cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কাৰ্বি ভাষা
শব্দাংশৰ গঠন
কাৰ্বি শব্দাংশ মুক্ত (C)(C)V(V) বা বন্ধ (C)(C)VC হ'ব পাৰে। এনেধৰণৰে ব্যঞ্জন গোটৰ সংযোগ হ'ব পাৰে:.
অসমীয়াৰ প্ৰভাৱ
কাৰ্বি ভাষাত বহুতো অসমীয়া মূলৰ শব্দ পোৱা যায়। কাৰ্বি উচ্চাৰণৰে বহুকেইটাই অন্য ৰূপ লৈছে। যেনে- চাৰিজন বুঢ়া> চাৰবুৰা, ঘৰ> কহৰ, মধুৰী আম> মাদুৰাম, ঘণ্টা> খন্তা আদি। কিতাপ, আলহী, আপদ, কেৰাহী আদি শব্দ একে ৰূপতে ব্যৱহাৰ হয়।
শব্দ গঠন
মিচিং ভাষাত দুটা শব্দৰ সংযোগত নতুন এটা শব্দৰ গঠন হোৱাৰ দৰে কাৰ্বি ভাষাতো এনে উদাহৰণ পোৱা যায়। এনেকৈ সৃষ্টি হোৱা নতুন শব্দটোত সাধাৰণতে মূল শব্দ দুটাৰ প্ৰথম অংশকেইটা লোপ পায় আৰু দ্বিতীয় অংশকেইটা ৰৈ যায়। অৱশ্যে ইয়াৰ ব্যতিক্ৰমো আছে। উদাহৰণস্বৰূপে- আৰলং+ কেচৰ= লংচৰ, তমন+ কেদেং= মনদেং, কিন্তু থেংপি+ আফাং= থেংফাং, কেল'ক+ পিক= লক্‌পিক আদি।
ভৌগোলিক বিতৰণ
কাৰ্বি ভাষা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এই ঠাইসমূহত কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰ
বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকা আছিল এজন ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক নেতা, লেখক আৰু সমাজকৰ্মী। তেঁওক বীৰ সাভাৰকাৰ বুলিও জনা যায়। সাভাৰকা পেছাত এজন অধিবক্তা আছিল। ১৮৮৩ চনৰ ২৮ মে’ত মুম্বাইৰ নাছিকত তেঁওৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৮৩ চনৰ ২৮ মে' তাৰিখে নাছিক জিলাৰ ভাগলপুৰৰ এটা সাধাৰণ হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰৰ জন্ম হয়। সাভাৰকাৰৰে তেঁওৰ শৈশৱ গণেশ মাইনা ভাই আৰু নাৰায়ণ নামৰ ভাতৃ-ভগ্নীৰ সৈতে পাৰ কৰিছিল। হিন্দু-মুছলমান আক্ৰমণৰ সময়ত মাত্ৰ ১২ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ নেতৃত্বত সহযোগী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ এটা দলে গাঁৱৰ এটা মছজিদত আক্ৰমণ চলাইছিল। শৈশৱত তেঁও তেওঁৰ সাহস আৰু সাহসিকতাৰ বাবে তেওঁ যথেষ্ট প্ৰশংসিত হৈছিল আৰু তেওঁক বীৰ দামোদৰ সাভাৰকাৰ বুলি কোৱা হৈছিল। সৰুৰে পৰা দেশৰ বাবে কিবা কৰাৰ আগ্ৰহে তেওঁক এজন বিপ্লৱী যুৱক কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েক গণেশে এই পদক্ষেপত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ এজন যুৱ খেলুৱৈ হিচাপে সকলোৰে সন্মুখত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, লাহে লাহে তেওঁ এটা যুৱ গোট আয়োজন কৰিছিল যাক পিছত মিত্ৰ মেলা বুলি নামাকৰণ কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰ জীৱনী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:Articles with hCards শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি শ্ৰেণী:Articles with hAudio microformats
মমতাজ মহল
মমতাজ মহল  (Mumtaz Mahal; জন্ম আৰ্জুমন্দ বানু বেগম; ২৭ এপ্ৰিল ১৯৫৩- ১৭ জুন ১৬৩১) ১৯ জানুৱাৰী ১৬২৮-ৰ পৰা মৃত্যুৰ দিনলৈকে মোগল সম্ৰাট শাহ জাহানৰ বেগম আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ সমাধিৰ ওপৰত সম্ৰাট শাহজাহানে বিশ্বৰ এক আশ্চৰ্য্য বুলি গণ্য কৰা আগ্ৰাৰ তাজমহল নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
পৰিবাৰ আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৫৯৩ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত আগ্ৰাত মমতাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাক-দেউতাকৰ নাম আছিল আবুল হাচান আচফ খান আৰু দিৱানজী বেগম। মাক দিৱানজী এজন ফাৰ্চী ৰান্ধনীৰ জীয়ৰী আছিল। দেউতাক মোগল সাম্ৰাজ্যৰ এক উচ্চ পদত অধিষ্ঠিত বিত্তশালী ব্যক্তি আছিল। ১৫৭৭ চনত তেওঁলোক পৰিয়াল ভাৰতলৈ আহে। আচফ খান মোগল সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানৰ ডাঙৰ ভায়েক আছিল।
বিবাহ
শাহ জাহানে ১৬০৭ চনত মমতাজক বাকদান কৰিছিল, যেতিয়া মমতাজ চৈধ্য বছৰ বয়সীয়া শাহ জাহান পোন্ধৰ বছৰীয়া আছিল। ইয়াৰ পাঁচ বছৰ পিছত ৩০ এপ্ৰিল ১৬১২ত আগ্ৰাত তেওঁলোকৰ মাজত বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। এইখন এখন প্ৰেমবিবাহ আছিল। বিয়াৰ পিছত শাহ জাহানে তেওঁক "মমতাজ মহল" বেগম উপাধি  তেওঁলোকৰ বাকদান আৰু বিবাহৰ মাজৰ সময়চোৱাত শাহ জাহানে ১৯০৯ চনত প্ৰথম পত্নী ৰাজকুমাৰী কান্দাহাৰী বেগমক বিয়া কৰায়। মমতাজক বিয়া কৰোঁৱাৰ পিছতো তেওঁ আৰু এগৰাকী ইজ-উন-নিচা বেগমক বিয়া কৰায়। ইজ-উন-নিচা-বেগম এজন শীৰ্ষস্থানীয় মোগল দৰবাৰীৰ জীয়ৰী আছিল।
মৃত্যু
বুৰহানপুৰত ১৭ জুন ১৬৩১ত চতুৰ্দশ সন্তানটো জন্ম দিবলৈ গৈ প্ৰসৱোত্তোৰ ৰক্তক্ষৰণত মমতাজৰ মৃত্যু হয়। প্ৰায় ত্ৰিশ ঘণ্টা জোৰা প্ৰসৱ বেদনাত তেওঁ ভুগিছিল। দাক্ষিণাত্য মালভূমিলৈ অভিযানত যোৱা স্বামীক তেওঁ সঙ্গ দিছিল। তেওঁৰ দেহ অস্থায়ীভাবে বুৰহানপুৰত শাহ জাহানৰ খুৰাক ৰাজকুমাৰ ডেনিয়েলে নিৰ্মাণ কৰা তাপ্তী নদীৰ পাৰৰ জৈনাবাদ নামৰ বাগিছা এখনত অস্থায়ীভাবে কবৰ দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত সম্ৰাট পাই এবছৰৰ বাবে শোকাকুল হৈ নিজকে নিৰ্জনতাৰ মাজত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল। এবছৰ পাছত তেওঁ যেতিয়া জন-সন্মুখলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁৰ চুলিয়ে শুকুলা বৰণ ধাৰণ কৰিছিল; ৰাজহাড বেঁকা হৈ গৈছিল আৰু  মুখ শোতোৰা পৰিছিল। মমতাজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জীয়েক জাহানাৰা বেগমে দেউতাক শোক-সাগৰৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্য
চামুণ্ডা
চামুণ্ডা (चामुण्डा) বা চামুণ্ডেশ্বৰী বা চামুণ্ডী হৈছে চণ্ডীৰূপী পাৰ্বতীৰ এক বিকট ৰূপ। তেওঁ সপ্তমাতৃকাসকলৰ অন্যতম।
চামুণ্ডা পাৰ্বতীৰ সহায়কাৰী চৌষষ্ঠী বা একাশীগৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱী যোগিনীসকলৰো অন্যতম। চামুণ্ডা নামটো তেওঁ বধ কৰা চণ্ড আৰু মুণ্ড নামৰ দুই অসুৰৰ নামৰ সমষ্টি। পাৰ্বতীৰ আন এক বিকট ৰূপ কালীৰ সৈতে চামুণ্ডাৰ ওচৰ সম্পৰ্ক আছে। তেওঁক সততে পাৰ্বতী, কালী বা দুৰ্গাৰ সৈতে চিহ্নিত কৰা হয়।
চামুণ্ডাক শ্মশানস্থলী অথবা ডিমৰুৰ গছত চিত্ৰিত কৰা হয়। জীৱ-জন্তুৰ বলি-বিধান আৰু সুৰাৰে দেৱীৰ উপাসনা কৰা হয়। প্ৰাচীন কালত চামুণ্ডাৰ প্ৰতি নৰবলিও যচা হৈছিল। বৰ্তমান শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ পন্থাৰ প্ৰভাৱত বলি-বিধান কমি অহা দেখা যায়।
ব্যুৎপত্তি
ৰামকৃষ্ণ গোপাল ভাণ্ডাৰকাৰৰ মতে চামুণ্ডা মূলতঃ এগৰাকী জনজাতীয় দেৱী। মধ্য ভাৰতৰ বিন্ধ্য পৰ্বত নিবাসী জনজাতীয় লোকসকলে চামুণ্ডাৰ উপাসনা কৰিছিল। এই লোকসকলে দেৱীক জীৱ-জন্তু আৰু নৰবলিৰ উপৰিও নিচাযুক্ত পানীয় যাচিছিল। হিন্দু ধৰ্মৰ সৈতে চামিল হোৱাৰ পিছতো উপাসনাৰ এই পদ্ধতি চামুণ্ডাৰ তান্ত্ৰিক অৰ্চনাত ৰৈ যায়। চামুণ্ডাৰ বিকট ৰূপৰ সন্দৰ্ভত ভাণ্ডাৰকাৰে মত প্ৰকাশ কৰে যে চামুণ্ডা সততে বৈদিক যুগৰ ৰুদ্ৰ বা অগ্নিৰ সৈতে জড়িত হোৱাটোৱেই ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ। আন কিছু পণ্ডিতেও এই ক্ষেত্ৰত ভাণ্ডাৰকাৰৰ সৈতে সহমত প্ৰকাশ কৰে
চিত্ৰন
মেঘ বা ৰক্তবৰ্ণ চামুণ্ডাক এক মুণ্ডমালা পৰিধান কৰা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। তেওঁক চতুৰ্ভূজা, অষ্টভূজা, দশভূজা বা দ্বাদশভূজা হিচাপে ডম্বৰু, ত্ৰিশূল, তৰোৱাল, সৰ্প, খটভংগ, বজ্ৰ, ছিন্ন মুণ্ড, ৰক্তৰে পৰিপূৰ্ণ পানপাত্ৰ বা কপালা ধাৰণ কৰি এক শৱদেহ বা প্ৰেত অথবা পৰাজিত এক দানৱৰ ওপৰত অৱস্থান কৰা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। হাড়-মূৰ আৰু সৰ্প তেওঁৰ অংগ ভূষণ। তেওঁ জপমালাও পৰিধান কৰে। শিৰোস্ত্ৰাণ হিচাপে চামুণ্ডাই সৰ্প অথবা লাওখোলা পিন্ধে। তেওঁৰ শিৰত অৰ্ধচন্দ্ৰও দেখা যায়। চামুণ্ডাৰ চকুহাল জ্বলন্ত আৰু অশুভ আত্মাসমূহ তেওঁৰ সংগী। কঙ্কাল বা ভূত আৰু শিয়াল আদি জন্তু তেওঁৰ চাৰিওকাষে বিৰাজমান আৰু এইসমূহে দেৱীয়ে অৱস্থান কৰা শৱদেহৰ মাংস ভক্ষণ কৰি থাকে। কেতিয়াবা এই সংগীসমূহে ছিন্ন মুণ্ড বা কপালাৰ পৰা নিগৰি পৰা ৰক্ত পান কৰি থকা দেখা যায়। এই কথাই সূচায় যে চামুণ্ডাই পৰাজিত শত্ৰুৰ ৰক্তপান কৰে। ৰক্তপান কৰাৰ এই বৈশিষ্ট্য সকলো মাতৃকাৰে থকাৰ লগতে চামুণ্ডা এই ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। কেতিয়াবা তেওঁক এটা ফেঁচাৰ পিঠিতো আসনৰত অৱস্থাত দেখা যায়।
আখ্যানসমূহ
হিন্দু কিংবদন্তি অনুসৰি দেৱী কৌশিকীৰ ভ্ৰুৰ পৰা চণ্ডিকা জয়াসুন্দৰা হিচাপে চামুণ্ডাৰ উৎপত্তি হয় আৰু তেওঁক অসুৰৰাজ শুম্ভ আৰু নিকুম্ভৰ সেনাপতি চণ্ড আৰু মুণ্ডক বধ কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হয়। এক তয়াময়া যুঁজৰ অন্তত চণ্ড-মুণ্ডক চামুণ্ডাই বধ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
আৰতি ৰাণা
আৰতি ৰাণা (জন্ম: ১৯৭৬) এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্যোগী। তেওঁ সহকৰ্মী থাৰু মহিলাসকলক হস্তশিল্প নিৰ্মাণ আৰু বিক্ৰী কৰিবলৈ গোট স্থাপন কৰাত সহায় কৰে। তেখেতৰ এই কামৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ২০২২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। এই বঁটা ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা। ৰাণাই নিজ গাৱঁৰ বিদ্যালয়ত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ চাৰিওফালে থকা তেৰাই অঞ্চলত জনবসতি থকা থাৰু জনজাতিৰ অন্তৰ্গত। ইণ্টিগ্ৰেটেড ট্ৰাইবেল ডেভেলপমেণ্ট প্ৰজেক্ট (আইটিডিপি)ৰ প্ৰকল্প বিষয়া উমেশ কুমাৰ সিঙৰ মতে, "আৰতি ৰাণা কাৰ্পেট, বাস্কেট, বেগ, সজ্জাৰ টুকুৰা আদিকে ধৰি হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰাত নিপুণ আৰু তেওঁৰ শৈল্পিক দক্ষতা আৰু সৃজনশীলতাই সকলোকে আকৰ্ষিত কৰে।"
কিন্তু আৰম্ভণিতে, আৰতিয়ে বিপণনৰ সমস্যাৰ বাবে হস্তশিল্প দক্ষতাৰ জৰিয়তে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল।
কেৰিয়াৰ
আৰতি ৰাণাৰ জন্ম আনুমানিক ১৯৭৬ চনত হৈছিল বুলি জনা যায়। তেওঁ থাৰু আৰু দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ওচৰৰ তেৰাই আৰু নেপালৰ সীমান্তত অঞ্চলত বাস কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য জীৱিকা অভিযানৰ অধীনত তেওঁ থলুৱা সামগ্ৰীৰে কাৰ্পেট, বাস্কেট আৰু বেগৰ দৰে সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ গৌতম আত্মসহায়ক গোট স্থাপন কৰিছিল। দলটোৱে সাধাৰণতে মুঞ্জ ঘাঁহ আৰু মৰাপাটৰ দৰে সামগ্ৰীৰে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
২০১৬ চনলৈ, ৰাণাই প্ৰায় ৮০টা আত্মসহায়ক গোটৰ প্ৰায় ৮০০ থাৰু মহিলাক হস্তশিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁলোকৰ যৌথ প্ৰচেষ্টাত ব্যৱসায় সম্প্ৰসাৰিত হয়, আৰু ২০২২ চনৰ ভিতৰ তেওঁ হস্তশিল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ শ শ মহিলাক নিযুক্তি দিয়ে। ৰাণা আত্মসহায়ক গোট থাৰু হাথ কাৰ্য ঘৰেলু উদ্যোগৰ সভানেত্ৰী আছিল। তেওঁলোকৰ এই গোটটোৰ তাঁতশালবোৰ অধিক দক্ষ কৰাৰ বাবে ৱৰ্ল্ড ৱাইড ফাণ্ড ফৰ নেচাৰৰ পৰা সহায় লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত থাৰু ঐতিহ্যৰ বিষয়ে পৰ্যটকসকলক অৱগত কৰিবলৈ আৰু স্থানীয় সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলত এটা দৰ্শনাৰ্থী কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। ৰাণা এই প্ৰকল্পটোৰ অন্যতম সমন্বয়ক আছিল।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
ৰাণাৰ প্ৰচেষ্টাৰে আৰম্ভহোৱা এই থলুৱা সামগ্ৰীৰ উদ্যোগটোক ২০১৬ চনত ৰাণী লক্ষ্মীবাই সাহসিকতা বঁটা আৰু গ্ৰাম্য স্বৰাজ বঁটাৰে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল।
২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসত ৰাণাই নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে, তেওঁৰ সামাজিক উদ্যোগৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০২০ বৰ্ষৰ বাবে ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বাবে এয়া আছিল সৰ্বোচ্চ বঁটা । ভাৰতত দেখা দিয়া কভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানটো পিছুৱাই দিয়া হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
সুমিত আন্তিল
সুমিত আন্তিল (Sumit Antil, জন্ম ৬ জুলাই ১৯৯৮) এগৰাকী ভাৰতীয় পেৰা-এথলীট আৰু জেভলীন থ্ৰ' খেলুৱৈ। তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ' এফ৬৪ শ্ৰেণীত সোণৰ পদক লাভ কৰে। ফাইনেলত ৬৮.৫৫ মিটাৰ জেভলীন নিক্ষেপ কৰি তেওঁ বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৮ চনৰ ৬ জুলাইত হাৰিয়ানাৰ চনিপতৰ খেৱদাত সুমিত আন্তিলৰ জন্ম হৈছিল। ২০১৫ চনত মটৰচাইকেল দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ তেওঁ আঁঠুৰ তলত বাওঁ ভৰি হেৰুৱাইছিল। পেৰা চেম্পিয়নছ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে গ'স্পৰ্টছ ফাউণ্ডেচনে তেওঁক আৰ্থিক ভাৱে সহায় কৰে। তেওঁ দিল্লীত বাণিজ্যৰ স্নাতক শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে সুমিতক পেৰা এথলেটিকছৰ সৈতে আন এজন পেৰা এথলীট ৰাজকুমাৰে পৰিচয় কৰাইছিল।
২০১৭ চনত সুমিতে দিল্লীত নিতিন জয়ছোৱালৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰতিভা, কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু সম্ভাৱনা প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পাছত গ'স্পৰ্টছে তেওঁক ২০১৯ চনত পেৰা চেম্পিয়নছ কাৰ্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।
খেলুৱৈ জীৱন
২০১৯ চনত ইটালীত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড পেৰা এথলেটিকছ গ্ৰাঁ প্ৰিঁত তেওঁ এফ৬৪ শ্ৰেণীত বিশ্ব অভিলেখ ভংগ কৰি কম্বাইণ্ড ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰি তেওঁ ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ২০১৯ চনত ডুবাইত অনুষ্ঠিত বিশ্ব পেৰা এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল আৰু এই প্ৰতিযোগিতাত এফ৬৪ শ্ৰেণীত তেওঁৰ নিজৰ বিশ্ব অভিলেখ ভংগ কৰিছিল।
ক্লিঅ’পেট্ৰা
গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত ক্লিঅ’পেট্ৰা (Cleopatra, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κλεοπάτρα; ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে “পিতৃৰ গৌৰৱ”) নিম্নলিখিত মহিলাসকলৰ নাম আছিল-
ৱেষ্ট ইণ্ডিজ
ৱেষ্ট ইণ্ডিজ কেৰিবিয়ান আৰু উত্তৰ আটলাণ্টিক মহাসাগৰৰ এটি অঞ্চল যিয়ে আণ্টিলেচৰ দ্বীপ আৰু লুকায়ানক সামৰে। ক্ৰিষ্টোফাৰ কলম্বাছৰ আমেৰিকালৈ প্ৰথম যাত্ৰাৰ পিছত, ইউৰোপীয় সকলে "ৱেষ্ট ইণ্ডিজ" ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে, সেই অঞ্চলক ইণ্ডিজ (দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া)ৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ।
১৭-১৯ শতিকালৈকে ৱেষ্ট ইণ্ডিজ ইউৰোপীয় ঔপনিৱেশিক অঞ্চল আছিল ব্ৰিটিছ ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, ডেনিচ ৱেষ্ট ইণ্ডিজ, ফৰাচী ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু স্পেনীয় ৱেষ্ট ইণ্ডিজ।
১৯১৬ত ডেনমাৰ্কে ডেনিচ ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক বিক্ৰি কৰে। ডেনিচ ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এক জলবেষ্টিত এলেকা হ'ল, আৰু ইয়াক 'ইউনাইটেড ষ্টেট্চ্ ভাৰ্জিন আইলেণ্ড্স' বা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ কুমাৰী দ্বীপ নাম দিয়া হ'ল।
১৯৫৮ আৰু ১৯৬২ত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ব্ৰিটিছ কুমাৰী দ্বীপ, বাহামাচ, ব্ৰিটিছ হণ্ডুৰাচ আৰু ব্ৰিটিছ গুয়ানাৰ বাহিৰে নিজৰ ৱেষ্ট ইণ্ডিজ অঞ্চলসমূহক ৱেষ্ট ইণ্ডিজ সংঘত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। তেওঁলোকে আশা কৰিছিলে যে সংঘটো সমবেত হ'ব এক স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ ৰূপত। পিছে সংঘটোৰ শক্তি কম আছিলে, বিভিন্ন প্ৰায়োগিক সমস্যা আৰু জনপ্ৰিয় সঁহাৰিৰ অভাৱ, ই ব্ৰিটিছসকলৰ দ্বাৰা ১৯৬৩ত দ্ৰৱীভূত হ'ল, ৯টা অঞ্চল স্বাধীন হ'ল আৰু ৪টা ব্ৰিটিছ বৈদেশিক অঞ্চল হ'ল।
ৱেষ্ট ইণ্ডিজ বা ৱেষ্ট ইণ্ডিয়া ১৭-১৮ শতিকাৰ বিভিন্ন চনদপ্ৰাপ্ত কোম্পানীৰ সমনাম আছিল, ডেনিচ ৱেষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী, ডাট্চ ৱেষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী, ফৰাচী ৱেষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী আৰু স্বেদিচ ৱেষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক সামৰি।
সংজ্ঞাৰ ব্যৱহাৰ
টুলেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰ'চেন এড্ডাৰ্লিৰ মতে "খণ্ডবাক্য 'ৱেষ্ট ইণ্ডিজে' কলম্বাচে আৱিষ্কাৰ কৰা আৰু স্পেইনে দাবী কৰা অঞ্চলক অন্য ইউৰোপীয় শক্তিয়ে আবিষ্কাৰৰ দাবী কৰা [এছিয়াৰ] 'ইষ্ট ইণ্ডিজ'ৰ পৰা পৃথক কৰিছিলে… পিছলৈ 'ৱেষ্ট ইণ্ডিজ' সংজ্ঞাটো সকলো ইউৰোপীয় দেশে আমেৰিকাত নিজে অৰ্জন কৰা অঞ্চলসমূহক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল… ব্ৰিটিছ কেৰিবিয়ান উপনিৱেশক 'ৱেষ্ট ইণ্ডিজ' হিচাপে ধৰিলে ১৯৫০ত ইয়াৰ নিজৰ আতাইতকৈ বেছি ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব আছিল, সেই উপনিবেশবোৰ গোটোৱাৰ আন্দোলনৰ সৈতে যিয়ে সংঘৰ ৰূপত এক স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিব পাৰে... যদিও [১৯৬০ৰ দশকৰ আগৰ অংশত] সংঘটো ভাঙিল, ৱেষ্ট ইণ্ডিজে এতিয়াও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ বাবে এটি যুটীয়া দল হিচাপে খেলে। "
১০ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডিচেম্বৰ
গংগাঋদ্ধি
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Ptolemy_Asia_detail.jpg/220px-Ptolemy_Asia_detail.jpg|thumb|[[টলেমিৰ মানচিত্ৰত গংগাঋদ্ধি]] গংগাঋদ্ধি বা গাংগাৰিডাই (Latin: Gangaridae) প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান লেখকসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এটি শব্দ যি ভাৰত উপমহাদেশৰ এটি অঞ্চলক আৰু সেই অঞ্চলৰ লোকসকলক সূচায়।
সাম্ভাৱ্য স্থল
আধুনিক পণ্ডিতে মত দিছে যে এই শব্দই গংগা নদীৰ ব-দ্বীপ সূচায়, যি বংগ অঞ্চলত স্থিত, যদিও আন মতো কোনো কোনোৱে পোষণ কৰে। গংগাঋদ্ধিৰ ৰাজধানী আছিল, টলেমিৰ মতে, গংগে বা গংগেছ। এই গংগে সম্ভৱতঃ চন্দ্ৰকেতুগঢ় বা ৱাৰি-বটেশ্বৰ।
ষ্টকহ'ম চিনড্ৰ’ম
ষ্টকহ'ম চিনড্ৰ’ম (Stockholm syndrome) হৈছে এনে এক তাত্ত্বিক অৱস্থা, য'ত পণবন্দীসকলে বন্দিত্বৰ সময়ত তেওঁলোকক বন্দী কৰাসকলৰ সৈতে মানসিক বন্ধন গঢ়ি তোলে। ষ্টকহ'ম চিনড্ৰ’ম  অভিজ্ঞতা থকা প্ৰায়ভাগ লোককে অধ্যয়ন চলাবলৈ বিচাৰি পোৱাটো কঠিন। ইয়াৰ ফলত এই অৱস্থাৰ বিকাশ আৰু প্ৰভাৱৰ ধাৰা নিৰ্ণয় কৰাটো কঠিন হৈ পৰে। আচলতে অৱস্থাটোৰ বৈধতাৰ ওপৰত থকা সন্দেহৰ বাবে ইয়াক এক "প্ৰতিদ্বন্দ্বিতামূলক ৰোগ" বুলি গণ্য কৰা হয়।
একেলগে কটোৱা অন্তৰংগ সময়ত বন্দী আৰু অপহৰণকাৰীসলকৰ মাজত আৱেগিক বন্ধন গঢ় লৈ উঠিব পাৰে, কিন্তু সাধাৰণতে ভুক্তভোগীয়ে সহিবলগীয়া বিপদ সংক্ৰান্তত এইবোৰক অযুক্তিকৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। মূলতঃ শৈক্ষিক গৱেষণাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় এক সামঞ্জস্যপূৰ্ণ শৰীৰৰ অভাৱৰ বাবে আমেৰিকাৰ মানসিক ৰোগ আৰু বিকাৰ নিৰ্ণয়ৰ বাবে প্ৰামাণিক আহিলা- ডায়েগনষ্টিক এণ্ড ষ্টেটিষ্টিকেল মেনুৱেল অৱ মেন্টেল ডিছঅৰ্ডাৰত (DSM) ষ্টকহ'ম চিনড্ৰ’ম  কেতিয়াও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই।  এই চিনড্ৰ’মটো বিৰল। এফ বি আইৰ তথ্য অনুসৰি পণবন্দী হোৱা প্ৰায় ৮% লোকে ষ্টকহম চিনড্ৰ’মৰ লক্ষণ দেখুৱায়।
১৯৭৩ চনত ছুইডেনৰ ষ্টকহ’মত বেংক ডকাইতিৰ সময়ত চাৰিজনক পণবন্দী কৰাৰ সময়ত এই শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে সংবাদ মাধ্যমে ব্যৱহাৰ কৰিছিল । পণবন্দীসকল মুকলি হোৱাৰ পিছত তেওঁলোক অপহৰণকাৰীসকলৰ পক্ষ লৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আদালতত সাক্ষ্য দিবলৈ সন্মত হোৱা নাছিল। মন কৰিবলগীয়া যে এই গোচৰত অৱশ্যে আৰক্ষীয়ে পণবন্দীসকলৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি অলপো সচেতন হোৱা নোহোৱা বুলি ধৰা হৈছিল, যাৰবাবে তেওঁলোকে হয়তো সাক্ষ্য দিবলৈ অনিচ্ছাৰ কাৰণ বিচাৰি পাইছিল। ষ্টকহ’ম চিনড্ৰ’ম বিৰোধমূলক। পণবন্দীসকলে তেওঁলোকৰ অপহৰণকাৰীৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল আৱেগ অনুভৱ কৰাৰ বিপৰীতে সাধাৰণ ৰাইজে অপহৰণকাৰীসকলৰ প্ৰতি ভয় আৰু অৱজ্ঞা পোষণ কৰে।
ষ্টকহ’ম চিনড্ৰ’মৰ বৈশিষ্ট্যৰ চাৰিটা মূল উপাদান:
অপহৰণ বা পণবন্দী আদায় কৰাৰ প্ৰসংগৰ বাহিৰেও কিছুমান নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা লোকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াক বুজাবলৈও "ষ্টকহ'ম চিনড্ৰ’ম" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। যৌন নিৰ্যাতন, মানৱ সৰবৰাহ, উগ্ৰবাদ, সন্ত্ৰাসবাদ, অৰ্থনৈতিক অত্যাচাৰ, আৰ্থিক দমন, ৰাজনৈতিক দমন আৰু ধৰ্মীয় নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা লোকৰ ক্ষেত্ৰতো ষ্টকহ’ম চিনড্ৰ’মৰ দৰে কাৰ্য্-কলাপ আৰু মনোভাৱ দেখা পোৱা গৈছে। The term "Stockholm syndrome" has also been used to describe the reactions of some abuse victims beyond the context of kidnappings or hostage-taking:
ষ্টকহ’ম বেংক ডকাইতি
১৯৭৩ চনত পেৰ’লত থকা দোষী জেন-এৰিক অলছনে ছুইডেনৰ ষ্টকহ’মৰ অন্যতম বৃহৎ বেংক ক্ৰেডিটবেংকেনৰ তিনিগৰাকী মহিলা আৰু এজন পুৰুষ, মুঠ  চাৰিজন কৰ্মচাৰীক পণবন্দী কৰি লৈ যায়, যিটো এক ব্যৰ্থ  বেংক ডকাইতিৰ ঘটনা আছিল। অপহৰণকাৰীজনে তেওঁৰ সহায়ৰ বাবে আলোচনা চলাই কাৰাগাৰত থকা তেওঁৰ  বন্ধু ক্লাৰ্ক অলফছন মুক্ত কৰি আনিছিল। দুয়োজন অপৰাধীয়ে পণবন্দীসকলক বেংকৰ এটা ভল্টত ছয় দিন (২৩–২৮ আগষ্ট) বন্দী কৰি ৰাখিছিল। যেতিয়া পণবন্দীসকলক মুকলি কৰি দিয়া হ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ কোনোৱেই আদালতত দুয়োজন অপহৰণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য নিদিলে।
ষ্টকহ’ম আৰক্ষীয়ে ছুইডেনৰ অপৰাধ বিজ্ঞানী আৰু মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ নিলছ্ বেজেৰ’টৰ পৰা পণবন্দী হিচাপে ভুক্তভোগীসকলৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু আচৰণৰ বিশ্লেষণ বিচাৰিছিল আৰু তেতিয়াই বিজ্ঞানীগৰাকীয়ে এই পৰিঘটনাটোক বাখ্যা কৰিবলৈ নৰ্মাল্মষ্ট’ৰ্জ চিনড্ৰ’ম শব্দযুগলৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। নৰ্মাল্মষ্ট’ৰ্জ (Norrmalmstorg), ষ্টকহ’মৰ সেইটো অঞ্চল, য’ত ডকাইতিৰ ঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল। পিছলৈ ছুইডেনৰ বাহিৰত ইয়াক ষ্টকহ’ম চিনড্ৰ’ম বুলি কবলৈ লোৱা হৈছিল। মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ ফ্ৰেংক অচবাৰ্জে পণবন্দীৰ স্থিতিৰ মোকাবিলা কৰাৰ সহায়ক হোৱাকৈ ইয়াক প্ৰথম সজ্ঞায়িত কৰিছিল।
মেৰী মেকেলৰয়
১৯৩৩ চনত চাৰিজন লোকে বন্দুক দেখুৱাই ২৫ বছৰ বয়সীয়া মেৰী মেকেলৰয়ক ঘৰৰ পৰা অপহৰণ কৰি লৈ যায়। তেওঁক পৰিত্যক্ত ফাৰ্ম হাউচলৈ লৈ গৈছিল আৰু বেৰত শিকলিৰে বান্ধি থৈছিল। মুকলি হোৱাৰ পিছত তেওঁ অপহৰণকাৰীসকলৰ সপক্ষেহে মাত মাতিছিল আৰু কৈছিল যে সিহঁত কেৱল ব্যৱসায়ীহে। অপহৰণকাৰী কেইজন কাৰাগাৰত থকা সময়তো তেওঁ সিহঁতক লগ কৰিবলৈ গৈ আছিল।  অৱশেষত তেওঁ আত্মহত্যা কৰে আৰু এই টোকাটো লিখি থৈ যায়: মোৰ চাৰিজন অপহৰণকাৰীয়েই হয়তো পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মানুহ যিয়ে মোক একেবাৰে মূৰ্খ বুলি গণ্য নকৰে।
পেটি হাৰ্ষ্ট
পেটি হাৰ্ষ্ট আছিল এজন কোটিপতি প্ৰকাশক উইলিয়াম ৰেণ্ডল্ফ হাৰ্ষ্টৰ নাতিনী। চিম্বিঅ’নীজ লিবাৰেচন আৰ্মী (SLA) নামৰ এটা গ্ৰাম্য গেৰিলা গোটে ১৯৭৪ চনত তেওঁক অপহৰণ কৰিছিল। কিন্তু ঘটনাৰ দুমাহৰ পাছত তেওঁক অপহৰণকাৰীৰ সৈতে স্বেচ্ছাই ডকাইতি কাণ্ডত অংশ লোৱা দেখা গ’ল। ১৯৭৫ চনত আৰক্ষীৰ হাতত ধৰা পৰাৰ পিছতো তেওঁ নিজৰ প্ৰকৃত পৰিচয় লুকুৱাই ৰাখি ‘তানিয়া’ নামৰ এটা ভুৱা নামেৰে নিজৰ পৰিচয় দিয়ে। গেৰিলা গোটটোৰ প্ৰতি মুকলিকৈ সহানুভূতি প্ৰকাশ কৰাত আদালতে তেওঁক ৭ বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহে। তথাপিও তেওঁ নিজৰ স্থিতিৰ পৰা আঁতৰি নাহিল। পিছলৈ অৱশ্যে তেওঁৰ শাস্তি হ্ৰাস কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
প্ৰত্যঙ্গিৰা
আখ্যান
বহুসংখ্যক হিন্দু গ্ৰন্থত নৰসিংহী বা প্ৰত্যঙ্গিৰাৰ বিভিন্ন আখ্যান বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পুৰাণসমূহৰ বৰ্ণনা অনুসাৰে, সিংহৰ সদৃশ মুখাৱয়ব, তীক্ষ্ণ নখ আৰু চাৰিখন হাতেৰে সৈতে দেৱী নৰসিংহী নৰসিংহৰ শক্তিস্বৰূপ। দেৱী লক্ষ্মীয়ে উগ্ৰৰূপ ধাৰণ কৰা নৰসিংহক শান্ত কৰিবলৈ নৰসিংহীৰ ৰূপ লৈছিল। ত্ৰেতা যুগৰ অন্তত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা এক উজ্জ্বল স্ফুলিঙ্গ নিৰ্গত হয় আৰু ইয়াৰপৰা বিপুলাসুৰ নামৰ এটা দুষ্ট ৰাক্ষসৰ উদ্ভৱ হয়। বিপুলাসুৰে দেৱী লক্ষ্মীৰ যথাৰীতি পূজা-পাতল কৰা আঠগৰাকী ঋষিৰ ওপৰত অত্যাচাৰ চলায়। এই কথাত দেৱী লক্ষ্মী ক্ৰোধান্বিত হয় আৰু এপাহ পদুম ফুলক কৱচ বা ঢাললৈ ৰূপান্তৰ কৰে। এই পদুম ফুলপাহত ৫৬২টা পাহি আছিল বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। এই ঢালখনে উক্ত ঋষিসকলক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে কোনো ধৰণৰ অশান্তি নোহোৱাকৈ তেওঁলোকৰ পূজা-সেৱাৰ ৰীতি সুচাৰুৰূপে পালন কৰিব যাবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পিছতেই দেৱী লক্ষ্মীয়ে নৰসিংহীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি বিপুলাসুৰক পৰাভূত কৰে।
মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ, শিৱ পুৰাণ, বঠিষ্টভন পুৰাণ (১৩ চন) আৰু বিমঠগিৰা পুৰাণৰ মতে, ত্ৰেতা যুগৰ আৰম্ভণিতে বিষ্ণুৰ তৃতীয় অৱতাৰ নৰসিংহই অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুক শৰীৰ ছিৰি, ৰক্তপান কৰি বধ কৰিছিল। ক্ৰোধৰ বশৱৰ্তী হৈ নৰসিংহই হিৰণ্যকশিপুৰ শৰীৰৰ ৰক্তপান কৰিছিল আৰু তেওঁক কোনেও বিৰত কৰিব পৰা নাছিল। তেওঁক শান্ত কৰিবলৈ শিৱই শৰভ অৰ্থাৎ পশু, পক্ষী আৰু মানৱৰ এক সংমিশ্ৰিত ৰূপ লৈ সেই স্থানত উপস্থিত হয়। তেওঁক দেখা পাই তেওঁৰ সৈতে যুঁ‌জিবলৈ নৰসিংহই গণ্ডবেৰুণ্ড অৰ্থাৎ এক দুই মূৰীয়া পক্ষীৰ আকাৰ ধাৰণ কৰে। দুয়োৰে মাজত দীৰ্ঘদিন জুৰি যুদ্ধ হয় আৰু ইয়াৰ ফলত সমগ্ৰ পৃথিৱী সন্ত্ৰাসিত হৈ পৰে। এনেয়ে বিষ্ণুৰ বৰাহৰূপী অৱতাৰো সেই ঠাইত উপস্থিত হৈ সৰভ বা সৰভেশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে নৰসিংহক সহায় কৰে। এই ঘটনা দেখা পাই দেৱী পাৰ্বতীয়ে শুলিনী দেৱীৰ ৰূপ লৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰত সৰভৰ সংগ দিবলৈ আহে। এই কথাত আতংকিত হৈ সকলো দেৱ-দেৱী আৰু অৰ্ধদেৱতা বৈকুণ্ঠলৈ গৈ লক্ষ্মীক নৰসিংহৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়। তেওঁলোকৰ অনুৰোধকল্পে লক্ষ্মীয়ে প্ৰত্যঙ্গিৰাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু অৱশেষত ভক্ত প্ৰহ্লাদৰ সৈতে মিলি নৰসিংহক শান্ত কৰে। আনহাতে বৰাহীৰ ৰূপত ভূদেৱীয়েও বৰাহক শান্ত কৰে আৰু অৱশেষত তেওঁলোক সকলো নিজৰ নিজৰ আবাসলৈ উলটি যায়।
আন এক প্ৰাচীন আখ্যান অনুসৰি, প্ৰতিয়ঙ্গিৰা আৰু অঙ্গিৰা নামৰ দুজন ঋষিয়ে ধ্যান কৰি থাকোঁ‌তে মূলমন্ত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে এগৰাকী অনামী দেৱীক পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰে। পিছত তেওঁ ঋষিসকলক তেওঁক নিজৰ নামেৰে নামকৰণ কৰি বিশেষাধিকাৰ প্ৰদান কৰে আৰু সেয়েহে তেওঁক প্ৰত্যঙ্গিৰা দেৱী বুলি কোৱা হয়। নৰসিংহী তেওঁৰ আন এটা নাম। 'নৰ' (মানৱ) আৰু 'সিংহ' সংমিশ্ৰণ হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ মুখমণ্ডল সিংহৰ দৰে আৰু শৰীৰৰ মানৱৰ আকৃতিৰ বাবে তেওঁক নৰসিংহী নাম দিয়া হয়।
মহাকাব্যত উল্লেখ
হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণতো প্ৰত্যঙ্গিৰাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ৰামে বানৰ সেনাৰ সৈতে লংকা নগৰী আক্ৰমণ কৰোঁতে ইন্দ্ৰজিতে "নিকুম্ভিলা যজ্ঞ" (প্ৰত্যঙ্গিৰাক উপাসনা কৰাৰ এক পবিত্ৰ ৰীতি) কৰিছিল। হনুমানে এই যজ্ঞ বিনষ্ট কৰিবলৈ সেই ঠাইত আহি উপস্থিত হৈছিল কিয়নো, তেওঁ জানিছিল যে যদি ইন্দ্ৰজিতে এই যজ্ঞ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে তেন্তে তেওঁ অপৰাজেয় হৈ পৰিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
পঞ্চী বৰা
পঞ্চী বৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক ‘কয়ামত’, ‘কিতনী মস্ত হ্যে জিন্দেগী’ আদিত অভিনয় কৰিছে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ তেলুগু চলচ্চিত্ৰ জগততো পদাৰ্পন কৰিছে।
কেৰিয়াৰ
পঞ্চী বৰাৰ ঘৰ অসমত যদিও আৰ্মি বিষয়া পিতৃয়ে অৱসৰৰ পিছত পুনেত বসবাস কৰিবলৈ লয়। তেওঁ পুনেত আইন মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। সেই সময়তে দুৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন বিজ্ঞাপনত পঞ্চী বৰাই অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ পায়।
বালাজী টেলিফিল্মৰ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী একতা কাপুৰে এম টিভিৰ প্ৰথমখন ধাৰাবাহিক ‘কিতনী মস্ত হ্যে জিন্দেগী’ত অভিনয়ৰ বাবে পঞ্চী বৰাক সুযোগ দিয়ে। তেওঁ ধাৰাবাহিকখনত ৰেডিঅ’ জ’কী অনন্যা পুৰীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছতে পঞ্চী বৰাই আইন শিক্ষা বাদ দি পুনেৰ ফাৰ্গুছন মহাবিদ্যালয়ত স্নাতক মহলাত ভৰ্তি হয়।
পৰৱৰ্ত্তীকালত একতা কাপুৰৰে অন্য এখন ধাৰাবাহিক ‘কয়ামত’ত পঞ্চী বৰাই প্ৰাচীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াত কৰা বলিষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০০৮ চনত ষ্টাৰ পৰিবাৰ এৱাৰ্ডছত দুটাকৈ নমিনেশ্যন লাভ কৰে।
২০০৯ ৰ পৰা ২০১২ চনলৈ অভিনয়ৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ পিছত পঞ্চী বৰাই ষ্টাৰ প্লাছৰ ‘Bid Aai’-ত ভূমুকি মাৰে। ২০১০ চনত তেওঁ ‘দ্য হিন্দু-দ্য ইণ্ডিয়ান’ নামৰ ৰাছিয়ান দুৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক এখনত অভিনয়ৰ সুযোগ পায়। ইয়াত তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা ‘মায়া’ ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ ‘গুমৰাহ: এণ্ড অব ইঞ্চেন্স’ ত অভিনয় কৰি প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১১ চনত পঞ্চী বৰাই তেলুগু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰীৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ ইতিমধ্যে ভালেসংখ্যক তেলুগু ছবিত অভিনয় কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
নাগচম্পা
নাগচম্পা (cannonball tree, বৈজ্ঞানিক নাম: Couroupita guianensis) এক প্ৰকাৰৰ বৃক্ষজাতীয় উদ্ভিদ। ই Lecythidaceae পৰিয়ালৰ এজোপা সপুষ্পক আৰু পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। এই গছজোপা মধ্য আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অৰণ্যৰ এবিধ থলুৱা উদ্ভিদ। ইয়াৰ সুন্দৰ, সুগন্ধি ফুল আৰু বৃহৎ তথা আকৰ্ষণীয় ফলৰ বাবে বিশ্বৰ বহুতো গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত ইয়াক ৰোপণ কৰা হয়। There are potential medicinal uses for many parts of Couroupita guianensis, সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় দিশৰ পৰা ভাৰতত নাগচম্পাৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। ১৮৮১ চনত ইংৰাজসকলে এই গছৰ সঁ‌চ শ্ৰীলংকালৈ নিয়াৰ পৰা সেই ঠাইত শালগছ বুলি ইয়াক ভুলকৈ বহুলভাৱে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। সেয়ে বৌদ্ধ মন্দিৰসমূহত এই গছজোপা সততে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
বিৱৰণ
নাগচম্পা গছ ৩৫ মিটাৰ (১১০ ফুট) পৰ্যন্ত ওখ হয়। ডালৰ মূৰত থুপ খাই থকা পাতবোৰ সাধাৰণতে ৮ৰ পৰা ৩১ চেণ্টিমিটাৰ (৩ৰ পৰা ১২ ইঞ্চি) দীঘল হয় যদিও ই ৫৭ চে.মি. (২২ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে।
ফুল
ফুলবোৰ ৮০ চে.মি. (৩১ ইঞ্চি) দীঘল তন্তুত ফুপে। কিছুমান গছত গোটেই ডালটো তন্তুৰে আবৃত নোহোৱালৈকে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ফুল ফুলে। এজোপা গছে প্ৰতিদিনে ১০০০ ফুল ধাৰণ কৰিব পাৰে। ফুলবোৰ তীব্ৰ সুগন্ধিযুক্ত। বিশেষকৈ ৰাতি আৰু পুৱাৰ ভাগত সুগন্ধি থাকে। ফুলবোৰৰ ব্যাস ৬ চে.মি. (২.৪ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ ছটা পাহি থাকে আৰু পাহিবোৰ গুৰিৰ ওচৰত গোলাপী আৰু ৰঙা ৰঙৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আগবোৰৰ ফালে হালধীয়া ৰঙৰ হয়। পুংকেশৰৰ দুটা অংশ থাকে: কেন্দ্ৰত পুংকেশৰ বৃত্ত আৰু এডাল পুংকেশৰ দণ্ড।
ফল
ফলবোৰ কাঠৰ দৰে খোলা থকা গোলাকাৰ আৰু ইয়াৰ ব্যাস প্ৰায় ২৫ চে.মি.। একোটা ফলত প্ৰায় ৬৫ ​​টা বীজ থাকিব পাৰে। আনহাতে ডাঙৰ ফলত ৫৫০টা বীজ থাকিব পাৰে। এজোপা গছে ১৫০টা ফল দিব পাৰে। বেছিভাগ অঞ্চলতে ফলবোৰ পূৰঠ হ’বলৈ এবছৰলৈকে সময় লাগে। কেতিয়াবা ই ১৮ মাহলৈকেও সময় লয়। ফলৰ মংহাল অংশ বগা ৰঙৰ হয় আৰু বায়ুৰ সৈতে হোৱা বিক্ৰিয়াৰ (অক্সিডেচন) লগে লগে ই নীলা হৈ পৰে।
ব্যৱহাৰ
নাগচম্পা গছ ইয়াৰ ফুলৰ বাবে আলংকাৰিক ৰূপত আৰু আকৰ্ষণীয় ফলৰ বাবে উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ নমুনা হিচাপে ৰোপণ কৰা হয়।
ইয়াৰ ফল খাব পাৰি যদিও সাধাৰণতে মানুহে নাখায়। কিয়নো ইয়াৰ সুগন্ধি ফুলৰ বিপৰীতে ফলটোৰ এক বহাল নলগা গোন্ধ থাকিব পাৰে। ইয়াক গাহৰি আৰু ঘৰচীয়া চৰাই আদি পশুধনক খুৱাই দিয়া হয়।
এই উদ্ভিদৰ কিছু অংশ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বিজ্ঞানত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক উচ্চ ৰক্তচাপ, টিউমাৰ, বিষ, প্ৰদাহ, সাধাৰণ চৰ্দি, পেটৰ বিষ, চৰ্মৰোগ আৰু ঘাঁ, মেলেৰিয়া, দাঁতৰ বিষ আদিৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা সম্পৰ্কে তথ্যৰ অভাৱ।
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য
ভাৰতত নাগচম্পা গছক হিন্দুসকলে পবিত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰে। তেওঁ‌লোকে ইয়াৰ ফুলবোৰ নাগৰ দৰে দেখা যায় বুলি বিশ্বাস কৰে আৰু ইয়াক শিৱ মন্দিৰত ৰোপণ কৰা হয়। ইয়াক পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ গছ বুলি বিশ্বাস কৰি এছিয়াৰ বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্মীয় স্থানত ৰোপণ কৰা হয়। শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড আৰু অন্যান্য থেৰবাদী বৌদ্ধ দেশত ইয়াক বৌদ্ধ মঠ আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় স্থানত ৰোপণ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
জন বস্ক'
ছেইণ্ট জন বস্ক’ (ইটালিয়ান:Giovanni Melchiorre Bosco; ১৬ আগষ্ট,১৮১৫ – 31 January 1888 - ৩১ জানুৱাৰী, ১৮৮৮; সৰ্বাধিক সমাদৃত নাম ছেইণ্ট ডন বস্ক’) ১৯ শতিকাৰ এজন ইটালিয়ান ৰোমান কেথ’লিক ধৰ্মযাজক, লেখক আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। তেখেতে টুৰিনত কাম কৰি থকা কালত উদ্যোগীকৰণ, আৰু নগৰকৰণৰ জনসাধাৰণৰ ওপৰত প্ৰভাৱ লক্ষ্য কৰে। তেতিয়া তেখেতে নিজৰ জীৱন পথৰ শিশু আৰু আন সুবিধাহীন ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবে উছৰ্গা কৰে। তেখেতে শাস্তিৰ সলনি মৰম ব্যৱহাৰ কৰা এক শিক্ষা পদ্ধতি বিকাশ কৰে যাক Salesian Preventive System বোলা হয়। Saint Francis de Sales অনুগামী বস্ক'ই টুৰিনত Salesians of Don Bosco মুকলি কৰোঁতে প্ৰতিষ্ঠানটো সেইজনৰ নামতে উছৰ্গা কৰে। Maria Domenica Mazzarello-ৰ সৈতে মিলি তেখেতে Salesian Sisters of Don Bosco নামৰ দুখীয়া ছোৱালীৰ সেৱা আৰু শিক্ষাৰ হকে কাম কৰা এটা ধাৰ্মিক প্ৰতিষ্ঠান মুকলি কৰে।
১৮৭৬ চনত তেখেতে দুখীয়াৰ শিক্ষাৰ বাবে Association of Salesian Cooperators আৰম্ভ কৰে। ১৮৭৫ চনত তেখেতে Salesian Bulletin প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয়। এই পত্ৰ এতিয়াও ৫০টা সংস্কৰণ আৰু ৩০ টা ভিন্ন ভাষাত প্ৰকাশ পাই আহিছে।
বস্ক'ই তেখেতৰ কাম আগবঢ়াই নিবলৈ সংগঠন আৰু কেন্দ্ৰৰ গোট খোলে। ১৯২৯ চনত তেখেতৰ মৃত্যুৰ (beatification) পাছত ১৯৩৪ চনত পোপ পায়াছ একাদশে তেখেতক saint ঘোষণা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
ইমন চক্ৰৱৰ্তী
ইমন চক্ৰৱৰ্তী (Iman Chakraborty, জন্ম: ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ঘাইকৈ ফিল্মী, স্বতন্ত্ৰ সংগীত আৰু ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ লগত জড়িত। ইমন চক্ৰৱৰ্তীয়ে ২০১৭ চনত বঙালী ভাষাৰ ছবি 'প্ৰাক্তন'ত তেওঁৰ গীত "তুমি যাকে ভালোবাসো"ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটা কণ্ঠশিল্পীসকলৰ বাবে ভাৰতৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা আৰু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্যত কণ্ঠদান কৰে শিল্পীক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ নিজৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ গীতৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৯ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ হাওৰা জিলাৰ লিলুৱা চহৰত ইমন চক্ৰৱৰ্তীৰ হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শংকৰ চক্ৰৱৰ্তী আৰু মাতৃ তৃষ্ণা চক্ৰৱৰ্তী। সৰুকালত তেওঁ মাতৃ তৃষ্ণা চক্ৰৱৰ্তীৰ পৰা সংগীত শিকিছিল আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সাহিত্য কৰ্মৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল।
কৰ্মজীৱন
ভাৰতীয় ৰেকৰ্ড লেবেল কোম্পানী সাৰেগামাৰ সৈতে কাম কৰাৰ বৃহৎ সুযোগতে তেওঁ পেশাদাৰী সংগীতত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। সাৰেগামাৰ বেনাৰত তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম 'বসতে দিয়ো কাছে' মুক্তি লাভ কৰিছিল। এলবামটোত কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কেইটামান গীতৰ উপস্থাপন আছিল। এলবামটোৱে তেওঁৰ ৰচনাৰ বাবে নতুন কণ্ঠ আৰু গুণেৰে এক সতেজ কণ্ঠৰ সৈতে পৰীক্ষা কৰিব বিচৰা সুৰকাৰ অনুপম ৰয়ৰ চকু পৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ অনুপম ৰয়ৰ বঙালী চলচ্চিত্ৰ গীত "তুমি যাকে ভালোবাসো" গাইছিল। এয়া ইমনৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ গীত আছিল। এই গীতৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অৰ্জন কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ টলিউড এলবাম 'মন'ৰ শীৰ্ষক গান "মন" গানটো মুকলি কৰে। এই গীত তেওঁ কণ্ঠশিল্পী সৰজিৎ ঘোষৰ সৈতে গাইছিল। সৰজিৎ ঘোষ গীতটোৰ সংগীত পৰিচালক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু প্ৰযোজক আছিল।
তেওঁক জী বাংলাত সম্প্ৰচাৰিত 'সা ৰে গা মা পা' টিভি শৃংখলাৰ বিচাৰক আৰু মেণ্টৰ হিচাপে দেখা গৈছিল।
প্ৰভাৱ
ইমন চক্ৰৱৰ্তী কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পৰা প্ৰচুৰভাবে প্ৰভাৱিত। সৰুকালৰ পৰায়ে তেওঁ ঠাকুৰৰ সাহিত্য কৰ্মৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। তেওঁ ইতিমধ্যে কেইবাটাও ৰবীন্দ্ৰ সংগীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ইমন চক্ৰৱৰ্তীয়ে সুৰকাৰ নীলঞ্জন ঘোষৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ। ২০২১ চনৰ ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁলোকৰ বিবাহ পঞ্জীভূক্ত কৰা হৈছিল। ইমন চক্ৰৱৰ্তীয়ে বৰ্তমান ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত সত্যজিৎ ৰায়ৰ চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতৰ ওপৰত পিএইছডি ডিগ্ৰীৰ বাবে গৱেষণাৰত।
ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী
ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী (Dhakaiya cuisine) (ঢাকাই খাদ্য বা ঢাকাৰ খাদ্য বুলিও জনা যায়) মূলতঃ মোগলাই খাদ্যৰ সৈতে দেশী খাদ্যৰ সংমিশ্ৰণ বা মোগলাই খাদ্যৰ দেশী সংস্কৰণ; যিয়ে বাংলাদেশৰ খাদ্য সংস্কৃতিত এক সুকীয়া স্থান দখল কৰি লৈছে। চুবাহ বংগ বা মোগল বংগৰ ৰাজধানী আছিল ঢাকা। বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ আৰু পশ্চিমবংগ এই সুবাহ বাংলাৰ অন্তৰ্গত আছিল। মোগলৰ ৰাজধানী হোৱা বাবে ঢাকা দক্ষিণ এছিয়াৰ এটা প্ৰধান বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ আছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে বিশ্বৰ অনেক ৰন্ধনশৈলীয়ে ঢ়াকাক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল। ঢাকা পূৰ্ববংগৰ ৰাজধানী হোৱাৰ পিছত বাংলাদেশী জনগণে ঢাকাৰ ৰন্ধনশৈলীক আকোৱালী লবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তুৰ্কী আৰু আৰবী প্ৰভাৱিত ৰন্ধনশৈলীৰ খাদ্যৰ সৈতে বহুতো অজানা খাদ্য সংস্কৃতি জনপ্ৰিয় হৈ উঠে।
কাচ্চি বিৰিয়ানী, মোৰগ পোলাও (কুকুৰাৰ মাংসৰে তৈয়াৰী পোলাও), পুৰি, ভিন্ন ভিন্ন সোৱাদৰ কাবাব, বাকৰখানীসহ (ৰুটিজাতীয় খাদ্য) অসংখ্য জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ ঠিকনা হৈছে পুৰণি ঢাকা।  ঢাকাৰ কেইখনমান সুপৰিচিত খাদ্য বিপনী হ’ল- হাজী বিৰিয়ানী, নান্নাৰ বিৰিয়ানী, আল ৰাজ্জাক ৰেষ্টুৰেণ্ট, ৰয়েল ৰেষ্টুৰেণ্ট, আমানিয়া হোটেল ইত্যাদি। চকবজাৰ, তাতাৰি বজাৰ আদি অঞ্চলতো বহুতো নামকৰা খাদ্যবিপনী আছে। ইয়াৰ লগতে শাহী জিলাপী, শুঁটকি কাবাব (শুকান মাছেৰে তৈয়াৰী কাবাব), শিক কাবাব, ৰেচমী জিলাপী, ৰুমালী ৰুটি, তন্দুৰ ৰুটি, নান ৰুটি, ইলিচ পোলাও আৰু বহুতো খাদ্যই ঢাকাইয়া খাদ্যসম্ভাৰক চহকী কৰিছে।  ঢাকা নগৰীৰ ৰন্ধনশৈলী বহুজাতিক ৰন্ধনৰ অভিজ্ঞতাৰে সমৃদ্ধ, য’ত বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী আৰু দক্ষিণ এছীয় ৰসনাৰ লগতে আন্তৰ্জাতিক ৰন্ধনশৈলীৰ এক বিশাল স্বাদ-বৈচিত্ৰ লক্ষ্য কৰা যায়। ইয়াত চাইনীজ, থাই, জাপানী, মেক্সিকান, ইটালীয় আৰু অন্যান্য পশ্চিমীয়া খাদ্যৰ বিশেষ ৰেষ্টুৰেণ্ট আছে।  স্থানীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক ফাষ্ট ফুডৰ দোকান আৰু এইবোৰৰ শাখাসমূহে বাৰ্গাৰ, ফ্ৰাই আৰু অন্য সহজলভ্য খাদ্য পৰিবেশন কৰে। প্ৰায়বোৰ ৰেষ্টুৰেণ্টে স্থানীয় মানুহৰ ৰসনা তৃপ্তিৰ বাবে বিদেশী খাদ্য ভোজন উপযোগীকৈ নতুন আংগিকত পৰিবেশন কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, ঢাকাৰ প্ৰায়বোৰ চাইনিজ ৰেষ্টুৰেণ্টত মূল চাইনিজকৈ ভিন্ন ৰেচিপি পৰিবেশন কৰে। ইফতাৰী হিচাপে ঢাকাৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য সুতি কাবাব, জালি কাবাব, মোৰগ পোলাও, কাচ্চি বিৰিয়ানী, তেহাৰী, পাৰ আৰু কোৱেল চৰাইৰ ৰোষ্ট, দৈ বড়া, গো-মাংসৰ চপ, নানা মিঞাৰ বিৰিয়ানী আদি খাদ্য সম্ভাৰৰ সুনাম ঢাকাৰ পৰিধি পাৰ হৈ সমগ্ৰ বাংলাদেশতে বিয়পি পৰিছে।
ইতিহাস
১৬০৮-ৰ পৰা ১৯৩৯-লৈ আৰু ১৬৬০-ৰ পৰা ১৭৭১ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ঢাকা বংগ চুবাহৰ ৰাজধানী আছিল। ফলত সুবিন্যস্ত বাগিছা, দুৰ্গ, সমাধি, প্ৰাসাদ আৰু মছজিদ আদি পৰিগাঁথনিৰ নিৰ্মাণৰ যোগেদি মোগলসকলে ১৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ঢাকাত নতুন মহানগৰ গঢ়ি তোলাৰ সূত্ৰপাত হয়। ৰাজধানী হোৱাৰ সূত্ৰেই ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু প্ৰশাসনিক প্ৰয়োজনত নানা ঠাইৰ পৰা মানুহ আহিবলৈ আৰম্ভ কৰে। মোগলসকলৰ হাত ধৰিয়ে নগৰখনত এক নিজা মিশ্ৰ সংস্কৃতি গঢ়ি উঠে, যাৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ ঢাকাৰ ৰন্ধনশৈলী। এসময়ত বংগত আমিষ খাদ্যৰ জনপ্ৰিয়তা থাকিলেও পাল যুগত বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু সেন যুগত ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত নিৰামিষ খাদ্যৰ প্ৰচলন বাঢ়ে। চুলতানী আমোলত বংগত ইছলামী সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰে ঢাকাৰ খাদ্যাভাষক প্ৰভাৱিত কৰে। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ বাণিজ্যিক ৰাজধানী ঢাকাৰ ৰন্ধনশৈলীত পাৰস্যদেশীয় খাদ্য ৰীতিৰ প্ৰবেশ ঘটে। ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলীৰ সৈতে এক দীৰ্ঘ সময়ৰ অভিজ্ঞতা আৰু পৰম্পৰাৰ সৈতে মিহলি হৈ আছে তুৰ্কী-মোগল খাদ্যৰীতি। যাৰবাবে স্বাদ, গন্ধ, পৰিবেশনত ঢাকাইয়া খাদ্য সংস্কৃতি বঙালীসকলৰ চিৰায়ত খাদ্যৰ সৈতে পুৰাপৰি নিমিলে। পৰৱৰ্তী সময়ত পৰ্টুগীজ, আৰ্মেনীয়, ইউৰোপীয়সহ বিভিন্ন উপনিবেশবাদীসকলৰ আগমনত মোগল, তুৰ্কী, আৰব, ইৰানী খাদ্যসম্ভাৰৰ সমান্তৰালকৈ পাউৰুটি, বিস্কুট, পনিৰ, চানা মিঠায়ো ঢাকাইয়া খাদ্যৰ সৈতে যুক্ত হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
চাপচাৰকূট উৎসৱ
চাপচাৰকূট উছৱ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মিজো জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ এক বসন্তকালীন আনন্দ উৎসৱ৷ চাপচাৰকূট উছৱত নৃত্য-গীতে আৰু ৰং-ৰহইচেই প্ৰধান বিষয়৷ মিজোসকলৰ তিনিটা প্ৰধান উৎসৱ প’লকূট, চাপচাৰকূট আৰু মীমকূট৷ এই তিনিওটা উৎসৱ অসমৰ বিহুৰ সমসাময়িকভাৱে পালিত হৈছিল৷ প’লকূট মাঘমাহত, চাপচাৰকূট ব’হাগ মাহত আৰু মীমকূট কাতিমাহমানত পালিত হৈছিল৷ এই তিনিওটা উৎসৱৰ বৈশিষ্টও অসমৰ তিনিটা বিহুৰ দৰে একে৷ প’লকূটত চিকাৰ আৰু ভোজ প্ৰধান বিষয়, চাপচাৰকূটত নৃত্য-গীত, খেল-ধেমালি প্ৰধান বিষয় আৰু মীমকূটত পূৰ্বপুৰুষসকলৰ মংগলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ লগতে সকলোৰে অপায়-অমঙ্গল দূৰ কৰিবলৈ পৰমেশ্বৰৰ ওচৰত মিনতি কৰা হয়৷
নৃত্য
চাপচাৰকূট উৎসৱত মিজোসকলে তেওঁলোকৰ জাতীয় ৰংবিৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ছেহলাম নাচ নাচে৷ ঢোলৰ বোলত বৰ্তুলাকাৰ হৈ থিয় হৈ থকা মানুহৰ মাজৰ পৰা হঠাতে এজন শিল্পীয়ে দেওলগা মানুহৰ দৰে আচৰণ কৰি সম্মুখলৈ আহে আৰু ভৰি দুখন বেঁকা কৰি উৰন্ত বাহুৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচে৷ দৰ্শকসকলে হাতচাপৰি বজায় আৰু ঢুলীয়াই ঢোলত বোল দিয়ে৷ এয়ে মিজোসকলৰ ছেহলাম নৃত্য৷
ঘিলামৰা
ঘিলামৰা অঞ্চলটো অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ঘিলামৰা অঞ্চলটো ঘিলামৰা অৰক্ষী থানা আৰু ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ উত্তৰে আছে অৰুণাচল প্ৰদেশ, পূবে ধেমাজি জিলা, দক্ষিণে গোগামুখ আৰু পশ্চিমে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ। ঘিলামৰা এখন সমতল ঠাই। সৰ্বমুঠ ২৬৯ বৰ্গ কি:মি: লৈ অঞ্চলটো বিয়পি আছে।
ইতিহাস
ঘিলামৰা নামটোৰ ইতিবৃত্ত বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। ঘিলামৰা অঞ্চল এসময়ৰ শক্তিশালী চুতীয়া ৰাজ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ আছিল। এই অঞ্চলতে চুতীয়া ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণে ১৪০১ খৃষ্টাব্দত কৰা ভূমিদানৰ ফলি পোৱা গৈছিল। চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তিম খন তামৰ ফলি ঘিলামৰাৰ ওচৰৰে কোঁৱৰ গাঁৱ অঞ্চলত উদ্ধাৰ হৈছিল। ফলিখনৰ জড়িয়তে চুতীয়া ৰজা ধীৰনাৰায়ণে ১৫২২চনত ব্ৰাহ্মণক ভূমি দান কৰিছিল। আহোমৰ লগত হোৱা ৰণত পৰাজিত হৈ ঘিলামৰা অঞ্চলৰ চুতীয়াসকলে পুণৰ বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ লৈছিল আৰু শত্ৰুৰ লগত তয়া-ময়া ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে চুতীয়াসকলৰ ঘিলা নামৰ সেনাপতিজনৰ মৃত্যু হৈছিল। ইয়াৰ পৰাই অঞ্চলটোৰ নাম ঘিলামৰা হৈছিল বুলি জনা যায়।
চুতীয়াৰ শাসন কালত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰৰ সোৱণশিৰিৰ পাৰৰ ঘিলামৰা-ঢকুৱাখনা-ধেমাজীৰ এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোক হাবুং নামেৰে জনা গৈছিল। এই অঞ্চলতে চুতীয়া ৰজাই হাবুঙাধিপতি বৃহৎপাত্ৰ নামৰ এজন সেনাপতিক শাসক হিচাপে ৰাখিছিল। ১৫২৩ চনৰ ডিব্ৰুগড়ৰ চুতীয়া-আহোম ৰণত চুতীয়াৰ বৃহৎপাত্ৰে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা স্বৰ্গদেউ চুকাফাই খেতি কৰিবলৈ উপযুক্ত স্থান বিচাৰি হাবুঙত তিনি বছৰ (১২৪২-১২৪৪) শালি খেতি কৰি বানপানী হোৱাৰ বাবে দক্ষিণ পাৰলৈ ঘূৰি গৈছিল।
১২০০ শতিকাৰ পৰা ১৫০৫ চনলৈকে এই অঞ্চল চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। চুতীয়া ৰজা গৌৰীনাৰায়ণে স্বেতাগিৰি ৰাজ্য দখল কৰি ঘিলামৰাৰ দক্ষিণত ৰতনপুৰ নামৰ এখন নগৰ গঠন কৰি ৰাজধানী কৰি লৈছিল। অঞ্চলটোত চুতীয়া ৰজা সকলে মাটি দান কৰা তিনিখন তামৰফলি উদ্ধাৰ হৈছে-
১৫১২ চনত চুহুংমুং দিহিঙীয়া ৰজাৰ শাসনকালত আহোম সৈন্যই হাবুং আক্ৰমণ কৰে যাৰ ফলত আহোম-চুতীয়া যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ১৫২০ চনত চুতীয়া সেনায়ে আহোমৰ মাজুলীত স্থিত মৌঙ-খ্ৰাঙ্গ দূৰ্গ আক্ৰমণ কৰি আহোম সৈন্যক পৰাস্ত কৰি পুণৰ এই অঞ্চলতোক নিজৰ অধীনলৈ আনে। ১৫২৪ চনত চুতীয়া ৰজা নীতিপালক পৰাস্ত কৰাৰ ফলত এই অঞ্চল আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা হয়।
স্বাস্থ্য বিভাগ
১. চৰকাৰী হস্পিতাল= ১খন (সৰ্বমুঠ বিছনা ৩০ খন) <BR/> ২. প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ= ২খন <BR/>
পশু চিকিৎসা বিভাগ
১. চৰকাৰী পশু চিকিৎসালয় কেন্দ্ৰ- ১ টা<BR/>
পেয় জলৰ বিতৰণ
১. নাদৰ সংখ্যা= ৬৫টা <BR/> ২. দমকল সংখ্যা= ২৭৬৩টা <BR/>
পথ যোগাযোগ
১. সৰ্বমুঠ পকী পথ= ২৬ কি:মি: <BR/> ২. অৰ্ধ পকী পথ= ৬৫ কি:মি: <BR/>
বেংক
১. বেংক: ঘিলামৰাত ৩টা বেংক আছে; ইউ বি আই, ভাৰতীয় ষ্টেট বেংক আৰু অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক। <BR/>
সামাজিক গাঁথনি
১. মহিলা মণ্ডল= ৯৯টা <BR/> ২. অঙ্গনৱাদী কেন্দ্ৰ= ৭৮টা <BR/> ৩. মহিলা আৰু শিশু কল্যাণ কেন্দ্ৰ= ১টা <BR/>
অন্যান্য
১. বৈদ্যুতিকৰণেৰে সামৰা গাওঁ= ২৯খন <BR/> ২. দৈনিক বজাৰ= ২খন <BR/> ৩. সাপ্তাহিক বজাৰ= ১ খন(শনিবৰীয়া) <BR/> ৪. পুঁথিভৰাল= ১৮টা <BR/> ৫. চিনেমা গৃহ= নাই <BR/>
গোপালপুৰ সত্ৰ
গোপালপুৰ সত্ৰ (ইংৰাজী- Gopalpur Satra) চাৰি ৰাজসত্ৰৰ অন্যতম মাজুলীস্থিত দক্ষিণপাট সত্ৰৰ এখন শাখা সত্ৰ। এই সত্ৰখনি লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত। সত্ৰখনি স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ ৰাজত্ব কালত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সত্ৰৰ উপাস্য বিগ্ৰহজনাৰ নাম বংশীবদন বা গোপাল। গোপালৰ নামানুসাৰেই সত্ৰখনৰ নাম গোপালপুৰ।
জলবায়ু
হিমালয় পৰ্বতৰাশিৰ গাতে লাগি থকা এই অঞ্চলৰ জলবায়ু তুলনামুলক ভাৱে চেঁচা আৰু সেমেকা। গড় উষ্ণতা শীতকালত ৫º ৰ পৰা ২০º ছেলছিয়াছ আৰু গ্ৰীষ্মকালত ১৮º ৰ পৰা ৩৬º ছেলছিয়াছলৈকে পৰিৱৰ্তিত হয়। আগষ্ট আৰু জানুৱাৰী মাহেই এইখন জিলাৰ ক্ৰমে আটাইতকৈ গৰম আৰু চেঁচা মাহ। বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ২০০ ছে.মি.ৰ পৰা ২৫০ ছে.মি.। ৬০% ৰ পৰা কেতিয়াও তললৈ ননমা এই অঞ্চলৰ জলবায়ুৰ আৰ্দ্ৰতা সদায়ে উচ্চ। অসমৰ অন্যান্য এলেকাত দেখা দিয়া বালি–ধুমুহা এই জিলাত নাই।
অৰ্থনীতি
অৰ্থনৈতিকভাৱে ঘিলামৰা ইমান উন্নত নহয়। ইয়াৰ সৰহখিনি মানুহ কৃষিজীৱি। মুগা উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত ঘিলামৰাৰ এক সুকীয়া নাম আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
গুণাৰাম খনিকৰ
ড° গুণাৰাম খনিকৰ (২২ মাৰ্চ, ১৯৪৯ - ৭ জানুৱাৰী, ২০১৬) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ বনৌষধি বিশেষজ্ঞ। তেখেত গোলাঘাট জিলাৰ তেতেলীতলৰ “ভাৰতীয় পাৰম্পৰিক চিকিৎসাৰ আঞ্চলিক গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ” (Regional Research And Training Centre On Indian Traditional Treatment চমুকৈ RRTCITT)ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু পৰিচালন সঞ্চালক আছিল। তেখেতে প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা বহুমূত্ৰ, বুকুৰ ধপধপনি, উচ্চ ৰক্তচাপ, পিত্তৰোগ, পেটৰ ঘাঁ, মেলিনা, কেঁচুমুৰীয়া, মৃগী, মেদবহুলতা, বাতবিষ আদি ৰোগৰ বন দৰৱে দেশ-বিদেশত বিশেষ সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা জীৱন
ড° গুণাৰাম খনিকৰৰ জন্ম হয় ১৯৪৯ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ আঠগাঁও মৌজাৰ চকৰধৰা গাঁৱত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ খনিকৰ আৰু মাতৃৰ নাম দেৱেশ্বৰী খনিকৰ। গুণাৰাম খনিকৰে গোলাঘাট দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ত বিজ্ঞানৰ স্নাতক পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০০১ চনত ইমানেহ ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা মাষ্টাৰ ইন ইমানেহপেথিক (এম ৱাই) ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মজীৱন
কৃষকৰ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা খনিকৰে সৰুৰে পৰাই বনৌষধিৰ বিভিন্ন গছ-বনৰ লগত চিনাকি হোৱাৰ লগতে নানা ধৰণৰ সহজলভ্য বনদৰৱ শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই ক্ষেত্ৰত তেখেতে মাক-দেউতাকৰ পৰা প্ৰচুৰ প্ৰেৰণা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সৰুৰে পৰাই খনিকৰে বনৌষধি চৰ্চা কৰিলেও ১৯৭০ চনৰ পৰাহে একাণপতীয়াকৈ বনৌষধিৰ চিনাক্তকৰণ, অধ্যয়ন, সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, প্ৰচাৰ, প্ৰসাৰ আদি ক্ষেত্ৰত অধিক মনোযোগ দিয়াৰ কাম আৰম্ভ কৰে। বনৌষধিৰ বিষয়ত খনিকৰৰ ৪৩ খন কিতাপ আৰু ১০০০ টাতকৈও অধিক লেখা বিভিন্ন বাতৰি কাকত, আলোচনী, স্মৰণিকা আদিত প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ আৰু দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ যোগেদি বনৌষধি আৰু বনদৰৱৰ প্ৰচাৰ কৰি আহিছিল। বনৌষধি বিষয়ক কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ সভা আৰু প্ৰদৰ্শনীত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰি খনিকৰে ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৯৭ চনত অসম চৰকাৰে তেখেতক ৰাজহুৱাভাৱে সম্বৰ্ধনা জ্ঞাপন কৰিছিল। তেখেতক ভাৰতৰ ৩৫০ টাতকৈও অধিক চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে সম্বৰ্ধনা জ্ঞাপন কৰিছে আৰু বনৌষধিৰ ৰজা, বনৌষধিৰ সম্ৰাট, মানৱ-মিত্ৰ, মানৱতাবাদী, ভেষজ ৰত্ন, বনৌষধিৰ বিশেষজ্ঞ, বনৌষধিৰ বিজ্ঞানী, বনৌষধিৰ আচাৰ্য আদি উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছে। ২০০১ চনত আহমেদাবাদৰ নেশ্যনেল ইন'ভেচন ফাউণ্ডেচনে তেখেতক ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰেৰে পুৰস্কৃত কৰে। ২০০৩ চনত তেখেতে পি এইচ্ছ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৯২ চনত তেখেতে গোলাঘাটৰ তেতেলীতলত ভাৰতীয় পাৰম্পৰিক চিকিৎসাৰ আঞ্চলিক গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি বনৌষধিৰ প্ৰচাৰ, প্ৰসাৰ, সংৰক্ষণ, গৱেষণা আদিৰে জনসাধাৰণলৈ সেৱা আগবঢ়াই আহিছিল। তেখেতে ভলেণ্টৰী হেলথ্ অচ’চিয়েচন অৱ অসমৰ চিনিয়ৰ প্ৰগেম অফিচাৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০১৬ চনৰ ৭ জানুৱাৰী বুধবাৰে নিশা হৃদৰোগত ভোগাত গুণাৰাম খনিকৰক গুৱাহাটীৰ ডাউন টাউন হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। তাতে তেখেতে মৃত্যু বৰণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
টনি মৰিছন
টনি মৰিছন (Toni Morrison; জন্ম নাম: ক্লই আৰ্ডেলিয়া ৱ'ফোৰ্ড; ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩১ – ৫ আগষ্ট ২০১৯) এগৰাকী আমেৰিকান ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক, সম্পাদক, শিক্ষক আৰু অধ্যাপক। তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "দা ব্লুৱেষ্ট আই" প্ৰকাশিত হৈছিল। তাৰপিছত ১৯৭৭ চনত প্ৰকাশিত হোৱা উপন্যাস "চং অফ চ'ল'মন"ৰ বাবে তেওঁ নেচনেল বুক ক্ৰিটিক্স চাৰকেল বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮৮ চনত "বিলাভড" উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ আমেৰিকান বুক এৱাৰ্ড আৰু কল্পসাহিত্যৰ পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৩১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অহাইঅ'ৰ লৰেইনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা টনি মৰিছনে ১৯৫৩ চনত হোৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ হোৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপনা কৰি থাকোঁতে হাৰল্ড মৰিছনৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। দুটা সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছত ১৯৬৪ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ১৯৬০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ "ৰেণ্ডম হাউচ"ৰ প্ৰথম কৃষ্ণাংগ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। মৰিছনে ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ নিজৰ সুকীয়া লিখনশৈলীৰে এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত লেখিকা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস "বিলাভড"ৰ আধাৰিত ১৯৯৮ চনত অপ‌্‌ৰাহ ৱিনফ্ৰেয়ে একে নামেৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
১৯৯৩ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯৬ চনত নেচনেল এণ্ডৱমেণ্ট ফৰ দা হিউমেনিটিছে তেওঁক আমেৰিকাৰ সৰ্বোচ্চ মানৱীকি উপলব্ধি জেফাৰছন বক্তৃতাৰ বাবে বাছনি কৰে। একে বছৰে তেওঁ নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনৰ আমেৰিকান সাহিত্যলৈ অসাধাৰণ অৱদান পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ নতুন অপেৰাৰ বাবে লিব্ৰেটো লিখিছিল আৰু ২০০৫ চনত ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰিবেশন কৰা হৈছিল। ২০১২ চনৰ ২৯ মে' তাৰিখে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক ওবামায়ে তেওঁক আমেৰিকাৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান "প্ৰেচিডেন্সিয়েল মেডেল অফ ফ্ৰীডম" প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ আমেৰিকান কল্পসাহিত্যৰ পেন/চাউল বেল' বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনৰ ৫ আগষ্ট তাৰিখে নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ মন্তেফিয়ৰে মেডিকেল চেণ্টাৰত নিউম'নিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৮৮ বছৰ বয়সত টনি মৰিছনৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
হাড়িয়া মণ্ডল
হাড়িয়া মণ্ডলক (স্থানভেদে হাৰিয়া মণ্ডল বা হাৰিয়া মেছ) অসমৰ কোচসকলৰ আদি পুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ জনামতে তেওঁ বৰ্তমানৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ খুণ্টাঘাট পৰগনাৰ চিকনগ্ৰাম নামৰ গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল৷
চমুজীৱনী
হাড়িয়া মণ্ডলৰ দেউতাকৰ নাম দম্বাম্বু মেছ। তেওঁলোক মেছ বা কোঁচংশী মানুহ। হাজো নামৰ কামৰূপৰ এক অংশৰ এজন সৰু শাসনকৰ্তাই জীয়েক হীৰা আৰু জীৰালৈ হাড়িয়া মণ্ডলক চপাই আনে। হীৰা আৰু জীৰাৰ পৰা ক্ৰমে বিশু আৰু শিশু নামৰ দুটি পুত্ৰৰ জন্ম হয়।
হাড়িয়া মণ্ডল তেওঁৰ গাওঁ চিকনগ্ৰামৰ বাৰ ঘৰ মেচ বা কোচ পৰিয়ালৰ ওপৰত মণ্ডল হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল৷ এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ ফুলগুৰিৰ ভূঞাসকলৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হয় আৰু তেওঁক ভূঞাসকলে কিছুদিন বন্দী কৰি থয়৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁ ভূঞাৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে আৰু বছৰেকীয়া কৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
উত্তৰ কামৰূপ হিংসা
উত্তৰ কামৰূপ হিংসা  ১৯৮০ চনৰ ৪ আৰু ৫ জানুৱাৰীত সংঘটিত অসম আন্দোলনৰ সমৰ্থক আৰু বিৰোধীৰ মাজত সংঘটিত এলানি হিংসাত্মক কাৰ্যকলাপৰ শৃংখলাক সূচায়। এজন হাইস্কুলীয়া ছাত্ৰ আৰু সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সদস্য দিলীপ হুজুৰীৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে অসমীয়া আৰু বঙালী অনুপ্ৰবেশকাৰীসকলৰ মাজত হিংসাত্মক ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হয় আৰু যাৰবাবে প্ৰশাসনে সান্ধ্যআইন ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হৈ পৰে। কামৰূপৰ বাংলাভাষী লোকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাগৰিকত্ব অধিকাৰ সংৰক্ষণ সমিতিৰ মতে, অসম আন্দোলনৰ বিৰোধিতা কৰা ধৰ্মীয় আৰু ভাষিক, সংখ্যালঘু তথা ৰাজনৈতিক দল- চিপিআই, চিপিআই(এম) আৰু চিপিআই(এমএল)ৰ সদস্যসকলৰ বিৰুদ্ধে এই হিংসা সংঘটিত হৈছিল। ভুক্তভোগীসকলৰ ভিতৰত বহুতো মিঞা মুছলমানো আছিল আৰু অভিযোগ কৰা হয় যে সান্ধ্য আইনৰ সময়ত সেনাই অসমীয়া গাঁওবোৰত অত্যাচাৰ চলাইছিল। অসম আন্দোলনৰ সময়ত সংঘটিত হোৱা এইটো আছিল প্ৰথম বৃহৎ পৰিসৰৰ দলীয় সংঘৰ্ষ।
তথ্য উৎস
টোকা
উদ্ধৃতি
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক-সাম্প্ৰদায়িক হিংসাত্মক ঘটনা
তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়
তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয় তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত উচ্চ শিক্ষাৰ এখন প্ৰধান শিক্ষানুষ্ঠান। তিনিচুকীয়া নগৰৰ পৰ্বতীয়াস্থিত এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৫৬ চনত প্ৰতিষ্ঠা হয়। তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়ত কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য তিনিওটা শাখা উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পৰা স্নাতক পৰ্যন্ত অধ্যয়ন কৰাৰ সুবিধা আছে। ইয়াৰোপৰি কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শাখা এটাও মহাবিদ্যালয়খনত অৱস্থিত। তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যায়ৰ বৰ্তমান অধ্যক্ষ হ'ল ডঃ সূৰ্য চেতিয়া।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ‎ শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
প্ৰবীণ কুমাৰ সোবটি
প্ৰবীণ কুমাৰ সোবটি (Praveen Kumar Sobti) (৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪৭– ৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) ভাৰতৰ এগৰাকী এথলেটিকছ খেলুৱৈ, অভিনেতা আৰু সীমান্ত সুৰক্ষা বলৰ এজন সৈনিক আছিল। তেওঁ ডিচকাছ থ্ৰ' আৰু হেমাৰ থ্ৰ'ৰ বাবে জনাজাত আছিল। তেওঁ ২০ বছৰ বয়সতে সেই সময়ত নতুনকৈ গঠন হোৱা সীমান্ত সুৰক্ষা বল বা চমুকৈ বিএছএফত যোগদান কৰিছিল। তাতেই তেওঁৰ এথলেটিক দক্ষতা বিষয়াসকলৰ চকুত পৰে আৰু তেওঁ ভাৰতৰ হৈ বিভিন্ন এথলেটিক প্ৰতিযোগিতাত ডিচকাছ থ্ৰ' বিভাগত খেলিবলৈ লয়। এথলীট হিচাপে তেওঁ এছিয়ান গেমছত দুটা স্বৰ্ণকে ধৰি চাৰিটাকৈ পদক অৰ্জন কৰে আৰু কমনৱেলথ গেমছত এটা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ হৈ দুখনকৈ অলিম্পিকতো ভাগ লয়। অভিনেতা হিচাপে তেওঁ‌ ৫০ খনৰো অধিক হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ লগতে বি.আৰ. চোপ্ৰাৰ মহাভাৰতত ভীমৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ আম আদমী পাৰ্টীৰ পৰা দিল্লীৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে যদিও পৰাজিত হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ‌ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত যোগদান কৰে।
ক্ৰীড়া
১৯৬০ আৰু ১৯৭০-ৰ দশকত কুমাৰ ভাৰতীয় এথলেটিকছৰ তাৰকা আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় হেমাৰ আৰু ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ ক্ষেত্ৰখনত বহুকেইবছৰ জুৰি আধিপত্য চলাইছিল। তেওঁ ১৯৬৬ আৰু ১৯৭০ চনৰ এছিয়াম গেমছত ডিচকাছ থ্ৰ' শিতানত স্বৰ্ণপদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে এছিয়ান গেমছত ৫৬.৭৬ মিটাৰ দূৰত্বৰ অভিলেখ স্থাপন কৰিছিল। ১৯৬৬ চনৰ কিনষ্টোন কমনৱেলথ গেমছ আৰু১৯৭৪ চনৰ তেহৰান এছিয়ান গেমছত তেওঁ‌ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ১৯৬৮ আৰু ১৯৭২ চনৰ গ্ৰীষ্ম অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
হিমা দাস
বৰ্তমান হিমা মহিলাৰ ৪০০ মিটাৰ দৌৰত অনুৰ্ধ্ব শাখাৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন আৰু ভাৰতীয় ৰেকৰ্ডৰ অধিকাৰী
খেলুৱৈ জীৱন
হিমাই ২০১৮ চনত ফিনলেণ্ডৰ টেম্পায়াৰত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এথলেটিক্স সন্থাৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। এই ইভেণ্টত তেওঁ ৫১.৪৬ ছেকেণ্ড সময় লয়।. তেওঁ ২০১৮ চনৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গ'ল্ড ক'ষ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ ৪০০ মিটাৰ দৌৰ আৰু ৪×৪০০ মিটাৰ ৰিলে দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ৪০০ মিটাৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ফাইনেল পৰ্যন্ত আগবাঢ়ি ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰিছিল। ৪×৪০০ মিটাৰ ৰিলে দৌৰত তেওঁ ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল আৰু ফাইনেলত তেওঁলোকে সপ্তম স্থান লাভ কৰে। তেওঁ ২০১৮ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এথলেটিক্স সন্থাৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাৰ ৪০০ মিটাৰ ৰেছত সোণৰ পদক লাভ কৰি ট্ৰেক আৰু ফিল্ড ইভেণ্টত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে কৃতিত্ব অৰ্জন কৰে।
পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান
thumb|ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰীযুত ৰাম নাথ কোৱিন্দে হিমা দাসক ২০১৮ চনৰ [[অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰা মুহূৰ্তত]]
ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ পাছত হিমা দাস আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত পদক লাভ কৰা অসমৰ একমাত্ৰ এথলিট
২০১৮ চনৰ চেপ্টেম্বৰ মাহত হিমা দাসে বিশ্বখ্যাত এডিডাচ কোম্পানীৰ সৈতে ব্যৱসায়িক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
জহৰুল হক
ড॰ জহৰুল হক( ১১ অক্টোবৰ ১৯২৬ – ১৮ জানুৱাৰী ২০১৭) এগৰাকী বিখ্যাত ইছলামিক বিদ্বান। তেওঁ অসমীয়া, বঙালী আৰু ইংৰাজী ভাষাত পৱিত্ৰ কোৰআনৰ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁ অসমীয়া ভাষাত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৱিত্ৰ কোৰানক ভাঙনি কৰিছিল। এজন জনস্বাস্থ্য বিষয়া হিচাপে তেওঁ জীৱনৰ শেষৰফালে ওমানত বাস কৰিছিল।
জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯২৬ চনৰ ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে অসমৰ কৰিমগঞ্জ জিলাৰ দেওবাৰী গাঁৱত ড॰ জহৰুল হকৰ এক চুন্নী মুছলমান পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জনস্বাস্থ্য অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকাৰ মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায়। পিছলৈ তেওঁ অসমৰ স্বাস্থ্য সেৱাৰ সঞ্চালক হৈছিল। লগতে তেওঁ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ওমানলৈ যায় আৰু তাতে স্থায়ী ভাবে থাকিবলৈ লয়।
অনুবাদ
প্ৰায় বাৰ বছৰ অশেষ কষ্ট কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৮৬ চনত বঙালী ভাষাত কোৰান অনুবাদ কৰে। বঙালী ভাষাত অনুবাদ কৰিবলৈ লোৱাৰ আগতেই তেওঁ অসমীয়া ভাষাত কোৰান অনুবাদ কৰিবলৈ লৈছিল।
ড॰ হকে কোৰানৰ অসমীয়া ভাঙনি তিনিটা খণ্ডত প্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ পিছত ১৯৯৩ চনত তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত কোৰান অনুবাদ কৰিবলৈ লৈছিল। ২০০০ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁ ১২৫০ পৃষ্ঠাজোৰা ট্ৰান্সলেচন এণ্ড কমেণ্টৰী অন দা হলি কোৰান প্ৰকাশ কৰে। এইখন পৱিত্ৰ কোৰান পূব প্ৰকল্পৰ অধীন আছিল।
তেওঁৰ অসমীয়া অনুবাদ গ্ৰন্থখন গুৱাহাটীৰ বীণা লাইব্ৰেৰীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০১৭ চনৰ ১৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ওমানৰ ৰাজধানী মস্কটত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক ওমানৰ কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
লং ৱাক টু ফ্ৰীডম
লং ৱাক টু ফ্ৰীডম (Long walk to Freedom) নেলছন মেণ্ডেলাৰ আত্মজীৱনী৷ গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে প্ৰদান শইকীয়াই৷ এই গ্ৰন্থখন মুঠ ১১ টা পৰিচ্ছেদ আছে৷ অসমীয়া অনুবাদমূলক গ্ৰন্থখনৰ পঞ্চম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ আলিবাট প্ৰকাশনৰ৷ গ্ৰন্থখনৰ বাংলা অনুবাদৰ অনুবাদক দুগৰাকী হৈছে চাৰুফুদ্দিন আহমেদ আৰু ওপম ফাৰুক৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী: আত্মজীৱনী শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ
thumb|[[ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ]] ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ  বা ৰবীন্দ্ৰ স্মৃতি পুৰস্কাৰ হ'ল পশ্চিমবঙ্গৰ সৰ্বোচ্চ সন্মানীয় সাহিত্য পুৰস্কাৰ। কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নামেৰে এই পুৰস্কাৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ১৯৫০ চনত পশ্চিমবংগ চৰকাৰে এই পুৰস্কাৰ প্ৰবৰ্তন কৰিছিল। বৰ্তমান পশ্চিমবংগ বাংলা একাডেমীয়ে এই পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। ১৯৫০ চনৰ পৰা ১৯৮২ চন পৰ্যন্ত এক বা একাধিক লেখকক কোনো এখন বিশেষ গ্ৰন্থ ৰচনাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে এই পুৰস্কাৰ দিয়া হয়। ২০০৪ তথা ২০০৫ চনত বিশেষ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা বাবে একাধিক লেখকক এই পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হয়।
প্ৰাপক
ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ প্ৰাপকসমূহ:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বঁটাসমূহ শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ বঁটা
আব্দুলৰাজাক গুৰ্নাহ
আব্দুলৰাজাক গুৰ্নাহ (Abdulrazak Gurnah;জন্ম ২০ ডিচেম্বৰ ১৯৪৮) এজন তাঞ্জানিয়াৰ ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ সাহিত্যৰাজিৰ লিখিত ভাষা ইংৰাজী। বৰ্তমান তেওঁ যুক্তৰাজ্যত বসবাস কৰে। তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস পেৰাডাইজ (১৯৯৪), বুকাৰ আৰু হুইটব্ৰেড পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। ডেজাৰ্টিয়ান (২০০৫), আৰু বাই দ্য চি (২০০১) উপন্যাস দুখনো বুকাৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে মনোনীত দীঘলীয়া তালিকাত আৰু লছ এঞ্জেলছ টাইমছ বুক এৱাৰ্ডৰ বাবে মনোনীত চুটি তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।
"ঔপনিৱেশিকতাৰ প্ৰভাৱ তথা সংস্কৃতি আৰু মহাদেশসমূহৰ মধ্যৱৰ্তী শৰণাৰ্থীৰ দশাৰ আপোচহীন আৰু সহানুভূতিশীল নিৱেশৰ বাবে" তেওঁক ২০২১ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।