cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লিম্ফ'মা
হজকিন লিম্ফ'মাৰ বিপদজনক কাৰকসমূহ হ'ল এপষ্টাইন–বাৰ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ আৰু পৰিয়ালত এই ৰোগৰ ইতিহাস। আনহাতে, সাধাৰণ প্ৰকাৰৰ নন-হজকিন লিম্ফ'মাৰ বিপদজনক কাৰকসমূহ হ'ল স্ব-অসংক্ৰাম্য ৰোগ, এইচ আই ভি/এইড্‌ছ, মানৱ টি-লিম্ফ’ট্ৰপিক ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ, ইমিউন’ছাপ্ৰেছিভ ঔষধ, আৰু কিছুমান কীটনাশক। প্ৰচুৰ পৰিমাণে ৰেড মীট খোৱা আৰু ধঁপাত সেৱন কৰিলেও বিপদাশংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে। যদিহে বৃদ্ধি হোৱা লিম্ফ ন'ডৰ উপস্থিতি দেখা যায়, তেতিয়া সচৰাচৰ লিম্ফ ন'ড বায়'প্সিৰ দ্বাৰা ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়।  তেজ, প্ৰস্ৰাৱ আৰু অস্থি মজ্জাৰ পৰীক্ষা কৰাটোও ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ ক্ষেত্ৰত উপযোগী হ'ব পাৰে। তাৰ পিছত মেডিকেল ইমেজিঙৰ সহায়ত কৰ্কট ৰোগ বিয়পি পৰিছে নে নাই আৰু ক'ত বিয়পি পৰিছে সেয়া নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি।  লিম্ফ'মা প্ৰায়ে হাওঁফাওঁ, যকৃত আৰু মগজুলৈ বিয়পে।
চিকিৎসাৰ ভিতৰত আছে কেম'থেৰাপি, ৰেডিঅ'থেৰাপি, প্ৰ'টন থেৰাপি, টাৰ্গেটেড থেৰাপি, আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ। কিছুমান নন-হজকিন লিম্ফ'মাত লিম্ফ'মা কোষৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হোৱা প্ৰটিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হোৱাৰ ফলত তেজ ইমানেই ডাঠ হৈ পৰে যে প্ৰটিনখিনি আঁতৰাবলৈ প্লাজমাফেৰেছিছ সম্পন্ন কৰা হয়। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সকলো হজকিন লিম্ফ'মাৰ উপপ্ৰকাৰৰ ক্ষেত্ৰত পাঁচ বছৰলৈ জীয়াই থকাৰ হাৰ ৮৫%, আনহাতে নন-হজকিন লিম্ফ'মাৰ ক্ষেত্ৰত এই হাৰ ৬৯%। ২০১২ চনত গোটেই বিশ্বজুৰি ৫ লাখ ৬৬ হাজাৰ লোকৰ দেহত লিম্ফ'মা বিকশিত হৈছিল আৰু ৩ লাখ ৫ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। সকলো কৰ্কট ৰোগৰ ভিতৰত ৩–৪ শতাংশই লিম্ফ'মা। উন্নয়নশীল দেশৰ তুলনাত উন্নত দেশসমূহত লিম্ফ'মা বেছিকৈ হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগ
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰাই ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস আৰম্ভ হয়। চীনা ৱেন আৰু লিডিয়ান ষ্টেটাৰৰ লগতে প্ৰাচীন ভাৰত মুদ্ৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচলনকাৰী দেশসমূহৰ অন্যতম। হিন্দী ৰূপিয়া শব্দটো মৰিয়াই চেপেটা কৰা ৰূপ (ধাতু) অৰ্থাৎ ৰূপৰ মূদ্ৰা বা মোহৰ মাৰি চিহ্নিত কৰা কাৰ্যক বুজোৱা সংস্কৃত শব্দ ৰূপৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই ৰূপ শব্দটো আকৌ আকাৰ বা আকৃতি বুজোৱা সৰ্বনাম পদ ৰূপৰ পৰা উলাইছে আৰু ই মূলতঃ দ্ৰাবিড় ভাষাৰ শব্দ।
কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰতো ৰূপৰ মোহৰ ৰূপ্যৰূপ, সোণৰ মোহৰ সুৱৰ্ণৰূপ আৰু সীহৰ মোহৰ সীহৰূপৰ কথা উল্লেখ আছে।
শ্বেৰ শ্বাহ সূৰীয়ে তেওঁৰ পাঁচ বছৰীয়া শাসনকালত (১৫৪০-১৫৪৫) ১৭৮ ৰতি ওজনৰ ৰূপৰ মুদ্ৰা ৰূপিয়া নামেৰে প্ৰচলন কৰিছিল। মোগল তথা মাৰাঠাসকলৰ ৰাজত্বকালৰ লগতে ইংৰাজশাসিত ভাৰততো ৰূপৰ মুদ্ৰা প্ৰচলিত আছিল। কাগজৰ বেংকনোটৰ পোনপ্ৰথম প্ৰচলনকাৰীৰ ভিতৰত আছিল বেংক অফ হিন্দুস্তান (১৭৭০-১৮৩২), ৱাৰেণ হেষ্টিংছে প্ৰতিষ্ঠা কৰা চেণ্ট্ৰেল বেংক অফ বেংগল এণ্ড বিহাৰ (১৭৭৩-৭৫) আৰু বেংগল বেংক (১৭৮৪-৯১)।
১৯ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অন্যান্য সবল অৰ্থব্যৱস্থাসমূহত সোণৰ ভিত্তিত দেশীয় মুদ্ৰাৰ মূল্য নিৰ্ধাৰিত হোৱাৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় টকা ৰূপৰ (ধাতু) ওপৰত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ইংৰাজ শাসনকাল আৰু স্বাধীনতা-উত্তৰ কালৰ প্ৰথমছোৱা ভাৰতীয় এক টকাক অনা হিচাপে ১৬ অনাত ভাগ কৰা হৈছিল। প্ৰতিটো অনা ৪ পইচা বা বাৰ পাইত পুনৰ বিভাজিত কৰাৰ ব্যৱস্থা আছিল। গতিকে এক টকা ১৬ অনা বা ৬৪ পইচা বা ১৯২ পাইৰ সমান আছিল। ১৯৫৭ চনত এক টকাক নতুনকৈ ১০০ নয়া পইচাত ভাগ কৰা হয় আৰু কিছু বছৰৰ পাছতেই আগৰ নয়া শব্দটো গুচাই পেলোৱা হয়।
কিছু বছৰলৈ ইংৰাজশাসিত আৰু ভাৰতৰ পৰা নিয়ন্ত্ৰিত বহুকেইখন ঠাই যেনে পূব এচিয়া, দক্ষিণ আৰৱ আৰু পাৰ্চিয়ান উপকূল আদিত ভাৰতীয় টকা চৰকাৰী মুদ্ৰা হিচাপে প্ৰচলিত হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচলন
মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ সোণ, ৰূপ আৰু সীহৰ মোহৰৰ পিচত মধ্যযুগত কোনো এক নিৰ্দিষ্ট মুদ্ৰা-ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলিত নাছিল। শ্বেৰ শ্বাহ সূৰীকে ভাৰতীয় টকাৰ প্ৰথমজন প্ৰচলনকাৰী বুলি কোৱা হয়।
ইংৰাজ শাসনকাল
ইংৰাজ ঔপনিৱেশিক কালত পশ্চিম ভাৰত, দক্ষিণ ভাৰত আৰু বংগৰ (কলকাতা) উপনিৱেশসমূহে ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ বাবে নিজাকৈ ভিন্ন মুদ্ৰা ব্যৱস্থাৰ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে।
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)
যৌৱনে আমনি কৰে (Joubane Amoni Kore) ১৯৯৮ চনৰ ১৯মেত মুক্তি পোৱা, অশোক কুমাৰ বিষয়া পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন ৰঙীন ৰোমাণ্টিক অসমীয়া ছবি। বহুদিন ধৰি অসমীয়া ছবি জগতত চলা এক মণ্ডাৱস্থাৰ অন্তত এই ছবিখন অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু অসমীয়া দৰ্শকসকলক অসমীয়া ছবিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তুলিছিল। ছবিৰ নামটো পৰিচালক-প্ৰযোজক অশোক বিষয়াৰ পিতৃ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াই লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে লিখা 'আবেগৰ বোকোচা বব মই নোৱাৰো, যৌৱনে আমনি কৰে' শীৰ্ষক এটা গীতৰ পৰা লোৱা হৈছিল আৰু এই গীতটো পুনঃৰেকৰ্ডিং কৰি এই ছবিখনত টাইটেল চং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অশ্লীল নামকৰণ কৰা বুলি ছবিৰ নামটোক লৈ ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত এক বিতৰ্ক হৈছিল। অশোক কুমাৰ বিষয়াই এটা টিভি সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে এই বিতৰ্ক চলাত প্ৰযোজকপক্ষও পৰিকল্পিতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল।
কাহিনী
মালতী নামৰ এজনী দুখীয়া তিৰোতাৰ বদান্যতাত চহৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰা দীপুৱে ধনীঘৰৰ জীয়ৰী মানসীক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ এজনীয়ে ছোৱালী পূজা। পূজা কলেজ পালে আৰু ঘটনাক্ৰমে সেই কলেজতে পঢ়িবলৈ অহা মালতীৰ পুতেক অঙ্কুৰৰ সৈতে তাইৰ প্ৰেম হ'ল। কিন্তু পূজাক ভাল পাব বিচৰা আন এজনৰ সৈতে অঙ্কুৰৰ সংঘাত হয়।
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
ইংৰাজ শাসনকাল
১৯১১ চনত পঞ্চম জৰ্জে ইংলেণ্ডৰ সিংহাসনত আৰোহণ কৰে আৰু নতুনকৈ মোহৰ মাৰে। এই নতুন মোহৰবোৰত ৰজাক ভাৰতীয় হাতীৰে সজ্জিত হাৰ পৰিহিত অৱস্থাত অংকন কৰা হৈছিল। কিন্তু অতিশয় ক্ষুদ্ৰ হোৱাৰ কাৰণে হাতীবোৰক গাহৰি সদৃশ দেখা গৈছিল আৰু এই কথাই ভাৰতীয় মুছলমান সমাজক ক্ষুণ্ণ কৰি তোলে। ইয়াৰ ফলত এই নক্সা তাৎক্ষণিক ৰূপত সলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
পাৰভেজ ৰব
পাৰভেজ ৰব (১৯৬২/৬৩ – ১৯ অক্টোবৰ ২০১৯) বাংলাদেশৰ এজন সুৰকাৰ আৰু সঙ্গীত পৰিচালক আছিল। তেখেত মুঠ ৭৫ খন বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত ৫৬ বয়সত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
ইংৰাজ শাসনকাল
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত দেশজুৰি ৰূপৰ নাটনিয়ে দেখা দিয়ে আৰু ই এটকীয়া তথা আঢ়ৈটকীয়া কাগজৰ মুদ্ৰাৰ প্ৰচলনত অৰিহণা যোগায় আৰু ৰূপৰ মুদ্ৰাৰ কম মূল্যৰ ভাগসমূহ তাম আৰু নিকেলৰ পৰা প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিচত ৰূপৰ বিশেষধৰণৰ আকৰেৰে মুদ্ৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ১৯৪০ চনৰ পৰা ইয়াৰ আৰম্ভণি কৰা হয়। ১৯৪৭ চনত ইয়াক আঁতৰাই নিকেলৰ মুদ্ৰাৰ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হয়।
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)
কাহিনী
পূজা আৰু অঙ্কুৰ পলাই যায়। দীপুৱে সিহঁতক বিচাৰি মালতীৰ গাঁৱৰ ঘৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে। ইফালে অঙ্কুৰৰ প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীজনে তাক মাৰিবৰ বাবে পিছ লয়। পূজা আৰু অঙ্কুৰে জীয়াই থকাৰ আশা নেদেখি দুয়ো এথন পাহাৰৰ পৰা জঁপিয়াই মৰিবলৈ লওঁতে দীপুৱে বাধা দিয়ে। এনেতে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বী পক্ষই চলোৱা এটা গুলী দীপুৰ গাত লাগে যদিও তেওঁৰ প্ৰাণৰক্ষা পৰে। অৱশেষত সকলোৰে সন্মতিত পূজা আৰু অঙ্কুৰৰ বিয়াখন হৈ যায়।
পাৰভেজ ৰব
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
ইংৰাজ শাসনকাল
স্বাধীনতা-উত্তৰ কালৰ প্ৰথমছোৱা ইংৰাজ মুদ্ৰা ব্যৱস্থাটোকে বাহাল ৰখা হয় আৰু এক টকাৰ মূল্য ৬৪ পইচা বা ১৯২ পাইতে স্থিৰ থাকে।
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)
গীত
ছবিখনত মুঠ সাতটা গীত আছে। তাৰে টাইটেল চংটো লাচিত বৰফুকন ছবিখনৰ পৰা লোৱা। কথা আৰু সুৰ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াৰ। মূল গীতটো গাইছিল দীপালী বৰঠাকুৰে। পুনঃৰেকৰ্ডিঙত কণ্ঠ দিছে সংগীতা বৰঠাকুৰে। বাকী ছটা গীত লিখিছে প্ৰশান্ত বৰদলৈ, হেমন্ত দত্ত, প্ৰতিমা দাস আৰু বংকিম শৰ্মাই। গীতসমূহ জিতুল সোণোৱাল, জুবিন গাৰ্গ, শান্তা উজীৰ, মনচুমী ৰাজখোৱা, মিতালী চৌধুৰীয়ে গোৱাৰ উপৰিও সেইসময়ৰ বলিউদৰ শীৰ্ষস্থানীয় গায়ক কুমাৰ চানু আৰু উদিত নাৰায়ণেও গাইছে। জুবিন গাৰ্গ আৰু বলিউদৰ গায়িকা সাগৰিকা মুখাৰ্জীক নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
ইংৰাজ শাসনকাল
১৯৫০ চনৰ ১৫ আগষ্টত অনা ব্যৱস্থাৰ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হয় আৰু ভাৰত গণৰাজ্যৰ ই প্ৰথম মুদ্ৰা ব্যৱস্থা হিচাপে পৰিগণিত হয়। সম্ৰাট অশোকৰ সিংহৰ প্ৰতীকচিহ্নই ইংলেণ্ডৰ ৰজাৰ আৱক্ষ প্ৰতিকৃতিৰ ঠাই দখল কৰে। এটকীয়া মুদ্ৰাবোৰত ঘেঁহুৰ ঠোকে বাঘৰ ঠাই লয়। ১৬ অনাৰ সমষ্টিত এটকাৰ হিচাপ এই ব্যৱস্থাটোত বাহাল ৰখা হয়। ১৯৫৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা ভাৰতত ভাৰতীয় মুদ্ৰা (সংশোধিত) আইন ১৯৫৫ বলৱৎ কৰা হয় আৰু ই এক নতুন দশমিকীকৰণ ব্যৱস্থাৰ আৰম্ভণি কৰে। এই নতুন ব্যৱস্থামতে ১ টকাক ১৬ অনা বা ৬৪ পইচাৰ সলনি ১০০ নয়া পইচাত ভাগ কৰা হয়। এই নয়া পইচাসমূহ ১, ২, ৫, ১০, ২০ আৰু ৫০ নয়া পইচা হিচাপে মুদ্ৰিত কৰা হৈছিল আৰু কিছুদিনলৈ অনা আৰু নয়া পইচা উভয়কে বৈধভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৬৮ চনৰ ১ জুনৰ পৰা নয়া পইচাসমূহৰ নয়া শব্দটো গুচাই কেৱল পইচা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়। ষাঠিৰ দশকত মুদ্ৰাস্ফিতীয়ে বহুল ৰূপত দেখা দিয়াত লাহে লাহে তাম, ব্ৰঞ্জ, নিকেল আৰু এলুমিনিয়াম-ব্ৰঞ্জেৰে তৈয়াৰী মুদ্ৰাৰ সলনি এলুমিনিয়ামৰ মুদ্ৰা তৈয়াৰ কৰিবলৈ লোৱা হয়। ইয়াৰ লগে লগে ৩ পইচাৰ ষড়ভূজ মুদ্ৰাৰ আৰম্ভণি ঘটে। ১৯৬৮ চনত ২০ পইচাৰ মুদ্ৰা প্ৰচলন কৰা হৈছিল যদিও ই বিশেষ জনপ্ৰিয় নহ’ল। লাভতকৈ খৰচ বেছি হোৱাৰ অৱস্থা পোৱা বাবে ১৯৭০ চনত ১, ২ আৰু ৩ পইচাৰ মুদ্ৰাসমূহৰ প্ৰচলন বন্ধ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে ১৯৮৮ চনত ১০, ২৫ আৰু ৫০ পইচাৰ মুদ্ৰা আৰু ১৯৯২ চনত এটকীয়া মুদ্ৰাক ভাৰতৰ অৰ্থব্যৱস্থাত স্ংযোজিত কৰা হয়। এটকীয়া, দুটকীয়া আৰু ৫ টকীয়া মুদ্ৰাত তুলনামূলকভাৱে খৰচ কম হোৱাৰ বাবে নব্বৈৰ দশকত এই মুদ্ৰাসমূহৰ মুদ্ৰিতকৰণ আৰম্ভ হয়।
স্বাধীনতা-উত্তৰ কাল
১৯৪৭ চনত স্বাধীনতা লাভৰ পিছত ১৯৬৬ আৰু ১৯৯১ চনত ভাৰতে দুটা বৃহৎ অৰ্থনৈতিক বিপৰ্যয় আৰু টকাৰ মূল্য ক্ৰমাগতভাৱে হ্ৰাস পোৱা সমস্যাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলগা হয়।
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)
ব্যৱসায়
যৌৱনে আমনি কৰে এখন জনপ্ৰিয় ছবি আছিল আৰু ছবিগৃহত ই ৰূপালী জয়ন্তী সপ্তাহ পালন কৰিছিল। এইখনে হ'ল বৰ্তমান সময়লৈ (২০১৯) সৰ্বাধিক ভিউৱাৰশ্বিপ পোৱা অসমীয়া ছবি। সেই সময়ৰ হিচাপত ছবিখনে ২.২৫ কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছিল; যিসময়ত টিকটৰ দাম ৭টকা আৰু ১৫টকা আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ভাৰতীয় টকাৰ ইতিহাস
দশমিকীকৰণ
থোৰতে টকাৰ দশমিকীকৰণ:undefined
১৯৬৬ চনৰ অৰ্থনৈতিক বিপৰ্যয়
১৯৫০ চনৰ পৰাই ভাৰত বাণিজ্যিক ঘাটিৰ মুখামুখি হৈ আহিছে। এই ঘাটি ১৯৬০ চনত ভয়ংকৰভাৱে বৃদ্ধি পায়। আনহাতে চৰকাৰৰ ঘাটি বাজেটো সেই সময়ত অন্য এক সমস্যা আছিল আৰু দেশৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ সঞ্চয়ৰ ঋণাত্মক হাৰৰ কাৰণে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ পৰা ধন ধাৰে লোৱাৰো সুবিধা নাছিল। ফলস্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকক দীৰ্ঘকালীন ঋণপত্ৰ অৰ্থাৎ বণ্ড প্ৰদান কৰিছিল যাৰ ফলত টকাৰ যোগান বৃদ্ধি পায় আৰু ই মুদ্ৰাস্ফিতীৰ জন্ম দিয়ে। ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তানৰ যুদ্ধৰ ফলত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু পাকিস্তানৰে মিত্ৰতা থকা দেশসমূহে ভাৰতৰ পৰা বৈদেশিক সাহায্য বাতিল কৰিবলৈ সুৰুঙা পায় যি টকাৰ মূল্য হ্ৰাসত অৰিহণা যোগায়। অৱশেষত ১৯৬৬ চনত ভাৰতে লাভ কৰি অহা বৈদেশিক সাহায্যসমূহ কৰ্ত্তন কৰা হয় আৰু কোৱা হয় যে এই সাহায্যসমূহ পুনৰাই লাভ কৰিবলৈ ভাৰতে বৈদেশিক বাণিজ্য ক্ষেত্ৰৰ বাধা-নিষেধসমূহ উঠাই ল’ব লাগিব। সেই সময়ছোৱাত কেৱল প্ৰতিৰক্ষা শিতানতে মুঠ ব্যয়ৰ ২৪.০৬%। টকাৰ মূল্য হ্ৰাসত ১৯৬৫-৬৬ চনৰ খৰাং পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা মূল্যবৃদ্ধিয়েও বহু পৰিমাণে অৰিহণা যোগায়।
১৯৬৯ চনৰ শেষৰফালে ভাৰতীয় টকাৰ মূল্য আছিল ১৩ ব্ৰিটিছ পেঞ্চৰ সমান। তাৰ এটা দশকৰ পিছত ১৯৭৯ চনত ইয়াৰ মূল্য হয়গৈ ৬ ব্ৰিটিছ পেঞ্চ। ১৯৮৯ চনত ই সৰ্বকালৰ সৰ্বনিম্ন মূল্য ৩ ব্ৰিটিছ পেঞ্চ পায়গৈ।
১৯৯১ চনৰ অৰ্থনৈতিক বিপৰ্যয়
১৯৯১ চনতো ভাৰতত নিৰ্দিষ্ট বিনিময় মূল্য ব্যৱস্থা বাহাল আছিল য’ত ভাৰতীয় টকাৰ মূল্য বেছিকৈ বাণিজ্যিক মিত্ৰতা থকা কেইখনমান দেশৰ মুদ্ৰাৰ বিপৰীতে নিৰ্দিষ্ট কৰি ৰখা হৈছিল। ১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ অন্তলৈকে দেশৰ বেলেঞ্চ অফ পেমেণ্টৰ সমতাত কিছু সমস্যাই দেখা দিয়ে। দেশৰ বৈদেশিক বিনিময়ৰ ভঁৰাল উদংপ্ৰায় হৈ পৰে আৰু ই এনে এক পৰ্যায় পায়গৈ যে আনকি তিনি সপ্তাহৰ মুঠ আমদানিৰ লেন-দেনসমূহ সম্পূৰ্ণ কৰাতো চৰকাৰ অপাৰগ হৈ পৰে। মুদ্ৰাস্ফিতীয়ে চূড়ান্ত পৰ্যায় পায়গৈ আৰু চৰকাৰৰ ঘাটি বাজেটেও বিপদজনক ৰূপ লয়। ফলস্বৰূপে টকাৰ মূল্য হ্ৰাস কৰিবলগা হয়। ১৯৯৯ চনৰ শেষলৈ টকাৰ মূল্য ভালেখিনি হ্ৰাস পায়।
পুনৰ্মূল্যায়ন
২০০০ চনৰ পৰা ২০০৭ চনৰ ভিতৰত টকাৰ মূল্য হ্ৰাস পোৱাটো বন্ধ হয় আৰু প্ৰতি আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে ই ৪৪-৪৫ টকাত স্থিৰতা লাভ কৰে। ২০০৭ চনৰ শেষৰফালে সুচল বৈদেশিক বিনিয়োগৰ ফলত প্ৰতি আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে টকাৰ মূল্য সৰ্বোচ্চ ৩৯ টকা হয়গৈ। অৱশ্যে ইয়াৰ ফলত দেশৰ মুখ্য ৰপ্তানিকাৰীসকলে লোকচান ভৰিবলগা হয়। ২০০৮ চনত সমগ্ৰ বিশ্বকে চুই যোৱা অৰ্থনৈতিক বিপৰ্যয়ৰ সময়ত বিদেশী বিনিয়োগকাৰীসকলে ভাৰতত নিয়োজিত তেওঁলোকৰ ধনৰ বহুলাংশ নিজ দেশলৈ ঘূৰাই নিয়ে।
প্ৰথমাৱস্থাৰ কাগজৰ নোট
বেংক অফ বেংগলে প্ৰচলন কৰা নোটসমূহ তলত উল্লিখিত তিনি ভাগত ভগাব পাৰি।
ইংৰাজশাসিত সময়ৰ টকা
১৮৬১ চনৰ কাগজৰ মুদ্ৰা আইনে চৰকাৰক নোট প্ৰচলন কৰাৰ একক অধিকাৰ প্ৰদান কৰে। পিছলৈ মুদ্ৰা পৰিচালনাৰ ভাৰ মুদ্ৰণকৰ্ত্তা, হিচাপৰক্ষক আৰু মুদ্ৰা নিয়ন্ত্ৰকসমূহক প্ৰদান কৰা হয়।
ইংৰাজ শাসনকালত ৰিজাৰ্ভ বেংকে প্ৰচলন কৰা টকা
১৯৩৫ চনৰ এক এপ্ৰিলত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ আনুষ্ঠানিক শুভাৰম্ভ কৰা হয়। ৰিজাৰ্ভ বেংক অফ ইণ্ডিয়া আইন ১৯৩৪-ৰ ২২ নং অনুচ্ছেদে নিজা নোট প্ৰস্তুত নোহোৱালৈকে ৰিজাৰ্ভ বেংকক ভাৰত চৰকাৰে চলাই অহা নোটসমূহ প্ৰচলনৰ কৰ্তৃত্ত প্ৰদান কৰে। ১৯৩৮ চনত চেণ্ট্ৰেল বেংকটোৱে ৬ম জৰ্জৰ প্ৰতিকৃতি অংকিত প্ৰথমটো ৫ টকীয়া নোটৰ প্ৰচলন কৰে। ইয়াৰ পিছত ১০ টকীয়া নোট ফেব্ৰুৱাৰী, ১০০ টকীয়া নোট মাৰ্চ, ১,০০০ আৰু ১০,০০০ টকীয়া নোট জুন মাহৰ পৰা প্ৰচলিত হয়। দ্বিতীয় গভৰ্ণৰ ছাৰ জেমছ টেইলৰে ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ প্ৰথম নোটসমূহত হস্তাক্ষৰ কৰে। ১৯৪০ চনৰ আগষ্টত যুদ্ধকালীন পদক্ষেপ হিচাপে এটকীয়া নোটসমূহ পুনৰ প্ৰচলন কৰা হয়। সেই সময়ত জাপানীবিলাকে ভাৰতীয় টকাৰ উচ্চমানৰ জালনোট প্ৰস্তুত কৰি উলিয়ায় আৰু ইয়াৰ ফলত ৱাটাৰমাৰ্কটো সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰে। ৬ষ্ঠ জৰ্জৰ আৱক্ষ প্ৰতিকৃতিৰ সলনি সম্পূৰ্ণ প্ৰতিকৃতি অংকন কৰা হয় আৰু তেতিয়াই ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে সুৰক্ষা সূত্ৰডাল (security thread) সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়। ১৯৪৭ চনলৈকে এই নোটসমূহ বাহাল থাকে আৰু স্বাধীনতা-উত্তৰ কালৰ নোটসমূহ বলৱৎ হোৱাত ই অচল হৈ পৰে।
ভাৰত চৰকাৰে প্ৰচলন কৰা টকা
১৯৪৯ চনত স্বাধীন ভাৰতৰ চৰকাৰে এটকীয়া নোটৰ এক নতুন নক্সা অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত ৰজাৰ সলনি মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰতিকৃতি অংকন কৰাৰ কথা বিবেচনা কৰা হৈছিল যদিও পিছত সম্ৰাট অশোকস্তম্ভৰ চিহ্ন নিৰ্বাচন কৰা হয়। ১৯৫৩ চনত নোটবোৰত হিন্দী ভাষাটো চকুতলগাকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৬০ চনৰ শেষৰফালে হোৱা অৰ্থনৈতিক বিপৰ্যয়ৰ ফলস্বৰূপে ১৯৬৭ চনলৈ নোটসমূহৰ আকাৰ সৰু কৰি পেলোৱা হয়। ১৯৭৮ চনত ১০,০০০ টকীয়া নোটসমূহৰ প্ৰচলন বন্ধ কৰা হয়।
১৯৯৬ চনত চনত "মহাত্মা গান্ধী শৃংখলা"ৰ আৰম্ভণি কৰা হয়। এই নতুন নোটসমূহত এক নতুন ৱাটাৰমাৰ্ক, ভিন্ন সুৰক্ষা সূত্ৰ আৰু প্ৰতিৱন্ধীসকলৰ বাবে বিশেষ চিনাক্তকৰণ চিহ্ন সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়।
মূল্যায়নৰ ইতিহাস
১৯২৬ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈকে ভাৰতীয় টকাৰ মূল্য ব্ৰিটিছ পাউণ্ডৰ সৈতে যুক্ত কৰি ইয়াৰ বিপৰীতে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল আৰু ১৩.৩৩ টকা ১ পাউণ্ডৰ সমান হিচাপে স্থিৰ কৰা হৈছিল। ১৯৬৬ চনত টকাক আমেৰিকান ডলাৰৰ সৈতে যুক্ত কৰা হয় আৰু ১ ডলাৰৰ বিপৰীতে ৭.৮ টকা স্থিৰ কৰা হয়।
{| class="wikitable" ! চন ! বিনিময়ৰ হাৰ (প্ৰতি ডলাৰৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় টকা)
নিৰ্মলা যোশী
মাৰিয়া নিৰ্মলা যোশী (Nirmala Joshi, ২৩ জুলাই ১৯৩৪ - ২৩ জুন ২০১৫) জনপ্ৰিয় ভাবে চিষ্টাৰ নিৰ্মলা এগৰাকী ৰোমান কেথলিক ধৰ্মীয় চিষ্টাৰ আছিল। তেওঁ নোবেল বঁটা বিজয়ী মাদাৰ টেৰেছায়ে স্থাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটিৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁ এই দায়িত্বভাৰ সফলতাৰে গ্ৰহণ কৰি বিদেশত তেওঁলোকৰ উপস্থিতি আৰু মিছন সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত মাদাৰ টেৰেছাৰ মৃত্যুৰ পিছত এই পদ লাভ কৰাৰ পিছত নিৰ্মলাই আফগানিস্তান, ইজৰাইল আৰু থাইলেণ্ডৰ দৰে দেশত কেন্দ্ৰ মুকলি কৰি সংগঠনটোৰ ১৩৪খন দেশলৈ প্ৰসাৰিত কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৯ চনত দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৪ চনৰ ২৩ জুলাই তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্যৰ বিহাৰ আৰু উৰিষ্যা প্ৰদেশৰ ৰাঁচীত (বৰ্তমান ঝাৰখণ্ডৰ ৰাজধানী) কুসুম হিচাপে নিৰ্মলা যোশীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ দহটা শিশুৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ সন্তান হিচাপে ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।  তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ নেপালৰ আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক ১৯৪৭ চনত দেশৰ স্বাধীনতালৈকে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাৰ বিষয়া আছিল। যদিও নিৰ্মলাৰ পৰিয়াল হিন্দু ধৰ্মালম্বী আছিল, তেওঁ ভাৰতৰ হাজাৰীবাগৰ কাৰ্মেল মাউণ্টত খ্ৰীষ্টান মিছনাৰীসকলৰ দ্বাৰা শিক্ষা লাভ কৰিছিল। সেই সময়ত তেওঁ মাদাৰ টেৰেছাৰ কামৰ বিষয়ে শুনিছিল আৰু সেই তেওঁৰ সৈতে মানৱসেৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। তেওঁ অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে কেথলিক ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল আৰু মাদাৰ টেৰেছাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটি সংগঠনত যোগদান কৰিছিল। যোশীয়ে ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
মাদাৰ টেৰেছাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটি সংগঠনত যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ পানামালৈ গৈছিল। ইয়াৰ লগৰ লগে তেওঁ বিদেশী অভিযানৰ নেতৃত্ববহন কৰা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰথম চিষ্টাৰসমূহৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ১৯৭৬ চনত যোশীয়ে মিছনাৰীজ অফ চেৰিটিৰ মননশীল শাখা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৭ চনলৈকে ইয়াৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত থাকে। তাৰপিছত মাদাৰ টেৰেছাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ প্ৰতিষ্ঠানৰ চুপিৰিয়ৰ জেনেৰেল হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ভাৰত চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৯ চনত চিষ্টাৰ যোশীক ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। চুপিৰিয়ৰ জেনেৰেল হিচাপে তেওঁৰ কাৰ্যকাল ২০০৯ চনৰ ২৫ মাৰ্চ তাৰিখে সমাপ্ত হৈছিল। তেওঁৰ পিছত জাৰ্মানীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা চিষ্টাৰ মেৰী প্ৰেমা পিয়েৰীকে পৰৱৰ্তী চুপিৰিয়ৰ জেনেৰেল হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
মৃত্যু
২০১৫ চনৰ ২৫ জুন তাৰিখে কলকাতাত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ চিষ্টাৰ নিৰ্মলাৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীকে ধৰি দেশ বিদেশৰ বহু বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে সংবাদ মাধ্যমত সমবেদনা জ্ঞাপন কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শিৱনাথ বৰ্মন
শিৱনাথ বৰ্মন (Sivanath Barman) একাধাৰে এগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপক, লিখক, সম্পাদক, অভিধান প্ৰণেতা আৰু অনুবাদক। তেখেত ‘জনসাধাৰণ’ বাতৰি কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপেও সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০২২ বৰ্ষত তেখেতৰ জীৱনযোৰা সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ‘ওজা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ভাষা-সাহিত্য সাধনা বঁটা’ প্ৰদান কৰা হয়। ২০২২ চনত, তেখেতক অসম সাহিত্য সভাৰ ছগনলাল জৈন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
শিৱনাথ বৰ্মনৰ জন্ম কাল— চৰকাৰী ভাৱে ১৯৪২ চন আৰু সোঁৱৰণী মতে ১৯৪১ চন। তেখেতৰ জন্ম স্থান যোৰহাট জিলা। পিতৃৰ নাম কাশীনাথ বৰ্মন আৰু মাতৃৰ নাম ভবাণীবালা বৰ্মন। পিতৃ নলবাৰী চহৰৰ পশ্চিমৰ চামতা অঞ্চলৰ আমনি গাঁৱৰ মানুহ আছিল। তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ পৰা পৰীক্ষা পাছ কৰি সেই স্কুলতে চাকৰি কৰিছিল। সেই স্কুলৰে শিক্ষক আবাসত শিৱনাথ বৰ্মনৰ জন্ম। মাতৃ ভবাণীবালা আছিল বৰ্তমান মৰিগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্গত জাগী ভকত গাঁৱৰ ছোৱালী।
শিক্ষা
বৰ্মনৰ জন্মৰ এবছৰ মান পিচতেই পিতৃ শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুললৈ বদলি হয়। সেয়েহে বৰ্মনে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল নাজিৰাত। ১৯৫৯ চনত নাজিৰাৰ ল'ৰাৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৯৬৩ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত সম্মানসহ স্নাতক পৰীক্ষা পাছ কৰি তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম লগায় আৰু দুবছৰ পিচত একেটা বিষয়তে স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয়। পৰীক্ষা দি পৰীক্ষাৰ ফলাফল ওলোৱাৰ আগতেই তেওঁ শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকৰ পদত সোমায়। তাত ডেৰ বছৰমান থকাৰ পিচত তেওঁ কটন মহাবিদ্যালয়লৈ আহে। চৰকাৰী চাকৰিত মুক্ত চিন্তাৰ সুযোগ নাপাব বুলি এই চাকৰি এৰি দি গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিবলৈ লয়। ২০০২ চনত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰৰ পিছতো গুৱাহাটীৰে এখন ব্যক্তিগত জুনিয়ৰ কলেজত ৰেক্টৰ হিচাপে দুবছৰমান থকাৰ পিচত তেওঁ সেই চাকৰিও ত্যাগ কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ ‘জনসাধাৰণ’ কাকতৰ দায়িত্বভাৰ লয় আৰু আঠ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিচত সেই পদ ত্যাগ কৰে।
সম্পাদিত আলোচনী
বিজ্ঞান জেউতী, বিদ্যাৰ্থী, ছাত্ৰ সাৰথি, Students World, সম্প্ৰীতি ইত্যাদি।
প্ৰসংগসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তি
thumb|upright=1.35|এটা অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ অনাতাঁৰ বা ৰেডিঅ' হৈছে অনাতাঁৰ তৰঙ্গ ব্যৱহাৰ কৰি সংকেত প্ৰেৰণ-গ্ৰহণ কৰা আৰু যোগাযোগ কৰাৰ এক শক্তিশালী মাধ্যম।   অনাতাঁৰ যন্ত্ৰত প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ ঊনবিংশ শতাব্দীৰ শেষৰ ফালে অনেক দেশৰ কেইবাজনো বিজ্ঞানীয়ে প্ৰায় একে সময়ে অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ আবিষ্কাৰ কৰিলেও গোলিয়েলমো মাৰ্কনিক অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ আবিষ্কাৰক হিচাবে গণ্য কৰা হয়। পূৰ্বে কেৱল অনাতাঁৰ যন্ত্ৰতে অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল যদিও এতিয়া প্ৰায় সকলোতে এই প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰেডিঅ', দূৰদৰ্শন, মোবাইল ফোন, ইত্যাদিসহ তাঁৰবিহীন যিকোনো যোগাযোগৰ মূলনীতিয়েই হ'ল অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তি। অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তিৰ তৰঙ্গ মহাকাশ পৰ্যবেক্ষণতো ব্যবহৃত হয়। ইয়াৰ বাবে অনাতাঁৰ দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ বা ৰেডিঅ' টেলিস্কোপ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই হল বহুল ব্যৱহৃত আধুনিক প্ৰযুক্তি, অনাতাঁৰ যোগাযোগ, ৰাডাৰ, অনাতাঁৰ দিকদৰ্শন, ৰিমট কণ্ট্ৰল, আৰু অন্যান্য বহুতো সজুঁলিত অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি শ্ৰেণী:শব্দ
অনুপম শইকীয়া (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
অসমৰ একাধিক ব্যক্তিক অনুপম শইকীয়া নামেৰে জনা যায়। অনুপম শইকীয়াই তলৰ ব্যক্তিসকলক বুজাব পাৰে:
শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
ৰাম প্ৰবেশ মণ্ডল
ৰাম প্ৰবেশ মণ্ডল পশ্চিমবঙ্গৰ এজন শিক্ষক আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেখেত ১৯৯৬ চনত পশ্চিমবঙ্গ বিধানসভালৈ মানিকচকৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৮ চনৰ ২৩ জুনত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মুদ্ৰা বজাৰ
মুদ্ৰা বজাৰ (Money market) হ’ল এক প্ৰণালীবদ্ধ প্ৰতিষ্ঠানিক ব্যৱস্থা য’ত ধৰুৱাক প্ৰয়োজনীয় পুঁজিৰ যোগান ধৰা হয়। সেয়েহে এই বজাৰত হ্ৰাস্বকালীন প্ৰকৃতিৰ নিৰাপত্তা পত্ৰৰ লেনদেন বা বিনিময় কৰা হয়। ই বিত্তীয় বজাৰৰ এক আৱশ্যকীয় অংশ।
প্ৰকৃততে যিখন বজাৰত মুদ্ৰা ঋণ দিয়া বা লোৱা হয় সেইখন বজাৰকে মুদ্ৰা বজাৰ বুলি কোৱা হয়। এই বজাৰৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ’ল হ্ৰস্বকালীন ঋণৰ ব্যৱস্থা কৰা। মুদ্ৰা বজাৰত নগদ বা মুদ্ৰাৰ লেনদেনৰ বিপৰীতে বিনিময় পত্ৰ, ব্যৱসায়িক বিল আৰু ট্ৰেজাৰী বিল তথা অন্যান্য হ্ৰস্বকালীন সময়ৰ বাবে কৰা আহিলাৰ লেনদেন কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
য়াওশং
বিৱৰণ
য়াওচাং উৎসৱ ঠিক সূৰ্যাস্তৰ পিছতে প্ৰতিখন গাঁৱত ‘য়াওচাং মেই থাবা’ বা খেৰেৰে নিৰ্মিত পঁজা দহনেৰে আৰম্ভ হয়। তাৰপিছত সৰু ল’ৰাবোৰে প্ৰতি ঘৰেঘৰে ধনৰ বৰঙণি বিচাৰি যায়, যাক নাকাঠেং বুলি কোৱা হয়। দ্বিতীয় দিনা মণিপুৰৰ পূব ই্ম্ফল জিলাত অৱস্থিত গোবিন্দজী মন্দিৰত স্থানীয় শিল্পীসকলে সংকীৰ্তন পৰিবেশন কৰে। দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় দিনা ছোৱালীহঁতে সম্পৰ্কীয়ৰ ঘৰত বৰঙণি (নাকাঠেং) বিচাৰি যায় আৰু ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ৰাস্তাত হেঙাৰ ধৰে। চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম দিনা মানুহবোৰে ইজনে আনজনক পানীত জুবুৰিয়ায়। ফুটবল বা ৰচি টনা খেল আদিৰো আয়োজন কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি স্থানীয় জা-জলপান আদিও তৈয়াৰ কৰি ওচৰ চুবুৰীয়াৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়।
ৰীতি-নীতি
সূৰ্যাস্তৰ লগে লগেই প্ৰতিখন গাঁৱত য়াঅ'চাং উৎসৱৰ আৰম্ভ হয়। প্ৰথমতেই তেওঁলোকে অস্থায়ীভাৱে নিৰ্মাণ কৰা খেৰীঘৰবোৰ জ্বলায়। ইয়াক 'য়াঅ'চাং মেই থাবা' বুলি কোৱা হয়। তাৰপিছত শিশুহঁতে প্ৰতিঘৰ মানুহৰ পৰা আৰ্থিক বৰঙণি বিচাৰে। ইয়াক কোৱা হয় 'নাকাথেং'। দ্বিতীয় দিনা, স্থানীয় বেণ্ডৰ দলসমূহে 'সংকীৰ্তন' পৰিৱেশন কৰে। মণিপুৰৰ পূব ইম্ফল জিলাত থকা গোৱিন্দজীৰ মন্দিৰত এই পৰিৱেশন হয়। দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় দিনাখন ছোৱালীসকলে তেওঁলোকে কুটুম্বৰ ঘৰলৈ গৈ 'নাকাথেং' সংগ্ৰহ কৰে আৰু ৰছী টানি পথ বন্ধ কৰি ধন সংগ্ৰহ কৰে। চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম দিনাখন, লোকসকলে পৰস্পৰৰ গাত পানী ছটিয়ায়। ৰছী টনা আৰু ফুটবল আদি খেল খেলোৱা হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও থলুৱাভাৱে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য ভগাই লোৱা হয়।
নৃত্য
এই উৎসৱৰ আন এটি বৈশিষ্ট্য হৈছে 'থাবাল চোংগবা'। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'জোনৰ তলত নৃত্য'। বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা পুৰুষসকল উৎসৱলৈ আহে আৰু মহিলাসকলৰ লগত এক বৃত্তত ৰৈ, হাত ধৰা-ধৰিকৈ নৃত্য কৰে। ২০১৬ চনত ২৩-২৪ মাৰ্চত এই পৰ্বটো অনুষ্ঠিত হৈছিল।
উদ্‌যাপন
স্থানীয় লোকসকলে আনন্দ-উৎসৱতো জড়িত হয়। শেহতীয়াকৈ উৎসৱৰ সময়ত কিছুমান ক্ৰীড়ানুষ্ঠান আয়োজন কৰি মেইটেইসকলৰ প্ৰতিভা চিনাক্তকৰণৰ দিহা কৰা হৈছে। আনন্দৰ এই উৎসৱত ভোজভাত তথা গীত-মাতৰ উপৰিও খেল ধেমালীৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া দেখা যায়। মেইটেইসকল খেল-ধেমালীৰ এক চহকী পৰম্পৰা থকা জনগোষ্ঠী। এই উৎসৱৰ যোগেদি তৃণমূল পৰ্যায়ৰ প্ৰতিভাসম্পন্ন খেলুৱৈসকল উদভাষিত হৈ উঠে।
বতৰ
thumb|300px|[[আন্তৰ্জাতিক মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা হাৰিকেন ইছাবেল (২০০৩)। ]] বতৰ হৈছে কোনো স্থানৰ কোনো সময়ৰ বায়ুমণ্ডলীয় অৱস্থা। সাধাৰণত এদিনৰ এনে তথ্যকেই বতৰ বোলে, আৰু কেতিয়াবা কোনো নিৰ্দিষ্ট এলেকাৰ কম সময়ৰ বায়ুমণ্ডলীয় অৱস্থাকে বতৰ বোলা হয়। আনহাতে কোনো স্থানৰ দীৰ্ঘ সময়ৰ বতৰৰ উৎপত্তি ভিত্তিত সেই স্থানৰ জলবায়ু নিৰ্নয় কৰা হয়। বতৰ সদা পৰিবৰ্তনশীল এক চলক। বতৰ আৰু জলবায়ুৰ বিষয়ে বিজ্ঞানৰ যি শাখাত আলোচনা কৰে তাকে বতৰ বিজ্ঞান বেলা হয়।
বতৰৰ উপাদান
বতৰৰ উপাদান বুলিলে সেইসমূহ উপাদানকে বুজায়, যিবোৰৰ পৰিবৰ্তনৰ ভিত্তিতে কোনো স্থানৰ বায়ুমণ্ডলীয় অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তন সূচিত হয়। বতৰৰ এনে উপাদানবোৰো হৈছে:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:জলবায়ু বিজ্ঞান
তাহমিমা আনাম
তাহমিমা আনাম (তাহমিমা আনাম; জন্ম: ৮ অক্টোবৰ, ১৯৭৫) বাংলাদেশত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ লেখক, ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰাৱন্ধিক। আ গ’ল্ডেন এইজ তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস। কিতাপখন ২০০৭ চনত প্ৰকাশ হৈছিল আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম কিতাপৰ ‘কমনৱেলথ ৰাইটাৰ্ছ প্ৰাইজ’ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্য গুড মুছলিম উপন্যাসখনে ‘মেন এছিয়ান লিটাৰেৰী প্ৰাইজ’ৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। তাহমিমা আনাম আবুল মনচুৰ আহমেদৰ নাতি আৰু মহফুজ আনামৰ জীয়ৰী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৫ চনৰ ৮ অক্টোবৰ তাৰিখে বাংলাদেশৰ ঢাকাত তাহমিমাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল মহফুজ আনাম আৰু মাতৃ শ্বাহীন আনাম। মাক-দেউতাকে ইউনেস্ক’ৰ কৰ্মচাৰী ৰূপে চাকৰিত যোগদান কৰাৰ বাবে ২ বছৰ বয়সৰপৰা আনাম পেৰিছত থাকিবলৈ লয়। দেউতাকে মুক্তি যুদ্ধত অংশ লোৱাৰ পিছৰে পৰা পৰিয়ালৰপৰা ‘বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধ’ৰ কাহিনী শুনি শুনি, পেৰিছ, নিউয়ৰ্ক আৰু বেংককত আনাম ডাঙৰ-দীঘল হয়৷
শিক্ষা
২০০৫ চনত, ১৭ বছৰ বয়সত তাহমিমাই তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰ "Fixing the Past: War, Violence, and Habitations of Memory in Post-Independence Bangladesh." ৰ বাবে মাউণ্ট হ’লয়ক কলেজৰপৰা এটি বৃত্তি লাভ কৰিছিল। এই কলেজৰপৰাই ১৯৯৭ চনত তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। হাভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নৃতত্ব (এন্থ’পলজী)ত তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে।  পিছত, লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰ’য়েল হ’ল’ৱে কলেজপৰা তাহমিমাই সৃজনীশীল সাহিত্যত স্নাত্তকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
২০০৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত, তাহমিমাৰ প্ৰথমখন উপন্যাস আ গ’ল্ডেন এইজ ‘জন মাৰি’ প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰে। আনামৰ মাক-দেউতাক দুয়োজনেই মুক্তি যোদ্ধা আছিল আৰু তেওঁলোকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধৰ আলমত আনামে উপন্যাসখন লিখি উলিয়াইছিল। স্নাতকোত্তৰৰ পঢ়া-শুনাৰ সময়ত, এই যুদ্ধক লৈ আনামে গৱেষণাও কৰিছিল আৰু গৱেষণাৰ সুবিধাৰ বাবে তেওঁ দুটাকৈ বছৰ বাংলাদেশত থাকি লোৱাৰ উপৰিও প্ৰায় ১০০ জন মুক্তি-যুঁজাৰুৰ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। যুদ্ধৰ পটভূমিক চিত্ৰিত কৰা তাৰেক মাসুদ আৰু ক্যথেৰিন মাসুদৰ এখন চিনেমাৰ চেটতো তাহমিমাই কাম কৰিছিল। চিনেমাখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।।
২০১১ চনত দ্য গুড মুছলিম নামে আ গ’ল্ডেন এইজ উপন্যাসৰ এটি চিক্যুৱেল প্ৰকাশ পায় আৰু ‘মেন এছিয়ান লিটাৰেৰী প্ৰাইজ’ৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। ২০১৫ চনত তাহমিমাৰ চুটি-গল্প গাৰমেণ্টচ্‌ প্ৰকাশ পায় আৰু ই ‘অ’ হেনৰী বঁটা’ লাভ কৰে ।  আৰু ‘বিবিচি নেচনেল চ’ৰ্ট ষ্টৰি এৱাৰ্ড’ৰ তালিকাভুক্ত হয়। একে বছৰতে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেন বুকাৰ বঁটাৰ বিচাৰকৰ আসন শুৱনি কৰে।
২০১৬ চনত, হাৰ্পাৰ কলিন্সে তেওঁৰ উপন্যাস দ্য বনচ্‌ অৱ গ্ৰেচ প্ৰকাশ কৰে। পিছৰ বৰ্ষত তেওঁ ‘ৰয়েল চ’ছাইটি অৱ লিটাৰেচাৰ’ৰ ফেল’ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। আনামে বাংলাদেশ আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন বৰ্দ্ধিত সমস্যা সম্পৰ্কে প্ৰৱন্ধ লিখে আৰু তেওঁৰ প্ৰৱন্ধসমূহ ‘দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছ’, ‘দ্য গাৰ্ডিয়েন’ আৰু ‘দ্য ষ্টেটচম্যান’ আদিত প্ৰকাশ হয়।
২০২১ চনত, তেওঁৰ নৱতম উপন্যাস দ্য ষ্টাৰ্টাপ ৱাইফ প্ৰকাশ পায় আৰু কিতাপখনে সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ কিতাপৰ সন্মান লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ফেক জিলা
ফেক ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ এখন জিলা। এই জিলাখন ১৯৭৩ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল। জিলাখনৰ সদৰ ঠাই ফেক নগৰ। এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী আৰু কৃষি তেওঁলোকৰ মূল পেছা।
ভৌগোলিক অৱস্থান
ফেক জিলাৰ অধিকাংশই পাহাৰীয়া। এই জিলাৰ ৭০% চিৰসেউজীয়া বনাঞ্চলে আগুৰি আছে। এই জিলাৰ সৰ্বোচ্চ উচ্চতাৰ পৰ্বতটো হৈছে মাউণ্ট জানিবো (Zanibu), যি সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৪০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। জিলাখনৰ অঞ্চলসমূহৰ ভিতৰত সাগৰপৃ্ষ্ঠৰ পৰা সৰ্বনিম্ন উচ্চতাত অৱস্থিত সদৰঠাই ফেক (১৫২৪ মিটাৰ) আৰু সৰ্বোচ্চ উচ্চতাত অৱস্থিত ফুটছেৰ’ (Pfutsero) নামৰ গাওঁখন (২১৩৬ মিটাৰ)।
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা (জন্ম ১৯৭২) এজন ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। বৰ্তমান তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ এজন অধ্যাপক। ৰামানুজনৰ গণিতৰ সৈতে জড়িত কৰ্মৰাজিৰ বাবে তেওঁ জনাজাত। বিশেষকৈ তেওঁ সহযোগীসকলৰ সৈতে লগ লাগি বিভিন্ন পদ্ধতিৰে বিভিন্ন বিভাজন ফলনৰ ৰামানুজন-সদৃশ সৰ্বাংগসম সম্পৰ্ক(Ramanujan type congruences)ৰ বিকাশ সাধন কৰিছে।
ফেক জিলা
ভৌগোলিক অৱস্থান
জিলাখনৰ সৰ্ববৃহৎ নদীবোৰৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে Tizu, Lanyi, Arachu আৰু মূল হ্ৰদবোৰ হৈছে Shilloi, Chida আৰু Dzudu। ২০০২ চনৰ তথ্য অনুসৰি, এই জিলাৰ ৮৯খন স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গাঁৱৰ ভিতৰত বাৰখন গাওঁ এতিয়াও ঘাইপথৰ দ্বাৰা সংযুক্ত হোৱা নাই। একেদৰে ৮৯ খনৰ গাঁৱৰ ভিতৰত মাথোঁ নখন গাঁৱত নিয়মীয়া পানীৰ ব্যৱস্থা আছে।
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা
জীৱনী
শিৱসাগৰত নয়নদীপ ডেকা বৰুৱাৰ শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ হয়। গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৯২ চনত তেওঁ গণিতত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৫ চনত তেওঁ আই আই টি কানপুৰৰ পৰা গণিতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০০১ চনত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ পি এইচ ডিৰ গৱেষণা পত্ৰৰ বিষয় আছিল Contributions to Ramanujan's Schlafli-type Modular Equations, Class Invariants, Theta-functions, and Continued Fractions. শিলচৰৰ অসম বিশ্ববিদ্যালয়ত কিছুমাহ কটোৱাৰ পিছতে ১৯৯৭ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০০৯ চনত অধ্যাপক হয়। ২০০৬-০৭ বৰ্ষত এবছৰৰ বাবে তেওঁ আৰবানা-চেম্পেইনৰ ইলিন'জ বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্ৰুচ চি বাৰ্ণ্টৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
ফেক জিলা
ভৌগোলিক অৱস্থান
ফেক জিলাত অৱস্থিত Avakhung International Border Checkpost, যাক আভাংশু (Avankhu) বুলিও জনা যায়, ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰ এটা আন্তৰ্জাতিক সীমা সুৰক্ষাৰ প’ষ্ট (International Border Checkpost)।
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা
পেচাগত অৱদান
বিভিন্ন বিষয়ত নয়নদীপ ডেকাবৰুৱাই প্ৰায় ৬০খন গৱেষণা পত্ৰ লিখিছে। বিষয়সমূহ হৈছে বিশিষ্ট ফলন(special functions), মাপাংকীয় সমীকৰণ(modular equation), প্ৰাথমিক অতিগুণোত্তৰ শ্ৰেণী(Basic hypergeometric series), ''বিভাজন তত্ত্ব (Theory of Partitions), অবিৰত ভগ্নাংশ (Continued fractions) আদি। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে ১১জন শিক্ষাৰ্থীৰ পি এইচ ডিৰ গাইড হিচাপে কাম কৰিছে। https://www.genealogy.math.ndsu.nodak.edu/id.php?id=174957 তেওঁ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ আন ঠাইতো শিক্ষানুষ্ঠান আৰু বিদ্যায়তনিক সমাৱেশত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বহুতো বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। অনলাইন আলোচনী গণিত চ'ৰাৰো তেওঁ এজন পৰামৰ্শদাতা। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ লগত জড়িত বিভিন্ন সমিতিৰ সদস্য হিচাপে তেখেতে কাম কৰিছে।
ফেক জিলা
জলবায়ু
গ্ৰীষ্মকালি এই জিলাৰ উষ্ণতা গড়ে ২৭ ডিগ্ৰী ছেণ্টিগ্ৰেড হয়। মৌচুমী জলবায়ু আৰম্ভ হয় মে’ মাহৰ শেষৰফালে আৰু ছেপ্টেম্বৰৰ শেষৰ ফালে অন্ত পৰে। শীতকালি সাধাৰণতে চুবুৰীয়া অসমৰ তুলনাত জাৰ অধিক হয়। শীত আটাইতকৈ বাছি পৰা জানুৱাৰী আৰু ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত উষ্ণতা শূন্য ডিগ্ৰীৰ তললৈকো নামিব পাৰে।
নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ফেক জিলা
জলবায়ু
এই জিলাৰ গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ১৫২৭ মিমি।
ইতিহাস
ফেক নামৰ উৎস হৈছে Phekrekedze শব্দটো যাৰ অৰ্থ হৈছে নিৰীক্ষণ স্তম্ভ (watch tower)।
প্ৰশাসন
জিলাখন ১৪টা প্ৰশাসনিক চাৰ্কোলত বিভক্ত কৰা হৈছে: ফুটছেৰ’ (Pfutsero), ফেক চদৰ (Phek Sadar), Chetheba, Chozuba, মেলুৰী (Meluri), Sekruzu, চিজামি (Chizami), Sakraba, Razieba, Zuketsa, ফ’ৰ (Phor), Khuza, Khezhakeno, আৰু Phokhungri।
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ জনগণনা অনুসৰি ফেক জিলাৰ জনসংখ্যা ১৬৩,২৯৪ জন। জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৫৯৬। ফেক জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৫১ গৰাকী। এই জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯.১৩%।
জিলাখনৰ ৮৫% শতাংশ লোকেই গ্ৰাম্য অঞ্চলত বাস কৰে। এই জিলাৰ সংখ্যগৰিষ্ঠ লোক চাকেচাং (Chakhesang) আৰু পশ্চুৰি (Pochury) জনজাতিৰ।
ভাষা
ফেক জিলাত নিম্নোলিখিত আংগামী-পশ্চুৰি ভাষাসমূহ প্ৰচলিত:
নগৰ আৰু গাওঁসমূহ
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ফেক জিলাত দুখন সৰু নগৰ, ফেক আৰু ফুটছেৰ’, আৰু ১১৭খন গাওঁ আছে। এই অঞ্চলসমূহ চৈধ্যটা প্ৰশাসনিক চাৰ্কোলত বিভক্ত কৰা হৈছে।
অৰ্থনীতি
এই জিলাৰ অৰ্থনীতি মূলতঃ কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। Terrace Rice Cultivation (TRC) আৰু জুম খেতি এই জিলাৰ মুল জীৱিকা।
এই জিলাত উৎপন্ন কৰা শস্যৰ ভিতৰত ধান, গোমধান আৰু কুনীধান (Millet) আদি উল্লেখযোগ্য।
উৎপাদনৰ ভিতৰত মেলুৰীত নিমখ, ফলৰ ৰস, বোৱা-কঁটা আৰু কাঠৰ কাৰুকাৰ্য্য প্ৰধান।
এই জিলাত এখন চিকিৎসালয়, দুটা সামাজিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ (community health centers) আৰু আঠাটা প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ (primary health centers) আছে।
ফেক জিলাৰ ১১৬খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, ৪৬খন মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ১৮খন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু তিনিখন মহাবিদ্যালয় অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ জিলা
ধীৰু ভূঞা
ধীৰু ভূঞা (Dhiru Bhuyan) আছিল অসমৰ এজন থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। ১৯৪২ চনত গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।
কৰ্মৰাজি
তেওঁৰ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ৰাগিনী (১৯৮৭) চলচ্চিত্ৰই ১৯৮৭ চনৰ ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে। এইখন তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁৰ ৰেডিঅ’ নাটকসমূহৰ ভিতৰত "ফুল আৰু কাঁইট", "বৰুৱাৰ সংসাৰ", "সিঁচা পুখুৰীৰ মাছ", ''শৃংগাৰ শ", “বৃহন্নলাৰ মুক্তি” ইত্যাদি অন্যতম।
চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ এটা কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত “কাঠফুলা” নামৰ নাটকখন, অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাটক কাৰ্যসূচীত দুবাৰকৈ প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু দেশৰ সকলোবোৰ আঞ্চলিক ভাষাতে সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।
বঁটা
“বিৰূপ পৰিস্থিতি আৰু যন্ত্ৰণাকো নেওচি এজনী গাভৰু ছোৱালীৰ সাহস আৰু আশাবাদক চিত্ৰিত কৰা” প্ৰথম ৰাগিনী ছবিয়ে ১৯৮৭ চনৰ ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটাত পৰিচালক ধীৰু ভূঞালৈ ৰজত কমলৰ সৈতে নগদ দহ হাজাৰ টকা আগবঢ়োৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
পদ্মনাভ বৰদলৈ
পদ্মনাভ বৰদলৈ এজন ভাৰতীয় গায়ক, গীতিকাৰ, সংগীত পৰিচালক আৰু অনুষ্ঠান পৰিচালক। তেওঁ অসমীয়া, হিন্দী, নেপালী, বাংলা, মাৰাঠী আৰু ইংৰাজী ভাষাত গীত গাইছে। তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী সৃষ্টি তেৰি জ' বাতেঁ হ্যে ৰ বাবে গ্লোবেল ইণ্ডিয়ান মিউজিক একাডেমি বঁটাৰ নন-ফিল্ম শাখাত মনোনয়ন লাভ কৰিছিল. এই শাখাত মনোনয়ন লাভ কৰা পদ্মনাভ, অংগৰাগ মহন্তৰ পিছৰ দ্বিতীয়জন অসমীয়া ব্যক্তি।
কেৰিয়াৰ
ইণ্ডিয়ান আইডলৰ প্ৰথমজন অসমীয়া ফাইনেলিষ্ট পদ্মনাভ পিছলৈ জি টিভি সাৰেগামাপাৰ ফাইনেলিষ্ট হৈছিল তেওঁৰ প্ৰথম অসমীয়া একক কণ্ঠৰ এলবাম ধ্বনি ২০১০ চনত মুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁ এজন গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক হিচাপে তেওঁৰ দ্বি-ভাষিক এলবাম ৰাস্তে (আলিবাট)ৰ সৈতে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
ৰমিলা থাপাৰ
ৰমিলা থাপাৰ (Romila Thapar; জন্ম: ৩০ নৱেম্বৰ, ১৯৩১) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় ইতিহাসবিদ। তেওঁৰ অধ্যয়নৰ মুখ্য ক্ষেত্ৰ হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাস, য'ত তেওঁ আগৰেপৰা প্ৰতিষ্ঠিত। থাপাৰ নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাচীন ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপক, এমিৰিটা।
থাপাৰৰ বিশেষ অৱদান হৈছে উত্তৰ ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগত হোৱা পৰিৱৰ্তন বুজিবলৈ সামাজিক-ঐতিহাসিক পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ। বংশ-আধাৰিত ইন্দো-আৰ্য পশুপালক গোটবোৰ গঙ্গা নদীৰ সমভূমিলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ লগে লগে,কিদৰে তেওঁলোকে জাতি-আধাৰিত ৰাজ্যবোৰৰ প্ৰাথমিক ৰূপ সৃষ্টি কৰিছিল, এই বষয়ে তেওঁৰ লিখনিত পোৱা যায়।
থাপাৰে চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়, অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, ইনষ্টিটিউট নেচনেল ডেচ লাঙ্গুইছ এট চিভিলাইজ অৰিয়েণ্টেলচ, পেৰিছ, এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়, এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয় হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু প্ৰিটোৰিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
জাগীৰোড মহাবিদ্যালয়
জাগীৰোড মহাবিদ্যালয় (Jagiroad College) অসমৰ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীৰোডত অৱস্থিত এখন স্নাতক শিক্ষাৰ মহাবিদ্যালয়। ১৯৭৯ চনৰ ৮ আগষ্টত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বিজ্ঞান,কলা আৰু বাণিজ্য শাখাৰ বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
জাগীৰোড মহাবিদ্যালয় প্ৰাচীন তিৱা ৰাজ্যৰ ৰাজকোঁৱৰৰ বাসস্থান "ন- খোলা"ৰ সমীপত অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ এচাম দূৰদৰ্শী আৰু সংকল্পবদ্ধ সমাজকৰ্মীৰ প্ৰচেষ্টাতে মহাবিদ্যালয়খন গঢ় লৈ উঠিছিল।
যৌগিক সংখ্যা
যৌগিক সংখ্যা (Compound Number) যি বিলাক সংখ্যাৰ উৎপাদক দুটাতকৈ অধিক, তেনেবোৰ সংখ্যাক যৌগিক সংখ্যা বোলে। যেনে– ৪, ৬, ৮, ১০, ১২ ইত্যাদি।
জাগীৰোড মহাবিদ্যালয়
পুথিভঁৰাল
মহাবিদ্যালয়খনৰ কেন্দ্ৰীয় পুথিভঁৰালত শিক্ষক আৰু অনাৰ্চ পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে এটা প্ৰশস্ত পঢ়া হল আৰু কেইবাটাও কোঠা আছে। ইয়াত আলোচনী, ভিডিঅ' চিডি আদিকে ধৰি কিতাপৰ এক সমৃদ্ধ সংগ্ৰহ আছে। অনুষদৰ সদস্যসকলৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি কিতাপবোৰ নিয়মীয়াকৈ ক্ৰয় কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খনৰ পুথিভঁৰালে বুক বেঙ্ক সুবিধা(উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক পৰ্যায়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে) শিক্ষাৰ্থীসকলৰ সহায়ৰ বাবে প্ৰৱৰ্তন কৰিছে। বুক বেঙ্কে মেধাৱী শিক্ষাৰ্থী আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা পৰিয়ালৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক পাঠ্যপুথি আৰু প্ৰসংগ-পুথিসমূহ প্ৰদান কৰে। মহাবিদ্যালয়ৰ অভ্যন্তৰীণ অংশীদাৰসকলৰ (শিক্ষক, কৰ্মচাৰী আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলৰ) দান কৰা কিতাপৰ জৰিয়তে এই সুবিধা বিকশিত হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
যৌগিক সংখ্যা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
ৰবীন দেৱচৌধুৰী
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী (Rabin Devchaudhary, ১৯৪১-২০২১) আছিল অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী পুৰাতত্ত্ববিদ, লেখক, অধ্যাপক, আৰু নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালকপ্ৰধান৷ সংগ্ৰহালয়ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেখেত স্মৰণযোগ্য৷ ১৯৭০ চনত অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত তেখেতে সহকাৰী কিউৰেটৰ হিচাপে যোগদান কৰিছিল ৷ ড০  দেৱচৌধুৰীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, ভূটান, ৰাছিয়া, জাপানকে ধৰি দেশ-বিদেশৰ অনেক ঠাইত প্ৰদৰ্শনীত অংশ লোৱাৰ লগতে বক্তৃতাও প্ৰদান কৰে ৷ তেখেত ইণ্ডিয়া আৰ্ট হিষ্ট্ৰী কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালে ৷
কৰ্মজীৱন
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী ভাৰতীয় কলা ইতিহাস কংগ্ৰেছৰ (Indian Art History Congress) প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে মনোনীত হৈছিল৷ ইয়াৰোপৰি তেখেত আৰ্ট হিষ্ট্ৰী  কংগ্ৰেছৰ মুখপত্ৰ কলাৰো সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল ৷ তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালিছিল৷ ২০০৪ চনত ড০ দেৱচৌধুৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা সঞ্চালক প্ৰধানৰূপে অৱসৰ লয়৷
অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল৷
বঁটা
ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাই ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীক জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰে ৷
ব্যক্তিগত জীৱন
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ পত্নীৰ ২০১৬ চনত বিয়োগ হয় ৷ দম্পতীটোৰ এগৰাকী পুত্ৰ, এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল ৷
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২৫ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এখন বেচৰকাৰী চিকিৎসালয়ত ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ দেহাৱসান ঘটে ৷ যকৃত আৰু বৃক্কৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেখেত ২৩ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা চিকিৎসাধীন হৈ আছিল৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স আছিল ৮০ বছৰ ৷
তাৰাশংকৰ বন্দ্যোপাধ্যায়
তাৰাশংকৰ বন্দ্যোপাধ্যায়(ইংৰাজী: Tarashankar Bandyopadhyay)হৈছে বিংশ শতাব্দীৰ এজন বঙালী কথা সাহিত্যিক।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮৯৮ চনৰ ২৩ জুলাইত পশ্চিমবংগৰ লাভপুৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰিদাস বন্দ্যোপাধ্যায় আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰভাৱতী দেৱী।
শিক্ষা
১৯১৬ চনত তেখেতে যাদৱলাল হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু ইয়াৰ পাছতেই সেণ্ট জেভিয়াৰ্স কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
তাৰা শংকৰ কংগ্ৰেছৰ কৰ্মী হৈ সমাজ সেৱামূলক কাম কৰে। ১৯৫৭ চনত পশ্চিমবংগৰ বিধান পৰিষদৰ সদস্য হয়।
উপন্যাস
তেখেতেৰ উপন্যাসৰ সংখ্যা ৬৫। তাৰে কিছু উল্লেখ কৰা হৈছে।
চুটিগল্পসম্পাদনা
তেখেতৰ গল্পৰ সংখ্যা ৫৩
টিন
টিন পৰ্যাবৃত্ত তালিকাৰ ৫০তম মৌলিক পদাৰ্থ। টিনৰ আণৱিক সংকেত Sn। টিনৰ লেটিন নাম "ষ্টানাম" (Latin: stannum)ৰ পৰা সংকেতটো লোৱা হৈছে। পৰ্যাবৃত্ত তালিকাৰ বৰ্গ ১৪ত এই ধাতৱ মৌলিক পদাৰ্থৰ অৱস্থান।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:ৰাসায়নিক মৌল
অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ
thumb|এটা লৈ ফুৰিব পৰা, বিদ্যুৎ কোষ চালিত সম্প্ৰচাৰ অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ thumb|কম দূৰত্বত দুয়োফালৰ পৰা যোগাযোগ কৰিব পৰা এটা আধুনিক যোগাযোগ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ
অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ হৈছে অনাতাঁৰ তৰংগ গ্ৰহণ কৰি, সেই তৰংগই বহন কৰা তথ্যসমূহক ব্যৱহাৰযোগ্য ৰূপলৈ ৰূপান্তৰ কৰা এক প্ৰকাৰৰ বৈদ্যুতিক সজুঁলি। ইয়াক অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ, গ্ৰাহক যন্ত্ৰ, বা চমুকৈ ৰেডিঅ' বুলি কোৱা হয়। ইয়াক এডাল এণ্টেনাৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে যন্ত্ৰত এণ্টেনাই অনাতাঁৰ তৰংগ (বিদ্যুৎ চুম্বকীয় তৰংগ) গ্ৰহণ কৰে আৰু সেই তৰংগক সূক্ষ্ম ৰূপান্তৰিত বিদ্যুৎ প্ৰবাহলৈ ৰূপান্তৰ কৰে যিবোৰৰ পৰা যন্ত্ৰটোৱে তৰংগত নিহিত তথ্যখিনি উদ্ধাৰ কৰে। এনে যন্ত্ৰৰ এণ্টেনাই গ্ৰহণ কৰা সকলো সংকেতৰ পৰা আৱশ্যকীয় তৰংগসমূহ পৃথক কৰিবলৈ বিদ্যুতিক পৰিস্বাৱক (electronic filter) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এটা বৈদ্যুতিক সংবৰ্ধকৰ (electronic amplifier) দ্বাৰা সংকেতৰ তীব্ৰতা বৃদ্ধি কৰা হয়, আৰু অৱশেষত ডিমডুলেচন (demodulation) কৰি নিহিত তথ্যখিনি উদ্ধাৰ কৰা হয়।
অনাতাঁৰ প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰা সকলো প্ৰণালীৰ বাবে অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ অতি দৰকাৰী উপাদান। এই গ্ৰাহক যন্ত্ৰই উৎপাদন কৰা তথ্যবোৰ শব্দ, চলন্ত ছবি (দূৰদৰ্শন), বা আংকিক তথ্য হব পাৰে। এটা অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ পৃথক একোটা বিদ্যুতিক সজুঁলি হব পাৰে, নাইবা অন্য কোনো সঁজুঁলিত লাগি থকা বৈদ্যুতিক বৰ্ত্তনী হব পাৰে। অতি জনপ্ৰিয় অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰৰ উদাহৰণ হৈছে, অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰসমূহৰ পৰা সম্প্ৰচাৰ কৰা শব্দ উৎপাদন কৰা, ঐতিহাসিকভাবে প্ৰথম অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ, “সম্প্ৰচাৰ অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ” (broadcast radio receiver), যিটোক সাধাৰণভাবে সকলোৱে ৰেডিঅ' বুলি কয়। যিকিনহওক আধুনিক প্ৰযুক্তি যেনে, অনাতাঁৰ যোগাযোগ, ৰাডাৰ, অনাতাঁৰ দিকদৰ্শন, ৰিমট কণ্ট্ৰল, আৰু অন্যান্য বহুতো সজুঁলিত অনাতাঁৰ গ্ৰাহক যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গোলিয়েলমো মাৰ্কনিক প্ৰথম অনাতাঁৰ যন্ত্ৰৰ আবিষ্কাৰক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
বাঁহ কপৌ
বাঁহ কপৌ বা অৰুণ্ডিনা গ্ৰেমিনিফ'লিয়া (Arundina graminifolia) হৈছে অৰ্কিডৰ এটা প্ৰজাতি আৰু অৰুণ্ডিনা জাতৰ অন্তৰ্গত। এছিয়াৰ এই গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় প্ৰজাতিটো ম্যানমাৰ, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, ৰুকিউ দ্বীপপুঞ্জ, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, চীনৰ পৰা ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনছ আৰু নিউগিনিলৈকে বিস্তৃত। ৰিউনিয়ন, ফিজি, ফ্ৰেঞ্চ পলিনেছিয়া, মাইক্ৰ'নেছিয়া, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, কোষ্টা ৰিকা, পানামা, বেলিজ আৰু হাৱাইত ই প্ৰাকৃতিক হৈ পৰিছে। ইয়াক বেম্বো অৰ্কিড বুলিও কোৱা হয়।
শিগমো
শিগমো বা শিশিৰোৎসৱ (Shigmo) গোৱাৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ে উদযাপন কৰা এটা প্ৰধান বসন্তোৎসৱ। এই উৎসৱ কোংকণীসকলেও উদযাপন কৰে আৰু হোলী উৎসৱৰ অংশবিশেষ। শিগমো এটা কোংকণী শব্দ। ই প্ৰাকৃত ভাষাৰ ‘সুগিমাহো’ আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ ‘সুগ্ৰীস্মক’ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। অতীতত দশেৰাৰ শেষত শক্ৰুৰ সৈতে যুঁজি ঘৰলৈ উভতি অহা যুঁজাৰুসলকৰ সন্মানাৰ্থে উৎসৱ উদযাপন কৰা হৈছিল। অন্যাৰ্থত যুঁজাৰুসকলক আদৰিবলৈ ৰাইজে বিভিন্ন ধৰণৰ লোকনৃত্য, পৌৰাণিক কাহিনীৰ আধাৰত দৃশ্যৰাজি ৰূপায়ণ কৰিছিল।
বাঁহ কপৌ
বিৱৰণ
অৰুণ্ডিনা গ্ৰেমিনিফ'লিয়া এবিধ স্থলজ, বহুবৰ্ষজীৱী অৰ্কিড আৰু ইয়াৰ ঠাৰিডাল বেতৰ দৰে। ই ৭০ চে:মি:ৰ পৰা আৰু ২ মি:লৈকে ওখ হ'ব পাৰে।
শিগমো
প্ৰকাৰ
এই উৎসৱ দুটা প্ৰকাৰৰ- ‘ঢাকটো শিগমো’ (Dhakto Shigmo -ক্ষুদ্ৰ শিগমো) আৰু ‘ভাদলো শিগমো’ (Vhadlo Shigmo -বৃহৎ শিগমো)। ঢাকটো শিগম সাধাৰণতে কৃষক, শ্ৰমিক আৰু গাঁওলীয়া লোক সকলে উদযাপন কৰাৰ বিপৰীতে ভাদলো শিগমো বহল পৰিসৰত সকলোৱে একেলগে উদযাপন কৰে। Dhakto Shigmo is generally celebrated by farmers, the labour class and the rural population, while Vhadlo Shigmo is of greater consequence and is celebrated by everyone together.
সময়
সাম্প্ৰতিক সময়ত ৰাজ্য চৰকাৰে পৰম্পৰাগত গীত-নৃত্য, পৌৰাণিক দৃশ্যৰাজি আদি পৰিবেশন কৰা শিগমো শোভাযাত্ৰাক প্ৰোৎসাহন যোগাইছে। ইফালে গোৱাৰ গ্ৰাম্যাঞ্চলতো ভিন্ন অঞ্চলত ভিন্ন দিনত, পষেক জুৰি শিগমো উদযাপন কৰা হয়। হিন্দু কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি ই ফাগুন মাহত অনুষ্ঠিত হয়, যিটো সাধাৰণতে গ্ৰেগৰিয়ান কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি সাধাৰণতে মাৰ্চ মাহত পৰে। ঢাকটো শিগমো গোৱাৰ ‘পুৰণি বিজিত অঞ্চল’ত (অৰ্থাৎ যিটো অঞ্চল ষোল শতিকাতে পৰ্টুগীজসকলৰ উপনিবেশ শাসনৰ অধীন হৈছিল) ফাগুন মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ পাঁচদিন পূৰ্বে আৰম্ভ হয় আৰু পূৰ্ণিমাৰ দিনা শেষ হয়। আনহাতে ভাদলো শিগমো বেছিকৈ ‘নতুন বিজিত অঞ্চল’ত (New Conquests areas) ফাগুনৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনাৰ পৰা পাঁচদিন ধৰি চলে।
বাঁহ কপৌ
জাত
বৰ্তমান বাঁহ কপৌৰ দুটা প্ৰজাতি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত (মে' ২০১৪):
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্কিড শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শিগমো
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
মৰণা মৰা
মৰণা মৰা হৈছে শস্যৰ পৰা বীজ পৃথকীকৰণৰ এক প্ৰক্ৰিয়া। কৃষিজীৱি মানুহে পথাৰৰ পৰা শস্য কাটি আনি বিভিন্ন উপায়েৰে শস্যৰ গা-গছৰ পৰা গুটি বাহিৰ কৰি ভঁৰালত থয়। অসম কৃষিপ্ৰধান ৰাজ্য। শস্যৰ গুটি বা ফচল চপোৱাৰ শেষ কামটোক ইয়াত ’মৰণা মৰা’ বুলি কোৱা হয় অৰ্থাৎ মৰণা মাৰি শস্যৰ গা-গছৰ পৰা গুটি বা ফচল নিলগাই উলিওৱা হয়। বিশেষকৈ ধান, মাহ, সৰিয়হ আদিৰ শস্যৰ মৰণা মৰা হয়। মৰণা মৰাটো কৃষকৰ বাবে বৰ সুখকৰ কাৰ্য। সেয়ে, এই কাৰ্যৰ লগত নানা আনন্দ-উলাহ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। অসমৰ কিছুমান জনগোষ্ঠীয় মানুৰ মাজত মৰণাক কেন্দ্ৰ কৰি কিছুমান নৃত্য-গীতৰো প্ৰচলন আছে। তিৱাসকলৰ মৰণা মৰা নৃত্য, ডিমাছাসকলৰ মাইনাওবাণী নৃত্য তেনেধৰণৰ আনন্দ প্ৰকাশক নৃত্য। মৰণা মৰা কাৰ্যৰে শস্য চপোৱা হয়। কঠিয়াৰ ধান গৰুৰে মৰণা মৰা নহয়৷ কঠিয়াৰ ধান বাচি নিলগাই ৰাখি তাক ভৰিৰে গছকিহে সৰুৱাব লাগে৷ এই ধানত গৰু-ছাগলীয়ে মুখ লগাব নাপায়৷ কঠিয়াৰ ধান সৰুৱাই চালনী নলগাই কেৱল কুলাৰেহে জাৰি চফা কৰাটো নিয়ম৷ অসমৰ কিছুমান জনগোষ্ঠীয়ে এই কাৰ্য বিভিন্ন ধৰণেৰে কৰে। গাৰোসকলে শস্যৰ গছ নকটাকৈ ধান আদি শীহ হাতেৰে চুঁচি হোৰাত সংগ্ৰহ কৰে। কাৰবিসকলে গছিধান এঠাইত দম কৰি ভৰিৰে খচি শস্য বাহিৰ কৰে। তিৱাসকলে মাৰিৰে কোবাই আৰু ভৰিৰে খচি, এই দুইধৰণে শস্য চপায়।
উপাদান
মৰণা মাৰোঁতে কিছুমান বিশেষ সমল বা উপাদানৰ প্ৰয়োজন হয়। ধানৰ ডাঙৰি, বেঁতৰ মোখোৰা, জবকা, ৰইনা, কোৰোণা, পাঁচি, বাঢ়নী, বৰচালনী আৰু গৰু মৰণা মাৰোঁতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰক্ৰিয়া
মৰণা মাৰিবলৈ কাটি অনা গছিধানৰ ডাঙৰিবোৰ পৰিষ্কাৰ চোতালত বিশেষ কৌশলেৰে কেন্দ্ৰৰ পৰা আৱৰ্ত ৰেখাত ঘূৰণীয়াকৈ মেলি দিয়া হয়। ধানৰ পৰিমাণ অনুসৰি গৰুবোৰ এটা মেৰুত কেন্দ্ৰ কৰি যুটি লোৱা হয়। মেৰুত লোৱা গৰুটো লেহেম প্ৰকৃতিৰ হ’ব লাগে। মেৰুত লোৱা গৰুটোৰ অঞ্চলভেদে নাম বেলেগ হয়। মেৰণি, মিৰি, পাক-পাক ঘূৰা, মিয়া, মিৰু বা নিৰু আদি নামেৰে কেন্দ্ৰত ঘূৰা গৰুটোক জনা যায়। গৰুবোৰ ধানৰ ওপৰেৰে ঘূৰাই থকা হয়। এজন লোকে গৰুবোৰ ঘূৰাই থাকে। মৰণাকালত ধান নাখাবলৈ গৰুৰ মুখত মোখোৰা বান্ধি দিয়া হয়। কেইপাকমান ঘূৰাৰ পিছত মৰণাৰ ওপৰভাগৰ ধান সৰিলে ওখনিৰে তল-ওপৰ কৰি তলৰ ধান ওপৰ কৰি দিয়া হয়। এনে কৰোঁতে গৰু ঘূৰিও থাকিব পাৰে বা গৰুক জিৰণি দিবলৈ মৰণাৰ পৰা নমায়ো থব পাৰি। এনেদৰে চাৰি পাঁচবাৰমান ওখোনিয়াই দিলেই ধান সৰে আৰু গৰুক মৰণাৰ ওপৰৰ পৰা নমাই দিয়া হয়। গৰু নমাই দিয়াৰ পিছত ওখনি আৰু জবকাৰ সহায়ত খেৰবোৰ আঁতৰ কৰি ৰইনা আৰু কোৰোণাৰে চপাই দম কৰা হয়। সিঁচৰতি হৈ থকা ধানবোৰ বাঢ়নীৰে সাৰি চপোৱা হয়। তাৰ পিছত বৰচালনীৰে বা দি ধানৰ ওপৰত থকা সৰু আৱৰ্জনাবোৰ গুচাই ধান ৰ’দত শুকাবলৈ মেলি দিয়া হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কৃষি
অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিত বাঁহ
অসমত বাঁহ শিল্প প্ৰচলনৰ ইতিহাস বহুদিনীয়া। বাণভট্টৰ হৰ্ষচৰিতত উল্লেখ থকা মতে অতীত অসমৰ বাঁহ শিল্প বৰ উন্নত আছিল। গ্ৰন্থখনৰ মতে, কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মাই হৰ্ষবৰ্ধনলৈ বহুৰঙী বাঁহৰ চুঙা আৰু বাঁহৰ সঁজাত চৰাই উপহাৰ হিচাপে পঠাইছিল। এসময়ত মংগোলীয় জনজাতিৰ মাজতে বিশেষ প্ৰভুত্ব ৰাজত্ব কৰা এই বাঁহশিল্পই অথবা বাঁহসংস্কৃতিয়ে কালক্ৰমত আৰ্য, নিষাদ আৰু মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ ত্ৰিবেণী সংগমত গঢ় লোৱা বিশাল অসমীয়া সংস্কৃতিকে সমৃদ্ধ কৰি তুলিলে। অসমীয়া কবিতা, প্ৰবচন, ডাকৰ বচন, যোজনা, লোকবিশ্বাস, লোকউৎসৱ, লোকপৰিৱেশ্য কলা, লোকগীত, স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য আদিত বাঁহৰ প্ৰচলন দেখা যায়। অসমৰ খাদ্যশিল্প, সুকুমাৰ কলা আৰু ব্যৱহাৰিক জীৱনতো বাঁহৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা থকা দেখা যায়।
অসমৰ বাঁহকেন্দ্ৰিক উৎসৱ-অনুষ্ঠান
অসমৰ বাঁহকেন্দ্ৰিক উৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত কামৰূপত প্ৰচলিত ভঠেলি অন্যতম। মাঘ বিহুৰ মেজি, ভেলাঘৰ নিৰ্মাণ, চুঙাঘৰ পোৰা, দৰঙৰ লামজাকৰা উৎসৱৰ বাঁহভঙা কৃত্যত, বিবাহ অনুষ্ঠানৰ বিভিন্ন কৃত্যত, নামনি অসমৰ পচতি উৎসৱত, মৃত্যু সংক্ৰান্তীয় বিভিন্ন মাংগলিক কৰ্মত, দৰঙৰ পুতলা উটোৱা, মজু উটোৱা আদি কৃত্যত বাঁহৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। পথালিকৈ বাঁহ ৰাখি দৰা আগচাটো অসমীয়া পুৰণি পৰম্পৰা। নামনি অসমৰ মহো-হো উৎসৱ, বাম্বোল পিটা উৎসৱ আদি জনপ্ৰিয় লোকনৃত্যসমূহত বাঁহৰ টোকোনেই ঘাই ভূমিকা। বৰপেটাৰ হোলী উৎসৱত বাঁহভঙা অনুষ্ঠান অতি জনপ্ৰিয়।
বাঁহ গছৰ ব্যৱহাৰ
অসমীয়া থলুৱা পদ্ধতিত গৃহ নিৰ্মাণৰ প্ৰতিটো সামগ্ৰী যেনে - খুঁটা, চ'তি, মাৰলি, ৰুৱা, কাঠি, কামি, টমাল, ককিলা, জেঠী, ঢাপলিকা, শিয়াল, টাটি, বগলী বাঁহ, দমৰা, বহিখোৱা, চালি, বৰচাঙ আদি সকলোবোৰ বাঁহেৰে সজা হয়। অসমীয়া তাঁতশালখনৰ মহুৰা থোৱা খোৰা - টুকুৰা, চালিমাৰি, দোপতি, গৰকা, নিগনিখুটা নাচনী, দাংমাৰি, উঘা, চেৰেকীৰপৰা মাঁকোৰ শলিতালৈকে প্ৰায় সকলোবোৰ বস্তুৱেই বাঁহৰে নিৰ্মিত। কৃষিভিত্তিক গঞা জীৱনত নিত্য ব্যৱহাৰ্য প্ৰায়বোৰ সামগ্ৰীয়েই বাঁহৰে তৈয়াৰী। অসমত উৎপাদন হোৱা ভলুকা, জাতি, বেতী, নল, মকাল, কাক, দলৌ, বজাল, বিজুলি, কটহ, বগলী ইত্যাদি প্ৰজাতিৰ বাঁহ আৰু তাৰ পৰা উৎপন্ন সামগ্ৰীয়ে অসমীয়া সাংস্কৃতিক জীৱনক এক সুকীয়া মৰ্যাদা তথা বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰিছে।
লোকবিশ্বাস
বাঁহক কেন্দ্ৰ কৰি অসমীয়া সমাজত বহুবোৰ জনবিশ্বাস প্ৰচলন আছে। বাঁহ ফুলাটো অসমীয়া সমাজত অপায় অমংগলৰ আগজাননী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। জয়াল ঠাইলৈ ৰাতি বিয়লি গ'লে ভূত প্ৰেতে বাঁহ পেলাই বাট আগচে বুলি বিশ্বাস কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বাঁহ শিল্প
পঞ্চতন্ত্ৰ
পঞ্চতন্ত্ৰ (पञ्चतन्त्र) সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত এখন প্ৰাচীন গ্ৰন্থ। ৰচয়িতা কবি বিষ্ণু শৰ্মা। কিন্তু এই গ্ৰন্থৰ মূল পাণ্ডুলিপি পোৱা হোৱা নাই। বিভিন্ন উপদেশমূলক গল্পৰ সঙ্কলন এইখন গ্ৰন্থ। জীৱন পথৰ নানা উপদেশ এই গ্ৰন্থৰ বিভিন্ন গল্পেৰ যোগেদি উদাহৰণদি দাঙি ধৰিছে। গ্ৰন্থখন ৫টা তন্ত্ৰ বা ভাগত বিভক্ত। এইবিলাক হ'ল :
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:পোখালি
শান্তিজান বজাৰ
শান্তিজান বজাৰ হৈছে নগাঁও জিলৰ নগাঁও চহৰৰ পৰা পছিমে ১৬ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত এখন ঐতিহাসিক আৰু সৰ্ববৃহৎ বজাৰ। সপ্তাহত মঙ্গল আৰু শনিবাৰে এই বজাৰ খন অনুষ্ঠিত হয়। বজাৰ খন মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে নামাকৰণ কৰা শান্তি জান বিলৰ কাষতে অৱষ্ঠিত হোৱাৰ বাবে এই বজাৰ খনে শান্তিজান বজাৰ নামে মাধ্য অসমত খ্যাত হৈ পৰে।
ৰজনীগন্ধাৰ চকুলো
ৰজনীগন্ধাৰ চকুলো এখন অসমীয়া উপন্যাস৷ লেখক চৈয়দ আব্দুল মালিক৷ উপন্যাসখন ৰচনা কৰা হৈছে ১৯৮০ চনত৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বতাহ
বতাহ হৈছে এক বৃহৎ পৰিসৰত হোলা গেছৰ চলাচল বা বায়ুৰ চলাচলকেই বতাহ বোলে। পৃথিৱীত বতাহত কেৱল বায়ুৰ প্ৰৱাহ হয়। বাহ্যিক মহাকাশত সৌৰ বতাহ হৈছে মহাকাশৰ মাজেৰে সূৰ্যৰ পৰা বায়ু আৰু আহিত কণাৰ প্ৰৱাহ, আনহাতে গ্ৰহীয় বতাহ গ্ৰহসমূহৰ পৰা পাতল ৰাসায়নিক অনু মহাকাশলৈ নিৰ্গমন হোৱা কাৰ্য। সাধাৰণতে বায়ু প্ৰৱাহিত হোৱা বেগ, বতাহে উৎপন্ন কৰা বল, উৎপত্তি স্থল আৰু বতাহে পেলোৱা প্ৰভাৱৰ ভিত্তিত বতাহক শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়। সৌৰজগতত উৎপন্ন হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী বতাহ নেপচুন আৰু শনি গ্ৰহত নিৰীক্ষণ কৰা হৈছিল। বতাহৰ বহু কাৰক থাকে: বেগ (বতাহৰ গতি); জৰিত গেছৰ ঘনত্ব; শক্তি বা বতাহৰ শক্তি। ইয়াৰোপৰি বীজৰ বিস্তাৰ ক্ষুদ্ৰ চৰাইৰ উৰণতো বতাহে সহায় কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভূগোল
মাৰ্চ
মাৰ্চ গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসাৰি বছৰৰ তৃতীয় মাহ। এই মাহত মুঠ ৩১ দিন থাকে।
নামকৰণ
মাৰ্চ শব্দটি প্ৰাচীন ৰোমান শব্দৰ পৰা আহিছে। ৰোমান বৰ্ষপজ্ঞিকাত মাৰ্চ আছিল প্ৰথম মাহ। ৰোমানসকলৰ যুদ্ধ দেৱতা মাৰিটাচৰ পৰা মাৰচ শব্দটোৰ আৰ্বিভাৱ হয়। মাৰচৰ পৰাই আধুনিক মাৰ্চ শব্দটো আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাৰ্চ শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
ৰাগমালা চিত্ৰশৈলী
ৰাগমালা চিত্ৰশৈলী (Ragamala paintings) ভাৰতীয় লঘু চিত্ৰশৈলীৰ এক প্ৰকাৰ। ৰাগমালা চিত্ৰশৈলীত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰাগসমূহ চিত্ৰিত কৰা হয়। মধ্যযুগীয় ভাৰতত কলা, কবিতা আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সংমিশ্ৰণৰ এক ধ্ৰুপদী উদাহৰণ হিচাপে ৰাগমালা চিত্ৰসমূহ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়। ১৬ আৰু ১৭ শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ বেছিভাগ আঞ্চলিক শৈলীত ৰাগমালা চিত্ৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। বৰ্তমান আঞ্চলিক শৈলী অনুসৰি পাহাৰী ৰাগমালা, ৰাজস্থান বা ৰাজপুত ৰাগমালা, ডেক্কান ৰাগমালা আৰু মোগল ৰাগমালা নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
এই চিত্ৰত প্ৰতিটো ৰাগক এটা ৰং, ভাৱ, নায়ক আৰু নায়িকাৰ কাহিনীৰে বৰ্ণনা কৰা এটা শ্লোকৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়। যিহেতু সংগীতৰ ৰাগ সমূহ বিশেষ ঋতু বা দিনৰ সময়ত গোৱা হয়, সেয়ে ৰাগমালা চিত্ৰয়ে ঋতু আৰু দিন আৰু ৰাতিৰ সময়ও বৰ্ণনা কৰে। অৱশেষত বেছিভাগ চিত্ৰই ৰাগৰ সৈতে সংলগ্ন নিৰ্দিষ্ট হিন্দু দেৱতা, যেনে ভৈৰৱ বা ভৈৰৱী ৰাগৰ সৈতে শিৱ, শ্ৰীৰ পৰা দেৱী আদিক বিশ্লেষণ কৰে। চিত্ৰবোৰত ৰাগৰ লগতে তেওঁলোকৰ পত্নী, (ৰাগিনী), তেওঁলোকৰ অসংখ্য পুত্ৰ (ৰাগপুত্ৰ) আৰু কন্যা (ৰাগপুত্ৰী) চিত্ৰিত কৰা হয়।