cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মেকুৰী খুজীয়া কপৌ
মেকুৰী খুজীয়া কপৌ বা ডেণ্ড্ৰবিয়াম জেনকিনচি অৰ্কিডৰ এবিধ প্ৰজাতি। ইয়াক জেনকিন্সৰ ডেণ্ড্ৰবিয়াম নামেৰেও জনা যায়। এই অৰ্কিডবিধ দক্ষিণ চীন (য়ুনান), পূব হিমালয় (ভূটান, অসম) আৰু উত্তৰ ইণ্ডোচাইনাৰ (ভিয়েটনাম, থাইলেণ্ড, লাওছ, ম্যানমাৰ) থলুৱা উদ্ভিদ।
টেকেলি পিঠা
টেকেলি পিঠা অসমৰ স্থানীয় পিঠা। এই পিঠা বনাবলৈ অতি সহজ। আৰৈ চাউলৰ পিঠাগুড়ি, ৰোকা নাৰিকল আৰু চেনি ভজা মিশ্ৰণ অথবা ভজা তিল আৰু গুড়ৰ মিশ্ৰণ হ'লেই এইবিধ পিঠা সাজিব পাৰি। প্ৰথমে মধ্যমীয়া মাটিৰ টেকেলি এটাত পেটলৈকে পানী পূৰাই জুইৰ ওপৰত থ’ব লাগে। আৰৈ চাউলৰ পিঠাগুড়ি এটা ডাঙৰ পাত্ৰ অথবা ডলাত লৈ অলপ নিমখ মিহলাই চেঁচা পানী ছটিয়াই ভালদৰে সানি অলপ অলপকৈ চালনীৰে চালি পানী উতলোৱা টেকেলি এটাৰ মুখেৰে সৰকি নোযোৱা বাটি এটাত এখন বগা পাতল কাপোৰ পাৰি পানীমোহাৰি লোৱা পিঠাগুড়ি এতৰপ দি দ্বিতীয় তৰপত নাৰিকল, চেনি অথবা তিল গুড়ৰ মিশ্ৰণ দি তৃতীয় তপত আকৌ পিঠাগুড়ি দি অলপ টিপিলৈ কাপোৰখনত মুঠি মাৰি টেকেলিটোৰ মুখত বহাই দিব লাগে। কিছুসময় পাছত পিঠাখন সিজিলে নমাব লাগে। মাজত নাৰিকল, চেনি অথবা তিল-গুড়ৰ মিশ্ৰণ নিদিয়াকৈ টেকেলি পিঠা সাজিব পাৰি। আজিকালি টেকেলিৰ মুখত দিয়াতকৈ টিপতৰ মুখত দিহে এই বিধ পিঠা প্ৰস্তুত কৰাত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া দেখা যায়। টিপতৰ মুখখনত এটা সোপা দিব লাগে আৰু তাৰ ঢাকনিখনত অলপ তেল বা ঘি সানি পানী মোহাৰি লোৱা পিঠাগুড়ি ভৰাই তাৰ ওপৰত পৰিষ্কাৰ পাতল কাপোৰখন মেৰাই পানী উতলি থকা টিপতটোত ঢাকি দিলে তিনি/চাৰি মিনিটতে ভাপৰ পিঠাখন খোৱাৰ উপযোগী হৈ উঠে। পৰম্পৰাগতভাৱে এই পিঠা মাটিৰ টেকেলিত বনোৱা হৈছিল। আজিকালি কেটলীৰ ভাপত বনোৱা বাবে ইয়াক কেটলী পিঠা বুলিও কোৱা হয়। কিছুমানে ষ্টীমাৰ বা প্ৰেচাৰ কুকাৰতো এই পিঠা গিলাছৰ ভিতৰত বনায়। সেয়ে গিলাছ পিঠা নামটোৱো বৰ্তমান ঠাই ভেদে প্ৰচলিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
পদ্মিনী (অভিনেত্ৰী)
পদ্মিনী (Padmini; ১২ জুন ১৯৩২-২৪ ছেপ্তেম্বৰ ২০০৬)  এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰশিক্ষিত ভাৰতনাট্যম শিল্পী আছিল। তেওঁ ২৫০খনতকৈও অধিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ তামিল, হিন্দী, মালায়ালম আৰু ৰুচ ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। পদ্মিনীৰ বায়েক ললিতা আৰু ভনীয়েক ৰাগিনীৰ সৈতে তিনিওকে একেলগে ট্ৰেভাংক’ৰ চিষ্টাৰছ্ বুলি কোৱা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
পদ্মিনীৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ত্ৰিবান্দ্ৰমত (বৰ্তমান কেৰালা ৰাজ্যৰ থিৰুৱন্তপুৰম)। ত্ৰিবান্দ্ৰম তেতিয়া বৃটিছ শাসিত ভাৰতৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰেভাংক’ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল। তেওঁ শ্ৰী থাংকাপ্পন পিলাই আৰু সৰস্বতীৰ আম্মাৰ দ্বিতীয় কন্যা আছিল। তেওঁৰ ভগ্নীদ্বয় ললিতা আৰু ৰাগিনী জনাজাত চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তিনিওকো ট্ৰেভাংক’ৰ ছিষ্টাৰ্ছ আখ্যা দিয়া হৈছিল। পদ্মিনী আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকহঁতে থিৰুভিদাইৰুদুৰ মহালিংগম পিল্লাইৰ ওচৰত ভাৰতনাট্যমৰ শিক্ষা লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
১৬ বছৰ বয়সত পদ্মিনীক হিন্দী ছবি কল্পনাত (১৯৪৮) নৃত্যশিল্পী হিচাপে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। তেওঁ প্ৰায় ৩০ বছৰ ধৰি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।.
পদ্মিনীয়ে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ কেইবাজনো প্ৰখ্যাত অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছে শিৱাজী গণেশন, এম জি ৰামচন্দ্ৰন, এন টি ৰামা ৰাও, ৰাজ কাপুৰ, শাম্মী কাপুৰ, সত্যন, প্ৰেম নাজিৰ, ৰাজকুমাৰ, জেমিনি গণেশন আৰু এছ এছ ৰাজেন্দ্ৰন। তেওঁ শিৱাজী গণেশনৰ সৈতে ৫৯ খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ বেছিকৈ তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এঝাই পদুম পাডু তেওঁৰ প্ৰথম তামিল ছবি আছিল। পক্ষী ৰাজা ষ্টুডিঅ'ৰ সৈতে জড়িত ভি এ গোপালকৃষ্ণনে পদ্মিনী ভগ্নীসকলক তামিল শিকাইছিল।  শিৱাজী গণেশনৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক ১৯৫২ চনৰ পানমৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হয়।  তেওঁৰ কেইখনমান প্ৰসিদ্ধ তামিল ছবিৰ ভিতৰত আছে সম্পূৰ্ণ ৰামায়ণম (১৯৫৮),থাংগা পাধুমাই, আনবু (১৯৫৩),কাট্টু ৰোজা, থিলানা মোহনম্বল, ভিয়েটনাম বীডু, এধিৰ পাৰাধাথু, মংগিয়াৰ থিলাকাম আৰু পুভে পুচুদাভা। তেওঁৰ কেইখনমান জনপ্ৰিয় মালায়ালম ছবিৰ ভিতৰত আছে- প্ৰসন্ন, স্নেহাসীমা, বিবাহিতা, অধ্যাপিকা, কুমাৰ সম্ভৱম, নক্কেতধুৰাথু কালন্নুম নাট্টু, বস্তুহাৰা আৰু ডলাৰ।
তেওঁৰ দুখন জনপ্ৰিয় বলীউডী ছবি- মেৰা নাম জোকাৰ আৰু জিছ দেশ মে গংগা বেহতি হে ; য’ত তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে যুটি বান্ধিছিল। তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে আন এখন ছবি কৰিছিল – আশিক (১৯৬২)। তেওঁৰ বলীউডৰ আন ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে অমৰদীপ (১৯৫৮),পায়েল (১৯৫৭),আফছানা (১৯৬৬), বাসনা (১৯৬৮),চন্দা ঔৰ বিজলী (১৯৬৯) আৰু বাবুভাই মিস্ত্ৰীৰ মহাভাৰত (১৯৬৫)।
তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত ছবি আছিল তামিল ভাষাৰ থিল্লানা মোহনম্বল, য'ত তেওঁ এগৰাকী সংগীতজ্ঞৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা এগৰাকী নৃত্যশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ ৰাছিয়ান ভ্ৰমণকাৰী আফানাচি নিকিটিনৰ ভ্ৰমণকাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ভাৰত-ছোভিয়েট যুগ্ম প্ৰযোজনাৰ ছবি জাৰ্নি বিয়ণ্ড থ্ৰী চীজত এগৰাকী ৰাজকীয় নৃত্যশিল্পী লক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনৰ হিন্দী সংস্কৰণটোৰ নাম   পৰদেশী ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতকৰণ
মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতকৰণ (Female genital mutilation), যাক মহিলাৰ যৌনাংগ কাটিব পৰা (female genital cutting), মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃত কৰা/কাটিব পৰা (female genital mutilation/cutting,FGM/C) আৰু মহিলাৰ চুন্নত (female circumcision) বুলিও কোৱা হয়৷ ই হৈছে মহিলাৰ বাহ্যিক যৌনাংগৰ কিছুমান বা সকলো অংশ কাটি পেলোৱা বা আঁতৰাই দিয়া। আফ্ৰিকা, এছিয়া আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ কিছুমান দেশত এই প্ৰথা দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইউনিচেফে ২০১৬ চনত অনুমান কৰিছিল যে ৩০খন দেশৰ ২০ কোটি মহিলা এটা বা ততোধিক ধৰণৰ মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতিৰ বলি হৈছে। ইয়াৰে ভিতৰত ইণ্ডোনেছিয়া, ইৰাক, য়েমেন আৰু ইজিপ্তকে ধৰি ২৭খন আফ্ৰিকান দেশ অন্তৰ্ভুক্ত৷ এফজিএম জন্মৰ পৰৱৰ্তী দিনটোৰ পৰা যৌৱনকাল আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী সময়তো কৰা হয়। সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত চুন্নতকাৰীয়ে ব্লেড ব্যৱহাৰ কৰে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা উপলব্ধ হোৱা দেশবোৰৰ আধা দেশত বেছিসংখ্যক ছোৱালীকেই পাঁচ বছৰ বয়সৰ আগতেই যৌনাংগ কৰ্তন কৰা হয়। দেশ বা জনগোষ্ঠী অনুসৰি পদ্ধতিৰ ভিন্নতা থাকে। ইয়াৰ ভিতৰত ক্লিট’ৰেল হুড (টাইপ ১-ক) আৰু ক্লিট’ৰেল গ্লান্স (১-বি) আঁতৰোৱা; ভিতৰৰ লেবিয়া আঁতৰোৱা (২-ক); আৰু ভিতৰ আৰু বাহিৰৰ লেবিয়া আঁতৰোৱা আৰু ভলভা বন্ধ কৰা (টাইপ ৩)। ইনফিবুলেচন নামেৰে জনাজাত শেষৰ পদ্ধতিটোত প্ৰস্ৰাৱ আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ তৰল পদাৰ্থৰ গতিৰ বাবে এটা সৰু ফুটা এৰি দিয়া হয়৷ যোনিখন যৌন সম্পৰ্কৰ বাবে মুকলি কৰি প্ৰসৱৰ বাবে অধিক মুকলি কৰা হয়।
লিংগ বৈষম্য, নাৰীৰ যৌনতাক নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়াস, বিশুদ্ধতা, বিনয় আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ বিষয়ে ধাৰণা আদিৰ মাজত এই প্ৰথাৰ মূল কাৰক। সাধাৰণতে ইয়াক মহিলাসকলে আৰম্ভ কৰে আৰু পৰিচালনা কৰে৷ যিসকলে ইয়াক সন্মানৰ উৎস হিচাপে লয় আৰু যিসকলে আশংকা কৰে যে তেওঁলোকৰ ছোৱালী আৰু নাতিনীয়েকৰ যৌনাংগ কাটিব নোৱাৰিলে ছোৱালীবোৰ সামাজিক বৰ্জনৰ সন্মুখীন হ'ব। এই প্ৰথাৰ ফলত স্বাস্থ্যত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰে৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুনৰাবৃত্তিমূলক সংক্ৰমণ, প্ৰস্ৰাৱ কৰা আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ প্ৰৱাহৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা, দীৰ্ঘদিনীয়া বিষ, চিষ্টৰ বিকাশ, গৰ্ভধাৰণ কৰিব নোৱাৰা, প্ৰসৱৰ সময়ত জটিলতা আৰু মাৰাত্মক ৰক্তক্ষৰণ আদি অন্যতম। ইয়াৰ দ্বাৰা স্বাস্থ্যৰ কোনো উপকাৰ হৈছে বুলি জনা নাযায়।
১৯৭০ চনৰ পৰাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এফজিএম পৰিত্যাগ কৰিবলৈ অনুশীলনকাৰীসকলক পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে আৰু ইয়াক সংঘটিত হোৱা বেছিভাগ দেশতে ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছে৷ অৱশ্যে আইনসমূহ প্ৰায়ে আশানুৰূপভাৱে বলবৎ কৰা নহয়। ২০১০ চনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰসংঘই স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰীসকলক প্ৰসৱৰ পিছত পুনৰ ইনফিবুলেচন আৰু ক্লিট'ৰেল হুডৰ প্ৰতীকী "নিক"কে ধৰি সকলো ধৰণৰ পদ্ধতি বন্ধ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। এই প্ৰথাৰ বিৰোধিতা সমালোচকৰ অবিহনে নহয়, বিশেষকৈ নৃতত্ত্ববিদসকলৰ মাজত, যিসকলে সাংস্কৃতিক আপেক্ষিকতাবাদ আৰু মানৱ অধিকাৰৰ সাৰ্বজনীনতাৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।
পদ্ধতি
সাধাৰণতে ছোৱালীৰ ঘৰত পৰম্পৰাগত চুন্নতকাৰী (কাটাৰ বা এক্সাইজ)ৰ দ্বাৰা এই পদ্ধতিসমূহ সম্পন্ন কৰা হয়৷ কেতিয়াবা এনাস্থেচিয়াৰ সৈতে বা কেতিয়াবা অবিহনে ইয়াক কৰা হয়। কটা মানুহগৰাকী সাধাৰণতে বয়সস্থ মহিলা৷ কিন্তু যিবোৰ সম্প্ৰদায়ত পুৰুষ নাপিতে স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে, সেইবোৰ সম্প্ৰদায়ত পুৰুষ নাপিতজনৰ দ্বাৰাই এফজিএম সম্পন্ন হয়।যেতিয়া পৰম্পৰাগত Cutterজন জড়িত হৈ থাকে, তেতিয়া বীজাণুযুক্ত যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ সেইবোৰৰ ভিতৰত দা, ৰেজৰ, কেঁচি, কাঁচ, চোকা শিল আৰু আঙুলিৰ নখ আদি থাকিব পাৰে। ২০০৭ চনত দ্য লেন্সেটত উদ্ধৃত উগাণ্ডাৰ এগৰাকী নাৰ্ছৰ মতে, এজন কাটাৰে এখন কটাৰী ৩০ গৰাকী ছোৱালীৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। কেইবাখনো দেশত স্বাস্থ্য পেছাদাৰীসকলৰ দ্বাৰা এফজিএম সম্পন্ন হয়৷ ২০০৮ আৰু ২০১৬ চন পৰ্যন্ত ইজিপ্তত ৭৭ শতাংশ আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ৫০ শতাংশতকৈ অধিক এফজিএম চিকিৎসা পেছাদাৰীসকলৰ দ্বাৰা সম্পন্ন হৈছে।
ধৰ্ম
সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে বিশেষকৈ মালি, মৰিটানিয়া, গিনি আৰু ইজিপ্তত এফজিএম ধৰ্মীয় প্ৰয়োজনীয়তা বুলি ব্যাপক বিশ্বাস এটা আছে। গ্ৰুৱেনবামে যুক্তি দিছে যে অনুশীলনকাৰীসকলে ধৰ্ম, পৰম্পৰা আৰু সতীত্বৰ মাজত পাৰ্থক্য নকৰিবও পাৰে, যাৰ ফলত তথ্যসমূহৰ ব্যাখ্যা কৰাটো কঠিন হৈ পৰে। উত্তৰ-পূব আফ্ৰিকাত এফ জি এমৰ উৎপত্তি ইছলামৰ পূৰ্বৰ, কিন্তু সেই ধৰ্মই নাৰীৰ সতীত্ব আৰু নিৰ্জনতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবেই এই প্ৰথা ইছলামৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।২০১৩ চনৰ ইউনিচেফৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি আফ্ৰিকাৰ ১৮খন দেশত কমেও ১০ শতাংশ মুছলমান মহিলাই এফজিএমৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল আৰু সেই দেশসমূহৰ ১৩খন দেশত এই সংখ্যা ৫০–৯৯ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে। কোৰআনত এই প্ৰথাৰ কোনো উল্লেখ নাই। ইয়াক কেইটামান দৈফ (দুৰ্বল) হাদীছত (মহাম্মদৰ নামত কোৱা কথা) উচ্চমানৰ কিন্তু প্ৰয়োজনীয় নহয় বুলি প্ৰশংসা কৰা হৈছে, [t] যদিও ইয়াক চুন্নী ইছলামৰ শ্বাফী সংস্কৰণে বাধ্যতামূলক বুলি গণ্য কৰে।[137] ২০০৭ চনত কায়ৰোৰ আল-আজহাৰ চুপ্ৰিম কাউন্সিল অৱ ইছলামিক ৰিচাৰ্চে ৰায় দিয়ে যে এফজিএমৰ "মূল ইছলামিক আইন বা ইয়াৰ কোনো আংশিক বিধানৰ কোনো ভিত্তি নাই"। [u]
বাইবেলত এফজিএমৰ কোনো উল্লেখ নাই।[v] আফ্ৰিকাৰ খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকল প্ৰথমে এফজিএমৰ বিৰুদ্ধে আপত্তি কৰাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল, কিন্তু আফ্ৰিকাৰ খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়সমূহে ইয়াক পালন কৰে। ২০১৩ চনত ইউনিচেফে ১৯খন আফ্ৰিকান দেশ চিনাক্ত কৰিছিল য'ত ১৫ৰ পৰা ৪৯ বছৰ বয়সৰ কমেও ১০ শতাংশ খ্ৰীষ্টান মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে এফজিএম কৰিছিল;[w] নাইজাৰত ৫৫ শতাংশ খ্ৰীষ্টান মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে ইয়াৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল, তাৰ তুলনাত তেওঁলোকৰ মুছলমানৰ দুই শতাংশ সমকক্ষ। ইয়াৰ চৰ্চা কৰা একমাত্ৰ ইহুদী গোটটো হ’ল ইথিওপিয়াৰ বিটা ইজৰাইল। ইহুদী ধৰ্মত পুৰুষৰ চুন্নতৰ প্ৰয়োজন হয় যদিও এফজিএমৰ অনুমতি দিয়া নহয়। বিশেষকৈ গিনি আৰু মালিত এনিমিষ্ট গোটসমূহেও এফজিএম কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ স্বাস্থ্য শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
লক্ষ্মী আগৰৱাল
লক্ষ্মী আগৰৱাল (জন্ম ১ জুন ১৯৯০) এছিডৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে লোৱা "ষ্টপ ছেল এছিড" অভিযানৰ প্ৰচাৰক আৰু এগৰাকী দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানৰ আয়োজক। মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সতে তেওঁ এছিড আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈ কোনোমতে মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছিল। সম্প্ৰতি তেওঁ এছিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা লোকসকলৰ অধিকাৰৰ হকে মাত মাতি আহিছে। ২০০৫ চনত সেই সময়ৰ ১৫বছৰীয়া লক্ষ্মীক ৩২ বছৰীয়া গুড্ডা ওৰফে নাদিম আলিয়াছে এছিড আক্ৰমণ কৰিছিল। কাৰণটো আছিল যে তেওঁ নাদিমে আগবঢ়োৱা বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ বাৰে বাৰে অস্বীকাৰ কৰি আহিছিল। এছিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা লোকসকলৰ বিষয়ে হিন্দুষ্টান টাইমছত প্ৰচাৰিত শৃংখল এটাত লক্ষ্মীৰ কাহিনীয়েও ঠাই পাইছিল। এছিড বিক্ৰী বন্ধ কৰিবলৈ লোৱা আৱেদন এখনৰ বাবে তেওঁ প্ৰায় ২৭০০০ লোকৰ পৰা স্বাক্ষৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল। পিছত সেই পত্ৰখন ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা হৈছিল। এই আৱেদনখনৰ ভিত্তিতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক চৰকাৰসমূহক এছিডৰ বিক্ৰী নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। আনকি সংসদতো এছিড আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা ল'বলৈ আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল।
এছিড আক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ আৰু ইয়াৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰিবলৈ তেওঁ "ষ্টপ এছিড ছেল" নামেৰে প্ৰচাৰকাৰ্য্যৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ #StopSaleAcid শিৰোনামেৰে এই প্ৰচাৰৰ আৰম্ভ কৰি সমগ্ৰ দেশৰ পৰাই সমৰ্থন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। লক্ষ্মীৰ এই কাৰ্য্যসূচীৰ বাবেই তেওঁ আই. ডব্লিউ. ই. এছ., মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰণালয়, খোৱাপানী আৰু অনাময় মন্ত্ৰণালয় আৰু ইউনিছেফৰ পৰা "ইণ্টাৰনেশ্বনেল ৱিমেন এম্পাৱাৰমেণ্ট এৱাৰ্ড ২০১৯" লাভ কৰিছিল। তেওঁ "ছাব ফাউণ্ডেছন" নামৰ ভাৰতত এছিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা লোকসকলৰ হকে কাম কৰা এন. জি. অ'. এটাৰো প্ৰাক্তন সঞ্চালক আছিল। ২০১৪ চনত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফাৰ্ষ্ট্ লেডী মিছেল ওবামাৰ পৰা "ইণ্টাৰনেশ্বনেল ৱিমেন অৱ্ কাৰেজ" বঁটা লাভ কৰিছিল। একেটা বছৰতে এন. ডি. টি. ভি. চেনেলটোৱে তেওঁক বছৰটোৰ ভাৰতীয় হিচাপে নিৰ্বাচন কৰিছিল। এছিড আক্ৰমণৰ বলি হৈয়ো চলি থকা লক্ষ্মীৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ ওপৰত এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি থকা হৈছে। ছবিখনত লক্ষ্মীৰ ভূমিকা লৈছে অভিনেত্ৰী দীপিকা পাডুকনে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নতুন দিল্লীৰ এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত লক্ষ্মীৰ জন্ম হৈছিল। মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সতে তেওঁ এছিড আক্ৰমণৰ বলি হৈছিল।
কেৰিয়াৰ
এছিড আক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ হকে প্ৰচাৰ চলায়েই লক্ষ্মীয়ে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথমতে তেওঁ এই প্ৰচাৰ কাৰ্য্যসূচীৰ ব্যৱস্থাপকৰ দায়িত্ব লৈছিল। কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ বিশ্বৰ এছিড আক্ৰমণৰ বলি লোকসকলৰ কণ্ঠ হৈ উঠিল। এছিডৰ বিক্ৰী প্ৰতিৰোধ আৰু এছিড আক্ৰমণৰ বলি দুৰ্ভগীয়া লোকসকলৰ সংস্থাপনৰ হকে সবলভাৱে মাত মাতি অহা বাবে তেওঁ ভাৰতৰ কেইবাটাও পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। এতিয়া তেওঁ নিজাকৈ "ষ্টপছেলএছিড" শীৰ্ষক প্ৰচাৰ অভিযানৰ দায়িত্ব লৈছে।
২০১৪ চনৰ জুন মাহলৈ পোৱা তথ্য অনুসৰি লক্ষ্মীয়ে এতিয়া "নিউজএক্সপ্ৰেছ"ত প্ৰচাৰিত "উড়ান" নামৰ দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠান এটা অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০১৪ চনৰ জানুৱাৰীৰ তথ্য অনুসৰি লক্ষ্মীৰ সৈতে সমাজ কৰ্মী আলোক দীক্ষিতৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আছে। তেওঁলোক দুয়োৱে বিয়াত বহাৰ সলনি কেৱল সম্পৰ্কত থাকিয়েই সহবাসে থকাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। লক্ষ্মীয়ে কৈছিল- "মৃত্যুপৰ্য্যন্ত আমি একেলগে থকাৰ সিদ্ধান্ত লৈছোঁ। কিন্তু বিয়াত নবহি আমি সমাজখনক প্ৰত্যাহ্বান জনাব বিচাৰিছোঁ। মই নিবিচাৰোঁ যে কোনোবাই আমাৰ বিয়া খাবলৈ আহি মোৰ সৌন্দৰ্য্যৰ ওপৰত মন্তব্য দিয়ক। মানুহৰ বাবে কইনাজনী দেখিবলৈ কেনে, সেইটোৱে আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা। সেইবাবে আমি কোনোধৰণৰ অনুষ্ঠান আয়োজন নকৰাৰে সিদ্ধান্ত লৈছোঁ"। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালেও তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কটোক স্বীকাৰ কৰি লৈছে আৰু বিবাহ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন নকৰাৰ সিদ্ধান্তকো মানি লৈছে। এতিয়া দুয়োৰে পিহু নামৰ এজনী কন্যা সন্তান আছে।
অনশন আৰু এছিড আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ
লক্ষ্মী আৰু আন কেইগৰাকীমান এছিড আক্ৰমণৰ বলি হোৱা লোকে তেনে লোকসকলৰ তাৎক্ষণিক ন্যায় আৰু সংস্থাপনৰ দাবীৰে অনশনত বহি প্ৰতিবাদ কৰিছিল। তেওঁ জীৱনত কেনেধৰণৰ অৱস্থা পাৰ কৰিবলগীয়া হৈ আহিছে, তাৰ বৰ্ণনাৰে এটা কবিতাও লিখিছিল।
ছপাক চলচ্চিত্ৰ
লক্ষ্মীৰ জীৱনৰ আধাৰত ছপাক (Chhapaak) শীৰ্ষক এখন ছবি নিৰ্মাণ হৈছে; যিখন ২০২০ৰ ১০ জানুৱাৰীত মুক্তি পাইছে। ছবিখনত দীপিকা পাড়ুকনে লক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু পৰিচালনা কৰিছে মেঘনা গুলজাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
ন'বেল বঁটা (২০১৪)
ন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৪ বৰ্ষত নিম্নোক্ত সকললৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/lists/year/index.html?year=2014&images=yes
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
পটুৱা সংগীত
পটুৱা সংগীত বা পটেৰ গান (Patua Sangeet) ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ এক প্ৰাচীন লোক সংগীত ধাৰা। চিত্ৰশিল্পী আৰু পটুয়াসকলে বিভিন্ন পটচিত্ৰ অংকন কৰে আৰু পটৰ কাহিনীৰ চাৰিওফালে সংগীত ৰচনা কৰিবলৈ সাৰ্বজনিক আৰু পৌৰাণিক কাহিনী ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে পটচিত্ৰ দেখুৱাবলৈ ঘৰে ঘৰে যায় আৰু পট প্ৰদৰ্শনৰ লগতে পৰিবেশন কৰে। পশ্চিম বংগৰ বিৰভূম, পশ্চিম মেদিনীপুৰ, বৰ্ধমান, মুৰ্শিদাবাদ আৰু অন্যান্য গাঁও অঞ্চলত পটুৱা সংগীত প্ৰচলিত।
প্ৰকাৰ
পটুৱা সংগীত বা পটগীতিক সাধাৰণতে তিনিটা শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰিব পাৰি। এই তিনিটা হৈছে লীলা কাহিনী, পঞ্চ বা পঞ্চ কল্যাণী আৰু গোপালনৰ গীত।
পঞ্চ বা পঞ্চ কল্যাণী
এই পৰ্যায়ৰ সংগীত কোনো নিৰ্দিষ্ট লীলা কাহিনী বা আখ্যানৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়। বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ সৈতে সম্পৰ্কত গীতৰ পাঁচ মিহলি সমাবেশ ঘটে।
অঞ্চল
অতীতত সমগ্ৰ বংগ অঞ্চলত পটুৱা সংগীত প্ৰচলিত আছিল। কিন্তু বৰ্তমান বীৰভূম, পশ্চিম মেদিনীপুৰ, পশ্চিম মেদিনীপুৰৰ পিংগলা খণ্ডৰ নয়াগ্ৰাম, বৰ্ধমান, মুৰ্শিদাবাদ জিলাত কেৱল এই লোকসংগীতৰ চৰ্চা দেখিবলৈ পোৱা যায় পোৱা যায়। পিংগলা খণ্ডৰ নয়াগ্ৰামত এতিয়াও এই প্ৰাচীন পৰম্পৰা দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিছে। ইয়াত প্ৰায় ৫০ ঘৰ পৰিয়াল পটশিল্প আৰু পটুৱা সংগীতৰ সৈতে জড়িত।
পটচিত্ৰ আৰু পটগীতিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক
পটগীতিৰ বিৱৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে পটচিত্ৰৰ অনুকৰণত নহয় কিন্তু পৰিপূৰক। ছবিখনত কি বৰ্ণনা কৰা হৈছে সেয়া বৰ্ণনা কৰাৰ ঠাইত গীতিকাৰে ছবিখনৰ অভ্যন্তৰীণতা আৰু ভক্তিভাব বৰ্ণনা কৰে। আচলতে ছবিত যি দেখা যায় সেয়া গানৰ জৰিয়তে বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু গীতৰ অভিব্যক্তি ছবিত উল্লেখ কৰা হয়।
বঙালী জীৱনৰ নিখুঁত ৰূপ
পটুৱা সংগীতৰ কৃষ্ণলীলা, ৰামলীলা, শিৱৰ শা‍ঁখা পিন্ধোৱা আদিয়ে বঙালী পুৰুষ আৰু মহিলা আৰু জীৱনৰ এক নিখুঁত প্ৰতিকৃতি সৃষ্টি কৰে। ধৰ্ম, দৰ্শন আৰু পুৰণৰ মৌলিক তত্ত্ববোৰ পতুয়া সংগীতৰ পৰা বঙালী হিন্দু সমাজলৈ সহজে সংক্ৰমিত হয়। পটুয়া সংগীতৰ মাজৰে প্ৰকাশ ৰামৰ বিবাহৰ ছাদৰ মজিয়া বা পাৰ্বতীৰ সকলো অলংকাৰতকৈ অধিক প্ৰিয় শাঁখাৰ স্থিতি আদি ফুটাই তোলা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সংগীত
ছত্ৰাকাৰ দেৱালয়
ছত্ৰাকাৰ দেৱালয় (Chatrakar Devalaya) অসমৰ গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত অৱস্থিত মন্দিৰ। এই দেৱালয় আহোম যুগত স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ তত্ত্বাৱধানত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে অৱস্থিত মংগলচণ্ডী দেৱীৰ মন্দিৰটো কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনে নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
নামৰ উৎপত্তি
ছত্ৰাকাৰ দেৱালয় গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰৰ এটা টিলাৰ ওপৰত অৱস্থিত। এই টিলাৰ আকৃতি ছত্ৰ বা ছাতিৰ আকৃতিৰ হোৱাৰ বাবে পিছলৈ দেৱালয়খনৰ নামো ছত্ৰাকাৰ হয়।
ইতিহাস
এই মন্দিৰ মূলতঃ ভগৱান শিৱ আৰু ভগৱান বিষ্ণুক উৎসৰ্গিত কৰা হৈছিল। পিছলৈ ইয়াত দেৱী মংগলচণ্ডী মন্দিৰটোও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। তিনিওটা মন্দিৰৰ কেন্দ্ৰত ভগৱান বিষ্ণু, সোঁফালে ভগৱান শিৱ আৰু বাওঁফালে দেৱী মংগলচণ্ডী বিৰাজমান। দেৱীৰ মন্দিৰটো কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে কামৰূপৰ ৰঙিয়াৰ হৰদত্ত-বিৰাদত্ত ভাতৃসকলে দেৱী মংগলচণ্ডীক পূজা-অৰ্চনা কৰিছিল আৰু দেৱীৰ ধাতুৰ মূৰ্তি আছিল। তেওঁলোকে ১৮ শতিকাৰ শেষভাগত দন্দুৱা দ্ৰোহত আহোম সকলৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। তেওঁলোক পৰাজিত হোৱাৰ পিছত দেৱীৰ মূৰ্তিটো হ্ৰদত আহোমসকলৰ পৰা লুকুৱাই ৰখা হৈছিল।
কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনৰ পত্নীয়ে দেৱীৰ সপোন দেখালৈকে এই মূৰ্তি বহু বছৰ ধৰি হ্ৰদৰ পানীৰ তলত লুকাই আছিল। দেৱীযে সপোনত তেওঁক মূৰ্তিটো পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। সেয়ে কলীয়া ভোমোৰাযে মূৰ্তিটো উলিয়াই গুৱাহাটীৰ ছত্ৰাকাৰ দেৱালয়ত স্থাপন কৰে।
বৰ্ণনা
মধ্যযুগৰ পিছৰ ভাগত দেৱোত্তৰ ভূমিৰ ওপৰত স্থাপন কৰা এই মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনত শিৱ, বিষ্ণু আৰু মংগলচণ্ডীৰ মন্দিৰ তিনিটা আছে। আহোম ৰজা কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত (১৭৯৫-১৮১০) সজোৱা এই ছত্ৰাকাৰ দেৱালয় শাক্ত ধৰ্মৰ এখন প্ৰধান পীঠস্থান। মধ্যযুগৰ প্ৰথম ভাগৰ কিছুমান শৈল ভাস্কৰ্য্য এই পীঠস্থানত পোৱা যায়। মধ্য যুগৰ কিছুমান ভাস্কৰ্য্য মন্দিৰৰ দেৱালৰ বাহিৰ ফালে লগোৱা আছে। বংশী গোপালৰ এটা শিলত খোদিত সুন্দৰ মূৰ্ত্তি বিষ্ণু মন্দিৰত পৱিত্ৰভাৱে থোৱা আছে। এই মন্দিৰসমূহ বৰ্তমানে নতুনকৈ সজোৱা হৈছে। উত্তৰফালে থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মুখামুখিকৈ এটা টিলাৰ ওপৰত সজোৱা এই মন্দিৰলৈ ভ্ৰমণকাৰী সকলৰ উপৰিও তীৰ্থযাত্ৰীসকল নিয়মিতভাৱে আহে।
পৰ্যটন
ছত্ৰাকাৰ দেৱালয় হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ তিনিটা প্ৰধান ভাগ শৈৱ, শাক্ত আৰু বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ মানুহ ইয়ালৈ আহে। প্ৰতিবছৰে ইয়াত উলহ-মালহকৈ মহাশিৱৰাত্ৰি আৰু দুৰ্গা পূজা অনুষ্ঠিত হয়। দেৱী মংগলচণ্ডী মন্দিৰ উল্লেখযোগ্য শক্তিপীঠ।
জৈতখাম
thumb|[[ছত্তীছগঢ় গিৰৌদপুৰীত অৱস্থিত সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰতীক জৈতখাম]] জৈতখাম (জয়স্তম্ভ)(Jaitkham): সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰতীক।
বিৱৰণ
সৎনাম ধৰ্মৰ অনুগামী সৎনামীসকলে সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক তথা তেওঁলোকৰ জগত গুৰু পৰম পূজনীয় শ্ৰীশ্ৰীঘাসীদাস বাবাৰ জন্মদিন ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে প্ৰতি বছৰে প্ৰত‍্যেক গাঁৱৰ পুৰুষ-মহিলাই নিজৰ নিজৰ সৎনাম মন্দিৰ (নামঘৰ)ত স্থাপিত জৈতখামত পতাকা উত্তোলন কৰাৰ লগতে গুৰুজনাক স্মৰণ কৰি আৰতি-মংগল তথা গীত-নৃত্য আদি পৰিৱেশন কৰে। জয়স্তম্ভ বা জৈতখামৰ বিষয়ে পণ্ডিত ৰতনলাল ৰত্নাকৰদেৱে অৰ্থসহ বৰ্ণনা দিছে এনেধৰণৰ। জয়স্তম্ভ সৎনাম পন্থ বা ধৰ্মাৱলম্বী সৎনামী জাতিৰ প্ৰতীক হয়। জগত গুৰু শ্ৰীশ্ৰীঘাসীদাস বাবাই জনকল‍্যাণৰ বাবে স্থাপিত কৰিছিল। এই স্তম্ভৰ তলত তিনি স্তৰৰ চিৰহী (খটখটি) নিৰ্মিত হয়।
তিনি চিৰহী (খটখটি)ৰ মহত্ত্ব
"১/ ভূ-তল বা পাতাল ল'ক ২/ ভূব বা মৃত্যু ল'ক আৰু ৩/ স্বৰ্গ বা আকাশ ল'ক।"
জয়স্তম্ভৰ মহত্ত্ব
তিনিটা খটখটিৰ ওপৰত স্তম্ভ নিৰ্মিত হয়। যিটো মানুহৰ শৰীৰৰ লগত তুলনা কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। বাস্তৱত মানৱ শৰীৰৰ চৌৰাশী আঙুলকৈ তৈয়াৰ তথা ওখ হয়। মানৱ শৰীৰৰ সৃষ্টিক চৌৰাশী আঙুলকৈ চাৰি যুগত ভাগ কৰিলে এক যুগত ভাগফল একৈশ পোৱা যায়। এই কাৰণে স্তম্ভৰ দীঘ ২১ হাত ওখ তৈয়াৰ কৰা হয়। য'ত তিনিটা হুক লগোৱা হয়।
তিনি হুকৰ মহত্ত্ব
১. প্ৰথম হুক : ভজন, সৎ, মন অৰ্থ : ভজন কৰিলে সৎ গুণৰ প্ৰাপ্তি হয় তথা মনৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায়। ২. দ্বিতীয় হুক : স্মৰণ, ৰজ, মায়া অৰ্থ : স্মৰণ কৰিলে ৰজগুণ বা মায়াজালৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায়। ৩. তৃতীয় হুক : ধ‍্যান, তম, কায়া অৰ্থ : ধ‍্যান বা তপস্যা কৰিলে তম বা খং গুণৰ হ্ৰাস হয় তথা কায়া বা শৰীৰৰ মুক্তি পোৱা যায়।" এইদৰে তিনি হুকৰ সৎ গুণৰ মহত্ত্ব কোৱা হৈছে। এই হুকত পাঁচ হাত দীঘল বাঁহ বা ৰোল মাৰি লগোৱা হয়। পাঁচ হাত দীঘল বাঁহ যিটো পঞ্চতত্ত্ব বা পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ লগত সম্বন্ধ আছে। তলত ইয়াৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছে - "* অ (অহংগনাম): আকাশ, দীপক
উপৰোক্ত বাঁহত এটি বগা ৰঙৰ চতুৰ্ভুজ আকাৰৰ পতাকা লগোৱা থাকে।
পতাকাৰ মহত্ত্ব
চেতা ঝণ্ডা যুগ যুগ ছলি আয়-ছাৰ‌ও দিশ ঘাসীদাস ফহৰায়।
উপৰোক্ত সকলো গুণক ধ‍্যান ৰাখি জনকল‍্যাণৰ দৃষ্টিত সন্ত শিৰোমণি গুৰু ঘাসীদাস বাবাৰ সত‍্যৰ প্ৰতীক জৈতখামৰ নিৰ্মাণ হ'ল। আমি যাৰ সকলো প্ৰেৰণা ল‌ওঁ তথা ভাল কাৰ্য কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰোঁ।
সৰ্বপ্ৰথম নিৰ্মাণ
গুৰু ঘাসীদাসদেৱে সৰ্বপ্ৰথম চনাখানত, তাৰ পিছত ৰতনপুৰত জৈতখাম স্থাপন কৰিছিল। ১৯৩৬ চনৰ পৰা মন্ত্ৰী নকুল ঢেঢ়হী দেৱে গুৰু ঘাসীদাসৰ জন্ম তিথি ১৮ ডিচেম্বৰ জৈতখাম ৰূপে গাওঁ-গাঁৱত প্ৰচলন কৰিছিল। ১৯৭০ চনৰ পৰা অসমত কবি মনোহৰ দাস নৃসিংহ দেৱে জৈতখাম স্থাপনৰ প্ৰচাৰ চলায়। কিন্তু ইয়াৰ আগতেও জৈতখাম অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত আছিল। ছত্তীছগঢ়ত নিৰ্মিত এই বিশাল জৈতখামৰ ২৩/১২/২০০৭ তাৰিখে ছত্তীছগঢ়ৰ মুখ‍্যমন্ত্ৰী ড॰ ৰমন সিং দেৱে আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হৈছিল ৩১/১/২০১২ তাৰিখে। অসমৰ বিভিন্ন জিলাত বাস কৰা সৎনামী লোকসকলৰ গাওঁসমূহত একোখনকৈ জৈতখাম আছে আৰু প্ৰত‍্যেক বছৰে ১৮ ডিচেম্বৰৰ দিনা গুৰুজনাক স্মৰণ কৰি পূজা - অৰ্চনা কৰে আৰু বিভিন্ন সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
ৰাজনৈতিক আখ্যান
ৰাজনৈতিক আখ্যান (Political Narrative) হৈছে মানৱ বিজ্ঞান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত কাহিনীকথনে বাস্তৱৰ বোধগম্যতাৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ। কিন্তু ৰাজনৈতিক আখ্যান কেৱল এটা তাত্ত্বিক ধাৰণাই নহয়, ই ৰাজনৈতিক ব্যক্তিসকলে নিজৰ পৰিৱেশৰ ভিতৰত মানুহৰ দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তুলিবলৈ আৰু সামাজিক গোট আৰু ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক আহিলায়ো। ফলত কল্পকাহিনীক বাস্তৱত পৰিণত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে আৰু অতিকথাবোৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।
ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ ভিতৰত কাহিনীকথনৰ কৃত্ৰিমতাক সামৰি লোৱাৰ বাবে মেটা-আখ্যানসমূহ ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান। ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু বিকাশ বা সম্প্ৰসাৰণৰ কাহিনীৰ আৱৰণত ইতিহাস সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বাস্তৱৰ বুজাবুজি গঢ় দিয়াত ইহঁতে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে।
পৃষ্ঠভূমি
ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ধাৰণাটো আখ্যান তত্ত্বত চিত্ৰিত ধাৰণাসমূহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ২০১৭ চনত ড'নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণৰ পিছত "ভুৱা বাতৰি"ৰ জনপ্ৰিয়কৰণৰ ফলত মানৱীয় আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আখ্যানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৭০ চনত পুনৰ উত্থানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল; যেতিয়া নাৰীবাদী গৱেষকসকলে গল্প কোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ জীৱনক কেনেদৰে গঠন কৰা হয় সেই বিষয়ে আলোকপাত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল - আৰু এই গৱেষণাই পৰৱৰ্তী সময়ত আজিৰ তাৰিখত লিংগভিত্তিক ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰিছে।
সাহিত্য তত্ত্বৰ ভিতৰত দৃশ্যমান হোৱা ধাৰণাসমূহৰ পৰা আখ্যান তত্ত্বৰ বিকাশ ঘটিছিল যিবোৰে ১৯৪০ চনৰ সময়ছোৱাত সংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল আৰু যেতিয়া উপন্যাসে সাহিত্য অধ্যয়নৰ মাধ্যম হিচাপে বৈধতা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কবিতা আৰু নাটকক নান্দনিকতাৰ বাবে ইয়াৰ ৰূপ আৰু গঠনত মূল্য দিয়া হৈছিল যদিও উপন্যাসসমূহে পাঠকক অধিক ব্যাপকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য হৈ পৰিছিল। আখ্যান তত্ত্বৰ উত্থান ঘটিছিল এই ধাৰণাটোৰ পৰাই যে গল্পই কেৱল ব্যক্তিহীন আখ্যানৰ পৰিৱৰ্তে মানৱ প্ৰকৃতিৰ চিত্ৰণ দিবলৈ সক্ষম। আখ্যান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানক কেন্দ্ৰ কৰি ধাৰণাসমূহ আৰম্ভ হৈছিল পণ্ডিত ৱালটাৰ আৰ ফিচাৰে কৰা কামৰ ফলত যাৰ মতে আখ্যানেই হৈছে যোগাযোগৰ সবাতোকৈ সহজবোধ্য ৰূপ আৰু সেয়েহে ই ৰাজনীতিৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয় বুলি ক'বলৈ আখ্যান আৰ্হি শব্দটোৰ ধাৰণা হিচাপে পৰিগণিত।
ওমান
ওমান (سلطنة عُمان সাল্‌ত্বানাৎ উমান []) আৰৱ উপদ্বীপৰ দক্ষিণ-পূব কোণত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰ। ওমান এখন মৰুময় দেশ। ইয়াৰ সুউচ্চ পৰ্বতমালাৰ ঠিক কাষতেই উজ্জ্বল শুভ্ৰ বালিৰ সমুদ্ৰ সৈকত আছে। ইয়াত সংখ্যালঘু মুছলমান গোত্ৰ ইবাদি জাতিৰ লোকসকলে বাস কৰে। ইহঁত চিয়া আৰু চুন্নী সম্প্ৰদায়তকৈ পৃথক। বহু শতাব্দী ধৰি ওমান ভাৰত মহাসাগৰীয় বাণিজ্যৰ এটি অন্যতম কেন্দ্ৰ আছিল। ১৭শ ৰ পৰা ১৯শ শতিকা পৰ্যন্ত ই এটি ঔপনিবেশিক শক্তি আছিল। ওমানৰ ৰজা চুলতান উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে আৰু দেশখনৰ চৰকাৰী নাম ওমান চুলতানাত।
ওমানৰ পশ্চিমে য়েমেন, চৌদি আৰৱ আৰু সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাত, পূবে আৰৱ সাগৰ, উত্তৰে ওমান উপসাগৰ অৱস্থিত। ওমানৰ আটাইতকৈ উত্তৰৰ অংশ মুছান্দাম উপদ্বীপ হাৰ্মুছ প্ৰণালীৰ দক্ষিণ পাৰ গঠন কৰিছে। পাৰস্য উপসাগৰত ওমানৰ কিছু কিলোমিটাৰ উপকূলীয় ৰেখা আছে। মস্কত ওমানৰ ৰাজধানী আৰু বৃহত্তম নগৰ।
ৰাজনীতি
ওমানৰ ৰাজনীতি এটি পৰম ৰাজতন্ত্ৰৰ মাজেৰে সংঘটিত হয়। ওমানৰ চুলতান হল একাধাৰে ৰাষ্ট্ৰ আৰু চৰকাৰৰ প্ৰধান। ওমানৰ চুলতান সকলে বংশানুক্ৰমে শাসনভাৰৰ ক্ষমতা পায়। বৰ্তমান কাবুছ ইবন চাাইদ আল-চাইদ দেশখনৰ চুলতান আৰু তেওঁক সহায়তা কৰিবলৈ এখন মন্ত্ৰিসভা আছে।
২০০৩ চনৰ অক্টোবৰত প্ৰায় ২ লাখ ওমানী প্ৰথমবাৰৰ বাবে আইনসভাৰ সদস্য সকলক নিৰ্বাচিত কৰে। মুঠ ৮৩জন সদস্য নিৰ্বাচিত হয় আৰু এওঁলোকৰ ভিতৰত দুগৰাকী মহিলা সদস্যও আছিল।
ভূগোল
ওমান আৰৱ উপদ্বীপৰ দক্ষিণ-পূব দিশত অৱস্থিত। ওমানৰ শতকৰা ৮০ ভাগৰু অধিক অঞ্চল মৰুভূমি, ১৫% পৰ্বত আৰু মাত্ৰ ৩% উপকূলীয় সমভূমি। বেছিভাগ ঘন জনবসতি অঞ্চল সাগৰৰ উপকূলত অৱস্থিত।
ওমান উপসাগৰ, আৰৱ সাগৰ, আৰু আৰ ৰাব আল খালি মৰুভূমি ওমানক বাকি দেশ সমূহৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখিছে।
ভাষা
আৰৱী ভাষা ওমানৰ চৰকাৰী ভাষা। ওমানৰ আৰৱীভাষী সমূহৰ মাজত দ্বিভাষিকতা (diglossia) বিদ্যমান। আনুষ্ঠানিক আৰু চৰকাৰী কাম-কাজত কথিত আৰু লিখিত ভাষা হিচাপে আদৰ্শ আৰৱী ব্যৱহৃত হয়। কিন্তু অনানুষ্ঠানিক কথাবাৰ্তা আৰু ভাৱৰ আদান-প্ৰদানত স্থানীয় আৰৱী উপভাষা সমূহ বেছি ব্যৱহৃত হয়। স্থানীয় আৰৱী উপভাষাসমূহৰ ভিতৰত ওমানী আৰৱী ভাষা, উপসাগৰীয় আৰৱী ভাষা আৰু জোফাৰী আৰৱী ভাষা প্ৰধান। অনেক ওমানী আৰৱীৰ বাহিৰেও আন কেইবাটাও ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
ওমানৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ এক সময় নিম্ন আছিল (১৯৯০ চনত ৫৪.৭%)। সম্প্ৰতি সময়ত (২০০২) ই বাঢ়ি ৭৫% হৈছে গৈ। ইয়াতো প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মাজত সাক্ষৰতাৰ বৈষম্য দেখা যায়।
হৰমুছ প্ৰণালীৰ ওপৰত অৱস্থিত পৰ্বতময় মুছান্দাম উপদ্বীপত শিহু গোত্ৰৰ লোকসকলে শিহ্‌হি নামেৰ এক ইৰানীয় ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। ভাষাটোত আৰৱীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।
১৯৬০ৰ দশকত বহুতো জানজিবাৰী লোক পূব আফ্ৰিকাৰ পৰা ওমানৰ ৰাজধানী মস্কত আৰু উপকূলীয় চহৰ সমূহত আশ্ৰয় লয়। এওঁলোকৰ মাজত ছোয়াহিলি ভাষা বহুলভাৱে প্ৰচলিত।
জনগাঁথনি
ওমানত বহু বিদেশীয়েও বাস কৰে। ইয়াৰ ৩৫ লাখ জনসংখ্যাৰ মাজত প্ৰায় ১০ লাখ লোক ওমানী নাগৰিক নহয়। এওঁলোক মূলত ভাৰত,বাংলাদেশ, পাকিস্তান আৰু ইৰাণৰ পৰা অহা বিদেশী কৰ্মী। এই বিদেশী সকলে ওমানৰ ভাষাগত বৈচিত্ৰৰ সৃষ্টি কৰিছে। দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰা অহা ওমানী সকলৰ মাজত অনেকে বালুচি ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। সাম্প্ৰতিকঁকালত বিদেশৰ পৰা অহা নতুন কৰ্মী সকলে বাংলা, হিন্দী, উৰ্দু আৰু ফাৰ্চী ভাষাত কথা পাতে।
ইংৰাজী ভাষা ওমানত আটাইতকৈ বেছি শিকোৱা বিদেশী ভাষা। মাধ্যমিক স্তৰৰ পৰৱৰ্তী শিক্ষা ইংৰাজী ভাষাত ঘটে। ওমানৰ বেতাঁৰ সংস্থাৰ ইংৰাজী চেনেল আছে। তদুপৰি ইয়াত অনেক ইংৰাজী সংবাদপত্ৰ প্ৰকাশিত হয়।
পৰ্যটন
ওমানৰ অন্যতম প্ৰধান আকৰ্ষণ দেশখনৰ উত্তৰ-পশ্চিমৰ পৰা দক্ষিণ-পূবে বিস্তৃত আল হাজৰ পৰ্বতমালা। ৩০১০ মিটাৰ উচ্চ জেবেল শামছ ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ। চুহাৰ আৰু মস্কটৰ মধ্যৱৰ্তী স্থানত ওমান উপসাগৰৰ উপকূলত বিস্তৃত সৈকত পোৱা যায়। এইবোৰত ডাইভিং, পানীৰ তলত ডুব মৰা আৰু ডলফিন আৰু কাছৰ লগত ক্ৰীড়া কৰাৰ সুব্যৱস্থা আছে। তদুপৰি পক্ষী প্ৰিয় মানুহৰ বাবেও ওমান জনপ্ৰিয়। ইয়াত স্থানীয় প্ৰায় ৮০ প্ৰজাতিৰ আৰু পৰিভ্ৰমী প্ৰায় ৪০০ প্ৰজাতিৰ চৰাই দেখা যায়। ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা পৰিভ্ৰমী চৰাই সমূহ নিৰ্দিষ্ট ঋতুত ওমানলৈ আহে। ওমানৰ মৰুভূমিৰ বিশালাকাৰ বালিয়াৰী সমূহ বহুতে ভ্ৰমণ কৰিবলৈ ভাল পায়। ওমানৰ চূণশিলৰ পাহাৰীয়া গুহা সমূহ বিখ্যাত। পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম গুহা মাজলিছ আল জিন ইয়াতেই অৱস্থিত।
শিক্ষা
২০১০ চনৰ মতে ওমানৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৬.৯%। ১৯৭০ চনৰ আগত দেশ খনত মাত্ৰ ৩খন স্কুল আৰু তাতে ১০০০জন মান ছাত্ৰ আছিল। চুলতান কাবুছৰ সময়ৰ পৰা শিক্ষাৰ বিস্তাৰ ঘটিবলৈ ধৰে। বৰ্তমানে ইয়াত প্ৰায় ১০০০খন স্কুল আৰু সেইসমূহত প্ৰায় ৬৫০,০০০জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে। ওমানৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় চুলতান কাবুছ বিশ্ববিদ্যালয় ১৯৮৬ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
অগ্নিগড় (চলচ্চিত্ৰ)
অগ্নিগড় (Agnigarh) ১৯৯৪ চনত মুক্তি পোৱা এখন সাম্প্ৰতিক বিষয়বস্তুৰ আধাৰত নিৰ্মিত অসমীয়া ছবি। অগ্নিগড়ৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা চন্দ্ৰ মূদৈৰ। প্ৰযোজনা প্ৰদীপ গগৈৰ। মূল চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে অৰুণ নাথে। সংগীত ভূপেন উজীৰৰ। গীতত কণ্ঠদান কৰিছে ভূপেন হাজৰিকাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
ভিলেজ ৰকষ্টাৰ্ছ
কাহিনী
বোলছবি খনৰ কাহিনী এগৰাকী কিশোৰী ধুনু আৰু তাইৰ সপোনৰ আধাৰত। সমাজৰ ঘাট-প্ৰতিঘাতৰ মাজতো তাই নিজৰ এটা বেণ্ড গঠন কৰা সপোন বুকুত কঢ়িয়াই ফুৰে। ১০ বছৰীয়া ধুনু (ভণিতা দাস) তাইৰ বিধৱা মাক (বাসন্তী দাস) আৰু ককায়েক মনৱেন্দ্ৰৰ (মনৱেন্দ্ৰ দাস) লগত কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁৱত বাস কৰে। ধুনুৰ মাকে এখনি সৰু দোকানৰ জৰিয়তে পৰিয়ালৰ পোহ-পাল কৰে। এদিন মাকৰ লগত স্থানীয় অনুষ্ঠান এটিত দোকানৰ কামত সহায় কৰি থাকোঁতে ধুনুৱে এটা বেণ্ডৰ অনুষ্ঠান দেখিলে। বেণ্ডৰ অনুষ্ঠান দেখি ধুনুৰ নিজাকৈ এটা গীটাৰ লোৱাৰ সপোন দেখিছিল। গাঁৱৰ লৰা-ছোৱালীয়ে সেই বেণ্ডক নকল কৰি সততে পোৱা বস্তুৰে বাদ্য সাজি বেণ্ড বেণ্ড খেলিবলৈ ধৰিলে। ধুনুৱে ৰকষ্টাৰ জিমি হেন্দ্ৰিস্কক অনুসৰণ কৰি এটা নকল গীটাৰ অনবৰতে কঢ়িয়াই ফুৰিব ধৰিলে।
ধুনুয়ে এক কমিক্স কিতাপ পঢ়ি এটা আচল বেণ্ড গঠন কৰি, আচল বাদ্যযন্ত্ৰ বজাবলৈ মনস্থ কৰে। তাৰপিছত এটকা এটকাকৈ সাঁচি তাই নিজৰ এটা বৈদ্যুতিক গীটাৰ কিনাৰ সপোন দেখে। টুকুৰা বাতৰি কাকতৰ এটা প্ৰবন্ধ পঢ়ি ধুনুৰ মন আৰু বেছি দৃঢ় হয়। তাই বুজি পায় যে ধনান্মক চিন্তাৰ দ্বাৰা তাইৰ সপোন সাৰ্থক হব।
বোলছবিখন কামৰূপী উপভাষাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
সমালোচনা
ভেৰাইটি আলোচনীৰ এটি সমালোচনাত মেগি লীয়ে মন্তব্য কৰে যে- ""By focusing on tween characters, the picture evokes that freewheeling stage when gender roles are still blurry in the friendships between boys and girls. Then as suddenly as a monsoon, Dhunu’s first period arrives. The rituals held to initiate her into womanhood — making her wear a sari, segregating her from the boys — are seen as attempts to enforce her otherness."" হলিউড ৰিপৰ্টাৰৰ এটি সমালোচনাত দেবোৰাহ ইয়ঙে কয় যে- ""Village Rockstars’ storytelling is so offhand it borders on documentary. The action follows natural rhythms, the seasons, biology."" পিছটবাৰ্গ চিটি পেপাৰৰ এটি আলোচনাত হান্না লিনে ছবিখনক "দ্য ফ্লৰিডা প্ৰজেক্ট"ৰ লগত তুলনা কৰে আৰু মন্তব্য কৰে যে-ছবিখন aimless without being pointless. দ্য গ্লোব এণ্ড মেইলত বেৰি হাৰ্টজে ছবিখনক " সুদৃঢ় আৰু শৃংখলিত" বুলি প্ৰশংসা কৰি চাৰিৰ ভিতৰত ৩.৫ টা ষ্টাৰ দিয়ে৷ বাতৰিকাকত নাউত ৰাধেয়ান ছিমনপিল্লায়ে ছবিখনক চাৰিটা ষ্টাৰ প্ৰদান কৰে আৰু একাডেমীলৈ মনোনীত নোহোৱাৰ বাবে বিষোদগাৰ প্ৰকাশ কৰে৷ তেওঁ এই বিস্ময়কৰ, কাব্যময় ছবিখনক ৰোমা, কোল্ড ৱাৰ, কেপাৰনম বা নেভাৰ লুক এৱেতকৈ অগ্ৰাধিকাৰ দিলেহেঁতেন বুলি মন্তব্য কৰে৷
ডখৰা খাৰ
একাধিক মুছলমান ঐতিহাসিকৰ উপৰিও বিদেশী পৰ্যটক বৰ্ণিয়াৰ চাহাবে অসমীয়া মানুহে খাৰ খোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰাটোেৱে অসমত খাৰৰ প্ৰাচীনতাৰ কথা সূচায়। খাৰ দুবিধ - কলাখাৰ আৰু উখৰা (উত্তৰ কামৰূপ, বৰপেটা আদি জিলাত ডখলা আৰু মধ্য অসমত সৎখাৰৰূপে জনাজাত) খাৰ।
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
আঘোণ-কাতিমাহত পানী মেটেকা অথবা দলনিত গজা শাক ৰ'দত শুকুৱাই জুইত পুৰি তাৰ ছাই কলাখাৰৰ দৰে সৰাই সেই জুলীয়া খাৰ পানী মাটি চৰুত পাই পগাই ঘন হলে মাটিৰ কলহত ভৰাই থ'ব লাগে। কেইদিনমানৰ পাছত সি গোট মাৰে বাবে সোই খাৰক ডখৰা খাৰ কোৱা হয়। আগৰ দিনত নিমখৰ নাটনিত বহুতে এই খাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
গুণাগুণ
অভোকত এই খাৰ পানীত গুলি খালে ভোক লাগে আৰু গৰুৰ পেট ফুলিলে এই খাৰ পানীৰে মিহলাই খুৱালে গৰুৰো পেট জামৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
সুস্থ দেহত সুস্থ মন
সুস্থ দেহত সুস্থ মন (Hustho Dehot Hustho Mon) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ স্বাস্থ্যবিষয়ক এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। তেতিয়াৰ মূল্য আছিল ১১০ টকা। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে ফকৰুদ্দিন আনচাৰীৰ সাতবছৰীয়া পুত্ৰ মোস্তাক আহমেদ আনচাৰীলৈ আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত ২৬ টা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে, 'শ্ৰেয় আৰু প্ৰেয়', 'দিনটো কেনেকৈ আৰম্ভ কৰা উচিত', 'সুস্বাস্থ্যৰ কাৰণে ধ্যান', 'নীৰৱতাৰ কাৰণে অলপ সময়', 'ৰোগৰ নিৰাময়ত কিতাপেও সহায় কৰিব পাৰে', 'মনৰ ৰহস্যময় শক্তি', 'শাৰীৰিক স্বাস্থ্য আৰু মানসিক শান্তি', 'ভাল স্বাস্থ্য', 'ৰোগ আৰু স্বাস্থ্য', 'টেলিভিছন আৰু স্বাস্থ্য', 'চৰিত্ৰ','চকুৰ বিষয়ে', 'আটাইতকৈ পুণ্যৰ কাম- দৃষ্টিদান', 'ছালৰ বিষয়ে', 'পেটৰ বিষয়ে', 'পানী-লগা জ্বৰৰ কথা', 'স্মৃতিশক্তিৰ বিষয়ে', 'আহাৰৰ পৰিমাণ,শৰীৰৰ প্ৰয়োজন', 'ডি এন এ', 'কেইজনমান ডাক্তৰৰ কথা', 'হাস্পতাল মানেই স্বাস্থ্য নহয়', 'হস্পিচ', 'হিপ্পক্ৰেটিছ', 'বিপথগামী সন্তান আৰু দায়িত্বহীন অভিভাৱক', 'আদৰ্শ পিতৃ-মাতৃ' আৰু 'মৃত্যুৰ মুহূৰ্তত মানুহৰ কোনো যন্ত্ৰণা নহয়'।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
দিলীপ শৰ্মা (গণিত লেখক)
ড° দিলীপ শৰ্মা (-) এগৰাকী অসমীয়া গণিত অধ্যাপক, শিক্ষাবিদ, লেখক। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰতে সপ্তম স্থান অধিকাৰ কৰা দিলীপ শৰ্মাই গণিতক সন্মানীয় বিষয় হিচাপে লৈ ১৯৭৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.এ.ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লৈ উত্তীৰ্ণ হয়। নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা দিলীপ শৰ্মাই পিছত কটন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰে আৰু তাৰে গণিত বিভাগৰ পৰা মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত গণিত বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
তেওঁ ১০খন জনপ্ৰিয় গণিতৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ ভাস্কৰাচাৰ্যৰ লীলাৱতীৰ তেওঁ অনুবাদ কৰিছে। অসম গণিত শিক্ষায়তনৰদ্বাৰা প্ৰকাশিত গণিত বিকাশ আলোচনীখন ছমহীয়া হৈ থাকোঁতে তেওঁ সম্পাদনা কৰিছিল। ড° দিলীপ শৰ্মাই মাধ্যমিক, উচ্চতৰ মাধ্যমিক, স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ বাবে কেইবাখনো পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰিছে। বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত তেওঁৰ চাৰিকুৰিৰো অধিক প্ৰবন্ধ-গল্প প্ৰকাশ পাইছে। অবিকল, বাৰ ওঠৰ আদি আলোচনীৰ তেওঁ নিয়মীয়া লেখক। ছপা মাধ্যমেৰে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা ক্ষেত্ৰলৈ উল্লেখনীয় বৰঙণি আগবঢ়োৱাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগে ২০১৭ বৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰে ড° দিলীপ শৰ্মাক সন্মানিত কৰিছে।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ সন্ধেলী নামৰ ঠাইত দিলীপ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম কামিনী দেৱী।
শিক্ষা
১৯৭১ চনত দিলীপ শৰ্মাই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰতে সপ্তম স্থান অধিকাৰ কৰিছিল। ১৯৭২ চনত প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় পৰীক্ষাত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত প্ৰথম স্থানত উত্তীৰ্ণ হয়। লজিক আৰু সংস্কৃত বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰে। গণিতক সন্মানীয় বিষয় হিচাপে লৈ ১৯৭৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লৈ উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছতে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ তৃতীয় স্থানত ১৯৭৭ চনত গণিতত এম.এ. পছ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ এম.ফিল. আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা দিলীপ শৰ্মাই পিছত কটন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰে। কটন মহাবিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ পৰা মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত গণিত বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
সাহিত্যিক জীৱন
ড° দিলীপ শৰ্মাই ১০খন জনপ্ৰিয় গণিতৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ ভাস্কৰাচাৰ্যৰ লীলাৱতীৰ তেওঁ অনুবাদ কৰিছে আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ পৰা সেয়া প্ৰকাশ হৈছে। অসম গণিত শিক্ষায়তনৰদ্বাৰা প্ৰকাশিত গণিত বিকাশ আলোচনীখন ছমহীয়া হৈ থাকোঁতে তেওঁ সম্পাদনা কৰিছিল।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ
সংস্কাৰ
কাহিনীৰ সাৰাংশ
পৌঢ় পীতাম্বৰ মহাজনৰ পত্নী দীৰ্ঘদিন ধৰি দুৰাৰোগ্য ৰোগত শয্যাশায়ী। ধন-ধানেৰে চহকী মহাজন নিসন্তান। বংশচ্ছেদৰ আশংকাই মহাজনক উদ্বিগ্ন কৰি ৰাখে। কিন্তু পত্নীৰ ফালৰ পৰা তেওঁ সন্তানৰ আশা কৰিব নোৱাৰে।
কৃষ্ণকান্ত পুৰোহিতৰ সহায়ত সেই গাৱঁৰে দুখীয়া ব্ৰাহ্মণ বিধৱা, এটা সন্তানৰ মাতৃ দময়ন্তীৰ সৈতে পীতাম্বৰ মহাজনৰ অভিসাৰ আৰম্ভ হয়। দময়ন্তী গৰ্ভৱতী হয়। সন্তানপ্ৰাপ্তিৰ আশাত মহাজনৰ অন্তৰত সপোনে গঁজালি মেলে। সেই গোপন সম্পৰ্কক, আহিবলগীয়া সন্তানটোক সামাজিক বৈধতা দিবলৈ মহাজনে তাইক বিয়া কৰাবলৈ সাজু হয়। পিছে মহাজনৰ সেই সপোন চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হ’বলৈ বেছি সময় নালাগিল। কাৰণ দুখীয়া হ’লেও, দময়ন্তী ব্ৰাহ্মণৰ জীয়ৰী। ধৰ্মীয় বা গোষ্ঠীগত আদিম সংস্কাৰৰ তাই উৰ্দ্ধত নহয়। তাই নষ্ট চৰিত্ৰৰ হ'ব পাৰে, ধনৰ বাবে শুদ্ৰৰ লগত দৈহিক সম্পৰ্কও কৰিব পাৰে, কিন্তু কিয় শুদ্ৰৰ সন্তান তাই গৰ্ভত ধাৰণ কৰিব?
দময়ন্তীয়ে গৰ্ভপাত কৰাই অৰ্ধ-বিকশিত ভ্ৰূণটো বাৰীত গাঁত খান্দি পুতি থ’লে। সপোন ভগাৰ যন্ত্ৰণাত কাতৰ পীতাম্বৰ মহাজনে মৃত ভ্ৰুণটোকে এবাৰ চুই চাবলৈ নিশাৰ অন্ধকাৰত ভ্ৰুণটো পুতি থোৱা গাঁতটো খান্দিবলৈ ধৰিলে।
সঙ্গীত
ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
প্ৰাৰ্থনা সমাজ
প্ৰাৰ্থনা সমাজ (Prarthana Samaj বা Prayer Society) আছিল ভাৰতৰ বোম্বাইত আৰম্ভ হোৱা এটা সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় আন্দোলন। ইয়াৰ ভেটি আছিল পূৰ্ববৰ্তী সংস্কাৰ আন্দোলনসমূহ। প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ গুৰি ধৰে দাদোবা পাণ্ডুৰাং আৰু তেখেতৰ ভ্ৰাতৃ আত্মাৰাম পাণ্ডুৰাঙে, ১৮৬৩ চনত। কেশৱ চন্দ্ৰ সেনে সেইখিনি সময়তে মহাৰাষ্ট্ৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু জনগণক একেশ্বৰবাদী উপাসনাত বিশ্বাসী কৰিবলৈ লক্ষ্য বান্ধি লৈছিল। মহাদেৱ গোবিন্দ ৰাণাডেই এই আন্দোলনত যোগদান কৰাৰ পাছত অনুষ্ঠানটিৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়িছিল। ইয়াৰ মূল সংস্কাৰকসকল আছিল হিন্দুধৰ্মীয় সামাজিক ব্যৱস্থাটোৰ সংশোধন কৰিব বিচৰা কেইগৰাকীমান বুদ্ধিজীৱী। তেলুগু সংস্কাৰক আৰু লেখক কান্দুকাৰী ৱিৰাছালিংগামৰ জৰিয়তে এই আন্দোলন দক্ষিণ ভাৰতৰ দিশে প্ৰসাৰিত হৈছিল।
বংগত সমান্তৰাল গতিত চলি থকা ব্ৰাহ্ম সমাজ, যুক্তিবাদ অথবা ঈশ্বৰবাদী বিশ্বাস, আৰু সামাজিক সংস্কাৰৰ বিপৰীতে প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ অনুগামীসকল আছিল নামদেৱ আৰু তুকাৰামৰ দৰে মাৰাঠী ধৰ্মীয় সন্তৰ অনুসৰণকাৰী। ব্ৰাহ্ম সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলে পৃথিৱীৰ বহুতো ধৰ্ম পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত বৈদিক লিপিও আছিল আৰু সেইসমূহৰ অখণ্ডতা আৰু নৈসৰ্গিকতা নাকচ কৰা হৈছিল। যদিও প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ অনুগতসকল পৰম ঈশ্বৰবাদী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল, তেওঁলোকেও পিছে বেদক অখণ্ড আৰু স্বৰ্গীয় বুলি গণ্য কৰা নাছিল। হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থৰ দ্বাৰা তেওঁলোক সমৃদ্ধ হৈছিল আৰু প্ৰাৰ্থনাসমূহত পুৰণি মাৰাঠী স্তোত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ধাৰণাসমূহক ৱিত্থিলাৰ ভক্তিবাদী কাব্যৰ লগত সম্পৃক্ত কৰিব পাৰি। মাৰাঠী কবিসকলে মোগলৰ বিৰুদ্ধে এক প্ৰতিবাদী আন্দোলনৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰিছিল। ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ বাহিৰেও, প্ৰাৰ্থনা সমাজৰ মূল লক্ষ্য আছিল সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক সংস্কাৰ।
৬০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
২০১৪ চনৰ বলিউডৰ শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী চলচ্চিত্ৰসমূহক পুৰস্কৃত কৰিবলৈ ২০১৫ চনৰ ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে মুম্বাইৰ য়শ ৰাজ ষ্টুডিঅ'ত ৬০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। অনুষ্ঠানটি আঁত ধৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা কৰণ জোহৰ, অভিনেত্ৰী আলিয়া ভাট আৰু কৌতুক শিল্পী কপিল শৰ্মাই।
মনোনয়ন
বিভিন্ন শিতানৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাসমূহৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী তাৰিখে মনোনয়ন ঘোষণা কৰা হয়।
বঁটাসমূহ
বিজয়ীসকলক গাঢ় আখৰত দেখুওৱা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা
নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা (Lower Dibang Valley district, Pron:/dɪˈbæŋ/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ ভাৰতৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত এই জিলাখন দশম সৰ্বনিম্ন জনবসতিপূৰ্ণ জিলা হিচাপে স্বীকৃত৷
ইতিহাস
নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ বৰ্তমানৰ ভূখণ্ড বাৰশৰ পৰা ষোল্লশ শতিকা চুতীয়া ৰাজত্বৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল৷ জিলাখনৰ ৰ'ইঙত অৱস্থিত ভীষ্মকনগৰৰ সৈতে চুতীয়া ৰাজ্যৰ ঐতিহ্য বিজড়িত হৈ আছে। ১৯৮০ চনৰ জুন মাহত লোহিত জিলাৰ একাংশ লৈ দিবাং উপত্যকা জিলা গঠন কৰা হয়৷ ২০০১ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰৰ দিনা দিবাং উপত্যকা জিলাক বিভক্ত কৰি উজনি আৰু নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা দুখন সৃষ্টি কৰা হয়৷
প্ৰশাসন
এই জিলাত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ দুটা সমষ্টি আছে- দাম্বুক (Dambuk) আৰু ৰয়িং৷ দুয়োটা অঞ্চল পূব অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভাৰ সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ জনসংখ্যা ৫৪,০৮০ জন৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬৩০৷ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ১৪ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৭.০১%৷ নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯১৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৯.১%।
ভাষা
এই জিলাৰ ব্যৱহৃত মূল ভাষা সমূহ হৈছে আদি আৰু ইডু মিছমি (Idu Mishmi)৷
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৮০ চনত নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ ২৮২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ সামৰি মেহাও বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Mehao Wildlife Sanctuary) গঠন কৰা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
কড়ি খেল
কড়ি খেল অসম ,নেপাল আৰু বাংলাদেশৰ এবিধ পৰম্পৰাগত গ্ৰামীণ খেল। অসমৰ লোকসকলে পৰম্পৰাগত ভাৱে বহাগ বিহুৰ সময়ত এই খেল খেলিছিল। কড়িখেল হৈছে একক বা দলীয়ভাৱে দুজনৰ পৰা দহজনলৈকে খেলিব পৰা একপ্ৰকাৰৰ প্ৰতিযোগিতামূলক খেল। এইখেলত পুৰুষ-মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ৰঙালী বিহুৰ সময়ত এই খেল এতিয়াও জনপ্ৰিয়। কড়ি খেল ধৰ্মীয়কৃত্যৰ লগত জড়িত আৰু ই প্ৰজননৰ প্ৰতীক হিচাপে অসমীয়া সমাজত গৃহীত। কড়িখেলত যদি কোনো পুৰুষৰ কড়ি ফুটে তেন্তে সেই সেই পুৰুষৰ ভাগ্যোদয় হয় আৰু জিকিলে অবিবাহিতজনৰ বিবাহৰ যোগ মিলে বুলি কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে। অসমীয়া বিবাহ পৰম্পৰাটো দৰা-কইনাৰ মাজত বিভিন্ন খেল-ধেমালিৰ ভিতৰত কড়ি খেলাৰ প্ৰথা প্ৰচলিত। এই খেলত যিজন জিকে সংসাৰ চলোৱাত তেওঁ অধিক পটু বুলি ভবা হয়। ইয়াৰোপৰি সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে ল'ৰা নে ছোৱালী জন্ম হ'ব সেইসম্পৰ্কীয় অনুমানৰ বাবেও কোনো কোনো অঞ্চলত কড়ি খেলাৰ নিয়ম প্ৰচলিত।
নেপালত কড়ি খেলক একপ্ৰকাৰৰ জুৱা খেলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াত চাৰিজন পৃথক খেলুৱৈয়ে ১৬টা কড়ি টছ্ কৰে। এই খেল সাধাৰণতে হিন্দু উৎসৱ তিহাৰ বা দীপাৱলীৰ সময়ত ঘৰ আৰু ৰাজহুৱাভাৱে খেলা হয়। একেটা উৎসৱতে এই কড়িবোৰ দেৱী লক্ষ্মী আৰু সম্পদৰ প্ৰতীক হিচাপেও উপাসনা কৰা হয়।
প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী
কড়িখেল অতি সহজে কম খৰচত খেলিব পৰা এবিধ খেল। ইয়াৰ বাবে প্ৰধানত চাৰিটা বা ছটা কড়িৰ প্ৰয়োজন হয়। মাটিত বা কাপোৰত বৰ্গাকাৰ ঢাল আঁকি লোৱা হয় আৰু এই ঢালৰ ওপৰত কড়িগুটিবোৰ সঞ্চালন কৰা হয়। ঢাল হৈছে খেলিবৰ বাবে আঁকি লোৱা বৰ্গ আকাৰৰ এক আৰ্হি আৰু ইয়াত কড়িবোৰ নিয়ম অনুসৰি সঞ্চালন কৰা হয়।
খেলাৰ পদ্ধতি
এই খেলত দুজনৰ পৰা দহজন লৈকে ভাগ ল'ব পাৰে। চাৰিৰ পৰা ছটা লৈকে কড়িৰে পুৰুষ মহিলা উভয়ে খেলিব পৰা এই খেলৰ প্ৰণালী কেবাটাও আছে। ঢাল সহকাৰে আৰু ঢাল নোহোৱাকৈ দুইধৰণে খেলিব পাৰি। মাটি বা পাটিত পৰাকৈ চাৰিটা বা পাঁচোটা কড়ি মাৰি দিয়া হয় আৰু আটাইকেইটা কড়ি উবুৰি খাই পৰিলে পূৰ্ণ নম্বৰ (চাৰি বা পাঁচ) পায়। পূৰ্ণনম্বৰ পোৱাৰ পিছত হাত খোলে আৰু যিমানটা কড়ি চিৎ হৈ পৰে দহৰ গণিতকত যথাক্ৰমে দহ, বিশ, ত্ৰিশ, চল্লিছ কিম্বা পঞ্চাশ পায়। এইদৰে বাৰেপতি খেলি খেলি উৰ্দ্ধতম সংখ্যাত (এশৰ পৰা পাঁচশলৈকে) উপনীত হয়। আন এক প্ৰকাৰেও ঢাল নোহোৱাকৈ কড়ি খেলা হয়। চাৰি বা পাঁচটা কড়িৰে খেলিব পৰা এই খেলত দুটা দুটা কড়ি টিলিকি মাৰি লগ লগাব পাৰিলে এযোৰত দহ, দুযোৰত বিশ, তিনিযোৰত ত্ৰিশ এই অনুক্ৰমে এশ বা দুশলৈকে সংখ্যা পাব পাৰে। যোৰ টিলিকি মাৰি লগ লগাব নোৱাৰিলে কড়ি অন্য এজনৰ হাতলৈ যায়। ঢাল পাতি খেলা কড়িখেলত মুঠ ছটা কড়িৰ আৱেশ্যক। এই খেলৰ ঢাল কাপোৰত বা মাটিত আঁকি লোৱা হয়। এহাতেৰে কড়িকেইটা ঢালখনত মাৰি পঠালে এটা উবুৰি ঘাই পাঁচোটা চিৎখাই পৰিলে ‘দহ' হয়। ইয়াকে ‘জগোৱা’ বোলে। পাঁচটা উবুৰি খাই এটা চিৎ খাই পৰিলে 'পচি' বোলে। ছয়টা কঢ়িয়েই তললৈ চিৎ খাই পৰিলে ‘মুদ্ৰা' বোলে। বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ ঢালত গুটি একোটা পৰিবলৈ হ'লে চাৰিওখন হাত বগাই ৭৩টা ঘৰ চেৰাব লাগে আৰু তেতিয়াই গুটি পকে। যিজনে পকাব পাৰে সেইজনেই জিকে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
বিশাল বটবৃক্ষ
বিশাল বটবৃক্ষ বা দা গ্ৰেট বেন্যান (The Great Banyan) ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ শিৱপুৰৰ আচাৰ্য জগদীশ চন্দ্ৰ বসু ভাৰতীয় উদ্ভিদ উদ্যানত অৱস্থিত আনুমানিক ২৭০ বছৰ পুৰণি বট গছ। যদিও উদ্ভিদ উদ্যান খনত পাঁচখন মহাদেশৰ পৰা অনা বিভিন্ন উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি, বাঁহৰ বাগিচা আৰু খেজুৰ বাগিচা আছে, এই বট গছটোৱে দৰ্শকৰ অধিক মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে। ১৮৬৪ আৰু ১৮৬৭ চনৰ তীব্ৰ ঘূৰ্ণীবতাহৰ ফলত বট গছজোপাৰ কিছুমান ডাল ভাঙিছিল আৰু ইয়াৰ মুখ্য কাণ্ডত ভেঁকুৰে আক্ৰমণ কৰিছিল। ১৯২৫ চনত ইয়াৰ মূল কাণ্ডটো ভেঁকুৰে ধ্বংস কৰাৰ বাবে কটা হৈছিল। মূল কাণ্ডটো কটাৰ পিছতো গছজোপা বৰ্তমানলৈকে সতেজ ভাৱে জীয়াই আছে।
এই বিশালাকাৰ গছজোপাৰ পৰিধিৰ কাষত ৩৩০০ মিটাৰ (1080 ফুট) দীঘলকৈ পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কিন্তু বৰ্তমান গছজোপা এই পথৰ বাহিৰলৈ বিয়পি পৰিছে। গছজোপা দ্ৰুত গতিত বিস্তাৰ লাভ কৰাৰ বাবে ভাৰতীয় উদ্ভিদ সৰ্বেক্ষণে ইয়াক চলন্ত গছ বুলি অভিহিত কৰিছে। গছৰ বিশাল কেনপি বা ছাউনিৰ বাবে গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত গ্ৰেট বেন্যান ট্ৰি অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। কলকাতাৰ এই উদ্যানখনত ভ্ৰমণ কৰোঁতে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পৰাশ্ৰয়ী গছ-গছনিৰে আবৃত এই বিশাল বটগছৰ প্ৰতি ব্ৰিটিছ লেখিকা মাৰিয়া গ্ৰাহাম আকৰ্ষিত হৈছিল।
বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজন
উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ বিভাজন অনুসৰি মোৰাচিয়া পৰিয়ালৰ এই বিশাল বট গছটোক বৈজ্ঞানিকভাৱে ফাইকাছ বেংগলেনচিছ (Ficus benghalensis) বুলি কোৱা হয়। ই ভাৰতৰ এটা থলুৱা উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। বট গছ বহু ঠাই আগুৰি থাকে আৰু মাটিৰ ওপৰত সমান্তৰাল শাখা-প্ৰশাখা বিস্তাৰিত কৰে। এই শাখা-প্ৰশাখাবোৰ কিছুমান জৰী বা শিপাৰ দ্বাৰা ভৰ বহন কৰি থাকে। গা-গছৰ পৰা ওলমি থকা এই শিপাসমূহক স্তম্ভমূল বোলে। কম বয়সীয়া বট গছৰ স্তম্ভমূলসমূহ বতাহত ওলমি থাকে আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে ই মাটিত লাগি ধৰে। পিছলৈ এই মূলসমূহ গা-গছলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ গছ জোপাক হালি নপৰাকৈ ৰাখে। ওলমি থকা শিপাৰ কাৰণে ইয়াক জৰী গছ বুলিও কোৱা হয়। বট আৰু বট জাতীয় গাছৰ বংশ বৃদ্ধিৰ পদ্ধতি অলপ বেলেগ ধৰণৰ। ইয়াৰ ফুল সমূহ মঞ্জৰীৰ ভিতৰতে সোমাই থাকে। ফুলসমূহ অতি সৰু আৰু ফলৰ নিচিনাই গোলাকাৰ। একলিংগী এই ফুলসমূহৰ পৰাগযোগৰ বাবে বিশেষ প্ৰজাতিৰ পতংগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। চৰাই বোৰে ইয়াৰ ফল খাই বীজ সমূহ বিষ্ঠাৰ লগত বিভিন্ন অঞ্চলত বিস্তাৰিত কৰে। এই বীজ পুৰণি দালান, পকা বা শিলৰ ফাঁট বা আন কোনো গছৰ ওপৰত সহজে অংকুৰিত হয়। উপযুক্ত পৰিৱেশত বট গছ ৫০০ৰ পৰা ৬০০ বছৰ পৰ্যন্ত জীয়াই থাকিব পাৰে।
ইতিহাস
অতি কমেও ২৭০ বছৰ পুৰণি এই গছজোপাৰ বিষয়ে ঊনবিংশ শতিকাৰ বিভিন্ন ভ্ৰমণকাহিনীত উল্লেখ পোৱা যায়। প্ৰাৰম্ভিক ভ্ৰমণকাহিনীৰ লেখকসকলে ইয়াৰ বিশাল আকাৰ আৰু অস্বাভাৱিক সংখ্যক বট বাস্কেট হিচাপে ইয়াক উল্লেখ কৰিছিল। ১৭৮৭ চনত কলিকতা ৰয়েল বটানিকেল গাৰ্ডেন (বৰ্তমান আচাৰ্য জগদীশ চন্দ্ৰ বসু ভাৰতীয় উদ্ভিদ উদ্যান) স্থাপন হোৱাৰ আগৰে পৰা গছজোপা তাত আছিল। ১৮৫০ চনত প্ৰাপ্ত জে. ডি. হুকাৰৰ মতে এই গছজোপা ১৭৮২ চনৰ আশে পাশে খেজুৰ গছত গজিছিল। ১৯৪৬ চনত এ.পি. বেন্থালেও একেটা তথ্য লিপিবদ্ধ কৰিছিল। ১৮৬৪ আৰু ১৮৬৭ চনৰ দুটা তীব্ৰ ঘূৰ্ণীবতাহৰ ফলত গছজোপা ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। উদ্ভিদবিজ্ঞানীসকলে প্ৰভাৱিত এলেকাত দ্ৰুতগতিত বিয়পি পৰা ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ ৰক্ষা কৰিবলৈ ৫৮ বছৰ ধৰি যুঁজ দিছিল। অৱশ্যে ১৯২৫ চনত ইয়াৰ মূল কাণ্ডটো কাটি পেলোৱা হৈছিল। গছৰ বহুসংখ্যক স্তম্ভ বা জৰী উলম্বভাৱে মাটিলৈ গৈছে। ফলস্বৰূপে গছজোপাক এজোপা স্বতন্ত্ৰ গছতকৈ অৰণ্য যেন লাগে।
১৯২৫ চনত মূল গছৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত কাণ্ডটো কটাৰ পিছত ইয়াৰ চিহ্ন হিচাপে গছজোপাৰ কেন্দ্ৰত এটা স্মাৰক স্থাপন কৰা হৈছে। ইয়াৰ মূল কাণ্ডটোৰ প্ৰায় ১.৭ মিটাৰ উচ্চতা আৰু পৰিধি ১৫.৭ মিটাৰ বা প্ৰায় ৫১ ফুট আছিল।
বৰ্ণনা
বিভিন্ন সময়ত নথিভুক্ত তথ্য অনুসৰি গছজোপাৰ বৃদ্ধিৰ পৰিমাপ
জৰ্জ ছান্তায়ানা
জৰ্জ ছান্তায়ানা (George Santayana) বিশ্ব সাহিত্য আৰু দৰ্শন শাস্ত্ৰত এক পৰম বিষ্ময়।
বিশাল বটবৃক্ষ
বৰ্তমান অৱস্থা
গছজোপা বৰ্তমান প্ৰায় ১৮,৯১৮ বৰ্গ মিটাৰ (প্ৰায় ১.৮৯ হেক্টৰ বা ৪.৬৭ একৰ) ঠাই আগুৰি আছে। গছৰ ওপৰৰ কেনপিৰ পৰিধি ৪৮৬ মিটাৰ আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ শাখাটো ২৪.৫ মিটাৰ ওখ। এতিয়া গছজোপাৰ প্ৰায় ৪০৩৩টা স্তম্ভমূল উলম্বভাৱে মাটি নামি আহিছে। সমীক্ষাৰ দ্বাৰা বিশাল গছজোপাৰ ৬৭টা অংশ দুৰ্বল বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে আৰু ১৫-২০ ফুট বাঁহ আৰু ইউকেলিপ্টাছ গছৰ সহায়ত ইয়াক সুৰক্ষিত কৰা হৈছে।
জৰ্জ ছান্তায়ানা
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
এক স্পনিচ পৰিয়ালত ১৮৬৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত মাদ্ৰিদ চহৰৰ জৰ্জ ছান্তায়ানাৰ জন্ম হয়। জন্মত আছিল তেওঁ কেথুলিক আৰু স্পেনিচ। শিক্ষাত আছিল সংস্কাৰ বাদী আৰু আমেৰিকান। এজন আধা আমেৰিকান বুলি খ্যাত ছান্তায়ানাই কিন্তু জীৱনৰ শেষ দিনলৈ স্পেইন দেশীয় নাগৰিকত্বৰ চিনাকি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল। প্ৰকৃততে আমেৰিকাৰ সৈতে তেওঁৰ দুই ফালৰ পৰা তেজৰ সম্বন্ধ আছিল। তেওঁৰ সতিয়া ভাই ভনী বোৰেই কেৱল আমেৰিকান নাছিল। মাকৰ ফালৰ ককাক স্পেইন পৰা ক্ৰমশ স্কটলেণ্ড হৈ আহি আমেৰিকাৰ ভাৰ্জিনিয়াত নিগাজিকৈ থাকিবলৈ লৈছিল। ভাৰ্জিনিয়াতে মাকৰ শৈশৱ কাল পাৰ হৈছিল। দুটা বিভক্ত পৰিয়ালৰ কৰুণ স্মৃতিৰে জৰ্জৰ শৈশৱকাল বিজড়িত।
বিশাল বটবৃক্ষ
বৰ্তমান অৱস্থা
২০২০ চনৰ ২০ মে'ত পশ্চিম বংগত ঘূৰ্ণীবতাহ আম্ফানৰ প্ৰভাৱত বহুতো এই গছজোপা গুৰুতৰভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।
জৰ্জ ছান্তায়ানা
শিক্ষা
জৰ্জে বোষ্টেনতে প্ৰথমে বোষ্টেন লেটিন স্কুলত তেওঁ ইংলিছ ভাষাবেছ আয়ত্ত কৰিলে আৰু উচ্চ নম্বৰ লৈ হাভাৰ্ডত ভৰ্তি হয়। কিন্তু বুষ্টেন চহৰে তেওঁক খুব ভয় খুৱাইছিল, অকলশৰীয়া কৰি তুলিছিল আৰু নিৰাপত্তহীনতাত ভোগাইছিল, অভিজাত মানুহখিনিৰ মাজত নিজক কিবা এক ভুচুং পহু বুলি অনুভৱ কৰিব ধৰিলে। এই অবিমিশ্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল তেওঁৰ লিখনিত ধৰা দিলে- ধৰ্মীয় সংস্কাৰ বাদৰ,উদাৰতাৰ আৰু বাণিজ্য বাদ,ভদ্ৰ ঐতিহ্যবাদ আৰু নৈতিকতা বাদ বিৰুদ্ধে সুতীব্ৰ প্ৰগতিবাদী ওকালতি হিচাপে।
বিশাল বটবৃক্ষ
সাংস্কৃতিক মাধ্যমত
বিখ্যাত জাপানী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আকিৰা কুৰোচাৱা এই বট গছ চাবলৈ কলকাতালৈ আহিছিল আৰু এই গছৰ বিস্তৃতি দেখি সত্যজিৎ ৰায়ৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ দক্ষতাক বট গছজোপাৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। ২০০৪ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা অনলাইন আৰ্ট গেলেৰী দ্য গ্ৰেট বট আৰ্টে তেওঁলোকৰ কোম্পানীৰ নাম এই বট গছৰ নামেৰে ৰাখিছিল।
জৰ্জ ছান্তায়ানা
সাহিত্যৰাজি
১৮৮০ চনৰ হাৰ্ভাদৰ বৌদ্ধিক পৰিমণ্ডলত এক আন্দোলিত হিল্লোল তোলা বিষয়বস্তু আছিল " পিউৰিটানিজম' বা শুচিবায়ুগ্ৰস্ত ধৰ্মীয় সংস্কাৰ বাদৰ বিপৰীতে এক উদৰ আৰু বৈজ্ঞানিক "প্ৰগেমেটিজম" সৃষ্টি কৰা। তাৰেই ফল হল ছান্তায়ানাৰ মনোৰম উপন্যাস "দ্য লাষ্ট পিউৰিটান।" ১৮৯৯ চনত হাৰ্ভাদৰ পৰা তেওঁ দৰ্শনত ডক্তৰেট উপাধি লয় আৰু এজন শিক্ষক হিচাপে তাত থাকিবলৈ লয়। শেষলৈ তেওঁ এজন অধ্যাপকলৈ পদোন্নতি হয়। ইয়াৰ আগতে তেওঁ চাৰ্লচ আগষ্টাছ ষ্টঙৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে "ৱাকৰ বৃত্তি" লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৩৬ চনত তেওঁৰ উপন্যাস "দ্য লাষ্ট পিউৰিটান " প্ৰকাশিত হয়। ১৯৪৪ ৰ পৰা ১৯৫৩ লৈ প্ৰকাশিত হয় তিনিটা খণ্ডত লিখিত আত্মজীৱনী " পাছ্নছ এণ্ড প্লে চেজ।" ১৯০৩ ৰ পৰা ১৯০৬ লৈ প্ৰকাশিত হয় " লাইফ অৱ ৰিজন।" ১৯২৭ ৰ পৰা ১৯৪০ ৰ ভিতৰত প্ৰকাশিত হয় " ৰিলমচ অৱ বিং।" জীৱন কালত তেওঁ সৰু বৰ প্ৰায় পঁচিশখন গন্থ প্ৰণয়ন কৰিছিল।
বিশাল বটবৃক্ষ
গ্ৰন্থৰাজি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ শ্ৰেণী:বৃক্ষ
জৰ্জ ছান্তায়ানা
মৃত্যু
১৯৫২ চনত জীৱনৰ শেষ আশ্ৰয়থল ৰোম - নগৰীত জৰ্জ ছান্তায়ানাৰ জীৱন নাটৰ শেষ যৱনিকা পৰে।