cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অভয়াপুৰী মহাবিদ্যালয়
অভয়াপুৰী মহাবিদ্যালয় (Abhayapuri College) হৈছে অভয়াপুৰী চহৰত অৱস্থিত নামনি অসমৰ আটাইতকৈ পুৰণি উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত এখন। মহাবিদ্যালয়খন ১৯৫৫ চনৰ ১৩ আগষ্টত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বৰ্তমান মহাবিদ্যালয়খনত বিজ্ঞান আৰু কলা দুটা শাখা আছে আৰু এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
খাৰ্‌চী
খাৰ্‌চী হৈছে ত্ৰিপুৰাত ৰ্পালন কৰা এক উৎসৱ। অতীজতে ৰাজপৰিয়াল সসূহে চৈধ্যজন দেৱতাক স্মৰণ কৰি অনুষ্ঠিত কৰা এই খাৰচী উৎসৱ বৰ্তমান ত্ৰিপুৰাত বসবাস কৰা সকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোকে পালন কৰে। চৈধ্যজন আৰাধ্য দেৱতাৰ ইতিহাস অনুসৰি কাছাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা ত্ৰিলোচনে মৃত্যুৰ  আগমুহূৰ্তত বৰপুত্ৰ দ্ৰিকপতিক উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে ঘোষণা কৰে। অন্যহাতেদি ত্ৰিলোচনা সৰু পুত্ৰ দক্ষিণত ৰাজকুমাৰ হিচাপে ঘোষণা কৰি যায়। ত্ৰিলোচনৰ মৃত্যুৰ পাছত দক্ষিণে ৰাজসিংহাসনত আৰোহণ কৰে। এই বাতৰিত দ্ৰিক্‌পতি ক্ষুদ্ধ হৈ ভায়েকৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে। এই যুদ্ধত দ্ৰিক্‌পতি জয় হয় আৰু কথিত আছে যুদ্ধখনৰ অন্তত দক্ষিণে চৈধ্যজন সেনাৰ মূৰ কাটি লৈ যায়। তেতিয়াৰ পৰাই দ্ৰিক্‌পতিৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলে এই চৈধ্যজন বীৰ যোদ্ধাক স্মৰণ কৰি খাৰ্‌চী পূজাৰ আয়োজন কৰে। অৱশ্যে এই কাহিনীৰ সত্যাসত্যৰ ওপৰত আজিও ইতিহাসবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক হয়। যি কি নহওক এই চৈধ্যটা শিৰ চৈধ্যজন দেৱতাৰ অৱতাৰ হিচাপে এটা জনবিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আহিছে আৰু ইয়াৰ পৰাই "খাৰ্‌চী" শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে যাৰ অৰ্থ হ'ল 'খাৰ্‌' অৰ্থাৎ পলায়ন কৰা আৰু চী হ'ল 'জ্ঞাত হোৱা'। এই শব্দটো সম্পূৰ্ণ অৰ্থত যুদ্ধ ক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰা কাৰ্যক বুজোৱা হয়। আহাৰ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ অষ্টম দিনটোত  চৈধ্যজন দেৱতাৰ পূজা আৰম্ভ হয় আৰু ই সাতদিনলৈকে চলি থাকে। দেৱতাসকলৰ প্ৰতিমূৰ্তি হিচাপে বাঁহেৰে কিছুমান মূৰ্তি বনোৱা হয়। উৎসৱটো 'চান্থাই' অৰ্থাৎ প্ৰধান পুৰোহিতে সম্পাদনা কৰে। ইয়াৰ উপৰি নাৰাণ, বেৰিফাং, য়াকচুক্‌, গালিম নামৰ চাৰিজন ধৰ্মীয় পদবী লোকে চান্থাইজনক সহায় সহযোগ আগবঢ়ায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰী সংস্কৃতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
কল্লোল (চলচ্চিত্ৰ)
কল্লোল (Kallol) অতুল বৰদলৈ পৰিচালিত এখন ক'লা-বগা অসমীয়া ছবি। সঙ্গীত পৰিচালনা ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ। ছবিখনে ১৯৭৯ত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়োৰপৰি ছবিখন ১৯৭৮-৭৯ৰ ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল৷
গীত
ছবিখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল ৰুদ্ৰ বৰুৱাই। কণ্ঠদান নমিতা ভট্টাচাৰ্যৰ।
বঁটা আৰু সন্মান
কল্লোল ছবিখনে ১৯৭৯ৰ ২৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ 'ৰজত কমল' বঁটা লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ
ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ (Phulmoni Dasi rape case) ১৮৮৯ চনত এজনী ১০ বছৰীয়া ছোৱালীৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ সৈতে জড়িত। ফুলমণি দাসী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ সৈতে বাল্যবিবাহ আৰু তাৰপিছত বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত তেওঁ মৃত্যু হৈছিল। ১৮৯০ চনত ফুলমণি গোচৰত  ছোৱালীজনীৰ স্বামীক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে ধৰ্ষণ আৰু বাল্যবিবাহৰ সৈতে জড়িত ভাৰতৰ বহুতো প্ৰচলিত আইনত সংস্কাৰ সাধনৰ পথ মুকলি হয়। ফুলমণি দাসী নামৰ নামৰ ছোৱালীজনীৰ সৈতে হোৱা বলপূৰ্বক সংগমত প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল আৰু যিটো ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ স্বামীৰ বয়স ত্ৰিশ  বুলি অনুমান কৰা হৈছে (সঠিক বয়স অজ্ঞাত)।
ঘটনাক্ৰম
ফুলমনি দাসী নামৰ এগৰাকী দহ বছৰীয়া বঙালী ছোৱালীৰ হৰি মোহন মাইতি নামৰ ত্ৰিশ বছৰীয়া এজন যুৱকৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। দুয়োৰে মাজত বয়সৰ পাৰ্থক্য প্ৰায় বিশ বছৰ হোৱা সত্ত্বেও হৰি মোহনৰ সন্মতি সাপেক্ষে এই বাল্য বিবাহ সংঘটিত হয়। তাৰপিছত বলপূৰ্বক বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত ফুলমণিৰ মৃত্যু হয়। যদিও মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত আঘাতপ্ৰাপ্ত যোনী মৃত্যুৰ কাৰণ হিচাপে স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছিল, পিছলৈ স্বামীক ধৰ্ষণৰ অভিযোগৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল; কাৰণ সেই সময়ত প্ৰচলিত ধৰ্ষণৰ আইনসমূহে বৈবাহিক ধৰ্ষণক শাস্তিমূলক আইনৰ পৰিসৰৰ পৰা বাদ দিছিল। গোচৰটোৱে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই গোচৰটোৱে ধৰ্ষণৰ সৈতে জড়িত ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ কেইবাটাও সংস্কাৰ সাধনত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল।
বিচাৰ
১৮৯০ চনৰ ৬ জুলাইত কলিকতা ছেচন আদালতত এই গোচৰৰ বিচাৰ চলে। ছোৱালীজনীৰ মাকে স্বামীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছিল।[5] হৰি মোহন মাইতিক ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৩৮ নং ধাৰাত “আনৰ জীৱন বা ব্যক্তিগত সুৰক্ষা বিপন্ন কৰা কাৰ্য্য কৰি গুৰুতৰ আঘাত দিয়াৰ” অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৭৫ নং ধাৰাৰ ১৮৬০ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা  এটা ব্যতিক্ৰমী দফাৰ অধীনত নিজৰ পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্কক ধৰ্ষণ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল। যিহেতু ফুলমণিৰ বয়স আইন সংগত আছিল আৰু মাইটিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল, সেয়েহে তেওঁক ১২ মাহৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ শাস্তি দিয়া হৈছিল। এই গোচৰটোক সম্ৰাজ্ঞী বনাম হৰি মোহন মাইতি বুলি জনা যায়। উল্লেখযোগ্য যে সেই সময়ত ছোৱালীৰ বিবাহৰ আইন সংগত বয়স দহ বছৰ আছিল।
সংস্কাৰ
১৮৯১ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড লেন্সডাউনে  কাউঞ্চিল অফ ইণ্ডিয়াত এখন “সন্মতিৰ বয়স” নামেৰে বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। তেতিয়া কাউঞ্চিলৰ প্ৰধান আছিল এণ্ড্ৰিউ স্কোব’ল। বিধেয়কখনৰ যোগেদি  ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰা সংশোধন কৰিব বিচৰা হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৮৬০ চনত সন্মতিৰ বয়স ১০ বছৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ১৮৯১ চনৰ ২৯ মাৰ্চত এই বিধেয়কখন গৃহীত হোৱাৰ পিছত দণ্ডবিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰাত ১২ বছৰৰ তলৰ ছোৱালীৰ সৈতে, তেওঁ পত্নীয়ে হওক বা অন্যই হওক, যৌন সম্পৰ্ক কৰাটো ধৰ্ষণ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা শ্ৰেণী:ভাৰতত ধৰ্ষণ
শ্বেতা চেট্টী
শ্বেতা চেট্টী (Shweta Shetty; জন্ম: ২০ জুন ১৯৬৯) এগৰাকী ভাৰতীয় কন্ঠশিল্পী যি তেওঁৰ এলবামৰ বাবে আৰু বলীউড চলচ্চিত্ৰ চাউণ্ডট্ৰেকলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তাই হিন্দী আৰু কানাড়া ভাষাত গান গায়।
জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৯০ চনত শ্বেতাৰ প্ৰথম এলবাম আৰু ১৯৯১ চনত দ্বিতীয় এলবাম সেই সময়ত মুক্তি পাইছিল যেতিয়া কোনো সংগীত চেনেল নাছিল। তাৰ পিছত, ১৯৯৩ চনত, তেওঁৰ তৃতীয় এলবাম "জনি জোকাৰছ" মুকলি কৰা হৈছিল যিটো বাণিজ্যিক সফলতা আছিল। পিছত, তেওঁ তেওঁৰ সহ-শিল্পী যেনে শান, সাগৰিকা মুখাৰ্জী, সুনীতা ৰাও, আলিশা চীনা, মহালক্ষ্মী আয়াৰ, জুবিন গাৰ্গ, জংকী বৰঠাকুৰ, শুভ মুদগল, সুচিত্ৰা কৃষ্ণমূৰ্তি, অলকা য়াগনিক, উদিত নাৰায়ণ, কুমাৰ চানু, চনু নিগম আদিৰ সৈতে কেইবাটাও এলবাম আৰু চলচ্চিত্ৰৰ গান গাইছিল। চেট্টীয়ে এজন জাৰ্মান, খ্ৰীষ্টান ব্ৰেণ্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
তুলসী গৌড়া
২০২১ বৰ্ষৰ ৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে ৷
ছিট্টৱে জিলা
ছিট্টৱে জিলা (စစ်တွေခရိုင်) পশ্চিম ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ এখন জিলা। জিলাখনৰ কেন্দ্ৰ ছিট্টৱেত অৱস্থিত।
তুলসী গৌড়া
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তুলসী গৌড়াৰ নামৰ প্ৰথমটো শব্দ প্ৰকৃতিৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে সম্পৰ্কিত আৰু শব্দটো তুলসী নাইবা তুল্‌সী নামৰ কানাড়া শব্দৰ পৰা লোৱা হৈছে ৷ ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ পবিত্ৰ তুলসী গছ, (Ocimum tenuiflorum)৷
এটি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত তুলসী গৌড়াৰ জন্ম হৈছিল৷ দুবছৰ বয়সত তেখেতে পিতৃক হেৰুৱায় ৷ ইয়াৰ বাবে তেখেতে মাতৃৰ লগত এখন স্থানীয় নাৰ্চাৰীত শ্ৰমিক হিচাপে খুব সৰুৰেপৰাই কাম কৰিবলগা হৈছিল৷ ফলত পঢ়া-শুনা কৰাত বাধা আহি পৰিছিল৷ সেইকাৰণে তুলসী গৌড়া অশিক্ষিত হৈ থাকে৷ তেওঁলোকৰ জনজাতিৰ ভাষা হৈছে কানাড়া ৷ ইয়াৰ এটা অল্প-পৰিচিত নাম হৈছে-কানাৰিছ৷ কিশোৰী অৱস্থাতে তুলসী গৌড়াক বয়সত ডাঙৰ এজন ব্যক্তি গোৱিন্দে গৌড়াৰ লগত বিবাহ সম্পন্ন কৰোৱা হয়৷ তেতিয়া তেখেতৰ আনুমানিক বয়স আছিল দহ বা বাৰ৷ তেখেতে পঞ্চাছ বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ কেইবছৰ মানৰ পাছতে স্বামীৰ দেহাৱসান ঘটে৷ নাৰ্চাৰীত তুলসী গৌড়াক বৃক্ষপুলিৰ পৰিচৰ্যা কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল৷ পাছত এইবোৰ পুলিক কৰ্ণাটকৰ বন বিভাগৰ অধীনত বিকাশ আৰু ফচল সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল৷  আগাছুৰ বীজশয্যাৰ অংশ হ'বলগীয়া পুলিবোৰৰ তেখেতে বিশেষভাৱে যত্ন লৈছিল৷ মাতৃৰ লগত তুলসী গৌড়াই দৈনিক হাজিৰা কৰ্মী হিচাপে পয়ত্ৰিছ বছৰ ধৰি কাম কৰিছিল ৷ ইয়াৰ পাছতহে সংৰক্ষণ আৰু উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি থকা অগাধ জ্ঞানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেখেতক এটা স্থায়ী পদ প্ৰদান কৰা হৈছিল ৷ সত্তৰ বছৰ বয়সত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে সেই স্থায়ী পদটোত তেখেতে পোন্ধৰ বছৰতকৈও অধিক কাল কাম কৰে ৷ নাৰ্ছাৰীত কটোৱা এই দীৰ্ঘকালীন সময়ছোৱাত, তুলসী গৌড়াই বৃক্ষৰোপনৰ হকে বন বিভাগৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে কাম কৰে আৰু অভিজ্ঞতাৰ জৰিয়তে লাভ কৰা পৰম্পৰাগত জ্ঞানৰ জৰিয়তে অৱদান আগবঢ়ায় ৷
জ্ঞান
পৰিৱেশবিদসকলে তুলসী গৌড়াক "বনানিৰ বিশ্বকোষ" (encyclopedia of the forest) বুলি অভিহিত কৰিছে ৷ আনহাতে জনজাতীয় লোকৰ মাজত তুলসী "বৃক্ষ দেৱী" হিচাপে পৰিচিত ৷ বনাঞ্চল আৰু বনাঞ্চলত বিকশিত হোৱা বৃক্ষ সম্বন্ধে তুলসীৰ বিস্তৃত জ্ঞান আছে ৷ তাৰবাবেই তেখেতক এই দুয়োটা নাম দিয়া হৈছে ৷ গছৰ প্ৰতিটো প্ৰজাতিৰেই মাতৃ বৃক্ষজোপা চিনাক্ত কৰাৰ এক বিশেষ দক্ষতাৰ অধিকাৰিনী তুলসী গৌড়া; লাগিলে গছজোপাৰ স্থান য'তেই নহওক কিয় ৷ অৰণ্যত থকা মাতৃ বৃক্ষজোপাই ইয়াৰ আকাৰ আৰু বয়সৰ বাবে বিশিষ্টতা লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ লগতেই অৰণ্যৰ সৰ্বাধিকসংখ্যক বৃক্ষবিন্দু সংযুক্ত হৈ থাকে ৷ মাটিৰ তলত থকা এই বিন্দু (Node)বোৰৰ জৰিয়তে মাতৃবৃক্ষৰ লগত পুলিবোৰে সংযোগ স্থাপন কৰে আৰু নাইট্ৰ'জেন আৰু অন্যান্য পৰিপুষ্টিৰ যোগান ধৰে ৷ বীজ সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত তুলসী গৌড়াই উৎকৃষ্টতা অৰ্জন কৰিছে ৷ বৃক্ষৰ প্ৰজাতিৰ পুনৰ সৃষ্টি আৰু পুনৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ মাতৃবৃক্ষৰ পৰা বীজ আহৰণ কৰাটোৱেই হৈছে বীজ সংগ্ৰহৰ উদ্দেশ্য৷  এইটো এটা অতি কঠিন প্ৰক্ৰিয়া৷  কিয়নো পুলিবোৰ জীয়াই থকাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ মাতৃবৃক্ষৰ পৰা গজালি ওলাবলৈ ধৰা শীৰ্ষতম সময়তে বীজ সংগ্ৰহ কৰিব লাগিব, আৰু গৌড়াই এই সময়ৰ আগমন সম্বন্ধে সম্পূৰ্ণ জ্ঞাত৷
ছিট্টৱে জিলা
ব্যুৎপত্তি
১৮২৫ চনৰ আৰম্ভণিতে প্ৰথম এংলো-বাৰ্মিজ যুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ বাহিনীয়ে ছিট্টৱেত অৱতৰণ কৰি নিজৰ বাহিনীক প্ৰাচীন পেগোডা আহকিয়াব-ডাউৰ কাষত স্থাপন কৰে, যিটো এতিয়াও চহৰখনত থিয় হৈ আছে। ইংৰাজে সেই ঠাইৰ বাবে আক্যব নাম গ্ৰহণ কৰিছিল।
তুলসী গৌড়া
জ্ঞান
অৰণ্য সম্বন্ধে এনে বিস্তৃত জ্ঞান তুলসী গৌড়াই কিদৰে আহৰণ কৰিলে-সেইটো এটা কৌতূহলোদ্দীপক প্ৰশ্ন ৷ ইয়াৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱাটো তেখেতৰ পক্ষে সম্ভৱ নহ'ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷ তেখেতৰ মতে, তেখেত বোধহয় অৰণ্যৰ ভাষা বুজি পোৱাকৈ সক্ষম৷  উল্লেখনীয় যে, তুলসী গৌড়াৰ 'হাল্লাকী ভোক্কালিগা' জনজাতিৰ এটা বৰ গভীৰ ঐতিহ্য আছে৷ তেওঁলোকে মাতৃত্ব আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত এক ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক বজাই ৰাখে আৰু ভূপৃষ্ঠৰ পৰিচৰ্যাকাৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰে ৷
ছিট্টৱে জিলা
জলবায়ু
কপেন জলবায়ু শ্ৰেণীবিভাজন ব্যৱস্থা অনুসৰি চিট্ৱেৰ জলবায়ুক ক্ৰান্তীয় বাৰিষাৰ জলবায়ু (Am) হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে। ডিচেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিললৈকে চহৰখনত খৰাং বতৰ আৰু বাকী সাত মাহ ধৰি অসাধাৰণভাৱে বৰষুণ শুষ্ক বতৰ হয়। জুন, জুলাই আৰু আগষ্ট মাহত প্ৰতিমাহে গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ 1 m তকৈ অধিক দেখা যায়। বছৰৰ বাকী সময়ছোৱাতকৈ ডিচেম্বৰ, জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত পৰিস্থিতি লক্ষণীয়ভাৱে শীতল আৰু কম আৰ্দ্ৰতা থাকে।
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
ছিট্টৱে জিলা তলত উল্লেখ কৰা চহৰসমূহেৰে গঠিত:
তুলসী গৌড়া
উত্তৰসুৰী
তুলসী গৌড়াই কৰ্ণাটকত নিজা উদ্যোগত এক লাখ বৃক্ষৰ পুলি ৰোপন কৰিছে ৷ এই অৱদানসমূহে তেখেতৰ সমূদায়তো প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ উত্তৰ কানাড়া জিলাৰ নাগৰাজা গৌড়াই হালাক্কী জনজাতিৰ হকে কাম কৰে ৷  তেখেতৰ মতে,তুলসী তেওঁলোকৰ বাবে গৌৰৱ৷
কৰ্ণাটক বন বিভাগৰ পৰা অৱসৰ লৈছে যদিও তুলসী গৌড়াই জীৱনৰ অৱশিষ্ট সময়খিনি গাঁৱৰ শিশু-কিশোৰক বনানিৰ গুৰুত্ব বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছে ৷ ইয়াৰ লগতে পুলি আহৰণ আৰু পৰিচৰ্যাকৰণো তেখেতে শিশুহঁতক শিকাইছে ৷
পৰিৱেশ-কৰ্মৰ লগতে তুলসী গৌড়াই নিজৰ গাঁৱত নাৰীৰ অধিকাৰ সম্বন্ধে মাত মাতি আহিছে৷ এগৰাকী হালাক্কি মহিলাক যেতিয়া বিবাদৰ পিছত বন্দুকৰে ভাবুকি দিয়া হৈছিল, তেতিয়া গৌড়াই তেওঁক সহায় কৰিবলৈ গৈ কৈছিল যে-"অপৰাধীক শাস্তি নিদিলে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ কৰিম।"
স্বীকৃতি
কৰ্ণাটক বন বিভাগত দীৰ্ঘকাল সেৱা আগবঢ়োৱা তুলসী গৌড়াই বৃক্ষপুলি বিকাশ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে অনেক বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
প্ৰেম জনমে জনমে
প্ৰেম জনমে জনমে (Prem Janame Janame) ১৯৯১ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। যাদৱ চন্দ্ৰ দাস পৰিচালিত এই ছবিখন বি.এচ.বি. ফিল্মছৰ (অসম) বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল বিপুল কলিতাই। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল বিজয় শংকৰ, বিদ্যা ৰাও আৰু পৰেশ গোস্বামী ডেইজী ৰাজখোৱাই।সংগীত ৰিদীপ দত্তৰ।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এয়া এহাল যুৱক-যুৱতীৰ প্ৰেম কাহিনী। ভিন্নধৰ্মী যুৱক-যুৱতীহালৰ প্ৰেমৰ পথ সুন্দৰ; কিন্তু এই পথতো লুকাই আছিল কিছুমান কাঁইট। যিয়ে দুঃসহ কৰি দিয়ে দুয়োৰো জীৱন। এদিন কালৰাত্ৰিৰ অৱসান ঘটিল। মিলনৰ ক্ষণ এতিয়া সমাগত। কিন্তু সকলো কথাই জানো মানুহে ভবাৰ দৰেই হয়?
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ৰিদীপ দত্তই। গীত লিখিছে যাদৱ চন্দ্ৰ ডেকা আৰু ললিত চন্দ্ৰ নাথে। কণ্ঠদান কৰিছে মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা, ৰিদীপ দত্ত, দিলু হাজৰিকা, জোতিৰ্ময় দেৱনাথ, অনিমা চৌধুৰী, মিতালী চৌধুৰী আৰু সন্ধ্যা মেননে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কিয়াউকপিউ জিলা
কিয়াউকপিউ জিলা (ကျောက်ဖြူခရိုင်) পশ্চিম ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ এখন জিলা। জিলাখনৰ সদৰ কিয়াউকফিউত অৱস্থিত।
ব্যুৎপত্তি
ক্যাউকপ্যু (আক্ষৰিক অৰ্থত "বগা শিল") নামটো বাৰ্মিজ উচ্চাৰণ। স্থানীয় Rangbre উচ্চাৰণত Kyaukpyu স্থানীয় লোক আৰু মানক Arakanese, জিলাৰ নাম উচ্চাৰণ "Kyaukpru" হয়.
টাউনশ্বিপ
জিলাখনত তলত উল্লেখ কৰা চহৰসমূহ আছে:
থাণ্ডৱে জিলা
থাণ্ডৱে জিলা (သံတွဲခရိုင်) পশ্চিম ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ এখন জিলা। জিলাখনৰ সদৰ হৈছে থাণ্ডৱে। ২০১৫ চনৰ জনগণনা অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা আছিল ৩৫৭,৮৪০ জন।
টাউনশ্বিপ
জিলাখনত তলত দিয়া চহৰসমূহ আছে:
পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী
পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী (Contextual Method) হৈছে লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ এটা পদ্ধতি। পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ মতে লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় উপাদানৰ অন্তৰালত আছে সেইবোৰৰ প্ৰসংগ বা অনুষংগ। প্ৰসংগ বা অনুষংগ অবিহনে লোক-বিদ্যা সম্পকীয় পাঠ (Folklore text) প্ৰানহীন। গল্ডষ্টেইনৰ ভাষাত লোক-বিদ্যাৰ সমল, ক্ষেত্ৰতহে অৰ্থাৎ পাঠ একোটাৰ মাধ্যমতহে পোৱা যায়। পাঠ প্ৰাসংগিক মতবাদ সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত আব্ৰাহাম, ডন-বেন-আমোচ, ৰবাৰ্ট জৰ্জ, গল্ডষ্টেইন আদি উল্লেখযোগ্য। এওঁলোকৰ প্ৰধান আপত্তি ভাষা, আচৰণ, যোগাযোগ, অভিব্যক্তি অনুষ্ঠান আদি বিভিন্ন প্ৰসংগৰ লগত সম্পৰ্কচ্যূত কৰি লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় পাঠ (text) বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰা দেখা যায়। কাৰ্যত এনে বিচাৰ-বিশ্লেষণ তাত্ত্বিক দিশৰ ফালৰপৰা অৰ্থশূন্য। এইসকল লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীয়ে ভাষাতত্ত্বৰ পৰা বাচিক-আচৰণৰ ধাৰণা, নৃতত্ত্বৰপৰা প্ৰকাৰ্য্যত্মকতা, সমাজবিজ্ঞানৰ পৰা ভূমিকা গ্ৰহণ আৰু মনোবিজ্ঞানৰপৰা অস্মিতা-কৌশল সংপ্ৰত্যয় গ্ৰহণ কৰি লোক-বিদ্যাৰ পৰম্পৰা বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সততে প্ৰযত্নশীল। প্ৰথিতযশা লোকবিদ্যা এলান ডাণ্ডেজ- এ লোকবিদ্যা অধ্যয়ন আৰু বিচাৰ- বিশ্লেষণৰ ক্ষেত্ৰত তিনিটা স্তৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে: (ক) পাঠ (text) (খ) জমিন (texture) (গ) প্ৰসংগ (context)। লোকবিদ্যাৰ যিকোনো সমল বা উপাদানকে এই তিনিটা স্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিশ্লেষণ কৰিব পাৰি। কোনো এবিধ উপাদান লোকবিদ্যাৰ পৰিসীমাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি তাৰ নিৰ্ণায়ক স্বৰূপাৰ্থত এই তিনিটা স্তৰহে। এই প্ৰসংগত ডন বেন আমোচ-এ সমীচীন মন্তব্য উপস্থাপন কৰিছে: "The locus of the conventions making the boundaries between folklore and non-folklore is the text, texture and boundaries between folklore and non-folklore is the text, texture and context of the froms, to apply dundes three levels for the the analysis of folklore in somewhat modified from." লোকবিদ্যাৰ প্ৰসংগত পাঠৰ সূত্ৰ এনেদৰে দিব পাৰে : এটা সাধুকথা এবাৰ কোৱাই তাৰ পাঠ অথবা এটা গীত বা এটা প্ৰবচনৰ মাত্ৰ এবাৰ আবৃতিয়েই সেই গীত বা প্ৰবচনৰ পাঠ। জমিন (texture) লোকবিদ্যা সম্পৰ্কীয় পাঠৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাহিৰে আন একো নহয়। প্ৰবচনৰ জমিন বুলিলে বুজিব লাগিব তাৰ লয় আৰু অনুপ্ৰাসৰ ক্ষিপ্ৰতাক। শ্বাসাঘাট, সুৰ সংযোগ, স্বন বা সুৰলহৰি, ধবন্যাত্মকতা আদি জমিনৰ আন কিছুমান বৈশিষ্ট্য। কোনো এটা ভাষাৰ অন্তৰ্গত লোক-বিদ্যাৰ অংগীভূত নিৰ্দিষ্ট এবিধ বাচিক কলাৰ জমিন আন এটা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা টান। সেইবাবে জমিনক স্থিৰীকৃত বাগ্‌ বৈশিষ্ট্য বুলিব পাৰি।
আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়
আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয় (Arya Vidyapeeth College) হৈছে ১৯৫৮ চনৰ ২৯ জুলাইত স্থাপিত অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ গোপীনাথ নগৰত অৱস্থিত এক উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান, য’ত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য তিনিটা শাখা আছে। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
মান্যতা
২০১৬ চনত মহাবিদ্যালয়খনে 'ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ' (National Assessment and Accreditation Council চমুকৈ NAAC) কৰ্তৃক ‘এ’ গ্ৰেড পাবলৈ সক্ষম হয়। মহাবিদ্যালয়খন 'বিশ্ববিদ্যালয় মঞ্জুৰি কমিশন (ভাৰত)' -ৰ দ্বাৰাও স্বীকৃত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
আজাৰা
আজাৰা কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ এক মফচলীয় অঞ্চল। এই অঞ্চলটো গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৭ কি:মি: দূৰত্বত অৱস্থিত। আজাৰাত দুখন বিশ্ববিদ্যালয় আছে। এখন গিৰিজানন্দ বিশ্ববিদ্য়ালয় আনখন ডনবস্ক বিশ্ববিদ্য়ালয়।
কন্যা মহাবিদ্যালয়
কন্যা মহাবিদ্যালয় (Kanya Mahavidyalaya) হৈছে ১৯৭৭ চনত স্থাপিত অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন মহিলাৰ উচ্চশিক্ষাৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই মহাবিদ্যালয়খনে কলা শাখাৰ বিভিন্ন স্নাতক ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।
ওদালগুৰি মহাবিদ্যালয়
ওদালগুৰি মহাবিদ্যালয় (Udalguri College) হৈছে ১৯৭৯ চনত স্থাপিত অসমৰ ওদালগুৰিত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই মহাবিদ্যালয়খনে বিজ্ঞান আৰু কলা শাখাৰ বিভিন্ন স্নাতক ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
আফগানিস্তানত বাল্য বিবাহ
আফগানিস্তানত বাল্য বিবাহ (Child marriage in Afghanistan) বহুলভাৱে প্ৰচলিত। আফগানিস্তানত ৫৭% ছোৱালী ১৯ বছৰ বয়সৰ আগতে এনে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু বেছিভাগ ছোৱালীৰে বিয়া হোৱাৰ বয়স ১৫ আৰু ১৬ বছৰ দেখা যায়। ইউনিচেফৰ মতে, বাল্য বিবাহ হৈছে “১৮ বছৰ বয়সৰ আগতে হোৱা আনুষ্ঠানিক বিবাহ বা অনানুষ্ঠানিক মিলন”, আৰু ই ল'ৰাতকৈ অধিক ছোৱালীক প্ৰভাৱিত কৰে। ছোৱালী এজনীৰ বাল্য বিবাহ হোৱাৰ কাৰকবোৰৰ ভিতৰত আছে পাৰিবাৰিক গাঁথনি, লিঙ্গ বৈষম্য, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক ধাৰণা/মতাদৰ্শ, ইত্যাদি। বাল্য বিবাহৰ প্ৰথা ছোৱালীৰ বাবে ক্ষতিকাৰক কাৰণ ইয়াৰ ফলত বিবাহিত বালিকায় স্বতন্ত্ৰভাৱে কাম কৰিবলৈ শিক্ষা আৰু দক্ষতা প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সময় নাপায়। ছোৱালীবোৰেও শাৰীৰিক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হ'ব পাৰে, কিয়নো ১৮ বছৰ বয়সৰ তলৰ বালিকাৰ শৰীৰ প্ৰায়ে সন্তানসম্ভবা হʼবৰ বাবে বিকশিত নহয়, যাৰ ফলত ছোৱালী আৰু সন্তান দুয়োৰে বাবে আৱেগিক, মানসিক আৰু শাৰীৰিক আঘাত হয়।
বিবাহৰ নিয়ম
আফগানিস্তানত সাধাৰণতে সজ্জিত বিবাহ আৰু বলপূৰ্বক বিবাহ হোৱা দেখা যায়। বিবাহ সংগঠিত কৰাৰ সময়ত দুয়োটা পৰিয়ালে এক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে যাক দুয়োপক্ষই সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে সন্মান কৰিবলৈ বাধ্য হয়। নিম্ন উপাৰ্জনৰ পৰিয়ালবোৰৰ ভিতৰত, দৰাৰ বাবে কইনাৰ পৰিয়ালক কইনাৰ মূল্য পৰিশোধ কৰাটো নিয়ম। মূল্যটো কেৱল অভিভাৱকৰ মাজত হে আলোচনা কৰা হয়। কইনাৰ মূল্যক কইনাৰ পৰিয়ালে তাইৰ যত্ন আৰু লালন-পালনৰ বাবে খৰচ কৰিব লগা ধনৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰায় ৫০% ক্ষেত্ৰত কইনাৰ বয়স ১৮ বছৰতকৈ কম আৰু ১৫% বিবাহত কইনাৰ বয়স ১৫ বছৰতকৈ কম। কেতিয়াবা মহিলাসকলে এই বিবাহৰ পৰা বাচিবলৈ আত্মহত্যাও কৰে।
আফগান চৰকাৰী আইন
আফগান অসামৰিক আইন অনুচ্ছেদ ৪০ অনুসৰি, "বিবাহ হৈছে এটা পৰিয়াল স্থাপনৰ বাবে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত হোৱা চুক্তি।" অনুচ্ছেদ ৭০-এৰ মতে বিবাহৰ আইনী বয়স মহিলাৰ বাবে ১৬ আৰু পুৰুষৰ বাবে ১৮ বছৰ নিৰ্ধাৰিত। এই আইনৰ অনুচ্ছেদ ৭১ (উপধাৰা ১)ৰ মতে দেউতাক বা অভিভাৱকে বিচাৰিলে এগৰাকী ছোৱালীৰ ১৬ বছৰ বয়সৰ তলতো বিবাহ হʼব পাৰে। কিন্তু ১৫ বছৰৰ তলৰ নাবালকসকলৰ বাবে কোনো পৰিস্থিতিতে বিবাহৰ অনুমতি দিয়া নহয়। অসামৰিক আইন স্থাপন হোৱা স্বত্বেও, ৰাষ্ট্ৰীয় আইন, বা স্বাৰিয়া আইনতকৈ আঞ্চলিক ৰীতি-নীতিক প্ৰাধান্য বেছি দিয়া হয়। অসামৰিক আইন ৰূপায়ণত ত্ৰুটিৰ বাবে, বাল্য বিবাহ এতিয়াও প্ৰচলিত হৈ আছে।
২০০৯ চনত, আফগানিস্তানে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা দূৰীকৰণ (ইভিএডব্লিউ) আইন গৃহীত কৰা হৈছিল, যি ঘৰুৱা হিংসা, মহিলাৰ বিৰুদ্ধে উৎপীড়ন, আৰু লগতে বলপূৰ্বক বাল্য বিবাহৰ বাবে জৰিমনা নিশ্চিত কৰিছিল। তথাপিও এই আইনৰ কাৰ্যকৰীকৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰয়োগ কৰা হোৱা নাই, কিয়নো আইনখনৰ বিৰোধিতাও আছে। ২০১৩ চনত, আফগান সংসদে ছোৱালীসকলক বলপূৰ্বক বিবাহৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিয়াত বাধা দিয়াৰ বাবে এখন আইন গৃহীত কৰে। এই সন্দৰ্ভত কাবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰতিবাদ কৰিছিল, কাৰণ ইয়াক তেওঁলোকে ইছলামিক নিতী নহয় বুলি গণ্য কৰিছিল।
শ্বৰিয়া আইন
ইছলামত বিবাহ হʼল এহাল দম্পতীৰ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ স্বীকৃতি আৰু বিবাহ চুক্তিৰ চৰ্তাৱলী আৰু নিয়মাৱলী মানি চলিবলৈ এক চুক্তি। ইছলাম বিবাহ চুক্তিৰ এটা চৰ্তৰ বাবে দৰা আৰু কইনা দুয়োৰে মৌখিক আৰু লিখিত সন্মতিৰ প্ৰয়োজন, লগতে পুৰুষৰ প্ৰস্তাৱটো মহিলাই গ্ৰহণ কৰাটোও প্ৰয়োজন। শ্বৰিয়া আইন, যাক ইছলামিক আইন বুলিও কোৱা হয়, বিবাহ সম্পৰ্কীয় নিম্নলিখিত নিয়মাৱলী নিৰ্ধাৰণ কৰে:
ইছলাম, বিশেষকৈ হানাফিৰ চুন্নী বিদ্যালয়, আফগান সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। অষ্টাদশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা উনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈ, আফগান সমাজ বেছিভাগ বিকেন্দ্ৰীভূত হৈ আছিল, যাৰ ফলত বিভিন্ন জাতি-গোটক স্বতন্ত্ৰভাৱে অনুশীলন আৰু হানাফি নীতি ৰূপায়ণ কৰিবৰ সিদ্ধান্ত এৰি দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে, গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে পৰিয়ালৰ মূলমানুহজনে প্ৰায়ে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সময়ত শ্বৰিয়াত উল্লেখ কৰামতে মহিলাসকলৰ অধিকাৰক উপেক্ষা কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বলপূৰ্বক বিবাহ শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
কে আৰ নাৰায়ণন
কোচাৰিল ৰমন নাৰায়ণন (Kocheril Raman Narayanan; চমুকৈ কে আৰ নাৰায়ণন; ২৭ অক্টোবৰ ১৯২০ – ৯ নৱেম্বৰ ২০০৫) আছিল ভাৰতৰ দশম ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু নৱমগৰাকী উপৰাষ্ট্ৰপতি। ৰাষ্ট্ৰপতি নাৰায়ণনক কেইবাটাও নজিৰ স্থাপনকাৰী কাৰ্য কৰাৰ বাবে আৰু তেওঁৰ স্বাধীনচিতীয়া মনোভাৱৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ নিজকে এগৰাকী "কৰ্মশীল ৰাষ্ট্ৰপতি" হিচাপে বিবেচনা কৰে, যিয়ে "সংবিধানৰ চাৰিওটা চুকৰ ভিতৰতে থাকি কাম কৰিছিল"; যাৰ স্থান আছিল প্ৰত্যক্ষভাৱে ক্ষমতা প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা "কাৰ্যবাহী ৰাষ্ট্ৰপতি" আৰু বিনাবাক্যব্যয়ে চৰকাৰী নথিত চহী কৰা "ৰাবাৰ ষ্টাম্প ৰাষ্ট্ৰপতি"ৰ মাজত।
অত্যন্ত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰা নাৰায়ণনে কেইবামাইল দূৰ খোজ কাঢ়ি বিদ্যালয়ত উপস্থিত হৈছিল। কিন্তু মাছুল অনাদায় হৈ থকাৰ বাবে তেওঁ প্ৰায়েই শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত থাকিহে পাঠগ্ৰহণ কৰিছিল। তেনেকৈয়ে কষ্ট আৰু দৰিদ্ৰতাৰ মাজত শিক্ষালাভ কৰি নাৰায়ণনে কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম স্থানসহ স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লীলৈ আহি সংবাদসেৱাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। তেনেতে প্ৰখ্যাত উদ্যোগপতি জে আৰ ডি টাটাৰ পৰা সহায় লাভ কৰি তেওঁ লণ্ডনৰ স্কুল অৱ ইক'নমিক্সত নামভৰ্তি কৰে। নাৰায়ণন ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ কূতনীতিজ্ঞও আছিল। ইন্দিৰা গান্ধীৰ অনুৰোধত তেওঁ ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহে আৰু ৰাজীৱ গান্ধীৰ কেবিনেটত স্থান লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
কে আৰ নাৰায়ণনৰ জন্ম হৈছিল ১৯২০ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত, কেৰালাৰ ট্ৰেভাংকৰৰ উঝাভুৰ নামৰ গাঁৱত। এটি দলিত পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰা নাৰায়ণনৰ পিতৃৰ নাম আছিল কোচাৰিল ৰমন ভেয়দৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল পুন্নাথুৰাভেট্টিল পাপ্পিয়াম্মা। সাতোটি সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল চতুৰ্থটি সন্তান।
সেইসসময়ৰ ট্ৰেভাংকুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত (এতিয়াৰ কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়) নাৰায়ণনে কলাৰ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেয়া ১৯৪৩ চনৰ কথা। উল্লেখনীয় যে, ট্ৰেভাংকুৰৰ সেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথমস্থানসহ ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেঁৱেই আছিল প্ৰথমজন দলিত ছাত্ৰ।
১৯৪৪ চনত, নাৰায়ণনক জে আৰ ডি টাটাৰ তৰফৰ পৰা ১৬,০০০ টকাৰ এটি বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়। সেই বৃত্তিটোৱে তেওঁক লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিক্সত ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰি তোলে। ১৯৪৫ চনত তেওঁ ইংলেণ্ডলৈ যায় আৰু হেৰল্ড লাস্কিৰ অধীনত ৰাজনীতি বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত বাৰ্মাত থাকোঁতে নাৰায়ণনে মা টিণ্ট টিণ্ট নামৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মীক লগ পায়। ১৯৫১ চনৰ ৮ জুনত তেওঁৰ লগতেই নাৰায়ণন বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিবাহৰ পাছত তেওঁৰ পত্নীয়ে পূৰ্বৰ নামটো সলাই ঊষা নামটো গ্ৰহণ কৰে আৰু ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে। পাছলৈ তেওঁলোকৰ দুটি কন্যা সন্তান হয়।
গ্ৰন্থ
ভাৰতীয় ৰাজনীতি আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক বিষয়ত নাৰায়ণনে একাধিক গ্ৰন্থৰ সহ-ৰচনা কৰে। তাৰে ভিতৰত কেইখনমান হৈছে- (১) ইণ্ডিয়া এণ্ড আমেৰিকা: এছেইছ ইন আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং(১৯৮৪) আৰু নন-এলাইনমেণ্ট ইন কনটেম্পৰাৰি ইণ্টাৰনেশ্যনেল ৰিলেছনছ্(১৯৮১)।
মৃত্যু
২০০৫ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত, ৮৫ বছৰ বয়সত কে আৰ নাৰায়ণনে শেষনিশ্বাস ত্যাগ কৰে। তেওঁ নিয়মনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। তেওঁৰ দেহাৱসানৰ পিছত গঠিত হোৱা কে.আৰ.নাৰায়ণনৰ সংস্থাই তেওঁৰ আদৰ্শ আৰু স্মৃতি সংৰক্ষণৰ হেতু বিভিন্ন কাম কৰি আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি
নন্দা (অভিনেত্ৰী)
নন্দা কৰ্ণাটকী (Nanda Karnataki; ৮ জানুৱাৰী ১৯৩৯-২৫ মাৰ্চ ২০১৪)  হিন্দী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল, যি চলচ্চিত্ৰ জগত নন্দা নামেৰে জনাজাত আছিল। এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে ৩০ বছৰ জোৰা অভিনয় জীৱনত তেওঁ উপহাৰ দিয়া কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি হ’ল- চোটী বেহেন, ধুল কা ফুল, ভাবী (১৯৫৭),কালা বাজাৰ, কানুন, হম দোনো, জব জব ফুল খিলেংগে, গুমনাম, ইত্তেফাক, দ্য ট্ৰেইন আৰু প্ৰেমৰোগ।
কৰ্মজীৱন
এল ভি প্ৰসাদৰ চোটী বেহেনত (১৯৫৯) তেওঁ নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ছবিখন প্ৰভূত জনপ্ৰিয়তাই তেওঁক তাৰকালৈ পৰিবৰ্তন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দেৱানন্দৰ নায়িকা ৰূপে হম দোনো (১৯৬১) আৰু তিন দেৱীয়াঁত কাম কৰে। দুয়োখন ছবি খুব ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন ছবি বি.আৰ. চোপ্ৰাৰ কানুন (১৯৬০)। এই ছবিখনত এটাও গীত ৰখা হোৱা নাছিল, যিটো সেই সময়ত এক বিৰল ব্যতিক্ৰম আছিল।
তেওঁ আঁচল (১৯৬০) ছবিৰ বাবে সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ আশিকৰ (১৯৬২) বাবে ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে যুটি বান্ধে। ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰৰ সৈতে তেওঁ তিনিখন ছবিত কাম কৰিছিল- তুফান ঔৰ দিয়া (১৯৫৬),ধুল কা ফুল (১৯৬১)আৰু কানুন। এটা সাক্ষাৎকাৰত নন্দাই উল্লেখ কৰে, ‘চলচ্চিত্ৰত মোৰ বেছিভাগ কামেই হয়তো ব্যৰ্থ হৈছিল অথবা উসনে কহা থা, চাৰ দিৱাৰী আৰু আজ ঔৰ কলৰ দৰে সাধাৰণ ব্যৱসায় কৰিছিল।’
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
মাউংদাও জিলা
মাউংদাও জিলা (မောင်တောခရိုင်) পশ্চিম ম্যানমাৰ (বাৰ্মা)ৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ এখন জিলা। ইয়াৰ ৰাজধানী চহৰ মাউংদাও আৰু জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত প্ৰায় ২৯৫ জন। মাউংদাও জিলাৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৯১ শতাংশ মুছলমান, যাৰ ফলত ই ম্যানমাৰৰ সৰ্বাধিক মুছলমান থকা জিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
দেৱী খড়কা
দেৱী খড়কা নেপালৰ দোলখা জিলাৰ এগৰাকী কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ বৰ্তমান নেপালৰ প্ৰতিনিধি পৰিষদৰ সদস্য।
জীৱনী
দেৱী খড়কাই নেপালৰ গৃহযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মুখ্যতঃ নেপালৰ শাসনত থকা ৰাজতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী) দলত যোগদান কৰিছিল। দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰ, তেওঁৰ পিতৃৰ সম্পত্তি জব্দ কৰা আৰু নিৰাপত্তা বাহিনীৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ভাতৃ ৰিত ভাদকুৰ খড়কাক হত্যা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ ৰাজতন্ত্ৰ উৎখাত কৰিবলৈ ১৯৯০ চনৰ গণ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। পিছত তেওঁ ১৯৯৬ চনত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মাওবাদীত যোগদান কৰে।
গৃহযুদ্ধৰ সময়ত খড়কা মাওবাদী-অনুমোদিত অল নেপাল মহিলা সন্থাৰ (বিপ্লৱী) প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁ এমাহ ধৰি সন্ধানহীন হৈ আছিল। তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত নেপালৰ আৰক্ষীৰ জিম্মাত চাৰি মাহধৰি তেওঁক উপৰ্যুপৰি ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁ নেপালৰ মাওবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ দোলাখা, সিন্ধুপালচোক, ওখলধুঙ্গা আৰু চোলুখুম্বুত সামৰিক কমাণ্ডাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, অৱশেষত ২০০২ চনত তেওঁ দোলাখাৰ জিলা সম্পাদক হয়।
২০০৮ চনত খড়কা নেপালৰ গৃহযুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত নেপালৰ সংবিধান সভা প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা দোলাখাৰ পৰা মাওবাদী সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ তেওঁ শাৰীৰিক পৰিকল্পনা আৰু কামৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
খড়কা কেইবাটাও বিতৰ্কৰ সৈতে জড়িত। ২০০২ চনত, ইউনাইটেড মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী দলৰ সহকৰ্মী দোলাখাৰ সাংসদ শান্তি পাখৰিন দেৱী খড়কা জিলা সচিব হৈ থাকোঁতে তেওঁৰ স্বামী বুদ্ধি মান পাখৰিনক মাওবাদী কেডাৰে হত্যা কৰাৰ বিষয়ে কৈছিল।
২০১১ চনত তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী আৰু সহযোগী মাওবাদী ৰাজনীতিবিদ ৰাজ কুমাৰ শ্ৰেষ্ঠৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ মাজেৰে তিব্বতলৈ ৰঙা চন্দন কাঠৰ চোৰাং ব্যৱসায় তদাৰক কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল। স্থানীয় নিৰ্বাচনৰ কেইদিনমান পূৰ্বে ২০১৭ চনত চিপিএন-ইউএমএলৰ প্ৰাৰ্থী গোৰ তামাঙৰ পুত্ৰ কুল বাহাদুৰ তামাঙক মাওবাদী-কেন্দ্ৰৰ কেডাৰে হত্যা কৰে। খড়কাই দাবী কৰিছিল যে মাওবাদীসকলে নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ এনে কৰিছে। তামাঙে খড়কাৰ নাম উল্লেখ কৰি আৰক্ষীৰ ওচৰত দাখিল কৰা অভিযোগৰ পিছত সন্দেহযুক্ত কেডাৰসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু তালাচী অভিযান আৰম্ভ কৰা হয়।
২০১৭ চনৰ শেষভাগৰ পৰা, খড়কাই দোলাখাত তৃণমূল পৰ্যায়ত দলটোৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ বাবে জনপৰিষদৰ ছাঁয়া চৰকাৰ স্থাপনৰ বাবে মাওবাদীৰ প্ৰচেষ্টাৰ নেতৃত্ব দি আহিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
টিহু মহাবিদ্যালয়
টিহু মহাবিদ্যালয় (Tihu College) হৈছে ১৯৬৩ চনত স্থাপিত অসমৰ নলবাৰীৰ টিহুত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
বেশৰ্মী মৰ্চা
বেশৰ্মী মৰ্চা (Besharmi Morcha) হৈছে শ্লেটৱাকৰ (Slutwalk) ভাৰতীয় সমতুল্য সংগঠন। ইয়াক শ্লেটৱাক অৰ্থাৎ বেশৰ্মী মৰ্চা নামেৰেও জনা যায়। বেশৰ্মী মৰ্চা আছিল ২০১১ চনত কানাডাৰ মহিলাসকলে আৰম্ভ কৰা এটা সংস্থা। মহিলাসকলে (মাৰ্জিত) সাজ-পোছাকৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণ আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে বুলি টৰন্টোৰ আৰক্ষীয়ে যি ৰাজহুৱা বক্তব্য আগবঢ়াইছিল, তাৰ প্ৰতিবাদ কল্পে এই সংস্থাৰ জন্ম হয়। এই বিষয়টোত শিক্ষা প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকে সমগ্ৰ বিশ্বতে অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছে।
২০১১ চনৰ ১৭ জুলাইত ভূপালত আৰু ২০১১ চনৰ ৩১ জুলাইত দিল্লীত বেশৰ্মী মৰ্চা অনুষ্ঠিত হয়। তাৰ পিছত ২০১১ চনৰ ২১ আগষ্টত বেশৰ্মী মৰ্চা অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ছিংগাপুৰ, কুৱালালামপুৰ আৰু হংকঙত আয়োজিত অনুৰূপ অনুষ্ঠানৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ২০১১ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত বেশৰ্মী মৰ্চা, বাংগালুৰুৱে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠান বিভিন্ন উৎসৰ পৰা আপত্তি লাভ কৰাৰ পিছত আৰক্ষীয়ে বাতিল কৰে। আৰক্ষীৰ এগৰাকী মুখপাত্ৰই কয় যে বেশৰ্মী মৰ্চাৰ বিৰোধিতা কৰা গোটসমূহে হিংসাত্মক প্ৰতিবাদ কৰাৰ ভাবুকি দিছে। এগৰাকী আয়োজক ধীলন মৌলিয়ে জনায় যে তেওঁক এই অনুষ্ঠানটো ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অংশ নহয় বুলি কোৱা হৈছিল। মৌলিয়ে লগতে কয়, “এটা মহিলা সংগঠনৰ উপ-সভানেত্ৰীয়ে মোক ফোন কৰি ক'লে যে শ্লেটৱাকৰ সময়ত যদি কোনো মহিলাক কম কাপোৰ পিন্ধা দেখা যায়, তেন্তে তেওঁলোকক ঝাড়ুৰে প্ৰহাৰ কৰা হ'ব।”
ক্ৰীষ্টি থম্পছনে মিছ মেগাজিনৰ বাবে লিখিছে “...সমালোচকসকলে কোৱাৰ মহিলাসকলে নিচেই কম কাপোৰ পিন্ধাৰ অধিকাৰ বিচাৰি ৰাস্তাত সমদল উলিওৱা নাই। তেওঁলোকে ৰাস্তাত খোজ কঢ়াৰ অধিকাৰৰ বাবেহে যুঁজ দিছে।”
অনুবাদ
Slut শব্দটোক হিন্দীৰ দৰে পোনপতীয়াকৈ ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হোৱা নাই। Slutৰ পোনপতীয়া হিন্দী অৰ্থ ৰেণ্ডী (रंडी), অৰ্থাৎ বেশ্যা। আয়োজকসকলে চিন্তিত আছিল যে পৰ্যবেক্ষকসকলে বিশ্বাস কৰিব যে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে মহিলাৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবলৈ আৰু যৌন হিংসাৰ পৰা নিস্কৃতি পাবলৈ প্ৰতিবাদ কৰাৰ সলনি নিজকে পতিতা হিচাপে পৰিচয় দিছে বা পতিতা হোৱাৰ অধিকাৰ বিচাৰিছে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন শ্ৰেণী:নাৰীবাদী প্ৰতিবাদ
ধিং মহাবিদ্যালয়
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
প্লেণ্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ (গ্ৰন্থ)
প্লেন্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ-অসমত স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আৰু নিৰ্বাচনী ৰাজনীতি, ১৮২৬-১৯৪৭ হৈছে অমলেন্দু গুহ ৰচিত ঔপনিৱেশিক কালৰ অসমৰ এক সামগ্ৰিক ইতিহাস।। কিতাপখন অন্বেষা প্ৰকাশে প্ৰকাশ কৰিছে। কিতাপখনৰ আইএছবিএন নম্বৰ হৈছে- ৮১-৮৯০০৩-৮৭-৯ আৰু মূল্য: ৪৮০ টকা।
লেখক পৰিচিতি
ড॰ অমলেন্দু গুহ অসমৰ এগৰাকী বাওঁপন্থী মতাদৰ্শৰ খ্যাতনামা ইতিহাসবিদ, সমাজবিদ, কবি আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ আছিল। তেখেতে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত বহুকেইখন ইতিহাস বিষয়ক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ উপৰিও অসমীয়া আৰু বঙালী ভাষাত একোখনকৈ কবিতাপুথিও ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ বঙালী কবিতা পুথি 'লুইত পাৰেৰ গাথা'ৰ বেটুপাত আঁকিছিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই।
কিতাপখন সম্পৰ্কে অভিমত
সাহিত্যিক তথা সমালোচক হীৰেন গোহাঁয়ে প্লেণ্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ গ্ৰন্থখন বিষয়ত নিজৰ অভিমত দাঙি ধৰি কৈছে; …” প্লেণ্টাৰ ৰাজৰ পৰা স্বৰাজলৈ : অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আৰু নিৰ্বাচনী ৰজনীতি, ১৮২৬ – ১৯৪৭ গ্ৰন্থখন গভীৰ পাণ্ডিত্য আৰু আদৰ্শনিষ্ঠাৰ প্ৰতিভূ ৷ বিশাল তথ্যসম্ভাৰ, নিয়াৰিকৈ উত্থাপন কৰা ঘটনা, সাক্ষ্যৰ সতৰ্ক বিচাৰ, সুচিন্তিত মতামত আৰু প্ৰাঞ্জল ভাষাৰ বাবে অসমৰ (ভাৰতৰ ) ইতিহাস অধ্যয়নৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গুহৰ ওচৰত ঋণী হৈ ৰ’ব ৷”…
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
সৌন্দৰ্যা
কে এছ সৌম্যা (K. S. Sowmya; (১৮ জুলাই ১৯৭২ – ১৭ এপ্ৰিল ২০০৪), সৌন্দৰ্যা নামেৰে পৰিচিত ভাৰতীয় অভিনেত্ৰীগৰাকী তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও কন্নড় আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ২০০২ চনত কন্নড় চলচ্চিত্ৰ “দ্বিপা”ৰ প্ৰযোজকৰ শ্ৰেষ্ঠ ফিচাৰ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি তেওঁ নন্দী বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে দুটা কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ লাভ কৰিছে। যেনে- অম্মোৰু (১৯৯৪), পবিত্ৰ বন্ধম (১৯৯৬), অন্থাহপুৰাম (১৯৯৮), ৰাজা (১৯৯৯), দোনী চাগালী (১৯৯৮), দ্বীপা (২০০২), আৰু আপথামিত্ৰা (২০০৪)। সৌন্দৰ্যাই ১২ বছৰত প্ৰায় ১০০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭২ চনৰ ১৮ জুলাইত কোলাৰ জিলাৰ মুলবাগালৰ গাঞ্জিগুণ্টে নামৰ এখন গাঁৱত সৌন্দৰ্যাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল কে এছ সত্যনাৰায়ণ আৰু মাতৃ মঞ্জুলা। তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ লেখক-প্ৰযোজক আছিল। বাংগালোৰত প্ৰথম বছৰৰ পিছত তেওঁ এমবিবিএছ পঢ়া বাদ দিয়ে।
২০০৩ চনত তেওঁৰ মাতৃ সম্পৰ্কীয় জি. এছ. ৰঘুৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, যি পেছাত এগৰাকী ছফ্টৱেৰ অভিযন্তা আছিল।
কৰ্মজীৱন
সৌন্দৰ্যাৰ প্ৰথম অভিনিত চলচ্চিত্ৰখন হৈছে ১৯৯২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত কন্নড় চলচ্চিত্ৰ গন্ধৰ্ব। সেইটো বছৰতে তেওঁ ত্ৰিপুৰানেনী শ্ৰীপ্ৰসাদ ওৰফে বৰাপ্ৰসাদৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ ৰাইথু ভাৰতমত কৃষ্ণাৰ সৈতে অভিনয় কৰে। ১২ বছৰত তেওঁ প্ৰায় ১০০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, প্ৰধানকৈ তেলেগু ভাষাত। তেলেগু অভিনেতা ভেঙ্কাটেশে তেওঁক “ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী সম্পূৰ্ণ অভিনেত্ৰী” ("A thorough actress in Indian Cinema") বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
সৌন্দৰ্যাই তেওঁৰ মাতৃভাষা কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰা মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰিলেও তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ পৰাহে বেছি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেলেগু ভাষাত হিৰোইন হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম হিট ছবি আছিল এছ ভি কৃষ্ণ ৰেড্ডীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ ৰাজেন্দ্ৰুদু গজেন্দ্ৰুডু৷ প্ৰকৃত বাণিজ্যিক স্বীকৃতি তেওঁ ই ভি ভি সত্যনাৰায়ণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১৯৯৪ চনৰ চলচ্চিত্ৰ হেলো ব্ৰাদাৰৰ পৰাহে পায়, য'ত তেওঁ নাগাৰ্জুন আৰু ৰাম্য কৃষ্ণৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। কোডি ৰামকৃষ্ণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অম্মোৰুত বঁটা বিজয়ী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, য'ত তেওঁ দেৱী অম্মোৰুৰ ভক্ত ভৱানীৰ চৰিত্ৰত ৰাম্য কৃষ্ণ আৰু সুৰেশৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত তেওঁৰ ইলেভেন (eleven) মুক্তি পাইছিল। তামিল ভাষাত, পোন্নুমণিত তেওঁ কাৰ্তিক আৰু শিৱকুমাৰৰ বিপৰীতে এগৰাকী মানসিকভাৱে অক্ষম ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে মুখ্য প্ৰশংসা লাভ কৰে।
নিৰন্তৰ সফলতা, সমালোচকৰ প্ৰশংসা আৰু জনপ্ৰিয়তা
১৯৯৭ চনত, তেওঁ পবিত্ৰ বন্ধম, পেলি চেচুকুন্দম, আম্মা ডোংগা, মা আয়ানা বংগৰাম, অচি না মাৰাদালা আৰু আৰো প্ৰণামৰ যোগেদি সফলতা লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সমগ্ৰ উদ্যোগৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে। দক্ষিণ ভাৰতীয় চুপাৰষ্টাৰ ৰজনীকান্তৰ সৈতে তেওঁ অৰুণাচলমত অভিনয় কৰিছিল, যি ১৯৯৭ চনৰ তামিল চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। উদ্যোগটোৱে যদিও তেওঁক সোণৰ হাত বুলি গণ্য কৰিছিল; তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন পৰিচালকৰ জীয়ৰী হিচাপে সদায় এই সফলতাক এগৰাকী ব্যক্তিৰ অনুষ্ঠান হিচাপে নহয় বৰং ৩৬টা বিভাগৰ দলবদ্ধ কাম হিচাপেহে গণ্য কৰিছিল।
১৯৯৮ চনত গুণশেখৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চূদালানী ভুন্দীত চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি সৌন্দৰ্যাই গুৰুত্বপূৰ্ণ সফলতাৰে আগবাঢ়ি যায়। তেওঁ সিংগীতম শ্ৰীনিবাস ৰাওৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তামিল চলচ্চিত্ৰ কাথালা কাথালাত কমল হাচান আৰু প্ৰভুদেৱাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল, যিখন চলচ্চিত্ৰক সেইটো বছৰতে তেলেগু ভাষালৈ ডাব কৰা হৈছিল নাভান্দি লাভান্দি নামেৰে। তেলেগু চলচ্চিত্ৰ পেল্লী পিতালু, শ্ৰী ৰামুলায়, নিন্নে প্ৰেমীষ্টা আৰু কন্নড় চলচ্চিত্ৰ দোনী চাগালী বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল। কৃষ্ণ বংশীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অন্থাহপুৰামে সৌন্দৰ্যাৰ কেৰিয়াৰৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন হিচাপে পৰিগণিত হয়, তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ৰাজ্যিক নন্দী বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ একেৰাহে দুবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ ১৯৯৯ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত ৰাজা চলচ্চিত্ৰত ভেঙ্কাটেশৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে, যিখন ব্লকবাষ্টাৰ ছবি আছিল আৰু তেওঁ তৃতীয় বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ মুক্তপ্ৰাপ্ত আন আন চলচ্চিত্ৰবোৰ হৈছে- ৰজনীকান্তৰ বিপৰীতে পাদায়াপ্পা, নাগাৰ্জুনৰ বিপৰীতে আজাদ আৰু প্ৰেমাকু ভেলেয়াৰা, প্ৰেমাকু স্বাগতম আৰু অৰুন্ধতীয়ে তেওঁৰ স্থিতি অধিক দৃঢ় কৰে। সেইটো বছৰতে, তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সূৰ্যবংশমত অমিতাভ বচ্চনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে।
২০০০ চনত তেওঁ চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে অন্নায়াত অভিনয় কৰে, জয়ম মানাদেৰা আৰু দেৱী পুত্ৰুডুত ভেঙ্কাটেশৰ বিপৰীতে, নিন্নে প্ৰেমীষ্টাত নাগাৰ্জুন আৰু শ্ৰীকান্তৰ বিপৰীতে আৰু তেওঁ আন কেইবাজনৰো সৈতে অভিনয় প্ৰদৰ্শন কৰে, যেনে চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে এদুৰুলেনী মনীষী আৰু শ্ৰীমঞ্জুনাথ, অৰ্জুন সৰজা, অম্বৰীশ আৰু সুমালতা আৰু ৰজনীকান্তৰ বিপৰীতে নৰসিংহ আৰু ৰাম্যাকৃষ্ণৰ বিপৰীতে পেল্লী পেটালু, ডঙাটা আৰু নাগদেৱতা। তেওঁ গীতত গেষ্ট এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপেও অভিনয় কৰিছিল।
২০০৪ চনত বালকৃষ্ণই হায়দৰাবাদৰ এটা উন্মোচন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈ নৰ্তানাচালাৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ কথা ঘোষণা কৰে। সৌন্দৰ্যাই দ্ৰৌপদীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল কিন্তু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ছবিখন স্থগিত ৰখা হৈছিল।
অন্যান্য ভাষা
সৌন্দৰ্যাই অমিতাভ বচ্চনৰ বিপৰীতে হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সূৰ্যবংশমত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ৰজনীকান্ত আৰু কাধলা কাধলাৰ সৈতে অৰুণাচলম আৰু পাদয়াপ্পাকে ধৰি কেইবাটাও তামিল চুপাৰ-হিট ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ কিলিচুন্দন মামপাজামত অভিনয় কৰিছিল।
পৰোপকাৰ
সৌন্দৰ্যাই বাংগালোৰত অনাথ শিশুসকলৰ বাবে তেওঁৰ দেউতাকৰ নামত তিনিখন বিদ্যালয় খুলিছিল। সৌন্দৰ্যাৰ মৃত্যুৰ পিছত, তেওঁৰ মাতৃ মঞ্জুলাই বাংগালোৰত “অমৰসৌন্দৰ্যা বিদ্যালয়াছ” নামেৰে অধিক বিদ্যালয়, প্ৰতিষ্ঠান আৰু অনাথ আশ্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০০৪ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ হৈ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ সময়ত বাংগালোৰৰ পৰা কৰিমনগৰলৈ যাত্ৰা কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ ভাতৃ অমৰনাথৰ সৈতে বিমান দুৰ্ঘটনাত সৌন্দৰ্যাৰ মৃত্যু হয়, য’ত তেওঁ সেইটো বছৰতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
বাল্য নিকেতন
বাল্য নিকেতন অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ টীয়ক বিধান সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত কাকজান অঞ্চলৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠান। শিক্ষানুষ্ঠানখন বেচৰকাৰী খণ্ডৰ। স্থানীয় ৰাইজৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিক্ষানুষ্ঠানখনে টীয়কৰ শিক্ষাখণ্ডলৈ বৰঙণি আগবঢ়াইছে। এই বিদ্যালয়ত প্ৰাক্ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক (দশম শ্ৰেণী) পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। অসম মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনস্থ শিক্ষানুষ্ঠানটোৰ পৰা প্ৰতি বছৰেই ১০০% ছাত্ৰ-ছাত্ৰী উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ লগতে ২০২১ বৰ্ষলৈকে তিনিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসমৰ ভিতৰতে স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
লিটাৰ
লিটাৰ (ইংৰাজীত Litre বা Liter) হ'ল মেট্ৰিক পদ্ধতিত আয়তনৰ একক। এক লিটাৰ হ'ল ১০০০ ঘন চেণ্টিমিটাৰৰ সমান (দশমিক পদ্ধতিত সমগ্ৰ পৃথিৱীতে ওজন, দৈৰ্ঘ্য পৰিমাপ কৰা হয়, এয়াই মেট্ৰিক পদ্ধতি)। লিটাৰ শব্দটোৰ আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিশব্দ হ'ল litre আৰু আমেৰিকান প্ৰতিশব্দ হ'ল liter, ইয়াৰ এছ আই চিহ্ন L বা l অন্য এটি চিহ্ন ℓ ৰ জৰিয়তেও লিটাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। ই ১ ঘন ডেচিমিটাৰ (dm3), ১,০০০ ঘন চেণ্টিমিটাৰ (cm3) বা ১/১,০০০ ঘনমিটাৰৰ সৈতে সমান। ১ ঘন ডেচিমিটাৰ বুলিলে আয়তন হিচাপত ১০ চেমি × ১০ চেমি × ১০ চেমি আৰু ই এহেজাৰ ভাগৰ ১ ঘনমিটাৰৰ সৈতে সমান। সাধাৰণতে জুলীয়া বস্তু যেনেঃ পানী, গাখীৰ, তেল ইত্যাদিৰ পৰিমাণ প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে এই লিটাৰ এককৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ফৰাচী মেট্ৰিক পদ্ধতিত লিটাৰক মূল একক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লিটাৰৰ মূল শব্দটো, পুৰণি ফৰাচী শব্দ 'লিট্ৰণ' প্ৰকৃততে এটি গ্ৰীক শব্দ আৰু গ্ৰীক ভাষাত এই এককটো আয়তনৰ পৰিৱৰ্তে ওজনৰ একক হিচাপে হে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ই প্ৰায় ০.৮৩১ৰ সমান। লিটাৰ এককটো মেট্ৰিক পদ্ধতিত বহু ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু পিছলৈ ইয়াক এছ আই পদ্ধতিত ব্যৱহাৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। কিন্তু ই, এছ আই একক নহয়। আয়তনৰ এছ আই একক হ'ল ঘন মিটাৰ (m3)।
বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়, কোকৰাঝাৰ
বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়, কোকৰাঝাৰ (Science College, Kokrajhar) হৈছে ১৯৯৫ চনত স্থাপিত অসমৰ কোকৰাঝাৰত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ বিজ্ঞান শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান৷ মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
লিটাৰ
সংজ্ঞা
পূৰ্বে ১ লিটাৰ বুলিলে প্ৰমাণ তাপমাত্ৰা আৰ চাপৰ ১ কিলোগ্ৰাম বিশুদ্ধ পানীৰ আয়তনক বুজোৱা হৈছিল। মেট্ৰিক পদ্ধতিৰ আয়তনৰ মূল একক হৈছে লিটাৰ।
সমতূল্য হিচাপ
এটি ঘনবস্তু, যাৰ প্ৰতিটো ধাৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১০ চেণ্টিমিটাৰ, তাৰ আয়তন ১ লিটাৰৰ সমান। ১ ঘনফুটত প্ৰায় ২৭ লিটাৰ হৈ থাকে।
লিটাৰৰ আগত যুক্ত হোৱা এছ আই প্ৰেফিক্স
লিটাৰ শব্দৰ আগত বিভিন্ন এছ আই বিশেষণ যুক্ত কৰি বিভিন্ন পৰিমাণৰ আয়তন বুজোৱা হয়। যেনে:
নামৰ উৎস
লিটাৰ শব্দটি আহিছে ফৰাচী একক লিট্ৰোঁৰ পৰা। ১৭৯৫ চনত পোন প্ৰথম ফ্ৰান্সতেই এই লিটাৰ এককটি প্ৰজাতান্ত্ৰিক ভাৱে ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু ই ১ঘন ডেচিমিটাৰ বুজাইছিল। এক লিটাৰ পানীৰ ভৰ প্ৰায় এক কিলোগ্ৰামৰ সমান কিয়নো ১৭৯৫ চনত এক গ্ৰাম ওজনক, বৰফৰ গলনাংকৰ উত্তাপত থকা এক ঘন চেণ্টিমিটাৰ পানীৰ ভৰৰ সৈতে সমান বুলি পোৱা গৈছিল। মূল ডেচিমিটাৰৰ দৈঘ্য আছিল ৪৪.৩৪৪ লিগীন্স, ইয়াক ১৭৯৮ চনত ৪৪.৩২৯৬ লিগীন্সলৈ সংশোধিত কৰা হয়। ইয়াৰ পৰাই আজিৰ ঘন ডেচিমিটাৰ, প্ৰকৃত ১.০০০৯৭৪ লিটাৰ বুলি পোৱা গৈছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই এক কিলোগ্ৰামৰ ধাৰণাটো পোৱা গৈছে।
পৰিৱৰ্তন
এক লিটাৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জোখ-মাখৰ একক
শ্বপৌং য়ৌংমান পয়
শ্বপৌং য়ৌংমান পয় চিংফৌসকলৰ জাতীয় উৎসৱ। এই উৎসৱ প্ৰতি বছৰে ফাগুন মাহৰ এক তাৰিখে অনুষ্ঠিত হয়। 'শ্বপৌং য়ৌংমান পয় উৎসৱ ' হৈছে উপৰি পুৰুষক সুৱঁৰি পতা এক অনুষ্ঠান। চিংফৌসকল অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসমূহৰ অন্যতম প্ৰধান এটা জনগোষ্ঠী। তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা - সংস্কৃতি, লোক-উৎসৱ, খাদ্য - সম্ভাৰ, সাজপাৰ আছে। পূৰ্বতে তেওঁলোক অসমতে বাস কৰিছিল যদিও ১৯৭১ চনত অসমৰ এটা অংশ অৰুণাচলৰ লগত চামিল হোৱাৰ পৰিপেক্ষিতত একাংশ চিংফৌলোক অসমৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা আঁতৰি যাব লগা হয়। বৰ্তমানে উজনি অসমৰ মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাৰ বিছা, ইনখেম, লেখাপানী, কেটেটেং আদি ঠাইত চিংফৌসকলৰ জনবসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়। চিংফৌসকল মূলতঃ বৌদ্ধধৰ্মীয় লোক যদিও তেওঁলোকে পৰম্পৰাগত উৎসৱো পালন কৰে। বৌদ্ধ জয়ন্তী পথাৰ উপৰিও ব'হাগ বিহু (পয়চাংকেন) আৰু শ্বপৌং য়ৌংমান পয় উৎসৱো পালন কৰে।
পদ্ধতি
এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰিবৰ বাবে মুকলি পথাৰ বাচি লোৱা হয় আৰু এটা ডাঙৰ চাংঘৰ সঁজা হয়। ইয়াৰ সন্মুখত উপৰি পুৰুষৰ প্ৰতীকটো স্থাপন কৰে। ইয়াক কোৱা হয়  শ্বাদুং । শ্বাদুংৰ ঠাইডোখৰত পূজাৰী এ ফুল আৰু পানী ছটিয়াই। পূৰ্বতে এই শ্বাদুং স্থাপন কৰা ঠাইত চাপুক(মদ) ঢলা হৈছিল লগতে মহ, গাহৰি আদিও পূজাৰ উপচাৰ হিচাবে আগবঢ়োৱা হৈছিল। কিন্তু তেওঁলোকে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত পূৰ্বৰ মহ, গাহৰি বধ কৰাৰ প্ৰথা এৰি পেলালে। কিন্তু অৰুণাচলত বাস কৰা চিংফৌসকলৰ মাজত এই পৰম্পৰা বৰ্তমানেও বিৰাজমান।
লোকবিশ্বাস
শ্বপৌং য়ৌংমান উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি নিৰ্মাণ কৰা শ্বাদুং নিৰ্মাণ কৰা প্ৰতি টুকুৰা কাঠতে আদি দেৱতা চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্যৰ চিহ্নও অংকন কৰা হয়। তেওঁলোকৰ বিশ্বাস চন্দ্ৰ-সূৰ্য্যৰ উত্তাপত এদিন গুটিৰ পৰা গজালি মেলি শস্য নদন-বদন হৈছিল। পক্ষীকুলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ পক্ষী ধনেশৰ নেতৃত্বত আন আন চৰাইবোৰেও আনন্দত মতলীয়া হৈ নাচিবলৈ ধৰে। হেনোম্যাদীংয়াউ নামৰ আদিম মানুহজনে এই আনন্দৰ নৃত্য - গীতবোৰ হাবিৰ আঁৰৰ পৰা মনে মনে চাই আছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিশ্বাস যে পৃথিৱীত নৃত্য-গীতৰ প্ৰথম প্ৰচলন কৰা ব্যক্তিজনে হ'ল হেন ম্যাংদিংয়াউ। গতিকে তেতিয়াৰে পৰা এই শ্বাদুংৰ কাষে কাষে চিংফৌজসকলে শ্বপৌং য়ৌংমান উৎসৱত গীত-নৃত্য কৰি আহিছে।
শ্বাদুং নিৰ্মাণৰ কৌশল
শ্বাদুং নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সাত বা নডাল ফলা কাঠ পুতি এডাল ডাঙৰ বনভলুকা বাঁহ মাজত ঠিয়কৈ পুতা হয়। এই ফলা কাঠবোৰত বিভিন্ন পশু-পশুৰ চিত্ৰঅংকন কৰা থাকে আৰু ইয়াৰে কোনো এডাল ওখ আৰু কোনো এডাল চাপৰ হয়। ওখ কাঠডোখৰক পুৰুষৰ প্ৰতীক আৰু চাপৰ কাঠডোখৰক মহিলাৰ প্ৰতীক হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ৰঙাই আলধৰা
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে পৰম ঈশ্বৰৰ মৰ্ম উপলব্ধিৰে পৰম দাস্যভাব গ্ৰহণ কৰি যি বিমল আনন্দ লাভ কৰিছিল, শংকৰদেৱৰ প্ৰতিও সেই একেই ভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰি তাতোকৈ বেছি আনন্দ লভাৰ অনেক উদাহৰণ চৰিত পুথিত পোৱা যায়। গুৰু শিষ্যৰ এনে আধ্যাত্মিক মিলন আৰু প্ৰেমৰ নিদৰ্শন জগতত বিৰল।
গুৰু দুজনাৰ এই আৰ্হিকে লৈ পাছলৈ সত্ৰসমূহত সেই ক্ৰিয়া-কলাপৰ  এক স্থায়ী পৰম্পৰা চলিবলৈ ধৰে। অৰ্থাৎ গুৰুৰ আলপৈচান ধৰা এক বিষয়ববীয়াৰ সৃষ্টি হ'ল, যাৰ নামকৰণ কৰা হ'ল"আলধৰা" ।
সত্ৰৰ অন্যান্য বিষয়ববীয়াৰ দৰে আলধৰাও সমাজৰ এজন মানী লোক। গুৰু জনৰ( সত্ৰাধিকাৰৰ) সেৱক ৰূপে সত্ৰ তথা সমাজৰ প্ৰায় সকলো ক্ষেত্ৰতে আলধৰাৰ মতামতো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হয়। তেনে গুণী-জ্ঞানী আলধৰাৰ সুপৰামৰ্শ আৰু কাৰ্যদক্ষতাৰ প্ৰভাৱত সত্ৰৰ শ্ৰীবৃদ্ধি, শান্তি- সম্প্ৰীতি অক্ষুণ্ণ থাকে।
শ্ৰী শ্ৰী বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ একান্ত সেৱক ৰঙাই দত্তও তেনে এজন যশস্বী আলধৰা আছিল। তেওঁক পাছলৈ সকলোৱে 'ৰঙাই আলধৰা' নামেৰে জানিছিল।মানৰ আক্ৰমণৰ পূৰ্বৱৰ্তী বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী লক্ষ্মীদেৱে সত্ৰৰ বিশিষ্ট আলধৰা পৰিয়ালৰে চৈধ্য বছৰীয়া ৰঙাইক সত্ৰীয়া নিয়মেৰে আলধৰাৰ নিৰ্মালি দি আলধৰা পাতে। ৰঙাইৰ বুদ্ধি-বৃত্তি আছিল প্ৰখৰ, স্বভাৱত অতি গহীন-গম্ভীৰ আৰু দেখাত সুগঢ়ী। সত্ৰাধিকাৰ জনাই ৰঙাইক লগতে ৰাখি সত্ৰ আৰু সমাজ সম্বন্ধীয় শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
কিন্তু সেই জীৱন ৰঙাই আলধৰাই বেছি দিন ভোগ কৰিবলৈ নাপালে। কিছুদিনৰ পিছতে মানৰ আক্ৰমণৰ সম্ভেদ পাই লক্ষ্মীদেৱে ৰঙাই আলধৰাৰ সৈতে কেইজনমান ভকতক থানৰ দায়িত্ব দি বৰদোৱালৈ যায়গৈ। তাৰ পাছতেই মানৰ অত্যাচাৰত ৰঙাই আলধৰাৰ সৈতে ভকতসকলে থানৰ পৰা চাৰি মাইল দূৰৰ জালভাৰী গাঁৱত আশ্ৰয় লয়গৈ।মানে থানৰ ঠাইখিনি জুই লগাই ধ্বংস কৰে। ফলত তেওঁলোকে জালভাৰী গাঁৱতে ঘৰ সাজি বসবাস কৰে।
সুদীৰ্ঘ অৰ্ধ শতিকাৰ অন্তত সেইজনা ৰঙাই আলধৰাৰে পূৰ্ণ সহায়-সহযোগত মানে ধ্বংস কৰি থৈ যোৱা বাসুদেৱ থান খনি ‌অচ্যুত চন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী আতাই উদ্ধাৰ কৰি পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।সেয়ে বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ লগতে জালভাৰী অঞ্চলৰ ৰাইজৰ বাবে ৰঙাই আলধৰা এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি।
তথ্যসূত্ৰ:-১/ "শ্ৰী শ্ৰী বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ ইতিবৃত্ত সংযোজিত গ্ৰন্থ শ্ৰী শ্ৰী বাসুদেৱ থান অতীত আৰু বৰ্তমান", প্ৰফুল্ল নাৰায়ণ গোস্বামী শাস্ত্ৰী।
২/"শ্ৰী শ্ৰী বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ ইতিবৃত্ত", দেৱেন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামী।
ইন্দিৰা জয়সিংহ
ইন্দিৰা জয়সিংহ (Indira Jaising, জন্ম: ৩ জুন ১৯৪০) এগৰাকী ভাৰতীয় অধিবক্তা তথা মানৱ অধিকাৰ আৰু লিংগসমতা কৰ্মী। ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰতৰ অতিৰিক্ত চলিছিটৰ জেনেৰেল পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। এই পদত নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী মহিলা। ২০১৮ চনত তেওঁ ফৰ্চুন আলোচনীয়ে প্ৰকাশ কৰা বিশ্বৰ ৫০ গৰাকী মহান নেতাৰ তালিকাত ২০তম স্থান লাভ কৰিছিল। ২০০৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ৰাজহুৱা পৰিক্ৰমা শিতানত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
আইনী কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰা তেওঁ মানৱ অধিকাৰৰ সুৰক্ষা আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। ১৯৮১ চনত তেওঁৰ স্বামী আনন্দ গ্ৰোভাৰৰ সৈতে তেওঁ নাৰীবাদী আৰু বাওঁপন্থী চিন্তাধাৰাৰ এক বেচৰকাৰী সংস্থা 'লয়াৰ্চ কালেক্টিভ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৮৬ চনত তেওঁ বোম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁৰ নাৰীবাদ আৰু শক্তিশালী ব্যক্তিত্বে ছোনিয়া গান্ধীৰ প্ৰিয় কৰি তুলিছিল আৰু ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰতৰ অতিৰিক্ত চলিছিটৰ জেনেৰেল নিযুক্ত হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ইন্দিৰা জয়সিংহয়ে মেৰী ৰায়ৰ গোচৰকে ধৰি মহিলাৰ প্ৰতি বৈষম্য সম্পৰ্কীয় কেইবাটাও গোচৰত যুক্তি দৰ্শাইছিল। ইয়াৰ ফলত কেৰালাৰ চিৰিয়ান খ্ৰীষ্টান মহিলা উত্তৰাধিকাৰৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া ৰূপন দেওল বাজাজে কেপিএছ গিলক তেওঁৰ প্ৰতি যৌন নিৰ্যাতনৰ বাবে গোচৰ চলাইছিল। তেওঁ গীতা হৰিহৰণ গোচৰত মাতৃ তেওঁৰ নাবলক সন্তানৰ "প্ৰাকৃতিক অভিভাৱক" হিচাপে শিশুসকলেও মাকৰ নাম বহন কৰিব পৰাৰ বিষয়ে যুক্তি দিছিল। তেওঁ কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ত ভাৰতীয় বিবাহ বিচ্ছেদ আইনৰ বৈষম্যমূলক ব্যৱস্থাবোৰক সফলতাৰে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। এনেদৰে তেওঁ খ্ৰীষ্টান মহিলাসকলক নিষ্ঠুৰতা বা পৰিহাৰৰ কাৰণত বিবাহ বিচ্ছেদ পাবলৈ সক্ষম কৰাইছিল।
২০১৫ চনত ইন্দিৰা জয়সিংহয়ে গ্ৰীণ পিছ ইণ্ডিয়া গোচৰত প্ৰিয়া পিল্লাইৰ বাবে গোচৰত যুক্তি দিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত বনাম ইন্দিৰা জয়সিংহ গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা মনোনীত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল।
মানৱধিকাৰ
আমেৰিকান বহুজাতিক ইউনিয়ন কাৰ্বাইড নিগমৰ বিৰুদ্ধে ক্ষতিপূৰণৰ দাবীত ইন্দিৰা জয়সিংহয়ে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ভূপাল দুৰ্ঘটনাৰ ভুক্তভোগীসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ গৃহহীন ফুটপাথবাসীৰ গোচৰত যুক্তি দিছিল যিসকলে উচ্ছেদৰ সন্মুখীন হৈছিল। ১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈ হোৱা অতিৰিক্ত ন্যায়িক হত্যা, নিৰুদ্দেশ আৰু গণ অন্ত্যেষ্টি ক্ৰিয়াৰ তদন্তৰ বাবে তেওঁ পাঞ্জাৱত হিংসা সম্পৰ্কীয় কেইবাটাও লোক আয়োগৰ সৈতে জড়িত আছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ে ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যত ৰহিংগীয়া মুছলমানসকলৰ বিৰুদ্ধে নিৰাপত্তা বাহিনীৰ দ্বাৰা কথিত হত্যা, ধৰ্ষণ আৰু অত্যাচাৰৰ তদন্ত কৰা এক সত্য সন্ধান অভিযানত ইন্দিৰাক আৰু আন দুগৰাকী বিশেষজ্ঞক নিযুক্ত কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
ইন্দিৰা জয়সিংহয়ে মহিলাৰ বিষয়ে কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ ইনষ্টিটিউট অফ এভান্সড লিগেল ষ্টাডিজ লণ্ডনৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল আৰু নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী ভ্ৰমণকাৰী অধ্যাপক আছিল। তেওঁ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য নিৰ্মূলৰ বিষয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিৰ সদস্য আছিল। দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াত আৰু সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ চেম্পিয়ন হিচাপে ৰাষ্ট্ৰলৈ তেওঁৰ সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁক ৰটাৰী মানৱ সেৱা বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অধিবক্তা শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ইৰেবাছ
গ্ৰীক আখ্যান অনুসৰি ইৰেবাছ ("গভীৰ অন্ধকাৰ, ছাঁ বা "আৱৰি থকা" ) বা ইৰেবোছ হৈছে আদি দেৱতাসকলৰ অন্যতম যি অন্ধকাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিয়ে তেওঁক মহাশূন্যৰ পৰা জন্মলাভ কৰা সৃষ্টিৰ আদি অৱস্থাৰ প্ৰথম পাঁচটা সত্তাৰ ভিতৰত এজন বুলি চিনাক্ত কৰে।
আখ্যান
গ্ৰীক কবি হেচিঅ'ডৰ থিঅ'গনিৰ মতে ইৰেবাছ হৈছে কেঅ'ছ বা মহাশূন্যৰ সন্তান আৰু নাইক্সৰ ভ্ৰাতৃ।
পৌৰাণিক গ্ৰীক পৰম্পৰা আৰু সাহিত্যত ইৰেবাছৰ বিশেষত্ব কম যদিও তেওঁক নাইক্সৰ লগতে আন কেইবাগৰাকীও দেৱ-দেৱীৰ পিতৃ আছিল বুলি কোৱা হয়। পৌৰাণিক কাহিনীৰ উৎসসমূহৰ মতে তেওঁলোক হৈছে ইথাৰ, হেমেৰা, হেচপেৰাইডচ, হিপ্নোছ, মইৰাই, গেৰাছ, ষ্টাইক্স, চাৰন, নেমেচিছ আৰু থানাটোছ।
গ্ৰীক সাহিত্যত ইৰেবাছ নামটো পাতালপুৰীৰ এক অঞ্চল হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় য'ত মৃত ব্যক্তিসকলৰ প্ৰৱেশ ঘটে। কেতিয়াবা টাৰ্টাৰাছৰ সলনিও ইৰেবাছৰ নাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
কাশী কৰৱত মন্দিৰ (কাশী কৰৌত)
কাশী কৰৱত মন্দিৰ - এইটো এটা সৰু আত্মহত্যা মন্দিৰ হয়। এইটো কাশীৰ প্ৰসিদ্ধ ব্লু লছীৰ দোকান আৰু কাশী বিশ্বনাথ মন্দিৰৰ পৰা কিছু মিটাৰ দূৰত অৱস্থিত আৰু ইয়াক এটা প্ৰাচীন শিৱ মন্দিৰ বোলা হয়। এইটো এটা সৰু মন্দিৰ আৰু মাত্ৰ স্থানীয় লোক সকলহে তালৈ যায়। বৰ্তমান মন্দিৰৰ মাটিৰ তলৰ কুঠৰীত মাত্ৰ পূজাৰী আৰু তেওঁলোকৰ সম্বন্ধীয় সকলেহে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে ২৫ প্ৰজন্ম ধৰি সেই ঠাইৰ চোৱাচিতা কৰি আহিছে। তাত থকা কৰতখন ব্ৰিটিছ সকলে লৈ গৈছিল।
হিন্দু ধৰ্মৰ ধৰ্মগুৰুসকলে যি সাধনা সাধকসকলক কয়, সেয়া শাস্ত্ৰ প্ৰমাণিত নহয়। যাৰ বাবে সাধকসকলে ঈশ্বৰৰ পৰা কোনো উপকাৰ নাপালে যিটো ভক্তিৰ পৰা আশা কৰা হৈছিল। কাশীৰ ধৰ্মগুৰুসকলে এটা নিন্দনীয় আৰু অপৰাধমূলক পৰিকল্পনা কৰিলে যে ভগৱান শিৱই আদেশ দিছে যে কাশী চহৰত প্ৰাণ আহুতি দিয়াজনৰ বাবে স্বৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ব। কোনো বাধা নোহোৱাকৈ তেওঁ স্বৰ্গলৈ যাব। বৰ্তমান জিলা- সন্ত কবীৰ নগৰ (উত্তৰ প্ৰদেশ)ৰ মগহৰ নগৰত (উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰৰ ওচৰত) মৃত্যু হোৱাজন নৰকলৈ যাব বা গাধৰ শৰীৰ প্ৰাপ্ত কৰিব।