছ খানে এই পৰ্বতটোক মংগোলিয়াৰ আতাইতকৈ পবিত্ৰ পৰ্বত আখ্যা দিয়াৰ পাছত ইয়াৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি পালে। ৪ জুলাই ২০১৫ত এই পৰ্বতকে সামৰি "মহান বুৰ্খান খাল্ডুন পৰ্বত আৰু খাষৰ পবিত্ৰ পৰিবেশ"খ ইউনেস্ক' বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ ঘোষণা কৰা হ'ল। ১৯৫৫ত পৰ্বতটোৰ পূজা আনুষ্ঠানিক কৰা হ'ল আৰু পৰ্বতটোক ৰাষ্ট্ৰীয় কীৰ্তিচিহ্ন ঘোষণা কৰা হ'ল। এই স্থানৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য মধ্য এছীয় ষ্টেপেৰ উদ্ভিদ আৰু ৫০ জন্তুৰ সৈতে ২৫৩ চৰাইৰ প্ৰজাতিৰে অনন্য ।
অৱস্থিতি
বুৰ্খান খাল্ডুন উত্তৰ-পূব মংগোলিয়াৰ খেণ্টাই পৰ্বত মালাৰ মধ্যত অৱস্থিত।  ই ১৯৯২ত প্ৰতিষ্ঠিত ১২০০০ বৰ্গ  কিলোমিটাৰ আৱৰা খান কেণ্টাই কাঢ়া ভাৱে সুৰক্ষিত অঞ্চলৰ অংগ।
ভূগোল
বুৰ্খান খাল্ডুনৰ অৰ্থ ছিৰিলিক ভাষাত ঈশ্বৰ পৰ্বত। এই পৰ্বতক কেণ্টাই খান অৰ্থাৎ কেণ্টাই পৰ্বতমালাৰ ৰজাও বোলা হয়।  ই মংগোলিয়াৰ খেণ্টাই অণ্চলৰ খেণ্টাই পৰ্বতৰ অন্যতম্।  ই অঞ্চলটোৰ উচ্চ পৰ্বতসমূহৰ অন্যতম, উচ্চতা ২৩৬২ মিটাৰ। পৰ্বটতোৰ আকাৰ ন-জোনৰ দৰে। এই পৰ্বতৰ পৰা আমুৰলৈ অনন আৰু খেৰ্লেণ নৈ বৈ যায়।, যি গৈ পেচিফিক মহাসাগৰত পৰে গৈ, চেলেংগেলৈ টূল, খাৰা আৰু য়েৰূ নৈ বৈ যায়, যি পৰে গৈ আৰ্কটিক মহাসাগৰত। এই অঞ্চলৰ জৈৱবৈচিত্ৰ্য অনন্য় আৰু চাইবেৰিয়ান ভূমিৰ পৰা গ্ৰেট ষ্টেপেলৈ পৰিবৰ্তনৰ স্থল বুলিব পাৰি।
বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ মৰ্যাদা
বিশ্ব ঐতিহ্য কমিটিৰ ৩৯তম্ অধিবেশনত বুৰ্খান খাল্ডুনক ৪ জুলাই ২০১৫ত ইউনেস্ক' বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হ'ল, "গ্ৰে'ট বুৰ্খাণ খাল্ডুন মাউণ্টেইন এণ্ড ইটছ চাৰাউণ্ডিং চেক্ৰেড লেণ্ডস্কে'প" নামেৰে। কাৰণ চতুৰ্থ চৰ্ত্ত, যোৱা কেইবা সহস্ৰাব্দ ধৰি চলি অহা অনন্য পৰ্বত পূজা আৰু প্ৰকৃতি পূজাৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু ষষ্ঠ চৰ্ত্ত, ঐতিহাসিকভাৱে জনাজাত গুৰুতৰ গুৰুত্ব।
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য
এই পৰ্বতটোৰ এক আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব আছে যি মংগোলিয়াৰ অন্য কোনো পৰ্বতৰ ক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা নাযায়, আৰু "মংগোলিয়াৰ অঘৰী লোকসকলৰ জীৱন যাত্ৰাৰ ঐতিহ্য তথা প্ৰথাগত পদ্ধতি"ক পূৰ্ণভাবে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি মংগোলিয়াৰ জাতিসত্বাৰ “দোলনা” প্ৰতীকৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।
উদ্ভিদজগত
এই পৰ্বতত যিবোৰ উদ্ভিদ পোৱা যায় তাৰ ভিতৰত এছিয়া তৃনভূমিৰ অন্তৰ্গত আৰু ট্ৰাইগা সৰলবৰ্গীয় বনাঞ্চলৰ দ্বাৰা গঠিত। মংগোলিয়াৰ ৰঙা কিতাপত ২৮ বিধ উদ্ভিদ প্ৰজাতি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে, ১৫ টা অতি বিৰল প্ৰজাতি, আৰু ২৮ টা বিৰল প্ৰজাতি। আইইউচিএন ৰঙা তালিকাত যিবোৰ উদ্ভিদ লিপিবদ্ধ হৈছে সেইবোৰো ইয়াত পোৱা যায়, তাৰ ভিতৰত: ২ টা অতি বিপন্ন প্ৰজাতি, ৪ টা বিপন্ন প্ৰজাতি আৰু ৮ টা ক্ষতিৰ সম্মুখীন প্ৰজাতি আছে।
প্ৰানীজগত
খেন্টাই জিলাৰ বুৰ্খাণ খাল্ডুন পৰ্বতৰ প্ৰানী ভৌগলিক অঞ্চলৰ "ছটা বৰ্গৰ ২৭ টা গণৰ ৫০ প্ৰজাতিতকৈ বেছি স্তন্যপায়ী/পতংগভোজী আছে, ৪ টা প্ৰজাতিৰ হাইমেনপেট্ৰা, চাৰিটা প্ৰজাতিৰ লেগোৰফা, ১৯ টা প্ৰজাতিৰ তীক্ষ্ণদন্তী প্ৰাণী, ১৩ টা প্ৰজাতিৰ চিকাৰী, পাঁচটা প্ৰজাতিৰ তৃণভোজী প্ৰাণী, এটা প্ৰজাতিৰ সৰীসৃপ, আৰু ২৫৩ টা প্ৰজাতিৰ চৰাই বিদ্যমান।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰ্বতমালা শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান
মিত্ৰবিন্দা
মিত্ৰবিন্দা (Mitravinda) হৈছে দেৱতা শ্ৰীবিষ্ণুৰ অৱতাৰ আৰু দ্বাপৰ যুগৰ দ্বাৰকাৰ ৰজা তথা কৃষ্ণৰ আঠজন প্ৰধান অষ্টভাৰ্যাৰ ষষ্ঠতম ৰাণী।
পৰিয়াল আৰু নামসমূহ
ভাগৱত পুৰাণত মিত্ৰবিন্দাক অৱন্তী ৰাজ্যৰ ৰজা জয়সেনাৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
বিষ্ণু পুৰাণত মিত্ৰবিন্দাক শৈব্যা বা শৈভ্যা (অৰ্থ: ৰজা শিৱীৰ কন্যা/বংশধৰ) বুলি কোৱা হৈছে। বিষ্ণু পুৰাণৰ ভাষ্যকাৰ ৰত্নাগৰ্ভাই মিত্ৰবিন্দাক কৃষ্ণৰ আন এগৰাকী মুখ্য ৰাণী কালিন্দীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰে।
হৰিবংশত, তেওঁক শিৱীৰ জীয়ৰী (বা পিতৃবংশী বংশধৰ) সুদত্ত বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ এগৰাকী অতি সৎ, মহৎ আৰু ৰূপৱতী কন্যা আছিল। ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণনা কৰা মতে, তেওঁৰ দুগৰাকী ভাতৃ আছিল যাৰ নামবোৰ ক্ৰমে বিন্দ (বিন্দ্য) আৰু অনুবিন্দ (অনুবিন্ধ্য) আছিল যিয়ে মিত্ৰবিন্দাৰ বিয়াৰ সময়ত অৱন্তীত সহ-শাসক হিচাপে শাসনভাৰ চলাইছিল। তেওঁলোক কৌৰৱসকলৰ নেতা দুৰ্যোধনৰ সহকৰ্মী আছিল। সেয়েহে তেওঁলোকে মিত্ৰবিন্দাই কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হোৱা ধাৰণাটোৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ কুন্তী পুত্ৰ পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰাখিছিল।
বিবাহ
ভাগৱত পুৰাণত কৃষ্ণৰ আৰু মিত্ৰবিন্দাৰ বিবাহৰ সম্বন্ধে বৰ্ণনা চমুকৈ পোৱা যায়। তেওঁ স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানত কৃষ্ণক তেওঁৰ স্বামী হিচাপে বৰণ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ ভাতৃসকলে ইয়াক ভাল নাপায় আৰু বিয়াখন নিষিদ্ধ কৰে। তেওঁলোকে কৌৰৱসকলৰ বাহিনীৰ সৈতে যোগদান কৰে আৰু কৃষ্ণৰ বিৰূদ্ধে যুঁজ দিয়ে। শ্ৰীকৃষ্ণই ৰাজকুমাৰসকলক পৰাজিত কৰি মিত্ৰবিন্দাক বলপূৰ্বক তাৰ পৰা আঁতৰাই লৈ যায়। ভাগৱত পুৰাণৰ বল্লভাচাৰ্যৰ ভাষ্যত মিত্ৰবিন্দা আৰু কৃষ্ণই ইজনে সিজনৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম আছিল, কিন্তু তেওঁৰ ভাতৃ আৰু দেউতাকে তাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু দুৰ্যোধনক তেওঁৰ স্বামীৰ বাবে বিবেচনা কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাকে স্বামী বাছনি কৰাৰ বাবে এটা স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছিল; য’ত দুৰ্যোধনকে ধৰি সকলো ৰাজকুমাৰ সেই অনুষ্ঠানত উপস্থিত আছিল। যেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণ স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানলৈ আহিছিল তেতিয়া মিত্ৰবিন্দই কৃষ্ণক তেওঁৰ সমস্যাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল আৰু তেওঁক অপহৰণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। মিত্ৰবিন্দাৰ ইচ্ছা অনুযায়ী, কৃষ্ণই তেওঁক স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানৰ পৰা অপহৰণ কৰিছিল। শ্ৰীকৃষ্ণক তেওঁৰ ভাতৃ, দুৰ্যোধন আৰু আন ৰাজকুমাৰে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল যিসকলে মিত্ৰবিন্দাক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কৃষ্ণই তেওঁলোকক সকলোকে পৰাজিত কৰি মিত্ৰবিন্দাক দ্বাৰকালৈ লৈ গৈছিল। আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে তেওঁক বিয়া কৰাইছিল৷
পৰৱৰ্তী জীৱন
কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ ৰাণীসকলে এবাৰ হস্তিনাপুৰলৈ গৈ কুন্তী দেৱী, তেওঁৰ পুত্ৰ পাণ্ডৱসকলক আৰু পাঁচ পাণ্ডৱৰ পত্নী দ্ৰৌপদী লগ কৰিবলৈ গৈছিল। কুন্তীৰ নিৰ্দেশনা মতে, দ্ৰৌপদীয়ে মিত্ৰবিন্দা আৰু আন ৰাণীসকলক উপহাৰ দি পূজা আৰু সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। মিত্ৰবিন্দাই দ্ৰৌপদীক শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৈতে তেওঁৰ কেনেকৈ বিয়া হ’ল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:শ্ৰীকৃষ্ণৰ সহধৰ্মিণী
ডিব্ৰুগড় (বিধানসভা সমষ্টি)
বিধায়কসকল
অসম বিধান সভাত ডিব্ৰুগড় সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সদস্যসকলৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
চন্দা জ'গ
চন্দা জয়ন্ত জ'গ (Chanda Jayanth Jog) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেখেতে বাংগালোৰস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান অৰ্থাৎ আইআইএছচিত কৰ্মৰত। তেখেতৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰ হৈছে-তাৰকাপুঞ্জীয় গতিবিজ্ঞান(Galactic Dynamics), ইণ্টাৰএক্টিং এণ্ড ষ্টাৰ বাষ্ট তাৰকাৰাজ্য, আৰু অন্তৱৰ্তী আণৱিক মেঘ। তাৰকাৰাজ্য আৰু তাৰকাপুঞ্জীয় গতিবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তেখেতে প্ৰায় ৮৫টা নিবন্ধ প্ৰকাশিত কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মহাৰাষ্ট্ৰৰ কালৱেত তেখেতে শৈশৱৰ অধিকাংশ সময় পাৰ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ এগৰাকী বৈদ্যুতিক অভিযন্তা আছিল।
কৰ্মজীৱন
ষ্টনি ব্ৰুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। প্ৰিন্সটনত তেখেতে পষ্ট ডক্তৰেল সভ্য হিচাপে আৰু ভাৰ্জিনিয়াত অধ্যাপক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। ১৯৮৭ চনত তেখেত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, আইআইএছিত কৰ্মজীৱন অব্যাহত ৰাখে। জ্যোতিপদাৰ্থৰ্বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ যেনে-নক্ষত্ৰ-গেছ অস্থিৰতা আৰু তাৰকাৰাজ্যৰ উলম্ব-কাঁহী গতিবিজ্ঞান, সমতাবিহীন তাৰকাৰাজ্য, আৰু আন্তঃক্ৰিয়াশীল তাৰকাৰাজ্যৰ গতিবিজ্ঞানত(dynamics of interacting galaxies) উল্লেখনীয় কাম কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ড'ৰেমন লেণ্ড
ড'ৰেমন লেণ্ড জাপানী এনিমেশ্যন অনুষ্ঠান ড'ৰেমনৰ ওপৰত আধাৰিত এটি স্পেনীয় খেলৰ অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠান ছিক্সটি ডেচিবেল, লুক ইণ্টাৰনেচনেল, আৰু টাৰ্ণেকৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত।
বুৰঞ্জী
২০১৪ চনৰ দ্বিতীয় চতুৰ্থাংশত স্পেনীয় মিডিয়া দুটা কাৰণত খেলুৱৈৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হ'ল-- নিজৰ নাম বইং ৱেবছাইটত পোৱা আৰু ৩০ৰ পৰা ৩১ মে'লৈ ভইচ টেষ্ট কৰা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
ফেৱিক'ল
ফেৱিক'ল হৈছে ভাৰতীয় কোম্পানী পিডিলাইট ইণ্ড্ৰাষ্ট্ৰীছ লিমিটেদৰ দ্বাৰা উৎপাদিত আঠাৰ এটা ব্ৰেণ্ড।
ইতিহাস
১৯৫৪ চনত বলবন্ত পাৰেখ আৰু সুশীল পাৰেখে এটা সৰু ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল। ৫ বছৰৰ পাছত ১৯৫৯ চনত, এওঁলোকে জন্তুৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা আঠাৰ এটা সাংশ্লেষিক বিকল্প উলিয়াই। তেওঁলোকে এই বস্তুটোৰ নাম দিয়ে 'ফেৱিক'ল'। ১৯৬৩ চনত কনদিৱিটা গাঁও, মুম্বাইত ফেৱিক'লৰ প্ৰথমটো উদ্যোগ স্থাপন হয়। ইয়াতেই বৰ্তমান ফেৱিক'লৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আছে। ১৯৯৭ চনত ফেৱিক'লে দূৰদৰ্শনত প্ৰথম বিজ্ঞাপন দিয়ে। ২০০৪ চনৰ ফেৱিক'লে ফেৱিক'ল মেৰাইন বুলি বজাৰলৈ এটা উপ-ব্ৰেণ্ড উলিয়াই ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
কুম্পো নৃত্য
কুম্পো নৃত্য(Kumpo) আফ্ৰিকা মহাদেশৰ এক লোকনৃত্য৷ আফ্ৰিকা মহাদেশৰ ’চেনেগাল’ আৰু ’গাম্বিয়া’ প্ৰদেশৰ “কাচামেন্সা’’ নৈৰ উপত্যকা নিবাসী “জোলা জনগোষ্ঠী’’ৰ মানুহৰ পৰম্পৰাগত পৌৰাণিক কাহিনীৰ তিনিটা চৰিত্ৰ কুম্পো, সময় আৰু নিয়াছে৷ এইসকলক কেন্দ্ৰ কৰি বছৰত একাধিকবাৰ অনুষ্ঠিত হোৱা লোকউৎসৱ Journees Culturellesৰ সময়ত গাঁওবাসী একত্ৰিত হয়৷ সময়ৰ দ্বাৰা গাঁওবাসীক একত্ৰিত হ’বলৈ আহ্বান জনোৱা হয়৷
এই নৃত্যৰ প্ৰদৰ্শন কৰোঁতাজনে অৰ্থাৎ কুম্পোই তাল গছৰ শুকান পাতেৰে তৈয়াৰী পোছাক পিন্ধি, মূৰত লাঠি লৈ থাকে, যিডাল পাতেৰে তৈয়াৰী পোছাকৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই থাকে। পাতেৰে সজা পোছাকটি তেওঁৰ মূৰৰ পৰা ভৰিৰ আঙুলি পৰ্যন্ত ঢাক খাই থাকে৷ পাতেৰে তৈয়াৰী পোছাকটো প্ৰতীকী অৰ্থত পিন্ধা হয়৷ ইয়াৰ অৰ্থ অমংগলজনক সম্ভাৱনীয়তাৰ পৰা গাঁওখন বৰ্তি থকা৷ নৃত্যৰ আৰম্ভণিতে এগৰাকী যুৱতীয়ে লাঠিডালত এখন ৰঙীন পতাকা বান্ধি দিয়ে। লাঠিডাল আৰু মূৰত পতাকাখন লৈ কুম্পোই ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা ধৰি ঘূৰি ঘূৰি নাচি থাকে। নৃত্যৰ সময়ত তেওঁ তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰচলিত গোপন ভাষাৰ দ্বাৰা কথা কয় আৰু দৰ্শকৰ সৈতে দোভাষীৰ জৰিয়তে ভাব বিনিময় কৰে।
কুম্পোই সমাজৰ মানুহক গাঁৱৰ ভাল মানুহ হিচাপে সমাজৰ হৈ কাম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। তেওঁ সকলোকে সামূহিক জীৱনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান কৰে আৰু সকলো মানুহে একেলগে মিলি ভোজ খোৱাটো কামনা কৰে। এই মহোৎসৱ আফ্ৰিকাৰ সমাজ জীৱনৰ বাবে এক উদ্দীপনা। ভোজত অংশগ্ৰহণ নকৰাটো অসামাজিক আচৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। উৎসৱৰ সময়ত কোনো অকলশৰীয়াকৈ থকাৰ অধিকাৰ কাৰো নাই। উৎসৱৰ সময়ত গোটেই সমাজখনে উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকা অঞ্চলৰ ছন্দময় সংগীত পৰিৱেশন কৰি আৰু নাচি ভাল পায়।
পৰম্পৰা অনুসৰি কুম্পো এগৰাকী ব্যক্তি নহয়; বৰঞ্চ ভূত বা আত্মা। তেওঁৰ পবিত্ৰ বাগিচা(bois sacré)ৰ সৈতে এক শক্তিশালী সম্পৰ্ক আছে। কুম্পোৰ প্ৰকৃত পৰিচয় জানিবলৈ দৰ্শকৰ দ্বাৰা চেষ্টা কৰা নহয়। প্ৰায়ে তেওঁক স্পৰ্শ কৰা সম্ভৱ নহয় আৰু তালপাতৰ পোছাকৰ ভিতৰলৈ কোনোবাই জুমি চোৱাটো ’মৰ্যাদা হানিকৰ’ কাম বুলি গণ্য কৰা হয়। সেয়ে তেওঁ নিজৰ লাঠিডালেৰে হনা-খোঁচাৰ দৰে কৰি অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰে৷
উৎসৱৰ শেষত সকলোৱে ভোজ খোৱাৰ পিছত তেওঁ সম্প্ৰদায়টোৰ পৰা বিদায় লয় আৰু পৱিত্ৰ বাগিচা(bois sacré) উঠাই পেলোৱা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
দ্য লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছ
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ কেপিটল হিলত (Capitol Hill) অৱস্থিত লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছ (Library of Congress) পুথিভঁৰালৰ মজিয়াৰ কালি ২৬.১৪ হেক্টৰ (৬৪.৬ একৰ) আৰু ইয়াত থকা কিতাপৰ ৰেকবোৰ লগ লগালে দৈৰ্ঘ্য হ'বগৈ ৮৬০ কিলোমিটাৰ (৫৩৫ মাইল)। আমেৰিকাৰ তত্‍কালীন ৰাষ্ট্ৰপতি টমাছ জেফাৰছনৰ (Thomas Jefferson) হাতত এই পুথিভঁৰালটোৰ সূচনা হৈছিল। জেফাৰছনে পাঁচ হাজাৰ ডলাৰ ব্যয় কৰি কেপিটল প্ৰসাদৰ (আমেৰিকাৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰধান কৰ্মকেন্দ্ৰ) এটা অংশত ১৮০০ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত এটা সৰু পুথিভঁৰাল আৰম্ভ কৰে। কেৱল কংগ্ৰেছৰ লোকেহে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল বাবে তাক 'লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছ' নামেৰে জনা গৈছিল। ১৮১৪ চনত ইংৰাজ সৈন্যই কেপিটল প্ৰাসাদ অধিকাৰ কৰে আৰু এই পুথিভঁৰালটো পুৰি নিশ্চিহ্ন কৰি দিয়ে। অৱসৰ গ্ৰহণৰ পাচত জেফাৰছনে আকৌ এই পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰাত আগভাগ লয় আৰু ১৮৯৭ চনত কংগ্ৰেছৰ সহযোগিতাত নতুনকৈ এই পুথিভঁৰালটো স্থাপন কৰা হয়।
'লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছ'ত ২ কোটি ৯০ লাখৰো অধিক কিতাপ আছে (১৯৯৮ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি)। সভ্যতাৰ আদি পৰ্বৰ পৰা অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিযুক্ত ('পেপিৰাছ'ত লিখা কিতাপৰ পৰা মাইক্ৰোফিল্ম) সকলো গ্ৰন্থই তাত সুৰক্ষিত হৈ আছে। অতি বিজ্ঞানসন্মতভাৱে সজাই ৰখা বাবে যেতিয়াই, যাৰ যি প্ৰয়োজন, তেওঁ মুহূৰ্ততে সেইটো পাব পাৰে। দৈনিক ইয়াত কিতাপৰ সংখ্যা বাঢ়িয়েই আছে। এই পুথিভঁৰালত চাৰে তিনি কোটি পাণ্ডুলিপি আৰু লিখিত দলিল সংৰক্ষণ কৰা হৈছে। তাৰ ভিতৰত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিসকলৰ কাগছ-পত্ৰ, শিল্পীৰ পাণ্ডুলিপি আৰু ছবি, বিজ্ঞানীসকলৰ আৱিষ্কাৰৰ খচৰাও আছে। তদুপৰি আছে চল্লিশ লাখ মেপ, ষাঠি লাখ গানৰ স্বৰলিপি, চিঠিপত্ৰ, বাদ্যযন্ত্ৰ, ৰেকৰ্ড, টেপ, কেছেট। এক কোটি ঐতিহাসিক ফটো আৰু ছবিয়েও ইয়াত স্থান পাইছে। দৈনিক বাৰশখন বিভিন্ন ভাষাৰ বাতৰিকাকত এই পুথিভঁৰালত ৰখা হয়। পুথিভঁৰালটোৰ অমূল্য সংগ্ৰহৰ ভিতৰত আছে গুটেনবাৰ্গে ছপা কৰা প্ৰথম বাইবেল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত যিমানবোৰ কিতাপ প্ৰকাশিত হয়, তাৰ গ্ৰন্থস্বত্ব অনুমোদন কৰাৰ ভাৰ 'লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছৰ' ওপৰত। বৰদিনৰ ছুটী আৰু ১ জানুৱাৰীৰ বাহিৰে বছৰৰ আন আটাইকেইটা দিনত এই লাইব্ৰেৰী খোলা থাকে। ইয়াৰ অধ্যয়ন কোঠা ২৩ টা।
উত্‍স
শ্ৰেণী:পুথিভঁৰাল
কৈলাশ নাথ কাসুধন
কৈলাশ নাথ কাসুধন হৈছে নেপালৰ এজন ৰাজনীতিবিদ। ১৯৯৯ চনৰ নিৰ্বাচনত নেপালী কংগ্ৰেছৰ হৈ প্ৰতিনিধি সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি
যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি (Jatindra Kumar Borgohain) অসমৰ এগৰাকী সাংবাদিক, সাহিত্যিক, অৰ্থনীতিবিদ, বুদ্ধিজীৱী আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। ২০১৩ চনৰ ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
জীৱনী
১৯৭৬ চনৰ ৬ মাৰ্চত যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৮৯ চনলৈকে শিক্ষকতা কৰাৰ পিছত ১৯৯০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ দৈনিক জনমভূমি কাকতৰ সম্পাদকৰূপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব চম্ভালি জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়লৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু ১৯৯৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ সাপ্তাহিক আসাম বিলাসিনী নামৰ কাকতখনৰ সম্পাদক হিচাপেও কিছুদিনৰ বাবে কাৰ্যৰত আছিল। ১৯৯৪ চনৰ জানুৱাৰীত তেওঁ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ পদ ইস্তফা দি নতুন দৈনিক নামৰ দৈনিক কাকতখনৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেতিয়াৰে পৰাই তেওঁ গুৱাহাটীত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৬ চনৰ শেষভাগলৈকে তেওঁ নতুন দৈনিকৰ সম্পাদক পদত আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁ সাপ্তাহিক মুখামুখি, সাপ্তাহিক স্বদেশ, সাপ্তাহিক পূৰ্বদেশ, দৈনিক প্ৰভাত নামৰ কাকতকেইখন আৰু মাহেকীয়া সমকাল, ছন্দশিল্প আদি আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৫ চনৰ জানুৱাৰীত তেওঁ পুনৰ নতুন দৈনিক কাকতৰ সম্পাদক হয়। ২০১০ চন তেওঁ প্ৰাগ নিউজৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও একেই বছৰতে ইস্তফাও দিয়ে। ১৯৭২, ১৯৭৪, ১৯৭৫ আৰু ১৯৮৮ চনত তেওঁ মাহেকীয়া সমকাল নামৰ আলোচনীখনো সম্পাদনা কৰিছিল। পুৱাৰ বাতৰি প্ৰকাশনৰ পৰা পুৱাৰ বাতৰি নামৰ কাকতখন তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছিল। তদুপৰি গীতাশ্ৰী গগৈৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অসমীয়া নাৰীযুগ নামৰ মাহেকীয়া আলোচনীখনৰো প্ৰকাশক আছিল যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি।
সাহিত্যকৃতি আৰু সমাজসেৱা
যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ জীৱন কালত বিভিন্ন বিষয়ত ৪৫ খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি গৈছে। সমাজ, সংস্কৃতি, অৰ্থনীতি আৰু ইতিহাস বিষয়ৰ ৬খন উল্লেখনীয় গ্ৰন্থ তেওঁ প্ৰনয়ণ কৰিছিল। গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশিত ৩খন উপন্যাসৰ লগতে বিভিন্ন কাকত আলোচনীত প্ৰকাশিত পোন্ধৰখনৰো অধিক উপন্যাস, ২খন গল্প সংকলন, ৫খন কবিতা সংকলন, ২খন অনুবাদ সংকলন, ৩খন অনুবাদ গ্ৰন্থ আৰু ৩খন নাটকেৰে অসমীয়া সাহিত্য জগতলৈ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তদুপৰি তেওঁ ১৫০ তকৈও অধিক গল্প ৰচনা কৰিছিল। সংস্কৃত, ইংৰাজী, বঙালী, হিন্দী আৰু অসমীয়া ভাষাত সমানে ব্যুৎপত্তি থকা বৰগোহাঞিৰ দ্বাৰা ৰচিত সৃষ্টি আৰু কৰ্মৰাজি তলত উল্লেখ কৰা হৈছে:
স্মাৰক বক্তৃতা
কেইবাখনো কাকতৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ সম্পাদকীয় পেনেলত থকাৰ উপৰিও আন কেইবাখনো কাকতৰ নিয়মীয় স্তম্ভলেখক আৰু সাম্প্ৰতিক ঘটনাপ্ৰৱাহৰ বিশ্লেষক আছিল। প্ৰগতিশীল চিন্তা-চৰ্চাত বিশ্বাসী বৰগোহাঞিয়ে অৰ্থনীতি বিষয়ৰ বহু প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। বিভিন্ন কাকত-আলোচনী ইত্যাদিত প্ৰকাশিত তেওঁৰ স্তম্ভ প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা প্ৰায় দুই সহস্ৰাধিক। শেহতীয়াকৈ তেওঁ Voice of Assam নামৰ এখন অনলাইন কাকতৰ মুখ্য সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ২০১৩ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে কাকতখনৰ প্ৰথম সংখ্যা উন্মোচন হৈ যায়।
ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই ছাত্ৰ, যুৱক, কৃষক, শ্ৰমিক আন্দোলনত জড়িত যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিয়ে কিছুদিনৰ বাবে গুৱাহাটীৰ নেপছ্ নামৰ মহাবিদ্যালয়খনৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
বঁটা-সন্মান
১৯৮৯ চনত যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিক তেওঁৰ অসমৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাস নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে দধি মহন্ত সোৱঁৰণি ন্যাসে বিষ্ণু ৰাভা বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। তদুপৰি 'অসমৰ উৎসৱ আৰু পূজা' নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ ভৰত চন্দ্ৰ বৰুৱা বঁটা লাভ কৰিছিল বৰগোহাঞিয়ে। তেওঁক তিনিচুকীয়াৰ এডুকেশ্যন ন্যাসৰ সংবাদৰত্ন বঁটাও প্ৰদান কৰা হৈছিল। অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আৰু বৰগোহাঞিৰ দ্বাৰা বঙালী ভাষাৰ পৰা অনূদিত দেৱীপ্ৰসাদ চট্ট্যোপাধ্যায়ৰ 'লোকায়ত দৰ্শন' নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ ২০০৯ চনৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে (২০১০ চনত ঘোষিত হৈছিল)। 'একুৰিয়ামত বন্দী মাছ' শীৰ্ষক কবিতা সংকলনৰ বাবে যোৰহাট কবি সন্মিলনে তেওঁক গাণ্ডীৱ সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। এই কবিতা সংকলনখন ইতিমধ্যে কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা বিজয়ী
জাৰেড ডায়মণ্ড
জাৰেড মেছন ডায়মণ্ড (Jared Mason Diamond; জন্ম ১০ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৭) হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান ভূগোলবিদ, ইতিহাসবিদ, নৃতত্ত্ববিদ, পক্ষীবিদ। দ্যা থাৰ্ড ছিম্পাঞ্জী (১৯৯১); পুলিৎজাৰ বঁটাৰে সন্মানীত গানছ্, জাৰ্মছ্ এণ্ড ষ্টিল (১৯৯৭); কলাপ্স (২০০৫), দ্য ৱৰ্ল্ড আনটিল য়েছটাৰডে (২০১২), আৰু আপহিভেল (২০১৯) হৈছে তেখেতে লিখা জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থৰ নাম। তেখেতৰ মূল ক্ষেত্ৰ দেহতত্ত্ববিদ্যা যদিও; জাৰেড ডায়মণ্ডক নৃতত্ত্ববিদ্যা, বাস্তব্যবিদ্যা, ভূগোল আৰু বিৱৰ্তনীয় জীৱবিজ্ঞান আদিৰ দৰে একাধিক ক্ষেত্ৰত দখল আছে। তেখেত লছ এঞ্জেলছস্থিত কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূগোলৰ অধ্যাপক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৭ চনৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মাছাছুছেটছৰ বষ্টনত জাৰেড ডায়মণ্ডৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল আশ্বকেঞ্জী ইহুদী পৰিয়ালৰ, যিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ লুইছ ডায়মণ্ড এগৰাকী শল্যচিকিৎসক আছিল। আৰু মাতৃ ফ্লোৰা (কাপলান) আছিল এগৰাকী শিক্ষক, ভাষাবিদ আৰু পিয়ানোবাদক। ডায়মণ্ডে ছয়বছৰ বয়সৰ পৰাই পিয়ানো শিকিবলৈ লয়।
কৰ্মজীৱন
কেমব্ৰিজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত, "কনিষ্ঠ সভ্য" হিচাপে ডায়মণ্ড হাৰ্ভাৰ্ডলৈ উভতি আহে। সেই কৰ্মত তেওঁ ১৯৬৫ চনলৈকে জড়িত হৈ থাকে। ১৯৬৮ চনত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "দেহতত্ত্ব"ৰ অধ্যাপক হয়। ২০-৩০ বছৰ বয়সৰ মাজতেই ডায়মণ্ডে পক্ষীবিজ্ঞান আৰু বাস্তব্যবিদ্যাতো এক সমান্তৰাল কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। বিশেষকৈ নিউ গিনি আৰু প্ৰতিৱেশী দ্বীপসমূহত অধ্যয়নৰ যোগেদি। ১৯৬৪ চনৰ পৰা তেখেতে এই ভ্ৰমণবোৰ আৰম্ভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত (৫০ বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত), ডায়মণ্ডে "পাৰিপাৰ্শ্বিক ইতিহাস"ত তৃতীয়টো কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে আৰু কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত ভূগোলৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। ডায়মণ্ডে ৰোমস্থিত LUISS Guido Carliতো শিক্ষাদান কৰে। ১৯৯৯ চনত তেখেতে বিজ্ঞানত ৰাষ্ট্ৰীয় পদক অৰ্জন কৰে। ২০০৯ চনত ৱেষ্টফিল্ড ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়ে তেখেতক সন্মানীয় ডক্তৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ডায়মণ্ডৰ মূল ক্ষেত্ৰৰ বিষয় হৈছে "পিত্তস্থলীত নিমখ শোষণ।" বাস্তব্যবিদ্যা আৰু পক্ষীবিজ্ঞানতো তেখেতে কিছুমান পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কাম কৰিছে। কিন্তু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ লেখক হিচাপেহে তেখেত অধিক পৰিচিত। তেওঁ বিচৰণ কৰা বিভিন্ন ক্ষেত্ৰসমূহৰ একাধিক বিষয়েৰে সেইসমূহ গ্ৰন্থ সমৃদ্ধ। বিদ্যায়তনিক বিচিত্ৰতাৰ বাবে ডায়মণ্ডক "পলিমেথ" (polymath) বুলি জনা যায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
ডায়মণ্ডৰ পত্নী হৈছে মেৰি কোহেন। তেওঁ পলেণ্ডৰ ৰাজনীতিবিদ এদৱাৰ্ড ৱাৰ্ণাৰৰ নাতিনী। ডায়মণ্ড আৰু কোহেনৰ যঁজা সন্তান আছে। ১৯৮৭ চনত তেওঁলোকৰ জন্ম হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ শ্ৰেণী:পক্ষীবিদ শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
মাঘী
হিন্দু ধৰ্মত মাঘী
ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ অন্যান্য অংশত হিন্দুসকলে মকৰ সংক্ৰান্তি বিভিন্ন নামেৰে উদযাপন কৰে। এই উৎসৱ বিক্ৰম সংবৎ অনুসৰি মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা পালন কৰা হয়। মাঘী উৎসৱৰ তাৎপৰ্য হৈছে এইদিনা সূৰ্যই মকৰ ৰাশিত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে সূৰ্যৰ উত্তৰায়ন আৰম্ভ হয়। এইদিনা হিন্দুসকলে গংগাত স্নান কৰে বা যদি সেৱা সম্ভৱ নহয় আন কোনো নদী বা পুখুৰীত পৱিত্ৰ স্নান কৰে। ই উত্তৰ ভাৰতৰ লহৰী উৎসৱৰ পিছদিনা অনুষ্ঠিত হয় হয় আৰু বিশেষকৈ পঞ্জাব অঞ্চলত বেছি জনপ্ৰিয়।
হিমাচল প্ৰদেশ
মাঘীক হিমাচল প্ৰদেশৰ কিছুমান অংশত মাঘ ৰা সাজা বুলি কোৱা হয়। যিহেতু মাঘ পাহাৰৰ আটাইতকৈ ঠাণ্ডা মাহ সেয়ে এই সময়ত কৃষি বহুপৰিমাণে স্থিমিত হৈ পৰে। হিন্দুসকলে এই মাহ অগ্নি দেৱতাৰ উপাসনালৈ উৎসৰ্গা কৰে। হিমাচলৰ গাওঁবোৰত লহৰীৰ ৰাতিও মাঘী উদযাপনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। সাধাৰণতে এইদিনাক মচন্ত বুলি কোৱা হয়। মাঘী সম্পৰ্কীয় আন এটা ৰীতি হৈছে মাদ্ৰিচন পূজা। এই পূজা উপলক্ষে ঘৰ-দুৱাৰবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু বিভিন্ন ধৰণে সজোৱা হয়।
শিখ ধৰ্মত মাঘী
শিখসকলৰ বাবে মাঘী চল্লিশগৰাকী শিখ শ্বহীদৰ স্মৃতিত অনুষ্ঠিত সমাবেশ। তেওঁলোক শিখ ধৰ্মৰ দশম তথা অন্তিম মানৱ গুৰু গোবিন্দ সিঙে আনন্দপুৰ চাহিবত পৰিত্যাগ কৰিছিল। কিন্তু পিছত তেওঁলোক গুৰুৰ শৰণণাপন্ন হয়। আৰু ১৭০৫ চনত ৱাজিৰ খানৰ নেতৃত্বত মোগল সাম্ৰাজ্য সেনাৰ সৈতে যুদ্ধত শ্বহীদ হয়। শিখসকলে যুদ্ধৰ স্থানলৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰে আৰু মুক্তচৰৰ পৱিত্ৰ পানীৰ পুখুৰীত ডুব লগায়।
চল্লিশ গৰাকী শিখ শ্বহীদসকলৰ স্মৃতিত প্ৰতি বছৰে মুক্তচৰ চাহিবত এখন মেলা অনুষ্ঠিত হয়। এই মেলাক মেলা মাঘী বুলি কোৱা হয়। দশম গুৰুৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাণ আহুতি দিয়া শিখ শ্বহীদসকলক স্মৰণ কৰিবলৈ এই পৰম্পৰা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে উৎসৱটো শিখ ধৰ্মৰ তৃতীয় গুৰু অমৰ দাসে পালন আৰু উল্লেখ আছে।
সাংস্কৃতিক উদযাপন
পঞ্জাবত মানুহে খীৰ খাই মাঘী উদযাপন কৰে। এইদিনা 'ৰৌহ দি খীৰ' নামৰ পাৰম্পৰিক ব্যঞ্জন খোৱা নিয়ম। এই খীৰ কুঁহিয়াৰ ৰসত চাউল সিজাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই ব্যঞ্জন মাঘীৰ আগদিনা সন্ধিয়া প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ঠাণ্ডাকৈ ৰখা হয়। ইয়াক পৰৱৰ্তী ৰাতিপুৱা মাঘীত ৰঙা জলকীয়া মিশ্ৰিত দৈৰে ঠাণ্ডাকৈ পৰিৱেশন কৰা হয়। ভাৰতৰ পঞ্জাবৰ কিছুমান অংশত মছুৰ দাইলৰ সৈতে মিহলি কৰি খিছিৰি খোৱা হয়। এইদিনা কুঁহিয়াৰ আৰু গুৰ খোৱা অন্যতম পুৰণি পৰম্পৰা। মাঘীৰ দিনা পঞ্জাবৰ বহুঠাইত মেলা অনুষ্ঠিত হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বচন (ব্যাকৰণ)
বচন (Number) শব্দৰ সাধাৰণ অৰ্থ কথা, উক্তি বা বক্তব্য। বচনৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ হ'ল 'number'। ব্যাকৰণত এই শব্দটো বিশেষ অৰ্থত প্ৰয়োগ হয়। বচন শব্দই ভাষাৰ আলোচনাত পদে বুজোৱা সংখ্যা বা পৰিমাণ বুজায়। যেনে :-
এই বাক্য কেইটাৰ তুমি, মই, সি আৰু বদন - এই প্ৰত্যেকটো পদে এজন ব্যক্তিক বুজাইছে। সেইদৰে,
এই বাক্যকেইটাৰ কিতাপখন, মানুহজন, চোলাটো পদে কেৱল এটা বস্তু বা এজন ব্যক্তিক বুজাইছে।
এনেকৈ, কোনো বাক্যত পদে এটাক বুজালে একবচন বোলে। ওপৰত পোৱা তুমি, মই, সি, বদন আৰু কিতাপখন, মানুহজন, চোলাটো একোটাহঁত একবচনৰ পদ।
ঠিক তেনেদৰে তলৰ বাক্যকেইটালৈ মন কৰা হ'ল -
ইয়াত, আমাৰ পদে কেৱল মোক বুজোৱা নাই; মোৰ সহোদৰ ভাই ককাই আৰু বাই ভনী সকলোকে একেলগে বুজাইছে।
এনেকৈ, একাধিক সংখ্যা বা পৰিমাণ বুজোৱা পদবোৰ বহুবচনৰ পদ; অৰ্থাৎ আমাৰ, তোমালোকে, কাপোৰবোৰ আৰু গৰুবিলাক পদৰ বহুবচন হৈছে।
আকৌ, তলৰ বাক্যকেইটালৈ মন কৰা হ'ল -
ইয়াত প্ৰথম বাক্যত, আমাৰ ঘৰলৈ মানুহ কিমান আহে পদটোৰ পৰা জানিবৰ উপায় নাই; মানুহ এজনো আহিব পাৰে, বেছিও আহিব পাৰে।
দ্বিতীয় বাক্যত, শিক্ষকে ছাত্ৰক পঢ়ায় বোলোঁতে শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ এজন এজনো হ'ব পাৰে, বেছিও হ'ব পাৰে। সেইদৰে, তৃতীয় বাক্যত, কিতাপ পদটোৰ পৰাও কিতাপ প্ৰকৃততে এখন নে এখনতকৈ বেছি তাৰ সংখ্যা জনা নাযায়।
এনেকৈ, ব্যক্তি, প্ৰাণী, বা বস্তুৰ সংখ্যা বা পৰিমাণৰ কোনো স্পষ্ট ধাৰণা দিব নোৱাৰে। সেইবাবে বচনহীন বা বচন নিৰপেক্ষ পদ।
পৃথিৱীৰ সৰহ সংখ্যক ভাষাতে একবচন আৰু বহুবচন পোৱা যায়। কিছুমান ভাষাত দুটাক একেলগে বুজোৱা দ্বিবচন এটাও আছে। সংস্কৃত ভাষাত একবচন, দ্বিবচন আৰু বহুবচন - এই তিনিটাকৈ বচন আছে। অসমীয়া, হিন্দী, বাংলা আদি ভাষাবোৰ সংস্কৃতৰ পৰাই ওলাইছে যদিও, এই ভাষাবোৰত দ্বিবচনৰ ৰূপ নাই। অসমীয়াত দুটা একেলগে বুজোৱা শব্দৰ প্ৰয়োগ কৰি দ্বিবচনৰ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
পাইথাগোৰাছৰ উপপাদ্য
পাইথাগোৰীয় উপপাদ্য (Pythagorean theorem) বা পাইথাগোৰাছৰ উপপাদ্য (Pythagoras' theorem) হ'ল এটি তত্ব, জ্যামিতিৰ এই তত্ত্বটো পাইথাগোৰাছে প্ৰথম প্ৰমাণ কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰথম প্ৰয়োগ বেবিলোনিয়া আৰু ভাৰতত হৈছিল। পাইথাগোৰীয় তত্ত্ব মতে এটি ত্ৰিভুজত য'দি কোনো এটি কোণৰ জোখ ৯০ ডিগ্ৰী হয়, অৰ্থাৎ সমকোণী ত্ৰিভুজৰ আটাইতকৈ দীঘল বাহু দৈৰ্ঘ্যৰ বৰ্গফল আন দুটি বাহু দৈৰ্ঘ্যৰ বৰ্গৰ যোগফলৰ সমান। অৰ্থাৎ, যদি তেনে এটি ত্ৰিভুজৰ বাহু 'ক', 'খ' আৰু 'গ' হয়, আৰু 'গ' আটাইতকৈ দীঘল, তেনেহ'লে 'ক'ৰ বৰ্গফল + 'খ'ৰ বৰ্গফল = 'গ'ৰ বৰ্গফল। সেই উপপাদ্যটো 'পাইথাগোৰীয় উপপাদ্য' নামেৰে ইউক্লিডৰ জ্যামিতিৰ কিতাপত সংকলিত হৈছিল। এই উপপাদ্যটোত কোৱা হৈছে যে সমকোণী ত্ৰিভুজৰ অতিভুজৰ বৰ্গ তাৰ অন্য দুটা বাহুৰ বৰ্গৰ যোগফলৰ সমান। প্ৰাচীন ভাৰতীয় গণিতজ্ঞসকলেও স্বতন্ত্ৰ ভাৱে এই উপপাদ্যটোৰ সত্যতা প্ৰমাণিত কৰিছিল। জ্যামিতিক প্ৰাচীন ভাৰতত 'শুলব-সূত্ৰ' নামেৰে জনা গৈছিল আৰু সি বেদাংগৰ 'কল্প-সূত্ৰ'ৰ অংগ আছিল। শুলব্‌কাৰসকলে পইথাগোৰাছৰ উপপাদ্যটোক নিজাকৈ আৱিস্কাৰ কৰিছিল।
তত্ত্বৰ প্ৰমাণ
চিত্ৰত দুটি বৃহৎ বৰ্গৰ কালি আৰু অভিন্ন ত্ৰিভুজ চাৰিটাৰ মুঠ কালি সমান। চিত্ৰ দুটাৰ একমাত্ৰ পাৰ্থক্য হৈছে যে ইয়াত ত্ৰিভুজ সমূহ বিভিন্ন ধৰণত সজোৱা হৈছে। গতিকে দুয়োটা বৃহত্তম বৃত্তৰ মাজৰ বগা অংশৰ কালি সমান হ'ব। অৰ্থাৎ a বাহু যুক্ত বৃত্ত আৰু b বাহু যুক্ত বৃত্তৰ মুঠ কালি বা ক্ষেত্ৰফল c বাহু যুক্ত বৃত্তৰ কালিৰ সমান হ'ব। অৰ্থাৎ
প্ৰয়োগ
আৰ্কিটেকচাৰ তথা নিৰ্মাণ কাৰ্যত দুডাল সৰল ৰেখাৰ কৰ্ণৰ মাত দূৰত্ব নিৰ্ণয় কৰিবলৈ এই সূত্ৰটোৰ ব্যৱহাৰ হয়। যিকোনো নিৰ্মাণ কাৰ্য, কাঠৰ কাম, চিত্ৰ অংকন আদি কামত এই সূত্ৰৰ প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ হয়।
নিৰ্মাণ কাৰ্যত এই সূত্ৰৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা কোণ গণনাৰ মাধ্যমেৰে কোনো এটা অট্টালিকা বৰ্গাকৃতিৰ হয়নে নহয় তাৰ উমান পোৱা যায়।
মাপজোখ কাৰ্যত বা মেপ এখন অংকন কৰা কাৰ্যত এই উপপাদ্যৰ বাস্তৱ প্ৰয়োগ হোৱা দেখা যায়। কাৰ্টোগ্ৰাফাৰ সকলে এখন মানচিত্ৰ তৈযাৰ কৰাৰ আগে বিভিন্ন বিন্দুৰ মাজত সংখ্যাগত দূৰত্ব আৰু উচ্চতা গণনা কৰে। পাইথাগোৰীয় উপপাদ্যটি পাহাৰ বা পৰ্বতৰ শৃংগৰ ঢাল বা নটি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পাইথাগোৰাছ
পাইথাগোৰাছ (আনুমানিক খ্ৰী:পূ: ৫৭০-খ্ৰী: পূ: ৪৯৫ ) আছিল প্ৰাচীন গ্ৰীছৰ গনিতজ্ঞ, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু দাৰ্শনিক। তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক সময় জনা নাযায়। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল গ্ৰীছৰ ছামোছত। পাইথাগোৰাছে প্ৰচাৰ কৰিছিল যে ক্ষমতালোভী লোক কিছুমানক পৰম্পৰাগতভাৱে শাসকৰ আসনত বহুওৱাৰ সলনি গুণী-জ্ঞানী লোককহে তেনে পদত বহুৱাব লাগে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ শাসকসকলৰ ৰোষত পৰিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩২ত তেওঁ ছামোছ এৰি ইটালীৰ ক্ৰটন নগৰলৈ যায় আৰু তাত নীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ এক টোল গঢ়ি তোলে।
কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে যে পাইথাগোৰাছ থেলিছৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। থেলিছৰ সমস্ত ৰচনা তেওঁৰ হাতত পৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়।
পাইথাগোৰাছৰ কোনো ৰচনা বা গ্ৰন্থয়েই পোৱা হোৱা নাই। তেওঁৰ মতে বাস্তৱ জগতখনৰ সকলো তথ্যয়েই আনকি সংগীতকো গণিতৰ ভাষাত বা সংখ্যাত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। জ্যামিতিৰ কেইবাটাও কথা যেনে বিখ্যাত 'পাইথাগোৰীয় উপপাদ্য' তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰা বুলি কোৱা হয়। পঞ্চম শতিকাৰ মাজভাগত পাইথাগোৰাছৰ মতবাদৰ বিৰুদ্ধে শাসকগোষ্ঠী আৰু ৰাইজ সজাগ হৈ উঠে আৰু টোলবোৰ ধ্বংস কৰা হয়। পাইথাগোৰাছৰ ছাত্ৰ ফিল'লাউছে পাইথাগোৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ নানা উদ্ভাৱন কিতাপৰ আকাৰত লেখি উলিয়াইছিল। পাছৰ দাৰ্শনিক এৰিষ্ট'টলএ এই সকলো ধাৰণাকে পাইথাগোৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ সন্মিলিত ধাৰণা বুলি অভিহিত কৰিছে। পাইথাগোৰাছ আছিল অসামান্য প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী৷ তেওঁ আছিল গণিত, দৰ্শন, জ্যোতিবিজ্ঞান আদি সকলোতে পাৰ্গত৷ পাইথাগোৰাছৰ শিক্ষাত গণিত শাস্ত্ৰ আৰু অতীন্দ্ৰিয়বাদ ধাৰণাৰ সংমিশ্ৰণত দেখা যায়। তেখেতে গণিতলৈ দুটা অমূল্য অৱদান আগবঢ়াইছে। প্ৰথম, জ্যামিতিৰ প্ৰমেয়ৰ6 যুক্তিযুক্ত প্ৰমাণ দিয়া আৰু তেওঁ আঢ়ৈহাজাৰ বছৰ পূৰ্বেই অনুভৱ কৰিছিল যে স্বাভাৱিক সংখ্যাসমূহেই (১, ২, ৩, ৪, ………..) যথেষ্ট নহয়। তেওঁ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। যথাযথভাৱে বিন্দু সজ্জিত কৰি কেনেকৈ বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু ত্ৰিভুজ নিৰ্মাণ কৰিব পৰা যায়, উদঙাই দেখুৱাই তেখেতে এহাতে সংখ্যাৰ লগত জ্যামিতিৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল আৰু তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্যৰ সৰল অনুপাত ক্ৰমে সুষম সংগীতধৰ্মী ধ্বনি, যেনে- তৃতীয়, অষ্টক আদি যে সৃষ্টি কৰিব পৰা যায়, সেই কথা আৱিষ্কাৰ কৰি তেখেতে পদাৰ্থবিদ্যাৰ লগত সংখ্যাৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল। ত্ৰিভুজ, বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু পঞ্চভুজৰ ওপৰত মহাজাগতিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰি পাইথাগোৰাছৰ শিষ্যসকলে সমগ্ৰ গ্ৰীক জ্যামিতিৰ ভেটি গঢ়ি তুলিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্যামিতি
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ (Ranjana Sharma Bordoloi; জন্ম: ০৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৮ ) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী তথা নৃত্যাংগণা।
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ জন্ম হৈছিল ডিব্ৰুগড়ৰ চিৰিং চাপৰিত। পিতৃৰ নাম নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ আৰু মাতৃৰ নাম অৰ্চনা বৰদলৈ। তেখেতে সত্ৰীয়া নৃত্য গুৰু যতীন গোস্বামী আৰু ভৱ গোস্বামীৰ পৰা সত্ৰীয়া আৰু মাধৱ সিংহাৰ পৰা মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।  তেখেতে বিহু নৃত্যটো পাৰদৰ্শী আছিল আৰু মঘাই ওজা, তুলসীওজা ৰং ওজা আদিৰ সৈতে সমগ্ৰ ভাৰততে বিহুনৃত্য প্ৰদৰ্শণ কৰি খ্যাতি আৰ্জিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী‎
মেচাকি
মেচাকি বা মেচাকি পাত পূব এচিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চল যেনে দক্ষিণ চীন, ভাৰত, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেচিয়া আদি দেশৰ এবিধ থলুৱা চিৰসেউজ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহত মেচাকি সহজলভ্য। উদ্ভিদবিধক খাছি ভাষাত খাজাঠ্চিৰ, মিচিং ভাষাত অম্বে আৰু মিজো ভাষাত লেংঅ'-চি-কাত নামেৰে জনা যায়।
বিৱৰণ
জেকা পলসুৱা মাটি মেচাকিৰ বাবে উপযুক্ত। ই এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ আৰু এজোপা পূৰ্ণাংগ গছ ২-৬ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। ধাৰ থকা দীঘলীয়া পাতসমূহৰ মূৰটো জোঙা আৰু ই ১৩-১৭ ছেমি দীঘল হয়। পাতৰ মূল শিৰাৰ সমানে দুডাল অতিৰিক্ত শিৰা থাকে। পাতৰ তল অংশ মিহি শুংযুক্ত আৰু ওপৰফাল মসৃণ। এপ্ৰিলৰ পৰা জুন মাহৰ ভিতৰত গছসমূহত হালধীয়া ৰঙৰ ফুল ধৰে।
ব্যৱহাৰ
মেচাকিৰ কুমলীয়া কোঁ‌হ, পাত আৰু ফল বনৌষধি তথা খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত ৰন্ধন-প্ৰকৰণত মেচাকিৰ ব্যৱহাৰ কৰে। বহু লোকে ডায়েৰীয়া আৰু ডিচেণ্ট্ৰি ৰোগত ইয়াৰ পাত ঔষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
ইয়াৰ গা-গছৰ পৰা আঁ‌হ উলিয়াই ৰছী আদি তৈয়াৰ কৰা হয়। পাত আৰু ঠেঙুলিৰ পৰা প্ৰাকৃতিক ৰং আহৰণ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:গুল্ম
সোমনাথ বড়া
সোমনাথ বড়া একাধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, ঢোলবাদক, সংগীত পৰিচালক৷ অসমীয়া সংগীতৰ কেছেটৰ যুগটোৰ শিল্পী সকলৰ ভিতৰত সোমনাথ বড়াৰ নাম উল্লেখযোগ্য৷ বিহুগীত, টোকাৰী গীত আৰু বিশেষকৈ ঢোল বাদনৰ ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে৷ ঢোল বাদ্যক বিশ্বৰ আগত প্ৰতিষ্ঠা কৰি দিয়াত বড়াৰ অৱদান আছে৷ বৰ্তমান তেওঁ বিহু নাচ বিষয়ক কৰ্মশালাৰ সৈতে জড়িত৷ সোমনাথ বড়াই বিদেশত ঢোল বাদন কৰিবলৈ যোৱা অসমৰ প্ৰথম ব্যক্তি৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমৰ সঙ্গীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ লোকশিল্পী
অসমৰ নদ-নদী (গ্ৰন্থ)
অসমৰ নদ-নদী গ্ৰন্থখনৰ লেখক যোগেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা৷ গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৯২ চনত৷ পৰৱৰ্তী সময়ত অসম সাহিত্য সভাৰ সহযোগত কিৰণ প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়৷ গ্ৰন্থখনত অসমৰ নদ-নদীসমূহৰ উৎপত্তি, ইয়াৰ গতিপথ, নদীসমূহৰ সৈতে জড়িত পৌৰাণিক আখ্যান, নদীসমূহৰ বৈশিষ্ট্য, ইয়াৰ নামকৰণ, সুঁতি পৰিৱৰ্তন আদি বিষয়সমূহৰ লগতে বিজ্ঞানসন্মতভাৱে ইয়াৰ পানী বহনৰ ক্ষমতা, গেদ পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষমতা আদি বিষয়সমূহো বৰ্ণনা কৰা হৈছে৷ অসমৰ নদ-নদী সম্পৰ্কীয় বিজ্ঞানসন্মত আলোচনাৰ ক্ষেত্ৰত এই গ্ৰন্থখনেই প্ৰথম লেখত ল’বলগীয়া গ্ৰন্থ৷
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
ক্ৰা দাদি জিলা
ক্ৰা দাদি জিলা (Kra Daadi district) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এখন অন্যতম জিলা। ২০১৫ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত কুৰুং কুমেই জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি এই জিলাখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল। এই জিলাৰ সদৰ ঠাই পালিন। জিলাখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী নিচি জনজাতিৰ।
ইতিহাস
thumb|জিলা খনৰ সদৰ ঠাই পালিনৰ দৃশ্য ২০১৩ চনৰ ২১ মাৰ্চত অৰুণাচল প্ৰদেশ (জিলা পুনৰ্সংগঠন) আইন (Arunachal Pradesh (Re-Organization of Districts) Bill) ৰ দ্বাৰা ক্ৰা দাদি জিলা গঠনৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত হয়। ২০১৫ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত সেইসময়ৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নবাম টুকীয়ে এই নতুন জিলাখন উদ্বোধন কৰে।
প্ৰশাসন
ক্ৰা দাদি জিলাত দুটা বিধানসভাৰ সমষ্টি আছে- তালি (Tali) আৰু পালিন (Palin)। তদুপৰি জিলাখন আঠটা প্ৰশাসনিক বৃত্তত বিভক্ত কৰা হৈছে- পালিন, জামিন, য়াংটে (Yangte), চামবাং (Chambang), তৰক লাংডি (Tarak Langdi), গাংটে (Gangte), তালি আৰু পিপচ’ৰাং (Pipsorang)।
দুৰ্গাবাঈ দেশমুখ
দুৰ্গাবাঈ দেশমুখ বা লেডী দেশমুখ (Durgabai Deshmukh, ১৫ জুলাই ১৯০৯ – ৯ মে' ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, অধিবক্তা, সমাজকৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ সংবিধান সভা আৰু ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল। মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে তেওঁ ১৯৩৭ চনত অন্ধ্ৰ মহিলা সভা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। ১৯৫৩ চনত তেওঁ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ প্ৰথম ভাৰতীয় গভৰ্ণৰ আৰু ১৯৫০-৫৬ চনত ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটত বিত্ত মন্ত্ৰী চি.ডি. দেশমুখৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ পৰাই দুৰ্গাবাঈ ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১২ বছৰ বয়সত তেওঁ ইংৰাজী মাধ্যমৰ শিক্ষা জাপি দিয়াৰ প্ৰতিবাদত বিদ্যালয় ত্যাগ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ছোৱালীৰ বাবে হিন্দী শিক্ষাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ৰাজমুন্দ্ৰীত বালিকা হিন্দী পাঠশালা আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পৰা স্বাধীনতাৰ বাবে ভাৰতৰ সংগ্ৰামত মহাত্মা গান্ধীৰ অনুগামী আছিল। তাই কেতিয়াও গহনা বা প্ৰসাধন সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল। তেওঁ এগৰাকী সত্যাগ্ৰহী আছিল। তেওঁ এগৰাকী বিশিষ্ট সমাজ সংস্কাৰক আছিল আৰু দাণ্ডী যাত্ৰাৰ সময়ত গান্ধী নেতৃত্বাধীন নিমখ সত্যাগ্ৰহ কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আন্দোলনত মহিলা সত্যাগ্ৰহীসকলক সংগঠিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত ব্ৰিটিছ ৰাজ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক ১৯৩০ চনৰ পৰা ১৯৩৩ চনৰ ভিতৰত তিনিবাৰ কাৰাদণ্ড বিহিছিল।
কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱাৰ পিছত দুৰ্গাবাঈ নিজৰ পঢ়া শুনা অব্যাহত ৰাখিছিল। তেওঁ ১৯৩০ৰ দশকত অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ সমাপ্ত কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪২ চনত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা হিচাপে অনুশীলন আৰম্ভ কৰে।
দুৰ্গাবাঈ ব্লাইণ্ড ৰিলিফ এছ'চিয়েচনৰ সভাপতি আছিল। সেই পদবীত থাকোঁতে তেওঁ অন্ধসকলৰ বাবে এখন স্কুল-হোষ্টেল আৰু এটা লাইট ইঞ্জিনিয়াৰিং ৱৰ্কশ্বপ স্থাপন কৰিছিল।
দুৰ্গাবাঈ ভাৰতৰ সংবিধান সভাৰ সদস্য আছিল। সংবিধান সভাৰ অধ্যক্ষসকলৰ পেনেলত তেওঁ একমাত্ৰ মহিলা আছিল। বহুতো সমাজ কল্যাণ আইন প্ৰণয়নত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৫২ চনত সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হ'বলৈ ব্যৰ্থ হৈছিল আৰু পিছত পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত হৈছিল। সেই ভূমিকাত তেওঁ সমাজ কল্যাণৰ ওপৰত এক ৰাষ্ট্ৰীয় নীতিৰ বাবে সমৰ্থন সংগ্ৰহ কৰিছিল। এই নীতিৰ ফলস্বৰূপে ১৯৫৩ চনত কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ পৰিষদ স্থাপন কৰা হৈছিল। ব'ৰ্ডৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ হিচাপে তেওঁ ইয়াৰ কাৰ্যসূচীবোৰ সম্পাদন কৰিবলৈ বৃহৎ সংখ্যক স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনক একত্ৰিত কৰিছিল যাৰ উদ্দেশ্য আছিল অভাৱী মহিলা, শিশু আৰু প্ৰতিবন্ধীসকলৰ শিক্ষা, প্ৰশিক্ষণ আৰু পুনৰ্সংস্থাপনত ক্ষেত্ৰত কাম কৰা।
১৯৫৩ চনত চীন ভ্ৰমণৰ সময়ত অধ্যয়ন কৰাৰ পিছত পৃথক পাৰিবাৰিক আদালত স্থাপনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। তেওঁ বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ এম. চি. চাগলা আৰু ন্যায়াধীশ পি. বি. গজেন্দ্ৰগাদকাৰ আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সৈতেও এই ধাৰণাটোৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। মহিলা আন্দোলন আৰু সংগঠনৰ পৰা পাৰিবাৰিক বিষয়ত মহিলাসকলৰ বাবে দ্ৰুত ন্যায়ৰ একে দাবীৰ সৈতে ১৯৮৪ চনত পাৰিবাৰিক আদালত আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল।
তেওঁ ১৯৫৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা মহিলা শিক্ষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল। ১৯৫৯ চনত সমিতিখনে ইয়াৰ পৰামৰ্শসমূহ নিম্নলিখিত ধৰণে উপস্থাপন কৰিছিল:
তেওঁৰ স্মৃতিত বিশাখাপট্টনমৰ অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত ইয়াৰ মহিলা অধ্যয়ন বিভাগক ড° দুৰ্গাবাঈ দেশমুখ মহিলা অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ হিচাপে নামকৰণ কৰিছে।
১৯৬৩ চনত তেওঁক বিশ্ব খাদ্য কংগ্ৰেছলৈ ভাৰতীয় প্ৰতিনিধিদলৰ সদস্য হিচাপে ৱাশ্বিংটন ডি.চি লৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
সংবিধান সভাত অৱদান
তেওঁ মাদ্ৰাজ প্ৰদেশৰ পৰা সংবিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। সংবিধান সভাৰ অধ্যক্ষসকলৰ পেনেলত তেওঁ একমাত্ৰ মহিলা আছিল। তেওঁ হিন্দুস্তানীক (হিন্দী+উৰ্দু) ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা হিচাপে প্ৰস্তাৱ দিছিল কিন্তু লগতে দক্ষিণ ভাৰতত হিন্দীৰ বাবে বলপূৰ্বক প্ৰচাৰৰ বিষয়ে বিৰোধিতা কৰিছিল। তেওঁ সকলো অ-হিন্দী ভাষীক হিন্দী গ্ৰহণ আৰু শিকিবলৈ সক্ষম কৰিবলৈ পোন্ধৰ বছৰৰ স্থিতিৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।