cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জনগোষ্ঠীসমূহ
বুগুন
বুগুন অথবা খৌৱা জনগোষ্ঠী (Khowa)ৰ লোকসকল সাধাৰণতে নম্ৰ, অতিথিপৰায়ণ আৰু স্নেহ-প্ৰীতি থকা লোক। তেওঁলোকে সাধাৰণতে কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। এই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে উন্নতিৰ হকে বহুতো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে ।
হ্ৰোছ’
হ্ৰোছ’ জনগোষ্ঠী অথবা আকা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ মুখমণ্ডলত কলা ৰঙেৰে অংকন কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যে, তেওঁলোকৰ আহোম ৰাজ্যৰ লগত সু-সম্পৰ্ক আছিল। তেওঁলোক বিশেষকৈ বেপাৰৰৰ লগত জড়িত। তাৰ ভিতৰত আছিল কাপোৰ, ব্লেংকেট, তৰোৱাল ইত্যাদি। তেওঁলোক বৌদ্ধ আৰু হিন্দু দুয়োটা ধৰ্মতে বিশ্বাস কৰে ।
ছিংফ’
ছিংফ’ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল বাৰ্মাৰ কাছিন জনগোষ্ঠীৰ এক অংশ। তেওঁলোক টেঙাপানী আৰু ন’আ দেহাঙ (Noa Dehang) নদীৰ পাৰত বসবাস কৰে। তেওঁলোক কৃষিজীৱি আৰু দক্ষ কমাৰ। ইয়াৰ উপৰিও তিৰোতাসকল সুনিপুণ শিপিনী। তেওঁলোক সাধাৰণতে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোক। লগতে তেওঁলোকে আত্মাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে ।
খাম্বা আৰু মেম্বা
খাম্বা আৰু মেম্বা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল পশ্চিম ছিয়াঙ জিলাৰ উত্তৰ ভাগত বাস কৰে। একেসময়তে বহু বিবাহ কৰা (Polyandry) তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰায়ে দেখা যায়। মেম্বাসকলৰ মাজত এইয়া বেছিকৈ প্ৰচলিত। তেওঁলোকৰ প্ৰধান জীৱিকা হৈছে কৃষি। গোমধান আৰু Millet তেওঁলোকৰ প্ৰধান খাদ্য। তেওঁলোকে কপাহ আৰু যৱ (Barley)ৰো খেতি কৰে ।
মিচিমি
মিচিমি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল লোহিত, উজনি দিবাং উপত্যকা আৰু নামনি দিবাং উপত্যকাত বাস কৰে। এই জনগোষ্ঠীৰ তিনিটা ভাগ আছে: ইদু (Idu) অথবা চুলিকতা (Chulikata), ডিগাৰু (Digaru) অথবা তাৰ’ন (Taroan) আৰু মিজু (Miju) অথবা কমন (Kaman)। ইদু মিচিমিৰ এটা ভাগক বেবেজীয়া মিচিমি বুলিও কোৱা হয়। মিচিমি জনগোষ্ঠীৰ মহিলা সকল নিপুণ শিপিনী। তেওঁলোক সাধাৰণতে কৃষিজীৱি যদিও বেপাৰ-বাণিজ্যৰ লগতো জড়িত। পূৰ্বৰে পৰা মিচিমি জনগোষ্ঠীৰ অসমৰ লগত সু-সম্পৰ্ক আছে। বেপাৰ কৰা সামগ্ৰী সমূহৰ ভিতৰত আছিল: deer –musk, বনৰীয়া ঔষধীয় গছ, জন্তুৰ ছাল, মিচিমি-তিতা (Mishimi – tita) ইত্যাদি ।
ম’নপা
ম’নপা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল সাধাৰণ, শান্ত আৰু ভদ্ৰ প্ৰকৃতিৰ লোক। তেওঁলোকৰ সাজ-পোছাকসমূহত শিল্পীসুলভ চানেকি পোৱা যায়। তেওঁলোকৰ সাম্প্ৰদায়িক জীৱন চহকী আৰু সুখী। তেওঁলোকে মহামায়া বৌদ্ধ ধৰ্ম মানি চলে। প্ৰত্যক ঘৰতে এটা উপাসনা গৃহ (chapel) সংলগ্ন হৈ থাকে ।
খামতি
বিশ্বাস কৰা হয় যে, বাৰ্মাৰ ছান ৰাজ্যৰ পৰা খামতি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল প্ৰব্ৰজিত হৈ আহিছে। খাময়াং (Khamyang) জনগোষ্ঠী হৈছে খামতি জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। খামতি জনগোষ্ঠী হৈছে অৰুণাচলৰ প্ৰদেশৰ এনে এটা জনগোষ্ঠী যাৰ নিজা লিপি আছে। তেওঁলোক বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী (হিনায়ানা পদ্ধতি, Hinayana cult) লোক। তেওঁলোকে মৃতদেহসমূ্হ শৱাধাৰ (coffin)ত পোতে ।
ৱানছ’
ৱানছ’ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল নাগালেণ্ড সীমান্তত অৱস্থিত টিৰাপ জিলাৰ পশ্চিম ভাগত বাস কৰে। তেওঁলোক ৰঙিয়াল আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমী লোক। পূৰ্বতে শিৰশ্চেদ (Head hunting) কৰা তেওঁলোকৰ পৰম্পৰা আছিল । এইয়া ৱানছ’ জনগোষ্ঠীসকলৰ নানান সামাজিক কামৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁলোকৰ সমাজ খনক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে: ৱাংঘাম (Wanghams, মুখিয়াল), ৱাংপানা (Wangpana), ৱাংগাৱে (Wangaue) আৰু ৱাংগা (Wangaa)। তেওঁলোকৰ সমাজৰ আইন-কানুন যথেষ্ট কঠোৰ আছিল। এখন গাঁও পৰিষদ (village council)ৰ দ্বাৰা সমাজখন পৰিচালনা কৰা হৈছিল। সমগ্ৰ জনগোষ্ঠীটো গাঁৱখনৰ প্ৰায় ৪০টা সংঘ (confederacy)ত ভাগ কৰা হৈছিল। গাৰ ছালত বেজীৰে খুচি চিত্ৰ অঁকা তেওঁলোকৰ সামাজিক ৰীতি আছিল। তেওঁলোকে দুজন শক্তিশালী দেৱ-দেৱী আছে বুলি বিশ্বাস কৰে: ৰঙ (Rang) আৰু বাওৰাঙ (Baurang) । ৱানছ’ জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকল নিপুণ শিপিনী যদিও শিল্পীসুলভ সামগ্ৰীসমূহ ব্যৱহাৰ মুখিয়ালৰ পৰিয়ালৰ মাজতে সীমিত আছিল। তেওঁলোক দাৰু-শিল্পটো দক্ষ।
ন’ক্তে
ন’ক্তে জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল টিৰাপ জিলাৰ মাজ ভাগত, ৱানছ’ সকলৰ পূবত বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ সমাজখন দুজন শক্তিশালী মুখিয়াল: নামচাঙ (Namsang) আৰু বৰদুৰীয়া (Borduria)ৰ দ্বাৰা সুচাৰুৰূপে পৰিচালিত । তেওঁলোকে বৈষ্ণৱ ধৰ্ম মানি চলে আৰু অসমৰ নাজিৰাৰ বাৰেঘৰ সত্ৰৰ শিষ্য আছিল। বাৰেঘৰ সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা-সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী ৰাম দেৱ আতাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু নগা নৰোত্তম তেওঁৰ প্ৰথম শিষ্য আছিল। ন’ক্তে জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল মূলতঃ নিমখ উৎপাদনৰ বাবে পৰিচিত আছিল। নিমখেই তেওঁলোকৰ বেপাৰ আৰু বিনিময় (barter)ৰ মুখ্য সামগ্ৰী আছিল। তেওঁলোকে কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে ব্যৱসায়ৰ বাবে পাণ উৎপাদন কৰিছিল ।
তাগিন
তাগিন জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল উজনি সোৱণশিৰি জিলাত বসবাস কৰে। তেওঁলোক সাধাৰণতে কৃষিজীৱি। পুৰুষসকলে কেইবাগৰাকী তিৰোতা বিয়া (polygyny) কৰা দেখা যায়। তেওঁলোকৰ সাজ-পোছাক তেনেই সাধাৰণ। মাত্ৰ এখন কাপোৰৰ দ্বাৰাই শৰীৰটো আৱৰি ৰাখে ।
ছেৰ্ডুকপেন
ছেৰ্ডুকপেন হৈছে এটা সৰু জনগোষ্ঠী। তেওঁলোক ভাল খেতিয়ক যদিও বেপাৰ-বাণিজ্যত বেছি গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁলোক সাধাৰণতে মহামায়া বৌদ্ধ ধৰ্ম (Mahayana Buddhism) আৰু জনগোষ্ঠীয় magico-religiousত বিশ্বাস কৰে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জনগোষ্ঠী
সংগীত নাটক একাডেমী
সংগীত নাটক একাডেমী বা ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত, নৃত্য আৰু নাটক একাডেমী ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত ভাৰতীয় সংগীত, নাটক আৰু নৃত্যৰ বিকাশ আৰু প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে স্থাপন কৰা এখন চৰকাৰী সন্থা। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় দিল্লীৰ ফিৰোজশ্বাহ মাৰ্গৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত অৱস্থিত।
ইতিহাস
১৯৫২ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে ভাৰতৰ শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ৰ সহযোগত সংগীত নাটক একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰথম নিৰ্দেশক আছিল ডঃ পি. ভি. ৰাজমান্নাৰ। ১৯৫৩ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে সংসদ ভৱনত আয়োজিত এক বিশেষ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে আনুষ্ঠানিক ভাৱে ইয়াক উদ্বোধন কৰে। একাডেমী খনে সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ আৰু বঁটা আগবঢ়ায়।
কাৰ্য
একাডেমী খনে দেশৰ পৰিবেশ্য কলা অৰ্থাৎ সংগীত, নৃত্য আৰু নাটকৰ শীৰ্ষ অনুষ্ঠান হিচাপে কাৰ্য কৰে। ভাৰতীয় পৰিবেশ্য কলাৰ বিকাশ আৰু প্ৰচাৰ ইয়াৰ অন্যতম প্ৰধান লক্ষ্য। ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যৰ স্বৰূপ পৰিবেশ্য কলাৰ মাধ্যমৰে প্ৰচাৰ কৰা হয়। ই দেশে বিদেশে নানা অনুষ্ঠান আৰু কাৰ্যসূচী আয়োজিত কৰে। লগতে চৰকাৰৰ লগত লগ লাগি পৰিবেশ্য কলাৰ উন্নতিৰ হকে কাম কৰে।
সংগীত নাটক একাডেমীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কেইখন মান অনুষ্ঠান হ'ল,
লগতে একাডেমী খনে
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা‎ শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী
বুক্সা ভাষা
বুক্সা, বুক্সাৰী বা ভোক্সা এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ বুক্সা লোকে মুখ্যতঃ ব্যৱহাৰ কৰে। ই অসমীয়া, বাঙালী, মৈথিলী, ভোজপুৰী আদি ভাষাৰ ভগ্নী ভাষা।
উত্তৰাখণ্ডত বুক্সাভাষী লোক ঘাইকৈ উধম সিংহ নগৰ জিলাত পোৱা যায়, যি ৰাজ্যখনৰ পূব দিশৰ কুমাঊঁ অঞ্চলৰ দক্ষিণ ভাগত স্থিত। তাত বজপুৰ আৰু গদৰপুৰ অঞ্চলত বুক্সা ভাষী লোক অধিক সংখ্যাত আছে। নৈনীতাল জিলাৰ ৰামনগৰ অঞ্চলতো কেইবাখনো গাঁৱত বুক্সাৰী ভাষী লোক পোৱা যায়। তদুপৰি ৰাজ্যখনৰ মুখ্য মহানগৰসমূহ, যেনে দেহৰাদূন, হৰিদ্বাৰ আৰু পাউৰীত বুক্সা লোক থাকে।
বুক্সা ভাষাৰ কোনো লিখিত সাহিত্য নাই। কিন্তু এই ভাষাৰ এক স্বকীয় মৌখিক লোকগাথা আৰু লোকগীতৰ পৰম্পৰা আছে।
আজান পীৰৰ দৰগাহ
আজান পীৰৰ দৰগাহ অসমৰ হিন্দু-মুছলমানৰ চিৰ যুগমীয়া সম্প্ৰীতিৰ প্ৰতীক তথা জিকিৰৰ জন্মদাতা আজান পীৰৰ স্মৃতিত নিৰ্মান কৰা এক মছজিদ। এই দৰগাহ অৱস্থিত হৈ আছে শিৱসাগৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৯-২০ কিঃমিঃ নিলগত। দিখৌ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগমস্থলৰ ওচৰতে শৰাগুৰি চাপৰিত।  দিখৌ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ নৈয়ে তিনিওফালে বেঢ়ি আছে। উল্লেখ্য যে আহোম ৰজাই সজাই দিয়া মঠৰ চিন এই দৰগাহত এতিয়াও দেখিবলৈ পোৱা যায়। বাহিৰত এটা গড় আৰু গড়টোৰ ভিতৰত আৰু এটা সৰু গড় আছে। এই গড়টোৰ সোঁমাজতে এটা মছজিদ আৰু ওচৰতে এটা কবৰ আৰু এটা পুখুৰী আছে। মছজিদৰপৰা অলপ আঁতৰত এটা ওখ আৰু আহল-বহল কবৰ আছে। এই কবৰটোকে আজান পীৰৰ কবৰ বুলি জনশ্ৰুতি আছে। পিছলৈ কবৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। মঠটোৰ ভিতৰত এজোপা শৰা গছ আছে। জনশ্ৰুতি মতে, এই গছজোপাৰ তলতে আজান পীৰ চাহাবে সঙ্গীসকলৰ লগত একেলগে জিকিৰ গাইছিল, জিকিৰ ৰচিছিল আৰু চৰ্চা কৰিছিল। পিছলৈ এইজোপা শৰা গছৰপৰাই এই ঠাইখনিৰ নাম হ’লগৈ শৰাগুৰি চাপৰি।  আজান পীৰ চূণপোৰাত থকা কালতে  আহোম ৰজাই শৰাগছৰ এজোপাৰ ১০০ বিঘা মাটি দি এটা গড় বন্ধাই দিছিল। ইয়াতে পীৰ চাহাবে আশ্ৰম পাতে। হজৰত পীৰৰ মৃত্যু কেতিয়া হ’ল সেই বিষয়ে নিশ্চিত কৰিব পৰা নাযায়। শৰাগুৰি চাপৰিৰ কাষত তেওঁৰ কবৰ আছে বুলি বিশ্বাস কৰি মুছলমান ধৰ্মীসকলে তেওঁক দৰ্শন কৰিবলৈ যায়। তেওঁৰ সমাধি স্থলটো হিন্দু-মুছলমানৰমানৰ মিলন ভূমি। গোটেই বছৰজুৰি দিখৌ মুখৰ ঘাটেদি তেওঁৰ দৰগাহলৈ অসংখ্য লোকৰ সমাগম হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:মছজিদ
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ (Shivaprasad Thakur) অসমৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। ১৯৮৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ঘৰ সংসাৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিছিল। তেখেতে মুঠতে ১০খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেখেতৰ পৰিচালনাত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰ সোণ মইনা নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে ১৯৮৪ চনত শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি তেখেত ১৯৭৩ চনৰ ২১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শিতানত ৰজত পদক লাভ কৰা মমতা চলচ্চিত্ৰ খনৰ সহ প্ৰযোজনা কৰিছিল। ২০০৮ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত ৭১ বছৰ বয়সত তেখেতৰ দেহাৱসান ঘটে।
পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে মুঠতে ১০খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
সুতুলী
সুতুলী মাটিৰে নিৰ্মিত এটি সুষিৰ বাদ্য। এই ধৰণৰ বাদ্য বিলাকত জীৱ জন্তু বা পক্ষীৰ মাতৰ অনুকৰণত বাঁহীৰ দৰে সুৰ বজোৱা হয়। সুতুলীৰ মাতত বৰষুণ আহে বুলিও অসমীয়া জনসমাজত এক লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত আছে। প্ৰথম অবস্থাত এই বাদ্য যন্ত্ৰ প্ৰকৃততে খেলনাৰ দৰেহে ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী কালত বাদ্য হিচাপে বজোৱা আৰম্ভ কৰে। প্ৰাচীন চীনতো সুতুলীৰ দৰে সুন ( xun) নামৰ এবিধ বাদ্য আছিল বুলি জনা যায়।
ইতিহাস
সুতুলীৰ সৃষ্টি প্ৰাকঐতিহাসিক কালতে হৈছিল বুলি ভবাৰ থল আছে, বিভিন্ন প্ৰত্নতাত্বিক খননকাৰ্যত সুতুলীৰ দৰে বাদ্যৰ ভগ্নাৱশেষ পোৱা যায়। সুতুলীৰ আকাৰ আৰু সুৰলৈ চাই, চৰাইৰ মাতৰ অনুকৰণত সুতুলী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বুলি ভাবিব পাৰি। বিশ্বাস কৰা যায় যে, প্ৰথমতে মানুহে নাৰিকলৰ দৰে ফলৰ কঠিন খোলাৰে সংগীত সৃষ্টি কৰিবৰ চেষ্টা কৰাৰ ফলস্বৰূপেই এনে বিলাক বাদ্যযন্ত্ৰৰ উৎপত্তি হয় ।
ব্যৱহাৰ
বিহুত সুতু্লীৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। জনবিশ্বাস মতে, আগতে গৰখীয়া ল’ৰাহঁতে সুতু্লী খেলনাৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, বোধহয় ইয়াৰ খুব সহজ নিৰ্মাণ প্ৰণালীৰ বাবে। সুতু্লী ল’ৰা আৰু ছোৱালী উভয়ে বজায়। যিহেতু পেঁপা, বাঁহি ঢোল আদি ছোৱালী সকলে নবজায়, গতিকে তাৰ সলনি সুতু্লী আৰু টকাৰ ব্যৱহাৰ তেওঁলোকৰ বিহুত বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি ।
সুতুলী নিৰ্মাণ পদ্ধতি
সুতুলীৰ আকাৰ সাধাৰণতে অৰ্ধচন্দ্ৰাকাৰ হ’লেও ঘট, ডিম্বাকৃতি বা বিভিন্ন আকৃতিৰ সুতুলীও দেখা পোৱা যায়। সুতু্লী বিভিন্ন লোকে বিভিন্ন ৰূপৰে যদিও সজা দেখা যায়, কিন্তু প্ৰায়বোৰ সংযোজনেই মূলতঃ আলংকাৰিক, কাৰণ সেইবিলাকত বাদ্য গুণৰ কোনো প্ৰভেদ বিচাৰি পোৱা নাযায় ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
ডক্তৰ বেজবৰুৱা (চলচ্চিত্ৰ)
ডক্তৰ বেজবৰুৱা (Doctor Bezbaruah) ১৯৬৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ব্ৰজেন বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু ৰংঘৰ চিনে প্ৰডাকছন্‌ছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এইখন প্ৰথম অসমীয়া থ্ৰিলাৰধৰ্মী চিনেমা আছিল। ব্যৱসায়িক ভাৱে ডক্তৰ বেজবৰুৱা আছিল অত্যন্ত সফল অসমীয়া কথাছবি। ডক্তৰ বেজবৰুৱাই অসমীয়া বাণিজ্যিক ধাৰাৰ ছবিৰ পাতনি মেলিছিল বুলি কোৱা হয়। পাছৰ সময়ত অসমীয়া তাৰকা অভিনেতা নিপন গোস্বামীয়ে এই ছবিত নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। আনহাতে অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ কণ্ঠশিল্পী দ্বিপেন বৰুৱায়ো এই চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তেই সংগীত জগতত প্ৰথম খোজ দিছিল। ১৯৭০ চনত 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ই শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
কাহিনী সাৰাংশ
এগৰাকী অধ্যৱসায়ী ডাক্তৰে বিলাতত পঢ়া শেষ কৰি ডিব্ৰুগড়ৰ ওচৰৰে এখন ঠাইত নিজাকৈ এটা গৱেষণাগাৰ খুলি দেশৰ সেৱাত লাগিবলৈ মন কৰে। তেখেতৰ বাল্যবন্ধু চাহ বগিচাৰ মালিক ললিত দুৱৰা সপৰিয়ালে ডক্তৰ বেজবৰুৱাৰ গৱেষণাগাৰলৈ ফুৰিবলৈ আহোঁতে পুত্ৰ মতি নিৰুদ্দেশ হয়। ড॰ বেজবৰুৱাই নিজকে সেই দোষৰ ভাগী কৰি মদৰ ৰাগীতে দিন নিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰে। এদিনাখন ৰাতি কেইজনমানে ঠগ-বদমাছে আহি ডক্তৰক বন্দী কৰি গৱেষণাগাৰ আৰু হস্পিটেলখন দখল কৰে।
বদমাছসকলৰ চৰ্দাৰ পৰমা হাজৰিকাৰ মুখ মণ্ডল ডা. বেজবৰুৱাৰ সতে মিলি যায় বাবে পৰম হাজৰিকাই ডা. বেজবৰুৱাৰ ছদ্মবেশ গ্ৰহণ কৰে, আৰু ডাক্তৰৰ পদবীত নিজকে বহুৱাই নিজৰ গৰ্হিত কামবোৰ কৰি থাকে। নিজ পুত্ৰক হেৰুৱাই ললিত দুৱৰা পত্নীয়ে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলায় আৰু নকল ডাক্তৰক দেখুৱাবলৈ ডিব্ৰুগড়লৈ আহে। ডিব্ৰুগড়ৰপৰা উভতি আহোঁতে তেওঁলোকে গাড়ীৰ পিছফালে এটা সৰু ল'ৰা বহি অহা দেখিবলৈ পায়। ল'ৰাজনৰ হাতত প্ৰদীপ নামটো খোদাই কৰি লিখা আছিল। দুৱৰা পৰিয়ালে প্ৰদীপক তুলি লয়।
প্ৰদীপ ডাঙৰ হৈ ডিব্ৰুগড়লৈ যাওঁতে ঘটনাচক্ৰত পৰম হাজৰিকাৰ প্ৰকৃত সত্য জানিবলৈ পায়, আৰু বদমাছৰ দলটোক পৰাহুত কৰি প্ৰকৃত ডা. বেজবৰুৱাক উদ্ধাৰ কৰে। ডা. বেজবৰুৱাই নিজে আকাংক্ষাৰ পৰিণতি দেখি দুঃখিত হৈ পৰে। কিন্তু বেজবৰুৱা আৰু দুৱৰা পৰিয়ালে জানিবলৈ পায় যে প্ৰদীপেই তেওঁলোকৰ হেৰোৱা সন্তান মতি।
সংগীত
'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ৰমেন বৰুৱা। চিনেমাখনত সন্নিবিষ্ট গীতসমূহ খুব জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু এতিয়াও জনপ্ৰিয়।
সন্মান
ডক্তৰ বেজবৰুৱাই ১৯৬৯ চনৰ সপ্তদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
ইউটিউৱত ডক্তৰ বেজবৰুৱা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৬৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
পৰমবীৰ চক্ৰ
পৰমবীৰ চক্ৰ ভাৰত সৰ্বোচ্চ সামৰিক পদক। যুদ্ধক্ষেত্ৰত শত্ৰুৰ সন্মুখীন হৈ অতুলনীয় সাহস আৰু আত্মত্যাগ প্ৰদৰ্শনৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে এই পদক প্ৰদান কৰা হয়। এই পদক মৰণোত্তৰ ভাৱেও প্ৰদান কৰা হয় আৰু ২১ জন পদক প্ৰাপকৰ ভিতৰত ১৪জনকে মৰণোত্তৰ ভাবে এই পদক প্ৰদান কৰা হৈছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মেডেল অফ অনাৰ আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ  ভিক্টৰিয়া ক্ৰছৰ সমতুল্য পৰমবীৰ চক্ৰ ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু পদকৰ কাৰ্যকাল ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি ধৰা হয়। স্বাধীন ভাৰতত ই ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক সামৰিক সন্মান ভিক্টৰিয়া ক্ৰছৰ পৰিবৰ্তে আৰম্ভ হয়। ভাৰতৰ সামৰিক বাহিনীৰ যি কোনো শাখাৰ সদস্যক এই পুৰস্কাৰ দিয়া হয়। এই পদকৰ স্থান ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্নৰ পিছতেই অৱস্থিত।
এই পদকপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি সকলে তেওঁলোকৰ নামৰ পিছত ইংৰাজী P.V.C. (Param Vir Chakra-ৰ সংক্ষেপ ৰূপ) উপাধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। লেফটেনেন্ট পদতকৈ নিম্ন পদমৰ্যাদাৰ পদকপ্ৰাপকৰ বাবে নগদ অৰ্থয়ো প্ৰদান কৰা হয়। পদকপ্ৰাপকৰ মৃত্যু হলে তেওঁৰ বিধৱা পত্নীৰ মৃত্যু বা পুনৰ বিবাহ পৰ্যন্ত পেঞ্চন দিয়া হয়। ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত এই পেঞ্চনৰ পৰিিমাণ ₹ ১০,০০০ আছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও কেইবাখনো ৰাজ্য চৰকাৰে নিজাববীয়াকৈ পেঞ্চনৰ ব্যৱস্থা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
গধূলিগোপাল
গধূলিগোপাল  (Mirabilis jalapa) বা Four O'Clock Flower বা Marvel of Peru এক প্ৰকাৰৰ গুল্ম জাতীয় আলংকাৰিক ফুল গছ। বিভিন্ন ৰঙৰ গধূলিগোপাল পোৱা যায়। লেটিন ভাষাত Mirabilis মানে "আশ্চৰ্য্যকৰ" আৰু jalapa হৈছে মধ্য আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ এক ঠাইৰ নাম। ১৫৪০ চনত গধূলিগোপাল পেৰুৰ পৰা আমদানি কৰা হৈছিল।
ফুল আৰু ৰঙ
একেটা গছতেই ভিন্ন বৰণৰ ফুল ফুলা ইয়াৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। সেইদৰে সম্পূৰ্ণ বগা, গুলপীয়া , হালধীয়া ইত্যাদি ৰঙৰো ফুল দেখা যায়। একে ফুলতে কেতিয়াবা বিভিন্ন ৰঙৰ দাগ দেখা যায়। ৰঙাৰ পৰা বেঙুনীয়ালৈ এই ফুল পোৱা যায়। ফুলবোৰ সুন্দৰ সুগন্ধিযুক্ত। গধূলিগোপাল সন্ধিয়া ফুলে আৰু ওৰে নিশা ফুলি পুৱা মৰহি যায়। মথ জাতীয় নিশাচৰ প্ৰাণীৰ দ্বাৰা পৰাগযোগ হয়।
বংশগতিক অধ্যয়ন
১৯০০ চনত বিজ্ঞানী কাৰ্ল কৰেন্সে কোষপ্ৰৰসীয় বংশানুক্ৰম (Cytoplasmic Inheritance ) অধ্যয়নত গধূলিগোপালক ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছলৈ ইয়াৰ পৰা অসম্পূৰ্ণ প্ৰভাৱিতা ( Incomplete Dominance) আৱিষ্কাৰ হৈছিল।
ব্যৱহাৰ
গধূলিগোপাল ফুল সাধাৰণতে খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ শিল্পত ৰঙৰ কামত ব্যৱহাৰ হয়। তাৰ বাহিৰে ইয়াৰ পাত খাব পাৰি। তদুপৰি কেক আৰু জেলীত ৰঙ দিবলৈ ফুড কালাৰিং এজেণ্ট হিচাপে ইয়াৰ ৰং ব্যৱহৃত হয়। কিছুমান ঔষধ তৈয়াৰ কৰোঁতে গধূলিগোপালৰ বীজ আৰু শিপা ব্যৱহাৰ হয়।
ঔষধি গুণ
নলা নাৰেঙীয়া ৰোগত গধূলি গোলাপ ফুল পিহি প্ৰলেপ দিলে নাৰেঙীয়া ঘা ভাল হয়। গধূলি গোলাপ ফুল খৰ-খজুৱতিত ব্যৱহাৰ কৰিও উপকাৰ পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:ফুল
কুচিয়া মাছ
কুচিয়া মাছ (Asian Swamp Eel) একপ্ৰকাৰৰ ইল প্ৰজাতিৰ মাছ। Sybranchidae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এই মাছটোৰ বৈজ্ঞানিক নাম Monopterus albus।
শাৰীৰিক গঠন
কুচিয়া মাছৰ দেহ দীঘল আৰু নলাকাৰ। ইয়াৰ নেজ চিধাই ঠেক আৰু প্ৰান্তৰ ফালে ক্ৰমশঃ সৰু। মাছটোৰ ছাল পিচল। ইহঁতৰ বক্ষ, শ্ৰোণী, পায়ু অনুপস্থিত। ইহঁতৰ দেহ গাঢ় বাদামী ৰঙৰ; উদৰ ঈষৎ ৰঙা আৰু পাৰ্শ্বৰেখাৰ ওপৰ অংশত আৰু নেজত অসংখ্য ক্ষু্দ্ৰ গোলাকাৰ ফোঁট থাকে। দীঘলে ই ৬০ ৰ পৰা ৭০ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত হবে পাৰে। এই মাছটোৰ শাৰীৰিক সক্ষমতা বোৰ বেছি।
আৱাস
এই মাছ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ পাহাৰী অঞ্চলৰ অগভীৰ খাল, বিল, পুখুৰী আৰু মাটিৰ গাতত বাস কৰ। শুকান বতৰত পুখুৰী বা খালৰ যেতিয়া পানী শুকাই যায় তেতিয়া ই বোকাৰ তলত বহু দিন পৰ্যন্ত বাচি থাকিব পাৰে।
খাদ্যাভাস
কুচিয়া মাছৰ প্ৰধান খাদ্য বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ সৰু মাছ, জলজ পোক আৰু প্ৰাণী। ইহঁত বৰ খকুৱা স্বভাৱৰ মাছ হোৱা বাবে ই নানা ধৰণৰ মল মুত্ৰ খাই জীৱন নিৰ্বাহ কৰে
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
অসমৰ বিমানবন্দৰসমূহ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিমানবন্দৰ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
পানী কাউৰী
পানীকাউৰী (Little Cormorant, বৈজ্ঞানিক নাম-Microcarbo niger) এটা জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ দৈকলা (Indian Cormorant) তকৈ ইয়াৰ আকাৰ সৰু আৰু ঠোঁট চুটি৷ ই ভাৰত উপ-মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ই সাধাৰণতে অকলশৰে বা সৰু গোটত জলাশয়সমূহত চৰে৷
বিৱৰণ
পানীকাউৰীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫০ ছে:মি: হয়৷ পূৰ্ণবয়স্ক মতা পানীকাউৰীৰ দেহটো জিলিকি থকা ক'লা বৰণৰ৷ ইয়াৰ মুখত কিছুমান বগা ফুট থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰ অংশত সৰুকৈ মুকুট (crest) এটাও থাকে৷ ইয়াৰ চকু আৰু মুখ গাঢ় বৰণৰ৷ প্ৰজনন নোহোৱা কালত পোৱালি আৰু পূৰ্ণবয়স্ক পানীকাউৰীৰ গাৰ বৰণ মটিয়া হয়৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ মুকুটটোও অস্পষ্ট হৈ থাকে৷
টেক্স'নমি
পোনপ্ৰথমে ভেইলট (Veillot) এ ১৮১৭ চনত পানীকাউৰীক Hydrocorax niger হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াক Hydrocorax গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত ইয়াক Phalacrocorax গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়৷
বিতৰণ
পানীকাউৰী ভাৰত, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ আৰু নেপালত প্ৰধানকৈ বিস্তৃত হৈ আছে৷ তাৰোপৰি বাৰ্মা, থাইলেণ্ড, লাওছ, ইণ্ডোনেছিয়া আদিৰ কিছু কিছু অংশতো ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ন দেৱ (Samarendra Narayan Dev) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। ১৯৭১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অৰণ্য নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিছিল। তেখেতে মুঠতে ৬খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেখেতৰ পৰিচালনত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰ "অৰণ্য" নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে ১৯৭১ চনত শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল ।
পানী কাউৰী
আচৰণ
পানীকাউৰী নিজৰ বাহ আৰু জিৰণি লোৱা ঠাইৰ আশে পাশে হুলস্থুলীয়া হৈ থাকে৷ ইয়াৰ মাতটো এস-এস-এস আৰু কেতিয়াবা কঅক-কঅক-কঅক ধৰণৰ৷ ই সাধাৰণতে অন্য জলচৰ চৰাইবোৰৰ লগতে বৃহৎ গোটত জিৰণি লোৱা দেখা যায়৷
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ
পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ন দেৱে মুঠতে ৫ খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল
পানী কাউৰী
খাদ্য
পানীকাউৰীয়ে সাধাৰণতে দলীয়া ভাৱে চৰা দেখা যায়৷ কেতিয়াবা ইহঁতে অকলশৰেও খাদ্যৰ সন্ধান কৰে৷ ই চিকাৰ ধৰিবলৈ পানীৰ তলতো সাঁতুৰিব পাৰে৷ ই হাঁহ ধৰে যোৰপতা ঠেঙেৰে (webbed) পানী ঠেলি আগবাঢ়ি যায়৷ ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ৷ মাছ পানীৰ পৰা চিকাৰ কৰি আনি ই পাৰত খায়হি৷ ফলত অন্য চৰাই যেনে দৈকলা, বগলী আদিয়ে ইয়াৰ পৰা চিকাৰ চুৰ কৰা বুলিও জনা যায়৷ ই পানীৰ পৰা ওলায়ে ডেউকা দুখন বহলকৈ মেলি ধৰি লৰচৰ নকৰাকৈ ৰৈ থাকে৷ এনে আচৰণৰ প্ৰধান উদেশ্য ডেউকা শুকুওৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷
সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
পানী কাউৰী
প্ৰজনন
পানীকাউৰীৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে পাকিস্তান আৰু উত্তৰ ভাৰতত জুলাইৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহ আৰু দক্ষিণ ভাৰতত নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহ৷ শ্ৰীলংকাত ই ডিচেম্বৰৰ পৰা মে মাহলৈকে প্ৰজনন কৰে৷ নিজৰ বাহৰ আশে পাশে প্ৰজননৰ সময়ত মতা পানীকাউৰীয়ে ডেউকা জোকাৰি আৰু ঠোঁট তল-ওপৰ কৰি মাইকী জনীখ আকৰ্ষিত কৰিবলৈ প্ৰদৰ্শন কৰে৷ তাৰোপৰি ই মাইকীজনীক আহাৰো যচা দেখা যায়৷ মতা-মাইকী উভয়ে বাহ সজাত অংশ লয়৷ ইয়াৰ বাহটো সাধাৰণতে গছৰ সৰু ডালি আদিৰে সাজে৷ এবাৰত দুটাৰ পৰা ছটাকৈ বগা বৰণৰ কণী পাৰে৷ ১৫-২১ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালী জগে৷ এমাহমানৰ ভিতৰত পোৱালীয়ে বাহ এৰে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পানী কাউৰী শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
পাথৰিঘাট
পাথৰিঘাট (পূৰ্বতে পথৰুঘাট), অসমৰ দৰং জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন ৰাজহ চক্ৰ। এই ঠাই মঙ্গলদৈ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১৬ কিলোমিটাৰ পশ্চিমত অৱস্থিত। ১৮৯৪ চনত হোৱা ওতিহাসিক কৃষক বিদ্ৰোহ "পথৰুঘাটৰ ৰণ"ৰ বাবে এই ঠাই বিখ্যাত। ১৮৯৪ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত বৰ্ধিত কৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা প্ৰায় ১৪০ জন কৃষক পুলিচৰ নিৰ্বিচাৰ গুলীত নিহত হৈছিল। বহু লোক আহতও হৈছিল। সেইবাবে পাথৰিঘাটক অসমৰ জালিয়নৱালাবাগ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। ২০০০ চনৰ পৰা প্ৰতিবছৰে ২৯ জানুৱাৰীত সেনাবাহিনীয়ে এই স্থানত সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে আৰু ১৪০ জন মৃতকৰ স্মৃতিত শ্বহীদ স্তম্ভ স্থাপন কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
বিহুৰাম বড়ো
বিহুৰাম বড়ো (बिहुराम बर') ওৰফে বিছৰাম বড়ো এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক।
চমূ জীৱনী
১৯৪১ চনত দৰং জিলাৰ ৰৌতাৰ নিকটবৰ্তি বেছিমাৰী গাঁৱত বিহুৰাম বড়োৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ চন্দ্ৰকান্ত বড়ো আৰু মাতৃ মৰাহশ্বৰী বড়ো। বিহুৰাম বড়োৱে বাণীসীহা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ হাজিৰা বহীত তেওঁৰ লিখিত নাম আছিল বিছৰাম বড়ো। ১৯৬২ চনত দলগাওঁ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কটন কলেজত বিজ্ঞান শাখাত নাম ভৰ্তি কৰি ১৯৬৬ চনত পি ইউ (বিজ্ঞান) পাছ কৰে। ঘৰৰ আৰ্থিক অসুবিধাৰ মাজেৰে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব লগা হৈছিল। আনকি তেওঁ গৃহশিক্ষকতা কৰাৰ বাহিৰেও এগৰাকী শিক্ষকৰ ভাত ৰান্ধনি হিচাপেও কাম কৰি কলেজত পঢ়িছিল। তেওঁৰ ঘৰুৱা সমস্যাৰ বাবে ডিগ্ৰী পঢ়া বাদ দি পুনৰ গাঁৱলৈ ঘূৰি যায়।
পিছলৈ তেওঁ ভকোতপাৰা হাইস্কুলত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰি মঙ্গলদৈ কলেজত স্নাতক শ্ৰেণীত নাম ভৰ্তি কৰে। তেওঁ এজন সুদক্ষ ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপেও পৰিচিত আছিল। ১৯৬৬ চনত ললিতা দাসৰ সৈতে বিবাহ হয়। বিছৰাম বড়োৱে ১৯৬৭ চনত বি এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। সেই সময়তে তেওঁ শ্বিলঙত এটা চৰকাৰী চাকৰি পাইছিল যদিও তেওঁ নগ'ল। পিছত ১৯৬৭ চনত ভকোতপাৰাৰ পৰা ৰৌতা চাৰিআলিলৈ গৈ জনৈক ৰখেশ্বৰ ব্ৰহ্মৰ পৰিয়ালত আশ্ৰয় লৈছিল। সেই সময়তে বিছৰাম বড়োৱে ৰৌতাৰ সমীপত দত্ত-চহৰীয়া হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয়। ১৯৬৮ চনত মঙ্গলদৈ জিলা বড়ো সাহিত্য সভাত সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়। বিহুৰাম বড়ো বেছিমাৰী হাইস্কুলৰ মেনেজিং ১৯৭১ চনত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পায়। পিছত সেই অঞ্চলত বড়ো মাধ্যমৰ বিদ্যালয় নথকা বাবে ৰৌতা চাৰিআলিৰ পৰা বেচীমাৰী গাঁৱলৈ ১৯৭৪ চনত স্থান সলনি কৰে। তেওঁৰ ৰৌতাৰ ঘৰৰ ওচৰতে স্বৰ্গীয় জয়ভদ্ৰ হাগজেৰ হাইস্কুল নামেৰে এখন বড়ো মাধ্যমৰ বেচৰকাৰী হাইস্কুল ১৯৭৬ চনত স্থাপন কৰি তেওঁ নিজে প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব লয়। তেওঁ ১৯৮০ চনত বি টি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৯০ চনৰ ২৭ চেপ্তেম্বৰত তেওঁক আততায়ীয়ে গুলিয়াই হত্যা কৰে। বড়ো সাহিত্য সভাই তেওঁক 'শ্বহীদ' হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।
ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ
বিহুৰাম বড়োৱে ১৯৭৮ চনত অসম বিধানসভাৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে মাজবাট সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বিতা কৰি পৰাজয় বৰণ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ সময়ত শোণিতপুৰ, লখিমপুৰ জিলাৰ লগতে গহপুৰ অঞ্চলত সংঘটিত হোৱা গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষৰ সময়ত বিহুৰাম বড়োৱে ঠাই বিশেষে শান্তি সমিতি গঠন কৰি অঞ্চলসমূহত শান্তি ঘূৰাই অনাৰ বাবে যত্ন কৰিছিল।
বড়ো সাহিত্য সভা আৰু বিহুৰাম বড়ো
তেওঁ জীৱনৰ দীৰ্ঘ সময় বড়ো সাহিতা সভাৰ সম্পাদক আৰু আন পদবীত অধিষ্ঠিত থাকি বড়ো ভাষা সাহিত্যৰ কাৰণে বহুতো কাম কৰি গৈছে। ১৯৭২ চনত তেওঁক প্ৰথমবাৰৰ বাবে বড়ো সাহিত্য সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। বড়ো সাহিত্য সভাৰ সাংগঠনিক শক্তি বৃদ্ধিৰ বাবে বিভিন্ন ঠাইত শাখা স্থাপন তথা স্থায়ী কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ, বড়ো ভাষাৰ অভিধান প্ৰণয়ণ, বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ আৰ্থসামাজিক তথা ৰাজনৈতিক সমস্যা সমূহ সমাধানৰ বাবে চেষ্টা চলাছিল। তেওঁৰ নেতৃত্বতে বড়ো সাহিত্য সভা, মিচিং সাহিত্য সভা, কাৰ্বি সাহিত্য সভা, ডিমাচা সাহিত্য সভা, টাই সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিনিধিৰে সমন্বয় ঘটাই "ভাষা সমন্বয় মঞ্চ- অসম" নামকৰণেৰে ১৯৮৯ চনত এখন মঞ্চ গঠন কৰিছিল। এই মঞ্চই অসমৰ থলুৱা ভাষা সমূহৰ মৰ্যদা আৰু স্বীকৃতিৰ বাবে চৰকাৰৰ ওচৰত হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহত বড়ো ভাষা প্ৰবৰ্তনৰ কাৰণে চেষ্টা চলাইছিল। তেওঁ বড়ো সাহিত্য সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হৈ থকা কালতে ১৯৮৫ চনৰ ৪ এপ্ৰিল তাৰিখে বড়ো ভাষাই অসমৰ সহযোগী ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে কোকৰাঝাৰ আৰু ওদালগুৰিত বড়ো অধ্যুষিত অঞ্চলত ব্যৱহাৰৰ কাৰণে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
জিণ্টু গগৈ
জিণ্টু গগৈ (Jintu Gogoi) এজন অসম সন্তান আৰু কাৰ্গিল যুদ্ধৰ এজন শ্বহীদ।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৯৭০ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত জিণ্টু গগৈৰ জন্ম হৈছিল। অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ এখন সৰু নগৰ খুমটাইত জিণ্টুৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ঠগিৰাম আৰু মাতৃৰ নাম দুলুপ্ৰভা। পিতৃ ঠগিৰাম ভাৰতীয় বায়ুসেনা বিভাগৰ এজন দক্ষ আৰু অভিজ্ঞ বিষয়া আছিল। জিণ্টু গগৈৰ লুনা নামৰ এজনী ভনীয়েক আছিল।
সৈনিকজীৱন
জিণ্টু গগৈ ১৭ নং গাড়ৱাল ৰাইফলছৰ কেপ্টেইন আছিল। শি সময়ত বাটালিক ছেক্টৰৰ জুবাৰ কমপ্লেক্সৰ কালাপাথৰ ৰিঝ লাইন শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ দায়িত্ব পাইছিল। ১৯৯৯ চনৰ ২৯ আৰু ৩০ জুনত সেই দায়িত্ব পালন কৰোঁ‌তে তেওঁ শ্বহীদ হয়।
স্বীকৃতি
মৰণোত্তৰভাৱে কেপ্টেইন জিণ্টু গগৈক ১৯৯৯ চনৰ স্বাধীনতা দিৱসত বীৰ চক্ৰ আৰু ২০০৮ চনৰ ১৯ জুলাইত বীৰ চিলাৰায় বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
মৃত্যু
১৯৯৯ চনৰ ৩০ জুনত জিণ্টু গগৈৰ ২৯ বছৰ পূৰনহওঁতেই মৃত্যু হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সৈনিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শ্বহীদ
ধতুৰা
ধতুৰা (বৈজ্ঞানিক নামঃ Dutura metel) এক প্ৰকাৰৰ বিষাক্ত উদ্ভিদ। ইয়াৰ সমস্ত অংশই বিষাক্ত। ধতুৰাত বিপজ্জনক মাত্ৰাত tropane alkaloids নামৰ বিষ আছে। এই গাছৰ বিষক্ৰিয়াত মানুহ বা পশু-পক্ষীৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত হব পাৰে। এই কাৰণে বহু দেশত ধতুৰাৰ উৎপাদন, বিপনন আৰু বহন নিষিদ্ধ। বনৰ মাজত বা বাটৰ কাষত বিনাযত্নে এই গছ বাঢ়ি আহে।
ধতুৰাৰ বীজৰ পৰা চেতনানাশক পদাৰ্থ তৈয়াৰ কৰা হয়। আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়। চীনা পাৰম্পাৰিক চিকিৎসা শাস্ত্ৰত বৰ্ণিত পঞ্চাশটা প্ৰধান উদ্ভিদৰ এটা এই ধতুৰা।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Dibru-Saikhowa National Park) অসমৰ পৰ্য্যটন স্থান সমূহৰ ভিতৰত এখন উল্লেখযোগ্য স্থান। অসমৰ পূব প্ৰান্তত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰে অৱস্থিত। ই অসমৰ ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলাত বিস্তৃত হৈ আছে।
নামৰ উৎপত্তি
ডিব্ৰু নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ সীমাৰে আবৃত হোৱাৰ কাৰণে, ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ঘাটৰ ওচৰত অৱস্থিত কাৰণে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ নামকৰণ কৰা হ'ল ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান।
অৱস্থিতি
অসমৰ পূব প্ৰান্তত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰে ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলাৰ আংশিক মাটিকালিৰে "ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান" গঠিত হৈছে। উদ্যানখন সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ১১০-১২৬ মিটাৰ (গড় ১১৮ মিটাৰ) উচ্চতাত অৱস্থিত। ই তিনিচুকীয়া জিলাৰ পৰা মাত্ৰ ১৩ কিঃমিঃ দূৰৈত অৱস্থিত। ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান উত্তৰ অক্ষাংশৰ ২৭ ডিগ্ৰী ৩০ মিনিটৰপৰা ২৭ ডিগ্ৰী ৪৫ মিনিটলৈ আৰু পূব দ্ৰাঘিমাৰেখাৰ ৯৫ ডিগ্ৰী ১০ মিনিটৰপৰা ৯৫ ডিগ্ৰী ৪৫ মিনিটলৈ বিস্তৃত হৈ আছে।
ইতিহাস
ডিব্ৰু আৰু ছৈখোৱা এই দুয়োখন বনাঞ্চলক ১৮৯০ আৰু ১৯২৯ চনত চৰকাৰীভাৱে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল ঘোষণা কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত দুয়োখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু ইয়াৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী কিছু এলেকা সামৰি ১৯৯৫ চনত ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃ এলেকাৰে ডিব্ৰু-ছৈখোৱা অভয়াৰণ্য ঘোষণা কৰা হৈছিল। ক্ৰমাগতভাৱে ১৯৯৭ চনত ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃ অঞ্চলক মুখ্য অঞ্চল (Core-zone) আৰু ইয়াৰ চৌপাশৰ (পাৰ্শ্বস্থ ৩৮খন ৰাজহ গাঁও, সংলগ্ন অন্য এলেকা) ৪২৫ বৰ্গ কিঃমিঃ নিৰপেক্ষ অঞ্চল (Buffer Zone) হিচাবে লৈ ৭৬৫ বৰ্গ কিঃমিঃ অঞ্চলক ডিব্ৰু-ছৈখোৱা সংৰক্ষিত জৈৱ মণ্ডল (Dibru-Saikhowa Biosphere Reserve) হিচাবে ঘোষণা কৰা হৈছিল। পুনৰ ১৯৯৯ চনত ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃৰ অভয়াৰণ্যখনক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ উন্নীত কৰি ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাবে চৰকাৰী স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ মাটিকালি হৈছে ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃ।
জলবায়ু
ইয়াৰ জলবায়ু নাতিশীতোষ্ণ। বাৰ্ষিক গড় বৃষ্টিপাত ২৩০০ মিঃমিঃৰ পৰা ৩৮০০ মিঃমিঃ। ইয়াত জুন, জুলাই, আগষ্ট আৰু ছেপ্তেম্বৰ মাহত বেছিকৈ বৃষ্টিপাত হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ শীতকাল আৰু জহকালৰ গড় উষ্ণতাৰ পাৰ্থক্য ৭ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছৰ পৰা ৩৪ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছলৈকে হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়। জুলাই আৰু আগষ্ট মাহত আটাইতকৈ বেছি গৰম আৰু ডিচেম্বৰ আৰু জানুৱাৰী মাহত আটাইতকৈ বেছি ঠাণ্ডা হয়।
প্ৰাণীকুল
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ভাৰতবৰ্ষৰ একমাত্ৰ বন ঘৰচীয়া ঘোঁৰা (Ferral Horse) পোৱা উদ্যান। এই ঘোঁৰাবোৰক বন ঘৰচীয়া ঘোঁৰা বুলি নামকৰণ কৰাৰ ইতিহাস হ'ল এই ঘোঁৰাবোৰ আছিল দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ সৈন্যই ব্যৱহাৰ কৰা ঘোঁৰা। যুদ্ধ অন্ত পৰাৰ পাছত ইংৰাজ সৈন্যই এই ঘোঁৰাবোৰ ইংলেণ্ডলৈ ঘূৰাই নিনি বনত মুকলি কৰি দিযে। এই ঘোঁৰাবোৰ বনতে থাকি যায় আৰু বনৰীয়া হৈ পৰে। তদুপৰি এই উদ্যানখন হৈছে অসমৰ ৰাজ্যিক চৰাই, আপুৰুগীয়া দেওহাঁহ ( White-winged Wood Duck)ৰ আৱাসভূমি| |ইবিলাকৰ উপৰিও ডিব্ৰু-চৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন অসম চৰকাৰে ৰাজ্যিক জলজ পশু হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া লুপ্তপ্ৰায় শিহু(River dolphin)ৰ বাসস্থান|এই উদ্যানত কেইবাটাও প্ৰজাতিৰ মাছ, সাপ, ভেকুলী, পখিলা, বনৰীয়া ম'হ (Wild Buffalo), বাঘ, হাতী, বন বোন্দা (Jungle Cat), উদ (Otter), মেচেকা, উৰণীয়া কেৰ্কেটুৱা (Flying Squirrel), হলৌ বান্দৰ (Goolock Gibbon), (Capped Langur), (Pigtail Macaque), শিহু (Dolphin), অসমীয়া বান্দৰ (Assamese Macaque) মলুৱা বান্দৰ (Macaca Macaque), লাজুকী বান্দৰ (Slowtoris)ৰ লগতে বিবিধ বৃক্ষ, তৃণ, লতা, ঔষধি গছ, কেইবাবিধো বনফুল (Orchid) ইত্যাদি পোৱা যায়।
উদ্ভিদৰাজি
ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ শতকৰা প্ৰায় ৬০ ভাগ পিটনি, ২ ভাগ কীঠনি আৰু ১৫ ভাগ ঘাঁহনি।
ইয়াৰ অৰণ্যৰাজি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ – অৰ্ধ চিৰসেউজ অৰণ্য, সেমেকা পৰ্ণপাতী অৰণ্য, তৃণভূমি, জলাহ, পিটনি আৰু বেতনি।
ডিব্ৰু-ছৈখোৱাত পোৱা উল্লেখযোগ্য উদ্ভিদসমূহ হ’ল — ভেৰ, হোলোং, এজাৰ, জৰিগছ, বট, হলখ, চিচু, শিমলু, নাহৰ, ও-টেঙা, শিলিখা, চতিয়না, ভোমোৰা, আঁহত, ডিমৰু, – অমৰা, কদম, শিঙৰী, ভাতঘিলা, ওদাল আদি।
ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদৰ ভিতৰত- নল, ইকৰা, খাগৰি, বিৰিণা, উলূখেৰ, কঁহুৱা, বৰতা আদি প্ৰধান।
উদ্যানখনত সৌকা, ৰাইডাং আদি নানা প্ৰজাতিৰ বেতৰ উপৰি তৰাগছ, পাটীদৈ, যমলাখুটি আদি পৰিলক্ষিত হয়। উদ্যানখনত মচবৰ্গীয় ‘মাৰ্কেনচিয়া’ নামৰ এবিধ সেমেকা মাটিত গজে।
জলাশয়বোৰত কলমৌ, তৰা, ভেট, মেটেকা, দল, পুণী আদি বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদ পৌৱা যায়। প্ৰায় ৩৫ বিধমান বিৰল প্ৰজাতিৰ অৰ্কিডে উদ্যানখনৰ সৌন্দৰ্য দুগুণে বঢ়াইছে
উদ্যানখনৰ নদী সমূহ
ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ মাজেৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী বৈ যোৱাৰ ফলত কিছুমান সৰু-বৰ জলাশয় সৃষ্টি হৈছে। এই জলাশয়বোৰত নাৱেৰে পক্ষী নিৰীক্ষণৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। ডিব্ৰু, নদিহিং, লোহিত, কুণ্ডিল, চিয়াং আদি নদীয়ে উদ্যানখনক আগুৰি আছে।
পক্ষী
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত পোৱা উল্লেখযোগ্য পক্ষী সমূহৰ নাম হৈছে:
ৰঞ্জি ট্ৰফী
ৰঞ্জি ট্ৰফী ভাৰতৰ এক ঘৰুৱা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা। বিভিন্ন ৰাজ্য, অঞ্চল, চহৰ আৰু সংস্থাই এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইংলেণ্ডৰ কাউণ্টি চেম্পিয়নশ্বিপ বা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ শ্বেফিল্ড শ্বিল্ডৰ সমকক্ষ এই প্ৰতিযোগিতাটিৰ নামকৰণ হৈছে নৱানগৰৰ জাম চাহিব শ্ৰী ৰঞ্জিতসিংজিৰ নামেৰে, যি ৰনজি নামে পৰিচিত আছিল। প্ৰতিযোগিতাটিত বৰ্তমান ৩৮টা দলে অংশ গ্ৰহণ কৰে।
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
পৰিভ্ৰমী চৰাই
শীতৰ আগমনৰ লগে লগে বিভিন্ন স্থানৰ বিভিন্ন পক্ষীৰ ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ আগমন ঘটে। অন্যান্য ঠাইৰ লগতে লাডাখ, ইষ্টাৰ্ণ হিমালয়, ছাইবেৰিয়াৰ পক্ষী বেছিকৈ অহাৰ তথ্য পোৱা যায়। শীতকালত অসমলৈ দুটা প্ৰজাতিৰ বালিমাহীৰ (Wagtail) আগমন ঘটে। ইয়াৰ গাতে লাগি থকা মতাপুং, মাগুৰি বিল দুখনক পৰিভ্ৰমী পক্ষীৰ ৰম্যভূমি বুলিব পাৰি। মতাপুং-মাগুৰীক Important Bird Area (IBA) ৰূপে অভিহিত কৰা হৈছে।
ৰঞ্জি ট্ৰফী
ইতিহাস
প্ৰতিযোগিতাখন প্ৰথম অনুষ্ঠিত হৈছিল ১৯৩৪ চনত দ্য ক্ৰিকেট চেম্পিয়নশ্বিপ অব ইণ্ডিয়া নামেৰে। ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ ইতিহাসৰ প্ৰথম মেচখন ১৯৩৪ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত মাদ্ৰাজ আৰু মাইচুৰৰ মাজত চীপকত অনুষ্ঠিত হৈছিল। প্ৰতিযোগিতাখনৰ প্ৰথম চেম্পিয়ন হৈছিল বোম্বাই যিয়ে চূ্ড়ান্ত মেচ খনত উত্তৰ ভাৰতক পৰাজিত কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাৰ সৰ্বাধিক সফল দলো মুম্বাই (পূৰ্বৰ বোম্বাই)। মুম্বাইয়ে বৰ্তমানলৈকে ৪১ বাৰ খিতাপ দখল কৰিছে।
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
পৰিভ্ৰমী চৰাই
শীতকালি আগমন ঘটা উল্লেখযোগ্য পৰিভ্ৰমী চৰাই সমূহৰ নাম হৈছে:
ৰঞ্জি ট্ৰফী
বৰ্তমানৰ দলসমূহ
বৰ্তমানৰ ৩৮টা দল হৈছে:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ঘৰুৱা ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
প্ৰৱেশ
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত প্ৰৱেশৰ বাবে বন বিভাগৰ "ৱাইল্ড লাইফ ৱিঙ"ৰপৰা লিখিত অনুমতিৰ আৱশ্যক। পৰ্য্যটকৰ বাবে প্ৰৱেশ পথ দুটা হৈছে"গুইজান ঘাট" (তিনিচুকীয়াৰ পৰা ১০ কিঃমিঃ দূৰত্ব) আৰু "ছৈখোৱা ঘাট।" ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত বনভোজ আয়োজন কৰা নিষিদ্ধ। তিনিচুকীয়াৰপৰা গুইজানৰ প্ৰৱেশ পথলৈ ১০ কিঃমিঃ আৰু ধোলা প্ৰৱেশ পথলৈ ৫০ কিঃমিঃ। তিনিচুকীয়া চহৰৰপৰা নিয়মিতভাৱে বাছ, টেক্সী আৰু অট'ৰিক্সা ইয়ালৈ চলাচল কৰে।
পৰিবহণ ব্যৱস্থা
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নিকটতম চহৰ হৈছে তিনিচুকীয়া। অসমৰ অন্যান্য স্থানৰপৰা তিনিচুকীয়ালৈ ৰেল আৰু পথ পৰিবহণৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ নিকটতম বিমানবন্দৰ হৈছে ডিব্ৰুগড়ৰ মোহনবাৰী বিমানবন্দৰ। তিনিচুকীয়া চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৪০ কিঃমিঃ দূৰত্বত বিমান বন্দৰটো অৱস্থিত। ইয়ালৈ দৈনিক মুখ্য চহৰসমূহ যেনে গুৱাহাটী, কলকাতা, দিল্লী, মুম্বাই আদিৰপৰা বিমান চলাচল কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে তিনিচুকীয়া ৰেল ষ্টেচন। ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন স্থানৰ লগত ব্ৰডগ'জ লাইনৰ দ্বাৰা তিনিচুকীয়ালৈ ৰেল পৰিবহণৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৫০০ কিঃমিঃ দূৰত্বত তিনিচুকীয়া চহৰ অৱস্থিত। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰদ্বাৰা ডিব্ৰুগড় চহৰৰ লগত তিনিচুকীয়া চহৰ সংযোজিত হৈ আছে। তিনিচুকীয়া চহৰৰপৰা নিয়মিত বাছ সেৱা, টেক্সী আৰু অট'ৰিক্সাৰ ব্যৱস্থা আছে।
ইয়াৰ বাহিৰেও তিনিচুকীয়া চহৰত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ হোটেল আৰু বন নিৰীক্ষণ কেন্দ্ৰত থকাৰ সু-ব্যৱস্থা আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ (Indian cobra, বৈজ্ঞানিক নাম-Naja naja) ভাৰত উপমহাদেশত দেখা পোৱা এবিধ বিষাধৰ সাপৰ প্ৰজাতি। ভাৰতত হোৱা সাপে খোঁটাৰ ঘটনাৰ সৰহসংখ্যকেই এই সাপবিধৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়। ভাৰতীয় সংস্কৃতিতো এই সাপবিধৰ এক বিশেষ স্থান আছে। ভাৰতীয় ফেঁটী সাপক ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আইন, ১৯৭২ অনুসৰি সংৰক্ষণ প্ৰদান কৰা হৈছে।
ৰিতেশ আগৰৱাল
ৰিতেশ আগৰৱাল এগৰাকী ভাৰতীয় বিলিয়নাৰ উদ্যোগী ব্যক্তি। তেওঁ অয়' ৰুমছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্য্যবাহী বিষয়া।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উৰিষ্যাৰ বিছাম কটকত এটা মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত ৰিতেশ আগৰৱালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ তিতিলাগড়ত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।    ৰিতেশৰ পৰিয়ালটোৱে দক্ষিণ উৰিষ্যাৰ ৰায়াগড়া নামৰ চহৰখনত এখন সৰু দোকান চলাইছিল। তেওঁ ৰায়াগড়াৰ ছেক্ৰেড হাৰ্ট স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ চিম কাৰ্ড বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছেইণ্ট জনছ্ ছিনিয়ৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ৰিতেশে কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ ২০১১ চনত দিল্লীলৈ যায়। কিন্তু তেওঁ শিক্ষা আধাতে এৰি দিয়ে, আৰু ২০১৩ চনত থিয়েল ফেল'শ্বিপৰ (পিটাৰ থিয়েলে আৰম্ভ কৰা) বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
বিতৰণ
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ ভাৰতীয় উপমহাদেশত পোৱা যায় য'ত নেপাল, পাকিস্তান, ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰী লংকা অন্তৰ্ভুক্ত।
ৰিতেশ আগৰৱাল
কেৰিয়াৰ
আগৰৱালে কমখৰচী হোটেল আৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ "অৰেভেল ষ্টেইজ" নামৰ এটা মিতব্যয়ী বাসস্থান পৰ্টেল আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ভেঞ্চৰ নাৰ্চাৰীয়ে ইয়াক 'এক্সিলাৰেটৰ প্ৰগ্ৰেম'ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, আৰু পিছলৈ ২০১৩ চনৰ থিয়েল ফেল'শ্বিপ প্ৰগ্ৰেমৰ অন্যতম বিজয়ী হিচাপে ই এক লাখ ডলাৰৰ অনুদান লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ মে' মাহত কোম্পানীটো অয়' ৰুমছ্ (OYO Rooms) হিচাপে আৰম্ভ কৰা হয়।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
বাসস্থান
ইয়াক সমতল ভূমি, অৰণ্য, মুকলি ঠাই আৰু বসতিপূৰ্ণ অঞ্চলত পোৱা যায়। ইয়াৰ বিতৰণ ক্ষেত্ৰ সাগৰৰ স্তৰৰ পৰা 2000 m পৰ্যন্ত।
ৰিতেশ আগৰৱাল
কেৰিয়াৰ
২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে কোম্পানীটোৱে ১ বিলিয়ন ডলাৰ সংগ্ৰহ কৰে। ২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত আগৰৱালে কোম্পানীটোৰ ২ বিলিয়ন ডলাৰৰ শ্বেয়াৰ ক্ৰয় কৰাৰ খবৰ ওলাইছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ অংশীদাৰিত্ব তিনিগুণ বৃদ্ধি পাইছিল।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
খাদ্য
এই প্ৰজাতিটোৱে ঘাইকৈ এন্দুৰ, ভেকুলী, চৰাই আৰু অন্য সাপ ভক্ষণ কৰে। এন্দুৰ ভক্ষণ কৰা বাবেই ইয়াক খেতিপথাৰকে ধৰি মানুহ বেছিকৈ থকা অঞ্চল আৰু নগৰাঞ্চলৰ বাহিৰত পোৱা যায়।
ৰিতেশ আগৰৱাল
কেৰিয়াৰ
"হুৰুণ ৰিচ্ছ্ লিষ্ট ২০২০" অনুসৰি ২০২০ চনত তেওঁৰ সম্পত্তিৰ পৰিমাণ প্ৰায় ১.১ বিলিয়ন ডলাৰ (₹৭২৫৩ কোটি) বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈকে তেওঁ কাইলী জেনাৰৰ পিছতে বিশ্বৰ দ্বিতীয় কনিষ্ঠ স্ব-নিৰ্মিত বিলিয়নাৰ।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
প্ৰজনন
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ অণ্ডপ্ৰসৱী। ই এপ্ৰিল আৰু জুলাই ভিতৰত কণী পাৰে। মাইকী সাপে এন্দুৰৰ গাঁত বা উঁইৰ ভেটীত ১০টাৰ পৰা ৩০টামান কণী পাৰে। ৪৮ৰ পৰা ৬৯ দিন পিছত কণীবোত ফুটি পোৱালি ওলায়। পোৱালিবোৰ ২০ৰ পৰা ৩০ ছেণ্টিমিটাৰ (৭.৯-১২ ইঞ্চি) দীঘল হয়। পোৱালিবোৰে জন্মৰেপৰা স্বাধীনভাৱে বাস কৰে আৰু সিহঁতৰ কাৰ্যক্ষম বিষগ্ৰন্থি থাকে।
ৰিতেশ আগৰৱাল
কেৰিয়াৰ
ফ'ৰ্বছে প্ৰকাশ কৰা এছিয়া মহাদেশৰ ৩০ৰ অনূৰ্ধ্বৰ ৩০ গৰাকী ব্যক্তিৰ তালিকাত তেওঁৰ নামো সন্নিৱিষ্ট হৈছে।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
সংস্কৃতিত
মানুহে ভাৰতীয় ফেঁটীক অতি সন্মান আৰু ভয় কৰে; হিন্দু কিংবদন্তিমতে ইয়াক দেৱতা ৰূপো দিয়া হয়। হিন্দু দেৱতা শিৱক দিঙিত এডাল ফেঁটীসাপ মেৰিয়াই থকা দেখুওৱা হয় যিয়ে "মায়া"ৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ চিহ্নিত কৰে। বিষ্ণুক একাধিক মূৰ থকা প্ৰকাণ্ড শেষনাগৰ দেহত বিশ্ৰাম কৰা দেখুওৱা হয়। হিন্দু উৎসে নাগ পঞ্চমীত ফেঁটীসাপক পূজা কৰা হয়।
ৰিতেশ আগৰৱাল
অয়’ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপকৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰণা কৰাৰ অভিযোগ
আগৰৱালে কোম্পানীটোৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত অয়'ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মনীষ সিনহাক প্ৰতাৰণা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
সংস্কৃতিত
ফেঁটিসাপক লৈ ভাৰতত বহু জনবিশ্বাস আছে। তেনে এটা বিশ্বাসমতে ফেঁটীসাপে Rat snake-ৰ লগত সংগম কৰে।
ৰিতেশ আগৰৱাল
আমেৰিকাত জৰিমনা
আগৰৱালে তেওঁৰ কোম্পানী অয়'ৰ জৰিয়তে আমেৰিকাৰ হোটেলৰ মালিকসকলৰ সৈতে চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছিল, য’ত মালিকসকলৰ অট্টালিকাসমূহক ক্ষতিপূৰণ আৰু নিশ্চিত ৰাজহ প্ৰদানৰ বিনিময়ত অয়’ৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হ’ব। কিন্তু অয়'ই কেলিফ'ৰ্ণিয়া ৰাজ্যত কৰ্তৃত্বশীল ব্যৱসায় চলাবলৈ অনুমোদন নোপোৱাৰ কথাটো জনা নাছিল, যাৰ বাবে ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত কেলিফৰ্ণিয়াৰ নিয়ন্ত্ৰকসকলে অয়'ক ২ লাখ ডলাৰ জৰিমনা বিহে। ৱাশ্বিংটনৰ নিয়ন্ত্ৰকসকলেও তাত সঠিক পঞ্জীয়ন নকৰাকৈ বহুতো হোটেলৰ মালিক আৰু পৰিচালকক অয়'ই তেওঁলোকৰ সেৱা আগবঢ়াবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা বুলি জানিবলৈ পোৱাত কোম্পানীটোক ৱাশ্বিংটনত তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় বন্ধ কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছিল।
ভাৰতীয় ফেঁটী সাপ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাপ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ৰিতেশ আগৰৱাল
প্ৰৱঞ্চনাৰ অভিযোগ
ভাৰতৰ ১০ হাজাৰ হোটেল মালিকৰ পৰা অয়'ই নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। তেওঁলোকৰ মতে, হোটেলসমূহে অয়’ত যোগদান কৰাৰ সময়ত দিবলগীয়া অপ্ৰকাশ্য মাচুলৰ জৰিয়তে অয়’ই ৰাজহৰ আধা বা ততোধিক ধন সংগ্ৰহ কৰে।
২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি আগৰৱালৰ বিৰুদ্ধে জালিয়াতিৰ অভিযোগ কৰি কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰু, মহীশূৰ, আৰু অন্যান্য চহৰত হোটেল পৰিচালকসকলে আৰক্ষীৰ গোচৰ তৰিছিল। অৱশ্যে বেংগালুৰুত তৰা এটা গোচৰত স্থগিতাদেশৰ বাবে আগৰৱালে সফলতাৰে আবেদন জনায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উদ্যোগী শ্ৰেণী:উৰিষ্যাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আদিল হুছেইন
জন্ম আৰু পৰিয়াল
আদিল হুছেইনৰ জন্ম অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত হৈছিল আৰু তেওঁৰ শৈশৱ তাতেই অতিবাহিত হয়। তেওঁৰ পিতৃ পেচাত এজন শিক্ষক আছিল। মুঠ ৭জন সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ সকলোতকৈ সৰু আছিল।
শিক্ষা
হুছেইনে বিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত নাটক আদিত অভিনয় কৰিছিল । তেখেতে ১৮ বছৰ বয়সত ঘৰ এৰি দৰ্শন শিক্ষা অধ্যায়নৰ বাবে গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্ত্তি কৰে । মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালছোৱাত তেখেতে নাটকত ব্যংগাত্মক চৰিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰে। তেখেতে অসমৰ বিখ্যাত কৌতুকগোষ্ঠী "ভায়ামামা"ত বলিউডৰ অভিনেতাসকলৰ ব্যংগাত্মক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত তেখেতে এখন ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত যোগ দিয়ে আৰু কিছু স্থানীয় ছবিটো কাম কৰে । তেখেত এনেদৰে প্ৰায় ৬ বছৰ কাল অসমত অতিবাহিত কৰে। ১৯৯০ চনৰ পৰা ১৯৯৩ চনলৈ তেখেতে দিল্লীত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ত (National School of Drama) অভিনয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেখেতে "চাৰ্লছ ৱালেছ ইণ্ডিয়া ট্ৰাষ্ট"ৰ বৃত্তি পাই লণ্ডনৰ "ড্ৰামা ষ্টুডিঅ’ লণ্ডন"ত অভিনয়ৰ উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় ।
কৰ্মজীৱন
১৯৯৪ চনত ভাৰতলৈ ঘূৰি অহাৰ পাছত, হুছেইনে অসমৰ 'হেঙুল থিয়েটাৰত' যোগদান কৰি ৩ বছৰ কাম কৰি পুনৰ দিল্লীলৈ যায় । দিল্লীত তেখেতে মঞ্চ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি কৰে যদিও তেখেতে "খালিদ ত্যাবজী"ৰ তত্ত্বাৱধানত অভিনয় শিক্ষা বৰ্তাই ৰাখে। ত্যাবজীৰ পাছত তেখেতে পণ্ডিচেৰীৰ "অৰবিন্দ্ৰ আশ্ৰম"ত "সৌপান বসু"ৰ তত্ত্বাৱধানত, আৰু পাছ্ত পুনৰ দিল্লীৰ "দিলীপ শংকৰ"ৰ ওচৰত অভিনয় শিক্ষা লয় । অভিনেতা হিচাপে, ১৯৯৯ চনত আদিলে "অ’থেল’: এ প্লে ইন ব্লেক এণ্ড হোৱাইট" (Othello: A Play in Black and White) নাটকৰ বাবে "এডিনবাৰ্গ ফ্ৰিঞ্জ" পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল । ইয়াৰ পাছতেই "ৰয়ষ্টেন এবেল" (Roysten Abel) পৰিচালিত "গুডবাই ডেচডি’মনা" (Goodbye Desdemona) নাটকত অভিনয়ৰ বাবেও প্ৰশংসিত হৈছিল। হাম্পিৰ "ছ’চাইটি ফৰ আৰ্টিষ্ট এণ্ড পাৰফৰ্মাছ"ৰ ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ প্ৰশিক্ষক হোৱাৰ উপৰিও হেগ চহৰৰ "ৰয়েল কনজাৰভেটৰী অব্‌ পাৰফৰ্মিং আৰ্ট"ৰ আৰু তেখেতৰ পূৰ্বৰ অভিনয়ৰ শিক্ষাস্থল দিল্লীৰ "ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়"ত এজন অনিয়মিত প্ৰশিক্ষক। হিচাপে কাম কৰিছিল
২০০৪ চনত তেওঁ ছোহা আলি খানৰ সৈতে ইতি শ্ৰীকান্ত বোলছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে বঙালী ছবিজগতত খোজ পেলায়। দূৰদৰ্শনত বিবিচি ৱৰ্ল্ড চাৰ্ভিচ ট্ৰাষ্টে প্ৰযোজনা কৰা ডিটেকটিভ ধাৰাবাহিক জাচুচ বিজয়ৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। যদিও তেওঁ কেইখনমান অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ, বিশাল ভৰদ্বাজৰ কমিনে' আৰু ছ'না জৈনৰ ফৰ ৰিয়েল বোলছবিৰ দুই-এটি সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, ২০১০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অভিষেক চৌবে'ৰ ইস্কিয়া বোলছবিৰ জৰিয়তেহে তেওঁ বলিউডৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। বলিউডত তেওঁ প্ৰথমটো গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ২০১২ চনৰ এজেণ্ট বিনোদ বোলছবিত। একেবছৰতে তেওঁ অভিনীত বোলছবি ইটালীৰ পৰিচালক Italo Spinelliৰ 'Gangor', মীৰা নায়াৰৰ 'দ্য ৰিলাকটেণ্ট ফাণ্ডামেণ্টেলিষ্ট' আৰু এং লীৰ 'লাইফ অৱ পাই' মুক্তি পায়।
তেওঁ শ্ৰীদেৱীৰ সৈতে ইংলিছ ৱিংলিছ (২০১২) বোলছবিত অভিনয় কৰি ছবি সমালোচকৰপৰা উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে। লেছন্‌ছ ইন ফৰগেটিং বোলছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও New Jersey Independent South Asian Cine Festত তেওঁ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ব্যক্তিগত জীৱন
হুছেইন এজন বিবাহিত পুৰুষ আৰু তেখেতৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। তেখেত বৰ্তমান দিল্লীৰ বাসিন্দা।
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
{| class="wikitable" border="1" ! চলচ্চিত্ৰৰ নাম!! মুক্তিৰ বৰ্ষ!! ভাষা
অন্যান্য বঁ‌টা/সন্মান
নৰৱে’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত হোৱাট উইল পিপ’ল চে ছবিত কৰা সাৱলীল অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা হিচাপে সন্মানীয় ‘আমান্দা বঁটা’ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
শ্বিলাৰ পাৰ্ক, কুইন্সলেণ্ড
ভূগোল
শ্বিলাৰ পাৰ্ক মুখ্যতঃ মধ্য শ্ৰেণীৰ আৱাসিক অঞ্চলৰ এক উপনগৰ, আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় মটৰৱে আৰু উত্তৰলৈ প্ৰসাৰিত বন আৰু ভূ-ভাগৰ মাজৰ পাহাৰীয় অঞ্চলত অৱস্থিত এক আৱাসিক এষ্টেটৰ পিছত উপনগৰৰ উত্তৰ-পূৱ অংশক কেতিয়াবা কিৰ্মেলি পাৰ্ক বুলি কোৱা হয়।
শ্বিলাৰ পাৰ্ক হৈছে চাকৰি, মনোৰঞ্জন আৰু মনোৰঞ্জনৰ এক কেন্দ্ৰ। এক মুখ্য আঞ্চলিক শ্বপিং চেণ্টাৰ লগন হাইপাৰডম, শ্বিলৰ পাৰ্কত অৱস্থিত, আৰু ওচৰতে অন্যান্য বাণিজ্যিক আৰু সমাজৰ সুবিধা বিকশিত হৈছে। ইয়াৰ বাবে, কুইন্সলেণ্ড চৰকাৰে উপনগৰখনক দক্ষিণ পূৱ কুইন্সলেণ্ড আঞ্চলিক পৰিকল্পনা ২০০৫-২০১৬-ত এক মুখ্য কাৰ্যকলাপ কেন্দ্ৰ হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছিল। লগনহল্ম বাছ ষ্টেচন, এটা মুখ্য বাছ আবৰ্জন লগন হাইপাৰডমে অৱস্থিত।
ইতিহাস
উপনগৰখন ফ্ৰান্সিছ ফ্ৰেডৰিক ৰিইজশ্বাৰ্ক আৰু তেওঁৰ পত্নী কেথৰিনৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে, যি ১৮৬৬ চনত অঞ্চলটোৰ তেওঁলোকৰ সন্তানৰ সৈতে আহিছিল। অঞ্চলটোৰ বহু তোলপাহ খেতিয়কৰ দৰে, তেওঁলোকে প্ৰথমে কাপোৰ আৰু পিছত চেনি বনাইছিল। শ্বিলাৰসকল সম্ভৱতঃ তেওঁলোকৰ ফল বিকশিত হোৱাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আছিল আৰু কুইন্সলেণ্ডত অৱস্থিত দক্ষিণ কুইন্সলেণ্ডৰ প্ৰথম টেঙাৰ বাৰ্ষিক পৰিচালিত হৈছিল। ফ্ৰান্সিছ শ্বিলাৰে নিৰ্বাচিত ভূমি বৰ্তমান শ্বিলাৰ ৰোডৰ উত্তৰে অৱস্থিত আছিল। ফ্ৰান্সিছ শ্বিলাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় স্লেক ক্ৰীক প্ৰতিম বিদ্যালয়ত শিক্ষক আছিল। তেওঁ ১৮৮০ চনত টিংলাপা বিভাগিক বোৰ্ডৰ প্ৰথম কেৰাণী আছিল। শ্বিলাৰসকলে মাৰ্কৱেলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত থকা ডিনিছ পৰিয়ালকে ধৰি জিলাখনৰ অন্যান্য অগ্ৰণী পৰিয়ালৰ সৈতে, লগতে লগন নদীৰ কাষত এটা কাষৰীয়া সম্পত্তি থকা মুৰেৰ সৈতে বিবাহ কৰে। এতিয়াও মুৰেছ পথৰ শেষত সম্পত্তিটো আছে।
ফ্ৰান্সিছৰ সন্তান আফ্ৰেডই পিছত এখন ডিজী হিল বুলি জনাযায়। সেই সময়ত ইয়াক ওকে মাউণ্টেইন বুলি কোৱা হৈছিল আৰু তেওঁৰ তেওঁৰ মহমহ, জেমস ডিনিছৰ মালিকানাধীন আছিল। আলফৰ সন্তান লেন শ্বাইলাৰেও এই সম্পত্তিটো খেতি কৰে। স্থানীয় চৰকাৰৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পৰিয়ালৰ ঐতিহ্য ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰিছিল Gলেনে। তেওঁ ১৯৬১ চনত এলবাৰ্ট শয়াৰ কাউন্সিললৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ১৯৮৫ লৈকে প্ৰায় নিৰন্তৰ ভাৱে সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁ ১৯৮২ চনত লগান চিটিৰ মেয়ৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু এটা সময়ৰ বাবে সেৱা আগবঢ়ায়।
শ্বিলৰ পাৰ্কক ১৯৭১ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত জিলা হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছিল, তাৰ পিছত ১৯৭৭ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত স্লেক্ চ ক্ৰিকৰ উপ-জিলা হিচাপে। ইয়াক ১৯৭৯ চনৰ ৩১ মাৰ্চত এক স্থান হিচাপে নামকৰণ আৰু বদ্ধ কৰা হৈছিল আৰু ১৯৯১ চনৰ ৩১ আগষ্টত ইয়াক এক উপনগৰ হিচাপে সংশোধিত কৰা হৈছিল।
কিৰ্মেলপাৰ্ক এষ্টেট ১৯৭৩ চনত বিকশিত হৈছিল।
১৯৮০ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত শ্বিলাৰ পাৰ্ক ষ্টেট হাই স্কুল খোলা হৈছিল।
১৯৮২ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত শ্বিলাৰ পাৰ্ক ষ্ট'ট স্কুল খোলা হৈছিল।
কিৰ্মেলি পাৰ্ক ষ্ট'ট স্কুল ১৯৮৫ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত খুলিছিল।
পূৰ্বৰ ৱাইল্ড ৱাটাৰ ৱাটাৰ শ্লাইড পাৰ্কৰ স্থানত থকা স্থানত ১৯৮৯ চনত লগান হাইপাৰডম শ্বপিং চেণ্টাৰ খোলা হৈছিল।
লোগান হাইপাৰডম লাইব্ৰেৰীটো ১৯৯৮ চনত ২০১৪ চনত এক মুখ্য নৱীকৰণৰ সৈতে খোলা হৈছিল।
২০১৬ চনৰ জনগণনাত, শ্বাইলাৰ পাৰ্কৰ জনসংখ্যা আছিল ১১,৭৫৯ জন।
জনগাঁথনি
২০১৬ চনৰ জনগণনাত উপনগৰত ১১,৭৫৯জন লোকৰ জনসংখ্যা নথিভুক্ত কৰা হৈছিল। চনত, শ্বিলাৰ পাৰ্কত ১১,২৭৫ জন, ৫০.৩% মহিলা আৰু ৪৯.৭% পুৰুষ গৰাকী লিপিবদ্ধ কৰিছিল। শ্বইলাৰ পাৰ্কৰ জনসংখ্যাৰ মধ্যবয়স আছিল ৩৬ বছৰ, ৩৭ ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মধ্যমীয়াৰ ১ বছৰৰ তলত। অষ্ট্ৰেলিয়াত শ্বিলাৰ পাৰ্কত বাস কৰা ৬৮.৫% লোকৰ জন্ম হৈছিল। জন্মৰ দেশৰ বাবে আন শীৰ্ষ সঁহাৰিবোৰ আছিল নিউজিলেণ্ড ৮.৭%, ইংলেণ্ড ৬.৮%, দক্ষিণ আফ্ৰিকা ১.৭%, স্কটলেণ্ড ০.৯%, ফ্লিপেইনছ ০.৭%। ৮৮.৭% লোকে ঘৰত কেৱল ইংৰাজীতহে কথা পাতিছিল; পৰৱৰ্তী আটাইতকৈ সচৰাচৰ ভাষাবোৰ আছিল ০.৬% আফ্ৰিকান, ০.৬% মাণ্ডাৰিন, ০.৫% চামোন, ০.৫% গ্ৰীক, ০.৫% স্পিনিছ।
শিক্ষা
thumb|Kimberley Park State School, 2015 শ্বিলাৰ পাৰ্ক ষ্টেট স্কুল হৈছে বুলিলানা ৰাস্তাৰ ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ বাবে এখন চৰকাৰী প্ৰাথমিক (প্ৰিপ-৬) বিদ্যালয়। (-27.6602°N, 153.1871°W). ২০১৮ চনত, বিদ্যালয়খনত ৩৭জন শিক্ষক (৩৩টা পূৰ্ণসময়সমতুল্য) আৰু ২২জন অনা-শিক্ষক কৰ্মচাৰী (১৪টা পূৰ্ণসময়ৰ সমতুল্য) ৫৩০জন শিক্ষাৰ্থীৰ নামভৰ্তি কৰা হৈছিল। ইয়াত এক বিশেষ শিক্ষা কাৰ্য্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
কিৰ্মেলপাৰ্ক ষ্টেট স্কুল হৈছে ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ বাবে এটা চৰকাৰী প্ৰাথমিক (প্ৰিপ-৬) স্কুল। (-27.6473°N, 153.1773°W)। ২১৮ চনত, বিদ্যালয়খনত ৬৭জন শিক্ষক (৫৯টা পূৰ্ণসময়সমতুল্য) আৰু ২৮জন অনা-শিক্ষক কৰ্মচাৰী (১৯টা পূৰ্ণসময়ৰ সমতুল্য) ৮৬৮জন শিক্ষাৰ্থীৰ নামভৰ্তি কৰা হৈছিল। ইয়াত এক বিশেষ শিক্ষা কাৰ্য্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
শ্বিলাৰ পাৰ্ক ষ্টেট হাই স্কুল হৈছে লিফ ষ্টেটৰ ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ বাবে চৰকাৰী মাধ্যমিক (৭-১২) বিদ্যালয়। (-27.662°N, 153.1867°W) ২০১৮ চনত, বিদ্যালয়খনত ৮০জন শিক্ষক (৭৫টা পূৰ্ণসময়সমতুল্য) আৰু ২৯জন অনা-শিক্ষক কৰ্মচাৰী (২৩টা পূৰ্ণসময়ৰ সমতুল্য) ৯১৩জন শিক্ষাৰ্থীৰ নামভৰ্তি কৰা হৈছিল। ইয়াত এটা বিশেষ শিক্ষা কাৰ্য্যসূচী অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
সুবিধাসমূহ
লগন চিটি কাউন্সিলে লগন হাইপাৰডমত লগন হাইপাৰডম লাইব্ৰেৰী পৰিচালিত কৰে।
বাম্বোলপিটা গীত
বাম্বোলপিটা গীত ভাদমাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত গৰখীয়াসকলে গোৱা এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ গীত। দৰং জিলাৰ পশ্চিম অঞ্চলত বিশেষকৈ হালধা, বিষ্ণুপুৰ, বুঢ়া, কুঁহিয়াৰকুছি, বামুনঝাৰ, খৈৰাবাৰী আদি অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। কোনো কোনো অঞ্চলত বাম্বোলপিটাক  বাম্বোল খেদা বা হেপৰপিটা গীত বুলিও জনা যায়।
নামৰ তাত্‍পৰ্য্য
বাম্বোলৰ অৰ্থ হ’ল "বাম্" মানে বাঁহ আৰু "বোল" মানে টুকুৰাই কোৱা বা গোৱা। অৰ্থাৎ দীঘল বাঁহ এডালত সৰু বাঁহৰ টুকুৰাৰে কোবাই কোবাই গোৱা গীতকেই বাম্বোল পিটা গীত বুলি কোৱা হয়। হেপৰপিটা আৰু বাম্বোলপিটাৰ নামটোক লৈ এটা জনশ্ৰুতিও শুনা যায়। সেই মতে – এবাৰ হেনো ভূটীয়া ৰজাৰ লগত ইংৰাজৰ ’কেম্বেল’ চাহাবৰ যুদ্ধ লাগিছিল। ভূটীয়া ৰজাৰ লগতে স্থানীয় লোকেও কেম্বেল চাহাবক পিটিবলৈ টাঙন টোকন লৈ যোগ দিছিল। কেম্বেল চাহাবৰ নামটো লোকমুখত পৰি ভুলকৈ "বাম্বেল" বা "বাম্বোল" বুলি উচ্ছাৰিত হোৱাত সিয়েই পিছলৈ "বাম্বোলপিটা গীত" নামে পৰিচিত হয় আৰু হেঁপাহ পলুৱাই পিটাৰ পৰা গৈ "হেপৰপিটা" হয়গৈ বুলি ধাৰণা কৰা যায়।
পৰিবেশন
গাঁৱৰ ডেকাল'ৰাহঁতে বিশেষকৈ গৰখীয়াসকলে প্ৰত্যেকে নিজৰ কান্ধত একোডাল বাঁহৰ টোকন কাটি লয় আৰু একহাতমান দীঘল একোডাল সৰু বাহৰ টুকুৰা কাটি লৈ দীঘল টোকনডালত গীতৰ তালে তালে কোবাই যায়। গাঁৱত ঘৰে ঘৰে জুম পাতি গীত গোৱাৰ পিছত সংগৃহীত টকা পইছাৰে দলবান্ধি ভোজ ভাত খাই আৰু আনন্দ কৰে। গীতটো এজনে লগাই দিয়ে আৰু বাকীবোৰে তুলি ধৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
দন্দুৱা দ্ৰোহ
দন্দুৱা দ্ৰোহ (Dundiya rebellion) ১৮শ শতিকাৰ শেষৰফালে আহোম ৰাজ্যৰ বৰফুকনে চোৱা-চিতা কৰা অঞ্চল কামৰূপত হোৱা এক বিদ্ৰোহ। স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত নামৰ দুজন ভাই-ককাইয়ে এই বিদ্ৰোহৰ গুৰি ধৰিছিল। কোচবিহাৰ আৰু বিজনীৰ ৰজাৰ গোপন সহযোগত তেওঁলোকে কছাৰী, পঞ্জাবী আৰু হিন্দুস্তানী শৰনাৰ্থীৰ এটা দল গঠন কৰে আৰু নিজকে স্বাধীন ঘোষণা কৰি প্ৰায় গোটেই উত্তৰ গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰে।
উজনি অসমত বুঢ়াগোহাঁই ব্যস্ত থকা বাবে বৰফুকনে তেওঁৰ পৰা সহায় নাপালে। তেওঁৰ হিন্দুস্তানী সৈন্যৰ এটা দল আৰু লগতে স্থানীয় বেলতলা আৰু ডিমৰুৱা ৰজাৰ কিছু সৈন্যৰ লগত ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ কৰি বিদ্ৰোহীসকল আক্ৰমণ কৰে। হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত পলাবলৈ সক্ষম হ'লেও পাছত তেওঁলোক ধৰা পৰে আৰু মৃত্যুদণ্ড বিহা হয়। বৰফুকনক ইয়াৰ বঁটাস্বৰূপে প্ৰতাপ বল্লভ উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
মঞ্চৰূপা থিয়েটাৰ
মঞ্চৰূপা থিয়েটাৰ ১৯৬৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এটা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ-ৰ দল। নটৰাজ থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ছয় বছৰ পিছত পাঠশালা নগৰত এই নাট্যদলটি গঠিত হয়। পাঠশালাৰ নিকটৱৰ্তী মুগুৰীয়া গাঁৱত শ্ৰীহেমকান্ত তালুকদাৰৰ নেতৃত্বত এই থিয়েটাৰ দলটোৰ প্ৰতিষ্ঠা হয় মঞ্চৰূপা থিয়েটাৰেই প্ৰথমে 'টু ডাইমেনছনেল মঞ্চ' বা 'স্থিতিশীল যুৰীয়া মঞ্চ'-ৰ প্ৰচলন কৰিছিল। এই ধৰণৰ মঞ্চই বৰ্তমান ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুটা বছৰৰ নাট্য পৰিবেশনাৰ পাছত ঘাইকৈ আৰ্থিক কাৰণত নাট্যদলটো বন্ধ হৈ যায়।
জন্ম-কাহিনী
১৯৬৯ চনত পাঠশালাত হেমকান্ত তালুকদাৰে নেতৃত্ব লৈ এটি ভ্ৰাম্যমান নাট্যদল গঠন কৰিছিল। তালুকদাৰৰ মূল অনুপ্ৰেৰণা আছিল অচ্যুত লহকৰৰ প্ৰযোজিত নটৰাজ থিয়েটাৰ। হেমকান্ত তালুকদাৰ সৰুৰে পৰাই নৃত্য-গীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু ভ্ৰাম্যমান নাট্যদল খোলাৰ তেওঁৰ এই পৰিকল্পনাত মানসিক আৰু আন আন দিশেৰে সহায় কৰিছিল শ্ৰী বসন্ত তালুকদাৰ, ৺কৃষ্ণ বৰুৱা, ৺কেশৱ বৰুৱা, ৺শুকোৰাম গাঁওবুঢ়া, শ্ৰীচক্ৰধৰ দাস, ৺অকণ দত্ত, ৺ভোলা দৰ্জি, শ্ৰী সুৰেন পাটগিৰী, ৺জিতেন পাল, ৺বিমল তালুকদাৰ, ৺বংশী দাস আদি লোকসকলে। মঞ্চৰূপা থিয়েটাৰৰ গঠন সম্পৰ্কত সকলো কৌশল নটৰাজ থিয়েটাৰৰ পৰাই লোৱা হৈছিল । মঞ্চৰূপা থিয়েটাৰ নাট্যদলটিক আগবঢ়াই নিবলৈ ৺শুকোৰাম গাঁওবুঢ়াই ইয়াৰ আৰ্থিক দিশটো চোৱাচিতা কৰাৰ লগতে মূলধনো বিনিয়োগ কৰিছিল ।