cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ঋষ্যশৃংগ
পুত্ৰেষ্টি যজ্ঞ
বসন্তকালত বছৰটো শেষ হোৱাৰ পিছত দশৰথে যজ্ঞ কৰিবলৈ বহিল। যজ্ঞৰ ঠাই আছিল সৰযু নদীৰ উত্তৰ পাৰ। ৰজা-মহাৰাজ আৰু ঋষি আৰু মুনিসকল বিভিন্ন দেশৰ পৰা আহিছিল। ঋষ্যশৃঙ্গ আৰু অন্যান্য ঋষিসকলে মন্ত্ৰৰ জৰিয়তে ইন্দ্ৰাদি দেৱতাক আহ্বান কৰিছিল। তেওঁ বেদ অনুসৰি আহুতি দিছিল। যজ্ঞৰ শেষত, দশৰথে দক্ষিণা আদি ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত বিভক্ত কৰি দিয়ে। ঋষ্যশৃঙ্গই অথৰ্ববেদৰ নিয়মানুসাৰে পুত্ৰেষ্টি যজ্ঞ কৰে আৰু বিষ্ণুৰ চাৰি অংশ দশৰথৰ চাৰিপুত্ৰৰ ৰূপত জন্ম হ'ল।
যজ্ঞৰ শেষত ঋষ্যশৃঙ্গ স-স্ত্ৰীক লোমাপাদৰ ৰাজ্যলৈ উভতি যায়। ৰোমাপদৰ ৰাজ্যতেই তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হয়, পিছত তেওঁলোক পিতাক বিভাণ্ডকৰ ওচৰলৈ যায়।
বৌদ্ধ কিংবদন্তি
নলিনীকা জাতকৰ ৫২৬ জাতে বুদ্ধৰ অতীত জীৱনৰ পৰিচয় দিয়ে। সেই অনুসৰি এজন ঋষি, যি হিমালয়ত অকলে বাস কৰিছিল। তেওঁ কৰা প্ৰস্ৰাৱত তেওঁৰ বীৰ্যও পৰি থাকে, সেই ঠাইত ঘাঁহ খাবলৈ অহা এজনী হৰিণীয়ে সেই বীৰ্য ভোগ কৰাত গৰ্ভাৱতী হয। পিছলৈ হৰিণীয়ে ইশিশৃংগ (পালি) নামৰ এজন মানৱ শিশু প্ৰসৱ কৰে আৰু তেওঁ মানৱজাতিৰ পৰা সম্পূৰ্ণ একান্তভাৱে ডাঙৰ-দীঘল হয় ফলত তেওঁ নাৰীজাতিৰ পৰা অজ্ঞাত হৈ থাকে। তেওঁৰ আনকি পুৰুষ-মহিলাৰ শৰীৰ আৰু চেহেৰাৰ পাৰ্থক্যৰ বিষয়েও জ্ঞান নাছিল। পিছলৈ তপস্বী হিচাপে তেওঁ প্ৰচুৰ শক্তিৰ অধিকাৰী হৈ পৰে। এই কথাই স্বৰ্গৰ প্ৰভু শক্ৰ দেৱতাক বিচলিত কৰে, তেওঁ দেশত খৰাং সৃষ্টি কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে ঋষি পুত্ৰক দোষাৰোপ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ৰজাক তেওঁৰ ছোৱালীৰ সহায়ত প্ৰলোভিত কৰিবলৈ আৰু যুৱকৰ কৃচ্ছ্ৰতা ভংগৰ দ্বাৰা তেওঁৰ তপস্যা শক্তি হ্ৰাস কৰিবলৈ পঠিয়াবলৈ সৈমান কৰে। ৰজা আৰু তেওঁৰ জীয়েকে দেশৰ হিতৰ বাবে দেৱৰাজৰ ষড়যন্ত্ৰৰ অংশ হ'বলৈ সন্মত হয়। ৰাজ কন্যাই তপস্বী হিচাপে পোছাক পিন্ধে আৰু ঋষিয়ে অৰণ্যত শিপা আৰু ফল আদি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱাৰ সুযোগ লৈ যুৱকক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ সক্ষম হয়, যি আগতে কেতিয়াও কোনো স্ত্ৰীক দেখা নাছিল। তেওঁলোকৰ আনন্দোল্লাসৰ ফলত ঋষি পুত্ৰই তেওঁৰ শক্তি হেৰুৱায়, পিছত যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাক ঘূৰি আহে, মোহগ্ৰস্ত পুত্ৰই তেওঁক ছোৱালীজনীৰ বিষয়ে অৱগত কৰে, এই কথাত ঋষি নিজৰ কামৰ বাবে অনুতপ্ত হয়।
বৰ্তমান
কুল্লু জিলাৰ বঞ্জৰ তহচিলত 'চেহনি দুৰ্গ' নামৰ ঋষ্যশৃংগৰ নামত উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে। বঞ্জৰ উপত্যকাত, ঋষ্যশৃংগক স্থানীয় লোকে "শৃংগ ঋষি" বুলি কয়। মন্দিৰত দেৱী শান্তাৰ সৈতে শৃংগ ঋষিৰ এটা মূৰ্তি আছে। এই ঠাইখন কুল্লুৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত। শৃংগ হৈছে বঞ্জৰ নামৰ এই নিৰ্জন উপত্যকাৰ মুখ্য দেৱতা।
এক বিশ্বাস অনুসৰি ঋষ্যশৃংগ কৰ্ণাটকৰ শৃংগেৰীৰ ওচৰৰ এখন ঠাইৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ ওচৰতে এটা প্ৰাচীন ডাঙৰ মন্দিৰ আছে যিটোত অযোধ্যালৈ যোৱাৰ আগতে তেওঁ বাস কৰা ঠাই বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শৃংগেৰীক শৃংগগিৰি (সংস্কৃত: ঋষ্যশৃংগ বাস কৰা পাহাৰ) বুলিও জনা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
হেমা মালিনী
হেমা মালিনী (জন্ম ১৬ অক্টোবৰ ১৯৪৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, লেখিকা, পৰিচালিকা, প্ৰযোজক, নৃত্যশিল্পী তথা ৰাজনীতিবিদ। ১৯৬২ চনত তামিল ছবি ইথু চাথিয়ামৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা তেখেতৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল চপনৌ কা চৌদাগৰ। তেওঁ ১৫০তকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ অভিনয় কালত তেওঁ ১১ বাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল আৰু ১৯৭৩ চনত  সীতা ঔৰ গীতা চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে তেওঁক এই বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
হেমা মালিনীৰ জন্ম হৈছিল এটা তামিল পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ আছিল ভি.এচ.আৰ. চক্ৰৱৰ্তী আৰু মাতৃ জয়া লক্ষ্মী চক্ৰৱৰ্তী পেছাত আছিল এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। অভিনেতা ধৰ্মেন্দ্ৰৰ সৈতে তেখেতৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল তুম হাচীন ম্যে জৱান (১৯৭০), আৰু ইয়াৰ পাছতেই দুয়োৰে মাজত লাহে লাহে প্ৰেমৰ আৰম্ভণি হয়। অভিনেতা ধৰ্মেন্দ্ৰ ইতিমধ্যে এজন বিবাহিত পুৰুষ আৰু তেওঁৰ দুটি সন্তানৰ পিতৃ আছিল। তথাপি ধৰ্মেন্দ্ৰৰ সৈতে একেলগে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবিৰ মুক্তিৰ প্ৰায় ১০ বছৰ পাছত অৰ্থাৎ ১৯৮০ চনত তেওঁ অভিনেতা ধৰ্মেন্দ্ৰৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় । তেওঁঁলোকৰ দুটি সন্তান ক্ৰমে ঈশা দেউল (জন্ম ১৯৮১) আৰু আহানা দেউল (জন্ম ১৯৮৫)। ঈশা দেউল বলিউদৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু আহানা সহকাৰী পৰিচালক।
অভিনয় জীৱন
তামিল ছবি ইধু চাথিয়ামত তেওঁ সহ অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। এয়াই আছিল তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি। ১৯৬৮ চনত তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ বিপৰীতে চপনৌ কে চৌদাগৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু এয়াই আছিল তেওঁৰ বলিউদৰৰ  ড্ৰিম গাৰ্ল হোৱাৰ আৰম্ভণি। ইয়াৰ পাছত জনী মেৰা নাম (১৯৭০) আন্দাজ (১৯৭১), লাল পাত্থৰ (১৯৭১) ইত্যাদি ছবিত বিভিন্ন ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৭২ চনত সীতা ঔৰ গীতা নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত ধৰ্মেন্দ্ৰ আৰু সঞ্জীৱ কুমাৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। এই ছবিখনৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৯৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত হেমা মালিনীয়ে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ প্ৰাৰ্থী বিনোদ খান্নাৰ হৈ পাঞ্জাবৰ গুৰদাসপুৰত নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাইছিল। ইয়াৰ পাছত ২০০৪ চনত হেমা মালিনীয়ে আনুষ্ঠানিক ভাৱে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত যোগদান কৰে । তদানীন্তন ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ দ্বাৰা মনোনীত হৈ ২০০৩-২০০৯লৈ তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ মথুৰা লোকসভা সমষ্টিত জয়ন্ত চৌধাৰীক পৰাস্ত কৰি লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ৰহিঙীয়া ভাষা
ব্যঞ্জনধ্বনি
ৰহিঙীয়া ভাষাত মূলতঃ ২৫টা থলুৱা ব্যঞ্জনধ্বনি আছে। তদুপৰি কেইটামান অন্য ভাষা যেনে— আৰবী, বঙালী, মান আৰু উৰ্দু ভাষাৰ ব্যঞ্জনধ্বনি আছে।
স্বৰধ্বনি
ৰহিঙীয়া ভাষাত ছয়টা স্বৰবৰ্ণ আৰু কেইবাটাও যুক্তস্বৰ আছে। "নিম্ন-o" আৰু "উচ্চ-o"  বুজাবলৈ ক্ৰমে ⟨o⟩/⟨ó⟩ আৰু ⟨ou⟩/⟨óu⟩ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সুৰ-লহৰ
ৰহিঙীয়া ভাষাত দুটা স্বৰবৰ্ণ একেলগে লিখি দীৰ্ঘ স্বৰধ্বনি আৰু উচ্চাৰণযুক্ত স্বৰবৰ্ণৰে চাপযুক্ত ধ্বনি বুজোৱা হয়। "তীব্ৰ উচ্চাৰণ"এৰে উচ্চাৰণযুক্ত স্বৰবৰ্ণ চিহ্নিত কৰা হয়। চাপযুক্ত স্বৰবৰ্ণৰ ক্ৰম অনুসাৰে সুৰ ভিন্ন হ'ব পাৰে; যেনে— ⟨aá⟩ আৰু ⟨áa⟩।
নিৰ্দিষ্ট উপপদ
১. যদি কোনো বিশেষ্য স্বৰবৰ্ণৰে শেষ হয় তেন্তে শব্দটোৰ পাছত উপপদ হিচাপে একবচন হ'লে án বা wá নাইবা অগণ্য বিশেষ্য হ'লে ún যোগ কৰা হয়।
সাধাৰণতে ঘূৰণীয়া/শকট বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত wá আৰু চেপেটা/ক্ষীণ বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত án ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
২. যদি কোনো বিশেষ্য ব্যঞ্জনবৰ্ণৰে শেষ হয় তেন্তে শব্দটোৰ পাছত উপপদ হিচাপে শেষৰ বৰ্ণৰ লগতে একবচন হ'লে án বা wá নাইবা বহুবচন হ'লে ún যোগ কৰা হয়। ৩. যদি কোনো বিশেষ্য r-এৰে শেষ হয় তেন্তে উপপদ হিচাপে g-ৰ লগতে একবচন হ'লে án বা wá নাইবা বহুবচন হ'লে ún বা ín যোগ কৰা হয়।
অনিৰ্দিষ্ট উপপদ
বিশেষ্যৰ আগত বা পাছত অনিৰ্দিষ্ট উপপদ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে ঘূৰণীয়া/শকত বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত Uggwá আৰু ক্ষীণ/চেপেটা বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত ekkán ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বাক্যৰ গঠন
১ম ক্ৰম: কৰ্তা–কৰ্ম–ক্ৰিয়া। ২য় ক্ৰম: কৰ্তা–সময়–স্থান–কৰ্ম–ক্ৰিয়া। ৩য় ক্ৰম: কৰ্তা–সময়–[বিশেষণ]–স্থান–[ক্ৰিয়া-বিশেষণ]–কৰ্ম–ক্ৰিয়া। ৪য় ক্ৰম: কৰ্তা–সময়–[বিশেষণ]–স্থান–[ক্ৰিয়া-বিশেষণ]–কৰ্ম–ক্ৰিয়া(১)–ক্ৰিয়া(২)। আৰু কেইটামান উদাহৰণ:
কাল
ৰহিঙীয়া ভাষাত ১২টা কাল পোৱা যায়। এই কালসমূহত সহায়ক ক্ৰিয়া félai-য়ে পূৰ্ণ কাল আৰু félaat-এ পূৰ্ণ নিৰন্তৰ কাল বুজায়। অনুসৰ্গৰ ক্ৰিয়া ৰূপে ব্যক্তিবাচক আৰু কালবাচক দুয়োটা বুজায়। উত্তম পুৰুষৰ বাবে ~ir, ~yi, ~lám, ~youm অনুসৰ্গ, মধ্যম পুৰুষৰ বাবে ~or, ~yó, ~lá, ~bá অনুসৰ্গ আৰু অন্য পুৰুষৰ বাবে ~ar, ~ye, ~l, ~bou অনুসৰ্গ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ~ir, ~or, ~ar-এ নিৰন্তৰ বৰ্তমান কাল, ~yi, ~yó, ~ye-এ পূৰ্ণ বৰ্তমান কাল, ~lám, ~lá, ~l-এ ভূত কাল আৰু ~youm, ~bá, ~bou-এ ভৱিষ্যত কাল বুজায়।
উত্তম পুৰুষ (মই): মধ্যম পুৰুষ (আপুনি/তুমি/তই):
অন্য পুৰুষ (সি/তাই/তেওঁ/সিহঁত/তেওঁলোক):
সৰ্বনাম
* ব্যক্তিজন বা বস্তুটো ওচৰত আছে।
** ব্যক্তিজন বা বস্তুটো দূৰত আছে।
প্ৰশ্নবোধক
অসমীয়াৰে দৰে ৰহিঙীয়া ভাষাতো বাক্যৰ শেষত "né" (-নে) লগাই প্ৰশ্নবোধক বুজোৱা হয়।
ব্যক্তিবাচক শব্দৰ বিভক্তি
ৰহিঙীয়া ভাষাত অনুসৰ্গৰে ব্যক্তিবাচক বুজোৱা হয়।
বৰ্তমান কাল '''নিৰন্তৰ বৰ্তমান কাল পূৰ্ণ বৰ্তমান কাল''' ভৱিষ্যত কাল ভূত কাল (তাৎক্ষণিক) ভূত কাল (দূৰৱৰ্তী) ভূত কাল (সম্ভাৱনা) বিশেষ্য, কৰ্তা, উপকৰণ, ক্ৰিয়া
ৰহিঙীয়া ভাষাৰ কাৰকসমূহ
ৰহিঙীয়া ভাষাৰ শব্দ "hóliba" (দৰ্জি) ব্যৱহাৰ কৰি ৰহিঙীয়া ভাষাৰ কাৰকসমূহৰ কেইটামান উদাহৰণ তলত দিয়া হৈছে।
শব্দবিন্যাস
ৰহিঙীয়া ভাষাত সত্তৰৰো অধিক শব্দবিন্যাস পোৱা যায়। শব্দবিন্যাস বুজাত সহজ হ'বলৈ বৰ্ণসমূহৰ মাজত হাইফেন (-) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ৰহিঙীয়া হানিফি লিপি
হানিফি ৰহিঙীয়া লিপি হৈছে ৰহিঙীয়া ভাষাৰ এক একীকৃত লিপি। ৰহিঙীয়া ভাষা প্ৰথম ঊনৈশ শতিকাত ফাৰ্চী-আৰবী লিপিৰ সংস্কৰণেৰে লিখা হৈছিল। ১৯৭৫ চনত উৰ্দু বৰ্ণমালাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা বানানগত আৰবী লিপি তৈয়াৰ কৰা হয়।
১৯৮০ৰ দশকত মৌলানা মহম্মদ হানিফ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে আৰবী বৰ্ণৰ ওপৰত ভিত্তিত কৰি উপযুক্ত ধ্বনিগত লিপি তৈয়াৰ কৰা উলিয়ায়। লিপিটোত দশমিক সংখ্যাও মজুত আছে। thumb|375x375px|ৰহিঙীয়া ভাষাৰ ভাৰ্চুৱেল কী-ব'ৰ্ডৰ লে'আউট ২০১৯ চনত গুগলে ৰহিঙীয়া ভাষাৰ ভাৰ্চুৱেল কী-ব'ৰ্ড বিকাশ কৰি উলিয়ায় যিটো ব্যৱহাৰ কৰি ৰহিঙীয়া লিপিত পোনে পোনে টাইপ কৰিব পাৰি। ৰহিঙীয়া ইউনিক'ড কী-ব'ৰ্ড লে'আউট ইয়াত পোৱা যাব।
আৰবী লিপি
আৰবী লিপিত লিখিত ৰহিঙীয়া ভাষাৰ প্ৰথম পাঠ ২০০ বছৰতকৈও পুৰণি। আৰাকানত ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত ৰহিঙীয়া লোকে লিখিত যোগাযোগৰ বাবে ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পাছৰেই পৰা মান চৰকাৰী ভাষাৰূপে ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। ১৯৬০ দশকৰ আৰম্ভণিত ৰহিঙীয়া বিদ্বানসকলে নিজৰ ভাষাৰ এক উপযুক্ত লিপিৰ প্ৰয়োজন বোধ কৰে।
১৯৭৫ চনত আৰবী বৰ্ণ ব্যৱহাৰ কৰি লিখন প্ৰণালী বিকাশ কৰা হয়; অন্য বিদ্বানসকলে আৰবীৰ কিছুমান অভাৱ দূৰ কৰিবলৈ উৰ্দু লিপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰে এটাও সন্তুষ্টজনক নাছিল আৰু ৰহিঙীয়াসকলৰ এই দুয়োটা লিপিতে পঢ়োঁতে অসুবিধা হৈছিল।
তাৰ পাছত ১৯৮৩ চনত মৌলানা হানিফে সোঁৰ-পৰা-বাওঁমুখী বৰ্ণমালা প্ৰস্তুত কৰি উলিয়ায়। ইয়াৰ নামকৰণ তেওঁৰ নামতেই কৰা হ'ল। হানিফি বৰ্ণমালা আৰবী বৰ্ণমালাৰ এক সংশোধিত ৰূপ য'ত লেটিন আৰু মান বৰ্ণমালাৰ কেইটামান অতিৰিক্ত বৰ্ণ আছে।
বৰ্তমানৰ সময়ত ৰহিঙীয়া ইউনিক'ড ফ'ণ্ট পোৱা যায়। এই লিপি আৰবী লিপিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত কেইটামান অতিৰিক্ত স্বৰ-চিহ্ন আছে। কিছুমান পৰীক্ষাত পোৱা গৈছে যে আৰবী আখৰ চিনি পোৱা লোকে এই লিপি কিছু ঘণ্টাৰ ভিতৰতে শিকিব পাৰে।
ৰহিঙীয়া ফন্না ইউনিক'ড কী-ব'ৰ্ড লে'আউটৰ লগতে বিনামূলীয়া ফ'ণ্ট ইয়াত পোৱা যাব।
ৰোমান লিপি
১৯৯৯ চনত ই.এম. ছিদ্দিক বাছুৱে লেটিন আখৰ ব্যৱহাৰ কৰি লিখিত ৰহিঙীয়া ভাষা সৰলীকৰণ কৰে। ই এক সহজ লিখন প্ৰণালী যি শিকিবলৈ সহজ আৰু ইয়াক ৰহিঙীয়ালিছ বা ৰহিঙীয়া ফন্না হিচাপে জনা যায়। এই লিপিত কেৱল ২৬টা ৰোমান বৰ্ণ, পাঁচটা উচ্চাৰণযুক্ত স্বৰবৰ্ণ আৰু মূৰ্ধন্য আৰু নাসিক্য ধ্বনিৰ বাবে দুটা অতিৰিক্ত লেটিন বৰ্ণ আছে। কেৱল অন্য ভাষাৰ পৰা তুলি অনা শব্দৰ ক্ষেত্ৰতহে Q, V, আৰু X ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ৰহিঙীয়ালিছ লিখন প্ৰণালীৰ বৰ্ণসমূহৰ তালিকাখনত লেটিন আখৰ (সেউজীয়া পটভূমিসহ ç আৰু ñ) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। স্বৰবৰ্ণসমূহ উচ্চাৰণহীন (aeiou) আৰু উচ্চাৰণযুক্ত (áéíóú) ৰূপত লিখা হয়। "c"ৰ উচ্চাৰণ হ'ল, "ç"ৰ উচ্চাৰণ হ'ল মূৰ্ধন্য "r" , আৰু ñ অনুনাসিক স্বৰবৰ্ণৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় (যেনে- fañs 'পাঁচ')। এই বৰ্ণসমূহ ইংৰাজী কী-ব'ৰ্ড (যেনে- ইংৰাজী (যুক্তৰাষ্ট্ৰ) আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কী-ব'ৰ্ড) ব্যৱহাৰ কৰি টাইপ কৰিব পাৰি।
বৰ্ণসমূহৰ নাম আৰু উচ্চাৰণ
ৰহিঙীয়ালিছ বৰ্ণমালাৰ বৰ্ণসমূহৰ নাম ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ বৰ্ণসমূহৰ নামৰ অনুৰূপ। ৰহিঙীয়ালিছত দীৰ্ঘ স্বৰবৰ্ণ বুজাবলৈ দুটা স্বৰবৰ্ণ একেলগে লিখা হয়; যেনে- দীৰ্ঘ বুজাবলৈ "oo" আৰু দীৰ্ঘ  বুজাবলৈ "oou" লিখা হয়।
নমুনা পাঠ
তলত দিয়া পাঠৰ নমুনাসমূহ মানৱীয় অধিকাৰসমূহৰ বিশ্বজনীন ঘোষণাৰ প্ৰথম অনুচ্ছেদৰ পৰা লোৱা হৈছে:
ৰহিঙীয়া লেটিন লিপিত ৰহিঙীয়া
লেটিন লিপিত বঙালী
লেটিন লিপিত অসমীয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাষা
তেজপুৰ আইন মহাবিদ্যালয়
তেজপুৰ আইন মহাবিদ্যালয় হৈছে এখন চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ তেজপুৰ চহৰৰ ধনুৱা নগৰ, মহাভৈৰৱ পথৰ দাঁতিত দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ কাষতে অৱস্থিত। ৰাজ্যখনৰ পুৰণা আইন মহাবিদ্যালয় সমূহৰ ভিতৰত এখন।
পাঠ্যক্ৰম
এই মহাবিদ্যালয় খনে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তত্ত্বাৱধানত তিনিবছৰীয়া আইন স্নাতক, পাঁচ বছৰীয়া সংযুক্ত বি.এ(এলএল.বি) আৰু দুবছৰীয়া এলএল.এম পাঠ্যক্ৰমৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। ১৯৭২ চনত মহাবিদ্যালয় খনৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। পাঠ্যক্ৰম সমূহ ভাৰতীয় বাৰ কাউন্সিল, নতুন দিল্লীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ শিক্ষা
১৭ ফেব্ৰুৱাৰী
১৭ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৪৮তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩১৭টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩১৮ দিন) বাকী থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
৩ মাৰ্চ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাৰ্চ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কানাডাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ আবাসিক স্কুল ব্যৱস্থা
উত্তৰ আমেৰিকাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলক স্থানীয় ইণ্ডিয়ান (native Indian) বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰে স্থানীয় ইণ্ডিয়ান সন্তানৰ আবাসিক স্কুল ব্যৱস্থাবোৰৰ 'বোৰ্ডিং স্কুল'ৰ অন্তৰ্জাল আছিল। এই বোৰ্ডিং স্কুলৰ অন্তৰ্জালটোৱে কানাডা চৰকাৰৰ 'স্থানীয় ইণ্ডিয়ান বা খিলঞ্জীয়া' বিভাগটোৰ পৰা অৰ্থসাহায্য পাইছিল আৰু খ্ৰীষ্টান গীৰ্জাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। এই স্কুল ব্যৱস্থাটো খিলঞ্জীয়া সন্তান সকলৰ ভিতৰৰ পৰা স্থানীয় খিলঞ্জীয়াৰ ভাষা, সংস্কৃতি আৰু প্ৰভাৱসমূহ বিলোপ কৰি ইউৰোপীয়ান ভাষা, সংস্কৃতি আৰু প্ৰভাৱৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ভৱিষ্যতে এটা প্ৰভাৱশালী ইউৰোপীয়ান-কেনেডিয়ান সংস্কৃতি গঢ়িবৰ বাবে আৰু শিশুৰ ভিতৰৰ পৰা খিলঞ্জীয়াৰ স্বভাৱ নোহোৱা কৰিবৰ বাবে গঢ়া হৈছিল। সম্পূৰ্ণ স্কুল ব্যৱস্থাতো এশ বছৰতকৈয়ো অধিক সময় চলাই থকা হৈছিল আৰু প্ৰায় ৩০ শতাংশ (প্ৰায় এক লাখ পঞ্চাচ হাজাৰ) খিলঞ্জীয়া ল'ৰা-ছোৱালীক কানাডা দেশৰ আবাসিক স্কুলবোৰলৈ জোৰ কৰি প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। স্কুল সম্বন্ধীয় মৃত্যুৰ সংখ্যা কিমান, তাৰ গণণা বুৰঞ্জীৰ পাতত অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰোৱাৰ বাবে বৰ্ত্তমান জনাটো সম্ভৱ হৈ নুঠিল। তথাপিও অনুমান কৰি পোৱা মতে ৩২০০ ৰ পৰা ৩০,০০০টা শিশুৰ মৃত্যু হ'ল।
আবাসিক স্কুল ব্যৱস্থাই খিলঞ্জীয়া শিশুসকলৰ অপূৰণীয় ক্ষতিসাধন কৰিছিল। বিশেষকৈ এই শিশুসকলক পৰিয়ালৰ পৰা বলপূৰ্বক আঁতৰাই নি, নিজৰ কলা-কৃষ্টি আৰু ভাষাৰ পৰা বিছিন্ন কৰি আৰু শাৰীৰিক আৰু মানসিক শোষণ (abuse)-ৰ ভুক্তভোগী কৰি এই ব্যৱস্থাই প্ৰজন্মগত অভিঘাত (generational trauma)-ৰ সৃষ্টি কৰে। ২০২১ চনৰ ২৭ মে'ত কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ কেমলুপ নামৰ চহৰখনত কৰ্মকৰ্তাসকলে ইণ্ডিয়ান ৰেছিডেন্সিয়েল স্কুলৰ মাটিত বহুতো চিহ্নহীন কবৰস্থানৰ লগতে ২১৫ টি 'স্থানীয় ইণ্ডিয়ান' শিশুৰ অৱশেষ পোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিলে। এই ৰেছিডেন্সিয়েল স্কুলৰ মাটিত ৩ বছৰীয়া শিশুলৈকে পোৱা গৈছে। এই স্কুলখন ১৮৯০ আৰু ১৯৭৮ ভিতৰত কেথলিক গীৰ্জা আৰু কানাডা চৰকাৰে পৰিচালনা কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ২৪ জুনত চাচকাটোৱান প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন আৱাসীক বিদ্যালয়ৰ পথাৰত খিলঞ্জীয়া শিশুসকলৰ ৭৫১টা মৰাশৰ অৱশেষ পুনৰবাৰ পোৱা বুলি খিলঞ্জীয়া লোকসকলে জানিবলৈ দিয়ে।
ইতিহাস
খিলঞ্জীয়া লোকৰ জীন যোৱাৰ এই চেষ্টা আৰম্ভ হৈছিল সোতৰশ দশকত কানাডাৰ নিউ ফ্ৰান্সত ফৰাচী মিছনেৰীসকলৰ আগমণৰ লগে লগে৷ নিজৰ সন্তান-সন্ততিক পৰিয়ালৰ আঁতৰ কৰিব নোখোজা খিলঞ্জীয়া অধিবাসীসকলে মিছনেৰীৰ এই প্ৰচেষ্টাত বাধা প্ৰদান কৰিছিল৷ সেইসময়ত কেইবাটাও দলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দিনতীয়া আৰু আবাসিক স্কুলসমূহ ১৬৯০ ৰ ভিতৰত বন্ধ হৈছিল৷ সেইসময়ৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাও এই বিফলতাৰ অন্য এক কাৰণ৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কানাডা শ্ৰেণী:শিক্ষা
দেৱজিৎ গায়ন
দেৱজিৎ গায়ন (Debajit Gayan) এগৰাকী অসমীয়া শব্দযন্ত্ৰী। খাছী চলচ্চিত্ৰ Iewduhত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০২১ চনত সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ অডিঅ'গ্ৰাফীৰ ২০১৯ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫ চনত অৰং ছবিৰ বাবে ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বটাঁ লাভ ৷ হান্দুক চলচ্চিত্ৰত শব্দ ৰূপাঙ্কনৰ বাবে ২০১৮ ত ২য় শৈলধৰ বৰুৱা চলচ্চিত্ৰ (শ্ৰেষ্ঠ কাৰিকৰী শিল্পী)বটাঁ লাভ ৷
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
নগাঁও জিলাৰ বঢ়মপুৰত দেৱজিৎ গায়নৰ জন্ম হৈছিল।তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দধিৰাম গায়ন আৰু মাতৃৰ নাম জিনু গায়ন ৷ গায়নে জ্যোতি চিত্ৰবনৰ পৰা শব্দ গ্ৰহণৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত ছবি জগতৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। ইতিমধ্যে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰাপ্ত ছবি হান্দুক, অৰং, দিকচৌ বনত পলাশ, মাজ ৰাতি কেতেকী, কেলেণ্ডাৰ আদিত কাম কৰি নিজৰ প্ৰতিভাৰ জৰিয়তে ৰাজ্যৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বহুবাৰ সন্মানিত হৈছে । জ্যোতি চিত্ৰবনৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সামৰি প্ৰায় দহ বছৰৰো অধিক সময় তেওঁ ধাৰাবাহিক, চুটি ছবি, ৰিয়েলিটি শ্ব, তথ্যচিত্ৰ ইত্যাদি নিৰ্মাণৰ কাম কৰিছে।
২০১৮ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে গায়নে মেগনা বৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ শব্দযন্ত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
মোল্লা
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম মোল্লা (আৰবী ملا), (ফাৰ্চী ভাষা ملا) আৰবী-ফাৰ্চী ভাষাৰ শব্দ। শব্দটো কোৰআনত উল্লেখিত আৰবী শব্দ মাওলা (مَوْلَى) ৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ। ভাৰতত প্ৰচলিত মৌলভী (আৰবী مولوی) আৰু মাওলানা (আৰবী مولانا) শব্দদুটাৰ উৎপত্তিও মাওলা শব্দৰ পৰা। মাওলাৰ অৰ্থ ৰক্ষক, কৰ্তা, নেতা বা অভিভাৱক। মোল্লা শব্দটো বাংলাদেশ আৰু বিভিন্ন মুছলিম দেশত মুছলিম সকলৰ পদবী ৰূপে ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। শ্বেফাৰডিক ইহুদীসকলৰ নেতৃত্বস্থানীয় ব্যাক্তিবৰ্গকো মোল্লা পদবী ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
তাল পিঠা
তাল পিঠা হৈছে এবিধ পিঠা বিশেষ। পিঠাগুৰি, গুৰ বা চেনি আৰু তালৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰি এই পিঠা বনোৱা হয়। এই পিঠা সুগন্ধি আৰু স্বাস্থ্যসন্মত। অসমৰ লগতে ওচৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য সমূহত তালপিঠা বিভিন্ন কৌশল প্ৰয়োগেৰে বনোৱা হয়। তালপিঠা, ভাপত দি বা তেলত ভাঁজি তৈয়াৰ কৰিব পাৰি।
উপলব্ধতা
পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসম, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ, উৰিষ্যা, ঝাড়খণ্ড, আৰু বিহাৰত তালৰ পিঠা বিভিন্ন কৌশল প্ৰয়োগেৰে বনোৱা হয়। পকা তালৰ ৰসৰ পৰা নিৰ্গত সুগন্ধিয়ে এই পিঠাত বিশেষ সোৱাদ প্ৰদান কৰে।
ৰন্ধন শৈলী
প্ৰথমতে ভালদৰে পকা তালটোৰ ওপৰৰ ক’লা বাকলিটো কাটি পেলাই তালৰ গুটিটোৰ ওপৰত জাবৰুৱা ৰসাল হালধীয়া অংশটো অলপ পানীলোৱা এটা ডাঙৰ পাত্ৰত থৈ দুহাতেৰে সেইটো মোহাৰি থাকিলে ৰস ওলায়। তাৰ পিছত গুটিটো পেলাই দি ৰসখিনি পৰিষ্কাৰ পাতল কাপোৰেৰে ছেকিলে পুনৰবাৰ আন এখন কাপোৰেৰে মণ্ডখিনি বান্ধি অলপ সময় ওলোমাই থব লাগে। তিতালগা পনীয়া ৰসখিনি ওলাই যোৱাৰ পিছত তালৰ লগত পিঠাগুড়ি আৰু অলপ চেনি মিহলাই কেৰাহীত গৰম তেল বা ডালডাত মালপোৱাৰ আকাৰত ভাজি ল’লেই তালপিঠা খোৱাৰ বাবে উপযোগী হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
লংকাৰ শাসকসকলৰ তালিকা
লংকা বা লংকাপুৰী বা স্বৰ্ণ লংকা হৈছে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত মহাকাব্যত উল্লিখিত কিংবদন্তি ৰাক্ষসৰাজ ৰাৱণৰ দুৰ্গসদৃশ নগৰ-দ্বীপ। এই নগৰ ত্ৰিকুট পৰ্বতমালা নামেৰে জনাজাত তিনিটা পৰ্বত শৃংগৰ মাজৰ এটা মালভূমিত অৱস্থিত আছিল। প্ৰাচীন লংকা নগৰখনত হনুমানে অগ্নিসংযোগ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰাৱণৰ ভায়েক বিভীষণৰ সহায়ত ৰামে ইয়াৰ অধিপতি ৰাৱণক হত্যা কৰাৰ পিছত বিভীষণক লংকাপুৰীৰ ৰাজসিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰা হয়। পূৰ্বৰ লংকাই বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকা বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। তেওঁৰ বংশধৰসকলে পাণ্ডৱসকলৰ সময়ত ৰাজ্য শাসন কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ মতে, পাণ্ডৱ সহদেৱে যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞৰ বাবে তেওঁৰ দক্ষিণৰ সামৰিক অভিযানৰ সময়ত এই ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিছিল।
লংকাৰ শাসকসকল
ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত উভয়ৰে মতে, লংকা আদিতে সুমালী নামৰ এজন ৰাক্ষসে শাসন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী কালত কুবেৰে লংকা দখল কৰে আৰু যক্ষ ৰাজ্য স্থাপন কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰাক্ষসসকলৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত আছিল। তেওঁৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ তথা ঋষি বিশ্ৰবা আৰু সুমালীৰ জীয়ৰী কৈকেষীৰ পুত্ৰ ৰাৱণে কুবেৰৰ সৈতে দ্বন্দ্বত লিপ্ত হৈ তেওঁক লংকাৰ ৰাজসিংহাসনৰ পৰা অপসাৰণ কৰে আৰু নিজে ৰজা হয়। লংকাৰ যুদ্ধ দ্বাদশ শতিকাৰ ক্ষ্মেৰ মন্দিৰ এংকৰ ৱাটত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত বিভীষণ লংকাৰ সিংসাহনত বহে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
নিৰোদ কুমাৰ বৰুৱা
ড° নিৰোদ কুমাৰ বৰুৱা এগৰাকী অসমীয়া ইতিহাসবিদ। বিগত শতিকাৰ তথা গোপীনাথ বৰদলৈৰ সময়ৰ অসমৰ ইতিহাস অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত এজন লেখত ল’বলগীয়া ব্যক্তি। ১৯৩৬ চনত অসমৰ নগাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই কটন কলেজ আৰু বেনাৰস হিন্দু বিশ্ব বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেখেতে ‘লণ্ডন’ আৰু ‘বন’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দুবাৰকৈ পি. এইচ. ডি. সম্পূৰ্ণ কৰি জাৰ্মানীত নিগাজিকৈ বাস কৰিবলৈ লয়।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৯৩৬ চনত নগাঁৱত বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল ডা° ললিত কুমাৰ বৰুৱা। এখেতৰ খুৰাক সকলৰ এজন আছিল বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা।
শিক্ষা আৰু গৱেষণা
বৰুৱাই কটন কলেজৰ পৰা প্ৰি ইউনিভা্ছিটি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিএ, এমএ (বুৰঞ্জী) আৰু আইনৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৬১ চনত তেখেত লণ্ডনলৈ গৈ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৪ চনত পিএইচডি ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
১৯৭৫ চনত জাৰ্মানীৰ বন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ‘ভাৰত-জাৰ্মান সম্পৰ্ক’ বিষয়ত দ্বিতীয়টো পিএইচডি ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
বৰুৱা Universities of Koln আৰু Heidelberg ত গৱেষণা ফেল’ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৬৫ ৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈ তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত ‘Constitutional History of England’ বিষয়টো এমএ শ্ৰেণীত পঢ়ুৱাইছিল।
কিতাপ
ইংৰাজী ভাষাৰ গ্ৰন্থ
অসমীয়া ভাষাৰ গ্ৰন্থ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ স্প'ৰ্টছ্ ক্লাব
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ স্প'ৰ্টছ্ ক্লাব, বা অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ এছ চি, অসমৰ গুৱাহাটীস্থিত এক পেছাদাৰী ফুটবল ক্লাব। এই ক্লাবটোৱে জিএছএ ছুপাৰ ডিভিজন ফুটবল লীগ, বৰদলৈ ট্ৰফী, এ.টি.পি.এ. শ্বিল্ড, স্বাধীনতা দিৱস কাপ, বদৌচা কাপ ইত্যাদি অসমৰ বৃহৎ প্ৰতিযোগিতা সমূহত অংশগ্ৰহণ কৰে।
ইতিহাস
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ জিএছএ ছুপাৰ ডিভিজন ফুটবল লীগৰ সৰ্বাধিক খিতাপ দখলকাৰী ক্লাব। ১৯৭৫ চনত স্থাপিত এই ফুটবল ক্লাবে ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল লীগ ২, পূৰ্বৰ ভাৰতীয় ফুটবল প্ৰণালীৰ দ্বিতীয় স্তৰ প্ৰতিযোগিতাটো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ক্লাবটোৰ স্বত্বাধিকাৰী হৈছে অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদৰ অধীনৰ তিনিটা কোম্পানী - অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানী লিমিটেড (APDCL), অসম বিদ্যুৎ সংবহন নিগম লিমিটেড (AEGCL) আৰু অসম শক্তি উৎপাদন নিগম লিমিটেড (APGCL)।
খেলপথাৰ
অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদ এছ চিয়ে গুৱাহাটীৰ নেহৰু ষ্টেডিয়ামক ঘৰুৱা খেলপথাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰীড়া সংঘ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল ক্লাব শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল ক্লাব
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী (Bidyut Chakrabarty) (জ. ১ জানুৱাৰী, ১৯৬০ - মৃ. ১৫ এপ্ৰিল, ২০১৫) এগৰাকী দক্ষ অসমীয়া অভিনেতা আৰু চলচিত্ৰ আৰু মঞ্চ নাটকৰ পৰিচালক। বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰথমে সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে আৰু 'ৰাগ-বিৰাগ' (১৯৯৬) ছবিৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছাত্ৰাৱস্থাৰপৰাই মঞ্চত অভিনয় কৰা চক্ৰৱৰ্তীয়ে পাছলৈ চলচ্চিত্ৰতো অভিনেতাৰূপে কাম কৰে। অনাতাৰ শিল্পী হিচাপেও বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে পৰিচালনা কৰা আন কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ হ'ল, 'নিষিদ্ধ নদী' (১৯৯৮),'গুণ গুণ গানে গানে', 'অনুৰাগ' (২০০৫) আৰু 'দুৱাৰ' (২০১৩)। কেমেৰাৰ সন্মুখত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰথম পৰিচালনা কৰিছিল 'কুকুৰনেচীয়া মানুহ' নামৰ এখন টেলিফিল্ম। 'ৰাগ-বিৰাগ' ছবিৰ বাবে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবিৰ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। তেখেতৰ 'দুৱাৰ' ছবিখনে ২০১৩ চনত পূব মণ্ডলৰ প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত শ্ৰষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ বিচাৰক মণ্ডলীৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃ
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম ক্ৰমে ভূৱনেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী আৰু মালতী চক্ৰৱৰ্তী। গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে বাণিজ্যৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। কিন্তু স্নাতক পৰ্যায় পাছ কৰাৰ আগৰেপৰাই চক্ৰৱৰ্তীয়ে মঞ্চ নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা
ছাত্ৰাৱস্থাতে অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন এমেচাৰ নাট্য গোষ্ঠীৰ লগত জড়িত আছিল। পাছলৈ তেখেতে ড. ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, পুলক গগৈ আদিৰ সৈতে সহকাৰী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে। ১৯৮৫ চনত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে নাট্যকাৰ অৰুণ শৰ্মাৰ 'কুকুৰনেচীয়া মানুহ' নাটকখনিক টেলিফিল্ম হিচাপে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰিচালনা কৰে।
ৰাগ-বিৰাগ (১৯৯৬)
১৯৯৬ চনত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে স্বাধীনভাৱে পৰিচালনা কৰে 'ৰাগ-বিৰাগ'। ৰাগ-বিৰাগ চলচ্চিত্ৰখনে পৰিচালকৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা উপৰিও ছবিখনৰ কেমেৰামেন মৃণালকান্তি দাস-এ অদাহ্য আৰু ৰাগ-বিৰাগৰ কামৰ বাবে যৌথ ভাৱে শ্ৰেষ্ঠ কেমেৰামেনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু ছবিখনৰ সম্পাদক শ্ৰীকৰ প্ৰসাদে শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। ইজিপ্টৰ কাইৰো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হয়। লগতে 'ৰাগ-বিৰাগ' ১৯৯৭ চনৰ ভাৰতৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ 'ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা' শাখাৰ উদ্বোধনী ছবি হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা-ত উদ্বোধনীত ছবি হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি আছিল 'ৰাগ-বিৰাগ'।
নিষিদ্ধ নদী (১৯৯৮)
১৯৯৮ বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ পৰিচালিত দ্বিতীয়খন ছবি 'নিষিদ্ধ নদী' মুক্তি দিয়া হয়। 'নিসিদ্ধ নদী' ১৯৯৮ চনৰ কলিকতা আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ নিৰ্বাচিত হয়, আৰু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ পাঁচটা বঁটা লাভ কৰে।
গুণ গুণ গানে গানে (২০০২)
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী পৰিচালিত তৃত্বীয়খন ছবি 'গুণ গুণ গানে গানে' (২০০২)। বাণ্যিজ্যিক ধাৰাৰ এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হৈছিল ২০০২ চনত, আৰু বাণিজ্যিক দিশত সফল ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
অনুৰাগ (২০০৪))
চতুৰ্থখন পৰিচালিত ছবি 'অনুৰাগ'। মুক্তি দিয়া হৈছিল ২০০৪ চনত।
দুৱাৰ (২০১৩)
২০১৩ চনত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে পৰিচালনা কৰে 'দুৱাৰ'। অৰুণ শৰ্মাৰ কাহিনীৰে ওপৰত আধাৰিত 'দুৱাৰ' ছবিখনে ২০১৩ চনৰ প্ৰথম পূৱ মণ্ডল ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে পুৰস্কৃত হোৱাৰ উপৰিও ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
মঞ্চ অভিনেতা আৰু পৰিচালক
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰথমে মঞ্চ অভিনেতাৰূপে সাংস্কৃতিক জগতৰ লগত জড়িত হৈছিল। তেখেতৰ অভিনয়েৰে সমৃদ্ধ কেইখনমান নাটক হ'ল 'মৃত্যুঞ্জয়', 'অন্তৰংগ আলাপ', 'ভয়' আদি। চলচ্চিত্ৰতো চক্ৰৱৰ্তীয়ে নিয়মীয়াকৈ অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবি হ'ল 'কোলাহল', 'গ্ৰহণ', 'প্ৰভাতী পখীৰ গান', 'হলধৰ', 'ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ', 'অহিৰ ভৈৰৱ', 'টি আৰ পি আৰু' ইত্যাদি। ১৯৮৫ চনত তেখেতে অৰুণ শৰ্মাৰ নাটক 'কুকুৰনেচীয়া মানুহ'ৰ টেলিফিল্ম ৰূপ পৰিচালনা কৰিছিল।
গুৱাহাটীৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান 'সূৰ্য্য'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী।
পাৰিবাৰিক জীৱন
১৯৯৩ চনত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ছবি পৰিচালক 'শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ'ৰ কন্যা, অভিনেত্ৰী মুনমী ঠাকুৰৰ সৈতে বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়।
মৃত্যু
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি মধুমেহ ৰোগত ভোগাৰ উপৰিও যকৃতৰ সমস্যাত ভূগি আছিল। স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটাত তেখেতক গুৱাহাটীৰ নেমকেয়াৰ হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰা হয়। হস্পিটেলতে ১৫ দিন থকাৰ পাছত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ মৃত্যুৰ হয় ১৫ এপ্ৰিল তাৰিখে ৰাতিপুৱা ৭ বজাত। নৱগ্ৰহ শ্মশানত দিনৰ আঢ়ৈ বজাত মৃতদেহ সৎকাৰ কৰা হয়।  মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী আৰু মাতৃক এৰি থৈ যায়।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভিয়েনটিয়েন
ভিয়েনটিয়েন (লাওঃ ວຽງຈັນ, Viangchan, উচ্চাৰণ [ʋíːəŋ tɕàn]) হৈছে লাওছৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ। ভিয়েনটিয়েনক প্ৰশাসনিকভাৱে ৯খন চহৰত বিভক্ত কৰা হৈছে যাৰ মুঠ আয়তন মাত্ৰ প্ৰায় ৩,৯২০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ, আৰু ই মেকং নদীৰ পাৰত, থাইলেণ্ডৰ সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত। ফৰাচী শাসনৰ সময়ত ভিয়েনটিয়েন প্ৰশাসনিক ৰাজধানী আছিল আৰু শেহতীয়াকৈ অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিৰ বাবে এতিয়া ই লাওছৰ অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ। ২০২০ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চহৰখনৰ জনসংখ্যা আছিল ৯৪৮,৪৭৭ জন।
ভিয়েনটিয়েনক লাওছৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য জাতীয় কীৰ্তিচিহ্নসমূহৰ গৃহ হিচাপে উল্লেখযোগ্য – থাট লুয়াং – যিটো লাওছৰ এক পৰিচিত প্ৰতীক আৰু লাওছৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ নিদৰ্শকচিহ্ন। লাওছৰ আন উল্লেখযোগ্য বৌদ্ধ মন্দিৰসমূহ তাতো পোৱা যায়, যেনে হাউ ফ্ৰা কায়েউ, য’ত পূৰ্বতে পান্না বুদ্ধ আছিল।
২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দক্ষিণ-পূব এছিয়ান গেমছৰ ৫০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ উপলক্ষে ২৫ সংখ্যক দক্ষিণ-পূব এছিয়ান গেমছ অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ব্যুৎপত্তি
'ভিয়েনটিয়েন' হৈছে লাও ভাষাৰ ভিয়েনটিয়েন /ʋíːəŋ tɕan/ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা ফৰাচী নাম। এই নামটো আগতে 'ວຽງຈັນທນ໌' (থাই ভাষাত เวียงจันทน์) লিখা হৈছিল যদিও এতিয়া সাধাৰণতে 'ວຽງຈັນ' লিখা হয়। লাও ভাষাৰ শব্দ, ৱীঅঙ্/viang (ວຽງ) য়ে ‘দেৱালযুক্ত নগৰ’ক বুজায়, আনহাতে chan/চন্ (ຈັນ, পূৰ্বতে ຈັນທນ໌), সংস্কৃত 'চন্দন' (चन्दन, /t͡ɕand̪ana/),বা ‘চন্দন-কাঠ’ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে আৰু ইয়াক ‘চন্দনৰ দেৱালযুক্ত চহৰ’ বুলি অনুবাদ কৰিব পাৰি। কিছুমান লাওচবাসীয়ে ভুলকৈ বিশ্বাস কৰে যে ই ‘চন্দ্ৰৰ দেৱালযুক্ত চহৰ’ক বুজায় কাৰণ ‘চন্’ শব্দটোৱে ‘চন্দ্ৰ’কো বুজাব পাৰে; যদিও ইয়াক পূৰ্বতে লিখিতভাৱে 'ຈັນທຣ໌' (চ্ন্দ্ৰ্) হিচাপে পৃথক কৰা হৈছিল। আন আন ৰোমানীকৰণৰ ভিতৰত ‘Viangchan’ আৰু ‘Wiangchan’ অন্যতম।
দ্বাৰৱতী নগৰ-ৰাজ্য ৰাজ্যসমূহ
ষষ্ঠ শতিকাৰ ভিতৰত চাও ফ্ৰায়া নদী উপত্যকাত মন্ জনগোষ্ঠীসমূহ একত্ৰিত হৈ দ্বাৰৱতী ৰাজ্য সৃষ্টি কৰিছিল। উত্তৰ দিশত হৰিপুঞ্জয় (লাম্ফুন) দ্বাৰৱতীৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী শক্তি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। অষ্টম শতিকাৰ ভিতৰত মন্'সকলে উত্তৰ দিশলৈ ঠেলি দি চহৰ-ৰাজ্য সৃষ্টি কৰিছিল, আধুনিক থা খেকৰ ওচৰৰ ফা দায়েৎ (বৰ্তমান কালাচিন, উত্তৰ-পূব থাইলেণ্ড), শ্ৰীগোটাপুৰা (সিখোট্টাবং), লাওছ, মুয়াং ছুৱা (লুয়াং প্ৰবাং), আৰু চন্দনপুৰী (ভিয়েনটিয়েন)। খ্ৰীষ্টীয় অষ্টম শতিকাত শ্ৰীগোটাপুৰা (সিখোট্টাবং) এই প্ৰাৰম্ভিক চহৰ ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ শক্তিশালী আছিল, আৰু সমগ্ৰ মধ্য মেকং অঞ্চলৰ বাণিজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। নগৰ-ৰাজ্যসমূহ ৰাজনৈতিকভাৱে শিথিলভাৱে বান্ধ খাই আছিল যদিও সাংস্কৃতিকভাৱে একে আছিল আৰু সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ শ্ৰীলংকাৰ বৌদ্ধ ধৰ্ম্মপ্ৰচাৰকসকলৰ পৰা থেৰবাদ বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
পৰম্পৰাগত কাহিনী
লাওছৰ মহান মহাকাব্য ফ্ৰা লাক ফ্ৰা লাম'ত দাবী কৰা হৈছে যে ৰাজকুমাৰ থাট্টৰাদ্থই যেতিয়া তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃৰ সপক্ষে সিংহাসনৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ বাবে লাওছৰ কিংবদন্তি ৰাজ্য মুয়ং ইন্থপথ মহা নাখন এৰি যোৱাৰ সময়ত এই চহৰখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। থাট্টৰাদ্থই মেকং নদীৰ পশ্চিম পাৰত মহা থানি শ্ৰী ফান ফাও নামৰ এখন নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; এই চহৰখন পিছলৈ আজিৰ থাইলেণ্ডৰ উডন থানি বুলি কোৱা হৈছিল। এদিন এজন সাতমূৰীয়া নাগে থাট্টৰাদ্থক মহা থানি শ্ৰী ফান ফাওৰ বিপৰীতে নদীৰ পূব পাৰত এখন নতুন চহৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ক’লে। ৰাজকুমাৰে এই নগৰখনক চন্থাবুলি শ্ৰী সত্তনাখনহুদ বুলি কয়; যিটো আধুনিক ভিয়েনটিয়েনৰ পূৰ্বসূৰী বুলি কোৱা হৈছিল।
ফ্ৰা লাক ফ্ৰা লাম'ৰ বিপৰীতে বেছিভাগ ইতিহাসবিদে বিশ্বাস কৰে যে ভিয়েনটিয়েন আছিল হিন্দু মন্দিৰক কেন্দ্ৰ কৰি থকা প্ৰাচীন খ্মেৰ বসতিস্থল, যাৰ ঠাই পিছলৈ ফা থাট লুয়াঙে ল'ব। একাদশ আৰু দ্বাদশ শতিকাত, যি সময়ত লাও আৰু থাই জনসাধাৰণে দক্ষিণ চীনৰ পৰা দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰৱেশ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, সেই সময়ত সেই অঞ্চলত বাকী থকা কেইজনমান খ্মেৰক হয় হত্যা কৰা হৈছিল, আঁতৰাই পেলোৱা হৈছিল, নহয় লাও সভ্যতাত আত্মসাৎ কৰা হৈছিল, যিটোৱে অতি সোনকালে আগুৰি ধৰিব অঞ্চলটো।
খ্মেৰ আধিপত্য
ভিয়েনটিয়েন নামটোৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন উল্লেখ ড্যুক Đỗ Anh Vũ ৰ ভিয়েটনামী শিলালিপিত দেখা যায়, যিটো খ্মেৰ-ভিয়েট সংঘাতৰ সময়ত ১১৫৯ চনত লিখা হৈছিল। শিলালিপিত কোৱা হৈছে যে ১১৩৫ চনত ঝেন্লা (খ্মেৰ সাম্ৰাজ্য)ৰ এজন অধীনস্থ 'ৱান্ দান্' (ভিয়েনটিয়েন)য়ে 'ঙ্ঘে আন' আক্ৰমণ কৰিছিল যদিও ড্যুক তেওঁক বিকৃত কৰিছিল; ড্যুক নেতৃত্ব দিয়া এটা সৈন্যই আক্ৰমণকাৰীক খেদি (অপ্ৰমাণিত), আৰু তাৰ পিছত বন্দীসকলৰ সৈতে উভতি আহিছিল। এই নামটোৰ উৎপত্তি হ'ব পাৰে ৱেন্দান, খোৰাট মালভূমিত অৱস্থিত কথিত ৰাজ্য, নৱম শতিকাৰ এজন চীনা লেখকে উল্লেখ কৰা এটা বাণিজ্যিক পথৰ বৰ্ণনা কৰিছিল যিটো হানয়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈ হানয়ৰ পৰা পাৰ হৈছিল পশ্চিমৰ পাহাৰৰ পৰা ৱেন্দানলৈকে।
লান ছাং আৰু ফৰাচী ঔপনিৱেশিক শাসন
১৩৫৪ চনত যেতিয়া ফা নুমে লান ছাং ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেতিয়া ভিয়েনটিয়েন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক চহৰত পৰিণত হয় যদিও ইয়াক ৰাজধানী হিচাপে গঢ়ি তোলা হোৱা নাছিল। ৰজা সেত্থাথীৰথে ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৫৬৩ চনত লান ছাঙৰ ৰাজধানী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাতে বৰ্মিৰ আক্ৰমণৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে। ১৭০৭ চনত যেতিয়া লান ছাঙৰ বিচ্ছেদ ঘটে, তেতিয়া ই ভিয়েনটিয়েনৰ এখন স্বাধীন ৰাজ্যত পৰিণত হয়। ১৭৭৯ চনত শ্যামী সেনাপতি ফ্ৰায়া চক্ৰিয়ে ইয়াক জয় কৰি শ্যামৰ অধীনস্থ ৰাজ্য হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল।
যেতিয়া ৰজা অণুৱোঙে অসফল বিদ্ৰোহ উত্থাপন কৰে, তেতিয়া ১৮২৭ চনত শ্যামী সেনাই ইয়াক নিঃশেষ কৰি পেলায়। বুদ্ধৰ প্ৰতিমূৰ্তিসমূহ আৰু মানুহকে ধৰি প্ৰায় সকলো লাও সামগ্ৰী লুটি নিয়াৰ ফলত চহৰখন জ্বলাই দিয়া হয়। ভিয়েনটিয়েনৰ অৱস্থা অতি ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল, জনবসতিহীন হৈ পৰিছিল আৰু ফৰাচীসকল আহি পোৱাৰ লগে লগে অৰণ্যত নোহোৱা হৈ গৈছিল। অৱশেষত ১৮৯৩ চনত ই ফৰাচী শাসনলৈ গতি কৰে। ১৮৯৯ চনত ই ফ্ৰান্সৰ লাওছৰ ৰক্ষিত অঞ্চলৰ ৰাজধানী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ফৰাচীসকলে চহৰখন পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি ফা থাট লুয়াং, হাউ ফ্ৰা কায়েউ আদি বৌদ্ধ মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ বা মেৰামতি কৰি বহুতো ঔপনিৱেশিক অট্টালিকা এৰি থৈ যায়।
ফৰাচী শাসনৰ সময়ত ভিয়েটনামীসকলক লাওছলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত ১৯৪৩ চনত ভিয়েটনিয়ানৰ ৫৩% জনসংখ্যা ভিয়েটনামী হৈছিল। ১৯৪৫ চনৰ শেষৰ ফালে ফৰাচীসকলে বিশাল ভিয়েটনামী জনসংখ্যাক তিনিটা মূল অঞ্চল অৰ্থাৎ ভিয়েনটিয়েন সমভূমি, ছাভানাখেট অঞ্চল, বোলাভেন মালভূমিলৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ এক অভিলাষী পৰিকল্পনা যুগুত কৰিছিল, যিটো কেৱল ইণ্ডোচাইনা আক্ৰমণৰ ফলতহে পেলাই দিয়া হৈছিল। এই পৰিকল্পনা কাৰ্যকৰী হ’লে মাৰ্টিন ষ্টুয়াৰ্ট-ফক্সৰ মতে লাওছৰ জনসাধাৰণে হয়তো নিজৰ দেশৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলালেহেঁতেন।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ভিয়েনটিয়েন কম প্ৰতিৰোধৰ সৈতে পতিত হয় আৰু জাপানী বাহিনীয়ে দখল কৰে, ছাকো মাছানোৰীৰ নিয়ন্ত্ৰণত। ১৯৪৫ চনৰ ৯ মাৰ্চত ফৰাচী পেৰাট্ৰুপাৰ আহি পায়, আৰু ১৯৪৫ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত চহৰখন পুনৰ দখল কৰে।
স্বাধীনতা
১৯৫৩ চনত এই চহৰখন নতুনকৈ স্বাধীন লাও জাতি-ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ৰজাঘৰীয়া লাও চৰকাৰ আৰু পাথেট লাওৰ মাজত লাওছৰ গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ভিয়েনটিয়েন অস্থিৰ হৈ পৰে। ১৯৬০ চনৰ আগষ্ট মাহত কং লেই ৰাজধানীখন দখল কৰি সুৱণ্ণ ফৌমক প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’বলৈ জোৰ দিয়ে। ইয়াৰ পিছত ডিচেম্বৰৰ মাজভাগত ফৌমী নোছাভানে ৰাজধানীখন দখল কৰি ফৌম চৰকাৰক ওফৰাই পেলায় আৰু বৌন অউমক প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৭৫ চনৰ মাজভাগত পাথেট লাওৰ সৈন্যই চহৰখনৰ ফালে আগবাঢ়ি যায় আৰু আমেৰিকানসকলে ৰাজধানীখন খালী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৭৫ চনৰ ২৩ আগষ্টত ৫০ গৰাকী পাথেট লাও মহিলাৰ এটা দলে প্ৰতীকীভাৱে চহৰখন মুক্ত কৰে। ১৯৭৫ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত পাথেট লাওৰ কমিউনিষ্ট দলে ভিয়েনটিয়েন দখল কৰি লাওছ ৰাজত্বক পৰাস্ত কৰি দেশখনৰ নাম লাও জনগণতান্ত্ৰিক গণৰাজ্য (Lao People's Democratic Republic) বুলি সলনি কৰি লাওছৰ গৃহযুদ্ধৰ অন্ত পেলায়। পিছদিনা জংঘলত লাওছত বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হ’ল, পাথেট লাওৱে হ্মং আৰু ৰাজতন্ত্ৰবাদীৰ দলৰ সৈতে যুঁজিলে।
ভিয়েনটিয়েনে ২০০৯ চনৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়ান গেমছৰ কাণ্ডমুক্ত খেলৰ আয়োজক আছিল। থাইলেণ্ডত অনুষ্ঠিত হোৱা পূৰ্বৰ খেলসমূহৰ পৰা আঠাইশখন প্ৰতিযোগিতা বাদ দিয়া হৈছিল, লাওছৰ ভূমি আবদ্ধ সীমান্ত আৰু ভিয়েনটিয়েনত পৰ্যাপ্ত সুবিধাৰ অভাৱৰ বাবে।
১৯ ফেব্ৰুৱাৰী
১৯ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫০তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩১৫টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩১৬ দিন) বাকী থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
উৰ্মিলা মহন্ত
উৰ্মিলা মহন্ত (Urmila Mahanta) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। পুনেত অৱস্থিত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা উৰ্মিলাই বৰ্তমানলৈকে ভালেসংখ্যক নাটক, চুটি চিনেমা আৰু দুৰদৰ্শনৰ চিৰিজ আদিত অভিনয় কৰিছে। ২০১২ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তামিল অপৰাধ থ্ৰিলাৰ ছবি 'Vazhakku Enn 18/9'-ত অভিনয় কৰি উৰ্মিলাই সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা পাবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উৰ্মিলা মহন্তৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ সোণাপুৰত। তেওঁৰ পিতৃ গিৰিধৰ মহন্ত আৰু মাতৃ ৰমলা মহন্ত। তেওঁৰ তিনিগৰাকী সহোদৰ হ'ল- জুতিকা মহন্ত, মুনমী মহন্ত আৰু মুনীন্দ্ৰ মহন্ত। উৰ্মিলাই সোণাপুৰতে স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে আৰু ক্ষেত্ৰীৰ ডিমৰীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে যোগদান কৰে।
কৰ্মজীৱন
উৰ্মিলা মহন্তই শৈশৱৰে পৰা বিভিন্ন নাটক আদিত অভিনয় কৰি প্ৰশংসা তথা বঁটা আদি লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ দুৰদৰ্শন (NE) যোগে প্ৰচাৰিত বিভিন্ন ধাৰাবাহিক যেনে 'মাৰ্ডাৰ', 'তেজিমলা' আদিত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে উৰ্মিলাই বিভন্ন চুটি কথাছবিত অভিনয় কৰি সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। তেওঁ অভিনয় কৰা 'Aaliya' নামৰ চুটি কথাছবিখনে ২০১২ চনৰ মুম্বাইত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সমালোচকৰ বিশেষ বঁটা (Special Critic Award) লাভ কৰে। তেওঁ অসমীয়া গায়িকা তৰালি শৰ্মাৰ 'হেঙুলীয়া' নামৰ গীতৰ এলবামটো অভিনয় কৰিছে।
গোৱাত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত উৰ্মিলা মহন্ত তামিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক বালাজী শক্তিভেল (Balaji Sakthivel)-ৰ চকুত পৰে। ইয়াৰ পিছত প্ৰায় দুবছৰজুৰি চলা নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়াত কেইবাটাও অডিশ্যনৰ শেষত তেওঁ ভালেসংখ্যক প্ৰাৰ্থীৰ মাজৰ পৰা উৰ্মিলা মহন্তক তেওঁ পৰিচালনা কৰা থ্ৰিলাৰ বোলছবি 'Vazhakku Enn 18/9'-ৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰে। উৰ্মিলাই এই বোলছবিত শ্লামসমূহত বাস কৰা জ্যোতি নামৰ ঘৰৰ বন কৰাৰ মহিলা এগৰাকীৰ চৰিত্ৰটোত কৰা বলিষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে। এই বোলছবিখনে চিনেমাৰ জগতত বহুলভাৱে প্ৰশংসা লাভ কৰে। সমালোচকৰ দৃষ্টিত এই বোলছবিখন প্ৰশংসনীয়, নিশ্চিতভাৱে চাবলগীয়া আৰু বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পৰিচালক অজিতা সুচিত্ৰা ৱীৰা (Ajita Suchitra Veera)ৰ 'Ballad of Rustom' ('Rustom Ki Dastaan') নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত সহ-অভিনয় কৰে। এই বোলছবিখনে ইতিমধ্যে ১২তম Osian's Cinefan Festival of Asian and Arab Cinema ত শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিছে। শেহতীয়াকৈ এই চলচ্চিত্ৰখনে অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত (short-listed) হোৱা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ তালিকাত স্থান পাইছে।
বৰ্তমান উৰ্মিলা মহন্তই পৰিচালক দিলীপ কে মুখাৰিয়া (Dilip K. Mukharia)-ৰ সৈতে মুখ্য ভূমিকাত অভিনীত বলিউডৰ প্ৰথমখন বোলছবিৰ বাবে কাম কৰি আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী‎ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
গোদাৱৰী দত্ত
গোদাৱৰী দত্ত (Godawari Dutta) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ বিহাৰৰ মিথিলা অঞ্চলত প্ৰচলিত লোক চিত্ৰকলা মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ লগত জড়িত। এই চিত্ৰকলা হাতৰ আঙুলি, কাঠি, ব্ৰাচ, নিব-কলম, জুইশলা কাঠি আদি ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰাকৃতিক ভাবে তৈয়াৰী ৰং আৰু ৰঞ্জক এই ছবিসমূহত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দৃষ্টিনন্দন জ্যামিতিক শৈলীয়েই হৈছে ছবিসমূহৰ মূল বৈশিষ্ট্য। বৰ্তমান ইয়াক হস্তনিৰ্মিত কাগজ আৰু কেনভাচলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে। তদুপৰি তেওঁ মিথিলা অঞ্চলৰ লোককলা বিকাশৰ বাবে 'মিথিলা কলা বিকাশ সমিতি' গঠন কৰিছিল। মধুবানী চিত্ৰশিল্পলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৯ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গোদাৱৰী প্ৰাচীন মিথিলা অঞ্চল অৰ্থাৎ বৰ্তমান বিহাৰ ৰাজ্যৰ দাৰভংগা জিলাৰ বাহাদুৰপুৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ সুযোগ পোৱা নাছিল। তেওঁৰ গাঁৱৰ প্ৰতিগৰাকী ছোৱালীয়ে মধুবানী চিত্ৰ শিকাটো বাধ্যতামূলক আছিল। গোদাৱৰীৰ মাতৃ সুভদ্ৰা দেৱী এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ মধুবানী শিল্পী আছিল আৰু প্ৰায়ে তেওঁক ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ কাহিনীৰ চিত্ৰ, ফুল বা ভাটৌৰ দৰে প্ৰেমৰ চিহ্ন অংকন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। তেওঁ মাকৰ পৰায়ে এই কলা শিকিছিল। তেওঁ ১০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকক হেৰুৱাইছিল। ১৯৪৭ চনত গোদাৱৰীৰ কম বয়সতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছিল। তেওঁৰ স্বামী কামৰ সন্ধানত নেপাললৈ গৈছিল আৰু কেতিয়াও উভতি অহা নাছিল। যৌৱন কালত গোদাৱৰীৰ মুখৰ ছাল বগা পৰা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল আৰু সময়ৰ সৈতে ই সমগ্ৰ শৰীৰত বিয়পি পৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
গোদাৱৰী দত্তয়ে শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলক চৰকাৰী আঁচনি "সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণকেন্দ্ৰ"ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিছে।
তেওঁ জাৰ্মানী আৰু জাপানলৈ ভ্ৰমণ কৰিছে। মুঠতে তেওঁ সাতবাৰ জাপান ভ্ৰমণ কৰিছে। তেওঁ এবাৰ জাপানত ছয় মাহ ধৰি আছিল। সেই সময়ত তেওঁ সৃষ্টি কৰা শিল্পৰ এটা ছেট এতিয়া জাপানৰ টাকোমাচীৰ মিথিলা সংগ্ৰহালয় আৰু জাপানৰ ফুকুওকা এছিয়ান কলা সংগ্ৰহালয়ত আছে।
সমাজ সেৱা
গোদাৱাৰী দত্তই ১৯৮৩ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মিথিলা কলা বিকাশ সমিতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ই এক বেচৰকাৰী সংস্থা। ইয়াৰ লক্ষ্য দৰিদ্ৰতাৰ সৈতে যুঁজ কৰা আৰু মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ প্ৰচাৰ কৰা আৰু মহিলাসকলক কলা বিষয়ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি এক সাধাৰণ শিক্ষা প্ৰদান কৰা। সংগঠনটোৱে পিছপৰা সম্প্ৰদায়ৰ বাবে কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত আৰু ৰূপায়ণত ব্যস্ত হৈ আছে।
তেওঁ মিথিলা চিত্ৰকলাত গাঁৱৰ মহিলাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে আৰু তেওঁলোকক আৰ্থিকভাৱে স্বতন্ত্ৰ হোৱাত সহায় কৰিছে। ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁ এখন গাঁও সমিতিও গঠন কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
thumb|গোদাৱাৰী দত্তক শিল্প গুৰু বঁটা-২০০৬ প্ৰদান কৰি থকা অৱস্থাত ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা পাটিল
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মাৰিয়া ছাৰাপোভা
মাৰিয়া ছাৰাপোভা (ইংৰাজী:Maria Yuryevna Sharapova) এগৰাকী ৰাছিয়ান টেনিচ খেলুৱৈ। তেও বৰ্তমান উইমেন'চ টেনিচ এচোচিয়েচন (WTA)ৰ দ্বিতীয় স্থানত আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:টেনিছ খেলুৱৈ শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
লংলেং জিলা
লংলেং জিলা নাগালেণ্ডৰ এঘাৰখন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম জিলা৷ এই জিলাখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক সকল হৈছে ফ’ম জনজাতিৰ (Phom tribe)৷ পূৰ্বতে লংলেং জিলা নাগালেণ্ডৰ টুৱেনছাং জিলা প্ৰশাসনৰ অধীনত আছিল যদিও ২০০৪ জনৰ জানুৱাৰী মাহত এই জিলাক পৃথক জিলাৰ মৰ্যদা প্ৰদান কৰা হয়৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
লংলেং নাগালেণ্ডৰ দশম জিলা৷ এই জিলাৰ উত্তৰে মন জিলা, দক্ষিণে টুৱেনছাং জিলা আৰু পশ্চিমে মককচুং জিলা অৱস্থিত৷ এই জিলাৰ সদৰঠাই লংলেং যি সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১০৬৬ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ এই জিলাৰ প্ৰধান টাউনসমূহ হৈছে তামলু (Tamlu) আৰু লংলেং আৰু মূল নদী দিখো (Dikhu)।
জনসংখ্যা
২০১১ জনৰ জনসংখ্যা অনুসৰি লংলেং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫০,৫৯৩ জন৷ গতিকে ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৬৩২৷ লংলেঙৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯০৩ গৰাকী৷ এই জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৩.১%।
লংলেং জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোকে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষাটো হ’ল ফ’ম (Phom)৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ জিলা
জিলা সংগ্ৰহালয়, তেজপুৰ
তেজপুৰ জিলা সংগ্ৰহালয় হৈছে তেজপুৰ চহৰৰ কেন্দ্ৰস্থলত অৱস্থিত অসমৰ ১২টা সংগ্ৰহালয়ৰ এটা। ১৯৮৬ চনৰ ১৬ মাৰ্চ মাহত এই সংগ্ৰহালয়টো অসমৰ গুৱাহাটীস্থিত সংগ্ৰহালয় পৰিৱেশকৰ অধীনত স্থাপন কৰা হৈছিল।
ইতিহাস
প্ৰথমাৱস্থাত সংগ্ৰহালয়টোৰ সম্পদ সমূহ দৰং কলেজত সংৰক্ষণ কৰা আছিল, তাৰ পিছত তেজপুৰ সাহিত্য সভা ভৱনলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু শেষত ২০০২ চনত, স্থায়ী ভাবে ব্ৰিটিছৰ দিনৰে ঐতিহাসিক ডাক বঙলালৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তেজপুৰ শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়
পিম্পৰা গুচোৱা
মাধৱদেৱৰ পিম্পৰা গুচোৱা শিশু উপযোগী এখন ধেমেলীয়া নাট বা ঝুমুৰা। ইয়াত শিশু কৃষ্ণই গোৱালৰ ঘৰত খীৰ লৱণু চুৰি কৰি খাই ধৰা পৰাৰ এটি ধেমেলীয়া দৃশ্য দিয়া হৈছে। নাটকখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ ল'ৰালি কালৰ একোটা বিশেষ মুহূৰ্ত বা পৰিস্থিতিত ঘটা ক্ষুদ্ৰ ঘটনাক লৈ ৰচিত। চৰিত পুথি মতে অনুমাণিক ১৫৬৮-৮০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত মাধৱদেৱে পিম্পৰা গুচোৱা নাটকখন ৰচনা কৰে। নাটকখনিৰ মূল "বিল্বমঙ্গল"ৰ 'কৃষ্ণস্তোত্ৰ'ৰ কেইটিমান নিৰ্দিষ্ট শ্লোক। পিম্পৰা গুচোৱা নাটকৰ কাহিনীৰ কোনো বিকাশ নাই। কাহিনী য'ত আৰম্ভ হৈছে, ত'তেই তাৰ সমাপ্তিও ঘটিছে। পিম্পৰা গুচোৱা নাটকত গোৱালিনীসকলে মাখন চোৰ বুলি কৃষ্ণক ধৰিছে, ধূৰ্ত কৃষ্ণই নিজকে বলোভদ্ৰৰ ভায়েক বুলি পৰিচয় দি নিজৰ ঘৰ বুলি ভুলতে গোপীৰ ঘৰত সোমোৱা, পৰুৱা গুচাবলৈহে লৱণু-কলহত হাত দিয়া আৰু হেৰোৱা গৰু পোৱালিটোৰ কথা সুধিবলৈহে শুই থকা শিশুক জগোৱা বুলি জীয়া ফাঁকি দি পলাব খোজোঁতেই গোপীয়ে বচনত তস্তকৰৰ চাতুৰি, নয়নত ছলনাময় অশ্ৰু আৰু কৃষ্ণৰ মুখত লৱণুৰ গোন্ধ পোৱা কথাখিনিয়ে নাট্যকাৰে নিজভাৱে কিছু কথা সংযোজন কৰিছে।
পিম্পৰা গুচোৱা নাটকৰ কাহিনী
গোপীৰ শূন্যগৃহ দেখি লৱণু চুৰি কৰিবলৈ গৈ শিশুকৃষ্ণই গোৱালিনীৰ হাতত হাতেলোটে ধৰা পৰে। সাৰিবৰ উপায় নেদেখি টেঙৰ কৃষ্ণই নিজকে বলোভদ্ৰৰ ভাতৃ বুলি পৰিচয় দি কয় যে তেওঁ নিজৰ গৃহ বুলি ভুলতে গোপীৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছে। লগতে ইয়াকো কয় যে লৱণুত পৰুৱা লগাৰ বাবে পৰুৱা গুচাবৰ বাবেহে লৱণুৰ কলহত হাত দিছিল। ঘুমন্ত শিশুক কিয় জগাইছে বুলি সোধাত হেৰোৱা গৰু পোৱালিৰ কথা সুধিবলৈহে জগাইছিল বুলি টেঙৰ কানাইয়ে কয়। কৃষ্ণৰ কথা গোৱালীসকলে যশোদাক গোচৰ দিয়াত অতিষ্ঠ হৈ যশোদাই কৃষ্ণক গালি পাৰে। কৃষ্ণইও যশোদাৰ ভয়ত মনে মনে নাথাকি দুখ আৰু অভিমানত কান্দি কান্দি মাকক গালি পাৰি কংস নগৰী মথুৰালৈ পলাই যাব বুলি ভাবুকি দিয়ে আৰু লগতে যশোদাৰ অন্তৰত আঘাত লগা কথা কৈছে -- "হে মাই, তুহু জনম আণ্ঠুকুৰি ৰহয়ে থিক। হামু পুত্ৰ হুৱা সে দোষ দুৰ কয়ল। অব হামাৰ আগু চাতুৰি লগাৱল। " কাহিনীটো গোৱালীৰ ঘৰত আৰম্ভ হৈছে আৰু সমাপ্ত হৈছে যশোদাৰ ঘৰত।
নাট্যকাৰৰ চমু পৰিচয়
মাধৱদেৱ আছিল মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য, অনুগত সেৱক আৰু প্ৰধান সংগী। ১৪৮৯ চনত উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰৰ ওচৰৰ লেটেকুপুখুৰীত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। পিতৃ গোবিন্দগিৰি আৰু মাতৃ মনোৰমা। প্ৰথমতে শাক্ত আছিল যদিও শংকৰদেৱৰ সান্নিধ্যলৈ আহি একান্ত বৈষ্ণৱ হয়। মাধৱদেৱ আছিল এক বিৰল প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী আছিল। শংকৰদেৱৰ পিছত মাধৱদেৱ ধৰ্মাধিকাৰীৰূপে মনোনীত হয় আৰু একাণপতীয়াকৈ শাস্ত্ৰ ৰচনা আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰে। চিৰকুমাৰ মাধৱদেৱৰ ১৫৯৬ চনত মৃত্যু হয়। "শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ বাক্যামৃত" নামৰ গ্ৰন্থত মাধৱদেৱৰ ৰচনাৰাজি তলত দিয়া ধৰণৰ:-
কৃষ্ণ
পিম্পৰা গুচোৱা নাটকখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল বালক কৃষ্ণ। নাট্যকাৰে নাটত শিশু কৃষ্ণক দুমুখীয়া ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে। এফালেদি তেওঁ চোৰ চাতুৰি খেলি গোৱালী আৰু যশোদাক লটিঘটি কৰা বিহগুটি মানৱ শিশু আৰু আনফালেদি তেঁৱেই ভূমিৰ ভাৰ হৰণ কৰোঁতা ত্ৰিজগতৰ পতি। লৱণুচোৰ আৰু বাকপটু কানায়ে গোৱালীৰ ওচৰত নেগুৰ কটা বাঘ ৰূপে আৰু যশোদাৰ ওচৰত শান্ত শিষ্ট অজলা শিশু ৰূপে ধৰা দিছে। ড॰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই কৈছে যে "মানৱ শিশুৰ কাৰ্যকলাপ আৰু ব্যৱহাৰ কৃষ্ণ চৰিত্ৰত আৰোপ কৰিছে যদিও কৃষ্ণৰ অলৌকিক আৰু ঐশ্বৰিক দিশলৈ নাট্যকাৰে পিঠি দিয়া নাই। কৃষ্ণ চৰিত্ৰৰ ঐশ্বৰিক দিশ ফুটাই তুলিবলৈ যাওঁতে অথবা ধৰ্মীয় কথা জাপি দৰ্শকৰ ৰসবোধত ব্যাঘাত জন্মোৱা নাই। "
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক শ্ৰেণী:ঝুমুৰা
ঝুলন গোস্বামী
ঝুলন নিশিত গোস্বামী (Jhulan Goswami; জন্ম: ২৫ নৱেম্বৰ ১৯৮২) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ। ২০০২ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈকে তেওঁ ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ হৈ খেলিছিল।
তেওঁ ৰাইট আৰ্ম মিডিয়াম ফাষ্ট বলাৰ আৰু ৰাইট হেণ্ড বেটছমেন হিচাপে খেলিছিল। তেওঁ এগৰাকী অন্যতম মহিলা ফাষ্ট বলাৰ আৰু তেওঁক সৰ্বকালৰ অন্যতম ‘শ্ৰেষ্ঠ’ বলাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ২০২২ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পূৰ্বে ২০৪ খন এদিনীয়া মেচ খেলিছিল। তেওঁ ২৫৫ টা উইকেট দখল কৰি মহিলাৰ এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক উইকেট দখল কৰা অভিলেখৰ গৰাকী হৈছে।
গোস্বামীয়ে ২০০৭ চনত ''আই.চি.চি. মহিলা খেলুৱৈ বঁটা আৰু ২০১১ চনত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা ক্ৰিকেটাৰৰ এম.এ. চিদাম্বৰম ট্ৰফী'' লাভ কৰে। ২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ আইচিচি মহিলা এদিনীয়া বলিং ৰেংকিঙত প্ৰথম স্থানলৈ উন্নীত হয়।
কৰ্মজীৱন
কলকাতাত প্ৰশিক্ষণ শেষ কৰাৰ পিছত কম দিনৰ ভিতৰত গোস্বামীক বংগৰ মহিলা ক্ৰিকেট দললৈ আমন্ত্ৰণ হয়। ১৯ বছৰ বয়সত ২০০২ চনত চেন্নাইত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে অনুষ্ঠিত হোৱা এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচত তেওঁj আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰথম প্ৰবেশ ঘটে। ২০০২ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত লক্ষ্ণৌত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ টেষ্টত অভিষেক ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
হেমেন দাস
চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ অৱদান
দুলাল ৰয়ৰ আশ্ৰয় ছবিৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগত প্ৰবেশ কৰা হেমেন দাসে নিজাববীয়াকৈ তিনিখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি পৰিচালনা কৰিছে-
অসমীয়া সংস্কৃতিৰ নিখুঁত উপস্থাপন তেওঁৰ প্ৰথম ছবি যুঁজ-এ ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা মহোৎসৱৰ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি গৰখীয়া এখন শিশুছবি; য’ত প্ৰকৃতিৰ পৰা জ্ঞান আৰু শিক্ষা আহৰণ কৰা এজন গৰখীয়াৰ কাহিনী চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে। পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি পৰিচালনাত হাত দিয়া সুদীৰ্ঘ ২২বছৰ পিছত ২০১৭ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ তৃতীয় আৰু শেষ ছবি পৰিচালিত ছবি মৃগনাভি মুক্তি পায়। এই ছবিখনে বহুকেইটা চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ইয়াৰ উপৰিও আন কেইখনমান ছবিও তেওঁ পৰিচালনা কৰিছে-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱ
কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱ হৈছে একধৰণৰ বোধগত পক্ষপাতিতা য'ত মানুহে বিকল্প এটা নিৰ্বাচনৰ সময়ত সেইটো যোগাত্মক সংকেতৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত নে বিয়োগাত্মক সংকেতৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত-তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। উদাহৰণস্বৰূপে-পৰাজয় অথবা প্ৰাপ্তিৰ বিষয়টো।
যোগাত্মক কাঠামো এটা উপস্থাপন কৰিলে মানুহে তাৰ লগত জড়িত হৈ থকা ৰিস্কক আওকান কৰে। আনহাতে বিয়োগাত্মক বা ঋণাত্মক কাঠামোৰ জৰিয়তে উপস্থাপন কৰিলে ৰিস্কৰ কথাটো বিবেচনালৈ আনে। লাভ আৰু লোকচানক ফলাফলকেন্দ্ৰিক দিশৰ পৰা ব্যাখ্যা কৰা হয়। (যেনে-মানুহবোৰ বাচিল বা নাবাচিল, ৰোগৰ চিকিৎসা হ'ল বা নহ'ল ইত্যাদি)
গৱেষণা
১৯৮১ চনৰ জীৱন আৰু মৃত্যু সম্পৰ্কীয় এটা কাল্পনিক পৰিস্থিতিত ভাগ লোৱা অংশগ্ৰহণকাৰীক ভিন্ন শৈলীৰে লিখা বাক্যই কিদৰে প্ৰভাৱিত কৰিছিল সেইয়া এম'ছ ভাৰস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেন-এ লগ হৈ অন্বেষণ কৰিছিল।
মাৰাত্মক ব্যাধি এটাত আক্ৰান্ত ৬০০ গৰাকী মানুহৰ চিকিৎসাৰ বাবে দুটা পদ্ধতি বাছনিত উঠিছিল। প্ৰথমটো চিকিৎসা-পদ্ধতি A য়ে ৪০০ গৰাকী ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটাব, আনহাতে B পদ্ধতিৰ ৩৩% সম্ভাৱনা আছে যে কোনো মানুহৰেই মৃত্যু নঘটে; কিন্তু ৬৬% সম্ভাৱনা আছে প্ৰত্যকৰে মৃত্যু ঘটিব। এই বিকল্পটো তাৰ পাছত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজত উপস্থাপন কৰোৱা হৈছিল-যোগাত্মক আৰু ঋণাত্মক দুয়োটা কাঠামোৰ জৰিয়তে। অৰ্থাৎ-কিমানজন মানুহ জীয়াব থাকিব আৰু কিমানজন মানুহ মৰিব।
যোগাত্মক কাঠামোৰ সহায়ত ("২০০ গৰাকীৰ জীৱন বাচিব") যেতিয়া A চিকিৎসা-পদ্ধতিটোক উপস্থাপন কৰা হ'ল, তেতিয়া ৭২% অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সেইটো নিৰ্বাচন কৰিলে। আনহাতে একেটা বিকল্পকে যেতিয়া নেতিবাচক কাঠামোৰ ("৪০০ গৰাকীৰ মৃত্যু হ'ব") সহায়ত উপস্থাপন কৰা হ'ল, তেতিয়া সেইটো মাত্ৰ ২২% অংশগ্ৰহণকাৰীয়েহে গ্ৰহণ কৰিলে।
এই প্ৰভাৱটো অইন কিছুমান প্ৰসংগতো দেখা পোৱা গৈছে:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান শ্ৰেণী:বোধগত পক্ষপাতিতা
শ্বেহজাদা (চলচ্চিত্ৰ)
শ্বেহজাদা হৈছে ২০২৩ চনত ৰোহিত ধাৱনৰ পৰিচালনাত আৰু টি-ছিৰিজ ফিল্মছ, হাৰিকা এণ্ড হাছিন ক্ৰিয়েচনছ, গীতা আৰ্টছ আৰু ব্ৰেট ফিল্মছৰ সহ-প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ একচন চলচ্চিত্ৰ। ই হৈছে ২০২০ চনৰ তেলেগু ছবি আলা বৈকুণ্ঠপুৰমুলুৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ইয়াত অভিনয় কৰিছে কৃতি ছানন, পৰেশ ৰাৱাল, মনীষা কইৰালা, ৰাজপাল যাদৱ, ৰনিত ৰয় আৰু শচীন খেদেকাৰৰ সৈতে ছবিখনৰ সহ-প্ৰযোজক কাৰ্তিক আৰয়নে।
২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা প্ৰিন্সিপাল ফটোগ্ৰাফী ২০২৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শেষ হয়। মুম্বাই, দিল্লী আৰু মৰিচাছত ব্যাপকভাৱে শ্বুটিং কৰা হয়। ছবিখনৰ স্কোৰ আৰু চাউণ্ডট্ৰেক এলবাম ৰচনা কৰিছে প্ৰীতমে। প্ৰথমতে ২০২৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱাৰ কথা আছিল, যদিও শ্বেহজাদাক এসপ্তাহৰ পিছত ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি দিয়া হয়। সমালোচকৰ পৰা নেতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰা ছবিখনে ব্যৱসায়িকভাৱেও বিফলতা লাভ কৰিছিল।
অপৰাধী মনোবিজ্ঞান
অপৰাধী মনোবিজ্ঞান (Criminal Psychology),বা অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞান হৈছে অপৰাধী আৰু সন্দেহযুক্ত লোকৰ মতামত, চিন্তা, উদ্দেশ্য, কাৰ্য্য আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰ অধ্যয়ন। ই অপৰাধ বিজ্ঞান আৰু প্ৰয়োগ মনোবিজ্ঞানৰ এটা উপক্ষেত্ৰ।
আইনী আদালতৰ ভিতৰত অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানীসকলৰ বহু ভূমিকা আছে, বিশেষজ্ঞ সাক্ষী হিচাপে মাতি অনা আৰু মানসিক মূল্যায়ন কৰাকে ধৰি। কিছুমান প্ৰকাৰৰ মনোৰোগ চিকিৎসাই অপৰাধমূলক আচৰণৰ দিশসমূহৰ সৈতেও মোকাবিলা কৰে। ৰাজহুৱা আইনৰ দ্বাৰা শাস্তিযোগ্য আচৰণ, অনৈতিক বুলি গণ্য কৰা আচৰণ, সামাজিক নীতি বা পৰম্পৰা উলংঘা কৰা আচৰণ বা গুৰুতৰ মানসিক ক্ষতিকাৰক কাৰ্য্য আদি অপৰাধমূলক আচৰণৰ বাবে কেইবাটাও সংজ্ঞা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অপৰাধমূলক আচৰণক প্ৰায়ে অসামাজিক প্ৰকৃতিৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
ইতিহাস
অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণি হৈছিল ১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে। অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশৰ চাৰিটা মূল দিশ আছিল: দাৰ্শনিক, চিকিৎসা, আইনী আৰু জৈৱিক। অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানৰ আগতে চিকিৎসা বিশেষজ্ঞ আৰু আদালতৰ ন্যায়াধীশৰ মাজত গৰিষ্ঠসংখ্যক গোচৰ কেনেকৈ আগবাঢ়িব লাগে সেইটো নিৰ্ধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত অপৰাধমূলক আইনত সংঘাত আছিল যাৰ বাবে সন্দেহযুক্ত লোকৰ ব্যক্তিগত তদন্ত আৰু মূল্যায়নৰ বাবে বিশেষ ক্ষেত্ৰৰ বিকাশৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। সাধাৰণতে মানি লোৱা হয় যে অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞান অপৰাধ বিজ্ঞানৰ বহল ক্ষেত্ৰখনৰ পূৰ্বসূৰী আছিল, য’ত অপৰাধমূলক নৃতত্ত্বৰ দৰে অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিয়ে ব্যক্তিগত সন্দেহযুক্ত আৰু আদালতৰ গোচৰৰ বিপৰীতে অপৰাধৰ অধিক ব্যৱস্থাগত দিশসমূহ অধ্যয়ন কৰে।