cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুদৰ্শনে CMS College Kottayam ত অধ্যয়ন কৰে আৰু মাদ্ৰাজ খ্ৰীষ্টান কলেজৰ পৰা ১৯৫১ চনত অনাৰ্চসহ স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫২ চনত তেখেতে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰপাছত তেখেতে টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান লৈ যায় আৰু হোমি জাহাঙ্গীৰ ভাবা আৰু অন্যান্যসকলৰ লগত কিছুদিনৰ কাৰণে কাম কৰে॥ পৰৱৰ্তীসময়ত তেখেতে নিউয়ৰ্কৰUniversity of Rochester ত Robert Marshak ৰ তত্ত্বাৱধানত কাম কৰে।. ১৯৫৮ চনত তেখেতে University of Rochester ৰ পৰা পি এইচ দি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এই সময়তে সুদৰ্শনে হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় আৰু Julian Schwinger ৰ লগত postdoctoral fellow হিচাপে যোগদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
ৰবৰ
ৰবৰ একপ্ৰকাৰৰ স্থিতিস্থাপক কঠিন দ্ৰব্য। ৰবৰ দুই প্ৰকাৰৰ-
শৈশৱতে ধেমালিতে
শৈশৱতে ধেমালিতে হৈছে ২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বিদ্যুৎ কটকীয়ে চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত সংগীত পৰিচালক অনুৰাগ শইকীয়াই।
কৃত্ৰিম গাখীৰ
গৰু,ছাগলী,ম'হ আদি কিছুমান বিশেষ জন্তুৰ গাখীৰ মানুহৰ বাবে পুষ্টিকৰ খাদ্য। কিন্তু সকলো ঠাইতে সকলো সময়তে এই গাখীৰ পোৱা নাযায়। জন্তুৰ গাখীৰ পৰিপূৰক হিচাপে মানুহে আজিকালি টিনত থকা পাউদাৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰে। পানী নথকা এই গাখীৰক কৃত্ৰিম গাখীৰ বুলি কোৱা হয়।
আবিষ্কাৰক
কৃত্ৰিম গাখীৰৰ আবিষ্কাৰক জনৰ নাম হ'ল গেইল বাৰ্ডেন।
আবিষ্কাৰৰ আৰৰ কাহিনী
এবাৰ বাৰ্ডেনে জাহাজত ভ্ৰমণ কৰিবলৈ গৈছিল। তেতিয়াই দেখিছিল গৰুৰ গাখীৰ খাই মৃত্যুমুখত পৰা কেইটিমান শিশুক। শিশুকেইটাই খোৱা গৰুৰ গাখীৰখিনি বীজাণুৰ দ্বাৰা সংক্ৰামিত হৈ বিষাক্ত হোৱা বাবেই এনে হৈছিল। এই ঘটনাই বাৰ্ডেনৰ মনত সাঁচ বহুৱালে আৰু তেওঁ চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে কিদৰে গাখীৰ সংৰক্ষন কৰিব পাৰি। এইদৰে পৰীক্ষা চলোৱাৰ অন্তত এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পৰা গল যে খাদ্য দ্ৰব্যৰ পানীভাগ আঁতৰাই শুকান কৰি ৰাখিব পাৰিলে বীজাণুয়ে সহজে আক্ৰমণ কৰিব নোৱাৰে। তদুপৰি পানীভাগ আঁতৰাই দিলে আয়তনো কমি যায় যাৰ ফলত ৰাখিবলৈও সুবিধা হয়। প্ৰথম অৱস্থাত বাৰ্ডেনে ১২০ পাউন্ড গৰুৰ মাংস সিজাই তাৰ পানীভাগ নোহোৱা কৰি মাংসৰ ওজন ১০ পাউণ্ডলৈ হ্ৰাস কৰিলে। সেইখিনিকে তেওঁ ময়দাৰ লগত মিহলাই এবিধ বিস্কুত প্ৰস্তুত কৰি উলিয়ায়। এই ধৰণৰ কৃতকাৰ্যতাৰ পাছত বাৰ্ডেনে ১৮৫৩ গাখীৰৰ ওপৰত পৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ গাখীৰক এটা বায়ুৰোধী, বায়ুশুন্য পাত্ৰত উতলাই গাখীৰৰ পানীভাগ আঁতৰাই ল'লে।এই কাৰ্যত তেওঁ সফলতা লাভ কৰিলে। ১৮৫৭ চনৰ ১১ মে'ত বাৰ্ডেনে এজন বন্ধুৰ সহায়ত 'নিউয়ৰ্ক কনডেন্ছ মিল্ক কোম্পানী' স্থাপন কৰে। পাছলৈ এই কোম্পানী 'বাৰ্ডেন কোম্পানী' নামে পৰিচিত হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা বজাৰত শিশুৰ উপযোগী কৃত্ৰিম গাখীৰ সহজলভ্য হৈ পৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:খাদ্য
ৰেটিনা
ৰেটিনা (ইংৰাজী:Retina) হ'ল চকুৰ গোলকৰ ভিতৰত থকা পোহৰ অনুভৱ কৰিব পৰা পৰ্দা। বাহিৰৰ দৃশ্যৰ প্ৰতিচ্ছবি ৰেটিনাত পৰিলে দৃশ্যটো চকুৱে দেখা পায়।
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
মামী
মামী (Mummy) হ'ল প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ লোকসকলে বিশেষ পদ্ধতিৰে অক্ষত অৱস্থাত সংৰক্ষিত কৰি ৰখা মানুহ (বা আন জীৱৰ) মৃতদেহ। আজিৰপৰা ৫০০০ বছৰ আগেয়েই মিছৰীয় লোকসকলে নানা ৰাসায়নিক পদাৰ্থ মিহলাই মৃতদেহ সমূহ সংৰক্ষণ কৰি ৰখা কৌশলৰ বিষয়ে জানিছিল। সাধাৰণতে প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ (এতিয়াৰ ইজিপ্তৰ) ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য বা তেনে কোনো সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ লোকসকলৰ মৃতদেহসমূহ মামী হিচাপে সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছিল। মিছৰবাসীসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে মৃত্যুৰ পাছত মৃতদেহৰ কোনো অনিষ্ট নহ'লে তেওঁ জীৱিত অৱস্থাত থকাৰ দৰে স্বৰ্গত বাস কৰিবলৈ পায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট
দৰ্শন ৰাৱল
দৰ্শন ৰাৱল এগৰাকী ভাৰতীয় গায়ক, ৰচয়িতা, গীতিকাৰ আৰু অভিনেতা। ১৯৯৪ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত ভাৰতৰ আহমেদাবাদত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁক টেলিভিশ্যনৰ পৰ্দাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইণ্ডিয়াছ ৰ' ষ্টাৰ নামৰ এটা ৰিয়েলিটী শ্ব'ত দেখা গৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
২০০০ চনত দেশভিত্তিক জনসংখ্যাৰ তালিকা
এইখন ২০০০ চনৰ জনসংখ্যাৰ তালিকা। এই তালিকা খনত ২০০ চনৰ ঠিক আৰম্ভণিৰ সময়ৰ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ জনসংখ্যাৰ তথ্য সমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
প্ৰিণ্টাৰ (কম্পিউটাৰ সম্বন্ধীয়)
প্ৰিন্টাৰ হ'ল এবিধ কম্পিউটাৰৰ জড়িয়তে ডিজিটেল ৰূপত সংৰক্ষিত ডেটা যেনে নথি-পত্ৰ বা চিত্ৰ আদি কাগজ আদিৰ দৰে স্থায়ী ছপা মধ্যমত ছপা কৰা এবিধ সজুলি বা যন্ত্ৰ। সাধাৰণতে বেছিভাগ প্ৰিন্টাৰকেই একোডাল প্ৰিন্টাৰ কেবলৰ (LPT) সহায়ত এটা কম্পিউটাৰৰ লগত সংযোগ কৰা হয় যদিও সম্প্ৰতি বজাৰত পোৱা নতুন প্ৰিন্টাৰসমূহক কম্পিউটাৰৰ লগত সংযোগ কৰিবলৈ একোডাল ইউ এছ বি(USB) ডেটা কেৱল ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই নিজৰটোৰ লগতে আন কেবাটাও কম্পিউটাৰক সেৱা আগবঢ়াব পাৰে। কিছুমান প্ৰিন্টাৰক নেটৱৰ্ক প্ৰিন্টাৰ বুলি কোৱা হয়, ইহতৰ নিজাকৈ নেটৱৰ্কৰ লগত সংযুক্ত হ'ব পৰা সজুলি যেনে নেটৱৰ্ক ইন্টাৰফেচ কাৰ্ড(NIC) বা ইথাৰনেট কাৰ্ড আদি মজুত থাকে আৰু ইহতে এটা কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কত সম্পুৰ্ণ অকলশৰীয়া ন'ড(Node) হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। সম্প্ৰতি উপলব্ধ আধুনিক প্ৰিন্টাৰ সমূহৰ বেছিভাগতেই মেম'ৰী কাৰ্ড(Memory Card), ডিজিটেল কেমেৰা, স্কেনাৰ আদিৰ লগত পোনপটীয়া ভাৱে সংযোগ কৰিব পৰা সুবিধা থাকে, আনকি কিছুমান প্ৰিন্টাৰত স্কেনাৰ আৰু ফেক্স মেছিন সংযুক্ত হৈয়ে থাকে আৰু ইয়াক ফ'টোকপি কৰা মেছিন হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।
প্ৰিন্টাৰ সমূহ সাধাৰণতে ধীৰ গতিযুক্ত সযুলি, প্ৰতি মিনিটত ৩০ খন পৃষ্ঠা প্ৰিন্ট কৰিব পৰা ক্ষমতাটোক আটাইতকৈ দ্ৰুত বুলি কোৱা হয় যদিও বহু কম মুল্যৰ প্ৰিন্টাৰ সেইটো ক্ষমতা পাবলৈ সক্ষম নহয়। তথাপিও প্ৰিন্টাৰৰ গুনাগুন আৰু কাৰ্য্যপ্ৰক্ৰিয়া বৃদ্ধি ঘটাৰ ফলত ইয়াক আজিকালি প্ৰায় ঘৰে ঘৰে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়, অৰ্থাৎ আগতে ডিটিপি চেন্টাৰ আদিত বৃত্তিগত মানুহৰ দ্বাৰা কৰিবলগীয়া কাম বিলাক আজিকালি মানুহে প্ৰিন্টাৰৰ সহায়ত ঘৰতে নিজেই কৰি লব পৰা হৈছে।
পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো কম্পিউটাৰ প্ৰিন্টাৰ উনবিংশ শতিকাত ছাৰ্লচ বেবেজে সাজি উলিয়ায়।
প্ৰিন্টাৰৰ অনুকৰণ কৰিব পৰা চফ্টৱেৰো আছে, যাক সাধাৰণতে প্ৰিন্ট কৰিবলগীয়া ডেটাসমূহ প্ৰিন্টাৰলৈ চিধা নপঠাই PDF (Portable Document Format), প'ষ্টস্ক্ৰিপ্ত (PS) আদি বিভিন্ন ৰূপত পাচত স্ক্ৰীনত পঢ়িবলৈ বা যিকোনো প্ৰিন্টাৰতে প্ৰিন্ট কৰিবলৈ সুবিধা হোৱাকৈ সাঁচি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰযুক্তি
প্ৰিণ্টাৰসমূহক ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বা প্ৰযুক্তি অনুযায়ী বিভিন্ন ভাগত ভগাব পাৰি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ শ্ৰেণী:লিখন
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ (Assam State Electricity Board, চমুকৈ ASEB) হৈছে অসমৰ বিদ্যুৎ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে গঠিত ৰাজহুৱা খণ্ডৰ এক পৰিষদ। এই পৰিষদে ইয়াৰ অধীনৰ কোম্পানী অসম শক্তি উৎপাদন নিগম লিমিটেড আৰু অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানী লিমিটেডৰ সৈতে অসমৰ বিদ্যুৎ উৎপাদন, সৰবৰাহ আৰু বিতৰণৰ কামসমূহ পৰিচালনা কৰে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনৰ উত্তৰ-পূব বৈদ্যুতিক শক্তি নিগম পৰিসিমিত (NEEPCO) আৰু Power Grid Corporation of India Ltd (PGCIL)য়ে ক্ৰমে বিদ্যুৎ উৎপাদন আৰু বিদ্যুৎ সৰবৰাহৰ ক্ষেত্ৰত পৰিষদৰ সৈতে পৰিপূৰকৰ ভূমিকা পালন কৰে।
প্ৰতিষ্ঠা
বিদ্যুৎ অধিনিয়ম ১৯৪৮-ৰ অধীনত ১৯৫৮ চনত অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৭২ চনত মেঘালয় আৰু মিজোৰাম অসমৰ পৰা ফাটি সুকীয়া ৰাজ্য হিচাপে ঘোষিত হোৱাত ১৯৭৫ চনত এই পৰিষদখন পুনৰ্গঠন কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
সন্ধ্যাৰাগ (চলচ্চিত্ৰ)
সন্ধ্যাৰাগ (Sandyaraag) ১৯৭৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এইখন ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত প্ৰথম ছবি। 'বানপ্ৰস্থ' শীৰ্ষক এটি গল্পৰ আধাৰত ছবিখনৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ তেখেতে নিজেই ৰচনা কৰিছে।
ছবিখনৰ কাহিনী
সন্ধ্যাৰাগ পুতলী নামৰ দুখুনী বিধবা এজনীৰ কাহিনী। তেওঁৰ জীয়েক দুজনী- চাৰু আৰু তৰু। জীয়েক দুজনীক নগৰৰ দুঘৰ চহকী মানুহৰ ঘৰলৈ বনকৰা ছোৱালী হিচাপে পঠিয়াই দিয়া হয়। ডাঙৰজনী ছোৱালী চাৰুক এজনী বনকৰা ছোৱালী হ'লেও এগৰাকী পৰিয়ালৰ সদস্যৰ দৰেই গৃহস্থই আকোৱালী লয়। কিন্তু সৰুজনী তৰুৰ সিমানখিনি সৌভাগ্য নাছিল। তাই অনবৰত লম্পট গিৰিহঁত আৰু তেওঁৰ ডেকা পুত্ৰৰ পৰা গা বচাই চলিবলগীয়া হয়। বিবাহোপযুক্ত হোৱাত দুয়োজনীয়ে চহৰৰ পৰা গুচি আহিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু নগৰীয়া জীৱনত অভ্যস্ত হৈ উঠা সিহঁতে গাঁৱলৈ ঘূৰি আহি সংস্থাপনৰ অভাৱত চৰম দাৰিদ্ৰৰ মুখামুখি হবলগীয়া হয়। অৱশেষত দাৰিদ্ৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে সন্তান জন্ম দিব পৰা শক্তি নথকা বুলি জানিও পূৰ্বৰ মালিকৰ ড্ৰাইভাৰজনৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ তৰুৱে সিদ্ধান্ত লয়। তৰুৱে বায়েকক তাইক লগত নিবলৈ কয়। আনহাতে মাক পুতলীয়েও জীয়েকৰ সন্তান হ'লে লাচনী-পাচনী কৰিবলৈ যিহেতু এগৰাকী অভিজ্ঞ মানুহৰ দৰকাৰ, সেয়ে তেৱোঁকো লগত নিবলৈ জীয়েকক অনুৰোধ কৰে।
ছবিৰ গীত
সন্ধ্যাৰাগত ২টা গীত আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
আন্তৰ্জাতিক মান গ্ৰন্থ সংখ্যা
thumb|300px|A 13-digit ISBN, 978-3-16-148410-0, as represented by an [[European Article Number|EAN-13 bar code.]]
ইন্টাৰনেশ্যনেল ষ্টেণ্ডাৰ্ড বুক নাম্বাৰ (ISBN) (আই.এচ.বি.এন.) বা আন্তৰ্জাতিক মান গ্ৰন্থ সংখ্যা সকলো ধৰনৰ বাৰকোড চিহ্নিতকৰণৰ বাবে ব্যৱহৃত এক সংখ্যায়ন পদ্ধতি যিটো বাণিজ্যিক দিশত ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। ১৯৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দত যুক্তৰাজ্যত এই সংখ্যায়ন পদ্ধতি প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। ইয়াৰ অনুৰূপ আৰু এক সংখ্যায়ন পদ্ধতি হৈছে আই.এচ.এচ.এন. যি মূলতঃ পত্ৰ-পত্ৰিকা আৰু সাময়িকীৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত হয়। ২০০৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখৰ পৰা আই.এচ.বি.এনক ১৩-ডিজিটৰ সংখ্যালৈ উন্নীত কৰা হৈছে। এই সংখ্যায়নৰ সকলো দায়িত্ব বহনকাৰী হৈছে টিচি ৪৬/এচচি ৯।
<!-- The International Standard Book Number (ISBN) is a unique numeric commercial book identifier based upon the 9-digit Standard Book Numbering (SBN) code created by Gordon Foster,  Emeritus Professor of Statistics at Trinity College, Dublin, for the booksellers and stationers W.H. Smith and others in 1966.
The 10-digit ISBN format was developed by the International Organization for Standardization (ISO) and was published in 1970 as international standard ISO 2108. (However, the 9-digit SBN code was used in the United Kingdom until 1974.) Currently, the ISO's TC 46/SC 9 is responsible for the ISBN. The ISO on-line facility only refers back to 1978.
Since 1 January 2007, ISBNs have contained 13 digits, a format that is compatible with Bookland EAN-13s.
Occasionally, a book may appear without a printed ISBN if it is printed privately or the author does not follow the usual ISBN procedure; however, this can be rectified later.
A similar numeric identifier, the International Standard Serial Number (ISSN), identifies periodical publications such as magazines.
R.R. Bowker is the U.S. Agency of the International Standard Book Numbering Convention, as approved by the International Organization for Standardization. As such, it is the originator of ISBNs for U.S.-based publishers. Authors of self-published books can purchase an ISBN for $125.00. Publishers in other countries can only obtain ISBNs from their local ISBN Agency, a directory of which can be found on the International ISBN Agency website.
-->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
তেজপুৰ মহাবিদ্যালয়
তেজপুৰ মহাবিদ্যালয় কলা আৰু বাণিজ্য শাখাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে উচ্চ শিক্ষাৰ এক কেন্দ্ৰস্থল। এইখন অসমৰ তেজপুৰ চহৰত, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰে তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ দক্ষিণ দিশত আৰু অগ্নিগড় পাহাৰৰ নিচেই কাষত অবস্থিত।
ইতিহাস
মহাবিদ্যালয়খন ১৯৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দত স্থাপিত কৰা হৈছিল। এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰচেষ্টাৰ মূল গুৰি ধৰোঁতা আছিল দুলাল চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল কুমাৰ পদ্ম প্ৰসাদ। ১৯৬৭ চনত চন্দ্ৰ মোহন মেধি দেৱক সৰ্বপ্ৰথম স্থায়ী অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
পথ নিৰ্দেশনা
তেজপুৰ চহৰ অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা বাচেৰে প্ৰায় চাৰি ঘণ্টা আৰু বায়ুপথেৰে প্ৰায় ৩৫ মিনিটৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ইয়াৰ নিকটতম অসামৰিক বিমানকোঠ হৈছে শালনি। তেজপুৰলৈ অসমৰ যিকোনো স্থানৰ পৰা বাচ আৰু অন্যান্য বাহনৰ সূচল যোগাযোগ ব্যবস্থাও আছে। স্থানীয়ভাবে ইয়াত অট'ৰিক্সা আৰু ৰিক্সাৰ সহায়ত কম খৰচতে ভ্ৰমণ কৰিব পাৰি।
বিভাগ
মহাবিদ্যালয়খনত বৰ্ত্তমান তলত উল্লিখিত বিভাগসমূহ আছে।
পাঠ্যক্ৰম
তেজপুৰ মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক (কলা আৰু বাণিজ্য), স্নাতক মহলাত বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে। বৰ্তমান স্নাতক মহলাত উপলব্ধ থকা পাঠ্যক্ৰম সমূহ হৈছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎
যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী
যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী (Jatindranath Goswami) ১৯১৮ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত যোৰহাট জিলাৰ টীয়ক নেপালী সত্ৰৰ জগন্নথীয়া গোসাঁই ঘৰত যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম প্ৰাণকৃষ্ণ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম নৰ্মদা দেৱী। সৰুতেই মাতৃহাৰা হোৱা গোস্বামীদেৱে তিনিচুকীয়াৰ মোমায়েকৰ ঘৰত থাকি স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল।
শিক্ষা জীৱন
১৯৩৭ চনত তিনিচুকীয়া চেনাইৰাম উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী দেৱে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৩৯ চনত যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই.এ. শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এডমাণ্ডছ কলেজৰ পৰা বি.টি আৰু ১৯৫০ চনত প্ৰাইভেট পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ।
কৰ্ম জীৱন
যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী দেৱে ১৯৪১চনত মিলিটেৰী ইঞ্জিনীয়াৰিং চাকৰিত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। শ্বিলং, যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীত এই চাকৰি কৰি ১৯৪৫ চনত এই চাকৰি ইস্তাফা দিয়ে আৰু একে বছৰতে কলিকতাৰ চলিহা ৰলিং মিলছত সাময়িকভাবে কিছুদিনৰ বাবে চাকৰি কৰে। কিন্তু সেইবছৰতে সেই চাকৰি বাদ দি ১৯৪৬ চনত শ্বিলঙত লাবান বালক মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৪৭ চনত মেঘালয়ৰ তুৰা চৰকাৰী হাইস্কুলৰ সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পাই যদিও ১৯৪৯ চনত ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়লৈ বদলি হৈ আহে। তেওঁ ডিব্ৰুগড়ৰ কানৈ মহাবিদ্যালয়তো কিছুদিন অংশকালীন প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুললৈ বদলি হৈ আহে আৰু ১৯৬১ চনলৈকে যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলতে শিক্ষকতা কৰে। তদুপৰি তেওঁ যোৰহাট স্নাতকোত্তৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয় আৰু দেৱীচৰণ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অংশকালীন প্ৰবক্তা হিচাপেও কাম কৰিছিল। ১৯৬১ চনত পুনৰ তেওঁ আহি কানৈ মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু ইয়াৰ পাছত ১৯৬২ চনত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত যোগদান কৰি তাৰ পৰাই তেওঁ ১৯৮০ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯০ চনৰ পাছত তেওঁ যোৰহাট কলেজ অৱ টিচাৰ এডুকেশ্যনটো অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছিল। পৰবৰ্তী কালত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে ।
মৃত্যু
২০০৫ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত টীয়কৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত নেপালী সত্ৰত ডেকা-সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰি থকা অৱস্থাতে তেওঁ ইহলীলা সম্বৰণ কৰে ।
সাহিত্য সভালৈ বৰঙনি
যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী ১৯৫৩ চনৰ পৰা অসম সাহিত্য সভাৰ লগত জড়িত হৈ আছিল। তেওঁ ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনলৈকে নগাওঁ, ধিং, মাকুম আৰু ধুবুৰী অধিবেশনৰ প্ৰধান সম্পাদকৰ দায়িত্বতত থাকি অসম সাহিত্য সভালৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছিল। ১৯৬১-৬২ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ পত্ৰিকা সম্পাদক, ১৯৭৪-৭৫ চনত সভাৰ উপ-সভাপতি, ১৯৭৭-৭৮ চনত শিৱসাগৰ জিলা সাহিত্য পৰিষদৰ মৰাণ অধিবেশনৰ সভাপতি আৰু ১৯৮০-৮১ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ ৰহা অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল ।
যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, অসম কলেজ শিক্ষক সন্থা, যোৰহাট জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি, চন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱা মহাবিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি, দৰঙীচুক প্ৰাথমিক আৰু প্ৰাক-প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু চন্দ্ৰকান্ত-ইন্দ্ৰকান্ত ন্যাসৰ আদি বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল ।
গ্ৰন্থ সংকলন সমূহ
তেওঁ য-যাৰ ছদ্মানামেৰে লিখা-মেলা কৰিছিল। জীৱনৰ খলা-বমা গোস্বামীদেৱৰ আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ। ২০০৩ চনত ৮৫তম জন্ম দিনত প্ৰকাশ হোৱা স্মৰণীয়-বৰণীয়া তেখেতৰ ২৮টা প্ৰবন্ধ সংকলন ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ‎ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
দলমৰা
দলমৰা,  ইংৰাজী নাম: Pheasant-Tailed Jacana, বৈজ্ঞানিক নাম: Hydrophasianus chirurgus, অত্যন্ত দীঘল নখ আৰু ভৰিৰে মধ্যমীয়া আকৃতিৰ জলচৰ চৰাই৷
বিৱৰণ
ইয়াৰ আঙুলিবোৰ অত্যন্ত দীঘল। ই সাধাৰণতে পানীত ভাহি থকা পাতৰ ওপৰেৰে খোজ কাঢ়ি ফুৰে। আগমূৰ ক’লা। মূৰৰ কাষেৰে এডাল ক’লা আঁচ ডিঙিলৈ নামি আহি বুকুৰ ক’লা দাগ স্পৰ্শ কৰিছে ৷ পেট বুকু বগা। ডেউকৰ বৰণ সেউজীয়া, ক’লা আৰু বাদামীৰ সংমিশ্ৰণ৷ সাধাৰণ অৱস্থাত ইয়াৰ নেজৰ দৈঘ্য ১১-১২ চেণ্টিমিটাৰ৷ কিন্তু প্ৰজনন কালত ইয়াৰ নেজ প্ৰায় ২৫চেণ্টিমিটাৰমান দীঘল হয়, বুকু সম্পূৰ্ণ ক’লা পাখিৰে ঢাক খাই যায়৷    ডিঙিৰ পিছফালৰ বৰণ  উজ্বল সোণ বৰণীয়া হয়৷ ডেউকাত বগা দাগ স্পস্ট হৈ পৰে৷ পাখিৰে সৈতে দলমৰা চৰাইটোৰ দৈঘ্য প্ৰায় ৩৯-৫৮ চেণ্টিমিটাৰ ৷  মতা চৰাইটোৰ ওজন প্ৰায় ১১৩-১৩৫ গ্ৰাম আৰু মাইকীজনীৰ ২০৫-২৬০৷  আত্মৰক্ষাৰ বাবে ইহঁতে কেতিয়াবা পানীত থকা বহল পাতৰ তলত লুকাই দিয়াও দেখা যায়৷
অৱস্থিতি আৰু বাসস্থান
ভাৰত, ইণ্ডোনেচিয়া, চীন, শ্ৰীলংকা, টাৱাইনত, ইহঁতৰ অৱস্থিতি দেখা যায়৷ জলাহভূমি, বিল, পিটনি আদিত ইহঁতক সঁচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ সাধাৰণতে জলাহভূমিত থকা জোপোহা, পানীত ভাহি থকা ডাঙৰ পাত আদিত ইহঁতে বাহ সাজি কণী পাৰে৷  ইহঁতে ১০ টা লৈকে কণী পাৰিব পাৰে৷ কণীৰ ৰং মটীয়া বৰণৰ৷  প্ৰায় ২৫-২৭ দিনত কণীৰপৰা পোৱালি ওলায়৷ উমনি পোৱালিক টোপ খুওৱা আদি কামবোৰ সাধাৰণতে মতা চৰাইটোৱে কৰে ৷ মাইকী চৰাইজনীয়ে বাহটোৰ তথা পোৱালিৰ সুৰক্ষা আদি কামবোৰ কৰে।
খাদ্য
দলমৰা চৰাইৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ, পোক, পৰুৱা, বিভিন্ন জলচৰ অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী আদি৷ খাদ্যৰ সন্ধানত ই জলাহভূমি, বিল, পিটনি আদিত সাধাৰণতে অকলশৰে নাইবা যোৰ পাতি চৰি ফুৰে। পাতৰ তলত লুকাই থকা পোক পৰুৱা  আদি বিচাৰি খোৱাৰ উপৰিও শামুক, কেঁচু, কুমটি  আদি ধৰি খায়৷ তাৰোপৰি জলজ উদ্ভিদৰ শিপা, ফুল, গুটি আদি খায়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দলমৰা
ধেমাজি জিলা
ধেমাজি ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰে অৱস্থিত অসম ৰাজ্যৰ এখন জিলা। জিলাখনৰ উত্তৰে আৰু পূবে অৰুণাচল প্ৰদেশ, দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু পশ্চিমে লখিমপুৰ জিলা। ধেমাজি জিলাৰ মুঠ মাটিকালি হৈছে ৩২৩৭ বৰ্গ কিঃমিঃ। জিলাখন দুটা মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে: ধেমাজি আৰু জোনাই। ধেমাজি নগৰ ধেমাজি জিলাৰ সদৰ।
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৫.৭১ লাখ। ইয়াৰে ২.৯৫ জন পুৰুষ আৰু ২.৭৬ গৰাকী মহিলা। সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৬%। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা গড় উচ্চতা ১০৪ মিটাৰ। জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলো মিটাৰত ১৭৬ জন।
ধেমাজি নামৰ উৎপত্তি
ধেমাজি নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে থকা এক মতবাদ অনুসৰি, এই অঞ্চলত থকা এখন নদীয়ে ইয়াৰ গতিপথ সঘনাই সলনি কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত অঞ্চলটোৰ বিভিন্ন অংশ আৱৰি অপ্ৰত্যাশিত বানপানী হৈছিল। সেয়েহে নদীখন এক প্ৰকাৰৰ অশুভ আত্মা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। বানপানী আৰু খেল শব্দৰ অসমীয়া সংস্কৰণ হৈছে ক্ৰমে "ধল" আৰু "ধেমালি"। অঞ্চলটোত বানপানী এক চিৰস্থায়ী ঘটনা হৈ পৰাত ঠাইখন বানপানীৰ খেলপথাৰ বুলি কোৱা হৈছিল। এইদৰে "ধল-ধেমালি" শব্দটোৰ পৰা ধল শব্দটি বিলুপ্ত হয় আৰু পিছলৈ "ধেমালি" শব্দটো "ধেমাজি" হিচাপে উচ্চাৰণ কৰা আৰম্ভ হৈছিল।
ইয়াৰোপৰি চুতীয়া সকলে "ধেমাজি" শব্দটো চুতীয়ামূলৰ শব্দ বুলি কয়। তেওঁলোকৰ মতে "দেমা-জি"ৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "অত্যধিক পানী"।
প্ৰচলিত পৌৰাণিক জনবিশ্বাস মতে, "ধেমাজি" নামৰ উৎপত্তি এসময়ত সেই ঠাইত এখন নদীয়ে সঘনাই নিজৰ সূঁতি সলাইছিল তথা বানপানীৰ তাণ্ডৱলীলা চলোৱা বাবে, সেইসময়ৰ লোকসকলে ইয়াক কোনো অশুভ শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত বুলি ভাবিছিল। এইদৰে সঘনাই হোৱা বানপানী আৰু নদীয়ে সূঁতি সলোৱা বাবে লোকসকলে বানপানী অৰ্থাৎ "দেমা-জি" নাম দিলে।
চুতীয়া ৰাজ্য
ধেমাজি অতি প্ৰাচীন কালৰ পৰাই চুতীয়া সকলৰ অধীনত আছিল। মধ্যযুগত বীৰপাল নামৰ এজন চুতীয়া মুখিয়াল ৰজা বনিছিল আৰু ধেমাজি জিলাৰ সোনাগিৰিত(সোৱনশিৰি পাৰত) ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল। বীৰপালৰ দদায়েক ভদ্ৰশেনৰ ৰাজ্য বৰ্তমানৰ দক্ষিণ ধেমাজি আৰু লক্ষিমপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১২৩০ শতিকাত বীৰপালৰ পুত্ৰ ৰত্নধ্বজপালে ভদ্ৰেশেন ৰজাক পৰাস্ত কৰি মাজুলী অঞ্চলত ৰতনপুৰ নামৰ এখন নগৰ নিৰ্মাণ কৰি ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল।
আহোম ৰাজ্য
টাই-আহোম ভাষাত লিখা সাচিপটিয়া দীন-বুৰঞ্জী অনুসৰি চাওলুং চ্যুকাফা আৰু তেঁওৰ লগত অহা ৯০৩০ জন লোকে ধেমাজী জিলাৰ হাবুঙত তিনি চন্দ্ৰ বৰ্ষ ক্ৰমে লাকনি দাপকেও, লাকনি ৰাইছেও আৰু লাকনি মুঙপ্লাও গড় বান্ধি পঞ্চম ৰাজধানী পাতে কিন্তু বানপানী হোৱাৰ ফলত পুনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰলৈ ঘূৰি যায়।
১৫২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোম ৰজা চুহুংমুঙৰ আক্ৰমণত চুতীয়া ৰজা নীতিপাল নিহত হোৱাৰ পিছত এই অঞ্চল পুনৰ আহোম ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
ধেমাজি জিলা গঠন
বৰ্তমানৰ ধেমাজি জিলা ১৯৭১ চনলৈকে ডিব্ৰুগড়ত সদৰ ঠাই থকা পুৰণি লক্ষীমপুৰ জিলাৰ অংশ আছিল। ১৯৭১ চনত পুৰণি লক্ষীমপুৰ জিলাৰ বিভাজন কৰি ডিব্ৰুগড় আৰু লক্ষীমপুৰ দুখন জিলা কৰাৰ সময়ত ধেমাজিক লক্ষীমপুৰ জিলাৰ মহকুমা ঘোষণা কৰা হয়। সেই সময়ৰ ধেমাজি মহকুমাত বৰ্তমানৰ জোনাই মহকুমা (এতিয়াৰ ধেমাজি জিলাৰ অংশ) আৰু ঢকুৱাখনা মহকুমা (এতিয়াৰ লখিমপুৰ জিলাৰ অংশ) অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৮৯ চনত লক্ষীমপুৰ জিলা ভাঙি বৰ্তমানৰ লখিমপুৰ আৰু ধেমাজি জিলা গঠিত হয়। খ্ৰীষ্টীয় ১৯৮৯ চনৰ ১৪ আগষ্টত ধেমাজি জিলাৰ গঠন অসম চৰকাৰে ঘোষণা কৰে। তদানীন্তন লখিমপুৰ জিলাৰ ধেমাজি মহকুমাৰ পৰা ঢকুৱাখনাৰ অংশ বাদ দি বাকী অংশ, মাছখোৱা মৌজাৰ একাংশ আৰু বৰদলনি মৌজা আৰু জোনাই মহকুমাৰে ধেমাজি জিলা গঠন হয়। জিলা সদৰক লৈ চিলাপথাৰ নগৰ আৰু ধেমাজি নগৰৰ মাজত হোৱা টনাটনিৰ অৱসান ঘটাই ১ অক্টোবৰ ১৯৮৯ তাৰিখৰপৰা ধেমাজি নগৰক সদৰ হিচাপে ধেমাজি জিলাৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়।
ভৌগোলিক অৱস্থিতি
ধেমাজি জিলাৰ ভৌগোলিক বিস্তৃতি ৯৪° ১২' ১৮ ডিগ্ৰী পূৱৰ পৰা ৯৫° ৪১' ৩২ ডিগ্ৰী পূৱ আৰু ২৭° ০৫' ২৭ ডিগ্ৰী উত্তৰৰ পৰা ২৭° ৫৭' ১৬ ডিগ্ৰী উত্তৰলৈ। জিলা সদৰ ধেমাজি নগৰৰ ভৌগোলিক স্থানাংক ২৭.৪৮ উত্তৰ ৯৪.৫৮ পূৱ। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা গড় উচ্চতা ১০৪ মিটাৰ। মাটিকালি প্ৰায় ৩২৩৭ বৰ্গ কিঃমিঃ (১২৫০ বৰ্গ মাইল)।
প্ৰশাসনিক বিভাজন
ধেমাজি জিলা জোনাই বিধানসভা সমষ্টি আৰু ধেমাজি বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। এই দুয়োটা সমষ্টি অনুসূচীত জনজাতিৰ প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত। এই দুয়োটা বিধানসভা সমষ্টি লক্ষিমপুৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অংশ।
জিলা উপায়ুক্ত : পি বিজয় ভাস্কৰ ৰেডী, আই. এ. এছ
প্ৰশাসনিক দিশৰ পৰা ধেমাজি জিলাক দুটা মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে : ধেমাজি আৰু জোনাই।
আৰক্ষী অধীক্ষক : ৰঞ্জন ভূঞা, এ.পি.এছ.
ধেমাজি সদৰ আৰক্ষী থানা, গোগামুখ আৰক্ষী থানা, গেৰুকামুখ আৰক্ষী থানা, চিলাপথাৰ আৰক্ষী থানা, চিমেন চাপৰি আৰক্ষী থানা, চেঙাজান আৰক্ষী থানা, জোনাই আৰক্ষী থানা
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ধেমাজি জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫,৭১,৯৪৪ জন (পুৰুষ ২,৯৪,৬৪৩ আৰু মহিলা ২,৭৭,৩০১)। লিংগ অনুপাত প্ৰতি হাজাৰ পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৩৬ গৰাকী মহিলা। জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলো মিটাৰত ১৭৬ জন। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪৭.২৭% আৰু ৫.৩৩% ক্ৰমে অনুসূচীত জনজাতি আৰু অনুসূচীত জাতি শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
হিন্দু ধৰ্ম প্ৰধান ধৰ্ম। সীমিত পৰিমাণে খ্ৰীষ্টান আৰু ইছলাম ধৰ্মৰও প্ৰচলন আছে। এই জিলাত সাম্প্ৰদায়িক হিংসাৰ তথ্য প্ৰায় নাই বুলিব পাৰি।
অসমীয়া হ'ল প্ৰধান আৰু সাধাৰণ ভাৱে ব্যৱহৃত ভাষা। ইয়াৰ উপৰিও ধেমাজি জিলাত মিচিং, বড়ো আৰু বাংলা ভাষা ঘৰুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ হয়।
শিক্ষা
জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে ৭২.৭০%। মহিলা সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৫.২১%।
নিন্ম, উচ্চ প্ৰাথমিক, উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ উল্লেখনীয় শিক্ষানু্ষ্ঠানঃ
পৰিবহণ
ধেমাজি জিলাত মুঠ ৪৩.৭৫ কিঃমিঃ ৰাজ্যিক PWD আৰু ১৪১ কিঃমিঃ পথ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ অধীনত। Boarder Roads Organisation-এ ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো তদাৰক কৰে।
৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ধেমাজি জিলাৰ দীঘে দীঘে ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ প্ৰায় সোঁমাজেৰে পাৰ হৈছে। ইয়াকে আলম কৰি ধেমাজি জিলাৰ নগৰ সমূহ (পশ্চিমৰ পৰা পূৱলৈ ক্ৰমে) গোগামুখ, ধেমাজি, চিলাপথাৰ আৰু জোনাই গঢ়ি উঠিছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ প্ৰায় সমান্তৰাল ভাৱে উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ ৰঙিয়া ডিভিজনৰ অন্তৰ্গত উত্তৰ ৰঙাপাৰা-মূৰ্কংচেলেক ব্ৰড গজ শাখাৰ এক একাকী ৰেলপথ আছে। জোনাইৰ সমীপৰ মূৰ্কংচেলেক এই শাখাৰ অন্তিম ৰেল আস্থান।
ধেমাজি জিলাৰ কাৰেং ঘাট, মাজৰ বাৰী ঘাট, উৰিয়াম ঘাটৰ পৰা ডিব্ৰুগড় জিলালৈ নিয়মীয়াকৈ ফেৰী চলাচল কৰে।
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ
পূৱ-হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত এই জিলাখনক অতিশয় ভূকম্পনপ্ৰৱণ অঞ্চল হিচাপে গন্য কৰা হয়। দেশৰ ভিতৰতে অন্যতম বানপানী প্ৰৱণ জিলা হিচাপে দুৰ্নাম থকা জিলাখনৰ বহু অঞ্চল বছৰটোৰ বাৰিষাৰ মাহ কেইটাত প্ৰায়েই ৰাজ্যৰ অন্য অংশৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ থাকে। সকলৰ অকৰ্মণ্যতা তথা স্থানীয় স্তৰত বিৰাজ কৰা প্ৰশাসনিক দুৰ্নীতিৰ ফলশ্ৰুতিত জিলাখনত সঘনাই হোৱা বানপানী আৰু বাটপথৰ অৱস্থা তেনেই শোচনীয় হোৱাৰ মুল কাৰণ বুলি ক’ব পাৰি।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:ধেমাজি জিলা
এক দীৱানা থা
এক দীৱানা থা (হিন্দী: एक दीवाना था) হৈছে ২০১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মুক্তি পাব লগা এখন হিন্দী ভাষাৰ ৰোমাণ্টীক চলচ্চিত্ৰ। গৌতম মেনন পৰিচালিত ছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে প্ৰতিক বাব্বৰ আৰু এমি জেকছনকে। এই ছবিখন গৌতম মেননৰ দ্বাৰাই পৰিচালিত তামিল ভাষাৰ ছবি ভিন্নইথাণ্ডি ভৰুভায়াৰ পুনৰনিৰ্মাণ।
সংগীত
ভিন্নইথাণ্ডি ভৰুভায়াৰ দৰেই এক দীৱানা থা-ও সংগীত পৰিচালনা কৰিছে এ আৰ ৰহমানে। তামিল গীতবোৰৰ হিন্দী সংস্কৰণৰ লগতে এই ছবিখনত জাভেদ আখটাৰ ৰচিত দুটা অতিৰিক্ত গীত সংযোগ কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
গিৰিধৰ শৰ্মা
গিৰিধৰ শৰ্মা (Giridhar Sharma) (১৯১২-১৯৭৭) বিশিষ্ট সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ আছিল। ১৯৭৩ চনত ৰঙিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনত শৰ্মাদেৱে সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল। এবছৰীয়া এই সময়খিনিত তেওঁ সাহিত্য সভা পত্ৰিকাখনিক মাহেকীয়া আলোচনীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰি সাহিত্য সভাৰ নতুন শাখা গঠন কৰাত নেতৃত্ব দিয়াৰ লগতে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মিলনভূমি অসমত ৰাজ্যভাষা অসমীয়াহে চলিব লাগে বুলি বাণী প্ৰচাৰ কৰিছিল। বৰ্তমান আৰ্য বিদ্যাপীঠ কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল এই গিৰিধৰ শৰ্মা দেৱ। শৰ্মাদেৱ বিভিন্ন শিক্ষা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱক সংঘৰ লগতো ঘনিষ্ঠভাবে জড়িত আছিল।
জন্ম, পৰিয়াল আৰু শিক্ষা
শিক্ষাবিদ গিৰিধৰ শৰ্মাৰ জন্ম হয় নলবাৰী জিলাৰ ককয়া গাঁৱত ১৯১২ চনৰ ৩ জুলাই তাৰিখে। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল ৰাধাকান্ত শৰ্মা আৰু মাকৰ নাম আছিল দশমী প্ৰিয়া দেৱী। গিৰিধৰ শৰ্মা আৰু তেওঁৰ ভাতৃ উমাকান্ত শৰ্মা সৰু কালতে পিতৃহাৰা হয়। পিছত মাকৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰাথমিক আৰু মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু সেই সময়ত লাভ কৰা জলপানীয়ে তেওঁক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উদগনি জনাইছিল। ১৯৩৩ চনত গিৰিধৰ শৰ্মাই যথেষ্ট সুখ্যাতিৰে চামতা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। অৰ্থৰ অভাৱত কলেজীয়া শিক্ষাৰ কথা চিন্তা কৰিব নোৱাৰি শৰ্মাই গাঁৱৰে প্ৰাথমিক বিদ্যালয় এখনত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয়।
কৰ্মজীৱন
গিৰিধৰ শৰ্মাই শিক্ষকাতাৰে তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। অৰ্থৰ অভাৱত কলেজীয়া শিক্ষাৰ কথা নাভাবি শৰ্মাদেৱে গাঁৱৰে প্ৰাথমিক বিদ্যলয়ত শিক্ষকতা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৩৫ চনত শৰ্মাদেৱে নৰ্মাল পাছ কৰে আৰু সেই বছৰতে বিয়াও পাতে। পিছত স্বামী স্ত্ৰী দুয়োয়ে শিক্ষক শিক্ষয়ত্ৰীৰ কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এইখিনি সময়ত তেওঁ অসম ব'ৰ্ডৰ আদি, মধ্য আৰু উপাধি পৰীক্ষা দি কৃতিত্বৰে উত্তীৰ্ণ হয় আৰু চৰকাৰী স্কুলত সংস্কৃত শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পায়। কটন কলেজত চাৰি বছৰ আৰু কলিকতা ত দুবছৰ ভায়েকৰ শিক্ষাক খৰচ বহন কৰোঁতে তেওঁ যথেষ্ট কষ্টৰ সন্মুখীন হৱ লগা হৈছিল। পিছত ভায়েকৰ শিক্ষাৰ খৰচ বহনৰ দায়িত্ব নাইকিয়া হোৱাত শৰ্মাদেৱে নিজে কলেজীয়া শিক্ষা লবলৈ মন মেলিলে। সেই অনুসৰি প্ৰাইভেট পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে তেওঁ ক্ৰমে আই এ আৰু বি এ পৰীক্ষা দি উত্তীৰ্ণ হয়। লগে লগে তেওঁ অসম স্কুল চাৰ্ভিছত গ্ৰেজুৱেট শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিলে। পিছলৈ গিৰিধৰ শৰ্মাদেৱে প্ৰাইভেট পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিষয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৬০ চনলৈকে শৰ্মাদেৱে কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৫০-৫১ চনৰ পৰা তেওঁ গুৱাহাটীৰ ৰিহাবাৰীত থাকিবলৈ লয়। আৰম্ভণিতে তেওঁ তাত এখন উন্নয়ন সমিতি গঠন কৰিছিল। পিছলৈ উন্নয়ন সমিতিৰ পৰিচালনাত এটা ৰাজহুৱা নামঘৰ, এখন সৰু নাট্য মঞ্চ, এটা পুথিভঁড়ালকে ধৰি কেইবাটাও অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ৰিহাবাৰীত থকা প্ৰামাৰী স্কুলখনৰ সম্পাদক হৈ সেই স্কুলখনৰ উন্নতিৰ কাৰণে চেষ্টা কৰাৰ বাদেও তেওঁ ১৯৫৬ চনত এখন মজলীয়া ইংৰাজী বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এক কথাত কবলৈ গলে এইখনেই আৰ্য বিদ্যাপীঠ কলেজৰ আৰম্ভণি আছিল। ১৯৫৮ চনত আৰ্য মহাবিদ্যালয় সুপ্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু শৰ্মাদেৱে ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৭৫ চনলৈ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিবাহ কৰে। মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা অৱসৰৰ পিছত শৰ্মাদেৱে ঘৰতে পূৰ্বদেশ মুদ্ৰণ নামৰ প্ৰেছ এটা খুলি ব্যস্ত হৈ থাকিবলৈ ধৰিলে। সময়ত এই প্ৰেছটোৱেই শক্তিশালী হৈ গঢ়ি উঠিছিল আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰত বিশেষ অৰিহণা আগবঢ়াইছিল।
মৃত্যু
এইজনা সাহিত্যসেৱক, বিদগ্ধ পণ্ডিতৰ ১৯৭৭চনৰ ১০ মে তাৰিখে পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
বেলে নৃত্য
বেলে প্ৰযোজনা কৰোতে একত্ৰিতভাৱে নৃত্য পৰিচালনা আৰু সংগীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।। এই নৃত্য প্ৰশিক্ষিত বেলে নৃত্যশিল্পীসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালনা আৰু পৰিৱেশন কৰা হয়। পৰম্পৰাগত শাস্ত্ৰীয় বেলেবোৰ সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সৈতে আৰু বিস্তৃত পোছাকেৰে মঞ্চত পৰিৱেশন কৰা হয়। আনহাতে আধুনিক বেলেবোৰ প্ৰায়ে সৰল পোছাকত আৰু বিস্তৃত ছেট বা দৃশ্য অবিহনে পৰিৱেশন কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
বেলে হৈছে এক ফৰাচী শব্দ যাৰ উৎপত্তি হৈছিল ইটালিৰ “বেলেটো” শব্দৰ পৰা। আকৌ এই বেলেটো শব্দটো আহিছে লেটিন শব্দ “বালো বালাৰে”ৰ পৰা অৰ্থ হৈছে "নৃত্য কৰা"।  শব্দটো ১৬৩০ চনৰ আশে পাশে ফৰাচীৰ পৰা ইংৰাজী ভাষাত ব্যৱহাৰ হʼবলৈ ধৰিলে।
ইতিহাস
বেলেৰ উৎপত্তি পঞ্চদশ আৰু ষোড়শ শতিকাৰ ইটালীৰ নৱজাগৰণ আদালতত হৈছিল। ৰাণী কেথেৰিন ডি' মেডিচিৰ প্ৰভাৱত, এই নৃত্য ফ্ৰান্সলৈ বিয়পি পৰিছিল, য'ত ই আৰু অধিক বিকশিত হৈছিল। এই প্ৰাৰম্ভিক আদালতৰ বেলেবোৰত নৃত্যশিল্পীসকল বেছিভাগ অপেশাদাৰ আছিল। এই নৃত্যশিল্পীসকলে অলংকৃত পোছাকেৰে দৰ্শকসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। কিন্তু প্ৰদৰ্শনকাৰীসকলৰ চলাচলৰ স্বাধীনতা সীমিত আছিল।
বেলেবোৰ তিনিফালে দৰ্শকৰ সৈতে ডাঙৰ চেম্বাৰত পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। ১৬১৮ চনৰ পৰা দৰ্শকৰ সদস্যসকলৰ পৰা দূৰত্বত থকা প্ৰদৰ্শনকাৰীসকলৰ ওপৰত প্ৰচেনিয়াম আৰ্ক ৰূপায়ণ কৰা, যিয়ে তাৰ পিছত প্ৰযোজনাবোৰত পেছাদাৰী নৃত্যশিল্পীসকলৰ কাৰিকৰী কৃতিত্ববোৰ ভালদৰে চাব আৰু প্ৰশংসা কৰিব পাৰে।
ফ্ৰান্সৰ আদালতত বেলে ৰজা "লুইছ XIV"ৰ শাসনকালত বহু উচ্চতাত উপনীত হৈছিল। মানদণ্ড প্ৰতিষ্ঠা আৰু নৃত্য প্ৰশিক্ষকসকলক প্ৰমাণিত কৰিবলৈ লুইছে ১৬৬১ চনত আকাডেমি ৰয়েল ডি ডান্সে (ৰয়েল ডান্স একাডেমী) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৬৭২ চনত লুই XIVই জিন-বেপ্টিষ্ট লুলীক আকাডেমি ৰয়েল ডি মিউজিক (পেৰিছ অপেৰা)ৰ পৰিচালক হিচাপে গঢ়ি তোলে। ইয়াৰ পৰা প্ৰথম পেছাদাৰী বেলে কোম্পানী পেৰিছ অপেৰা বেলেৰ উদ্ভৱ হয়। পিয়েৰ বিউচেম্পে লুলিৰ বেলে-মাষ্টাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁলোকে একেলগে মিলি বেলেৰ বিকাশত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়। ১৬৮১ চনত, প্ৰথম "বেলেৰিনা"(বেলে নৃত্যশিল্পী) সকলে আকাডেমীত বহু বছৰৰ প্ৰশিক্ষণৰ পিছতহে মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নৃত্য
নিথিন
পেছাগতভাৱে নিথিন নামেৰে পৰিচিত, নিথিন কুমাৰ ৰেড্ডী (Nithin Kumar Reddy; জন্ম: ৩০ মাৰ্চ ১৯৮৩) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ প্ৰধানকৈ তেলেগু চিনেমাৰ সৈতে জড়িত। নিথিনৰ চিনেমা জগতৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে তেওঁ এবাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু দুবাৰ তেলেগু ভাষাৰ চিনেমাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছে।
২০০২ চনত ৰোমাণ্টিক একচন ছবি জয়ম(২০০২) ৰ জৰিয়তে নিথিনে অভিনয় জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। উৎকৃষ্ট অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ দক্ষিণৰ শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁ‌টা লাভ কৰে। তাৰ পিছত নিথিনে দিল (২০০৩), শ্ৰী অঞ্জনেয়াম (২০০৪), আৰু ছ্যে (২০০৪)ত অভিনয় কৰে। বক্স-অফিচত ধাৰাবাহিকভাৱে বিফলতাৰ পিছত নিথিনে ৰোমাঞ্চ ছবি ইছক' (২০১২) ৰ জৰিয়তে সফলতা অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ আন আন সফল চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে গুণ্ডে জাৰি গলানথায়িন্দে (২০১৩), হাৰ্ট এটেক (২০১৪), এ আ (২০১৬), ভীষ্ম (২০২০), আৰু ৰং দে (২০২১)। ২০১৩ চনত নিথিনে নিজস্ব চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন ষ্টুডিঅ’ শ্ৰেষ্ট মুভিজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। নিথিন বৰ্তমান তেলেংগানা ৰ স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ।
ব্যক্তিগত জীৱন
নিথিন কুমাৰ ৰেড্ডীৰ জন্ম হৈছিল চলচ্চিত্ৰ বিতৰক সুধাকাৰ ৰেড্ডী আৰু লক্ষ্মী ৰেড্ডীৰ ঘৰত। তেওঁৰ এগৰাকী বায়েক (নিকিতা ৰেড্ডী) আছে। গীতাঞ্জলি স্কুল,বেগুমপেতৰত শিক্ষা সমাপ্ত কৰি ৰত্ন জুনিয়ৰ কলেজৰ পৰা মধ্যমীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। নিথিনে গণ্ডীপেটৰ শদন অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা মহাবিদ্যালয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰযোজনা কৰিবলৈ লয় আৰু তেওঁৰ সৈতে দুখন চিনেমা গুণ্ডে জাৰি গলানথায়িন্দে আৰু চিন্নাদনা নী কোছাম নিৰ্মাণ কৰে। ২০২০ চনত নিথিনৰ প্ৰেমিকা শালিনী কাণ্ডুকুৰিৰ সৈতে বাগদান সম্পন্ন হয়। ২৬ জুলাইত হায়দৰাবাদৰ ফলকনুমা পেলেচত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়। প্ৰথমে একে বছৰৰে ১৬ এপ্ৰিলত ডুবাইত এই বিবাহ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা আছিল কিন্তু ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে লকডাউনৰ প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰাত এই বিবাহ পিছুৱাই দিয়া হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা
thumb|right|ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱা (১৮২৪ - ১৯০৭) ইংৰাজ চৰকাৰৰ অধীনৰ পুলিচ বিষয়া আছিল। পিছলৈ মৌজাদাৰ হয়। ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ জাঁজী মৰাণ গাঁৱত। তেখেতৰ পিতাকৰ নাম আছিল কিনাৰাম গোহাঞি ডেকাবৰুৱা। তেখেতসকল থাউমুং ক্লিংলুনমং বুঢ়াগোহাঞিৰ বংশৰ লোক আছিল। । সৰুতে ঘাট-মউৰা হোৱা ঘিণাৰামে বৌৱেকৰ দুৰ্ব্যৱহাৰত থাকিব নোৱাৰি উত্তৰ লক্ষীমপুৰলৈ যায় আৰু তাতে পঢ়া-শুনা কৰি ১৮৪৯ চনত ইংৰাজ চৰকাৰৰ অধীনৰ পুলিচ বিভাগত সোমায়।
১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহত মণিৰাম দেৱানৰ লগত যোগ দিয়া মানুহক ধৰিবৰ বাবে তেখেতক নিযুক্ত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও আবৰসকলক দমন কৰি পৰ্বতীয়া জাতিবোৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণৰ কামতো চৰকাৰে নিয়োগ কৰিছিল। ১৮৬২ চনত পুলিচৰ চাকৰি ইস্তফা দি কাকতীৰ কামত সোমায়। ১৮৬৪ চনত কাকতীৰ কামো বাদ দিয়ে। ইয়াৰ পাছত নকাৰী মৌজাৰ মৌজাদাৰ হয়। পাছত আৰু দুখন মৌজাৰ মৌজাদাৰ হয়। তেখেত ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিশেষ বিশ্বাসী আছিল।
ঘিণাৰাম গোহাঞিবৰুৱাৰ পত্নী আছিল লম্ভীদেৱী। তেখেত পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা আৰু নাৰায়ণী সন্দিকৈৰ পিতৃ।
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হ’ল ভাৰতৰ প্ৰথম নাগৰিক। দেশৰ সৰ্বোচ্চ পদ-মৰ্যাদাত অসীত ব্যক্তিজনাই হ’ল ৰাষ্ট্ৰপতি। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান, সংবিধানমান্য নেতা। তেওঁ স্থল, নৌ আৰু বায়ুকে ধৰি আটাইকেইটা সেনাবাহিনীৰ মুৰব্বী। দেশৰ সকলো প্ৰশাসনিক কাৰ্যসূচী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নামত পৰিচালিত। সেয়ে তেওঁ দেশৰ নিয়মতান্ত্ৰিক শাসক (নমিনেল এক্জিকিউটিভ) - বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ সৰ্বাত্মক কাৰ্যসূচী প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰীসভাৰ পৰামৰ্শই ৰূপায়ণ কৰে। গতিকে প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰী সভাৰ পৰামৰ্শত তেওঁ সংবিধানসন্মতভাৱে দেশৰ শাসন ব্যৱস্থা পৰিচালনা কৰে।
উপযুক্ততা
সংবিধানৰ ৫৮ নং অনুচ্ছেদত ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে যোগ্য হ’বলৈ এজন ব্যক্তিৰ প্ৰধান অৰ্হতাসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী জন:
তেওঁ কেন্দ্ৰীয় বা ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ অধীনত কোনো লাভজনক পদত নিয়োজিত থাকিব নোৱাৰে। কিছুমান বিশেষ পদবীধাৰীক অৱশ্যে ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে থিয় দিয়াৰ অনুমতি দিয়া হৈছে। এইসমূহ হৈছে:
নিৰ্বাচন পদ্ধতি
সংবিধানৰ ৫২ নং অনুচ্ছেদ অনুযায়ী ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিক পৰোক্ষভাৱে নিৰ্বাচন কৰা হয়। ইয়াত জনসাধাৰণে নিৰ্বাচন কৰা কেন্দ্ৰীয় সংসদৰ সদস্য আৰু ৰাজ্যিক বিধান সভাৰ সদস্যসকলৰ ভোটৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰপতিক নিৰ্বাচন কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ক্ষমতা
ভাৰতত সংসদীয় চৰকাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে। সেয়েহে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে নিয়মাতান্ত্ৰিক প্ৰধানৰ ভূমিকা পালন কৰে। ভাৰতবৰ্ষত শাসন ব্যৱস্থাৰ সকলোবোৰ ক্ষমতাই ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নামত ন্যস্ত থাকে যদিও অনেক ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সভাৰ পৰামৰ্শ অবিহনে তেওঁ একো কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সহায় আৰু পৰামৰ্শমতে শাসনকাৰ্য পৰিচালনা কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ পৰামৰ্শ আৰু সাহায্যমতে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিবলৈ বাধ্য।
শাসন বিভাগীয় ক্ষমতা
ৰাষ্ট্ৰপতি দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান, সেয়েহে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নামতে ভাৰতৰ শাসন পৰিচালনা কৰা হয়। শাসন সংক্ৰান্তিয় সকলো ক্ষমতা তেওঁৰ হাতত ন্যস্ত কৰা হৈছে। তেওঁ প্ৰধান মন্ত্ৰীক আৰু প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পৰামৰ্শক্ৰমে অন্যান্য মন্ত্ৰীসকলক নিয়োগ কৰে। কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ ওচৰৰ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সদস্যসকলে শপত গ্ৰহণ কৰিব লাগে। তেওঁ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পৰামৰ্শক্ৰমে মন্ত্ৰীসকলৰ মাজত দপ্তৰ বিতৰণ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাজ্যপাল, উপ-ৰাজ্যপাল আৰু অন্যান্য উচ্চপদস্থ বিষয়াসকলক নিয়োগ কৰে। তেওঁ এই বিষয়াসকলক পদচ্যুত কৰিব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতি কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ শাসনৰ বাবে দায়ী। আন্তৰ্জাতিক ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত ৰাষ্ট্ৰদূত নিয়োগ কৰে। ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰ সৰ্বাধিনায়ক। তেওঁ উচ্চপদস্থ সামৰিক বিষয়াসকলক নিয়োগ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নামতে যুদ্ধ ঘোষণা আৰু শান্তি স্থাপন হয়। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে প্ৰশাসনীয় যিকোনো বিষয়ত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পৰা খয়ৰ বিচাৰিব পাৰে। অংগ ৰাজ্যসমূহৰ শাসনৰ ক্ষেত্ৰতো ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ভূমিকা আছে। ৰাজ্যপালসকলে তেওঁৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ৰাজ্যৰ শাসন পৰিচালনা কৰে।
আইন বিষয়ক ক্ষমতা
ৰাষ্ট্ৰপতি সংসদৰ এটি অংশ; কিন্তু তেওঁ কোনো সদনৰে সদস্য নহয়। তেওঁৰ সন্মতি অবিহনে কোনো বিল আইনত পৰিণত হ’ব নোৱাৰে। তেওঁ কোনো বিলত সন্মতি দিবও পাৰে বা নিদিবও পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে কোনো বিল পুনৰ্বিবেচনাৰ কাৰণে ওভোটাই পঠিয়াব পাৰে। কিন্তু সংসদে পুনৰ বিলখন পাছ কৰিলে তেওঁ তাত স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ বাধ্য। ৰাজ্যপালে কোনো বিল ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সন্মতিৰ বাবে পঠিয়াব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাজ্যসভালৈ ১২জন সদস্য মনোনীত কৰিব পাৰে। তেওঁ লোকসভালৈ দুজন ইংগ-ভাৰতীয় সদস্য মনোনীত কৰিব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে সংসদৰ অধিৱেশন আহ্বান কৰে আৰু ইয়াৰ উদ্বোধনী সভাত ভাষণ দিয়ে। সংসদৰ উভয় সদনৰ অধিৱেশন মুলতুবী ৰখা বা নিম্নসদন ভাঙি দিয়াৰ ক্ষমতাও ৰাষ্ট্ৰপতিৰ আছে। সংসদ অধিৱেশনত নাথাকিলে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে অধ্যাদেশ জাৰী কৰিব পাৰে। তেওঁ সংসদলৈ বাণী পঠিয়াব পাৰে। কিছুমান বিল ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অনুমতি অবিহনে সংসদত উত্থাপন কৰিব পৰা নাযায়।
অৰ্থ সংক্ৰান্তিয় ক্ষমতা
কোনো অৰ্ধ বিল লোকসভাত উত্থাপন কৰিবলৈ হ’লে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অনুমতিৰ প্ৰয়োজন। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আৰ্থিক বছৰৰ আয়-ব্যয়ৰ প্ৰস্তাৱ সংসদত উত্থাপন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰে। অৰ্থবিলত তেওঁৰ সন্মতি প্ৰয়োজন। কোনো অৰ্থবিল তেওঁ সংসদলৈ পুনৰ্বিবেচনাৰ বাবে ওভোতাই পঠিয়াব নোৱাৰে। অনিশ্চিত ব্যয়ৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অধীনত এটি তহবিল আছে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিত্ত আয়োগ গঠন কৰে। ইয়াৰ পৰামৰ্শক্ৰমে তেওঁ কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যসমূহৰ মাজত ৰাজহ ভাগ কৰি দিয়ে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যসমূহৰ হিচাপ ৰখাৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰক আৰু মহাগণনা পৰীক্ষক নিয়োগ কৰে। তেওঁৰ অনুমতিক্ৰমে সংসদত অনূপুৰক বাজেট উত্থাপন কৰিব পাৰে।
জৰুৰী ক্ষমতাসমূহ
ভাৰতৰ সংবিধানে ৰাষ্ট্ৰপতিক কিছুমান জৰুৰী ক্ষমতা প্ৰদান কৰিছে।
অন্যান্য ক্ষমতা
ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে জনস্বাৰ্থৰ বাবে উচ্চতন ন্যায়ালয়ৰ পৰামৰ্শ ল’ব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে কেন্দ্ৰীয় লোকসেৱা আয়োগ সম্পৰ্কে নিয়মাৱলী ৰচনা কৰিব পাৰে। জন্মু আৰু কাশ্মীৰৰ প্ৰশাসন সম্পৰ্কে ৰাষ্ট্ৰপতিক বিশেষ ক্ষমতা দিয়া হৈছে। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ প্ৰচলনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নিৰ্দেশ দিব পাৰে।
ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সাংবিধানিক পদমৰ্যাদা
ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান, কিন্তু শাসনৰ প্ৰধান নহয়। তেওঁ জাতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কিন্তু জাতিক শাসন নকৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সকলো ক্ষমতা প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ নেতৃত্বত গঠিত হোৱা মন্ত্ৰীসভাই ব্যৱহাৰ কৰে। সেয়েহে তেওঁক ভাৰতৰ নিয়মতান্ত্ৰিক শাসক বোলা হয়। তেওঁৰ নামত মন্ত্ৰীসভাই সকলো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। প্ৰশাসনত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ভূমিকা হ’ল এটি আনুষ্ঠানিক যন্ত্ৰৰ দৰে। তেওঁৰ নামত ৰাষ্ট্ৰ সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰপতিৰ হাতত সংবিধানে ব্যাপক ক্ষমতা ন্যস্ত কৰিলেও বাস্তৱত মন্ত্ৰীসভাৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী তেওঁ এই ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰে। তেওঁ মন্ত্ৰীসভাক উপদেশ দিব পাৰে বা উৎসাহিত কৰিব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতি পদ এটি সন্মানৰ পদ, কাৰণ তেওঁৰ স্থান আমাৰ শাসন ব্যৱস্থাৰ শিখৰত অৱস্থিত। কিন্তু তেওঁৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা নাই। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ওপৰত ন্যস্ত সকলো ক্ষমতা মন্ত্ৰীসভাই প্ৰয়োগ কৰে।
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠ ব্যক্তিয়ে ভালেমান আইনগত বিশেষ অধিকাৰ লাভ কৰে। নিজৰ পদৰ দায়িত্ব পালন কৰোঁতে কোনো কামৰ বাবেই তেওঁ কোনো আদালতৰ ওচৰত দায়বদ্ধ বা জৱাবদেহী হ’ব নালাগে। ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ উপৰিও কোনো ফৌজদাৰী মোকৰ্দমা চলাব পৰা নাযায়। তেওঁক গ্ৰপ্তাৰ কৰিব বা কাৰাগাৰতো ৰাখিব নোৱাৰি। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বিৰুদ্ধে কোনো দেৱানী মোকৰ্দমা তৰিবলৈ হ’লে দুমাহ আগেয়ে লিখিত জাননী দিয়াৰ পিছতহে তেনে মোকৰ্দমা তৰিব পৰা যায়।
ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন
যদি কোনো ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপালে দিয়া সূচনাৰ ভিত্তিত নাইবা ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিশ্বস্তসূত্ৰে নিশ্চিত হয় যে ৰাজ্যখনত সাংবিধানিক ব্যৱস্থা ভঙ্গ হৈ যোৱা হেতুকে ৰাজ্যৰ শাসন ব্যৱস্থা সংবিধানৰ বিধি-বিধানমতে চলাব নোৱাৰি তেন্তে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এটি অধিসূচনাৰ জৰিয়তে ৰাজ্যখনৰ শাসনকাৰ্য চলোৱাৰ সকলো অধিকাৰ নিজৰ হাতলৈ নিব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে সাংসদক ৰাজ্যৰ বিধায়নী ক্ষমতা অৰ্পণ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অধিসূচনাটো সংসদৰ দুয়োখন সদনতে উত্থাপন কৰা হয়। কিন্তু দুমাহৰ ভিতৰত দুয়োসদনে সেই অধিসূচনাৰ প্ৰতি অনুমোদন নজনালে অধিসূচনাটো প্ৰভাৱহীন অৰ্থাৎ বাতিল হয়। অধিসূচনা ছমাহলৈকে কাৰ্যকৰী হয়। কিন্তু ছয়মাহৰ বাবে পুনৰ তাক বঢ়াব পৰা যায়। পিছে যিকোনো পৰিস্থিতিতে তিনিবছৰতকৈ অধিক সময়ৰ বাবে কোনো ৰাজ্যত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰয়োগ বা প্ৰৱৰ্তন কৰিব নোৱাৰি। কোনো ৰাজ্যত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শাসন প্ৰৱৰ্তন হ’লে ৰাজ্যৰ সকলো ধৰণৰ বৈধানিক (আইন প্ৰণয়ন) কাৰ্য সংসদে নকৰে। সেই ৰাজ্যৰ বাজেট আৰু খৰচ আদিও সংসদে অনুমোদন কৰিব লাগে।
বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সেনা
ভোট-জলকীয়া
ভোট-জলকীয়া (Bhut jolokia, IPA: [ˈbʱʊt.zɔˌlɔkiˌja]) এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ই বাংলাদেশৰ নাগা মৰিচৰ ওচৰ সম্বন্ধীয়। ইয়াক বিহ-জলকীয়া, নগা-জলকীয়া, ৰাজা-মৰিচ ইত্যাদি নামেৰেও জনা যায়। ই একপ্ৰকাৰৰ আন্তঃপ্ৰজাতিৰ বৰ্ণসংকৰ জলকীয়া। ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ, অসম, নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। ই Capsicum chinense আৰু Capsicum frutescensৰ বৰ্ণসংকৰ।
২০০৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰি মাহত বিশ্বৰ সকলোতকৈ জলা জলকীয়া হিচাপে “গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ”ত ভোট-জলকীয়াই স্থান লাভ কৰে। শ শ বছৰ আগৰেপৰাই ভোট-জলকীয়া অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লোকৰ মাজত সকলোতকৈ জলা জলকীয়া হিচাপে জনপ্ৰিয়। ভোট-জলকীয়াৰ বিষয়ে বিখ্যাত “Time” আলোচনীতো বিশ্বৰ সবাতোকৈ জলা জলকীয়াৰূপে আলোচনা প্ৰকাশ হৈছে। “Time” আলোচনীখনত (২৫ জুন – ২জুলাই,২০০৭) প্ৰকাশিত ছাইমন ৰবিনছনৰ Chili Pepper: Global Warming নামৰ নিবন্ধত ভোট-জলকীয়াৰ গুণাগুণ, ব্যৱহাৰ আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বিশদ বিৱৰণ প্ৰকাশ পাইছে। পকা ভোট-জলকীয়াত অতিমাত্ৰা কেপছেইছিন থকাৰ বাবে ইয়াক স্পৰ্শ কৰিলেই হাত ভমভমাই উঠে। নিউ মেক্সিকোত HPLC পদ্ধতিৰদ্বাৰা ভোট-জলকীয়াৰ জলা ১,০০১,৩০৪ SHU বুলি নিৰ্ণীত হোৱাৰ পাছতেই ১৯৯৪ চনৰপৰা গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত খোপনি পোতা কেলিফ’ৰ্নিয়াৰ ৰেড ছাভিনাৰ (৫৭৭,০০০SHU) স্থান ভোট-জলকীয়াই দখল কৰিলে। ড॰ বছলেণ্ডে ভোট-জলকীয়াক অসমৰ থলুৱা জাত বুলিয়েই সদৰি কৰিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বীজৰ বজাৰত একো একোটা ভোট-জলকীয়া বীজৰ মূল্য প্ৰায় ২০টকা (১০টা গুটিৰ এটা পেকেটৰ মূল্য ৫ আমেৰিকান ডলাৰ) পৰ্যন্ত৷
টেক্স'নমি
অসমত অঞ্চলভেদে ভোট-জলকীয়াক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। যেনে – বিহ-জলকীয়া, ৰাজা-মৰিচ ইত্যাদি। প্ৰতিটো নামেই অত্যধিক জলাৰ ইংগিত দিয়ে। আদিভূমি দক্ষিণ আমেৰিকাৰপৰা এই জলকীয়া বৰ্তমান বিশ্বৰ চুকে-কোণে বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হ’ল বিভিন্ন জলবায়ুত অতি সহজেই এই খেতি কৰিব পৰা যায়। নিউ মেক্সিকোৰ Chile Pepper Institute-অৰ সঞ্চালক ড॰ পল বছলেণ্ডৰ (Dr.Paul Bosland) দৃষ্টিত – “সম্ভৱতঃ ইয়েই আছিল বিশ্বৰ প্ৰথম বিশ্বায়িত উদ্ভিদ”(It was probably the very first plant that was globalized)। অসমত অঞ্চল আৰু বতৰভেদে ভোট-জলকীয়াৰ গোন্ধ আৰু জলাৰ পৰিমাণ কম-বেছি হোৱা দেখা যায়। ড॰ বছলেণ্ডে ভোট-জলকীয়াক প্ৰকৃতিতসৃষ্ট,অসমৰ থলুৱা,আন্তঃপ্ৰজাতিৰ হাইব্ৰিড(Interspecific hybrid)বুলি উল্লেখ কৰিছে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত ভোট-জলকীয়াৰ চাহিদা
নানান ঔষধি আৰু ব্যৱহাৰিক উপযোগিতাৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত ভোট-জলকীয়াৰ চাহিদা যথেষ্ট বেছি। জলাৰ মাত্ৰা অত্যধিক বাবে অলিঅ’ৰেচিন কেপচিকাম (Oleoresin capsicum)আৰু কেপছেইছিন উৎপাদনৰ বাবে অতি উপযুক্ত উৎস। শুকান ভোট-জলকীয়াৰ গাঢ় ৰঙা ছালখন ‘অলিঅ’ৰেছিন পেপৰিকা’ৰ (Oleoresin paprika) উপযুক্ত উৎস হিচাপেও ব্যৱহাৰ হয়। ভোট-জলকীয়াৰ চাহিদা বিশ্বৰ বজাৰত শুকান জলকীয়া (Whole dry pod), ফ্লেকছ (flakes) আৰু পাউদাৰ হিচাপেই অধিক। থাইলেণ্ড,ছিংগাপুৰ আদিত শুকান ভোট-জলকীয়াৰ চাহিদা যথেষ্ট বেছি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গুল্ম শ্ৰেণী:জলকীয়া শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
মিজোৰাম
মিজোৰাম (Mizoram) (ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে: মি 'মানুহ', জো 'পাহাৰ', ৰাম 'দেশ', পাহাৰীয়া লোকৰ দেশ/ মিজো লোকৰ") হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন ৰাজ্য। ইয়াক চাৰিওদিশৰপৰা ত্ৰিপুৰা, অসম, মণিপুৰ তথা প্ৰতিৱেশী ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰে আগুৰি আছে। ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত মিজোৰামক ভাৰতবৰ্ষৰ ২৩তম ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। মিজোৰামৰ ৰাজধানী হৈছে আইজল।
ভূগোল
মিজোৰাম ৰাজ্যখন পাহাৰ, নদী আৰু হ্ৰদৰে ভৰা। মিজোৰামত বিভিন্ন উচ্চতাৰ প্ৰায় ২১টা মান পাহাৰ আছে। ৰাজ্যখনৰ পশ্চিম দিশে থকা পাহাৰৰ গড় উচ্চতা হৈছে প্ৰায় ১০০০মিটাৰ (৩,৩০০ ফুট)। এইবিলাকৰ উচ্চতা পূব দিশলৈ ১৩০০মিটাৰ (৪,৩০০ ফুট) লৈকে বাঢ়ি গৈছে। অন্যহাতে, কিছুমান অঞ্চলৰ উচ্চতা ২০০০মিটাৰ (৬,৬০০ ফুট) তকৈও বেছি। ৰাজ্যখনৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলত অৱস্থিত ২২১০মিটাৰ (৭,২৫০ ফুট) উচ্চতাৰ ফাঙপুই ট্লাঙ (নীলা পৰ্বত নামেৰেও জনা যায়) হৈছে মিজোৰামৰ উচ্চতম শৃংগ।
হ্ৰদ
ছাইহা জিলাত অৱস্থিত "পালক হ্ৰদ" হৈছে মিজোৰামৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ হ্ৰদ। ই প্ৰায় ৩০ হেক্টৰ (৭৪ একৰ) জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে, কোনো এক ভূমিকম্প অথবা বানপানীৰ ফলত এই হ্ৰদটোৰ সৃষ্টি হৈছিল। অন্য এটা প্ৰাকৃতিক হ্ৰদ হৈছে টামডিল হ্ৰদ। ই আইজলৰ পৰা ৮৫ কিঃমিঃ (৫৩ মাইল) দূৰত অৱস্থিত। কিংবদন্তি মতে, এসময়ত সেই ঠাইত এজোপা ডাঙৰ সৰিয়হ গছ আছিল। যেতিয়া সেই গছজোপা কাটি পেলোৱা হৈছিল, তেতিয়া গছজোপাৰ পৰা ওলোৱা পানীয়ে এটা জলাশয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেয়ে এই হ্ৰদটোৰ নাম "টামডিল হ্ৰদ" (অৰ্থাৎ সৰিয়হ গছৰ হ্ৰদ) ৰখা হ’ল। বৰ্তমান এই হ্ৰদটো পৰ্য্যটকৰ এক কেন্দ্ৰস্থল হৈ পৰিছে। মিজো বুৰঞ্জীৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য হ্ৰদ হৈছে "ৰিহ ডিল।" ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰপৰা কেই কিঃমিঃ দূৰত এই হ্ৰদটো অৱস্থিত (বৰ্তমান এই হ্ৰদটো ম্যানমাৰৰ অন্তৰ্গত)। বিশ্বাস কৰা হয় যে, মৃত্যুৰ পাছত আত্মাবিলাক এই হ্ৰদ পাৰ হৈ "পিয়ালৰাল" বা স্বৰ্গলৈ যায়।
স্বাধীনতা আন্দোলন
মিজোৰামক সাৰ্বভৌমত্ব স্বাধীন কৰাৰ লক্ষ্যৰে ১৯৬১ চনৰ ২২ অক্টোবৰত লালডেঙগাৰ নেতৃত্বত "মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্ট" নামৰ এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন হৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত আইজল, লুংলে, ছৱাংটে, ছিমলুৱাঙ আৰু মিজোৰামৰ বিভিন্ন ঠাইত বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হৈছিল। এই আন্দোলন দমন কৰিবৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিমান বাহিনী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আইজলৰ ৬২ বছৰীয়া ৰ’থাংপুইয়াৰ ভাষ্য মতে, "১৯৬৬ চনৰ ৪ মাৰ্চৰ পিছবেলা জেট বিমানৰদ্বাৰা আইজল আক্ৰমণ কৰিছিল। পিছদিনাখন কেইবাঘণ্টা ধৰি বোমাবৰ্ষণ কৰাৰ ফলত দ্বাৰপুই আৰু ছিংগা ভেং অঞ্চল বিধ্বস্ত হৈছিল।" ১৯৬৭ চনত মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্টক বেআইনী ঘোষণা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ মিজোৰাম ৰাজ্যৰ দাবী বাঢ়ি যায়। মিজো জিলা পৰিষদৰ প্ৰতিনিধি দলে সেই সময়ৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক লগ কৰে আৰু মিজোৰামক এখন পূৰ্ণ ৰাজ্য হিচাপে দাবী কৰে। ১৯৭১ চনৰ জুলাই মাহত ভাৰত চৰকাৰে "মিজো হিলছ"ক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। মিজো নেতাসকলে এই প্ৰস্তাৱ মানি লয়।
উৎসৱসমূহ
মিজো যুৱক-যুৱতীসকলে পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি পৰিত্যাগ কৰি পশ্চিমীয়া সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰিছে। এওঁলোকে বৰদিন আটাইতকৈ উলহ-মালহেৰে পালন কৰে। নিকটৱৰ্তী গীৰ্জাসমূহে বৰদিনৰ আয়োজন কৰে। ইয়াত স্থানীয় লোকসকলে মিলি সমজুৱাকৈ ভোজ খায়। পৰম্পৰাগত মিজো উৎসৱসমূহ কৃষি কাৰ্য্যৰ লগত সম্বন্ধ আছে।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, মিজোৰামে হৈছে একমাত্ৰ ৰাজ্য, য’ত গৃহহীন লোক পোৱা নাযায়। মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৯১.৫৮%, কেৰালাৰ পাছতেই দেশৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক।
ভাষা
মিজো হৈছে মিজোৰামৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ভাষা। কিন্তু শিক্ষা, প্ৰশাসন আৰু আনুষ্ঠানিক কাৰ্য্যত ইংৰাজী ভাষা বহুলভাৱে ব্যৱহৃত কৰা হয়। দুহলিয়ান উপভাষা (লুছাই ভাষাও বোলা হয়) মিজোৰামৰ প্ৰথম ভাষা আছিল আৰু পৰৱৰ্তী কালত ই "মিজো ভাষা" নামেৰে জনা যায়। এই ভাষাটো বিভিন্ন উপভাষা যেনে "হ্মাৰ ভাষা", "মাৰা ভাষা", "লাই ভাষা", "পাইতে ভাষা", "গাঙতে ভাষা" ইত্যাদিৰ লগত মিহলি হৈ যায়। খ্ৰীষ্টীয়ান মিছনাৰীসকলে মিজো পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। অষ্টম মান শ্ৰেণীলৈকে হিন্দী পঢ়া বাধ্যতামূলক। তথাপি হিন্দী ভাষাৰ প্ৰচলন বহুত কম। ইয়াৰ নেপালী প্ৰব্ৰজন লোকসকলে নেপালী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।
ধৰ্ম
মিজো লোকসকলৰ ভিতৰত প্ৰায় ৮৭% হৈছে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম লোক। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, মুঠ জনসংখ্যাৰ ৩.৬% লোক হিন্দু ধৰ্মৰ, ১১% লোক মুছলমান ধৰ্মৰ আৰু প্ৰায় ৮.৩% হৈছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোক। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰায় ৮,০০০ মান লোকে জুদাইক গোটৰ ব্নেই মেনাছে (Bnei Menashe)ক বিশ্বাস কৰে।
শিক্ষা
১৮৯৪ চনত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলে প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰা সময়লৈকে মিজোসকল অশিক্ষিত আছিল। তেওঁলোকৰ কোনো লিখিত লিপি নাছিল। ১৮৯৮ চনত প্ৰথমখন প্ৰাইমেৰী স্কুল স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯০১ চনত মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ আছিল ০.৯% আৰু ২০০৫ চনৰ লোকপিয়ল মতে মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৯৫%। বৰ্তমান মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ দেশৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক। শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয় আৰু অন্যান্য শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। মিজোৰাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত ২৯খন স্নাতক ডিগ্ৰীৰ মহাবিদ্যালয় আৰু দুখন পেচাদাৰী প্ৰতিষ্ঠান আছে। "নেচনেল ইনষ্টিটিউট অফ টেকন’লজি, মিজোৰাম" আৰু "ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মাচ কমিউনিকেশ্বন" নামৰ দুখন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান কাৰ্য্যক্ষম হৈ উঠিছে। ব্যৱসায় সম্বন্ধীয় শিক্ষাৰ বাবে "আই চি এফ এ আই, মিজোৰাম" আৰু পশু চিকিৎসা সম্বন্ধীয় শিক্ষাৰ বাবে "কলেজ অফ ভেটেৰিনেৰী চায়েঞ্চেচ এণ্ড এনিমেল হাজবেন্দ্ৰী, আইজল, মিজোৰাম" নামৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানখন আইজলত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে।
ৰাজনীতি
১৮৯০ দশকত ব্ৰিটিছসকলে মিজোৰাম দখল কৰাৰ পিছত অসমৰ লুছাই হিলছ জিলা হিচাপে শাসন কৰা হৈছিল। ১৯৫৪ চনত অসম ৰাজ্যৰ মিজো হিলছ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। সেই বছৰতেই "মিজো যুৱক সমিতি" (Young Mizo association) গঠন হৈছিল আৰু বৰ্তমানো এই সমিতিটো কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে। নিজ জাতিৰ পৰিচয় ৰক্ষা আৰু ৰাজনৈতিক মতৰ পাৰ্থক্যৰ ফলত ১৯৬৬ চনত সশস্ত্ৰ মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্ট গঠন কৰা হয়। এনেদৰে মিজোৰামত বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হয়। এই বিদ্ৰোহৰ ফলতেই ১৯৭২ চনত মিজোৰামক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতবৰ্ষৰ ২৩তম ৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
প্ৰশাসন
ভাৰতবৰ্ষৰ অন্য ৰাজ্যৰ দৰেই, মিজোৰামৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ প্ৰধান হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়োজিত ৰাজ্যপাল। অন্যহাতে, ৰজ্যখনৰ প্ৰশাসনিক ক্ষমতা থাকে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ হাতত। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ উপদেশ মতে ৰাজ্যপালে কেবিনেট মন্ত্ৰীসকলক নিয়োগ কৰে। মিজোৰামৰ বিধান সভা আসনৰ প্ৰকাৰ হৈছে এককক্ষীয় (unicameral legislature)। লাইছ, মাৰাছ আৰু ছাকমাৰ সুকীয়া স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ আছে।
মিজোৰামৰ বিধান সভাৰ মুঠ আসনৰ সংখ্যা ৪০ খন। মিজোৰমৰ গাঁও পৰিষদসমূহ হৈছে গণতন্ত্ৰ আৰু নেতৃত্বৰ মূল ভেটি।
মিজোৰামৰ জনজাতিসমূহৰ কাৰণে তিনিখন স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ আছে।
বাঁহ উদ্যোগ
মিজোৰামত প্ৰায় ২০ বিধমান থলুৱা প্ৰজাতিৰ বাঁহ পোৱা যায়। ৰাজ্যখনৰ প্ৰায় ৩০% অঞ্চল বাঁহ গছৰ হাবিৰে আৱৰি আছে। মিজোৰামে বাৰ্ষিক ভাৰতৰ ৪০% বাঁহ (প্ৰায় ৮ কোটি টন) উৎপাদন কৰে। বাঁহ গছসমূহ ইন্ধন, সাৰ ইত্যাদি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিভিন্ন গৱেষণা চলি আছে। লগতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে শেগুন গছৰ কাঠ পোৱা যায়। বৰ্তমান মিজোৰামৰ প্ৰায় ভাগ মানুহে শেগুন ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত। মিজোৰামৰ পৰা বহিঃৰাজ্যলৈ তেওঁলোকে শেগুন ৰপ্তানি কৰা দেখা যায়।
কৃষি
মিজোৰামৰ জলবায়ু বিষুৱীয় আৰু নাতিশীতোষ্ণ হোৱাৰ বাবে ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ শস্যৰ খেতি কৰা যায়। মিজোৰামৰ বছৰত প্ৰায় আঠৰপৰা দহ মাহলৈকে বৰষুণ হয়। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত ১৯০০ ছেঃমিঃ (৭৫ ইঞ্চি)ৰপৰা ৩০০০মিঃমিঃ (১২০ইঞ্চি)লৈকে হয়। সেয়ে ৭০% শতাংশৰো অধিক লোক কৃষিৰ লগত জড়িত। গাঁও অঞ্চলত প্ৰধানতঃ ঝুম খেতি কৰা হয়। সাম্প্ৰতিক কালত, "গডৰেজ এগ্ৰ’ৱেট লিমিটেড" নামৰ সংস্থানটোৱে মিজো লোকসকলক জীৱ-ইন্ধন (Biofuel) বাবে জেট্ৰ’ফা খেতিৰ প্ৰতি উৎসাহিত কৰা দেখা গৈছে।
খাদ্য সংৰক্ষণ
সাম্প্ৰতিক কালত মিজোৰামত খাদ্য সংৰক্ষণ কৰাত গুৰুত্ব দিছে। "MIFCO" নামৰ সংস্থানটোৱে স্থানীয় বাঁহৰ খৰিছা সংৰক্ষণ কৰি সফলতা অৰ্জন কৰিছে।
হস্তশিল্প
মিজো মহিলাই বস্ত্ৰ আৰু বয়ন শিল্পৰ বাবে তাঁতশালৰ ব্যৱহাৰ কৰে। স্থানীয় উৎপাদিত বস্তুসমূ্হ আন আন বস্তুৰ লগত মিহলি কৰি চৌখিন তথা উৎকৃষ্ট মানৰ সামগ্ৰী উৎপাদন কৰা হয়। মিজোসকলে পিন্ধিবলৈ পোৱান ছে (puan chei) আৰু কাৱৰ ছেই (Kawr chei) ব্যৱহাৰ কৰে। ভিন্নৰঙী পৰাম্পৰাগত মোনাক খিয়াঙ কাৱি (Khiang kawi) বোলা হয়। মিজোৰামৰ বৈশিষ্ট্যস্বৰূপ ব্লেংকেটক প’নপুই (Pawnpui)বোলা হয়।
পাচি প্ৰস্তুত কৰাও মিজোসকলৰ মাজত দেখা যায়। পাচিবিলাকক এম (Em) আৰু ধান চাফা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা থালবোৰক থ্লাংগ্ৰা (Thlangra) বোলা হয়। এইবোৰ সঁজুলি বাঁহৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। মিজোৰামৰ ঘৰসমূহৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে যে, ইয়াক বাঁহ, শুকান খেৰ, মাটি আৰু কাঠ ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। কিন্তু সাম্প্ৰতিক কালত ঘৰসমূহ ইটা, কংক্ৰিট আৰু টিনপাত ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। আইজলৰপৰা কেই কিঃমিঃমান নিলগৰ "ৰেইক"ত এখন মিজো আদৰ্শ গাঁও পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।