cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
গণিত
পৰিমাণ (quantity), গঠন (structure), পৰিবৰ্তন (change) আৰু স্থান (space)-বিষয়ক গৱেষণাকে সাধাৰণতে গণিত বোলা হয়। অন্য কিছুমানৰ মতে গণিত হ'ল "চিত্ৰ (figure) আৰু সংখ্যাৰ (number) গৱেষণা", কিন্তু এইটো হৈছে গণিতৰ অতি সৰল সংজ্ঞা। গণিতৰ দৰ্শনৰ ভিন্ন ভিন্ন দৃষ্টিভঙ্গিৰ মতে গণিতৰ ভিন ভিন সংজ্ঞা দেখা যায়। বিধিগত (formal) দৃষ্টিকোণ মতে গণিত হ'ল যুক্তিবিজ্ঞান (logic) আৰু বিশেষ প্ৰতীক-চিহ্নাদি (notation) ব্যৱহাৰ কৰে স্বতঃসিদ্ধ-ৰূপে সংজ্ঞায়িত বিমূৰ্ত গঠনসমূহৰ (axiomatically defined abstract structures) গৱেষণা, অৰ্থাৎ গণিত হ'ল বিভিন্ন ধৰণৰ বিমূৰ্ত মানসিক খেলা আৰু গণিতৰ কাম হ'ল এই খেলাৰ নিয়মসমূহ আৰু বিভিন্ন খেলাৰ মাজত সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা। অন্য এক বাস্তৱতাবাদী (realistic) দৃষ্টিকোণৰ মতে গণিত হ'ল সেই সকলো বস্তু বা ধাৰণাৰ গৱেষণা, আমাৰ যুক্তিনিৰ্মাণ (reasoning) নিৰ্বিশেষে যাৰ স্বাধীন অস্তিত্ব আছে। অৰ্থাৎ গণিত বাস্তব বস্তুৰ গৱেষণা, মানুহৰ মনৰ বিমূৰ্ত সৃষ্টি নহয়, আৰু গণিতজ্ঞসকলৰ কাম হ'ল মূৰ্ত বাস্তবতাৰ পৰা গণিতৰ বিভিন্ন বিমূৰ্ত সূত্ৰ উদ্ঘাটন কৰা। বিজ্ঞানৰ সকলো শাখাতে গণিতৰ ব্যৱহাৰ আছে; গণিতক সেয়ে "বিজ্ঞানৰ ভাষা", "বিশ্বৰ ভাষা" আৰু "সমস্ত বিজ্ঞানৰ ৰাণী" বুলি কোৱা হয়।
thumbnail|right|[[আইজাক নিউটন (১৬৪৩-১৭২৭), কেলকুটাৰৰ জনক]]
গণিতৰ ইতিহাস
ইংৰাজী "mathematics" শব্দটো Greek: μάθημα (máthēma "knowledge, study, learning") শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ "বিজ্ঞান, জ্ঞান, বা শিক্ষণ"; μαθηματικός (মাতেমাতিকোস)-ৰ অৰ্থ "জ্ঞানপিপাসু"। বৰ্তমানে "mathematics" বা গণিত বুলি ক'লে পৰিমাণ, সংগঠন, স্থান আৰু পৰিবৰ্তনৰ গৱেষণাভিত্তিক বিশেষ ধৰণৰ জ্ঞানক বুজাই।
ইতিহাস আৰু গণিতবিশ্ব
thumbnail|left|বিখ্যাত গ্ৰীক গণিতবিদ [[পাইথাগোৰাছ (৫৭০-৪৯৫ খৃষ্টপূৰ্ব)]]
প্ৰাচীন বেবিলনৰ গণিত
এই সভ্যতাৰ স্থলী হ'ল টাইগ্ৰীচ নদীৰ সাৰবাৰ উপত্যাকাত। তেওঁলোকে অংক কৰিছিল সঁচা,কিন্তূ সংখ্যাৰ আ্ৱিস্কাৰ বা ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল।
অৰ্থব্যৱস্থা
অৰ্থনৈতিক নিৰ্ণয়কৰ্তা ব্যক্তি, ব্যৱসায়, সংগঠন আৰু চৰকাৰ আদি হ'ব পাৰে। অৰ্থনৈতিক লেনদেন তেতিয়া সম্ভৱপৰ হয় যেতিয়া দুই গোট বা ফৈদে লেনদেন কৰিবলগীয়া পণ্য বা সেৱাৰ মূল্য কোনো সৰ্বস্বীকৃত মাধ্যমেৰে প্ৰকাশ কৰে আৰু আৰু সেই মূল্যৰ সৈতে একমত হয়। পিচে, ধনেৰে হোৱা এনে লেনদেন অৰ্থনৈতিক কাৰ্যসমূহৰ এক সৰু ভাগহে।
অৰ্থব্যৱস্থা মানৱ সমাজৰ এক অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, সেয়ে সমাজ বিজ্ঞানৰ প্ৰত্যেক ভাগতেই এই ব্যৱস্থাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰা হয়। অৰ্থব্যৱস্থাৰ প্ৰতি আটাইতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয় অৰ্থনীতিত, য'ত অৰ্থনৈতিক নিৰ্ণয়কৰ্তাৰ নিৰ্ণয় গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া আৰু তেওঁলোকৰ পৰস্পৰৰ সৈতে লেনদেনৰ ফলত দেখা দিয়া ফল ঘাইকৈ অধ্যয়ন কৰা হয়। সমাজশাস্ত্ৰত অৰ্থব্যৱস্থাৰ উদয়, সংৰচনা আদি অধ্যয়ন কৰা হয় আৰু তাৰ লগতে অৰ্থব্যৱস্থাৰ সমাজৰ আন আন অংশৰ ওপৰত প্ৰভাৱো অধ্যয়ন কৰা হয়। নৃতত্ত্ববিদ্যাত আদিম লোকৰ অৰ্থনৈতিক কাৰ্য আৰু ব্যৱস্থা ঘাইকৈ অধ্যয়ন কৰা হয়। মনোবিজ্ঞানত ধন আৰু দুৰ্লভতাৰ সৈতে সম্বন্ধিত মানসিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ অধ্যয়ন কৰা হয় আৰু তাৰ পৰা উদয় হোৱা প্ৰভাৱ লেনদেনত কেনেদৰে দেখা দিয়ে তাকো অধ্যয়ন কৰা হয়। ৰাজনীতি বিজ্ঞানত অনেকবাৰ অৰ্থনৈতিক সম্বন্ধক ৰাজনৈতিক সম্বন্ধৰ উৎস হিচাপে চোৱা হয়, আৰু আন পৰিস্থিতিত ৰাজনৈতিক হস্তক্ষেপে কেনেদৰে অৰ্থব্যৱস্থাত প্ৰভাৱ পেলায় তাক চোৱা হয়। বুৰঞ্জীত অৰ্থব্যৱস্থাসমূহ কেনেদৰে সময়ৰ সৈতে সলনি হৈ আহিছে, সেই কথা অধ্যয়ন কৰা হয়। ভূগোলত অৰ্থনৈতিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ ভৌগোলিক বিতৰণ অধ্যয়ন কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
"অৰ্থব্যৱস্থা" শব্দ সংস্কৃত ভাষাৰ "অৰ্থ" শব্দৰ পৰা অহা। আটাইতকৈ পুৰণি সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহত "অৰ্থ" শব্দই উদ্দেশ্য বুজায়, যি অৰ্থনীতিৰ আধুনিক সংজ্ঞাৰ সৈতে খাপ খায়, য'ত অৰ্থব্যৱস্থাক উদ্দেশ্যসহিত ব্যক্তিৰ পাৰস্পৰিক কাৰ্যৰ সমাহাৰ ৰূপে চোৱা হয়। পাছলৈ সংস্কৃত "অৰ্থ" শব্দই ধন বা গণ বুজাব ল'লে। হিন্দু দৰ্শনত ইয়াক প্ৰথমে ত্ৰিবৰ্গ আৰু পাছলৈ চতুৰ্বৰ্গত স্থান দিয়া হ'ল: ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষৰ অন্যতম। চাণক্যৰ "অৰ্থশাস্ত্ৰ"তো "অৰ্থ"ক এই ধৰণেৰেই ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। সংস্কৃত "অৰ্থ" শব্দই বহলকৈ উদ্দেশ্য, কাৰণ, ব্যৱহাৰ, বস্তু, জ্ঞানেন্দ্ৰীয়ৰ বস্তু, ধন-সম্পদ, কাৰ্য, ব্যৱসায় আৰু দাম বুজাব পাৰে। ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ "ইকনমিক্স" আহিছে গ্ৰীক ভাষাৰ শব্দদ্বয় "ইকছ" আৰু "নমছ"ৰ পৰা। "ইকছ"ৰ অৰ্থ হ'ল গৃহস্থি আৰু "নমছ"ৰ অৰ্থ হ'ল পৰিচালনা। ঘৰ পৰিচালনা কৰাৰ দৰেই সমাজৰ সম্পদৰ বিতৰণ আৰু পৰিচালনাৰ যি ব্যৱস্থা সেয়াই "ইকনমি"।
প্ৰাক-ঐতিহাসিক আৰু প্ৰাচীন কালত
যেতিয়াৰ পৰাই মানুহে বস্তুৰ উৎপাদন কৰি আহিছে, তেতিয়াৰ পৰাই কোনো ৰূপত অৰ্থব্যৱস্থাৰ অস্তিত্ব আছে। লাহে লাহে মানৱ সমাজ বহলতৰ হৈ অহাত আৰু অধিক জটিল হৈ অহাত অৰ্থন্যৱস্থাৰো বিকাশ ঘটিবলৈ ধৰিলে। নিজৰ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক যেতিয়া মানুহে উৎপাদন কৰিব পৰা অৱস্থাত আহিলে, সম্পত্তি আৰু ব্যাপাৰে স্থান পালে। প্ৰাচীন চুমেৰত বৃহৎ স্তৰত পণ্য মুদ্ৰাৰ অৰ্থব্যৱস্থা তৈয়াৰ হৈ উঠিছিল আৰু বেবিলনত অৰ্থনীতিৰ আটাইতকৈ পুৰণি কিছু নীতি-নিয়ম তৈয়াৰ হৈছিল যেনে ঋণৰ নীতি, ব্যৱসায়-সম্বন্ধীয় আইন আৰু আইনী চুক্তি তথা ব্যক্তিগত সম্পত্তি। তেওঁলোকে সৰ্বপ্ৰথম অসামৰিক সামাজিক (আইনী) ধাৰণা, ন্যায়ালয়, কাৰাগাৰ আৰু চৰকাৰী নথিৰ ধাৰণা বাস্তৱায়িত কৰিছিল।
প্ৰাচীন অৰ্থনীতি মূলতঃ জীৱিকা-খেতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। চেমিতীয় লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা শ্বেকেল প্ৰথম জনাজাত ভৰ আৰু মুদ্ৰাৰ একক। শ্বেকেল মেচপটেমিয়াত প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০০ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ই বাৰ্লিৰ এক বিশেষ ভৰক বুজাইছিল যি আন পণ্য যেনে ৰূপ, ব্ৰঞ্জ, তাম আদিৰ সৈতে কোনো মাপেৰে সম্বন্ধিত আছিল। বাৰ্লি বা শ্বেকেল প্ৰথমে এটি মুদ্ৰাও আছিল আৰু ভৰৰ এককো আছিল, ঠিক সেইদৰেই যিদৰে ব্ৰিটিছ পাউণ্ড মুদ্ৰাৰ একক, কিন্তু ই এসময়লৈকে ১ পাউণ্ড ৰূপ বুজাবলৈকো ব্যৱহাৰ হৈছিল।
প্ৰায় লোকৰ বাবেই পণ্যৰ বিনিময় সামাজিক সম্বন্ধেৰে হৈছিল। পিচে এনে ব্যৱসায়ীও আছিল যিয়ে বজাৰত বেপাৰ কৰিছিল। প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু অন্যান্য কিছু ঠাইত কিছু মানুহকো পণ্য গণ্য কৰা হৈছিল: এই ব্যৱস্থাক দাসপ্ৰথা বোলা হয়।
মধ্যযুগত
মধ্য যুগত বৰ্তমানে যাক অৰ্থব্যৱস্থা বোলা হয়, সেয়া নিৰ্বাহৰ স্তৰতকৈ বহু ওপৰত নাছিল। বিনিময় প্ৰায় সামজিক গোটৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ আছিল। তদুপৰি, প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক বিজেতাসকলে উদ্যোগ মূলধন (venture capital) স্থাপন কৰিছিল নিজৰ আক্ৰমণসমূহৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ। নিয়োজিত পুঁজি আৰু সূদ নতুন বিশ্বৰ পৰা অনা সামগ্ৰীৰে ঘুৰাই দিয়ে। মাৰ্ক'-প'ল' (১২৫৪-১৩২৪), খ্ৰিষ্টফাৰ কলম্বাছ (১৪৫১-১৫০৬) ভাস্ক' ডা গামা (১৪৬৯-১৫২৪) আদিৰ আৱিষ্কাৰসমূহে পোণপ্ৰথমে বৈশ্বিক অৰ্থব্যৱস্থাৰ উদয় কৰাইছিল। প্ৰথম এণ্টাৰপ্ৰাইচসমূহ আছিল বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠান। ১৫১৩ চনত বিশ্বৰ প্ৰথম ষ্টক এক্সচেঞ্জ স্থাপিত হৈছিল এণ্টোৱাৰ্পত। সেই সময়ত অৰ্থব্যৱস্থাই মূলতঃ বাণিজ্য বুজাইছিল।
ইউৰোপীয় দখলোমূহ ইউৰোপীয় ৰাজ্যসমূহৰ শাখা হৈ পৰিল, তথা কথিত উপনিৱেশ (colony)। উদীয়মান জাতি-ৰাষ্ট্ৰ যেনে স্পেইন, পৰ্টুগান, ফ্ৰাঞ্চ, গ্ৰে'ট ব্ৰিটেইন আৰু নেদাৰলেণ্ডছে সীমা শুক্লৰ সহায়ত বাণিজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ই ব্যক্তিগত সম্পদ আৰু ৰাজহুৱা স্বাৰ্থৰ সম্বন্ধ গঢ়াৰ এক প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচেষ্টা আছিল। ইউৰোপ ধৰ্মনিৰপেক্ষ হৈ অহাৰ লগে লগে খ্ৰীষ্টধৰ্মীয় চাৰ্ছৰ বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন চহৰ-নগৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰিলে। অভিজাত লোকৰ প্ৰভাৱ কমিবলৈ ধৰিলে। অৰ্থব্যৱস্থাৰ ৰাজ্য সচিব নিযুক্ত হ'বলৈ ধৰিলে অনেক ইউৰোপীয় দেশত। আম্‌শ্চেল মায়েৰ ৰথ্‌শ্চাইল্ডৰ দৰে বেংকাৰে যুদ্ধ আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ দৰে জাতীয় প্ৰকল্পৰ বিত্তপোষণ (financing) কৰিবলৈ ধৰিলে। অৰ্থব্যৱস্থাৰ অৰ্থ হৈ পৰিল জাতীয় অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকালাপ, কোনো দেশৰ নাগৰিকৰ অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকালাপৰ ৰূপত।
ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ
আধুনিক অৰ্থত প্ৰথম অৰ্থনীতিবিদ আডাম স্মিথক মনা হয়, যেই ১৭২৩ৰ পৰা ১৭৯০লৈকে জীৱিত আছিল। তেওঁ আংশিক ৰূপে physiocracyৰে প্ৰভাৱিত আছিল, আৰু mercantilismৰ বিৰোধেৰেও। তেওঁ জাতীয় অৰ্থব্যৱস্থাৰ তত্ত্বসমূহ সংজ্ঞায়িত কৰিছিল: পণ্যসমূহ এটি প্ৰাকৃতিক মূল্যত প্ৰদান কৰা হয় যি মূল্য প্ৰতিযোগিতাৰে নিৰ্ধাৰিত হয় - যোগান আৰু চাহিদাৰ মাধ্যমেৰে - আৰু শ্ৰমৰ বিভাজনেৰে। তেওঁ যুক্তি দাঙি ধৰিছিল যে মুক্ত বাণিজ্যৰ মূল উদ্দেশ্য হ'ল মানুহৰ স্বাৰ্থ। তথা কথিত স্বাৰ্থ অনুমান অৰ্থনীতিৰ নৃতাত্ত্বিক ভেঁটি হৈ পৰিল। থমাচ মালথুচে যোগান আৰু চাহিদাৰ ধাৰণাক মানুহৰেই জনসংখ্যাৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল।
ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ অষ্টদশ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ এনে এক কাল য'ত কৃষি, উদ্যোগ, মাইনিং আৰু যাতায়াতত দেখা যোৱা বৃহৎ পৰিৱৰ্তনে যুক্তৰাজ্য়, তাৰ পাছত ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকা আৰু অৱশেষত সমগ্ৰ বিশ্বতেই সামাজিক-অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ মানৱ ইতিহাসৰ এক অত্যন্ত মহত্বপূৰ্ণ বিন্দু যাৰ প্ৰভাৱ সময়ৰ সৈতে মানৱ জীৱনৰ প্ৰত্যেক অংশতেই দেখা গ'ল। ইউৰোপত বন্য পুঁজিবাদে mercantilismৰ স্থান ল'ব ধৰিলে আৰু ই অভূতপূৰ্ন অৰ্থনৈতিক বিকাশ আনিলে। এই ব্যৱস্থাক বৰ্তমানে ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ এই বাবেই কোৱা হয় যে এই কালত সামগ্ৰীৰ গণউৎপাদন সম্ভৱপৰ হৈ পৰিছিল।
বিংশ শতিকা
"অৰ্থব্যৱস্থা"ৰ ধাৰণা ১৯৩০ৰ দশকৰ আমেৰিকী মহামন্দাৰ আগলৈকে জনাজাত নাছিলেই।
দুই বিশ্ব যুদ্ধৰ বিশৃংখলতা আৰু ক্ষতিকৰ মহামন্দাৰ পাছত নীতি নিৰ্ধাৰকসকল অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিষয়ে অধিক চিন্তিত হৈ পৰিল। ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে ফ্ৰিড্ৰিখ হায়েক আৰু মিল্টন ফ্ৰিডমেনৰ দৰে অৰ্থনীতিবিদে বৈশ্বিক মুক্ত বাণিজ্যৰ উপদেশ দিছিল। তেওঁলোক নব্য-উদাৰতাবাদৰ জনকসমূহৰ অন্যতম। পিচে, আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী তদানীন্তন অৰ্থনীতিবিদ আছিল জন মেইনাৰ্ড কেইন্স। কেইন্সে নিজৰ গ্ৰন্থ "এ জেনেৰেল থিয়'ৰি অৱ এম্প্লয়মেণত, ইণ্টাৰেষ্ট এণ্ড মানি"ত অৰ্থব্যৱস্থাৰ এক নতুন ছবি তুলি ধৰিছিল। তেওঁ চৰকাৰৰ দ্বাৰা বজাৰৰ এক কঠোৰতৰ দখল বিচাৰিছিল। এই ধাৰণা যে সমাজবাদী প্ৰত্যক্ষ দখল নকৰাকৈও কিছু কেন্দ্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠা আৰু নীতি সজুলিৰ মাজেৰে বজাৰত হস্তক্ষেপ কৰি সামাজিক কল্যাণ বৃদ্ধি কৰিব পৰা যায় বৰ্তমানে কেইন্সিয়ানবাদ নামেৰে জনা যায়। কেইন্সৰ পৰামৰ্শসমূহ, অন্ততঃ পাশ্চাত্য জগতত সকলো চৰকাৰেই মানি লৈছিল আৰু বাস্তৱায়িত কৰিছিল। তাৰ পাছত ১৯৫০ৰ দশকত আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত দেখা দিয়া অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ বাবে জাৰ্মান শব্দ "ৱিৎশ্বাফ্টৱুণ্ডেৰ" ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ অৰ্থনৈতিক চমৎকাৰ। এই কালতে এক নতুন ধৰণৰ অৰ্থব্যৱস্থা দেখা গ'ল: গণ উপভোগৰ অৰ্থব্যৱস্থা। ১৯৫৮ চনত জন কেনেথ গেলব্ৰিয়াথে এই ধনী অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিষয়ে লিখিছিল "দ্য এফ্লুৱেণ্ট চছাইটি" নামৰ গ্ৰন্থত। এই কালৰ ব্যৱস্থাক প্ৰায় সামাজিক বজাৰ অৰ্থব্যৱস্থা বোলা হয়।
আন ফালে ১৯১৭ চনত ৰুছত হোৱা সাম্যবাদী বিপ্লৱৰ পাছত তাত সমাজবাদী অৰ্থব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন হ'ল। গৃহযুদ্ধৰ পাছত ৰুছ আৰু আন কেইবাখনো দেশ একেলগ হৈ ছ'ভিয়েট সংঘৰ গঠন হ'ল, যি সমাজবাদী কেন্দ্ৰীয়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত আৰ্হি মানি চলিছিল। প্ৰাৰম্ভিক কেইটামান দশকত ছ'ভিয়েট সংঘত অভূতপূৰ্ব অৰ্থনৈতিক বিকাশ দেখা গ'ল আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা ৰুছ হৈ পৰিল বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহ্ত অৰ্থব্যৱস্থা। পাছলৈ পিচে ছ'ভিয়েট সংঘৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিকাশ প্ৰায় শূণ্য হৈ পৰিল আৰু অৱশেষত ১৯৯১ত এই দেশ ভংগ কৰা হ'ল। অন্য সমাজবাদী অৰ্থব্যৱস্থাসমূহেও আশানুৰূপ ভাল ফল দেখাব নোৱাৰিলে, যদিও সেই দেশ সমূহত শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে উন্নতি দেখা গৈছিল।
একবিংশ শতিকা
নব্বৈৰ দশকত ভাৰত আৰু চীনৰ বজাৰ মুক্ত কৰা হ'ল। চীনৰ তীব্ৰ উত্থান একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দুটি দশকত দেখা গ'ল, যাৰ ফলস্বৰূপে বাস্তৱ মূল্যত ই আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যক চেৰ পেলাই বিশ্বৰ সৰ্ববৃহত অৰ্থব্যৱস্থা হৈ পৰিল। ই তেনে কৰিব পাৰিছিল কম খৰচত ঔদ্যোগিক উতপদনৰ মাধ্যমেৰে, যাৰ ফলস্বৰূপে বহুজাতিক কোম্পানীসমূহে চীনত নিজৰ কাৰখানা স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশলৈ ৰপ্তানি কৰিছিল। ভাৰত, ব্ৰাজিল আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশসমূহেও তীব্ৰ গতিত বিকাশ দেখা পালে এই দুই দশকত। বিশ্বৰ অৰ্থনীতি অভূতপূৰ্ব স্তৰত সংযুক্ত হৈ পৰিল: য'ত উতপাদনৰ বিভিন্ন স্তৰ ভিন ভিন দেশত আৰু অৱশেষত উপভোগো অন্য দেশত কৰা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াক বিশ্বয়ন বোলা হয়। এছিয়াত অভূতপূৰ্ব গতিত দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলন দেখা গ'ল।
জাপানৰ বিকাশ বিংশ শতিকাৰ তুলনাত লেহেমীয়া হৈ পৰিল। আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ বিকাশো লেহেমীয়া হৈ পৰিল, বিশেষকৈ জনসংখ্যাৰ মন্দ্ৰ গতিত বৃদ্ধি আৰু বৃদ্ধকৰণৰ বাবে।
যদিও বিশ্ব অৰ্থব্যৱস্থা তৈল সামগ্ৰীৰ ওপৰত আধাৰিত, বিভিন্ন দেশে সময়সীমাবদ্ধ আয়োজনেৰে বিশ্বত সেউজীয়া ইন্ধনৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।
অৰ্থনৈতিক প্ৰক্ৰিয়া
কোনো অৰ্থব্য়ৱস্থাত তিনি প্ৰক্ৰিয়াই দুৰ্লভ সম্পদৰ বিতৰণত কাম কৰে।
উৎপাদন
উৎপাদন হ'ল উপাদানৰ পৰা উৎপাদ তৈয়াৰ কৰা প্ৰক্ৰিয়া। উৎপাদনৰ কাৰ্যত কোনো বস্তুক আন বস্তুলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয় এনে প্ৰক্ৰিয়াৰে যে উৎপাদিত বস্তুৰ মূল্য উপাদানসমূহৰ মূল্যতকৈ অধিক হয়। এই কাৰ্যক value added বোলা হয়। পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থাত এই উৎপাদন ঘাইকৈ ব্যক্তিগত উৎপাদকে কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য দীৰ্ঘম্যাদত নিজৰ লাভ বৃহদায়িত কৰা হয় বুলি ধৰা হয়। এনে প্ৰত্যেক উৎপাদকৰ উৎপাদিত সাগ্ৰীৰ মুঠ উৎপাদন যোগ কৰিলে আমি কোনো দেশৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন বা GDP পাওঁ। কোনো সমাজবাদী অৰ্থনীতিত উৎপাদন ঘাইকৈ চৰকাৰৰ দ্বাৰা কেন্দ্ৰীয়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত হয়।
ঐতিহাহিসকভাৱে শ্ৰম আৰু মূলধনক উৎপাদনৰ উপাদান বুলি গণ্য কৰা হৈ আহিছে। বৰ্তমানে ভূমি আৰু মানৱ পুঁজিক পৃথক উপাদান বুলিও অনেকে গণ্য কৰে। পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থাত শ্ৰমে বেতন, মূলধনে সূদ, ভূমিয়ে ভাড়া আৰু মানৱ পুঁজিয়ে লাভ পায়।
বিতৰণ
বিতৰণ হ'ল উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিভিন্ন অংশীদাৰৰ মাজত ভাগ-বতৰা। এই বিতৰণ বিভিন্ন ধৰণেৰে হ'ব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, সম্পূৰ্ণৰূপে পুঁজিবাদী কোনো অৰ্থব্যৱস্থাত বজাৰৰ মাধ্যমেৰে বস্তু বিতৰণ কৰা হয়। তাৰ বিপৰীতে, সমাজবাদী অৰ্থব্যৱস্থাত চৰকাৰে বস্তু বিতৰণ কৰে।
বিতৰণে কেইবাধৰণৰো ভাগ-বতৰাক বুজাব পাৰে। এক দৃষ্টিৰ পৰা ই অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিভিন্ন ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পদৰ বিতৰণ বুজায়। ই ব্যক্তিৰ মাজৰ আয়ৰ বিতৰণো বুজাব পাৰে। আন দৃষ্টিকোণৰ পৰা, ই অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিভিন্ন উপাদানৰ মাজৰ আয়ৰ বিতৰণ বুজায়। শ্ৰমে মজুৰী, মূলধনে সূদ, ভূমিয়ে খাজনা আৰু মানৱ পুঁজিয়ে লাভ পায়।
উপভোগ
উপভোগ হ'ল কোনো বস্তুক নিজৰ ইচ্ছাৰ পূৰ্তিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা। সম্পদ বিতৰণ হোৱাৰ পাছত সেই সম্পদ যাৰ হাতত পৰে, সেই ব্যক্তিয়ে সম্পদ উপভোগ কৰে।
অৰ্থব্যৱস্থাৰ তিনি কেন্দ্ৰীয় প্ৰশ্ন
আমেৰিকী অৰ্থনীতিবিদ পল ছেমুৱেলছনে কোনো অৰ্থব্যৱস্থাক
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী: অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান
জৈৱিক কৃষি
জৈৱিক কৃষি (Organic Farming) বুলিলে সাধাৰণতে ৰাসায়নিক সাৰ কিম্বা ঔষধ ব্যৱহাৰৰ নকৰাকৈ খাদ্য-শস্য উৎপাদন কৰা কৃষি পদ্ধতিক বুজা যায়। এই পদ্ধতিৰ কৃষিত মাটিৰ উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি কৰিবলৈ শস্যাৱৰ্তন, সেউজ সাৰ, পচন সাৰ, কেঁচুসাৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শস্যৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা হিচাপে প্ৰকৃতিত ঘটি থকা কিছুমান নিয়ম যথাযথ ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে আৱশ্যক অনুযায়ী বিভিন্ন গছ-লতাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা হয়। আনহাতে এই পদ্ধতিত অধিকক উৎপাদনৰ বাবে হাইব্ৰীড নাইবা জিনীয় পৰিবৰ্তন ঘটাই উদ্ভাৱন কৰা জাত, শস্যৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে কৃত্ৰিম দ্ৰব্য আদি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নাযায়।
ইতিহাস
কুৰি শতিকাৰ প্ৰথম চাৰিটা দশকত হোৱা কেতবোৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে খাদ্য-শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ নতুন এক কৌশল উদ্ভাৱন হ’ল। এই কৌশলৰ অংঙ্গ হিচাপে মাটি চহ কৰিবলৈ জীৱাশ্মী ইন্ধন চালিত ট্ৰেক্টৰ, মাটিৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ ৰাসায়নিক সাৰ, অধিক উৎপাদনৰ বাবে বৰ্ণসংকৰ বীজ আৰু শস্যৰক্ষাৰ বাবে ৰাসায়নিক ঔষধ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰে। ইয়াৰ লগে লগে খাদ্য-শস্যৰ উৎপাদন ক্ৰমে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে, যাৰ বাবে এই নতুন ধাৰাৰ কৃষিক আধুনিক কৃষি পদ্ধতি বা বৈজ্ঞানিক কৃষি পদ্ধতি বুলি কোৱা হ’ল। কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া এই বিপ্লৱক সেউজ বিপ্লৱ (Green revolution) নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। আনহাতে সেউজ বিপ্লৱৰ চমকপ্ৰদ প্ৰদৰ্শনক এচামলোকে সহজভাৱে লোৱা নাছিল। এই সকলৰ ভিতৰত জাৰ্মানীৰ ৰ’ডল্ফ ষ্টেইনাৰ (Rudolf Steiner), ইংলেণ্ডৰ লৰ্ড নৰ্থবৰ্ণ (Lord Northbourne), ছাৰ এলবাৰ্ট হোৱাৰ্ড (Sir Albert Howard), লেডি ইভলিন বাৰবাৰা (Lady Evelyn Barbara), জাপানৰ মাছান’বু ফুক'ৱকা (Masanobu Fukuoka), আমেৰিকাৰ জে আই ৰ’ডেল (J.I Rodale), এফ এইছ কিং (F.H.King) আদি উল্লেখযোগ্য। জাৰ্মেনিত ৰ’ডল্ফ ষ্টেইনাৰে এলানি বক্তৃতাৰে জনসাধাৰণক ৰাসায়নিক সাৰৰ কু-প্ৰভাৱৰ বিষয়ে সজাগ কৰিবলৈ যত্ন কৰে। তেখেতে বায়’ডাইনেমিক (Biodynamic) কৃষি নামেৰে শস্য উৎপাদনৰ এক নতুন ধাৰা প্ৰৱৰ্তন কৰে। এইলানি বক্তৃতাই অক্সফ’ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৃষি স্নাতক লৰ্ড নৰ্থবৰ্ণক এনেদৰে আগ্ৰহী তোলে যে তেখেতে নিজ পামত এই ধাৰাৰে খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু মাটিক জীৱিত ৰূপত কল্পনা কৰি the farm as organism বুলি কবলৈ লয়। পাছলৈ তেখেতে এই নতুন ধাৰাৰ কৃষিক পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে Organic Farming নামেৰে নামকৰণ কৰে। ১৯৪০ চনত লৰ্ড নৰ্থবৰ্ণৰ “Look to the Land” শিৰোনামৰ কিতাপখন প্ৰকাশ হোৱাৰ পাছত জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰসাৰ ক্ৰমে বাঢ়িবলৈ লয়। সেয়ে লৰ্ড নৰ্থবৰ্ণক জৈৱিক কৃষিৰ পিতৃ আখ্যা দিয়া হয়।
ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতবৰ্ষৰ খাদ্য উৎপাদনৰ দিশটো চাবলৈ অহা উদ্ভিদবিদ ছাৰ এলবাৰ্ট হোৱাৰ্ডে প্ৰায় ২৫ বছৰকাল ভাৰতত থাকি এই দেশৰ কৃষকৰ কৃষি কৰ্মসমূহৰ পৰা আহৰণ কৰা অভিজ্ঞতাৰে “An Agricultural Testament” নামৰ কিতাপখন প্ৰকাশ কৰে। পাছত তেখেতে Organic শব্দটোক পূৰ্ণ স্বীকৃতি দি প্ৰথমবাৰৰ বাবে কিতাপৰ শিৰোনামত ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ১৯৪৭ চনত “Soil and health, A study of Organic Agriculture” নামেৰে এখন উল্লেখযোগ্য কিতাপ প্ৰকাশ কৰে। লগে লগে লৰ্ড নৰ্থবৰ্ণৰ জৈৱিক কৃষিয়ে এক নতুন ৰূপ পায়, যাৰ বাবে এলবাৰ্ট হোৱাৰ্ডক আধুনিক জৈৱিক কৃষিৰ জনক বোলা হয়।
জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰসাৰ
কুৰি শতিকাৰ প্ৰায় মাজ ভাগত মেক্সিকোত আৰম্ভ হোৱা সেউজ বিপ্লৱ নামৰ অভিযান অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে বিশ্বৰ প্ৰায় সকলো দেশতে বিয়পি পৰিল। আনহাতে প্ৰায় একে সময়তে উদয় হোৱা জৈৱিক কৃষিৰ চিন্তাধাৰাই বিশেষ প্ৰ্সাৰ লাভ কৰিব পৰা নাছিল। এচাম ব্যক্তিৰ মাজতে ই আৱদ্ধ আছিল। কিন্তু ১৯৬২ চনত ৰাচেল কাৰ্চনৰ Rachel Carson আলোড়নকাৰী কিতাপ ‘‘Silent Spring’’ প্ৰকাশ হোৱাৰ পাছৰে পৰা জৈৱিক কৃষিৰ চিন্তাই প্ৰাধান্য পাবলৈ ধৰে আৰু ১৯৭২ চনত IFOAM নামৰ অনুষ্ঠানটো প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত এই কিতাপখনেও ইন্ধন যোগায়। আনহাতে একমাত্ৰ এই কিতাপখনৰ বাবেই ১৯৭২ চনৰ ১৪ জুনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আধুনিক কৃষিৰ এক প্ৰধান আহিলা DDT ৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ হ’ল। একেটা বছৰতে ঘটা এই দুই ঘটনাই জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰসাৰ হোৱাত প্ৰধান সহায়ক হৈ পৰে ।
যোৱাটো শতিকাৰ সত্তৰ দশকত IFOAM প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পাছৰে পৰা ইয়াৰ সদস্যৰ সংখ্যা ক্ৰমে বাঢ়িবলৈ ধৰে। উন্নত দেশৰ সদস্যসকলে নিজ নিজ চৰকাৰৰ ওচৰত জৈৱিক কৃষিৰ পোষকতা কৰি কৃষিনীতি সলনি কৰিবলৈ হেঁচা দিবলৈ ধৰে, যাৰ ফলত আশী দশকৰ মাজ ভাগত জৈৱিক পদ্ধতিৰে উৎপাদন কৰা সামগ্ৰী বজাৰত উপলব্ধ হ’ল। অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে এনে সামগ্ৰীৰ প্ৰতি জনসাধাৰণ আকৃষ্ট হৈ পৰে আৰু জৈৱিক সামগ্ৰীৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। ইয়াৰ লগে লগে চৰকাৰ আৰু বিত্তীয় প্ৰ্তিষ্ঠানসমূহ জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ উঠিল আৰু গৱেষণাৰ বাবে অধিক পুঁজিৰ যোগান ধৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল।
জৈৱিক কৃষি আৰু ভাৰতবৰ্ষ
ভাৰতৰ কৃষি পদ্ধতিক জৈৱিক কৃষিলৈ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ বাবে বিজ্ঞানী তথা বিশেষজ্ঞসকলে আশী দশকৰ পৰাই মতপোষণ কৰি আহিছিল। এই সময়চোৱাত প্ৰধানকৈ বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানসমূহে সীমিত পৰিসৰৰ মাজত থাকি জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰ্সাৰৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছিল। এনে এক বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান Association for Propagation of Indian Germplasm Resources (APIGR)ৰ সৌজন্যত ১৯৮৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ভাৰতত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে জৈৱিক কৃষিৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি এখন আলোচনা চক্ৰ অনুষ্ঠিত হয়। ৱাৰ্ধাত অনুষ্ঠিত হোৱা এই আলোচনা চক্ৰখনৰ পাছত দেশৰ আন আন অঞ্চলতো এনে আলোচনা তথা অধ্যয়ন চক্ৰৰ জৰিয়তে জৈৱিক কৃষিৰ সপক্ষে জনমত গঢ়ি তোলা হয়। এনে প্ৰচেষ্টাৰ ফলত মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণৰ ৰাজ্যসমূহত জৈৱিক কৃষিয়ে প্ৰ্সাৰ লাভ কৰে আৰু বহুতো কৃষকে জৈৱিক সামগ্ৰী উৎপাদন কৰিবলৈ লয়। বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানসমূহে আগ ভাগ লৈ এই উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ বিশ্ববাসীক পৰিচয় কৰাই দিয়ে। অতি সোনকালে ভাৰতবৰ্ষৰ জৈৱিক সামগ্ৰীসমূহে বিদেশত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
বিদেশত ভাৰতৰ জৈৱিক সামগ্ৰীয়ে সমাদৰ পোৱা দেখি ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনত NPOP নামৰ এখন আঁচনি উন্মোচন কৰাৰ লগতে দেশত উৎপাদিত জৈৱিক সামগ্ৰীসমূহৰ উৎপাদন তথা বিতৰণৰ সকলো দিশ চাবলৈ Agricultural and Processed Food Products Export Development Authority (APEDA) আৰু চাহ ব’ৰ্ডকে ধৰি এনে আন পাঁচটা সংস্থাক কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰে। আনহাতে APEDA ই জৈৱিক কৃষিৰ অধিক প্ৰ্সাৰৰ সুবিধাৰ্থে চাৰিটা অনুষ্ঠানক জৈৱিক প্ৰমাণ পত্ৰ Organic Certification প্ৰদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। এনে পদক্ষেপৰ বাবে ২০০২ চনত ভাৰতবৰ্ষই দেশত উৎপাদিত ১৪,০০০ মেট্ৰিক টন জৈৱিক সামগ্ৰীৰ ৮৫% ৰপ্তানি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰাৰম্ভিক সফলতাত উৎসাহিত হৈ ভাৰত চৰকাৰে ২০০৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত National Institute of Organic Farming (NIOF) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ়ি তোলে। বৰ্তমান (APEDA) সহ আন পাঁচটা সংস্থাৰ জৰিয়তে NIOF য়ে জৈৱিক সামগ্ৰীৰ উৎপাদনৰ নিয়ম নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ লগতে এইবোৰৰ গুণগত মান নিৰূপণ কৰে।
ভাৰতবৰ্ষত জৈৱিক কৃষক আৰু সামগ্ৰী
বৰ্তমান ভাৰতত ১৫,০০০ জনৰো অধিক জৈৱিক কৃষক আছে। ২০০৭-০৮ চনত প্ৰাকৃতিকভাবে জৈৱিক ৰূপত থকা অঞ্চলকে ধৰি মুঠ ২.৮ মিলিয়ন হেক্টৰ মাটিত ৩,৯৬,৯৯৭ মেট্ৰিক টন জৈৱিক সামগ্ৰী উৎপন্ন হৈছিল আৰু ৮৬ বিধ সামগ্ৰীৰ ৩৭,৫৩৩ মেট্ৰিক টন ৰপ্তানি কৰি ১০০.৪ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ উপাৰ্জন হৈছিল। সদ্য প্ৰকাশিত এক তথ্য অনুসৰি ভাৰতত জৈৱিক খাদ্যৰ বাৰ্ষিক বিকাশ ২০শতাংশকৈ বৃদ্ধি পাইছে আৰু ২০১০ চনত ৩১ লাখ টন জৈৱিক খাদ্য উৎপাদন হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কৃষি বিজ্ঞান
মিছামাছৰ মালাই কাৰি
মিছামাছৰ মালাই কাৰি এটি জনপ্ৰিয় বঙালি খাদ্য, যি মিছামাছ আৰু নাৰিকলৰ গাখীৰেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। লগতে সোৱাদৰ কাৰণে মচলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশ, উভয় অঞ্চল জুৰি এই খাদ্য বিখ্যাত। সাধাৰণতে বিয়া, উৎসৱ আৰু অতিথি আপ্যায়ন কৰিবলৈ মিছামাছৰ মালাই কাৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়।
উপকৰণ
ইয়াৰ প্ৰধান উপাদান হ’ল মিছামাছ আৰু নাৰিকল। ইয়াৰ লগত ঘিঁউ বা সৰিয়হৰ তেল, পিঁয়াজ, হালধিৰ গুড়ি, সেউজীয়া জলকীয়া আৰু আদা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
গলদা মিছামাছেৰেও মালাইকাৰী তৈয়াৰ কৰা হয়।
প্ৰস্তুতি
প্ৰথমতে মিছামাছৰ বাকলি গুচাই লোৱা হয়। তাৰ পিছত এই মিছামাছ কেইটা গৰম তেলত ভজা হয় আৰু পিঁয়াজ, আদা, নহৰু, হলুদ আৰু নিমখ আৰু নাৰিকলৰ গাখীৰ মিহলাই কেইমিনিটমান সিজোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
চাবজাং
চাবজাং নৃত্য হৈছে উত্তৰ কাছাৰ পাহাৰ অঞ্চলত বসবাস কৰা জয়ন্তীয়াসকলে পালন কৰা বিভিন্ন কৃষিভিত্তিক উৎসৱৰ সৈতে জড়িত এটি উল্লেখযোগ্য নৃত্য। এই নৃত্যত গাভৰুসকলে মুগাৰ মেখেলা আৰু আঁঠু পৰ্যন্ত বিস্তৃত দীঘল বগা চোলা পিন্ধি মূৰটো ঢকাকৈ একোখন বগা কাপোৰ মাৰি লয়। তেওঁলোকৰ ডিঙিত একোডাল ডাঙৰ মণি-মালা থাকে। প্ৰত্যেকজনী গাভৰুৱে নৃত্যৰ লগতে দুয়োহাতেৰে একোখন বাঁহৰ ডলা লৈ ধান বা শস্য জাৰাৰ আংগিক অভিনয় প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁলোকে গীত গায় আৰু গীতৰ লগে লগে নাচৰ ভংগীও প্ৰদৰ্শন কৰে। এই নৃত্যত কেৱল ঢোল বাদ্যযন্ত্ৰহে সংগত কৰা হয়। নৃত্য বৃত্তাকাৰে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
প্ৰসংগ পুথি
শ্ৰেণী:নৃত্য
গৰখীয়া ভাৰ
অতীতত নামনি অসমত দৰাই বিয়া কৰাবলৈ কন্যাঘৰলৈ যাওঁতে দৰাৰ লগে লগে বাৰগোপালৰ উদ্দেশ্যে এখন ভাৰ ল’ব লাগিছিল ৷ এই ভাৰখনৰ নাম গৰখীয়া ভাৰ ৷ গৰখীয়া ভাৰৰ এটা টেকেলিত বোকা চাউল (কোমল চাউল), অথবা চিৰা, আন এটাত ভাল দৈ, তৃতীয়টোত পকা লাডু, এআশী কল আৰু আন এটা টোপোলাত এপোণ তামোল আৰু এটা পাণ ৰখা হয় ৷ লাডুবোৰ আকাৰত টান আৰু ডাঙৰ হ’ব লাগে ৷ গাখীৰত পানী উঠিলে নাইবা টেঙা পৰিলে কইনাঘৰত উপস্থিত থকা গৰখীয়া ল’ৰাহঁতে দৰাক পদুলিমুখতে বাধা দি ৰাখে আৰু দৰাক দণ্ড বিহে ৷ গৰখীয়া ল’ৰা সন্তুষ্ট হ’লে ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণ সন্তুষ্ট হোৱা বুলি ভবা হয় ৷ সেয়ে দৰাঘৰে পৰাপক্ষত গৰখীয়া ভাৰখন ভালদৰেই লগত লৈ যায় ৷ সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰেক্ষাপটত আজিকালি গৰখীয়া ভাৰে মেলানি মাগিলে৷
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা (Jageswar Sharma) (১৯০৬-১৯৯৮) এজন অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰবন্ধকাৰ,অনুবাদক, সাহিত্যৰ সমালোচক ,অধ্যাপক। তেখেতে ১৯৭৬ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ টিহু অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল । সাহিত্য জগতলৈ বৰঙনি আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও শৰ্মা ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক দিশতো আগৰণুৱা আছিল। তেখেত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল ।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯০৬ চনত যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰৰ ওচৰৰ হামদৈ বগাৰ গাঁৱত যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম লক্ষ্মীনাথ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম কোকিলেশ্বৰী দেৱী।
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাই তিতাবৰৰ মজলীয়া বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯১৫ চনত ৯ বছৰ বয়সত বৃত্তি লাভ কৰি প্ৰাথমিক শিক্ষা শেষ কৰি যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চ বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৯২৩ চনত সেই বিদ্যালয়ৰ পৰাই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত চাৰিটা বিষয়ত লেটাৰ নম্বৰ লাভ কৰি প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। অসমীয়া বিষয়ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰতে সৰ্ব্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰি "দত্তদেৱগোস্বামী স্বৰ্ণ পদক" লাভ কৰে। কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই এ পৰীক্ষাত কলা বিভাগৰ পৰীক্ষাৰ্থী সকলৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান লাভ কৰি শৰ্মাই "সাৰদা প্ৰসাদ প্ৰাইজ" আৰু "Puchete Prize" লাভ কৰে আৰু ১৯২৭ চনত ইংৰাজী বিষয়ত সন্মানসহ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। ১৯২৯ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে।
কৰ্ম জীৱন
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাই উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। পাছলৈ কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰ পদ বাদ দি যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ কেইবছৰমানৰ পাছতেই শৰ্মাই কটন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে যদিও কিছুদিন পিছত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ শ্ৰীহট্ট জিলাৰ মুৰাৰীচাঁদ মহাবিদ্যালয়লৈ বদলিসূত্ৰে যাব লগা হয়। ১৯৪৪ চনৰ জুন মাহত নগাঁৱত মহাবিদ্যালয় এখন স্থাপন কৰি তেখেতক অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব লবলৈ অনুৰোধ কৰাত তেওঁ আহি সেই দায়িত্ব লয়হি আৰু মাত্ৰ ১৫ বছৰ মানৰ ভিতৰতে নগাঁও মহাবিদ্যালয়ক পূৰ্ণ পৰ্য্যায়ৰ মহাবিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়।
মৃত্যু
জীৱনৰ শেষ দহবছৰত শ্ৰৱণ শক্তি আৰু দৃষ্টি শক্তি হেৰুৱাই পেলোৱা সত্ত্বেও প্ৰখৰ স্মৃতি শক্তিৰ দ্বাৰা যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাই সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। ১৯৯৮ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাই পৰলোকলৈ গমন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
স্বাভাৱিক সংখ্যা
স্বাভাৱিক সংখ্যা (Natural Number) মানুহে প্ৰতিদিনৰ গণনা সংক্ৰান্তিয় কাম কাজ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সংখ্যাবোৰক বুজায়। এই সংখ্যা হৈছে মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা সবাতোকৈ আদিম সংখ্যা পদ্ধতিবোৰৰ এটা।
■ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সংহতি হ'ল- {১,২,৩,৪,৫,৬,৭,৮,৯,১০,...}
গতিকে আটাইতকৈ সৰু স্বাভাৱিক সংখ্যাটো হ'ল ১
[বিঃদ্ৰ] স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সংহতিত শূন্যক অন্তভুৰ্ক্ত কৰাক লৈ মতভেদ আছে। কোনোবাই মাথোঁ ধনাত্মক পূৰ্ণসংখ্যাক স্বাভাৱিক সংখ্যা বুলি কয়; {১,২,৩, ...}। আকৌ কোনোবাই অঋণাত্মক সংখ্যাৰ সংহতি {০,১,২,৩, ...} দি সংজ্ঞা প্ৰদান কৰে। প্ৰথম সংজ্ঞাটো প্ৰাচীনকালৰ পৰাই চলি আহিছে, দ্বিতীয়টো উনিশ শতকত জনপ্ৰিয় হয়। আমাৰ বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথিত প্ৰথমটোক প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
নাৰিকলৰ গাখীৰ
নাৰিকলৰ গাখীৰ হৈছে কুটি লোৱা নাৰিকলৰ পৰা উলিওৱা তৰল পদাৰ্থ। নাৰিকলৰ গাখীৰ অস্বচ্ছ আৰু সোৱাদযুক্ত হয়। ইয়াত অধিক পৰিমাণে তেল থাকে, যাৰ বেছিভাগেই সংপৃক্ত চৰ্বি। নাৰিকলৰ গাখীৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়া, কেৰেবিয়ান আৰু উত্তৰ দক্ষিণ আমেৰিকাত খোৱা এক জনপ্ৰিয় খাদ্য উপাদান।
থুৰীয়া
থুৰীয়া কাণত পিন্ধা এবিধ অলংকাৰ। এবিধ বিশেষ বাখৰেৰে এইবিধ অলংকাৰ সজোৱা হয়। থুৰীয়া পিন্ধিবলৈ কাণৰ ফুটাটো যথেষ্ট ডাঙৰ হ’ব লাগিছিল। সেইবাবে সকলোৱে ইয়াক পৰিধান কৰিব নোৱাৰিছিল। আজিকালি অৱশ্যে ইয়াক বিশেষ কৌশলেৰে গঢ়োৱা হয় যাতে সকলোৱে পিন্ধিবা পাৰে। ইয়াৰ চানেকি এপাহ ফুলৰ দৰে। সমুখৰ ফুলটোৰ পিছফালে এডাল শলা থাকে, সেই শলা ডাল কাণৰ লতিৰে সুমুৱাই দি পিছপিনৰ অংশটো পেঁচ গজালৰ (স্ক্ৰু) দৰে পকাই পৰিধান কৰা হয়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
প্ৰমোদ বড়ো
প্ৰমোদ বড়ো (Pramod Boro, জন্ম: ১ মাৰ্চ ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু বৰ্তমান বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য। ২০২০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ইউনাইটেড পিপলছ পাৰ্টি লিবাৰেল নামৰ ৰাজনৈতিক দলৰো সভাপতি। তেওঁ সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৫ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে অবিভক্ত নলবাৰী জিলাৰ আৰু এতিয়াৰ বাক্সা জিলাৰ তামুলপুৰৰ গয়াবাৰীত এটি কৃষক পৰিয়ালৰত প্ৰমোদ বড়োৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ঘনশ্যাম বড়ো। ঘৰৰ একমাত্ৰ লৰা সন্তান আছিল প্ৰমোদ বড়োৰ পাঁচ গৰাকী বায়েক আছে।
তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা তামোলপুৰৰ শৌৰাগুৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ তামোলপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিকত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ উচ্চ শিক্ষাৰ অধ্যয়নৰ বাবে গুৱাহাটীৰ গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। কিন্তু আৰ্থিক অৱস্থাৰ বাবে তেওঁ তাৰ পৰা উভতি আহিব লগা হৈছিল। বিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁক খেতি পথাৰত কাম কৰিব লগা হৈছিল। আৰ্থিক অনাটনত পৰি তেওঁ দিন মজুৰি কৰিবলগীয়া হৈছিল লগতে ৰিক্সা চলাবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ বন্ধুৰ সৈতে মেঘালয়ৰ কয়লা খনিত শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ গৈছিল। গুৱাহাটীৰ পৰা উভতি আহি প্ৰমোদ বড়োয়ে ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়ত বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই তেওঁ ১৯৯৪ চনত বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই প্ৰমোদ বড়ো সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থাৰ লগত জড়িত আছিল। ৯০ৰ দশকত পৃথক বড়োলেণ্ডৰ দাবীত সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থাই আগভাগ লোৱা প্ৰতিটো আন্দোলনত তেওঁ ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৯৯৮ চনত আবছুৰ কামৰূপ জিলাৰ সভাপতি দায়িত্ব লাভ কৰে। ২০০৪ চনত তেওঁ আবছুৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ২০০৯ চনত সেই সময়ৰ আবছুৰ সভাপতি তথা বৰ্তমানৰ ইউপিপিএল দলৰ নেতা ৰণগৌৰা নাৰ্জাৰীৰ পৰা সভাপতিৰ দায়িত্ব লয়। তেতিয়াৰ পৰা একেৰাহে ১১ বছৰ আবছুৰ সভাপতি হৈ থাকে। ২০২০ চনত আবছুৰ পৰা পদত্যাগ কৰি ইউপিপিএল দলত যোগদান কৰে। দলৰ সভাপতি উৰ্খাউ গৌড়া ব্ৰহ্মৰ শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে ২০২০ চনত তেওঁ ইউপিপিএল ৰ সভাপতি দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ২০২০ চনৰ পৰিষদীয় নিৰ্বাচনত তেওঁৰ নেতৃত্বত ইউপিপিএলয়ে ১২খন আসনত জয়ী হয়। ১০খন আসনত জয়ী ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি আৰু ১খন আসনত জয়ী গণ সুৰক্ষা পাৰ্টিৰ সহযোগত ইউপিপিএলে পৰিষদ দখল কৰে আৰু প্ৰমোদ বড়োয়ে বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য পদত অধিষ্ঠিত হয়।
বড়ো চুক্তি
ভাৰত চৰকাৰ, অসম চৰকাৰ আৰু বড়ো জনগোষ্ঠীৰ নেতৃবৰ্গৰ মাজত ২০২০ চনৰ ২৭ জানুৱাৰী তাৰিখে ঐতিহাসিক ত্ৰিপাক্ষিক বড়ো চুক্তি ২০২০ স্বাক্ষৰিত হয়। ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহ আৰু অসম চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু অসমৰ স্বাস্থ্য তথা বিত্তমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা উপস্থিত থাকে। আনপিনে বড়ো নেতৃবৰ্গৰ ভিতৰত নেচনেল ডেম'ক্ৰেটিক ফ্ৰণ্ট অৱ বড়োলেণ্ড চমুকৈ এনডিএফবিৰ গোবিন্দ বসুমতাৰী, ধীৰেন্দ্ৰ বড়ো, ৰঞ্জন দৈমাৰী, বি চাওৰাইগোৰা, বিটিচিৰ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী বিষয়া হাগ্ৰামা মহিলাৰী, সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়ো আৰু ইউনাইটেড বড়ো পিপল অৰ্গেনাইজেচন বা চমুকৈ ইউবিপিঅ'ৰ প্ৰতিনিধিয়ে চুক্তি ৰূপায়ণত অংশ লয়। এই চুক্তিখনৰ পিছত কেইবাদশকো চলি অহা সশস্ত্ৰ বড়ো সংগ্ৰামখনৰ সামৰণি পৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে কিয়নো চুক্তিখন স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ তিনিদিন পিছতেই এনডিএফবিৰ ১, ৬১৫জন সংগ্ৰামীয়ে ৩০ জানুৱাৰী, ২০২০-ৰ দিনা বৃহৎ পৰিমাণৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ সৈতে আত্মসমৰ্পণ কৰে। এই চুক্তি ৰূপায়ণত প্ৰমোদ বড়োয়ে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০০৩ চনত তামুলপুৰৰ পাৰুল ভড়ালীৰ লগত প্ৰমোদ বড়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে ৰঙিয়া চহৰত বাস কৰে প্ৰমোদ বড়োয়ে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
জুবলী বৰুৱা
জুবলী বৰুৱা (ইংৰাজী: Zublee Baruah) এগৰাকী অসমীয়া সংগীত জগতৰ এগৰাকী বিখ্যাত গায়িকা, গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইটা জনপ্ৰিয় গীতত নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছে। গান গোৱাৰ উপৰিও তেখেতে অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু ছুটি ছবি আৰু ধাৰাবাহিকটো অভিনয় কৰি আহিছে৷  "জন্ম" তেখেতৰ একক কণ্ঠৰ এক এলবাম৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
জুবলী বৰুৱা ৰ জন্ম গুৱাহাটীত হয়। তেখেতৰ দেউতাকৰ নাম নৱ কুমাৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম মাধুৰীমা বৰুৱা।
জুবলীয়ে প্ৰাথমিক আৰু প্ৰৱেশিকা শিক্ষা "হোলী চাইল্ড স্কুল, গুৱাহাটী" ৰ পৰা লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক শিক্ষা সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা লাভ কৰে। তেখেতে ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক লাভ কৰে।
এণ্ড্ৰইড
এণ্ড্ৰইড বা এণ্ড্ৰৈড (Android) হৈছে লীনাক্স ভিত্তিক সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত টাচ স্ক্ৰীন ম’বাইল আৰু টেবলেট কম্পিউটাৰৰ অপাৰেটিং চিষ্টেম। Android Inc.ক ২০০৫ চনত গুগলে ক্ৰয় কৰে। তাৰ পাছৰে পৰা গুগলে অ’পেন হেণ্ডচেট এলায়েঞ্চৰ সৈতে লগ লাগি এই অপাৰেটিং চিষ্টেমটোৰ বিকাশ কৰি আহিছে। আপাচে অনুজ্ঞাপত্ৰৰ অধীনত গুগলে ইয়াক মুক্ত উৎস হিচাপে মুকলি কৰি দিছে। এণ্ড্ৰইড জাভা লেংগুৱেজ ভিত্তিক আৰু ইয়াৰ এপ্লিকেচনসমূহ এ ডি টি (এণ্ড্ৰইড ডেভেলপমেণ্ট টুল) নামৰ প্লাগ ইনটোৰ সহায়ত সাজিব পৰা যায়। ইয়াৰ উপৰিও এণ্ড্ৰইড লেপটপ, নেটবুক, স্মাৰ্টবুক, কেমেৰা আৰু স্মাৰ্ট টি ভি (গুগল টিভি) সমূহতো ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।
এণ্ড্ৰইডৰ এক বিশাল বিকাশ (ডেভেলপাৰ)ৰ সমাজ আছে, এইসকলে বিকাশ কৰা এণ্ড্ৰইড এপ্লিকেচন সমূহ গুগল প্লে আৰু আমাজ’ন এপ ষ্ট’ৰত পোৱা যায়। এণ্ড্ৰইডৰ বহুল ব্যৱহাৰে জাভা লেংগুৱেজক পৃথিৱীৰ সকলোতকৈ বেছি ব্যৱহৃত প্ৰ’গ্ৰামিং লেংগুৱেজত পৰিগণিত কৰে। ২০১১ চনত বিশ্বজুৰি ৫০০ নিযুততকৈ অধিক এণ্ড্ৰইড ব্যৱহাৰকাৰী আছিল। যি আছিল টেবলেট আৰু ম’বাইল (স্মাৰ্ট ফোন) ব্যৱহাৰকাৰীৰ মুঠ সংখ্যাৰ ৭৫%। ছেপ্টেম্বৰ ২০১২ত এণ্ড্ৰইডত ব্যৱহাৰযোগ্য মুঠ এপ্লিকেচনৰ সংখ্যা আছিল প্ৰায় ৬,৭৫,০০০ আৰু তেতিয়া লৈকে এণ্ড্ৰইড ব্যৱহাৰকাৰী সকলে গুগল প্লেৰ পৰা মুঠ ২৫ বিলিয়ন এপ্লিকেচন ডাউনল’ড কৰিছিল।
এণ্ড্ৰইডৰ বিভিন্ন সংষ্কৰণ আৰু ব্যৱহাৰকৰ্তা
এণ্ড্ৰইডৰ বিভিন্ন সংষ্কৰণ আৰু ব্যৱহাৰকৰ্তাৰ পৰিসংখ্যা নবেম্বৰ ১, ২০১২ অধিকাংশ এণ্ড্ৰইড যুক্ত সঁজুলিতেই সমূহত বৰ্তমান এণ্ড্ৰইড ৬ ডিচেম্বৰ ২০১০ত মুক্তি পোৱা এক পুৰণি সংষ্কৰণ ২.৩ জিনজাৰব্ৰেড ব্যৱহাৰ হৈ আছে,
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লীনাক্স শ্ৰেণী:অপাৰেটিং চিষ্টেম
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
300px|thumb|বিভিন্ন ভৌতিক পৰিঘটনাৰ উদাহৰণ পদাৰ্থ বিজ্ঞান (ইংৰাজী: Physics) হৈছে প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞানৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ শাখা য'ত স্থান-কালৰ মাজেৰে পদাৰ্থ, ইয়াৰ গতি আৰু আচৰণকে ধৰি অন্যান্য সংযুক্ত ধাৰণাসমূহ; যেনে শক্তি আৰু বল ইত্যাদি বিষয়সমূহ অধ্যয়ন কৰা হয়। বুনিয়াদী বৈজ্ঞানিক অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত পদাৰ্থ বিজ্ঞান অন্যতম আৰু ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে প্ৰকৃতিৰ পৰিঘটনাসমূহ পুংখানুপুংখভাৱে অধ্যয়ন কৰা।
পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰাচীন বিদ্যায়তনিক বিষয়সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। সম্ভৱতঃ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ ফলস্বৰূপে ই প্ৰাচীনতম বিদ্যায়তনিক বিষয় হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। শেষৰ দুটা সহস্ৰাব্দলৈ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, জীৱ বিজ্ঞান আৰু গণিতৰ কিছুসংখ্যক শাখা প্ৰাকৃতিক দৰ্শনৰ অংশ আছিল যদিও ১৭ শতিকাৰ বৈজ্ঞানিক বিপ্লৱৰ সময়ছোৱাত এই প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞানসমূহ সিহঁতৰ নিজস্ব অধিকাৰত একক অনুসন্ধান প্ৰয়াস হিচাপে জ্ঞাত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞান
ছাৰা বাৰ্নহাৰ্ট
ছাৰা বাৰ্নহাৰ্ট (Sarah Bernhardt) (২২ অক্টোবৰ ১৮৪৪ — ২৬ মাৰ্চ ১৯২৩) আছিল এগৰাকী ফৰাচী মঞ্চ আৰু আৰু প্ৰথম অৱস্থাৰ চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। এখেতক 'জগতৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত অভিনেত্ৰী' (the most famous actress the world has ever known). ১৮৭০ চনত বাৰ্নহাৰ্টে ফ্ৰান্সৰ মঞ্চত অভিনয় আৰম্ভ কৰে, পাছলৈ সমগ্ৰ ইউৰোপৰ মঞ্চত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও আমেৰিকা মহাদেশতো অভিনয় কৰে। ট্ৰেজেদী চৰিত্ৰত তেখেতৰ অভিনয়ক 'ভগৱানৰ অৱদান' বুলি জ্ঞান কৰি সৰ্বসাধাৰণে তেখেতক 'স্বৰ্গীয় ছাৰা' (Divine Sarah) নাম দি লয়। তেওঁৰ অভিনয়ৰ ধাৰা অতি নাটকীয় হ'লেও জনপ্ৰিয়তাই তেখেতক জীৱিত কালতে এক কিংবদন্তীত পৰিণত কৰিছিল।
ৰেকৰ্ডিংসমূহ
300 px|thumb|right|[[Georges Jules Victor Clairin|Georges Clairin (1843–1919): Sarah Bernhardt. Oil on canvas]]
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
লুনা লহকৰ
লুনা লহকৰ (ইংৰাজী: Luna Lahkar) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু চুটি ছবিত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে ইউনাইটেড ছিক্স নামৰ বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বৰমূগী হাঁহ
বৰমূগী হাঁহ বা খদাহাঁহ(Indian Spot-billed Duck, বৈজ্ঞানিক নাম-Anas poecilorhyncha) বিষূৱীয় অঞ্চল সমূহত প্ৰজনন কৰা এবিধ হাঁহৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক প্ৰধানত: এছিয়া মহাদেশত দেখা পোৱা যায়৷
বিৱৰণ
বৰমূগী হাঁহৰ আকাৰ মজলীয়া, ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫৫-৬৩ ছে:মি: আৰু ওজন প্ৰায় ৭৯০-১৫০০ গ্ৰাম হয়৷ ইয়াৰ দেহৰ বৰণ মুগা৷ মূৰ আৰু ডিঙিৰ ৰং শেঁতা, ঠোঁটটো ক'লা আৰু আগঅংশ উজ্জ্বল হালধীয়া বৰণৰ৷ ইয়াৰ ডেউকা দুখন বগা৷ ঠেং বগা বৰণৰ৷ মতা বৰমূগী হাঁহৰ ঠোঁটৰ গুৰি অংশত ৰঙা দাগ থাকে যিটো মাইকী হাঁহৰ ক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা নাযায়৷ পোৱালিবোৰ মটিয়া আৰু পূৰ্ণবয়স্ক হাঁহতকৈ শেঁতা বৰণৰ হয়৷
টেক্স'নমি
বৰমূগী হাঁহৰ তিনিটা উপপ্ৰজাতি দেখা যায়-
বিতৰণ
এই হাঁহৰ প্ৰজাতিটো পাকিস্তান, ভাৰতৰ পৰা জাপান লৈকে স্থানীয় চৰাই হিচাপে পোৱা যায়৷ আনহাতে Eastern Spot-billed Duck (A. p. zonorhyncha) নামৰ উপ-প্ৰজাতিটোৱে দক্ষিণ-পূব এছিয়াত পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ ই প্ৰায়ে জাক পাতি বাস কৰে৷ ইয়াৰ একেবাৰে উত্তৰৰ জনবসতি শেহতীয়াকৈ বিংশ শতাব্দীত অধিক উত্তৰলৈ বিস্তৃত হৈছে৷
বাসস্থান
বৰমূগী হাঁহে মূলত: মুকলি জলাশয় যেনে হ্ৰদ, নৈ-উপনৈ, বিল আদিত বাস কৰে৷ ইহঁতে সাধাৰণতে জলজ উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশ নিশাৰ ভাগত খাই জীয়াই থাকে৷ পানীৰ কাষৰ জোপোহাত ই বাহ সাজে৷ এবাৰত ৮-১৪ টাকৈ কণী পাৰে৷ মতা আৰু মাইকী দুয়োবিধ হাঁহৰে মাত আমৰ'লীয়া হাঁহৰ সৈতে একে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: হাঁহ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰুতিকথা
শ্ৰুতিকথা (Myth) হৈছে সমাজ এখনত মৌলিক ভূমিকা পালন কৰা আখ্যান, যেনে মূল কাহিনী বা উৎপত্তিৰ শ্ৰুতিকথা আদিৰে গঠিত লোককথাৰ ধাৰা। যিহেতু বস্তুনিষ্ঠভাৱে সত্য নহোৱা কাহিনী বৰ্ণনা কৰিবলৈ "শ্ৰুতিকথা" জনপ্ৰিয়ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, গতিকে কোনো আখ্যানক শ্ৰুতিকথা হিচাপে চিনাক্ত কৰাটো অতি বিতৰ্কিত হ'ব পাৰে। বহু ধৰ্মীয় অনুগামীয়ে নিজৰ নিজৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত কোৱা আখ্যানসমূহ প্ৰশ্নবিহীনভাৱে ঐতিহাসিক বুলি বিশ্বাস কৰে, আৰু সেয়েহে আন ধৰ্মৰ পৰম্পৰাগত আখ্যানসমূহক শ্ৰুতিকথা হিচাপে চিনাক্তকৰণৰ বিৰুদ্ধে আপত্তি কৰে। সেয়েহে কিছুমান পণ্ডিতে ব্যৱহাৰিক কাৰণত সকলো ধৰ্মীয় আখ্যানক "শ্ৰুতিকথা" বুলি অভিহিত কৰিব পাৰে, যেনে কোনো এটা পৰম্পৰাৰ মূল্য হ্ৰাস নকৰাৰ কাৰণ কাৰণ সংস্কৃতিসমূহে ইটোৱে সিটোৰ তুলনাত ইটোৱে সিটোক বেলেগ বেলেগ ধৰণে ব্যাখ্যা কৰে। আন পণ্ডিতসকলে পবিত্ৰ আখ্যানৰ ওপৰত অপমানজনক অভাৰট'ন স্থাপন কৰাটো এৰাই চলাৰ উদ্দেশ্যে "শ্ৰুতিকথা" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰা একেবাৰে বিৰত থাকিব পাৰে।
মিথক প্ৰায়ে ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু ধৰ্মীয় কৰ্তৃপক্ষই সমৰ্থন কৰে আৰু ধৰ্ম বা আধ্যাত্মিকতাৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। বহু সমাজে নিজৰ শ্ৰুতিকথা, কিংবদন্তি আৰু ইতিহাসক একেলগে গোট খুৱাই শ্ৰুতিকথা আৰু কিংবদন্তিক তেওঁলোকৰ দূৰৱৰ্তী অতীতৰ সত্য বিৱৰণ বুলি গণ্য কৰে। বিশেষকৈ সৃষ্টিৰ শ্ৰুতিকথাবোৰ আদিম যুগত সংঘটিত হয় যেতিয়া পৃথিৱীখনে পৰৱৰ্তী ৰূপ লাভ কৰা নাছিল। আন আন শ্ৰুতিকথাসমূহে সমাজৰ ৰীতি-নীতি, প্ৰতিষ্ঠান আৰু নিষেধাজ্ঞাসমূহ কেনেকৈ প্ৰতিষ্ঠা আৰু পবিত্ৰ কৰা হৈছিল সেই বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে। শ্ৰুতিকথাৰ আবৃত্তি আৰু অনুষ্ঠান প্ৰণয়নৰ মাজত এক জটিল সম্পৰ্ক আছে।
মিথৰ মূল চৰিত্ৰ সাধাৰণতে অমানৱ, যেনে দেৱতা, অৰ্ধদেৱতা আৰু অন্যান্য অলৌকিক ব্যক্তি। আন কিছুমানে মিথৰ শ্ৰেণীবিভাজনত মানুহ, প্ৰাণী বা সংমিশ্ৰণ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। দৈনন্দিন মানুহৰ কাহিনী যদিও প্ৰায়ে কোনো ধৰণৰ নেতাৰ কাহিনী, সাধাৰণতে শ্ৰুতিকথাৰ বিপৰীতে কিংবদন্তিত সন্নিবিষ্ট কৰা হয়। শ্ৰুতিকথাক কেতিয়াবা কিংবদন্তিৰ পৰা পৃথক কৰা হয় কাৰণ শ্ৰুতিকথাবোৰ দেৱতাৰ সৈতে জড়িত, সাধাৰণতে ইয়াৰ কোনো ঐতিহাসিক ভিত্তি নাথাকে আৰু ইয়াক বৰ্তমানৰ পৰা বহুত পৃথক সুদূৰ অতীতৰ পৃথিৱীত স্থাপন কৰা হয়।
সংজ্ঞা
শ্ৰুতিকথাৰ আন এটা সংজ্ঞা শ্ৰুতিকথা সমালোচনা তত্ত্ববিদ তথা অধ্যাপক জোচে মেনুৱেল লোছাডে আগবঢ়াইছে। সাংস্কৃতিক শ্ৰুতিকথা সমালোচনাৰ মতে শ্ৰুতিকথাৰ অধ্যয়নে ইয়াক “ভিতৰৰ পৰা” আৰু কেৱল “মিথ হিচাপে” ব্যাখ্যা কৰিব লাগিব আৰু বুজিব লাগিব। লোছাডাই শ্ৰুতিকথাক এইবুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে “এটা বা কেইবাটাও অসাধাৰণ পৰিঘটনাৰ এক কাৰ্য্যকৰী, প্ৰতীকী আৰু বিষয়ভিত্তিক আখ্যান য’ত এটা অতিক্ৰমণীয়, পবিত্ৰ আৰু অতিপ্ৰাকৃতিক উল্লেখ থাকে; যিটোত নীতিগতভাৱে ঐতিহাসিক সাক্ষ্যৰ অভাৱ; আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা ব্যক্তিগত বা সামূহিক, কিন্তু সদায় নিৰপেক্ষ, মহাবিশ্ব বা অন্তকালীনতা বুজোৱা হয়”।
অন্যান্য ক্ষেত্ৰৰ পণ্ডিতসকলে "শ্ৰুতিকথা" শব্দটো বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰে। বহল অৰ্থত এই শব্দটোৱে যিকোনো পৰম্পৰাগত কাহিনী, জনপ্ৰিয় ভুল ধাৰণা বা কাল্পনিক সত্তাক বুজাব পাৰে।
যদিও শ্ৰুতিকথা আৰু অন্যান্য লোককথাৰ ধাৰাসমূহ ওপৰা-উপৰি হ'ব পাৰে, শ্ৰুতিকথাক প্ৰায়ে কিংবদন্তি আৰু লোককথাৰ দৰে ধাৰাসমূহৰ পৰা পৃথক বুলি ভবা হয় কাৰণ দুয়োটাৰে কোনোটোৱেই পবিত্ৰ আখ্যান বুলি গণ্য কৰা নহয়। কিছুমান ধৰণৰ লোককথা, যেনে সাধুকথা, কোনেও সত্য বুলি নাভাবে আৰু এই কাৰণেই ইয়াক শ্ৰুতিকথাৰ পৰা পৃথক বুলি গণ্য কৰিব পাৰি। মিথৰ মূল চৰিত্ৰসমূহ সাধাৰণতে দেৱতা, অৰ্ধদেৱতা বা অতিপ্ৰাকৃতিক মানুহ,  আনহাতে কিংবদন্তিসমূহত সাধাৰণতে মানুহক মূল চৰিত্ৰ হিচাপে দেখা যায়। ইলিয়াড, ওডিচি আৰু এনিডৰ দৰে বহুতো ব্যতিক্ৰম আৰু সংমিশ্ৰণ আছে। তদুপৰি, কাহিনীবোৰ সংস্কৃতিৰ মাজত বিয়পি পৰাৰ লগে লগে বা বিশ্বাসৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে শ্ৰুতিকথাবোৰক লোককথা বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে, ইয়াৰ ঐশ্বৰিক চৰিত্ৰবোৰ মানুহ বা অৰ্ধমানৱ যেনে দৈত্য, এলফ আৰু পৰী হিচাপে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে ঐতিহাসিক আৰু সাহিত্যিক সামগ্ৰীয়ে সময়ৰ লগে লগে পৌৰাণিক গুণ আহৰণ কৰিব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, মেটাৰ অৱ ব্ৰিটেইন (গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ কিংবদন্তি ইতিহাস) আৰু মেটাৰ অৱ ফ্ৰান্সৰ উৎপত্তি দূৰৈৰ পৰা ৫ম আৰু ৮মৰ ঐতিহাসিক পৰিঘটনাৰ পৰা হোৱা যেন লাগে। শতিকা ক্ৰমে, আৰু তাৰ পিছৰ শতিকাবোৰত ই পৌৰাণিক ৰূপত পৰিণত হয়।
কথিত ব্যৱহাৰত "শ্ৰুতিকথা"ক সামূহিকভাৱে ৰখা বিশ্বাসৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি যাৰ প্ৰকৃততে কোনো ভিত্তি নাই, বা কোনো ভুৱা কাহিনী নাই। এই ব্যৱহাৰ, যিটো প্ৰায়ে অপমানজনক, অন্য সংস্কৃতিৰ ধৰ্মীয় শ্ৰুতিকথা আৰু বিশ্বাসক ভুল বুলি পৰিচয় দিয়াৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছিল, কিন্তু ই অধৰ্মীয় বিশ্বাসকো সামৰি লৈ বিয়পি পৰিছে।
লোককথাবিদ আৰু অন্যান্য প্ৰাসংগিক ক্ষেত্ৰ যেনে নৃতত্ত্বৰ শিক্ষাবিদসকলে সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা ধৰণে "শ্ৰুতিকথা"ৰ কোনো অৰ্থ নাই যে আখ্যানটোক সত্য বুলি বুজিব পাৰি বা অন্য ধৰণে বুজিব পাৰি। পুৰণি আৰু নতুন নিয়ম উভয়ৰে বাইবেলৰ পণ্ডিতসকলৰ মাজত "শ্ৰুতিকথা" শব্দটোৰ এটা কাৰিকৰী অৰ্থ আছে, কাৰণ ই সাধাৰণতে "এই জগতৰ দ্বাৰা পৰলোকৰ কাৰ্য্যক বৰ্ণনা কৰা" যেনে সৃষ্টি আৰু পতনক বুজায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
চেতন ভগত
চেতন ভগত (Chetan Bhagat; चेतन भगत) এজন ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, নিবন্ধকাৰ, বক্তা, আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ কৰ্মৰাজীৰ ভাষা ইংৰাজী। আই আই টি দিল্লী আৰু আই আই এম আহমেদাবাদৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ ভগতে তেওঁ প্ৰথম উপন্যাস "ফাইভ পইণ্ট চামৱান"-ৰ জৰিয়তে ভাৰতীয়ৰ লগতে বিদেশী পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলে সক্ষম হয়। বৰ্তমানলৈকে তেওঁৰ দ্বাৰা লিখিত পাঁচোখন উপন্যাসেই বেষ্টছেলাৰৰ খিতাপ লাভ কৰিছে তাৰে মাজৰ দুখনক বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰৰ ৰূপো দিয়া হৈছে।
ঔপন্যাসিকৰ লগতে ভগত এজন স্তম্ভ লেখক। তেওঁৰ প্ৰধানতঃ কেৰিয়াৰ, যুবশক্তি, আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নক উদ্দেশ্য কৰি লিখা নিবন্ধসমূহ হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ বাতৰি কাকতত নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ পায়। এনে কেইখনমান উল্লেখযোগ্য কাকত হৈছে দা গাৰডিয়ান, টাইম্ছ অফ ইণ্ডিয়া, দৈনিক ভাস্কৰ আদি। ভগত এজন প্ৰেৰণাদায়ী বক্তাও। তেওঁ বহুদেশীয় প্ৰতিষ্ঠান আৰু অন্য অনুষ্ঠানবোৰত তেওঁৰ বক্তিতা প্ৰদান কৰে।   ভগতে সম্পূৰ্ণ সময় লেখাত মনোনিবেশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ২০০৯ চনত তেওঁৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বেংকিংৰ চাকৰি এৰি দিয়ে।
২০০৮ চনত দা নিউয়ৰ্ক টাইমছ-এ ভগতক "ভাৰতৰ ইতিহাসৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰীপ্ৰাপ্ত ইংৰাজী ভাষাৰ ঔপন্যাসিক" ৰূপে মত প্ৰদান কৰে। টাইম আলোচনীয়ে এখেতক ২০১০ চনৰ বিশ্বৰ ১০০ সৰ্বাধিক প্ৰভাবকাৰি ব্যক্তিৰ মাজত স্থান দিয়ে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
নতুন দিল্লীৰ এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত ১৯৭৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ২২ তাৰিখে চেতন ভগতৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এজন সৈনিক আৰু মাতৃ এগৰাকী কৃষি বিভাগৰ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী আছিল।
চেতন ভগতে দিল্লীতেই শিক্ষাৰ আদিপাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আৰ্মী পাব্লিক স্কুলত (১৯৭৮-১৯৯১) শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। আই.আই.টি. দিল্লীত (১৯৯১-১৯৯৫) তেওঁ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগত ইঞ্জিনিয়াৰিং পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰিছিল। ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ্ মেনেজমেণ্ট, আহমেদাবাদৰ (১৯৯৫-১৯৯৭) পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। তাত তেওঁক The Best Outgoing Student নামাংকিত কৰা হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
এজন ইনভেষ্টমেণ্ট বেংকাৰ হিচাপে হংকংত তেওঁ নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। মুম্বাইলৈ অহাৰ পূৰ্বে হংকংত তেওঁ সুদীৰ্ঘ ১১ বছৰ কাল চাকৰি কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে পাঁচখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে। এই আটাইকেইখন সৰ্ব্বোচ্চ বিক্ৰীত গ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
চেতন ভগত তেওঁৰ পত্নী অনুশা সূৰ্যানাৰায়ণক আই আই এম আহমেদাবাদত প্ৰথম লগ পাইছিল। তেওঁলোক ১৯৯৯ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। পাচত তেওঁলোক কৰ্মসূত্ৰে হংকংলৈ যায় আৰু তাত বৰ্তমান তেওঁ মুম্বাইত অধিষ্ঠিত আৰু সাহিত্য-চৰ্চাত ব্যস্ত। চেতন আৰু তেওঁৰ পত্নী দুটা যমজ সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ, শ্যাম আৰু ঈশান। তেওঁৰ টু ষ্টেটচ গ্ৰন্থখন তেওঁ আৰু অনুশাৰ প্ৰেম কাহিনীৰপৰা অনুপ্ৰাণিত।
দূৰদৰ্শন
চেতন ভগত ষ্টাৰ নিউজ টিভিৰ ৰিয়েলিটী শ্ব' ষ্টাৰ এংকৰ হাণ্টৰ এজন নিৰ্বাচক আছিল।
বক্তা
বাতৰি কাকত আৰু মিডিয়া হাউচ্ যেনে দৈনিক ভাস্কৰ, দা টাইমচ্ অফ্ ইণ্ডিয়াৰ দ্বাৰা আয়োজিত উল্লেখযোগ্য সভাত ব্যক্তৃতা প্ৰদান কৰি চেতন ভগতে এজন নিপুণ বক্তা হিচাপে সুনাম অৰ্জন কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও সমাজৰ বৰ্তমানৰ স্থিতি সম্পৰ্কে তেওঁ নিজৰ ভাৱসমূহ মাইক্ৰ-ব্লগিং ছাইট টুইটাৰত প্ৰকাশ কৰে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
নিকুমণি বৰুৱা
নিকুমণি বৰুৱা (ইংৰাজী: Nikumoni Baruah) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। অভিনয় কৰাৰ উপৰিও তেখেতে কেইখনমান চলচ্চিত্ৰত প্ৰযোজনা কৰিছে ৷ প্ৰায় ৯ বছৰ বয়সৰ পৰা তেখেতে অভিনয় কৰি আহিছে৷ বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, নাটক আৰু চুটি ছবি তথা ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
হৰিদেৱ
হৰিদেৱ (Harideva) আছিল অসমত বৈদিক বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰথম প্ৰচাৰক। তেখেতে ভগৱানৰ পূজাত কোনো ধৰণৰ বলি-বিধানৰ বিপৰীতে বেদ, গীতা, ভাগৱত আদিত উল্লেখিত ধৰণে শ্ৰীকৃষ্ণকেই সকলো ভগৱানৰ মূল বুলি মানি কৃষ্ণৰ পূজা-অৰ্চ্চনা কৰাতহে বিশ্বাস কৰিছিল। এই এক শৰণ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অৰ্থে তেওঁ মানেৰি সত্ৰ, বহৰি সত্ৰ, হৰিপুৰ সত্ৰ আৰু কৈহাটী সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। অসমত নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক চাৰিজন– শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ, দামোদৰ দেৱ আৰু হৰিদেৱ। সত্ৰ পাতি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ উপৰিও তেখেতে ভক্তিজ্ঞাপক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেখেত গীতিকাৰো আছিল।
পূৰ্বপুৰুষ আৰু জন্ম
১৪২৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভাদ মাহৰ শুক্লা পঞ্চমী তিথিত লখিমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰত মহাপুৰুষ হৰিদেৱৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল দ্বিজ অজনাভ আৰু মাতৃ পাৰিজাত দেৱী। তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষ কান্যকুব্জৰ আছিল যদিও সময়ৰ গতিত তেওঁ অসমৰ বাসিন্দাত পৰিণত হয়।
বাল্যকাল আৰু শিক্ষা-দীক্ষা
হৰিদেৱ ব্ৰাহ্মণ (গোস্বামী) আছিল। ন বছৰ বয়সত উপনয়ন হৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ গোবিন্দ পণ্ডিতৰ ওচৰত প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পিতৃ অজনাভে শিশুকালত হৰিদেৱক সংস্কৃত ব্যাকৰণ পঢ়াইছিল। বাল্যকালতেই পাণিণি ব্যাকৰণৰ লগতে বেদ আৰু দৰ্শনৰো জ্ঞান লাভ কৰিছিল। হৰিদেৱে ল’ৰালি কালৰ পৰাই বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ পাণ্ডিত্যৰ গুণ প্ৰকাশ পাইছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ হিংসা-দ্বেষ পৰিহাৰ কৰি, বলি-বিধান ত্যাগ কৰি বৈদিক বৈষ্ণৱ চিন্তাত ব্ৰতী হয়। ১৪৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ৰাজৰোষত পৰিবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু ৰাজদূত ‘হুমা’ আৰু ‘ভীমা’ৰ চকুত ধূলি মাৰি হৰিদেৱ ঘৰৰপৰা ওলাই গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে ভটিয়াই গৈ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ অশ্বক্লান্তত থাকিবলৈ লয়। তাত মাধৱ নামৰ সন্ন্যাসী এজনৰ পৰা শৰণ দীক্ষা লাভ কৰে। ইয়াৰ কিছুদিন পিছত তেওঁ হাজোলৈ গৈ হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ আৰু কেদাৰ মন্দিৰ পৰিদৰ্শন কৰে। তাৰপিছত ভটিয়াই শ্ৰীক্ষেত্ৰলৈ যায়গৈ। তাত বিশাম্ভৰ নামৰ পাণ্ডা এজনৰ ঘৰত থাকি শ্ৰীক্ষেত্ৰৰ জগন্নাথ মন্দিৰ দৰ্শন কৰে। হৰিদেৱে উত্তৰ ভাৰতৰ সকলো তীৰ্থ দৰ্শন কৰি শেষত কাশীত শ্ৰদ্ধানন্দ আচাৰ্যৰ অধীনত চাৰি বছৰ বেদ আৰু দৰ্শন অধ্যয়ন কৰে। বেদ আৰু দৰ্শনৰ ওপৰত অগাধ দখল থকা হেতুকে পিছলৈ তেখেতক দৰ্শন বেদাচাৰ্য্য উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ জগন্নাথত পাঁচ বছৰকাল ভাগৱত চৰ্চা কৰি ভাগৱতাচাৰ্য্য উপাধি লাভ কৰে। ভাগৱত সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁ তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ স্থান বহৰিলৈ ঘূৰি যায় আৰু নিজ প্ৰতিভাৰ বলত বহৰিৰ কেইবাজনো অসৎ চৰিত্ৰৰ লোকক সৎ পথলৈ আনিবলৈ সমৰ্থ হয়। তাতেই তেওঁ ১৪৫৩ চনত সৎ সংগী হৰিদেৱাশ্ৰম নামেৰে এখন আশ্ৰম স্থাপন কৰে। পিছত ই গুৰুদেৱ সেৱাশ্ৰম নামে নামান্তৰিত হয়। সেই সময়ত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰী শ্ৰী দামোদৰদেৱে তেখেতক সম্বৰ্ধনা জনাই মান ধৰে। এই মান ধৰা সূত্ৰেই গুৰুদেৱ সেৱাশ্ৰম পিছলৈ মানেৰি সত্ৰ নামে জনাজাত হয়। এই সত্ৰক বহৰি সত্ৰ বুলিও জনা যায়।
বহৰিত থকা সময়তেই তেওঁ কৃষ্ণকান্ত অধ্যাপকৰ কন্যা তিলোত্তমাৰ লগত লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ এজনী জীয়ৰী আছিল – নাম ভুৱনেশ্বৰী। ভূবনেশ্বৰীয়ে চিৰকুমাৰী হৈ জ্ঞান চৰ্চাত ব্ৰতী হৈ থাকি শেষত মানেৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰিণী হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়। বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত এনে সন্মানীয় স্থান লাভ কৰা অসমৰ এৱেঁই একমাত্ৰ নাৰী। হৰিদেৱৰ গুণ, গৰিমা আৰু পাণ্ডিত্যৰ কথা জানিব পাৰি তেওঁক কোচবিহাৰৰ ৰজা মল্লদেৱে আদৰি নিয়ে আৰু পত্নীসহ তেৰাৰ ওচৰত দীক্ষিত হয়। পিছত ৰজাই কোচবিহাৰৰ পৰা তিনি-চাৰি কিলোমিটাৰ আঁতৰত হৰিপুৰ সত্ৰ নামেৰে এখন সত্ৰ স্থাপন কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাই দিয়ে। তাত কিছুকাল ধৰ্মপ্ৰচাৰ কৰি তেওঁ পুনৰ অসমৰ (বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত) বহৰিত স্থাপন কৰা মানেৰি সত্ৰলৈ উভতি আহি ধৰ্ম প্ৰচাৰ অব্যাহত ৰাখে।
বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ
বেদ, গীতা আৰু ভাগৱত শাস্ত্ৰৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত এক ঈশ্বৰ উপাসনা কৰা ধৰ্মকেই হৰিদেৱে মানিছিল আৰু তাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে দেহে কেহে খাটিছিল। তেৰাৰ মতে শ্ৰীকৃষ্ণই সকলো অবতাৰৰ মূল। তেওঁ বলি-বিধানৰ বিৰোধ কৰিছিল কিন্তু লগতে অন্য দেৱ-দেৱীক নিন্দা কৰাটো দূষণীয় বুলি গণ্য কৰিছিল। তেখেতৰ মতে পৃথিৱীৰ সকলো পানীভাগ সাগৰলৈ গতি কৰাৰ দৰেই অন্য দেৱ-দেৱীৰ পূজা আদিও শেষত কেশৱ অৰ্থাৎ শ্ৰীকৃষ্ণলৈ গতি কৰে। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ভাগৱতৰ নৱবিধা ভক্তিৰ দ্বাৰাও পৰম গতি লাভ কৰিব পাৰি, কিন্তু তাৰবাবে সৎ গুৰুৰ আৱশ্যক।
বহুমুখী প্ৰতিভা
হৰিদেৱ আছিল এগৰাকী সৰল, ধৰ্মপৰায়ণ, বেদ, উপনিষদ, গীতা, ভাগৱত আদিৰ অগাধ জ্ঞান থকা এজন বিদগ্ধ পণ্ডিত বা যোগসিদ্ধপুৰুষ। তেখেতে সকলো শাস্ত্ৰৰপৰা মূল তত্ত্ববোৰ গোটখুৱাই ভক্তসকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰাৰ লগতে লিপিবদ্ধও কৰিছিল।
সাহিত্যকৃতি
সহজ-সৰল চুটি চুটি বাক্যৰ দ্বাৰা গধুৰভাৱ প্ৰকাশ কৰাটো হৰিদেৱৰ গদ্যশৈলীৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। তেখেতৰ ‘‘‘ভক্তিৰস তৰংগিনী’’’ প্ৰাচীন অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ এক নিদৰ্শন।
ৰচনাৱলী
বৰ্তমানলৈকে পোহৰলৈ অহা পুথিসমূহ হ’ল- আৰু তেখেতে লিখা কেইটিমান ভক্তিমূলক গীতৰ বিষয়ে জানিব পৰা গৈছে। শৰণ সংহিতাত শৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তা, শৰণৰ প্ৰকৃত অৰ্থ আৰু নিয়ম পদ্ধতিৰ কথা আছে। আনহাতে ভক্তিৰস তৰংগিনীত ভাগৱতৰ সাৰতত্ত্ব ৰ বিশ্লেষণ পোৱা যায়। পাতৰ এপিঠিত সংস্কৃত শ্লোক আৰু আন পিঠিত তাৰ অসমীয়া গদ্য ৰূপান্তৰ দিয়া আছে। ইয়াৰ উপৰি হৰিদেৱে "ৰামাভিষেক" নামৰ অংকীয়া নাট এখনো ৰচনা কৰি গৈছে। তাত ৰামৰ জন্ম, বিবাহ, বনবাসৰ পৰা ৰাজ্যাভিষেকলৈ কাহিনীবোৰ বৰ্ণোৱা হৈছে। হৰিদেৱে ৰচনা কৰা "হৰিনাম কীৰ্ত্তন পদ্ধতি" নামৰ পুথিখনত কীৰ্তনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ আৰু তাৰ আঁতিগুৰি আলোচনা কৰা হৈছে।
তিৰোভাৱ
মহাপুৰুষ হৰিদেৱে জীৱনৰ অন্তিম সময়লৈকে ধৰ্ম প্ৰচাৰ কাৰ্য্য চলাই আছিল। ১৫৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ (১৪৮৮ শক) জেঠ মাহৰ অমাৱস্যা তিথিত বহৰিত এইজনা মহাপুৰুষে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
অসমৰ ছপাশাল
আমেৰিকাৰ মিছনেৰী সকলৰ উদ্যোগত অসমীয়া ভাষাত ছপাগ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ আৰম্ভণি হয়। ১৮১৩ চনত আত্মাৰাম শৰ্মা অনূদিত অসমীয়া বাইবেল (নতুন নিয়ম: The New Testament) প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ ছপাগ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখন শ্ৰীৰামপুৰৰ মিছনেৰী ছপাশালত মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পাছতে ১৮৪০ চনত মিছনেৰী সকলে অসমৰ শিৱসাগৰত এটা ছপাশাল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই ছপাশালৰ বাবে আখৰৰ নমুনা তৈয়াৰ কৰিছিল পঞ্চানন কৰ্মকাৰ নামৰ জলপাইগুৰিৰ এজন শিল্পীয়ে। এই ছপাশালৰ পৰাই ১৮৪৬ চনত প্ৰথম অসমীয়া আলোচনী অৰুণোদই ছপা হৈ ওলায়।
তথাপিও ইয়াৰ পৰবৰ্তী পৰ্যায়ত জোনাকী যুগৰ পৰা, অসমীয়া পুথি প্ৰকাশন কলিকতাৰ ছপাশাল বিলাকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে। অসমত ছপাশাল থকা স্বত্বেও ছপাৰ মান আৰু ছপাৰ খৰচৰ হিচাপত কলিকতাৰ ছপাশালত অসমীয়া পুথি ছপা কৰাবলৈ প্ৰকাশক সকলে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত কলিকতাৰ "সৰস্বতী প্ৰেছ", "লক্ষ্মী জনাৰ্দন প্ৰেছ", "গিৰিপ্ৰিণ্ট চাৰ্ভিচ", "শ্ৰমিক প্ৰেছ", "শান্তনু প্ৰিণ্টাৰ্চ", "ঊষা প্ৰেছ", "স্বপ্না প্ৰিণ্টিং", "নৱজীৱন প্ৰেছ", "বীণাপানি প্ৰেছ", "দাস প্ৰেছ", "পুৰ্বোদয় প্ৰেছ", "আদ্যাশ্ৰী প্ৰেছ", "নৱগৌৰাংগ প্ৰেছ" আদিত বহুতো উল্লেখযোগ্য অসমীয়া পুথি ছপা কৰা হৈছিল।
গৰম মছলা
গৰম মছলা হৈছে ভাৰতত উৎপত্তি হোৱা পিহি লোৱা কেইবাবিধো মছলাৰ মিশ্ৰণ। ভাৰতীয়, পাকিস্তানী, নেপালী, বাংলাদেশী, শ্ৰীলংকা আৰু কেৰিবিয়ান খাদ্যত এয়া এক বহুলভাৱে ব্যৱহৃত মছলা।
উপাদান
গৰম মছলাৰ গঠন আঞ্চলিকভাৱে পৃথক, আঞ্চলিক আৰু ব্যক্তিগত ৰুচি অনুসৰি সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত বহুতো খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি আছে, আৰু কোনোটোৱেই আন এটাতকৈ বেছি প্ৰামাণিক বুলি গণ্য কৰা নহয়। মিশ্ৰণৰ উপাদানবোৰ ভাজিলৈ পিছত একেলগে পিহি লোৱা হয় আৰু ৰন্ধা শেষ কৰাৰ ঠিক আগতেই সোৱাদৰ বাবে খাদ্যত যোগ কৰা হয়।
গৰম মছলা ৰ এটা সাধাৰণ ভাৰতীয় সংস্কৰণত আছে- কিছুমান ৰেচিপিত মছলাবোৰ বনৌষধিৰ সৈতে মিহলাই লোৱা হয়, আনহাতে কিছুমানত মছলাবোৰ পানী, ভিনেগাৰ বা অন্যান্য তৰল পদাৰ্থৰে পিহি পেষ্ট বনাব লাগে। সুষম প্ৰভাৱ পাবলৈ সোৱাদবোৰ মিহলাই ল’ব পাৰি, বা এটা সোৱাদৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব পাৰি। মছলা ব্যৱহাৰৰ আগতে গোটা মছলাখিনি সামান্য ভাজি ইয়াৰ সোৱাদ আৰু সুগন্ধি মুক্ত কৰি লোৱা হয়। ভাৰত উপমহাদেশৰ পূব অংশত পশ্চিম বংগ, উৰিষ্যা, অসম আৰু বাংলাদেশত এই বিভাজনৰ সলনি কেৱল ইলাচি, ডালচেনি আৰু লংহে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়
গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয় (Guwahati College) অসমৰ গুৱাহাটীৰ বামুণীমৈদামত অৱস্থিত এখন মহাবিদ্যালয়। ১৯৬৪ চনত মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল। গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।