cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
সুপ্ৰিয়া দেৱী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুপ্ৰিয়া দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ব্ৰিটিছ শাসিত বৰ্মাত, বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰত। তেওঁৰ দেউতাৰ গোপালচন্দ্ৰ বন্দোপাধ্যায় এজন উকিল আছিল। তেওঁ বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ফৰিদপুৰ জিলাৰ নিবাসী আছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো কলকাতালৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। তেওঁ মাত্ৰ ৭ বছৰ বয়সতে দেউতাকে পৰিচালনা কৰা দুখন নাটকৰ যোগেদি অভিনয়ৰ পাতনি মেলে। সৰুতে তেওঁ নাচিছিল আৰু তেতিয়াৰ বাৰ্মাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী থাকিন-নুৰ হাতেদি এটা বঁটাও লাভ কৰিছিল। ১৯৪২ চনত জাপানে বাৰ্মা দখল কৰাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো ভগনীয়াত পৰিণত হয়। ১৯৪৮ চনত বেনাৰ্জী পৰিয়ালে এক উন্নত জীৱন আৰু পুনৰ্সংস্থাপনৰ উদ্যেশ্যে বাৰ্মাৰ পৰা কলকাতালৈ গুছি আহে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৫৪ চনত সুপ্ৰিয়া দেৱীয়ে বিশ্বনাথ চৌধুৰীক বিয়া কৰায় আৰু বছৰচেৰেক পিছত জীয়ৰী সোমাৰ জন্ম হয়। ১৯৫৮ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়। ১৯৬৩ চনত মহানায়ক উত্তম কুমাৰৰ লগত তেওঁৰ বিবাহ হয় আৰু ১৯৮০ চনত উত্তম কুমাৰৰ মৃত্যুলৈকে দুয়ো একেলগে সংসাৰ কৰে।
২০১৮ৰ ২৬ জানুৱাৰীত ৮৫ বছৰ বয়সত কলকাতাত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কাজল আগৰৱাল
কাজল আগৰৱাল (Kajal Aggarwal) হৈছে ১৯৮৫ চনৰ ১৯ জুনত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ সফল চলচ্চিত্ৰ অভিনয় আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ লগতে তেওঁ চাৰিবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
আগৰৱালে অভিনয় জগতত খোজ দিয়ে ২০০৪ চনৰ বলিউডৰ 'কিউ! হো গায়া না...' চলচ্চিত্ৰখনৰ জৰিয়তে৷ তেওঁৰ প্ৰথম তেলেগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ মুক্তিলাভ কৰে ২০০৭ চনত 'লক্ষ্মী কল্যাণাম'। তেওঁৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক সাফল্য চলচ্চিত্ৰ আছিল 'চান্দামামা' (২০০৭)। তেওঁ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে মূলত 'মাগাধীৰা' (২০০৯) নামৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰা, যি আছিল তেওঁৰ অভিনীত চলচ্চিত্ৰবোৰৰ মাজৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ বাণিজ্যিক সফলতাৰ ছবি৷ এই ছবিখনৰ শ্ৰেষ্ঠ তেলেগু অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ 'ফিল্মফেয়াৰ বঁটা'লৈ মনোনীত হয়।
'ডাৰ্লিং' (২০১০), 'বৃন্দাভানাম' (২০১০), 'মি. পাৰফেক্ট' (২০১১), 'বিজনেচমেন' (২০১২), 'নায়ক' (২০১৩) আৰু 'বাদশাহ' (২০১৩), 'গোবিন্দুদু আন্দাৰিভাদেলে' (২০১৪), টেম্পাৰ (২০১৫), 'খিলাড়ী নং ১৫০' (২০১৭) আদি চলচ্চিত্ৰত ধাৰাবাহিক সাফল্য অৰ্জন কৰি তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰত শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী হিচাবে নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।
তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে- 'নান মহান আল্লা' (২০১০), মাট্টাৰ্ৰাণ (২০১২), 'ঠুপ্পাক্কি' (২০১২), জিল্লা (২০১৪), ভিভেগাম (২০১৭), মাৰচেল (২০১৭) আদিত।
জন্ম পৰিচয়
মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত ১৯৮৫ চনৰ ১৯ জুনত জন্মগ্ৰহণ কৰা কাজল আগৰৱালৰ পিতৃ আছিল বিনয় আগৰৱাল আৰু মাতৃ সুমন আগৰৱাল। তেওঁৰ ভনী নিশা আগৰৱাল তেলুগু আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেওঁ কোলাবা, মুম্বাইৰ চেণ্ট অন উচ্চ বিদ্যালয়ত আৰু জয় হিন্দ কলেজত পঢ়াশুনা কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ কে. সি. কলেজৰ পৰা গণমাধ্যম বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে মডেলিংৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। অভিনয়ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁৰ এম.বি.এ কৰাৰ ইচ্ছা আছিল।
উত্তৰাখণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ তালিকা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ড φ
কাজল আগৰৱাল
চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ আৰু সংগ্ৰাম (২০০৪–০৮)
আগৰৱাল ২০০৪ চনত বলিউডৰ 'কিউ...! হো গায়া না' ছবিত অভিনয়ৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ছবিখনত তেওঁ এটি সৰু শিশুৰ সহায়ক ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ অৰ্জুন সৰ্জাৰ সমসাময়িক প্ৰবীণ তামিল পৰিচালক ভাৰতিৰাজৰ ভেটাৰানত আছিল। ছবিখনে ২০০৮ চনৰ শেষৰপিছে মুক্তিলাভ কৰিছিল।
আগৰৱালে তেলেগু চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু ২০০৭ চনত কল্যাণ ৰামৰৰ সাময়িক তেজাৰ 'লক্ষ্মী কল্যাণাম'ত তেওঁ প্ৰথম শীৰ্ষস্থানীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল; ই বক্স অফিচত সফল নহ’ল যদিও পিছৰ বছৰৰ পিনে, তেওঁ কৃষ্ণ বংশী পৰিচালিত 'চান্দামামা'ত উপস্থিত হৈছিল, যি ইতিবাচক পৰ্যালোচনাৰ বাবে উন্মুক্ত হৈছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰথম ডাঙৰ সফল চলচ্চিত্ৰ হৈ উঠিছিল। ২০০৮ চনত, তেওঁ তাৰ প্ৰথম তামিল ছবি মুক্তি পাইছিল, পেৰাৰসুৰ একশ্বন এণ্টাৰটেইনাৰ 'পাজনি', সহ-অভিনীত ভাৰত। সেই বছৰে ভেঙ্কট প্ৰভুৰ কমেডি-থ্ৰিলাৰ সৰোজাৰ সৈতে তেওঁৰ আৰু দুখন তামিল ছবি মুক্তি পায়, য’ত তেওঁ অতিথি হিচাপে উপস্থিত আছিল আৰু ভাৰতীৰাজৰ অনুসন্ধানী থ্ৰিলাৰ 'বোম্মালাট্টাম' সমালোচনামূলক তথা বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্য লাভ কৰে, দুয়োখন চলচ্চিত্ৰই তেওঁৰ কেৰিয়াৰক বঢ়াব নোৱাৰিলে কাৰণ তাত তেওঁৰ ভূমিকা তাৎপৰ্যপূৰ্ণ নাছিল। তেওঁৰ তেলেগু ছবি যথাক্ৰমে 'পুৰুদু' আৰু 'আটাদিষ্টা'ত সুমান্থ আৰু নিতিনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা আগৰৱালে ইতিবাচক মতামত নাপালেও, দুখনেই বক্স অফিচত সফল হৈছিল।
জনগণৰ স্বীকৃতি আৰু সমালোচনা প্ৰশংসা (২০০৯-১১)
আগৰৱালৰ ২০০৯ চনত চাৰিখন ছবি মুক্তি পাইছিল। তেওঁ প্ৰথমে বিনয় ৰায়ৰ বিপৰীতে তামিল ছবি 'মোধি ভিলেয়াডুত'ত অভিনয় কৰিছিল, যি মিশ্ৰ পৰ্যালোচনা অৰ্জন কৰিছিল আৰু আৰ্থিক ব্যৰ্থতা আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰামচৰণ তেজাৰ লগত উচ্চ বাজেটৰ তেলেগু ঐতিহাসিক নাটক 'মাগধীৰা'ত উপস্থিত হৈছিল, ইয়াতে তেওঁক প্ৰথমবাৰৰ বাবে দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা যায়। এছ এছ ৰাজামৌলি পৰিচালিত ছবিখন অত্যন্ত সমালোচিত প্ৰশংসা পাইছিল, বিশেষকৈ আগৰৱালে ৰাজকন্যাৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে প্ৰশংসিত হৈছিল। আগৰৱালে তেলেগুৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হয় আৰু সেই অভিনয়ৰ বাবে দক্ষিণ স্কোপ পুৰস্কাৰৰ শ্ৰেষ্ঠ তেলেগু অভিনেত্ৰীৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হয়। ই বাণিজ্যিকভাৱে অত্যন্ত সফল ছবি আছিল আৰু ই বহুতো ৰেকৰ্ড ভাঙিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যি সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী তেলেগু চলচ্চিত্ৰ হিচাবে আবিৰ্ভূত হৈছে।   'মাগধিৰা'ৰ সাফল্যই আগৰৱালক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম সৰ্বাধিক চৰ্চাৰ অভিনেত্ৰী হিচাবে পৰিণত কৰিছিল। ই ২০১১ চনত আকৌ তামিল ভাষাত 'মাভীৰণ' হিচাবে প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু বক্স অফিচতো সফল হৈছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী প্ৰকাশিত গণেশ জাষ্ট গণেশ, ৰাম আৰু আৰ্য 2-ৰ বিপৰীতে আল্লু অৰ্জুন সমালোচকসকলোৰ পৰা মিশ্ৰ সমালোচনা পাইছিল, আৰু তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে ইতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়া অৰ্জন কৰিছিল।
আগৰৱালৰ প্ৰথম ২০১০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এ কৰুণাকৰণৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি 'ডাৰ্লিং’ত প্ৰভাসৰ সৈ অভিনয় কৰিছিল আৰু ই বক্স অফিচত বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্য লাভ কৰিছিল। কাজলে তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে দ্বিতীয়বাৰ ফিল্মফেয়াৰলৈ মনোনীত হৈছিল। সেই বছৰৰ পিছত, আগৰৱালে তামিল থ্ৰিলাৰ ফিল্ম 'নান মহান আল্লা'ত কাৰ্তিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে, যি এখন বাস্তৱ জীৱনৰ ঘটনা ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত হৈছিল আৰু ইতিবাচক পৰ্যালোচনাৰ বাবে উন্মুক্ত হৈছিল। ই বক্স অফিচত সাফল্য হৈছিল। কাৰ্তিৰ আৰু আগৰৱালৰ মাজত ব্যাপকভাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল। পিছত এটি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ 'না পেৰু শিৱা' নামে তেলেগু ভাষাত ডাব হৈছিল আৰু ই সাফল্য হৈছিল। ২০১০ চনত আগৰৱালৰ চূড়ান্ত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ জেআৰ এনটিআৰ আৰু সামান্থাৰ বিপৰীতে আৰু এখন ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি 'ব্ৰিন্দাভানাম'ত অভিনয় কৰে, আগৰৱালে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে চিনেমাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদানৰ সময়ত সমালোচকসকলোৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু বাণিজ্যিক সাফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১১ চনত, দশৰথ পৰিচালিত ৰোমাণ্টিক ব্যংগাত্মক 'মিঃ পাৰফেক্ট'ত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে প্ৰভাসৰ সৈতে আগৰৱালক দেখা গৈছিল। ছবিখনে সমালোচনা আৰু বাণিজ্যিক সাফল্য লাভ কৰিছিল। ৰক্ষণশীল চিকিৎসক আৰু প্ৰভাসৰ সৈতে আগৰৱালৰ অভিনয় সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। আগৰৱালে তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে তেলেগুত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ তৃতীয় ফিল্মফেয়াৰলৈ মনোনীত হৈছিল। মে মাহত, তেওঁ 'বীৰা'ত অনুষ্কা চেত্ৰীৰ পৰিৱৰ্তে উপস্থিত হয়, তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰবি তেজাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনে মডাৰেট পৰ্যালোচনা পাইছিল।
সেই বছৰৰে জুলাই মাহত, সাত বছৰ পিছত আগৰৱালে বলিউডে পুনৰ খোজ পেলায় ২০১০ চনৰ তামিল চলচ্চিত্ৰৰ ৰিমেক, পুলিচৰ কাহিনী সিংগামৰ প্ৰধান ভূমিকাত অজয় ​​দেৱগনৰ বিপৰীতে একে নামৰ গল্পৰ শিৰোনামত। ই সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা মিশ্ৰ পৰ্যালোচনা পাইছিল, য’ত তেওঁ গাঁৱৰ ছোৱালী কাব্য ভোঁসলীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, সমালোচকসকলে কৈছিল যে, নায়ককেন্দ্ৰিক ছবিখনত আগৰৱালক প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ তেনে একো নাই। কোমল নাহতা উল্লেখ কৰিছে যে, “কাজল আগৰৱালে অনায়াসে অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ অভিনয় ভাল।” ("Kaajal Aggarwal acts with effortless ease. Her performance is good"), ফিল্মফেয়াৰত লিখিছে যে “কাজল যিয়ে দেখাত খুব সুন্দৰ আৰু তেওঁক যি কোৱা হৈছে তাকেই কৰিছে, সেয়ে সম্ভৱত অভিষেকৰ বাবে যোগ্য হৈছিল।” (Kajal who looks pretty and has done what she has been told to, but probably deserved a meatier debut".) নহ’লেও, বক্স অফিচত ছবিখন জনপ্ৰিয় হৈছিল। অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ দুটি পুৰস্কাৰলৈ মনোনীত হৈছিল: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা আত্মপ্ৰকাশৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ মহিলা আত্মপ্ৰকাশৰ বাবে জি চিনেমা বঁটা। আগৰৱালে নাগা চৈতন্যেৰ বিপৰীতে তেলেগু ছবি 'ধাদা'ৰ জৰিয়তে ২০১১ শেষ কৰিছিল, যি বক্স অফিচত ব্যৰ্থ হৈছিল।
বাণিজ্যিক সাফল্য (২০১২–১৪)
২০১২ৰ প্ৰথমৰ পিনে, আগৰৱালে পুৰী জগন্নাধ পৰিচালিত মহেশ বাবুৰ সৈতে তেলেগু গেংষ্টাৰ ফিল্ম 'বিজনেচমেন'ত উপস্থিত হয়। এক সংক্ৰান্তি মুক্তিপ্ৰাপ্ত, ই ইতিবাচক পৰ্যালোচনাৰ বাবে উন্মুক্ত আৰু বাণিজ্যিক সাফল্য ছবি। আগৰৱালৰ অভিনয় যদিও সীমাবদ্ধ আছিল, তথাপিও সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল।
আগৰৱালে সেই বছৰৰ শেষৰ পিনে তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ উভতি আহিছিল দুখন হাই-প্ৰফাইল একশ্বন ফ্লিক্সৰ যোগেদি। প্ৰথমখন আছিল সুৰিয়া অভিনীত আৰু কে.ভি.ভি আনন্দ পৰিচালিত 'মাট্ৰান'। চলচ্চিত্ৰখন সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা মিশ্ৰিত ইতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছিল। তেওঁৰ অভিনয় প্ৰশংসিত হৈছিল; দ্যা ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেচে এটি পৰ্যালোচনা সংক্ষেপে কৈছিল: “Kajal does with utmost sincerity as the foreign language translator Anjali. It's this trait and her graceful demeanour which makes Kajal a pleasant watch.”
দ্বিতীয়খন আছিল বিজয় অভিনীত আৰু এআৰ মুৰুগাদোশৰ 'ঠুপ্পাক্কি', ইয়াত তেওঁ এগৰাকী বক্সা হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ই সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰায় ইতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছিল আৰু ই ডাঙৰ বাণিজ্যিক সাফল্য পাইছিল, ই এতিয়া লৈকে দ্বিতীয় তমিল ছবি হৈ পৰিছে যি ₹১০০ কোটি ডলাৰ (মাৰ্কিন ডলাৰ ১৪ মিলিয়ন ডলাৰ) সংগ্ৰহ কৰিছে। ২০১২ চনত তেওঁৰ মুক্তিপ্ৰাপ্ত তেলেগু ৰোমাঞ্চ চলচ্চিত্ৰ 'চৰোচাৰু'ত ৰবি তেজাৰ বিপৰীতে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে তেওঁক দেখা গৈছিল। সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা তেওঁৰ অভিনয় প্ৰশংসা কৰা হ’লেও ছবিখনে ভাল প্ৰতিক্ৰিয়া নাপালে আৰু বক্স অফিচত গড়-তলত হয়।
২০১৩ৰ প্ৰথমৰ পিনে, আগৰৱালে ৰাম চৰণ তেজা আৰু আমালা পলৰ বিপৰীতে ভি.ভি. বিনাকৰ একশ্যন ফিল্ম নায়কত অভিনয় কৰিছিল। মুক্তিৰ পিছত, ই ইতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছে আৰু ই এটি ডাঙৰ বাণিজ্যিক সাফল্য লাভ কৰে। সেইটো বছৰতে, তেওঁ নীৰজ পাণ্ডে পৰিচালিত এটি উত্তৰাধিকাৰী নাটক হিন্দী ফিল্ম 'স্পেচিয়েল ২৬' -ত অভিনয় কৰিছিল, এইটো এটি ডাঙৰ সমালোচনা আৰু বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্য লাভ কৰে।
পিছত তেওঁ কেৰিয়াৰত দ্বিতীয়বাৰ বাবে জেআৰ. এনটিআৰৰ বিপৰীতে শ্ৰীনু ভাইটলাৰ 'বাদশাহ'ত উপস্থিত হয়। মুক্তৰ পিছত, সমালোচকসকলে তেওঁৰ অভিনয়ৰ প্ৰশংসা কৰিছিল। টাইমচ্‌ অফ ইণ্ডিয়াই মন্তব্য কৰিছে: “Kajal is as usual an eye-candy. She's got a good role and has done justice to her performance. Also she looks stunning in the songs.” চলচ্চিত্ৰখনে বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্য লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ দিপাৱলীত কাৰ্তিৰ বিপৰীতে তেওঁৰ মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি 'অল ইন অল আজাগু ৰাজা'য়ে সমালোচনাসকলোৰ পৰা নেতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছিল।
২০১৪ চনৰ প্ৰথমতে, আগৰৱালে আৰ.টি. নেচনৰ মাচালা ছবি 'জিল্লা'ত অভিনয় কৰিছিল, য’ত তেওঁ এগৰাকী পুলিচ অফিচাৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তেলেগু একশ্যন থ্ৰিলাৰ ফিল্ম 'য়েভাডু'ত কেমিঅ’ এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি আছিল কৃষ্ণ বংশীৰ পাৰিবাৰিক নাটক 'গোবিন্দুদু এণ্ডাৰিভাদেলে', যি অক্টোবৰত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ইতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছিল। ই বক্স অফিচত ₹৪১৬.৫ মিলিয়ন (মাৰ্কিন $ ৫.৮ মিলিয়ন) আয় কৰিছে আৰু ২০১৪ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী তেলেগু চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
বাধা-বিপত্তি আৰু শেহতীয়া কৰ্ম (২০১৫ – বৰ্তমান)
আগৰৱালৰ ২০১৫ চনৰ মুক্তিপ্ৰাপ্ত এনটিএৰ জেআৰৰ লগত অভিনয় কৰা পুৰী জগন্নাধ পৰিচালিত তেলেগু একশ্যন ফিল্ম 'টেম্পাৰ' চলচ্চিত্ৰখন সমালোচকসকলোৰ পৰা ইতিবাচক মন্তব্য পাইছিল আৰু ই বক্স অফিচত বাণিজ্যিক সাফল্য লাভ কৰিছিল। আগৰৱাল এগৰাকী প্ৰাণীক খুব ভালপোৱা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ অভিনয় সম্পৰ্কে 'টাইমচ্‌ অফ ইণ্ডিয়া'ৰ সমালোচকে কৈছে: “তেওঁৰ ভূমিকা সীমিত থকা সত্ত্বেও, অভিনেত্ৰীয়ে ভাল কৰিছে” (“Despite her limited role, the actress does well.”)।
ইয়াৰ পিছত, তেওঁ দুখন তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, ইণ্ডাষ্ট্ৰিৰ শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেতা আৰু পৰিচালকসকলোৰ লগত কাম কৰিছে। জুলাই ২০১৫ৰ তেওঁক ধনুষৰ বিপৰীতে বালাজী মোহনৰ গেংষ্টাৰ ব্যংগাত্মক ছবি 'মাৰি'ত এগৰাকী উদ্যোক্তা হিচাবে দেখা গৈছিল। সমালোচকসকলে ইয়াক এক “regular masala movie” হিচাবে চিহ্নিত কৰিছে আৰু ৰেডিফে উল্লেখ কৰিছে: “Kajal Aggarwal does have a significant role to play, but their onscreen chemistry just does not work.” চলচ্চিত্ৰখন বাণিজ্যিক সাফল্য লাভ কৰিছে। তেওঁৰ অন্য মুক্তিপ্ৰাপ্ত, সুচেনথিৰানৰ একশ্যন ফিল্ম 'পায়ুম পুলি' বিশাল সৈতে মিশ্ৰ পৰ্যালোচনা পাইছিল আৰু বক্স অফিচত ব্যৰ্থ হৈছিল। পৰ্যালোচকসকলে তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ সমালোচনা কৰি কৈছিল: “badly written and has nothing more to do with the script.” দ্বিভাষিক ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি চাইজ জিৰো’ত তেওঁ এগৰাকী কেমিঅ’ এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপে থাকে।
২০১৬ চনত আগৰৱালে দুখন উচ্চ-প্ৰফাইলৰ তেলেগু চলচ্চিত্ৰত উপস্থিত হৈছিল। তেওঁ কে. এছ ৰবীন্দ্ৰ পৰিচালিত মাচালা ছবি 'চৰ্দাৰ গব্বৰ সিং'ত পবন কল্যাণৰ সৈতে তেওঁ প্ৰথম সহযোগিতা হিচাবে প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনক সমালোচনামূলক প্ৰতিক্ৰিয়া নেতিবাচক মিশ্ৰিত হৈছিল, যদিও আগৰৱালৰ অভিনয় ইতিবাচক আছিল। ডেকান ক্ৰনিকল (Deccan Chronicle) -ৰ এগৰাকী পৰ্যালোচকে লিখিছে: “Kajal Aggarwal plays the perfect princess and looks beautiful and elegant. In fact, she is a breath of air in the film.” চলচ্চিত্ৰখনে বিশ্বব্যাপী ৯০ কৌটি ডলাৰ (১৩ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) আয় কৰিছে। তেওঁৰ দ্বিতীয় তেলেগু চলচ্চিত্ৰ মহেশ বাবুৰ বিপৰীতে শ্ৰীকান্ত আদ্দালাৰ পাৰিবাৰিক নাটক 'ব্ৰহ্মোৎসৱম', যিখন মুখ্য সমালোচনা আৰু বাণিজ্যিকভাৱে ব্যৰ্থ হৈছিল। মহিলা শীৰ্ষস্থানীসকলোৰ মাজৰ, “নতুন বয়সৰ ছোৱালী” হিচাবে তেওঁ অভিনয় পৰ্দাত সীমিত সময়ত থকাৰ পিছতো বহু প্ৰশংসিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰণদীপ হুডাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ৰোমাণ্টিক নাটক হিন্দী ছবি 'দো লাফজো কী কাহানী'ত। ছবিখনে মডাৰেট পৰ্যালোচনা পাইছে।
২০১৬ চনৰ এপ্ৰিলত, তেওঁ ৰানা ডাগগুবাতিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি তেজা পৰিচালিত আৰু এখন তেলেগু চলচ্চিত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ জুনত, তেওঁ অজিৎ কুমাৰৰ বিপৰীতে অভিনয়ৰ বাবে 'বিবেগম'ত স্বাক্ষৰ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ জুলাইত, 'খিলাড়ী নং ১৫০' তেলেগু চলচ্চিত্ৰত তেওঁ প্ৰথমবাৰ চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰাৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়।
জুলাই ২০১৬ৰ শেষৰ পিনে, তেওঁ প্ৰথম আইটেম নম্বৰত সম্পাদনৰ বাবে স্বাক্ষৰ কৰিছিল কোৰাতলা শিৱৰ 'জনতা গেৰেজ'ত, মুখ্য চৰিত্ৰত আছিল মোহনলাল, এনটিআৰ জেআৰ, সামান্থা ৰুথ প্ৰভু আৰু নিত্যা মেনন। গানৰ শ্বটিংটো ২০১৬ চনৰ আগষ্টৰ মাজভাগত হৈছিল। “পাক্কা লোকেল” শিৰোনামৰ এই গানটো শ্ৰোতাসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী প্ৰকাশিত কাভালাই ভেণ্ডাম, ইতিবাচক পৰ্যালোচনা মিশ্ৰিত হৈছিল, তেতিয়া অভিনয় সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত, তেওঁ বিজয়ৰ বিপৰীতে 'বিজয় ৬১'ত অভিনয়ৰ বাবে স্বাক্ষৰ কৰিছিল।
আগৰৱালৰ ২০১৭ চনত প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত চিৰঞ্জিৱীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা তেলেগু ভাষাৰ একশ্যন নাটক চলচ্চিত্ৰ 'খিলাড়ী নং ১৫০'খন ইতিবাচক পৰ্যালোচনা পাইছিল আৰু ই বাণিজ্যিক সাফল্য লাভ কৰিছিল, লগতে আগৰৱাল সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰীত, হায়দ্ৰাবাদ টাইমচ্‌ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন জৰিপত, তেওঁ সৰ্বাধিক আকাঙ্ক্ষিত মহিলা ২০১৬ৰ তালিকাৰ শীৰ্ষত আছিল। ২০১৭ চনত, তেওঁ ৰাজনৈতিক নাটক 'নেনে ৰাজু নেনে মন্ত্ৰী'ত ৰাধা জোগ্ৰেন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰত উপস্থিত হৈছিল। তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকসকলোৰ পৰা প্ৰশংসা পাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুপ্তচৰ একশ্যন ফিল্ম, 'ভিভেগম'ত এগৰাকী প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰত ইয়াজিনী কুমাৰ নামেৰে এগৰাকী সংগীত শিক্ষক আৰু এগৰাকী গুপ্তচৰ প্ৰেমিক স্ত্ৰী হিচাবে উপস্থিত হৈছিল। তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে আকৌ সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আত্‌লীৰ 'মাৰ্চেল'ত এগৰাকী ডাক্তৰ হিচাবে সহায়ক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু বিজয়ৰ সৈতে চলচ্চিত্ৰ কৰ্মজীৱনত তৃতীয়বাৰৰ বাবে অভিনয় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ অভিনয় ইতিবাচক সমালোচনা পাইছিল, য’ত চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৭ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী তামিল ছবি হিচাপে পৰিণত হৈছিল। মাৰ্চেল ২০০ কৌটি ক্লাব হ’বলৈ গৈ আছে।
২০১৮ চনত, তেলেগু চলচ্চিত্ৰ 'এমএলএ'ত আগৰৱালে মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। ২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ এখন তেলেগু চলচ্চিত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিছিল য’ত ৰবি তেজাও আছিল, অভিনেতা ৰবি তেজাৰ সৈতে তেওঁ তৃতীয় সহযোগিতা হিচাবে চিহ্নিত।  তেওঁ 'এৱে'ত অভিনয় কৰিছিল, য’ত তেওঁ এগৰাকী সমস্যা জৰ্জড়িত মহিলাৰ অভিনয় কৰিছিল। আগৰৱালে পিছত 'কাভাচাম'ত এটি ভূমিকা পালন কৰিছিল।
২০১৯ চনত, আগৰৱালক 'কমলি'ত দেখা গৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ 'সীতা'ত পৰিচালক তেজাৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হৈছিল, য’ত তেওঁ এগৰাকী অহংকাৰী, স্বাৰ্থপৰ ব্যৱসায়ীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁৰ মুক্তিপাবলগীয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হ’ল মোচাগল্লু পৰিচালিত 'জেফাৰি গি চিন' সহ-অভিনীত বিষ্ণু মাঞ্চু আৰু সুনীল চেত্তী; সঞ্জয় গুপ্ত পৰিচালিত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ 'মুম্বাই চেগ'; আৰু 'ইণ্ডিয়ান ২', সহ-অভিনেত্ৰী কমল হাচান আৰু ৰাকুল প্ৰীত সিং।
পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
অসমৰ প্ৰাচীন নাম অসম নাছিল। মহাভাৰতত এই ভূখণ্ডৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষ বুলি উল্লেখ আছে। প্ৰাগজ্যোতিষৰ সীমা পশ্চিমে কৰতোৱা নদী (বৰ্তমান বাংলাদেশত) আৰু দক্ষিণে বংগোপসাগৰলৈ বিস্তৃত থকাৰ কথা পোৱা যায়। কামৰূপত বৰ্মন বংশ প্ৰতিষ্ঠাৰ পৰাই পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ প্ৰকৃত ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জী আৰম্ভ হয়। প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ যিসকল ৰজাৰ বিষয়ে নিৰ্ভৰযোগ্য ঐতিহাসিক সমল পোৱা গৈছে তেওঁলোকৰ ভিতৰত পুষ্য বৰ্মনেই (৩৫০-৩৮০ খ্ৰী.) প্ৰথম আৰু সেয়ে তেওঁ প্ৰথম ঐতিহাসিক ৰজা বোলা হয়। ভাস্কৰ বৰ্মন আনুমানিক ৫৯৪-৬৫০ খ্ৰী.ত কামৰূপৰ ৰজা হয়। সিংহাসনত আৰোহণ কৰিয়েই তেওঁ নতুন চন ভাস্কৰাব্দ বা কামৰূপী চন প্ৰৱৰ্তন কৰে। ভাস্কৰ বৰ্মন অবিবাহিত হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছতে (আনু. ৬৫০ খ্ৰী.) বৰ্মন বংশৰ ইতি পৰে।
বৰ্মন বংশৰ পিছত কামৰূপত শালস্তম্ভ নামৰ এজন বিষয়াই সিংহাসন অধিকাৰ কৰে আৰু নিজৰ নাম অনুসৰি "শালস্তম্ভ" নামেৰে এটি নতুন ৰাজবংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। শালস্তম্ভ বংশৰ প্ৰায় কুৰিজন ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগ সিংহ (আনু. ৯৭০-৯৯০ খ্ৰী.) অপুত্ৰক হোৱা বাবে শালস্তম্ভ বংশৰে ব্ৰহ্মপাল (আনু. ৯৯০-১০১০) কামৰূপৰ ৰজা হয় আৰু পালবংশৰ পাতনি মেলে। বৃদ্ধকালত ব্ৰহ্মপালে সন্যাস গ্ৰহণ কৰে আৰু পিতাকৰ ইচ্ছামতে তেওঁৰ পুত্ৰ ৰত্নপাল (আনু. ১০১-১০৪০ খ্ৰী.) কামৰূপৰ ৰজা হয়। ৰত্নপালৰ পিছত ক্ৰমে ইন্দ্ৰপাল (১০৪০-১০৬৫), গোপাল (১০৬৫-১০৮০), হৰ্ষপাল (১০৮০-১০৯৫), ধৰ্মপাল (১০৯৬-১১২০) ৰজা হয়। ধৰ্মপাল ৰজা হৈয়ে কামৰূপৰ ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষৰ পৰা 'কামৰূপ নগৰ'লৈ তুলি নিয়ে। ধৰ্মপালৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ জয়পাল (১১২০-১১৩৯) কামৰূপৰ ৰজা হয় আৰু জয়পালৰ মৃত্যুৰ পিছতে পালবংশৰ যৱনিকা পৰে।
ইয়াৰ পিছত ভিংগদেৱ (১১৩৮-১১৫০), বৈদ্যদেৱ, ৰায়ৰীদেৱ, উদয় কৰ্ণ, বল্লভদেৱ, পৃথু নামৰ কেইবাজনো ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। পৃথুৰ ৰাজত্ব কালতে ১২০৬ আৰু ১২২৬ চনত মুছলমানে কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে। ১২২৮ চনত দিল্লীৰ চুলতান ইলতুতমিছৰ হাতত পৃথুৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ বংশৰ দুজন ৰজাই কামৰূপ ৰাজত্ব কৰে। এই বংশৰ শেষ ৰজা আছিল সন্ধ্যা (১২৫০-১২৭০ খ্ৰী.)। ইয়াৰ পিছত পুনৰ মুছলমানে কামৰূপ আক্ৰমণ কৰাত সন্ধ্যাই কামৰূপৰ ৰাজধানী 'কামৰূপ নগৰ'ৰৰ পৰা পশ্চিম কমতাপুৰলৈ তুলি নিয়ে। তেতিয়াৰ পৰাই এই ৰাজ্যৰ নাম কমতা বা কামৰূপ-কমতা হয় আৰু ইয়াৰ অধিপতিসকলক কমতেশ্বৰ বা কামেশ্বৰ বোলা হয়। সন্ধ্যাৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সিন্ধুৰায় (আনু. ১২৭০-১২৮৫), ৰূপনাৰায়ণ (আনু. ১২৮৫-১৩০০), সিংহধ্বজ (১৩০০-১৩০৫), প্ৰতাপধ্বজ (১৩০৫-১৩২৫) কমতাৰ ৰজা হয়। প্ৰতাপধ্বজৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ দুৰ্লভনাৰায়ণ জীৱিত থকা অৱস্থাতে প্ৰতাপধ্বজৰ ভতিজাক ধৰ্মনাৰায়ণ (১৩২৫-১৩৩০) বলেৰে কমতাৰ ৰজা হয়। পিছত তেওঁলোকৰ মাজৰ কমতা ৰাজ্য ভাগ হয়। দুৰ্লভনাৰায়ণৰ (১৩৩০-১৩৫০) মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰনাৰায়্ণ (১৩৫০-১৩৬৫) ৰজা হয়। তেওঁৱেই এই বংশৰ শেষ ৰজা।
*
বিজ্ঞাপন
বিজ্ঞাপন হৈছে এক জনসংযোগ, যাৰ দ্বাৰা কোনো বস্তু বা সেৱাৰ বিষয়ে উপভোক্তা সকলক জনোৱা হয়। বিজ্ঞাপনৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ মাধ্যম ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে বাতৰি কাকত, আলোচনী, টেলিলভিছন, ৰেডিও, ইণ্টাৰনেট, বিলবৰ্ড, ভিডিও গেম, দেৱাল লিখন, প'ষ্টাৰ, বেনাৰ ইত্যাদি ইত্যাদি। বিজ্ঞাপনবোৰ সাধাৰণতে বস্তু বা সেৱাৰ নিৰ্মাতাৰ হৈ একোটা বিজ্ঞাপন সংস্থাই নিৰ্মাণ আৰু প্ৰচাৰ কৰে। নিৰ্মাতা সকলে তেওঁলোকৰ বস্তু/সেৱাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বিজ্ঞাপনত যথেষ্ট টকা খৰচ কৰে।
আৱিস্কৃত সমল অনুযায়ী বিজ্ঞাপনৰ আৰম্ভণি হৈছিল প্ৰায় খৃষ্টপূৰ্ব সাতশ বছৰ আগতে চীনৰ ইনান নগৰত।
শ্ৰেণী:বিপণন শ্ৰেণী:সংযোগ
লোকসভা
লোকসভা হৈছে ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন বা নিম্নকক্ষ। লোকসভাৰ সদস্যসকলক ভাৰতীয় ভোটাৰে পোনপটিয়াভাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি লোকসভাত সৰ্বাধিক ৫৫২জন সদস্য থাকিব পাৰে। ইয়াৰে ৫৩০ জনক ভাৰতৰ ৰাজ্যবোৰৰ ভোটাৰে আৰু ২০ জনক কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশৰ ভোটাৰে নিৰ্বাচিত কৰে, বাকী দুজনক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে মনোনীত কৰে, এওঁলোক দুজন এংলো-ইণ্ডিয়ান মুলৰ হয়। প্ৰতিজন লোকসভাৰ সদস্যই তেওৰ সমষ্টিক লোকসভাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। প্ৰত্যেক লোকসভাৰ কায্যৰ্কাল পাঁচ বছৰ। বৰ্তমান লোকসভাত ৫৪৫জন সদস্য আছে। ২০০৯ চনলৈকে ভাৰতত মুঠ ১৬খন লোকসভা গঠিত হৈছে।
মিথানল
মিথানল বা মিথাইল এলক’হল (Methanol or Methyl Alcohol) হৈছে এবিধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ তথা সৰলতম এলক’হল যাৰ আণৱিক সংকেত CH3OH। ইয়াক সংক্ষেপে MeOH হিচাপে লিখা হয়। মিথানল এবিধ পাতল, উদ্বায়ী, বৰণহীন, জ্বলনশীল তৰল যাৰ ইথানলৰ নিচিনা এক বিশেষ সুৰাৰ গোন্ধ আছে। বৰ্তমান সময়ত মুখ্যতঃ কাৰ্বন মনোক্সাইডৰ হাইড্ৰজেনকৰণৰ দ্বাৰা ঔদ্যোগিকভাৱে মিথানল উৎপাদন কৰা হয়। মুক্ত বতাহৰ উপস্থিতিত মিথানলে অক্সিজেন পুৰি কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু পানী (H2O) উৎপন্ন কৰে: 2 CH3OH + 3 O2 → 2 CO2 + 4 H2O
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জৈৱিক ৰসায়ন
লোকসভা
প্ৰত্যেক লোকসভাৰ ম্যাদ পাঁচ বছৰ। পাঁচ বছৰ অন্তৰত এই সভা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱেই বিলুপ্ত হয়। তেতিয়া জৰুৰী অৱস্থা ঘোষণাৰ মাধ্যমত এই সভাৰ ম্যাদ আৰু এবছৰ বঢ়োৱা যায়। ভাৰতৰ পঞ্চদশ লোকসভা গঠিত হৈছে ২০০৯ চনৰ মে মাহত। ২০০১ চনৰ ভাৰতীয় লোকপিয়লৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতে সাম্প্ৰতিকসময়ত লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ সীমা পুনৰ্নিদ্ধাৰণৰ বাবে গঠিত হয় সীমা পুনৰ্নিদ্ধাৰণ কমিশ্যন। সীমা পুনৰ্নিদ্ধাৰণৰ কামটো প্ৰকৃতপক্ষে প্ৰত্যেক লোকপিয়লৰ পাছত হোৱাৰ কথা। কিন্তু ১৯৭৬ চনত পৰিবাৰ পৰিকল্পনা কৰ্মসূচিৰ প্ৰভাৱৰ বাবে এটা বিশেষ সংবিধান সংশোধনীৰ দ্বাৰা এই কাম স্থগিত কৰা হৈছিল। বৰ্তমান লোকসভা টিভি নামে লোকসভাৰ এটা নিজস্ব দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ আছে, যাৰ সদৰ সংসদ ভৱনৰ ওপৰতে অৱস্থিত।
সদস্য হোৱাৰ যোগ্যতা
সংবিধানৰ ৮৩ নং অনুচ্ছেদত সংসদৰ দুই কক্ষৰ সদস্য হোৱাৰৰ যোগ্যতা উল্লেখ কৰা হৈছে। লোকসভাৰ সদস্যসকলৰ অৱশ্যে ভাৰতীয় প্ৰজাতন্ত্ৰৰ নাগৰিক হ’ব লাগে– যিজনৰ বয়স ২৫ বছৰৰ কম নহয় আৰু লগতে কোনো ধৰণৰ ফৌজদাৰি গোচৰৰ লগত জড়িত নহয়। অনাগৰিক, আদালত দ্বাৰা বিকৃত মস্তিষ্ক বা দেউলিয়া ঘোষিত বা কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ লাভজনক কোনো পদত চাকৰিত নিয়োজিত ব্যক্তিসকল লোকসভাৰ সদস্যৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব নোৱাৰে। সংৰক্ষিত আসনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰাৰ্থীক অৱশ্যে তফসিলি জাতি বা উপজাতি তালিকাভুক্ত হ’ব পাৰে।
অধিবেশন আৰু দৈনিক কাৰ্যকাল
সাধাৰণ দিনত লোকসভাৰ কাৰ্যকাল ৰাতিপুৱা ১১টাৰ পৰা দুপৰীয়া ১টা আৰু দুপৰীয়া ২টাৰ পৰা সন্ধ্যা ৬টা বজালৈ। অৱশ্যে কেতিয়াবা অধিবেশন অনিৰ্দিষ্ট সময়লৈ চলিব পাৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিশেষ কাৰণত জৰুৰীকালীন অধিবেশন অনুষ্ঠিত কৰিব পাৰে। প্ৰত্যেক বৈঠকৰ প্ৰথম ঘণ্টাটো প্ৰশ্নোত্তৰ কাল (Question hour) নামে পৰিচিত। এই পৰ্বত সদস্যসকলে নিৰ্দিষ্ট বিষয়ত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে আৰু সংশ্লিষ্ট বিভাগৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মন্ত্ৰীসকলে সেইবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে। অৰ্থ বিল বাদে আন সকলো ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যসভা আৰু লোকসভাৰ আইনবিভাগীয় ক্ষমতা একেই। অৰ্থবিলৰ ক্ষেত্ৰত লোকসভাই সৰ্বোচ্চ কৰ্তৃপক্ষ। আইনবিভাগৰ কোনো বিষয়কলৈ উভয় কক্ষৰ মাজত বিৰোধ দেখা গ’লে যৌথ অধিবেশনৰ মাধ্যমেৰে তাৰ মীমাংসা কৰা হয়। তথাপিটো এই ধৰণৰ অধিবেশনত সাধাৰণতে লোকসভাৰ সদস্যসকলেই জয়ী হয়। কাৰণ, লোকসভাৰ সদস্যসংখ্যা ৰাজ্যসভাৰ প্ৰায় দুগুণ।
বাৰ্ষিক কাৰ্যসূচী
প্ৰত্যেক বছৰত লোকসভাৰ তিনিটা অধিবেশন হয়। সেয়া হ'ল
ক্ষমতা আৰু দায়িত্ব
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে যিকোনো আইন প্ৰনয়ণ কৰাৰ আগতে ইয়াক বিধেয়ক হিচাবে সংসদত উত্থাপিত কৰিব লাগে। দুয়োখন সংসদে বিধেয়কখন ভোটৰ দ্বাৰা অনুমোদিত কৰিলেহে সেয়া আইনত পৰিণত হয়। বিত্তীয় বিধেয়ক ৰাজ্যসভাই নাকচ কৰিব নোৱাৰে, কিন্তু লোকসভাই নাকচ কৰিব পাৰে।
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিপক্ষে অনাস্থা প্ৰস্তাৱ কেবল লোকসভাতহে উত্থাপন কৰিব পাৰি। যদি এই প্ৰস্তাব গৃহীত হয়, তেন্তে প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু তেওৰ মন্ত্ৰী পৰিষদে পদত্যাগ কৰিব লাগিব। যদি কোনো দলেই লোকসভাত সংখ্যা গৰিষ্ঠতা লাভ কৰিব নোঁৱাৰে, তেনেহলে ৰাষ্ট্ৰপতি য়ে লোকসভা ভঙ্গ কৰি দিব। অৱশ্যে ৰাজ্যসভা ভঙ্গ কৰিব নোৱাৰি। সংবিধান সংশোধনী বিধেয়কো দুয়োখান সদনে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনীতি
মাৰিয়াম মিৰ্জাখানী
মাৰিয়াম মিৰ্জাখানী (ফাৰ্চী: مریم میرزاخانی, উচ্চাৰণ [mæɾˈjæm miːɾzɑːxɑːˈniː]; ১২ মে' ১৯৭৭ – ১৪ জুলাই ২০১৭) এগৰাকী ইৰাণী গণিতজ্ঞ আৰু ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ অধ্যাপক আছিল।  তেওঁৰ গৱেষণা ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছিল- টেইচমুলাৰ তত্ত্ব, হাইপাৰবলিক জ্যামিতি, এৰগ'ডিক তত্ত্ব আৰু চিমপ্লেক্টিক জ্যামিতি। ২০০৫ চনত মিৰ্জাখানীয়ে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে পপুলাৰ চায়েন্সৰ চতুৰ্থ বাৰ্ষিক "ব্ৰিলিয়েণ্ট ১০"ত সন্মানিত হৈছিল, য'ত তেওঁ নিজৰ ক্ষেত্ৰখনক উদ্ভাৱনীমূলক দিশত ঠেলি দিয়া শীৰ্ষ ১০ গৰাকী যুৱক-যুৱতীৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ ১৩ আগষ্টত মিৰ্জাখানীক গণিতৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটাসমূহৰ অন্যতম, ফিল্ডছ মেডেলেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। এই বঁটাৰে সন্মানিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী লোক, আৰু এতিয়ালৈকে মাত্ৰ দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী। বঁটাপ্ৰদান সমিতিয়ে তেওঁ "the dynamics and geometry of Riemann surfaces and their moduli spaces" ক্ষেত্ৰত কৰা গৱেষণাকৰ্মৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
২০১৭ চনৰ ১৪ জুলাইত ৪০ বছৰ বয়সত স্তনৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মিৰ্জাখানীৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৭ চনৰ ১২ মে'ত ইৰাণৰ তেহৰাণত মিৰ্জাখানীৰ জন্ম হৈছিল। শিশু অৱস্থাত তেওঁ নেচনেল অৰ্গেনাইজেচন ফৰ ডেভেলপমেণ্ট অৱ এক্সেপচনেল টেলেণ্টছ (NODET)ৰ অংশ 'তেহৰাণ ফাৰজানেগান স্কুল'ত পঢ়িছিল। তেওঁ হাইস্কুলৰ নিম্ন আৰু উচ্চ বৰ্ষত ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিয়াডত গণিত বিষয়ত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাবিদ্যালয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰা অব্যাহতি পাইছিল। ১৯৯৪ চনত মিৰ্জাখানীয়ে হংকঙত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত ৪২ পইণ্টৰ ভিতৰত ৪১ পইণ্ট লাভ কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। পিছৰ বছৰ টৰন্টোত তেওঁ সম্পূৰ্ণ স্ক'ৰ লাভ কৰা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত দুটা সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত তেওঁ বন্ধু, সহকৰ্মী আৰু অলিম্পিয়াডৰ ৰূপৰ পদক বিজয়ী ৰয়া বেহেষ্টি জাভাৰেহ (ফাৰ্চী: رؤیا بهشتی زواره)ৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি 'এলিমেণ্টৰী নাম্বাৰ থিয়ৰী, চেলেঞ্জিং প্ৰব্লেমছ্' নামৰ কিতাপখন প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিখন ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। মিৰ্জাখানী আৰু জাভাৰেহ ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথম মহিলা আছিল, আৰু ১৯৯৫ চনত দুয়ো যথাক্ৰমে স্বৰ্ণ আৰু ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
১৯৯৯ চনত মিৰ্জাখানীয়ে শ্বাৰীফ প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ শ্বুৰৰ এটা উপপাদ্যৰ এটা সৰল প্ৰমাণ উলিওৱা বাবে আমেৰিকান মেথেমেটিকেল ছ'চাইটিৰ পৰা স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকালৈ যায়। তেওঁ ২০০৪ চনত হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰে, য'ত তেওঁ ফিল্ডছ মেডেল বিজয়ী গণিতজ্ঞ কাৰ্টিছ টি মেকমুলেনৰ তত্বাৱধানত কাম কৰে। হাৰ্ভাৰ্ডত তেওঁক "দৃঢ়তা আৰু অবিৰাম প্ৰশ্ন সোধা গুণৰ বাবে পৰিচিত" বুলি কোৱা হয়। শ্ৰেণীত তেওঁ নিজৰ মাতৃভাষা পাৰ্চীত টোকা লৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০০৮ চনত মিৰ্জাখানীয়ে চেক তাত্ত্বিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আৰু ব্যৱহাৰিক গণিতজ্ঞ জেন ভণ্ড্ৰাকৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপক। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল। মিৰ্জাখানীয়ে কেলিফৰ্ণিয়াৰ পালো আল্ট'ত বাস কৰিছিল।
মিৰ্জাখানীয়ে নিজকে এগৰাকী "ধীৰ" গণিতজ্ঞ বুলি বৰ্ণনা কৰি কয় যে "গণিতৰ সৌন্দৰ্য্য চাবলৈ কিছু শক্তি আৰু কষ্ট ব্যয় কৰিব লাগিব।" সমস্যা সমাধানৰ বাবে মিৰ্জাখানীয়ে কাগজৰ শ্বীটত ডুডল আঁকিছিল আৰু অংকনবোৰৰ চাৰিওফালে গাণিতিক সূত্ৰ লিখিছিল। তেওঁৰ ছোৱালীয়ে মাকৰ কামক "চিত্ৰকলা" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
তেওঁ ঘোষণা কৰিছিল: "মোৰ হাতত কোনো বিশেষ কাৰ্য নিৰ্দেশনা নাই [নতুন প্ৰমাণ বিকাশ কৰিবলৈ] ... ই যেন জংঘলত হেৰাই যোৱাৰ পিছত কিছুমান নতুন কৌশল উলিয়াবলৈ আপুনি গোটাব পৰা সকলো জ্ঞান ব্যৱহাৰৰ চেষ্টা কৰাৰ দৰে কথা। আৰু কিছু ভাগ্য থাকিলে আপুনি হয়তো বাহিৰলৈ ওলাই অহাৰ পথ বিচাৰি পাব পাৰে।"
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ফিল্ডছ্ মেডেল বিজয়ী গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাজ্যসভা
ৰাজ্যসভা হৈছে ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন। ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে ৰাজ্যসভাৰ সভাপতি, সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা এজন উপ-সভাপতি নিৰ্বাচিত কৰা হয়, তেওঁৰ তত্ত্বাবধানত সদনৰ দৈনন্দিন কাম-কাজ চলে।
সদস্য সংখ্যা
ৰাজ্যসভাৰ সদস্যৰ সংখ্যা হৈছে ২৫০ জন, ইয়াৰে ১২ জনক ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে মনোনীত কৰে, বাকীসকলক ৰাজ্যবোৰৰ বিধানসভাৰ সদস্যসকলে নিৰ্বাচিত কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱা ব্যক্তিক ৰাজ্যসভালৈ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পৰামৰ্শ মতে মনোনীত কৰে।
সদস্য হোৱাৰ যোগ্যতা
সংবিধানৰ ৮৩ নং অনুচ্ছেদত সংসদৰ দুই কক্ষৰ সদস্য হোৱাৰৰ যোগ্যতা উল্লেখ কৰা হৈছে। ৰাজ্যসভাৰ সদস্যসকলৰ ভাৰতীয় প্ৰজাতন্ত্ৰৰ নাগৰিক হ’ব লাগে– যিজনৰ বয়স ৩০ বছৰৰ কম নহয় আৰু লগতে কোনো ধৰণৰ ফৌজদাৰি গোচৰৰ লগত জড়িত নহয়। অনাগৰিক, আদালত দ্বাৰা বিকৃত মস্তিষ্ক বা দেউলিয়া ঘোষিত বা কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ লাভজনক কোনো পদত চাকৰিত নিয়োজিত ব্যক্তিসকল ৰাজ্যসভাৰ সদস্যৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব নোৱাৰে।
কাৰ্যকাল
ৰাজ্যসভাৰ এজন সদস্যৰ কাৰ্যকাল ৬ বছৰ, প্ৰত্যেক ৬ বছৰৰ পিছত সদনৰ তিনিভাগৰ এভাগ সদস্যৰ ম্যাদ শেষ হয়, আৰৃ এই ধৰণে খালি হোৱা আসনসমূহ পুৰণ কৰাৰ বাবে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। যিহেতু এবাৰত তিনিভাগৰ এভাগ সদস্যৰহে ম্যাদ শেষ হয়, সেইবাবে ৰাজ্যসভা কেতিয়াও ভঙ্গ্ নহয়।
ক্ষমতা আৰু দায়িত্ব
ৰাজ্যসভাৰ বেচিভাগ ক্ষমতা লোকসভাৰ দৰেই। অৱশ্যে বিত্তীয় বিধেয়কৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যসভাৰ বিশেষ ক্ষমতা নাই। চৰকাৰৰ বিপক্ষে অনাস্থা প্ৰস্তাৱ ৰাজ্যসভাত উত্থাপিত কৰিব নোৱাৰি।
দল অনুযায়ী সদস্যপদ
ৰাজ্যসভাৰ দল অনুযায়ী সদস্যসংখ্যাৰ তালিকা দিয়া হ’ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনীতি
হিন্দু ধৰ্ম আৰু গৰ্ভপাত
হিন্দু ধৰ্মত গৰ্ভপাত সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত হিন্দু শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা পাপ হ'লেও হিন্দু বিশ্বাস আৰু গ্ৰন্থৰ বিশাল বৰ্ণালীৰ ভিতৰত ইয়াক দ্বিধামূলকভাৱে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। মহানাৰায়ণ উপনিষদত গৰ্ভপাতক সতীত্বৰ ব্ৰত ভংগ কৰা আদি কাৰ্য্যৰ সৈতে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। হিন্দু শাস্ত্ৰত শিকোৱা হৈছে যে "গৰ্ভপাত কৰাটো পিতৃ-মাতৃক হত্যা কৰাতকৈও বেয়া পাপ" আৰু "আন এক গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে সন্তান গৰ্ভপাত কৰা মহিলাই নিজৰ জাতি হেৰুৱাব।" সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মই অহিংসাৰ পথ প্ৰদৰ্শক নীতি শিকায়, অৰ্থাৎ সকলো জীৱৰ ক্ষতি বা আঘাতৰ পৰা বিৰত থকা, যিয়ে অহিংসাৰ নৈতিকতাৰ মূল হিচাপে কাম কৰে।
কিন্তু মহাভাৰত, ভাগৱতগীতা আৰু ৰামায়ণৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থৰ লগতে পণ্ডিতসকলৰ মাজত আত্মৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয় পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ'লে অহিংসাৰ নীতিয়ে কি নিৰ্দেশ দিয়ে সেই বিষয়ে মতানৈক্য আছে। যেনেকৈ অহিংসা সম্পৰ্কীয় কিছুমান হিন্দু গ্ৰন্থত মাংস সেৱনৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে আনহাতে আন কিছুমানে মাংস খোৱাৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাৰ কথা কৈছে, তেনেকৈয়ে হিন্দু দৰ্শন আৰু গ্ৰন্থৰ ইতিহাসত "আঘাত নকৰা"ৰ উপদেশৰ গতিশীল অৰ্থ আছে।
ভাগৱতৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে আত্মাৰ জন্মও নহয়, মৃত্যুও নহয়; তথাকথিত "পাপে" ব্ৰহ্মৰ প্ৰতি কৰ্তব্য আৰু ভক্তিৰ বাবে নিজৰ কৰ্ম উৎসৰ্গা কৰাসকলক (এইদৰে নিৰপেক্ষ সত্যত বহি থকা) স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে যিটো পদুমৰ পাত পানীৰ দ্বাৰা অস্পৃশ্য হোৱাৰ দৰে।
বৰ্তমানৰ পৰিসংখ্যা
গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত হিন্দু সকলে ব্যক্তিভেদে বিভিন্ন স্থিতি গ্ৰহণ কৰে। এই কাৰণতে গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত সমজুৱাকৈ হিন্দুসকলৰ মতামত উল্লেখ নকৰি, গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দিষ্টকৈ এজন হিন্দুৰ মতামতহে গুৰুত্বপূৰ্ণ। ভাৰতত গৰ্ভপাতৰ হাৰ অধিক হোৱাৰ পিছতো পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৮০ শতাংশ ভাৰতীয় মহিলাই এইক্ষেত্ৰত অসন্মত আৰু ৫৬ শতাংশই ইয়াক জঘন্য অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে, (যিটো ধৰ্মীয় চিনাক্তকৰণৰ দ্বাৰা পৃথক নহয়)। ভাৰতত বহুত সংখ্যক গৰ্ভপাতৰ এটা সামাজিক কাৰণ সম্ভৱতঃ ভ্ৰুণৰ লিংগ পক্ষপাতিত্ব অন্তৰ্ভুক্ত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লত সাত বছৰৰ তলৰ ল'ৰাতকৈ ৭১ লাখ ছোৱালী কম হোৱা দেখা গৈছে, যিটো ২০০১ চনত ৬০ লাখ আৰু ১৯৯১ চনত ৪২ লাখ ছোৱালীৰ তুলনাত বৃদ্ধি পাইছে। আমেৰিকাত য'ত গৰ্ভপাত সম্পৰ্কীয় ঘটনা বহুলাংশে খ্ৰীষ্টান গোটৰ লোকৰ দ্বাৰা সম্পন্ন হৈছে। সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা ৬৮% হিন্দুৱে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে বৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে আনহাতে ২৯% লোকে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে অবৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে।
দুখৰ পৰিমাণ
যদি সন্তান জন্মৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃৰ জীৱন বিপদত পৰে তেন্তে হিন্দু ধৰ্মই গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত অনুমতি প্ৰদানকৰে। হিন্দু ধৰ্মৰ সাধাৰণ মূল্যবোধৰ ব্যৱস্থাই শিকায় যে যিকোনো পৰিস্থিতিত সঠিক কাৰ্য্যপন্থাই জড়িতসকলৰ আটাইতকৈ কম ক্ষতি কৰে। এইদৰে মাতৃৰ জীৱন বিপদত পৰা ক্ষেত্ৰত গৰ্ভপাতক গ্ৰহণযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।
জনপ্ৰিয় ভুল ব্যাখ্যা
গৰ্ভপাতৰ নৈতিকতা সম্পৰ্কে কেইবাটাও উৎসত হিন্দু গ্ৰন্থৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তলত দিয়া উদ্ধৃতিসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে:
ভাগৱতগীতা, ২.১৩ "যেনেকৈ মূৰ্ত আত্মা শৈশৱৰ পৰা যৌৱনলৈ আৰু বৃদ্ধাৱস্থালৈকে অবিৰতভাৱে পাৰ হৈ যায়, ঠিক তেনেদৰে মৃত্যুৰ সময়ত আত্মাই আন এটা শৰীৰলৈ গতি কৰে। জ্ঞানীসকল ইয়াৰ দ্বাৰা মোহগ্ৰস্ত নহয়।"
ভাগৱতগীতা এই উদ্ধৃতিটোত গৰ্ভপাতৰ কাৰ্য্যৰ ওপৰত কোনো বিশেষ বিচাৰ নকৰাকৈয়ে পুনৰ্জন্মৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ভাগৱতপুৰাণ,৬.১৬.১৪ শিশুটিক বিষ খুৱাই ৰাণী কৃত্যদ্যুতিৰ সতিনীসকলে অতিশয় লাজ পাইছিল আৰু তেওঁকে তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ সমগ্ৰ উজ্জ্বলতা হেৰুৱাই পেলাইছিল। হে ৰজা বুলি বিলাপ কৰি থাকোঁতেই তেওঁলোকে ঋষি অংগিৰাৰ নিৰ্দেশ মনত পেলাই সন্তান জন্ম দিয়াৰ উচ্চাকাংক্ষা ত্যাগ কৰিলে। ব্ৰাহ্মণৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰি তেওঁলোকে যমুনাৰ পাৰলৈ গৈছিল আৰু তাতেই তেওঁলোকে স্নান কৰি পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিছিল।
এই উক্তিটো সুৰসেনৰ ৰজা চিত্ৰকেতু সম্পৰ্কীয় এটা কাহিনীৰ পৰা লোৱা হৈছে। ৰজাৰ প্ৰথম পত্নী কৃতিদ্যুতিক আশীৰ্বাদ দিয়া মহামুনি অংগিৰাক লগ পোৱালৈকে তেওঁ কোনো পুৰুষ সন্তান জন্মদিবলৈ সক্ষম নাছিল ঋষিৰ আশীৰ্বাদৰ পিছত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়। কিন্তু তেওঁৰ সহস্ত্ৰীসকলে ঈৰ্ষাতে শিশুটো হত্যা কৰিছিল - গতিকে এই দৃষ্টান্তটো গৰ্ভপাতৰ পৰিৱৰ্তে শিশুহত্যাৰ কাৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত। গংগা আৰু শান্তনুৰ কাহিনীত মহাভাৰতৰ দৰে কেইবাখনো হিন্দু মহাকাব্যতো শিশু হত্যাৰ কথা উল্লেখ আছে।
যোগীন মা
যোগীন মা (১৬ জানুৱাৰী ১৮৫১ - ৪ জুন ১৯২৪) বা সম্পূৰ্ণকৈ যোগীন্দ্ৰ মোহিনী বিশ্বাস হিন্দু ৰহস্যবাদী সাধক ৰামকৃষ্ণৰ পত্নী তথা আধ্যাত্মিক পত্নী সাৰদা দেৱীৰ অন্যতম প্ৰধান নাৰী শিষ্য। গোলাপ মাৰ সৈতে মিলি ৰামকৃষ্ণৰ মঠৰ পবিত্ৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁ সাৰদা দেৱীৰ সংগী আছিল।
যোগীন মা আছিল এক প্ৰধান সাক্ষী আৰু এক সক্ৰিয় অৱদানকাৰী। স্বামী সাৰদানন্দই সাৰদা দেৱীৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা কলিকতাৰ উদ্বোধন ঘৰত সাৰদা দেৱীৰ লগত থাকিছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন
১৮৫১ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত কলিকতাত যোগীন্দ্ৰ মোহিনী বিশ্বাস নামেৰে যোগীন মাৰ জন্ম হৈছিল চিকিৎসক প্ৰসন্ন কুমাৰ মিত্ৰৰ ঘৰত। বংগত কম বয়সতে ছোৱালীক বিয়া কৰাবলৈ প্ৰচলিত প্ৰথাৰ বাবে ছয়-সাত বছৰ বয়সতে অম্বিকা চৰণ বিশ্বাসৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হৈছিল। স্বামীয়ে তেওঁৰ সকলো ধন-সম্পত্তি অপচয় কৰে আৰু তেওঁক পুনৰ্বাসন আৰু সংস্কাৰ কৰাৰ সকলো প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও অভ্যাসত মদ্যপায়ী হৈ পৰিল। অৱশেষত যোগীন মায়ে একমাত্ৰ কন্যাৰ সৈতে স্বামীৰ ঠাই এৰি কলিকতাৰ বাগবজাৰ অঞ্চলৰ পিতৃৰ ঘৰত বিধৱা মাতৃৰ সৈতে আশ্ৰয় লয়।.
আধ্যাত্মিক জাগৰণ
প্ৰতিকূলতাই তেওঁক ঈশ্বৰ উপলব্ধিৰ প্ৰতি তীব্ৰ আকাংক্ষা গঢ়ি তুলিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল আৰু ১৯ শতিকাৰ বংগৰ ৰহস্যবাদী সন্ত ৰামকৃষ্ণৰ সৈতে হোৱা আকস্মিক মুখামুখিয়ে তেওঁৰ জীৱন সলনি কৰি পেলালে। ১৮৮২ চনত যোগীন মায়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰামকৃষ্ণক লগ পাইছিল বলৰাম বসুৰ ঘৰত। দক্ষিণেশ্বৰত দুই-এখন সাক্ষাৎৰ অন্তত ৰামকৃষ্ণই তেওঁক দীক্ষা দি গুৰু হৈ পৰে। যোগীন মায়ে ৰামকৃষ্ণৰ পত্নী তথা আধ্যাত্মিক পত্নী সাৰদা দেৱীক দক্ষিণেশ্বৰত, নাহাবাটৰ ভৱনত প্ৰথম লগ পাইছিল। সাৰদা দেৱীৰ ঘনিষ্ঠ সংগী হিচাপে থাকি যোগিন মায়ে তেওঁৰ দৈনন্দিন অভিজ্ঞতা কিছুমান সাৰদা দেৱীৰ সৈতে ভাগ-বতৰা কৰিছিল। দক্ষিণেশ্বৰত থকাৰ সময়ছোৱাত সাৰদা দেৱীৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু আধ্যাত্মিক অনুশীলনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সাক্ষ্য হিচাপে এইসমূহে কাম কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ জীৱনৰ বহু ঘটনাৰ কথা কৈছিল - ৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যুৰ পিছত বৃন্দাবন ভ্ৰমণ, পুৰী ভ্ৰমণ আৰু কলিকতাত থকা বলৰাম বসুৰ ঘৰকে ধৰি কেইবাজনো ভক্তৰ ঘৰত থাকিছিল।
ৰামকৃষ্ণ আৰু সাৰদা দেৱীৰ জীৱনে যোগীন মাক আধ্যাত্মিক অনুশাসন চৰ্চা কৰিবলৈ, আৰু এগৰাকী সন্ন্যাসীৰ দৰে পবিত্ৰ আৰু বিশুদ্ধ জীৱন যাপন কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তেওঁ ৰামায়ণ, মহাভাৰত, পুৰাণ আদি শাস্ত্ৰও অধ্যয়ন কৰিছিল। এইদৰে জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত তেওঁ ভগ্নী নিবেদিতাক তেওঁৰ এখন বিখ্যাত গ্ৰন্থ "দ্য ক্ৰেডল টেলছ অব হিন্দুইজম" লিখাত সহায় কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
১৮৮৬ চনৰ ১৬ আগষ্টত ৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যুৰ সময়ত যোগীন মা বৃন্দাবনত আছিল। তাতেই তেওঁৰ লগত যোগ দিছিল সাৰদা দেৱীয়ে যাৰ পিছত দুয়ো আজীৱন সংগী হৈ পৰিছিল। সাৰদা দেৱীয়ে তেওঁক "মেয়ে যোগেন" বা "লেডী যোগেন" বুলি মাতিছিল, কাৰণ তেওঁক স্বামী যোগানন্দৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল, যিজনক "যোগেন" বুলিও জনা গৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বেই তেওঁৰ কন্যা গনুৰ মৃত্যু হয়।
চৰিত্ৰ
যোগীন-মা আছিল এগৰাকী দৃঢ়তাৰে থকা নাৰী। তেওঁ যিয়েই নহওক কিয়, সকলোবোৰকেই নিখুঁততালৈ লৈ গৈছিল।[5] যোগীন-মাই মঠৰ শিষ্যসকলক নিজৰ সন্তান হিচাপে চাইছিল, এইসকলৰ মাজত স্বামী বিবেকানন্দও আছিল। তেওঁ এগৰাকী পাকৈত ৰান্ধনীও আছিল, বিবেকানন্দই প্ৰায়ে তেওঁক তেওঁৰ বাবে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। স্বামী পৰমানন্দৰ আমেৰিকান শিষ্য ভগ্নী দেৱমাতাই তেওঁৰ বিষয়ে মনত পেলাই কৈছে, "যোগিন-মা মোৰ বাবে সদায় ৰামকৃষ্ণৰ শিষ্যৰ ভিতৰত এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত শিষ্য যেন লাগিছিল... তেওঁ নিজৰ গৃহস্থ জীৱন পৰিত্যাগ কৰা নাছিল, অথচ আধ্যাত্মিকতা পালনত যথেষ্ট দৃঢ় আছিল।
পিছৰ জীৱন
পিছত যোগীন মা, সাৰদা দেৱীৰ সৈতে কলিকতালৈ উভতি আহি প্ৰায়ে কলিকতাৰ উদ্বোধন হাউচত তেওঁৰ লগতে থাকিছিল। জীৱনৰ শেষৰ ফালে যোগীন মায়ে স্বামী সাৰদানন্দৰ পৰা বৈদিক পৰম্পৰা অনুসৰি চূড়ান্ত ব্ৰত গ্ৰহণ কৰে। এই অনুষ্ঠানত বাবুৰাম মহাৰাজ (স্বামী প্ৰেমানন্দ)ও উপস্থিত থাকে। ১৯২৪ চনৰ ৪ জুনত উদ্বোধন হাউচত তেসত্তৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
নীলমণি ফুকনৰ সম্পূৰ্ণ কবিতা
নীলমণি ফুকনৰ সম্পূৰ্ণ কবিতা (Nilomani Phookanar Xampurna Kabita) হৈছে অসমৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী কবি-সাহিত্যিক নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা লিপিবদ্ধ কবিতাৰ একত্ৰ সংকলন৷ এই সংকলনত কবিৰ আটাইবোৰ কবিতা সংৰক্ষিত হৈছে৷ ২০০৬ চনত অৰ্থাৎ সংস্কৰণে সম্পূৰ্ণ কবিতা নামেৰে প্ৰকাশিত কৰা এই সংকলকখন আঁক-বাক প্ৰকাশনে ২০১৩ চনত নতুনকৈ মুদ্ৰণ কৰে৷ ৷
কবিৰ চমু পৰিচয়
নীলমণি ফুকন অসমীয়া ভাষাৰ এজন কবি, কলা-সমালোচক, অধ্যাপক আৰু সাহিত্যিক। তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য কৰ্ম হ'ল 'সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি', 'কবিতা', আৰু 'গোলাপী জামুৰ লগ্ন'।
'কবিতা' শীৰ্ষক স্বনিৰ্বাচিত কাব্যগ্ৰন্থৰ কাৰণে তেওঁক ১৯৮১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ইয়াৰোপৰি ১৯৯১ চনত ছগনলাল জৈন বঁটা, ১৯৯৭ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমিৰ ফালৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যিক সন্মান সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেল' ২০০২ চনত প্ৰদান কৰা হয়। কবি ফুুুুকনক ২০১৯ বৰ্ষৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে সন্মানীয় 'ডি লীট' উপাধি প্ৰদান কৰে। নতুন দিল্লী স্থিত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে ২০২১ চনত, নীলমণি ফুকনক সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে ২০২০ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ তৃতীয় গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক।
গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
অৰ্থাৎ সংস্কৰণৰ উদ্যোগত প্ৰকাশিত হোৱা কবিতা-পুথিখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণৰ (২০০৬) 'আগকথা'ত কবি নীলমণি ফুকনে নিজৰ দুকুৰি বছৰীয়া জীৱনত লিখি উলিওৱা কবিতাসমূহ আঠখন ভিন্ন পুথিত একত্ৰিত হৈ থকা বুলি মত ব্যক্ত কৰিছিল৷ এই প্ৰসংগত তেখেতে কৈছে- ''আচম্বিতে এদিন 'অৰ্থাৎ' প্ৰকাশন আহি মোৰ গোটেইখিনি কবিতাৰ এটা সংগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ বিচৰাত মই ততালিকে সন্মতি দিলোঁ'৷ গ্ৰন্থখনৰ আঁক-বাক সংস্কৰণটো ২০১৩ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হয়৷ ইয়াত বিশেষ সংযোজন হোৱা নাই৷ কেৱল উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ সমালোচনাত্মক নিবন্ধ এটা সংযোজিত হৈছে৷
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
উল্লেখ্য যে, সম্পূৰ্ণ কবিতাৰ এই সংকলনত কবিৰ প্ৰথমখন কাব্য-সংকলন গোলাপী জামুৰ লগ্নত অপ্ৰকাশিত কবিতাখিনিও সংকলিত হৈছে৷ সংকলনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা কবিতাসমূহ কবিৰ কাব্য-পুথিৰ নাম অনুযায়ী খণ্ডিত কৰা হৈছে৷ সেইবোৰ হৈছে-(১) গোলাপী জামুৰ লগ্ন, (২) কবিতা, (৩) নৃত্যৰতা পৃথিৱী, (৪) অলপ আগতে আমি কি কথা পাতি আছিলোঁ, (৫) আৰু চাৰিটা কবিতা, (৬) সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি, (৭) নিৰ্জনতাৰ শব্দ, (৮) আৰু কি নৈ:শব্দ্য, (৯) ফুলি থকা সূৰ্যমুখী ফুলটোৰ ফালে, (১০) কাঁইট আৰু গোলাপ আৰু কাঁইট৷ ইয়াৰ উপৰি গ্ৰন্থখনত কবি-সমালোচক হৰেকৃষ্ণ ডেকা আৰু উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ একোটা সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধ, কবিৰ তিনিটা বক্তৃতা আৰু তিনিটা গদ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷
অসমৰ কবি-সাহিত্যিক হৰেকৃষ্ণ ডেকাই নীলমণি ফুকনৰ কাব্যৰীতিৰ বিষয়ে গ্ৰন্থখনৰ সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধটোত মন্তব্য কৰিছে-
...নীলমণি ফুকনৰ কবিতা বহুমুখী ব্যঞ্জনাৰে সমৃদ্ধ৷ কবিয়ে নিজেও শিৰোনাম আৰু যচিতিহ্ন ত্যাগ কৰি পাঠকৰ বিশ্লেষণৰ কাৰণে পাঠৰ দুৱাৰ সম্পূৰ্ণ উন্মুক্ত কৰি থৈছে৷ ..
১৯৫৩ চনত নীলমণি ফুকনে কটন কলেজৰ প্ৰথম বাৰ্ষিকত পঢ়ি থাকোঁতে লিখা জাৰুৱালীৰ গান আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী বৰ্ষত অৰ্থাৎ ১৯৫৪ চনত লিখা বুৰঞ্জী কবিতা দুটাক সমালোচক হৰেকৃষ্ণ ডেকাই আধুনিক কবিতাত দুই ধৰণৰ পদক্ষেপ বুলি কৈছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:কবিতা
কিন্নৰ
কিন্নৰ হৈছে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত এক স্বৰ্গীয় সংগীতজ্ঞ। তেওঁলোক আংশিকভাৱে মানুহ আৰু আংশিকভাৱে পক্ষী। উভয় পৰম্পৰাতে কিন্নৰ (পুৰুষ) আৰু কিন্নৰী (নাৰী) আটাইতকৈ প্ৰিয় দুই পৌৰাণিক চৰিত্ৰ। হিমালয়ত বাস কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা কিন্নৰসকলে প্ৰায়ে বিপদৰ সময়ত মানুহৰ মংগলৰ ওপৰত চকু ৰাখে। এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় তাঁৰ বাদ্য কিন্নৰী বীণা নামেৰে জনাজাত। মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বতো তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰ স্পষ্ট কৰা হৈছে, য’ত তেওঁলোকে কৈছে: আমি চিৰপ্ৰেমিক আৰু প্ৰিয়। আমি কেতিয়াও পৃথক নহয়। আমি চিৰকালৰ বাবে স্বামী-স্ত্ৰী; আমি কেতিয়াও মাতৃ আৰু পিতৃ নহওঁ। আমাৰ কোলাত কোনো সন্তান দেখা নাযায়। আমি প্ৰেমিক আৰু প্ৰিয় চিৰ-আলিংগনকাৰী প্ৰিয়। আমাৰ মাজত আমি কোনো তৃতীয় জীৱক মৰম দাবী কৰাৰ অনুমতি নিদিওঁ। আমাৰ জীৱনটো চিৰন্তন সুখৰ জীৱন
জাতকৰ আখ্যান আৰু সদ্ধৰ্ম পুণ্ডৰিক সূত্ৰকে ধৰি বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থত কিন্নৰসকলৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বৌদ্ধ আখ্যানসমূহত কিন্নৰৰ স্ত্ৰী কিন্নৰীসকলক অৰ্ধপক্ষী আৰু অৰ্ধনাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। পৌৰাণিক হিমাৱন্তত বাস কৰা বহুতো জীৱৰ ভিতৰত অন্যতম কিন্নৰিৰ শিৰ, উদৰ আৰু হাত নাৰীৰ আৰু ডেউকা, নেজ আৰু ভৰি হংসৰ। এওঁলোক নৃত্য, গীত আৰু কবিতাৰ বাবে বিখ্যাত হোৱাৰ লগতে নাৰী-সৌন্দৰ্য্য আৰু সাফল্যৰ পৰম্পৰাগত প্ৰতীক।
আমেৰিকান ইতিহাসবিদ, লেখক তথা চীনা-ভাষা সংস্কৃতিৰ পণ্ডিত এডৱাৰ্ড এইচ স্কেফাৰ্ডে লক্ষ্য কৰিছে যে পূব এছিয়াৰ ধৰ্মীয় শিল্পত কিন্নৰক প্ৰায়ে, অৰ্ধমানৱ অৰ্ধপক্ষীৰূপী সংকৰ জীৱ কালবিঙ্কৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা হয়, কিন্তু দুয়ো প্ৰকৃততে সুকীয়া আৰু দুয়োটাৰে মাজত সম্পৰ্ক নাই।
বাৰ্মা
বাৰ্মাত (ম্যানমাৰ) কিন্নৰক কেইননায়া বা কিন্নায়া বোলা হয়। কিন্নৰীক কেইন্নায়ী বা কিন্নাই বোলা হয়। বাৰ্মিজ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীসকলে বিশ্বাস কৰে যে বুদ্ধৰ অতীতৰ ১৩৬টা প্ৰাণী জীৱনৰ ভিতৰত চাৰিটা আছিল কিন্নৰ। বুদ্ধৰ পদাংকত থকা ১০৮টা প্ৰতীকৰ ভিতৰতো কিন্নৰী অন্যতম।
বাৰ্মিজ শিল্পত কিন্নৰীক আবৃত স্তনেৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ম্যানমাৰৰ একাডেমী বঁটা বিজয়ীসকলৰ বাবে ম্যানমাৰ একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা মূৰ্তিটো এটা কিন্নৰীৰ। কিন্নৰ আৰু কিন্নৰী দম্পতীক কাৰেন্নি জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়।
কম্বোডিয়া
কম্বোডিয়াত কিন্নৰসকলক ক্ষ্মেৰ ভাষাত কেনাৰ নামেৰে জনা যায়। কিন্নৰীক কম্বোডিয়াৰ শিল্প আৰু সাহিত্যত কিন্নৰতকৈ অধিক পৰিমাণে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। সাধাৰণতে উত্তৰ-এংকোৰিয়ান স্থাপত্যৰ স্তম্ভৰ আধাৰ মূৰ্তিত খোদিত কৰা দেখা যায়। কিন্নৰীক সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু তেওঁলোক দক্ষ নৃত্যশিল্পী।
থাইলেণ্ড
থাই সাহিত্যত সাধাৰণতে তলত উল্লেখ কৰা ধৰণে ‘কিন্নাৰী’ অৰ্থাৎ কিন্নৰীৰ মূল হৈছে ভাৰত। কিন্তু থাই চিন্তাধাৰাৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ এই ৰূপৰ সংশোধন কৰা হৈছিল। থাই কিন্নাৰীক দেৱদূতৰ দৰে সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা এগৰাকী যুৱতীৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ তলৰ অংশটো চৰাইৰ দৰেই, আৰু তেওঁলোক মানুহ আৰু ৰহস্যময় জগতৰ মাজত উৰণৰ বাবে সক্ষম। থাই শিল্পত কিন্নৰীৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় চিত্ৰণ সম্ভৱতঃ বেংককৰ ৱাট ফ্ৰা কেওত আছে। ইয়াত তেওঁলোকক আধা কুমাৰী, আধা হাঁহৰ আকৃতিত দেখা যায়।
ভাৰত
সংস্কৃত ভাষাত কিন্নৰ নামটোত এটা প্ৰশ্ন চিহ্ন থাকে (किन्नर?) অৰ্থাৎ 'এইজন নৰ (পুৰুষ) নে?'। হিন্দু আখ্যানসমূহত কিন্নৰক অৰ্ধমানৱ, অৰ্ধঘোঁৰা, অৰ্ধপক্ষী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰত কিন্নৰক অৰ্ধমানৱ আৰু অৰ্ধঘোঁৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু বৌদ্ধসকলৰ বোধগম্য হোৱাৰ দৰে কিন্নৰৰ শুদ্ধ স্বৰূপটো হ’ল অৰ্ধমানৱ আৰু অৰ্ধপক্ষী যিটো হিন্দু আখ্যানৰ অশ্বমানৱসদৃশ কিন্নৰৰ পৰা পৃথক। বোধ গয়াত চিত্ৰিত ঘোঁৰাৰ শিৰ থকা যক্ষৰ মূৰ্তিটো কিন্নৰীৰ আৰু জাতকত তেওঁক অৰ্ধদেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জাতকৰ মতে কিন্নৰসকল পৰী আৰু তেওঁলোকক পাৰস্পৰিক প্ৰেম আৰু আনুগত্যৰ বাবে জনাজাত যুটী হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। ছন্দ কিন্নৰ জাতকত আঘাতপ্ৰাপ্ত কিন্নৰ স্বামীৰ প্ৰতি থকা কিন্নৰীৰ ভক্তিৰ বলত ইন্দ্ৰ আহি কিন্নৰক সুস্থ কৰি তোলে। কিন্নৰসকল দীৰ্ঘ জীৱনৰ বাবে খ্যাত।
জাতকসমূহে কিন্নৰসকলক নিস্পাপ আৰু নিৰীহ, চৰাইৰ দৰে দুপিয়াই ফুৰা, সংগীত আৰু গীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত, কিন্নৰীয়ে ঢোল বজোৱা আৰু কিন্নৰে বাঁহী বজোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ৪৮১ নং জাতকত এনে নিৰীহ জীৱবোৰক ধৰি পিঞ্জৰাত ভৰাই ৰজাৰ সন্মুখত তেওঁলোকৰ আনন্দৰ বাবে উপস্থিত কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৫০৪ নং জাতকত এনে এজন কিন্নৰৰ আত্মজীৱনী আছে যি কিন্নৰ শ্ৰেণীটোক বন্য বস্তুবোৰে তেওঁলোকক মানুহৰ দৰে গণ্য কৰে বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। চিকাৰীসকলে তেওঁলোকক এতিয়াও গবলিন (ধনগুলৈ) বুলি কয়। কিন্নৰসকলে গান গাব পাৰে, বাঁহী বজাব পাৰে আৰু শৰীৰৰ লয়লাস গতিৰে নাচিব পাৰে। কালিদাসে তেওঁৰ কুমাৰ সম্ভৱ কাব্যত তেওঁলোকক হিমালয়ত বাস কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। কিন্নৰসকল পাণ্ডাৰক, ত্ৰিকুটক, মল্লংগিৰি, চন্দপব্বত, আৰু গান্ধমণ্ডনৰ পাহাৰৰ ওপৰতো বাস কৰিছিল (৪৮৫ জাতক নং)। তেওঁলোক কোমল হৃদয়ৰ আছিল আৰু ৫৪০ নং জাতকত কিন্নৰসকলে পিতৃ-মাতৃ হাবিলৈ আঁতৰি যোৱা এক মানৱ শিশুক স্তনপান কৰা কাহিনীক কোৱা হৈছে। তথাপিও তেওঁলোকক বিচিত্ৰ প্ৰাণী হিচাপে চোৱা হৈছিল আৰু চিকাৰ কৰি, বন্দী কৰি মনোৰঞ্জনৰ আহিলা হিচাপে ৰজাসকলৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ সাজ-পোছাক ফুলৰ। তেওঁলোকৰ খাদ্য ফুলৰ পৰাগ আৰু প্ৰসাধন সামগ্ৰী ফুলৰ সুগন্ধিৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।
আদিকালৰ ভাৰতীয় শিল্পত কিন্নৰৰ চিত্ৰণৰ সঘনাই পুনৰাবৃত্তি দেখা যায়। সাঁচি, বৰহুত, অমৰাৱতী, নাগাৰ্জুনকোণ্ড, মথুৰা আদিৰ প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য, অজন্তাৰ চিত্ৰই কিন্নৰক নীৰৱচ্ছিন্নভাৱে চিত্ৰিত কৰিছে। সঘনাই স্তুপবোৰৰ কাষত থকা ভাস্কৰ্য্যসমূহত তেওঁলোকক দেখা যায়। এনে অৱস্থাত স্তুপ পূজাৰ বাবে হাতত ফুলৰ মালা বা থালি ধাৰণ কৰে। কেতিয়াবা সোঁহাতে মালা আৰু বাওঁহাতত থালি লৈ থকা অৱস্থাত কিন্নৰৰ মূৰ্তিসমূহ দেখা যায়। বোধি-দ্ৰুম, ধৰ্মচক্ৰ, বা বাদ্যযন্ত্ৰৰ সন্মুখতো তেওঁলোকৰ মূৰ্তি দেখা যায়। সেই হিচাপে আদিকালৰ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য্য শিল্পত কিন্নৰৰ চিত্ৰণ অতি সাধাৰণ কথা।
ইণ্ডোনেচিয়া
বড়োবুদুৰ, মেণ্ডুট, পাৱন, সেউ, শাৰী, প্ৰম্বানন মন্দিৰত সংযুক্ত কিন্নৰ আৰু কিন্নৰীৰ ছবি পোৱা যায়। সাধাৰণতে ইহঁতক মানুহৰ শিৰ থকা চৰাই, বা চৰাইৰ নিম্নভাগৰ অংগ থকা মানুহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। কিন্নগ্ আৰু কিন্নৰীৰ যুটীটোক সাধাৰণতে জীৱন বৃক্ষ কল্পতৰুক পহৰা দি থকা আৰু কেতিয়াবা ধনৰ বাকচ এটা পহৰা দি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। সাৰি মন্দিৰৰ এহাল কিন্নৰ-কিন্নৰীৰ দেৱাল-খোদাই এই ক্ষেত্ৰত অনন্য। ইয়াত কিন্নৰক দৈৱ মানৱ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যাৰ পিঠিত পক্ষীৰ ডেউকা সংলগ্ন কৰা হৈছে।
ফিলিপাইনছ
প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক ফিলিপাইনছত কিন্নৰ বা কিন্নৰী সৌন্দৰ্য্য প্ৰেমাস্পদৰ প্ৰতি থকা অমৰ ভক্তিৰ প্ৰতীক। ইয়াত এনে পৰলোকীয় সৌন্দৰ্য্যক চিত্ৰিত কৰা প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক সোণৰ টুকুৰা পোৱা গৈছে।
১৯৮১ চনৰ আশে-পাশে চুৰিগাওত কিন্নৰীৰ এখন স্বৰ্ণ প্ৰতিচ্ছবি খনন কৰা হৈছিল। ই এটা সোণৰ শিল্পকৰ্ম যি নাৰীসুলভ সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতীক। ই এক অৰ্ধ-নাৰী, অৰ্ধ-পক্ষী, আৰু ইয়াৰ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য অনুগ্ৰহ আৰু সাফল্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
এক তাল (তবলা)
এক তাল হৈছে বাৰ মাত্ৰাৰ এটি তাল।
ঠেকা
তলত একতালৰ ঠেকা দিয়া হ'ল--
ঠেকাৰ বিৱৰণ
একতালৰ ঠেকাত বাৰ মাত্ৰা আছে। একতাল এক সমপদী তাল, অৰ্থাত্‌ একতালৰ প্ৰতিটো বিভাগত সমান সমান মাত্ৰা আছে। একতালৰ ৬টা বিভাগ আছে, প্ৰতিটো বিভাগত ২ মাত্ৰাকৈ আছে। একতালৰ প্ৰথম মাত্ৰাত সম্‌, ৩য়, ৭ম্‌ মাত্ৰাত খালি আৰু ৫ম্‌, ৯ম্‌ আৰু একাদশ মাত্ৰাত তালি আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তাল
ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ তালিকা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা φ
পুৰণিগুদাম
অসমৰ নগাঁও জিলাৰ প্ৰধান চহৰখনৰ পৰা প্ৰায় ১৩ কিলোমিটাৰ নিলগত পুৰণিগুদাম (Puranigudam) অঞ্চলটো অৱস্থিত। কেইবাখনো জনবসতিপূৰ্ণ গাঁৱেৰে পৰিৱেষ্টিত পুৰণিগুদাম অঞ্চলটো নগাঁও জিলাৰ বাণিজ্যিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰাণকেন্দ্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ কেইবাগৰাকী প্ৰাতঃস্মৰণীয় ব্যক্তিৰ জন্মস্থান পুৰণিগুদাম অঞ্চলত বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী লোকে বাস কৰে। সুদীৰ্ঘ কালজুৰি তেওঁলোকৰ মাজত বৰ্তি থকা সাংস্কৃতিক সম্প্ৰীতি আৰু সাম্প্ৰদায়িক ঐক্য আজিৰ তাৰিখতো স্পষ্ট ৰূপত প্ৰতিফলিত হয়। প্ৰায় এশ বছৰৰ পূৰ্বেই লেৰেলা খনিকৰে কাঠৰে নিৰ্মাণ কৰা দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰতিমাৰ বাবে পুৰণিগুদাম অঞ্চলৰ ভাৰতজোৰা খ্যাতি আছে। পুৰণিগুদামৰ বিৰল বৈশিষ্ট্য প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱৰ উৎসৱমুখৰ ক্ষণত জাতি-বৰ্ণ-ভাষা নিৰ্বিশেষে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অগণন ৰাইজৰ সমাৱেশ ঘটে।
ইতিহাস
ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ আমোলত পুৰণিগুদাম নগাঁও জিলাৰ সদৰ ঠাই আছিল। ১৮৩৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছত পুৰণিগুদামত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণত ওখ মাটি নথকাত ১৮৩৫ চনত ৰঙাগড়ালৈ নিয়া হৈছিল। পিছে ৰঙাগড়া অস্বাস্থ্যকৰ ঠাই বুলি প্ৰমাণিত হোৱাত ১৮৩৯ চনত খাগৰিজানলৈ তুলি নিয়া হয়।
পুৰণিগুদামত সদৰ ঠাই থকাৰ সময়ত বৰ্তমানৰ কেঞাপট্টি আৰু গড়মূৰৰ মাজতে কলঙৰ পাৰতে গুদাম ঘৰ আছিল বুলি জনা যায়। এই গুদাম ঘাটকে পিছলৈ নগাঁৱলৈ সদৰ ঠাই নিয়াৰ পিছত “পুৰণিগুদাম” বুলি কোৱা হয়। এই অস্থায়ী ঘৰতে বিচাৰাদি কাৰ্য হৈছিল। কৰ্হালী গাঁৱৰ পৰিয়ালৰ স্বৰ্গীয় হাবিৰাম বৰুৱা ইয়াত প্ৰথম পেস্কাৰ আছিল বুলি জনা যায়। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত গোৱালপাৰাত ইষ্ট্ ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ তৰফৰ পৰা লোণৰ বেপাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায় আৰু এই লোণ কলংসূঁতিয়েদি ওপৰত উল্লেখ কৰা গুদাম ঘৰৰ কাষত ৰখাই বিক্ৰী কৰিছিল আৰু গুদামত ৰাখিছিল। চাহ বাগিচাৰ যাবতীয় সা-সৰঞ্জামবিলাকো এই গুদাম ঘৰতে ৰাখিছিল। সেই সময়ৰ পৰা এই ঠাইডোখৰ গুদামঘাট বুলি জনাজাত হৈ পৰিল। সদৰ ঠাই যেতিয়া খাগৰিজানলৈ নি কাৰ্যালয় আদি স্থায়ীভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে তেতিয়া নগাঁৱক জিলা বুলি কোৱা হ’ল আৰু এৰি থৈ যোৱা ঠাইক পুৰণিগুদাম বুলি কোৱা হ’ল। সেইসময়ত মানুহে গুদামঘাটলৈ যাওঁ বুলি কৈছিল আৰু আজিকোপতি গাঁৱৰ মানুহে সদৰলৈ যোৱাক জিলালৈ যোৱা বুলি কয়।
কলংঘাটত সদৰ ঠাই বহাৰ লগে লগে সুদূৰ ৰাজস্থানৰ ব্যৱসায়ীসকল কলঙৰ পাৰৰ বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পথৰ কাষত বহি ল’লে,যাৰ ফলশ্ৰুতিত ঠাইখিনিৰ নাম কেঞাঁপট্টি হ’ল। আগতে ঠাইখণ্ডক ৰাষ্ট্ৰীয় পথৰ দক্ষিণে ভকতৰ চুবুৰী,গড়মূৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয়পথৰ দুয়ো কাষকে গড়মূৰ আৰু কলঙৰ কাষৰ দক্ষিণ খণ্ডক মাজগাঁও বোলা হৈছিল আৰু আজিকোপতি সেই নামেই চলি আহিছে। পশ্চিমে ন-আলিৰ মূৰ আৰু পূবে গড়মূৰৰ মাজখণ্ডক মাজগাঁও বুলি কোৱা হয়। মাজগাঁৱৰ মাজেদি কলঙৰ কাষেদি যোৱা পথছোৱা কলঙৰ গড়াখহনীয়াই গ্ৰাস কৰাত ন কৈ বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় পথটো বন্ধা হ’ল আৰু য’ত পুৰণি পথটো লগ লাগিবগৈ সেই খণ্ডক ন আলিমূৰ বুলি কোৱা হ’ল।