cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ক'ৰ্চেৰা
প্ৰভাৱ
২০২০ চনত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ক’ৰ্চেৰাই ইম্পেৰিয়েল কলেজ লণ্ডনৰ অধীনস্থ জামিল ইনষ্টিটিউটৰ পৰা এটা পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল। "Science Matters: Let's Talk About COVID-19" নামৰ এই পাঠ্যক্ৰমটো ২০২০ চনত ক'ৰ্চেৰাত আৰম্ভ কৰা আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় পাঠ্যক্ৰম আছিল। সেই বছৰত ১ লাখ ৩০ হাজাৰতকৈ অধিক শিক্ষাৰ্থীয়ে পাঠ্যক্ৰমটোত নামভৰ্তি কৰিছিল। ইম্পেৰিয়েলৰ অন্যান্য গৱেষকৰ সহযোগত নিৰ্দিষ্ট অধ্যায়েৰে সৈতে জামিল ইনষ্টিটিউটৰ মুখ্য গৱেষণা অধ্যাপক হেলেন ৱাৰ্ড আৰু উপ-সঞ্চালিকা ড° কেথাৰিনা হকে এই পাঠ্যক্ৰমটো উপস্থাপন কৰিছিল।
সম্প্ৰসাৰণ আৰু বিত্তীয়ভাৱে সমৰ্থিত কাৰ্যসূচী
বিশ্বব্যাপী ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত ক’ৰ্চেৰাই ইয়াৰ অংশীদাৰসকলৰ সৈতে জনসাধাৰণক উদ্দেশ্যি ১১৫ টাতকৈও অধিক মানপত্ৰ সম্বলিত পাঠ্যক্ৰমৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। মহামাৰীৰ ফলত যিসকল লোকে হয়তো চাকৰি হেৰুৱাইছে, চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত হৈছে, দৰমহা হ্ৰাস পাইছে, বা যিসকলে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত প্ৰমাণপত্ৰৰ জৰিয়তে কাৰিকৰী দক্ষতা আয়ত্ত কৰি নিজৰ উন্নতি আৰু বিকাশ কৰিব বিচাৰে, তেওঁলোকৰ বাবে এইটো এটা সম্প্ৰসাৰণ পদক্ষেপৰ অংশ। এই কাৰ্যসূচী ৩১ ডিচেম্বৰ, ২০২০ত সমাপ্ত হৈছিল যদিও ক'ৰ্চেৰাত এতিয়াও বহুতো বিনামূলীয়া পাঠ্যক্ৰম অডিটিঙৰ (বিনামূলীয়াকৈ মানপত্ৰ অবিহনে গ্ৰহণ কৰা পাঠ্যক্ৰম) জৰিয়তে উপলব্ধ। তদুপৰি ক'ৰ্চেৰাত থকা প্ৰায়বোৰ পাঠ্যক্ৰমতে 'Financial Aid'ৰ সুবিধা উপলব্ধ। ইয়াৰ যোগেৰে আৱেদন কৰি ব্যৱহাৰকাৰীয়ে নিজৰ আৰ্থিক দুৰ্বল স্থিতি প্ৰতিপন্ন কৰিলে যিকোনো পাঠ্যক্ৰম বিনামূলীয়াকৈ কৰি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মানপত্ৰও লাভ কৰিব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
চিত্ৰাঙ্গদ
কুৰুৰাজ শান্তনুৰ পত্নী সত্যৱতীৰ গৰ্ভত চিত্ৰাঙ্গদ (चित्रांगद, Chitrāngada)-ৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভাতৃ আছিল বিচিত্ৰবীৰ্য্য।
বীৰ যোদ্ধা হিচাপে চিত্ৰাঙ্গদ
কনিষ্ঠপুত্ৰ বিচিত্ৰবীৰ্য্য যৌৱনকাল নৌপাওঁতেই কুৰুৰাজ শান্তনুৰ মৃত্যু হয়। ভীষ্ম ৰাজসিংহাসন গ্ৰহণ নকৰোঁ বুলি ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল বাবে তেওঁ ৰাজসিংহাসনত নবহে। সেয়ে তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ অনুমতি লৈ চিত্ৰাঙ্গদক কুৰুবংশৰ ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।
চিত্ৰাঙ্গদ আছিল এজন বীৰ যোদ্ধা। তেওঁ বহুতো শক্তিশালী বীৰ শত্ৰু তথা অসুৰবোৰক মাৰিছিল।
এদিন গন্ধৰ্বৰাজে চিত্ৰাঙ্গদক তেওঁৰ সৈতে দ্বন্দ্বযুদ্ধৰে কাৰণে আহ্বান কৰে। কুৰুক্ষেত্ৰৰ হিৰণ্যৱতী নদীৰ পাৰত দুই যোদ্ধা গন্ধৰ্বৰাজৰ আৰু চিত্ৰাঙ্গদৰ মাজত প্ৰচণ্ড যুদ্ধ হয়। তিনিবছৰ অব্যাহত থকাৰ পিছত, অৱশেষত চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যু হয় আৰু সেই দ্বন্দ্ব যুদ্ধত গন্ধৰ্বৰাজ বিজয়ী হয়। চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যুৰ পিছত গংগাপুত্ৰ ভীষ্মই বিচিত্ৰবীৰ্য্যক ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।
বংশধৰ
চিত্ৰাঙ্গদৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কুৰুৰাজ শান্তনু আৰু সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা। তেওঁ আছিল বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ ডাঙৰ ভাই। ভাতৃ ভীষ্ম আছিল তেওঁৰ মাহীমাকৰ পুত্ৰ গংগাৰ। মাতৃ সত্যৱতীৰ আৰু পৰাশৰ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল বেদব্যাস। পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মানৱ উন্নয়ন সূচক অনুযায়ী দেশৰ তালিকা
২০১০ চনত ইনিকুৱেলিটি-এডজাষ্টেড হ্যুমেন ডেভেলপমেণ্ট ইণ্ডেস্ক (IHDI) বা অসমতা-সজ্জিত মানৱ উন্নয়ন সূচক পৰিচত কৰা হ'ল। আই-এইচ-ডি-আই মানৱ উন্নয়নৰ প্ৰকৃত স্তৰ বুলিব পাৰি, আন হাতে, এইচ-ডি-আই "সম্ভাব্য" মানৱ উন্নয়ন সূচক বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। সম্পূৰ্ণ সমতা অবিহনে সৰ্বোচ্চ আই-এইচ-ডি-আই লাভ কৰা সম্ভৱ নহয়।
প্ৰক্ৰিয়া
এইচ ডি আইত জন্মৰ সময়ত প্ৰত্যাশিত জীৱন-কাল, শিক্ষা আৰু জনমূৰি আয়ৰ সূচক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰত্যাশিত জীৱন কাল অধিক দীঘল হ'লে, জনমূৰি আয় দীঘল হ'লে, শিক্ষাৰ কাল অধিক দীঘল হ'লে মানৱ উন্নয়ন সূচক অধিক হয়।
আফ্ৰিকা
১০ উচ্চতম মানৱ উন্নয়ন সূচক
১০ নিম্নতম মানৱ উন্নয়ন সূচক
আমেৰিকা, উত্তৰ
১০ উচ্চতম মানৱ উন্নয়ন সূচক
10 lowest HDIs
আমেৰিকা, দক্ষিণ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
এছিয়া
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
ইউৰোপ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
অ'চিয়েনিয়া
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
আৰব মিত্ৰগোট
10 highest HDIs
কমনৱেল্থ ৰাষ্ট্ৰসমূহ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
ইউৰোপ পৰিষদ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
পূব এছিয়া আৰু পেচিফিক
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
ইউৰোপীয় সংঘ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
লা ফ্ৰেংক'ফণিৰ আন্তৰ্জাতিক সন্থা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
লেটিন আমেৰিকা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
মধ্য প্ৰাচ্য আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
উত্তৰ আটলাণ্টিক চুক্তি সন্থা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
অৰ্থনৈতিক সহযোগ আৰু উন্নয়ন সন্থা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
ইচলামীয় সহযোগ সন্থা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
খাৰুৱা তেল ৰপ্তানি কৰা দেশসমূহৰ সন্থা
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
পশ্চিম ইউৰোপ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
পূব ইউৰোপ আৰু কাউকাচাচ
10 highest HDIs
10 lowest HDIs
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা
কেৰুমণি
কেৰুমণি বা কেৰু হৈছে অসমীয়া পম্পৰাগত কাণত পিন্ধা এবিধ অলংকাৰ। ইয়াল অকল সোণেৰে গঢ়োৱা হয়। বাখৰ খটোৱা নহয়। অসমৰ বৰপেটা জিলাত ই এক বিশিষ্ট অলংকাৰ। আগতে এই অলংকাৰ পদ বৰপেটা অঞ্চলৰ বয়সীয়া মহিলা সকলে পৰিধান কৰিছিল। অৱশ্যে আজিকালি বৰপেটাৰ উপৰি অন্যান্য ঠাইৰ মহিলায়ো পৰিধান কৰে। এটা সময়ত এইপদ অলংকাৰৰ ব্যৱহাৰ কমি গৈছিল যদিও এতিয়া ই পৰিশীলিত ৰূপত পুনৰ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰিছে। চানেকি অনুযায়ী কেৰুৰ নাম বেলেগ বেলেগ। যেনে: সোণৰ কেৰু, ৰূপৰ কেৰু, বাখ্ৰাম কেৰু, জাংফাই কেৰু, লং কেৰু ইত্যাদি।
প্ৰসংগ পুথি
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
হিমালয়
thumb|350px|উপগ্ৰহৰ পৰা তোলা হিমালয় পৰ্বতমালাৰ চিত্ৰ হিমালয় পৰ্বতমালাক (Himalaya Mountains; বা ;  সংস্কৃত: দেৱনাগৰী: हिमालय), সাধাৰণতে হিমালয় বোলা হয়। সংস্কৃতৰ 'হিম' আৰু 'আলয়' - এই দুটা শব্দ মিলি 'হিমালয়' শব্দটোৰ গঠন হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'বৰফৰ ঘৰ'। হিমালয় পৰ্বতমালা ভাৰতীয় উপদ্বীপৰ উত্তৰ দিশত অৱস্থিত। পৃথিৱীৰ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য নদী হিমালয়ৰপৰাই উৎপত্তি হৈছে। দক্ষিণ এছিয়াৰ সংস্কৃতি সুগভীৰতাৰে গঢ়ি তুলি ধৰিছে। বহুতো হিমালয়ৰ শৃংগ হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু শিখ ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ বুলি ধৰা হয়।
ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেটে উত্তৰ দিশত বাৰ্ষিক ১৫ ছেঃমিঃ বেগত গতি কৰি ইউৰেছিয়ান প্লেটক খুন্দা মৰাৰ ফলত হিমালয়ৰ উৎপত্তি হৈছিল। প্ৰায় ৭ কোটি বছৰৰ আগতে এই ঘটনাটো ঘটিছিল যদিও বৰ্তমানলৈকে ই চলি আছে। ইয়াৰ ফলত সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পাতল শিলসমূহ ওপৰলৈ উঠি আহি পৰ্বতমালালৈ পৰিৱৰ্তন হয়। সমুদ্ৰৰ চূণশিলৰ দ্বাৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ সৃষ্টি হোৱাতো এই ঘটনাটোৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰে।
ভূগোল
পৃথিৱীৰ আঠ হাজাৰ মিটাৰতকৈও ওখ শৃংগ সমূহ হিমালয়তে অৱস্থিত। এছিয়াৰ বাহিৰত থকা আটাইতকৈ ওখ শৃংগটো এণ্ডিছ পৰ্বতমালা অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ৬৯৬২ মিটাৰ (২২,৮৪১ ফুট)। অন্যহাতে, হিমালয়ত এশটাৰো অধিক ৭,২০০ মিটাৰ (২৩,৬২২ ফুট) ৰো অধিক উচ্চতাৰ শৃংগ আছে। হিমালয়ত ৮, ০০০ মিটাৰ (২৬, ০০০ ফুট) ৰো অধিক উচ্চতাৰ মুঠ ১৪টা শৃংগ আছে। হিমালয়ৰ সৰ্ব্বোচ্চ পাঁচটা শৃংগৰ নাম হৈছে:
হিমালয়ৰ মূল পৰ্বতমালাটো পশ্চিমৰপৰা পূবলৈ তথা হিন্দু নদী উপত্যকাৰপৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী উপত্যকালৈকে, ধনু আকৃতিত প্ৰায় ২, ৪০০ কিঃমিঃ (১৫০০ মাইল) জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ প্ৰস্থ ৪০০ কিঃমিঃৰপৰা (পশ্চিম কাশ্মীৰ-জিনজিয়াঙ অঞ্চলত) ১৫০ কিঃমিঃ (তিব্বত-অৰুণাচল প্ৰদেশ অঞ্চলত) লৈকে দেখা যায়। হিমালয় পৰ্বতমালাত তিনিটাকৈ উপ-বিভাগ আছে। উত্তৰ দিশত থকা সৰ্ব্বোচ্চ পৰ্বতমালাক বৃহৎ বা অভ্যন্তৰীণ হিমালয় বোলা হয়।
জীৱজগত
thumb|250px|left|য়ামথাঙ নদী উপত্যকাত ([[ছিক্কিম) হিমালয় পৰ্বতমালাক দেখা গৈছে]] জলবায়ু, বৃষ্টিপাত, উচ্চতা আৰু মাটিৰ প্ৰকাৰৰ ভেদে ইয়াৰ জীৱজগতৰ ভেদ দেখা যায়। পৰ্বতমালাৰ নিম্নাংশত গ্ৰীষ্ম মণ্ডলৰ জলবায়ুৰ পৰা আৰু হিমালয়ৰ ওপৰৰ অংশত বৰফৰে ভৰা জলবায়ু লৈকে ইয়াৰ জলবায়ুত প্ৰভেদ দেখা পোৱা যায়। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাতৰ পৰিমাণ ক্ৰমাৎ পশ্চিমৰপৰা পূবলৈ বাঢ়ি গৈছে। জলবায়ু, বৃষ্টিপাত, উচ্চতা আৰু মাটিৰ প্ৰকাৰৰ বিচিত্ৰতাৰ বাবে হিমালয়ত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তু পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে, হিমালয়ৰ সৰ্ব্বোচ্চ উচ্চতা (নিম্ন বায়ুৰ চাপত) আৰু অতিপাত ঠাণ্ডাৰ পৰিবেশত এক্সট্ৰিম'ফিল জীৱও পোৱা যায়।
জলবায়ু সলনি হোৱাৰ ফলত হিমালয়ৰ উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তু জগতখনৰ গঠনত বৰ্তমান বহুতো সাল-সলনি হোৱা দেখা গৈছে। উষ্ণতাৰ বৃদ্ধি হোৱাৰ ফলত বহুতো প্ৰজাতিৰ জীৱই নিজৰ বাসস্থান উচ্চ স্থানলৈ সলনি কৰা দেখা গৈছে। বৰ্তমান গাঢ়ৱাল হিমালয় অঞ্চলত 'অ'ক' বনাঞ্চলৰ ঠাইত 'পাইন'ৰ বনাঞ্চলৰে ভৰি পৰা দেখা গৈছে। ইয়াৰ উপৰিও বহুতো প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ ঔষধিয় গুণত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
ভূ-তত্ত্ব
thumb|৬০০০ কিঃমিঃৰৰো অধিক গতি কৰাৰ পাছত ভাৰতৰ ভূ-খণ্ডই(ইণ্ডিয়ান প্লেট) এছিয়া (ইউৰেছিয়ান প্লেট)-ক খুন্দা মৰা দেখা গৈছে হিমালয় হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ নতুনকৈ গঠিত হোৱা পৰ্বতমালা। ইয়াৰ উৎপত্তি গেদীয় আৰু ৰূপান্তৰিত শিল ওপৰলৈ উঠি অহাৰ ফলত হৈছে। 'প্লেট টেকটনিক'ৰ আধুনিক তত্ত্বৰ মতে, 'ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেট' আৰু 'ইউৰেছিয়ান প্লেট'ৰ সমকেন্দ্ৰিক সীমাত হোৱা 'মহাদেশীয় খুন্দা'ৰ (orogeny ) ফলত হিমালয় পৰ্বতমালাৰ গঠন হৈছে। ইয়াক 'fold mountain' বোলা হয়।
প্ৰায় ৭ কোটি বছৰৰ আগতে উত্তৰ দিশলৈ বাৰ্ষিক ১৫ ছেঃমিঃ বেগত গতি কৰা ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেটে ইউৰেছিয়ান প্লেটক খুন্দা মাৰিছিল। প্ৰায় ৫ কোটি বছৰৰ আগত, এই ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেটে টেঠিছ মহাসাগৰক সম্পূৰ্ণকৈ বন্ধ কৰি তুলিছিল। এই ঘটনাটো ইয়াত থকা গেদীয় শিলৰ উপস্থিতিয়ে ইয়াৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰিছে। ইয়াৰ গেদসমূহ পাতল হোৱা বাবে এইবিলাক ডুব যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে ভাঁজ হৈ পৰ্বতমালালৈ পৰিৱৰ্তন হয়। ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেটে তিব্বতীয় মালভূমিৰ নিম্নাংশত অনুভূতি দিশত হেঁচা দিয়াৰ ফলত ই ওপৰলৈ উঠি গৈছে। এই খুন্দাৰ ফলতেই ম্যানমাৰৰ আৰাকান য়মা আৰু বংগোপ সাগৰৰ আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ সৃষ্টি হৈছিল।
বৰ্তমানলৈকে 'ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেট' প্ৰতিবছৰে ৬৭ মিঃমিঃকৈ গতি কৰি আছে। ঠাৱৰ কৰা হৈছে যে, পৰৱৰ্তী ১০০ কোটি বছৰৰ পাছত ই ৰ দিশত প্ৰায় ১৫০০ কিঃমিঃ গতি কৰিব। ইয়াৰ ফলত হিমালয়ৰ উচ্চতা প্ৰতিবছৰে ৫মিঃমিঃকৈ বাঢ়ি গৈ আছে। এছিয়ান প্লেটৰ দিশত ইণ্ডিয়ান প্লেটে গতি কৰাৰ ফলত এই অঞ্চলটোত সঘনে ভূমিকম্পৰ অনুভৱ কৰা যায়।
হাইড্ৰ'ল'জি
thumb|left|চীনৰ জিনজিয়াঙ আৰু [[পাকিস্তানত, গডউইন অষ্টিনৰ ওচৰৰ হিমবাহৰ চিত্ৰ]] হিমালয় পৰ্বতমালাত প্ৰায় ১৫০০০ মান হিমবাহ আছে আৰু এইবোৰত প্ৰায় ১২০০০ ঘন কিঃমিঃ বিশুদ্ধ পানী সংৰক্ষিত হৈ আছে। প্ৰায় ৭০ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ ভাৰত-পাকিস্তানৰ সীমান্তৰ 'ছিয়াছেন হিমবাহ' মেৰু অঞ্চলৰ বাহিৰত অৱস্থিত পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম হিমবাহ। গংগোত্ৰী আৰু যমুনাত্ৰী (উত্তৰাখণ্ড), জেমু (ছিক্কিম), খুম্বু (মাউণ্ট এভাৰেষ্ট অঞ্চল) হৈছে হিমালয়ৰ আন কেইটামান উল্লেখযোগ্য হিমবাহ।
হিমালয়ৰ নদীসমূহৰ ফলত দুটা উল্লেখযোগ্য নদী উপত্যকাৰ গঠন হৈছে:
পূব দিশৰ হিমালয়ৰ নদীসমূহ মূলতঃ ইৰাৱতী নদীৰ উপনৈ। ই পূৱ তিব্বতত উৎপত্তি হৈ ম্যানমাৰৰ মাজেদি বৈ গৈ আন্দামান সাগৰত পৰিছেগৈ।
হ্ৰদ
thumb|left|250px|প্ৰায় ৫, ০০০ মিটাৰ উচ্চতাত ভাৰতবৰ্ষৰ ছিক্কিমত অৱস্থিত এটা হিমালয়ৰ হ্ৰদ দেখা গৈছে হিমালয় অঞ্চলত কেইবাশ হ্ৰদ অৱস্থিতি ত আছে। প্ৰায়বিলাক হ্ৰদ ৫,০০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ ভিতৰতে পোৱা যায় আৰু উচ্চতা বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে হ্ৰদবিলাকৰ আকাৰ কমি যোৱা দেখা যায়। ভাৰত আৰু চীনৰ সীমান্তত অৱস্থিত পাংগং ছ’ (৭০০ বৰ্গ কিঃমিঃ) তথা মধ্য তিব্বতত অৱস্থিত য়ামড্ৰ’ক ছ’(৬৩৮ বৰ্গ কিঃমিঃ) হৈছে হিমালয়ৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ হ্ৰদ (মাটিকালি ফালৰপৰা)। আন কেইটামান উল্লেখযোগ্য হ্ৰদ হৈছে গুৰুড’গমাৰ হ্ৰদ (উত্তৰ ছিক্কিম), ছাংমৌ হ্ৰদ (ভাৰত আৰু চীনৰ সীমান্তৰ ওচৰত) আৰু তিলিছ’ হ্ৰদ (নেপাল)। হিমবাহৰ কাৰ্য্যকলাপৰ ফলত কেতিয়াবা পৰ্বতবিলাকৰ মাজত হ্ৰদৰ উৎপত্তি হয়। হিমালয়ত এনেধৰণৰ হ্ৰদ প্ৰধানকৈ ইয়াৰ ওপৰৰ অংশ, অৰ্থাৎ ৫,০০০ মিটাৰৰো অধিক উচ্চতাত পোৱা যায়।
জলবায়ুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
thumb|right|250px|[[লাডাখত অৱস্থিত কোনো এক গিৰিপথৰ মাজত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকসকলে প্ৰাৰ্থনাত ব্যৱহাৰ কৰা পতাকা দেখা গৈছে]] ভাৰতীয় উপদ্বীপ আৰু তিব্বতীয় মালভূমিৰ জলবায়ুৰ ওপৰত হিমালয়ৰ প্ৰভাৱ আটাইতকৈ বেছি। দক্ষিণ দিশে ভাৰতীয় উপদ্বীপলৈ হিমশীতল, শুকান সুমেৰুৰ পৰা বলা বতাহক হিমালয়ে বাধা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ ফলত অন্যান্য মহাদেশৰ নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চলতকৈ দক্ষিণ এছিয়াত বেছি গৰম অনুভৱ কৰা যায়। উত্তৰ দিশলৈ বলা মৌচুমী বতাহকো হিমালয়ে বাধা প্ৰদান কৰাৰ ফলত 'তৰাই অঞ্চল'ত ধাৰাষাৰ বৰষুণ হয়। মধ্য এছিয়াৰ মৰুভূমি, যেনে টাকলা মাকান আৰু গোবি মৰুভূমিৰ সৃষ্টিৰ কাৰণো হিমালয় বুলি ভৱা হয়।
পশ্চিমৰ ইৰাণৰপৰা বলা শীতল বতাহক হিমালয় পৰ্বতমালাই বাধা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ ফলত কাশ্মীৰত তুষাৰপাত তথা পঞ্জাব আৰু উত্তৰ ভাৰতত ধাৰাষাৰ বৰষুণ হয়। উত্তৰ দিশৰপৰা বলা হিমশীতল বতাহক হিমালয়ে বাধা প্ৰদান কৰাৰ পাছতো কিছু বতাহ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকালৈ বৈ যায়। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল আৰু বাংলাদেশৰ উষ্ণতা কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পায়।
মেৰু অঞ্চলৰ বাহিৰে হিমালয় পৰ্বতমালাত আটাইতকৈ বেছি হিমবাহৰ অঞ্চল পোৱা যায়। এছিয়াৰ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য নদী ইয়াৰপৰাই উৎপত্তি হৈছে আৰু ইয়াৰ ওপৰতেই পৃথিৱীৰ প্ৰায় ১০কোটি লোকে নিৰ্ভৰ কৰি জীয়াই আছে। বৰ্তমান চিন্তনীয় বিষয় হৈছে যে, হিমালয়ৰ উষ্ণতাৰ বৃদ্ধি গোলকীয় গড় উষ্ণতা বৃদ্ধিতকৈ বেছি বাঢ়িছে। নেপালত, যোৱা দশকত ০.৬ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ উষ্ণতা বৃদ্ধি পাইছে। অন্যহাতে যোৱা এশ বছৰত, গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ ফলত সমগ্ৰ পৃথিৱীত প্ৰায় ০.৭ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ উষ্ণতা বৃদ্ধি পাইছে।
ৰাজনৈতিক আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
পৃথিৱীৰ কেইবাখনো মুখ্য নদী, যেনে: গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ, সিন্ধু, য়াংজে, মেকং, ছুনজিয়াঙ আদি হিমালয়ৰপৰা উৎপত্তি হৈছে। এই নদীসমূহৰ উপত্যকাতেই আফগানিস্তান, বাংলাদেশ, ভূটান, চীন, ভাৰত, নেপাল, ম্যানমাৰ, কম্বোডিয়া, তাজিকিস্তান, উজবেকিস্তান, তুৰ্কমেনিস্তান, কাজাখাস্তান, কিৰগিজস্তান, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, মালয়েছিয়া আৰু পাকিস্তানৰ প্ৰায় ৩০ কোটি লোকে বসবাস কৰে।
হিমালয় পৰ্বতমালাৰ আকাৰ বৃহদাকাৰ হোৱা হেতুকে এই অঞ্চলৰ লোকসকলৰ চলাচলত প্ৰাকৃতিক বাধা প্ৰধান কৰি আহিছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে বিশেষকৈ, ভাৰতীয় উপদ্বীপৰ লোকসকলক চীন আৰু মংগোলীয় লোকসকলৰ লগত মিহলি হোৱাত বাধা দিছে। ইয়াৰ ফলত দুয়ো অঞ্চলৰ লোকসকলৰ ভাষা আৰু ৰীতি-নীতিত পাৰ্থক্য দেখা যায়। হিমালয় পৰ্বতমালাই বাণিজ্য আৰু সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰৰ ক্ষেত্ৰত বাধা প্ৰদান কৰি আহিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পৰ্বতমালা
নিক'টিন
নিক'টিন‌ এক প্ৰকাৰৰ স্নায়ুবিষ (নিউৰ'টক্সিন), যি একধৰণৰ এচিটাইলক'লিন সংগ্ৰাহকৰ (ক'লিনাৰ্গিক এচিটাইলক'লিন সংগ্ৰাহক) ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। ই মূলত ছ'লানেচি গোত্ৰৰ উদ্ভিদত পোৱা যায়। উদ্ভিদৰ পাত আৰু মূল নিক'টিনৰ উৎস।
= উৎস = নিক'টিন মূলতঃ ধঁপাত আৰু চিগাৰেট বা জৰ্দা আদিত পোৱা যায়।
= ইতিহাস = ধপাত গছৰ বৈজ্ঞানিক নাম Nicotiana tabacum ৰ পৰা ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। পৰ্তুগালৰ ফৰাচী ৰাষ্ট্ৰদূত Jean Nicot de Villemainৰ নামত এই গছৰ নামকৰণ কৰা হয় যিয়ে ১৫৬০ চনত পেৰিছলৈ ধঁপাত প্ৰেৰণ কৰিছিল। ধঁপাতৰ পৰা নিক'টিন পৃথক কৰিছিল জাৰ্মান পদাৰ্থবিদ ৱিলিয়াম হেনৰিখ আৰু ৰসায়নবিদ লুইডৱিক ৱিমেনে।
প্ৰথম ব্যৱহাৰ : কীটনাশক হিচাপে
ধঁপাত ইউৰোপত প্ৰথম পৰিচিতি লাভ কৰিছিল ১৫৫৯ চনত আৰু সপ্তদশ শতাব্দীৰ পিছলৈকে ই কেৱল ধূমপানতেই ব্যৱহৃত হোৱা নাছিল বৰঞ্চ কীটনাশক হিচাপেও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ত বিশ্বব্যাপী আঢ়ৈ হাজাৰ টন নিক'টিন কীটনাশক (ধঁপাত কাৰখানাৰ বৰ্জ্য) ব্যৱহৃত হৈছিল। কিন্তু ১৯৮০ চনৰ মাজভাগত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ ২০০ টনলৈ নামি আহিছিল। মানুহৰ বাবে কম ক্ষতিকৰ অন্যান্য কীটনাশক আবিষ্কৃত হোৱাৰ বাবে এনে ঘটিছিল।
= আসক্তি = ধাৰাবাহিক ধুম্ৰপায়ী হোৱাৰ মূল দায়ী জিনীয় কাৰণ বুলি কোৱা হয়। যিসকল কিশোৰে ধূমপান কৰে, ১৫ বছৰ বয়স হ'লে তাৰে প্ৰায় এক-চতুৰ্থাংশৰ ই নিয়মিয়া অভ্যাসত পৰিণত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ইয়াৰে ১৮ বছৰ বয়সত ৪৩ শতাংশই প্ৰতিদিনে এক পেকেট বা তাতোধিক চিগাৰেট সেৱন কৰিব পাৰে।
জিনগত কিছুমান বৈশিষ্টৰ কাৰণেই মানুহে কৈশোৰত ধূমপান আৰম্ভ কৰে আৰু পাছলৈ ধাৰাবাহিক ধুম্ৰপায়ী হৈ পৰে। এই বৈশিষ্টৰ বাবেই মানুহে গোটেই জীৱন ধূম্ৰপায়ী হৈ কটাই দিব পাৰে। সম্প্ৰতি এক গবেষণাৰ দ্বাৰা যুক্তৰাষ্টৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু নিউজিলেণ্ডৰ বিজ্ঞানীসকলে মাত্ৰাধিক ধূমপান কৰাৰ লগত জিনীয় বৈশিষ্টৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰি আছে। আনহাতে প্ৰাপ্ত বয়স্কৰ ক্ষেত্ৰত যিসকল জিনগত কাৰণত নিক'টিনৰ আসক্ত হয়, তেওঁলোকৰ ২৭ ভাগ নিক'টিন সেৱনত অভ্যস্ত হৈ পৰে, আৰু প্ৰায় ২২ শতাংশই চিগাৰেট এৰি দিয়াৰ চেষ্টা কৰিও ব্যৰ্থ হয়।
= নিক'টিনৰ ক্ষতিকাৰক দিশ = গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে ধঁপাত সেৱনৰ ফলত প্ৰতিবছৰে বিশ্বত ৪ নিযুত লোক মৃত্যুবৰণ কৰিছে। অনুমান কৰা হৈছে, ধঁপাত সেৱনৰ হাৰ এনেদৰে চলি থাকিলে ২০২০ চনৰ ভিতৰত মৃত্যু আৰু শাৰীৰিক প্ৰতিবন্ধকতাৰ প্ৰধান কাৰণ হ'ব ধঁপাত সেৱন। পৰোক্ষ ধূমপানে শিশুৰ মাৰাত্মক ক্ষতি কৰিব পাৰে। শিশুয়ে সাধাৰণতে দ্ৰুত শ্বাস লয়, তদুপৰি সিহঁতৰ শ্বাস তন্ত্ৰও অপৰিণত, সেয়ে চিহাৰেটৰ ধুঁৱা সহজেই শিশুৰ শ্বাসতন্ত্ৰত প্ৰৱেশ কৰি বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰে। পৰোক্ষ ধূমপানৰ কাৰণে শিশুৰ নিউম'নিয়া, ব্ৰংকিঅ'লাইটিছ, ব্ৰংকাইটিছ., হাঁপানি ইত্যাদি ৰোগ হয়। কেৱল যুক্তৰাষ্ট্ৰতেই প্ৰতিবছৰে তিনি লাখ শিশু চৌপাশৰ ধূমপানৰ কাৰণে নিউম'নিয়া আৰু ব্ৰংকাইটিছত ভোগে। পৰোক্ষ ধূমপানৰ প্ৰভাৱত শ্বেত ৰক্তকণিকাই ঠিকমতে কাৰ্য কৰিব নোৱাৰে, ফলত শিশু অলপতেই অসুখত ভোগে। যুক্তৰাজ্যত বছৰি পৰোক্ষ ধূমপানৰ কাৰণে ১৭ হাজাৰ শিশু বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্তহৈ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হয়। পাৰিপাৰ্শিক ধূমপানৰ কাৰণে শিশুৰ হৃদৰোগো হ'ব পাৰে। ইয়াৰোপৰি মধ্যকৰ্ণৰ প্ৰদাহ, বধিৰতা, মূৰৰ বিষ, মূৰ ঘুৰোৱা, অস্থিৰতা, আদিও হ'ব পাৰে। শিশুৰ স্বাভাৱিক বৰ্ধন আৰু মানসিক বৃদ্ধি ব্যাহত হ'ব পাৰে। যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এক গৱেষণাত দেখা গৈছে, যিসকল শিশু গণিত আৰু যুক্তিবিদ্যাত কম পাৰদৰ্শী তেওঁলোকৰ বেচি ভাগৰেই মাক-দেউতাক ধূম্ৰপায়ী। এঁওলোকে শিক্ষক আৰু সহপাঠীৰ লগত সঠিক আচৰণ কৰিবলৈও নিশিকে। গৰ্ভাৱস্থাত ধূমপান কৰিলে সন্তানৰ মৰাত্মক ক্ষতি হয়, কাৰণ গৰ্ভস্থ সন্তানৰ শৰীৰত যি ৰক্ত প্ৰবাহিত হয়, তাৰ অক্সিজেন ধাৰণক্ষমতা ধঁপাতৰ কাৰ্বন ম'ন-অক্সাইডৰ উপস্থিতিয়ে কমায় দিয়ে। নিক'টিনে গৰ্ভাশয়লৈ ৰক্ত-সৰবৰাহ হ্ৰাস কৰে, ফলস্বৰূপে মাকৰ শৰীৰৰ পৰা পৰ্যাপ্ত পুষ্টি গৰ্ভস্থ সন্তানৰ শৰীৰলৈ যাব নোৱাৰে, সেয়ে শিশুৰ বৃদ্ধিও ব্যাহত হয়। ইয়াৰোপৰি ধূমপানৰ কাৰণে গৰ্ভপাত নাইবা অপৰিণত শিশুৰ জন্ম হ'বও পাৰে। এনে অপৰিণত শিশুবোৰ অন্য সংক্ৰমণ বা অন্য কোনো কাৰণত মৃত্যু হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। মাকৰ ধূমপানৰ কাৰণে অনাগত সন্তানৰ জন্মগত সমস্যাও হ'ব পাৰে। গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে, পৰিয়ালত দেউতাক, ককায়েক বা অন্য কোনোবাই ধূমপান কৰিলে শিশুসকল সহজেই আকৃষ্ট হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নিচাযুক্ত পদাৰ্থ
নন্দ তালুকদাৰ
নন্দ তালুকদাৰ (Nanda Talukdar; জন্ম:৭ মাৰ্চ, ১৯৩২ – মৃত্যু:২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮৩) অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গৱেষক আৰু জীৱনীকাৰ। তেওঁ শ্বিলঙৰ শংকৰদেৱ কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে ইয়াতে কৰ্মৰত হৈ থাকে। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ অসম সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰি তেওঁ মৰোণোত্তৰ ভাৱে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তালুকদাৰ অসম সাহিত্য সভাৰ সহকাৰী সম্পাদক, ‘কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি’ৰ সহকাৰী সম্পাদক আৰু ‘অসম একাডেমী’ৰ যুটীয়া সম্পাদক আছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
সৰভোগৰ ওচৰৰ ভেৰভেৰী গাঁৱত ১৯৩২ চনৰ ৭ মাৰ্চ তাৰিখে নন্দ তালুকদাৰৰ জন্ম হয়। পিতৃ মহেন্দ্ৰ নাথ আৰু মাতৃ যশোবালা।
সৰুতেই পিতৃহাৰা হৈ বৰ কষ্টেৰে ডাঙৰ হোৱা নন্দ তালুকদাৰে বৰনগৰ জুৰোৰাম হাইস্কুলত কেইবছৰ মান পঢ়ি গুৱাহাটীৰ সোণাৰাম হাইস্কুলত ভৰ্তি হৈছিল। ইয়াৰ পৰাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত বিজ্ঞান বিভাগত নাম লিখায় যদিও ১৯৬০ চনত, বি বৰুৱা কলেজৰ পৰাহে কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬২ চনত তেওঁগুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
সাহিত্যিক অৱদান
অসমীয়া জীৱনী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত নন্দ তালুকদাৰৰ অৱদান অমেয়। তালুকদাৰে লেখা আৰু সম্পাদনা কৰা জীৱনী গ্ৰন্থ সমূহ হ’ল;
নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেচন
তেওঁৰ নামেৰে গুৱাহাটীৰ পূৱ শৰণীয়াত ১৯৯৬ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ তাৰিখে নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেচন গঠন কৰা হয়। সাহিত্যিক, সম্পাদক নিত্য বৰা এই সংস্থাৰ অধ্যক্ষ আৰু নন্দ তালুকদাৰ পুত্ৰ মৃণাল তালুকদাৰ সম্পাদক। এই ফাউণ্ডেচনৰ উদ্যোগত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ ঐতিহ্য কেন্দ্ৰত ১ ডিচেম্বৰ, ২০২১ ৰ পৰা ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ লৈ- ১৭৫ বছৰ পুৰণি অৰুণোদয় আলোচনীখন প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। অসমৰ ইতিহাসত এনে প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন এয়াই প্ৰথম।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অসম গণিত শিক্ষায়তন
অসম গণিত শিক্ষায়তন ( Assam Academy of Mathematics) হৈছে অসমৰ গণিত শিক্ষাৰ উন্নতিৰ কাৰণে অসমত জন্ম হোৱা এটি বেচৰকাৰী সংস্থা। ১৯৮৬ চনৰ ১৮ জুলাইত এই অনুষ্ঠানটিৰ জন্ম হয়। সেই দিনটোত অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ দ্বাৰা আয়োজিত আৰু সেই সময়ৰ কটন মহাবিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ গণিতৰ বিষয় শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰীৰ এক গ্ৰীষ্মকালীন প্ৰশিক্ষণ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ৰাজ্যখনৰ গণিত প্ৰেমীসকলক লৈ এখন মঞ্চ খোলাৰ উদ্যোগ লৈ জন্ম দিছিল অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ।
শিক্ষায়তনে ২০১০ চনৰ পৰা জাৰ্নেল অৱ দ্য আসাম একাডেমী অৱ মেথেমেটিক্স (Journal of the Assam Academy of Mathematics(JAAM),ISSN No. 2229-3884) নামেৰে এখন গণিত বিষয়ক জাৰ্নেল প্ৰকাশ কৰিছে। লগতে ১৯৮৭ চনৰ পৰা শিক্ষায়তনে ‘গণিত বিকাশ’ নামৰ এখন দ্বিভাষীক ( অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ) ছমহীয়া আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে। শিক্ষায়তনে বছৰি মেথলেটিক্স প্ৰতিযোগিতা আৰু গণিত অলিম্পিয়াড নামেৰে দুটা প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে। শিক্ষায়তনে ৰাঁচীৰ বিৰলা ইন্সটিটিউট অৱ টেকন’ল’জিৰ ভূতপূৰ্ব অধ্যাপক ড॰ ৰাধাচৰণ গুপ্তাৰ পৰা পোৱা অনুদানেৰে গণিত ইতিহাসৰ সম্বন্ধে আৰ চি গুপ্তা এণ্ডোমেণ্ট (R C Gupta Endowment) বক্তৃতা প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে।
ইতিহাস
অসমত ১৯৮৫ চনত অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ গঠন হৈছিল। উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ বাবে সংসদৰ দ্বাৰা সাল-সলনি কৰা নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ বিষয়ে প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে সংসদৰ উদ্যোগত বিভিন্ন শিক্ষণ প্ৰশিক্ষণ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হৈছিল। তাৰে পৰিপ্ৰেক্ষিতত গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ গণিত-শিক্ষকসকলৰ বাবে ১৯৮৬ চনৰ ২৯ জুন তাৰিখৰ পৰা তিনি সপ্তাহৰ এটি গ্ৰীষ্মকালীন শিবিৰ আয়োজিত হৈছিল। তেতিয়াৰ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ অধ্যাপক ডঃ তাৰকেশ্বৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰা এই শিবিৰত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, কটন মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটীস্থিত দুখনমান মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকে পাঠদান আগবঢ়াইছিল। কেইখনমান মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱক্তা আৰু অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পঞ্চাশ গৰাকী গণিতৰ বিষয়-শিক্ষকে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
সেই ৪ জুলাই তাৰিখে শিবিৰতে নাজিৰাৰ পদ্ম হাজৰিকা, জামুগুৰিৰ ভোলা শৰ্মা, খৈৰাবাৰীৰ গণেশ কলিতা আৰু মৰিগাঁৱৰ ফজলু ৰহমান নামৰ চাৰিগৰাকী শিক্ষকে অসমত গণিত শিক্ষাৰ সমস্যা আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰৰ লগতে গণিত শিক্ষাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে অনানুষ্ঠানিকভাৱে এক আলোচনা কৰিছিল। তাতে তাৰকেশ্বৰ চৌধুৰী উপস্থিত হৈ একেলগে আধাঘণ্টামান আলোচনাত বহে। এই আলোচনাৰ অন্তত অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ দৰে গণিতৰ বাবেও এক সংস্থাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে বুলি সকলোৱে সিদ্ধান্তত উপনীত হয়। এইদৰে ১৯৮৬ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখতে গণিত শিক্ষায়তনৰ ধাৰণা আৰম্ভ হয়।
৪ জুলাইৰ অনানুষ্ঠানিক আলোচনাৰ বিষয়বস্তুক ডঃ তাৰকেশ্বৰ চৌধুৰীয়ে সহকৰ্মী আৰু পাঠদান আগবঢ়াই থকা অধ্যাপকসকলৰ সৈতে বিশদভাৱে আলোচনা কৰি ১৯৮৬ চনৰ ১৮ জুলাইত উক্ত বিষয়ত এখন সভাৰ আয়োজন কৰে। সেই সভাত উপস্থিত সকলো অধ্যাপক-শিক্ষকৰ বক্তব্য, মন্তব্য আৰু সমৰ্থন সাপেক্ষে ডঃ বুদ্ধ প্ৰসাদ চেতিয়াক সভাপতি, ডঃ তাৰকেশ্বৰ চৌধুৰীক সম্পাদক আৰু ডঃ বিশ্বজিৎ ভাগৱতীক কোষাধ্যক্ষ হিচাপে তদৰ্থ কমিটি এখন গঠন কৰি অসম গণিত সংস্থা নামেৰে এটি সংস্থাৰ জন্ম হয়। সেইদিনা ৩৭ জনে সদস্য পদ গ্ৰহণ কৰে। সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰৰ ২৪-২৫ তাৰিখে কটন মহাবিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ সভাত সংস্থাৰ সংবিধানখন গ্ৰহণ কৰা হয়।
অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ নামকৰণ
১৯৮৬ চনৰ ১৮ জুলাইত প্ৰথম জন্মৰ সময়ত সংস্থাৰ নাম আছিল অসম গণিত সংস্থা। পৰৱৰ্তী সময়ত সৰহভাগ সদস্যৰে সংস্থাৰ নামটো মনঃপুত নোহোৱাৰ বাবে তাক সলাই গণিত শিক্ষায়তন,অসম কৰাৰ চিন্তা-চৰ্চা চলে। সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰৰ ২৪-২৫ তাৰিখে কটন মহাবিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ সভাত এই বিষয়ে আলোচনা হয়। এই সভাত গণিত শিক্ষায়তন,অসম নামটো মনঃপুত নোহোৱাৰ কথা অমলা বেজবৰুৱাই তেওঁৰ আশে পাশে বহি থকা সভ্যসকলক অৱগত কৰে। তেনেতে ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ মেনা নামৰ শিক্ষকজন মঞ্চলৈ আগবাঢ়ি গৈ সকলোকে সম্বোধি ক'লে, "একাডেমী অৱ মেথেমেটিক্স ক'মা আসাম বুলিলে ক'ত অৱস্থিত সেইটোহে বুজাব; আমি সেইটোৱেই প্ৰকাশ কৰিব খোজো নেকি?" মেনাৰ মন্তব্যৰ পিছত অমলা বেজবৰুৱাই নামটো ঠিক নলগাৰ কাৰণটো ততালিকে বুজি পালে আৰু তাক সলাই অসম গণিত শিক্ষায়তন কৰে। এই সম্পৰ্কে ডঃ দিলীপ শৰ্মাই লোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত অমলা বেজবৰুৱাই এনেদৰে কয়,"যেই ইমান স্পষ্টকৈ ক'লে, আমি, অন্ততঃ মই, ততালিকে বুজিলো নামটো কিয় ঠিক লগা নাছিল। নামটোৱে যেন অসম ৰাজ্যৰ গণিত শিক্ষায়তনখনৰ কথাহে কৈছে, বিহাৰৰ বা হাৰিয়ানাখনৰ নহয়। ইয়াৰ পিছত তুৰন্তে বৰ্তমানৰ নামটো ওলাই পৰিল। কাৰ মুখত মোৰ মনত নাই,কিয়নো আমি সকলোৱে ততালিকে পছন্দ কৰিলোৱেই নহয়।" ]]
গণিত বিকাশ
অসম গণিত শিক্ষায়তনে ‘গণিত বিকাশ’ নামৰ এখন দ্বিভাষীক ( অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ) ছমহীয়া আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে। ১৯৮৭ চনৰ জুলাই মাহত শিক্ষায়তনৰ প্ৰথম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত গণিত বিকাশৰ প্ৰথম সংখ্যাটো উন্মোচিত হয়। আলোচনীখনৰ প্ৰথম সম্পাদক ড॰ অমলা বেজবৰুৱা। তেওঁ একেৰাহে তিনিটা সংখ্যা সম্পাদনা কৰিছিল আৰু নিৰ্দ্ধাৰিত সময়ৰ ভিতৰত প্ৰকাশ কৰি সদস্যসকলৰ হাতত তুলি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে কেইবাটাও সংখ্যা সম্পাদনা কৰে ডঃ দিলীপ শৰ্মাই। তাৰ পিছত বিভিন্নজনে সম্পাদনা কৰিছে। ২০১৯ চনৰ জানুৱাৰী-জুন সংখ্যালৈকে গণিত বিকাশৰ সম্পাদকৰ দায়িত্বত থকা ব্যক্তিসকল হ'ল- ড৹ মলয় দত্ত, ড৹ দিব্যজ্যোতি মহন্ত, ড৹ হেমন্ত কুমাৰ বৰুৱা, ড৹ ৰামচন্দ্ৰ ডেকা, ড৹ চন্দ্ৰৰেখা মহন্ত, ড৹ জ্ঞানজ্যোতি শৰ্মা(৬২ সংখ্যা) আৰু ড৹ মৃণাল কলিতা(৬৩-৬৪ সংখ্যা একত্ৰে)।
২০১৯ চনৰ জুলাই-ডিচেম্বৰ সংখ্যা(৬৫ সংখ্যক) আৰু ২০২০ চনৰ জানুৱাৰী-জুন সংখ্যা(৬৬ সংখ্যক),আলোচনীখনৰ এই দুটা সংখ্যা একেলগে ২০২০ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহত ই-সংস্কৰণ হিচাপে প্ৰকাশ পায়। সংখ্যা দুটাৰ সম্পাদনা কৰে ডঃ প্ৰবীণ দাসে। এয়াই গণিত বিকাশৰ প্ৰথম ই সংস্কৰণ। অসম গণিত শিক্ষায়তনৰ ৱেবচাইটযোগে এই ই-সংস্কৰণসমূহ মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ পিছৰ সংখ্যাৰ পৰা অৰ্থাৎ ২০২০ চনৰ জুলাই-ডিচেম্বৰ(৬৭ সংখ্যক) মাহৰ পৰা গণিত বিকাশৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব দিয়া হয় পংকজ জ্যোতি মহন্তক আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰ দায়িত্বত থাকে ডঃ মঞ্জিল প্ৰতীম শইকীয়া। সম্পাদনা সমিতিত থাকে বীৰব্ৰত দাস চৌধুৰী, ডঃ জ্ঞানজ্যোতি শৰ্মা আৰু প্ৰাঞ্জল দাস। এই সংখ্যাৰ আলোচনীতে ছমহীয়া আলোচনীখন তিনিমহীয়া হোৱাৰ ঘোষণা এনেদৰে উল্লেখ আছে, "অসম গণিত শিক্ষায়তনে ২০২১ চনৰ পৰা তিনিমহীয়া কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। আলোচনীখনৰ পৰৱৰ্তী সংখ্যাটো অহা জানুৱাৰী মাহৰ প্ৰথমভাগত প্ৰকাশ পাব"।
কাৰ্যবাহী সম্পাদক ডঃ মঞ্জিল প্ৰতীম শইকীয়া আৰু সম্পাদক পংকজ জ্যোতি মহন্তৰ তত্ত্বাৱধানত ২০২১ চনৰ পৰা গণিত বিকাশ তিনিমাহৰ মূৰে মূৰে অনলাইন যোগে প্ৰকাশ হৈ আহিছে। শেহতীয়া সংখ্যাৰ সম্পাদনা সমিতিত থকা সদস্যসকল হ'ল- বীৰব্ৰত দাস চৌধুৰী, প্ৰাঞ্জল দাস, প্ৰিয়াংকুশ ডেকা, প্ৰেয়াংশী শইকীয়া, অনামিকা বড়া, ডঃ জ্ঞানজ্যোতি শৰ্মা আৰু ডঃ আশীষ পাল।
গণিত বিষয়ক প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন
শিক্ষায়তনে প্ৰতি বছৰৰ মে’ মাহত মেথলেটিক্স প্ৰতিযোগিতা আৰু ছেপ্তেম্বৰ মাহত গণিত অলিম্পিয়াড(Regional Mathematical Olympiad, RMO) অনুষ্ঠিত কৰে। পিছলৈ এই প্ৰতিযোগিতাসমূহ অনুষ্ঠিত কৰা পৰীক্ষা-কেন্দ্ৰৰ সংখ্যা ৪৬টালৈ বৃদ্ধি পায় । ১৯৮৭ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে মুঠ আঠটা কেন্দ্ৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে গণিত অলিম্পিয়াড পতা হৈছিল। তেতিয়া মুঠ পৰীক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা আছিল ৩৭২ জন।
শিক্ষায়তনে প্ৰদান কৰা বঁটা
শিক্ষায়তনে পতা গণিত অলিম্পিয়াডৰ চতুৰ্থ শাখাত (একাদশ-দ্বাদশ শ্ৰেণী) প্ৰথম স্থান পোৱা প্ৰতিযোগীগৰাকীক ড॰ সুব্ৰতানন্দ দুৱৰা স্বৰ্ণ-পদক-এৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়। গণিত আলিম্পিয়াডৰ তৃতীয় শাখাত (নৱম-দশম শ্ৰেণী) প্ৰথম স্থান পোৱা প্ৰতিযোগীগৰাকীক ৰাজেন দাস স্মাৰক বঁটা আৰু দ্বিতীয় স্থান পোৱা প্ৰতিযোগীগৰাকীক প্ৰাঞ্জল তালুকদাৰ স্মাৰক বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়। গণিত আলিম্পিয়াডৰ প্ৰতিটো শাখাত প্ৰথম স্থান পোৱা প্ৰতিযোগীগৰাকীক দুৰ্গেশ্বৰ দাস স্মৰক বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়। মেথলেটিক্স প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰতিটো শাখাত প্ৰথম হোৱা দলটোক বাপুকৃষ্ণ চৌধুৰী বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়। ৰাজ্যিক ভিত্তিক কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ তৃতীয় শাখাত (নৱম-দশম শ্ৰেণী) প্ৰথম হোৱা দলটোক ড॰ অমলা বেজবৰুৱা স্মাৰক বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত অনুষ্ঠিত হোৱা দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ (বিজ্ঞান আৰু কলা শাখা) পৰীক্ষাত গণিতত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পোৱাৰ লগতে সৰ্বোচ্চ গড় নম্বৰ পোৱাজনক হলিৰাম দত্ত স্মাৰক স্বৰ্ণ-পদক প্ৰদান কৰা হয়।
ড॰ সুব্ৰতানন্দ দুৱৰা স্বৰ্ণ-পদক প্ৰাপ্ত
ড॰ সুব্ৰতানন্দ দুৱৰা স্বৰ্ণ-পদক প্ৰাপ্তসকল হ’ল
লগতে চাওক
Indian National Mathematical Olympiad
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গণিত শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
কুলধৰ শইকীয়া
কুলধৰ শইকীয়া (Kuladhar Saikia; চমুকৈ কুল শইকীয়া) ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ অসম মেঘালয় কেডাৰৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া আৰু অসম আৰক্ষীৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক-প্ৰধান (এপ্ৰিল ২০১৮ - নৱেম্বৰ ২০১৯)। তেখেত অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক লগতে অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। আৰক্ষী বিভাগত তেওঁ দেখুৱা উৎকৃষ্ট কাৰ্যদক্ষতাৰ বাবে তেখেতে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা দুবাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ আৰক্ষী পদক লাভ কৰিছে। অসম আৰক্ষী সমাজৰ কল্যাণৰ বাবে তেখেতে "প্ৰজেক্ট প্ৰহৰী" নামৰ এক অভিলাষী প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেখেত অসম প্ৰকল্প নামেৰে অৰ্থনৈতিক নীতি গৱেষণা গোট এটা গঠন কৰিছিল।
আৰক্ষী সেৱাৰ লগত জড়িত শইকীয়া এজন সুসাহিত্যিক। তেখেতে ১৯৯৮ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু ২০০০ চনত কথা বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫ চনত গল্প সংকলন "আকাশৰ ছবি আৰু অন্যান্য গল্প"ৰ বাবে তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেত ২০১৯ বৰ্ষত আৰক্ষী সঞ্চালক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ২০২০ বৰ্ষৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২ তাৰিখে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। ২০২১ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁক অৰুণোদয় সাহিত্য সভা আৰু ড° ময়িদুল ইছলাম বড়া স্মৃতিৰক্ষা সমিতিয়ে শিৱসাগৰত ড° ময়িদুল ইছলাম বড়া সাহিত্য বঁটা গ্ৰহণ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কুলধৰ শইকীয়াৰ জন্ম ১৯৫৯ চনত। ৰঙিয়াৰ হাইস্কুলত পঢ়াশলীয়া শিক্ষা লাভ কৰি তেখেতে কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাক্‌বিশ্ববিদ্যালয় আৰু দিল্লীৰ ৰাজজাছ কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। দিল্লী স্কুল অৱ ইকোন’মিক্সৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰাৰ পিছত তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ হিন্দু কলেজত কিছুদিন অৰ্থনীতি পঢ়াইছিল। ১৯৮৫ চনত ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাত যোগদান কৰাৰ আগতে তেখেতে কিছুদিন পৰিকল্পনা আয়োগত ভাৰতীয় অৰ্থনীতি সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে আৰু তাৰ পিছত কিছুদিন ভাৰতীয় ৰে’ল যাতায়াত সেৱাৰ বিষয়া হিচাপেও কাম কৰিছিল। ২০০০-২০০১ চনত তেখেতে আমেৰিকাৰ পেন্সিলভানিয়া ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়ত সন্মানীয় ফুলব্ৰাইট সভ্য হিচাপে “নেতৃত্ব আৰু ব্যৱস্থাপনা” বিষয়ৰ পাঠ্যক্ৰম আৰু লগতে “সামুদায়িক বিকাশ আৰু সম্পদ-ব্যৱস্থাপনা” বিযয়ত গৱেষণা কাৰ্যক্ৰম সম্পন্ন কৰে। তেখেতে অলপদিনৰ বাবে ৱাশ্বিংটনত বিশ্ব-বেঙ্কৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেখেতে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটীৰ পৰা "অপৰাধ আৰু উন্নয়ন" বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছিল।
সাহিত্যিক জীৱন
শইকীয়াদেৱৰ এতিয়ালৈ ১২খন চুটিগল্প সংকলন প্ৰকাশ হৈছে। ২০০০ চনত তেখেতলৈ সন্মানীয় “কথা” পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হয়। অসমৰ স্থানীয় বাতৰি কাকত-আলোচনীৰৰ লগতে ইংৰাজী কাকত-আলোচনীতো শইকীয়াদেৱে নিয়মীয়াকৈ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ পৰা ব্ৰেণ্ড ব্যৱস্থাপনা, শক্তি পৰিকল্পনাৰ পৰা সাহিত্য সমালোচনা, কূটনৈতিক কৌশল আদি বিভিন্ন বিষয়ৰ সম্বন্ধত নিবন্ধ লিখি আহিছে। তেওঁৰ কিছুমান প্ৰকাশিত নিবন্ধ “Energy Resources and Planning in the North East” গ্ৰন্থত প্ৰকাশ হৈছে। কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান (IIM) আদিৰ দৰে ভাৰতৰ আগশাৰীৰ ব্যৱসায় ব্যৱস্থাপনাৰ শিক্ষানুষ্ঠানে তেখেতক ব্যৱস্থাপনা, বিকাশৰ সামুদায়িক নিৰ্ণয় ব্যৱস্থা আদি বিষয়ত বক্তব্য ৰাখিবলৈ অতিথি বক্তা হিচাপে নিমন্ত্ৰণ কৰি আহিছে। অসমৰ সামগ্ৰিক বিকাশ আৰু সংবৰ্ধন সম্পৰ্কে প্ৰকাশ পোৱা “Assam: Beyond 2000” নামৰ অৱলোকন নথি-প্ৰকল্পৰ তেখেতো এগৰাকী সম্পাদক আছিল। “Assam Police: Through the Years” নামৰ গ্ৰন্থৰ তিনিজনীয়া সম্পাদনা সমিতিৰ এজন হিচাপে তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। শইকীয়াদেৱ এজন উচ্চ প্ৰশংসিত নাট্যকাৰো। বহু কেইখন গভীৰ চিন্তোদ্দীপক নাটক লিখাৰ উপৰিও তেখেতে দূৰদৰ্শনৰ বাবে দুখন টেলি-ফিল্মৰ চিত্ৰনাট্য লিখি পৰিচালনাও কৰিছে।
শিখ ধৰ্ম
শিখ ধৰ্ম এটা একেশ্বৰবাদী ধৰ্ম। এই ধৰ্মৰ অনুসৰণকাৰী সকলক শিখ বুলি কোৱা হয়। খৃষ্টীয় পঞ্চদশ শতাব্দীত পঞ্জাবত এই ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তিত হয়। এই ধৰ্মৰ মূল ভিত্তি গুৰু নানক দেৱ আৰু এখেতৰ উত্তৰসূৰী ১০জন শিখ গুৰুৰ (পবিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব এওঁলোকৰ মাজৰ দশমজন হিচাপে বিবেচিত হয়) ধৰ্মোপদেশ। শিখ ধৰ্ম বিশ্বৰ পঞ্চম বৃহত্তম ধৰ্মীয় গোষ্ঠী। শিখ ধৰ্মমত আৰু দৰ্শন 'গুৰমত' (অৰ্থাৎ 'গুৰুৰ উপদেশ') নামেৰেও পৰিচিত। 'শিখ ধৰ্ম' কথাটিৰ উৎস নিহিত আছে'শিখ' শব্দটোৰ মাজত; যিটো সংস্কৃত মূলশব্দ 'শিষ্য' বা 'শিক্ষা' পৰা আহিছে।
শিখ ধৰ্মৰ প্ৰধান বক্তৱ্য হ’ল 'ৱাহেগুৰু' অৰ্থাৎ সৰ্বব্যাপী ঈশ্বৰৰ প্ৰতীক 'এক ওঙ্কাৰ'-ৰ প্ৰতিভূ 'ৱাহেগুৰু'-ত বিশ্বাসী। এই ধৰ্ম ঈশ্বৰৰ নাম আৰু বাণীৰ নিয়মবদ্ধ আৰু ব্যক্তিগত ধ্যানৰ মাধ্যমত মোক্ষলাভৰ কথা কয়। শিখ ধৰ্মৰ এটা বিশিষ্টতা হ’ল এই যে, এই ধৰ্মত ঈশ্বৰৰ অৱতাৰতত্ত্ব স্বীকৃত নহয়। বৰ শিখসকলৰ মতে ঈশ্বৰেই এই ব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্বৰূপ। শিখসকলে ১০জন শিখ গুৰুৰ উপদেশ আৰু 'গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব' নামক পবিত্ৰ ধৰ্ম গ্ৰন্থৰ অনুশাসন মানি চলে। উক্ত ধৰ্ম গ্ৰন্থত ১০জন শিখ গুৰুৰ ৬ জনৰ বাণী আৰু নানান আৰ্থ-সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় ব্যক্তিত্বসকলৰ বক্তব্য লিপিবদ্ধ আছে। গুৰু গোবিন্দ সিং এই গ্ৰন্থটিকে দশম গুৰু বা খালচা পন্থৰ সৰ্বশেষ গুৰু হিচাপে ঘোষণা কৰি গৈছে। পঞ্জাবৰ ইতিহাস, সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ লগত শিখ ধৰ্মৰ ঐতিহ্য আৰু শিক্ষা ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে। পৃথিৱীত শিখসকলৰ সংখ্যা ৩০ মিলিয়নৰ ওচৰা ওচৰি। শিখসকল মূলত পঞ্জাব আৰু ভাৰতৰ অনান্য ৰাজ্যত বাস কৰে। আধুনিক পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশতো দেশ বিভাজনৰ আগেয়ে লক্ষাধিক শিখলোকে বসবাস কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
*
শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
শালস্তম্ভ বংশ সপ্তম শতিকাৰ মাজভাগত শালস্তম্ভ নামৰ ৰজা এজনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা ৰাজধানী তুলি নি বৰ্তমান তেজপুৰৰ ওচৰৰ হাৰুপ্পেশ্বৰ নামে ঠাইত পাতে। এই বংশৰ ৰজাসকলে আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। শালস্তম্ভৰ পিছৰ পৰা ত্যাগসিংহ পৰ্যন্ত মুঠ একৈশজন ৰজাই কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰত্নপালৰ তামৰ ফলিত শালস্তম্ভক ম্লেছৰাজ বোলা হৈছে। ড° ডম্বৰুধৰ নাথৰ মতে শালস্তম্ভ চুতীয়া জাতিৰ লোক। কিন্তু এই বংশৰ ৰজাবিলাকে নিজকে ভগদত্তৰ বংশধৰ বুলিহে পৰিচয় দিছিল। এই বংশৰ পতনৰ পিছত পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল।
কিছুমান বুৰঞ্জীবিদৰ মতে, পাল ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ব্ৰহ্মপালে এওঁলোকক দক্ষিণ আৰু পূব দিশে খেদি পঠিয়ায়। পাছত এই বংশৰ কোনো লোকে পূবে শদিয়াত চুতীয়া ৰাজ্য আৰু দক্ষিণে ডিমাপুৰত কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
পতন
শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগসিংহৰ কোনো সতি-সন্ততি নাছিল। সেয়ে শালস্তম্ভ বংশ লোপ পায়।
গ্ৰন্থ সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
ভাৰতীয় দৰ্শন
ভাৰতীয় দৰ্শনৰ মূল বেদ। সংস্কৃতত দৰ্শনৰ নিষ্পন্ন ৰূপ হ'ল" দৃশ্" ধাতু আৰু ল্যুট্ প্ৰত্যয়। অতীজৰেপৰাই ভাৰতত বিভিন্ন দাৰ্শনিক পৰম্পৰা বিদ্যমান। [সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ]ৰ মতে, প্ৰথমৰ [উপনিষদ] কেইখনেই আছিল '...দৰ্শন সম্বন্ধে লিখিত পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি পুথি। ' পাণিনী অষ্টাধ্যায়ীৰ‘দৃশিৰ্ প্ৰেক্ষণে ’ অৰ্থাৎ দৃশ্ ধাতুত ল্যুট্ প্ৰত্যয় সংযোগ হৈ সংস্কৃত দৰ্শন শব্দৰ উৎপত্তি হৈছে। দৃশ্যতে অনেন ইতি দৰ্শনম্  অৰ্থাৎ যাৰ দ্বাৰা দেখা হয়। দৰ্শন শব্দৰ বহুত অৰ্থত প্ৰয়োগ হোৱা দেখা যায় যেনে –জনা ,বুজা, চিন্তা কৰা, নিৰীক্ষন কৰা ইত্যাদি। গতিকে এই দৰ্শন শব্দটোৱে  মাত্ৰ বহিৰ্ভূত জাগতিক পদাৰ্থক দেখা নুসূচায়, আনকি সামান্যভাৱে স্থূল নেত্ৰৰদ্বাৰা নেদেখি সূক্ষ্ম নেত্ৰৰ যোগেদি বিশেষভাৱে দেখাটো হে দৰ্শন শব্দৰ অভিপ্ৰায়। মনীষীসকলে দৃশ্যতে অনেন এই ব্যুৎপত্তি অনুসাৰে ‘আত্মা ৱা অৰে দ্ৰষ্টৱ্যঃ শ্ৰোতব্যঃ মন্তব্যঃ নিধিধ্যাসিতব্যঃ’ এই শ্ৰুতিবাক্যৰ দ্বাৰা উপদিষ্ট আত্মা সাক্ষাৎকাৰৰ সাধন হৈছে দৰ্শন। স্থূল আৰু সূক্ষ্ম উভয় প্ৰকাৰে দেখাই হৈছে দৰ্শনৰ মূল বিষয়বস্তু। চিন্তাৰ আধাৰত দৰ্শনৰ সৃষ্টি হয়, তৰ্কনিষ্ঠ বিচাৰ বিবেচনাই হৈছে জ্ঞানৰ মূল ভেটি। তৰ্কনিষ্ঠ বিচাৰ বিবেচনাৰ যোগেদি দৰ্শনে পৰম সত্তাৰ স্বৰূপ  দাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। পাশ্চাত্য দৰ্শনে স্বতন্ত্ৰভাবে চিন্তা কৰে কিন্তু ভাৰতীয় দৰ্শন নীতি আৰু ধৰ্মৰ বিভিন্ন ব্যবহাৰিক দিশক সামৰি আধ্যাত্মিক চিন্তা চৰ্চা কৰে। মোক্ষ প্ৰাপ্তিয়েই হৈছে ভাৰতীয় দৰ্শনৰ মূল ভেটি। বাহ্যিকজগত আৰু আভ্যন্তৰীন জগতৰ বৈচিত্ৰ্যৰ আৰু বিপুল সমস্যাৰাজিৰ প্ৰতি থকা নৈসৰ্গিক জিজ্ঞাসা হৈছে  দৰ্শনৰ মূল উৎস। দাৰ্শনিক চিন্তাই হৈছে মানৱৰ মূল প্ৰবৃত্তি। পৃথিৱীত বাস কৰা প্ৰত্যেক মানুহৰে একো একোটা  জীৱন দৰ্শন আছে। ভাৰতীয় মনীষী সকলে তপস্যা আৰু সাধনাত ব্ৰতী হৈ নিজৰ জীৱন  উৎসৰ্গা কৰি অক্লান্ত পৰিশ্ৰমেৰে যি আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ জোৱাৰ তুলিছিল তাৰ মিঠা  প্ৰতিফল হৈছে ভাৰতীয় দৰ্শনশাস্ত্ৰ। পৃথিবীৰ ভিতৰত অকল মানুহেই এনেকুৱা এটা প্ৰাণী যিহে নিজৰ বিবেকবুদ্ধি প্ৰয়োগ কৰি দক্ষতা আৰু পাৰদৰ্শিতাৰে চিন্তা-চৰ্চাৰ অনুপম সমল যোগাই নিজকে জীবশ্ৰেষ্ঠ বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিব পাৰিছে।
পাৰম্পৰিক ভাৱে ভাৰতীয় দৰ্শনক ৰক্ষণশীল বা আস্তিক আৰু অৰক্ষণশীল বা নাস্তিক এই দুটা ভাগত ভগোৱা হৈ আহিছে। 'বেদ'সমূহক জ্ঞানৰ সৰ্বোত্তম আকৰ হিচাপে গণ্য কৰা-নকৰাৰে ভিত্তিতে এই বিভাজন কৰা হৈছে। ভাৰতীয় আস্তিক দৰ্শনক ছটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে, ক্ৰমে- ন্যায়, বৈশেষিক, সাংখ্য, যোগ, পূৰ্ব মীমাংসা আৰু উত্তৰ মীমাংসা বা বেদান্ত দৰ্শন। নাস্তিক দৰ্শনৰ তিনিটা ভাগ ক্ৰমে- জৈন, বৌদ্ধ আৰু বস্তুবাদী (চাৰ্বাক‌‌ ‌ প্ৰতিটো বিভাগৰ মাজত নিজস্ব মত-বিৰোধ থাকিলেও মূল উদ্দেশ্য কিন্তু মোক্ষ। এই বিশ্বাস মতে প্ৰতিজন মানুহৰে জীৱন ব্যক্তি আৰু সমাজৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে ব্যতীত হোৱা উচিত। প্ৰতিটো শাখাই ধৰ্ম আৰু অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নৰ লগত জড়িত, আৰু নিজৰ দৰ্শন অনুসৰি নিৰ্বাণ লাভ কৰাৰ ভিন ভিন ধাৰণা পোষণ কৰে।
ভাৰতীয় দৰ্শনৰ মূল শাখাসমূহ খ্ৰী.পূ. ১০০০ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টাব্দৰ প্ৰথম শতিকা কেইটাতে গঢ় লৈ উঠিছিল। ইয়াৰ পাছত প্ৰতিটো যুগতে মূল ভাৱধাৰাৰ লগত নতুন নতুন বিষয়ৰ যোগ আৰু সংস্কাৰ সাধন কৰা হৈ আহিছে। উনবিংশ শতিকাত ঋষি অৰবিন্দ আৰু স্বামী প্ৰভুপাদেও ভাৰতীয় দৰ্শনলৈ নিজা অৱদান আগবঢ়ায়।
সমূহ ভাৰতীয় দৰ্শনৰ এটা মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ বহুধা আৰু জীণ নিয়াৰ মানসিকতা। বিভিন্ন শাখাৰ মাজত থকা সাদৃশ্যৰ বাবে ভিন ভিন শাখাৰ পণ্ডিত একেলগে বহি আলোচনা কৰি কেবাটাও বিষয়ৰ ওপৰত একমত হ'ব পাৰে।
প্ৰাৰম্ভিক কালচোৱাত শাখাসমূহৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ আছিল, মূলতঃ খ্ৰী.পূ. ৮০০ চনৰপৰা খ্ৰী. ২০০-লৈ। এই প্ৰতিযোগিতাৰ মাজত জৈন, বৌদ্ধ, শৈৱ আৰু অদ্বৈত আদি ৰৈ গ'ল আৰু সাংখ্য, অজিৱিকা আদি দৰ্শন হয় মাৰ গ'ল নহয়, আন দৰ্শনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ'ল।
কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা
আদিকালৰ ভাৰতীয় চিন্তাবিদসকলে মত পোষণ কৰিছিল যে দৰ্শন জীৱনৰ এটা অপৰিহাৰ্য ব্যৱহাৰিক অংশ। আৰু জীৱনটো কেনেকৈ পাৰ কৰা উচিত তাৰ জ্ঞান দৰ্শন অবিহনে পাব নোৱাৰি। সেয়ে ভাৰতীয় লেখকসকলে দাৰ্শনিক লেখাৰ আৰম্ভণিতে সেই মতে ব্যক্তিক কেনেকৈ সহায় কৰিব পাৰে (পুৰুষাৰ্থ) তাৰ ওপৰত বিতংকৈ লিখিছিল।
ব্ৰাহ্মণ চিন্তাবিদসকলৰ দৰ্শনত এক সৰ্বজনীন ঐকিক নিয়মৰ (Unitary underlying order, rta) পোষকতা পৰিছিল । এই নিয়ম সকলোতে পৰিব্যাপ্ত। এই নিয়মৰ স্বৰূপ আৰু আদি মূল ব্যাখ্যা কৰাটো আছিল বিভিন্ন শাখা সমূহৰ মূল উদ্দেশ্য। সৰ্বজনীন নিয়মৰ (ধৰ্ম) ভিত্তিত পৃথিৱীত কেনেকৈ জীৱন কটাব লাগে তাৰ উপায় প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল। ঋষিসকলে এই নিয়ম অনুসৰণ কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰাৰ উপদেশ দিছিল।
বেদান্ত দৰ্শন আধুনিক যুগৰ আটাইতকৈ চৰ্চিত ভাৰতীয় দৰ্শন। বেদান্ত দৰ্শনত একেটা সত্যক উপলব্ধি কৰাৰ বাবে চাৰিটা ভিন্ন উপায় উল্লেখ কৰি তিনিটা ভাগত ভগোৱা হৈছে, দ্বৈত, বিশিষ্টদ্বৈত আৰু অদ্বৈত। বৰ্হিভাগৰপৰা এই তিনিবিধক ভিন্ন আৰু মতবিৰোধী যেন লাগিলেও, এই তিনিওবিধে আচলতে মানুহৰ বিবেকৰ বিকাশৰ তিনিটা ভিন্ন স্তৰক নিৰ্দেশ কৰে।
ভাৰতীয় দৰ্শন
মধ্যযুগৰ ব্ৰাহ্মণীয়-সংস্কৃতসকলৰ ৰচনাত ছটা ৰক্ষণশীল শাখা দেখা যায়। এইকেইটাক একেলগে "ষড় দৰ্শন" বোলা হয়। "ষড় দৰ্শন"ত 'বেদ'ক সকলো জ্ঞানৰ আকৰ বুলি মনা হয়। আৰু 'বেদ'ৰপৰাই এই শাখাসমূহ উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়।
ঐতিহাসিক আৰু ধাৰণাভিত্তিক মিল থকাৰ বাবে ইয়াক আন তিনিটা গোটত ভাগ কৰা হয়ঃ ন্যায়-বৈশেষিক, সাংখ্য-যোগ আৰু মীমাংসা-বেদান্ত। বেদান্ত দৰ্শনৰ আকৌ আকৌ ছটা উপ-শাখা আছেঃ অদ্বৈত (অজাতিবেদক সাঙুৰি), বিশিষ্টদ্বৈত, দ্বৈত, দ্বৈতদ্বৈত, শুদ্বদ্বৈত, আৰু অচিন্ত ভেদ-অভেদ।
ওপৰত উল্লিখিত ছটা শাখাৰ বাহিৰেও আৰু শাখা বিদ্যমান। কিন্তু প্ৰধান শাখা এই ছটায়েই। ইয়াৰ বাহিৰেও 'ব্যাকৰণীয়' আন এটা ৰক্ষণশীল দৰ্শনৰ বিভাগ। এই সমূহ দৰ্শনে 'বেদ'ৰ অস্তিত্বক স্বীকাৰ কৰে। 'বেদ'ৰ অস্তিত্বক অস্বীকাৰ কৰা দৰ্শন শাখাসমূহক ব্ৰাহ্মণসকলে অৰক্ষণশীল ('নাস্তিক' ) আখ্যা দিছিল। অৰক্ষণশীল শাখাসমূহৰ ভিতৰত বৌদ্ধ, জৈন আৰু চাৰ্বাক দৰ্শনেই প্ৰধান।
জৈন দৰ্শন
জৈন ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক মহাবীৰে প্ৰাচীন শ্ৰমণ দৰ্শনৰ প্ৰচাৰ কৰে আৰু তাৰপৰাই জৈন দৰ্শনৰ সৃষ্টি হয়। বৰ্তমানৰ বিহাৰ ৰাজ্যত খ্ৰী.পূ. ৫৫০ চনৰ সময়চোৱাত জৈন দৰ্শনৰ বিকাশ হৈছিল। এই কালচোৱাত আদৰ্শবাদী নৱজাগৰণ হৈছিল। এই নৱজাগৰণত বেদৰ প্ৰভাৱক অস্বীকাৰ কৰা কেবাটাও মতবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল। বৌদ্ধ ধৰ্মও এই কালচোৱাতে গঢ় লৈ উঠে।
মহাবীৰক তীৰ্থংকৰসকলৰ ২৪-তম আৰু শেষ তীৰ্থকংৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ২৩-তম তীৰ্থকংৰ প্ৰভাষৰ সময় পাৰম্পৰিকভাৱে ৯০০ খ্ৰী.পূ. বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
পণ্ডিত লোকমান্য তিলক-এ জৈন দৰ্শনে হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক বলি-বিধান আদি আঁতৰ কৰাত প্ৰভাৱ পেলাইছিল বুলি মত পোষণ কৰিছে। বাল গংগাধৰ তিলক-এ জৈন মতবাদে জৈন ধৰ্মলৈ অহিংসাৰ প্ৰচলন আনিছিল বুলি উল্লেখ কৰিছে।
স্বামী বিবেকানন্দই জৈন মতবাদে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ওপৰত প্ৰভুত প্ৰভাৱ পেলাইছে বুলি মত পোষণ কৰিছিল।
জৈন শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'জিনস'ৰ (Jinas, মূলঃ সংস্কৃতঃ Jina) অনুগামী। যাৰ অৰ্থ আধ্যাত্মিক বিজেতা, অৰ্থাৎ যিজনে 'ধৰ্ম' লাভ কৰিছে, আৰু পূৰ্ণ 'মোক্ষ' লাভ কৰাৰ পাছত সকলোৰে হিতাৰ্থে আধ্যাত্মিক জীৱন জীয়াবলৈ শিক্ষা প্ৰদান কৰে। জৈনসকলে ২৪ জন এনে 'জিনস'ৰ শিক্ষা আনুসৰণ কৰে। এওঁলোকক তীৰ্থকংৰ বুলিও জনা যায়। ২৩-তম তীৰ্থকংৰক এজন বাস্তৱ পুৰুষ বুলি বিবেচনা কৰা হয়। তেখেত খ্ৰী.পূ. ৮৭২-ৰপৰা ৭৭২-লৈ জীৱিত আছিল বুলি কোৱা হৈছে। Jaina tradition is unanimous in making Rishabha, as the First Tirthankar.
জৈন বিশ্বাসৰ এটা মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে শাৰীৰিক আৰু মানসিক আচৰণেতাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়া। জৈনসকলে বিশ্বাস কৰে যে সকলো প্ৰাণীয়েই মানুহৰ দৰেই আত্মাধাৰী, সেয়ে ব্যক্তিৰ জীৱন আন কোনো জীৱৰে ক্ষতি নকৰাকৈ জীয়াই থাকিবলৈ যথেষ্ট সংযম আৰু সচেতনতাৰে নিৰ্বাহ কৰা উচিত। জৈন ধৰ্মত প্ৰতি জীৱকে সন্মান জনোৱা হয় আৰু ক্ষুদ্ৰতম জীৱবিধৰো ক্ষতি নকৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়।
জৈন বিশ্বাসত অহিংসাই হৈছে প্ৰকৃত পথ আৰু পূৰ্ণ জ্ঞান আৰু সঠিক আচৰণৰ প্ৰথম চৰ্ত।
আধুনিক দৰ্শন
ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ কালচোৱাত (১৭৫০-১৯৪৭) 'আধুনিক ভাৰতীয় দৰ্শন'ৰ পাতনি তৰা হয়। এই যুগৰ দাৰ্শনিকসকলে প্ৰাচীন মতবাদৰ সমকালীন ব্যাখ্যা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। স্বামী বিবেকানন্দ, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, ঋষি অৰবিন্দ, মহাপণ্ডিত ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন, স্বামী সহজানন্দ সৰস্বতী, আনন্দ কুমাৰাস্বামী, ৰমন মহৰ্ষি আৰু সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণন-এ এই আধুনিক ভাৰতীয় দৰ্শনৰ গুৰি ধৰে। ভগৱান শ্ৰী ৰাজনীশ (অ'ছো) আৰু জে. কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে নিজা মতবাদৰ প্ৰচলন কৰে।
ৰাজনৈতিক দৰ্শন
চাণক্যৰ দ্বাৰা ৰছিত অৰ্থশাস্ত্ৰ ৰাজনীতিৰ দৰ্শন সম্বন্ধে ৰছিত এখন প্ৰাচীন বিখ্যাত পুথি। খ্ৰী.পূ. চতুৰ্থ শতিকাত লিখিত এই পুথিত ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতিৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছে।
ভাৰতীয়া ৰাজনীতি দৰ্শনত আটাইতকৈ প্ৰখ্যাত মতবাদ হৈছে মহাত্মা গান্ধীৰদ্বাৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুদ্ধত অনুসৰিত অহিংসা আৰু সত্যাগ্ৰহ নীতি। এই মত ঘাইকৈ ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ধৰ্ম (মূলতঃ ভাগৱত গীতাত বৰ্ণিত)-ৰ মতবাদৰ ওপৰত আশ্ৰিত আছিল। সাহিত্যিক লিও টলষ্টয়, হেনৰি ডেভিদ থৰো আৰু জন ৰাস্কিনৰ লেখনীৰ দ্বাৰাও মহাত্মা গান্ধীৰ মতবাদ প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল।
ফ'বিয়া
ফ'বিয়া (Phobia) হʼল অস্বাভাৱিক ভয়, যাৰ নেপথ্যত যি কাৰণেই নাথাকক কিয়, আপাতদৃষ্টিত তাক অযৌক্তিক যেন লাগে। ই এক ধৰণৰ মানসিক অসুখ। উদাহৰণস্বৰূপে কʼব পাৰি পইতাচোঁৰা উৰা দেখিলে কোনোবাই অলপ ভয় খায়,কোনোবাই কিন্তু আতংকত শিয়ৰি উঠে। প্ৰথম ক্ষেত্ৰত যিটো স্বাভাৱিক,দ্বিতীয় ক্ষেত্ৰত সিয়েই হʼল ফ'বিয়া। আন আন অসুখৰ দৰে ফ'বিয়াৰো নেপথ্যত কিছু কাৰণ থাকে। ৱঅধিকাংশ ক্ষেত্ৰত,বিপজ্জনক কোনো ঘটনা বা পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হোৱাৰ অভিজ্ঞতাই মানুহক তেওঁৰ পৰৱৰ্তী জীৱনত একে ধৰণৰ ঘটনা বা পৰিস্থিতিত আতংকগ্ৰস্ত কৰি তোলে। ইয়াৰ কাৰণেই যুদ্ধত গুলী খাই বহু মানুহৰ মৃত্যু হোৱাৰ দৃশ্য দেখি বহু সৈনিকে যুদ্ধৰ নাম শুনিলেই আতংকিত হৈ পৰে। আকৌ পাইলটসকলৰো বহুতে ঘটনাচক্ৰত কোনো বিমান দুৰ্ঘটনাত পৰিলে আকৌ দুৰ্ঘটনা হʼব বুলি আতংকত বিমান চলাবলৈকে এৰি দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
কোচ ৰাজবংশী
যদিও "কোচ" আৰু "ৰাজবংশী" পদ দুটা বৰ্তমান এটা আনটোৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, The Imperial Gazetteer of Indiaৰ মতে, "যদিও কোচসকলে নিজকে মুক্তমনে ৰাজবংশী বুলি কয়, প্ৰকৃততে দুয়োটা জনগোষ্ঠী সম্পূৰ্ণভাৱে দুটা ভিন্ন উৎসৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় (Bengal Census Report, 1901, part I, pp. 382-83 চাওক), কোচসকল মংগোলীয় উদ্ভৱ, আনহাতে ৰাজবংশীসকল দ্ৰাবিড় উদ্ভৱ জনজাতি যিয়ে সম্ভৱতঃ কোচ ৰজাসকল ক্ষমতালৈ অহাৰ আগৰে পৰাই ৰাজবংশী নাম পাইছিল। The Imperial Gazetteer of Indiaই ইয়াকো কৈছে যে: "কোচ জনজাতিসকল, বৰ্তমান দ্ৰাবিড়ৰ সৈতে সংমিশ্ৰিত হৈ গ’ল যদিও, পূৰ্বতে সম্পূৰ্ণ মংগোলীয় আছিল আৰু কছাৰী, টিপ্পাৰা, লালুং, চুতীয়া, আৰু গাৰোসকলৰ সৈতে ওচৰ সম্বন্ধথকা এটা ভাষা কৈছিল। ইয়াৰোপৰি কোৱা হৈছে যে, "তলৰ জনগোষ্ঠীসমূহ সংখ্যাগত দিশত শক্তিশালী (১৯০১ৰ মতে) : কোচ (২০৯,০০০), ৰাজবংশী (১,২০০), কলিতা (২০৩,০০০), নদীয়াল (৮৪,০০০), যোগী (৭১,০০০), কেওত (৬৬,০০০), আহোম (১৫৩,০০০) আৰু চুতীয়া (৮৭,০০০)। " যিকি নহওক, বৰ্তমান এই জনগোষ্ঠী দুটাক এটাৰ পৰা আনটোক পৃথক কৰা অসম্ভৱপ্ৰায়। বৰ্তমান এই লোকসকল অসমৰ অধিকাংশ সমতলীয় জিলাত বহুলভাৱে বিয়পি পৰিছে। কামৰূপ আৰু গোৱালপাৰা জিলাত অধিক কোচ ৰাজবংশী লোক আছে।
সাধাৰণতে কোচ (ৰাজবংশী) সকল হৈছে এটা প্ৰধান জনজাতীয় বৈশিষ্ট্য প্ৰায় লুপ্তহোৱা গোট। গেইটৰ মতে (১৯০৫) “অসমত প্ৰকৃততে, কছাৰী, লালুং, মিকিৰ, আৰু অন্য জনজাতিৰ পৰা হিন্দুলৈ পৰিবৰ্তন হোৱা লোকসকল এই (কোচ শব্দটো) হিন্দু জাতিলৈ পৰিণত হৈছিল। এই পৰিবৰ্তন কেতিয়া হৈছিল ক’ব পৰা নেযায়। সম্ভৱতঃ ১৫ শতাব্দীত, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সময়তেই এই বৈষ্ণৱীকৰণ হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।
১৯৭৮ - ১৯৭৯ চনত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা কোচলোকৰ তেজৰ নমুনাৰ ভিত্তিত কৰা এক অধ্যয়ন মতে, গোৱালপাৰাৰ কোচসকল জনজাতি লোকসকলৰ (গাৰু, কছাৰী আৰু ৰাভাসকলৰ দৰে) লগত বহু ক্ষেত্ৰত অমিল। দেখা গৈছে যে, জনজাতি এলেকাত বসবাস কৰা ৰাজবংশী (কোচ) সকলৰ উচ্চ হাৰৰ HbE জিন থকে অন্যহাতে হিন্দু জাতি বসবাস কৰা অঞ্চলত বাস কৰা ৰাজবংশী সকলৰ HbE জিনৰ হাৰ লঘু আৰু সেইবাবে এই ক্ষেত্ৰত অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ সৈতে মিল দেখা পোৱা যায়। গাৰু, ৰাভা, কছাৰী আৰু লালুং নামৰ সকলো বড়োভাষীৰে HbE জিনৰ হাৰ অতি উচ্চ। অধ্যয়ন মতে, “সেইবাবে, কোনোৱে ক’ব পাৰে যে জনজাতি অঞ্চলৰ ৰাজবংশী সকল শেহতীয়া পৰিবৰ্তনৰ ফলশ্ৰুতি আৰু এই সকলে এতিয়াও উচ্চ হাৰৰ HbE জিন বহন কৰে। "
বসতি
কোচৰাজবংশী সকল তেওঁলোকৰ পুৰণা সাম্ৰাজ্য, কমতাপুৰ, কোচৰাজবংশী সাম্ৰাজ্য, কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ সমগ্ৰ অসম, বৰ্তমান পশ্চিম বংগৰ সমগ্ৰ অঞ্চল, নেপাল আৰু বাংলাদেশত বাস কৰে। তেওঁলোক অসমৰ সংখ্যাগৰিষ্ট আৰু উত্তৰ বেংগলত তুলনামূলক ভাৱে অধিক জনসংখ্যাৰ জনগোষ্ঠী। কোচৰাজবংশী সকল প্ৰকৃতিৰ একেবাৰে নিবিড়ভাৱে বাস কৰে। কোচৰাজবংশী পুৰুষসকল হাবিলৈ দলপাতি চিকাৰ কৰিবলৈ যোৱাতো এটা পৰম্পৰা।
তেওঁলোকে হাবিৰ পৰা "চিকাৰ" ধৰি আনে আৰু কলপাতত প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ আৱশ্যক অনুসৰি ভাগ বতৰা কৰে। এঘৰ পৰম্পৰাগত কোচলোকৰ বাৰীত কমপক্ষেও এজোপা আম গছ, এজোপা কঁঠাল গছ আৰু এখন সৰু পাচলিৰ বাগিছা আৰু মাছ পোহা এটা সৰু পুখুৰী থাকে।
ভাষা
কিছুলোকে কোচ ভাষা কয়, যিটো বড়োসকলৰ বড়ো ভাষাৰ ওচৰ সম্বন্ধীয় এক প্ৰকাৰৰ চীন-তিব্বতীয় ভাষা।
কিছুলোকে ৰাজবংশী ভাষা কয়, যিটো এটা ভাৰতীয় ভাষা ভাৰতৰ প্ৰায় পাঁচ নিযুত লোক, ১,৩০,০০০ তকৈ অধিক নেপালী ৰাজবংশী, আৰু তেজপুৰী সকলে কয়। বহু কোচলোক দ্বিভাষী হয়তোবা বাংলা নাইবা নেপালী কয়।
সংস্কৃতি
সাংস্কৃতিক দিশত কোচ ৰাজবংশী সকল যথেষ্ট চহকী। তেওঁলোকৰ মাজত পূজাপাতলত নৃত্য আৰু গীতৰ প্ৰচলন আছে। শংকৰী সংস্কৃতিৰো প্ৰচলন আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
পেৰামেচিয়াম
পেৰামেচিয়াম (Paramecium) এবিধ এককোষী প্ৰাণী। সাধাৰণতে পানীত বাস কৰা পেৰামেচিয়াম নিচেই ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণী। ইহঁতক খালী চকুৰে মণিব নোৱাৰি। ধাৰণা কৰা মতে এইবিধ প্ৰাণী পৃথিৱীৰ আদিম জীৱবোৰৰ মাজৰে এবিধ। পেৰামেচিয়ামৰ শৰীৰটো অসংখ্য নোমৰ দৰে বস্তুৰে আবৃত। এইবোৰক চিলিয়া বুলি কোৱা হয়। চিলিয়াৰ সহায়েৰে পেৰামেচিয়ামবোৰে লৰচৰ বা গতি কৰিব পাৰে। পানীত থকা অতি ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণী বা উদ্ভিদ নিজৰ দেহেৰে সামৰি লৈ পেৰামেচিয়ামে আহাৰ গ্ৰহণ কৰে। প্ৰাপ্তবয়স্ক বা পূৰঠ অৱস্থাত পেৰামেচিয়ামৰ দেহটো দুভাগত বিভক্ত হৈ পৰে। প্ৰত্যেক ভাগে দেহৰ একোটা অংশ আৱৰি লয় আৰু এটা জনক পেৰামেচিয়ামৰ পৰা দুটা সদ্যোজাত পেৰামেচিয়ামৰ সৃষ্টি হয়।
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ভূতি বৰ্মা
ভূতি বৰ্মা (Bhuti Varman) কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ অষ্টমজন ৰজা আছিল। এওঁ ৫১৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৫৪২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ বিজনানাৱতীক (Vijnanavati) বিয়া কৰাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰে পুত্ৰ চন্দ্ৰমুখ বৰ্মা ভূতি বৰ্মাৰ উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
নাথু-লা গিৰিপথ
thumb|[[ছিক্কিম মানচিত্ৰত নাথু-লা গিৰিপথৰ অৱস্থান]] নাথু-লা পাছ ভাৰতৰ ছিক্কিম আৰু তিব্বতৰ সীমান্তবৰ্তী ঐতিহাসিক গিৰিপথ। হিমালয়ৰ ১৪,৪০০ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত এই গিৰিপথ বিশ্বৰ উচ্চতম গিৰিপথবোৰৰ অন্যতম। ১৯০৩ চনত ইয়ং হাজবেণ্ড নামৰ সামৰিক বিষয়া এজনে তিব্বতৰ লাছালৈ এটা অভিযান চলোৱাৰ সময়ত এই গিৰিপথটো আৱিষ্কাৰ কৰে। তেতিয়াৰপৰা এই পথেদি তিব্বতৰ লগত ভাৰতৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্য চলিছিল। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
১৯৬২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত চীনে ভাৰত আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত নাথু-লা পাছ বন্ধ হৈ যায়। সুদীৰ্ঘ ৪৪ বছৰ বন্ধ হৈ থকাৰ পাছত গিৰিপথটো পুনৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়। ২০০৩ চনত ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত এখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়। তাৰ পাছত কেৱল পৰ্যটকৰ বাবে নাথু-লা পাছ মুকলি কৰি দিয়া হয়। ইয়াৰ পাছত ২০০৬ চনৰ ৬ জুলাইৰপৰা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ বাবেও পথটো মুকলি কৰি দিয়া হয়।
ইতিহাস
১৯০৩-০৪ চনত ব্ৰিটিছৰ তিব্বত অভিযানত নাথু লাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যক তিব্বতৰ অভ্যন্তৰীণ প্ৰসংগবোৰৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিব বিচাৰিছিল। এইদৰেই তেওঁলোকে সেই ক্ষেত্ৰত থিতাপি লৈছিল। ১৯০৪ চনত মেজৰ ফ্ৰান্সিছ ইয়ংহাছবেণ্ড, যিজনে সেইসময়ত তিব্বতৰ ব্ৰিটিছ কমিছনাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল-তেওঁ নাথু লা গিৰিপথেৰে এটা অভিযানৰ নেতৃত্ব দি লাছা(Lhasa) দখল কৰিছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে তিব্বতৰ গিয়ানটিছ আৰু গাৰ্টকত দুটা বাণিজ্যস্থল স্থাপিত হৈছিল; লগতে নিকটৱৰ্তী চুম্বী উপত্যকাৰ নিয়ন্ত্ৰণো ব্ৰিটিছৰ হাতলৈ গৈছিল। পৰৱৰ্তী নৱেম্বৰ মাহত চীন আৰু গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ মাজত এক চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়। সেই চুক্তিৰ ফলত ছিক্কিম আৰু তিব্বতৰ মাজত এক বাণিজ্যিক দ্বাৰ মুকলি হয়।
১৯৪৭ আৰু ১৯৪৮ চনত ছিক্কিমক সদ্য-স্বাধীনতাপ্ৰাপ্ত ভাৰতৰ লগত চামিল কৰিবলৈ এক লোকপ্ৰিয় ভোটিঙৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল যদিও কাৰ্যত সেইয়া ব্যৰ্থ প্ৰমাণিত হ'ল। সেইকাৰণে ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ছিক্কিমক এক বিশেষ সুৰক্ষিত মৰ্যাদা(special protectorate status) প্ৰদান কৰে। নেহৰুৰ সেই সিদ্ধান্তত ছিক্কিমে সন্মতি দিয়ে আৰু ভাৰতীয় সেনাবাহিনীক নাথু লাকে সাঙুৰি আন সীমান্তবোৰত অৱস্থান ল'বলৈ অনুমতি দিয়ে। সেইছোৱা সময়ত ১,০০০তকৈও অধিক খচ্চৰ আৰু প্ৰায় ৭০০ মানুহে নাথু লাৰ মাজেৰে হোৱা আন্তঃসীমান্ত বাণিজ্যত জড়িত আছিল। ১৯৪৯ চনত যেতিয়া তিব্বতীয় চৰকাৰে তাত বসবাস কৰি থকা চীনদেশীয় মানুহখিনিক নিৰ্বাসন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে, তেতিয়া নিৰ্বাসিত হোৱা সৰহসংখ্যক মানুহেই নাথুলা-ছিক্কিম-কলিকতা পথটোৱেই অনুসৰণ কৰিছিল।