cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ডিজিট (আলোচনী)
ডিজিট ৯.৯ মেডিয়াই প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা এখন মাহেকীয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যা, কম্পিউটাৰ আৰু ইলেকট্ৰনিকচ (অণুবিদ্যুত) সামগ্ৰী সম্পৰ্কীয় আলোচনী। ভাৰতীয় পঢুৱৈ সমীক্ষা 'IRS 2011'ৰ মতে ডিজিটৰ নিয়মীয়া গ্ৰাহক প্ৰায় ২,২৯,০০০ জন। একেটা সমীক্ষাৰ মতে ডিজিট হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক প্ৰচলিত প্ৰযুক্তিবিদ্যা সম্পৰ্কীয় আলোচনী, আনকি ডিজিটৰ গ্ৰাহকৰ সংখ্যা এনেধৰণৰআন সকলো আলোচনী (যেনে: চিপ, পি. চি. কুৱেষ্ট)ৰ সৰ্বমুঠ গ্ৰাহকৰ সংখ্যাতকৈও বেছি। এই আলোচনীখন ভাৰতৰ উপৰিও উপমহাদেশৰ আন কেইখন দেশ যেনে নেপাল, শ্ৰী লংকা আদিতো বিতৰণ হয়। প্ৰথমে ২০০১ চনত জসোভাই ডিজিটেল মেডিয়াই ডিজিট প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল, ২০০৭ চনৰ পৰা ৯.৯ মেডিয়াই ডিজিট প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয়।
আলোচনী
ডিজিট আলোচনীৰ প্ৰতিটো সংখ্যাতে মূল আলোচনীখনৰ উপৰিও দুখন দুইস্তৰ যুক্ত ডিভিডি আৰু ফাষ্ট ট্ৰেক নামৰ আন এক সৰু আলোচনী থাকে। প্ৰতি সংখ্যাই ফাষ্ট ট্ৰেকে নিৰ্দিষ্ট এটা বিষয়(যেনে: ৱেব পাব্লিচিং, মুক্ত উৎসৰ চফ্টৱেৰ, বা কোনো নিৰ্দিষ্ট উৎপাদ যেনে ফ’ট’চপ) আদিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। ফাষ্ট ট্ৰেক এখনত আলোকপাত কৰা বিষয়টোক সকলো স্তৰৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ দৃষ্টিভংগীৰে আলোচনা কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে ডিজিটৰ তিনিটা বিশেষ সংখ্যা প্ৰকাশ পায়: বৰ্ষপুৰ্তি সংখ্যা (জুন), দীপাৱলী সংখ্যা (অক্টোবৰ) আৰু সংগ্ৰাহকৰ সংখ্যা (ডিচেম্বৰ), এই সংখ্যা কেইটা সাধাৰণ সংখ্যাকেটাতকৈ অধিক সম্ভাৰেৰে সমৃদ্ধ হয়।
ডিজিট সমাজ
ডিজিটৰ আলোচনীখনৰ বাহিৰেও ইণ্টাৰনেটত পঢ়ুৱৈ আৰু ডিজিটৰ আন সদস্যৰ বাবে কেবাখনো ঊমৈহতীয়া সামাজিক আলোচনা মঞ্চ আছে, য’ত প্ৰযুক্তিবিদ্যা সম্পৰ্কীয় বিষয়বোৰ আলোচনা কৰা হয়, লগতে পঢ়ুৱৈৰ ইলেকট্ৰনিকচ সামগ্ৰীৰ যিকিনো সমস্যাৰ সমাধানো কৰা হয়। তেওঁলোকৰ নিজা ৱেবচাইট হৈছে www.thinkdigit.com তদুপৰি ফেচবুক আৰু টুইটাৰ টো ডিজিটৰ দুখন অতি সক্ৰিয় আলোচনা সমাজ আছে। ডিজিটে প্ৰতি মাহে বিভিন্ন প্ৰযিক্তি সম্পৰ্কীয় আলোচনা চক্ৰ আৰু কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰে, য’ত ডিজিটে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজন বিশেষজ্ঞক নিমন্ত্ৰণ কৰে।
ডিজিট বঁটা
ডিজিটে প্ৰতি বছৰে ন-ন প্ৰযুক্তিৰ সামগ্ৰীৰ ঊদ্ভাৱকলৈ বঁটা আগবঢ়াই।
জিৰ’ ৱান এৱাৰ্ড: বছৰটোত ঊদ্ভাৱন হোৱা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰযুক্তিৰ সামগ্ৰীলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হয়, জিৰ’ ৱান এৱাৰ্ড প্ৰতি বছৰে ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰদান কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
হলৌ বান্দৰ
দৈহিক গঠন
গিবন পৰিয়ালৰ দ্বিতীয় বৃহৎ প্ৰজাতি হ’ল হলৌ বান্দৰ ৷ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৯০ ছে. মি. পৰ্যন্ত আৰু ওজন ৬-৮ কি.গ্ৰা. ৷ মতা-মাইকীৰ আকাৰ প্ৰায় একে হয় কিন্তু গাৰ বৰণৰ পাৰ্থক্য দেখা যায়৷ মতা প্ৰাণীবোৰ ক’লা বৰণৰ, মাইকীৰ গাৰ নোম মটীয়া বৰণৰ, বুকু আৰু ডিঙিৰ ৰং ডাঠ ৷ চকু আৰু মুখৰ চাৰিওকাষে থকা বগা আঙঠিৰ বাবে ইয়াক মুখাৰ দৰেও দেখায় ৷
শ্ৰেণীবিভাজন
বান্দৰৰ শেহতীয়া শ্ৰেণীবিভাজনত ইয়াক Hylobates গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷ এই গোত্ৰক আকৌ চাৰিটা উপগোত্ৰত ভাগ কৰা হৈছে৷ হলৌ বান্দৰৰ দুটা প্ৰজাতি -
বিতৰণ
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰা ম্যানমাৰলৈকে হলৌ বান্দৰৰ আবাসভূমি বিস্তৃত হৈ আছে ৷ উত্তৰ-পূব ভাৰতত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ আৰু দিবাং নদীৰ পূব পাৰে ইয়াৰ বসতিস্থান তাৰোপৰি অন্যান্য সাতোখন ৰাজ্যজুৰি ই বাস কৰে বুলি জনা যায়.
আচৰণ
অন্যান্য গিবন সমূহৰ দৰেই হলৌ বান্দৰেও গছত বাস কৰে আৰু দিনৰ ভাগত খাদ্যৰ সন্ধান কৰে ৷  সচৰাচৰ একগামী যোৰ হিচাপে থাকে ৷ হলৌৰ গৃহ অঞ্চল( Home range) ৩০০ৰ পৰা ৪০০ হেক্টৰ৷ দিনৰ ভাগত কোনো এটা অঞ্চলক কেন্দ্ৰ কৰি হলৌৱে ৬০০ মিটাৰলৈকে ফুৰা-চকা কৰে৷ হলৌৱে তাৰ সুতীব্ৰ চিঞৰৰ মাধ্যমেৰে পৰিয়ালৰ সদস্য সমূহৰ লগত যোগাযোগ কৰে, লগতে বেলেগ গোটৰ বান্দৰক নিজৰ স্থানৰ সীমাত থকা কৰ্তৃত্ব সম্পৰ্কে সোঁৱৰাই দিয়ে ৷ হলৌৰ মতা-মাইকী উভয়ে চিঞৰিব পাৰে৷ বৈজ্ঞানিক তথ্যই সদৰি কৰিছে যে প্ৰত্যেকটো হলৌ বান্দৰৰে মাত বা চিঞৰ ভিন্ন হয়৷
হলৌ বান্দৰ সাধাৰণতে ফলাহাৰী প্ৰজাতি৷ ই মূলত: ফল-মূল, পোক-পৰুৱা আৰু গছৰ পাত খাই জীয়াই থাকে ৷ হলৌৰ খাদ্যৰ ৬৫% ফল, ১৩% পাত, ১২% গছৰ কোমল ঠাৰি নতুবা গছৰ আগ, ৫% ফুল আৰু ৫% পোক-পতংগ, চৰাইৰ কণী ইত্যাদি ৷
হলৌৰ আয়ুসকাল প্ৰায় ৪০ বছৰ৷ প্ৰায় চাৰিবছৰ বয়সত প্ৰজননক্ষম হৈ উঠে৷ হলৌ বান্দৰৰ প্ৰজননৰ ঋতু বাৰিষা৷ ই তিনি বছৰৰ মূৰে মূৰে এটাকৈ পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে৷ নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত পোৱালিৰ জন্ম হয়৷ সাত মাহ গৰ্ভত থকাৰ পিছত পোৱালিৰ জন্ম হয় ৷ প্ৰথমে গাৰ নোমবোৰ গাখীৰৰ দৰে বগা হয়, ছমাহৰ পিছৰ পৰা গাৰ ৰং ডাঠ হৈ ক’লা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে ৷ আঠ-ন বছৰৰ ভিতৰত সিহঁত পূৰ্ণবয়স্ক হৈ উঠে ৷ সাধাৰণতে আয়ুস ২৫ বছৰমান হয় ৷
আদালত (ধাৰাবাহিক)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
বৰশৰালি
বৰশৰালি (Fulvous Whistling Duck, বৈজ্ঞানিক নাম: Dendrocygna bicolor) এবিধ হাঁহৰ প্ৰজাতি৷ ই দেখাত একেধৰণৰ শৰালিৰ প্ৰজাতিতকৈ আকাৰত কিছু ডাঙৰ হয়৷ তাৰোপৰি দুয়োটা প্ৰজাতিৰ মাজত কিছু গঠনগত পাৰ্থক্যও দেখা পোৱা যায়৷
বিৱৰণ
বৰশৰালিৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৪৮-৫৩ ছৈ:মি:৷ ইয়াৰ ঠোঁট দীঘল আৰু মুগা বৰণৰ, মূৰ দীঘল আৰু ডেউকা গাঢ় মুগা বৰণৰ হয়৷ ইয়াৰ নেজ আৰু ডেউকাৰ অংশবিশেষ ৰঙচুৱা (chestnut) আৰু নেজৰ ওপৰভাগত বগা আঁচ দেখা যায়৷ পূৰ্ণবয়স্ক দীঘলনেজী হাঁহৰ মতা-মাইকী উভয়ৰে এটা ৰঙা-মটিয়া (rufous-brown) বৰণৰ মুকুট (crown) থকা দেখা যায়৷
মতা-মাইকীৰ বাহ্যিক গঠন একে হয়৷ কেৱল পোৱালি অৱস্থাত নেজ আৰু দেহৰ বৰণ শেঁতা হৈ থাকে৷
বিতৰণ
বৰশৰালি প্ৰধানকৈ স্থানীয় চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই প্ৰধানকৈ বিশ্বৰ ক্ৰান্তীয় (tropical) অঞ্চলসমূহত প্ৰজনন কৰে৷ ইয়াক কেন্দ্ৰীয় আমেৰিকা, দক্ষিণ আমেৰিকা, আফ্ৰিকা, ভাৰত উপমহাদেশ আদি অঞ্চলত সাধাৰণতে দেখা পোৱা যায়৷
বাসস্থান
বৰশৰালিয়ে ঘাইকৈ হ্ৰদ, ধাননি, জলচৰ উদ্ভিদেৰে পূৰ্ণ নদীবান্ধ আদিত চৰে৷ ই ধাননি পথাৰত বাহ সাজে৷
আচৰণ
বৰশৰালিয়ে নিশাৰ ভাগত ধান, গুটি বা অন্যান্য উদ্ভিদৰ সন্ধান কৰে৷
এই প্ৰজাতিটোৱে গছৰ ডালিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ১২-১৩ টাকৈ কণী পাৰে৷ মতা-মাইকী উভয়ে উমনি দিয়ে আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়৷
বৰশৰালিয়ে বৃহৎ গোটত বাস কৰে৷ ই এবিধ হুলস্থুলীয়া হাঁহৰ প্ৰজাতি বুলি খ্যাত৷ ইয়াৰ মাতটো কিই-উইই-উউউ ধৰণৰ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হাঁহ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ৰাডাৰ
শ্ৰেণী:অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা
ৰাডাৰ (ইংৰাজী: Radar) হৈছে Radio Detection and Rangingৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ । ৰেডিঅ’ তৰংগৰ সহায়ত কোনো বস্তু ধৰা পেলোৱা আৰু তাৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰা পদ্ধতিকে ৰাডাৰ বোলা হয় । এই পদ্ধতিত কেইবাশ কিল’ৱাট ক্ষমতাৰ বিদ্যুৎ চুম্বকীয় পাল্স খন্তেকৰ বাবে লক্ষ্য বস্তুৰ পিনে এৰি দি বস্তুটোৰ পৰা প্ৰতিফলিত হৈ অহা পাল্স গ্ৰাহক যন্ত্ৰত ধৰা পেলোৱা হয় আৰু অছিল’স্ক’পৰ সহায়ত সময়ান্তৰ নিৰ্ধাৰণ কৰি বস্তুটোৰ অৱস্থান উলিওৱা হয় ।
ভৌত ৰসায়ন
ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ এই শাখাত ৰাসায়নিক সূত্ৰসমূহ আৰু পদাৰ্থৰ ওপৰত তাপ, পোহৰ, বিদ্যুৎ আদিৰ ক্ৰিয়াৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয় ।
সৈন্য বাহিনীৰ বিশেষ ক্ষমতা আইন, ১৯৫৮
সৈন্য বাহিনীৰ বিশেষ ক্ষমতা আইন ১৯৫৮ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ১১ তাৰিখে ভাৰতৰ সংসদত গৃহিত কৰা হয়৷ ইয়াৰ দ্বাৰা অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মণিপুৰ, মেঘালয়, মিজোৰাম আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত সৈন্যসকলে কাৰ্য্য পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ ক্ষমতা লাভ কৰে৷
সাতসৰী (আলোচনী)
সাতসৰী গুৱাহাটীৰ পৰা মাহেকীয়াভাৱে প্ৰকাশিত এখন অসমীয়া ভাষাৰ আলোচনী। সাদিন প্ৰকাশৰ ভিন্নবিষয়ৰ আলোচনীখনৰ বৰ্তমানৰ সম্পাদক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী। বৰ্তমানৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক অতনু ভট্টাচাৰ্য। ২০০৫ চনত এই আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। প্ৰথম সম্পাদক আছিল হোমেন বৰগোহাঞি। ২০০৭ চনৰপৰা আলোচনীখনৰ সম্পাদক হয় অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদক দিগন্ত ওজা। ২০১৫ চনৰপৰা অতনু ভট্টাচাৰ্যই কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০২২ চনত আলোচনীখন সপ্তদশ বছৰত চলি আছে।
এই আলোচনীখন 'ইউ জি চি কেয়াৰ লিষ্ট'ত অন্তৰ্ভুক্ত গৱেষণা পত্ৰিকা হিচাপেও স্বীকৃত।
আমাৰ অসম
আমাৰ অসম (Amar Asom অথবা Aamar Asom) হৈছে এখন অসমীয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত। এই কাকতখনৰ প্ৰকাশক হ’ল জি. এল. পাব্লিকেশ্বনছ লিমিটেড (G. L. Publications Ltd.)। ১৯৯৭ চনৰ ২১ এপ্ৰিলৰ পৰা এই বাতৰি কাকতখন সমসাময়িকভাৱে গুৱাহাটী, যোৰহাট আৰু উত্তৰ লখিমপুৰৰ পৰা প্ৰকাশ পাই আহিছে। নতুন দিল্লী, কলকাতা, শ্বিলঙত ইয়াৰ শাখা কাৰ্যালয় আছে।
সমল
এই কাকতখনে অসমক কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ পূব ভাৰতৰ বিষয়ে লগতে কিছু পৰিমাণে আন্তৰ্জাতিক বা-বাতৰি, আলোকচিত্ৰ আদি পৰিবেশন কৰি আহিছে। এই কাকতখনে ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো মুকলি কৰিছে।
পৰিপূৰক সমূহ
মুখ্যত বাতৰি কাকতখনক বাহিৰেও, কাকতখনে সময়ে সময়ে কিছুমান পৰিপূৰকো প্ৰকাশ কৰি আহিছে, তাৰে কেইখনমান হৈছে
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
ইৰম চানু শৰ্মীলা
ইৰম চানু শৰ্মীলা ১৯৭২ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ ১৪ তাৰিখে মণিপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁক মণিপুৰৰ লৌহ মহিলা "Iron Lady of Manipur" বা "Menghoubi" ("the fair one") বুলিও কোৱা হয়। যোৱা ২০০০ চনৰ ২ নবেম্বৰৰ পৰা তেওঁ মণিপুৰৰ পৰা সৈন্য বাহিনীৰ বিশেষ ক্ষমতা আইন, ১৯৫৮ (Armed Forces (Special Powers) Act, 1958 (AFSPA)) বাতিল কৰাৰ কাৰণে অনশন কৰি আছে। তেওঁৰ মতে মণিপুৰ আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত ইয়েই হিংসাৰ মূল কাৰণ । বৰ্তমান অনশনৰ দহ বছৰ অতিক্ৰম কৰা শৰ্মীলাক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময় অনশন কৰা মহিলা হিচাপেও জনা গৈছে।
অজৈৱ ৰসায়ন
[[Image:Inorganic-montage.png|thumb|right|Inorganic compounds show rich variety:
মকবুল ফিদা হুছেইন
মকবুল ফিদা হুছেইন (Maqbool Fida Husain, চমুকৈ এম এফ হুছেইন, জন্ম: ১৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯১৫, মৃত্যু: ৯ জুন, ২০১১) ভাৰতৰ এজন চিত্ৰশিল্পী আছিল। তেওঁ পৰিবৰ্তিত কিউবিষ্ট শৈলীত কৰা ৰঙীন চিত্ৰসমূহৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ বিংশ শতিকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱে স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত ভাৰতীয় শিল্পীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
অজৈৱ ৰসায়ন
A: Diborane features unusual bonding
অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা
অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ গৱেষণাধৰ্মী, বিশ্লেষণাত্মক তথা অন্যান্য বিষয়ৰ আলোচনামূলক প্ৰবন্ধৰ এখন তিনিমহীয়া আলোচনী। আলোচনীখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯২৬ চনত। ইয়াৰ প্ৰথম সম্পাদক চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা।
অজৈৱ ৰসায়ন
B: Caesium chloride has an archetypal crystal structure
মকবুল ফিদা হুছেইন
হুছেইনৰ কৰ্মৰাজি
মুম্বাইৰ ছাৰ জে জে স্কুল অৱ আৰ্টছত চিত্ৰশিল্পৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ লোৱা হুছেইনে হিন্দী চিনেমা জগতত চিনেমাৰ পোষ্টাৰ আঁকি শিল্পী জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত বিগত শতিকাৰ ৪০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ বোম্বে প্ৰগতিবাদী শিল্পী গোটত যোগদান কৰে। ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশ, নিউয়ৰ্ক, টকিঅ' আদিৰ বিখ্যাত আৰ্ট গেলাৰীত এম এফ হুছেইনৰ চিত্ৰই হাজাৰ হাজাৰ কলামোদীক ৰসৰ সাগৰত বুৰ যোৱাত সহায় কৰিছিল। অংকনৰ জগতৰ লগতে তেওঁ কেমেৰাৰে ছবি অঁকাৰ বাবে চেষ্টা কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত নিৰ্মাণ কৰা তেওঁৰ প্ৰথমখন চিনেমা থ্ৰু দ্য আইজ অব এ পেইণ্টাৰ-এ বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত 'গ'ল্ডেন বিয়েৰ বঁটা' লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ টাবুক নায়িকাৰূপে লৈ মীনাক্ষী : এ টেল অৱ থ্ৰী চিটিজ আৰু মাধুৰীক নায়িকাৰূপে লৈ গজগামিনী নিৰ্মাণ কৰিছিল।
অজৈৱ ৰসায়ন
C: Fp2 is an organometallic complex
অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী: অসমীয়া আলোচনী শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
অজৈৱ ৰসায়ন
D: Silicone's uses range from breast implants to Silly Putty
ইৰম চানু শৰ্মীলা
অনশনৰ বিষয়ে
২০০২ চনৰ ২ নৱেম্বৰত মণিপুৰৰ ইম্ফাল উপত্যকাৰ মালমত ভাৰতৰ অন্যতম পেৰামিলিটেৰী বাহিনী অসম ৰাইফলচ-অৰ জোৱানে বাচৰ কাৰণে ৰৈ থকা অৱস্থাত দহজন মণিপুৰী ভাৰতীয় নাগৰিকক হত্যা কৰে এই ঘটনাটো পাচলৈ "মালম গণহত্যা" বুলি জনাজাত হয়। পাচদিনাৰ স্থানীয় খবৰ কাগজত ফটোসহ এই ঘটনাৰ খবৰ চপা হয়। এই মৃতসকলৰ ভিতৰত ৬২ বছৰীয়া বৃদ্ধা লেইচাংবাম ইবেতমি আৰু ১৯৮৮ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিশুৰ সাহসীকতাৰ বটা বিজয়ী ১৮ বছৰীয়া ছিনাম চন্দ্ৰমণিও আছিল।
মকবুল ফিদা হুছেইন
স্বীকৃতি আৰু সন্মান
কলাৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতিৰূপে হুছেইনক ১৯৬৬ চনত পদ্মশ্ৰী, ১৯৭৩ চনত পদ্মভূষণ আৰু ১৯৯১ চনত পদ্মবিভূষণ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা হয়।
অজৈৱ ৰসায়ন
E: Grubbs' catalyst won the 2005 Nobel Prize for its discoverer
মকবুল ফিদা হুছেইন
হুছেইন আৰু বিতৰ্ক
১৯৮৬ চনত তেওঁক ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰা হয়। বিগত শতিকাৰ ৯০ৰ দশকত হিন্দু দেৱীক নগ্ন ৰূপত অংকন কৰাৰ বাবে হুছেইন বিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰে। তাৰ পিছতে হিন্দু উগ্ৰবাদীৰ পৰা জীৱনৰ বাবে ভাবুকি অহাৰ কাৰণে হুছেইনে দেশ ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ ২০০৬ চনৰ পিছৰে পৰা ডুবাই আৰু লণ্ডনত থাকিবলৈ লয়। ২০১০ চনত তেওঁ কাটাৰৰ নাগৰিকত্বৰ বাবে আবেদন কৰে আৰু দেশখনে নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰে।
অজৈৱ ৰসায়ন
F: Zeolites find extensive use as molecular sieves
মকবুল ফিদা হুছেইন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কাটাৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
অজৈৱ ৰসায়ন
G: Copper(II) acetate surprised theoreticians with its diamagnetism]]
ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ এই শাখাটোত ঘাইকৈ অজৈৱ মৌল আৰু যৌগৰ গুণাগুণ অধ্যয়ন কৰা হয় । জৈৱ যৌগসমূহ বাদ দি আন সকলো ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ অধ্যয়ন ইয়াত সন্নিবিষ্ট । জৈৱ ৰসায়নৰ লগত ইয়াৰ পাৰ্থক্য লক্ষনীয় যদিও কিছু ক্ষেত্ৰত যেনে- জৈৱ-ধাতৱিক ৰসায়ন (ধাতৱিক কাৰ্বনেট)ৰ বেলিকা দুয়োটাৰ মিল দেখা যায় ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
ইৰম চানু শৰ্মীলা
অনশনৰ বিষয়ে
ইয়াৰে প্ৰতিবাদত এজন চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ কৰ্মচাৰীৰ ২৮ বছৰ বয়ষীয়া জী শৰ্মিলাই, অনশন আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ ভাতৃ ইৰম সিংহজিৎ সিঙৰ মতে "২ নৱেম্বৰ ২০০২ তাৰিখ আছিল বৃহস্পতিবাৰ। শৰ্মিলাই সৰুকালৰেপৰা বৃহস্পতিবাৰে ব্ৰত ৰাখিছিল। তেওঁ সেই "ব্ৰত"কে অব্যাহত ৰাখিবলৈ থিৰাং কৰিলে। " ৪ নৱেম্বৰ তাৰিখটোও অনশনৰ আৰম্ভণিৰ তাৰিখ হিচাবে কেতিয়াবা ধৰা হয়: ৩ তাৰিখ শুক্ৰবাৰে পেষ্ট্ৰী আৰু মিঠাইৰে নৈশভোজন শেষ কৰি শৰ্মিলাই মাতৃৰ পৰা ব্ৰত আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুমতি বিচৰাৰ কথা স্থানবিশেষে উল্লেখ কৰা হয়।
ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰত শৰ্মিলাৰ মুখ্য দাবী হৈছে AFSPA উঠাই লোৱা। এই আইনে সৈন্যবাহিনীক সন্ত্ৰাসবাদী হোৱাৰ সন্দেহত যিকোনো ভাৰতীয় নাগৰিকক আটক কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে। বিৰোধীপক্ষ আৰু মানৱাধিকাৰ গোটসমূহৰ মতে এই আইনে নিৰ্দোষ নাগৰিকক অত্যাচাৰ/আতিশয্য, অপহৰণ (forced disappearance) আৰু গুপ্তহত্যা (extrajudicial execution) আদি কৰাত সুবিধা কৰি দিছে।
অনশন আৰম্ভ কৰাৰ তিনিদিন পাচত আৰক্ষীয়ে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ (en:Indian panel code) ৩০৯ ধাৰা "আত্মহত্যাৰ চেষ্টা"ৰ অভিযোগত শৰ্মিলাক গ্ৰেপ্টাৰ কৰি ন্যায়িক হিফাজতলৈ প্ৰেৰণ কৰে। তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ দ্ৰুত অৱনতি ঘটাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত আৰক্ষীয়ে en:nasogastric intubation ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁক বলপ্ৰয়োগ কৰি খুৱাবলৈ বাধ্য হয়। তেতিয়াৰ পৰাই ইৰম শৰ্মিলাক নিয়মিতভাৱে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ৩০৯ ধাৰাৰ অধীনত প্ৰায়ে আটক কৰা আৰু এৰি দিয়া হৈ আহিছে। ৩০৯ ধাৰা মতে আত্মহত্যাপ্ৰৱণ ব্যক্তিক এক বছৰ পৰ্য্যন্ত জেল, বা জৰিমণা বা দুয়োটা হ'ব পাৰে।
প্ৰসংগসমূহ
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অহিংস সত্যাগ্ৰহ শ্ৰেণী:উগ্ৰপন্থী সমস্যা
ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰী
ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰী বা শীলভদ্ৰ (Rebati Mohan Dutta Choudhury) অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু শিক্ষাবিদ। আশী আৰু নব্বৈৰ দশকত তেখেতে, তেখেতৰ জন্মস্থানক লৈ কিছুমান গল্প লিখিছিল। তেখেতে ১৯৯৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০১ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ শীলভদ্ৰই বহু গল্প-উপন্যাস হিন্দী, বঙালী আদি ভাষালৈ অনূদিত কৰে। ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে 'অনুুসন্ধান' আৰু 'অপৰাজেয়' উপন্যাস হিন্দীলৈ আৰু নেচনেল বুক ট্ৰাষ্টে 'অবিচ্ছিন্ন' আৰু 'গধূলি' উপন্যাস বঙালী আৰু হিন্দীলৈ অনুবাদ হৈছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯২৪ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত গৌৰীপুৰত শীলভদ্ৰৰ জন্ম হয়। পিতৃৰ নাম আছিল ৰমনী মোহন দত্তচৌধুৰী আৰু মাকৰ নাম আছিল অমিয়লতা দত্তচৌধুৰী। গৌৰীপুৰৰ পি. চি. ইনষ্টিটিসনৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজৰ পৰা আই.এচ.ছি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পূৰ্ববংগৰ ৰংপুৰৰ কাৰমাইকেল কলেজৰ পৰা বি.এছ.ছি আৰু কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত এম.এছ.ছি পাছ কৰে।
কৰ্মজীৱন
চাকৰিৰ বাবে শীলভদ্ৰলৈ প্ৰথম আহ্বান আহে এম.চি. কলেজৰ পৰা। পিছত প্ৰৱক্তা কটন মহাবিদ্যালয় ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৪৯ চনলৈ চাকৰি কৰে যদিও চাকৰি ইস্তফা দি ঠিকাদাৰ (১৯৪৯-৫৪) হয়। তাৰপিচতে তেওঁ দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন (১৯৫৫)ৰ কামত যোগদান দিয়ে যদিও কিছুদিন চাকৰি কৰি এছিচটেণ্ট মেনেজাৰ ৰূপে চাহ-বাগানত সোমায়। চাহ বাগিচাত ১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ কাম কৰে। ইয়াৰ পিচত ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীয়ে অসম অভিযান্ত্ৰিক কলেজত গণিতৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। অসম অভিযান্ত্ৰিক কলেজত তেওঁ ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈকে চাকৰি কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়তো (১৯৬৫ - ৮৫) অংশকালীন শিক্ষক হিচাপে সুখ্যাতিৰে সেৱা আগবঢ়ায়।
উপন্যাস
শীলভদ্ৰই ঔপন্যাসিক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে ১৯৭১ চনত প্ৰকাশিত 'মধুপুৰ আৰু তৰংগিনী' উপন্যাসখনৰ জৰিয়তে। তেওঁৰ বাকী উপন্যাসকেইখন হ'ল: 'আগমনীৰ ঘাট' (১৯৭৩), 'আহঁতগুৰি' (১৯৭৩), 'অবিচ্ছিন্ন' (১৯৮০) 'প্ৰাচীৰ' (১৯৮০), 'গধূলি' (১৯৮১), 'অনুসন্ধান' (১৯৮৭), উপন্যাস সমগ্ৰ।
গল্প সংগ্ৰহ
শীলভদ্ৰই মুঠ ২৬ খনমান গল্পপুথি ৰচনা কৰে। ১৯৬৪ চনত 'অসম বাতৰি' পূজা সংখ্যাত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প 'অভিযোগ' প্ৰকাশ হৈছিল। শীলভদ্ৰই ৰচনা কৰা গল্পপুথিবোৰ হ'ল:
অনুবাদ গ্ৰন্থ
ৰিপ ভ্যান উইংকল আৰু অন্যান্য কেইটামান গল্প, মেটামৰফ’চিছ। তেওঁৰ বহুকেইখন গল্প সংকলন ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
মৃত্যু
২০০৮ চন ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
ক্যিন ছি হোৱং
ক্যিন ছি হোৱাং (Qin Shi Huang) (খ্ৰীঃ পূৰ্ব ২৫৯ – ২১০), যাৰ ব্যক্তিগত নাম আছিল ইয়িং ঝিং (Ying Zhing), চীন দেশ যুদ্ধ-বিগ্ৰহত লিপ্ত থকা সময়ত খ্ৰীঃপূৰ্ব ২৪৬-২২১ লৈকে ক্যিন ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। পিছত ২২১ খ্ৰীঃপূৰ্বত তেওঁ প্ৰথম বৃহত চীন সম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট হয়। এই সম্ৰাজ্য তেওঁ ২১০খ্ৰীঃপূৰ্ব পৰ্যন্ত তেওঁ ৫০ বছৰ বয়সত মৃত্যুলৈকে শাসন কৰে।
জগজিৎ সিং
জগজিৎ সিং (Jagjit Singh) ভাৰতৰ এজন সুপ্ৰসিদ্ধ গজল গায়ক আৰু সংগীত বিশাৰদ। গজলৰ যাদুৰে তেওঁ দেশবাসী আৰু বিদেশৰ শ্ৰোতাকো মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰাখিছিল। পদ্মভূষণ সন্মানেৰে সন্মানিত সিঙে হিন্দীৰ উপৰি উৰ্দু, পঞ্জাবী, গুজৰাটী আৰু নেপালী ভাষাটো গীত গাইছিল। গজল সম্ৰাট ৰূপে খ্যাত জগজিৎ সিঙক ভাৰতৰ আধুনিক গজলৰ এজন অগ্ৰদূত বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ গজলৰ ভাৱ আৰু সুৰৰ এক স্বকীয় বৈশিষ্ট্য আৰু সন্মোহিনী শক্তি আছিল। তেওঁ কলা আৰু সংস্কৃতিৰ ৰাজনীতিকৰণত বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত কলা বিশেষকৈ লোককলাৰ শিল্পী তথা সংগীতজ্ঞসকলৰ হকে মাত মাতি আহিছিল।
ক্যিন ছি হোৱং
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:শাসক
জগজিৎ সিং
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জগজিৎ সিংৰ জন্ম হয় ১৯৪১ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাজস্থানৰ শ্ৰীগংগা নগৰত। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম অমৰ সিং ধীমান আৰু বচন কৌৰ। শিখ ধৰ্মাৱলম্বী জগজিৎ সিঙক পৰিয়ালৰ লোকে জিৎ বুলি মাতিছিল। পিতৃ-মাতৃয়ে আই এ এছ বিষয়া হোৱাটো বিচাৰিছিল যদিও সংগীতৰ প্ৰতি অন্ধ জগজিত সিঙে কুৰুক্ষেত্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পঢ়া আধাতে সামৰি ভাগ্যৰ সন্ধানত ১৯৬৫ চনত মুম্বাইত উপস্থিত হয়। জীৱন সংগ্ৰাম কৰিব লগীয়া হোৱা সময়খিনিত তেওঁ জিংগলছ (বিজ্ঞাপনৰ গীত) গাইছিল। নিজকে এজন গায়ক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আগবঢ়াৰ সময়খিনিতে জগজিতৰ গজল গায়িকা চিত্ৰাৰ লগত চিনাকি হয় আৰু পাছলৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। দুয়ো গজলৰ জৰিয়তে যথেষ্ট খ্যাতি অৰ্জন কৰে।
পৰ্যাবৃত্ত তালিকা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
জগজিৎ সিং
সংগীত জীৱন
সৰুৰে পৰাই জগজিৎ সিঙৰ গানৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আছিল। গানৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখি তেওঁৰ পিতৃয়ে পণ্ডিত চগনলাল শৰ্মাৰ ওচৰত গান শিকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে। জগজিৎ সিঙে ওস্তাদ জামাল খাঁৰ ওচৰত ছবছৰকাল সংগীত শিকে, লাভ কৰে খেয়াল থুমৰী, ধ্ৰুপদত পাৰদৰ্শিতা। জগজিৎ সিঙে তেওঁৰ সাংগীতিক যাত্ৰা গুৰুদ্বাৰত ভক্তিগীত 'শৱদ' গাই আৰম্ভ কৰিছিল। জলন্ধৰ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰতো গায়ক হিচাপে সুযোগ লাভ কৰা জগজিৎ সিঙে মুম্বাইলৈ নেপথ্য শিল্পী হিচাপে যোগদানৰ বাবে ১৯৬১ চনত আহে যদিও সেইবাৰ তেওঁ সফল হ'ব পৰা নাছিল। সেয়ে ১৯৬৫ চনত পুনৰ মুম্বাইত উপস্থিত হয়। সেই সময়তে তেওঁ এইচ এম ভিত দুটা গজল ৰেকৰ্ড কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে।
মৃত্যু
২০১১ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ হোৱাত মুম্বাইৰ লীলাৱতী হাস্পতালত ভৰ্তি কৰা হয়। শেষত এই ৰোগৰ বাবেই ২০১১ চনৰ ১০ অক্টোবৰত পুৱা ৮.১০ বজাত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ গায়িকা পত্নী চিত্ৰা সিঙক এৰি থৈ যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী‎ শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
উদ্ধৱ ভৰালী
উদ্ধৱ ভৰালী (Uddhab Bharali) অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ এজন বিজ্ঞানী, উদ্ভাৱক আৰু অভিযন্তা। ২০১২ চনৰ জুলাই মাহৰ ৫ তাৰিখে ভৰালী তেওঁৰ আৱিস্কৃত ডালিমৰ গুটি গুচোৱা যন্ত্ৰ (benchtop pomegranate de-seeder)-ৰ বাবে The Create the Future Design Contest-ৰ দ্বিতীয় পুৰস্কাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। বিজ্ঞানীজনৰ নামত তেওঁৰ আৱিস্কৃত প্ৰযুক্তিৰ বাবে মুঠ ৩৯টা পেটেণ্ট আছে। তেওঁ প্ৰায় ১১৮টা যন্ত্ৰ উদ্ভাৱন কৰিছে। ১৯৮৮ চনত তেওঁ পোন প্ৰথম কম খৰচতে পলিথিন নিৰ্মাণ কৰা যন্ত্ৰ এটা সাজি উলিয়াইছিল। তেওঁ World Technology Award-ৰ বাবেও মনোনীত হৈছিল।
তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৯ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উদ্ধৱ ভৰালীৰ জন্ম হয় ৭ এপ্ৰিল, ১৯৬২ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ লখিমপুৰ নগৰত । তেওঁৰ দেউতাক আছিল এগৰাকী সাধাৰণ ব্যৱসায়ী। উত্তৰ লখিমপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ধৱ ভৰালীয়ে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। স্কুলত থকা অৱস্থাত তেওঁ দুবাৰকৈ একে বছৰতে দুটাকৈ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হৈছিল । পাছত তেওঁ যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী শাখাত নামভৰ্তি কৰে। পাছত ঘৰৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ হেতু কলেজৰ মাচুল দিব নোৱৰাৰ বাবে তেওঁ অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষা আধাতে সামৰিব লগীয়া হয়। তাৰ পাছত তেওঁ চেন্নাইৰ Institute of Engineers- Madras নামভৰ্তি কৰে, কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ পিতৃৰ মৃত্যুৰ বাবে তেওঁ শিক্ষা আধাতে সমাপ্ত কৰি ঘৰৰ দায়িত্ব ল’ব লগা হয়।
অৱদান
ঘৰৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থা আৰু বেংকৰ ঋণৰ বোজা দূৰ কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাই প্ৰথমে উদ্ধৱ ভৰালীক আৱিষ্কাৰৰ কথা ভবাই, ১৯৮৮ চনত তেওঁ প্ৰথম এটি কম খৰচী পলিথিন সজা যন্ত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰে যাৰ দাম সেই সময়ৰ প্ৰচলিত পলিথিন সজা যন্ত্ৰবোৰতকৈ যতেষ্ঠ কম আছিল। তাৰ পাছৰ পৰাই উদ্ধৱ ভৰালীয়ে এটাৰ পাছত এটাকৈ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু ব্যৱসায়ত ব্যৱহাৰযোগ্য বহুবোৰ যন্ত্ৰ সাজি উলিয়াই যদিও এইবোৰক গ্ৰহণ কৰোঁতা বিচাৰি নাপায়। ২০০৫ চনত আহমেদাবাদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্ভাৱন সংস্থা (National Innovation Foundation)-ৰ দৃষ্টি ভৰালীৰ ওপৰত পৰে আৰু তেওঁলোকে ভৰালীক তালৈ মতাই নিয়ে, ২০০৬ চনত তেওঁৰ ডালিমৰ গুটি উলিওৱা যন্ত্ৰটি পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ এনেধৰণৰ যন্ত্ৰ হিচাপে স্বীকৃত হয় আৰু আমেৰিকাৰ মহাকাশ সংস্থা নাছাৰ The Create the Future Design Contest-ত দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। তেওঁৰ আৱিষ্কাৰ সমূহৰ বাবে ৩৯টা পেটেণ্ট তেওঁৰ নামত আছে, আজিলৈকে তেওঁ ৯৮টা যন্ত্ৰৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে। তেওঁ আন কেইটামান ঊল্লেখযোগ্য আৱিষ্কাৰ হৈছে চাহ গছৰ পাত টোকা যন্ত্ৰ (mini CTC tea plant), তামোলৰ বাকলি গুচোৱা যন্ত্ৰ, আদাৰ বাকলি গুচোৱা যন্ত্ৰ, মৰণা মৰা যন্ত্ৰ আদি।
উদ্ধৱ ভৰালীৰ উদ্ভাৱন সমূহ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু কৃষি কেন্দ্ৰিক, তেওঁৰ উদ্ভাৱন সমূহ দেশ বিদেশৰ দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলত বাস কৰা জনগণৰ কামত অহাত তেওঁ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। তেওঁ প্ৰত্যেক মাহে পেটেণ্টৰ ৰয়েলিটিৰ পৰা পোৱা ধনৰ ১০ শতাংশ এখন বৃদ্ধাশ্ৰমত আৰু ১০ শতাংশ এখন অনাথ আশ্ৰমত দান কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
উদ্ধৱ ভৰালী লখিমপুৰ জিলাৰ উত্তৰ লখিমপুৰ নগৰৰ কমলাবৰীয়া পথত মাতৃ, পৰিবাৰ আৰু পুত্ৰ সন্তান সহঃ বাস কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিযন্তা শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কোকৰাঝাৰ
কোকৰাঝাৰ (Kokrajhar; कोकराझाड़)  অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰ আৰু জিলা। কোকৰাঝাৰৰ বড়োফা নগৰত "বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ"ৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত। কোকৰাঝাৰ কোকৰাঝাৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
শিক্ষা
কোকৰাঝাৰত বহুতো বিদ্যালয় আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান আছে। বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ অন্তৰ্গত সকলো মহাবিদ্যালয় কোকৰাঝাৰৰ বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। কোকৰাঝাৰৰ প্ৰধান শিক্ষানুষ্ঠান সমূহ হৈছে-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:পোখালি শ্ৰেণী:কোকৰাঝাৰ জিলা
পাইথেগাৰাছ
পাইথেগাৰাছ (আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৭০ – খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৯৫) আছিল প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ গণিতজ্ঞ, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু দাৰ্শনিক। তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক সময় জনা নাযায়। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল গ্ৰীচৰ ছামোছত। পাইথেগাৰাছে প্ৰচাৰ কৰিছিল যে ক্ষমতালোভী লোক কিছুমানক পৰম্পৰাগতভাৱে শাসকৰ আসনত বহুওৱাৰ সলনি গুণী-জ্ঞানী লোককহে তেনে পদত বহুৱাব লাগে। ইয়াৰ ফলত তেওঁ শাসকসকলৰ ৰোষত পৰিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩২ত তেওঁ ছামোছ এৰি ইটালীৰ ক্ৰটন নগৰলৈ যায় আৰু তাত নীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ এক টোল গঢ়ি তোলে।
কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে যে পাইথেগাৰাছ থেলিছৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। থেলিছৰ সমস্ত ৰচনা তেওঁৰ হাতত পৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। পাইথেগাৰাছৰ কোনো ৰচনা বা গ্ৰন্থয়েই পোৱা হোৱা নাই। তেওঁৰ মতে বাস্তৱ জগতখনৰ সকলো তথ্যয়েই আনকি সংগীতকো গণিতৰ ভাষাত বা সংখ্যাত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। জ্যামিতিৰ কেইবাটাও কথা যেনে বিখ্যাত ‘পাইথেগাৰাছৰ উপপাদ্য’ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰা বুলি কোৱা হয়।
পঞ্চম শতিকাৰ মাজভাগত পাইথেগাৰাছৰ মতবাদৰ বিৰুদ্ধে শাসকগোষ্ঠী আৰু ৰাইজ সজাগ হৈ উঠে আৰু টোলবোৰ ধ্বংস কৰা হয়। পাইথেগাৰাছৰ ছাত্ৰ ফিল’লাউছে পাইথেগাৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ নানা উদ্ভাৱন কিতাপৰ আকাৰত লেখি উলিয়াইছিল। পাছৰ দাৰ্শনিক এৰিষ্ট'টলে এই সকলো ধাৰণাকে পাইথেগাৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ সন্মিলিত ধাৰণা বুলি অভিহিত কৰিছে। পাইথেগাৰাছ আছিল অসামান্য প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী। তেওঁ আছিল গণিত, দৰ্শন, জ্যোতিবিজ্ঞান আদি সকলোতে পাৰ্গত। পাইথেগাৰাছৰ শিক্ষাত গণিত শাস্ত্ৰ আৰু অতীন্দ্ৰিয়বাদ ধাৰণাৰ সংমিশ্ৰণত দেখা যায়।
তেখেতে গণিতলৈ দুটা অমূল্য অৱদান আগবঢ়াইছে। প্ৰথম, জ্যামিতিৰ প্ৰমেয়ৰ যুক্তিযুক্ত প্ৰমাণ দিয়া আৰু তেওঁ আঢ়ৈহাজাৰ বছৰ পূৰ্বেই অনুভৱ কৰিছিল যে স্বাভাৱিক সংখ্যাসমূহেই যথেষ্ট নহয়। তেওঁ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। যথাযথভাৱে বিন্দু সজ্জিত কৰি কেনেকৈ বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু ত্ৰিভুজ নিৰ্মাণ কৰিব পৰা যায়, উদঙাই দেখুৱাই তেওঁ‌ এহাতে সংখ্যাৰ লগত জ্যামিতিৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল আৰু তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্যৰ সৰল অনুপাত ক্ৰমে সুষম সংগীতধৰ্মী ধ্বনি, যেনে: তৃতীয়, অষ্টক আদি যে সৃষ্টি কৰিব পৰা যায়, সেই কথা আৱিষ্কাৰ কৰি তেখেতে পদাৰ্থবিদ্যাৰ লগত সংখ্যাৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল। ত্ৰিভুজ, বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু পঞ্চভুজৰ ওপৰত মহাজাগতিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰি পাইথেগাৰাছৰ শিষ্যসকলে সমগ্ৰ গ্ৰীক জ্যামিতিৰ ভেটি গঢ়ি তুলিছিল।
তথ্যৰ মতভেদ
পাইথেগাৰাছৰ বিষয়ে থকা তথ্যসমূহৰ মাজত মতভেদ দেখা যায়। প্ৰায়বোৰ জীৱনীতে তেওঁক ঐশ্বৰিক আৰু পবিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা দৈৱিক পোহৰ ওলোৱাৰ কথাও কোৱা হয়।
জীৱন
প্ৰায়বোৰ তথ্যৰ মতে তেওঁৰ জন্ম গ্ৰীচ দেশৰ চাম'চত, ব্যবসায়ী নেচৰ্কাচৰ ঘৰত প্ৰায় ৫৭০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত হৈছিল। তেওঁ ক্ৰেওফিলাচ, হাৰ্মদমাচ, বাইআচ, থেলেচ, এনেক্সিমেণ্ডাৰ, ফেৰেচাইদ্‌চ, থেমিষ্টীবা আদিৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ শিক্ষা অৰ্জনৰ বাবে বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰাৰ কথা জানিব পৰা যায়। শিক্ষিত হৈ তেওঁ চাম'চ এৰি ক্ৰতনলৈ গ'ল। বিভিন্ন পণ্ডিতে বিভিন্ন কাৰণ দেখুৱাই। ক্ৰতনত তেওঁৰ ঢেৰ শিষ্য আছিল।
পাইথেগাৰিয়ানসমূহ
ক্ৰতনত তেওঁৰ ঢেৰ শিষ্য হ'ল। তেওঁলোকে পাইথেগাৰাছৰ নামত প্ৰতিষ্ঠান খুলিলে। তেওঁলোকে পাইথেগাৰাছৰ তত্ত্বাৱধানত গণিত, ধৰ্ম, বিজ্ঞান আদি চৰ্চা কৰিবলৈ ধৰিলে।
পাইথেগাৰিয়ান সকলৰ ধ্বংস
এবাৰ ক্ৰতন আৰু চাইবাৰিচৰ মাজত যুদ্ধ হ'ল। চাইবাৰিচক পৰাজিত কৰাৰ পিছত ক্ৰতনৰ মানুহবোৰে এখন অধিক গণতান্ত্ৰিক সংবিধানৰ দাবী কৰিলে। পাইথেগেৰাছ সন্মত নহ'ল। সুযোগ বুজি বহিষ্কৃত পাইথেগাৰিয়ান চাইলনে নেনন নামৰ এজনৰ লগত মিলি ৰাইজক উত্তেজিত কৰি প্ৰাৰ্থনা সভাৰ সময়ত তেওঁলোকক দাহ কৰিলে। অনেকৰ মতে পাইথেগাৰাছৰো তাতেই মৃত্যু হ'ল। কিন্তু আন কোনো কোনোৰ মতে, তেওঁ পলাই গ'ল মেতাপ'ন্তামলৈ, য'ত তেওঁ মৃত্যু নোহোৱা লৈকে উপবাস কৰিলে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
কিৰণ বেদী
কিৰণ বেদী (Kiran Bedi, ਕਿਰਣ ਬੇਦੀ) ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী সমাজ সংস্কাৰক আৰু ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া । ১৯৭২ চনত ভাৰতৰ আৰক্ষী বাহিনীত যোগদান কৰা কিৰণ বেদী হৈছে  ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ  প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া। ভাৰতীয় আৰক্ষী অনুসন্ধান আৰু বিকাশ দপ্তৰৰ প্ৰধান আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি থকা কালতে ২০০৭ চনত এখেতে  ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ পৰা স্বেচ্ছাকৃতভাৱে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।  এখেত ভাৰতীয় দূৰদৰ্শনৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক আপ কি কচেহৰি-ৰ আঁতধৰোতা তথা বিচাৰক আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৯ চনৰ ৯ জুনত ভাৰতৰ পঞ্জাব ৰাজ্যৰ অমৃতসৰত প্ৰকাশ পেশৱাৰিয়া আৰু প্ৰেম পেশৱাৰিয়াৰ দ্বিতীয় গৰাকী কন্যা সন্তান হিচাপে কিৰণ বেদীৰ জন্ম হয়।
অমৃতসৰৰ চেক্ৰেদ হাৰ্ট কনভেন্ট স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা সময়ত এখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় কেডেট কৰ্পচ (ইংৰাজী:National Cadet Corps, NCC))ত যোগদান কৰে। টেনিচ খেলি ভাল পোৱা বেদীয়ে একেৰাহে জুনিয়ৰ নেচনেল ল'ন টেনিচ চেম্পিয়নশ্বিপ (ইংৰাজী:Junior National Lawn Tennis Championship) (১৯৬৬ চন), এচিয়ান ল'ন টেনিচ চেম্পিয়নচীপ (ইংৰাজী:Asian Lawn Tennis Championship) (১৯৭২ চন) আৰু অল ইণ্ডিয়া ইন্টাৰ ষ্টেট অ'মেনচ ল'ন টেনিচ চেম্পিয়নশ্বিপ (ইংৰাজী:All-India Interstate Women's Lawn Tennis Championship, ১৯৭৬ চন) ত বিজয়ী হ'বলৈ সক্ষম হয়।
১৯৮৮ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইন বিভাগত স্নাতক উপাধি লাভ কৰে।
১৯৯৯ চনত ইণ্ডিয়ান ইনস্টিটিউট অফ টেকনল'জি, দিল্লী (IIT Delhi)ৰ পৰা সমাজ বিজ্ঞান বিভাগত পি. এইচ. ডি উপাধি লাভ কৰে। এখেতৰ গৱেষনাৰ বিষয় আছিল নিচাসক্ত দ্ৰব্যৰ অপব্যৱহাৰ আৰু ঘৰুৱা অশান্তি (Drug Abuse and Domestic Violence)।
জীৱিকা
প্ৰবক্তা: ১৯৭০-৭২ চন, ৰাজনীতি বিজ্ঞান; খালছা কলেজ ফ'ৰ অ'মেন, অমৃতসৰ
ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া: ১৯৭২ চন, এই বিভাগত প্ৰথম মহিলা বিষয়া
সমাজ সেৱা
কিৰণ বেদী আৰু অন্য ১৭ জন আৰক্ষী বিষয়া লগ লাগি ১৯৮৭ চনত নৱজ্যোতি ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন (ইংৰাজী:Navjyoti India Foundation, NIF) প্ৰতিষ্ঠা কৰে । সংস্থাটোৱে ড্ৰাগছ আসক্ত লোকসকলক আসক্তিৰ পৰা মুক্ত কৰি তেওঁলোকৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। বৰ্তমান সংস্থাটোৱে অশিক্ষিত আৰু women empowerment দৰে সামাজিক সমস্যা সমূহো নিৰাময় কৰাৰ চেষ্টা কৰে । ১৯৯৪ চনত কিৰণ বেদীয়ে ইণ্ডিয়া ভিশ্যন ফাউণ্ডেশ্যন (ইংৰাজী:India Vision Foundation) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে police reforms, prison reforms, women empowerment, গ্ৰাম্য আৰু সামাজিক উন্নতিৰ হকে কাম কৰে ।
লোকপাল আন্দোলন
কিৰণ বেদী দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ভাৰত (India Against Corruption, IAC)ৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য সদস্য। ইয়াৰ আন দুগৰাকী উল্লেখযোগ্য সদস্য হৈছে আন্না হাজাৰে আৰু অৰবিন্দ কেজৰিৱাল। তেওঁলোকে দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ লগতে লোকপাল বিলৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰক দাবী কৰি আহিছে । ২০১১ চনৰ ১৬ আগষ্টত কিৰণ বেদী আৰু দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ প্ৰধান সদস্যসকলক গ্ৰপ্তাৰ কৰা হয় । সেইদিনা খনৰেই সন্ধিয়া কিৰণ বেদী আৰু অন্যান্য সদস্য সকলক মুকলি কৰি দিয়া হয় । বাৰ দিন প্ৰতিবাদ কৰাৰ পিছত আৰু ভাৰত চৰকাৰ আৰু সদস্য সকলৰ মাজত হোৱা আলোচনাৰ পাছত লোকপাল বিল খচৰা প্ৰস্তুত কৰোঁতে তিনিটা চৰ্ত মানি ল’বলৈ সংসদে মান্তি হয় ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
পাস্কেলৰ ত্ৰিভুজ
পাস্কেলৰ ত্ৰিভুজ হ’ল এটা গাণিতিক ত্ৰিভুজ। এই ত্ৰিভুজটো এজন ফ্ৰান্সদেশৰ গণিতজ্ঞ ব্লেইজ পাস্কেলৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে। এই ত্ৰিভুজৰ সহায়ত কিছুমান গণিতীয় সমাধান কৰিব পাৰি। right|thumb|250px|পাস্কেলৰ ত্ৰিভুজৰ প্ৰথম ছটা শাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জ্যামিতি
শিৱ থাপা
শিৱ থাপা (Shiva Thapa; জন্ম: ৮ ডিচেম্বৰ, ১৯৯৩) অসমৰ এগৰাকী বক্সিং খেলুৱৈ। পুনেস্থিত সেনা ক্ৰীড়া প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰশিক্ষণ লৈ থকা এইগৰাকী বক্সাৰে ২০১২ চনত হ'বলগীয়া লণ্ডন অলিম্পিকত ভাগ লোৱাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছে। ফ্লাইৱেইট শাখাত ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা কৰিবলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰা শিৱ থাপা অলিম্পিকলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা দেশৰ কনিষ্ঠতম বক্সাৰ।
বক্সিং খেলৰ জগতত প্ৰৱেশ
শিৱ থাপাৰ পিতৃ পদম থাপা। পৰিয়ালটোৰ ছয়জন ভাই-ভনীৰ কনিষ্ঠ সন্তান শিৱ থাপা। পিতৃ পদম থাপা গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা আৰু এজন কেৰাটে প্ৰশিক্ষক। ককায়েক গোবিন্দ থাপা আৰু পিতৃ দুয়োজনেই অসম ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ব্ক্সাৰ আছিল আৰু দুয়োজনেই শিৱ থাপাৰ মূল প্ৰেৰণা। সৰুতে ফুটবল খেলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত থাপাই পাছলৈ মাইক টাইছনৰ খেল দেখি বক্সিঙলৈ আকৰ্ষিত হয়। ৭ বছৰ বয়সৰপৰা শিৱ থাপাই ঘৰতে বক্সিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ইয়াৰ পাছত তেখেতে গুৱাহাটীৰ ছাই কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণ ল'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
পদম থাপাই কনিষ্ঠ পুত্ৰৰ বক্সিঙৰ প্ৰতি থকা ধাউতি দেখি এই খেলত লাগি থাকিবলৈ যৎপৰোনাস্তি সহায় কৰি দিয়ে। বক্সিঙৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে উপযুক্ত পুষ্টিযুক্ত আহাৰ আদিৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ পদম থাপাই বিশেষ যত্ন কৰিবলগীয়া হৈছিল। মাহে প্ৰায় ত্ৰিছ হেজাৰ টকালৈ এই খৰচ বাঢ়ি গৈছিল। অব্যৱসায়িক 'অলিম্পিকত সোণৰ সন্ধান' (Olympic Gold Quest) নামৰ সংস্থাটোৱে শিৱ থাপাক সহায় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পাছৰেপৰা পৰিয়ালটোৱে আৰ্থিক দিশত কিছু সকাহ পায়। এই সংস্থাৰ মুখ্য কাৰ্যকৰি বিষয়া বীৰেন ৰাসকিন্‌হাৰ মতে: শিৱ অফুৰন্ত প্ৰতিভাৰ গৰাকী। তেখেতৰ প্ৰতিভা, মানসিকতা আৰু সফলতাৰ বাবে থকা তীব্ৰ হাবিয়াসৰ কাৰণেই আমি তেখেতক সহায় কৰা উচিত। 'অলিম্পিকত সোণৰ সন্ধান'-ৰ তেখেতৰ ওপৰত ভৰষা আছে যে খুব সোনকালেই তেখেত ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ বক্সাৰ কেইজনৰ এজন হ'বগৈ। (Shiva is an enormous talent. He must be groomed well because he has the talent, the right attitude and the hunger to succeed. OGQ has very high hopes from Shiva and I am confident that he will become one of India's top boxing stars in the near future. )
অপেছাদাৰী বক্সাৰ হিচাপে
২০০৮ চনত মস্কোত অনুষ্ঠিত এছিয়াৰ শিশুৰ আন্তৰ্জাতিক ক্ৰীড়াত (Children of Asia International Sports Games) শিৱ থাপাই নিজৰ শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে। সেই বছৰতে 'হাইদৰ আলিয়েভ কাপ'ত তেখেতে সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। এই প্ৰদৰ্শনৰ আধাৰতে তেখেতক ২০০৯ চনত আৰ্মেনিয়াত অনুষ্ঠিত 'বিশ্ব কনিষ্ঠ বক্সিং চেম্পিয়নছিপ'লৈ ৫২-কি.গ্ৰা. শাখাত ভাগ ল'বলৈ নিৰ্বাচন কৰা হয়। আৰ্মেনিয়াৰ ৰাজধানী য়েৰেভানত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতা যোগ দিয়া ভাৰতীয় প্ৰতিযোগীসকলৰ ভিতৰত শিৱ থাপাই আছিল আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিযোগিতা পদক লাভ কৰা একমাত্ৰ খেলুৱৈ। থাপাই এই প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদকতে সন্তুষ্ট থাকিবলগীয়া হয়, যদিও প্ৰশিক্ষকে তেখেতৰ প্ৰদৰ্শনক লৈ বিশেষ ভাৱে সন্তুষ্ট বুলি উল্লেখ কৰে।
২০১০ চনত তেহৰাণত অনুষ্ঠিত এছিয়ান যুৱ বক্সিং চেম্পিয়নছিপত থাপাৰ প্ৰদৰ্শন নিৰাশাজনক আছিল। এই ক্ৰীড়াত তেখেতে ছেমি-ফাইনেল পৰ্যায়লৈ উপনীত হ'ব পৰা নাছিল। ২০১০ চনতে অনুষ্ঠিত হোৱা 'আন্তৰ্জাতিক যুৱ বক্সিং চেম্পিয়নছিপ'ত ভাগ লোৱা ভাৰতীয় দলৰ সদস্য আছিল শিৱ থাপা। এই প্ৰতিযোগিতা ২০১০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন যুৱ অলিম্পিক ক্ৰীড়াৰ যোগ্যতা নিৰ্ধাৰক খেল আছিল। বহুকেইখন দেশৰ খেলুৱৈয়ে অংশগ্ৰহণ কৰা এই প্ৰতিযোগিতাত শিৱ থাপাই ৰূপক পদক লাভ কৰি ছিংগাপুৰত অনুষ্ঠিত 'গ্ৰীষ্মকালীন যুৱ অলিম্পিক'ত যোগ দিয়াৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ইয়াৰে ছেমি-ফাইনেল খেলখনত থাপাই মণিবদ্ধৰ জোঁড়াত আঘাত পাইছিল। হাতৰ আঘাতৰ বাবে প্ৰশিক্ষকৰ পৰামৰ্শ ক্ৰমে থাপাই ২০ দিন জিৰণি লয়। 'যুৱ অলিম্পিক' খেলত ৫৪-কি.গ্ৰা. শাখাত ফাইনেল খেলত কিউবাৰ বক্সাৰৰ হাতত পৰাজিত হৈ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
লণ্ডন অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন
২০১২ চনৰ ১১ এপ্ৰিল তাৰিখে কাজাখাস্তানৰ আস্তানাত অনুষ্ঠিত 'এছিয়ান অলিম্পিক কোৱালিফায়াৰ্ছ ইভেণ্ট'ৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি শিৱ থাপাই ২০১২ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিকত ভাগ লোৱাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। এই খেলত থাপাই ৫৬ কি.গ্ৰা. শাখাত ছিৰিয়াৰ 'ৱেছাম ছালামেনা'ক পৰাস্ত কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। শিৱ থাপা অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জনকাৰী ভাৰতৰ সৰ্বকনিষ্ঠ বক্সাৰ।
সন্মান
শিৱ থাপাৰ সফলতাৰ বাবে ২০১০ চনত অসম চৰকাৰ-এ ১ লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। 'ভাৰতীয় অলিম্পিক সংঘ'ই (Indian Olympic Association) 'যুৱ অলিম্পিক'ত অৰ্জন কৰা সফলতাৰ বাবে এখেতক ৪ লাখ টকা পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰে। ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক অৰ্জুন বঁটা (২০১৫-১৬) প্ৰদান কৰে।
ৰিঅ' অলিম্পিক ২০১৬
শিৱ থাপাই ৰিঅ' অলিম্পিক ২০১৬ৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁ পুৰুষৰ ৫৬ কি. গ্ৰা. শাখাত কিউবাৰ স্বৰ্ণবিজয়ী বক্সাৰ ৰ'বেইছি ৰামিৰেজ হাতত ০-৩ ব্যৱধানত প্ৰথম ৰাউণ্ডতেই পৰাস্ত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ‎ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী‎ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
চি ভি ৰামন
জন্ম আৰু শিক্ষা
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ জন্ম হয় ১৮৮৮ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত, চেন্নাইৰ (মাদ্ৰাজ, তামিলনাডু) ত্ৰিচিনাপল্লীৰ ওচৰৰ থিৰুভানা ইককেভাল গাঁৱত । পিতৃৰ আঠোটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল দ্বিতীয় সন্তান। প্ৰাথমিক শিক্ষা ৱালটায়াৰৰ পৰা লাভ কৰিছিল। ১১ বছৰ বয়সতে তেও প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা আৰু ১৯০১ চনত তেওঁ ৱালটায়াৰৰ পৰাই আই-এ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। তাৰ পাছত তেওঁ মাদ্ৰাজৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজত ভৰ্তি হৈছিল। আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ ১৫ বছৰ বয়সতে স্নাতক আৰু ১৮ বছৰ বয়সত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও চলি প্ৰথা মতে তেওঁ স্নাতক কলা আৰু স্নাতকোত্তৰ কলা বুলিহে লিখিব লগা হৈছিল। কলেজত পঢ়া সময়ৰে পৰা তেওঁ বিজ্ঞান বিষয়ৰ শব্দ, তাপ, আৰু বিদ্যুত বিষয়ক ভালেমান তথ্য উলিয়াছিল। সেয়ে ১৯০৬ চনত তেওঁৰ দি লনদন ফিল'ছফিকেল মেগাজিনত এটা গধুৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি বিজ্ঞানীসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰিছিল। স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ বিলাতলৈ যোৱাৰ সকলো খৰচ চৰকাৰেই বহন কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও তেওঁৰ সেই যাত্ৰা হৈ নুঠিল। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় বিত্ত বিভাগৰ প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা পাৰদৰ্শিতাৰে অৱত্তীৰ্ণ হৈছিল। তাৰ পাছতেই তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ ডেপুটী একাউণ্টেণ্ট জেনেৰেল পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ।
কৰ্মজীৱন আৰু গবেষণা
চন্দ্ৰচেখৰ ভেংকটাৰামনে ১৯০৭ চনৰ পৰা ১৯১৭ চনলৈ তেওঁ চাকৰিৰ দায়িত্বত ৰেঙ্গুন আৰু নাগপুৰত আছিল। ১৯১৭ চনত তেওঁ বিত্তীয় বিভাগৰ চাকৰি এৰি দিলে। সেই সময়তে কলিকতা বিজ্ঞান কলেজ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত, সেই কলেজতে ৰামনে পালিত অধ্যাপক হিচাপে চাকৰিত যোগদান কৰিলে। ভায়লিনৰ তাঁৰৰ ওপৰত ৰমণে দেখুওৱা চমকপ্ৰদ গৱেষণাৰ বাবে মুগ্ধ হৈ আশুতোষ মুখাৰ্জীয়ে ৰমণক এই পদ দিয়ে, সেই সময়ত পালিত অধ্যাপকজন বিদেশৰ পৰা শিক্ষাপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ নিয়ম আছিল। কিন্তু ৰমণ ইংলেণ্ডলৈ গৈ শিক্ষা লোৱাৰ পক্ষপাতী নাছিল বাবে আশুতোষ মুখাৰ্জীয়ে সেই নিয়মটোকেই উঠাই দিছিল। অধ্যাপক পদত থাকিয়ে তেওঁ গৱেষণাত মনোনিবেশ কৰি থাকিল আৰু এটাৰ পাছত এটা চমকপ্ৰদ বস্তু আৱিষ্কাৰ কৰি বিশ্বকে চমক লগাইছিল। ১৯১৯ চনৰ পৰা তেওঁ সন্থাৰ অবৈতনিক সম্পাদক নিযুক্ত হৈছিল।
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ জীৱনৰ উদ্দেশ্য আছিল বিজ্ঞানিক হোৱা, বিজ্ঞানৰ চৰ্চাতে জীৱন কটোৱা। কিন্তু তাৰ সলনি তেওঁ হল এজন গাণিতিক-সেয়ে পাছলৈ অন্তৰ্দ্বগ্ধত ভুগি, কলিকতা চহৰৰ মাজেৰে ডেল হাউচী স্কোৱাৰৰ পৰা শিয়ালদহলৈ ট্ৰামেৰে গৈ থাকোঁতে বউবাজাৰ ষ্ট্ৰীটত তেওঁৰ চকু পৰিল এখন চাইন বোৰ্ডত, চাইন বোৰ্ডখনত লিখা আছিল--দি ইণ্ডিয়ান এচোচিয়েচন ফৰ দি কাল্টিভেচন অব্ চায়েন্স। তেওঁ যিমানদূৰ পাৰে সোনকালে ট্ৰামৰ পৰা নামি, চাইন বোৰ্ড দিয়া ঘৰটো বিচাৰি আহিল আৰু লগ পালে অনুষ্ঠানটিৰ সম্পাদক ডাঃ অমৃতলাল চৰকাৰক। তেতিয়াৰে পৰা গৱেষণাগাৰলৈ নিয়মিয়াকৈ আহিবলৈ ধৰিলে।
১৯২১ চনটো ৰামনৰ কাৰণে বৰ সৌভাগ্যৰ বছৰ আছিল, এই বছৰটোতে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে অক্সফোৰ্ডত অনুষ্ঠিত বিশ্ববিদ্যালয় কংগ্ৰছত যোগদান কৰিছিল। তাতেই তেওঁ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন বিজ্ঞানীৰ লগত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ জটিল সমস্যাবিলাক মুকলিকৈ আলোচনা কৰিবলৈ সুবিধা পাইছিল। ভূমধ্য সাগৰেৰে তেওঁ লণ্ডনৰ পৰা ঘৰমুৱা হওঁতে সাগৰৰ দিগন্তত প্ৰসাৰিত হোৱা নীলা জলৰাশি দেখি কিয় নীলা ৰঙৰ হয় সেয়া জানিবলৈ তেওঁ নিজৰ হাতত থকা নিকল প্ৰিজমটো উলিয়াই সাগৰৰ জলৰাশিলৈ লক্ষ্য কৰিলে, আৰু পোহৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বাবেই হয় যে জানিব পাৰিলে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ ফলতেই তৰংগ তত্ত্ব, বিকিৰণ ধৰ্ম আৰু তাপ গতি বিদ্যা বিষয়ক গৱেষণাৰ পথ মুকলি হৈছিল। সুদীৰ্ঘ ১২ বছৰ গৱেষণাৰ অন্তত চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ ১৮০০ৰো ওপৰ গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৩০ চনত ৰামনৰ এই আৱিষ্কাৰ সমূহে ৰামনলৈ বিশ্বখ্যাতি কঢ়িয়াই আনিলে। ইয়াৰ বাবেই তেওঁ ন'বেল বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হল। ১৯৩০ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত ষ্টক’হমত অনুষ্ঠিত হোৱা ন'বেল বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত তেওঁ নিজে উপস্থিত হৈ এই বঁটা গ্ৰহণ কৰিছিল।
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ সম্পাদনাত ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞান নামৰ আলোচনী এখনো প্ৰকাশ কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁৰ তত্ত্বাৱদানত ওলাইছিল Procedings আৰু Current Science নামৰ দুখন আলোচনীৰো সভাপতিত্ব কৰিছিল তেৱেঁই। ন'বেল বঁটা পোৱাৰ পাছত কিছুদিন কলিকতাত থাকি, তেওঁ বাংগালোৰত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজে ১৯৪৮ চনৰ পৰা এটা ৰামন ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট নামৰ গৱেষণাগাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি মৃত্যুৰ আগলৈকে তাত গৱেষণাতে কটাইছিল। তেওঁ যিটো যন্ত্ৰৰ সহায়ত গৱেষণা কৰি ন'বেল বঁটা পাইছিল, তাৰ মূল্য আছিল মাত্ৰ দুশ টকাহে। তেওঁ দৈনিক সন্ধিয়া ৫-৩০ বাজৰ পৰা ১০ বজালৈ গৱেষণাগাৰতে কটাইছিল ।
মৃত্যু
চন্দ্ৰশেখৰ ভভেংকটাৰামনৰ ১৯৭০ চনৰ ২১ নবেম্বৰত বাংগালোৰত পৰলোক প্ৰাপ্তি হয়।
ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱস
প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৮ তাৰিখ দিনটোক প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী চি. ভি. ৰমনৰ ৰমন পৰিঘটনাৰ আৱিষ্কাৰক সুঁৱৰি ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়, ১৯২৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰমনে এই পৰিঘটনা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
বাৰবাসী আই
বাৰবাসী আই (Barabasi Aai) শংকৰদেৱৰ শিষ্য নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাৰ পত্নী আছিল৷ তেওঁ নিজেও শংকৰদেৱত শৰণ লৈ আইসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰত আগভাগ লৈছিল৷ বাৰটি সজ গুণৰ অধিকাৰী আছিল বাবে তেওঁৰ নাম বাৰবাসী থোৱা হৈছিল৷
শংকৰদেৱত শৰণ লোৱাৰ আগতে ভবানন্দ এগৰাকী ব্যৱসায়ী আছিল৷ নানা ধৰণৰ ব্যৱসায় কৰি কৰি ডিঙ্গানগৰত বাস কৰাৰ সময়ত তেওঁ পাণৰ ব্যৱসায় কৰিছিল৷ সেইসময়ত তেওঁৰ সজ আচৰণ আৰু ব্যৱসায়ৰ শ্ৰীবৃদ্ধি দেখি দীঘল কায়থ নামৰ এজন লোকে তেওঁৰ ৰূপৱতী কন্যা বাৰবাসীক তেওঁলৈ বিয়া দিয়ে৷ বিয়াৰ পিছত তেওঁলোক হালধীয়া গ্ৰামত বসবাস কৰিবলৈ লয়৷ ভবানন্দ ডিঙ্গানগৰত যিঘৰ মানুহৰ বাৰীত ঘৰ সাজি বাস কৰি আছিল সেইঘৰৰে দুহিতা বাৰবাসী৷ তেওঁ ভবানন্দৰ ঘৰ-বাৰী পৰিস্কাৰ কৰা আদি কাম কৰি দি ভবানন্দক ভাল পাই মাকৰ আগত তেওঁলৈ বিয়া হোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ মহা গহীন গম্ভীৰ ধীৰ সান্ত দিব্য সুন্দৰী সৰ্ব্ব সুলক্ষণী : তেৱে আতাৰ পৰিচৰ্যা সেৱাখানি কৰিচিল আগতে : সৰা মচা খৰি পানি .......... এদিন মাকত কলে বোলে পিতাত কবা আমাক আৰাতে বিয়া দি থব৷’’ এই ভবানন্দ পিছলৈ নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা নামে জনাজাত হৈছিল৷
বাৰবাসী আই অতি উদাৰমনা নাৰী আছিল৷ নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই তেওঁৰ সন্মতিতহে বাৰবাসীক শংকৰদেৱৰ ওচৰত শৰণ দিয়াইছিল৷ তাৰ পিছৰ পৰাই স্বামী-স্ত্ৰী দুয়ো ভকতৰ সেৱাতে তেওঁলোকৰ সকলো ধন-সম্পদ ব্যয় কৰিছিল৷ মধাই নামৰ ভিক্ষু এজনক ভিক্ষাবৃত্তি এৰি তেওঁ শংকৰদেৱৰ ধৰ্মত মন সঁপি দিবলৈ উপদেশ দি তেওঁৰ যাৱতীয় খৰচ নিজে বহন কৰিছিল৷ ঠাকুৰ আতাই পত্নীক সোণৰ আঙুঠি গঢ়াই দিয়াত আপত্তি কৰি সেই ধন দৰিদ্ৰ ভকতসকলৰ বাবে ব্যয় কৰিবলৈ দিছিল৷ সংসাৰী হয়ো দুয়ো উদাসীন আছিল৷
শংকৰদেৱ পাটবাউসীত থাকোঁতে নৰনাৰায়ণ ৰজাই কেইজনমান ব্ৰাহ্মণৰ মিছা অভিযোগত তেওঁক ধৰিবলৈ গৰমলি পঠিয়ায়৷ খবৰ পাই তেও শএই ঠাইৰ পৰা আঁতৰি যোৱাত গৰমলিয়ে নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা আৰু গোকুল চান্দ আতৈ ধৰি নিয়ে৷ স্বামীৰ অনুগামিনী হৈ বাৰবাসীও তেওঁলোকৰ পিছে পিছে যায়৷ ৰজাৰ দূতে ঠাকুৰ আতা আৰু গোকুল চান্দক ধৰি পোতাশালত থয়৷ কিন্তু দয়াপৰবশ হৈ হৰিগতি নামৰ গৰমলিজনে বাৰবাসীক নিজৰ ঘৰতে আশ্ৰয় দি ৰাখে৷ অন্তঃসত্বা আই তাতেই থাকি স্বামীৰ মুক্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি দিন নিয়ায়৷ কিছুদিন পিছত গৰমলিৰ ঘৰতে বাৰবাসীৰ এটা পুত্ৰসন্তান জন্ম হয়৷ পিছত ৰজাই তেওঁলোকক মুক্তি দিয়াত বাৰবাসীয়ে সন্তানসহ স্বামীক দেখা কৰি শংকৰ গুৰুৰ কাষলৈ আহে আৰু শংকৰদেৱে সন্তানটোৰ নাম পৰমানন্দ ৰাখে৷ পৰমানন্দৰ পিছত তেওঁলোকৰ কেইবাটিও সন্তান জন্ম হৈছিল৷ গুৰু চৰিতত আছে, সাংসাৰিক দিশৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ উদাৰ দুয়ো স্বামী-স্ত্ৰীয়ে তেওঁলোকৰ কিমান সন্তান আছে তাৰে হিচাপ নাজানিছিল৷ এবাৰ শংকৰদেৱে ঠাকুৰ আতাক সোধাত পত্নীক সুধি ক’ম বুলিছিল যদিও বাৰবাসীয়েও সদুত্তৰ দিব নোৱাৰিছিল৷ ধৰ্ম আৰু কৰ্মত সমানে নিমজ্জিত আছিল তেওঁলোকৰ মন৷ বৃন্দাবনী বস্ত্ৰ বোৱাৰ সময়ত ঠাকুৰ আতাই গুৰু দায়িত্ব পালন কৰাৰ সময়ত বাৰবাসীয়েও স্বামীক নানা ধৰণে সহায় কৰিছিল তেওঁ নিজেও নিপুণ শিপিনী আছিল৷ ঘোষা-পদ তেওঁৰ মুখস্থ আছিল৷ আইসকলক তেওঁ নেতৃত্ব দি আগুৱাই নিছিল৷ স্বামী ঠাকুৰ আতাৰ মৃত্যুৰ পিছত বাৰবাসী আইৰ বিষয়ে চৰিত পুথিসমূহত উল্লেখনীয় কথা পোৱা নাযায়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা (১৮৬৭-১৯৩৮) এজন অসমীয়া কবি আৰু লেখক। অসমীয়া সাহিত্যত ৰোমাণ্টিকতাবাদৰ সূচনা কৰা লেখকসকলৰ ভিতৰত তেখেত আছিল অন্যতম। জোনাকী কাকতত প্ৰথম সংখ্যাত প্ৰকাশ পোৱা 'বনকুঁৱৰী'য়েই আছিল প্ৰথম অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতা। আগৰৱালাক "প্ৰতিমাৰ খনিকৰ" বুলিও অভিহিত কৰা হয়। তেখেত জোনাকী আলোচনীৰ প্ৰথমজন সম্পাদক আৰু সাহিত্য সংগঠন অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। 'জোনাকী' আলোচনীৰ জৰিয়তে আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে আগৰৱালাৰ লগত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীক একেলগে 'জোনাকী যুগৰ ত্ৰিমূৰ্তি' বুলি কোৱা হয়। বনকুৱঁৰী, তেজীমলা, মাধুৰী, বীণবৰাগী, মহাত্মা আদি তেওঁৰ অনুপম কবিতা সমূহৰ অন্যতম।
কৰ্মজীৱন
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ লগ লাগি আগৰৱালা দেৱে কলিকতাত অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু লগতে জোনাকী নামৰ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। জোনাকী প্ৰথম দুটা সংখ্যাৰ সম্পাদনাও কৰিছিল আগৰৱালাদেৱে। তাৰ পাছত আগৰৱালা দেৱে ১৯১৮ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা "অসমীয়া" নামেৰে এখন বাতৰি কাকত প্ৰকাশ কৰে। ১৯২৪ চনত গুৱাহাটীৰ খাৰঘুলিত "নিউ প্ৰেছ" স্থাপন কৰি তাৰ পৰা "সাদিনীয়া অসম" নিয়মীয়া ৰূপে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। পিছত এই কাকতখন তিনিদিনীয়াকৈয়ো প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
ৰচনা
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত পুথি আছিল প্ৰতিমা (১৯১৩)। ইয়াৰ পিছত দ্বিতীয়খন কবিতাপুথি বীণবৰাগী প্ৰকাশ হয় ১৯২৩ চনত। মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ অপ্ৰকাশিত কবিতাসমূহক লৈ ১৯৬৭ চনত চন্দ্ৰামৃত নামৰ এখন পুথি প্ৰকাশ পায়। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰক প্ৰতিমাৰ খনিকৰ হিচাপে জনা যায়। "প্ৰতিমাখন সৰু কিন্তু নিভাজ সোণৰ"-লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই কৈছিল। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই ৰচনা কৰা "বনকুঁৱৰী" প্ৰথম অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতা। তেজীমলা, মাধুৰী, মহাত্মা আদি তেওঁৰ কবিতাসমূহৰ অন্যতম কবিতা।
সম্পাদনা
জোনাকী। ইয়াৰ উপৰি অসমীয়া, তিনিদিনীয়া অসমীয়া, সাদিনীয়া অসমীয়া, বাঁহী আদি কাকতৰ প্ৰতিষ্ঠা তথা পৰিচালনাৰে সৈতে ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত আছিল।
মৃত্যু
১৯৩৮ চনৰ ২ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ উজানবজাৰৰ নিজা ঘৰত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ম্যানমাৰ মান সময়
ম্যানমাৰ মান সময় (မြန်မာ စံတော်ချိန်) হৈছে ম্যানমাৰৰ মান সময়, যি সাৰ্বজনীন মান সময় (ইউটিচি)তকৈ ৬.৫ ঘণ্টা আগুৱাই আছে। এমএমটি ৯৭°৩০′উঃ দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিত্তিত গণনা কৰা হয়। এমএমটি গোটেই বছৰটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কাৰণ ম্যানমাৰে দিনৰ পোহৰৰ সময় পালন নকৰে।
ইতিহাস
ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক যুগৰ আগতে ম্যানমাৰৰ কোনো মান সময় নাছিল। বাৰ্মিজ কেলেণ্ডাৰৰ নিয়ম অনুসৰি প্ৰতিটো অঞ্চলে নিজৰ নিজৰ স্থানীয় গড় সময় ৰাখিছিল: সূৰ্য্য উদয়, দুপৰীয়া, সূৰ্যাস্ত আৰু মাজনিশা।
দিনটোক ৩ ঘণ্টাৰ আঠটা খণ্ডত ভাগ কৰা হৈছিল যাক বাহো (ဗဟို), বা ষাঠিটা ২৪ মিনিটৰ খণ্ডত ভাগ কৰা হৈছিল যাক নায়ী (နာရီ) বুলি কোৱা হৈছিল। যদিও কেলেণ্ডাৰখন মিলিছেকেণ্ড স্তৰলৈকে সময়ৰ এককৰে গঠিত, কিন্তু জনপ্ৰিয় ব্যৱহাৰ কেতিয়াও বাহো আৰু সৰ্বাধিক নায়ী জোখৰ বাহিৰলৈ যোৱা নাছিল। প্ৰতিটো নায়িত এটা গং বজাইছিল আৰু প্ৰতিটো বাহোক চিহ্নিত কৰিবলৈ এটা ঢোল (စည်) আৰু এটা ডাঙৰ ঘণ্টা (ခေါင်းလောင်း) বজাইছিল।
লৰ্ড বেডেন পাৱেল
ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ বহুতো দেশৰ আৰ্হিত এচিয়াৰো কেতবোৰ দেশত আজি স্কুলীয়া শিক্ষাৰ লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক আত্মনিৰ্ভৰশীল হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত 'স্কাউট আৰু গাইড'ৰ (Scouts & Guides) প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। ভাৰতৰো প্ৰায়বোৰ বিদ্যালয়তে ’স্কাউটিং’ শিক্ষাৰ এক অভিন্ন অংগ হৈ পৰিছে। পঢ়া-শুনা, খেলা-ধূলা আদিৰ লগতে সকলো ধৰণৰ পৰিস্থিতি বা অৱস্থাৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই লোৱাৰ শিক্ষা দিয়ে স্কাউটিঙে। এই ’স্কাউট’ শিক্ষা পদ্ধতিৰে প্ৰবৰ্তক হ’ল লৰ্ড-বেডেন পাৱেল।
ম্যানমাৰ মান সময়
স্বাধীনতাৰ পিছত
জাপানী যুদ্ধৰ পিছত মান সময় GMT+৬:৩০ লৈ ঘূৰাই অনা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত দেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছতো ই বৰ্তি আছে, একমাত্ৰ ইয়াৰ ইংৰাজী নামৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰা হৈছে। ১৯৮৯ চনত ইংৰাজী ভাষাত দেশখনৰ নাম বাৰ্মাৰ পৰা ম্যানমাৰলৈ সলনি কৰা সময়তে ইয়াৰ নামটোও ম্যানমাৰ ষ্টেণ্ডাৰ্ড টাইমলৈ সলনি কৰা হৈছিল। দেশত দিনৰ পোহৰৰ সময় পালন কৰা নহয়।
লৰ্ড বেডেন পাৱেল
জন্ম আৰু শৈশৱ
লৰ্ড বেডেন পাৱেলৰ ১৮৫৭ চনৰ ২২ ফ্ৰেবুৱাৰীত লণ্ডনৰ ’ষ্টেনহপ ষ্ট্ৰীট’ত (Stanhope Street) জন্ম হয়। অধ্যাপক টমাছ বেডেন পাৱেল আৰু তেওঁৰ তৃতীয়া পত্নী হেনেৰিটা স্মীথৰ পঞ্চম আৰু কনিষ্ঠতম পুত্ৰ সন্তান হিছাপে জন্ম লোৱা বেডেন পাৱেলৰ সম্পূৰ্ণ নাম ৰখা হয় ৰবাৰ্ট ষ্টিফেনচন্‌ স্মীথ বেডেন পাৱেল।
ম্যানমাৰ মান সময়
IANA সময় অঞ্চল ডাটাবেছ
IANA সময় মণ্ডল ডাটাবেছত ম্যানমাৰৰ বাবে এছিয়া/ইয়াংগুন নামৰ এটা সময় অঞ্চল আছে।
লৰ্ড বেডেন পাৱেল
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰবাৰ্ট বেডেন পাৱেলৰ জন্মৰ মাত্ৰ তিনি বছৰৰ ভিতৰতে দেউতাক টমাছ বেডেন পাৱেলৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত দহোটি সন্তানেৰে সৈতে সংসাৰৰ সমস্ত দয়িত্ব ল’ব লগা হয় মাক হেনেৰিটাই। অৱশ্যে সন্তান কেইটাৰ পৰস্পৰৰ মাজত থকা মিলা-প্ৰীতি আৰু মৰম স্নেহৰ ভাবে অনেক সাংসাৰিক কষ্টৰ মাজতো ভৰাই ৰাখিছিল হেনেৰিটাৰ মন।
ম্যানমাৰ মান সময়
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
লৰ্ড বেডেন পাৱেল
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰবাৰ্টৰ দেউতাক টমাছ বেডেন পাৱেল আছিল এজন প্ৰকৃতিপ্ৰেমী। তেওঁ জীয়াই থকা কালত নিজ পুত্ৰ-কন্যাসকলক লগত লৈ মাজে মাজে লোকালয়ৰ পৰা নিলগৰ বনাঞ্চললৈ ফুৰিবলৈ যোৱাটো অধ্যাপক গৰাকীৰ বৰ প্ৰিয় কাম আছিল। বনৰ বিভিন্ন গছ-বিৰিখৰ বিষয়ে তেওঁ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাক বুজাই দিছিল। সিহঁতক কৈছিল বনৰ পশু-পক্ষীৰ স্বভাৱৰ বিষয়ে। সেইবিলাক ঠাইৰ পৰা তেওঁ নিজে নানান ধৰণৰ গছপুলি, পখিলা আৰু চৰাইৰ কণী সংগ্ৰহ কৰি আনিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ শিক্ষাদানৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি মাক হেনেৰিটাই অধ্যাপক বেডেন পাৱেলৰ প্ৰকৃতি চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিলে। কেবল সেয়ে নহয় তেওঁ ল’ৰা-ছোৱালীহঁতক দিয়া শিক্ষা যে সিহঁতে সঁচা অৰ্থত গ্ৰহণ কৰিছে তাৰ প্ৰতি সজাগ হৈ মাজে মাজে সিহঁতৰ পৰীক্ষাও লয়।
ৰবাৰ্ট আৰু তেওঁৰ ভাতৃ-ভগ্নীসকলৰ এই অভ্যাস চলি থাকিল। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই নিজাববীয়াকৈ একোখন সৰু সৰু বাগিচা খুলি তাত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ গছপুলি ৰোৱাৰ লগতে দুই-এটা পশু-পক্ষীও পালন কৰিবলৈ ধৰিলে। ইতিমধ্যে ৰাবৰ্টৰ ডাঙৰ ককায়েক ওৱাৰিংটন নৌ-বাহিনীৰ প্ৰশিক্ষণ শেষ কৰি ঘৰলৈ উভতিছিল। এইবাৰ মাকৰ ঠাইত ওৱাৰিংটনে ভায়েক-ভনীয়েকহঁতক লৈ অভিযানলৈ যোৱা আৰম্ভ কৰিলে। এই অভিযানবোৰত তেওঁ ভায়েকহঁতক পানীত সাঁতোৰা, গছত উঠা আৰু পাহাৰ বগোৱা কৌশল আদিৰ শিক্ষা দিয়াৰ লগতে বন জঙ্ঘলৰ মাজত প্ৰয়োজন সাপেক্ষে গছৰ ডাল-পাত আৰু খেৰ আদিৰে কিভাবে একোটা জুপুৰি তৈয়াৰ কৰি ল’ব পাৰি, বা অতি কম আহাৰেৰে জীৱন-যাপন কৰিব পাৰি তাৰো শিক্ষা দিয়ে।
শিক্ষা-জীৱন
ৰবাৰ্টৰ ছাত্ৰজীৱন ঘৰৰ ওচৰৰে এখন প্ৰাইভেট স্কুলত আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ পৰা ১১ বছৰ বয়সত তেওঁ ’Tunbridge wells’ৰ ৰ’জ হীল স্কুললৈ যায়। ইয়াত দুবছৰ পঢ়াৰ পিছত ৰবাৰ্টে দুটা ’স্কলাৰশ্বিপ’ লাভ কৰি চৰকাৰী স্কুললৈ যোৱাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে আৰু ইয়াৰ পৰা লণ্ডনৰ চাৰ্টাৰ হাউচ স্কুলত প্ৰবেশৰ অনুমতি পায়। এই স্কুলত তেওঁ ইংৰাজী ভাষা আৰু চিত্ৰকলাৰ বিষয়ত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা দেখুউৱাৰ লগতে খেলা-ধূলা আৰু নাট মঞ্চ আদিতো নিজ প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিয়ে। বন্ধৰ দিনত তেওঁ লগৰীয়াসকলক লৈ ওলাই যায় নিত্য নতুন অভিযানত। এইক্ষেত্ৰত তেওঁ পূৰ্বতে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাসমূহ কামত খটুওৱাৰ লগতে নিজেও নতুন নতুন কৌশল উদ্ভাৱন কৰি তাৰ প্ৰয়োগতো কৃতকাৰ্যতা লাভ কৰে। এই কৌশলসমূহৰ ভিতৰত বিশেষ উল্লেখযোগ্য কেতবোৰ হ’ল-হাবি জঙ্ঘলৰ মাজত বাট চিনি উলিওৱা, ধোঁৱাহীন জুই জ্বলোৱাৰ কৌশল, দুৰ্গম পথত জান জুৰি আদি পাৰ হোৱাৰ বাবে গছৰ ডাল আৰু ৰছীৰ সহায়ত সহজতে দলং নিৰ্মাণ কৰাৰ প্ৰণালী, খাদ্যৰ অভাৱত গছৰ ফলমূল আৰু সৰু সুৰা বনৰীয়া পশু যেনে শহা আদি চিকাৰৰ সহজ উপায় ইত্যাদি।
কৰ্মজীৱন
চাৰ্টাৰ হাউচ স্কুলৰ পৰা পাছ কৰি ওলোৱাৰ পিছত ৰবাৰ্ট বেডেন পাৱেলে ইংৰাজ সৈন্যবাহিনীত যোগ দিয়ে আৰু তাৰ প্ৰথম বছৰতেই এজন কনিষ্ঠ বিষয়া হিছাপে সেই সময়ত ভাৰতত থকা হাছাৰ ৰেজিমেণ্টত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে ভাৰতলৈ আহে। ভাৰতৰ লক্ষ্ণৌত কামত যোগদান কৰিয়েই ৰাবৰ্টে দেখিলে যে তেওঁৰ সমপৰ্যায়ৰ বিষয়াসকলে বছৰে ১২০ পাউণ্ডৰ যি বেতন পায় তাৰে তেওঁলোকৰ নুকুলায়গৈ। সেয়ে তেওঁলোকে ইংল্যণ্ডত থকা নিজ নিজ ঘৰৰ পৰা উপৰুৱাকৈ টকা আনিবলগীয়া হয়। কিন্তু এই অৱস্থাত ঘৰৰ পৰা পইচা অনাটো ৰবাৰ্টৰ বাবে প্ৰায় অসম্ভৱ কথা আছিল। কাৰণ মাকৰ সামান্য উপাৰ্জনেৰে ঘৰখন কোনো ৰকমেহে চলে। সেয়ে এই সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে ৰবাৰ্টে চিগাৰেট আৰু মদ খাবলৈ এৰি দিয়ে। টক-পইচাৰ নাটনি পূৰাবৰ বাবে ৰবাৰ্টে চিন্তা-ভাবনা কৰি ’ডেইলী গাফিক’ কাকতৰ লগত যোগাযোগ কৰি এই কাকতৰ বাবে লিখিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ পৰা তেওঁ মাহে প্ৰায় ৬ গীনি মানকৈ উপৰুৱা উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
সৈন্য বহিনীৰ এজন বিষয়া হিছাপে তেওঁ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল। খেলা-ধূলাও কৰিছিল সুন্দৰভাৱে। কিছুদিনৰ ভিতৰতে তেওঁ ৰেজিমেণ্টৰ সকলো সৈনিক আৰু তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলৰো প্ৰিয়-পাত্ৰ হৈ পৰিছিল। কিন্তু দুবছৰমানৰ অতিমাত্ৰা পৰিশ্ৰমৰ ফলত তেওঁ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু নিজ দেশলৈ উভতি যাবলগীয়া হয়।
ছুটী লৈ কিছুদিন ইংল্যণ্ডত কটোৱাৰ পিছত সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈ তেওঁ পুনৰ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু নিজ ৰেজিমেণ্টত যোগ দিয়ে। ইয়াৰ পিছত ১৯০৭ চনলৈকে সৈন্য বাহিনীৰ বিভিন্ন পদত দক্ষিণ আফ্ৰিকা, ইংল্যণ্ড আৰু ভাৰতত যোগ্যতাৰে নিজ কাৰ্যকাল অতিবাহিত কৰি ৰবাৰ্ট বেডেন পাৱেলে কেভেলৰী বিভাগৰ ইন্সপেক্টৰ জেনেৰেল হিছাপে সৈন্যবাহিনীৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু ইয়াৰ আগতে ১৮৯৮ চনত তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ৰণক্ষেত্ৰত কিছুমান নতুন সমৰ কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰি যুদ্ধত জয়ী হোৱাৰ লগতে বিশ্বজোৰা খ্যাতি অৰ্জন কৰে। সেইখিনি সময়তে তেওঁ স্কাউটিঙৰ ওপৰত ”Aids to scouting’’ নামে এখনি সৰু পুস্তিকা লিখি প্ৰকাশ কৰে ।
স্কাউটিং আন্দোলন
৫০ বছৰ বয়সত সৈন্য বাহিনীৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত ৰবাৰ্টে নিজে যুগুত কৰা ’Aids to scouting’ নামৰ সেই পুস্তিকাৰ আধাৰতে তেওঁ আৰম্ভ কৰে ’স্কাউটিং আন্দোলন’। কিশোৰ-কিশোৰী, যুৱক-যুৱতী সকলৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক উন্নতি সাধনৰ দিশৰ এক গুৰুত্বপুৰ্ণ ভূমিকাত বেডেন পাৱেলৰ ”স্কাউটিং প্ৰশিক্ষণে” বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ শিক্ষানুষ্ঠান সমূহত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ ধৰে। স্কাউটিঙৰ জনপ্ৰিয়তালৈ চাই ৰবাৰ্ট বেডেন পাৱেলে পিছত ”Scouting for Boys’’ নামেৰে আন এখন নিৰ্দেশিকা পুথি ৰচনা কৰে।
ৰবাৰ্ট বেডেন পাৱেলৰ দ্বাৰা লিখিত ’স্কাউট’ শিক্ষা প্ৰণালীৰ দুয়োখন পুথি মূলত: তেওঁৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ অৰণ্য অভিযান সমূহৰ অভিজ্ঞতা আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰা লাভ কৰা শিক্ষাৰ ওপৰতে আধাৰিত। পৰৱৰ্তী কালত ইয়াৰ কেৱল এটা সংশোধিত ৰূপহে দিয়া হৈছিল।