cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ভোগদৈ নদী
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
কানীন (চলচ্চিত্ৰ)
কানীন (Kaaneen) হৈছে ২০১৯ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন শিৱম ক্ৰিয়েচনৰৰ বেনাৰত মঞ্জুল বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছে। ড॰ ৰীতা চৌধুৰীৰ উপন্যাস 'ৰাজীৱ ঈশ্বৰ'ৰ কাহিনীৰ আধাৰত কানীনৰ চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়াইছে মঞ্জুল বৰুৱাই। সংলাপ মঞ্জুল বৰুৱা আৰু ৰীতা চৌধুৰীৰ। অসমীয়া ছবি জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা বাহাৰুল ইছলাম, পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া আদিৰ লগতে ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ডাঃ জাহানাৰা বেগমে। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে কণ্ঠশিল্পী তৰালি শৰ্মাই। ছবিখন শব্দ পৰিকল্পনা কৰিছে বলিউদৰ প্ৰতিষ্ঠিত শব্দগ্ৰহণকাৰী অসমৰ সু-সন্তান অমৃত প্ৰীতম-এ আৰু ছবিখনৰ চাব টাইটেল কৰিছে উৎপল বৰপূজাৰীয়ে।
কাহিনী
দুটি সন্তানৰ মাতৃ মন্দিৰা বৰুৱাৰ স্বামী উচ্চপদস্থ আৰক্ষী বিষয়া অভিজিত বৰুৱাৰে সৈতে সুখী পৰিয়াল। কিন্তু এই সুখী জীৱনত বেমেজালিৰ সৃষ্টি হ'বলৈ ধৰে যেতিয়া মন্দিৰাই নিজৰ অতীতক খুঁচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছোৱালী কালত বিবাহ বৰ্হিভূত সম্পৰ্কৰে মন্দিৰা এটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। কিন্তু তেওঁ গম নোপোৱাকৈ সন্তানটিক তেওঁৰ ওচৰৰপৰা আঁতৰাই নিয়া হৈছিল। ঘটনাচক্ৰত পৰি সেই সন্তানটিৰ খবৰ জানিবলৈ মন্দিৰা অস্থিৰ হৈ উঠে আৰু এদিন সন্তানৰ সৈতে দেখাদেখি হয়। তাৰপিছত কি হয়! এই লৈয়ে কানীনৰ কাহিনী।
== অভিনয় শিল্পী ==
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৯ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কোট্টাংকুলাঙ্গাৰা উৎসৱ
কোট্টাংকুলাঙ্গাৰা উৎসৱ হৈছে ভাৰতৰ কেৰালাৰ কোল্লাম অঞ্চলৰ কোট্টাঙ্কুলাঙ্গাৰা দেৱী মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এক বাৰ্ষিক হিন্দু উৎসৱ। এই উৎসৱ উপলক্ষে হাজাৰ হাজাৰ পুৰুষে মহিলাৰ দৰে পোছাক পৰিধান কৰে। ভগৱতী দেৱী এই উৎসৱৰ আৰাধ্য দেৱতা। প্ৰতি বছৰে মালায়ালম মীনাম মাচামৰ দশম আৰু একাদশ দিনত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। কোট্টাংকুলাঙ্গাৰ দেৱী মন্দিৰ হৈছে দেৱী দুৰ্গা বা ভগৱতী, ক্ষমতাৰ সৰ্বোচ্চ মাতৃ আদি শাক্তিৰ এক হিন্দু মন্দিৰ। আৰাধ্য দেৱী ভাগৱতীক যুদ্ধৰ দেৱী বুলি জনা যায়। ভগৱতী শব্দৰ পুং লিংগ হিচাপে ভগৱান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভগৱতী শব্দৰ ঠাইত দেৱী বা ঈশ্বৰী শব্দৰো ব্যৱহাৰ হয়।
উৎসৱৰ দিনা হাজাৰ হাজাৰ ভক্তই দেৱী ভগৱতীৰ আশীৰ্বাদ ল'বলৈ মন্দিৰদৰ্শন কৰে। পুৰুষসকলে তেওঁলোকৰ পচন্দৰ মহিলাৰ পোছাক পৰিধান কৰে। কিছুমানে ছেট শাৰী, পাট্টু শাৰী, অৰ্ধ শাৰী আৰু কোনো কোনোৱে নৃত্যৰ পোছাক পিন্ধে। ক্ৰছ-ড্ৰেছিং এই উৎসৱৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিৰ অংশ। ক্ৰছ-ড্ৰেছিং কৰা পুৰুষ সকলে হাতত একোটা চাকি লৈ দেৱীৰ মন্দিৰলৈ বুলি শোভাযাত্ৰা কৰাৰ দৰে খোজ কাঢ়ি আগবাঢ়ে। ভক্তসকলে মুখ্যতঃ দেৱীৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি মন্দিৰলৈ যায়।
মন্দিৰৰ কিংবদন্তী আৰু উৎপত্তিৰ স্মৃতিত, প্ৰতিবছৰে প্ৰাচীন মন্দিৰৰ আৰ্হি নিৰ্মাণ কৰা হয়। কুঞ্জালুমমুডুৰ পৰা দেৱীৰ শোভাযাত্ৰাৰ সময়ত ভক্তসকলে কুঞ্জালুমমুডুৰ পৰা আৰাট্টুকাদাভুলৈ দীঘলীয়া শাৰীপাতি অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে।
জনশ্ৰুতি
জনশ্ৰুতি অনুসৰি, গৰখীয়াৰ এটা দলে কোট্টাঙ্কুলাঙ্গাৰা দেৱী মন্দিৰৰ ঠাইখিনিতে এটা নাৰিকল পাইছিল আৰু ভূঠাকুলামৰ দক্ষিণ অংশত এটা শিল পাইছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে নাৰিকলটোৰ পৰা বাকলি গুচাবলৈ বুলি শিলৰ ওপৰত খুন্দা মাৰিছিল তেতিয়া তেওঁলোকে শিলৰ পৰা তেজৰ টোপাল নিৰ্গত হোৱা দেখিবলৈ পালে। গৰখীয়া সকলে জ্যেষ্ঠসকলক এই ঘটনাটো বুজাই কোৱাৰ পিছত এজন জ্যোতিষীজনে পৰামৰ্শ দিছিল যে শিলটোত অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি আছিল আৰু এই স্থানত এটি মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ লগে লগে পূজা আৰম্ভ কৰিব লাগে। বয়সিয়াল লোক সকলে গৰখীয়াসকলৰ সৈতে লগ হৈ নাৰিকল, তালৰ খুটা, পাত আৰু খেৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰি এটা অস্থায়ী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। প্ৰাচীন কালত প্ৰচলিত এটা প্ৰথা অনুসৰি কেৱল বালিকাসকলেহে ফুলৰ মালা প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু প্ৰাচীন কুদুম্বা মন্দিৰত পূজাৰ চাকি জ্বলাইছিল। এই পৰম্পৰা স্বীকাৰ কৰি, মহিলাৰ পোছাক পিন্ধা গৰখীয়াসকলে মন্দিৰত পূজা আগবঢ়াইছিল। নাৰিকলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা গাখীৰৰ তৰল উতলাই ইয়াৰপৰা এবিধ ঔষধি তেল (উৰুক্কু ভেলিচেন্না) আহৰণ কৰা হৈছিল আৰু গোটা নাৰিকলসহ (কোট্টান) দেৱীক নৈবেদ্য হিচাপে আগবঢ়োৱা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উৎসৱ
কৃষ্ণা সোব্‌তি
কৃষ্ণা সোব্‌তি (Krishna Sobti; ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৫ – ২৫ জানুৱাৰী, ২০১৯) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্যিক তথা প্ৰবন্ধকাৰ। তেওঁৰ উপন্যাস 'জিন্দেগিনামা'ৰ বাবে তেওঁ ১৯৮০ চনত হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৯৬ চনত অকাডেমিয়ে আগবঢ়োৱা সৰ্বোচ্চ সম্মান 'সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ' লাভ কৰে। ভাৰতীয় সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে সোব্‌তিয়ে ২০১৭ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সোব্‌তিলৈ ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা আগবঢ়ায় যদিও “লেখক হিচাপে মই প্ৰতিষ্ঠাৰপৰা আঁতৰি থাকিব লাগিব। মই ভাবোঁ মই উচিত কামেই কৰিছোঁ।”, বুলি কৈ তেওঁ এই সন্মান গ্ৰহণ কৰাৰপৰা বিৰত থাকে।
সোব্‌তিক তেওঁৰ ১৯৬৬ চনৰ উপন্যাস 'মিত্ৰৌ মৰজানি'ৰ বাবে জনা যায়, য'ত বিবাহিত মহিলাৰ যৌনতাক সাহসিকতাৰে চিত্ৰন কৰা হৈছে। সোব্‌তি ১৯৮১ চনৰ 'শিৰোমণি বঁটা', ১৯৮২ চনৰ 'হিন্দী অকাডেমি বঁটা', দিল্লীৰ হিন্দী অকাডেমিৰ 'চলাকা বঁটা'ৰ উপৰিও জীৱনজোৰা সাহিত্য সাধনাৰ বাবে ১৯৯৯ চনত 'কথা চূড়ামণি' বঁটা পোৱা প্ৰথমগৰাকী সাহিত্যিক। ২০০৮ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'সময় সৰগম', 'কে কে বিৰলা ফাউণ্ডেচন'ৰ দ্বাৰা স্থাপিত 'ব্যাস সম্মান'ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
হিন্দী সাহিত্যৰ প্ৰখ্যাত লেখকসকলৰ এগৰাকী, কৃষ্ণা সোব্‌তিৰ জন্ম ১৯২৫ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পঞ্জাবৰ গুজৰাট নগৰত হয়, যি এতিয়া পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত। তেওঁ 'হছমত' ছদ্মনামেৰে লিখা মেলা কৰিছিল আৰু 'হম হছমত' নামেৰে লিখক আৰু বন্ধুবৰ্গৰ এটি প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যান্য উপন্যাসবোৰ হ'ল- 'ডৰ চে বিচ্চুৰি', 'সুৰজমুখী অন্ধেৰে কে', 'য়াৰৌ কে য়াৰ', 'জিন্দেগিনামা' আদি। সোব্‌তিৰ জনপ্ৰিয় গল্প-সংকলনসমূহ হ'ল- 'নাছিফা', 'চিক্কা বদল গয়া', 'বাদলৌ কে ঘেৰে' আদি। তেওঁৰ নিৰ্বাচিত কামৰ এটি সংকলন 'সোব্‌তি একা চ'হাবাটা'ই প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ যথেষ্ট সংখ্যক গ্ৰন্থ ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষাত উপলব্ধ।
২০১৫ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'দিল-অ'-ডেনিচ'ক 'দ্য হাৰ্ট হেজ ইটচ্‌ ৰিজন' নাম দি 'কথা বুকচ্‌'ৰ ৰীমা আনন্দ আৰু মিনাক্ষী স্বামীয়ে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। কিতাপখনে ভাৰতীয় ভাষাৰ কল্পকাহিনী অনুবাদ বিভাগত 'ক্ৰছবৰ্ড বঁটা' লাভ কৰে। তেওঁৰ গ্ৰন্থৰাজি কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষাৰ লগতে চুইডিছ, ৰাছিয়ান আৰু ইংৰাজী আদি কেইবাটাও বিদেশী ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
বঁটা আৰু সম্মান
ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে এটা বিবৃতিত উল্লেখ কৰিছে যে, “সোব্‌তিয়ে তেওঁৰ লিখাত ব্যৱহাৰ কৰা ভাষা হিন্দী, উৰ্দু আৰু পঞ্জাবী সংস্কৃতিৰ আন্তঃমিশ্ৰণৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত, য'ত তেওঁৰ চৰিত্ৰবোৰ সদায় শক্তিশালী আৰু সাহসী – সমাজৰ দ্বাৰা নিক্ষেপ কৰা সকলো প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিবলৈ সাজু।”
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
কোংকণী ভাষা
কোংকণী ভাষা (দেৱনাগৰী লিপিত: कोंकणी; ৰোমান লিপিত: Konknni; কন্নড় লিপিত: ಕೊಂಕಣಿ; মালয়ালম লিপিত: കൊങ്കണി; IAST: ) এইটো ইন্দো-আৰ্য্য ভাষা যিটো ভাৰতৰ কোংকণ উপকূলত প্ৰচলিত। কোংকণী আৰু গোৱাঞ্চি কোংকণীত প্ৰায় ৭৬ লাখ মানুহে কথা কয়।
কোংকণী ভাৰতৰ অঙ্গৰাজ্য গোৱাৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু সমগ্ৰ ভাৰতৰ এটা চৰকাৰী ভাষা। কোংকণী ভাষাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট লিপি নাই। সেয়ে কোংকণী ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত দেৱনাগৰী লিপিটোকে চৰকাৰী কামকাজত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাষা
নৰান্তক-দেৱান্তক
নৰান্তক (नरान्तक, অৰ্থাৎ নৰৰ অন্তকাৰী) আৰু দেৱান্তক (देवान्तक, বা দেৱতাৰ অন্তকাৰী) হৈছে দুজন ৰাক্ষস আৰু ৰাৱণ পুত্ৰ। বিভিন্ন হিন্দু কিংবদন্তীত এই দুই দৈত্যৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
অতিকায় সহ, এওঁলোকক ৰাৱণে পুত্ৰ হিচাপে ধন্যমালিনীৰ গৰ্ভত সৃষ্টি কৰিছিল। দেৱান্তকৰ পুত্ৰ মহান্তক, ৰাক্ষস গোত্ৰৰ একমাত্ৰ ৰাক্ষস আছিল যাৰ যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুবৰণ হোৱা নাছিল আৰু ৰাম আৰু তেওঁৰ সৈন্যই মহাকান্তক ক্ষমা কৰি দিছিল। তেওঁ পিছত বহু দূৰৈৰ কন্যাকুব্জ দেশলৈ গুচি গৈছিল আৰু ব্ৰাহ্মণবাদ অনুসৰণ কৰে।
পিছলৈ তেওঁৰ জনজাতি কন্যাকুব্জ ব্ৰহ্মৰ পুলস্ত্য কুল গোত্ৰৰ সৈতে একত্ৰিত হয় আৰু জনপ্ৰিয়ভাৱে পুলস্ত্য গোত্ৰ ব্ৰাহ্মণ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:অসুৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
দেৱী
দেৱী হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱতী বা পূজিতা স্ত্ৰী। দেৱী হৈছে দেৱ শব্দৰ স্ত্ৰীৰূপ। যাৰ অৰ্থ হৈছে স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক বা বিশিষ্ট।
দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত প্ৰণীত হোৱা বেদত দেৱী বা ভগৱতীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যদিও সেই সময়ত তেওঁলোকে মূখ্য ভূমিকা লোৱা নাছিল। পাৰ্বতী আৰু দুৰ্গাৰ দৰে দেৱীক বৰ্তমান সময়লৈ পূজা কৰি অহা হৈছে। মধ্যযুগত ৰচিত পুৰাণসমূহত দেৱীৰ লগত জড়িত সাহিত্য তথা পৌৰাণিক কাহিনী অধিকভাৱে সংযোজন কৰা হৈছে। যেনে দেৱী মাহাত্ম্যম নামৰ গ্ৰন্থখনত দেৱীক চুড়ান্ত সত্য তথা মহাশক্তিৰ অধিকাৰী হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। তাত দেৱীয়ে সনাতন ধৰ্মত শাক্তপ্ৰথাৰ প্ৰৱেশত উদগনি যোগাইছে। এই ঐশ্বৰিক দেৱীসকলৰ হিন্দু ধৰ্মত শক্তিশালী উপস্থিতি আছে। দেৱীক শৈৱ আৰু শক্তিপ্ৰথাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
নামৰ উৎপত্তি
দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচিত হোৱা বেদত দেৱ আৰু দেৱীৰ উল্লেখ আছে। দেৱী হৈছে দেৱৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ। মণিয়াৰ উইলিয়ামছে দেৱীক স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক আৰু উজ্জ্বল আকাশী মানৱী বুলি অভিহিত কৰিছে। লেটিন ভাষাৰ দিয়া (dea) আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ থি্য়া (thea) শব্দ দুটা দেৱী শব্দৰ সমাৰ্থক। হিন্দু ধৰ্মত দেৱী বা মাতা শব্দই ঐশ্বৰিক মাতৃক বুজায়।
ইতিহাস
ঋকবেদৰ দেৱীসূক্তৰ ১০.১২৫.১ৰ পৰা ১০.১২৫.৮লৈ থকা শ্লোকসমূহ হৈছে আটাইতকৈ বেছি অধ্যয়ন হোৱা শ্লোক আৰু সেই শ্লোকসমূহত দেৱীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বেদত বহু দেৱী যেনে পাৰ্বতী, পৃথিৱী, অদিতি বাক, নীৰ্তি, ৰাত্ৰী, অৰণ্যানিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যদিও দেৱসকলৰ বিষয়ে যিমান আলোচনা হৈছে সিমান দেৱীসকলৰ বিষয়ে হোৱা নাই। শেষৰফালৰ বৈদিক সাহিত্যত উল্লেখ থকা পাৰ্বতী প্ৰাক বৌদ্ধিক কালৰে বুলি কোৱা হৈছে। কিন্তু তেখেতৰ বিষয়ে থকা পদসমূহে তেওঁৰ চৰিত্ৰটো বৈদিককালত সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হোৱাৰ উমান নিদিয়ে। সকলো ভগৱান আৰু ভগৱতীক বৈদিক কালত পৃথকভাৱে দেখুওৱা হৈছে।  কিন্তু উত্তৰ বৈদিক সাহিত্যত বিশেষকৈ মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ সাহিত্যসমুহত সকলোকে মাথো এগৰাকী দেৱী বা মহাশক্তিৰেই ৰূপ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে।
হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তপ্ৰথা অনুসৰি দেৱীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আনহাতে স্মাৰ্তসূত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণৰ পাঁচটা মূখ্যৰূপৰ এটা হৈছে দেৱী। আনবোৰ হিন্দুপ্ৰথাত দেৱীক শক্তিৰ অনন্য প্ৰথাৰূপে দেখুওৱা হয় আৰু প্ৰথাসমূহত দেৱ আৰু দেৱীসকলক একেলগে দেখুওৱা হয়। যেনে শৈৱপন্থাত পাৰ্বতী আৰু শিৱ, ব্ৰাহ্মণপন্থাত সৰস্বতী আৰু ব্ৰহ্মা আৰু বৈষ্ণৱপন্থাত লক্ষ্মী আৰু বিষ্ণু।
আন হিন্দু দৰ্শনতো দেৱীৰ মাহাত্ম্যৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যেনে দেৱী উপনিষদত ব্ৰহ্মণত্বৰ বাবে শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। তদুপৰি ত্ৰিপুৰা উপনিষদ, ভাৱৰিছা উপনিষদ আৰু গুহ্যকালি উপনিষদত দেৱীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছেী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বৈদ্যুতিক টাৱাৰ
বৈদ্যুতিক টাৱাৰ বা সংবহন টাৱাৰ বা শক্তি টাৱাৰ (Transmission Tower or Power Tower) হৈছে এটা ওখ, সাধাৰণতে তীখাৰে নিৰ্মিত স্তম্ভ বা অৱয়ৱ য'ত বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰক সংস্থাপিত কৰা হয়।
এই টাৱাৰবোৰ উচ্চ ভল্টেজ আৰু নিম্ন ভল্টেজৰ দুয়োধৰণৰ প্ৰণালীতেই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এইবোৰৰ আকাৰ আৰু আকৃতি ভিন্ ভিন্ হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে এইবোৰৰ উচ্চতা ১৫ মিটাৰৰ পৰা ৫৫ মিটাৰ(৪৯-১৮০ ফুট) পৰ্যন্ত হয় যদিও, "ঝাউছান আইলেণ্ড অভাৰহেড পাৱাৰলাইন টাই"ত থকা টাৱাৰৰ উচ্চতা হৈছে ৩৭০ মিটাৰ (Zhoushan Island Overhead Powerline Tie) । আৰু 'Span'(দুটা স্তম্ভৰ মাজত ওলমি থকা তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্য) হৈছে ২৭০০ মিটাৰ।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৈদ্যুতিক শক্তি
ৰুক্মিণী
ৰুক্মিণী বিদৰ্ভ বা কুণ্ডিলৰ ৰজা ভীষ্মকৰ জীয়ৰী আৰু দ্বাৰকাৰ ৰজা ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰধান পত্নী আছিল। কৃষ্ণৰ খ্যাতিৰ কথা শুনি ৰুক্মিণীয়ে তেওঁক মনে-প্ৰানে ভাল পাইছিল। ককায়েক ৰুক্মিৰ বন্ধু আৰু চেদীৰ ৰজা শিশুপালৰ লগত ৰুক্মিণীৰ বিবাহ থিৰ কৰিছিল। এই কথাত অসন্মত হৈ ৰুক্মিণীয়ে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ গোপনে কৃষ্ণলৈ অনুৰোধ পঠিয়ায়। এই অনুৰোধত কৃষ্ণই তেওঁক হৰণ কৰি আনিছিল। ৰুক্মিণীক ধন আৰু সৌভাগ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ অৱতাৰ বুলিও গণ্য কৰা হয়। <!-- ==Birth==
According to traditional accounts, princess Rukmini is believed to have been born on Vaishakha 11 (Vaishakh Ekadashi). Although born of an earthly king, her position as an incarnation of Goddess Lakshmi is described throughout Puranic literature:
The Shrutis which are closely associated with the narrations of the pastimes of the Vraja-gopis with svayam-rupa Bhagavan Shri Krishna, the Parabrahma, have declared this truth(Gopala-tapani Upanisad 57). They cannot be separated. As Lakshmi is Vishnu's Shakti (power or strength) so even as Rukmini is Krishna's strength.
Marriage
Rukmini was the daughter of Bhishmaka, the king of Vidarbha. Bhismaka was the vassal of King Jarasandha of Magadha. She fell in love with and longed for Krishna, whose virtue, character, charm and greatness she had heard much of. Rukmini's eldest brother Rukmi though was a friend of evil King Kansa, who was killed by Krishna and was set against the marriage.
Rukmini's parents wanted to marry Rukmini to Krishna but Rukmi, her brother strongly opposed it. Rukmi was an ambitious prince and he did not want to earn the wrath of Emperor Jarasandha, who was ruthless. Instead, he proposed that she be married to his friend Shishupala, the crown prince of Chedi and a cousin of Krishna. Shishupala was also a vassal and close associate of Jarasandha and hence an ally of Rukmi.
Bhishmaka gave in but Rukmini, who had overheard the conversation was horrified and immediately sent for a brahmana, Sunanda, whom she trusted and asked him to deliver a letter to Krishna. She asked Krishna to come to Vidarbha and kidnap her to avoid a battle where her relatives may be killed. She suggested that he do this when she was on her way to the temple or back. Rukmini asked that he claim her to marry her. Krishna, having received the message in Dwarka, immediately set out for Vidarbha with Balarama, his elder brother.
Meanwhile, Shishupala was overjoyed at the news from Rukmi that he could simply go to Kundina (present day Koundanyapur) Amravati district and claim Rukmini. Jarasandha, not so trusting, sent all his vassals and allies along because he felt that Krishna would certainly come to snatch Rukmini away. Bhishmaka and Rukmini received the news that Krishna was coming by their respective spies. Bhishmaka, who secretly approved of Krishna and wished he would take Rukmini away had a furnished mansion set up for him.
He welcomed them joyfully and made them comfortable. Meanwhile, at the palace, Rukmini got ready for her upcoming marriage. She went to Indrani temple on the day of Jyeshtha star (ruled by Indra) to pray but was severely disappointed when she did not see Krishna there. As she stepped out, she saw Krishna and he soon swept her into his chariot with him. They both started to ride off when Shishupala noticed them. All of Jarasandha's forces quickly started chasing them. While Balarama occupied most of them and held them back Rukmi had almost caught up with Krishna and Rukmini. He overtook Krishna near Bhadrod.
Krishna and Rukmi dueled with the inevitable result of Krishna's victory. When Krishna was about to kill him, Rukmini fell at the feet of Krishna and begged that her brother's life be spared. Krishna, generous as always, agreed, but as punishment, shaved Rukmi's head and let him go free. There was no greater shame for a warrior than a visible sign of defeat. Rukmi was worshipped as Gaudera by villagers since he was defeated. He was known as the God of defeat and shame.
Glorification
Rukmini or Rakhumai is worshipped as the consort of Vithoba (an avatar of Krishna) in Pandharpur, Maharashtra.
In 1480, Rukmini devi's servant messenger is believed to have appeared in this world as Vadirajatirtha (1480–1600), the greatest saint in the Madhvacharya tradition. He composed a famous work Rukminishavijaya glorifying Rukmini and Krishna in 1240 verses spread over 19 chapters. In certain part of India they believe Rukmini in her past her last life was married to Jambavati who was a male.
Children
The first son of Queen Rukmini was Pradyumna, and also born of her were Charudeshna, Sudesna and the powerful Charudeha, along with Sucharu, Charugupta, Bhadracharu, Charuchandra, Vicharu and Charu, the tenth(SB 10.61.8–9). Of them, Pradyumna was the crown prince of Dwaraka.
Death
After the passing of Krishna, after the Yadu massacre, Rukmini along with Jambavati and few other ladies ascends herself on Krishna's pyre.
See Also
-->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:লক্ষ্মী
মহালক্ষ্মী আয়াৰ
মহালক্ষ্মী আয়াৰ (Mahalakshmi, மகாலட்சுமி ஐயர்) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা। তেওঁ হিন্দী, তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী, বঙালী, গুজৰাটী, কান্নাড়া আৰু অসমীয়া আদি ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাৰ গানত কণ্ঠদান কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
মহালক্ষ্মীয়ে এক সংগীতৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ মাক কৰ্ণাটকী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গায়িকা। তিনিগৰাকী বাই-ভনী কল্পনা, পদ্মিনী আৰু শোভাৰ সৈতে একেলগে তেওঁ হিন্দুস্তানী সংগীতৰ শিক্ষা লয়। তেওঁ মুম্বাইত ডাঙৰ-দীঘল হয় আৰু মুম্বাইৰ আৰ এ প'দ্দাৰ কলেজ অৱ ইক'ন'মিক্সৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কেৰিয়াৰ
সুৰ - দ্য মেলডী অৱ লাইফ (২০০২) বোলছবিৰ কভী শ্বাম ঢলে, ৰিস্তে' (২০০২) বোলছবিৰ হৰ তৰফ, বাণ্টী ঔৰ বাবলি (২০০৫) বোলছবিৰ চুপ চুপ কে, ডন - দ্য চেজ বিগিন্‌ছ এগেইন (২০০৬) বোলছবিৰ আজ কি ৰাত, ঝুম বৰাবৰ ঝুম বোলছবিৰ ব'ল না হল্কে হল্কে ইত্যাদি জনপ্ৰিয় গীত গাই তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰে।
শ্লামডগ মিলিয়নেয়াৰ (২০০৮) বোলছবিত এ আৰ ৰহমানে সংগীত পৰিচালনা কৰা একাডেমী বঁটাপ্ৰাপ্ত গীত জয় হোতো তেওঁ সুখৱিন্দৰ সিঙৰ সহশিল্পী হিচাপে কণ্ঠদান কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বহুকেইটা ৰিমিক্স এলবাম যেনে আজা পিয়া তোহে প্যাৰ, বাহো মে' চলি আও আদিত গান গায় য'ত তেওঁ লতা মংগেশকাৰৰ বহু পুৰণি গীতৰ ৰিমিক্সত কণ্ঠদান কৰে। দূৰদৰ্শনৰ বহু বিজ্ঞাপনতো মহালক্ষ্মীয়ে কণ্ঠদান কৰে।
অসমীয়া গীত
মহালক্ষ্মীয়ে বহুকেইটা জনপ্ৰিয় অসমীয়া গীতত কণ্ঠদান কৰে। জুবিন গাৰ্গৰ সংগীত পৰিচালনাৰ ৰং, জুবিনৰ গান,, দাগ, নায়ক, কন্যাদান, ৰ’দ্‌, গানে কি আনে (বোলছবি) ইত্যাদি বহুকেইখন এলবাম আৰু চলচ্চিত্ৰত তেওঁ গীত গাইছে।
জন বেনিষ্টাৰ গুডএনাফ
জন বেনিষ্টাৰ গুডএনাফ (জন্ম: ২৫ জুলাই ১৯২২) এগৰাকী আমেৰিকান অধ্যাপক আৰু কঠিন অৱস্থা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁ বৰ্তমান অষ্টিনৰ টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিক আৰু মেটেৰীয়েল চাইন্সৰ অধ্যাপনা কৰি আছে। তেওঁ লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ উন্নতি সাধনৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। ইয়াৰ লগতে তেওঁ পদাৰ্থৰ চুপাৰএক্সচেঞ্জ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ গুডএনাফ-কানামৰি নীতি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ২০১৪ তেওঁ লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ উন্নতি সাধনৰ বাবে চাৰ্লছ ষ্টাৰ্ক ড্ৰেপাৰ প্ৰাইজ লাভ কৰিছিল। তেওঁ এম. ষ্টেনলী হুইটটিনগাম আৰু আকিৰা য়শ্বিন'ৰ সৈতে "লিথিয়াম আয়ন বেটেৰীৰ উন্নতি সাধনৰ বাবে" ২০১৯ বৰ্ষৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ লগে-লগে তেওঁ নোবেল বঁটা লাভ কৰা আটাইতকৈ বৃদ্ধ ব্যক্তিত পৰিগণিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
অংগ তন্ত্ৰ
অংগ তন্ত্ৰ হৈছে কোনো জীৱদেহৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট কাৰ্যৰ সম্পাদনৰ বাবে একত্ৰ হোৱা বিভিন্ন অংগৰ সমষ্টি। জীৱবিদ্যাত বিভিন্ন তন্ত্ৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়, যেনে- জীৱসমষ্টি হৈছে বহু জীৱৰ সমষ্টি, কলা তন্ত্ৰ হৈছে বিভিন্ন কোষৰ সমষ্টি আদি।
=অংগ আৰু কলা তন্ত্ৰ= মানুহৰ শৰীৰ ৰচনাত অধ্যয়ন কৰা কিছুমান বিশেষ অংগ তন্ত্ৰ তলত দিয়া হৈছে। এই অংগ তন্ত্ৰবোৰ বহু অন্য প্ৰাণীৰ শৰীৰতো আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বাণীকণা ঘোষাল
বাণীকণা ঘোষাল (Banikona Ghoshal) আছিল গোৱালপৰীয়া লোকগীত তথা অসমৰ লোক-সংগীত জগতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। যশস্বী শিল্পী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ মৃত্যুৰ পিছত গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ সাধনা কৰা শিল্পী সকলৰ ভিতৰ ঘোষাল অন্যতম আছিল।
সংগীত জীৱন
বাণীকণা ঘোষাল আকাশবাণীৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পী আছিল। আকাশবাণীত তেওঁ গোৱালপৰীয়া লোকগীত, ভজন আৰু আধুনিক গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ বিশেষ চৰ্চা কৰা ঘোষালে অসমৰ বাহিৰেও কলিকতা, পুৰী,এলাহাবাদ আদি ঠাইত সংগীত পৰিৱেশন কৰি গোৱালপৰীয়া লোকগীতক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেওঁ পাঠশালা, দুধনৈ, ছিপাঝাৰ, নগাঁও, লখিমপুৰ আদিত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত কলিকতাত উদযাপিত অসমীয়া বোলছবিৰ সোণালী জয়ন্তী সমাৰোহত তেওঁ আমন্ত্ৰিত শিল্পী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ উপৰিও তেওঁ ৰামদানী গীত, ভোজপুৰী গীত,ৰাজস্থানী ভজন,বাংলা আধুনিক গীততো কণ্ঠদান কৰিছিল। কলিকতা ৰেডিঅ’তো গীত পৰিৱেশন কৰা ঘোষালে সুৰীয়া, স্পন্দন, মিলন, গগণা, জংলী মাহুত ৰে’ আদি কেছেটতো কন্ঠ নিগৰাইছিল। তদুপৰি তেওঁ পণবন্দী নামৰ এখন অসমীয়া ছবি আৰু কনকলতা নামৰ ধাৰাবাহিকৰ গীততো কণ্ঠদান কৰে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা
সংগ্ৰাম
সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা মূলতঃ টাই আহোম জনগোষ্ঠীৰ জনজাতীকৰণৰ কাৰণে দাবী জনাই আহিছে।. ইয়াৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন জলন্ত সমস্যাৰ ওপৰতো সংগঠনটোৱে বিভিন্ন সময়ত প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা দেখা যায়। শেহতীয়া সংশোধিত নাগৰিকত্ব আইনৰ বিৰুদ্ধেও সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থাৰ সদস্য সকলে প্ৰতিবাদ কৰিছে।
সাংগঠনিক বিভাগ
সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থাৰ বৰ্তমানৰ জিলা পৰ্যায়ৰ সমিতিসমূহ হৈছে- সংগঠনটোৱে অসম দিৱস, বিহু সন্মিলন ,লাচিত দিৱস, মে ডাম মে ফি আদি উদযাপন কৰে। প্ৰদ্যুৎ পৱন গগৈ সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰথম শিক্ষা সচিব আছিল। আৰু তেওঁ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা সমিতি গঠন কৰাৰ লগতে অধিকাৰীক ৱেবছাইট এটাও গঠন কৰিছিল।
বুৰঞ্জী
১৯৮৮ চনৰ জুলাই মাহত সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা স্থাপন কৰা হৈছিল। প্ৰতিস্থাপক সমিতিৰ সদস্য সমূহ হল অমৃত কুমাৰ চেতিয়া, প্ৰমোদ বৰুৱা, পুষ্পধৰ শইকীয়া আৰু অৰুণ গগৈ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন শ্ৰেণী:টাই-আহোম সংগঠন
কম্পিউটাৰ
কম্পিউটাৰক বহু ঔদ্যোগিক আৰু উপভোক্তাৰ সঁজুলিৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰণালী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত আছে সাধাৰণ বিশেষ কামৰ সঁজুলি যেনে মাইক্ৰ'ৱেভ অ'ভেন আৰু ৰিম'ট কণ্ট্ৰ'ল, ঔদ্যোগিক সঁজুলি যেনে ঔদ্যোগিক ৰ'ব'ট, আৰু লগতে সাধাৰণ ব্যৱহাৰৰ সঁজুলি যেনে ব্যক্তিগত কম্পিউটাৰ আৰু স্মাৰ্টফোনৰ দৰে ম'বাইল সঁজুলি।
প্ৰাৰম্ভিক কম্পিউটাৰক কেৱল গণনাৰ সঁজুলি বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন কালৰে পৰা গণনা কৰিবলৈ মানুহে এবেকাছৰ দৰে সৰল সঁজুলিৰ সহায় লৈছিল। ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ আৰম্ভণিৰ কালত দীঘলীয়া কাম স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কৰিবলৈ কিছুমান সঁজুলি সজা হৈছিল। বিংশ শতিকাৰ আগছোৱাত এনালগ গণনাৰ বাবে অলপ উচ্চখাপৰ বৈদ্যুতিক সঁজুলি ব্যৱহাৰ হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়তে প্ৰথম ডিজিটেল বৈদ্যুতিন গাণনিক সঁজুলি উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা কম্পিউটাৰৰ গতি, ক্ষমতা আৰু কুশলতাৰ বহু বিকাশ সাধন হৈছে।
পৰম্পৰাগতভাৱে আধুনিক কম্পিউটাৰত কমেও এটা চেণ্ট্ৰেল প্ৰচেছিং ইউনিট (CPU)-ৰ দৰে প্ৰচেছিং অংশ আৰু কোনো প্ৰকাৰৰ স্মৃতি থাকে। প্ৰচেছিং অংশই গাণিতিক আৰু যৌক্তিক কাম সম্পাদন কৰে, আৰু এটা ছিকুৱেন্সিং আৰু নিয়ন্ত্ৰণ অংশই সাঁচি থোৱা তথ্য অনুসৰি কামৰ পদ্ধতি সলাব পাৰে। প্ৰান্তীয় সঁজুলিৰ ভিতৰত ইন্‌পুট সঁজুলি (কীব'ৰ্ড, মাউচ, জয়ষ্টিক), আউটপুট সঁজুলি (মনিটৰ পৰ্দা, প্ৰিণ্টাৰ আদি), আৰু ইন্‌পুট/আউটপুট সঁজুলি যি দুয়োটা কামেই কৰিব পাৰে (যেনে- একবিংশ শতিকাৰ টাচ্চস্ক্ৰীন)। প্ৰান্তীয় সঁজুলিৰ সহায়ত সম্পাদন কৰা কামৰ ফলাফল সাঁচি ৰাখিব পাৰি আৰু প্ৰয়োজনমতে উলিয়াই আনিব পাৰি।
নামৰ উৎস
অক্সফ'ৰ্ড ইংৰাজী অভিধানৰ মতে "কম্পিউটাৰ" শব্দটো প্ৰথমে ১৬১৩ চনত ইংৰাজ লেখক ৰিচাৰ্ড ব্ৰেথৱেইটৰ The Yong Mans Gleanings নামৰ কিতাপত উল্লেখ হৈছিল: "I haue [sic] read the truest computer of Times, and the best Arithmetician that euer [sic] breathed, and he reduceth thy dayes into a short number." এই শব্দটোৱে গান্তিক কাৰ্য কৰা লোকক বুজোৱা হৈছিল। বিংশ শতিকাৰ মাজলৈকে শব্দটোৰ অৰ্থ সলনি হোৱা নাছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ভাগৰ পৰা শব্দটোৱে গণনা কৰা মেচিন বুজাবলৈ লয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ
ৱিলিয়াম ফ্ৰান্সিছ গেনং কনিষ্ঠ
ৱিলিয়াম ফ্ৰান্সিছ গেনং কনিষ্ঠ (July 6, 1924 – December 23, 2007 ) এজন আমেৰিকান শৰীৰতত্ত্ববিদ। মগজুৱে কেনেকৈ শৰীৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অভ্যন্তৰীণ কামবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে সেয়া আৱিষ্কাৰ কৰা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম। তেখেতৰ দেউতাক আছিল বিখ্যাত উদ্ভিদ বিজ্ঞানী আৰু স্মিথ কলেজৰ অধ্যাপক ৱিলিয়াম ফ্ৰান্সিছ গেনং জ্যেষ্ঠ।
হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুলৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰি তেখেতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু কোৰিয়ান যুদ্ধত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনা বিভাগত কাম কৰিছিল।
নিউৰ'এণ্ড'ক্ৰাইন'ল'জিষ্ট বিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈ তেখেতে কেলিফ'ৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শৰীৰতত্ত্বৰ লেঞ্জ আসনৰ অধ্যাপক আছিল। তেখেতে ১৯৭৭-৭৮ চনত আমেৰিকান ফিজিঅ'ল'জিকেল চ'ছাইটীৰ ৫০তম সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। গৱেষণাকলত তেখেতে আৱিষ্কাৰ কৰে যে ৰক্তচাপ আৰু ফ্লুইডৰ ভাৰসাম্যতা বা শৰীৰৰ লৱণ আৰু পানীৰ স্তৰ এড্ৰিনেল গ্ৰন্থি আৰু বৃক্কই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এই আৱিষ্কাৰে উচ্চ ৰক্তচাপৰ চিকিৎসাৰ বিকাশত প্ৰভুত সহায় কৰে। হৃদয়ৰ তালত প্ৰভাৱ পেলোৱা "ল'ন-গেনং-লেভাইন ছীন্দ্ৰ'ম" আৱিষ্কাৰতো তেখেতে ভূমিকা পালন কৰিছিল।
তেখেতে লিখা শৰীৰতত্ত্বৰ কিতাপ Review of Medical Physiology ছাত্ৰ-শিক্ষকসকলৰ মাজত বহুলভাৱে জনপ্ৰিয়। ১৯৬৩ চনত প্ৰথম প্ৰকাশিত এই কিতাপৰ বৰ্তমান ২৫তম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে আৰু ১৮টা ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
২০০৭ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰত কলিফ'ৰ্নিয়াৰ আলবাণী তেখেতে মৃত্যুবৰণ কৰে।
ৰাজজ্যোতি কোঁৱৰ
শিক্ষাজীৱন
উত্তৰ লক্ষীমপুৰ মজলীয়া বিদ্যালয় আৰু উত্তৰ লক্ষীমপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়, গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ আৰু পাছলৈ মুম্বাইৰ নেচনেল কলেজ (জামাথমল আদৱানি ল' কলেজ)ৰপৰা শিক্ষা লাভ কৰে।
ৱিলিয়াম ফ্ৰান্সিছ গেনং কনিষ্ঠ
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
ৰাজজ্যোতি কোঁৱৰ
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৫ চনৰ ৭ অক্টোবৰ তাৰিখে উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নকাৰীৰ এক আহোম পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হয়। পিতৃ ক্ষেত্ৰমোহন বৰা আৰু মাতৃ অমিয়া বৰা। ২০১৩ চনত তেওঁ লিজা কোঁৱৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
প্ৰাৰম্ভিক সংগ্ৰাম
১৯৯৬ চনত তেওঁ নিজৰ প্ৰথমখন সংগীতৰ এলবাম সাগৰ তুমিৰ ৰেকৰ্ডিঙৰ উদ্দেশ্যে মুম্বাইলৈ যায়। তাৰ পাছৰ বছৰতে তেওঁ মুম্বাইত নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ মানসেৰে স্থায়ীভাৱে তালৈ গুচি যায়। তাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁ বান্দ্ৰাস্থিত নেচনেল কলেজৰ আইন শাখাত নামভৰ্তি কৰে যদিও তেওঁ সংগীতৰ সাধনাতহে বেছিকৈ মনোনিৱেশ কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ ককায়েক ভাগ্যমোহন কোঁৱৰে তেওঁক আৰ্থিক সহায়-সহযোগ আগবঢ়াই থাকে। তথাপি আৰ্থিক অনাটনৰ কাৰণে তেওঁ মুম্বাইত ৪০খন বিছনাযুক্ত এক ডৰ্মিটৰীতো প্ৰায় ডেৰ বছৰ থাকিবলগীয়া হয়।
চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান
প্ৰায় সাত-আঠ বছৰ সংগ্ৰাম কৰাৰ পাছত তেওঁ "ছুপাৰষ্টাৰ" নামৰ ছবিত কণ্ঠ দিয়াৰ সুবিধা পায়। ২০০৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰখনৰ "আজনবী খোৱাব' মে'" শীৰ্ষক গীতটি হিট গান হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পাছত তেওঁ ক্লিক, এচিড ফেক্টৰী, মিছন ইষ্টানবুল, ৰাগিনী এম এম এছ, হোষ্টেল, ছাড্ডা আড্ডা, মল্লিকা ইত্যাদি বলিউডৰ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতত কণ্ঠদান কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ৰামধেনু, ৰিচাং, আকাশ চুবলৈ মন, ৰ'দ্‌ ইত্যাদি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰতো গান গায় আৰু বহুকেইটা গান হিট হয়।
বেণ্ড
যোৰহাটত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰি থকা সময়ত ৰাজে 'ডাইনেষ্টী' (Dynasty) নামৰ এক বেণ্ড গঠন কৰিছিল। কটন কলেজত পঢ়ি থকা সময়ত তেওঁ 'জাষ্ট' (Just) নামৰ এক বেণ্ডৰ হৈ গান গায়। মুম্বাইত থকাৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত তেওঁ 'Hoboes' নামৰ এক বেণ্ডৰ লীড ভকেলিষ্ট হিচাপে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। মনছুৰ আলম নামৰ সেই সময়ৰ এ্জন সফল গীটাৰিষ্টৰ সৈতেও তেওঁ কাম কৰে।
গীতৰ তালিকা
বলিউডৰ গান
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
পাচন তন্ত্ৰ
পাচন তন্ত্ৰ (Digestive system) হৈছে মানুহ আৰু আন উচ্চস্তৰৰ প্ৰাণীসমূহৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়া সমাধা কৰা এক অংগ তন্ত্ৰ। মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰ এডাল খাদ্যনলী আৰু কিছুমান পাচক গ্ৰন্থিৰে গঠিত। খাদ্যনলী হ'ল মুখৰপৰা আৰম্ভ কৰি পায়ু পৰ্যন্ত পাকখোৱা ন মিটাৰ মান দৈৰ্ঘ্যৰ এডাল দীঘল নলী। বিভিন্ন কাৰ্য সমাধা কৰাৰ বাবে নলীডাল বিভিন্ন অংশত বিভক্ত:-মুখ, মুখগহ্বৰ, টেটু (ডিঙি), গ্ৰাসনলী, পাকস্থলী, অন্ত্ৰ আদি। অন্ত্ৰ দুটা পুনৰ দুটা ভাগত বিভক্ত - ক্ষুদ্ৰান্ত আৰু বৃহদান্ত্ৰ। ক্ষুদ্ৰান্ত ডুৱেডেনাম, মধ্যান্ত্ৰ বা জেজুনাম আৰু ইলিয়ামেৰে গঠিত। বৃহদান্ত্ৰ ক'লন (colon) আৰু মলভাণ্ডাৰে গঠিত। মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত পাঁচ প্ৰকাৰৰ পাচন গ্ৰন্থি থাকে - লালটি গ্ৰন্থি, যকৃৎ, অগ্নাশয়, পাকস্থলী গ্ৰন্থি আৰু আন্ত্ৰিক গ্ৰন্থি। এই গ্ৰন্থিবোৰৰপৰা নিঃসৰিত পাচক ৰসে খাদ্যৰ পাচন কাৰ্যত সহায় কৰে।
মানুহৰ পাচন
মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত, খাদ্য মুখত প্ৰৱেশ কৰে আৰু গুড়াকৰণৰ (চব্যন, এক প্ৰকাৰৰ mechanical পাচন) দ্বাৰা পাচন আৰম্ভ হয়, লালটিয়ে খাদ্যবোৰ তিয়াই পেলায়। লালটি হৈছে লালটি গ্ৰন্থিয়ে নিঃসৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাচক ৰস, ইয়াত থকা ছেলিভাৰী এমাইলেইজ নামৰ এবিধ উৎসেচকে খাদ্যত থকা স্বেতসাৰৰ পাচন ঘটাই; লালটিত থকা মিউকাছে, খাদ্যখিনি পিছল কৰে, আৰু হাইড্ৰ'কাৰ্বনেটে, এমাইলেইজৰ কাৰ্য ক্ষমতা বঢ়াবলৈ উপযুক্ত pHৰ আদৰ্শ পৰিৱেশ (ক্ষাৰকীয়) সৃষ্টি কৰে। গুড়াকৰণ আৰু স্বেতসাৰ পাচনৰ পাছত, খাদ্যবোৰ সৰু পিণ্ড আকাৰ লৈ খাদ্যনলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে। পাকস্থলীত গেছট্ৰিক ৰসে প্ৰ'টিনৰ পাচন আৰম্ভ কৰে। গেছট্ৰিক ৰসত প্ৰধানকৈ হাইড্ৰ'ক্লৰিক এচিড আৰু পেপছিন থাকে। এই দুবিধ ৰসে পাকস্থলীৰ বেৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ পৰা সুৰক্ষা দিবৰ বাবে পাকস্থলীৰ পৰা ক্ষৰিত মিউকাছে ইয়াৰ বেৰত এটা পাতল তৰপৰ সৃষ্টি কৰে। পাকস্থলীৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণ ঘটাৰ ফলত খাদ্য আৰু পাচকৰ ৰসবোৰ ভালদৰে মিহলি হৈ পৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ *
কোচবিহাৰ জিলা
কোচবিহাৰ জিলা পশ্চিমবংগৰ উত্তৰাঞ্চলৰ জলপাইগুড়ি বিভাগৰ এখন জিলা। মাটিকালিৰ হিচাপত ই ৰাজ্যৰ ত্ৰয়োদশ আৰু জনসংখ্যাৰ হিচাপত ষোড়শ বৃহত্তম জিলা। এই জিলাৰ উত্তৰত পশ্চিমবংগৰ জলপাইগুড়ি জিলা; দক্ষিণত বাংলাদেশৰ ৰংপুৰ বিভাগ; পূৱে অসম|অসমৰ ধুবুৰী জিলা আৰু পশ্চিমত জলপাইগুড়ি জিলা তোথা বাংলাদেশৰ ৰংপুৰ বিভাগ অৱস্থিত।
বৰ্তমান কোচবিহাৰ জিলা অতীতত বৃহত্তৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১৭৭২ চনত কোচবিহাৰ ৰাজ্য ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন কৰদ ৰাজ্যালৈ পৰিণত হয়। ১৯৪৯ চনত কোচবিহাৰৰ তদনীন্তন ৰজা জগদ্দীপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূপবাহাদুৰ ৰাজ্যটোক ভাৰত অধিৰাজ্যৰ হাতলৈ নিয়ে। ১৯৫০ চনত কোচবিহাৰ পশ্চিমবংগৰ এখন জিলাত পৰিণত হয়।
ইতিহাস
১৯৪৯ চনৰ ২৮ অগষ্ট ৰজা জগদ্দীপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কোচবিহাৰ ৰাজ্যক ভাৰত অধিৰাজ্য|ভাৰতীয় অধিৰজ্যৰ হাতত তুলি দিয়ে। এই বছৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা কোচবিহাৰ ভাৰতৰ কমিশনাৰ শাসিত প্ৰদেশলৈ পৰিণত হয়। ১৯৫০ চনৰ ১ জানুৱাৰী ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত শাসন আইনৰ ২৯০ক ধাৰাত কোৱা হয় কোচবিহাৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ একটি জিলালৈ পৰিণত হয়।
ভূগোল
সমগ্ৰ কোচবিহাৰ জিলাখন উত্তৰবঙ্গ সমভূমি|উত্তৰবঙ্গ সমভূমিৰ অন্তৰ্গত। জিলাৰ প্ৰধান নদ-নদীসমূহ দক্ষিণ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সামান্য এঢলীয়া নিচিনা প্ৰবাহিত হৈ আছে। ইয়াৰ ভূভাগ ওখ-নিচ। কোনো কোনো অঞ্চলত ইমানেই নিচ যে বাৰিষা কালত নদীৰ দুকূল উভৰি বানপানীৰ দেখা দিয়ে। জিলাৰ উচ্চভূমি অঞ্চলখন শীতলকুচি ব্লকৰ লালবজাৰত তথা নিম্নভূমি অঞ্চলসমূহ দিনহাটা মহকুমা|দিনহাটা মহকুমাত অৱস্থিত। এই জিলাত কোনো পাহাৰ বা পৰ্বত নাই। কিন্তু বিভিন্ন অঞ্চলত একাধিক বিশাল আকাৰৰ বিল দেখিবলৈ পোৱা যায়।
বতৰ আৰু জলবায়ু
কোচবিহাৰ জিলাৰ জলবায়ু অতিৰিক্ত আৰ্দ্ৰতাযুক্ত ও মধ্যম ধৰণৰ উষ্ণ। জিলাত গ্ৰীষ্মকাল মাৰ্চৰ পৰা মে মাহ লৈকে আৰু শীতকাল নভেম্বৰৰ মাজভগৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীৰ শেষভাগ লৈকে স্থায়ী হয়। জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহ লৈকে বাৰিষাকাল। দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমি বায়ুৰ প্ৰভাৱত বাৰিষাত এই অঞ্চলত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ হৈ থাকে। গ্ৰীষ্মকালত জিলাৰ গড় সৰ্বাচ্চ উষ্ণতা থাকে ৩৬° ছেণ্টিগ্ৰেডৰ পৰা সৰ্বনিম্ন ১৯° ছেণ্টিগ্ৰেড; আকৌ শীতকাল গড় উষ্ণতা সৰ্বোচ্চ ২৭° ছেণ্টিগ্ৰেডৰ পৰ সৰ্বনিম্ন ৮° ছেণ্টিগ্ৰেড। জিলাখনৰ গড় বৃষ্টিপাতৰ পৰিমাণ ২,৫০০-৩,২০০ মিলিমিটাৰ। বাৰ্ষিক ৭০ শতাংশ বৃষ্টিপাত দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমি জলবায়ুৰ প্ৰভাৱতেই হয়। বাৰিষাত ঘূৰ্ণিবতাহ তথা নিম্নচাপ কেন্দ্ৰৰ সৃষ্টি হৈ অতিভাৰী বৃষ্টিপাত তথা তীব্ৰ বায়ুপ্ৰবাহ দেখা যায়। বাৰিষাৰ আৰম্ভণিতে বজ্ৰবিদ্যুৎ সহ বৃষ্টিপাত হয়। অক্টোবৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহ লৈকে আকাশ মেঘমুক্ত বা প্ৰায় মেঘমুক্ত থাকে।
মাটিৰ প্ৰকৃতি
কোচবিহাৰেৰ মৃত্তিকা পাললিক প্ৰকৃতিৰ। অধিকাংশ আলগা বালিমাটি, উপৰেৰ স্তৰেৰ দোঁয়াশ মাটি প্ৰায় সব জায়গাতেই তিন ফুট গভীৰ। কোথাও কোথাও এই গভীৰতা আৰও কম এবং তাৰ নিচে বালিস্তৰ বিদ্যমান। পূৰ্বদিকেৰ কালো দোঁয়াশ মাটি বাদ দিলে সৰ্বত্ৰই মাটি ছাই ৰঙেৰ। উপৰেৰ স্তৰেৰ মাটিৰ জলধাৰণ ক্ষমতা কম বলে আৰ্দ্ৰতা ধৰে ৰাখাৰ অনুপযোগী।
ভাষা
এ অঞ্চলেৰ মানুষ মূলত কোচ ৰাজবংশী ভাষায় কথা বলে। অত্যন্ত শ্ৰুতিমধুৰ এ ভাষা বাংলাদেশেৰ দিনাজপুৰ, ৰংপুৰ, ঠাকুৰগাঁও অঞ্চলেৰ মানুষেৰ মুখেও ব্যাপক প্ৰচলিত। পূৰ্ব, মধ্য, পশ্চিম এবং পাহাড়ী (কোচ) এই চাৰ ভাগে বিভক্ত ৰাজবংশী ভাষাৰ পাহাড়ী (কোচ) ভাগে এ এলাকাৰ জনগোষ্ঠীৰা কথা বলে থাকে। তিন কথ্যৰূপেৰ মধ্যে ৭৭-৮৯% মিল পাওয়া যায়। ৰাজবংশী ভাষা ৪৮-৫৫ ভাগ বঙালী, ৪৩-৪৯ ভাগ মৈথিলি এবং নেপালি শব্দ দ্বাৰা গঠিত।
শিক্ষাব্যাৱস্থা
কোচবিহাৰ পঞ্চানন বৰ্মা বিশ্ববিদ্যালয়, কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়‚ পুণ্ডিবাৰী কোচবিহাৰ আচাৰ্য ব্ৰজেন্দ্ৰনাথ স্মৃতি মহাবিদ্যালয়, তুফানগঞ্জ মহাবিদ্যালয়, মেখলীগঞ্জ মাহাবিদ্যালয়, দিনহাটা মহাবিদ্যালয়, মাথাভাঙ্গা মহাবিদ্যালয় ইত্যাদী বিশ্ববিদ্যালয় ও মহাবিদ্যালয় ও বহুসংখ্যক উচ্চ ও নিম্নবিদ্যালয় এই জেলাৰ অন্তৰ্গত।
গুজৰী ভাষা
ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ জনগণনা অনুযায়ী, এই ভাষা প্ৰায় ১৩ লাখ লোকে ব্যৱহাৰ কৰিছিল জম্মু আৰু কাশ্মীৰ আৰু হিমাচল প্ৰদেশত। অন্য প্ৰান্তৰ গুজ্জৰ লোকে নিজৰ নিজৰ প্ৰান্তৰ স্থানীয় ভাষাহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পাকিস্তানত আনুমানিক ৪০০০০০ গুজৰী ভাষী লোক আছিল ২০১৮ চনত, মুখ্যতঃ পাকিস্তান অধিকৃত কাশ্মীৰ, গিলগিত-বলতিস্তান (দিয়ামেৰ আৰু গিলগিত জিলাত), খাইবৰ পখতুনখোৱা (হজৰ প্ৰান্তত, উত্তৰ-পশ্চিম দিশে চিত্ৰললৈকে), আৰু উত্তৰ পাঞ্জাবৰ ৰৱালপিণ্ডি জিলাত। ২০১৫ চনত আফগানিস্তানত আনুমানিক ১৫০০০ লোকে এই ভাষা কৈছিল।
কোচবিহাৰ জিলা
প্ৰশাসনিক বিভাগ
সমগ্ৰ কোচবিহাৰ জেলাকে মোট পাঁচটি মহকুমা ও ১২টি সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক|সমষ্টি উন্নয়ন ব্লকে বিভক্ত কৰা হয়েছে। জেলায় মোট ৬টি পুৰসভা ৰয়েছে।
গুজৰী ভাষা
ভাৰতত পূৰ্বৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্যই গুজৰীক আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছিল, নিজৰ সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীত ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি।
কোচবিহাৰ জিলা
প্ৰশাসনিক বিভাগ
জেলাটিৰ বাৰোটি জনগণনা নগৰ হলো -
গুজৰী ভাষা
সাহিত্যিক পৰম্পৰা
গুজৰী লোককথাৰ এক বিশাল সম্ভাৰ পোৱা যায়, য'ত লোকসংগীত, লোকগীত, সাধু কথা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। গুজৰী সাধু কথাক দাস্তাঁ বোলা হয়। নূৰো, তাজো, নূৰা বেগমা, শ্বুপিয়া, কুঞ্ঝডি আৰু মৰিয়াঁ লোক সংগীতৰ প্ৰকাৰ।
কোচবিহাৰ জিলা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
গুজৰী ভাষা
সাহিত্যিক পৰম্পৰা
আধুনিক সৃষ্টিশীল লিখনত চেইন কদৰ বক্স, নূন পূঞ্চি আদিৰ লেখ উল্লেখযোগ্য। মিয়াঁ নিজামুদ্দীন, খুদা বক্স জৰ, জবিহ ৰাজৌৰৱী, শ্বমছুদ্দীন মেহজূৰ পূঞ্চি, মিয়াঁ বশ্বীৰ আহমেদ, জৱেইদ ৰাহি, ৰাফিক অঞ্জুম, মিল্কি ৰাম কুশ্বন, সৰৱাৰী কচ্ছনা, নচীম পূঞ্চি আদিয়েও উল্লেখযোগ্য কাম কৰিছে এই ভাষাত গদ্য, পদ্য আৰু আলোচনাৰ মাজেৰে।
প্ৰতিষ্ঠান আৰু সংবাদমাধ্যম
অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' আৰু দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰত বিভিন্ন গুজৰী ভাষাৰ প্ৰগ্ৰাম প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ভাৰতত ৰেডিঅ' কাশ্মীৰ জম্মু, শ্ৰীনগৰ, পূঞ্চ আৰু পাকিস্তানৰ ৭টা অনাতাৰ কেন্দ্ৰত তথা পি টি ভিত গুজৰী ভাষাত অনুষ্ঠান আৰু বাতৰি পৰিৱেশন কৰা হয়। গুজৰী ভাষাত বিভিন্ন কিতাপো ছপা কৰা হৈছে, যেনে বিশ্বকোষ, কবিতা, কল্পকথা, বাস্তৱ বিষয়ক গ্ৰন্থ, অভিধান, ব্যাকৰণ, প্ৰকৃতি বিষয়ক, লোককথা, শিল্প আৰু বাস্তুকলা, কৃষি, সমাজশাস্ত্ৰ আৰু গৱেষণা আদিৰ সৈতে সম্বন্ধিত।
ভাৰতৰ সাহিত্য অকাডেমীৰ নেশ্বনেল একাডেমী অৱ লেটাৰ্ছে গুজৰীক এটি মুখ্য ভাৰতীয় ভাষা হিচাপে নিজৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ভাষা সন্মান আৰু অন্য অনুষ্ঠানৰ বাবে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে। জম্মু এণ্ড কাশ্মীৰ একাডেমী অৱ আৰ্টছ, কালছাৰ এণ্ড লেংগুৱেজেছে এটি গুজৰী বিভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল নিজৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যালয়ত ১৯৭০ৰ দশকত যিয়ে গুজৰী ভাষাত লেখা প্ৰকাশ কৰে। তাত আলোচনা চক্ৰ, সন্মিলন আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয় গুজৰী ভাষা সম্বন্ধীয় বিষয়ত। জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ ৰাজ্যিক শিক্ষা ব'ৰ্ডে মধ্য স্কুললৈকে গুজৰী ভাষা শিকাবলৈ পাঠ্যক্ৰমো তৈয়াৰ কৰি থৈছে। জম্মু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাউঞ্চিলে গোজৰী গৱেষণা কেন্দ্ৰ খোলাত অনুমোদন জনাইছে জম্মুত আৰু কাশ্মীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত, যিয়ে ভাষাটোৰ বিষয়ে গৱেষণা জমা কৰাত পি এছ ডি প্ৰদান কৰিব। গুজৰী একাডেমীও প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে।
পুনৰুদ্ধাৰ
পাকিস্তানৰ ইছলামাবাদ, আট্টোক, ৰৱলপিণ্ডি, চকৱাল, ঝেলম আদি ঠাইত গুজৰী ভাষী লোক ভাল সংখ্যাত আছে। পিচে সময়ৰ সৈতে তেওঁলোকে নিজৰ ভাষা নোকোৱা হৈছে। এনে পৰিস্থিতিত গোজৰী বহলী প্ৰোগ্ৰাম (গুজৰী পুনৰুদ্ধাৰ কাৰ্যক্ৰম) আৰম্ভ কৰা হৈছে সকলোকে গুজৰী ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ উৎসাহ জগাবলৈ। ইয়াৰ অধীনত মানুহক বিভিন্ন প্ৰ-পত্ৰ, যেনে শৈক্ষিক অনুষ্ঠান, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিচয় পত্ৰ বা চাকৰীৰ বাবে আৱেদন কৰোঁতে, নিজৰ মাতৃ ভাষা গুজৰী বুলি উল্লেখ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনোৱা হয়। পাকিস্তান চৰকাৰক জনগণনাত গুজৰীক মাতৃভাষাৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈও হেঁচা প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ত গোজৰী বিভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰো প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে। এই কাৰ্যাৱলীৰ আঁৰত মহম্মদ অফচৰ খান নামৰ এজন ব্যক্তি আছে যি পাকিস্তানৰ গুজৰাট প্ৰান্তাৰ।
গ্ৰন্থৰ তালিকা
অভিধান
জাৰ্ণেল
জম্মু এণ্ড কাশ্মীৰ একাডেমী অৱ আৰ্ট, কালছাৰ এণ্ড লেংগুৱেজেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত
NGO-ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
আচৰণবাদ
আচৰণবাদৰ জন্ম হৈছিল কুৰি শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকত। আচৰণবাদৰ মুখ্য প্ৰৱক্তা আছিল জন বি ৱাটচন আৰু বি এফ স্কীনাৰ  । ইয়াৰোপৰি ৰাছিয়াৰ আইভান পাভলভ, বেখটাৰ্ভ আদি মনোবিজ্ঞানীয়েও আচৰণবাদলৈ বহুতো উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
পানী অমৰা
পানী অমৰা এবিধ অমৰা জাতিৰ গছ। কিন্তু অমৰা গছ নহয়। এইগছৰ ডাল ৰুলেই সহজতে হয়। মাঘ ফাগুণ মাহত পাতবোৰ সৰি শেষ হয়। নতুন বৰষুণ পোৱাৰ লগে লগে কুঁহিপাত মেলে।
বীৰা
পৰম্পৰাগতভাৱে বিৰাবোৰক অসুবিধা সৃষ্টিকাৰী আত্মা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিভিন্ন সংস্কৃতিত বীৰা সম্পৰ্কীয় লোককাহিনীৰ ভিন্নতা দেখা পোৱা যায়। প্ৰথম শতিকাৰ বিশ্বাস অনুসৰি বীৰাবোৰ ভুক্তভোগীসকলক উৎপীড়ন আৰু যন্ত্ৰণা দিয়া আত্মা বুলি ভৱা হৈছিল, পিছলৈ সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ ফালে বীৰাৰ প্ৰসংগটো অধিক সাধাৰণ হিচাপে দেখা গৈছিল।
বৰ্ণনা
বিভিন্ন সময়ত বহুতে উত্থাপন কৰা বীৰাজনিত কাৰ্যকলাপে অদ্ভুত ঘটনাবোৰক নিৰ্দেশ কৰে। অৱশ্যে এনে ঘটনাৰ সত্যতা সম্পৰ্কীয় যুক্তিৰ বাবে এনে কোনো প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই।
প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা
বীৰা সম্পৰ্কীয় ঘটনাবোৰৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নে এইবোৰল প্ৰৱঞ্চনা বুলি প্ৰমাণিত কৰিছে।
মানসিক গৱেষক ফ্ৰেংক পডমোৰে এনে ঘটনাৰ বাবে 'নটি লিটল গাৰ্ল ' তত্ত্ব আগবঢ়াইছিল। তেওঁ গৱেষণা কৰা এনে ঘটনাবোৰৰ বেচিভাগেই কিশোৰী, সাধাৰণতে ছোৱালীৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত হোৱা যেন লাগিছিল। তেওঁ অধ্যয়নত এইকথা মন কৰিছিল যে, এনে গণ্ডগোল বোৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দু প্ৰায়ে একোটা শিশু আছিল যিয়ে মানুহৰ মনোযোগ আকৰ্ষণৰ বাবে মুৰ্খ সাঁজিবলৈ বা ভয় খুৱাবলৈ বস্তুবোৰ চাৰিওফালে দলিয়াই আছিল। সন্দেহবাদী অনুসন্ধানকাৰী জো নিকেলে কৈছে যে বীৰা বুলি দাবী কৰা ঘটনাবোৰ সাধাৰণতে "দুষ্টামি সৃষ্টি কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰিত ব্যক্তি"ৰ পৰা উদ্ভৱ হয়।
প্ৰমাণবিহীন প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা
১৯৫০-ৰ দশকত, গাই উইলিয়াম লেম্বাৰ্টে এটি কাৰণ ব্যাখ্যা কৰি কৈছিল যে ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ চলাচলকো পল্টগেইষ্ট পৰিঘটনাৰ কাৰক বুলি বৰ্ণনা কৰিব পাৰি কিয়নো, ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ গতিৰ ফলত ঘৰবোৰত চাপ সৃষ্টি হয়। তেওঁ যুক্তি আগবঢ়াই কৈছিল যে পানীৰ অস্থিৰতাৰ ফলত ঘৰৰ আচবাব আদিৰ অদ্ভুত শব্দ বা গাঁথনিগত চলাচল হ'ব পাৰে, যাৰ ফলত সম্ভৱতঃ ঘৰটো কম্পিত হ'ব পাৰে আৰু বস্তুবোৰ লৰচৰ কৰিব পাৰে।
মাইকেল পাৰচিংগাৰৰ মতে পাৰিপাৰ্শ্বিক ভূ-চুম্বকীয় কাৰ্যকলাপো পল্টগেইষ্ট পৰিঘটনাৰ কাৰণ হ'ব পাৰে।
অস্বাভাৱিক পৰিঘটনা
পেৰাচাইকোলজিষ্ট নেণ্ডৰ ফডৰ আৰু উইলিয়াম জি ৰোলৰ মতে পল্টগেইষ্ট কাৰ্যকলাপ চাইকোকাইনেচিছৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
পূৰ্বতে, এনে বিভ্ৰান্তি মূলক কাৰ্যকলাপৰ বাবে বিদ্বেষপূৰ্ণ আত্মাক দোষাৰোপ কৰা হৈছিল। স্পিৰিটিজমৰ প্ৰতিষ্ঠাপক এলান কাৰ্ডেকৰ মতে, বীৰাবোৰ হৈছে নিম্ন স্তৰৰ বিমূৰ্ত আত্মাৰ প্ৰকাশ আৰু এইবোৰ আত্মাৰ তৃতীয় ক্ৰমৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই ব্যাখ্যা অনুসৰি এইবোৰ জুই, বায়ু, পানী, পৃথিৱী আদি উপাদানৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে সম্পৰ্কিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মনোবিশ্লেষক কাৰ্ল গুস্তাভ জং পল্টগেইষ্টৰ ধাৰণা আৰু সাধাৰণতে যাদুবিদ্যাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। জঙে এটা ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত যুক্তি দি কৈছিল যে- ১৯০৯ চনত চিগমুণ্ড ফ্ৰয়েডৰ সৈতে হোৱা এক বৈঠকৰ সময়ত এখন বুক চেল্ফৰ পৰা বিশেষ এক অস্বাভাৱিক শব্দ হৈছিল, সেইসময়ত তেওঁ প্ৰথমটো শব্দ শুনি সঠিকভাৱে ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল যে দ্বিতীয়বাৰ আকৌ শব্দ হ'ব। তেওঁ অনুমান কৰিছিল যে এনে পৰিঘটনা তেওঁৰ অৱচেতন মনৰ 'বাহ্যিককৰণ'ৰ ফলত হৈছিল। ফ্ৰয়েডে এই কথাত জংৰ কথাত সন্মত নাছিল আৰু কৈছিল যে সঁচাকৈয়ে কিছুমান প্ৰাকৃতিক কাৰণ আছে। ফ্ৰয়েডৰ জীৱনীকাৰসকলে পিছত এইসম্পৰ্কে যুক্তি আগবঢ়াই কৈছিল যে, সেই শব্দবোৰ আচলতে আচবাববোৰ শুকাই যোৱাৰ ফলত কাঠ সংকুচিত হৈ নিৰ্গত হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
এম. এছ. নৰসিংহন
মুদুম্বাই শেষাচালু নৰসিংহন চমুকৈ '''এম. এছ. নৰসিংহন''' (M. S. Narasimhan, ৭ জুন ১৯৩২ - ১৬ মে' ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আছিল। তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষেত্ৰবোৰৰ ভিতৰত আছিল সংখ্যা তত্ত্ব, বীজগণিতীয় জ্যামিতি, প্ৰতিনিধিত্ব তত্ত্ব, আৰু আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণ। তেওঁ প্ৰজেক্টিভ প্ৰকাৰৰ হোলোমৰ্ফিক ভেক্টৰ বাণ্ডেলৰ মডুলি স্থানৰ অধ্যয়নত অগ্ৰণী আছিল। তেওঁৰ কামক কোবায়াশী-হিচ্চিন অনুকূলতাৰ ভেটি হিচাপে গণ্য কৰা হয় যি জটিল বহুগুণৰ ওপৰত ভেক্টৰ বাণ্ডেলৰ অৱকলনিয় জ্যামিতি আৰু বীজগণিতীয় জ্যামিতিৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰে। তেওঁ গণিতজ্ঞ চি. এছ. শেষদ্ৰীৰ সৈতে তেওঁৰ সহযোগিতাৰ বাবেও জনাজাত আছিল। তেওঁলোকৰ ৰিমান পৃষ্ঠত স্থিৰ ভেক্টৰ বাণ্ডেলৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পৰিস্থিতি প্ৰমাণ কৰা নৰসিংহন-শেষাদ্ৰী উপপাদ্যৰ প্ৰমাণৰ বিখ্যাত।
তেওঁ ১৯৯০ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ আৰু ১৯৮৯ চনত ফ্ৰান্সৰ অৰ্ড্ৰে নেচনেল ডু মেৰিটৰ প্ৰাপক আছিল। তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল চছাইটিৰ এজন নিৰ্বাচিত সভ্য আছিল। তেওঁ ১৯৭৫ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ৰজা ফৈজল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা একমাত্ৰ ভাৰতীয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩২ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ (বৰ্তমানৰ তামিলনাডু) থাণ্ডাৰাইৰ এক গ্ৰাম্য পৰিয়ালত পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ হিচাপে নৰসিংহনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল উত্তৰ আৰ্কট জিলাৰ বাসিন্দা আছিল। দেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ স্নাতক শিক্ষাৰ বাবে মাদ্ৰাজৰ লয়'লা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। ইয়াত তেওঁ ফৰাচী জেচুইট অধ্যাপক ফাদাৰ চাৰ্লছ ৰেচিনৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল, যিয়ে ফৰাচী গণিতজ্ঞ আৰু জ্যামিতিবিদ এলি কাৰ্টানৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল। নৰসিংহনে ১৯৫৩ চনত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বোম্বাইৰ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে। তেওঁ ১৯৬০ চনত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াত তেওঁৰ উপদেষ্টা আছিল গণিতজ্ঞ কে এছ চন্দ্ৰশেখৰণ যি সংখ্যা তত্ত্ব ওপৰত তেওঁৰ কামৰ বাবে জনাজাত আছিল।
কৰ্মজীৱন
নৰসিংহনে ১৯৬০ চনত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অনুষদত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। পিছলৈ তেওঁ ইয়াৰ সন্মানীয় সভ্য নিৰ্বাচিত গৈছিল। ইয়াত থাকোঁতে তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহত আংশিক অৱকলনীয় অপাৰেটৰ আৰু উপবৃত্তাকাৰ অপাৰেটৰ অধ্যয়ন অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ফৰাচী গণিতজ্ঞ লৰেণ্ট শ্ৱাৰ্টজৰ আমন্ত্ৰণত ফ্ৰান্স ভ্ৰমণ কৰে আৰু জিন-পিয়েৰ চেৰে, ক্লড চেভেলী, এলি কাৰ্টান আৰু জিন লেৰেকে ধৰি অন্যান্য ফৰাচী গণিতজ্ঞসকলৰ গৱেষণাৰ সৈতে চিনাকি হয়। ফ্ৰান্সত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ প্লুৰিচিত আক্ৰান্ত হয় আৰু চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হয়। তেওঁ পিছত ঘটনাটোক "প্ৰকৃত ফ্ৰান্স"ৰ সন্মুখীন কৰা আৰু তেওঁৰ বাওঁপন্থী বিচাৰধাৰা অধিক শক্তিশালী কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ ইতিমধ্যে শ্ৱাৰ্টজৰ কামৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
ফ্ৰান্সত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ জাপানী গণিতজ্ঞ তাকেশী কোটাকেৰ সৈতে কাউচি-শ্বাৰ্জ অসমতা নিৰ্ণয় কৰা নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাৰৰ উপবৃত্তাকাৰ অপাৰেটৰ নিৰ্ধাৰণৰ বাবে বিশ্লেষণাত্মক তাত্ত্বিক উপপাদ্যৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি সহযোগিতা কৰিছিল। কোটাকেৰ সৈতে তেওঁৰ কাম অতি পৃথক ফলন স্থাপনত উপবৃত্তাকাৰ অপাৰেটৰৰ বাবে কোটাকে-নৰসিংহন উপপাদ্য হিচাপে জনাজাত হয়।
তেওঁ ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ চি. এছ. শেষাদ্ৰীৰ সৈতে নৰসিংহন-শেষাদ্ৰী উপপাদ্যৰ বাবে সহযোগিতা কৰিছিল যি অৰ্ধ শতিকাৰো অধিক সময় ধৰি বীজগণিতীয় জ্যামিতি আৰু সংখ্যা তত্ত্বৰ মূল আছিল। এই উপপাদ্যটোৱে ৰিমান পৃষ্ঠত স্থিৰ ভেক্টৰ বাণ্ডেলৰ বিশুদ্ধ বীজগণিতীয় ধাৰণাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল। এই উপপাদ্যটোৱে আধুনিক জ্যামিতিৰ দুটা ক্ষেত্ৰ যেনে অৱকলনীয় জ্যামিতি আৰু বীজগণিতীয় জ্যামিতিৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰিছিল। এই বিষয়ত তেওঁলোকৰ কামৰ বাবে শেষাদ্ৰী আৰু নৰসিংহন দুয়োজন ৰয়েল চছাইটিৰ সভ্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ গণিতজ্ঞ আৰ. আৰ. সিংহৰ সৈতে এক প্ৰকৃত বিশ্লেষণাত্মক বহুগুণে সাধাৰণ প্ৰকাৰৰ জটিল গাঁথনিৰ মডুলিৰ অস্তিত্ব প্ৰমাণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো সহযোগিতা কৰিছিল। এই পদক্ষেপবোৰক ৰিমান পৃষ্ঠত সিংহ-নৰসিংহন ব্যৱস্থা বুলি কোৱা হয়।
ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চগণিত পৰিষদ স্থাপন কৰা সময়ত নৰসিংহনক পৰিষদৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ১৯৯২ চনত নৰসিংহনে টিআইএফআৰৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ট্ৰিয়েষ্টেৰ আন্তৰ্জাতিক তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত গণিতৰ গৱেষণা গোটৰ মুৰব্বী আছিল। তেওঁ ১৯৬৮ চনত নিউ জাৰ্চীৰ প্ৰিন্সটনত থকা ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডিত এজন ভ্ৰমণকাৰী বিদ্বান হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আইচিটিপিৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ বেংগালুৰু বসতি স্থাপন কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল চছাইটিৰ সভ্য আৰু লগতে ১৯৮৯ চনত ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ পৰা নেচনেল অৰ্ডাৰ অফ মেৰিট প্ৰাপ্ত কৰিছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁক ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ ১৯৭৫ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা, ১৯৮৭ চনত গণিতৰ বাবে তৃতীয় বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৮৮ চনত শ্ৰীনিবাস ৰামানুজন পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত বিজ্ঞানৰ বাবে ৰজা ফৈজল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু ইম্পেৰিয়েল কলেজৰ গণিতজ্ঞ চাইমন ডনাল্ডছনৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে লাভ কৰা বঁটাও লাভ কৰিছিল। ২০২১ চনলৈকে, বিজ্ঞানৰ বাবে ৰজা ফৈজল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
নৰসিংহনে এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ, সাংবাদিক আৰু উপভোক্তা অধিকাৰ কৰ্মী শকুন্তলা নৰসিংহনৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। দম্পতীহালৰ কন্যা শোভানা নৰসিংহ এগৰাকী বিজ্ঞানী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু চেণ্টাৰ ফৰ এডভান্সড চাইণ্টিফিক ৰিচাৰ্ছৰ অধ্যাপক আৰু এজন পুত্ৰ। ব্যক্তিগত জীৱনত নৰসিংহনে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত, সমসাময়িক কলা আৰু চিত্ৰকলাৰ লগতে তামিল সাহিত্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল।
২০২১ চনৰ ১৬ মে' তাৰিখে বাংগালোৰত ৮৮ বছৰ বয়সত নৰসিংহনৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ কিছু বছৰ ধৰি কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাধীন হৈ আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
চিৰাগ শেট্টী
কেৰিয়াৰ
শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মিক্সড টিম ইভেণ্টত ভাৰতক ঐতিহাসিক সোণৰ পদক অৰ্জন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। এইখন প্ৰতিযোগিতাতে তেওঁলোকে পুৰুষৰ ডাবলছত ৰূপৰ পদকো লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে বি ডব্লিউ এফ ছুপাৰচিৰিজ বা বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ (ছুপাৰ ৫০০+) খিতাপ দখল কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ডাবলছ যুটি হিচাপে পৰিগণিত হয়, যেতিয়া তেওঁলোকে ফাইনেলত চীনা যুটি লি জুনহুই আৰু লিউ ইউচেনক পৰাস্ত কৰি থাইলেণ্ড অ’পেনৰ খিতাপ দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে ২০১৯ চনৰ ফ্ৰেন্স অ'পেনত ৰানাৰ্ছ আপৰ স্থান দখল কৰে। এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলখনত তেওঁলোক ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন ছাঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
২০২১ চনত শেট্টী আৰু সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডীয়ে দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মহম্মদ আহছান আৰু হেন্দ্ৰা চেটিয়াৱানৰ হাতত পৰাস্ত হৈ ২০২০ চনৰ ইউনেক্স থাইলেণ্ড অ'পেনৰ পৰা ক্ৰেচ আউট হয়। জুলাই মাহত তেওঁ আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত গ্ৰুপ পৰ্যায়ত বাহিৰ হৈছিল। অৱশ্যে সমগ্ৰ প্ৰতিযোগিতাখনত অৱশেষত সোণৰ পদক বিজয়ী লি ইয়াং আৰু ৱাং চি-লিনক প্ৰথম গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ মুখামুখিত সংকীৰ্ণভাৱে পৰাস্ত কৰিবলৈ কেৱল তেওঁলোকৰ যুটিটোৱেই হে সক্ষম হৈছিল। ডিচেম্বৰ মাহত শেট্টী আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে কেৰিয়াৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ ফাইনেললৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল যদিও ডেনিছ যুটি কিম এষ্ট্ৰপ আৰু এণ্ডাৰছ স্কাৰুপ ৰাছমুচেনৰ হাতত গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ প্ৰথমখন মেচত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰতিযোগিতাখনৰ পৰা আঁতৰি আহিব লগা হয়।
২০২২ চনত শেট্টী আৰু ৰেংকিৰেড্ডীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজো আৰু মহম্মদ আহছানৰ হাতত প্ৰথম ছেটত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে দ্বিতীয় ছেটটো জয় হৈ তৃতীয় ছেটটো ২১-১৯ গ’লত সমাপ্ত কৰি ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিৰুদ্ধে ২-০ গ’লত অগ্ৰগতি লাভ কৰে। ভাৰতক প্ৰথমবাৰৰ বাবে থমাছ কাপ ট্ৰফী লাভ কৰাত সহায় কৰাত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
নীলিমকান্ত বৰুৱা
ড° নীলিমকান্ত বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট পৰিসংখ্যাবিদ, লেখক তথা প্ৰাক্তন প্ৰশাসনিক বিষয়া।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩১ চনত গোলাঘাটত জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা গোলাঘাট, তিতাবৰ আৰু যোৰহাটত গ্ৰহণ কৰি ১৯৪৬ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ১৯৪৮ চনত কটন কলেজৰ পৰা এই এছ চি আৰু ১৯৫০ চনত বি এছ চি পাছ কৰে৷ ১৯৫৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ 'এ ছেঞ্চুৰি অৱ প্ৰাইমেৰী এডুকেশ্যন ইন আছাম' শীৰ্ষক বিষয়ত গৱেষণা কৰি ১৯৮২ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
১৯৫৪ চনত জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ পিছত কটন কলেজত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগ দিয়ে৷ ১৯৫৫ চনত শ্বিলঙত ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা পৰিষদৰ পৰিসংখ্যা বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে৷ ১৯৮১ চনত তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী সচিবালয়ৰ বিশেষ নিৰ্দেশনা কোষৰ বিশেষ কৰ্তব্যৰত বিষয়া ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে৷ ১৯৮৬ চনত বৰুৱা ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱালৈ নিৰ্বাচিত হয়৷
১৯৮৯ চনত তেওঁ চৰাকাৰী চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৯১ চনলৈকে অধ্যাপনা কৰে৷ অৱসৰৰ পিছত তেওঁ লিখা-মেলাত মনোনিবেশ কৰে আৰু যথেষ্ট সংখ্যক উৎকৃষ্ট গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে।
মৃত্যু
দীৰ্ঘদিন ধৰি হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থাকি ২০১৪ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে নীলিমকান্ত বৰুৱাৰ দিছপুৰৰ ঊষানগৰৰ নিজ বাসগৃহত মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
WDM2
WDM-2 ভাৰতীয় ৰেলৰ এক দীৰ্ঘ সময়ৰ প্ৰধান ডিজেল ইঞ্জিন। এই ইঞ্জিনশ্ৰেণীৰ প্ৰথম কেইটামান এলকোৰদ্বাৰা (আমেৰিকান ল'ক'মটিভ কোম্পানী) নিৰ্মিত আছিল আৰু ১৯৬২ চনত আমদানি কৰা হৈছিল। কিন্তু ১৯৬৪ চনৰপৰা এই শ্ৰেণীৰ ইঞ্জিনৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া বাৰানসীস্থিত ডিজেল ৰেলইঞ্জিন কাৰখানা (Diesel Locomotive Works)ত (ডিৰেকা) আৰম্ভ হয়। আৰ্হিটোৰ নামকৰণ এইদৰে কৰা হৈছিল ব্ৰডগজ (W), ডিজেল (D), মিশ্ৰিত পৰিবাহক (M) ইঞ্জিন। চালকৰ কোঠা বা কেবটো ইঞ্জিনৰ মাজভাগত দুটা অসমান অংশ বা হুডৰ মাজত অৱস্থিত। দীঘল অংশক লংহুড আৰু চুটি অংশক চৰ্টহুড বোলা হয়। ভাৰতীয়া ৰেল ব্যৱস্থাত WDM-2 হৈছে সততে পোৱা ইঞ্জিন।
ইতিহাস
চালকৰ সমুখৰ দিশত দৃষ্টিপৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ডিৰেকাই পৰীক্ষামূলকভাৱে ১৭xxx ক্ৰমাংকৰ কিছুসংখ্যক ইঞ্জিনৰ চৰ্টহু়ড অংশৰ উচ্চতা কমাই নিৰ্মাণ কৰিছিল। সেইসমূহক বহুতো শ্বেডত ধেমেলীয়াকৈ জাম্ব' (কাষৰ ছবিৰ ঝাঁসী ল'ক'শ্বেডৰ WDM-2 17860 (জাম্ব') ঝাঁসী-লখনউ ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছৰ সৈতে চাওক ) নাম দিয়া হৈছিল। কিন্তু আশানুৰূপ ফল নোপোৱাত ডিৰেকাই পুনৰ পূৰ্বৰ WDM-2ৰ আৰ্হিটোলৈ ঘূৰি যায়। বহুতো জাম্ব' পুনৰ সাধাৰণ WDM-2লৈ পুনৰনিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে, WDM-2ৰ আগমণৰো পূৰ্বে আন এক শ্ৰেণীৰ ডিজেল ইঞ্জিন ১৯৫৭ চনৰ আৰমভণিতে এলকোৰপৰা আমদানি কৰা হৈছিল। সেই ইঞ্জিনশ্ৰেণী WDM-1ৰূপে নামকৰণ কৰা হৈছিল।
মূল WDM-2ৰ আৰ্হিটোৰ সালসলনি আৰু উন্নীতকৰণ কৰি আন বহুতো শ্ৰেণী উপশ্ৰেণীৰ ইঞ্জিন সাজি উলিওৱা হৈছ। সেইসমূহ হ'ল WDM-2A, WDM-2B আৰু WDM-3A (পূৰ্বতে WDM-2C)। বৰ্তমান কিছুসংখ্যক WDM-2 ইঞ্জিন পঞ্জাবৰ পাটিয়ালাস্থিত ডিজেল ইঞ্জিন আধুনিকীকৰণ কাৰখানাত WDM-3A, WDM-3C শ্ৰেণীলৈ উন্নীতকৰণেৰে পুনৰনিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হৈছে। সৰল যান্ত্ৰিকতা আৰু নিৰ্ভৰযোগ্যতাৰে WDM-2 ভাৰতীয় ৰেলব্যৱস্থাত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ইঞ্জিনৰূপে পৰিগণিত হৈছে।
ৰেলব্যৱস্থাত ক্ৰমিক সংখ্যা
উল্লেখনীয় যে ইঞ্জিনসমূহত নিৰ্মাণবৰ্ষ অনুসৰি ৰেলপথ ক্ৰমিকসংখ্যা দিয়া হোৱা নাছিল
শ্ৰীলংকাত
thumb|WDM-2 - Class M8 In Sri Lanka
১৯৯৬ চনত ৮টা WDM-2 ইঞ্জিন শ্ৰীলংকাৰ চৰকাৰী ৰেল পৰিচালন সংস্থা শ্ৰীলংকা ৰেলৱেই ক্ৰয় কৰে। শ্ৰীলংকা ৰেলৱেৰ অধীনত এইকেইটাই হৈছিল সেইসময়ৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু দীৰ্ঘতম ইঞ্জিন। সিহঁতক M8 শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে শ্ৰীলংকা ৰেলৱেই কিছুমান বাহ্যিক ৰূপত সালসলনি ঘটাইছিল।
বাহ্যিক লিংকসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল ইঞ্জিন
লক্ষীমপুৰ সাহিত্য সভা
অসম সাহিত্য সভা প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰো এবছৰ পূৰ্বে অৰ্থাৎ ১৯১৬ চনত লক্ষীমপুৰ সাহিত্য সভাৰ জন্ম হয় । ইয়াৰ প্ৰতিস্থাপক সভাপতি আছিল পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা । ২০১৬ বৰ্ষত লক্ষীমপুৰ সাহিত্য সভাৰ শতবাৰ্ষিকী অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
১৮ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-