cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়া
দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়া প্ৰাচীন কালৰে পৰা প্ৰবাহমান হৈ অহা দৰঙৰ এক লোক নাট্যানুস্থান। অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে প্ৰচলিত হৈ থকা লোক নাট্যানুস্থানবোৰতকৈ দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ পৰিৱেশন পদ্ধতি, সাজ সজ্জা, বচন, বাদ্য যন্ত্ৰ, ৰীতি-নীতি আদিত বহু পাৰ্থক্য দেখিবলৈ পোৱা যায়। খুলীয়া ভাউৰীয়াত প্ৰদৰ্শিত কাহিনীসমূহ পৌৰাণিক। খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ এই নাটকসমূহ মুলতঃ ৰামায়ণ, মহাভাৰতৰ কিছুমান মুখ্য তথা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাহিনীৰ আধাৰত ৰচিত হয়। এনে কাহিনীবোৰৰ ভিতৰত ৰাম ৰাৱণৰ যুদ্ধ, শ্ৰৱণমুনিৰ অভিশাপ, ভক্ত প্ৰহ্লাদ, কৰ্ণৰ জন্মকথা, হিৰণ্যকশিপু বধ আদি কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ কাহিনীয়েই প্ৰধান।
পৰিবেশন
দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ প্ৰদৰ্শন ঘাইকৈ ব’হাগ মাহত দৰঙত হোৱা দেউলৰ সময়তে বেছিকৈ হয়। ভাওনাৰ ভাউৰীয়াসকল কৃষি কাৰ্য্য অথবা সৰু-সুৰা ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত লোক। তথাপিতো তেওঁলোকে একান্ত শ্ৰম আৰু সাধনাৰে দৰঙৰ এই অন্যতম কৃষ্টিটোৰ সফল তথা উৎকৃষ্ট চৰ্চাৰে জনসমাজত জীয়াই ৰাখিছে।
দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ বাবে কোনো ধৰণৰ মঞ্চৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। ৰাজহুৱা ঠাইত অস্থায়ীভাৱে দিয়া ৰভাৰ তলত ভাৱৰীয়াসকলে ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰে। বৰ্গাকৃতিৰ বা আয়তাকৃতিৰ এই ৰভাৰ তিনিওকাষে দৰ্শকক বহাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়া হয় আৰু একাষে থাকে ভাৱৰীয়াসকলৰ প্ৰৱেশ দুৱাৰ। এইটোফালেই এখন আঁৰ কাপোৰ থাকে। ওজাই নৃত্য কৰাৰ সময়ত পালিসকল, ভাওনা প্ৰদৰ্শিত হৈ থকা সময়ত ওজা, পালি তথা আন ভাৱৰীয়াসকল এই কাপোৰৰ আঁৰতেই থাকে। দৰ্শক বহাৰ কোনোবা এটা ফালে ভাৱৰীয়াসকলৰ প্ৰস্থানৰ ব্যৱস্থা থাকে।
ওজা, পালি আৰু বাদ্যযন্ত্ৰী
ওজাই গীত, পদ গাই বিভিন্ন মুদ্ৰাৰে নৃত্য কৰা সময়ত তেওঁৰ লগত পদ ধৰিবলৈ চাৰি পাচজনমান পালিয়ে সংগ দিয়ে। পালিসকলে সাধাৰণতে দৰ্শকৰ আগলৈ নোলায়। সেয়েহে হয়তো তেওঁলোকৰ সাজ সজ্জাও সাধাৰণ ধূতি-কূৰ্তাহে।
চৰিত্ৰ
খুলীয়া ভাওনাৰ চৰিত্ৰৰ সংখ্যা নাটকৰ কাহিনীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। নাটকসমূহ যিহেতু ৰাজকীয় কাহিনীৰ আধাৰত ৰচিত, সেয়েহে অভিনেতা অভিনেত্ৰীসকলৰ সাজ-সজ্জা, বেশ-ভুষাও ৰাজকীয় হয়। যেনে ৰজাৰ চৰিত্ৰৰ বাবে ৰাজকীয় পোছাক, বিভিন্ন মালা, কাণ, ডিঙিত বিভিন্ন অলংকাৰৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়। তদুপৰি কোনো কোনো চৰিত্ৰ যেনে ৰাৱণ, হনুমান, জাম্বৱন্ত, জটায়ু, শূৰ্পণখা আদিৰ লগতে ভালুক, বান্দৰ, ৰাক্ষক-ৰাক্ষসী আদি চৰিত্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে মুখাৰ ব্যৱহাৰো কৰা হয়। মুখাসমূহ ঘাইকৈ পাতল কাঠ, বাঁহ, ডাঠ কাগজেৰেই তৈয়াৰ কৰা হয়। খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ চৰ্চা যিহেতু বহু আগৰে পৰাই হৈ আহিছে সেয়েহে ইয়াৰ এক আকষৰ্ণীয় দিশ এয়ে যে নাটকৰ স্ত্ৰী চৰিত্ৰসমূহো পুৰুষ সকলেই ৰূপায়িত কৰে। পুৰুষসকলে দীঘল চুলি, খাৰু, মহিলাৰ পোছাক, আ অলংকাৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে নাটকৰ স্ত্ৰী চৰিত্ৰ ৰূপী পুৰুষসকলে মেখেলা চাদৰৰ সলনি শাৰী পৰিধান কৰাটো নিষেধ। ইয়াৰোপৰি অভিনয়ৰ বাবে ৰজা তথা আন সদস্যসকলে কাঠৰ তৰোৱাল, বাঁহৰ ধনু-কাড়, কাপোৰ আৰ ডাঠ কাগজেৰে সজা গদা, সন্যাসী তথা ঋষি মুনি সকলে কাঠৰ কমণ্ডলু, টোকন আদি ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। বহুৱা খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ আন এক উল্লেখযোগ্য চৰিত্ৰ। নাটকৰ কাহিনীৰ অৰ্ন্তগত নহয় যদিও বহুৱাৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ। বহুৱাৰ কাম মূলতঃ বিভিন্ন হাস্যমধুৰ কথা বতৰা তথা অংগীভংগীৰে হাস্যৰসৰ যোগান ধৰা। বহুৱাই হাস্যৰস যোগানৰ বাবে ঘাইকৈ কিছুমান শেহতীয়া উল্লেগযোগ্য ঘটনাকে বাচি লয়। বহুৱাৰ কথা-বতৰাৰ উপৰি সাজ পোছাকেও দৰ্শকৰ মাজত হাঁহিৰ খোৰাক যোগায়। বহুৱাই ব্যৱহাৰ কৰা ভিন্নৰঙী চোলা, ক’লা চছমা, দাড়ি- গোঁফ, নকল দাত, মুখত সনা নানান ৰঙেও দৰ্শকক আনন্দ যোগায়।
বাদ্যযন্ত্ৰ
খুলীয়া ভাউৰীয়াত ব্যৱহৃত প্ৰধান বাদ্য যন্ত্ৰ হ’ল খোল আৰ তাল। ইয়াৰ বাহিৰে আন বাদ্য যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ইয়াত নহয়। খোল বজোৱা লোকক ‘খুলীয়া’ আৰু তাল বজোৱা লোকক ‘তালুৱৈ’ বোলে। খুলীয়া ভাউৰীয়াত খুলীয়াৰ সংখ্যা দুইৰ পৰা ছজনলৈ আৰু তালুৱৈৰ সংখ্যা সাধাৰণতে দুজন। ইয়াত সাধাৰণতে খুটি তালৰ ব্যৱহাৰে কৰা হয়। ওজাই গীত পদ গাই নৃত্য কৰাৰ সময়ত এওঁলোকে বাদ্য সংগত কৰাৰ উপৰিও ভাওনাৰ মাজত ব্যৱহৃত হোৱা যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ সময়তো এওঁলোকে বাদ্য সংগত কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক-নাট্য
চনু ছুড
২০০৯ চনত তেওঁ তেলেগু ব্লকবাষ্টাৰ ছবি অৰুন্ধতীত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ খলনায়কৰ বাবে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যিক নন্দী বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ (তেলেগু) ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১০ চনত তেওঁ বলীউডৰ ডাবাং চলচ্চিত্ৰত নেতিবাচক চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ অপ্সৰা বঁটা আৰু নেতিবাচক চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে আইফা বঁটা (IIFA Award) লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ জুলায়ী চলচ্চিত্ৰত কৰা নেতিবাচক চৰিত্ৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ (তেলেগু) চিমা বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ যুৱ (২০০৪), আথাদু (২০০৫), আশিক বনায়া আপনে (২০০৫), অশোক (২০০৬), জোধা আকবৰ (২০০৮), অৰুন্ধতী (২০০৯), দুকুদু (২০১১), শ্বুটআউট এট ৱাডালা (২০১৩), হেপ্পী নিউ ইয়াৰ (২০১৫), কুংফু যোগা (২০১৭) আৰু চিম্বা (২০১৮) চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অধিক পৰিচিত।  তেওঁ এপ’লো টায়াৰ আৰু এয়াৰটেলৰ বিজ্ঞাপনতো অভিনয় কৰিছিল।
২০১৬ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ প্ৰডাকচন হাউচ শক্তি সাগৰ প্ৰডাকচন স্থাপন কৰে, যাক পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃৰ নামেৰে শক্তি সাগৰ ছুড নামকৰণ কৰা হয়। ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ সময়ত তেওঁ কৰা মানৱীয় কৰ্মৰ বাবে তেওঁক সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ বিকাশ কাৰ্যসূচী (চমুকৈ ইউএনডিপি) -য়ে “এছডিজি বিশেষ মানৱীয় কাৰ্য বঁটা” (SDG Special Humanitarian Action Award) -ৰ বাবে বাছনি কৰিছিল।
শিক্ষা
চনু ছুডে মোগাৰ চিক্ৰেড হাৰ্ট স্কুল (Sacred Heart School) আৰু নাগপুৰ স্থাপিত যশৱন্তৰাৱ চব্‌হাণ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় (YCCE) -ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল৷
কৰ্মজীৱন
১৯৯৯ চনত চনু ছুডে ছবি জগতত তামিল চলচ্চিত্ৰ কাল্লাঝাগাৰ আৰু নেঞ্জিনিলেৰ যোগেদি পৰিচয় লাভ কৰে৷ তাৰ পিছত তেওঁক ২০০০ চনত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ হেণ্ডচ আপ!ত এগৰাকী বিৰোধী হিচাপে দেখা যায়৷ ২০০১ চনত তেওঁ মাজুনু চলচ্চিত্ৰত উপস্থিত হয়। তাৰ পিছত তেওঁ ২০০২ চনত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্বহীদ-ই-আজম নামৰ চলচ্চিত্ৰত ভগৎ সিংৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ দিয়ে। ছুডে ২০০৪ চনত মণি ৰত্নমৰ যুৱত অভিষেক বচ্চনৰ ভাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আৰু ২০০৫ চনত আশিক বনায়া আপনেৰ যোগেদি স্বীকৃতি লাভ কৰে।
২০০৫ চনত টোলীউডৰ চুপাৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰখন মুক্তিৰ লগতে তেওঁ তেওঁৰ কামৰ বাবে অধিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। এই চলচ্চিত্ৰখনত তেওঁৰ সহ-অভিনেতা নাগাৰ্জুন এগৰাকী উচ্চ-প্ৰযুক্তিৰ চোৰ হয়। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী চলচ্চিত্ৰখন আছিল আথাদু। ২০০৬ চনত অশোকত তেওঁ পুনৰ এগৰাকী বিৰোধীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
২০০৯ চনত তেওঁ অৰুন্ধতীত পশুপতিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। টোলীউডত অৰুন্ধতীৰ মুক্তিৰ পিছত তেওঁ আশুতোষ গোৱাৰিকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ভাৰতীয় ইপিক ফিল্ম যোধা আকবৰতত ৰাজকুমাৰ সুজামালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০০৯ চনত তেওঁ ৰবি তেজাৰ বিপৰীতে অঞ্জানীয়ুলুত গেংষ্টাৰ বাডাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০০৯ চনৰ শেষাৰ্ধত তেওঁ আন এখন তেলেগু চলচ্চিত্ৰ এক নিৰঞ্জনত অভিনয় কৰে, য’ত তেওঁক পুনৰ এগৰাকী বিৰোধীৰ চৰিত্ৰত দেখা যায়৷ ২০১০ চনত তেওঁ অভিনৱ কাশ্যপ পৰিচালিত ডাবাংত ছলমান খানৰ সৈতে মুখ্য বিৰোধীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ কন্নড় আত্মপ্ৰকাশ ছবি সুদীপ, বিষ্ণুবৰ্ধন (২০১১) চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ ইতিবাচক পৰ্যালোচনা লাভ কৰে। ৰাজ্যিক নিৰ্বাচন আয়োগে তেওঁক "পাঞ্জাৱৰ ৰাজ্যিক আইকন" ("The state icon of Punjab") হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
চনু ছুডৰ জন্ম ১৯৭৩ চনৰ ৩০ জুলাইত পঞ্জাৱৰ মোগাত হৈছিল৷ তেওঁৰ বিবাহ ১৯৯৬ চনত তেওঁ তেলেগু মহিলা সোণালীৰ সৈতে হয়৷ তেওঁৰ সন্তান দুগৰাকীৰ নাম হৈছে- অয়ন আৰু ইশান্ত৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
পূজা ৰাণী
পূজা ৰাণী বুৰা (Pooja Rani Boora, জন্ম: ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় মিডলৱেইট বক্সাৰ। ২০১৪ চনৰ এছিয়ান গেমছৰ ৭৫ কিলোগ্ৰাম শাখাত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক বিজেতা। ২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত সোণৰ পদক, এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ ৭৫ কিলোগ্ৰাম শাখাত ৰূপ (২০১২) আৰু ব্ৰঞ্জ (২০১৫) পদক বিজেতা। ২০১৪ চনত তেওঁ গ্লাছগো কমনৱেলথ গেমছৰ ৭৫ কিলোগ্ৰাম শাখাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১৬ চনত মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত পৰাজিত হৈ তেওঁ ২০১৬ চনৰ ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হয়। ২০২০ চনত তেওঁ ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা ৭৫ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ প্ৰথম ভাৰতীয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
পূজা ৰাণী বুৰা হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ ভিৱানী জিলাৰ নিম্ৰিৱালী গাঁৱৰ বাসিন্দা। তেওঁক গৃহ চহৰৰ হাৱা সিং বক্সিং একাডেমীত যোগদান কৰাৰ সাহস গোটাবলৈ এবছৰ সময় লাগিছিল, আৰু এইকথা তেওঁ দেউতাকৰ পৰা গোপনে ৰাখিছিল। কাৰণ দেউতাকে তেওঁক এইক্ষেত্ৰত সমৰ্থন নজনাব বুলি তেওঁ জানিছিল। দেউতাকৰ পৰা কথা গোপনে ৰখাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁ খেলৰ অনুশীলন আদিৰ ফলত হোৱা শৰীৰৰ আঘাতবোৰ লুকুৱাই ৰাখিবলৈ বিভিন্ন উপায় বিচাৰিব লগত পৰিছিল।
পেছাদাৰীভাৱে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পূজাই প্ৰায় ছয় মাহ সময় অনুমতিৰ বাবে তাইৰ দেউতাকৰ খেলৰ অপছন্দৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিব লগা হৈছিল। এক সাক্ষাৎকাৰত, তেওঁ উল্লেখ কৰে যে দেউতাকে তেওঁক 'ভাল ল'ৰা-ছোৱালীয়ে বক্সিং নেখেলে' বুলি পতিয়ন নিয়াব বিচাৰিছিল। যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকে কন্যাৰ বক্সিঙৰ প্ৰতি থকা উচ্চাকাংক্ষাৰ বিষয়ে গম পালে, তেতিয়া তেওঁ পূজাক বক্সিং প্ৰশিক্ষণত উপস্থিত থাকিবলৈ নিষিদ্ধ কৰে। এই কথাত তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক সঞ্জয় কুমাৰ শ্বেওৰানে পূজাক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি দিবলৈ তেওঁৰৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত অনুৰোধ কৰিব লগা হৈছিল। তথাপিও, তেওঁক পেছাদাৰীভাৱে বক্সিং খেলিবলৈ অনুমতি দিবলৈ তেওঁৰ মাক-দেউতাকক সৈমান কৰিবলৈ প্ৰায় ছয় মাহ সময় লাগিছিল।
বক্সিং কেৰিয়াৰ
২০০৯ চনত পূজাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত জয়লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰৱেশ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ২০১২ চনৰ এছিয়ান বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু একে বছৰতে অষ্ট্ৰেলিয়াত অনুষ্ঠিত আৰাফুৰা গেমছত ৰূপৰ পদক জয় কৰে। যাৰ ফলত তেওঁ ৰিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা শীৰ্ষ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী হৈ পৰে। অৱশ্যে, তেওঁ ২০১৬ চনত এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত পৰাজিত হৈয় আৰু এনেদৰে ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হয়।
তেওঁ ২০১৪ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ পাইছিল, কিন্তু ৰাউণ্ড অফ ১৬ ত বিখ্যাত ইংলিছ বক্সাৰ চাভানা মাৰ্শ্বেলৰ হাতত ০-৩-ৰ ব্যৱধানত পৰাজিত হৈছিল। তেওঁ ২০১৮ চনৰ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপতো ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যদিও প্ৰথম ৰাউণ্ডৰ পৰাই বিদায় ল'ব লবলগীয়া হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
হিনা খান
হিনা খান (Hina Khan); জন্ম: ২ অক্টোবৰ ১৯৮৭)) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ষ্টাৰ প্লাছৰ য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হাই ত অক্ষৰা আৰু কছ'উটি জিন্দাগী কে ২ ত কম'লিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। ২০১৭ চনত তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব' ফিয়াৰ ফেক্টৰ: খাট্ৰন কে খিলাদি ৮ আৰু বিগ বছ ১১ ত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু দুয়োটাতে ৰানাৰ্ছ আপ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
জেলেপী
জেলেপী বা স্থানভেদে জিলাপী বা জেলেবি এবিধ মিঠা খাদ্য৷ এটা ফাৰ্চী শব্দ “জলব’’ৰ পৰা জেলেপী নামটোৰ সৃষ্টি হৈছে৷ ’জলব’ শব্দৰ অৰ্থ ঘূৰণীয়াকৈ পাক খাই যোৱা ভাৰতত বিশেষকৈ পূজা বা আন উৎসৱ পাৰ্বনত জেলেপীৰ প্ৰচলন হোৱা দেখা যায়৷ ই বৰ্তমান আমাৰ সমাজত এক পৰম্পৰাগত মিঠাই হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছে৷
ইতিহাস
মিঠা খাদ্যত জেলেপীৰ ব্যৱহাৰ অতি প্ৰাচীন৷ ইৰানত ৰমজান মাহৰ ইফতাৰৰ সময়ত এইবিধ মিঠাই খোৱা হৈছিল৷ দশম শতিকাত ইবন ছায়াৰ আল-ৱাৰৰাকৰ আৰবী ভাষাত লিখা কিতাব-আল-তাবিখ গ্ৰন্থত “জালাবিয়া’’ নামে এক মিঠা খাদ্যৰ কথা উল্লেখ আছে৷ ত্ৰয়োদশ শতিকাত পাৰ্চিয়াত মুহাম্মদ বিন হাছান আল-বাগদাদীৰ এখন খাদ্য সম্বন্ধীয় গ্ৰন্থতো একে ধৰণৰ খাদ্য উল্লেখ আছে৷ বাণিজ্যিক কাৰণত ভাৰত আৰু ইৰানৰ সম্পৰ্কৰ ফলতে এইবিধ মিঠাইৰ ভাৰতলৈ আগমন হয় আৰু জেলেপী বা জেলেবি নামেৰে জনাজাত হয়৷ পঞ্চদশ শতিকাত ভাৰতৰ আনন্দোৎসৱ বা পূজা আদিত ব্যৱহৃত খাদ্য হৈ পৰে এই জেলেপী৷ ১৪৫০ চনত ৰচনা কৰা প্ৰিয়মকৰ্ণৰ্পকথা কিতাপত জেলেপী খোৱাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা আছে৷ ষোড়শ শতিকাৰ কিতাপ ভোজনা কুতুহালা নামে খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণ সম্বন্ধীয় কিতাপত জেলেপীৰ প্ৰস্তুত বিধি লিখা আছে৷ তদুপৰি, সংস্কৃত গ্ৰন্থ “গুন্যগুণবোধিনী’’তো জেলেপীৰ ৰন্ধন পদ্ধতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা আছে৷
জেলেপীৰ প্ৰকাৰ
আকাৰ, ৰং আৰু উপকৰণৰ সামান্য তাৰতম্যলৈ লক্ষ্য কৰি জেলেপীৰ কেইটামান বেলেগ বেলেগ ৰূপ দেখা যায়; যেনে, ইমাৰতি বা আমৃতি, ঝংগিৰি, জালেবা, পনীৰ জেলেপী, চানা জেলেপী, মাৱা জলেবি আদি৷
প্ৰস্তুত বিধি
জেলেপীত সাধাৰণতে পাঁচটা পাক থাকে৷ এই পাঁচটা পাকক মানুহৰ জটিল মানসিকতাৰ লগত তুলনা কৰা হয় বুলি কোৱা হয়৷ আনহাতে আৰৱ দেশত প্ৰচলিত ধাৰণামতে দীঘলকৈ তৈয়াৰ কৰিলে সহজে ভাঙি যাব বুলি পাক খুৱাই সৰু কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়৷ অসমতো লোককথাত “জেলেপীৰ পাক’’ বুলি এটা খণ্ডবাক্যৰ প্ৰচলন আছে৷ ই নেতিবাচক ভাৱে ব্যৱহৃত হয়৷ কোনো লোকে আচল কথা পোনে পোনে নকৈ পাকে-প্ৰকাৰে ক’লে “জেলেপীৰ পাক লগাই কোৱা বুলি কোৱা শুনা যায়৷ পাঁচটা পাক থকা এই জেলেপী ময়দাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়৷ তেল বা ঘিউত ৰঙচুৱাকৈ ভাজি ঘনকৈ পগাই থোৱা চেনিৰ গৰম ৰসত ডুবাই ৰসাল কৰি কোৱাৰ উপযোগী কৰি তোলা হয়৷ ময়দা দুঘণ্টামান আগতেই পানীৰে লেপথেপীয়া কৰি সানি থৈ পিছত কাপোৰত টোপোলা বান্ধি এটা সৰু ফুটাৰে একেৰাহে ৰছী এডাল পাক খুৱাই পেলোৱাৰ দৰে গৰম তেলত পেলাই ভজা হয়৷ ভজা হ’লেই চেনিৰ ৰসত কিছুপৰ ডুবাই তুলি অনা হয়৷ কোনো কোনো লোকে চাউল আৰু বাকলি নথকা মাটিদাইল বা ৰহৰ দাইলৰ গুড়ি আৰু প্ৰকাৰভেদে পনীৰ, মাৱা, চানা আদিও ব্যৱহাৰ কৰে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খাদ্য শ্ৰেণী:মিঠাই
লিঅ'নাৰ্ড অইলাৰ
লিঅ'নাৰ্ড অইলাৰ (, ; এপ্ৰিল ১৫, ১৭০৭ – ছেপ্টেম্বৰ ১৮, ১৭৮৩) এজন অগ্ৰদূত ছুইছ্ গণিতজ্ঞ তথা পদাৰ্থবিজ্ঞানী আছিল। তেওঁ আনকি infinitesimal calculus আৰু graph theoryৰ নিচিনা ভিন্ন মেৰুৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুত্ব-পূৰ্ণ আৱিষ্কাৰ কাৰিছিল। তেওঁৱেই আধুনিক গণিতৰ বহুখিনি পদ আৰু চিহ্নৰ আৰম্ভণি কৰিছিল, বিশেষকৈ গাণিতিক বিশ্লেষণত, যেনে: ফলনৰ ধাৰণা ইত্যাদি। বলবিজ্ঞান, তৰল গতিবিদ্যা, আলোক বিজ্ঞান, আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবেও তেওঁ জনাজাত।
অইলাৰক ১৮-শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ আৰু সৰ্বকালৰ মহানতম গণিতজ্ঞ সকলৰ এজন বুলি বিবেচনা কৰা হয়। তেওঁ সকলোতকৈ বেছি ফলপ্ৰসূ গণিতজ্ঞ সকলৰো অন্যতম; তেওঁৰ সমগ্ৰ কামে ৬০-৮০quarto খণ্ড(vol) পূৰায়। তেওঁ প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ বেছিভাগ সময় কটায় St. Petersburg, Russia, আৰু Berlin, Prussiaত।
Pierre-Simon Laplaceৰ এষাৰি উক্তিয়ে গণিতশাস্ত্ৰত অইলাৰৰ প্ৰভাৱ প্ৰকাশ কৰে-"অইলাৰক পঢ়া, অইলাৰক পঢ়া, তেওঁ আমাৰ সকলোৰে ওপৰত। "
অবীজগণিতীয়-অপৰিমেয় সংখ্যা "e" অইলাৰৰ স্মৃতিত নামাংকিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
ৰাণী দুৰ্গাৱতী
ৰাণী দুৰ্গাৱতী (Rani Durgavati, ৫ অক্টোবৰ ১৫২৪ - ২৪ জুন ১৫৬৪) এগৰাকী ভাৰতীয় বীৰাংগনা। ১৫৫০ চনৰ পৰা ১৫৬৪ লৈকে তেওঁ গণ্ডৱানা ৰাজ্যৰ মহাৰাণী তথা শাসক আছিল। তেওঁ চান্দেলৰ ৰাজপুত ৰজা কীৰাট ৰায়ৰ একমাত্ৰ সন্তান আছিল। কালিনজাৰ (বান্দা, উত্তৰ প্ৰদেশ) দুৰ্গত ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ জন্ম হৈছিল। গণ্ডৱানা ৰাজ্যৰ ৰজা দলপত শ্বাহৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। বিয়াৰ চাৰি বছৰৰ পিছত তেওঁৰ স্বামী ৰজা দলপত শ্বাহৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ বীৰনাৰায়ণক ৰাজ্যৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰাই তেওঁ নিজে পৰামৰ্শদাতা হিচাপে শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দুৰ্গাৱতীৰ ধনুকাড় আৰু বন্দুক চলোৱাত পাৰ্গত আছিল। তেওঁ এলাহাবাদৰ মোগল শাসক আছফ খানৰ লগত যুদ্ধত দেখুৱা বীৰত্বৰ বাবে বিখ্যাত।
জীৱনী
১৫২৪ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখে কালিনজাৰ দুৰ্গত দুৰ্গাৱতীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ চান্দেলৰ ৰজা কীৰাট ৰায়ৰ একমাত্ৰ সন্তান আছিল। ১৫৪২ চনত তেওঁ গণ্ডৱানা ৰাজ্যৰ ৰজা সংগ্ৰাম শ্বাহৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ দলপত শ্বাহৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। এই বিবাহৰ ফলত চান্দেল আৰু ৰাজগণ্ড ৰাজবংশৰ মাজত মিত্ৰতা বৃদ্ধি পাইছিল। ইয়াৰ ফলত শ্বেৰ শ্বাহৰ আক্ৰমণৰ সময়ত কীৰাটে ৰাজগণ্ডসকলৰ সহায় লাভ কৰিছিল।
দুৰ্গাৱতীয়ে ১৫৪৫ চনত এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিছিল। এই সন্তানক বীৰ নাৰায়ণ নাম দিয়া হৈছিল। দলপত শ্বাহৰ ১৫৫০ চনত মৃত্যু হৈছিল আৰু বীৰ নাৰায়ণৰ কম বয়সৰ বাবে দুৰ্গাৱতীয়ে গণ্ড ৰাজ্যৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। দিৱান বেওহাৰ অধৰ সিমহা আৰু মন্ত্ৰী মান ঠাকুৰে ৰাণীক প্ৰশাসনৰ সফল আৰু কাৰ্যকৰীভাৱে চোৱা-চিতা কৰাত সহায় কৰিছিল। ৰাণীয়ে তেওঁৰ ৰাজধানী চিংগৰগড় দুৰ্গৰ ঠাইত চউৰাগড়লৈ স্থানান্তৰ কৰিছিল। এই ঠাই সাতপুৰা পৰ্বত পৰিসৰত অৱস্থিত কৌশলগত গুৰুত্বৰ দুৰ্গ আছিল।
শ্বেৰ শ্বাহৰ মৃত্যুৰ পিছত সৌজত খানে মালৱা দখল কৰে আৰু ১৫৫৬ চনত তেওঁৰ পুত্ৰ বাজ বাহাদুৰে তেওঁৰ মালৱাৰ শাসনভাৰ লাভ কৰিছিল। সিংহাসনলৈ উঠাৰ পিছত বাজ বাহাদুৰে ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিছিল। কিন্তু ৰাণীৰ পৰাক্ৰমৰ বাবে এই আক্ৰমণ ব্যৰ্থ হৈছিল।
ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ সমসাময়িক মোগল সেনাপতি খাজা আব্দুল মাজিদ আছাফ খান এগৰাকী উচ্চাভিলাষী ব্যক্তি আছিল। তেওঁ ৰেৱাৰ শাসক ৰামচন্দ্ৰক পৰাজয় কৰিছিল। ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ ৰাজ্যৰ সমৃদ্ধিয়ে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিছিল আৰু তেওঁ মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ পৰা অনুমতি লোৱাৰ পিছত ৰাণীৰ ৰাজ্যত আক্ৰমণ কৰিছিল। মোগলৰ এই আগ্ৰাহণৰ পৰিকল্পনা আকবৰৰ সম্প্ৰসাৰণবাদ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদৰ ফল আছিল।
যেতিয়া ৰাণীয়ে আছফ খানৰ আক্ৰমণৰ বিষয়ে শুনিছিল তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ সকলো শক্তিৰে নিজৰ ৰাজ্য ৰক্ষা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল যদিও তেওঁৰ দিৱান বেওহাৰ অধৰ সিমহায়ে (অধৰ কায়াস্থ) ৰাণীৰ আগত মোগল বাহিনীৰ শক্তিৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল। ৰাণীয়ে কৈছিল যে পৰাধীনতাৰ আৰামদায়ক জীৱন যাপন কৰাৰ তুলনাত সন্মানেৰে মৃত্যু হোৱায়ে শ্ৰেয়। তেওঁ এফালে পাহাৰীয়া পৰিসৰৰ মাজত অৱস্থিত নাৰৰাই লৈ গৈছিল। ইয়াৰ দুয়োৰে গৌৰ আৰু নৰ্মদা দুখন নদী আছিল। ইয়াতে মোগলৰ বহু প্ৰশিক্ষিত সৈনিক আৰু আধুনিক অস্ত্ৰ আৰু ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ কাষত পুৰণি অস্ত্ৰ থকা কেইজনমান অপ্ৰশিক্ষিত সৈনিকৰ সৈতে যুদ্ধ লাগিছিল। দুৰ্গাৱতীৰ সেনাপতি অৰ্জুন দাস যুদ্ধত নিহত হৈছিল আৰু ৰাণীয়ে প্ৰতিৰক্ষাক নিজে নেতৃত্ব কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। শত্ৰুৱে উপত্যকাত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে ৰাণীৰ সৈন্যসকলে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰিছিল। দুয়োপক্ষই বহু সৈনিক হেৰুৱাইছিল যদিও ৰাণীয়ে অধিক হেৰুৱাইছিল।
এই পৰ্যায়ত ৰাণীয়ে তেওঁৰ পৰামৰ্শদাতাসকলৰ সৈতে তেওঁৰ কৌশল সমীক্ষা কৰিছিল। দুৰ্গাৱতীয়ে তেওঁলোকক দুৰ্বল কৰিবলৈ নিশা শত্ৰুক আক্ৰমণ কৰিব বিচাৰিছিল কিন্তু তেওঁৰ তলতীয়া বিষয়া সকলে এই পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰা নাছিল। পৰৱৰ্তী ৰাতিপুৱাৰ ভিতৰত আছফ খানে ডাঙৰ বন্দুক আনিছিল। ৰাণীয়ে তেওঁৰ হাতী শ্ৰমণ ওপৰত উঠি যুদ্ধৰ বাবে আহিছিল। তেওঁৰ ল'ৰা বীৰ নাৰায়ণেও এই যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মোগল সেনাক তিনিবাৰ ঘূৰি যাবলৈ বাধ্য কৰিছিল। কিন্তু শেষত তেওঁ আহত হৈছিল আৰু এটা সুৰক্ষিত স্থানলৈ গমন কৰিছিল। যুদ্ধৰ সময়ত ৰাণীও তেওঁৰ কাণৰ ওচৰত তীৰেৰে বেয়াকৈ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল। আন এটা তীৰে তেওঁৰ ডিঙি বিন্ধিছিল আৰু জ্ঞান হেৰুৱাই পেলাইছিল। জ্ঞান ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত তাই অনুভৱ কৰিছিল যে পৰাজয় আসন্ন। ৰাণীৰ মাহুতে তেওঁক যুদ্ধক্ষেত্ৰ এৰি যাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল কিন্তু তেওঁ এয়া অস্বীকাৰ কৰিছিল। ১৫৬৪ চনৰ ২৪ জুনত তেওঁ নিজৰ দেগাৰেৰে নিজকে হত্যা কৰিছিল। তেওঁৰ শ্বহীদ দিৱস (২৪ জুন ১৫৬৪) আজিও 'বলিদান দিৱস' হিচাপে স্মৰণ কৰা হৈছে।
উত্তৰাধিকাৰ
১৯৮৩ চনত মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে জবলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ক তেওঁৰ স্মৃতিত ৰাণী দুৰ্গাৱতী বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে নামকৰণ কৰে। ১৯৮৮ চনৰ ২৪ জুন তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ স্মৃতিত এলানি ডাকটিকট জাৰি কৰিছিল। জবলপুৰ জংচন আৰু জম্মুতাৱীৰ মাজৰ চলাচল কৰা ৰেলখনক ৰাণীৰ নামৰে পিছলৈ দুৰ্গাৱতী এক্সপ্ৰেছ (১১৪৪৯/১১৪৫০) বুলি নামকৰণ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
আমেৰিকান ডলাৰ
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ডলাৰ বা আমেৰিকান ডলাৰ (United States dollar; চিহ্ন: $; কোড: USD; ইয়াক আন দেশৰ ডলাৰ মুদ্ৰাৰ পৰা পাৰ্থক্য কৰিবলৈ US$ ৰূপেৰেও সংক্ষিপ্ত কৰা হয়) হৈছে ১৭৯২ চনৰ মুদ্ৰা অধিনিয়ম অনুসৰি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ইয়াৰ অঞ্চলসমূহৰ চৰকাৰী মুদ্ৰা। এক ডলাৰক ১০০ চেণ্টত ভাগ কৰা হয় (চিহ্ন: ¢), বা একাউণ্টিং আৰু কৰ উদ্দেশ্যৰ বাবে ১০০০ মিলত (চিহ্ন: ₥) ভাগ কৰা হয়। ১৭৯২ চনৰ মুদ্ৰা অধিনিয়মে ডাইম, নিকেল, আৰু পেনি নামৰ দশমিক মানৰ ধাতব মুদ্ৰাকেইটা সৃষ্টি কৰাৰ লগতে ১ ডলাৰ, আধা ডলাৰ, আৰু কোৱাৰ্টাৰ ডলাৰৰ মুদ্ৰা সৃষ্টি কৰি এক দশমিক মুদ্ৰাকেইটা সৃষ্টি কৰিছিল, যি বোৰ এতিয়াও ২০২০ চনতো প্ৰচলিত আৰু বনোৱা কৰা হৈছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কংগ্ৰেছে এতিয়ালৈ কেইবাটাও প্ৰকাৰৰ কাগজী নোট প্ৰবৰ্তন কৰিছে, তাৰ শেহতীয়া বেংকনোট হৈছে ১৯১৩ চনৰ ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ আইনৰ দ্বাৰা অনুমোদিত ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ নোট। এতিয়ালৈকে প্ৰৱৰ্তন কৰা আমেৰিকান ডলাৰৰ সকলো বেংকনোটই বৈধ আইনী মুদ্ৰা। পূৰ্বৰ প্ৰকাৰৰ বেংকনোটসমূহ জাৰী কৰাটো ১৯৭১ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা বন্ধ কৰা হৈছে। ফলস্বৰূপে, বৰ্তমান প্ৰচলন থকা কাগজী নোট মুখ্যতঃ ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ নোটেই হয়।
যিহেতু কাগজী নোটসমূহক কোনো মূল্যবান ধাতুলৈ সলনি কৰিব পৰা ব্যৱস্থাটো ১৯৭১ চনত স্থগিত কৰা হৈছিল, সেয়ে আমেৰিকান ডলাৰেই দেশখনৰ ডি-ফক্টো ফিয়াট ধন। আমেৰিকান ডলাৰ কেৱল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতে নহয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেনদেনত সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত মুদ্ৰা হিচাপে ই বিশ্বৰ প্ৰাথমিক সংৰক্ষিত মুদ্ৰা, লগতে ই কেইবাটাও দেশত চৰকাৰী মুদ্ৰা আৰু আন বহুতো দেশৰ ডি-ফক্টো মুদ্ৰা। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰেও আমেৰিকান ডলাৰকে কেৰিবিয়ানৰ দুখন ব্ৰিটিছ বিশেষ প্ৰশাসনীয় অঞ্চলত একমাত্ৰ মুদ্ৰা হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেইদুখন হৈছে ব্ৰিটিছ ভাৰ্জিন দ্বীপপুঞ্জ আৰু টাৰ্কচ আৰু কাইকোছ দ্বীপপুঞ্জ। ৩১ জানুৱাৰী ২০১৯-লৈকে প্ৰায় ১.৭ ট্ৰিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ প্ৰচলন আছে, যাৰ ১.৬৫ ট্ৰিলিয়ন ডলাৰ ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ নোটত আছে, বাকী ৫০ বিলিয়ন ডলাৰ আমেৰিকান নোট আৰু ধাতব মুদ্ৰাৰ ৰূপত আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মুদ্ৰা শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
ধূমাৱতী
ধুমাৱতী (धूमावती, IAST: Dhūmāvatī, আক্ষৰিক অৰ্থত ধোঁৱাৰ আধাৰ বা গৰাকী) দহ গৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱীৰ মাজত এগৰাকী দেৱী এই ধুমাৱতী। এখেত হিন্দু দেৱী, যি শক্তিৰ ৰুদ্ৰ ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এখেত এগৰাকী বুঢ়া, কুশ্ৰী বিধবা ৰূপত চিত্ৰিত হৈছে, তথা হিন্দুধৰ্মৰ অশুভ আৰু অনাকৰ্ষণীয় বিষয় সমূহৰে এই দেৱীক যুক্ত কৰা হয়। দেৱীক সাধাৰণতে ঘোঁৰাবিহীন ৰথ বা কাউৰীয়ে টনা বাহনত শ্মশান ঘাটত প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেখা যায়। ধূমাৱতীয়ে মহাজাগতিক প্ৰলয়ৰ সময়ত নিজকে প্ৰকট কৰে। তেওঁ শূন্য, যি সৃষ্টিৰ আদিটো আছিল আৰু অন্তটো বিদ্যমান হৈ থাকিব। ধূমাৱতী সাধাৰণতে কেবল অশুভ গুণাৱলীৰ সৈতে যুক্ত হ'লেও তেখেতৰ ভজন সমূহে সাধাৰণ ভক্ত সমাজক তেখেতৰ ইতিবাচক দিশসমূহৰ লগতে নেতিবাচক দিশসমূহৰ সৈতেও পৰিচয় কৰাই দিয়ে। তেওঁক সাধাৰণতে কোমল হৃদয়ৰ গৰাকী বা প্ৰলয়দাত্ৰী বুলি জনা যায়। ধুমাৱতীক এগৰাকী মহান শিক্ষক ৰূপতো বৰ্ণনা কৰা হয়। যি মহাবিশ্বৰ চূড়ান্ত জ্ঞান প্ৰকাশ কৰে, যি সমূহ শুভ তথা অশুভৰ মাজত থকা বিভ্ৰান্তিৰ উৰ্দ্ধত। তেখেতৰ অশুভ ৰূপে ভক্তক সাধাৰণ জগত খনৰ উৰ্দ্ধত গৈ আত্ম বিশ্লেষণ অৰ্থাৎ জীৱনৰ অভ্যন্তৰীণ সত্যসমূহৰ সন্ধান কৰিবলৈ শিকায়। ধুমাৱতীক সিদ্ধি (অলৌকিক ক্ষমতা)দাত্ৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। এই গৰাকী দেৱী সমস্ত যন্ত্ৰণাৰ পৰা উদ্ধাৰকাৰী তথা পৰম জ্ঞান আৰু মোক্ষ সহ সকলো ইচ্ছা ও পুৰস্কাৰৰ ভঁৰাল বুলি বৰ্ণিত হৈছে। ভক্তই শত্ৰুক দমনৰ হেতু এই দেৱীৰ আৰাধনা কৰে। ধূমাৱতীৰ পূজা সমাজৰ অসহায় ব্যক্তি সকল যেনে অবিবাহিত, বিধবা, তথা তান্ত্ৰিক সকলৰ বাবে আদৰ্শ স্বৰূপ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বাৰাণসী মন্দিৰত, এই দেৱীৰ আৰাধনাৰ দ্বাৰা ভক্তই নিজকে পবিত্ৰ কৰি অন্য দেৱতাৰ পূজাৰ হেতু আগবাঢ়ে। ইয়াত আনকি বিবাহিত দম্পতীয়েও দেৱীৰ আৰাধনা কৰে। যদিওবা দেৱীৰ আৰাধনাৰ বাবে তেনে কোনো উল্লেখযোগ্য মন্দিৰ নাই তথাপিও তান্ত্ৰিক সমাজৰ মাজত একচেটিয়া স্থানতএই দেৱীৰ আৰাধনা বিশেষ ভাৱে জনপ্ৰিয়।
উৎস
মহাবিদ্যা শক্তিপৰিয়ালৰ বাহিৰে ধুমাৱতীৰ অস্তিত্ব সম্পৰ্কে কোনো প্ৰাপ্ত তথ্য নায়। মহাবিদ্যা দেৱী সকলৰ পৰিয়ালটোত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে ধুমাৱতী সম্পৰ্কীয় কোনো ঐতিহাসিক সমল পোৱা নাযায়। দৰিদ্ৰতা, হতাশা, নিৰাশাৰ দেৱী ধুমাৱতীক, ৰোগ, দুখঃ-দুৰ্গতি, তথা দৰিদ্ৰতাৰ দেৱী অলক্ষ্মীৰ সৈতে জড়িত বুলি কোৱা হয়। বৈদিক দেৱী নীৰতি মৃত্যু, ক্ষয়, দুৰ্ভাগ্য, ৰাগ তথা প্ৰয়োজনৰ সৈতে যুক্ত। নীৰতিৰ দৰে ধুমাৱতীও অসম্মানিত বস্তু আৰু কষ্টৰ সৈতে যুক্ত। হিন্দু দেৱী জৈষ্ঠাও ধুমাৱতীৰ অনুৰূপ। ধুমাৱতীৰ দৰে তেওঁ অন্ধকাৰ, কুৎসিত তথা কাউৰীৰ সৈতে জড়িত। এই গৰাকী দেৱীয়ে কোনো ধৰণৰ শুভকাম সহ্য কৰিব নোৱাৰে বুলি কোৱা হয়। ধুমাৱতীৰ দৰে তেওঁ কাজিয়া, অশুভ স্থান আদিতহে প্ৰতিষ্ঠা হৈ থাকে। সাৰদাতিলক-তন্ত্ৰৰ ভাষ্যকাৰ লক্ষ্মণ দেসিকাই, জ্যেষ্ঠাৰ সৈতে ধুমাৱতীক সম পৰ্যায়ৰ বুলি চিহ্নিত কৰিছে। উভয় ক্ষুধা, তৃষ্ণা, প্ৰয়োজন, আৰু দাৰিদ্ৰৰ প্ৰতীক। অলক্ষ্মী, লক্ষ্মী আৰু শ্ৰী(লক্ষ্মী)ৰ ভনীয়েক আৰু ধুমাৱতী দুয়োগৰাকী দেৱীকে বয়সিয়াল বুলি জনা যায়। ঝাড়ু আৰু কাউৰীৰ বাহনৰ এই দুয়োগৰাকী দেৱীয়ে ভোক-পিয়াহ, প্ৰয়োজনীয়তা আৰু দৰিদ্ৰতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সাধাৰণতে ধুমাৱতীৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ, তথা তেওঁ বিধবা আৰু কুৰূপা আদি বৈশিষ্ট্য সমূহৰ মাজত ধুমাৱতী আৰু তিনিগৰাকী দেবীৰ মাজত মিল দেখা যায়। অৱশ্যে ধুমাৱতীৰ স্তুতি মন্ত্ৰ সমূহৰ মাজত এই কেইগৰাকী দেৱীৰ নামৰ কোনো উল্লেখ পোৱা নাযায়। ধুমাৱতী এই দেৱী সকলৰ মাজত অধিক ৰুদ্ৰ ৰূপী বুলি গণ্য কৰা হয়। দাৰ্শনিক ডেভিড কিনসলৰ মতে দহ গৰাকী মহাবিদ্যাৰ অস্তিত্ব ১২শতিকাৰ পূৰ্বে পোৱা নাযায়। দক্ষিণ ভাৰতৰ তুলুনাড অঞ্চলত ধুমাৱতীৰ পূজা কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
স্মল ফাইনেন্স বেংক
স্মল ফাইনেন্স বেংক (চমুকৈ এছএফবি) হৈছে ভাৰতৰ এক ধৰণৰ ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় বেংক। স্মল ফাইনেন্স বেংক (এছ এফ বি) অনুজ্ঞাপত্ৰ থকা বেংকে জমা ধন গ্ৰহণ আৰু ঋণ দিয়াৰ মৌলিক বেংকিং সেৱা আগবঢ়াব পাৰে। এইবোৰৰ আঁৰৰ লক্ষ্য হৈছে অৰ্থনীতিৰ যিবোৰ অংশক অন্য বেংকে সেৱা আগবঢ়োৱা নাই, যেনে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়িক গোট, ক্ষুদ্ৰ আৰু প্ৰান্তীয় কৃষক, ক্ষুদ্ৰ আৰু মধ্যম উদ্যোগ আৰু অসংগঠিত খণ্ডৰ সত্তাসমূহক আৰ্থিক অন্তৰ্ভুক্তি প্ৰদান কৰা।
ইতিহাস
২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আৰ বি আইয়ে ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় বেংকৰ অনুজ্ঞাপত্ৰৰ বাবে আবেদন কৰা সত্তাৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত ৭২ জন আবেদনকাৰী আছিল। উষা থোৰাটৰ নেতৃত্বত এখন বহিঃপৰামৰ্শ সমিতিয়ে অনুজ্ঞাপত্ৰৰ আবেদনসমূহৰ মূল্যায়ন কৰিব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল।
কাক বাঁহ
কাক বাঁহ (বৈজ্ঞানিক নাম: Dendrocalamus hamiltonii; ইংৰাজী: Hamilton's bamboo; কাছাৰ: পেচা বাঁহ; ৰাভা: বাজং) এবিধ বনৰীয়া বাঁহ। এই বাঁহৰ জোপা জোপাকৈ একেলগে বহুতো বাঁহগছ উৎপত্তি হৈ বৃহৎ এলেকা অধিকাৰ কৰি পেলোৱা দেখা যায়।
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ
thumb|[[বৰপেটা সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰ]] বৰপেটা সত্ৰ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ বৰপেটা চহৰত অৱস্থিত এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰ। শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ১৫০৫ শকত (১৫৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। এই সত্ৰৰ মূল কীৰ্তনঘৰ আৰু মণিকূট গৃহত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ। অৱশ্যে পুষ্পিতা হোৱাৰ আগতে ছোৱালীয়ে আৰু বিয়াৰ পিছত দৰা-কইনা শৰণ লোৱাৰ সময়ত কইনায়ে কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা নাই। এই নিষেধাজ্ঞা সন্দৰ্ভত ১৯১৯ চনৰ পৰা বিভিন্ন যুক্তিযুক্ততা চলি আহিছে।
কাক বাঁহ
বিস্তৃতি
কাক বাঁহ প্ৰায়ভাগ দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশ যেনে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ভুটান, নেপাল, পাকিস্তান, চীন আদিৰ থলুৱা উদ্ভিদ। অসমত প্ৰধানকৈ কাৰ্বি আংলং আৰু উত্তৰ কাছাৰ জিলাৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলসমূহত এই প্ৰজাতিৰ বাঁহনি দেখা পোৱা যায়।
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ
পটভূমি
পৰম্পৰাগতভাবে বৰপেটা সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ বাধা মানি অহা হৈছে। লোকবিশ্বাস অনুসৰি মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে এই সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল। যদিও এই তথ্যৰ কোনো লিখিত সমল উপলব্ধ নাই সেই নিষেধাজ্ঞাকে সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বৰ্তমানেও বাহাল ৰাখিছে। বৰপেটা সত্ৰৰ ভকত সকল উদাসীন সম্প্ৰদায়ৰ। তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন কাম-কাজত বাধা নেপেলোৱাৰ কাৰণে ইয়াত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।
কাক বাঁহ
বিৱৰণ
কাক বাঁহৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৫-১৮ মিটাৰ আৰু ব্যাস ১২-১৫ ছেমি হোৱা দেখা যায়।
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ
ইতিহাস
ইতিহাসত বৰপেটা সত্ৰত নাৰী প্ৰৱেশৰ নিষেধাজ্ঞা সম্পৰ্কে কেইবাটাও ঘটনা লিপিবদ্ধ আছে। ১৯২১ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ অসম ভ্ৰমণৰ সময়ত বৰপেটালৈ গৈ নাৰী সোমাব নিদিয়াৰ দৰে ‘অসমতা’ নীতিক বিৰোধ কৰি বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰক বৰ্জন কৰি অৰ্থাৎ প্ৰৱেশ নকৰাকৈ ঘূৰি আহিছিল। ১৯৬২ চনত আচাৰ্য ৱিনোবা ভাৱে একে কাৰণতে কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰি ঘূৰি আহিছিল।
১৯৪৮ চনত কোনো বৰপেটা মণ্ডল কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী সৰলাবালা দেৱীয়ে বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত নাৰী প্ৰৱেশক লৈ সৰৱ হৈ উঠে আৰু সেই মৰ্মে গোহাৰি ছপা কৰাৰ লগতে বিতৰণত আগভাগ লৈছিল। ১৯৫০ চনত মাজুলীৰ গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে এই কাৰ্যৰ তেতিয়াই প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
কাক বাঁহ
বিৱৰণ
২০-২৫ বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে কাক বাঁহৰ ফুল ফুলে। ফুল ফুলাৰ পাছত বাঁহবোৰ একেলগে মৰি যায়।
প্ৰকাৰ
কাক বাঁহৰ প্ৰধানকৈ তিনিটা উপ-প্ৰজাতি দেখা পোৱা যায়। এইকেইবিধ হৈছে-
ব্যৱহাৰ
কাক বাঁহৰ গাজ খৰিচা তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি এই বাঁহৰ পৰা কাগজকলত কাগজৰ মণ্ড তৈয়াৰ কৰা হয়।
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ
ইতিহাস
১৯৮৮ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত সাহিত্যিক স্বৰ্ণ গোস্বামীয়ে লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ হৈ বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰলৈ যাওঁতে সত্ৰৰ একাংশ মহিলাই বাধা দিছিল।
কাক বাঁহ
ব্যৱহাৰ
চকোৱা আদি নিৰ্মাণ কৰিবলৈও কাক বাঁহৰ ব্যৱহৰ হয়।
বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ
সাংবিধানিক অধিকাৰ
২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কেৰালাৰ বিখ্যাত সাবৰিমালা মন্দিৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ ওপৰত চলি থকা গোচৰৰ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ত ৰায়ত ন্যায়ালয়ে লিংগ নিৰ্বিশেষে সকলো হিন্দু তীৰ্থযাত্ৰী এই মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সংবিধান বিচাৰপীঠে কৈছিল যে "জৈৱিক পাৰ্থক্যৰ বাবে মহিলাৰ ওপৰত ৰখা যিকোনো ব্যতিক্ৰমে সংবিধান উলংঘা কৰে।" এনেধৰণৰ নিষেধাজ্ঞাই ভাৰতৰ সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ১৪ৰ অধীনত সমতাৰ অধিকাৰ আৰু অনুচ্ছেদ ২৫ৰ অধীনত ধৰ্মৰ স্বাধীনতা উলংঘা কৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই ঐতিহাসিক ৰায়ে ৮০০ বছৰ পুৰণি প্ৰথাক অস্বীকাৰ কৰি মন্দিৰত নাৰী প্ৰৱেশ কৰাৰ সপক্ষে ৰায়দান কৰাৰ লগতে লিংগৰ ভিত্তিত পূজা-অৰ্চনা তথা শ্ৰদ্ধাক ভেদ-ভাৱ কৰিব নোৱাৰি বুলি স্পষ্ট কৰি দিয়ে।
বৰ্তমান স্থিতি
বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত মহিলা প্ৰৱেশৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন মতভেদ আছে। বৰপেটা সত্ৰ পৰিচালনা সমিতি অথবা এই কীৰ্তন ঘৰৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে পাৰম্পৰিক ঐতিহ্য অনুসৰি সত্ৰৰ ভিতৰত নাৰী প্ৰৱেশত বাধা দি আহিছে। বৰপেটা সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ সম্পৰ্কত মহিলাৰ মাজতো মতবিৰোধ আছে। তেওঁলোকৰ এক পক্ষয়ে গুৰুৰ নিৰ্দেশ পালন কৰি পৰম্পৰা ভংগ কৰিব নিবিচাৰে আৰু আন এটি পক্ষই যুক্তিযুক্ততা উত্থাপন কৰি প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰে। সাবৰিমালা মন্দিৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ সপক্ষে ৰায়দান কৰাৰ পিছত ২০১৬ চনৰ মাজ ভাগত এনে বিতৰ্কৰ পুনৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। এই ২০১৬ চনৰ ৭ আগষ্টত এখন ৰাজহুৱা সভা হৈছিল। সেই ৰাজহুৱা সভাত সভাত সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত পূৰ্বৰ পৰম্পৰা অনুসৰি মহিলাক প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া নিষেধাজ্ঞা বাহাল থাকিব।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
ঔপন্যাসিক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ নামৰ উপন্যাসখনত ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰত সোমাবলৈ নিদিয়া কথা উল্লেখ আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:লিংগ বৈষম্য শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা
লাইলা ট্ৰেটিক'ভ
লাইলা ট্ৰেটিক'ভ (Lila Tretikov), (Ляля Третьяко́ва; ২৫ জানুৱাৰী, ১৯৭৮ ) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক। তেখেতৰ জন্মৰ নাম Lyalya Tretyakova। মস্কোত জন্মগ্ৰহণ কৰা ট্ৰেটিক'ভ সৰুকালতেই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ আহে আৰু ১৯৯৯ চনত কেলিফ'ৰ্নিয়াত ছফ্ট্‌ৱেৰ অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। ইয়াত তেখেতে এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু কেইবাটাও ছফ্ট্‌ৱেৰ পেটেণ্টত সহযোগীৰূপে কাম কৰে। এণ্টাৰপ্ৰাইজ ছফ্ট্‌ৱেৰৰৰ বিশেষজ্ঞ ট্ৰেটিক'ভে SugarCRM, Inc.-ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপেও কাম কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেখেতে চ্যু গাৰ্ডনাৰৰ পৰা ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালকৰ দায়িত্বভাৰ চম্ভালি লয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৮ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত মস্কোত ট্ৰেটিক'ভে জন্মলাভ কৰে। তেখেতৰ দেউতাক আছিল এজন গণিতজ্ঞ আৰু মাক এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা। তেখেত ১৬ বছৰ বয়সত নিউ য়ৰ্কলৈ আহে। তেখেতে পৰিচাৰিকা ৰূপে কাম কৰাৰ লগতে ইংৰাজীও শিকে আৰু কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে য'ৰ পৰা ডিগ্ৰী সমাপ্ত নকৰাকৈয়ে তেখেতে বিদায় লয়। তেখেতৰ মূল বিষয় আছিল কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু কলা, আৰু লগতে যন্ত্ৰ শিক্ষণৰ (machine learning) বিষয়ে গৱেষণা কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৯৯৯ চনত ট্ৰেটিক'ভে "চান্‌ মাইক্ৰ'ছীষ্টেম"ত নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। Sun-Netscape Alliance-ত অভিযন্তা হিচাপে তেখেতে জাভা চাৰ্ভাৰত কাম কৰিছিল। তাৰ পাছত তেখেতে GrokDigital নামৰ এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু পাছলৈ SugarCRM, Inc-ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
২০১২ চনত তেখেতে "বছৰটোৰ মহিলা কৰ্যনিৰ্বাহক – ব্যৱসায়িক সেৱা – ১১-২,৫০০ কৰ্মচাৰী – কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ আৰু ছফ্ট্‌ৱেৰ" শাখাত ষ্টিভি বঁটাৰ ব্ৰ'ঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
২০১৪ চনৰ মে' মাহত তেখেতক চ্যু গাৰ্ডনাৰৰ ঠাইত ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়,   আৰু ২০১৪ চনৰ ১ জুনত এই পদত যোগদান কৰে। ট্ৰেটিক'ভৰ নিযুক্তি আছিল বিতৰ্কিত কাৰণ নিযুক্তিৰ পূৰ্বে তেখেতে ৱিকিপিডিয়াত কেৱল এবাৰহে সম্পাদনা কৰিছিল।  ইণ্টেলিজেণ্ট ডেটা মেপিং আৰু ডায়নামিক লেংগুৱেজ এপ্লিকেছনৰ কেইবাটাও পেটেণ্ট তেখেতে সহ-উদ্ভাৱন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
ৰমা দাশ
ৰমা দাশ (ইংৰাজী:Rama Das ১৯০৯-১৯৮১) ৩০ৰ দশকৰ এজন অসমীয়া চুটি গল্পকাৰ। আৱাহন আলোচনীৰ যোগেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেখেত আৱাহন যুগৰ গল্পকাৰ। তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য গল্প হ'ল 'বৰ্ষা যেতিয়া নামে', 'প্ৰায়শ্চিত্ত', 'অচল টকা', 'অবুজ মায়া', 'কোন এওঁ নতুন মিৰাণ্ডা' ইত্যাদি। ৰোমাণ্টিক যুগৰ নৰ-নাৰীৰ প্ৰেম ৰমা দাশৰ গল্পৰ মূল বৈশিষ্ট্য।
জন্ম, ব্যক্তিগত জীৱন
১৯০৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীত ৰমা দাশৰ জন্ম হয়। পিতৃ যজ্ঞৰাম দাশ আৰু মাতৃ হৰেশ্বৰী দাশ। ১৯৩৮ চনত উত্তৰা দাশৰ সৈতে তেখেতৰ বিবাহ হয়।
শিক্ষা
সৰুতেই পিতৃ-মাতৃ দুয়োগৰাকীৰে মৃত্যু হোৱাত ৰমা দাশে তেখেতৰ সম্পৰ্কীয় হৰিনাথ পাঠক চৌধাৰীৰ ৰক্ষণা বেক্ষনত থাকি পঢ়া-শুনা কৰে। ১৯২৮ চনত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰত অসমীয়া বিষয়ত সৰ্ব্বোচ নম্বৰ লাভ কৰি ধুবুৰী হাইস্কুলৰপৰা শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। কটন কলেজৰপৰা আই এ আৰু কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰপৰা বি এ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ আইন পঢ়াৰ উদ্দেশ্যে ৰমা দাশে আইন কলেজত নামভৰ্ত্তি কৰে। কিন্তু আৰ্থিক অনাটনৰ বাবে আইন পঢ়া সামৰি শ্বিলঙৰ অসম সচিবালয়ত অনুবাদক আৰু লাইব্ৰেৰীয়ানৰ চাকৰিত যোগদান কৰে।
সাহিত্যিক জীৱন
আৱাহন আলোচনীত গল্প লিখি তেখেতে প্ৰথম সাহিত্য জগতত ভূমুকি মাৰে। আৱাহনৰ প্ৰথম বছৰ ২য় সংখ্যাত প্ৰকাশিত আপদীয়া ৰাতিয়ে গল্পকাৰ ৰূপে তেখেতক এক পৰিচিতি দিয়ে। তাৰ পিছতে গল্প আৰু উপন্যাসেৰে তেখেতে অসমীয়া সাহিত্য জগতত এক নিগাজী স্থান দখল কৰে। তেখেতৰ গল্পৰ ভাষা ত্ৰুটিপূৰ্ণ আৰু টেকনিক দুৰ্ব্বল বুলি সমালোচকে মতপোষণ কৰিলেও ৰমা দাশে নিজৰ ৰচনাৰে পঢ়ুৱৈৰ মনত ঘৰ কৰিছিল। উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই তেখেতৰ আৱাহনৰ অৱদান প্ৰবন্ধটিত কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত দেৱকান্ত বৰুৱাৰ যি স্থান, চুটিগল্পৰ ক্ষেত্ৰত ৰমা দাশৰো সেই স্থান।  বুলি উল্লেখ কৰিছে আৰু কৈছে যে বৰ্ষা যেতিয়া নামে ৰমা দাশৰ প্ৰখ্যাত প্ৰেমৰ গল্প। উগ্ৰ ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ চিত্ৰ অংকনত ৰমা দাশ সিদ্ধহস্ত বুলিও শৰ্মাই তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছে।
ৰমা দাশৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যৰাজি হৈছে-
কৰ্মজীৱন
অসম সচিবালয়ত অনুবাদকৰ কামত সোমোৱাৰ পিছত সচিবালয়ৰে বিত্ত বিভাগৰ উপ-সচিব হিচাপে তেখেতে ১৯৬৭ চনত চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫৭ চনত ৰমা দাশে ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামীৰ সৈতে নতুন দিল্লীত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ই আয়োজন কৰা সাহিত্য-সমাৰোহত যোগদান কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৮১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ২১ তাৰিখে শ্বিলঙত ৰমা দাশৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
তামাং চেল'
তামাং চেল (Tamang Selo) তামাং জনগোষ্ঠীৰ পাৰম্পৰিক লোকসংগীত। এই সংগীত ঘাইকৈ নেপালৰ তামাং লোকসকলে গোৱা নেপালী লোকগীতৰ এক ধাৰা। নেপাল, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত নেপালীভাষী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এই গীত ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয়। তামাং চেল' লোকসংগীতৰ সৈতে সাধাৰণতে তামাং পাৰম্পৰিক বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয়। তেনে কিছুমান পাৰম্পৰিক তামাং বাদ্যযন্ত্ৰ হৈছে ডাম্ফু, মাদল আৰু টুংনা। চেল' গীত অতি আকৰ্ষণীয় আৰু জীৱন্ত ভাবে ধীৰ লয়ত সুৰ লগাই গোৱা হয়। সাধাৰণতে জীৱনৰ প্ৰেম, দুখ আৰু কাহিনী প্ৰকাশ কৰিবলৈ এই লোকসংগীত গোৱা হয়।
উৎপত্তি
তামাং চেল'ৰ ইতিহাস তামাং সকলৰ ইতিহাসৰ দৰেই পুৰণি। সেয়েহে চেল' তামাংসকলৰ মূল পৰিচয় হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। ইয়াৰ সংস্কৃতি সংৰক্ষণৰ পথত তামাং সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে সদায় সংৰক্ষণ কৰি আহিছে। ই তেওঁলোকৰ সাম্প্ৰদায়িক পৰিচয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
শিল্পী সকল
হীৰা দেৱী ৱাইবাক নেপালী লোকগীত আৰু তামাং চেল'ৰ পথিকৃৎ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ গীত "চুৰা ত হোইন অস্তুৰা" এতিয়ালৈ ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰথম তামাং চেল' বুলি কোৱা হয়। হীৰা দেৱী ৱাইবায়ে তেওঁৰ ৪০ বছৰীয়া কেৰিয়াৰত প্ৰায় ৩০০টা গান গাইছে। তেওঁৰ সন্তান নৱনীত আদিত্য ৱাইবা আৰু সত্য আদিত্য ৱাইবায়ে তেওঁৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি তামাং চেল'ৰ চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে নৱনীত আৰু সত্য নেপালী লোকসংগীত ধাৰাৰ একমাত্ৰ ব্যক্তি যিয়ে ভেজাল বা আধুনিকীকৰণ অবিহনে প্ৰামাণিক পৰম্পৰাগত নেপালী লোকগীত প্ৰদৰ্শন কৰে।
তামাং চেল' নৃত্য
তামাং চেল' গীত আৰু বাদ্যৰ তালে তালে নৃত্য কৰা হয়। ইয়াকে তামাং চেল' নৃত্য বোলে। এই নৃত্য ধীৰ লয়ৰ পৰা ক্ৰমে বৃদ্ধি পোৱা তালত পুৰুষ মহিলা উভয়ে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত তেওঁলোকে নিজৰ পাৰম্পৰিক সাজ-পোছাক পৰিধান কৰে। এই নৃত্যৰ জৰিয়তে যুৱশিল্পী সকলে তেওঁলোকৰ জীৱন সংগী বাছনি কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে। এই নৃত্যক ডাম্ফু নৃত্য বুলিও কোৱা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সংগীত শ্ৰেণী:নেপাল
জানুৱাৰী
জানুৱাৰী জুলিয়ান তথা গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাৰ প্ৰথম মাহ। ই ৩১ দিন থকা ৭টা মাহৰ অন্যতম। ১ জানুৱাৰী এই মাহৰ প্ৰথম দিন, আৰু এই দিনক নিউ য়েৰ্ছ দে '(নববৰ্ষৰ দিন) বোলা হয়। সাধাৰণতে এই মাহ পৃথিৱীৰ উত্তৰ গোলাৰ্দ্ধৰ (য'ত ই শীত কালৰ দ্বিতীয় মাহ) আতাইতকৈ ঠাণ্ডা মাহ, আৰু দক্ষিণ গোলাৰ্দ্ধৰ (য'ত ই গ্ৰীষ্ম কালৰ ২|দ্বিতীয় মাহ) আতাইতকৈ গৰম মাহ। দক্ষিণ গোলাৰ্দ্ধৰ জানুৱাৰী বতৰৰ দিশৰ পৰা উত্তৰ গোলাৰ্দ্ধৰ জুলাই মাহৰ সৈতে একেই।
বুৰঞ্জী
জানুৱাৰী (লেটিন ভাষাত ইয়ানুৱাৰিয়াছ)ৰ নাম 'আৰম্ভণি'ৰ দেৱতা জানুছৰ নামৰ পৰা লোৱা। এই দেৱতাৰ নাম ৰ'মান বিশ্বাসত পোৱা যায়, যাৰ নাম ইয়ানুৱা, অৰ্থাৎ দুৱাৰৰ পৰা লোৱা। এই মাহক এই নাম হয়টো এই বাবেই দিয়া হ'ল যে ই বছৰৰ দুৱাৰ স্বৰূপ।
আগতে, ৰ'মান পঞ্জিকাত কেৱল ১০টা মাহ আছিলে, বা বছৰত ৩০৪ দিন। শীতকালক মাহ-বিহীন কাল আখ্যা দিয়া হৈছিলে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭১৩ ৰজা নুমা পম্পিলাছে জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহ যোগ কৰাৰ কথা কোৱা হয়, যাতে বছৰটো চন্দ্ৰীয় পঞ্জিকাৰ সৈতে মিলে (৩৫৪ দিন)। যদিও মাৰ্চক বছৰৰ প্ৰথম মাহ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, ৪৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত নুমা অথবা ডেছেম্ভিৰ্ছে জানুৱাৰীক বছৰৰ প্ৰথম মাহৰ স্থান দিলে।
বুৰঞ্জীত এই মাহ ৰ'মান নাম ইয়ানুৱাৰিয়াছ, ছেক্সন নাম ৱুল্ফ মনাথ (কুকুৰনেছিয়া মাহ), ছাৰ্লেমেগ্নেৰ ৱিণ্টাৰ মানথ (শীত মাহ) আদি নামেৰে উল্লেখ আছে। স্লভেনেত এই মাহক পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰছিনেক বোলা হৈছিল, যাৰ অৰ্থ মিলেট ব্ৰেড খোজা, এই কথা প্ৰথম স্কফ্যা ল'কাত লিখা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
* শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
অল দ'জ ইয়েৰনিংছ্
অল দ'জ ইয়েৰিঙছ্(All Those Yearnings) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন চুটিগল্পৰ অনুবাদ সংকলন। বিশিষ্ট সাহিত্যিক দিলীপ বৰাৰ বাৰটা চুটিগল্প অসমীয়াৰ পৰা ইংৰাজীলৈ ময়ূৰ বৰাই অনুবাদ কৰি এইখন সংকলন প্ৰস্তুত কৰিছে। এপ্প'কাছ (Appoccus) প্ৰকাশনৰ পৰা ২০১২ চনৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা সংকলনটিৰ মূল্য ১২০ টকা।
বিৱৰণ
বিশিষ্ট সাহিত্যিক দিলীপ বৰাৰ বাৰটা চুটিগল্প অসমীয়াৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰি ময়ূৰ বৰাই অনুবাদ সংকলনটিত একত্ৰিত কৰিছে। অনুবাদিত চুটিগল্পকেইটা হ'ল-
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক। একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
লগতে চাওক
চিৰদিন অসমীয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কাম কৰাৰ আনন্দ
কাম কৰাৰ আনন্দ (Kaam Korar Aanondo) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গদ্য-ৰচনা। প্ৰথমবাৰ ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে কৰ্মযোগী ডাঃ নোমলচন্দ্ৰ বৰাৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখন ৪০ টা অধ্যায়ত বিভক্ত। এজন অচিনাকী মানুহে ২০০২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিক লিখিতভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল এনেদৰে,"ছাৰ, কেইবছৰমানৰ আগতে আপুনি 'কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ লিখিছিল। আপোনাৰ সেই কিতাপখন পঢ়ি মোৰ নিচিনা বহুত মানুহে কিতাপৰ জগতখনক নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল; কিতাপক নতুন চকুৰে চাবলৈ শিকিছিল। এইবাৰ আপুনি 'কাম কৰাৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ আমাক উপহাৰ দিব নোৱাৰেনে?' কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে এই কথা উল্লেখ আছে। হোমেন বৰগোহাঞিয়ে কাম কৰাৰ আনন্দৰ বিষয়ে তেওঁৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা, আৰু পৃথিৱীৰ বহুতো গুণী-জ্ঞানী মানুহৰ অভিজ্ঞতা- এই দুয়োটাৰে সংযোগ ঘটাই  এই কিতাপখন লিখিছে।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
উমেশ বৈশ্য
উমেশ বৈশ্য (Umesh Baishya, জন্ম: ৩ অক্টোবৰ,১৯৩৯- মৃত্যু: ১ আগষ্ট,১৯৯৮) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া শিল্পী,শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক।
জন্ম পৰিচয়
উমেশ বৈশ্যৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৯ চনৰ ৩ অক্টোবৰত নলবাৰী জিলাৰ বালিলেচা গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ স্বৰ্গীয় বন্তিৰাম বৈশ্য আৰু মাতৃ স্বৰ্গীয়া পৱিত্ৰপ্ৰিয়া বৈশ্য। পিতৃ-মাতৃৰ তেওঁ জ্যেষ্ঠ সন্তান।
শিক্ষা জীৱন
উমেশ বৈশ্যই বালিলেছা মজলীয়া স্কুলৰ পৰা বৃত্তিসহ এম.ভি. পাছ কৰে আৰু পুৰস্কাৰ হিচাবে ৰূপৰ মুদ্ৰা আৰু নগদ ধন লাভ কৰে। সপ্তম শ্ৰেণীতেই মাৰ্ঘেৰিটাত সদৌ অসম ভিত্তিত হোৱা ৰচনা প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে। ১৯৫৮ চনত নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ১৯৫৯ চনত সেই স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিকত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬২ চনত নলবাৰী কলেজৰ পৰা আই.এছ চি উত্তীৰ্ণ হৈ সেই কলেজতে বি.এ. শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৬৩-৬৪ চনত নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ‘মহাবিদ্যালয় সপ্তাহ’ৰ কবিতা প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰা বৈশ্যই ১৯৬৪ চনত বি.এ. পাছ কৰি ১৯৬৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় ৰ পৰা অসমীয়াত এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৮৫ চনত বি.টি. উত্তীৰ্ণ হয়।
কৰ্মজীৱন
ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই বিভিন্ন স্কুলত শিক্ষকতা কৰা বৈশ্যই ১৯৬৬ চনত গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত সোঁৱৰণী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু ১৯৯২ চনত সেই বিদ্যালয়ৰে বিষয় শিক্ষক হিচাপে নিযুক্ত হয়। ১৯৯৩ চনত তেওঁ উপাধ্যক্ষ পদত নিযুক্ত হয় আৰু ১৯৯৫ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা অধ্যক্ষৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে।
গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত সোঁৱৰণী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ বিদ্যালয় সংগীতটো তেখেতে ৰচনা আৰু সুৰ কৰিছিল।
সাহিত্যৰাজি
১৯৫২ চনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীত থাকোঁতেই পদ্মশ্ৰী অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা সম্পাদিত শিশু আলোচনী "দীপক"ত প্ৰকাশিত "ৰাতিপুৱা" শীৰ্ষক কবিতাটিৰ জৰিয়তে উমেশ বৈশ্যই সাহিত্য জগতত প্ৰৱেশ কৰে।
ড° লক্ষহীৰা দাসে তেখেতৰ ১৯৮২ চনত প্ৰকাশিত "কবিতাৰ ৰূপৰেখা" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত উমেশ বৈশ্যৰ "তই যুক্তি যুদ্ধ কৰ" পুথিখনৰ কবিতা এটিৰ তলৰ শাৰীকেইটাৰ উদ্ধৃতি দিছে: "হেৰ হেৰ হেৰ অসমীয়া তোৰ দেশ ৰক্ষাৰ নামত আজি চলিছে যিখন ৰণ তাত নাই আবেগৰ স্থান ৰণত নিপুণ শত্ৰু সেনানী যুক্তিৰ হানিছে বাণ তোক কৰিছে প্ৰত্যাহ্বান।"
পদ্মভূষণ বেণুধৰ শৰ্মাই তেখেতৰ "মৰমৰ কাৰেং" পুথিখনত উমেশ বৈশ্য ৰ সাহিত্যনুৰাগৰ বিষয়ে খুউব সুন্দৰকৈ উল্লেখ কৰিছে।
উমেশ বৈশ্যই ১৯৭৮ চনত "বৰ্তমান শিক্ষা পদ্ধতিৰ আমুল পৰিবৰ্তনৰ উপায়" শীৰ্ষক এলানি কৰ্মপদ্ধতি প্ৰস্তুত কৰি সেই সময়ৰ প্ৰখ্যাত জনতা পাৰ্টীৰ নেতা ভাৰতৰত্ন জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ অনুমোদন বিচাৰি তেওঁক পাটনাত লগ কৰিবলৈ তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰদেশৰ শিক্ষা পদ্ধতিৰ বুজ ল'বলৈ বন্ধুদ্বয় মাণিক চন্দ্ৰ দত্ত আৰু ৰমানাথ গোস্বামী ৰ লগত সেই বছৰৰে ১১ অক্টোবৰৰ পৰা এমাহ কাল ভাৰত ভ্ৰমণ কৰে।
এই প্ৰবন্ধটো প্ৰকাশৰ পিছত হোৱা চৰ্চা সম্পৰ্কে তেওঁ নিজৰ ডায়েৰীত এইদৰে উল্লেখ কৰিছে:
"বৰ্তমান শিক্ষা পদ্ধতিৰ আমুল পৰিবৰ্তনৰ উপায়" এই প্ৰবন্ধটি ১-৮-৭৮ ইং তাৰিখে ছপা হৈ ওলোৱাৰ লগে লগে বন্ধুমহল, শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক, ৰাজনৈতিক নেতা আদি ভিন ভিন দিশৰ চিন্তাশীল সকলৰ মাজত ই এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিলে। মই থিক এনেকুৱা এটা পৰিবেশ এই লেখাই সম্ভৱ বুলি ভবা নাছিলো। পিছে যি কোনো কাৰণেই নহওক, ই সকলোৰে সমাদৰ লাভ কৰিলে। দেশৰ তথাকথিত কৰ্ণধাৰ সকলৰ লগত ব্যক্তিগত ভাৱে আলোচনা কৰিলোঁ। প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী শৰৎ সিংহ, বৰ্তমান শিক্ষামন্ত্ৰী লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী, N.C.E.R.T ৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াসকলৰ লগত বিশেষভাৱে আলোচনা কৰিলোঁ। সকলোতে মাত্ৰ এটাই কথা--"দেশত অস্থিৰ বাতাবৰণে বিৰাজ কৰিছে। দেশত কোনো Leader নাই। গতিকে যিকোনো সৎ কাৰ্যই বৰ্তমান মূৰ্তিমন্ত হোৱা টান। তথাপি চেষ্টা কৰক। আপোনাৰ চিন্তাই শিক্ষা সমাজত এক পৰিবৰ্তন‌ আনিব পাৰে।"
১৯৭০ চনত স্থাপিত বৃহত্তৰ বিৰুবাৰী ৰঙালী বিহু সমিতিৰ বড়ো মণিপুৰী নেপালী বঙালী শীৰ্ষক উদ্বোধনী গীতটোৰ ৰচনা আৰু সুৰ উমেশ বৈশ্য ই কৰিছিল।
তেখেতে ১৯৮০ চনত নিজৰ তত্ত্বাৱধানত "সুৱাগী" নামেৰে এখন দুমহীয়া আলোচনীও প্ৰকাশ কৰে।
মৃত্যু
১৯৯৮ চনৰ ১ আগষ্টত ৫৯ বছৰ বয়সত উমেশ বৈশ্যৰ বিয়োগ ঘটে।
অসমৰ অগ্ৰণী প্ৰকাশণ গোষ্ঠী "বাণী প্ৰকাশ" এ ২০১৮ চনত বৈশ্যৰ স্মৃতিচাৰণ আৰু মূল্যায়ন সম্পৰ্কীয় ৪০০ পৃষ্ঠাৰ "শিল্পীপ্ৰাণ উমেশ বৈশ্য" শীৰ্ষক এখনি গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
স্বাহা
হিন্দু ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত স্বাহা (स्वाहा) হৈছে মন্ত্ৰোচ্চাৰণৰ শেষত মোখনি মৰা এক শব্দ। স্বাহাৰ অৰ্থ হৈছে "সুকথন"। যজ্ঞ আদিত প্ৰতিটো মন্ত্ৰ স্বাহাৰে সামৰণি মৰা হয়। তিব্বতীয় ভাষাত স্বাহাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ "সেয়ে হওক" আৰু ইয়াক প্ৰায়ে স্বহা হিচাপে উচ্চাৰণ কৰাৰ লগতে লিখিত ৰূপত প্ৰকাশ কৰা হয়। স্বাহা শব্দৰ উৎপত্তি "চু" অৰ্থাৎ "ভাল" আৰু "আহ" অৰ্থাৎ "আহ্বান কৰা"ৰ পৰা হৈছে বুলি অনুমান কৰা হয়।
আখ্যান
ব্যাসদেৱৰ মহাভাৰতৰ বান পৰ্বত মাৰ্কণ্ডেয় মুনিয়ে পাণ্ডৱসকলক স্বাহাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে। এই কাহিনী অনুসৰি, দক্ষৰ জীয়ৰী স্বাহা অগ্নিদেৱতাৰ প্ৰতি অনুৰক্ত আছিল। সেইমতে তেওঁ অগ্নিৰ কাষ চাপিলেও অগ্নিৰ চকুত এই অনুৰাগ ধৰা পৰা নাছিল। আনহাতে অগ্নি সপ্তৰ্ষিৰ আহুতিসমূহৰ অধিকাৰী আছিল। যজ্ঞৰ সময়ত সপ্তৰ্ষিৰ সহধৰ্মিণীসকলৰ ৰূপত অগ্নি মোহিত হয় আৰু তেওঁলোকৰ ফালে ৰ লাগি চাই ৰয়।
কিন্তু অৱশেষত পৰস্ত্ৰীৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জন্মাৰ বাবে অগ্নি অনুতপ্ত হয় আৰু এই দোষৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিবলৈ বুলি বনলৈ যাত্ৰা কৰে। স্বাহাই তেওঁক অনুসৰণ কৰি গৈ অগ্নিৰ বাসনাৰ উমান পায়। তেতিয়া স্বাহাই সপ্তৰ্ষিৰ পত্নীসকলৰ ৰূপ লৈ অগ্নিৰ কাষ চাপে। অৱশ্যে বশিষ্ঠৰ পত্নী অৰুন্ধতীৰ ৰূপ লোৱাত তেওঁ অপাৰগ হয়। ইয়াৰ পৰৱৰ্ত্তী কালত অৰণ্যৰ মাজত দুয়ো মধুৰ মুহূৰ্ত পাৰ কৰাৰ পিছত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
হিন্দু ধৰ্মপুথি দেৱী মাহাত্ম্যৰ মতে অগ্নিয়ে কামনা কৰা গুৰুকুলৰ ছয়গৰাকী নাৰীৰ ৰূপ লৈ স্বাহাই অগ্নিক প্ৰলোভিত কৰে। ইয়াৰ ফলত স্কন্দ বা কাৰ্ত্তিকৰ জন্ম হয়। এগৰাকী দেৱী আৰু অগ্নিৰ পত্নী হিচাপে স্বাহাই দেৱী শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
কমণ্ডলু
কমণ্ডলু (कमण्डलु) ), কমণ্ডল বা কমণ্ডলম হৈছে এক ডিম্বাকাৰ পানীৰ পাত্ৰ। এই পাত্ৰৰ মূল হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশ। শুকান ৰঙালাও বা নাৰিকলৰ খোলা, ধাতু, কমণ্ডলতৰু গছৰ কাঠ, বা মাটিৰ সহায়ত সাধাৰণতে হেণ্ডেল আৰু পানী ওলাই আহিব পৰা এডাল নলী সহ নিৰ্মিত। হিন্দু তপস্বী বা যোগীসকলে প্ৰায়ে ইয়াক খোৱা পানী সংৰক্ষণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। তপস্বীসকলে বহন কৰা পানীভৰ্তি কমণ্ডলুৱে এক সৰল আৰু স্বয়ংসম্পূৰ্ণ জীৱনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি কোৱা হয়।
নিৰ্মাণৰ পদ্ধতি
কমণ্ডলু ধাতু, মাটি, কাঠ, নাৰিকলৰ খোলা আৰু শুকান ৰঙালাওকে ধৰি বিভিন্ন সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত হ'ব পাৰে। ৰঙালাওৰ কমণ্ডলু তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে, এটা পকা ৰঙালাও নিৰ্বাচন কৰা হয় আৰু ভিতৰৰ মঙহ আৰু বীজ বোৰ পৰিষ্কাৰ কৰি কেৱল বাহিৰৰ খোলাটো ৰখা হয়। ইয়াক আধ্যাত্মিক পৰ্যায়ত এজন ব্যক্তিৰ পৰা অহংকাৰ আঁতৰোৱা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। পকা ৰঙালাওটোৱে ব্যক্তিজনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, বীজ আৰু মঙহ অংশ হৈছে অহংকাৰ। এনেদৰে বীজ পৰিষ্কাৰ কৰাটো অহংকাৰ আঁতৰ কৰাৰ প্ৰতীক। অৰ্থাৎ উকা কমণ্ডলু এটাই আত্ম-উপলব্ধি স্বীকাৰ কৰিবলৈ উপযুক্ত এজন পৰিষ্কাৰ ব্যক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
হিন্দু ধৰ্ম
কমণ্ডলুৰ পানীয়ে অমৃতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে - জীৱনৰ অমৃত- এনেদৰে উৰ্বৰতা, জীৱন আৰু সম্পদৰ প্ৰতীক। কমণ্ডলু প্ৰায়ে দেৱতাৰ হাতত থকা বুলি দেখুওৱা হয়। শিৱ আৰু ব্ৰহ্মাৰ দৰে তপস্বীৰ লগতে বৰুণ, গংগা আৰু সৰস্বতীৰ দৰে নদীৰ দেৱী সকলৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত। আদি শংকৰাচাৰ্যৰ অষ্টোতৰম স্তোত্ৰত শিৱৰ হাত কমাণ্ডালুৰে সজ্জিত বুলি উল্লেখ আছে। দেৱতা অগ্নি আৰু বৃহস্পতিৰ দৰে অন্যান্য দেৱতাসকলৰো হাতত কামণ্ডলু থকা বুলি দেখুওৱা হৈছে। কৰমগমালাধাৰিণী দেৱীক কমণ্ডলুৰ মালা পিন্ধা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। দেৱী মাহাত্ম্যা নামৰ পাঠ্যত উল্লেখ থকা অনুসৰি দেৱী ব্ৰহ্মচাৰিণীয়ে ৰাক্ষসবোৰক তেওঁৰ কমণ্ডলুৰ পৰা পবিত্ৰ পানী ছটিয়াই বধ কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৮৩-১৬৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ এটা মুদ্ৰাত কৃষ্ণই কমণ্ডলু ধৰি থকা দেৱতা ৰূপত দেখুওৱা হৈছে।
নদী সম্পৰ্কীয় কিংবদন্তি
পৌৰাণিক সৰস্বতী নদীৰ সৃষ্টি সম্পৰ্কীয় কিংবদন্তীত সৃষ্টিকৰ্তা-দেৱতা ব্ৰহ্মাৰ কমণ্ডলুৰ পৰা নিৰ্গত পানীৰ কথা উল্লেখ আছে। গঙ্গা নদীও ব্ৰহ্মাৰ কমণ্ডলুৰ মাজেৰে বৈ যোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গঙ্গাৰ জন্মসম্পৰ্কে এটা কিংবদন্তীত উল্লেখ থকা অনুসৰি ব্ৰহ্মাই বামনৰ ভৰিৰ আঙুলি ধুই তেওঁৰ কমণ্ডলুত সেই পানী সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু এই পানীয়েই গংগা নদীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
আন এখন নদী চিলাম্বুৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কীয় কাহিনী অনুসৰিও যেতিয়া ব্ৰহ্মাই বমনৰ ভৰিখন তেওঁৰ কামন্দালুৰ পানীৰে ধুইছিল, পৃথিৱীত বমনৰ ভৰিৰপৰা পৰা এটা টোপাল নদীলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল আৰু এই নদীখনেই চিলাম্বু নদী বুলি জনা গৈছিল। তীৰ্থস্থান দৰ্শ পুষ্কৰিনীৰ বিষয়ে আন এটা পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে যেতিয়া কাবেৰী নদীক ঋষি অগস্ত্যই বিবাহৰ বাবে দিয়া প্ৰস্তাৱ অস্বীকাৰ কৰাত তেওঁ তেওঁৰ কমণ্ডলুত কাবেৰী নদীক আৱদ্ধ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত নৈপৰীয়া অঞ্চলটো দুৰ্ভিক্ষৰ সন্মুখীন হয় আৰু এই কথা লক্ষ্য কৰি কাবেৰী কমণ্ডলুৰ পৰা পলাই যায় কিন্তু ঋষিৰ অভিশাপ লৈ শেষত দৰ্শা পুষ্কৰিনীত শুদ্ধ হয়। আন এক ব্যাখ্যা অনুসৰি কাবেৰীক বন্দী কৰি ৰখাৰ বাবে খং উঠি দেৱতা গণেশে কাউৰীৰ ৰূপত অগষ্ট্যৰ কামণ্ডলুটো তললৈ ঠেলি পেলাই দি কাবেৰীক উদ্ধাৰ কৰে আৰু পূৰ্বৰ নদীৰ ৰূপলৈ উভতি যায়।
বৌদ্ধ-জৈন ধৰ্ম
বৌদ্ধসকলে কোনো ৰীতি-নীতিৰ আগতে কমণ্ডলুৰ পৰা মানুহৰ হাতৰ তলুৱাত পানী ঢালে, য'ত পানী জীৱনৰ অমৃতৰ প্ৰতীক। ইয়াক ভুম্বা বুলিও কোৱা হয়। মৈত্ৰেয় আৰু অৱলোকিতেশ্বৰৰ দৰে বোধিসত্ত্বসকলৰ হাতত কমণ্ডলু থকা বুলি দেখুওৱা হৈছে। কমণ্ডলু প্ৰথমতে ব্ৰাহ্মণীয় হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা বৌদ্ধ ধৰ্মলৈ, ব্ৰহ্মা দেৱতাৰ জৰিয়তে মৈত্ৰেয়লৈ প্ৰবাহিত হৈছিল বুলি কোৱা হয়। পিছত আন বহুতো মহাযান বৌদ্ধ দেৱতাৰ প্ৰতিনিধিত্বত কমণ্ডলু অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
এংকৰ ৱাট
এংকৰ ৱাট (Angkor Wat) বা আক্ষৰিক অৰ্থত "মন্দিৰৰ নগৰ" ) হৈছে কম্বোডিয়াত অৱস্থিত এক ধৰ্মীয় স্থাপত্য আৰু ই মাটিকালিৰ জোখেৰে পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ মন্দিৰ চৌহদ। ইয়াৰ মুঠ মাটিকালি ৪০২ একৰ (১.৬২৬ বৰ্গ কি:মি:)। এই মন্দিৰটো দ্বাদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগত ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনে সেই সময়ৰ ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী যশোধাৰাপুৰ অৰ্থাৎ সাম্প্ৰতিক কালৰ এংকৰত ৰাজ্যিক মন্দিৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰাইছিল। আৰম্ভণিতে ক্ষ্মেৰ ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মণৰ ব্যক্তিগত উপাসনা গৃহ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা বিষ্ণুৰ এই মন্দিৰটো দ্বাদশ শতিকাৰ শেষৰফাললৈ এক বৌদ্ধ মন্দিৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
সবাতোকৈ সংৰক্ষিত মন্দিৰ হোৱাৰ বাবে স্থাপন কালৰেপৰা বৰ্তমানলৈকে ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰস্থল হিচাপে পৰিগণিত হৈ থকা এইটোৱেই একমাত্ৰ মন্দিৰ। এংকৰ ৱাটক ক্ষ্মেৰ স্থাপত্যৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট নিদৰ্শন বুলি কোৱা হয়। ই কম্বোডিয়াকে ধৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৌদ্ধ তীৰ্থস্থানসমূহৰ অন্যতম। ইয়াক কম্বোডিয়াৰ জাতীয় চিহ্নসমূহৰ মাজত স্থান দিয়া হয় আৰু দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাতো ইয়াক অংকন কৰা হয়। এংকৰ ৱাট কম্বোডিয়া প্ৰধান পৰ্যটন স্থল। কম্বোডিয়াক এক বৌদ্ধধৰ্মীয় দেশ হিচাপে গঢ় দিয়াত এংকৰ ৱাটৰ অন্যতম ভূমিকা আছে।
এংকৰ ৱাটৰ স্থাপত্যত দুটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য দেখা যায়। সেয়া হৈছে শৃংগ-শৈলী বা টেম্পল মাউনণ্টেইন আৰু 'পাৰ্শীয়-পদপথ বা গেলেৰী। ই হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মবিশ্বাসৰ দেৱতাৰ নিবাসস্থান মেৰু পৰ্বতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ই প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা খাৱৈ ৩.৬ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ দেৱালেৰে আগুৰা। মন্দিৰটোত তিনিটা চতুৰ্ভুজাকাৰ পাৰ্শ্বীয় পদপথ বা গেলেৰী আছে। এইকেইটা এটাৰ ওপৰত আনটো অৱস্থিত। মন্দিৰৰ মাজভাগত পঞ্চবৃক্ষ (quincunx) সজ্জাত পাঁ‌চটা স্তম্ভ আছে। মন্দিৰৰ বেৰত খোদিত শৈলভাস্কৰ্য আৰু অনন্য স্থাপত্যশৈলীৰ বাবে এংকৰ ৱাট প্ৰসিদ্ধ। ১৯৯২ চনত এংকৰ ৱাটক ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়।
নামৰ উৎপত্তি
ক্ষ্মেৰ ভাষাত এংকৰ ৱাট (বা নকৰ ৱাট) শব্দদ্বয়ৰ অৰ্থ হৈছে মন্দিৰৰ নগৰ। এংকৰৰ সমাৰ্থক নকৰ শব্দটো সংস্কৃত বা পালি ভাষাৰ নগৰ শব্দৰ পৰা আহিছে। ক্ষ্মেৰ ভাষাত ৱাটৰ অৰ্থ মন্দিৰ চৌহদ। সংস্কৃত বা পালি ভাষাত ৱাট (vāṭa) মানে সংলগ্ন।
মন্দিৰটোৰ প্ৰাচীন নাম আছিল ব্ৰহ বিষ্ণু লোক (বৰাহ বিষ্ণু লোক) বা বৰম বিষ্ণু লোক (পৰম বিষ্ণুলোক) আৰু এয়া আছিল মন্দিৰটোৰ নিৰ্মাতা ৰজাগৰাকীয়ে মৰণোত্তৰভাৱে লাভ কৰা নাম।
নিৰ্মাণ
আখ্যানমতে, দেৱৰাজ ইন্দ্ৰই তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰেচা কেট মিলিৰ বাবে এক প্ৰাসাদ হিচাপে এংকৰ ৱাট নিৰ্মাণৰ আদেশ দিছিল। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ চীনা পৰিব্ৰাজক ঝও ডেগুৱানৰ মতে বহুলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে কোনো দৈৱ শিল্পীয়ে এই মন্দিৰটো একেৰাতিৰ ভিতৰতে সজাইছিল।
মন্দিৰটোৰ প্ৰাথমিক নক্সা আৰু নিৰ্মাণকাৰ্য ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনৰ ৰাজত্বকালত (১১১৩-১১৫০ চন) দ্বাদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগতে আৰম্ভ হয়। পূৰ্বৰ ৰজাসকলৰ শৈৱ পৰম্পৰা ভংগ কৰি এই মন্দিৰটো বিষ্ণুৰ নামত উছৰ্গা কৰা হয়। ইয়াক ৰজাৰ ৰাজ্যিক মন্দিৰ আৰু ৰাজধানী চহৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কোনোধৰণৰ আধাৰশিলাৰ অভাৱ আৰু কোনো সমসাময়িক ৰচনাতে মন্দিৰটোৰ বিষয়ে উল্লেখ নথকাৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰকৃত নাম জনা নাযায় যদিও পূজ্য দেৱতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এংকৰ ৱাট ব্ৰহ বিষ্ণুলোক বা বৰাহ বিষ্ণুলোক নামেৰে পৰিচিত হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পিছতেই মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ কাম স্তব্ধ হৈ পৰা যেন অনুমান হয়। ইয়াৰে কিছু শিলাংকণৰ কাম আধৰুৱা হৈ ৰয়। ব্ৰহ বিষ্ণুলোক বা পৰম বিষ্ণুলোকৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে বিষ্ণুলোককৈ গমন কৰা ৰজা যি প্ৰয়াত দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনৰ কথাকে সূচাইছে।