cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পাঠশালা
শিক্ষানুষ্ঠান, কাৰ্য্যালয় ইত্যাদি
তাৰোপৰি পাঠশালাত কেইবাটাও চৰকাৰী কাৰ্য্যালয়, আৰক্ষী চকী আদি আছে ।
মঠ-মন্দিৰ
পাঠশালাৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ নিলগত অৱষ্ঠিত পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয় । জনবিশ্বাস মতে, গা‍ই এজনীয়ে ঘৰত গাখীৰ খিৰাবলৈ নিদিয়ে । এদিন গৃহস্থই দেখিলে যে ওচৰৰে ঘাহনি এডৰাত তাইৰ ওহাৰৰ পৰা আপোনা-আপুনি গাখীৰ ওলায় আৰু এইটো লক্ষ্য কৰি গৃহস্থই এদিন তাত খান্দি চোৱাত তাত শিৱ মূৰ্ত্তি এটা পায় আৰু তাতেই এই মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে । মন্দিৰটোৰ আন এটা বৈশিষ্ট হ'ল ওচৰৰে প্ৰায় ৩ কঠা মাটি আৱৰি থকা কেতেকী বাৰীখন ।
কলা-কৃষ্টি
পাঠশালা অসমৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জন্মস্থান। অচ্যুত লহকৰৰ প্ৰচেষ্টাত ১৯৬২ চনত নটৰাজ থিয়েটাৰ নামেৰে প্ৰথমটো ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দলৰ জন্ম হৈছিল । বৰ্তমান পাঠশালাত কহিনুৰ থিয়েটাৰ, আৱাহন থিয়েটাৰকে ধৰি কেইবাটাও ভ্ৰাম্যমান নাট্যদল আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:বজালী জিলা
লেৰিংজাইটিছ
মানুহৰ দেহৰ ডিঙিৰ ভিতৰত যিডাল নলীৰ মাজেৰে বতাহ চলাচকৰে তাৰ একেবাৰে আগভাগৰ অংশকে স্বৰযন্ত্ৰ বা লেৰিংছ বোলে। আমাৰ ডিঙিৰ ভিতৰত একেবাৰে ওচৰা ওচৰীকৈ  দুডাল নলী আছে-এডালৰ মাজেৰে খাদ্য বস্তু আৰু আনডালৰ মাজেৰে বতাহ চলাচল কৰে। বাহিৰৰপৰা চালে অথবা হাতেৰে চুইচালে ত্ৰিভুজ আকাৰৰ যিটো উচ্চ অংশ পোৱা যায় ইয়াকে লাৰিংছ বোলা হয়। কিবা কাৰণত বা বিজানু সক্ৰমণ ঘটিলে লেৰিংছৰ ভিতৰৰ শ্লৈষ্মিক ঝিল্লিৰ প্ৰদাহ হ’ব পাৰে। লাৰিংছৰ ওপৰৰ অংশটোৰ নাম গ্লটিচ(শ্বাসনলীৰ দৰ্জা)। তাৰ ওপৰৰ অংশৰ নাম ইপিগ্লটিছ বা উপজিহ্বা। ইপিগ্লটিছ জিহ্বাৰ গুৰিতে থাকে। লেৰিংছ জিহ্বাৰ গুৰি আৰু ট্ৰেকিয়াৰ ঠিক মধ্যস্থলতে অৱস্থিত। লেৰিংছৰ তলৰ বিস্তৃত অংশৰ নাম ট্ৰেকিয়া। ডিঙিৰ ভিতৰৰ স্বৰনলীৰ শ্লৈষ্মিক ঝিল্লীৰ প্ৰদাহকে স্বৰযন্ত্ৰৰ প্ৰদাহ বা লেৰিংজাইটিছ বোলা হয়। স্বৰযন্ত্ৰৰ শ্লৈষ্মিক ঝিল্লি স্ফিত হৈ প্ৰদাহিত হয় আৰু এক ধৰণৰ আথাজাতীয় শ্লেষ্মা নিঃসৰিত হয়।
একুইট ক্যাটৰাছ লেৰিংজাইটিছ (Acute catarrhal Laryngitis)
এই ধৰণৰ ৰোগত সাধাৰণতে বয়স্কৰ লোককেহ আক্ৰান্ত হোৱা দেকিবলৈ পোৱা যায় যদিও বহুক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম দেখাযায়। এই ৰোগ প্ৰথমে সাধাৰণ চৰ্দি-কাহৰ লক্ষণৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। একুইট ক্যাটৰাছ লেৰিংজাইটিছৰ উল্লেখযোগ্য লক্ষণ সমূহ হৈছে ডিঙিৰ নলী শুকাই যোৱাৰ লগতে সংকোচন বোধ কৰা। লেৰিংছ আৰু ট্ৰেকিয়াৰ মাজত জ্বলা-পোৰা ভাব, সুৰসুৰণী অনুভৱ কৰা, ডিঙিৰ প্ৰচণ্ড বিষ অনুভৱ কৰা। ডিঙিৰ বিষ ইমান বেছি যে ৰোগীয়ে কথাকওঁতে, কিবা খালে, কাহিলে, আনকি ঢোক গিলিলেও বৰকষ্ট পায়। শ্বাস-প্ৰশ্বাস লওঁতেও কষ্টপায়। কণ্ঠস্বৰ কৰ্কষ হয়। সময়ে সময়ে আপেক্ষিক কাহ, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শব্দ যুক্ত কাহ, ডিঙিৰ ভিতৰত শ্লেষ্মা লাগিথকাৰ কাৰণে সদায় গলখেকাৰি দিব লগা হয়। প্ৰথম অৱস্থাত শুকান কাহ হয় আৰু আথাৰ দৰে খেকাৰ কম পৰিমাণে বাহিৰ হয়। গাৰ ছাল শুকান আৰু নাৰীৰ গতি দ্ৰুত হয়। ৰোগীৰ পিয়াহ আৰু কৌষ্টকাঠিন্য ভাৱ থাকে। ৰোগী লাহে লাহে দুৰ্বল আৰু অৱশ হৈ পৰে।
ছাবমিউকাছ লেৰিংজাইটিছৰ (Sub- mucus Laryngitis)
ই একপ্ৰকাৰ কঠিন ৰোগৰ লক্ষণ বিশেষ। ইয়াত গভীৰতম কোষসমূহ ক্ৰান্ত হয়। একুইট ক্যাটৰাছ লেৰিংজাইটিছৰ কিছু কিছু লক্ষণ ছাবমিউকাছ লেৰিংজাইটিছ ৰিংজাইটিছটো দেখিবলৈ পোৱা যায়। যেনে- লেৰিংছ অত্যধিক ফোলিওঠে আৰু প্ৰচণ্ড প্ৰদাহ ভাৱৰ সৃষ্টি হয়। কোনোধৰণৰ দ্ৰব্য বা পানী গিলিব নোৱাৰে, অসহ্য যন্ত্ৰণা অনুভৱ কৰে। শ্বাস কষ্ট বা গলাৰ ভিতৰত বিষ থাকে। কাহোতে, খাওঁতে বা কথাকওঁতে, নিশ্বস এৰোতে বা বাহিৰৰ পৰা চাপ দিলেও বেদনা বৃদ্ধি হয়। দেহৰ তাপ মাত্ৰা ১০২ পৰা ১০৩/৪ ডিগ্ৰী পযন্ত হব পাৰে। প্ৰচণ্ড শ্বাসকষ্ট এই ৰোগৰ প্ৰধান উপসৰ্গ। অক্ৰান্ত স্থানৰ কলা সমূহ নষ্টহৈ যায় আৰু শ্বাস বন্ধহৈ ৰোগী মৃত্যু মুখত পৰিবও পাৰে। দীৰ্ঘ সময় ধৰি একো খাব নোৱাৰাৰ ফলত ৰোগী একেবাৰে দুৰ্বল হৈ পৰে।
ইডিমেটাছ লেৰিংজাইটিছ (Edematous Laryngitis)
এই ৰোগৰ প্ৰধান লক্ষণ হ’ল গ্লটিছৰ স্ফীতি। এই স্ফীতি ভাব লাহে লাহে বাঢ়িগৈ ভয়ংকৰ ৰুপ ধাৰণ কৰে আৰু প্ৰদাহ সৃষ্টি হয়। ৰোগীৰ মনত ভাব হয় যেন ডিঙিত কিবা এটা লাগি আছে। শ্বাস-প্ৰশ্বাসত কষ্ট হয় আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ সময়ত একধৰণৰ অদ্ভুত শব্দ হয়। আনহাতে সম্পূৰ্ণ স্বৰ লোপ হ’বও পাৰে আৰু দেহত যথেষ্ট তাপ বৃদ্ধি হ’বও পাৰে। ৰেগীয়ে অনবৰতে জ্বৰ জ্বৰ অনুভৱ কৰি থাকে আৰু দুৰ্বলতা তথা অৱসন্নতাও অনুভৱ কৰে।
চিফিলিটিক লেৰিংজাইটিছ (Syphilitic Laryngitis)
এই ৰোগত যিকোনো বয়সৰ লোকেই অক্ৰান্ত হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ দুটা কাৰণত এই ৰোগত আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে-প্ৰথমটো বংশগত আৰু দ্বিতীয়টো স্ব-আৰ্জিত। এই দুটা কাৰণত আক্ৰান্ত ৰোগে বহুতো লক্ষণ প্ৰকাশকৰে। যেনে-স্বৰ ভংগ, শ্বাসকষ্ট, কাহ,কাহিলে অতি সামান্য কফ ওলোৱা, কোনো কোনো সময়ত উশাহ বন্ধহোৱাৰো উপক্ৰম হয়। এই ৰোগত ফেৰিংছ, লেৰিংছ, ইপিগ্লটিছ, গ্লচিছ এই সকলো বিলাক আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে। সেইকাৰণে যিকোনো খাদ্য, পানী খালে ৰোগীয়ে ভীষণ কষ্ট পায়। এই ৰোগৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত সামান্য ডিঙিৰ সুৰ সুৰণি, গলাধৰা, স্বৰ লোপ, কাহ, চৰ্দি আদিয়ে দেখাদিয়ে। কিন্তু যেতিয়া ৰোগে যতিল ৰূপধাৰণ কৰে তেতিয়া ফেৰিংছ, লেৰিংছ, ইপিগ্লটিছ আৰু গ্লচিছত ঘাঁৰ সৃষ্টি কৰে। দিন বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে এই ক্ষত সমূহ গভিৰ আৰু মাৰাত্মক হৈ খদ্যখালে ৰোগীয়ে অত্যন্ত কষ্ট পায়। পূজঁ মিশ্ৰিত শ্লেষ্মা কফৰ লগত দেখা যায়। এই ঘাঁ সমূহ নকমিলে পূঁজৰ লগতে কেতিয়াবা প্ৰচুৰ ৰক্ত স্ৰুতও দেখাযায়। ইয়াৰ ফলত ৰোগীৰ শ্বাস বন্ধহৈ মৃত্যু মুখতো পৰিব পাৰে। অৱশ্যে এনেধৰণৰ লক্ষণকে লেৰিংছৰ কেন্সাৰ বুলি অভিহিত কৰা হয়।
টিউবাৰ কিউলাছ লেৰিংজাইটিছ (Tuberculous Laryngitis)
এই ৰোগত অক্ৰান্ত ৰোগীক চিনাক্ত কৰাৰ লক্ষণ সমূহ হ’ল- প্ৰথমে লেৰিংছত সুৰ সুৰনি অলপ অলপ কাঁহ, পিছত স্বৰভংগ আৰু তাৰ পিছত সম্পূৰ্ণ স্বৰ লোপ। কাহত তেজৰ কণিকা মিশ্ৰিত পুঁজ বাহিৰ হয়। কাহিলে লেৰিংছত ভয়ানক বিষ হয় আৰু বিষ কান পৰ্যন্ত বিস্তৃত হয়। যিকোনো খাদ্যবস্তু গিলিলে বা সেপ ধুকিলেও খুওব কষ্ট হয়। ৰোগ বঢ়াৰ লগে লগে এই উপৰ্সগই জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰে। লেৰিংছৰ ঘাঁ লাহে লাহে বৃদ্ধি হৈ থাকে। এই ঘাঁ লাহে লাহে ফেৰিংছ, লেৰিংছ. ইপিগ্লটি, গ্লচিছত আদিলৈ বিয়পি পৰে। ই অতি ভয়ঙ্কৰ প্ৰকৃতিৰ ৰোগ। ৰোগৰ আৰম্ভণিতে চিকিৎসা নকৰিলে ৰোগীৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। '''
লেৰিংনজাইটিছত ব্যৱহাৰ হোৱা হোমিঅ’পেথিক ঔষধ
লেৰিংজাইটিছত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ ডিঙিত খোচা বিন্ধা কৰা বিষ থাকে। কথাকওঁতে ঘঁহাখাই ওলোৱাৰ দৰে মাত ওলাই। মাত প্ৰাই ভালদৰে নোলাই। কথাকলে, খালে, ডিঙিৰ বিষ অনুভৱ হয়। পুঁজ আৰু ৰঙা তেজ ওলাই। ডিঙিৰ নলীটোৰ কাষত সোঁফালে বা বাওঁ ফালে এডোখৰ থাইত খুচা-বিন্ধা কৰা বিষ থাকিলে Acid Nitric ঔষধ টোৰ দ্বাৰা ৰোগ আৰুগ্য হয়।
ইয়াৰ উপৰিও লেৰিংজাইটিছত Mercurius bin Iodide, Ferrumphos, Mercurius Sol, Phytolacca, Kalimur, kali phos, Alumina, Hepar sulphur, Dolichos, kali Carb, Drosera Rotundifolia, Aurum Triphyllum, Argentum Metallicum,  Selenium  আদি ঔষধ সমূহ ব্যৱহাৰ কৰি ৰোগীক সুষ্ট কৰি তুলিব পাৰি।
শ্ৰেণী:ৰোগ
ন'বেল বঁটা (২০০৬)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
ছাকিৰা
১৪৫টা গীত কেটালগ থকা ছাকিৰাই ৮ কোটিতকৈ অধিক ৰেকৰ্ড বিক্ৰী কৰিছে, যাৰ ফলত তেওঁ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা সংগীত শিল্পীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে অভিহিত হৈছে। ফৰ্বছ কলম্বিয়াই প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ২০১৮ চনলৈকে তেওঁ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা মহিলা লেটিন শিল্পী। অন্যান্য লেটিন শিল্পীসকলৰ বাবেও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰৰ দুৱাৰ মুকলি কৰাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয়।   তিনিটা গ্ৰেমী বঁটা, বাৰটা লেটিন গ্ৰেমী বঁটা, চাৰিটা এমটিভি ভিডিঅ’ মিউজিক এৱাৰ্ড, সাতটা বিলবোৰ্ড মিউজিক এৱাৰ্ড, উত্ৰিশটা বিলবোৰ্ড লেটিন মিউজিক এৱাৰ্ড, ছটা গিনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড আৰু "হলিউড ৱাক অৱ ফেমত এজন তাৰকা"কে ধৰি বহুতো বঁটা ছাকিৰাই লাভ কৰিছে। ছাকিৰাক বিলবোৰ্ডে দুবাৰকৈ (২০০০ আৰু ২০১০) দশকৰ শীৰ্ষ মহিলা লেটিন শিল্পী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে।  নিজৰ বেয়াৰফুট সংস্থাৰ সৈতে কৰা দানশীল কাম আৰু সংগীতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ছাকিৰাক ২০১১ চনত লেটিন ৰেকৰ্ডিং একাডেমীৰ "বছৰৰ ব্যক্তি" আৰু হাৰ্ভাৰ্ড ফাউণ্ডেশ্যনৰ বছৰৰ শিল্পী বঁটা দিয়া হয়। ২০১১ চনত আৰু ২০১২ চনত ফ্ৰান্স চৰকাৰে ছাকিৰাক অৰ্ডাৰ অৱ আৰ্টছ এণ্ড লেটাৰ্ছৰ চেভেলিয়াৰ প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৭ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত কলম্বিয়াৰ বাৰাংকুইলাত ছাকিৰা ইছাবেল মেবাৰাক ৰিপলে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ছাকিৰা আছিল উইলিয়াম মেবাৰাক চাদিদ আৰু নিদিয়া ৰিপল টৰাডোৰ একমাত্ৰ সন্তান। তেওঁ কলম্বিয়ান আৰু লেবানন বংশৰ। পিতৃয়ে নিউয়ৰ্ক চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃৰ পৰিয়ালটো আছিল লেবাননৰ। পাঁচ বছৰ বয়সত পৰিয়ালটো কলম্বিয়ালৈ গুচি যায়।    তেওঁৰ কলম্বিয়াৰ মাতৃ পক্ষৰ দুটা স্পেনিছ উপাধি আছে; ৰিপ'ল আৰু ট'ৰাডো।   "পিস্কিঅ'টি" উপাধিৰ এজন পূৰ্বপুৰুষৰ জৰিয়তেও ছাকিৰাই দূৰৈৰ ইটালীয় শিপা থকাৰ দাবী কৰিছে। ছাকিৰা (আৰবী: شاكرة) নামটোৱে আৰবী ভাষাত "কৃতজ্ঞ"ক বুজায়। তেওঁ কেথলিক ধৰ্মৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু কেথলিক বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল। দেউতাকৰ পূৰ্বৰ বিবাহৰ পৰা তেওঁৰ আঠজন ভাই-ভনী আছে। ছাকিৰাই যৌৱনৰ বেছিভাগ সময় কলম্বিয়াৰ উত্তৰ কেৰিবিয়ান উপকূলত অৱস্থিত বাৰাংকুইলাত কটায়।
ছাকিৰাই তেওঁৰ প্ৰথম কবিতাটো লিখিছিল, যাৰ শিৰোনাম আছিল "লা ৰোজা দে ক্ৰিষ্টাল" ('দ্য ক্ৰিষ্টাল ৰোজ'); তেতিয়া তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ চাৰি বছৰ আছিল। ডাঙৰ হৈ থাকোঁতে ছাকিৰাই দেউতাকে টাইপৰাইটাৰত গল্প লিখা চাই মুগ্ধ হৈ পৰিছিল, আৰু বৰদিনৰ উপহাৰ হিচাপে এটা টাইপৰাইটাৰ বিচাৰিছিল। সাত বছৰ বয়সতে তাই সেই টাইপৰাইটাৰটো পাইছিল, আৰু তেতিয়াৰ পৰাই কবিতা লিখা অব্যাহত ৰাখিছে। এই কবিতাবোৰ অৱশেষত গীতলৈ পৰিণত হয়। ছাকিৰাৰ বয়স যেতিয়া দুবছৰ হৈছিল, তেতিয়া মটৰ চাইকেল দুৰ্ঘটনাত এজন ভাতৃৰ মৃত্যু হৈছিল; ছয় বছৰৰ পাছত আঠ বছৰ বয়সত ছাকিৰাই তেওঁৰ প্ৰথম গীতটো লিখিছিল, যাৰ নাম আছিল "Tus gafas oscuras" ('আপোনাৰ ক'লা চশমা'), যিটো তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল, যিয়ে বছৰ বছৰ ধৰি নিজৰ দুখ লুকুৱাবলৈ ক'লা চশমা পিন্ধিছিল।
ছাকিৰা চাৰি বছৰ বয়সত দেউতাকে তেওঁক স্থানীয় মধ্যপ্ৰাচ্যৰ এখন ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ লৈ যায়, য'ত ছাকিৰাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডুমবেক শুনিছিল, যিটো মধ্যপ্ৰাচ্যৰ সংগীতত ব্যৱহৃত পৰম্পৰাগত ড্ৰাম আৰু যিটো সাধাৰণতে বেলি ডান্সিঙৰ লগত থাকে। তাই টেবুলত নাচিবলৈ ধৰিলে, আৰু অভিজ্ঞতাই তাইক উপলব্ধি কৰিলে যে তাই এগৰাকী পৰিবেশক হ’ব বিচাৰে। তাইৰ কেথলিক স্কুলৰ স্কুলৰ সতীৰ্থ আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে (আৰু আনকি ননসকলৰ বাবেও) গান গাই ভাল পাইছিল, কিন্তু দ্বিতীয় শ্ৰেণীত তাইৰ ভাইব্ৰেটো অতি শক্তিশালী হোৱাৰ বাবে তাইক স্কুলৰ কোৱাৰৰ বাবে প্ৰত্যাখ্যান কৰা হৈছিল। সংগীত শিক্ষকে তাইক ক'লে যে তাইৰ শব্দ "ছাগলীৰ দৰে"। তেওঁ কয় যে তেওঁক "বেলি ডান্সাৰ ছোৱালী" বুলিও জনা গৈছিল, কিয়নো তেওঁ প্ৰতি শুকুৰবাৰে স্কুলত তেওঁ শিকি অহা এটা নম্বৰ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। "সেইদৰেই মই লাইভ পাৰফৰমেন্সৰ প্ৰতি মোৰ আবেগ আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ," তাই কয়। ছাকিৰাৰ লালন-পালনৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জগাই তুলিবলৈ দেউতাকে তাইক স্থানীয় উদ্যান এখনলৈ লৈ গৈছিল তাত বাস কৰা অনাথ শিশুসকলক চাবলৈ। ছবিবোৰ তাইৰ মনত থাকিল, আৰু তাই মনতে ক'লে: "এদিন মই এই ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক সহায় কৰিম যেতিয়া মই এজন বিখ্যাত শিল্পী হ'ম।"
দহৰ পৰা তেৰ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত ছাকিৰাক বাৰাংকুইলাৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল আৰু সেই অঞ্চলত কিছু স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। এই আনুমানিক সময়তেই তেওঁ স্থানীয় নাট্য প্ৰযোজক মনিকা আৰিজাক লগ পাইছিল, যিয়ে তেওঁৰ ওপৰত আপ্লুত হৈছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁৰ কেৰিয়াৰত সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বাৰাংকুইলাৰ পৰা বগোটালৈ বিমান যাত্ৰাৰ সময়ত আৰিজাই চ’নী কলম্বিয়াৰ কাৰ্যবাহী চিৰো ভাৰ্গাছক হোটেলৰ লবীত ছাকিৰাৰ বাবে অডিচন দিবলৈ পতিয়ন নিয়ায়। ভাৰ্গাছে ছাকিৰাক অতিশয় সন্মান জনাইছিল আৰু চ’নীৰ কাৰ্যালয়লৈ উভতি আহি কেছেটটো এজন গীত আৰু শিল্পী পৰিচালকক দিছিল। কিন্তু পৰিচালকজনে অত্যধিক উত্তেজিত নাছিল আৰু ছাকিৰাক কিবা এটা "হেৰুৱা কাৰণ" বুলি ভাবিছিল। নিৰ্ভীক আৰু এতিয়াও নিশ্চিত যে ছাকিৰাৰ প্ৰতিভা আছে, ভাৰ্গাছে বগোটাত এটা অডিচন স্থাপন কৰে। তেওঁ চনী কলম্বিয়াৰ কাৰ্যবাহীসকলক অডিচনত উপস্থিত হোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, ছাকিৰাৰ অভিনয়েৰে তেওঁলোকক আচৰিত কৰাৰ ধাৰণাৰে। তেওঁ কাৰ্যবাহীসকলৰ বাবে তিনিটা গীত পৰিবেশন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক যথেষ্ট আপ্লুত কৰিছিল যে তেওঁক তিনিটা এলবাম ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল।
১৯৯০–১৯৯৫ চন: আৰম্ভণি
ছাকিৰাৰ প্ৰথম এলবাম মেগিয়া ১৯৯০ চনত চনী মিউজিক কলম্বিয়াৰ সৈতে ৰেকৰ্ডিং কৰা হয়৷ সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ ১৩ বছৰহে আছিল। এইসমূহ গীত আছিল ছাকিৰাই আঠ বছৰ বয়সৰ পৰাই প্ৰস্তুত কৰা গীতৰ এটা সংকলন, ৷ ১৯৯১ চনৰ জুন মাহত মুক্তি পোৱা এই এলবামটোত "মেগিয়া" আৰু আন তিনিটা একক গীত আছিল। অৱশ্যে কলম্বিয়াৰ ৰেডিঅ’ত সংকলনটোৱে ভাল ফলাফল দেখুৱাইছিল আৰু যুৱতী ছাকিৰাৰ প্ৰতিভা প্ৰসাৰণত সহায়ক হৈছিল৷ বাণিজ্যিকভাৱে এলবামটোৱে ভাল ফলাফল দেখুৱাব পৰা নাছিল৷ বিশ্বজুৰি মাত্ৰ ১২০০টাহে কপি বিক্ৰী হৈছিল৷
১৯৯৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত ছাকিৰাৰ দ্বিতীয়টো ষ্টুডিঅ’ এলবাম পেলিগ্ৰ’ মুক্তি পাইছিল যদিও এলবামটোৰ চূড়ান্ত ফলাফলত ছাকিৰা সন্তুষ্ট হোৱা নাছিল৷ মূলতঃ ইয়াৰ কাৰণ আছিল প্ৰডাকচনৰ সৈতে জড়িত কেতবোৰ সমস্যা৷ দ্বিতীয়তে, ছাকিৰাই এলবামৰ বিজ্ঞাপন বা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল৷ অৱশ্যে প্ৰথমটো এলবাম মেগিয়াতকৈ এই এলবামটোৱে ভাল সমাদৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ছাকিৰাই ৰেকৰ্ডিঙৰ পৰা বিৰতি লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু হাইস্কুলীয়া স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। একে বছৰতে ছাকিৰাই ১৯৮৫ চনৰ আৰ্মেৰো ট্ৰেজেডীৰ ওপৰত আধাৰিত কলম্বিয়াৰ টিভি ধাৰাবাহিক দ্য অ'এছিছত অভিনয় কৰে।
মমতা কুলকাৰ্ণী
কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত তিৰংগা ছবিৰ জৰিয়তে কুলকাৰ্ণীয়ে চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯৯৩ চনত আছিক আৱাৰা ছবিত অভিনয় কৰি ‘লাক্স নিউ ফেচ অৱ দ্য ইয়েৰ’ শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ ৱক্ত হামাৰা হায় (১৯৯৩), ক্ৰান্তিবীৰ (১৯৯৪), কৰণ অৰ্জুন (১৯৯৫), সবছে বড়া খিলাড়ী (১৯৯৫),  বাজী (১৯৯৫) আদি বহু জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰে। এই সকলোবোৰ ছবিতে তেওঁ বেছিভাগেই মুখ্য অভিনেতাৰ প্ৰেমাস্পদৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।
চেভেন চামুৰাইৰ আধাৰত ৰাজকুমাৰ সন্তোষীয়ে নিৰ্মাণ কৰা অভিলাষী ছবি চাইনা গেটত নায়িকাৰ চৰিত্ৰত কুলকাৰ্ণীক বাচনি কৰা হয়। সন্তোষীৰ পূৰ্বৰ ছবি ঘাটক: লেথালৰ (১৯৯৬) এটা গীতত তেওঁ কেমিঅ’চৰিত্ৰ এটা অভিনয় কৰিছিল। অৱশ্যে পৰিকল্পনা অনুসৰি কাম নহ’ল। সন্তোষী আৰু কুলকাৰ্ণীৰ সম্পৰ্কত ফাট মেলে। তেওঁক ছবিখনৰ পৰা বাদ দিয়াৰ উৰাবাতৰি প্ৰচাৰ হ'বলৈ ধৰে আৰু তেওঁৰ হৈ গেংষ্টাৰ ছোটা ৰাজনে হস্তক্ষেপ কৰাৰ পিছতহে কুলকাৰ্ণীক ছবিখনত পুনৰ স্থান দিয়া হ’ল। অৱশেষত যেতিয়া ছবিখনে মুক্তি পায়, তেতিয়া ই সাধাৰণ ব্যৱসায়হে কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তদুপৰি ছবিখনৰ একমাত্ৰ গীত ‘চম্মা চম্মা’ আইটেম নম্বৰটোত উৰ্মিলা মাটোণ্ডকাৰৰ দ্বাৰাহে চিত্ৰিত কৰা হয়; যদিও কুলকাৰ্ণী এনে আইটেম চঙত সিদ্ধহস্ত আছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ সুনাম গঢ়ি তুলিছিল। গীতটো চাৰ্টবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়, যাৰ ফলত মাটোণ্ডকাৰৰ জনপ্ৰিয়তা বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পায়।
এনে পট পৰিৱৰ্তনত ক্ষুব্ধ আৰু হতাশ হৈ কুলকাৰ্ণীয়ে সন্তোষীক তীব্ৰ সমালোচনা কৰে আৰু সন্তোষীৰ কথাত সহমত নোহোৱাৰ বাবে তেওঁৰ স্ক্ৰীণ-টাইম কৰ্তন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। অৱশ্যে সন্তোষীয়ে ছবিখনৰ সৈতে জড়িত সকলো উৰাবাতৰি অস্বীকাৰ কৰে। বিষয়টোক নিৰৱে গাপ দিয়া হয়। কিন্তু এয়াই কুলকাৰ্ণীৰ কেৰিয়াৰৰ মৃত্যুৰ ঘণ্টাধ্বনি বুলি প্ৰমাণিত হ’ল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মাত্ৰ মুষ্টিমেয় ছবিতহে অভিনয় কৰিছিল আৰু নতুনকৈ তেওঁক চুক্তিবদ্ধ কৰা হোৱা নাছিল। তেওঁৰ শেষৰখন সফল ছবি আছিল চুপা ৰুস্তম: এ মিউজিকেল থ্ৰিলাৰ (২০০১)। ২০০২ চনৰ কভি তুম কভি হম ছবিৰ পিছত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগত ত্যাগ কৰে। তেওঁ কানাড়া, তামিল, তেলেগু, বঙালী আৰু মালায়ালম ভাষাৰ কেইখনমান ছবিতো অভিনয় কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ছাকিৰা
১৯৯৫–২০০০: লেটিন সংগীতৰ জৰিয়তে উত্থান
ছাকিৰাই প্ৰথমে "¿Dónde Estás Corazón?" (পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ এলবাম পাইছ ডেস্কালজোছত মুকলি কৰা হয়) গীতটি বাণীবদ্ধ কৰিছিল ১৯৯৪ চনত কলম্বিয়াত একচেটিয়াভাৱে মুক্তি পোৱা সংকলন এলবাম নুয়েষ্ট্ৰো ৰকৰ বাবে। কলম্বিয়াৰ ৰেডিঅ’ ষ্টেচনসমূহত এই গীতটোৱে তৎক্ষণাত সফলতা লাভ কৰিছিল আৰু চ’নিয়ে তেওঁৰ তৃতীয়টো ৰেকৰ্ডৰ বাবে বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ ইয়াৰ দ্বাৰা ছাকিৰাৰ পূৰ্বৰ বাণিজ্যিক ব্যৰ্থতাকো এক অন্তিম সুযোগ দিয়া হ'ব৷ ১৯৯৫ চনত লুইছ এফ অচ'য়াৰ সৈতে কলম্বিয়া ৰেকৰ্ডছৰ সহযোগিতাত ছ'নী মিউজিকৰ অধীনত ছাকিৰাই সংগীতৰ ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ ঘূৰি আহে৷ ১৯৯৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ছাকিৰাই প্ৰথমটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ সম্পন্ন কৰে৷ নাম আছিল ট্যুৰ পাইছ ডেস্কালজোছ। এই ভ্ৰমণত ২০টা শ্ব' আছিল৷ ১৯৯৭ চনত সংগীতানুষ্ঠানৰ যাত্ৰাটো সমাপ্ত হয়। সেই বছৰতে ছাকিৰাই পাইছ ডেস্কালজোছৰ বাবে বছৰৰ এলবাম, এষ্টয় আকিৰ বাবে বছৰৰ ভিডিঅ' আৰু শ্ৰেষ্ঠ নতুন শিল্পীৰ বাবে তিনিটা বিলবোৰ্ড লেটিন সংগীত বঁটা লাভ কৰে। Pies Descalzos later sold over 5 million copies,
ছাকিৰাৰ চতুৰ্থটো ষ্টুডিঅ' এলবামৰ শিৰোনাম আছিল ডণ্ডে এষ্টান লছ লাড্ৰ'নেছ?৷ এলবামটো ছাকিৰাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু এমিলিঅ' এষ্টেফান, জুনিয়ৰৰ আছিল কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক৷ ১৯৯৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এলবামটি মুকলি কৰা হয়৷ এই এলবামৰ আধাৰ আছিল ছাকিৰাৰ জীৱনৰ এটা বাস্তৱ ঘটনা য'ত তেখেতৰ লিখিত গীতৰ কথাবোৰ চুৰি হৈছিল৷ এই এলবামটি পাইছ ডেস্কালজোছতকৈও হিট হৈ পৰিছিল। এলবামটোৱে আমেৰিকাৰ বিলবোৰ্ড ২০০ ত ১৩১ নম্বৰৰ শীৰ্ষ স্থানত উপনীত হয় আৰু ১১ সপ্তাহ ধৰি আমেৰিকাৰ লেটিন এলবাম চাৰ্টত শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছে। তাৰ পিছত ইয়াৰ ৭০ লাখতকৈ অধিক কপি বিশ্বজুৰি বিক্ৰী হৈছে
২০০১–২০০৪: লণ্ড্ৰী চাৰ্ভিচৰ সৈতে ইংৰাজী ভাষাৰ সংগীত-যাত্ৰা
ডণ্ডে এষ্টান লছ লাড্ৰ'নেছ? আৰু এমটিভি আনপ্লাগডৰ সফলতাৰ পিছত ছাকিৰাই এটা ইংৰাজী ক্ৰছঅভাৰ এলবামৰ কাম আৰম্ভ কৰে। গ্ল'ৰিয়া এষ্টেফানৰ সহায়ত ছাকিৰাত ইংৰাজী শিকিছিল।[54] এলবামটোৰ বাবে তেওঁ এবছৰতকৈও অধিক সময় কাম কৰিছিল। স্পেনিছ ভাষী দেশসমূহত "Suerte" নামেৰে মুকলি হোৱা "Whenever, Wherever" নামৰ গীতটো ২০০১ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ২০০২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ সময়ছোৱাত শ্ৰোতাৰ মাজত প্ৰচাৰিত হয়৷ প্ৰায়বোৰ দেশতে এই গীতটিয়ে প্ৰথম স্থান দখল কৰে আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সফলতাত পৰিণত হয়।আমেৰিকাতো এইটোৱেই আছিল ছাকিৰাৰ প্ৰথম সফলতা৷ ছাকিৰাৰ পঞ্চমটো ষ্টুডিঅ' এলবাম আৰু প্ৰথমটো ইংৰাজী ভাষাৰ এলবাম আছিল লণ্ড্ৰী চাৰ্ভিচ৷ লেটিন আমেৰিকা আৰু স্পেইনত যাৰ নাম আছিল চাৰ্ভিচিঅ' ডি লাভাণ্ডেৰিয়া৷ ২০০১ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত মুক্তিলাভ কৰা এলবামটিৰ প্ৰথম সপ্তাহতে ২ লাখ ৰেকৰ্ড বিক্ৰী হয়। এলবামটিয়ে মূলসুঁতিৰ উত্তৰ আমেৰিকাৰ বজাৰত ছাকিৰাৰ সংগীতক প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল।
তেওঁ ২০০২ চনৰ আগষ্ট মাহত এমটিভি ভিডিঅ' মিউজিক এৱাৰ্ডত "Objection(টেংগো)" পৰিৱেশন কৰে, আৰু "ৱেনভাৰ, ৱেৰভাৰ"ৰ জৰিয়তে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৰ্শকৰ পছন্দৰ বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি ভিডিঅ’টোৰ স্পেনিছ সংস্কৰণৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চুটি ৰূপৰ মিউজিক ভিডিঅ’ শাখাত লেটিন গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰে। অক্টোবৰ মাহত ছাকিৰাই শ্ৰেষ্ঠ মহিলা শিল্পী, শ্ৰেষ্ঠ পপ শিল্পী, শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী – উত্তৰ (অঞ্চল), আৰু বছৰৰ শিল্পীৰ বাবে পাঁচটা এমটিভি ভিডিঅ' মিউজিক বঁটা লাভ কৰে।
২০০৮-২০১০: She Wolf
২০০৮ চনৰ আৰম্ভণিতে ফৰ্বছে ছাকিৰাক সংগীত জগতৰ চতুৰ্থগৰাকী শীৰ্ষ উপাৰ্জনকাৰী মহিলা শিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰে৷ তাৰ পিছত সেই বছৰৰ জুলাই মাহত ছাকিৰাই লাইভ নেচনৰ সৈতে ৩০ কোটি ডলাৰৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে, যিটো দহ বছৰৰ বাবে কাৰ্যকৰী হৈ থাকিব৷ ২০০৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আৰু ২০০৯ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত আমেৰিকাত মুক্তি পোৱা She Wolf এলবামটোৱে সমালোচকৰ পৰা মূলতঃ ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে আৰু ইয়াক অলমিউজিকৰ বছৰৰ শেষৰ "প্ৰিয় এলবামসমূহ," "প্ৰিয় লেটিন এলবামসমূহ,", আৰু "প্ৰিয় পপ এলবামসমূহ" তালিকাসমূহ ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। আৰ্জেণ্টিনা, আয়াৰলেণ্ড, ইটালী, মেক্সিকো আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ চাৰ্টত শ্বি উলফে এক নম্বৰ স্থান দখল কৰে। ইয়াৰ উপৰি স্পেইন, জাৰ্মানী আৰু যুক্তৰাজ্যৰ শীৰ্ষ পাঁচটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে। বিলবোৰ্ড ২০০ত পোন্ধৰ নম্বৰ স্থানত শ্বি উলফে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
২০১০ চনৰ মে’ মাহত ছাকিৰাই দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ফ্ৰেছলিগ্ৰাউণ্ড নামৰ গোটটোৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি ২০১০ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অনুষ্ঠিত ফিফা বিশ্বকাপৰ অফিচিয়েল গীত "ৱাকা ৱাকা (দিছ টাইম ফৰ আফ্ৰিকা)" সৃষ্টি কৰিছিল। যিটো জাংগালেৱা বা গোল্ডেন চাউণ্ডছ গোটৰ "জাংগালেৱা" শীৰ্ষক কেমেৰুণৰ সৈন্যৰ পৰম্পৰাগত ফাং গীতৰ ওপৰত আধাৰিত। পিছলৈ এই একক গীতটোৱে ইউৰোপ, দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু আফ্ৰিকাৰ শীৰ্ষ ২০ আৰু আমেৰিকাৰ শীৰ্ষ ৪০ত স্থান লাভ কৰে আৰু বিশ্বকাপৰ কিক-অফ আৰু ক্ল’জিঙত শ্বাকিৰাই গীতটো পৰিবেশন কৰে। গীতটো বিশ্বকাপৰ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গীতত পৰিণত হয়।
২০২১–বৰ্তমান: আগন্তুক দ্বাদশ ষ্টুডিঅ' এলবাম আৰু Dancing with Myself
২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ছাকিৰাই তেওঁৰ ১৪৫টা গীতৰ কেটেলগ হিপগন’ছিছ ছংছ ফাণ্ডক বিক্ৰী কৰে। কোম্পানীটোৱে বিক্ৰীৰ বিত্তীয় তথ্য প্ৰকাশ কৰা নাই।
২০২১ চনৰ ১৬ জুলাইত ছাকিৰাই "ডন'ট ৱেইট আপ" শীৰ্ষক এটা একক গীত মুকলি কৰে। তেওঁৰ আগন্তুক দ্বাদশ ষ্টুডিঅ' এলবামৰ মূল একক হিচাপে ২০২২ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত গায়ক ৰাউ আলেজান্দ্ৰ'ৰ সৈতে গীত "টে ফেলিচিটো" মুকলি কৰে। ছাকিৰাই ২০২২ চনৰ মে' মাহত নিশ্চিত কৰিছিল যে এলবামটো শেষ হৈছে আৰু ই নগৰীয়া আৰু ৰক সংগীতৰ আভাসৰ সৈতে এটা ইলেক্ট্ৰনিক ইনফিউজড এলবাম হ'ব।[citation needed] মে' মাহত ছাকিৰাক যুক্তৰাজ্যৰ আইভ'ৰছ একাডেমীয়ে বিশেষ বঁটাৰ বাবে আইভ'ৰ নভেলো বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। সেই মাহৰ শেষৰ ফালে ছাকিৰাই এনবিচিত (Dancing with Myself) ডান্সিং উইথ মাইচেল্ফৰ বাবে কাৰ্যবাহী প্ৰযোজকৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ লগত অভিনয় কৰে।
কৃতিত্ব
ছাকিৰাই অসংখ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। তেওঁ তিনিটা গ্ৰেমী বঁটা আৰু বাৰটা লেটিন গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰিছে—এগৰাকী মহিলা শিল্পীৰ বাবে সৰ্বাধিক। ছাকিৰাই বিশ্বজুৰি ৭.৫ কোটিতকৈ অধিক ৰেকৰ্ড বিক্ৰী কৰিছে, যাৰ ফলত তেওঁ বিশ্বৰ অন্যতম বেষ্ট চেলাৰ সংগীত শিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ২০০১ চনত "লণ্ড্ৰী চাৰ্ভিচ" মুকলি কৰাৰ সময়লৈকে বিলবোৰ্ডৰ মতে লেটিন আমেৰিকাত তেওঁ এক কোটি এলবাম বিক্ৰী কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:কলম্বিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
টেকন'নিমি
টেকন'নিমি (Teknonymy; গ্ৰীক ভাষাত τέκνον ("সন্তান") আৰু ὄνομα ("নাম"), বা টেকন'নিম হৈছে এক বিশেষ্যপদ, যিটোক প্ৰায়ে পেড'নিমিক বুলি জনা যায়। পিতৃ-মাতৃক তেওঁলোকৰ সন্তানৰ নাম উল্লেখ কৰি মতাৰ এক প্ৰথাকে টেকন'নিমি বুলি কোৱা হয়। এই প্ৰথা সমগ্ৰ বিশ্বৰ বহুতো সংস্কৃতিত পোৱা যায়। ১৮৮৯ চনৰ এখন গৱেষণা পত্ৰত নৃতত্ত্ববিদ এডৱাৰ্ড বাৰ্নেট টাইলাৰে এই শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
টেকন'নিমি প্ৰচলিত বিভিন্ন ভাষা-গোষ্ঠী:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজতত্ব
জাতি নেউল
জাতি নেউল (Indian grey mongoose, বৈজ্ঞানিক নাম-Urva edwardsii) নেউলৰ এটা প্ৰজাতি৷ ই প্ৰধানকৈ ভাৰত, পাকিস্তান, নেপাল, শ্ৰীলংকা কে ধৰি এছিয়া মহাদেশৰ অন্যান্য অঞ্চলসমূহত পোৱা যায়৷
আচৰণ
জাতি নেউল চিকাৰত পটু আৰু ক্ষিপ্ৰ৷ তাৰোপৰি ই গছতো অতি ক্ষিপ্ৰতাৰে বগাব পাৰে৷ ইয়াক সাধাৰণতে অকলশৰে বা যোৰ পাতি চৰা দেখা যায়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:মাংসভোজী
জাঁজী নদী
জাঁজী নদী (Jhanji River) হৈছ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ উপনৈ। এই নদীখনে অসমৰ যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। নাগালেণ্ডৰ মোককচাং নগৰৰ উত্তৰ দিশৰ কোনো এক ঠাইৰপৰা জাঁজী নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। ১৯১৭ চনৰ মানচিত্ৰৰ মতে, জাঁজী নদী খনৰ দীঘ ১০৭ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ১৩৫০ বৰ্গ কি:মি:।
গতিপথ
জাঁজী নদীখন নাগালেণ্ডৰ মোককচাং নগৰৰ কিছু উত্তৰ পৰা মেলেক নৈ নামেৰে ওলাই উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ ১২ কি:মি: আহি উত্তৰ-পূৱমুৱা হয়। তাৰ পিচত মেলেক নৈ খনে ১৬ কি:মি: আহি মেনুং নামৰ এখন নৈৰ লগ লাগি মেলেক নৈখনে জাঁজী নাম লয়। জাঁজী নৈয়ে যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সীমাইদি বৈ আহি শিমলুগুৰিৰ পৰা উত্তৰমুৱা হৈ ৪ কি:মি: আহি আমগুৰি ৰেলপথ পাৰ হয়। আমগুৰিৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিমমুৱাহৈ বৈ আহি জাঁজী নামৰ ঠাইত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই-পথ পাৰ হয়।  তাৰ পাচত বহুতো যান আৰু সৰু নৈ লগ লাগি  ধনতোলা পায়। তাৰ পৰা ৫ কি:মি: ভটিয়াই বনাই পায়, বনাই পৰা ৭ কি:মি: ভটিয়াই চীনাতলিৰ ন-জাঁজী ওচৰত নৈখন ঠেক হৈ আৰু ৫ কি:মি: আহি কুমাৰ গাঁৱত মিটং-মৰি জাঁজী নৈ সৈতে লগ লাগি জাঁজীমুখত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগ লাগে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
কৃষ্ণ (ধাৰাবাহিক)
কৃষ্ণ (Krishna, कृष्णा) ১৯৯৩ চনৰ ১৯ জুলাইৰ পৰা ভাৰতীয় টেলিভিচন চেনেল দূৰদৰ্শনে প্ৰচাৰ কৰা এখন পৌৰাণিক ধাৰাবাহিক; যাক শ্ৰীকৃষ্ণ নামেৰেও জনা যায়। ৰামানন্দ সাগৰ আছিল এই ধাৰাবাহিকখনৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক। দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাত সাপ্তাহিকভাৱে সম্প্ৰচাৰ কৰা এই পৌৰাণিক ধাৰাবাহিকখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনৰ লগত সম্বন্ধীয় কাহিনীৰ লগতে ভাগৱত পুৰাণ, ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ, হৰিবংশ, বিষ্ণু পুৰাণ, গৰ্গ সংহিতা, পদ্ম পুৰাণ, ভাগৱত গীতা, মহাভাৰত আদিৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল।
প্ৰডাকচন
এই পৌৰাণিক ধাৰাবাহিকখনৰ প্ৰযোজক আছিল ৰামানন্দ সাগৰ, প্ৰেম সাগৰ, আৰু সুভাষ সাগৰ লগতে পৰিচালক আছিল ৰামানন্দ সাগৰ, আনন্দ সাগৰ আৰু মোতি সাগৰ। কৃষ্ণ, বিষ্ণু, নাৰায়ণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে 'সৰ্বদামান দি. বেনাৰ্জী' আৰু শিশু কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে 'স্বপ্নীল যোশী'য়ে। ধাৰাবাহিকখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ৰবীন্দ্ৰ জৈন।
পুনঃসম্প্ৰচাৰ
মহামাৰী ক’ৰণা ভাইৰাছৰ (Covid-19) পৰিপ্ৰেক্ষিতত হোৱা তলাবন্ধা (Lockdown)-ৰ সময়ছোৱাত দূৰদৰ্শনে ২০২০ চনৰ ৩ মে’ তাৰিখৰ পৰা ৰাতি ৯ বজাত এই পৌৰাণিক ধাৰাবাহিকখন পুনঃসম্প্ৰচাৰ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
গেৰেলা
গেৰেলা (ইংৰাজী: Hog badger; বৈজ্ঞানিক নাম:Arctonyx collaris) এবিধ সৰু আকাৰৰ স্তন্যপায়ী নিশাচৰ প্ৰাণী৷ অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই প্ৰাণীবিধ দেখা পোৱা যায়৷
বিৱৰণ
গেৰেলাৰ গা মলিয়ন মুগাৰ ওপৰত মলিয়ন ক'লা পটীৰে অনিয়মিতভাৱে আঁকবাঁক (irregularly striped) থকা৷ ইয়াৰ উচ্চতা ৰাম-শিয়ালৰ সমানেই,মাত্ৰ কিছু চুটি আৰু ঠেং শিয়ালতকৈ শকত৷ পিছ ঠেং দুখন আগঠেঙতকৈ যথেষ্ট চুটি৷ মুখ ছাইবৰণীয়া আৰু কিছু জোঙা৷ কাণৰ ওপৰভাগ ধেনুভিৰীয়া আৰু বহল৷
আচৰণ
গেৰেলা সাধাৰণতেই গোপনতাপ্ৰিয় (secretive) প্ৰাণী৷
খাদ্য
গেৰেলা মাংসহাৰী যদিও প্ৰধানত: অপমাৰ্জক (scavenger)৷ ই মৰা গৰু-ম'হ খাই জীয়াই থাকে৷ সুবিধা পালে বেং, কেকোঁৰা, শামুক, মাছ আদিও খায়৷
প্ৰজনন
গেৰেলাই বাঁহৰ মূঢ়াত বা ডাঙৰ গছৰ গুৰিৰ খোৰোঙত বাঁহ সাজে৷ দুবছৰৰ মূৰত এটা বা দুটা পোৱালি জগায়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মাংসভোজী শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
জনপ্ৰব্ৰজন
মানুহে স্থায়ী বা অস্থায়ীভাৱে বাসস্থান সলাই এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ গমন কৰাকে জনপ্ৰব্ৰজন (Human migration) বোলে। সহজ অৰ্থত জনপ্ৰব্ৰজন হৈছে এজন বা তাতোধিক ব্যক্তিয়ে যেতিয়া স্থায়ীৰূপে নাইবা দীৰ্ঘদিনৰ বাবে এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইলৈ বাসস্থান সলনি কৰে। সাধাৰণতে সম্পদ-অভাৱী (resource poor) অঞ্চলৰ পৰা সম্পদশালী (resource rich) অঞ্চললৈ জনপ্ৰব্ৰজন ঘটে। জনপ্ৰব্ৰজনৰ ফলত এটা অঞ্চলৰ জনসংখ্যাৰ হ্ৰাস-বৃদ্ধি হয়। জনপ্ৰব্ৰজন আৰম্ভ হোৱা এলেকাক জনপ্ৰব্ৰজনৰ উৎস আৰু যি স্থানলৈ জনপ্ৰব্ৰজন হয় সেই এলেকাক জনপ্ৰব্ৰজনৰ লক্ষ্যস্থল বোলে।
জনপ্ৰব্ৰজন কেতিয়াবা দেশৰ ভিতৰতে এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ আৰু কেতিয়াবা এখন দেশৰ পৰা আন এখন দেশলৈ সংঘটিত হয়। দেশৰ ভিতৰত হোৱা জনপ্ৰব্ৰজনক অভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজন (internal migration) আৰু কোনো দেশৰ পৰা আন এখন দেশলৈ হোৱা জনপ্ৰব্ৰজনক বাহ্যিক প্ৰব্ৰজন (external migration) বুলি কোৱা হয়। বিশ্বজুৰী বাহ্যিক প্ৰব্ৰজনৰ তুলনাত অভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজন অনেক বেছি।
মানুহে অকলশৰে, বা পৰিয়ালৰ সৈতে অথবা বৃহৎ সংখ্যক লোকৰ গোটত জনপ্ৰব্ৰজন কৰিব পাৰে। জনপ্ৰব্ৰজন মূলতঃ চাৰি প্ৰকাৰৰ: আক্ৰমণ (invasion), বিজয় (conquest), উপনিৱেশীকৰণ (colonization), আৰু অভিবাসন (immigration)।
প্ৰব্ৰজক
জনপ্ৰব্ৰজন কৰা লোকসকলক প্ৰব্ৰজক বোলা হয়। উৎসস্থলত জনপ্ৰব্ৰজনকাৰীক বহিঃপ্ৰব্ৰজক আৰু একেজন ব্যক্তিক লক্ষস্থলীত অন্তঃপ্ৰব্ৰজক বোলা হয়। জনপ্ৰব্ৰজনৰ ফলত উৎসস্থলত জনসংখ্যা হ্ৰাস পাই আৰু লক্ষস্থানত জনসংখ্যা বৃদ্ধি পাই।
জনপ্ৰব্ৰজনৰ কাৰকসমূহ
মানুহে অধিক সুবিধা লাভৰ অৰ্থে নতুবা বিভিন্ন সা-সুবিধাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈয়ে জনপ্ৰব্ৰজন কৰে। জনপ্ৰব্ৰজনৰ প্ৰধান কাৰক দুটা হ'ল আকৰ্ষণী কাৰক আৰু বিকৰ্ষণী কাৰক:
যিবোৰ কাৰকে এটা অঞ্চললৈ মানুহক অন্য এটা অঞ্চলৰ পৰা জনপ্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ উৎসাহ যোগাই বা আকৰ্ষণ কৰে সেইবোৰ কাৰকক আকৰ্ষণী কাৰক বোলে। যেনে: নিয়োগ সুবিধা, নিৰাপত্তা, উন্নত চিকিৎসা ব্যৱস্থা, শিক্ষা ব্যৱস্থা, সুলভ আৰু সহজ যাতায়তৰ সুবিধা, ভাল বজাৰ ব্যৱস্থা, স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশ আদি।
যিবোৰ কাৰকে মানুহক এটা অঞ্চলৰ পৰা আন এটা অঞ্চললৈ জনপ্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ বাধ্য কৰে সেইবোৰ কাৰকক বিকৰ্ষণী কাৰক বোলে। যেনে: নিবনুৱা সমস্যা, অনুন্নত শিক্ষা ব্যৱস্থা, যুদ্ধ, মহামাৰী, অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশ, যাতায়ত আৰু যোগাযোগৰ অসুবিধা, কৰ্মস্থানৰ অভাৱ আদি।
জনপ্ৰব্ৰজনৰ প্ৰকাৰ
অভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজন বা অন্তৰ্দেশীয় জনপ্ৰব্ৰজন হ'ব পাৰে গাঁৱৰ পৰা গাঁওমুখী, আন্তঃআঞ্চলিক, গাৱঁৰ পৰা চহৰমুখী, চহৰৰ পৰা গাঁওমুখী, আন্তঃনগৰীয়, আৰু আন্তঃৰাজ্যিক।
সাময়িক জনপ্ৰব্ৰজনৰ প্ৰকাৰ: অঘৰী জনপ্ৰব্ৰজন, ঋতু জনপ্ৰব্ৰজন, আধুনিক ঋতু জনপ্ৰব্ৰজন, বৰ্ষানুবৰ্ষী জনপ্ৰব্ৰজন।
ৱিকিপিডিয়া বট
ৱিকিপিডিয়া বট (Wikipedia bots) একপ্ৰকাৰৰ ইণ্টাৰনেট বট যি স্বয়ংক্ৰিয় বা অৰ্ধ-স্বয়ংক্ৰিয় ভাবে পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত উদ্দেশ্য পূণৰাবৃত্তিমূলক সম্পাদনাসমূহ কৰে। ৱিকিপিডিয়াত মানুহৰ বাবে কৰা অত্যন্ত দুৰূহ আৰু সময় অপব্যয়ক কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ বট ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে ৱিকিপেকিপেৰাৰ বিভিন্ন ভাষা সংস্কৰণত লাখ লাখ প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা এলএছজেবট। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত সদস্য অন্তৰ্ভুক্তিৰ পিছত আদৰণিমূলক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিবলৈও ৱিকিতনবীৰবট ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কাৰ্যকলাপসমূহ
সৰল আৰু পুনৰাবৃত্তি কৰিবলগীয়া কাম যেনে সচৰাচৰ ভুল বানান আৰু সজ্জাৰ সমস্যা সংশোধন কৰিবলৈ, বা পৰিসাংখ্যিক তথ্যৰ পৰা মানক বিন্যাসত ভূগোল প্ৰবিষ্টি আৰম্ভ কৰিবলৈ ইণ্টাৰনেট বট নামৰ কম্পিউটাৰ প্ৰ'গ্ৰামবোৰ প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৱিকিপিডিয়া বটৰ সৈতে প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা এজন বিতৰ্কিত অৱদানকাৰীয়ে কিছু দিনত ছুইডিছ ৱিকিপিডিয়াত ১০,০০০টা লৈকে প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইয়াৰ উপৰিও সাধাৰণ সম্পাদনা ত্ৰুটি কৰিলে সম্পাদকক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অধিসূচনা দিবলৈ বট প্ৰস্তুত কৰা হৈছে (যেনে অমিল উদ্ধৃতি বা অমিল উপধায়ক)। বটসকলে নিষিদ্ধ সম্পাদকৰ কাম হিচাপে মিছাভাৱে চিনাক্ত কৰা সম্পাদনাসমূহ অন্যান্য সম্পাদকসকলে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পাৰে। দ্ৰুততাৰে ধ্বংসপ্ৰৱণতা চিনাক্ত আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিবলৈ এটা ধ্বংসপ্ৰৱণতা-প্ৰতিৰোধী বটৰ প্ৰগ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বটসমূহে নিৰ্দিষ্ট একাউণ্ট বা আইপি ঠিকনা পৰিসৰৰ পৰা সম্পাদনা সূচিত কৰিবলৈ সক্ষম, যেনে:২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত মালয়েছিয়া এয়াৰলাইনছ ফ্লাইট ১৭ ঘটনাত ৰুছ চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আই পিৰ মাধ্যমেৰে সম্পাদনা কৰা হৈছিল। সক্ৰিয়কৰণৰ আগতে ৱিকিপিডিয়াত বট অনুমোদিত হ'ব লাগিব। এণ্ড্ৰিউ লিহৰ মতে, ৱিকিপিডিয়াৰ বৰ্তমান লাখ লাখ সংখ্যক প্ৰবন্ধলৈ সম্প্ৰসাৰণ এনে বটৰ ব্যৱহাৰ অবিহনে কল্পনা কৰা কঠিন হলহেঁতেন।
বটৰ প্ৰকাৰ
বটসমূহে সম্পাদন কৰা কাৰ্যৰ ভিত্তিত ইহঁতক ভাগ কৰা হয়। উল্লেখযোগ্য বটৰ প্ৰকাৰ সমূহ হ'ল:
সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়া
বিশ্বনাথ কৃষি মহাবিদ্যালয়
বিশ্বনাথ কৃষি মহাবিদ্যালয় অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত আৰু বিশ্বনাথ জিলাত অৱস্থিত।
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম (साहिब बीबी और गुलाम; Sahib Bibi Aur Ghulam) ১৯৬২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, আব্ৰাৰ আলভি পৰিচালিত আৰু গুৰু দত্ত প্ৰযোজিত এখন ক'লা-বগা হিন্দী বোলছবি। বিমল মিত্ৰৰ বঙালী উপন্যাস 'চাহেব বিবি গোলাম'ৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ঊনবিংশ শতিকাৰ বংগৰ পতনমুখী জমিদাৰী প্ৰথাৰ এখন দলিল-স্বৰূপ 'চাহিব বিবি ঔৰ গোলাম'ত এজন জমিদাৰৰ (চাহেব) নিসংগ সুন্দৰী পত্নীৰ (বিবি) আৰু দুখ-যন্ত্ৰণা আৰু তেওঁৰ প্ৰতি এটা সেন্দূৰ কাৰখানাত কাম কৰা এজন সাধাৰণ যুৱকৰ (গোলাম) অন্তৰত গঢ় লৈ উঠা যৌনতাবিহীন অনুৰাগৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। ছবিৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছে হেমন্ত কুমাৰে, গীত ৰচনা কৰিছে চাকিল বাদাউনিয়ে আৰু চিত্ৰ-গ্ৰহণ কৰিছে ভি কে মূৰ্তিয়ে। অভিনয় কৰিছে গুৰু দত্ত, মীনা কুমাৰী, ৰেহমান, ৱাহীদা ৰহমান আৰু নাচিৰ হুছেইনে।
ছবিখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা পোৱাৰ লগতে বাণিজ্যিক সফলতাও লাভ কৰিছিল। ইয়াত সৰু বোৱাৰীৰ (চোটী বহু) ৰূপত মীনা কুমাৰীয়ে কৰা অভিনয় হিন্দী ছবি জগতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় প্ৰদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়। ই শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি চাৰিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ই ত্ৰয়োদশ বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গোল্ডন বিয়েৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন পোৱাৰ উপৰিও অস্কাৰ বঁটাৰ বিদেশী ভাষাৰ ছবি শিতানত প্ৰতিদ্বন্দ্বতা কৰিবলৈ ভাৰতৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰৱিষ্টিত স্থান পাইছিল৷ ইণ্ডিয়া টাইম মুভিজে অৱশ্যেই চাবলগীয়া শীৰ্ষৰ ২৫খন বলিউডৰ ছবিৰ তালিকাত চাহিব বিবি ঔৰ গুলামক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
কাহিনী
এজন শিক্ষিত ডেকা ভূতনাথ কামৰ সন্ধানত ঔপনিবেশিত কলকাতাত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁ সুবিনয় বাবুৰ মোহিনী সেন্দূৰ কাৰখানাত এটা কামৰ যোগাৰ কৰে।
ঘটনাক্ৰমে ভূতনাথৰ জমিদাৰ চৌধুৰী পৰিয়ালৰ সৰু বোৱাৰীৰ (চোটী বহু) (মীনা কুমাৰী) সৈতে সংযোগ ঘটে। জমিদাৰ পৰিয়ালটোৰ তিনিজন ভাতৃৰ ডাঙৰজন ইতিমধ্যে ঢুকাইছে। চোটী বহু সৰু ভাতৃ চোটে চৰকাৰ বা চোটে বাবুৰ পত্নী। চোটে চৰকাৰে প্ৰতি নিশাই কটায় সুৰা আৰু বাঈজীৰ সৈতে। কাৰণ সুন্দৰী হলেও পত্নীৰ সংগই বিলাস-বৈভৱত গা উটুৱাই দিয়া জমিদাৰসকলক ৰোমাঞ্চিত কৰিব নোৱাৰে। স্বামীৰ সংগ বিচাৰি ব্যাকুল হোৱা চোটী বহুৱে ভূতনাথক এটেমা মোহিনী সেন্দূৰ আনি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়, কিজানি মোহিনী সেন্দূৰৰ মাহাত্ম্যই স্বামীক তেওঁৰ ওচৰলৈ ওভতাই আনেই। কিন্তু মোহিনী সেন্দূৰে চোটে চৰকাৰক সু-পথলৈ ঘূৰাই আনিব নোৱাৰিলে। স্বামীৰ মন পাবলৈ চোটী বহুৱে সুৰা পান কৰিবলৈ ললে। এইবাৰ যেনিবা কেইদিনমানৰ বাবে চোটে চৰকাৰ ঘৰতে আবদ্ধ হৈ থাকিল।
ভূতনাথ চোটী বহুৰ সৌন্দৰ্য আৰু বিষণ্ণতাত মুগ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ ভাল বন্ধু হৈ পৰে। এদিন বজাৰত এটা বোমা বিস্ফোৰণ হয় আৰু তাৰ পিছত ব্ৰিটিছ সেনা আৰু স্বধীনতা সংগ্ৰামীৰ মাজত হোৱা গুলীয়াগুলীত ভূতনাথ আহত হয়। জবাই তেওঁক শুশ্ৰূষা কৰি আৰোগ্য কৰে। ভূতনাথে স্থাপত্যবিদৰ চাকৰি এটা পাই কলকাতাৰপৰা গুচি যায়।
মদ্যপানৰ সংগীত পৰিণত হোৱাৰ পিছতহে চোটী বহুৱে গিৰিয়েকৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। কিছু বছৰৰ পিছত কলকাতালৈ ঘূৰি আহি ভূতনাথে দেখে যে সুবিনয় বাবুৰ মৃত্যু ঘটিছে; আনহাতে তেওঁ আৰু জবাৰ শৈশৱতে বিয়া ঠিক হৈ আছিল। তেওঁ হাৱেলীলৈ গৈ তাৰ জৰাজীৰ্ণ ৰূপ দেখি আচৰিত হয়। তেতিয়ালৈ চোটী বহু এগৰাকী দুৰ্ঘোৰ মদাহী আৰু গিৰিয়েক পক্ষাঘাত ৰোগী। চোটী বহুৱে গিৰিয়েকৰ বাবে প্ৰাথনা কৰিবলৈ মন্দিৰ এটালৈ ভূতনাথক লগ ধৰে। তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা মাজু জমিদাৰে শুনা পায় আৰু চৌধুৰী পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ মানুহৰ লগত হলি-গলি কৰাৰ বাবে চোটী বহুক শাস্তি দিবলৈ আদেশ কৰে। ভূতনাথ আৰু চোটী বহু ঘোঁৰাগাড়ীত গৈ থাকোঁতে তেওঁলোকক বাটতে ৰখোৱা হয়। ভূতনাথক মূৰত আঘাত কৰা হয় আৰু বহুক অপহৰণ কৰা হয়। ভূতনাথে সংজ্ঞা ঘূৰাই পাওঁতে তেওঁক কোৱা হয় যে চোটী বহুক বিচাৰি পোৱা হোৱা নাই আৰু সৰু জমিদাৰৰ মৃত্যু ঘটিছে। ইয়াতে ফ্লাছবেকৰ অন্ত পৰে।
ভূতনাথৰ কৰ্মীসকলে তেওঁক জনায় যে হাৱেলীৰ ভগ্নাৱশেষৰ মাজত মানুহৰ জঁকা এটা পুতি থোৱা অৱস্থাত পোৱা গৈছে। জঁকাটোত থকা গহণাৰপৰা ভূতনাথে সেইটো চোটী বহুৰ বুলি চিনাক্ত কৰে।
মালৌ আলি
মালৌ আলি (Malow ali) হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ এটা পথ। এই পথটো ১৭৯৫-১৮১৮ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহই নিৰ্মাণ কৰাইছিল। এই পথটোৱে জিলাখনৰ পশ্চিমৰ বহুতো গাঁৱক যোৰহাট নগৰৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
কাহিনী
অন্তিম দৃশ্যত নষ্টালজিক ভূতনাথক তেওঁৰ পত্নী জবাৰ সৈতে বাগীত গৈ থকা দেখুওৱা হয়। উপন্যাসখনত এই দৃশ্যটো ছবিখনতকৈ বেলেগ; তাত জবা আৰু ভূতনাথৰ সুখী সমাপ্তি দেখুওৱা হোৱা নাই। <!-- It is a marvelous creation and a rare masterpiece of Hindi cinema. Based on the book Saheb Bibi Golam by Bimal Mitra, this period drama has a distinctive Bengali ethos about it. It explores the decline of the zamindari system during the late 19th century, the rise of the social reforms movement led by the Brahmo Samaj and the stirrings of rebellion against the British rule spearheaded by the intelligentsia. But its primary theme is an exceptional human story about the unlikely bond between a shy young man named Bhoothnath (Guru Dutt) and Chhoti Bahu (Meena Kumari), the devoted wife of a debauched zamindar pining for her husband's love and attention and willing to go to any lengths to get it.
মালৌ আলি
নামৰ উৎপত্তি
মালৌ আলি নামটো মণিপুৰী শব্দ মঙ্গলুৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। এজন আহোম ৰজাই এগৰাকী মণিপুৰৰ ৰাজকুমাৰী বিয়া কৰাইছিল। সেই ৰাজকুমাৰীৰ লগত বহুতো মণিপুৰী লোক যোৰহাটলৈ আহিছিল। তেওঁলোকক মালৌ নামৰ ঠাইত থকাৰ সুবিধা কৰি দিয়া হৈছিল।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
কাহিনী
The third angle of this tragedy is Jaba (Waheeda Rehman) a remarkably modern woman for her times -- capable, literate and strong-willed. Bhoothnath who has just arrived in Calcutta from the village, lives on the periphery of the large ancestral mansion of the zamindars and unwittingly gets drawn into Chhoti Bahu's life. He works for a factory (owned by Jaba's father) that produces sindoor and Chhoti Bahu summons him to get her a box, in order to gain her husband's attention. Chhote Babu (Rehman) lives up to his image of being a decadent and can't be seen spending time with his wife. He prefers the company of nautch girls and likes his alcohol, which leaves little time for estate matters as well. His older brother (Sapru) has his share of dancing women, interspersed with pigeon flying contests. Meanwhile, their conniving manager and other opportunists (including the British) are plotting to relieve them of their ill-gotten riches. Alvi creates a rich mood of deliberate mystery and foreboding about the goings on in the Choudhary haveli. The half-deranged Ghadi Babu (Harindranath Chatopadhyay) ominously predicts the inevitable when he accosts an unsuspecting Bhoothnath on his first visit inside the mansion. But even before that, we hear the enchanting and forlorn call emanating from somewhere deep within the darkness of the house, as Chhoti Bahu sings, "Koi dur se aawaz de, chale aao" unknowingly drawing Bhoothnath towards herself. Soon he becomes her only friend and confidant. His attraction to her is evident in the way he speaks of her with Jaba, unmindful of the young woman's own feelings towards him. She taunts him and teases him and makes him uncomfortable, but from the start, we know where her heart lies.
মালৌ আলি
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:অসমৰ পথসমূহ শ্ৰেণী:পোখালি (ভাৰতৰ পথ পৰিবহন ব্যৱস্থা) শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
কাহিনী
Chhoti Bahu's troubles compound when she realises the only way she can keep her man is by drinking with him and entertaining him with her singing. So she requests Bhoothnath to do the unthinkable -- procure her first bottle of alcohol. The decline of the haveli carries in its womb, the destruction of the gentle and doggedly devoted Chhoti Bahu who gradually slides into alcoholism. In a stroke of poetic justice, Bhoothnath who stays loyal to her till the end and observes the decline of the feudal system through the eyes of an outsider, must also play the role of demolishing the derelict structure and solve the mystery of Chhoti Bahu's disappearance. When the film opens, he's an architect over-seeing the rebuilding of the haveli. As he sits amidst the ruins lost in recollection of past events (the film then plays out in flashback), workers summon him to a grave they've just unearthed. On the skeleton lying buried in the grounds Bhoothnath sees the gold bangle that he'd last seen in Chhoti Bahu's hand before she disappeared.
কৃষ্ণ
কৃষ্ণ (कृष्ण; Krishna) হিন্দু ধৰ্মৰ এজন আৰাধ্য দেৱতা। কৃষ্ণৰ আক্ষৰিক অৰ্থ "আন্ধাৰ, ক'লা, ঘন নীলা"। এই ধৰ্মৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ে বিভিন্ন দৃষ্টিকোণেৰে কৃষ্ণৰ পূজা কৰে। একাধিক বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ত তেওঁক বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ ৰূপে গণ্য কৰা হয়; অন্যহাতে কৃষ্ণ ধৰ্মৰ অন্যান্য সম্প্ৰদায়সমূহত তেওঁক 'স্বয়ং ভগবান' বা সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। তেখেতক হিন্দুধৰ্মৰ এখন ধৰ্মগ্ৰন্থ ভাগৱৎ গীতাৰ প্ৰৱৰ্তক বুলিও জনা যায়। বৈষ্ণৱ ধৰ্মবিশ্বাস অনুসৰি শ্ৰীকৃষ্ণক স্বয়ং ভগৱান অথবা সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰৰ মৰ্যাদা দিয়াও হয়। মহাভাৰত কাব্যত তেখেতে কূটনীতিজ্ঞ হিচাবে পাণ্ডৱ পক্ষত এক মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছে।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
কাহিনী
There's an elegiac quality to the structure of the film, all the rhythms of grand tragedy deftly woven into its fabric. V K Murthy's cinematography heightens the mood of melancholy and presentiment. Much has been written about the spectacular lighting in the song "Saaqiya aaj mujhe neend nahin aayegi" where the main dancer is fully lit in the foreground while the background dances are entirely in the shadows. Hemant Kumar's music further augments the atmosphere. While Chhoti Bahu's "Na jaao saiyaan" is the pathetic outpouring of a depressed and lonely wife, "Bhanwara bada naadaan hai" is a light-hearted and playful portrayal of Jaba and a welcome break from the film's overwhelmingly heavy air. 1. link: http://www.filmimpressions.com/home/2010/05/nostalgia-sahib-bibi-aur-ghulam.html 2. Another link: http://www.uiowa.edu/~incinema/sahibbibi.html -->
কৃষ্ণ
ভাগৱত পুৰাণত কৃষ্ণক প্ৰায়েই বাঁহী-বাদনৰত এক কিশোৰৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আকৌ ভগবদ গীতাত তেওঁক এজন পথপ্ৰদৰ্শক আৰু সহায়ক তৰুণ ৰাজপুত্ৰৰ ৰূপত। হিন্দু দৰ্শন আৰু ধৰ্মতাত্ত্বিক ঐতিহ্যত কৃষ্ণ-সংক্ৰান্ত উপাখ্যানসমূহৰ পৰিধি বহুদূৰলৈ বিস্তৃত। তেওঁক কল্পনা কৰা হয় বিভিন্ন ৰূপত: কেতিয়াবা শিশুদেৱতা, কেতিয়াবা হাঁহি-ধেমালি-কৌতুকপ্ৰিয়, কেতিয়াবা আদৰ্শ প্ৰেমিক, কেতিয়াবা দিব্য নায়ক, আকৌ কেতিয়াবা সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰৰ ৰূপত। কৃষ্ণ-সংক্ৰান্ত উপাখ্যানসমূহ মূলত: লিখিত আছে মহাভাৰত, হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণ আৰু বিষ্ণু পুৰাণ গ্ৰন্থত।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
সঙ্গীত
চাহিব বিবি ঔৰ গুলামৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছে হেমন্ত কুমাৰে আৰু গীত লিখিছে চাকিল বাদাউনিয়ে।
কৃষ্ণ
চতুৰ্থ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দৰ পৰাই 'বাসুদেৱ', 'বালকৃষ্ণ' আৰু 'গোপাল' প্ৰভৃতি কৃষ্ণৰ নানা ৰূপৰ পূজাকাৰী বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ অস্তিত্বৰ কথা জনা যায়। খ্ৰীষ্টিয় নৱম শতাব্দীতেই দক্ষিণ ভাৰতত কৃষ্ণভক্তিৰ আন্দোলন বিয়পি পৰে। উত্তৰ ভাৰতত কৃষ্ণধৰ্মৰ সম্প্ৰদায়সমূহ সুপ্ৰতিষ্ঠিত হয় প্ৰায় একাদশ শতাব্দীত। দশম শতাব্দীৰ পৰাই ভক্তি আন্দোলনৰ ক্ৰমবিস্তাৰৰ ফলত কৃষ্ণ শিল্পকলাৰ এক মুখ্য বিষয় হৈ উঠে। উৰিষ্যাত জগন্নাথ, মহাৰাষ্ট্ৰত বিঠোবা, ৰাজস্থানত শ্ৰীনাথজি প্ৰভৃতি কৃষ্ণৰ ৰূপসমূহক কেন্দ্ৰ কৰি আঞ্চলিক ভক্তি-সংস্কৃতিয়ে বিকাশলাভ কৰে।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
সঁহাৰি
ছবিখনে বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰাৰ উপৰিও সমালোচকৰ বিশেষ গুৰুত্ব পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। ২৪ জুন, ১৯৬২ সংখ্যাৰ 'দ্য টাইমচ অৱ ইণ্ডিয়া'ত 'চাহেব বিবি ঔৰ গুলাম' সম্পৰ্কত লিখিছিল- সু-সংগঠিত চিত্ৰনাট্য, বিভিন্ন চৰিত্ৰ আৰু আবেগিত দশাবোৰৰ মাজত সফল সমতা ৰক্ষাই এটা সুস্পষ্ট নাটকীয় ৰূপ দিছে। দক্ষ, কিন্তু অতি বিশৃঙ্খল ৰচনা-ৰীতিত অভ্যস্ত বিমল মিত্ৰৰ উপন্যাসখনৰ বহুবল্কিতা আৰু মূল বিষয়ৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ প্ৰৱণতাৰ কথা বিবেচনা কৰি এয়া (ছবিখন ) এক বিশেষভাবে সফল কৰ্ম। (The well-knit screenplay, achieving an effective balance between the various characters and emotional phases, provides a neat dramatic pattern. It appears to be a specially successful job considering the verbosity and digressiveness of the novel of Mr. Bimal Mitra who, though often brilliant, writes in a highly disorderly way.)
কৃষ্ণ
নামকৰণ
thumb| দাদা [[বলৰাম (বাঁৱে) আৰু ভগ্নী সুভদ্ৰাৰ (মাজত) জগন্নাথ-ৰূপী কৃষ্ণ (সোঁৱে); উৰিষ্যাত এই ৰূপতেই পূজিত হয় কৃষ্ণ]]
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
সঁহাৰি
আপাৰষ্টল ডট্‌ কমে মন্তব্য কৰে, "চাহেব বিবি ঔৰ গোলাম এখন ৰোমাণ্টিক আৰু হেৰোৱা দিনৰ নষ্টালজিক কাহিনী। বোলছবিখন অপূৰ্ব আৰু পৰিৱেশ ৰচনা, সংলাপ, চিনেমাট'গ্ৰাফী, গানৰ দৃশ্যগ্ৰহণ, সুন্দৰ অভিনয়েৰে ই এক বিষণ্ণ চাপ এৰি যায়। " মীনা কুমাৰীৰ অভিনয়কো প্ৰশংসা কৰা হয়: "যদিও আটাইকেইজন অভিনেতাৰে অভিনয় সুন্দৰ, মীনা কুমাৰী এই ছবিখনৰ আত্মাস্বৰূপ। চোটী বহুৰ ৰূপত তেওঁৰ অভিনয় বোধহয় ভাৰতীয় চিনেমাত সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন।
কৃষ্ণ
নামকৰণ
কৃষ্ণ নামৰ অৰ্থ-সংক্ৰান্তত একাধিক ব্যাখ্যা পোৱা যায়। মহাভাৰতৰ উদ্যোগপৰ্বত (৫। ৭১। ৪) কোৱা হৈছে 'কৃষ্ণ' শব্দটো 'কৃষ' আৰু 'ণ' এই দুটি মূলৰ পৰা উৎপন্ন। 'কৃষ' শব্দৰ অৰ্থ 'টানি আনা' বা 'কৰ্ষণ কৰা'; সেই সূত্ৰে শব্দটো 'ভূ' (অৰ্থাৎ, 'অস্তিত্ব' বা 'পৃথিৱী') শব্দটোৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত। 'ণ' শব্দটোক 'নিবৃত্তি' শব্দৰ প্ৰতিভূ বুলি ধৰা হয়। মহাভাৰতৰ উক্ত শ্লোকটি চৈতন্য চৰিতামৃত আৰু শ্ৰীল প্ৰভুপাদৰ টোকাত ব্যবহৃত হৈছে। ইয়াত 'ভূ' শব্দৰ নিহিত অৰ্থ 'আকৰ্ষণীয় অস্তিত্ব'; অৰ্থাৎ 'কৃষ্ণ' শব্দৰ অৰ্থ 'সকলো দিশৰ পৰা আকৰ্ষণীয় ব্যক্তি'। ভাগৱত পুৰাণৰ আত্মাৰাম স্তৱকত কৃষ্ণৰ গুণাগুণবোৰ বৰ্ণিত হৈছে। বল্লভ সম্প্ৰদায়ৰ ব্ৰহ্মসম্ভৱ মন্ত্ৰত 'কৃষ্ণ' নামৰ মূল শব্দবোৰক বস্তু, আত্মা আৰু দিব্য কাৰণৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত পাপৰ বিনাশশক্তিৰ লগত সম্পৰ্কিত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
সঁহাৰি
ইণ্ডিয়াটাইম্‌ছে ইয়াক "অৱশ্যেই চাবলগীয়া ২৫খন বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰ"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি কয় যে "কেৱল মীনা কুমাৰীৰ অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ জোৰতে ছবিখন আপোনাৰ মনত চিৰকাল থাকি যাব। "
কৃষ্ণ
নামকৰণ
বিষ্ণুৰ সহস্ৰনামৰ ৫৭তম নামটো হ'ল 'কৃষ্ণ', যাৰ অৰ্থ, আদি শংকৰৰ মতে 'আনন্দৰ অস্তিত্ব'। কৃষ্ণৰ একাধিক নাম আৰু অভিধা আছে। কৃষ্ণৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত নামদুটা হল 'গোবিন্দ' (গো-অন্বেষক) আৰু 'গোপাল' (গো-ৰক্ষাকাৰী)। এই নামদুটা ব্ৰজত কৃষ্ণৰ প্ৰথম জীৱনৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত। কোনো কোনো নামৰ আঞ্চলিক গুৰুত্বও আছে। যেনে, জগন্নাথ নামটো। উৰিষ্যাত এই নামৰ এক বিশেষ মূৰ্তিত কৃষ্ণ পূজিত হয়।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
পৰিচালনা সম্পৰ্কীয় বিতৰ্ক
গুৰু দত্তৰ অনুভৱ আৰু শৈলীৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটা 'চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম'ৰ পৰিচালনা কাৰ আছিল, সেই সম্পৰ্কে দীৰ্ঘদিন ধৰি বিতৰ্ক তলি আছে। তেওঁ ছবিখনৰ পৰিচালক নাছিল বুলি ভাবিবলৈ কঠিন হয়। আলভিয়ে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু গুৰু দত্তই কেতিয়াও আলভিৰ ভূমিকাক অস্বীকাৰ কৰা নাছিল। আলভিয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল যে ছবিখনৰ গীতকেইটা দত্তই পৰিচালনা কৰিছিল যদিও বাকী অংশ পৰিচালনা কৰা নাছিল। ছবিৰ সম্পাদক ৱাই জি চৌহানে কৈছিল যে সম্পাদনাৰ মেজত আলভিহে তেওঁৰ সৈতে বহিছিল। "আব্ৰাৰে ছবিখনৰ বাবে যথেষ্ট কষ্ট কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও ইয়াৰ স্বীকৃতি পোৱা নাছিল। ৰাইজে কয়, ছবিখন গুৰু দত্তই প্ৰযোজনা কৰিছিল, এতেকে ই গুৰু দত্তৰ ছবি। " 'চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম'ৰ এগৰাকী সহযোগী অভিনেত্ৰী ৱাহীদা ৰহমানেও নিশ্চিত কৰি গৈছে যে দত্তই নহয়, আলভিয়েহে ছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল।
কৃষ্ণ
মূৰ্তিত্ব
thumb|left|গো, গোপালক আৰু [[গোপীৰে পৰিবেষ্টিত কৃষ্ণ, স্মিথচোনিয়ান ইনষ্টিটিউছনত সংৰক্ষিত চিত্ৰ]] কৃষ্ণৰ মূৰ্তি আৰু ছবিসমূহ সহজেই চিনাক্ত কৰিব পাৰি। কৃষ্ণৰ অধিকাংশ মূৰ্তিতেই তেখেতৰ গাৰ ৰং কলা কৰি দেখুওৱা হয়; অন্যহাতে ছবিসমূহত প্ৰধানত: তেখেতৰ গাৰ ৰং গাঢ় নীলা হয়। তেখেতৰ ৰেছমী ধুতিখন সাধাৰণতে হালধীয়া ৰঙৰ আৰু মূৰৰ মুকুটত এটা ময়ূৰ পাখিয়ে শোভা পায়। কৃষ্ণৰ প্ৰচলিত মূৰ্তিসমূহত সাধাৰণতে তেওঁক বাঁহী বজায় থকা অৱস্থাত এক বালক বা যুৱকৰ বেশত দেখা যায়। এই বেশত তেখেতৰ এটা ভৰি আনটো ভৰিৰ ওপৰত ঈষৎ বেঁকা অবস্থাত থাকে আৰু বাঁহীটো তেখেতৰ উঁঠত লগোৱা থাকে। তেওঁক বেৰি থাকে গৰুৰ দলে; এইয়া তেখেতৰ দিব্য গোপালক সত্তাৰ প্ৰতীক। কোনো কোনো চিত্ৰত তেওঁক গোপীৰে পৰিবেষ্টিত হৈ থকা অৱস্থাতো দেখা যায়।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
কৃষ্ণ
মূৰ্তিত্ব
কৃষ্ণৰ আন এক পৰিচিত চিত্ৰ হ'ল কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰত ভগবদ গীতাত অৰ্জুনক পৰমাৰ্থৰ উপদেশ দিয়াৰ ছবি। এই ছবিত তেখেতৰ যি বিশ্বৰূপ দৰ্শিত হয় তাত অনেক হস্ত আৰু মূৰ আছে। ইয়াৰ মাজত সুদৰ্শন চক্ৰ-ধাৰী বিষ্ণুৰ এটা ছায়া বিদ্যমান। উত্তৰপ্ৰদেশৰ মিৰ্জাপুৰত ৮০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দত অংকিত এক গুহাচিত্ৰত অশ্বচালিত ৰথচালনাৰ চিত্ৰ আছে; সেই চিত্ৰত এটা চৰিত্ৰই ৰথৰ চকা এৰুৱাবলৈ উদ্যত। এই চৰিত্ৰটোক কৃষ্ণ বুলি অভিহিত কৰা হয়।
মন্দিৰত পূজিত কৃষ্ণমূৰ্তিসমূহ প্ৰধানত: দণ্ডায়মান অৱস্থাৰ। কোনো কোনো ঠাইত কৃষ্ণ অকলে; আকৌ কোনো কোনো ঠাইত তেখেতৰ অন্যান্য সংগীসকলো তেখেতৰ লগত পূজিত হয়। এওঁলোকৰ মাজত উল্লেখযোগ্য তেখেতৰ দাদা বলৰাম আৰু ভগ্নী সুভদ্ৰা অথবা তেখেতৰ প্ৰধানা মহিষী ৰুক্মিণী আৰু সত্যভামা।
কৃষ্ণ কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেখেতৰ সহচৰী গোপিনী ৰাধাৰ সৈতেও পূজিত হয়। মণিপুৰী বৈষ্ণৱসকলে অকল কৃষ্ণৰ পূজা নকৰে; তেওঁলোকৰ আৰাধ্য ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ যুগলমূৰ্তি ৰাধাকৃষ্ণৰ পূজা কৰে। ৰুদ্ৰ আৰু নিম্বাৰ্ক সম্প্ৰদায়, আৰু স্বামীনাৰায়ণ মতেও এই প্ৰথা বিদ্যমান। গৌড়ীয় বৈষ্ণৱসকলে ৰাধাৰমণ মূৰ্তিটোক ৰাধাকৃষ্ণৰ প্ৰতিভূ হিচাপে ধৰে।
কোনো কোনো ঠাইত শিশুৰ মূৰ্তি ৰূপতো পূজিত হয় কৃষ্ণ। এই মূৰ্তিত তেওঁক বগায় যোৱা, অথবা নৃত্যৰত অৱস্থাত, অথবা মাখন হাতত লৈ থকা অৱস্থাত দেখা যায়। অঞ্চলভেদে কৃষ্ণৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মূৰ্তি দেখা যায়। যেনে ওড়িশাত জগন্নাথ, মহাৰাষ্ট্ৰত বিঠোবা, আৰু ৰাজস্থানত শ্ৰীনাথজি।
শাস্ত্ৰীয় উৎস
thumb|left| শিশু কৃষ্ণক যশোদাই স্নান কৰাইছে, ভাগৱত পুৰাণৰ পশ্চিম ভাৰতীয় পুথিচিত্ৰ ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতত কৃষ্ণক বিষ্ণুৰ অৱতাৰৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থই প্ৰাচীনতম গ্ৰন্থ য'ত ব্যক্তি কৃষ্ণৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ দিয়া হৈছে। এই গ্ৰন্থৰ অনেক উপাখ্যানৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল কৃষ্ণ। ইয়াৰ ষষ্ঠ পৰ্বৰ ('ভীষ্ম পৰ্ব') ১৮টা অধ্যায়ে 'ভগবদ গীতা' নামেৰে পৃথক ধৰ্মগ্ৰন্থৰ মৰ্যাদা পাইছে। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰত যোদ্ধা অৰ্জুনক প্ৰদান কৰা কৃষ্ণৰ উপদেশাবাণীৰ সংকলনেই হ'ল 'ভগবদ গীতা'। মহাভাৰতত কৃষ্ণক পূৰ্ণবয়স্ক পুৰুষ ৰূপত দেখুওৱা হ'লেও, কোনো কোনো ঠাইত তেখেতৰ বাল্যলীলাৰো আভাস দিয়া হৈছে। মহাভাৰতৰ পৰৱৰ্তীকালীন পৰিশিষ্ট 'হৰিবংশ' গ্ৰন্থত কৃষ্ণৰ বাল্য আৰু কৈশোৰৰ বিস্তাৰিত বৰ্ণনা আছে।
১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দত ৰচিত পতঞ্জলিৰ 'মহাভাষ্য' গ্ৰন্থত এটি শ্লোকত কোৱা হৈছে যে: "সঙ্কৰ্ষণেৰ সহচৰ কৃষ্ণেৰ শক্তি বৃদ্ধি হওক!" অন্য এটি শ্লোকত কোৱা হৈছে যে, "কৃষ্ণ স্বয়ং যেন চতুৰ্থ" (তিনি সহচৰৰ সহযোগত কৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে, তিনি সহচৰ সম্ভৱত সঙ্কৰ্ষণ, প্ৰদ্যুম্ন আৰু অনিৰুদ্ধ)। আন এক শ্লোকত ৰাম (বলৰাম) আৰু কেশৱৰ (কৃষ্ণ) মন্দিৰত যিবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয় সেইবোৰৰ উল্লেখ আছে। পতঞ্জলিৰ ৰচনাৰ পৰা বাসুদেবৰ কংসবধ (কৃষ্ণ-কংসোপাচাৰম্) উপাখ্যানৰ নাট্যাভিনয় আৰু মূকাভিনয়ৰ বিবৰণ পোৱা যায়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতাব্দীত পাঁচজন বৃষ্ণি নায়কৰ পূজাৰ প্ৰচলনৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। এওঁলোক হ'ল বলৰাম, কৃষ্ণ, প্ৰদ্যুম্ন, অনিৰুদ্ধ আৰু শাম্ব। মথুৰাৰ নিকটৱৰ্তী মোৰাৰ পৰা পোৱা এটা শিলালিপিত মহান 'সত্ৰপ' ৰাজুভুলাৰ পুত্ৰৰ উল্লেখ আৰু এক বৃষ্ণিৰ চিত্ৰ পোৱা গৈছে। এওঁ সম্ভবত: বাসু্দেৱ আৰু পঞ্চযোদ্ধাৰ অন্যতম। ব্ৰাহ্মী লিপিত লিখা এই শিলালিপি বৰ্তমানে মথুৰা সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
তদুপৰি পুৰাণত কৃষ্ণৰ জীৱনকাহিনী বৰ্ণিত হৈছে বা তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে। 'ভাগৱত পুৰাণ' আৰু 'বিষ্ণু পুৰাণ' গ্ৰন্থদ্বয়ত কৃষ্ণৰ জীৱনৰ সৰ্বাপেক্ষা বিস্তাৰিত বৰ্ণনা পোৱা যায়। এই দুই পুৰাণত বৰ্ণিত ধৰ্মতত্ত্গ্ৰন্থ গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ মতবাদসমূহৰ মূল ভেটি 'ভাগৱত পুৰাণ' গ্ৰন্থৰ প্ৰায় এক চতুৰ্থাংশ ব্যাপী বৰ্ণিত হৈছে কৃষ্ণ আৰু তেখেতৰ ধৰ্মোপদেশৰ স্তুতিবাদ।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতাব্দীতে লিখিত যক্ষৰ 'নিৰুক্ত' নামৰ বুৎপত্তি-অভিধানত অক্ৰুৰৰ শ্যামন্তক মণিৰ উল্লেখ পোৱা যায়, যাৰ মূল সূত্ৰ কৃষ্ণ-সংক্ৰান্ত এটা সুপৰিচিত পৌৰাণিক কাহিনী। শতপথ ব্ৰাহ্মণ আৰু 'ঐতৰেয় আৰণ্যক' গ্ৰন্থদ্বয়ত কৃষ্ণক বৃষ্ণিবংশজ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
জীৱন
তলত'মহাভাৰত', 'হৰিবংশ', 'ভাগৱত পুৰাণ' আৰু 'বিষ্ণু পুৰাণ' গ্ৰন্থৰ ভিত্তিত কৃষ্ণৰ জীৱনৰ এক বিশ্লেষণ দিয়া হ’ল। এই উপাখ্যানসমূহৰ পটভূমি আধুনিক ভাৰতৰ উত্তৰপ্ৰদেশ, বিহাৰ, হাৰিয়ানা, দিল্লী আৰু গুজৰাট ৰাজ্য।
জন্ম
thumb| পিতা [[বসুদেবে যমুনা পাৰ হৈ কৃষ্ণক বৃন্দাবনলৈ লৈ গৈছে; মধ্য অষ্টাদশ শতাব্দীৰ চিত্ৰকলা]] শাস্ত্ৰীয় বিবৰণ আৰু জ্যোতিষ গণনাৰ ভিত্তিত লোকবিশ্বাস অনুযায়ী কৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল ৩২২৮ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দৰ ১৮ অথবা ২১ জুলাইত।  কৃষ্ণৰ জন্মদিনটোক কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী বা জন্মাষ্টমী নামেৰে পালন কৰা হয়। কৃষ্ণ যাদৱ-ৰাজধানী মথুৰাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ সন্তান। তেওঁ বসুদেব আৰু দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ। তেখেতৰ পিতামাতা উভয়ৰে যাদৱবংশীয়। দৈৱকীৰ ককায়েককংসই তেওঁলোকৰ পিতা উগ্ৰসেনক বন্দী কৰি সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। এক দৈৱবাণীৰ মাধ্যমেৰে তেওঁ জানিব পাৰে যে দৈৱকীৰ গৰ্ভৰ অষ্টম সন্তানৰ হাতত তেখেতৰ মৃত্যু হব। এই কথা শুনি তেওঁ দৈৱকী আৰু বসুদেবক কাৰাৰুদ্ধ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰথম ছয় পুত্ৰক হত্যা কৰে। দৈৱকীয়ে তেখেতৰ সপ্তম গৰ্ভ ৰোহিণীক প্ৰদান কৰাত, বলৰামৰ জন্ম হয়। ইয়াৰ পাছত কৃষ্ণই জন্মগ্ৰহণ কৰে।
কৃষ্ণৰ জীৱন বিপন্ন বুলি জানি জন্মৰ নিশাতেই দৈৱৰ সহায়ত কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হৈ বসুদেবে তেওঁক গকুলত তেখেতৰ পালক মাতাপিতা যশোদা আৰু নন্দৰ কাষত থৈ আহে। কৃষ্ণৰ উপৰি বসুদেবৰ আৰু দুই সন্তানৰ প্ৰাণৰক্ষা হৈছিল। প্ৰথমজন বলৰাম (যি বসুদেবৰ প্ৰথমা স্ত্ৰী ৰোহিণীৰ গৰ্ভত জন্মগ্ৰহণ কৰে) আৰু সুভদ্ৰা (বসুদেব আৰু ৰোহিণীৰ কন্যা, যি বলৰাম আৰু কৃষ্ণৰ জন্মৰ অনেক পাছত জন্মগ্ৰহণ কৰে)। ভাগৱত পুৰাণ অনুযায়ী, কোনো প্ৰকাৰ যৌনসংগম ব্যতিৰেকেই কেবলমাত্ৰ "মানসিক যোগৰ" ফলত কৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল। হিন্দুসকলে বিশ্বাস কৰে, সেইযুগত এই ধৰণৰ যোগ সম্ভব আছিল।
বাল্যকাল আৰু কৈশোৰকাল
বৃন্দাবনত গোপীসকলক লৈ কৃষ্ণৰ লীলাও ভাৰতীয় সাহিত্যৰ এক জনপ্ৰিয় বিষয়। ৰাধাৰ লগত তেখেতৰ সম্পৰ্কক লৈ গীতগোবিন্দম্ ৰচয়িতা জয়দেৱ সহ অসংখ্য কবিয়ে প্ৰণয়মূলক কবিতা ৰচনা কৰিছে। ৰাধাকৃষ্ণ মূৰ্তিত কৃষ্ণৰ পূজা কৃষ্ণভক্তি আন্দোলনৰ বিকাশৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ।
যৌৱনকাল
কৃষ্ণই বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ ৰাজকন্যা ৰুক্মিণীক তেখেতৰ অনুৰোধক্ৰমে শিশুপালৰ সৈতে অনুষ্ঠিত বিবাহ মণ্ডপৰ পৰা হৰণ কৰি নিয়ে আৰু বিবাহ কৰে। ইয়াৰ পাছত কৃষ্ণই ১৬১০০ নাৰীক নৰকাসুৰ নামৰ অসুৰৰ কাৰাগাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি তেওঁলোকৰ সম্মান ৰক্ষাৰ্থে তেওঁলোকক বিবাহ কৰে। কৃষ্ণৰ মহিষীসকলৰ মাজত আঠগৰাকী আছিল প্ৰধান, যাক অষ্টভাৰ্যা নামেৰেও অভিহিত কৰা হয়। এওঁলোক হ’ল ৰুক্মিণী, সত্যভামা, জাম্বৱতী, কালিন্দি, মিত্ৰবৃন্দা, নগ্নাজিতি, ভদ্ৰা আৰু লক্ষণা।  কৃষ্ণই নৰকাসুৰক বধ কৰি সমস্ত বন্দী নাৰীক মুক্ত কৰে। তৎকালীন সামাজিক ৰীতি অনুসৰি বন্দী নাৰীৰ সমাজত কোনো সন্মান নাছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিবাহৰ কোনো উপায়ো নাছিল কাৰণ তেওঁলোক ইতিপূৰ্বে নৰকাসুৰৰ অধীনত আছিল। বৈষ্ণৱ ধৰ্ম মতে কৃষ্ণৰ সমস্ত মহিষীগণেই আছিল দেৱী লক্ষ্মীৰ অৱতাৰ অথবা সেই সকলো নাৰী যিসকলে বহু জন্মৰ তপস্যাৰবলত কৃষ্ণৰ স্ত্ৰী হোৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ বাদেও তেখেতৰ আন এক স্ত্ৰী সত্যভামা আছিল ৰাধাৰ অংশ