cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
য়ুভাল নোৱাহ হাৰাৰী
সাহিত্যিক জীৱন
হাৰাৰীৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ছেপিয়েনছ: এ ব্ৰিফ হিষ্ট্ৰী অৱ হিউমেনকাইণ্ড ২০১১ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। তাৰপিছত ২০১৪ চনত গ্ৰন্থখন ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰ পিছত গ্ৰন্থখন ৪৫টা ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। এই গ্ৰন্থখনত মানৱ ইতিহাসৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপৰেখাৰ এক ছবি অঙ্কিত হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ হিব্ৰু সংস্কৰণটো ইজৰাইলত "বেষ্ট ছেলাৰ" হিচাপে পৰিচিত হয়। কিতাপখনে বৌদ্ধিক সমাজত এক উৎসুকতাৰ জন্ম দিয়ে আৰু হাৰাৰীক এগৰাকী চেলেব্ৰেটীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
২০১৬ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ "হ'ম' ডিউছ" প্ৰকাশ হয়। এইখন গ্ৰন্থত তেওঁ হ'ম' ছেপিয়েনছৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে নানান সম্ভাৱনা আৰু আলোচনা লিপিবদ্ধ কৰে। হ'ম' ডিউছত হাৰাৰীয়ে মানুহৰ ভৱিষ্যত তেওঁলোকৰ অতীত আৰু বৰ্তমানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল বুলি বিশ্লেষণ দাঙি ধৰে। হাৰাৰীৰ মতে; "ডাটাবাদ"(dataism)নামৰ এক দৰ্শন অথবা দৃষ্টিভংগী ভৱিষ্যতৰ পৃথিৱীত মূৰ দাঙি উঠিব।
২০১৮ চনৰ ৩০ আগষ্টত তেওঁৰ তৃতীয়খন গ্ৰন্থ "টুৱেণ্টি ওৱান লেছনছ্ ফ'ৰ দ্য টুৱেণ্টি ফাৰ্ষ্ট চেঞ্চুৰী" প্ৰকাশিত হয়। এইখনি গ্ৰন্থত হাৰাৰীয়ে বৰ্তমান পৃথিৱীৰ বহুকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত নিজা চিন্তা ব্যাখ্যা কৰে।
বঁটা-সন্মান
"সৃজনীশীলতা আৰু স্বকীয়তা"ৰ বাবে ২০০৯ আৰু ২০১২ চনত দুবাৰকৈ হাৰাৰী পলনস্কি বঁটাৰে সন্মানীত হয়। ২০১১ চনত সামৰিক ইতিহাসত উৎকৃষ্ট ৰচনা লিখাৰ বাবে হাৰাৰীয়ে "সামৰিক ইতিহাস সমাজ"ৰ পৰা ম'নকাডো বঁটা লাভ কৰে। ২০১২ চনত হাৰাৰী "বিজ্ঞানৰ যুৱ ইজৰাইলী একাডেমী"লৈ নিৰ্বাচিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
প'ণ্টাছ
গ্ৰীক আখ্যানমতে প'ণ্টাছ (আক্ষৰিক অৰ্থত "সাগৰ") হৈছে এক প্ৰাচীন, প্ৰাক-অলিম্পিয়ান সাগৰ-দেৱতা। তেওঁ গ্ৰীকসকলৰ আদি দেৱতাসকলৰ মাজৰ এজন। প'ণ্টাছ গেইয়াৰ পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁৰ কোনো পিতৃ নাই। গ্ৰীক কবি হেচিঅ'ডৰ মতে তেওঁ যৌন মিলনৰ অবিহনে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে হাইজিনাছৰ মতে প'ণ্টাছ হৈছে ইথাৰ আৰু গেইয়াৰ পুত্ৰ।
আখ্যান
হেচিঅ'ডৰ বাবে প'ণ্টাছ্ৰ স্বৰূপ সাগৰৰ ব্যক্তিৰূপ হো প'ণ্টছতকৈও সামান্য অধিক যেন বোধ হয় যাৰ দ্বাৰা হেলেনীয় পন্থাৰ লোকসকলে ভূমধ্য সাগৰক সূচায়। মাতৃ গেইয়াৰ সৈতে তেওঁ নেৰিয়াছ (সাগৰৰ বৃদ্ধ মানুহ), থাউমাছ (সমুদ্ৰৰ আচৰিত "বিস্ময়", সমুদ্ৰৰ বিপদজনক দিশবোৰৰ প্ৰতিমূৰ্তি), ফৰ্চিছ আৰু তেওঁৰ ভগ্নী-সহধৰ্মিনী চেটো আৰু শক্তিশালী দেৱী ইউৰিবিয়াৰ জন্ম দিয়ে। তেওঁৰ ঔৰষত সাগৰৰ দেৱী থালাছাৰ গৰ্ভত টেলকাইন আৰু সকলো সাগৰীয় জীৱৰ জন্ম হয়।
দ্বিতীয় শতিকাৰ এটা ৰোমান ভাস্কৰ্যত প'ণ্টাছে সমুদ্ৰৰ বুকুৰ পৰা উঠি সোঁহাতেৰে জাহাজৰ হালত ধৰি এখন সন্মুখভাগত হেলান দিয়া দেখা যায়। মোচিয়াৰ টমিছৰ কৃষ্ণ সাগৰ বন্দৰৰ দ্বৈত পৃষ্ঠপোষক দেৱতা হিচাপে তেওঁক এটা মুকুট পৰিহিত অৱস্থাত ভাগ্যৰ দেৱী ফৰ্চুনাৰ সৈতে দেখা যায়।
সাহিত্যিক সূত্ৰসমূহ
হেচিঅ'ডৰ থিয়গণিত (২৩১-২৩৯) কোৱা হৈছে যে সাগৰে তেওঁৰ সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ নেৰিয়াছক জন্ম দিয়ে, যি হৈছে সত্য আৰু মিছা নকয়: আৰু মানুহে তেওঁক বৃদ্ধলোক বুলি কয় কিয়নো তেওঁ বিশ্বাসী আৰু নম্ৰ আৰু ধাৰ্ম্মিকতাৰ নিয়মবোৰ পাহৰি নাযায়, আৰু ন্যায়সঙ্গত তথা দয়াশীলতাৰ চিন্তা কৰে। তেওঁ মহান থাউমাছ আৰু গৌৰৱান্বিত ফৰ্চিছ, চেটো আৰু ইউৰিবিয়াক পাইছিল।
হাইজিনাছৰ মতে ইথাৰ আৰু গেইয়াৰ পৰা: শোক, প্ৰৱঞ্চনা, ক্ৰোধ, বিলাপ, মিছা, শপত, প্ৰতিশোধ, অসহিষ্ণুতা, বিবাদ, পাহৰণি, ভয়, গৌৰৱ, অনাচাৰ, যুঁজ, মহাসাগৰ, থেমিছ, টাৰ্টাৰাছ, প'ণ্টাছ; আৰু টাইটান, ব্ৰিয়াৰিয়াছ, গাইজ, ষ্টেৰোপচ, এটলাস, হাইপাৰিয়ন, আৰু পোলাছ, শনি, অপচ, মনেটা, ডায়নে; আৰু তিনিগৰাকী ফিউৰি – অৰ্থাৎ, এলেক্টো, মেগাৰা আৰু টিচিফোনৰ উৎপত্তি হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
তনুজা
তনুজা সমৰ্থ (Tanuja Samarth, জন্ম: ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৩)ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে তনুজা। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰিচিত ব্যক্তিত্ব তনুজাই সৰ্বাধিক কাম কৰিছে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত। তেখেত অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ আৰু ছবি প্ৰযোজক কুমাৰসেন সমৰ্থৰ জীয়েক। আনহাতে তনুজাৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছে ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ সৈতে। তেওঁলোকৰ দুয়োগৰাকী জীয়েক কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জী অভিনেত্ৰী। দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা তনুজাক 'মেমডিডি' (১৯৬১), 'ছান্দ অঔৰ সুৰজ' (১৯৬৫), 'বাহাৰেন ফিৰ ভি আয়েংগি' (১৯৬৬), 'জুৱেল থিফ' (১৯৬৭), 'হাথী মেৰে সাথী (১৯৭১), আৰু 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)-ৰ দৰে ছবিত আগবঢ়োৱা অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ৰ দশকত তনুজাই বলিউদৰ প্ৰসিদ্ধ তাৰকা সঞ্জীৱ কুমাৰ, ৰাজেশ খান্না আৰু ধৰ্মেন্দ্ৰৰ লগত যুটি বান্ধিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
তনুজাৰ জন্ম হৈছিল এটি মাৰাঠী পৰিয়ালত। পিতৃ আছিল ছবি-নিৰ্মাতা কুমাৰছেন সমৰ্থ আৰু মাতৃ আছিল অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ। তনুজাৰ বাই-ভনী আছিল তিনিগৰাকী। তাৰে ভিতৰত অভিনেত্ৰী নূতনো আছিল। তনুজাৰ আইতাক আছিল ৰত্তন বাই আৰু খুৰীয়েক আছিল নলিনী জয়ৱন্ত। তেওঁলোকো অভিনেত্ৰী আছিল। শোভনাই তনুজাৰ বাবে প্ৰথম ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। তনুজাই ১৯৭৩ চনত ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁলোকৰ দুটি কন্যা সন্তান কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জীও অভিনেত্ৰী। ২০০৮ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত স্বামী শমু মুখাৰ্জীৰ হৃদৰোগৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্য হয়।
কৰ্মজীৱন
জ্যেষ্ঠ ভগ্নী নূতনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি 'হামাৰী বেটী' (১৯৫০)ত 'বেবি তনুজা' শীৰ্ষক চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি তনুজাই ছবি-জগতত পদাৰ্পণ কৰে। ১৯৬০ চনত 'চাবিলি' নামৰ ছবিখন আছিল কিশোৰী তনুজাৰ প্ৰথমখন ছবি। এইখন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল তনুজাৰ মাতৃয়ে আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল নূতনে। তাৰ পিছৰটো বছৰতে তনুজাই জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য ছবিখনত অভিনয় কৰে। সেইখন ছবি আছিল 'হামাৰী য়াদ আয়েগী'। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল কিদাৰ শৰ্মা। এইগৰাকী পৰিচালকেই ইয়াৰ পূৰ্বে ৰাজ কাপুৰ, মধুবালা আৰু গীতা বালীৰ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত তনুজাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। সেইখন ছবিৰ নাম আছিল 'পেইছা য়া প্যাৰ'। সত্তৰৰ দশকৰ মধ্যভাগতে তনুজাই বঙালী ভাষাৰ ছবিতো অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তাৰে দুখনমান ছবি হৈছে 'দেয়া নেয়া' (১৯৬৩), 'ৰাজকুমাৰী' (১৯৭০)। 'দেয়া নেয়া'ত তনুজাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল উত্তম কুমাৰে। ১৯৭১ চনৰ ছুপাৰহিট ছবি 'হাথী মেৰে ছাথী'ত অভিনয় কৰি উঠি তনুজাই 'দূৰ কা ৰাহী', 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)ৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৩ চনত তনুজাই 'খাকী' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে।
ময়ূখ হাজৰিকা
ময়ূখ হাজৰিকা (Mayukh Hazarika; জন্ম ১৩ জানুৱাৰী ১৯৭১) অসমৰ এজন গায়ক তথা গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ। Mayukh Hazarika and the Brahmaputra Balladeers নামৰ বেণ্ডটোৰ তেওঁ মুখ্য শিল্পী। তেওঁ প্ৰখ্যাত অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী যুটী জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু মণীষা হাজৰিকাৰ পুত্ৰ আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ ভতিজা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭১ চনৰ ১৩ জানুৱাৰী তাৰিখে গুৱাহাটীত ময়ূখ হাজৰিকাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ অন্য নাম 'ৰাজা'। পিতৃ-মাতৃ জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু মণীষা হাজৰিকাৰ তেওঁ একমাত্ৰ সন্তান। তেওঁৰ ৭ বছৰ বয়সতে দেউতাকৰ মৃত্যু হয়। সৰুৰেপৰাই তেওঁ মাকৰপৰা সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰে। খানাপাৰাৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান, ইন্দ'ৰৰপৰা (IIM ইন্দ'ৰ) তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
IIM-ৰপৰা উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত হাজৰিকাই ২০০৭ চনত এন ডি টি ভি লাইফষ্টাইলত Head of Camera হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে। সমান্তৰালভাৱে তেওঁ মাতৃ মণীষা হাজৰিকা আৰু পত্নী লাইলি দত্ত হাজৰিকাৰ সৈতে ভাৰতৰ বাহিৰে-ভিতৰে বিভিন্ন ঠাইৰ অনুষ্ঠানত গীত পৰিৱেশন কৰি আহিছে।
সংগীত জীৱন
প্ৰথমে তেওঁ জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহৰ ক'ভাৰ ভাৰ্চন গাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেওঁৰ নিজৰ কথা, সুৰ আৰু কণ্ঠৰ প্ৰথমটো এলবাম 'চকুৱে যদি কথা কয়' মুক্তিলাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
পত্নী লাইলি দত্ত হাজৰিকাৰ সৈতে ময়ূখ হাজৰিকা দিল্লীত বাস কৰে।
শুভা খোটে
শুভা বালসাৱৰ (Shubha Balsavar Khote; জন্ম: খোটে, ৩০ আগষ্ট ১৯৩৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। কেইবাখনো হিন্দী আৰু কিছু সংখ্যক মাৰাঠী ভাষাৰ ছবিত কাম কৰিছে। তেওঁ সাঁতোৰ আৰু চাইক্লিঙৰ প্ৰাক্তন মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
এটা মাৰাঠী-কোংকনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা শুভা খোটেৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাক আছিল প্ৰখ্যাত মাৰাঠী নাট্য ব্যক্তিত্ব নন্দু খোটে। মাক আছিল কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ মাংগালোকৰৰ এগৰাকী মহিলা। অভিনেতা বিজু খোটে তেওঁৰ ভায়েক।  প্ৰবীণ অভিনেত্ৰী দুৰ্গা খোটে আছিল শুভাৰ খুৰীয়েক, অৰ্থাৎ দেউতাকৰ ভায়েকৰ পত্নী। শুভাৰ মাতৃৰ পক্ষীয় ককাক ময়মপল্লীও এজন অভিনেতা আছিল।
শুভা খোটে চাৰ্নি ৰোডৰ ছেইণ্ট টেৰেছা হাইস্কুল আৰু ছেইণ্ট কলম্বা স্কুলত (গামদেৱী) অধ্যয়ন কৰিছিল। ছোৱালী হিচাপে তেওঁ সাঁতোৰ আৰু চাইকেল চলোৱাত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল। সেই যুগত অতি কম সংখ্যক নাৰীয়েহে এনে খেলৰ প্ৰতি সাহস দেখুৱাব পাৰিছিল। ১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনলৈ তেওঁ একেৰাহে তিনি বছৰ সাঁতোৰ আৰু চাইকেল চালনাৰ মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন আছিল। স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি উইলছন কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
মাংগালোৰৰ ডি.এম. বালসাৱৰৰ লগত শুভাৰ বিয়া হয়। তেওঁৰ মাকো আছিল মাংগালোৰৰ জীয়াৰী। বালসাৱৰ ভাৰতৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্প’ৰেট ‘নোচিল’ৰ মাৰ্কেটিঙৰ ভাইচ-প্ৰেচিডেণ্ট আছিল। বালসৱৰে মাৰাঠী চিনেমা ছিমুক্লা পহুনাত (১৯৬৮) এটা কেমিও চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিখন ছবিৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা শুভাৰ আছিল। তেওঁলোকৰ কন্যা ভাৱনা বলসাৱৰ এগৰাকী টিভি অভিনেত্ৰী।
জাৰ্মান ভাষা
জাৰ্মান ভাষাৰ মূল হৈছে ইণ্ডো ইউৰোপীয় ভাষা পৰিয়ালৰ জাৰ্মানীয় উপভাষাৰ পশ্চিম শাখাৰ নেদাৰলেণ্ডীয় -জাৰ্মান গোটৰ অন্তৰ্গত এটা ভাষা। জাৰ্মান ভাষাৰ উপভাষাবোৰক উচ্চ জাৰ্মান (মান্য সাহিত্যিক জাৰ্মান) আৰু নিম্ন জাৰ্মান- এই দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। জাৰ্মান ভাষাৰ উপভাষাবোৰৰ চুইজাৰলেণ্ডৰ উত্তৰাংশৰ পৰা আৰম্ভ হৈ অবিৰতভাৱে উত্তৰ দিশলৈ গতি হয় আৰু উত্তৰ সাগৰ পৰ্যন্ত ব্যাপি আছে।
শুভা খোটে
কৰ্মজীৱন
৪ বছৰ বয়সত শিশু শিল্পী হিচাপে তেওঁৰ মঞ্চাভিষেক ঘটে। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি সীমা (১৯৫৫)। ইয়াত তেওঁ পুতলী নামৰ চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰিছিল। এগাৰীক চাইক্লিষ্ট হিচাপে তেওঁ বহুল পৰিচিত আছিল, যাৰবাবে তেওঁক সীমাৰ বাবে কাষ্টিং কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ বহু সংখ্যক হিন্দী আৰু মাৰাঠী চিনেমা, মঞ্চ অনুষ্ঠান, টিভি ধাৰাবাহিক আদিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ বেছিভাগেই মেহমুদৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল আৰু এই যুটিটো শশুৰাল, ভৰোছা, জিদ্দি, ছোটি বেহেন, সাঁঝ ঔৰ সবেৰা লাভ ইন টকিঅ’ , গ্ৰহস্তি, হমৰাহী আৰু বেটি বেটে ছবিত হিট হৈছিল। পেয়িং গেষ্ট আৰু এক দুজে কে লিয়ে ছবিত তেওঁ নেতিবাচক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৬২ চনত নৱম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত তেওঁ ঘৰানা আৰু শশুৰালৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ দুটাকৈ মনোনয়ন লাভ কৰে যদিও নিৰুপা ৰয়ৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
জাৰ্মান ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা
শুভা খোটে
কৰ্মজীৱন
তেওঁ হেৰা ফেৰী, হাম দোনো, বেচেলৰছ্ ৱাইফছ্ আৰু লেটছ ডু ইট (২০০০) আদি কমেডী নাটক পৰিচালনা কৰিছে। মুম্বাই আৰু ঔৰংগাবাদত মাৰাঠী নাটক ঘোলাট ঘোলৰ পৰা অভিযোজিত, তেওঁৰ ঘৰুৱা প্ৰযোজনা বেচেলৰছ ৱাইভছৰ ৪০টাতকৈও অধিক দৰ্শনীত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ টিভি শ্ব’ জবান সম্ভালকে অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল।
তেওঁ জি মাৰাঠীৰ মাৰাঠী টিভি চিৰিয়েল একা লগনাচি তিসৰি গোষ্ঠাতো কাম কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শাক-পাচলি
শাক-পাচলি (Vegetable) হৈছে উদ্ভিদৰ এনেবোৰ অংশ যিবোৰ মানুহ বা আন প্ৰাণীয়ে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। উদ্ভিদৰ ফুল, ফল, কাণ্ড, পাত, শিপা আৰু বীজকে ধৰি সকলো খোৱা পদাৰ্থ বুজাবলৈ সামূহিকভাৱে শাক-পাচলি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেউজীয়া পাতযুক্ত পাচলিক শাক বোলা হয়। ৰন্ধন আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ ভিত্তিত শব্দটোৰ এক বৈকল্পিক সংজ্ঞাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেনে সংজ্ঞাত উদ্ভিদৰ পৰা আহৰণ কৰা কিছু ফল, ফুল, বাদাম আৰু শস্য অন্তৰ্ভুক্ত নহ'বও পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হ'ব পাৰে কিছু সুস্বাদু ফল, যেনে বিলাহী আৰু কাৰ্গেট, ফুল যেনে ব্ৰক'লি, আৰু মাহজাতীয় শস্যৰ বীজ।
কাকডোঙা নদী
কাকডোঙা নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনদীৰ এক উপনৈ। অসমৰ যোৰহাট আৰু গোলাঘাট জিলাৰ সীমা ৰেখা। নদীখনৰ পুৰিণ নাম দিলশিৰি। কোনোৱে দিলখিৰি বুলি উচ্চাৰণ কৰে। নৈখন নাগালেণ্ডৰ মোককচাং জিলাৰ উত্তৰাংশত ৰংপং নৈ নামে ওলাইছে। নাগালেণ্ডৰ ছুলোখা কিছু অংশ আৰু ঝিখু নৈক লগত লৈ অসমৰ সীমান্তৰ ক্ৰমে কলাজান তাৰ পাছত কুকুমুটাজান আৰু কিছু দূৰ আগলৈ বৈ গৈ চেলচেলি নৈক লগত লৈ তৰাণি অঞ্চলত এখন সবল নদীৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। শুকানজান, নেঘেৰিজান, গটঙাজান, বিলজান, বেকাজান, ঘিলাজান, ওগুৰিজান, গোবৰজান, খাৰজান, চেৰেিলজান, পানজান, টেঙাজান,টিপমীয়াজান, চৰাইপানীজান, মেদেলুৱাজান, কাছজান আদিৰ উপৰিও ইয়াৰ উপনৈ ঘিলাধাৰী আৰু মক্ৰংক লগত লৈ ভোগদৈৰ নামনি অংশ দেলেছৰি নৈ হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰে। দেলেছৰিৰ অন্যনাম গেলাবিল। নদীখন সৰ্পিল পথেৰ ১੦੦ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকা ১১੦੦ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।
শাক-পাচলি
কৃষিৰ আগমনৰ আগতে মানুহ চিকাৰ কৰি বা সংগ্ৰহ কৰি আহাৰ গোটাইছিল। তেওঁলোকে খোৱা ফল, কাণ্ড, পাত, মৃত জন্তু আদি বিচাৰি সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু জীৱিত জন্তু চিকাৰ কৰিছিল। জংঘলত অবাঞ্ছিত প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদবোৰ আঁতৰাই উপযোগী উদ্ভিদৰ প্ৰজাতিবোৰ চিনাক্ত কৰি বাঢ়িব দিয়াৰ প্ৰক্ৰিয়াকে প্ৰথম কৃষিৰ উদাহৰণ বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত ডাঙৰ ফল আৰু তেজী বিকাশৰ দৰে আকাংক্ষিত বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে প্ৰকাৰ বাছনিৰ জৰিয়তে উদ্ভিদৰ প্ৰজনন কৰা হয়। মধ্যপ্ৰাচ্যৰ উৰ্বৰ ভূমিত ঘেঁহু আৰু বাৰ্লিৰ দৰে তৃণজাতীয় উদ্ভিদক ঘৰুৱাকৰণ কৰাৰ প্ৰথম প্ৰমাণ পোৱা যায় যদিও এয়া অনুমান কৰা হয় যে সম্ভৱতঃ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০,০০০-ৰ পৰা ৭,০০০-লৈ শস্য খেতি আৰম্ভ হয়।
কাকডোঙা নদী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
শাক-পাচলি
প্ৰথমে, স্থানীয়ভাৱে গজা উদ্ভিদবোৰৰ খেতি কৰা হৈছিল, কিন্তু সময় সৈতে বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰৰ ফলত আন ঠাইৰ পৰা অনা বিদেশী শস্যয়ো কৃষিত স্থান পালে। আজিকালি, জলবায়ুৰ হিচাপে বেছিভাগ শাক-পাচলি সমগ্ৰ বিশ্বতে খেতি কৰা হয়; আৰু কম উপযুক্ত জলবায়ুৰ অঞ্চলত সুৰক্ষিত পৰিৱেশত খেতি কৰা হয়। চীন হৈছে শাক-পাচলিৰ সৰ্ববৃহৎ উৎপাদক। ইয়াৰ পিছতে ভাৰত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, তুৰস্ক, ইৰান আৰু ইজিপ্তৰ স্থান। কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ বিশ্বব্যাপী বাণিজ্যৰ ফলত গ্ৰাহকসকলকে দূৰৱৰ্তী দেশবোৰত খেতি কৰা শাক-পাচলি ক্ৰয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। শাক-পাচলিৰ উৎপাদনৰ মাত্ৰাত বিবিধতা দেখা যায়: এফালে জীৱিকা কৃষকসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ খাদ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা যোগান ধৰিব পৰাকৈ খেতি কৰে, আনফালে বৃহৎ কৃষি ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানবোৰে কেইবা একৰো ভূমিত কেৱল এবিধ শস্যৰ খেতি কৰে। জীৱিকা কৃষি (Subsistence agriculture) আজিও আফ্ৰিকা, এছিয়া, দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু আন ঠাইত অব্যাহত আছে, য'ত বহুতো গ্ৰাম্য কৃষকে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বাবে পৰ্যাপ্ত খাদ্য উৎপাদন কৰিবলৈ নিজৰ ভূমিত খেতি কৰে আৰু বাছি থকা যিকোনো অতিৰিক্ত সামগ্ৰী আন সামগ্ৰীৰ বিনিময়ত আদান-প্ৰদান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
পৰাণ নিগৰে
পৰাণ নিগৰে হ’ল অসমৰ নৱপ্ৰজন্মৰ সাহিত্যিক শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতমৰ এখন উপন্যাস। নিভাঁজ গাঁৱলীয়া পৰিৱেশৰ বৰ্ণনা সম্বলিত উপন্যাসখন বনফুল প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশিত। ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত উপন্যাসখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছে। মুঠ ২১৬ পৃষ্ঠাৰ উপন্যাসখনৰ মূল্য ২২৫ টকা। লেখিকাই গ্ৰন্থখন "সৰুৰ মাকৰ হাতত" অৰ্পণ কৰিছে। সৰু হৈছে উপন্যাস পৰাণ নিগৰেৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ।
বিৱৰণ
গ্ৰাম্য জীৱনৰ ভিত্তিত ৰচিত পৰাণ নিগৰে উপন্যাসখনত মূলতঃ সৰু নামৰ শিশুচৰিত্ৰটিক লৈয়ে কাহিনী আগবাঢ়িছে। উপন্যাসখনত গ্ৰাম্য-প্ৰকৃতিক কাব্যময় বিৱৰণত পোৱা যায়। উপন্যাসখনে পঢ়ুৱৈক চৰিত্ৰবোৰৰ সৈতে একাত্ম কৰাৰ লগতে শৈশৱৰ দিনলৈ মনত পেলায় দিয়ে বুলি পঢ়ুৱৈ সমাজে কয়। উপন্যাস খনৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ হৈছে সৰু। পঢ়ুৱৈৰ মত অনুসৰি, "সৰুৰ বাবে পৃথিৱীখন বিচিত্ৰ। মায়ালগা। অলেখ প্ৰশ্নই সৰুক জুমুৰি দি থাকে। সৰুৰ শিশু মনটোক ভাতৰ চিন্তাই আকুল কৰিলেও নিৰাশ কৰিব নোৱাৰে।"
উপন্যাসখনত গ্ৰাম্য সমাজৰ নিভাঁজ ছবি ৰোমন্থন আৰু শৈশৱৰ বিস্ময়কৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। সৰু নামৰ শিশু চৰিত্ৰটিৰ সহায় লৈ নষ্টালজিক চেতনাৰ অন্তৰ্স্থলীত প্ৰোথিত কৰি তাৰ সমান্তৰালভাৱে পঢ়ুৱৈক অতীত আৰু বৰ্তমানৰ মাজত থকা সাদৃশ্য আৰু বৈসাদৃশ্যবোৰ দেখুৱাব পাৰিছে বুলিও পঢ়ুৱৈয়ে মন্তব্য দিয়া দেখা যায়। উপন্যাসখনত সৰু-ডাঙৰ, ভিন্ন মনস্তত্ত্বৰ, ভিন্ন বৈশিষ্ট্যৰ অনেক চৰিত্ৰৰ সমাগম ঘটিছে। সৰুৰ মাক, ককায়েক মইনা, জানেকী জেঠাই, বুঢ়ীবাই, খোপাডাঙৰী বাই, নামতী আই, যমুনা আই ইত্যাদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
হৰিজন সেৱক সংঘ
হৰিজন সেৱক সংঘ হৈছে ১৯৩২ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ দ্বাৰা গঠিত এটি অলাভজনক সামাজিক সংস্থা। ই ভাৰতৰ অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণ, হৰিজন বা দলিত লোকসকলৰ বাবে তথা হতাশাগ্ৰস্ত সকলৰ উন্নতিৰ হকে কাম কৰে। দিল্লীৰ কিংচ্‌ৱে কেম্পত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় আৰু ভাৰতৰ ২৬খন ৰাজ্যত ইয়াৰ শাখা কাৰ্য্যালয় আছে।
ইতিহাস
দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজমেলৰ পাছত বি আৰ আম্বেদকাৰৰ অনুৰোধত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে হতাশাগ্ৰস্ত সকলক সাম্প্ৰদায়িক বঁটা দিবলৈ থিৰাং কৰে। গান্ধীয়ে চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰে কাৰণ ই হিন্দু সমাজখনক বিভক্ত কৰিব বুলি তেওঁ আশংকা কৰিছিল। তেওঁ য়ৰবদা ফাটেকত অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ অনশনত বহে আৰু ১৯৩২ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে আম্বেদকাৰৰ সৈতে পুনা চুক্তি ত চহী কৰি অনশন ভংগ কৰে। সমাজৰপৰা অস্পৃশ্যতা নিবাৰণৰ বাবে ৩০ ছেপ্টেম্বৰত গান্ধীয়ে অল ইণ্ডিয়া এণ্টি আনটাচেবিলিটি লীগ গঠন কৰে, যাক পিছলৈ হৰিজন সেৱক সংঘ নাম দিয়া হয়। সেইসময়ত উদ্যোগপতি ঘনশ্যাম দাস বিৰলা এই সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আৰু অমৃতলাল টক্কৰ সম্পাদক আছিল।
গতিবিধি
সংঘই দলিত বৰ্গক মন্দিৰ, বিদ্যালয়, বাট-পথ, পানীৰ উৎস আদি সমজুৱা স্থানত প্ৰৱেশত সহায় কৰে আৰু আন্তঃ ভোজন আৰু বৰ্ণবৈষম্য মূলক বিবাহ আয়োজিত কৰে। সমগ্ৰ দেশতে সংঘই বহুতো স্কুল আৰু ছাত্ৰাবাস নিৰ্মাণ কৰিছে।
১৯৩৯ চনত, তামিলনাডুৰ হৰিজন সেৱক সংঘই উচ্চবৰ্গীয় হিন্দুৰ বাধা সত্ত্বেও দলিত বৰ্গৰ কিছু সদস্যক লৈ মীনাক্ষী আম্মা মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰে। দলিত বৰ্গৰ মাজত পি কক্কনো আছিল। আয়াৰৰ নেতৃত্বত সংঘই তামিলনাডুৰ অন্যান্য ঠাই আৰু ত্ৰভানকৰত অৱস্থিত মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ বিভিন্ন আন্দোলন পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ আন্দোলনৰ জৰিড়তে ১০০ত কৈও অধিক মন্দিৰৰ দুৱাৰ সমাজৰ সকলো স্তৰৰ লোকৰ বাবে খুলি দিয়া হৈছিল।
অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ সৰ্বাইবন্ধা নিবাসী দেশপ্ৰাণ কৃষ্ণনাথ শৰ্মাৰ ঘৰৰ নামঘৰো দলিত লোকসকলৰ বাবে খুলি দিয়া হৈছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে অসম ভ্ৰমণৰ সময়ত নিজে এই নামঘৰৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছিল। যোৰহাটৰ এটি ৰক্ষণশীল ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা শৰ্মা ১৯২৬ চনত অসমত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পাণ্ডু মহাসভাৰ মূল আয়োজক আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
কুইয়াৰ
কুইয়াৰ (Queer) যৌন আৰু লিংগীয় সংখ্যালঘু ব্যক্তিসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ। সাধাৰণতে সামাজিকভাৱে স্বভাৱিক বুলি গণ্য কৰা লিংগ আৰু যৌনতাৰ সংজ্ঞাৰ বাহিৰৰ ব্যক্তিক বুজাবলৈ এই শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইংৰাজী ভাষাৰ কুইয়াৰ শব্দই আক্ষৰিকভাৱে আচহুৱা বা অদ্ভুদ বুজায় যদিও বৰ্তমান সময়ত ইয়াক এলজিবিটি+ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰেক্ষাপটত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে সমকামী সম্পৰ্ক আৰু আকাংক্ষাক বুজাবলৈ পোনপ্ৰথমে কুইয়াৰ শব্দ ব্যৱহাৰলৈ আহিছিল। ১৯৮০ৰ দশকত কুইয়াৰ নেছন নামৰ যৌন আৰু লিংগীয় সংখ্যালঘু ব্যক্তিসকলৰ অধিকাৰৰ পক্ষে কাম কৰা সংস্থাই কুইয়াৰ শব্দৰে এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ সকলো শাখাক বুজাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০০ৰ দশকত কুইয়াৰ শব্দ যৌন বৰ্ণালীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হ'বলৈ আৰম্ভ হ'ল। বৰ্তমান বিষমকামী আৰু চিছ-জেণ্ডাৰ অৰ্থাৎ প্ৰাকৃতিকভাৱে লক্ষ্য কৰা লিংগক নিজৰ লিংগ বুলি গণ্য কৰা ব্যক্তিসকলৰ বাদে আন সকলো লিংগীয় আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ ব্যক্তিয়ে নিজকে কুইয়াৰ বুলি পৰিচয় দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত কুইয়াৰ থিয়ৰী বা সূত্ৰই লিংগীয় দ্বৈততাক সমৰ্থন নকৰে। আধুনিক কুইয়াৰ অভিব্যক্তিৰ মাধ্যম হিচাপে প্ৰকাশ হোৱা কলা, সংস্কৃতিক গোট আৰু ৰাজনৈতিক দলে এলজিবিটি আন্দোলনৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰিল।
সংস্কৃতি আৰু ৰাজনীতি
বিশ্বৰ বিভিন্ন এলজিবিটি-সংক্ৰান্তীয় সামাজিক আন্দোলনে নিজকে কুইয়াৰ হিচাপে সম্বোধন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে চাইপ্ৰাছ দেশৰ কুইয়াৰ চাইপ্ৰাছ এছ'চিয়েশ্যন আৰু যুক্তৰাজ্যৰ কুইয়াৰ ইউথ নেটৱৰ্ক উল্লেখযোগ্য। ভাৰতত অনুষ্ঠিত প্ৰাইড পেৰেড বা গৌৰৱযাত্ৰাত কুইয়াৰ শব্দটো বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়, যেনে― কুইয়াৰ আজাদি মুম্বাই, দিল্লী কুইয়াৰ প্ৰাইড পেৰেড ইত্যাদি। অষ্ট্ৰেলিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰামৰ্শ আৰু সহায়িকা সেৱা কিউ লাইফ আৰু কিউ আলোচনীৰ জৰিয়তে কুইয়াৰ সম্প্ৰদায়ক সামৰা হৈছে।
এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তিয়ে সততে সমাজৰ পৰা লিংগ বৈষম্য আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ বাবে নিৰ্যাতনৰ বলি হৈ সচৰাচৰ তুলনামূলকভাৱে সুৰক্ষিত ঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ইয়াক কুইয়াৰ মাইগ্ৰেশ্যন বা কুইয়াৰ প্ৰব্ৰজন বোলে। কিছুমান লিংগীয় আৰু যৌন সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে কাম কৰা সংস্থা যেনে ইৰাণীয়ান ৰে'লৰ'ড ফৰ কুইয়াৰ ৰিফিউজীছ আৰু ৰেইনব' ৰে'লৰ'ডে তেওঁলোকৰ সংস্থাপনৰ হকে কাম কৰে।
কলা
কুইয়াৰ শব্দটো প্ৰায়ে কলা-আন্দোলনৰ লগত বিশেষকৈ চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত কৰা হয়। ১৯৯০ৰ দশকত নৱ-কুইয়াৰ চিনেমা আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে কুইয়াৰ বিষয়ক মূল বিষয় হিচাপে লৈ বোলছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই চলচ্চিত্ৰসমূহ পৃথিৱীৰ ভিন ভিন কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে। কেইখনমান উল্লেখযোগ্য কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ হৈছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মেলবৰ্ণ কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু মাৰ্ডি কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ভাৰতৰ মুম্বাই কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, জাপানৰ এছিয়ান কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ কুইয়াৰচিছ। চীনা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্দেশক চুই জিয়েনে ২০০৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা কুইয়াৰ চাইনা নামৰ এক তথ্যচিত্ৰ চৰকাৰে বাৰণ কৰাৰ পিছতো ২০০৯ চনৰ বেইজিং কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। বহুমুখী কুইয়াৰ কলা-মহোৎসৱ যেনে― উত্তৰ আয়াৰলেণ্ডত অনুষ্ঠিত আউটবাৰ্ষ্ট কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল বেলফাষ্ট, কানাডাৰ কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেশ্যনেল কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল উল্লেখযোগ্য। তদুপৰি বিভিন্ন দেশৰ দূৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন কাৰ্যক্ৰমত কুইয়াৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা শ্ৰেণী:এলজিবিটি
পাৰৱীন বাবী
১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা চৰিত্ৰৰ যোগেদি বাবীয়ে নিজৰ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে৷ তাৰ ঠিক পিছৰ বছৰটোতে অৰ্থাৎ ১৯৭৪ চনত বাবীয়ে মজবুৰ নামৰ ছবিখনত 'নীলা' চৰিত্ৰটোত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দৰ্শক তথা সমালোচক উভয়ৰে পৰা সমাদৰ লাভ কৰে৷ ১৯৭৫ চনত বাবীয়ে অভিনয় কৰে অপৰাধমূলক ড্ৰামা ছবি দীৱাৰত৷ এইখন ছবিয়েও বাবীৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়োৱাত সহায় কৰে৷ ইয়াৰ পিছত বাবীয়ে ১৯৭৭ চনৰ ছবি অমৰ আকবৰ এন্থনীত 'জেনি'ৰ চৰিত্ৰত, ১৯৭৯ চনৰ ছবি সুহাগ আৰু কালা পত্থৰত যথাক্ৰমে 'অনু' আৰু 'অনিতা' চৰিত্ৰত, ১৯৮০ চনৰ ছবি দ্য বাৰ্ণিং ট্ৰেইনত 'শীতল' চৰিত্ৰত, ১৯৮২ চনৰ ছবি নমক হালালত নীশা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ১৯৭৬ চনত বাবী হৈ পৰে বিখ্যাত টাইম আলোচনীৰ বেটুপাত শুৱনি কৰা প্ৰথমগৰাকী বলিউড তাৰকা৷  নবৈৰ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা বাবীৰ কেৰিয়াৰ থৰক-বৰক হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯১ চনত বাবীয়ে ছবি জগতৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷
বাবীৰ জীৱনটোক মিডিয়াই খুব পৰিপাটিকৈ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ বাবীয়ে কবীৰ বেদী, ডেনি ডেনজোংপা আৰু মহেশ ভাটৰ দৰে ব্যক্তিৰ লগত সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল যদিও তেখেত আজীৱন অবিবাহিতা হৈ আছিল৷ জীৱনৰ শেষৰফালে তেখেতে পেৰানয়ড স্ক্ৰিজোফেনিয়াত আক্ৰান্ত হয়৷ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত বাবীৰ মানসিক স্বাস্থ্যও ক্ৰমাগতভাৱে অৱনতি হ'বলৈ ধৰে৷ ২০০৫ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত একাধিক অংগ বিকল হৈ বাবীয়ে মৃত্যুক সাবটি লয়৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গুজৰাটৰ জুনাগড়ত, ১৯৪৯ চনৰ ৪ এপ্ৰিল তাৰিখে পাৰৱীন বাবীৰ জন্ম হয়৷ তেখেত আছিল পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ সন্তান৷ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহোত্তৰ জীৱনে চৌধ্যটা বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত পাৰৱীন বাবীৰ জন্ম হয়৷ তেখেতৰ পিতৃ ৱালী মহম্মদ খান বাবী জুনাগড়ৰ নবাবৰ এগৰাকী ছিষ্টেম এডমিনিছট্ৰেটৰ৷ আনহাতে মাতৃ আছিল জমল বাখতে বাবী৷ ২০০১ চনত মাতৃৰ দেহাৱসান ঘটে৷ ১৯৫৯ চনত পিতৃক হেৰুওৱা সময়ত বাবীৰ বয়স আছিল মাত্ৰ পাঁচ বছৰ৷ আহমেদাবাদস্থিত মাউণ্ট কাৰ্মেল হাইস্কুলৰ পৰা বাবীয়ে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে৷ ইয়াৰ পিছত বাবীয়ে আহমেদাবাদৰে ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজত নামভৰ্তি কৰে৷ এইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা বাবীয়ে ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷
১৯৭২ চনত বাবীয়ে মডেলিং কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে৷ তাৰ ঠিক এবছৰৰ ভিতৰতেই তেখেতলৈ অভিনয়ৰ সুযোগটো আহে৷ ১৯৭৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা সেই ছবিখন আছিল চৰিত্ৰ৷ বাবীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ক্ৰিকেটাৰ ছালীম ডুৰানীয়ে৷ ছবিখন ফ্লপ আছিল যদিও, বাবীয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰ জৰিয়তে পৰৱৰ্তী বহুকেইখন ছবিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে৷ আশী আৰু নবৈৰ দশকত পাৰৱীন বাবীয়ে এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে৷ তেখেতে হেমা মালিনী, ৰেখা, শ্বাবানা আজমী, স্মিতা পাটিল, জিনাত আমান, ৰীণা ৰয় আৰু ৰাখীৰ সমানেই পৰিচিতি লাভ কৰিছিল৷ বলিউদৰ খ্যাতিশীৰ্ষ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চনৰ লগত বাবীয়ে আঠখন ছবিত অভিনয় কৰিছে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ছিটা
ছিটা বা প্ৰতিষেধক ছিটা (Vaccine) হৈছে এক ধৰণৰ ৰাসায়নিক যৌগ বা মিশ্ৰণ যি দেহত এণ্টিবডি তৈয়াৰ হোৱা প্ৰক্ৰিয়াক উত্তেজিত কৰি দেহৰ কোনো ৰোগৰ বাবে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বা অসংক্ৰামতা জন্মাত সহায় কৰে৷ কোনো প্ৰাণীৰ দেহত ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ভাইৰাছ, বেক্টেৰিয়া ইত্যাদিৰ জীৱিত (যাৰ ৰোগ সৃষ্টিকাৰী ক্ষমতা শূন্য) বা মৃতদেহ বা কোনো অংশবিশেষৰ পৰা এই ঔষধ প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই প্ৰাণীৰ দেহত সেই ভাইৰাছ বা বেক্টেৰিয়াৰ বিৰুদ্ধে এণ্টিবডি সৃষ্টি কৰে। কোনো ৰোগৰ ছিটা হল কেবলমাত্ৰ সেই নিৰ্দিষ্ট ৰোগটোৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধক্ষমতা বৰ্ধনকাৰী ক্ৰিয়া সম্পন্ন জৈব উপাচাৰ যা ছিটাকৰণ। এই ঔষধ ত্বক বেজিৰে ফুটাই দিয়া হয় বা অন্য উপায়ে যেনে খোৱা টোপাল (যেনে পলিঅ' ছিটা বা অৰেল পলিঅ' ভেকছিন) হিচাপে দিয়া হয়। ইয়াত সাধাৰণতে মৃতপ্ৰায় বা মৃত জীবাণু অথবা তাৰ বিষৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীবাণু-সদৃশ উপাদান থাকে। দেহে উক্ত উপাদানটোক বহিৰাগত হিচাপে চিনাক্ত কৰে, তাক ধ্বংস কৰে আৰু স্মৃতিত সংৰক্ষণ কৰি অসংক্ৰামতাক উদ্দীপিত কৰে, যাতে পৰবৰ্তী সময়ত দেহ অসংক্ৰাম্য হৈ সেই সমস্ত জীবাণুক খুব সহজে পৰবৰ্তী অনুপ্ৰবেশত চিনাক্ত আৰু ধবংস কৰিব পাৰে।
আবিষ্কাৰ
১৭৯৬ চনত এডৱাৰ্ড জেনাৰে লক্ষ্য কৰে যে গোৱালিনী সকল (cow-maid) বসন্ত (small pox) ৰোগত আক্ৰান্ত নহয়। তেওঁ প্ৰমাণ কৰে গোৱালিনীৰ তেজ গৰুৰ বসন্ত সংক্ৰমিত তেজ আৰু সেই তেজ (ছিটা, inoculation) তেওঁ জেমছ ফিলিপ নামৰ ৮ বছৰ বয়সৰ এজন সুস্থ ল'ৰাক দিয়ে। সামান্য বসন্তৰ উপসৰ্গৰ পিছত সি আকৌ সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈ উঠে আৰু সি বসন্তৰ আক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰকাৰভেদ
ছিটা সাধাৰণতে তিনি প্ৰকাৰৰ-
উৎপাদন
কেইবাটাও পৰ্যায়ত ছিটা উৎপাদন কৰা হয়। প্ৰথমে, প্ৰতিজনৰ (এণ্টিজেন) সৃষ্টি কৰা হয়। প্ৰাথমিক কোষ, যেনে কুকুৰাৰ কণী বা অবিৰত কোষ ৰেখা যেনে কৰ্ষণ কৰা মানৱ কোষ আদিত ভাইৰাছৰ বংশ বৃদ্ধি কৰা হয়। জৈৱ বিক্ৰিয়কত বেক্টেৰিয়াৰ বৃদ্ধি কৰা হয়। সেইদৰে, ইষ্ট, বেক্টেৰিয়া, বা কোস কৰ্ষণত বিকশিত বেক্টেৰিয়া বা ভাইৰাছৰ পৰা প্ৰ'টিন আহৰণ কৰা হয়। এণ্টিজেন সৃষ্টি কৰাৰ পিছত, ইয়াক কোষৰ পৰা পৃথক কৰি আহৰণ হয়। ভাইৰাছবোৰক নিষ্ক্ৰিয় কৰা হয়। আল্টাফিল্টাৰেছন নাইবা কমেট'গ্ৰাফিৰ দ্বাৰা নিষ্কাষিত প্ৰ'টিন বিশুদ্ধ কৰা হয়। শেষত, প্ৰয়োজন অনুসাৰে এডজোভেণ্ট (adjuvant), ষ্টেবিলাইজাৰ (stabilizers), আৰু প্ৰিজাৰভেটিভ (preservatives) যোগ কৰি ছিটা বা ভেকছিন তৈয়াৰ কৰা হয়। এডজোভেণ্টে প্ৰতিজৈৱিকৰ প্ৰতিৰক্ষা শক্তি বৃদ্ধি কৰে, ষ্টেবিলাইজাৰে জীৱনকাল বৃদ্ধি কৰে আৰু প্ৰিজাৰভেটিভে কেইবা বাৰো ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। সংমিশ্ৰ ভেকছিন (Combination vaccines) উৎপাদন কৰাটো অলপ কঠিন, কাৰণ তাত থকা ভিন্ন এণ্টিজেন আৰু অন্য পদাৰ্থৰ লগত বিক্ৰিয়া হব পাৰে।
মহ
মহ হৈছে কিউলিচিডি  পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত কিছুমান সৰু সৰু পতংগ। বহু প্ৰজাতিৰ মাইকী মহবোৰ পৰজীৱী, যি বিভিন্ন জীৱৰ দেহৰ তেজ শোষণ কৰে। মতা মহবোৰে সাধাৰণতে উদ্ভিদৰ ৰস খায়। খাদ্য শোষণৰ বাবে মহৰ মুখত নলীকা সদৃশ শুং  থাকে। জাৰ্মান ভাযাত "সৰু মাখি" বুজাবলৈ "mosquito" (mosca আৰু প্ৰতিসৰ্গ ito লগলাগি গঠিত) শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসংখ্য প্ৰজাতিৰ মহে বিভিন্ন জীৱ, প্ৰধানকৈ স্তন্যপায়ী, চৰাই, সৰীসৃপ, উভচৰ, আৰু আনকি কিছুমান মাছকে ধৰি বিভিন্ন মেৰুদণ্ডীৰ দেহৰ তেজ শোষণ কৰে। কিছুমান মহে অমেৰুদণ্ডীকো আক্ৰমন কৰে। সাধাৰণতে জীৱবোৰে মহে শোষণ কৰা তেজক প্ৰায়ে উপেক্ষা কৰে, মহৰ লালটিয়ে প্ৰায়ে খজুৱতিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ই ভীষণ আমনিদায়ক। আটাইতকৈ উদ্দেগজনক কথা হৈছে, বহু প্ৰজাতিৰ মহ, বিভিন্ন ৰোগৰ বাহক। মহে এজন ব্যক্তিৰ পৰা আন এজন ব্যক্তিলৈ মেলেৰিয়া, জণ্ডিছ, ৱেষ্ট নাইল ভাইৰাছ, ডেংগি, ফাইলেৰিয়া আৰু অন্য বিভিন্ন সোঁচৰা ৰোগ বিয়পাব পাৰে। সেইবাবে মহক পৃথিৱীৰ হত্যাকাৰী জীৱবোৰৰ (deadliest animal) এটা বুলি গন্য কৰা হয়।
কুইয়াৰ অধ্যয়ন
কুইয়াৰ অধ্যয়ন, যৌন বৈচিত্ৰ্য অধ্যয়ন, বা এলজিবিটি অধ্যয়ন (Queer Studies) হৈছে যৌন অভিমুখীতা আৰু লিংগ পৰিচয় সম্পৰ্কীয় বিষয়বোৰৰ অধ্যয়ন, যি সাধাৰণতে লেছবিয়ান (Lesbian), গে' (Gay), বাইচেক্সুৱেল (Bisexual), ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (Transgender), লিংগ ডিচফোৰিয়া, অকামি (Asexual), কুইয়াৰ (Queer),কুৱেশ্যনিং (Questioning), আন্তঃযৌন (Intersex) লোক আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
মূলতঃ এলজিবিটি ইতিহাস আৰু সাহিত্য তত্ত্বক কেন্দ্ৰ কৰি, ক্ষেত্ৰখনে জীৱবিজ্ঞান, সমাজবিজ্ঞান, মানসিক ৰোগ, নৃতত্ত্ব, বিজ্ঞানৰ ইতিহাস, দৰ্শন, মনোবিজ্ঞান, যৌনবিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, নৈতিকতা, আৰু অন্যান্য ক্ষেত্ৰত কুইয়াৰ মানুহৰ পৰিচয়, জীৱন, ইতিহাস আৰু ধাৰণা পৰীক্ষা কৰি উত্থাপিত বিষয়বোৰৰ শৈক্ষিক অধ্যয়ন অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সম্প্ৰসাৰিত হৈছে। ইয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেৰী ক্ৰেমাৰ ইনিচিয়েটিভ ফৰ লেছবিয়ান এণ্ড গে' ষ্টাডিজৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ মাৰিয়েন লাফ্ৰান্সে কয়, "এতিয়া আমি কেৱল 'সমকামিতাৰ কাৰণ কি?' বুলি নোসোধো, 'কিহৰ ফলত বিষমকামী হয়' সেই কথাও সুধিম আৰু 'কিছুমান লোকৰ দৃষ্টিকোণত যৌনতা কিয় ইমান কেন্দ্ৰীয় বিষয়? সেই বিষয়েও প্ৰশ্ন উত্থাপিত হ'ব"
কুইয়াৰ অধ্যয়ন কুইয়াৰ থিয়ৰিৰ দৰে একে নহয়, ই হৈছে কুইয়াৰ অধ্যয়নৰ ভিতৰত এক বিশ্লেষণাত্মক দৃষ্টিভংগী যি যৌন পৰিচয়ৰ "সামাজিকভাৱে নিৰ্মিত" শ্ৰেণীবোৰক প্ৰত্যাহ্বান জনায়।
প্ৰেক্ষাপট
এক নতুন অনুশাসন পদ্ধতিত, বৰ্ধিত সংখ্যক মহাবিদ্যালয়ে যৌন, যৌনতা আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত শৈক্ষিক কাৰ্যসূচী আগবঢ়াইছে। বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত কমেও পাঁচখন প্ৰতিষ্ঠানত চল্লিছটাতকৈ অধিক প্ৰমাণপত্ৰ আৰু ডিগ্ৰী প্ৰদান কাৰ্যসূচী আছে যিয়ে স্নাতক পৰ্যায়ত ইয়াক প্ৰধান বিষয় হিচাপে অধ্যয়নৰ সুবিধা আগবঢ়ায়; আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰেও আন আন দেশে একে ধৰণৰ বৰ্ধিত সংখ্যক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:শিক্ষা
কালপুৰুষ (তাৰকামণ্ডলী)
ইতিহাস
কালপুৰুষ তাৰকামণ্ডলীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আটাইতকৈ প্ৰাচীন চিত্ৰণ বা কাৰুকাৰ্য হৈছে ১৯৭৯ চনত পশ্চিম জাৰ্মানীৰ আচ উপত্যকাৰ এটা গুহাত পোৱা এক প্ৰাগৈতিহাসিক (অৰিগ্নাচিয়ান) বিশাল হাতীদাঁতৰ সমল। প্ৰত্নতাত্ত্বিকসকলে অনুমান কৰিছে যে ই ৩২,০০০ ৰ পৰা ৩৮,০০০ বছৰ পুৰণি।  কালপুৰুষৰ স্বকীয় আৰ্হি বিশ্বজুৰি বিভিন্ন সংস্কৃতিসমূহত স্বীকৃত, আৰু ইয়াৰ সৈতে বহুতো পৌৰাণিক কাহিনী জড়িত। আধুনিক যুগৰ পৃথিৱীত কালপুৰুষক এক প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ঋকবেদত কালপুৰুষ তাৰকামণ্ডলীক মৃগ (হৰিণ) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। কোৱা হয় যে সন্মুখৰ আৰু পিছফালৰ দুটাকৈ উজ্জ্বল তৰা হৈছে চিকাৰী কুকুৰ। মাজৰ তুলনামূলকভাৱে কম উজ্জ্বল তৰাটো হৈছে চিকাৰী। চাৰিওটা চিকাৰ কুকুৰৰ মাজত থকা তিনিটা সংৰেখিত উজ্জ্বল তৰা হৈছে হৰিণ (মৃগ) আৰু তিনিটা সৰু সংৰেখিত কিন্তু কম উজ্জ্বল তৰা হৈছে হৰিণৰ পোৱালি।
ভাৰতত নটৰাজক কালপুৰুষ নক্ষত্ৰমণ্ডলত দেখা যায়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব একবিংশ শতিকাত ভাৰতৰ উদয়গিৰি আৰু খান্দাগিৰি গুহাত খোদিত জৈন চিহ্নৰ কালপুৰুষৰ সৈতে চকুতলগা সাদৃশ্য আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাকাশবিজ্ঞান শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
কুৰটোলেইন হাইদৰ
কুৰটোলেইন হাইদৰ  (Qurratulain Hyder; জন্ম: ২০ জানুৱাৰী, ১৯২৭- মৃত্যু: ২১ আগষ্ট, ২০০৭) এগৰাকী ভাৰতীয় উৰ্দু ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু সাংবদিক। তেওঁ উৰ্দু সাহিত্যৰ প্ৰভাৱশালী আৰু উৎকৃষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ মাজৰ এজন। হাইদৰক ১৯৫৯ চনত পাকিস্তানৰ লাহোৰৰপৰা প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা তেওঁৰ মাষ্টাৰপিচ আগ কা দড়িয়া (ৰিভাৰ অৱ ফায়ৰ)ৰ বাবে বিশেষকৈ জনা যায়।
কুৰটোলেইন তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গ আৰু গুণমুগ্ধৰ মাজত ‘আইনি আপা’ নামেৰে জনপ্ৰিয় আছিল। তেওঁ উৰ্দু লেখক আৰু উৰ্দু চুটি-গল্পৰ বাটকটীয়া চাজ্জাদ হাইদৰ ইলদাৰিম (১৮৮০-১৯৪৩)ৰ কন্যা । তেওঁৰ মাক নজৰ জাহৰাও এগৰাকী ঔপন্যাসিক, যি প্ৰথমে বিন্তে-ই-নজৰুল বকৰ নামেৰে আৰু পিছলৈ চাজ্জাদ হাইদৰ নামেৰে লিখা-মেলা কৰিছিল। নজৰ জাহৰা মোহম্মদী বেগম আৰু তেওঁৰ স্বামী চৈয়দ মুমতাজ আলিৰ আশ্ৰিতা আছিল, যি তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস প্ৰকাশ কৰিছিল।
কুৰটোলেইন হাইদৰে তেওঁৰ চুটি গল্প সংকলন পটঝৰ কী আৱাজৰ বাবে ১৯৬৭ চনত, উৰ্দু সাহিত্যিকলৈ আগবঢ়োৱা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮৯ চনত তেওঁ আখিৰে চাব কে হমচফৰ কিতাপখনৰ বাবে জ্ঞানপীঠ বঁটা আৰু ১৯৯৪ চনত সাহিত্য অকাডেমিৰ সৰ্বোশ্ৰেষ্ঠ সন্মান, ভাৰতৰ ‘নেচনেল একাডেমী অৱ লেটাৰচ্‌’, সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে। ২০০৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে হাইদৰক পদ্মভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
জীৱনী
১৯২৭ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ত কুৰটোলেইনৰ জন্ম হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁৰ পৰিয়াল উত্তৰ প্ৰদেশৰ নেহতাউৰৰহে আছিল। তেওঁৰ নাম এজন উল্লেখযোগ্য ইৰানী কবি কুৰাত-উল-এইন তাহিৰা ( Táhirih )ৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল। কুৰটোলেইন উৰ্দু ভাষাৰ বহুপঠিত লেখকসকলৰ ভিতৰত এজন। তেওঁক উৰ্দু সাহিত্যৰ "গ্ৰেণ্ড ডেম" বুলি গণ্য কৰা হয়।
দিল্লীৰ ‘ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজ’ আৰু লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ ‘ইজাবেলা থ’বাৰ্ণ কলেজ’ৰপৰা শিক্ষা সাং কৰি কুৰটোলেইন ১৯৪৭ চনত পাকিস্তানলৈ যায়। ১৯৬০ চনত ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ আগতে তেওঁ কিছুবছৰ ইংলেণ্ডত আছিল। দিল্লীৰ নয়দা নিবাসী হোৱাৰ আগতে তেওঁ প্ৰায় বিশ বছৰ মুম্বাইত বাস কৰিছিল। জীৱনৰ শেষ সময়ছোৱা তেওঁ নয়দাত আছিল আৰু ইয়াতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ আজীৱন অবিবাহিত হৈ থাকে।
১৯৪৭ চনত পৰিয়াল সহিতে পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজনৰ সময়ত জুই আৰু ধোঁৱাৰে ধূসৰিত যি চৌপাশ তেওঁ প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল সেই লৈ তেওঁ লিখি উলিওৱা আগ কা দড়িয়া উপন্যাসখনে ১৯৫৯ চনত পাকিস্তানত তুমুল বিৰ্তকৰ সৃষ্টি কৰে; যাৰ বাবে কুৰটোলেইনে ভাৰতলৈ ঘূৰি অহাৰ সিদ্ধান্ত লয়। জীৱিকা অৰ্জনৰ অৰ্থে তেওঁ সাংবাদিক ৰূপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু লগতে নিয়মিতভাৱে গল্প, সাহিত্য বিষয়ক অনুবাদ আৰু উপন্যাসো লিখি আৰু প্ৰকাশ কৰি থাকে। তেওঁ সৰ্বমুঠ ত্ৰিশখন কিতাপ লিখিছে। তেওঁ বোম্বাইৰ ইমপ্ৰিণ্ট, বোম্বাই (১৯৬৪-৬৮) আলোচনীখনৰ পৰিচালন সম্পাদক আৰু ইলাষ্ট্ৰেটেড উইক্‌লি অৱ ইণ্ডিয়া (১৯৬৮-৭৫)ৰ সম্পাদনা মণ্ডলীৰ সদস্য আছিল। তেওঁৰ কিতাপবোৰ ইংৰাজী আৰু অন্যান্য ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
হাইদৰে কেলিফৰ্ণিয়া, চিকাগো, উইচকনচিন আৰু এৰিজোনা বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি প্ৰবক্তা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উৰ্দু বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল, য’ত তেওঁৰ দেউতাক আগতে পঞ্জীয়ক আছিল। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ ‘জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়া’ত অধ্যাপক এমিৰিটাছ, খান আব্দুল গফৰ খান চেয়াৰও আছিল। ১৯৭৯ চনত তেওঁ আইৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘আন্তৰ্জাতিক লিখন কাৰ্যসূচী’ৰ আবাসী কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
বন্দিতা ফুকন
জন্ম আৰু শিক্ষা
বন্দিতা ফুকনৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৮ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত, শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলি চহৰত। তেখেতে নিজৰ শৈশৱৰ কালছোৱা নেফা (নৰ্থ ইষ্টা ফ্ৰণ্টিয়াৰ এজেন্সী; এতিয়াৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ)-ত অতিবাহিত কৰিছিল। নেফাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ মাধ্যমটো অসমীয়া ভাষাৰ পৰা হিন্দী ভাষালৈ সলনি কৰাত তেখেত মাকৰ সৈতে অসমলৈ আহে। তাৰপিছত নগাঁৱস্থিত নগাঁও ছোৱালী হাইস্কুলত তেওঁৰ নামভৰ্তি কৰা হয়। উচ্চতৰ মাধ্যমিকলৈকে তেখেতে নগাঁৱতেই থাকি পঢ়া-শুনা কৰে। তাৰপিছত অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে জালুকবাৰীস্থিত অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যায়। সেইখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই তেখেতে ১৯৭১ চনত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকীৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। উল্লেখনীয় যে, অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰা এইটো বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেখেতে প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
চাকৰি-জীৱন
অভিযান্ত্ৰিকৰ ডিগ্ৰী পোৱাৰ পাছত তেখেতে অসম গেছ কোম্পানী, অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড, আছাম কণডাক্টৰছ্ এণ্ড টিউবছ্ লিমিটেড আৰু অসম ঔদ্যোগিক বিকাশ নিগমৰ বিভিন্ন সন্মানজনক পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তাৰপিছত ২০০১ চনত তেখেতে অসম ঔদ্যোগিক বিকাশ নিগমৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক অৱসৰ লৈ আমেৰিকাস্থিত এক ঔদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰিবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু প্ৰায় দুবছৰৰ পিছত অসমলৈ ঘূৰি আহে আৰু কেইটামান ব্যক্তিগত খণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। তাৰ কেইবছৰমানৰ পিছত তেওঁ একাণপতীয়াকৈ সাহিত্যক্ষেত্ৰত মনোনিৱেশ কৰে।
বন্দিতা ফুকনৰ দ্বাৰা লিখিত গ্ৰন্থ
লেখিকা বন্দিতা ফুকনৰ সাহিত্য-কৰ্ম অসমৰ কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে। গল্প-উপন্যাসকে ধৰি শিশু আৰু কিশোৰৰ উপযোগী হোৱাকৈ যুগুত কৰা ভালেমান গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেখেতৰ সৃষ্টিৰাজীৰ এখন সংক্ষিপ্ত তালিকা তলত দিয়া হ'ল।
কল্প-বিজ্ঞান কাহিনী সংকলন
শিশু-কিশোৰৰ বাবে ৰচনা কৰা সাহিত্য
উপন্যাস
শিশু-কিশোৰৰ বাবে লিখা অনূদিত উপন্যাস
শিশুৰ বাবে লিখা অনূদিত জীৱনী-পুথি
শিশুৰ বাবে বিজ্ঞানধৰ্মী গ্ৰন্থ
সচিত্ৰ ইংৰাজী কাহিনী
জীৱনী পুথি
বঁটা আৰু সন্মান
শিশু-সাহিত্যকে ধৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙনিৰ বাবে লেখিকা বন্দিতা ফুকন বহুবাৰ সন্মানীত আৰু পুৰস্কৃত হৈছে। তাৰে ভিতৰত-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম
জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম বা নিহন বুক্ক্য হৈছে জাপানত প্ৰচলিত বৌদ্ধ বিশ্বাস। জাপান দেশত প্ৰায় ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰাই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে। নিহন বুক্ক্যৰ পৰা অনেক বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ সৃষ্টি হৈছে। এই বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ কেইবাটায়ো নিজৰ উৎস চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম বুলি গণ্য কৰে। ঐতিহাসিকভাৱে জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ জাপানী সমাজ-জীৱন আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত ভালেমান প্ৰভাৱ দেখা যায়। বৰ্তমানেও এই প্ৰভাৱ স্পষ্টকৈ মন কৰিব পাৰি।
বিশ্বাসী লোকৰ অনুমান
জাপান চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিষয়ক সংস্থাৰ অনুমান অনুযায়ী, ২০১৮ চনৰ শেষৰ ফালে জাপানত প্ৰায় ৮৪ নিযুত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিশ্বাসী লোক আছে। ই জাপানৰ জনসংখ্যাৰ ৬৭%। এই সংখ্যা অনুযায়ী, বৌদ্ধ ধৰ্ম জাপানত দ্বিতীয় আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় ধৰ্ম। প্ৰথম স্থানত আছে শ্বিণ্ট' ধৰ্ম। ৬৭% লোকে বিশ্বাস কৰা স্বত্বেও দ্বিতীয় স্থানত থকাৰ কাৰণ হ'ল: জাপানী মানুহে সাধাৰণতে একাধিক ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে। বিশেষকৈ, শ শ বছৰৰ পৰা জাপানত শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্ম একেলগেই মানি থকা হৈছে। এসময়ত এটাক নমনাকৈ আনটোক মনা অসম্ভৱেই হৈ পৰিছিল। শ্বিণ্ট' কামিসকলক বৌদ্ধ সৃষ্টিতত্ত্বৰ অংশ গণ্য কৰা হৈছিল। মেইজি কালতহে জাপানী জাতীয়তাবাদীয়ে শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আৰু জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মক পৃথক কৰিলে।
আন আন সমীক্ষাত পিচে সংখ্যাটোৰ ভালেমান তাৰতম্য দেখা যায়। পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, ২০১০ চনত ৩৬.২% জাপানী লোকহে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী আছিল। জাপানী সাধাৰণ সামাজিক সমীক্ষা অনুযায়ী এই অনুমান কেৱল ২০%হে আছিল, ২০১৭ চনত। ২০১৩ চনৰ জাপানী জাতীয় চৰিত্ৰ সমীক্ষা অনুযায়ী ৭০% লোকে কোনো ধৰ্মকেই স্বীকাৰ নকৰিছিল। আন এক সমীক্ষা অনুযায়ী, প্ৰায় ৬০% জাপানী মানুহৰ ঘৰত এটি বুৎচুডান বা বৌদ্ধ মঠ আছে।
২০১২ চনৰ পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় বৃহৎ, চীন আৰু থাইলেণ্ডৰ পাছতেই।
জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়
জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ। প্ৰাচীন কালৰে পৰা এই ধৰ্মৰ অনেক সম্প্ৰদায় আছে। জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়সমূহক পুৰণি আৰু নতুন শ্ৰেণীত ভাগ কৰিব পৰা যায়।
নতুন সম্প্ৰদায়
কামাকুৰা কালত অনেক শ্বিন বুক্ক্য' বা নতুন সম্প্ৰদায়ৰ সৃষ্টি হ'ল। মুখ্য এনে সম্প্ৰদায়:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:জাপান
বড়োলেণ্ড
বড়োলেণ্ড (Bodoland, बर'लेन्द), আনুষ্ঠানিক নাম বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল ৰিজিয়ন (চমুকৈ বিটিআৰ), হৈছে অসমৰ এখন স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল। ভূটান আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাদদেশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ অসমৰ চাৰিখন জিলাক লৈ বড়োলেণ্ড সৃষ্টি হৈছে। এই জিলা কেইখন হৈছে ক্ৰমে কোকৰাঝাৰ জিলা, বাক্সা জিলা, ওদালগুৰি জিলা আৰু চিৰাং জিলা। বড়ো আন্দোলনৰ ফলশ্ৰুতিত ২০০৩ চনত হোৱা বড়ো চুক্তিৰ ফলাফল হিচাপে বড়োলেণ্ড গঠন কৰা হৈছিল। এই অঞ্চলটোৰ পৰিচালনা কৰে বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ নামৰ এক নিৰ্বাচিত পৰিষদে। পূৰ্বতে অঞ্চলটোক বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ডিষ্ট্ৰিক্টছ বা বিটিএডি নামৰ জনা গৈছিল, পাছে বড়ো চুক্তি ২০২০ৰ পাছত ইয়াৰ পুনঃনামকৰণ কৰি বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল ৰিজিয়ন (অৰ্থাৎ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় অঞ্চল) ৰখা হয়। অঞ্চলটোৰ মাটিকালি প্ৰায় ৮,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক বাসিন্দা হৈছে বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোক।
ভূগোল
বড়োলেণ্ডৰ সীমাৰেখা ২৬° ৭' ১২" উত্তৰ অক্ষৰেখাৰ পৰা ২৬° ৪৭' ৫০" উত্তৰ অক্ষৰেখা আৰু ৮৯° ৪৭' ৪০" পূবৰ পৰা ৯২° ১৮' ৩০" পূব দ্ৰাঘিমাৰেখালৈকে বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ ৩% ব্যক্তি নগৰত বাস কৰে। বড়োলেণ্ডত ৫০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ জুৰি মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছে। সেইদৰে বড়োলণ্ডে ভৌগোলিকভাৱে ভূটান আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সৈতে সীমা ভাগ-বতৰা কৰি আছে। ভাৰত-ভূটান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তৰ এটা বৃহৎ অংশ বড়োলেণ্ডৰ অধীনত আছে। অনান্য সীমামূৰীয়া জিলাসমূহ হৈছে ধুবুৰী জিলা, বঙাইগাঁও জিলা, বৰপেটা জিলা, নলবাৰী জিলা, কামৰূপ জিলা, দৰং জিলা আৰু শোণিতপুৰ জিলা।
জনগাঁথনি
বড়োলেণ্ডত জনগাঁথনিগতভাৱে বড়ো জনগোষ্ঠী সৰ্বাধিক সংখ্যাত আছে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি বড়োলেণ্ডৰ ৩০.৫% লোক বড়ো ভাষীক, ২৬.৮% লোক অসমীয়া ভাষীক, ২৩.৭% বঙালী ভাষীক।
শিক্ষা
২০০৯ চনত কোকৰাঝাৰত বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হৈছিল। সাম্প্ৰতিক কালত বড়োলেণ্ডত সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৬১.৩%।
প্ৰশাসন
সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ অন্তৰ্গত বড়োলেণ্ডৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কোকৰাঝাৰ জিলাত। বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ (বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল কাউন্সিল, চমুকৈ বিটিচি)-এ এই অঞ্চলটো পৰিচালনা কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত বিটিচিৰ সদস্যৰ সংখ্যা আছিল ৩০ জন। ষষ্ঠ অনুসূচীৰ ২(১) অনুচ্ছেদটোৰ সংশোধন কৰি বৰ্তমান ইয়াৰ সংখ্যা ৪৬ জনলৈকে বৃদ্ধি কৰা হৈছে। এই ৪৬ জনৰ ভিতৰত ৩০খন আসন অনুসূচীত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত, ৫খন আসন অজনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰি থোৱা আছে, ৫খন আসন সকলোৰে বাবে মুকলি আৰু ৬খন আসন ৰাজ্যপালৰ দ্বাৰা মনোনীত। অৰ্থাৎ বিটিচিৰ মুঠ সদস্য সংখ্যাৰ ভিতৰৰ ৪০ জন নিৰ্বাচিত আৰু ৬ জন মনোনীত।
প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ অন্তত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়। অসম চৰকাৰৰ জাননী নং TAD/BTC/161/2003/6-ৰ অধীনত বিটিচিৰ হাতত ৪০টা বিষয়ত ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। কৃষি, পশুপালন, শিক্ষা, সংস্কৃতি, মীন পালন, বন আৰু পৰিৱেশ, জন্ম-মৃত্যুৰ পঞ্জীয়ন আদি কেতবোৰ অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় বিষয় বিটিচিৰ ক্ষমতাৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
প্ৰশাসনীয় বিভাগ
বড়োলেণ্ড চাৰিখন জিলাক লৈ গঠিত। ১০টা মহকুমা আৰু ৪০টা উন্নয়নখণ্ড আছে।
তথ্য উৎস
* শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসনিক অঞ্চল শ্ৰেণী:স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল
২০০৪ চনৰ ধেমাজিৰ বোমা বিস্ফোৰণ
২০০৪ চনৰ ধেমাজিৰ বোমা বিস্ফোৰণ ২০০৪ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে স্বাধীনতা দিৱসত অসমৰ ধেমাজিত হৈছিল। ধেমাজি মহাবিদ্যালয়ৰ খেল পথাৰত অনুষ্ঠিত স্বাধীনতা দিৱসৰ পেৰেডত অংশগ্ৰহণ কৰা শিশুৰ ওপৰত চলোৱা এই বোমা বিস্ফোৰণৰ দায়িত্ব সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী, অসমে লৈছিল। এই বোমা বিস্ফোৰণত ১৮ মানুহ নিহত আৰু ৪০ জন আহত হৈছিল। ইয়াৰ ভুক্তভোগী ১২ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ শিশু আৰু তেওঁলোকৰ মাতৃ আছিল।
বিৱৰণ
২০০৪ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে স্বাধীনতা দিৱস উদযাপনৰ বাবে ধেমাজি মহাবিদ্যালয়ৰ পেৰেড স্থানত বহুতো লোক ঘাইকৈ স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু তেওঁলোকৰ মাতৃ গোট খাইছিল। পুৱা ৯ বাজি ৩০ মিনিটত বোমা বিস্ফোৰিত হয়। ইয়াৰ ফলত ১৮ জন মানুহ নিহত আৰু কেইবাজনো আহত হয়।   আৰক্ষীৰ মতে বোমাটো মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ কাষত সংস্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ৰিমোট কনট্ৰলৰ সহায়ত বিস্ফোৰণ ঘটোৱা হৈছিল। যেতিয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী সকলে প্ৰৱেশ দ্বাৰেৰে পাৰ হৈ গৈছিল তেতিয়া বোমাটো বিস্ফোৰিত হয়।
তাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়া
বিস্ফোৰণৰ পিছত স্থানীয় লোকসকলে সেই স্থানৰ আৰক্ষীৰ বাহনসমূহক পেৰেড স্থানৰ সুৰক্ষাত অক্ষম হোৱাৰ বাবে আক্ৰমণ কৰে। উত্তেজিত জনতাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পুলিচে লাঠী চাৰ্জ আৰু কন্দুৱা গেছ প্ৰয়োগ কৰিবলগীয়া হয়। ধেমাজিৰ আৰক্ষী অধীক্ষক টি. থাংগো আৰু অতিৰিক্ত আৰক্ষী অধীক্ষক আবু চুফীয়ানক কৰ্তব্যত গাফিলতিৰ বাবে তাৎক্ষণিক ভাৱে নিলম্বিত কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ সুৰুঙাৰ বাবে জিলা উপয়ুক্তক বদলি কৰা হয়।
প্ৰতিক্ৰিয়া
বিস্ফোৰণত আহত সকলক ধেমাজি অসামৰিক চিকিৎসালয় আৰু ১০ গৰাকী গুৰুতৰ ভাবে আহত ব্যক্তিক ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।  মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে এই বিস্ফোৰণক কঠোৰ ভাষাৰে গৰিহণা দিয়ে।  ইয়াৰ লগতে তেওঁ ১৬ আগষ্ট দিনটোক প্ৰতি বছৰে বিস্ফোৰণত আহত ব্যক্তিৰ স্মৃতিত "শোক দিৱস" পালন কৰাৰ ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বিস্ফোৰণত নিহত সকললৈ ৩ লাখ আৰু আহত সকললৈ ৫০ হাজাৰ টকা একঁকালীন সাহায্য ঘোষণা কৰে। ধেমাজি আৰু লখিমপুৰ ৰ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ শাখায়ে বিস্ফোৰণৰ প্ৰতিবাদত ১৬ আগষ্টত ১২ ঘণ্টীয়া অসম বন্ধৰ আহ্বান কৰে।
বিস্ফোৰণৰ দায়িত্ব
আৰক্ষীৰ প্ৰাথমিক তদন্তত বিস্ফোৰণত সংযুক্ত অসম মুক্তি বাহিনী জড়িত আছে বুলি উল্লেখ কৰিছিল যদিও তেওঁলোকে ইয়াৰ দায়িত্ব স্বীকাৰ কৰা নাছিল। বিস্ফোৰণৰ পাঁচ বছৰ পিছত ২০০৯ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত সংযুক্ত অসম মুক্তি বাহিনীৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱায়ে ইমেইল যোগে ইয়াৰ দায়িত্ব স্বীকাৰ কৰে আৰু ৰাজহুৱাকৈ ক্ষমা খোজে।
ন্যায়ালয়ৰ ৰায়
২০১৯ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে ধেমাজি সত্ৰ ন্যায়াধীশৰ আদালতে ধেমাজি বোমা বিস্ফোৰণ ৰায় দিয়ে। ধেমাজি বোমা বিস্ফোৰণৰ ১৫ জন অভিযুক্তৰ ৬ জনক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। ৮ জনক উপযুক্ত সাক্ষী প্ৰমাণ নথকাৰ বাবে ৰেহাই দিয়া হয়। মুহী সন্দিকৈ, যতীন দুৱৰী , দীপাঞ্জলী গোহাঁই , লীলা গগৈ ওৰফে লীলা খানক যাৱৎজীৱন কাৰাদণ্ড আনহাতে প্ৰশান্ত ভূঞা ,হেমেন গগৈক চাৰি বছৰৰ কাৰদণ্ডৰ ৰায় দিয়া হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম শ্ৰেণী:সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ
ছাতি
ছাতি (Umbrella) ৰ’দ আৰু বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কাপোৰ, প্লাষ্টিক আদিৰে তৈয়াৰ কৰা এক আহিলা৷ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কাৰণ ই মানুহৰ ’সুবিধাজনক জীৱন যাপন’ৰ বাবে আৱশ্যকীয় সম্পদ৷
ইতিহাস
ছাতিৰ ইতিহাস বহু পুৰণি৷ সংস্কৃত “ছত্ৰ’’ শব্দৰ পৰা অসমীয়া ছাতি শব্দটো অহিছে৷ ছত্ৰ বা ছাতি পুৰণিকালত সম্ভ্ৰান্ত মানুহেহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ চীন, জাপান, কোৰিয়া আদি দেশৰ ৰজাসকলে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু তেতিয়া ই ৰাজকীয় প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল৷ ইজিপ্ত আৰু ফ্ৰান্সৰ মানুহে parasol নামৰ এক বিশেষ ধৰণৰ আহিলা ৰ’দৰ পৰা বাচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ বৰষুণ বা ৰ’দে পোৰাৰ পৰা এজন ব্যক্তিক ৰক্ষা কৰিবলৈ ছাতি বা ’পেৰাচল’ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বৰষুণৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাৰ সময়ত পৰম্পৰাগতভাৱে ছাতি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সূৰ্য্যৰ পোহৰৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাৰ সময়ত পেৰাছল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যদিও এই শব্দবোৰ ইটো আনটোৰ পৰিপূৰক৷ পাৰ্থক্যটো হ’ল কেৱল চালিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীৰ৷ কিছুমান পেৰাছল পানী নোসোমাব পৰা নহয়, আৰু কিছুমান ছাতি স্বচ্ছ। ছাতিৰ চালি কাপোৰৰ বা নমনীয় প্লাষ্টিকৰ হ’ব পাৰে।  ছাতিৰ আৱিষ্কাৰ আনুমানিক ৩০০০ বছৰ আগতেই হোৱা বুলি কোৱা হয় যদিও ছাতি সাধাৰণ মানুহৰ ব্যৱহাৰ্য বস্তু নাছিল৷ ই আছিল আভিজাত্যৰ প্ৰতীক; সেয়ে ৰজা, মহাৰজা, ৰজাঘৰীয়া লোক আৰু জমিদাৰ শ্ৰেণীৰ লোকেহে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ ওঠৰ শতিকাৰ পৰাহে পশ্চিমীয়া দেশবোৰত লাহে লাহে সাধাৰণ মানুহে ছাতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰে৷ হিন্দু ধৰ্মৰ পুৰণি পুথিবোৰত বিষ্ণুৰ দশ অৱতাৰৰ এটা বামন অৱতাৰত বামনৰ কাল্পনিক ছবিত ছাতিৰ প্ৰয়োগ কৰালৈ চাই ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰয়োগ বহু আগৰে পৰা আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ শংকৰদেৱ আৰু তেওঁৰ সমসাময়িক কবিসকলৰ কবিতাতো ’ছত্ৰ’ শব্দৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়৷ “পৰিচাসকলে, ঠাকুৰৰ মাথে, শ্বেতছত্ৰ ধৰি যায়৷’’ পুৰণি কালত ৰজা-মহাৰজাসকলক “ছত্ৰভঙ্গ যোগ’’ বুলি জ্যোতিষীসকলে দেশৰ সাম্ভাৱ্য বিপদৰ বিষয়ে আগজাননী দিছিল৷ আহোমৰ বৰৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ ছত্ৰভঙ্গ যোগৰ কথা ইতিহাসত লিপিৱদ্ধ আছে৷
ছাতিৰ প্ৰকাৰ
ছাতি আৰু পেৰাছল মূলতঃ ব্যক্তিগত ব্যৱহাৰৰ বাবে আকাৰত হাতেৰে ধৰিব পৰা বহনযোগ্য আহিলা। হাতেৰে বৈ নিব পৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ ছাতিবোৰ হ’ল গলফৰ ছাতি। ছাতিক দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি; সম্পূৰ্ণ ভাঙিব পৰা ছাতি, য’ত চালিটোক সমৰ্থন কৰা ধাতুৰ খুঁটাটো পিছুৱাই যায়, যাৰ ফলত ছাতিটো হেণ্ডবেগত সোমাব পৰাকৈ সৰু হৈ পৰে, আৰু ভাঙিব নোৱাৰা ছাতি, য’ত সহায়ক খুঁটাটো পিছুৱাই যাব নোৱাৰে আৰু কেৱল চালিখনহে কোঁচাই পেলাব পাৰি। হাতেৰে চলোৱা ছাতি আৰু স্প্ৰিং লোড কৰা স্বয়ংক্ৰিয় ছাতিৰ মাজত আন এটা প্ৰভেদ আছে, স্বয়ংক্ৰিয় ছাতি, যিবোৰ বুটাম টিপিলেই স্প্ৰিং খোল খাই ছাতিবোৰ মেল খাই যায়। হাতেৰে ধৰিব পৰা ছাতিৰ এক ধৰণৰ হেণ্ডেল থাকে যিটো কাঠ, প্লাষ্টিকৰ চিলিণ্ডাৰ বা বেঁকা "ক্ৰুক" হেণ্ডেল (বেতৰ হেণ্ডেলৰ দৰে)ৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ছাতিসমূহ বিভিন্ন মূল্য আৰু মানদণ্ডৰ পৰিসৰত উপলব্ধ, ৰেহাইৰ দোকানত বিক্ৰী কৰা সস্তা, সামান্য মানদণ্ডৰ মডেলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দামী, মিহিকৈ নিৰ্মিত, ডিজাইনাৰৰ লেবেলযুক্ত মডেললৈকে। কেইবাজনো লোকৰ বাবে সূৰ্য্য বন্ধ কৰিব পৰা ডাঙৰ ’পেৰাছল’বোৰ প্ৰায়ে স্থিৰ বা অৰ্ধ-স্থিৰ আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পেটিঅ' টেবুল বা অন্যান্য বাগিচাৰ আচবাবৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বা ৰ'দঘাই বিলৰ পাৰত ছাঁ ল’বলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সঁজুলি
মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী
মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী (The Story of My Experiments with Truth, સત્યના પ્રયોગો અથવા આત્મકથા) মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ আত্মজীৱনী। ইয়াত শৈশৱৰপৰা ১৯২১ চনলৈকে তেওঁৰ জীৱনাৱলী প্ৰকাশ হৈছে। এইখন সাপ্তাহিককৈ লিখা হৈছিল আৰু তেওঁৰ কাকত নৱজীৱনত ১৯২৫ চনৰপৰা ১৯২৯ চনলৈ প্ৰকাশ হৈছিল। ইয়াৰ ইংৰাজী অনুবাদ তেওঁৰ অন্যখন কাকত ইয়ং ইণ্ডিয়াত প্ৰকাশ পাইছিল। স্বামী আনন্দ আৰু গান্ধীৰ অন্য ঘনিষ্ঠ সহযোগী সকলে যেতিয়া তেওঁৰ সমজুৱা কাম-কাজসমূহৰ আঁৰৰ কাহিনী ব্যক্ত কৰিবলৈ জোৰ কৰিলে তেতিয়া গান্ধীজীয়ে আত্মজীৱনী লিখা আৰম্ভ কৰিলে। ১৯৯৮ চনত, বিশ্ব আধ্যাত্মিক আৰু ধাৰ্মিক পৰিষদে কিতাপখন বিংশ শতিকাৰ ১০০খন আধ্যাত্মিক কিতাপৰ এখন বুলি অভিহীত কৰে।
কিতাপখন আৰম্ভ হৈছে- তেওঁৰ জন্ম আৰু মাক-দেউতাক, বাল্যকাল, শৈশৱ, পত্নী আৰু মাক-দেউতাকৰ সৈতে সম্পৰ্ক, স্কুলৰ অভিজ্ঞতা, লণ্ডনত তেওঁৰ পঢ়া-শুনা আৰু ভ্ৰমণ, ইংৰাজ ভদ্ৰলোকৰ দৰে হোৱাৰ চেষ্টা, দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ তেওঁৰ যাত্ৰা, বৰ্ণবাদৰ কুসংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা, ধৰ্ম সম্পৰ্কে তেওঁৰ সন্ধান, আফ্ৰিকাত সমজুৱা কাম, ভাৰতলৈ ঘূৰি অহা আৰু ৰাজনৈতিক জাগৰণ আৰু সামাজিক উন্নতিৰ বাবে তেওঁৰ অবিচলিত কৰ্ম আদিৰে। ১৯১৫ চনৰ কংগ্ৰেছৰ নাগপুৰ অধিবেশনৰ বৰ্ণনাৰ পিছতে কিতাপখন হঠাৎ শেষ হয়।
আলোচনা
এই আত্মকথাখন আকৰ্ষণীয়, সৰল আৰু প্ৰবচন ধৰ্মী ভাষা আৰু পাৰদৰ্শী সৎ কথকতাৰ বাবে বিখ্যাত। ১৯৯৮ চনৰ এটি সাক্ষাৎকাৰত, গুজৰাটী লেখক হৰিবল্লভ ভায়ানীয়ে এই আত্মজীৱনীখনক গোৱৰ্ধনাৰাম ত্ৰিপাঠীৰ সৰস্বতীচন্দ্ৰ উপন্যাসখনৰ সৈতে যোৱা ৫০ বছৰত গুজৰাটত সৃষ্ট সাহিত্যকৰ্মৰ ভিতৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি উল্লেখ কৰিছে। গান্ধীৰ জীৱন আৰু বিচাৰধাৰা সম্পৰ্কে ব্যাখ্যা কৰিবলৈ এই আত্মজীৱনীখন এক মহত্ত্বপূৰ্ণ দস্তাবেজ।
প্ৰভাৱ
গান্ধীয়ে নিজৰ আত্মজীৱনীত উল্লেখ কৰিছে যে লিও টলষ্টয়ৰ দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ, জন ৰাস্কিনৰ আনটু ডিজ লাষ্ট আৰু কবি শ্ৰীমদ ৰাজচন্দ্ৰই তেওঁক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুজৰাটী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
দেৱকী জৈন
দেৱকী জৈন (Devaki Jain, জন্ম ১৯৩৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অৰ্থনীতিবিদ আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ মুখ্যতঃ নাৰীবাদী অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়াইছে। ২০০৬ চনত সামাজিক ন্যায় আৰু মহিলাৰ সশক্তিকৰণত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৩ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত মহীশূৰ ৰাজ্যত দেৱকী জৈনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মহীশূৰ ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী এম এ শ্ৰীনিবাসনৰ কন্যা আছিল। তেওঁ গোৱালিয়ৰ ৰাজ্যৰ দেৱানো আছিল।
ভাৰতৰ বিভিন্ন কনভেণ্ট স্কুলত দেৱকী জৈনে অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৫৩ চনত তেওঁ মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত, ইংৰাজী আৰু সামগ্ৰিক প্ৰদৰ্শনত প্ৰথম স্থানৰ বাবে তিনিটা সোণৰ পদকেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে অক্সফ'ৰ্ডৰ চেইণ্ট এনি কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল। অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দৰ্শন, ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতিত ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ ভাৰতলৈ উভতি আহে। তাৰ পিছত ১৯৬৯ লৈকে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল।
কৰ্মজীৱন
দেৱকী জৈন নতুন দিল্লীৰ ইনষ্টিটিউট অফ ছচিয়েল ষ্টাডিজ ট্ৰাষ্ট (আইএছএছটি)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল আৰু ১৯৯৪ লৈকে তেওঁ ইয়াৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ মহিলাৰ নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰতকাম কৰিছে আৰু ভাৰতীয় আন্তৰ্জাতিক মহিলা বৰ্ষৰ বাবে 'ইণ্ডিয়ান ৱমেন' গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল।
মহিলা, বিকাশ আৰু বিশ্বৰ মাজত এক ছয় বছৰীয়া সমতা আৰু ন্যায়ৰ সন্ধানত তেওঁ দেখুৱায় যে মহিলাৰ অৱদানে কেনেকৈ বিশ্বৰ উন্নয়ন আৰু প্ৰক্ৰিয়া সলনি কৰিছে। তেওঁ নাৰীবাদী অৰ্থনীতিবিদৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰা "দৰিদ্ৰতাৰ নাৰীবাদকৰণ" শব্দটোৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ ১৯৬৬ গান্ধীবাদী অৰ্থনীতিবিদ লক্ষ্মী চান্দ জৈনৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। এনডিটিভিৰ বৰ্তমানৰ পৰিচালনা সম্পাদক শ্ৰীনিবাসন জৈনকে ধৰি দম্পতীহালৰ দুগৰাকী সন্তান আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
ব্ৰিজ (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
ব্ৰিজ (Bridge) ২০২২ চনত মুক্তি পোৱা এখন নাট্যধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৃপাল কলিতাৰ। ছবিখন বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ উপৰিও ই শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ৬৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও (২০২০) লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিৰ কাহিনীটো বানে ধোৱা গাঁও এখনৰ দুখীয়া কৃষক পৰিয়ালৰ জোনাকী নামৰ এজনী কিশোৰীৰ সংগ্ৰামৰ কাহিনী, যিয়ে পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত ঘৰখনৰ অন্ন সংস্থানৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়। উপাৰ্জনৰ অন্য পথ নথকাত তায়ো পিতৃৰ পথ অনুসৰণ কৰি পুৰুষৰ দৰে কান্ধত নাঙল লৈ কৃষিকৰ্মত প্ৰবৃত্ত হয়। লগতে ছবিখনত দেখুওৱা হৈছে যে এখন উপনৈৰ দুপাৰে থকা দুখন গাঁৱক কেনেকৈ কলগছেৰে সজা ভুৰেৰে সংযোগ কৰি ৰাখিছে। ইয়াত যিখন উপনৈ দেখুওৱা হৈছে, সেইখন এখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈ, যিয়ে প্ৰতি বছৰে প্ৰলয়ংকৰী বানৰ সৃষ্টি কৰি জনজীৱন বিপৰ্যস্ত কৰি পেলায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ভূৰাগাঁও
ভূৰাগাঁও (Bhuragaon) হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন চহৰৰ নাম। এই চহৰখন মৰিগাঁও জিলাত অৱস্থিত। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি, এই চহৰখন ১,০৬,১৪০জন লোকৰ বসতিস্থল।