cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কনকসেন ডেকা
কৰ্ম জীৱন
কনকসেন ডেকা দেৱে, ককয়া, ছয়গাঁও, আজাৰা, সোণাপুৰ আদিৰ বহুকেইখন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত কিছুদিনৰ বাবে শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৬৩ চনত ছিপাঝাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত বিষয় শিক্ষক হিচাপেও কাম কৰিছিল যদিও তেওঁ ১৯৭৩ চনত শিক্ষকতাৰ চাকৰি ইস্তাফা দি ১৯৭১ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীৰ পৰা প্ৰকাশ আৰম্ভ কৰা পষেকীয়া অগ্ৰদূত কাকত খনক আগুৱাই লৈ যোৱাত বিশেষ ভাবে চেষ্টা কৰিছিল। অত্যন্ত পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰা তেওঁ অগ্ৰদূত কাকত খনক ১৯৭৩ চনত সাপ্তাহিক আৰু ১৯৭৫ চনত তিনিদিনীয়া ৰূপত ৰাইজৰ হাতত তুলি দিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। এনেকৈ অগ্ৰদূত কাকত খনক প্ৰতিষ্ঠা কৰি ১৯৯০ চনত আধুনালুপ্ত দ্য একশ্যন নামৰ ইংৰাজী সাপ্তাহিক কাকতখন প্ৰকাশ কৰি কাকত খনৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত ১৯৯৫ চনৰ ৬ অক্টোবৰৰ পৰা দৈনিক অগ্ৰদূতৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। কৰ্মজীৱনৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো তেওঁ সময় উলিয়াই বহুকেইখন গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰিছে। নতুন পুৰুষে যুক্তিৰ আধাৰত নতুন সমাজ গঢ়ক নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ১৭টা সংস্কৰণ প্ৰকাশ হোৱাৰ নিচিনা ঘটনা অসমীয়া গ্ৰন্থৰ জগতত বিৰল হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
প্ৰাপ্ত বঁটাসমূহ
কনকসেন ডেকা দেৱে ২০০৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে আগবঢ়োৱা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ‎ শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
পল ফুকন
পল ফুকন (ইংৰাজী: Paul Phukan) অসমৰ এগৰাকী অভিনেতা। ১১ অক্টোবৰৰ দিনা গুৱাহাটীত পলৰ জন্ম হয় (চন?)। বৰ্তমানলৈ তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, নাটক আৰু চুটি ছবি তথা ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে৷ ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অসমৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জগতত অতিকৈ জনপ্ৰিয়। পল অসমৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী তথা পৰিচালক ৰেবা ফুকনৰ একমাত্ৰ সন্তান।
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ৰুমাল
ৰুমাল(kerchief), হৈছে মূৰ, মুখ বা ডিঙিত বান্ধি থোৱা ত্ৰিকোণীয় বা বৰ্গ আকৃতিৰ কাপোৰৰ টুকুৰা। এই ৰুমাল সুৰক্ষামূলক বা সজ্জাৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ হয়। সংস্কৃতি বা ধৰ্ম অনুসৰি মূৰৰ ৰুমালৰ জনপ্ৰিয়তা ভিন্ন হ'ব পাৰে, প্ৰায়ে এনাবেপ্টিষ্ট, ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স আৰু প্লাইমাউথ ব্ৰেথ্ৰেন ধৰ্মগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলে লগতে কিছুমান অৰ্থডক্স ইহুদী আৰু মুছলমান মহিলা তথা খ্ৰীষ্টান মহিলাই মূৰৰ আৱৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
ডিঙিৰ ৰুমাল আৰু হাতৰ ৰুমালখন ইয়াৰে সম্পৰ্কীয় বস্ত্ৰ।
বন্ধনা
বন্ধনা হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এক প্ৰকাৰৰ বৃহৎ, সাধাৰণতে ৰঙীন ৰুমাল, এই ৰুমাল প্ৰায়ে ব্যক্তিৰ মূৰত বা ডিঙিত পিন্ধা হয়। ইয়াক কিছুমানে টুপী বুলি গণ্য কৰে। বন্ধনা শব্দটো সংস্কৃত মূলৰ বন্ধন শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে বন্ধা। এনে বন্ধনাবোৰ সাধাৰণতে পেইজলি আৰ্হিত ছপা কৰা হয় আৰু ফেশ্বনেবল মূৰৰ আনুষংগিক বস্তু হিচাপে বা ব্যৱহাৰিক উদ্দেশ্যত চুলি পিছলৈ ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰ’দে পোৰাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ডিঙিত বান্ধা হয়, ইয়াৰোপৰি উশাহত ধূলি আদি নাকত নোসোমাবলৈ বা পিন্ধাজনৰ পৰিচয় লুকুৱাবলৈ মুখ আৰু নাকৰ চাৰিওফালে বান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভাৰতত বন্ধনাৰ উৎপত্তি হৈছিল ৰেচম আৰু কপাহৰ উজ্জ্বল ৰঙৰ ৰুমাল হিচাপে মূলতঃ ৰঙা আৰু নীলা ৰঙৰ বন্ধনী। ৰেচমৰ শৈলীবোৰ উন্নতমানৰ সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, আৰু জনপ্ৰিয় আছিল। কাপোৰৰ বাবে বান্ধনা প্ৰিণ্ট প্ৰথমে গ্লাছগোত কপাহী সূতাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই শব্দটোৰ অৰ্থ সাধাৰণতে ছপা শৈলীৰ কাপোৰ, সেয়া ৰেচম আৰু কপাহ বা অন্য পদাৰ্থৰো হ'ব পাৰে।
ওৰামাল
মধ্য এছিয়া আৰু ককেছাছত ব্যৱহৃত পৰম্পৰাগত ওৰামাল (Oramal) হৈছে ৰুমালৰে এক প্ৰকাৰ। সাধাৰণতে ইয়াক এনেকৈ বন্ধা হয় যাতে ইয়াৰ দ্বাৰা ডিঙিটো ঢাকখাই নাথাকে)। উজবেকিস্তানৰ দৰে কিছুমান দেশত পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক কেৱল ঘৰতেহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আনহাতে ৰাজহুৱা স্থানত পাৰাঞ্জা অধিক জনপ্ৰিয় আছিল। কাজাখাস্তানৰ দৰে আন দেশত ইয়াক ৰাজহুৱা স্থানত সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিৰ্গিস্তানত বগা ৰঙৰ ব্যৱহাৰে মহিলা এগৰাকী বিবাহিত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।
লগতে ইয়াক গৰমৰ দিনত ঘোঁৰা চলোৱাত পুৰুষে টুপী পিন্ধাৰ পৰিৱৰ্তে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
অষ্ট্ৰনেচিয়ান হেডস্কাৰ্ফ
সামুদ্ৰিক দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ অষ্ট্ৰ’নেছিয়ান সংস্কৃতিয়েও মূৰৰ পোছাক হিচাপে ৰুমাল পিন্ধে। মালয় পুৰুষৰ মাজত ইয়াক টেংকোলক বুলি জনা যায় আৰু পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠান যেনে বিয়া আদিত পিন্ধা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
পানীডাউক
পানীডাউক (Common Moorhen, বৈজ্ঞানিক নাম-Gallinula chloropus) 'Rallidae' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু বহুলভাৱে বিস্তৃত এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াক সাধাৰণতে জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ পুখুৰী আৰু অন্যান্য জলাশয়ত চৰি থকা দেখা যায়।
বিৱৰণ
পানীডাউকৰ দেহটো গাঢ় ৰঙৰ, ঠেং হালধীয়া আৰু মুখত ৰঙা দাগ থাকে। পোৱালিবোৰ সাধাৰণতে মটিয়া ৰঙৰ হয়। এটা পূণবয়স্ক পানীডাউকৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০-৬২ ছে: মি: আৰু ওজন ১৯২-৫০০ গ্ৰাম পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে।
বিতৰণ
পানীডাউক সাধাৰণতে কানাডা, আমেৰিকা, ইউৰোপআৰু এছিয়া ত দেখা পোৱা যায়।
বাসস্থান
পানীডাউকে জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ জলাশয় আদিত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে।
টেক্স'নমি
পানীডাউকৰ কেইবাবিধো উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰধান উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-
খাদ্য
পানী ডাউকে বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। ই প্ৰধানকৈ উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশ আৰু জলজ প্ৰাণীসমূহ খায়।
প্ৰজনন
পানী ডাউকৰ বাহটো ঘন অৰণ্যত মাটিত সাজে। মাৰ্চৰ পৰা মেৰ ভিতৰত ই কণী পাৰিবলৈ লয়। এবাৰত ৮টা মানকৈ কণী পাৰে। মতা-মাইকী উভয়ে পোৱালিৰ যত্ন লয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডাউক শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ছাশ্বা বেঙ্কস
মাৰ্চিডিচ কায়েষ্টনাৰ-ভাৰ্নাডো (Sasha Banks) হ'ল এগৰাকী আমেৰিকান পেশাদাৰ কুস্তিবীৰ। তেওঁ বৰ্তমান ডব্লিউ ডব্লিউ ইত ছাশ্বা বেঙ্কস নামেৰে কু্স্তি কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
দ'দান থান
অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ আগিয়াৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত বায়দাত অৱস্থিত এখন থান হ'ল শ্ৰীশ্ৰী ৰিছি আশ্ৰিত দ'দান থান৷ প্ৰতিবছৰে ফাগুনৰ শুক্লা মহাষ্টমীৰ পৰা একাদশীলৈ ইয়াত এখন মেলা উদযাপন কৰা হয়৷ ১৯৭১ চনৰ পৰা ৰাভাসকলে পৰম উলহ-মালহেৰে ইয়াক জাতীয় উৎসৱ হিচাপে পালন কৰি আহিছে৷ এই মেলাত শিৱৰ (ৰিছি) পূজা-অৰ্চনা কৰাৰ লগতে বীৰ ৰজা দ'দান আৰু দ'দান ৰজাৰ সেনাপতি মাৰুক্ষেত্ৰীলৈ শ্ৰদ্ধাৰ্য্য তৰ্পণ কৰা হয়৷ পূৰ্বতে যদিও দ'দান মেলাত শাক্ত পূজাৰ প্ৰচলন আছিল, সম্প্ৰতি বৈষ্ণৱ আচাৰ-নীতিৰে পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়৷
ইতিহাস
অসমত বাস কৰা চীন-তিব্বতীয় মূলৰ এটা জনগোষ্ঠী হ'ল ৰাভা জনগোষ্ঠী৷ জনশ্ৰুতি অনুসৰি ৰাভাসকলৰ আদি ৰজা দ'দান৷ প্ৰবল পৰাক্ৰমী এই দ'দান ৰজা হেনো প্ৰথমে বাণ ৰজাৰ সেনাপতি আছিল৷ অৱশ্যে কোনো কোনোৰ মতে দ'দান বাণ ৰজাৰ ভাগিনীয়েক আছিল৷ আন কোনোৱে আকৌ বাণ ৰজাৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ইন্দ্ৰদমনকেই দ'দান বুলিও বিশ্বাস কৰে৷
বাণ ৰজাৰ জীয়ৰী উষাক শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধই অগ্নিগড়ৰৰ ভিতৰতে গন্ধৰ্ব বিবাহ কৰোৱা বুলি জানি বাণ ৰজাই নাগপাশেৰে বন্দী কৰি ৰাখে৷ এই কথা শুনি শ্ৰীকৃষ্ণই আহি বাণ ৰজাৰ লগত যুদ্ধ কৰে৷ হৰি-হৰৰ যুদ্ধ ৰূপে পৰিগণিত এই যুদ্ধত বাণ ৰজাৰ সৈন্য ছেদেলি-ভেদেলি হৈ পৰাত প্ৰ্ধান সেনাপতি দ'দানেও যুদ্ধত আহত হৈ ৰাজ্য ত্যাগ কৰি শেষত 'দক্ষিণ কোল'লৈ আহি ৰাজ্য স্থাপন কৰে৷ দ'দানে মাৰুক্ষেত্ৰীকে ধৰি স্বজন-সামন্তলৈ তুৰা-ফুলবাৰীলৈ আহি তাতে নিগাজিকৈ ৰাজ্য স্থাপন কৰে৷
ৰাভাসকল শাক্তপন্থী৷ যিহেতু দ'দান শিৱভক্ত আছিল, সেয়ে ৰাভাসকলে শিৱক (ৰিছি) প্ৰধান দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰে৷ এই মেলাত ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ বিভিন্ন নৃত্য-গীত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ লগতে চাৰ্কাছ, চিনেমা, মিনাবজাৰ দৰে অনুষ্ঠানো অনুষ্ঠিত হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
লিখন পদ্ধতিসমূহৰ তালিকা
এয়া লিখন পদ্ধতি (লিপি)সমূহৰ এখন তালিকা, যিবোৰক কিছুমান সাধাৰণ পৃথক বৈশিষ্ট্য অনুসৰি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে।
ই হৈছে ভাষাসমূহৰ লিপি। আন আন তথ্যমূলক বৰ্ণনাও প্ৰদান কৰিব পৰা হ'ব।
ৰঞ্জু হাজৰিকা
ৰঞ্জু হাজৰিকা (Ranju Hazarika, জন্ম ২৪ জুলাই, ১৯৫২) অসমৰ এজন লেখক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম কুমুদ চন্দ্ৰ হাজৰিকা। শোণিতপুৰ জিলাৰ মোনাবাৰী চাহ বাগিছাত জন্মগ্ৰহণ কৰা হাজৰিকাই শৈশৱকাল কলিয়াবৰত পাৰ কৰে। মূলতঃ ভৌতিক আৰু থ্ৰিলাৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত হাজৰিকাই কল্পবিজ্ঞান, সামাজিক, শিশু সাহিত্য, অভিযানমূলক, ৰহস্যধৰ্মী, জ্যোতিষ আদি বিষয়তো বহু গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। ১৯৭৩ চনত প্ৰথম উপন্যাস প্ৰকাশ কৰাৰে পৰা বৰ্তমানলৈ তেখেতৰ প্ৰায় ৭৫০খন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে। তেখেতে বৰ্তমান অসমৰ জাতীয় সংগঠন অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
কৰ্মজীৱন
ৰঞ্জু হাজৰিকাই মোনাবাৰী চাহ বাগিছাত গাণনিক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ তিনি বছৰৰ বাবে SSB-ত চাকৰি কৰে। তেওঁ সেই সময়তেই বহুকেইখন কিতাপ লিখি উলিয়ায় যদিও প্ৰকাশ কৰা নাছিল। SSB-ৰ চাকৰি এৰি তেওঁ এখন পান-তামোলৰো দোকান দিয়ে। তাৰ পিছত তেওঁ বালিপাৰা চাহ বাগান আৰু আন দুখন চাহ বাগিছাত চাকৰি কৰে। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ আগতেই লিখি উলিওৱা 'বহুৰূপী' উপন্যাস এই সময়তে ১৯৭৩ চনত প্ৰকাশ পায়। আজৰি সময়ত তেখেতে আন কেইখনমান উপন্যাসৰ কাম সমাপ্ত কৰে। ১৯৮২ চনত তেখেতে 'ত্ৰিশূল' আলোচনীৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮৪ চনত গুৱাহাটীলৈ আহি 'সংকেত' নামৰ আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰে। লগতে নিজে 'কণ কণ' নামৰ এখন শিশু আলোচনী প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয় যদিও সেইখন বেছিদিন নচলিল। পাছলৈ তেখেতে 'হিয়া', 'তাল', আৰু 'কাৰেং' আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৪ চনত তেখেত গুৱাহাটীলৈ আহে আৰু প্ৰণীতা হাজৰিকাৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা আছে।
অন্য আগ্ৰহ
উপন্যাস লিখাৰ বাহিৰেও হাজৰিকা চুটিগল্প লিখাৰ বাবে বিখ্যাত। বিস্মোই", ৰহস্য, তৃশূল, হিয়া, মৌচাক'' আদি বহুতো অসমীয়া আলোচনীত তেখেতৰ চুটিগল্প প্ৰকাশ পাইছে। যোৱা ৩৫ বছৰৰ পৰা তেওঁ জ্যোতিষ বিজ্ঞানৰ চৰ্চা কৰি আহিছে, আৰু জ্যোতিষ আৰু Palmistyৰ ওপৰত ১১খন গ্ৰন্থ লিখিছে।
<!--
Genres
The versatility of Hazarika's writing extends into many genres and the different subgenres. For example, his thriller novels can be farther categorized into few subgenres like mystery fiction, crime fiction, psychological thriller, detective thriller, socio-crime, legal thriller, comic thriller, romantic thriller etc., have the interesting components like the abrupt changes, exhilarate feeling, dramatic traction, strong narration and use of active voices. In terms of his Social Novels, his perception and critic to the society, the humor and undeviating depiction, the narration of the hypocrisy of the society amuses the reader. His Social Novels can also be subdivided into Romantic, Tragic, Family based, Melodrama etc. Kalnta Surjyar Rashmi, Gahin Banar Phool, Zulu, Jantab, Prahari, Unmukta Aranya, Birohi Aranya are few of his creations, plotting the Forest Life into limelight. Hazarika can be recognized as one of pioneer writers in the horror genre in the Assamese literature. His expertise in narrating the G etc. are popular among the readers. He has written many novels and books into Gothic fiction, Terror, Paranormal Fear, Children's Literature, Astrology, Comedy, Science Fiction, Adventure etc. He has written over 200 books as children's literature.
Autobiography
Hazarika wrote his Autobiography in two parts. The first part was Jibanar Phool Aru Kaint (Flowers and Thrones of Life) and the second part was Jibanar Saat Rang (Seven Colors of Life).
Real life experiences
As mentioned in his Autobiographies, Hazarika claims to have experienced many paranormal activities in his real life. They inspired him to write his first horror story named "Rahashyamayee Haat" (Mysterious Hand), published in Bismoi and other horror stories, and finally wrote his first horror novel named Sesh Rajani (Last Morning), published in 1983.
Story research
Just before writing every novel, Hazarika prefers to make a detailed research about the location and all. Once, few mountaineers followed one of his novel named Mrityur Xital Porox (Cold Touch of Death), where Hazarika explained a detailed scenario about the Great Himalayas and the people who actually visited the Himalayas, confirmed that it was exactly the same that Hazarika mentioned in that novel. Ranju Hazarika never visited any foreign locations, but the way he explains about the scenes in his novels are all seems to be real.
Common characters
Ranju Hazarika induced few of fictional characters in many of his novels and those popular characters are Detective Debajit Phukan, Pabitra Lahkar, Scientist Amal Krishna Hazarika, Agent Ranjit, Agent Arindom etc.
Movies
Ranju Hazarika's novel Zulu was published as 3D animated feature film in 2012. Aasene Kunuba Hiyat (2000) and Maya (2003) were two movies in Assamese language, based on his novels Uttar Phalguni and Narakar Phool respectively. Hazarika was appointed as the brand ambassador of the film Boroshi.
Rahashyar Bitchaku
In 2014, Film Division of India produced a documentary Rahashyar Bitchaku, based on his life of Ranju Hazarika, directed by Altaf Mazid. The documentary later received a "Golden Conch" international award.
Serials
A number of serials were made from his novels, telecast in Doordarshan and famous Prahelika Series in DY 365.
-->
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
সংজ্ঞা (দেৱী)
সংজ্ঞা (संज्ञा) বা সৰন্যু (सरन्यू) হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী আৰু সূৰ্য্য দেৱতাৰ প্ৰধান পত্নী। ঋকবেদত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াৰোপৰি পিছৰ অন্যান্য হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহতো যেনে হৰিবংস আৰু পুৰাণতো তেওঁৰ উল্লেখ আছে।
শিল্পকলাৰ দেৱতা ত্বষ্টাৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা সংজ্ঞাই স্বামীৰ উত্তাপ আৰু উজ্জ্বলতা সহ্য কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে সাময়িকভাৱে স্বামীক পৰিত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ মৃত্যুৰ দেৱতা যম, নদীৰ দেৱী যমীৰ মাতৃ। ইয়াৰোপৰি মনু, ঐশ্বৰিক যমজ বৈদ্য অশ্বিন আৰু ৰেৱন্ত দেৱতাৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁক উল্লেখ কৰা হৈছে।
ব্যুৎপত্তি আৰু উপনাম
সাৰন্যু হৈছে সৰন্যু বিশেষণৰ নাৰী ৰূপ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "দ্ৰুত, বহল, চঞ্চল", ঋকবেদত নদী আৰু বতাহক বুজাবলৈ এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। সৰন্যুক "দ্ৰুত গতিৰে চলা ডাৱৰৰ ধুমুহা" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ঋকবেদৰ পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ হৰিবংস(খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা)ত সৰন্যুক সংজ্ঞা বা সঞ্জনা বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'চিত্ৰ', 'চিন' বা 'নাম'। সংজ্ঞাক কেতিয়াবা সন্ধ্যা (আক্ষৰিক অৰ্থত 'গোধূলি') নামেৰেও জনা যায়।
আখ্যান
বিভিন্ন গন্থ অনুসৰি ত্বষ্টা নামেৰে পৰিচিত শিল্পী দেৱতা বিশ্বকৰ্মাৰ দুটা সন্তান আছিল ক্ৰমে সংজ্ঞা আৰু ত্ৰিশিৰা। সংজ্ঞা বা সাৰন্যু এগৰাকী ধুনীয়া কুমাৰীলৈ পৰিণত হোৱাত তেওঁৰ স্বয়ংবৰ পতা হয় আৰু ইয়াত তেওঁ সূৰ্য দেৱতাক স্বামী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰে।
হৰিবংশত উল্লেখ থকামতে সূৰ্যৰ শক্তি আৰু উষ্ণতাৰ বাবেই সংজ্ঞা বৈবাহিক জীৱনক লৈ সন্তুষ্ট নাছিল। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে সূৰ্যৰ তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰা বাবেই তেওঁৰ প্ৰতি সংজ্ঞাৰ আচৰণৰ লাহেলাহে সলনি হৈ আহিল। যম আৰু যমীৰ জন্মৰ পিছত তেওঁ আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰি সূৰ্যক ত্যাগ কৰে। অৱশ্যে তেওঁ যোৱাৰ আগতে ছায়াক সৃষ্টি কৰিথৈ যায় আৰু সন্তান কেইটাপ প্ৰতিপালনৰ দায়িত্ব দিয়ে। হৰিবংশ আৰু মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে সংজ্ঞাক পিতাকে উভতি যাবলৈ অনুৰোধ কৰে। অসহায় হৈ তেওঁ এটা ঘোঁ‌ৰাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি কুৰুৰ অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে। বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে সংজ্ঞাই সূৰ্যই নিজৰ তাপৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ পাবলৈ তপস্যাৰ বাবেহে সূৰ্যক এৰি আহিছিল।
মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণত সঞ্জনা-ছায়াৰ কাহিনীটো দুটাকৈ অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই কাহিনীটো হৰিবংশ পুৰাণৰ সৈতে একে। অৱশ্যে যম দেৱতাক দিয়া অভিশাপৰ ক্ষেত্ৰত তাৰতম্য ঘটিছে। যমে ছায়াক তিৰস্কাৰ কৰে আৰু পদাঘাতৰ বাবে উদ্যত হয়। যমৰ এই ব্যৱহাৰৰ বাবে ছায়াই তেওঁৰ ভৰিত পোক দিব আৰু ঘাঁ লাগিব বুলি অভিশাপ দিয়ে। আনহাতে সূৰ্যই যমক এটা ডাকোৱাল কুকুৰা উপহাৰ দিয়ে যাতে কুকুৰাটোৱে তেওঁৰ ভৰিৰ সেই কীটবোৰ খাব পাৰে। অন্য আখ্যান সমূহটো এই অভিশাপটোৰ বৰ্ণনা হৰিবংশৰ সৈতে প্ৰায় একে। ছায়াই উল্লেখ কৰিছে যে- তেওঁ যমৰ দেউতাকৰ পত্নী, কিন্তু তেওঁ যমৰ মাতৃ নহয়।
বিষ্ণু পুৰাণৰ আখ্যানটিও মাৰ্কেণ্ডেয় পুৰাণৰ সৈতে প্ৰায় একে। সেই অনুসৰি তিনিটা সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত সঞ্জনাই সূৰ্যৰ প্ৰখৰ তাপ শক্তি সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁ নিজৰ ছাঁটোক সূৰ্যৰ ওচৰত এৰি থৈ তপস্যাৰ বাবে অৰণ্যত প্ৰৱেশ কৰে। সূৰ্যৰ ছায়াক সঞ্জনা বুলি ভাবে আৰু তেওঁৰ ফালৰ পৰা তিনিটা সন্তান শনি, সবৰ্ণী মনু আৰু তাপ্তিৰ জন্ম হয়। ছায়াই নিজ সন্তানৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহ দেখুৱাই সঞ্জনাৰ সন্তানক অৱহেলা কৰে। যমে ছায়াক নিজ মাতৃ সঞ্জনা নহয় বুলি সন্দেহ কৰে আৰু তেওঁৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতিবাদ কৰে। এই কথাত ছায়াই যমক অভিশাপ দিয়ে। ইয়াৰ দ্বাৰাই যম আৰু সূৰ্যৰ বোধ হয় যে সেয়া প্ৰকৃততে সঞ্জনা নহয়। ছায়াৰ পৰা সত্য শুনাৰ পিছত সূৰ্যয় সঞ্জনাক বিচাৰি উলিয়াই আৰু নিজ গৃহলৈ ঘূৰাই আনে।
মৎস পুৰাণৰ আখ্যানটিও আগৰ সমূহৰে প্ৰায় একে। অৱশ্যে ইয়াত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ছায়াৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত এটি পুত্ৰ সবৰ্ণী মনু আৰু আন দুগৰাকী কন্যা ক্ৰমে তাপ্তি আৰু বিস্তী, ইয়াত বিস্তীক গাঢ় নীলা বৰণৰ বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ কাল (সময় আৰু মৃত্যু)ৰ দেৱী আৰু পাতাল নিবাসী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
বৰ্ফি! (২০১২ চলচ্চিত্ৰ)
বৰ্ফি! অনুৰাগ বসু লিখিত আৰু পৰিচালিত ২০১২ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰোমাণ্টিক হাস্যৰসধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। বৰ্ফি নামৰ বোবা আৰু কলা এজন ল’ৰা আৰু তেওঁৰ দুজনী ছোৱালীৰ সৈতে সম্পৰ্কক লৈ চলচ্চিত্ৰ খনৰ কাহিনী ভাগ, ছোৱালী দুজনীৰে এজনী অ’টিজিমত আক্ৰান্ত (অ’টিষ্টিক)। চলচ্চিত্ৰ খনৰ পটভূমি কলকাতা আৰু দাৰ্জিলিং। মুখ্য অভিনেতা অভিনেত্ৰী সকল হৈছে ৰণবীৰ কাপুৰ, প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা আৰু ইলিয়ানা ডি'ক্ৰুজ।
ইতিমধ্যে চলচ্চিত্ৰ খনক ২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত হ’ব লগা অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে ভাৰতৰ পৰা বিদেশী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শাখাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছে। দেশৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক মুঠ উপাৰ্জন কৰা চলচ্চিত্ৰ তালিকাত ইতিমধ্যে বৰ্ফি! য়ে স্থান পাইছে। মুক্তিৰ তিনি সপ্তাহৰ পাছত বৰ্ফিক বক্স অফিচ ইণ্ডিয়াৰ এখন চুপাৰ হিট হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ন'বেল বঁটা (২০০৩)
২০০৩ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
পেৰিছৰ ময়ূৰী
পেৰিছৰ ময়ূৰী (Paris Peacock, বৈজ্ঞানিক নাম-Papilio paris) দক্ষিণ-পূব এছিয়াত দেখা পোৱা এবিধ চাতকনেজীয়া পখিলাৰ প্ৰজাতি।
বিৱৰণ
মতা পেৰিছৰ ময়ূৰী পখিলাৰ পাখিৰ ওপৰ অংশ (Upperwings) ক'লা বৰণৰ আৰু পাখিত গাঢ় সেউজীয়া বৰণৰ আঁচ (scales) থাকে। এই আঁচবোৰে এটা ঠেক বক্ৰৰেখা গঠন কৰে। ইয়াৰ পিছফালৰ পাখি ( hindwing) তো এনে গাঢ় সেউজীয়া আঁচ দেখা যায় যদিও ই কাষ (margin) নাপায়গৈ। পাখিৰ দুয়োকাষে সেই অংশতে দুটা বহল ফোঁট (postdiscal area)ৰ দৰে এলেকা থাকে। এই ফোঁট দুটাৰ কাষতে সেউজীয়া আঁচবোৰ মিলি পৰে।
ইয়াৰ পাখিৰ তলৰফালে গাঢ় ক'লা বৰণীয়া। ইয়াৰ মাজে মাজে আগ আৰু পাছফালৰ পাখিত কিছুমান হালধীয়া আঁচ থকা দেখা যায়।
মাইকী পেৰিছৰ ময়ূৰী পখিলা দেখাত মতা পখিলাৰ সৈতে প্ৰায় একে যদিও ইয়াৰ বৰণ কিছু শেঁতা হয়। ইয়াৰ আগফালৰ পাখিৰ ওপৰৰ অংশত সেউজীয়া ফোঁট থাকে কিন্তু এই ফোঁটটো মতা পখিলাটোতকৈ অসম্পূৰ্ণকৈ থকা দেখা যায়। ইয়াৰ পাখিৰ তলৰফালটোও মতা পখিলাটোৰ দৰেই ক'লা বৰণীয়া কিন্তু অন্যান্য দাগবোৰ ধূসৰ হয়।
এই পখিলাবিধৰ পাখিৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১০৬-১৩২ মিমি হয়।
বিতৰণ
পেৰিছৰ ময়ূৰী হিমালয়ৰ কুমায়ুনৰ পৰা ছিক্কিম, নেপাল, ভূটান, অসমৰ পৰ্বতীয়া অম্চল, বাৰ্মালৈকৈ দেখা পোৱা যায়। তদুপৰি ই চীন, মালয়েছিয়া আদি দেশতো বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াক দাক্ষিণাত্যৰ কিছু কিছু অঞ্চলতো দেখিবলৈ পোৱা যায়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:পখিলা
ইৰাক
ইৰাক চৰকাৰীভাৱে ইৰাক প্ৰজাতন্ত্ৰ (Arabic:  Jumhūrīyat al-‘Irāq দ্ঝুম্হুৰীয়েত এল ইৰাআক়), এখন পশ্চিম এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ চাৰিসীমা হৈছে, উত্তৰে তুৰষ্ক, পূৱে ইৰাণ, দক্ষিণপূৱত কুৱেট, দক্ষিণে চৌদি আৰৱ, দক্ষিণপশ্চিমত জৰ্দান আৰু পশ্চিমে ছিৰিয়া। ইয়াৰ দক্ষিণাঞ্চল আংশিক ভাবে আৰব উপদ্বীপৰ ভিতৰত পৰে। ৰাষ্ট্ৰখনৰ ৰাজধানী বাগদাদ দেশৰ মধ্যভাগত অৱস্থিত আৰু এইখনেই দেশখনৰ বৃহত্তম নগৰ। ইৰাকৰ বৃহত্তম ভাষিক গোষ্ঠী হৈছে আৰব আৰু কুৰ্ড। অন্যান্য ভাষিক গোষ্ঠীবোৰ হৈছে এছিৰিয়ান, য়াজিদি, আৰ্মেনিয়ান, মনডিয়েনছ, চাৰকেছিয়ান, আৰু কাৱলিয়া। দেশখনৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৯৫% নাগৰিক মুছলমান, আৰু অবশিষ্ট ৫% লোক খ্ৰীষ্টান, য়াৰ্ছান, য়াজিদি, আৰু মনডেনি ধৰ্মাৱলোম্বী।
পাৰস্য উপসাগৰৰ উত্তৰাংশত ইৰাকৰ এক ঠেক উপকূল আছে যাৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় 58 km হ'ব। দেশখনৰ মেছ'পটেমিয়ান এলোভিয়েল সমভূমিৰ উত্তৰ পশ্চিম সীমান্তত জাগ্ৰছ পৰ্বত মালা, আৰু পূৱ অঞ্চল হৈছে ছিৰিয়া মৰুভূমি। দুখন প্ৰধান নদী, টাইগ্ৰিছ আৰু ইউফ্ৰেটিছ, ইৰাকৰ মধ্যভাগেদি দক্ষিণলৈ পাৰ্ছিয়ান গ'ল্ফৰ কাষত ছাট আল-আৰৱলৈ বৈ গৈছে। এই নদী দুখনে ইৰাকৰ ভূমিভাগ উৰ্বৰ কৰি ৰাখে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ‎ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰ
ৱিলিয়াম শ্বেক্সপীয়াৰ (William Shakespeare; (২৬ এপ্ৰিল ১৫৬৪ – ২৩ এপ্ৰিল ১৬১৬) আছিল এজন ইংৰাজ কবি আৰু নাট্যকাৰ যাক ইংৰাজী ভাষাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ লেখক আৰু বিশ্বৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁক প্ৰায়ে ইংলেণ্ডৰ জাতীয় কবি আৰু "এভনৰ চাৰণকবি" বুলি উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁৰ সাহিত্য সম্ভাৰে ৩৮খন নাটক, ১৫৪টা চনেট, দুটা আখ্যানমূলক কবিতা, জন কম্ব আৰু এলিয়াছ জেমছ নামৰ মানুহ দুজনৰ কবৰৰ সমাধিবাণী (এপিটাফ) আৰু আন বহুতো কবিতাৰ এক বহুল পৰিসৰ সামৰি লয়। তেওঁৰ নাটক সমূহ পৃথিৱীৰ প্ৰায় প্ৰতিটো সভ্য জীৱিত ভাষালৈ অনূদিত হৈছে আৰু আন কোনো নাট্যকাৰতকৈ অধিকবাৰ মঞ্চস্থ হৈছে।
শ্বেক্সপীয়াৰে তেওঁৰ বেছিভাগ লিখনি ১৫৮৯ আৰু ১৬১৩ৰ মাজত ৰচনা কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁ মূলতঃ মিলনান্তক আৰু ইতিহাসমূলক নাট লিখি ষোল্ল শতিকাৰ শেষলৈ সেই ক্ষেত্ৰত শীৰ্ষস্থান দখল কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ হেমলেট, কিং লীয়াৰ, অ’থেলো, মেকবেথ আদি বিয়োগান্তক নাট লিখে যাক ইংৰাজী ভাষাৰ উত্কৃষ্ট সাহিত্য কৰ্মৰ নিদৰ্শন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। শেষৰ ফালে তেওঁ নিজাকৈ ৰোমাঞ্চ বা ট্ৰেজিকমেডী শ্ৰেণীৰ নাট লিখাৰ উপৰিও আন আন লিখকৰ লগত যুক্ত হৈয়ো বহুতো নাটক ৰচনা কৰে।
তেওঁৰ জীৱনকালতে শ্বেক্সপীয়াৰৰ ভালেকেইখন নাটক গুন তথা শুদ্ধতাৰ কোনো মানদণ্ড নোহোৱাকৈ প্ৰকাশ পায়। ১৬২৩ চনত “ফাৰ্ষ্ট ফলিঅ’” নামৰ এক সংস্কৰণত দুখনত বাদে তেওঁৰ প্ৰায় আটাইকেইখন নাট প্ৰকাশ পায়। বেন জনছনে ইয়াৰ পাতনিত এটা কবিতা লিখে আৰু শ্বেক্সপীয়াৰক “কোনো এটা যুগৰ নহয়, বৰং সৰ্বকালৰ” বুলি অভিহিত কৰে।
নিজৰ দিনতো শ্বেক্সপীয়াৰ এজন নামজ্বলা কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল যদিও ১৯ শতিকালৈ তেওঁৰ নামে বৰ্তমানৰ খ্যাতি পোৱা ২০ শতাব্দীত শিক্ষা আৰু অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা বিপ্লৱে শ্বেক্সপীয়াৰৰ কৰ্মৰাজিৰ পুনৰাৱিস্কাৰ আৰু নৱ অভিযোজনৰ বাট মুকলি কৰে। আজি বিশ্বৰ চাৰিওদিশে তেওঁৰ নাট সমূহৰ জনপ্ৰিয়তা আকাশলঙ্ঘী আৰু সাংস্কৃতিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ পৌনঃপৌনিক অধ্যয়ন, ৰূপায়ণ আৰু পুনৰনুবাদ হৈয়েই আছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰ আছিল নগৰ সমিতিৰ সদস্য তথা এজন গ্লোভাৰ জন শ্বেইকছপীয়েৰ আৰু এক ধনী খেতিয়কৰ জীয়াৰি মেৰী শ্বেইকছপীয়েৰৰ সন্তান।. ষ্ট্ৰেটফ’ৰ্ড-আপন-এভনত তেওঁৰ জন্ম হয় আৰু তাত ২৬ এপ্ৰিল ১৫৬৪ তাৰিখে তেওঁক খ্ৰীষ্টধৰ্মত দীক্ষিত কৰা হয়। তেওঁৰ জন্মৰ প্ৰকৃত তাৰিখ অজ্ঞাত যদিও ইয়াক ২৩ এপ্ৰিল তাৰিখে ছেইণ্ট জৰ্জ ডে হিচাপে পালন কৰা হয়। ঘৰৰ আঠজন সন্তানৰ ভিতৰত উইলিয়াম আছিল তৃতীয় কিন্তু জ্যেষ্ঠ জীৱিত সন্তান।
কোনো নথিগত তথ্য নাথাকিলেও বেছিভাগ জীৱনীকাৰে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ ষ্ট্ৰেটফ’ৰ্ডৰ ঘৰৰ পৰা এমাইল দূৰত থকা কিংছ নিউ স্কুল নামৰ এখন বিনামূলীয়া শিক্ষানুষ্ঠানত শিক্ষালাভ কৰিছিল।
ওঠৰ বছৰ বয়সত শ্বেইকছপীয়েৰে ছাব্বিশ বছৰীয়া এন হাথাৱেক বিয়া কৰায়। ইয়াৰে ছমাহ পিছত হাথাৱেই কন্যা সন্তান ছুজানাক জন্ম দিয়ে। ইয়াৰ দুবছৰ পিছত তেওঁ হেমনেট আৰু জুদিথ নামৰ এহাল যঁমজ ভাই-ভনীৰ মাতৃ হয়। কোনো অজ্ঞাত কাৰণত হেমনেটৰ এঘাৰ বছৰত মৃত্যু হয় আৰু ১১আগষ্ট, ১৫৯৬ তাৰিখে সমাধিস্থ কৰা হয়।
লণ্ডন আৰু মঞ্চ জীৱন
ঠিক কেতিয়াৰ পৰা শ্বেইকছপীয়েৰে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল সেয়া স্পষ্ট নহয় যদিও কিছুমান তথ্যই কয় যে তেওঁৰ অধিকাংশ নাটকে ১৫৯২ চনত লণ্ডণৰ মঞ্চত স্থান পাইছিল। ১৫৯৪ চনৰ পৰা শ্বেইকছপীয়েৰৰ নাটক সমূহ কেৱল শ্বেইকছপীয়েৰকে ধৰি কেইজনমান শিল্পীৰ মালিকানাধীন “লৰ্ড চেম্বাৰলেইনছ মেন” নামৰ দলটিয়ে মঞ্চস্থ কৰিবলৈ লয় আৰু শীঘ্ৰেই ই লণ্ডনৰ শীৰ্ষ নাট্যদল হৈ পৰে। ১৬০৩ চনত ৰাণী এলিজাবেথৰ মৃত্যুৰ পিছত নতুন ৰজা জেমচ১ম এ ইয়াক ৰাজকীয় মৰ্যাদা দি দলটিৰ নাম “কিংছ মেন”লৈ সলনি কৰে।
১৫৯৪ৰ কোৱাৰ্টো সংস্কৰণত শ্বেইকছপীয়েৰৰ কিছুমান নাটক প্ৰকাশিত হয়। ১৫৯৮ মানলৈ তেওঁৰ নামটো বিক্ৰীৰ এক আকৰ্ষণ হৈ পৰে আৰু তেওঁৰ নাম প্ৰথম পৃষ্ঠাত প্ৰকাশিত হ’বলৈ ধৰে। এজন নাট্যকাৰ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰাৰ পিছত শ্বেইকছপীয়েৰে নিজৰ তথা আনৰ নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ লয়।
জীৱনৰ পাছচোৱা আৰু মৃত্যু
নিজ পত্নী আৰু দুই জীয়ৰীক এৰি শ্বেইকছপীয়েৰে ২৩ এপ্ৰিল, ১৬১৬ত মৃত্যুবৰণ কৰে। ১৬০৭ চনত চুজানাই জন হল নামৰ এক চিকিত্সকক বিয়া কৰায় আৰু শ্বেইকছপীয়েৰৰ মৃত্যুৰ দুমাহ পূৰ্ব্বে যুদিথে থমাছ কুইনীক বিয়া কৰায়।
মৃত্যুৰ দুদিন পিছত শ্বেইকছপীয়েৰক হ’লী ট্ৰিনিটি চাৰ্চৰ চেনচেলত সমাধিস্থ কৰা হয়। তেওঁৰ সমাধিত থকা শিলালিপিখনত এটা শাপ খোদিত কৰা আছে যাক সেই গীৰ্জাঘৰৰ ২০০৮ চনৰ স্থানান্তৰণৰ সময়ত সাৱধানে এৰাই চলা হয়:
Good frend for Iesvs sake forbeare, To digg the dvst encloased heare. Bleste be ye man yt spares thes stones, And cvrst be he yt moves my bones. (অসমীয়া অৰ্থ: হে বন্ধু, যীশুৰ শপত নিজক সম্বৰণ কৰা,। ইয়াত আবদ্ধ হৈ থকা মাটি নাখান্দিবা‌‌॥ যিয়ে ইয়াক স্পৰ্শ নকৰে তেওঁ আশীৰ্ব্বাদ পাঁওক,। আৰু যিয়ে মোৰ হাড়ত হাত লগাই তাৰ গাত শাঁওপাত লাগক। )
১৬২৩ কিছু বছৰ আগতে নৰ্থ ৱালত শ্বেইকছপীয়েৰৰ লিখি থকা অৱস্থাৰ আৱক্ষ মূৰ্তি এটা উন্মোচন কৰা হয়। আৰু ইয়াত তেওঁক নেষ্টৰ, ছক্ৰেটিছ আৰু ভাৰ্জিলৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে।
ইয়াৰোপৰি সমগ্ৰ বিশ্বতে ভালেমান মূৰ্তি আৰু স্মৃতিচিহ্নত শ্বেইকছপীয়েৰ ৰ নাম উল্লেখ আছে।
সমালোচকৰ মতামত
জীৱিতকালক শ্বেইকছপীয়েৰে পূজ্য কবিৰ সন্মান লাভ নকৰিলেও যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰে।. ১৫৯৮ চনত সাহিত্যিক ফ্ৰান্সিছ মেৰেছে তেওঁক ইংৰাজ সাহিত্যিকৰ এটা দলৰ ভিতৰত মিলনান্তক আৰু বিয়োগাত্মক উভয় দিশতে "সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ" আখ্যা দিয়ে।. আৰু কেমব্ৰিজৰ ছেইণ্ট জৰ্জ কলেজৰ পাৰনাছাছ নাটসমূহৰ লেখকসকলে তেওঁক চ'চাৰ, গ'ৱাৰ, স্পেঞ্চাৰ আদিৰ লগত স্থান দিয়ে। ফাৰ্ষ্ট ফলিঅ'ত বেন জনচনে তেওঁক "যুগপ্ৰাণ, আমাৰ মঞ্চৰ প্ৰশংসা, আনন্দ আশ্চৰ্য্য" বুলি অভিহিত কৰে যদিও আন এক ঠাইত "শ্বেইকছপীয়েৰে কলা বিচাৰে" বুলিও কয়।
১৭ শতিকাৰ শেষৰফালে ধ্ৰুপদী সাহিত্যৰ ধাৰণা অস্পষ্ট হৈ পৰে। ফলত সেই সময়ৰ সমালোচক সকলে শ্বেইকছপীয়েৰক জন ফ্লেট্চাৰ আৰু বেন জনচনতকৈ তলতহে স্থান দিয়ে। উদাহৰণস্বৰূপে থমাছ ৰায়মাৰে কমিক আৰু ট্ৰেজেডী মিহলি কৰি পেলোৱা বাবে শ্বেইকছপীয়েৰক ভৰ্ত্‍সনা কৰে। সি যি কি নহওক কবি, সমালোচক জন ড্যাইডেনে কয় যে "মই তেওঁক(বেন জনছন) শ্ৰদ্ধা কৰো, কিন্তু শ্বেইকছপীয়েৰক ভাল পাঁও। " ৰাইমাৰৰ মতামত বহুদশকলৈ চলি থাকে কিন্তু ওঠৰ শতিকাত সমালোচকসকলে শ্বেইকছপীয়েৰৰ প্ৰাকৃতিক প্ৰতিভাক স্বীকাৰ কৰে। ১৮০০ চনলৈ তেওঁ ইংলেণ্ডৰ জাতীয় কবি হিচাপে প্ৰতিপত্তি লাভ কৰে। ১৮ আৰু ১৯ শতিকাত গোটেই বিশ্বতেই শ্বেইকছপীয়েৰৰ সাহিত্যকৰ্মই বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰে। ৰোমাণ্টিক যুগত কবি তথা সাহাত্যিক দাৰ্শনিক ছেমুৱেল টেইলৰ কলেৰিজে তেওঁক প্ৰশংসা কৰে আৰু আগষ্ট ৱিলহেল্ম শ্বেলগেলে জাৰ্মান ৰমন্যাসবাদৰ ধাৰাত তেওঁৰ নাটকসমূহ অনুবাদ কৰে। ১৯শতিকাত শ্বেইকছপীয়েৰৰ প্ৰতিভাৰ প্ৰশংসাই সীমা চেৰাই যায়।. নাট্যকাৰ, সমালোচক জৰ্জ বাৰ্ণাড শ্ব'ই শ্বেইকছপীয়েৰৰ এই পূজনক "বাৰ্ডোলেট্ৰী" আখ্যা দিয়ে। তেওঁ কয় যে ইবছেনৰ প্ৰকৃতিবাদে শ্বেইকছপীয়েৰৰ ৰচনাক মূল্যহীন কৰি তুলিছে। কিন্তু বিংশ শতাব্দীৰ কলাৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা আধুনিক বিপ্লৱে শ্বেইকছপীয়েৰৰ লিখনিক দলিয়াই পেলোৱাৰ সলনি দুয়োহাতে আঁকোৱালি লয়। টি এচ ইলিয়টে বাৰ্ণাড শ্ব'ৰ বিৰূদ্ধে থিয় দি কয় যে শ্বেইকছপীয়েৰৰ "পৌৰাণিকতা"ই তেওঁক আধুনিক হে কৰিহে তুলিছে। ১৯৫০ৰ দশকত সাহিত্য সমালোচনাৰ এক নৱতম ঢৌৱে আধুনিকতাবাদক পিছ পেলাই প্ৰতি-আধুনিকতাবাদৰ আলোকত শ্বেইকছপীয়েৰৰ লিখনি অধ্যয়নৰ নতুন বাট মুকলি কৰি দিয়ে।. ১৯৮০ৰ দশকত শ্বেইকছপীয়েৰৰ লিখনি গঠনবাদ, নাৰীবাদ, নতুন ইতিহাসবাদ, আফ্ৰিকান আমেৰিকান সাহিত্য আদি বিভিন্ন ধাৰাৰ সৈতে সানমিহলি হৈ পৰে।
লিখনি
শ্বেইকছপীয়েৰৰ মৃত্যুৰ প্ৰায় ২৩০ বছৰ পিছত তেওঁৰ নামত থকা লিখনি সমূহ দৰাচলতে তেওঁ লিখিছিল নে নাই তাক লৈ বিতৰ্ক আৰম্ভ হয়। কিছুমানে ইয়াক হয়তো ফ্ৰান্সিছ বেকন বা খ্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্লো অথবা এডৱাৰ্ড দে ভেৰেৰ লিখনি বুলি সন্দেহ কৰে। অৱশ্যে অতি কম সংখ্যক পণ্ডিতে এই বিষয়ত সন্দেহৰ থল থকা বুলি ভাবিলেও এই বিষয়ৰ প্ৰতি একৈশ শতিকাতো আকৰ্ষণৰ অভাৱ নাই।
ধৰ্ম
কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে শ্বেইকছপীয়েৰৰ পৰিয়ালৰ সদস্য সকল কেথলিক আছিল, যি সময়ত কেথলিক ধৰ্ম আইনবিৰূদ্ধ আছিল। পণ্ডিতসকলে শ্বেইকছপীয়েৰৰ নাটকত কেথলিকিজমৰসপক্ষ আৰু বিপক্ষ উভয় দিশৰে সাক্ষ্য বিচাৰি পায় কিন্তু সত্য উদ্ধাৰৰ পথ এতিয়াও অসম্ভৱ হৈ আছে।
যৌনতা
শ্বেইকছপীয়েৰৰ যৌনতাৰ কিছুমান দিশ এতিয়াও অন্ধকাৰত আছে। ওঠৰ বছৰ বয়সত তেওঁ ছাব্বিশ বছৰীয়া এন হাথাৱেক বিয়া কৰায়, যি সেই সময়ত গৰ্ভৱতী আছিল। বহুতে মতপোষণ কৰে যে শ্বেইকছপীয়েৰৰ চনেট সমূহ আত্মজীৱনীমূলক আৰু ডেকা ল’ৰাৰ প্ৰতি থকা শ্বেইকছপীয়েৰৰ আকৰ্ষণৰ প্ৰতীক। কিন্তু কিছুমানে ইয়াক শাৰীৰিক প্ৰেমৰ সলনি অন্তৰংগ বন্ধুত্বৰ প্ৰকাশ বুলিহে অভিহিত কৰে। আকৌ এক বিবাহিত মহিলাক উদ্দ্যেশ্যি তেওঁ লিখা ২৬টা ডাৰ্ক লেডী চনেট তেওঁৰ উভগামিতাৰ প্ৰতীক বুলি ধৰা হয়।
শাৰীৰিক অৱয়ব
শ্বেইকছপীয়েৰৰ শাৰীৰিক অৱয়বৰ কোনো লিখিত বিৱৰণ পোৱা নাযায় আৰু তেওঁ নিজা প্ৰতিকৃতি অংকন কৰাৰো কোনো তথ্য নাই। গতিকে ষ্ট্ৰেটফ’ৰ্ডৰ শ্বেইকছপীয়েৰৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তিয়েই তেওঁৰ অৱয়বৰ উত্তম সাক্ষী। ওঠৰ শতিকাৰ শ্বেইকছপীয়েৰৰ প্ৰকৃত চিত্ৰৰ চাহিদাই শ্বেইকছপীয়েৰৰ সঁচা প্ৰতিকৃতি বৰ্তি থকা বুলি জনৰৱ তোলে। ইয়াৰ ফলত বহুতো নকল চিত্ৰৰ নিৰ্মাণ, বেলেগ লোকৰ চিত্ৰৰ পুনৰনামকৰণ আদি ঘটনা ঘটে।
নাটকৰ শ্ৰেণীবিভাজন
১৬২৩ চনত “ফাৰ্ষ্ট ফ’লিও”ত শ্বেইকছপীয়েৰৰ নাটক সমূহক মিলনান্তক(কমেডী), ইতিহাসমূলক(হিষ্ট্ৰী) আৰু বিয়োগান্তক(ট্ৰেজেডী) এই তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। ইয়াত দ্য টু নোবল কিন্সমেন আৰু পেৰিক্লিছ, প্ৰিন্স অৱ টায়ৰা এই নাটক দুখন ধৰা হোৱা নাই। কিন্তু বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে যিহেতু ইয়াৰ অধিকাংশই শ্বেইকছপীয়েৰৰ দ্বাৰাৰচিত, ইয়াকো তেওঁৰ ৰচনাৱলীৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি। ফাৰ্ষ্ট ফ’লিওত শ্বেইকছপীয়েৰৰ কোনো কবিতাৰ কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাছিল।
১৯ শতিকাৰ শেষভাগত এডৱাৰ্ড ড’ডেনে শ্বেইকছপীয়েৰৰ শেহতীয়া চাৰিখন কমেডীক “ৰোমাঞ্চ” আখ্যা দিয়ে আৰু বহুতো পণ্ডিতে ইয়াক “ট্ৰেজিকমেডী” আখ্যা দিলেও ৰোমাঞ্চ নামটিহে অধিক জনপ্ৰিয়। এইনাটক সমূহ আৰু যৌথভাৱে লিখা “টু নোবল কিংছন” নাটকখন তৰা চিহ্ন (*)ৰে সূচিত কৰা হৈছে। ১৮৯৬ চনত ফ্ৰেডেৰিক এছ বোৱাছে অল ইজ ৱেল ডেট এণ্ডছ ৱেল, মীজাৰ ফৰ মীজাৰ, ট্ৰইলাছ এণ্ড ক্ৰেছিডা আৰু হেমলেট এই কেইখন নাটকক ‘‘দুবিধাজনক নাট’’ বা ‘‘প্ৰব্লেম প্লেজ’’ আখ্যা দিয়ে কাৰণ ইয়াক একেষাৰে কমেডী বা ট্ৰেজেডী আখ্যা দিব নোৱাৰি। অৱশ্যে ইয়াৰে হেমলেটক সকলোৱে ট্ৰেজেডী বুলি মানি লৈছে। বাকী দুবিধাজনক নাটসমূহ “‡” চিহ্নৰে সূচিত কৰা হৈছে।
যিবোৰ নাট শ্বেইকছপীয়েৰৰ দ্বাৰা আংশিক ভাৱে ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয় তাক “†” চিহ্নৰেচিহ্নিতকৰা হৈছে। তেওঁৰ বাকী লিখনি সমূহ “অপ্ৰামাণিক ৰচনা” হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
কল্পনা পাটোৱাৰী
কল্পনা পাটোৱাৰী (Kalpana Patowary) অসমৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লোকগীত সংগীতশিল্পী। তেওঁ উস্তাদ গুলাম মুস্তাফা খানৰ অনুগামী আৰু সুধাকণ্ঠ ড৹ ভূপেন হাজৰিকা হৈছে তেখেতৰ অনুপ্ৰেৰণা। কল্পনা পাটোৱাৰীয়ে বহুতো সংখ্যক ভোজপুৰী গানৰ উপৰিও বলীউডৰ লগতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰতো কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ এনডিটিভি ইমাজিনৰ সংগীতৰ ৰিয়েলিটী শ্ব' জুনুন: কুচ্চ কৰ দিখানে কা (২০০৮) টো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কণ্ঠদান কৰা চলচ্চিত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত বলীউডৰ ৱেলকাম, বিল্লু, আক্ৰোশ, ''আৰ. ৰাজুকুমাৰ আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ কন্যাদান, অহেতুক আৰু ৰণাংগন'' উল্লেখযোগ্য।
তেওঁ অসমীয়া লোক সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তেখেতৰ পিতৃ তথা লোক সংগীতশিল্পী বিপিন পাটোৱাৰীৰ পৰা। ইয়াৰোপৰি তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ভাতখাণ্ডে সংগীত প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল। তেওঁ যথেষ্ট সংখ্যক লোক সংগীত চৰ্চা কৰিছে যদিও ভোজপুৰী সংগীত জগতত এক বিশেষ স্থান দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ ভোজপুৰী সংগীতৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ যেনে উৰ্বি, পাচ্ৰা, কাজ্ৰি, চোহাৰ, বিবাহ গীত, চাইতা নৌতাংকী আদিক ন-ৰূপ দি প্ৰদৰ্শিত কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আৰ্জেন ৰ'বেন
আৰ্জেন ৰ'বেন(জন্ম ২৩ জানুৱাৰী, ১৯৮৪) হৈছে এজন প্ৰখ্যাত ডাচ্চ ফুটবলাৰ। তেওঁ নেডাৰলেণ্ডচ্‌ জাতীয় দল আৰু জৰ্মানীৰ বুন্দেছলিগা(Bundesliga) লীগৰ ক্লাব বেয়াৰ্ন মিউনিখৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ খেলুৱৈ। ৰ'বেনে ইউৰো ২০০৪, ইউৰো ২০০৮, ইউৰো ২০১২ আৰু ফিফা বিশ্বকাপ ২০০৬, ২০১০, ২০১৪ত ভাগ লৈছে। যদিও তেওঁক ফৰৱাৰ্ডৰ খেলুৱৈ হিচাপে ধৰা হয়, তেওঁ ফৰৱাৰ্ডৰ পিছফালে উইংগাৰ হিচাপেহে খেলে। ৰ'বেনক তেওঁৰ অপুৰ্ব ড্ৰিবিং শৈলী, দ্ৰুতি, ক্ৰচিংৰ ক্ষমতা আৰু সোঁ উইংৰ পৰা লোৱা দীৰ্ঘ দুৰত্বৰ বাঁও ভৰিৰ সঠিক শ্বট বোৰৰ বাবে জনা যায়।
ৰ'বেনে ২০০১ চনত ইৰেডিৱাইজী(Eredivisie) চিজনত গ্ৰনিংগেনৰ হৈ খেলি বছৰটোৰ খেলুৱৈৰ(player of the year) সন্মান লাভ কৰি প্ৰখ্যাত হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ দুবছৰ পিছত তেওঁ পি এচ ভি(PSV Eindhoven) লৈ আহে আৰু ইয়াত তেওঁ নেডাৰলেণ্ডচ্‌ৰ বছৰটোৰ যুৱ খেলুৱৈ(Netherlands' Young Player of the Year) সন্মান লাভ কৰে আৰু এটা ইৰেডিৱাইজী সন্মান পাবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পিছৰটো চিজন কেইটামান আগশাৰীৰ ইংলিছ ক্লাবৰ হৈ খেলি তেওঁ ২০০৪ চনত চেলচি(Chelsea) লৈ আহে।
আঘাতৰ সমস্যাৰ কাৰণে ৰ'বেনৰ চেলচিত অভিষেক ঘটোৱাত কিছু পলম হৈছিল, কিন্তু সুস্থ হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ সহায়ত চেলচিয়ে একেৰাহে দুটাকৈ প্ৰিমিয়াৰ লীগ(Premier League)ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু ২০০৫ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ মাহটোৰ খেলুৱৈৰ(FA Premier League Player of the Month) সন্মান লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত অঘাতৰ সমস্যাত ভোগা ৰ'বেনে ইংলেণ্ডত তৃতীয় চিজনৰ পিছত ৩৫ মিলিয়ন ইউৰোৰ এক চুক্তিৰ বিনিময়ত স্পেনিছ ক্লাব ৰিয়েল মাদ্ৰিডলৈReal Madrid যায়। ২০০৯ চনৰ আগষ্টত তেওঁ ২৫ মিলিয়ন ইউৰোৰ এক চুক্তিৰে বেয়াৰ্ন মিউনিখলৈ আহে আৰু প্ৰথমখন খেলতে দুটাকৈ গ'ল দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰথমটো চিজনতে বেয়াৰ্ন মিউনিখে লীগৰ খিতাপ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হ'য় য'ত বিজয়ী গ'লটো ৰ'বেন দিছিল। চেম্পিয়ন লীগৰ ফাইনেল(Champions League final) খেলখনত তেওঁ মেন অৱ দ্য মেচ হৈছিল। ক্লাবৰ প্ৰথমটো চিজনৰ পিছত তেওঁ জাৰ্মানীৰ বছৰটোৰ ফুটবলাৰৰ(Footballer of the Year in Germany) সন্মান লাভ কৰিছিল।
কেৰিয়াৰ পৰিসংখ্যা
===ক্লাব পৰিসংখ্যা===
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:নেডাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ
মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ (Mahendra Borthakur) একাধাৰে এজন অসমীয়া শিক্ষক, নাট্যকাৰ, নাট্য-প্ৰযোজক, গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ সহকাৰী সঞ্চালক আছিল। তেখেত সমাদৃত এগৰাকী জনপ্ৰিয় নাট্যকাৰ হিচাপে। তেওঁ অসম নাট্য সন্মিলনৰ সভাপতি হিচাপে (২০০১-২০০৩) কৃতিত্বৰে দায়িত্ব সম্পন্ন কৰা অসমৰ নাট্যজগতৰ উপৰিও অসমীয়া বোলছবি জগতৰো স্বনামধন্য। তেওঁ ১৯৮৯ চনত অসমৰ শ্ৰেষ্ঠ ভ্ৰাম্যমাণ নাটকৰ বঁটা 'মুখ্যমন্ত্ৰী' নাটক খনিৰ বাবে লাভ কৰিছিল আৰু ২০০১ চনত তেওঁ অসম শিল্পী দিৱস বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰে ১৯৫৭ চনতেই সহকাৰী প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। ১৯৬৭ চনত তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত সহকাৰী সম্পাদক (পাণ্ডুলিপি) হিচাপে যোগদান কৰে আৰু পাছত নাট্য-প্ৰযোজক, সহকাৰী কেন্দ্ৰ সঞ্চালক, কলিকতা আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল উপ-সঞ্চালক প্ৰধানৰ কাৰ্যালয় আৰু গুৱাহাটীত কাৰ্যনিবাহ কৰে। ১৯৯৩ চনত তেখেতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰদ্বাৰা প্ৰচাৰিত ব্যংগাত্মক অনুষ্ঠান 'নোকোৱাই ভাল'ৰ জৰিয়তে এসময়ত মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
নাট্যকৰ্ম
১৯৪৭ চনতেই মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰা সময়তে 'লাচিত বৰফুকন' নামৰ এখন নাটক লিখিছিল। বৰঠাকুৰে ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ 'কাবুলীৱালা' গল্পৰ আধাৰত এখন একাংকিকা, কলেজীয়া ছাত্ৰাৱস্থাত 'মকৰাজাল' নামৰ আন এখন একাংকিকা নাটক লিখিছিল। ১৯৭১ চনত জন্ম নামৰ এখন নাটক লিখি উলিয়ায়। উপন্যাস সম্ৰাট ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ 'ৰঙিলী' উপন্যাসখনি আনাতাঁৰ অভিযোজনাৰে তেখেতে আকাশবাণীৰ নাট্যকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেখেতে হাস্য-ব্যংগৰ মৃদু মৃদু অস্ত্ৰেৰে সামাজিক, ৰাজনৈতিক অন্যায়-অবিচাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰি এক বিশেষ কৃতিত্বৰ পৰিচয় দি আহিছে। ১৯৮১ চনত 'শিমলু চন্দন' নাটকৰ মাজেৰে তেখেতে ভ্ৰাম্যমাণৰ নাট্যকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। সমাজ জীৱনৰ সংঘাত, ব্যক্তি আৰু সমাজৰ দ্বন্দ্ব, পাৰিবাৰিক সমস্যা, নতুন আৰু পুৰণিৰ সংঘাত, পৰম্পৰাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শনেৰে যুক্তিনিষ্ঠ সহাকাৰে বৰঠাকুৰে বিভিন্ন নাটক লিখি নাট্যজগত জিলিকাই গৈছে। স্বৰচিত কাহিনীৰ উপৰিও বিশ্ববিখ্যাত উপন্যাস, ঘটনা, চৰিত্ৰসমূহক লৈ নাট ৰচনা কৰি তেখেতে অসমীয়া নাট্য সাহিত্যক এক নতুন গতি প্ৰদান কৰিলে।
'আজলী নবৌ' আৰু 'ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী'কে মুখ্য কৰি কেইবাখনো অসমীয়া বোলছবিৰ চিত্ৰনাট্য-সংলাপ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰে লিখিছিল। বোলছবি 'আজলী নবৌ'ৰ দৰে নাটকখনতো মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল ইলা কাকতীয়ে। বিশ্বখ্যাত নাট্যকাৰ উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ যাউতীযুগীয়া সৃষ্টি 'হেমলেট' আৰু 'অথেল’' নামৰ নাটক দুখনৰো নাট্যৰূপ দিছিল মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰে। জাহ্নু বৰুৱাৰ অসমীয়া ছবি 'সাগৰলৈ বহু দূৰ'ৰ নাম একে ৰাখি তেওঁ সেইখনো নাটক হিচাপে মঞ্চস্থ কৰোৱাইছিল। হোমেন বৰগোহাঞিৰ বহুপঠিত উপন্যাস 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়'কো মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰে নাট্যৰূপ দিছিল। সাংবাদিক পৰাগ কুমাৰ দাসৰ 'ছাংলট ফেন্‌লা'খন তেওঁ হেঙুল থিয়েটাৰত ১৯৯৬-৯৭ চনত মঞ্চস্থ কৰিছিল।
মৃত্যু
মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰৰ ২০০৫ চনত পৰলোক প্ৰাপ্তি ঘটে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
জাষ্টিন নেপ
জাষ্টিন এন্থনি নেপ (Justin Anthony Knapp, জন্ম ১৮ নবেম্বৰ ১৯৮২) এগৰাকী ৱিকিপিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰী। ৱিকিপিডিয়াত ১০ লাখতকৈও অধিক সম্পাদনা কৰা তেওঁ হৈছে প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি। ২০২০ ৰ মাৰ্চলৈকে নেপে ২০ লাখতকৈও অধিক ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনা কৰিছে।
শিক্ষা
জাষ্টিন নেপে Covenant Christian High School ত পঢ়িছিল। Indiana University – Purdue University Indianapolis ৰ পৰা তেখেতে দৰ্শন আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
কেৰিয়াৰ
right|thumb|২০১১ চনৰ ৱিকিপিডিয়া ট্ৰেইনিংত নেপ (বাওঁ‌ফালৰ পৰা তৃতীয়জন) নেপে ২০১২ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত ১০ লাখ সম্পাদনা কৰে বুলি ঘোষণা কৰে। ২০০৫ চনত চাইন আপ কৰাৰ পৰা নেপে দৈনিক গঢ়ে ৩৮৫ কৈ সম্পাদনা কৰি আহিছে। নেপে এই বিষয়ে কয়যে হঠাৎ আৰু স্বেচ্ছাই বেৰোজগাৰ হ'লে এইখিনি সম্ভৱ। ২০১২ চনত ৱিকিপিডিয়াৰ সহপ্ৰতিষ্ঠাপক জিমি ৱেলছে নেপক তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে সম্বৰ্ধনা জনায় আৰু ছাইটৰ শীৰ্ষ পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰি কয়যে এপ্ৰিলৰ ১০ তাৰিখটো জাষ্টিন নেপৰ দিন হ'ব।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
নেমুটেঙা পখিলা
নেমুটেঙা পখিলা (Lemon Butterfly, বৈজ্ঞানিক নাম-Papilio demoleus) এবিধ সতকাই দেখা পোৱা (common) আৰু বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা চাতকনেজীয়া পখিলা (Swallowtail butterfly)ৰ প্ৰজাতি৷ ই প্ৰধানকৈ নেমুটেঙা জাতীয় উদ্ভিদক পোষক (host plant) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে বাবে এই পখিলাবিধৰ নাম নেমুটেঙা পখিলা দিয়া হয়৷ অন্যান্য চাতকনেজীয়া পখিলাৰ দৰে ইয়াৰ এডাল স্পষ্ট নেজ নাথাকে৷
বিৱৰণ
নেমুটেঙা পখিলাৰ নেজ নাথাকে৷ ইয়াৰ পাখিৰ দৈৰ্ঘ্য ৮০-১০০ মিমি৷  ইয়াৰ পাখিৰ বৰণ ক'লা৷ পাখিত বেঁকা হালধীয়া বৰণৰ কিছুমান আঁচ থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ উপৰিও পখিলাবিধৰ আগফালৰ পাখিত অসংখ্য অসমান দাগ আছে৷ ইয়াৰ পিছফালৰ পাখিদুখন লগ হোৱা অংশত এটা ৰঙা দীঘলীয়া ফোঁট থাকে৷
As the butterfly caterpillar ages, its hunger for leaf tissue continues to grow. Antennae dark reddish brown, touched with ochraceous on the innerside towards the club; head, thorax and abdomen dusky black, the head and thorax anteriorly streaked with cream-vellow: beneath: the palpi, thorax and abdomen cream-yellow with lateral longitudinal black lines on the last.}}
বিস্তৃতি
Papilio demoleus is an aggressive and very common butterfly. It is perhaps the most widely distributed swallowtail in the world. The butterfly can be found in: Oman, UAE, Saudi Arabia, Kuwait, Bahrain, Qatar, Iran, western and possibly eastern Afghanistan, and western Pakistan, Sri Lanka, India (including the Andamans), Nepal, Burma, Thailand, the Philippines, Kampuchea, southern China (including Hainan, Guangdong province), Taiwan, Japan (rare strays), Malaysia, Singapore, Indonesia (Kalimantan, Sumatra, Sula, Talaud, Flores, Alor and Sumba), Papua New Guinea, Australia (including Lord Howe's island), apparently Hawaii and possibly other Pacific Ocean islands
বাসস্থান
The widespread range of Papilio demoleus indicates the butterfly's tolerance and adaptation to diverse habitats. It is to be found in savannahs, fallow lands, gardens, evergreen and semi-evergreen forests and shows a preference for stream and riverbeds.In India it is mostly found in the plains but can be found on the hills of peninsular India and up to 7000 feet in the Himalayas. It is common in urban gardens and may also be encountered in wooded country.
টেক্স'নমি
Five related butterflies form the group of lime butterflies in the genus Papilio of which Papilio demoleus Linnaeus, 1758 is the flagship species which gives the name to the group. The other morphologically related butterflies are:
আচৰণ
This butterfly is an avid mud-puddler and visitor of flowers. It basks with its wings held wide open on tufts of grass, herbs and generally keeps within a metre above the ground, even on cloudy days. It relies on its quick flight for escape.It is also a frequent visitor of flowers in gardens, where it shows a preference for flowers of smaller herbs rather than larger plants such as the ubiquitous Lantana with its plentiful blooms. It can be found swarming in the groves of its foodplants.
জীৱন-চক্ৰ
The number of generations of Papilio demoleus is dependent upon temperature - near the equator, nine generations have been recorded, while in warm temperate China, five generations have been recorded. In the ideal conditions of a laboratory, a generation has been recorded to take place in just over 30 days. The average time for one generation of Papilio demoleus to mature in the field ranges from 26 to 59 days.
The female butterfly goes from plant to plant, laying a single egg at a time on top of a leaf which it holds onto with its legs, and flies off as soon as the egg is laid. The egg is round, light yellowish in colour, flattened at the base, smooth-surfaced and about 1.5 mm in height. Fertile eggs develop a small red mark at the apex.
The newly hatched caterpillar stays in the middle of the upperside of the leaf.
The pupa, which is rugose, stout and 30 mm in length, has two projections to the front on its head and also one on its thorax
The adults fly in every month but are particularly abundant during and after the monsoons.
আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল
শ্ৰেণী:পখিলা
মণিপুৰ
মণিপুৰ উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ইয়াৰ ৰাজধানী ইম্ফাল। মণিপুৰৰ উত্তৰে নাগালেণ্ড, দক্ষিণে মিজোৰাম, পশ্চিমে অসম ৰাজ্য আৰু পূৱ দিশত ম্যানমাৰ আছে।
ইতিহাস
এখন ক্ষুদ্ৰ অতি উৰ্ব্বৰ সমতল ভূমিৰে ৰাজ্যখন গঠিত হৈছে। চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ পৰা এশাৰী পৰ্ব্বতমালাই এই ৰাজ্যখন কেউদিশে আবৰি আছে। এই পৰ্ব্বতীয়া অঞ্চলত বন্য আৰু যুঁজাৰুজাতি কেতবোৰে বসবাস কৰিছিল। মণিপুৰ বহুদিন ধৰি এখন স্বাধীন ৰাজ্য আছিল। শানবিলাকে এই ৰাজ্যখনক কা-ছে আৰু বৰ্ম্মীবিলাকে কা-থে বুলিছিল। দুয়োটা শব্দই মূলতে একে আছিল যেন লাগে। আহোমে এই ৰাজ্যখনক মেখেলি বুলি অভিহিত কৰিছিল। কছাৰীৰ মতে এই ৰাজ্যখনৰ নাম আছিল মেগলি আৰু পুৰণি অসমীয়াৰ মতে মগলৌ। পেমবটৰ্ণৰ মতে মণীপুৰীসকল দৰাচলতে এটা তাৰ্তাৰ উপনিবেশৰহে লোক। খৃষ্টীয় ১৩শ আৰু ১৪শ শতিকাত চীন আৰু তাৰ্তাৰ ৰাজবংশসমূহৰ মাজত সঘনে হৈ থকা স্ংঘৰ্ষৰ ফলত চীনৰ উত্তৰ পশ্চিম সীমাঞ্চলৰ পৰা কিছুমান তাৰ্তাৰলোক পলাই আহি এই ৰাজ্য সোমাইছিলহি। এই লোকসকলৰ চেহেৰা পাতি মঙ্গোলিয়ান আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজ্যৰ দক্ষিণ সীমাত থকা কুকি জনজাতিৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ভাষাৰ মিল আছে। খৃষ্টীয় তেৰশ শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা কেতবোৰ নথিপত্ৰও তেওঁলোকৰ ওচৰত পোৱা গৈছিল। ১৩ শ শতিকাৰ পৰা ১৭১৪ খৃ:লৈ মাত্ৰ ৪৭জন ৰজাৰ নামো জানিব পৰা গৈছে। সেইমতে গড় হিচাপে হিচাপ কৰিলে প্ৰতিজন ৰজাই প্ৰায় ৩৬ বছৰকৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তদুপৰি এই গোটেই সময়ছোৱাত মাত্ৰ এটাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ উল্লেখ আছে আৰু সেইটো হ’ল খুমবাত বিজয়। ১৪৭৫ খৃ: ত প্ং আৰু মণিপুৰে একেলগে খুমবাত আক্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত কুবো সমতল ভূখণ্ড মণিপুৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হৈছিল। এই সময়ৰ সৰহভাগ তথ্যই আখ্যানৰ ওপৰত প্ৰতিস্থিত।
সংস্কৃতি
মণিপুৰ মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ বাবে বিখ্যাত। ই ভাৰতৰ প্ৰধান আঠটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ অন্তৰ্গত। প্ৰাচীনকালত এই ৰাজ্যখন গান্ধৰ্বৰ দেশ বুলি খ্যাত আছিল। মণিপুৰ গীত মাতৰ বাবে অতি বিখ্যাত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাৰত) শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য শ্ৰেণী:সাতভনী ৰাজ্যসমূহ শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত শ্ৰেণী:মণিপুৰ
ৰঙাবক্ষৰ পখিলা
ৰঙাবক্ষৰ পখিলা (Redbreast, বৈজ্ঞানিক নাম-Papilio alcmenor) দক্ষিণ এছিয়াত দেখা পোৱা এটা চাতকনেজীয়া পখিলাৰ প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
মতা ৰঙাবক্ষৰ পখিলাৰ পাখিৰ ওপৰৰ অংশ ক'লা৷ আগফালৰ পাখি (Fore wing)ৰ বৰণ ক'লা, তাতে শেঁতা বৰণৰ কিছুমান পথালি আৰু সমান্তৰাল আঁচ থকা দেখা যায়৷ পাখিৰ তলৰ অংশ ধূসৰ বৰণীয়া আৰু আঁচবোৰ ওপৰৰ পাখিতকৈ যথেষ্ট বহল হয়৷ ইয়াৰ পিছফালৰ পাখিৰ বৰণ ক'লা৷ আগফালৰ পাখিৰ গুৰিত এটা গাঢ় ৰঙা দাগ থাকে৷ মাইকী ৰঙাবক্ষৰ পখিলাৰ পাখিৰ ওপৰৰ অংশ পাতল ক'লা বৰণীয়া৷ আগফালৰ পাখি দুখনত থকা পথালি আৰু সমান্তৰাল আঁচবোৰ (adnervular streaks) শেঁতা আৰু বহল হয়৷
বিতৰণ
উত্তৰ-পূব ভাৰত, নেপাল, ভূটান আৰু চীনত ই বিস্তৃত হে আছে৷
স্থিতি
ৰঙাবক্ষৰ পখিলা সতকাই দেখিবলৈ পোৱা যায় আৰু বৰ্তমানলৈকে ই সংকটৰ পৰা মুক্ত বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে৷
জানকী বল্লভ পাটনায়ক
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
খুৰ্দা হাইস্কুলৰ পৰা শিক্ষা শেষ কৰাৰ পিছত জানকী বল্লভ পাটনায়কে উৎকল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৪৭ চনত সংস্কৃত বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫০ চনত তেওঁ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৫০ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ যুৱ শাখাৰ উৰিষ্যাৰ ৰাজ্যিক সভাপতি হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৮০ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাত পৰ্যটন, অসমাৰিক বিমান আৰু শ্ৰম বিভাগৰ মন্ত্ৰী হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল।
মৃত্যু
২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ২১ তাৰিখ বুধবাৰে তিৰুপতিৰ এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিকিৎসালয়ত উড়িষ্যাৰ প্ৰাক্তন মূখ্যমন্ত্ৰী তথা অসমৰ প্ৰাক্তন ৰাজ্যপাল গৰাকীৰ দেহাৱসান ঘটে।
বিতৰ্ক
৮০ দশকৰ মাজভাগত জানকী বল্লভ পাটনায়কৰ নাম শিহৰণকাৰী 'Illustrated Weekly' sex racket sting operation-ত জড়িত হৈ পৰিছিল। তেওঁ অঞ্জণা মিশ্ৰ ধৰ্ষণ গোচৰ গাপ দি ৰখাত জড়িত বুলিও অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজ্যপাল
লৰীয়তী
লৰীয়তী (Marsh Sandpiper, বৈজ্ঞানিক নাম-Tringa stagnatilis) এটা সৰু আকাৰৰ 'wader' গোটৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই সাধাৰণতে ইউৰোপ আৰু এছিয়া মহাদেশৰ মুকলি ঘাঁহনি অঞ্চল তথা জলাশয় আদিত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়।
বিৱৰণ
লৰীয়তীৰ ঠোঁট দীঘলীয়া আৰু ইয়াৰ ঠেং দুখনো দীঘলীয়া আৰু হালধীয়া বৰণৰ। ইয়াৱ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ২২-২৬ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰায় ৪৫-১২০ কি:গ্ৰা। হোৱা দেখা যায়। প্ৰজনন কালত ইয়াৰ দেহৰ বৰণ মুগা-মটিয়া হৈ পৰে। আনহাতে শীত কালত ই শেঁতা বৰণৰ হয়।
বিতৰণ
লৰীয়তী চৰাই প্ৰধানকৈ এবিধ পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াৰ বেছিভাগেই আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াত আৰু অন্য কিছুমানে দক্ষিণ-পূব এছিয়া তথা অষ্ট্ৰেলিয়াত শীতকালটো কটায়। ইহঁতে সাধাৰণতে হ্ৰদ, বিল আদিত অকলশৰে বা সৰু গোটত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে।
খাদ্য
লৰীয়তী চৰায়ে অগভীৰ পানীত বা বোকাত ঠোঁটেৰে খুচৰি খাদ্য খায়। ই প্ৰধানকৈ পোক-পতংগ আদি খাই জীয়াই থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দলমৰা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ব্ৰজেন বৰুৱা
ব্ৰজেন বৰুৱা (Brajen Baruah, চমুকৈ ব্ৰজ; ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৫ – ২৮ জুন, ১৯৭২) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি আছিল। তেখেত আছিল একাধাৰে এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, সঙ্গীত পৰিচালক, কণ্ঠশিল্পী, অভিনেতা আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তদুপৰি তেখেতে গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন মঞ্চত অৰ্কেষ্ট্ৰা পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত গীতো গাইছিল। তেখেত মুঠ ৫খন চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক আৰু ৮খন চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল। আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰা তেখেতৰ ডক্তৰ বেজবৰুৱা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ বাবে এক মাইলৰ খুঁটিস্বৰূপ।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
কামৰূপ জিলাৰ বিহদিয়া গাঁৱৰ চন্দ্ৰনাথ বৰুৱা গড়কাপ্তানি বিভাগৰ চাব ডিভিজনেল অফিচাৰ আছিল। তেখেতে একে জিলাৰ কৰৰা গাঁৱৰ জোনপ্ৰভা বৰুৱাক বিয়া কৰাইছিল। চাকৰি সংক্ৰান্তত বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি পকি অৱশেষত গুৱাহাটীৰ লতাশিলত নিজাকৈ এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰে। এই ঘৰটিতে চন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ ঔৰষত আৰু জোনপ্ৰভাৰ গৰ্ভত ১৯২৫ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। বৰুৱা দম্পতীয়ে নজন পুত্ৰ সন্তান আৰু চাৰিজনী কন্যা সন্তান জন্ম দিছিল। পুত্ৰ সন্তান কেইজন আছিল ক্ৰমে দ্বৈতেন বৰুৱা, দ্বিজেন বৰুৱা, ব্ৰজেন বৰুৱা, নিপ বৰুৱা, দ্বিবন বৰুৱা, গিৰীণ বৰুৱা, ৰমেন বৰুৱা, নিৰেণ বৰুৱা আৰু দ্বিপেন বৰুৱা। কন্যা সন্তানকেইজনীৰ নাম আছিল পদ্মাৱতী দাস, ৰম্ভাৱতী বৰুৱা, প্ৰতিভা দাস আৰু বিভা নবীস। এই আটাইকেইজন ভাই-ভনীয়ে পিছলৈ কম-বেছি পৰিমাণে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল ।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়োৱা এই বৰুৱা পৰিয়ালত এক সাংস্কৃতিক পৰিবেশ বিৰাজ কৰিছিল। সন্ধিয়া আটাইকেইজন ভাই-ভনী চৰাঘৰৰ মজিয়াত বহে, যেন সঙ্গীতৰহে আসৰ। ঘৰখনত এটা পুৰণি হাৰমনিয়াম আছিল। সকলোৱে হাৰমনিয়ামত স্বৰ টানিবলৈ চেষ্টা কৰে। নিপ বৰুৱাই বাঁহী, দ্বিবন বৰুৱাই তবলা বজায়; ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু ৰমেন বৰুৱাই গীত গায়। এটা শুৱলা কণ্ঠস্বৰৰ গৰাকী ব্ৰজেন বৰুৱাৰ মাতৃয়ে ভাত ৰান্ধোঁতে, বাচন ধোওঁতে, চোতাল সাৰোঁতে, তাঁত বওঁতে অনবৰত কিবা এটা গীত গুণগুণাই থাকে। পিছলৈ বৰুৱাই মাতৃৰ মুখত শুনা "ও প্ৰাণগোপাল পাতিলা মায়াৰে খেলা" শীৰ্ষত লোকগীতটো মুকুতা ছবিখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
ব্ৰজেন বৰুৱাই গুৱাহাটীত স্কুলীয়া শিক্ষা শেষ কৰি কলিকতাৰ চিটি কলেজত নাম লগায়। কিন্তু ১৯৪৬ চনৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ সময়ত উভতি আহি কটন কলেজত বি.এচ.চি. পৰ্যন্ত পঢ়ে যদিও উপাধি ল'ব নোৱাৰিলে। তেওঁ জনস্বাস্থ্য বিভাগৰ চাকৰিয়াল হিচাপে শ্বিলঙত আৰু পিছত চৰকাৰৰ ধান সংগ্ৰহকাৰী বিষয়া হিচাপে জামুগুৰিহাটত কিছুকাল চাকৰি কৰিছিল। কিন্তু সোনকালেই চাকৰি এৰি সংস্কৃতিৰ সাধনাত লাগে।
নিচেই কম বয়সৰেপৰা তেখেতে গীতত সুৰ দিবলৈ লয়। ছাত্ৰাৱস্থাতে অজিৎ বৰুৱা, কেশৱ মহন্ত আদিৰ গীতত সুৰাৰোপ কৰিছিল। ১৯৪৪ চনত কলিকতাত বহা নিখিল ভাৰত ছাত্ৰ ফেডাৰেচনত সংগীত পৰিচালকৰূপে যোগ দিছিল। গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন মঞ্চত গীত পৰিবেশন কৰিবলৈ লোৱা বৰুৱা অসমত অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ অন্যতম প্ৰৱৰ্তক। 'ছয় ঋতু', 'যুদ্ধ আৰু শান্তি', 'এটি শিশুৰ জন্ম' আদি তেওঁৰ এই সম্পৰ্কীয় উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ মুকলি কৰা হয়। প্ৰথমে অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যালয় আৰু ষ্টুডিঅ' আছিল লতাশিলত, বৰুৱা পৰিয়ালৰ নিচেই ওচৰত। ব্ৰজেন বৰুৱাই গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত এজন সুৰকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী ৰূপে পদাৰ্পন কৰে। পঞ্চাছৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ পৰা বৰুৱাই ৰেডিঅ'ৰ সীমাবদ্ধ পৰিসৰৰ পৰা ওলাই চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত ৰচনা আৰু পৰিচালনাত মনোনিবেশ কৰে।