cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ডাণ্টে এলিগিয়েৰি
শিক্ষা
ফৰাচী বিশ্ব- কোষ "ট্ৰছ'ৰ" ক ইটালী বিশ্ব - কোষ " ট্ৰেছোৰেট্ৰো" লৈ  ত্ৰজমা কৰা স্কুলীয়া শিক্ষক ব্ৰুনেতো লেটিনৰ পৰা " মানুহে কেনেকৈ জীৱনত অমৰত্ব পাব পাৰে " শিকি জীৱনত তেওঁ প্ৰথম প্ৰেৰণা অনুভৱ কৰিছিল। কৈশোৰৰ আদৰ্শ কবি আছিল মহাকবি ভাৰ্জিল। ১২৮৭ চনত বোকাচি অই তেওঁক বুলন চহৰত লগ পাইছিল। লগে লগে তেওঁ অনুশীলন কৰিছিল বাস্তৱত প্ৰয়োজন হোৱা চিকাৰ, অসি চলন, সংগীত সুগম নেৰা নেপেৰা অনু -ধ্যান। বিশ্বাসী বন্ধু কেভালকেণ্টিৰ সহযোগত সংস্কৃতি শ্ৰেণীটোত সোমাই সেই কালৰ ভালেমান কবি শিল্পী সান্নিধ্যলৈ যোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। মাত্ৰ ন বছৰ বয়সতে ঘটিছিল পৃথিৱী বিখ্যাত সেই প্ৰেমৰ ঘটনাটো। প্ৰেমিকা আছিল সমবয়সীয়া ৰূপহী, ব্ৰিয়েট্ৰিচ। উৰফে "বাইচ" আছিল ফ্লোৰান্স চহৰৰ নেতৃস্থানীয় নাগৰিক ফলকো পৰ্টি নাৰীৰ জী। তেওঁ বাইছক অপ্ৰান প্ৰেম কৰিছিল যদিও তেওঁ বাইছক নিজৰ কৰিব নোৱাৰিলে। সেইয়ে তেওঁ বাইচৰ স্মৃতিত কেইবাটাও কবিতাত বাইচৰ  নাম উল্লেখ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:কবি
৩
৩ ২ৰ পিছৰ আৰু ৪ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। ৩ৰ গুণনীয়ক ১ আৰু ৩, ই এক মৌলিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
যমুনা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
অলকানন্দা
অলকানন্দা (Alakananda) হৈছে অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক নলিনীবালা দেৱীৰ এখনি কাব্যগ্ৰন্থ। ১৯৬৭ চনত প্ৰকাশিত এই কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে নলিনীবালা দেৱীয়ে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
কবিৰ চমু পৰিচয়
নলিনীবালা দেৱী (জন্ম: ২৩ মাৰ্চ, ১৮৯৮ – মৃত্যু: ২৪ ডিচেম্বৰ, ১৯৭৭) অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম মহিলা সভাপতি আছিল। অসমীয়া কাব্য সাহিত্যত তেখেতে অতিন্দ্ৰিয়বাদী কবি বা ৰহস্যবাদী কবি হিচাপে জনাজাত। পিতৃ কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ সৈতে স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো যোগদান কৰা নলিনীবালা দেৱীয়ে কেইবাখনো গ্ৰন্থ, কাব্যপুথি লিখি অসমৰ সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম হৈছে-এৰি অহা দিনবোৰ। ১৯৭৭ চনত তেখেতে পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰিছিল।
গ্ৰন্থৰ চমু বিৱৰণ
অলকানন্দা কাব্যগ্ৰন্থ দুটা ভাগত বিভক্ত। কবিতা আৰু গীতিকা। কবিতাৰ সংখ্যা ৫০ আৰু গীতিকাৰ সংখ্যা ১১৪। কবিতাবোৰ প্ৰশস্তিমূলক, জাতীয়তাবাদী আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাধাৰাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত বুলি ক'ব পাৰি। এইখিনি কবিতা তেখেতে জীৱনৰ শেষৰফালে লিখিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
কাব্যগ্ৰন্থখনৰ বাবে তেখেতে ১৯৬৮ চনত সাহিত্য অকাডেমি সন্মান লাভ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাপুথি শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
ইলাৰাম দাস
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৯ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ (বৰ্তমান মৰিগাঁও জিলা) জালুগুটি নামৰ সৰু গাঁও এখনৰ কৈৱৰ্ত পৰিয়ালত ইলাৰাম দাসৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কালিৰাম দাস আৰু মাতৃ খোপাদৈ দাস। পাঁচ সন্তানৰ পৰিয়ালৰ তাৰো জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল। সৰুৰে পৰা তেওঁ বৈষ্ণৱ ভাৱধাৰাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট আছিল।
তেওঁ ১৯৪৫ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। জালুগুটি অঞ্চলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা ইলাৰাম প্ৰথম ব্যক্তি আছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৪৭ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ধৰ্মীয় জীৱন
ইলাৰাম দাসে নগাঁও জিলাৰ নন্দীৰাম আতাৰ একশৰণ নামধৰ্ম পালনাম সমাজত যোগদান কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৪ বছৰ কাল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ধৰ্মীয় দৰ্শন অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ পালনাম সমাজত বৰগীত, ঘোষ, লেছাৰী আদি পৰিবেশন কৰি বহুতো মানুহক ইয়াৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল। তেওঁ নগাঁও জিলাৰ ১৪টা প্ৰাথমিক পালনাম সমাজৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ পদৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘত যোগদান কৰে। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ ৰাজ্যিক আয়োজক, শৰণ কমিটিৰ সদস্য আৰু ১৯৬৮ চনৰ পৰা দুটা কাৰ্যকাল উপ-পদাধিকাৰ আছিল। তেওঁ নগাঁও শংকৰ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক লোকসেৱক হলধৰ ভূঞা আৰু ৰামকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সহযোগী আছিল। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰ তাৰিখে "এক শৰণ ভাগৱতী সমাজ" নামেৰে সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
সমাজ সংস্কাৰ
আচাৰ্য ইলাৰাম দাসে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ আৰু এক শৰণ ভাগৱতী সমাজ দুয়ো সংগঠনৰ লগত জড়িত থাকোঁতে সমাজ সংস্কাৰৰ কাম হাতত লৈছিল। তেওঁ বিশেষকৈ অনুসূচীত জাতি, জনজাতি আৰু অন্যান্য পিছপৰা জাতিৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্যৰ প্ৰতি সচেতনতা বৃদ্ধি কৰাত আগভাগ লৈছিল। তদুপৰি পিছপৰা সমাজত শিপাই থকা বিভিন্ন ধৰণৰ মাদক দ্ৰৱ্য, জুৱা আদিৰ দৰে সামাজিক ব্যাধিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ যুঁজঁ দিছিল। তেওঁ মহাপুৰুষীয়া আদৰ্শৰে চৰকাৰক সদায় সহযোগ আগবঢ়াইছিল। সমাজত অস্পৃশ্যতা ৰোধ কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ভিন ভিন বৰ্ণ আৰু জাতিৰ মাজত বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ জনজাতি আৰু চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিক সকলৰ সৰ্বাংগীণ উন্নয়নৰ বাবে বিদ্যালয়, চিকিৎসালয়, দক্ষতা বিকাশ কেন্দ্ৰ আদি স্থাপন কৰিছিল। নাৰী শিক্ষাৰ বাবেও আচাৰ্য ইলাৰাম দাসে কাৰ্য হাতত লৈছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ সতী ৰাধিকা শান্তি মাতৃ সেৱা সমাজ গঠন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ গ্ৰামোদ্যোগ আৰু সামাজিক বনানিকৰণৰ বাবেও অৱদান আগবঢ়াইছিল।
মৃত্যু
২০০৩ চনৰ ১৯ অক্টোবৰ অৰ্থাৎ ১ কাতি তাৰিখে আচাৰ্য ইলাৰাম দাসৰ মহাপ্ৰয়াণ ঘটে। তেওঁৰ স্মৃতিত অসম চৰকাৰে মৰিগাঁও জিলাত ১১ কোটি টকাৰে এক সাংস্কৃতিক প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
বিৰছা মুণ্ডা
বিৰছা মুণ্ডা (Birsa Munda; ১৮৭৫-১৯০০) ভাৰতীয় জনজাতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, ধৰ্মগুৰু, লোকনায়ক আছিল যিয়ে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ ছোটা নাগপুৰ মালভূমি অঞ্চলৰ অন্যতম বৃহৎ জনজাতি গোট মুণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ সদস্য আছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু ধৰ্মীয় বিশ্বাস
১৮৭৫ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ খুঁটি জিলাৰ উলিহাতু গাঁৱত বিৰছা মুণ্ডাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এটা দুখীয়া পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ পিতৃ আছিল এজন জনজাতীয় কৃষক। বিৰছা মুণ্ডাৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা কম আছিল আৰু জনজাতীয় ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ বিষয়ে জানি ডাঙৰ হৈছিল।
বিৰছা মুণ্ডাৰ পৰিয়ালে পৰম্পৰাগত জনজাতীয় ধৰ্ম অনুসৰণ কৰিছিল, য'ত আত্মা আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ পূজা জড়িত আছিল। কিন্তু বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে বিৰছাই এই বিশ্বাসবোৰক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু নিজৰ আধ্যাত্মিক বিশ্বাস গঢ়ি তুলিলে। তেওঁ দাবী কৰিছিল যে তেওঁ এজন পৰম সত্তাৰ পৰা দৰ্শন পাইছিল, যাক তেওঁ "ধৰ্তি আবা" (পিতৃ পৃথিৱী) বুলি অভিহিত কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক নতুন ধৰ্মৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰু নিজৰ লোকসকলক স্বাধীনতালৈ লৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত ভূমিকা
বিৰছা মুণ্ডা মুণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ মাজত জনপ্ৰিয় ব্যক্তি হৈ তেওঁলোকৰ অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতাৰ আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসন আৰু ইংৰাজ আৰু স্থানীয় মাটিৰ মালিকসকলে আদিবাসী জনসাধাৰণৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰিছিল।
১৮৯৫ চনত বিৰছা মুণ্ডাই এই অঞ্চলত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়ে, যিটো বিদ্ৰোহ "উলগুলান" (Great Tumult) নামেৰে জনাজাত হয়। এই বিদ্ৰোহ প্ৰায় দুবছৰ ধৰি চলিছিল, সেই সময়ত বিৰছা মুণ্ডা আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলক আক্ৰমণ কৰি সা-সম্পত্তি ধ্বংস কৰিছিল। কিন্তু অৱশেষত ব্ৰিটিছে বীৰছা মুণ্ডাক দখল কৰি ৰাঁচী জেলত বন্দী কৰি ৰাখিলে।
১৯০০ চনৰ ৯ জুনত ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত বিৰছা মুণ্ডাৰ কাৰাগাৰত মৃত্যু হয়। কোনো কোনোৱে ব্ৰিটিছৰ দ্বাৰা বিষাক্ত দ্ৰব্য খুৱাইছিল বুলি বিশ্বাস কৰাৰ বিপৰীতে কোনো কোনোৱে চিকিৎসাৰ অভাৱত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি অনুমান কৰে।
উত্তৰাধিকাৰ
বুৰছা মুণ্ডাৰ উত্তৰাধিকাৰ ভাৰতীয় ইতিহাসত জীয়াই আছে আৰু তেওঁক এজন লোকনায়ক আৰু ঔপনিৱেশিকতাবাদ আৰু অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ নেতৃত্ব আৰু বীৰত্বৰ লগতে অঞ্চলটোৰ জনজাতীয় জনসাধাৰণক একত্ৰিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
তেওঁৰ স্মৃতিত প্ৰতি বছৰে ১৫ নৱেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ লগতে ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তত বিৰছা মুণ্ডা জয়ন্তী উদযাপন কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰেও তেওঁৰ সন্মানত ডাক ষ্টাম্প জাৰি কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও ৰাঁচীৰ বিৰছা কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় আৰু সিন্দ্ৰিৰ বিৰছা প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:জনজাতীয় ব্যক্তি শ্ৰেণী:ঝাৰখণ্ডৰ ব্যক্তি
৪
৪ ৩ৰ পিছৰ আৰু ৫ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। এই সংখ্যাৰ গুণনীয়ক ১, ২ আৰু ৪, ই এক যৌগিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা
ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা চমুকৈ এনআইএ বা নিয়া ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত ভাৰতত সন্ত্ৰাসবাদৰ বিৰুদ্ধে অনুসন্ধান কৰা কেন্দ্ৰীয় সংস্থা। ই কেন্দ্ৰীয় সন্ত্ৰাসবাদ বিৰোধী আইন প্ৰণয়ন সংস্থা হিচাপে কাম কৰে। ৰাজ্যসমূহৰ পৰা বিশেষ অনুমতি নোলোৱাকৈয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থায়ে সন্ত্ৰাসবাদ বিৰোধী কাৰ্যকলাপ চলায় থাকিব পাৰে। ২০০৮ চনৰ ৩১ ডিচেম্বত সংসদত গৃহীত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা বিধি ২০০৮ ৰ অনুসৰি ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
২০০৮ চনৰ মুম্বাই সন্ত্ৰাসবাদ আক্ৰমণৰ ঠিক পিছতেই ভাৰতত এক স্বতন্ত্ৰ সন্ত্ৰাসবাদ বিৰোধী অনুসন্ধান সংস্থাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থা স্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ দণ্ডাজ্ঞাৰ হাৰ অতি উচ্চ। বৰ্তমান এই হাৰ ৯৫%। এতিয়ালৈকে ই পঞ্জীভুক্ত কৰা ১৮৫টা গোচৰৰ ভিতৰত ১৬৭টা গোচৰত দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছে। ৰাধা বিনোদ ৰাজু ইয়াৰ প্ৰথম সঞ্চালক প্ৰধান আছিল। বৰ্তমান ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া যোগেশ চান্দেৰ মোদী ইয়াৰ সঞ্চালক প্ৰধান। তেওঁ ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ পৰা এই পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
ভৰত (মহাভাৰত)
হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত, ভৰত (Bharata, भरत) সংস্কৃত মহাকাব্য মহাভাৰতৰ পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ। যদিও ভাৰত ঋগবেদৰ এটি বিশিষ্ট সম্প্ৰদায়, ভৰতৰ গল্পটো প্ৰথম মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত বোলা হৈছে, য’ত তেওঁ দুষ্যন্ত আৰু শকুন্তলাৰ পুত্ৰ।  কালিদাসৰ বিখ্যাত নাটক 'অভিজ্ঞানম শকুন্তলম'ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ লগতে তেওঁৰ জন্মৰ কাহিনীও জড়িত হৈ আছে।
মহাভাৰত মহাকাব্যত, কুৰুসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ সম্ৰাট ভৰত আছিল, আৰু তেওঁৰ শাসক ও ৰাজ্যখনক ভাৰত (ভাৰতবৰ্ষ) বুলি অভিহিত কৰে। মহাভাৰতত উল্লিখিত ভৰত বংশটো হ’ল এটি কুৰু বংশ যি পুৰু বংশৰ এটি উপ বংশ।
সাহিত্যত ভৰত
মহাভাৰতৰ (আদি পৰ্ব) মতে, ভৰত ৰজা দুষ্যন্ত আৰু শকুন্তলাৰ পুত্ৰ আৰু এইভাৱে ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰ চন্দ্ৰবংশৰ বংশধৰ আছিল। তেওঁৰ মূল নাম আছিল সৰ্বদামন (“সকলোৰে উপস্থাপক”); মহাভাৰত তেওঁৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ঘটনা চিহ্নিত কৰিছে যাৰ দ্বাৰা তেওঁ ভৰত (“লালিত”) নামে পৰিচিত লাভ কৰিছিল। কালিদাসৰ নাটক 'অভিজ্ঞানম শকুন্তলম'ত শিশু ৰাজকুমাৰ হিচাপে ভৰত নাটকীয়ভাৱে নিৰ্মিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
গোৱালপৰীয়া লোকভাষা
লোক সাহিত্যত ব্যৱহৃত ভাষা উপাদান মাত্ৰেই 'লোকভাষা' (Folk speech) বুলি আমি ক'ব পাৰি যদিও লোকভাষাৰ আয়তন বহু পৰিমাণে সংকীৰ্ণ। ইংৰাজী ভাষাৰ Folk Speech ৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে অসমীয়া ভাষাত লোক শব্দটো প্ৰয়োগ কৰা হয়। প্ৰখ্যাত ভাষাবিদ ব্লুমফিল্ডে গ্ৰাম্যভাষা হিচাপে পৰিচিত substandard ভাষা ৰূপকে লোকভাষা বুলি কৈছে। ১ অতি সহজ কথাত ক'বলৈ গ'লে লোক সমাজে দৈনন্দিন জীৱনত ঘৰুৱা বা সামাজিক জীৱনত অনাআনুষ্ঠানিকভাৱে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে স্বাভাবিক ভংগীমাৰে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষিক ৰূপটোৱে হ'ল লোকভাষা। ভাষাতাত্ত্বিক পৰেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰেকৈছে লোক ভাষা হ'ল বিভিন্ন কাৰণত বিচ্ছিন্ন গোষ্ঠী, সম্প্ৰদায় বা কৌম জীৱনৰ ভাষা - যি নানান কাৰণতেই ক্ৰমক্ষয়িষ্ণু। লোকভাষা উপভাষাৰেই অন্তৰ্গত যদিও উপভাষা আৰু লোকভাষাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য ৰেখাডাল অতি সূক্ষ্ম। মান্যভাষাৰ লগত লোকভাষাৰ পাৰ্থক্য বিস্তৰ যদিও লোকভাষাই সকলো ভাষাৰে মূলভেটি। গোৱালপৰীয়া লোকমনৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰতিচ্ছবি পোৱা যায় গোৱালপৰীয়া লোকসাহিত্যত।
==লোক ভাষাৰ বিভিন্ন উপাদান ==
লোকসাহিত্যৰ ভাষা
লোকসাহিত্যৰ ভাষা বুলি ক'লে আমি সাধাৰণতে বুজো লোকগীত, ফকৰা যোজনা, সাথঁৰ, প্ৰবাদ-প্ৰবচন, ইত্যাদিত প্ৰয়োগ হোৱা ভাষা। লোকসাহিত্যত সাথঁৰ এটি অন্যতম শাখা। গোৱালপৰীয়া লোকসমাজতো অজস্ৰ সাঁথৰ আছে আৰু এইবোৰত লোকভাষাৰ ভাষিক বৈশিষ্ট্য আমাৰ চকুত নপপাকৈ নাথাকে। গোৱালপৰীয়া লোক সাহিত্যৰ আন এটা শাখা হ'ল প্ৰবাদ-প্ৰবচন। এইবোৰত ব্যৱহৃত শব্দ গোৱালপৰীয়া লোকভাষাৰেই নিভাঁজ শব্দ।
তিৰোতা মানুহৰ ভাষা
লোকভাষাৰ এটি সমৃদ্ধ উপাদান হ'ল 'তিৰোতা সকলৰ ভাষা'। গোৱালপৰীয়া লোক সমাজত পুৰুষ আৰু তিৰোতাৰ কথা কোৱাৰ প্ৰকাশভঙ্গী সুকীয়া। তিৰোতাই কাৰোবাৰ লগত কাজিয়া কৰিলে 'মুকতে গুৰি', 'মুকত মুতি দেই', বায়ে ঠেং দিয়া ঘটঘটাং, 'নাংশুৱাতি', 'নাৰুন্দ্দিপানা', 'পিত্তি খৰানি', 'আ ছিক্কো', 'আ মাইগো', আদি শব্দবোৰ তিৰোতাবেৰহে উচ্চাৰণ কৰে। নাৰীৰ ভাষাত আন এটি উপাদান খুবেই মন কৰিবলগীয়া। যেনে - বিকল্প শব্দ ব্যৱহাৰ। যিটো পুৰুষৰ তুলনাত বহু বেছি ব্যৱহাৰ হয় তিৰোতাসকলৰ ভাষাত। 'উমৰা', 'চল্টুৰ বাপ', 'পানীয়া মৰা', 'দেওয়ানী', আদি লোকভাষাৰ শব্দবোৰ গোৱালপৰীয়া তিৰোতাবোৰহে উচ্চাৰণ কৰে।
গালি-শপনিৰ ভাষা
লোকভাষাৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান হ'ল গালি-শপনিৰ ভাষা। শিষ্ট সমাজত অব্যৱহৃত এই শব্দবোৰৰ জন্ম তথাকথিত অশিষ্ট সমাজত। যিকোনো ভাষাতে গালি গালাজৰ সময়ত উচ্চাৰিত হোৱা শব্দসমূহৰ মূল্য সমাজ ভাষাতাত্ত্বিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা অপৰিসীম। গোৱালপৰীয়া লোক সমাজতো এনে গানি গালাজৰ বহু শব্দ ব্যৱহৃত হৈ আছে। যেনে :- বইতেলী (চৰিত্ৰহীনা তিৰোতা), পুঙা / পুংটা (জাৰজ), নটী, বেশ্শা, খচ্চৰ (বেয়া স্বভাৱৰ পুৰুষ) আদি।
যুৱ প্ৰজন্মৰ ভাষা
সম্প্ৰতি গোৱালপৰীয়া যুৱ প্ৰজন্মৰ মুখত ইংৰাজী, হিন্দী আৰু গোৱালপৰীয়া উপভাষাৰ মিশ্ৰণত কিছু শব্দ শুনা যায়। এই শব্দবোৰক আমি গোৱালপৰীয়া লোকভাষাৰ শ্ৰেণীত পেলাব পাৰি। উদাহৰণ :- পেলি দে ( শেষ কৰি দিয়া), গেম জেম কৰা (স্ফূৰ্তি কৰা), তাম্মাম লাইগছে (বৰ ধুনীয়া লাগিছে), টেমা গৰম নাকৰিশ(মূৰ নষ্ট নকৰিবি, দিগদাৰি নকৰিবি)
ব্যক্তি আৰু অঞ্চলৰ নাম
অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ গাওঁ অঞ্চলত বসবাস কৰা লোকসকলে বহুতো লোকনাম ব্যৱহাৰ কৰে। গোৱালপৰীয়া লোকসাহিত্যত ব্যৱহাৰ হোৱা লোকনাম কেতবোৰ হ'ল - চল্টু, সোমবাৰু, সুটকু, বিলেতী, মৰুচমতী, ধলু, টুনী, চইতেলী, শেল্টু আদি। অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাত ব্যক্তিৰ নামেৰে হোৱা গাওঁ বা অঞ্চলৰ নাম কিছুমান হ'ল - কালো দেওয়ানীৰ গাওঁ, সৰকাৰেৰ গাওঁ, জামাদাৰেৰ গাওঁ, হামিদাবাদ, কাইন্দ্ৰে মণ্ডলেৰ গাওঁ আদি।
সামৰণি
গোৱালপৰীয়া লোকভাষাটি গোৱালপৰীয়া উপভাষিক অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত বাবেই ইয়াৰ মাজত গোৱালপৰীয়া উপভাষাৰ বৈশিষ্ট্যও আমি দেখিবলৈ পাওঁ যদিও ইয়াৰ মাজত আঞ্চলিক কিছু স্বতন্ত্ৰতাও আমাৰ চকুত নপৰাকৈ নাথাকে। ব্লুমফিল্ডে কৈছে - 'One jumped at conclusion that local dialects were free from this admixture and, therefore, in a historical sense, more regular. '
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
৫
৫ ৪ৰ পিছৰ আৰু ৬ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। এই সংখ্যাৰ গুণনীয়ক ১ আৰু ৫, ই এক মৌলিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
বলিনাৰায়ণ বৰা
বলিনাৰায়ণ বৰা (Bolinarayan Borrah; ১৮৫২-১৯২৭) বৰ অসমৰ প্ৰথমজন অভিযন্তা, সাহিত্যিক আৰু সাংবাদিক। তেখেত মৌ (আলোচনী)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। আনন্দৰাম বৰুৱাকে প্ৰমুখ্য কৰি প্ৰথমবাৰ অসমৰ যি চাৰিজন ছাত্ৰ  বিদেশত  পঢ়িবলৈ গৈছিল তাৰে এজন আছিল বলিনাৰায়ণ বৰা। তেখেতে অসমীয়া আৰু ইংৰাজীৰ বাহিৰেও বাংলা, ফৰাচী, সংস্কৃত আৰু লেটিন ভাষা জানিছিল। পেচাত এগৰাকী অভিযন্তা হোৱা সত্ত্বেও এগৰাকী সু-সাহিত্যিক ৰূপে তেখেতৰ নাম আছিল। ১৮৮৬-৮৭ চনত বৰাই অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী মৌ কলিকতাৰপৰা প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯০৯ চনত, তেখেতে অসমীয়া ভাষাত ভাৰত বুৰঞ্জী আৰু ইংৰাজী ভাষাত ভাৰতৰ ভূগোল লিখি প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু ১৮৮৭ চনত  এখন জৰীপ বিষয়ৰ পুথিও লিখিছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
বলিনাৰায়ণ বৰাৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল কলিতা সম্প্ৰদায়ৰ লোক। এই বংশৰ 'গোৱৰ্ধন'ক ৰাজ্যখনৰ মন্দিৰবিলাকৰ সৰ্ব্বোচ বিষয়া ৰূপে 'দেউলীয়া বৰা' খিতাপ দিয়া হৈছিল। তেতিয়াৰপৰাই তেওঁলোকে বৰা উপাধি গ্ৰহণ কৰে। গোৱৰ্ধনৰে এজন পুত্ৰ দত্তনাৰায়ণ। দত্তনাৰায়ণে ব্ৰিটিছসকলৰ 'ভূটান যাত্ৰা'ত ভাগ লৈছিল আৰু যুদ্ধ সেৱাৰ বাবে যথেষ্ট পৰিমাণৰ সোণৰ অলংকাৰেৰে পুৰস্কৃত হৈছিল আৰু উজান বজাৰ অঞ্চলত জিলা অধিকাৰীয়ে তেওঁৰ নামত মাটিও আৱন্তন কৰিছিল। দত্তনাৰায়ণে প্ৰখ্যাত ব্যৱসায়ী ভোলানাথ বৰুৱাৰ ভনীয়েকক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰে পুত্ৰ বলিনাৰায়ণ। ১৮৫২ চনৰ বৰদিনৰ দিনা (২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ) গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰৰ পৈতৃক ভেটিত বলিনাৰয়ণ বৰাৰ জন্ম হয়।
পঢ়াশলীয়া শিক্ষা
পাঁচ বছৰ বয়সত তেখেতক উজান বজাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰা হয়। সৰুতে গণিত বিষয়ত তেওঁৰ ৰাপ নাছিল । প্ৰিয় বিষয় আছিল ইতিহাস আৰু কবিতা। গুৱাহাটীৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই তেখেতে বাংলা ভাষাত কবিতা লিখিছিল। খেলা-ধূলাতো তেখেতৰ বৰ ৰাপ আছিল। ১৮৬৭ চনতে তেখেত এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত বহিব খুজিছিল। কিন্তু চৈধ্য বছৰ বয়স হোৱা বাবে পৰীক্ষাৰ নতুন নিয়ম অনুসৰি তেখেতক পৰীক্ষাত বহিবলৈ দিয়া নহ'ল। ১৮৬৮ চনত পোন্ধৰ বছৰ বয়সত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰে আৰু কলিকতাত পঢ়িবলৈ মন কৰে। কিন্তু দেউতাক দত্তনাৰায়ণে পুতেকৰ কলিকতালৈ পঢ়িবলৈ যোৱাৰ প্ৰস্তাৱ পোনছাটেই নাকচ কৰে। দেউতাক অমান্তি হোৱাত ছেগ চাই ১৮৬৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে বলিনাৰয়ণ বৰাই 'নেপাল' নামৰ জাহাজত উঠি উচ্চ শিক্ষাৰ নিমিত্তে কলিকতালৈ পলায়ণ কৰে।
কলেজীয়া শিক্ষা
১৮৭২ চনত কলিকতাৰপৰা তেখেতে এফ এ পৰীক্ষা পাছ কৰে আৰু দ্বিতীয় স্থান লৈ গিলখ্ৰাইষ্ট্‌ ছাত্ৰবৃত্তি লাভ কৰে। ক'লকাতা, বোম্বে আৰু মাদ্ৰাজত একেলগে বছৰি হোৱা  প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত  প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়স্থান প্ৰাপ্ত ছাত্ৰক এই বৃত্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। ছাত্ৰ বৃত্তি পাই ইউৰোপলৈ উচ্চ-শিক্ষাৰ বাবে যাবলৈ তেখেতে পুনৰ দেউতাকৰ অনুমতি বিচাৰে আৰু এইবাৰো দেউতাক অমান্তি হয়। কিন্তু  পুতেকৰ স্থিতপ্ৰজ্ঞ ৰূপ দেখি বিদেশলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে দেউতাকে প্ৰথমে বিয়াত বহিবলৈ বাধ্য কৰে।
ইউৰোপ যাত্ৰা
'চিটি অৱ কেমব্ৰিজ' জাহাজেৰে ১৮৭২ চনৰ ২৫ আগষ্ট তাৰিখে বলিনাৰায়ণ বৰাই ইংলেণ্ডলৈ যাত্ৰা কৰে। একে চনৰে ১২ অক্টোবৰত তেখেত লণ্ডনত উপস্থিত হয় আৰু ডাক্তৰী পঢ়িবলৈ মন মেলে। কিন্তু অৰ্থনৈতিক কাৰণত ডাক্তৰী নপঢ়ি চিভিল-ইঞ্জিনিয়াৰিং ) পাঠ্যক্ৰমত নাম ভৰ্তি কৰে। ১৮৭৭ চনৰ অক্টোবৰৰপৰা ডিচেম্বৰলৈ তেওঁ কুপচি-হিলত থাকে আৰু তাতেই তেখেতে চৌৱিশ বছৰ বয়সত চিভিল শাখাত, লণ্ডনৰ কুপছ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰপৰা অভিযন্তা হিচাপে সফলভাৱে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ইংলেণ্ডত থকাৰ সময়ছোৱাত নিশিৱন্ত চেটাৰ্জী, প্ৰসন্নকুমাৰ ৰয়, নন্দকুমাৰ ৰয়, আনন্দমোহন বসু আদি বলিনাৰায়ণ বৰাৰ সমসাময়িক আছিল।
বিবাহ আৰু কৰ্মজীৱন
ভাৰতলৈ উভতি আহি বৰাই গম পাই যে তেখেত ইতিমধ্যে প্ৰথমা পত্নীৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰিত হৈছে।
১৮৭৮ চনত তেখেতে নগাঁও জিলাৰ জখলাবন্ধাত দ্বিতীয় সহকাৰী অভিযন্তা ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৮৭৯ চনত তেখেত ধুবুৰীলৈ বদলি হয়। একেবছৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেখেত চিলেটত কাৰ্যভাৰ লয়। ১৮৮০ চনত বৰাই যোৰহাটত মৰিয়ণি-তিতাবৰ সংযোগী নেৰ'-গেজ ৰেলপথৰ নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব লয়। আঢ়ৈ বছৰ যোৰহাটত থাকি তেখেত ১৮৮৩ চনৰ মে' মাহত পুনৰ নগাঁৱলৈ বদলি হয়। এইদৰে পাঁচ বছৰ কৰ্মমুখৰ স্বাধীন জীৱন কটাই ১৮৮৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেখেতে কলিকতাৰ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তৰ জীয়ৰী বিমলা দত্তৰ পাণি গ্ৰহণ কৰে। )চাকৰিকালত বলিনাৰায়ণ বৰাই নগাঁও, গোলাঘাট, গুৱাহাটী, শিৱসাগৰ, শ্ৰীহট্ট, ডিব্ৰুগড় আৰু চৈয়দপুৰত ১৯০৬ চনলৈকে বিভিন্ন পদত দক্ষতাৰে চাকৰি কৰিছিল। তেওঁ চীফ ইঞ্জিনীয়াৰ পদলৈ পদোন্নতিৰ সময়ত চৰকাৰে এজন ইংৰাজ বিষয়াক সেই পদত মকৰল কৰাত বলিনাৰায়ণে স্বেচ্ছাই চাকৰি জীৱনৰপৰা আগতীয়াকৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু কলিকতাত থাকিবলৈ লয়।
চাকৰিৰ সমান্তৰালকৈ বলিনাৰায়ণ বৰাই কলিকতাৰপৰা ১৮৮৬ চনৰ ডিচেম্বৰত মাহেকীয়া কাকত মৌ প্ৰকাশ কৰে। ১৮৮৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা ১৮৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাৰ্চ মাহলৈকে মৌৰ চাৰিটা সংখ্যা প্ৰকাশ হৈছিল। চৰকাৰী চাকৰিয়াল হোৱা বাবে তেখেতে কাকতত নিজৰ নাম প্ৰকাশ নকৰি ভাতৃ হৰনাৰায়ণক সম্পাদকৰ আসনত বহুৱাইছিল। ডঃ মহেশ্বৰ নেওগে 'অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা'ত 'মৌ'ৰ পৰিচয় হৰিনাৰায়ণ বৰাৰ সম্পাদিত বলিনাৰায়ণ বৰাৰ মৌ বুলি দিছে। মৌৱে স্ত্ৰী শিক্ষা, শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য, গণ শিক্ষা, উচ্চ-শিক্ষা, বিদেশ ভ্ৰমণ, ছাত্ৰৰ পৰিৱেশ, বিদ্যালয় স্থাপন, জাতিভেদ প্ৰথা নিবাৰণ, ৰাজনৈতিক আন্দোলন আদি ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব দিছিল আৰু সততে মাত মাতিছিল।
মৃত্যু
জীৱনৰ শেষ সময়ছোৱা তেখেত ৰাঁচীত আছিল। ১৯২৭ চনৰ ২৯ জুলাই তাৰিখে, পুৱা ৪ বজাত তেখেত স্বৰ্গগামী হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অভিযন্তা শ্ৰেণী: মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী: অসমৰ ব্যক্তি
পত্ৰলেখা পাল
পত্ৰলেখা মিশ্ৰ পাল (Patralekha Mishra Paul) (জন্ম ২০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।  তেওঁ হানছাল মেহটাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ ’চিটি লাইটছ’ত ৰাজকুমাৰ ৰাওৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে।   এই চলচ্চিত্ৰখনে ব্যৱসায়িক সফলতা আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসাও লাভ কৰে। পত্ৰলেখাৰ দ্বিতীয় ছৱি, লাভ গেমছ, বিক্ৰম ভাটৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু মুকেশ ভাট আৰু মহেশ ভাটৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এখন ৰহস্য চলচ্চিত্ৰ (urban-thriller)। এই চলচ্চিত্ৰখন ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল নহ’ল যদিও পত্ৰলেখাৰ অভিনয়ে ইয়াতো প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হয়।
শৈশৱ
পত্ৰলেখাৰ জন্ম হৈছিল মেঘালয়ৰ শ্বিলঙত। তেওঁৰ আইতাক এগৰাকী কবি আছিল। তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট আৰু মাক গৃহিণী। পত্ৰলেখাৰ সহোদৰ দুগৰাকী হ’ল পৰ্নলেখা মিশ্ৰ পাল আৰু অগনিশ পাল। তেওঁ অসমত অৱস্থিত আৱাসিক বিদ্যালয় ’আছাম ভেলী স্কুল’ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পিছত পত্ৰলেখাই বেংগালুৰুৰ বিছপ কটন বালিকা বিদ্যালয় (Bishop Cotton Girls' School) ত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে। তেওঁ এইচ আৰু কলেজ অব কমাৰ্চ আৰু ইক’ন’মিকছৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। এই সময়ছোৱাত পত্ৰলেখাই ব্লেকবেৰী, টাটা ড’ক’ম আদিৰ বাবে কেইবাটাও বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰে।
কেৰিয়াৰ
পত্ৰলেখাৰ দ্বিতীয় ছৱি, ’লাভ গেমছ’, বিক্ৰম ভাটৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু মুকেশ ভাট আৰু মহেশ ভাটৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এখন ৰহস্য চলচ্চিত্ৰ (urban-thriller)। এই ছৱিখনৰ মুখ্য অভিনেতাসকল হৈছে পত্ৰলেখা, গৌৰৱ আৰোৰা আৰু তাৰা আলিশা বেৰী (Tara Alisha Berry)। ’লাভ গেমছ’ চলচ্চিত্ৰখন ২০১৬ চনৰ আঠ এপ্ৰিলত মুক্তি দিয়া হয়। চলচ্চিত্ৰখনে মূলত সমমালোচকৰ ঋণাত্মক মন্তব্য লাভ কৰে যদিও পত্ৰলেখাৰ অভিনয়ে ইয়াতো প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৮ চনত পত্ৰলেখা পলে ’নানু কি জানু’ নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত অভিনয় কৰে। ফাৰাজ হায়দাৰ (Faraz Haider) ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই চলচ্চিত্ৰখন ভৌতিক-কমেডী। ইয়াত পত্ৰলেখাই অভয় দেউলৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে। ’নানু কি জানু’-এ ২০১৮ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত মুক্তি লাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
পত্ৰলেখা বৰ্তমান অভিনেতা ৰাজকুমাৰ ৰাওৰ সৈতে সম্পৰ্কত আবদ্ধ হৈ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
কে সচিদানন্দন
জীৱন পৰিক্ৰমা
১৯৪৬ চনত, কেৰালাৰ ত্ৰিচুৰ জিলাৰ পুল্লোত (Pulloot) সচিদানন্দনৰ জন্ম হৈছিল। গাঁৱৰ স্কুলতে স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ Irinjalakudaৰ খ্ৰাইষ্ট কলেজত জীৱবিজ্ঞান পঢ়ে আৰু আৰ্ণাকুলমৰ মহাৰাজা কলেজৰপৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কালিকুট বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা পষ্ট ষ্ট্ৰাক্‌চাৰেলিষ্ট প'য়েটিকচ্‌ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
১৯৬৮ চনত তেওঁ কে কে টি এম চৰকাৰী কলেজত ইংৰাজীৰ প্ৰবক্তা ৰূপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৭০ চনত ইংৰাজীৰ অধ্যাপক ৰূপে খ্ৰাইষ্ট কলেজত কাম কৰে। ১৯৯২ চনত তেওঁ দিল্লীৰ 'ইণ্ডিয়ান নেচনেল একাদেমী'ৰ জাৰ্নেল 'ইণ্ডিয়ান লিটাৰেচাৰ'ৰ সম্পাদকৰ পদ গ্ৰহণৰ বাবে চাকৰিৰপৰা স্বেচ্ছাই অৱসৰ লয়। ১৯৯৬ চনত তেওঁ একাদেমীৰ সম্পাদক, মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া ৰূপে মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু এই পদৰপৰা ২০০৬ চনত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ উচ্চ শিক্ষা বিভাগ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় অনুবাদ মিচনৰ পৰামৰ্শদাতা ৰূপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ইগন'( ইন্দিৰা গান্ধী নেচনেল অ'পেন ইউনিভাৰচিটি), দিল্লীৰ অধীনৰ 'স্কুল অৱ ট্ৰেন্সলেচন ষ্টাডিজ' আৰু ট্ৰেইনিঙৰ সঞ্চালক আছিল। তেওঁ 'দ্য কথা লাইব্ৰেৰী অৱ ইণ্ডিয়ান লিটাৰেচাৰ' আৰু দক্ষিণ এছীয় সাহিত্য পত্ৰিকা 'দ্য লাইব্ৰেৰী অৱ চাউথ এছিয়ান লিটাৰেচাৰ' সম্পাদনা কৰিছিল।
সচিদানন্দন ছিমলাৰ 'ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্স ষ্টাডিজ'ৰ জাতীয় সহযোগী। তেওঁ 'গুফ্‌টগু' আৰু 'ওৱান অ'ভাৰ দ্য এইটথ' নামৰ দুখন অনলাইন পত্ৰিকাৰ সহকাৰী সম্পদক। 'ডেন্স অৱ পিক'ক' আৰু 'এন্থ'লজি অৱ কন্টেম্প'ৰেৰি ইণ্ডিয়ান পয়েট্ৰি' আদি প্ৰতিষ্ঠিত কাব্য সংকলনত সচিদানন্দনৰ কবিতা প্ৰকাশ হৈছে।
১৯৯৬ চনৰ ২০০৬ চনলৈ তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। অকাডেমিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণৰ পাছত তেওঁ পুনৰ শিক্ষকতালৈ ঘূৰি আহে আৰু ২০১১ চনলৈকে ইগন'ৰ সঞ্চালক আৰু অধ্যাপক ৰূপে কাম কৰে। সচিদানন্দন বিবাহিত আৰু তেওঁ দুগৰাকী কন্যা সন্তানৰ পিতৃ।
বঁটা আৰু সম্মান
অন্যান্য উল্লেখনীয় বঁটাৰ লগতে সচিদানন্দনে গদ্য, কবিতা, নাটক আৰু ভ্ৰমণ কাহিনীৰ বাবে ক্ৰমে ১৯৮৪, ১৯৮৯, ১৯৯৯, ২০০০ চনত কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত তেওঁ কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ আৰু ২০১২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ বঁটা, বাপুৰেড্ডী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে লণ্ডনৰ কলা বঁটাকে আদি কৰি প্ৰায় ৫১টি বঁটা লাভ কৰিছে। সচিদানন্দনে দিল্লীৰ হিন্দী সাহিত্য সন্মিলনৰ সাহিত্যশ্ৰী সম্মান, ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগৰ চিনিয়ৰ ফেলোশ্বিপ, মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰৰ শ্ৰীকান্ত বাৰ্মা ফেলোশ্বিপ আৰু কে কে বিৰলা তুলনাত্মক সাহিত্য ফেলোশ্বিপো লাভ কৰিছে। তেওঁৰ কবিতা আৰু সমালোচনাৰ কেইবাখনো কিতাপ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মালায়ালম ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
৬
৬ ৫ৰ পিছৰ আৰু ৭ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। এই সংখ্যাৰ গুণনীয়ক ১, ২, ৩ আৰু ৬, ই এক যৌগিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
প্ৰণিতা তালুকদাৰ
প্ৰণিতা তালুকদাৰ (Pranita Talukdar, ১৯৩৫ - ২০ এপ্ৰিল ২০১৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, শিক্ষয়িত্ৰী তথা সমাজকৰ্মী। তেওঁ সৰভোগ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৯৬৭ আৰু ১৯৭২ চনত দুবাৰকৈ বিধায়িকা হিচাপে অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে আগবঢ়োৱা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৩৫ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত প্ৰণিতা তালুকদাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ পদ্মৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃ পাৱিত্ৰ কুমাৰী বৰুৱা। প্ৰণীতা তালুকদাৰে সৰভোগৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক জননেতা তথা বৰনগৰ কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ঘনশ্যাম তালুকদাৰৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ঘনশ্যাম তালুকদাৰ ১৯৫৭ চনত সৰভোগ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁলোকৰ এগৰাকী জীয়ৰী অনুৰূপা তালুকদাৰ, আৰু দুজন পুত্ৰ দেৱশ্যাম তালুকদাৰ আৰু নৱশ্যাম তালুকদাৰ।
কৰ্মজীৱন
প্ৰণিতা তালুকদাৰ কেন্দ্ৰীয় নাৰী আৰু শিশু কল্যাণ সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু সৰভোগ আদৰ্শ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা পৰিচালনা সমিতিৰ লগত ওত:প্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত সৰভোগ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁ পুনৰাই একে সমষ্টিৰ পৰা বিধানসভালৈ মুঠ দুবাৰকৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে সৰভোগ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও এই নিৰ্বাচনত তেওঁ পৰাজয় বৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ কন্যা অনুৰূপা তালুকদাৰ হানাহো ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত। তেওঁ ২০১৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত সৰভোগ সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অৱতীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰঞ্জিত কুমাৰ দাসৰ হাতত পৰাজিত হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
মিঠু বৰুৱা
মিঠু বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰবিদ। তিনিবছৰ বয়সতে দীঘলীপুখুৰীৰ দুয়োপাৰ সাতুৰিবলৈ সক্ষম হোৱা মিঠু বৰুৱাই ৫০ মিটাৰ ফ্ৰিষ্টাইল শাখাত ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেকৰ্ড গঢ়াৰ লগতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ছাফ গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৯৩ চনত হংকংত অনুষ্ঠিত সপ্তম এছিয়া পেচিফিক চেম্পিয়নশ্বিপত মিঠু বৰুৱাই ভাৰতৰ হৈ ২টা সোণৰ পদক, ২টা ৰূপৰ পদক আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৯৮ চনত মিঠু বৰুৱাই সাঁতোৰৰ কেৰিয়াৰৰ সামৰণি মাৰে। তেওঁ বৰ্তমান উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ এগৰাকী শীৰ্ষ বিষয়া।
ব্যক্তিগত জীৱন
মিঠু বৰুৱা সমসাময়িক ৰঞ্জী ট্ৰফী ক্ৰিকেট খেলুৱৈ পৰাগ দাসৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ২০০১ চনত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ, ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ ৰিয়ান পৰাগৰ জন্ম হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাঁতোৰবিদ
হেমেন হাজৰিকা
হোমেন হাজৰিকা (humen হাজৰিকা) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া গায়ক,সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ |
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
উত্তৰ গোৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত ১৯২৬ চনত জন্ম লাভ কৰে |
সাহিত্যৰাজি
হোমেন হাজৰিকাই গাঁৱলীয়া জীৱনৰ বিহু আৰু বনগীতৰ ৰচনা কৰে |তেওঁ সংগীত পৰিচালনা কৰা একমাত্ত ছৱিখন হৈছে দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ পৰিচালিত ৰাংধালী (১৯৭৯) | এই ছবিৰ ´ৰিং মাৰি শুনিলোঁ `,´ জাক জাক জাকৈয়া ছোৱালী`,´আকাশে নামিলে বেলা` আদি অতি জনপ্ৰিয় গীতবোৰৰ ৰচয়িতাও হাজৰিকা |
সৃষ্টিশীল গ্ৰন্থ
যেনে প্ৰবন্ধ সংকলন, কবিতা, গল্প, উপন্যাস আদি
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
আল-মা'ইদা
আল-মা'ইদা (ٱلمائدة, Al-Māʾidah; অৰ্থ: "মেজ" বা "খাদ্যৰ সৈতে মেজখন বিয়পি পৰিছে") কোৰআনৰ পঞ্চম অধ্যায় (ছূৰা), যাৰ ১২০টা শ্লোক (আয়াত)। প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ সন্দৰ্ভত (আচবা আল-নুজুল), ই হৈছে "মদিনান ছূৰাৰ", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মক্কাৰ পৰিৱৰ্তে মদিনাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অধ্যায়টোৰ বিষয়বোৰৰ ভিতৰত আছে নিষিদ্ধ প্ৰাণী আৰু যীশু আৰু মুছাৰ অভিযান। আয়াত ৯০-ত "নিচাযুক্ত দ্ৰব্য" (সুৰা) নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। ৮ নং আয়াতত এইদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে: "মানুহৰ ঘৃণাই আপোনাক অন্যায়ৰ দিশে লৈ যাব নিদিব।" আল-তবলিগ আয়াত ৬৭ বিদায় তীৰ্থযাত্ৰা আৰু ঘাদিৰ খুমৰ বাবে প্ৰাসংগিক।
আয়াত (কোৰআন ৫:৩২-৩৩) উদ্ধৃত কৰি হত্যাৰ নিন্দা কৰা হৈছে, যেনে, "যদি কোনোবাই এজন ব্যক্তিক হত্যা কৰে, তেন্তে এনে হ'ব যেন তেওঁ গোটেই লোকসকলক হত্যা কৰে: আৰু যদি কোনোবাই জীৱন ৰক্ষা কৰে, তেন্তে এনে হ'ব যেন তেওঁ গোটেই মানুহৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিছে।" এই আয়াতটো তালমুদৰ এটাৰ দৰে একে।
সাৰাংশ
thumb|অটোমান সাম্ৰাজ্যত এটা পৰীক্ষণ, ১৮৭৯, যেতিয়া মেচেলৰ অধীনত ধৰ্মীয় আইন প্ৰযোজ্য হৈছিল
৩ ইকমাল আল-দিনৰ আয়াত
এই আয়াতটোত এটা পেৰেণ্টেকেল বাক্য আছে: "এই দিনটোত যিসকলে আপোনাৰ ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি নিৰাশ হোৱা বুলি অবিশ্বাস কৰে, গতিকে তেওঁলোকক ভয় নকৰে আৰু মোক ভয় কৰে। এই দিনটোত মই আপোনাৰ ধৰ্ম্ম আপোনাৰ বাবে নিখুঁত কৰিছোঁ আৰু আপোনাৰ ওপৰত মোৰ অনুগ্ৰহ সম্পূৰ্ণ কৰিছো আৰু আপোনাৰ বাবে ইছলামক ধৰ্ম হিচাপে বাছনি কৰিছো।" প্ৰামাণিক হাদিছত প্ৰকাশিত অনুসৰি এই আয়্যাতটো আৰাফাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল: "বৰ্ণনা কৰা হৈছে উমাৰ বিন আল-খাট্টাব: এবাৰ এজন ইহুদীয়ে মোক কৈছিল, "হে বিশ্বাসীসকলৰ প্ৰধান! আপোনাৰ পবিত্ৰ কিতাপখনত এটা আয়াত আছে যিটো আপোনালোক সকলোৱে (মুছলমান) পঢ়িছে, আৰু যদি এইটো আমাৰ ওচৰত প্ৰকাশ কৰা হ'লহেঁতেন, তেন্তে আমি সেই দিনটোক (যাৰ ওপৰত এইটো প্ৰকাশ কৰা হৈছিল) উদযাপনৰ দিন হিচাপে ল'লোহেঁতেন।" 'উমাৰ বিন আল-খাট্টাব প্ৰশ্ন কৰিলে, "সেই আয়াতটো কোনটো?" ইহুদীজনে উত্তৰ দিছিল, "আজিৰ দিনটোত মই তোমাৰ বাবে তোমাৰ ধৰ্ম নিখুঁত কৰিছোঁ, তোমাৰ ওপৰত মোৰ অনুগ্ৰহ সম্পূৰ্ণ কৰিছোঁ আৰু তোমাৰ বাবে ইছলামক তোমাৰ ধৰ্ম হিচাপে বাছি লৈছো।" (৫:৩) 'উমৰে উত্তৰ দিছিল, "কোনো সন্দেহ নাই, আমি জানো যে এই আয়াতটো কেতিয়া আৰু ক'ত নবীৰ ওচৰত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। শুক্ৰবাৰে আছিল আৰু পয়গম্বৰ 'আৰাফাত'ত থিয় হৈ আছিল (অৰ্থাৎ হজ্জৰ দিন)।"
- বুখাৰী
২৭-৩১ কাবিল আৰু হাবিল
কাহিনীটো কোৰআন ৫:২৭-৩১ ত দেখা গৈছে: thumb|পয়গম্বৰসকলৰ কাহিনীৰ এক আলোকিত পাণ্ডুলিপি সংস্কৰণৰ পৰা কাবিলে হাবিলক সমাধিস্থ কৰাৰ এক চিত্ৰ
"তেওঁলোকৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হওক। আদম, সত্যৰ সৈতে। যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল আৰু তেওঁলোকৰ এজনৰ পৰা ইয়াক গ্ৰহণ কৰা হৈছিল, আৰু আনজনৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাছিল, কয়িনে তেওঁৰ ভায়েকক কৈছিল, মই নিশ্চিতভাৱে তোমাক হত্যা কৰিম। এই সন্দৰ্ভত হাবেলে উত্তৰ দিলে, ঈশ্বৰে কেৱল পবিত্ৰ লোকসকলৰ নৈবেদ্যক স্বীকাৰ কৰিলে"
- জৰ্জ বিক্ৰী দ্বাৰা অনুবাদ কৰা কোৰআন
"যদি আপুনি মোক হত্যা কৰিবলৈ আপোনাৰ হাত দাঙিব, মই আপোনাক হত্যা কৰিবলৈ মোৰটো পোহনীয়া নকৰো। মই ঈশ্বৰক ভয় কৰোঁ, সকলো জগতৰ প্ৰভু, আৰু মই বিচাৰোঁ যে আপুনি মোৰ পাপৰ লগতে আপোনাৰ ওপৰত ভাৰাক্ৰান্ত হৈ জুইৰ বাসিন্দা হৈ পৰিল: এনেধৰণৰ দুষ্টলোকৰ পুৰস্কাৰ। ' কিন্তু তেওঁৰ আত্মাই তেওঁক তেওঁৰ ভায়েকক হত্যা কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল: তেওঁ তেওঁক হত্যা কৰিছিল আৰু ক্ষতিগ্ৰস্ত সকলৰ মাজৰ এজন হৈ পৰিছিল। ঈশ্বৰে মাটিত খজুৱতি কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ ভায়েকৰ মৃতদেহ কেনেদৰে ঢাকিব লাগে দেখুৱাবলৈ এটা কাক পঠিয়াইছিল আৰু তেওঁ কৈছিল, 'দুখ মই! আমি কি এই কাকটিৰ মতো হতে পাৰতাম না এবং আমাৰ ভাইৰ দেহটা ঢেকে ৰাখতে পাৰতাম না?' তেওঁ অনুতপ্ত হৈ পৰিছিল।"
৩৩ হীৰাবাহ আয়াত
কোৰআনিক অধ্যায় আল-ম'ইদা (কোৰআন ৫:৩৩)ৰ এই আয়াতটোক হীৰাবাহ আয়াত (আয়াত আল-হীৰাবা) বুলি জনা যায়, ই "যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ বাৰ্তাবাহকৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰে আৰু দেশত বিশৃংখলতা বিয়পাবলৈ চেষ্টা কৰে" তেওঁলোকৰ বাবে শাস্তি নিৰ্ধাৰণ কৰে: মৌখিক বিশেষ্য ৰূপ (অৰ্থাৎ ḥirabah) প্ৰায়ে ইছলামী ন্যায়শাস্ত্ৰৰ ধ্ৰুপদী আৰু আধুনিক কিতাপত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু কোৰাণত ḥirabah শব্দ বা মূল ক্ৰিয়া ḥaraba নাই। (Yuḥāribūna হৈছে কোৰআন ৫:৩৩-৪ ত ব্যৱহৃত প্ৰপত্ৰ।)
প্ৰাৰম্ভিক ইছলামিক সূত্ৰ অনুসৰি, উৰাইনা জনজাতিৰ কিছুমান সদস্যই মুছলমানসকলৰ সম্পত্তি চুৰি কৰাৰ বাবে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ ভাও লোৱাৰ পিছত আৰু তেওঁলোকক বিশ্বাসৰ বিষয়ে শিকোৱাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা এজন ডেকা গৰখীয়াক হত্যা কৰাৰ পিছত এই আয়াতটো প্ৰকাশ পাইছিল। অৱশ্যে আয়াতটোৰ বহল আৰু শক্তিশালী ভাষাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি উমায়দসকলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন ৰাজ্যিক প্ৰতিনিধিসকলে দৃঢ়তাৰে কৈছে যে ই সাধাৰণতে বিদ্ৰোহীসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হয়।
ত্ৰিআক্ষৰিক মূল ḥrb মূল অৰ্থ হৈছে কাৰোবাৰ সম্পদ বা সম্পত্তি নষ্ট কৰা, আৰু লগতে যুঁজ দিয়া বা পাপ কাৰ্য্য কৰা। কোৰআনত ২:২৭৯ আৰু ৫:৩৩-৩৪ আয়াতত "দুয়োটা অৰ্থবুজায়"।
৫১ ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলক মিত্ৰ হিচাপে নলব
কিছুমান মুছলমান হাৰ্ড লাইনাৰে অ-মুছলমানসকলৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কক নিন্দা কৰিবলৈ এনে ধৰণৰ আয়াত ব্যৱহাৰ কৰিছে আৰু অ-মুছলমানসকলক মুছলমান দেশবোৰত নেতা হোৱাৰ পৰা নিষেধ কৰিছে। অৱশ্যে, শফি উচমানীৰ দৰে আন মুছলমান পণ্ডিতসকলে ইয়াক কেৱল "বৈষম্যহীন অন্তৰংগতা" নিষিদ্ধ কৰা বুলি ভাবে যি "ইছলামৰ স্বকীয় চিহ্ন"ক বিভ্ৰান্ত কৰিব পাৰে, আনহাতে আন সকলো ন্যায়সঙ্গত সম্পৰ্কক অনুমতি দিয়া বুলি বিবেচনা কৰে। গহামিদীয়ে তেওঁৰ ইতমাম আল-হুজ্জ ইছলামৰ ব্যাখ্যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, এই আয়াতৰ বিষয়বোৰ কেৱল মুছলমান পয়গম্বৰৰ সময়ৰ ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলৰ মাজতহে সীমাবদ্ধ ৰাখে। আন কিছুমানে যুক্তি দিয়ে যে ইয়াত কেৱল যুঁজাৰু অ-মুছলমানৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
আয়াত ৫১ Ṣan'ā ১ নিম্ন পাঠত সংৰক্ষণ কৰা হৈছে।
ছিয়াৰ দৃষ্টিভংগী
এই আয়াতটোৰ ছিয়া ব্যাখ্যাৰ ওপৰত, আল্লাহে "ৱালিয়ায়ুকুম" নামৰ একক ৰূপটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল যাৰ অৰ্থ হৈছে "উইলায়াহ" (বিশ্বাসীসকলৰ অভিভাৱকত্ব) হৈছে একক প্ৰকল্প। অৰ্থাৎ, বাৰ্তাবাহক আৰু আলীৰ "উইলায়াহ" আল্লাহৰ উইলায়াহৰ মূলৰ পৰা উদ্ভৱ হয়। এই আয়াতটোৰ সন্দৰ্ভত "ৱালি" শব্দটোৰ অৰ্থ "বন্ধু" হ'ব নোৱাৰে কিয়নো কোৰআনত এটাও আয়াত নাই য'ত আল্লাহে কয় যে তেওঁৰ কোনো বাৰ্তাবাহক তেওঁলোকৰ অনুগামীসকলৰ বন্ধু বা সহায়ক। ইয়াৰ উপৰিও যদি আয়াতটোৱে বন্ধু বা সহায়কৰ অৰ্থত "উইলায়াহ" বুজায়, তেন্তে একক ৰূপ "ৱালিয়ায়ুকুম" ব্যৱহাৰ কৰা নহ'লহেঁতেন কিন্তু বহুবচন ৰূপ "আউলিয়া'উকুম" উপযুক্ত হ'ব কিয়নো আল্লাহৰ "বন্ধুত্ব" অনন্য।
তাহিৰ উল কাদৰীয়ে এই শ্লোকটোৰ সন্দৰ্ভত লিখিছে:
আয়াত ৭২ আৰু ৭৩
কোৰআন: এন এনচাইক্লোপিডিয়াই কয়, "খ্ৰীষ্টান প্ৰথাৰ প্ৰতি কোৰানৰ আপত্তি হৈছে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ শিৰ্ক, যীশু, মেৰী আৰু সাধুসকলৰ উপাসনা 'আল্লাহৰ অৱমাননাত'। ত্ৰিমূৰ্তিৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰাৰ কোনো যুক্তি নাই, কিয়নো যীশুৱে কেতিয়াও এনে ধাৰণাক ক্ষমা নকৰিলেহেঁতেন।" চাহিহ ইণ্টাৰনেচনেলত এইদৰে কৈছিল: "(৭২) তেওঁলোকে নিশ্চিতভাৱে অবিশ্বাস কৰিছে, যিয়ে কয়, "আল্লাহ হ'ল মুছা, মৰিয়মৰ পুত্ৰ", আনহাতে মুছাই কৈছে, "হে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান, আল্লাহ, মোৰ প্ৰভু আৰু আপোনাৰ প্ৰভুৰ উপাসনা কৰক।" সঁচাকৈয়ে, যিয়ে আনক আল্লাহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে - আল্লাহই তেওঁক স্বৰ্গদেউ কমাবলৈ নিষেধ কৰিছে, আৰু তেওঁৰ আশ্ৰয় হৈছে জুই আৰু অন্যায়কাৰীসকলৰ বাবে কোনো সহায়ক নাই। (৭৩) তেওঁলোকে নিশ্চিতভাৱে অবিশ্বাস কৰিছে যিয়ে কয়, আল্লাহ হ'ল তিনিজনৰ ভিতৰত তৃতীয়। আৰু এজন আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো দেৱতা নাই। আৰু যদি তেওঁলোকে কোৱা কথাবোৰৰ পৰা বিৰত নাথাকে, তেন্তে তেওঁলোকৰ মাজত থকা অবিশ্বাসীসকলক এক বেদনাদায়ক শাস্তি প্ৰদান কৰা হ'ব।"
আয়াত ৯০
৯০ আয়াতত এইদৰে কোৱা হৈছে: "আপুনি যিসকলে বিশ্বাস কৰিছে, সঁচাকৈয়ে নিচাযুক্ত দ্ৰব্য, জুৱা, [আল্লাৰ বাহিৰে আনলৈ] শিলৰ বেদীত [বলি দিয়া], আৰু ডাইভিং কাড় চয়তানৰ কাৰ্য্যৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ বাহিৰে, গতিকে আপুনি সফল হ'ব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা টো পৰিহাৰ কৰক।" সুৰা আৰু জুৱা পৰিহাৰ কৰিবলৈ মুছলমানসকলৰ বাবে কোৰআনত এইটো এটা স্পষ্ট ৰায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ছূৰা শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:মদিয়ান ছূৰা
চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ
চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ (Champaran Satyagraha) ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক কালত ভাৰতৰ বিহাৰৰ চম্পাৰণ জিলাত সংঘটিত হোৱা কৃষকৰ বিদ্ৰোহ আছিল। ১৯১৬ চনৰ সংঘটিত হোৱা চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ ভাৰতত মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত প্ৰথম সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন আছিল। ইয়াক ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত ঐতিহাসিকভাৱে অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ বিদ্ৰোহ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই আন্দোলনত কৃষকসকলে কোনো পাৰিশ্ৰমিক নোপোৱাকৈ নীল খেতি কৰিব লগা হোৱাৰ বাবে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯১৫ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা ভাৰতলৈ উভতি আহে। তেওঁ উত্তৰ ভাৰতৰ কৃষকসকলক নীল ৰোপণকাৰীৰ দ্বাৰা নিপীড়িত হোৱা দেখি তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ মানুহৰ দ্বাৰা গণ বিদ্ৰোহ সংগঠিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা একে পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ প্ৰথম জনপ্ৰিয় সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন আছিল। চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহে ভাৰতৰ যুৱ আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামক নিৰ্দেশনা দিছিল। এই আন্দোলনে ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত ভাৰতীয়সকলৰ অংশগ্ৰহণৰ নিৰ্দেশ দিয়াৰ লগতে বংগৰ উগ্ৰপন্থীসকলৰ মাজত যিসকলে ভাৰতত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিকসকলক উৎখাত কৰিবলৈ হিংসাত্মক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল তেওঁলোকৰ মাজত মধ্যস্থতা কৰিছিল।
ঔপনিৱেশিক যুগৰ আইনৰ অধীনত বহুতো ভাড়াতীয়া আধিত খেতি কৰা কৃষকে তেওঁলোকৰ ভাড়াতীয়াৰ চৰ্ত হিচাপে তেওঁলোকৰ মাটিৰ এক অংশত কিছু নীল খেতি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। এই নীলৰ ব্যৱহাৰ ৰং তৈয়াৰ কৰিবলৈ কৰা হৈছিল। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে জাৰ্মানসকলে একপ্ৰকাৰৰ সস্তীয়া কৃত্ৰিম ৰং উদ্ভাৱন কৰিছিল সেয়েহে নীলৰ চাহিদা যথেষ্ট হ্ৰাস পাইছিল। কিছুমান ভাড়াতীয়া কৃষকে নীল খেতি এৰি দিয়াৰ বিনিময়ত অধিক ভাড়া পৰিশোধ কৰিছিল। অৱশ্যে প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মান কৃত্ৰিম নীল উপলব্ধ হোৱা বন্ধ হৈছিল আৰু সেয়েহে প্ৰাকৃতিক নীলৰ ব্যৱসায় পুনৰ লাভজনক হৈ পৰিছিল। পূৰ্বৰ চুক্তি অনুসৰি এনেদৰে বহুতো কৃষকে আকৌ এবাৰ তেওঁলোকৰ মাটিৰ এক অংশত ইয়াক ৰোপণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। স্বাভাৱিকতে ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ মাজত যথেষ্ট খং আৰু বিৰক্তিৰ সৃষ্টি হৈছিল।
পটভূমি
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে চীনত নীলৰ বাণিজ্য অবৈধ কৰা হৈছিল আৰু ১৯১০ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সীমাবদ্ধ কৰা হৈছিল। নীল ব্যৱসায়ীসকলে উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিবলৈ নীল ৰোপণকাৰীৰ ওপৰত হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বহুতো আধিত খেতি কৰা ভাড়াতিয়া কৃষকে অভিযোগ কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ মাটিৰ মালিকসকলে অবৈধ উপকৰসমূহ সঠিক কৰিবলৈ আৰু আন উপায়েৰে তেওঁলোকক জব্দ কৰিবলৈ শক্তিশালী কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই বিষয়টো কেইবাজনো উকীল আৰু ৰাজনীতিবিদৰ দ্বাৰা আলোকপাত কৰা হৈছিল আৰু এক তদন্ত আয়োগ গঠন কৰা হৈছিল। গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থী আৰু পীৰ মুনীশে তেওঁলোকৰ প্ৰকাশনত চম্পাৰণৰ অৱস্থা প্ৰকাশ কৰিছিল যাৰ বাবে তেওঁলোকে চাকৰি হেৰুৱাইছিল। ৰাজ কুমাৰ শুক্লা আৰু সন্ত ৰাউত নামৰ ধনী ব্যক্তিয়ে গান্ধীক চম্পাৰণলৈ যাবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল আৰু এনেদৰে চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ আৰম্ভ হৈছিল। গান্ধী ১৯১৭ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত চম্পাৰণত উপস্থিত হৈছিল আৰু বিশিষ্ট উকীলৰ এটা দলৰ সৈতে আমোলৱা গাঁৱৰ সন্ত ৰাউতৰ ঘৰত থাকিছিল। গান্ধীৰ দলত ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদ, ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ, মৌলানা মাজহাৰুল হক, অনুগ্ৰহ নাৰায়ণ সিনহা, বাবু গয়া প্ৰসাদ সিং, ৰামনৱমী প্ৰসাদ, আৰু জে.বি. কৃপালানীকে ধৰি অন্যান্য সকল আছিল।
গান্ধীয়ে ১৯১৭ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত পূব চম্পাৰণৰ ঢাকাত জিলা সদৰৰ পৰা ৩০ কিলোমিটাৰ পূবত বৰহাৰৱা লাখানছেন গাঁৱত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰে আৰু অঞ্চলটোৰ পৰা তেওঁৰ বহুসংখ্যক প্ৰবীণ সমৰ্থক আৰু নতুন স্বেচ্ছাসেৱকক সংগঠিত কৰে। ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ, অনুগ্ৰহ নাৰায়ণ সিনহা আৰু বাবু ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদক লৈ গঠিত বিশিষ্ট উকীলৰ দলে গাওঁসমূহৰ এক বিতং অধ্যয়ন আৰু জৰীপৰ আয়োজন কৰিছিল। এই জৰীপত নীল কৃষক সকলৰ অধঃপতিত জীৱনধাৰণৰ সাধাৰণ অৱস্থাকে ধৰি অত্যাচাৰ আৰু ভয়ংকৰ দুখ-কষ্টৰ ঘটনাবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
১৬ এপ্ৰিলত আৰক্ষীয়ে গান্ধীক অস্থিৰতা সৃষ্টিকৰাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰদেশ এৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। ১৮ এপ্ৰিলত মতিহাৰী জিলা আদালতত দণ্ডাধীশ জৰ্জ চন্দৰে ১০০ টকাৰ জৰিমনা পৰিশোধ কৰিবলৈ কোৱাত গান্ধীয়ে নম্ৰতাৰে এই আদেশক অমান্য কৰিছিল। কেইবা হাজাৰ লোকে তেওঁৰ মুক্তিৰ দাবীত আদালতৰ বাহিৰত প্ৰতিবাদ কৰিছিল আৰু সমদল কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে এই গোচৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰে।
গান্ধীয়ে সংগঠিত প্ৰতিবাদ আৰু জমিদাৰসকলৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মঘটৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁলোকে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ নিৰ্দেশনাত অঞ্চলটোৰ দৰিদ্ৰ কৃষকসকলৰ বাবে কৃষিৰ ওপৰত অধিক ক্ষতিপূৰণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰদান কৰা আৰু দুৰ্ভিক্ষ সমাপ্ত নোহোৱালৈকে ৰাজহ বৃদ্ধি আৰু সংগ্ৰহ বাতিল কৰাৰ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছিল। এই আন্দোলনৰ সময়ত প্ৰথমবাৰৰ বাবে গান্ধীক সন্ত ৰাউতে "মহাত্মা" আৰু "বাপু" (পিতৃ) বুলি অভিহিত কৰিছিল। যদিও গান্ধীয়ে নিজে "মহাত্মা" বুলি সম্বোধন কৰাটো পছন্দ কৰা নাছিল কিন্তু বাপু বুলি কোৱাটো পছন্দ কৰিছিল।
বিহাৰ আৰু উৰিষ্যা চৰকাৰৰ কাৰ্যবাহী পৰিষদৰ সদস্য ডব্লিউ মাউদে 'চম্পাৰণ কৃষি বিধেয়ক' প্ৰৱৰ্তনৰ সৈতে চম্পাৰণ আন্দোলনৰ সমাপ্তি ঘটিছিল। গান্ধী মিছনে কৰা প্ৰায় সকলো পৰামৰ্শৰে গঠিত আৰু ই চম্পাৰণ কৃষি আইন (১৯১৮: বিহাৰ আৰু উৰিষ্যা আইন ১)ত পৰিণত হৈছিল। এই আন্দোলনে ঔপনিবেশিক কালত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতত আইন অমান্যৰ ফলত ব্ৰিটিছসকলে তেওঁলোকৰ "আকোঁৰগোজ মনোভাৱ" সলনি কৰিছিল।  ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহ দমন কৰাৰ পিছত সত্যাগ্ৰহে ইয়াৰ অহিংস পন্থাৰ দ্বাৰা ঔপনিৱেশিক চৰকাৰক বিভ্ৰান্ত কৰিছিল যে এই আন্দোলন অসফল হ'ব। গান্ধীৰ এজন জীৱনীকাৰ ডেভিদ আৰ্নল্ডে লিখিছে যে গান্ধীয়ে "বিভ্ৰান্ত, খং আৰু ব্ৰিটিছসকলক প্ৰায় সমান পৰিমাণে বিভক্ত কৰিছিল"; সেয়েহে ব্ৰিটিছসকলে "তেওঁলোকৰ ভাষাত তেওঁ এজন অনুগত নে বিদ্ৰোহী আছিল সেয়া নিশ্চিত নাছিল।" সত্যাগ্ৰহৰ সফলতা আৰু গান্ধীৰ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ অন্তিম অভিযানত গান্ধীৰ "নৈতিক শ্ৰেষ্ঠতা" আছিল যি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
"প্ৰায় এক শতিকা ধৰি অস্তিত্বত থকা টিনকাথিয়া প্ৰণালী এনেদৰে বিলুপ্ত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ সৈতে ৰোপণকাৰীসকলৰ ৰাজৰ সমাপ্তি ঘটিছিল। হিংসাত্মক ঘটনাবোৰ একেলগে চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈছিল, এতিয়া কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ নিজৰ কাষ চাপি আহিছিল আৰু নীলৰ দাগ কেতিয়াও ধুব নোৱাৰি বুলি থকা অন্ধবিশ্বাস নাইকিয়া হৈছিল। - মহাত্মা গান্ধী"
গাওঁবাসীৰ আত্মবিশ্বাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি গান্ধীয়ে গাওঁসমূহৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, বিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ আৰু গাঁৱৰ নেতাসকলক পৰ্দা, অস্পৃশ্যতা আৰু মহিলাৰ দমন ৰোধ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। গান্ধীয়ে পশ্চিম চম্পাৰণৰ সন্ত ৰাউত আৰু এই জিলাৰ মধুবনৰ সহায়ত ভিটিহাৰৱাত আৰু দুখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
শতবাৰ্ষিকী উদযাপন
চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপন ২০১৭ চনৰ ১০ এপ্ৰিল তাৰিখে এক ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন 'ৰাষ্ট্ৰীয় বিমৰ্শ' সৈতে আৰম্ভ হৈছিল। এই সন্মিলনত বিশিষ্ট গান্ধীবাদী চিন্তাবিদ, দাৰ্শনিক আৰু পণ্ডিতসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানটো ভাৰত চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগ আৰু গণ শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ দ্বাৰা নোডেল কাৰ্যালয় হিচাপে আয়োজন কৰা হৈছিল। ২০১৭ চনৰ ১৩ মে' তাৰিখে ভাৰতীয় ডাক বিভাগে চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ শতবাৰ্ষিকীৰ তিনিটা স্মাৰক ডাক টিকট আৰু এখন ক্ষুদ্ৰ পত্ৰ জাৰী কৰে।
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৮ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত বিহাৰৰ চম্পাৰণ জিলাৰ মতিহাৰীত চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপনৰ সামৰণি অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানক চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহৰ বিষয়বস্তুক পুনৰ ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰয়াস হিচাপে অভিহিত কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
৭
৭ ৬ৰ পিছৰ আৰু ৮ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। এই সংখ্যাৰ গুণনীয়ক ১ আৰু ৭, ই এক মৌলিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱস
বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱস (WSPD) প্ৰতিবছৰে ১০ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে পালিত এক সজাগতা জাগৰণমূলক দিৱস। ২০০৩ চনৰ পৰা বিভিন্ন কৰ্মসূচীৰ জৰিয়তে আত্মহত্যাৰ সম্পৰ্কে জনসচেতনতা সৃষ্টি কৰি আত্মহত্যাৰ প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বব্যাপ্ত প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধতাক প্ৰকাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই দিৱস পালন কৰা হৈ আহিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ সংস্থা(IASP)-ই বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা(WHO) আৰু বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য ফেডাৰেছন(WFMH)-ৰ সহযোগত বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱস পালন কৰাত অগ্ৰণী ভূমিকা লৈ আহিছে। ২০১১ চনত প্ৰায় ৪০খন দেশে এই আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱসৰ অংগীকাৰবদ্ধতা দোহাৰিবলৈ সজাগতা কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত WHO-ৰ মানসিক স্বাস্থ্য এটলাছ (Mental Health Atlas)-ৰ তথ্য অনুসৰি, নিম্ন আয়সম্পন্ন কোনো দেশতেই আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধৰ কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি বা কৰ্মপন্থা নাছিল। অন্যহাতে, নিম্ন-মধ্য আয়সম্পন্ন দেশসমূহৰ ১০%-তকৈ কম, আৰু উচ্চ-মধ্য আয়সম্পন্ন আৰু উচ্চ আয়সম্পন্ন দেশসমূহৰ প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশৰে আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত সুস্পষ্ট ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি আছিল।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সাম্প্ৰতিক বিজ্ঞপ্তিসমূহৰ বক্তব্য অনুসৰি, আত্মহত্যাৰ বিষয়ে মুকলিভাৱে আলোচনা-বিলোচনাক লৈ থকা সামাজিক দ্বিধাবোধ বা বাধা-নিষেধ, আৰু আত্মহত্যাৰ সম্পৰ্কে বিৰাজমান সামাজিক মালিন্য ইত্যাদিৰ দৰে প্ৰত্যাহ্বানে আত্মহত্যাৰ প্ৰতিৰোধ জটিলতৰ কৰি তোলে। ইয়াৰ লগতে, আত্মহত্যা সম্পৰ্কীয় ঘটনাসমূহৰ সঠিক তথ্যৰ অভাৱেও এই সমস্যাক মোকাবিলা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে: "আত্মহত্যাৰ সংবেদনশীলতা আৰু কিছুমান দেশত আত্মঘাতী মনোভাৱক অবৈধ হিচাপে গৃহীত স্বীকৃতিৰ কাৰণেই বহু সময়ত আত্মহত্যাৰ ঘটনাসমূহৰ তথ্য সঠিকভাৱে উপস্থাপন নোহোৱাৰ উপৰিও আত্মহত্যাৰ ঘটনাসমূহ স্বাভাৱিক মৃত্যুৰ বিষয় ৰূপে শ্ৰেণীভুক্ত হোৱাটোয়ে, মৃত্যুৰ আন কাৰকসমূহৰ তুলনাত আত্মহত্যাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।" "
"আত্মহত্যাৰ সৈতে বহুতো জটিল আৰু আন্তঃসম্পৰ্কিত অন্তৰ্নিহিত অৱদানকাৰী কাৰক জড়িত হৈ থাকে... এই বিষয়সমূহে বেদনা বা ব্যথা আৰু হতাশাৰৰ অনুভূতি সৃষ্টি কৰি আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতা গঢ় দিব পাৰে। নিজকে হত্যা কৰি নিঃশেষ কৰি দিয়াকৈ আগ্নেয়াস্ত্ৰ, ঔষধ আৰু বিঁহৰ দৰে প্ৰয়োজনীয় উপাদানৰ উপলব্ধতাও আত্মহত্যাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱী হানিকাৰক।"
পটভূমি
আত্মহত্যাৰ সৈতে উপলব্ধ তথ্য অনুসৰি প্ৰতি বছৰে প্ৰায় এক মিলিয়ন লোকৰ আত্মহত্যাৰ জৰিয়তে মৃত্যু হয় বুলি অনুমান কৰা হৈছে। প্ৰতি ১০,০০০ জনৰ মাজত ১জন (সকলো মৃত্যুৰ ১.৪%), বা "প্ৰতি ৪০ ছেকেণ্ডত এজন বা প্ৰতিদিনে প্ৰায় ৩,০০০ জন" লোকৰ আত্মহত্যাৰ দ্বাৰা জীৱন নাশ হয়। ২০০৪ চনৰ তথ্যৰ পৰা এইটো অনুমান কৰা হৈছে যে, ২০২০ চনৰ ভিতৰত প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ১.৫ মিলিয়ন লোকৰ আত্মহত্যাৰে মৃত্যু ঘটিব।
পৰিসংখ্যাৰ পৰা দেখা যায় যে, পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশতে যিকোনো বয়স গোটৰ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত গড় হিচাপত প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ আত্মহত্যাৰ বিপৰীতে তিনিগৰাকী পুৰুষে আত্মহত্যা সংঘটিত কৰে। "অন্যহাতে, আত্মহত্যাৰ চেষ্টাৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষতকৈ মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হাৰ ২ ৰ পৰা ৩ গুণ বেছি হোৱা যেন লাগে। অৱশ্যে, এইক্ষেত্ৰত থকা লিংগ বৈষম্য শেহতীয়া বছৰবোৰত হ্ৰাস পাইছে। " পৰিসংখ্যাই দেখুৱায় যে, হত্যা আৰু যুদ্ধতকৈ আত্মহত্যাৰ জৰিয়তে মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা অধিক। বিশ্বব্যাপী, মৃত্যুৰ অগ্ৰণী কাৰকসমূহৰ ভিতৰত আত্মহত্যা হৈছে ত্ৰয়োদশ স্থানৰ কাৰক। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, আত্মহত্যাৰ দ্বাৰা প্ৰাণনাশ হোৱা প্ৰতিটো ঘটনাৰ বিপৰীতে প্ৰায় ২০জন মানুহে আত্মহত্যাৰে স্ব-প্ৰাণ নাশৰ প্ৰচেষ্টা চলায়। এই হাৰ প্ৰতি তিনি ছেকেণ্ডত এটাৰ সমতুল্য। ১৫ ৰ পৰা ২৪ বছৰ বয়সৰ ব্যক্তিসকলৰ ক্ষেত্ৰত আত্মহত্যা হৈছে মৃত্যুৰ সৰ্বাধিক সংঘটনৰ কাৰক।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
দৈৱকী
দৈৱকী হৈছে দেৱক ৰজাৰ কন্যা আৰু বাসুদেৱৰ ভাৰ্যা। আৰু কৃষ্ণ তথা বলোৰামৰ মাতৃ।
বিবাহ
বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত, কংসই ভনীয়েকক মথুৰালৈ বিদায় দিয়াৰ মুহূৰ্ততে এক আকাশবাণী যোগে কংসক অৱগত কৰা হ'ল যে দৈৱকী আৰু বাসুদেৱৰ অষ্টম পুত্ৰৰ হাতত কংসৰ মৃত্যু হ'ব। এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই দৈৱকীক বধ কৰিবলৈ উদ্দ্যত হয়। কংসক বাধা দি বাসুদেৱে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো সন্তানকে কংসলৈ বুলি অৰ্পণ কৰা হ'ব বুলি কথা দিয়ে আৰু দুয়ো কংসৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ ৰয়।
কাৰাগাৰৰ জীৱন
দৈৱকী আৰু বাসুদেৱ অনকাদুন্দুভি কংসৰ কাৰাগাৰৰ বন্দী আছিল। দৈৱকীৰ বিদায় ক্ষণতে আকাশ মাৰ্গৰ পৰা শুনা বাৰ্তাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই বাসুদেৱৰ কথা মতে দৈৱকীক বধ নকৰি নাৰদৰ বুদ্ধি মতে বন্দী কৰি থয়। তেওঁৰ ছটাকৈ সন্তানক বধ কৰাৰ পিছত সপ্তমটো সন্তান বলোৰামৰ ৰোহিনীৰ গৰ্ভৰে জন্ম হয়।
কংসই বধ কৰা দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল কীৰ্তিমত, সুসেন, উদয়িন, ভদ্ৰসেন, ৰিজুদাস আৰু ভদ্ৰদেহ।
দৈৱকীয়ে শীঘ্ৰেই ৰোহিনীৰ মাধ্যমেৰে বলোৰামক জন্ম দিয়ে আৰু কৃষ্ণক যশোদাৰ কন্যাৰ সৈতে সলনি কৰে। য'ত নেকি বলোৰাম আৰু কৃষ্ণ আছিল দেৱতা বিষ্ণু আৰু শেষ নাগৰ অৱতাৰ। নন্দ-যশোদাৰ কন্যা যোগমায়াক কংসই বধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত দৈৱকীয়ে বিদ্ৰোহ কৰে যদিও কংসই যোগমায়াক শিলত ঠেকেচি মাৰিবলৈ লওঁতেই তেওঁ দেৱীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি কংসক কয়, মুৰ্খ, তোৰ কাল ইতিমধ্যেই অন্যস্থানত জন্ম হৈছে আৰু লগেলগে তেওঁ পৰলোকত অন্তৰ্ধান হৈ পৰে।
কংস বধৰ পিছতেই বাসুদেৱ আৰু দৈৱকী কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হয়।
সদগৰ্ভৰ মুক্তি
কৃষ্ণই তেওঁৰ গুৰু সন্দিপানীৰ পুত্ৰক পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ কথা শুনি দৈৱকীয়েও নিজৰ সন্তান কেইটাক চাবলৈ ইচ্ছা কৰে। কৃষ্ণই তেওঁৰ অনুৰোধ মানি লয় আৰু শিশুসকলক পাটালাৰ পৰা দৈৱকীৰ ওচৰলৈ লৈ আহে। দৈৱকীয়ে তেওঁলোকক মাতৃ দুগ্ধ পান কৰাই আৰু তেওঁলোকে স্বৰ্গ লাভ কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
৮
৮ ৭ৰ পিছৰ আৰু ৯ৰ আগৰ স্বাভাৱিক সংখ্যা। এই সংখ্যাৰ গুণনীয়ক ১, ২, ৪ আৰু ৮, ই এক যৌগিক সংখ্যা।
অন্য সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে
১ৰ পৰা ৫লৈ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ সৈতে যোগ হ'লে পোৱা ফলাফল--
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
আলিপুখুৰী
আলিপুখুৰী হৈছে বৰদোৱাৰ এটা পৌৰাণিক নাম। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ জন্ম ঠাই বৰদোৱাৰ অন্তৰ্গত এটা পুৰণি অঞ্চল আছিল। যি বৰ্তমান বৰদোৱা আলিপুখুৰী নামেৰেও পৰিচিত।
অৱস্থিতি আৰু যাতায়ত
নগাওঁ জিলাৰ নগাওঁ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১৬-১৭ কিলোমিটাৰ নিলগত এই ঠাই অৱস্থিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
Bordowathan.org
অভিষেক বচ্চন
২০০০ চনত জে পি দত্তৰ যুদ্ধ চলচ্চিত্ৰ 'ৰিফিউজি'ৰে বচ্চনে তেওঁৰ অভিনয়ৰ সূচনা কৰিছিল আৰু এক ডজনৰ বেছি ছবিত অভিনয় কৰিছিল যি নেকি সমালোচনা আৰু বাণিজ্যিক ব্যৰ্থতা দুয়োটাই আছিল। তেখেতলৈ প্ৰথম বাণিজ্যিক সাফল্য ২০০৪-ৰ একচন চলচ্চিত্ৰ 'ধুম' আৰু 'ৰান' চলচ্চিত্ৰই লৈ আহে, যি তেওঁৰ পেচাত সম্ভাৱনাবোৰৰ বদলি কৰি দিয়ে। 'যুৱা' (২০০৪), 'চৰকাৰ' (২০০৫), আৰু 'কভি আলবিদা না কেহনা' (২০০৬) চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে বচ্চন সমালোচকসকলৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল, যিটোৰ বাবে তেওঁ একেৰাহে তিনিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেতাৰ 'ফিল্মফেয়াৰ বঁটা' অৰ্জন কৰে। ২০০৭ চনত অভিষেক বচ্চনে মণি ৰত্নমৰ গুৰু চলচ্চিত্ৰত ধীৰুভাই আম্বানিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন পাইছিল।
বাণিজ্যিকভাৱে সফল কমেডি তথা ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰটো বচ্চনে অগ্ৰণী তথা সহায়ক ভূমিকা পালন কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল 'বাণ্টি ঔৰ বাবলি' (২০০৫), 'চৰকাৰ' (২০০৫), 'ব্লাফমাষ্টাৰ!' (২০০৫), 'কভি অলবিদা না কেহনা' (২০০৬), 'গুৰু' (২০০৮), 'ঝুম বৰাবৰ ঝুম' (২০০৭), 'দোস্তনা' (২০০৮), 'বোল বচ্চন' (২০১২), 'হেপ্পী নিউ ইয়েৰ' (২০১৪), আৰু 'হাউচফুল থ্ৰী' (২০১৬) আদি। তেওঁৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা মুক্তিপ্ৰাপ্ত একচন চলচ্চিত্ৰৰ মাজত "ধুম" (২০০৪), "ধুম টু" (২০০৬) আৰু "ধুম থ্ৰী" (২০১৩) অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
তেওঁৰ তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ উপৰিও, কৌতুক-নাটক 'পা' (২০০৯) প্ৰযোজনাৰ বাবে বচ্চন হিন্দীত শ্ৰেষ্ঠ ফিচাৰ ফিল্মৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অৰ্জন কৰিছিল। ২০০৭ চনত তেখেত অভিনেত্ৰী ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যাৰ লগত তেওঁৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে।
প্ৰাথমিক জীৱন
thumb|অভিষেক বচ্চন (সোঁফাল) তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ [[অমিতাভ বচ্চন|অমিতাভ আৰু জয়া ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৪ চনত। ]] অভিষেক বচ্চন ১৯৭৬ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত মুম্বাইত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ প্ৰবীণ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চন আৰু জয়া বচ্চন (বিবাহৰ পূৰ্বে জয়া ভাদুৰী), এগৰাকী দক্ষ অভিনেতা হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ এগৰাকী ভগ্নী আছে, নাম 'শ্বেতা'। তেওঁৰ ককা 'হৰিবংশ ৰায় বচ্চন' হিন্দী সাহিত্যৰ নয়ী কবিতা সাহিত্য আন্দোলনৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত কবি আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল, তেওঁৰ আইতা, 'তেজী বচ্চন' আছিল এগৰাকী সমাজ কৰ্মী। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ আদি নাম ‘‘শ্ৰীবাস্তৱ", "বচ্চন" তেওঁৰ ককাকৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত কলমৰ নাম। যি নহওক, অমিতাভ বচ্চন যেতিয়া চলচ্চিত্ৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেতিয়া তেখেত তেওঁৰ দেউতাকৰ কলমৰ নামত এইটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বচ্চন তেওঁৰ দেউতাকৰ আবাদী বৰণৰ, মাকৰ পৰা বেঙলী। আৰু তেওঁৰ পিতামহৰ পৰা পঞ্জাবী বংশগত - যিসকল ভাৰত বিভাজনৰ আগত ফয়চালাবাদৰ পৰা মুম্বাইলৈ গুচি আহিছিল। তেওঁৰ মাতামহ আছিল বিখ্যাত লেখক তথা কবি 'তৰুণ কুমাৰ ভাদুড়ি'। তৰুণ কুমাৰ ভাদুড়ি এখন বিখ্যাত গ্ৰন্থ "অবিশপ্ত চম্বল (অভিশপ্ত চম্বল) লিখিছিল, সেইঠাইৰ সাংবাদিক/লেখক হিচাপে তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ বিৱৰণ। এই গ্ৰন্থটো ভাৰতৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত প্ৰায় সকলো ডকাইত-সংক্ৰান্ত বোলছবিবোৰক কেঁচামাল আৰু অনুপ্ৰেৰণা সৰবৰাহ কৰিছিল।