cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মালা সিনহা
কৰ্মজীৱন
মালা সিনহাই এজনী শিশুশিল্পী হিচাপে জয় বৈষ্ণোদেৱী (১৯৪৬) নামৰ বঙালী ছবি এখনেৰে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। পৰৱৰ্তী ছবি শ্ৰীকৃষ্ণ লীলা (১৯৪৭), যোগ বিয়োগ আৰু ঢোলী। প্ৰখ্যাত বঙালী পৰিচালক অৰ্ধেন্দু দেই স্কুলৰ নাটক এখনত তেওঁৰ অভিনয় দেখি ৰোচনাৰা (১৯৫২) নামৰ বঙালী ছবিখনৰ নায়িকা চৰিত্ৰৰ বাবে দেউতাৰ পৰা অনুমতি লয়। নায়িকা হিচাপে এইখন তেওঁৰ প্ৰথম ছবি। কলকাতাত কিছু সংখ্যক ছবিত কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইলৈ যায়। তাত বলীউডৰ প্ৰখ্যাত অভিনেত্ৰী গীতা বালিয়ে তেওঁক পৰিচালক কিদাৰ শৰ্মাৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়ে। কিদাৰ শৰ্মাই তেওঁক ৰংগীলে ৰাতেৰ (১৯৫৬) বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰায়। তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তি পোৱা হিন্দী ছবি বাদচাহ (১৯৫৪); য’ত তেওঁ প্ৰদীপ কুমাৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত আহে ধৰ্মমূলক ছবি একাদশী (১৯৫৫)। দুয়োখন ছবিয়ে বক্স অফিচত সফল নহ’ল। আনহাতে প্ৰদীপ কুমাৰৰ বিপৰীতে মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা, কিশোৰ চাহু পৰিচালিত হেমলেটে যদিও ব্যৱসায়িকভাবে সফল হোৱা নাছিল যদিও ই এক ধনাত্মক সমীক্ষাই লাভ কৰিছিল। বলৰাজ সাহানীয়ে পৰিচালনা কৰা একমাত্ৰ ছবি লাল বট্টী (১৯৫৭), ছোহৰাব মোডীৰ নৌশেৰৱান-ই-আদিল (১৯৫৭) আৰু দস্তয়েভস্কিৰ ক্ৰাইম এণ্ড পানিচমেণ্টৰ অভিযোজন, ৰমেশ চাইগল পৰিচালিত ফিৰ সুবহ হোগী (১৯৫৮) ছবিয়ে এগৰাকী বহুমুখী প্ৰতিভাসম্পন্ন অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁক প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিয়ে যথেষ্ট বিপদ শংকা থকাৰ পিছতো কিছুমান অপৰম্পৰাগত চৰিত্ৰত অভিনয় তেওঁ কৰিবলৈ সাহস কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কোৰ্মা
কোৰ্মা বা কৰ্মা (হিন্দী: কৰ্মা; উৰ্দু: কৰ্মা) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা খাদ্য, ই মাংস বা শাক-পাচলিৰে দৈ (দাহি), পানী বা জোল আৰু মছলাৰ সৈতে ব্ৰেইজ কৰি ডাঠকৈ তৈয়াৰ কৰা খাদ্য চচ বা গ্ৰেভি।
ইতিহাস
কোৰ্মাৰ শিপা ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মোগলাই খাদ্যৰ পৰাই আছে। মোগলৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ খাদ্য, ইয়াক ১৬ শতিকাৰ পৰাই আৰু এই অঞ্চলত মোগলৰ আক্ৰমণৰ পৰাই অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। মোগল দৰবাৰৰ পাকঘৰত প্ৰায়ে কোৰ্মা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল, যেনে বিখ্যাত বগা কোৰ্মা, হয়তো ভাৰ্কেৰে সজাই থোৱা, তাজমহলৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত শ্বাহজাহান আৰু তেওঁৰ অতিথিসকলক দিয়া বুলি কোৱা হয়।
ধ্ৰুপদীভাৱে কোৰ্মাক এনে খাদ্য বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হয় য’ত মাংস বা শাক-পাচলি দৈ বা ষ্টকৰ সৈতে ব্ৰেইজ কৰা হয়। ব্ৰেইজিং হৈছে মাংসৰ কঠিন কাটি লোৱা অংশ শ্বেংক, যেনে আঁঠু,কান্ধৰ তলৰ ভৰিৰ হাড়, কান্ধ আৰু ব্ৰিস্কেট(ব্ৰিস্কেট হৈছে বুকুৰ পৰা কাটি লোৱা মাংস) ৰন্ধা কৌশল। পদ্ধতিটো সহজ: চৰ্বিত সুন্দৰকৈ মটিয়া কৰাৰ পিছত মাংসখিনি ঢাকি থোৱা পাত্ৰ এটাত কিছু তৰল (ষ্টক, ৱাইন বা পানী হওক) দি সিজাই লোৱা হয় যেতিয়ালৈকে ই কাঁটাচামুচৰ লঘু চাপত ছিন্নভিন্ন হৈ পৰিব পৰাকৈ কোমল নহয়। এই কৌশলত কোৰ্মাৰ বহুতো ভিন্ন শৈলী সামৰি লোৱা হৈছে। কোৰমাৰ সোৱাদ পিহি লোৱা ধনীয়া আৰু জিৰাকে ধৰি মছলাৰ মিশ্ৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়, দৈৰ উষ্ণতাৰ তলত ৰখা দৈৰ সৈতে মিহলাই মাংসৰ ৰসৰ লগত লাহে লাহে আৰু সাৱধানে মিহলি কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে এই কামটো অতি কম জুইত ৰখা পাত্ৰত কৰা হয়, ঢাকনিত কয়লা ৰাখি চৌদিশে তাপ দিয়ে। কোৰ্মা মৃদু মছলাযুক্ত বা অতি জ্বলা হ’ব পাৰে আৰু ইয়াত বন্য প্ৰাণীৰ মাংস,পোৱালি ছাগলীৰ মাংস, কুকুৰা, গৰুৰ মাংস বা জীৱ-জন্তুৰ মাংস ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি; কিছুমান কোৰ্মাই মাংস আৰু শাক-পাচলি যেনে কচু আৰু টাৰ্নিপৰ সংমিশ্ৰণ ঘটায়। কিছুমান কোৰ্মাৰ বাবে ব্যৱহৃত শ্বাহী (ইংৰাজী: ৰয়েল) শব্দটোৱে ইয়াৰ দৈনন্দিন খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিপত্তিস্থ খাদ্য হিচাপে মৰ্যাদা আৰু দৰবাৰৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্কক সূচায়।
প্ৰস্তুতি
কোৰ্মা শৈলী আন ব্ৰেইজিং কৌশলৰ সৈতে মিল আছে কাৰণ মাংস বা শাক-পাচলি প্ৰথমে তীব্ৰ জুইত, বা জুইত, পৰম্পৰাগতভাৱে ঘিঁউ ব্যৱহাৰ কৰি, আৰু তাৰ পিছত সেমেকা তাপ আৰু তৰল পদাৰ্থ কমকৈ ব্যৱহাৰ কৰি লাহে লাহে ৰন্ধা হয়। ৰন্ধা শেষ পৰ্যায়ত পাত্ৰটো পিঠাগুৰিৰে বন্ধ কৰি ৰাখিব পাৰি, ডাম বা ডাম্পোখটক নামৰ কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি।
কোৰ্মাই বাগাৰ নামৰ কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে: পিছলৈ ৰন্ধা সময়ত অতিৰিক্ত মছলা গৰম ঘিঁউৰ লগত মিহলাই তাৰ পিছত ব্ৰেইজিঙৰ দ্বাৰা গঠিত চাটনিৰ সৈতে মিহলাই লোৱা হয়; তাৰ পিছত কেৰাহীখন ঢাকি জোকাৰি ভাপ মুক্ত কৰা হয় আৰু ভিতৰৰ বস্তুবোৰ মিহলি কৰা হয়।
ব্যক্তিগত কোৰ্মা আৰু অন্যান্য "তৰকাৰী" ৰেচিপিৰ মাজত বহু পাৰ্থক্য আছে। জলকীয়া আৰু আদা প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও প্ৰস্তুত কৰাৰ নিখুঁত পদ্ধতিৰ ফলত বহু পৰিমাণে বেলেগ বেলেগ সোৱাদ পোৱা যায়। ভাৰতীয় তেজপাত বা শুকান নাৰিকল যোগ কৰিব পাৰি, পিছৰটো প্ৰধানকৈ দক্ষিণ ভাৰতীয় সোৱাদযুক্ত।
কোৰ্মা পিলাউ (পিলাফ) হৈছে ব্ৰেইজ কৰা মাংসৰে তৈয়াৰী চাউল আৰু মাংসৰ খাদ্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
ইয়াংগুন অঞ্চল
ইতিহাস
এই অঞ্চলত ঐতিহাসিকভাৱে মানৰ জনবসতি আছিল। ৰাজনৈতিকভাৱে এই অঞ্চলটো ১০৫৭ চনৰ আগতে মান ৰাজ্যৰ দ্বাৰা আৰু ১০৫৭ চনৰ পিছত কিছু ব্যতিক্ৰম বাদ দি উত্তৰৰ পৰা অহা বৰ্মন ৰাজ্যৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল। এই অঞ্চলৰ নিয়ন্ত্ৰণ ত্ৰয়োদশৰ পৰা ১৬ শতিকাত (১২৮৭–১৫৩৯) আৰু ১৮ শতিকাত (১৭৪০–৫৭) পেগু ভিত্তিক মান ৰাজ্যলৈ ঘূৰি আহে। ১৫৯৯ চনৰ পৰা ১৬১৩ চনলৈকে থানলিন (চিৰিয়াম) আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহ পৰ্তুগীজসকলৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন আছিল।
শতিকাজুৰি ১৮ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে থানলিন নিম্ন ম্যানমাৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বন্দৰ চহৰ আছিল, যেতিয়ালৈকে ৰজা আলাউংপায়াই নদীৰ সিপাৰে ডাগন নামৰ মহান শ্বেডাগন পেগোডাৰ ওচৰত এখন সৰু গাঁও বৃদ্ধি কৰিবলৈ বাছি লোৱা নাছিলে।
প্ৰথম এংলো-বাৰ্মিজ যুদ্ধত (১৮২৪–২৬) ব্ৰিটিছে ইয়াংগুন দখল কৰিছিল যদিও যুদ্ধৰ পিছত ইয়াক বাৰ্মিজ প্ৰশাসনলৈ ঘূৰাই দিছিল। ১৮৫২ চনৰ দ্বিতীয় এংলো-বাৰ্মা যুদ্ধত ব্ৰিটিছে ইয়াংগুন আৰু সমগ্ৰ নিম্ন বাৰ্মা দখল কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াংগুনক ব্ৰিটিছ বাৰ্মাৰ বাণিজ্যিক আৰু ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ইয়াংগুন আছিল ব্ৰিটিছ বাৰ্মা আৰু হান্থাৱাডী প্ৰদেশৰ ৰাজধানী, যিয়ে আজিৰ ইয়াংগুন আৰু বাগো বিভাগক সামৰি লৈছিল। ইংৰাজে বহু ভাৰতীয়ক শ্ৰমিক আৰু চৰকাৰী কৰ্মচাৰী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াবলৈ লৈ আনিছিল। ১৯৩০ চনৰ ভিতৰত ভাৰতীয়সকলে ইয়াংগুন চহৰৰ আধা অংশ গঠন কৰিছিল আৰু যʼত মাত্ৰ এক তৃতীয়াংশ হে বাৰ্মিজ আছিল।
১৯৪৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ম্যানমাৰে ব্ৰিটেইনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত হান্থাৱাডী প্ৰদেশৰ নাম সলনি কৰি পেগু (বাগো) বিভাগ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী হিচাপে ইয়াংগুনক নিৰ্বাচন কৰা হয়। ১৯৬৪ চনত পেগু সংমণ্ডলৰ পৰা ৰেংগুন সংমণ্ডল বিভাজিত হয়। পেগু সংমণ্ডলৰ ৰাজধানী ৰেংগুনৰ পৰা পেগুলৈ সলনি কৰা হয়। ১৯৭৪ চনৰ জুন মাহত হান্থাৱাডী (হংছাভাতয়) আৰু হমাৱবি টাউনশ্বিপ পেগু সংমণ্ডলৰ পৰা ৰেংগুন সংমণ্ডললৈ বদলি কৰা হয়।
যুদ্ধৰ পিছৰ ইয়াংগুনৰ পৰিসীমা বৃদ্ধি পালে। তাৰোপৰি, বাৰ্মিজ চৰকাৰে ইয়াংগুনৰ ওচৰত এখন উপগ্ৰহ চহৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। আজি ইয়াংগুন অঞ্চল মূলতঃ গ্ৰাম্য অন্তৰ্দেশেৰে আগুৰি থকা বৃহত্তৰ ইয়াংগুন মহানগৰ।
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
ইয়াংগুন অঞ্চলত মাত্ৰ চাৰিখন হে জিলা আছিল। ২০২২ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত ম্যানমাৰৰ অস্থায়ী চৰকাৰে এই জিলাসমূহ ১৪খন জিলালৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে৷ ৪৫খন চহৰৰ ভিতৰত এতিয়া ইয়াংগুন চহৰখনে ৩৩খন চহৰ সামৰি লৈছে।
জনগাঁথনি
জনসংখ্যাৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকেই হৈছে বাৰ্মিজ জনগোষ্ঠী। এই সংমণ্ডলত বৃহৎ সংখ্যক দক্ষিণ এছিয়ান (মূলতঃ ভাৰতীয়) আৰু বাৰ্মিজ চীনা লোকো বসবাস কৰে। ২০১৪ চনৰ লোকপিয়লৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ইয়াংগুন অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ৭৩.৬ লাখ। বাৰ্মিজ হৈছে সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ বাৰ্মিজসকলে ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰাথমিক ভাষা। ইয়াংগুনৰ নগৰীয়া অভিজাত শ্ৰেণীৰ ভিতৰত ইংৰাজী হৈছে মূল দ্বিতীয় ভাষা।
নাৰীবাদ
বেলহুক'চ ৰ মতে নাৰীবাদ হৈছে যৌন শোষণ আৰু যৌন পীড়ন অৱসান ঘটোৱাৰ এক আন্দোলন।
ইতিহাস
ইৰিচ কৰ্মী ফ্ৰেনচেচ পাৱাৰ ক'বলে ১৮৮৪ চনত 'নাৰীবাদ' শব্দৰ পোন প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেয়ে হ'লেও ১৮৩৭ খ্ৰীঃ ফৰাচী দাৰ্শনিক তথা ইউটোপীয় সমাজবাদী চাৰ্লস ফুৰিয়ে প্ৰথম 'নাৰীবাদ' শব্দটিৰ আনুষ্ঠানিক ব্যৱহাৰ কৰিছিলে বুলি ধাৰণা কৰা হয়। তেওঁ নাৰীবাদক পানীৰ সোঁতৰ উপমাৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। ১৮৭১ চনত ফ্ৰান্সৰ এক চিকিৎসামূলক বৰ্ণনাত নাৰীবাদী শব্দৰ উল্লেখ পোৱা যায়। এই বৰ্ণনা অনুসৰি, নাৰীবাদে যৌন অংগসমূহৰ বিকাশৰ বিৰতিৰ আৰু স্ত্ৰীসুলভ শৰীৰৰ বিশিষ্ট পুৰুষক সূচায়। আন এজন ফৰাচী লেখক আলেকজেণ্ডাৰ ডুমানচে মহিলাসকলক বৰ্ণনা কৰিবলৈনাৰীবাদী' শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত ফ্ৰেইচে সুস্পষ্ট কৰি দিছিল যে চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ ভাষাত, নাৰীবাদে পুৰুষৰ স্ত্ৰীসুলভতাক সূচায় আৰু ৰাজনৈতিক ভাষাত, এই নাৰীবাদ হৈছে মহিলাৰ পুৰুষত্বৰ প্ৰতীক। এইদৰে ১৯ শতিকাত এই ধৰণৰ লিঙ্গ সন্দেহে ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই শব্দৰ উদ্ভাৱনৰ পূৰ্বেই নাৰীবাদ চিন্তণ আৰু কাৰ্যৰ সূচনা হৈছিল। ১৮৪৮ চনৰ চেনেকা ফলচ্ কনভেনচন (Seneca Falls Convention) ৰ লগতে অবিভক্ত ৰাজ্যসমূহত মহিলা অধিকাৰ আন্দোলনৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। আমেৰিকাৰ স্বাধীনতা ঘোষণাত (American Declaration of Independence) মহিলাৰ বাবে স্বাধীনতা আৰু সমতা দাবীৰ উত্থাপন কৰে। ব্ৰিটেইনটো, ১৮৪০ চনৰ পিছৰপৰা মহিলাৰ অসমতামূলক স্থিতি সমূহৰ বিৰুদ্ধে বহুতো ৰাজনৈতিক আন্দোলনৰ সৃষ্টি হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও এই আন্দোলন বা ঘোষণাসমূহৰ পূৰ্বেও, ফৰাচী আন্দোলনে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত কৰা প্ৰতিশ্ৰুতিসমূহ আহৰণৰ বাবে ১৭৯২ চনতে অলিম্পে ড॰ গোগ আৰু থেৰইগ'ডে মেৰীকৰ্টে বহু প্ৰচেষ্টা কৰে।
প্ৰথম ঢৌ
১৯ শতিকা আৰু ২০ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ক নাৰীবাদৰ প্ৰথম ঢৌ বুলি কোৱা হয়। এই সময়ৰ অন্যতম ব্যক্তি এলিজাবেথ কেনভী ষ্টেণ্টন আৰু মাটিলদাহ গেগে মহিলাৰ অধিকাৰ সমূহৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে বিবাহ বিচ্ছেদ নীতিৰ সমৰ্থন কৰিছিল। এই নীতিৰ বলবত্ৰ সমৰ্থনত তেওঁলোকে ইৰোকিইচ নীতিৰ উল্লেখ কৰিছিল যাৰ তাৎপৰ্য আছিল যে- নিৰ্বাসনৰ শাস্তি স্বৰূপে পুৰুষে তেওঁৰ পৰিয়ালক জৰিমণা প্ৰদান কৰা। মহিলাৰ আন্দোলনৰ প্ৰৱৰ্তকসকলে আমেৰিকাৰ স্থানীয় লোকসকলৰ পৰা পোৱা কিছুমান শুংসূত্ৰ যেনে- ইৰোকিউৰে শিক্ষা ব্যৱস্থা, যাৰ জৰিয়েতে মহিলাসকলে চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে এজন উপযুক্ত পুৰুষ নিৰ্বাচনৰ সুবিধা লাভ কৰে।
দ্বিতীয় ঢৌ
দ্বিতীয় ঢৌত যুদ্ধবিৰতি আৰু অসামৰিক আন্দোলনৰ লগতে মহিলাসকলক সাঙুৰি পৃথিৱীৰ প্ৰান্তীয় দলসমূহৰ আত্ম-সজাগতাক সাঙুৰি লোৱা হয়। এই দ্বিতীয়টৌয়েই উন্নয়নশীল দেশৰ মহিলাসকলৰ দ্বাৰা 'ভগ্নীবোধ' আৰু মহিলাৰ সংহতিৰ বাবে কৰা সংঘৰ্ষৰ সাক্ষী। এই টৌৰ কিছুমান উল্লেখনীয় প্ৰমাণ— ১৯৬৪ চনৰ অসামৰিক অধিকাৰ আইনৰ (Civil Right Act 1964) সপ্তম ভাগৰ শীৰ্ষক ৰচনাংশ, মহিলাৰ জাতীয় সংগঠনৰ গঠন, ১৯৭২ চনৰ শৈক্ষিক সংশোধনৰ নৱম শীৰ্ষক ৰচনাংশ (Education Amendment 1972)।
তৃতীয় ঢৌ
১৯৯০ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে এই ঢৌ বাহাল আছে। তৃতীয় ঢৌৱে লিংগৰ ক্ষেত্ৰত থকা বাধাৰ সীমাবদ্ধতাক নোহোৱা কৰে। নাৰীবাদীসকলৰ মাজত ৰাজনৈতিক চিনাক্তকৰণৰ ক্ষেত্ৰত তৃতীয় ঢৌত সংঘাত আৰু মতভেদৰ সৃষ্টি হয়।
প্ৰকাৰ
উদাৰমূলক নাৰীবাদ হৈছে নাৰীবাদৰ এক প্ৰধান প্ৰকাৰ বা আৰ্হি। নাৰীবাদ বিকাশৰ প্ৰথম ঢৌৰ অংশ হিচাপে এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল। নাৰীবাদৰ ই এক পৰম্পৰাগত ধাৰণা। নাৰীবাদৰ ক্ষেত্ৰত থকা অবৈজ্ঞানিক ধাৰণা সমূহ ই অস্বীকাৰ কৰে। এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদে বিশ্বাস কৰে যে, নাৰীক পুৰুষতকৈ দুৰ্বল বুলি ভৱা সমাজৰ ধাৰণাটো মিছা। নাৰীক, পুৰুষৰ সমানে সম অধিকাৰ প্ৰদান কৰা দিশটোৰ ই সমৰ্থন কৰে। উদাৰমূলক নাৰাবাদে, উদাৰ মূলক বা সংস্কাৰমুক্ত ৰাজ্যৰ পৰিসীমাৰ ভিতৰত সম অধিকাৰৰ বাবে অভিযান চলোৱা সকলোকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লয়। উদাৰমূলক নাৰীবাদীসকলৰ মতে, ৰাজ্যসমূহে মহিলাক অন্যান্য সুবিধাৰ লগতে সম নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ বাবে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিব লাগে। আধুনিক উদাৰমূলক নাৰীবাদীসকলৰ মতে, পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজে লিঙ্গ আৰু যৌনতাৰ ধাৰণাক একত্ৰিত কৰি, মহিলাসকলৰ বাবে মহিলাসুলভ স্বভাৱ বিশিষ্ট কাৰ্যহে প্ৰদান কৰে। উদাৰমূলক নাৰীবাদীসকলে বিশ্বাস কৰে যে,লিঙ্গ অন্ধবিশ্বাসৰ মূল ভেটি হৈছে মানুহৰ অজ্ঞতা আৰু শিক্ষা হৈছে একমাত্ৰ অস্ত্ৰ যাৰ জৰিয়তে অজ্ঞতাৰ ভেটিত গঢ় লৈ উঠা বৈষমতাক ৰোধ কৰিব পাৰি।
নাৰীবাদৰ আন এক প্ৰকাৰ আৰ্হি হৈছে মাৰ্ক্সবাদী নাৰীবাদ। এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদে সামাজিক ন্যায় আৰু আৰ্থ-সামাজিক পাৰ্থক্যৰ ধাৰণাটোক একত্ৰিত কৰে। বহু শতিকা ধৰি মহিলাসকলক পুৰুষৰ সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, লগতে বস্তুগত ধাৰণাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত মহিলাসকলক পুঁজিবাদী যন্ত্ৰ প্ৰধান অস্ত্ৰ আখ্যা দিয়া হৈছিল। মাৰ্ক্সবাদী নাৰীবাদীসকলৰ মতে, লিঙ্গৰ পথসমূহ পুঁজিবাদী সমাজৰ ধ্বংসৰদ্বাৰা পৰিচালিত হয় কিয়নো পুঁজিবাদৰ শ্ৰেণী সম্পৰ্কসমূহে হৈছে মহিলাৰ পীড়ন আৰু শোষণৰ প্ৰধান কাৰক। মাৰ্ক্সবাদী নাৰীবাদীসকলে কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সৃষ্টি হোৱা বিভিন্ন সমস্যা যেনে— অ-সম বেতন, পৰিয়াল বা বন্ধুসুলভ নীতিৰ অভাৱ ইত্যাদি ৰোধত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক পীড়ন ৰোধহে মহিলাসকলৰ বাবে প্ৰকৃত স্বীধানতা প্ৰদান কৰিব পাৰে। এইদৰে মাস্কবাদী নাৰীবাদীসকলে পুঁজিবাদ ব্যৱস্থাৰ উৎপাদন আৰু শ্ৰমৰ বিভাজনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত লিঙ্গ অসমতা আৰু নাৰী পীড়নক একত্ৰিত কৰে। সেয়েহে, লিঙ্গ অসমতা ৰোধৰ বাবে এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদে পুঁজিবাদী সমাজৰ ধ্বংসৰ সমৰ্থন কৰে।
এইপ্ৰকাৰ নাৰীবাদে সামাজিক ন্যায়ৰ লগত অৰ্থ সামাজিক পাৰ্থক্যক একত্ৰিত কৰে। এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদক দ্বৈত পদ্ধতিৰ তত্ত্ব আখ্যা দিয়া হয়। এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদে মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক পীড়ন ৰোধৰ বাবে নাৰী-পুৰুষৰ সমূহীয়া কাৰ্যক সমৰ্থন কৰে। এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদৰ মতে পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ নিম্ন মৰ্যাদাৰ কাৰণ হৈছে মহিলাসকল আৰ্থিকভাৱে পুৰুষৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। যাৰ ফলত কৰ্মস্থলীত পুৰুষকৰ্মীসকলে নিম্ন বেতন প্ৰদানেৰে আৰু পৰিয়ালৰ মূল্যহীন মহিলাক শোষণৰ সুবিধা ভোগ কৰে। সেয়েহে সমাজবাদী নাৰীবাদীসকলে অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ মৰ্যাদা উন্নীতকৰণৰ সমৰ্থন কৰে। উদাৰবাদ আৰু মাস্কবাদৰ দৰে সমাজবাদী নাৰীবাদ প্ৰথম টৌৰ সৃষ্টিৰ ফল।
নাৰীবাদৰ ই এক প্ৰধান প্ৰকাৰ হৈছে মৌলবাদী নাৰীবাদ। নাৰীবাদ বিকাশৰ দ্বিতীয় টৌৰ ফলতে এই প্ৰকাৰ নাৰীবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল। মৌলবাদী নাৰীবাদসকলৰ মতে সকলো সমাজত মহিলাৰ স্থান আৰু অনুভূতিসমূহ হৃদয়ঙ্গম কৰাৰ প্ৰধান ধাৰণাসমূহ হৈছে- ‘পিতৃতন্ত্ৰ’ আৰু ‘যৌনশ্ৰেণী’।
মিলৰ ভূমিকা
বিখ্যাত ব্ৰিটিছ দাৰ্শনিক, ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিবিদ জন ষ্টুয়াৰ্ট মিলএ দেখিবলৈ পালে যে, নাৰিসংক্ৰান্ত বিষয়াৱলী অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেয়ে তেওঁ নাৰীসকলৰ অধিকাৰ আদায়ৰ লক্ষ্যে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনেকৈয়ে তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক নাৰীবাদী হিচাবে বিবেচিত হয়। ১৮৬১ চনত লিখিত আৰু ১৮৬৯ চনত প্ৰকাশিত The Subjection of women  শীৰ্ষক নিবন্ধত নাৰীসকলক বৈধভাবে বশীভূতকৰণ বিষয়টিক ভুল প্ৰমাণিত কৰাৰ চেষ্টা কৰে।
মহাত্মা গান্ধীয়ে কৰা অনশনৰ তালিকা
মহাত্মা গান্ধী অথবা জাতিৰ পিতা হিচাপে জনাজাত মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীয়ে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ১৭ টা অনশন খাটিছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া অনশন আছিল ২১ দিনৰ। প্ৰতিবাদৰ অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা অনশন, গান্ধীৰ অহিংসা আদৰ্শ আৰু সত্যাগ্ৰহৰ এক অংগ আছিল।
তথ্যউৎস
139 fast days total.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
ইমিল ডাৰখাইম
ডেভিড ইমিল ডাৰখাইম (David Émile Durkheim; ১৫ এপ্ৰিল ১৮৫৮ – ১৫ নবেম্বৰ ১৯১৭) আছিল এজন ফৰাচী সমাজতত্ত্ববিদ। তেওঁ কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু মেক্স ৱেবাৰৰ সৈতে লগ লাগি সমাজতত্ত্বক শিক্ষাৰ এটা বিষয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু তেওঁলোককেই সাধাৰণতে আধুনিক সমাজ বিজ্ঞানৰ ভাস্কৰ বুলি কোৱা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
জেকী চান
জেকী চান (Jackie Chan); জন্মগত নাম- চান কং-চাং (Chan Kong-sang) হংকঙৰ এগৰাকী অভিনেতা, পৰিচালক, সমৰ কলা শিল্পী আৰু ষ্টাণ্টমেন যি তেওঁৰ স্লেপষ্টিক এক্ৰ’বেটিক ফাইটিং ষ্টাইল, কমিক টাইমিং আৰু অভিনৱ ষ্টাণ্টৰ বাবে জনাজাত৷ তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰসমূহত, তেওঁ প্ৰদৰ্শন কৰা শাৰীৰিক যুদ্ধ কলা, হাস্যৰসাত্মক ভঙ্গী আৰু ৰূপ, অগতানুগতিক অস্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ, আৰু ষ্টাণ্টৰ বাবে সুপৰিচিত। ষাঠিৰ দশকৰ পৰা অভিনয় কৰা জেকী চানে আজিলৈকে ১৫০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে৷ তেওঁ সৰ্বকালৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় একচন চলচ্চিত্ৰ তাৰকাসকলৰ মাজৰ এজন।
তেওঁ পূৱ আৰু পশ্চিম গোলাৰ্ধ দুয়োটাতে এক ব্যাপক বিশ্বব্যাপী অনুসৰণ লাভ কৰা বিশ্বৰ আটাইতকৈ স্বীকৃত আৰু প্ৰভাৱশালী চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বসকলৰ মাজৰ এজন। তেওঁ হংকং এভিনিউ অফ ষ্টাৰ্ছ আৰু হলীউড ৱাক অফ ফেম খ্যাতি লাভ কৰিছে। তেওঁক বিভিন্ন পপ সংগীত, কাৰ্টুন, চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিঅ’ গেমত উল্লেখ কৰিছে। অভিনেতাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী পপ সংগীতজ্ঞ। তেওঁ চীনত কেণ্টোপপ আৰু মেণ্ডোপপ তাৰকা হিচাপেও জনপ্ৰিয়। তেওঁ নিজে কণ্ঠদান কৰা কেইবাখনো এলবাম মুকলি কৰাৰ উপৰি তেওঁ বহুতো চলচ্চিত্ৰৰ থীম গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে৷ লগতে তেওঁ এগৰাকী বিশ্বব্যাপী জনাজাত সমাজসেৱক; ফৰ্বছ আলোচনীয়ে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি তেওঁ শীৰ্ষ ১০ জন আটাইতকৈ দাতব্য চেলিব্ৰিটিৰ ভিতৰত এজন৷ ২০০৪ চনত চলচ্চিত্ৰ পণ্ডিত এণ্ড্ৰিউ ৱিলিছে কয় যে, চান সম্ভৱতঃ “বিশ্বৰ অধিক পৰিচিত চলচ্চিত্ৰ তাৰকা” ("most recognised film star in the world")। ২০১৫ চনত, ফৰ্বছে তেওঁৰ মুঠ সম্পত্তি $৩৫০ মিলিয়ন ডলাৰ বুলি অনুমান কৰিছিল, আৰু ২০১৬ চনলৈকে, তেওঁ বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা অভিনেতা আছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৪ চনৰ ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে চীনৰ হংকঙত জেকী চনৰ জন্ম হয়৷ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ নাম আছিল চান কং-চাং (Chan Kong-sang)৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চাৰ্লেছ চান (Charles Chan আৰু মাতৃ লী-লে চান (Lee-Lee Chan)৷ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ ইমানে দৰিদ্ৰ আছিল যে, তেওঁলোকে চিকিৎসকক টকা পৰিশোধ কৰিবলৈ বন্ধুবৰ্গৰ পৰা টকা ধাৰ লৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে চানক পাও-পাও বুলি অভিহিত কৰিছিল কিয়নো উদ্যমী শিশুটোৱে সদায় ঘূৰি ফুৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে হংকঙত ফৰাচী ৰাষ্ট্ৰদূতৰ বাবে কাম কৰিছিল, আৰু চানে ভিক্টোৰিয়া পিক জিলাৰ কনচুলৰ বাসগৃহৰ চৌহদৰ ভিতৰত তেওঁৰ আৰম্ভণিৰ বছৰকেইটা অতিবাহিত কৰিছিল।
চানে হংকং দ্বীপৰ নাহ-হৱা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় (Nah-Hwa Primary School) ত পঢ়িছিল, তাত তেওঁ প্ৰথম বছৰত ফেইল কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক সেইখন বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল। ১৯৬০ চনত তেওঁৰ দেউতাকে আমেৰিকান দূতাবাসৰ মুখ্য ৰান্ধনী হিচাপে কাম কৰিবলৈ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কেনবৰালৈ যায় আৰু চানক মাষ্টাৰ য়ু জিম-য়ুয়েনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত পিকিং অপেৰা স্কুল চাইনা ড্ৰামা একাডেমীলৈ প্ৰেৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমৰ কলা শিল্পী শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
অমৰকোষ
অমৰকোষ (Amarkosa) অমৰসিংহৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন সংস্কৃত অভিধান। ই অন্যতম পুৰণি সংস্কৃত অভিধান। লেখকে নিজেই পূৰ্বৰ ১৮খন গ্ৰন্থৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যদিও সেইবোৰ হেৰাই গৈছে। অমৰকোষৰ ওপৰত ৪০টাতকৈও অধিক টীকা আছে। অমৰসিংহক নৱৰত্নমালাৰ অন্যতম মণি হিচাপে বিক্ৰমাদিত্যৰ ‘কীৰ্তিগাথা’ৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে কাৰণ অমৰকোষে সেই যুগত অভিধানৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিছিল।
নামৰ ব্যুৎপত্তি
"অমৰকোষ" শব্দটো সংস্কৃত “অমৰ’’ আৰু "কোষা" ("ধন, ভঁৰাল, ভঁৰাল, সংগ্ৰহ, অভিধান")ৰ পৰা আহিছে। গ্ৰন্থখনৰ মূল নাম "নামলিংগনুষাসন"ৰ অৰ্থ হৈছে "বিশেষ্য আৰু লিংগ সম্পৰ্কীয় নিৰ্দেশনা"।
লেখক
অমৰসিংহ (খ্ৰীষ্টাব্দ ৩৭৫) প্ৰাচীন ভাৰতৰ সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদ আৰু কবি আছিল, যাৰ ব্যক্তিগত বিষয়ে ইতিহাসত কম জনা যায়। তেওঁ সপ্তম শতিকাত বিক্ৰমাদিত্যৰ যুগতো তেওঁৰ অস্তিত্ব আছিল বুলি কিছু সূত্ৰৰ পৰা পোৱা যায়।
বিষয়বস্তু
প্ৰথম কাণ্ড স্বৰ্গদী কাণ্ড স্ব, অভ্য, স্বৰ্গ, নাকা, ত্ৰিদিব, ত্ৰিদাসালয়, আদি বিভিন্ন নাম বৰ্ণনা কৰি ’স্বৰব্যায়াম স্বৰ্নাথথ্ৰিদিত্ৰালয়...’ শ্লোকৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হৈছে৷ দ্বিতীয় শ্লোক, "অমৰ, নিৰ্জৰ, দেৱ," দেৱতা আৰু দেৱতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন শব্দৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ পদত বুদ্ধ আৰু শাক্যমুনিৰ বিভিন্ন নাম আছে। পাছৰ শ্লোকত ব্ৰহ্ম, বিষ্ণু, বাসুদেৱ, বালাৰাম, কামদেৱ, লক্ষ্মী, কৃষ্ণ, শিৱ, ইন্দ্ৰ আদি বিভিন্ন নাম পোৱা যায়। এই সকলোবোৰ নামক অতি শ্ৰদ্ধাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদিও অমৰসিংহক বৌদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়, তথাপিও অমৰকোষত সাম্প্ৰদায়িকতাৰ উত্থান সেই সময়ছোৱাত প্ৰতিফলিত হয়।
অমৰকোষৰ দ্বিতীয় খণ্ড ভাবাৰ্গাদী-কাণ্ড দহটা খণ্ড বা খণ্ডত বিভক্ত। দহটা বৰ্গ হ’ল- ভুৰবৰ্গ (পৃথিৱী), পুৰৰ্বৰ্গ (নগৰ বা নগৰ), শৈলবৰ্গ (পৰ্বত), ভানুষদিবৰ্গ (বন আৰু ঔষধ), সিংহদ্বৰ্গ (সিংহ আৰু অন্যান্য প্ৰাণী), মনুষ্যবৰ্গ (মানুহ), ব্ৰহ্মবৰ্গ (ব্ৰাহ্মণ), ক্ষত্ৰীয়বৰ্গ (ক্ষত্ৰিয়)। )., বৈশ্যবৰ্গ (বৈশ্য) আৰু শূদ্ৰবৰ্গ (শুদ্ৰ)।
তৃতীয় কাণ্ড নিধিয়াদি-কাণ্ডত মূলতঃ বিশেষণ, ক্ৰিয়া, প্ৰাৰ্থনা আৰু ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত শব্দ যোগ কৰা হয়। প্ৰথম শ্লোকত "ক্ষেমংকোৰ্তিস্তি শিৱথাথি শিৱমকাৰ শুভাকৰ"ত নানৰ্থ শব্দক ক্ষেমংকৰ, অৰিষ্ঠতি, শিৱথাথি আৰু সুভংকৰ বুলি উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অভিধান
পাউৰুটী
পাউৰুটী (Bread) হৈছে ময়দা আৰু পানীৰ ডাঠ মিশ্ৰণৰ পৰা সাধাৰণতে বেকিং পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা এক প্ৰকাৰৰ প্ৰধান খাদ্য। অতিজৰে পৰা ই পৃথিৱীৰ এক বৃহৎ অংশৰ এক বিশিষ্ট খাদ্য ৰূপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। কৃষিৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই গুৰুত্বপূৰ্ণ হিচাপে বিবেচিত, আৰু ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ সংস্কৃতি দুয়োটাতে এক অপৰিহাৰ্য ভূমিকা পালন কৰা ই হৈছে মানৱ-নিৰ্মিত আটাইতকৈ পুৰণি খাদ্য।
প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপন্ন হোৱা জীৱাণু, ৰাসায়নিক পদাৰ্থ, ঔদ্যোগিকভাৱে উৎপাদিত ইষ্ট, বা উচ্চ-চাপৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা গেছৰ বুদবুদে পাউৰুটী ফুলাই তোলে। বহুতো দেশত, বাণিজ্যিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰা পাউৰুটীৰ সোৱাদ, গাঁথনি, ৰং, স্থায়িত্ব, পুষ্টি, আৰু উৎপাদনৰ আদি বৃদ্ধি তথা উন্নত কৰিবলৈ কিছুমান অন্য ৰসায়নো যোগ কৰা হয়।
পাউৰুটী হৈছে এবিধ সংৰক্ষণযোগ্য খাদ্য। নিমখ, ময়দা, পানী, ইষ্ট আৰু ৰন্ধন কাৰ্যত ব্যৱহৃত চ'ডা হৈছে পাউৰুটীৰ সাধাৰণ উপাদান, তথাপি বহু সময়ত পাউৰুটী প্ৰস্তুত কৰোঁতে গাখীৰ, কণী, চেনি, মচলা, ফল, পিয়াঁজ, বাদাম ইত্যাদি সামগ্ৰীও মিহলি কৰা হয়।
ময়দাৰ উপৰিও স্পেল্ট (spelt), এমাৰ (emmer), ইনকৰ্ণ (einkorn) আৰু কামুটৰ (kamut) দৰে ঘেঁহু প্ৰজাতিৰ অন্য শস্যৰ গুড়িৰ পৰাও পাউৰুটী তৈয়াৰ কৰা হয়। ৰাই (rye), যৱ (barley), গোমধান (maize), অ'ট (oats), জোৱাৰ (sorghum), বাজৰা (millet) আৰু চাউলকে (rice) ধৰি ঘেঁহু বিহীন অন্যান্য খাদ্যশস্যৰ গুড়িৰ পৰাও পাউৰুটী তৈয়াৰ কৰা হয়, কিন্তু ৰাইৰ বাহিৰে, বাকীবোৰত সাধাৰণতে গ্লুটেন নামৰ এবিধ প্ৰ’টিন কম পৰিমাণে থকা বাবে সেইবোৰত কিছু পৰিমাণে ময়দা মিহলি কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
ৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন দিৱস
ৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন দিৱস, আন্তৰ্জাতিক হস্তমৈথুন দিৱস (International Masturbation Day) হৈছে "হস্তমৈথুন কৰাৰ অধিকাৰ"ক সুৰক্ষিত আৰু উদযাপনৰ বাবে অনুষ্ঠিত হোৱা এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান। ১৯৯৪ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি বিল ক্লিণ্টনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে যৌন শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অংশ হিচাপে বিষয়টোক গ্ৰহণ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাবে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা চাৰ্জন জেনেৰেল জয়চেলিন এলডাৰছৰ সন্মানত চেক্স টয়জ আৰু অন্যান্য কামোদ্দীপক সামগ্ৰীৰ খুচুৰা বিক্ৰেতা প্ৰতিষ্ঠান গুড ভাইব্ৰেচনে এই দিনটো ঘোষণা কৰাৰ পিছত ১৯৯৫ চনৰ ৯ মে’ত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন দিৱস পালন কৰা হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত আন্তৰ্জাতিক হস্তমৈথুন দিৱসক সম্প্ৰসাৰিত কৰি সমগ্ৰ মে' মাহটোক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হস্তমৈথুন মাহ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
পাৰ্বতী বাউল
পাৰ্বতী বাউল এগৰাকী ভাৰতীয় বাউল লোকসংগীত শিল্পী, সংগীতজ্ঞ আৰু কাহিনী কথক। তেওঁ বাউল সংগীত জনপ্ৰিয় মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ বাউল গীতৰ তত্ত্ব কথা তেওঁৰ সাধক শিষ্যসকলৰ মাজত গল্পৰ মাধ্যমত তুলি ধৰে। বাউল সাধিকা ফুলমালি দাসী, সনাতন দাস বাউল, শশাংক গোঁসাই – এই তিনি গৰাকী গুৰুৰ ওচৰত তেওঁ বাউলৰ দীক্ষা লৈছিল। ১৯৯৫ চনৰ পৰা তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত বাউল পৰিবেশন কৰি আহিছে। তেওঁ একতাৰা বাউল সংগীতা কলাৰী নামৰ বাউল গীত শিক্ষাৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৬ চনত পশ্চিমবংগৰ পাৰম্পৰিক ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ঘৰত পাৰ্বতী বাউলৰ জন্ম হৈছিল। জন্মতে তেওঁৰ নাম মৌচুমী পাৰিয়াল আছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল মূলতঃ পূব পাকিস্তানৰ লোক আছিল আৰু দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক ভাৰতৰ পশ্চিমবংগলৈ আহে। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় ৰে'ল বিভাগৰ এগৰাকী অভিযন্তা আছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকা পাৰ্বতী বাউলৰ পিতৃয়ে তেওঁক প্ৰায়ে সংগীতানুষ্ঠানলৈ নিছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী গৃহিনী আৰু তেওঁ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ ভক্ত আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ সততে বদলি হৈ থকাৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে অসম, কোঁচ বিহাৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ সীমামূৰীয়া অঞ্চলত ডাঙৰ হৈছিল। তেওঁ কোঁচ বিহাৰৰ সুনীতি একাডেমীৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
দীপা মেহতা
দীপা মেহতা (Deepa Mehta; জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৫০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ ছবি পৰিচালক। বৰ্তমান কানাডাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰা দীপা মেহতা এগৰাকী চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু প্ৰযোজকো। তেখেতে সৰ্বাধিক পৰিচিতি লাভ কৰে 'উপাদান ত্ৰয়ী' বা 'Elements Trilogy'ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে। চলচ্চিত্ৰৰ এই ত্ৰয়ীত আছে 'ফায়াৰ' (১৯৯৬), 'আৰ্থ' (১৯৯৮) আৰু 'ৱাটাৰ' (২০০৫)। 'আৰ্থ' নামৰ ছবিখনক অস্কাৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ ছবিৰ শিতানত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবৰ বাবে ভাৰতৰ পৰা অফিচিয়েল এণ্ট্ৰী হিচাপে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। আনহাতে ২০০৫ চনত নিৰ্মিত 'ৱাটাৰ'ক প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল কানাডাৰ ফালৰ পৰা। কানাডাৰ পৰা প্ৰেৰণ কৰা এইখন আছিল তৃতীয়খন অ-ফৰাচী কানাডীয় ছবি। ১৯৯৬ চনত দীপা মেহতাই স্বামী তথা প্ৰযোজক ডেভিড হেমিল্টনৰ লগ লাগি 'হেমিল্টন-মেহতা প্ৰডাকচন' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০০৩ চনত 'বলিউড/হলিউড' ছবিৰ চিত্ৰনাট্যৰ বাবে দীপা মেহতাই জিনি বঁটা লাভ কৰে। ২০১২ চনৰ মে' মাহত দীপা মেহতাই জীৱনজোৰা কলাত্মক স্বীকৃতি স্বৰূপে কানাডাৰ পৰিৱেশ্য কলা শাখাৰ সৰ্বাধিক সন্মানীয় বঁটা 'গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ এৱাৰ্ড' বঁটা লাভ কৰে।
পাৰ্বতী বাউল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
পাৰ্বতীয়ে সৰুতে শ্ৰীলেখা মুখাৰ্জীৰ ওচৰত কথক শিকিছিল। তেওঁ শান্তিনিকেতনৰ বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা ভৱনত দৃশ্যমান কলাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁ শান্তিনিকেতনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অন্ধ ব্যক্তি এজনে বাউল গোৱা দেখিছিল। সেইসময়ত তেওঁ এগৰাকী বাউল গায়িকা ফুলমালা দাসীক লগ পায় আৰু পাৰ্বতীয়ে তেওঁৰ ওচৰত বাউল শিকে। তাৰপিছত তেওঁ পশ্চিমবংগৰ বাংকুৰা জিলাৰ বাউল গায়ক সনাতন দাসৰ ওচৰত বাউল শিকিবলৈ লয়। ১৫ দিনৰ পিছত তেওঁ সনাতন দাসৰ ওচৰত দীক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গুৰুৰ লগত বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমী বাউল গীত, নৃত্য আৰু বাদ্যৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ খৈৰভূমিৰ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত বাউলৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত তিনিবছৰ কাল বাউল পৰম্পৰাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰে।
দীপা মেহতা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
দীপা মেহতাৰ জন্ম হৈছিল পঞ্জাবৰ অমৃতসৰত। অৱশ্যে শৈশৱৰ অৱস্থাতেই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো নতুন দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু পিতৃয়ে ছবি বিতৰক হিচাপে কাম কৰে। আনহাতে দীপা মেহতাই হিমালয়ৰ পাদভূমিত থকা দেৰাডুনৰ ৱেলহেম গাৰ্লছ হাইস্কুল নামৰ বৰ্ডিং স্কুলখনত অধ্যয়ন কৰে। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ ফ'ৰ ৱমেনৰ পৰা দীপা মেহতাই পৰৱৰ্তী সময়ত দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
পাৰ্বতী বাউল
কৰ্মজীৱন
১৯৯৫ চনত পাৰ্বতী বাউলে ৰাজহুৱাকৈ বাউল পৰিবেশন আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ কেৰালাৰ ৰাজধানী তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ আহে আৰু কেৰালাৰ স্থানীয় থিয়েটাৰ পৰম্পৰাৰ বিষয়ে শিকে। ইয়াত তেওঁ কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত পুতলাৰ শিল্পী ৰবি গোপালন নায়াৰক লগ পায়। তেওঁ ৰবি গোপালনৰ লগত ২০০০ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু পুতলাৰ বিষয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সেইসময়ত তেওঁলোকে চেভেন বেচিক নিডছ নামৰ থিয়েটাৰ গোটৰ লগত জড়িত হয় আৰু জাৰ্মানীৰ হেনঅভাৰত অনুষ্ঠিত এক্সপ' ২০২০ত পৰিবেশন কৰে। তেওঁ তিৰুঅনন্তপুৰমত আব্দুল চালাম নামৰ ফকীৰ এজনক লগ পাই গুৰু মানি লৈছিল।
দীপা মেহতা
কৰ্মজীৱন
স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰি উঠি দীপা মেহতাই এটা প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰ লগত সংযুক্ত হয়। এই কোম্পানীটোৱে ভাৰত চৰকাৰৰ বাবে তথ্যচিত্ৰ আৰু শিক্ষামূলক ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। দীপা মেহতাই শিশু কন্যাৰ কৰ্মজীৱনক আধাৰ হিচাপে লৈ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। সেইখিনি সময়তে তেখেতে এগৰাকী কানাডীয়ান তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা প'ল ছল্টজমেনক লগ পায় আৰু তেখেতৰ লগতে বিবাহ-পাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৭৩ চনত স্বামীৰ সৈতে দীপা মেহতা টৰণ্টোলৈ যায়।
পাৰ্বতী বাউল
কৰ্মজীৱন
২০০১ চনৰ পৰা তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে বাউলৰ লগত জড়িত হৈ পৰিল। তেওঁ একতাৰা আৰু দুগগী বজাই ভৰিত চিলম্বো নূপুৰ পিন্ধি বাউল গাই ফুৰিব ধৰিলে। তেওঁ পৰম্পৰাগত বাউলৰ লগত নিজে সৃষ্টিকৰা দোহা আৰু থিয়েটাৰৰ পৰা লাভ কৰা জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ কৰি অভিনয় আৰু গীতৰ অদ্ভুত সংমিশ্ৰণ ঘটাই বাউল পৰিবেশন কৰে। পত্যচিত্ৰৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰি তেওঁ কাহিনীৰ মাধ্যমত বাউলক প্ৰকাশ কৰে আৰু মাজে মাজে ইংৰাজীত বুজাই যায়। তেওঁ পৰিবেশন কৰিলে প্ৰায়ে ডাঙৰ কেনভাছত কাহিনীৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰে।
দীপা মেহতা
কৰ্মজীৱন
১৯৯১ চনত দীপা মেহতাই প্ৰথমখন কাহিনী-চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰে। ছবিখনৰ নাম আছিল 'Sam & Me' আৰু অভিনয়ত আছিল ওম পুৰী। ছবিখনৰ বাজেট আছিল ১১ মিলিয়ন ডলাৰ। কানাডাত মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱা ছবিৰ ভিতৰত দীপা মেহতাৰ এই ছবিখনেই আছিল সৰ্বাধিক বাজেটৰ।
পাৰ্বতী বাউল
কৰ্মজীৱন
১৯৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ ৰবি গোপলনৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তাত তেওঁ একতাৰা বাউল সংগীতা কলাৰী নামৰ বাউল গীত শিক্ষাৰ গুৰুকুল স্থাপন কৰিছে।
দীপা মেহতা
কৰ্মজীৱন
দীপা মেহতা সমধিক পৰিচিত হৈছে তেখেতৰ উপাদান-ত্ৰয়ীৰ বাবে। তেখেতে ১৯৯৬ চনত নিৰ্মাণ কৰে 'ফায়াৰ' নামৰ ছবিখন। তাৰ ঠিক দুবছৰৰ পিছত নিৰ্মিত হয় 'আৰ্থ' আৰু ২০০৫ চনত নিৰ্মিত হয় 'ৱাটাৰ'। তিনিওখন ছবিৰ বাবে দীপা মেহতা সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হয়। ছবিসমূহত ভাৰতৰ বহু উচ্চশ্ৰেণীৰ তাৰকাই অভিনয় কৰে। তাৰে ভিতৰত আমিৰ খান, সীমা বিশ্বাস, শাবানা আজমী, খুলভূষণ খাৰবান্দা, জন আব্ৰাহম অন্যতম। আটাইকেইখন ছবিৰ বাবে সংগীত সজাইছিল এ আৰ ৰহমানে।
ছলমান ৰুশ্বডিৰ বিশ্ববিখ্যাত গ্ৰন্থ 'মিডনাইটছ ছিলড্ৰেন'ৰ চিনেমাৰ ৰূপান্তৰণৰ কাৰ্যত দীপা মেহতাই এগৰাকী চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল। ভাৰতীয় আমেৰিকান অভিনেতা সত্য ভাবাই ছবিখনৰ ছালীম ছিনাইৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰিছিল। আনহাতে বাকীবোৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীয়া চৰণ, সীমা বিশ্বাস, শাবানা আজমী, অনুপম খেৰ, সিদ্ধাৰ্থ নাৰায়ণ, ৰাহুল বসু, চোহা আলী খান, শ্বাহানা গোস্বামী আৰু দৰ্শিল ছাফাৰীয়ে অভিনয় কৰে। ২০১২ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত ছবিখনে টৰণ্টো আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত মুক্তি লাভ কৰে আৰু কানাডীয়ান স্ক্ৰীন এৱাৰ্ডছৰ আঠটা ভিন্ন শিতানৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। তাৰে মাজত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানটোও আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কঢ়ী
কঢ়ী বা কাঢ়ী হৈছে দক্ষিণ এছিয়াত জনপ্ৰিয়ভাৱে সেৱন কৰা এবিধ জুলীয়া খাদ্য়। ইয়াত বুট দাইলৰ আটাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ডাঠ জোলৰ দৰে ৰন্ধা হয় । ইয়াত শাক-পাচলিৰ পকোৰাও থাকিব পাৰে, ইয়াৰ লগত দৈ মিহলাই অলপ টেঙাৰ সোৱাদ দিয়া যায়। প্ৰায়ে সিজোৱা ভাত বা ৰুটিৰ লগত খোৱা হয়। বৰ্তমানৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানত অৱস্থিত ৰাজস্থান, মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট, পঞ্জাৱ আৰু সিন্ধৰ কাঢ়ীৰ প্ৰকাৰো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ভাৰত
ভাৰতৰ বহু ঠাইত সাধাৰণতে কাঢ়ীক দৈনন্দিন খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আৰু ই হজম কাৰ্য্যত সহায়ক বুলি ভবা হয়।
গুজৰাট আৰু ৰাজস্থান
গুজৰাট আৰু ৰাজস্থানত ইয়াক সাধাৰণতে খিচড়ি, ৰোটি, পৰঠা, বা ভাতৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়। গুজৰাটী আৰু ৰাজস্থানী কাঢ়ী উত্তৰ প্ৰদেশতকৈ পৃথক। গুজৰাটী কাঢ়ী আন কাঢ়ীতকৈ অলপ মিঠা কাৰণ ইয়াত চেনি বা গুৰ মিহলোৱা হয়, কিন্তু অধিক টেঙা সোৱাদৰ বাবে চেনি নোহোৱাকৈ বনাব পাৰি। পকোৰা নোহোৱাকৈ খোৱা হয় আৰু ইয়াৰ স্থায়িত্ব অলপ পাতল হয়। গুজৰাটী কাঢ়ী মাখনৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি, কিয়নো ইয়াৰ ফলত দৈৰ তুলনাত ইয়াৰ ঘনত্বটো মসৃণ হয়। এই মৌলিক খাদ্যৰ ভিন্নতা সমূহৰ ভিতৰত কিছুমান শাক-পাচলি, বিশেষকৈ ভেন্দি যোগ কৰা হয় যিটো ক্ষেত্ৰত ইয়াক ভেন্দি কাঢ়ী বুলি জনা যায়।
পঞ্জাৱ
পঞ্জাৱত কাঢ়ী শীতকালৰ সহজ আৰু সোনকালে তৈয়াৰ কৰিব পৰা আহাৰ। ভাৰতৰ বাকী অংশৰ দৰে দৈ যোগ কৰা নহয় — মাত্ৰ সম্পূৰ্ণ চৰ্বিযুক্ত মাখন। অঞ্চল অনুসৰি কাঢ়ী সাধাৰণতে ৰঙা জলকীয়া, জিৰা, ধনীয়া গুটি, সিং আৰু মেথি গুটিৰ দ্বাৰা ওপৰৰ পৰা তেল মৰা হয়।
পশ্চিম ভাৰত
পশ্চিম ভাৰতত বিশেষকৈ উপকূলীয় মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু কংকান অঞ্চলত থেকেৰা টেঙাৰে কাঢ়ী তৈয়াৰ কৰা হয়। কাঢ়ীৰ এই ভিন্নতাক চ'লকাঢ়ী বোলা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰত কাঢ়ীৰ কেঁচা আমৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যাক "আমবাচি কাঢ়ী" বুলি জনা যায়। মহাৰাষ্ট্ৰত কাঢ়ীৰ আন এটা ৰূপ দৈ আৰু মাখনেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যিটোক তাকাচি কাঢ়ী বুলি জনা যায়।
হাৰিয়ানা
হাৰিয়ানাত এটা জনপ্ৰিয় ভিন্নতাক হাৰিয়ানৱী হাৰা চোলি কাঢ়ী বুলি কোৱা হয়, যিটো বেছান আৰু হৰে চোলি (কেঁচা সেউজীয়া চজিনা)ৰ লগতে বিশুদ্ধ ঘিউৰ সৈতে তৈয়াৰ কৰা হয়, যিটো পৰিবেশনৰ সময়ত যোগ কৰা হয়। হাৰিয়ানৱী কাঢ়ী কেতিয়াবা অতিৰিক্ত সামগ্ৰীৰে ৰন্ধা হয়, যেনে ঋতু অনুসৰি পামৰ সতেজ সেউজীয়া বথুৱা পাত বা কাচৰি, এক প্ৰকাৰৰ সৰু, বনৰীয়া বগৰী।
উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল
পূৰ্বাঞ্চল (পূব উত্তৰ প্ৰদেশ) আৰু বিহাৰত পকোৰা, চজিনাৰ আটাৰে তৈয়াৰী সৰু সৰু লাৰু যোগ কৰাৰ বাবে ইয়াক কাধি-বাড়ী বুলি কোৱা হয়, য'ত কোনো শাক-পাচলি যোগ কৰা নহয় (মানক পকোৰাৰ দৰে নহয়)।
উত্তৰ ভাৰতত কথিত কেইবাটাও ভাৰত-আৰ্য্য ভাষাৰ পৰাও কাঢ়ী নামটো উদ্ভৱ হৈছে, য’ত কধনাৰ অৰ্থ হৈছে ‘বাহিৰলৈ উলিওৱা’ যাৰ অৰ্থ এই প্ৰসংগত হ্ৰাস কৰা, সেয়েহে দৈ আৰু চজিনাৰ তৰকাৰী বহু সময়লৈকে সিজোৱা হয় হ্ৰাস পায় আৰু ডাঠ, ক্ৰীমযুক্তলৈ সলনি হয়।
দক্ষিণৰ ৰাজ্যসমূহ
দক্ষিণৰ ৰাজ্যসমূহত ইয়াক ছটিড আছাফোইটিডা, সৰিয়হৰ গুটি, জিৰা, মেথি আদিৰে জুতি লোৱা হয়। গোটা ধনীয়া গুটি আৰু শুকান ৰঙা মৰিচাৰ সৈতে ৰাতিটো তিয়াই পিউৰিড স্প্লিট চজিনা দি চুপটো বেলেগ ধৰণে ঘন কৰা হয়। স্কোয়াচ, ভীমকল, টমেটো, চাইনিজ কচু, বিলাহী, মিঠা পটল আদি কেইটামান শাক-পাচলি যিবোৰ চূপ উতলিবলৈ দিয়াৰ আগতে জুতি লোৱা হয়। অনুষ্ঠানৰ দৰে বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে পকোৰা (গ্ৰাম আটাৰ ফ্ৰিটাৰ) যোগ কৰা হয়। ইয়াক কানাড়া ভাষাত মাজ্জিগে হুলি, তেলেগু ভাষাত মাজ্জিগা পুলুছু আৰু তামিল ভাষাত মৰ কুঝাম্বু বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াৰ অৰ্থ একে। কেৰালাত ইয়াক কালান বুলি কোৱা হয়।
ভাৰতৰ সিন্ধী
ভাৰতৰ সিন্ধী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে সাধাৰণতে প্ৰথমে চজিনাৰ আটা পোৰা আৰু চজিনাৰ জোলত শাক-পাচলি দি কঢ়ী তৈয়াৰ কৰে। সিন্ধী ভাষাত কঢ়ী পট্টা বা নৰসিংহ পাতৰ  ব্যৱহাৰৰ বাবে ইয়াক কঢ়ী বুলি কোৱা হয়। দৈৰ সলনি অমিতাৰ গুড়ি ব্যৱহাৰ কৰি টেঙা সোৱাদ পোৱা যায়। এটা বিকল্প পদ্ধতি হ’ল চজিনা পোৰাৰ সলনি চজিনাৰ আটাৰ তৰল মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য
নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ
thumb|নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ এক অনুষ্ঠান নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ হৈছে অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক আধ্যাত্মিক অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীক আৰাধনা কৰা হৈছিল। অনুষ্ঠানটি ২০১৭ চনৰ ৩১ মাৰ্চৰ পৰা ৪ এপ্ৰিল তাৰিখলৈকে অনুষ্ঠিত হৈছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে চুই যোৱা অসমৰ ২১ খন জিলাত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছিল। অনুষ্ঠানটি অনুষ্ঠিত কৰাৰ পাছত অৱশ্যে চৰকাৰে ৰাজহুৱা ধনৰ অপচয় কৰা বুলি যথেষ্ঠ সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছিল।
শ্ৰেণী:মহোৎসৱ
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা হিমালয় পৰ্বতমালাৰ পূব আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মাজত অৱস্থিত সমভূমি অঞ্চল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ আৰু ইয়াৰ উপনৈ সমূহেৰে গঠিত। এই উপত্যকা অসম পশ্চিমলৈ গোৱালপাৰা আৰু কামৰূপ অঞ্চল, মধ্য অসমৰ দৰং আৰু নগাঁও অঞ্চল আৰু পূব অসমৰ যোৰহাট, ডিব্ৰুগড় লখিমপুৰ অঞ্চলৰে গঠিত। পশ্চিম বংগৰ উত্তৰ বংগ অঞ্চলত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ তিস্তা নদীৰ লগত মিলি বাংলাদেশত প্ৰৱেশ কৰে। ব্ৰহ্মপুত্ৰই অসমৰ মাজেৰে বৈ গৈ যমুনা নামেৰে বাংলাদেশত প্ৰৱেশ কৰি গংগাৰ লগ লাগে আৰু হুগলী আৰু পদ্মা নামেৰে দুভাগত বিভক্ত হয়। তাৰ পিছত ই বংগোপসাগৰত পৰেগৈ। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু গংগাৰ সঙ্গমস্থলীত বিশ্বৰ বৃহত্তম ব-দ্বীপ সুন্দৰবন অৱস্থিত। বাংলাদেশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ লগত গংগা-মেঘনা-পদ্মা নদীৰ উপত্যকাৰ লগত মিলিছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ মাটি পৃথিৱীৰ অন্যতম সাৰুৱা মাটি। বৰ্ষাৰণ্য আৰু মৌচুমী জলবায়ুৰ সংমিশ্ৰণত ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা অসমৰ প্ৰাকৃতিক অঞ্চল সমূহৰ ভিতৰত এখন। অসমৰ আন দুখন প্ৰাকৃতিক অঞ্চল হৈছে বৰাক উপত্যকা আৰু পাৰ্বত্য অঞ্চল।
ভূগোল
ভাৰতৰ মুঠ ভৌগোলিক এলেকাৰ ২.৪% অসমে অধিকাৰ কৰি আছে। ইয়াৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা ৭০,৬৩৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকাৰ ৫,৮০,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকা অসমত অৱস্থিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ পূৰ্বৰ পৰা পশ্চিমে অসমৰ মাজেৰে প্ৰায় ৬৫০ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যতাৰে প্ৰৱহমান। ইয়াৰ প্ৰধান শাখা তিব্বত মালভূমিত উৎপন্ন হৈ ছাংপো নদী নামেৰে পশ্চিমৰ পৰা পূৱলৈ বৈ আহিছে আৰু তাৰ পিছত দক্ষিণপাকে ঘূৰি দিহাং নদী নামলৈ পূৰ্ব হিমালয়ৰ পৰা অসমৰ প্ৰৱেশ কৰিছে য`ত ই অন্য শাখা সমূহৰ লগত লগ লাগি ব্ৰহ্মপুত্ৰ গঠন কৰিছে। ইয়াৰ দ্ৰাঘিমাংশ ৮৮.২৫ পূৱৰ পৰা ৯৬.০০ পূৱলৈ ব্যাপ্ত আৰু অক্ষাংশ ২৪.৫০ উত্তৰৰ পৰা ২৮.০০ উত্তৰলৈ ব্যাপ্ত।
জলবায়ু
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ জলবায়ু ঘাইকৈ গৰম আৰু সেমেকা মৌচুমী জলবায়ু। দাক্ষিণাত্যৰ পশ্চিম উপকূল, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উপকূল অঞ্চলৰ লগত অসমৰ জলবায়ুৰ মিল আছ। অসমৰ জলবায়ুত জলীয় ভাপৰ মাত্ৰা অধিক। অসমৰ জলবায়ুক (ক) শীত (খ) প্ৰাক মৌচুমী (গ) মৌচুমী আৰু (ঘ) উত্তৰ মৌচুমী এই চাৰিভাগত ভগাব পাৰি। নৱেম্বৰ-জানুৱাৰী: শীত, ফেব্ৰুৱাৰী-এপ্ৰিল: প্ৰাক মৌচুমী, মে'-জুলাই: মৌচুমী, আগষ্ট-অক্টোবৰ: উত্তৰ মৌচুমী। অসমৰ গৰমৰ মাত্ৰা ভাৰতৰ অন্যান্য স্থানতকৈ তুলনামূলকভাৱে কম। বৰষুণ আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ পৰিমাণ বেছি হ'ব পাৰে। শীতকালতো জাৰৰ মাত্ৰা তীব্ৰ নহয়।
প্ৰশাসন
প্ৰশাসনিক ফালৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত উত্তৰপাৰ সমভূমি মণ্ডল (NBPZ), উজনি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল (UBVZ), কেন্দ্ৰীয় ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল (CBVZ) আৰু নামনি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল (LBVZ) অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে, যত বৰাক উপত্যকা মণ্ডলত প্ৰধানকৈ তিনিখন জিলা সেয়া হল কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দিৰ সমভূমি অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। অসমৰ ৩৩খন জিলাৰ ২৭খন জিলা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত অৱস্থিত।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা আৰু অসম
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সৈতে অসম আৰু অসমীয়াৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। অসমীয়া জীৱন আৰু সমাজৰ ওপৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰভাৱ সুদূৰ প্ৰসাৰী। অতি প্ৰাচীন কালতেই ইয়াৰ পাৰত প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ, শোণিতপুৰ, ধুবুৰী আদি নগৰ গঢ়ি উঠিছিল। এতিয়াও গোৱালপাৰা, পলাশবাৰী, গুৱাহাটী,তেজপুৰ, শিলঘাট, বিশ্বনাথ, ডিব্ৰুগড় আদি অসমৰ বহু নগৰ আৰু ব্যৱসায় প্ৰধান ঠাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰতে অৱস্থিত। প্ৰাচীন কালৰে পৰাই ই অসমৰ এটা প্ৰধান জলপথ। ভাৰত বিভক্ত হোৱাৰ আগলৈকে কলিকতাৰ সৈতে বাণিজ্যৰ কাৰণে অসমৰ প্ৰধান জলপথ আছিল ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে প্ৰচুৰ পৰিমাণে মাছ, কাছ, খৰি আদিৰো যোগান ধৰে। আনপিনে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুতেই ফেৰী নাও চলাই, মানুহ-দুনুহ পাৰ কৰি, বস্তু-বাহনি পাৰ কৰি এচাম মানুহে নিজৰ জীৱিকা চলাই আছে। পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বৃহত্তম আৰু ক্ষুদ্ৰতম নদী দ্বীপ ইয়াতে অৱস্থিত। উমানন্দ আৰু মাজুলী অসমৰ সাংস্কৃতিক মানচিত্ৰৰ সৈতে অংগাগীভাবে জড়িত। এই দৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰই অসমৰ শিল্প, বাণিজ্য, উদ্যোগ আদিৰ বিকাশ আৰু অগ্ৰগতিত বিশিষ্ট স্থান অধিকাৰ কৰি আছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰই যিদৰে বাৰিষা খেতি পথাৰত পলস পেলাই মাটি সাৰুৱা কৰি পথাৰত নানা তৰহৰ শস্যৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে আনপিনে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গৰাখহনীয়াই বছৰি অসমৰ অনেক গাওঁ-ভুই, খেতি-পথাৰ আদি খহাই অসমৰ অৰ্থনীতিৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰে। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ চৰ-চাপৰিসমূহ মৰাপাট আৰু শাক-পাচলিৰ খেতিৰ বাবে বিখ্যাত। লুইতৰ বানপানী অসমৰ এটা প্ৰধান সমস্যা।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ভূগোল শ্ৰেণী:উপত্যকা
ড'ৰেমন
ড'ৰেমন (ドラえもん, Doraemon) হৈছে ফুজিক' এফ ফুজিঅ'ৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু সচিত্ৰ এক মাংগা ছিৰীজ। পিছত ইয়াক এনিমেছন ধাৰাবাহিকলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হ'ল। এইটো ড'ৰেমন নামৰ ৰ'ব'টিক মেকুৰী এটাৰ কাহিনী যি ন'বিতা ন'বী নামৰ স্কুলীয়া ল'ৰা এজনৰ সহায় কৰিবলৈ ২২ শতিকাৰ পৰা ২১ শতিকালৈ সময় যাত্ৰা কৰি আহে।
প্লট
ড'ৰেমন ২২শ শতাব্দীৰ কাণ নথকা মেকুৰী ৰ'ব'ট। ন'বিটা ন'বিক সহায় কৰাৰ বাবে ড'ৰেমনক ভৱিষ্যতৰ পৰা পঠিওৱা হয়। ড'ৰেমন ন'বিটাৰ পৰিয়ালৰ অংশ। ন'বিটাৰ পৰিয়াল জাপানৰ ৰাজধানী টকিঅ'ত বসবাস কৰে। ন'বিটা এলেহুৱা ল'ৰা আৰু সি পঢ়া-শুনা আৰু খেলাধূলাত বৰ দুৰ্বল কিন্তু বৰ সহজ-সৰল। সি আনক সহায় কৰি ভাল পায়। সেয়ে তাৰ বান্ধৱী “শ্বিজুকা মিনাম'ট'”ই তাক পছন্দ কৰে। ন'বিটাও পছন্দ কৰে। শ্বিজুকা ন'বিটাৰ লগত একে শ্ৰেণীত পঢ়ে। শ্বিজুকা ভদ্ৰ ছোৱালী। ভৱিষ্যতে ন'বিটাৰ লগত “জিয়ান”ৰ সৰু ভনী “জাইক'”ৰ বিয়া হোৱাৰ কথা থাকিলেও ড'ৰেমনে ন'বিটাৰ ভৱিষ্যৎ সলনি কৰি দিয়ে। সেয়ে ভৱিষ্যতে ন'বিটাৰ লগত শ্বিজুকাৰ বিয়া হয়। গৌডা টাকেশ্বি (জিয়ান) ন'বিটাৰ সহপাঠী। জিয়ান খুবই খঙাল আৰু শক্তিশালী। জিয়ানে বেছিভাগ সময় ন'বিটাৰ লগত যুঁজি ভাল পায়। কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা সি ন'বিটাক বিপদৰ পৰা ৰক্ষাও কৰে। জিয়ান গান গাবলৈ ভাল পায় কিন্তু তাৰ সুৰ বৰ বেয়া। জিয়ানে তাৰ সৰু ভনীক বহুত মৰম কৰে সেয়ে সি তাৰ ভনীক আনন্দিত কৰাৰ বাবে সকলো কৰে। “ছুনিঅ' হুনেকাৱা” বহুত ধনী পৰিয়ালৰ ল'ৰা হোৱাৰ বাবে সি খুবেই অহংকাৰ বোধ কৰে। সি বেছিভাগ সময় জিয়ানক ভালৰি লগাই জিয়ানৰ প্ৰশংসা কৰে। ছুনিঅ'ই ন'বিটাক জোকাই ফুৰে আৰু জিয়ানৰ লগত মিলি ন'বিটাৰ লগত যুঁজি থাকে।
প্ৰধান চৰিত্ৰসমূহ
ড'ৰেমনৰ চৰিত্ৰসমূহৰ তালিকা
নামৰ উৎপত্তি
অসমীয়াত “ড'ৰেমন” বানানটো জাপানী বানান “ড'ৰাএমন” (ドラえもん)-ৰ ইংৰাজী উচ্চাৰণৰ প্ৰতিলেপন। সেয়ে অসমীয়াত আচল বানান “ড'ৰাএমন” নিলিখি “ড'ৰেমন” লিখা হয়।
“ড'ৰা” শব্দটি লোৱা হৈছে “ড'ৰা নেক'‌” (জাপানী: どら猫)-ৰ পৰা। “নেক'” শব্দৰ অৰ্থ মেকুৰী। “এমন” (衛門、右衛門) হৈছে “গোইমন”ৰ নিচিনা পুৰুষ প্ৰদত্ত নামৰ এটি প্ৰাচীন উপাদান। জাপানীত (ドラえもん) নামটি কাতাকানা (ドラ) আৰু হিৰাগানা (えもん)-ৰ শৈল্পিক মিশ্ৰণ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কমিক্‌চ শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক শ্ৰেণী:জাপান
কৰমচান্দ উত্তমচান্দ গান্ধী
কৰমচান্দ উত্তমচান্দ গান্ধী (১৮২২ - ১৬ নৱেম্বৰ ১৮৮৫) বা কাবা গান্ধী আছিল পোৰবন্দৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি। তেওঁ পোৰবন্দৰ, ৰাজকোট, আৰু ৱাংকানেৰ অঞ্চলৰ দেৱান আছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ দেউতাক আছিল।
কৰ্ম জীৱন
সেই সময়ৰ জুনাগড় ৰাজ্যৰ কুতিয়ানা গাঁৱৰ পৰা গান্ধী পৰিয়ালটোৰ বিকাশ হৈছিল। ১৭শ বা ১৮শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে লালজী গান্ধী পোৰবন্দৰলৈ গুচি আহে আৰু ইয়াৰ শাসক ৰানাৰ সেৱাত প্ৰবিষ্ট হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে পিছৰ প্ৰজন্মই আগৰে পৰাই ৰাজ্য প্ৰশাসনৰ অসামৰিক কৰ্মচাৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছিল। কৰমচান্দৰ পিতৃ, উত্তমচান্দ ১৯শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শাসক ৰানাৰ অধীনত পোৰবন্দৰৰ দেৱান হৈ পৰে। ১৮৩১ চনত ৰানা খিমোজিৰাজীৰ হঠাৎ মৃত্যু হয়। ফলস্বৰূপে ৰানাৰ বিধৱা পত্নী ৰাণী ৰূপালীবাইয়ে তেওঁৰ পুত্ৰৰ শাসকীয় ৰাজমাওৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। অচিৰেই উত্তমচান্দৰ সৈতে মতানৈক্যৰ ফলত তেওঁ উত্তমচান্দক জুনাগড়ৰ পৈতৃক গাঁ‌ৱলৈ উলটি আহিবলৈ বাধ্য কৰায়। জুনাগড়ত উত্তমচান্দ নৱাবৰ সন্মুখলৈ আহে আৰু তেওঁক সোঁ‌হাতৰ সলনি বাওঁ‌হাতেৰে চালামি দি এই প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে যে তেওঁৰ সোঁ‌হাত পোৰবন্দৰৰ সেৱাত উৎসৰ্গিত। ১৮৪১ চনত বিকমতজীয়ে সিংহাসন অধিকাৰ কৰে আৰু উত্তমচান্দক তেওঁৰ দেৱান হিচাপে নিযুক্ত কৰে।
তেওঁৰ পিতৃ উত্তমমচান্দ গান্ধীৰ দৰে কৰমচান্দ পোৰবন্দৰৰ ৰাজ আদালতৰ বিষয়া বা মুখ্য মন্ত্ৰী হৈছিল। কৰমচান্দৰ দায়িত্বত আছিল পোৰবন্দৰৰ ৰাজপৰিয়ালৰ কোঁৱৰক পৰামৰ্শ দিয়া আৰু অন্যান্য চৰকাৰী বিষয়াসকলক নিয়োজিত কৰা।
কৰমচান্দৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা অতি কম আছিল, কিন্তু তেওঁৰ জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাই তেওঁক এজন ভাল প্ৰশাসক হিচাপে গঢ়ি তোলে। তেওঁক দয়ালু আৰু উদাৰ বুলি জনা গৈছিল যদিও বেয়া মেজাজ আছে বুলিও কোনো কোনোৱে আঙুলি তুলিছিল। তেওঁ পিতৃৰ কাম চাই চাই আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান সমূহতত উপস্থিত থাকি অভিজ্ঞতাৰ পৰা শিকিছিল। অৱশ্যে, কিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কেতিয়াও বিশেষ জ্ঞান আহৰণ কৰিব পৰা নাছিল, যাৰ ভিতৰত আছে ভূগোল আৰু ইতিহাস। গতিকে, কৰমচান্দে পোৰন্দৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। কৰমচান্দে চাকৰি জীৱনত সফলতা লাভকৰা স্বত্বেও, তেওঁ বিশেষ ধন জমা কৰিব পৰা নাছিল। খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট খাবলৈ আছিল, এক সন্মানীয় সংখ্যক ঘৰুৱা বনুৱা আছিল আৰু ভাল ঘৰুৱা আচবাব কিছুমান আছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ ধন-ধান উভৈনদী নাছিল। কৰমচান্দে উপাৰ্জন কৰা অৰ্থৰে ঘৰুৱা খৰচবোৰ কৰিব পৰাহে হৈছিল।
বৈবাহিক জীৱন
কৰম চান্দে চাৰিবাৰ বিবাহ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম তিনিওখন বিবাহ তেওঁৰ স্ত্ৰী-ৰ মৃত্যুৰ সৈতে সমাপ্ত হৈছিল; যাৰ ভিতৰত দুগৰাকীৰ দুটি কন্যা সন্তান জন্মৰ লগে লগে মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত তেওঁ ১৮৫৯ চনত পুতুলিবাই গান্ধীক (১৮৪৪ - ১৫ জুন ১৮৯১) বিয়া কৰাই আৰু তেওঁলোকৰ বিবাহ ১৮৮৫ চনলৈ কৰমচান্দৰ মৃত্যুপৰ্যন্ত সফলতাৰে আগবাঢ়ে। এই বিবাহৰ পৰিণতিত তেওঁলোকৰ চাৰিটাকৈ সন্তানৰ জন্ম হৈছিল - তিনিজন পুত্ৰসন্তানৰ ভিতৰত আছে লক্ষ্মীদাস গান্ধী (১৮৬০ - ৯ মাৰ্চ ১৯১৪), কৰ্ষণদাস গান্ধী (১৮৬৬ - ২২ জুন ১৯১৩) আৰু মহাত্মা গান্ধী (২ অক্টোবৰ ১৮৬৯ - ৩০ জানুৱাৰী ১৯৪৮) আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান ৰালিয়টবেহন (১৮৬২ - ডিচেম্বৰ ১৯৬০)। মহাত্মা গান্ধী আছিল তেওঁৰ কনিষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ সকলো সন্তানৰে তেওঁৰ জীৱিত কালত বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়, শিমূলচালা
thumb|২০১৮ চনৰ [[১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিব গৈ উঠা একপি ফটো ( ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকসল )]] জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়, শিমুলচালা (Jonaky Jatiya Bidyalaya, Shimulchala) অসম জাতীয় বিদ্যালয় শিক্ষা সংসদৰ নীতি আৰু আদৰ্শৰ ভেটিত প্ৰতিষ্ঠিত এইখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়। ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা শিক্ষা খণ্ডৰ অন্তৰ্গত এখন উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ বৰ কলীয়া নস্কৰা নামৰ গাঁৱৰ শিমূলচালা গাঁৱত অৱস্থিত এই বিদ্যালয় খন। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এই স্কুলখন স্থাপন কৰা হয় । স্কুলটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল '''Jonaky Dev. Socio (N.G.O)' অই। বিদ্যালয়খন স্থাপন হোৱাৰ পৰা প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব পালন কৰি আছে “‘হাতেম আলী সেখ''”’ চাহাবে। যদিও ইয়াৰে মাজৰ তিনি বছৰ অইন দুজন শিক্ষকেও প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
বিদ্যালয়ৰ ঠিকনা
গাওঁ - শিমুলচালা, পোঅঃ বৰকলীয়া শেৰশো, থানাঃ ফকিৰগঞ্জ, জিলা ধুবুৰী (অসম) পিন নং ৭৮৩৩৩০
বিদ্যালয়ত পঢ়োৱা পাঠসমূহ
অসমীয়া, ইংৰাজী, সাধাৰণ গণিত, সাধাৰণ বিজ্ঞান, উচ্চ গণিত, সমাজ বিজ্ঞান (ইতিহাস, অৰ্থনীতি, ভুগোল) আৰবী, হিন্দী, পৰিৱেশ, সাধাৰণ জ্ঞান, অসমীয়া দ্ৰুত পাঠ (বুঢ়ী আইৰ সাধু, শংকৰ দেৱ, বুঢ়া আৰু শিয়াল, ঘৰুৱা কাম কৰা মেকুৰী ইত্যাদি) ছবিঅকা, হাতৰ আখৰ (অসমীয়া, আৰবী, ইংৰাজী আদি)।
পাঠদান দিয়া শ্ৰেণী সমূহ
প্ৰথম অৱস্থাত অংকুৰণৰ পৰা তৃতীয় শ্ৰেণী লৈকে আছিল যদিও আজি কালি অংকুৰণৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পাঠদান দিয়া হয়। ২০২১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা (মেট্ৰিক)ত অৱতীৰ্ণ হ'ব ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে।
শিক্ষক-শিক্ষয়য়িত্ৰী
যিহেতু এইখন এটা বেচৰকাৰী বা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয় সেইবাবে ইয়াৰ শিক্ষক তথা শিক্ষয়িত্ৰী সকলো মাজে সময়ে বদলি হৈ থাকে।
তথ্যউৎস্য
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ‎
হৰেকলা হাজাব্বা
হৰেকলা হাজাব্বা (Harekala Hajabba) কৰ্ণাটকৰ মাংগালোৰ নিবাসী এজন ভাৰতীয় কমলা বেপাৰী, যি তেওঁৰ সৰু ব্যৱসায়টোত উপাৰ্জিত টকাৰে নিজৰ গাঁৱত এখন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ এই প্ৰশংসনীয় প্ৰচেষ্টাৰ বাবে, ২০২০ চনত, তেওঁক ভাৰতৰ চৰকাৰে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
এচিদ আক্ৰমণ
এচিড আক্ৰমণ (Acid attack) হ’ল কোনো ব্যক্তিৰ শৰীৰলৈ লক্ষ্য কৰি এচিদ বা তেনে জাতীয় ক্ষতিকৰ দাহ্য তৰল নিক্ষেপ কৰা আৰু ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ হিংসাত্মক আক্ৰমণ; যাৰ উদ্যেশ্য শৰীৰৰ অংশবিশেষ, বিশেষকৈ মুখমণ্ডল বিকৃত কৰা বা হত্যা কৰা। এই আক্ৰমণৰ অপৰাধীসকলে  ভুক্তভোগীসকলৰ ওপৰত  ক্ষয়কাৰী তৰল নিক্ষেপ কৰি শৰীৰ  জ্বলাই দিয়ে, ছালৰ কোষকলা ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে,  প্ৰায়ে হাড়বোৰ উন্মুক্ত হয় আৰু কেতিয়াবা দ্ৰৱীভূতও হয়। এচিড আক্ৰমণৰ ফলত  স্থায়ী অন্ধত্ব হ'ব পাৰে।
এই আক্ৰমণবোৰত সচৰাচৰ আটাইতকৈ ব্যৱহৃত এচিড হৈছে ছালফিউৰিক আৰু নাইট্ৰিক এচিড। হাইড্ৰক্ল'ৰিক এচিড কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু ই যথেষ্ট কম ক্ষতিকাৰক। বিশেষকৈ সেইবোৰ ঠাইত য'ত শক্তিশালী এচিড নিয়ন্ত্ৰিত বজাৰতহে পোৱা যায়, তাত শক্তিশালী ক্ষাৰীয় সামগ্ৰী, যেনে কষ্টিক চ’ডা (ছডিয়াম হাইড্ৰক্সাইড) আদিৰ জলীয় দ্ৰৱণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এই আক্ৰমণবোৰৰ দীৰ্ঘম্যাদী পৰিণামবোৰৰ ভিতৰত থাকিব পাৰে অন্ধত্ব, লগতে চকু জ্বলা-পোৰা কৰা, মুখ আৰু শৰীৰৰ গুৰুতৰ স্থায়ী দাগ,   লগতে সুদূৰপ্ৰসাৰী সামাজিক, মানসিক আৰু অৰ্থনৈতিক অসুবিধা।
বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এচিড আক্ৰমণৰ খবৰ পোৱা যায়, যদিও সাধাৰণতে এনেকুৱা ঘটনা বেছিকৈ সংঘটিত হয় উন্নয়নশীল দেশবোৰত। ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ মুঠ ৩,৫১২ জন বাংলাদেশী লোকক এচিডৰে আক্ৰমণ কৰা হৈছিল।  অপৰাধীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ আৰু এচিড বিক্ৰীৰ ওপৰত কৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে এনে ঘটনাৰ হাৰ ১৫-২০% হ্ৰাস পাইছে।  ভাৰতত এচিড আক্ৰমণ  প্ৰতি বছৰে বৃদ্ধি হৈ আহিছে আৰু বছৰি ২৫০-৩০০টা ঘটনা সংঘটিত হয়।  "এচিড চাৰ্ভাইভাৰ্ছ ট্ৰাষ্ট ইণ্টাৰনেচনেল"ৰ  মতে প্ৰকৃত সংখ্যা ১০০০ অতিক্ৰম কৰিব পাৰে।
আক্ৰমণৰ কাৰণ
আক্ৰমণকাৰীৰ উদ্দেশ্য প্ৰায়ে ভুক্তভোগীজনক হত্যা কৰাৰ সলনি অপমানিত কৰা। ব্ৰিটেইনত এনে আক্ৰমণ, বিশেষকৈ পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে হোৱা আক্ৰমণৰ বিষয়ে কম কৈ অভিযোগ দাখিল কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে এনে বহু ঘটনা চৰকাৰী পৰিসংখ্যাত প্ৰকাশ নাপায়। অপৰাধীসকলে কৰা আক্ৰমণৰ সচৰাচৰ কিছুমান কাৰণৰ ভিতৰত আছে:
লৈংগিক অনুপাত
ভুক্তভোগী আৰু অপৰাধীসকলৰ লৈংগিক অনুপাতৰ সঠিক অনুমান কৰা কঠিন; কিয়নো বহুতো এচিড আক্ৰমণ ঘটনা নথিভুক্ত কৰা নহয়। উদাহৰণ স্বৰূপে ২০১০ চনত "দ্য লেঞ্চেট"-এ (The Lancet ) কৰা এক অধ্যয়নত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল যে পাকিস্তানত এচিড আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ কোনো নিৰ্ভৰযোগ্য পৰিসংখ্যা নাই।
২০০৭ চনৰ এক সমীক্ষাত যোৱা ৪০ বছৰত ১৩খন দেশত ২৪টা অধ্যয়ন বিশ্লেষণ কৰা হৈছিল, য'ত ৭৭১ টা ঘটনা সামৰি লোৱা হৈছিল। [15] লণ্ডন স্থিত দাতব্য সংস্থা "এচিড চাৰ্ভাইভাৰ্ছ ট্ৰাষ্ট ইণ্টাৰনেচনেল"ৰ মতে, ৮০% এচিড আক্ৰমণ মহিলাৰ ওপৰত হয়, আৰু এচিড আক্ৰমণৰ সংখ্যা যথেষ্ট কমকৈ দেখুওৱা হয়। কিছুমান অঞ্চলত, পুৰুষৰ দ্বাৰা মহিলা ভুক্তভোগীসকলৰ ওপৰত কৰা আক্ৰমণ প্ৰায়ে যদি মই তোমাক নাপাওঁ, আন কোনেও তোমাক পাব নোৱাৰে জাতীয় মানসিকতাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
চুঙা
চুঙা হ’ল এফালে গাঁঠি ৰাখি বা নাৰাখি কটা বাঁহৰ পাব। অসম তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতীসকলৰ দৈনন্দিন জীৱন প্ৰবাহ, কলা, সংগীত, সাহিত্য, ধৰ্মীয় আদি বিভিন্ন দিশত চুঙাৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। অসমলৈ চুঙাৰ আগমন ঘটিছিল জনজাতিসকলৰ মাজেদি।
প্ৰকাৰ
লাংথে লাংপং, দুমা লাংপং, কিতেং লাংপং, টাংকা লাংপং (কাৰ্বি); টাকা বাকক, তাংখুবাকক, চুনি বাকক, মায়ৰুং বাকক (ৰাভা); তাংখু হাচুং, থাখা হাচুং(বড়ো); তুই থেই(কুকি); ডিফং (ডিমাছা); গৰং চুঙা (তিৱা) আদি।
ব্যৱহাৰ
অতীজৰে পৰা বিভিন্ন ফেত্ৰত চুঙাৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিবলগীয়া। বাঁহ সভ্যতাৰ ধ্বজাবাহী মংগোলীয়সকলে চুঙাৰ ব্যৱহাৰ ভালদৰে জানিছিল। মংগোলীয় সংস্কৃতিত (জনজাতীয় লোকসকল)চুঙাৰ গুৰুত্ব বৰ্তমান সময়তো দেখা যায়।
বুৰঞ্জীৰ পাতত
অতীজৰে পৰা চুঙাৰ প্ৰচলন দেখা যায়। বুৰঞ্জীৰ পাততো চুঙাৰ উল্লেখ আছে - এনে পত্ৰ-সন্দেহ প্ৰেৰণ কৰা চুঙাৰ ভিতৰত সংগোপনে মাৰণাস্ত্ৰ সুমুৱাই পঠিয়াই বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰা হৈছিল৷ কামৰূপাধিপতি কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাই সম্ৰাট হৰ্ষবৰ্দ্ধনলৈ মিত্ৰতাৰ চিহ্ন স্বৰূপে আভোগ ছত্ৰৰ লগত পঠিয়াই দিয়া অন্যান্য উপহাৰ সামগ্ৰীৰ ভিতৰত 'মুখ কাপোতিকাৰ পাতেৰে বন্ধা সহকাৰ (সুগন্ধি আম) ৰসেৰে পৰিপূৰ্ণ বাঁহৰ চুঙাও' অন্যতম আছিল।
জনজাতীয় জীৱনত
জনজাতীয় সমাজত বিয়া বাৰু বা ৰাজহুৱা ভোজ আদিত চুঙা বহুল ব্যৱহাৰ পৰিলক্ষিত হয়। জনজাতীয় সমাজত মদ বা পানী খোৱা,দৈ পতা, শুকান মাছৰ সুস্বাদু 'সিদল' বা 'সিন্দল' প্ৰস্তুতকৰণ, খৰিচা কৰা, খাদ্য বস্তু আদি জুইত সেঁক দিয়া, ভাত আৰু পিঠা, মাংস (ৱক কিমুং) সিজাই খোৱা আদিত চুঙাৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।
জনজাতিসকলৰ মাজত চুঙা ফালি মঙল চোৱা নিয়মৰ প্ৰচলন দেখা যায়। কাৰ্বিসকলে বছৰৰ প্ৰথম দিনত ৰঙা কুকুৰা, হৰলাং আৰু চুঙা-ভাত দি শক্তিদেৱী ৰাছিনজাৰ পূজাত এটা এটাকৈ যথাক্ৰমে ভাত, সাংস আৰু পানীৰ চুঙা ফালি বতৰৰ শুভাশুভ গণনা কৰে। ৰাভাসকলৰ জাতীয় উৎসৱ বায়খো পূজাত বতৰৰ শুভাশুভ চোৱাৰ উপৰিও মাটিত চুঙা ফালি সেয়া ঢালৰ দৰে পেলাই গাঁওখনলৈ কিমানজন ল'ৰালৈ ন- কইনা আহিব আৰু কিমানজনী ছোৱালী বোৱাৰী হৈ ওলাই যাব তাৰ মঙল চায়। জনজাতীয় সমাজত দেৱ-দেৱীলৈ মদ, নৈবদ্য আদিও চুঙাত (বাঁহৰ) আগবঢ়োৱা হয়।
ফঁকৰা-যোজনা,প্ৰবচনত
লোকসমাজত চুঙাৰ লগত জড়িত ফকৰা-যোজনা, প্ৰবচনৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়৷ যেনে: আপুতৰ পুত চুঙাতে মূত (মূৰত থ’লে ওকনিয়ে খায়, মাটিত থ’লে পৰুৱাই খায়); গাখীৰ খাব যি চুঙা ধুব সি (যাৰ প্ৰয়োজন তেওঁ উঠি পৰি লগা); ৰাজাৰ মুখে চুঙাৰ মুখে সমান (যথেচ্ছাচাৰ) আদি।
লোক-বিশ্বাস
চুঙাৰ সৈতে জড়িত নানা লোকবিশ্বাস জনজাতীয় সমাজত দেখা যায়। গালং আৰু আদিসকলৰ মপিন উৎসৱত বলি দিয়া মেথোনৰ তেজ বাঁহৰ চুঙাত সংগ্ৰহ কৰি নি শস্য পথাৰৰ গুটিত লগোৱা হয় নতুবা বাঁহৰ চুঙাত তেজ সানি পথাৰত পুতি থোৱা হয়। বিভিন্ন ৰোগৰ নিৰাময়ৰ বাবে চুঙাক ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 'আঙুলি হাড়া' নামৰ আঙুলি উখহা ৰোগবিধ হ'লে সিজু গছৰ ঠাৰিৰ মাজ অংশ খুলি কৰা চুঙা আঙঠিয়ে ঔষধৰ কাম কৰে। সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ বমি আৰু ওকালি অহা নিৰাময় কৰিবলৈ মাছে গিলা মাছৰ পেট ফালি উলিয়াই চুঙাত সিজাই খোওৱা হয়। গৰুৰ গাত যাতে কোনো চৰ্মৰোগে আক্ৰমণ কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে কোনো কোনো অঞ্চলত মাঘৰ গৰুবিহু দিনাখন মেজিৰ আধা পোৰা বাঁহৰ পৰা একে সমান দৈৰ্ঘ্যৰ চুঙা তিনিটা কাটি একেলগে থোক কৰি বান্ধি লোৱা চুঙা প্ৰতীকেৰে পিঠাগুৰি আৰু ঘিমছুৰ(ইকৰাৰ গেঁৰত থকা ধেঁতোৰ ক'লা) ফোঁট গৰুৰ গাত দিয়ে।
চুঙাৰে নিৰ্মিত সঁজুলি
চুঙাৰ সহায়ত বিভিন্ন সঁজুলি যেনে: বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত বাঁহৰ পাব জোৰা দি প্ৰস্তুত কৰা শিঙা (জেঙো পাতেৰে জিভা লগোৱা মৰাণৰ বজালৰ পেঁপাৰ দৰে ৰাভাৰ ঝাপকাৰা); এমূৰে গাঁঠি থকা বাঁহ ফালি প্ৰস্তুত কৰা ঘাত বাধ্য টকা (বড়োৰ বৰ্খা, মিছিংৰ দুম্পাক) আদিৰ উপৰি মৰাণ সমাজৰ বাঁহ চুঙাৰ সুতুলি, বাঘধেনু আদি উল্লেখনীয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
ম'ষ্ট ৱাণ্টেড ইৰাকী তাচপাত
thumb| তাচপাত ২০০৩ চনত আমেৰিকাৰ নেতৃত্বত গঠিত মিত্ৰজোঁটে ইৰাক আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত আমেৰিকাৰ প্ৰতিৰক্ষা চোৰাংচোৱা সংস্থাই ৰাষ্ট্ৰপতি ছাদ্দাম হুছেইন চৰকাৰৰ ম'ষ্ট ৱাণ্টেড সদস্যসকলক চিনাক্ত কৰাত সৈন্যবাহিনীক সহায় কৰিবলৈ প্লেয়িং কাৰ্ডছ বা তাচপাতৰ এটা নমুনা প্ৰস্তুত কৰিছিল। এই তাচপাতত আৰব ছ'চিয়েলিষ্ট বা'থ পাৰ্টিৰ ইৰাকী আঞ্চলিক শাখা বা ৰিভলিউশ্যনেৰী কমাণ্ড কাউন্সিলৰ উচ্চ পদস্থ সদস্য আৰু ছাদ্দাম হুছেইনৰ পৰিয়ালৰ কিছুসংখ্যক সদস্যৰ আলোকচিত্ৰ আছিল। কাৰ্ডসমূহৰ নাম আনুষ্ঠানিকভাৱে "পাৰ্চ'নেলিটী আইডেণ্টিফিকেশ্যন প্লেইং কাৰ্ড" (personality identification playing cards) ৰখা হৈছিল। ২০২১ চনলৈকে ইয়াৰে ৫২জন ম'ষ্ট ৱাণ্টেডৰ ভিতৰত চাৰিজনৰ বাহিৰে বাকী সকলোৰে মৃত্যু হৈছে বা তেওঁলোকক হত্যা নতুবা বন্দী কৰা হৈছে। ইয়াৰে এঘাৰজনক মুকলি কৰি দিয়া হৈছে।
কাৰ্ডসমূহৰ বিষয়ে
প্ৰতিখন কাৰ্ডত ব্যক্তিজনৰ ঠিকনা আৰু সেই ব্যক্তিজনে কৰা কামটোৰ কথা লিখা থাকে। ম'ষ্ট ৱাণ্টেড তালিকাৰ শীৰ্ষত থকা লোকসকলৰ বাবে এক্কা আৰু বাদশ্বাহৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সৰ্বোচ্চ ৰেংকিঙৰ কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 'এছ অৱ স্পেডছ' বা ক'লাপানৰ এক্কা হৈছে ছাদ্দাম হুছেইন, ক্লাব (টেঙেচী) আৰু হাৰ্টৰ (লালপান) এক্কা হৈছে তেওঁৰ পুত্ৰ ক্ৰমে কুছাই আৰু উদয়, আৰু ডায়মণ্ডৰ (বৰফি) এক্কা হৈছে ছাদ্দামৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ছেক্ৰেটেৰী আবিদ হামিদ মাহমুদ আল-টিক্ৰিতি।
ডিফেন্স ইনটেলিজেন্স এজেন্সীৰ মুখপাত্ৰ তথা আমেৰিকাৰ নৌসেনাৰ লেফটেনেণ্ট কমাণ্ডাৰ জিম ব্ৰুকছৰ মতে, আমেৰিকাৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ৰে পৰাই আৰু পুনৰ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত এনে তাচপাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ব্ৰুকছে কয় যে সৈনিকসকলে প্ৰায়ে সময় কটাবলৈ তাচ খেলে, আৰু খেলৰ সময়ত ৱাণ্টেড ইৰাকীসকলৰ নাম, চেহেৰা আৰু পদবী দেখাৰ কথাটোৱে সৈনিক আৰু নৌবাহিনীক সহায় কৰিব।