cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা
লোকসভা হৈছে ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন বা নিম্নকক্ষ, ইয়াৰ সদস্যসকলক সাংসদ বোলে (MP)। প্ৰতিজন সাংসদে এটা নিৰ্দিষ্ট ভৌগোলিক সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। লোকসভাৰ সদস্যসকলক ভাৰতীয় ভোটাৰে পোনপটিয়াভাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি লোকসভাত সৰ্বাধিক ৫৫২ জন সদস্য থাকিব পাৰে। ইয়াৰে ৫৩০ জনক ভাৰতৰ ৰাজ্যবোৰৰ ভোটাৰে আৰু ২০ জনক কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশৰ ভোটাৰে নিৰ্বাচিত কৰে, বাকী দুজনক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে মনোনীত কৰে, এওঁলোক দুজন এংলো-ইণ্ডিয়ান মুলৰ হয়। প্ৰতি জন লোকসভাৰ সদস্যই তেওৰ সমষ্টিক লোকসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰত্যেক লোকসভাৰ কায্যৰ্কাল পাঁচ বছৰ। বৰ্তমান লোকসভাত ৫৪৫ জন সদস্য আছে।
অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
গৰ্ভপাত
গৰ্ভপাত (Abortion)বা ভ্ৰূণহত্যা হৈছে কোনো ভ্ৰূণ গৰ্ভৰ বাহিৰত জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ আগতেই গৰ্ভৰ পৰা অপসাৰণ অথবা মাতৃগৰ্ভৰ পৰা জোৰপূৰ্বক বাহিৰ কৰি দি গৰ্ভধাৰণৰ অবসান ঘটোৱা কাৰ্য। গৰ্ভপাত স্বয়ংক্ৰিয়ভাবেও হ'ব পাৰে, এইক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰায়েই স্বতঃস্ফূৰ্ত গৰ্ভপাত বোলা হয়। ই উদ্দেশ্যমূলকভাবেও হ'ব পাৰে এইক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাত বোলা হয়। গৰ্ভপাত পৰিভাষাটো বেছি ভাগ ক্ষেত্ৰত কোনো মানবীয় গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাতকে বুজায়। ভ্ৰূণ নিজে নিজে জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ পিছত এই একেই প্ৰক্ৰিয়া সংঘটিত হলে চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ ভাষাত ইয়াক "গৰ্ভাৱস্থাৰ বিলম্বিত অবসান" বোলা হয়।
প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাতৰ বাবে আধুনিক চিকিৎসাবিদ্যাত ঔষধ অথবা অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতি ব্যবহৃত হয়। মিফেপ্ৰিষ্টন আৰু প্ৰোষ্টাগ্লোণ্ডিন নামৰ ঔষধ দুটি প্ৰথম তিনি মাহত অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতিৰ দৰেই কাৰ্যকৰ। দ্বিতীয় তিনি মাহত ঔষধৰ ব্যৱহাৰ কাৰ্যকৰী হলেও অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতিৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়াৰ আশংকা কম বুলি ভবা হয়। জন্মনিয়ন্ত্ৰণ-ইয়াৰ ভিতৰত আছে পিল আৰু যোনিপথত ব্যৱহাৰ্য সঁজুলিসমূহ যি গৰ্ভপাতৰ ঠিক পিছৰ পৰাই ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰা হয়। গৰ্ভপাত উন্নত বিশ্বত স্থানীয় আইনৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হৈ থাকিলে, ই চিকিৎসাবিজ্ঞানত সকলোতকৈ নিৰাপদ ব্যবস্থাবোৰৰ অন্যতম হৈ উঠাৰ ইতিহাস আছে। জটিলতাহীন গৰ্ভপাতে কোনো দীৰ্ঘস্থায়ী মানসিক বা শাৰীৰিক স্বাস্থ্যগত সমস্যা নঘটায়। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰকাশ কৰিছে যে, এই একে স্তৰৰ নিৰাপদ আৰু বৈধ গৰ্ভপাতৰ বিষয়টি বিশ্বজুৰি সকলো নাৰীৰ বাবে সহজলভ্য হোৱা উচিত। কিয়নো,অনিৰাপদ গৰ্ভপাতৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ৪৭,০০০ নাৰীৰ মাতৃত্বজনিত মৃত্যু আৰু ৫ নিযুত নাৰী চিকিৎসালয়ত ভৰ্তিৰ হব লগা হয়।
বিশ্বজুৰি প্ৰতিবছৰ ৪৪ নিযুত গৰ্ভপাত সম্পন্ন হয়, ইয়াৰ ভিতৰত অৰ্ধেকতকৈ সামান্য কমসংখ্যক অনিৰাপদভাবে সম্পন্ন কৰা হয়। গৰ্ভপাতৰ হাৰ ২০০৩ আৰু ২০০৪ চনৰ ভিতৰত সামান্য পৰিবৰ্তন হৈছে, যদিও পূৰ্ববৰ্তী দশকবোৰোতকৈ বৰ্তমান পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু জন্মনিয়ন্ত্ৰণ বিষয়ক শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ কাৰণে গৰ্ভপাতৰ হাৰ কিছু কমিছে। ২০০৮ চনৰ তথ্য অনুসৰি, বিশ্বৰ শতকৰা চল্লিশ ভাগ নাৰীৰ "কোনো কাৰণ নেদেখুৱাকৈ" বৈধ প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাত ঘটোৱাৰ অধিকাৰ আছে। সেয়ে, এইক্ষেত্ৰত গৰ্ভধাৰণৰ পিছৰ ঠিক কিমান সময় পৰ্যন্ত সেয়া কৰিব পৰা যায়, সেই সীমা নিৰ্ধাৰিত আছিল।
প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাতৰ দীৰ্ঘ ইতিহাস আছে। বিভিন্ন পদ্ধতিত গৰ্ভপাত কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত, প্ৰাচীনকালৰ পৰা চলি অহা ভেষজ ঔষধসমূহ, ধাৰথকা সৰঞ্জামৰ ব্যৱহাৰ, শাৰীৰিক আঘাত আৰু অন্যান্য গতানুগতিক পদ্ধতি আদি অন্তৰ্ভুক্ত। বিশ্বজুৰি গৰ্ভপাত বিষয়ক আইন, কিমান ঘনে ঘনে সম্পন্ন কৰা হৈছে, আৰু সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় মৰ্য্যদা ক্ষেত্ৰত ব্যাপক ভিন্নতা আছে। কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত, বিশেষ পৰিস্থিতিৰ সাপেক্ষে গৰ্ভপাত বৈধ, যেনে: আত্মীয় কৰ্তৃক যৌননিগ্ৰহ, ধৰ্ষণ, ভ্ৰূণৰ সমস্যা থকা, আৰ্থ-সামাজিক বিষয় অথবা মাতৃৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা থকা আদি। বিশ্বৰ অনেক স্থানত গৰ্ভপাতৰ নৈতিক, নীতিগত, আৰু আইনগত বিষয়সমূহক লৈ গণ মতদ্বৈততা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত গৰ্ভপাতৰ বিৰুদ্ধে তোলা সাধাৰণ যুক্তি এই যে, "এই ভ্ৰূণ হৈছে জীৱন ধাৰণৰ অধিকাৰসম্পন্ন একো একোজন মানুহ আৰু সেয়ে গৰ্ভপাতক হত্যাকাণ্ডৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি"। আনহাতে গৰ্ভপাতৰ অধিকাৰ সমৰ্থন কৰাসকলৰ মতে "এগৰাকী নাৰীৰ নিজৰ শৰীৰৰ ক্ষেত্ৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে" আৰু ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে সাধাৰণভাবে মানৱাধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
মানসিক স্বাস্থ্য
অবাঞ্ছিত গৰ্ভাৱস্থাৰ বাদে গৰ্ভপাত আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক থকাৰ কোনো তথ্য বৰ্তমানলৈকে নাই। আমেৰিকান ছাইক'লজিকেল এচ'ছিয়েচনৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰথম ত্ৰৈমাসিক কালত কোনো মহিলাৰ প্ৰথম গৰ্ভপাত মানসিক স্বাস্থ্যৰ বাবে শংকাৰ কাৰণ নহয়, যেনে মহিলাসকলৰ অবাঞ্ছিত গৰ্ভাৱস্থা বহনকাৰীৰ তুলনাত মানসিক স্বাস্থ্য সমস্যাবোৰৰ সম্ভাৱনা বেছি নহয়; মহিলাৰ দ্বিতীয় বাৰৰ গৰ্ভপাত মানসিক স্বাস্থ্য ফলাফল কম নিশ্চিত। কিছু পুৰণা পৰ্যালোচনাত কোৱা হৈছিল যে গৰ্ভপাত মানসিক সমস্যাৰ সৈতে যুক্ত আছিল; কিয়নো, তেতিয়া উপযুক্ত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰে নহৈছিল।
যদিও কিছু গবেষণাত ভ্ৰূণ অস্বাভাৱিকতাৰ কাৰণে প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকৰ পিছত গৰ্ভপাত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীগৰাকীৰ নেতিবাচক মানসিক-স্বাস্থ্যৰ ফলাফল দেখুৱায়, তথাপি এই ক্ষেত্ৰত অধিক গবেষণাৰ প্ৰয়োজন আছে। গৰ্ভপাতৰ প্ৰস্তাৱিত নেতিবাচক মানসিক প্ৰভাৱবোৰ "গৰ্ভপাতৰ পিছৰ প'ষ্ট" নামৰ এক পৃথক অৱস্থা হিচাপে গৰ্ভপাত বিৰোধীৰ দ্বাৰা উল্লেখ কৰা হৈছে, কিন্তু ই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মেডিকেল বা মানসিক চিকিৎসাকৰ্মীৰ দ্বাৰা স্বীকৃত নহয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মানৱ গৰ্ভধাৰণ শ্ৰেণী:অপৰাধ শ্ৰেণী:গৰ্ভপাত
কাৰেণ উলেনবেক
কাৰেণ কেছকুল্লা উলেনবেক (জন্ম ২৪ আগষ্ট ১৯৪২) এবেল বঁটা বিজয়ী প্ৰথমগৰাকী মহিলা গণিতজ্ঞ। উলেনবেকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অষ্টিনত অৱস্থিত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত দীৰ্ঘদিন ধৰি অধ্যাপিকাৰ দায়িত্ব পালন কৰি ২০১৪ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ গণিত বিভাগৰ চিদ ডব্লিউ ৰিছাৰ্ডছন ফাউণ্ডেছন ৰিজেন্টছ্ আসনৰ গৰাকী আছিল।  তেওঁ সম্প্ৰতি "ইনষ্টিটিউট অৱ্ এডভাঞ্চড্ ষ্টাডিজ"ৰ অতিথি অধ্যাপিকা আৰু প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অতিথি গৱেষিকা (ছিনিয়ৰ ৰিচাৰ্ছ্ স্কলাৰ্)।
শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ
উলেনবেকে ১৯৬৪ চনত মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি. এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কুৰেন্ট ইনষ্টিটিউট অৱ্ মেথমেটিকেল চায়েন্সেছত স্নাতক শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৬৫ চনত জৈৱপদাৰ্থবিদ অল্কে' চি. উলেনবেকৰ (পদাৰ্থবিজ্ঞানী জৰ্জ উলেনবেকৰ পুত্ৰ) সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। স্বামীয়ে হাৰ্ভাৰ্ডলৈ যোৱাত তেৱোঁ স্বামীৰ লগত গুছি যায় আৰু ব্ৰে'ণ্ডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ত পুনৰ শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পৰাই ১৯৬৬ চনত তেওঁ এম. এ. ডিগ্ৰী আৰু ৰিচাৰ্ড পেলেইছৰ তত্ত্বাৱধানত ১৯৬৮ চনত পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ দাখিল কৰা গৱেষণা পত্ৰখনৰ শিৰোনাম আছিল The Calculus of Variations and Global Analysis।
"মাচ্চাছুচেটছ্ ইনষ্টিটিউট অৱ্ টেকন'ল'জি" আৰু "কেলিফ'ৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলে'"ত কিছুদিন অস্থায়ীভাৱে কাম কৰাৰ পিছত উলেনবেকে স্বামীৰ লগত থাকি স্থায়ী পদ এটা পাবলৈ সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। সেইসময়ত প্ৰচলিত "anti-nepotism" নীতি অনুসৰি স্বামী-স্ত্ৰীয়ে একে বিশ্ববিদ্যালয়ত আনকি দুটা পৃথক বিভাগতো কাম কৰিব নোৱাৰিছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ উৰ্বানা-চেম্পেইনস্থিত ইলিনয়ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপিকাৰ পদ এটা লাভ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ উৰ্বানা পছন্দ নোহোৱাত স্বামীৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে আৰু ১৯৭৬ চনত তেওঁ চিকাগ'স্থিত ইলিনয়ছ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গুছি আহে। ১৯৮৩ চনত উলেনবেকৰ পুনৰবাৰ চিকাগ' বিশ্ববিদ্যালয়লৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন ঘটে। ইয়াৰ পিছত ১৯৮৮ চনত ছিদ ডব্লিউ ৰিছাৰ্ডছন ফাউণ্ডেছন ৰিজেন্টছ্ আসনৰ অধ্যাপিকা হিচাপে অষ্টিনস্থিত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।  ইয়াত তেওঁ মাৰ্ক হেছকিনছকে ধৰি কেইবাগৰাকী পি. এইছ. ডি. শিক্ষাৰ্থীৰ তত্ত্বাৱধায়ক আছিল। ২০১৯ চনত উলেনবেক এবেল বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা গণিতজ্ঞৰূপে পৰিগণিত হয়। বঁটা প্ৰদানকাৰী সমিতিয়ে এইসম্পৰ্কে কৈছিল, "বিশ্লেষণ, জ্যামিতি আৰু গাণিতিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত তেখেতৰ কৰ্মৰাজিয়ে মৌলিক প্ৰভাৱ পেলাইছে"।
গৱেষণা
উলেনবেকৰ গৱেষণাই আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণ, গজ তত্ত্ব, সংস্থিতীয় কোৱান্টাম ক্ষেত্ৰ তত্ত্ব (topological quantum field theory), কেলকুলাছ অৱ্ ভেৰিয়েছনছ্, অনুকলনীয় প্ৰণালী (integrable systems) আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ সামৰি লৈছে।
বঁটা আৰু সন্মান
উলেনবেকে লাভ কৰা কেইটামান উল্লেখনীয় বঁটা আৰু সন্মান:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:এবেল বঁটা বিজয়ী
লাইশ্ৰাম মনিকা দেৱী
লাইশ্ৰাম মনিকা দেৱী (Laishram Monika Devi, জন্ম ১ মাৰ্চ ১৯৮৩) মণিপুৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক। তেওঁ ২০০৬ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ ৬৯ কিলোগ্ৰাম শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মনিকা মূলতঃ মহিলাৰ ৬৮ কিলোগ্ৰাম শাখাত ২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে ভাৰতীয় দলৰ অংশ হিচাপে আছিল কিন্তু ভাৰোত্তোলন ফেডাৰেচনে তেওঁৰ ড'প পৰীক্ষাত ইতিবাচক ফলাফল লাভ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ তালিকাৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ে ফেডাৰেচনটোৰ এই সিদ্ধান্তক অগ্ৰাহ্য কৰে। যিহেতু অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ চূড়ান্ত তালিকা ইতিমধ্যে অলিম্পিকৰ বিষয়াসকলৰ ওচৰত দাখিল কৰা হৈছিল সেয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ৰ সিদ্ধান্তৰ পিছতো মনিকাই ২০০৮ৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে।
২০১০ কমনৱেলথ গেমছ
ড'পিং বিতৰ্কৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ পিছত, মনিকাই ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ ৬৯ কিলোগ্ৰাম শাখাত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল আৰু উক্ত শাখাত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ড'পিং বিতৰ্ক
ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলন ফেডাৰেচনে অভিযোগ উত্থাপন কৰি জনাইছিল যে অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ পূৰ্বে ভাৰতত অনুষ্ঠিত ড'প পৰীক্ষাত মনিকাৰ 'বি' নমুনাই ইতিবাচক ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু এয়া গ্ৰহণযোগ্য নহয়। ফলত পৰৱৰ্তী সময়ত, তেওঁক বেইজিংত ২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ বাবে ভাৰতীয় দলৰ পৰা বাদ দিয়া হয়। তেওঁ ফেডাৰেচনটোৰ এনে সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিবাদ কৰি কয় যে বিষয়াসকলে প্ৰকৃততে আন এজন ভাৰোত্তোলক শৈলজা পূজাৰীৰ পক্ষ লৈ তেওঁক বৰ্জন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ফেডাৰেচনৰ বিবৃতিত বিশ্বাসযোগ্যতাৰ অভাৱ থকাৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ে উক্ত বিষয়টোত হস্তক্ষেপ কৰি মনিকাক অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ অনুমোদন জনাইছিল, কিন্তু ইতিমধ্যে অলিম্পিক কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত ভাৰতীয় অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকাৰ দাখিল কৰা হোৱা বাবে মনিকাই অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে। সেয়েহে, তেওঁ অলিম্পিকৰ উক্ত ভাৰতীয় দলটোৰ পৰা বাদ পৰি ৰয়।
২০০৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত, প্ৰেছ ট্ৰাষ্ট অৱ ইণ্ডিয়াই (পিটিআই) প্ৰতিবেদন দাখিল কৰি জনাইছিল যে টকিঅ'ৰ ডব্লিউএডিএ-স্বীকৃত পৰীক্ষাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা মনিকাৰ 'বি' নমুনায়েও ইতিবাচক ফলাফল দেখুৱাইছিল। এই প্ৰতিবেদনখনে উক্ত বিষয়টোৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই ইংগিত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল যে তেওঁক হয়তো ভাৰতীয় দলৰ পৰা দুবছৰৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰা হ'ব পাৰে। মনিকাই এই বাতৰিটোৰ ওপৰত প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰি কৈছিল যে তেওঁ এই ধৰণৰ কোনো কাম কৰা নাছিল। তেওঁ অভিযোগ কৰি কয় যে তেওঁৰ ক্ৰীড়া কেৰিয়াৰ অকালতে সমাপ্ত কৰাৰ এক বৃহৎ ষড়যন্ত্ৰ চলিছে। পিছত, তেওঁৰ পৰিয়ালে পিটিআইৰ বিৰুদ্ধে 'বি' নমুনাৰ ফলাফল সম্পৰ্কে ভুল তথ্য জনোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। পৰিয়ালৰ এজন সদস্যই এই ক্ষেত্ৰত অভিযোগ তুলি জনাইছিল যে মনিকাই এতিয়ালৈকে তেনে কোনো প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক
কালাম ছেট
কালাম ছেট পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ক্ষুদ্ৰ আৰু পাতল কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ, ইয়াৰ নামকৰণ ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি তথা বৈজ্ঞানিক এ পি জে আব্দুল কালামৰ নামত কৰা হৈছে। ই পৃথিৱীৰ প্ৰথম থ্ৰি-ডি প্ৰিণ্টাৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা উপগ্ৰহ। ইয়াৰ ওজন ৬৪ গ্ৰাম। আমেৰিকাৰ মহাকাশ সংস্থা নাছাৰ দ্বাৰা ৱালেপ্স মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা এছ.আৰ.-৪ ৰকেটৰ মাধ্যমত কালাম ছেটক উৎক্ষেপণ কৰা হৈছে।
মূলতঃ এই উপগ্ৰহটো তামিলনাডুৰ কৰুল জিলাৰ পল্লাপটিৰ মহম্মদ ৰফিক শাহৰুখ আৰু তেওঁৰ দলে নিৰ্মান কৰি উলিয়াইছে। নাছা আৰু ডুডল লাৰ্নিং নামৰ অনুষ্ঠানে অনুস্থিত কৰা কিউব ইন স্পেছ নামৰ এক প্ৰতিযোগিতাত অংশ লোৱা ৫৭ খন দেশৰ ৮৬ হেজাৰ ডিজাইনৰ পৰা এই উপগ্ৰহটোক নিৰ্বাচন কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ
আজ জানে কী জিদ না কৰো
পৰৱৰ্তী কালত অতিশয় সুললিত স্বৰমাধুৰ্য আৰু প্ৰগাঢ় ৰোমাণ্টিক গীতিকথাৰ বাবেই এই গীতটি বহুকেইজন শিল্পীয়ে পুনঃপৰিৱেশন কৰিছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত বিখ্যাত ভাৰতীয় সংগীতশিল্পী আশা ভোঁচলে অন্যতম ('আশা ভোঁচলে: Love Supreme, ২০০৬')। এই গীতটো মীৰা নায়াৰৰ গ'ল্ডেন লায়ন বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ 'মনচুন ৱেডিং' (২০০১)-ত পাৰ্শ্বসংগীত ৰূপে ব্যৱহৃত হৈছিল। উল্লেখ্য যে, এই গীতটোৰ হাবিব আলি মহ'ম্মদৰ প্ৰথম আৰু মূল ৰূপটো এতিয়াও অতীৱ জনপ্ৰিয়। এই গীতটোক মূল ৰূপত আমেৰিকান সংগীতজ্ঞ শংকৰ টাকাৰৰ অনলাইন সংগীত শৃংখল 'দ্য শ্ৰুতি বক্স'ৰ অংশ হিচাপে ৰোহিণী ৰাৱাডাই পুনৰ পৰিৱেশন কৰিছিল। এ আৰ ৰহমানে এম টি ভি ভাৰতৰ 'এম টি ভি আন্-প্লাগড্ (২য় বৰ্ষ)'ত পৰিৱেশন কৰিছিল।
চ’নী টিভিত প্ৰদৰ্শিত 'ক্ৰাইম পেট্ৰ’ল' নামৰ টেলিভিছন শৃংখলাটোৰ ২০১৬ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখৰ খণ্ডত এই গীতটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
যশ ব্যাস গোষ্ঠীৰ সহযোগত মহেশ ভাটে 'নামকৰণ' নামৰ টেলিভিছন শ্ব'ৰ বাবে আজ জানে কী জিদ না কৰো গীতটি পুনঃসৃষ্টি কৰিছিল, য'ত কণ্ঠ নিগৰাইছিল অৰিজিত সিঙে। এই খণ্ডটি ষ্টাৰ প্লাছ চেনেলত ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰচাৰিত হৈছিল।
২০১৬ চনত বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰ 'এ' দিল হ্যেঁ মুস্কিল'ৰ বাবে প্ৰীতম এই গীতটো পুনৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ইয়াত কণ্ঠদান কৰিছিল শিল্পা ৰাওৱে।
বলিউডৰ গায়ক অংগৰাগ পাপন মহন্তয়ো এই গীতটোৰ এটি ৰূপ 'এম টি ভি আন্-প্লাগড্' অনুষ্ঠানৰ সপ্তম বৰ্ষত পৰিৱেশন কৰিছিল।
পাঁচালী
পাঁচালী হৈছে মুখ পৰম্পৰাৰে প্ৰচলিত হৈ অহা এক গীতি কাব্য। মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ অহা এই কাব্যই ১৫-১৬ শতিকাৰ অসমীয়া কবি মনকৰ, দুৰ্গাবৰ কায়স্থ আদিৰ দ্বাৰা লিখিত ৰূপ লাভ কৰিছে। পাঁচালী সাহিত্যক পাঞ্চালী বুলিও কোৱা হয়।
বৈশিষ্ট্য
পৌৰাণিক কাহিনী সমূহৰ ভিতৰত বিশেষকৈ মহাভাৰতৰ কাহিনী, ৰামায়ণৰ কাহিনী আদিক লৈ ওজাপালিৰ উদ্দেশ্যে ৰচনা কৰা গীত আৰু কাব্যক বিয়াহৰ গীত আৰু মনসা দেৱীৰ মাহাত্ম্যসূচক কাব্যসমূহক বিষহৰীৰ গীত বোলা হয়। মনসা দেৱী নাগ বা সাপৰ দেৱীহোৱা বাবে তেওঁৰ আন এটা নাম বিষহৰী আৰু তেওঁৰ স্তুতিমূলক এই গীতক বিষহৰী গীত বুলি কোৱা হয়। পণ্ডিত সকলৰ মতে পাঁচালি অথবা পাঞ্চালী শব্দটো আহিছে সংস্কৃত 'পাঞ্চালিকা' শব্দৰ পৰা। 'পাঞ্চালিকা' শব্দৰ অৰ্থ পুতলা। পুতলা নাচেৰে যুক্ত গীতেই পাঁচালি বা পাঁচালী। এটা কালত পুতলা নাচৰ সৈতে নৃত্য-গীত অভিনয় হ'লে তাক 'পাঞ্চালিকা' বোলা হৈছিল। পিছলৈ অসম, বংগ আৰু পুৰণি গুজৰাট, ৰাজস্থানত প্ৰাচীন আখ্যায়িকাৰ সৈতে ই যুক্ত হৈ পৰাৰ। কালিকা পুৰাণতো পাঞ্চালিকা বিহাৰ আৰু শিশু কৌতুকেৰে চণ্ডিকাক উপাসনা কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। পাঞ্চাল বা কনৌজ দেশত প্ৰচলিত নৃত্য-গীত বিশিষ্ট যি গীত শৈলী বংগদেশলৈ আহি প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিছিল সেয়ে পাঁচালি। কিন্তু উত্তৰ প্ৰদেশত এনে গীতৰ প্ৰচলনৰ কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। 'পাঁচালি' এক বিশেষ ধৰণৰ সাংগীতিক শৈলী। পাঁচালি সাহিত্যসমূহৰ এটা মন কৰিবলগীয়া বৈশিষ্ট্য হ'ল ইয়াৰ লৌকিকতা।
মহাকাব্যিয় পাঁচালী সাহিত্য
মহাভাৰত, ৰামায়ণ আৰু পুৰাণৰ আধাৰত ৰচিত পাঁচালী সাহিত্যক মহাকাব্যিয় পাঁচালী বুলি কোৱা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে: দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ গীতি-ৰামায়ণ, পীতাম্বৰ কবিৰ ঊষা-পৰিণয় আৰু অশ্বমেধ-পৰ্ব।
মনসা বা বিষহৰী পাঁচালী সাহিত্য
পৌৰাণিক কাহিনী বিশেষকৈ মনসাৰ মাহাত্ম্যসূচক কাব্যসমূহক বিষহৰীৰ গীত বোলা হয়। মহাকাব্যিক পাঁচালীৰ দৰে এই দুয়োটা ভাগেই ওজাপালিৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত।
কামৰূপ পীঠ
কামৰূপ পীঠ হৈছে প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ পীঠ বা ভৌগোলিক বিভাজন। কামৰূপ ৰাজ্যক চাৰিখন পীঠত ভাগ কৰা হৈছিল। এই পীঠসমূহৰ বিভাজন বিভিন্ন উৎসত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ নহয় কিন্তু সকলো উৎসতে চাৰিখন পীঠৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই পীঠসমূহৰ বিষয়ে সমসাময়িক কালৰ কোনো কামৰূপ শিলালিপিত উল্লেখ কৰা হোৱা নাই। ইয়াতকৈ বহু পিছত অৰ্থাৎ মধ্যযুগীয় গ্ৰন্থসমূহত হে এইসমূহৰ উল্লেখ পোৱা যায়। সেয়ে কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে কামৰূপ ৰাজ্যৰ এই বিভাজনবোৰ পৰৱৰ্তী সময়ত মধ্যযুগৰ গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ নিজা সৃষ্টি। ষোড়শ-সপ্তদশ শতিকাৰ যোগিনী তন্ত্ৰত কামৰূপ পীঠৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ সীমাও নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
পীঠসমূহ
কামৰূপ ৰাজ্যক মুঠ চাৰিখন পীঠত ভাগ কৰা হৈছিল। যদিও কিছুমান উৎসত মাত্ৰ তিনিখন পীঠৰ উল্লেখ আছে।
এই চাৰিখন পীঠ হৈছে:
আনহাতে কামৰূপৰ বুৰঞ্জীৰ অনুসৰি কামৰূপ ৰাজ্যৰ বিভাজন বা পীঠ সমূহ হৈছে:
বুৰঞ্জীবিদ ডি চি চিৰকাৰে কামৰূপ পীঠৰ তিনিটা পৃথক সংস্কৰণ প্ৰদান কৰিছে। সেইকেইটা ৰ ভিতৰত প্ৰথমটো হৈছে কৰতোৱা নদীৰ পৰা সোণকোষ নদীলৈ কামপীঠ, সোণকোষৰ পৰা ৰূপহী নদীলৈ ৰত্নপীঠ, ৰূপহীৰ পৰা ভৰলী নদীলৈ সোৱৰ্ণপীঠ, আৰু শদিয়া ওচৰৰ দিবাং নদীৰ পৰা ভৰলীনদীলৈ সৌমাৰপীঠ। দ্বিতীয় সংস্কৰণ অনুসৰি কৰতোৱা নদীৰ পৰা মানস নদীলৈ ৰত্নপীঠ, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰত মানসৰ পৰা শিলঘাটলৈ কামপীঠ, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰ তথা কামপীঠৰ দক্ষিণে ভদ্ৰপীঠ আৰু ৰাজ্যৰ পূব দিশত সৌমাৰপীঠ। তৃতীয় তথা অন্তিম সংস্কৰণটো হেম সৰস্বতীৰ 'হৰগৌৰী সংবাদ'ৰ পৰা লোৱা হৈছে। ইয়াৰ মতে কৰতোৱাৰ পৰা সোণকোষলৈ ৰত্নপীঠ, সোণকোষৰ পৰা কপিলী নদীলৈ কামপীঠ, ৰূপিকাৰ পৰা ভৈৰৱী নদীলৈ সোৱৰ্ণপীঠ আৰু ভৈৰৱীৰ পৰা দিবাং নদীলৈ সৌমাৰপীঠ।
গ্ৰন্থৰাজি
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
জাবিবা চিহ্ন
জাবিবা চিহ্ন (Arabic زبيبة zabība, "raisin") কিছুমান মুছলমান মানুহৰ কপালত কৃত্ৰিম ভাৱে উৎপন্ন এক মাটিয়া ৰঙৰ দাগ বা চিহ্ন যিটো তেওঁলোকে দৈনিক নামাজ পঢ়াৰ সময়ত কপালেৰে  মাটি বা নামাজৰ পাটীখন স্পৰ্শ কৰাৰ  ঘৰ্ষণৰ ফলত সৃষ্টি হয়। নামাজৰ এই মুদ্ৰা (ভঙ্গিমা)টোক চাজদা বুলি কোৱা হয়৷
মুছলমান সকলে দিনে পাঁচবাৰকৈ নামাজ পঢ়িব (ছালাত কৰিব) লাগে বুলি বিধান আছে। পুৱতি নিশাৰ আটাইতকৈ চুটি ফজৰ নামাজত দুই ৰাকায়াত দুবাৰকৈ মুঠ চাৰিবাৰ এইধৰণে চাজদা কৰিব লগা হয়৷ দিনে পাঁচবাৰকৈ নামাজ পঢ়িলে অতি কমেও ৩৪ (চৌত্ৰিশ) বাৰ চাজদা কৰিব লগা হয়৷  যিসকল মুছলমান লোকে দীৰ্ঘদিন ধৰি নিষ্ঠাৰে দৈনিক নামাজ পঢ়ি আছে তেওঁলোকৰ কপালত এই দাগটো দেখা যাব পাৰে। গতিকে এই দাগটো মুছলমান সকলে ধৰ্মীয় নিষ্ঠাৰ প্ৰতীক চিহ্ন বুলি গন্য কৰে।
কিছুমান কমবয়সীয়া মুছলমান বা অ-মুছলমান লোকৰ কপালত এই জাবিবা চিহ্নৰ দৰে দাগ দেখা যাব পাৰে যি দৰাচলতে দ্বিতীয়বিধ বহুমুত্ৰ ৰোগৰ বাবে শৰীৰত সৃষ্টি হোৱা ইনছুলিন-প্ৰতিৰোধৰ ফলত তেজত উপঙি ফুৰা অব্যৱহৃত ইনছুলিনৰ কাৰণে হোৱা একেন্থছিছ নাইগ্ৰিকেঞ্চ্ নামৰ উপসৰ্গ হ'ব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা
পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য (East Jaintia Hills) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ খিলেৰিহাটত অৱস্থিত। পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা গঠন কৰা হৈছে।
ভূগোল
জিলাখনৰ মুঠ এলেকা হৈছে ২১১৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। জিলাখনক দুটা Community & Rural Development Block য়ে পৰিচালনা (compose) কৰে, সেইবোৰ হ’ল- Khliehriat C&RD Block, আৰু Saipung C&RD Block। চাৰিসীমা-
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন দুটা ব্লকত বিভক্ত:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
ৰশ্মি বনচল
ৰশ্মি বনচল ((Rashmi Bansal) এগৰাকী ভাৰতীয় অ-কল্পকাহিনী লেখক আৰু উদ্যোগী। ২০১৯ চন পৰ্যন্ত উদ্যোগবৃত্তি বা শিল্পোদ্যোগৰ ওপৰত তেওঁ নখন কিতাপ লিখিছে। তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌ (২০০৮) ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লিখি উলিওৱা হৈছিল আৰু আৰু কিতাপখনৰ অভিলেখ সংখ্যক পাঁচ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল। বনচল, উদ্যোগৰ ওপৰত পাঁচখন সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপৰ লেখক, তেওঁৰ কিতাপবোৰৰ সাত লাখতকৈও অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হোৱাৰ লগতে আঠটা ভাৰতীয় ভাষালৈ কিতাপসমূহ অনুবাদ কৰা হৈছে। তেওঁ ভাৰতৰ অতি জনপ্ৰিয় অনুপ্ৰেৰণামূলক বক্তাসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বনচল দক্ষিণ মুম্বাইৰ ‘টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান’ত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল য’ত তেওঁৰ দেউতাক এজন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আছিল। কোলাবাৰ ‘ছেইণ্ট জোচেফ হাইস্কুল’ত পঢ়াৰ পিছত, তেওঁ চফিয়া মহিলা মহাবিদ্যালয়(ছফিয়া কলেজ ফ’ৰ ৱুমেন)ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এই মহাবিদ্যালয়ৰপৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৩ চনত তেওঁ ‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট, আহমেদাবাদ’ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লয়।
সাংবাদিক ৰূপে
‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট’ৰপৰা এম বি এ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পিছত ৰশ্মি বনচলে ‘টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’ কাকতৰ ব্ৰেণ্ড মেনেজাৰ ৰূপে কাম কৰিছিল। ‘দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট’ৰ বাবে এটা যুৱ পৃষ্ঠাৰ কাম কৰাৰ পিছত বনচলে তেওঁৰ স্বামীৰ সহযোগত ‘জেম’ নামৰ এখন যুৱ আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল। ‘জেম’ ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যুৱ আলোচনী। বনচলে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ব্ল’গ য়ুথকাৰীত তৰুণ চামৰ বাবে কেৰিয়াৰ উপযোগী আৰু উদ্যোগ বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখে।
লেখক ৰূপে
তেওঁ আই আই এম, আহমেদাবাদৰ এজন অধ্যাপকৰ দ্বাৰা ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌ (২০০৮) গ্ৰন্থ লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; যি তেওঁক বিদ্যালয়ৰ ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী কিতাপ কনেক্ট দ্য ডটচ্‌ (২০১০)ত এম.বি.এ. ডিগ্ৰী নথকা উদ্যোগীসকলৰ উৎকৰ্ষৰ অন্বেষণ কৰা হৈছে। বনচলৰ কিতাপ আই হেভ আ ড্ৰীম (২০১১) সামাজিক উদ্যোগীসকলৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত আছিল।
‘দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছ’ৰ হিডাৰ টিমনছৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত বনচলে ব্যাখ্যা কৰিছিল যে তেওঁ হিংলিছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল কিয়নো ই মানুহৰ কণ্ঠস্বৰক অধিক পোনপটীয়া ভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু "সেইবোৰক অধিক বাস্তৱিক কৰি তোলে"। শেহতীয়াকৈ, বনচলে উদ্যোগীসকলৰ ওপৰত চাৰিখন কিতাপ লিখিছে। এইকেইখন হৈছে; প’ৰ লিটল ৰিচ্‌ শ্লাম, ফ’ল’ এভ্ৰি ৰেইনব’ টেক মি হ’ম আৰু এৰাইজ, আৱেক।
লংকাম টেৰণ
লংকাম টেৰণ অসমৰ কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী লেখক। তেওঁক কাৰ্বি আৰু অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ প্ৰভুত বৰঙণি আগবঢ়োৱা সকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। কাৰ্বি সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন উপসভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা টেৰণে অসমীয়া আৰু কাৰ্বি উভয় ভাষাতে সাহিত্য চৰ্চা আৰু স্কুলীয়া পাঠ্যপুথিও প্ৰণয়ন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
লংকাম টেৰণে প্ৰধান শিক্ষক ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি কাৰ্বি আংলং জিলাৰ পৰিষদৰ অধীনস্থ কাৰ্বি পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ অধ্যক্ষ পদত আসীন হৈ চৰকাৰী কৰ্মজীৱনৰ সামৰণি মাৰে। সৰ্বমুঠ আঠাইশখন মৌলিক গ্ৰন্থ আৰু পাঁচখন সম্পাদিত গ্ৰন্থকে ধৰি বহুসংখ্যক স্কুলীয়া পাঠ্যপুথিৰ ৰচনা কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
টাঞ্জানিয়া
টাঞ্জানিয়া (Tanzania; চৰকাৰীভাৱে সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক টাঞ্জানিয়া) হৈছে পূৱ আফ্ৰিকাৰ এখন দেশ। ইয়াৰ উত্তৰে উগাণ্ডা; উত্তৰ-পূৱত কেনিয়া; পূবে ভাৰত মহাসাগৰ, দক্ষিণে মোজাম্বিক আৰু মালাৱি; দক্ষিণ-পশ্চিমে জাম্বিয়া; ৰুৱাণ্ডা, পশ্চিমে বুৰুণ্ডি আৰু কংগো গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ। মাউণ্ট কিলিমাঞ্জাৰো, আফ্ৰিকাৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্বতখন উত্তৰ-পূব টাঞ্জানিয়াত অৱস্থিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ
চম্পু কাব্য
চম্পু কাব্য (Champu Kavya) ভাৰতীয় সাহিত্য ৰচনাৰ এটা ধাৰা। “চম্পু’’ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল কবিতা আৰু গদ্যৰ সংমিশ্ৰণ। পৌৰাণিক যুগত বৈদিক সাহিত্যৰ স্তৰৰ পৰাই আমি চাম্পু-কাব্য দেখিবলৈ পাওঁ। “গদ্যপদ্যময়ং কাব্যং চম্পূৰিত্যভিধীয়তে’’, অৰ্থাৎ গদ্যপদ্যময়ী ভাষাত যি কাব্য ৰচনা কৰা হয় সিয়েই চম্পু৷ চম্পুত গদ্য-পদ্যৰ কিমান অংশ থাকিব লাগে তাৰ ধৰাবন্ধা নিয়ম নাই৷ ইয়াৰ উৎপত্তি যে, বৈদিক যুগৰ পৰা হৈছে তাৰ মূল উদাহৰণ ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণৰ হৰিশ্চন্দ্ৰোপাখ্যান৷ পৰৱৰ্তীকালত  চম্পু-কাব্য খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাত “ৰুদ্ৰদমনৰ জুনাগড় শিলালিপি’’ত দেখা যায়। তদুপৰি, ৰামায়ণ, মহাভাৰত, পুৰাণ, আৰু আন মহাকাব্যসমূহতো এই ধাৰাৰ সাহিত্য দেখা যায় আৰু এই শৈলীৰ পৰৱৰ্তী বিকাশ ঘটিছিল।
বৈশিষ্ট
১) গদ্য আৰু পদ্যৰ মিশ্ৰণত এই সাহিত্য ৰচিত হয়৷ ২) চম্পু সাহিত্যৰ বিষয়বস্তু অংক, উচ্ছ্বাস আদিত বিভক্ত হয়৷ ৩) চম্পুকাব্যত বাৰ্তালপ নাথাকে৷ ৪) চম্পুকাব্যত বিষ্কম্ভ (দুটা মূল অংকৰ মাজৰ সৰু দৃশ্য) নাথাকে৷
উল্লেখযোগ্য চম্পু
দশম শতিকাত চম্পুকাব্যৰ ৰচনা বহুলভাবে হৈছিল৷ সংস্কৃত সাহিত্যত সিংহাদিত্যই ৰচনা কৰা “নলচম্পু’’, সোমদেৱ ৰচিত “যশস্তিলক চম্পু’’, ধাৰাপতি ভোজৰ দ্বাৰা ৰচিত “ৰামায়ণ চম্পু’’, মহাভাৰতৰ কাহিনীৰ ওপৰত লক্ষণে ৰচনা কৰা “ভাৰতচম্পুতিলক’’, অনন্ত ভট্টৰ “ভাগৱত চম্পু’’ আদি উল্লেখযোগ্য চম্পু কাব্য৷ পৰৱৰ্তীকালত ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাত চম্পু কাব্য ৰচনা হ’বলৈ ধৰে৷ কানাড়া “ৰত্নত্ৰয়ৰু’’ৰ অন্যতম কবি “আদিকবি পাম্পা’’ই তেওঁৰ ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থ “বিক্ৰমাৰ্জ্জুন বিজয়’’ত এই শৈলী প্ৰয়োগ কৰিছিল৷ কানাড়া ভাষাত এই শৈলী প্ৰয়োগৰ তেওঁৰ পুথিকেই আৰ্হি হিচাপে লোৱা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্য
মন
মন (Mind) হৈছে দৰ্শনশাস্ত্ৰৰ এক অন্যতম কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা। মন বুলিলে সাধাৰণভাবে, বুদ্ধি আৰু বিবেকবোধৰ এক সমষ্টিগত ৰূপ যি চিন্তা, অনুভূতি, আবেগ, ইচ্ছা আৰু কল্পনাৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকাশিত হয় তাকে বুজায়। মন কি আৰু ই কেনেকৈ কাম কৰে সেই সম্পৰ্কে অনেক ধৰণৰ তত্ত্ব প্ৰচলিত আছে। এসকলো তত্ত্বৰ চিন্তা-ভাৱনা মূলতঃ প্লেটো, এৰিষ্ট'টল আৰু অন্য প্ৰাচীন গ্ৰীক দাৰ্শনিকসকলৰ সময়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল।
জড়বাদী দাৰ্শনিকসকলৰ মতে, মানুহক মনৰ প্ৰবৃত্তি শৰীৰৰ পৰা ভিন্ন নহয়। বৰঞ্চ মানুহৰ মস্তিষ্কৰ পৰা উদ্ভূত শাৰীৰবৃত্তিক কৰ্মৰ মাধ্যমেদিয়েই মন গঢ়ি উঠে।
মনৰ সঠিক সংজ্ঞা নিৰূপন কৰা সম্ভৱ নহয়। তথাপিও কোৱা হয় যে, মন হল এক বস্তু, যি নিজৰ অৱস্থা আৰু ক্ৰিয়াৰ সম্পৰ্কে সচেতন। মনৰ সৰূপ লক্ষণ হল চেতনা, যাৰ বাবে মনক জড় পদাৰ্থৰ পৰা পৃথক কৰা হয়।
মন চেতনা, উপলব্ধি, চিন্তা, সিদ্ধান্ত, ভাষা আৰু স্মৃতি সহ জ্ঞানীয় উপাদানৰ এক সংহতি। ইয়াক এটা সাধাৰণ সত্তাৰ চিন্তাভাৱনা আৰু চেতনাৰ উপাদান হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। ই কল্পনা, স্বীকৃতি আৰু অনুগ্ৰহৰ ক্ষমতা ধাৰণ কৰে, আৰু মনোভাব আৰু কৰ্মৰ ফলত অনুভূতি আৰু আবেগ প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ বাবে দায়ী।
পুনিতা আৰোৰা
চাৰ্জন ভাইচ এডমিৰেল পুনিতা আৰোৰা (পিভিএছএম, এছএম, ভিএছএম) ভাৰতীয় থলসেনা আৰু ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰাক্তন তিনি তাৰকাযুক্ত ফ্লেগ অফিচাৰ। তেওঁ ভাৰতীয় থলসেনাৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ পদবী লেফ্টটেনেণ্ট জেনেৰেল আৰু ভাৰতীয় নৌসেনাৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ পদবী ভাইচ এডমিৰেল পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম মহিলা। তেওঁ এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজ কমাণ্ডৰ সদস্য আছিল।
মন
দৰ্শনত ধৰ্ম, মনোবিজ্ঞান আৰু জ্ঞান−বিজ্ঞানৰ এক দীৰ্ঘ ঐতিহ্য আছে যি মন আৰু ইয়াৰ বৈশিষ্টবোৰ গঠন কৰে।
প্ৰাচীন দৃষ্টিভঙ্গী দ্বৈতবাদ আৰু আদৰ্শবাদে মনত কেতিয়াো অশাৰীৰিক বুলি মানি নলয়। আধুনিক দৃষ্টিভঙ্গীত প্ৰায়ে শাৰীৰিকতা আৰু কাৰ্যকাৰিতাৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত থাকে, ই মস্তিষ্কৰ সৈতে প্ৰায় অনুৰূপ আৰু স্নায়ুসংক্ৰান্ত ক্ৰিয়াকলাপৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ।
পুনিতা আৰোৰা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৬ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত পঞ্জাবৰ লাহোৰৰ এক পঞ্জাবী পৰিয়ালত পুনিতা অৰোৰাৰ জন্ম হৈছিল। দেশ বিভাজনৰ পিছত মাত্ৰ এবছৰ বয়সতে তেওঁৰ পৰিয়াল ভাৰতলৈ গুচি আহে। তাৰপিছত তেওঁলোক উত্তৰ প্ৰদেশৰ চাহাৰণপুৰত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লয়।
মন
যি কি নহওক সকলোৱে এটা কথাত স্বাভাৱিকভাবে সন্মত হয় যে মন এনে এক বিষয় যাৰ ফলত ব্যক্তিবিশেষৰ সচেতনতা আৰু উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাবে পৰিবেশলৈ দৃষ্টি ৰখা আৰু কোনো ধৰণৰ উদ্দীপনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া দিয়া আৰু চিন্তা আৰু অনুভূতি সহ চেতনাৰ সৃষ্টি কৰে। বিভিন্ন সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় ঐতিহ্যৰ দ্বাৰা মন সম্পৰ্কে বিভিন্ন ধাৰণা পোৱা যায়। কিছুলোকে মন মানুহৰ বাবে এক সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কিন্তু অন্য প্ৰাণী আৰু দেবতাসকলৰ বাবে অজীবিত সত্তা বুলি ভাবে।
বিশিষ্ট দাৰ্শনিক প্লেটো, ডেছকাৰ্টছ, লিবিনিজ, লক, বাৰ্কলে, হিউম, কাণ্ট, হিগছেল, শোপেনহেওৰ, ছিয়াৰেল, ডেনেট, ফডৰ, নাগেল আৰু ক্লামাৰ্ছ। মনস্তাত্ত্বিক যেনে ফ্ৰয়েড আৰু জেমছ আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী যেনে টুৰিং আৰু পুঠাম আদিয়ে মনৰ প্ৰকৃতি সম্বন্ধে প্ৰভাবশালী বহুতো তত্ত্ব আগবঢ়াইছে। অমানৱিক মানসিকতাৰ সম্ভাৱনা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমতাৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভাৱিত হয় যি চাইবাৰনেটিক আৰু তথ্য তত্ত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কযুক্ত কাম কৰে। যন্ত্ৰৰ ভিতৰত তথ্য প্ৰক্ৰিয়াবোৰ আৰু মানহৰ মনৰ ভিৰতৰ মানসিক চেতনাৰ দৰে বুলি তুলনা কৰা হয়।
পুনিতা আৰোৰা
শিক্ষা
পুনিতা অৰোৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা চাহাৰণপুৰতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ অষ্টম শ্ৰেণীলৈ চাহাৰণপুৰৰ চফীয়া স্কুলত পঢ়িছিল। তাৰপিছত তেওঁ গুৰু নানক গাৰ্লছ ইণ্টাৰ কলেজত অধ্যয়ন কৰে। একাদশ শ্ৰেণীত তেওঁ বিজ্ঞান বিষয় কেৰিয়াৰ হিচাপে বাচি লয়। ১৯৬৩ চনত তেওঁ পুনেত অৱস্থিত আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজত নামভৰ্তি কৰে। তেওঁ আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজৰ দ্বিতীয় বেছৰ ছাত্ৰী আছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজৰ শ্ৰেণীত শীৰ্ষস্থান লাভ কৰে। তেওঁ ইয়াৰ পৰায়ে স্ত্ৰীৰোগ আৰু ধাত্ৰীবিদ্যা বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এএফএমচিৰ পৰা পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম স্থান ৰ অধিকাৰী হিচাপে তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
মন
মনক চেতনা প্ৰবাহেৰ দৰে চিত্ৰিত কৰা হয় য’ত অনুভূতি আৰু মানসিক চেতনা ক্ৰমাগত পৰিবৰ্তিত হয়
মনৰ ধাৰণা
সাধাৰণতে মনকে তিনটা ভিন্ন অৰ্থত গ্ৰহণ কৰা হয় প্ৰথমটো হল মনৰ অভিজ্ঞতামূলক মতবাদ পিছৰটো আধ্যাত্মিক-মতবাদ আৰু শেষৰটো ভাৱবাদীসকলৰ মতবাদ।
পুনিতা আৰোৰা
কৰ্মজীৱন
১৯৬৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পুনিতা অৰোৰা কৰ্মস্থলীত যোগদান কৰিবলৈ অনুমোদন লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় নৌসেনাৰ ভাইচ এডমিৰেল পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ আগতে আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজৰ কমাণ্ডেট আছিল। ২০০৪ চনত তেওঁ আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজৰ কমাণ্ডেট হিচাপে যোগদান কৰিছিল। তেওঁ মেডিকেল কলেজখনৰ প্ৰথম মহিলা কমাণ্ডেট। ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় থলসেনাৰ সদৰত সশস্ত্ৰ বাহিনী চিকিৎসা সেৱাৰ চিকিৎসা গৱেষণা শাখাৰ অতিৰিক্ত ডাইৰেক্টৰ জেনেৰেল হিচাপে আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ বাহিনীৰ সহ-পৰিচালক আছিল। তেওঁক ভাৰতীয় থলসেনাৰ পৰা নৌসেনালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। এএফএমচিৰ কমন পুলৰ বাবে ইয়াৰ বিষয়া সমূহক প্ৰয়োজন সাপেক্ষে এটাৰ পৰা আনটো সেৱালৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে।
মন
মনৰ ধাৰণা
মন আৰু চেতনা
মন আৰু চেতনা এক নহয়। যদিও চেতনা হল মনৰ স্বৰূপ লক্ষণ।
পুনিতা আৰোৰা
পুৰস্কাৰ
তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰ সেৱাৰ কালছোৱাত তেওঁ ১৫টা পদক লাভ কৰিছে। তাৰে উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
মন
মনৰ বিষয়বস্তু
মন এক আধ্যাত্মিক ধাৰণা। ইয়াক মানুহে কেৱল কল্পনা কৰিব পাৰে, স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে। মানুহে কিবা উপলব্ধি কৰিব বিচাৰিলে মানুহে ভাবে যে মনৰ পৰাই কৰিছে। কোনো বিষয়ৰ প্ৰতি সম্পৰ্কিত হবলৈ হলে মানুহৰ চিন্তা-চেতনা ধ্যান- ধাৰণা বা সুখ-দুঃখ অনুভতিৰ প্ৰয়োজন হয় যাক মানুহে মনৰ পৰা শৰীৰৰ আচৰণৰ মাধ্যমেৰে বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটায়। মানুহৰ কিছুমান জৈৱিক চাহিদা আছে। এইবোৰো পূৰণ কৰাৰ বাবে মানুহে বিভিন্ন সম্পৰ্কে গঢ়ে আৰু নানা ধৰণৰ আচৰণ কৰে। জৈৱিক চাহিদাবোৰোৰ ভিতৰত আছে ক্ষুধা, তৃঞ্চা, নিদ্ৰা, যৌনতা আৰু ৰেচন প্ৰভৃতি। এই চাহিদাবোৰ যেতিয়া পূৰণ কৰিব বিচাৰে, তেতিয়া মানুহে মানসিক আৰু বুদ্ধিবৃত্তিক নানা ধৰণৰ কাৰ্য সম্পাদন কৰে। এইদৰে মানুহে কেতিয়াবা কোনো জৈৱিক আচৰণো কৰে আৰু তাৰপৰা কেতিয়া কেনেকৈ কি মানসিক আৰু বুদ্ধিবৃত্তিক আচৰণ কৰিছিল সেয়াই মানসিক পদক্ষেপ হিচাপে সুপৰিচিত।
পুনিতা আৰোৰা
ব্যক্তিগত জীৱন
পুনিতা অৰোৰাৰ পৰিয়ালৰ সকলো ডাক্তৰ। তেওঁৰ স্বামী পি এন অৰোৰা ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত চৰ্ম বিশেষজ্ঞ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ব্ৰিগেডিয়াৰ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পুত্ৰ স্কোৱাড্ৰন লিডাৰ সন্দীপ অৰোৰা ভাৰতীয় বিমানবাহিনীৰ দিল্লী এয়াৰফৰ্চ চিকিৎসালয়ত চৰ্ম বিশেষজ্ঞ হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁলোকৰ দুহিতা সবিনায়ো এগৰাকী চিকিৎসক।
মন
মনৰ দৰ্শনশাস্ত্ৰ
খ্ৰীষ্টপূৰ্বকালীন সময়ৰ পৰাই দাৰ্শনিকসকলে মনৰ চৰিত্ৰ সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিছিল। মানৱ মন আৰু দেহৰ যি সম্পৰ্ক সেই বিষয়ে বিভিন্ন যুগত বিভিন্ন দেশৰ দাৰ্শনিক চিন্তিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে মত প্ৰকাশ কৰিছিল। দাৰ্শনিকসকলৰ চিন্তাৱলি দুটা স্ৰোতত বিভক্ত: এক দিশে মন আৰু দেহ পৃথক এই দ্বৈততা আৰু বিপৰীতে মন আৰু দেহ অভিন্ন এই একসূত্ৰিতা।
পুনিতা আৰোৰা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:সেনা বিষয়া
মন
মনৰ ৰোগ
মনৰ ৰোগ হল সেই সমস্ত ৰোগ যিবোৰৰ অস্তিত্ব কেবল মন অৰ্থাৎ শৰীৰত কোনো ৰোগ নাই কিন্তু মন ভাল নহয় বা মনত দুঃখ-বেদনা, অশান্তি-হতাশা ইত্যাদিৰ কাৰণে মানসিকভাবে সুস্থ নহয় ফলত শৰীৰৰ ওপৰতো তাৰ প্ৰভাৱ পৰে। মনৰ ৰোগ হলে মানুহ মানসিক সমস্যাত ভোগে। এইক্ষেত্ৰত তেওঁলোক মানসিক চিকিৎসকৰ শৰণাপন্ন হবলগীয়া হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
বগলামুখী
বগলামুখী বা বগলা (बगलामुखी) হ'ল হিন্দু ধৰ্মৰ দহগৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱ-দেৱীৰ এগৰাকী সদস্য, তেওঁ মহাবিদ্যাৰ অন্যতম। দেৱী বগলাই তেওঁ ভক্ত সকলৰ ভ্ৰম আৰু বিভ্ৰান্তি (বা ভক্তৰ শত্ৰু সকলৰ) নিজৰ গদাৰে চূৰমাৰ কৰে। বগলা শব্দটো ভল্গা (অৰ্থাৎ লাগাম) শব্দৰপৰা আহিছে, যিটো পিছলৈ ভগ্লা আৰু শেষত বগ্লা হয়। দেৱীৰ ১০৮টা বেলেগ বেলেগ নাম আছে। কিছুৱে তেওঁক ১১০৮টা নামেৰে আহ্বান কৰে। বগলামুখীক উত্তৰ ভাৰতত সাধাৰণতে পীতাম্বৰী মা বোলা হয়, গোঁসানীৰ ৰং সাধাৰণতে হালধীয়া বা সোণালী। দেৱীয়ে বগলীত আৰোহণ কৰে, যি একাগ্ৰতা আৰু পাণ্ডিত্যৰ প্ৰতীক।
দেৱী বগলামুগী জ্ঞানী দেৱীসকলৰ দহটা ৰূপৰ এগৰাকী, যি প্ৰতাপী মহিলা পৌৰাণিক শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
বগলামুখীৰ মূল মন্দিৰ অসমৰ গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা মন্দিৰ আৰু হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংগ্ৰাত আছে।
ৰূপ বৰ্ণনা
বিভিন্ন গ্ৰন্থত দেৱীৰ দুটা ৰূপৰ বৰ্ণনা আছে; দ্বি-ভুজা (দুখন হাতৰ) আৰু চতুৰ্ভুজা (চাৰিখন হাতৰ)। দ্বি-ভুজাৰ চিত্ৰণ সাধাৰণ, তেওঁক সাধাৰণতে সৌম্যা বা শীতলা ৰূপে বৰ্ণনা কৰা হয়। এইগৰাকী দেৱীয়ে সোঁহাতত এটা গডা লৈ এটা অসুৰক প্ৰহাৰ কৰি থাকে আৰু বাঁওহাতেৰে অসুৰৰ জিভাখন টানি উলিয়াই আনে। দেৱীৰ এই ছবিৰ ব্যাখ্যা কৰিলে ইয়াক স্তম্ভনৰ প্ৰদৰ্শনীৰ লগত ৰিজাব পাৰি, যি শক্তিৰে শত্ৰুক শান্ত বা পক্ষাঘাতগ্ৰস্থ কৰিব পাৰে। শত্ৰুক নিষ্ক্ৰিয় কৰাৰ বৰদান লভিবৰ বাবেই বগলামুখীৰ ভক্তসকলে তেওঁক উপাসনা কৰে।
বগলামুখীক কল্যাণী বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ পীতাম্বৰাদেৱী, শত্ৰুবুদ্ধিবিনাশিনী আৰু ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ৰূপিনী নামেৰেও জনাজাত।
ইতিহাস
thumb|নেপালত থকা বগলামুখীৰ মন্দিৰ কিঞ্চলেৰ অনুবাদ মতে, বগলামুখী সেইগৰাকী যাৰ মুখ বগলী বা সাৰসৰ দৰে। কিন্তু বগলামুখীক কাচিৎহে বগলীৰ মূৰীয়া বা বগলীৰে সৈতে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
অন্য এক কাহিনী মতে, বগলামুখী ভল্গামুখী শব্দৰ অপভ্ৰংশ। ভল্গা মানে লেকাম বা বিত। ঘোঁৰাৰ লেকামৰ দৰে যিডাল ঘোঁৰাক বশ কৰিবলৈ ইয়াৰ মুখত বন্ধা হয়। বগলামুখীয়ে শত্ৰুক বশ কৰাৰ শক্তি দিয়ে। অৰ্থাৎ বগলামুখী সেইগৰাকী যাৰ চেহেৰাত শত্ৰুক নিয়ন্ত্ৰণ বা বশীভূত কৰাৰ ক্ষমতা আছে।
এক অন্য ব্যাখ্যা মতে, ভল্গা মানে পক্ষাঘাতগ্ৰস্থ কৰা বা স্তম্ভন কৰাৰ ক্ষমতা।
বগলা পূজাৰ ৰং আৰু মন্ত্ৰ ব্যাখ্যা
বগলামুখী হালধীয়া ৰঙৰ সৈতে যুক্ত। তেওঁ হালধীয়া বস্ত্ৰ আৰু অলংকাৰ পৰিধান কৰে। হালধীয়া ৰঙটো বগলামুখী পূজাৰ এক অভিন্ন অংগ। বিভিন্ন গ্ৰন্থৰ মতে এই ৰং দেৱীৰ প্ৰিয়। হালধীয়া কাপোৰ পিন্ধি, হালধীয়া বস্ত্ৰৰ ওপৰত বহি হালধীয়া প্ৰসাদ আগবঢ়াই ভক্তই বগলাক আৰাধনা কৰে। হালধীয়া ৰঙে সূৰ্য, সোণ, পৃথিৱী, শস্য আৰু জুইক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যাৰ অৰ্থ হ'ল শুভ, পৰিপূৰ্ণ আৰু বিশুদ্ধ। হালধীয়া হালধি বিবাহৰ সৈতে যুক্ত। হালধীয়াৰে যুক্ত বাবে দেৱী বগলামুখীক পীতাম্বৰা দেৱী বুলিও কোৱা হয়।
অলৌকিক আৰু যাদুকৰী শক্তি প্ৰদায়নী ৰূপে বগলামুখীক পূজা কৰা হয়।
বগলামুখীৰ প্ৰশংসা অৰ্থে উচ্চাৰিত স্তোত্ৰৰ অৰ্থ এনেধৰণৰ – তোমাৰ মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱে সুবক্তা মূক হয়, ধনী দুখীয়ালৈ পৰিৱৰ্তিত হয়, বিধ্বংসী জুই নুমাই যায়, খঙাল মানুহৰ খং নাইকিয়া হয়, দুষ্ট শান্ত হয়, সক্ৰিয় মানুহ অকামিলা হয়, জ্ঞানী মুৰ্খ হয়, কৰুণাময়ী বগলামুখী তোমাক প্ৰণাম।
বগলা মন্দিৰ থকা কেতবোৰ স্থান
thumb|কালী পূজা মণ্ডপত দেৱী বগলামুখী কামাখ্যা মন্দিৰক তান্ত্ৰিক পূজা-পদ্ধতিৰ মূল কেন্দ্ৰ বুলি ধৰা হয়, য'ত দহগৰাকী মহাবিদ্যাৰ মন্দিৰ আছে। কামাখ্যা মন্দিৰৰপৰা কেইশমান মিটাৰ আঁতৰত বগলা দেৱীৰ মন্দিৰ আছে। বগলা দেৱীৰ মূল মন্দিৰ কটলাৰ পাঠানকোট মণ্ডী, এন এইচ টুৱেণ্টিত আছে। লগতে উত্তৰত হিমাচল প্ৰদেশ, পঞ্জাবৰ মহিলাপুৰত, মধ্যপ্ৰদেশৰ আগ্ৰা মালৱা জিলা, তামিলনাডু, কৰ্ণাটক আদি ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত মা বগলাৰ মন্দিৰ আছে। নেপালৰ কাঠমাণ্ডুতো বগলা দেৱীৰ মন্দিৰ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
কমলেন্দু দেৱ ক্ৰৰী
কমলেন্দু দেৱ ক্ৰৰী (Kamalendu Deb Krori, জন্ম ২১ জানুৱাৰী ১৯৩০) এজন ভাৰতীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু কটন কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ। তেওঁ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল৷ তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত ১৬জন গৱেষকে পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰায় ১৫০খন গৱেষণা পত্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা পত্ৰিকাত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ "ক্ৰৰী-বৰুৱা সমাধান"ৰ বাবে জনাজাত।  মুক্ত আধানযুক্ত তৰল গোলকৰ এককতা(১৯৭৫)ৰ বাবে এক সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদী সমাধান হিচাপে তেওঁৰ সমাধান জনাজাত। ১৯৮২ চনত ক্ৰৰীয়ে দুগৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে দেখুৱাইছিল যে আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখিবলৈ মৌলিক কণা নিউট্ৰিন' যাক মূলতঃ ফ'টনৰ দৰে ভৰ-বিহীন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিছুমান সীমিত বিশ্ৰামভৰৰ অধিকাৰী হ'ব লাগিব।
পিছলৈ ১৯৯৮ চনত জাপানী চুপাৰ-কামিওকেণ্ডে পৰীক্ষাই নিশ্চিত কৰিছিল যে নিউট্ৰিন'বোৰে নিউট্ৰিন' দোলনৰ অস্তিত্ব নিশ্চিত কৰি সঁচাকৈয়ে ক্ষুদ্ৰ ভৰৰ অধিকাৰী হয় যাৰ দ্বাৰা নিউট্ৰিন'বোৰে তেওঁলোকৰ দীঘলীয়া মহাজাগতিক যাত্ৰাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ স্বভাৱ সলনি কৰে।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
ক্ৰৰীয়ে কৰিমগঞ্জ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৩ চনত বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ কৰিমগঞ্জ মহাবিদ্যালয় আৰু তাৰ পিছত কটন কলেজত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰিছিল। তেওঁ শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এন্থনী কলেজৰ অধ্যাপক পদতো অধিষ্ঠিত হৈছিল। বহুতো প্ৰতিষ্ঠানত শিক্ষকতাৰ লগত জড়িত হোৱাৰ পিছত তেওঁ ১৯৭১ চনত কলকাতাৰ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্বতন্ত্ৰ গৱেষণাৰ দ্বাৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ তাৰপিছত তেওঁ পুনৰ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। তাত তেওঁ আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ তত্ত্বৰ ওপৰত গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল। পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁ ১৯৮৭ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ অধ্যক্ষ হৈছিল আৰু ১৯৯১ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
সন্মান আৰু স্বীকৃতি
অধ্যাপক ক্ৰৰীয়ে শিক্ষা আৰু বিজ্ঞানৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ১৯৯০ চনত তেওঁ অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ড° এইচ.চি. ভূঞা বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ দ্বাৰা ১৯৯১-১৯৯৩ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এমিৰিটাছ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত কে. চি. দাস কমাৰ্চ কলেজৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত তেওঁ বৈদ্য ৰয়চৌধুৰী বঁটা লাভ কৰে। ২০২১ চনত তেওঁ শৈক্ষিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক একাডেমী অফ চাইন্সেছৰ সদস্য। ২০২১ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসম দিৱস উপলক্ষে তেওঁক অসম চৰকাৰে 'অসম সৌৰভ' বঁটা প্ৰদান কৰে।
সমুদ্ৰ মন্থন
সমুদ্ৰ মন্থন বা সাগৰ মন্থন বা ক্ষীৰসাগৰ মন্থন (समुद्रमन्थन, Samudra Manthana) হিন্দু ধৰ্মৰ বহুলভাৱে জনাজাত কিংবদন্তিসমূহৰ অন্যতম। সমুদ্ৰ মন্থনৰ বিষয়ে ভাগৱত পুৰাণ, মহাভাৰত আৰু বিষ্ণু পুৰাণত বিস্তৃত বৰ্ণনা পোৱা যায়। দেৱতা আৰু অসুৰসকলে মিলি বিষ্ণুৰ সহযোগত ক্ষীৰ সাগৰ মন্থন কৰে। সাগৰ মন্থনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল সমুদ্ৰৰ পৰা অমৃত আহৰণ কৰা। এই কাৰ্যৰ যোগেদি অমৃতৰ লগতে সমুদ্ৰৰ পৰা বহুকেইবিধ ৰত্ন, দৈৱিক জন্তু, লক্ষ্মী, অলক্ষ্মী, অপ্সৰা, হলাহল, কল্পবৃক্ষ আদিৰো আৱিৰ্ভাৱ ঘটে।
দুৰ্বাসাৰ অভিশাপ
আখ্যান অনুসৰি এবাৰ স্বৰ্গাধিপতি ইন্দ্ৰই বাহন ঐৰাৱতত আৰোহণ কৰি গৈ থাকোঁ‌তে বাটতে ঋষি দুৰ্বাসাই লগ পাই এধাৰ মালা উপহাৰ দিয়ে। ইন্দ্ৰই মালাধাৰ ঐৰাৱতৰ শুঁ‌ৰত স্থাপন কৰে। কিন্তু ঐৰাৱতে মালাডাল মাটিত নিক্ষেপ কৰে। ঋষিৰ উপহাৰৰ অৱমাননা দেখি দুৰ্বাসাই খংত অগ্নিশৰ্মা হৈ ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাসকলক শ্ৰীহীন হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে।
প্ৰস্তাৱনা
এই ঘটনাৰ পিছত দেৱতাসকলে অসুৰৰাজ বলিৰ হাতত পৰাজয় বৰণ কৰে আৰু তিনিওলোকতে অসুৰৰ আধিপত্য আৰম্ভ হয়। দুৰ্বাসাৰ অভিশাপত শক্তিহীন হৈ পৰা দেৱতাসকলে এই বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ বিচাৰি বিষ্ণুৰ কাষ চাপে। বিষ্ণুৱে ইন্দ্ৰক হৃত গৌৰৱ উদ্ধাৰ পোৱাৰ লগতে অমৃত আহৰণৰ বাবে অসুৰসকলক লগত লৈ ক্ষীৰসাগৰ মন্থন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। সেইমতে অমৃতৰ লোভ দেখুৱাই দেৱতাসকলে অসুৰৰ সৈতে সন্ধি স্থাপন কৰে। সমুদ্ৰ মন্থনৰ বাবে মন্দৰ পৰ্বতক মন্থন স্তম্ভ হিচাপে অনা হয়। নাগৰাজ বাসুকীক মন্থন কাৰ্যৰ জৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ থিৰাং কৰা হয়। মন্দৰ পৰ্বতক ডুবি নাযাবলৈ ধৰি ৰাখিবৰ বাবে বিষ্ণুৱে কূৰ্ম অৱতাৰ ধাৰণ কৰে।
হলাহল বিষৰ নিৰ্গমণ
সমুদ্ৰ মন্থনৰ ফলত সাগৰতলিৰ পৰা হলাহল নামৰ এক প্ৰাণঘাতী বিষৰ উৎপত্তি হয়। এই বিষ ইমানেই ভয়ংকৰ আছিল যে ইয়াৰ ফলত সমস্ত সৃষ্টি ধ্বংস হোৱাৰ উপক্ৰম হয়। দেৱাসুৰে ভয় খাই শিৱক স্তুতি কৰাত তেওঁ এই হলাহল নিজৰ কণ্ঠত ধাৰণ কৰে। বিষৰ প্ৰভাৱত শিৱৰ কণ্ঠ নীলবৰ্ণৰ হৈ পৰে আৰু তেতিয়াৰপৰাই তেওঁ নীলকণ্ঠ নাম পায়।
মোহিনী
মন্থনৰ ফলত সৰ্বশেষত হাতত অমৃতৰ কলহ লৈ দেৱবৈদ্য ধন্বন্তৰিৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটে। অমৃতৰ বাবে দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত ভয়ংকৰ যুদ্ধ হয়। গৰুড়ই অমৃত লৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা উৰা মাৰে। বিষ্ণুৱে মোহিনী নামৰ অতীৱ সুন্দৰী নাৰীৰ ৰূপ লৈ অমৃত কলহ দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত সমানে বিতৰণ কৰাৰ আশ্বাস দিয়ে। কিন্তু তেওঁ চল কৰি কেৱল দেৱতাকহে অমৃত পান কৰোৱায়। স্বৰভানু নামৰ এজন অসুৰে দেৱতাৰ বেশ লৈ দেৱতাৰ মাজত বহি অমৃত পান কৰে। চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্যই স্বৰভানুক চিনিব পাৰি মোহিনীক এই কথা জনায়। লগে লগে মোহিনীৰূপী বিষ্ণুৱে অমৃত স্বৰভানুৰ ডিঙি পাৰ হ'বলৈ নাপাওঁ‌তেই সুদৰ্শন চক্ৰৰে তেওঁৰ শিৰচ্ছেদ কৰে। অমৃতৰ স্পৰ্শ পোৱাৰ বাবে স্বৰভানুৰ শিৰ অংশই ৰাহু আৰু বাকী দেহাংশই কেতু নাম পাই গ্ৰহত পৰিণত হয়।
ৰত্নসমূহ
সমুদ্ৰ মন্থনৰ ফলত সাগৰৰ পৰা বহুবিধ ৰত্ন, দেৱী, দৈৱিক জন্তু আদিৰ উদ্ভৱ হয়। সাধাৰণতে লেখনিসমূহত পোৱা তালিকাসমূহত ৯ৰ পৰা ১৪ বিধ ৰত্নৰ উল্লেখ আছে। কিন্তু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এই সংখ্যাৰ তাৰতম্য দেখা যায়। এইসমূহ দেৱতা, অসুৰ, বিষ্ণু, শিৱ, ব্ৰহ্মা আদিৰ মাজত ভাগ-বটোৱাৰা কৰা হয়।
কুম্ভমেলা
মধ্যযুগীয় হিন্দু সাহিত্যসমূহৰ মতে দেৱাসুৰৰ মাজত হোৱা যুদ্ধত কেইটোপালমান অমৃত পৃথিৱীৰ চাৰি ঠাইত পৰে: হৰিদ্বাৰ, প্ৰয়াগ, ত্ৰিম্বগ আৰু উজ্জয়িনী। ইয়াৰ ফলত এই চাৰিখন ঠায়ে এক অলৌকিক শক্তি আৰু আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব লাভ কৰে। সেয়ে প্ৰতিবছৰে এই স্থানসমূহত কুম্ভ মেলা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সেই স্থানত কুম্ভমেলাত স্নান কৰিলে মোক্ষপ্ৰাপ্তি হয় বুলি লোকবিশ্বাস আছে।
পুৰাণকে ধৰি প্ৰাচীন সাহিত্যসমূহত সমুদ্ৰ মন্থনত এই চাৰি স্থানত অমৃত পতিত হোৱাৰ কথা উল্লেখ নাই। এই ৰচনাৱলীসমূহত কুম্ভমেলাৰো উল্লেখ পোৱা নাযায়। বহু পণ্ডিতে মত প্ৰকাশ কৰে যে এই স্থানসমূহৰ আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব বঢ়াবৰ বাবে এই আখ্যানটোৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
সৰোজিনী মেহতা
সৰোজিনী মেহতা (Sarojini Mehta, (১৮৯৮-১৯৭৭) আছিল গুজৰাট, ভাৰতৰ এগৰাকী চুটিগল্পকাৰ।
১৮৯৮ চনত সৰোজিনী মেহতাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম আছিল ৰমনভাই নীলকণ্ঠ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ। তেওঁলোক উভয়েই সমাজ-সংস্কাৰক আৰু লেখক আছিল। ১৯১৯ চনত তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯২৩ চনত লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিকছৰ পৰা সমাজতত্ত্ব অধ্যয়ন কৰে। আহমেদাবাদত থকা বনিতা বিশ্ৰামত তেখেতে এগৰাকী ছুপাৰিণ্টেডেণ্ট হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেখেতে নানক মেহতাৰ লগত দাম্পত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে। নানক আছিল সুমন্ত মেহতাৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ।
তেখেতৰ দুখনমান চুটি গল্প-সংকলন হৈছে: একাদশী (১৯৩৫), চাৰ পাথাৰনি মা (১৯৫৩) আৰু ৱালাতা পানী (১৯৬২)। তেখেতৰ গল্পৰ বিষয়বস্তু আছিল সমাজ, পৰিয়াল, বাল্য বিবাহ আৰু সমাজত নাৰীৰ স্থান।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ম'ল
ৰসায়ন বিজ্ঞানত ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াৰ বিক্ৰিয়ক আৰু উৎপাদকৰ পৰিমান প্ৰকাশ কৰিবলৈ ম'লৰ বহুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, 2 H2 + O2 → 2 H2O, এই বিক্ৰিয়াত ২ ম'ল ডাইহাইড্ৰ'জেন (H2) আৰু ১ ম'ল ডায়'ক্সিজেন (O2)ৰ বিক্ৰিয়াৰ ফলত ২ ম'ল পানী (H2O)ৰ উৎপাদন হৈছে। কোনো পদাৰ্থৰ নমুনাত থকা পৰমাণু, আয়ন নাইবা অন্য প্ৰাথমিক কণিকাৰ সংখ্যা বুজাবলৈও ম'ল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে কোনো দ্ৰৱৰ ঘনত্ব তাৰ ম'লাৰিটিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়। ম'লাৰিটি হৈছে প্ৰতি লিটাৰ দ্ৰৱত দ্ৰৱিভূত হোৱা দ্ৰাব্যৰ ম'লৰ সংখ্যা।
প্ৰতি ম'ল পদাৰ্থত থকা অনুৰ সংখ্যাক এভ'গেড্ৰ' ধ্ৰুৱক বোলে, আৰু ইয়াক এনেদৰে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয় যে গ্ৰামত প্ৰকাশ কৰা কোনো পদাৰ্থৰ এক ম'ল, পদাৰ্থটোৰ মান তুলনামূলক আনৱিক ভৰৰ সৈতে সমান। উদাহৰণ স্বৰূপে, প্ৰাকৃতিক পানীৰ মান তুলনামূলক আনৱিক ভৰ হৈছে প্ৰায় ১৮.০১৫, সেই হিচাপে এক ম'ল পানীৰ ভৰ হ'ব প্ৰায় ১৮.০১৫ গ্ৰাম।
এই ধাৰণাৰ ভিত্তিতেই পূৰ্ৱতে গ্ৰাম-অণু পদাংশ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। সেইদৰে গ্ৰাম-পৰমাণু পদাংশও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গ্ৰাম-পৰামাণু হৈছে সেই পৰিমানৰ পদাৰ্থ, যি পৰিমানত এভ'গেড্ৰ' সংখ্যাৰ সমান পৰমাণু একক অথবা যুগ্মভাৱে থাকে। উদাহৰণ স্বৰূপে ১ ম'ল MgBr2ৰ ভৰ ১ গ্ৰাম-অণু MgBr2 কিন্তু ৩ গ্ৰাম-পৰমাণু MgBr2।
এককৰ সন্মানাৰ্থে কিছুসংখ্যক ৰসায়নবিদে ২৩ অক্টোবৰৰ দিনটো ম'ল দিৱস হিচাপে উদ্‌যাপন কৰে, আনহাতে অন্য কিছুসংখ্যকে ৬ ফেব্ৰুৱাৰী আৰু ২ জুনত পালন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জোখ-মাখৰ একক
ঘাগ্ৰা চোলি
ঘাগ্ৰা চোলি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মহিলাসকলৰ এক প্ৰকাৰৰ জাতিগত পোছাক। এইবিধ পোছাক লেহেঙ্গা চোলি আৰু স্থানীয়ভাৱে চানিয়া চোলি বুলিও জনা যায় ।এই পোছাক বিশেষকৈ ভাৰতৰ ৰাজ্য ৰাজস্থান, গুজৰাট, মধ্য প্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, হাৰিয়ানা, পঞ্জাৱ, হিমাচল প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ড, জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ লগতে পাকিস্তানৰ পঞ্জাৱ আৰু সিন্ধু প্ৰদেশত পিন্ধা দেখা যায়॥ পঞ্জাৱত, লেহেঙ্গা পৰম্পৰাগতভাৱে কুৰ্তিৰ (চোলা) সৈতে পিন্ধা হয়।  ই ঘাগ্ৰা বা লেহেঙ্গা (দীঘল স্কাৰ্ট) আৰু চোলি (ব্লাউজ)ৰ সংমিশ্ৰণ। অৱশ্যে সমসাময়িক আৰু আধুনিক ব্যৱহাৰত "লেহেঙ্গা চোলি" হৈছে দক্ষিণ এছিয়াৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ আৰু বুটিকত অধিক জনপ্ৰিয় আৰু বহুলভাৱে স্বীকৃত শব্দ।
চৰ্তাৱলী আৰু ইতিহাস
ঐতিহাসিকভাৱে, ঘাগ্ৰা চোলি প্ৰাচীন ভাৰতত মহিলাসকলে পিন্ধা তিনিটুকুৰা পোছাকৰ পৰা বিকশিত হৈছিল। অন্তৰ্মুখী বা ককালত পিন্ধা পোছাক (ঘাগ্ৰা), কান্ধ বা মূৰৰ ওপৰত পিন্ধা আৱৰণ (দুপট্টা) আৰু ষ্টেনাপট্টা এটা বুকু আৱৰি পিন্ধা বস্ত্ৰ (ব্লাউজ)। এই বিষয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ সময়ছোৱাত সংস্কৃত সাহিত্য আৰু বৌদ্ধ পালি সাহিত্যত উল্লেখ কৰা দেখা যায়।
চোলি
চোলি হৈছে এক ধৰণৰ শাৰীৰ সৈতে পিন্ধা ব্লাউজ। ই ভাৰত, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অন্যান্য দেশত পিন্ধা দেখা যায়। ই প্ৰাচীন ষ্টানাপট্টাৰ পৰা বিকশিত হৈছিল (কাঞ্চুকি বুলিও জনা যায়)। ই চুটি হাতৰ আৰু ডিঙিৰ পৰা দকৈ কটা পিঠি আৰু বুকু খাপ খাই থকা চোলা॥ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ গ্ৰীষ্মকালত পিন্ধাৰ বাবে এই চোলা বিশেষভাৱে উপযুক্ত।
ঘাগ্ৰা
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে, শ্ৰেণী নিৰ্বিশেষে মহিলাসকলে মুখ্যতঃ ঘাগ্ৰা পিন্ধিছিল যি গোৰোহালৈ দিঘল। ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ আছিল। ঘাগ্ৰা দুটাৰ পৰা তিনিটা স্তৰৰ মোটা খাদী কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় ইয়াক গোটা আৰু এম্ব্ৰইডাৰীৰে সজোৱা হয়। সচৰাচৰ ব্যৱহৃত ৰংবোৰ হʼল নীলা আৰু হালধীয়া। এই শৈলী এতিয়াও হাৰিয়ানা, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ আৰু মধ্য প্ৰদেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত বিশেষকৈ লোক উৎসৱৰ সময়ত দেখা যায়।
দুপাট্টা
দুপাট্টা (হিন্দী: दुपट्टा, উৰ্দু: دوپٹا) বা চুনৰি (বঙালীত ওড়না বুলি জনা যায়) হৈছে এক স্কাৰ্ফ যি শ্বলৰ দৰে ঘাগ্ৰা আৰু চোলিৰ সৈতে পিন্ধা হয়। ইয়াক মহিলাৰ ছালৱাৰ কামিজ পোছাকৰ অংশ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে, দুপাট্টা ঘাগ্ৰা চোলিৰ আটাইতকৈ আলংকাৰিত অংশ আছিল, আনহাতে বাকী পোছাকবোৰ সৰল আছিল। বিশেষকৈ ঘাগ্ৰা এটা দৈনন্দিন পিন্ধা বস্ত্ৰ আছিল। দুপাট্টা সমগ্ৰ ভাৰতৰ বহুতো আঞ্চলিক শৈলীত পৰিধান কৰা হৈছিল। মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ পৰা পিন্ধাৰ শৈলীটো আছিল এনেধৰণৰ- দুপাট্টাটোৰ এটা মূৰত প্লিট কৰা হৈছিল, যাতে ইয়াক ঘাগ্ৰাৰ সন্মুখৰ কঁকালত খুছি দিব পাৰি। তাৰ পিছত ঢিলা মুৰটো কঁকালত মেৰিয়াই দিয়া হৈছিল আৰু/বা কান্ধৰ ওপৰেৰে বা মুৰটো ঢাকিবলৈ শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশত তীৰ্যকভাৱে মেৰিয়াই দিয়া হৈছিল। এই দুপাট্টা পিন্ধাৰ নিয়ম সাধাৰণতে শাৰী পিন্ধাৰ দৰে একে।
দুপাট্টাক পৰম্পৰাগতভাৱে শালীনতাৰ প্ৰতীক হিচাপে দেখা যায়, কিয়নো ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে আৱৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা। সময় পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে আৰু ফেশ্বন সলনি হোৱাৰ লগে লগে দুপাট্টাৰ পিন্ধাৰ নিয়ম বিকশিত হয়।
ৰেখা ৰাজু
ৰেখা ৰাজু (Rekha Raju) কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰু নিবাসী এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য পটিয়সী আৰু নৃত্য প্ৰশিক্ষক। তেওঁ ভাৰতনাট্যম আৰু মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ বিশেষজ্ঞ।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
কেৰালাৰ পলাক্কড় জিলাৰ এটি ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত ৰেখাৰ জন্ম হৈছি। দেউতাক এম আৰ ৰাজু এজন থিয়েটাৰ শিল্পী আৰু মাক জয়লক্ষ্মী ৰাঘৱন। ৰেখা বেংগালুৰুত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। তেওঁ চাৰি বছৰ বয়সত শাস্ত্ৰীয় নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰেখা ৰাজুৱে কলামণ্ডলম ঊষা দতৰ, ৰাজু দতৰ, গোপিকা বাৰ্মা আৰু জনাৰ্দ্দনকে ধৰি বিভিন্নজন গুৰুৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। তেওঁ বাণিজ্য শাখাত নামভৰ্তিৰে কলেজীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু মানৱ সম্পদ আৰু একাউণ্টচ (Human Resource & Accounts ) আৰু পাফৰ্মিং আৰ্ট বিষয় ৰূপে লৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈছিল। তেওঁ জাৰ্মানীৰ হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফাইন আৰ্টছত পিএইচডি সম্পূৰ্ণ কৰে। ৰাজু ভাৰতনাট্যমত ডিচটিংচনসহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী আৰু বিদ্বাথ [দক্ষতা]ৰ পদবী ধাৰক।
কৰ্মজীৱন
ৰেখাই ২০০৩ চনত বেংগালুৰুৰ ৰবীন্দ্ৰ কলাক্ষেত্ৰৰ মঞ্চত প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।  চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে আৰু ভাৰতৰ বহুতো সন্মানীয় নৃত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে একক শিল্পী ৰূপে নৃত্য কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠানসমুহ হৈছে কানাড়া সংস্কৃতি বিভাগৰ দ্বাৰা আয়োজিত যুৱ সৌৰভ, সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক ৰক্ষাৰ্থে ইণ্ডিয়ান কাউন্সিলে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠান, ইনষ্টিটিউট অৱ ৱৰ্ল্ড কালচাৰ, দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱ, পুনা নৃত্য মহোৎসৱ, খাজুৰাহো নৃত্য মহোৎসৱ, কোণাৰ্ক নৃত্য মহোৎসৱ, পুৰাণা কিলা, চেন্নাই চিজনেল ডান্স ফেষ্টিভেল, চিদাম্বৰম নৃত্য উৎসৱ, বেলগামত আয়োজিত বিশ্ব কানাড়া সন্মিলন, অন্ধ্ৰ সংগীত আৰু নৃত্য মহোৎসৱ ইত্যাদি। ৰেখা ৰাজুৱে একক আৰু দলীয়, দুয়োবিধ নৃত্যৰ বাবেই সমালোচকৰ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।    বৰ্তমান ৰাজুৱে বেংগালুৰু তামিল সঙ্গমত সহকাৰী নৃত্য প্ৰশিক্ষক ৰূপে আৰু আন্তৰ্জাতিক ব্যৱস্থাপনা আৰু ভাৰতীয় অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ (International Center for Management & Indian Studies)ত নৃত্যৰ অতিথি প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰি আছে, য’ত বিদেশী শিক্ষাৰ্থীসকলক ভাৰতীয় সংস্কৃতি বিষয়ক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।   তেওঁ বেংগালুৰু দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী অডিচনপ্ৰাপ্ত শিল্পী আৰু ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ এগৰাকী পেনেল আৰ্টিষ্ট। তেওঁ ‘নৃত্য ধাম’ নামৰ এটা নৃত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বী। ইয়াত তেওঁ সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ শিশুসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। ৰেখা ৰাজু ‘ফ্ৰীডম ফাউণ্ডেচন’ৰ নামৰ এটি সেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সৈতেও জড়িত, যি এইচ.আই.ভি.পজিটিভ শিশুসকলক চোৱা-চিতা কৰে।  ৰাজুৱে ১০০০ গৰাকী নৃত্যশিল্পীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰা তাঞ্জোৰ নৃত্য মহোৎসৱত  নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি ‘লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত’ নাম লিখাইছিল।    ভাৰতীয় কলাৰ প্ৰচাৰত অৰিহণা যোগোৱা বাবে বেঙ্গালুৰু তামিল সঙ্গমে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ যুৱ নৃত্যশিল্পী হিচাপে সন্মানিত কৰিছে। তেওঁক কলাহাল্লি মন্দিৰ ট্ৰাষ্টৰ দ্বাৰা ‘স্বৰ্ণ মুখী’ উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিশ্ব দৃষ্টি দিৱস
বিশ্ব দৃষ্টি দিৱস (World Sight Day) প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহৰ দ্বিতীয় বৃহস্পতি বাৰে গোটেই বিশ্বজুৰি পালন কৰা হয়। গোলকীয় প্ৰেক্ষাপটত অন্ধতা, চকু আৰু দৃষ্টি সম্পৰ্কীয় ৰোগ আৰু চকুৰ যতনৰ বাবে জসচেতনতা বৃদ্ধি কৰায় এই দিৱসৰ মূল লক্ষ্য। ২০০০ চনত আন্তৰ্জাতিক লায়েন্স ক্লাৱে (Lions Club International) অনুষ্ঠিত কৰা SightFirstCampaignৰ ফলশ্ৰুতিত এই দিৱস জন্ম হৈছিল।
বৰ্তমান বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সহযোগত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অন্ধতা দূৰীকৰণ সন্থাৰ পৰিচালনাত এই দিৱস বহুল ভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ ভিশ্যন২০২০ লৈ উন্নীত হৈছে।
এই দিৱসৰ দিনা বিভিন্ন সভা-সমিতি, বক্তৃতা অনুষ্ঠান পাতি দৃষ্টি সম্পৰ্কীয় নানা দিহা-পৰামৰ্শ আদান প্ৰদান কৰা হয়। চকু চিকিৎসা শিবিৰ পাতি বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হয়। নেত্ৰদানৰ বিষয়ে সাধাৰণ জনতাক আকৰ্ষণ কৰা এই দিৱসৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
কাৰ্বন-১২
কাৰ্বন-১২ হৈছে কাৰ্বনৰ সুস্থিৰ আইছ'টপবোৰৰ ভিতৰত সকলোতকৈ বেছিকৈ উপলব্ধ আইছ'টপ। ইয়াৰ উপলব্ধতা হৈছে প্ৰায় ৯৮.৯৩%; নক্ষত্ৰত হোৱা ত্ৰি-আলফা পক্ৰিয়াৰ ফলত ইয়াৰ সৃষ্টি হয়। কাৰ্বন-১২ সুনিৰ্দিষ্টৰূপে গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ আনৱিক ভৰৰ সকলো নিউক্লিড পৰিমাপনৰ বাবে ইয়াক আদৰ্শ হিচাপে গণ্য কৰা হয়: ইয়াৰ ভৰ সংখ্যা হৈছে ১২ আৰু ইয়াৰ ৬টা প্ৰ'টন, ৬টা নিউট্ৰ'ন আৰু ৬টা ইলেক্ট'ন থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
কমলা হেৰিছ
thumb|কমলা হেৰিছ কমলা দেৱী হেৰিছ (Kamala Devi Harris; জন্ম: ২০ অক্টোবৰ, ১৯৬৪) এগৰাকি আমেৰিকাৰ ৰাজনীতিবিদ আৰু অধিবক্তা। তেওঁ ২০১৭ চনৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফৰ্ণিয়াত জুনিয়ৰ চিনেটৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ২০২০ চনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিৰ্বাচনত উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি পদত ডেমক্ৰেটিক দলৰ প্ৰাৰ্থী ৰূপে মনোনীত হৈছে।
কেলিফৰ্ণিয়াৰ অ'কলেণ্ডত জন্মগ্ৰহণ কৰা, হেৰিছে হাৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হেষ্টিংছ কলেজ অফ দ্য লৰ পৰা শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ প্ৰথমে আলমেদা কাউণ্টী জিলা অধিবক্তাৰ কাৰ্যালয়ত আৰু চান ফ্ৰান্সিস্কো চহৰ অধিবক্তাৰ কাৰ্যালয়ত কাম কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ চান ফ্ৰান্সিস্কোৰ জিলা অধিবক্তা ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ ২০১০ চনত কেলিফৰ্ণিয়াৰ এটৰ্নি জেনেৰেল ৰূপে নিৰ্বাচিত হয় আৰু ২০১৪ চনত একেটা পদতে পুনৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তেওঁ ২০১৬ চনৰ চেনেট নিৰ্বাচনত লৰেটা চানচেজক পৰাভূত কৰি দ্বিতীয় গৰাকী আফ্ৰিকা আৰু ভাৰতিয় মূলৰ আমেৰিকাৰ মহিলা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চেনেটত কাম কৰা প্ৰথম গৰাকী দক্ষিণ এছিয়া মূলৰ আমেৰিকাৰ মহিলা। এজন চেনেটৰ হিচাপে তেওঁ স্বাস্থ্যসেৱাৰ সংস্কাৰ, কেনেবিছক ফেডেৰেল অনুসূচীৰ পৰা আঁতৰ কৰা, অনথিপত্ৰিত অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলৰ বাবে নাগৰীকত্বৰ পথ, দ্য ড্ৰীম এক্ট, আক্ৰমণ-অস্ত্ৰৰ ওপৰত নিষেদ্ধাজ্ঞা, আৰু প্ৰগতিশীল কৰ সংস্কাৰৰ বাবে ওকালতি কৰিছিল। তেওঁ চেনেটৰ ৰূপে কৰ্মৰত অৱস্থাত ট্ৰাম্প প্ৰশাসনৰ বিষয়াসকলক কৰা তীক্ষ্ণ প্ৰশ্নৰ বাবে এক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।
হেৰিছে প্ৰথমে ২০২০ চনৰ ডেমক্ৰেটিক দলৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰাৰ্থীৰ মনোনয়নৰ বাবে প্ৰচাৰ অভিযান চলাইছিল আৰু ৩ ডিচেম্বৰ ২০১৯ত তেওঁ এই অভিযান সমাপ্ত কৰাৰ আগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব সক্ষম হয়। ২০২০ চনৰ ১১ আগষ্টত তেওঁক পূৰ্বৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু ২০২০ চনৰ নিৰ্বাচনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ ডেমক্ৰেটিক দলৰ প্ৰাৰ্থী জ' বাইডেনৰ সহযোগী উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী ৰূপে মনোনীত কৰা হয়। তেওঁ প্ৰথম গৰাকী আফ্ৰিকা মূলৰ, প্ৰথম গৰাকী দক্ষিণ এছিয়া মূলৰ আমেৰিকান, আৰু মুখ্য পাৰ্টি টিকট লাভ কৰা তৃতীয় গৰাকী মহিলা উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৪ চনৰ ২০ অক্টোবৰত কেলিফৰ্ণিয়াৰ অ'কলেণ্ডত কমলা হেৰিছৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাতৃ শ্যামলা গোপালন এগৰাকী জীৱবিজ্ঞানী যি ১৯৫৮ চনত ১৯ বছৰ বয়সৰ বাৰ্কলিৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পুষ্টি আৰু এণ্ডোক্ৰাইনোলজিৰ শিক্ষাৰ্থী হিচাপে ভাৰতৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ আহিছিল। ১৯৬৪ চনত তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল, লগতে তেখেতে কৰা প্ৰজেষ্টেৰোন ৰিচেপ্টৰ জিনৰ কামে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগৰ গৱেষণাত কামত সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ ডনাল্ড জে হেৰিছ হৈছে ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতিৰ বিভাগৰ এজন অধ্যাপক, যি ১৯৬১ চনত বাৰ্কলিৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ বাবে ব্ৰিটিছ জামাইকাৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ আহিছিল  আৰু ১৯৬৬ চনত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।