cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
দীপক ধৰ
বঁটা আৰু সন্মান
কেলটেকত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে অধ্যয়নৰত অৱস্থাত দীপক ধৰে দুটা প্ৰতিষ্ঠানগত ফেলোশ্বিপ ই. পি. এন্থনী ফেলোশ্বিপ (১৯৭২-৭৩) আৰু আৰ. পি. ফেইনমেন ফেলোশ্বিপ (১৯৭৪-৭৬) লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৩ চনত ভাৰতীয় জাতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ যুৱ বিজ্ঞানী পদক লাভ কৰে। বৈজ্ঞানিক আৰু ঔদ্যোগিক গৱেষণা পৰিষদে তেওঁক ১৯৯১ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। দুবছৰৰ পিছত আন্তৰ্জাতিক তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰই তেওঁক ১৯৯৩ চনৰ জে ৰবাৰ্ট শ্ৰাইফাৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ২০০১ চনত ইনছাই পুনৰ ধৰক সতীন্দ্ৰনাথ বসু পদকৰে সন্মানিত কৰে আৰু তেওঁ ২০০২ চনত বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমীৰ টিডব্লিউএএছ বঁটা লাভ কৰে।
দীপক ধৰক ১৯৯০ চনত ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ দ্বাৰা সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। তেওঁ ১৯৯৫ চনত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত সভ্য হয় আৰু ১৯৯৯ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে। ধৰে ২০০৬ চনত বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে আৰু ২০০৭ চনত বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক গৱেষণা পৰিষদৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসু ৰাষ্ট্ৰীয় ফেলোশ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
ধৰক ২০২২ বৰ্ষৰ সন্মানীয় বল্টজমেন পদকৰ বাবে বাছনি কৰা হয় আৰু এই সন্মান লাভ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় হিচাপে পৰিণত হয়। পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰমী অৱদান থকা বিজ্ঞানীক প্ৰতি তিনি বছৰত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। অধ্যাপক দীপক ধৰজন হপফিল্ডৰ সৈতে যুটীয়াভাবে এই বঁটা লাভ কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
প্ৰত্যাশাৰ প্ৰতিলিপি
প্ৰত্যাশাৰ প্ৰতিলিপি(Protyashaar Protilipi) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা কিতাপখনৰ মূল্য হৈছে ১২০ টকা। লেখকে কিতাপখন "ৰণী, ৰিয়ন আৰু ৰিয়াৰ হাতত" উছৰ্গা কৰিছে।
বিৱৰণ
কিতাপৰ আৰম্ভণিত লেখকে কিছু ব্যক্তিগত শীৰ্ষক একলম লিখিছে। বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা ভিন্নধৰ্মী লেখা সামৰি কিতাপখন যুগুত কৰাৰ বিষয়ে এইদৰে লিখিছে, "বৰ্ণময় জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ উপাদানসমূহক মূল উপজীব্য কৰি ৰচিত হয় ভিন্নধৰ্মী লেখা আৰু তেনে বহু লেখা সময়ে সময়ে বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশো পায়। মুষ্টিমেয় এচাম পঢ়ুৱৈয়ে এনে সংকলিত গ্ৰন্থলৈ বিশেষ আগ্ৰহ নেদেখুৱালেও আন বহু পঢ়ুৱৈক ৰচনাসমূহৰ বিচিত্ৰতাই আকৰ্ষিত কৰে। তদুপৰি স্থায়িত্বৰ স্বাৰ্থতো বাতৰি কাকতৰ পৃষ্ঠাৰ পৰা বুটলি আনি নিৰ্দিষ্ট কেতবোৰ লেখাক গ্ৰন্থত সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে বুলি মই বিশ্বাস কৰোঁ।" কিতাপখনত থকা নিৰ্বাচিত ৰচনাসমূহ 'আমাৰ অসম', 'অসমীয়া প্ৰতিদিন', 'সাদিন', 'অসমীয়া খবৰ', 'নিয়মীয়া বাৰ্তা', 'দৈনিক জনমভূমি', 'প্ৰান্তিক', 'সাতসৰী' আৰু 'বুনিয়াদ'ত প্ৰকাশ পোৱা বুলি লিখকে কিছু ব্যক্তিগতত উল্লেখ কৰিছে। মুঠ ২৭ টা প্ৰবন্ধ সম্বলিত কিতাপখনত প্ৰবন্ধ বা ৰচনাসমূহ তিনিভাগত ভাগ কৰা- কিছু নিজৰ, কিছু কাষৰ সমাজখনৰ আৰু কিছু দূৰৰ পৃথিৱী। প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল-
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক৷ একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪ খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা।তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬ খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
লগতে চাওক
চিৰদিন অসমীয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
দেৰগাঁও
দেৰগাঁও(Dergaon) (IPA: ˈdɜːˌgɑ̃ʊ)উজনি অসমৰ গোলাঘাট জিলাত অৱস্থিত এখন ঐতিহাসিক ঠাই৷ হেমকোষ প্ৰণেতা ভাষাৰ ওজা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, জ্ঞানপীঠ বঁটাপ্ৰাপ্ত কবি নীলমণি ফুকন, গল্প সম্ৰাট চৈয়দ আব্দুল মালিক, সাহিত্যিক-লেখক চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা, প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰা, নৃত্যাচাৰ্য যতীন গোস্বামীকে আদি কৰি অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতিৰ জগতখনত অনবদ্য অৱদান আগবঢ়োৱা কেইবাজনো বৰেণ্য ব্যক্তিৰ জন্মস্থান হৈছে দেৰগাঁও।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
দেৰগাঁও 26.7°N, 93.97°Wত অৱস্থিত৷ ইয়াৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ৮২ মিটাৰ (২৬৯ ফুট)৷ দেৰগাঁৱৰ উত্তৰে দিচৈ নৈ, দক্ষিণে গণকপুখুৰী, পূবে যোৰহাট জিলা আৰু পশ্চিমে বাদুলীপাৰ।
জনসংখ্যা
২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দেৰগাঁৱৰ জনসংখ্যা ১৩,৩৬৪ জন৷ ইয়াৰে ৫৬% পুৰুষ আৰু ৪৪% মহিলা৷ দেৰগাঁৱৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৫%, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৮৮% আৰু ৮১%৷ দেৰগাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১০% ছয়বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷
ৰাজনীতি
দেৰগাঁও কলিয়াবৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
শিক্ষা
দেৰগাঁৱৰ প্ৰধান শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ হৈছে-
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:গোলাঘাট জিলা
মনজ্যোৎস্না মহন্ত
মনজ্যোৎস্না মহন্ত গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক, অধ্যাপক। তেখেত কেশৱ মহন্ত আৰু নিকুঞ্জলতা মহন্তৰ জীয়ৰী। তেখেতে কণ্ঠ দিয়া অসমীয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে- সপোন, অজলা ককাই, দ্বীপজ্যোতি। একক কণ্ঠৰ গীতৰ এলবামসমূহ হ’ল- লহৰ, মনজৰী, আৱেগেৰে, ৰাগি সুৱদি, চকুতে চকু, হিট অফ্ মনজ্যোৎস্না, নাদ (বৰগীত),এনাজৰী, চেনেহজৰী (ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ গীতৰ এলবাম) আদি। মহন্ত বৰ্তমান সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। উল্লিখিত চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামসমূহৰ উপৰিও অসমৰ বহুতো জনপ্ৰীয় গীতত তেওঁ কণ্ঠ নিগৰাইছে। মহন্তই বৰ্তমানলৈকে দুখনকৈ গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।
জন্ম আৰু পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰত ১৯৬৭ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত। পিতৃৰ নাম কেশৱ মহন্ত আৰু মাতৃৰ নাম নিকুঞ্জলতা মহন্ত।
শিক্ষা
তেখেতে তাৰিণী চৌধুৰী চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালিকা বিদ্যালয়ৰপৰা তেখেতে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৮৭ চনত অসমীয়া বিষয়ত স্নাতক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা একেটা বিষয়তে ১৯৯০ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
চাকৰি জীৱন
তেখেত বৰ্তমান সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক।
সাংস্কৃতিক জীৱন
তেখেতে কণ্ঠ দিয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে- সপোন, অজলা ককাই, দ্বীপজ্যোতি তেখেতৰ একক কণ্ঠৰ গীতৰ এলবাম- লহৰ, মনজৰী, আৱেগেৰে,ৰাগি সুৱদি, চকুতে চকু, হিট অফ্ মনজ্যোৎস্না, নাদ (বৰগীত),এনাজৰী. চেনেহজৰী (ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ গীতৰ এলবাম) ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
বালি, ইণ্ডোনেছিয়া
বালি ইণ্ডোনেছিয়াৰ এক দ্বীপ অঞ্চল আৰু প্ৰদেশ। বালি আৰু ইয়াৰ কাষৰ কিছু ক্ষুদ্ৰ দ্বীপ নুচা পেনিদা, নুচা লেমবনগান আৰু নুচা চেনিনগানৰ লগ লাগি এই প্ৰদেশ গঠিত হৈছে। ইয়াৰ ৰাজধানী হৈছে ডেনপাচাৰ। ই দ্বীপটোৰ দক্ষিণাঞ্চলত অৱস্থিত।
পূব জাভা অঞ্চলৰ ৩.২ কিলোমিটাৰ দূৰত বালি দ্বীপ অৱস্থিত। বালি প্ৰণালীৰ দ্বাৰা বালি আৰু জাভা পৃথক হৈছে। পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ দ্বীপটো ১৫৩ কিলোমিটাৰ আৰু উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ ১১২ কিলোমিটাৰ। নুচা পেনিদা জিলা বাদ দি প্ৰশাসনিকভাবে ইয়াৰ মাটিকালি ৫,৭৮০ বৰ্গকিলোমিটাৰ। জনঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত প্ৰায় ৭৫০ জন।
২০১০ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী অঞ্চলটোৰ জনসংখ্যা ৩৮,৯০,৭৫৭ জন আৰু ২০১৪ চনৰ জানুৱাৰীৰ অনুমান অনুসৰি ৪২,২৫,৩৮৪ জন। দ্বীপটোৰ অধিকাংশ লোক হিন্দু ধৰ্মালম্বী। ২০১০ চনৰ তথ্য অনুসৰি বালিৰ জনসংখ্যাৰ ৮৩.৫% শতাংশই বালীয় হিন্দু। বাকী লোকসকলৰ হৈছে ইছলাম (১৩.৪%), খ্ৰীষ্টান (২.৫%) আৰু বৌদ্ধ (০.৫%) ধৰ্মালম্বী।
অতীজতে বালিত বিভিন্ন হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বসবাস কৰিছিল। প্ৰত্যেক সম্প্ৰদায়ে একো একোজন নিৰ্দিষ্ট দেৱতাক পূজা কৰিছিল। বালিৰ সংস্কৃতি ভাৰতীয় আৰু চীনা সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰচুৰভাৱে প্ৰভাৱান্বিত। ইয়াত প্ৰথম শতিকাৰ পৰাই হিন্দু সংস্কৃতিৰ বিকাশ হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়।
ইতিহাস
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় দুহেজাৰ বছৰ পূৰ্বে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ জলপথৰে দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু ওচেনিয়াৰ পৰা অষ্ট্ৰোনেছিয়ানলোকৰ আগমন এই অঞ্চললৈ হয় আৰু ইয়াতে বসতি আৰম্ভ কৰে। সাংস্কৃতিক আৰু ভাষাগত দিশৰ পৰা বালিৰ লোকসকল ইণ্ডোনেছিয়া দ্বীপপুঞ্জ, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইন আৰু ওচেনিয়াৰ লোকসকলৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্ক দেখা যায়।
জনপ্ৰিয় পৰ্যটন কেন্দ্ৰ হিচাপে বালিৰ সুনাম আছে। প্ৰাচীন আৰু আধুনিক নৃত্যকলা, ভাস্কৰ্য, চিত্ৰকলা, সংগীত, চামৰা আৰু ধাতবশিল্পৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ শিল্পকলাৰ বাবে অঞ্চলটোৱে বিশেষ গুৰুত্বতা পায়ছে। বাৰ্ষিক ইণ্ডোনেছীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ইয়াতে অনুষ্ঠিত হয়। বিংশ শতাব্দীত পৰ্যটনৰ দিশত অঞ্চলটোৱে বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। সাম্প্ৰতিককালত বালিত ২০১১ চনৰ এচিয়েন সম্মিলন, ২০১৩ চনৰ এপেক সম্মিলন আৰু মিচ ৱৰ্ল্ড সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতা, ২০১৮ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধি আৰু বিশ্ব বেংকৰ বাৰ্ষিক সভা অনুষ্ঠিত হৈছে।
প্ৰৱাল ত্ৰিভুজ বা ক'ৰাল ট্ৰায়াঙ্গলৰ অংশ হিচাপে এই অঞ্চলটি সামুদ্ৰিক প্ৰজাতিৰ জীৱবৈচিত্ৰ্যত অতি চহকী। কেৱল এই অঞ্চলতে পাঁচ শতাধিক প্ৰৱাল প্ৰাচীৰ গঢ়া প্ৰজাতিৰ প্ৰাণী পোৱা যায়। এই সংখ্যা তুলনামূলকভাৱে সম্পূৰ্ণ কেৰিবীয়ান অঞ্চলৰ প্ৰায় সাত গুণ বেছি।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানে বালি দখল কৰে। ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪২ তাৰিখে জাপানী বাহিনী চহৰখনৰ কাষত অৱতৰণ কৰে আৰু ক্ষিপ্ৰতাৰে দ্বীপটোক কৰায়ত্ত্ব কৰে। ওলন্দাজ সকলৰ শাসনৰ তুলনাত জাপানী শাসন অধিক সহনীয় আছিল। ১৯৪৫ চনৰ আগষ্টত জাপানৰ আত্মসমৰ্পণৰ পাছত ওলন্দাজসকল ইণ্ডোনেছিয়ালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু ঔপনিবেশিক শাসন চলায় যায়। ১৯৪৯ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত বালি ওলন্দাজৰ ঔপনিবেশিক শাসনৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে।
জীৱবৈচিত্ৰ
বালিত প্ৰায় ২৮০ প্ৰজাতিৰ চৰাই আছে। ইয়াৰ মাজৰে বালি শালিকা নামৰ প্ৰজাতিটোৰ অৱস্থা ঘোৰ সংকটাপন্ন অৰ্থাৎ ই বিপন্ন হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। বিংশ শতাব্দীত আৰম্ভণিলৈকে বালিতে কিছু বৃহৎ আকাৰৰ স্তণ্যপায়ী প্ৰাণীও আছিল। ১৯৩৭ চনত অন্তিমটো বালি বাঘক দেখা পোৱা গৈছিল। ১৯৪০ দশকৰ পৰা ১৯৫০ দশকলৈ বালি বাঘৰ উপ-প্ৰজাতি এটাও দেখা গৈছিল।
পৰ্যটন
তিনি দশক পূৰ্বে বালিৰ অৰ্থনীতিৰ অধিকাংশই আছিল কৃষিভিত্তিক। বৰ্তমানে পৰ্যটনশিল্প আয়ৰ প্ৰধান ক্ষেত্ৰ, যাৰ ফলত বালি ইণ্ডোনেছিয়াৰ অন্যতম সম্পদশালী অঞ্চল হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ২০০৩ চনৰ বালিৰ অৰ্থনীতিৰ ৮০% আছিল পৰ্যটন সম্পৰ্কীয়। ২০০২ আৰু ২০০৫ চনৰ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণে বালিৰ অৰ্থনীতিত ব্যাপকভাবে ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলায়। পিছে বৰ্তমানে পৰ্যটনশিল্প পুনৰ ঠন ধৰি উঠিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাগৰীয় দ্বীপ শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়া
গেছ
গেছ বা গেছীয় অৱস্থা হৈছে পদাৰ্থৰ চাৰিটা মৌলিক অৱস্থাৰ ভিতৰত এটা (আন তিনিটা অৱস্থা হৈছে কঠিন, তৰল আৰু প্লাজমা)।
এটা বিশুদ্ধ গেছ এটা পদাৰ্থৰ পৰমাণু (যেনে নিয়নৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত গেছ), এবিধ পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত মৌল (যেনে অক্সিজেন), বা বিভিন্ন পৰমাণুৰ দ্বাৰা যৌগ (যেনে কাৰ্বন ডাই অক্সাইড)ৰে গঠিত হ'ব পাৰে। বায়ুৰ দৰে গেছৰ মিশ্ৰণত বিভিন্ন ধৰণৰ বিশুদ্ধ গেছ থাকে। গেছক তৰল আৰু কঠিন পদাৰ্থৰ পৰা পৃথক কৰা পক্ৰিয়াটো হ’ল মৌলিক গেছীয় কণাবোৰৰ বিস্তৃত পৃথকীকৰণ। এই পৃথকীকৰণৰ ফলত সাধাৰণতে মানুহৰ বাবে অদৃশ্য এটা ৰংহীন গেছৰ উৎপন্ন কৰে।
পদাৰ্থৰ গেছীয় অৱস্থা তৰল আৰু প্লাজমা অৱস্থাৰ মাজত থাকে, ইয়াৰে প্লাজমা অৱস্থাই গেছৰ সৰ্বোচ্চ উষ্ণতাৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰে। উষ্ণতা ৰেখা তলৰ ফালে অৱক্ষয়ী কোৱাণ্টাম গেছবোৰ থাকে আৰু এই গেছবোৰ ক্ৰমান্বয়ে অধ্যয়নৰ বিষয় হিচাপে গুৰুত্ব লাভ কৰি আহিছে। অতি কম উষ্ণতালৈ অতি শীতল কৰা উচ্চ ঘনত্বৰ পাৰমাণৱিক গেছবোৰক পৰিসংখ্যাগত আচৰণ অনুসৰি ব’ছ গেছ বা ফাৰ্মি গেছ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।
মৌলিক গেছ
মান উষ্ণতা আৰু চাপ (STP)ত সুস্থিৰ দ্বি-পৰমানুবিশিষ্ট হোম’নিউক্লিয়াৰ অণু হিচাপে পোৱা একমাত্ৰ ৰাসায়নিক মৌলসমূহ হ’ল হাইড্ৰ’জেন (H2), নাইট্ৰ’জেন (N2), অক্সিজেন (O2), আৰু দুটা হেল’জেন: ফ্ল’ৰিন (F2) আৰু ক্ল’ৰিন (Cl2)। এক পৰমানুবিশিষ্ট সম্ভ্ৰান্ত গেছ – হিলিয়াম (He), নিয়ন (Ne), আৰ্গন (Ar), ক্ৰিপ্টন (Kr), জেনন (Xe), আৰু ৰেডন (Rn)ৰ সৈতে একেলগে এই গেছবোৰক "মৌলিক গেছ" বুলি কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থৰ অৱস্থা
লক্ষীমপুৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়
লক্ষীমপুৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয় হৈছে অসমৰ লখিমপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন মহাবিদ্যালয়। ১৯৯২ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
মহাবিদ্যালয়খনত বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ স্বৰ্গীয় মোহন চন্দ্ৰ ৰয়ৰ নামেৰে এটি পুথিভঁৰাল আছে। পুথিভঁৰালটোত ১০৬০০ তকৈও অধিক কিতাপ, ১০খন আলোচনী আৰু সাময়িকী আছে। শিক্ষাৰ্থী আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে বিভিন্ন শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত শেহতীয়া জ্ঞান নিশ্চিত আৰু সমৃদ্ধ কৰাৰ বাবে পুথিভঁৰালটোত বৃহৎ সংখ্যক সমল কিতাপ আছে। পুথিভঁৰালটোৱে ৰিপ্ৰোগ্ৰাফী (জেৰক্স) সুবিধাও প্ৰদান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
দস্যু ভাস্কৰ ছিৰিজ
দস্যু ভাস্কৰ ছিৰিজ অসমীয়া সাহিত্যৰ এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ দস্যু ভাস্কৰ আৰু তেখেতৰ কীৰ্তি-কলাপৰ বিৱৰণ থকা থ্ৰীলাৰ উপন্যাসৰ সমষ্টি। এই চৰিত্ৰৰ স্ৰষ্টা আছিল ৰংমন। দস্যু ভাস্কৰ ছিৰিজৰ অধীনত ৰচিত ৬১খন উপন্যাসত দস্যু ভাস্কৰৰ বিভিন্ন অভিযান বৰ্ণনা কৰা হৈছে। দস্যু ভাস্কৰৰ প্ৰকৃত নাম কমল বড়া। প্ৰথম অৱস্থাত কেইগৰাকীমান সংগীৰে কমল বড়াই দুষ্টৰপৰা ডকাইতিৰে ধন কাঢ়ি দুখীয়াৰ মাজত বিলাই দিয়াৰ উদ্দেশ্য লয়। বিলোৱাৰ কামত সহায় কৰিবলৈ 'মানৱ সংঘ'নামে কল্যাণকামী অনুষ্ঠান গঠন কৰে। কিন্তু, মানৱ সংঘৰ লগত চৰকাৰী প্ৰশাসন যন্ত্ৰৰ সংঘাত আহি পৰাত কমল বড়াই আত্মগোপন কৰি ছদ্মনামত নিজৰ কাম-কাজ চলাই যাবলগীয়া হয়। 'দস্যু ভাস্কৰ' নামেৰে তেওঁ আগতে কৰা ডকাইতিকেইটা স্বীকাৰ কৰে, আৰু দস্যু ভাস্কৰক ধৰিবলৈ পুলিচলৈ প্ৰত্যাহ্বান আগবঢ়ায়। দস্যু হিচাপে আইনৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ পাছত ভাস্কৰে জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ গুহা এটাত নিজৰ গোপন আস্তানা গঢ়ি তোলে। দস্যু ভাস্কৰৰ সংগী আছিল সোমন, ধীৰেণ, ফেহু, বোন্দা, ফিঙা। ইয়াৰ বাহিৰে 'নতুন বাণী' কাকতৰ সম্পাদক পীতাম্বৰ তালুকদাৰ দস্যু ভাস্কৰৰ প্ৰতি সহানুভূতি থকা, কিন্তু একে সময়তে ডকাইতিৰ বিৰূদ্ধে কাকতত নিৰ্ভয়ে লিখা-মেলা কৰা দস্যু ভাস্কৰৰ প্ৰথম অংশৰ নিয়মীয়া চৰিত্ৰ আছিল। দস্যু ভাস্কৰৰ বিপৰীতে আছিল পুলিচ বিভাগৰ ডিটেকটিভ চীফ পিনাকী শৰ্মা। পাছলৈ একে পদলৈ অধিষ্ঠিত হয় প্ৰদীপ কাকতী। ইয়াৰ বাহিৰে অনিয়মীয়াকৈ মূল কাহিনীলৈ অহা কিন্তু মুখ্য ভূমিকা লোৱা মহিলা চৰিত্ৰ আছিল চম্পা।
সোমন আও
দস্যু ভাস্কৰৰ স্কুলীয়া দিনৰ সহপাঠী। নগালেণ্ডৰ অধিবাসী। একেলগে কটন কলেজত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। একে মতত বিশ্বাসী বাবে দুয়ো লগলাগি ধনীৰপৰা কাঢ়ি দুখীয়াক দিয়াৰ উদ্দেশ্যত ব্ৰতী হয়। সোমন আও ভাস্কৰৰ প্ৰাণৰ বন্ধু আৰু মুখ্য পৰামৰ্শদাতা। চহৰত থকা সোমনৰ ৰেষ্টুৰা আছিল ভাস্কৰৰ দলৰ অন্য এক গোপন আড্ডা। পাছলৈ সোমনে ঘাইকৈ জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ গোপন আস্থানৰ ভিতৰতে কাম-কাজৰ তদাৰকত ৰত হয়, লগতে কাৰিকৰী কাম-কাজৰ দায়িত্ব বহন কৰে। ছিৰিজৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰপৰাই ভাস্কৰৰ সহযোগী।
ফেহু
ঘৰ মাজুলীত। সৰুৰেপৰাই হাতলৰ স্বভাৱৰ। চোকা যদিও স্কুলীয়া শিক্ষাত একেবাৰে মনোযোগ নিদিলে। প্ৰথমে সৰু-সুৰা চুৰিৰে আৰম্ভ কৰিলেও পাছলৈ পাকৈত চোৰত পৰিণত হয়। কিন্তু এঘৰত চুৰি কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত সহকৰ্মীয়ে সৰু ছোৱালী এজনীক মূৰত আঘাত কৰাত পলাই নগৈ ছোৱালীজনীৰ চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাবেহে পৰিয়ালক কয়। সেয়ে, প্ৰথমবাৰ জেললৈ যাবলগীয়া হয় যদিও, জেলত থকা সময়তে বিভিন্ন অপৰাধীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি পাকৈত চোৰত পৰিণত হয়। অৱশ্যে লাপি-লুপা চুৰিত ফেহুৰ ধ্যান নাছিল। কমেও এশ টকা নথকা 'দুখীয়া' মানুহৰপৰা ফেহুৱে চুৰ নকৰিছিল। এবাৰ ডকাইতি কৰাৰ উদ্দেশ্যে ভাস্কৰক গবা মাৰি ধৰে। ভাস্কৰে পাছে টিলিকতে তাক বগৰাই যাবলৈ দিয়ে। ভাস্কৰৰ শক্তি-সামৰ্থ্যত অভিভূত হৈ ফেহুৱে ভাস্কৰৰ সংগ লয়। আগলৈ ফেহুৱে ভাস্কৰক ভগবানৰ দৰে ভাবিবলৈ লয় আৰু পৰভু বুলি মাতিবলৈ ধৰে। ফেহু পেটুক স্বভাৱৰ ব্যক্তি। খাই খুউব ভাল পায় তথা আনকো খুৱাই আনন্দ পায়। ভাস্কৰৰ গোপন আস্থানত থকা সময়ত ৰন্ধা-বঢ়াৰ দায়িত্ব ঘাইকৈ ফেহুৱেই লয়। ছিৰিজৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰপৰাই ভাস্কৰৰ সহযোগী।
পাৰ্থ
প্ৰথমে তীৰ্থংকৰৰ দলত আছিল। 'বিমান যুদ্ধত ভাস্কৰ' কাহিনীৰ সময়ত ভাস্কৰৰ লগত প্ৰথম কাম কৰে। পাৰ্থ এজন সুদক্ষ অভিযন্তা।
তীৰ্থংকৰ
এওঁ আৰম্ভণিতে নিজাববীয়াকৈ দেশ মাতৃকাৰ উদ্ধাৰৰ হকে অভিযান চলাইছিল যদিও পিছলৈ ভাস্কৰৰ দলত চামিল হয়। আধুনিক বিজ্ঞানৰ সকলো নতুন পৰিঘটনা নখ-দৰ্পণত ৰখা এজন তীক্ষ্ণধী বিজ্ঞানী। প্ৰথম প্ৰৱেশ ঘটিছিল চিৰিজৰ দ্বিতীয় উপন্যাস 'গুহামানৱ ভাস্কৰ'ত। এই অভিযানৰ কাহিনীত তীৰ্থংকৰে ভাস্কৰৰ দলত চামিল হোৱা নাছিল যদিও ভাস্কৰক প্ৰয়োজনীয় খবৰ যোগাই গৈছিল। গুহামানৱ ভাস্কৰ কাহিনীৰ শেষত বোন্দাই তীৰ্থংকৰ অপহৰণ হোৱাৰ খবৰ আনে। তীৰ্থংকৰ উদ্ধাৰ কৰাৰ লগতে চোৰাং চক্ৰটো নিশ্চিহ্ন কৰাৰ কাহিনীৰে ভাস্কৰ চিৰিজৰ তৃতীয় উপন্যাস 'চক্ৰভেদী ভাস্কৰ' ৰচিত হৈছে।
ডা° ধীৰেন
ডা° ধীৰেন কাকতি ডিব্ৰুগড়ৰ ল'ৰা। মেডিকেল পাছ কৰি সেই বছৰেই মানৱ সংঘৰ লগত জড়িত হৈ পৰে আৰু বলাগড় কেন্দ্ৰৰ কেন্দ্ৰপতি। বলাগড় কেন্দ্ৰতে ভাস্কৰৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শলৈ আহে। পাছলৈ ভাস্কৰৰ মূল দলৰ অংগ হৈ পৰে। ছিৰিজৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থত মানৱ সংঘৰ লগত জড়িত হিচাপেহে দেখুওৱা হয়।
বোন্দা
বোন্দাৰ এটা গাড়ী ভাল কৰা কাৰখানা আছে। আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাই যদিও গাড়ীৰ বিষয়ে জ্ঞান একোজন অভিযন্তাতকৈয়ো বেছি। ফেহুৰ লগত খুট-খাট কাজিয়া লাগি থাকে যদিও দুয়ো ভিতৰি বৰ ভাল বন্ধু।
পিনাকী শৰ্মা
অসমৰ পুলিচ বিভাগৰ ডিটেকটিভ চীফ। সৎ, কৰ্মঠ এই বিষয়গৰাকীয়ে আইনৰ অধীনত ভাস্কৰক ধৰিবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ যদিও ভাস্কৰৰ কাম-কাজৰ প্ৰতি তেখেতৰ সহানুভূতিও নথকা নহয়।
কিৰিটী শইকীয়া
ভাস্কৰৰ প্ৰতি অতি অসহিষ্ণু এইগৰাকী চোৰাংচোৱা বিষয়াই পদে পদে ভাস্কৰৰ ওচৰত লঘু হ’বলগীয়া হয়। যদিও ভাস্কৰে বহুকেইটা অভিযানৰ অন্তত অপৰাধীক তেখেতৰ হাতত ধৰাই দিয়ে তথাপি তেখেতে ভাস্কৰক চকুপাৰি দেখিব নোৱাৰে। কিন্তু তেখেতৰ পত্নী সৰ্বেশ্বৰীয়ে আকৌ ভাস্কৰক নিজৰ পুত্ৰৰ দৰে স্নেহ কৰে। ভাস্কৰে ছদ্মবেশত তেখেতৰ ঘৰত বহুবাৰ প্ৰৱেশ কৰে আৰু সৰ্বেশ্বৰীৰ আশীৰ্বাদ গ্ৰহণ কৰে।
চম্পা
বলাগড় কেন্দ্ৰত মানৱ সংঘই বানপানীৰ সময়ত কৰা সাহায্যক কাম চাবলৈ যাওঁতে, কমল বৰাই বানপানীত উটি অহা এজনী মৃতপ্ৰায় ছোৱালীক উদ্ধাৰ কৰে। ছোৱালীজনীৰ সুন্দৰ মুখখনে কমলৰ মনত এক অনুভূতিৰ জন্ম দিয়ে। ছোৱালীজনীৰ নাম মিনু, সম্পূৰ্ণ নাম মিনতি বৰুৱা। পিতৃ ভৱানী বৰুৱা। ঘৰ উজানবজাৰত। প্ৰথম দেখাত উৎপন্ন হোৱা প্ৰেমৰ অনুভূতিক কমলে জলাঞ্জলি দিয়ে, কাৰণ সি জানিছিল তাৰ সন্মুখৰ পথত সমাজৰ স্বাভাৱিক পথ নহয়। সেই পথত প্ৰেমৰ স্থান নাই। আনহাতে প্ৰথম দৰ্শনতেই মিনতিয়েও অনুভৱ কৰিছিল কমলৰ প্ৰতি এক আকৰ্ষণ। কিন্তু কমলৰ নিৰপেক্ষ আচৰণ দেখি সেই অনুভূতি ব্যক্ত নকৰে। পাছলৈ মিনতিয়েও ছদ্মনাম 'চম্পা' হিচাপে ভাস্কৰৰ পথেৰেই বাট বুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যদিও ভাস্কৰৰ মূল দলৰ অংগ নাছিল। কিন্তু, ভাস্কৰৰ বিভিন্ন কামত আঁৰে আঁৰে থাকি সহায় কৰাৰ লগত ভাস্কৰৰ জীৱনৰ প্ৰতি অহা ভাবুকি দূৰতে বিদূৰ কৰিছিল। ছিৰিজৰ প্ৰথম গ্ৰন্থত মিনতি হিচাপেই উল্লিখিত, আৰু চম্পাৰ ৰূপ লয় পাছতহে।
পীতাম্বৰ তালুকদাৰ
'নতুন বাণী' বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক। মুক্তিযোদ্ধা। দেশ বিভাজনৰ ঘোৰ বিৰোধী আছিল আৰু সেই লৈ নেহৰু-পেটেল আৰু আজাদৰ লগত মনোমালিন্য হৈছিল। স্বাধীনতাৰ পাছতো সেয়ে তেওঁ কোনো পদবী লোৱা নাছিল আৰু সাংবাদিক হিচাপেই কাম কৰিছিল। কমল বড়াৰ 'মানৱ সংঘ'ৰ গঠনৰ কামত সক্ৰিয় ভাৱে অংশ লৈছিল। দস্যু ভাস্কৰৰ উদ্দেশ্যৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল আছিল যদিও ভাস্কৰৰ কৰ্ম-পদ্ধতিৰ তেওঁ বিৰোধী আছিল। ভাস্কৰৰ শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ। তেওঁ কমল বড়াই যে পাছলৈ দস্যু ভাস্কৰ হৈছিল সেয়া নাজানিছিল। প্ৰয়োজনত দস্যু ভাস্কৰৰ কাষতো তেওঁ থিয় দিছিল।
ৰঘূনাথ পাণ্ডা
ৰঘূনাথ পাণ্ডা কামাখ্যা মন্দিৰৰ পাণ্ডা। কামাখ্যা পাহৰত ভাস্কৰ ওৰফে কমলৰ ভাতঘৰ। ৰঘূনাথ পাণ্ডা আৰু পত্নীয়ে ভাস্কৰৰ জীৱনৰ বিষয়ে ভালদৰেই জানে আৰু সদায়ে ভাস্কৰৰ কুশল কামনা কৰে। কমল বৰা দস্যু ভাস্কৰ হোৱাৰ আগৰেপৰাই কমলৰ চিনাকি। ছিৰিজৰ প্ৰথম গ্ৰন্থতে উল্লেখ পোৱা যায়।
দস্যু ভাস্কৰৰ আবিৰ্ভাৱ
শিৱসাগৰৰ বাসিন্দা হৰেন বৰাৰ একমাত্ৰ খেতিৰ আদালতৰ ৰায় অনুসৰি হাতচাৰা হয়। শিশু পুত্ৰ কমল আৰু মাকক লৈ পৰিয়ালটোৰ অৱস্থা হয় পানীত হাঁহ নচৰা বিধৰ। কিন্তু, দুখৰ মাজতো চোকা মগজুৰ কমল বৰাই শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ লাভ কৰি বৃত্তি লৈ কটন কলেজত পঢ়িবলৈ আহে। লগত প্ৰিয় বন্ধু নগালেণ্ডৰ সোমন আও। পঢ়াৰ লগতে সাঁতোৰ আৰু বিভিন্ন খেলতো কমলে পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাই সহপাঠীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। পঢ়াশুনাতকৈও খেলৰ বাবেহে কমল প্ৰখ্যাত হৈ পৰে। স্নাতক পৰীক্ষাৰ পাছত ঘৰলৈ যাব নোৱাৰি কমল আৰু সোমনে ছাত্ৰাবাসতে সময় কটায়। তেনে সময়তে আহে ১৯৫০ চনৰ বৰ ভূইঁকপ। ভূইঁকপত ক্ষতিগ্ৰস্ত মানুহৰ দুখৰ বুজ ল'বলৈ গুৱাহাটীলৈ আহে প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰু। নেহৰুৰ সভাত দুখীয়াৰ প্ৰতি দান দিবলৈ আগবাঢ়ি যায় চহৰৰ বহু ধনী ব্যক্তি। কিন্তু, আৰ্তজনৰ সেৱাৰ বাবে বৰঙনি দিবলৈ যোৱা মানুহৰ অংগী-ভংগী দেখি কমলে অনুভৱ কৰে তাৰ মাজত আন্তৰিকতা নাই। আছে, নাম কিনাৰ আগ্ৰহ মাত্ৰ। ধনীচামে দুখীয়াক পুতৌহে কৰিছে। সহায় আগবঢ়োৱা নাই। কমলে অনুভৱ কৰে, ভিক্ষাৰে কেতিয়াও দেশৰ মংগল নহয়। সি এক কঠিন পথৰ এক নক্সা আঁকি লয়। ধনীৰপৰা কাঢ়ি তাক দুখীয়াৰ মাজত বিলাই দিয়াৰ। পাকৈত চোৰ ফেহু ঘটনাচক্ৰে কমলহঁতৰ লগ লয়। সিহঁতে সোনকালেই এক সৰু সংগঠন কৰি ধনী ব্যৱসায়ীৰ ঘৰত এক লোমহৰ্ষক ডকাইতি কৰে। সেই ধন আৰ্তজনক বিলাই দিবলৈ গঠন কৰা হ'ল মানৱ সংঘ। মানৱ সংঘৰ জৰিয়তে প্ৰকৃত দৰিদ্ৰসকললৈ সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱা হ'ল, আনহাতে চহৰত ঘটি গ'ল কেইবাটাও লোমহৰ্ষক ডকাইতি। ডকাইত বিচাৰি পুলিচে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিলে। চহৰত খোদ প্ৰশাসনৰ পৰাই নিৰাপত্তাৰ অভাৱ দেখি 'নতুন বাণী' কাকতৰ সম্পাদক পীতাম্বৰ তালুকদাৰে চৰকাৰ আৰু পুলিচক দোষাৰোপ কৰিলে। দিল্লীৰপৰা আহিল আই.বি. চীফ মেনন। কিন্তু, নিজৰ অসমৰ্থতাৰ বাবে তেওঁৰ খং পৰিলগৈ পীতাম্বৰ তালুকদাৰৰ ওপৰতহে। মেননে পীতাম্বৰ তালুকদাৰক কৰা অপমান সাধাৰণ মানুহে জানিবলৈ পালে। চহৰত আন্দোলন গঢ়ি উঠিল। পুলিচে গুৱাহাটীৰ সকলো দাগী আচামীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে। কিন্তু, ফেহুক নিষ্ক্ৰিয় দেখি সন্দেহ হ'ল পিনাকী শৰ্মাৰ। ফেহুৰপৰাই কিবা শুং পোৱা যাব বুলি ভাবি তেওঁ ফেহুৰ পিছত চৰ লগালে। কমলে এই কথা জানিব পাৰি ফেহুৰপৰা পিনাকী শৰ্মাৰ সন্দেহ দূৰ কৰিবলৈ দস্যু ভাস্কৰ নামে এক ছদ্মনাম লৈ বাতৰি-কাকতত বিজ্ঞাপন দি সকলো ডকাইতিৰ দায়িত্ব নিজে মূৰ পাতি লয়, লগতে নিৰীহ জনতাক হাৰাশাস্তি নকৰিবলৈ অনুৰোধ কৰি তাক ধৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনায়। মেননৰ অসফলতাৰ বাবে অপসাৰণ কৰি পিনাকী শৰ্মাক সৰ্বাধিনায়ক কৰা হয়। পিনাকী শৰ্মাই ফেহু, বোন্দাৰ পাছত জোৰ দি লগা দেখি কমলে দস্যু ভাস্কৰৰ ছদ্মবেশত পিনাকী শৰ্মাক লগ কৰি প্ৰত্যাহ্বান জনায় যাতে পিনাকী শৰ্মাৰ তদন্ত ভাস্কৰ কেন্দ্ৰিক হৈ থাকে। তেনে সময়তে আন এটা ডকাইতিৰ আঁচনি কৰা হয়। ডকাইতিৰ বাবে অসমৰ বাহিৰৰপৰা আহিবলগীয়া এজন ব্যক্তিক বিপথে পৰিচালিত কৰি তাৰ ঠাইত ছদ্মবেশত ভাস্কৰ সোমাই পৰে। ডকাইতি সফলতাৰে সম্পন্ন হ'লেও নিতান্ত প্ৰয়োজনত সংঘটিত কৰিবলগীয়া এক বিষ্ফোৰণৰ ফলত কিছু লোক হতাহত হয়। কমল আৰু সংগীসকল এই কথাত ব্যথিত হৈ পৰে, লগতে পিনাকী শৰ্মাই কমলক সন্দেহ কৰাৰ কথাও মনলৈ অহাত কমল আৰু সংগীসকলে নিজৰ সামাজিক পৰিচয় ত্যাগ কৰি জনসমাজৰপৰা আঁতৰি গোপন পৰিচয়েৰে জীৱন কটোৱাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। কমল বৰা কলিকতালৈ গ'ল। তাৰেপৰা খবৰ আহিল-'ডায়মণ্ডহাৰবাৰত গঙ্গাৰ বুকুত ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত খেলুৱৈ অসমৰ মুকুটমণি কমল বৰুৱাৰ সলিল সমাধি। '
চক্ৰভেদী ভাস্কৰ
চক্ৰভেদী ভাস্কৰৰ কাহিনীৰ আৰম্ভণিৰ আভাস ইয়াৰ পূৰ্বৱৰ্তী উপন্যাস 'গুহামানৱ ভাস্কৰ'তে দি ৰখা হৈছে। দস্যু ভাস্কৰৰ দৰে একে লক্ষ্যৰে জীৱন আৰম্ভ কৰা তীৰ্থকংৰে পাকিস্তানী (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশk সাঙুৰি) এক চক্ৰই অসমৰপৰা সীমান্তৰ সামৰিক ছাউনিসমূহৰ গোপন মানচিত্ৰ হস্তগত কৰিবলৈ কাম আৰম্ভ কৰে। এই কামত নিয়োগ কৰা হয় এগৰাকী সুদক্ষ পাকিস্তানী গুপ্তচৰ নাৰ্দা ইব্ৰাহিমক। নাৰ্দা ইব্ৰাহিমক সহায় কৰিছিল নাচিৰ আল খাঁ নামৰ আন এজন দুৰ্ধষ গুপ্তচৰ-অপৰাধীয়ে। নাৰ্দা ইব্ৰাহিম আৰু সংগীসকলৰ গোপন আলোচনা শুনি থকাৰ সময়তে তীৰ্থংকৰ চক্ৰটোৰ হাতত বন্দী হয়। তীৰ্থংকৰক উদ্ধাৰ কৰা আৰু পাকিস্তানী চক্ৰটোক বিফল কৰিবৰ বাবে ভাস্কৰে মন স্থিৰ কৰাৰ বাৰ্তা লৈ 'গুহামানৱ ভাস্কৰ'ৰ কাহিনীৰ সমাপ্তি ঘটিছিল।
'চক্ৰভেদী ভাস্কৰ'-ৰ মূল পটভূমি তেতিয়াৰ অসমৰ ৰাজধানী ছিলং চহৰ। ছিলঙৰ এখন আভিজাত হোটেলত আহি নাৰ্দা ইব্ৰাহিমে বাহৰ পাতে, আৰু তাতেই অসম চৰকাৰৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিষয়া কন্দৰ্পনাৰায়ণ আৰু জাফৰ আলিৰ লগত মানচিত্ৰখনৰ লেনদেনৰ বন্দৱস্ত হয়। কন্দৰ্প নাৰায়ণে এক বিশাল অংকৰ বিনিময়ত মানচিত্ৰখন যোগান ধৰিবলৈ মান্তি হয়। কিন্তু হোটেলতে দস্যু ভাস্কৰে নাৰ্দা ইব্ৰাহিম সাৱধান বাণী শুনাই যায়। নাৰ্দা ইব্ৰাহিমে দস্যু ভাস্কৰে তেখেতৰ শ্লীলতা হানিৰ চেষ্টা কৰা বুলি ডিটেকটিভ চীফ পিনাকী শৰ্মাক জনায়। পিনাকী শৰ্মাই ভাস্কৰৰ বিৰূদ্ধে অহা এই অভিযোগ পট্‌কৈ মানি ল'ব নোৱাৰে যদিও বৈদেশিক ৰাষ্ট্ৰৰ লগত সম্পৰ্কৰ কথা আহি পৰাৰ বাবে ভাস্কৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ বিশেষ কাৰ্য্যকৰী ব্যৱস্থা হাতত লয়। কিন্তু, ভাস্কৰে আহি পিনাকী শৰ্মাক লগ ধৰে, আৰু নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ শৰ্মাৰ আগত উদঙাই দিয়াৰ লগতে, তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্যৰ কথা ব্যক্ত কৰে।
চক্ৰান্ত অনুসৰিয়েই কন্দৰ্পনাৰায়ণ আৰু নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ মাজত পাঁচ লাখ টকাৰ লেন-দেন হয়, আৰু সামৰিক মানচিত্ৰখন নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ দলে লাভ কৰে। কিন্তু, তালে তালে থকা দস্যু ভাস্কৰে লগে লগে সেই খবৰ পিনাকী শৰ্মাক দিয়ে। পিনাকী শৰ্মাই বিমানেৰে ভাৰতৰপৰা যাবলৈ ওলোৱা নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ দলটোক ধৰিবলৈ বৰঝাৰ বিমান-কোঠলৈ ঢাপলি মেলে। কন্দৰ্পনাৰায়ণে লাভ কৰা পাঁচ লাখ টকা ভাস্কৰে লুট কৰে, আৰু কন্দৰ্পনাৰায়ণ আৰু জাফৰ আলিক প্ৰমাণ সহাকৰে পিনাকী শৰ্মাৰ মানুহৰ হাতত গতাই দিয়ে।
পিনাকী শৰ্মা বৰঝাৰ বিমান কোঠত উপস্থিত হয় মানে নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ বিমান গৈ ৰান-ৱে-ত উপস্থিত হয়, আৰু উৰিবলৈ সেউজ সংকেতো লাভ কৰে। তেনেতে এখন হেলিকপ্তাৰে বিজুতি হোৱাৰ খবৰ দি ততাতৈয়াকৈ বিমানকোঠত নামিবৰ অনুমতি বিচাৰে। হেলিকপ্তাৰখনক উৰিবলৈ সাজু হৈ থকা বিমানখনৰ বাবে ৰানৱেত নানামি কাষত নামিবলৈ কোৱা হয়। কিন্তু, হেলিকপ্তাৰখন আহি নাৰ্দা ইব্ৰাহিমৰ বিমানৰ সন্মুখতে নামি পৰে। অগত্যা বিমানখন ৰৈ যাবলৈ বাধ্য হয়। তেনেতে পিনাকী শৰ্মা আহি ৰানৱে-ত উপস্থিত হয় আৰু বিমানখনৰ যাত্ৰা বাতিল কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। নাৰ্দা ইব্ৰাহিম আৰু দল-বল গ্ৰেপ্তাৰ হয়। হেলিকপ্তাৰখনৰ কথা সকলোৱেই পাহৰিয়েই গৈছিল, সেইখন সকলোৰে অলক্ষিতে তাৰপৰা উৰি নেদেখা হৈ যায়।
কাহিনীৰ কালঃ প্ৰথমেই উল্লেখ কৰা অনুসৰি কাহিনীৰ সময় ১৯৫১ চন। আৰু নাৰ্দা ইব্ৰাহিমে চৰকাৰীভাৱে ভাৰতত পদাৰ্পণ কৰা তাৰিখ আছিল জানুৱাৰী মাহৰ ১৮ তাৰিখ। কিন্তু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী ‘বিমান যুদ্ধত ভাস্কৰ’ত কাহিনীৰ সময় এই কাহিনীৰ এমাহ বুলি কোৱা হৈছে যদিও ১৯৫৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহ বুলি উল্লেখ কৰিছে।
এই্ কাহিনীত বিৰূচন নামৰ ভাস্কৰৰ এজন সংগীৰ উল্লেখ আছে, যাৰ কথা-বতৰাৰ ভংগী কিছু পৰিমাণে ফেহুৰ দৰে। ফেহুৰ লগত এটা প্ৰতিযোগিতাৰ ভাৱো বিৰূচনৰ থকা বুলি দেখুওৱা হৈছে। বিৰূচনৰ উল্লেখ পাছৰ কাহিনীবোৰত সিমান পোৱা নাযায়।
বিমান যুদ্ধত ভাস্কৰ
কাহিনীৰ সময় ১৯৫৬ চন। ‘চক্ৰভেদী ভাস্কৰ’ৰ কাহিনীৰ পাছৰ ঠিক এমাহ পাৰ হৈ গৈছে। দস্যু ভাস্কৰ আৰু সংগীসকলৰ হাতত তেনে কোনো বিশেষ কাম নাই। সেয়ে, অৱসাদে আহি প্ৰতিজনকে চুই গৈছে। কিন্তু, ভাস্কৰে অনুমান কৰিছে যে পিনাকী শৰ্মাই এইবাৰ ভাস্কৰক ধৰিবলৈ বিশেষ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিছে। সমগ্ৰ পুলিচ-বাহিনীয়ে একমাত্ৰ ভাস্কৰক বিচাৰিয়েই মন-প্ৰাণ এক কৰিছে। মাত্ৰ তীৰ্থংকৰ তেতিয়াও বাহিৰত আৰু আলেখ-লেখ চাই ফুৰিছে, আৰু পিনাকী শৰ্মাৰ পৰিকল্পনাৰ চিত্ৰখন জানিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। এদিন তীৰ্থংকৰ আহি ভাস্কৰক পিনাকী শৰ্মাৰ আঁচনিৰ বিষয়ে জনালে কিন্তু লগতে দিলে আন এটা বিষম খবৰ। কুখ্যাত নাৰী ব্যৱসায়ী লালজী আৰু তাৰ মেক্সিকান সহযোগী বিলি ব্ৰাউন ওৰফে ‘ডাৰ্ক বিলি’ অসমত উপস্থিত। ইতিমধ্যে সিহঁতে প্ৰায় সাতজনী গাভৰু অপহৰণ কৰিছে, কিন্তু এতিয়াও চালান দিয়া নাই, আৰু কেইজনীমান একেলগে লৈ যোৱাৰ আঁচনি কৰিছে। এই্ খবৰ শুনি ভাস্কৰে নাৰী-ব্যৱসায়ী চক্ৰটো উৎখাত কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। সহযোগী সকলক অভিযানত নামি পৰিবলৈ আদেশ কৰে, একে সময়তে পিনাকী শৰ্মাৰ চকুৰপৰাও আঁতৰত থাকিবলৈ আদেশ দিয়ে।
গুৱাহাটীৰ জাজ ফিল্ডত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া নিখিল ভাৰত সংগীত সমাৰোহৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মানুহৰ আগমণ ঘটিছে আৰু ধনী মানুহখিনিয়ে বাহৰ পাতিছে হোটেল ‘ৰিভাৰ ভিউ’ত। তাৰে মাজত আছে মিঃ ভাৰ্মা ওৰফে লালজীয়ে। ১০ জানুৱাৰী অৰ্থাৎ নিখিল ভাৰতীয় সংগীত সমাৰোহৰ অনুষ্ঠানৰ দিনা টিকেটৰ বাবে হোৱা বিশৃংখলতাৰ মাজত তিনিজনী গাভৰু নোহোৱা হৈ পৰিল। একে ৰাতিয়েই টকৌবাৰী চাহ-বাগিচাৰ সহকাৰী মনেজাৰ মি. বৰুৱা আৰু পত্নী ৰীতা বৰুৱা আলহী হ’ল মিঃ ভাৰ্মাৰ হোটেল ছ্যুটত। দস্যু ভাস্কৰে পিনাকী শৰ্মাক নাৰী ব্যৱসায়ী চক্ৰটোৰ আগমণৰ বতৰা দিয়াৰ লগতে, সমগ্ৰ পুলিচ বিভাগে তাৰ লগত লাগি থাকি এই চক্ৰটোৰ বিষয়ে একেবাৰে অজ্ঞ হৈ থকাৰ বাবে ককৰ্থনাও কৰে। অৱশ্যে চক্ৰটোক পিনাকী শৰ্মাৰ হাতত গতাই দিয়াৰ আশ্বাসো দিয়ে।
পিছদিনা ৰতিপুৱা বুজা গ’ল ‘ৰিভাৰ ভিউ’ হোটেলৰ প্ৰায় প্ৰতিজন আলহীৰ কোঠাৰপৰাই সকলো গহণা-গাঁথৰি অদৃশ্য হৈছে। লগতে, নোহোৱা হৈছে ৰীতা বৰুৱা সমন্বিতে মিঃ ভাৰ্মাও। দস্যু ভাস্কৰৰ সহযোগী সকলে বাহৰ পাতে নিৰ্মীয়মান শৰাইঘাট দলঙৰ কাষত গঢ়ি উঠা অস্থায়ী শ্ৰমিকৰ বাসস্থানৰ মাজত। লালজী আৰু বিলিয়ে ঘাটি পাতি লৈছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰৰে জয়াল বুলি জনাজাত ‘ৰজামৰা হাবি’ৰ মাজত। তাতেই সিহঁতে অপহৰণ কৰা ছোৱালীকেইজনীকো আনি ৰাখিছে। কিন্তু বিলিয়ে উন্মাদ হৈ ৰীতা বৰুৱাৰ শ্লীলতা হানিৰ চেষ্টা কৰাত লালজীৰ লগত তাৰ বিৰোধ হয়। তথাপিও ব্যৱসায়ৰ স্বাৰ্থতে দুয়ো-দুয়োৰে লগ-লাগি থাকিবলৈ চেষ্টা কৰে। আনহাতে দস্যু ভাস্কৰে পাছ লোৱা বুলি জানিব পাৰি যিমান পাৰি সোনকালে ছোৱালী কেইজনী লৈ পলাই যোৱাৰ যোজা কৰে। লালজীৰ পৰিকল্পনা আছিল বিমানৰ যোগেৰে আটাইতকৈ সুন্দৰী ছোৱালীকেইজনীক প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ হনুলুলু দ্বীপলৈ। য’ত তেওঁ আন এটা আস্থানা গঢ়ি তুলিছে। লালজীৰ আধুনিক বিমান প্ৰায় সাজু হৈ আছেই।
লালজীৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলৈ ভাস্কৰে ছলেৰে ভাড়ালৈ লয় ব্যৱসায়ী মিঃ ভাৰ্গৱৰ আধুনিক বিমান এখন। কিন্তু, সেইখন বিমান গতিৰ জোখাৰে লালজীৰ বিমানৰ লগত টক্কৰ দিব পৰা বিধৰ নহয়। তীৰ্থংকৰৰ সহযোগী আৰু পাছলৈ ভাস্কৰৰ দলৰ সদস্য পাৰ্থই সহজেই মটৰ বোট এখনক দেখাত কাঠৰ মাছমৰীয়া নাৱৰ দৰে কৰি সাজি উলিয়ায়, আৰু সেই নাৱেৰে গৈ ৰজামৰা দ্বীপৰ প্ৰৱেশ পথত থকা প্ৰহৰীসকলক অসাৰ কৰে। কিন্তু, লালজী আৰু বিলিয়ে ঘটনাৰ অস্বাভাৱিকতা দেখি তিনিজনী ছোৱালী লগত লৈ খৰখেদা কৰি নিজৰ বিমানখন লুকুৱাই থোৱা দ্বীপটোলৈ আহে। কিন্তু, বিমানত উঠিবলৈ যো-জা কৰোঁতে এখন হেলিক্প্তাৰ আহি বিমানখনলৈ গুলীবৰ্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। উপায়ন্তৰ হৈ লালজী আৰু বিলিয়ে আত্মসমৰ্পণ কৰে, হেলিকপ্তাৰখনত থকা তিনিজন আৰোহীয়ে ছোৱালীকেইজনী উদ্ধাৰ কৰে। তেনেতে, পিনাকী শৰ্মা দল-বল লৈ সেই দ্বীপৰ পাৰত বোটেৰে আহি উপস্থিত হয়। হেলিক্প্তাৰখনে লৈ অহা তিনিওজন আৰোহীকে লৈ উৰা মাৰে। এজন পুলিচ অফিচাৰে হেলিক্প্তাৰখনলৈ বন্দুক টোঁৱায় যদিও পিনাকী শৰ্মাই গুলী মাৰিবলৈ বাধা দিয়ে।
এই কাহিনীতে প্ৰথমে পাৰ্থৰ পদাৰ্পন হৈছে। পাৰ্থক এগৰাকী সুদক্ষ ইঞ্জিনীয়াৰ। বোন্দাই পাৰ্থৰ কুশলতা দেখি মুগ্ধ হৈ পৰে। তীৰ্থকংৰে ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে ভাস্কৰৰ একাগ্ৰতাক সন্দেহ কৰে যদিও পাছ মুহূৰ্ততে আঁৰত থকা কাৰণ বিচাৰি উলিয়ায়, আৰু ভাস্কৰৰ বিচক্ষণতা দেখি ভক্তি-ভাৱ আৰু বাঢ়িহে যায়। হোটেল ৰিভাৰ-ভিউ-ত গহণা লুট কৰি সেই ধন ভাস্কৰৰ তহবিলত জমা দিয়াৰ পৰিকল্পনাও নিজেই কৰে। ফিঙাৰ আগৰ অপৰাধী জীৱনৰ অভিজ্ঞতাই ভাস্কৰক লালজী আৰু বিলিক চিনাত সহায় কৰে।
ঐতিহাসিক উল্লেখঃ শৰাইঘাট দলঙৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ উল্লেখ। কাহিনীৰ সময় লেখকে জনাই দিয়া অনুসৰি ১৯৫৬। উপন্যাসৰ আৰম্ভণিতে এই কাহিনী চক্ৰভেদী ভাস্কৰৰ কাহিনীৰ এমাহ পাছৰ বুলি উল্লেখ কৰিছে যদিও ‘চক্ৰভেদী ভাস্কৰ’ত কাহিনীৰ সময় ১৯৫১ চনৰ জানুৱাৰী মাহ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ শৃংখলা
বিহাৰ
বিহাৰ এখন ভাৰতীয় ৰাজ্য, যি পূব ভাৰতত অৱস্থিত। ইয়াৰ ৰাজধানী পাটনা।
বুৰঞ্জী
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৬০ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৮০লৈকে বিহাৰৰ লগত অংগ জনপদ আৰু বুদ্ধক জড়িত কৰা হয়। ৪৯০ খ্ৰিষ্টপূৰ্বত পাত্লিপুত্ৰ (এতিয়া পাটনা) স্থাপন হ'ল। ৩২৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগত বিহাৰ অংগ, মগধ আৰু বৈশালী (ৱেচালী)ত বিভক্ত আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ত ৱৈশালী বিশ্বৰ প্ৰথম গণৰাজ্যত ৰূপান্তৰিত হ'ল। নন্দ বংশত মহাপদ্মনন্দৰ দৰে শাসক আছিল। মৌৰ্য (মৌৰ্য়) বংশৰ উত্থানে বিহাৰৰ স্বৰ্ণযুগৰ সূচনা কৰিলে। মৌৰ্যসকলে মগধ অধিকাৰ কৰিলে। মৌৰ্য বংশত চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য, মহান অশোক (আচ'ক)ৰ দৰে শাসক আছিল। তাৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৮৫ৰ পৰা ৮০লৈ চুংগ বংশ ক্ষমতালৈ আহিল। চন ৭১ৰ মানত মগধ কন্ব বংশ তলত আহিল আৰু ২৪০ৰ পৰা গুপ্তসকল শক্তিশালী হ'ল। প্ৰায় ৫০০ চনত বিহাৰৰ স্বৰ্ণযোগ শেষ হ'ল, হান সকলে আক্ৰমণ কৰিলে আৰু বিহাৰ বিভক্ত হ'ল। পিছলৈ হাৰিয়ানাৰ হৰ্ষবৰ্ধন, বংগৰ পাল বংশ আদিয়ে বিহাৰ অধিকাৰ কৰিলে। ১২০০ত বখ্তিয়াৰ খিল্জীয়ে নলন্দা বিশ্ববিদ্যালয় ধ্বংস কৰিলে। তাৰ পিছত আৰম্ভ হ'ল মুছলমান যুগ। অতি জনপ্ৰিয় বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পতন ঘটিল। বিহাৰ দিল্লীৰ চুল্তানৰ তললৈ আহিল আৰু পিছলৈ মুগল সকলৰ। ১৭৫৭ত বিহাৰ ব্ৰিটিছৰ তললৈ গ'ল আৰু ১৯৪৭ত ভাৰত গণৰাজ্যত সন্মিলিত হ'ল।
সাধাৰণ তথ্য
বিহাৰত প্ৰায় ১০০ মিলিয়ন লোকে বাস কৰে। বিহাৰত ৩৮খন জিলা আছে। বিহাৰত প্ৰায় ৬৩.৮২ % মানুহ সাক্ষৰ।
চৰকাৰ
বিহাৰৰ বিধান সভাত ২৪৩জন সদস্য আছে। বিহাৰৰ বৰ্তমানৰ মুখ্য মন্ত্ৰী নিতীশ কুমাৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্য
মাৰ্টিন ওম
মাৰ্টিন ওম (৬ মে', ১৭৯২, আৰ্লাংগেন – ১ এপ্ৰিল, ১৮৭২, বাৰ্লিন) এজন জাৰ্মান গণিতজ্ঞ আছিল। তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী গিয়ৰ্গ ছিমন ওমৰ সৰু ভায়েক।
ব্যক্তিগত জীৱন
মাৰ্টিন ওমৰ জন্ম হৈছিল পবিত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনস্থ আৰ্লাংগেনৰ(বৰ্তমানৰ জাৰ্মানী) এটা প্ৰটেষ্টাণ্ট পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ জোহান ওল্ফগেংগ ওম আছিল এগৰাকী তলামিস্ত্ৰী। আনহাতে মাতৃ মাৰিয়া এলিজাবেথ বেক আছিল আৰ্লাংগেনৰ এগৰাকী দৰ্জীৰ জীয়েক। মাৰ্টিন ওমৰ অভিভাৱকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাগ্ৰহণৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল যদিও, ওমৰ দেউতাক জোহান ওম এগৰাকী সন্মানীয় ব্যক্তি আছিল। তেওঁ হাইস্কুল পৰ্যায়লৈকে নিজে নিজেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু পুতেককো স্ব-আৰ্জিত শিক্ষাৰেই শিক্ষিত কৰিছিল। পৰিয়ালৰ সাতোটা সন্তানৰ কেৱল তিনিটিহে কৈশোৰত ভৰি দিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মাৰ্টিন ওম, তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ গিয়ৰ্গ ছিমন ওম যিজন এজন পদাৰ্থবিজ্ঞানী, আৰু তেওঁলোকৰ ভগ্নী এলিজাবেথ বাৰবাৰা। মাৰ্টিন ওমৰ সাত বছৰ হওঁতেই মাতৃ ঢুকাইছিল।
১৮১১ চনত তেওঁ আৰ্লাঙ্গেন নুৰেমবাৰ্গৰ ফ্ৰেডেৰিক আলেকজেণ্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ গাইড আছিল কাৰ্ল ক্ৰিষ্টিয়ান ভন লেংগছ্‌ডৰ্ফ। ১৮১৭ চনত তেওঁ থৰ্নৰ জিমখানাত গণিত আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।১৮২১ চনত তেওঁ বাৰ্লিনলৈ যায় আৰু ১৮৩৯ চনত বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ত পূৰ্ণাঙ্গ অধ্যাপক হৈ উঠে।১৮২৪ চনৰ পৰা ১৮৩১ লৈকে স্থাপত্যবিদ্যাৰ একাডেমীত এলানি পাঠদান আগবঢ়াইছিল। লগতে তেওঁ ১৮৩৩ চনৰ পৰা ১৮৫২ চনলৈ অভিযান্ত্ৰিক আৰু সৈনিক স্কুলত,১৮২৬ চনৰ পৰা ১৮৪৯ চনলৈ আৰ্মি স্কুলত শিক্ষাদান কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
১৮২৩ চনত,জটিল সংখ্যা a আৰু b ক্ষেত্ৰত,ab সূচকীয় ফলনৰ তত্ত্বৰ সম্পূৰ্ণ বিকাশ সাধন কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি আছিল ওম।
ওমৰ পাঠ্যপুথি Die reine Elementar Mathematik ৰ ১৮৩৫ ৰ দ্বিতীয় প্ৰকাশত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ইউক্লিডৰ 'extreme and mean ratio' ক golden section (goldener Schnitt) বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। ওমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পোৱা উৎসৰ ভিত্তিতে মনোবিজ্ঞানী এডল্ফ জেইছিঙে এই পৰিভাষাটো গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।
শিষ্যবৃন্দ
ওমৰ শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছিল- ফ্ৰেডেৰিক আগষ্ট (Friedrich August), ফ্ৰেডেৰিক বেচমেন (Friedrich Bachmann), ইলোৱিন ব্ৰুণ' ক্ৰিষ্টফেল, প'ল বেচমেন (Paul Bachmann), জোছেফ ব্ৰুটক'স্কি (Joseph Brutkowski), এডৱাৰ্ড হেইনী (Eduard Heine), ৰুডল্ফ লিপছিট্‌জ (Rudolf Lipschitz), লিঅ' প'চামাৰ (Leo Pochhammer), ফ্ৰেডেৰিক প্ৰিম (Friedrich Prym), উইলহেল্ম ৱাগ্‌নাৰ (Wilhelm Wagner), হাৰমেন ৱালডাষ্টেল (Hermann Waldaestel), উইলহেল্ম ৱেৰনিক (Wilhelm Wernicke), এলিনা গাৰ্জ (Elena Gerz), ভেলেণ্টাইন গাৰ্জ (Valentien Gerz), আৰু জোহানা গাৰ্জ (Johanna Gerz)।
নিৰ্বাচিত প্ৰকাশিত পত্ৰসমূহ
মাৰ্টিন ওমৰ গৱেষণা পত্ৰসমূহ হৈছে-
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৱুল্ফ্‌ চাকঁফ প্ৰভাৱ
ৱুল্ফ্‌ চাকঁফ প্ৰভাৱ এক স্বয়ংনিয়ামক পৰিঘটনা (autoregulatory phenomenon) য'ত থাইৰইড গ্ৰন্থিৰ অৰ্গেনিফিকেছন, থাইৰইডৰ আবৃত থলীত থাইৰইড হৰম'নৰ সৃষ্টি আৰু তেজলৈ এই হৰম'নৰ ক্ষৰণ ব্যাহত হয়। এনে হ'লে তেজত আয়'ডিনৰ মাত্ৰা বেছি পোৱা যায়। অতিমাত্ৰা আয়'ডিন নাকচ কৰি থাইৰইড গ্ৰন্থিত অধিক পৰিমাণৰ থাইৰইড হৰম'ন সৃষ্টি ৰোধ কৰিবলৈ এই পৰিঘটনা এক কাৰ্যকৰী প্ৰক্ৰিয়া। ৱুল্ফ্‌ চাকঁফ প্ৰভাৱ কেইবাদিনো থাকে (প্ৰায় ১০ দিন)। তাৰ পাছত "অপসৰণ পৰিঘটনা" (escape phenomenon) দেখা যায় য'ত সাধাৰণভাৱে পুনৰ আয়'ডিনৰ অৰ্গেনিফিকেছন আৰু থাইৰইড পেৰ'ক্সিডেজৰ কাম চলি থাকে। থাইৰইড আবৃত থলী কোষত ছ'ডিয়াম-আয়'ডিন ছীম্প'ৰ্টাৰৰ সংখ্যা কমি যোৱা আৰু ফলত অজৈৱ আয়'ডিনৰ মাত্ৰা কমি যোৱাক "অপসৰণ পৰিঘটনা"ৰ কাৰণ বুলি ভবা হয়।
উচ্চ পৰিমাণৰ আয়'ডিনেৰে থাইৰইড গ্ৰন্থিক অৱদমন কৰি ৱুল্ফ্‌ চাকঁফ প্ৰভাৱক থাইৰইড আতিশয্যৰ (বিশেষকৈ থাইৰইড ষ্টৰ্ম) চিকিৎসা নীতি ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এণ্টিথাইৰইড ঔষধ উদ্ভাৱনৰ আগতে আয়'ডিনক থাইৰইড আতিশয্যৰ নিৰাময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। হাইপাৰথাইৰইডিজমত ভোগা লোকক আয়'ডিন দিলে থাইৰইড গ্ৰন্থি আঁতৰাই দিয়া লোকৰ নিচিনাকৈ মৌলিক বিপাকীয় ক্ৰিয়া (basal metabolic rate) কমা দেখা যায়। আয়'ডিন থকা ঔষধ যেনে এমিঅ'ডেৰন খালে থাইৰইড নূন্যতা (hypothyroidism) হোৱাটোকো এই পৰিঘটনাই ব্যাখ্যা কৰিব পাৰে। আণৱিক জৰুৰীকালীন অৱস্থাত পটাছিয়াম আয়'ডাইড ব্যৱহাৰ কৰাতো ৱুল্ফ্‌ চাকঁফ প্ৰভাৱৰ ভূমিকা আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অন্তঃস্ৰাৱী বিজ্ঞান
বনিয়া
বনিয়া এটা ভাৰতীয় জাতি। বনিয়াসকল সাধাৰণতে ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ লগত জড়িত। বনিয়াসকল সাধাৰণতে বেংক, টকা-পইচা ঋণ দিয়া, শস্য বা মচলা বিক্ৰেতা, আৰু আধুনিক যুগত বিভিন্ন বাণিজ্যিক উদ্যোগৰ লগত জড়িত।
নমাকৰণ
বনিয়া শব্দৰ উৎপত্তি সংস্কৃত শব্দ বাণিজ্যৰ পৰা হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। পশ্চিম ভাৰতবৰ্ষত এই জতিটোক বানি অথবা বানিয়া বুলি জনা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
যমুনা বড়ো
যমুনা বড়ো (Jamuna Boro; জন্ম: ৭ মে' ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অপেছাদাৰী মহিলা বক্সাৰ। তেওঁ ৰাছিয়াৰ উলান-উড়েত অনুষ্ঠিত ২০১৯ চনৰ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ইণ্ডিয়া অপেন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত তেওঁ সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।
তেওঁ পূব নুচা টেংগাৰাৰ লাবুয়ান বাজোত অনুষ্ঠিত ২৩ সংখ্যক প্ৰেচিডেণ্টছ কাপ ২০১৯ বক্সিং ইণ্টাৰনেচনেল অপেন টুৰ্ণামেণ্টতো সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত ১৯৯৭ চনৰ ৭ মে' তাৰিখে যমুনা বড়োৰ জন্ম হয়। তেওঁ বেলশিৰী গাঁও নিৱাসী। যমুনা বড়োৰ ১০ বছৰ বয়সতেই তেওঁৰ দেউতাক পৰশু বড়োৰ মৃত্যু হয়। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ মাতৃ নিৰ্মালি বড়োয়ে এগৰাকী পাচলি বিক্ৰেতা হিচাপে ঘৰ চলোৱা আৰম্ভ কৰে।
ক্ৰীড়া জীৱন
বড়োৱেজন স্মিথ নাৰ্জাৰীৰ প্ৰশিক্ষণত ৱুচু খেলুৱৈ হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৯ চনত, ওদালগুৰিত অনুষ্ঠিত ৰাজ্যিক ৱুচু চেম্পিয়নশ্বিপৰ সময়ত, তেওঁক ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ (এছএআই) পৰ্যবেক্ষকসকলে দেখা পাইছিল। পিছলৈ তেওঁ বক্সিং খেলা আৰম্ভ কৰে আৰু গুৱাহাটীস্থিত এছএআই আঞ্চলিক উপ কেন্দ্ৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। বৰ্তমান তেওঁক এলিট মহিলা দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ৫৬ সংখ্যক বেলগ্ৰেড মহিলা বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত তেওঁ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। শেহতীয়াকৈ ২১ ৰ পৰা ২৫ জানুৱাৰী ২০১৯ লৈ কলকাতাৰ যতীন দাস পাৰ্কত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় 'বেংগল ক্লাছিক' অল ইণ্ডিয়া ইনভিটেশ্যনেল এলিট (পুৰুষ/ মহিলা) বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ৩ মাৰ্চ ২০১৯ লৈ জয়পুৰত অনুষ্ঠিত ৬৭ সংখ্যক সৰ্বভাৰতীয় আৰক্ষী কুস্তি ক্লাষ্টাৰত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০ ৰ পৰা ২৪ মে' ২০১৯ লৈ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ইণ্ডিয়া অপেন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, য'ত তেওঁ ছেমি ফাইনেলত তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী মীনা কুমাৰী মাইছনাম আৰু ফাইনেলত ৱাই সন্ধ্যাৰাণী দেৱীক পৰাস্ত কৰিছিল। তেওঁ পূব নুচা টেংগাৰাৰ লাবুয়ান বাজোত অনুষ্ঠিত ২৩ সংখ্যক প্ৰেচিডেণ্টছ কাপ ২০১৯ বক্সিং আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অপেন টুৰ্ণামেণ্টতো সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু ইয়াত তেওঁ ছেমি ফাইনেলত ইণ্ডোনেছিয়াৰ কাচে চেৰলিন আলিন লিলিৱাটি আৰু ফাইনেলত ইটালীৰ গিউলিয়া লামাগনাক ৫-০ অংকৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে। তেওঁ বক্সিং ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়াত পঞ্জীভুক্ত আৰু অসম ৰাইফলছৰ কৰ্মচাৰী।
নৱেম্বৰ ২০১৯-ত, বড়োৱে ক্ৰীড়া ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান ইনফিনিটি অপ্টিমাল ছলিউচনছ (আই.ও.এছ.)ৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয় যি তেওঁৰ অনুমোদন আৰু বাণিজ্যিক স্বাৰ্থ পৰিচালনা কৰিব।
২০১৯ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ
ৰাছিয়াৰ উলান-উদেত ৩ ৰ পৰা ১৩ অক্টোবৰ ২০১৯ লৈ অনুষ্ঠিত ২০১৯ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দহজন বক্সাৰৰ ভিতৰত বড়ো আছিল অন্যতম। ছেমিফাইনেলত তেওঁ চাইনিজ টাইপেইৰ হুয়াং হচিয়াও-ৱেনৰ হাতত পৰাজিত হয় আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদকলাভ কৰি সন্তুষ্ট হ'ব লগা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
তিন তাল (তবলা)
তিন তাল তবলাৰ এটি তাল। এই তালক তবলাৰ প্ৰধান তাল বুলিব পাৰি।
তালটো
তিন তালৰ ঠেকা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংগীত শ্ৰেণী:তবলা
আৱেগৰ কুঁৱলী ফালি
আৱেগৰ কুঁৱলী ফালি(Aabegor kuoli Faali) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। আঁক-বাক প্ৰকাশনে ২০১৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ কৰা কিতাপখনত লেখকে তেওঁৰ মোমায়েক-মামীয়েকলৈ অৰ্পণ কৰি লিখিছে, "মোৰ মামা-মামী হেমন্ত কুমাৰ বৈদ্য আৰু অৰুন্ধতী বৈদ্যৰ হাতত শ্ৰদ্ধা আৰু আগ্ৰহেৰে-ময়ূৰ"।
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে লেখকে "মনৰ কথা"ত উল্লেখ কৰিছে "শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ আৰু ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ দৰে স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ত মই লিখা গ্ৰন্থ দুখনে ৰাইজৰ কিছু সমাদৰ পোৱাৰ পাছত মই আচলতে প্ৰবন্ধ সংকলনৰ কথা চিন্তা কৰা নাছিলোঁ। কিন্তু বাতৰি কাকতত ছেগা-চোৰোকাকৈ লিখি থকা কাৰণে বিভিন্ন সময়ত ভিন ভিন পঢ়ুৱৈয়ে মোৰ লগত মনৰ কথা পাতিছিল। তেওঁলোকৰ অধিকাংশই বিচাৰে মোৰ ভিন্নধৰ্মী ৰচনসমূহ গ্ৰন্থকাৰত প্ৰকাশ হওক। তদুপৰি লেখাসমূহক চিৰস্থায়ী কৰি ৰখাৰ এক বাসনায়ো মোক আমনি নকৰাকৈ থকা নাই। সেয়েহে যোৱা এক-দুই বছৰৰ ভিতৰত লিখা কেতবোৰ নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধক লৈ এইবাৰ আকৌ গ্ৰন্থাকাৰে পঢ়ুৱৈ ৰাইজলৈ আগবঢ়াইছোঁ।" কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল-
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক৷ একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪ খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা।তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬ খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
লগতে চাওক
চিৰদিন অসমীয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মুখ
1. মুখচিদ্ৰ (Mouth): নাকৰ ঠিক তলতে অৱস্থিত অনুপ্ৰস্থীয় বহল মুখচিদ্ৰটো ওপৰোষ্ঠ আৰু নিম্নোষ্ঠৰে আবেষ্ঠিত হৈ থাকে। মুখচিদ্ৰটো খাদ্য গ্ৰহণ কৰা কাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মুখৰ ভিতৰৰ যিখিনি ঠাই  বাহিৰৰ ফালে ওঠ আৰু গালেৰে আবৃত আৰু ভিতৰ ফালে দাত আৰু হনুৰে আবৃত সেই অঞ্চলখিনিক মুখ মধ্যগুহা (Vestibule of the mouth) বোলা হয়।
2. মুখগহ্বৰ (Buccal Cavity): দাত আৰু হনুৰ ভিতৰফালে থকা গহ্বৰটোক মুখগহ্বৰ বোলা হয়। মুখগহ্বৰটোক ওপৰৰ ফালে তালু, তলৰ ফালে টেটু আৰু জিহ্বা, আৰু দাতিৰ পিনে দাত আৰু হনুৱে পৰিবেষ্টিত কৰি ৰাখে। মুখগহ্বৰৰ পশ্চাত অংশত ওচৰা ওচৰিকৈ দুটা ৰন্ধ্ৰ থাকে। ওপৰৰৰ ফালে থকা ৰন্ধ্ৰটোক গালেট (Gullet) আৰু ইয়াৰ তলফালে থকা ৰন্ধ্ৰটোৰ গ্লটিছ (Glottis) বোলে। গালেট হ’ল গ্ৰসনীৰ খোলা প্ৰান্ত আৰু গ্লটিছ হ’ল শ্বাসনলীৰ খোলা প্ৰান্ত। গ্লটিছৰ সন্মূখত এখন লৰচৰ কৰিব পৰা পেশীৰে গঠিত ঢাকনি থাকে। ইযাক এপিগ্লটিছ (Epiglottis) বোলা হয়। এপিগ্লটিছে গ্ৰসনী আৰু শ্বাসনলীৰ মাজেৰে যথাক্ৰমে খাদ্য আৰু বায়ুৰ সৰবৰাহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
মুখগহ্বৰত থকা অন্য অংশবোৰ হ’ল –
শ্ৰেণী:শৰীৰস্থান
অমিয়া ৰাজবংশী
অমিয়া ৰাজবংশী (Dr Amiya Rajbonshi) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, গৱেষক আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ লেখক। তেখেতে ১৯৭০ চনত নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। বৰ্তমান  তেওঁ  জিনিয়াছ একাডেমী ৰ ৰেক্টৰ । তেওঁ  প্ৰান্তিক আলোচনীৰ নিয়মীয়া লেখক৷ তেওঁ অসমৰ বিজ্ঞান সমিতিৰ আজীৱন সদস্য৷ তেওঁ  অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাৰ সভাপতি আছিল৷ ৰাজবংশীয়ে ২০২০ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা মন্ত্ৰালয়ে প্ৰদান কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
অমিয়া ৰাজবংশীয়ে ১৯৪৯ চনত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ শালকটাত জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃ বীৰেণ ফুকন আৰু মাতৃ লক্ষীমা ফুকন। তেওঁৰ স্বামী মুকুন্দ ৰাজবংশী অসমৰ এজন বিখ্যাত গণিতজ্ঞ আৰু বিজ্ঞান লেখক৷
শিক্ষা
অমিয়া ৰাজবংশীয়ে জামুগুৰি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৪ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ পৰৱৰ্তী সময়ত কটন কলেজৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক (১৯৬৬) উত্তীৰ্ণ হয় আৰু ১৯৬৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে়৷ ১৯৭০ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গল্ড মেডেল সহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ।
কৰ্মজীৱন
অমিয়া ৰাজবংশীয়ে ১৯৭০ চন মানতে নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে চাকৰি কৰিছিল৷ সেই সময়তে ১৯৬৭ চনত উত্তৰ লখিমপুৰ কলেজ বিজ্ঞান সমিতিৰ লগত জড়িত হয়৷ ২০০১ চনৰ পৰা তেওঁ প্ৰান্তিক আলোচনীত বিজ্ঞান বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷  তেওঁ হায়দৰাবাদৰ  ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জন্মতত্ব বিভাগত (Depertment of Genetics) পি এইচ ডি ডিগ্ৰীৰ বাবে গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখে৷ গৱেষণাৰ বিষয় হ’ল- ‘Genetics Elements in some trails connected with finger and palmer dermatoglypjics a study among the Muslims of Lakhimpur District, Assam.’ কিন্তু বিভিন্ন কাৰণত এই গৱেষণা সম্পূৰ্ণ হৈ নুঠিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৬ চনত   গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। প্ৰাণীববিজ্ঞান বিভাগৰ বিভাগীয় মুৰব্বী হোৱাৰ লগতে তেখেত ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষ হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল৷
সাহিত্য চৰ্চা
তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেখেতে লিখা কিতাপসমূহ হ'ল:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অতিপাত বিশেষাধিকাৰ
অতিপাত বিশেষাধিকাৰ (Exorbitant privilege), এই পাৰিভাষিক বাক্যাংশটি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত অনা এক বিশেষ অভিযোগ যাৰ মতে কোৱা হয় বোলে সেই দেশখনে নিজৰেই মুদ্ৰা (Currency) ডলাৰ আন্তৰ্জাতিক সংৰক্ষিত মুদ্ৰা (International Reserve Currency) হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাবে বৰ বেচি হিত উপভোগ কৰি আছে। অতিপাত বিশেষাধিকাৰ এইবাবেই যে, সেই দেশখনৰ যেন কেতিয়াও বিশ্বক আদায় দিবলগীয়া বাকী (Balance of payment) নাথাকে, কিয়নো দেশখনে নিজৰেই ছপা কৰা মুদ্ৰাৰে পৃথিবীৰ যিকোনো দেশৰ পৰা যি লাগে তাকে কিনি (আমদানি কৰি) ল'ব পাৰে।
বাক্যাংশটিৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ
১৯৬০ চনত ফ্ৰান্সৰ বিত্ত মন্ত্ৰী ভেলেৰী জিস্কাৰ দেস্তেঁ (Valéry Giscard d'Estaing)-য়ে অতিপাত বিশেষাধিকাৰ বোলা এই পাৰিভাষিক বাক্যাংশটি আমেৰিকাক কটাক্ষ কৰি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
অভিযোগৰ প্ৰাসংগিকতা
১৯৪৪ চনৰ ব্ৰেটন উদছ প্ৰণালী (Bretton Woods Agreement based system) মতে আমেৰিকাৰ ডলাৰসমূহ বিদেশী ৰাষ্ট্ৰয়ে দৰকাৰ মতে সোণ হিচাপে একদৰত (৩৫ ডলাৰত প্ৰায় ৩১.১ গ্ৰাম সোণ) ভঙাই লোৱাৰ ব্যৱস্থা হৈছিল। কিন্তু ঘটনাটো এনে হৈছিল যে আমেৰিকাই বিশ্বৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ দৰে ডলাৰ টকাপাত (Currency note, Bank note)-বোৰ বিশ্ব বাণিজ্যৰ বাবে এৰি দিব পাৰিছিল আৰু আচৰিত ধৰণে তাৰ বাবে বিদেশৰ পৰা নিজ দেশৰ মানুহৰ ভোগৰ বাবে প্ৰকৃত সামগ্ৰী আমদানি বা এক প্ৰকাৰ আদায় কৰিও ল'ব পাৰিছিল। আমেৰিকাৰ অৰ্থনীতিবিদ বে'ৰী আইকেনগ্ৰীন (Barry Eichengreen) য়ে কোৱা মতে আমেৰিকাৰ মুদ্ৰাছপাশাল (Bureau of Engraving and Printing)-ৰ কৰ্তৃপক্ষক ১০০ ডলাৰৰ টকা পাতখিলা ছপাবৰ বাবে মাত্ৰ কেইপইচা (Cents) মান খৰচ হয় কিন্তু বিদেশী ৰাষ্ট্ৰ এখনে সেই ডলাৰ পাতখিলা পাবৰ বাবে ১০০ ডলাৰ মূল্যৰ প্ৰকৃত সামগ্ৰী উছৰ্গা কৰিব লগা হয়।
অভিযোগ লৈ ফ্ৰান্স সৰব হোৱা
স্বাভাবিকতে আমেৰিকাই এনে অতিপাত বিশেষাধিকাৰ পাই নিজ-খুশি মতে নিজৰ হাতত মজুত থকা সোণৰ মূল্য চেৰাই ডলাৰ ছপা কৰিবলৈ লৈছে বুলি ফ্ৰান্সৰ ভাৱ হয়। ফ্ৰান্সত এই ঘটনাৰ প্ৰতিবাদ হবলৈ ধৰে। তেওঁলোকৰ মতে আমেৰিকাৰ নাগৰিক সকলৰ উন্নত মানদণ্ডৰ জীৱন ধাৰণৰ বাবে বিদেশৰ মানুহ বিলাকে কষ্ট কৰি আছে; আমেৰিকাৰ বহুজাতিক উদ্যোগবোৰক চলিবৰ বাবে সকলো বিদেশী চৰকাৰে সাহায্য-ভৰণ (Subsidized) কৰি আছে। ফলত ১৯৬৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফ্ৰান্সৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ছাৰ্লছ দি গ'ল (Charles de Gaulle) য়ে তেওঁৰ দেশত থকা আমেৰিকাৰ ডলাৰবোৰ সোণ হিচাপে ভঙাই লোৱাৰ ইচ্ছা ঘোষনা কৰে আৰু সেইমতে জলসেনা বাহিনীৰ জাহাজত ডলাৰবোৰ তুলি দি তাহাঁতক আটলাণ্টিক মহাসাগৰ পাৰ হৈ আমেৰিকাৰ পৰা সোণ আনিবলৈ পঠিয়ায়। তাকে দেখি আন কেইবাখনো দেশে আমেৰিকাৰ পৰা সোণ বিচাৰি আমেৰিকালৈ ঢাপলি মেলে।
নিক্সন ঝটকা
ফ্ৰান্সকে ধৰি অন্যান্য কেবাখনো দেশৰ এই দৃষ্টিভংগীৰ বাবে এনে এক অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ'ল যে অতি সোনকালে আমেৰিকাৰ সোণৰ সংৰক্ষিত ভাণ্ডাৰ খালী হ'বলৈ ধৰে আৰু আমেৰিকাৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰভাৱ লাহে লাহে নোহোৱা হ'বলৈ ধৰে। সেয়েহে লাহে লাহে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰিচাৰ্ড নিক্সন চিন্তান্বিত হয়। ১৫ আগষ্ট, ১৯৭৫ ত নিক্সনে নিজৰ বিষয়াসকলৰ লগত হোৱা গোপন আলোচনা মৰ্মে সাময়িক ভাৱে ডলাৰৰ পৰিবৰ্তে আৰু কাকো সোণ নিদিয়ে বুলি একপক্ষীয় ভাৱে ঘোষণা কৰে। যদিও সাময়িক ভাৱে এই ব্যৱস্থা কৰা হৈছে বুলি কোৱা হ'ল তথাপিতো আমেৰিকায়ে ডলাৰ ভাঙি সোণ কেতিয়াও নিদিলেই। পৰবৰ্তী সময়ত ১৯৭৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আমেৰিকায়ে লাহেকৈ আইন কৰি চৰকাৰীভাবে ডলাৰৰ সংজ্ঞা সলনি কৰি পেলালে আৰু সোণৰ লগত ডলাৰৰ ৰূপান্তৰক্ষম (Convertibility) সম্পৰ্ক নাই বুলি জনাই দিলে। বিশ্ব বাণিজ্যত এই ঘটনাক নিক্সন শ্বক্‌ (Nixon Shock) বুলি কোৱা হয়। বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশে তেতিয়াৰে পৰা হাতত থাকি যোৱা সেই ডলাৰ পাতবোৰক এতিয়াও সামগ্ৰীমুদ্ৰা (Commodity Money)ৰ দৰে মৰ্য্যদা দি আন্তৰ্জাতিক বজাৰত পৰস্পৰৰ মাজত অন্যান্য সা-সামগ্ৰীৰ আমদানি-ৰপ্তানি চলাই আছে যাৰ ফলত আমেৰিকাৰ অতিপাত বিশেষাধিকাৰ এতিয়াও অক্ষুণ্ণ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
তেজীমলা
তেজীমলা হৈছে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা বুঢ়ী আইৰ সাধু মূল পুথিখনৰ অষ্টমটো সাধু 'তেজীমলা'ৰ এক বাৰ-তেৰ বছৰীয়া কিশোৰী চৰিত্ৰ। সাধু অনুসৰি তেজীমলা এজন সাউদৰ কন্যা। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি এজন সাউদৰ দুজনী ঘৈণীয়েক আছিল। তেওঁৰ এজনী মাথোঁন ছোৱালী আছিল, তাইৰ নাম তেজীমলা। সৰুজনীৰ কোনো ল’ৰা-ছোৱালী নাছিল। তেজীমলাৰ মাক তেজীমলাৰ কেঁচুৱা কালতে মৰিল, সেইদেখি তাইক মাহীয়েকে তুলিতালি ডাঙৰ কৰিছিল। ঘৰখনত একেজনী ছোৱালী তেজীমলা বাপেকৰ বৰ চেনেহৰ আছিল; কিন্তু মাহীয়েকে তেজীমলাক সমূলি দেখিব নোৱাৰিছিল; কেৱল গিৰিয়েকৰ ভয়তহে তেওঁ তেজীমলাক প্ৰতিপাল কৰি ডাঙৰ দীঘল কৰিব লগীয়াত পৰিছিল।
সাধুটোত তেজীমলা এজনী নিৰীহ ছোৱালীৰ প্ৰতীক। মাহীমাকে নানান অত্যাচাৰৰ পিছত তেওঁক হত্যা কৰে। তেজিমলাই গছ, চৰাই আদিৰ ৰূপত পুনৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰি সকলোৰে আগত আৰু বিশেষকৈ তেওঁৰ ব্যৱসায়ী দেউতাকৰ সন্মুখত প্ৰকৃত সত্যটো প্ৰকাশ কৰে।
কাহিনী
এজন সাউদৰ বৰজনী ঘৈণীয়েকৰ এঘাৰ-বাৰ বছৰীয়া জীয়ৰী তেজীমলা মাহীমাকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হয়। ঘৰখনত একেজনী ছোৱালী তেজীমলা বাপেকৰ বৰ চেনেহৰ আছিল; কিন্তু মাহীয়েকে হ’লে তেজীমলাক সমূলি দেখিব নোৱাৰিছিল; কেৱল গিৰিয়েকৰ ভয়তহে তাই তেজীমলাক প্ৰতিপাল কৰি ডাঙৰ দীঘল কৰিব লগীয়াত পৰিছিল।
তেজীমলাৰ বাপেকে এবাৰ মাহীমাকৰ হাতত তেজীমলাক গতাই ৬/৭ মাহলৈ বিদেশলৈ বেহা-বেপাৰৰ কামত যায়। সাউদে নাও মেলি যোৱাৰ দিনৰ পৰা মাহীমাকে তেজীমলাৰ দায়ৰ চেলু বিচাৰিবলৈ ধৰিলে আৰু যিমান পাৰিলে তেজীমলাক অকলে পাই অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে।
কিছুদিনৰ পিছতেই তেজীমলাৰ সখীয়েকৰ বিয়ালৈ বুলি যাবলৈ ওলোৱাত মাহীমাকে তেজীমলাই বিয়াত পিন্ধিবলৈ বুলি পাটৰ ৰিহা-মেখেলা এযোৰ আৰু এখন উত্তম ৰিহাৰ গুণাৰ পাৰি দিয়া খনীয়াকাপোৰৰ টোপোলা এটা বান্ধি দিলে। তেওঁ বুদ্ধি কৰি পাটৰ ৰিহা মেখেলাযোৰৰ ভিতৰত মনে মনে এটা নিগনি সুমুৱাই দি আৰু পাৰি দিয়া খনীয়া কাপোৰখনৰ ভিতৰত এটা আঙঠা বান্ধি দি টোপোলা এটা কৰি তেজীমলাৰ হাতত দিলে। সখীয়েকৰ ঘৰ পাওঁ পাওঁ হওঁতেই তেজীমলাই মাহীয়েকৰ কথা মতে পাটৰ ৰিহা-মেখেলা আৰু পাৰি দিয়া কাপোৰ পিন্ধিবৰ মনেৰে টোপোলা মেলিলতে কাপোৰযোৰৰ ভিতৰৰ পৰা এটা নিগনি ওলাই লৰ মাৰিলে আৰু কাপোৰযোৰৰ ভিতৰৰ পৰা এটা আঙঠা সৰকি পৰিল। তেজীমলাই দেখি বিচূৰ্তি হ’ল যে ৰিহা-মেখেলাযোৰ নিগনিয়ে কূটি থকা-সৰকা কৰিলে আৰু পাৰি দিয়া কাপোৰখন ঠায়ে ঠায়ে পুৰিলে। ভয়ত তেজীমলাৰ মুখ শুকাই ঠক ঠক কৰে কঁপি ফেকুৰি ফেকুৰি কান্দে।
বিয়াৰ পিছত তেজীমলা নিজৰ ঘৰলৈ উভতি আহিলত, মাহীয়েকে পোৰা আৰু কূটা কাপোৰ দেখি কৃত্ৰিম খঙত জলি পকি তেজীমলাক গালি-শপনি পাৰি মাৰি অত্যাচাৰ কৰিলে। ইমানৰ পিছতো মাহীয়েকৰ হেঁপাহ নপলোৱাত তেওঁ তেজীমালক টানি আনি ঢেঁকীৰ আগত বহুৱাই ধান বঢ়াবলৈ লগাই, নিজে ঢেঁকী দিবলৈ লাগে। মাহীয়েকে ঢেঁকী দি থাকোঁতে এবাৰ হঠাত চাব মাৰি ঢেঁকীটো পেলাই দি তেজীমলাৰ সোহাঁতখন খুন্দি পেলাই, সোহাঁতখন খুন্দিলত তেজীমলাই যন্ত্ৰণাত চিয়ঁৰি কান্দিবলৈ ধৰে আৰু তেজীমালক বাওঁ হাতেৰে খুবলিত ধান বঢ়াই দিবলৈ হুকুম দিয়ে আৰু এবাৰত তেওঁ তেজীমলাৰ বাওঁ হাতখনো খুন্দে। এইদৰে তেওঁ তেজীমলাৰ ভৰি দুখন আৰু মুৰটোৱো খুন্দি তেজীমলাক মাৰি সাউদনীয়ে কোনেও নেদেখাকৈ ঢেঁকীশালৰ পানীপোতাতে গাঁত এটা খান্দি পুতি থয়। তেজীমালক পোতা ঠাইডোখৰত কিছুদিনৰ মূৰত এজোপা লাওগছ গজি লহ-পহ কৰে ডাঙৰ হৈ লাও লাগিবলৈ ধৰে। লাও দেখি এগৰাকী বুঢ়ীয়ে সাউদনীক লাও খোজে। লাও চিঙিবলৈ ধৰোঁতেই লাও জোপাই ইনাই-বিনাই কান্দি কথা কোৱা শুনি বুঢ়ী গৰাকীয়ে ভয়খাই আহি সাউদনীক কথাটো জনায়। পিছত সাউদনীয়ে লাওজোপা কাটি পেলাই দিয়া ঠাইতে এজোপা জৰা টেঙা গজি উঠি লমালমে জৰা লাগিবলৈ ধৰে। এবাৰ গৰখীয়া ল'ৰাই জৰা চিঙিবলৈ মন কৰি হাত মেলাত পুনৰ জৰা জোপাই ইনাই-বিনাই কান্দি কথাকবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই কথা গম পাই সাউদনীয়ে জৰাজোপা কাটি নদীত উটাই দিয়ে। নদীত উটি গৈ ওচৰৰে ঘূলি এটাত ৰৈ এজোপা পদূম হৈ এটা সুন্দৰ ফুলেৰে জকমকীয়া হ’য়। কিছুদিনৰ মূৰত বেহা-বেপাৰ কৰি সেই নৈয়েদিয়েই তেজীমলাৰ বাপেকে নাৱেৰে উভতি আহোঁতে পদূম ফুল এটা ফুলি থকা দেখি তেজীমলালৈ সেই ফুলটো লৈ যাঁও বুলি ভাবি নাৱৰীয়াক সেই ফুলটো ছিঙি আনিবলৈ ক’লে। নাৱৰীয়াটোৱে ফুলটো ছিঙিবলৈ হাত মেলোঁতেই পদূমে আগৰদৰেই বিনাই কথাক'বলৈ ধৰে। এইকথাত নাৱৰীয়াই ভয় খাই সাউদক কথাটো জনোৱাত সাউদে নিজেই ফুলপাহ চিঙিবলৈ ধৰে। পুনৰ একে পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হোৱা সাউদে পদুমফুলপাহ তেওঁৰেই কন্যা তেজীমলা বুলি প্ৰমাণ কৰি এটি শালিকাৰ ৰূপত ঘৰলৈ লৈ আনে। ঘৰত সাউদে তেজীমলাৰ বিষয়ে নানান প্ৰশ্ন কৰি পিছত শালিকাৰ পৰা পুনৰ আগৰ তেজীমলাক ঘূৰাই আনে আৰু ঘৈণীয়েকক ঘৰৰ পৰা খেদি দিয়ে।