cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ড'পলাৰ প্ৰভাৱ
ড'পলাৰ প্ৰভাৱ ব্যৱহাৰ কৰি কোনো বস্তুৰ গতি নিৰূপণ কৰা কিছুমান ৰাডাৰ সজা হয়। চিকিৎসা বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত ইক'কাৰ্ডিঅ'গ্ৰাফী, ড'পলাৰ ভেল'চিমিটাৰ, প্ৰসূতিৰ আল্ট্ৰাছ'ন'গ্ৰাফী আদি কামত এই প্ৰভাৱ খটোৱা হয়। তৰা আৰু নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ পোহৰৰ কম্পনাংকৰ তাৰতম্য চাই জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত এইবোৰৰ গতি নিৰ্ণয় কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞান
মিনু ঠাকুৰ
মিনু ঠাকুৰ (Meenu Thakur, জন্ম: ১ জুলাই, ১৯৭২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী। তেখেতে 'সুৰম্যা' নামেৰে এখনি শিক্ষানুষ্ঠানৰ জৰিয়তে নতুন প্ৰজন্মৰ শিল্পীক কুচিপুড়ি নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। এই শিক্ষানুষ্ঠানখনি নতুন দিল্লীত অৱস্থিত। ভাৰতীয় লোকনৃত্যটিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেখেতে 'উত্তৰ প্ৰদেশ সংগীত নাটক একাডেমী' বঁটা লাভ কৰিছে।
পৰিয়াল
মিনু ঠাকুৰৰ পিতৃৰ নাম হৈছে হৰস্বৰূপ ঠাকুৰ আৰু মাতৃ হৈছে শকুন্তলা। পিতৃৰ পেছা হৈছে অধিবক্তা আৰু মাতৃ হৈছে গৃহিনী। মিনু ঠাকুৰৰ জন্ম উত্তৰ প্ৰদেশ জিলাৰ চাহাৰণপুৰত।
শৈশৱৰ কালছোৱাতে নৃত্যৰ জগতখনৰ লগত পৰিচিত হোৱা মিনু ঠাকৰে দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে কথক নৃত্য শিকিছিল। কিন্তু এটি দুৰ্ঘটনাত তেখেতৰ ভৰিখন ভাঙে। কিন্তু দৃঢ় মনোবলৰ অধিকাৰী মিনু ঠাকুৰে প্ৰতিকূলতাৰ বিষয়ে যুঁজ দিবলৈ মনস্থ কৰে আৰু নৃত্যতেই নিজকে উৎসৰ্গিত কৰে।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মীনা ঠাকুৰক কম বয়সতে নৃত্যৰ জগতখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পৰম্পৰাগত নৃত্যশৈলী কুচিপুড়িৰ গভীৰ অধ্যয়নত মনোনিৱেশ কৰে। ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰখ্যাত নৃত্যশিল্পী পদ্মভূষণ স্বপ্নাসুন্দৰী, নাট্যাচাৰ্য পশুমূৰ্তি সীতাৰামায়া, পদ্মশ্ৰী জয়াৰামা ৰাও আৰু বনশ্ৰী ৰাওৰ তত্ত্বাৱধানত নতুন দিল্লী, বিশাখাপট্টনম আৰু হায়দৰাবাদত মিনু ঠাকুৰে নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। মিনু ঠাকুৰৰ নৃত্যত কুচিপড়ুিত থাকিবলগীয়া ভংগীমা আৰু অভিব্যক্তি দেখিবলৈ পোৱা যায়।
মিনু ঠাকুৰে উত্তৰ প্ৰদেশ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। উল্লেখ্য যে, মিনু ঠাকৰে প্ৰায় ২৯ বছৰ কাল ধৰি কুচিপুড়ি নৃত্যৰ লগত জড়িত হৈ আছে।
কাটুশ্বিকা হ'কচাই
জীৱন
কাটুশ্বিকা হ'কচাই জন্মৰ তাৰিখ নিশ্চিতভাৱে জনা নাযায় যদিও তথ্য অনুসৰি ১৭৬০ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে জাপানৰ কাটুশ্বিকা পৰিয়াল এটাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷ শৈশৱত তেওঁৰ নাম আছিল ট'কিটাৰ' (Tokitarō)৷ হ'কচায়ে ছয় বছৰ বয়সৰ পৰাই ছবি আঁকিবলৈ লয় বুলি জনা যায় ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ কাঠত খোদিত কৰা শিল্পী (wood-carver) এগৰাকীৰ সহায়কাৰী হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়৷ ১৮ বছৰ বয়সত হ'কচায়ে 'Katsukawa Shunshō' নামৰ জাপানীজ চিত্ৰকৰ এগৰাকীৰ ওচৰত চিত্ৰশিল্প শিকিবলৈ আৱম্ভ কৰে৷
মিনু ঠাকুৰ
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ভাৰতীয় সংস্কৃতি সম্পৰ্কৰ সংস্থা বা ICCR ৰ মিনু ঠাকুৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী। আইচিচিআৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনস্থ এক শাখা। সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ মাধ্যম হিচাপে মিনু ঠাকৰে দেশৰ বাহিৰতো নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে। তেখেতে দূৰদৰ্শনৰ 'এ' গ্ৰেডপ্ৰাপ্ত শিল্পী। ইয়াৰ উপৰি তেখেতে SPIC MACAY (Society for promotion of Indian classical music and culture among youth, তৰুণৰ মাজত ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্য আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰকাৰী সমাজ)। ইয়ং ইণ্ডিয়া নামৰ আলোচনী এখনৰো মিনু ঠাকৰ সাংস্কৃতিক স্তম্ভ লেখক।
কাটুশ্বিকা হ'কচাই
জীৱন
এইসময়তে হ'কচায়ে বিয়া কৰায় কিন্তু এইগৰাকী পত্নীৰ ১৭৯০ চনত মৃত্যু হয়৷ ১৭৯৭ চনত তেওঁ পুনৰ্বিবাহ কৰে কিন্তু দ্বিতীয়গৰাকী পত্নীৰো অকালতে মৃত্যু হয়৷ তেওঁ দুয়োগৰাকী পত্নীৰ ফালৰ পৰা দুজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী জীয়েকৰ পিতৃত্ব লাভ কৰে৷ ইয়াৰে কনিষ্ঠা জীয়েক 'Sakae'য়ো পিছলৈ চিত্ৰকৰ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে৷
মিনু ঠাকুৰ
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
২০১৪ চনত তিহাৰ কাৰাগাৰতো মিনু ঠাকুৰে নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। ইয়াৰ লগে লগে কাৰাগাৰত নৃত্য পৰিৱেশন কৰা মিনু ঠাকৰ প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেখৈতে নতুন দিল্লীস্থ মন্দোলী কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত নৃত্য পৰিৱেশন কৰে।
কাটুশ্বিকা হ'কচাই
জীৱন
১৮০০ চনলৈ হ'কচায়ে চিত্ৰশিল্পৰ সাধনা কৰাৰ লগতে নিজৰ শিষ্যও ল'বলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁৰ জীৱনকালত প্ৰায় ৫০ জন শিষ্যক তেওঁ চিত্ৰশিল্পৰ জ্ঞান প্ৰদান কৰে বুলি জনা যায়৷
সমগ্ৰ জীৱনজুৰি অসংখ্য চিত্ৰ সৃষ্টি কৰাৰ পিছতো হ'কচায়ে মৃত্যুশয্যাত অধিক সময়ৰ বাবে এনেকৈ হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল, "If only Heaven will give me just another ten years... Just another five more years, then I could become a real painter." H১৮৪৯ চনৰ ১০ মেত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷
অৱদান
হ'কচাইৰ দীঘলীয়া কৰ্মজীৱনৰ ভিতৰত ৬০ বছৰ বয়সৰ পিছৰ অৱদানখিনি অতি উল্লেখযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়৷ তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অৱদান Thirty-six Views of Mount Fuji নামৰ চিত্ৰৰ সংকলনখন ১৮২৬-১৮৩৩ কালত সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিছিল৷  এই সংকলনত মূলত: ৪৬ খন চিত্ৰ আছে৷ তেওঁৰ আটাইতকৈ বৃহৎ অৱদান হ'ল ১৮১৪ চনত ১৫ টা খণ্ডত প্ৰকাশিত Hokusai Manga (北斎漫画), নামৰ সংকলনটি য'ত কমেও ৪,০০০ খন চিত্ৰ আছে৷
তলত হ'কচাইৰ বিভিন্ন অৱদানসমূহৰ এখন তালিকা দিয়া হৈছে৷
আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল
হ'কচায়ে অঁকা বিভিন্ন চিত্ৰসমূহ:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী ref name="csuchico">Daniel Atkison and Leslie Stewart. "Life and Art of Katsushika Hokusai" in From the Floating World: Part II: Japanese Relief Prints, catalogue of an exhibition produced by California State University, Chico. Retrieved July 9, 2007; archive link
শ্ৰী শ্ৰী কেশৱচৰণ আতা থান সত্ৰ
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰে অৱস্থিত লখিমপুৰ জিলাৰ পশ্চিম প্ৰান্তত ধলপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু ঠাই হৈছে ভাটৌকুছি। এই স্থানতেই অৱস্থিত শ্ৰী শ্ৰী কেশৱ চৰণ আতা থান সত্ৰ। এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ শিষ্য কেশৱ চৰণ আতাই, আজিৰ পৰা প্ৰায় ৪৫০ বছৰৰ আগেয়ে, আনুমানিক ১৬ শতিকাৰ শেষৰ ফালে।
ঐতিহাসিক বিৱৰণ
আহোম যুগৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ শেহৰ ফালে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এখন গাঁও হৈছে ভাটৌকুছি। এই গাঁৱে বৰ্তমান প্ৰায় ৫ শতাধিক বছৰ পাৰ কৰিছে। ভাটৌ চৰাইৰ বসতি প্ৰধান হোৱাৰ বাবে এই অঞ্চলটি পূৰ্বৰে পৰা ভাটৌকুছি নামে জনাজাত। কৰ্দৈ আৰু ৰহদৈ এই অঞ্চলত প্ৰচুৰ পৰিমাণে উপলব্ধ। বৰ্তমান ভাটৌকুছি সত্ৰত কেইবাশবছৰীয়া এজোপা ৰহদৈ আছে; জনমানসত এইজোপা গছ কেশৱ চৰণ আতাই নিজ হাতেৰে ৰোপণ কৰা বুলি ধাৰণা আছে। মনকৰিবলগীয়া যে 'কুছি' শব্দৰ অৰ্থ বসতি অঞ্চল, বেহা বেপাৰৰ অঞ্চল। আন এটা জনৰৱ অনুসৰি 'ভাট' মানে হৈছে ৰজাৰ কটকী বা দূত; আনহাতে 'কুছি' মানে বাসস্থান। অৰ্থাৎ এই অঞ্চলত কোনো ৰাজবিষয়াৰ বাসস্থল হোৱাৰ বাবে ভাটৌকুছি নামৰ উৎভৱ হোৱাৰ কথা প্ৰচলিত আছে। তৃতীয়টি প্ৰচলিত আখ্যান অনুসৰি 'ভাটৌ' 'গুচি' যোৱাৰ বাবে এই অঞ্চলৰ নাম 'ভাটৌকুছি' ৰখা হয় বুলি কোনো কোনোয়ে ক'ব খোজে। আখ্যান অনুসৰি এটা সময়ত এই অঞ্চলত বহুল পৰ্যায়ত ভাটৌ চৰাইৰ সমাগম হৈছিল। ভক্তগণে থান-সত্ৰত নামধৰ্ম পালনৰ সময়তে ভাটৌ চৰাইৰ সমূহীয়া শব্দত ভক্তসকলৰ ধ্যান ভংগ হৈছিল বাবে এবাৰ শ্ৰী শ্ৰী কেশৱ চৰণ আতাই তেওঁলোকক (ভাটৌসমূহক) ইয়াৰ পৰা গুচি যাবৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। সেই অনুসৰি ভাটৌ চৰাইৰ জাকটো ইয়াৰ পৰা গুচি যায়। ফলশ্ৰুতিত অঞ্চলটোৰ নাম ভাটৌকুছি হয়। ভাটৌকুছি অঞ্চলৰ আশে পাশে থকা ঠাই সমূহ আহোম যুগৰ সময়ছোৱাত বা তাৰ পিছৰ সময়তো যুদ্ধজৰ্জৰ অঞ্চল ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। প্ৰথমাৱস্থাত কোচ-আহোমৰ যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত আৰু পিছলৈ মানৰ আক্ৰমণত ত্ৰস্তমান হৈ জনবসতিৰ হাৰ হ্ৰাস পাইছিল। পিছলৈ 19 শতিকাত তথাকথিত 'দক্ষিণপাৰৰ' পৰা অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ বহু লোক আহি এই অঞ্চলৰ লগতে এই গাঁৱত বসবাস কৰিবলৈ লয়। জনগাঁঠনিৰ নিৰন্তৰ সালসলনি অথবা বিভিন্ন যুদ্ধদিৰ ধামখুমীয়াটো ভাটৌকুছি সত্ৰই ১৬ শতিকাৰ পৰাই অঞ্চলটোৰ ইতিহাসৰ নীৰৱ সাক্ষী ৰূপে চিহ্নিত হৈ আহিছে।
থান সত্ৰৰ স্থাপন
শ্ৰী শ্ৰী কেশৱ চৰণ আতাৰ জন্মস্থান ভাটৌকুছি। এই গাঁৱতেই ১৫৪৩ (আনু.) খ্ৰীষ্টাব্দত আতাৰ জন্ম হৈছিল বুলি চৰিত পুথিৰ লগতে গৱেষক সকলে ক'ব খোজে। সৰুৰে পৰা বৰ উদাসীন ভাৱেৰে জীৱন কটোৱা আতাই কম বয়সতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল যদিও বিবাহৰ পাশে তেওঁক বেছিদিন আৱেশ কৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। পিতৃ মাতৃৰ বিয়োগৰ পাছত তেওঁ ভাৰ্যাক গৃহতে এৰি চিৰদিনৰ বাবে গৃহত্যাগী হয় আৰু ভগৱন্তৰ নামেৰে জীৱন পাৰ কৰাত পণ লয়। গৃহত্যাগৰ কিছুদিনৰ পাছত চণ্ডীবৰ কটকী আৰু বৰবিষ্ণু আতাৰ সুবাদতেই আতাই সুন্দৰী নামে ঠাইত অসমীয়া নৱবৈষ্ণৱবাদৰ ভোটাতৰা মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ সাক্ষাৎ লাভ হয়। প্ৰথম সাক্ষাততে আতাৰ ঈশ্বৰমুখীতাত মোহিত হৈ গুৰুজনাই কেশৱ চৰণক চৰণ দিবলৈ ইচ্ছা কৰে। সেই দেখি এদিন উপবাসে ৰাখি গুৰুজনাই তেওঁক চৰণ দিলে। কেশৱ চৰণক এদিন ৰীতি অনুসাৰে আতা পতা হ'ল। সেইদেখি তেওঁ ভাটৌকুছিয়া কেশৱ চৰণ আতা ৰূপে জনাজাত হয়। এইজনা মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ অজ্ঞাক্ৰমেই কেশৱ চৰণ আতাই ভাটৌকুছি সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, ১৬ শতিকাৰ শেষৰ ফালে। আনহাতে ভাটৌকুছি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উপৰিও নগাঁও চহৰৰ পৰা ৭ মাইল পশ্চিমে কলং নৈৰ দক্ষিণপাৰে বৰজহা সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা প্ৰসিদ্ধ চৰিতকাৰসকলে উল্লেখ কৰিছে। বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথম দশকলৈকে ভাটৌকুছি সত্ৰত নিৰ্দিষ্ট গোঁসাই আৰু ভকত আছিল। কোৱা হয় যে কমল দেৱগোস্বামী নামৰ শেষৰজন গোঁসাইৰ মৃত্যু হোৱাত গাঁৱৰ ৰাইজে সত্ৰখন চোৱা চিতা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু যোৱা ১০০ বছৰৰো অধিকঁকাল এই সত্ৰই ৰাইজৰ সেৱা-শুশ্ৰূষাত ঠন ধৰি আছে।
গৃহ আৰু ভূমিৰ বিৱৰণ
ঐতিহ্যমণ্ডিত ভাটৌকুছি থানৰ নিজা মাটি বাৰ বিঘা। দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পূৰ্বৰ পৰাই এই ভূমিখণ্ডই দেৱোত্তৰ ভূমি হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰি আহিছে। কেশৱ চৰণ আতাই যি ভেটি বান্ধি কীৰ্ত্তন ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল সেই ভেঁটিতেই বৰ্তমানৰ কীৰ্তনঘৰ নিৰ্মিত। কীৰ্ত্তন ঘৰৰ ভেটি অতি ওখ আৰু কোনো ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগে ইয়াৰ ক্ষতি সাধন কৰিব পৰা নাই, ই পূৰ্বৰ স্থিতিতে অক্ষত অৱস্থাত আছে। যোৱা ষাঠি বছৰ কাল ধৰি ভাটৌকুছি গাঁৱৰ বিশ ঘৰ কায়স্থ লোকে আতাৰ থানভাগিৰ পৰিচালনা আৰু প্ৰতিপালন কৰি আহিছে। বৰ্তমান থানভাগিৰ চৌহদত এখনিকৈ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু মজলীয়া বিদ্যালয় গঢ় লৈ উঠিছে। ভকত সকলৰ জিৰণিৰ বাবে দুটা অতিথিশালা আৰু মহাপুৰুষীয়া কৃষ্টি বিকাশ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ বাবে এটা প্ৰেক্ষাগৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই সমূহৰ উপৰিও থান-সত্ৰৰ নিজা ভূমিতে এটা বিশাল পুখুৰী আছে, এই পুখুৰীটোৱেও কেইবাশবছৰ পাৰ কৰিছে। পুখুৰীটোত থান-সম্পাদনা সমিতিৰ নেতৃত্বত প্ৰতি বছৰে মৎস্য পালনৰ উদ্যোগ হাতত লোৱা হয়।
পৰ্য্যটন স্থলী হিচাপে
উল্লেখযোগ্য, গত ইংৰাজী ২০০৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সেই সময়ৰ অসমৰ পৰ্যটন মন্ত্ৰী ৰকিবুল হুছেইন ডাঙৰীয়াই ভাটৌকুছি থান সত্ৰ ভাগিক ৰাজ্যিক পৰ্যটন কেন্দ্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰি আতাজন আৰু তেৰাৰ জন্মস্থানক চৰকাৰী স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। থান সত্ৰ খনক এক পৰ্যটন থলী ৰূপে গঢ়ি তুলি উঠাৰ ক্ষেত্ৰত ই আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উদ্যোগ। তথাপিও এই থান সত্ৰ পৰ্যটন থলী হিচাপে উজ্জীৱিত হবলৈ এতিয়াও বহু থল আছে। এইক্ষেত্ৰত চৰকাৰী ঘৰৰ শুভ ইচ্ছা আৰু প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰয়োজন।
সাংস্কৃতিক দিশ
সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰ খনত কেশৱ চৰণ আতা থান সত্ৰই সমগ্ৰ অঞ্চলটোত মহাপুৰুষীয়া সংস্কৃতিৰ উত্তৰণৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ পদক্ষেপ হাতত লৈ আহিছে। এই থান সত্ৰতেই ২০০৪ চনত অসম ভিত্তিত ভাওনা সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰি অসমীয়া সমাজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান হিচাপে প্ৰতিবছৰে সত্ৰত ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান সমূহৰ ভিতৰত -- বৰ সবাহ, গুৰু জয়ন্তী, জন্মাষ্টমী, বছৰেকীয়া নাম-সবাহ, দিহানাম আদি নিয়মিতভাবে অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। উল্লেখযোগ্য যে থান সত্ৰৰ এক নিজস্ব গায়ন-বায়নৰ দল আছে। এই দলটিত শিশুৰে পৰা বয়সস্থ সকলো বয়সৰ লোকে প্ৰতি শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে গায়ন-বায়নৰ অনুশীলন কৰাৰ নিয়ম আছে। মাজে সময়ে থান সত্ৰত গায়ন বায়ন আৰু ভাওনা ৰ প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচীও হাতত লোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
উইলিয়াম ৱৰ্ডছৱৰ্থ
উইলিয়াম ৱৰ্ডচৱৰ্থ (William Wordsworth) এজন ইংৰাজী ৰোমাণ্টিক কবি আছিল যিয়ে চেমুৱেল টেইলৰ কোলৰিজৰ সৈতে তেওঁলোকৰ যুটীয়া প্ৰকাশন লিৰিকেল বালাডছৰ জৰিয়তে ইংৰাজী সাহিত্যত ৰোমাণ্টিক যুগ আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিছিল। ৰোমাণ্টিক ধাৰাৰ কবিতা কবি বৰ্ডছৱৰ্থৰ হাততে পূৰ্ণাংগ হৈ উঠে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৭৭০ চনৰ ৭ এপ্ৰিলত উইলিয়াম ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ জন্ম ইংলেণ্ডৰ কুম্ব্ৰিয়াৰ ককাৰমাউথত হৈছিল। ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ জন্ম উত্তৰ ইংলেণ্ডৰ লেক ডিষ্ট্ৰিক্টত হৈছিল, যি এজন সামান্য সমৃদ্ধ ইষ্টেট মেনেজাৰৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত দ্বিতীয়। ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ মাক আঠ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল- এই অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ পিছৰ কামৰ বেছিভাগ আকাৰ দিয়ে। ৱৰ্ডচৱৰ্থে হক্সহেড গ্ৰামাৰ স্কুলত পঢ়িছিল, য'ত তেওঁৰ কবিতাৰ প্ৰেম দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল আৰু বিশ্বাস কৰা হয় যে, তেওঁ শ্লোকৰ প্ৰথম প্ৰয়াস কৰিছিল। তেওঁ ৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাক আৰু ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকক হেৰুৱাইছিল, যাৰ ওপৰত অনাথ ল'ৰাবোৰক অভিভাৱক খুৰাকে লেক ডিষ্ট্ৰিক্টৰ মাজৰ এখন গাওঁ হক্সহেডৰ এখন ব্যাকৰণ বিদ্যালয়লৈ পঠিয়াই ছিল। হক্সহেড ৱৰ্ডচৱৰ্থত ক্লাছিক, সাহিত্য আৰু গণিতত এক উৎকৃষ্ট শিক্ষা লাভ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ বাবে মুখ্য সুবিধা আছিল বাহিৰত বাস কৰা আৰু খেলি থকাৰ বাল্যকালৰ আনন্দত লিপ্ত হোৱাৰ সুযোগ।
সাহিত্যৰাজি
১৭৯৩ চনত প্ৰকাশিত হোৱা Evening Walk আৰু Descriptive Sketches হৈছে তেওঁৰ প্ৰথম কাব্য প্ৰয়াস। ১৭৯৫ চনত জুভেনাইলৰ আৰ্হিত কিছুমান ব্যংগ কবিতা ৰচনা কৰাৰ উপৰিও ৰচে The Borderers নামৰ এখন নাটক। ১৭৯৫ চনত কোলৰিজক লগ পোৱাৰ পিছত আৰু তেওঁলোক দুয়োজনৰ সন্মিলিত প্ৰখ্যাত কাব্য গ্ৰন্থ Lyrical Ballados প্ৰকাশ পায়।
ৰোমাণ্টিক বৈশিষ্ট্যৰে সমুজ্জ্বল তেওঁৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য কবিতা হৈছে - Tintern Abbey; Ode on the intimation of immorality from recollection of early childhood,The world is to much with us, London 1802, To the cuckoo, Yarrow unvisited, Yarrow visited ইত্যাদি।
মৃত্যু
১৮৫০ চনৰ ২৩ এপ্ৰিলত প্লুৰিচিৰ এক বৰ্ধিত ঘটনাৰ ফলত উইলিয়াম ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ ৰাইডাল মাউণ্টৰ ঘৰত মৃত্যু হয় আৰু গ্ৰাচমেৰৰ ছেইণ্ট অছৱাল্ড চৰ্চত সমাধিস্থ কৰা হয়। তেওঁৰ বিধৱা মেৰীয়ে তেওঁৰ মৃত্যুৰ কেইবামাহৰ পিছত তেওঁৰ দীঘলীয়া আত্মজীৱনীমূলক "পোয়েম টু ক'লেৰিজ" দ্য প্ৰিলুড হিচাপে প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও ই সেই সময়ত মানুহৰ আগ্ৰহীয় তাত ব্যৰ্থ হৈছিল, তথাপিও ই তেওঁৰ উৎকৃষ্ট কৃতি হিচাপে ব্যাপকভাৱে স্বীকৃত হৈ আহিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:কবি
ফংক
ফংক (/fɒŋk/) হ'ল ১৯৯০ৰ মেমফিছ ৰেপৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে অনুপ্ৰাণিত হীপ-হোপ আৰু ট্ৰাম্প সংগীতৰ এটা উপ-শ্ৰেণী। SoundCloud প্লেটফৰ্মত প্ৰায়ে পোৱা এই সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল পুৰণি মেমফিছ ৰেপ টেপ আৰু ১৯৯০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ হীপ-হোপৰ নমুনা, য'ত প্ৰায়ে জাজ আৰু ফংকৰ উপাদানসমূহ সংযুক্ত কৰা হয়। এই প্ৰকাৰত অন্ধকাৰ শব্দ সৃষ্টিৰ বাবে চুপ আৰু স্ক্ৰিডৰ দৰে বিকৃত প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিকভাৱে ২০০০ৰ দশকত দক্ষিণ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, মূলতঃ হাউষ্টন আৰু মেমফিছত বিকশিত হৈছিল, এই শৈলীৰ প্ৰাৰম্ভী অগ্ৰণীসকলৰ ভিতৰত আছে ডিজে স্ক্ৰু, এক্স-ৰিয়েড, ডিজে স্পেনিছ ফ্লী, ডিজে স্কিকি, আৰু সামূহিক ত্ৰিছ ৬ মাফিয়াৰ। ২০১০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে, SoundCloudৰ দৰে ষ্ট্ৰীমিং প্লেটফৰ্মত, জাজ আৰু ক্লাছিক হীপ হ'পক অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয়।
টিকটক আৰু সামাজিক মাধ্যমত drift সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা জনপ্ৰিয় কৰা, "drift phonk" হৈছে ফংকৰ এটা উপ-প্ৰকাৰ যি ২০১০ৰ শেষৰ ফালে ৰাছিয়াত উদ্ভৱ হৈছিল; ইয়াৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যসমূহ হ'ল কাউবেল আৰু হাই বেছ ব্যৱহাৰ। ইয়াক সাধাৰণতে ড্ৰাইভিং গাড়ী দেখুওৱা ল'ফাই ভিডিঅ'ত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। drift phonkৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ লগে লগে, "phonk" শব্দটো মূল genre-ৰ বিপৰীতে উপ-জেনৰ সৈতে অধিক সম্পৰ্কিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
শ্ৰেণী:সংগীত
ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন পৰিষদ
ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন ব'ৰ্ড (এনডিডিবি) হৈছে ভাৰতৰ সংসদৰ এক আইনৰ দ্বাৰা স্থাপিত এক বিধিবদ্ধ সংস্থা। ই ভাৰত চৰকাৰৰ মীন পালন, পশুপালন আৰু দুগ্ধ জাত মন্ত্ৰালয়ৰ মালিকানাধীন। মুখ্য কাৰ্যালয়টো গুজৰাটৰ আনন্দ্‌ত আছে আৰু সমগ্ৰ দেশতে আঞ্চলিক কাৰ্যালয় আছে। এনডিডিবিৰ সহায়ক কোম্পানীবোৰৰ ভিতৰত আছে ইণ্ডিয়ান ডেইৰী মেচিনেৰী কোম্পানী লিমিটেড্‌, মাদাৰ ডেইৰী আৰু ইণ্ডিয়ান ইমিউনোলজিকেলছ লিমিটেড্‌, হায়দৰাবাদ। উৎপাদকৰ মালিকানাধীন আৰু নিয়ন্ত্ৰিত সংগঠনবোৰক বিত্তীয় আৰু সমৰ্থন কৰাৰ বাবে বোৰ্ডখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ কাৰ্যসূচী আৰু কাৰ্যকলাপে কৃষক সমবায়বোৰ শক্তিশালী কৰিব বিচাৰে আৰু এনে প্ৰতিষ্ঠান সমূহৰ বিকাশৰ বাবে অনুকূল ৰাষ্ট্ৰীয় নীতিসমূহক সমৰ্থন কৰিব বিচাৰে।
মীনেশ শ্বাহ বৰ্তমান এনডিডিবিৰ অধ্যক্ষ।
ইতিহাস
ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন ব'ৰ্ড ৰ প্ৰতিষ্ঠা ড° ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনে কৰিছিল। ১৯৬৫ চনত  ভাৰতৰ তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী - স্বৰ্গীয় লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে কাইৰা সমবায় গাখীৰ উৎপাদক সংঘৰ (আমুল) সফলতা ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ উদ্দেশে ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন ব'ৰ্ড (এন.ডি.ডি.বি) সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
২০১২ চনত, ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ পৰিকল্পনা (এন.ডি.পি.) কাৰ্যসূচীৰ অধীনত, এন.ডি.ডি.বি.-য়ে পঞ্জাৱকে ধৰি ১৪ খন মুখ্য গাখীৰ উৎপাদক ৰাজ্যৰ ৪০,০০০ গাওঁক লক্ষ্য কৰি দুগ্ধ পালন বৃদ্ধি কৰাৰ পৰিকল্পনা আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰকল্পটোৰ উদ্দেশ্য আছিল এই ৰাজ্যসমূহত প্ৰায় ২.৭ নিযুত দুগ্ধজাত জন্তু কভাৰ কৰা।
অক্টোবৰ ২০২০ ত, ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন বোৰ্ডে গুজৰাটৰ আনন্দ জিলাৰ মুজকুভা দুগ্ধ সমবায় সমিতিত (ডিচিএছ) এক সাৰ ব্যৱস্থাপনা প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে, য'ত দুগ্ধ জাত খেতিয়কসকলে তেওঁলোকৰ ৰন্ধন ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব লগা গেছ উৎপাদনৰ বাবে জৈৱ গেছ প্ৰকল্প স্থাপন কৰে।
২০২০ চনত, এন.ডি.ডি.বি. ক অধিক ৰাজ্য লৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি, নৱগঠিত কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত দুগ্ধজাত সামগ্ৰী আৰু গ্ৰাম্য জীৱিকাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে লাডাখ প্ৰশাসনৰ সৈতে এক বুজাবুজি চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছে।
অন্যান্য পদক্ষেপসমূহ
এনডিডিবি য়ে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ (AIR) সহযোগত ৰেডিঅ' সম্বাদ মুকলি কৰিছিল – বিদৰ্ভ আৰু মাৰাঠৱাড়া অঞ্চলৰ দুগ্ধ খেতিয়কসকলৰ বাবে ৰেডিঅ'ত এক সজাগতা শৃংখলা যাক প্ৰতি মঙলবাৰে আৰু শুক্ৰবাৰে পৰিকল্পনা কৰা হয়, ৩০ মিনিটৰ খণ্ড হিচাপে যিটো নাগপুৰ, জলগাওঁ, ঔৰঙ্গাবাদ, ওচমানাবাদ আৰু নান্দেৰে ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰৰ পৰা বৈজ্ঞানিক পশু ব্যৱস্থাপনা আৰু নন্দ ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰৰ পৰা বৈজ্ঞানিক পৰিচালন আৰু দুগ্ধ বিশেষজ্ঞৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়ত সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
নাজমা হেপতুল্লা
নাজমা আকবৰ আলি হেপতুল্লা (નજમા હેપ્તુલા; জন্ম: ১৩ এপ্ৰিল ১৯৪০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু বৰ্তমান মণিপুৰৰ ৰাজ্যপাল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ জামিয়া মিলিয়া ইছলামীয়াৰ আচাৰ্য পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় উপাধ্যক্ষ। তেওঁ ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ মুঠ ছয়বাৰ ৰাজ্যসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ১৬ বছৰকাল ৰাজ্যসভাৰ উপাধ্যক্ষ আছিল।
তেওঁ অভিনেতা আমিৰ খানৰ সম্পৰ্কীয় ভনী আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম শিক্ষামন্ত্ৰী মৌলানা আব্দুল কালাম আজাদৰ নাতিনী ভতিজী।  ২০০৭ চনৰ আগষ্ট মাহত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ ১৩তম উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ২৩৩ ভোটত হামিদ আনছাৰী হাতত পৰাজিত হৈছিল। ২০১৪ চনৰ ২৬ মে' তাৰিখে নৰেন্দ্ৰ মোদী প্ৰথম কেবিনেটত তেওঁ সংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীপদ লাভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪০ চনৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ভূপাল ষ্টেটৰ ভূপালত (বৰ্তমান মধ্য প্ৰদেশ) নাজমা হেপতুল্লাৰ জন্ম হৈছিল। জন্মতে তেওঁৰ নাম চৈয়দা নাজমা বিণ্ট ইউচুফ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ চৈয়দ ইউচুফ বিন আলি আলহাছমী আৰু মাতৃ চৈয়দা ফাটিমা বিন মেহমুদ। তেওঁলোক ডাউডি বহৰা ইছমিলি চিয়া গুজৰাটী মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁ ভূপালৰ মতিলাল বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ উজ্জেনত অৱস্থিত বিক্ৰম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হৃদপিণ্ডৰ গঠনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি জীৱবিজ্ঞানৰ পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
১৯৬৬ চনত তেওঁ আকবৰ আলি আখটাৰৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ তিনি গৰাকী কন্যা আছে। তেওঁৰ স্বামী এগৰাকী মানৱক্ষমতা পৰামৰ্শদাতা আছিল আৰু ১৯৬০ৰ দশকত পেট্ৰিয়ট নামৰ বাতৰিকাকত প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০০৭ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে নতুন দিল্লীত ৭৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
কৰ্মজীৱন
নাজমা হেপতুল্লায়ে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিভিন্ন পদবীত অধিষ্ঠিত আছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ কংগ্ৰেছৰ মহাসচিব আছিল আৰু অতিৰিক্ত ভাবে সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ সংঘ ভাৰতৰ যুৱ পৰিক্ৰমাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল। ১৯৮০ চনৰ পৰা তেওঁ ৰাজস্থানৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে ১৯৮০, ১৯৮৬, ১৯৯২ আৰু ১৯৯৮ চনত মুঠ চাৰিটা কাৰ্যকালৰ বাবে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ১৯৮৬ চনৰ জানুৱাৰীলৈ আৰু ১৯৮৮ চনৰ পৰা ২০০৪ জুলাই মাহলৈ ৰাজ্যসভাৰ উপাধ্যক্ষ আছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ মুৰব্বী মনোনীত হৈছিল। তেওঁ ১৯৯৩ চনত মহিলা সাংসদৰ গোটৰ আন্তঃসংসদ সংঘৰ তেওঁ অধ্যক্ষ আছিল আৰু একে বছৰে তেওঁ মানৱ উন্নয়নৰ সাংসদৰ ফৰামৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। ১৯৯৯ চনত বাৰ্লিনত অনুষ্ঠিত আন্তঃসংসদ সংঘৰ ১৬৫তম অধিবেশনৰ সভানেত্ৰী আছিল। ১৯৯৯ চনৰ ১৬ অক্টোবৰৰ পৰা ২০০২ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰলৈকে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ২০০২ চনত এই সংগঠনৰ ১৭১তম অধিবেশনত তেওঁ সন্মানীয় অধ্যক্ষ পদ লাভ কৰে। তেওঁক ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন আঁচনিয়ে ইয়াৰ মানৱ উন্নয়ন দূত হিচাপে মনোনীত কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৭ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ অৱস্থাৰ ওপৰত গঠন কৰা কমিচনৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল।
তেওঁ এইডছ ৰোগৰ ওপৰত এখন গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মানুহৰ সামাজিক সুৰক্ষা, বহনক্ষম উন্নয়ন, পৰিৱেশ, মহিলাৰ পক্ষে নীতি আৰু ভাৰত আৰু পশ্চিম এছিয়াৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে লিখা-মেলা কৰিছে।
২০০৪ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে। ২০০৭ চনৰ আগষ্ট মাহত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ ১৩তম উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ২৩৩ ভোটত হামিদ আনছাৰী হাতত পৰাজিত হৈছিল। ২০১৪ চনৰ ২৬ মে' তাৰিখে নৰেন্দ্ৰ মোদী প্ৰথম কেবিনেটত তেওঁ সংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীপদ লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ ২৬ মে' তাৰিখে তেওঁ দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামীয়াৰ আচাৰ্য পদত নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৬ চনৰ ২১ আগষ্ট তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক মণিপুৰৰ ৰাজ্যপাল নিযুক্ত কৰে। ২০১৯ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখে তেওঁ পুনৰাই মণিপুৰৰ ৰাজ্যপাল পদ লাভ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
ফুক্সি
উৎপত্তি
ফুক্সিক "মূল মানৱ" বুলি জনা গৈছিল, আৰু তেওঁ চেংজী (成纪) (সম্ভৱতঃ আধুনিক লেণ্টিয়ান, শানক্সি প্ৰদেশ বা তিয়ানচুই, গানচু প্ৰদেশ) নামৰ ঠাইত হালধীয়া নদীৰ তলৰ-মাজভাগত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হৈছিল।
পৌৰাণিক কাহিনীটোৰ এক ঐতিহাসিক ব্যাখ্যা অনুসৰি হুয়াক্সু (ফুক্সিৰ মাতৃ) মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এগৰাকী নেত্ৰী আছিল যি সময়ত প্ৰাৰম্ভিক চীনা ভাষা দক্ষতা বিকশিত হৈছিল। আনহাতে ফুক্সি আৰু নোৱা প্ৰাৰম্ভিক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) নেতা আছিল। সেই সময়ত চীনাসকলে বিবাহৰ ৰীতি-নীতি আৰম্ভ কৰিছিল।
কিংবদন্তী
ক্লাছিক অৱ মাউণ্টেইনএণ্ড চিজৰ মতে, ফুক্সি আৰু নোৱা আছিল মূল মানৱী আৰু তেওঁলোক পৌৰাণিক কুনলুন পৰ্বত (আজিৰ হুয়াশান)ত বাস কৰিছিল। এদিন তেওঁলোকে দুটা পৃথক জুইৰ স্তূপ স্থাপন কৰিছিল আৰু অৱশেষত এই জুইৰ স্তূপ দুটা এটা হৈ পৰিছিল। এই জুইৰ তলত, তেওঁলোকে স্বামী আৰু পত্নী হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ফুক্সি আৰু নোৱাই সন্তান সৃষ্টি কৰিবলৈ মাটিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ঐশ্বৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে মাটিৰ চিত্ৰবোৰক জীৱিত কৰি তুলিছিল। এই মাটিৰ চিত্ৰবোৰেই আটাইতকৈ প্ৰাচীন মানুহ আছিল বুলি কোৱা হয়। ফুক্সি আৰু নোৱাক সাধাৰণতে চীনৰ প্ৰাৰম্ভিক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) তিনিজন সাৰ্বভৌমৰ ভিতৰত দুজন হিচাপে চীনাসকলে স্বীকৃতি দিছিল। এজন পিতৃসহ মানৱ সৃষ্টিৰ ই এটা ডাঙৰ পাৰিবাৰিক গাঁথনিৰ সাংকেতিক কাহিনী।
মৃত্যু
কোৱা হয় যে ফুক্সি সম্পূৰ্ণৰূপে ১৯৭ বছৰ ধৰি বাস কৰিছিল আৰু চেন (আধুনিক হুয়াইয়াং, হেনান) নামৰ ঠাইত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। এই ঠাইত বৰ্তমান তেওঁৰ এটা স্মৃতিস্তম্ভ পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চীনা সংস্কৃতি
হাটশিঙিমাৰি
হাটশিঙিমাৰি অসমৰ নৱগঠিত জিলা দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলাৰ সদৰ। পূৰ্বতে ই ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ মহকুমাৰ সদৰ ঠাই আছিল। ২০১৫ চনৰ ১৫ আগষ্টত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে আন চাৰিখন জিলাৰ লগত দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা ঘোষণা কৰে। ২০১৬ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে নৱগঠিত জিলাখনৰ উপায়ুক্ত আমি.আই. আহমেহদে ইয়াক উদ্বোধন কৰে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে হাটশিঙিমাৰিৰ জনসংখ্যা ৩৪৪৫ জন আৰু সাক্ষৰতা হাৰ ৭৭.৭৩%।
নামৰ উৎপত্তি
হাটশিঙিমাৰি নাম "হাট" আৰু "শিঙিমাৰি" এই দুই শব্দ লগ লগাই সৃষ্টি হৈছে। "হাট" সাপ্তাহিক বজাৰ; প্ৰতি দেওবাৰে এই অঞ্চলত এখন সাপ্তাহিক বজাৰ বহে। "শিঙিমাৰি" মানে শিঙি মাছ মৰা। অতীতত এই অঞ্চলত শিঙি মাছৰ বজাৰ আছিল বুলি কোৱা হয়।
অৱস্থান
হাটশিঙিমাৰি অসমৰ একেবাৰে পশ্চিম প্ৰান্তৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ পূবত মেঘালয়, দক্ষিণত মানকাচৰ চহৰ আৰু পশ্চিমে জিঞ্জিৰাম নদী অৱস্থিত। হাটশিঙিমাৰি ভাৰত-বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমাৰ পৰা মাত্ৰ ৫ কিঃমিঃ নিলগত।
শিক্ষা
হাটশিঙিমাৰিত কেইবাখনো প্ৰতিষ্ঠিত চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে। তাৰে ভিতৰত কেইখনমান হল;
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
মধ্যযুগত অসমত হোৱা ভূমিকম্পসমূহ
অসম এখন ভূমিকম্প প্ৰৱণ ৰাজ্য। কেৱল বৰ্তমান সময়তেই নহয়, ১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বা মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাটো এই অঞ্চলত কেইবাটাও লেখত ল'বলগীয়া ভূমিকম্প হৈছিল। এই ভূমিকম্পসমূহৰ তথ্য প্ৰাচীনকালত লিখা বুৰঞ্জীসমূহত পাব পাৰি।
১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গড়গাঁৱৰ ভূমিকম্প
আহোম বুৰঞ্জীৰ মতে ১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গড়গাঁৱত এটা ডাঙৰ ভূমিকম্প হৈছিল যাৰ ফলত মাটিৰ পৰা শিল, বালি অৰু ছাই ওপৰলৈ ওলাই আহিছিল। এই ভূমিকম্পটো চুক্লেংমুং ৰজাৰ দিনত হৈছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত IX আছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ কথা গেইটেও তেওঁৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰিছে।
১৫৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভূমিকম্প
১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দত গজালত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত মাটিৰ তলৰ পৰা গৰম পানী, বালি আৰু ছাই ওলাই আহিছিলে। সেই সময়ত ৰজা আছিল চুখাম্ফা বা খোৰা ৰজা। ভূমিকম্পৰ ফলত তেওঁৰ এটা ৰাজপ্ৰসাদ ধ্বংস হৈছিল আৰু কেইজনমান প্ৰহৰীও মৰিছিল। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত IX আছিল।
১৬৪২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ উজনি অসমৰ ভূমিকম্পসমূহ
গেইটৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে ১৬৪২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ প্ৰবল বানপানীৰ মাজতে কেইবাটাও ভূমিকম্প হৈছিল। এই ভূমিকম্পসমূহৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত III আছিল।
১৬৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ উজনি অসমৰ ভূমিকম্পসমূহ
সাতসৰী বুৰঞ্জীৰ মতে ১৫৭১ শকৰ ব'হাগ মাহৰ এটা দিনত তিনিটা ভূমিকম্প হৈছিল। এইকেইটা মৃদু ভূমিকম্প আছিল; তীব্ৰতা সম্ভৱত III তকৈ বেছি নাছিল।
১৬৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ কাজলীৰ ভূমিকম্প
১৬৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত কাজলীত প্ৰায় আধা ঘণ্টাৰ বাবে ভূমিকম্প অনুভূত হৈছিল। এই কথা ছিহাবুদ্দিন তালিছে ফাতেহা ই তালিছত উল্লেখ কৰিছিল। গেইটেও তেওঁৰ বুৰঞ্জীত এই ভূমিকম্পটোৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। এই ভূমিকম্পটোৰ তীব্ৰতা সম্ভৱত V আছিল।
১৭৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৰংপুৰৰ ভূমিকম্প
১৭৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ ৰাজত্বকালত এটা ভূমিকম্প হৈছিল বুলি জনা যায়। এই ভূমিকম্পটোত হোৱা ক্ষয়ক্ষতি সম্পৰ্কে একো জানিব পৰা নাযায়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভূমিকম্প শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম‎
বদন বৰফুকনৰ গীত
বদন বৰফুকনৰ গীত এটা অসমীয়া কাহিনীগীত বা মালিতা। গীতটিৰ কাহিনীটো ঐতিহাসিক। এই গীতটি আহোম ৰাজত্বকালৰ ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা। বৰফুকনৰ গীতটি সম্পূৰ্ণৰূপত উদ্ধাৰ কৰা হৈছে।
সময়
বদন বৰফুকনৰ গীতটো ১৮১৫ চনৰ পৰা ১৮২৪ চনৰ ভিতৰত অসম বুৰঞ্জীত সংঘটিত হোৱা ঘটনাৱলীক লৈ ৰচিত হৈছে। অসম বুৰঞ্জীৰ প্ৰায় দহ বছৰ কালৰ ঘটনা মালিতাটিত সোমাই আছে।
ৰূপান্তৰ
বদন বৰফুকনৰ গীতৰ ঘটনা একে হ'লেও ইয়াৰ দুটি ৰূপান্তৰ পোৱা গৈছে। ড॰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ সংগ্ৰহত একো একোটি জোৰণি বাক্যৰ পিছে পিছে আচল কাহিনীটো আগবাঢ়ি গৈছে। অনেক ঠাইত এনে বাক্যৰ নিৰৰ্থক বা মূল বাক্যৰ লগত সংগতি নাই। লীলা গগৈৰ সংগ্ৰহতো একেদৰেই কাহিনী আগবাঢ়িছে, কিন্তু পংক্তিবোৰ একে নহয়।
আকাশ বন্তি
কাতি বিহুৰ সন্ধিয়া পথাৰত খেতিয়কে আকাশ বন্তি জ্বলায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি, আকাশ বন্তিৰ পোহৰত উপৰিপুৰুষৰ আত্মা সৰগলৈ যাত্ৰা কৰে। সুখ আৰু শান্তিত আত্মাই দিন কটায়। অসমৰ স্থানবিশেষে আকাশ বন্তি পদূলিমুৰতো লগোৱা হয়। ইকৰা, নল, বা কুমলীয়া বাঁহৰ সৰু পাবেৰে আকাশ বন্তি সাজিব পাৰি। ছটুকুৰা সৰু ইকৰা বা নলৰ পাব লৈ ৰছীৰে সিঁ এটা পিৰামিড আকৃতিৰ গঠন সাজি লোৱা হয়। এই গঠনৰ তলৰফালে ওলোটা পিৰামিড আকৃতিৰ আন এক গঠন সজা হয়। ঔটেঙাৰ বখল বা মাটি চাকি দুয়োটা পিৰামিডৰ মাজৰ সমতল অংশত বা তলৰ ওলোটা পিৰামিডৰ শংকু অঞ্চলত ৰাখিব পাৰি। সাধাৰণতে এইদৰেই এই আকাশবন্তি সজা হয় আৰু ইয়াক পদূলিমূৰত ওখকৈ আঁৰি দিয়া হয়। মাজুলীৰ আউনীআটী সত্ৰত কাতিমাহত সমগ্ৰ মাহ ধৰি আকাশ বন্তি প্ৰজ্বলন কৰা হয়।
বদন বৰফুকনৰ গীত
কাহিনী
বৰফুকনৰ গীতৰ কাহিনীটো বদন বৰফুকন আৰু পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ সংঘাতৰ কথাৰে আৰম্ভ হৈছে। আহোম ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনত গুৱাহাটীৰ শাসনকৰ্তা বদন বৰফুকনে প্ৰজাক নানা অত্যাচাৰ কৰিছিল। সেইকথা জানিব পাৰি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইয়ে তেওঁক ধৰি আনিবলৈ পৰ্বতীয়া ফুকনক পঠালে। সেই কথা বদন বৰফুকনৰ জীয়েক আৰু পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ বোৱাৰীয়েক পিজৌ গাভৰুৰ জৰিয়তে বদন বৰফুকনৰ কাণত পৰিলগৈ। পৰ্বতীয়া ফুকনৰ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ আচল উদ্দেশ্য গম পাই তেওঁ ৰাতিয়েই লুইতেদি গোপনে ভটিয়াই গ'ল। বৰফুকন চিধাই গৈ কলিকতাত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ কাষ চাপিল আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ হৈ সৈন্য বিচাৰিলে। কিন্তু ইংৰাজে মিত্ৰ অসমৰ বিৰুদ্ধে সৈন্য দিব নোৱাৰে বুলি স্পষ্ট কৰি দিলে। বৰফুকনে তেতিয়া বংগোপসাগৰেৰে গৈ ব্ৰহ্মদেশ পালেগৈ। মানৰজাই তেওঁক সহায় কৰে আৰু সৈন্য দি পঠায়। ফুলপানীছিগাত অসম আৰু মান সৈন্যৰ মাজত যুদ্ধ হ'ল। যুদ্ধত আহোম সৈন্য পৰাজিত হ'ল। মানৰ প্ৰথম আক্ৰমণৰ পাছত ৰাজমাৱে বদন বৰফুকনক ৰূপসিংৰ হতুৱাই দাৰে ঘপিয়াই বধ কৰোৱালে। পুনৰ মান ৰজাই অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ মন সৈন্য পঠায় আৰু সেইবেলি প্ৰায় ছবছৰ মানে অসমত ভোগ কৰিলে। মানক দমন কৰিবলৈ অৱশেষত ইংৰাজৰ আগমন ঘটিল। কলিয়াবৰৰ ওচৰত হোৱা মান আৰু ইংৰাজৰ যুদ্ধত মান সৈন্যৰ পৰাজয় ঘটিল আৰু ইংৰাজে মানক খেদি অসমৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰে। বদন বৰফুকনে আত্মীয় পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ ওপৰত পোতক তুলিবলৈ মানসেনাক লৈ অসমলৈ অহা আৰু তাৰে পৰিণতিত অসম ইংৰাজৰ হাতলৈ যোৱাৰ সমগ্ৰ কাহিনীটো গীতটোত বৰ্ণিত হৈছে।
চৰিত্ৰ
গীতটোৰ অধিকাংশ চৰিত্ৰই ঐতিহাসিক। এই চৰিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত পুৰুষ চৰিত্ৰ হ'ল - বদন বৰফুকন, পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই, চন্দ্ৰকান্ত সিংহ, পৰ্বতীয়া ফুকন, মানৰজা, ৰূপসিং ইত্যাদি। নাৰী চৰিত্ৰ - ৰাজমাও, পিজৌ গাভৰু, মান ৰজাৰ কুঁৱৰী আদি।
আকাশ বন্তি
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিহু
বদন বৰফুকনৰ গীত
গুৰুত্ব
বৰফুকনৰ গীতত অসম বুৰঞ্জীৰ আহোমৰ ৰাজত্বকালৰ শেষ কালছোৱাৰ ঘটনাৰ আভাস আছে। সেই সময়ৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক দিশৰ প্ৰতিফলন দেখা পোৱা গৈছে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
হৰ্ণবিল উৎসৱ
হৰ্ণবিল (ধনেশ পক্ষী) উৎসৱ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ডত প্ৰতিবছৰে ১-১০ ডিচেম্বৰলৈ উদযাপন কৰা এটি উৎসৱ৷ নাগালেণ্ড ৰাজ্যক এই উৎসৱক মহোৎসৱ ('Festival of Festivals') বুলিও আখ্যা দিয়া হয়৷
পটভূমি
নাগালেণ্ড ৰাজ্য ভালেসংখ্যক নগা জনজাতিৰ বাসভূমি৷ এই প্ৰতিটো জনজাতিৰে নিজা উৎসৱ আছে৷ যিহেতু ৬০% ৰো অধিক নগা লোক কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, তেওঁলোকে উদযাপন কৰা প্ৰায়ভাগ উৎসৱেই কৃষিৰ লগত জড়িত৷
নাগালেণ্ডৰ এই বিভিন্ন জনজাতিৰ মাজত ভাৱবিনিময়ৰ বিকাশ আৰু নাগালেণ্ডৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰচাৰৰ বাবে, নাগালেণ্ড চৰকাৰে ২০০০ চনৰ পৰা ডিচেম্বৰৰ প্ৰথম সপ্তাহটোত হৰ্ণবিল উৎসৱ পালন কৰি আহিছে৷
এই উৎসৱক ভাৰতীয় ধনেশ পক্ষী (Indian hornbill) ৰ নামৰ পৰা হৰ্ণবিল উৎসৱ নামেৰে অভিহিত কৰা হয়৷ ধনেশ পক্ষীৰ স্থান নগা জনজাতিসমূহৰ সংস্কৃতি আৰু লোকসাহিত্যত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷
উদযাপন
হৰ্ণবিল উৎসৱ নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু কলা আৰু সংস্কৃতি বিভাগে অনুষ্ঠিত কৰে৷ এই উৎসৱত সকলো নগা জনজাতিৰ কলা-সংস্কৃতি একেটা উৎসৱতে উদযাপন কৰাৰ এক প্ৰচেষ্টা৷ এই উৎসৱ সাধাৰণতে প্ৰতিবছৰে ১-১০ ডিচেম্বৰলৈ ক’হিমাত অনুষ্ঠিত হয়৷
উৎসৱটোৰ মূল থলী ক’হিমা চহৰৰ পৰা ১২ কিমি দূৰত্বত অৱস্থিত নগা হেৰিটেজ গাওঁ কিছামা (Kisama)৷ সকলো নগা জনজাতিয়েই এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে৷
উৎসৱৰ দৰ্শকসকলে নগা খাদ্য, সংগীত-নৃত্য আৰু ৰীতি নীতিকে ধৰি নগা সংস্কৃতিক ওচৰৰ পৰা জনাৰ আৰু অভিজ্ঞতা লোৱাৰ এক সুযোগ লাভ কৰে৷
উৎসৱৰ বিভিন্ন অংশ
এই উৎসৱত জাকজমকাতৰে বিভিন্ন নৃত্য পৰিবেশন, নগা পাৰম্পৰিক খেলধেমালি, নগা খাদ্যৰ পৰিবেশন ইত্যাদি হয়৷ তাৰোপৰি পৰম্পৰাগত নগা কলা যেনে বিভিন্ন চিত্ৰ, কাঠৰ কাৰুকাৰ্য্য ইত্যাদিৰ প্ৰদৰ্শনীও অনুষ্ঠিত হয়৷
এই উৎসৱত পৰম্পৰাগত নগা মৰুংসমূহৰ (Naga Morungs) প্ৰদৰ্শন হয়৷ উৎসৱটোৰ বিশেষ আকৰ্ষণসমূহ হৈছে কলা আৰু কাৰুকাৰ্য্যৰ প্ৰদৰ্শনী, নগা খাদ্যৰ ষ্টলসমূহ, ফুলৰ প্ৰদৰ্শনী, নৃত্য আৰু গীত পৰিবেশন, ফেশ্বন শ্ব’, মিছ নাগালেণ্ড সুন্দৰী প্ৰতিযোগীতা, পৰম্পৰাগত আৰ্চাৰী (traditional archery), নগা মল্লযুঁজ, পৰম্পৰাগত খেলধেমালি আৰু সংগীত অনুষ্ঠানসমূহ৷
অৰ্থনৈতিক বিকাশ
এই উৎসৱে নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ পৰ্য্যটনৰ বিকাশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে৷ এই উৎসৱে পৰ্য্যটকসকলক নগা কৃষ্টি আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে জনাৰ আৰু অভিজ্ঞতা লোৱাৰ সুবিধা দি আহিছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহোৎসৱ শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
একে লিংগৰ সম্পৰ্ক
একে লিংগৰ সম্পৰ্ক (ইংৰাজী: Same sex relationship) হল একে লিংগৰ দুজন ব্যক্তিৰ মাজৰ প্ৰেম তথা যৌন সম্পৰ্ক। একে লিংগৰ বিবাহ একে লিংগৰ দুজন ব্যক্তিৰ মাজত আনুষ্ঠানিক বিবাহক বুজায় ; কিছু দেশত একে লিংগৰ বিবাহৰ সলনি আইনী দম্পতী নামৰ ব্যৱস্থা দেখা যায়। একে লিংগৰ সম্পৰ্ক বিশেষভাৱে কোনো যৌন অভিমুখিতাৰ অন্তৰ্গত নহয়।
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য আছিল। আনুমানিক পঞ্চদশ শতিকাত প্ৰভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। যষ্ঠদশ শতিকাত চিলাৰায়ে আক্ৰমণ কৰি জয়ন্তীয়া ৰজাক বধ কৰে আৰু ৰাজ্যখন কোচৰ অন্তৰ্গত কৰে। ১৮৩৫ চনত এই ৰাজ্য ইংৰাজ শাসিত অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
নামৰ উৎপত্তি
কোনো কোনোৰ মতে "জয়ন্তীয়া" শব্দটো হিন্দু দেৱী দূৰ্গাৰ ৰূপ জয়ন্তী দেৱী বা জয়ন্তেশ্বৰীৰ পৰা আহিছে। কিছুমানৰ মতে শব্দটো নাৰ (শাসকসকলৰ জাতি) শব্দ পূৰ্বৰ স্থান চুটনুগাৰ পৰা আহিছে। জয়ন্তীয়া দেৱীৰ কিংবদন্তি সম্ভৱতাঃ জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত হিন্দু প্ৰভাৱৰ পাছত সৃষ্টি হৈছে।
নাৰ (জয়ন্তীয়া) আৰু ৱাৰ লোকসকলে খাছী ভাষা।খাছীৰ লগত সম্পৰ্ক থকা মন-মাৰ ভাষা কয়।
বিস্তৃতি
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ মেঘালয়ৰ শ্বিলং মালভূমিৰ পূবৰ পৰা দক্ষিণৰ সমতললৈকে, আৰু উত্তৰে অসমৰ বৰাক নদীৰ উপত্যকালৈ বিস্তৃত আছিল।
বৰ্তমান ধ্বংসপ্ৰাপ্ত ৰাজধানী জয়ন্তীপুৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ তলৰ সমলতল্ত আছিল। সম্ভৱতঃ জয়ন্তীয়া পাহাৰত এখন জহকালিৰ ৰাজধানীও আছিল, কিন্তু তাত এতিয়া এটা দূৰ্গা মন্দিৰ আৰু কিছুমান প্ৰাচীন স্মৃতিচিহ্নৰ বাহিৰে একো নাই।
বাংলাদেশৰ চিলেটৰো বহুখিনি অঞ্চল জয়ন্তীয়া ৰজাৰ অধীনত আছিল।
ব্ৰিটিছ অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্তি
১৭৬৫ চনত বংগৰ দিৱানিৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছসকল প্ৰথমবাৰৰ বাবে জয়ন্তীয়াসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। জয়ন্তীয়াসকলে বংগ অঞ্চললৈ চূণ ৰপ্তানি কৰিছিল। কিন্তু ব্ৰিটিছসকলৰ লগত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক মধুৰ নাছিল আৰু ১৭৭৪ চনত তেওঁলোক আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হয়। ইয়াৰ পাছত কোঠ আৰু ১৭৯৯ চনৰ আইনৰ যোগে জয়ন্তীয়াসকল ভৈয়ামৰ পৰা ক্ৰমাৎ পৃথক হৈ পৰে।
প্ৰথম ইংগো বৰ্মী যুদ্ধৰ শেষত ব্ৰিটিছে জয়ন্তীয়া ৰজা ৰাম সিঙক সুৰমা নদীৰ উত্তৰে শাসন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ১৮৩৫ চনৰ ১৫ মাৰ্চত জয়ন্তীয়া ৰাজ্য আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ অনা হয়। ৰজাক চিলেটৰ সম্পত্তিৰ লগতে মাহে ৫০০ টকাকৈ দিয়া হয়। ব্ৰিটিছে ভৈয়ামৰ অঞ্চল প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসন কৰিছিল। পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ বাবে পোন্ধৰজন দলৈ আৰু চাৰিজন চৰ্দাৰ নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
শাসকসকল
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য শাসন কৰা ৰজাসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হ'ল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
সংস্কৃতি গ্ৰহণ
সংস্কৃতি গ্ৰহণ (acculturation) এক সাংস্কৃতিক প্ৰক্ৰিয়া। যি প্ৰক্ৰিয়াত কোনো এটা জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক জীৱন আন এটা জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যৰ প্ৰভাৱৰ ফলত পৰিৱৰ্তিত হয় তাৰ নামেই সংস্কৃতি গ্ৰহণ। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা এটা জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক জীৱন আন এটা জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিৰ জৰিয়তে সম্পূৰ্ণভাৱে পৰিৱৰ্তিত হয়। ঐতিহাসিক পুনৰ্গঠনৰ দিশত সংস্কৃতি গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াই গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
১৯৩৫ চনত সংস্কৃতি গ্ৰহণৰ সূত্ৰ দিয়া হৈছিল এনেদৰে, "বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ জনসমষ্টিৰ মাজত নিয়ত আৰু প্ৰত্যক্ষ সান্নিধ্যৰ ফলস্বৰূপে এটাজন সমষ্টি বা গোটেই কেইটা জনসমষ্টিৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতিমান পৰিৱৰ্তিত হোৱা প্ৰক্ৰিয়া বিশেষৰ নাম সংস্কৃতি গ্ৰহণ।" পৰৱৰ্তীকালত এই সূত্ৰটো পৰিৱৰ্তিত আৰু পৰিবৰ্ধিত হৈছে। সংস্কৃতি গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত সান্নিধ্যৰ স্থিতিকাল আৰু গভীৰতাই অন্যতম প্ৰয়োজনীয় উপাদান হ'ব নোৱাৰে।
সংস্কৃতি গ্ৰহণ হৈছে প্ৰক্ৰিয়া অৱস্থাত থকা সাংস্কৃতিক সঞ্চাৰণ। সংস্কৃতি গ্ৰহণত ঐতিহাসিক সত্যতা বা ঘটনাৰ আভাস পোৱা যায়। সংস্কৃতি গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত সমসাময়িক যুগৰজন সমষ্টিৰ সান্নিধ্যই প্ৰাধান্য লাভ কৰে। ঐতিহাসিক জনসমষ্টিৰ মাজৰ দূৰ অতীতত সংঘটিত হোৱা সান্নিধ্যৰ বিষয়েও সংস্কৃতি গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে বিচাৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ লগত মনস্তাত্ত্বিক দিশ এটাও জড়িত হৈ থাকে।
উদাহৰণ
এইবোৰেই সংস্কৃতি গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াৰ উদাহৰণ।
কুঁহিয়াৰ
কুঁহিয়াৰ (Sugarcane) এবিধ তৃণজাতীয় শস্য। কুঁহিয়াৰ আমাৰ দেশৰ এবিধ অৰ্থশস্য হিচাপে বিখ্যাত কৃষি। কুঁহিয়াৰৰ পৰা চেনি-গুৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। পৃথিৱীৰ মুঠ উৎপাদনৰ ১/৪ অংশ ভাৰতে উৎপাদন কৰে। এই খেতিৰ বাবে বছৰটোৰ ১০ ৰ পৰা ১২ মাহ পৰ্য্যন্ত সময় লাগে। অৰ্থাৎ কুঁহিয়াৰ গছ গোটেই বছৰ ধৰি জীয়াই থাকে। ভাৰতত কুঁহিয়াৰৰ উন্নত সঁচ উদ্ভাৱনৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰ হ'ল কোইম্বাটোৰ। কুঁহিয়াৰ এবিধ বছৰেকীয়া খেতি। ই অতিশয় ৰসাল আৰু মিঠা স্বাদযুক্ত। চ’ত, ব’হাগ মাহত ইয়াক ৰোৱা হয় আৰু পুহৰ পৰা চ’ত মাহৰ ভিতৰত পেৰা হয়। এই খেতিৰ বাবে মানুহ অধিক লাগে। বিভিন্ন জাতৰ কুঁহিয়াৰ বোৰ হ’ল – আঁকি, পুৰা, পিয়াজী, মক, ইকৰা পুৰা (উজনি অসমত প্ৰচলিত শব্দ), জাভা, বোম্বাই, পাখৰি ইত্যাদি।
কৃষি পদ্ধতি
কুঁহিয়াৰ খেতিৰ কাৰণে ২০°-২৮° ছেণ্টিগ্ৰেড উষ্ণতা আৰু মধ্যমীয়া বৰষুণ প্ৰয়োজন। এই খেতি কম বৰষুণ হোৱা ঠাইতো হয় আৰু বেছি বৰষুণ হোৱা ঠাইতো হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে পঞ্জাবৰ ২৫.৪ ছেণ্টিমিটাৰ বৰষুণ হোৱা ঠাইতো ইয়াৰ খেতি হয় আৰু ২৫৪ ছেণ্টিমিটাৰ বৰষুণ হোৱা অসম, পশ্চিমবংগ আদিতো ইয়াৰ খেতি ভাল হয়। বেছি বৰষুণ হোৱা ঠাইৰ কুঁহিয়াৰৰ গোট শকত হয় যদিও ইয়াৰ চুক্ৰুজৰ পৰিমাণ কম থাকে। কম বৰষুণ হোৱা ঠাইবিলাকত জলসিঞ্চনৰ প্ৰয়োজন হয়। কুঁহিয়াৰ খেতিৰ বাবে সমতলৰ সাৰুৱা মাটিৰ প্ৰয়োজন। এই মাটি ভালদৰে পানী ধৰি ৰাখিব পৰা নাইবা পানী জমা হৈ নথকা বিধৰ হ'ব লাগে। কুঁহিয়াৰে মাটিৰ পৰা অধিক পৰিমাণৰ নাইট্ৰ'জেন যুক্ত ৰস টানি লয় কাৰণে কুঁহিয়াৰ তলিত বিশেষকৈ নাইট্ৰ'জেনযুক্ত সাৰ প্ৰয়োজন হয়। ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মে' মাহলৈকে কুঁহিয়াৰ ৰোৱা হয় আৰু নৱেম্বৰৰ পৰা মাৰ্চলৈ কুঁহিয়াৰ চপোৱা হয়।
উৎপাদিত স্থান
ভাৰতবৰ্ষত যথেষ্ট পৰিমাণৰ কুঁহিয়াৰ খেতি হয়। কেৱল গংগা সমভূমিৰ পৰাই ভাৰতৰ ৫০ শতাংশ কুঁহিয়াৰ উৎপন্ন হয়। উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিমবংগ, পঞ্জাব, হাৰিয়ানা, মহাৰাষ্ট্ৰ, তামিলনাডু আদি ৰাজ্যসমূহত যথেষ্ট পৰিমাণে কুঁহিয়াৰ উৎপন্ন হয়। দাক্ষিণাত্যৰ ব-দ্বীপবোৰত জলসিঞ্চনৰ দ্বাৰা কুঁহিয়াৰ খেতি কৰা হয়।
ব্যৱহাৰ
পূজা-পাতল, ঔষধ, চেনি আৰু গুড় প্ৰস্তুতকৰণত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তৃণ
অনুষ্কা শেট্টী
ছুইটি শেট্টী (Anushka Shetty; জন্ম: ৭ নৱেম্বৰ ১৯৮১) -ৰ পৰিচিত নাম হৈছে অনুষ্কা শেট্টী৷ তেখেত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ অনুষ্কাৰ অধিকাংশ ছবিয়েই তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ৷ নিজৰ দক্ষতাপূৰ্ণ অভিনয়ৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই এতিয়ালৈকে বহুকেইটা বঁটা-বাহন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তাৰে ভিতৰত আছে- তিনিটাকৈ চিনেমা (CineMAA) বঁটা, এটা নন্দী বঁটা, তামিল নাডু ৰাজ্যিক ছবি বঁটা আৰু তিনিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ (দাক্ষিণাত্য) বঁটা৷ পঞ্চাছতকৈও অধিকখন ছবিত অভিনয় কৰা অনুষ্কা হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম৷ দাক্ষিণাত্যৰ ছবিৰ জগতত তেখেতক লেডি ছুপাৰষ্টাৰ হিচাপেও জনা যায়৷
২০০৫ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছুপাৰ নামৰ তেলেগু ভাষাৰ ছবিখনত অনুষ্কাক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এইখন ছবিত অভিনয় কৰি অনুষ্কাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী বছৰটোত তেখেতে এছ.এছ. ৰাজামৌলীৰ ছবি বিক্ৰমাকাড়ুত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে অভাৱনীয় ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰে৷ ২০০৭ চনত অনুষ্কাই আন এখন সফল ছবি লক্ষ্যমত অভিনয় কৰে৷ ২০০৮ চনত অনুষ্কাই অভিনয় কৰা সৌৰ্য্যম আৰু চিন্তাকায়ালা ৰবী ছবি দুখনেও বক্স অফিচত সফল হিচাপে বিবেচিত হয়৷ ২০০৯ চনত তেখেতে তেলেগু ডাৰ্ক ফেণ্টাছি ছবি অৰুন্ধতীত অভিনয় কৰে৷ তেখেতেৰ অভিনয়ে সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই প্ৰথমটো নন্দী বঁটা, ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু চিনেমা বঁটা লাভ কৰে৷ আটাইকেইটা বঁটায়েই আছিল শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ শিতানত৷ তাৰ পিছৰটো বছৰতে অনুষ্কাই সমাদৃত ড্ৰামা ছবি ৱেদামত এগৰাকী দেহোপজীৱিনীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰে৷ এইটো চৰিত্ৰই তেখেতলৈ দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ আৰু চিনেমা বঁটা কঢ়িয়াই আনে৷ এইদৰেই ক্ৰমাগতভাৱে সফল ছবিত সফল অভিনয় কৰি অনুষ্কা তেলেগু ছবি উদ্যোগৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত আৰু শীৰ্ষতম অভিনেত্ৰীৰ আসনত বহে৷
একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমটো দশকত অনুষ্কাই তামিল ভাষাৰ ছবিতো একাধিক সফল ছবিত অভিনয় কৰে৷ তাৰে ভিতৰত সিংঘাম, ভেট্টাইকৰণ আদিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ ২০১৫ চনত অনুষ্কাই মহাকাব্যিক ঐতিহাসিক কল্পকাহিনীত ৰুদ্ৰমা দেৱীৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ন কৰে৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই তৃতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰে৷ ২০১৫-১৭ৰ সময়ছোৱাত অনুষ্কাই এছ.এছ. ৰাজামৌলিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত বাহুবলীত "দেৱসেনা" নামৰ চৰিত্ৰটোত সবল অভিনয় কৰি পৃথিৱীজোৰা খ্যাতি অৰ্জন কৰে৷ বাহুবলী ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ দুয়োখন ছবিয়েই অকল্পনীয় সফলতা অৰ্জন কৰে৷ ব্যৱসায়িকভাৱেও সফলতম প্ৰমাণিত হোৱা এই দুয়োখন ছবিয়ে অনুষ্কাক দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিৰ উদ্যোগত সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ফাল্গুনী নায়াৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
মুম্বাই নিবাসী এটা গুজৰাটী পৰিয়ালত ফাল্গুনী নায়াৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰতে তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ চাইডেনহাম কলেজ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্স, মুম্বাইৰ পৰা স্নাতক আৰু ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট, আহমেদাবাদৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
কৰ্মজীৱন
২০১২ চনত, নাইকা আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত ফাল্গুনী নায়াৰৰ বয়স আছিল ৪৯ বছৰ। দেউতাকৰ সৰু অফিচ কোঠাৰপৰা মাত্ৰ তিনিজন কৰ্মচাৰীৰে নাইকাৰ প্ৰথম কাম-কাজ আৰম্ভ হৈছিল। সম্পূৰ্ণ ২ নিযুত ডলাৰ নিজা মূলধনেৰে ফাল্গুনীয়ে নাইকা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০২১ চনলৈকে নাইকাৰ মূল্য আছিল ২.৩ বিলিয়ন ডলাৰ যাৰ ফলত নায়াৰৰ সম্পত্তি আনুমানিক ১.১ বিলিয়ন ডলাৰ লৈ আহিছিল। নায়াৰ হৈছে দুগৰাকী স্ব-নিৰ্মিত মহিলা ভাৰতীয় বিলিয়নেয়াৰৰ ভিতৰত এগৰাকী, আনগৰাকী ধনকুবেৰ হৈছে কিৰণ মজুমদাৰ-শ্ব। নাইকাই ২০২১ চনৰ ১০ নৱেম্বৰৰ ভিতৰত তেৰ বিলিয়ন ডলাৰ অৰ্জন কৰে আৰু লগে লগে নায়াৰ ভাৰতৰ আটাইতকৈ ধনী স্ব-নিৰ্মিত মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু এতিয়া ভাৰতৰ শীৰ্ষ বিশ জন ধনী ব্যক্তিৰ তালিকাত তেওঁ স্থান লাভ কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ফাল্গুনী গুজৰাটী বংশোদ্ভৱ, কিন্তু তেওঁ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছে মুম্বাইত। তেওঁৰ দেউতাকো এগৰাকী ব্যৱসায়ী, যি ফাল্গুনীৰ মাকৰ সহযোগত এটি সৰু বিয়েৰিং কোম্পানী চলায়। ১৯৮৭ত তেওঁ সঞ্জয় নায়াৰৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। আহমেদাবাদত পঢ়ি থাকোঁতে সঞ্জয়ৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম দেখা। তেওঁলোকৰ সন্তানদ্বয়ৰ নাম হৈছে আদ্বেতা নায়াৰ আৰু অঞ্চিত নায়াৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বহুপতি প্ৰথা
অভাৱপূৰ্ণ সমাজবোৰত বহুপতি হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ই মানুহৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি সীমিত কৰে আৰু শিশুৰ স্বাস্থ্য আৰু জীয়াই থকাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে বুলি অধ্যয়নবোৰে প্ৰকাশ কৰে। এইটো বিবাহৰ এক বিৰল প্ৰকাৰ যি কেৱল কৃষক পৰিয়ালৰ মাজতেই নহয় অভিজাত পৰিয়ালবোৰৰ মাজতো বিদ্যমান। উদাহৰণস্বৰূপে, হিমালয় পৰ্বতমালাৰ বহুপতি প্ৰথাৰ ভূমিৰ অভাৱৰ সৈতে সম্পৰ্ক। একেগৰাকী পত্নীৰ সৈতে পৰিয়ালৰ সকলো ভাতৃৰ বিবাহে পৰিয়ালৰ ভূমি অক্ষুণ্ণ আৰু অবিভক্ত হৈ থাকিবলৈ দিয়ে। যদি প্ৰতিজন ভাতৃয়ে পৃথকে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু পৃথক স্ত্ৰীৰ সন্তান লাভ কৰে, তেতিয়া পাৰিবাৰিক ভূমি আৰু সম্পত্তি বিভক্ত হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে, ভূমিৰ গৰাকী নোহোৱা অতি দৰিদ্ৰ ব্যক্তিসকলৰ মাজত এই প্ৰথা কম চলে, যেনে বৌদ্ধ লাডাখ আৰু জাংস্কাৰ অঞ্চল। ইউৰোপত, প্ৰদানযোগ্য উত্তৰাধিকাৰৰ সামাজিক প্ৰথাৰ জৰিয়তে ভূমিবিভাজন প্ৰতিহত কৰা হৈছিল। বেছিভাগ ভাই-ভনী উত্তৰাধিকাৰী নোহোৱাৰ বাবে, তেওঁলোকৰ বহুতে ব্ৰহ্মচাৰী সন্ন্যাসী আৰু পুৰোহিত হৈ পৰিছিল। প্ৰাণীজগতত একাধিক পুৰুষ সঙ্গীৰ সৈতে মিলন এক সাধাৰণ ঘটনা।
ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুপতি
ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুপতি প্ৰথা হৈছে এক প্ৰকাৰৰ বহুপতি প্ৰথা য'ত এগৰাকী মহিলাই ভাতৃ দুজন বা ততোধিক পুৰুষৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তিব্বত, নেপাল উত্তৰ ভাৰতৰ কিছুমান অঞ্চলত, আৰু মধ্য আফ্ৰিকাত ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুপতি দেখা গৈছিল (আৰু কেতিয়াবা এতিয়াও দেখা যায়)। সেই ঠাইবোৰত ইয়াক সামাজিক অনুশীলন হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। দক্ষিণ ভাৰতৰ টোডা লোকসকলে ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুমুখী অনুশীলন কৰে, কিন্তু শেহতীয়াকৈ একবিবাহ প্ৰচলিত হৈছে। সমসাময়িক হিন্দু সমাজত পঞ্জাবৰ মালৱা অঞ্চলৰ কৃষকসমাজত বহুমুখী বিবাহ কৃষিভূমিৰ বিভাজন পৰিহাৰ কৰাৰ বাবে হোৱা দেখা যায়। উনবিংশ শতিকাৰ ইংলেণ্ডত ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুপতিৰ ইংগিত দিয়ে। প্ৰিমোজেনিচাৰৰ সংজ্ঞা অনুসৰি ঘৰৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰই পাৰিবাৰিক সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল, আনহাতে সৰু পুত্ৰসকলে ঘৰ এৰি নিজৰ চাকৰি বিচাৰিব লগা হৈছিল। প্ৰিমোজেনিচাৰে প্ৰতি প্ৰজন্মত মাত্ৰ এজন উত্তৰাধিকাৰীক অনুমতি দি প্ৰজন্মজুৰি পাৰিবাৰিক সম্পত্তি অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল। ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুগুণে ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰে, কিন্তু সকলো ভাতৃক মাত্ৰ এগৰাকী পত্নীৰ সৈতে একেলগে ৰাখি এনে কৰে যাতে প্ৰতি প্ৰজন্মত কেৱল এটা উত্তৰাধিকাৰী থাকে। এই কৌশলটো ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ ভাই-ভনী গোটটো যিমানে ডাঙৰ হয় সিমানেই কম সফল দেখা যায়।
আংশিক পিতৃত্ব
নৃতাত্ত্বিক ষ্টিফেন বেকাৰমেনে কয় যে কমেও ২০টা জনজাতীয় সমাজে স্বীকাৰ কৰে যে এটা শিশুৰ একাধিক পিতৃ থাকিব পাৰে, বা আদৰ্শভাৱে থাকিব লাগে, আৰু ইয়াক "আংশিক পিতৃত্ব" বুলি উল্লেখ কৰে। ইয়াৰ ফলত প্ৰায়ে একাধিক পিতৃয়ে মাকৰ সৈতে এক প্ৰকাৰৰ বহুমুখী সম্পৰ্কত এটা শিশুৰ ভাগ-বতৰা প্ৰতিপালন কৰে, অৱশ্যে সদায়ে এনে নহবও পাৰে। নিম্নভূমি দক্ষিণ আমেৰিকাৰ থলুৱা লোকসকলৰ মাজত এনে ধাৰণা বা বিশ্বাস দেখা যায়। এই ধাৰণাৰ মতে, একাধিক জৈৱিক পিতৃয়ে বীৰ্যৰ অৱদান দিয়ে, আৰু ভ্ৰূণ সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰে। একাধিক পিতৃৰ এই স্বীকৃতি কেতিয়াবা আনুষ্ঠানিকভাৱে ক্ৰমিক যৌনতাৰদ্বাৰা উদযাপন কৰা হয়।   কেতিয়াবা যৌনতাৰ বাবে মাছ, মাংস, বা উপহাৰৰ বিনিময় হয়।  এই গৌণ পিতৃত্বৰ ফলত সন্তান জীয়াই থকাৰ সম্ভাৱনা অধিক হয়।
আনুক্ৰমিক বহুপতি
ভ্ৰাতৃত্বপূৰ্ণ বহুপতি প্ৰথাত এগৰাকী মহিলাই একেলগে কেইবাটাও স্বামী প্ৰাপ্ত কৰে, কিন্ত এগৰাকী মহিলাই যেতিয়া ক্ৰম অনুসৰি এটাৰ পাছত এটা স্বামী প্ৰাপ্ত কৰে তাক আনুক্ৰমিক বহুপতি বোলা হয়। এই প্ৰথাত পুৰুষসকল সম্পৰ্কিয় হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। ইয়াত কেতিয়াবা এজন স্বামীক প্ৰাথমিক বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু বাকী গৌণ স্বামীসকলক প্ৰদান নকৰা কিছুমান অধিকাৰ বা বিশেষাধিকাৰ প্ৰাথমিক স্বামীক প্ৰদান কৰা হয়। এই নিৰ্দিষ্ট প্ৰণালীত, গৌণ স্বামীসকলৰ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত সফল হোৱাৰ ক্ষমতা আছে যদিহে তেওঁলো গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ হয় বা দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ঘৰৰ পৰা আঁতৰি থাকে। আনুক্ৰমিক একেদৰে সমতাবাদী হ'ব পাৰে, য'ত সকলো স্বামীৰ মৰ্যাদা, সমান আৰু একে অধিকাৰ হ'ব পাৰে। এই প্ৰণালীত, স্বামীয়ে যি কোনো সন্তান বহন কৰিব পাৰে আৰু তাৰ পিতৃত্বৰ ভাগ বতৰা কৰিব পাৰে।
জ্ঞাত ঘটনাসমূহৰ প্ৰতিবেদন
তিব্বতৰ বহুপতি প্ৰথা এটা সাধাৰণ প্ৰথা আছিল আৰু আজিও কিছু পৰিমাণে অব্যাহত আছে। ১৯৮৮ চনত তিব্বত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা ৭৫৩টা তিব্বতীয় পৰিয়ালৰ ওপৰত কৰা এক সমীক্ষাত দেখা গৈছিল যে ১৩% লোকে বহুমুখী প্ৰণালী অনুশীলন কৰিছিল। ভাৰতত বহুপতি প্ৰথা এতিয়াও কিছু সংখ্যালঘুৰ মাজত দেখা যায়। ভূটান আৰু নেপালৰ উত্তৰ অংশতো কিছু ঠাইত এই প্ৰথা চলে। দক্ষিণ ভাৰতৰ টোডা জনজাতি, উত্তৰাখণ্ডৰ জৌনচাৰ-বাৱাৰ অঞ্চল, ৰাজস্থান, লাডাখ আৰু জাংস্কাৰৰ কেইবাটাও পিছপৰা ঠাইত বহুপতি প্ৰথা প্ৰচলিত দেখা যায়। নাইজেৰিয়াৰ, ইৰিগৱে আৰু কিছুমান পলিনেচিয়ান সমাজত এই প্ৰথা প্ৰচলিত, যদিও সম্ভৱতঃ কেৱল উচ্চ জাতৰ মহিলাসকলৰ মাজত ই প্ৰচলিত নহয়। চীনদেশৰ য়ুনান আৰু চিচুয়ান অঞ্চলৰ কিছুমান অঞ্চলত, চীনৰ মচুও লোকসকলৰ মাজত (যিসকলে বহুস্ত্ৰী প্ৰথাও অনুশীলন কৰে), আৰু কিছুমান আফ্ৰিকাৰ চাব-চাহাৰা অঞ্চল যেনে কেনিয়া আৰু উত্তৰ তাঞ্জানিয়াৰ মাচাই লোক আদি ঠাইতো এই প্ৰথা প্ৰচলিত। কেনাৰী দ্বীপপুঞ্জৰ প্ৰথম জ্ঞাত বাসিন্দা গুয়ানচে জনজাতিটোৱে তেওঁলোকৰ বিলুপ্তি নোহোৱালৈকে বহুপতি প্ৰথা অনুশীলন কৰিছিল। ব্ৰাজিলৰ কুমিনাপানেমা নদীৰ ʼপাৰাʼ ৰাজ্যৰ জোয়ে জনজাতিয়েও বহুমুখী প্ৰথা পালন কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিবাহ
সমকামিতা
সমকামিতা (Homosexuality) মানে হল এক প্ৰকাৰৰ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য যত কোনো এজন ব্যক্তি বা কোনো জীৱই নিজৰ সৈতে একে লিংগৰ কোনোবাৰ প্ৰতি শাৰীৰিক, প্ৰেম তথা আবেগিক ভাবে আকৰ্ষিত হয়। ই একপ্ৰকাৰৰ যৌন অভিমুখিতা আৰু প্ৰেম অভিমুখিতা (Romantic orientation) লগতে এটা আকৰ্ষণ ভিক্তিক পৰিচয় হয়। বৰ্তমান বৃহৎ সংখ্যক চিকিৎসাবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাই প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাইছে যে গে' বা লেছবিয়ান হোৱাটো মানসিকভাৱে আৰু সামাজিকভাৱে সাধাৰণ। ভাৰতত বৰ্তমান সমকামী সম্পৰ্ক বৈধ। আৰু সমকামিতা ভিত্তিত বৈষম্য দেশজুৰি নিষিদ্ধ কৰা হৈছে।  একে লিংগৰ বিবাহ প্ৰায় বোৰ উন্নত দেশতে বৈধ। আধুনিক অধ্যয়ন অনুসৰি প্ৰায় ২% ৰ পৰা ১৩% সমকামী জনসংখ্যা আমাৰ মাজত আছে। মানুহৰ উপৰি ৫,০০০ ভিন্ন জীৱৰ মাজতো সমকামিতা দেখা গৈছে যি স্তন্যপায়ী, চৰাই আৰু ফিতাপেলু দৰে ভিন্ন জীৱৰ মাজত অন্তৰ্গত। মূল আন্তৰ্জাতিক স্বাস্থ্য সংগঠনসমূহ আৰু মনোবিজ্ঞান সংস্থাসমূহে সমকামিতাক সম্পূৰ্ণ সাধাৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক বুলি ঘোষণা কৰিছে। লগতে কোনো ব্যক্তিক নিজৰ সমকামিতাক সলনি কৰিবলৈ প্ৰয়াস নকৰিবলৈ কৈছে কাৰণ ই সম্ভৱ নহয় লগতে ব্যক্তিজনৰ মানসিক অৱস্থাত ক্ষতি হব পাৰে।
প্ৰকাৰ আৰু পৰিচয়
সমকামিতা মূলতঃ দুই প্ৰকাৰৰ। সমকামী পুৰুষ সকলক গে' আৰু সমকামী মহিলা সকলক লেছবিয়ান বুলি কোৱা হয়। বহু লোক যি একে লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় তেওঁলোকে জীৱনত কামিং আউট বুলি কোৱা এটা অৱস্থাৰ সন্মুখীন হয়। য'ত কোনো এজন সমকামী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰেম তথা যৌন অভিমুখিতাৰ বিষয়ে সমাজৰ আগত খোলাকৈ প্ৰকাশ কৰে। সাধাৰণতে প্ৰথমে কুমলীয়া বয়সত নিজৰ পৰিয়ালৰ নাইবা বন্ধুৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰা দেখা যায় আৰু পাছলৈ সমাজৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰি কামিং আউট হোৱা দেখা যায়। সাধাৰণতে, কামিং আউট তিনিটা অৱস্থাৰ মাজেৰে যায়। প্ৰথমটো হ'ল নিজক জনা অৱস্থা য'ত মানুহজনে একে লিংগৰ সম্পৰ্কত আহিবলৈ দৃঢ় হয় (ইয়াক ওলাই অহা বা আন্তৰিক সিদ্ধান্ত বুলিও কোৱা হয়); দ্বিতীয় অৱস্থাত মানুহজনে নিজৰ পৰিয়াল, বন্ধু বা সহকৰ্মী আদিৰ আগত নিজকে গে' বা লেছবিয়ান বুলি প্ৰকাশ কৰে; তৃতীয় অৱস্থাত একে লিংগৰ ব্যক্তি এজনৰ সৈতে সামাজিক ভাবে সম্পৰ্কত আহি ব্যক্তিজনৰ সৈতে একেলগে বাস কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় কামিঙআউট দিৱস (National comingout day) আন্তৰ্জাতিকভাৱে ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে উদযাপন কৰা হয়।গে' স্বীকাৰাত্মক মনোচিকিৎসাদ্বাৰা নিজৰ বিশ্বাসযোগ্যতা আৰু নিজক গ্ৰহণ কৰিবলৈ শিকোৱা হয় যাতে ব্যক্তিজনে নিজৰ যৌন আৰু প্ৰেম অভিমুখীতাক সলনি কৰিবলৈ নিবিচাৰে বা একে লিংগৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম আৰু আকৰ্ষণক শেষ কৰিবলৈ বা দবাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা নকৰে।
শব্দতত্ত্ব
অসমীয়া শব্দ সমকামিতা দুটা শব্দ সম (অৰ্থ:সমান) আৰু কাম (অৰ্থ:যৌন চাহিদা) লগ হৈ সৃষ্টি হৈছে। ইংৰাজীত Homosexuality গ্ৰীক শব্দ Homo (অৰ্থ:সমধৰ্মী বা একে ধৰণ) আৰু লেটিন শব্দ Sexus(অৰ্থ:যৌনতা) পৰা সৃষ্টি হৈছে।
জনসংখ্যা
আধুনিক পাশ্চাত্য জগতত বিভিন্ন গৱেষণাৰ ফলত অনুমিত হয় যে সমকামী বা সমলৈঙ্গিক প্ৰণয় আৰু ৰতিক্ৰীয়াৰ অভিজ্ঞতাসম্পন্ন ব্যক্তি মুঠ জনসংখ্যাৰ ২% ৰ পৰা ১৩% পৰ্যন্ত।  Bogaert, A. F. (2004). The prevalence of male homosexuality: The effect of fraternal birth order and variation in family size. Journal of Theoretical Biology, 230, 33–37. Bogaert argues that: "The prevalence of male homosexuality is debated. One widely reported early estimate was 10% (e.g., Marmor, 1980; Voeller, 1990). Some recent data provided support for this estimate (Bagley and Tremblay, 1998), but most recent large national samples suggest that the prevalence of male homosexuality in modern western societies, including the United States, is lower than this early estimate (e.g., 1–2% in Billy et al., 1993; 2–3% in Laumann et al., 1994; 6% in Sell et al., 1995; 1–3% in Wellings et al., 1994). It is of note, however, that homosexuality is defined in different ways in these studies. For example, some use same-sex behavior and not same-sex attraction as the operational definition of homosexuality (e.g., Billy et al., 1993); many sex researchers (e.g., Bailey et al., 2000; Bogaert, 2003; Money, 1988; Zucker and Bradley, 1995) now emphasize attraction over overt behavior in conceptualizing sexual orientation." (p. 33) Also: "...the prevalence of male homosexuality (in particular, same-sex attraction) varies over time and across societies (and hence is a moving target) in part because of two effects: (1) variations in fertility rate or family size; and (2) the fraternal birth order effect. Thus, even if accurately measured in one country at one time, the rate of male homosexuality is subject to change and is not generalizable over time or across societies." (p. 33)      ২০০৬ চনৰ এক গৱেষণাত দেখা যায়, জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২০% সমকামীয়ে নিজৰ নাম প্ৰকাশ নকৰি নিজৰ মাজতেই সমকামী অনুভূতিৰ কথা স্বীকাৰ কৰিছে; যদিও গৱেষণাকাৰী সকলৰ আগত অতি কম সংখ্যক লোকে নিজক সমকামীৰূপে চিহ্নিত কৰিছে। ২০০৮ চনৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, ব্ৰিটিছ জনগণৰ ১৩% লোকৰ জীৱনৰ কোনো কোনো সময়ত সমলিঙ্গীয় যৌন অভিজ্ঞতা আছে আৰু ইয়াৰে ভিতৰত ৬% নিজকে সমকামী বা উভকামী হিচাপে পৰিচয় দিছে। সেইদৰে ২০১০ চনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অফিছ ফৰ নেশ্বন্স ষ্টেটিষ্টিকে কৰা এক সমীক্ষাত ৯৫% ব্ৰিটিছ ব্যক্তিয়ে নিজক বিপৰীতকামী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে, ১.৫% য়ে "মই নাজানো", "আন কিবা" বা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া নাই।