cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
গাঁঠিয়ন খুন্দা
লোকাচাৰ
গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ সময়ছোৱাত কইনা আৰু আয়তীসকলৰ মূৰৰ ওপৰত এখন কাপোৰ ধৰি থকাৰ নিয়ম। এনেদৰে কাপোৰ ধৰি থকাৰ সুবিধা লৈ আয়তীসকলৰ মাজত এক নিৰ্দোষ ধেমালি কৰাৰ সুযোগো ওলায়। কাপোৰখনৰ আঁৰ লৈ ইগৰাকী আয়তীয়ে সিগৰাকীৰ চাদৰ বা কাপোৰত কাঠৰ টুকুৰা, শিল, ইটা আদি বান্ধি উঠিব নোৱৰা অৱস্থা কৰে। এয়া তেওঁলোকৰ বাবে আনন্দৰ উৎস। খুন্দাৰ পিছত গাঁঠিয়নখিনি তেলত ডুবাই দূবৰিৰ আগেৰে কইনাৰ মূৰত অলপ অলপকৈ দিয়াৰ নিয়ম৷ গাঁঠিয়ন খুন্দা শেষ হোৱাৰ পিছত ঘৰৰ এজন সদস্যই কইনাক তিনিবাৰ হবিষান্ন খুৱাই দিয়ে। ইয়াৰ পিছত মোমায়েকে ভিতৰলৈ  দাঙি নিয়াৰ নিয়ম৷ এনেদৰেই গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটোৰ সামৰণি পৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বিবাহ
পখীতীৰ্থ
পখীতীৰ্থ (Pokhitirtho) বা চামগুৰি বিল হৈছে নগাঁও চহৰৰ পৰা প্ৰায় ষোল্ল কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত এখনি জলভূমি। বিভিন্ন সময়ত ইয়ালৈ পৰিভ্ৰমী পখীৰ আগমন ঘটে বাবে এই বিলখনক পখীতীৰ্থ বুলি কোৱা হয়।
চমু বিৱৰণ
কলং নদীৰ পৰিত্যক্ত পথৰ দ্বাৰা চামগুৰি বিলখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল৷
সুদৰ্শন চক্ৰ
সুদৰ্শন চক্ৰ (সংস্কৃত: सुदर्शन चक्र, জ্বলা। "শুভ দৃষ্টিৰ ডিস্ক", আইএএছটি: Sudarśana চক্ৰ) হৈছে ১০৮টা চেৰেটেড কাষৰ সৈতে এক ঘূৰণীয়া, মহাকাশীয় ডিস্ক,যাক হিন্দু শাস্ত্ৰত বিষ্ণু আৰু কৃষ্ণৰ দ্বাৰা আৰোপ কৰা হৈছে। সুদৰ্শন চক্ৰসাধাৰণতে বিষ্ণুৰ চাৰিখন হাতৰ সোঁ পিছফালে চিত্ৰিত কৰা হয়, যিয়ে পঞ্চজন্য (শংখ), কৌমোদাকি (গদা), আৰু পদ্ম (পদুম) ধাৰণ কৰে।
ঋগ্বেদত থাকোঁতে, চক্ৰটো সময়ৰ চকা হিচাপে বিষ্ণুৰ প্ৰতীক আছিল আৰু শেষৰ সময়লৈকে, সুদৰ্শন চক্ৰ এক অযুদ্ধপুৰুষ (এক নৃতাত্ত্বিক ৰূপ) হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, যিটো ৰাক্ষসধ্বংসৰ বাবে ব্যৱহৃত বিষ্ণুৰ এক ভয়ংকৰ ৰূপ হিচাপে। এজন অযুদ্ধপুৰুষ হিচাপে, দেৱতাক চক্ৰপেৰুমল বা চক্ৰতলভাৰ বুলি জনা যায়।
বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়
বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত আইন মহাবিদ্যালয়। ১৯১৪ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয় পূৰ্বতে আৰ্ল ল কলেজ হিচাপে জনাজাত আছিল। ই অসম তথা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন আইন মহাবিদ্যালয়। তদুপৰি এইখন মহাবিদ্যালয় ১৯০১ চনত স্থাপন হোৱা কটন কলেজৰ পিছতে অসমৰ দ্বিতীয়খন উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান। মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচবছৰীয়া সমদ্বিত কলা আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, তিনিবছৰীয়া আইনৰ স্নাতক আৰু দুবছৰীয়া আইনৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাৰতীয় উকীল পৰিষদৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।
ইতিহাস
১৮৯৬ চনত ছাৰ হেনৰী ষ্টেডমেন কটন অসমৰ চীফ কমিচনাৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। অসমত এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱাই তেওঁলৈ আবেদন জনায় আৰু সেই মৰ্মে ১৮৯৯ চনত তেওঁ এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত ঘোষণা কৰে। সেই মতে ১৯০১ চনৰ ২৭ মে'ত কটন মহাবিদ্যালয় স্থাপিত হয়। কটন মহাবিদ্যালয় স্থাপন হোৱাৰ পিছৰে পৰা ১৯০৩ চনত মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱায়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰক অসমত এখন আইন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে আবেদন জনাইছিল। ১৯১২ চনত তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত ছাৰ আৰ্চডেল আৰ্ল ডাঙৰীয়ায়ে অসমত এখন আইন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ অনুমোদন দিয়ে। এই প্ৰচেষ্টাতে ১৯১৪ চনত আৰ্ল ল কলেজ নামেৰে মহাবিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভণি হয়। এইখন অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন আইন মহাবিদ্যালয়। প্ৰথমতে ইয়াৰ নাম সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত ছাৰ আৰ্চডেল আৰ্লৰ নামেৰে আৰ্ল ল কলেজ ৰখা হৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি স্বাধীনতা সংগ্ৰামী বিষ্ণুৰাম মেধিৰ নামেৰে বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল। বিখ্যাত সাহিত্যিক আৰু শিক্ষাবিদ জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা মহাবিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল। ১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ এই মহাবিদ্যালয় কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হোৱাত মহাবিদ্যালয়খনে ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
অৱস্থান
বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ শিল্পগ্ৰাম পথৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নিচেই কাষৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা পথত অৱস্থিত। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ নিচেই কাষত হোৱাৰ বাবে যাতায়ত ব্যৱস্থা সুচল। ইয়াৰ পুৰণি অৱস্থান গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰত আছিল।
পাঠ্যক্ৰম
মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচবছৰীয়া সমদ্বিত কলা আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, তিনিবছৰীয়া আইনৰ স্নাতক আৰু দুবছৰীয়া আইনৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাৰতীয় উকীল পৰিষদৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
গৰুগাড়ী
thumb|ভাৰতৰ পঞ্জাৱত এখন গৰুগাড়ী গৰুগাড়ী হ'ল বলদ গৰুৰ দ্বাৰা চালিত দুটা বা চাৰিটা চকাৰ বাহন। ই হৈছে প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিশ্বৰ বহু অংশত ব্যৱহৃত পৰিবহণৰ মাধ্যম।  য'ত আধুনিক বাহনসমূহ অতি ব্যয়বহুল বা আন্তঃগাঁথনি গৰুগাড়ীৰ বাবে সুবিধাজনক তেনে ঠাইত বৰ্তমানেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
গৰুগাড়ী বিশেষকৈ সামগ্ৰী পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই এটা বা একাধিক গৰুৰ দ্বাৰা চালিত হয়। গাড়ীখন এটা বা একাধিক গৰুৰ দেহত সংযোজিত কৰা হয়। চালক আৰু আন কোনো যাত্ৰীয়ে গৰুগাড়ীখনৰ সন্মুখত বহে আৰু পিছৰ অংশটোত মাল আদি বোজাই কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে, এই বোজাইসমূহ আছিল সাধাৰণতে কৃষিজাত সামগ্ৰী আৰু কাঠ।
ইতিহাস
বাহন ব্যৱহাৰৰ প্ৰথম সংকেত প্ৰায় ৪৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ। পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা আটাইতকৈ পুৰণি কাঠৰ চকা পোৱা  খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৩২৫±১২৫-ত দক্ষিণ ৰাছিয়াত পোৱা গৈছে। উত্তৰ সাগৰ আৰু মেছোপটেমিয়াৰ মাজত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগৰ পৰা চকাত চলাচল কৰা বাহনৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। সম্ভৱতঃ প্ৰাচীনতম বাহনসমূহ হৈছে গৰুগাড়ী। ভাৰতকে ধৰি বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত অতীজৰে পৰা গৰুগাড়ী ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।
অষ্ট্ৰেলিয়া
thumb|ইংলেণ্ডত ৰাফেল টক এণ্ড ছনছৰ দ্বাৰা ছপা কৰা এক ৰঙীন পোষ্টকাৰ্ডত গৰুগাড়ী অষ্ট্ৰেলিয়াত গৰুগাড়ীসমূহক বুলক ড্ৰাই বুলি কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ চাৰিটা চকা আছিল আৰু ইয়াক সাধাৰণতে বহু পৰিমাণৰ বোজা বহন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ২০ বা তাতকৈ অধিক গৰু/বলদৰ দ্বাৰা ইয়াক টনা হৈছিল।
এইসমূহ গ্ৰামাঞ্চলৰ পৰা প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰসমূহলৈ উৎপাদিত সামগ্ৰী পৰিবহণৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আকাৰৰ বাবে এই যাত্ৰাবোৰত প্ৰায়েই বহু দিন আৰু কেতিয়াবা কেইবা সপ্তাহো লয়।
কোষ্টা ৰিকা
কোষ্টা ৰিকাত গৰুগাড়ী আছিল দৈনন্দিন জীৱন আৰু বাণিজ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ আছিল। বিশেষকৈ ১৮৫০ আৰু ১৯৩৫ চনৰ মাজৰ সময়ছোৱাত ই এক অনন্য নিৰ্মাণ আৰু সাজ-সজ্জাৰ পৰম্পৰা আছিল। কোষ্টা ৰিকাৰ শোভাযাত্ৰা আৰু পৰম্পৰাগত উদযাপন পৰম্পৰাগত গৰুগাড়ীৰ অবিহনে সম্পূৰ্ণ নহয়।
১৯৮৮ চনত, পৰম্পৰাগত গৰুগাড়ীক কোষ্টা ৰিকাৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্মৰ প্ৰতীক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
২০০৫ চনত, "কোষ্টা ৰিকাৰ গোপালন আৰু গৰুগাড়ীৰ পৰম্পৰা" ইউনেস্ক'ৰ মানৱ জাতিৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
ইণ্ডোনেছিয়া
ইণ্ডোনেছিয়াৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত সামগ্ৰী আৰু লোক পৰিবহণৰ বাবে গৰুগাড়ী ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু ইণ্ডোনেছিয়াত গৰুগাড়ীৰ সলনি হৰিছকাৰ ব্যৱহাৰক প্ৰাধান্য দিয়া হয়। ইণ্ডোনেছিয়াত এটা গৰুগাড়ীৰ চালকক ড্ৰাইভাৰক বেজিঙান বুলি কোৱা হয়।
মালয়েছিয়া
মটৰগাড়ী প্ৰৱৰ্তন হোৱাৰ আগতে মালয়েছিয়াত গৰুগাড়ীৰ ব্যাপক প্ৰচলন আছিল আৰু বৰ্তমানেও ইয়াক বহুল পৰিমাণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত যাত্ৰীবাহী গৰুগাড়ীও আছিল আৰু এইসমূহ বৰ্তমান সময়ত  বিশেষকৈ পৰ্যটকৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যাত্ৰীবাহী গাড়ীসমূহ সাধাৰণতে ৰ'দ আৰু বৰষুণৰ পৰা সুৰক্ষিত হ'বলৈ চালিৰে সৈতে সাজু কৰা হয় আৰু সততে সুন্দৰভাৱে সজোৱা হয়।
উত্তৰ কোৰিয়া
উত্তৰ কোৰিয়াত গৰুগাড়ীক ডালগুজি বুলি কোৱা হয়। ইন্ধনৰ অভাৱৰ বাবে উত্তৰ কোৰিয়াত এতিয়াও ইয়াক বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সম্ভৱতঃ কৃষি আৰু সামৰিক উভয়তে দৈনন্দিন পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ইয়েই হৈছে অন্তিমখন দেশ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পৰিবহণ
ছ'ভিয়েট সংঘ
ছ'ভিয়েট সংঘ (ৰুছ ভাষাত: Сове́тский Сою́з, ছ'ভেতস্কিয়্‌ ছ'য়ুজ, আইপিএ: [sɐ'vʲetskʲɪj sɐˈjʉs]), আনুষ্ঠানিকভাৱে ইউনিয়ন অৱ ছ'ভিয়েট চ'চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিক্স (ৰুছ ভাষাত: Сою́з Сове́тских Социалисти́ческих Респу́блик, ছ'য়ুজ ছ'ভেটস্কিখ ছৎচিয়েলিষ্টিছেস্কিখ ৰেস্প'ব্লিক, আইপিএ:   [sɐˈjus sɐˈvʲɛtskʲɪx sətsɨəlʲɪsˈtʲitɕɪskʲɪx rʲɪˈspublʲɪk], ছুটিকৈ ইউএছএছআৰ (ৰুছ ভাষাত: CCCP, এছএছআৰ) ১৯২২ৰপৰা ১৯৯১লৈ য়ুৰেছিয়া মহাদেশত বৰ্ত্তি থকা এখন সমাজবাদী দেশ। ই আছিল কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰীয় ছ'ভিয়েট গণৰাজ্যৰ সংঘ। এ ছ'ভিয়েট সংঘ এখন এক-দলীয় দেশ আছিল, আৰু ৰাজধানী মস্কোস্থিত পাৰ্টিৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ দ্বাৰা শাসিত আছিল।
গঠন আৰু প্ৰাৰম্ভিক বছৰ কেইটা
ছ'ভিয়েট সংঘৰ সৃষ্টিৰ আঁৰত আছিল ১৯১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ ৰুছ বিপ্লৱ, যেতিয়া ব্লাডিমিৰ লেনিন নেতৃত্বাধীন ব'লছেৱিক পাৰ্টিয়ে উত্তৰ-জাৰকালীন অস্থায়ী চৰকাৰৰ হাতৰ পৰা ক্ষমতা কুক্ষিগত কৰিলে। বিপ্লৱৰ কিছুদিন পাছতে দেশত এক গৃহযুদ্ধৰ সৃষ্টি হ’ল। অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ সমৰ্থক আৰু বিৰোধীসকল ক্ৰমে 'লালবাহিনী' আৰু 'শ্বেতবাহিনী'ৰ ৰূপত সংগঠিত হ’ল। ১৯২২ পৰ্যন্ত লেনিন নেতৃত্বাধীন ব'লছেৱিকসকল গৃহযুদ্ধত বিজয়ী হ'ল আৰু ৰাছিয়া, ট্ৰেন্সককেচিয়া, য়ুক্ৰেন তথা বেলাৰুছিয়াৰ ছোভিয়েট গণৰাজ্যসমূহ সামৰি সমাজবাদী ছ'ভিয়েট সংঘৰ স্থাপনা কৰা হ'ল। পাৰ্টিৰ নামো এইবাৰ ব'লছেৱিক পাৰ্টিৰ সলনি কমিউনিষ্ট পাৰ্টি কৰা হ’ল। ১৯২৪ত লেনিনৰ মৃত্যুৰ পাছত কিছু বছৰ ধৰি আভ্যন্তৰীন ক্ষমতা যুদ্ধ চলিল আৰু ১৯২০ৰ দশকৰ মাজভাগ পৰ্যন্ত যোছেফ স্তালিন ক্ষমতালৈ আহিল। ট্ৰটস্কি, কামেনেৱ, জিন'ৱিয়েৱ, বুখাৰিন প্ৰভৃতি লেনিনৰ আন অনুগামীসকলক পৰাস্ত কৰি স্তালিনে সকলো ৰাজনৈতিক ক্ষমতা নিজৰ মাজত কেন্দ্ৰীভূত কৰিলে। তেও এক কেন্দ্ৰীয়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত কমাণ্ড অৰ্থনীতিৰো সূচনা কৰিলে। কৃষকসকলক বিভিন্ন সমষ্টিৰ ৰূপত সংগঠিত কৰা হ’ল আৰু সমষ্টিবিলাকৰ ওপৰত চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণ সাব্যস্ত কৰা হ’ল। কৃষকৰ অতিৰিক্ত খাদ্যশস্য আন্তৰ্জাতিক বজাৰত বিক্ৰী কৰি স্তালিনে দেশখনত এক ব্যাপক তথা তীব্ৰবেগী ঔদ্যোগীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ সূচনা কৰিলে। ইয়েই পাছলৈ ছ'ভিয়েট সংঘক এক বিশ্বশক্তি হিচাপে পৰিগণিত কৰাত সহায় কৰিলে। এই সমগ্ৰ সময়ছোৱাত বিভিন্ন বিৰোধী শক্তিসমূহৰ দমনো অব্যাহত থাকিল। বিশেষকৈ ১৯৩৬-৩৮ সময়ছোৱাত শত্ৰু দেশৰ এজেণ্ট বুলি সন্দেহ কৰি দেশৰ অগণন সামৰিক নেতা, কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ আন আন সদস্য তথা সাধাৰণ লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি শ্ৰম শিৱিৰলৈ নিক্ষেপ কৰা হ’ল তথা বহুতকে মৃত্যুদণ্ডও বিহা হ’ল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু শীতল যুদ্ধৰ আৰম্ভণি
দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ ঠিক কিছু সময় পূৰ্বে ছ'ভিয়েট সংঘই নাজী জাৰ্মানীৰ সৈতে অনা-আক্ৰমণ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিলে। দুয়োখন দেশে ১৯৩৯ত প'লেণ্ড দখল কৰিলে। জুন ১৯৪১ত 'অপাৰেছন বাৰ্বাৰুছা'ৰ অধীনত জাৰ্মানসকলে ছ'ভিয়েট সংঘ আক্ৰমণ কৰিলে। যুদ্ধৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত ছ'ভিয়েট সংঘৰ বৃহত ক্ষতি হ'ল, কিন্তু লাহে লাহে লালসেনাই নাজীবাহিনীক প্ৰত্যাহবান জনাবলৈ ধৰিলে। স্তালিনগ্ৰাডৰ যুদ্ধত লালসেনাই জাৰ্মানসেনাক সম্পূৰ্ণভাৱে পৰাস্ত কৰিলে। অৱশেষত ১৯৪৫ত ছ'ভিয়েট সংঘই বাৰ্লিন দখল কৰিলে। লাল সেনাই দখল কৰা অঞ্চল সমূহ পাছলৈ ইষ্টাৰ্ণ ব্লকৰ ছেটেলাইট ৰাজ্যলৈ পৰিণত হ'ল। ১৯৪৭ মানৰে পৰা শীতল যুদ্ধৰ আৰম্ভণি ঘটিল। ছ'ভিয়েট সংঘৰ বিৰুদ্ধে পশ্চিমীয়া দেশসমূহে নৰ্থ আটলাণ্টিক ট্ৰিটি অৰ্গেনাইজেচন বা চমুকৈ 'নাটো' গঠন কৰিলে ১৯৪৯ত।
স্তালিনৰ মৃত্যুৰ পাছত
১৯৫৩ত স্তালিনৰ মৃত্যুৰ পাছত নতুন ৰাষ্ট্ৰনেতা খ্ৰুচ্ছেৱৰ নেতৃত্বত উদাৰীকৰণৰ এক প্ৰচেষ্টা দেখা পোৱা গ'ল, যাক 'ডি-স্তালিনাইজেচন' আৰু 'খ্ৰুচেভছ প্ৰচেষ্টা' বোলা হয়। দেশৰ দ্ৰুত বিকাশ ঘটিল, কেইবা নিযুত কৃষকক ঔদ্যোগীকৃত নগৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হ'ল। মহাকাশ দৌৰত এক আগতীয়া অগ্ৰগতি লভি ছ'ভিয়েট সংঘই প্ৰথম উপগ্ৰহ স্থাপন কৰিলে, মহাকাশত প্ৰথম মানুহ প্ৰেৰণ কৰিলে। ১৯৭০ৰ দশকত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰে সম্পৰ্ক কিছু ভাললৈ আহিছিল যদিও ১৯৭৯ত আফগানিস্তানত সেনা প্ৰেৰণ কৰাত সম্পৰ্ক পুনৰ বেয়া হ'ল। যুদ্ধত অৰ্থনৈতিক সম্পদৰ ক্ষতি হৈছিল আৰু আমেৰিকাই মুজাহিদীন যুঁজাৰুসকলক সহায় কৰাৰ পাছত ই অধিক বৃদ্ধি পালে।
সংঘ ভংগ
১৯৮০ৰ দশকৰ মাজ ভাগত অন্তিম ছ'ভিয়েট নেতা মিখাইল গৰ্বাছেৱে অৰ্থনীতিক অধিক সংস্কাৰ কৰিব বিচাৰিলে নিজৰ গ্লাচন'ষ্ট আৰু পেৰেষ্ট্ৰইকাৰ জৰিয়তে। উদ্দেশ্য আছিল অৰ্থনৈতিক অনগ্ৰসৰতাৰ অৱসান ঘটোৱা। তেওৰ কাৰ্যকালতে শীতল যুদ্ধৰো অৱসান ঘটিল আৰু পূব ইউৰোপৰ ছেটেলাইট দেশসমূহত কমিউনিষ্ট চৰকাৰসমূহে ক্ষমতা হেৰুৱালে। ইউএছএছআৰৰ ভিতৰতো কেইবাটাও জাতীয়তাবাদী আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদী আন্দোলন গঢ় লৈ উঠিল। কেন্দ্ৰীয় প্ৰশাসনে বেল্টিক গণৰাজ্যবিলাক, আৰ্মেনিয়া, জৰ্জিয়া আৰু মলড'ভাৰ দ্বাৰা অসমৰ্থিত এক ৰেফাৰেণ্ডাম অনুষ্ঠিত কৰিলে, য'ত প্ৰায়সংখ্যক অংশগ্ৰহণকাৰী নাগৰিকে সংঘক এক পুনৰ্নৱীকৃত ফেডাৰেচন হিচাপে ৰখাৰ পক্ষত মতদান কৰিলে। আগষ্ট ১৯৯১ত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ৰক্ষণশীল অংশটোৱে এক অভ্যুত্থানৰ চেষ্টা কৰিলে। ৰাছিয়ান ৰাষ্ট্ৰপতি বৰিছ য়েল্টচিনৰ প্ৰচেষ্টাত ই বিফল হ'ল আৰু কমিউনিষ্ট পাৰ্টি নিষিদ্ধ ঘোষিত হ'ল। ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৯১ত গৰ্বাচেৱে পদত্যাগ কৰিলে আৰু ছ'ভিয়েট সংঘ ভংগ হোৱাৰ পাছত ১২খন গঠনকাৰী গণৰাজ্য আইন হ'ল। ৰাছিয়ান ফেডাৰেচনে (পূৰ্বতে ৰাছিয়ান এছএছআৰ) ছ'ভিয়েট সংঘৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি ছ'ভিয়েট সংঘৰ মুখ্য আইনী উত্তৰসূৰী হিচাপে পৰিগণিত হ'ল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব দেশ
মহেন্দ্ৰ সিং ধোনি
মহেন্দ্ৰ সিং ধোনি (, জন্ম- ৭ জুলাই ১৯৮১) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ আৰু সীমিত অ'ভাৰৰ খেলত ভাৰতীয় জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ বৰ্তমান অধিনায়ক। তেওঁ এজন আক্ৰমণাত্মক মিড্‌ল-অৰ্ডাৰ বেট্‌ছমেন আৰু উইকেটৰক্ষক। সীমিত অ'ভাৰৰ ক্ৰিকেটৰ শ্ৰেষ্ঠ finisherসকলৰ এজন বুলি তেওঁক গণ্য কৰা হয়।   ২০০৪ চনৰ ডিচেম্বৰত বাংলাদেশৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটত তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু তাৰ এবছৰ পাছত শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ টেষ্ট অভিষেক ঘটে।
ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক হিচাপে ধোনিৰ বহুকেইটা অভিলেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক টেষ্ট আৰু এদিনীয়াত জয়লাভ কৰা ভাৰতীয় অধিনায়ক আৰু এদিনীয়াত একেলেথাৰিয়ে সৰ্বাধিক জয়লাভ কৰা ভাৰতীয় অধিনায়কৰ অভিলেখ উল্লেখযোগ্য। ২০০৭ চনত তেওঁ ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ পৰা এদিনীয়া দলৰ অধিনায়কত্ব লাভ কৰে আৰু ভাৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে শ্ৰীলংকা আৰু নিউজিলেণ্ডৰ মাটিত দ্বি-দেশীয় শৃংখলাত বিজয় সাব্যস্ত কৰে। তেওঁৰ নেতৃত্বত ভাৰতে ২০০৭ চনৰ টুৱেণ্টি২০ বিশ্বকাপ, ২০০৭-০৮ চনৰ চি বি ছিৰিজ, ২০১০ চনৰ এছিয়া কাপ, ২০১১ চনৰ বিশ্বকাপ আৰু ২০১৩ চনৰ আই চি চি চেম্পিয়ন্‌ছ ট্ৰফীত বিজয় সাব্যস্ত কৰে। ২০১১ চনৰ বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত ধোনিয়ে ৭৯ বলত অপৰাজেয় ৯১ ৰাণ কৰি ভাৰতৰ জয়লাভত প্ৰচুৰ অৰিহণা যোগায় আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ ফাইনেলৰ 'মেন অৱ দ্য মেচ' ঘোষিত হয়। ২০১৩ চনৰ জুন মাহত চেম্পিয়ন্‌ছ ট্ৰফীৰ ফাইনেলত ভাৰতে ইংলেণ্ডক পৰাস্ত কৰাৰ লগে লগে ধোনি আই চি চিৰ তিনিওটা ট্ৰফী (বিশ্বকাপ, চেম্পিয়ন্‌ছ ট্ৰফী আৰু টুৱেণ্টি২০ বিশ্বকাপ) বিজয় কৰা প্ৰথমজন অধিনায়ক হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০০৮ চনত তেওঁ টেষ্ট দলৰ অধিনায়কত্ব লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত ভাৰতে নিউজিলেণ্ডত আৰু ৱেষ্ট ইণ্ডিজত হোৱা ছিৰিজত জয়লাভ কৰে আৰু ২০০৮, ২০১০ আৰু ২০১৩ চনত ব'ৰ্ডাৰ-গাভাস্কাৰ ট্ৰফীত জয়লাভ কৰে। ২০০৯ চনত ভাৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে আই চি চি টেষ্ট ৰেংকিঙৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰে। ২০১৩ চনত ধোনিৰ নেতৃত্বৰ ভাৰতীয় দলৰ হাতত টেষ্ট ছিৰিজত অষ্ট্ৰেলিয়া হোৱাইট ৱাশ্বৰ সন্মুখীন হয়। চল্লিছতকৈয়ো বেছি বছৰ পাছত অষ্ট্ৰেলিয়া কোনো দলৰ হাতত হোৱাইটৱাশ্বৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁৰ অধিনায়কত্বত চেন্নাই ছুপাৰ কিংছ দলে ২০১০ আৰু ২০১১ চনৰ ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত আৰু ২০১০ আৰু ২০১৪ চনৰ চেম্পিয়ন্‌ছ লীগত খিতাপ জয় কৰে। ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
ধোনি পূৰ্বে এয়াৰ ইণ্ডিয়াত কৰ্মৰত অছিল। বৰ্তমান তেওঁ ইণ্ডিয়া চিমেণ্ট্‌ছ লিমিটেডৰ উপ সভাপতি। ইণ্ডিয়া চিমেণ্ট্‌ছ হ'ল চেন্নাই ছুপাৰ কিংছ দলৰ স্বত্বাধিকাৰী আৰু আই পি এলৰ প্ৰথম বৰ্ষৰপৰাই ধোনি এই দলৰ অধিনায়ক হৈ আছে। ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ দল চেন্নায়িন এফ চিৰ তেওঁ সহ-স্বত্বাধিকাৰী।
ধোনিয়ে ২০০৮ আৰু ২০০৯ চনত আই চি চি বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ এদিনীয়া খেলুৱৈ বঁটা (দুবাৰকৈ এই বঁটা লাভ কৰা ধোনি প্ৰথম খেলুৱৈ), ২০০৭ চনত ৰাজীৱ গান্ধী খেল ৰত্ন বঁটা আৰু ২০০৯ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে। ২০০৯ চনৰ বাবে তেওঁ আই চি চি বিশ্ব টেষ্ট একাদশ আৰু আই চি চি বিশ্ব এদিনীয়া একাদশৰ অধিনায়ক ঘোষিত হৈছিল। ২০১১ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ভাৰতীয় স্থলসেনাই তেওঁক সন্মানীয় লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল ৰেংক প্ৰদান কৰে। কপিল দেৱৰ পাছতেই এই সন্মান লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। ২০১৪ চনৰ জুনত ফ'ৰ্ব্‌ছ আলোচনীয়ে 'সৰ্বাধিক মাননি লাভ কৰা এথলীট'ৰ তালিকাত ধোনিক (৩০ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ) ২২ নং স্থানত ৰাখে।    ২০১১ চনত টাইম আলোচনীয়ে ইয়াৰ বাৰ্ষিক 'টাইম ১০০' তালিকাত বিশ্বৰ সৰ্বাধিক প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ এজন হিচাপে ধোনিক স্থান দিয়ে। স্প'ৰ্ট্‌ছপ্ৰ' আলোচনীয়ে ২০১২ চনত ধোনিক বিশ্বৰ 'ব্যৱসায়যোগ্য (marketable) এথলীট'ৰ তালিকাত ১৬ নং স্থানত ৰাখে।
প্ৰিয়ম্বদা নটৰাজন
প্ৰিয়ম্বদা (প্ৰিয়া) নটৰাজন (Priyamvada (Priya) Natarajan) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ তাত্ত্বিক জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেখেতে য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগৰ এগৰাকী অধ্যাপিকা। কৃষ্ণ পদাৰ্থ আৰু কৃষ্ণ শক্তিৰ অনুসন্ধানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙনিৰ বাবে তেখেতক জনা যায়। ইয়াৰ লগতে তেখেতে মহাকাৰ্ষণিক লেন্সিঙতো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কৰিছে। তেখেতে লিখা এখন মূল্যৱান গ্ৰন্থ হৈছে-Mapping the Heavens: The Radical Scientific Ideas That Reveal the Cosmos(। )
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰিয়া নটৰাজনৰ জন্ম হৈছিল তামিলনাডুৰ কইম্বাটুৰত। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ বিদ্যায়তনিক দিশৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁলোকৰ সন্তান তিনিটা। প্ৰিয়া ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল দিল্লীত। আৰ.কে.পুৰমত থকা দিল্লী পাব্লিক স্কুলত তেখেতে অধ্যয়ন কৰিছিল।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
তেখেতে বিশ্বখ্যাত মাছাছুছেটছ্ ইনষ্টিটিউট্ অৱ টেকন'লজি (এম আই টি)-ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিত বিষয়ত প্ৰাক্-স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৩ চনলৈ তেখেতে এমআইটিৰ "বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু সমাজ" আৰু "প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু ৰাজহুৱা নীতি"ৰ পাঠ্যক্ৰম দুটাতো নামভৰ্তি কৰিছিল। তেখেতে ইংলেণ্ডৰ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ (Institute of Astronomy) পৰা "তাত্ত্বিক জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞান"ত অধ্যয়ন কৰে আৰু স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেখেত ত্ৰিনিটি কলেজৰো সদস্য আছিল। আৰু এটা গৱেষণা ফেল'শ্বিপলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল (১৯৯৭-২০০৩)। তেখেতেই প্ৰথমগৰাকী মহিলা জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানী যি ত্ৰিনিটি কলেজ, কেমব্ৰিজৰ সভ্য হৈছে। য়েল বিশ্ববিদ্যালয়লৈ অহাৰ পূৰ্বে তেখেতে কানাডাৰ টৰণ্টোস্থিত কানাডিয়ান তাত্ত্বিক জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত অনাৱাসিক প'ষ্ট ডক্তৰেল সভ্য হিচাপে কেইমাহমানৰ বাবে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল।
অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰ লগত জড়িত হোৱাৰ উপৰিও প্ৰিয়া নটৰাজনে কাব্যচৰ্চাও কৰে। ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈকে তেখেতে "এছিয়ান এইজ"ত এটা জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান স্তম্ভ লিখিছিল।
গৱেষণাক্ষেত্ৰ
তেখেতৰ গৱেষণা মূলতঃ জড়িত হৈ আছে কৃষ্ণ পদাৰ্থ আৰু সেইসমূহৰ মানাংকন কৰাত। কৃষ্ণ পদাৰ্থৰ কিদৰে এই ব্ৰহ্মাণ্ডত বিচৰিত হৈ আছে আৰু সেইসমূহৰ বিতৰণ কেনেধৰণৰ-এই সম্পৰ্কে তেখেত সুগভীৰ গৱেষণাত ব্যস্ত। তাৰকাৰাজ্য-গুচ্ছ-যাক কৃষ্ণ পদাৰ্থৰ এক সুবৃহৎ সংগ্ৰাহালয় বুলি জনা যায়, তাৰ তেখেতে কৃষ্ণপদাৰ্থভিত্তিক মানচিত্ৰ অংকনত মনোনিৱেশ কৰিছে। গুচ্ছসমূহৰ দ্বাৰা মহাকাৰ্ষনিক লেন্সিং কৰি লৈ তাৰ জৰিয়তে কৃষ্ণ শক্তিৰ আৰ্হিবোৰ ৰুদ্ধ কৰিব পাৰি বুলি ভবা হৈছে। এইটো কৰিবলৈকে তেখেতে কিছুমান প্ৰক্ৰিয়া আৰু প্ৰণালীবদ্ধ পদ্ধতি নিৰ্মাণ কৰিবলৈকে তেখেতে গৱেষণা চলাই গৈছে। তেখেতেৰ গৱেষণাকৰ্মই দেখুৱাইছে যে- গুচ্ছ শক্তিশালী লেন্সিঙৰ জৰিয়তে (cluster strong lensing) এটা মৌলিক আৰু সম্ভাৱনাপূৰ্ণ শক্তিশালী প্ৰয়োগশালাত কৃষ্ণ শক্তিৰ বিৱৰ্ধিত মডেলবোৰ পৰীক্ষণ কৰিব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
লাজ
লাজ (Laaz) ২০০৪ চনত মুক্তি পোৱা মঞ্জু বৰা পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। সঙ্গীত পৰিচালনা তৰালী শৰ্মাৰ। অৰুণ গোস্বামীৰ চুটিগল্প ‘মাছমৰীয়া ছোৱালীৰ লাজ’ৰ আধাৰত ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে পৰিচালিকা মঞ্জু বৰাই। ২০০৫ৰ ভাৰতীয় পেনোৰামা তথা বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এই ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰ ইলাই এনে এখন সমাজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যে য’ত দৰিদ্ৰতা আৰু সামাজিক অনগ্ৰসৰতা বাবে বেছিভাগ ছোৱালীয়ে বিদ্যালয়ৰ মুখ নেদেখে। তাই এজনী মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়ৰ ছোৱালী। ইলা এজনী স্কুলীয়া ছোৱালী। পঢ়াৰ প্ৰতি তাইৰ অনেক হেঁপাহ। শিক্ষক-শিক্ষয়ত্ৰীসকলৰ মৰমৰ পাত্ৰী ইলা পঢ়া-শুনাত যথেষ্ট চোকা। তাইৰ এজোৰে মাত্ৰ পোচাক, তাকে ধুই-মেলি পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখে। তাই দেউতাক কুটৰে চাবোন এটুকুৰা আনি দিবলৈ। দেউতাকে পিছদিনা আনি দিব বুলি কয়। মাকৰ মতে মাছমৰীয়া ঘৰৰ ছোৱালীয়ে চাবোনেৰে কাপোৰ ধোৱাটো এক বিলাসিতা মাথোঁ।
ইলাই নিম্ন প্ৰাথমিক উত্তীৰ্ণ হয়। মাক-দেউতাৰ মতে এয়াই যথেষ্ট। শিক্ষকসকলে বিচাৰে তাই আৰু আগবাঢ়ি যাওক। এনেতে গৰ্ভৱতী হৈ থকা তথা বিভিন্ন আনুষংগিক ৰোগত পীড়িতা মাকৰ মৃত্যু হয়। ফলস্বৰূপে ঘৰখন আৰু ভায়েক-ভনীয়েকহালক চোৱা-চিতাৰ দায়িত্ব তাইৰ মূৰৰ ওপৰত পৰিল। ইফালে চূড়ান্ত পৰীক্ষা আহি পালেহি। স্কুলখনৰে আশা-ভৰষাৰ থল ইলাৰ উপস্থিতি অনিয়মীয়া হ’ল। অৱশেষত শিক্ষকসকলৰ প্ৰচেষ্টা আৰু উৎসাহত তাই বাছনি পৰীক্ষা দিলে আৰু প্ৰথম স্থান পালে। চূড়ান্ত পৰীক্ষালৈ দুমাহ থাকোঁতে ইলা পুনৰ স্কুললৈ অহা বাদ দিলে। বহুদিনৰ মূৰত তাইক এদিন স্কুলৰ চৌহদত দেখা গ’ল। দেহত জৰাজীৰ্ণ পোচাক। প্ৰধান শিক্ষকে অলপ কঠোৰ সুৰত সুধিলে কিয় ইমান দিন তাই স্কুললৈ অহা নাই। তাই কঁপা-কঁপা মাতেৰে উত্তৰ দিলে যে তাই ইমানদিনে স্কুললৈ অহা নাছিল এইবাবে যে ফ্ৰকৰ তলত পিন্ধিবলৈ তাইৰ এটাও পেণ্ট (underwear) নাই।
সঙ্গীত
ছবিৰ সঙ্গীত তৰালী শৰ্মাৰ। ছবিত কোনো চলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দুমৌৰ
দুমৌৰ বা দুমীৰ মিচিং জনগোষ্ঠীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা গামোচা৷ ইয়াক পুৰুষ মহিলা উভয়েই ব্যৱহাৰ কৰে৷ দুমৌৰ একৰ পৰা দুই মিটাৰ হয়৷ ইয়াৰ দুয়োটা মূৰত ফুল বছা হয় বা যিকোনো ৰঙৰ সূতাৰে পাৰি দি আঁচু বৈ দিয়া হয়৷ দুমৌৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ধৰণে পৰিধান কৰা হয়৷ কেতিয়াবা কঁকালত, কেতিয়াবা মূৰত বা গাত লোৱা হয়৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চাৰ অধ্যায়
চাৰ অধ্যায় (ইংৰাজী: Four Chapters) হৈছে ১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, কুমাৰ শ্বাহানীৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত এখনি ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ৷ চলচ্চিত্ৰখনি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ অন্তিম উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত৷উপন্যাসখন লিখা হৈছিল ১৯৩৪ চনত৷
১৯৩০আৰু ১৯৪০ৰ দশকৰ বাংলা ৰেনেছাঁৰ অন্তিমছোৱা সময়ৰ পটভূমিত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ ইয়াৰ লগতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ লোৱা এচাম উদীয়ামান ডেকা বিপ্লৱীৰ কৰ্মকাণ্ড ছবিখনত সন্নিৱিষ্ট হৈছিল৷
ছবিখনত অভিনয় কৰা অধিকাংশ অভিনেতাই আছিল অপেছাদাৰী শিল্পী৷ নন্দিনী ঘোষাল আছিল কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ অধীনত শিক্ষা লোৱা এগৰাকী ওডিছি নৃত্যশিল্পী৷ আনহাতে কৌশিক গোপাল আছিল ছাইক'এনেলিষ্ট৷ সুমন্ত ছট্টোপাধ্যায়ে বিজ্ঞাপনৰ কাম চোৱাৰ লগতে থিয়েটাৰ গোষ্ঠীত অভিনয় কৰিছিল৷
অন্নদা গোহাঁই
অন্নদা গোহাঁই (Annada Gohain) এগৰাকী শিক্ষাবিদ তথা সমাজকৰ্মী আছিল। ১৯২৯ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেখেতে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ উপৰি চাংসাৰীৰ ওচৰৰ ককাৱকৰ ঘৰত শৈশৱ পাৰ কৰিছিল। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ইউনিভাৰ্চিটি অফ নিউ চাউথ ৱেলছত তেওঁৰ নামত এটা প্ৰেক্ষাগৃহ নামকৰণ কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মাই কো চুম ফাই
মাই কো চুম ফাই অসমত বসবাস কৰা অহোমসকলক বাদ দি বাকী তাইমূলীয় বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে মাঘ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা উদযাপন কৰা এক জাতীয় অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানৰ লগত অসমৰ ভোগালী বিহুৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য দেখা যায়। অসমলৈ বিভিন্ন সময়ত তাইসকলৰ আগমন ঘটিছিল। অসমলৈ বেলেগ বেলেগ সময়ত অহা তাইসকলক বেলেগ বেলেগ নামেৰে জনা যায়। পোন-প্ৰথমে অসমলৈ অহা তাই লোকসকলক অহোম নামে জনা যায় আৰু পিছত পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰব্ৰজিত লোকসকলক ক্ৰমে খামতি, ফাকে, আইতন, তুৰুং আদি নামেৰে জনা যায়। এওঁলোক আটায়ে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী। এওঁলোকে বছৰটোৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন পয় পাতে। ’পয়’ মানে উৎসৱ। ’মাই কো চুম ফাই’ তেনে এটি জাতীয় উৎসৱ।
প্ৰস্তুতি
মাই কো চুম ফাই উছৱৰ কেইদিনমান আগৰে পৰাই ইয়াৰ প্ৰস্তুতি চলে। উছৱৰ কিছুদিন আগৰে পৰা ডেকাসকলে হাবিলৈ গৈ কাঠ কাটি আনি মুকলি ঠাইত দ’মাই থয়। গাঁৱৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীয়ে ঢেঁকীত পিঠাগুড়ি খুন্দি বিভিন্ন পিঠা, আখৈ (খাওঁতেক), চুঙা পিঠা (খাওলাম) আদি প্ৰস্তুত কৰে। ঘৰ-দুৱাৰ চাফ-চিকুণ কৰে। উছৱৰ দিনা পুৱাৰে পৰা বৌদ্ধ বিহাৰৰ ওচৰতে শুকান কাঠেৰে এটি মেজি সাজে। মেজিটো কলডিলীয়া আকৃতিৰ। তলছোৱা সৰু, মাজৰছোৱা বহল আৰু ওপৰৰছোৱা সৰু। মেজিটো প্ৰায় ১০-১২ মিটাৰ ওখ কৰি সজা হয়। মেজিৰ একেবাৰে তলৰ অংশ আঠকোণীয়া। বহুতে পদুম ফুলৰ আৰ্হিতো কৰা দেখা যায়। ডেকাহঁতে মেজি সাজি থাকোঁতে জীয়ৰী বোৱাৰীহঁতে কপাহ, ফুল আৰু পাতেৰে আমডালি সাজে। এই আমডালি মেজিটোৰ ওপৰৰ পৰা তললৈ আঁৰি দিয়া হয়। মেজিৰ ওপৰৰ টুপ অংশত নানা বৰণীয়া কাগজ কাটি সুসজ্জিত কৰা হয়।
উছৱৰ বিধি
গধূলি সকলোৱে বিহাৰৰ সম্মুখলৈ আহে আৰু হাতে হাতে ধূপ, মম, ৰঙা-নীলা সৰু পতাকা(চাকু তানখন)ৰ লগতে ভিক্ষুক দান দিবলৈ বিভিন্ন সামগ্ৰী লৈ আহে। মেজিৰ সম্মুখত ভিক্ষুৰ বাবে আসন পতা থাকে আৰু তাত উপৱিষ্ট হৈ ভিক্ষুগৰাকীয়ে সকলো কাম পৰিচালনা কৰে। ভিক্ষুলৈ অনা বস্তুবোৰ তেওঁৰ সম্মুখত থৈ ধূপ, মমবাতি আদি মেজিৰ সম্মুখত জ্বলাই ঘৰলৈ আহে। দোভাগ নিশা বিহাৰত ঘণ্টা কোবোৱা হয় আৰু সেই ঘণ্টাৰ ধ্বনি শুনি সকলো মেজিৰ কাষ পায়হি। এজন বয়সস্থ লোকে এডাল বাঁহৰ সহায়ত মাই কো চুম ফাইত জুই দিয়ে। মাঘবিহুৰ মেজিত মেজিৰ তলৰ পৰা জুই দিয়া নিয়ম, কিন্তু মাই কো চুম ফাইত জুই ওপৰৰ টুপত দিয়ে। জুই জ্বলি উঠাৰ পিছত সকলোৱে জুই দেৱতাক ফুল, আখৈ আদি দি সেৱা কৰে। মেজি জ্বলোৱাৰ পিছত জুই দেৱতাৰ প্ৰতিকৃতি হিচাপে কোনো ডেকাই বাঁহেৰে সজা সঁজাত চিৰিলি চিৰিলি কলপাত লগাই চূণেৰে চকু নাক কাণ আদি আঁকি লৈ পিন্ধি নৃত্য কৰে। ইয়াৰ পিছত পুৱা পোহৰ হ’লে সকলো ঘৰাঘৰি যায় আৰু পিঠা-পনা আদি প্ৰথমে ভিক্ষুলৈ দান দি পিছত ইঘৰে সিঘৰে আদান-প্ৰদান কৰি খায়।
ভোজ আৰু জনবিশ্বাস
মাই কো চুম ফাই জ্বলোৱাৰ পিছত দুপৰীয়া সকলোৱে মিলি ভোজভাত খায়। এই ভোজৰ মূল আহাৰ ’খাও-ৱা-কূপ’। এই কাও-ৱা-কূপ তিল, আলু, কচু, শাক-পাচলি আদি একেলগ কৰি ৰন্ধা হয়। তিল আৰু বিভিন্ন শাক-পাত দিয়াৰ বাবে এই খাদ্য ক“লা ৰঙৰ হয়। ইয়াৰ মূলতে প্ৰচলিত এক জনবিশ্বাস। তাইসকলে বিশ্বাস কৰে বুদ্ধদেৱে এবাৰ গছৰ ঠাৰিৰে দাঁতত ক’লা ৰং কৰি লৈছিল। পিছত এই ক’লা ৰং নাইকিয়া হৈ যোৱাত শিষ্যসকলে ক’লা খাদ্য খাবলৈ দিছিল, যাতে বুদ্ধদেৱৰ দাঁতত পুনৰ ক’লা ৰং ধৰে। এই জনবিশ্বাসমতে, মাই কো চুম ফাইৰ ভোজত ক’লা আহাৰ ৰন্ধা হয়।
গুলাব চান্দ কাটাৰিয়া
গুলাব চান্দ কাটাৰিয়া (Gulab Chand Kataria; জন্ম: ১৩ অক্টোবৰ ১৯৪৪) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান অসমৰ ৰাজ্যপাল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মূৰ্মুয়ে মনোনীত কৰাৰ পিছত ২০২৩ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ অসমৰ ২৯তম ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ, ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ আৰু ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈকে ৰাজস্থান চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ৰাজস্থানৰ বিজেপিৰ জ্যেষ্ঠ নেতাৰ লগতে দলটোৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সক্ৰিয় সদস্য। ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে উদয়পুৰৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদনত নৱম লোকসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২৩, ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে আৰু ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈকে ৰাজস্থান বিধানসভাৰ বিৰোধী দলৰ নেতা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি, ৰাজস্থান ৰাজ্যিক গোটৰ অধ্যক্ষ আছিল। তদুপৰি তেওঁ ২০০৩ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈ উদয়পুৰৰ পৰা আৰু ১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈ আৰু ১৯৯৩ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ বাৰী চাদ্ৰীৰ পৰা ৰাজস্থান বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৪ চনৰ ১৩ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ৰাজপুতনা এজেঞ্চিৰ ৰাজসমণ্ডত গুলাব চান্দ কাটাৰিয়াৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ অনিতা কাটাৰিয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ ৫ গৰাকী কন্যা সন্তান আছে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
কাটাৰিয়াই ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ আৰু পুনৰ ২০১৪ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে ৰাজস্থানৰ গৃহমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈকে ভৈৰোঁ সিং শ্বেখাৱট চৰকাৰত শিক্ষামন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা কাটাৰিয়াই ১৯৯৩ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ বাৰী চাদ্ৰীৰ বিধায়ক আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজ্যপাল
কলং নদী
কলং নদী নাইবা কৈলাং (Kolong) হৈছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ এখন উপনদী। এই নদীখন নগাঁও জিলাৰ জখলাবন্ধাৰ হাতীমূৰা অঞ্চলৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পৰা আঁতৰি গৈছে আৰু গুৱাহাটীৰ কাষৰ কলংপাৰত সমাপ্ত হৈছে। উপনদীখন প্ৰায় ২৫০ কিলোমিটাৰ (১৬০ মিঃ) দীঘল আৰু নদীখন নগাঁও, মৰিগাঁও আৰু কামৰূপ জিলাসমূহৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈছে। দিজু, মিছা আৰু কেইখনমান সৰু জলস্ৰোত কলং নদীৰ গতিপথৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। নদীখন নগাঁৱৰ চহৰীয়া অঞ্চলৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈছে আৰু চহৰখনক নগাঁও আৰু হয়বৰগাঁৱত বিভক্ত কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
আহোম-মোগলৰ সংঘৰ্ষ
আহোম-মোগলৰ সংঘৰ্ষ বুলিলে আহোম ৰাজ্যত প্ৰথমবাৰ ১৬১৫ চনত হোৱা মোগলৰ আক্ৰমণৰ পৰা ১৬৮২ চনৰ শেষ ৰণ অৰ্থাৎ ইটাখুলিৰ যুদ্ধলৈকে গোটেই সময়ছোৱাকে সামৰি লোৱা হয়। এই সময়ছোৱাত দুয়োপক্ষৰে সলনা-সলনিকৈ ক্ষমতা লাভৰ লগতে কোচ হাজোৰ পতন দেখা যায়। সংঘৰ্ষৰ শেষ কালছোৱাত মানাহ নদীলৈকে আহোমসকলৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰিত হয় আৰু ১৮২৬ চনত ব্ৰিটিছৰ আগমনৰ আগলৈকে ই ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা নিৰ্ধাৰিত হয়।
চমু আলোকপাত
১৩শ শতিকাত আহোমসকলে বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰি আহে। থলুৱা লোকসকলক সামৰি নতুন এখন ৰাজ্য গঠন কৰাৰ পিছত তেওঁলোকে উজনি অসমৰ চুতীয়া ৰাজ্যৰ লগতে দৰং আৰু নগাঁৱৰ বাৰভূঞাসকলক দমন কৰি ডিমাচাসকলকো দক্ষিণলৈ ঠেলি ৰাজ্যৰ সীমা সম্প্ৰসাৰণ কৰে। পশ্চিমলৈ সীমা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগেই ৰাজ্যখন তুৰ্কী আৰু আফগান শাসকসকলৰ আক্ৰমণৰ বলি হয়। এসময়ত তন খাম বৰগোহাঁয়ে আক্ৰমণকাৰীসকলক কোচ ৰাজ্যৰ মাজেৰে খেদি নি কৰতোয়া নদী পোৱায়গৈ আৰু তেতিয়াৰে পৰা তেওঁলোকে নিজকে পূৰ্বৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ লয়। আৰম্ভণিৰেপৰাই পশ্চিমৰ শত্ৰুৰাজ্য কোচ বিহাৰৰ সৈতে থকা মোগলৰ মিত্ৰতা আদিৰ বাবে আহোম আৰু মোগলৰ সম্পৰ্ক শত্ৰুতাপূৰ্ণ আছিল আৰু উত্তৰ-পূবৰ দিশত মোগলৰ বৰ্ধিত আগ্ৰাসনে মোগলক শংকিত কৰি তুলিছিল। এহাতে মোগলে নৰনাৰায়ণৰ পুত্ৰ কোচবেহাৰৰ লক্ষ্মীনাৰায়নৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনোৱাৰ বিপৰীতে আহোম ৰজা চুখাম্‌ফাই (১৫৫২-১৬০৩) লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ সম্পৰ্কীয় ভ্ৰাতৃ তথা চিলাৰায়ৰ পুত্ৰ কোচ হাজো ৰ (অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ গোৱালপাৰা জিলা, কামৰূপ জিলা, দৰং জিলা আৰু ভৰলীলৈকে শোণিতপুৰ জিলাৰ কিছু অংশ) ৰজা ৰঘূদেৱৰ জীয়ৰীক বিয়া কৰাই মিত্ৰতা গঢ়িছিল। দুই সাম্ৰাজ্যৰ এই মিত্ৰতা পৰৱৰ্তী ৰজা চুচেংফা বা প্ৰতাপ সিংহই (১৬০৩-১৬৪১) ৰজা পৰীক্ষিতৰ দুহিতাক বিবাহ কৰোৱাৰ যোগেদি কটকটীয়া কৰি তোলে।
সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত
উত্তৰ-পূবৰ সীমান্তত মোগলৰ আৱিৰ্ভাৱৰ লগে লগেই আহোম আৰু মোগলৰ মাজত আওপকীয়াকৈ শত্ৰুতাৰ উদ্ভৱ হয়। পৰীক্ষিতৰ শেষ পৰাজয়ৰ (১৬১৩) পিছতেই মোগলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এক সংগঠিত ৰূপত অসম আক্ৰমণ কৰি ৰাজ্যখন জয় কৰাৰ লক্ষ্য বান্ধি লয়। এয়া মোগলৰ আগ্ৰাসী সাম্ৰাজ্যবাদৰে পৰিণতি বুলি অভিহিত কৰা হয়- ‘ৰাজনৈতিক প্ৰভুত্ব আৰু ৰাজ্য বিস্তাৰ মোগলসকলৰ মাৰ্গদৰ্শক প্ৰেৰণা যেন প্ৰতীয়মান হয়। ’ সীমা বিবাদ আৰু বাণিজ্যিক শত্ৰুতাই পৰিস্থিতি অধিক জটিল কৰি তোলাৰ লগতে ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহেও এই সংঘাতত অৰিহণা যোগায়। কামৰূপ ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত মোগলে বৰনদীৰ পূব অংশৰ পৰা সিংগিৰিলৈকে নিজৰ শাসনাধীন অঞ্চল হিচাপে দাবী কৰি ৰাজনৈতিক প্ৰভুত্ব জাহিৰ কৰিবলৈ আহে। আহোমে ইয়াৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰে। ইয়াৰোপৰি অসমৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু নামনি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঐশ্বৰ্যশালী কামৰূপ ৰাজ্যৰ লগতে হাতী আৰু সুগন্ধি উদ্ভিদসমূহে মোগলৰ অৰ্থলিপ্সা জগাই তোলে আৰু তেওঁলোকে অসমৰ দুৱাৰ বলপূৰ্বক অতিক্ৰম কৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ হয়।
মোগলশাসিত ভাৰতৰ পৰা অহা ৰতন সিং নামৰ এজন অবৈধ বণিকৰ বয়-বস্তু জব্দ কৰি আহোম ৰাজ্যৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰাৰ ঘটনাৰ পৰাই দুয়োপক্ষৰ মাজত সংগঠিত সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত ঘটে। মোগলে যুদ্ধৰ বাবে যাৱতীয় প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ১৬১৫ চনত আবু বাকৰ্ আৰু ভূষনাৰ ৰজা সত্ৰজিতৰ নেতৃত্বত এক ৰাজকীয় সৈন্যবাহিনী মকৰল কৰে। বাহিনীটো ক্ৰমান্বয়ে বৰনগৰ, কামৰূপৰ পুৰণি ৰাজধানী আৰু হাজো অভিমুখে আগবাঢ়ে। তেওঁলোকে ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত কেইবাটাও ছাউনী স্থাপন কৰে। সেই বছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত হঠাতে আবু বাকৰে কাজলী চকীত আক্ৰমণ চলায়। ক্ষন্তেকীয়া যুঁজত আহোম সৈন্য পৰাস্ত হৈ নাও আৰু দুৰ্গ এৰি পলায়ন কৰে। কম আয়াসতে জয়লাভ কৰি মোগলে আহোমৰ বিপক্ষে কিছু আগ্ৰাসী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ যো-জা কৰে। মোগলৰ অগ্ৰগতিৰ ওপৰত নজৰ ৰাখিবলৈ আহোম ৰজাই চামধৰাৰ দুৰ্গ সুসজ্জিত কৰি তোলে। ইফালে মোগল আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু কামেং নদীৰ সংগমস্থল পায়হি। এমাহৰ পিছত ভৰলী নদীৰে ঘোঁৰাসমূহ চেঁকুৰাই আনি বাওঁহাতৰ পাৰটোত থকা ৰেচন-পাতিৰ ভঁৰালৰ আহোম সৈন্যৰ ওপৰত ভয়ানক আক্ৰমণ চলায় আৰু আহোমে পুনৰ পৰাজয় স্বীকাৰ কৰিবলগা হয়। আহোম ৰজাই চামধৰাৰ সেনাপতিসকলক মোগল সৈন্যৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰিবলৈ কাঢ়া নিৰ্দেশ দিয়ে। আহোম সৈন্যই জয়লাভ কৰি ভৰলুৰ মুখত ৰেচন-পাতিৰ ভঁৰাল পুনৰাই দখল কৰে। আকস্মিকভাৱে চলোৱা এই আক্ৰমণত মোগলৰ বহু ধন-জন হানি হয়। প্ৰথমাৱস্থাত সফলতা লাভ কৰিলেও মোগলৰ প্ৰথমবাৰৰ অসম আক্ৰমণৰ এনেদৰেই অন্ত পৰে। এই যুঁজত সৈন্য-সামন্ত আৰু অৰ্থৰ লগতে মোগলে সামৰিক ক্ষেত্ৰখনত থকা নিজৰ সুনামো হেৰুৱায়।
সংঘৰ্ষৰ বৰ্দ্ধিত পৰ্যায়
প্ৰথমবাৰ অসমৰ মাটিত হোৱা শোচনীয় পৰাজয়ৰ পিছত অসমৰ প্ৰতি মোগলে এক পতিৰক্ষাত্মক আৰু মিত্ৰভাৱ ৰাখি চলিবলৈ ধৰে আৰু সদ্যহতে আহোমক অসন্তুষ্ট কৰি তুলিব পৰা কাৰ্য নকৰিবলৈ যত্নপৰ হয়। কিন্তু যুঁজত আশাতীতভাৱে জয়লাভ কৰি আহোমসকল উৎসাহী হৈ পৰে আৰু কামৰূপত বিৰাজ কৰা দোধোৰ-মোধোৰ পৰিস্থিতিৰ সুযোগ ল’বলৈ আগবাঢ়ি আহে। অসমত হোৱা পৰাজয়ৰ ফলত মোগল অধিকৃত কামৰূপত বিদ্ৰোহ আৰু প্ৰতিবাদে দেখা দিয়ে। আহোমসকলে এই বিদ্ৰোহত উচটনি দি মোগলৰ বাবে পৰিস্থিতি কঠিন কৰি তুলিছিল যদিও দুয়োপক্ষৰ মাজত মুখামুখি সংঘৰ্ষ হোৱা নাছিল। ১৬১৮ চনত আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহই পৰীক্ষিতৰ পুত্ৰ বলিনাৰায়ণক দৰঙৰ ৰজা পাতে আৰু কামৰূপ পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সহায় আগবঢ়ায়। কিন্তু আহোম ৰজাৰ সহায়ৰ পিছতো বলিনাৰায়ণে কামৰূপ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়। ১৬১৯ চনত তৃতীয়বাৰৰ কাৰণে পাহাৰীয়া ধনিকালৰ মুখিয়ালসকলৰ হৈ কামৰূপোৰ কাৰ্যকলাপত হস্তক্ষেপ কৰে। মোগলৰ শাসনত অতিষ্ঠ হৈ তেওঁলোকে ৰাণীহাটৰ দুৰ্গ দখল কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু ইয়াৰ বাবে আহোম ৰজাৰ সহায় বিচাৰে। আহোম ৰজাই এক বিশাল সেনাবাহিনী তেওঁলোকৰ সাহায্যৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰে। তয়াময়া যুদ্ধৰ পিছত মোগলে পৰাজয়বৰণ কৰে আৰু ৰাণীহাট এৰি যাবলৈ বাধ্য হয় আৰু আহোম সৈন্যই তেওঁলোকৰ পিছ লয়। কিন্তু অচিৰেই মোগলে নিজৰ শক্তি ঘূৰাই পায় আৰু আহোমৰ তীব্ৰ প্ৰতিৰোধৰ পিছতো ধনিকাল পুনৰ দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত লাহে লাহে আহোম ৰজাই বলিনাৰায়ণক এৰি কামৰূপৰ পৰা নিজৰ সৈন্যবল আঁতৰাই নিয়ে।
শ্বাহ জাহানৰ শাসনকাল
শ্বাহজাহানৰ (১৬২৮-১৬৫৫) শাসনকালত আহোম আৰু মোগলৰ সম্পৰ্কৰ এত্ৰত এক নতুন যুগৰ সূচনা হয়। এটা দশকৰ পৰোক্ষ শত্ৰুতাৰ পিছত পৰিস্থিতিয়ে দুয়োপক্ষৰে মাজত মুখামুখি সংঘৰ্ষৰ বাট মুকলি কৰে। ধনিকালৰ পাহাৰী-মুখিয়ালসকলে বংগৰ চুবেদাৰ কাছিম খান খিষ্টিৰ দুৰ্ব্যৱহাৰৰ বিপক্ষে আহোম ৰজাৰ পৰা সুৰক্ষা বিচাৰি আহে। আনহাতে পাণ্ডুৰ থানাদাৰ সত্ৰজিতে মোগলৰ সৈতে বিশ্বাসঘাটকতা কৰি বলিনাৰায়ণ সৈতে লগ লাগে আৰু বংগৰ শাসক সলনি হোৱাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি কামৰূপ আক্ৰমণ কৰিবলৈ বলিনাৰায়ণক উচটনি দিয়ে। সেইমতে বলিনাৰায়ণে তয়াময়া যুদ্ধৰ অন্তত মোগলক শোচনীভাৱে হৰুৱাই হাজোৰ ছাউনীলৈ পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য কৰে। আহোম সৈন্যই হাজোত আক্ৰমণ চলায় যদিও কেইবাদিন ধৰি চলা যুদ্ধত দুয়োপক্ষ ভাগৰি পৰাত যুদ্ধ সাময়িকভাৱে স্থগিত হয়। ১৬৩৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দুয়োপক্ষৰ মাজত পুনৰ সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত হয়। মোগল কামৰূপৰ মূল অংশলৈ সোমাই আহে। ১৬৩৭ চনৰ নৱেম্বৰত মোগলবাহিনীয়ে বলীনাৰায়ণ আৰু আহোমসকলৰ বিৰুদ্ধে জয়লাভ কৰি সমগ্ৰ কামৰূপ নিজৰ অধীনলৈ নিয়ে। ১৬৩৮ চনত মোগলবাহিনী উজনিলৈ আগুৱাই আহি অক্টোবৰ মাহত চামধৰাত ৰয়হি। ইয়াৰ পিছতে হোৱা তয়াময়া ৰণত আহোম সৈন্যই মুকলি ৰণক্ষেত্ৰ এৰি পলায়ন কৰে যদিও চামধৰাৰ দুৰ্গ ইমানেই সুসজ্জিত আছিল যে মোগলৰ বহু ধন-জন হানি হয় আৰু তেওঁলোকে জয়ৰ আশা বাদ দিবলগা হয়।
১৬৩৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত আহোম সেনাপতি মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা আৰু মোগল সেনাপতি আল্লাহ ইয়াৰ খানৰ মাজত অসুৰৰ আলিৰ সন্ধি স্বাক্ষৰিত হয় আৰু সন্ধিৰ চৰ্ত অনুযায়ী গুৱাহাটীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পশ্চিম অসম মোগলৰ অধীনলৈ যায়। ইয়াৰ ফলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আহোম ৰজাই কামৰূপত মোগলৰ প্ৰভুত্ব স্বীকাৰ কৰি লয় আৰু মোগলে আহোমৰ স্বতন্ত্ৰতা মানি লৈ উত্তৰে বৰনদীৰ পূব অংশৰ পৰা দক্ষিণে কলঙলৈকে হস্তক্ষেপ নকৰিবলৈ কথা দিয়ে। ইয়াৰ লগতে বাণিজ্যিক সম্পৰ্কও পুনৰ আৰম্ভ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছৰ সময়ছোৱাতো দুয়োপক্ষৰ মাজত সৰু-সুৰা বিবাদ চলি থাকে যদিও তুলনামূলকভাৱে এই সময়ছোৱা শান্তিপূৰ্ণ আছিল।
১৬৪৮ চনত গুৱাহাটীৰ মোগল ফৌজদাৰে স্বৰ্গদেৱ চুতাম্লা ওৰফে জয়ধ্বজ সিংহৰ (১৬৪৮-১৬৬৩) সিংহাৰোহনৰ বাবে অভিনন্দন জনাই পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে। কিন্তু সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ অসুস্থতাৰ সুযোগ লৈ চুতাম্লাই মোগলক গুৱাহাটীৰ পৰা বিতাৰণ কৰি মানাহ নদী পাৰ কৰাই থৈ আহে। তেওঁ আনকি ঢাকাৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত ধংসযজ্ঞ চলাই বহুসংখ্যক মোগলক বন্দী কৰি অসমলৈ আনে।
ঔৰংজেৱৰ শাসনকাল
ঔৰংজেৱে দিল্লীৰ ৰাজপাটত উঠিয়েই মীৰ জুমলাক কোচ বিহাৰ আৰু অসম আক্ৰমণ কৰি পূব ভাৰতত মোগলৰ গৌৰৱ পুনৰাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ইতিমধ্যে কোচবিহাৰেও নিজকে স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। ১৬৬২ চনত মীৰ জুমলাই অসমত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁ মানাহ আৰু গুৱাহাটীৰ মাজৰ গড় অতি সহজেই দখল কৰে। ইয়াৰ পিছতেই মোগলে পাণ্ডু, গুৱাহাটী আৰু কাজলীৰ গড় প্ৰকৃতাৰ্থত কোনো প্ৰতিৰোধ অবিহনেই এটা এটাকৈ দখল কৰি যায়।
ইতিমধ্যে বাৰিষা কাল আৰম্ভ হয় আৰু মীৰ জুমলাই দখলীকৃত অঞ্চলটো অধিকাৰ কৰি ৰাখিবলৈ যাৱতীয় প্ৰস্তুতি চলায়। লখৌ আৰু ঢাকাৰ ৰাজকীয় সৈন্যদলৰ সৈতে যোগাযোগৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কিন্তু নেৰোনেপেৰা বৰষুণ আৰু নদীসমূহৰ সংহাৰী ৰূপে যোগাযোগ সম্পূৰ্ণৰূপে বিচ্ছিন্ন কৰি মোগলৰ বাবে প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে। আহোমসকলে পূৰ্ণৰূপত মোগলৰ এই অৱস্থাৰ সুবিধা লয়। বাৰিষাকাল বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে লখৌৰ পৰা পূবলৈ ৰাজ্যখনৰ সমগ্ৰ অংশ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। কেৱল গড়গাঁও আৰু মথুৰাপুৰ মোগলৰ দখলত থাকে। জয়ধ্বজ সিংহ পাহাৰৰ পৰা নামি আহি সেনাপতিসকলক অনুপ্ৰৱেশকাৰী মোগলক ৰাজ্যৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। এই সময়তে মথুৰাপুৰত হোৱা এক মহামাৰীত শতাধিক মোগল সৈন্যৰ প্ৰাণ যায়। তেওঁলোকৰ হাতত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে খাদ্য বা পথ্য নোহোৱাৰ বাবে মোগলে মথুৰাপুৰ পৰিত্যাগ কৰিবলগা হয়।
ৰাম সিংহৰ অভিযান
১৬৬৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আহোমে গুৱাহাটী উদ্ধাৰ কৰাৰ খবৰ পাই অম্বৰৰ ৰজা ৰামসিংহৰ অধীনত এক বিশাল সৈন্যবাহিনী অসমলৈ প্ৰেৰণ কৰে। তেওঁৰ সৈতে গুৱাহাটীৰ ভূতপূৰ্ব ফৌজদাৰ ৰছিদ খানো আহে। ১৬৬৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰামসিংহ আহি সীমান্তৰ ৰঙামাটি গড় পায়হি। আহোম সৈন্যই মানাহত তেওঁলোকক বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও বিফল হয় আৰু গড় এৰি গুৱাহাটীলৈ উজাই যায়। ৰামসিংহক বাধা দিব পৰাকৈ অসমীয়া সৈন্য সাজু নাছিল বাবে আহোমৰ প্ৰধান সেনাপতি লাচিত বৰফুকনে উপলব্ধি কৰে যে মুকলি যুদ্ধ এৰাই চলিলেহে তেওঁ নিজৰ সৈন্যদলক সাজু কৰি তুলিব পাৰিব। পূৰ্বতে আহোমে বন্দী কৰা গুৱাহাটীৰ প্ৰাক্তন ফৌজাদাৰ ফিৰোজ খানক মোকলাই দি ৰামসিংহৰ অসমলৈ অহাৰ উদ্দেশ্যে সম্পৰ্কে বাতৰি দিবলৈ লাচিতে কৈ পঠায়।  তেতিয়া ৰামসিংহই আলাহ ইয়াৰ খান আৰু মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ মাজত ১৬৩৯ চনত হোৱা চুক্তি অনুসৰি থিৰাং কৰা সীমাকেই মানি ল’বলৈ দাবী জনায়। বৰফুকন এই প্ৰস্তাৱত অমান্তি হয়। ইয়াৰ পিছতেই ১৬৬৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেজপুৰৰ ওচৰত দুখনকৈ যুদ্ধ সংঘটিত হয়। দুয়োখন যুদ্ধতে আহোমৰ পৰাজয় হয় যদিও নৌ-যুদ্ধ এখনত অগ্ৰগতি পাই আহোম সৈন্যই মোগলক হাজোলৈ পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য কৰে। ইয়াৰ পিছত শুৱালকুছিত নৌ-যুদ্ধ আৰু স্থল-যুদ্ধ উভয়তে মোগলৰ পৰাজয় হয়।
এনে সময়তে ৰামসিংহই ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহক দ্বন্দ্ব্বযুদ্ধলৈ আহ্বান জনায় আৰু কয় যে যদি ৰামসিংহ হাৰে তেন্তে তেওঁ বংগলৈ উলটি যাব। আহোম ৰজাই এই প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰে আৰু সেনাপতিসকলক পুনৰ আক্ৰমণৰ আদেশ দিয়ে। চেছাৰ ওচৰৰ যুদ্ধত আহোমৰ জয় হয় আৰু তেওঁলোকে আগিয়াঠুটিৰ দুৰ্গ অধিকাৰ কৰে। ১৬৬৯ আৰু ১৬৭০ চনত শান্তিৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ লগতে ৰামসিংহই যুদ্ধৰ পৰা বিৰতি লয়। ইয়াৰ পিছতে আলাবৈৰ ৰণত আহোমৰ শোচনীয় পৰাজয় ঘটে। এনে এক বিপৰ্যয়ৰ সময়তে ১৬৭০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত চক্ৰধ্বজ সিংহ পৰলোকগামী হয় আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ উদয়াদিত্য সিংহ ৰাজপাটত বহে। ১৬৭১ চনত শৰাইঘাটত মোগল বাহিনী সম্পূৰ্ণৰূপে পৰাজিত হয় আৰু তেওঁলোকক কামৰূপৰ পৰা বিতাৰিত কৰা হয়।
পৰৱৰ্ত্তী কাল
১৬৭৯ চনত চাওফা চুদৈফাৰ ৰাজত্বকালত লালুকসোলা বৰফুকনে অভিসন্ধি কৰি শৰাইঘাটৰ দুৰ্গ বংগৰ নৱাব তথা ৰমণী গাভৰুৰ স্বামী আৰু ঔৰংজেৱৰ পুত্ৰ আজম শ্বাহৰ হাতত গটাই দিয়ে। ১৬৮১ চনত গদাপানি (১৬৮১-১৬৯৬) ৰজা হৈ ইটাখুলিৰ ৰণত মোগলক সম্পূৰ্ণৰূপে পৰাজিত কৰি মানাহ নৈ পাৰ কৰাই থৈ আহে আৰু ১৮২৪ চনত ইংৰাজৰ আগমণৰ সময়লৈকে মানাহ নদীয়েই আহোম আৰু মোগল ৰাজ্যৰ সীমা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
আৰ্যমান - ব্ৰহ্মাণ্ড কা যোদ্ধা
আৰ্যমান - ব্ৰহ্মাণ্ড কা যোদ্ধা (Aryamaan – Brahmaand Ka Yodha) হ’ল দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা সম্প্ৰচাৰিত এখন ভাৰতীয় চুপাৰহিৰ’ স্পেচ সম্পৰ্কীয় ধাৰাবাহিক। ইয়াৰ বেনাৰ মুকেশ খান্নাই তেওঁৰ ভীষ্ম ইণ্টাৰনেচনেলৰ দ্বাৰা প্ৰযোজনা কৰিছিল, যিয়ে ইয়াৰ আগত ১৯৯৭ চনৰ ভাৰতীৰ প্ৰথম টেলিভিচন ধাৰাবাহিক চুপাৰহিৰ’ শক্তিমানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ই এতিয়ালৈকে কম সময়ৰ ভিতৰত সকলোতকৈ ব্যয়বহুল ভাৰতীয় টেলিভিচন নাটকৰ ৰেকৰ্ড ধাৰণ কৰিছে।
সংগীত
শিৰোনামৰ গীতটো লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালৰ প্যাৰেলাল ৰামপ্ৰসাদ শৰ্মাই দিছিল। তেওঁৰ মতে, উদ্বোধনী থিমটোত (opening theme) ভাৰতীয় সুৰ আৰু পাশ্চাত্য সংগীতৰ মাজৰ এটা ভাৰসাম্য সংমিশ্ৰণ আছে।
সম্প্ৰচাৰ
নাটকৰ আৰম্ভণি ২০০২ চনৰ ১৪ জুলাইত ডি ডি নেশ্যনেলত হৈছিল। ২০০৬ চনৰ গ্ৰীষ্ম কালত ইয়াৰ খণ্ডসমূহ জেটিক্সত পুনঃ সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
ভাৰতত মহিলাৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ
‘ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ’ শব্দটোৰ অৰ্থ অতি বহল। ই কেৱল ‘ভোটাধিকাৰ’ৰ সৈতে জড়িত নহয়৷ সমান্তৰালভাৱে ইয়াৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে:সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া, ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তা, ৰাজনৈতিক চেতনা ইত্যাদি। ভাৰতত মহিলাসকলে ভোটদানত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ৰাজহুৱা কাৰ্যালয় তথা নিম্নস্তৰৰ ৰাজনৈতিক দলৰ নিৰ্বাচনত পুৰুষতকৈ অধিক সংখ্যক হাৰত অৱতীৰ্ণ হয়। ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তা আৰু ভোটদান হৈছে মহিলাৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ক্ষেত্ৰ। ৰাজনীতিত লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে স্থানীয় চৰকাৰৰ আসনৰ বাবে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।
মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান
ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ স্তৰ আৰু ৰূপসমূহ বহুলাংশে গঢ় লৈ উঠে হিংসা, বৈষম্য আৰু নিৰক্ষৰতাৰ ৰূপত অহা সাংস্কৃতিক আৰু সমাজৰ বাধা।
যৌন হিংসা
মাৰ্থা নুছবামে মহিলাসকলে ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষমতাত হোৱা এক উল্লেখযোগ্য বাধাক হিংসাৰ ভাবুকি বুলি আলোকপাত কৰিছিল। শিক্ষা আৰু বিবাহৰ সমস্যাই ভাৰতত যৌন হিংসা আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছে। নাৰীক যৌন নিৰ্যাতন কৰা হয়। বাল্য বিবাহ, ঘৰুৱা হিংসা আৰু কম সাক্ষৰতাৰ হাৰে ভাৰতীয় মহিলাৰ অৰ্থনৈতিক সুযোগ হ্ৰাস কৰিছে আৰু ভাৰতত যৌন হিংসাত অৰিহণা যোগাইছে। ২০১১ চনৰ এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে, "২৪% ভাৰতীয় পুৰুষে জীৱনৰ কোনো এটা সময়ত যৌন হিংসা সংঘটিত কৰিছে, ২০% পুৰুষে নিজৰ সংগীক তেওঁলোকৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে আৰু ৩৮% পুৰুষে স্বীকাৰ কৰিছে যে তেওঁলোকে নিজৰ সংগীক শাৰীৰিকভাৱে নিৰ্যাতন চলাইছিল।"
বৈষম্য
ভাৰতৰ সংবিধানে জাতি আৰু লিংগৰ মাজত লিংগ বৈষম্য দূৰ কৰিলেও বৈষম্য মহিলাৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপক বাধা হৈয়েই আছে। ২০১২ চনত ৩,০০০ ভাৰতীয় মহিলাৰ মাজত সম্পন্ন হোৱা এক অধ্যয়নত নিৰক্ষৰতা, ঘৰুৱা কামৰ বোজা আৰু নেত্ৰী হিচাপে মহিলাৰ প্ৰতি বৈষম্যমূলক মনোভাৱকেই ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত মূল বাধা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।
নিৰক্ষৰতা
২০১৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘই ভাৰতৰ সকলো প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ২৫.৬ শতাংশ নিৰক্ষৰ বুলি প্ৰকাশ কৰিছে। ভাৰতীয় মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৬৫.৪৬%, যিটো পুৰুষৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৮২.১৪%তকৈ বহু কম। নিৰক্ষৰতাই মহিলাসকলৰ ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু বিষয়সমূহ বুজি পোৱাৰ ক্ষমতা সীমিত কৰি পেলায়। শোষণৰ সমস্যা, যেনে: মহিলাসকলক ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই ৰখাৰ কথা প্ৰতিবেদনত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে৷ কাৰণ নিৰক্ষৰতাই মহিলাসকলৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰসমূহ ব্যৱহাৰ কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ ক্ষমতা সীমিত কৰি পেলায়।
অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত থকা বাধাসমূহ অতিক্ৰম কৰা
বৈষম্য আৰু হিংসাৰ বিষয়সমূহ দূৰ কৰিবলৈ মহিলা সংগঠনসমূহে ভাৰতীয় মহিলাৰ সৱলীকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। সৱলীকৰণ পৰিয়ালৰ সমৰ্থন আৰু পৰিয়ালৰ ভিতৰত উন্নত মৰ্যাদাৰ সৈতে জড়িত, যিটো ঘৰুৱা আৰু যৌন হিংসাৰ ভাবুকিৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। দৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতাৰ দৰে আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাই মহিলাসকলক ৰাজহুৱা পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাত, আনকি ভোটদানতো বাধা প্ৰদান কৰে। পঞ্চায়ত ৰাজৰ নিয়ম বুজিব নোৱাৰাৰ ফলত ৰাজহুৱা পদবীত অংশগ্ৰহণৰ আত্মবিশ্বাস ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণ "শিক্ষাৰ ব্যৱধান দূৰ কৰা, লিংগ ভূমিকাৰ পুনৰালোচনা, লিংগ শ্ৰম বিভাজন আৰু পক্ষপাতদুষ্ট মনোভাৱৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা"ৰ সৈতেও জড়িত হ'ব পাৰে। মহিলাসকলক পৰিয়ালৰ দ্বাৰাও অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰিব পাৰি৷ পাৰিবাৰিক সমৰ্থন পালে তেওঁলোক নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ শ্ৰেণী:ৰাজনীতি বিজ্ঞান
নিৰ্মলা সীতাৰমন
নিৰ্মলা সীতাৰমন (Nirmala Sitharaman; জন্ম ১৮ আগষ্ট ১৯৫৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য। তেওঁ ২০১৬ চনৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধীৰ পিছত দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা ৰক্ষা মন্ত্ৰী। তেওঁ বিত্ত আৰু কৰ্পোৰেট বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ মন্ত্ৰী আছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
নিৰ্মলা সীতাৰমনে তেওঁৰ স্বামী পৰাকলা প্ৰভাকৰক জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে লগ পাইছিল। তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ নাৰ্চপুৰমৰ তেলেগু ব্ৰাহ্মণ আছিল। তেওঁলোকে ১৯৮৬ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। প্ৰভাকৰে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী চন্দ্ৰবাবু নাইডুৰ যোগাযোগ উপদেষ্টা আছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
নিৰ্মলা সীতাৰমনে ২০০৮ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে। তেওঁ বিজেপিৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ কেবিনেটত স্থান লাভ কৰে। একে বছৰৰ জুন মাহত তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
২০১৬ চনৰ মে মাহত বিজেপিয়ে কৰ্ণাটকৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰা ১২জন ব্যক্তিৰ ভিতৰত নিৰ্মলা সীতাৰমন অন্যতম আছিল। তেওঁ ইয়াৰ পৰা জয় লাভ কৰি পুনৰাই ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৭ চনৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ ভাৰতৰ ৰক্ষা মন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। ইন্দিৰা গান্ধীৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা ৰক্ষা মন্ত্ৰী।
অন্যান্য
তেওঁ লণ্ডনৰ ৰিজেণ্ট ষ্ট্ৰীটৰ ঘৰুৱা সাজ-সজ্জাৰ দোকানত বিক্ৰী সহকাৰীৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ কৃষি অভিযন্তা সন্থাৰ সহকাৰী অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। যুক্তৰাজ্যত থকা সময় চোৱাত তেওঁ প্ৰাইছ ৱাটাৰহাউচ কপাৰ্চৰ গৱেষণা আৰু উন্নয়নৰ জ্যেষ্ঠ ব্যৱস্থাপক আৰু বিবিচি ৱৰ্ল্ড চাৰ্ভিছত কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰো সদস্য আছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ হায়দৰাবাদত প্ৰণৱ ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
২০০৪ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
২০০৪ চনৰ ২০ এপ্ৰিলৰ পৰা ১০ মে'ৰ ভিতৰত চাৰিটা পৰ্যায়ত ভাৰতত সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হৈছিল। চতুৰ্দশ লোকসভাৰ ৫৪৩ জন সদস্য নিৰ্বাচিত কৰিবলৈ প্ৰায় ৬৭০ নিযুতৰো অধিক লোকে ভোটদান কৰিছিল। লোকসভা হৈছে পোনপটীয়াকৈ নিৰ্বাচিত হোৱা ভাৰতৰ সংসদৰ নিম্ন সদন।
১৩ মে' ২০০৪ তাৰিখে শাসনাধিষ্ঠিত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি (বিজেপি) আৰু ইয়াৰ মিত্ৰজোঁট ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাই পৰাজয় স্বীকাৰ কৰে। স্বাধীনতাৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈকে পাঁচ বছৰৰ বাহিৰে সকলো সময় ভাৰতত ক্ষমতাত থকা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে আঠ বছৰ শাসনভাৰৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ পিছত পুনৰ ক্ষমতালৈ উভতি আহে। কংগ্ৰেছে তেওঁলোকৰ মিত্ৰশক্তিৰ সহায়ত ৫৪৩ জনৰ ভিতৰত ৩৩৫ জনতকৈ ওপৰৰ সদস্যৰে সহজতে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই ৩৩৫ জন সদস্যৰ ভিতৰত আছিল কংগ্ৰেছ নেতৃত্বাধীন সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চা, নিৰ্বাচনৰ পিছত গঠন কৰা শাসনকাৰী মিত্ৰজোঁট, লগতে বহুজন সমাজ পাৰ্টি (বিএছপি), সমাজবাদী পাৰ্টি (এছপি), কেৰালা কংগ্ৰেছ (কেচি) আৰু বাওঁ মৰ্চাৰ বাহ্যিক সমৰ্থন। (বাহ্যিক সমৰ্থন হৈছে শাসনকাৰী মিত্ৰজোঁটৰ অংশ নোহোৱা দলবোৰৰ সমৰ্থন)।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
শ্ৰী জয়াবৰ্ধনেপুৰা কট্টে
শ্ৰী জয়াবৰ্ধনেপুৰা কট্টে (Sri Jayawardenepura Kotte বা Sri Jayewardenepura Kotte) (কট্টে বুলিও জনাজাত ) শ্ৰীলংকাৰ চৰকাৰী ৰাজধানী। ১৯৮২ চনত শ্ৰীলংকাৰ ৰাজধানী কলম্বোৰ পৰা শ্ৰী জয়াবৰ্ধনেপুৰা কট্টেলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ই কলম্বোৰ কাষতে অৱস্থিত নাগৰিক এলেকা।
স্থাপন
কলম্বোৰ পৰা চৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান সমূহ ইয়ালৈ স্থানান্তৰ প্ৰক্ৰিয়া এতিয়াও চলি আছে।
প্ৰশাসন
কট্টে নাগৰিক উন্নয়ন কাউন্সিল ১৯৩০ ৰ দশকত ৰাজাগিৰীয়া নামৰ আধুনিক ভৱন নিৰ্মাণৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। পিছলৈ ই কট্টে নাগৰিক কাউন্সিললৈ উন্নীত হয়। কলম্বো পৌৰনিগমৰ এক বুজন অংশৰ দ্বাৰা এই কাউন্সিল প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৯৭ চনত কট্টে নাগৰিক কাউন্সিল শ্ৰী জয়াবৰ্ধনেপুৰা কট্টে পৌৰনিগমলৈ উন্নীত হয়। চন্দ্ৰ ছিলভা ইয়াৰ প্ৰথম মেয়ৰ আছিল।
এই কাউন্সিলত ২০ জন সদস্য আছে। ইয়াৰ ১০টা ৱাৰ্ড আছে। কিন্তু এই ৱাৰ্ড সমূহৰ কোনো প্ৰতিনিধি নাই। কেৱল ভোটডাঙৰ বাবে এই ৱাৰ্ড ব্যৱহৃত হয়।
অঞ্চল
পিতা কট্টে চহৰ খনৰ মাজে ভাগৰে গঠিত। মালিবান আৰামায়া মন্দিৰ এই অঞ্চলৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।
জনগাঁথনি
কট্টে এখন বহুজাতিক, বহুধাৰ্মিক চহৰ। সিংহলী সকল কট্টেৰ মূল অধিবাসী। আন আন জনগোষ্ঠী সমূহ হল তামিল, মুছলমান, মালয়, আৰু বুৰঘেৰ। বেছিভাগ মুছলমান আৰু তামিল সকল ৰাজাগিৰীয়াত বাছ কৰে। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে ইয়াৰ জন গাঁথনি এনে ধৰণৰ:
আনহাতে ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে ইয়াৰ ধৰ্ম ভিত্তিক জন গাঁথনি এনে ধৰণৰ:
ক্ৰীড়া
দেশৰ নগৰ অঞ্চল তথা গ্ৰাম্যাঞ্চলত ক্ৰিকেট অতি জনপ্ৰিয় খেল, নগৰ খনৰ প্ৰায় প্ৰতিখন খেল পথাৰত ক্ৰিকেট খেলা দেখা যায়।
এটা সময়ত কলম্বো অঞ্চসত ফুটবল জনপ্ৰিয় আছিল, ১৯৮০ চন মানৰ পৰা ইয়াৰ ঠাই ক্ৰিকেটে দখল কৰিলে। চাৰিটা পৃথক ফুটবল ক্লাবে (লিডো, ৱেলিকাড়া প্ৰগ্ৰেছ, ৱ্লিকাড়া ৰেড ষ্টাৰ আৰু ৱেলিকাড়া ইউনাইটেড) ব্যৱহাৰ কৰা ৱেলিকাড়া, ৰাজাগিৰিয়াৰ ইডব্লিউ পেৰেৰা পাৰ্কৰ খেলপছাৰত ১৯৭০ চনত এটা পেভেলিয়ন নিৰ্মাণ কৰা হয়। যিকিনহওক জেআৰ জয়াৱৰ্ধনেৰ দ্বাৰা ফেলপথাৰ ধ্বংস কৰাৰ পিছত ফুটবল ক্লাবসমূহো অন্তৰ্ধান হবলৈ ধৰিলে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ৰাজধানী
পিটাৰ জন ৰেটক্লিফ
ছাৰ পিটাৰ জন ৰেটক্লিফ (জন্ম: ১৪ মে' ১৯৫৪ ) এগৰাকী ব্ৰিটিছ চিকিৎসক আৰু কোষ আণৱিক জীৱবিজ্ঞানী। বৰ্তমান তেওঁ অক্সফোৰ্ডৰ জন ৰেডক্লিফ হস্পিটেলত চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক্লিনিকেল মেডিচিন বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু মুৰব্বী আছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ ফ্ৰান্সিছ ক্ৰিক ইনষ্টিটিউটৰ ক্লিনিকেল গৱেষণা নিৰ্দেশক হিচাপে নিযুক্ত হয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোডৱিগ ইনষ্টিটিউট অফ কেঞ্চাৰ ৰিচাৰ্ছৰ সদস্য টাৰ্গেট ডিস্ক'ভাৰী ইনষ্টিটিউটৰ নিৰ্দেশক আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮৯ চনত তেওঁ ৱেলকাম ট্ৰাষ্টৰ চিনিয়ৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰি নিজৰ ক্ষেত্ৰ সলনি কৰি এক ননতুন পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰে। ইয়াত তেওঁ কোষৰ অক্সিজেন সংবেদনশীলতাৰ পথৰ ওপৰত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৮০ৰ দশকত গৱেষক সকলে হাইপ'ক্সিয়া হ'লে কোষীয় মৌলিক পৰিঘটনা সমূহৰ বিষয়ে অজ্ঞাত আছিল। ১৯৮৯ চনত এই ধাৰণা সলনি হ'ল। সেইসময়ত ডাঃ ৰেটক্লিফে লোহিত ৰক্ত কণিকাৰ উৎপাদন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা ইৰিথ্ৰ'প্ৰটিন নামৰ হৰমনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে এই হৰমনে অক্সিজেনৰ অনুপস্থিতিত বৃক্কৰ কোষক উত্তেজিত কৰে।
ৰেটক্লিফৰ গোটে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে বৃক্কৰ কোষবিলাকৰ বাহিৰেও আন আন কোষ সমূহেও হাইপ'ক্সিয়াৰ সময়ত বিশেষ আচৰণ কৰে। বহুতো মানুহ আৰু আন জীৱৰ বহুতো কোষৰ ধৰণে অক্সিজেনৰ অভাৱত ইৰিথ্ৰ'প্ৰটিন তো অন্যান্য জিনক সক্ৰিয় কৰে। ইয়াৰ ফলত ডাঃ ৰেটক্লিফ আৰু তেওঁৰ দলে অক্সিজেনৰ প্ৰতি সংবেদনশীল কোষৰ আণৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰ শাৰীক চিনাক্ত কৰে। এই একেই বিক্ৰিয়াৰ পথে নতুন তেজৰ নলিকা সৃষ্টি কৰি কেঞ্চাৰৰ টিউমাৰক বৃদ্ধিত সহায় কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
ৰেটক্লিফে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হল
২০০২ ২০১১
২০১৪ চনত ক্লিনিকেল মেডিচিনত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে নাইট উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
বাৰ্বাডোচ
বাৰ্বাডোচ (Barbados) কেৰিবিয়ান সাগৰৰ দক্ষিণ-পূৱ অঞ্চলত অৱস্থিত এখন দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৪ কিলোমিটাৰ (২১ মাইল), প্ৰস্থ ২৩ কিমি (১৪ মাইল) পৰ্যন্ত আৰু ই ৪৩২ বৰ্গ কিমি (১৬৭ বৰ্গ মাইল) এলেকা আৱৰি আছে। ই উত্তৰ আটলাণ্টিকৰ পশ্চিম অংশত, উইণ্ডৱাৰ্ড দ্বীপপুঞ্জ আৰু কেৰিবিয়ান সাগৰৰ পৰা ১০০ কিমি (৬২ মাইল) পূৱত অৱস্থিত। বাৰ্বাডোচ বিষুৱৰেখাৰ উত্তৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ হৈছে ব্ৰিজটাউন। বাৰ্বাডোচৰ বহু সংখ্যক লোক মুখ্যতঃ আফ্ৰিকান মুলৰ যদিও ই কেৰিবিয়ান অঞ্চলৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত এটা আটলাণ্টিক দ্বীপ। লগতে এই অঞ্চলৰ এক আগশাৰীৰ পৰ্যটন স্থল হিচাপেও বাৰ্বাডোচে বিশেষ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
২০২১ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত বাৰ্বাডোচ বিশ্বৰ নবীনতম গণৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
ব্যুৎপত্তি
"বাৰ্বাডোচ" নামটোৰ উৎপত্তি দাড়িযুক্ত ডিমৰু গছৰ পৰা হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পৰ্তুগীজসকলে ১৫৩৬ চনত ব্ৰাজিললৈ যাওঁতে বাৰ্বাডোচ দ্বীপটো দেখিছিল আৰু দ্বীপটোত পোৱা ডিমৰু গছৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দ্বীপটোক "লছ বাৰ্বাডোচ" বুলি উল্লেখ কৰিছিল।