cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধি
সাহিত্য কৰ্ম
ছাত্ৰী অৱস্থাতে ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে ভাতৃ জয়দ্বীপৰ সহায়ত 'পেনোৰামা' নামৰ এখন আলোচনীৰ সাতোটাকৈ সংখ্যা প্ৰকাশ কৰিছিল। বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে 'দ্য ছেণ্টিনেল' কাকতৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ কেতিয়াবা আধাপৃষ্ঠা বা সম্পূৰ্ণপৃষ্ঠাজোৰা চুটিগল্প লিখা আৰু সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰা কামত ব্ৰতী হৈছিল। তেওঁৰ দুখন বিশেষ সংকলন হৈছে এলিচ ইন ৱণ্ডাৰলেণ্ড আৰু দ্য ইনভিজিবল মেন। শিশুৰ বাবে লিখা ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ এই গ্ৰন্থৰাজিৰ সংক্ষিপ্তৰূপ অসমৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ত দ্ৰুতপাঠ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ কবিতা আৰু চুটি কল্পবিজ্ঞানমূলক লেখা অষ্ট্ৰিয়া আৰু নেদাৰলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছে। ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য-চৰ্চা কৰা ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ স্তম্ভলেখাৰ সংকলন এখন হৈছে ক্ৰাইম, জাষ্টিছ এণ্ড ৱমেন। এইখন তেওঁৰ বাৰ নম্বৰ গ্ৰন্থ আৰু গ্ৰন্থখন স্প্ৰেক্টাম পাব্লিকেচনৰ পৰা প্ৰকাশিত। কিতাপখন উন্মোচনৰ সময়ত অসম আৰক্ষীৰ সঞ্চালক প্ৰধান মুকেশ সাহায়ে কৈছিল যে কিতাপখনত মহিলা অপৰাধীসকলৰ জীৱন আৰু তেওঁলোকক অপৰাধৰ পৃথিৱীলৈ লৈ যোৱা পৰিস্থিতিৰ ইতিহাস বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ আন এখন গ্ৰন্থ হৈছে মাই হাফ অব দ্য স্কাই। কিতাপখনে বীৰুবালা ৰাভাৰ দৰে মহিলাসকলৰ কণ্ঠ হৈছে বুলি বহুতে কয়। ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে এই গ্ৰন্থখন সম্পৰ্কত এনেদৰে কয়, "এই ১২ গৰাকী মহিলা কমেও উত্তৰ-পূবত জনাজাত, কিন্তু মই এতিয়া উত্তৰ-পূবৰ আন কিছু মহিলাৰ ওপৰত কাম কৰি আছোঁ যিসকল অধিক লোকচক্ষুৰ আঁৰত কিন্তু তেওঁলোকৰ জীৱন কাহিনী সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু নথিভুক্ত কৰাৰ যোগ্য।"
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ লেখিকা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আন্দামান সাগৰ
আন্দামান সাগৰ (ঐতিহাসিকভাৱে বাৰ্মা সাগৰ বুলিও জনা যায়) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰত মহাসাগৰৰ এটা প্ৰান্তীয় সাগৰ। ইয়াৰ সীমা মাৰ্টাবান উপসাগৰৰ কাষেৰে ম্যানমাৰ আৰু থাইলেণ্ডৰ উপকূলৰ সৈতে আৰু মালয় উপদ্বীপ; পশ্চিম দিশত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ; দক্ষিণ দিশ ব্ৰেউ দ্বীপত আৰু দক্ষিণ-পূব দিশত মালাকা প্ৰণালী অৱস্থিত।
পৰম্পৰাগতভাৱে এই সাগৰক মীনপালন আৰু উপকূলীয় দেশসমূহৰ মাজত সামগ্ৰী পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। বিভিন্ন ধৰণৰ মাছ, কচ্ছপ, প্ৰবাল প্ৰাচীৰকে ধৰি চহকী সাগৰীয় জীৱৰ বাবে এই সাগৰ পৰিচিত। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত ভাৰতৰ অংশ আন্দামান দ্বীপ আৰু থাইলেণ্ডৰ অংশ ফি ফি দ্বীপ আৰু ফুকেট আদি কেইবাটাও দ্বীপ আছে।
২০০৪ চনত ভাৰত মহাসাগৰৰ ভূমিকম্প আৰু ছুনামীৰ ফলত মীন আৰু পৰ্যটনৰ আন্তঃগাঁথনি যথেষ্ট ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।
আন্দামান সাগৰত বছৰটোৰ ভিতৰতে উষ্ণ পানীৰ সৈতে গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় জলবায়ু থাকে, যাৰ বাবে ই সাঁতোৰ, স্ন’ৰ্কেলিং, স্কুবা ডাইভিঙৰ দৰে পানীৰ কাম-কাজ উপভোগ কৰা পৰ্যটকৰ বাবে এক জনপ্ৰিয় গন্তব্যস্থান।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাগৰ
স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকন
স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকন (Swamimalai Bronze Icons) ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ স্বামীমালাইৰ পাৰম্পৰিক ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হস্তশিল্প। ২০০৮-০৯ চনত স্বামীমালাই ব্ৰঞ্জ আইকনে পেটেণ্ট, ডিজাইন আৰু ট্ৰেড মাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
ইতিহাস
প্ৰাচীন ভাৰতৰ চোল সাম্ৰাজ্যৰ শাসনকালত ৰাজা ৰাজা প্ৰথমে তাঞ্জাভুৰত বৃহদীশ্বৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ভাস্কৰ্যকাৰৰ এটা দল কামত লগুৱাইছিল। ভাস্কৰ্য শিল্পীসকলে ঐৰাৱতেশ্বৰ মন্দিৰৰ বাবে মূৰ্তি স্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু পিছত স্বামীমালাইত বসতি স্থাপন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁলোকেই ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ এক নতুন শৈলী বিকশিত কৰে।
উৎপাদন
এই শৈলীৰে নিৰ্মিত মূৰ্তিসমূহৰ উচ্চতা ৬ ফুট (১.৮ মিটাৰ) পৰা ১২ ফুট (৩.৭ মিটাৰ) লৈ থাকে। মানদণ্ড বজাই ৰখাৰ বাবে উৎপাদন নিয়ন্ত্ৰিত আৰু সীমিত সংখ্যাত উৎপাদন কৰা হয়। তৈয়াৰ কৰা মূৰ্তিবোৰৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ হিন্দু দেৱতাৰ মূৰ্তি সজা হয়। জন্তু, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ আদিৰ মূৰ্তিও প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। মম বা ৱাক্স কাষ্টিং কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি মূৰ্তিবোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। মূৰ্তি সমূহ দুই প্ৰকাৰৰ হ'ব পাৰে - কঠিন আৰু ফোঁপোলা।
মম আঁতৰাবলৈ সাঁচ গৰম কৰা হয় আৰু গৰম ধাতুটো ছাঁচত ঢালি দিয়া হয়। পুৰণি কালত গলিত ধাতু পাঁচটা ধাতুৰ মিশ্ৰণ আছিল। সোণ, ৰূপ, তাম, দস্তা আৰু সীহৰ এই মিশ্ৰণক পঞ্চলৌহ বুলি কোৱা হয়। যিহেতু সোণ আৰু ৰূপৰ দাম বেছি সেয়ে সেইবোৰৰ ঠাইত টিন আৰু লো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। [6] ধাতু ঠাণ্ডা হোৱাৰ পিছত সাঁচ ভাঙি দিয়া হয় আৰু আইকনটো প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ধাতুৰ মূৰ্তিটো আৰু পলিছ কৰা হয়।
জোখ-মাখ
ভাস্কৰ্য শিল্পী সকলে নিৰ্মাণৰ বাবে শিল্পশাস্ত্ৰত নিৰ্ধাৰিত জোখৰ একক ব্যৱহাৰ কৰি জোখ লয়। এই পদ্ধতিৰ জোখৰ মৌলিক একক হৈছে তালা। তল চুলিৰ ৰেখা আৰু হনু শেষৰ মাজৰ দূৰত্ব। তলক আংগুল (প্ৰায় আঙুলিৰ প্ৰস্থৰ সমান) নামৰ ১২টা সমান অংশত বিভক্ত কৰা। আংগুলক আঠটা ভাগত বিভক্ত কৰা হয় আৰু ইয়াক যৱ (বাৰ্লি শস্যৰ আকাৰ) বোলে আৰু এনেদৰে আটাইতকৈ সৰু একক পাৰামু (এটা চুলিৰ শেষতকৈ সৰু) বোলে। মূৰ্তিৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তালৈ কটা নাৰিকল গছৰ পাতৰ এটা সংকীৰ্ণ ফিতা ব্যৱহাৰ কৰি জোখবোৰ লোৱা হয় আৰু মূৰ্তিৰ বিভিন্ন অংশৰ দৈৰ্ঘ্যৰ অনুপাতত বিভিন্ন দৈৰ্ঘ্যত ভাঁজ কৰা হয়।
শিল্পীসকল
স্বামীমালাইৰ প্ৰায় ১২০০ গৰাকী লোক ধাতুৰ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত। শিল্পীসকলক স্থানপতি বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোক পৰম্পৰাগতভাৱে বিশ্বকৰ্মা সম্প্ৰদায়ৰ পৰা আহিছে আৰু কেইবাটাও প্ৰজন্মধৰি ধাতুৰ কাষ্টিং অনুশীলন কৰি আহিছে।
ৰপ্তানি
স্বামীমালাইত তৈয়াৰ কৰা ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিসমূহৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে আৰু ইয়াক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য, কানাডা, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, চুইজাৰলেণ্ড, মালয়েছিয়া আৰু থাইলেণ্ডকে ধৰি বহুতো দেশলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়। মুঠ উৎপাদনৰ প্ৰায় ৬০ শতাংশ ৰপ্তানি কৰা হয় আৰু প্ৰতিমূৰ্তিবোৰ প্ৰবাসী ভাৰতীয়সকলৰ দ্বাৰা বিভিন্ন দেশত নিৰ্মিত হিন্দু মন্দিৰত স্থাপন কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
চণ্ডাল
চণ্ডাল হৈছে মৃতদেহ সৎকাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহৃত এক সংস্কৃত শব্দ, বা এজন হিন্দু নিম্ন বৰ্ণৰ লোকক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা অভিধা। পৰম্পৰাগতভাৱে চণ্ডাল সকলক অস্পৃশ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।
এই জাতিৰ এগৰাকী মহিলা সদস্যক চণ্ডালী বুলি জনা যায়।
ইতিহাস
চাৰিগুণ বৰ্ণ বিভাজনৰ প্ৰথম উল্লেখ পৰৱৰ্তী সময়ত ঋকবেদত পোৱা যায়। বৈদিক সাহিত্যত অযোগৱ, পৌল্কস, চণ্ডাল, আৰু নিশাদৰ দৰে কিছুমান গোটৰ কথাও উল্লেখ কৰা হৈছে যিবোৰ চাৰি বৰ্ণ শ্ৰেণীবিভাজনৰ বাহিৰত আছিল। তেওঁলোকক 'পঞ্চম' বৰ্ণৰ অন্তৰ্ভুক্ত বুলি কোৱা হয়। যজুৰ্বেদত বৰ্ণ শ্ৰেণীৰ পৰা তেওঁলোকৰ অৱনতিৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, বিশেষকৈ চণ্ডাল গোটৰ কথা উল্লেখ কৰি, এই সকক শুদ্ৰ পুৰুষ আৰু ব্ৰাহ্মণ মহিলাৰ মাজত মিলনৰ ফলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা লোকৰ অস্পৃশ্য শ্ৰেণী বুলি কোৱা হৈছে।
পৰৱৰ্তী ঋকবেদীয় সাহিত্যত বনবাসীসকলৰ বিষয়ে সঘনাই উল্লেখ কৰা হৈছে; চণ্ডাল সকল এই আদিম লোকসকলৰ মাজৰ এজন আছিল বুলি কোৱা হৈছে।
ভাৰতত, বংগৰ বাহিৰে, চণ্ডাল শব্দটো পৰম্পৰাগত ভাৱে এজন হীন বা নিম্ন ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত এক নিৰপেক্ষ প্ৰসংগ ৰূপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজ
১৫ ছেপ্টেম্বৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা
পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য (West Garo Hills) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ তুৰাত অৱস্থিত। এই জিলাখনৰ আয়তন ৩৭১৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন। ২০১১ চনলৈকে ই পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ পিছতে মেঘালয়ৰ সাতখন জিলাৰ দ্বিতীয়খন আটাইতকৈ জনবহুল জিলা আছিল।
পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন মেঘালয়ৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। জিলাখনৰ পূব দিশত আছে পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, দক্ষিণ-পূবত আছে দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলা আৰু দক্ষিণ দিশত আছে বাংলাদেশ।
ইতিহাস
১৯৭৬ চনৰ ২২ অক্টোবৰত গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা নামেৰে দুখন জিলালৈ বিভক্ত কৰা হয়। পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক বৰ্তমানৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু ১৯৯২ চনৰ জুন মাহত দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলালৈ পুনৰ বিভক্ত কৰা হয়।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, জিলাখন অসমৰ ধুবুৰী হৈ পশ্চিম বংগৰ সৈতে সংযোগ কৰা হ’ব আৰু ই দলংখন দেশৰ আটাইতকৈ দীঘল দলং হ’ব। ধুবুৰীৰ পৰা মহেন্দ্ৰগঞ্জ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তলৈকে বিস্তৃত ৰে’ল লাইনে সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ অৰ্থনীতি সলনি কৰিব পাৰে।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন, যি প্ৰায় মোনটেগ্ৰো বা বাৰমোণ্ট যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমান৷ ২০১১ চনত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা জিলাখনে ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৫১৪তম স্থান লাভ কৰিছে। জিলাখনৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব 173 PD/sqkm৷ ২০০১-২০১১ লৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ২৪.০২% । ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৯৭৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৬৮.৩৮% ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
প্ৰটিষ্টা
কিছুমান জীৱবৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিভাজন পদ্ধতি অনুসৰি প্ৰটিষ্টবোৰ হ'ল সংকোষকেন্দ্ৰীয় অনুজীৱৰ বৃহৎ গোট, যিবিলাক প্ৰটিষ্টা নামৰ জগতৰ অন্তৰ্গত। আধুনিক বৰ্গীকৰণৰ পৰা এই জগৎ খন আঁতৰোৱাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে যদিও এতিয়াও ই বহুলভাৱে প্ৰচলিত হৈ আছে।   আধুনিক বৰ্গীকৰণত ভিন্ন আৰু দুৰ সমন্ধীয় পৰ্ব হিচাপে এই গোটটো পুনঃ পৰিভাষিত কৰিবলৈ আনবিক তথ্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বৰ্তমান প্ৰটিষ্টাক, বিবৰ্তনিক ভাৱে ওচৰ সমন্ধীয় নোহোৱা, ভিন্ন জীৱন চক্ৰ, পোষণৰ স্তৰ, চলনৰ প্ৰকাৰ আৰু কোষীয় গঠনৰ অসম পৰ্ব (diverse phyla) হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।  প্ৰটিষ্টবোৰ এককোষী বা বিশেষ কলাহীন বহুকোষী, আৰু এই সৰল কোষীয় সংঘই প্ৰটিষ্টবোৰক ভেঁকুৰ, প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদৰ দৰে অন্য সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱবোৰৰ পৰা পৃথক কৰিছে।
প্ৰটিষ্টা পদটো প্ৰথম আৰ্নষ্ট হেকেলে ১৮৬৬ চনত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰটিষ্টবোৰক উচ্চ জগতৰ সাদৃশ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেইবাটাও গোটত ভাগ কৰা হৈছে: এককোষী প্ৰাণী সদৃশ "প্ৰ'ট'য'ৱা, উদ্ভিদ সদৃশ "প্ৰ'ট'ফাইটা, (বেছিভাগ এককোষী শেলাই), আৰু ভেকুঁৰ সদৃশ স্লাইম মল্ড (slime mold) আৰু ৱাটাৰ মল্ড (water mold)। এই চুপাৰফিচিয়েল কমনেলিটিজৰ (superficial commonalities) ওপৰত ভিত্তি কৰি গঠন কৰা পৰম্পৰাগত উপবিভাগবোৰৰ বেছিভাগেই, ফাইল'জেনেটিক (জীৱৰ মাজৰ বিৱৰ্তনিক সম্পৰ্ক)ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা শ্ৰেণীবিভাজনেৰে প্ৰতিস্থাপন কৰা হৈছিল। বহুতো প্ৰটিষ্টৰ গঠন আৰু পৰিস্থিতি বৰ্ণনা কৰিবলৈ এতিয়াও পুৰনা পদবোৰ অনানুষ্ঠানিক নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পানী থকা সকলো পৰিৱেশতে প্ৰটিষ্টবোৰ জীয়াই থাকিব পাৰে। শেলাইৰ দৰে বহুটো প্ৰটিষ্টে, সালোক সংশ্লেষন কৰে আৰু পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ বিশেষকৈ সাগৰত প্লাংটনৰ (plankton) এটা অংশৰ দৰে প্ৰাথমিক উৎপাদক। প্ৰটিষ্টাৰ বহু প্ৰজাতি বিভিন্ন ৰোগৰ কাৰক বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। যেনে - মেলেৰিয়া সৃষ্টিকাৰি এপিকমপ্লেক্সান প্লাছম'ডিয়াম (apicomplexan Plasmodium)।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ফটোগ্ৰাফী
ফটোগ্ৰাফী (Photography) হৈছে পোহৰ ৰেকৰ্ড কৰি দীৰ্ঘম্যাদী ছবি সৃষ্টি কৰাৰ কলা, প্ৰয়োগ, আৰু অনুশীলন। ছবিসমূহ হয়তো ইমেজ চেন্সৰৰ জৰিয়তে ইলেক্ট্ৰনিকভাৱে নাইবা ফটোগ্ৰাফিক ফিল্মৰ দৰে পাতল-সংবেদনশীল সামগ্ৰীৰ জৰিয়তে ৰাসায়নিকভাৱে সৃষ্টি কৰা হয়। ফটোগ্ৰাফীক বিজ্ঞান, নিৰ্মাণ আৰু ব্যৱসায়ৰ দৰে বহুতো ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে কলা, চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিঅ' নিৰ্মাণ, মনোৰঞ্জনমূলক উদ্দেশ্য, হবি আৰু গণমাধ্যমত ইয়াৰ অধিক প্ৰত্যক্ষ ব্যৱহাৰ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
*
ভাগ্যৱতী কছাৰী
ভাগ্যৱতী কছাৰী (Bhagyabati Kachari জন্ম: ১ জানুৱাৰী, ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় বক্সাৰ। তেওঁ ছাৰ্বিয়াৰ চম্বৰত অনুষ্ঠিত নৱম নেশ্বনছ কাপ বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। ইয়াৰোপৰি গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ইণ্ডিয়া অপেন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত সোণৰ পদক, বেংককত অনুষ্ঠিত থাইলেণ্ড অপেন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত ব্ৰঞ্জৰ পদক আৰু কেৰালাৰ কান্নুৰত অনুষ্ঠিত চতুৰ্থ এলিট মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভাগ্যৱতীৰ জন্ম হয় ১৯৯২ চনৰ ১ জানুৱাৰীত। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম দেবেন কছাৰী আৰু মাকৰ নাম চৈত্ৰ কছাৰী। তেওঁ অসমৰ ওদালগুৰি জিলাৰ টংলাৰ ওচৰৰ উদমাৰী গাঁৱৰ বাসিন্দা। সৰুৰে পৰা এজন ক্ৰীড়াপ্ৰেমী হিচাপে ভাগ্যৱতীৰ বক্সিঙৰ সৈতে মুখামুখি হোৱাটো পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত পৰিকল্পনা আছিল। ষষ্ঠ শ্ৰেণীত, তেওঁ ফুটবল শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। বিদ্যালয়ত উচ্চ মাধ্যমিক পৰ্যায়লৈ উৰ্ত্তীণ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ ভলীবল আৰু কাবাডীৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। খেলৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ দেখি, বিদ্যালয়ৰ এজন শিক্ষকে কছাৰীক বক্সিং খেলিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত এই সম্পৰ্কে মাক-দেউতাক কিছু চিন্তাত পৰে যদিও ভাগ্যৱতীৰ খুৰাকে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ ছোৱালীক নিজৰ সপোন অনুসৰণ কৰিবলৈ দিবলৈ সৈমান কৰাই। ২০০৯ চনত, ভাগ্যৱতীয়ে কোকৰাঝাৰত (ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ)ত যোগদান কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ এই দিশত ক্ৰমান্বয়ে নিজৰ দক্ষতা বৃদ্ধি কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় বক্সিং ফেডাৰেচনত পঞ্জীভুক্ত খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় ৰেলৱেৰ এগৰাকী কৰ্মচাৰী। তেওঁ ৰেলৱে ক্ৰীড়া প্ৰচাৰ বোৰ্ডৰ সমৰ্থনত বক্সিং খেলে।
বক্সিং কেৰিয়াৰ
২০০৯ চনত মিজোৰামৰ আইজলৰ ৰামলাম স্পৰ্টচ কমপ্লেক্সত অনুষ্ঠিত পঞ্চম যুৱ মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত কছাৰীয়ে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনত, তেওঁ উত্তৰাখণ্ডত এছ.এইচ.এন.চি. শৰ্মা মেম'ৰিয়েল ফেডাৰেচন কাপ মহিলা বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ ২০১০-১১ আৰু ভূপালত অনুষ্ঠিত দ্বাদশ ছিনিয়ৰ মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত দুটাকৈ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১২ চনত তেওঁ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত ত্ৰিছতম ছিনিয়ৰ মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু মংগোলিয়াৰ উলানবাটাৰত অনুষ্ঠিত এছিয়ান মহিলা বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ক্ৰমে ৰূপৰ পদক আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
২০১৫ চনত, তেওঁ গুৱাহাটীৰ নিউ বঙাইগাঁৱত অনুষ্ঠিত ১৬ তম ছিনিয়ৰ (এলিট) মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৫ চনত, তেওঁ গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ নিউ বঙাইগাঁৱত অনুষ্ঠিত ১৬ তম ছিনিয়ৰ (এলিট) মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
২০১৮ চনত তেওঁ ৮১ কিলোগ্ৰাম শাখাত তুৰস্কৰ ইস্তানবুলত অনুষ্ঠিত আহমেদ কোমাৰ্ট আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত স্বৰ্ণ জয় কৰে। তেওঁক উক্ত প্ৰতিযোগিতাখনৰ 'শ্ৰেষ্ঠ কাৰিকৰী বক্সাৰ বঁটা' প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা আৰু অলিম্পিক বক্সাৰ মেৰী কমৰ নেতৃত্বত অনুষ্ঠিত দশম মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ ২০১৮ত কছাৰী ১০ জনীয়া ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল।
২০১৯, ২-৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখলৈ কেৰালাৰ কান্নুৰত অনুষ্ঠিত চতুৰ্থ এলিট মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ উক্ত প্ৰতিযোগিতাত শৈলী সিঙক ৫-০ অংকৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি ৮১ কিলোগ্ৰাম শাখাত সোণৰ পদক জিকিছিল।
২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত, কছাৰীয়ে জানিবলৈ দিছিল যে গুৱাহাটীৰ মালিগাঁওস্থিত বাসগৃহৰ পৰা চোৰে তেওঁ লাভ কৰা বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাৰ পদক আৰু স্মাৰক আদি চুৰি কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ
কামৰূপী প্ৰাকৃত
কামৰূপী প্ৰাকৃত (Kamarupi Prakrit) প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যত পঞ্চমৰ পৰা ত্ৰয়োদশ শতিকাত ব্যৱহৃত মধ্য ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ প্ৰাকৃত ভাষা। এই ভাষাটো কামতাপুৰী ভাষাসমূহ আৰু আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ ঐতিহাসিক পূৰ্বসূৰী। ই প্ৰায় ১২৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আগতে প্ৰচলিত আছিল। এইসমতে কামতাপুৰী ভাষাৰ পূৰ্বসূৰী প্ৰাক্ কমতাপুৰী ভাষাৰ বিকাশ আৰম্ভ হৈছিল। যদিও যথেষ্ট পৰিমাণৰ উৎসৰ সহায়ত প্ৰমাণিত নহয় তথাপি কমতাপুৰী ভাষাসমূহ আৰু আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ পূৰ্বৰ ভাষা হিচাপে কামৰূপী প্ৰাকৃতক ব্যাপকভাৱে বিশ্বাস কৰা হয়।
নাম
এই ভাষা বিভিন্ন নামেৰে জনা যায় য'ত সাধাৰণতে দুটা শব্দ থাকে - উপসৰ্গ যেনে 'কামৰূপী' বা 'কামৰূপ' আৰু প্ৰত্যয় 'উপভাষা', 'অপভ্ৰংশ' আৰু 'প্ৰাকৃত'। সুনীতি কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ে ইয়াক কামৰূপ উপভাষা হিচাপে মগধীৰ উপভাষা বুলি নামকৰণ কৰিছিল আৰু এই ভাষা কামৰূপ ৰাজ্যত কোৱা হৈছিল। সুকুমাৰ সেন আৰু আনসকলে ইয়াক পুৰণি কামৰূপ অঞ্চলত ব্যৱহৃত ভাষা হিচাপে পুৰণি কামৰূপী উপভাষা বুলি কয়। কিছুমান পণ্ডিতে ইয়াক কামৰূপী অপভ্ৰংশ বুলি অভিহিত কৰে আৰু আন কিছুমানে কামৰূপী ভাষা বা প্ৰাক্-কামৰূপ ভাষা বুলিও কয়।
অপভ্ৰংশ
কিছুমান ভাষাবিদে দাবী কৰে যে মগধী অপভ্ৰংশৰ সলনি কামৰূপী অপভ্ৰংশৰ পৰা অসমীয়া ভাষা, বাংলা ভাষা, ওড়িয়া ভাষা আৰু মৈথিলী ভাষা সৃষ্টি হৈছিল। প্ৰাৰম্ভিক উদ্দেশ্যটো অতিৰিক্ত ভাষিক বিবেচনাৰ পৰা আহে। কামৰূপ এই অঞ্চলৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু দুৰ্ধৰ্ষ ৰাজ্য আছিল যিয়ে কামৰূপী অপভ্ৰংশৰ বিকাশৰ বাবে ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰিছিল।
৬৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত কামৰূপ ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত হিউৱেন চাঙে উল্লেখ কৰিছিল যে কামৰূপত প্ৰচলিত ভাষাটো মধ্য ভাৰতত কোৱা ভাষাতকৈ 'অলপ বেলেগ' আছিল। ইয়াৰ পৰা লক্ষ্য কৰিব পাৰি যে এই অপভ্ৰংশ পঞ্চম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বিদ্যমান আছিল।
ভৌগোলিক প্ৰভাৱ
অসমীয়া বা অধিক উপযুক্তভাৱে পুৰণি কামৰূপী উপভাষা কামৰূপ বা পশ্চিম অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু এই ভাষাক প্ৰথমে অসমীয়া বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছিল। গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে তেওঁৰ এক পৰিচয়ত লিখিছে, "প্ৰাৰম্ভিক অসমীয়া ভাষাত সমগ্ৰ অঞ্চলজুৰি পশ্চিমীয়া অসমীয়া উপভাষা হিচাপে এটা প্ৰভাৱশালী উপভাষা বিৰাজ কৰা দেখা যায়।" একেদৰে উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীয়ে কয়, "অসমীয়া কামৰূপ বা পশ্চিম অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু এই ভাষাক প্ৰথমে অসমীয়া বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছিল। এয়া হিউয়েন চাঙৰ মন্তব্যৰ পৰা স্পষ্ট হয় যিয়ে ভাস্কৰবৰ্মনৰ শাসনকালত সপ্তম শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত কামৰূপ ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিছিল৷"
নিদৰ্শন
পুৰণি কামৰূপী উপভাষাৰ নিদৰ্শন পূৱ আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ চাৰিওফালে সিঁচৰতি হৈ থকা বিভিন্ন শিলালিপিত পোৱা যায়, যেনে ভাস্কৰ বৰ্মনৰ শিলালিপিসমূহ। বৰপেটাৰ লেহিদাংগাৰা গাঁৱৰ বাসিন্দা ডাকে অষ্টম শতিকাত ডাকভণিতা নামৰ ৰচনা কামৰূপী প্ৰাকৃতত ৰচনা কৰিছিল।
গ্ৰন্থৰাজি
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
মৌমিতা দত্ত
মৌমিতা দত্ত এগৰাকী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেখেতে মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ (Space Applications Centre,SAC), আৰু আহমেদাবাদস্থিত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাত বিজ্ঞানী/অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত। তেখেত আলোকীয় আৰু ইনফ্ৰাৰেড সংবেদক/সৰঞ্জামৰ বিকাশ আৰু পৰীক্ষণৰ লগত জড়িত(cameras and imaging spectrometers)। ২০১৪ চনৰ বিখ্যাত মংগলযান মিছনৰ লগত তেখেত জড়িত আছিল। মংগলযান মিচনৰ পাঁচটা পেইলোডৰ এটা পেইলোডৰ(Payload) বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দত্ত কলিকতাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ছাত্ৰী অৱস্থাতেই তেখেতে চন্দ্ৰযান-১ অভিযানৰ বিষয়ে পঢ়িবলৈ পাইছিল। আৰু ২০০৪ চনত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাত যোগদান কৰাৰ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰিছিল। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি থকা বিশেষ আকৰ্ষণে দত্তক অভিযন্তা হ'বলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। তেখেতে মংগল অভিযান প্ৰকল্পৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিছে। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰাজাবাজৰ বিজ্ঞআন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা মৌমিতা দত্তই প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত এম.টেক. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ২০০৬ চনত তেখেতে আহমেদাবাদস্থিত Space Applications Centreত যোগদান কৰে। তেতিয়াৰপৰাই তেখেত বহুকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্পৰ লগত জড়িত হৈ আছে। যেনে-oceansat, Resourcesat, HySAT, চন্দ্ৰযান ১ আৰু মঙ্গলযান। তেখেতেক "মিথেন সংবেদক"ৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল আৰু সংবেদকটোৰ সম্পূৰ্ণ আলোকীয় প্ৰণালী, বিকাশৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছিল। "মেক ইন ইণ্ডিয়া"ৰ আধাৰত তেখেতে বৰ্তমান আলোকীয় সৰঞ্জামৰ দেশীয় বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি আছে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰ গেছ সংবেদকৰ ক্ষুদ্ৰ সংস্কৰণ নিৰ্মাণৰ লগত জড়িত য'ত আলোকক্ষেত্ৰৰ কিছুমান আধুনিকতম প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ হয়।
ৰাপ
মহাকাশ বিজ্ঞানী হোৱাৰ উপৰিও মৌমিতা দত্তৰ সাহিত্য, সৃজনীশীল ৰচনা, আবৃত্তি আৰু সংগীতত ৰাপ আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী: মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী: মহাকাশ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: মহিলা বিজ্ঞানী
গৌৰী মা
দক্ষিণেশ্বৰত থকাৰ সময়ত শ্ৰীৰামকৃষ্ণই গৌৰী মাক সন্যাসিনীৰ গেৰুৱা পোছাক প্ৰদান কৰিছিল আৰু পৰম্পৰাগত বিধিসমূহ আয়োজন কৰাত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷ শ্ৰীৰামকৃষ্ণই নিজে আগবাঢ়ি আহি হোমাগ্নিত বেলপত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল৷ ইয়াৰ পূৰ্বে গৌৰী মাই সন্যাসিনীৰ গেৰুৱা পোছাক পৰিধান কৰিছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেখেতে সাংসাৰিক আৰু বিষয়বাদী জীৱন পৰিত্যাগ কৰাৰ চিন্তাটো স্পষ্ট কৰিছিল৷ অৱশ্যে তেখেতে কোনোধৰণৰ আনুষ্ঠানিক শপত গ্ৰহণ কৰা নাছিল৷ ৰামকৃষ্ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাতহে এই কাৰ্য সঠিকভাৱে সম্পন্ন হৈছিল আৰু তেখেতৰ নামটো 'গৌৰীনন্দা' ৰখা হৈছিল৷ শ্ৰীৰামকৃষ্ণই তেখেতক গৌৰী বা গৌৰীদাসী বুলি মাতিছিল৷ আনহাতে একাংশ মানুহে তেখেতক গৌৰমা বুলি কৈছিল৷ গৌৰীমা নামেৰেহে তেখেতক অধিক পৰিচিত৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভাৰতৰ হাওৰাস্থিত শিৱপুৰত গৌৰী মাৰ জন্ম হৈছিল৷ শিশু অৱস্থাতেই তেখেত হিন্দু ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিল৷ তেৰ বছৰ বয়সত, গৌৰী মায়ে বিবাহবিৰোধী ধাৰণা এটা গঢ়ি তুলিলে৷ তেখেতে মাতৃক ক'লে-"মই এনে এগৰাকী মানুহৰ লগতহে বিয়া হ'ম, যি অমৰ৷" ইয়াৰ অৰ্থ আছিল এয়ে যে, তেখেতে কেৱল কৃষ্ণৰ লগতহে বিয়াত বহিব৷
কিশোৰী অৱস্থাত গৌৰী মায়ে এগৰাকী যোগিনীৰ পৰা শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিলৰ মূৰ্তি এটা লাভ কৰিছিল৷ এইগৰাকী যোগিনীয়ে তেখেতক কৈছিল-"ঈশ্বৰৰ এই ছবিখনেই মোৰ বাবে সৰ্বস্ব আৰু এই ছবিখন স্বৰ্গীয় শক্তিৰে জীৱন্ত হৈ আছে৷ তেওঁ তোমাৰ প্ৰেমত পৰিছে, আৰু সেইবাবে এইখন তোমাক দিলোঁ৷ তুমি তেওঁক পূজা কৰি থাকিবা৷ তোমাৰ ভাল হ'ব৷ " গৌৰী মায়ে এই উপহাৰটো গ্ৰহণ কৰিলে আৰু শ্ৰীকৃষ্ণকে নিজৰ স্বামী হিচাপে গণ্য কৰিলে৷ জীৱনৰ পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাতো গৌৰী মায়ে এই শিলৰ মূৰ্তিটো কঢ়িয়াই ফুৰিছিল আৰু মূৰ্তিটোৰ পৰিচৰ্যা কৰিছিল৷ ঘোলা নামৰ ঠাইত অতি কম বয়সতে গৌৰী মায়ে শ্ৰী ৰামকৃষ্ণৰ দীক্ষা লাভ কৰিছিল৷
১৮৭৫ চনত গৌৰী মায়ে তেখেতৰ পৰিয়াল আৰু আপোনজনৰ লগত গংগাসাগৰলৈ তীৰ্থভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে যাত্ৰা কৰে৷ যাত্ৰাৰ তৃতীয়টো দিনত তেখেত তীৰ্থযাত্ৰীৰ এটা বৃহৎ সমদলৰ মাজত ইচ্ছাকৃতভাৱেই লুকাই যায়৷ মানুহৰ চকুত ধৰা নিদিবলৈ তেখেতে এগৰাকী সাধ্বীৰ ভেশ ধৰে৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতে ৰে'লযাত্ৰা আৰু পদযাত্ৰাৰে একাধিক তীৰ্থস্থান আৰু পবিত্ৰ স্থান দৰ্শন কৰে৷ তীৰ্থভ্ৰমণৰ সময়ছোৱাত গৌৰী মাই উপবাস, নিৰৱতা পালন, যোগাভ্যাসকে ধৰি হিন্দুধৰ্মৰ লিপি অধ্যয়নত মনোনিৱেশ কৰে৷
ৰামকৃষ্ণ আৰু সাৰদা দেৱী
গৌৰী মায়ে ৰামকৃষ্ণৰ পত্নী সাৰদা দেৱীৰ এগৰাকী সতীৰ্থ বা সংগী হিচাপে দক্ষিণেশ্বৰত থকা ভালেমান সময় অতিবাহিত কৰিছিল৷ কোনোবা সময়ত তেখেতে ৰামকৃষ্ণৰ বাবে আহাৰো প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু গীত পৰিৱেশন কৰিছিল৷
ৰামকৃষ্ণই গৌৰীমাক তীৰ্থযাত্ৰীৰ জীৱনৰ অৱসান ঘটাই ভাৰতীয় নাৰীৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ হকে কাম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল৷ ভাৰতীয় নাৰীৰ অৱস্থা দুৰ্দশাৰে ভৰা আছিল আৰু ৰামকৃষ্ণই বিচাৰিছিল যে গৌৰীমাই তেওঁলোকৰ শিক্ষা আৰু প্ৰগতিৰ গতি প্ৰাণৱন্ত কৰিবলৈ বৌদ্ধিকভাৱে আৰু আধ্যাত্মিকভাৱে কাম কৰক৷ গৌৰীমাই ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল৷ তেওঁ যুক্তি দৰ্শাইছিল যে-এনে এটা কৰ্মত জড়িত হ'বলৈ তেওঁৰ কোনো প্ৰশিক্ষণ অথবা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাই৷ ৰামকৃষ্ণই উত্তৰ দিছিল, "মই জলদান কৰিছোঁ৷ তুমি বোকা মৰ্দন কৰা৷"
সাৰদেশ্বৰী আশ্ৰম
১৯১১ চনত এই আশ্ৰমখন কলিকতালৈ স্থানান্তৰিত হয়৷ সাৰদা দেৱীয়ে প্ৰায়েই এই আশ্ৰমখন ভ্ৰমণ কৰিছিল৷ আশ্ৰমত থকা নিৱাসীসকলে তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল৷ তেৰ বছৰ পৰ্যন্ত এই আশ্ৰমখন ভাড়াগৃহত আছিল৷ অৱশেষত কিছু দান-বৰঙণি সংগ্ৰহ হোৱাৰ পাছত ১৯২৪ চনত এটা তিনি-মহলীয়া অট্টালিকাত বৰ্তমানৰ ঠাইত এই আশ্ৰমখন স্থায়ীভাৱে গঢ়ি উঠে৷
শিক্ষাৰ ধাৰণা
গৌৰী মাৰ মতে, শিক্ষা একধৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্তব্য৷ তেওঁ কৈছিল, যদিহে নাৰীৰ শিক্ষা অৱহেলা কৰা হয়, তেন্তে সমগ্ৰ ৰাষ্ট্ৰই ইয়াৰ দুৰ্ভোগ ভুগে৷ সাৰদেশ্বৰী আশ্ৰমত সেয়েহে শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল৷ শিক্ষক নিৰ্বাচন কৰোঁতে গৌৰীমাই যথেষ্ট সাৱধানতা আৰু সতৰ্কতা অৱলম্বন কৰিছিল৷ তেওঁলোক হ'ব লাগিব, সৰল, পৱিত্ৰ মনৰ, উচ্চ চিন্তাৰ আৰু নাৰীৰ প্ৰগতিৰ প্ৰতি উৎসৰ্গীকৃত ভাৱধাৰাৰ৷ সাৰদেশ্বৰী আশ্ৰমৰ চাৰিটা মূল উদ্দেশ্য আছিল-১.হিন্দুত্ববাদ আৰু সমাজৰ ভাৱধাৰাৰ আলমত নাৰীৰ মাজত শিক্ষাৰ প্ৰচলন কৰা; ২. নাৰীসকলক আশ্ৰমৰ হকে কাম কৰিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰা; ৩. অভাৱগ্ৰস্ত কিন্তু সন্মানীয় পৰিয়ালৰ ছোৱালী বা বিধৱাসকলক আশ্ৰয়দান কৰা; ৪. নাৰীসকলক শালীন আৰু সুস্থিৰ জীৱন একোটা যাপন কৰিবলৈ সহায় কৰা৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
চায়না ৩ লিচু
চায়না ৩ হৈছে বাংলাদেশ, আৰু চীন অঞ্চলত উৎপাদিত হোৱা এক প্ৰকাৰৰ লিচু জাত। ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে Litchi chinensis। ই Sapindaceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত Litchi গণৰ এটা প্ৰজাতি। চায়না ৩ লিচুৰ কিছুমান বিশেষ বৈশিষ্ট আছে, বিশেষকৈ ইয়াৰ আকাৰ আৰু ইয়াত থকা কাৰ্বহাইড্ৰেটৰ মাত্ৰাই ইয়াক অন্য লিচুতকৈ পৃথক কৰি তুলিছে। ৰসাল ১.৫-২.০ ইঞ্চি ব্যাস বিশিষ্ট ফল। গা গছ প্ৰায় ১৫-১৮ ফুট উচ্চতা বিশিষ্ট হয়।
লিচুৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰৰ ভিতৰত চায়না ৩ সৰ্বোৎকৃষ্ট প্ৰকাৰ। দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰায় প্ৰতিখন অঞ্চলত লিচু হয়, যদিও বাংলাদেশ, আৰু চীনে এ জাতেৰ লিচু সৰ্বাধিক উৎপাদন কৰা হয়। কোনোধৰণৰ কৃত্ৰিম ৰসায়ন প্ৰয়োগ নকৰাকৈ সম্পূৰ্ণ জৈৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে উৎপাদিত এই লিচু বিদেশলৈও ৰপ্তানি কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: লিচু
শ্ৰেণী: ফল শ্ৰেণী: বাংলাদেশ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
জামাইকান ক্ৰিৱ'লি ৱিকিপিডিয়া
জামাইকান ক্ৰিৱ'লি উইকিপিডিয়া (Wikipedia ina Jumiekan) হ'ল অনলাইন বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ জামাইকান ক্ৰিৱ'লি ভাষাৰ সংস্কৰণ। ২০১৬ চনত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান মুঠ টা নিবন্ধ, জন ব্যৱহাৰকাৰী, জন প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে আৰু সৰ্বমুঠ সম্পাদনা সংখ্যা টা।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ শ্ৰেণী:পোখালি
তৃতীয়ত্বৰ গল্প
তৃতীয়ত্বৰ গল্প (Tritiyattar Galpa) অসমীয়া গল্পকাৰ, কলা সমালোচক, অধ্যাপিকা তথা গৱেষিকা আৰু মুনীন বৰকটকী বঁ‌টা বিজয়ী মৌচুমী কন্দলীৰ এখন অসমীয়া গল্প সংকলন। সংকলনখন ২০০৭ চনত লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। এই সংকলখনিত বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা কন্দলীৰ মুঠ আঠটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
গল্পকাৰৰ চমু পৰিচয়
মৌচুমী কন্দলী সাহিত্য ৰচনাৰ লগতে শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখনতো জড়িত। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কালচাৰেল ষ্টাডিজ বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা। ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত নামৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলনৰ বাবে কন্দলীয়ে ২০০০ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ গল্প ইংৰাজীৰ লগতে জাৰ্মান, হিন্দী, বাংলা, নেপালী, উড়িয়া, কাচী আদি ভাষালৈ অনুদিত হৈছে। ২০২২ চনত The Black Magic Women নামেৰে তেওঁৰ গল্পৰ ইংৰাজী অনুবাদ পেংগুইনৰ বেনাৰত প্ৰকাশিত হয়।
গল্পসমূহ
গল্প সংকলনটিত সন্নিৱিষ্ট আঠটা গল্প ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনৰ ভিতৰত গৰিয়সী, আজিৰ অসম, সাদিন শাৰদী, কথা গুৱাহাটী আদি বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত। গল্পসমূহ হৈছে:
বিষয়বস্তু
সংকলনখনিৰ আঠোটা গল্পতে সামাজিক চেতনা আৰু জীৱন-দৰ্শনৰ ভাব দেখা যায়। সেই চকুটো নামৰ প্ৰথমটো গল্পত লেখিকাই সাম্প্ৰতিক সমাজত প্ৰচাৰ মাধ্যমসমূহে কৰা আবেগ-অনুভূতিৰ বাণিজ্যিকৰণৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। ৰিয়েলিটী শ্ব', নিউজ চেনেল আদিৰ টিআৰপিকেন্দ্ৰীক বাতৰি আৰু প্ৰদৰ্শনে স্বাভাৱিক মানৱীয় অনুভূতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটাই মানুহক কিদৰে দৰ্শনকামী কৰি তুলিছে সেয়াই ইয়াৰ মূলভাৱ। 'দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন' নামৰ দ্বিতীয় গল্পটো এগৰাকী সন্তানসম্ভৱা নাৰীৰ মনোজগতত হোৱা আগন্তক সন্তানক লৈ চিন্তা-দুশ্চিন্তাৰ এক প্ৰতিফলন। নাৰীগৰাকীয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰে দেখা অন্যায়, জিঘাংসা আৰু ঘৃণাৰে ভৰা পৃথিৱীত নিজ সন্তানক জন্ম দিবলৈ শংকাবোধ কৰিছে। তেওঁ গৰ্ভস্থ সন্তানৰ সৈতে আলাপ কৰি আশা কৰিছে যে তেওঁৰ সন্তানে ভৱিষ্যতে অবাটে বাট ল'লেও তেওঁৰ সৈতে হোৱা বৰ্তমানৰ কথোপকথনে সন্তানটিক সঠিক পথলৈ ঘূৰাই আনিব। ৰাৱণ_১০২০@ফেণ্টাছীডটকম নামৰ গল্পত লেখিকাই ইণ্টাৰনেট আৰু ছ'চিয়েল মিডিয়াৰ ভাৰ্চুৱেল ৰিয়েলিটীত নিজৰ প্ৰকৃত পৰিচয় গোপনে ৰাখি কাল্পনিক জগতত সময় অতিবাহিত কৰাৰ এক প্ৰৱণতাৰ সৈতে বাস্তৱিকতাৰ তুলনা কৰিছে। ইয়াত 'ফেক একাউণ্ট'ৰ জৰিয়তে বিভিন্ন কাল্পনিক পৰিচয়েৰে অচিনাকি নাৰীৰ সৈতে আলাপত মগ্ন হোৱা চিত্ৰভানু মজুমদাৰ নামৰ এক চৰিত্ৰই উত্তেজনাৰ শীৰ্ষবিন্দুত স্বমেহন কৰিছে আৰু তেতিয়াই তেওঁ অনুধাৱন কৰিছে যে তেওঁ গঢ়ি লোৱা কাল্পনিক জগতখনৰ সলনি তেওঁৰ প্ৰকৃত হাতখনেহে তেওঁক এই বিষয়ত বাস্তৱিকতে যৌন ক্ষুধা নিবাৰণত সহায় কৰিছে।
মন্তব্য আৰু সমালোচনা
সংকলনখনিৰ 'দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন' নামৰ গলটোৰ সন্দৰ্ভত ড° ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই মন্তব্য কৰিছে যে, "'দলঙৰ ওপৰৰ কথোপকথন' — এই গল্পটোত দেখা যায় এক অভিনৱ নিৰ্মাণ পদ্ধতি, অভিজ্ঞতাৰ লগতে মীথ, ৰূপক-প্ৰতীকৰ এক সুন্দৰ সংমিশ্ৰণ। এক চিৰন্তন থীম- মাত্ৰেইত্ব আৰু মাতৃত্বৰ স্বাভাৱিক আশংকাক কেন্দ্ৰত লৈ এক আধুনিক উপস্থাপনৰে মৌচুমীৰ এইটো এটা নিটোল গল্প- গল্প লেখক (লেখিকা) কথক, কিন্তু পাঠ কথকতা ভাৰাক্ৰান্ত নহয়। পাঠৰ আঁ‌ৰৰ পাঠত (ছাব-টেক্স) আছে জীৱনৰ প্ৰতি এক নিবিড় ভাল পোৱা আৰু এক বিশ্বজনীন মমত্ববোধৰ নিৰ্যাস।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
নিত্যানন্দ সেনাপতি
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৪৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীত, লখিমপুৰ জিলাৰ নাহৰবাৰী অঞ্চলত৷ পিতৃৰ নাম জজ্ঞৰাম সেনাপতি আৰু মাতৃৰ নাম যোগেশ্বৰী সেনাপতি৷
চাকৰি জীৱন
১৯৬৪ চনত কিছুদিনৰ বাবে লথৌ এম.ভি স্কুলত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত ১৯৬৫ চনত ৰহালী মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে পাঁচবছৰ কাল ধৰি শিক্ষকতা কৰে৷ তাৰ পাছত নাওবৈচা হাইস্কুল (বৰ্তমানৰ হায়াৰছেকেণ্ডৰী)ত শিক্ষক হিচাপে শিক্ষকতা কৰি তাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ২০০১ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
স্পাইক্স
স্পাইক্স প্ৰ’ট’কল (SPIKES protocol) হৈছে ৰোগী আৰু ৰোগীৰ পৰিয়ালক বেয়া খবৰ দিবলৈ নিদানিক চিকিৎসাশাস্ত্ৰত ব্যৱহৃত এটা পদ্ধতি।    যিহেতু বেয়া খবৰ এটা পোৱাৰ সময়ত মানুহৰ মনত দুখ আৰু উদ্বেগ সৃষ্টি হ’ব পাৰে, চিকিৎসকসকলে এইক্ষেত্ৰত অতি সাৱধানে খবৰ দিয়াটো প্ৰয়োজন।
নাও খেল
নাও খেল (Nao khel) অসমৰ এক পৰম্পৰাগত পানীত খেলা খেল৷ নাৱত উঠি কেইবাজনো খেলুৱৈয়ে জাত জাত বঠা বাই নিজৰ নিজৰ নাও আগুৱাই নি লক্ষ্যস্থান প্ৰাপ্ত কৰাতেই এই খেলৰ সামৰণি৷ ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত কৃষি উৎসৱ অ’নামৰ লগত সংগতি ৰাখি এই খেল বছৰি খেলা হয়৷ অসমত সাধাৰণতে ভাদ-আহিন মাহত বছৰেকীয়া বানপানী শুকাবলৈ ধৰোঁতে ঠায়ে ঠায়ে এই নাও খেল অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ নাও খেলৰ লগত এবিধ লোকগীতি সাহিত্যৰো অসমত সৃষ্টি হৈছে৷ নামনি অসমৰ বৰপেটা, কলগাছিয়া, গোৱালপাৰা, শুৱালকুছি, হাজো আদি ঠাইৰ উপৰি বিভিন্ন চৰ-চাপৰি অঞ্চলত নাও খেল অনুষ্ঠিত হয়৷
নাও খেলৰ গীত
নাও খেল এক উত্তেজনাময় খেল৷ ইয়াত উদ্গনি যোগায় গীতাল বা গীদালসকলে গোৱা গীতে৷ তেনে গীত লোকসাহিত্যৰ সম্পদস্বৰূপ৷ নাওখেল জাতি-ধৰ্ম-ভাষা-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলোৱে খেলে৷ গীতবোৰৰ মাজেৰে মানুহৰ মাজৰ সম্প্ৰীতিৰ ছবিও দেখা যায়৷ কেইটামান গীতৰ অংশ:
ও বাইচাল ভায়াৰে, ঘাৰীয়া বইঠা মাৰিয়া যাও ৰে বইঠা মাৰো বইঠা মাৰো ৰে ও বাইচাল ভাইয়াৰে ঘাৰীয়া বইঠা মাৰিয়া যাওৰে৷
আল্লাৰ নামে ধ্বনি ধ্বনি বোলো লা-ই-লা-হা-হে এ এ
ও ডিংগা সাজিলোৰে আইসো মা মোৰ সৰস্বতী শিৰে দিয়া পাও আমাৰ কণ্ঠত আইসা মা ঝাম্পালি খেলাও৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া শ্ৰেণী:অসম
অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড
অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ চৰকাৰী মালিকানাধীন হাইড্ৰ'কাৰ্বন অন্বেষণ আৰু উৎপাদন নিগম। ই ভাৰত চৰকাৰৰ পেট্ৰ'লিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ মন্ত্ৰালয়ৰ মালিকানাধীন আৰু ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দুলিয়াজানত অৱস্থিত। ই ভাৰত চৰকাৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত নৱৰত্ন কোম্পানী। উত্তৰ প্ৰদেশৰ নয়ডা, গুৱাহাটী আৰু যোধপুৰত ইয়াৰ কাৰ্যালয় আছে। অইল খাৰুৱা তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছৰ অন্বেষণ, বিকাশ আৰু উৎপাদন, খাৰুৱা তেল পৰিবহণ আৰু তৰল পেট্ৰ'লিয়াম গেছ উৎপাদনৰ ব্যৱসায়ত নিয়োজিত হৈ আছে। কোম্পানীটোৰ ইতিহাস ১৮৮৯ চনত ভাৰতত খাৰুৱা তেলৰ আৱিষ্কাৰৰ সৈতে জড়িত। বিদেশত ৯ টাতকৈও অধিক স্থানত কাম কৰি থকা এক সম্পূৰ্ণ একত্ৰিত উৰ্ধমুখী পেট্ৰ'লিয়াম কোম্পানী হিচাপে অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড বৰ্তমানৰ স্থিতিত বিদ্যমান। শেহতীয়াকৈ, ই ভাৰত পেট্ৰ'লিয়াম কৰ্প'ৰেচন লিমিটেডৰ পৰা নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ শ্বেয়াৰ অধিগ্ৰহণ কৰিছে আৰু এনেদৰে এন.আৰ.এল. অইলৰ এক সহায়ক কোম্পানী হিচাপে পৰিগণিত হ'ল।
ইতিহাস
অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড ভাৰতৰ অসম অৱবাহিকাত অন্বেষণ কৰিবলৈ ১৮৮৭ চনত ভাৰতত ইয়াৰ সহায়ক কোম্পানী হিচাপে বাৰ্মা অইল কোম্পানী লিমিটেডে গঠন কৰিছিল। বাৰ্মা অইল কোম্পানী লিমিটেডৰ কৰ্মচাৰীসকলে ঔপনিৱেশিক ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ভূতাত্ত্বিক জৰীপ বিশেষজ্ঞ থমাছ ওল্ডহামৰ বৰ্ণনা অনুসৰি ডিগবৈ গাঁৱৰ ওচৰত বোজা কঢ়িওৱা জন্তু হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হাতীৰ ভৰিত তেলৰ সম্ভেদ পোৱা বুলি গম পাইছিল। সেই সময়ত হাইড্ৰ'কাৰ্বনৰ অন্বেষণৰ বাবে এক সফল কৌশল আছিল এণ্টিকলাইনত চিপবোৰৰ তলত ড্ৰিলিং কৰা আৰু সেয়েহে অইল ইণ্ডিয়াই ডিগবৈ চিপছৰ তলত ড্ৰিল কৰিছিল আৰু এটা বিশাল তেল ক্ষেত্ৰ বিচাৰি পাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডে ভাৰতৰ প্ৰথম তেল উৎপাদনত আন কেইবাটাও তেল ক্ষেত্ৰ বিচাৰি পাইছিল।
১৯৫৯ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ইয়াৰ পঞ্জীভুক্ত কাৰ্যালয় অসমৰ দুলিয়াজানত এটা ব্যক্তিগতভাৱে অধিষ্ঠিত তেল অন্বেষণ কোম্পানী হিচাপে অইল ইণ্ডিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বাৰ্মা অইল কোম্পানীয়ে মূলতঃ ইয়াৰ দুই-তৃতীয়াংশ ষ্টক ৰাখিছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰে (ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ জৰিয়তে) বাকীখিনি ৰাখিছিল। ১৯৬১ চনৰ ইয়াক ৰাজহুৱাভাৱে তালিকাভুক্ত হৈছিল আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে ভাৰত চৰকাৰে ৫০% মালিকীস্বত্বৰ আগ্ৰহ অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৮১ চনত ভাৰত চৰকাৰে কোম্পানীটোৰ ইকুইটি সূতৰ ১০০% অধিগ্ৰহণ কৰে। এই কোম্পানীটো উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাহৰকটীয়া আৰু মৰাণৰ তেল ক্ষেত্ৰৰ তেল আহৰণৰ বাবে গঠন কৰা হৈছিল।
১৯৬১ চনত অসমৰ দুলিয়াজানত কোম্পানীটোৰ প্ৰথম গেছ চালিত শক্তি প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়। ১৯৬২ চনত দুলিয়াজানৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ৪০১ কিলোমিটাৰ আৰু ১৬ ইঞ্চি ব্যাসৰ পাইপলাইন সম্পূৰ্ণ হৈছিল। পৰৱৰ্তী বছৰত, গুৱাহাটীৰ পৰা বিহাৰৰ বাৰাউনিলৈ পাইপলাইনলৈ ৭৫৬ কিলোমিটাৰ আৰু ১৪ ইঞ্চি ব্যাসযুক্ত পাইপলাইনৰ সম্প্ৰসাৰণ সম্পূৰ্ণ কৰা হয়।
২১২ কিলোমিটাৰ লুপিং আৰু প্ৰতি বছৰে ৬.০ নিযুত টনতকৈ অধিক পৰিবহণ কৰাৰ মুঠ ক্ষমতাৰ সৈতে ১,১৫৭ কিলোমিটাৰ দীঘল সম্পূৰ্ণ স্বয়ংক্ৰিয় টেলিমেট্ৰিক পাইপলাইন কোম্পানীটোৰ জীৱনৰেখা। ১৯৬২ চনত আৰম্ভ কৰা দ্বৈত তৰপযুক্ত খাৰুৱা তেলৰ পাইপলাইনটোৱে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীকে ধৰি ৭৮খন নদী অতিক্ৰম কৰাৰ লগতে কৰে ই ধানখেতি, বন আৰু জলাভূমিৰ মাজেৰে গৈছে। ইয়াৰ ১১টা পাম্পিং ষ্টেচন, ১১টা ৰিপিটাৰ ষ্টেচন আৰু নুমলীগড় আৰু ৰঙাপানীত দুটা টাৰ্মিনেল আছে। পাইপলাইনৰ কাষেৰে দৈত্য পাম্পবোৰ চলাই থকা ইঞ্জিনবোৰত দুই লাখ ঘণ্টাতকৈও অধিক সেৱা আগবঢ়াইছে আৰু বিশ্ব অভিলেখ স্থাপন কৰিছে। অইলে ২০০৭ চনৰ নৱেম্বৰত নুমলীগড়ৰ পৰা ছিলিগুৰিলৈ ৬৬০ কিলোমিটাৰ পাইপলাইন নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
উৎপাদন
২০১৪ চনলৈকে কোম্পানীটোৱে ৩.৪৬৬ এমএমটি খাৰুৱা তেল, ২৬২৫.৮১ নিযুত ঘন মিটাৰ প্ৰাকৃতিক গেছৰ মানক স্থিতিত আৰু ৪৬,৬৪০ টন এলপিজি উৎপাদন কৰিছিল। ইয়াৰ বেছিভাগ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অংশত কেন্দ্ৰীভূত ইয়াৰ পৰম্পৰাগতভাৱে সমৃদ্ধ তেল আৰু গেছ ক্ষেত্ৰৰ পৰা উৎপাদিত হৈছিল আৰু অঞ্চলটোত উৎপাদিত মুঠ তেল আৰু গেছৰ ই প্ৰায় ৮০% অৰিহণা যোগায়। নতুন ক্ষেত্ৰৰ সন্ধানত অইলে উপকূলীয় / অফশ্বৰ উৰিষ্যা আৰু আন্দামান, কাবেৰী অফশ্বৰ, তামিলনাডু, আৰৱ সাগৰ, ৰাজস্থানৰ মৰুভূমি, উপকূলীয় অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ নদীৰ তল আৰু ভাৰতৰ ৰাজ্য মিজোৰাম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত ইয়াৰ কাৰ্যকলাপ চলাই আছে। ৰাজস্থানত অইলে ১৯৮৮ চনত গেছ, ১৯৯১ চনত গুৰু তেল / বিটুমেন আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ১৯৯৬ চনত গেছ উৎপাদন আৰম্ভ কৰিছিল। কোম্পানীটোৱে তেল আৰু গেছ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত এশ বছৰতকৈ অধিক অভিজ্ঞতাসম্পন্ন।
শেহতীয়াকৈ অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডে উত্তৰ-পূব ভাৰতত অন্বেষণ আৰু উৎপাদন কাৰ্যকলাপ যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰিছে। অইলে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সীমান্ত অঞ্চলত ইয়াৰ অন্বেষণ কাৰ্যকলাপ তীব্ৰতৰ কৰাৰ বাবে ইয়াৰ এনইএফ (উত্তৰ-পূব সীমান্ত) প্ৰকল্প স্থাপন কৰিছে। বৰ্তমান মিজোৰামকে ধৰি অৰুণাচল, অসমৰ ট্ৰাষ্ট বেল্ট অঞ্চলত অন্বেষণ কাৰ্যকলাপ চলি আছে। কোম্পানীটোৱে দুলিয়াজানৰ পৰা বিহাৰৰ বাৰাউনিলৈ এটা খাৰুৱা তেলৰ পাইপলাইন পৰিচালনা কৰে।
অইল ইণ্ডিয়া এফ চি
অইল ইণ্ডিয়া এফ চি ক্লাবটো ১৯৬৪ চনত ৰাজহুৱা খণ্ডৰ অধীনৰ বৃহৎ তৈল প্ৰতিষ্ঠান অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডে উজনি অসমৰ দুলিয়াজানত গঠন কৰে। ক্লাবটোক অসম তথা উত্তৰ-পূবৰ ভিতৰতে শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ ক্লাব হিচাপে বিবেচিত কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা
দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য (South West Garo Hills) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। ২০১২ চনৰ ৭ আগষ্টত আমপতি অসামৰিক উপ-বিভাগটোক দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য হিচাপে এখন পূৰ্ণাংগ জিলালৈ উন্নীত কৰা হয় আৰু ইয়াৰ জিলাৰ সদৰ আমপতিত অৱস্থিত। ইয়াক ভাৰতৰ মেঘালয়ৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী ড° মুকুল চাংমাই উদ্বোধন কৰে।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ জনসংখ্যা হৈছে ১,৭২,৪৯৫জন তাৰে ৮৭,১৩৫ গৰাকী পুৰুষ আৰু ৮৫,৩৬০ গৰাকী মহিলা। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৬.৭%।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
জদ্দনবাঈ
জদ্দনবাঈ হুছেইন (Jaddanbai Hussain, ১৯৯২-৮ এপ্ৰিল ১৯৪৯, বৃত্তিগত নাম জদ্দনবাঈ) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, সঙ্গীত পৰিচালক, অভিনেত্ৰী, ছবি নিৰ্মাতা আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম অগ্ৰদূত। সৰস্বতী দেৱীৰ সৈতে তেওঁক একেলগে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা সঙ্গীত পৰিচালক বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ আখতাৰ হুছেইন আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা আনোৱাৰ হুছেইন আৰু শীৰ্ষস্থানীয় তাৰকা নাৰ্গিচৰ মাতৃ। জদ্দনবাঈ প্ৰিয়া দত্ত আৰু বলীউদৰ প্ৰখ্যাত অভিনেতা সঞ্জয় দত্তৰ মাতৃপক্ষীয় আইতাক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জদ্দনবাঈৰ জন্ম ১৮৯২ চনত মিয়াজানৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁৰ মাক দলিপাবাঈ আছিল এলাহাবাদৰ খ্যাতনামা নৰ্তকী। দলিপাবাঈৰ প্ৰকৃত নাম আছিল দলিপা দেৱী আৰু তেওঁ সম্ভ্ৰান্ত হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল। শৈশৱত তেওঁক এদল দুৰ্বৃত্তই অপহৰণ কৰি নি বাঈজীৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁক সম্পূৰ্ণকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ পিছত দলিপাবাঈ গায়িকা আৰু নৰ্তকী হিচাপে যথেষ্ট সফল হয়। তেওঁৰ পৰিচালকসকলে দলৰে এজন সাৰেংগী বাদকৰ লগত বিয়া পাতি দিয়ে, যাক দলিপাবায়ে কেবল মিয়াজান নামেৰে জানিছিল। অনুমান কৰা হয় যে দলিপাবাঈৰ তেওঁৰ স্বামীৰ অনুমোদনতে এজন বিবাহিত আইনজীৱীৰ সৈতে সম্পৰ্ক হৈছিল আৰু আইনজীৱীজনৰে হাউলিত দলিপাবাঈ থাকিবলৈ লৈছিল। জদ্দনবাঈৰ পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁৰ সতীয়া বাপেক মিয়াজানৰ মৃত্যু হয়। জদ্দনবাঈ চহৰলৈ যায় আৰু গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱত তেওঁ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়। পিছত তেওঁ কলকাতালৈ গৈ শ্ৰীমন্ত গণপত ৰাওৰ (ভাইয়া চাহেব সিন্ধিয়া) শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯২০ত গণপত ৰাওৰ মৃত্যু হয়। জদ্দনবাঈৰ প্ৰশিক্ষণ যিহেতু তেতিয়াও শেষ হোৱা নাছিল, তেওঁ ওস্তাদ চাদ্দু খান চাহেব আৰু ওস্তাদ লাল খান চাহেবৰ ওচৰত শিকিবলৈ ল’লে।
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ সঙ্গীত অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত মাককো চেৰ পেলাই গৈছিল। কলম্বিয়া গ্ৰামোফোন কোম্পানীত তেওঁ গজল বাণীবদ্ধ কৰাবলৈ ল’লে। সমান্তৰালভাবে ৰামপুৰ, বিকানিৰ, গোৱালিয়ৰ, জম্মু-কাশ্মীৰ, ইন্দোৰ, জোধপুৰ ষ্টেট আদি ৰাজকীয় প্ৰদেশৰ পৰা সঙ্গীত সন্মিলন বা মেহফিলত অংশ লবলৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। তেওঁ বিভিন্ন অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত বিভিন্ন গীত আৰু গজল পৰিবেশন কৰিলে। ১৯৩৩ চনত লাহোৰৰ ‘প্লে আৰ্ট ফটো টোন কোম্পানী’য়ে তেওঁলোকৰ ছবি ৰাজা ‘গোপীচান্দ’ত (১৯৩৩) অভিনয়ৰ প্ৰস্তাব লৈ অহাত তেওঁ গোপীচান্দৰ মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। পিছলৈ তেওঁ কৰাচীৰ এটা চলচ্চিত্ৰ কোম্পানীৰ ‘ইনচান য়া চয়তান’ ছবিতো কাম কৰে।
নিজা চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী ‘সঙ্গীত ফিল্মছ্’ আৰম্ভ কৰাৰ আগত তেওঁ আৰু দুখন ছবিত কাম কৰিছিল- ‘প্ৰেম পৰীক্ষা’ আৰু ‘সেৱা সদন’। এই কোম্পানীটোৱে ‘তালাচ-এ-হক’ (১৯৩৫) নামৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল, য’ত জদ্দনবায়ে অভিনয় কৰাৰ উপৰিও সঙ্গীতো দিছিল। ১৯৩৬চনত তেওঁ ‘মেদাম ফেচন’ৰ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ উপৰিও পৰিচালনা আৰু সঙ্গীতৰ কামো কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
ব্লকচেইন
ব্লকচেইন (blockchain) হৈছে ক্ৰমাগত বৰ্ধমান ৰেকৰ্ডৰ এক তালিকা যি ক্ৰিপ্ট'গ্ৰাফিৰ দ্বাৰা সংযুক্ত আৰু সুৰক্ষিত। প্ৰতিটো ৰেকৰ্ডক একো একোটা ব্লক বোলা হয়। প্ৰতিটো ব্লক সেই ব্লকটোৰ পূৰ্বৰ ব্লকৰ এটি ক্ৰিপ্ট'গ্ৰাফিক হ্যেচ (cryptographic hash), সময়-মোহৰ (timestamp) আৰু লেনদেনৰ সমন্বিত তথ্যৰে গঠিত হয়।
গঠনগতভাবে ব্লকচেইনৰ তথ্য পৰিবৰ্তনৰোধী। ব্লকচেইন হৈছে "দুটা পক্ষৰ মাজত হোৱা লেনদেনৰ নিপুণ তথা বৈধিকৰণ কৰিব পৰা এক মুক্ত আৰু বিতৰিত স্থায়ী খতিয়ান"। বিতৰিত তথ্যভাণ্ডাৰ (distributed ledger) হিচাপে ব্যৱহাৰৰ বাবে কোনো ব্লকচেইন পিয়েৰ-টু-পিয়েৰ (গ্ৰাহকৰ পৰা গ্ৰাহকলৈ) নেটৱৰ্ক সংগঠনৰ মাধ্যমেৰে ব্যৱস্থাপনা কৰা হয় আৰু ই এটা ব্লকৰ পৰা আন এটা ব্লকলৈ কৰা যোগাযোগ প্ৰক্ৰিয়া আৰু ব্লক বৈধিকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট নিয়ম মানি চলৈ। এবাৰ কোনো ব্লকত তথ্য অন্তৰ্ভূক্ত কৰাৰ পাছত সেই ব্লকটো সালসলনি কৰিব পাৰা নাযায়। যদিহে সালসলনি কৰিব বিচাৰে, তেন্তে সেই ব্লকৰ অনুক্ৰমত থকা সকলো পৰবৰ্তী ব্লককে সলনি কৰিব লাগিব। সেয়ে ব্লক সালসলনিৰ প্ৰচেষ্ঠাই নেটৱৰ্কটোত বিশৃঙ্খলতা সৃষ্টি কৰে। এনেবোৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাবেই ব্লকচেইনক পৰিবৰ্তনৰোধী, সুৰক্ষিত তথা বিকেন্দ্ৰীকৃত বুলিব পাৰি।
২০০৮ চনত বিটকইন নামৰ ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সীৰ ৰাজহুৱা লেনদেনৰ খতিয়ানক সুৰক্ষিতৰূপে সংৰক্ষণ আৰু ব্যৱহাৰ বাবে ছাটোছি নাকামোটো ছদ্মনামৰ ব্যক্তি বা গোষ্ঠীয়ে ব্লকচেইনৰ উদ্ভাৱন কৰে। ছাটোছি নাকামোটোৰ প্ৰকৃত পৰিচয় অজ্ঞাত। ব্লকচেইন উদ্ভাৱনৰ ফলত বিটকইন কোনো বিশ্বস্ত প্ৰতিষ্ঠান অথবা কেন্দ্ৰীয় চাৰ্ভাৰৰ অবিহনে দ্বৈত-খৰচ বা double-spending নামৰ জটিল সমস্যাটোৰ সমাধান কৰা প্ৰথম ডিজিটেল মুদ্ৰা ৰূপে পৰিগণিত হয়। বৰ্তমানে ব্লকচেইনৰ ব্যৱহাৰ বিটকইনতে সীমিত নাথাকি অন্য ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সী আৰু ক্ষেত্ৰলৈও বিয়পি পৰিছে। বাণিজ্যিক ব্যৱহাৰৰ বাবে ব্যক্তিগত ব্লকচেইনৰো প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
১৪ ছেপ্টেম্বৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
তোলনি বিয়া
অসমীয়া সমাজত বহুল প্ৰচলিত এক লোক ৰীতি হৈছে তোলনি বিয়া। এগৰাকী কন্যা প্ৰথম ঋতুমতী হোৱাৰ লগত সংগতি ৰাখি বিভিন্ন বাধ্যবাধকতাৰ মাজেৰে এই তোলনি বিয়া সম্পন্ন কৰা হয়। ঠাইভেদে তোলনি বিয়াক নোৱাই-তোলনি বিয়া, শান্তি বিয়া, চুৱা বিয়া, প্ৰথম বিয়া, মৌচুমী বিয়া আদি নামেৰেও জনা যায়।
নীতি-নিয়ম
অসমীয়া সমাজত ঠাই অনুসৰি বিভিন্ন নীতি নিয়মৰে এই বিয়া অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সাধাৰণতে কন্যা এগৰাকীৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হোৱাৰ চাৰিদিনৰ দিনা আয়তীসকলৰ সহযোগিতাত চাৰিদিনীয়া গা-ধোৱা কাৰ্যসূচী সম্পন্ন কৰা হয়। সেইদিনা কানাই লোৱাকে আদি কৰি সাংকেতিক ৰূপত কলপুলি বা তামোল পুলি ৰোৱা হয়। এই পুলিটো কন্যা গৰাকীৰ ভৱিষ্যতে হ'ব লগা স্বামী বুলি ধৰা হয় আৰু সাত দিনৰ দিনা আনুষ্ঠানিকভাৱে এই কল বা তামোল পুলিটোৰ সৈতে কন্যা গৰাকীৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয়। এই বিয়াক অসুচি বা চুৱা বিয়া বুলিও কোৱা হয়।
প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত প্ৰচলিত নিয়ম অনুসৰি কন্যাগৰাকীক চাদৰ-মেখেলা পৰিধান কৰাই মাটিত খেৰৰ বিছনা কৰি শুবলৈ দিয়া হয়। খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰটো বিশেষ নীতি নিয়মৰে গুৰু অহাৰ গ্ৰহণৰ পৰা বিৰত ৰখা হয়। এই অনুষ্ঠানটো প্ৰধানত মহিলাৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হয়। পূৰ্বতে পুৰুষৰ অংশগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ বৰ্জনীয় আছিল যদিও বৰ্তমান পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে অংশগ্ৰহণত বৰ জাকজমতাৰে এই বিয়া অনুষ্ঠিত কৰা দেখা যায়।
ঋতুমতি হ'লে পালন কৰা নিয়মখিনিৰ মাজত কিছুমান নিয়মৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি নথকা নহয়। গাঁৱৰ গোপিনীসকলে গৈ ছোৱালীজনিক ঋতুমতী হোৱাৰ পিছত পালন কৰিবলগীয়া নিয়মবোৰ শিকায়। লগতে যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ পাছত ল'ব লগা সাৱধানতা বা পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাখিনি নিয়মৰ মাজেৰে জানায়।
সেই সময়ত গোপিনীসকলে ছোৱালীজনীৰ ঘৰত কোনো ধৰণৰ খাদ্য গ্ৰহণ নকৰিছিল। অতীতৰ পৰা প্ৰচলন হৈ অহা এই বিবাহ "পায়-নাপায়" বিচাৰৰ মাজেৰে পৰিচালিত। এজনী নাবালিকাৰ প্ৰথম ঋতুমতী হোৱাৰ প্ৰাকৃতিক কাৰণ আৰু তাৰ বাবে বিজ্ঞান সন্মতভাৱে ল’বলগা স্বাস্থ্য, খাদ্য, জিৰণি, সুৰক্ষা আদি প্ৰয়োজনীয় বিষয়সমূহ বিশেষকৈ নিজৰ পৰিয়াল আৰু সমাজৰ জেষ্ঠা মহিলাসকলৰ দ্বাৰা কিছু সাংকেতিক তথা প্ৰতীকী ব্যৱস্থাৰে বুজনি দিয়া হয়। সেয়ে এই বিয়াক যৌন শিক্ষাৰ আদি পাঠ বুলি কোনো কোনোৱে মত পোষণ কৰে।
বৰ বিয়াৰ দৰেই তোলনি বিয়াটো পানীটোলা অনুষ্ঠানৰ পিছত কইনাক নোৱাই-ধুৱাই নতুন চাদৰ-মেখেলা পিন্ধাই সমাজলৈ আগবঢ়াই অনা হয়। সমাজত গাঁৱৰ গোপিনীয়ে বিয়ানাম জুৰি কনাই (কইনাৰ ভৱিষ্যতে হ'ব লগা সন্তানৰ প্ৰতীকী ৰূপ, সাধাৰণতে এযোৰ দিমৰুৰ গুটি) কোলাত লৈ এগৰাকীয়ে আনগৰাকীৰ মুখত পিঠাগুৰি ঘঁহে আৰু বিহু নাম জুৰি নাচি-বাগি ৰং-ধেমালি কৰে। অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই নীতি-নিয়মসমূহ বেলেগ-বেলেগ হোৱা দেখা যায়।
এই বিয়াক অসমীয়া পৰম্পৰা বা লোক সংস্কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। অসমীয়া সমাজে দুহিতাৰ প্ৰথম ৰজস্বলা হোৱা বিষয়টোক সৰু বিয়া হিচাপে আনুষ্ঠানিকতা পালন কৰাটো ধাৰ্মিক বা সামাজিক কৰ্তব্য হিচাপে মানে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিবাহ শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
যোৰহাট ষ্টেডিয়াম
সন্মানীয় এ.টি.পি.এ. শ্বিল্ড ফুটবল প্ৰতিযোগিতা যোৰহাটৰ ফুটবল তথা ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰৰ এক বিশেষ আকৰ্ষণ, য'ত ৰাজ্য তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে দেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দল সমূহে অংশগ্ৰহণ কৰে। অসমৰ অন্যতম পুৰণি এই ফুটবল প্ৰতিযোগিতাখন প্ৰথম ১৯৬০ চনত এই ষ্টেডিয়ামতে অনুষ্ঠিত হৈছিল। অসমৰ প্ৰধান পেছাদাৰী ফুটবল লীগ অসম ৰাজ্যিক প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ যোৰহাটৰ দল যোৰহাট টাউন ক্লাবে এইখন ষ্টেডিয়ামক নিজৰ ঘৰুৱা খেলপথাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম শ্ৰেণী: যোৰহাট
কাৰ্বন ডাই অক্সাইড
কাৰ্বন ডাই অক্সাইড (ৰাসায়নিক সংকেত CO2) হৈছে পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলৰ প্ৰায় ০.০৩৫ শতাংশ আগুৰি থকা (সাধাৰণ অৱস্থাত) এবিধ আম্লিক গেছ। এটা কাৰ্বন (C) পৰমাণু আৰু দুটা অক্সিজেন (O2) পৰমাণু লগ হৈ এই গেছ গঠন হয়।
এই গেছ জীৱমণ্ডলৰ বাবে অতি প্ৰয়োজন। এই গেছৰ মাধ্যমেৰে উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ মাজৰ এক জৈৱিক সম্পৰ্ক চলি থাকে। উদ্ভিদে সালোক সংশ্লেষণ প্ৰক্ৰিয়াত কাৰ্বন ডাই অক্সাইড (প্ৰাণীৰ দ্বাৰা নিৰ্গত) গ্ৰহণ কৰে আৰু বৰ্জিত দ্ৰব্য হিছাপে অক্সিজেন এৰি দিয়ে (ৰাতিৰ ভাগত)। তদুপৰি কাৰ্বনযুক্ত পদাৰ্থ দহন কৰিলে এই গেছ উৎপন্ন হয়। অগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ, সামুদ্ৰিক শেলাই, কিছুমান ভেঁকুৰ আৰু সহজিৱই প্ৰাণীৰ পৰাও এই গেছ নিৰ্গত হয়।
এই গেছে ভূ-পৃষ্ঠৰপৰা প্ৰতিফলিত সৌৰশক্তি শোষণ কৰি বায়ুণ্ডলৰ লগতে ভূ-পৃষ্ঠতো জীৱৰ বাবে উপযুক্ত উত্তাপ বিৰাজ কৰাত সহায় কৰে। অক্সিজেনৰ সৈতে এক নিৰ্দিষ্ট অনুপাত ৰক্ষা কৰি বিভিন্ন অঞ্চলৰ বৰষুণৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিত সহায় কৰে।
শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক যৌগ শ্ৰেণী:গেছ
১৩ ছেপ্টেম্বৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছেপ্টেম্বৰ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
সুধা চন্দ্ৰন
সুধা চন্দ্ৰন এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল চেন্নাইৰ এটা পৰিয়ালত । ১৯৮১ চনত তেওঁ মুম্বাইৰ মিঠিভাই কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে । তেওঁক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ মাজত এগৰাকী প্ৰতিভাৱান ছাত্ৰীৰুপে জনা গৈছিল। কিন্ত এদিন তেওঁ মুম্বাইৰ পৰা চেন্নাইলৈ উভতি অহাৰ পথত দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ সোঁভৰি হেৰুৱাবলগীয়া হয়। কিছুদিনৰ সফল পৰিচৰ্যাৰ পাছত তেওঁক এটা কৃত্ৰিম ভৰি সংস্থাপিত কৰোৱা হয়। তেওঁ নিজৰ শাৰীৰিক অক্ষমতাক নেওচি ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক জগতত এক অনন্য প্ৰতিভাৰ নৃত্যাঙ্গনা ৰূপে খ্যাতি লাভ কৰে। thumb|right|সুধা চন্দ্ৰন (Sudha Chandran)
কৰ্মজীৱন
সুধা চন্দ্ৰনে তেলেগু চলচ্চিত্ৰ "ময়ুৰী"ৰ জৰিয়তে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। এই ছবিখন তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। পাছলৈ চলচ্চিত্ৰখন তামিল আৰু মালায়ালম ভাষালৈও ডাব্‌ হৈছিল। চিনেমাখন "নাছে ময়ুৰী" নামেৰে হিন্দীত পুনৰ নিৰ্মিত হৈছিল। তেওঁক উক্ত চলচ্চিত্ৰখনৰ কাৰণে ১৯৮৬ চনত বিশেষ জুৰী বঁটাৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সন্মানিত কৰা হৈছিল।
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
ইমানুৱেল চাৰ্পেণ্টিয়ে
ইমানুৱেল মাৰি চাৰ্পেণ্টিয়ে (Emmanuelle Marie Charpentier; জন্ম: ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৬৮) এগৰাকী ফৰাচী অণুজীৱবিদ, বংশগতিবিদ আৰু জৈৱ ৰসায়নবিদ। ২০১৫ চনৰ পৰা তেওঁ বাৰ্লিনৰ মেক্স প্লেংক সংক্ৰামক জীৱবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত। ২০১৮ চনত তেওঁ বীজাণুবিজ্ঞানৰ বাবে এক স্বতন্ত্ৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান মেক্স প্লেংক একক স্থাপন কৰিছিল। ২০২০ চনত তেওঁ আৰু জেনিফাৰ ডাউডনাক "জিনম সম্পাদনাৰ বাবে এটা পদ্ধতিৰ বিকাশৰ বাবে" ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
মানুষী চিল্লাৰ
মানুষী চিল্লাৰ (Manushi Chhillar; জন্ম ১৪ মে' ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল তথা সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী। তেওঁ ২০১৭ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড খিতাপ দখল কৰে। তাৰ আগতে তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৭ ৰ চূড়ান্ত বিজয়ীৰ খিতাপ দখল কৰিছিল। আন্তৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা মিছ ৱৰ্ল্ড বিজয়ী মানুষী ষষ্ঠ গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। ইয়াৰদ্বাৰা ভাৰতে ভেনিজুৱেলাৰ লগত আটাইতকৈ বেছি সংখ্যক অৰ্থাৎ ৬ বাৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত চূড়ান্ত বিজয়ীৰ খিতাপ জয় কৰা দেশ হৈ পৰিল। ১৭ বছৰ আগতে ২০০০ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ডৰ খিতাপ প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰায়ে পঞ্চম বাৰৰ বাবে ভাৰতলৈ আজুৰি আনিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৯৭ চনৰ ১৪ মে তাৰিখে মানুষীৰ হাৰিয়ানাৰ এক সুশিক্ষিত পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ড॰ মিত্ৰ বসু চিল্লাৰ প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংগঠনৰ বিজ্ঞানী আৰু মাতৃ ড॰ নীলম চিল্লাৰ মানৱ ব্যৱহাৰ সম্বন্ধ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী অধ্যাপক তথা স্নায়ৱিক ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী।
তেওঁ চেইণ্ট থমাছ'ছ স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু বৰ্তমান হাৰিয়ানাৰ ভগৎ ফুল সিং মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি আছে। তেওঁ এগৰাকী কুচিপুড়ি নৃত্য পটীয়সী তথা বিখ্যাত ৰাজা আৰু ৰাধা ৰেড্ডীৰ পৰা তেওঁ নৃত্য শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়তো শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা
মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৭ প্ৰতিযোগিতাততেও টপ মডেল, পিপলছ চইছ আৰু মাল্টি মিডিয়া প্ৰতিযোগিতাত চেমি ফাইনেলিষ্ট আৰু বিউটি ৱিথ পাৰপছত সহঃ ৱবিজয়ীৰ খিতাপ লাভ কৰে। তেওঁৰ বিউটি ৱিথ পাৰপছৰ প্ৰকল্প আছিল প্ৰকল্প শক্তি। এই প্ৰকল্পত মহিলা সকলক ঋতুচক্ৰৰ সময়ত লবলগীয়া চাফ-চিকুণতাৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰা হয়। প্ৰকল্পৰ বাবে তেওঁ প্ৰায় ২০খন গাঁও ভ্ৰমণ কৰি প্ৰায় ৫০০০ মহিলাক সামৰিলে। ২০১৭ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে চীন দেশৰ চনায়াত অনুষ্ঠিত চূড়ান্ত প্ৰতিযোগিতাত মানুষী চিল্লাৰক চূড়ান্ত বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়। মিছ ৱৰ্ল্ড বিজয়ী তেওঁ ষষ্ঠ গৰাকী ভাৰতীয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অনিতা কুপ্পুস্বামী
জীৱনী
অনিতা বেংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু 'মেট্টুপলায়মত' ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ সৰু কালৰ পৰাই সংগীত তথা গানত আগ্ৰহী আছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক সংগীতশিল্পী হিচাপে তেওঁৰ পেচা অনুসৰণ কৰিবলৈ স্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁ সংগীতত বি.এ. কইম্বাতুৰৰ 'অবিনাশী লিঙ্গাম কলেজৰ' পৰা পাচ কৰে। অনিতা চেন্নাইৰ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু কৰ্ণাটিক সংগীতত এম.এ. লয়।
তেওঁৰ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহপাঠী পুষ্পভনাম কুপ্পুস্বামীৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছিল আৰু সিহঁত বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা তথা কনচাৰ্টত একেলগে গান গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল। শেষ লৈকে এই দম্পতীৰ বিবাহ হয়। তেওঁ তেওঁৰ স্বামী পুষ্পভনাম কুপ্পুস্বামীৰ পৰা এটা তামিল লোকশিল্পী "নট্টুপুৰ পট্টু" শিকিছিল।
পেচা
অনিতা এইড্‌ছ, যৌতুক, ধূমপান, মদ্যপান, মহিলা শিশু হত্যাকাণ্ড, শিশুশ্ৰম, মহিলাৰ বাবে শিক্ষাৰ গুৰুত্ব আৰু স্তন্যপানৰ বিষয়ত বিশেষভাৱে সচেতনতা সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁৰ গীতত সামাজিক বাৰ্তাবিলাক একত্ৰিত কৰিছে।
ইয়াৰ আগত অনিতাৰ লক্ষ্য আছিল মূলধাৰাৰ প্লেব্যাক গায়ক হৈ উঠা। কিন্তু কনচাৰ্টৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰা-উচৰি ভ্ৰমণৰ কাৰণে তেওঁ প্লেব্যাক গীতত মনোনিৱেশ কৰিব লোৱাৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
অনিতা পুষ্পভানম কুপ্পুস্বামীৰ লগত বিবাহ কৰিছিল সিয়ো এজন গায়ক তথা এই দম্পতীৰ দুজনী ছোৱালী পল্লবী আগৰৱাল এজন ডাক্তৰ আৰু মেহা।
তেওঁ ২০১৩ চনৰ চেপ্তেম্বৰৰ অল ইণ্ডিয়া অনা দ্ৰাবিড় মুন্নেত্ৰ কাজগম ৰাজনৈতিক দলত যোগ দিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয় (University of Calcutta) পশ্চিমবংগৰ ৰাজধানী কলকাতাত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। ১৮৫৭ চনৰ ২৪ জানুৱাৰী তাৰিখে এই বিশ্ববিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল। এইখন এছিয়া মহাদেশৰ অন্যতম প্ৰথম বহুবিভাগীয় পাশ্চাত্যশৈলী বিশ্ববিদ্যালয়। ভাৰতত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়য়ে 'পঞ্চতাৰকাযুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়' আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদৰ দ্বাৰা 'এ' গ্ৰেড লাভ কৰিছে। ইয়াৰ লগতে বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে এই বিশ্ববিদ্যালয়খনক 'বিশেষ ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন কেন্দ্ৰ' আৰু 'উৎকৃষ্টতাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন বিশ্ববিদ্যালয়' হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে।
বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ সৰ্বমুঠ ১৪টা চৌহদ কলকাতা মহানগৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে অৱস্থিত। ২০১২ চনলৈ মুঠ ১৩৬খন মহাবিদ্যালয় কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱসম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰস্তুত কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠান মূল্যাঙ্কন তালিকাতৰ '২০১৯ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়'-ৰ তালিকাত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল।
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী আৰু অধ্যাপকে ৰাষ্ট্ৰৰ মুৰব্বী, চৰকাৰৰ মুৰব্বী, সমাজ সংস্কাৰক, এগৰাকী অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী আৰু দিৰাক পদক বিজয়ী, কেইবাগৰাকী ৰয়েল ছোচাইটিৰ সভ্য, পাঁচ গৰাকী ন'বেল বঁটা বিজয়ী ইত্যাদি ভাৰত তথা বিশ্বৰ আগশাৰীৰ ব্যক্তিত্ব। কলিকত বিশ্ববিদ্যালয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ একাডেমীক ইমপেক্ট প্ৰকল্পৰ সদস্য।
ইতিহাস
১৮৫৭ খনৰ ২৪ জানুৱাৰী তাৰিখে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক কাৰ্যকৰী হৈছিল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ আঁচনি প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে ৪১ গৰাকী সদস্যৰ চিনেট গঠন কৰা হৈছিল। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ স্থাপনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ভূমি দ্বাৰভাংগাৰ মহাৰাজ মহেশ্বৰ সিং বাহাদুৰে দান কৰিছিল। ঐতিহাসিক ভাবে বিশ্ববিদ্যালয়খনে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে ইয়াৰ ভৌগোলিক পৰিসৰ পূবে ৰেংগুনৰ (বৰ্তমান ম্যানমাৰত) পৰা উত্তৰ-পশ্চিমে লাহোৰলৈ (বৰ্তমান পাকিস্তানত) আৰু দক্ষিণে সিংহললৈ (বৰ্তমান শ্ৰীলংকা আছিল। ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত ভৌগোলিক পৰিসৰৰ হিচাপে এয়া সৰ্ববৃহৎ।
১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯১৪ চনলৈ ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জী দুবছৰীয়া চাৰিটা কাৰ্যকালৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য আছিল। ১৯২১ চনত তেওঁ পঞ্চমবাৰলৈ উপাচাৰ্য পদত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। পাঁচ গৰাকী নোবেল বঁটা বিজয়ী ক্ৰমে: ছাৰ ৰোনাল্ড ৰছ, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন, অমৰ্ত্য সেন আৰু অভিজিত বেনাৰ্জী কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগত জড়িত।
চৌহদসমূহ
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুঠ ১৪টা চৌহদ কলকাতা মহানগৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে সিঁচৰত হৈ আছে। ইয়াৰ মুখ্য চৌহদ সমূহ হল: আশুতোষ শিক্ষা প্ৰাংগণ (কলেজ ষ্ট্ৰীট), ৰাসবিহাৰী শিক্ষা প্ৰাংগণ বা ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান কলেজ (ৰাজাবাজাৰ), তাৰকানাথ পালিত শিক্ষা প্ৰাংগণ (বালীগঞ্জ) আৰু শ্বহীদ খুদিৰাম শিক্ষা প্ৰাংগণ (আলিপুৰ)।