cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
চাৰ্লছ ডাৰউইন
ডাৰউইনৰ তত্ত্ব
পাঁচ বছৰীয়া সমুদ্ৰ যাত্ৰাৰ পৰ্যবেক্ষণ, পুংখানুপুঙ্খ অধ্যয়ন আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ পৰা দিয়া ডাৰউইনৰ তত্ত্বৰ মূল কথা আছিল প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচন আৰু বিৱৰ্তন। পৃথিৱীখন বিভিন্নধৰণৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ যেনে ভূমিকম্প, বানপানী, অনাবৃষ্টি, মহামাৰী বা আন ক্ৰিয়াৰ ফলত অহৰহ সলনি হৈ আছে আৰু এই পৰিৱৰ্তিত পৰিৱেশত যিবোৰ প্ৰাণীয়ে নিজকে খাপ খুৱাই লব পাৰিছে সেইবোৰেই জীয়াই আছে। প্ৰকৃতিৰ মাজত অহৰহ এটা বাছনি প্ৰক্ৰিয়া চলি থাকে য’ত কেৱল যোগ্যজনহে বাচি থাকিব পাৰে। এয়াই হ’ল প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচন (Natural Selection)। প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচনৰ ধাৰণাটোক যোগ্য ভোগ্য বসুন্ধৰা (Survival of The Fittest) বুলিও কোৱা হয়। বৰ্তমান সময়ত জীয়াই থকা প্ৰাণীসমূহ একেদিনাই সৃষ্টি হোৱা নাই। নতুন পৰিৱেশৰ লগত নিজকে খাপ খুৱাই লবলৈ প্ৰাণীসমূহে নতুন নতুন গুণ বিকশিত কৰে। ইয়াৰ ফলত একেবোৰ মূলৰ প্ৰাণীৰ পৰাই নতুন নতুন আকৃতি আৰু প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন প্ৰাণী উদ্ভৱ হয়। যিবোৰ প্ৰাণীয়ে নতুন গুণ আয়ত্ত্ব কৰিব নোৱাৰে সেই প্ৰাণীবোৰ বিলুপ্ত হৈ যায়। এয়াই হ’ল বিৱৰ্তন (Evolution)। বিৱৰ্তনৰ যোগেদি নতুন প্ৰজাতিৰ সৃষ্টি হৈছে বা বহুতো প্ৰজাতি বিলুপ্ত হৈ গৈছে। নতুন প্ৰজাতি সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত ডাৰউইনৰ এটা ধাৰণা হৈছে প্ৰকাৰণ (Variation)। জীৱজগতৰ কোনো এটা প্ৰজাতিৰ আটাইবোৰ ব্যক্তিৰ গঠন, আকৃতি, শক্তি, কাৰ্যদক্ষতা আদি জৈৱিক গুণবোৰ হুবহু একে নহয়। আনকি পিতৃ-মাতৃৰ সন্তানবোৰৰ মাজতো অনেক ভিন্নতা দেখা যায়। ইয়াৰ ফলত প্ৰত্যেক প্ৰজাতিৰ মাজত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ব্যক্তিৰ সৃষ্টি হয়। এনে ধৰণৰ প্ৰকাৰণ সৰ্বব্যাপী আৰু সৰ্বজনীন। ডাৰউইনৰ আন এটা ধাৰণা আছিল অপসৰণৰ (Divergence) ধাৰণা। এই ধাৰণামতে কোনো প্ৰজাতিৰ বংশধৰসকল গঠন, সংৰচনা আৰু স্বভাৱত যিমানে বেছি অপসৰিত হৈ পৰে, সিহঁত সিমানে বেছিকৈ বিভিন্ন আৰু সিমানে অধিক স্থানৰ সুবিধা লব পৰা হয়। এইদৰে সিহঁত আগৰ প্ৰজাতিটোৰ পৰা দূৰলৈ গুচি যায়।
আন বিজ্ঞানীৰ প্ৰভাৱ
ডাৰউইনৰ চিন্তাত আন দুজন পণ্ডিতৰ দুটা তত্ত্বই প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তাৰে এটা হ’ল চাৰ্লছ লায়েল নামৰ ভূবিজ্ঞানী জনৰ ভূখণ্ডৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ তত্ত্ব আৰু থ’মাছ মালথাছ নামৰ ইংৰাজ অৰ্থনীতিবিদৰ জনসংখ্যা সম্বন্ধীয় তত্ত্ব। চাৰ্লছ লায়েলৰ মতে সৃষ্টিৰ পিছৰ পৰা ভূ-পৃষ্ঠৰ গঠনৰ পৰিৱৰ্তন হৈ গৈ আছে। থ’মাছ মালথাছৰ মতে জনসংখ্যা জ্যামিতিক হাৰত বাঢ়ে, আনফালে খাদ্যদ্ৰব্য বাঢ়ে গাণিতিক হাৰত। ফলত খাদ্যৰ বাবে জীৱৰ মাজত সংগ্ৰাম হয়। এনে সংগ্ৰাম কেৱল খাদ্যৰ বাবেই নহয়, বাসস্থানৰ বাবেও হয়। কেৱল সক্ষম জীৱবোৰহে জীৱন সংগ্ৰামত জয়ী হয়।
গ্ৰন্থ প্ৰকাশ
নিজৰ তত্ত্বটোৰ শুদ্ধতাৰ মান নিশ্চিত কৰিবলৈ বাৰ্নাকল নামৰ সাগৰীয় শামুকবিধৰ জীৱাশ্ম আৰু জীৱিত ৰূপৰ নানা নিদৰ্শ অধ্যয়ন কৰাৰ এক আঠবছৰীয়া প্ৰকল্পত ডাৰউইন নিমগ্ন হৈছিল। ১৮৫১ চনৰ পৰা ১৮৫৪ চনৰ ভিতৰত তাৰে দহহাজাৰ নিদৰ্শ অধ্যয়ন কৰি চাৰিখন সৰু পুথি লিখি উলিয়াইছিল। এই কাম কৰাৰ পিছত তেওঁৰ আত্মবিশ্বাস বাঢ়িল। ইয়াৰ পিছত নিজৰ তত্ত্বটো প্ৰকাশ কৰাৰ দিহা কৰিলে। তাৰ বাবে তেওঁ এখন কিতাপ লিখাৰ দিশে আগবাঢ়িল। কিন্তু কিতাপখন লিখিবলৈ গৈ দ্বিধা আৰু অন্তৰ্দ্বন্দ্বত ভুগিছিল। কাৰণ তেওঁ আগবঢ়োৱা তত্ত্বটো বাইবেলৰ সৃষ্টিতত্ত্বৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত আছিল। বাইবেলৰ সৃষ্টিতত্ত্বমতে পৃথিৱীখন আৰু পৃথিৱীখনৰ সকলো প্ৰাণীক ঈশ্বৰে সৃষ্টি কৰিছিল। তাত থকা মতে ঈশ্বৰে পৃথিৱীখন সৃষ্টি কৰিছিল ৪০০৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ২৩ অক্টোবৰৰ দিনা। তাৰ পিছত সকলো প্ৰাণীক পৃথকে পৃথকে সৃষ্টি কৰিলে। একেবাৰে শেষত সৃষ্টি কৰিলে মানুহ। যুগ যুগ ধৰি চলি অহা মানুহৰ এই বিশ্বাস ভংগ কৰিবলৈ তেওঁ ভয় খাইছিল। তথাপি ১৮৫৬ চনত ডাৰউইনে গ্ৰন্থখন লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অশেষ ধৈৰ্য্য, কষ্ট আৰু একাগ্ৰতাৰে লিখা গ্ৰন্থখন ১৮৫৯ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত প্ৰকাশ হ’ল। গ্ৰন্থখনৰ নাম আছিল চমুকৈ প্ৰজাতিৰ সৃষ্টি (Origin of Species)। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকৃত নাম আছিল On the Origin of Species by Means of Natural Selection ,or the Preservation of favoured Races in the Struggle for Life। গ্ৰন্থখন আছিল বিৱৰ্তন তত্ত্বৰ সপক্ষে বৰ দীঘলীয়া আৰু প্ৰত্যয়জনক যুক্তিৰে ভৰা। তাত বিৱৰ্তন তত্ত্বৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে অপৰ্যাপ্ত সাক্ষ্য প্ৰমাণো দিয়া হৈছিল। গ্ৰন্থখন প্ৰকাশৰ দিনাই ১২৫০ কপি বিক্ৰী হ’ল। লগে লগে দ্বিতীয় তাঙৰণ ছপা কৰা হ’ল যদিও ৩০০০ কপি বিক্ৰী হ’বলৈ বেছি সময় নালাগিল। ডাৰউইনৰ তত্ত্বটো প্ৰথম প্ৰকাশ কৰোঁতে মানুহক সামৰি লোৱা হোৱা নাছিল। কিন্তু সকলোৰে মনত এই কথা আহিছিল যে অন্য প্ৰাণীৰ নিচিনাকৈ মানুহো নিশ্চয় বিৱৰ্তনৰ বাটেদি আহিহে মানুহ হৈছে। গতিকে সেইটো হ’ব লাগিলে মানুহৰ বিকাশো অন্য প্ৰাথমিক প্ৰজাতি যেনে মানৱ সদৃশ বনমানুহৰ পৰা হ’ব লাগিব।
বিতৰ্ক আৰু তৰ্কযুদ্ধ
ডাৰউইনৰ যুগান্তকাৰী গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ পোৱাৰ লগে লগে স্বাভাৱিকতে বিতৰ্ক আৰম্ভ হ’ল। ধাৰ্মিক সমাজৰ বাহিৰেও কেইবাগৰাকীও বিজ্ঞানী, যেনে অক্সফৰ্ডৰ ভূবিজ্ঞানী ৰিচাৰ্ড অ’ৱেনছ, আমেৰিকাৰ হাভাৰ্ডৰ লুই এগাছিজ, কেম্ব্ৰিজৰ এডাম ছেডজৱিক আদিয়ে ডাৰউইনৰ তত্ত্বৰ দুৰ্ঘোৰ বিৰোধিতা কৰিলে। অৱশ্যে ডাৰউইনৰ সমৰ্থনতো কেইবাগৰাকীমান বিজ্ঞানী আছিল। তাৰ ভিতৰত আছিল ইংৰাজ জীৱবিজ্ঞানী টি.এইচ.হাক্সলি, উদ্ভিদবিজ্ঞানী ডেল্টন হুকাৰ আৰু চাৰ্লছ লায়েল। কিতাপখন প্ৰকাশ পোৱাৰ প্ৰায় ছমাহৰ পিছত ১৮৬০চনৰ ৩০ জুনত ব্ৰিটিছ এছোচিয়েচন ফৰ দা এডভান্সমেণ্ট অব চায়েন্স নামৰ এটা বিখ্যাত বিজ্ঞান সংস্থাই কিতাপখনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ অক্সফৰ্ডত এখন আলোচনা চক্ৰৰ আয়োজন কৰিলে। তাতে বিপক্ষৰ প্ৰধান বক্তা আছিল অক্সফৰ্ডৰ বিছপ ছেমুৱেল উইলবাৰফৰ্ছ। তেওঁ এজন শক্তিশালী বক্তা আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰত গভীৰ বুৎপত্তি থকা লোক। তৰ্কৰ আৰম্ভণিতে টমাছ হাক্সলিয়ে ডাৰউইনৰ সপক্ষে তেওঁৰ নিজৰ মত ডাঙি ধৰিলে। হাক্সলিৰ মত খণ্ডন কৰিবলৈ থিয় হ’ল ছেমুৱেল উইলবাৰফৰ্ছ। প্ৰায় আধা ঘণ্টা সময় বক্তৃতা দি তেওঁ বাইবেলৰ সৃষ্টিতত্ত্ব সমৰ্থন কৰিলে। বক্তৃতাৰ শেষৰ পিনে তাত বহি থকা শ্ৰোতা সকলৰ সন্মুখত হাক্সলিক সুধিলে যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ কোনজন বনমানুহৰ বংশধৰ? দেউতাক নে মাক? হাক্সলিয়ে উত্তৰত ক’লে যে এনে এখন গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ বৈজ্ঞানিক বিতৰ্কৰ সভাত এনে এটি প্ৰশ্ন সোধা এগৰাকী শিক্ষিত লোকৰ বংশধৰ হোৱাতকৈ বনমানুহৰ বংশধৰ হোৱাই ভাল। উইলবাৰফৰ্ছৰ আৰু তেতিয়া কোনো উত্তৰ নাছিল। কিন্ত শ্ৰোতা সকলৰ মাজতো ডাৰউইনৰ তত্ত্বৰ সপক্ষে-বিপক্ষে তৰ্ক-বিতৰ্ক আৰম্ভ হ’ল আৰু হুলস্থূল লাগি পৰিল। তাৰ মাজতে বিগলৰ কেপ্টেইন ৰবাৰ্ট ফিৎসৰয় থিয় হৈ বাইবেল এখন ওপৰলৈ ডাঙি উত্তেজিত সুৰত ক’বলৈ ধৰিলে যে পৰম সত্য ইয়াতহে আছে আৰু আন ক’তো নাই। এইবাৰ ডেল্টন হুকাৰ মঞ্চলৈ উঠি গৈ এটা এটাকৈ উইলবাৰফৰ্ছৰ যুক্তিবোৰ মষিমূৰ কৰি গ’ল। তেওঁৰ আঢ়ৈ ঘণ্টাজোৰা বক্তৃতাৰ পাছত প্ৰকৃত সত্যটো নিজ মহিমাৰে প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল।
আন গ্ৰন্থাৱলী
১৮৬৮ চনত ‘গৃহীতকৰণত প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদৰ পৰিৱৰ্তনীয়তা’ নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে। ১৮৭১চনত ‘মানৱৰ ক্ৰমবিকাশ আৰু যৌনকাৰ্য সম্বন্ধিত নিৰ্বাচন’ নামৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে। তাত তেওঁ মানুহ আৰু বনমানুহৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক লক্ষণ তুলনা কৰে। তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে মানুহ আৰু বনমানুহৰ সৃষ্টি উমৈহতীয়া পুৰুষৰ পৰা হৈছে। পাছলৈ ১৮৭২ চনত ‘মানুহ আৰু অন্য প্ৰাণীৰ আৱেগৰ প্ৰকাশ’ নামৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ হয়। ইয়াৰ উপৰিও ডাৰউইনৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ কেইখনমান গ্ৰন্থ হ’ল – ব্ৰিটিছ আৰু বিদেশী অৰ্কিডৰ পতংগৰ দ্বাৰা নিষেচিত হোৱা কৌশল (On the various Contrivances by which British and Foreign Orchids are Fertilized by Insect), ১৮৬২; একে প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদত হোৱা ফুলৰ বিভিন্ন ধৰণ (The Different Forms of Flowers on Plants of the Same Species); উদ্ভিদৰ চলন শক্তি, ১৮৭৭ (The Power of Movement in Plants), ১৮৮০;পতংগভোজী উদ্ভিদ (Insectivorous Plant),১৮৭৫;The Formation of Vegetable Moulds Through The Action of Worms, ১৮৮১;The Effect of Cross and Self Fertilization in The Vegetable Kingdom, ১৮৭৬।
শাৰীৰিক সমস্যা
ডাৰউইনক গোটেই জীৱনজুৰি শাৰীৰিক সমস্যাই পীড়া কৰি আহিছিল। তেওঁৰ শ্ৰদ্ধাৰ বিজ্ঞান আৰু সমাজখনত তাৰ প্ৰকাশে পেলাব পৰা চিন্তা – এই দুটাই তেওঁৰ মনত এনে ধৰ্মসংকটৰ সৃষ্টি কৰিছিল যে তেওঁ তাৰ বাবে শাৰীৰিক বিষত জৰ্জড়িত হৈছিল। তেওঁ মূৰৰ বিষ, পেট ফুলা, বমি, বুকু ধপধপোৱা আদি লক্ষণত ভুগি আছিল। বহুতো বিশেষজ্ঞই তেওঁৰ ৰোগসমূহ মনঃজাত ৰোগ বুলি ক’ব খোজে কাৰণ বিৱৰ্তনৰ তত্ত্ব প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত যেতিয়া বিৱৰ্তনৰ চিন্তা এৰি ডাৰউইনে উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ গৱেষণাত মন দিছিল তেতিয়াৰ পৰা তেওঁৰ স্বাস্থ্য সুন্দৰ হৈ আছিল। তদুপৰি সৰুতে হোৱা মাতৃৰ মৃত্যুৱে দিয়া মানসিক দুখ-বেদনাই তেওঁক পীড়িত কৰিছিল বুলি কোনোৱে মত পোষণ কৰে।
মৃত্যু
১৮৮২ চনৰ ১৯ এপ্ৰিল তাৰিখে হৃদযন্ত্ৰৰ অসুখত ডাৰউইনৰ মৃত্যু হয়। তেখেতৰ শৱদেহ ৱেষ্টমিনষ্টাৰ এবেত ছাৰ আইজাক নিউটনৰ ওচৰত সমাধিস্থ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:প্ৰকৃতিবিদ শ্ৰেণী:ভূবিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ সদস্য শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
অনুপম শইকীয়া (গণিতজ্ঞ)
শৈশৱ আৰু শিক্ষা জীৱন
শৈশৱকাল খেল-ধেমালিৰ মাজেৰে পাৰ হোৱা অনুপম শইকীয়াৰ শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ হৈছিল গোলাঘাটৰ চান্দমাৰি নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত। বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাগুৰু হাতী বৰুৱাৰ অনুশাসনে শইকীয়াৰ জীৱনত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। অনুপম শইকীয়াক গণিতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল শৈশৱতে দেউতাকে ধেমালিৰ ছলেৰে দিয়া মৌখিক আৰু গাণিতিক সমস্যাবোৰে।
পি এইচ ডিৰ পিছত তেওঁ প্ৰথমে এবছৰ ফ্ৰান্সত আই এইচ ই এছ বুলি এটা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত হ'জ ফেলশ্বিপৰূপে যোগদান কৰে। তাৰ পিছৰ তিনি বছৰ কানাডাৰ মেকগীল বিশ্ববিদ্যালয়ত অনুপম শইকীয়াই পষ্ট ডক্টৰেল গৱেষণাৰ লগতে শিক্ষকতা কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে।
কৰ্ম জীৱন
আই আই টি বম্বেত কিছুদিন থকাৰ পিছত ২০০৫ চনৰ পৰা আই আই টি গুৱাহাটীত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰা অনুপম শইকীয়া ২০১৫ চনত প্ৰাধ্যাপক হৈ পৰে। আই আই টি গুৱাহাটীত তেওঁ বিভিন্ন সময়ত কেইবাটাও প্ৰশাসনিক পদত অধিষ্ঠিত হয়। অনুপম শইকীয়া এজন ভাল খেলুৱৈও। ১৯৯৯ চনত তেওঁ ট্ৰিনিটি কলেজৰ বেডমিণ্টন দলৰ দলপতি আছিল, আৰু ক্ৰিকেট দলটোৰো এগৰাকী সদস্য আছিল। তেওঁৰ দবা আৰু কেৰম খেলতো ৰাপ আছে। তেওঁ পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে গুৱাহাটীত থাকে।
বঁটা আৰু সন্মান
অনুপম শইকীয়াই তেখেতৰ জীৱনত বহুতো বৃত্তি আৰু পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে।
পেচাগত অৱদান
অনুপম শইকীয়াই বৰ্তমানলৈকে ইৱাছাৱা তত্ত্ব, p-adic পৰিমাপ, চাইক্লটমিক ফিল্ড আৰু অয়লাৰ ব্যৱস্থা বিষয়ক জড়িত বহুতো গৱেষণা পত্ৰ লিখিছে। তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত ৬জন শিক্ষাৰ্থীয়ে পি এইচ ডি কৰিছে। অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ লগতে দেশৰ অন্যান্য ঠাইতো অনুপম শইকীয়াই বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বহুতো জনপ্ৰিয় বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। ইৱাছাৱাৰ মূল ধাৰণা আৰু ব্লছ-কাটো ধাৰণাৰ ৱাইলছৰ প্ৰমাণ সম্পৰ্কীয় সন্মিলনৰ খতিয়ানৰো দুটা সংখ্যা তেওঁ সম্পাদনা কৰিছিল।
তেওঁ ৰামানুজন গণিত সংস্থাৰ আলোচনী আৰু ভাৰতৰ গণিত শিক্ষক সংস্থাৰ প্ৰচাৰপত্ৰ(Bulletin of the Mathematics Teachers' Association)ৰ সম্পাদকীয় সমিতিৰ সদস্য।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দেৱালী
দেৱালী, দিপাৱলী বা দ্বীপান্বিতা চাৰি-পাঁচ দিনীয়া ভাৰতীয় পোহৰৰ উৎসৱ। প্ৰতি বছৰে শৰৎ কালত কাতি মাহৰ অমাবস্যা তিথিত হিন্দু সকল, জৈন সকল, শিখ সকল, আৰু কিছু বৌদ্ধ সকলে এই উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱ অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আৰু ই "অন্ধকাৰৰ বিৰুদ্ধে পোহৰৰ, বেয়াৰ বিৰুদ্ধে ভালৰ আৰু অজ্ঞানৰ বিৰুদ্ধে জ্ঞানৰ বিজয়"ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। পোহৰে জ্ঞান আৰু বিবেকক বুজায়। দেৱালীৰ সময়ত ঘৰ-দুৱাৰ, দোকান-পোহৰ, কাৰ্যালয়, মন্দিৰ আদি নানান আলোকসজ্জাৰে আলোকিত কৰা হয়। দেৱালীৰ ৰীতি-নীতি পাঁচদিনীয়াকৈ চলে যদিও উৎসৱৰ তৃতীয় দিনা হিন্দু দিনপঞ্জীমতে বছৰৰ আটাইতকৈ অন্ধকাৰ দিন কাতি মাহৰ অমাবস্যা তিথিত মূল দেৱালী পালন কৰা হয়। গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী মতে দ্বীপান্বিতা উৎসৱ সাধাৰণতে অক্টোবৰ-নৱেম্বৰ মাহৰ মাজত অনুষ্ঠিত হয়।
দেৱালীৰ আগে-আগে মানুহে তেওঁলোকৰ ঘৰ আৰু কৰ্মস্থানৰ চাফ-চিকুণ, পুনৰনিৰ্মাণ আৰু সৌন্দৰ্য্য বৰ্ধনত ব্যস্ত হয়। দেৱালীৰ দিনা সকলোৱে সুন্দৰ সাজ পিন্ধি ঘৰৰ ভিতৰে বাহিৰে মিঠাতেলৰ মাটিৰ চাকি, মম, আলোকসজ্জাৰে আলোকিত কৰে। উত্তৰ ভাৰতত কেইদিনা ধন আৰু সম্পত্তিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী লক্ষ্মীৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে বোমা-ফটকা ফুটাই আনন্দ কৰা দেৱালীৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। দ্বীপান্বিতাৰ সময়ত ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু সম্পৰ্কীয় সকললৈ মিঠাই আৰু উপহাৰ আদান-প্ৰদানৰো নিয়ম আছে। দেৱালী সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াত উলহ-মালহৰে উদযাপন কৰাৰ লগতে গোটেই বিশ্বতে ভাৰতীয় মূলৰ মানুহৰ মাজত বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়।
দীপাৱলীৰ তাৎপৰ্য
ভাৰতত দীপাৱলীৰ ধৰ্মীয়, সামাজিক, সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য অপৰিসীম।
দীপাৱলী মূলতঃ হিন্দু উৎসৱ, কিন্তু জৈন আৰু শিখ ধৰ্মৰ দৰে অন্যান্য ধৰ্মইও ইয়াক পালন কৰে। ই বেয়াৰ ওপৰত ভালৰ জয় আৰু আন্ধাৰৰ ওপৰত পোহৰৰ জয়ৰ প্ৰতীক। দীপাৱলীৰ সময়ত মানুহে ধনৰ দেৱী লক্ষ্মী আৰু বাধা আঁতৰোৱা ভগৱান গণেশক প্ৰাৰ্থনা কৰে।
সামাজিক তাৎপৰ্য্য
দীপাৱলী বছৰৰ এনে এক সময় যেতিয়া পৰিয়াল আৰু বন্ধু-বান্ধৱীয়ে একত্ৰিত হৈ উদযাপন কৰে। মানুহে উপহাৰ, মিঠাই, শুভেচ্ছা আদান-প্ৰদান কৰে আৰু ই দিয়া-গ্ৰহণৰ সময়। ভাৰততো দীপাৱলীৰ নতুন বিত্তীয় বৰ্ষৰ আৰম্ভণি হয়, আৰু মানুহে নিজৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে পৰিষ্কাৰ স্লেটৰ সৈতে।
সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য
ভাৰতৰ অন্যান্য ধৰ্মাৱলম্বী সকলে দেৱালীৰ লগতে নিজা উৎসৱ পালন কৰে। জৈন সকলে দেৱালীৰ লগতে তীৰ্থকৰ মহাবীৰৰ জ্ঞান প্ৰাপ্তি উদযাপন কৰে। সেইদৰে শিখ সকলে মোগল কাৰাগাৰৰ পৰা গুৰু হৰগোবিন্দৰ মুক্তিৰ স্মৃতিত বন্দী চৰ দিৱস পালন কৰে। বৌদ্ধ ধৰ্ম পালন কৰা নেৱাৰ সকলে দেৱালীৰ লগত লক্ষ্মী পূজা আৰু বঙালী সকলে কালী পূজা অনুষ্ঠিত কৰে। মূল দেৱালী উৎসৱৰ দিনা ফিজি, গুৱানা, ভাৰত, মালয়েছিয়া (শ্ৰাৱকৰ বাদে), মৰিছাছ, ম্যানমাৰ, নেপাল, ছিংগাপুৰ, শ্ৰীলংকা, চুৰিনাম, আৰু ট্ৰিনিদাদ আৰু টবাগ'ত চৰকাৰী বন্ধৰ দিন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বগৰী
thumb|Ziziphus zizyphus - MHNT বগৰী হল বাকথৰ্ন (buckthorn) পৰিয়ালৰ যিযিফাছ (Ziziphus) জাতিৰ এবিধ ফলধাৰী উদ্ভিদ। ইংৰাজীত ইয়াক সাধাৰণতে যুযুবে বা যুযুবা, ৰেড ডেইট, ইণ্ডিয়ান ডেইট, কোৰিয়ান ডেইট, ছাইনীজ ডেইট আদি শব্দেৰে জনা যায়। ফল উৎপাদনৰ বাহিৰেও ইয়াক সাধাৰণতে ছা-দিয়া গছ হিচাপেও ৰোপন কৰা হয়। বগৰীৰ বৈজ্ঞানিক নাম যিযিফাছ যুযুবা।
বৰ্ণনা
left|thumb|ফল পাতেৰে সৈতে বগৰী গছৰ ডাল। প্ৰায় ৫ ৰ পৰা ১২ মিটাৰ উচ্চতাৰ গুল্মজাতীয় অথবা সৰু গা-গছেৰে সৈতে বগৰী এবিধ পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। ডালবিলাক কাঁইটীয়া। পাত মশৃণ, আকাৰত সৰু (২ ৰ পৰা ৭ ছে.মি. বহল আৰু ১ ৰ পৰা ৩ ছে.মি. দীঘল)। সেউজ-হালধীয়া বৰণৰ ক্ষুদ্ৰ পাহীবোৰৰ সৈতে ফুলবোৰ প্ৰায় ৫ মি.মি বহল হোৱা দেখা যায়। ঘূৰণীয়া ফলবোৰ খাবলৈ টেঙা-মিঠা সোৱাদলগা। কেঁচাতে ফলৰ ৰঙ সেউজীয়া হৈ থাকে, পকিলে ক্ৰমান্বয়ে ৰঙা হৈ সোতোৰা-সোতৰ বাদামী বৰণৰ পকা খেজুৰৰ দৰে হৈ পৰে।ফলৰ ভিতৰত এটা টান ঘূৰণীয়া বীজ থাকে।
বিস্তৃতি
বহুলভাৱে কৰা খেতিৰ বাবে গছজোপাৰ সঠিক প্ৰাকৃতিক বিস্তৃতি জনাতো অসম্ভৱ। তথাপিও আনুমানিকভাৱে বগৰী গছ দক্ষিণ এচিয়াৰ লেবানন, ইৰাণ, পাকিস্তান, ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, কোৰিয়া উপদ্বীপ অঞ্চল, দক্ষিণ অৰু মধ্য চীনদেশ আদি অঞ্চলত থলুৱাভাৱে উপলব্ধ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। দক্ষিপূৱ ইউৰোপতো ই সম্ভৱতঃ থলুৱাভাৱে উপলব্ধ।
খেতি আৰু ব্যৱহাৰ
left|thumb|এজোপা বগৰী গছ বগৰীগছ খৃষ্টপূৰ্ব ৯০০০ বছৰ পূৰ্বে এচিয়া মহাদেশত ঘৰছীয়াকৰণ কৰা হৈছিল। বগৰীগছ ৪০০ ৰো অধিক বিভিন্ন প্ৰকাৰত উপলব্ধ।
বেমাৰ আৰু অপকাৰী কীট
thumb|(Ziziphus jujuba) Foliage at Hyderabad, India চীনদেশ আৰু কোৰীয়াত বগৰী গছ উইট্ছ ব্ৰুম (Witch's brooms) বেমাৰৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায়। এনে বেমাৰ হলে গছজোপাৰ প্ৰাকৃতিক ডাল বিন্যাস সলনি হৈ পৰে আৰু এটা বা দুটা বিন্দুৰ পৰাই সকলো ডালৰ গজালি ওলোৱা দেখা যায়।
References
শ্ৰেণী:ফল
কাত্যায়নী
কাত্যায়নী (कात्यायनी) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী দুৰ্গাৰ এক অৱতাৰ। তেওঁ নৱৰাত্ৰিত পূজিত নৱদুৰ্গাৰ ষষ্ঠ ৰূপ। কাত্যায়নীক মহিষাসুৰৰ নিধনকাৰী দেৱী হিচাপেও জনা যায়। দেৱী কাত্যায়নীক চতুৰ্ভূজা, অষ্টভূজা অথবা দশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। কিংবদন্তি অনুসৰি সীতা, ৰাধা আৰু ৰুক্মিণীয়ে উপযুক্ত বৰ লাভৰ অৰ্থে দেৱী কাত্যায়নীৰ উপাসনা কৰিছিল।
শক্তি পন্থাৰ মতে, কাত্যায়নী শক্তি বা দুৰ্গাৰ ৰুদ্ৰৰূপ ভদ্ৰকালী আৰু চণ্ডিকাৰ সৈতে জড়িত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত পতঞ্জলীয়ে ৰচনা কৰা মহাভাষ্যত ৰঙা ৰংৰ সৈতে কাত্যায়নীৰ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ আছে।
যজুৰবেদত কাত্যায়নীৰ পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে উল্লেখ পোৱা যায়। স্কন্দ পুৰাণৰ মতে দেৱতাসকলৰ অবিৰত কোপৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হয় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত সিংহৰ পিঠিত উঠি মহিষাসুৰ বধৰ পৰ্যায় পায়গৈ। ইয়াকে দুৰ্গা পূজা হিচাপে সমগ্ৰ ভাৰততে উদযাপন কৰা হয়।
দেৱী ভাগৱত পুৰাণ আৰু ৪০০-৫০০ চনত মাৰ্কণ্ডেয় মুনিয়ে ৰচনা কৰা মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ দেৱী মাহাত্ম্যমত তেওঁৰ আখ্যানসমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৌদ্ধ, জৈন আৰু তান্ত্ৰিক পুথিসমূহতো কাত্যায়নীৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়ম দশম শতিকাৰ কালিকা পুৰাণৰ মতে উড়িয়ানা বা উদ্ৰদেশত (উড়িষ্যা) দেৱী কাত্যায়নী আৰু জগন্নাথৰ বসতি।
ব্যুৎপত্তি
​বামন পুৰাণৰ মতে মহিষাসুৰৰ প্ৰতি দেৱতাসকলৰ ক্ৰোধৰ ফলত তেওঁলোকৰ শক্তিয়ে সন্মিলিত জ্যোতিকণাৰ ৰূপ লয়। এই জ্যোতিকণাসমূহ কাত্যায়ন ঋষিৰ আশ্ৰমত পুঞ্জীভূত হোৱাত ঋষিয়ে ইয়াক প্ৰকৃত ৰূপ প্ৰদান কৰে। সেয়ে কাত্যায়নীক কাত্যায়ন ঋষিৰ নামেৰেই তেওঁৰ জীয়ৰী হিচাপে জনা যায়। কালিকা পুৰাণত থকা বৰ্ণনা অনুসৰি ঋষি কাত্যায়নে তেওঁক সৰ্বপ্ৰথমে উপাসনা কৰাৰ বাবে তেওঁ কাত্যায়নী নাম পায়। দুয়ো ক্ষেত্ৰতে তেওঁক দুৰ্গাৰ ৰূপ হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ ষষ্ঠ দিনা উপাসনা কৰা হয়।
আখ্যান
আখ্যান অনুসৰি কলহাসুৰৰ সংগী ৰক্তবীজ নামৰ এক অসুৰৰ এনে এক শক্তি আছিল যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা নিৰ্গত প্ৰতিটোপাল তেজ মাটিত পৰাৰ লগে লগে একোটা অসুৰৰ জন্ম হয়। সেয়ে ভৈৰৱৰ বাবে ৰক্তবীজক বধ কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰে। কাত্যায়নীয়ে ৰক্তবীজৰ এটোপালো তেজ মাটিত পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ পান কৰে। তেওঁ আনকি ভৈৰৱৰ সৈন্যবাহিনীক পুনৰ্জীৱন দিবৰ বাবে এক অমৃত কুণ্ডৰো সৃষ্টি কৰে।
তন্ত্ৰৰ মতে কাত্যায়নী শিৱৰ ছখন মুখৰ এখনৰ (উত্তৰমুখী) যোগেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াত তেওঁৰ মুখমণ্ডল নীলৰঙী আৰু ত্ৰিনয়নযুক্ত। এই মুখেৰে তেওঁ দক্ষিণকালিকা, মহাকালী, শ্মশানকালী, উগ্ৰতাৰা, চিন্নমস্তা, ধূমাৱতী আদি দেৱীসকলৰ ধৰ্মীয় আচাৰ আৰু মন্ত্ৰকো প্ৰকাশ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
নৰেন্দ্ৰ মোদী
thumb|Official portrait of Narendra Modi, 2022 (cropped) নৰেন্দ্ৰ দামোদৰদাস মোদী (Narendra Damodardas Modi, জন্ম: ১৭ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৫০) বা চমুকৈ নৰেন্দ্ৰ মোদী হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ ১৫তম আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ এজন জ্যেষ্ঠ নেতা। ২০০১ৰ পৰা ২০১৪ চনলৈকে সুদীৰ্ঘ ১৩ বছৰ ধৰি তেওঁ গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত আছিল।
মোদী ১৯৯৫ আৰু ১৯৯৮ত অনুষ্ঠিত হোৱা গুজৰাট বিধান সভা নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ মূল কৌশল নিৰ্দ্ধাৰক আছিল। ২০০৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰো তেওঁ বিজেপি দলৰ এগৰাকী প্ৰধান নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰক আছিল। ২০০১ চনত মোদী প্ৰথম বাৰৰ বাবে গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়। গুজৰাটৰ উপ-নিৰ্বাচনত বিজেপি পৰাজিত হোৱা বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী কেশুভাই পেটেলে পদত্যাগ কৰাত মোদীয়ে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ একেৰাহে ৪ৰ্থটো কাৰ্যকালৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰিত্বৰ দায়িত্বত আছিল। তেওঁ ২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বিজেপি নেতৃত্বাধীন ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ (এন.ডি.এ) প্ৰধান মন্ত্ৰী পদৰ বাবে প্ৰক্ষেপিত প্ৰাৰ্থী আছিল। সেই নিৰ্বাচনত বিজেপিয়ে ২৮২খন আসন লাভ কৰি সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে।
মোদী ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ এজন সদস্য। প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু পণ্ডিতসকলে তেওঁক এগৰাকী হিন্দু জাতীয়তাবাদী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁ নিজেও সেই কথা স্বীকাৰ কৰে।  তেওঁ কেবল ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তে নহয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো এগৰাকী বিতৰ্কিত ব্যক্তি।    ২০০২ৰ গুজৰাট দাংগাত হোৱা চৌপাশৰ ঘটনাৱলীৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰশাসনক কঠোৰ ভাবে সমালোচনা কৰা হয়।  গুজৰাটৰ দ্ৰুত অৰ্থনৈতিক বিকাশত অৰিহণা যোগোৱা তেওঁৰ অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহৰ বাবে তেওঁক প্ৰশংসা কৰা হৈছে; কিন্তু ৰাজ্যখনৰ মানৱ উন্নয়নত চকুত লগা ধনাত্মক প্ৰভাৱ পেলোৱাত বিফল হোৱা বুলি তেওঁৰ প্ৰশাসনক সমালোচনাও কৰা হৈছে।
জন্ম আৰু বাল্য শিক্ষা
১৯৫০ চনৰ ১৭ ছেপ্তেম্বৰত পূৰ্বৰ বম্বে ৰাজ্যৰ (বৰ্তমানৰ গুজৰাট) মেহচানা জিলাৰ ভদনগৰত অন্যান্য পিছপৰা জাতিৰ ঘাঞ্চী-তেলি সমাজৰ এটি পৰিয়ালত মোদীৰ জন্ম হয়৷  পিতৃৰ নাম আছিল দামোদৰদাস মোলচন্দ মোদী আৰু মাতৃৰ নাম হীৰাবেন। চাৰিজন সন্তানৰ মাজত পিতৃ-মাতৃৰ তেওঁ তৃতীয়টো সন্তান আছিল। ভদনগৰ ৰেলৱে ষ্টেশ্যনত থকা দেউতাকৰ চাহৰ দোকানত মোদীয়ে সহায় কৰিছিল। কৈশোৰ কালত ভাতৃৰ সৈতে এটা বাছ আস্থানৰ ওচৰত এখন চাহৰ দোকান চলাইছিল। ১৯৬৭ চনত তেওঁ ভদনগৰৰ পৰাই স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। শিক্ষকৰ মতে মোদী এজন সাধাৰণ মানৰ আছিল, কিন্তু তেওঁৰ থিয়েটাৰৰ প্ৰতি বিশেষ ৰাপ আছিল।
আঠ বছৰ বয়সতেই নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সৈতে পৰিচয় হয় আৰু তেওঁ স্থানীয় শাখাসমূহত যোগদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াতেই তেওঁ লক্ষ্মণৰাও ইনামদাৰৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। তেৱেঁই পাছত মোদীৰ ৰাজনৈতিক গুৰু বুলি জনা যায়।
পিতৃ-মাতৃয়ে ঘাঞ্চী জাতিৰ পৰম্পৰা অনুসৰি নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বাল্য বিবাহ কৰোৱায়। তেৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ যশোদাবেনৰ লগত তেওঁৰ বিয়া ঠিক কৰা হয় আৰু ১৮ বছৰ হওঁতেই দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোক দুয়ো খুব কম সময় একেলগে অতিবাহিত কৰে কাৰণ মোদীয়ে ইতিমধ্যে পৰিব্ৰাজকৰ জীৱন অনুসৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাত দুয়ো বিচ্ছিন্ন হয়। ২০০২ চনৰ পৰা চাৰিবাৰকৈ বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনত মোদীয়ে মনোনয়ন পত্ৰ দাখিল কৰোঁতে বিবাহৰ অংশটো খালী ৰাখিছিল। ২০১৪ বৰ্ষৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত যশোদাবেন চিমনলালক নিজৰ বৈধ পত্নী বুলি মোদীয়ে স্বীকাৰ কৰে।
২০১৪ চনত প্ৰকাশিত Kishore Makwana's Common Man Narendra Modiৰ মতে মোদীয়ে ১৭ বছৰ বয়সত ঘৰ এৰি ৰাজকোটত থকা ৰামকৃষ্ণ মিশ্যন আৰু তাৰ পিছত কলকাতাৰ বেলুৰ মঠলৈ যায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ যায় আৰু স্বামী বিবেকানন্দই প্ৰতিষ্ঠা কৰা অলমোৰাত অৱস্থিত আন এখন আশ্ৰমলৈ যায়। দুবছৰৰ পিছত তেওঁ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে। কিছুদিন বিশ্ৰাম কৰি তেওঁ আহমেদাবাদলৈ যায় আৰু তাত খুড়াকৰ এখন চাহৰ দোকানত সহায় কৰে। তাতেই তেওঁ লক্ষ্মণৰাও ইনামদৰক পুনৰ লগ পায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুজৰাট ৰাজ্যিক পথ পৰিবহণ নিগমৰ ষ্টাফ কেণ্টিনত কাম কৰে। ১৯৭০ চনত আৰ এছ এছ ৰ এজন পূৰ্ণকালীন প্ৰচাৰক ৰূপে যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ সেই কাম বাদ দিয়ে। ১৯৭৮ চনত দূৰ শিক্ষাৰ মাধ্যমৰ জৰিয়তে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। আৰ এছ এছৰ এজন প্ৰচাৰক হৈ থাকোঁতেই ১৯৮৩ চনত তেওঁ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা একে বিভাগতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছতো তেওঁ বেলুৰ মঠ মাজেসময়ে ভ্ৰমণ কৰে  আৰু ৰামকৃষ্ণ মিশ্যন ৰ প্ৰতি থকা শ্ৰদ্ধাৰ কথা তেওঁ উল্লেখ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক ৰাজনৈতিক জীৱন
ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ সময়ত এজন চেমনীয়া হিচাপে তেতিয়াই ৰে'ল ষ্টেচনৰ ট্ৰেনজিট কেম্পসমূহত সৈনিকসকলৰ সেৱা কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল।
তেওঁ ১৯৮৭ চনত বিজেপিত যোগদান কৰাৰ দ্বাৰা মূলসুঁতিৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰিছিল। মাত্ৰ এবছৰৰ ভিতৰতে, তেওঁ গুজৰাট গোটৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদলৈ উন্নীত হৈছিল। ইতিমধ্যে তেওঁ এজন উচ্চ মানদণ্ডৰ দক্ষতা সম্পন্ন সংগঠক হিচাপে সুখ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ দলৰ সদস্যসকলক শক্তিশালী কৰাৰ প্ৰত্যাহ্বানক আন্তৰিকতাৰে গ্ৰহণ কৰিছিল। বিজেপি দলে ৰাজনৈতিক মুনাফা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৯০ চনত কেন্দ্ৰত জোঁট চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। কেইমাহমানৰ ভিতৰতে এই অংশীদাৰীত্বৰ পতন ঘটিছিল, কিন্তু বিজেপিয়ে এককভাৱে দুই-তৃতীয়াংশ সংখ্যা গৰিষ্ঠতা লাভ কৰি গুজৰাটত ১৯৯৫ চনত ক্ষমতা দখল কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই বিজেপিয়ে গুজৰাটৰ শাসনভাৰ চলাই আহিছে।
১৯৮৮ আৰু ১৯৯৫ চনৰ ভিতৰত গুজৰাটৰ বিজেপি গোটক ৰাজ্যৰ শাসনাধিষ্ঠ দল হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিবলৈ নেপথ্যৰ কৌশল সফলভাৱে পৰিচালনা কৰা নৰেন্দ্ৰ মোদীক এজন শ্ৰেষ্ঠ ৰণকৌশলবিদ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। এই সময়চোৱাত, এল কে আদৱানীৰ সোমনাথৰ পৰা অযোধ্যাৰ ৰথ যাত্ৰা (এটা অতি দীৰ্ঘ পদযাত্ৰা) আৰু ভাৰতৰ দক্ষিণ প্ৰান্ত কন্যাকুমাৰীৰ পৰা উত্তৰৰ কাশ্মীৰলৈ তেনেকুৱা আন এটা পদযাত্ৰাৰ দৰে দুটা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠান সংগঠিত কৰিবলৈ মোদীক দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল। ১৯৯৮ চনত নতুন দিল্লীত বিজেপিয়ে ক্ষমতা দখল কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মোদীয়ে গুৰি ধৰা এই দুটা অতি সফল ঘটনাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আছিল। ১৯৯৫ চনত, তেওঁ দলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয় আৰু ভাৰতৰ পাঁচখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰাজ্যৰ দায়িত্ব দিয়া হয় - যিটো এজন যুৱ নেতাৰ বাবে বিৰল সম্মান। ১৯৯৮ চনত, তেওঁ সাধাৰণ সম্পাদক (সাংগঠনিক) পদলৈ উন্নীত হয় আৰু অক্টোবৰ ২০০১লৈ এই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু তাৰ পাছত ভাৰতৰ এখন অন্যতম সমৃদ্ধিশালী আৰু প্ৰগতিশীল ৰাজ্য গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে মনোনীত হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা এই সীমিত সময়ত নৰেন্দ্ৰ মোদীক জম্মু আৰু কাশ্মীৰ আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ ৰাজ্যবোৰৰ দৰে সংবেদনশীল আৰু জটিল ৰাজ্যসহ কেবাখনো ৰাজ্যিক গোটৰ কাম-কাজ চোৱাচিতা কৰা দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। কেবাখনো ৰাজ্যত দলৰ সাংগঠনিক পুনৰ্গঠনৰ দায়িত্বত আছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা অৱস্থাত, নৰেন্দ্ৰ মোদী দলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মুখপাত্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ভালেমান গুৰুত্বপূৰ্ণ উপলক্ষ্যত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। এই সময়ত, তেওঁ গোটেই বিশ্বজুৰি ব্যাপক ভ্ৰমণ কৰে আৰু কেবাখনো দেশৰ বিশিষ্ট নেতৃবৰ্গৰ সৈতে ভাৱ-বিনিময় কৰে। এই অভিজ্ঞতাই তেওঁক কেৱল আন্তৰ্জাতিক প্ৰেক্ষাপট বিকাশ কৰাতেই সহায় কৰা নাছিল, কিন্তু ভাৰতবৰ্ষক সেৱা আগবঢ়াবলৈ আৰু বন্ধুসুলভ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ভিতৰত আৰ্থ-সামাজিক দিশত ভাৰতক শ্ৰেষ্ঠ কৰি তোলাত নেতৃত্ব দিবলৈ তেওঁৰ আবেগ সুদৃঢ় কৰিছিল।
গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে
২০০১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত দলে তেওঁক গুজৰাট চৰকাৰক নেতৃত্ব দিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰে। মোদীৰ চৰকাৰে যেতিয়া ২০০১ চনৰ ৭ অক্টোবৰত শপত গ্ৰহণ কৰে, গুজৰাটৰ অৰ্থনীতিক জানুৱাৰী ২০০১ ৰ বিধ্বংসী ভূমিকম্পকে ধৰি কেবাটাও প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ প্ৰতিকূল প্ৰভাৱে দুৰ্বল কৰি তুলিছিল। অৱশ্যে, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰে পুষ্ট শ্ৰেষ্ঠ ৰণকৌশলবিদ নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ইয়াৰ সঠিক মোকাবিলা কৰা সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত সম্মুখীন হোৱা আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো আছিল ২০০১ চনৰ জানুৱাৰীত সংঘটিত বিধ্বংসী ভূমিকম্পত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা অঞ্চলসমূহৰ পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু পুনৰ সংস্থাপন কৰা। ভুজ এখন ধ্বংসস্তুপৰ নগৰ হৈ পৰিছিল আৰু হেজাৰ হেজাৰ মানুহ কোনো মৌলিক সা-সুবিধা অবিহনে অস্থায়ী শিবিৰত জীৱনযাপন কৰি আছিল। আজিৰ ভুজ নগৰেই হ'ল নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কেনেকৈ যুগান্তকাৰী বিকাশৰ বাবে প্ৰতিকূলতাক সুযোগলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছিল তাৰ প্ৰমাণ। আনকি পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু পুনৰ সংস্থাপনৰ কাম চলি থকা অৱস্থাতো নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ দৃষ্টি বৃহৎ কাম সমূহৰ প্ৰতি আঁতৰ হোৱা নাছিল। গুজৰাটে সদায় উদ্যোগিক বিকাশৰ প্ৰতি দৃষ্টি নিৱদ্ধ কৰি আহিছে। নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে সামাজিক ক্ষেত্ৰৰ প্ৰতি সঠিকভাৱে দৃষ্টি নিৱদ্ধ কৰি সংহত আৰ্থ-সামাজিক বিকাশৰ দ্বাৰা ভাৰসাম্যহীনতা দূৰ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ ৰাজ্যখনৰ সংহত উন্নয়নৰ বাবে পাঁচ-দফীয়া পঞ্চম্ৰুত আঁচনিৰ পোষণ কৰে। তেখেতৰ নেতৃত্বত, গুজৰাটে শিক্ষা, কৃষি, স্বাস্থ্যসেৱা, আৰু অন্য কেবাটাও খণ্ডসহ ভালেমান খণ্ডত বিস্তৃত ৰূপান্তৰ প্ৰত্যক্ষ কৰি আছে। ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে তেখেতে এটা নিজস্ব স্পষ্ট দৃষ্টিভংগী বিকাশ কৰিছে, নীতি পৰিচালিত সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছে, চৰকাৰী প্ৰশাসনিক গাঁথনি পুনৰ্গঠন কৰিছে আৰু গুজৰাটক সফলভাৱে সমৃদ্ধিৰ পথেৰে আগুৱাই নিছে। ক্ষমতা দখলৰ প্ৰথম ১০০ দিনৰ ভিতৰতেই তেওঁৰ অভিপ্ৰায় আৰু সক্ষমতা দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল। তেওঁৰ এই দক্ষতা আৰু প্ৰশাসনিক সূক্ষ্মদৰ্শিতা, স্পষ্ট দূৰদৃষ্টি আৰু চাৰিত্ৰিক সততাই ডিচেম্বৰ ২০০২ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বিপুলভাৱে তেওঁক জয়লাভ কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু সদনৰ ১৮২খন আসনৰ ভিতৰত ১২৪খন আসনতেই বিপুলভাৱে জয়লাভ কৰি মোদী চৰকাৰ পুনৰ শাসনাধিষ্ঠ হৈছিল। এই চমৎকাৰ পাৰদৰ্শিতা ২০০৭ লৈ অব্যাহত আছিল আৰু মোদীয়ে নিৰ্বাচনত পুনৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰি বিজেপিক জয়লাভ কৰাইছিল। নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ১৭ ছেপ্টেম্বৰ ২০১২ ত গুজৰাটত ৰাইজৰ সেৱাত অভিলেখ সংখ্যক ৪০০০ দিন অতিক্ৰম কৰিলে। তেখেতে একাদিক্ৰমে তিনিটা নিৰ্বাচনত জয় লাভ কৰিলে। ২০০২ আৰু ২০০৭ চনৰ (১১৭খন আসন) নিৰ্বাচনত দলক বিজয়ী কৰিবলৈ নেতৃত্ব দি মোদীয়ে গুজৰাটৰ বিধান সভা নিৰ্বাচনত ২০১২ চনত পুনৰ বিজেপিক বিজয়ী কৰে। বিজেপিয়ে ১১৫খন আসনত জয়লাভ কৰে আৰু ২০১২ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰৰ দিনা শ্ৰীমোদীয়ে একাদিক্ৰমে চতুৰ্থবাৰৰ বাবে গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
<!-- অৱদান আৰু ব্যক্তিত্বৰ কথাখিনি নিৰপেক্ষ দৃষ্টিভংগীৰে লিখাৰ প্ৰয়োজন হৈছে যেন ভাৱ হৈছে, কোনোৱে কথাখিনি মিলাই লিখে যেন
অৱদান
আজি, জনতাৰ আশা প্ৰত্যাশা কৰাতকৈও বেছিকৈ পৰিপূৰ্ণ হৈছে। আজি, গুজৰাটে ই-প্ৰশাসন, বিনিয়োগ, দাৰিদ্ৰ্য দূৰীকৰণ, শক্তি, এছইজেড, পথ উন্নয়ন, আৰ্থিক শৃংখলা আৰু বহুতো বিভিন্ন খণ্ডতেই ৰাষ্ট্ৰক নেতৃত্ব দি আহিছে। বিকাশ কাহিনী কোনো এটা বিশেষ খণ্ডতেই আৱদ্ধ হৈ থকা নাই, বৰং তিনিওটা খণ্ডতেই (কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱা) সমানে আগবাঢ়ি গৈছে। গুজৰাটৰ এই বলিষ্ঠ বিকাশৰ নেপথ্যত আছে শ্ৰীমোদীৰ সকলোৰে সৈতে, সকলোৰে বিকাশ (সব্‌কা সাথ, সব্‌কা বিকাশ) মন্ত্ৰ আৰু ৰাইজৰ পক্ষে, অতি-সক্ৰিয় সু-শাসন (পি2জি2), যি নীতিত তেওঁ গুজৰাটৰ জনতাক ৰাজ্যখনৰ প্ৰগতিৰ সক্ৰিয় অংশীদাৰ কৰি লৈছে। সকলোবোৰ মতভেদৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি, তেওঁ নিশ্চিত কৰিছিল যাতে নৰ্মদা বান্ধৰ উচ্চতা ১২১.৯ মিটাৰ হয়- তেওঁ আনকি বান্ধ নিৰ্মাণৰ বিৰোধিতা কৰা সকলক প্ৰতিহত কৰিবলৈ অনশনো কৰিছিল। গুজৰাটত জল সম্পদৰ ভাণ্ডাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা অভিলাষী আঁচনি "সুজলাম সুফলাম"- পানী সংৰক্ষণ কৰা আৰু ইয়াৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰাৰ দিশত উদ্ভাৱনীমূলক পদক্ষেপ। ভূমি স্বাস্থ্য কাৰ্ড, ৰ'মিং ৰেচন কাৰ্ড আৰু ৰ'মিং স্কুল কাৰ্ড আদিৰ দৰে অভিনৱ ধাৰণাসমূহে ৰাজ্যৰ অতি সাধাৰণ লোকসকলৰ বাবে তেখেতৰ উদ্বেগৰ কথা সূচায়। কৃষি মহোৎসৱ, চিৰঞ্জীৱি যোজনা, মাতৃ বন্দনা, বেটি বাচাঁও অভিযান (কন্যা সন্তান বচাওঁক), জ্যোতিগ্ৰাম যোজনা, কৰ্মযোগী অভিযান, ই-মমতা, এমপাৱাৰ, স্কোপ, আইক্ৰিয়েট ইত্যাদি প্ৰচেষ্টাসমূহে গুজৰাটৰ বহু-মাত্ৰিক বিকাশৰ লক্ষ্য ৰাখে। এই অভিযানসমূহৰ লক্ষ্য, ধাৰণা আৰু সময় নিৰ্ধাৰিত ৰূপায়ণে শ্ৰীনৰেন্দ্ৰ মোদীক এজন বিচক্ষণ ৰাজনীতিবিদ হিচাপে পৰিগণিত কৰে, যিজনে সাধাৰণতে ৰাজনীতিবিদসকলে কেৱল পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনৰ কথা কৰিব পৰাৰ বিপৰীতে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ কথাহে চিন্তা কৰে। উদ্ভাৱনীমূলক চিন্তাধাৰাসম্পন্ন সাধাৰণ জনতাৰ যৌৱনসুলভ আৰু তেজস্বী নেতা হিচাপে পৰিগণিত শ্ৰীনৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেখেতৰ লক্ষ্যক সফলভাৱে গুজৰাটৰ জনতাৰ সৈতে বিনিময় কৰিব পাৰিছে আৰু গুজৰাটৰ ৬ কোটি মানুহৰ মাজত বিশ্বাস, ভৰষা আৰু আৰু আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিব পাৰিছে। সাধাৰণ মানুহসহ লাখ লাখ লোকক তেওঁলোকৰ প্ৰথম নামেৰে সম্বোধন কৰিব পৰা তেখেতৰ অপৰিসীম স্মৃতি শক্তিয়ে তেওঁক জনতাৰ প্ৰিয়তম নেতা কৰি তুলিছে। আধ্যাত্মিক নেতাসকলৰ প্ৰতি তেখেতৰ অসীম শ্ৰদ্ধাই বিভিন্ন ধৰ্মসমূহৰ মাজত সমন্বয় সাধন কৰাত সহায় কৰিছে। বিভিন্ন উপাৰ্জন গোট, ধৰ্ম, আৰু আনকি ৰাজনৈতিক মতবাদ নিৰ্বিশেষে গুজৰাটৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ মানুহে স্বচ্ছতা আৰু প্ৰত্যয়জনকভাৱে তেওঁলোকৰ জীৱন-যাপনৰ গুণমান উন্নত কৰা শ্ৰীনৰেন্দ্ৰ মোদীক এজন সক্ষম আৰু স্বপ্নদৰ্শী নেতা হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰে। এজন দক্ষ বক্তা আৰু নিপুণ মধ্যস্থতাকাৰী শ্ৰীমোদীয়ে গাওঁ আৰু চহৰ উভয়ৰে জনতাৰ পৰা একেই আদৰ-চেনেহ লাভ কৰিছে। তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ মাজত সকলো ধৰণৰ বিশ্বাস, ধৰ্ম আৰু সমাজৰ প্ৰতিটো আৰ্থিক শ্ৰেণীৰ লোক আছে। গুজৰাটে উন্নয়ন আৰু বিকাশৰ পথত দ্ৰুত আগুৱাই গৈ আছে আৰু এই যুঁজাৰু নেতাজনেও সময় বালিত তেওঁৰ পদচিহ্ন পেলাই অক্লান্তভাৱে ক্ৰমান্বয়ে মাইলৰ পাছত মাইল আগুৱাই গৈ আছে।
ব্যক্তিত্ব
এটা সংক্ষিপ্ত অৱলোকনে ৰাজনৈতিক জীৱনত তৃণমূল পৰ্যায়ৰ পৰা ক্ষমতাৰ শীৰ্ষত আৰোহণ কৰালৈকে নেতা হিচাপে তেখেতৰ উত্থানৰ এই যাত্ৰাৰ খতিয়ান দাঙি ধৰে। যদি কোনোৱাই ধাৰণা আৰু নেতৃত্বৰ আদৰ্শলৈ অৱলোকন কৰে, তেন্তে যুৱক হিচাপে চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য, সাহস, উৎসৰ্গকৰণ আৰু দূৰদৃষ্টিৰে সৈতে তেওঁক এজন সৃষ্টিশীল নেতাৰ ৰূপত শ্ৰেষ্ঠ আৰ্হিস্বৰূপ ব্যক্তি হিচাপে দেখিবলৈ পাব। ৰাজহুৱা জীৱনত সেৱাৰ প্ৰতি এনেকুৱা গভীৰ উদ্যমী আৰু নিৰ্ধাৰিত লক্ষ্য থকা; তেওঁ গভীৰভাৱে ভালপোৱা লোকৰ দ্বাৰা সু-সমাদৃত পুৰুষ খুব কমেইহে দেখা যায়। খুব কম সময়ৰ ভিতৰতেই তেওঁ এজন ভাগ্য নিয়ন্তা পুৰুষ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে। -->
তথ্য সংগ্ৰহ
উদ্ধৃতি
বাহ্যিক সংযোগ
আনুষ্ঠানিক
অন্যান্য
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
মেইতেই ৱিকিপিডিয়া
মেইতেই ৱিকিপিডিয়া বা মীতৈ ৱিকিপিডিয়া বা মনিপুৰী ৱিকিপিডিয়া হৈছে ৱিকিপিডিয়াৰ মণিপুৰী ভাষা সংস্কৰণ। ই এক বিনামূলীয়া অনলাইন বিশ্বকোষ। ইয়াৰ ইনকুবেটৰ ৰূপ ২০১৮ চনতে আৰম্ত কৰা হৈছিল আৰু ২০২১ চনত ই সম্পূৰ্ণ ৱিকিপিডিয়াত পৰিণত হয়। এতিয়ালৈকে ইয়াত টা প্ৰবন্ধ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ শ্ৰেণী:পোখালি
নিংঙোল চাকৌবা
নিংঙোল চাকৌবা (ꯅꯤꯉꯣꯜ ꯆꯥꯀꯧꯕ; Ningol Chakouba) বা নিংঙোল চাক্কৌবা (ꯅꯤꯉꯣꯜ ꯆꯥꯛꯀꯧꯕ; Ningol Chakkouba) ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ মীতেই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে উদযাপন কৰা পাৰম্পৰিক লোকউৎসৱ। ইয়াক 'চাকৌবা' বা 'হিয়াংগৈ নিনি পান্‌বা' বুলিও কোৱা হয়। মণিপুৰৰ স্থানীয় মেইতেই দিনপঞ্জী অনুসৰি হিয়াংগেই মাহৰ দ্বিতীয়া তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। গ্ৰেগৰীয়ান কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি এই দিন অক্টোবৰ-নৱেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয়। বিবাহিত মহিলা আৰু তেওঁলোকৰ পৈতৃক পৰিয়ালৰ মাজত প্ৰেমৰ বন্ধন শক্তিশালী কৰাৰ থিমত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।
নামৰ উৎপত্তি
'নিংঙোল চাকৌবা' শব্দটো 'নিংঙোল' অৰ্থাৎ বিবাহিত মহিলা, 'চাক' অৰ্থাৎ ভাত আৰু 'কৌবা' অৰ্থাৎ নিমন্ত্ৰণৰ সমষ্টিৰে সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'বিবাহিত মহিলা সকলক ভোজৰ বাবে আমন্ত্ৰণ'।
ইতিহাস
মণিপুৰৰ ৰজা নংদা লাইৰেন পাখাংবা শাসনকালত নিংঙোল চাকৌবাৰ উদযাপন আৰম্ভ হৈছিল। ৰাণী লাইচানাই তেওঁৰ ভায়েক পইৰিটনক বছৰত এবাৰ ভোজৰ বাবে ৰজাৰ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। সেয়েহে ইয়াক নিংগল চাকৌবাৰ সলনি পিবা (ভাতৃ/সন্তান) চাকৌবা বুলি কোৱা হৈছিল। কিন্তু ১৯ শতিকাৰ ৰজা চাদৰকিৰ্টি সিঙৰ সময়ত এই পৰম্পৰা সলনি হৈছিল। তেওঁ তেওঁৰ ভনীসকলক ভোজৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল কিয়নো তেওঁৰ বাবে এটা দিনত তেওঁলোকৰ স্থান ভ্ৰমণ কৰাটো কঠিন আছিল। এনেদৰে পৰম্পৰা তেতিয়াৰ পৰা নিংগল চাকৌবালৈ সলনি হৈছিল আৰু মণিপুৰৰ সমৃদ্ধ সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ হৈ পৰিছিল।
তাৎপৰ্য
এই মণিপুৰী উৎসৱ সমগ্ৰ মণিপুৰ অঞ্চলৰ লগতে মণিপুৰী বসতিৰ অন্যান্য অঞ্চলত উদযাপন কৰা হয়। যদিও প্ৰকৃততে মণিপুৰী লোকসকলে উদযাপন কৰে, বৰ্তমান ইয়াক মণিপুৰৰ প্ৰতিটো জাতিগত গোটৰ দ্বাৰা উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱ পৰিয়ালৰ এক পুনৰমিলন অনুষ্ঠান। মণিপুৰৰ বাহিৰত বসবাস কৰা প্ৰবাসী মেইতেই সকলেও নিংঙোল চাকৌবা উদযাপন কৰে। ভাইসকলক এই বিশেষ দিনত ভনীসকলে আশীৰ্বাদ দিয়ে। এই উৎসৱ ৰাখী বন্ধন বা ভাই দুজৰ সমপৰ্যায়ৰ।
উদযাপন
এই উৎসৱত বিবাহিত মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ ভাতৃ (বিশেষকৈ) আৰু পৰিয়ালৰ অন্যান্য সদস্যসকলৰ সৈতে একেলগে খাবলৈ ভোজৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৈতৃক পৰিয়াললৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। ভোজৰ পিছত তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ ভাতৃ, পিতৃ, খুৰা বা আন যিকোনো পুৰুষ পৰিয়ালৰ সদস্যয়ে উপহাৰ প্ৰদান কৰে। বিবাহিত মহিলাসকলেও তেওঁৰ পৰিয়াললৈ বিশেষ উপহাৰ আনে। তেওঁলোকে বিশেষকৈ নিজৰ ভায়েকক আশীৰ্বাদ দিয়ে।
নিংঙোল চাকৌবাৰ দিনা কন্যাসকলে তেওঁলোকৰ উৎকৃষ্ট কাপোৰ পিন্ধি এনেদৰে তেওঁলোকৰ "মাপাম" বা মাতৃৰ ঘৰ দৰ্শন কৰে। লগতে নানা তৰহৰ ফল আৰু মিঠাই আনে। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে সাধাৰণতে দামী মাছ ৰান্ধে আৰু ছোৱালীসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ পৰা উপহাৰ আৰু আশীৰ্বাদ লাভ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:মণিপুৰ
৩ অক্টোবৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অক্টোবৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অসম প্ৰদেশ
অসম প্ৰদেশ ব্ৰিটিছৰ অন্তৰ্গত ভাৰতত ১৯১২ চনত পূৰ্ব বংগ আৰু অসমৰ বিভাজনৰ সময়ত গঠন কৰা এখন প্ৰদেশৰ নাম আছিল।ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম শ্বিলং আছিল। অসমক প্ৰথম বাৰৰ বাবে বঙালৰ পৰা ১৮৭৪ চনত নৰ্থ-ইষ্ট ফ্ৰণ্টিয়ৰ প্ৰদেশ হিচাপে পৃথক কৰা হৈছিল।১৯০৫ চনত ইয়াক পূৰ্ব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশ নামেৰে এখন প্ৰান্ত গঠন কৰি অধীনত লোৱা হৈছিল পাছত ১৯১২ চনত ইয়াক এখন পৃথক প্ৰদেশ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব প্ৰশাসনিক অঞ্চল
জেমছ পি. এলিচন
'''জেমছ পি. এলিচন''' (James P. Allison; জন্ম: ৭ আগষ্ট ১৯৪৮) এজন আমেৰিকান ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞানী। তেওঁ বৰ্তমান এম. ডি. এণ্ডাৰচন কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞান আসনৰ অধ্যাপক আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ থেৰাপি চিকিৎসাৰ সঞ্চালক। তেওঁৰ আবিষ্কাৰ সমূহে কৰ্কট ৰোগৰ নতুন চিকিৎসা পদ্ধতিৰ নতুন দিশ সূচনা কৰিছে। তেওঁ কেঞ্চাৰ ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউটৰৰ বৈজ্ঞানিক উপদেশ পৰিষদৰ সঞ্চালক। তেওঁ টি-চেলৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ইয়াৰ গঠন, বিকাশ, সক্ৰিয়কৰণ আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাৰ পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল। কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা বিজ্ঞানী এলিচনে ২০১৮ চনত টাচুকু হঞ্জ'ৰ সৈতে যুটীয়ভাৱে "কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা পদ্ধতি উদ্ভাৱন আৰু ঋণাত্মক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বাবে" চিকিৎসা আৰু শৰীৰতত্ত্ব বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তিনি ভায়েকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু জেমছ পি. এলিচনে ১৯৪৮ চনৰ ৭ আগষ্ট তাৰিখে এলিচ, টেক্সাছত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ এলবাৰ্ট মৰ্ফি এলিচন আৰু মাতৃ কনষ্টেন্স কালুলা। অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ তেওঁৰ গণিত শিক্ষকৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। ১৯৬৯ চনত এলিচনে সূক্ষ্মজীৱবিজ্ঞান (Microbiology) বিষয়ত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাত তেওঁ ডেল্টা কাপ্পা এপচিলন সন্মানৰ সদস্য আছিল। ১৯৭৩ চনত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ জীৱবিজ্ঞানৰ পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ পিএইচডিৰ উপদেষ্টা আছিল জি. ব্ৰেৰী কিটো।
কৰ্ম-জীৱন
১৯৮৫ চনত তেওঁ কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্কট ৰোগৰ গৱেষণা পৰীক্ষাগাৰৰ সঞ্চালক তথা ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিয়োজিত হয়। ২০০৪ চনত তেওঁ নিউৱৰ্ক চহৰৰ মেমৰীয়েল শ্লোন কেটাৰিং কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰলৈ যায় আৰু লুইডগ চেণ্টাৰ ফৰ কেঞ্চাৰ ইমিউন'থেৰাপিৰ পৰিচালক আৰু ইমিউন'লজি প্ৰগামৰ সঞ্চালক পদত নিযুক্তি লাভ কৰে। তেওঁ ২০১২ চনলৈ হোৱাৰ্ড হুগেছ মেডিকেল ইনষ্টিটিউটত অনুসন্ধানকাৰী আছিল আৰু পিছলৈ এম.ডি এণ্ডাৰচন কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰত যোগদান কৰে। বৰ্তমান তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ইনষ্টিটিউট অফ মেডিচিন,আমেৰিকান একাডেমী অফ মাইক্ৰবায়লজিৰ সদস্য আৰু আমেৰিকান এছচিয়েচন ফৰ দা এডভান্সমেণ্ট অফ চায়েন্সৰ সন্মানীয় ফেল'। তেওঁ পূৰ্বতে কেঞ্চাৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা পৰিষদৰ পৰিচালক আছিল আৰু আমেৰিকান ৰোগ প্ৰতিৰোধবিদ সংস্থাৰ সভাপতি আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
লাইলাতুল কদৰ
শ্ববে কদৰ আৰবীত লাইলাতুল কদৰ। ইয়াৰ অৰ্থ অতিশয় সম্মানিত আৰু মহিমান্বিত ৰাতি বা পৱিত্ৰ ৰজনী।  আৰৱী ভাষাত 'লাইলাতুন'ৰ অৰ্থ হ'ল ৰাত্ৰি বা ৰজনী আৰু 'কদৰ' শব্দৰ অৰ্থ সম্মান, মৰ্যাদা, মহাসম্মান। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াৰ অন্য অৰ্থ হ'ল—ভাগ্য, পৰিমাণ আৰু তাকদিৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা। ইছলাম ধৰ্ম অনুসৰি, এই ৰাতি ইছলামৰ মহানবী, মুহাম্মদৰ অনুসাৰীসকলৰ সম্মান বৃদ্ধি কৰা হয় আৰু মানৱজাতিৰ ভাগ্য পুননিৰ্ধাৰিত কৰা হয়। সেয়েই মুছলিম সকলৰ ওচৰত এই ৰাতি অত্যন্ত পুণ্যময় আৰু মহাসম্মানিত হিচাপে পৰিগণিত। কোৰআনৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, আল্লাহে এই ৰাত্ৰীক অনন্য মৰ্যাদা দিছে আৰু এইটো এটা মাত্ৰ ৰজনীৰ উপাসনা হাজাৰ মাহৰ ইবাদততকৈও অধিক ছওয়াব (পুণ্য) অৰ্জিত হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে। প্ৰতিবছৰ মাহে ৰমজানত এই মহিমান্বিত ৰজনী লাইলাতুল কদৰ মুছলিমসকলৰ বাবে সৌভাগ্য বৈ আনে বুলি সিহঁতে বিশ্বাস কৰে।
শবেকদৰৰ নামাজৰ নিয়ম আৰু নিয়ত
ৰমজান মাহৰ শেষ দহ দিনৰ যিকোন অযুগ্ম (বিযোৰ) ৰাতি শবে-কদৰ। অৱশ্যে সাধাৰণভাবে ২৭ ৰমজানৰ নিশাকেই শবে-কদৰ বুলি ধৰা হয়। এই নিশাতে কোনোবা এটা সময়ত পৃথিবীৰ সমূদায় অচেতন পদাৰ্থ, বৃক্ষ-লতা ইত্যাদি আল্লাহ্‌ৰ উদ্দেশ্যে ছিজদাহ্‌ কৰি থাকে। এই ৰাতিতেই ফিৰেস্তাতসকল পৃথিবীত আহি মানুহৰ ইবাদত পৰ্যবেক্ষণ কৰে আৰু সিহঁতৰ শান্তি কামনা কৰে। সেয়ে এই ৰাতিত জাগ্ৰত থাকি কোৰআন তিলাওয়াত, নফল নামাজ, দোৱা-দুৰূদ, জিকিৰ ইত্যাদি ইবাদত বেছিকৈ কৰা প্ৰত্যেক মুছলমানৰ একান্ত কৰ্তব্য।
শবে-কদৰৰ নামাজৰ নিয়ত
'নাওয়াইতু আন্‌ উছাল্লিয়া লিল্লাহি তা’য়ালা ৰাকআতাই সালাতিল লাইলাতিল কাদ্‌ৰি নফ্‌লে মুতাওয়াজ্জিহান ইলা জিহাতিল কা’বাতিশ শাৰীফাতি- আল্লাহু আকবৰ। '
অৰ্থ: মই কাবামুখী হৈ আল্লাহৰ (সন্তুষ্টিৰ) বাবে শবে কদৰৰ দুই ৰাকআত নফল নামাজ পঢ়াৰ নিয়ত কৰিলো- আল্লাহু আকবৰ।
শবে-কদৰৰ নামাজ পঢ়াৰ নিয়ম
শবে-কদৰৰ নামাজ দুই ৰাকআত কৰি চাৰি ৰাকআত পঢ়িব লাগে। ইয়াৰ পিছত যিমান ইচ্ছা সিমান নফল নামাজ পঢ়িব পাৰি। এই নামাজৰ় প্ৰত্যেক ৰাকআতে ছুৰা ফাতিহা পঢ়াৰ পিছত এবাৰ ছুৰা কদৰ আৰু তিনিবাৰ ছুৰা ইখ্‌লাছ পঢ়িব লাগে। (শবে-কদৰৰ ৰাতিৰ বাবে কোনো বিশেষ নামাজৰ কথা হাদীছ ছৰীফত নাই। )
“সুব্‌হানাল্লাহি ওয়াল হাম্‌দু লিল্লাহি ওয়া লা-ইলাহা ইল্লাল্লাহু ওয়াল্লাহু আকবৰ, লা হা’ওলা ওয়ালা কুয়্যাতা ইল্লাবিল্লাহিল্‌ আলীয়্যিল আযীম”।
শবে কদৰৰ ইতিহাস
৬১০ চনত শবে কদৰৰ ৰাতি মক্কাৰ নূৰ পৰ্বতৰ হীৰা গুহাত ধ্যানৰত ইছলামৰ ধৰ্মৰ মহানবী, হযৰত মুহাম্মদৰ (সঃ) ওচৰত সৰ্বপ্ৰথম কোৰআন নাজিল হয়। কোন কোন মুছলমানৰ ধাৰণা তেওঁৰ ওচৰত প্ৰথম ছুৰা আলাক্বৰ প্ৰথম পাঁচটা আয়াত নাজিল হয়। কিছুমানৰ মতে এই ৰাতিয়ে ফিৰিস্তা জিব্ৰাঈলৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ কোৰআন অবতীৰ্ণ হয় যি পৰৱৰ্তী কালত ২৩ বছৰ লৈকে ইছলামৰ নবী মুহাম্মদৰ ওচৰত তেওঁৰ বিভিন্ন প্ৰয়োজনীয়তা আৰু ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নিৰ্দিষ্ট আয়াত আকাৰত নাজিল কৰা হয়।
মুছলমানসকলৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ন এই নিশা সৰ্ম্পকে হাদীছ ছৰীফত অসংখ্য বৰ্ণনা আছে। আনকি মুছলমানসকলৰ প্ৰধান ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ আল কোৰআনত ছুৰা ক্বদৰ নামেৰে স্বতন্ত্ৰ এটি পূৰ্ণ ছুৰা নাজিল হৈছে। এই ছুৰাত শবে কদৰৰ ৰাতিক হাজাৰ মাহতকৈ উত্তম বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
ইছলাম ধৰ্ম মতে, মুহাম্মদৰ পূৰ্ববৰ্তী নবী আৰু তেওঁলোকৰ উম্মতবৃন্দ দীৰ্ঘায়ু লাভ কৰাৰ বাবে বহু বছৰ আল্লাহৰ ইবাদাত কৰিবলৈ সুযোগ পাইছিল। কোৰআন আৰু হাদীছৰ বৰ্ণনাত জনা যায়, ইছলামৰ চাৰিজন নবী যেনে আইয়ুব, জাকাৰিয়া, হিযকীল আৰু ইউশা ইবনে নূন প্ৰত্যেকেই আশী বছৰ স্ৰষ্টাৰ উপাসনা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ জীবনত কোন প্ৰকাৰ পাপ কাম কৰা নাছিল। কিন্তু মুহাম্মদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁৰ পৰৱৰ্তী অনুসৰণকাৰীহঁতৰ আয়ু বহু কম হোৱাৰ বাবে তেওঁলোৰক পক্ষে স্ৰষ্টাৰ আৰাধনা কৰি পূৰ্ববৰ্তীহঁতৰ সমকক্ষ হোৱা সম্ভব নহয় বুলি সিহঁতৰ মাজত আক্ষেপৰ সৃষ্টি হয়। তেওঁলোকৰ এই আক্ষেপৰ প্ৰেক্ষিতত সিহঁতৰ চিন্তা দুৰ কৰাৰ বাবে ছুৰা ক্বদৰ নাজিল কৰা হয় বুলি হাদীছৰ বৰ্ণনাত জনা যায়।
ধৰ্মীয় গুৰুত্ব
মুছলমান সকলৰ ওচৰত শবে কদৰ এনেকুৱা এটা মহামূল্যবান বৰকতময় আৰু বৈশিষ্ট্যমণ্ডিত এই কাৰণেই যে, এই নিশাতে মুছলমান সকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ ‘আল-কোৰআন’ অবতীৰ্ণ হৈছে। আল্লাহ কোৰআনত ঘোষণা কৰিছে, নিশ্চয়ই মই সেয়া (কোৰআন) অবতীৰ্ণ কৰিছোঁ কদৰৰ ৰাতি। আৰু কদৰৰ ৰাতি সম্বন্ধে তুমি কি জানা? কদৰৰ ৰাতি হাজাৰ মাহতকৈ শ্ৰেষ্ঠ। সেই ৰাতি ফিৰিস্তাহঁত আৰু ৰূহ অৱতীৰ্ণ হয় প্ৰত্যেক কামত তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালকৰ অনুমতিক্ৰমে। শান্তিই শান্তি, বিৰাজ কৰে উষাৰ আবিৰ্ভাব লৈকে। (ছুৰা আল-কদৰ, আয়াত ১-৫)
কদৰৰ ৰাতিৰ যাবতীয় কামৰ ইঙ্গিত দি এই নিশাৰ অপাৰ বৈশিষ্ট্য সম্পৰ্কে আল্লাহ তাআলা পবিত্ৰ কোৰআনত ঘোষণা কৰিছে, হা-মীম! শপথ সুস্পষ্ট কিতাপৰ, নিশ্চয়ই মই সেয়া (কোৰআন) এক মোবাৰকময় ৰজনীত অৱতীৰ্ণ কৰিছো, নিশ্চয়ই মই সতৰ্ককাৰী। এই ৰাতিতে প্ৰত্যেক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় স্থিৰীকৃত হয়। (ছুৰা আদ-দুখান, আয়াত: ১-৪)
ইসলাম ধৰ্ম মতে শবে কদৰৰ ৰাতিত ফিৰিস্তাহঁত আৰু তেওঁলোকৰ নেতা জিব্ৰাঈল পৃথিবীত অবতৰণ কৰি উপাসনাৰত সকলো মানুহৰ বাবে বিশেষভাবে দোৱা কৰি থাকে। হাদীছ ছৰীফত বৰ্ণিত আছে, শবে কদৰত হজৰত জিব্ৰাঈল (আ.) ফিৰিস্তাসকলৰ এচি বিৰাট দল লৈ পৃথিবীত অবতৰণ কৰে আৰু যিমান নাৰী-পুৰুষ নামাজৰত অথবা জিকিৰত মচগুল আছে তেওঁলোকৰ বাবে ৰহমতৰ দোৱা কৰে। (মাযহাৰি)
সময়
হাদীছ অনুযায়ী, ২০ ৰমজানৰ পিছত যিকোনো অযুগ্ম (বিযোৰ) ৰাতি কদৰ হ'ব পাৰে। কিন্তু ২৬ ৰমজান দিবাগত ৰাতিয়ে লাইলাতুল কদৰ আহে বুলি আলেমহঁতৰ অভিমত। আয়েশাৰ পৰা বৰ্ণিত হাদীছত উল্লেখ আছে, মুহাম্মদ ৰমজান মাহৰ শেষ ১০ দিন ইতিকাফ কৰিছিল আৰু কৈছিল, তোমালোক ৰমজানৰ শেষ ১০ ৰাতি শবে কদৰৰ সন্ধান কৰা। (বুখাৰি ও মুসলিম) আৰু এটা হাদীছত মুহাম্মদ(দঃ) কৈছে, পবিত্ৰ ৰমজানৰ শেষ দশকৰ বেযোৰ ৰাতিবোৰত তোমালোক শবে কদৰৰ সন্ধান কৰা। (সহীহ বুখাৰী)
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ (Moran Autonomous Council) মৰাণ জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ত আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে ২০২০ চনত গঠন কৰা অসমৰ এক স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ বা স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ।
বিৱৰণ
মৰাণসকল সাধাৰণতে তিনিচুকীয়া জিলাত বসবাস কৰা অসমৰ এক খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী। মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বিল ২০২০খন ২৪ মাৰ্চ ২০২০ত অসম বিধানসভাত দাখিল কৰা হয় আৰু ই বিৰোধী দলসমূহৰ কোনো আপত্তি নোহোৱাকৈ ছেপ্তেম্বৰ ২০২০ত গৃহীত হয়।
প্ৰশাসন
মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুঠ সদস্য ২৫জন। ইয়াৰে ২২জন সদস্য পোনপতীয়াকৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ৩জন সদস্য ৰাজ্যপালে মনোনীত কৰে।
২০২১ৰ জানুৱাৰীত চৰকাৰে ঘোষণা কৰে যে ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা সম্ভৱ নোহোৱা বাবে এখন অন্তৰ্ৱতীকালীন পৰিষদ গঠন কৰা হ’ব।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
থাই ভাষা
থাই ভাষা (ภาษา ไทย) থাইলেণ্ডৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী আৰু জাতীয় ভাষা আৰু চেণ্ট্ৰেল থাই লোক সকলৰ প্ৰথম ভাষা। চীনাসকলৰ মাজত থাই ভাষিক লোক সংখ্যাগৰিষ্ঠ। ই ক্ৰা-ডাই ভাষা পৰিয়ালৰ তাই গোষ্ঠীৰ সদস্য। আধাতকৈয়ো বেছি থাই শব্দভাণ্ডাৰ পালি, সংস্কৃত, সোম আৰু পৌৰাণিক খেমাৰ ভাষাৰ পৰা ধাৰ কৰা। এই ভাষাটো চীনা আৰু ভিয়েটনামিসকলৰ অনুৰূপ এটি কথিত আৰু বিশ্লেষণমূলক ভাষা।
থাই সকলৰ এটি জটিল অৰ্থোগ্ৰাফি আৰু সম্পৰ্কিত লোকৰ চিহ্নিতকৰণৰ ব্যৱস্থা আছে। কঠিত থাই লাও আৰু ইশান, দক্ষিণ-পশ্চিমাঞ্চলীয় টাই ভাষাৰ সহপাঠ্য আৰু পাৰস্পৰিক স্বাক্ষৰিত। এই ভাষাসমূহ কিছুমান ভিন্ন লিপিৰ দ্বাৰা ৰচিত। সেয়ে ই ভাষাতাত্ত্বিকভাৱে অনুৰূপ আৰু কাৰ্যকৰীভাৱে এটি উপভাষাৰ ধাৰাবাহিকতা তৈযাৰ কৰে। ই অসমৰ আহোম,খামটি আৰু চীনৰ দাইসকলৰ ভাষাৰ সৈতে একে মূলৰ। থাইলেণ্ডত ২০ লাখতকৈ অধিক জনসংখ্যাৰ লোকে থাই ভাষা কয় আৰু ই থাইলেণ্ডৰ চৰকাৰী ভাষা হয়। কিন্তু বাস্তৱতে এই সংখ্যা ইয়াতকৈ অধিক হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে, কাৰণ মধ্য থাইলেণ্ডৰ নাগৰিকসকলে এইয়া ৰাষ্ট্ৰঃ ভাষা হোৱাৰ হেতুকে সৰ্বপ্ৰথম ইয়াকে শিকে অন্যহাতে পূব আৰু পশ্চিম থাইলেণ্ডৰ লোকসকলে যি প্ৰাচীন কালৰে পৰা সেই ঠাইত বসবাস কৰি আহিছে তেওঁলোকে চিয়াম আৰু মধ্য থাই ভাষা কয়। অন্যহাতে উত্তৰ আৰু উত্তৰ পূব থাইলেণ্ডৰ নিবাসী সকল দ্বিভাষিক হয়। উত্তৰ থাই ভাষা বা খ্ৱম মৌঙ ভাষাৰ ব্যৱহাৰ যথেষ্ট কমি ইয়াৰ স্থান থাই ভাষাই লয়। থাইৰ উপৰিও আন বহুতো টাই ভাষা থাইলেণ্ডত আছে। এই টাই ভাষাসমূহৰ ঠাইভেদে বিভিন্ন বৈশিষ্ট্যতা আছে যদিও থাইলেণ্ডৰ চৰকাৰে ইয়াক থাই ভাষাৰে বিভিন্ন ৰূপ বুলি বিশ্লেষণ কৰে।
লিপি
thumb|left|থাই লিপি বাওঁ ফালৰ পৰা সোঁফাললৈ থাই লিপিত থাই ভাষাসমূহ লিখা যায়। ভাষা আৰু লিপিৰ ফালৰ পৰা লাও আৰু থাই লিপি অধিক সম্পৰ্ক আছে। লাও সকলে থাই ভাষা পঢ়িব পাৰে,কাৰণ থাই ভাষাৰ আধাতকৈ অধিক শব্দ, লিপি, ব্যাকৰণ স্বৰ আদি লাও ভাষাৰ সৈতে একেই হয়।
থাই ভাষাই বুদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত নিজৰ লিপি বিকাশ কৰিছিল কিন্তু উচ্চাৰণৰ ফলৰ পৰা ই যথেষ্ট পৃথক আৰু জটিল হয় আৰু লিপি আৰু উচ্চাৰণ বেলেগ মূলৰ হয় বাবে একেটা উচ্চাৰণ কেইবাটাও লিপি ব্যৱহাৰ হয়। যত নেকি মেৰ ভাষাৰ প্ৰাচীনতম তথ্য ৬১১ খ্ৰীষ্টাব্দ ৰ পৰা পোৱা যায়, থাই লেখনিৰ তথ্য ১২৯২ খ্ৰীষ্টাব্দ আশেপাশে দেখা গৈছিল। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য বিশেষত্ব সমূহ হৈছে-
এয়া এক অৱগিদা লিপি হয়। স্বৰৰ বিষয়ে শব্দৰ শেষৰ আৰম্ভণিতে লিখা হয়।
আৰম্ভণি
মানক থাই লিপিত জটিল ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ মাজত তিনিটা উচ্চাৰণে আৰম্ভণিতে পৃথক কৰে:
তলৰ প্ৰতিটো কক্ষত প্ৰথম শাৰীয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধ্বন্যাত্মক বৰ্ণমালা (আই পি এ), দ্বিতীয় শাৰীয়ে থাই অক্ষৰ সমূহ প্ৰাৰম্ভিক স্থিতিত ইংগিত কৰে।
ব্যঞ্জনধ্বনি
সুৰ
থাই ভাষা সুৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল ভাষা। সেইকাৰণে আখৰ আৰু গঠনৰ ফালৰ হুবহু একে দুটা শব্দয়ো থাই ভাষাত বেলেগ অৰ্থ বহন কৰিব পাৰে। থাই ভাষাত পাঁচ প্ৰকাৰৰ সুৰ থাকে : উচ্চ, মধ্য, নিম্ন, উঠি যোৱা আৰু নামি যোৱা। তলৰ তালিকাত সেয়া দেখুৱা হৈছে
ব্যাকৰণ
thumb|right|থাই ভাষা থাই ভাষা এক প্ৰকাৰৰ বিশ্লেষণাত্মক ভাষা অৰ্থাৎ বিভিন্ন ব্যাকৰণৰ সম্বন্ধ আৰু বিশেষত্ব যেনে- কাৰক, লিংগ, ভাষণ আৰু চিন্তাক ব্যক্ত কৰিবৰ বাবে ভাষা বিভাজনৰ ব্যৱহাৰ নকৰে।
ক্ৰম
বক্তাজনে কি জানে আৰু কি জানিব বিচাৰে সেই ওপৰত থাই ভাষাৰ ক্ৰমসমূহ নিৰ্ভৰ কৰে। ক্ৰিয়া, কাৰ্য, ক্ৰিয়া আৰু কাৰ্য এইসকলোবোৰ ক্ৰম থাই ভাষাত সম্ভৱ। য’ত নেকি মানক থাই ভাষাত কাৰ্য-কাৰ্য ক্ৰম ব্যৱহৃত হয়। ইয়াৰ উপৰি বিশেষণ শব্দ বিশেষ্যৰ আগত ব্যৱহাৰ হয়।
শব্দ ভঁৰাল
আধুনিক থাই ভাষাত নতুন শব্দ যোগ কৰাৰ দুটা প্ৰক্ৰিয়া যৌগিক আৰু পুনঃবিৱৰ্তন হয়।
লিখন পদ্ধতি
থাই ভাস্কৰ লিখন পদ্ধতিক চোখ' থাই বুলি জনা যায়। ইয়াৰ আৱিষ্কাৰ পঞ্চম শতিকাৰ মধ্য ভাগত স্বাধীনতাৰ পাছতে হৈছিল। এইয়া হয়তো প্ৰাচীন মেৰ লিপিৰ আধাৰিত হয়।
বিদেশী সকলে বুজাত সুবিধা হোৱাকৈ প্ৰায় থাই ভাষা বৰুমান ভাষাটো লিখা হয়। পিছে ৰয়েল থাই ইনষ্টিটিউটে এই সম্পৰ্কত বিশেষ নিয়ম বান্ধি দিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাষা
ব্ৰুনেইৰ নাৰী
ব্ৰুনাইৰ মহিলা হৈছে ব্ৰুনাই দাৰুছালামত বাস কৰা মহিলা।ব্ৰুনাইত মহিলাসকলক "অতি উচ্চ মৰ্যাদাৰ" ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আমেৰিকাৰ বিদেশ মন্ত্ৰালয়ে কয় যে ব্ৰুনাইত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য এক সমস্যা।
আইনী অধিকাৰ
আইনত যৌন নিৰ্যাতন নিষিদ্ধ কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা কোনো ব্যক্তিৰ বিনয়ক ক্ষুব্ধ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে বা অপৰাধমূলক বল প্ৰয়োগ কৰা ব্যক্তিক পাঁচ বছৰ পৰ্যন্ত কাৰাদণ্ড আৰু বেতেৰে আঘাত কৰাৰ শাস্তি দিয়া হ’ব বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। আইনত ধৰ্ষণৰ বাবে ৩০ বছৰ পৰ্যন্ত কাৰাদণ্ড, আৰু বেতৰ কমেও ১২টা কোব মৰাৰ নিয়ম আছে। আইনখনে পত্নীৰ ধৰ্ষণক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰা নাই; ইয়াত স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে যে এজন পুৰুষে পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাটো, যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ বয়স ১৩ বছৰৰ তলৰ নহয়, ধৰ্ষণ নহয়। পত্নীৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা সংশোধিত ইছলামিক পৰিয়াল আইন আদেশ ২০১০ আৰু বিবাহিত মহিলা আইন আদেশ ২০১০ৰ অধীনত প্ৰদান কৰা হৈছে।সুৰক্ষা আদেশ ভংগ কৰাৰ শাস্তি হ’ল জৰিমনা ২০০০ বিএন ডলাৰ (১,৫৩৮ ডলাৰ) বা কাৰাদণ্ড ছমাহ । ঘৰুৱা হিংসাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট আইন নাই যদিও মহিলা আৰু ছোৱালী সুৰক্ষা আইনৰ অধীনত ঘৰুৱা হিংসাৰ গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে। আৰক্ষীয়ে ঘৰুৱা হিংসাৰ তদন্ত কৰে কেৱল এজন ভুক্তভোগীৰ প্ৰতিবেদনৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই। এনে গোচৰৰ তদন্তত আৰক্ষীয়ে সাধাৰণতে সঁহাৰি জনাইছিল। সামান্য ঘৰুৱা আক্ৰমণৰ অপৰাধমূলক শাস্তি হ’ল এসপ্তাহৰ পৰা দুসপ্তাহৰ কাৰাদণ্ড আৰু জৰিমনা। গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ ফলত হোৱা আক্ৰমণৰ শাস্তি হ’ল বেত আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া কাৰাদণ্ড।
ঘৰুৱা নিৰ্যাতন আৰু শিশু নিৰ্যাতনৰ অভিযোগৰ তদন্তৰ বাবে আৰক্ষী বিভাগৰ ভিতৰত মহিলা বিষয়াৰে কৰ্মচাৰীৰে গঠিত এটা বিশেষ ইউনিট স্থাপন কৰা হৈছে। ঘৰুৱা হিংসাৰ খবৰ দিবলৈ ব্যক্তিসকলৰ বাবে এটা হটলাইন উপলব্ধ আছিল। সংস্কৃতি, যুৱ, আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ৰ সম্প্ৰদায় উন্নয়ন বিভাগে মহিলা আৰু তেওঁলোকৰ পত্নীৰ বাবে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। ব্যক্তিগত পৰিস্থিতিৰ ভিত্তিত কিছুমান মহিলা আৰু নাবালক ভুক্তভোগীক তেওঁলোকৰ গোচৰ আদালতলৈ অনাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি সুৰক্ষামূলক জিম্মাত ৰখা হৈছিল। পুৰুষ আৰু মহিলা বিষয়াৰে কৰ্মচাৰীৰে গঠিত ইছলামিক আদালতে ঘৰুৱা হিংসাৰ গোচৰত বিবাহিত দম্পতীক পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। বিষয়াসকলে পত্নীসকলক প্ৰকাশ্যভাৱে নিৰ্যাতন চলোৱা পত্নীৰ সৈতে মিলন ঘটাবলৈ উৎসাহিত কৰা নাছিল। ইছলামিক আদালতে আক্ৰমণক বিবাহ বিচ্ছেদৰ ভিত্তি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। কোৰানৰ উপদেশৰ চৰকাৰে দিয়া ব্যাখ্যা অনুসৰি বিবাহ বিচ্ছেদ আৰু শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ দৰে ক্ষেত্ৰত মুছলমান পুৰুষৰ দৰেই মুছলমান মহিলাৰ অধিকাৰ আছে। ইছলামিক আইন অনুসৰি পুৰুষে মহিলাতকৈ দুগুণ উত্তৰাধিকাৰ লাভ কৰিব লাগিব। দেৱানী আইন অনুসৰি মহিলা নাগৰিকে নিজৰ জাতীয়তা নিজৰ সন্তানৰ হাতলৈ যাব পাৰে আৰু ব্যৱসায়িক সম্পত্তিকে ধৰি আৰু অন্যান্য সম্পত্তিৰ মালিক হ’ব পাৰে। চৰকাৰৰ স্থায়ী পদত থকা মহিলাসকলে এতিয়া নিজৰ সন্তানৰ বাবে ভ্ৰমণ ভাট্টা বিচাৰি আবেদন কৰিব পাৰিব। ব্যক্তিগত খণ্ডত কৰ্মৰত স্বামীৰ বাবে তেনে কৰিব নোৱাৰে। এই ব্যতিক্ৰম বাদ দি তেওঁলোকে কলেজত পঢ়া পুৰুষ সমকক্ষসকলৰ দৰেই ভাট্টা বিশেষাধিকাৰ লাভ কৰে। চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি অসামৰিক সেৱা বাহিনীৰ ৫৭ শতাংশ মহিলা আৰু জ্যেষ্ঠ পৰিচালনাৰ ২৮ শতাংশ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল ।
প্ৰজনন অধিকাৰ
ব্ৰুনাইত গৰ্ভপাত বহুলাংশে অবৈধ, যদিহে কোনো মহিলাৰ জীৱন বিপদজনক হয় তেন্তে ব্যতিক্ৰম। ইয়াৰ পূৰ্বে গৰ্ভপাত কৰা ব্যক্তিৰ শাস্তি আছিল সাত বছৰ পৰ্যন্ত আৰু গৰ্ভপাত কৰা ব্যক্তিজনৰ শাস্তি আছিল ১০–১৫ বছৰ। ২০১৪ চনত ব্ৰুনাই চৰকাৰে শ্বৰীয়ত অপৰাধমূলক আইনক ধাৰাবাহিক পৰ্যায়ত ৰূপায়ণ কৰে যিয়ে গৰ্ভপাতৰ শাস্তি শিলগুটিৰে মৃত্যুদণ্ড দিয়ালৈকে বৃদ্ধি কৰাৰ কথা আছিল। এই আইনখনৰ এই অংশটো ২০১৬ চনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব লাগিছিল, যদিও এতিয়া ই ২০১৮ চনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ আশা কৰা হৈছে।২০১৬ চনত গৰ্ভপাতৰ বড়ি ব্যৱহাৰ কৰি গৰ্ভপাত কৰা এগৰাকী ২২ বছৰীয়া মহিলাক সাত বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহা হৈছিল
কাপোৰৰ নিয়ম
ব্ৰুনাইৰ বহু মুছলমান মহিলাই পৰম্পৰাগত মূৰত আৱৰণ পিন্ধে যাক টুডং বুলি জনা যায়, টুডুং বুলিও বানান কৰা হয়।
মিন্টু কুমাৰ নাথ
(জন্ম : ১৯৮৯) অসমৰ সংগীত ক্ষেত্ৰৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক। সৰুৰে পৰা সংগীতৰ ক্ষেত্ৰ খনত জড়িত হৈ নিজাববীয়াকৈ সাংস্কৃতিক জগতখনত অহৰহ চেষ্টা চলাই আহিছে। কবিতা, গীত, লিখাৰ লগতে গীতত অমীয়া সুৰ প্ৰদান কৰি অসমবাসীৰ মন জয় কৰা মিন্টু কুমাৰ নাথে ২০২১ বৰ্ষত "অ মোৰ সুৰৰে ডিঙৰা" শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। গীতটোত কন্ঠদান কৰে অসমৰ জনপ্ৰিয় কন্ঠশিল্পী ৰূপম ভূঞা।
দেৱবৰ্ণিনী
দেৱবৰ্ণিনী বা ইলৱিড়া বা ইড়াৱিদা (Devavarnini) লংকাৰ ৰজা ৰাৱণৰ মাহীমাক আছিল৷ ভৰদ্বাজ মুনি ঋষি বিশ্ৰবাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ স্ত্ৰী স্বৰূপ নিজ কন্যা দেৱবৰ্ণিনীক অৰ্পণ কৰিছিল৷ তেওঁ গৰ্গ মুণি আৰু গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ ভনী আছিল৷ দেৱবৰ্ণিনী বিশ্ৰবাৰ প্ৰথমগৰাকী পত্নী আছিল। বিশ্ৰবা পুলস্ত্যৰ পুত্ৰ আৰু সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ নাতি আছিল। দেৱবৰ্ণিনীৰ ঔৰসত কুবেৰৰ জন্ম হয়। যি স্বৰ্ণলংকাৰ (লংকা) প্ৰকৃত ৰজা তথা ধন ঐশ্বৰ্যৰ ৰজা আছিল।
ভাগৱত পুৰাণৰ মতে, তেওঁ বৈৱস্তৱ মনু আৰু আলম্বুশাৰ বংশধৰ ৰজা ট্ৰনাবিন্দু (King Trnabindu) -ৰ কন্যা। তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ ভিতৰত আছে- বিশাল, ধুম্ৰাকেটু আৰু শূন্যবন্ধু।
বিশ্ৰবাই দেৱবৰ্ণিনী এৰিছিল যেতিয়া ৰজা সুমালী আৰু ৰাণী কেতুমতীৰ জীয়ৰী অসুৰ ৰাজকুমাৰী কৈকেষীৰ প্ৰেমত পৰে। ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণ কৈকেষী আৰু বিশ্ৰবাৰ সন্তান আছিল৷
যেতিয়া ৰাৱণে লংকা আক্ৰমণ কৰি ডাঙৰ ভায়েক কুবেৰৰ সিংহাসন দখল কৰে, তেতিয়া বিষাদগ্ৰস্ত হৈ বিশ্ৰবাই কৈকেষীসহ পৈশাচিক পৰিয়াল এৰি দেৱবৰ্ণিনীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যায়৷ কুবেৰো দেৱলোক (স্বৰ্গ) লৈ পলাই যায় য’ত দেৱৰাজ ইন্দ্ৰই তেওঁক কোষাগাৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ কয়। সেয়েহে হিন্দুসকলে কুবেৰক পূৰ্বৰ লংকাৰ ৰজা হিচাপে নলৈ এগৰাকী ধন ঐশ্বৰ্যৰ দেৱতা হিচাপে লয়৷
ছক্ৰেটিছ
ছক্ৰেটিছ (ইংৰাজী:Socrates,; Σωκράτης, Ancient Greek pronunciation:, Sōkrátēs; 470/469 BC – 399 BC) আছিল এগৰাকী ধ্ৰুপদী গ্ৰীক এথেনিয়ান দাৰ্শনিক। পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ এক অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক এইগৰাকী ৰহস্যময় দাৰ্শনিক ঘাইকৈ তেওঁৰ ছাত্ৰ প্লেটো, জেন’ফ’ন আদিৰ লেখা তথা তেওঁৰ সমসাময়িক এৰিষ্ট’ফেনৰ নাটক সমূহৰ মাজেৰেহে অধিক পৰিচিত। বহুতৰ মতে প্লেটোৰ লিখনিবোৰেই ছক্ৰেটিছৰ শিকনিসমূহৰ আটাইতকৈ নিৰ্ভৰযোগ্য উৎস।