cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৰামন প্ৰভাৱ
ৰামনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯২১ চনত ইউৰোপ ভ্ৰমণৰ সময়ত ঘটনাটো লক্ষ্য কৰিছিল। ভূমধ্য সাগৰ আৰু আইচবাৰ্গৰ নীলা ৰং লক্ষ্য কৰি তেওঁ এই আকৰ্ষণীয় ঘটনাটোৰ কাৰণ বুজিব বিচাৰিছিল। তেওঁ স্বচ্ছ বৰফৰ খণ্ড আৰু পাৰাৰ আৰ্ক লেম্পৰ পোহৰৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বৰফৰ টুকুৰাৰ জৰিয়তে পোহৰ জ্বলোৱাৰ পিছত তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পৰিৱৰ্তন নথিভুক্ত কৰিছিল।
যদিও ঘটনাটো পৰ্যবেক্ষণ কৰা প্ৰথম ব্যক্তি নহয়, ৰামনে প্ৰথমে ১৯২৮ চনত পৰ্যৱেক্ষণবোৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। ৰাছিয়াৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানী গ্ৰিগোৰী লেণ্ডচবাৰ্গ আৰু লিওনিড মেণ্ডেলষ্টামে প্ৰথমে ৰমনৰ মাত্ৰ এসপ্তাহ আগতে প্ৰভাৱটো লক্ষ্য কৰিছিল। অৱশ্যে, তেওঁলোকে ৰমনৰ কেইমাহমান পিছত তেওঁলোকৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰিছিল।
এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱিষ্কাৰ আছিল যিয়ে ভৱিষ্যতৰ কেইবাটাও বৈজ্ঞানিক বিকাশৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱসত প্ৰতিষ্ঠিত পদাৰ্থবিজ্ঞানীগৰাকীক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰা হয় আৰু ভাৰতীয় যুৱক-যুৱতীসকলক তেওঁৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পোহৰ শ্ৰেণী:ৰামন বিক্ষেপণ শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞান
চেনি
চেনি (Sugar) হৈছে মিঠা সোৱাদযুক্ত, পানীত দ্ৰৱনীয় কাৰ্বহাইড্ৰটৰ সাধাৰণ নাম। বেছিভাগ চেনি খাদ্য হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চেনি বিভিন্ন উৎসৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়।
চেনিৰ গঠন স্ফটিকাকাৰ, প্ৰধানতঃ চুক্ৰ’জ (sucrose), লেক্ট’জ (lactose) আৰু ফ্ৰুক্ট’জ (fructose)ৰ দ্বাৰা গঠিত এবিধ খাব পৰা পদাৰ্থ। মানুহৰ জিভাত ইয়াক মিঠা সোৱাদৰ অনুভূতি লাভ কৰে। চেনি মূলতঃ হ’ল খাদ্য বস্তুত থকা কাৰ্ব’হাইড্ৰেট (carbohydrate) যি কুঁহিয়াৰত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। অৱশ্যে ফলমূল, মৌ-জোল আদিতো এই উপাদান যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱা যায়। মৰ্টন জাতীয় খাদ্যত চেনি হৈছে মূল উপাদান। যথেষ্ট বেছি পৰিমাণে চেনি গ্ৰহণ কৰিলে মানুহৰ দৃষ্টি শক্তি কমা, দাঁত ক্ষয় যোৱা আদিৰ দৰে বহু ধৰণৰ ৰোগ হ’ব পাৰে। মধুমেহ ৰোগীক চেনি নাখাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।
বিজ্ঞানৰ ভাষাত চেনি হৈছে যিকোনো মন’চেকাৰাইড বা ডিচেকাৰাইড (monosaccharide or disaccharide)। মন’চেকাৰাইড যেনে গ্লুক’জ (glucose) যাৰ সঞ্চিত ৰাসায়িনক শক্তি জীৱৰ কোষে আন শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
গ্লুক’জৰ ৰাসায়িনক সূত্ৰ হ’ল C6H12O6।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:খাদ্য
তালমূলি
তালমূলি বা কাৰ্কুলিগ' অৰ্কিঅইডেছ (golden eye-grass, নেপালী: কালো মুছলি বা কালি মুছলি  ) এবিধ বিলুপ্তপ্ৰায় সপুষ্পক উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি। এই উদ্ভিদবিধ নেপাল, চীন, জাপান, ভাৰত উপমহাদেশ, পাপুৱাছিয়া, আৰু মাইক্ৰ'নেছিয়াত থলুৱাভাৱে পোৱা যায়।
নাম
মালয়ালম ভাষাত তালমূলিৰ নাম নীলপ্পানা। ইয়াৰ অৰ্থ তালজাতীয় উদ্ভিদ। বাঙালীত ইয়াক তাল্লুৰ বুলি কোৱা হয়।
ৰাসায়নিক যৌগ
তালমূলিৰ পৰা curculigoside A, B, C আৰু D আৰু curculigine A আৰু D সহ curculigoside শ্ৰেণীৰ কেইবাটাও ৰাসায়নিক যৌগ আহৰণ কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
সুবিমল বসাক
সুবিমল বসাক বঙালী ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ চুটিগল্পকাৰ, উপন্যাসিক, কবি আৰু লোকগৱেষক।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:হাংৰি আন্দোলন শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
গণনা
গণনা (Computation) নামক পৰিভাষিক শব্দটোৰে এক ধৰণৰ অপাৰেশ্যনক বুজায়। এই কাৰ্য্য কিছু প্ৰাৰম্ভিক চৰ্তয়েদি আৰম্ভ হয় আৰু কিছু নিৰ্দিষ্ট নিয়ম অনুসৰণ কৰি এটি ফলাফল প্ৰদান কৰে।
কম্পিউটাৰ সম্পাদিত গণনামূলক কামবোৰ গণনাৰ সবাতোকৈ সাধাৰণ উদাহৰণ। ইয়াত প্ৰগামিং ভাষাৰে কম্পিউটাৰক গণনা পদ্ধতিৰ নিৰ্দিষ্ট নিয়মবোৰ ফলন (function) আকাৰে প্ৰদান কৰা থাকে।
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত গণনাৰ প্ৰকৃতি আৰু ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়। গণনাত ব্যৱহৃত নিয়মৰ ছেটসমূহক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ পৰিভাষাত এলগেৰিথম (Algorithm)।
শ্ৰেণী:গণিত
অসম শঙ্কৰ মিশ্যন
অসম শঙ্কৰ মিশ্যন হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ এটি অনুষ্ঠান। বিভিন্ন সমাজ সংস্কাৰমূলক কাম কৰি থকা এই মিশ্যনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতা আৰু হলধৰ ভূঞা।
স্থাপন
ভূমিদান কৰা লোকসকল হ'লঃ
দান হিচাপে পোৱা ১৯ বিঘা ৩ কঠা মাটিৰ হাবি কাটি বাসোপযোগী কৰাৰ পিছত ৰাইজৰ দান-বৰঙনিৰে নামঘৰ সাজে। শঙ্কৰদেৱৰ অনুগামী কেশৱকান্ত বৰুৱাই এটি গৃহ নিৰ্মাণ কৰাই দিয়ে। তেনেকৈয়ে কঢ়ালি মিশ্যনৰ আৰম্ভণি হয়।
উল্লেখযোগ্য কাৰ্যসূচী
অসম শঙ্কৰ মিশ্যনত অনাথ শিশু আৰু মহিলাক আশ্ৰয় দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হৈছিল। সেই পৰিপ্ৰেক্ষিতত গোলাঘাটৰ তিনিটা অনাথ শিশু আৰু হাতীয়নি ভেটাৰ মনোমতী শ‌ইকীয়া,বাৰপূজীয়াৰ টুবৰী বুঢ়ী আৰু কঢ়ালিৰ চেনী বুঢ়ীক মিশ্যনত আশ্ৰয় দিয়া হৈছিল।
অসমৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা শঙ্কৰী সংস্কৃতিৰ প্ৰশিক্ষণ ল'বৰ বাবে যুৱকসকল আহিছিল।
১৯৮৬ চনৰ পৰা ২০০৪ লৈকে কাৰ্যবিৱৰণীত পোৱা বিভিন্ন সময়ত অসম শঙ্কৰ মিশ্যনৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে লোৱা কৰ্ম আঁচনি সমূহ হৈছে-
১৯৮৬-২০০৪ কালছোৱাত বিভিন্ন সময়ত মিশ্যন পৰিচালনা সমিতিয়ে সম্পাদনা কৰা কৰ্মসমূহ হৈছে-
জনা যায় যে ১৯৩৫ চনত মিশ্যনত কেশৱ কান্ত বৰুৱাই কমলা বাগান খোলা ব্যৱস্থা কৰিছিল আৰু ২০০২ চনত পৰিচালনা সমিতিয়ে নগাঁও জিলাৰ উদ্যান সমিতিৰ উদ্যোগত মিশ্যনত উদ্যান শস্যৰ বাগিছা খোলাৰ কথা চিন্তা কৰি সেই কাৰ্য সম্পাদন কৰিছিল।
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ মিশ্যন নামাকৰণেৰে ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কাৰণে নগাঁও জিলাৰ জনস্বাস্থ্য বিভাগৰ নামত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ মূল কাৰ্যনিৰ্বাহকে ৫ বিঘা মাটি দান কৰে। স্থানীয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ সুবিধাৰ্থে ৩ বিঘা মাটি দান কৰে। বৰ্তমান জমাবন্দি অনুযায়ী অসম শঙ্কৰ মিশ্যনৰ মাটি ৬ বিঘা ৩ কঠা ১৮ লোচা।
অসম শঙ্কৰ মিশ্যনৰ প্ৰাঙ্গনত ১৯৩৭ চনত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ ৮ম বাৰ্ষিক অধিবেশন আৰু ১৯৫৪ চনত কৰ্মী সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়। ২০০৪ চনৰ ২৮,২৯ আৰু ৩০ জানুৱাৰীত নগাঁও জিলা শাখাৰ ৭৫ তম বাৰ্ষিক অধিবেশন অনুষ্ঠিত হয়।জৰাজীৰ্ণ অৱস্থাত থকা মিশ্যনৰ মনিকূট আৰু কেশৱ ভৱনটি এই সময়তে ন-ৰূপত সজীৱ কৰি তোলা হয়। একেটা বছৰতে পূৰ্বাঞ্চলিক শাখাৰ সোণালী জয়ন্তীৰ উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়।
২০০৫ চনত মিশ্যনৰ পৰিচালনা সমিতিৰ উদ্যোগত পূৰ্বাঞ্চল আঞ্চলিক, ৰাইজ,মূল সঙ্ঘ আৰু চৰকাৰৰ অনুদানেৰে মিশ্যনৰ বাটচ'ৰা,নামঘৰ-মণিকূট আদি সুন্দৰকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, পানী যোগান আদিৰ ব্যৱস্থাও কৰা হৈছে।
বিষয়ববীয়া
ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাই প্ৰশিক্ষণৰ কাৰ্যক্ৰম সূচাৰুকৈ চলাবলৈ বিভিন্ন জনক বিভিন্ন দায়িত্ব দিছিল।
প্ৰথম পৰিচালনা সমিতি
প্ৰথম পৰিচালনা সমিতিখন হৈছে-
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
মুনমী ফুকন
মুনমী ফুকন (ইংৰাজী: Moonmi Phukan) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, ছুটি ছবি, ধাৰাবাহিক আৰু ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰতো অভিনয় কৰিছে৷
টিভি ছিৰিয়েল
চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিচিডি ত অভিনয় কৰাৰ বাদেও মুনমী ফুকনে টিভি ধাৰাবাহিকটো অভিনয় কৰি আহিছে, তাৰে মাজৰ জনপ্ৰিয় ছিৰিয়েল হ’ল:-
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ভাৰতীয় সংখ্যা
দেৱনাগৰী সংখ্যা আৰু সেইবোৰৰ সংস্কৃত নাম
তলত ভাৰতীয় সংখ্যাবোৰৰ আধুনিক দেৱনাগৰী ৰূপত এখন তালিকা দিয়া হ’ল লগতে উচ্ছাৰণ আৰু অনুবাদবোৰো দিয়া হ’ল।
অনান্য আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা
<!--
ইতিহাস
A decimal place system has been traced back to ca. 500 in India. Before that epoch, the Brahmi numeral system was in use; that system did not encompass the concept of the place-value of numbers. Instead, Brahmi numerals included additional symbols for the tens, as well as separate symbols for hundred and thousand.
The Indian place-system numerals spread to neighboring Persia, where they were picked up by the conquering Arabs. In 662, a Nestorian bishop living in what is now called Iraq said:
"I will omit all discussion of the science of the Indians ... of their subtle discoveries in astronomy - discoveries that are more ingenious than those of the Greeks and the Babylonians - and of their valuable methods of calculation which surpass description. I wish only to say that this computation is done by means of nine signs. If those who believe that because they speak Greek they have arrived at the limits of science would read the Indian texts they would be convinced even if a little late in the day that there are others who know something of value."
The addition of zero as a tenth positional digit is documented from the 7th century by Brahmagupta, though the earlier Bakhshali Manuscript, written sometime before the 5th century, also included zero. But it is in Khmer numerals of modern Cambodia is where the first extant material evidence of zero as a numerical figure, dating its use back to the seventh century, is found.
As it was from the Arabs that the Europeans learned this system, the Europeans called them Arabic numerals;  the Arabs refer to their numerals as Indian numerals. In academic circles they are called the Hindu-Arabic or Indo-Arabic numerals.
The significance of the development of the positional number system is probably best described by the French mathematician Pierre Simon Laplace (1749–1827) who wrote:
"It is India that gave us the ingenious method of expressing all numbers by the means of ten symbols, each symbol receiving a value of position, as well as an absolute value; a profound and important idea which appears so simple to us now that we ignore its true merit, but its very simplicity, the great ease which it has lent to all computations, puts our arithmetic in the first rank of useful inventions, and we shall appreciate the grandeur of this achievement when we remember that it escaped the genius of Archimedes and Apollonius, two of the greatest minds produced by antiquity."
Tobias Dantzig, the father of George Dantzig had this to say in Number:
"This long period of nearly five thousand years saw the rise and fall of many civilizations, each leaving behind a heritage of literature, art, philosophy, and religion. But what was the net achievement in the field of reckoning, the earliest art practiced by man? An inflexible numeration so crude as to make progress well nigh impossible, and a calculating device so limited in scope that even elementary calculations called for the services of an expert [...] Man used these devices for thousands of years without contributing a single important idea to the system [...] Even when compared with the slow growth of ideas during the dark ages, the history of reckoning presents a peculiar picture of desolate stagnation. When viewed in this light, the achievements of the unknown Hindu, who some time in the first centuries of our era discovered the principle of position, assumes the importance of a world event."
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত শ্ৰেণী:সংখ্যা
বেজান দাৰুৱালা
বেজান দাৰুৱালা (Bejan Daruwalla; ১১ জুলাই ১৯৩১ – ২৯ মে’ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় জ্যোতিষ স্তম্ভলেখক। তেখেতে আহমেদাবাদত ইংৰাজীৰ অধ্যাপক হিচাপেও কাম কৰিছিল। পাৰ্ছী বংশোদ্ভৱ হোৱা সত্ত্বেও তেখেত হিন্দু দেৱতা গণেশৰ নিষ্ঠাবান ভক্ত আছিল। তেখেতৰ জ্যোতিষ পদ্ধতিসমূহ হ'ল বৈদিক জ্যোতিষ, পশ্চিমীয়া জ্যোতিষ, আই-চি (I-Ching), টেৰত ৰিডিং (Tarot reading), কাবালা (Kabalah) আৰু হস্তৰেখা.
সমগ্ৰ পৃথিৱীৰে বহুতো বাতৰিকাকত, আলোচনী, টেলিভিছন ছেনেল আৰু প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ সৈতে দাৰুৱালা জড়িত হৈ আছিল। জ্যোতিষ শিক্ষা আৰু প্ৰসাৰৰ কামত বেজান দাৰুৱালা সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ আছিল আৰু বহুতৰে জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰিছিল। গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ স্থানৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ আৰু পৃথিৱীত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কৰা ভবিষ্যদ্বাণীৰ বাবে গোটেই বিশ্বৰে তেখেতে বিশ্বাস অৰ্জন কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নেলছন মেণ্ডেলা
নেলছন ৰোলিহলাহলা মেণ্ডেলা (Nelson Rolihlahla Mandela, জন্ম: ১৮ জুলাই, ১৯১৮) বা চমুকৈ নেলছন মেণ্ডেলা দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ এগৰাকী ৰাজনৈতিক ব্যক্তি আছিল যিজনে ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে ১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনলৈ কাৰ্য্যভাৰ চলাইছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত তেওঁ মাডিবা (Madiba) আৰু টাটা (Tata) নামেৰেও জনাজাত আছিল । তেওঁ ১৯৯৩ চনত ন'বেল বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মেণ্ডেলাই তেওঁৰ জীৱনত ২৫০ টাতকৈও অধিক বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ নেচনেল কংগ্ৰেছৰ নেতা আছিল।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
নেলছন মেণ্ডেলাৰ জন্ম হয় ১৯১৮ চনৰ ১৮ জুলাইত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ওমটাটা জিলাৰ (Umtata) মেভেজু (Mvezo) নামৰ এখন সৰু গাঁৱত । তেওঁৰ পিতাকৰ নাম হেনৰি গিডলা। হেনৰি গিডলা এজন ৰাজনীতিজ্ঞ আছিল। তেওঁ ট্ৰানচকিয়ান ৰাজ্যৰ কাউন্সিলৰ এজন সদস্য আছিল। নেলছন মেণেলাই তিনিবাৰ কৈ বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল, তেওঁৰ মুঠ ৬ টি সন্তানৰ আৰু ২টি নাতি আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম গৰাকী পত্নীৰ নাম আছিল এভিলেন নেটকো মাচে, দ্বিতীয় গৰাকী পত্নীৰ নাম আছিল ৱিনি মেডিকিজেলা মেণ্ডেলা আৰু তৃতীয় গৰাকী পত্নীৰ নাম আছিল গ্ৰেকা মাচেল।
শিক্ষা
নেলছন মেণ্ডেলাই সৰু কালৰ শিক্ষা মিছনেৰী বিদ্যালয় এখনৰ পৰা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি পঢ়ি মনত লাজ আৰু ধিক্কাৰ পাইছিল। পাঠ্যপুথি বিলাকত কৃষ্ণাংগসকল অশিক্ষিত আৰু বৰ্বৰ বুলি লিখা কথাষাৰে তেওঁৰ মনত দুখ দিছিল। এই কথায়ে তেওঁক সৰুৰে পৰা বিদ্ৰোহী কৰি তুলিছিল। ১৯৪১ চনত তেওঁ গোটেই দক্ষিণ আফ্ৰিকা ঘূৰি ফুৰি মানুহৰ দুখ-দুৰ্দশাবোৰ চাই ফুৰোতে ক'লা মানুহৰ বন্ধু ওৱাল্টাৰ চিচুলুক লগ পায় আৰু তেওঁৰ লগত আত্মীয়তা গঢ়ে। তেওঁৰ সহায়তে নেলছনে স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু উইট ওৱাটাৰ ষ্টেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত আইনো অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়। তেওঁৰ মনত ধৰণা হয় যে, ক'লা মানুহৰ মুক্তিৰ বাবে ৰাজনৈতিক শিক্ষা বা ৰাজনৈতিক বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োজন আছে।
আফ্ৰিকাৰ জাতীয় কংগ্ৰেছত নেলছন মেণ্ডেলাৰ ভূমিকা
১৯৯০ চনৰ ১৫ অক্টোবৰ তাৰিখে নেলছন মেণ্ডেলা ভাৰত ভ্ৰমণলৈ আহোঁতে ভাৰতে তেওঁৰ স্থিতিৰ প্ৰতি পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়ায়। তদুপৰি ২৭ বছৰ কাৰাবন্দী জীৱন কটোৱা আফ্ৰিকাৰ এই বাসত্তৰ বছৰীয়া জাতীয়তাবাদী নেতাগৰাকীক ১৯৯০ চনৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে শীৰ্ষতম বঁটা ভাৰত-ৰত্ন উপাধিৰে সন্মানিত কৰে । ১৯৯৪ চনৰ পৰা নেলছন মেণ্ডেলা দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ কাৰ্য্যনিবাহ কৰে।
মেণ্ডেলা দিৱস
দক্ষিণ আফ্ৰিকাবাসীৰ বাবে আজীৱন ত্যাগ স্বীকাৰ কৰা বাবে নেলছন মেণ্ডেলাক সন্মান জনাই তেওঁৰ জন্ম দিন ১৮ জুলাই তাৰিখে প্ৰতি বছৰে আন্তৰাষ্ট্ৰীয় মেণ্ডেলা দিৱস উদযাপন কৰি আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শান্তিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মাইলছ ব্ৰনছন
মাইলছ ব্ৰনছন এগৰাকী আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী আছিল আৰু অসম, ভাৰতৰ উত্তৰপূৰ্ব আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে তেখেতে প্ৰভুত কাম কৰি গৈছে। তেখেতৰ কাৰ্যৰ ভিতৰত তেখেতে প্ৰণীত কৰা অসমীয়া অভিধানখন মুখ্য। ১৮৩৮ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখে অসমৰ শদিয়ালৈ অহা ব্ৰনছনে তাৰ এবছৰ আগতেই অহা নাথান ব্ৰাউন ‌আৰু অ' টি কাট্টাৰৰ প্ৰমুখ সহযোগী আছিল।
জন্ম
১৮১২ খ্ৰীষ্টাব্দত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্কত ডক্টৰ ব্ৰনছনৰ জন্ম হয়।
বংশ পৰিচয়
১৮৩৬ চনত বন্ধু জেকব থমাচ আৰু নিজ পৰিয়ালৰ সৈতে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে অসম অভিমুখে আমেৰিকাৰ পৰা ৰাওনা হৈ ১৮৩৭ চনত অসমত ভৰি দিয়েহি। পথত ব্ৰহ্মপুত্ৰইদি উজাই আহোঁতে নাও ডুবি জেকব থমাচক হেৰুৱায়। এই অসমতে দ্বিতীয় পত্নী, ভনীয়েক ৰোড, জীয়ককে আদি কৰি কেইবাজনো আত্মীয়ক চিৰদিনৰ কাৰণে হেৰুৱায়, কিন্তু আত্মীয়ৰ বিয়োগজনিত শোক তল পেলাই আশাশুধীয়াভাৱে তেওঁৰ ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰু সাহিত্য ৰচনাৰ কাম কৰি যায়।
তেওঁ কিছুদিন নামচঙীয়া নগাৰ মাজত বিশেষকৈ নক্তে নগাৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰি সুবিধা যেন নেদেখি জয়পুৰলৈ উভতি আহে ১৮৪০ চনত। জয়পুৰতো প্ৰচাৰৰ উপযুক্ত পৰিবেশ নাপাই বাৰ্কাৰ পৰিয়াল, ব্ৰাউন পৰিয়াল আৰু কাট্ৰাৰে শিৱসাগৰলৈ কেন্দ্ৰ স্থানান্তৰ কৰাত ১৮৪১ চনত ব্ৰনছনেও নগাঁৱত নতুন সত্ৰ পাতিবলৈ ভটিয়াই যায়। তাত প্ৰচাৰৰ লগে লগে ল'ৰা- ছোৱালীৰ এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰি শিক্ষাদানত সহায় কৰে আৰু অনাথ শিশুৰ কাৰণে এখন আশ্ৰম খোলে। ১৮৪৮ চনত স্বাস্থ্যলাভৰ কাৰণে আমেৰিকালৈ উভতি গৈ তিনিবছৰৰ মূৰত ১৮৫১ চনত পুনৰ আহি পূৰ্বৰ দৰে মিছনেৰী কৰ্তব্যত ৰত হয়হি। ১৮৬৮ চনত দ্বিতীয়বাৰ স্বাস্থ্যলাভৰ উদ্দেশ্যে আমেৰিকালৈ গৈ ১৮৭১ চনত পুনৰ ঘূৰি আহে। আমেৰিকাত প্ৰথমা পত্নীৰ মৃত্যু হয়। অসমতে দ্বিতীয়বাৰ ডেনফোৰ্থৰ বিধৱা বিয়া কৰায়; কিন্তু দুবছৰমানৰ পাছতে দ্বিতীয়া পত্নী আৰু জীয়েক মেৰীয়াৰ মৃত্যু হয়। ১৮৭৮ খ্ৰীষ্টাব্দত অকলশৰে আমেৰিকালৈ উভতি যায় আৰু ১৮৮৩ চনত কৰ্মময় জীৱনৰ অৱসান ঘটে।
অৱদান
ব্ৰনছন চাহাবে বাইবেলৰ ভালেখিনি গুটীয়া অনুবাদ, কিছুমান স্ততি অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও তেওঁৰ যুগান্তকাৰী অৱদান হ'ল ' অসমীয়া অভিধান'। এই অভিধান ১৮৬৭ চনত ছপা হৈ ওলায়। এই অভিধানত নিভাঁজ অসমীয়া শব্দবোৰেহে ঠাই পাইছে আৰু ১৪,০০০ শব্দ সংকলিত হৈছে। সংস্কৃত বা তৎসম শব্দৰ সংখ্যা কিছু কম। এই অভিধানত যি আখৰ জোঁটনি বা বানান প্ৰণালী প্ৰয়োগ কৰিছে সেইটো উচ্চাৰণ- ৰীতিৰ ফালে দৃষ্টি ৰাখি কৰা হৈছে। ব্ৰনছনৰ আভিধানেই প্ৰথম প্ৰকাশিত অভিধান আৰু ১৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দ পৰ্যন্ত ইয়ে ভাষাৰ একমাত্ৰ পদ- প্ৰদৰ্শক আছিল। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই সংস্কৃত ব্যাকৰণভিত্তিক বানান প্ৰদ্ধতি প্ৰবৰ্তন কৰাত আৰু ১৯০০ চনত 'হেমকোষ' ছপা হোৱাত ব্ৰনছনৰ অভিধান অপ্ৰচলিত হৈ পৰে। অসমৰ শিক্ষাধিকাৰ ৰবিন্সন চাহাবে বঙলা ভাষা চলোৱাৰ সপক্ষে ওকালতি কৰাত ব্ৰনছনে অকাট্য যুক্তিসহ তাৰ তীব্ৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। }}
মৃত্যু
১৮৮৩ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিচিগানত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লগতে চাওক
জাদুৰাম ডেকা বৰুৱা
মাতৃদেৱী
মাতৃদেৱী (mother goddess) হৈছে মাতৃত্ব, উৰ্বৰতা, সৃষ্টি, ধ্বংস বা পৃথিৱী বা প্ৰকৃতিৰ দান-বৰঙণিক মূৰ্ত কৰি তোলা ধৰিত্ৰী দেৱীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী। পৃথিৱী বা প্ৰাকৃতিক জগতৰ সৈতে সমান বুলি ধাৰণা কৰি এনে দেৱীক কেতিয়াবা প্ৰকৃতি আই বুলিও কোৱা হয়, যি বিভিন্ন জীৱবাদী বা প্যান্থেষ্টিক ধৰ্মৰ দেৱতা। ধৰিত্ৰী দেৱী সাধাৰণতে আকাশৰ পত্নী বা নাৰীসুলভ সমকক্ষ বা পিতৃ স্বৰ্গ। কিছুমান বহুদেৱতাবাদী সংস্কৃতিত, যেনে মহাজাগতিক কণীৰ মিথৰ বৰ্ণনা কৰা প্ৰাচীন মিচৰৰ ধৰ্মত, ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে আকাশক নূট আৰু হাথৰৰ দৰে স্বৰ্গীয় মাতৃ বা আকাশ মাতৃ হিচাপে দেখা যায় আৰু পৃথিৱী দেৱতাক সহযোগী পুৰুষ, পিতৃ আৰু স্থলজ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যেনে মাতৃৰ মহাজাগতিক কণী ফুটি ওলোৱা অচাইৰিছ বা গেব।
খননত উদ্ধাৰ হোৱা দেৱী
১৯৬১ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনৰ ভিতৰত জেমছ মেলাৰ্টে দক্ষিণ-আনাটোলিয়াৰ এটা উৰ্বৰ কৃষি অঞ্চলত ট'ৰাছ পৰ্বতমালাৰ উত্তৰত থকা চাটালহয়ুকত হোৱা খননত পোৱা বহুতো মূৰ্তি আকৰ্ষণীয় আছিল, এইবোৰে মেলাৰ্টে এগৰাকী মহান দেৱীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল, যিয়ে মূলতঃ মাতৃতন্ত্ৰবাদী সংস্কৃতিৰ প্যান্থেয়নৰ নেতৃত্ব দিছিল। মেলাৰ্টে সিংহনী বুলি বৰ্ণনা কৰা শস্যৰ পাত্ৰত বহি থকা স্ত্ৰী মূৰ্তি পোৱা গৈছিল; তেওঁ হয়তো শস্যক সুৰক্ষা দিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। তেওঁ সেই স্থানসমূহক মন্দিৰ হিচাপে গণ্য কৰিছিল, বিশেষকৈ চাটালহয়ুকৰ বহি থকা মহিলাগৰাকীয়ে কল্পনাশক্তিক আকৰ্ষণ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বহু সংখ্যক লিংগহীন মূৰ্তি আছিল, যিবোৰক মেলাৰ্টে নাৰীৰ আধিপত্য থকা সমাজৰ বাবে সাধাৰণ বুলি গণ্য কৰিছিল: শিল্পত যৌনতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াটো পুৰুষৰ অনুভূতি আৰু ইচ্ছাৰ সৈতে নীৰৱচ্ছিন্নভাৱে জড়িত। মাতৃতন্ত্ৰ আৰু মাতৃদেৱীৰ পূজা হ’ব পাৰিলেহেঁতেন বুলি ধাৰণাটো পুৰাতত্ত্ববিদ মাৰিজা গিমবুটাছে সমৰ্থন কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত মাতৃ দেৱীৰ আধুনিক পূজাৰ জন্ম হয় আৰু সেই অঞ্চলত বাৰ্ষিক তীৰ্থযাত্ৰাৰ আয়োজন কৰা হয়।
হিন্দুত্ব
হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তপ্ৰথা অনুসৰি দেৱীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আনহাতে স্মাৰ্তসূত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণৰ পাঁচটা মুখ্যৰূপৰ এটা হৈছে দেৱী। আনবোৰ হিন্দুপ্ৰথাত দেৱীক শক্তিৰ অনন্য প্ৰথাৰূপে দেখুওৱা হয় আৰু প্ৰথাসমূহত দেৱ আৰু দেৱীসকলক একেলগে দেখুওৱা হয়। যেনে শৈৱপন্থাত পাৰ্বতী আৰু শিৱ, ব্ৰাহ্মণপন্থাত সৰস্বতী আৰু ব্ৰহ্মা আৰু বৈষ্ণৱপন্থাত লক্ষ্মী আৰু বিষ্ণু।
বেদত বহু দেৱী যেনে পাৰ্বতী, পৃথিৱী, অদিতি বাক, নীৰ্তি, ৰাত্ৰী, অৰণ্যানিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।
ইয়াৰোপৰি মাতৃকা বা দৈৱিক মাতৃসকল হৈছে কেইবাগৰাকী মাতৃৰূপী দেৱী আৰু হিন্দু ধৰ্মত তেওঁলোকক সদায়েই একেলগে উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁলোক আদি পৰাশক্তিৰে বিভিন্ন স্বৰূপ। তেওঁলোক হৈছে দেৱতাসকলৰ শক্তিৰ বিমূৰ্ত ৰূপ। ব্ৰহ্মাণীৰ উৎপত্তি ব্ৰহ্মাৰ পৰা। একেদৰে বৈষ্ণৱী বিষ্ণুৰ পৰা। মহেশ্বৰী শিৱৰ পৰা, ইন্দ্ৰাণী ইন্দ্ৰৰ পৰা, কৌমাৰী স্কন্দ অৰ্থাৎ কাৰ্ত্তিকৰ পৰা, বৰাহী বৰাহৰ পৰা আৰু চামুণ্ডা দেৱীৰ পৰা উৎপন্ন। ইয়াৰ উপৰিও আন দুগৰাকী মাতৃকা হৈছে নৰসিংহী আৰু বিনায়কী।
মাতৃকাসকলক প্ৰায়েই সাতগৰাকীৰ গোট বা সপ্তমাতৃকা হিচাপে উপস্থাপন কৰা দেখা পোৱা যায়। অষ্টমাতৃকা বা আঠগৰাকী দেৱীৰ গোট হিচাপেও তেওঁলোকক চিত্ৰায়িত কৰা হয়।
মৰীচিকা
মৰীচিকা (ইংৰাজী: Mirage) উত্তপ্ত মৰুভূমি অঞ্চলত সম্পূৰ্ণ বিজ্ঞানসন্মত কাৰণত হোৱা এক দৃষ্টি বিভ্ৰম। মৰীচিকাৰ সংঘটিত হয় পোহৰৰ পূৰ্ণ প্ৰতিফলনৰ ফলত। এই পৰিঘটনাত অদূৰত পানীৰ উৎস থকা যেন বোধ হয়, যদিও দৰাচলতে তেনে ধৰণৰ একো নাথাকে। খুব গৰমৰ দিনত, পকী ৰাস্তাতো এনে পৰিঘটনা দেখা পোৱা যায় আৰু ৰাস্তাত পানী পৰি আছে বুলি ভুল কৰা যায়। মৰুভূমিৰ বালিৰ গাতে লাগি থকা বায়ুস্তৰ গৰম আৰু ক্ৰমান্বয়ে ওপৰলৈ চেঁচা। উষ্ণ বায়ুৰ ঘনত্ব আৰু প্ৰতিসৰণাংক কম। গতিকে পোহৰৰ মাধ্যম হিচাপে ওপৰৰ স্তৰবোৰ ঘনতৰ আৰু তলৰ স্তৰবোৰ লঘুতৰ। ধৰা হওক, মৰুভূমিৰ মাজৰ কোনো অংশত ওখ গছ বা তেনে কোনো বস্ত্ত আছে। এতিয়া গছজোপাৰ ওপৰৰ পৰা অহা পোহৰ ৰশ্মিবোৰ তললৈ আহি থাকোতে প্ৰতিটো লঘুতৰ মাধ্যমত তাৰ কিছু প্ৰতিসৰণ ঘটিব আৰু এনেভাৱে পিছৰ স্তৰবোৰৰ বাবে আপতন কোণ বাঢ়ি যাব। প্ৰতিসাৰক মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত, আপতন কোণ নিৰ্দিষ্ট মানতকৈ বেছি হ’লে প্ৰতিসৰণ নহৈ প্ৰতিফলন হয়। এই পৰিঘটনাক পোহৰৰ পূৰ্ণ প্ৰতিফলন বুলি কোৱা হয়। পোহৰৰ পূৰ্ণ প্ৰতিফলনৰ বাবে কোনো এটা স্তৰত গছডালৰ পৰা অহা পোহৰ ৰশ্মিও প্ৰতিসৰিত নহৈ প্ৰতিফলিত হৈ কোনো বাটৰুৱাৰ চকুত পৰেগৈ। তাৰ ফলত তেওঁ গছজোপাৰ ওলোটা প্ৰতিবিম্ব এটা দূৰত দেখিবলৈ পাব। যিহেতু পানী (এই ক্ষেত্ৰত পানীৰ পুখুৰী বা তেনে কোনো উৎসই দাপোন হিচাপে কাম কৰিব) থাকিলেহে একেলগে লক্ষ্যবস্ত্ত (গছ) আৰু তাৰ ওলোটা প্ৰতিবিম্ব (গছডালৰ প্ৰতিবিম্ব) দেখা পোৱাটো সম্ভৱ, গতিকে বাটৰুৱাজনে দূৰত পানীৰ উৎস আছে বুলি ভুল কৰিব। এই দৃষ্টিভ্ৰমে মৰীচিকা।
নয়ন নীলিম
নয়ন নিলীম (ইংৰাজী: Nayan Nilim) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এজন জনপ্ৰিয় অভিনেতা। চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও তেখেত এজন গায়কো৷ "আবেলি" নামৰ এটা সংগীত এলবামত তেখেতে কণ্ঠদান কৰিছিল। বিহু নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰটো তেখেতৰ সুনাম আছে। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু ছুটি ছবিত অভিনয় কৰিছে৷
অভিনীত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
{| class="wikitable" ! বৰ্ষ ! চলচ্চিত্ৰ ! সহ - শিল্পী ! পৰিচালক }
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মিঠৈ
মিঠৈ (Molasses) হ’ল কুঁহিয়াৰ অথবা sugar beet ৰ পৰা চেনি প্ৰস্তুত কৰণত সৃষ্টি হোৱা এবিধ সান্দ্ৰ পদাৰ্থ। ইংৰাজী শব্দ Molassesটো পৰ্টুগীজ শব্দ melaço ৰ পৰা আহিছে, যাৰ মূল হ’ল লেটিন শব্দ mel যাৰ অৰ্থ মৌ-জোল। মিঠৈৰ গুণমান নিৰ্ভৰ কৰে কুঁহিয়াৰৰ পূৰঠ হোৱাৰ মাত্ৰা, চেনি নিষ্কাষণৰ মাত্ৰা আৰু নিষ্কাষণৰ পদ্ধতিৰ ওপৰত।
কুঁহিয়াৰৰ মিঠৈ
কুমলীয়া কুঁহিয়াৰৰ পৰা নিষ্কাষণ কৰা মিঠৈত ছালফাৰ ডাই অক্সাইড দিয়া হয় যি সংৰক্ষকৰ কাম কৰে পূৰঠ কুঁহিয়াৰৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰয়োগ কৰাৰ প্ৰয়োজন নহয়। মিঠৈৰ তিনিটা প্ৰকাৰ আছে – কোমল মিঠৈ বা প্ৰাথমিক মিঠৈ, গাঢ় বৰণৰ মিঠৈ বা দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ গুৰ আৰু তৃতীয় পৰ্যায়ৰ মিঠৈ (Blackstrap)।
কুঁহিয়াৰৰ মিঠৈ বনাবৰ বাবে কুঁহিয়াৰৰ ৰস সান্দ্ৰ হোৱা অৱস্থালৈকে উতেলাৱা হয়। প্ৰথেম সান্দ্ৰ হোৱা অংশিখিন কাঢ়ি যি মিঠৈ পোৱা যায় সেয়া হ’ল প্ৰথম পৰ্যায়ৰ মিঠৈ। এই পৰ্যায়ৰ মিঠৈত সবাতোতকৈ বেছি চেনি থাকে। দ্বিতীয় বাৰ উতলাই যিখিনি সান্দ্ৰ অংশ কঢ়া হয় সেয়া দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ মিঠৈ। ইয়াৰ সোৱাদ কিছু পৰিমাণে চোকা।
সবাতোকৈ শেষত থকা অংশৰ পৰা তৃতীয় পৰ্যায়ৰ মিঠৈ প্ৰস্তুত হয়। এই পৰ্যায়ত অধিকাংশ ৰস গাঢ় হৈ যায় যিদও ইয়াৰ চেনিত যথেষ্ট পৰিমাণে কেলৰি থাকে। ইয়াৰ উপৰিও ই হ’ল ভিটামিন, খনিজ দ্ৰব্য কেলছিয়াম, মেগনেছিয়াম, পটেছিয়াম আৰু লৌহ ৰ ভাল উত্স। দৈনিক এক চাহ চামুচ এই পৰ্যায়ৰ মিঠৈে আমাৰ দৈনিক প্ৰয়োজনীয় ২০% পোষণৰ যোগান ধৰিব পাৰে।
শ্ৰেণী:খাদ্য
কালিকা পুৰাণ
কালিকা পুৰাণ (कालिका पुराण) (আনুমানিক ১০ম শতিকা) এখন হিন্দু ধাৰ্মিক গ্ৰন্থ। ইয়াক ১৮ খন উপপুৰাণৰ এখন বুলি গণ্য কৰা হয়। পুৰণি কাব্যখনত ৯৮টা পঠত ৯০০০টা পৰিচ্ছেদ আছে। কালী দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ যেনে "গিৰিজা", "দেৱী", "ভদ্ৰকালী", "মহামায়া" আদিৰ স্তুতি কৰা এইখন একমাত্ৰ কাব্যশৃঙ্খল। এই গ্ৰন্থত কামৰূপ ৰাজ্যৰ পৰ্বত-পাহাৰৰ বৰ্ণনাৰ উপৰিও "কামাখ্যা" বা "কামাখ্যী" দেৱীৰ মন্দিৰৰ উল্লেখ আছে। ইয়াত কামাখ্যা দেৱীৰ মাহাত্ম্য প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে পূজা-পাতলৰ নিয়মাৱলী সন্নিৱিষ্ট হৈছে। সেইবাবে এই গ্ৰন্থক হিন্দু ধৰ্মৰ "শাক্তপন্থী"সকলৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি অনুমান কৰা হয়। খুব সম্ভৱ কামৰূপ ৰাজ্যত (এতিয়াৰ অসম) ইয়াক ৰচনা কৰা হৈছিল। বিশেষকৈ শক্তি পূজাৰ ক্ষেত্ৰত কালিকা পুৰাণক কৰ্তৃত্বশীল গ্ৰন্থ বুলি পিছৰ কালৰ "নিবন্ধ" ("স্মৃতি"ৰ সংকলন) লেখকসকলে ব্যক্ত কৰিছে। এই উপপুৰাণখনত উল্লেখিত তথ্যৰ পৰা ইতিহাসৰ ঘটনাৱলী জানিব পাৰি। "হিন্দু" শব্দটো উল্লেখ কৰা প্ৰাচীন আপুৰুগীয়া হিন্দু গ্ৰন্থৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম।
বিষয়
গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে দেৱীয়ে শিৱক পুনৰ প্ৰেমত পেলাই তপস্বী জীৱনৰ পৰা গৃহস্থৰ জীৱনলৈ ঘূৰাই আনিবলৈ চেষ্টা কৰা কিংবদন্তিবোৰ লিখা হৈছে। লুডো ৰ'চাৰৰ মতে, ব্ৰহ্ম, শিৱ আৰু বিষ্ণু কেনেকৈ "এক আৰু একে" আৰু সকলো দেৱী কিদৰে (সতী, পাৰ্বতী, মেনকা, কালি আদি) একে নাৰী শক্তিৰ প্ৰকাশ-সেয়া মাৰ্কেণ্ডয়ত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত কামাখ্যা বা কামাক্ষী দেৱীক মহিমামণ্ডিত কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ পূজাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে। ইয়াত কামৰূপ তীৰ্থৰ নদী আৰু পৰ্বতৰ বিশদ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু কামাখ্যা মন্দিৰৰ কথাও উল্লেখ কৰা হৈছে।
ইতিহাস
এই গ্ৰন্থখন হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱীমুখী শাক্ত শাখাৰ। সম্ভৱতঃ ইয়াৰ ৰচনা মধ্যযুগীয় কামৰূপত (বৰ্তমান অসম) বা তাৰ ওচৰে-পাজৰে। শক্তি পূজাৰ সম্পৰ্কে নিবন্ধ সাহিত্যিকসকলৰ ই এক পলমকৈ লিখা গ্ৰন্থ বুলি হাজৰাই কয়।ইয়াৰ উপৰি ই অন্যতম বিৰল হিন্দু গ্ৰন্থ য'ত প্ৰকৃততে "হিন্দু" শব্দটোৰ উল্লেখ আছে।
সময়
হাজৰাৰ মতে বৰ্তমানৰ গ্ৰন্থখনতকৈ পুৰণি এখন গ্ৰন্থ আছিল আৰু সেই গ্ৰন্থখনৰ উৎপত্তি বংগ আছিল। কিন্তু এই কথা শাস্ত্ৰীয়ে অস্বীকাৰ কৰে। তেওঁ দাবী কৰে যে হাজৰাই পূৰ্বৰ গ্ৰন্থৰ বাবে প্ৰদান কৰা প্ৰমাণসমূহ অন্য উপায়েৰে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি,পুৰণি গ্ৰন্থৰ আমন্ত্ৰণ নকৰাকৈ। শাস্ত্ৰীৰ মতে স্থানীয় বৰ্ণনা; কামৰূপৰ সকলো বংশই নিজৰ বংশ আহৰণ কৰা নৰকৰ কল্পকথাৰ বৰ্ণনা; ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ কল্পকথাৰ বৰ্ণনা; আৰু গ্ৰন্থখনত কামৰূপ আনকি বাৰাণসীতকৈও পবিত্ৰ আছিল বুলি কৰা দাবীটোৱে এই গ্ৰন্থখন কামৰূপত ৰচিত হোৱাৰ কথা সূচায়।
কালিদাস আৰু মাঘৰ উল্লেখৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে, ই আদিম পুৰাণৰ ভিতৰত অন্যতম নহয়। কামৰূপ অঞ্চলৰ ৰত্ন পাল (৯২০-৯৬০)ৰ সৈতে জড়িত স্থান আৰু পৰিঘটনাৰ উল্লেখে এই গ্ৰন্থখন দশম শতিকাৰ পিছৰ স্থানত ৰাখিছে। ম্লেচ্ছ জনসংখ্যাৰ বাবে গ্ৰন্থখনত দিয়া ব্যাখ্যা আৰু হৰজাৰৱৰ্মনৰ (৮১৫-৮৩২) হ্যুনথাল তামৰ প্লেটৰ শিলালিপিত সমান্তৰাল ব্যাখ্যাৰ ইংগিতে গ্ৰন্থখনক তেওঁৰ ৰাজত্বকালৰ ওচৰৰ বুলি ইংগিত দিয়ে। ৰ’চাৰৰ মতে কামৰূপৰ ৰজা ধৰ্মপালৰ উল্লেখৰ ফলত কালিকা পুৰাণ একাদশ বা দ্বাদশ শতিকাৰ গ্ৰন্থ বুলি প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে। কিন্তু গ্ৰন্থখনৰ বিভিন্ন অংশ আনুমানিক শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত বুলি কোৱা হৈছে।
ছপা সংস্কৰণ
এই গ্ৰন্থখনৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন ছপা সংস্কৰণ ১৮২৯ চনত বম্বেৰ ভেংকটেশ্বৰ প্ৰেছত (১৯০৭ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰকাশ পাইছিল। তাৰ পিছত ১৩১৬ চনত বংগব্দত (১৯০৯ খ্ৰীষ্টাব্দ) কলিকতাৰ ভাঙাবাছী প্ৰেছত প্ৰকাশ পাইছিল।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটা
ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত খেলুৱৈৰ প্ৰশিক্ষকসকলক প্ৰদান কৰা এটা সৰ্বোচ্চ বঁটা৷ এই বঁটাত আছে ৩ লাখ টকা আৰু এটা ট্ৰফী৷ ১৯৮৫ চনৰ পৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰি অহা হৈছে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াভিত্তিক বঁটা
তেজপুৰ বিমানবন্দৰ
তেজপুৰ বিমানবন্দৰ (Tezpur Airport) ভাৰতবৰ্ষৰ অন্তৰ্ভুক্ত অসম ৰাজ্যৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ তেজপুৰৰ সমীপৱৰ্তী হলেশ্বৰ মন্দিৰৰ নিলগত অৱস্থিত। এই বিমানবন্দৰটো স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত শালনীবাৰী বিমানকোঠ হিচাপে অধিক পৰিচিত। শালনীবাৰী নামে গাঁওখনত এই বন্দৰটো থকা হেতুকে এই নাম জনাজাত হৈ পৰে।
তেজপুৰ বিমান বন্দৰ ভাৰতীয় বিমান বাহিনীৰ এটা উল্লেখযোগ্য বন্দৰ। ইয়াত বহুতো যুঁজাৰু বিমান ছুখয় চি-৩০ ৰখা হৈছে । কাৰণ, এই বিমান বন্দৰৰ অৱস্থান কূটনৈতিক কৌশলৰ ফালৰ পৰা ভূটান, তিব্বত, চীন, ম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশৰ মাজত।
ইতিহাস
তেজপুৰৰ এই বিমান বন্দৰটো ব্ৰিটিছ ৰয়েল ইণ্ডিয়ান এয়াৰ ফ’ৰ্ছ -য়ে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত নিৰ্মাণ কৰিছিল। United States Army Air Force Tenth Air Force ৰ 7th Bombardment Group-য়ে এই বন্দৰটো B-24 Liberator বোমাবৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ১৯৫৯ চনত, ইয়াক এটা পূৰ্ণাংগ বিমান বিন্দৰলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হ’ল। ইয়াৰ পাছৰ পৰাই তেজপুৰ বিমান বন্দৰৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ বিমান উৰণ কৰি আহিছে। তেতিয়াৰ পৰাই ই উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সক্ৰিয় বিমান বন্দৰ হিচাবে পৰিগণিত হৈছে॥
এই বিমান বন্দৰটোৰ পৰা Vampires আৰু Toofani 101 reconnaissance squadron বিমানে প্ৰথম উৰণ আৰম্ভ কৰিছিল। যোৱা ২৫ বছৰ ধৰি ইয়াত IAF MiG-21 বিমান ব্যৱহাৰ কৰি ভাৰতীয় বায়ু বাহিনীৰ পাইলটক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল।
নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য
নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য (Nalinidhar Bhattacharya; ১৯২১-২০১৬) অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক তথা অনুবাদক। জ্ঞানপীঠ বিজয়ী সাহিত্যিক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ ভাতৃ নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যই ৰামধেনুৰ পাতত অনুবাদক হিচাপে নিজৰ সাহিত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে। "ননী আছনে ঘৰত" নামৰ কবিতাটি ভট্টাচাৰ্য দেৱৰ অনন্য কৃতি বুলি ধৰা হয়। তেখেতে ১৯৮২ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ ডিফু অধিবেশনৰ কবি সন্মিলনৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল।
জন্ম আৰু বাল্যকাল
১৯২১ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত যোৰহাটৰ ওচৰৰ মেলেং কাঠগাঁৱত নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল শশীধৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু মাতৃৰ নাম আছিল আইদেউ ভট্টাচাৰ্য। তেওঁলোক আছিল পাঁচোটা ভাই-ভণী। জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰাপ্ত 'মৃত্যুঞ্জয়' গ্ৰন্থৰ ৰচক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য তেখেতৰ অনুজ।
শিক্ষা জীৱন
দেউতাকৰ কৰ্মসূত্ৰে তেওঁলোক সোণাৰীৰ ওচৰৰ চফ্ৰাই বাগানত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। চফ্ৰাই ৰেলষ্টেচনৰ ওচৰত লোকেল ব'ৰ্ডৰ অধীনত এখন পাঠশালা স্কুল আছিল, এই স্কুলতে আৰম্ভ হৈছিল ভট্টাচাৰ্যদেৱৰ পাঠশলীয়া জীৱন। পিছলৈ তেওঁলোক ঢেকীয়াখোৱালৈ উঠি আহে। তাতে দেউতাকে তেওঁক কাকজান মাইনৰ স্কুলত নাম লগাই দিয়ে। মাইনৰ পাছ কৰি তেওঁ নকৈ পতা কাকজান হাইস্কুলত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৪০ চনত কাকজান উচ্চ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত হোৱা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ যোৰহাট জে. বি. কলেজত নাম লগায়। তাৰপৰা পৰা আই এ পাছ কৰে। তাৰ পাছত ব্যক্তিগত পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে তেওঁ স্নাতক আৰু তাৰ পাছত অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈয়েই তেখেতে সেইসময়ত কাকজানত নকৈ পতা এম.ই স্কুল এখনত কুৰিটকা দৰমহাত চাকৰিত সোমায়। স্নাত্তকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ভট্টাচাৰ্য দেৱে শ্বিলঙৰ চেণ্ট এন্থনীজ কলেজত অসমীয়াৰ প্ৰৱক্তা হিচাপে প্ৰায় তিনি বছৰ কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰে। তাতে তেওঁ কমল চৌধুৰী, ৰাজেন হাজৰিকা, মোহিনী শইকীয়া আদিক লগ পায় আৰু কথা-বতৰাৰে প্ৰভাৱিত হয়। এন্থনীজ কলেজৰ লাইব্ৰেৰীয়েও তেওঁৰ জ্ঞানৰ ভঁৰালৰ পৰিসীমা বৃদ্ধিত সহায় কৰে। ১৯৬০ চনত তেখেতে গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ কলেজত যোগদান কৰে আৰু ১৯৮৩ চনলৈকে তাতে কৰ্মৰত হয়। ইয়াত কৰ্মৰত অৱস্থাত তেওঁ নীলমণি ফুকন, ইমদাদ উল্লাহ, গোৱিন্দপ্ৰসাদ শৰ্মা, শিৱনাথ বৰ্মন, উদয় দত্ত, ভূপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভট্টাচাৰ্য আদিক লগ পায় আৰু অনুপ্ৰাণিত হয়। ১৯৮৩ চনত তেখেতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
সাহিত্য কৃতি
অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ ভালেকেইজন প্ৰজ্ঞালব্ধ ব্যক্তি আছিল নলিনী ভট্টৰ আদৰ্শ। ইয়াৰ ভিতৰতে বকুল বনৰ কবি আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু হেম বৰুৱা উল্লেখযোগ্য। আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পুথিভঁৰালটি আছিল তেখেত আৰু তেখেতৰ ভাতৃ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ বাবে জ্ঞানৰ আকাশৰ প্ৰথম চমকা পোহৰ। আনন্দচন্দ্ৰ বৰুৱাই তেওঁলোকক গণেশ গগৈৰ 'পাপৰি'ৰ লগত প্ৰথম পৰিচয় কৰাই দিছিল। হেম বৰুৱাক তেখেতে লগ পাইছিল যোৰহাট জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত আই এ পঢ়ি থকা সময়ত ইংৰাজী আৰু অসমীয়াৰ অধ্যাপক ৰূপে। বৰুৱাৰ ব্যক্তিত্ব আৰু জীৱন্ত, ৰসাল, নাটকীয় ভাষণে ভট্টাচাৰ্যক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। পিছৰ সময়ছোৱাত তেখেত ড॰ হীৰেন গোহাঁই, কবি নীলমণি ফুকন, ড॰  শিৱনাথ বৰ্মন আদি মনিষীৰ সান্নিধ্যত উপকৃত হৈছিল। ভট্টাচাৰ্যৰ প্ৰথমটো কবিতা 'দুখীয়া' প্ৰকাশ হৈছিল আৱাহনৰ পাতত।
৫৮ বছৰ বয়সত ১৯৭৯ চনত তেখেতৰ প্ৰথমখন কাব্যগ্ৰন্থ "এই কুঁৱলীতে" প্ৰকাশ পায়। কাব্যগ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল হেমন্ত দাস আৰু হেমন্ত বৰ্মনে। তেখেতৰ 'চেৰাশালিৰ মালিতা'কে ধৰি একাধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে 'চেতনা প্ৰকাশ'-এ। কাব্যৰ লগতে অনুবাদ আৰু সমালোচনাৰেও ভট্টাচাৰ্যই অসমীয়া সাহিত্যৰ ভড়াল চহকী কৰি গৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
দক্ষিণ কোৰিয়া
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ শেষত কোৰিয়া উপদ্বীপেৰ উত্তৰ অংশটো ছ'ভিয়েট সংঘৰ সেনা আৰু দক্ষিণ অংশটো আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনাই দখল কৰি ৰাখিছিল। ইয়াৰপৰাই ১৯৪৮ চনত উত্তৰ কোৰিয়া আৰু দক্ষিণ কোৰিয়া ৰাষ্ট্ৰদ্বয়ৰ আবিৰ্ভাৱ হয়। ১৯৫০-১৯৫৩ চনত হোৱা কোৰিয়া যুদ্ধৰ পাছৰ ধ্বংসপ্ৰায় দক্ষিণ কোৰিয়া ১৯৯০ চনত এক বিশ্বৰ সবাটোকৈ ডাঙৰ অৰ্থনীতিসমূহৰ মাজৰ একোটাত পৰিণত হয় আৰু 'এছিয়ান চাৰি ড্ৰাগন'ত পৰিণত হয়।
ইতিহাস
অবিভক্ত কোৰিয়া মূলত জাপানীসকলে দখল কৰি ৰাখিছিল। ১৯৪৫ চনত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ হাৰিবৰ সময়ত জাপান দেশে ছ'ভিয়েট সংঘৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে। তাৰ ফলত অবিভক্ত কোৰিয়া ২টা ভাগত বিভক্ত হয়। এফালে উত্তৰ কোৰিয়া ১৯৫০ চনত সমাজতান্ত্ৰিক দেশ ছ'ভিয়েট সংঘৰ মতে 'সমাজতান্ত্ৰিক ব্লক'ত অংশ লয়, অন্যহাতে দক্ষিণ কোৰিয়া পুঁজিবাদী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মতে ই 'পুঁজিবাদি ব্লক'ত যোগ দান কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই কোৰিয়াই দুটা ভিন্ন নাম: উত্তৰ কোৰিয়া আৰু দক্ষিণ কোৰিয়া তথা দুটা ভিন্ন অথনৈতিক ব্যৱস্থাত চলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। দক্ষিণ কোৰিয়াত আমেৰিকাৰ পুঁজিবাদ আৰু উত্তৰ কোৰিয়াত ছ'ভিয়েট সংঘৰ মতে সমাজতন্ত্ৰবাদ আৰম্ভ হয়। ইয়েই ১৯৪৮ চনত অবিভক্ত কোৰিয়াক বিভক্তিকৰণৰ পথ দেখুৱায়। উত্তৰ কোৰিয়াৰ চৰকাৰী নাম ৰখা হয় গণতান্ত্ৰিক কোৰিয়া গণপ্ৰজাতন্ত্ৰ আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চৰকাৰী নাম ৰখা হয় কোৰিয়া প্ৰজাতন্ত্ৰ। উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম পিয়ং ইয়াং আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম ছিউল।
শাসন ব্যৱস্থা
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ মুখ্য শাসন ব্যৱস্থা সমূহ হৈছে: 'ৰাজ্য' (Province), 'মেট্ৰ'পলিটান মহানগৰ' (Metropolitan city) (যি সমূহ স্বয়ং-শাসিত মহানগৰ কোনো ৰাজ্যৰ অংশ নহয়), এখন 'বিশেষ মহানগৰ' আৰু এখন 'বিশেষ শায়ত্ব শাসিত মহানগৰ' (জুলাই, ২০১২ মতে)।
সংস্কৃতি
উত্তৰ আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ বৰ্তমান ৰাজনৈতিক বিভক্তিকৰণে আধুনিক কোৰিয়াৰ সংস্কৃতিক অপসাৰণ কৰিছে। তথাপি দুয়ো দেশৰ পাঁচ সহস্ৰাধিক বছৰৰৰ ইতিহাস আৰু বিশ্বৰ প্ৰাচীন ইতিহাসৰো অন্যতম। ১৯৪৮ চনত কোৰিয়া বিভক্ত হোৱাৰ ফলত উত্তৰ কোৰিয়া আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ সংস্কৃতিৰ তাৰতম্য দেখা দিছে। প্ৰাচীন কালৰ পৰাই দক্ষিণ কোৰিয়াৰ সংস্কৃতি ইয়াৰ প্ৰতিৱেশী চীনৰদ্বাৰা প্ৰভাৱিত। বৰ্তমানে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ সংস্কৃতি হৈছে অত্যাধুনিক। অৰ্থনৈতিক ও সামাজিক উন্নয়নৰ কাৰণে পোচাক-পৰিচ্ছদ, ৰন্ধন, বাসস্থান ইত্যাদিতে জীবনযাত্ৰাৰ মানৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে, আৰু ইয়াৰপৰাই সৃষ্টি হৈছে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ আধুনিক সংস্কৃতি।
উদ্যোগীকৰণ আৰু নগৰীকৰণে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ লোকসকলৰ জীৱনত বহুতো পৰিৱৰ্তন ঘটাইছে। মুখ্য মহানগৰ সমূহত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ মূল কাৰণ হৈছে: অৰ্থনৈতিক আৰু জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন।
ভূগোল
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ভূ-ভাগ মূলতঃ পৰ্বতময় এলেকা। নিম্নভূমি মূলতঃ পশ্চিম আৰু দক্ষিণ-পূবত অৱস্থিত। ই মুঠ মাটিকালিৰ ৩০% ভাগ আগুৰি আছে।
পশ্চিম আৰু দক্ষিণ উপকূল অঞ্চলত প্ৰায় ৩০০০টা দ্বীপ আছে। এইবিলাক তেনেই সৰু আৰু তাত কোনো বসতি নাই। জেজু (Jeju) দক্ষিণ উপকূল অঞ্চলৰ পৰা প্ৰায় ১০০ কিঃমিঃ (৬০ মাইল) দূৰত অৱস্থিত। ই দেশখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দ্বীপ। ইয়াৰ মুঠ মাটিকালি হৈছে: ১৮৪৫ বৰ্গ কিঃমিঃ(৭১২ বৰ্গ মাইল)।
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ সৰ্ব্বোচ্চ স্থান হালাচন(Hallasan), সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১৯৫০ মিঃ (৬,৩৯৮ ফুট) উচ্চতাৰ এটা মৃত আগ্নেয়গিৰি এই জেজু দ্বীপতেই অৱস্থিত। উলেঙদো (Ulleungdo) আৰু ড'ক্ড' (Dokdo), ইয়াৰ উত্তৰ দিশৰ মুখ্য দ্বীপ আৰু মাৰাড' (Marado) আৰু চক'ত্ৰা ৰ'ক (Socotra Rock) হৈছে দক্ষিণ দিশত থকা দ্বীপ।
জলবায়ু
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ জলবায়ু আৰ্দ্ৰ মহাদেশীয় আৰু আৰ্দ্ৰ মধ্য-বিষুৱীয়। ইয়াৰ জলবায়ু পূব এছীয় মৌচুমী জলবায়ুৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। জুন মাহৰ শেষভাগৰ পৰা জুলাই মাহৰ শেষভাগলৈকে ইয়াত বাৰিষা কালত ঘন বৃষ্টিপাত হোৱা দেখা যায় আৰু ইয়াক যাংমা (Jangma) বোলা হয়। শীতকালত ইয়াত বহু বেছি ঠাণ্ডা হয় আৰু সৰ্বনিম্ন উষ্ণতা -২০ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ লৈকে হোৱা দেখা যায়। ছিউলত, জানুৱাৰীত গড় উষ্ণতা -৭ ৰপৰা ১ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ (১৯ৰপৰা ৩৩ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট লৈকে)লৈকে হয়। আনহাতে, আগষ্টত ২২ৰপৰা ৩০ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ (৭১ ৰপৰা ৮৬ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট লৈকে) লৈকে হোৱা দেখা যায়। দক্ষিণ উপকূলত শীতৰ প্ৰকোপ ভিতৰৰ পৰ্বতময় এলেকাতকৈ বেছি। জহকাল কেতিয়াবা অস্বাচ্ছন্দ্যপূৰ্ণ ভাৱে গৰম আৰু আৰ্দ্ৰ হ'ব পাৰে। দেশ্খনৰ বহুতো ঠাইত উষ্ণতা ৩০ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছৰো অধিক হোৱা দেখা যায়। দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চাৰিটা ঋতু হৈছে: বসন্ত, জহ, শাৰদীয় আৰু শীতকাল। বসন্ত ঋতু মাৰ্চ মাহৰ শেষভাগৰপৰা মে'ৰ প্ৰথম ভাগলৈকে, জহ কাল মে'ৰ মধ্য ভাগৰ পৰা ছেপ্তেম্বৰৰ প্ৰথম ভাগলৈকে, শাৰদীয় কাল ছেপ্তেম্বৰৰ মধ্যভাগৰপৰা নৱেম্বৰৰ প্ৰথম ভাগলৈকে আৰু শীতকাল নৱেম্বৰৰ মধ্য ভাগৰপৰা মাৰ্চ মাহৰ মধ্য ভাগলৈকে। জুন মাহৰ পৰা ছেপ্তেম্বৰলৈ ধাৰাসাৰ বৰষুণ হয়। দক্ষিণ উপকূলত দেৰিকৈ অহা জহকালিৰ টাইফুনৰ ফলত প্ৰবল বতাহ আৰু বৃষ্টিপাত হয়। ছিউলৰ বাৰ্ষিক গড় বৃষ্টিপাত হৈছে ১,৩৭০ মিঃমিঃ (৫৪ ইঞ্চি) আৰু বুছানৰ ১,৪৭০ মিঃমিঃ (৫৮ ইঞ্চি)। সাময়িক টাইফুন (Typhoon)-ৰ ফলত হোৱা প্ৰবল বতাহ আৰু বানপানী হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ শ্ৰেণী:দক্ষিণ কোৰিয়া
লংকেশ্বৰ দেৱালয়
লংকেশ্বৰ দেৱালয় কামৰূপ (গ্ৰাম্য) জিলাত অৱস্থিত অসমৰ অন্যতম এক শিৱ উপাসনাৰ থলী। গুৱাহাটী মহানগৰীৰ জালুকবাৰীৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিল’মিটাৰ পশ্চিমত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে মন্দিৰটোৰ অৱস্থিতি। জালুকবাৰী পাহাৰত অৱস্থিত মন্দিৰটোৰ নামেৰেই ঠাইখনৰ নামো লংকেশ্বৰ হৈছে। মূল শিৱ মন্দিৰৰ লগতে এটি গণেশ মন্দিৰ আৰু শনি মন্দিৰ আছে। মন্দিৰৰ প্ৰৱেশ তোৰণৰ গাতে লাগি আছে গণেশ মন্দিৰটো। তাৰ পৰা কিছু ওপৰত শনি মন্দিৰ আৰু টিলাৰ একেবাৰে শিখৰত শিৱ মন্দিৰ। পশ্চিম গুৱাহাটী, পাণ্ডু, পলাশবাৰী, ছয়গাঁও আদি ঠাইৰ লোক আহি দৈনিক মন্দিৰটোত পূজা অৰ্চনা কৰেহি। তদুপৰি শিৱৰাত্ৰি আৰু গণেশ চতুৰ্থী মহা ধুমধামেৰে মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনত উদযাপন কৰা হয়। শিৱ ৰাত্ৰিৰ দিনা লংকেশ্বৰ মন্দিৰত বিশাল মেলা বহে।
টিম বাৰ্নাৰ্ছ লী
ছাৰ টিমথী জন "টিম" বাৰ্ণাৰ্ছ-লী (Sir Timothy John "Tim" Berners-Lee), (জন্ম ৮ জুন ১৯৫৫), বা "TimBL", এজন ব্ৰিটিছ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবৰ উদ্ভাৱনৰ বাবে তেওঁ বিখ্যাত। এক তথ্য ব্যৱস্থাপনা প্ৰণালীৰ বাবে ১৯৮৯ চনত তেওঁ এটা প্ৰস্তাৱ দিছিল। সেইমতেই নৱেম্বৰৰ মাজভাগত এটা Hypertext Transfer Protocol (HTTP) ক্লায়েণ্ট আৰু চাৰ্ভাৰৰ মাজত তেওঁ ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে তথ্যৰ আদান-প্ৰদান কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়।
লংকেশ্বৰ দেৱালয়
মন্দিৰ বিজড়িত প্ৰবাদ
লংকেশ্বৰ মন্দিৰৰ লগত জড়িত যথেষ্ট সংখ্যক কিংবদন্তি অঞ্চলটোৰ ৰাইজৰ মাজত প্ৰচলিত। প্ৰবাদ অনুসৰি মহাদেৱে এই অঞ্চলটোত নিজ বেশ ধৰি ৰাতি বিচৰণ কৰি চুৰি আদি অপকাৰ্যৰ পৰা ৰাইজক ৰক্ষা কৰি আহিছিল। এই কথাত দুষ্ট লোকৰ কাৰ্যত ব্যাঘাত জন্মাত তেওঁৰ গাত মদ ধালি দিয়াত মহাদেৱে শৈল ৰূপ ধাৰণ কৰে। মূল শিৱ মন্দিৰত এই শৈল ৰূপী শিৱৰে পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। লংকেশ্বৰ শিলৰ পৰিধি প্ৰায় আঢ়ৈকুৰি হাত আৰু উচ্চতা প্ৰায় কুৰি হাত। এই শিলৰ ওচৰতে নাৱৰ আকৃতিৰ অন্য এক ডাঙৰ শিল আৰু শিৱৰ ভাং খুন্দা খুবলি বুলি কথিত আন এটি শিল আছে। পাহাৰ শিখৰত এই শিলক আধাৰ কৰি মূল মন্দিৰটো সুন্দৰকৈ গঢ়ি তোলা হৈছে। তাৰ লগতে গনেশ মন্দিৰত গনেশ দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে তেওঁৰ পত্নী বুদ্ধি সিদ্ধিৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। শনি মন্দিৰত শনি দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে মন্দিৰৰ চৌদিশৰ বেৰত নৱ গ্ৰহৰ মূৰ্তি খোদিত কৰা আছে/আজাৰাৰ মানুহ বোৰ ওৱ পুজা ক্ওৰিব আহে,।
টিম বাৰ্নাৰ্ছ লী
বাৰ্ণাৰ্ছ-লীয়ে ৱেবৰ বিকাশক ওপৰত চকু ৰখা ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেব কন্‌চৰ্টিয়ামৰ নিৰ্দেশকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেব ফাউণ্ডেচনৰো প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু MIT-ৰ কম্পিউটাৰ চায়েঞ্চ আৰু আৰ্টিফিচিয়েল ইণ্টেলিজেঞ্চ লেবৰেটৰীৰ (CSAIL)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আসনৰ অধিকাৰী। তেওঁ ৱেব চায়েঞ্চ ৰিছাৰ্চ ইনিচিয়েটিভ (WSRI)-ৰ নিৰ্দেশক, আৰু MIT Center for Collective Intelligence-ৰ উপদেষ্টা সমিতিৰ এজন সদস্য।
২০০৪ চনত বাৰ্ণাছ-লীক তেওঁৰ কৰ্মৰাজীৰ বাবে ৰাণী এলিজাবেথ দ্বিতীয়ই নাইটহুড সন্মান প্ৰদান কৰে। ২০০৯ চনৰ এপ্ৰিলত United States National Academy of Sciences-ৰ এজন বিদেশী সদস্যৰূপে তেওঁক মনোনীত কৰা হয়। ২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত তেওঁক "ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবৰ উদ্ভাৱক"ৰূপে সন্মান জনোৱা হৈছিল। সেই অনুষ্ঠানত এটা পুৰণি NeXT কম্পিউটাৰৰ সৈতে তেওঁ নিজেই লণ্ডন অলিম্পিক ষ্টেডিয়ামত উপস্থিত আছিল। তেওঁ "This is for everyone" বুলি এটা টুইট কৰিছিল, যিটো আশী হাজাৰ দৰ্শকৰ আসনত লাগি থকা LCD লাইটৰ সহায়ত দৃশ্যমান কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
আফ্ৰিকা
আফ্ৰিকা (Africa) মাটিকালি আৰু জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম মহাদেশ (এছিয়াৰ পাছতেই)। পাৰ্শ্ববৰ্তী দ্বীপসমূহক লগ লগাই মহাদেশখন মাটিকালি ৩০,২২১,৫৩২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১১,৬৬৮,৫৯৮ বৰ্গমাইল)। এইখন বিশ্বৰ মুঠ ভূপৃষ্ঠতলৰ ৬% আৰু মুঠ স্থলপৃষ্ঠৰ ২০.৪% জুৰি অৱস্থিত। এই মহাদেশৰ ৬১খন ৰাষ্ট্ৰ অথবা সমমানৰ প্ৰশাসনিক অঞ্চলত ১০০ কোটিৰো অধিক মানুহ, অৰ্থাৎ বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ১৪% লোকে বসবাস কৰে। আফ্ৰিকাৰ প্ৰায় মধ্যভাগৰ মাজেদিয়ে বিষুবৰেখা পাৰ হৈ গৈছে। ইয়াৰ বেছি ভাগ অংশই ক্ৰান্তীয় অঞ্চল অৱস্থিত। মহাদেশখনৰ উত্তৰত ভূমধ্যসাগৰ, উত্তৰ-পূৰ্বে ছুয়েজ খাল আৰু লোহিত সাগৰ, পূৰ্বে ভাৰত মহাসাগৰ, আৰু পশ্চিমে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ অৱস্থিত। উত্তৰ-পূৰ্ব কোনাত আফ্ৰিকা চিনাই উপদ্বীপৰ মাধ্যমৰে এছিয়া মহাদেশৰ সৈতে সংযুক্ত।
thumb|none|240px|আফ্ৰিকাৰ মানচিত্ৰ
দেশ আৰু অঞ্চলসমূহ
• 3
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাদেশ
পাৰ্বতী
পাৰ্বতী হিমালয়ৰ পুত্ৰী আৰু ভগৱান শিৱৰ পত্নী। পাৰ্বতীৰ মাতৃৰ নাম মেনকা আছিল। উমা, গৌৰী, অম্বিকা, ভৱানী আদি নামেৰেও এওঁক জনা যায়। পাৰ্বতীৰ জন্মৰ বাৰ্তা শুনি নাৰদ হিমালয়ৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু হিমালয়ৰ প্ৰশ্ন কৰাত কৈছিল যে পাৰ্বতী সৰ্ব সুলক্ষ্মীনি আৰু এওঁৰ বিবাহ ভগৱান শিৱৰ সৈতে হ’ব। কিন্তু মহাদেৱক পতিৰূপে পাবৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে ঘোৰ তপস্যা কৰিব লাগিব। পূৰ্বজন্মত পাৰ্বতী দক্ষ প্ৰজাপতিৰ জীয়ৰী আছিল আৰু সেইজন্মতো তেওঁ ভগৱান শিৱৰ পত্নী আছিল। পাৰ্বতী হিন্দু ত্ৰিদেৱীসকলৰ মাজৰ এগৰাকী বুলিও সুপৰিচিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পোখালি (ধৰ্ম) শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
হিৰণ্যগৰ্ভ
হিৰণ্যগৰ্ভ (আক্ষৰিক অৰ্থত 'সোণালী গৰ্ভ') হৈছে বৈদিক দৰ্শনত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড বা প্ৰকাশিত মহাবিশ্ব সৃষ্টিৰ উৎস। হিৰণ্যগৰ্ভ সূক্ত নামেৰে জনাজাত ঋগবেদৰ এটা শ্লোকত (ঋ.ব ১৯.১২১) ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়, য'ত একক সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতাৰ ইংগিত পোৱা যায় আৰু তেওঁক প্ৰজাপতি বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। "সোণৰ গৰ্ভ"ৰ ধাৰণাটো প্ৰথমে বিশ্বকৰ্মা সূক্তত উল্লেখ কৰা হৈছে য'ত "আদিম গৰ্ভ"ক বিশ্বকৰ্মাৰ নাভিৰ ওপৰত ৰখাৰ দৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই চিত্ৰকল্প পিছলৈ বিষ্ণু আৰু সূৰ্য্যলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।
উপনিষদে ইয়াক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আত্মা বা ব্ৰহ্ম বুলি অভিহিত কৰিছে আৰু বিশদভাৱে উল্লেখ কৰিছে যে হিৰণ্যগৰ্ভই প্ৰায় এবছৰ ধৰি শূন্যতা আৰু অস্তিত্বৰ অন্ধকাৰত ওপঙি ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু তাৰ পিছত দুটা অৰ্ধত ভাঙি স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী গঠন কৰিছিল। আধুনিক বিজ্ঞানত ইয়াৰ প্ৰায়ে বিগ বেং তত্ত্বৰ নীতিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, য'ত বিবেচনা কৰা হয় যে পৃথিৱীখন এটা বিন্দুৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।
ধ্ৰুপদী পৌৰাণিক হিন্দু ধৰ্মত হিৰণ্যগৰ্ভ হৈছে বেদান্তত "সৃষ্টিকৰ্তা"ৰ বাবে ব্যৱহৃত শব্দ। হিৰণ্যগৰ্ভও ব্ৰ্হ্মা বুলি কোৱা হয় কাৰণ তেওঁৰ জন্ম সোণৰ কণীত হোৱা বুলি কোৱা হয় (মনু স্মৃতি ১.৯), আনহাতে মহাভাৰতে ইয়াক প্ৰকাশ বুলি কয়।
কিছুমান ধ্ৰুপদী যোগ পৰম্পৰাত হিৰণ্যগৰ্ভ নামৰ ব্যক্তিক যোগৰ উৎপত্তিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও এইটো ঋষি কপিলৰ নামো হ'ব পাৰে।
সৃষ্টি
মৎস্য পুৰাণ (২.২৫–৩০)ত প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টিৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে। মহাপ্ৰলয়, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মহান বিসৰ্জনৰ পিছত সকলোতে অন্ধকাৰ আছিল। সকলো টোপনিৰ অৱস্থাত আছিল। চলন্ত বা স্থিৰ একোৱেই নাছিল। তেতিয়া স্বয়ম্ভু, আত্মপ্ৰকাশ সত্তা(যিটো ইন্দ্ৰিয়ৰ বাহিৰৰ ৰূপ) ই প্ৰথমে আদিম জল সৃষ্টি কৰিছিল আৰু তাত সৃষ্টিৰ বীজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বীজটো সোণৰ গৰ্ভলৈ পৰিণত হ’ল আৰু ইয়ে হিৰণ্যগৰ্ভ। তেতিয়া স্বয়ম্ভুৱে সেই কণীটোত প্ৰৱেশ কৰিলে।
ঈশ্বৰ উপনিষদত কোৱা হৈছে যে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত কেৱল ঈশ্বৰেই বিয়পি আছে। তেওঁ চলন্ত আৰু অচল, দূৰ আৰু ওচৰ সকলোবোৰৰ ভিতৰত আৰু এই সকলোবোৰৰ অবিহনেও তেওঁৰ অস্তিত্ব আছে
সাংখ্য বিদ্যালয়ৰ মতে পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি নামৰ প্ৰাথমিক নীতি দুটাহে আছে আৰু পুৰুষৰ চেতনাৰ ক্ৰিয়াৰ বাবে সৃষ্টি হৈছে প্ৰকৃতিৰ উপাদানসমূহৰ প্ৰকাশ বা বিৱৰ্তন।
ভাগৱতত উল্লেখ আছে যে আৰম্ভণিতে কেৱল নাৰায়ণেই আছিল, যিজন সৃষ্টি, জীৱিকা আৰু বিসৰ্জনৰ নীতিৰ পুণ্য আছিল (যাক ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰ হিন্দু ত্ৰিত্ব বুলিও জনা যায়) - পৰম হৰি, বহুমূৰীয়া, বহু চকুৰ, বহু ভৰিৰ, বহুবাহু, বহু অংগযুক্ত। এইটোৱেই আছিল সকলো সৃষ্টিৰ পৰম বীজ, সূক্ষ্মতকৈ সূক্ষ্ম, মহানতকৈ মহান, ডাঙৰতকৈ ডাঙৰ আৰু সকলো বস্তুৰ শ্ৰেষ্ঠতকৈও মহৎ, আনকি বতাহ আৰু সকলো দেৱতাতকৈও অধিক শক্তিশালী, সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰতকৈও অধিক উজ্জ্বল। আনকি মন আৰু বুদ্ধিৰ তুলনাত অধিক অভ্যন্তৰীণ। তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা, পৰম। এই শব্দটোৰ অৰ্থ হ’ব পাৰে যে যিজন প্ৰথমে সৃষ্টিকৰ্তা হৈ সকলো বস্তুৰ গৰ্ভ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
আউন্স
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৰৰ একক
ত্ৰিদেৱী
ত্ৰিদেৱী (Three goddesses; त्रिदेवी; IAST: ') তিনিগৰাকী হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তধৰ্মীসকলৰ প্ৰধান উপাষ্য দেৱী। সৰস্বতী, লক্ষ্মী আৰু পাৰ্বতীৰ সৈতে একত্ৰিতভাৱে এওঁলোক ত্ৰিদেৱী নামে পৰিচিত। উল্লেখযোগ্য যে এইসকল ত্ৰিদেৱী যথাক্ৰমে ত্ৰিমূৰ্তি সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মা, পালনকৰ্তা বিষ্ণু আৰু সংহাৰকৰ্তা শিৱৰ পত্নী। ইয়াৰে সৰস্বতী (উচ্চাৰণ: sə.rəs.ʋə.t̪i; সংস্কৃত: सरस्वती, '; থাই ভাষা: สุรัสวดี Sarasawatee; জাপানি ভাষা: 弁才天/ 弁財天 Benzaiten) জ্ঞান, সঙ্গীত আৰু শিল্পকলাৰ হিন্দু দেৱী। ঋগ্বেদত সৰস্বতী দেৱী সৰস্বতী নদীৰ অভিন্ন এক ৰূপ। লক্ষ্মী হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ ধন, সম্পদ, উন্নতি (আধ্যাত্মিক আৰু পাৰ্থিৱ), পোহৰ, জ্ঞান, সৌভাগ্য, উৰ্বৰতা, দানশীলতা, সাহস আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী। আৰু পাৰ্বতী শক্তি আৰু প্ৰেমৰ দেৱী।
নৱৰাত্ৰি উৎসৱত, তিনিগৰাকী দেৱীক তিনিৰূপত পূজা কৰা হয়। প্ৰথম তিনি দিনত, দুৰ্গা দেৱীক, তাৰ পিছত লক্ষ্মীদেৱী আৰু সৰস্বতীক নৱম দিনটোলৈকে পূজা কৰা হয়।
নাৰী ত্ৰিমূৰ্তি ৰূপত
আনহাতে হিন্দু ধৰ্মৰ পৰুষতান্ত্ৰীক ব্যৱস্থাত নাৰী ত্ৰিদেৱীৰ দেৱীসকলক অধিক বৈশিষ্ট্য পূৰ্ণ পুৰুষ ত্ৰিমূৰ্তিৰ দেৱতাসকল ক্ৰমে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰৰ সহধৰ্মিনী আৰু সহায়ক দেৱতা হিচাপে অৱনমিত কৰা হৈছে। শক্তিবাদে নাৰী ত্ৰিদেৱীৰ দেৱীসকলক সৃষ্টিকৰ্তা (মহাসৰস্বতী), সংৰক্ষণকাৰী (মহালক্ষ্মী), আৰু ধ্বংসকাৰী (মহাকালী)ৰ বিশিষ্ট ভূমিকা প্ৰদান কৰিছে।
ত্ৰিমূৰ্তিৰ সহধৰ্মিনী ৰূপে
সৰস্বতী হৈছে শিক্ষা, কলা আৰু সাংস্কৃতিক পৰিপূৰ্ণতাৰ দেৱী, লগতে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ সহধৰ্মিনী। তেওঁক মহাজাগতিক বুদ্ধিমত্তা, মহাজাগতিক চেতনা আৰু মহাজাগতিক জ্ঞানৰ স্বৰূপ বুলি কোৱা হয়।
লক্ষ্মী হৈছে সম্পদ, উৰ্বৰতা, শুভতা, পোহৰ, আৰু ভৌতিক আৰু আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতাৰ দেৱী, লগতে ৰক্ষণাবেক্ষণকাৰী বা সংৰক্ষক বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিনী। অৱশ্যে, লক্ষ্মীয়ে কেৱল ভৌতিক সম্পদক সূচিত নকৰে, ইয়াৰ লগতে বিমূৰ্ত সমৃদ্ধি, যেনে গৌৰৱ, মহিমা, আনন্দ, উচ্চতা আৰু মহানতাকো সূচায়। আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতাক যিয়ে মোক্ষলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰে।
কালী, বা পাৰ্বতী বা দুৰ্গা হৈছে শক্তি, যুদ্ধ, সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ দেৱী লগতে ৰুদ্ৰ, পৰিৱৰ্তন আৰু ধ্বংসৰ দেৱতা শিৱৰ সহধৰ্মিনী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ভূতাপীয় শক্তি
ভূতাপীয় শক্তি (Geothermal Power) হৈছে পৃথিৱীৰ ভূতাপীয় ক্ষমতাৰ দ্বাৰা উৎপাদন কৰা শক্তি৷ শুষ্ক বাস্প বৈদ্যুতিক কেন্দ্ৰ, স্ফুলিংগ বাস্প বৈদ্যুতিক কেন্দ্ৰ আৰু দ্বৈত চক্ৰ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ (binary cycle power station) প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি এতিয়ালৈকে এই শক্তি আহৰণ কৰি থকা হৈছে৷ ভূতাপীয় বিদ্যুৎ উৎপাদন বৰ্তমানলৈকে ২৬খন দেশত সম্ভৱ হৈছে৷ আনহাতে ভূতাপীয় উত্তপন (Geothermal Heating) ৭০ খন দেশত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে৷.
ভূতাপীয় শক্তি হৈছে পৃথিৱীৰ ভূগৰ্ভত উৎপাদিত আৰু জমা হৈ থকা তাপ শক্তি৷ পৃথিৱীৰ ভূত্বকত থকা ভূতাপীয় শক্তি গ্ৰহটোৰ মূল গাঁথনি আৰু কিছুমান দ্ৰব্যৰ (বৰ্তমান সঠিকভাৱে অনুমান কৰিব পৰা নাই যদিও সম অনুপাতত থাকে বুলি ভবা হয়) তেজস্ক্ৰিয় পতনৰ পৰা উৎপাদিত হয়৷  ৷ গ্ৰীক শব্দ 'জি' (γῆ (gê), অৰ্থ-পৃথিৱী) আৰু 'থাৰ্মোছ' θερμός (thermós, অৰ্থ-তাপ)ৰ পৰা Geothermal শব্দটি সৃষ্টি হৈছে৷
২০১৫ চনলৈকে গোলকীয় ভূতাপীয় সংস্থাপিত ক্ষমতাৰ পৰিমাণ আছিল ১২.৮ গিগাৱাট৷ ইয়াৰে ২৮ শতাংশ বা ৩.৫৫ গিগাৱাট শক্তি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সংস্থাপিত হৈছে৷ ২০২০ চন পৰ্যন্ত গোলকীয় ভূতাপীয় শক্তিৰ ক্ষমতা ১৪.৫-১৭.৬ গিগাৱাট হ'বগৈ বুলি ভবা হৈছে৷
ভূতাপীয় শক্তিক সাধাৰণতে বহনক্ষম, নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ উৎস হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়৷ কাৰণ পৃথিৱীত সঞ্চিত হৈ থকা তাপৰ তুলনাত এইদৰে নিষ্কাষণ কৰা শক্তিৰ পৰিমাণ অতি কম৷ ভূতাপীয় বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে নিৰ্গমণ ঘটা কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ পৰিমাণ হৈছে গড় হিচাপত প্ৰতি কিলোৱাট-হাৱাৰত (এক ইউনিট) ৪৫ গ্ৰাম৷ পৰম্পৰাগত কয়লা তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰতকৈ ৫ শতাংশ কম৷
শক্তি আৰু উত্তপণ উভয়বিধৰ বাবেই এক নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ ভূতাপীয় শক্তিৰ সামৰ্থ্য আছে৷ ২০৫০ চন পৰ্যন্ত গোলকীয় চাহিদাৰ ৩-৫%ক পূৰণ কৰিব পৰাকৈ এই শক্তি সমৰ্থৱান৷ অন্যহাতে, অৰ্থনৈতিক সাহায্যৰ সহায়ত ২১০০ চনত এই শক্তিয়ে গোলকীয় চাহিদাৰ ১০% শক্তি যোগান ধৰিব পৰাকৈ সক্ষম হৈ উঠিব বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷
উৎস
পৃথিৱীৰ তাপৰ পৰিমাণ হৈছে 1×10^19 TJ (2.8×10^15 TWh)৷ এই তাপখিনি পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠলৈ প্ৰাকৃতিক পৰিৱহনৰ জৰিয়তে ৪৪.২ টেৰাৱাট হাৰত প্ৰৱাহিত হয়৷ আৰু ৩০ টেৰাৱাটৰ তেজস্ক্ৰিয় ক্ষয়ৰ জৰিয়তে পুনৰাই পূৰ্ণ কৰা হয়৷ শক্তিৰ এই হাৰ বৰ্তমানে প্ৰাথমিক উৎসসমূহৰ পৰা উৎপাদন কৰি থকা মানৱ-ব্যৱহৃত শক্তিৰ তুলনাত দুগুণতকৈও অধিক; কিন্তু এই শক্তিৰ অধিকাংশয়েই বিস্তৃত হৈ থকা  (গড় হিচাপত 0.১ W/m2) বাবে উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰি৷ পৃথিৱীৰ ভূ-ত্বকে এখন ডাঠ অপৰিবাহী কম্বল হিচাপে কাম কৰে৷ এই কম্বলখনক তৰল জলবাহী (যেনে-মেগমা, পানী আৰু অন্যান্য)ৰ জৰিয়তে ভেদ কৰিব লাগিব, যাতে তলৰ তাপখিনিক মুক্ত কৰিব পাৰি৷
বৈদ্যুতিক উৎপাদনৰ বাবে উচ্চ-উষ্ণতাযুক্ত সমলৰ প্ৰয়োজন৷ আৰু এই সমলবোৰ গভীৰৰ পৰাহে পাব পাৰি৷ তৰলীকৃত সঞ্চাৰণৰ জৰিয়তে তাপখিনি পৃষ্ঠলৈ কঢ়িয়াই অনা হয়৷ ইয়াৰ বাবে মেগমা, গৰম স্প্ৰীং আৰু জলতাপীয় প্ৰৱহনৰ সহায় লোৱা হয়৷ নাইবা ইয়াৰে যিকোনো এটা সন্মিলিত প্ৰযুক্তিৰ সহায় লোৱা হয়৷ এই সঞ্চালন পাতল ভূ-ত্বকত কেতিয়াবা প্ৰাকৃতিকভাৱেও উপলব্ধ হয়৷ তেনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত মেগমা জলবাহী বা টিউবে গৰম তাপ পৃষ্ঠৰ ওচৰলৈ কঢ়িয়াই আনে৷ আৰু গৰম স্প্ৰীংবোৰে এই তাপ পৃষ্ঠলৈ লৈ আহে৷ যদিহে কোনোধৰণৰ গৰম স্প্ৰীং মজুত নাথাকে, তেন্তে উষ্ণ জৰায়ি (Hot Aquifer) এটাত কুঁৱা খান্দিব লাগিব৷ বিৱৰ্তনীয় ভূ-ফলকৰ (tectonic plate) পৰিসীমাৰ ওচৰত ভূতাপীয় অৱক্ৰম হৈছে প্ৰতি কিলোমিটাৰত ২৫-৩০ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ৷ পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ ঠাইতেই এই মান মোটামুটি একেই৷ সেইগতিকে কুঁৱাবোৰ বহু কিলোমিটাৰ গভীৰ হ'ব লাগিব যাতে বৈদ্যুতিক উৎপাদন সম্ভৱ হ'ব পাৰে৷
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শক্তি শ্ৰেণী:বিদ্যুৎ শক্তি শ্ৰেণী:নবীকৰণযোগ্য শক্তি
এচিদ বৰষুণ
অম্লবৃষ্টি বা এচিড-বৰষুণ (Acid rain) বৰ্ত্তমান শতিকাৰ এক অন্যতম বিশ্বজনীন সমস্যা। কল-কাৰখানা আৰু উদ্যোগবিলাকত ব্যৱহাৰ হোৱা বিভিন্ন জৈৱিক ইন্ধনবিলাকৰ দহনৰ ফলত প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইড, নাইট্ৰ'জেন অক্সাইড আৰু হাইড্ৰ'জেন ক্লৰাইড আদি গেছ বায়ুমণ্ডললৈ নিৰ্গত হয়। বায়ুমণ্ডলত এই গেছসমূহ জলীয় বাষ্পৰ লগত বিক্ৰিয়া কৰি ক্ৰমে ছালফিউৰিক এচিড, নাইট্ৰিক এচিড আৰু হাইড্ৰক্ল'ৰিক এচিডলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। এই এচিডবিলাক বৰষুণৰ পানীৰ লগত লগ হৈ অম্লবৃষ্টি হিচাপে পৃথীৱীত পৰে। বৰষুণৰ পানীৰ pH-ৰ মান ৫.৬তকৈ হ্ৰাস পালে ইয়াৰ ধৰ্ম আম্লিক হয়। অম্লবৃষ্টিত প্ৰায় ৬০ শতাংশ ছালফিউৰিক এচিড, ৩৫ শতাংশ নাইট্ৰিক এচিড আৰু খুব কম পৰিমাণৰ হাইড্ৰক্ল'ৰিক এচিড আদি থাকে। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
এচিড-বৰষুণৰ পৰিণাম
এচিড-বৰষুণে ভূ-পৃষ্ঠ তথা জৈৱবৈচিত্ৰতাক বিভিন্ন ধৰণে অনিষ্ট কৰে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ বিজ্ঞান
বাচেন্দ্ৰী পাল
বাচেন্দ্ৰী পাল এভাৰেষ্ট বিজয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা। ১৯৮৪ চনৰ ২৩ মে’ত তেখেতে সফলতাৰে এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰে। তেখেতৰ আত্মজীৱনী 'My Journey To Top' নেচনেল বুক ট্ৰাষ্টে প্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতে ১৯৮৪ চনত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰ্বতাৰোহণকাৰীৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে একেটা বছৰতে 'পদ্মশ্ৰী ' সম্মানেৰে অলংকৃত হৈছিল। তেখেতে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰিছিল।