cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৱান ডাইৰেকশ্বন
সংগীত শৈলী
ৱান ডাইৰেকশ্বনৰ প্ৰথমটো ষ্টুডিঅ' এলবাম 'আপ অল নাইট' (২০১১)ত মূলতঃ এখন পপ মিউজিক ৰেকৰ্ড। ইয়াত টিন পপ, ডান্স পপ, পপ ৰক আৰু পাৱাৰ পপ, মিউজিকৰ সমাহাৰ ঘটিছে আৰু ইলেকট্ৰ'পপ আৰু ৰক মিউজিকৰ প্ৰভাৱ পৰিছে । 'ৱান থিঙ' আৰু 'হোৱাট মেকছ য়ু বিউটিফুল' গীত দুটাত পাৱাৰ পপ আৰু পপ ৰক মিউজিক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ইয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা শক্তিশালী কোৰাছ আৰু "powerhouse"guitar riffs উল্লেখনীয় দিশ   ।
অন্যান্য নতুন প্ৰচেষ্টা
বৰ্তমানলৈকে ৱান ডাইৰেকশ্বন বেণ্ডৰ তিনিখন কিতাপ প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰকাশক হৈছে হাৰ্পাৰ কলিন্স। এই কিতাপ কেইখনত ব্যক্তিগত আলোকচিত্ৰ আৰু প্ৰত্যেক সদস্যৰে বিষয়ে আছে । ২০১১ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ৱান ডাইৰেকশ্বনৰ প্ৰথমখন স্বত্ব থকা কিতাপ 'ৱান ডাইৰেকশ্বন: ফৰেভাৰ য়াঙ (দা অফিচিয়েল এক্স ফেক্টৰ ষ্ট'ৰী)' (One Direction: Forever Young (Our Official X Factor Story)) প্ৰকাশ পায় । 'দা চানডে টাইমছ বেষ্ট চেলাৰ লিষ্ট' ('The Sunday Times' Best Seller list)ত এই কিতাপখনে শীৰ্ষস্থান দখল কৰে । ২০১১ চনৰ ১ ছেপ্তেম্বৰত দ্বিতীয়খন কিতাপ 'ৱান ডাইৰেকশ্বন: দা অফিচিয়েল এনুৱেল ২০১২' (One Direction: The Official Annual 2012) প্ৰকাশ পায় । ২০১১ চনৰ ১৫ ছেপ্তেম্বৰত ৱান ডাইৰেকশ্বনৰ তৃতীয়খন কিতাপ 'ডেয়াৰ টু ড্ৰীম: লাইফ এজ ৱান ডাইৰেকশ্বন' ('Dare to Dream: Life as One Direction) প্ৰকাশ পায়। এই কিতাপখনেও 'দা চানডে টাইমছ নন ফিকচন হাৰ্ডবেক বেষ্টচেলাৰ তালিকা'ত শীৰ্ষস্থান দখল কৰে । ২০১২ চনৰ ২২ মে'ত 'ডেয়াৰ টু ড্ৰীম: লাইফ এজ ৱান ডাইৰেকশ্বন' কিতাপখন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্ৰকাশ কৰা হয়, । এই কিতাপখনেও 'দা নিউয়ৰ্ক টাইমছ বেষ্ট চেলাৰ লিষ্ট' ('The New York Times' Best Seller list)ত শীৰ্ষস্থান দখল কৰে । ২০১১ চনত 'ৱান ডাইৰেকশ্বন ২০১২ কেলেণ্ডাৰ' প্ৰকাশ পায় । 'আমাজান ডট কম'ৰ মতে, ৱান ডাইৰেকশ্বনৰ কেলেণ্ডাৰ হৈছে ইংলেণ্ডৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি বিক্ৰী হোৱা কেলেণ্ডাৰ । ২০১১ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা 'প'কেমন ব্লেক এণ্ড হোৱাইট' ('Pokémon Black' and 'White')ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হৈছে ৱান ডাইৰেকশ্বন । বেণ্ডটোৱে বহুতো বিজ্ঞাপন অভিনয় কৰাৰ লগতে অনুৰাগী সকলৰ বাবে বহুতো অনুষ্ঠানত ভাগ লৈছে । ২০১২ চনৰ এপ্ৰিলত, হাছব্ৰ'-য়ে বেণ্ডটোৰ ওপৰত পুতলা আৰু গেম নিৰ্মাণৰ বাবে ৱান ডাইৰেকশ্বনৰ সৈতে চুক্তি কৰে । এইসমূহ ইংলেণ্ড আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ বাহিৰে গোটেই বিশ্বজুৰি ২০১২ চনৰ শাৰদীয় বতৰত মুকলি দিয়াৰ কথা ।
বিশ্বপ্ৰেম
২০১০ চনত যেতিয়া ৱান ডাইৰেকশ্বন দা এক্স ফেক্টৰৰ প্ৰতিযোগী আছিল, তেতিয়া আন সাতজন প্ৰতিযোগী ৰ সৈতে লগ হৈ 'হেল্প ফ'ৰ হিৰ'ছ'ৰ সাহায্যাৰ্থে 'ডেভিড ব'ৱে'ৰ হিৰ'ছৰ এটা কভাৰ মুকলি কৰিছিল । এই গীতটো 'হেল্প ফ'ৰ হিৰ'ছ'ৰ সাহায্যাৰ্থে জনহিতকৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। এই জনহিতকৰ অনুষ্ঠানটোৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত পুৰুষ আৰু মহিলা কৰ্মচাৰীসকলক সহায় আগবঢ়ায় । ২০১০ চনৰ ২০ নৱেম্বৰত, 'দা এক্স ফেক্টৰ' প্ৰতিযোগিতাৰ ফাইনেলত এই গীতটো ১৬ জন ফাইনেলৰ প্ৰতিযোগীয়ে একেলগে পৰিৱেশন কৰিছিল । এই গীতটোৱে ২০১০ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত আইৰিছ ছিংগলছ চাৰ্ট আৰু ২০১০ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰত ইউকে ছিংগলছ চাৰ্টৰ শীৰ্ষস্থান দখল কৰে । ২০১২ চনত, ৱান ডাইৰেকশ্বনে "ডিছ ফ'ৰ এ ৱিছ" (Dish For A Wish)ক বৰঙনি আগবঢ়ায় । ই ইংলেণ্ডৰ অসুখীয়া ল'ৰা ছোৱালী সহায় আগবঢ়োৱা 'ৰেইজ অফ চানচাইন ছিলড্ৰেনছ চ্যাৰেটি' (Rays Of Sunshine Children Charity) নামৰ অনুষ্ঠানটোক সহায় কৰে । ২০১২ চনৰ ৯ মাৰ্চত এই জনহিতকৰ অনুষ্ঠানটো ৱান ডাইৰেকশ্বন দলটোৱে ভ্ৰমণ কৰে  । ২০১২ চনৰ এপ্ৰিলত 'গ্ৰেট অ'ৰম'ণ্ড ষ্ট্ৰীট হস্পিটেল ছিলড্ৰেনছ চ্যাৰেটি'ৰ সহায়ৰ বাবে চ্যাৰেটিবাজ (Charitybuzz)ৰ সৈতে লগ লাগে । আপ অল নাইট টু'ৰত ভিআইপি টিকটৰ যোগেদি সংগৃহীত হোৱা পইচা ছিলড্ৰেনছ চ্যাৰেটি (Children Charity)ৰ সাহায্যাৰ্থে আগবঢ়োৱা হয় । ২০১২ চনৰ এপ্ৰিলত, নিলামীৰ জৰিয়তে 'কেলিফ'ৰ্ণিয়া আৰ্থকুৱেক অ'থৰিটী' (California Earthquake Authority (CEA)ক সহায় কৰে । ২০১২ চনৰ জুলাইত ৱান ডাইৰেকশ্বনে ব্ৰিটিছ এয়াৰৱেজৰ লগ হৈ "টেক্সট টু ৱিন" প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰে, আৰু ছ'ছিয়েল নেটৱৰ্কিঙ ছাইটসমূহত ইয়াক মুকলি কৰা হয় । প্ৰতিযোগিতাৰ ভাগ্যৱান আঠজন অনুৰাগীক বেণ্ডটোৰ সৈতে এক ঘণ্টাৰ এক বিমান যাত্ৰাৰ সুবিধা দিয়া হয় । এই প্ৰতিযোগিতাত উপাৰ্জন হোৱা সকলো পইচা ব্ৰিটিছ এয়াৰৱেজৰ জনহিতকৰ কামৰ সহযোগী 'কমিক ৰিলিফ'ক দিয়া হয়। এই পইচাসমূহৰ দ্বাৰা ইংলেণ্ড আৰু পৃথিৱীৰ অন্যান্য আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল দেশসমূহৰ ল'ৰা-ছোৱালীক সহায় আগবঢ়োৱা হয় ।
সদস্য
বেণ্ডটোৰ পাঁচোজনেই একক প্ৰতিযোগী হিচাবে অৱতীৰ্ণ হৈ ল'ৰাৰ শাখাত যোগ্যতা লাভ কৰিব নোৱাৰিলে। পাছত অতিথি বিচাৰক 'নিক'ল স্কাৰ্জিঞ্জাৰ' ৰ পৰামৰ্শ মতে, পাঁচোজনক লৈ এটা দল গঠন কৰা হ'ল আৰু দলীয় শাখাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
নিয়াল হ'ৰাণ
নিয়াল জেমছ হ'ৰাণ (Niall James Horan, জন্ম: ১৩ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৯৩)ৰ জন্ম হৈছিল আয়াৰলেণ্ডৰ, মুলিঙগাৰ, কাউণ্টী ৱেষ্টমেইথ)ত । মাতৃৰ নাম মাউৰা গাল্লাঘাৰ (Maura Gallagher), পিতৃৰ নাম ববী হ'ৰাণ আৰু জেষ্ঠ্য ভাতৃৰ নাম গ্ৰেগ । পাঁচ বছৰ বয়সতে পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয় । পূৰ্বতে ভাতৃৰ সৈতে দুয়ো পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত আছিল। বৰ্তমান দুয়ো মুলিঙগাৰত পিতৃৰ লগত বাস কৰে। হ'ৰাণ ক'লাইষ্টে মুহুইৰে, মুলিঙগাৰৰ খ্ৰীষ্টীন ব্ৰাদাৰ্ছ স্কুল বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল । হ'ৰাণ স্কুলৰ কোৰাছ দলৰ সদস্য আছিল আৰু বৰদিনৰ সময়ত গান গাইছিল  ।
'দা এক্স ফেক্টৰ'ত অংশ লোৱাৰ পূৰ্বে নিয়াল হ'ৰাণে ডাবলিনৰ লয়ড ডেনিয়েলছৰ দৰে সাহায্যত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল । সৰুকালৰে পৰা হ'ৰাণে গীটাৰ বজাই আহিছে । হৰাণ চুইঙ মিউজিকৰ অনুৰাগী আৰু প্ৰিয় গায়ক হৈছে ফ্ৰাংক ছিনাত্ৰা, ডিন মাৰ্টিন আৰু মাইকেল বাবুল । ইয়াৰ উপৰিও হৰাণে ৰক মিউজিক ভাল পায় আৰু 'দা ইগলছ', 'বন জ'ভি' আৰু 'দা স্ক্ৰীপ্ত'ৰ অনুৰাগী ।
জাইন মালিক
জৈন জাভেদ জাইন মালিক (Zain Javadd "Zayn" Malik, জন্ম:১২ জানুৱাৰী, ১৯৯৩) ৰ ইংলেণ্ডৰ ব্ৰেডফ'ৰ্ড, ৱেষ্ট য়ৰ্কশ্বিয়াৰত জন্ম হৈছিল । পিতৃ য়াছেৰ হৈছে ব্ৰিটিছ পাকিস্তানী আৰু মাতৃ ট্ৰিছিয়া মালিক হৈছে ইংলিছ। জাইনৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নীৰ নাম 'ড'নিয়া' আৰু কনিষ্ঠ ভগ্নীৰ নাম হৈছে: 'ৱালিয়া' আৰু 'ছাফা' । জাইন ইষ্ট ব'লিঙত, ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু টং হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল । দা এক্স ফেক্টৰত অ'ডিছনৰ সময়ত কৈছিল "মই অভিজ্ঞতাৰ বাবে ইয়ালৈ আহিছোঁ" । জাইনৰ মূল সংগীত শৈলীত আৰ্বান মিউজিকৰ প্ৰভাৱ আছে আৰু আৰ এণ্ড বি আৰু ৰেপ মিউজিকৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হৈছে  । এক্স ফেক্টৰৰ অ'ডিছনৰ সময়ত জাইনে মাৰিঅ' আৰ এণ্ড বি গান, "লেট মি লভ য়ু" গাইছিল । জাইন মালিক ধুমপানত আসক্ত আৰু ২০১১ চনৰ শেষভাগত এই বদ অভ্যাস এৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে । টুইটাৰত এবাৰ জাইনে লিখিছিল, "'লা ইলা হা ইল লাল্লা মহম্মদ দূৰ ৰাসাউল্লাহ'"। এই বাৰ্তাটো মুছলমান সকলৰ মাজত বিশ্বাসৰ ভেটি বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে: "পৃথিৱীৰ ক'তো ভগৱান নাই কিন্তু আল্লা আৰু মহম্মদ হৈছে আল্লাৰ দূত"  ।
লিয়াম পাইন
লিয়াম জেমছ পাইন (Liam James Payne, জন্ম: ২৯ আগষ্ট, ১৯৯৩) হৈছে ইংলেণ্ডৰ ৱলভাৰ্ম্পটন, ৱেষ্ট মিডলেণ্ডছৰ । পিতৃৰ নাম জিয়ফ,, মাতৃৰ নাম কৰেণ আৰু ভগ্নীৰ নাম: ৰুথ আৰু নিক'লা. । চিকিৎসকে পাইনৰ এটা কিডনীত ক্ষত দেখা পাইছিল । সেয়ে চাৰি বছৰ বয়সলৈকে, পাইনে নিয়মীয়াকৈ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল। ইয়াৰ কাৰণে, সৰু হৈ থাকোঁতে পাইনে বাহুত ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি ৩২টা বেজী ল'বলগীয়া হৈছিল । বাল্যকালত খেলা-ধূলাৰ লগতো জড়িত আছিল । ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত থাকোঁতে পাইন অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল। সেয়ে ১২ বছৰ বয়সত বক্সিঙ শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে. । পাইন চিটি অফ ৱলভাৰ্ম্পটন কলেজৰ মিউজিক টেকন'লজীৰ ছাত্ৰ আছিল । পাইনে এবাৰ ৱলভাৰ্ম্পটন ৱাণ্ডাৰৰ্ছৰ এখন ফুটবল খেলত ২৬,০০০ দৰ্শকৰ সন্মুখত গান গাইছিল ।
পাইনে ২০০৮ চনত চৈধ্য বছৰ বয়সতে 'দা এক্স ফেক্টৰ'ৰ পঞ্চম ছিৰিজত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অ'ডিছন দিছিল। তেতিয়া "জাজেছ হাউচ"-লৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল। কিন্তু বিচাৰক ক'ৱেলৰ মতে, পাইন প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে তেতিয়া উপযোগী হোৱা নাছিল। সেয়ে ক'ৱেলে পাইনক দুবছৰৰ পাছত পুনৰ 'দা এক্স ফেক্টৰ'লৈ আহিবলৈ কয়. । পাইনৰ প্ৰভাৱিত লোকসকলৰ মাজত 'জাষ্টিন টিম্বাৰলেক' অন্যতম। ইয়াৰ উপৰিও, 'টেক ডেট'ৰ সদস্য গেৰী বাৰল' ৰ পৰা ষ্টেজত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ পাইন প্ৰভাৱিত হৈছে ।
হেৰী ষ্টাইলছ
হেৰী এডৱাৰ্ড ষ্টাইলছ (Harry Edward Styles, জন্ম:১৯৯৪ ) হৈছে ইংলেণ্ডৰ হ'মছ ছেপেল, ছেশ্বিয়াৰৰ এখন গাঁৱৰ । হেৰী হ'মছ ছেপেল কম্প্ৰহেনছিভ স্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল । মাতৃৰ নাম এন কক্স, পিতৃৰ নাম দেশ ষ্টাইলছ আৰু জ্যেষ্ঠ ভগ্নীৰ নাম গেমা । হেৰীৰ সাত বছৰ বয়সতে পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয় আৰু মাতৃয়ে পুনৰ দ্বিতীয় বিবাহ কৰায় । বিবাহ-বিচ্ছেদৰ পিছত হেৰী আৰু গেমাক লৈ মাতৃয়ে ছেশ্বিয়াৰৰ গাঁৱলৈ গুছি যায় । বাৰ বছৰ বয়সত হেৰী পুনৰ হ'মছ ছেপেললৈ উভতি আহে । হেৰী 'হোৱাইট এস্কিম'' নামৰ বেণ্ড এটাৰ মুখ্য গায়ক আছিল। বেণ্ডটোৰ লিড গীটাৰিষ্ট আছিল 'হেইডিন ম'ৰিছ', বেছ গীটাৰিষ্ট 'নিক ক্লফ' আৰু ড্ৰামাৰ আছিল 'ৱিল স্বেনী' । এই বেণ্ডটোৱে এবাৰ এটা বেণ্ড প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ বিজয়ী হৈছিল । 'দা এক্স ফেক্টৰ'ত ভাগ লোৱাৰ আগতে, ষোল্ল বছৰীয়া হেৰীয়ে হ'মছ ছেপেলৰ এখন বেকাৰীত মাজে সময়ে কাম (Part-time Job) কৰিছিল ।
বাল্যকালৰ পৰাই হেৰীয়ে গান গাই ভাল পাইছিল। এলভিছ প্ৰিছলীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ হেৰীয়ে সংগীতৰ শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল । হেৰীয়ে 'ফষ্টাৰ দা পিপল', 'ক'ল্ডপ্লে' আৰু 'কিঙছ অফ লিয়ন'ৰ পৰাও অনুপ্ৰাণিত হৈছে । হেৰীয়ে কৈছে যে, 'দা এক্স ফেক্টৰ'-এ গায়ক হিচাপে বহুতো দৃঢ় বিশ্বাস দিছে । ষ্টেজত গান গাবলৈ হেৰীয়ে 'ক'ল্ডপ্লে'ৰ সদস্য ক্ৰিছ মাৰ্টিনৰ পৰা অনুপ্ৰণিত হৈছে । ইয়াৰ উপৰিও হেৰী 'দা বীটলছ'ৰ পৰাও অনুপ্ৰাণিত হৈছে। সৰু হৈ থাকোঁতে হেৰীৰ পিতৃয়ে 'দা বীটলছ'ৰ গান বজাই শুনাইছিল ।
লুইছ টমলিনছন
লুইছ ৱিলিয়াম টমলিনছন (Louis William Tomlinson) বা লুইছ ট্ৰয় অষ্টিন (Louis Troy Austin, জন্ম: ২৪ ডিচেম্বৰ, ১৯৯১ ) হৈছে ইংলেণ্ডৰ ডনকাষ্টেৰ, চাউথ য়ৰ্কশ্বিয়াৰৰ । মাতৃৰ নাম জ'হানাহ প'লষ্টন আৰু পিতৃৰ নাম ট্ৰয় অষ্টিন । লুইছ সৰু হৈ থাকোঁতেই পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয় আৰু সতীয়া পিতৃৰ(stepfather)ৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰে । লুইছে বাৰ্ন্সলেৰ এখন স্কুলত অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। আই টি ভি ৱানৰ চলচ্চিত্ৰ 'ইফ আই হেড য়ু' আৰু বিবিচিৰ 'ৱাটাৰলু ৰ'ডত'ত সৰু সৰু চৰিত্ৰ কৰিছিল । লুইছ 'দা হেইফিল্ড স্কুল' আৰু 'হল ক্ৰছ স্কুল'ৰ ছাত্ৰ আছিল। হল ক্ৰছ স্কুলৰ ছাত্ৰ হৈ থাকোঁতে লুইছে কেইবাটাও মিউজিকেল প্ৰডাকচনত কাম কৰিছিল. ।
লুইছে কৈছে যে, গ্ৰীজৰ হাইস্কুল প্ৰডাকছনৰ মূল চৰিত্ৰ 'ডেনী জুক''ই 'দা এক্স ফেক্টৰ'ত অ'ডিছন দিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল । লুইছক প্ৰভাৱিত কৰা আৰু আদৰ্শ ব্যক্তি হৈছে ৰবি ৱিলিয়ামছ ।
বঁটা আৰু মনোনয়ন
ৱান ডাইৰেকশ্বন বেণ্ডটোৱে "হোৱাট মেকছ য়ু বিউটিফুল" শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে ব্ৰিট এৱাৰ্ডছ অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰিটিছ একক গীতৰ খিতাপ দখল কৰে । ইয়াৰ উপৰিও এটা এন এম ই এৱাৰ্ড, দুটা কিডচ চয়চ এৱাৰ্ডছ , তিনিটা এম টি ভি ভিডিঅ' মিউজিক এৱাৰ্ডছ আৰু অন্যান্য বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১২ টিন চয়চ এৱাৰ্ডছৰ বাবে ৱান ডাইৰেকশ্বন বেণ্ডটোক মনোনীত কৰা হৈছে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংগীত গোষ্ঠী
জিঅ'
ৰিলায়েন্স জিঅ' ইনফোকম লিমিটেড চমুকৈ জিঅ' হৈছে ভাৰতৰ এখন দূৰসংযোগ সেৱা প্ৰদানকাৰী কোম্পানী। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৱস্থিত। ই প্ৰি-পেড, পোষ্ট-পেড, ফিক্সড লাইনৰ দ্বাৰা ৪জি আৰু ৫জি সেৱা আগবঢ়ায়।
জিঅ'ই ২০১৫ চনৰ ২৭ ডিচেম্বৰত অংশীদাৰ আৰু কৰ্মচাৰীৰ বাবে আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু ২০১৬ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত ইয়াৰ ৰাজহুৱাভাৱে উপলব্ধ হৈছিল। ই ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ মোবাইল নেটৱৰ্ক অপাৰেটৰ আৰু বিশ্বৰ তৃতীয় বৃহত্তম মোবাইল নেটৱৰ্ক অপাৰেটৰ আৰু ৪২.৬২ কোটি (৪২৬.২ মিলিয়ন)তকৈ অধিক গ্ৰাহক আছে।
জেৰুজালেম
জেৰুজালেম ভূমধ্য সাগৰ (Mediterranean Sea) ৰ আৰু মৃত সাগৰ (Dead sea)ৰ মাজত জুডিয়ান পৰ্বতমালা (Judean Mountains)ৰ এক মালভূমিত অৱস্থিত বিশ্বৰ ভিতৰতে এক প্ৰাচীন চহৰ। এই চহৰখন বিশ্বৰ তিনিটা ধৰ্ম, মুছলমান, খ্ৰীষ্টান আৰু ইহুদী লোকৰ বাবে এক পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান বুলি গণ্য কৰা হয়। ইজৰাইল আৰু পেলেষ্টাইন দুয়োখন দেশে এই চহৰক ৰাজধানী বুলি গণ্য কৰে আৰু ইয়াৰ ওপৰত অধিকাৰ দাবী কৰি আহিছে।
দীঘলীয়া ইতিহাসত জেৰুজালেম কমেও দুবাৰ ধ্বংস কৰা হৈছিল, ২৩ বাৰ ঘেৰাও, ৫২ বাৰ আক্ৰমণ আৰু ৪৪ বাৰ বলপূৰ্বক দখল কৰা হৈছিল। এই মহানগৰৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন আংশটোত ’4th millennium BCE’ ৰ সময়তে মানুহে বসবাস কৰিবলৈ লৈছিল। ১৫৩৮ চনত ছুলেইমান শাসনৰ অধীনত জেৰুজালেমৰ চাৰিওদিশে দেৱাল নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান সেই দেৱালসমূহেই প্ৰাচীন মহানগৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰে। এই প্ৰাচীন অংশটো ঐতিহাসিকভাৱে চাৰিটা খণ্ডত বিভক্ত কৰা হৈছিল- আৰমেনিয়ান (Armenian), খ্ৰীষ্টান, ইহুদী আৰু মুছলমান খণ্ড। প্ৰাচীন মহানগৰৰ অংশটোৱে ১৯৮১ চনত হেৰিটেজ ছাইটৰ মৰ্য্যদা লাভ কৰে। বৰ্তমান এই মহানগৰক বিপদাপন্ন ৱৰ্ল্ড হেৰিটেজ ছাইট (World Heritage in Danger) বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। আধুনিক জেৰুজালেম প্ৰাচীন চহৰখনৰ সীমাৰ পৰা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে।
বৰ্তমান জেৰুজালেমৰ স্থিতি ইজৰাইল-পেলেষ্টাইন সংঘৰ্ষৰ মূল বিতৰ্কিত বিষয়। ১৯৪৮ চনৰ আৰব-ইজৰাইলী যুদ্ধৰ সময়ত, ইজৰাইলে অন্যান্য অঞ্চলৰ লগতে পশ্চিম জেৰুজালেম অধিকাৰ কৰে। পূব জেৰুজালেমৰ লগতে প্ৰাচীন মহানগৰখন পৰৱৰ্তী কালত জৰ্ডানে অধিকাৰ কৰে। কিন্তু ১৯৬৭ চনত ইজৰাইলে ’ছদিনীয়া যুদ্ধ’ (Six-Day War)-ৰ অন্তত জৰ্ডানৰ পৰা এই অংশও নিজৰ অধীনলৈ নিয়ে। ইজৰাইলৰ ১৯৮০ জেৰুজালেম আইনে এই চহৰক ইজৰাইলৰ ৰাজধানী বুলি ঘোষণা কৰে। ইজৰাইল চৰকাৰৰ সকলো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্যা্যলয়, প্ৰধানমন্ত্ৰী, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বাসগৃহ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কাৰ্য্যালয়ো জেৰুজালেমত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ে এই বলপূৰ্বক দখলক বেআইনী বুলি ঘোষণা কৰে আৰু বৰ্তমানো পূব জেৰুজালেমক ইজৰাইলৰ দখলত থকা পেলেষ্টাইনৰ অংশ বুলি গণ্য কৰে।   আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ে জেৰুজালেমক ইজৰাইলৰ ৰাজধানী বুলিও স্বীকৃতি নিদিয়ে। এই চহৰত কোনো বৈদেশিক মন্ত্ৰালয় নাই।
জনসংখ্যা
২০০৭ চনৰ ডিচেম্বৰৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জেৰুজালেমৰ জনসংখ্যা ৭৪৭,৬০০ জন। ইয়াৰে ৬৪% ইহুদী, ৩২% মুছলমান আৰু ২% খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী লোক। ২০০৫ চনত জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব আছিল 5750.4 /km2। ২০০০ চনৰ এক গৱষণা অনুসৰি, ইহুদী লোকৰ সংখ্যা চহৰখনত ক্ৰমান্বয়ে কমি আহিছে। মুছলমান লোকৰ উচ্চ জন্মহাৰ আৰু ইহুদী লোকৰ প্ৰব্ৰজনেই ইয়াৰ কাৰণ বুলি ধাৰণা কৰা হয়। প্ৰায় ২০০,০০০ জন ইহুদীয়ে পূব জেৰুজালেমত বসবাস কৰি আছে যদিও এই বসতিসমূহ আন্তৰ্জাতিক নীতি অনুসৰি বেআইনী বুলি গণ্য কৰা হয়।
ধৰ্মীয় গুৰুত্ব
জেৰুজালেম বিগত ৩০০০ বছৰ জুৰি ইহুদী, প্ৰায় ২০০০ বছৰ খ্ৰীষ্টান আৰু ১৪০০ বছৰ ধৰি মুছলমান ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ বাবে পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান ৰূপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। ২০০০ চনৰ জেৰুজালেমৰ পৰিসংখ্যা ইয়েৰবুক ( The 2000 Statistical Yearbook) জেৰুজালেমত ১২০৪ চিনাগগ (synagogue), ১৫৮ গীৰ্জা আৰু ৭৩টা মছজিদ আছে।
জেৰুজালেমত ইহুদীসকলৰ ঐতিহাসিক পবিত্ৰ মন্দিৰ (Holy temple) আছিল আৰু ইয়াৰে অৱশিষ্ট হিচাপে ইহুদী অংশত বৰ্তমান ৱেষ্টাৰ্ন ৱাল (Western Wall) অৱস্থিত। এই পবিত্ৰ মন্দিৰৰ ভিতৰতে ইহুদীসকলে পৃথিৱী সৃষ্টিৰ স্থান থকা বুলি বিশ্বাস কৰে। শ্ৰুতি অনুসৰি ইয়াতে আব্ৰাহামে তেওঁৰ পুত্ৰ আইজাকক বলি দিবলৈ সাজু হৈছিল।
আনহাতে খ্ৰীষ্টানসকলে বিশ্বাস কৰে যে যীশুক জন্মৰ পিছতে জেৰুজালেমলৈ অনা হৈছিল আৰু দ্বিতীয় মন্দিৰত ৰখা হৈছিল। জেৰুজালেমৰ জিয়ন পৰ্বত (Mount Zion)ত থকা ’Cenacle’ নামৰ অঞ্চলটো যীশুৰ অন্তিম আহাৰ (Last Supper) ৰ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়।
তেনেদৰে ছুন্নী মুছলমান সকলৰ বাবে জেৰুজালেম এক পবিত্ৰ স্থান। মক্কাৰ কাবা (Kaaba) লৈ স্থায়ীভাৱে স্থানান্তৰ কৰাৰ প্ৰায় এবছৰ পূৰ্বলৈকে মুছলমানসকলৰ কিবলা (qibla (প্ৰাৰ্থনাৰ দিশ)) জেৰুজালেম বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে মহম্মদক ঐশ্বৰিকভাৱে এনিশা মক্কাৰ পৰা জেৰুজালেমৰ টেম্প’ল মাউণ্টলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰাই মহম্মদে ইছলাম ধৰ্মৰ পূৰ্বসুৰীসকলক লগ কৰিবলৈ স্বৰ্গলৈ যাত্ৰা কৰিছিল (Night of Ascension (c. CE 620))।
বাহ্যিক সংযোগ
চৰকাৰ
সংস্কৃতি
শিক্ষা
ভূচিত্ৰাৱলী
ধৰ্ম
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
১১ জুন
বুৰঞ্জীৰ পাতত আজিৰ দিনটোৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জুন শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
গুৰু নানক
গুৰু নানক (১৪৬৯ – ১৫৩৯) শিখ ধৰ্মৰ জনক তথা দহজন শিখ গুৰুৰ প্ৰথমজন। তেওঁৰ জন্মদিন গোটেই পৃথিৱীতে গুৰু নানক গুৰুপৰ্ব হিচাপে কাতি মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত পালন কৰা হয়।
গুৰু নানকক বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্মগুৰু হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। তেওঁ বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰি একেশ্বৰবাদৰ বাণী সমূহ জনসমাজত বিলাই দিছিল। এজন ঈশ্বৰ আৰু তেওঁ সকলো আদি আৰু অন্তৰ মূল, এই পৰম সত্যয়ে আছিল গুৰু নানকৰ শিকনী সমূহৰ মূল আধাৰ। তেওঁ সমতা, ভাতৃত্বসুলভ প্ৰেম, সামূহিক কল্যাণ আৰু পুণ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি একপ্ৰকাৰ বিশেষ পৱিত্ৰ, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক মঞ্চ স্থাপন কৰিছিল।
গুৰু নানকৰ বাণী সমূহ ৯৭৪টা ঘোষাৰে সমৃদ্ধ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। ই শিখ ধৰ্মৰ পৱিত্ৰতম গ্ৰন্থ। শিখ বিশ্বাস মতে গুৰু নানকৰ পৱিত্ৰতা, দৈৱিক শক্তি আৰু ধৰ্মীয় অধিকাৰ তেওঁৰ পিছত আন নজন শিখ গুৰুলৈ গুৰুৰ অধিকাৰ পোৱাৰ পিছত স্থানান্তৰ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
লক্ষ্মীনাথ ফুকন
লক্ষ্মীনাথ ফুকন (১৮৯৭–১৯৭৫) এগৰাকী সাংবাদিক আৰু সাহিত্যিক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
লক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত। পিতৃৰ নাম কাৰ্তিকচন্দ্ৰ আৰু পিতামহ নাৰায়ণ বৰবৰা। পিতামহ নাৰায়ণ বৰবৰাই মণিৰাম দেৱানৰ লগত ইংৰাজ বিৰোধী আন্দোলনত যোগ দিয়া হেতুকে কাৰাবাস বৰণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। দেৰগাঁৱৰ 'বেজবৰুৱা ব্ৰাঞ্চ হাইস্কুল'ৰপৰা ১৯১৫ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰে। কলিকতাৰ ৰিপন কলেজত ছমাহমান পঢ়ি দেৰগাঁৱলৈ উভতি আহে আৰু ব্ৰাঞ্চ হাইস্কুলত শিক্ষকতাৰ কাম আৰম্ভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
ব্ৰাঞ্চ হাইস্কুলৰ শিক্ষকতা পদ ত্যাগ কৰি পাছলৈ এখেতে ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ ইনষ্টিটিউটত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয়। সেই সময়তে ডিব্ৰুগড়ৰপৰা চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত অসমীয়া নামৰ কাকতৰ লগত জড়িত হয়। ডেৰ বছৰ পাছত কলিকতালৈ গৈ বলমা কোম্পানীত সোমায় আৰু তাৰ পৰাই সাংবাদিকতাৰ কামত ব্ৰতী হয়।
১৯১৯-২১ কালছোৱাত কলিকতাৰ অমৃত বাজাৰ পত্ৰিকাৰ লগত থাকে। ১৯২২ চনত ৰাধানাথ চাংকাকতীয়ে ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা উলিওৱা টাইম্‌চ অৱ আছাম কাকতৰ উপ-সম্পাদক পদত যোগ দিয়ে। ১৯২২-২৪-ৰ সময়চোৱাত সেই কাকতৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ পাছত অসমীয়া, ফৰোৱাৰ্ড আৰু বাতৰি কাকতৰ লগত কিছুদিন জড়িত থাকি ১৯৩৮ চনত হিন্দুঃস্থান ষ্টেণ্ডাৰ্ড কাকতৰ সম্পাদক নিযুক্ত হয়।
১৯৩৯ চনত ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা আৰু সোমেশ্বৰ বৰুৱাৰ আমন্ত্ৰণ মতে তেতিয়াৰ ডিব্ৰুগড়ৰ সাদিনীয়া আছাম ট্ৰিবিউন কাকতৰ সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে। গুৱাহাটীৰপৰা দৈনিক প্ৰকাশিত আছাম ট্ৰিবিউনৰ সম্পাদক ৰূপে ১৯৪৬ চনলৈ দায়িত্বভাৰ চম্ভালে।
ইয়াৰ পাছত মূলতঃ সাহিত্য চৰ্চাৰ কামত নিয়োজিত হৈ থাকে।
সাহিত্য কৰ্ম
লক্ষ্মীনাথ ফুকনে সাংবাদিকতাৰ মাজে মাজে সাহিত্য চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল। গল্প, কবিতা আৰু এখন উপন্যাস ৰচনা কৰাৰ উপৰিও এখেত কেইগৰাকীমান ব্যক্তিৰ ওপৰত লিখা আলোচনাত্মক ৰচনাৰ সংকলন 'মহাত্মাৰপৰা ৰূপকোঁৱৰলৈ' গ্ৰন্থৰবাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
মৃত্যু
১৯৭৫ চনত লক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
বুকাৰ বঁটা
মৰণোত্তৰভাৱে এই বঁটা প্ৰদান কৰা নহয়। এই বঁটাৰ বাবে উপন্যাসসমূহ যুক্তৰাজ্য বা আয়াৰলেণ্ডৰ প্ৰকাশকে প্ৰকাশ কৰা হ’ব লাগে আৰু লগতে আৰু কিছুমান চৰ্ত থাকে। এই বঁটাত প্ৰদান কৰা ধনৰ পৰিমাণ ৫০,০০০ ব্ৰিটিছ পাউণ্ড। চূড়ান্ত তালিকালৈ নিৰ্বাচিত উপন্যাসৰ লেখকসকলক ২,৫০০ ব্ৰিটিছ পাউণ্ডকৈ প্ৰদান কৰা হয়।
বিচাৰ পদ্ধতি
পুৰস্কাৰ বিজয়ীৰ বাবে নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় এখন পৰামৰ্শদাতা সমিতি গঠন কৰি, য’ত এজন লেখক, দুজন প্ৰকাশক, এজন সাহিত্যিক এজেণ্ট, এজন গ্ৰন্থ বিক্ৰেতা, এজন লাইব্ৰেৰিয়ান, আৰু বুকাৰ প্ৰাইজ ফাউণ্ডেচনে নিযুক্ত এগৰাকী অধ্যক্ষ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত পৰামৰ্শদাতা সমিতিয়ে বিচাৰক পেনেল নিৰ্বাচন কৰে, যাৰ সদস্য সংখ্যা প্ৰতি বছৰে সলনি হয়, যদিও বিৰল সময়ত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিচাৰক বাছনি কৰিব পাৰি। বিচাৰকসকলক আগশাৰীৰ সাহিত্য সমালোচক, লেখক, শিক্ষাবিদ আৰু আগশাৰীৰ জনসাধাৰণৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
বুকাৰৰ বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰু কম সংখ্যক সাহিত্যিক অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন লোকে বাছি লোৱা "শ্ৰেষ্ঠ কিতাপ"ৰ ধাৰণাটোৱেই বহুতৰে বাবে বিতৰ্কিত। গাৰ্ডিয়ানে ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে আংশিকভাৱে পাঠকসকলে ভোট দিয়া "নট দ্য বুকাৰ প্ৰাইজ" প্ৰৱৰ্তন কৰে। লেখক অমিত চৌধুৰীয়ে লিখিছে- “এটা ‘বছৰৰ কিতাপ’ এখন বছৰি এজাক মানুহে – দিনটোত প্ৰায় এখন কিতাপ পঢ়িবলগীয়া হোৱা বিচাৰকসকলে – মূল্যায়ন কৰিব পাৰে বুলি ধাৰণাটো অৰ্থহীন, লগতে এইটোও যে এইটো যিকোনো উপায়” লেখকক সন্মান জনোৱা।"
সাধাৰণতে অক্টোবৰৰ আৰম্ভণিতে লণ্ডনৰ গিল্ডহলত অনুষ্ঠিত হোৱা আনুষ্ঠানিক ৰাতিৰ আহাৰত বিজয়ীক ঘোষণা কৰা হয়। কিন্তু ২০২০ চনত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰি নৱেম্বৰ মাহত বিবিচিৰ সৈতে অংশীদাৰিত্বৰে দ্য ৰাউণ্ডহাউছৰ পৰা বিজয়ী অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ বঁটা
কিশোৰ কুমাৰ
ল’ৰালিকাল
কিশোৰ কুমাৰে মধ্যপ্ৰদেশৰ খাণ্ডোৱাত এক মধ্যবিত্ত বাঙালী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে । তেখেতৰ দেউতাক কুঞ্জলাল গাঙ্গুলি আছিল এজন উকীল। তেখেতৰ মাকৰ নাম আছিল গৌৰী দেৱী। কিশোৰ কুমাৰৰ সৰুকালৰ নাম আছিল আভাস কুমাৰ গাঙ্গুলি। চাৰিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত কিশোৰ আছিল সৰ্বকনিষ্ঠ। সকলোতকৈ ডাঙৰ আছিল অশোক কুমাৰ তাৰপাছত সীতা দেৱী। তাৰপাছত অনুপ কুমাৰ আৰু অনুপ কুমাৰতকৈ পৰা পাঁচ বছৰে সৰু আছিল কিশোৰ কুমাৰ।
কিশোৰৰ শৈশৱ কালতেই তেখেতৰ বৰ দা অৰ্থাৎ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ অশোক কুমাৰে বোম্বেত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগত বিৰাট সাফল্য লাভ কৰে। এই সফলতাই সৰু কিশোৰৰ ওপৰত ব্যাপক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ল’ৰালিকালৰ পৰাই কিশোৰ বিখ্যাত গায়ক কুন্দন লাল চায়গলৰ এজন ভক্ত হৈ উঠিছিল। তেওঁ চায়গলৰ গানসমূহৰ অনুকৰণ কৰিছিল বা নকল কৰি গাইছিল। ইয়াৰ বাদেও তেখেতৰ ঘৰৰ লোকসকলে তেওঁক ককায়েক অশোক কুমাৰৰ বিখ্যাত গান “মেঁ বন কে পঞ্ছী বন বন কে” বাৰে বাৰে গাবলৈ কৈছিল। অশোক কুমাৰৰ সাফল্যৰ পাছত কিশোৰৰ আৰু এজন ককায়েক অনুপ কুমাৰেও বোম্বেৰ হিন্দী চিনেমা জগতত প্ৰৱেশ কৰে।
পঞ্চাশৰ দশকৰ সাফল্য
কিশোৰ কুমাৰৰ বাবে অভিনয় খুব এটা পছন্দৰ বিষয় নাছিল । তেওঁ গান গাবলৈকেই বিচাৰিছিল। কিন্তু তেখেতৰ গানৰ কোনো ধৰাবন্ধা শিক্ষা নাছিল । ককায়েক অশোক কুমাৰৰ ফিল্ম জগতত অনেক পৰিচয় থকাৰ ফলত কিশোৰে অনেক সংখ্যক চিনেমাত অভিনয়ৰ সুযোগ পায় কিন্তু সেইবোৰত তেওঁ দৰ্শকৰ মনত তেনে কোনো শ্ৰেষ্ঠ আসন লব পৰা নাছিল। তথাপিও এই চিনেমাসমূহত তেওঁ গান গোৱাৰ সুযোগ পাইছিল। এই প্ৰাথমিক অৱস্থাত তেওঁ কুন্দন লাল চায়গলক নকল কৰি গান গাইছিল। পাছত শচীন দেৱ বৰ্মনৰ পৰমৰ্শমতে তেওঁ নিজাকৈ সুকীয়া ধৰণেৰে গান গোৱাৰ চেষ্টা কৰে আৰু গোৱাৰ এনে এক পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰে যিটো সেই সময়ৰ আন প্ৰধান দুই গায়ক মহম্মদ ৰফি আৰু মুকেশত কৈ সম্পূৰ্ণ বেলেগ আছিল। তেখেতৰ গানৰ বৈশিষ্ট্য আছিল ডিঙি ভাঙি গান গোৱা যিটো আগেয়ে কেতিয়াও শুনা নগৈছিল। এই পদ্ধতি খু্ব জনপ্ৰিয় হয়। পঞ্চাশৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ এজন প্ৰতিষ্ঠিত কমেডি নায়ক হিচাপে জনপ্ৰিয় হয়। তেখেতৰ অভিনয়ৰ ধৰণ আছিল অন্যসকলতকৈ সম্পূৰ্ণ পৃথক। সেই সময়ৰ প্ৰবল জনপ্ৰিয় আৰু ক্ষমতাশালী তিনি নায়ক - ৰাজ কাপুৰ, দেব আনন্দ আৰু দিলীপ কুমাৰে বলিউড শাসন কৰা সত্ত্বেও কিশোৰ কুমাৰে নিজৰ এক সুকীয়া আসন তৈয়াৰ কৰাত সক্ষম হয়। পঞ্চাশৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ আছিল এক প্ৰবল ব্যস্ত, সফল নায়ক আৰু গায়ক। ইয়াৰ বাদেও তেওঁ সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু প্ৰযোজকৰ ভূমিকাও পালন কৰিবলৈ ধৰে। শচীনদেৱ বৰ্মনৰ উপৰিও আন এজন সুৰকাৰ যি কিশোৰৰ সঙ্গীত প্ৰতিভা বুজি পাইছিল তেওঁ হ’ল খেমচাঁদ প্ৰকাশ। খেমচাঁদ প্ৰকাশৰ সুৰত জিদ্দি চিনেমাৰ গান গায় কিশোৰে গায়ক হিচাপে খোপনি পুতিবলৈ ভৰিৰ তলত মাটি পায়। ইয়াৰ বাদেও অন্যান্য সুৰকাৰ যেনে ৰবি আৰু দুই বিশিষ্ট গীতিকাৰ - মজৰু চুলতানপুৰী আৰু শৈলেন্দ্ৰ কিশোৰৰ ভক্ত হৈ উঠে। এই সময়ত তেখেতৰ গায়ক হিচাপে অন্যতম চিনেমাসমূহৰৰ মাজত আছে পেয়িং গেষ্ট (১৯৫৭), চলতি কা নাম গাড়ী (১৯৫৮), তিন দেবিয়াঁ।
ষাঠিৰ দশকৰ ব্যৰ্থতা
ষাঠিৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই কিশোৰৰ কেৰিয়াৰত ব্যৰ্থতাই ঘেৰি আহে। কিশোৰৰ অধিকাংশ চিনেমাই ব্যৱসায়িকভাবে অসফল হয়। আৰু এই সময়ত কিশোৰৰ খুব কম সংখ্যক গানহে মনত ৰখাৰ যোগ্য আছিল। মুনিমজি (১৯৬২), গাইড (১৯৬৫) আৰু জুয়েল থিফ (১৯৬৭)ৰ বাহিৰে মনত ৰখাৰ যোগ্য বেছি গানো তেওঁ গোৱা নাছিল। ১৯৬৬ চনত সুৰকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ ঘটে শচীনদেৱ বৰ্মনৰ পুত্ৰ ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ। তেখেতৰ প্ৰথম চুপাৰহিট চিনেমা তিচৰি মঞ্জিলত কিশোৰে কোনো গান গোৱা নাছিল। কিন্তু ১৯৬৮ চনত 'পড়োছন' চিনেমাত ৰাহুলৰ সুৰত কিশোৰে কেইবাটাও হিট গান গায়।
চৰম সাফল্য
১৯৬৯ চনত শক্তি সামন্ত'ৰ আৰাধনাই শুভমুক্তি পায়। এই চিনেমাৰ নায়ক আছিল নবাগত ৰাজেশ খান্না। ৰাজেশ খান্নাৰ বাবে এই চিনেমাত কিশোৰে তিনিটি গান গাইছিল - ‘কোৰা কাগজ থা ইয়ে মন মেৰা’ [|লতা মঙ্গেশকাৰৰ]] লগত -আৰু দুটি হ’- ৰূপ তেৰা মস্তানা আৰু ‘মেৰে সপনো কি ৰানী’। তিনিটি গানেই বিপুল জনপ্ৰিয়তা পায় আৰু কিশোৰ কুমাৰৰ সঙ্গীত জীৱনক আকৌ উপৰলৈ তুলি আনে। এই চিনেমাত ৰূপ তেৰা মস্তানা গানৰ বাবে কিশোৰে প্ৰথম বাৰ ফিল্ম ফেয়াৰ পুৰস্কাৰ পায়।
পৰৱৰ্তী বছৰসমূহৰত কিশোৰে গায়ক হিচাপে ব্যাপক সাফল্য লাভ কৰে। সেই সময়ত বলিউডত প্ৰতিষ্ঠিত সকলো নায়ক যেনে ৰাজেশ খান্না, শশী কাপুৰ, ধৰ্মেন্দ্ৰ, ৰণধীৰ কাপুৰ, সঞ্জীৱকুমাৰ আৰু দেব আনন্দৰ কণ্ঠৰ বাবে তেওঁ গান গায়। এই সময়ত শচীন দেৱ বৰ্মন আৰু ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ সুৰত তেওঁ প্ৰচুৰ কালজয়ী গান গাইছিল। ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ সুৰত তেওঁ বম্বে টু গোৱা চিনেমাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অমিতাভ বচ্চনৰ বাবে গান গায়। ১৯৭৩ চনত অমিতাভৰ 'অভিমান' চিনেমাৰ বাবে তেখেতৰ গানসমূহ চুপাৰহিট হয়। ইয়াৰফলত পৰৱৰ্তী মেগাষ্টাৰ অমিতাভৰ নেপথ্য গায়ক হিচাপে তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।
কিশোৰৰ এই সাফল্যৰ পাছত বলিউডৰ অন্য সুৰকাৰসকলেও তেওঁক তেওঁলোকৰ প্ৰধান গায়ক হিচাপে বাচি লবলৈ বাধ্য হয়। এওঁলোকৰ মাজত প্ৰধান আছিল লক্ষ্মীকান্ত পিয়াৰীলালৰ জুটি। গীতিকাৰ আনন্দ বক্সী সুৰকাৰ লক্ষ্মীকান্ত পিয়াৰীলাল আৰু কিশোৰকুমাৰ জুটিয়ে কিছু ৰাজেশ খান্নাৰ চিনেমাৰ বাবে অনেক অনবদ্য সঙ্গীত উপহাৰ দিয়ে। যেনে দাগ, ৰ’টী, হাথী মেৰে চাথী। লক্ষ্মীকান্ত পিয়াৰীলালৰ সুৰতেই কিশোৰ আৰু মহম্মদ ৰফিয়ে একলগে গান গায় আৰু কিশোৰ আৰু লতা মঙ্গেশকাৰৰ বেছ কিছু ভাল ডুৱেট গান তৈয়াৰ হয়।
কিশোৰ কুমাৰ আৰু সুৰকাৰ কল্যাণজী-আনন্দজীৰ জুটিয়েও যথেষ্ট সংখ্যক হিট গান উপহাৰ দিয়ে। যেনে ধৰ্মাত্মা, লাৱাৰিচ, কাবিলা, জনি মেৰা নাম, ডন, কাগজ, চফৰ, মুকদ্দৰ কা চিকন্দৰ প্ৰভৃতি চিনেমাৰ গান। সত্তৰ আৰু আশীৰ দশক জুৰি কিশোৰৰ জয়যাত্ৰা অব্যাহত থাকে। নতুন অল্পবয়সীয়া নায়ক যেনে ঋষি কাপুৰ আৰু সঞ্জয় দত্তৰ বাবেও তেওঁ সফল গান উপহাৰ দিয়ে। ৰাহুলদেৱ বৰ্মনৰ সুৰতেই যে তেওঁ সকলোতকৈ বেছি হিট গান গাইছিল তাতে কোনো সন্দেহ নাই। ৰাহুল আৰু কিশোৰৰ জুটিৰ কিছু অনবদ্য চিনেমাৰ নাম হল শ্ব’লে, ৱাৰেণ্ট, হীৰা পান্না, ছৰীফ বদমাছ, আঁধি, ৰকি, দ্য বাৰ্নিং ট্ৰেন, আপকি কচম, আপনা দেশ, ধৰম কৰম, টক্কৰ, সীতা আউৰ গীতা, জোছিলা, কচমে ৱাদে, ৰামপুৰ কা লক্ষ্মণ, কালিয়া, গোলমাল প্ৰভৃতি। নতুন সুৰকাৰ যেনে ৰাজেশ ৰোশন আৰু বাপী লাহিড়ী'ৰ সুৰতো তেওঁ অনেক হিট গান গাইছিল। ৰাজেশ ৰোশনৰ সুৰত দো ঔৰ দো পাঁচ, দুচ্‌ৰা আদমি, মনপচন্দ, আৰু বাপ্পী লাহিড়ী'ৰ সুৰত নমক হালাল আৰু ছাৰাবী চিনেমাৰ গান উল্লেখযোগ্য। তেখেতৰ সম্পূৰ্ণ কেৰিয়াৰতে কিশোৰে আঠবাৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়কৰ ফিল্ম ফেয়াৰ পুৰস্কাৰ পায়।
বঙালী গান আৰু চলচ্চিত্ৰ
হিন্দীৰ সমানে সমানে তেওঁ প্ৰচুৰ জনপ্ৰিয় বঙালী চিনেমাসহতো বঙালী আধুনিক গান গাইছিল। উত্তম কুমাৰৰ বাবে তেখেতৰ প্লে-বেক কৰা উল্লেখযোগ্য ছবিৰ ভিতৰত আছে ৰাজকুমাৰী, অমানুষ, আনন্দ আশ্ৰম আৰু ওগো বধূ সুন্দৰী। এখন বঙালী ছবি লুকোচুৰিতে তেওঁ নায়কৰ অভিনয় কৰিছিল আৰু গান গাইছিল। সত্যজিৎ ৰায়ৰ দুখন চিনেমা চাৰুলতাআৰু ঘৰে বাইৰেৰ বাবে তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ সঙ্গীত গাইছিল। বঙালী চিনেমাৰ বিখ্যাত দুই নায়ক প্ৰসেনজিৎ আৰু তাপস পালৰ কেৰিয়াৰৰ দুই উল্লেখযোগ্য হিট যথাক্ৰমে অমৰ সঙ্গী আৰু গুৰুদক্ষিণাৰ বাবেও তেওঁ প্লেব-বেক কৰিছিল। কেৰিয়াৰৰ শেষৰফালে কিশোৰ কুমাৰে হেমন্ত মুখোপাধ্যায়ৰ তত্ত্বাবধানত ৰবীন্দ্ৰসঙ্গীতৰ এলবাম ৰেকৰ্ড কৰে।
অসমীয়া সংগীতত কণ্ঠদান
অসমীয়া ছবি 'চিকমিক বিজুলি'ৰ 'পক্ষীৰাজ ঘোঁৰা' শীৰ্ষক গীতটিত কিশোৰ কুমাৰে আশা ভোঁচলে আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰিছিল।
বঙালী সংগীতত কণ্ঠদান
ইয়াৰ বাদেও, 'নয়ন সৰসী কেন ভৰেছে জলে' শিৰোনামৰ গানটিত কিশোৰে নিজেই সুৰ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
কিশোৰ কুমাৰে চাৰিবাৰ বিয়া কৰাইছিল। ৰুমা গুহ ঠাকুৰতা (১৯৫০-১৯৫৮), মধুবালা (১৯৬০-১৯৬৯), যোগিতা বালী (১৯৭৫-১৯৭৮) আৰু লীনা চন্দাভাৰকৰ (১৯৮০-১৯৮৭)। কিশোৰৰ প্ৰথম পুত্ৰ (ৰুমা গুহ ঠাকুৰতাৰ গৰ্ভত) অমিত কুমাৰ এজন বিখ্যাত গায়ক। তেওঁ তেখেতৰ দেউতাকৰ দৰে সাফল্য নাপালেও অনেক হিট গান উপহাৰ দিছে। কিশোৰৰ সৰু ল’ৰা সুমিত কুমাৰে (লীনা চন্দাভাৰকৰৰ গৰ্ভত) এজন গায়ক হোৱাৰ চেষ্টা চলাইছে।
মৃত্যু
১৯৮৭ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত এই মহান শিল্পীৰ মৃত্যু ঘটে।
প্ৰভাৱ
হিন্দী চিনেমাৰ সঙ্গীতৰ ওপৰত তেখেতৰ প্ৰভাৱ এতিয়াও বিশাল আৰু ব্যাপক। বৰ্তমান কালৰ প্ৰতিষ্ঠিত অনেক গায়ক যেনে কুমাৰ শানু, অভিজিৎ, বাবুল সুপ্ৰিয়, অমিত কুমাৰ প্ৰায় সকলোৱে তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম দিশত কিশোৰৰ গানসমূহক অনুকৰণ বা নকল কৰি গাইছিল। তেখেতৰ গানৰ বজাৰ এতিয়াও খুব ভাল। তেখেতৰ গানৰ ৰিমেক আৰু ৰিমিক্স বাজাৰত হু হু কৰে বিক্ৰি হয়।
পুৰস্কাৰ
কিশোৰ কুমাৰে মুঠ আঠবাৰ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়কৰ পুৰস্কাৰ পাইছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
জেতুকা পাতৰ দৰে (চলচ্চিত্ৰ)
জেতুকা পাতৰ দৰে (Enchanting, Challenging... The Life) হৈছে, ২০১১ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বোলছবি। 'ছবিখনৰ পৰিচালক যদুমণি দত্ত। চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত এই বোলছবিখনে ৫৮-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।
নিৰ্মাণ
প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ অগ্নিসাক্ষীৰ বাণিজ্যিক সফলতা আৰু নতুন পৰিচালকৰ শিতানত দুটাকৈ বঁটা লাভ কৰাৰ পাছত "জেতুকা পাতৰ দৰে" হ'ল যদুমণি দত্ত পৰিচালিত দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰ। বোলছবিখনৰ বিষয়ে তেওঁ কয় যে, "সমাজৰ নিম্নশ্ৰেণীৰ ওপৰত চলি থকা দুৰ্নীতি, শোষণ আৰু জাতি-ধৰ্ম অনুসৰি বিভাজন ইত্যাদিৰ পৰা আমাৰ সমাজখনক মুক্ত কৰাৰ কাৰণে নতুন প্ৰজন্মৰ দৃঢ় মানসিকতাই হৈছে চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল ভেঁটি। বোলছবিখনৰ যোগেদি দৰ্শকসকলে ভুক্তভোগীসকলৰ দুখ-বেদনা অনুভৱ কৰাটো মই বিচাৰোঁ।"
চিত্ৰগ্ৰহণ
উপন্যাসখনত কোৱা গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁৱতে চলচ্চিত্ৰখনৰ শ্বুটিং সম্পন্ন হয়। ছবিখনত দেখুওৱা বানপানীৰ দৃশ্যটোও প্ৰকৃত বানপানী।
চিত্ৰনাট্য
ছৈয়দ আব্দুল মালিকৰ একে নামৰ উপন্যাসখনৰ মূলসুঁতিৰ পৰা অকণো ফালৰি নাকাটি চিত্ৰনাট্য প্ৰস্তুত কৰিছে মুনিন বৰুৱায়।
মুক্তি
২০১১ চনৰ ১৯ আগষ্টত ছবিখনে অসমৰ ১৯টা ছবিখনত মুক্তি লাভ কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
২০১১ চনৰ ২৩ এপ্ৰিল তাৰিখে প্ৰথম গান্ধীনগৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (২১ এপ্ৰিল - ২৪ এপ্ৰিল, ২০১১) প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ১৫-১৮ ছেপ্তম্বৰলৈ গোৱাত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো বোলছবিখন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। দুয়োটা উপলক্ষতে বোলছবিখন উপস্থাপন কৰিবলৈ পৰিচালককো আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।
সংগীত
বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা পলাশ সূৰ্য গগৈৰ। ২০১১ চনৰ ৩১ জুলাইৰ দিনা দ্বীপেন বৰুৱাই গুৱাহাটীত শ্ৰাব্য এলবামটো উন্মোচন কৰে। এলবামটোত মুঠ ১০টা গীত আছে, যদিও ইয়াৰে ২টা গীতহে বোলছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা গীত দুটি হ'ল পুৱাৰ হাঁহিত আৰু বিফল চকুপানীৰে।
সমালোচকৰ দৃষ্টিত
বোলছবিখনে চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰপৰা উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে। নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ উৎপল মেনাই পৰিচালকক প্ৰশংসা কৰি কয় যে পৰিচালকে কাহিনীটো কেমেৰাৰ ভাষাৰে আকৰ্ষণীয়কৈ দাঙি ধৰিছে। তেওঁ আইমী বৰুৱা আৰু ৰাগ ঐনিতমৰ অভিনয়কো ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে৷ গ্লেমাৰহীন ৰাধাৰ চৰিত্ৰত কৰা আইমী বৰুৱাৰ অভিনয় তেওঁৰ এতিয়ালৈকে শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি বহু সমালোচকে বিবেচনা কৰে।
পুৰস্কাৰ
২০১০ চনত বোলছবিখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বোলছবিৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০১১ চনৰ প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ডত বোলছবিখনে ৯টা বিভাগত মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু ৪টা বিভাগত বিজয়ী হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১১ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
বড়ো জনগোষ্ঠী
বড়ো জনগোষ্ঠী (Bodo) হৈছে অসমৰ ভৈয়ামৰ চীনা তিব্বতীয় জনগোষ্ঠী। অসমৰ ভৈয়ামত বাস কৰা জনগোষ্ঠীসকলৰ ভিতৰত এওঁলোক সংখ্যাগৰিষ্ঠ। বড়ো সকলৰ মাতৃভাষা বড়ো ভাষা। বড়োসকল বৃহৎ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত। প্ৰাচীন কালৰ হিমালয়ৰ উত্তৰে আৰু চীনৰ পশ্চিমে অৱস্থিত "বড" দেশৰ বাসিন্দাসকলৰ এই জনগোষ্ঠীটো খ্ৰীঃপূঃ প্ৰায় ১৫ শ শতিকা মানতেই সমগ্ৰ পূব ভাৰতত বিয়পি পৰে। মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা কিৰাতসকলেই পূব ভাৰতৰ বড়োসকল। প্ৰাচীন কালত এই মূল "বড" দেশৰ বাসিন্দাসকলক "বডো-ফিচা" বা "বডোচা" ("বডো" মানে ভূমি আৰু "ফিচা" বা "চা" মানে সন্তান অৰ্থাৎ বড দেশৰ সন্তান) বুলি জনা গৈছিল আৰু সময়ৰ সোঁতত বড বা বড়ো হিচাপে জনাজাত হয়।
সমাজ ব্যৱস্থা
বড়োসকল মংগোলীয় নৃগোষ্ঠীৰ তিব্বত-বৰ্মীয় ভাষা-ভাষী লোক। এওঁলোক ঘাইকৈ শৈৱ পন্থাৰ লগত জড়িত বাথৌ পন্থীয় লোক যদিও তেওঁলোকৰ মাজত কিছুসংখ্যক সনাতন, বৈষ্ণৱ আদি বিভিন্ন ধাৰা আৰু খ্ৰীষ্ট ধৰ্মীয় লোকো নথকা নহয়। তেওঁলোকৰ সমাজ ব্যৱস্থা পিতৃতান্ত্ৰিক যদিও মাতৃতান্ত্ৰিক (মাহাৰী) সমাজ ব্যৱস্থাও কিছুমান সামাজিক অনুষ্ঠানত পৰিলক্ষিত হয়। বিয়াৰ পাছত কইনাই দৰাৰ ঘৰত বাস কৰে আৰু সতি সন্ততিয়ে দেউতাকৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰে। অৱশ্যে অন্য জনজাতীয় সমাজত প্ৰচলিত নথকা সগোত্ৰীয় বিবাহ বড়োৰ মাজত প্ৰচলন আছে।
জীৱন-নিৰ্বাহৰ প্ৰণালী
বড়োসকলৰ মাজত চাংঘৰ, ঝুমখেতি আদিৰ প্ৰচলন নাই। তেওঁলোকে ঘৰ-বাৰী মুকলিমূৰীয়াকৈ সোঁমাজত এখন চোতাল ৰাখি চাৰিওফালে সাজে। চোতালখনৰ উত্তৰ-পূৱ চুকত সিজু গছ এজুপি ৰুই তাত পাঁচোটা বাঁহৰ টাটী-চকোৱাৰে ঘেৰি 'বাথৌশালী' প্ৰতিষ্ঠা কৰা থাকে। আদৰ্শ বড়ো বৰঘৰৰ (নেমানো) কুঠৰি তিনিটা: ইছিং, ওখং আৰু খফ্ৰা।
বড়ো তিৰোতাসকলৰ প্ৰত্যেকেই একোগৰাকী পাকৈত দাৱনী, ৰোৱনী, মাছুৱৈ আৰু ৰান্ধনী। এড়ী পালন আৰু এড়ী সূতা কটাতো বড়ো নাৰী অতিশয় সুদক্ষ। কাপোৰ বব নজনা 'আলুৰি' ছোৱালী বিয়াৰ বজাৰত মূল্যহীন। তেওঁলোক ভাল শিপিণী আৰু নাচনীও।
বড়োসকল প্ৰধানতঃ কৃষিজীৱী। বড়োসকলকে দোং খান্দি পথাৰত আলি বান্ধি কৰা শালিখেতিৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি কোৱা হয়। কৃষিৰ লগত জড়িত নানান ধৰণৰ লোকাচাৰ, যেনে: ন-আগ অনা, ন-গছা দিয়া, ন-ভাত খোৱা, কাতি গাছআ ছাওনায় (কঙালী বিহুত ঔখোলেৰে পথাৰত বন্তি জ্বলোৱা), শইচ চপোৱা আৰু মাঘবিহুত বেলাগুৰ (মেজি)খোৱা, ব'হাগ বিহুত গৰুক গা ধুওৱা আদিৰ উদ্ভাৱক এওঁলোকেই বুলি পণ্ডিতসকলৰ ধাৰণা।
সাজপাৰ
বড়ো তিৰোতাই বুকুত দখনা (মেঠনি) মাৰি বা মেখেলা-চাদৰ পিন্ধি, গাত ফাছ্‌ৰা লৈ ঘিলাখোপা বান্ধি, খোপাত একোটাকৈ কাকৈ গুজি লৈ সাজি-কাচি ভাল পায়। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰিয়জনৰ লগত ঘৰ সংসাৰ কৰিব নোৱাৰাৰ দুখত দিয়া 'হাংমা-হাংছানি ফালি' নামৰ ৰুমালৰ ব্যৱহাৰ অতিশয় চিত্তাকৰ্ষক। আনহাতে বড়ো পুৰুষৰ সাজ-পাৰ অতি সাধাৰণ বিধৰ। কঁকালত আঁঠুূুমূৰীয়া বা আঁঠুচেৰা ফখৰা-চিতৰা গাম্‌চা (চুৰিয়া), গাত গছ্‌লা (চোলা) আৰি ডিঙিত ফুলাম ফালি (আৰ'নাই)-এই তিনিবিধেই বড়ো পুৰুষৰ উমৈহতীয়া সাজপাৰ।
সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠান
বড়োসকলৰ জন্ম, বিবাহ আৰু মৃত্যুৰ লগত জড়িত বিভিন্ন আচাৰ-অনুষ্ঠান আছে। তাৰ ভিতৰত সন্তানৰ নাই এঁৱাসূতাৰে বান্ধি বাঁহৰ চেঁচুৰে কটা, নাই কটাৰ পাছত শান্তি পানী ছটিয়াই প্ৰায়শ্চিত কৰা (জাতত তোলা),এবছৰৰ ভিতৰত ধাইক মান ধৰা, পাঁচ বছৰত মোমায়েকৰ দ্বাৰা চূড়াকৰণ কৰা পৰ্ব আদি উল্লেখযোগ্য। আদিম ধৰ্মী বড়োসকলে 'হাথাছুনি' প্ৰথাৰে আৰু ব্ৰহ্ম ধৰমীয় বড়োসকলে হিন্দুৰ বৈদিক প্ৰথাৰে (বড়ো ভাষাৰ মন্ত্ৰৰে) বিয়া বাৰু কৰে।
বড়ো সমাজত প্ৰচলিত বিয়া ছয় প্ৰকাৰৰ:
বড়োৰ হাথাছুনি প্ৰথা ৰাইজে স্বামী-স্ত্ৰী হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া পৰ্ববিশেষ। সকলো প্ৰকাৰৰ বিয়াতে ভোজন পৰ্বৰ সময়ত এই নিয়ম পালন কৰিবলগীয়া হয়। বড়োৰ বিয়াৰ বাবে দুগৰাকী বৈৰাথী (ব্ৰতী) আৰু দুগৰাকী আয়থা (আয়তী) আৰু এজন বা দুজন বাৰ-লাম্‌ফা (ভাৰী) অতি আৱশ্যক। বিয়াৰ জোৰণ দিয়া, অভ্যাগতক মান ধৰা,নানা ধৰণৰ মাংগলিক কাৰ্যত সহায় কৰা আৰু নৃত্য-গীতৰ মাজেদি গোটেই অনুষ্ঠানটোকে সতেজ কৰি ৰখাত এওঁলোকৰ ভূমিকা আছে। বাৰ-লাম্‌ফাই বোকোচাত মাটিৰ চপৰা বান্ধি নাচি নাচি দৰাক আগবঢ়াই নিয়া দৃশ্য অতি অপূৰ্ব আৰু তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। বড়োসকলৰ মাজত মৃত্যুৰ লগত জড়িত বিভিন্ন লোকাচাৰ আৰু লোকবিশ্বাস আছে। মৰাশ সৎকাৰ কৰাৰ পাছত শৱযাত্ৰীক গোবৰ-পানীৰে শুচি কৰা আৰু শোকোতা চোবাই মৃতকৰ সৈতে সকলো পাৰ্থিৱ সম্বন্ধ ছেদ কৰাৰ বিধান আছে। মৃত্যুৰ দহ দিনৰ দিনাখন 'দহা গাৰ্‌নায়' (দহা পেলোৱা) পৰ্ব আৰু বাৰ দিনত শ্ৰাদ্ধ পাতে।
লোকবিশ্বাস
বড়োসকলৰ মাজত তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰ, ভেল্কি বাজি, ডাকিনী-যোগিনী (ডায়না), বীৰা-ভূত-প্ৰেতৰ বিশ্বাস অতি প্ৰবল। আনকি মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা ভালুকৰ সৈতে সখী পতা, বীৰা পোহা আৰু মেলি দিয়া আদি কাৰ্যও কৰিব পাৰে বুলি এওঁলোকৰ মাজত বিশ্বাস প্ৰচলিত; কিন্তু আজিকালি এনে অন্ধবিস্বাশ নাইয়ে বুলিব পাৰি। বড়োসকলৰ মাজত প্ৰচলিত ছুথি দায়নায় (নজৰ কাটা), খুগা দায়নায় (মুখ ভঙা), সময় (শপত খোৱা),শপত মোচন, বধ শপত দিয়া, বৰ লোৱা প্ৰথাত কিছু স্বকীয়তা থাকিলেও অন্যান্য সমাজৰ সৈতে প্ৰায় একেই।
লোকগীত-নৃত্য আৰু লোকসাহিত্য
খাম-ছিফুং-জথা-ছেৰজা এই চাৰিবিধ লোকবাদ্য বিভিন্ন উৎসৱত অপৰিহাৰ্য। বাগুৰুম্বা, বৈছাগু মৈছানায় আদি বসন্তকালীন মন উৰুঙা কৰা নৃত্য-গীতৰ লগতে জাৰআফাগ্লা, থেন্থামালি, খফ্ৰিমৌছানায় (জাপি নৃত্য), ৰৌনচণ্ডী আদি ধৰ্মীয় নৃত্য-গীত আৰু দাওহা (যুদ্ধ),না (মাছমৰা)আদি বিভিন্ন শ্ৰমবিষয়ক নৃত্য-গীত বড়ো সমাজত বিদ্যমান। ৰাওনা-ৰাওনী, ছন্দ্ৰমালি-খৌথিয়া বুদাং, আছাগি বৈছাগি, জাৰা ফাগ্লা আদি সাধুকথা; কছিৰাম-জৌহৌলাও, জাওলিয়াছৌন দেওৱান আদি কাহিনী গীত আৰু হাবা মেথায় (বিহু গীত) আদি নানা প্ৰকাৰৰ লোকগীত, মন্ত্ৰ-স্তোত্ৰ, ফঁকৰা-যোজনা, প্ৰৱচন ইত্যাদিৰে এওঁলোকৰ লোকসাহিত্য উভৈনদী।
উৎসৱ
অসমৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ দৰে বড়ো সকলেও প্ৰজনন আৰু উৰ্বৰাৰ প্ৰতীকৰূপত খেৰাই উৎসৱ পালন কৰে। এই খেৰাই উৎসৱ বহাগ বিহুৰ দৰে বসন্তকালীন উৎসৱ। এই উৎসৱৰ লগত জড়িত খেৰাই নৃত্য এক ঋতুধৰ্মী নৃত্য। সিজু গছক বাথৌ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰি বড়োসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে এই পূজা পাতে। খেৰাইৰ বুৎপত্তিগত অৰ্থ এচাম পণ্ডিতে এইদৰে দিছে, খেৰাই হ’ল খাৰ+আই, অৰ্থাৎ খাৰ মানে হ’ল দৌৰা বা গতি কৰা আৰু আই মানে গোঁসানী। আইমাতৃক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবে কৰা নৃত্যই হ’ল খেৰাই নৃত্য। কোনো কোনোৰ মতে খ-ৰ অৰ্থ হ’ল আঁঠু কঢ়া, ৰা-মানে সম্বোধন কৰা আৰু ই-ৰ অৰ্থ হ’ল ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে কৰা নৃত্য। বাথৌ দেৱতাৰ সমুখত বিভিন্ন উপাচাৰ, বলিৰ জীৱ-জন্তু, পশু-পক্ষী থৈ দেওধনীয়ে পূবফালে মুখ কৰি গমাৰি কাঠৰ পীৰাত বহে। ওজাই পিছত বহি আঁঠুলৈ মন্ত্ৰ মাতে। ওজাৰ পিছত বুঢ়া-মেথাসকল বহে। দেউৰীয়ে দেওধনীৰ বাওপিনে কিছু আঁতৰত বহে। সেইসময়তে খেৰাই নৃত্য চলি থাকে। পূজা শেষ হৈ যোৱাৰ পিছতো নৃত্য চলি থাকে। খাম, চিফুং, ৰিঙি, ৰামতাল, ওৱা, খোৱাং, বংগনা আদি এই নৃত্যত ব্যৱহাৰ হোৱা বাদ্যযন্ত্ৰ।
বড়োসকলে বছৰেকত সমজুৱাকৈ এবাৰ গাৰ্‌জা, এবাৰ খেৰাই (বাথৌ) আৰু সময় সুবিধা অনুযায়ী ব্যাক্তিগত্ভাৱে মায়নাওব্ৰী (লক্ষ্মী), বুৰ্ল্লিব্ৰী (কামাখ্যা), মাৰাই (মনসা)ৰ উদ্দেশ্যে বিশেষ ৰীতি-নীতি আৰু বলি-বাহনেৰে পূজা দিয়ে। খেৰাই উৎসৱ অতি জাক-জমকতাৰে উদ্‌যাপন কৰে। আমথিচুৱা (অম্বুবাচী), কাতিগাছা (কাতিবিহু), দোমাছি (ভোগালী বিহু), ফুছ্‌লহাবা (পুতলী বিয়া), বৈছাগু বা বাইছাগু (ব'হাগ বিহু) আদিৰো বড়ো সমাজত প্ৰচলন আছে।
উৎসৱ-পাৰ্বণত পুৰুষৰ লগতে বড়ো চিখ্‌লা (গাভৰু), আয়থা (আয়তী), বৈৰাথী (নামতী) আৰু বয়োবৃদ্ধা লোকৰ বিশেষ ভূমিকা আছে। খেৰাই পূজাৰ দৈদিনী (দেওধানী) আৰু বাগৰুম্বা আদি নৃত্য-গীত নাৰীকেন্দ্ৰিক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
৩৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)
৩৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (National Highway 36, চমুকৈ NH 36) হৈছে অসম আৰু নাগালেণ্ডৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। অসমৰ নগাঁওত আৰম্ভ হৈ এই ঘাইপথটো নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰত শেষ হৈছে। ইয়াৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে 170 km। ইয়াৰে 167 km অসমত আৰু 3 km নাগালেণ্ডত আছে।
অসমৰ নগাঁৱত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা ৩৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ সৃষ্টি হৈছে। এই ঘাইপথটো নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰত ৫৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সৈতে লগ লাগিছেগৈ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
উড়িয়া ভাষা
উড়িয়া বা উৰিয়া (ଓଡ଼ିଆ ) ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ ইণ্ডো-আৰ্য শাখাৰ এটি ভাষা। অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাৰ লগত ভাষাটোৰ যথেষ্ট মিল আছে। এই ভাষাটো প্ৰায় ৩ কোটি ১০ লাখ (১৯৯৬ চনৰ হিচাব অনুযায়ী) লোকৰ মাতৃভাষা, যাৰ ভিতৰত অধিকাংশই উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ অধিবাসী। ইয়াৰ উপৰিও পশ্চিমবঙ্গ আৰু ঝাড়খণ্ড ৰাজ্যতো উড়িয়া ভাষা প্ৰচলিত। উড়িয়া ভাৰতৰ ২২টা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ভাষাৰ মাজত এটা; ই উৰিষ্যাৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু ঝাৰখণ্ডৰ দ্বিতীয় চৰকাৰী ভাষা।
উপভাষা
উড়িয়া ভাষাৰ মূল উপভাষাবিলাক হ'ল:
ওড়িয়া বৰ্ণ আৰু সংখ্যা
ଅ ଆ ଇ ଈ অ আ ই ঈ ଉ ଊ ଋ ୠ উ ঊ ঋ ৠ ଏ ଐ ଓ ଔ এ ঐ ও ঔ ଌ ୡ ৳ ৸ କ ଖ ଗ ଘ ଙ ক খ গ ঘ ঙ ଚ ଛ ଜ ଝ ଞ চ ছ জ ঝ ঞ ଟ ଠ ଡ ଢ ଣ ট ঠ ড ঢ ণ ତ ଥ ଦ ଧ ନ ত থ দ ধ ন ପ ଫ ବ ଵ ଭ ମ প ফ ব ব ভ ম ଯ ର ଳ ୱ য ৰ ল ৱ ଶ ଷ ସ ହ ୟ ଲ শ ষ স হ ক্ষ ল କା କି କୀ କୁ କୂ କୃ কা কি কী কু কূ কূ କେ କୈ କୋ କୌ কে কৈ কো কৌ କଁ କଂ କଃ କ୍ কঁ কং কঃ ক্ ୦ ୧ ୨ ୩ ୪ ୫ ୬ ୭ ୮ ୯ ০ ১ ২ ৩ ৪ ৫ ৬ ৭ ৮ ৯
ধ্বনি-সংশ্ৰয়
উড়িয়াত ২৮টা ব্যঞ্জনধ্বনি আৰু ৬টা স্বৰধ্বনি আছে।
শ্বাসাঘাত
উড়িয়াত সাধাৰণতে শব্দৰ শেষ আখৰৰ আগৰ আখৰত শ্বাসাঘাত পৰে।
৩৮ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)
৩৮ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (National Highway 38, চমুকৈ NH 38) হৈছে অসমৰ দুখন চহৰক সংযোগ কৰা এটা কম দৈৰ্ঘ্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৱে মাকুম আৰু লেখাপানীক সংযোগ কৰিছে। এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ৫৪ কিঃমিঃ (৩৪ মাইল)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ (Shri Shri Athkhelia Namghar), অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য ধৰ্মীয় স্থানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ই গোলাঘাট জিলাৰ ঘিলাধাৰী মৌজাৰ বচা গাঁৱত অৱস্থিত। ই গোলাঘাট জিলাৰ ঘিলাধাৰী, মক্ৰং আৰু কাকডোঙা – এই তিনিওখন নদীৰ ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা সঙ্গম স্থলত অৱস্থিত। শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ নামকৰণ নামঘৰৰ চৌপাশে থকা আঠটা কুৰিৰ পৰাই হৈছে। ইয়াৰপৰাই আঠকুৰিয়া শব্দটিৰ উৎপত্তি হৈছে। মানুহৰৰ মুখে মুখে বাগৰি ই আঠখেলীয়াৰ ৰূপ ল’লে। ১৬৮১ চনত আহোম ৰজা গদাপানিয়ে এই নামঘৰটো নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। ১৯৭০ চনৰ আগলৈকে এই অনুষ্ঠানভাগিৰ নাম শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া হৰি মন্দিৰ আছিল। ১৯৭০ চনত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ পন্থা অনুসৰি ‘হৰি মন্দিৰ’ৰ সলনি ’নামঘৰ’ শব্দটি সংযোগ কৰি শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ নামেৰে নামকৰণ কৰিলে। ভাদ মাহত (আগষ্ট-ছেপ্তেম্বৰ) নামঘৰলৈ লক্ষাধিক সেৱকীৰ সমাগম হয়। ইয়াত দৈনিক প্ৰাতঃপ্ৰসঙ্গ, মধ্যাহ্ন প্ৰসঙ্গ, বিয়লি প্ৰসঙ্গ আৰু সন্ধ্যা প্ৰসঙ্গ এই চাৰি প্ৰসাঙ্গ অনুষ্ঠিত হয়। শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত উৎযাপন কৰা উল্লেখযোগ্য উৎসৱ সমূহ হৈছে বৰসৱাহ, পানীতোলা সৱাহ, নামলোৱা সৱাহ আৰু ন-চাউলৰ সৱাহ, ৰাস মহোৎসৱ, বৰষা ভাওনা ইত্যাদি।
নামকৰণ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰভাগিৰ নামকৰণ নামঘৰৰ চৌপাশে থকা আঠটা কুৰিৰ পৰাই হৈছে। কুৰি শব্দৰ অৰ্থ হৈছে চুবুৰি বা কোনো ঠাইৰ একখণ্ড। এই আঠটা কুৰিৰ ৰাইজে একেলগে সমাজ পাতি ধৰ্মীয় কাৰ্য পালন কৰি খোৱা লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাবেই আঠখেলীয়া নামকৰণেৰে পৰিগণিত হৈছে। অসম বুৰঞ্জীৰ মতে আহোম স্বৰ্গদেউসকলে প্ৰণালীবদ্ধভাৱে কৃষি জনা লোকক বাদ দি প্ৰসাৰণ মুখী কৃষি কৰিবৰ বাবে পাইক প্ৰথাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। পাইকৰ ওপৰত থকা ডাঙৰ ডাঙৰ গোটৰ সমষ্টিবোৰক খেল বুলিছিল। ৰজাঘৰীয়া তেনে বাবখোৱা একোজন লোক একো-একোটা কুৰি বা চুবুৰীত বসবাস কৰি বিয়া-বাৰু কৰাই সেইখন সমাজৰ লোকৰ মাজত মিলি গৈছিল। সেই ৰজাঘৰীয়া বাব খোৱা লোকৰ সেই বিষয় বাব অনুসৰিয়েই একো একোটা খেলৰো নামকৰণ কৰা হৈছিল।
১৯৭০ চনৰ আগলৈকে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰক শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া হৰিমন্দিৰ বুলিহে জনাজাত আছিল। বৰ্তমানৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ জপনাতো পূৰ্বতে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া হৰি মন্দিৰ বুলিহে খোদিত আছে। ১৯৭০ চনৰ পাছৰ পৰাহে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ বুলি নামকৰণ কৰা হয়।
ইতিহাস
পূৰ্ব-পুৰুষৰ মৌখিক কথাৰ পৰাই জানিবলৈ পোৱা মতে সম্প্ৰীতি শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ থকা পৱিত্ৰ ভূমিখণ্ডত এজন অজ্ঞাত কুলশীল সাধু সন্তলোকৰ আশ্ৰম আছিল। সেই কালত বাট-পথ দুৰ্গম, হিংস্ৰ জীৱ-জন্তুৰে পৰিপূৰ্ণ, চাৰিওফালে অটব্য অৰণ্য, তাতে মানুহৰ বসবাসৰ স্থল আছিল কৰবাত কেনেবাকৈ দুই এঘৰ অৰ্থাৎ অতি সীমিত।
আহোম স্বৰ্গদেউ ল’ৰাৰজাই অবৈধভাৱে আহোম ৰাজপাট দখল কৰিছিল। তেওঁৰ শাসনকালত গদাপাণি কোঁৱৰে (আহোম নাম: গদাধৰ সিংহ) ছদ্মৱেশ ধৰি পৰ্বতে-পাষণ্ডে ঘূৰি ফুৰোতে হঠাৎ এদিন আহি এই সন্ত লোকৰ আশ্ৰ পায়হি আৰু তেৰাক দৰ্শন পাই তেৰাৰ আশ্ৰয়তে কিছুদিন আশ্ৰমতে থাকিবলৈ লয়। প্ৰবাদ আছে যে গদাপাণি কোঁৱৰক বিচাৰি বিচাৰি ল’ৰা ৰজাৰ চাউদাংহঁতে সেই স্থান পাইছিলগৈ। কিন্তু আশ্ৰমৰ চাৰিওফালে বেত, বাঁহ, তৰা, ইকৰাকে আদি কৰি গছ-গছনিৰে ভৰপূৰ আৰু আশ্ৰমলৈ সোমাই যোৱা পথটিও অগণন ডাঠ মকৰা জাল আদিৰে আবৃত হোৱাত মানুহ থকাৰ কোনো সন্ধান নাপাই চাউদাংহঁতে তাৰ পৰা অন্য দিশে গতি কৰিছিল। গদাপাণি কোঁৱৰে আশ্ৰমৰ পৰা ওলাই যাওঁতে আশ্ৰমৰ পথত আবৃত হৈ থকা ডাঠ মকৰাজাল আঁতৰাই বাহিৰত মানুহৰ অসংখ্য খোজৰ চিন আৰু দুই এপদ ৰজাঘৰীয়া মানুহৰ সৰঞ্জাম পাই তেওঁক বিচাৰি ফুৰা চাউদাং বিলাক বিলাক বুলি নিঃসন্দেহে জানিব পাৰিছিল। সেই সন্ত পুৰুষজনে গদাপাণিক ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল যে তেওঁ ভৱিষ্যতে দেশৰ ৰজা হ’ব পাৰিব। গদাপাণিয়েও ৰজা হ’লে সন্ত পুৰুষক মন্ত্ৰী বাব এটি দিয়াৰ বাক্য দিছিল। সময় বাগৰাৰ লগে লগে আহোম ৰাজতন্ত্ৰ পৰিৱৰ্তিত ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি অনুসৰি ১৬৮১ খ্ৰীষ্টাব্দত গদাপণি কোঁৱৰে ৰাজ সিংহাসন লাভ কৰে। গদাধৰ সিংহই আত্মগোপন কালৰ এৰি অহা ঘটনাৱলী স্মৰণ কৰি সেই সন্ত লোক জনক বিচাৰি মানুহ পঠাইছিল। কিন্তু তেওঁৰ কোনো সন্ধান পোৱা নগ’ল। সেই সন্তগৰাকীৰ পাছত কি হ’ল বা ক’লৈ গ’ল সেই কথা আজিও সকলোৰে অজ্ঞাত হৈয়ে থাকিল। সন্তজনৰ কোনো সম্ভেদ নাপাই গদাপাণিয়ে সন্ত লোকৰ নিবাস স্থলৰ ক্ষেত্ৰভাগিৰ উন্নতিৰ হকে ভিন্ন বৃত্তিধাৰী, ভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ ৮ পাইকৰ গোটৰ ওপৰতেই আশ্ৰমখনৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু প্ৰতি পালনৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল। শিৱ মন্দিৰলৈ বা ক্ষেত্ৰলৈ পাইক আদি ঊচ্ছৰ্গা কৰা উদাহৰণো তেওঁৰ ৰাজত্ব কালৰ কাৰ্যাৱলীত উল্লেখ আছে। সেই আঠটা পৰিয়াল সমাজবদ্ধ হৈ একো-একোটা কুৰি (চুবুৰীত) পৰিণিত হয়গৈ। এনেদৰেই এখনি আশ্ৰমৰ পৰাই আঠটা পৰিয়ালৰ তত্ত্বাৱধানত সমাজবদ্ধ হৈ, একেটা পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানত জড়িত থাকি ধৰ্মীয় কাৰ্য পালন কৰি কালক্ৰমত আঠকুৰীয়া নামেৰে প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল আৰু সকলোৱে একে ধৰ্মৰ আচৰণ বিধি পালন কৰি সমাজপাতি খোৱা-লোৱা আদি সকলো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলে। সেয়েহে এই আঠটা কুৰিৰ সমষ্টিয়েই আঠকুৰীয়া, পাছত আঠখেলীয়া নামেৰে জনাজাত হৈ পৰিল।
সময়ৰ গতিত সেই মন্দিৰ বৰ্তমান নামঘৰ হিচাপে প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল। বৰ্তমান শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ সমগ্ৰ দেশৰ বৈষ্ণৱ পন্থাৰ লোকৰ তীৰ্থস্বৰূপ। এইয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ ফলশ্ৰুতি। সময়ৰ লগত ক্ষেত্ৰ ভাগি বিকাশ আৰু উন্নতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি স্থানীয় খেলৰ ৰাইজে ধৰ্মীয় পৰম্পৰা তথা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ পন্থা অনুসৰি হৰি মন্দিৰৰ সলনি নামঘৰ শব্দটি সংযোগ কৰি শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ নামেৰে নামকৰণ কৰিলে ১৯৭০ চনৰ পিছৰ পৰাহে। বৰ্তমান বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ সমূহ আচাৰ-নীতিৰে নামঘৰৰ কাম-কাজ পৰিচালিত হয়।
খেল বা কুৰিসমূহ
thumb|নামঘৰৰ তোৰণ শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ গঠিত হোৱা আঠটা খেল বা কুৰি সমূহ হৈছে:
ৰজাই বিশেষ পাৰদৰ্শিতা থকা কোনো কোনো লোকক বাচি বাচি আনি ঠায়ে ঠায়ে কামৰ দায়িত্ব দিছিল। সেই বাচি অনা বাব খোৱা লোক থকাৰ পৰাই সেই চুবুৰীটো বচাকুৰি বা বচাখেল নামেৰে পিছত খ্যাত হৈ পৰিল।
বৈৰাগী সকলে ছদ্মবেশ ধৰি বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি পকি সেই ঠাইৰ বা সেই দেশৰ সংস্কৃতিৰ বিৱৰণ আহোম ৰজাক জনাব লাগিছিল। তেনে কোনো বৈৰাগীৰ বাব থকা লোকৰ বাব অনুসৰিয়েই সেই ঠাইৰ নাম হয় বৈৰাগ কুৰি বা বৈৰাগকুৰি খেল।
আহোম ৰাজত্বৰ সময়ত কনৌজৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ সকলক আনি উচ্চ পদত নিযুক্তি দিয়াৰ উপৰিও ধৰ্মীয় কাৰ্য পালন কৰিবৰ বাবে ভূমি আদি দি সংস্থাপন দিয়াৰ কথা অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে। আদিম অৱস্থাত তেনে কোনো ব্ৰাহ্মণৰ পৰিয়াল থকাৰ কাৰণেই সেই ঠাইখণ্ড ব্ৰাহ্মণ কুৰিখেল নামেৰেই প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল।
আহোম স্বৰ্গদেউসকলে মাটিৰ উৰ্ব্বৰতা চাই কৃষি জনা লোকক খাত পাম দি খেতিৰ সঁজুলি নাঙ্গলৰ অধিক যোগান ধৰি কৃষিৰ প্ৰসাৰণ কৰিছিল। কালক্ৰমত সেই বাব থকা মানুহৰ পৰাই চুবুৰীটোৰ নাম হয় নাঙ্গল কুৰি।
আহোম ৰজাৰ দিনত উচ্চ পদবী লাভ কৰা সকলৰ ভিতৰত ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ, গণক আৰু কলিতাসকলৰ উপৰিও কেওঁট, কোঁচ, সূত আৰু নাথ সম্প্ৰদায় আদি কেইবাটাও জনগোট আছিল। এই উচ্চ পদবী ভোগ কৰা লোক সকলে সম্প্ৰীতিৰ এনাজৰীত বান্ধ খাই কৃষিকৰ্মক প্ৰাধান্য দি ধৰ্মীয় কাৰ্যটো অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। এই পদবীভুক্ত আৰু সমাজৰ শ্ৰষ্ঠব্যক্তি হিচাপে পৰিচিত লোকজনৰ পৰাই নাম অনুসৰি ক্ৰমে শ’লাল কুৰি খেল হিচাপেই জনাজাত হৈ পৰিল।
জনশ্ৰুতিমতে আহোম ৰজাৰ শাসন কালত কৃষি-শিল্প আদি ক্ষত্ৰত নিপুণ কছাৰী নামৰ এজন ৰজাঘৰীয়অ বিষয় বাব খৌৱা লোকে সগোত্ৰীয় পৰিয়াল বৰ্গৰ লগতে থাকি একে বৃত্তিধাৰী হৈও সামাজিকভাৱে নিজৰ প্ৰতিপত্তি লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁৰ পৰাই সেই অঞ্চলত বসবাস কৰা স্থান অনুসৰি কালক্ৰমত কছাৰীকুৰি খেল নামেৰে প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল।
বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলৰ দৰেই বৰাহী সকলেও এই অঞ্চলত আগৰ পৰাই বসবাস কৰি আছিল। সময়ৰ সোতত সেই বৰাহীসকল স্থান এৰি আন ঠাইলৈ গুচি যায়। অতীতৰ বৰাহী লোক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকা সমাজখন কালক্ৰমে বৰাহী কুৰি খেলত পৰিণত হয়।
কাকতি হ’ল মাটিবাৰী হিচাপ পত্ৰ ৰখা, সেই মাটিৰ উৎপন্ন শস্যৰ হিচাপ, পাইক আদিৰ লেখ বুজ কৰা আৰু আন আন হিচাপ-নিকাচ ৰখা বিষয়া। কোনো সমাজত তেনে কোনো বিষয়া থকাৰ বাবেই পাছত কাকতি কুৰি খেলৰ নামকৰণ হয়।
বিশেষতঃ বৰাহী কুৰি আৰু কাকতি কুৰি এই দুটা খেলৰ লোক সকল কালৰ কৱলত পৰি একেবাৰেই আঠখেলৰ পৰা নিঃশেষ হৈ গ’ল। কাৰণ ১৮২১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮২৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ মান সকলৰ অত্যাচাৰৰ বলি হোৱাত এই অঞ্চলৰ পৰাও বহুলোক স্থান মান এৰি প্ৰাণৰ ভয়ত পলায়ন কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই এই দুটা খেল বৰ্তমানলৈকে কোনো সন্ধান নাইকিয়া হৈ থাকিল।
অৱস্থান আৰু পৰিবহণ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ অৱস্থান হৈছে 26.47°N, 94.09°W। আঠখেলীয়া এই ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানভাগি বৰ্তমানৰ গোলাঘাট জিলাৰ অন্তৰ্গত ঘিলাধাৰী মৌজাত ঘিলাধাৰী, মক্ৰং আৰু কাকডোঙা – এই তিনিওখন নদীৰ ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা সঙ্গম স্থলত (গোলাঘাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৮ কিঃমিঃ পূবত) অৱস্থিত। এই তিনিওখন নদীৰেই উৎপত্তিৰ স্থল নগা পাহাৰৰ পৰা ওলাই প্ৰায় সমান্তৰাল ভাৱে ভৈয়ামৰ মাজেদি বৈ গৈছে। নামঘৰৰ (সমীপত) পূৰ্বদিশে ক্ৰমে উত্তৰলৈ বৈ যোৱা কাকঙোঙা নদীয়ে গোলাঘাট আৰু যোৰহাট জিলাক দুখনক বিভক্ত কৰিছে। আনহাতে নামঘৰৰ (সমীপতে) পশ্চিম দিশে বৈ যোৱা মক্ৰং নদীয়েও ক্ৰমাৎ উত্তৰ দিশলৈ গতি কৰি ঘিলাধাৰী নদীৰ লগত এক হৈ ওচৰা-ওচৰিকৈ পুনৰ কাকডোঙা নদীতেই মিলিত হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত পৰিছেগৈ। সেয়েহে নামঘৰৰ উত্তৰ দিশত এই তিনিওখন নদী ক্ৰমে ওচৰা-ওচৰিকৈ মিলিত হোৱাৰ বাবেই ত্ৰিবেণীৰ সঙ্গম স্থলস্বৰূপ এই পৱিত্ৰ ভূমিখণ্ডত শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ অৱস্থিত। আঠখেলীয়াৰ সীমা উত্তৰ অক্ষাংশ ২৬ডিগ্ৰী ২০মিনিটৰ পৰা ২৬ ডিগ্ৰী ৩৫ মিনিটলৈ আৰু পূব দ্ৰাঘিমাংশ ৯৩ ডিগ্ৰী ৩৫ মিনিটৰ পৰা ৯৩ ডিগ্ৰী ৪৫ মিনিটৰ ভিতৰত। সেই কালত বাট-পথ দুৰ্গম, হিংস্ৰ জীৱ-জন্তুৰে পৰিপূৰ্ণ, চাৰিওফালে অটব্য অৰণ্য, তাতে মানুহৰ বসবাসৰ স্থল আছিল কৰবাত কেনেবাকৈ দুই এঘৰ অৰ্থাৎ অতি সীমিত।
পৰিবহণ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে: ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ (যোৰহাট বিমানবন্দৰ)। ৬০ কিঃমিঃ দূৰত্বত এই বিমান বন্দৰ অৱস্থিত।
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ নিকটৱৰ্তী ৰেল ষ্টেছন হৈছে ফৰকাটিং ৰেল ষ্টেছন। দূৰত্ব প্ৰায় ১২.৮ কিঃমিঃ।
অসমৰ প্ৰায় সকলো ঠাইৰ পৰা গোলাঘাট জিলালৈ অহা-যোৱা কৰাৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। গোলাঘাট নগৰৰ পৰা শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ২০ কিঃমিঃ। নামঘৰলৈ যাবলৈ বাছৰ ব্যৱস্থা আছে আৰু সময় প্ৰায় ৪০ মিনিটমান লাগে। ইয়াৰোপৰি যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰৰ পৰা বৰহোলা হৈ নামঘৰলৈ যোৱাৰো সু-ব্যৱস্থা আছে।
নিৰ্মাণ
বৰ্তমানৰ শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ আদিম অৱস্থাত প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ড হেঙুল-হাইতাল থকা বটবৃক্ষৰে পৰিবেষ্টিত সন্তলোকৰ আশ্ৰমৰ এটি সৰু মন্দিৰ। মন্দিৰ ভাগত এপাত ত্ৰিশূল আৰু আৰু এখনি চন্দন কাঠৰ ঠগা আছিল। সেই মন্দিৰ ভাগতেই দূৰ-অতীজৰ পৰাই পূজা-সেৱা, নৈবদ্য অৰ্চ্চনাদি কৰ্মও পূৰ্বপুৰুষ সকলে চলাই আহিছিল। পুৰণা সেই মন্দিৰৰ আলমত (মন্দিৰক মাজত ৰাখি) আঠখেলৰ আঠখন খেৰৰ চালি সাজি আঠকুৰি ৰাইজে মন্দিৰৰ প্ৰতিপালন কৰি ধৰ্মীয়কাৰ্য চলাই আহিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই এই অনুষ্ঠান ভাগিত ৰাইজৰ বাৰ্ষিক কৰ্ম সমূহত আঠখেলৰ আঠভাগি নৈবদ্য মহাবিষ্ণুৰ পূজনত অৰ্চ্চিত হৈ অদ্যপৰিমিত সেই নিয়ম প্ৰচলিত হৈয়েই আছে। পূৰ্বপুৰুষসকলৰ অসীম ত্যাগ আৰু শ্ৰমদানৰ যোগেদি দূৰ অতীতৰ মন্দিৰ সহ আঠখন চালিৰ পৰিৱৰ্তে মাজত মন্দিৰ ৰাখি ডাঙৰ ডাঙৰ খুটাৰ সৈতে (কাঠৰ খুটা সৈতে) আঠটা কোঠালীৰ খেৰীঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। প্ৰতিটো কোঠাত এখনকৈ আঠখন দুৱাৰ আৰু ৰাইজৰ বাৰ্ষিক কৰ্ম সমূহৰ আঠ খেলৰ আঠভাগি নৈবদ্য মহাবিষ্ণু পূজনত এতিয়াও অৰ্চ্চিত হৈয়ে আছিল। সেই সময়তো অতীজৰ ত্ৰিশূল আৰু চন্দন কাঠৰ ঠগা ভাগিয়েই আছিল সকলোৰে ইষ্ট দেৱতাৰ সেৱাৰ থলী। এনেদৰেই পূৰ্বপুৰুষসকলে খেৰীঘৰ সজা – বটা কৰি, তাত ধৰ্মীয় কাৰ্য পালন কৰি যুগ যুগ পাৰ কৰি দিছিল।
আঠখেলীয়াৰ বৰবাৰিকে ৰাইজে ১৯৫৬ চনৰ ৭ মে’ তাৰিখে ৰাইজৰ লগত আলোচনা কৰি এখন পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হৈছিল। সেই পৰিচালনা সমিতিয়ে পূৰ্বৰ খেৰীঘৰৰ আৰ্হিৰ মাজেত মন্দিৰৰ ব্যৱস্থা ৰাখি স্থায়ীঘৰ নিৰ্মাণৰ কাম হাতত ল’লে। আঠখেলীয়া ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰে মন্দিৰৰ ওপৰত কলচি দি বৈকুণ্ঠ পুৰীৰ অষ্টদিশত স্থিত অষ্টদ্বাৰৰ আৰ্হি প্ৰণালীৰে আঠখন দ্বাৰ (দুৱাৰ) ৰাখি সম্পূৰ্ণ বৰ্গক্ষেত্ৰ আকাৰত স্থায়ীঘৰ নিৰ্মাণৰ কাম ১৯৫৬ চনত সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিলে। সেই বছৰতে পূৰ্বৰ ঠগাৰ পৰিৱৰ্তে ডাঙৰকৈ বেদী নিৰ্মাণ কৰাই পাঁচখলপীয়া সিংহাসন আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। পূৰ্বৰ কীৰ্তি চিহ্ন ত্ৰিশূল তেতিয়াও সিংহাসনৰ বেদীৰ ওচৰতেই থাকিল।