cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ইটালী
ইটালীৰ একীভূতিকৰণ আৰু অসাম্প্ৰদায়িক ইটালী (১৮৬১ – ১৯২২ খ্ৰিষ্টাব্দ)
ইটালীয়ান সোস্যলিষ্ট পাৰ্টি প্ৰচলিত উদাৰনীতি ও ৰক্ষণশীল প্ৰতিষ্ঠানকে চ্যালেঞ্জ কৰে শক্তি বৃদ্ধি কৰেছিল। ১৯১৩ চনত ইতালীয় সৰ্বোচ্চ বাস্তুত্যাগ (প্ৰবাস গমন) পৌছায়, যখন ৮,৭২,৫৯৮জন লোক ইটালী ছেড়ে বিদেশে চলে যায়। উনবিংশ শতকেৰ আৰম্ভৰ বিগত ২ দশক, ইটালী সোমালিয়া, ইৰিথ্ৰিয়া আৰু পৰে লিবিয়া ও ডোদেকানিজসকলৰ অধীনস্থ কৰাৰ মধ্য দিয়ে ঔপনিবেছিক শক্তি গড়ে তোলে। ১ম বিশ্ব যুদ্ধেৰ সময়, ইটালী প্ৰথমবাৰেৰ মতো নিৰপেক্ষ ভূমিকা পালন কৰেছিল আৰু কিন্তু ১৯১৫ চনত ট্ৰিটি অব লণ্ডন (লণ্ডনেৰ আপোসনামা) চুক্তিতে স্বাক্ষৰ কৰে আৰু আওষ্ট্ৰ-হাঙ্গৰিয়ান সাম্ৰাজ্য ও সঙ্গে অত্তমান সাম্ৰাজ্য হতে ট্ৰেন্তো, ট্ৰিএস্তে, গোৰিৎজিয়া আৰু গ্ৰাদিস্কা, ইস্ত্ৰিয়া আৰু দক্ষিণাত্য দালমাশিয়া পোৱাৰ অঙ্গীকাৰ লাভ কৰে এন্তান্তে'তে প্ৰবেশ কৰে। যুদ্ধেৰ সময় সাড়ে ৬ লক্ষেৰও বেছি ইতালীয় সৈন্য প্ৰাণ হাৰায় ও সৈতে অৰ্থনীতি ভেঙ্গে যায়। সাইণ্ট -জাৰ্মাইন চুক্তি অনুসাৰে, ৰাপাল্লো ও ৰোম, ইটালী ফিউমে (ইতালীয় ভাষায়) হাঙ্গেৰীয় পোতাশ্ৰয় সহ অঙ্গীকাৰকৃত ভূমি লাভ কৰে। কিন্তু জাৰা ছাড়া তখন যুগোস্লাভিয়াৰ অধীনস্থ দালমাশিয়া লাভে ব্যৰ্থ হয়। জাতীয়তাবাদীৰা এই জয়কে “বিকলাঙ্গ” জয় বলে আখ্যায়িত কৰেছিল।
টনছিলাইটিছ
একিউট টনছিলাইটিছ
৩) অপৰিষ্কাৰ মুখ গহ্বৰ।
ইটালী
ইটালীৰ একীভূতিকৰণ আৰু অসাম্প্ৰদায়িক ইটালী (১৮৬১ – ১৯২২ খ্ৰিষ্টাব্দ)
-->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
টনছিলাইটিছ
একিউট টনছিলাইটিছ
৫) শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোগ ক্ষমতা হ্ৰাস পোৱা।
৬) অপৰিষ্কাৰ পৰিবেশত বসবাস কৰা।
====একিউট টনছিলইটিছৰ লক্ষণ   ====
১) ডিঙিৰ ভিতৰ ভাগ ফুলি উঠা।
২) মূৰৰ বিষ, কঁপনি উঠা, জ্বৰ উঠা ইত্যাদি।
৩) মুখৰপৰা দুৰ্গন্ধ নিৰ্গত হোৱা।
৪) ডিঙিৰ বিষ আৰু খাদ্য-বস্তু গিলিব নোৱাৰা অৱস্থা।
৫) শ্বাস-প্ৰ্শ্বাসত অসুবিধা।
৬) এলেহুৱা আৰু দুৰ্বলতা ভাৱ।
৭) ডিঙিৰ গ্ৰন্থি ফুলি উঠা।
ক্ৰণিক টনছিলাইটিছ
সঘনাই হোৱা একিউট টনছিলাইটিছৰ চূড়ান্ত পৰিণতি হ’ল ক্ৰণিক টনছিলাইটিছ। ক্ৰণিক টনছিলাইটিছৰ লক্ষণবোৰ হ’ল-
১) ডিঙিৰ বিষ।
৩) কাহ হ’ব পাৰে।
৪) ডিঙিত কিবা লাগি ধৰাৰ অনুভৱ।
৫) ডিঙি শুকাই যোৱা সমস্যা।
৬) শ্বাস-নিশ্বাসত দুৰ্গন্ধ নিৰ্গত হোৱা।
৭) ভোক কমি অহা।
টনছিলাইটিছৰ পৰা হোৱা জটিলতা
টনছিলাইটিছৰ পৰা হ’ব পৰা জটিলতাৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল ৰিউমেটিক জ্বৰ। কম বয়সীয়া ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত ই অধিক। গাঁঠি ফুলি উঠা, বিষ, জ্বৰ, হাত-ভৰিৰ কঁপনি, হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যা ইয়াৰ প্ৰধান লক্ষণ। একিউড টনছিলাইটিছৰ বাবে টনছিলৰ আশে-পাশে এক বিশেষ ধৰণৰ ফোঁহা হোৱা দেখা যায়। উপযুক্ত চিকিৎসা নকৰিলে পিছলৈ মূৰৰ বিষ, ভাগৰ অনুভৱ, হৃদযন্ত্ৰ আৰু কিডনীৰ সমস্যাই দেখা দিব দিব পাৰে। সঘনাই টনছিলাইটিছত আক্ৰান্ত শিশু তুলনামূলকভাৱে ক স্মাৰ্ট হয়। শ্ৰেণীৰ আন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ তুলনাত কামত মন্থৰ হয়। শৰীৰ সুস্থ নহয় বাবে শৰীৰৰ বৃদ্ধিত বাধাগ্ৰস্থ হয়। আৰু জীৱন ধ্বংসমুখী হ’ব পাৰে।
টনছিলাইটিছৰ চিকিৎসা
১) চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী এণ্টিবায়টিক আৰু এণ্টি ইনফ্লেমেটৰী ঔষধ খাব।
২) কুহুমীয়া নিমখ পানী বা মাউথ ৱাশ্বেৰে কুল-কুলি কৰিব।
৩) বছৰত অতি কমেও তিনিবাৰ এনে সমস্যাত আক্ৰান্ত হ’লে, টনছিল অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰ কৰি উলিয়াই দিব লাগে। ইয়াৰ দ্বাৰা শিশুৰ শৰীৰৰ বিকাশত কোনো বাধাৰ সৃষ্টি নহয়।
কি কি কৰিব
১) চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে।
২) আক্ৰান্ত ব্যক্তি পৰিয়ালৰ আন সুস্থ ব্যক্তিবোৰৰ পৰা নিলগত থাকিব লাগে।
৩) পৰ্যাপ্ত জিৰণি ল’ব লাগে।
৪) প্ৰচুৰ পৰিমাণে কুহুমীয়া পানী খাব লাগে।
৫) পনীয়া আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে।
৬) যিহেতু শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সাময়িকভাৱে হ্ৰাস পায়, গতিকে খোৱা বোৱাত সতৰ্ক হ’ব লাগে।
৭) খোৱা-বোৱাৰ আগতে হাত ধুই ল’ব লাগে।
৮) গৰম কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
৯) মুকলি ঠাইত ব্যায়াম, খেল-ধেমালি আদি কৰিব লাগে।
১০) বিছনা-পত্ৰ ৰ’দত শুকুৱাই ল’ব লাগে।
কি কি নকৰিব
১) পৰিয়ালৰ অন্য ব্যক্তিৰ স’তে মিলামিচা নকৰিব। একেলগে থকা মেলা, একেটা পাত্ৰতে খোৱা-বোৱা নকৰিব।
২) আক্ৰান্ত শিশু স্কুললৈ পঠাব নালাগে।
৩) ঠাণ্ডা পানী আৰু ফ্ৰীজৰ বস্তু নাখাব।
৪) শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত আৰু বন্ধ কোঠাত সোমাই থাকিব নালগে।
৫) এলাৰ্জী হোৱা খাদ্যবস্তু খাব নালাগে।
৬) একেডাল টুথব্ৰাছকে ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে। এনে কৰিলে পুনৰায় আক্ৰান্ত হোৱাৰ আশ্ংকা থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰোগ
ৰক্তচাপ
ৰক্ত সঞ্চালনৰ সময়ত ৰক্তবাহী নলীকাৰ বেৰত সৃষ্টি হোৱা চাপকেই ৰক্তচাপ (Blood Pressure) বোলা হয়। শিৰাবোৰে হৃদয়ৰ পৰা পাম্প কৰা বা ঠেলি পঠিওঁৱা তেজবোৰ টিছু আৰু আন অংগলৈ কঢ়িয়াই নিয়ে। হৃদয়ে শিৰাবোৰেৰে তেজ ঠেলি পঠিয়াওঁতে শিৰাবোৰে তেজ প্ৰবহন কৰাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলতে ৰক্তচাপৰ সৃষ্টি হয়।
এজন ব্যক্তিৰ ৰক্তচাপ প্ৰকুঞ্চন/অনুশিথিলন (ছিষ্ট'লিক/ডায়াষ্ট'লিক) ৰক্তচাপৰ হিচাপত প্ৰকাশ কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, ১২০/৮০। ছিষ্ট'লিক ৰক্তচাপে (উচ্চতম সংখ্যা) হৃদয়ে তেজ পাম্প কৰি পঠিয়াওঁতে শিৰাৰ ওপৰত পৰা চাপ বুজায়। ডায়াষ্ট'লিক ৰক্তচাপে (নিম্নতম সংখ্যা) দুবাৰ পাম্প কৰাৰ মাজৰ সময়খিনিত শিৰাৰ ওপৰত থকা চাপৰ পৰিমাণ বুজায়। হৃদয়ে তেজ পাম্প কৰাৰ সময়ত ৰক্তচাপ সদায় বেছি থাকে।
এজন স্বাস্থ্যৱান লোকৰ ছিষ্ট'লিক ৰক্তচাপ ৯০ৰ পৰা ১২০ মিলিলিটাৰ পাৰাস্তম্ভৰ ভিতৰত থাকে (mm Hg)। স্বাভাৱিক ডায়াষ্ট'লিক ৰক্তচাপ ৬০ৰ পৰা ৮০ মিলিলিটাৰ পাৰাস্তম্ভৰ ভিতৰত থাকে। বৰ্তমান নিৰ্ণিত দিকদৰ্শণ মতে স্বাভাৱিক ৰক্তচাপ ১২০/৮০তকৈ কম থকা উচিত।
নিম্ন ৰক্তচাপ
right|thumb|255x255px| নিম্ন ৰক্তচাপত (হাইপ’টেনচন) অতি কম পৰিমাণৰ তেজ শিৰাৰে প্ৰৱাহিত হোৱাৰ ফলত কিছুমান লক্ষণ আৰু উপসৰ্গই দেখা দিয়ে। তেজ প্ৰৱাহৰ পৰিমাণ অতি কম হোৱাৰ ফলত শৰীৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ, যেনে মগজু, হৃদয়, কিডনী আদিলৈ অক্সিজেন আৰু পুষ্টিৰ যোগান কমি যায়। ইয়াৰ ফলত উক্ত অংগবোৰে উপযুক্তভাৱে কাম-কাজ কৰিব নোৱাৰে আৰু স্থায়ী ক্ষতি হ’ব পাৰে।
উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু নিম্ন ৰক্তচাপৰ নিৰ্ণয় তেজ কমকৈ পৰিবাহিত হোৱাৰ ফলত হোৱা লক্ষণ আৰু উপসৰ্গৰ ভিত্তিত কৰা হয়- প্ৰকৃত ৰক্তচাপৰ সংখ্যাগত জোখৰ পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা নহয়। কোনো ব্যক্তিৰ যদি ৰক্তচাপ ৯০/৫০ থাকে আৰু নিম্ন ৰক্তচাপ ধৰণৰ লক্ষণ বা উপসৰ্গ দেখা নাযায়, তেন্তে নিম্ন ৰক্তচাপ নাই বুলি ধৰা হয়। আকৌ, কোনো স্বাভাৱিকভাৱে উচ্চ ৰক্তচাপ থকা লোকৰ যদি ৰক্তচাপ ১০০/৬০ লৈ নামে তেন্তে নিম্ন ৰক্তচাপৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে।
মূৰ ঘূৰোৱা, অৱশ লগা আদিবোৰ নিম্ন ৰক্তচাপৰ বাবে হোৱা লক্ষণ। ইয়াক অৰ্থষ্টেটিক হাইপ’টেনচনো বোলা হয়। স্বাভাৱিক ব্যক্তিয়ে ঠিয় হৈ থকাৰ ফলত হোৱা নিম্ন ৰক্তচাপ কমিব পাৰে। কৰনেৰী ধমনীলৈ তেজ প্ৰৱাহিত কৰিব পৰাকৈ যদি ৰক্তচাপ নাথাকে তেন্তে ব্যক্তিৰ বুকুৰ বিষ হ’ব পাৰে বা হৃদযন্ত্ৰ বিকলো হ’ব পাৰে। কিডনীলৈ পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ তেজ চলাচল নকৰিলে কিডনীয়ে শৰীৰৰ বৰ্জিত পদাৰ্থবোৰ আতঁৰাব নোৱাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ইউৰিয়া আৰু ক্ৰিয়েটিনিল। ফলত এইবোৰৰ মাত্ৰা তেজত বৃদ্ধি পায়। কিডনি, যকৃত, হাওঁফাওঁ, হৃদয় আৰু মগজুৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগবোৰলৈ প্ৰয়োজনীয় তেজ প্ৰৱাহিত নোহোৱাৰ ফলত ঘনাই শ্বাস বন্ধ হ’ব পাৰে। ই কেতিয়াবা প্ৰাণঘাটিও হৈ পৰিব পাৰে।
উচ্চ ৰক্তচাপ
তেজৰ চাপ ১৩০/৮০তকৈ অধিক হ’লে উচ্চ ৰক্তচাপ বুলি ধৰা হয়। উচ্চ ৰক্তচাপ বা হাইপাৰটেনচন মানে ধমনীত উচ্চচাপৰ সৃষ্টি হোৱা। উচ্চ ৰক্তচাপে অত্যধিক মানসিক চাপ নুবুজায়। অৱশ্যে আবেগিক চাপ আৰু হেঁচাই ক্ষণস্থায়ীভাৱে ৰক্তচাপ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। স্বাভাৱিক ৰক্তচাপ ১২০/৮০; ১২০/৮০ আৰু ১৩৯/৮৯ৰ মাজৰ ৰক্তচাপক প্ৰাক-হাইপাৰটেনচন বোলা হয়। আৰু ১৪০/৯০ বা ইয়াতকৈ বেছি হ’লে উচ্চ ৰক্তচাপ হয়। উচ্চ ৰক্তচাপৰ ফলত হৃদয়, কিডনী আদিত ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। ধমনীবোৰ টান হৈ পৰিব পাৰে, চকু আৰু মগজুৰ ক্ষতি হ'ব পাৰে। উচ্চ ৰক্তচাপ নিৰ্ণয়ৰ বাবে সময়ে সময়ে পৰীক্ষা কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় কথা। ইয়াৰ ফলত ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখি হ'ব পৰা আন জটিলতাবোৰৰ পৰা আতঁৰি থাকিব পৰা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা আছিল (Parvati Prasad Baruva) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, গীতিকাৰ, কবি, চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা আৰু নাট্যকাৰ। তেখেত পৰিচিত আছিল গীতিকবি ৰূপে। তেখেতে ১৯৪০ চনত ৰূপহী নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। ৰূপহী আছিল চতুৰ্থখন অসমীয়া ছবি। কেৱল ছবি নিৰ্মাণেই নহয়, তেখেতে ছবিত অভিনয়ো কৰিছিল। ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেখেতে 'থুপিতৰা' নাম দি এখন হাতেলিখা আলোচনী উলিয়াইছিল। 'থুপিতৰা' বন্ধ হ'লত সৰু ভায়েক মোক্ষদা প্ৰসাদৰ সম্পাদনাত 'ঘৰ-জেউতি' লিখি উলিয়াইছিল। পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱাই ১৯৬১ চনত গোৱালপাৰাত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ সংগীত সন্মিলনৰ সভাপতিৰ পদ অলঙ্কৃত কৰিছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল কৃষ্ণদাস। তেওঁ বৰ বাৰভূঞাৰ লহকৰ ভূঞাৰ ফৈদৰ সন্তান আছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনত কৃষ্ণদাসে 'ভড়ালী বৰুৱা' আৰু কৃষ্ণদাসৰ পুত্ৰ যাদুৰাম বৰুৱাই 'বৰ ভাণ্ডাৰ বিষয়া' পায়। খীণ-মিন শৰীৰৰ বাবে তেওঁক 'লেৰেলি ডেকা বৰুৱা'ও বোলা হৈছিল। যাদুৰাম ডেকা বৰুৱাই ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত 'মনসুপ্' আৰু 'সদৰামিন'ৰ বিষয় খাইছিল। যাদুৰাম ডেকাবৰুৱাৰ পুত্ৰদ্বয় ক্ৰমে কৃষ্ণপ্ৰসাদ আৰু দুৰ্গাপ্ৰসাদ। দুৰ্গাপ্ৰসাদৰ তিনিজন পুত্ৰ ৰাধিকাপ্ৰসাদ, ভৱানীপ্ৰসাদ আৰু তাৰিণীপ্ৰসাদ। এই ৰাধিকাপ্ৰসাদে ১৮৯৮ শকত যোৰহাটৰ বিষ্ণুৰাম বৰুৱাৰ দ্বিতীয়া কন্যা হিমলা বৰুৱাক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁলোকৰে সন্তান পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা।
১৯০৪ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাত পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ তিনিজন ককাই-ভাই আৰু এগৰাকী বাইদেৱেক। তেওঁলোক ক্ৰমে ভগৱতীপ্ৰসাদ বৰুৱা, কমলা বৰুৱা, কামাখ্যাপ্ৰসাদ, মোক্ষদপ্ৰসাদ, সুধালতা বৰুৱা আৰু প্ৰতিমা। সুধালতা আৰু প্ৰতিমা পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ ভনী। পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ পিতাক ৰাধিকাপ্ৰসাদ অসম কাউন্সিলৰ সদস্য আছিল আৰু তেখেতে 'ৰায় চাহেব' উপাধি লাভ কৰিছিল।
১৯৩৪ চনত পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে পদ্মকুমাৰী বৰুৱানীৰ পাণি গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোকৰ বৰ জীয়ৰী সান্ত্বনা বৰুৱা আৰু পুত্ৰ প্ৰণৱিৰাম বৰুৱা।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে অসম ছাত্ৰ সন্মিলনত যোগ দিছিল। তেতিয়া অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ সম্পাদক আছিল ডিম্বেশ্বৰ নেওগ।
অসমত সংগীতৰ প্ৰসাৰ আৰু বিকাশৰ অৰ্থে অসম সংগীত নাটক একাডেমীয়ে বিশেষ ভূমিকা লোৱাত পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে গুৰুত্ব দিছিল। ১৯৬২ চনৰ চীনা আক্ৰমণৰ সময়ত প্ৰতিৰক্ষা কাৰ্যসূচী ৰূপে জনসাধাৰণৰ মাজত সচেতনতা বৃদ্ধিৰ হকে ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰে লগ হৈ পাৰ্ৱতি বৰুৱাই ট্ৰাক এখনত উঠি দেশপ্ৰেমমূলক গীত গাই গুৱাহাটীৰ বাট-পথত ঘূৰি ফুৰিছিল।
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে কৈছে; "আপুনি যদি আপোনাৰ নিজত্বটো প্ৰকাশ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে তেনেহ'লে আপোনাৰ আইগৰাকী দুখীয়া নিছলা হ'লেও আই বুলি মাতিবলৈ লাজ পালে নচলিব। আপুনি আমাৰ সকলো বিষয়তে এই নিজৰ ভেটি বিচৰাটোৱেই হৈছে প্ৰথম প্ৰয়োজনৰ কথা- আমাৰ জাতীয়তা ৰক্ষা কৰিবলৈ হ'লে।"
সাহিত্যকৰ্ম
শিৱসাগৰৰ নাট্যমঞ্চত সঙ্গীত পৰিবেশনৰ সৈতে জড়িত থকা সময়তে তেওঁ নৃত্যনাটিকা ‘লখিমী’ আৰু গীতি-নাটিকা ‘সোণৰ সোলেং’ ৰচনা কৰে। অসমীয়া সংগীত-সাহিত্যৰ নৱজাগৰণৰ সময়ত পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে ‘গুণগুণনি’, ‘লুইতী’, ‘শুকুলা ডাৱৰ ঐ কঁহুৱা ফুল' আদি গীতৰ পুথি ৰচিছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা গীতসমূহক "পাৰ্ৱতি সংগীত" বুলি কোৱা হয়।
নাট্য প্ৰতিভা
১৯১৩ চনত ৯ বছৰ বয়সতে পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে নাট্য প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিয়ে। ঐতিহাসিক জয়সাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত অনুষ্ঠিত জয়মতী উৎসৱত তেওঁ 'লাই কোঁৱৰ'ৰ ভূমিকাত অৱত্তীৰ্ণ হৈ ৰাইজক চমক খুৱায়। ইয়াৰোপৰি তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ শোণিত কুঁৱৰী নাটকত চিত্ৰলেখা, বেজবৰুৱাৰ চক্ৰধ্বজ সিংহ নাটত লাচিত, বিসৰ্জন নাটত ৰাম, ৰাজনটীত পালক আদি ভাও কৰি অভিনেতা ৰূপে প্ৰশংসা বুটলিছিল। 'শোণিত কুঁৱৰী'ত অভিনয় প্ৰসংগত পাৱৰ্তি প্ৰসাদে 'ৰূপকোঁৱৰ কথা'ত উল্লেখ কৰিছে এনেদৰে- "নাটৰ অভিনয়ত গীতৰ সুৰ আৰু নাচৰ ভংগীৰ নতুনত্বই দৰ্শকসকলক ইমান মোহিত কৰিলে যে, তেতিয়াৰ দিনত একে বছৰতে নাটখনি কেইবাবাৰো অভিনীত হৈছিল।" পাৰ্ৱতি বৰুৱাৰ সংবেদনশীল অভিনয় প্ৰতিভাৰ বুজ পাইছিল জ্যোতিপ্ৰসাদেও। সেয়ে জ্যোতিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথমখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'জয়মতী'ত অভিনয় কৰিবলৈ জ্যোতিয়ে পাৰ্ৱতি প্ৰসাদক মাতি পঠিয়াইছিল। অৱশ্যে সেইসময়ত প্ৰয়াত ককাইদেৱেক ভগৱতীপ্ৰসাদৰ অকাল বিয়োগে পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ ইমান শোকাতুৰ কৰি তুলিছিল যে তেওঁ জ্যোতিৰ আমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। ককায়েকৰ মৃত্যুৱে তেওঁৰ মন-প্ৰাণৰ বিস্তৰ ক্ষতি কৰিলতো ক্ষান্ত নহৈ গভীৰ অন্ধকাৰৰ মাজত 'সোণৰ সোলেং' বিচাৰি সু-অভিনেতা পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে ১৯৪০ চনত নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লয় 'ৰূপহী' চলচ্চিত্ৰ। কেমেৰাৰ কামত খুঁত ৰৈ যোৱা বাবে সফলতাৰ মুখ নেদেখিলে যদিও 'ৰূপহী' হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ চতুৰ্থখন চলচ্চিত্ৰ। ৰূপহী ছবিখন সজোৱা হৈছিল সাতোটা গীতেৰে আৰু গোটেইকেইটা গীত লেখিছিল পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে নিজে। ইয়াৰে 'হাতৰ হেৰুৱা ধন বাটত হেৰা পায়/বাট পাহৰা বাটৰুৱা ঘৰ বিচাৰি যায়' গীতটিত পাৱৰ্তি প্ৰসাদে কণ্ঠদান কৰিছিল। কমলেশ্বৰ চলিহাৰ 'সাধু'ৰ আধাৰত নিৰ্মিত ৰূপহীৰ প্ৰযোজনা, চিত্ৰনাট্য, গীত, সুৰ আৰু পৰিচালনা পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ। তেওঁ নিজে এইখন চিনেমাত অভিনয়ো কৰিছিল।
নৃত্যশিল্পী ৰূপে পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা
বহুমুখী প্ৰতিভাধৰ পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে শোণিত কুঁৱৰী নাটত চিত্ৰলেখাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰোঁতে নৃত্য কৰিছিল। তেখেতে সৃষ্টিমূলক নাচৰ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল সত্ৰীয়া নৃত্যৰপৰা। আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱালৈ লিখা এখন চিঠিত তেওঁ "কলেজৰ পৰা আহি ১৯২৮ চনত শ্বিলঙত আছাম ক্লাৱত প্ৰথম প্ৰাচ্য নৃত্য লাস্য আৰু তাণ্ডৱ নাচি খুব নাম কৰিছিলোঁ।" বুলি উল্লেখ কৰিছে।
অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাদেৱে লিখিছে- "পাৰ্ৱতি প্ৰসাদে ১৯২৬ চনত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ আৰ্হিত প্ৰাচ্য নৃত্য, নিজৰী নাচ (লাস্য) আৰু সৃষ্টি নাচ (তাণ্ডৱ) প্ৰৱৰ্তন কৰি অসমীয়া নৃত্য-জগতত এটি নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। পাৰ্ৱতি প্ৰসাদৰ 'চতাই পৰেবতৰ নাগিনী ছোৱালী' নাচটো জ্যোতিপ্ৰসাদৰ 'পদুমকলি' নাচৰ সমপৰ্যায়ৰ।"
মৃত্যু
১৯৬৪ চনত দুবাৰকৈ ৰক্তচাপত ভোগাৰ ফলত তেওঁ ৭ জুনৰ দিনা ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
অশোক চক্ৰ
right|thumb|200px|ভাৰতৰ জাতীয় পতাকাৰ অশোক চক্ৰ
অশোক চক্ৰ একপ্ৰকাৰৰ ২৪ দণ্ডযুক্ত ধৰ্মীয় আৰু ৰাজনৈতিক ঐতিহাসিক চিহ্ন। ইয়াক ধৰ্মচক্ৰ নামেৰেও জনা যায়। সম্ৰাট অশোকৰ সিংহ ৰাজধানীত আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ নাম অশোক চক্ৰ হ’ল। ১৯৪৭ চনৰ ২২ জুলাইত গৃহীত কৰা ভাৰতৰ জাতীয় পতাকাৰ সোঁমাজৰ বগা অংশত গাঢ় নীলা ৰঙৰ অশোক চক্ৰ বিদ্যমান। ইয়াৰ আগতে ভাৰতৰ জাতীয় পতাকাৰ সোঁমাজত যঁতৰৰ চিহ্ন আছিল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক অশোক স্তম্ভৰ চাৰিও ফালে অশোক চক্ৰ দেখা যায়। তদুপৰি ধৰ্মীয় চিহ্ন হিচাপে ইয়াক মঠ মন্দিৰৰ বিভিন্ন স্থানত দেখা যায়।
ঐতিহাসিক মহত্ত্ব
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক গৌতম বুদ্ধয়ে বৌধ গয়াত পৰম জ্ঞান লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পাঁচজন শিষ্য আশাজী, মহানমা, কুন্দন, ভাদডিয়া আৰু ভাপ্পাৰ লগত বাৰণসীৰ নিকটৱৰ্তী সাৰনাথলৈ আহে। তেওঁ প্ৰথমে সাৰনাথত তেওঁৰ জ্ঞান আৰু শিকণিসমূহ প্ৰচাৰ কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ ধৰ্মচক্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পিছলৈ সম্ৰাট অশোকে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ স্থাপন কৰা স্তম্ভসমূহৰ শীৰ্ষত ধৰ্মচক্ৰক স্থান দিয়ে।
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মতে অশোক চক্ৰৰ ২৪ ডাল দণ্ডৰ ভিতৰত ১২ ডালে আত্মানুসন্ধানৰ সম্পৰ্কীয় জ্ঞান অৰ্জনৰ বাটৰ ১২টা বাধাক সূচায়। প্ৰথম ১২ ডাল দণ্ডয়ে ১২ তা মূল যন্ত্ৰণাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু বাকী ১২ ডাল অৰ্থাৎ প্ৰত্যেকৰে প্ৰতিক্ৰম ডাল মনত যন্ত্ৰণাৰ কাৰ্য নোহোৱা বুজায়। অৰ্থাৎ মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি পৰম জ্ঞান জাগ্ৰত কৰিলে মনত কোনো যন্ত্ৰণায়ে ক্ৰিয়া কৰিব নোৱাৰে। যিয়ে আত্মাক জন্ম মৃত্যু বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত কৰে, অৰ্থাৎ মোক্ষ প্ৰাপ্তি হয়। বৌদ্ধ দৰ্শনত উল্লিখিত ১২টা সম্পৰ্ক হ'ল এই ১২টা আৰু ইহঁতৰ বিপৰীত ১২টা মিলি মুঠতে ২৪ ডাল দণ্ডযে ধৰ্মক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
২৪ ডাল দণ্ড থকাৰ হেতুকে অশোক চক্ৰক সময় চক্ৰ বুলিও কোৱা হয়।
আধুনিক ব্যাখ্যা
আধুনিক কালত বিভিন্ন পণ্ডিতে অশোক চক্ৰৰ ভিন ভিন ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। তাৰে ভিতৰত ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি বিখ্যাত দাৰ্শনিক ড॰ সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যা আটাইতকৈ বেছি গ্ৰহণযোগ্য। তেওঁৰ মতে অশোক চক্ৰয়ে শান্তিপূৰ্ণ আৰু গতিশীল পৰিবৰ্তনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
সেইদৰে ধৰ্মচক্ৰৰ ২৪ ডাল দণ্ডয়ে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা তালিকাখন হ’ল
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
পালুলা ভাষা
পালুলা, ফালুৰা, পাল'লা বা ফালুল', যাক অশ্ৰেতী বা (খোৱাৰ ভাষী লোকে ব্যৱহাৰ কৰা) ডাঙৰিক্বাৰ নামেৰেও জনা যায় এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি প্ৰায় ১০০০০ লোকে অশ্ৰেত আৰু বিয়'ৰি উপত্যকাৰ লগতে শ্বিশ্বি উপত্যকাৰ পুৰি বা পুৰিগল আৰু কলকটক গাৱঁৰ (এই গাওঁ পাকিস্তানৰ খাইবৰ পখতুনখোৱাৰ চিত্ৰল জিলাত স্থিত) অন্ততঃ এটি অংশত কোৱা হয়।
কোনো কোনো সৰু গাৱঁত পালুলাৰ ব্যৱহাৰ নাইবা নোহোৱা হৈছে (যেনে দ্ৰোছৰ ওচৰৰ ঘোছ গাৱঁত) নহ'লে এই ভাষা কোৱা লোকে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে অধিক প্ৰসাৰিত খোৱাৰ ভাষা ক'বলৈ লৈছে। পিচে, পালুলা ভাষাৰ মূল অঞ্চল, অৰ্থাৎ বিয়'ৰি আৰু অশ্ৰেত উপত্যকাত ই এটি শক্তিশালী আৰু বিকাশশীল ভাষা হৈয়ে আছে। সেই অঞ্চলৰ প্ৰায় সকলো লোকেই এই ভাষাক নিজৰ মাতৃভাষা জ্ঞান কৰে, এক সৰু অংশক বাদ দি।
অধ্যয়ন আৰু বৰ্গীকৰণ
পালুলা ভাষাক জৰ্জ মৰ্গেনষ্টিয়াৰ্ণ (১৯২৬, ১৯৪১), কেণ্ডাল ডেকাৰ (১৯৯২), হেন্ৰিক লিকজেগ্ৰেন (২০০৮, ২০০০৯, ২০১০) আৰু হেন্ৰিক লিজেগ্ৰেন তথা নচীম হাইদৰ (২০০৯, ২০১১)ত চিহ্নিত কৰা হৈছে।
পালুলা ভাষাক এটি দাৰ্দিক ভাষা বুলি কোৱা হয়, কিন্তু ই ভৌগোলিক ভিত্তিতহে দাৰ্দিক আখ্যিত, ভাষিক ভিত্তিত নহয়।
স্বৰধ্বনি
তলত পালুলা ভাষাৰ শ্বৰধ্বনিসমূহ দিয়া হৈছে।
কিছু কিছু স্থানত নাকেৰে উচ্চাৰণ কৰাৰো নিয়ম আছে।
ব্যঞ্জনধ্বনি
তলত এই ভাষাৰ ব্যঞ্জনধ্বনিসমূহ উল্লেখ কৰা হৈছে।
কম্পিউটাৰ ভাইৰাছ
কম্পিউটাৰ ভাইৰাছ (Computer Virus) এটা কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰাম যি নিজে নিজৰ প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰিব পাৰে। ভাইৰাছবোৰক মেলৱেৰ (Malware) বা এডৱেৰ (Adware) বা স্পাইৱেৰৰ (Spyware) লগত একে বুলি ভবা হয় যদিও, এইবোৰৰ নিজৰ প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰাৰ ক্ষমতা নাথাকে। সঁচা অৰ্থত ক’বলৈ গ’লে ভাইৰাছবোৰে এটা কম্পিউটাৰৰ পৰা আন এটা কম্পিউটাৰলৈ বিভিন্ন মাধ্যমেৰে বিয়পি পৰে। ই সহজে চিডি, ডিভিডি, য়ু এছ বি ড্ৰাইভ বা ইণ্টাৰনেটৰ মাধ্যমেৰে বিয়পি পৰে। ভাইৰাছবোৰে বিভিন্ন ফাইলত আক্ৰান্ত কৰি ইণ্টাৰনেটৰ মাধ্যমেৰে ইয়াৰ বংশ বিস্তাৰ কৰে। বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰ’গ্ৰাম যেনে ট্ৰ’জান হৰ্চ (Trozan Horse), ৱৰ্ম (Worm), ৰুটকিত (Root-kit), স্পাইৱেৰ, এডৱেৰ আদিবোৰ মালৱেৰৰ অন্তৰ্গত হয়। ট্ৰ’জান হৰ্চ, ৱৰ্ম আদিক কেতিয়াবা ভাইৰাছৰ লগত তুলনা কৰা হয় যদিও ইয়াত প্ৰযুক্তিগত পাৰ্থক্য আছে। ৱৰ্মবোৰে প্ৰতিৰক্ষা ভেদ কৰি নেটৱৰ্কৰ মাধ্যমেৰে নিজক বিস্তাৰ কৰে। ট্ৰ’জান হৰ্চবোৰে বিশেষ ক্ষতি নকৰে কিন্তু কম্পিউটাৰৰ কিছুমান কাৰ্যপ্ৰণালী লুকুৱাই ৰাখে। ৱৰ্ম আৰু ট্ৰ’জান হৰ্চবোৰে কম্পিউটাৰৰ ডেইটা (data) প্ৰণালীৰ ক্ষতি সাধন কৰিব পাৰে। কিছুমান ভাইৰাছে মাত্ৰ নিজৰ প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰাতে ক্ষান্ত থাকে।
ইতিহাস
পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে জন ভ’ন নিউমেনে (John von Neumann) ১৯৪৯ চনত ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত (Illinois University) "Theory and Organization of Complicated Automata" শীৰ্ষক এক বক্তৃতা দিছিল। তেওঁ কৈছিল যে কিছুমান কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰামে নিজৰ প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰি ল’ব পাৰে। পিছত তেওঁৰ এই কথাখিনি Theory of self-reproducing automata বুলি প্ৰকাশ কৰা হয়। প্ৰথম ভাইৰাছ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল ১৯৮৪ চনত, ফ্ৰেড ক’হেনে দক্ষিণ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্পণ কৰা তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ Computer Viruses - Theory and Experiments ত। পিছত ১৮৮৭ চনত প্ৰকাশ কৰা এটা প্ৰতিবেদনত ক’হেনে মন্তব্য কৰে যে, নিখুঁতভাৱে ভাইৰাছ চিনাক্ত কৰিবলৈ কোনো এলগ’ৰিথিম পোৱা নাযায়। কিন্তু তাৰ আগতে, অৰ্থাত্‍ ১৯৬৯ চনত Galaxy নামৰ আলোচনী খনত ডেৱিড গেৰ’ল্ডে তেওঁৰ এটা চুটি গল্পত প্ৰথমে ভাইৰাছ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে নিজে নিজকে পুণ:নিৰ্মাণ কৰিব পৰা প্ৰগ্ৰেমৰ বিষয়ে বুজাবলৈ। আজিৰ তাৰিখত ভাইৰাছ বা মেলৱেৰ ব্যৱহাৰৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল কাৰোবাৰ লাভৰ কাৰণে আন এজনৰ ব্যক্তিগত বা ব্যৱসায়িক তথ্য চুৰি কৰা আৰু চৰকাৰী নাইবা আন কোনো কৰ্প’ৰেট ৱেবছাইটত বিশেষ সুৰক্ষাৰে সংৰক্ষিত থকা তথ্য চুৰি নাইবা নষ্ট কৰি পেলোৱা। এই উদ্দেশ্যৰে সৃষ্টি কৰা বহু ভাইৰাছ, ট্ৰ’জান হৰ্ছ বা ৱৰ্ম আদিয়ে ইণ্টাৰনেটৰ সহায়ত বিয়পি পৰি সাধাৰণ কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰকাৰী সকলৰ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰে। Normal 0 false false false EN-US X-NONE AS
কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ (Artificial Intelligence) পৰীক্ষাৰ বাবে ১৯৭০ চনত প্ৰথমে নিজৰ প্ৰতিলিপি প্ৰস্তুত কৰিব পৰা প্ৰ'গ্ৰাম লিখা হৈছিল। এইবোৰক 'জীৱ' (Organism) বোলা হৈছিল।
১৯৮০ চনত জুৰ্গান ক্ৰৱাচে তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ "Selbstreproduktion bei Programmen" (Self-reproduction of programs) ত উল্লেখ কৰিছিল যে কেতিয়াবা কম্পিউটাৰ ভাইৰাছবোৰে জৈৱিক ভাইৰাছৰ দৰে লক্ষণ দেখুৱাই। ১৯৮৩ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে এনে প্ৰ'গ্ৰামক 'ভাইৰাছ' বুলি উল্লেখ কৰিছিল ফ্ৰেডৰিক কোহেন (Frederick Cohen) আৰু লেন এদলমেন-এ (Len Adleman)। ভাইৰাছৰ প্ৰয়োগেৰে কম্পিউটাৰৰ ব্যৱস্থা বিঘ্ন কৰাৰ প্ৰথম ঘটনা সংঘটিত হৈছিল, ১৯৮৬ চনত। এই ভাইৰাছক পাকীস্তানী ব্ৰেইন ভাইৰাছ (Pakistani Brain Virus) বুলি জনা যায়। এই ভাইৰাছ প্ৰগ্ৰামটোৰ লেখক আছিল পাকিস্তানৰ লাহোৰ চহৰৰ দুই ভাতৃ বছিত আৰু আমজাদ ফাৰুক আলভি (Basit and Amjad Farooq Alvi)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
ভঠেলি
ভঠেলি (Bhatheli) বা পাউৰা তোলা হ’ল হিন্দু ধৰ্মত প্ৰচলিত বাঁহ গছক দেৱতা জ্ঞান কৰি কৰা এক ধৰণৰ পূজা। প্ৰধানকৈ নামনি অসমত এই পূজাৰ প্ৰচলন দেখা যায়।
লোকবিশ্বাস
প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ভাৰতৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিত বিভিন্ন গছ পূজাৰ প্ৰচলন আছে। বিশ্বাস অনুসৰি ঠাই ভেদে মানুহে বিভিন্ন গছক পূজা কৰে। ভাৰতৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে বছৰটোৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন গছ-গছনিক দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতীক হিচাপে লৈ পূজা কৰে। বহাগ বিহুক কেন্দ্ৰ কৰি অসমত বাঁহ গছক কৰা পূজাকেই ভঠেলি উৎসৱ বুলি জনা যায়। বিশেষকৈ নামনি অসমৰ কামৰূপ নলবাৰী আৰু বাক্সা জিলাত বহাগ মাহত এই উৎসৱ ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়।
পালন
বহাগৰ এক নিৰ্দ্দিষ্ট দিনত বেলেগ বেলেগ গাঁৱত এই উৎসৱ এদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। কোনো জাকজমকতা নকৰাকৈ উদ্‌যাপিত হৈ অহা এই ভঠেলি উৎসৱৰ দিনা পুৱাৰ ভাগতে গাঁৱৰ ডেকা-চেমনীয়া ল’ৰাহঁতে জাতি বাঁহ এডাল আগলি নকটাকৈ মূঢ়াৰ সৈতে উভালি আনি ভালদৰে চাঁচি-চুৰুকি ধুই পখালি লয়। তাৰ পিছত সেই বাঁহডাল ৰং-বিৰঙৰ কাপোৰেৰে মেৰিয়াই ফুলৰ মালা আৰু চোঁৱৰেৰে সজাই তোলে। এই সু-সজ্জিত বাঁহডালক পাউৰা বোলা হয়। মেৰিওৱা কাপোৰখিনিক ‘পাউৰাৰ কাচ’ বুলি কোৱা হয়। পাউৰা অনা মানুহজনে গা ধুই উপবাসে থাকি পবিত্ৰ সাজ পৰিধান কৰি পাউৰাটো কান্ধত তুলি ভঠেলি খোলালৈ আনে। পিছত শংখ, ঘণ্টা, বৰকাঁহ, ঢোল, খোল, তাল, আয়তীসকলৰ উৰুলি, হৰিধ্বনি আদি মাংগলিক ধ্বনিৰ মাজত ৰং-ৰহইচৰ মাজেৰে আটায়ে এই সু-সজ্জিত বাঁহডালক তুলি দি গুৰিটো পুতি দিয়ে। সাধাৰণতে গাঁৱৰ নামঘৰ বা থান আদিত উমৈহতীয়া ঠাইত থকা ভঠেলি উৎসৱ খোলাৰ ডাঙৰ গছত সু-সজ্জিত বাঁহডাল ওলোমাই ৰখা হয়।
ভঠেলিৰ দিনা ৰাতিপুৱাই ডেকা ল’ৰাহঁতে ভঠেলি খোলাৰ একাষে এটি বাঁহৰ খুটি পুতি খুটিটোৰ মূৰত কলৰ ছটিয়াৰে এটি এঢলীয়া ঘৰ সাজে। এই ঘৰটোক ভঠেলি বোলা হয়। ঘৰটোৰ ভিতৰত এখন ডাঙৰ পীৰাৰ ওপৰত নতুন বিহুৱান এখন দি তাৰ ওপৰত একলহ চাউল, এথোক কল, এথোক তামোল, বিশ মুঠি পাণ, নাৰিকল, ফলমূল আদি ৰখা হয়। ধূপ-ধুনা জ্বলাই এই ঘৰটোত বাঁহদেৱতা অগ্নিলৈ এখন নৈবদ্য আগবঢ়াই তাতেই নাম-প্ৰসংগ কৰি নতুন বছৰটোত যাতে সকলো ভালে-কুশলে থাকিব পাৰে, তাৰ বাবে আশিস বিচাৰে।
সাতামপুৰুষীয়া ভঠেলি উৎসৱ চোৱাৰ বাবে ডেকা-বুঢ়া সকলোৱে জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে বাটকুৰি বাই আহে। এই জাতীয় উৎসৱ ভঠেলিত লোকাচাৰ আৰু ৰং-ধেমালিৰ প্ৰাচুৰ্য্য আছে। কিন্তু ইয়াত তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ প্ৰচলন একেবাৰেই নাই। দুপৰীয়াৰ পৰা চলা ভঠেলি উৎসৱ সন্ধিয়াৰ লগে লগে সামৰণি পৰে। ভঠেলিৰ পৰা নিজ নিজ ঘৰলৈ ঘূৰি যাওঁতে প্ৰতিজন মানুহে ‘পাউৰা’ৰ গুৰিৰ মাটি আনি নিজ ঘৰৰ হাঁহ-পাৰৰ বাঁহত থয়। বিশ্বাস অনুসৰি এই মাটি হাঁহ-পাৰৰ বাঁহত থ’লে হেনো কণী, পোৱালি আদিৰ একো অনিষ্ট নহয়। এই ভঠেলি উৎসৱত জিলাপী খোৱা আৰু ঘৰলৈ নিয়া আন এক আনন্দ।
গধূলি নামি অহাৰ লগে লগে ডেকা-ল’ৰাহঁতে ভঠেলি ঘৰটোৰ পৰা ভিতৰৰ বস্তুবোৰ আঁতৰাই আগতে সাজু কৰি থোৱা বাঁহৰ লাঠিৰে ঘৰটো কোবাই কোবাই ভাঙি আনন্দ কৰে। ইয়াক ভঠেলি ভগা বুলি কোৱা হয়। উৎসৱ শেষ হোৱাৰ লগে লগে গাঁৱৰ ডেকা ল’ৰাহঁতে ‘পাউৰা’ কান্ধত লৈ নামৰ পদ গাই গাই ঘৰে ঘৰে লৈ ফুৰায়। প্ৰতিঘৰ মানুহৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীয়ে এই ‘পাউৰা’ক ভক্তি সহকাৰে সেৱা কৰে। থাল এখনত ফাকু লৈ ডেকাহঁতে সেৱা কৰাসকলক ফাকুৰ ফোঁট দিয়ে আৰু পৰিয়ালৰ লোকসকলে সেই থালখনত কিছু টকা পইচা আগবঢ়ায়। এই ‘পাউৰা’টো পিছত নামঘৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
পদ্মাপ্ৰিয়া
পদ্মাপ্ৰিয়া বা পদ্মাপ্ৰিয়া আই(Padmapriya Aai) মাধবদেৱৰ শিষ্য ভবানীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ কন্যা আৰু সেই সময়ৰ এগৰাকী ধৰ্মানুৰাগী নাৰী৷ তেওঁৰ জন্ম আনুমানিক ১৫৭৪-৭৫ চন৷ জন্মস্থান বৰপেটা জিলাৰ ভবানীপুৰ সত্ৰত৷ মাকৰ নাম বৃন্দাৱতী৷ পদ্মাপ্ৰিয়াৰ দুজন ভাতৃৰ নাম ক্ৰমে দামোদৰ আৰু কমললোচন৷
গোপাল আতাই দুগৰাকী ভাৰ্যা বিবাহ কৰাইছিল৷ এগৰাকী বৃন্দাৱতী, বৰপেটাৰ হৰিৰাম কায়স্থ ওৰফে হাৰিয়া কায়স্থৰ কন্যা আৰু আনগৰাকী ভবানীপুৰৰ পৰ্হিয়া মাধৱ বা পৰ্হিয়া আতাৰ কন্যা সুভাগী৷ তেওঁলোক দুইগৰাকী পত্নীৰে তিনিটি সন্তান জন্ম হৈছিল৷ চৰিত পুথিত আছে,
এহিমতে সুখে যেৱে গোপাল আছন্ত। তেৱে তান দুইজন সন্ততি ভৈলন্ত॥ কমললোচন নাম বৰ ঠাকুৰৰ। থৈলা দামোদৰ নাম কনিষ্ঠ জনৰ॥ দুইহন্তৰ ৰূপে গুণে কেহো নোহে সম। ভৈল একজন আৰো দুহিতা উত্তম॥ তান গুণে সমস্তৰে মন সন্তোষিলা। অতি দয়াতৰে পদ্মাপ্ৰিয়া নাম থৈলা॥
পদ্মাপ্ৰিয়া ৰূপে-গুণে অতুলনীয়া আছিল৷ গোপালদেৱৰ নাতি হৰিবল্লভৰ চৰিত পুথিত পদ্মাপ্ৰিয়াৰ ৰূপৰ বৰ্ণনা আছে এনেদৰে,
“পদ্মাপ্ৰিয়া নামে ভৈলা তাহাৰ নন্দিনী অতি ৰূপৱতী গুণৱতী যশস্বিনী৷’’
তেওঁৰ কণ্ঠ বৰ সুললিত আছিল৷ সেইসময়ৰ প্ৰচলিত গীত-মাত বৰ সুললিত স্বৰে গাব পাৰিছিল৷ এবাৰ ভাত দিওঁতে পলম কৰাত পিতৃয়ে মাকৰ ওচৰত অভিমান কৰি ভাত নাখাওঁ বুলি শুই থকাত পদ্মাপ্ৰিয়াই সুললিত কণ্ঠে গীত গাই পিতৃৰ অভিমান ভাঙিছিল৷ চৰিত পুথিত আছে,
“এফাঁকি গীতকো গাইবে নতু পান্তে পৰম প্ৰসন্ন ভৈলা৷ বোলন্ত পিৰিয়া আৰু নামাতিবা আপুনি উঠি আসিলা৷
পদ্মাপ্ৰিয়াই পিতৃৰ আদৰ্শৰে নানা গীত-পদ ৰচনা কৰাৰ উপৰি গোপাল আতাৰ চৰিত পুথি ৰচনা কৰিছিল৷ এই চৰিতখনৰ পৰা গোপাল আতাৰ পূৰ্বপুৰুষৰ বিষয়ে সঠিকভাবে জানিব পাৰি৷
নামে ৰুদ্ৰেশ্বৰ, পুত্ৰ খন্তেশ্বৰ, তান পুত্ৰ গোপেশ্বৰ৷ তাহান নন্দন, নামে বিৰোচন, তান সূত চৈতন্যবৰ৷ তানে গৃহজাত, নৰেশ্বৰ খ্যাত, তান পুত্ৰ কামেশ্বৰ৷ কামেশ্বৰ লাল, শ্ৰীমন্ত গোপাল, কৃষ্ণ অংশে অৱতাৰ৷
আই পদ্মাপ্ৰিয়াক শংকৰোত্তৰ যুগৰ মহিলা কবি বা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা লেখিকা বুলি কোৱা হয়৷
পিতৃ গোপালদেৱৰ তত্ত্বাৱধানত পৰিয়ালৰ মাজত থাকি আহৰণ কৰা শিক্ষাই পদ্মপ্ৰিয়াৰ শিক্ষাৰ মূল ভেটি আছিল। সম্পূৰ্ণ বৈষ্ণৱ আদৰ্শৰে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা পদ্মপ্ৰিয়াই নম্ৰতা গুণৰ ফলত কালিন্দী আই আৰু মাধবদেৱৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল৷ এবাৰ পিতৃৰ সৈতে মাধবদেৱ গুৰুক দৰ্শন কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত পিতৃয়ে কৈছিল, নিম, যদিহে তালৈ গৈ গুৰুঠাই সৰা-মচা কৰা দাসীক সেৱা কৰি তেওঁৰ চৰণধূলি ল’ব পাৰ তেতিয়াহে গুৰুক সাক্ষাৎ কৰাম৷ পদ্মাপ্ৰিয়াই তৎক্ষণাৎ মান্তি হৈ গৈ তাকেই কৰিছিল৷ এই কাৰ্য দেখি গুৰু মাধবদেৱে সজবুদ্ধিৰ কন্যা বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল৷
ৰোশন কুমাৰী
ৰোশন কুমাৰী ফকিৰ মহম্মদ (Roshan Kumari Fakir Mohammad) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্য পৰিচালক। তেওঁক বহুতে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কথকৰ অন্যতম শীৰ্ষস্থানীয় প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে গণ্য কৰে। জয়পুৰ ঘৰানাক অনুসৰণ কৰা ৰোশন কুমাৰী কথকৰ প্ৰসাৰৰ বাবে স্থাপন কৰা মুম্বাইৰ নৃত্য কলাকেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ১৯৭৫ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৮৪ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে।
জীৱনী
ৰোশন কুমাৰীৰ উত্তৰ ভাৰতৰ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ আম্বালাত (পূৰ্বৰ পাঞ্জাব) এজন বিখ্যাত তবলাবাদক চৌধুৰী ফকিৰ মহম্মদ আৰু প্ৰখ্যাত শাস্ত্ৰীয় আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী জোহৰাবাই অম্বালেৱালীৰ ঘৰত বৰদিনৰ আগদিনাখন (জন্মবৰ্ষ অনিশ্চিত) জন্ম হৈছিল। কে.এছ. মোৰেৰ পৰা কথকৰ প্ৰাৰম্ভিক জ্ঞানখিনি আয়ত্ব কৰাৰ পিছত তেওঁ জয়পুৰ ঘৰানাৰ মুম্বাইৰ মহাৰাজ বিন্দাদ্দিন স্কুল অফ কথকত সুন্দৰ প্ৰসাদজীৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ অব্যাহত ৰাখে। পিছলৈ তেওঁ গুলাম হুছেইন খান আৰু হনুমান প্ৰসাদৰ পৰাও প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। ভাৰত নাট্যম শিকে গোৱিন্দৰাজ পিল্লাই আৰু মহালিংগম পিল্লাইৰ পৰা।
ৰোশন কুমাৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ বিশেষ অনুষ্ঠানকে ধৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছে। জৱাহৰলাল নেহৰু, ইন্দিৰা গান্ধী, নিকিতা খ্ৰুছেভ, মিল্টন ওবোটে, হুছেইন অফ জৰ্ডান আৰু নেপালৰ ৰজাৰ দৰে ব্যক্তিত্বৰ সন্মুখতো তেওঁ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। ১৯৭১ চনত তেওঁ মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাত নৃত্য কলাকেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, য'ত তেওঁ বহুতো শিক্ষাৰ্থীক শিক্ষাদান কৰিছিল। মুক্তা যোশী, অদিতি ভাগৱত, নন্দিতা পুৰী, নিগাৰ বানো, শ্বেলিনা বিৰানী, সেহজপ্ৰীত সিং, হিমানী, সংগীতা, অনন্যা গুহা আৰু শৈলা অৰোৰা আদি তেওঁৰ কেইগৰাকীমান উল্লেখযোগ্য শিক্ষাৰ্থী। অবিবাহিত হৈ থকা ৰোশন কুমাৰীৰ ঘৰ মুম্বাইত।
চলচ্চিত্ৰীয় জীৱন
১৯৫৩ চনত বিমল ৰায়ে তেওঁক পৰিনীতা ছবিৰ বাবে এটা কথকত অভিনয় কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। পিছৰ বছৰত তেওঁ নীতিন বসুৰ ৱাৰিছ আৰু ছোহৰাব মোডীৰ হিন্দী, উৰ্দু দ্বিভাষিক ছবি মিৰ্জা গালিবত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী অভিনয় আছিল ১৯৫৬ চনত ৰাজা নৱাথেৰ ছবি বসন্ত বাহাৰত। ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা সত্যজিত ৰায়ে তেওঁ পৰিচালনা কৰা ১৯৫৮ চনৰ ছবি জলসাঘৰৰ এটা নৃত্যৰ দৃশ্যত ৰোশন কুমাৰীক অভিনয় কৰোঁৱাইছিল। ১৯৭০ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ ফিল্ম ডিভিজনে কথকৰ ইতিহাস আৰু অনুশীলনৰ বিষয়ে এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে, য'ত ৰোশন কুমাৰীৰ উপৰিও দময়ন্তী যোশী, উমা শৰ্মা, সুদৰ্শন ধীৰ আৰু শম্ভু মহাৰাজৰ দৰে উল্লেখযোগ্য কথকৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলেও পৰিবেশন কৰিছিল। পিছলৈ গোপী, লেকিন (১৯৯০),চৈতালী (১৯৭৫) আৰু চৰ্দাৰী বেগম (১৯৯৬) আদি হিন্দী ছবিত নৃত্য পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱী
বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱী হৈছে প্ৰাক্-জোনাকী যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট কবি। তেওঁ গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বিতীয়া ভাৰ্য্যা আছিল। ১৮৮৪ চনত শিশু আৰু চেমনীয়াসকলৰ বাবে নীতিকথা নামৰ এখন অমূল্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনত সান্নিবিষ্ট অনেক সাৰগৰ্ভ নীতিবচনে আজিও চেমনীয়া তথা কিশোৰ-কিশোৰীৰ বাবে পাথেয় হ’ব পাৰে। তেওঁ অসমত নাৰীক শিক্ষিত কৰি তুলিবলৈ তেওঁ বিশেষ যত্ন কৰিছিল।
চমু জীৱনী
বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱীৰ পিতৃৰ নাম হৈছে লম্বোদৰ কটকী। বিষ্ণুপ্ৰিয়া এগৰাকী বিদূষী আৰু সাহসী মহিলা আছিল। সমাজসেৱাতো বিষ্ণুপ্ৰিয়া সদায় আগৰণুৱা আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতি
স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতি (ইংৰাজী:Autonomous State Demand Committee), (পূৰ্বতে Peoples Democratic Front) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ কাৰ্বি আংলং জিলাক সুকীয়া ৰাজ্য হিচাপে প্ৰতিস্থা কৰাৰ দাবীৰে গঢ় লৈ উঠা কমিউনিষ্ট পাৰ্টী অৱ ইণ্ডিয়া(মাৰ্ক্সিষ্ট-লেনিনিষ্ট) লিবাৰেচন (Communist Party of India (Marxist-Leninist) Liberation)ৰ এটা গণ সংগঠন আছিল। স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতি(চমুকৈ ASDC)ৰ অধীনত কেইবাটাও লোকসভা নিৰ্বাচন আৰু স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদৰ নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থীয়ে জয়লাভ কৰিছিল। ড° জয়ন্ত ৰংপি ১৯৯১, ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৮ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত কাৰ্বি আংলঙৰ পৰা লোকসভালৈ ASDC ৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল।
পিছত ASDC ত বিভাজন হৈ স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতিৰ এটা অংশ চিপিআই(এম-এল)ৰ পৰা আতঁৰি আহি ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ সৈতে জোঁট বান্ধে। চিপিআই(এম-এল)ৰ প্ৰতি অনুগত আনটো গোটে নিজকে স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতি(প্ৰগতিশীল)(Autonomous State Demand Committee (Progressive)) হিচাপে পৰিচয় দিয়ে। ১৯৯৯ চনৰ পৰা স্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য দাবী সমিতি(প্ৰগতিশীল)ৰ প্ৰাৰ্থীয়ে নিৰ্বাচনত কমিউনিষ্ট পাৰ্টী অৱ ইণ্ডিয়া(মাৰ্ক্সিষ্ট-লেনিনিষ্ট) লিবাৰেচনৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অৱতীৰ্ণ হৈ আহিছে।
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনৈতিক দল
অজগৰ সাপ
বিৱৰণ
thumb|right|P. reticulatusৰ মূৰ অজগৰ সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশৰ স্থানীয় সাপবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বৃহৎ সাপৰ প্ৰজাতি৷ সুমাত্ৰাত পোৱা প্ৰায়ভাগ অজগৰ সাপৰেই দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ১.৫-৬.৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত আৰু ওজন ১-৭৫ কিলোগ্ৰাম পৰ্যন্ত হয়৷ লাওখোলাৰ চিত্ৰ|thumb|right ইহঁতৰ ৰঙৰ সাজোন অতি জটিল জ্যামিতিক সাজোন, য'ত বিভিন্ন ৰং সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে। পিঠিত কাষৰ ফালে সুক্ষ্ম চিহ্ন আৰু মধ্যাংশ পাতলীয়া ৰঙেৰে সজ্জিত হীৰাকৃতিৰ এটা শ্ৰেণী থাকে। বিস্তৃত ভৌগোলিক পৰিসৰৰ এই প্ৰজাতিটোৰ, আকাৰ, ৰং আদিৰ যথেষ্ট ভিন্নতা দেখা পোৱা যায়।
বিতৰণ
অজগৰ সাপ দক্ষিনপূৱ এচিয়া (নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, উত্তৰপূৱ ভাৰত, বাংলাদেশ, বাৰ্মা, থাইলেণ্ড, লাৱজ, কেম্ব'ডিয়া, ভিয়েটনাম, মালেচিয়া, আৰু চিংগাপুৰ) ইণ্ডোনেচিয়া আৰু ইণ্ড'-অষ্ট্ৰেলিয়ান দ্বীপপুঞ্জ (সুমাত্ৰা, মেন্টাৱাই দ্বীপপুঞ্জ, নাটোনা দ্বীপপুঞ্জ, বৰ্নেঅ', ছুলাৱেচি, জাভা, লম্বক, ছুম্বাৱা, ছুম্বা, ফ্ল'ৰেছ, টাইম'ৰ, মালোকো, টানিম্বাৰ দ্বীপপুঞ্জ) আৰু ফিলিপাইনত পোৱা যায়।
<!--
টেক্স'নমি
Three subspecies have been proposed, but are not recognised in the Integrated Taxonomic Information System (ITIS). The color and size can vary a great deal among the subspecies described. Geographical location is a good key to establishing the subspecies, as each one has a distinct geographical range.
বাসস্থান
The reticulated python lives in rain forests, woodlands, and nearby grasslands. It is also associated with rivers and is found in areas with nearby streams and lakes. An excellent swimmer, it has even been reported far out at sea and has consequently colonised many small islands within its range.
খাদ্য
Their natural diet includes mammals and occasionally birds. Small specimens up to 3–4 m (10–14 ft) long eat mainly rodents such as rats, whereas larger individuals switch to prey such as Viverridae (e.g. civets and binturongs), and even primates and pigs. Near human habitation, they are known to snatch stray chickens, cats, and dogs on occasion.
প্ৰজনন
Oviparous, females lay between 15 and 80 eggs per clutch. At an optimum incubation temperature of 31–32 °C (88–90 °F), the eggs take an average of 88 days to hatch.Hatchlings are at least 2 feet (61 cm) in length. -->
ত্যাও খামটি
ত্যাও খাম্‌টি ১৩৮০ চনৰ পৰা ১৩৮৭ চনলৈ আহোম ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। তেখেতৰ সিংহাৰোহণে চুতুফাৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৩৭৬ চনৰ পৰা ১৩৮০ চললৈ থকা অৰাজক কালৰ অন্ত পেলায়। কিন্তু ৰাণীৰ প্ৰতি থকা অত্যধিক মোহ আৰু সাধাৰণ জনতাৰ ওপৰত নিষ্ঠুৰতাই তেখেতৰ মৃত্যু মাতি আনে।
পূৰ্বপুৰুষ আৰু সিংহাৰোহণ
ত্যাও খাম্‌টি আহোম ৰজা চুখাংফাৰ তৃতীয় পুত্ৰ। চুখাংফাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ দুজন জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ চুখ্ৰাম্‌ফাই ১৩৩২ চনৰ পৰা ১৩৬৪ চনলৈ আৰু চুতুফাই ১৩৬৪ চনৰ পৰা ১৩৭৬ চনলৈ ৰাজত্ব কৰে। ১৩৭৬ চনত চুতুফাক চুতীয়াসকলে প্ৰতাৰণাৰে হত্যা কৰে। বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁইকে আদি কৰি আহোম বিষয়ববীয়াসকলে কোনো ৰাজকুমাৰ সেই সময়ত ৰাজপাটৰ বাবে উপযুক্ত নহয় বুলি সিদ্ধান্ত লয়। চাৰি বছৰ কাল মন্ত্ৰীসকলেই ৰাজ্য পৰিচালনা কৰে। অৱশেষত ৰজা অবিহনে ৰাজ্য চলোৱা কঠিন দেখি তেওঁলোকে ত্যাও খাম্‌টিক ১৩৮০ চনত স্বৰ্গদেউ পাতে।
ৰাজপৰিয়ালৰ ঘটনা
ত্যাও খাম্‌টিৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল। সৰুগৰাকীৰ (দ্বিতীয় পত্নী) প্ৰতি ৰজাৰ মৰম বেছি আছিল। সিংহাসনৰ বহাৰ পাছতে ৰজাই চুতুফাৰ হত্যাৰ পোটক তুলিবলৈ চুতীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধলৈ যায়। নিজে নথকা সময়ছোৱাত তেখেতে বৰৰাণীক ৰাজভাৰ দি যায়। সৰু ৰাণীক ৰজাই বেছি মৰম কৰা বাবে বৰ ৰাণীয়ে মনে মনে বেয়া পাইছিল। আকৌ সৰু ৰাণী সন্তানসম্ভৱাও (ৰজাৰ প্ৰথম) আছিল। শাসনভাৰৰ সুযোগ লৈ বৰ ৰাণীয়ে সৰু ৰাণীৰ বিৰুদ্ধে মিছা অভিযোগ আনিলে। অভিযোগৰ অনুসন্ধান কৰি সঁচা বুলি ঘোষণা কৰা হ'ল। বৰৰাণীয়ে সৰু ৰাণীৰ শিৰশ্ছেদ কৰাৰ আদেশ দিলে। কিন্তু সৰু ৰাণী সন্তানসম্ভৱা বাবে মন্ত্ৰীসকলে বুদ্ধি কৰি তেওঁক ভুৰ এখনত ব্ৰহ্মপুত্ৰত উটুৱাই দিলে। ভুৰখন গৈ গৈ হাবুং গাঁৱত লাগিল। তাত ব্ৰাহ্মণ এজনে ৰাণীক আশ্ৰয় দিলে। ল'ৰা এটা জন্ম দি মৃত্যুৰ আগে আগে ৰাণীয়ে ব্ৰাহ্মণজনক কেঁচুৱাটোৰ আচল পৰিচয় জনায়। ব্ৰাহ্মণজনে কেঁচুৱাটোক নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ লগতে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। পাছলৈ ১৩৯৭ চনত এই ল'ৰাটোৱেই চুডাংফা নামেৰে আহোম ৰজা হয়।
হত্যা
যুদ্ধৰ পৰা আহি প্ৰিয় পত্নীৰ শিৰচ্ছদৰ কাহিনী শুনি ৰজা বিমৰ্শ হৈ পৰে। আনহাতে নতুন অনুসন্ধান এটাতো সৰু ৰাণী নিৰ্দোষী প্ৰমাণিত হয়। তথাপিও বৰ ৰাণীৰ প্ৰভাৱত ৰজাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে কোনো শাস্তি নল'লে। ৰাণীয়ে সাধাৰণ প্ৰজাৰ ওপৰতো নানা অত্যাচাৰ চলাইছিল। অৱশেষত অতিষ্ঠ হৈ বিষয়ববীয়াসকলে ৰজা আৰু ৰাণীৰ হত্যা কৰোৱায়। তেওঁলোকক একেলগে চৰাইদেউত মৈদাম দিয়া হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজবংশ
আন্না হাজাৰে
জীৱন
মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ ভিঙ্গাৰ গাঁৱৰ এক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত আন্না হাজাৰেৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বাবুৰাও হাজাৰে আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষ্মীবাই। আৰ্থিক দুৰ্বলতাৰ কাৰণে তেওঁ সপ্তম শ্ৰেণীতকৈ বেছি পঢ়িব পৰা নাছিল।
জ্বৰ
জ্বৰ (Fever) প্ৰকৃততে কোনো ৰোগ নহয়, ই শৰীৰত হোৱা যিকোনো ৰোগৰ বাহ্যিক লক্ষণহে। মানুহৰ দেহৰ স্বাভাৱিক উষ্ণতা ৩৭ ডিগ্ৰী ছেণ্টিগ্ৰেট বা ৯৮ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট থাকে। এই উত্তাপ যেতিয়া স্বাভাৱিকতকৈ বেছি হয় তেতিয়াই জ্বৰ উঠা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অন্য নাম Pyrexia । ইয়াক শৰীৰত হোৱা যিকোনো সংক্ৰমণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বুলিবও পাৰি। যিমানে উষ্ণতা বৃদ্ধি পায় সিমানে প্ৰকৃত ৰোগটোৰ জটিলতা বেছি হোৱা বুলি বুজিব পৰা যায়।
আন্না হাজাৰে
সামাজিক কৰ্ম
১৯৭৫ চনত সেনাবাহিনীৰ পৰা স্বইচ্ছাৰে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু নিজৰ গাঁৱলৈ ঘূৰি আহে। প্ৰথমতে তেওঁ গাঁৱৰ পৰা সুৰা নিবাৰণৰ কাৰণে আন্দোলন কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গাঁৱৰ মানুহৰ মাজত নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ মূল্য সম্পৰ্কে সজাগতা আনে আৰু গাঁৱত পানীৰ সমস্যা নিবাৰণৰ কাৰণে বিভিন্ন পানী যোগান প্ৰকল্পৰ সৃষ্টি কৰে। যাৰ ফলত গাঁৱত পানীৰ সমস্যা নাইকিয়া হয়। তেওঁ গাঁৱৰ মানুহৰ শ্ৰমেৰেই মাধ্যমিক বিদ্যালয় পৰ্যন্ত গঢ়ি তোলে।
জ্বৰ
প্ৰকাৰ
দেহৰ উত্তাপ বৃদ্ধিৰ ধৰণ অনুসৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে:
আন্না হাজাৰে
সামাজিক কৰ্ম
১৯৯৮ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ শিৱসেনা-বিজেপি চৰকাৰৰ সমাজকল্যাণ মন্ত্ৰী বাবানৰাও গোলাপে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মানহানিৰ গোচৰ দিয়ে। পুলিচে আন্না হাজাৰেক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। কিন্তু শেষত ৰাইজৰ অসন্তুষ্টিত হাৰ মানি মুকলি কৰি দিয়ে।
জ্বৰ
প্ৰকাৰ
নিউট্ৰ'পেনিক জ্বৰ: ফেব্ৰাইল নিউট্ৰ'পেনিয়া বুলিও কয়, সাধাৰণ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ কাৰ্য ক্ষমতা হ্ৰাস পালে এনে জ্বৰ হয়। কিয়নো সংক্ৰমণৰ প্ৰতিৰোধ কাৰী নিউট্ৰ'ফিলৰ অভাৱ হ'লে বেকেটোৰিয়াৰ পৰা হোৱা সংক্ৰমণো বৃদ্ধি পায়; সেইবাবে, এনে জ্বৰত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অতি জৰুৰী।
আন্না হাজাৰে
জন লোকপাল বিল আন্দোলন
thumb|right|upright|যন্তৰ-মন্তৰত আন্না হাজাৰে ২০১১ চনত আন্না হাজাৰে ভাৰতৰ সংসদত অধিক শক্তিশালী দুৰ্নীতি-বিৰোধী লোকপাল বিল পাছ কৰাৰ কাৰণে আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। এই আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন বিচাৰপতি তথা কৰ্ণাটকৰ লোকায়ুক্ত এন সন্তোষ হাগৰে, উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰবীণ আইনজীবী প্ৰশান্ত ভূষণ আৰু ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপশ্বন আন্দোলনৰ অন্যান্য সদস্য মিলি এটা বিকল্প খচৰা প্ৰস্তুত কৰে। এই বিলখনৰ নাম দিয়া হৈছে জন লোকপাল বিল। পূৰ্বৰ লোকপাল বিলতকৈ এই বিলখনত অধিক ক্ষমতা দিয়াৰ দাবি কৰা হৈছে।
জ্বৰ
প্ৰকাৰ
ফেব্ৰিকুলা হ'ল এক প্ৰকাৰৰ নিম্ন স্তৰৰ জ্বৰ। বিশেষকৈ যদি জ্বৰৰ কাৰণ জনা নাযায়, অন্য কোনো লক্ষণ নাথাকে আৰু ৰোগীজন এসপ্তাহত কৈও সোনকালে আৰোগ্য হয়, তেতিয়া তাক ফেব্ৰিকুলা বুলি কোৱা হয়।
আন্না হাজাৰে
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
জ্বৰ
কাৰণ
কিছুমান জ্বৰৰ ব্যাখ্যা চিকিৎসা বিজ্ঞানে দিব নোৱাৰে, সেইবোৰক অজ্ঞাত উৎসৰ পৰা বোৱা জ্বৰ বুলি কোৱা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰোগ
বিদ্যা বালান
বিদ্যা বালান (Vidya Balan; জন্ম: ১ জানুৱাৰী, ১৯৭৮ ) হিন্দী, বঙালী আৰু মালয়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ষোল্ল বছৰ বয়সতে তেওঁ "হম পাঁচ" (১৯৯৫) নামৰ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। এক চলচ্চিত্ৰ জীৱন আৰম্ভ কৰিবলৈ কৰা কেইবাটাও অসফল চেষ্টাৰ পিছত তেওঁ টেলিভিছন বিজ্ঞাপন আৰু সংগীত ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। ২০০৩ চনত তেওঁ বঙালী ছবি “ভালো থেকো”ৰ জৰিয়তে ছবিজগতত খোজ দিয়ে।
২০০৫ত প্ৰথম হিন্দী ছবি “পৰিণীতা”ৰ বাবে বালানে প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত ব্লকবাষ্টাৰ ছবি “লগে ৰহো মুন্না ভাই” (২০০৬) ত অভিনয় কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ হেই বেবী (২০০৭) আৰু কিস্মত কানেকশ্যন (২০০৮) ত গ্লেমাৰাছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে যদিও সমালোচকৰ ঋণাত্মক মন্তব্য লাভ কৰে। ২০০৯ চনৰ পৰা বালানৰ অভিনয় জীৱনৰ সোণোৱালী সময় আৰম্ভ হয় আৰু তেওঁ ক্ৰমাগত ভাৱে পা (২০০৯), ইস্কিয়া (২০১০), ন’ ৱান কিল্ড জেছিকা (২০১১), দ্য ডাৰ্টী পিক্সাৰ (২০১১) আৰু কাহানী (২০১২) এই পাঁচখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰসমূহত কৰা অভিনয়ে তেওঁলৈ “মহিলা নায়ক”ৰ বিশেষণ আনি দিছে আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এক আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিপন্ন কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কেৰালাৰ পালাকাৰ জিলাৰ ওট্টাপালাম চহৰত ১৯৭৮ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে বিদ্যা বালানৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ইটিছি ইণ্ডিয়াৰ উপ-সভাপতি পি আৰ বালান আৰু মাতৃ সৰস্বতী বালান। বালানৰ মতে তেওঁলোকে ঘৰত তামিল আৰু মালয়ালমৰ এক মিশ্ৰ ভাষা কয়; তদুপৰি তেওঁ হিন্দী, মাৰাঠী, ইংৰাজী আৰু বঙালী ভাষা ভালকৈ ক’ব পাৰে। তেওঁৰ বায়েক প্ৰিয়া বালানে বিজ্ঞাপনৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰে।
চেম্বুৰ, মুম্বাইৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত বালান ডাঙৰ-দীঘল হয় আৰু ছেইণ্ট এণ্টনী গাৰ্লছ হাইস্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। শ্বাবানা আজমী, মাধুৰী দীক্ষিত আদি অভিনেত্ৰীৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত হৈ তেওঁ সৰুৰে পৰা অভিনেত্ৰী হোৱাৰ সপোন দেখিছিল। ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁ একতা কাপুৰৰ ধাৰাবাহিক “হম পাঁচ”ত ৰাধিকা নামৰ এজনী চশমা পৰিহিতা কিশোৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ সফলতাৰ পিছত বালানে চলচ্চিত্ৰত মনোনিবেশ কৰিবলৈ অনুৰাগ বাসুৰ ধৰাবাহিক এখনত অভিনয়ৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে এই সিদ্ধান্তত সমৰ্থন জনাই যদিও প্ৰথমতে শিক্ষা সমাপ্ত কৰিব ল’বলৈ পৰামৰ্শ দিয়াত তেওঁ ছেইণ্ট যেভিয়াৰ্ছ কলেজৰ পৰা সমাজ শাস্ত্ৰত স্নাতক আৰু মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে।
সংগ্ৰাম আৰু অভিষেক (২০০০–০৩)
স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে বালানক অভিনেতা মোহনলালৰ বিপৰীতে মালয়ালম ছবি “চক্ৰম”ত চুক্তিবদ্ধ কৰোৱা হয় আৰু তাৰ পিছত আন ১২খন মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্তাৱত মান্তি হয়। কিন্তু প্ৰযোজনাৰ বিসংগতিৰ বাবে “চক্ৰম” স্থগিত হৈ পৰে। মালয়ালম ছবি জগতত মোহনলাল অভিনীত ছবি স্থগিত হোৱাতো এক নোহোৱা-নোপজা ঘটনা গতিকে প্ৰযোজক সকলে বালানকেই সেই ছবিখনৰ বাবে দূৰ্ভাগ্য মাতি অনা বুলি ভাবি তেওঁ চুক্তিবদ্ধ হোৱা আটাইবোৰ ছবিৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে। তাৰ পিছত তেওঁ তামিল ছবিত মনোনিবেশ কৰে। ২০০১ চনত তেওঁ এন লিংগুস্বামীৰ ছবি “ৰাণ” (২০০২)ত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়। যদিও প্ৰথমাংশ চিত্ৰগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত অনানুস্থানিক ভাৱে বালানক আঁতৰাই মীৰা জেচমিনক অভিনেত্ৰী হিচাপে লোৱা হয়।
চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ গৈ ব্যৰ্থ হোৱাত বালানে প্ৰায় ষাঠিটামান বিজ্ঞাপন আৰু য়ুফোৰিয়া আৰু শোভা মুদ্গলৰ গীতৰ ভিডিঅ’ত অংশগ্ৰহণ কৰে যাৰ অধিকাংশই প্ৰদীপ সৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত হৈছিল। ২০০৩ চনত জীৱনৰ প্ৰথম ছবি হিচাপে তেওঁ গৌতম হালদাৰৰ বঙালী ছবি “ভালো থেকো”ত চুক্তিবদ্ধ হয়। আনন্দী নামৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ আনন্দলোক পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
সাফল্য (২০০৫–০৮)
২০০৫ চনত বালানে প্ৰদীপ সৰকাৰৰ সংগীতমূলক ছবি “পৰিণীতা”ৰ জৰিয়তে হিন্দী ছবি জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। চুক্তিবদ্ধ হোৱাৰ আগতে বালানে ছমাহজোৰা এক দীঘলীয়া অডিশ্যনৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হয়। শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ এই চিত্ৰৰূপত আদৰ্শবাদী ললিতা (বালান) আৰু ধনতান্ত্ৰিক ব্যৱসায়ী এজনৰ অহংকাৰী পুত্ৰ শেখৰ (ছেইফ আলী খান)ৰ প্ৰেম কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয় সমালোচক সকলৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হয়; “ভেৰাইটী”ৰ ডেৰেক এলীয়ে লিখিছে," বালান অভিনয় জগতত এক নতুন আৱিষ্কাৰ,যাৰ উৎসৰ্গিত কিন্তু সন্মানিতা ললিতাৰ ৰূপায়ণেই ছবিখনৰ প্ৰাণ”। পৰিণীতা বাবে বালানে শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছৰ বছৰত তেওঁ বালানে সঞ্জয় দত্তৰ বিপৰীতে ৰাজকুমাৰ হিৰাণীৰ হাস্যমধুৰ ছবি “লগে ৰহো মুন্না ভাই”ত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁ জাহ্নৱী নামৰ এগৰাকী ৰেডিঅ’ জ’কীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে যাৰ প্ৰতি মুন্না ভাই আকৰ্ষিত হয়। নিজৰ চৰিত্ৰৰ কাৰণে প্ৰস্তুতি চলাওঁতে তেওঁ বহুকেইজন ৰেডিঅ’ জকীক সাক্ষাৎ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ কাম-কাজ বুজি লয়। তেওঁৰ অভিনয় প্ৰশংসিত হয় আৰু inr 1185700000 উপাৰ্জনেৰে চলচ্চিত্ৰখন ব্লকবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০০৭ত তেওঁ মণি ৰত্নমৰ “গুৰু”ত অভিনয় কৰে আৰু এইখন বক্স-অফিচত সফল হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিখিল আদৱানিৰ “চলাম-এ-ইস্ক”ত অভিনয় কৰে। এই ছবিখন বিফল হয় যদিও বালানৰ অভিনয়ে প্ৰশংসা লাভ কৰে। ৰেডিফ ডট কমৰ সুকন্যা বাৰ্মাই কৈছে, "এজনী আত্ম-বিশ্বাসী চাকৰিয়াল মহিলাৰ পৰা অসহায়,অসহজ মহিলালৈ ৱিদ্যাৰ ৰূপান্তৰ অতুলনীয়।"
তাৰ পিছত বালানে ৱিধু ৱিনোদ চোপ্ৰাৰ “একলৱ্য-দ্য ৰয়েল গাৰ্ড”ত অভিনয় কৰে যাক ভাৰতৰ ফালৰ পৰা ৮০তম একাডেমী বঁটাৰ বাবে পঠিওৱা হয়। ইয়াৰ পিছত বালানে ছাজিদ খানৰ হাস্যমধুৰ ছবি “হেই বেবী”ত অক্ষয় কুমাৰ, ৰিতেশ দেশমুখ আৰু ফাৰদীন খানৰ সৈতে অভিনয় কৰে। ছবিখন বক্স অফিছত সফল হয় কিন্তু ই আৰু বালানৰ অভিনয়ে ঋণাত্মক সমালোচনা লাভ কৰে। ছিএনএন-আইবিএনৰ ৰাজীৱ মাচান্দে বালানৰ কাপোৰ-কানি আৰু সাজ-সজ্জাঅ সমালোচনা কৰি তেওঁক ছবিখনৰ “ঘাঁ হোৱা আঙুলি” আখ্যা দিয়ে।
বালানৰ পৰৱৰ্তী ছবি আছিল ২০০৭ চনৰ প্ৰিয়দৰ্শনৰ মনস্তাত্বিক থ্ৰিলাৰ “ভুল ভুলইয়া” যি আছিল মালয়ালম ছবি “মণিচিত্ৰথাঝু”ৰ ৰিমেক। ইয়াত বালানে ডিচ’চিয়েটিভ আইডেণ্টিটী ডিজৰ্ডাৰত ভোগা অৱনী চতুৰ্বেদীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। inr 830000000 উপাৰ্জনেৰে “ভুল ভুলাইয়া” এক ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল ছবি আছিল। ছবিখনে ঋণাত্মক সমালোচনা পালেও ৱিদ্যাৰ অভিনয়ে প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু বলীউড হাঙ্গামাৰ তৰণ আদৰ্শই ৱিদ্যাৰ অভিনয়ক ’’অপূৰ্ব’’ আখ্যা দিয়ে। ইয়াৰ বাবে বালানে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
২০০৮ত তেওঁ বাস্তৱৰ ওপৰত অধাৰিত সামাজিক ছবি “হাল্লা বোল”ত অভিনয় কৰে। এই ছবিখন ব্যৱসাযিক ভাৱে বিফল হয়। সেই বছৰৰে পিছৰ ফালে তেওঁ আজিজ মিৰ্জাৰ “কিস্মত কানেকশ্যন” শ্বাহিদ কাপুৰৰ লগত অভিনয় কৰে। এই ছবি কহন বিফল হয় আৰু বালান ইয়াৰ বাবে সমালোচিত হয়; সমালোচক ছোনিয়া চোপ্ৰাই কয়, "বালানক খুব নিম্নগামী দেখা হৈছে। তেওঁৰ কেশসজ্জা প্ৰশংসাৰ যোগ্য নহয়, সাজ-সজ্জা খুবেই সাধাৰণ, কাপোৰবোৰ হয়তো নিস্তেজ বগা বা মটীয়া। লগতে চৰিত্ৰটিও একঘেয়ামী আৰু ই আমাক তেওঁৰ “লগে ৰহো মুন্না ভাই”ৰ চৰিত্ৰটিলৈ মনত পেলাই দিয়ে।"
সফলতা আৰু প্ৰশংসা (২০০৯ৰ পৰা বৰ্তমানলৈ)
২০০৯ত বালানে আৰ বাল্কি নিৰ্দেশিত ছবি “পা”ত এক অবিবাহিতা স্ত্ৰী-ৰোগ বিশেষজ্ঞ বিদ্যাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে যি তেওঁৰ ১২ বছৰীয়া প্ৰ’জেৰিয়াত আক্ৰান্ত পুত্ৰৰ লগত বাস কৰে। ইয়াত অমিতাভ বচ্চনে বিদ্যাৰ পুত্ৰ অৰোৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। সমালোচকৰ দ্বাৰা উচ্চ প্ৰশংসিত এই ছবিখন তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে পৰিগণিত হয়। সুকন্যা বাৰ্মাই বিদ্যাৰ ধৰণ-কৰণক ডিম্পল কাপাডিয়াৰ লগত তুলনা কৰি কয়, "বালানৰ অভিনয় তীক্ষ্ণ কিন্তু নিয়ন্ত্ৰিত আৰু ই গতিশীলতা আৰু নৈতিকতাৰ এক আকৰ্ষণীয় প্ৰতিচ্ছবি ডাঙি ধৰে।"; "দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া"ৰ নিখত কাজমীয়ে কৈছে যে “বলীউদৰ মাতৃ সকলৰ সন্মানীয় প্ৰতিচ্ছবি” অক্ষুণ্ণ ৰখাত বিদ্যা সফল। এই অভিনয়ৰ বলত তেওঁ আন বহুতো বঁটাৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ড লাভ কৰে।
“পা”ৰ সফলতাৰ পিছত বালানে বিশাল ভাৰদ্বাজৰ “ইস্কিয়া”ত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁ কৃষ্ণা বাৰ্মা নামৰ এগৰাকী কৌশলী মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ স্থানীয় ভাষা ক’বলৈ আনুস্থানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। এই ছবি আৰু বিদ্যাৰ অভিনয় উভয়ে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে; এনডিটিভিৰ অনুপমা চোপ্ৰাই কয়, "বালানৰ উমি উমি জ্বলি থকা সৌন্দৰ্যই পৰ্দাত জুই তোলে আৰু তেওঁৰ দুই চকুৱেও বিষাদৰ ইংঙ্গিত দিয়ে। তেওঁ প্ৰমাণ কৰে যে বলীউদৰ পুতলা নায়িকা সকলতকৈ তেওঁ বহু ওপৰত আৰু তেওঁ দেহ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। “ ইয়াৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচকৰ বঁটা,ক্ৰমাগতভাৱে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে এটা স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ড আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
২০১১ত বালানে ৰাজ কুমাৰ গুপ্তাৰ উপ-জীৱনীমূলক থ্ৰিলাৰ “ন’ ৱান কিল্ড জেছিকা”ত ৰাণী মুখাৰ্জীৰ সৈতে অভিনয় কৰে। জেছিকা লাল হত্যাকাণ্ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখনত বালানে জেছিকাৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী ছাব্ৰিনা লালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই চৰিত্ৰৰ বাবে সাজু হওঁতে বালানে গুপ্তাৰ কথামতে লালক লগ নকৰিলে কাৰণ “এক দশকৰ আগতে যেতিয়া কাহিনী আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়াৰ ছাব্ৰিনা আৰু নাই। “  ন’ ৱান কিল্ড জেছিকা ই ভাল সমালোচনা লাভ নকৰিলেও বালানৰ অভিনয় প্ৰশংসিত হয়। দ্য হিন্দুৱে বালানৰ “অনুভূতিৰ ওপৰত সম্ভ্ৰান্ত নিয়ন্ত্ৰণ”ক প্ৰশংসা কৰে। ৰেডিফ ডট কমৰ সৱেৰা সোমেশ্বৰে কয় “তেওঁৰ অসহজ ধৰণ-কৰণ,তেওঁৰ বিশ্বাস,তেওঁৰ অসহায়তা,তেওঁৰ খং,তেওঁৰ দুখ আৰু তেওঁৰ মহানতা সকলো সুন্দৰভাৱে ফুটি উঠিছে।" এক প্ৰধান পুৰুষ চৰিত্ৰৰ অনুপস্থিতি সত্ত্বেও inr 490000000 উপাৰ্জনেৰে ই ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ বাবে বালানে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ২০১১ চনত বালানে মালয়ালম কাল্পনিক ছবি “উৰুমি”ত অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰে।
ইয়াৰ পিছত বালানে বিতৰ্কিত ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী চিল্ক স্মিতাৰ জীৱন আৰু মৃত্যুৰ ওপৰত আধাৰিত একতা কাপুৰৰ ছবি ‘’দ্য ডাৰ্টী পিক্সাৰ’’ত অভিনয় কৰে। ইয়াত বালানে চিল্কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে যি—বালানৰ মতে—"নিৰ্লজ্জ আৰু সাহসী যৌন প্ৰদৰ্শন”ৰ বাবে জনাজাত আছিল। তেওঁ ইয়াক আজিলৈকে ৰূপায়ণ কৰা চৰিত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ “দুঃসাহসী” আখ্যা দিয়ে যাৰ বাবে “যথেষ্ট মানসিক প্ৰস্তুতিৰ প্ৰয়োজন” আৰু যাৰ বাবে তেওঁ 12 kg ওজন বঢ়াই। এই ছবিখনে সমালোচকৰ যথেষ্ট সঁহাৰি পায়,বালানে তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে বিশাল প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু বহুতে ইয়াক আজিৰ তাৰিখলৈ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি কয়। খালিদ মোহম্মদে কয়, "তেওঁ অসাধাৰণ:সাহসী,চৰিত্ৰৰ প্ৰতি মনোযোগী আৰু নিজকে বেয়া দেখাব বুলি ভয়াতুৰ নহয়। এয়া এনে এক সঠিক অভিনয় যাক বহুবছৰৰ মূৰত হে দেখিবলৈ পোৱাযায়।" তেওঁৰ নিৰ্দেশক মিলান লুথাৰিয়াই তেওঁক এই সময়ত “যৌন চিহ্ন” বিশেষণৰ প্ৰবল দাবীদাৰ বুলি অভিহিত কৰি বালানৰ “ইন্দ্ৰিয়সুখদায়ী” অভিনয়ক অগ্ৰৱৰ্তী যুগৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰীদেৱী আৰু বৈজয়ন্তীমালাৰ লগত তুলনা কৰে। বিশ্বজুৰি inr 1170000000 উপাৰ্জনেৰে ই এক “ব্লকবাষ্টাৰ” হিচাপে পৰিগণিত হয়। বালানে ইয়াৰ বাবে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা,ক্ৰমাগতভাৱে তৃতীয়বাৰৰ বাবে স্ক্ৰীণ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
পৰৱৰ্তী ছবি সুজয় ঘোষৰ কলিকতাত চিত্ৰিত ‘’কাহানী’’ত বালানে পতিৰ সন্ধানত ব্যস্তএগৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলা বিদ্যা বাগছীৰ ছবিত অভিনয় কৰে। এই ছবিখনৰ প্ৰচাৰ মূলক অভিযানত বিদ্যাই মিছাকৈয়ে গৰ্ভৱতী মহিলা হিছাপে অংশগ্ৰহণ কৰি মানুহ আৰু প্ৰচাৰমাধ্যম সমূহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। বালানে এই অভিনয়ৰ বাবে যথেষ্ট প্ৰশংসা পায়। সুভাষ কে ঝাই বালানৰ "চাপৰ প্ৰভাৱান্বিত গতিশীলতা" ক "দক্ষতাপূৰ্ণ ” বুলি অভিহিত কৰে; দ্য টেলিগ্ৰাফৰ প্ৰতীম ডি গুপ্তাই কয় যে তেওঁ “অলপো খুঁট নথকা সফলতাৰে গৰ্ভৱতী মহিলা এজনীৰ শাৰীৰিক অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰিছে”।  inr 1040000000 উপাৰ্জনেৰে “কাহানী” এক অন্যতম সফল ছবি হিছাপে পৰিগণিত হয়। বালানে ভাৱে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ তৃতীয় ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ক্ৰমাগত ভাৱে চতুৰ্থটি স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ড লাভ কৰে।
২০১৩ৰ জানুৱাৰীত বালানে ৰাজ কুমাৰ গুপ্তাৰ হাস্যমধূৰ ছবি ‘’ঘনচক্কৰ’’ৰ চিত্ৰগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ কৰে। ইমৰাণ হাছমীৰ বিপৰীতে তেওঁ ইয়াত তেওঁৰ মতে এজনী “সকলো কথা জনা বুলি ভবা” “কৰ্কশ” পঞ্জাবী মহিলাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছে। ইয়াৰ পিছ্ত তেওঁ ফাৰহান আখতাৰৰ বিপৰীতে সকেত চৌধুৰীৰ ‘’শ্বাদী কে ছাইড ইফেক্ট্ছ’’ত অভিনয় কৰিব।
ব্যক্তিগত জীৱন
সংবাদ মাধ্যম বোৰে প্ৰায়ে বালান আৰু সহঃঅভিনেতা সকলৰ মাজৰ প্ৰেম প্ৰণয়ৰ গুজব প্ৰচাৰ কৰি থাকিলেও তেওঁ তাক অস্বীকাৰ কৰি আহিছে। মে’,২০১২ৰ এক সাক্ষাত্কাৰত বালানে ইউটিভি মোশ্যন পিক্সাৰ্ছৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী বিষয়া সিদ্ধাৰ্থ ৰয় কাপুৰৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক স্বীকাৰ কৰে। ১৪ ডিচেম্বৰ, ২০১২ত বান্দ্ৰা,মুম্বাইত এক ব্যক্তিগত অনুষ্ঠানত দুয়ো বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
বালানে কৰ্ণাটকী সংগীতৰ শিক্ষা লোৱাৰ উপৰিও “ভাৰতনাট্যম” আৰু “কথক” নৃত্যৰো কিছু শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে। ধৰ্ম সম্বন্ধে তেওঁৰ বিশ্বাসক লৈ বালানে কয়, "মই ভগৱানৰ ওপৰত গভীৰ বিশ্বাসী আৰু প্ৰায়েই ভগৱানৰ লগত কথা পাতোঁ কিন্তু মই পৰম্পৰাগত অৰ্থত ধৰ্মান্ধ নহয়”। তেওঁ নিৰামিষ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১১ - ২০১২ চনত পেটাই তেওঁক “ভাৰতৰ সকলোতকৈ আৱেদনময়ী নিৰামোষভোজী” আখ্যা দিযে। গোটেই বছৰটিত বালানৰ ওজনৰ বঢ়া-টুটা সংবাদ মাধ্যমৰ আকৰ্ষণৰ বিষয়বস্তু হৈ আহিছে।
অভিনয়ৰ উপৰিও বালান এগৰাকী সমাজ সেৱিকা। ২০১১ৰ মাৰ্চত বালান ভাৰতত বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী সংস্থাৰ “ধৰিত্ৰী ঘণ্টা” উদযাপনৰ প্ৰচাৰৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়। ২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত উত্তৰ প্ৰদেশৰ মিৰ্জাপুৰ গাঁৱত শিশু-শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু নাৰী শক্তিৰ সৱলীকৰণৰ উদ্দেশ্যে আয়োজন কৰা প্ৰচাৰ কাৰ্যত অংশগ্ৰহণ কৰে। নাৰী সৱলীকৰণৰ বাবে তেওঁ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে কলিকতা চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চে তেওঁক প্ৰভা খেইটান পুৰস্কাৰ ২০১২ ৰে সন্মানিত কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ সৰ্বকনিষ্ঠ ব্যক্তি। ভাৰতৰ অনাময় অৱস্থাৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ বালানক ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছে।
ভাৱমূৰ্তি আৰু কলাত্মকতা
পৰিণীতা আৰু লগে ৰহো মুন্নাভাইৰ সফলতাৰ পিছত বালানৰ অভিনয়ে আলোচনাৰ মেজ দখল কৰে। ৱীৰ সাংভিয়ে কয়, হেই বেবী আৰু কিস্মত কানেকশ্যন দুখন “আচৰিত ছবি আছিল [...] য’ত তেওঁ নিজকে এনেদৰে দেখাবলৈ চেষ্টা কৰিছে যিটো তেওঁ প্ৰকৃততে নহয়। — a Bollywood bimbette." বালানে জীৱনৰ সেই সময়ছোৱাক "অন্য এজন মানুহহোৱাৰ সংগ্ৰাম” হিচাপে অভিহিত কৰে। ছবি নিৰ্বাচন কৰোঁতে ভুল কৰা বুলি সমালোচিত হোৱা বাবে বালানে সিদ্ধান্ত কৰে যে তেওঁ সেইবোৰ চৰিত্ৰ হে গ্ৰহণ কৰে যিবোৰত তেওঁৰ “বিশ্বাস থাপিত হয়”। সংবাদ মাধ্যমৰ সদস্য সকলে তেওঁৰ নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁক "সাহসী" বুলি অভিহিত কৰিছে।