cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ছিন্নমস্তা
কিংবদন্তি আৰু শাস্ত্ৰোল্লেখ
এটা লোকশ্ৰুতি অনুযায়ী, দেৱাসুৰ যুদ্ধত দেৱগণে মহাশক্তিৰ সহায়ৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। দেৱী পাৰ্বতী, প্ৰচণ্ড চণ্ডিকা ৰূপে দেৱগণৰ সাহায্যাৰ্থে উপস্থিত হয়। সকলো দৈত্য বধৰ পিছত ক্ৰোধন্মত্তা দেৱীয়ে নিজ মস্তক কৰ্তন কৰি নিজ ৰক্ত পান কৰে। শাক্তপ্ৰমোদ গ্ৰন্থত ছিন্নমস্তা শতনাম স্তোত্ৰত প্ৰচণ্ড চণ্ডিকা দেৱী, ছিন্নমস্তাৰে আন এটা নাম বুলি কোৱা হৈছে। আন এক লোকশ্ৰুতি অনুযায়ী, সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উত্থিত অমৃত দেৱাসুৰৰ মাজত ভগোৱা হৈছিল, ছিন্নমস্তাই অসুৰ সকলৰ ভাগটি পান কৰে আৰু অসুৰ সকলক অমৃত লাভৰ পৰা বঞ্চিত কৰি স্বমস্তক ছিন্ন কৰে।
ছিন্নমস্তা-সংক্ৰান্ত কিংবদন্তিসমূহৰ মূল উপজীৱ্য বিষয় হ'ল আত্মত্যাগ – মাতৃৰ আত্মত্যাগ (প্ৰাণতোষিণী তন্ত্ৰ গ্ৰন্থৰ কাহিনী) বা জগতৰ হিতাৰ্থে আত্মত্যাগ (দ্বিতীয় জনশ্ৰুতি)। এই কিংবদন্তিৰ উপজীৱ্য হ'ল যৌন কৰ্তৃত্ব স্থাপন (প্ৰাণতোষিণী তন্ত্ৰ গ্ৰন্থৰ দ্বিতীয় কাহিনী) বা আত্মবিধ্বংসী ক্ৰোধ (প্ৰথম লোকশ্ৰুতি)।
স্বৰূপ চিত্ৰায়ন
ত্ৰিশক্তি তন্ত্ৰ(১৬ শতিকাৰ পূৰ্বৰ)ত ছিন্নমস্তাৰ শাৰীৰিক অৱয়ব বৰ্ণিত হৈছে,
ছিন্নমস্তা ৰক্তজৱা ফুলৰ দৰে ৰঙা আৰু নিযুত সূৰ্যৰ পোহৰৰ দৰে উজ্জ্বল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ দেহৰ বৰণ ৰঙা, কমলা বা ক'লা বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ ভঙ্গীমা এনেকৈ ৰখা হয় যে তেওঁৰ যোনি অদৃশ্য হৈ থাকে ইয়াৰোপৰি ডিঙিৰ মুণ্ড মালা আৰু সৰ্প উপবিত্ত এনেকৈ ৰখা হয় যে বক্ষস্থল আংশিক ঢাক খাই থাকে। তেওঁক ডেকা আৰু শীৰ্ণ ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁ ১৬ বছৰ বয়সৰ সম্পূৰ্ণ বিকশিত বক্ষৰ এগৰাকী স্ত্ৰী ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু তেওঁৰ বুকুৰ কাষত এটা নীলা পদুম থাকে।   কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেওঁক আংশিক বা সম্পূৰ্ণকৈ পোচাক পৰিহিতা ৰূপেও প্ৰদৰ্শিত হয়।
ছিন্নমস্তাৰ জিভা বাহিৰলৈ ওলোৱা, তেওঁৰ খোলা চুলিবোৰ অপৰিপাটী অৱস্থাত থাকে, কোনো কোনো প্ৰতিমাত চুলি বন্ধা আৰু ফুলেৰে সজ্জিত থাকে, চুলিত অৰ্ধ চন্দ্ৰ থাকে। অতিৰিক্ত ভাৱে তেওঁৰ কপালত তৃতীয় নয়ন আছে, ডিঙিত মুণ্ড মালাৰ উপৰি বিভিন্ন অলংকাৰ থাকে। হাতত খাৰু কঁকালত কিংকিনি পৰিধান কৰে। ডিঙিৰ পৰা বৈ অহা তিনিধাৰ তেজৰ দুধাৰ তেওঁৰ যোগিনী সহচাৰীকাই আৰু এধাৰ তেওঁৰ ছিন্ন মস্তকে পান কৰি থাকে।
দুয়োগৰাকী সহচাৰীকা নগ্ন ৰূপত প্ৰদৰ্শিত হয়। ডাকিনী কৃষ্ণবৰ্ণা; তেওঁ তমোগুণৰ প্ৰতীক আৰু বৰ্ণনী ৰক্তবৰ্ণা, তেওঁ ৰজোগুণৰ প্ৰতীক। কেতিয়াবা তেওঁলোকৰ প্ৰতিমূৰ্তিয়ে ডিঙিৰ পৰিৱৰ্তে মুণ্ডৰ পৰা নিৰ্গত তেজ পান কৰা দেখুওৱা হয়।    কোনো কোনো বৰ্ণনাত এই দুগৰাকী যোগিনী অনুপস্থিত।
দক্ষিণ পদ প্ৰসাৰিত আৰু উত্তৰ পদ ঈষৎ বেকাকৈ ছিন্নমস্তা কামদেৱ আৰু ৰতিৰ দেহৰ ওপৰত যুদ্ধভঙ্গিমাৰে দণ্ডায়মান। কামদেৱ আৰু ৰতি উভয়েই প্ৰেমৰ দেবতা। কামদেৱ যৌনকামনাৰ প্ৰতীক। তেওঁৰ দেহৰ ওপৰত পত্নী ৰতি দেৱীক বিপৰীত ৰতি ভঙ্গিমাৰে যৌনসংগমৰত অৱস্থাত উপস্থাপন কৰা হৈছে। কাম-ৰতি দুয়ো পদুমৰ ওপৰত থকাৰ বিপৰীতে দেৱীৰ পশ্চাদপটত আছে শ্মশানঘাট।    ছিন্নমস্তা তন্ত্ৰত উল্লেখ থকা মতে দেৱী ছিন্নমস্তা কাম-ৰতিৰ দেহৰ ওপৰত বহি থাকে। কেতিয়াবা কাম-ৰতিৰ পৰিৱৰ্তে ৰাধা-কৃষ্ণৰ প্ৰতিকৃতি দেখুওৱা হয়। দম্পতী যুগলৰ তলৰ পদুম ফুলপাহৰ পৰিৱৰ্তে কেতিয়াবা মৃতকৰ চিতা এখন থাকে। কেতিয়াবা এই দম্পতী যুগলৰ পৰিৱৰ্তে শিৱ শুই থকা অৱস্থাত দেখুওৱা হয় আৰু দেৱীক তেওঁৰ ওপৰত বহি থকা দেখা যায়।  উপস্থাপনটিত কেতিয়াবা কুকুৰ আৰু শিয়ালে তেজ পান কৰি থকা বৰ্ণোৱা হয়। কোনো কোনো প্ৰতিমাত দেৱী এটা পদুমফুলৰ ওপৰত, ঘাঁহনি বা মাটিৰ ওপৰত থিয়হৈ থাকে। তন্ত্ৰসাৰ গ্ৰন্থৰ এক বৰ্ণনা অনুযায়ী, দেৱী নিৰাকাৰা আৰু নিজ নাভিদেশত উপবিষ্ট। কথিত আছে, এই মূৰ্তিটি কেৱল ধ্যানৰত চকুৰেহে দেখা সম্ভৱ।
গৱেষক ভেন কুইজেৰ মতে, ছিন্নমস্তাৰ মূৰ্তিকল্পত বীৰ আৰু ভয়ানক ৰসৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে। যুগলমূৰ্তিটো শৃঙ্গাৰ ৰসৰ প্ৰতিফলন। মূৰ্তিৰ প্ৰধান বিষয় হ'ল নিজ ছিন্নমুণ্ডৰ ৰক্ত উৎসৰ্গ আৰু পান তথা যুগল মৰ্দন।
ছিন্নমস্তাৰ জনপ্ৰিয় মূৰ্তিকল্পটি পীতবৰ্ণা ছিন্নমস্তক বৌদ্ধ দেৱী বজ্ৰযোগিনীৰ সমতুল্য। কেৱল বজ্ৰযোগিনী মূৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত সংগমৰত যুগলক দেখা নাযায় তথা ছিন্নমস্তা ৰক্তবৰ্ণা।
কূটাভাসৰ দেৱী
ছিন্নমস্তা বৈপৰীত্যৰ দেৱী: তেওঁ "আহাৰো আৰু আহাৰগ্ৰহণ কৰোঁতাও, যাৰ দ্বাৰা বিশ্বত গ্ৰাস আৰু গ্ৰাসক উভয়ৰে প্ৰতীকাত্মক ৰূপটি প্ৰতিনিধিত্ব হয়। গ্ৰহণ কৰোঁতা আৰু দাতা বা বস্তু আৰু বিষয় দুয়োটাই একেটাতে নিমজ্জিত হৈ পৰে।" তেওঁৰ নাম-স্তোত্ৰত তালিকাভুক্ত বেছিভাগ বিশেষণেই (নাম-স্তোত্ৰ, যি য়ে দেৱতাৰ নাম তালিকাভুক্ত কৰে) আশ্চৰ্য আৰু ক্ৰোধ প্ৰকাশক; কিছুমান নাম কামুক বা শান্তিপূৰ্ণ, যিবোৰ ছিন্নমস্তাৰ ভয়ংকৰ প্ৰকৃতি আৰু চেহেৰাৰ বিপৰীত। তেওঁৰ সহস্ৰনামে (হাজাৰ নাম-স্তোত্ৰ) কূটাৰ্থ প্ৰতিধ্বনিত কৰে; তেওঁ হৈছে প্ৰচণ্ড চণ্ডিকা ("শক্তিশালীভাৱে ভয়ংকৰ") তথা সৰ্বানন্দ-প্ৰদায়িনী ("সকলো আনন্দ বা আনন্দৰ মুখ্য দাতা")। তেওঁৰ নামবোৰে এই ধাৰণাটো প্ৰকাশ কৰে যে যদিও দেৱী প্ৰথম ৰূপত ভয়ংকৰ, তথাপিও তেওঁ উপাসনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কৃপালু হ'ব পাৰে।
যদিও কালীৰ দৰে আন ভয়ংকৰ হিন্দু দেৱীসকলে ৰাক্ষসৰ মুৰ ছিন্ন কৰা আৰু উপাসকে তেওঁৰ পূজাৰ বাবে বলিদান দিয়া ৰীতি-নীতি প্ৰচলিত, ইয়াৰ বিপৰীতে দেৱী ছিন্নমস্তাই ভক্তসকলক (পৰিচাৰকসকলক) নিজৰেই শিৰশ্ছেদ কৰি আহাৰহিচাপে আগবঢ়ায়। সেয়েহে, তেওঁ দেৱী হিচাপে দাতাৰ প্ৰতীক, যিদৰে খাদ্যৰ দেৱী অন্নপূৰ্ণা, আৰু শাক-পাচলিৰ দেৱী শাকাম্ভাৰী, বা মাতৃকা। আত্মবলিদানৰ উপাদান হিচাপে তেওঁ ভক্তসকলৰ প্ৰতি দেৱতাৰ "ঐশ্বৰিক প্ৰতিদান"ৰ প্ৰতীক। এগৰাকী আত্মত্যাগী মাতৃ হিচাপে তেওঁ আদৰ্শ ভাৰতীয় মহিলাৰ প্ৰতীক; অৱশ্যে, যৌনতা আৰু শক্তিৰ সৈতে তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা স্বৰূপটো বিপৰীত। তেওঁ বশীকৰণেৰে, সমৃদ্ধ ঐশ্বৰিক দম্পতীৰ জীৱন-শক্তি গ্ৰহণ কৰে, যি কালীৰ দৰে প্ৰাণ গ্ৰহণকাৰীৰ দিশটোক সূচায়।
ছিন্নমস্তাৰ সৰ্পিল অলংকাৰবোৰে তপস্বীত্ব সূচায়, আনহাতে তেওঁৰ যৌৱনৰ নগ্ন শৰীৰত অলংকাৰযুক্ত কামোদ্দীপক উজ্জ্বলতা আছে। সকলো হিন্দু দেৱীৰ দৰে, তেওঁ সোণৰ অভূষণেৰে সজ্জিত, যি সম্পদ আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক।
ধ্বংস, পৰিৱৰ্তন আৰু পুনঃ সৃজন
ছিন্ন মস্তকৰ নৈবেদ্য আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ পুনৰুদ্ধাৰে অমৰত্বক সূচায়। লৌকিকতা আৰু অমৰত্বৰ দ্বৈততাক ছিন্নামস্তাৰ মূৰৰ দ্বাৰা পান কৰা তেজৰ প্ৰবাহেৰে সূচিত কৰা হয় য'ত এই তেজক অমৃত আৰু মৃত্যু নোহোৱাকৈয়ে নিজৰ মোট সলোৱা সৰ্পৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হৈছে। লাওখোলা আৰু কটা মুৰৰ মালাবোৰে সময়ৰ ওপৰত তেওঁৰ বিজয় আৰু মৃত্যুৰ প্ৰতি থকা ভয়ক সূচায়। ছিন্নামস্তাৰ ক'লা বৰণে ধ্বংসক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে; তেওঁৰ ৰঙা বা কমলা ৰঙৰ চিত্ৰণে জীৱনক বুজায়। তেজ পান কৰি, তেওঁ ৰক্ষা কৰ্তাৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰে, যি পৃথিৱীৰ নেতিবাচকতাক পান কৰি ইয়াক পৰোপকাৰী শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰে; এই ব্যাখ্যাত, তেজক অমৃতৰ সলনি ঋণাত্মক ৰূপে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
ছিন্নমস্তা ৰূপৰ অৰ্থ জীৱন, মৃত্যু আৰু যৌনতা পৰস্পৰ স্বাধীন। ছিন্নমস্তাৰ মূৰ্তি এক চিৰন্তন সত্যৰ বাহক: "জীৱনক মৃত্যুৱে বহন কৰে, জীৱন মৃত্যুৰ দ্বাৰা পুষ্ট হয়, আৰু জীৱনেই মৃত্যুক যাথাৰ্থতা দান কৰে। তথা যৌনতাৰ সৰ্বশেষ লক্ষ্য হ'ল অন্য জীৱন সৃষ্টি কৰা। এই সমূহ নতুন জীৱনেও নিজৰ পৰা নৱ নৱ জীৱনক বহন কৰাৰ স্বাৰ্থত জৰাগ্ৰস্থ হয় আৰু শেষ পৰ্যন্ত মৃত্যুত বিলীন হয়।" পদ্ম আৰু যৌনসংগমৰত যুগল জীৱন আৰু জীৱনসৃষ্টিৰ আকুলতাৰ প্ৰতীক। এওঁলোকে ছিন্নমস্তা দেৱীক জীৱনীশক্তি প্ৰদান কৰে। দেৱীৰ কবন্ধৰ পৰা ৰক্তৰ নিৰ্গমন মৃত্যু আৰু জীৱনীশক্তি ক্ষয়ৰ প্ৰতীক। এই ক্ষয়িত শক্তি তেওঁৰ সহচাৰী যোগিনী দুগৰাকীৰ মুখেৰে প্ৰৱেশ কৰি তেওঁলোকক পুষ্ট কৰে।
আত্ম উপলব্ধি আৰু কুণ্ডলিনীৰ জাগ্ৰতকৰণ
মস্তক পৰিচয় আৰু সৃষ্টিৰ উৎস হিচাপে হয় চিহ্নিত। সেয়েহে, আত্ম-শিৰশ্ছেদে মায়া (ভ্ৰম বা বিভ্ৰাত), শাৰীৰিক আসক্তি, মিছা ধাৰণা, অজ্ঞতা আৰু অহংকাৰ আঁতৰোৱাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তৰোৱাল খনে মোক্ষ (মুক্তি), জ্ঞান (তীক্ষ্ণতা), আৰু আত্ম-উপলব্ধিৰ বাবে এই বাধাবোৰৰ ৰক্ষা কৰাটোও সূচায়। ছিন্নমস্তাই ভক্তক এক চেতনা লাভ কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে যি তেওঁৰ আত্মত্যাগৰ দ্বাৰা শাৰীৰিক আসক্তি, শৰীৰ আৰু মনৰ বান্ধোন অতিক্ৰম কৰে। এক ব্যাখ্যা অনুসৰি তেওঁৰ তিনিটা চকুৱে সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু জুইক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তৃতীয় চকুটোক অতীন্দ্ৰিয় জ্ঞানৰ সৈতে সংযোগ কৰে। ভক্তৰ মুখামুখি হোৱা আন হিন্দু দেৱতাসকলৰ বিপৰীতে, ছিন্নামস্তাই ভক্তক আত্মোপলব্ধি কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে।
ছিন্নমস্তা কুণ্ডলিনী শক্তি জাগৰণৰো প্ৰতীক। যৌনসংগমৰত যুগলে মেৰুদণ্ডৰ শেষ অস্থিৰ ওপৰত অৱস্থিত মূলাধাৰ চক্ৰৰ প্ৰতীক। কুণ্ডলিনী দেহৰ কেন্দ্ৰ সুষুম্না নদীপথে প্ৰৱাহিত হৈ ব্ৰহ্মতালুত অৱস্থিত সহস্ৰাৰত আঘাত কৰে। এই তত্ত্ব অনুযায়ী, সুষুম্না দেৱীৰ সহস্ৰাৰত ইমান জোৰে আঘাত কৰে যে, দেৱীৰ মস্তক ছিন্ন হৈ যায়। যি ঊৰ্ধ্বমুখী ৰক্তস্ৰোত চক্ৰৰ গ্ৰন্থি ছিন্ন কৰাৰ প্ৰতীক। এই গ্ৰন্থিয়ে মানুহক দুঃখিত, অজ্ঞ আৰু দুৰ্বল কৰে। ছিন্নমস্তক সৰ্বোৎকৃষ্ট চৈতন্যৰ প্ৰতীক। কুণ্ডলিনী যেতিয়া সহস্ৰাৰত অৱস্থানকাৰী শিৱৰ সৈতে মিলিত হয়, তেতিয়া তিনিটা ৰক্তধাৰা অমৃতৰ ধাৰালৈ পৰিণত হয়।  তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তিত থকা সৰ্পয়ো এই শক্তিকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
অন্য এক মত অনুসৰি ডাকিনী, যোগিনী আৰু ছিন্নমস্তা হ'ল ইড়া, পিঙ্গলা আৰু সুষুম্না নামে তিনিখন সূক্ষ্ম নদীৰ মুক্তধাৰাৰ প্ৰতীক।      সুষুম্না মূলধাৰ আৰু সহস্ৰাৰৰ সৈতে যুক্ত হৈছে। ই মেৰুদণ্ডৰ সমান্তৰালে প্ৰৱাহিত। ইড়া দক্ষিণ অণ্ডৰ পৰা সোঁ নাসাৰন্ধ্ৰ পৰ্যন্ত প্ৰৱাহিত। শীতল চান্দ্ৰ শক্তি আৰু মস্তিস্কৰ দক্ষিণ ভাগৰ সৈতে সংযুক্ত। পিঙ্গল সোঁ অণ্ডৰ পৰা দক্ষিণ নাসাৰন্ধ্ৰ পৰ্যন্ত প্ৰৱাহিত। তপ্ত সৌৰ শক্তি আৰু মস্তিস্কৰ সোঁ ভাগৰ সৈতে সংযুক্ত।
নিজৰ মস্তক ছিন্ন কৰা মায়া, অজ্ঞতা আৰু আমিত্ব অপসাৰণৰ প্ৰতীক, মস্তক ছিন্ন কৰিও জীৱিত থকা অলৌকিক শক্তি আৰু কুণ্ডলিনী জাগৰণৰ প্ৰতীক। দেৱী আৰু দুই যোগিনীৰ ত্ৰয়ীমূৰ্তি বস্তুৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট অৱস্থাৰ দাৰ্শনিক প্ৰতীক, যাৰ সৈতে সৃষ্টিশক্তিৰো সম্পৰ্ক বিদ্যমান।
যৌন আৱেগ নিয়ন্ত্ৰণ
ছিন্নমস্তা যৌনসংগমৰত কামদেৱ আৰু ৰতিদেৱীৰ ওপৰত দণ্ডায়মান। এই সম্পৰ্কে দুটি ব্যাখ্যা দিয়া হয়। এক পক্ষৰ মতে, ই যৌনকামনাৰ আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰতীক। আন এজ পক্ষৰ মতে, ইয়াৰ অৰ্থ দেৱী যৌনশক্তিৰ মূৰ্তিস্বৰূপ। তেওঁৰ যোগিনী আৰু মদনাতুৰা ("যি কাম ভাৱ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে") নামদুটি তেওঁৰ যৌনশক্তি নিয়ন্ত্ৰণ আৰু দমনকাৰিণী যোগশক্তিৰ পৰিচায়ক। কোনো কোনো চিত্ৰকল্পত ছিন্নমস্তা কাম-ৰতিৰ ওপৰত উপবিষ্ট। এই চিত্ৰত দেৱীৰ দমনকাৰিণী মূৰ্তি দেখা নাযায়। ইয়াত কাম-ৰতিয়ে দেৱীক যৌনক্ষমতা প্ৰদান কৰে। কোনো কোনো মূৰ্তিত দেৱীক শিৱৰ সৈতে সংগমৰত অৱস্থাত দেখা যায়। ছিন্নমস্তাৰ কামেশ্বৰী আৰু ৰতিৰাগবিবৃদ্ধিনী নামদুটি আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰৰ ক্লীঁ বীজৰ উল্লেখে (যি কামদেব আৰু কৃষ্ণৰ মন্ত্ৰটো উপস্থিত) এই তত্ত্বকে সমৰ্থন কৰে।
ছিন্নমস্তা তত্ত্ব গ্ৰন্থৰ লেখক আচাৰ্য আনন্দ ঝা-ৰ মতে, ছিন্নমস্তা যিহেতু যৌনকামনাৰ ওপৰত আত্মনিয়ন্ত্ৰণ, আনৰ স্বাৰ্থ বীৰোচিত আত্মবলিদান আৰু মৃত্যুভয়হীনতাৰ প্ৰতীক, সেয়ে সৈনিক সকলে ছিন্নমস্তাৰ পূজা কৰা উচিত। নগ্নতা ও মস্তকহীনতা দেবীৰ সত্যৰূপ ও "আত্মসচেতনতাহীনতা"-ৰ প্ৰতীক। যুদ্ধত একাধিক দৈত্যবধ কৰাৰ বাবে তেওঁ ৰণজৈত্ৰী নামে পৰিচিত। এই নাম যুদ্ধক্ষেত্ৰত তেওঁৰ প্ৰবল শক্তিমত্তাৰও পৰিচায়ক।
ছিন্নমস্তাৰ মূৰ্তিতত্ত্বৰ লগতে তেওঁৰৰ যন্ত্ৰত পোৱা ওলোটা ত্ৰিভুজটোৱে যোনি (গৰ্ভ) আৰু নাৰীত্বক সূচায়। দেৱীক প্ৰায়ে নাভিৰ ওলোটা ত্ৰিভুজৰ কেন্দ্ৰত কল্পনা কৰা হয়। এই ত্ৰিভুজৰ দ্বাৰা তিনিটা গুণ আৰু শক্তি যেনেঃ ইচ্ছা ("ইচ্ছাশক্তি"), ক্ৰিয়া ("কাৰ্য্য"), আৰু জ্ঞান ("তীক্ষ্ণতা")ক সূচায়। দেৱীক যোনি-মুদ্ৰা বা যোনি-গাম্য বুলি কোৱা হয়।
পূজন
ছিন্নামস্তাৰ ব্যক্তিগত পূজনৰ ব্যাপকতা দেখা নাযায়, তেওঁ তান্ত্ৰিকসকলৰ (এক প্ৰকাৰৰ তান্ত্ৰিক অনুশীলনকাৰী) মাজত সুপৰিচিত আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ। দেৱী মন্দিৰত মহাবিদ্যা গোটৰ অংশ হিচাপে ছিন্নমস্তাক পূজা আৰু চিত্ৰিত কৰা হয়। ছিন্নামস্তাৰ মন্দিৰ আৰু ৰাজহুৱা উপাসনা বিৰল, আৰু সাধাৰণ উপাসকসকলৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ব্যক্তিগত উপাসনা সম্ভৱতঃ অস্বাভাৱিক।
গুহ্যাতিগুহ্য তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ ভিতৰত, ছিন্নামস্তাক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱী হিচাপে ধৰা হয়। তেওঁ পূৱ ভাৰত আৰু নেপালত "সক্ৰিয় উপাসনা"ৰ অংশ; তেওঁৰ মন্দিৰ নেপালৰ লগতে ভাৰতৰ ৰাজ্য উৰিষ্যা, পশ্চিম বংগ, ঝাৰখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পূব অংশত পোৱা যায়। বেনাৰ্ডে কৰা মন্তব্য অনুসৰি তেওঁ বংগত কোনো ছিন্নামস্তা মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ পোৱা নাছিল, অৱশ্যে ছিন্নামস্তা বংগৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় দেৱী।
হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী কেন্দ্ৰিক সম্প্ৰদায় শাক্ত ধৰ্মৰ কালীকুল ("কালীৰ পৰিয়াল") সম্প্ৰদায়ত দেৱীক যথেষ্ট শ্ৰদ্ধা ভক্তি কৰা হয়। তেওঁৰ ব্যক্তিগত উপাসনা মূলতঃ বীৰ তান্ত্ৰিকসকলৰ মাজত সীমাবদ্ধ, আৰু যিসকলে তেওঁৰ উপাসনা কৰে তেওঁলোকে কয় যে কেৱল যোগী আৰু সংসাৰ ত্যাগকাৰীসকলৰহে তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তি ব্যৱহাৰৰে তেওঁক ধ্যান কৰাৰ ক্ষমতা আছে। সাধাৰণ উপাসকসকলৰ দ্বাৰা ছিন্নামস্তাৰ উপাসনা নোহোৱা বাবে কিংছলেয়ে তেওঁৰ হিংস্ৰ প্ৰকৃতি আৰু কাষ চাপিবলৈ আৰু উপাসনা কৰিবলৈ বিপদজনক বুলি তেওঁৰ খ্যাতিক দায়ী কৰে।
পূজনৰ উদ্দেশ্য
তান্ত্ৰিক অনুশীলনকাৰীসকলে সিদ্ধি বা অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি অৰ্জন কৰাৰ বাবে ছিন্নামস্তাৰ পূজা কৰে। ছিন্নমস্তাৰ মন্ত্ৰ শ্ৰীঁ ক্লীঁ হ্ৰীঁ ঐঁ বজ্ৰবৈৰোচনীয়ে হুঁ হুঁ ফট্ স্বাহা নাৰী বশীকৰণেৰ হেতু ব্যৱহৃত হয়। তেওঁৰ মন্ত্ৰই তেওঁক সৌন্দৰ্য, উজ্জ্বলতা, জুই, আধ্যাত্মিক আত্ম-উপলব্ধি আৰু ভ্ৰম ধ্বংসৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা শব্দাংশৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। শাক্ত প্ৰমোদ আৰু ৰুদ্ৰায়মালাই সম্পদ আৰু শুভতা প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ তেওঁৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
ছিন্নামস্তাৰ উপাসনাৰ আন এটা লক্ষ্য হ'ল মন্ত্ৰ উচ্চাৰণৰে আন কাৰোবাৰ ক্ষতি কৰা। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বশ্যতা বা জাদু (বশিকৰণ), শত্ৰুৰ ধ্বংস (উচ্ছাতন), কাৰোবাৰ মৃত্যু (মৰণ) আৰু বন্ধুবৰ্গৰ মাজত ঘৃণা বা শত্ৰুতা (বিদ্বেষ) সৃষ্টি কৰাৰ বাবে তেওঁক পূজা কৰা হয় বুলি কোৱা হৈছে।
চিন্নামস্তা তত্ত্বৰ ৰচক আচাৰ্য্য আনন্দ ঝাই সৈনিকসকলৰ দ্বাৰা তেওঁৰ উপাসনা কৰা হয় বুলি উল্লেখ কৰিছে কিয়নো তেওঁলোকে কামনাৰ আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, আনৰ হিতৰ বাবে বীৰত্বপূৰ্ণ আত্মত্যাগ আৰু মৃত্যুৰ মুখত নিৰ্ভীকতা মূৰ্ত কৰে। শাক্ত মহা-ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ থকা মতে মহাবিদ্যাসকলৰ প্ৰতি এক সামূহিক প্ৰাৰ্থনাত ভক্তজনে আনৰ প্ৰতি উদাৰতা তছিন্মস্তাক অনুকৰণ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে। সকলো মহাবিদ্যাৰ উপাসনাৰ সচৰাচৰ অন্যান্য লক্ষ্যবোৰ হ'ল: মধুৰ কথন, কল্যাণ, শত্ৰুৰ নিয়ন্ত্ৰণ, বাধা আঁতৰোৱা, ৰজাসকলক প্ৰভাৱিত কৰাৰ সামৰ্থ্য, আনক আকৰ্ষিত কৰাৰ সামৰ্থ্য, আন ৰজাৰ ওপৰত বিজয়, আৰু শেষত, মোক্ষ (পৰিত্ৰাণ) প্ৰাপ্তি।
পূজনৰ মাধ্যম
তন্ত্ৰসাৰ, শাক্ত প্ৰমোদ, মন্ত্ৰ মহোদধিহ (১৫৮৯ খ্ৰিষ্টাব্দ) নামৰ তন্ত্ৰগ্ৰন্থ আদিত ছিন্নমস্তা আৰু অন্যান্য মহাবিদ্যাৰ পূজাপদ্ধতি, যন্ত্ৰ আৰু ধ্যানমন্ত্ৰ সহ অন্যান্য মন্ত্ৰৰ উল্লেখ আছে। তন্ত্ৰমতে, সাধকক নিজৰ নাভিত যোনি চক্ৰৰ প্ৰতীক ৰক্তসূৰ্যচক্ৰ কল্পনা কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। এই চক্ৰৰ মাজতেই ছিন্নমস্তাৰ জনপ্ৰিয় ৰূপটিৰ অৱস্থান। তন্তসাৰ গ্ৰন্থই গৃহস্থক কেৱল নিৰাকাৰ ৰূপেৰেই ছিন্নমস্তাৰ পূজা কৰিবলৈ। এই গ্ৰন্থত লগতে কোৱা হৈছে যে, যদি কোনো নাৰী মন্ত্ৰৰে ছিন্নমস্তাকে আবাহন জনোৱা হয়, তেন্তে তেওঁ ডাকিনীলৈ পৰিণত হয়, স্বামী-পুত্ৰ হেৰুৱাই শেষত পৰিপূৰ্ণ যোগিনী হয়। শক্তিসংগম তন্ত্ৰ গ্ৰন্থত কেৱল বামমাৰ্গৰে দেৱীৰ পূজা কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। মন্ত্ৰ মহোদধিহ গ্ৰন্থমতে, অবিবাহিত স্ত্ৰীৰ সৈতে যৌনসংগম ছিন্নমস্তা পূজাৰ এক অঙ্গ। শাক্ত প্ৰমোদ গ্ৰন্থটো পূৰ্বোক্ত মত সমৰ্থন কৰি যজ্ঞ আৰু নিশাৰ ভাগত মদ্ আৰু মাংস যোগে দেবীৰ পূজাৰ কথা কোৱা হৈছে। কোনো কোনো স্তৱকত কোৱা হৈছে যে, দেৱী তেজৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হয়। সেয়ে তেওঁৰ পূজাত ৰক্ত বলিদান কৰা হয়। শক্তিসংগম তন্ত্ৰ মতে একমাত্ৰ বীৰ আত্মাৰ অধিকাৰী সকলেহে বামমাৰ্গৰ দ্বাৰা দেবীৰ পূজাৰ অধিকাৰী। শাক্ত প্ৰমোদ গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে, সঠিক ভাবে দেৱীৰ পূজা নকৰিলে দেৱী পূজকৰ মস্তক ছিন্ন কৰি তেজ পান কৰে। এই গ্ৰন্থত গৃহস্থ আৰু ত্যাগীৰ হেতু পৃথক পন্থাৰে ছিন্নমস্তাৰ পূজাৰ বৰ্ণনা আছে। তোদালা তন্ত্ৰত উল্লেখ কৰা হৈছে যে, ছিন্নমস্তাৰ উপাসনাৰ অংশ হিচাপে, শিৱ বা তেওঁৰ ভয়ংকৰ ৰূপ ভৈৰৱক দেৱীৰ সংগী হিচাপে কবন্ধ ("মুণ্ডহীন কাণ্ড") হিচাপে পূজা কৰা হ'য়। ছিন্নমস্তাৰ সোঁফালে থকা কবন্ধৰ পূজাই সিদ্ধি প্ৰদান কৰে বুলি কোৱা হয়।
ছিন্নমস্তাক সাধাৰণতে মাজনিশা আন মহাবিদ্যাৰ সৈতে কালী পূজাত পূজা কৰা হয়। অৱশ্যে, গৃহস্থসকলক তেওঁৰ উপাসনা নকৰিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে। কলিকতাৰ কটক জিলাৰ বখৰাবাদ অঞ্চল আৰু ৮৬টা পল্লী মণ্ডপত কালী পূজাত কালীৰ পৰিৱৰ্তে ছিন্নমস্তাৰ পূজা কৰাৰ অনন্য পৰম্পৰা আছে।
মন্দিৰ
হিমাচল প্ৰদেশৰ চিন্তপূৰ্ণি হৈছে ছিন্নমস্তিকাৰ এটা মন্দিৰ, শক্তি পীঠ সসমূহৰ (আটাইতকৈ পৱিত্ৰ দেৱী মন্দিৰ হিচাপে বিবেচিত) মাজৰ এটা আৰু ইয়াতেই দেৱী সতীৰ কপাল (মস্তক) পৰিছিল বুলি কোৱা হয়। আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ হৈছে ঝাৰখণ্ডৰ ৰাজৰাপ্পাৰ ওচৰৰ ছিন্নমস্তা মন্দিৰ, য'ত অষ্টধাতু (আঠ-ধাতুৰ মিশ্ৰণ) কৱচ (আৱৰণ)ৰে আবৃত এটা প্ৰাকৃতিক শিলক দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়।
অষ্টাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ছিন্নমস্তাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে সুপ্ৰতিষ্ঠিত, উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসীৰ ওচৰৰ ৰামনগৰৰ দুৰ্গা মন্দিৰ চৌহদত এজন তান্ত্ৰিক সাধুৰ দ্বাৰা ছিন্নমস্তালৈ উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, য'ত তন্ত্ৰীক সকলে মৃতদেহ ব্যৱহাৰ কৰি দেৱীৰ উপাসনা কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশৰ কানপুৰত দেৱীৰ আন এটা মন্দিৰ আছে যিটো চ'ত মাহৰ নৱৰাত্ৰিৰ ওচৰাওচৰিকৈ বছৰত মাত্ৰ তিনিদিনহে খোলা থাকে। অন্যান্য মহাবিদ্যাৰ সৈতে অসমৰ কামাখ্যা মন্দিৰ চৌহদত,আৰু ঝাৰখণ্ডৰ বাচুকীনাথ মন্দিৰ চৌহদত ছিন্নমস্তাৰ পূজা কৰা হয়। পশ্চিম বংগৰ বিষ্ণুপুৰত এটা ছিন্নামস্তা মন্দিৰ আছে। উৰিষ্যাৰ জনপ্ৰিয় দেৱী মণিকেশ্বৰী দেৱীক প্ৰায়ে ছিন্নামস্তা দেৱী বুলি অভিহিত কৰা হয়।
ছিন্নামস্তাৰ মন্দিৰ কিছু নেপালৰ কাঠমাণ্ডু উপত্যকাতো পোৱা যায়। চাংগু নাৰায়ণ মন্দিৰৰ এটা মন্দিৰত ছিন্নমস্তাৰ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ প্ৰতিমূৰ্তি আছে। দেৱীৰ সন্মানত নেপালী মাহ বৈশাখত এক ৰথযাত্ৰা অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
টোকা
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
সূত্ৰধাৰ (আলোচনী)
সূত্ৰধাৰ (Sutradhar) হৈছে এখন অসমীয়া ভাষাৰ আলোচনী। অসম চৰকাৰৰ প্ৰাক্তন উচ্চ পদস্থ বিষয়া, সাহিত্যিক, সাংবাদিক হোমেন বৰগোহাঞি আলোচনীখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। অসমত পঢ়ুৱৈ সমাজ সৃষ্টি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত, সাংবাদিকতাৰ বিৰল দৃষ্টান্ত গঢ়ি তোলা আলোচনী ৰূপে সূত্ৰধাৰৰ স্থান উল্লেখযোগ্য।
প্ৰকাশ
সূত্ৰধাৰ আলোচনীখন ১৯৮৯ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ শ্ৰেণী: অসমীয়া আলোচনী
নিজামছ্ গেৰাণ্টিড ষ্টেট ৰেলৱে
নিজামছ্ গেৰাণ্টিড ষ্টেট ৰেলৱে (Nizam's Guaranteed State Railway;  NGSR) ১৮৭৯ চনৰ পৰা ১৯৫০ চনলৈকে ভাৰতত সক্ৰিয় হৈ থকা এটা ৰেল কোম্পানী আছিল। ই হায়দৰাবাদ প্ৰদেশৰ নিজামৰ মালিকানাধীন আছিল। ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ নাম আছিল হিজ এক্সেলটেড হাইনেছ, দ্য নিজামছ্  গেৰাণ্টিড্ ষ্টেট ৰেলৱে। হায়দৰাবাদৰ নিজামে ব্যক্তিগতভাৱে নিৰ্মাণ কৰা এটা লাইনৰ দ্বাৰা কোম্পানীটোৰ আৰম্ভণি হৈছিল  আৰু এই গেৰাণ্টিড কোম্পানীটো আছিল হায়দৰাবাদ ষ্টেটৰ মালিকানাধীন, যিটোৱে ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষক যথেষ্ঠ হতাশ কৰি তুলিছিল। ৰিডিমেবল মৰ্টগেজ ডিবেঞ্চাৰ জাৰী কৰি ৰেলপথটোৰ বাবে মূলধন সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। পিছলৈ নিজামৰ ৰেলপথক হায়দৰাবাদ-গোদাবৰী ভেলী ৰেলৱেৰ (HGVR) সৈতে একত্ৰিত কৰে। ১৯৫১ চনত NGS আৰ আৰু HGVR দুয়োটাকে ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰি ভাৰতীয় ৰেলত চামিল কৰা হয়।
নিজামছ্ গেৰাণ্টিড ষ্টেট ৰেলৱে
১৮৭৯ চনত নিজাম মেহবুব আলী খান, আছাফ জাহ ষষ্ঠই কোম্পানীটোৰ প্ৰত্যক্ষ নিয়ন্ত্ৰণৰ দায়িত্বভাৰ লয় আৰু ইয়াক গেৰাণ্টিড ষ্টেট ৰেলৱে হিচাপে চৰকাৰী প্ৰশাসনৰ সৈতে একত্ৰিত কৰে। ১৮৮৩ চনৰ পৰা এই আংশিক চৰকাৰীকৰণৰ এক বিপৰীত প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়, যেতিয়া হায়দৰাবাদ প্ৰদেশৰ নিজাম চৰকাৰৰ গেৰাণ্টিৰ অধীনত ক্ৰমান্বয়ে ৰেলপথসমূহ চমজি লব’লৈ এটা পৰিচালনা কোম্পানী গঠন কৰা হয়।
১৮৯৯ চনত বেজৱাদা (বিজয়াৱাড়া) আৰু মাদ্ৰাচৰ (চেন্নাই চেণ্ট্ৰেল) মাজত ব্ৰডগেজ সংযোগ মুকলি কৰে; যাৰ ফলত হায়দৰাবাদ আৰু চেন্নাইৰ মাজত ৰেল যাত্ৰা সম্ভৱ হৈ উঠিল। এইদৰে প্ৰদেশখনত ১৮৯১ চনৰ পূৰ্বেই ৪৬৭ মাইল (৭৫২ কিলোমিটাৰ) ব্ৰডগেজ ৰেলপথ নিৰ্মিত হ’ল। ১৮৯৯ চনৰ পৰা ১৯০১ চনৰ ভিতৰত মুকলি কৰা মিটাৰগেজ ৰেলপথৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ৩৯১ মাইল (৬২৯ কিলোমিটাৰ)। ১৯০৪ চনৰ শেষৰ ফালে ষ্টেট ৰেলৱে মূলধন নিয়োজিত হৈছিল ৪.৩ কোটি। সেইটো বছৰত উপাৰ্জন হৈছিল প্ৰায় ২৮ লাখ; অৰ্থাৎ ব্যয়ৰ প্ৰায় ৬.৫ শতাংশ।
১৯১৬ চনত ৰেলৱেৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আন এটা ৰেলৱে টাৰ্মিনাছ কাচিগুড়া ৰেল ষ্টেচন নিৰ্মাণ কৰা হয়। তাৰ পিছত নিজামৰ ৰেলৱে বিভিন্ন বিভক্ত কৰা হৈছিল। প্ৰত্যেকটো বিভাগ নিজামে নিযুক্ত কৰা এজন মুখ্য বিষয়াৰ অধীনস্থ আছিল।
হায়দৰাবাদ-গোদাৱৰী ভেলী ৰেলৱে
হায়দৰাবাদ-গোদাৱৰী ভেলী ৰেলৱে আছিল মিটাৰগেজ (১০০০ মিলিমিটাৰ বহল) ৰেলপথ। উগাণ্ডা ৰেলৱেৰ জৰীপৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰা জন ৱালেছ প্ৰিংগলক ১৮৯৬ চনত অধীক্ষক অভিযন্তা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। একে বছৰতে হায়দৰাবাদ মহানগৰৰ পৰা মনমাদ জংচনলৈ নিৰ্মিত ৩৯১ মাইল (৬২৯ কিঃমিঃ) দৈৰ্ঘ্যৰ এই ৰেলপথ মুকলি হয়। অৱশেষত এই ৰেলপথৰ দৈৰ্ঘ্য ব্ৰডগেজ ৪৬৭ মাইললৈ (৭৫২ কিঃমিঃ) আৰু মিটাৰগেজ ৩৯১ মাইললৈ (৬২৯ কিঃমিঃ) বৃদ্ধি পায়। হায়দৰাবাদ-গোদাবৰী ভেলী ৰেলৱেৰ ব্যয় হৈছিল ২.৬ কোটি আৰু একে বছৰতে ই ৭.৭ লাখ উপাৰ্জন কৰে; অৰ্থাৎ ব্যয়ৰ প্ৰায় ৩ শতাংশ। ১৯০১ আৰু ১৯০২ চনৰ উপাৰ্জন আছিল প্ৰায় ৩.৫ শতাংশ।
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে হায়দৰাবাদ প্ৰদেশৰ সৰ্ববৃহৎ ৰপ্তানি হিচাপে কপাহ উদ্যোগে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছিল। ১৮৮৯ চনত ঔৰংগাবাদত এটা কপাহী সুতা কটা কাৰখানা আৰু বয়ন কাৰখানা স্থাপন কৰা হয়, য’ত মুঠ ৭০০ জন লোকে কৰ্মসংস্থাপন লাভ কৰিছিল। কেৱল জালনাতে ৯টা কপাহ গিনিং (ginning) আৰু পাঁচটা কপাহ প্ৰেছিং কাৰখানা আছিল। ঔৰংগাবাদ আৰু কন্নাডত আছিল আৰু দুটা গিনিং কাৰখানা আছিল। ১৯০১ চনত কপাহ প্ৰেছিং আৰু গিনিং কাৰখানাত মুঠ ১০১৬ জন লোকে কৰ্মসংস্থাপন লাভ কৰিছিল। ১৯১৪ চনত কপাহৰ খেতি কৰা মাটিৰ পৰিমাণ আছিল তিনি মিলিয়ন একৰ (১২,০০০ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট) আৰু বেছিভাগ কপাহৰ খেতি মাৰাথৱাড়া জিলাত কৰা হৈছিল। কাৰণ জিলাখনৰ মাটি কপাহ খেতিৰ বাবে বিশেষভাৱে ইয়াৰ বাবে উপযুক্ত আছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:তেলংগানা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুপ্ত ৰেল কোম্পানী
সবিতা বেহেন
সবিতা বেহেন (১৯১৯-২০০৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, সমাজকৰ্মী, শিক্ষাবিদ আৰু দ্বিকক্ষীয় ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভাৰ প্ৰাক্তন সদস্য আছিল।
তেওঁ মহিলা সৱলীকৰণ আৰু লিংগ সমতাৰ অধিবক্তা হিচাপে পৰিচিত আছিল আৰু ১৯৯০ চনত সমতা গণতন্ত্ৰ পৰিষদে তেওঁক বিশ্বৰ ৩৩০০ বিশিষ্ট জীৱিত মহিলাৰ ভিতৰত তালিকাভুক্ত কৰিছিল। ১৯৭১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী ৰে সন্মানিত কৰে।
জীৱনী
সবিতা বেহেনৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৯ চনৰ ২৩ জানুৱাৰীত পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ঝিলাম জিলাৰ ৰোহতাচত, বৰ্তমান পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ লাহোৰৰ চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় আৰু চিমলাৰ পি এল কলেজত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। কম বয়সতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোগদান কৰি তেওঁ সামাজিক কামত সক্ৰিয় হৈ পৰে। তেওঁ ১৯৪৪ চনত মহিলা সেৱিকা দল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পিছলৈ দিল্লীত তেওঁ মহিলাসকলৰ বাবে হৰিজন প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা কেন্দ্ৰ আৰু টেইলাৰিং আৰু ঔদ্যোগিক কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ হৰিজন আৰু দলিত শিশুসকলৰ বাবে তিনিখন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সবিতা বেহেন শৰণাৰ্থী বিধৱা সুৰক্ষা সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু শৰণাৰ্থী মহিলাসকলৰ বাবে দুটা ঔদ্যোগিক আৰু শিক্ষা কেন্দ্ৰ স্থাপনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা পৰিষদ, দিল্লীৰ মহিলা কল্যাণ সংস্থা আৰু নতুন দিল্লীৰ চুপাৰ বজাৰ কোঅপাৰেটিভ ষ্ট'ৰছ লিমিটেডৰ সভাপতিত্বত আছিল আৰু দিল্লী পৌৰ সমিতিৰ প্ৰথম মহিলা উপ-সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। এই পদত তেওঁ ১৯৫৬ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ অধিষ্ঠিত আছিল।  তেওঁ ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈ পঞ্জাৱ বিধান সভাৰ পূৰ্বসূৰী পঞ্জাৱ বিধান পৰিষদত সেৱা আগবঢ়াইছিল।  তেওঁ ১৯৭২ চনত দিল্লীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৭৮ চনলৈকে সদনত সেৱা আগবঢ়ায়।  তেওঁ ভাৰতীয় সংসদৰ কেন্দ্ৰীয় হোমিঅ'পেথি পৰিষদ স্থাপনৰ বাবে গঠন কৰা ভাৰতীয় সংসদৰ যুটীয়া সমিতিৰ ১৫জন মনোনীত সদস্যৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল।
সবিতা বেহেন অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ৱাৰাংগল অঞ্চলৰ বাবে ব্ৰহ্ম কুমাৰী বিশ্ব আধ্যাত্মিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজযোগ শিক্ষা আৰু গৱেষণা ফাউণ্ডেচনৰ ব্যৱসায় আৰু উদ্যোগ শাখাৰ আঞ্চলিক সমন্বয়ক আছিল। ১৯৭১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰে। পেৰিটি ডেমক্ৰেচী পৰিষদে তেওঁক ১৯৯০ চনত ৩৩০০ বিশিষ্ট জীৱিত মহিলাৰ ভিতৰত তালিকাভুক্ত কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ ১০ মাৰ্চ তাৰিখে ৯০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অধিবক্তা শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ব্ৰিফু
ব্ৰিফু (Brifu) হৈছে গাম্বিয়াৰ এখন চহৰ। ই উজনি নদী বিভাগৰ উলি জিলাত অৱস্থিত। ২০০৯ চন অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ১৪৪০ জন বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
দ্য মেন হু নিউ ইনফিনিটি (চলচ্চিত্ৰ)
দ্য মেন হু নিউ ইনফিনিটি (The Man Who Knew Infinity) ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনক লৈ নিৰ্মিত তথা ২০১৫ বৰ্ষত মুক্তি লাভ কৰা এখন ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ। ১৯৯১ চনত প্ৰকাশিত ৰবাৰ্ট কানিগেলৰ দ্য মেন হু নিউ ইনফিনিটি কিতাপখনৰ আধাৰত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। মেথিউ ব্ৰাউনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই চলচ্চিত্ৰখনত ৰামানুজনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে দেৱ পাটেল আৰু জি. এইচ. হাৰ্ডিৰ (গডফ্ৰে হেৰল্ড হাৰ্ডি) চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে একাডেমী বঁটা প্ৰাপ্ত অভিনেতা জেৰেমি আইৰণছে। ২০১৪ চনত কেম্ব্ৰিজৰ ট্ৰিনিটি কলেজত চলচ্চিত্ৰখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰা হয়। ২০১৫ বৰ্ষৰ টৰন্টো আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱকে ধৰি ছিংগাপুৰ আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু ডুবাই আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চলচ্চিত্ৰখনে বিশেষ প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।  উল্লেখযোগ্য যে বিশিষ্ট গণিতজ্ঞ কেন অনো আৰু ফিল্ডছ্ মেডেল প্ৰাপ্ত গণিতজ্ঞ মঞ্জুল ভাৰ্গৱে চলচ্চিত্ৰখনৰ নিৰ্মাণত বিশেষ সহযোগিতা আগবঢ়াইছে।
মুক্তি
২০১৬ বৰ্ষৰ ৮ এপ্ৰিলত ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰ'জে ইংলেণ্ডত আৰু ২৯ এপ্ৰিলত আইএফচি ফিল্মছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়ে।
বাহ্যিক লিংক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অখিল গগৈ
অখিল গগৈ (Akhil Gogoi) অসমৰ এগৰাকী কৃষক নেতা আৰু আৰ টি আই কৰ্মী (RTI activist)। বিগত কেইবাটাও বছৰত তেওঁ ৰাজ্যখনত দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলনৰ নেতৃত্ব বহন কৰি আহিছে। দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে আৰু চৰকাৰৰ কাৰ্য্যপ্ৰণালীত স্বচ্ছতা অনাৰ বাবে কৰি অহা সংগ্ৰামৰ বাবে তেওঁক প্ৰদান কৰা ২০০৮ বৰ্ষৰ 'Shanmugam Manjunath Integrity Award' ৰ পিছৰে পৰা তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰে। সম্পূৰ্ণ গ্ৰাম ৰোজগাৰ আঁচনি'ৰ ১.২৫ কোটি টকীয়া কেলেংকাৰী আৰু 'ইন্দিৰা আবাস যোজনা'ৰ ৬০ লাখ টকীয়া কেলেংকাৰী তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইনৰ সুপ্ৰয়োগেৰে ধৰা পেলোৱাৰ বাবে ২০১০ বৰ্ষত 'Public Cause Research Foundation (PCRF)'-য়ে তেওঁক 'National Right to Information (RTI)' বটাঁ প্ৰদান কৰে। এই বটাঁৰ সম্পূৰ্ণ মূল্য ২১ লাখ টকা তেওঁ কৃষক মুক্তি সংগ্ৰামলৈ দান দিয়ে। ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাইজৰ দলৰ হৈ শিৱসাগৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অখিল গগৈৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৬ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে যোৰহাট জিলাৰ চেলেঙহাটৰ লুখুৰাসন গাঁৱত। ১৯৯১ চনত হেমলাই হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৯৩ চনত যোৰহাট জে বি কলেজত কলা শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক সাং কৰে। ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ ছাত্ৰ আছিল। ইয়াৰ পিছত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰম্ভ কৰিছিল যদিও অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰ'ল।
তেওঁ কটন মহাবিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে একেৰাহে দুবাৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছতেই গগৈয়ে নক্সালবাদী নেতা সন্তোষ ৰাণা নেতৃত্বাধীন 'চিপিআই-এমএল-পিচিচি' (CPI-ML-PCC)-ৰ গণ-সংগঠন (mass organisation) 'ইউনাইটেড ৰিভ'লুছ'নেৰী মুভমেণ্ট কাউন্সিল অৱ আসাম' (United Revolutionary Movement Council of Assam)-ত যোগ দিছিল। অৱশ্যে, নব্বৈ দশকৰ শেষলৈ তেওঁ ৰাণাৰ পৰা আতঁৰি আহে আৰু নতুন পদাতিক নামৰ আলোচনীখনৰ সম্পাদক হিচাপে আত্মনিয়োগ কৰে। ড॰ হীৰেন গোহাঁইৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰকাশিত নতুন পদাতিক অসমীয়া ভাষাৰ স্বাধীন মাৰ্ক্সবাদী ধ্যান-ধাৰণাৰ আলোচনী। অখিল গগৈ সম্প্ৰতি গুৱাহাটী নিবাসী আৰু তেওঁৰ পত্নী আৰু এগৰাকী পুত্ৰ আছে।
সাহিত্য কৰ্মৰাজী
সাহিত্যিক হিচাপে অখিল গগৈৰ বৰ্তমানলৈকে কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে। তাৰ ভিতৰত—
নদীবান্ধ বিৰোধী সংগ্ৰাম
২০০৯ চনৰ মাজভাগৰে পৰা অখিল গগৈয়ে অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পৰিস্থিতিতান্ত্ৰিক (ecologically) আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক ভাৱে সংবেদনশীল বিভিন্ন স্থানত নিৰ্মীয়মান আৰু প্ৰস্তাৱিত বৃহৎ নদীবান্ধসমূহৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজোৰা জনজাগৰণ আৰু আন্দোলনৰ নেতৃত্ব বহন কৰি আহিছে। বিশেষকৈ, তেওঁৰ নেতৃত্বৰ সংগঠন কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি (KMSS)-য়ে নিৰ্মীয়মান নামণি সোৱনশিৰ প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণকাৰ্য বন্ধ কৰিবৰ বাবে দাবী জনাই আহিছে। সোৱণশিৰি নদীৰ নামণি অংশত ২০০০ মেগাৱাট ক্ষমতাৰ এই বৃহৎ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পটো ৰাষ্ট্ৰীয় জল শক্তি নিগম (NHPC) দ্বাৰা নিৰ্মীয়মান অৱস্থাত আছে।
দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম
কিছু সময়ৰ বাবে অখিল গগৈ আন্না হাজাৰেৰ নেতৃত্বত দেশব্যাপী চলা দুৰ্নীতিবিৰোধী আন্দোলন ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপছন (India against Corruption, IAC)-ৰ সৈতেও জড়িত আছিল। কিন্তু, IAC-ৰ কেইজনমান সদস্যই ৰাজনৈতিক দল আৰম্ভ কৰিবৰ বাবে প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰাৰ পিছত গগৈ IAC-ৰ পৰা আতঁৰি আহে। IAC-ৰ পৰা আতঁৰি অহাৰ কাৰণ সম্পৰ্কে গগৈয়ে এইদৰে কয় যে, জনসাধাৰণে IAC-লৈ আগবঢ়োৱা বিপুল সমৰ্থন এটা শক্তিশালী গণ-আন্দোলন আগবঢ়াই নিবৰ বাবেহে আছিল, নিৰ্বাচন কেন্দ্ৰিক এটা ৰাজনৈতিক দল গঠনৰ বাবে নাছিল।
বিতৰ্ক
২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত, অসম চৰকাৰৰ এটা গোপন প্ৰতিবেদনত এইবুলি অভিযোগ প্ৰকাশ হৈছিল যে, অখিল গগৈৰ চিপিআই-মাওবাদী (CPI-Maoist)-ৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্ক আছে। গগৈয়ে এই প্ৰতিবেদনক প্ৰত্যাহ্বান জনাই অসম চৰকাৰক এই অভিযোগ প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ কৈছিল। ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী সন্দীপ পাণ্ডে আৰু মেধা পাটকৰকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বুদ্ধিজীৱীয়ে গগৈয়ে মিছায়ে অভিযুক্ত সজাবলৈ চৰকাৰে চলোৱা প্ৰচেষ্টাক গৰিহণা দিয়ে। এন ডি টি ভি-ৰ সৈতে এটা সাক্ষাৎকাৰত গগৈয়ে এইদৰে কৈছিল, “I am a Marxist and I do believe in social transformation. But I am not a Maoist. They don't believe in mass activities. We at KMSS are trying to organise the masses for radical change. But the attempt of the government to implicate me as a Maoists shows their frustration because they have been unable to contain the growing popularity of KMSS.” এই বিষয়টোৱে অসম চৰকাৰৰ বাবে এটা লজ্জাজনক পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ কৰিলে আৰু ইয়াৰ পিছত চৰকাৰে বিষয়টো এৰা দিবলৈ বাধ্য হয়।
সমাজহিতৈষী কাৰ্য্যকলাপ
অখিল গগৈ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মী (কমৰে'ড)-সকলে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বিভিন্ন স্থানত কেইবাখনো অস্থায়ী খুচুৰা বিক্ৰী কেন্দ্ৰ মুকলি কৰে। ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল গ্ৰাম্য কৃষকৰ ফচল মধ্যভোগীৰ হাতত নপৰাকৈ নগৰীয়া বজাৰলৈ উলিয়াই অনা। এই ব্যৱস্থাক খুচুৰা বিক্ৰী ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগ আৰু মাফিয়াৰ দ্বাৰা চালিত ছিণ্ডিকেটৰ এটা বিকল্প ব্যৱস্থা হিচাপে দাবী কৰি অখিল গগৈ আৰু তেওঁৰ সংগঠনে গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন স্থানত আৰু অধিক বিক্ৰী কেন্দ্ৰ স্থায়ী ৰূপত খোলাৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে অৱগত কৰে। মধ্যভোগী আতঁৰাই এই কেন্দ্ৰসমূহ কৃষকসকলে নিজেই পৰিচালিত কৰিব আৰু ফলস্বৰূপে বিক্ৰেয় কৃষি সামগ্ৰীসমূহ অতি কম মূল্যত গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰিব পাৰিব। এই কেন্দ্ৰসমূহ মুকলি কৰাৰ প্ৰথম দিনটোতেই মাত্ৰ কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে এশ কুইণ্টলতকৈ অধিক পৰিমাণৰ শাক-পাচলি গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰিছিল।
অখিল গগৈয়ে পৃথানীয়াৰ দৰে মাটি মাফিয়াৰ বিৰূদ্ধে সংগ্ৰাম আৰম্ভ কৰিছে। পৃথানীয়াই গ্ৰাম্য কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত বহুহাজাৰ বিঘা কৃষি ভূমি নিম্ন মূল্যতে ক্ৰয় কৰে। সম্প্ৰতি চৰকাৰে অখিল গগৈৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত এই বিষয়টো সম্পৰ্কে তদন্ত চলাই আছে।
নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ৰ বিৰোধিতা আৰু কাৰাবন্দী জীৱন
নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ গৃহীত হোৱাৰ পিছত এই আইনৰ বিৰুদ্ধে দেশজুৰি হোৱা আন্দোলনত অখিল গগৈয়ে ভাগ লয়। আৰু তাৰ পিছতেই ২০১৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত যোৰহাটত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। তাৰপিছত তেওঁক ১৭ ডিচেম্বৰত দহদিনৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা (NIA)-ৰ হাতত পঠিওৱা হয়। লগতে সেইদিনাখনেই দিল্লীলৈ সোধাপোছাৰ বাবে নিয়া হয়। আৰু ২৫ ডিচেম্বৰত পুনৰ গুৱাহাটীলৈ ওভটাই আনি ন্যায়িক জিম্মালৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়।
২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত অখিল গগৈ ৰাইজৰ দলৰ হৈ শিৱসাগৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ সমষ্টিটোৰ মুঠ ১,২৪,২১৯টা ভোটৰ ৫৭,২১৯টা ভোট লাভ কৰে।
ইলা মিত্ৰ
ইলা মিত্ৰ (Ila Mitra; ১৮ অক্টোবৰ ১৯২৫ – ১৩ অক্টোবৰ ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বিশেষকৈ পূব বংগ (বৰ্তমান বাংলাদেশ) -ৰ সাম্যবাদী আৰু কৃষক সংগ্ৰামী নেতা আছিল৷
শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মিত্ৰৰ পূৰ্বপুৰুষসকল বৰ্তমান বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ঝিনাইদহ জিলাৰ বাগুটিয়া গাঁৱৰ আছিল। ১৯২৫ চনৰ ১৮ অক্টোবৰ তাৰিখে কলকাতাত ইলা মিত্ৰৰ জন্ম হয়; জন্ম সময়ত তেওঁৰ নাম আছিল ইলা সেন৷ তেওঁ ক্ৰমান্বয়ে ১৯৪২ আৰু ১৯৪৪ চনত কলিকতাৰ বেথুন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইএ আৰু বিএ পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।
চৰাইদেউ দেওশাল
দেওশাল (আহোম ভাষা:চাও চেং ৰ'ন) আহোমসকলৰ এক উপাসনাস্থলী। আহোমৰ প্ৰথম স্থায়ী ৰাজধানী চৰাইদেউত স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাই ১২৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত দেওশালৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। চৰাইদেউ পৰ্বতৰ শিখৰত সমূহীয়া উপাসনা স্থলী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত দেওশাল এক ঐতিহ্যমণ্ডিত কীৰ্তিচিহ্ন। চৰাইদেউ জিলাৰ দ'ল বাগান অঞ্চলত এই কীৰ্তিচিহ্ন অৱস্থিত । দেওশালত বৰ্তমানেও আহোম সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিৰে বিভিন্ন পূজা-পাতল কৰি আহিছে।
ইতিহাস
চুকাফাৰ অসম আগমনৰ সময়ত দিখৌ আৰু দিহিঙৰ মাজ অংশত ঠিক ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰে বৰাহীৰ লগতে চুতীয়াসকলো সিঁচৰতি হৈ আছিল। চুকাফাই ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমত প্ৰৱেশ কৰি বিভিন্ন অঞ্চল জয় কৰাৰ লগতে বৰাহী ৰজা থাকুমথাক আৰু মৰাণ/মটক ৰজা বদৌচাক মিত্ৰভাৱে বশ কৰি বৰাহী-মৰাণৰ কুঁৱৰী চাৰিগৰাকীৰ লগত চকলং প্ৰথাৰে বিয়া কৰি মিত্ৰতা স্থাপন কৰি ১২৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত চৰাইদেউত স্থায়ী ৰাজধানী পাতে। নতুন ৰজাক উপহাৰ স্বৰূপে বৰাহী ৰজাই এই চৰাইদেউ পাহাৰত থকা তেওঁলোকৰ উপাসনা স্থলী "দেওঘৰত"টো অৰ্পণ কৰে। চুকাফাই দেওঘৰ থকা স্থানতে আহোম পুৰোহিতৰ হতুৱাই মাংগলিক অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰি "দেওশাল"স্থাপন কৰে। দেওশালৰ পূজা নিয়মিত ভাৱে পৰিচালিত কৰিবৰ বাবে চুকাফাই কিছুমান বিষয় পদৰো সৃষ্টি কৰিছিল। যেনে- দেওধাই বৰুৱা, দেওধাই ফুকন, বাইলুং ফুকন ইত্যাদি। সময় সলনি হোৱাৰ লগে লগে চৰাইদেউ ওচৰত জনবসতি বৃদ্ধি হৈ অহাৰ লগতে অন্যান্য ৰাজকীয় কাৰণত স্বৰ্গদেউ সকলৰ আদেশানুসাৰে মহামন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁঞিয়ে (এওঁ গৌৰী নাথ সিংহ (১৭৮০-১৭৯৫), কমলেশ্বৰ সিংহ(১৭৯৫-১৮১০), চন্দ্ৰকান্ত সিংহ(১৮১০-১৮১৭) খ্ৰীষ্টাব্দত) দিনত মন্ত্ৰী আছিল) দেওশালত স্থান পৰিবৰ্তনৰ বাবে আলোচনা কৰি ৰজা প্ৰজা সকলোৰে সন্মতিক্ৰমে লাকুৱা লৈ স্থানান্তৰিত কৰে ( আমলখি দেওশাল ৰূপে খ্যাত)। অৱশ্যে চৰাইদেউ দেওশাল ৰজাসকলৰ বাবে সংৰক্ষিত অৱস্থাতে আছিল।
১ + ২ + ৪ + ৮ ⋯
যোগফল
১ + ২ + ৪ + ৮ ⋯ৰ আংশিক যোগফলসমূহ হৈছে ১, ৩, ৭, ১৫, …; যিহেতু এইসমূহ অসীমলৈ যায়, গতিকে শ্ৰেণীটোৱে অসীমলৈ অপসাৰিত। সেয়েহে যিকোনো সাধাৰণ যোগ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াই এই শ্ৰেণীৰ উত্তৰ অসীম বুলি দিব, চেজাৰ' যোগ আৰু এবেল যোগক সামৰি। আনহাতে অন্ততঃ এটা সাধাৰণ দৰকাৰী প্ৰক্ৰিয়া আছে যিয়ে ১ + ২ + ৪ + ৮ + … শ্ৰেণীৰ যোগফল -১ বুলি দিয়ে। জড়িত [[ঘাত শ্ৰেণী]ৰ
অভিসৰণৰ ব্যাসাৰ্ধ 1/2ৰহে ০ৰ কাষৰ। সেয়ে ই সেয়ে ই x = 1ৰে মিলিত নহয়। অথচ, সেইদৰে সংজ্ঞা লাভ কৰা ফাংচন fৰ জটিল সমতললৈ বিশ্লেষণমূলক ধাৰাবাহিকতা তেতিয়াহে দেখা যায় যেতিয়া x = 1/2 পইণ্ট বিলোপ কৰা হয়, আৰু এই কথা একেই নিয়ম f(x) = 1/(1 − 2x)এ দিয়ে। কাৰণ f(1) = −1, প্ৰকৃত ক্ৰম 1 + 2 + 4 + 8 + …ক যোগ কৰিব পৰা (E) বোলা হয়, আৰু -১ এই ক্ৰমৰ (E) যোগফল। (এই অংকপাতন জি এইচ হাৰ্ডিয়ে লিয়ন্হাৰ্ড অয়লাৰৰ অপসাৰী শ্ৰেণীৰ সম্পৰ্কীয় কামৰ উদ্ধৃতি দিয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে)
আন এক প্ৰায় একেই ধৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া আছে (যাক অয়লাৰে নিজেই ব্যৱহাৰ কৰিছিল)। এই প্ৰক্ৰিয়াত ঘাত শ্ৰেণী ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাৰ গুণাংক ১।
এই সত্যই যে (E) চামেচনে 1 + 2 + 4 + 8 + … ক্ৰমক এটা সীমিত মূল্য প্ৰদান কৰে, এই কথাই দেখুৱাই যে সাধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়মিত নহয়। আনহাতে, সেই প্ৰক্ৰিয়াত স্থায়িত্ব আৰু ৰৈখিকতাৰ দৰে ইচ্ছিত গুণ আছে। পিছৰ স্বতঃ সিদ্ধ সত্যই প্ৰকৃততে যোগফল -১ হ'বলৈ বাধ্য কৰে। কাৰণ ই তলৰ কাৰ্যসাধন যুক্তিসংগত কৰে:
ওপৰৰ কাৰ্যসাধনৰ পৰা -১ উত্তৰ পাব পৰা যায়, কোনো শ্কতিশালী চামেচন প্ৰক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ। প্ৰায়বোৰ সৰ্বজনবিদিত আৰু সহজবোধ্য যোগফলৰ ধাৰণাতেই, যাৰ ভিতৰত ফাণ্ডামেণ্টেল কন্ভাৰ্জেণ্টৰটো পৰে, এই কথা অসম্ভৱ যে যোগাত্মক ক্ৰম এটাৰ বিয়োগাত্মক মূল্যও থাকিব পাৰে। 1 − 1 + 1 − 1 + · · · ক্ৰমতো একে ধৰণৰ ফলাফল দেখা যায়, য'ত পূৰ্ণসংখ্যাৰ ক্ৰমৰ মূল্য অপূৰ্ণ সংখ্যা 1⁄2</sub। ওলায়। এই উদাহৰণসমূহে একেই ধৰণৰ যুক্তি ০.১১১১...., ০.৯৯৯৯.... আদিত খটোৱাৰ বিপদ দেখুৱাই, বিশেষকৈ ০.৯৯৯৯....ৰ ক্ষেত্ৰত। এই যুক্তিসমূহে, যাক এক-কেন্দ্ৰাভিমুখী ক্ৰমত গ্ৰহণ কৰা হয়, 0.111… = 1⁄ 9, 0.999… = 1, আদি ফলাফল পাবলৈ। পিচে গাণিতিক প্ৰমাণে এনে অশেষ সংজ্ঞাৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণত বিশেষ চকু ৰখাটো প্ৰয়োজনীয়।
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:গণিত
পি চিদাম্বৰম
পালানিয়াপ্পান চিদাম্বৰম বা চমুকৈ পি চিদাম্বৰম (জন্ম ১৬ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৫) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু প্ৰাক্তন এটৰ্ণী যি বৰ্তমান ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেওঁ অলপতে গৃহ পৰিক্ৰমা সংসদীয় স্থায়ী সমিতিৰ (২০১৭-১৮) অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
চিদাম্বৰমে চাৰিবাৰ কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। অতি শেহতীয়াকৈ, তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ ইউনাইটেড প্ৰগ্ৰেছিভ এলায়েন্স চৰকাৰৰ সম্পূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, গৃহ মন্ত্ৰী হিচাপে তিনি বছৰৰ সময়ৰ বাহিৰে, যাৰ সময়ত তেওঁ মুম্বাইত ২৬/১১ ৰ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ প্ৰতি ভাৰতৰ ঘৰুৱা নিৰাপত্তা সঁহাৰি ৰক্ষা কৰিছিল। চিদাম্বৰমে ২০১২ চনৰ জুলাইমাহত বিত্ত মন্ত্ৰী হিচাপে উভতি আহে, প্ৰণৱ মুখাৰ্জীৰ পিছত, যি ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হ'বলৈ পদত্যাগ কৰে।
আণ্ড্ৰে মেৰি এম্পিয়েৰ
আণ্ড্ৰে মেৰি এম্পিয়েৰ (en-André-Marie Ampère) (২০ জানুৱাৰী ১৭৭৫-১০ জুন ১৮৩৬) আছিল এগৰাকী ফৰাচী পদাৰ্থবিদ আৰু গণিতজ্ঞ৷ ধ্ৰুপদী বিদ্যুৎ-চুম্বকত্বৰ প্ৰতিস্থাপকসকলৰ ভিতৰত তেওঁৰ নামটো উল্লেখযোগ্য, যাক তেওঁ বিদ্যুৎগতিবিজ্ঞান হিচাপে অভিহিত কৰিছিল৷ তেওঁ কেইবাটাও প্ৰায়োগিক সঁজুলি উদ্ভাৱন কৰিছিল; যাৰ ভিতৰত ছলেনয়ড (solenoid), বৈদ্যুতিক টেলিগ্ৰাফ আছিল প্ৰধান৷ তেওঁ আছিল স্ব-শিক্ষিত ব্যক্তি৷ তেওঁ ফৰাচী বিজ্ঞান একাডেমী ৰ এজন সদস্য আছিল আৰু ইক'ল পলিটেকনিক আৰু কলেজ ডি ফ্ৰান্সৰ অধ্যাপক আছিল৷
আন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতি (International System of Units, SI)য়ে বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ একক এম্পিয়েৰক তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰিছে৷ পেৰিছত থকা আইফেল টাৱাৰৰ খোদিত ৭২টা নামৰ ভিতৰত তেওঁ নামটোও সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আণ্ড্ৰে মেৰি এম্পিয়েৰৰ জন্ম হৈছিল ১৭৭৫ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত৷ তেওঁৰ পিতৃ জিন-জেকুৱা এম্পিয়েৰ আছি এগৰাকী ব্যৱসায়ী আৰু মাতৃ জিয়ান এণ্ট'নেটে দেছ'টিৰেশ ছাৰ্ছি এম্পিয়েৰ৷ সেইখিনি সময়ত "ফৰাচী আলোকিতকৰণ"-এ চৰম সীমাত উপনীত হৈছিল৷ এম্পিয়েৰে তেওঁৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ লিয়নৰ পলিমিয়ক্স-অ'-মণ্ট-ড'ৰত পাৰ কৰিছিল৷ আনহাতে পিতৃ জিন-জেকুৱা এম্পিয়েৰ এজন সফল ব্যৱসায়ী আৰু জিন-জেকুৱা ৰুছুৰ দৰ্শনৰ প্ৰশংসাকাৰী আছিল৷ তেওঁৰ শিক্ষাৰ তত্ত্বসমূহেই শিশু-কিশোৰ এম্পিয়েৰৰ মূল আধাৰ হৈছিল৷ ৰুছোৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে তৰুণ ল'ৰাহঁতে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা পৰিহাৰ কৰিব লাগে৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে "প্ৰকৃতিৰ পৰা পোনপটীয়া শিক্ষা" গ্ৰহণ কৰিব লাগে৷ এম্পিয়েৰৰ পিতৃয়ে এই ধাৰণাটো বাস্তৱায়িত কৰিছিল আৰু নিজৰ পুত্ৰক তেওঁৰ সুগঠিত পুথিভঁৰালটোৰ ভিতৰতে পঢ়িবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল৷ অৱশ্যে,কিশোৰ এম্পিয়েৰে সোনকালেই নিজৰ লেটিনৰ বিষয়সমূহৰ শিক্ষা পুনৰ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁ লিঅ'নাৰ্ড ইউলাৰ আৰু ডেনিয়েল বাৰ্ণ'লিৰ কৰ্মৰাজীত বুৎপত্তি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল৷
ফৰাচী বিপ্লৱ
১৭৯৬ চনত এম্পিয়েৰে জুলি কেৰনক লগ পায়৷ ১৭৯৯ চনত তেওঁলোক বৈবাহিক বান্ধোনত আবদ্ধ হয়৷ ১৭৯৯ চনতে এম্পিয়েৰে গণিতৰ শিক্ষক হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল৷ এই চাকৰিটোৱে তেওঁক এক আৰ্থিক নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰাৰ লগতে বৈবাহিক জীৱনো সহজতৰ কৰি তুলিছিল৷ পৰৱৰ্তী বয়সত তেওঁ প্ৰথমটো সন্তানৰ পিতৃ হৈছিল৷ সন্তানটিৰ নাম তেওঁ নিজৰ পিতৃৰ নামেৰেই দিছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে, ফ্ৰান্সৰ নেপোলিয়ন যুগৰ ৰূপান্তৰ আৰু এম্পিয়েৰৰ পৰিপূৰ্ণতা-এই দুয়োটা ঘটনা একেটা সময়তে ঘটিছিল৷ পিতৃ-শিক্ষক এম্পিয়েৰে নতুন ফ্ৰান্স-সমৰ্থিত প্ৰযুক্তিগত কাঠামোটোৰ ভিতৰতে সফলতামুখী নতুন পথ বিচাৰি পালে৷ ১৮০২ চনত এম্পিয়েৰক "বাৰ্গ-এন-ব্ৰেছে"ৰ  ইক'লো চেণ্ট্ৰেলত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞান অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰুগীয়া পত্নী আৰু সদ্যোজাত শিশু জিন জেকুৱা-এণ্টনিঅ' এম্পিয়েৰক লিয়নতে এৰি আহিবলগীয়া হয়৷ বাৰ্গৰ আজৰি সময়ত তেওঁ গণিতৰ গৱেষণাত মন দিলে আৰু "গাণিতিক সম্ভাৱিতা" সম্বন্ধে এখনি পুথি লিখি উলিয়ালে৷ যাৰ নাম আছিল-Considérations sur la théorie mathématique de jeu; (1802; "Considerations on the Mathematical Theory of Games") (৷) গৱেষণা-পুথিখন তেওঁ ১৮০৩ চনত পেৰিছ বিজ্ঞান একাডেমীলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে৷
শিক্ষাদানৰ কাল
ৰ ১৮০৩ চনৰ জুলাই মাহত পত্নীৰ মৃত্যুৰ পিছত এম্পিয়েৰ পেৰিছলৈ যায়৷ ১৮০৪ চনত তেওঁ "ইক'ল পলিটেকনিক"তে টিউটৰ হিচাপে কৰ্মৰ পাতনি মেলিলে৷ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ অভাৱ হোৱা সত্ত্বেও, এম্পিয়েৰক ১৮০৯ চনত সেইখন শিক্ষানুষ্ঠানত গণিতৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি প্ৰদান কৰা হয়৷ তেওঁ ১৮২৮ চন পৰ্যন্ত সেইটো পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থাকে৷ তাৰে মাজত ১৮১৯ আৰু ১৮২০ চনত, তেখেতে পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়তে দৰ্শন আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানতো শিক্ষাদান কৰে৷ ১৮২৪ চনত তেওঁক "কলেজ ডি ফ্ৰান্স"ৰ পৰীক্ষামূলক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এক সন্মানীয় পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়৷ ১৮১৪ চনত এম্পিয়েৰক নতুনকৈ স্থাপিত হোৱা "ইনষ্টিটুট ইম্পিৰিয়েল" (Institut Impérial)ৰ গণিত শ্ৰেণীত যোগদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰিত কৰা হয়৷ এই শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ ছত্ৰছায়াতেই পৰৱৰ্তী সময়ত সংশোধিত "ষ্টেট একাডেমী অৱ ছায়েন্সেছ" অধিষ্ঠিত হৈছিল৷
বিদ্যুৎ-চুম্বকত্ব সম্পৰ্কীয় কৰ্ম
১৮২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত, এম্পিয়েৰৰ বন্ধু তথা প্ৰশংসাকাৰী ফ্ৰাংকৱইছ আৰাগোৱে ফৰাচী ছায়েন্স একাডেমীক ডেনমাৰ্কৰ পদাৰ্থবিদ হেন্স খ্ৰীষ্টিয়ান অৰেষ্টেডৰ এটা বিস্ময়জনক আৱিষ্কাৰ দেখুৱায় যে, নিকটৱৰ্তী বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ ফলত চুম্বকীয় কাঁটাৰ বিক্ষেপণ হয়৷ ইয়াৰ পিছত এম্পিয়েৰে এটা গাণিতিক আৰু ভৌতিক তত্ত্ব প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যাৰদ্বাৰা বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকত্বৰ মাজত থকা সম্পৰ্কটো বুজাত সহায় হ'ব৷ অৰেষ্টেডৰ পৰীক্ষামূলক কাৰ্যসমূহক আগবঢ়াই নি এম্পিয়েৰে দেখুৱালে যে, বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ কঢ়িয়াই নিয়া দুডাল সমান্তৰাল তাঁৰে পৰস্পৰে পৰস্পৰক আকৰ্ষণ নাইবা বিকৰ্ষণ কৰে; আৰু এই ঘটনাটো বিদ্যুতৰ একমুখী বা বিপৰীতমুখী দিশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ এই আৱিষ্কাৰেই বিদ্যুৎগতিবিদ্যাৰ মূল ভেটি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়৷ পৰীক্ষামূলক এই ফলাফলসমূহৰ ভৌতিক তত্ত্বক সাধাৰণীকৃত কৰিবলৈ এম্পিয়েৰে গণিতো প্ৰয়োগ কৰিলে৷ এই সমগ্ৰ নিৰীক্ষণৰ পৰা এম্পিয়েৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা মূল তত্ত্বটোক এম্পিয়েৰৰ সূত্ৰ (Ampère's law) বুলি কোৱা হয়৷ এই সূত্ৰৰ মতে, দুডাল বিদ্যুৎ-পৰিবাহী তাঁৰৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু প্ৰৱাহৰ তীব্ৰতাৰ সমানুপাতিক৷ এম্পিয়েৰে একেটা সূত্ৰকে চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰিলে আৰু সেই সূত্ৰৰ লগত ফৰাচী পদাৰ্থ বিজ্ঞানী চাৰ্লছ আগাষ্টিন ডি কুলম্বই প্ৰতিষ্ঠা কৰা চুম্বকীয় ক্ৰিয়াৰ কুলম্ব সূত্ৰৰ সাদৃশ্যখিনি প্ৰমাণ কৰিলে৷
বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় সম্পৰ্কটো অনুধাৱন কৰিবলৈ এম্পিয়েৰে এটা ভৌতিক ব্যাখ্যাও আগবঢ়াইছিল, ইয়াৰ বাবে তেওঁ "বিদ্যুৎগতীয় অণু"ৰ অস্তিত্বক তত্ত্বগত ৰূপ দিছিল৷ এইটোৱেই আছিল ইলেক্ট্ৰন ধাৰণাৰ অগ্ৰদূত, যিয়ে বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকীয় দুয়োখন ক্ষেত্ৰতেই মূল উপাদান হিচাপে কাম কৰে৷ বিদ্যুৎগতিবিদ্যাৰ এই ভৌতিক ব্যাখ্যাৰ সহায়ত, এম্পিয়েৰে বিদ্যুৎচুম্বকীয় প্ৰপঞ্চটোৰ এক ভৌতিক বৰ্ণনা প্ৰদান কৰিলে-যাক বুজি পাব পৰাকৈ প্ৰদৰ্শনো কৰিব পাৰি আৰু গাণিতিকভাৱেও অনুমানযোগ্য কৰিব পাৰি৷ ১৮২৭ চনত তেওঁৰ মহৎ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে, যাৰ নাম আছিল Mémoire sur la théorie mathématique des phénomènes électrodynamiques uniquement déduite de l’experience (Memoir on the Mathematical Theory of Electrodynamic Phenomena, Uniquely Deduced from Experience)(৷) এই কৰ্মৰ জৰিয়তে তেওঁ বিজ্ঞানৰ এটা নতুন শাখাৰ পৰিভাষা তৈয়াৰ কৰিলে-"বিদ্যুৎগতিবিদ্যা" (electrodynamics), আৰু প্ৰতিষ্ঠিত গ্ৰন্থখনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ খ্যাতি এইদৰেই পৰৱৰ্তী সময়তো থাকি গ'ল৷
১৮২৭ চনত এম্পিয়েৰক ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ বিদেশী সদস্য, আৰু ১৮২৮ চনত ৰয়েল ছুইডিছ একাডেমী অৱ ছায়েন্সেছৰ বিদেশী সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়
স্বীকৃতি
ইয়াৰ লগতে বহুকেইটা পথ, স্কোৱেৰ, বিদ্যালয়, লিয়নৰ মেট্ৰো ষ্টেছন, চন্দ্ৰত থকা গিৰি-পৰ্বত আৰু নৰৱেৰ বৈদ্যুতিক ফেৰী আণ্ড্ৰে মেৰি এম্পিয়েৰৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী: বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: পদাৰ্থ বিজ্ঞান শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক শক্তি শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী: বিদ্যুৎ শ্ৰেণী: বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত ব্যক্তি
ডী ডী অসম
ডী ডী অসম (DD Assam) হৈছে ভাৰতৰ চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান প্ৰচাৰ ভাৰতীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অসমকেন্দ্ৰীক টেলিভিছন চেনেল। পূৰ্বতে এই চেনেলটোক গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ তথা ডী ডী নৰ্থ ইষ্ট নামেৰে জনা গৈছিল। ১ ডিচেম্বৰ ২০১৯ তাৰিখৰ পৰা ডী ডী অসমৰ পৰীক্ষামূলক সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয়। ২০২০ চনৰ ৪ আগষ্টত চেনেলটোক আনুষ্ঠানিক ৰূপে মুকলি কৰা হয় আৰু ই ডী ডী নৰ্থ ইষ্ট চেনেলৰ স্থান লয়।
ইতিহাস
আৰম্ভণিতে ডী ডী নৰ্থ ইষ্ট উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এক সংযুক্ত চেটেলাইট চেনেল আছিল য'ত অসমীয়া, ইংৰাজী, হিন্দীৰ উপৰিও উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাত অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। এই চেনেলত গুৱাহাটীৰ লগতে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আন আন দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ যেনে: আগৰতলা, ক'হিমা, ইম্ফল, শিলচৰ, ডিব্ৰুগড়, তুৰা, আইজল, ইটানগৰ আৰু শ্বিলঙ কেন্দ্ৰৰ পৰাও অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰিত কৰা হৈছিল। অনুষ্ঠানসমূহ প্ৰধানকৈ জ্ঞানমূলক, কৃষি, স্বাস্থ্য, তথ্যমূলক, ধাৰাবাহিক আৰু বাতৰি। দূৰদৰ্শনত প্ৰথম অসমীয়া বাতৰি সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল ১৯৯২ চনত।
অসমৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানসমূহে অসমৰ বাবে এক সূকীয়া ২৪ ঘণ্টীয়া দূৰদৰ্শন চেনেলৰ দাবী কৰি আহিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
দ্ৰোণাচাৰ্য
দ্ৰোণাচাৰ্য হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এজন বিশিষ্ট ব্যক্তি আৰু ভাৰতীয় ইতিহাসৰ এজন কিংবদন্তি গুৰু। যুদ্ধত তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী দক্ষতা আৰু শিষ্যসকলক মহান যোদ্ধা হ’বলৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ক্ষমতাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। তেওঁৰ শিক্ষাই কুৰু বংশ আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ভৱিষ্যত গঢ় দিয়াত সহায়ক আছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পিতৃ এজন মহান ঋষি আছিল যিয়ে তেওঁক বেদৰ জ্ঞান প্ৰদান কৰিছিল। তীৰ, তৰোৱাল যুদ্ধ আৰু অন্যান্য দক্ষতাকে ধৰি যুদ্ধ কলাৰ প্ৰশিক্ষণো দিছিল। দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পিতৃ আছিল তেওঁৰ প্ৰথম গুৰু, আৰু তেওঁ তেওঁৰ মাজত অনুশাসন, সন্মান আৰু নিষ্ঠাৰ মূল্যবোধ গ্ৰহণ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
দ্ৰোণাচাৰ্যৰ যুদ্ধৰ দক্ষতাক অতি সোনকালেই হস্তিনাপুৰৰ ৰাজ পৰিয়ালে স্বীকৃতি পালে। তেওঁক কিংবদন্তি যোদ্ধা অৰ্জুনকে ধৰি কুৰু ৰাজকুমাৰৰ গুৰু হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। দ্ৰোণাচাৰ্যৰ শিক্ষা কেৱল যুদ্ধ কলাতে সীমাবদ্ধ নাছিল বৰঞ্চ ইয়াত নৈতিকতা, নৈতিকতা আৰু মূল্যবোধৰ পাঠও সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত অৰ্জুন এজন ব্যতিক্ৰমী ধনুৰ্বিদ হৈ পৰিল আৰু কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱৰ মাজত হোৱা মহাযুদ্ধ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত জয়ী হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সহায়ক হয়। কৌৰৱৰ পক্ষত যুদ্ধ কৰা মহাযোদ্ধা কৰ্ণৰ গুৰুও আছিল দ্ৰোণাচাৰ্য।
দ্ৰোণাচাৰ্যৰ শিক্ষা কেৱল কুৰু ৰাজকুমাৰৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নাছিল। তদুপৰি নিম্নবৰ্ণকে ধৰি সাধাৰণ মানুহক যুদ্ধ কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁৰ মতে সামাজিক মৰ্যাদা যিয়েই নহওক কিয়, সকলোৰে শিকিবলৈ আৰু নিজৰ দক্ষতা বৃদ্ধি কৰাৰ অধিকাৰ আছে।
ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়
ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয় (Rangia College) হৈছে অসমৰ কামৰূপ (গ্ৰাম্য) জিলাৰ ৰঙিয়া চহৰত অৱস্থিত; ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰৰ এক উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
দ্ৰোণাচাৰ্য
মৃত্যু
দ্ৰোণাচাৰ্যৰ মৃত্যু ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ এক কৰুণ ঘটনা। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ কৌৰৱৰ পক্ষত যুদ্ধ কৰি আছিল। বিপৰীত পক্ষত থকা পাণ্ডৱসকলে তেওঁক হত্যা কৰাৰ পৰিকল্পনা ৰচনা কৰিলে। তেওঁলোকে জানিছিল যে দ্ৰোণাচাৰ্যই কেতিয়াও নিজৰ শিষ্যৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিব নোৱাৰে, সেয়েহে তেওঁলোকে এটা মিছা উৰাবাতৰিৰে তেওঁক ঠগ খাই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ থৈ দিছিল। এবাৰ তেওঁ তেনে কৰাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাই হত্যা কৰে।
ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়
ইতিহাস
ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়খনক ১৯৬৩ চনৰ ৫ আগষ্ট তাৰিখে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
দ্ৰোণাচাৰ্য
উত্তৰাধিকাৰ
তেওঁৰ কাহিনীক ভাৰতীয় বিখ্যাত মহাকাব্য মহাভাৰতকে ধৰি কেইবাখনো চিনেমা আৰু টিভি শ্ব’লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
টনি জোছেফ
টনি জোছেফ (Tony Joseph) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু লেখক। তেখেত বিজনেছ ৱৰ্ল্ড নামৰ আলোচনীখনৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক।   তেখেত বেষ্ট-চেলিং কিতাপ আৰ্লি ইণ্ডিয়ানছ্ (Early Indians, ২০১৮)ৰ লেখক।   ২০১৮ চন পৰ্যন্ত তেখেত মাইণ্ডৱৰ্কছ গ্লোবেল মিডিয়া ছাৰ্ভিছেছ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰো অধ্যক্ষ আৰু সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল।  তেখেত নতুন দিল্লীৰ নিবাসী।  প্ৰায় তিনি দশকৰো অধিক কাল টনি জোছেফ সাংবাদিকতাৰ লগত জড়িত হৈ আছে। এইখিনি সময়তে তেখেতে দ্য ইক'নমিক টাইমছ্, বিজিনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ড আৰু বিজিনেছ ৱৰ্ল্ডৰ বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেখেতৰ বিভিন্ন প্ৰবন্ধ-নিবন্ধ দ্য হিন্দু, আউটলুক, কোৱাৰ্টজ্ আৰু মিণ্টত প্ৰকাশিত হৈছে।
তেখেতৰ গ্ৰন্থ আৰ্লি ইণ্ডিয়ানছ্ৰ (Early Indians) মূল আধাৰ হৈছে প্ৰাক্-ঐতিহাসিক জনপ্ৰব্ৰজন আৰু সেই জনপ্ৰব্ৰজনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ছবি, লগতে ২০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰৱৰ্তী সময়ৰ জনপ্ৰব্ৰজন।
জোছেফে নিজকে এগৰাকী নাস্তিক হিচাপে চিহ্নিত কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
কালী
কালী হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী আৰু তেখেতক শ্যামা বা কালীকা নামেৰেও জনা যায়। শাক্ত আৰু বৌদ্ধসকলৰ দহগৰাকী দেৱীৰ তালিকা সন্নিৱিষ্ট মহাবিদ্যাত কালীৰ উল্লেখ আছে।
অপশক্তিৰ ধ্বংসকাৰী হিচাপে কালীৰ প্ৰথম উল্লেখ আছে। তেওঁ হৈছে শক্তিৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী উৎস। লগতে তান্ত্ৰিক শৈৱৰ এটা ভাগ কুলমাৰ্গৰ চাৰিটা বিভাগৰ এটা। সময়ৰ লগে লগে কালীক পূজা-পাৰ্ৱণত বা আন তন্ত্ৰ শাখাসমূহত দৈৱিক মা, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মা, আদি শক্তি বা আদি পৰাশক্তি আদি নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। মা কালীক শাক্ত আৰু তন্তশাখাত ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বশেষ ৰূপ হিচাপে আৰাধনা কৰা হয়। |মা কালীক ঐশ্বৰিক ৰক্ষাকৰ্তা বা মোক্ষপ্ৰদানকাৰী বুলি বিবেচনা কৰা হয় কালীক শান্ত সমাহিতভাৱে শুই থকা শিৱৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মা কালীক গোটেই ভাৰতত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
পুৰুষবাচক শব্দ 'কাল' বা সময়ৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ হিচাপে কালীৰ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা হয়। বহল পৰিসৰত সময় হৈছে প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰক যিয়ে সৃষ্টিৰ জীৱন বা মৃত্যু কঢ়িয়াই আনে। কালীৰ আন নাম হৈছে 'কালৰাত্ৰি' বা 'কালীকা'।
মূল
হুগ আৰবাৰ মতে অথৰ্ববেদতেই কালীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে, কথক গ্ৰহ্য সূত্ৰ সূত্ৰত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কালীক নামবাচক শব্দৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মুণ্ডক উপনিষদত কালীক দেৱী হিচাপে নহয়, বৰঞ্চ অগ্নিদেৱতাৰ সাতখন জ্বলন্ত জিভাৰ ঘন নীলা জিভা হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল।
ডেভিড কিনছ্লীৰ মতে ৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা কালীক এগৰাকী সুকীয়া দেৱী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে, সেইসময়ৰ পাঠ্যসমূহৰ মতে কালীক হিন্দুসমাজৰ পৰিধিত বা যুদ্ধক্ষেত্ৰত স্থান দিয়া হৈছে। ষষ্ঠ শতাব্দীত ৰচিত দেৱী মাহাত্ম্যত কালীৰ ৰণক্ষেত্ৰৰ ভূমিকাৰ বিষয়ে দেখুওৱা হৈছে। উক্ত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ দেৱীগৰাকী হৈছে মহাকালী, যিয়ে নিদ্ৰাৰত বিষ্ণুৰ শৰীৰৰ পৰা যোগনিদ্ৰা হিচাপে প্ৰকট হৈ ভগৱান বিষ্ণুৰ নিদ্ৰাভংগ কৰিব বিচাৰিছে যাতে বিষ্ণুৱে মধু আৰু কৈটভ নামৰ দৈত্য দুটাৰ পৰা ব্ৰহ্মাৰ লগতে গোটেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক ৰক্ষা কৰিব পাৰে। তাৰপিছত বিষ্ণুৱে সাৰ পাই দৈত্য দুটাৰ লগত যুদ্ধ কৰে যদিও বহুবেলিৰ মূৰকতো পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰাত মহাকালীয়ে মহামায়াৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি দুয়োটা দৈত্যকে বশীভূত কৰি পেলায় আৰু সেই সুযোগতে ভগৱান বিষ্ণুৱে দুয়োটা দৈত্যক বধ কৰে।
কিতাপখনৰ পিছৰ অধ্যায়ত দেৱী কালীয়ে দুটা দৈত্যক বধ কৰাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। চণ্ডা আৰু মুণ্ডা নামৰ দুটা দৈত্যই দুৰ্গাদেৱীক আক্ৰমণ কৰে। তেতিয়া দুৰ্গাদেৱীয়ে ভয়ানকভাৱে ক্ৰোধান্বিত হৈ পৰাত তেওঁৰ মুখখন অন্ধকাৰ হৈ কপালৰ পৰা কালীৰ ৰূপ প্ৰকট হৈ পৰে। কালীৰ শৰীৰৰ বৰণ ডাঠ নীলা, চকু নিমজ্জিত, পিন্ধনত বাঘৰ ছালৰ পোছাক আৰু ডিঙিত মানুহৰ মূৰৰ মালা। প্ৰকট হৈয়েই কালীয়ে দুয়োটা দৈত্যক পৰাভূত কৰে। কিন্তু ৰক্তবীজ নামৰ দানৱটো সেই যুদ্ধত অপৰাজিত হৈ ৰয়। কাৰণ ৰক্তবীজৰ প্ৰতি বিন্দু তেজ মাটিত পৰাৰ লগে লগে আন এটা ৰক্তবীজৰ জন্ম হৈছিল। তেতিয়া কালীয়া ৰক্তবীজৰ তেজ মাটিত পৰাৰ আগতেই পান কৰি ৰক্তবীজক সমাপ্ত কৰে। কিনছলীৰ মতে কালী হৈছে দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰচণ্ড খঙৰ এটা ৰূপ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ফিডেল কাষ্ট্ৰ'
ফিডেল আলেসাণ্ড্ৰ' কাষ্ট্ৰ' ৰুছ, যি ফিডেল কাষ্ট্ৰ' (Fidel Castro; আগষ্ট ১৩, ১৯২৬ - নৱেম্বৰ ২৫, ২০১৬) নামেৰে জনপ্ৰিয়, আছিল এগৰাকী কিউবান ৰাজনীতিবিদ আৰু বিপ্লৱী। তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে ১৯৫৯ৰপৰা ১৯৭৬লৈ আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে ১৯৭৬ৰপৰা ২০০৮লৈ কিউবা গণৰাজ্য শাসন কৰিছিল। ৰাজনৈতিকভাৱে তেওঁ এজন মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী আৰু কিউবান জাতীয়তাবাদী। তেখেত কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ কিউবাৰ প্ৰথম চেক্ৰেটেৰী আছিল ১৯৬১ৰপৰা ২০১১লৈ। তেখেতৰ শাসনত কিউবা এক-পাৰ্টি সমাজবাদী ৰাজ্য হ'ল, উদ্যোগ আৰু বাণিজ্য ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত কৰা হ'ল, আৰু সমাজত ৰাজ্য সমাজবাদী সংস্কাৰ অনা হ'ল।