cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দিল্লীৰ জিলাসমূহ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
কৰ্জা টেঙা
কৰ্জা টেঙা (বৈজ্ঞানিক নাম: Carissa carandas, Karmarda, Karanja, Karunda, Indian currant, Natal plum, Karunda or Christ's thorn, টাই-আহোম ভাষাত Mak-chum-karja) এজোপা জোপোহাজাতীয় চিৰসেউজ গছ। ইয়াৰ ফল সামান্য দীঘলীয়া আৰু টেঙা, পাতবোৰৰ দাঁতিত দুটা কাঁইট থাকে। ইয়াৰ বেৰীজাতীয় ফলবোৰ আচাৰ, চৰবত, জাম-জেলী আদি তৈয়াৰত ব্যৱহাৰ হয়। কৰ্জা টেঙাক অসমীয়াত থেৰেজু বুলিও জনা যায়।
বৰ্ণনা
কৰ্জা টেঙাৰ গছ প্ৰায় ২-৩ মিটাৰলৈকে ওখ হয়, জোপোহা আৰু চিৰসেউজীয়া। ডালবোৰ লেহুকা আৰু সামান্য তললৈ হাউলি পৰা। গছজোপা খহতা, মুগাচানেকীয়া আৰু ওপৰৰ চামনিটো সামান্য ফাঁট মেলা। সৰু ঠাল-ঠেঙুলীৰ বৰণ গাঢ় সেউজীয়া আৰু মসৃণ। পাত সৰল, দীঘলে ৩-৭ চেমি আৰু বহলে ২-৩ চেমি, দুখিলাকৈ পাত অভিমুখ সাজোনত সজ্জিত। পাতৰ দুইকাষ আৰু পিঠি মসৃণ আৰু আগটো সামান্য ঘোৰ খোৱা। ডাঠ পাতবোৰৰ আকৃতি আয়তাকাৰ-উপবৃত্তাকাৰ। পাতৰ গুৰিত পাতে ঢাকি ৰখা দুটা দীঘল, জোঙা কাঁইট থাকে।
কৰ্জা টেঙাৰ ফুল মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত ফুলে। জুলাই আগষ্টত ফল পুৰঠ হয়। ফুল কৰিম্বজ ছাইম পুষ্পবিন্যাসত থোপাকৈ ফুলে। ফুলৰ তলৰ অংশ নলাকাৰ আৰু ৰঙীন আৰু ওপৰৰ অংশ চক্ৰাকাৰ, পাঁচটা খণ্ডত বিভক্ত আৰু বগা।
ইয়াৰ ফল বেৰী ধৰণৰ আৰু আকৃতি দীৰ্ঘবৃত্তজ (elliptic); কেঁচাতে সেউজীয়া আৰু পকিলে ক'লা-ৰঙচুৱা বৰণ ধৰে। কেঁচা আৰু আধা পকা ফলৰ পৰা আঠালতীয়া বগা ক্ষীৰ (latex) নিৰ্গত হয়। ফলৰ স্বাদ টেঙা-মিঠা। ফলত ৫-৬টা চেপেটা বীজ থাকে। পকা ফলৰ শাহ কোমল, চেপিলে তেজৰঙী ৰস ওলায়।
আবাস
গছজোপা মুখ্যতঃ হিমালয় অঞ্চলত ৩০০ ৰ পৰা ১৮০০ মিটাৰলৈকে, শিৱালিক পৰ্বত, পূৰ্বঘাট আৰু পশ্চিমঘাট পৰ্বত, নেপাল, আফগানিস্তান আদিত পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও ই অসম, বংগ, ৰাজস্থান আদি ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থান, শ্ৰীলংকা আদিতো পোৱা যায়। ইয়াৰ বাবে সাধাৰণতে উষ্ণ অঞ্চলত গজে।
ব্যৱহাৰ
পকা ফলত লো, ভিটামিন চি আৰু পেকটিন থাকে। ই এণ্টিস্কৰবিউটিকৰ ভাণ্ডাৰ আৰু শৰীৰত লোৰ ৱৰিপূৰক হিচাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ফল আচাৰ, জাম-জেলি, চৰবত, চাটনি আদি কৰি খাবলৈ ভাল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গুল্ম শ্ৰেণী:ফল
বছেন মুৰ্মু
বছেন মুৰ্মু (৯ এপ্ৰিল ১৯৮৭ - ৮ জুন ২০২০ ) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী আৰু গীতিকাৰ। তেওঁ ঘাইকৈ চাঁওতালি ভাষাত সংগীতচৰ্চা কৰিছিল। তেওঁ চাঁওতালি চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পীত পৰিগণিত হৈছিল।
২০২০ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে মাত্ৰ ৩৩ বছৰ বয়সত বছেন মুৰ্মুৰ মৃত্যু হয়।
জন্ম আৰু পৰিচয়
১৯৮৭ চনৰ ৯ এপ্ৰিল তাৰিখে ওড়িশাৰ ময়ূৰভঞ্জ জিলাৰ বৰহাজিয়ান গাঁৱত বছেন মুৰ্মুৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ নৰেন মুৰ্মু আৰু মাতৃ মইনা মুৰ্মু। তেওঁ মমতা মুৰ্মুৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ। ভাগ্যলক্ষ্মী মুৰ্মু তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ কন্যা সন্তান।
কৰ্মজীৱন
বছেন মুৰ্মুয়ে তেওঁৰ জীৱনকালত প্ৰায় ৫০০ গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ এগৰাকী গীতিকাৰো আছিল। তেওঁৰ অতি জনপ্ৰিয় গীত সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল: 'কুলমি দাৰে লেকা কুদিম হাৰায়েন', 'চ্‌হেমেক চ্‌হেমেক', 'জীৱী ৰাণী তিছিম হিজুক', 'আলাক জাদি নাদি লেকা' ইত্যাদি। ।.
মৃত্যু
২০২০ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে মাত্ৰ ৩৩ বছৰ বয়সত বছেন মুৰ্মুৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ কোনো ৰোগ বা ৰোগৰ লক্ষণ নাছিল। ৮ জুন তাৰিখে তেওঁ হঠাৎ ঢলি পৰে। তাৰপিছত তেওঁক ৰায়ৰংপুৰ চৰকাৰী চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হৈছিল যদিও চিকিৎসকে তেওঁক মৃত ঘোষণা কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বুটা সিং
বুটা সিং (Buta Singh, ২১ মাৰ্চ ১৯৩৪ - ২ জানুৱাৰী ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জ্যেষ্ঠ নেতা আছিল। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদবী যেনে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী, কৃষি মন্ত্ৰী, গ্ৰামোন্নয়ন মন্ত্ৰী, সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী, ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী, যোগান, গ্ৰাহক পৰিক্ৰমা আৰু ৰাজহুৱা বিতৰণ মন্ত্ৰীৰ লগতে বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল আছিল। ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসূচীত জাতি আয়োগৰ অধ্যক্ষ আছিল। ২০২১ চনৰ ২ জানুৱাৰী তাৰিখে নতুন দিল্লীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৪ চনৰ ২১ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত পঞ্জাব প্ৰদেশৰ জলন্ধৰ জিলাৰ মুস্তাফাপুৰৰ মাঝহবি শিখ পৰিয়ালত বুটা সিঙৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ জলন্ধৰৰ লিয়লপুৰ খালচা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানসহ কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ বোম্বেৰ গুৰু নানক খালচা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কলাৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু বুন্দেলখণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৪ চনত মনজিৎ কৌৰক বিয়া কৰিছিল। তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী সন্তান আছে।
ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ অকালি দলৰ সদস্য হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম নিৰ্বাচনত যুঁজ দিছিল আৰু সেই দল বিভক্ত হোৱাৰ সময়ত ১৯৬০ৰ শেষভাগত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
বুটা সিং ১৯৬২ চনত মোগা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ৪ৰ্থ (১৯৬৭ চনত ৰোপাৰৰ পৰা), ৫ম, ৭ম, ৮ম (জালোৰৰ পৰা), ১০ম (১৯৯১), ১২তম আৰু ১৩তম লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। জৱাহৰলাল নেহৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ পৰা তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু তেওঁ প্ৰাক্তন ভাৰতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধী আৰু ৰাজীৱ গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ আছিল। কিন্তু তেওঁ কংগ্ৰেছ বিৰোধীক পৰাজিত কৰি অকালি দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে মোগা সমষ্টিৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদলৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৬৭ চনত তেওঁ ৰোপাৰ সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছপ্ৰাৰ্থী হিচাপে দ্বিতীয়বাৰ নিৰ্বাচনত জয়ী হয়। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাৰো লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ সৰ্ব ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদক (১৯৭৮-১৯৮০), ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰী আৰু পিছৰ বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল (২০০৪-২০০৬) পদবীৰ দায়িত্বত আছিল। তেওঁ ৰে'ল, বাণিজ্য, সংসদীয় বিষয়, ক্ৰীড়া, জাহাজ পৰিবহণ, কৃষি, যোগাযোগ আৰু গৃহ বিভাগৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসূচীত জাতি আয়োগৰ (কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে স্থান প্ৰাপ্ত) অধ্যক্ষ আছিল।
তেওঁ পঞ্জাবী স্পিকিং ষ্টেট – এ ক্ৰিটিকেল এনালাইচিছ আৰু পঞ্জাবী সাহিত্য আৰু শিখ ইতিহাসৰ ওপৰত প্ৰবন্ধসংকলন এখন লিখিছিল। ইন্দিৰা গান্ধীয়ে তেওঁক কংগ্ৰেছ বিভাজনৰ সময়ত নতুন দলৰ চিহ্ন বাছনি কৰিবলৈ বাছনি কৰিছিল। তেওঁ অপাৰেচন ব্লু ষ্টাৰত তেওঁৰ সৈতে অতি ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল আৰু এগৰাকী মন্ত্ৰী হিচাপে তেওঁ সেই অনুশীলনৰ পিছত অমৃতসৰৰ স্বৰ্ণমন্দিৰৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ কাম-কাজ পৰ্যৱেক্ষণ কৰিছিল। ইন্দিৰা যুগত জেইল সিঙৰ সৈতে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে তেওঁৰ নাম চূড়ান্ত পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়িছিল। ১৯৮২ চনত এছিয়ান গেমছ ভাৰতত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত তেওঁ এছিয়ান গেমছৰ আয়োজন সমিতিৰ অধ্যক্ষও আছিল।
তেওঁ ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত জালোৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা এক নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। সমাজবাদী পাৰ্টিয়ে তেওঁৰ সমৰ্থন কৰিছিল যদিও তেওঁ নিৰ্বাচনত তৃতীয় স্থানলাভ কৰিছিল।
বিতৰ্ক
১৯৯৮ চনত যোগাযোগ মন্ত্ৰী হিচাপে তেওঁক জেএমএম উৎকোচৰ গোচৰত অভিযুক্ত কৰা হৈছিল আৰু পদত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।
বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে ২০০৫ চনত বিহাৰ বিধানসভা ভংগৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাবে সিঙৰ সিদ্ধান্তক ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা তীব্ৰ সমালোচনা কৰা হৈছিল। আদালতে ৰায় দিছিল যে সিঙে খৰ-খেদাকৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটক বিপথে পৰিচালিত কৰিছিল। কিয়নো তেওঁ চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ দাবী কৰা এটা নিৰ্দিষ্ট দলক ক্ষমতালৈ আহিবলৈ বিচৰা নাছিল। সিঙে অৱশ্যে দাবী কৰিছিল যে দলে চৰকাৰ গঠনৰ বাবে সমৰ্থন সুৰক্ষিত কৰিবলৈ অন্যায় উপায়ৰ আশ্ৰয় লৈছে। ২০০৬ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামলৈ তেওঁৰ পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দি এখন ফেক্স প্ৰেৰণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী দিনা তেওঁ কাৰ্যালয় এৰিছিল আৰু পশ্চিম বংগৰ ৰাজ্যপাল গোপালকৃষ্ণ গান্ধীয়ে অস্থায়ীভাৱে বিহাৰৰ ৰাজ্যপালৰ ভাৰ লাভ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২ জানুৱাৰী তাৰিখে ষ্ট্ৰোকৰ জটিলতাৰ বাবে ৮৬ বছৰ বয়সত বুটা সিঙৰ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত সৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসাবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
ৰুক্মিণী মৈত্ৰ
বাংলা আৰু হিন্দী ছবিত মনোমোহা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ উদীয়মান তাৰকা ৰুক্মিণী মৈত্ৰ। ১৯৯১ চনৰ ২৭ জুনত পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰুক্মিণীয়ে মডেল হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১৭ চনত বাংলা ছবি "চেম্প"ৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
পশ্চিমবংগৰ কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ৰুক্মিণী মৈত্ৰাৰ। কলকাতাৰ বিদ্যা ভাৰতী বালিকা হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি কলকাতাৰ লেডী ব্ৰাবৰ্ণ কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়তে ৰুক্মিনীয়ে মডেলিং আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আচৰিত চেহেৰা আৰু ৰূপৱতী আচৰণৰ বাবে সোনকালে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
কেৰিয়াৰ
ৰুক্মিণী মৈত্ৰাই ২০১৭ চনত ৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত বাংলা ছবি "চাম্প"ৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। এই ছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হয় আৰু ৰুক্মিণীয়ে মহিলা নায়িকা ৰিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আন এখন বাংলা ছবি "কবীৰ"ত অভিনয় কৰে, য'ত তেওঁ এগৰাকী সাংবাদিকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখনে দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ মাজত যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিছিল।
২০২০ চনত বিদ্যা বালানে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা একচন-থ্ৰিলাৰ "শকুন্তলা দেৱী"ৰ জৰিয়তে ৰুক্মিণীয়ে হিন্দী ছবিত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। শকুন্তলাৰ কন্যা অনুপমা বেনাৰ্জীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ৰুক্মিণীয়ে তেওঁৰ অভিনয়ক সমালোচকে প্ৰশংসা কৰে।
অভিনয়ৰ উপৰিও ৰুকমিনীয়ে গেংষ্টাৰ ব্লুজৰ "টমাকে চাই" আৰু আৰ্কো প্ৰভো মুখাৰ্জীৰ "আলো ছায়া"কে ধৰি কেইবাটাও মিউজিক ভিডিঅ'তো অভিনয় কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰুক্মিণী মৈত্ৰা এগৰাকী ব্যক্তিগত ব্যক্তি আৰু ব্যক্তিগত জীৱনক লাইমলাইটৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে। অৱশ্যে জনপ্ৰিয় বঙালী অভিনেতা দেব অধিকাৰীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক থকা বুলি জনা গৈছে।
দানশীলতা
ৰুক্মিণী মৈত্ৰই বিভিন্ন দানশীল কামত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ আছে। পশ্চিম বংগৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ মহিলা সবলীকৰণৰ দিশত কাম কৰা "মুক্তি" নামৰ এন জি অ'ৰ সৈতে জড়িত। ৰুক্মিনীয়ে বিভিন্ন পশু কল্যাণ সংস্থাকো সমৰ্থন কৰে আৰু পশু অধিকাৰৰ পোষকতা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী অভিনেত্ৰী
পাৰৰ মাংস
right|thumb|200px|প্ৰায় ২০ দিন বয়সৰ এযোৰ পাৰ পাৰৰ মাংস (Squab) বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীত গুৰুত্বপূৰ্ণ এটি খাদ্য। সাধাৰণতে ৪ সপ্তাহ বা তাতকৈ কম বয়সৰ পাৰ ভক্ষণ কৰা হয়। পাশ্চাত্যত "স্কুৱাব" শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় কম বয়সীয়া পাৰৰ মাংসৰ বাবে, যি সম্ভৱতঃ স্বীডিশ্ব শব্দ স্ক্ভাবৰ পৰা অহা, যাৰ অৰ্থ "ঢীলা, মেদবহুল মাংস"। বিভিন্ন সময়ত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অনেক প্ৰকাৰৰ পাৰ ভক্ষণ কৰা হৈছিল আৰু হয়, পিচে বৰ্তমানে প্ৰায় ঘৰুৱা পাৰহে ভক্ষিত। অনেকে ক্ৰীড়া হিচাপেও পাৰ, কপৌ আৰু অন্যান্য চৰাই চিকাৰ কৰে।
খাদ্য হিচাপে
right|thumb|200px|আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এক চীনা ৰেষ্টুৰেণ্টত পাৰৰ মাংস পাৰৰ মাংসক প্ৰায় এটি সুস্বাদী খাদ্য গণ্য কৰা হয়, যি আন পোহনীয়া চৰাইতকৈ অধিক সোৱাদৰ, যদিও এটি চৰাইৰ পৰা পোৱা ভক্ষণযোগ্য মাংসৰ পৰিমাণ কম আৰু এই ভক্ষণযোগ্য মাংসৰ অধিকাংশই বুকুৰ ওচৰৰ। পাৰ এটি "ডাৰ্ক মীট", অৰ্থাৎ, ইয়াৰ ছাল মেদবহুল, হাঁহৰ দৰে। মাংসবিধ সহজে পাচন কৰিব পৰা যায়, আৰু ই প্ৰ'টীন, মিনাৰেল আৰু ভিটামিনৰ ভাল উৎস। ইয়াক অনেকে "ৰেচমী" বুলি ব্যাখ্যা কৰে, যিহেতু ই অতি কোমল আৰু মিহি।  পাৰৰ মাংসৰ সোৱাদ আন চিকাৰ কৰা চৰাইতকৈ মৃদু আৰু মিহি।    অনেক ঠাইত ইয়াক ৰঙা আৰু বগা মদৰ সৈতে খোৱা হয়।
পাৰৰ মাংস বৰ্তমানে বিশ্বৰ বিভিন্ন ৰন্ধনশৈলীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, যেনে ফ্ৰান্স, ইজিপ্ত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইটালী, উত্তৰ আফ্ৰিকা, ভাৰত, চীন আৰু অন্যান্য এছিয়ান দেশত ই জনপ্ৰিয়। ফৰাচী চাল্মিচ (বুকু), ইকিপ্তীয় মাহশ্বি (ভাত বা ফ্ৰিকেহ তথা শাক-পাচলিৰ লগত), অসমীয়া পাৰৰ মাংসৰ জোল, মৰক্ক'ৰ পেষ্টিলা আদি জনপ্ৰিয় ব্যঞ্জন।
বাণিজ্যিকভাৱে উৎপাদিত পাৰৰ মাংস ৰান্ধিবলৈ সাধাৰণততকৈ কেৱল আধা সময়ৰ প্ৰয়োজন। তদুপৰি, কম বয়সীয়া পাৰৰ মাংসতকৈ বয়সস্থ পাৰৰ মাংস ৰান্ধিবলৈ অধিক সময়ৰ প্ৰয়োজন।
যদিও পাৰ পোহা সহজ, ইয়াক সাধাৰণতে খাদ্য সুৰক্ষাৰ বাবে "সাধাৰণতে ভবা নহয়" পুহিবলৈ। বিশ্বৰ কোনো কোনো ঠাইত পাৰৰ মাংসক অৰুচিকৰ গণ্য কৰা হয়, যিহেতু এই চৰাইক লেতেৰা চহৰীয়া কীট-পতংগ গণ্য কৰা হয়। পিচে আন অনেক চৰাইৰ মাংসৰ তুলনাত, পাৰৰ মাংসত কম ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণু থাকে। কম যোগানৰ বাবে পাৰ মাংসৰ দাম প্ৰায় আন চৰাইৰ মাংসৰ দামতকৈ অধিক, আৰু ইয়াক অনেকে হতে কুইজিন বা উচ্চ-পাক কলাৰ অংশ জ্ঞান কৰে।
ইউৰোপত
চতুৰ্দশ শতিকাৰ গ্ৰন্থ "হেল্থ ৰিজিম"ত কম বয়সীয়া পাৰৰ মাংসক "গৰম আৰু সেমেকা" আখ্যা দিয়া হৈছে, আৰু বয়সস্থ পাৰৰ মাংসক গৰম, শুকান আৰু "যেনেতেনেহে খাব পৰা" আখ্যা দিয়া হৈছে। ৰোমান ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ গ্ৰন্থ এপিকিয়াছত পাৰৰ মাংসৰ লগত মিঠা আৰু টেঙা চাটনি খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। এনে খাদ্য সম্ভ্ৰান্ত লোকেহে খাইছিল। সাধাৰণ লোকৰ পাৰ মাংসৰ ৰন্ধনবিধিৰ বিষয়ে বিশেষভাৱে জনা নাযায়।
পঞ্চদশ শতিকাৰ ইটালীয় সন্ন্যাসী লুচা পাচিয়লিয়ে লিখা ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ "ৰহস্য"ৰ এখন গ্ৰন্থত তেওঁ "কেনেকৈ পাৰক পাখিৰে মূৰত কুবাই মাৰিব পৰা যায়", এই কথাও সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল। ইটালীত পাৰৰ মাংস ঐতিহাসিকভাৱে এটি জনপ্ৰিয় খাদ্য, আনকি উম্ব্ৰিয় আৰু টুস্কান খাদ্যাভাসতো। অষ্টদশ শতিকাৰ ফ্ৰান্সত pigeons à la crapaudine (পিজঁ আলা ক্ৰাপুডিন) এটি "কৌশল্যৰ ব্যঞ্জন" গণ্য কৰা হৈছিল। পাৰৰ মাংসক এনেদৰে সজোৱা হৈছিল যে ই দেখিবলৈ এটি ভেকুলীৰ দৰে লাগিছিল। ধাৰ্মিক ৰীতি-নীতিত কোনো কোনো বিশেষ দিনত মাংসাহাৰ বৰ্জিত আছিল, কিন্তু ভেকুলীৰ মাংসৰ ওপৰত তেনে কোনো বাধা নাছিল, যিহেতু ই পানীত বাস কৰে। পিজঁ আলা ক্ৰাপুডিনে এই ৰীতিৰ সৈতেই খেলিছিল। ই বৰ্তমানেও পৰম্পৰাগত ফঁৰাচী ৰন্ধনশৈলীৰ এক অংশ। স্পেইন আৰু ফ্ৰাঞ্চত পাৰক কেতিয়াবা দীৰ্ঘকালৰ বাবে ৰান্ধি থকা হয়, সংৰক্ষণৰ বাবে।
আমেৰিকাত
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ই সময়ৰ সৈতে কেৱল বিশেষ দিনত খোৱা খাদ্য হৈ পৰিছে, যিহেতু তুলনামূলকভাৱে কম খৰচী মুৰ্গীৰ মাংসই ইয়াৰ স্থান লৈছে। আমেৰিকাত বৰ্তমানে ইয়াক উচ্চ-পাক কলাৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, আৰু লে চিয়েৰ্ক তথা দ্য ফ্ৰেঞ্চ লণ্ড্ৰীৰ দৰে দামী ৰেষ্টুৰেণ্টত ই উপলব্ধ। একাধিক প্ৰসিদ্ধ ৰান্ধনিয়ে পাৰৰ মাংসক সহাৰি আগবঢ়াইছে। পাৰৰ মাংসৰ দাম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সাধাৰণতে আন চৰাইৰ মাংসৰ দামতকৈ অধিক।
এছিয়াত
ভাৰতত পাৰৰ মাংস উত্তৰ-পূবৰ ৰন্ধনশৈলীত ঘাইকৈ দেখা যায়, যেনে অসমীয়া ৰন্ধনশৈলীত। ইয়াক জোলৰ সৈতে ৰন্ধা হয়, কেতিয়াবা কল-পচলাৰ সৈতে। ই জনজাতীয়  আৰু অ-জনজাতীয়, উভয় লোকৰ মাজতে জনপ্ৰিয়। পাৰ মাংসক শক্তিদায়ক গণ্য কৰা হয়। প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক কালৰ হস্তলিপি কামৰূপ যাত্ৰাত ইয়াক ভাল স্বাস্থ্যৰ বাবে খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। কিছু কিছু হিন্দু মন্দিৰত পাৰৰ বলি দিয়া হয়, বিশেষকৈ শাক্তধৰ্মত। উদাহৰণস্বৰূপে, কামাখ্যা মন্দিৰত পাৰৰ বলি দিয়া হয়।  নেপালতো এনে অভ্যাস দেখা যায়। পাৰৰ মাংস প্ৰায় বিশেষ দিনত খোৱা হয়।
চীনা ৰন্ধনশৈলীত পাৰৰ মাংস উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত বিশেষভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়, যেনে চীনা নৱবৰ্ষত। পাৰৰ মাংসক শুকানকৈ ভাজি খোৱা হয়। কেণ্টনীজ শৈলীৰে ৰান্ধিলে পাৰৰ লগত ছয় চছ, চাউলৰ মদ আদি যোগ কৰা হয়। সতেজতা বজাই ৰাখিবলৈ চীনত প্ৰায় জীয়াই থকা পাৰ বিক্ৰী কৰা হয়। পিচে ইয়াক ভিন ভিন ধৰণে কাটিও বিক্ৰী কৰা হয়। দুই ধৰণে কটা পাৰ জনপ্ৰিয়: চীনা শৈলী (বৌদ্ধ কাটন) য'ত মূৰ আৰু ভৰি থাকে, আৰু নিউ য়ৰ্ক (কনফুচিয়ান কাটন) য'ত মূৰ আৰু ভৰিৰ সৈতে অন্ত্ৰও থাকে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো পাৰৰ মাংসৰ আতাইতকৈ অধিক বিক্ৰী চাইনাটাউনসমূহত হয়।
ইণ্ডোনেছিয়ান ৰন্ধনশৈলীত, বিশেষকৈ চুণ্ডানীজ আৰু জাভানীজ খাদ্যত পাৰৰ মাংস ধনিয়া, হালধী, নহৰু আৰু পাম তেলেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।
উশ্ব'জি ভাষা
উশ্ব'জি (এই ভাষা কোৱা লোকে নিজৰ ভাষাক উশ্ব'জ'  বোলে) এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি পাকিস্তানৰ খাইবৰ-পখটুনখোৱা প্ৰান্তৰ কোহিস্তান আৰু স্বাট জিলাত মুখ্যতঃ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পৰুৱা পাত বেং
পৰুৱা পাত বেং (Ornate narrow-mouthed frog, বৈজ্ঞানিক নাম: Microhyla ornata) হৈছে 'Microhylidae' বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি।
উশ্ব'জি ভাষা
স্থিতি
উশ্ব'জি এটি অতিকৈ লুপ্তপ্ৰায় ভাষা হ'ব পাৰে কাৰণ এই ভাষাৰ নিজৰ অঞ্চলত পশ্তো ভাষাৰ প্ৰভাৱ ভালেমান বিস্তাৰ হৈছে, বিশেষকৈ স্বাট অঞ্চলত।
পৰুৱা পাত বেং
বিৱৰণ
এই গোটৰ ভেকুলীবোৰৰ আকাৰ সৰু। ইয়াৰ পৃষ্ঠীয় (dorsal) অংশত থকা কাঁড়চিনৰ দৰে দাগটোৰ বাবে এই ভেকুলীবিধক সহজে অন্য প্ৰজাতিৰ পৰা পৃথক কৰিব পৰা যায়। ইহঁতৰ বৰণ সাধাৰণতে হালধীয়া হয় আৰু তাতে গাঢ় মটীয়া বৰণৰ দাগ থাকে।
উশ্ব'জি ভাষা
লিখন
উশ্ব'জি টৰৱালী আৰু শ্বিনা আখৰৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰেৰে ফাৰ্চী-আৰবী লিপিত নাস্তালিক ধৰণেৰে লিখা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
Decker 1992 Ushojo
পৰুৱা পাত বেং
বিতৰণ
এই ভেকুলীবিধ ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াক ভাৰত, নেপাল, আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, শ্ৰীলংকা আৰু বাংলাদেশ আদি দেশসমূহত দেখা পোৱা যায়।
বাসস্থান
পৰুৱা পাত বেং প্ৰধানত: ক্ৰন্তীয় আৰু অৰ্ধক্ৰান্তীয় তথা পৰ্ণপাতী অৰণ্য আৰু চাভানা ঘাঁহনিত দেখা পোৱা যায়। কিছুমান বাসস্থানত ইহঁতক হাতীৰ মলত বাস কৰাও দেখা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উভচৰ
ভাৰতত পৰিক্ষিত পৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰ তালিকা
ভাৰতত পৰিক্ষিত পৰমাণৱিক অস্ত্ৰসমূহৰ এক তালিকা। পৰীক্ষাসমূহ ২ ক্ৰম: পখৰাণ ১ আৰু পখৰাণ ২ত সংঘটিত হৈছিল। পখৰাণ ১ত কেৱল এটা পৰমাণৱিক পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। এই পৰীক্ষাৰ চন আছিল ১৯৭৪।
পখৰাণ ১
তলত ভাৰতৰ পৰীক্ষাৰ ক্ৰমৰ তালিকা দিয়া হ'ল
টোকা:
পখৰাণ ২
টোকা:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰত সম্পৰ্কীয় তালিকা
ইটাগুৰীয়া
ইটাগুৰীয়া (Cinnamon Bittern বা Chestnut Bittern, বৈজ্ঞানিক নাম-Ixobrychus cinnamomeus) এটা সৰু আকাৰৰ জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই প্ৰধানকৈ এছিয়া মহাদেশৰ পাকিস্তান, চীন, ইণ্ডোনেছিয়া আদি দেশত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়৷
বিৱৰণ
ইটাগুৰীয়াৰ দেহৰ আকাৰ সৰু, দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৩৮ ছে: মি:৷ ইয়াৰ ডিঙি চুটি, ঠোঁট দীঘল৷ পূৰ্ণবয়স্ক মতা ইটাগুৰীয়াৰ দেহটো মাখন বৰণীয়া আৰু পেট অংশ বগা৷ মাইকী ইটাগুৰীয়া চৰাই মতাটোৰ সৈতে দেখিবলৈ একে যদিও ইয়াৰ পৃষ্ঠ অংশ আৰু মূৰৰ মুকুটটো ক'লা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ পোৱালি ইটাগুৰীয়াৰ দেহটো মটীয়া ঘন আঁচেৰে পূৰ্ণ হৈ থাকে৷
বিতৰণ
ইটাগুৰীয়া বাংলাদেশ, কম্বোডিয়া, চীন, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, জাপান, কোৰিয়া, মালয়েছিয়া, মালদ্বীপ, ম্যানমাৰ, নেপাল, পাকিস্তান, ফিলিপাইন্‌ছ, চিংগাপুৰ, শ্ৰীলংকা, টাইৱান, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম আদি দেশত স্থানীয় চৰাই৷ আনহাতে আফগানিস্তান, ওমান, আৰব আদিত ইয়াক কেতিয়াবা কেতিয়াবা দেখা পোৱা যায়৷
আচৰণ
ইটাগুৰীয়াক বাহত বা অন্য ঠাইত চৰি থকা অৱস্থাত ভয় খুৱালে বা সজাগ কৰি তুলিলে ই এবিধ বিশেষ ধৰণৰ আচৰণ দেখুৱায়৷ ইয়াৰ ডিঙিটো উলম্বভাৱে মেলি দি ঠোঁটটো আকাশলৈ টোঁৱাই সমগ্ৰ দেহতো ঠাইতে থৰ লাগে আৰু বাহ্যিক পৰিৱেশৰ প্ৰতি কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া নেদেখুৱায়৷
খাদ্য
ইটাগুৰীয়া চৰায়ে সাধাৰণতে পোক-পতংগ, মাছ, উভচৰ প্ৰাণী আদি চিকাৰ কৰি খায়৷ ইয়াক সহজে দেখা পোৱা নাযায় কাৰণ ই গধূলি সময়তহে খাদ্যৰ সন্ধানত ওলাই আহে৷
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
ইটাগুৰীয়া সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ইয়াৰ জনসংখ্যা বৰ্তমান প্ৰায় স্থিতাৱস্থাত আছে৷ এই দিশসমূহলৈ লক্ষ্য কৰি আই. ইউ. চি. এন. এ ইয়াক সংকটৰ পৰা মুক্ত বুলি স্বীকৃতি দিছে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বক
হাৰ্পিছ ছিম্‌প্লেক্স
যৌনাংগৰ হাৰপিছ (Herpes) হ’ল যৌন সংক্ৰামক এটি ৰোগ। এই ৰোগ হাৰপিছ চিমপ্লেক্স ভাইৰাছ টাইপ-১ (HSV-1) আৰু চিমপ্লেক্স ভাইৰাছ টাইপ-২ (HSV-2) সংক্ৰমণৰ ফলত হয়।
সংক্ৰমণ
যৌনাংগত HSV-2ৰ সংক্ৰমণ থকা ব্যক্তিৰ সৈতে যৌনসংগম কৰিলে এইৰোগ সংক্ৰমণ হব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত বাহিৰৰ পৰা উক্ত ব্যক্তিৰ হাৰপিছ আছে যে এনে ধাৰণা কৰিব পৰা নাযায় আৰু আক্ৰান্ত ব্যক্তিয়েও তেওঁ ৰোগ সম্পৰ্কে জ্ঞাত নহ'ব পাৰে।
লক্ষণ আৰু উপসৰ্গ
বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে আক্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে গমেই নাপায় যে তেওঁ HSV-2ত আক্ৰান্ত। সাধাৰণতে এই ভাইৰাছৰদ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱাৰ দুসপ্তাহ মানৰ পাছতহে শৰীৰৰ বাহিৰত ইয়াৰ প্ৰকাশ ঘটে। ইয়াৰ ঘাঁবোৰ দুইৰ পৰা চাৰি সপ্তাহৰ ভিতৰত নোহোৱা হৈ যায়। ঘাঁবোৰ সাধাৰণতে যৌনাংগ বা মলদ্বাৰৰ ওচৰত এটা বা একাধিক গুটিৰ দৰে দেখা দিয়ে। প্ৰথম এই গুটিবোৰ দেখা দিয়াৰ পাছত এইবোৰ ফাটি গৈ স্পৰ্শকাঁতৰ ঘাঁ হৈ পৰে। এই ঘাঁবোৰ ঠিক হবলৈ ২ৰ পৰা চাৰি সপ্তাহ সময় লাগে। ইয়াৰ কেইসপ্তাহ মানৰ বা কেইমাহ মানৰ পাছত গুটিবোৰ পুনৰ ওলায়। অৱশ্যে পিছৰ বাৰৰ ঘাঁবোৰ আগৰ বাৰতকৈ কম ভয়াবহ হয় আৰু সোনকালে শুকায়। এই সংক্ৰমণ শৰীৰত অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ থাকিব পাৰে। অৱশ্যে এবছৰৰ ভিতৰত এই ঘাঁৰ পৰিমাণ লাহে লাহে কমিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ আন উপসৰ্গ বোৰ হ’ল- ফ্লুৰ দৰে জ্বৰ, গ্ৰন্থি উখহি উঠা।
চিকিৎসা
হাৰপিছ নিৰাময় কৰিবপৰা চিকিৎসা নাই। কিন্তু প্ৰতিৰোধৰ ঔষধ খাই থাকি ঘাঁবোৰ প্ৰতিৰোধ কৰা আৰু কম দিন থকাৰ চিকিৎসা কৰিব পৰা যায়। সংক্ৰমণ হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা যায়।
প্ৰতিৰোধ
যিকোনো যৌন সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ উচিত উপায় হ’ল-যৌন সম্পৰ্ক নকৰা অথবা যৌন সংক্ৰামক ৰোগ নথবা ব্যক্তি এগৰাকীক যৌন সংগী কৰি লোৱা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যৌন সংক্ৰামক ৰোগ শ্ৰেণী:ৰোগ
ডাঙৰ দলনি বেং
ডাঙৰ দলনি বেং (Bhamo Frog বৈজ্ঞানিক নাম-Humerana humeralis) 'Ranidae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি।
বিতৰণ
এই ভেকুলীবিধ ঘাইকৈ বাংলাদেশ, ভাৰত, ম্যানমাৰ, নেপাল আৰু ভূটান আদি দেশত দেখা পোৱা যায়।
বাসস্থান
ডাঙৰ দলনি বেঙৰ প্ৰধান বাসস্থান হৈছে ক্ৰান্তীয় আৰু অৰ্ধক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চলসমূহ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উভচৰশ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
পটিয়া পাত বেং
পটিয়া পাত বেং (Common tree frog, বৈজ্ঞানিক নাম-Polypedates leucomystax)'Rhacophoridae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি৷
বিতৰণ
পটিয়া পাত বেং ঘাইকৈ বাংলাদেশ, ব্ৰণেই, কম্বোডিয়া, চীন, ্যাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, ফিলিপাইনছ, ছিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম] আৰু ভূটান আদি দেশত বিস্তৃত হৈ আছে৷ শেহতীয়াকৈ এই ভেকুলীবিধক জাপানত পুনৰ সংস্থাপন কৰা হৈছে৷
বাসস্থান
পটিয়া পাত বেঙৰ প্ৰধান বাসস্থান হৈছে ক্ৰান্তীয় বা অৰ্ধক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চল, সেমেকা ঘাঁহনি, নদ-নদী, পুখুৰী, খেতি-পথাৰ আদি৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উভচৰশ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শিৱসাগৰৰ শিৱদৌল
শিৱদৌল শিৱসাগৰ জিলাৰ, শিৱসাগৰ নগৰৰ শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ (বৰপুখুৰী) পাৰত অৱস্থিত। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই প্ৰথমা ৰাণী বৰৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰে বিবাহিতা ভনীয়েক দ্ৰৌপদীক বিবাহ কৰাই অম্বিকা কুঁৱৰীবা মদাম্বিকা নাম দি বৰৰজা পাতিছিল। এইগৰাকী কুঁৱৰীৰ নিৰ্দেশক্ৰমেই ১৭৩১ খৃঃত সোণৰ ক'লচীৰে সৈতে শিৱদৌল, দেৱীদৌল আৰু বিষ্ণু দৌল নিৰ্মাণ কৰাৰ লগতে শিৱসাগৰ পুখুৰী খন্দোৱা হৈছিল। এই শিৱদৌল অসমৰ সকলোবোৰ দৌলতকৈ ওখ দৌল। কৰ্দৈশিৰীয়া এই দৌলৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৮০ ফুট(প্ৰায় ৫৫.৫১ মিটাৰ) আৰু ভেটিৰ প্ৰস্থ প্ৰায় ১৯৫ ফুট (৬০.১৪ মিটাৰ) ।দৌলটিৰ ওপৰত থকা কলচীৰ উচ্চতা প্ৰায় ৮ ফুট। শিৱদৌলৰ কলচীটোত থকা সোণখিনি এৰুৱাই নিবৰ কাৰণে মানে কলচীটোলৈ গুলিয়াইছিল, কিন্তু কলচীটো বা সোণখিনি খহাব নোৱাৰিলে। ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত কলচীটো খহি পৰিছিল যদিও ইয়াক আগৰ স্থানত স্থাপন কৰা হয়। এই দৌলটোত সদায়ে শিৱৰ পূজা অৰ্চনা হয়। শিৱৰাত্ৰিত এই দৌলৰ কাষতে এখন ডাঙৰ মেলা হয়।
thumb|left|200px|শিৱদৌলৰ বেৰত খোদিত ভাষ্কৰ্য্য
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
শ্ৰোণিৰ প্ৰদাহ ৰোগ
শ্ৰোণীৰ প্ৰদাহ ৰোগ বা পি আই ডি (Pelvic Inflammatory Disease) হ'ল পেলভিক ইনফ্লেমেটৰি ডিজিজ। সাধাৰণতে জৰায়ু, ডিম্বনলী আৰু আন প্ৰজনন অংগৰ সংক্ৰামণক এই ৰোগ বোলা হয়। এইৰোগ কেৱল মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা দেখা যায়। কোনো এগৰাকী মহিলাৰ যোনী অথবা জৰায়ু মুখৰ পৰা বেক্টেৰিয়াবোৰে যেতিয়া ক্ৰমাত ওপৰফালৰ প্ৰজনন অংগবোৰত সোমাই পৰি সংক্ৰমণ ঘটায়-তেতিয়াই এই ৰোগ আৰম্ভ হয়। পি আই ডি বিভিন্ন কাৰণত হব পাৰে। কিন্তু যৌন সংক্ৰামক দুটি ৰোগৰ বেক্টেৰিয়াৰ বাবে মূলত এই ৰোগ হোৱা দেখা যায়। এই দুটা ক্লামোডিয়া আৰু গনৰিয়া। যৌনসংগমত সক্ৰিয় মহিলাৰ প্ৰসৱৰ বছৰটোত সংক্ৰমণ হোৱাৰ ভয় বেছি। ২৫ বছৰৰ মহিলাৰ এনে ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা ২৫ বছৰতকৈ বেছি বয়সৰ মহিলাতকৈ অধিক। যিহেতু কিশোৰী আৰু যুৱতীসকলৰ জৰায়ু মুখ ভালদৰে পৈনত নহয়, সেইবাবে তেনে মহিলাৰ পি আই ডি ৰ লগত যৌনসংক্ৰামক ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে।
লক্ষণ আৰু উপসৰ্গবোৰ
এই ৰোগৰ লক্ষণবোৰ কেতিয়াবা ধৰিবই পৰা নাযায় আৰু কেতিয়াবা খুব সাংঘাতিক ধৰণেৰে দেখা দিয়ে। ক্লামোডিয়াৰ বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰামিত হ’লে মহিলাসকলৰ কোনো উপসৰ্গই দেখা নিদিয়ে বা অলপ দেখা দিয়ে। কিন্তু অভ্যন্তৰীণ প্ৰজনন অংগবোৰৰ ভয়াবহ ক্ষতি হৈ থাকে। পি আই ডি ত আক্ৰান্ত মহিলাৰ সাধাৰণ এটা উপসৰ্গ হ’ল- তলপেটৰ বিষ। আন উপসৰ্গবোৰৰ ভিতৰত জ্বৰ, অস্বাভাৱিক বেয়া গোন্ধযুক্ত যোনীশ্ৰাৱ, যৌন সংগম কৰাৰ সময়ত কষ্ট পোৱা আৰু অনিয়মীয়া ঋতুস্ৰাৱ।
প্ৰতিৰোধ
যিকোনো যৌন সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ উচিত উপায় হ’ল-যৌন সম্পৰ্ক নকৰা অথবা যৌন সংক্ৰামক ৰোগ নথবা ব্যক্তি এগৰাকীক যৌন সংগী কৰি লোৱা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰোগ শ্ৰেণী:যৌন সংক্ৰামক ৰোগ
বাটৰাজ সাপ
বাটৰাজ সাপ (Red-necked keelback, বৈজ্ঞানিক নাম-Rhabdophis subminiatus)'Colubridae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ সাপৰ প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
এই সাপবিধৰ দেহৰ বৰণ সেউজীয়া আৰু মূৰৰ অংশত ৰঙা আৰু হালধীয়া দাগ থাকে৷ ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৭০-৯০ ছে:মি: হয়৷
বাসস্থান
এই সাপবিধ সাধাৰণতে পুখুৰীত থাকে৷
আচৰণ
বাটৰাজ সাপক পূৰ্বতে বিষহীণ গণ্য কৰা হৈছিল, পিচে, সম্প্ৰতি কিছুমান ঘটনাৰ পৰা দেখা গৈছে এইবিধ সাপে সাধাৰণতে দংশনৰ সময়ত বিষ এৰি নিদিয়াকৈও থাকিব পাৰে। মুখৰ পাছফালে বিষদাঁত থকা (Rear Fanged) বাবে এই সাপে একেৰাহে বহুসময় ধৰি কামোৰ মাৰি ধৰি থকাৰ পাচতহে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ বিষ নিৰ্গত কৰিব পাৰে।
খাদ্য
বাটৰাজ সাপে পানীৰ ভেকুলী আৰু মাছ আদি খাই জীয়াই থাকে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাপ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ৰেঙণি টিভি
ৰেঙণি হৈছে এটা অসমীয়া ভাষাৰ মনোৰঞ্জন-ধৰ্মী টিভি চেনেল। গুৱাহাটীৰ এ.এম. টেলিভিজন প্ৰাইভেট লিমিটেড ইয়াৰ গৰাকী। এই চেনেল ২০১৩ চনৰ ৩ জুন তাৰিখে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। ইয়াত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মনোৰঞ্জন-ধৰ্মী কার্যক্রম সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
অসমীয়া হাবি বেং
অসমীয়া হাবি বেং (long-tongued frog, বৈজ্ঞানিক নাম-Hylarana leptoglossa) 'Hylarana' গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ উভচৰ প্ৰাণী৷
বিতৰণ
এই ভেকুলীবিধ বাংলাদেশ, ভাৰত, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আদি দেশত স্থানীয়ভাৱে দেখা পোৱা যায়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উভচৰ
ডেংগি জ্বৰ
ডেংগি জ্বৰ ডেংগি ভাইৰাছৰ ফলত হোৱা এক মহজনিত ক্ৰান্তীয় ৰোগ। সংক্ৰমণৰ তিনিৰ পৰা চৈধ্য দিনৰ ভিতৰত লক্ষণে দেখা দিয়ে। লক্ষণৰ ভিতৰত অত্যধিক জ্বৰ, মূৰৰ বিষ, বমি, মাংসপেশী তথা গাঁঠিৰ বিষ আৰু ছাল ৰঙচুৱা পৰা প্ৰধান। দুইৰ পৰা সাতদিনৰ ভিতৰত আৰোগ্য লাভ হয়। কিছু সংখ্যক ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ৰোগ বাঢ়ি ডেংগি হিম'ৰহেজিক ফিভাৰ দেখা দিয়ে য'ত ৰক্তক্ষৰণ, তেজত অণুচক্ৰিকা কমা আৰু তেজৰ প্লাজমা নিৰ্গত হয়; বা ডেগি শ্বক ছিন্‌ড্ৰম য'ত ৰক্তচাপ সংকটজনকভাৱে কমি যায়।
এডিছ মহৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ, ঘাইকৈ এডিছ ইজিপ্টিয়ে ডেংগি বিয়পায়। ভাইৰাছবিধৰ পাঁচটা প্ৰকাৰ আছে; এটা প্ৰকাৰৰ সংক্ৰমণে সেইবিধৰ প্ৰতি আজীৱন প্ৰতিৰক্ষা আৰু বাকীবোৰৰ প্ৰতি হস্ৰম্যাদী প্ৰতিৰক্ষা প্ৰদান কৰে। পাছত বেলেগ প্ৰকাৰৰ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ হ'লে জটিলতাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে। ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বাবে ভাইৰাছ বা ইয়াৰ RNA-ৰ প্ৰতিদেহ চিনাক্ত কৰাকে ধৰি কেইবাটাও পৰীক্ষা উপলব্ধ।
শেহতীয়াকৈ অনুমোদন জনোৱা ডেংগি জ্বৰ প্ৰতিষেধক এতিয়া কেইবাখনো দেশত উপলব্ধ। ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ আন উপায়ৰ ভিতৰত আছে মহৰ বংশবৃদ্ধি কমোৱা আৰু কামুৰাত বাধা দিয়া। অব্যৱহৃত মুকলি পানী পেলাই দিয়া আৰু গা ঢকাকৈ কাপোৰ পিন্ধি এই কাম কৰিব পাৰি, কাৰণ এই মহে দিনতে কামুৰে। সাধাৰণতে সমৰ্থনীয় চিকিৎসা যেনে মুখ বা সিৰাৰে পানীয় দিলেই কিছুদিনৰ ভিতৰত ৰোগী সুস্থ হয়।  জটিল ৰোগত ৰক্ত সঞ্চাৰণৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। প্ৰতি বছৰ প্ৰায় ৫ লাখ লোক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হ'বলগীয়া হয়। Ibuprofen বা আন NSAID ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পৰাই ডেংগিয়ে বিশ্বজুৰি সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে আৰু ১১০ খনৰো বেছি দেশত এই ৰোগ পোৱা যায়। প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৫-৫২.৮ কোটি লোক সংক্ৰমিত হয় আৰু প্ৰায় ১০০০০-২০০০০ লোক মৃত্যুমুখত পৰে।  চাইনিজ মেডিকেল এনচাইক্ল'পেডিয়াত বিশ্বত সৰ্বপ্ৰথম সন্দেহজনক ডেংগিৰ বিষয়ে জিন সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত (২৫৫-৪২০ খ্ৰীষ্টাব্দ) এই ৰোগক "পানী বিহ" বুলি অভিহিত কৰিছিল। ১৭৭৯ চনত ডেংগি নামকৰণৰ পিছৰে পৰা মহামাৰী ৰূপত এচিয়া, আফ্ৰিকা আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত ১৭৮০ চনত সমসাময়িকভাৱে বিস্তাৰিত হৈছিল। গাঁঠি আৰু মাংসপেশীৰ বিষ অনুভৱ কৰালৈ লক্ষ্য কৰি এনে ৰোগক বিজ্ঞানী বেঞ্জামিন ৰুচে "ব্ৰেকব'ন ফিভাৰ" বুলি নামাংকন কৰিছিল। ১৯৫৫-৭০ৰ সময়ছোৱাত গোটেই বিশ্বত মাত্ৰ ৯খন দেশহে আক্ৰান্ত হৈছিল, কিন্তু ১৯৭০ ৰ পৰা ১৯৯৩ চনলৈ এই ৰোগ বিশ্বৰ ৩৭খন দেশলৈ বিস্তাৰিত হয়। ১৭৭৯ চনত এই ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ প্ৰথম বিৱৰণ পোৱা যায়। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত ডেংগি ৰোগৰ প্ৰভাৱ ১৯৯২ চনৰ পৰা হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। মহ আঁতৰোৱাৰ লগতে প্ৰত্যক্ষভাৱে ভাইৰাছ নিঃশেষ কৰা ঔষধৰ বিষয়ে গৱেষণা চলি আছে। ইয়াক অৱহেলিত ক্ৰান্তীয় ৰোগ (neglected tropical disease) হিচাপেও শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পতংগজনিত ৰোগ শ্ৰেণী:ক্ৰান্তীয় ৰোগ
ৰংপুৰ (আহোম ৰাজধানী)
ৰংপুৰ (ইংৰাজী ভাষা:Rangpur, উচ্চাৰণ: ˈræŋpʊə বা ˈræŋgpʊə) আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই ১৭০৭ চনত স্থাপন কৰা আহোম ৰাজ্যৰ এখন ৰাজধানী আছিল। এতিয়া এই স্থান শিৱসাগৰ নগৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত। আহোম ৰাজ্যৰ কেইবাটাও ঐতিহাসিক সমল যেনে তলাতল ঘৰ আৰু ৰংঘৰ ইয়াতে অৱস্থিত।
আহোম ৰাজ্যৰ শ্ৰেষ্ঠ সময়ছোৱাত ৰংপুৰ ৰাজধানী আছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত দুবাৰ এই ৰাজধানীৰ পতন ঘটিছিল। প্ৰথমবাৰ ১৭৬৯-৭০ চনত কেইমাহমানৰ বাবে বিদ্ৰোহীসকলে স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মী সিংহক বন্দী কৰি ৰাখিছিল। দ্বিতীয়বাৰ ১৭৮৮ৰ পৰা ১৭৯২ চনলৈ বিদ্ৰোহীসকলে ৰংপুৰ নিজৰ অধীনত ৰাখিছিল আৰু শেষত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ থমাছ ৱেল্‌ছৰ সেনাবাহিনীয়ে তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰিছিল। ৰংপুৰ পুনৰ আহোমৰ হাতলৈ আহিলেও ৰাজধানী ইয়াৰ পৰা উঠাই নি যোৰহাটত পতা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
বাদশ্বাহ
thumb|বাদশ্বাহ আদিত্য প্ৰতীক সিং ছিছ’দিয়া নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰা বাদশ্বাহ এজন জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় ৰেপাৰ, গায়ক আৰু সংগীত সুৰকাৰ। ১৯৮৫ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ৰেপিঙৰ অনন্য শৈলীৰ বাবে পৰিচিত বাদশ্বাহ ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ৰেপাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
নতুন দিল্লীৰ পাঞ্জাবী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বাদশ্বাহৰ। দিল্লীৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি পিছলৈ চণ্ডীগড়ৰ পিইচি ইউনিভাৰ্চিটি অৱ টেকন’লজিৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কলেজত থাকোঁতে বাদশ্বাহে মাফিয়া মুণ্ডীৰ নামেৰে এটা সংগীত দল গঠন কৰে, য’ত আন আন শিল্পী যেনে হানি সিং, ৰাফতাৰ, ইক্কা, লিল গোলু আদিও আছিল।
২০১১ চনত হানি সিঙৰ এলবাম ‘ইণ্টাৰনেচনেল ভিলেজাৰ’ৰ গীতিকাৰ হিচাপে সংগীত জগতত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা বাদশ্বাহে ২০১৬ চনত প্ৰথমটো একক গীত ‘কাৰ গয় চুল’ মুকলি কৰে, যিটোৱে ব্যাপক হিট হৈ বলীউডত প্ৰৱেশৰ সূচনা কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ কেইবাখনো বলীউড চিনেমাৰ বাবে সুৰ আৰু গায়ন-বায়ন কৰাৰ লগতে উদ্যোগটোৰ কেইজনমান শীৰ্ষ সংগীত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰি আহিছে।
সংগীত শৈলী আৰু প্ৰভাৱ
বাদশ্বাহ ৰেপিঙৰ অনন্য শৈলীৰ বাবে পৰিচিত, য’ত হিন্দী আৰু পাঞ্জাবী গীতৰ কথাৰ সৈতে পশ্চিমীয়া বিটৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। হিপ-হপ, ট্ৰেপ আৰু বলীউড সংগীতৰ মিশ্ৰণেৰে তেওঁৰ সংগীতত ভাৰতৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় শিল্পী হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। বাদশ্বাহে প্ৰায়ে এমিনেম, ৫০ চেণ্ট আৰু লিল ৱেইনক তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰভাৱ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।
বাদশ্বাহৰ কেৰিয়াৰত কেইবাটাও হিট চিংগল আৰু এলবাম মুক্তি পাইছে। তেওঁৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় গীতৰ ভিতৰত আছে ‘ডিজে ৱেলে বাবু’, ‘মাৰ্চি’, ‘গেণ্ডা ফুল’, ‘পাগল’, ‘লভেৰাত্ৰী টাইটেল ট্ৰেক’ আৰু ‘শ্বি মুভ ইট লাইক’। ‘খুবছুৰ’, ‘বাঘী’, ‘কাপুৰ এণ্ড সন্স’, ‘ফিলৌৰী’, ‘সোণু কে টিটু কি ছুইটি’ আৰু ‘কবীৰ সিং’কে ধৰি কেইবাখনো বলীউডৰ চিনেমাৰ বাবেও সংগীত ৰচনা কৰিছে।
বঁটা আৰু কৃতিত্ব
বাদশ্বাহে নিজৰ কেৰিয়াৰত কেইবাটাও বঁটা আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। তেওঁ ‘খুবছুৰ’ আৰু ‘বাদশাহো’ চিনেমাৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় অভিনয়ৰ বাবে এমটিভি এছিয়া মিউজিক বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ গীতৰ মিৰ্চি মিউজিক বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ জি চিনে বঁটাকে ধৰি আন কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে।
সংগীত জীৱনৰ উপৰিও বাদশ্বাহ বিভিন্ন সামাজিক কামৰ সৈতেও জড়িত হৈ আছে। ভাৰতৰ অসুবিধাগ্ৰস্ত শিশুসকলক শিক্ষা প্ৰদানৰ দিশত কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা স্মাইল ফাউণ্ডেশ্যনৰ সৈতে তেওঁ কাম কৰিছে। পশুৰ অধিকাৰ আৰু কল্যাণৰ দিশত কাম কৰা সংস্থা পেটা ইণ্ডিয়াৰ সৈতেও বাদশ্বাহ জড়িত হৈ আছে।
উপসংহাৰ
ভাৰতীয় সংগীত জগতত জনপ্ৰিয় নাম হিচাপে পৰিগণিত হোৱা বাদশ্বাহ সংগীতৰ অনন্য শৈলীৰে নিজৰ বাবে এটা নিচ খোদিত কৰিছে। সংগীতৰ বাবে তেওঁ কেৱল প্ৰশংসা লাভ কৰাই নহয়, বিভিন্ন সামাজিক কামৰ সৈতেও জড়িত হৈ আছে। বাদশ্বাহে নিজৰ সংগীতেৰে অনুৰাগীসকলক অনুপ্ৰাণিত আৰু মনোৰঞ্জন দি আহিছে আৰু ভাৰতৰ অন্যতম বিচৰা ৰেপাৰ হৈয়েই আছে।
এমিৱে বাণ্টাই
বিলাল শ্বেইখ নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰা এমিৱে বাণ্টাই এজন জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় ৰেপাৰ, গায়ক, গীতিকাৰ। ২০১৪ চনত তেওঁৰ একক গীত "গ্লিণ্ট লক"ৰ জৰিয়তে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ভাৰতীয় ৰেপ জগতৰ অন্যতম পৰিচিত ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। সংগীতৰ অনন্য শৈলীৰে এমিৱেই ভাৰতীয় সংগীতৰ ৰেপ ধাৰাটোক আগস্থানলৈ অনাত সহায় কৰিছে।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি
১৯৯৫ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল এমিৱেই। প্ৰথম বছৰবোৰ মুম্বাইৰ মালাদ অঞ্চলত কটায়, য'ত তেওঁ ছেইণ্ট এণ্ড্ৰুজ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। সৰুৰে পৰাই এমিৱেৰ সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আছিল আৰু তেওঁ এমিনেম, লিংকিন পাৰ্ক, মাইকেল জেকচনৰ দৰে শিল্পীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সতে তেওঁ নিজৰ গীত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু শেষত ফোনত ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
২০১৩ চনত ইমিৱেৰ সংগীতৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া তেওঁ নিজৰ গীতসমূহ ইউটিউবত আপলোড কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম গীতটোৰ নাম আছিল "গ্লিণ্ট লক" আৰু ই দ্ৰুতগতিত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, বহুতে এমিৱেৰ ৰেপিঙৰ অনন্য শৈলীৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিছিল। তেওঁ ইউটিউবত গীত আপলোড কৰি থাকিল আৰু অতি সোনকালেই তেওঁ প্লেটফৰ্মৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ৰেপাৰ হৈ পৰে।
সংগীত কেৰিয়াৰ
তাৰ পিছৰ পৰাই এমিৱেই "মাচায়েংগে", "সমাঝ মেইন আয়া ক্যা", "ধুণ্ডকে দিখা", "ফ্ৰীভাৰ্ছ ফিষ্ট", আৰু "খাতম হুৱে ৱাণ্ডে"ৰ দৰে অসংখ্য হিট গীত মুকলি কৰে। তেওঁৰ সংগীতে প্ৰায়ে শ্ৰেণী বৈষম্য, ৰাজনৈতিক দুৰ্নীতি, সাধাৰণ মানুহৰ সংগ্ৰাম আদি সামাজিক বিষয়সমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰে। ইমিৱেৰ সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে তেওঁৰ অনন্য ৰেপিং শৈলী, যিয়ে হিন্দী আৰু ইংৰাজী গীতৰ সংমিশ্ৰণ আৰু ট্ৰেপ, হিপ হপ, আৰু ৰেগে সংগীতৰ উপাদানসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰে।
ইমিৱেই ভাৰতীয় সংগীত জগতৰ বহু শিল্পী যেনে ৰাফতাৰ, ডিভাইন, কৃ$না, আৰু মেম মেচিনৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছে। ছানবাৰ্ন, ভিএইচ১ ছুপাৰছনিক, এনএইচ৭ উইকেণ্ডাৰ আদি বিভিন্ন সংগীত উৎসৱতো তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
খঙাল স্বভাৱৰ বাবে পৰিচিত এমিৱেয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনক লোকচক্ষুৰ আঁতৰত গোপনীয় কৰি ৰাখিছে।
বঁটা আৰু প্ৰশংসা
২০১৯ চনত "শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা"ৰ বাবে এমটিভি হাষ্টল বঁটা আৰু ২০২০ চনত "লিষ্টনাৰ্ছ চয়ছ ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট "(হিপ হপ)"ৰ বাবে মিৰ্চি মিউজিক বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰা এমিৱেই। শ্ৰেষ্ঠ সংগীত এলবাম" ২০২০ চনত "গলি বয়" চিনেমাৰ চাউণ্ডট্ৰেকত কৰা কামৰ বাবে।
উপসংহাৰ
ভাৰতীয় ৰেপ জগতৰ ট্ৰেইলব্লেজাৰ এমিৱে বন্তাই দেশত এই ধাৰাটোক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে। তেওঁৰ কেঁচা আৰু সৎ গীতৰ কথাৰে তেওঁ সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰ্শকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এক কণ্ঠস্বৰ হৈ পৰিছে। ভাৰতীয় সংগীতলৈ এমিয়েৰ অৱদানক তেওঁৰ সমনীয়া আৰু সাধাৰণ জনতা উভয়ে স্বীকৃতি দিছে, আৰু তেওঁ নিজৰ অনন্য শৈলী আৰু দৃষ্টিভংগীৰে ৰেপ ধাৰাটোৰ সীমাবদ্ধতাক ঠেলি দি আহিছে।
হানি সিং
হিৰ্দেশ সিং নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰা হানি সিং এজন ভাৰতীয় ৰেপাৰ, সংগীত প্ৰযোজক, অভিনেতা। ভাৰতীয় সংগীত জগতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু সফল শিল্পী, সমগ্ৰ বিশ্বতে তেওঁৰ ব্যাপক অনুগামী।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৮৩ চনৰ ১৫ মাৰ্চত পঞ্জাৱৰ হোছিয়াৰপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল হানি সিঙৰ। পঞ্জাৱৰ গুৰু নানক পাব্লিক স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি পিছলৈ যুক্তৰাজ্যৰ ট্ৰিনিটি স্কুলত সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে বলীউডৰ বিভিন্ন ছবিৰ সংগীত প্ৰযোজনা কৰি সংগীত প্ৰযোজক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল হানি সিঙে।
২০০৫ চনত হানি সিঙে সহযোগী ৰেপাৰ বাদশ্বাহ, ৰফতাৰ, আৰু অন্যান্য সংগীতজ্ঞসকলৰ সৈতে সংগীত বেণ্ড মাফিয়া মুণ্ডীৰ গঠন কৰে। বেণ্ডটোৱে "ব্ৰাউন ৰেং", "ড'প শ্বপ", আৰু "হাই হিলছ"কে ধৰি কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ট্ৰেক মুকলি কৰে।
একক কেৰিয়াৰ
২০১১ চনত হানি সিঙে তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম ইণ্টাৰনেশ্যনেল ভিলেজাৰ মুকলি কৰে আৰু তৎক্ষণাত হিট হৈ পৰে। এলবামটোত "গাব্ৰু", "ডপ শ্বপ", আৰু "আংৰেজী বিট"ৰ দৰে জনপ্ৰিয় ট্ৰেক আছিল। প্ৰথম এলবামৰ সফলতাৰ পিছত হানি সিঙে আন কেইবাটাও হিট একক গীত মুকলি কৰে, য'ত "লুংগি ডান্স", "পাৰ্টি অল নাইট", "ব্লু আইজ" আদিও আছিল।
"চেন্নাই এক্সপ্ৰেছ", "বছ", "সোনু কে টিটু কি ছুইটি"কে ধৰি কেইবাখনো বলীউডৰ ছবিৰ সংগীত ৰচনাও কৰিছে হানি সিঙে। তেওঁৰ এই কামৰ বাবে কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে, য'ত "শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক" আৰু "শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ আত্মপ্ৰকাশ"ৰ বাবে ইটিচি বলীউড বিজনেছ এৱাৰ্ডছ।
বিতৰ্ক
সমগ্ৰ কেৰিয়াৰত হানি সিঙে কেইবাটাও বিতৰ্কৰ সন্মুখীন হৈছে। ২০১৩ চনত তেওঁৰ গীতত আপত্তিজনক আৰু যৌনতাবাদী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগত প্ৰতিবাদৰ সৃষ্টি হয় আৰু তেওঁৰ সংগীতৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ আহ্বান জনায়। গীতৰ কথাৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰি তেওঁ ভৱিষ্যতৰ কামত এনে ভাষা ব্যৱহাৰ নকৰিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।
ব্যক্তিগত জীৱন
শালিনী সিঙৰ সৈতে হনী সিঙৰ বিবাহ, আৰু এই দম্পতীৰ দুটা সন্তান আছে। তেওঁৰ দানশীল কামৰ বাবে পৰিচিত আৰু বছৰ বছৰ ধৰি কেইবাটাও দাতব্য সংস্থাক সহায় কৰি আহিছে।
জোনাক (দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ)
জোনাক অসমীয়া ভাষাৰ মনোৰঞ্জনমূলক দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ। ব্ৰহ্মপুত্ৰ টেলি প্ৰডাকচনচ্ প্ৰাইভেট লিমিটেড ইয়াৰ গৰাকী। ২০১৬ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে আনুষ্ঠানিক ভাৱে ইয়াৰ প্ৰচাৰণ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। ইয়াত বিভিন্ন মনোৰঞ্জনধৰ্মী অনুষ্ঠান প্ৰচাৰিত হয়। ইয়াৰ ভগ্নী চেনেল হ'ল ডি. ৱাই. ৩৬৫।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
পৰাক্ৰম দিৱস
উদ্দেশ্য
ভাৰতৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা আনুষ্ঠানিক বিবৃতিত উল্লেখ কৰে যে নেতাজীৰ অদম্য আত্মা আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি নিঃস্বাৰ্থ সেৱাক সন্মান আৰু স্মৰণ কৰিবলৈ পৰক্ৰম দিৱস উদযাপন কৰা হ'ব। ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতি বছৰে ২৩ জানুৱাৰীত নেতাজীৰ দৰে প্ৰতিকূল তাৰ প্ৰতিকূলতাৰ সন্মুখীন হ'বলৈ আৰু দেশপ্ৰেমিক উৎসাহৰ চেতনা সৃষ্টি কৰিবলৈ এই দেশৰ লোকসকলক, বিশেষকৈ যুৱসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ পৰক্ৰম দিৱস হিচাপে তেওঁৰ জন্মদিন উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।
এলফ’ন্স’ (আম)
এলফ’ন্স’ আম হৈছে ভাৰতবৰ্ষত হোৱা এবিধ আম।
বামুণ ভেকুলা
বামুণ ভেকুলা (Indian bullfrog,, বৈজ্ঞানিক নাম-Hoplobatrachus tigerinus) এটা ডাঙৰ আকাৰৰ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
Green or olive above, with dark spots; often a light vertebral line. Male with two subgular vocal sacs, conspicuous externally by folds of the skin on the sides of the throat; these regions generally blackish.
বিতৰণ
ইয়াক ঘাইকৈ ম্যানমাৰ, ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান, আফগানিস্তান, নেপাল আদি দেশত পোৱা যায়৷
বাসস্থান
It is essentially aquatic, and is said, to jump over the surface of the water much in the same way as on land when frightened.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উভচৰশ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
অৰিহন্ত (জৈন ধৰ্ম)
অৰিহন্ত (, अरिहन्त) যিকোনো জীৱ যিয়ে নিজৰ ভিতৰৰ বাসনা যেনে মোহ, ক্ৰোধ, অভিমান আৰু লোভৰ ওপৰত জয় লাভ কৰিছে। এই চাৰি বেয়া কৰ্মৰ নাশ কৰি তেওঁলোকে নিজৰ বাস্তৱ আত্মক জানিব পাৰিছে। অৰিহন্তসমূহক কেৱলিনো বোলা হয়, কাৰণ তেওঁলোকে "কেৱল জ্ঞান" প্ৰাপ্ত কৰিছে, যি জগতৰ বাস্তৱতাৰ জ্ঞান। সেয়ে তেওঁলোকক জিন নামেৰেও অভিহিত কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হ'ল বিজেতা। নিজৰ জীৱনৰ শেষত জিনসকলে বাকি ৰৈ যোৱা কৰ্মকো নাশ কৰি পেলায় আৰু মোক্ষ লাভ কৰে, যাৰ পাছত তেওঁলোক "সিদ্ধ" হৈ পৰে। জিনৰ শৰীৰ থাকে, আৰু সিদ্ধৰ নাথাকে। জৈন ধৰ্মৰ প্ৰধান মন্ত্ৰৰ অন্যতম ণমোকাৰ মন্ত্ৰই পঞ্চ পৰমেষ্ঠিক নমন জনায়। মন্ত্ৰটোৰ প্ৰথম শাৰীয়েই হ'ল "ণমো অৰিহন্তনাং", অৰ্থাৎ "অৰিহন্তসকলক নমন"।
কেৱলিন দুই প্ৰকাৰৰ হয় বুলি জৈন ধৰ্মত বিশ্বাস আছে:
জৈন ধৰ্মৰ মতে, প্ৰত্যেক জীৱৰে অৰিহন্ত বা জিন হোৱাৰ ক্ষমতা আছে। যিকোনো জীৱই ক্ৰোধ, অহংকাৰ, মায়া আদি ত্যাগি জিন হ'ব পাৰে৷
দৰ্শন
জৈন ধৰ্মৰ মতে, কেৱল জ্ঞান চাৰি প্ৰকাৰৰ কৰ্মৰ নাশ কৰি প্ৰাপ্ত কৰিব পৰা যায়: মায়াময়, জ্ঞানত বাধা দিয়া, দৰ্শনৰ বাধা দিয়া আৰু বাধাময় কৰ্ম, এই ক্ৰমত। জিনসকল তলৰ ১৮ খুঁতৰ পৰা মুক্ত:
কেৱল জ্ঞান
thumb| মহাবীৰৰ কেৱল জ্ঞান জৈন ধৰ্মৰ কেৱল জ্ঞানৰ অৰ্থ অসীম, সৰ্ব-স্বীকাৰী জ্ঞান যিয়ে প্ৰতিফলিত কৰে, আইনাৰ দৰে, সকলো পদাৰ্থ সিহঁতৰ প্ৰত্যেক প্ৰকাৰত, অতীন, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতলৈকে। জৈন গ্ৰন্থৰ মতে, কেৱল জ্ঞান পৱিত্ৰ জীৱৰ প্ৰাকৃতিক বৈশিষ্ট্য।
কেৱল জ্ঞানৰ চাৰি অসীম হ'ল-
তীৰ্থংকৰ
right|thumb| বৰ্দ্ধমান মহাবীৰৰ প্ৰতিচ্ছবি, বৰ্তমানৰ অৰ্ধকাল চক্ৰৰ ২৪তম আৰু শেষ তীৰ্থংকৰ যি জিনে জৈন ধৰ্মৰ পুনৰ্স্থাপনা কৰে, তেওঁলোকক তীৰ্থংকৰ বোলা হয়। তীৰ্থংঅকৰসকলে জৈন সংঘক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তুলে, যাৰ সদস্য: সাধু, সাধ্বী, শ্ৰৱক আৰু শ্ৰৱিকা।
প্ৰথম তীৰ্থংকৰ আছিল ঋষভনাথ আৰু ২৪তম তথা অন্তিম তীৰ্থংকৰ আছিল মহাবীৰ যি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৯৯ৰ পৰা ৫২৭লৈকে জীয়াই আছিল।
জৈন ধৰ্মত জিনৰ ৪৬ বৈশিষ্ট্য উল্লেখ কৰা হৈছে। তাৰেই ৪টা অনন্ত, ৩৪টা অতীশয় আৰু ৮টা প্ৰাতিহাৰ্য।
প্ৰাতিহাৰ্যকেইটা হ'ল-
নিৰ্বাণ
এই চাৰি কৰ্মই জীৱৰ বাস্তৱ প্ৰকৃতিক প্ৰভাৱিত নকৰে, সেয়ে এইকেইটা অঘতি কৰ্ম।
উপাসনা
ণমোকাৰ মন্ত্ৰত, নমো অৰিহন্তনাং, নমো সিদ্ধনাং বুলি জৈনসকলে প্ৰথমে জিনসকলক আৰু তাৰ পাছত সিদ্ধসকলক নমন কৰে। যদিও পাছৰকেইজন নিখুঁত আত্মা যিয়ে সকলো কৰ্ম ত্যাগ কৰিছে, অৰিহন্তসমূহক অস্তিত্বৰ এক উচ্চতৰ সমতলত থকা বুলি জ্ঞান কৰা হয়। জৈন গ্ৰন্থ দ্ৰব্যসংগ্ৰহত লিখা হৈছে: "Having destroyed the four inimical varieties of karmas (ghātiyā karmas), possessed of infinite faith, happiness, knowledge and power, and housed in most auspicious body (paramaudārika śarīra), that pure soul of the World Teacher (Arihant) should be meditated on."
কমল কুমাৰী বৰুৱা
কমল কুমাৰী বৰুৱা (১৮৯৯-১৯৭৮) অসমৰ ঠেঙালৰ খঙীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰ এগৰাকী বিদূষী মহিলা আছিল। নগাঁৱৰ বৰ এলেঙী সত্ৰত জন্মলাভ কৰা কমল কুমাৰী বৰুৱাৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল মহেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আৰু স্বৰ্ণলতা বৰুৱা। ১৯১৭ চনত খঙীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰ শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱাৰ লগত তেখেতৰ বিয়া হয়। এই পৰিয়ালটোৱে অসমীয়া সংস্কৃতি-পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। ১৯৩৮ চনত পতিৰ মৃত্যুৰ পিছত তেখেতে চাহ বাগিছাকে ধৰি ঠেঙাল পৰিয়ালৰ বৃহৎ‍ সা-সম্পত্তি চম্ভালি ল'বলগীয়া হয়। ব্যৱসায় কৰাত সুবিধা হ'বলৈ তেখেতে ইংৰাজী ভাষা, চাহ উৎ‍পাদন আদিৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু সকলো কাম চলাই যায়।
কে কে ফাউণ্ডেছন
১৯৯০ চনত তেখেতৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ্থে কমল কুমাৰী ফাউণ্ডেছন আৰম্ভ কৰা হয়। ১৯৯১ চনৰ পৰা এই ফাউণ্ডেছনে কলা, সংস্কৃতি, সাহিত্য, বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিষয়ত ব্যক্তিবিশেষ বা গোটক কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে। সাংবাদিকতাৰ বাবে ১৯৯৯ চনৰ পৰা শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও এই ফাউণ্ডেছনে প্ৰদান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
ৱিকিমিডিয়া কমন্স
ৱিকিমিডিয়া কমন্স বা ৱিকিকমন্স (Wikimedia Commons বা চমুকৈ Commons) নামেৰেও পৰিচিত। কমন্স এটা চিত্ৰ, শব্দ বা সংগীত আৰু অন্যান্য মাল্টিমিডিয়া ফাইলৰ এটা উন্মুক্ত ভঁৰাল । এইটো ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ ৱিকিপিডিয়াৰ দৰেই আৰু এটা প্ৰকল্প, কিন্তু ই ৱিকিপিডিয়াৰ লগতে আনবোৰ সহযোগী প্ৰকল্প যেনে ৱিকি বুকছ, ৱিকি চৰ্ছ, ৱিকি নিউজ আদিৰ ৱিকিপ্ৰকল্পৰ অন্তৰ্গত সকলো ভাষাৰ সম্পদ ভঁৰাল হিচাপে কাম কৰে ।
ইতিহাস
এই প্ৰকল্পটো ২০০৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত এৰিক মল্লাৰ (Erik Möller) ’য়ে উত্থাপন কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনৰ ৭ ছেপ্তেম্বৰত মুক্তিলাভ কৰিছিল । এই প্ৰকল্পটো খোলাৰ আগলৈকে ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত সকলো প্ৰকল্প আৰু ভাষাত এখন চিত্ৰকে বাৰম্বাৰ আপল’ড কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। এই প্ৰকল্প খোলাৰ পাছত এনেদৰে চাৰ্ভাৰত পৰা অতিৰিক্ত চাপসমূহ আঁতৰি যায়।
নীতিসমূহ
অধিকাংশ ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্প‍ই বৰ্তমানেও স্থানীয় আপল’ড প্ৰক্ৰিয়া চলাই আছে যিবোৰ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যানৰ অন্যান্য প্ৰকল্প বা ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি। কমন্সৰ কপিৰাইট নীতি অনুসৰি, ভাল ব্যৱহাৰৰ বাবে আপল’ড কৰা সমলসমূহকো ৱিকিমিডিয়া কমন্সত অ-মুক্ত অনুজ্ঞাপত্ৰৰ (non-free licenses)ৰ অধীনত আপল’ড কৰা নিয়ম নাই, তেনেধৰণৰ আপল’ড কৰাৰ বাবে স্থানীয় ৱিকিয়েই একমাত্ৰ আধাৰ। কমন্সত আপল’ড কৰা ফাইলসমূহ মুক্ত (free content) হোৱাটো বাঞ্ছনীয়। কমন্সত ব্যৱহৃত সাধাৰণ অনুজ্ঞাপত্ৰসমূহ হৈছে জিএফডিএল অথবা ক্ৰিয়েটিভ কমন্সৰ  অনুজ্ঞাপত্ৰ, অন্যান্য অনুজ্ঞাপত্ৰ সমূহ হৈছে মুক্ত সমল আৰু মুক্ত ছফ্টৱেৰ (free content and free software licenses) সমন্বিতে "পাব্লিক ডমেইন" ।
কমন্সৰ সততে ব্যৱহৃত (default) ভাষা হৈছে ইংৰাজী, কিন্তু পঞ্জীভুক্ত সদস্যসকলে তেওঁলোকৰ পছন্দ অনুসৰি কিছুমান পৃষ্ঠা অনুবাদ কৰিব পাৰে, যেনে: নীতি নিৰ্দেশনা পৃষ্ঠা আৰু চ’ৰা। ইয়াৰ উপৰিও মিডিয়া ফাইলসমূহত নিজৰ ভাষাত ফাইলৰ বিৱৰণ দিবও পাৰে।
মানদণ্ড
ছাইটটোত উন্নত মানৰ কাম বাচি উলিয়াবৰ বাবে তিনিটা পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হয়। ইয়াৰে এটা "নিৰ্বাচিত ছবি", য’ত ছবিসমূহ সেই ছাইটৰ পঞ্জীভুক্ত সদস্যসকলে ভোটদান পৰ্বযোগে চিত্ৰ বাছনি কৰিব পাৰে। এই পদ্ধতিতো নৱেম্বৰ, ২০০৪ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হয়। আন প্ৰক্ৰিয়া দুটা হ’ল "উন্নত চিত্ৰসমূহ" আৰু আনটো "অমূল্য চিত্ৰসমূহ"।
এই ছাইটে বছৰটোৰ নিৰ্বাচিত চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতা ২০০৬ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে নিয়মিত ভাৱে অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে য’ত সদস্যৰ ভোটদানৰ যোগেদিয়েই চিত্ৰ নিৰ্বাচিত কৰা হয়। প্ৰতিযোগিতাৰ শ্ৰেষ্ঠ মিডিয়াসমূহ:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকি শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ
মহো-হো উৎসৱ
মহো-হো (Mohoho) বা মহ খেদা উৎসৱ সাধাৰণতে নামনি অসমত উদযাপন কৰা এটা উৎসৱ। অসমীয়া ভাষাৰ "মহ" আৰু বড়ো ভাষাৰ "হো" পদৰ মিশ্ৰিত ৰূপ হৈছে "মহহো। " তাৰপৰাই মহোহো শব্দ গঠিত হৈছে। নামনি অসমৰ বিশেষকৈ কামৰূপ, গোৱালপাৰা, নলবাৰী, বৰপেটা, দৰং, বাক্সা জিলাত ইয়াৰ প্ৰচলন দেখা যায়। মহো-হোক গোৱালপাৰা জিলাৰ কিছু অংশত এউৰি বা ওৰি মাগা বুলি জনা যায়। দৰঙত ইয়াক মহৌ খুন্দা বা মইহ খেদা বা মহখেদা বা মহহৌ উৎসৱ বুলি জনা যায়। আনহাতে কামৰূপত মহৌ-হৌ, নলবাৰীত ভালোক দিয়া বা ভাল-ভৌলকা, বৰপেটাৰ ঠাইবিশেষে ভাওল দিয়া বা ভাও লালীয়া, তামুলপুৰ আৰু বাক্সাত ৰাভা (টোটলা ৰাভা) সকলে বাম্বোলপিতা আৰু বজালীত মহোহো বা মহহো বা মোহোহো দিয়া বুলি কোৱা হয়। শৰণীয়া কছাৰীসকলে ইয়াক ভালুক নচুৱা আৰু উত্তৰ গোৱালপাৰাৰ বড়োসকলে চেনায়-হুনায় বুলি কয়। হাজংসকলে ইয়াক মচমাও খেদা বা মহ খেদাই দেৱা গীত বুলি কয়। মুছলমানসকলে ইয়াক মাগন গীত বুলি কয়। গোৱালপাৰা জিলাত পালন কৰা সোণাৰায় পূজা মহো-হোৰ সমধৰ্মী উৎসৱ।
উদ্‌যাপনৰ ৰীতি
এই উৎসৱ আঘোণী পূৰ্ণিমাত উদ্‌যাপন কৰা হয়। আঘোন মাহত অনুষ্ঠিত মহোহো উৎসৱ গাঁৱৰ গৰখীয়া আৰু চেমনীয়া ল’ৰাবোৰে আনন্দৰে পালন কৰে। চেমনীয়া ল’ৰা আৰু ডেকাবোৰ কেবাটাও দলত বিভক্ত হৈ গধূলিপৰত হাতত টোকোন বা লাঠি লৈ মানুহৰ চোতালে চোতালে গৈ ঘূৰি ঘূৰি কিছুমান গীত গায়। এই গীতবোৰক মহো-হো গীত বোলে। দলটিত একোজনকৈ দলপতি থাকে। তেওঁ মহো-হো গীতৰ প্ৰথম শাৰীটো গাই দিয়ে আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰি বাকী সদস্য কেইজনে তাৰ পিছৰ শাৰীবোৰ সমবেত কণ্ঠেৰে গাই যায়। শেষত গৃহস্থক আশীৰ্বাদ দি তেওঁলোকৰ পৰা চাউল/টকা গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত দ্বিতীয়জন গৃহস্থৰ ঘৰলৈ যায়। এইটোৱেই এই উৎসৱৰ পৰম্পৰা। এই উৎসৱত গোৱা কিছুমান গীত পৰম্পৰাগতভাৱে জনসাধাৰণৰ মুখে মুখে চলি আহিছে। টোকোন বা লাঠিৰে শব্দ কৰি গোৱা মহো-হো গীতৰ ৰূপ এনেধৰণৰ- মহৌ হৌ মহৌ হৌ, মহ’হো মহ’হো। মহ খেদ্‌বা টোকান লৌ॥ মহে বোলে মৰ্‌লু দে। টেপৰ পুৰা খালো দে॥ ইত্যাদি।
উৎসৱত গোৱা গীতবোৰক ‘ভাল হওক দিয়া’ বা ভাওল দিয়া গীত বোলা হয়। মহ খেদোঁতাসকলে যি চাউল বা পইচা পায়, সেই চাউল-পইচাৰে পিছত সকলোৱে লগ লাগি ভোজ-ভাত খায়। এই গীতবোৰৰ লগত উজনিৰ হুঁচৰি গীত, গোৱালপাৰাৰ এউৰিমগা গীত আৰু বাস্কা অঞ্চলৰ বাম্বোল পিটা গীতৰ কিছু সাদৃশ্য আছে। নামনি অসমৰ ভিন্‌ ভিন্‌ অঞ্চলত প্ৰচলিত মহো-হো গীতবোৰ প্ৰায় একে ধৰণৰ; কেৱল ঠাই বিশেষে দুই-চাৰিটা শব্দ, পদ আৰু সুৰৰ ক্ষেত্ৰত কিছু অমিল লক্ষ্য কৰা যায়। আঘোণী পূৰ্ণিমাৰ প্ৰাণময় উৎসৱ মহো-হো বা মহখেদা অ-জনজাতিসকলৰ লগতে জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজতো আদৰণীয়।
লোকবিশ্বাস
মহ খেদা গীতবোৰ গালে মহবোৰ ভয়ত আঁতৰি যায় বুলি কোৱা হয়। আঘোণ মাহ অসমৰ খেতিয়কসকলৰ বাবে এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মাহ। এই সময়তে পথাৰত ধানত পোক ধৰে। গতিকে আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি এই উৎসৱ পালন কৰা হয় যাতে ঘৰৰপৰা মহ আৰু খেতি পথাৰৰ পৰা পোক-পতংগ নাইকিয়া হয়। লোকবিশ্বাস মতে মহো-হো উৎসৱৰ পিছত মহবোৰ লাহে লাহে কমি নাইকিয়া হয়। এই দিনটোৰ পিছতহে সাধাৰণতে খেতিয়কসকলে ধান দোৱা আৰম্ভ কৰে।
কেইটিমান প্ৰচলিত মহোহো গীত
শাৰী হৌ শাৰী হৌ।
ওজা মাতো বৰেৰ পুৱা॥(মঙলদৈ অঞ্চলত প্ৰচলিত)
সক্খায়া নিন্ পালাওঁ॥
নিন্খিনি হাচাৰে।
চকুটিপা নাচাৰে॥ (গোৱালপাৰা অঞ্চলত প্ৰচলিত)
কুপ্তি কুপ্তি হাউৰা কুপ্তি
চানাক লেগি নক্ৰিবা আশা।
অ’ দাদা, চানাক লেগি নক্ৰিবা আশা॥(নলবাৰী অঞ্চলত প্ৰচলিত)
অ’হোহো মহোহো।
মহ খেদবা টাকান লৌ॥
মহে বোলে মল্লু দে।
টেপল পুৰা খালু দে॥
টেপলত নহ’ল নুন।
চাউল লাগে দুণ দুণ॥
আমাক নাংগে আধলি-সিকি॥
বাঁহৰ পাত পকা।
আমাক লাগে টকা॥
অ’ হৰি অ’ ৰাম ( গৄহস্থৰ কুশলাৰ্থে) (নলবাৰী অঞ্চলত প্ৰচলিত)
অ’হোহো মহোহো
মহ খেদ্‌বা যাউং যো॥
মহে বোলে মল্লু দে
তেপৰ মূৰা খালু দে॥
চাউল লাগে দোণ দোণ॥
সেই চাউলেদি নভ্‌ৰিল ডুনি
আইথেৰ ঘৰ লৰিচৰি॥
আইথেৰ ঘৰত পকা জামুক
জাপ দি আহে আমাৰ ভালুক॥
আমাক লাগে বগা সিকি॥ (বজালী অঞ্চলত প্ৰচলিত)
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
গৰু (চলচ্চিত্ৰ)
গৰু (Goru) ২০২১ত মুক্তি পোৱা, ক্ৰেয়ন ট্ৰী প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাস পৰিচালিত এখন ৰাজনৈতিক ব্যঙ্গাত্মক শৈলীৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা গীতা পাঠকৰ। সঙ্গীত পৰিচালক পলাশ সূৰ্য গগৈ। হুচেইন মহম্মদ ছাহজাহানৰ চুটিগল্প ‘গৰু’ৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য লিখিছে গল্পকাৰ ছাহজাহান, পৰিচালক হিমাংশু প্ৰসাদ দাস আৰু উদয় ভাস্কৰ পাটৰে।
মুক্তি
ছবিখনৰ মুক্তিৰ তাৰিখ প্ৰথমে ২৪ জানুৱাৰী ২০২০ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যদিও পিছত সেই বছৰৰ ১ মে'তহে মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। কিন্তু মাৰ্চ ২০২০ৰ পৰা কৰ'না ৰোগৰ বাবে লকডাউন আৰম্ভ হোৱাত সেই বছৰ 'গৰু' মুক্তি দিব পৰা নগ'ল। পিছলৈ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজনা কৰ্তৃপক্ষই ছবিখন চিত্ৰগৃহৰ সলনি ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। সেই অনুসৰি ২০২১ৰ ২২ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰত ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়। পিছদিনা ২৩ জানুৱাৰীৰ পৰা অসমৰ অন্যান্য ঠাইৰ ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
সঙ্গীত
সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে পলাশ সূৰ্য গগৈয়ে। মুঠ গীত পাচটা। ইয়াৰ ‘ধিক্কাৰ এই জীৱন’ গীতটো অঙ্গৰাগ পাপন মহন্ত আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ কণ্ঠত বেলেগে বাণীবদ্ধ কৰা হৈছে। গীতৰ এলবাম ১৯ জানুৱাৰী ২০২০ত মুক্তি দিয়া হৈছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২১ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সংস্কৃতকৰণ
সংস্কৃতকৰণ (Sanskritisation) হৈছে ভাৰতবৰ্ষত উপলব্ধ এক সামাজিক পৰিৱৰ্তন। ই সামাজিক বৰ্গীকৰণত তলৰ ফালে স্থান দিয়া কোনো জাতিয়ে ওপৰ খাপৰ জাতি এটাৰ পৰম্পৰা আৰু জীৱনশৈলী অনুকৰণ কৰি ওপৰ ধাপলৈ আগবঢ়া এক প্ৰক্ৰিয়া। ১৯৫০ৰ দশকত ভাৰতৰ সমাজতাত্বিক এম. এন. শ্ৰীনিৱাসে সংস্কৃতকৰণ শব্দটি জনপ্ৰিয় কৰি তোলে। ক্ৰিষ্টোফাৰ জেফাৰলটৰ মতে বি আৰ আম্বেদকাৰেও 'কাষ্ট ইন ইণ্ডিয়া : ডেয়াৰ মেকানিজম, জেনেছিছ এণ্ড ডেভলপমেণ্ট' শীৰ্ষক গ্ৰন্থত এনে এক অনুসন্ধানমূলক তত্ত্বৰ কথা কৈছে। তেওঁ আকৌ কৈছে, "এই শব্দটোৰ জনক শ্ৰীনিৱাস হয় যদিও এই প্ৰক্ৰিয়াৰ বৰ্ণনা ঔপনিৱেশিক শাসক ই.টি. আটকিন্সনৰ 'হিমালয়ান গেজেটাৰ' আৰু আলফ্ৰেড লিয়লৰ লিখনিত পোৱা যায় আৰু সম্ভৱতঃ ইয়াতেই আম্বেডকাৰে এই সম্বন্ধে পঢ়িছিল।"
সংজ্ঞা
এম এন শ্ৰীনিৱাসৰ মতে সংস্কৃতকৰণ হৈছে এক প্ৰক্ৰিয়া য'ত হিন্দু ধৰ্মৰ কোনো নিম্ন অথবা মধ্য বৰ্গীয় জাতি, কোনো জনজাতি অথবা অন্য কোনো গোটে এক উচ্চ বৰ্গৰ জাতি বা দ্বিজসকলক অনুকৰণ কৰি নিজৰ ৰীতি-নীতি, পাৰম্পৰিক বিশ্বাস আৰু জীৱনশৈলী সলনি কৰে। সাধাৰণতে এনে অনুকৰণৰ ফলত সেই নিম্নবৰ্গত স্থান দিয়া জাতিটো সামাজিক বৰ্গীকৰণত ওপৰলৈ উঠোৱাৰ দাবী উঠা দেখা যায়।
নিম্ন বৰ্গৰ বুলি অভিহিত কৰা আমিষ আহাৰৰ পৰিপন্থী নোহোৱা লোকে দ্বিজসকলৰ অনুকৰণত নিৰামিষাহাৰ গ্ৰহণ কৰাটো সংস্কৃতকৰণৰ এক উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ। শ্ৰীনিৱাসৰ মতে সংস্কৃতকৰণে নতুন ৰীতি-নীতি আৰু অভ্যাসৰ অনুকৰণৰ লগতে সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহত উল্লিখিত নতুন আদৰ্শ আৰু মুল্যবোধৰ সৈতে সংসৰ্গ হোৱাটোকো সামৰি লয়। তেওঁৰ মতে সংস্কৃত হোৱাৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁলোকৰ চিন্তাত কৰ্ম, ধৰ্ম, পাপ, মায়া, সংসাৰ, মোক্ষ আদি ধাৰণা প্ৰতিফলিত হয়।