cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি (Major depressive disorder-MDD), (যাক সচৰাচৰ হতাশগ্ৰস্ততা বা অৱসাদ হিচাপেও জনা যায়), হৈছে একধৰণৰ মানসিক ব্যাধি যাৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল যে দুসপ্তাহ বা ততোধিক কালজুৰি নিম্ন মনোৱস্থা বিস্তৃত হৈ থাকে। নিম্ন আত্ম-মৰ্য্যদা, সচৰাচৰ আনন্দ প্ৰদানকাৰী ক্ৰিয়াকৰ্মৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হ্ৰাস, নিম্ন শক্তি আৰু স্পষ্ট কোনো কাৰণৰহিত বেদনা বা বিষ- এইকেইটা হৈছে গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ সাধাৰণ লক্ষণ। আক্ৰান্ত ভুক্তগোগীৰ মাজে সময়ে হোৱা বিভ্ৰম (delusion) আৰু অমূলপ্ৰত্যক্ষ(hallucination)-ও এই ৰোগৰ লক্ষণ। ৰোগগ্ৰস্ত কিছুসংখ্যক লোকৰ ক্ষেত্ৰত কেইবা বছৰৰ অন্তৰত হোৱা গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাৰ পৰ্ব উদ্ৰেক হয়, আৰু আন একাংশৰ ক্ষেত্ৰৰ ব্যাধিৰ লক্ষণ প্ৰায় সকলো সময়তে পৰিলক্ষিত হয়। গুৰুতৰ অৱসাদ অধিক গম্ভীৰ, আৰু সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ জীৱনৰ অংশ দুঃখবোধতকৈ অধিককাল জুৰি ব্যাপ্ত হৈ থাকে। গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিয়ে আক্ৰন্ত ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত জীৱন, কৰ্মজীৱন, শিক্ষা, কেৰিয়াৰ, সামাজিক জীৱন, খাদ্যাভাসকে ধৰি সাধাৰণ স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতো বিৰূপ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে। গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাত ভোগা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত ২-৮% লোকে আত্মহত্যাৰ পথ বাছি লয়,, আৰু আত্মহত্যাৰ জৰিয়তে মৃত্যু ঘটা প্ৰায় ৫০% লোকৰেই মৃত্যুৰ পূৰ্বকালীন অৱসাদ বা অন্য কোনো মনোৱস্থা সংক্ৰান্তীয় ব্যাধিত আক্ৰান্ত হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ ৰোগনিৰ্ণয় আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ প্ৰতিবেদিত অভিজ্ঞতা আৰু মানসিক অৱস্থা পৰীক্ষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়। এই ব্যাধিৰ ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বাবে কোনো পৰীক্ষাগাৰমূলক অধ্যয়ন নাই, কিন্তু এই ব্যাধিৰ সদৃশ লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী আন শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ নঞৰ্থক উপস্থিতি প্ৰমাণ কৰিবলৈ পৰীক্ষা কৰা হয়। গুৰুতৰভাৱে অৱসাদগ্ৰস্ত ব্যক্তিসকলক সাধাৰণতে মনোবৈজ্ঞানিক পৰামৰ্শ-প্ৰদান আৰু অৱসাদৰোধী ঔষধ প্ৰদানৰ জৰিয়তে চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হয়। ঔষধৰ জৰিয়তে সুফল লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিন্তু ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা গুৰুতৰভাৱে আক্ৰান্ত ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰতহে পৰ্য্যবেক্ষণীয়ভাৱে উল্লেখনীয় হয়। ৰোগীক প্ৰদান কৰা কাউন্সেলিঙৰ পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত আছে সংজ্ঞানাত্মক আচৰণগত মনোচিকিৎসা (Cognitive behavioral therapy, CBT) আৰু আন্তঃবৈক্তিক মনোচিকিৎসা (interpersonal therapy), আৰু আন চিকিৎসাপদ্ধতি সমূহৰ মাধ্যমেৰে সুফল লাভ নকৰিলে ইলেক্ট্ৰ'কনভালছিভ থেৰাপী (electroconvulsive therapy-ECT) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আত্ম-হানি বা আত্মঘাতৰ আশংকাযুক্ত ৰোগীক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাব লগা হয়, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এয়া ৰোগীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধেও হ'ব পাৰে।
এই ৰোগৰ আৰম্ভণি সৰ্বসাধাৰণতে ব্যক্তিৰ ২০ বছৰ বয়সৰ দশকত আৰু ৩০ বছৰ বয়সৰ দশকত হয়, পুৰুষতকৈ নাৰী আক্ৰান্ত হোৱাৰ হাৰ প্ৰায় দ্বিগুণ। ২০১৭ চনৰ তথ্য অনুসৰি বিশ্বৰ প্ৰায় ১৬৩ মিলিয়ন লোক (পৃথিৱীৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২%) গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিত আক্ৰান্ত। জীৱনৰ কমপক্ষেও এটা বিন্দুত এই ৰোগত আক্ৰান্ত লোকৰ পৰিসংখ্যা জাপানত ৭% ৰ পৰা ফ্ৰান্সত ২১% লৈকে হয়। জীৱনকালীন আক্ৰান্তৰ হাৰ উন্নত দেশসমূহত (১৫%) উন্নয়নশীল দেশসমূহৰ তুলনাত (১১%) অধিক। ককাঁলৰ বিষৰ পিছতেই শাৰীৰিক অক্ষমতাত অৰিহণা যোগোৱা কাৰক হৈছে গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি।
অৱসাদ ব্যাধিগ্ৰস্ত ল'ৰা-ছোৱালীৰ মনোৱস্থা সাধাৰণতে বিমৰ্ষ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বিৰক্তিপূৰ্ণ হোৱা দেখা যায়, আৰু বয়স আৰু পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন-ভিন লক্ষণ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে। সৰহভাগ ল'ৰা-ছোৱালীয়েই বিদ্যালয়ৰ পঢ়া শুনাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হেৰুৱায় আৰু তেওঁলোকৰ শৈক্ষিক ফলাফল অৱক্ষয়িত হ'বলৈ ধৰে। এনে ল'ৰা-ছোৱালী সাধাৰণতেই মইমতীয়া, দাবীকাৰী, নিৰ্ভৰশীল, বা নিৰাপত্তাহীনতা-বোধযুক্ত হিচাপে আখ্যায়িত হয়। ৰোগ নিৰ্ণয় বিলম্বিত বা অপ্ৰাপ্ত হৈ ৰ'ব পাৰে, কিয়নো এনে লক্ষণবোৰ "সাধাৰণ মনোদশাত্মক" হিচাপে আখ্যায়িত হোৱাৰ আশংকা থাকে। "
সংকেত আৰু লক্ষণ
গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাই আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ পাৰিবাৰিক আৰু ব্যক্তিগত আন্তঃসম্পৰ্ক, কৰ্ম অথৱা শিক্ষাজীৱন, শয়ন আৰু খাদ্য অভ্যাস, আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যলৈ বহুল প্ৰভাৱ আনে। ব্যক্তিৰ কাৰ্যকাৰিতা আৰু কল্যাণৰ ওপৰত এই ব্যাধিৰ প্ৰভাৱক অন্যান্য দীৰ্ঘদিনীয়া স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, যেনে মধুমেহৰ সৈতে ৰিজোৱা হয়।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সাধাৰণতে মুজুৰা পৰা মনোৱস্থা (মন-মৰা) পৰিলক্ষিত হয়, যিটো ব্যক্তিৰ জীৱনৰ সকলো দিশলৈ পৰিব্যাপ্ত হৈ পৰে। তেওঁলোকে পূৰ্বতে আনন্দ উপভোগ কৰা ক্ৰিয়া কৰ্মবোৰৰ প্ৰতিও আগ্ৰহ হেৰুৱাই পেলায়। হতাশাগ্ৰস্ত লোকসকল স্মৃতিৰোমন্থনত আছন্ন হৈ থকাৰ লগতে অকমৰ্ণ্যতা (স্ব-মূল্যহীনতা), অযথাযথ অপৰাধবোধ বা অনুশোচনা, অসহায়তা আৰু আশাহীনতাৰ অতি-চিন্তাৰে মনোবদ্ধ হৈ থাকে। অতি গম্ভীৰ অৱস্থাত, হতাশাগ্ৰস্ত লোকসকলৰ মনোব্যাধি(psychosis)-ৰ লক্ষণে দেখা দিব পাৰে। এই লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত আছে অপ্ৰীতিকৰ বা অসন্তোষজনক বিভ্ৰম (delusion) আৰু অমূলপ্ৰত্যক্ষ(hallucination)। অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ অন্যান্য লক্ষণসমূহৰ কিছুমান হৈছে দুৰ্বল মনোযোগ আৰু স্মৃতি (বিশেষভাৱে নিৰাশা আৰু বিষণ্ণতাগ্ৰস্ত, আৰু মনোব্যাধিগ্ৰস্তসকলৰ ক্ষেত্ৰত), সামাজিক বাতাৱৰণ আৰু সামূহিক ক্ৰিয়া-কলাপৰ পৰা অপসৰণ, হ্ৰাসপ্ৰাপ্ত যৌনাকাংক্ষা, বিৰক্তি, আৰু মৰণ বা আত্মহত্যাৰ চিন্তা-ভাৱনা। অৱসাদ ব্যাধিগ্ৰস্তসকলৰ মাজত নিদ্ৰাহীনতা (insomnia) সাধাৰণতেই দেখা যায়। এনে ব্যক্তিসকলে সাধাৰণতে খুব সোনকালে সাৰ পায় আৰু পুনৰ টোপনি যাব নোৱৰা হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত অতিনিদ্ৰা(Hypersomnia) অৰ্থাৎ প্ৰয়োজনাধিক টোপনিও হ'ব পাৰে। মন কৰিবলগীয়া যে, কিছুমান অৱসাদৰোধী ঔষধ (antidepressants) গ্ৰহণৰ পৰা হোৱা উদ্দীপক প্ৰভাৱৰ ফলস্বৰূপেও অনিদ্ৰাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে।
সংযুক্ত ব্যাধিসমূহ
গুৰুতৰ অৱসাদৰ সৈতে প্ৰায়ে অন্যান্য মনোৰোগজনিত সমস্যা সহ-সংঘটন হিচাপে সংযুক্ত হৈ থাকে। ১৯৯০-৯২ চনৰ National Comorbidity Survey (US) প্ৰতিবেদন অনুসৰি গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিগ্ৰস্ত লোকসকলৰ অৰ্ধেকৰ জীৱনজোৱা উদ্বিগ্নতা আৰু ইয়াৰ সৈতে সাধাৰণীকৃত উদ্বিগ্নতা ব্যাধিৰ দৰে মানসিক বিসংগতি সংযুক্ত হৈ থাকে। হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতা ব্যাধিৰ লক্ষণসমূহৰ এক গুৰুতৰ প্ৰভাৱ আছে। কিয়নো ইয়াৰ ফলত বিলম্বিত উপশম, পুনঃসংঘটনৰ বৰ্দ্ধিত আশংকা, অধিকতৰ অক্ষমতা আৰু বৰ্দ্ধিত আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টাৰ দৰে জটিলতাৰ সৃষ্টি হয়। হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধিৰ সৈতে মাদক দ্ৰ্ব্য আৰু নিচাযুক্ত দ্ৰ্ব্য সেৱনৰ বৰ্দ্ধিত হাৰ আৰু বিশেষ নিৰ্ভৰতা জড়িত, আৰু অত্যধিক অমোঘ ব্যাধি(attention-deficit hyperactivity disorder: ADHD)-ৰে ৰোগ নিৰ্ণিত এক তৃতীয়াংশ লোকৰে সংযুক্ত হতাশগ্ৰস্ততাৰ সৃষ্টি হয়। আঘাত পৰৱৰ্তী চাপজনিত ব্যাধি (Post-traumatic stress disorder) আৰু হতাশগ্ৰস্ততা প্ৰায়েই সহ-সংঘটন হিচাপে উদ্ৰেক হয়। অত্যধিক-অমোঘ ব্যাধিৰ সৈতে হতাশগ্ৰস্ততা সহাৱস্থানেৰেও সংঘটিত হ'ব পাৰে, যাৰ ফলত দুয়োটা ৰোগৰে নিৰ্ণয় আৰু চিকিৎসা প্ৰক্ৰিয়া জটিল হৈ উঠিব পাৰে। অৱসাদগ্ৰস্ততাৰ সৈতে সুৰাসক্তি আৰু ব্যক্তিত্ব বিসংগতি প্ৰায়েই সহ-সংঘটিত হয়। ঋতুগত প্ৰভাৱী বিসংগতি(seasonal affective disorder)ত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে শীতকালীন মাহসমূহত অৱসাদগ্ৰস্ততা অধিক শোচনীয় হৈ উঠিব পাৰে। ডিজিটেল মে'ডিয়াৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ হতাশাগ্ৰস্ততাৰ লক্ষণসমূহৰ সৈতে সংযোজিত কৰা হয় যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত মনোৱস্থাৰ উন্নতিৰ বাবে ডিজিটেল মেডিয়া ব্যৱহাৰৰ থল নথকা নহয়।
হতাশাগ্ৰস্ততা আৰু বিষ (বা ব্যথা) প্ৰায়েই সহ-সংঘটন হিচাপে দেখা দিয়ে। ৬৫% অৱসাদগ্ৰস্ত ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত এটা বা ততোধিক বিষৰ লক্ষণ থাকে, আৰু ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বিন্যাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৫% ৰ পৰা ৮৫% লৈকে বিষৰ ৰোগীয়েই হতাশাগ্ৰস্ততাত ভুগিব লগা হয়। হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ৰোগনিৰ্ণয় সৰ্বসাধাৰণতেই বিলম্বিত বা কোনো কোনে ক্ষেত্ৰত কেতিয়াও নহ'বও পাৰে। বিশেষকৈ, হতাশাগ্ৰস্ততা পৰিলক্ষিত হ'লেও তাক বুজাত ভুল কৰিলে পৰিস্থিতি অধিক শোচনীয় হোৱাহে দেখা যায়।
কেৱল অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ বাবেই হৃদৰোগ সংঘটিত হোৱাৰ আশংকা প্ৰায় ১.৫-ৰ পৰা ২ গুণ পৰ্য্যন্ত বৃদ্ধি পায়। হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সৈতে ধুম্ৰপান আৰু মেদবহুলতাৰো প্ৰত্যক্ষ অথবা পৰোক্ষ সম্পৰ্ক আছে। উল্লেখনীয় যে, অৱসাদজনিত ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলে সাধাৰণতেই হৃদৰোগৰ চিকিৎসা অথবা প্ৰতিৰোধৰ নিদানাৱলী পালন নকৰে, আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত হানিৰ সম্ভাৱনা অধিক বৃদ্ধি পায়। তদুপৰি, হৃদৰোগৰ বিশেষজ্ঞসকলেও তেওঁলোকৰ চিকিৎসাধীন ৰোগীৰ নিদানৰ ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্নিহিত হতাশাগ্ৰস্ততাক বিবেচনা নকৰাৰ ফলস্বৰূপে চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক জটিলতাৰ সৃষ্টি হয়।
হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সৈতে বয়সস্থ লোকসকলৰ স্বাস্থ্যৰ আন আন ৰোগ যেনে ষ্ট্ৰ'ক, অন্যান্য হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ, পাৰকিনছন ৰোগ আৰু ক্ৰনিক অবষ্ট্ৰাকটিভ পুলম'নাৰী ৰোগ সহ-সংঘটিত হয়।
নিদানিক মূল্যায়ন
যথাযথভাৱে প্ৰশিক্ষিত সাধাৰণ চিকিৎসক (general practitioner), বা মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ বা মনোবিজ্ঞানীৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ চলতি পৰিস্থিতি, জীৱন বৃতান্ত, চলতি লক্ষণৰাজি, পাৰিবাৰিক ইতিহাস, আৰু মাদক দ্ৰব্য আৰু নিচাযুত ড্ৰাগৰ ব্যৱহাৰ ইত্যাদি মনোৰোগ সংক্ৰান্তীয় ইতিহাস নথিবন্ধনৰ জৰিয়তে গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়। এই মূল্যায়নত ব্যক্তিৰ মানসিক অৱস্থাৰ পৰীক্ষণো অন্তৰ্ভুক্ত হয়, যাৰ যোগেদি তেওঁৰ চলতি মনোদশা আৰু ভাৱনাৰ বিষয়বস্তু, বিশেষভাৱে হতাশাবাদ বা আশাহীনতাৰ প্ৰাসংগিক চিন্তা, আত্ম-হানি বা আত্মহত্যাৰ ভাৱ, আৰু ধনাত্মক চিন্তাধাৰা বা পৰিকল্পনাৰ অনুপস্থিতিৰ পৰীক্ষণ কৰা হয়। উল্লেখনীয় যে, গ্ৰাম্যাঞ্চলত বিশেষীকৃত মানসিক স্বাস্থ্য সেৱা উপলব্ধ হোৱাটো দুষ্প্ৰাপ্য, আৰু ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত ৰোগনিৰ্ণয় আৰু নিদানৰ দায়িত্ব প্ৰায়েই প্ৰাথমিক চিকিৎসা কৰ্মীসকলেই চম্ভালিব লগা হয়। বিশেষকৈ উন্নয়নশীল দেশসমূহত এই সমস্যাটো অত্যন্ত গম্ভীৰ। ৰে'টিং স্কে'লক হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়, কিন্তু ই এক নিৰ্দিষ্ট সময় কালৰ ভিতৰত ব্যক্তিবিশেষৰ লক্ষণসমূহৰ তীব্ৰতাৰ সূচনা দিয়ে। এক নিৰ্দিষ্ট কাট-অফ্ পইণ্টতকৈ অধিক ৰে'টিং প্ৰাপ্তসকলক পুংখানুপুংখভাৱে অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ নিৰ্ণয়ৰ বাবে মূল্যায়ন কৰা হয়। এই কামৰ বাবে কেইবাটাও ৰে'টিং স্কে'ল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এইবোৰৰ ভিতৰত আছে- হতাশগ্ৰস্ততাৰ হেমিল্টন ৰে'টিং স্কে'ল (Hamilton Rating Scale for Depression), বে'ক হতাশাগ্ৰস্ততাৰ তথ্যসূচী (Beck Depression Inventory) অথবা সংশোধিত আত্মহত্যাৰ আচৰণগত প্ৰশ্নসূচী (Suicide Behaviors Questionnaire-Revised)।
মনোৰোগৰ বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকলৰ তুলনাত প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ চিকিৎসক আৰু মনোৰোগবিদ্যাত প্ৰশিক্ষিত নোহোৱা চিকিৎসকলৰ পৰা হতাশাগ্ৰস্ততাৰ নিৰ্ণয় আৰু নিদানৰ ক্ষেত্ৰত উপযুক্ততা পোৱা যায়। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে, হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সৈতে সংযোজিত লক্ষণসমূহৰ কিছুমান শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ লক্ষণৰ সৈতে থকা সাদ্ৰৃশ্য, সম্ভাৱ্য ৰোগীৰ পৰা সম্পূৰ্ণ তথ্যৰ অপ্ৰাপ্তি আৰু প্ৰণালীগত অন্তৰায়। এটা পুনঃমুল্যায়নগত অধ্যয়নত দেখা গৈছিল যে, মনোৰোগবিদ্যাত প্ৰশিক্ষিত নোহোৱা চিকিৎসকলে প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ ৰোগীৰেই ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত ব্যৰ্থ হয়; অৱশ্যে শেহতীয়া অধ্যয়ন কিছুমানত ইয়াৰ সামান্য উন্নতি ঘটিছে।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ উপস্থিতি ৰোগনিৰ্ণয় কৰাৰ আগেয়ে চিকিৎসকে সাধাৰণতে শাৰীৰিক পৰীক্ষা আৰু বিশেষ নিৰ্বাচিত অনুসন্ধানমূলক পৰীক্ষা সমাপন কৰে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে, হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সদৃশ লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী অন্যান্য কাৰণসমূহৰ অনুপস্থিতি সম্পৰ্কে নিশ্চিতকৰণ কৰা। এই পৰীক্ষাসমূহৰ ভিতৰত আছে- হাইপ'থাইৰ'ডিজিমক নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ থাইৰ'য়ড ষ্টিমুলেটিং হ'ৰমন (Thyroid-stimulating hormone-TSH) আৰু থাইৰ'ক্সিনৰ পৰিমাপণৰ ৰক্ত পৰীক্ষা, আৰু বিপাকীয় বিসংগতি নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ প্ৰাথমিক তড়িতবিশ্লেষ্য (basic electrolytes) আৰু চেৰাম কেলছিয়ামৰ পৰিমাপণৰ ৰক্ত পৰীক্ষা, আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া সঞ্চিত কোনো ৰোগ বা তন্ত্ৰীয় সংক্ৰমণ (systemic infection) নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ সম্পূৰ্ণ ৰক্ত সংগানণিক পৰীক্ষণ (য'ত এৰিথ্ৰ'চাইত চেডিমেণ্টেছন ৰে'ট (Erythrocyte sedimentation rate-ESR) পৰীক্ষা কৰা হয়)। কোনো ঔষধবিশেষৰ প্ৰয়োগ অথবা মাদক দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে হ'ব পৰা সম্ভাৱ্য প্ৰতিকুল প্ৰভাৱী প্ৰতিক্ৰিয়াসমূহৰো নিৰীক্ষণ কৰা হয়। পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত হতাশাগ্ৰস্ততা সৃষ্টিকাৰী হাইপ'গনাডিজিম (hypogonadism)-ৰ উপস্থিতি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ টেষ্ট'ষ্টেৰ'ণ হৰমণৰো পৰিমাপণ কৰা হয়। এইটো দেখা গৈছে, ভিটামিন ডিৰ অভাৱৰ পৰা হতাশাগ্ৰস্ততাৰ অধিক আশংকা থাকে, সেয়ে ভিটামিন ডি স্তৰৰো মাপ লোৱা হয়।
গুৰুতৰ হতাশাগ্ৰস্ততাৰ পৰ্ব
দুই সপ্তাহ বা ততোধিক কাল ব্যাপি কোনো ব্যক্তি ভীষণভাৱে হতাশ মনোৱস্থাত থাকিলে তাক গুৰুতৰ হতাশাগ্ৰস্ততাৰ পৰ্ব হিচাপে বৈশিষ্ট্যভুক্ত কৰিব পাৰি। এই পৰ্বসমূহ ইটোৰ পৰা সিটো পৃথক আৰু পুনৰাবৃত্ত হ'ব পাৰে, আৰু এইবোৰক মৃদু (ন্যূনতম অনুমাপকতকৈ অলপ বেছি লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী), মধ্যমীয়া, আৰু তীব্ৰ (সামাজিক আৰু বৃত্তিগত ক্ষেত্ৰৰ চকুত পৰা ধৰণেৰে প্ৰভাৱ বিস্তাৰকাৰী) হিচাপে শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি। চাইক'টিক ডিপ্ৰেছন হিচাপে আখ্যায়িত মনোৰোগৰ বৈশিষ্ট্য প্ৰদৰ্শনকাৰী পৰ্বসমূহক তীব্ৰ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়। যদি আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ মেনিয়া বা হাইপ'মেনিয়া (সুস্পষ্টভাৱে হৰ্ষিত মনোদশা) হৈ যায়, তেন্তে ব্যক্তিগৰাকীৰ ক্ষেত্ৰত দ্বিমেৰু ব্যাধি (bipolar disorder) চিনাক্ত কৰা হয়। মেনিয়া নথকাকৈ হোৱা হতাশাগ্ৰস্ততাক একমেৰু (unipolar) হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়, কিয়নো এনেক্ষেত্ৰত আক্ৰান্ত ব্যক্তিগৰাকীৰ মনোৱস্থা একক আৱেগিক অৱস্থা বা "মেৰু"(pole)তেই থাকে।
ব্যৱস্থাপনা
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ চিকিৎসা ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণভাৱে গৃহীত পদ্ধতিসমূহ হৈছে চাইক'থেৰাপী, ঔষধ আৰু ইলেক্ট্ৰ'কনভালছিভ থেৰাপী। ১৮ বছৰতকৈ কম বয়সৰ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ঔষধতকৈ চাইক'থেৰাপীক অগ্ৰাধিকাৰদিয়া হয়। যুক্তৰাজ্যৰ National Institute for Health and Care Excellence (NICE)-ৰ ২০০৪ চনত প্ৰকাশিত নিয়মাৱলী অনুসৰি মৃদু হতাশাগ্ৰস্ততাৰ নিদানৰ ক্ষেত্ৰত আৰম্ভণিতে অৱসাদ-প্ৰতিৰোধী ঔষধ (antidepressants) প্ৰদান কৰা নহয়, কিয়নো এইক্ষেত্ৰত হানি-সুফলৰ অনুপাত (risk-benefit ratio) সন্তোষজনক নহয়। এই নিয়মাৱলীয়ে নিম্নোক্ত ধৰণৰ আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ বাবে অৱসাদ-প্ৰতিৰোধী ঔষধক মনো-সামাজিক (psychosocial) ব্যৱস্থাৰ সৈতে সংযুক্তভাৱে প্ৰদানেৰে চিকিৎসাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে:
এই নিয়মাৱলীয়ে এইকথাও উল্লেখ কৰে যে, অৱসাদ-প্ৰতিৰোধী ঔষধৰ চিকিৎসা কমপক্ষেও ছয়মাহ ধৰি প্ৰদান কৰা উচিত, যাতে ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া পুনৰাৱৰ্তন নহয়, আৰু tricyclic antidepressant সমূহতকৈ Selective serotonin reuptake inhibitor-SSRI বেছি গ্ৰহণযোগ্য।
আমেৰিকাৰ মনোচিকিৎসা সংস্থা (American Psychiatric Association)-ৰ নিদান নিয়মাৱলীয়ে এই পৰামৰ্শ আগবঢ়ায় যে, আক্ৰান্ত ব্যক্তিবিশেষৰ লক্ষণসমূহৰ তীব্ৰতা, সহ-সংঘটিত ব্যাধি, পূৰ্বকালীন চিকিৎসাৰ অভিজ্ঞতা, আৰু ৰোগীৰ প্ৰাধান্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ চিকিৎসা স্বতন্ত্ৰভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰা উচিত। চিকিৎসাৰ পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত আছে ফাৰ্মেক'থেৰাপী, চাইক'থেৰাপী, শাৰীৰিক ব্যায়াম, ইলেক্ট্ৰ'কনভালছিভ থেৰাপী (ECT), ট্ৰেন্সক্ৰেনিয়েল মেগনেটিক ষ্টিমুলেছন (TMS) বা আলোক থেৰাপী। মৃদু, মধ্যমীয়া, বা তীব্ৰ হতাশাগ্ৰস্ত লোকৰ বাবে অৱসাদ-প্ৰতিৰোধী ঔষধ আদিতে আগবঢ়োৱা হয়; আৰু তীব্ৰ অৱসাদগ্ৰস্ত ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ECT প্ৰয়োগ নকৰিলে অৱসাদ-প্ৰতিৰোধী ঔষধ দিব লাগে। অধ্যয়নৰ সাক্ষ্যৰ পৰা দেখা যায় যে, কেৱল এগৰাকী মনোচিকিৎসকৰ তুলনাত স্বাস্থ্য সেৱা কৰ্মীৰ দলবদ্ধ সহযোগিতামূলক চিকিৎসা সেৱা অধিক ফলপ্ৰসূ হয়।
উন্নয়নশীল দেশসমূহত চিকিৎসাৰ বিকল্প প্ৰায়েই সীমাবদ্ধ হোৱা দেখা যায়, কিয়নো এই দেশসমূহ মানসিক স্বাস্থ্যৰ কৰ্মী, ঔষধ আৰু চাইক'থেৰাপীৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰাটো ৰোগীৰ পক্ষে মুঠেও সহজসাধ্য নহয়। বহু দেশত মানসিক স্বাস্থ্য সেৱাৰ উন্নয়ন মাথোঁ যৎসামান্য, কিয়নো এইসমূহত অৱসাদজনিত ব্যাধিসমূহক সহজাতভাৱে প্ৰাণ-নাশকাৰী ৰোগ হিচাপে বিবেচনা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে উন্নত দেশসমূহৰ এক পৰিঘটনা হিচাপেহে গণ্য কৰা হয়। ২০১৪ চনত প্ৰকাশিত Cochrane-ৰ এক পৰ্য্যালোচনাৰ মতে কম বয়সীয়া ল'ৰা-ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত চাইক'লজিকেল থেৰাপীৰ বিপৰীতে মেডিকেল থেৰাপীৰ কাৰ্যকাৰিতা নিৰ্ণয় কৰিব পৰাকৈ প্ৰয়োজনীয় সাক্ষ্য অদ্যাপি উপলব্ধ নহয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰোগ শ্ৰেণী:মানসিক স্বাস্থ্য
সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা
সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা (Honor killing) হৈছে পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যক পৰিয়ালৰ সন্মান হানি কৰাৰ অপৰাধত কৰা হত্যা। বা কোনো সমুদায় বা ধৰ্মৰ নিৰ্ধাৰিত নীতি-নিয়ম উলংঘা কৰাৰ বাবে কৰা হত্যা। সাধাৰণ কাৰণসমূহ হ'ল- বিবাহ বিচ্ছেদ, সংগীৰ পৰা পৃথক হোৱা, আয়োজিত বিবাহ, বাল্য বিবাহ বা, বলপূৰ্বক বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰা, পৰিয়ালৰে সম্পৰ্ক নথকা বা শত্ৰু পক্ষৰ লোকৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন, বিবাহ পূৰ্বে বা অবৈধ যৌন সম্পৰ্ক, ধৰ্ষণ বা অন্য যৌন শোষণৰ স্বীকাৰ হোৱা ব্যক্তি, পৰিয়াল বা ধৰ্ম বিৰোধী সাজপাৰ, অলংকাৰ আদি পৰিধান কৰা, সমকামী সম্পৰ্ক স্থাপন আদি৷
যদিওবা পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে এই হত্যাৰ বলি হয়, তথাপি কোনো কোনো সমাজত এই ক্ষেত্ৰত লিংগ পক্ষপাত দেখা যায়। সাধাৰণতে পুৰুষ প্ৰধান সমাজ ব্যৱস্থাত পুৰুষতকৈ মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নীতি-নিয়মৰ প্ৰচলন আছে। এই অসমতা বিষয়কামী সম্পৰ্ক আৰু পুৰুষ অপৰাধীৰ আধিপত্যৰ সৈতে সংযুক্ত অৰ্থাৎ সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা এক অসমানুপাতিক হিংসা। নাৰী অধিকাৰ, মানৱধিকাৰ, এলজিবিটি অধিকাৰ আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ হৈ মাত মতা স্থানীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উকীল, সংস্থা ইত্যাদিৰ বাবে ই এক লক্ষণীয় বিষয়।
পাৰিবাৰিক অপৰাধৰ বহল গণ্ডীৰ ভিতৰত সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা হৈছে ঘৰুৱা হিংসাৰ এক প্ৰকাৰ। কোনো কোনো দেশৰ ন্যায় ব্যৱস্থাত লাগিলে সুস্পষ্ট বিধানৰ দ্বাৰা বা প্ৰচলিত আইন প্ৰয়োগৰ অভাৱ নাইবা পৰিয়ালৰ সন্মানৰ খাতিৰত কৰা হত্যাৰ হেতুকে এই ক্ষেত্ৰত আইনী দণ্ডৰ দুৰ্বলতা আছে নতুবা কোনো ধৰণৰ মোকদৰ্মাই কৰা নহ'ব পাৰে। কোনো কোনো আইন ব্যৱস্থাত আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ অপৰিকল্পিতভাৱে কৰা অপৰাধৰ বাবে নৰম শাস্তিৰ ব্যৱস্থা আছে অথবা প্ৰতাৰক পত্নীক হত্যা কৰা স্বামীৰ বাবে শাস্তি মুকলিকৈ লাঘৱ কৰা হৈছে। হত্যাকাণ্ড সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হওক বা নহওক, আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ কৰা অপৰাধৰ বিশেষ বিধান আছে কিন্তু এই নীতিসমূহৰ পৰা অপৰাধী লাভান্বিত হয় আৰু ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হ'লে অহিংসাৰ সপক্ষে যুক্তি দিয়াসকলৰ ফালৰ পৰা একেধৰণৰ আপত্তি উঠে।
সংজ্ঞা
পুৰুষ এজনো এই হত্যাৰ বলি হ'ব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত পুৰুষ এজনক সেই মহিলাৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা হত্যা কৰা হ'ব পাৰে, যি গৰাকীৰে তেওঁৰ এটা অনুচিত সম্পৰ্ক আছিল বুলি ভৱা হয়। নতুবা সমকামী সম্পৰ্কৰে জড়িত হ'লেও এই হত্যাৰ বলি হ'ব পাৰে।
বৈশিষ্ট্য
বহু ক্ষেত্ৰত এই হত্যা পৰিয়ালৰ দ্বাৰা পৰিকল্পিত হ'ব পাৰে যি একোটা পৰিয়ালে সাধাৰণ "পৰিয়াল পৰিষদ"ৰ মাধ্যমেৰে সম্পন্ন কৰে। এই হত্যাৰ মূলতে হৈছে পৰিয়ালৰ বা সমাজৰ লোক সকলৰ ব্যৱহাৰ-আচৰণ প্ৰণালী যেনে যৌনতা, বিবাহ আদি নিয়ন্ত্ৰিত কৰা যি নেকি কোনো কোনো পৰিয়ালৰ সন্মান ৰক্ষাৰ প্ৰধান বিষয় হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয় আৰু এই সন্মান বৰ্তাই ৰখা প্ৰতিজন সদস্যৰ কৰ্তব্য বুলি ভৱা হয়। কঠোৰ নীতিবদ্ধ সমাজ-ব্যৱস্থাত জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ-সম্প্ৰদায় আদিৰ ক্ষেত্ৰত থকা সীমাবদ্ধতা সমূহ অনুশীলন কৰাৰ বাবেই পৰিয়ালৰ সন্মান ৰক্ষাৰ খাতিৰত মানুহ এই অপৰাধৰে জড়িত হয়। অপৰাধী সকলক আৰু এই অপৰাধক আনকি এনে সমাজ-ব্যৱস্থাত সহজ ভাৱে লোৱা হয় কাৰণ তেনে সমাজ ব্যৱস্থাত এই ধৰণৰ আচৰণৰ সত্যতা বা গুৰুত্ব থকা বুলি ভৱা হয়।
পদ্ধতি
হত্যাৰ পদ্ধতি সমূহৰ ভিতৰত শিলৰে আঘাত কৰা, ছুৰিকাঘাত কৰা, মাৰধৰ কৰা, জুই লগাই দিয়া, শিৰশ্ছেদ কৰা, ফাঁচি দিয়া, ডিঙি কাটি পেলোৱা, প্ৰাণঘাতী এচিড আক্ৰমণ, গুলি কৰা তথা শ্বাসৰোধ কৰি হত্যা কৰা৷ এই ধৰণৰ হত্যাকাণ্ড কেতিয়াবা কেতিয়াবা জনসাধাৰণৰ মাজতেই অন্য ব্যক্তিকো এনে ধৰণৰ সামাজিক নীতি বা ঘৰুৱা নিয়মৰ বিৰুদ্ধে নাযাবলৈ সতৰ্ক কৰি দিয়া বা ভয় খুৱাবৰ উদ্দেশ্যে ৰাজহুৱাকৈ কৰা হ'ব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অপৰাধ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
নকুল
হিন্দু পুৰাণ মহাভাৰতত নকুল (অৰ্থ: 'বংশৰ আটাইতকৈ সুদৰ্শন') আছিল চতুৰ্থ পাণ্ডৱ। নকুল আৰু তেওঁৰ যমজ ভাই সহদেৱ ৰাণী মাদ্ৰীৰ গৰ্ভজাত। ৰাণী মাদ্ৰী অশ্বিনী-কুমাৰদ্বয়ক আহবান কৰে। অশ্বিনী-কুমাৰদ্বয়ে মাদ্ৰীক বৰ দিয়ে যে তাইৰ দুটা পুত্ৰ উপজিব। ৰাণী যমজ পুত্ৰসহ গৰ্ভৱতী হয় তথা নকুল আৰু সহদেৱক জন্ম দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ (Silent Film) হ’ল এনে চলচ্চিত্ৰ য’ত কোনো সুসংগত বাণীবদ্ধ শব্দ নাই (বা অতি সাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে কোনো শ্ৰৱণযোগ্য সংলাপ নাই)। যদিও নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰই আখ্যান আৰু আৱেগক দৃশ্যগতভাৱে প্ৰকাশ কৰে, তথাপিও কাহিনীভাগৰ বিভিন্ন উপাদান, যেনে চেটিং বা যুগ বা সংলাপৰ মূল শাৰীবোৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে টাইটেল কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰকাশ কৰিব পাৰি।
"নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ" শব্দটো কিবা এটা ভুল নাম বুলিব পাৰি, কিয়নো এই চলচ্চিত্ৰবোৰৰ সৈতে প্ৰায়ে জীৱন্ত শব্দ সংলগ্ন হৈ আছিল। ১৮৯০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা ১৯২০ চনৰ শেষলৈকে নিৰ্বাক যুগত এজন পিয়ানো বা অৰ্গেন বাদকে আৰু বৃহৎ চহৰবোৰত এটা সৰু বাদকৰ দলে ছবি চলি থকা অৱস্থাত পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত ন’টেচন অনুসৰি যন্ত্ৰসংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। আনকি দৰ্শকৰ যাতে কাহিনীভাগ সহজে বোধগম্য হয়, কেতিয়াবা এজন ব্যক্তিয়ে ইণ্টাৰ-টাইটেল কাৰ্ডবোৰ পঢ়ি গৈছিল। যদিও সেই সময়ত চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে শব্দৰ সমন্বয়ৰ প্ৰযুক্তিৰ অস্তিত্ব নাছিল, তথাপিও সংগীতক দৰ্শন-অভিজ্ঞতাৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। "নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ"ক সাধাৰণতে সুসংগত শব্দ আৱিষ্কাৰৰ পূৰ্বে চলচ্চিত্ৰৰ এটা যুগক বৰ্ণনা কৰিবলৈ ঐতিহাসিক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ই কিন্তু চিটি লাইটছ, চাইলেণ্ট মুভী আৰু দ্য আৰ্টিষ্টৰ দৰে সবাক যুগৰ ছবিৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য, যিকেইখন ছবিত সংলাপৰ ঠাইত কেৱল সংগীতৰ চাউণ্ডট্ৰেকহে সংলগ্ন হৈ আছিল।
নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ যুগ
মুইব্ৰিজ, মেৰী আৰু লে প্ৰিন্সৰ কাম-কাজে ভৱিষ্যতে মুভী কেমেৰা, প্ৰজেক্টৰ আৰু স্বচ্ছ চেলুলইড চলচ্চিত্ৰৰ বিকাশৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে, যিয়ে চিনেমাৰ অগ্ৰগতিত সহায় কৰিছিল। আমেৰিকান উদ্ভাৱক জৰ্জ ইষ্টমেন-এ, যিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৭৮ চনত ফটোগ্ৰাফিক ড্ৰাই প্লেট সাজি উলিয়ায়। ১৮৮৮ চনত তেওঁ এক স্থিৰ প্ৰকাৰৰ চেলুলইড ফিল্ম তৈয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
নিৰ্বাক ছবিসমূহৰ, বিশেষকৈ ১৯২০ দশকৰ ছবিৰ মান অতি উচ্চস্তৰৰ আছিল যদিও এই ছবিবোৰ তেনেই আদিম স্তৰৰ আছিল বা আধুনিক দৃষ্টিকোণেৰে অতি কষ্টেৰে চাব পৰা যায় বুলি এক ভুল ধাৰণা আছে। এই ভুল ধাৰণাৰ জন্ম হৈছে, সাধাৰণ ৰাইজৰ মাধ্যমটোৰ সৈতে বিশেষ পৰিচিতি নথকা বাবে। চলচ্চিত্ৰ উদ্যাগটোৰ অসাৱধানতাও এই ভুল ধাৰণাৰ বাবে দায়ী। বেছিভাগ নিৰ্বাক ছবিয়ে ভাল ধৰণে সংৰক্ষণ কৰা নহ’ল, যাৰবাবে ইয়াৰ অৱক্ষয় ঘটিল। আনহাতে যিখিনি ভালদৰে সংৰক্ষিত, সেইখিনিও ছবি ভুল গতিৰে প্লেবেক কৰা হয়। তাৰোপৰি চেঞ্চৰশ্বিপৰ কেঁচিৰ প্ৰভাৱ আৰু বহু ছবিৰ ফ্ৰেম আৰু দৃশ্য হেৰাই যোৱাৰ বাবে ছবিসমূহৰ মান অৱনমিত কৰে। বৰ্তমানে প্ৰদৰ্শন উপযোগী হৈ থকা বহু নিৰ্বাক ছবি মূল ছবিখনৰ দ্বিতীয় বা তৃতীয় প্ৰজন্মৰ প্ৰতিলিপিহে, যিবোৰ সাধাৰণতে ক্ষতিগ্ৰস্থ আৰু অৱহেলিত চলচ্চিত্ৰ ভাণ্ডাৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
আন এটা বহুলভাৱে প্ৰচলিত ভুল ধাৰণা হ’ল যে নিৰ্বাক ছবিত ৰঙৰ অভাৱ আছিল। আচলতে সবাক চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম কেইটামান দশকতকৈ নিৰ্বাক ছবিত ৰঙৰ ব্যৱহাৰ বেছিকৈহে হৈছিল। ১৯২০ দশকৰ প্ৰথমৰছোৱা সময়ত ৮০ শতাংশ ছবিতে ৰঙ ব্যৱহাৰ দেখা গৈছিল। ফিল্ম টিনটিং বা টোনিং পদ্ধতিৰে ছবিসমূহ ৰঙীন কৰা হৈছিল। আনকি হাতেৰেও ৰং কৰা হৈছিল। কিনেমাকালাৰ  আৰু  টেকনিকালাৰৰ দৰে মোটামুটি প্ৰাকৃতিক ৰঙৰ ওচৰ চপা দুইৰঙী প্ৰক্ৰিয়াৰেও ৰঙীন ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। শব্দ বাণীবন্ধনৰ প্ৰযুক্তি আৰম্ভ হৈ যোৱাৰ লগলেগে চলচ্চিত্ৰৰ পৰম্পৰাগত ৰংকৰণ পদ্ধতিও বন্ধ হৈ গ’ল। পৰম্পৰাগত ফিল্ম ৰং কৰা পদ্ধতিত ব্যৱহৃত ৰংবোৰে শব্দ বাণীবন্ধন প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰয়োজনীয় উচ্চ ৰিজ’লিউচনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু সেইবাবে ফিল্ম ৰংকৰণ পদ্ধতি পৰিত্যাগ কৰা হৈছিল। ১৯৩০ৰ দশকৰ মধ্যমভাগত উদ্ভাৱন হোৱা থ্ৰি-ষ্ট্ৰীপ টেকনিকালাৰ পদ্ধতিটো বহু খৰচী আৰু লগতে ইয়াৰ কিছুমান সীমাবদ্ধতাও আছিল। সেয়েহে পৰৱৰ্তী চাৰিটা দশকত নিৰ্বাক যুগৰ দৰে সবাক চলচ্চিত্ৰত ৰঙৰ প্ৰভাৱ নাথাকিল।
ইণ্টাৰ-টাইটেল
নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ দৈৰ্ঘ বা চলন সময় ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পোৱাত ছবিখনৰ কিছু অংশ দৰ্শকক বুজাই দিয়া আভ্যন্তৰীণ দোভাষীৰ সলনি অন্য এক ব্যৱস্থা প্ৰতিস্থাপন কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিল। যিহেতু এনে চলচ্চিত্ৰত সুসংগত বাণীবদ্ধ শব্দ নাছিল, সেয়েহে কাহিনীৰ মূল অংশখিনি বৰ্ণনা কৰিবলৈ, গুৰুত্বপূৰ্ণ সংলাপ উপস্থাপন কৰিবলৈ আৰু কেতিয়াবা আনকি ঘটনাক্ৰমৰ ওপৰত মন্তব্য দিবলৈ পৰ্দাৰ ইণ্টাৰ-টাইটেল কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। টাইটেল কাৰ্ড লেখকজন চিত্ৰনাট্য লেখকজনৰ পৰা প্ৰায়ে পৃথক আছিল আৰু তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ এজন মূল পেছাদাৰী ব্যক্তি হৈ পৰিছিল।
চলন্ত সংগীত
১৮৯৫ টনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত পেৰিছত লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ে কৰা প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনৰ দিনৰে পৰা নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰত চলন্ত সংগীতৰ ব্যৱহাৰ হৈ আহিছিল। ১৮৯৬ চনত নিউয়ৰ্কৰ ‘কষ্টাৰ এণ্ড বিয়ালচ্ মিউজিক হল’ত আমেৰিকাৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনে ইয়াক আৰু আগুৱাই লৈ যায়।. এই অনুষ্ঠানত সকলো প্ৰদৰ্শনীৰ সৈতে এটা যে অৰ্কেষ্ট্ৰা থাকিব লাগে, এডিচনে তাৰ দৃষ্টান্ত স্থাপন কৰিছিল। নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ আৰম্ভণিৰ দিনৰে পৰা পৰিবেশত অৰিহণা যোগোৱা আৰু দৰ্শকক গুৰুত্বপূৰ্ণ ইংগিত দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সংগীতক এক অপৰিহাৰ্য অংগৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। শ্বুটিঙৰ সময়তো আনকি পৰিবেশ তৈয়াৰ কৰিবলৈ সংগীতজ্ঞসকলে ছবিৰ চেটত বাদ্যযন্ত্ৰ সংগত কৰিছিল। প্ৰদৰ্শনস্থলীৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সংগীত অনুষংগৰ মানদণ্ডৰ পৰিবৰ্তন হৈছিল। সৰু সৰু চহৰৰ ছবিঘৰত সাধাৰণতে এজন পিয়ানোবাদকহে আছিল। ১৯১০ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা মহানগৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ছবিঘৰত অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ দলে সংগীত পৰিবেশনৰ প্ৰবণতা দেখা গৈছিল।
ভাৰতীয় নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰে পৰা ভাৰতত নিৰ্বাক ছবি নিৰ্মিত হৈ আহিছে। ১৯১২ চনত দাদাচাহেব টৰ্ণে পৰিচালিত প্ৰথম ভাৰতীয় নিৰ্বাক ছবি পুণ্ডলিক মুক্তি পায়। কিন্তু এইখনক বহুতে প্ৰথম ভাৰতীয় ছবি আখ্যা দিব নিবিচাৰে। ইয়াৰ সলনি ১৯১৩ চনত মুক্তি পোৱা দাদাচাহেব ফাল্কেৰ ৰাজা হৰিশ্চন্দ্ৰকহে প্ৰথম ভাৰতীয় ছবিৰ আখ্যা দিয়া হয়। ইয়াৰ কাৰণ পুণ্ডলিক এখন জনপ্ৰিয় মাৰাঠী নাটৰ ফটোগ্ৰাফিক ৰেকৰ্ডিংহে আছিল। তাৰোপৰি ইয়াৰ কেমেৰামেনজন এজন ব্ৰিটিছ ব্যক্তি আছিল আৰু ইয়ৰ প্ৰচেচিং ইংলেণ্ডত কৰা হৈছিল। ফাল্কেই আৰু কেইখনমান উল্লেখযোগ্য নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ, যেনে মোহিনী ভস্মাসুৰ (১৯১৩),সত্যবান সাবিত্ৰী (১৯১৪) আৰু লংকাদহন (১৯১৭) নিৰ্মাণ কৰিছিল। লংকাদহনক ভাৰতৰ প্ৰথম বক্সঅফিচ হিট বুলি গণ্য কৰা হয়।
১৯১৮ চনত দুটা নতুন চলচ্চিত্ৰ কোম্পানী – কহিনুৰ ফিল্ম কোম্পানী আৰু ফাল্কেৰ হিন্দুস্তান চিনেমা ফিল্মছ কোম্পানী – প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯২০ চনলৈকে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ এক নিয়মীয়া উদ্যোগলৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু ১৯৩১ চনত নিৰ্মিত ছবিৰ সংখ্যা ২০৭খন হয়হৈ; যদিও আৰম্ভণিৰ সময়ত এই সংখ্যা ২৭খনহে আছিল। ১৯২১ চনত মুক্তি পোৱা ধীৰেন গাংগুলীৰ বিলাত ফেৰতক প্ৰথম ভাৰতীয় প্ৰেম কাহিনী বুলি ধৰিব পাৰি। ১৯২০ৰ দশক আৰু ১৯৩০ৰ দশকটো চন্দুলাল শ্বাহ, বাবুৰাও পেইণ্টাৰ, ছুচেট সিং, আৰ্দেশিৰ ইৰাণী, ভি শান্তাৰাম আদি বহুকেইজন বিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাৰ উৎত্থানৰ সাক্ষী।
সেই সময়ৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য নিৰ্বাক ছবি হ’ল- মদনৰ নল দময়ন্তী (১৯২১) আৰু নুৰজাহান; বাবুৰাও পেইণ্টাৰৰ মায়াবাজাৰ; আৰ্দেশিৰ ইৰাণীৰ আনাৰকলি (১৯২৮); ভি শান্তাৰামৰ গোপালকৃষ্ণ (১৯২৯); জগদীশ কোম্পানীৰ চন্দ্ৰমুখী আৰু সেঠ মানেকলাল পেটেলৰ হাতিমতাই।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
হাৰ্বাট ক্লেবাৰ
হাৰ্বাট ডেভিদ ক্লেবাৰ (১৯ জুন ১৯৩৪ – ৫ অক্টোবৰ ২০১৮) এগৰাকী আমেৰিকান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু মাদক দ্ৰৱ্য আসক্তিৰ গৱেষক।
কৰ্মজীৱন
১৯৬৮ চনত তেওঁ য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোৰোগ বিভাগৰ অধ্যাপক হৈ থাকোঁতে বিশ্ববিদ্যালয়খনত মাদক দ্ৰৱ্য আসক্তি নিবাৰণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল। ১৯৮৯ চনলৈ তেওঁ এই কেন্দ্ৰৰ মুৰব্বী আছিল। তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হোৱাইট হাউচত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় মাদক দ্ৰৱ্য নিয়ন্ত্ৰণ নীতি কাৰ্যালয়ত দুই বছৰ আৰু ৬ মাহ চাহিদা নিয়ন্ত্ৰণৰ উপ নিৰ্দেশক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়ছিল।
১৯৯২ চনত ক্লেবাৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী মেৰিয়ান ফিছমেনে কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোৰোগ বিভাগত মাদক দ্ৰৱ্য আসক্তি কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে। পিছলৈ এই কেন্দ্ৰ গোটেই আমেৰিকাৰ ভিতৰতে মাদক দ্ৰৱ্য নিৰাময়ৰ উল্লেখযোগ্য কেন্দ্ৰৰ পৰিণত হয়। তেওঁ এই কেন্দ্ৰৰ নিৰ্দেশক আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ কেইবাটাও প্ৰকল্পৰ মুৰব্বী আছিল। ইয়াত তেওঁ কোকেইন, হিৰোয়িন, অপিয়ড, এলক'হল আৰু মাৰিজোৱানা আসক্তিৰ নতুন নতুন চিকিৎসা পদ্ধতি উদ্ভাৱনত অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। তেওঁ জোচেফ কালিফান'ৰ সৈতে কলম্বিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় মাদক দ্ৰৱ্য আসক্তি নিবাৰণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল।
ড° ক্লেবাৰে ২৫০ খনতকৈ বেছি গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মাদক দ্ৰৱ্যৰ আসক্তিৰ চিকিৎসাৰ ওপৰত আমেৰিকান মনোৰোগ প্ৰেছ পাঠ্যপুথিৰ সহ-সম্পাদক আছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে আৰু দুটা সন্মানীয় ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছে।
২০১৯ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে গুগলে তেওঁৰ সন্মানৰ্থে বিশেষ ডুডুল প্ৰদৰ্শন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
জোনাকী পৰুৱা (চলচ্চিত্ৰ)
ফায়াৰফ্লাইছ-জোনাকী পৰুৱা হৈছে ২০২০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। তৃতীয় লিংগৰ ওপৰত আধাৰিত এইখন উত্তৰপূৱ ভাৰতৰ প্ৰথমখন ছবি। বিশ্বৰ ২০ খনৰো অধিক আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ মনোনীত হোৱা চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনা প্ৰকাশ ডেকাৰ। মিলিন দত্তৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত তৰালী শৰ্মাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সহদেৱ
মহাভাৰতৰ মতে সহদেৱ হ'ল পঞ্চম পাণ্ডৱ। নকুলৰ যমজ ভাই সহদেৱ ৰাণী মাদ্ৰীৰ গৰ্ভজাত। ৰাণী মাদ্ৰী অশ্বিনী-কুমাৰদ্বয়ক আহবান কৰে। অশ্বিনী-কুমাৰদ্বয়ে মাদ্ৰীক বৰ দিয়ে যে তাইৰ দুটা পুত্ৰ উপজিব। ৰাণী যমজ পুত্ৰসহ গৰ্ভৱতী হয় তথা নকুল আৰু সহদেৱক জন্ম দিয়ে। সহদেৱ ত্ৰিকালদৰ্শী আৰু পৰশু অস্ত্ৰৰ নিপুণ যোদ্ধা আছিল।
মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী
মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী (Manipuri cuisine) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য মণিপুৰৰ পৰম্পৰাগত ৰন্ধনপ্ৰণালী। ৰাজ্যখনৰ দৈনন্দিন আহাৰ ভাতৰ ওপৰত আধাৰিত। আনুষংগিক ব্যঞ্জন হিচাপে পাচলি, মাছ আৰু মাংসৰ কেইবিধমান ব্যঞ্জন ইয়াৰ সৈতে থাকে। আহাৰত সাধাৰণতে শুকান বা ভজা মাছৰ সৈতে ৰন্ধা এনচাং বা আথংবা নামৰ এবিধ পাচলিৰ তৰকাৰী; কাংহৌ নামৰ লৰাই লৰাই ভজা পাচলি; আৰু এক জলা সামগ্ৰী থাকে। এই জলা সামগ্ৰী মৰোক মেটপা (জলকীয়াৰ চাটনী), ইৰোম্বা (জলকীয়া আৰু কিণ্বিত মাছৰ সৈতে মিশ্ৰিত সিজোৱা পাচলি), বা চিংজু নামৰ এক চালাড হ’ব পাৰে। সকলো আনুষংগিক ব্যঞ্জনৰ সৈতে নিৰ্বাচিত কিছু সতেজ শাক থাকে আৰু ইয়াক একেলগে মাৰোই বুলি কোৱা হয়। মেইটেই ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ আধাৰ হৈছে নগাৰী নামৰ কিণ্বিত মাছ। মাংসৰ কেইবাবিধো ব্যঞ্জন যেনে কুকুৰা আৰু গাহৰিৰ মাংস স্বকীয় শৈলীৰে ৰন্ধা হয়। কিন্তু ধৰ্ম্মীয় নিষিদ্ধতাৰ বাবে পাংগলসকলে গাহৰি ৰান্ধিব নোৱাৰে।
সহদেৱ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী
বেছিভাগ আহাৰত চেনিৰ (চেম-ফুট) সৈতে ভাপত দিয়া (এ-ঙানবা) বা সিজোৱা পাচলি সচৰাচৰ দেখা যায়। সৰহভাগ ব্যঞ্জনত সৰিয়হৰ তেলত তেজপাত, পিয়াজৰ নলা, পিয়াজ, নহৰু আৰু আদা ভাজি সুগন্ধি যোগ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত বাকী পাচলিসমূহ যোগ কৰা হয়। বেছিভাগ তৰকাৰীত কম পৰিমাণৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও কাংহৌ (লৰাই ভজা জলা পাচলি) আৰু বড়াৰ (Fritter) বাবে সৰহকৈ তেলৰ প্ৰয়োজন হয়। মাছ এক মুখ্য উপাদান আৰু প্ৰতিখন থালিত ভজা বা অন্য ৰূপত মাছ দেখা যায়। বৰ্ধিত মূল্যৰ বাবে মাছৰ আঞ্জা কেৱল মাজে-সময়ে বা ভোজৰ সময়ত প্ৰস্তুত কৰা হয়। মেইটিছ, পাংগল আৰু মেইটেই খ্ৰীষ্টানসকলে মণিপুৰৰ উপত্যকাত বাস কৰে য'ত হ্ৰদ, নদী আৰু পুখুৰীৰ মিঠা পানীৰ মাছৰ প্ৰাচুৰ্য দেখা যায়।
সাধাৰণ উপাদান্সমূহ
মণিপুৰৰ মুখ্য আহাৰত ভাত, মাছ আৰু জলজ আৰু স্থলজ দুয়ো প্ৰকাৰৰ শাক-পাচলি থাকে। মণিপুৰীসকলে সাধাৰণতে শাকনিবাৰীত পাচলি আৰু ঘৰৰ চাৰিওফালে থকা সৰু পুখুৰী মৎস্য পালন কৰে। পাচলিৰ উৎপাদন ঘৰতেই কৰা হয় বা স্থানীয় বজাৰৰ পৰা কিনি অনা হয় বাবে মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালীসমূহ ঋতুৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা। প্ৰতিটো ঋতুত বিশেষ পাচলি আৰু ইয়াৰ প্ৰস্তুতি ভিন্ন হয়। বিভিন্ন সুগন্ধি শাক-পাত আৰু শিপাৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সোৱাদ আন ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীতকৈ মণিপুৰী ৰন্ধনপ্ৰণালী ভিন্ন।
মণিপুৰী ৰন্ধনশৈলীত নহৰুৰ নলা, মানধনিয়া, মছন্দৰি, পদিনা, ভিয়েটনামী ধনিয়া, বিভিন্নধৰণৰ কাঠফুলা আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে শাক হিচাপে ঘিউ কচু, কলমৌ, টেঙামৰা, জাপানী পাৰ্ছলি, লেটুছ, লাইশাক আদি ব্যৱহৃত হয়।
সচৰাচৰ ব্যঞ্জন
ইৰোম্বা হৈছে এক চাটনি য'ত যথেষ্ট ৰঙা জলকীয়া বা উমোৰোকৰ সৈতে ঙাৰী (কিণ্বিত মাছ), জুইত শুকুৱাই ৰখা বা ভজা মাছৰ সৈতে পাচলি ভাত্ত দি বা সিজাই তৈয়াৰ কৰা ইয়াক বিভিন্ন শাক, ধনিয়া আদিৰে সজোৱা হয়।
চিংজু হৈছে বিভিন্ন কেঁচা পাচলিৰ চালাড। ঋতুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াত বিভিন্ন সংমিশ্ৰণ থাকিব পাৰে। পাচলিবোৰ অতি পাতলকৈ কটা হয় যদিও লগত থকা বনৌষধি আৰু শাক-পাতবোৰ ডাঠকৈয়ে কটা হয়। ইয়াৰ কিছুমান মুখ্য উপাদান হৈছে বন্ধাকবি, পদুমৰ কাণ্ড, লাফু থাৰু (কলডিল), কমপ্ৰেক (এক প্ৰকাৰৰ সুগন্ধি ভেষজ), কোল্লামনি (আন এবিধ ভেষজ), য়ংচাক (Parkia speciosa)। লগত থকা বনৌষধি আৰু শাকৰ ভিতৰত আছে মিঠা মটৰৰ গুটি, টোনিংখোকৰ (Houtuniya cordata) পাত আৰু শিপা, ধনিয়া পাত ইত্যাদি।
চামথং বা কাংছই হৈছে যিকোনো বতৰৰ পাচলিৰ এক তৰকাৰী। ইয়াত ডাঠকৈ কটা পিয়াজ বা পিয়াজৰ নলা, আদা, শুকান মাছ বা ভজা মাছৰ টুকুৰা আদি থাকে।
মণিকা দেৱী
মণিকা দেৱী (Manika Devi; জন্ম:১৯৭৯) এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, গীতিকাৰ আৰু শিক্ষক। তেওঁৰ পিতৃ শ্ৰীযুত কামিনী কুমাৰ শৰ্মা আৰু মাতৃ শ্ৰীযুতা তৰুলতা দেৱী। দৰং জিলাৰ মঙলদৈত তেখেতৰ জন্ম হয়। তেওঁলোকৰ মূল বাসস্থান নলবাৰীৰ নামখলাত। তেখেতে ২০১৭ চনত গীতিকাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। মণিকা দেৱীৰ গীতত বসুৰকাৰ সুনীল দেৱে সুৰ সংযোজনা কৰিছে আৰু পুলক বেনাৰ্জী, মিতালী দে আদিয়ে কণ্ঠ দান কৰিছে।
সাহিত্য কৰ্ম
মণিকা দেৱীৰ প্ৰকাশিত আঠখন গল্প সংকলন হ’ল-
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ বিজয়ী শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা (Rohosyomoi Bikhad Aaru Jontrona) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হয়।২০১৪ চনৰ মাৰ্চত ইয়াৰ তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে বিদ্যাছিং ৰংপীলৈ আগবঢ়াইছে।
ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন
ৰবাৰ্ট বাটলাৰ "বব" ৱিলচন জুনিয়ৰ (Robert Butler "Bob" Wilson, Jr; জন্ম: ১৬ মে ১৯৩৭) এগৰাকী আমেৰিকান অৰ্থনীতিবিদ আৰু ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্যৱস্থাপনাৰ আডামছ বিশিষ্ট এমিৰিটাছ অধ্যাপক। ২০২০ চনত তেওঁ প'ল আৰ. মিলগ্ৰমৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে "নিলাম তত্ত্বৰ উন্নয়ন আৰু নতুন নিলাম সজ্জাৰ উদ্ভাৱন"ৰ বাবে অৰ্থনীতিৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা
বিৱৰণ
দুটা ভাগত বিভক্ত কিতাপখনত মুঠ ৩৩ টা প্ৰবন্ধ আছে। প্ৰথম ভাগক 'ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা' আৰু দ্বিতীয় ভাগক 'অন্যান্য ৰচনা' বুলি নামাংকৃত কৰিছে।এই প্ৰথম ভাগত আছে ৭টা প্ৰবন্ধ আৰু দ্বিতীয় ভাগত আছে ১৬ টা প্ৰবন্ধ। প্ৰথম ভাগত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, 'হঠাৎ এদিন গধূলি', 'ধুমুহা', 'আনন্দৰ উৎস', 'শূন্যতা', 'আলফ্ৰেড্‌ দ্য মুছেট', 'পাপীৰ প্ৰাৰ্থনা' আৰু 'যৌৱনৰ ৰহস্যময় বিষাদ'। দ্বিতীয় ভাগত অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, 'ছমাৰছেট মম আৰু ৰমণ মহৰ্ষি', 'তিনিটা ঘন্‌চিৰিকা', 'অৰণ্যৰ ধ্বংসযজ্ঞ', 'মিহিৰকান্ত বৰুৱাৰ লগত এটা আবেলি', 'থিনছেলি এম কেইহোৰ লগত এটা বেলা', 'কিন্দ্ৰেড স্পিৰিট', 'ৰবীন গোস্বামী ', 'দীপ আইদেউ', 'মহাশ্বেতা দেৱী', 'অ'বামা', 'আৰ্চবিছপ ট'মাছ মেনামপৰম্পিলৰ লগত এঘণ্টা', 'কিতাপ কিনাৰ আনন্দ', 'যিবোৰ কিতাপ বোধহয় কেতিয়াও পঢ়া নহ'ব', 'আৰতি দাসৰ 'অমিয়া সন্ধান' আৰু এজন 'নাস্তিক', 'টাবু টাইদৰ 'একুঁকি নিবন্ধ', 'এখন নতুন কিতাপৰ উন্মোচন', 'মূৰৰ বিষ', 'এটা জটিল ৰোগৰ সহজ চিকিৎসা', 'সমকামী বিবাহ', 'ধনী হোৱাৰ অভিশাপ', 'অসমৰ ভৱিষ্যত', 'গুৱাহাটী ১৯৫০', 'গুৱাহাটী,১৯৫৯', 'অসমীয়া নাৰীৰ সৌন্দৰ্য','সুন্দৰ হৃদয়ৰ মানুহবোৰ' আৰু 'সাধুকথা'।
ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন
ব্যৱস্থাপনা বিজ্ঞান আৰু ব্যৱসায় অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁৰ ডক্টৰেল থেছিছত চিকুয়েন্সীয়েল কোৱাডৰেটিক প্ৰগ্ৰেমিঙৰ অৱতাৰণা কৰিছিল। অৰৈখিক প্ৰগ্ৰেমিঙৰ বাবে চিকুয়েন্সীয়েল কোৱাডৰেটিক প্ৰগ্ৰেমিং বাবে অগ্ৰণী পুনৰাবৃত্তি পদ্ধতি হৈ পৰিছিল। ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিজনেছ স্কুলৰ অন্যান্য গাণিতিক অৰ্থনীতিবিদৰ সৈতে তেওঁ অ-সমবায় ক্ৰীড়া তত্ত্ব ব্যৱহাৰ কৰি ঔদ্যোগিক সংগঠন আৰু সংগঠন তত্ত্ব পুনৰ প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰিছিল। অৰৈখিক মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ ওপৰত তেওঁৰ গৱেষণায়ে বৃহৎ ফাৰ্মৰ বাবে বিশেষকৈ শক্তি উদ্যোগৰ নীতি প্ৰভাৱিত কৰিছে।
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৭ চনৰ ১৬ মে তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেব্ৰাস্কাৰ জেনেভাত ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ নেব্ৰাস্কাৰ লিংক্লন হাইস্কুলৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হাৰভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ অধ্যয়নৰ বাবে জলপানি লাভ কৰিছিল। ১৯৫৯ চনত তেওঁ হাৰভাৰ্ড কলেজৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৬১ চনত হাৰভাৰ্ড বিজনেছ স্কুলৰ ব্যৱস্থাপনা প্ৰশাসনিকৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু ১৯৬৩ চনত পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। কিছুদিনৰ তেওঁ বাবে লছ এঞ্জেলেছত অৱস্থিত কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। ১৯৬৪ চনৰ পৰা তেওঁ ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিজনেছ স্কুলত অধ্যাপনা কৰি আছে। ইয়াৰ লগতে ১৯৯৩ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ হাৰভাৰ্ড ল' স্কুলতো অধ্যাপনা কৰিছিল।
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ৰবাৰ্ট বি. ৱিলচন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৰাইডাং বেত
ৰাইডাং বেত (Calamus rotang) ভাৰত, শ্ৰীলংকা আৰু ম্যানমাৰৰ থলুৱা এক বৃহৎ আকাৰৰ বেত জাতীয় উদ্ভিদ। ই এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াক আচবাব, খৰাহী, লাখুটি, ছাতিৰ নাল, মেজ, চকী আদি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াত এই উদ্ভিদ প্ৰচুৰ পৰিমানে পোৱা যায়।
বিস্তৃতি
ৰাইডাং বেত ভাৰত, শ্ৰীলংকা আৰু ম্যানমাৰৰ থলুৱা উদ্ভিদ৷ অসমত এই বেত প্ৰধানকৈ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ধনশিৰি আৰু দলদলি বনাঞ্চল আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ পানীডিহিং বনাঞ্চলত উৎপত্তি হয়৷
ব্যৱহাৰ
ৰাইডাং বেত লাখুটি, লাঠি আদি তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ তাৰোপৰি এই বেতেৰে চকি,মেজ, খুঁটি আদিও সজা দেখা যায়৷এই বেতৰ আগলি ভাগে ধাৰণ কৰা কোমল বকটুৰ গাঁজ খাদ্য হিচাপেও খোৱা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লতা শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্বেৰিল ছেণ্ডবাৰ্গ
শ্বেৰিল কাৰা ছেণ্ডবাৰ্গ (Sheryl Kara Sandberg); জন্ম: ২৮ আগষ্ট, ১৯৬৯) এগৰাকী আমেৰিকান ব্যৱসায়িক কাৰ্যবাহী, বিলিয়নাৰ আৰু সমাজসেৱক। ছেণ্ডবাৰ্গে মেটা প্লেটফৰ্মছৰ মুখ্য পৰিচালন বিষয়া (COO) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷ তেওঁ ২০২২ চনৰ ১ জুনত ঘোষণা কৰে যে তেওঁ ২০২২ চনৰ শেষৰফালে পদত্যাগ কৰিব। তেওঁ LeanIn.Org ৰ প্ৰতিষ্ঠাপকো। ২০০৮ চনত তেওঁক ফেচবুকত চি অ' অ' হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু কোম্পানীটোৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ ৰেংকিঙৰ বিষয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ ফেচবুকৰ পৰিচালনা সমিতিলৈ নিৰ্বাচিত হয়, আৰু ফেচবুকৰ ব’ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। কোম্পানীটোৰ বিজ্ঞাপন ব্যৱসায়ৰ মুৰব্বী হিচাপে ছেণ্ডবাৰ্গক কোম্পানীটোক লাভজনক কৰি তোলাৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল। ফেচবুকৰ COO হিচাপে যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে ছেণ্ডবাৰ্গ গুগলৰ গ্ল’বেল অনলাইন বিক্ৰী আৰু পৰিচালনাৰ উপ-সভাপতি আছিল আৰু ইয়াৰ দানশীল শাখা Google.org ৰ সৈতে জড়িত আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ছেণ্ডবাৰ্গে আমেৰিকাৰ ট্ৰেজাৰীৰ সচিব লৰেন্স ছামাৰ্ছৰ মুখ্য কৰ্মচাৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
২০১২ চনত টাইমে যুগুত কৰা বিশ্বৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী লোকসকলৰ বাৰ্ষিক তালিকাত ছেণ্ডবাৰ্গৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ফৰ্বছ মেগাজিনৰ ২০২১ চনৰ বিলিয়নাৰ তালিকাত ছেণ্ডবাৰ্গৰ সম্পত্তিৰ পৰিমাণ ১.৭ বিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ বুলি কোৱা হৈছে, কাৰণ ফেচবুক আৰু অন্যান্য কোম্পানীত তেওঁৰ ষ্টক আছে। ২০২২ চনত তেওঁ ঘোষণা কৰে যে তেওঁ মেটা চিঅ'অ' হিচাপে পদত্যাগ কৰিব কিন্তু তেওঁ ইয়াৰ ব'ৰ্ডত থাকিব।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৯ চনত ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত এটা ইহুদী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছেণ্ডবাৰ্গে এডেল (জন্ম:আইনহৰ্ণ) আৰু জোৱেল ছেণ্ডবাৰ্গৰ কন্যা আৰু তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ। তেওঁৰ দেউতাক এজন চকুৰ চিকিৎসক, আৰু মাক আছিল ফৰাচী ভাষাৰ কলেজীয়া শিক্ষয়িত্ৰী।
দুবছৰ বয়সত তেওঁৰ পৰিয়াল ফ্ল'ৰিডাৰ নৰ্থ মিয়ামি বিচলৈ গুচি যায়। তেওঁ নৰ্থ মিয়ামি বিচ হাইস্কুলত পঢ়ে, য'ৰ পৰা তেওঁ ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ শ্ৰেণীত নৱম স্থান লাভ কৰি স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ শ্ৰেণীৰ সভানেত্ৰী আছিল, নেচনেল অনাৰ ছ'চাইটিৰ সদস্য হৈছিল আৰু জ্যেষ্ঠ শ্ৰেণীৰ কাৰ্যবাহী ব'ৰ্ডত আছিল। হাইস্কুলত থাকোঁতে ১৯৮০ চনত ছেণ্ডবাৰ্গে এৰোবিক্সৰ পাঠদান কৰিছিল।
১৯৮৭ চনত ছেণ্ডবাৰ্গে হাৰ্ভাৰ্ড কলেজত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৯১ চনত তেওঁ অৰ্থনীতিত কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু অৰ্থনীতিৰ শীৰ্ষ স্নাতক ছাত্ৰৰ বাবে জন এইচ উইলিয়ামছ বঁটা লাভ কৰে। হাৰ্ভাৰ্ডত থাকোঁতে তেওঁ উইমেন ইন ইকনমিক্স এণ্ড গভৰ্ণমেণ্ট নামৰ এটা সংস্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁ অধ্যাপক লৰেন্স ছামাৰ্ছকো লগ পায়, যি তেওঁৰ গুৰু আৰু গৱেষণা-পত্ৰৰ উপদেষ্টা হৈ পৰে ছামাৰ্ছে তেওঁক বিশ্ব বেংকত তেওঁৰ গৱেষণা সহায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে য'ত তেওঁ ভাৰতত কুষ্ঠৰোগ, এইডছ আৰু অন্ধতাৰ সৈতে জড়িত স্বাস্থ্য প্ৰকল্পত প্ৰায় এবছৰ কাম কৰিছিল।
১৯৯৩ চনত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিজনেছ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৯৫ চনত তেওঁ সৰ্বোচ্চ সুখ্যাতিৰে এম বি এ লাভ কৰে। বিজনেছ স্কুলৰ প্ৰথম বৰ্ষত তেওঁ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজহিতৈষী
একতাৰ মূৰ্তি
একতাৰ মূৰ্তি বা ঐক্যৰ মূৰ্তি ভাৰতৰ প্ৰথম গৃহমন্ত্ৰী তথা উপপ্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু বিখ্যাত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেললৈ উছৰ্গিত স্মৃতিসৌধ। ১৮২ মিটাৰ উচ্চতাৰ এই মূৰ্তি বৰ্তমান পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ওখ মূৰ্তি। এই ভাস্কৰ্য গুজৰাট ৰাজ্যৰ নৰ্মদা জিলাত অৱস্থিত। নৰ্মদা নদীৰ বুকুত অৱস্থিত এটি নদীদ্বীপৰ পৰা চৰ্দাৰ সৰোবৰ বান্ধলৈ মুখ কৰি কেৱদিয়া কলনীত এই মূৰ্তি অৱস্থিত।
এই প্ৰকল্প নৰেন্দ্ৰ মোদী গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে ২০১০ চনত ঘোষণা কৰা হৈছিল। ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা লাৰ্চন এণ্ড টাৰব' কোম্পানীয়ে ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰে। ৰী মূৰ্তিৰ মুঠ ব্যয় ₹২,৯৮৯ কোটি। ভাস্কৰ্যবিদ ৰাম ভি. চুতাৰে ইয়াৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ ১৪৩তম জন্মবাৰ্ষিকীত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে আনুষ্ঠানিক ভাৱে এই মূৰ্তি মুকলি কৰে।
বল্লভভাই পেটেলে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত বহুতো স্থানীয় ৰজা-মহাৰজাৰ ৰাজ্য মূল ভাৰতৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। সকলোকে একতাৰ দোলেৰে বান্ধি ভাৰতত ঐক্য স্থাপন কৰাৰ বাবে এই মূৰ্তিৰ নাম একতাৰ মূৰ্তি বা ঐক্যৰ মূৰ্তি ৰখা হ'ল।
ইতিহাস
২০১০ চনৰ ৭ অক্টোবৰ তাৰিখে গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ দহবছৰীয়া বৰ্ষৰ আৰম্ভণিৰ মুহূৰ্তত তেওঁ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেললৈ উছৰ্গিত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ প্ৰকল্পৰ কথা ঘোষণা কৰে। সেই সময়ত ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ গুজৰাট চৰকাৰৰ দ্বাৰা চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল ৰাষ্ট্ৰীয় একটা ট্ৰাষ্ট গঠন কৰা হৈছিল।
চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলক ভাৰতৰ লৌহপুৰুষ বুলি কোৱা হয় সেয়ে মূৰ্তিৰ বাবে লাগতিয়াল লোৰ বাবে গোটেই দেশৰ কৃষক সকলক নিজৰ লোৰ সঁজুলি দান দিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল। এনেকৈ ২০১৬ চনলৈ ১৩৫ টন লো সংগ্ৰহ কৰা হ'ল আৰু তাৰে ১০৯ টন লো মূৰ্তিৰ বেদীত ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
বাদল দাস
জন্ম ২৯ নৱেম্বৰ, ১৯৩০ চনত, তেজপুৰত।
মৃত্যু ১১ আগষ্ট, ২০১৮ চনত।
তেখেতে স্নাতক শিক্ষা কটন কলেজৰ পৰা লাভ কৰে আৰু স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লাভ কৰে।
তেখেতে কেবাখনো অসমীয়া কথাছবিত অভিনয় কৰিছিল।
মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়
মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয় (Manikarneswar Devalaya) কামৰূপ জিলাৰ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰৰ মণিশৈল পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত ঐতিহাসিক দেৱালয়। এই দেৱালয় ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত। ইটাৰে নিৰ্মিত এই মন্দিৰটো স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ ৰাজত্বকালত তৰাসদৃশ শিলৰ মূল ভেটিৰ ওপৰত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই শিলৰ ভেটি দশম-একাদশ শতিকাৰ বুলি জনা যায়। মনিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়খনৰ মুল উৎসৱ হ'ল মহা শিৱৰাত্ৰি। বৰ্তমান এই দেৱালখন অসম চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগে ৰাজ্যিক সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।
কিংবদন্তি
উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত এখন সৰু পাহাৰৰ ওপৰত মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত। এই সৰু পাহাৰখনক মণিশৈল পৰ্বত বা মণিশৈল পাহাৰ বুলি কোৱা হয়। এই মণিশৈল পৰ্বতত ‘স্বয়ম্ভূ শিৱলিংগ বিদ্যমান'। পূৰ্বতে ইয়াৰ ঈষাণ কোণত মংগলা নদীৰ (বৰ্তমান বৰনদী) সংগম স্থল আছিল। লোকবিশ্বাস অনুসৰি মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়ৰ জাগ্ৰত শিৱলিংগ ৰজা নৰকাসুৰৰ দিনৰ। পূৰ্বতে দেৱালয় প্ৰাংগণত ‘মণিকৰ্ণ' নামৰ এটা পুখুৰীও আছিল। এই পুখুৰী বৰ্তমান ব্ৰহ্মপুত্ৰত বিলীন হৈ গৈছে। বুৰঞ্জীমতে মণিকৰ্ণেশ্বৰক চাহবুৰজ বোলা হৈছিল। জনশ্ৰুতি অনুসৰি কিৰাট ৰজা নৰকাসুৰে আৱদ্ধ কৰি ৰখা ষোল্লহাজাৰ ৰাণীক নানা মণি- মুকুতা আভৰণেৰে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পূবফালে ৰখা হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা এই ঠাইখনৰ নাম মণিকৰ্ণেশ্বৰ হ'ল। যোগিনীতন্ত্ৰ অনুসৰি মণিকৰ্ণিকা' নামৰ দ্বাবিংশতি ধনু পৰিমাণৰ এটা কুশু বা কুঁৰ আছিল। আন এক প্ৰবাদ মতে সতীৰ আত্মজাহৰ পিছত মহাদেৱে সতীৰ দেহ কান্ধত কঢ়িয়াই ফুৰিছিল। তেতিয়া ভগৱান বিষ্ণুৱে সুদৰ্শন চক্ৰৰে সতীৰ দেহ খণ্ড কৰে। সতীৰ দেহ খণ্ডিত হোৱাৰ পিছত ভগৱান শিৱয়ে এই বৰনদী-ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগমস্থলী মণিশৈলত অৱস্থিত বেল গছ এজোপাৰ তলত আশ্ৰয় লৈছিল।
ইতিহাস
আহোমৰ ৰাজত্বৰ আগলৈকে মণিকৰ্ণেশ্বৰ শিৱলিংগ হাবি-জংঘলেৰে পোত খাই আছিল। আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনত এই শিৱ লিংগ উদ্ধাৰ কৰা হয়। ১৬৭৭ শকত স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহয়ে দেৱালয়খন নিৰ্মাণ কৰিছিল। কিন্তু বৰভূঁইকঁপত মন্দিৰটো প্ৰায়খিনি ধ্বংস হৈ যায়। এই দেৱালয়খনৰ বিশেষত্ব হ'ল- ই ত্ৰিভুজৰ দৰে তিনিশিৰীয়া তৰাৰ দৰে ভেটি আৰু ওপৰৰ ফালে বাৰশিৰীয়াকৈ নিৰ্মাণ কৰা। ইয়াৰ উদ্ধাৰ হোৱা শিলাখণ্ডৰ পৰা এই মন্দিৰ আহোম যুগৰ নহয় বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। মণিকৰ্ণেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত থকা এখন শিলৰ ফলিত উল্লেখ থকা মতে, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ এই ঠাইত কবিচন্দ্ৰ-ভাৰতী বা অনন্ত কন্দলীৰ মণ্ডপ আছিল। ১৫৫১ চনত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ইয়ালৈ আগমনত পণ্ডিতসকলে ৰজাৰ সন্মানাৰ্থে উমানন্দত মহাভাৰত পাঠ কৰি শুনাইছিল আৰু এই সভালৈ চন্দ্ৰভাৰতীও আহিছিল। বৰ্তমান দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ অৱস্থিত পাহাৰখনক চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰ বুলি কোৱা হয়।
বৰ্ণনা
উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মণিকৰ্ণেশ্বৰ পাহাৰত দেৱোত্তৰ ভূমিৰ ওপৰত সজোৱা মণিকৰ্ণেশ্বৰ মন্দিৰটো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মুখামুখিকৈ আছে। মধ্যযুগৰ পিছৰ ফালে পুৰণি শিলৰ ভেটিৰ ধ্বংসাৱশেষৰ গাঁঠনিৰ ওপৰত ইটাৰে সজা। মূল গাঁঠনিৰ আকাৰ তৰাৰ আকৃতিৰ আৰু বিমানৰ দিশ বাৰটা। শিলৰ মন্দিৰৰ পুৰণি ধ্বংসাৱশেষৰ ভেটিৰ গাঁঠনিৰ ওপৰত মধ্যযুগৰ শেষৰ ফালে ইটাৰে সজাই মন্দিৰটো ভগৱান শিৱৰ নামত উছৰ্গা কৰা হয়। মন্দিৰটো বৰ্তমানৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হৈছে আৰু শিখৰটোৰ কোনো চিন-মোকাম নাই। পুৰণি কালৰ ভাস্কৰ্য্যসমূহ মন্দিৰৰ দেৱালৰ বাহিৰফালে আছে। ২০০৫ চনত নতুনকৈ সজোৱা মণ্ডপৰ তলৰ ভাগত মাটিৰ সমান্তৰালকৈ ভাস্কৰ্য্যসমূহ আছে আৰু উলম্ব দিশত লতা-পাতৰ দৃষ্টিনন্দন নক্সাসমূহ আছে। মন্দিৰৰ স্থাপত্য সহজ আৰু আহোম যুগৰ কোনো ভাস্কৰ্য্যৰ পৰা শূন্য।
এই স্থানত উদ্ধাৰ হোৱা তিনিগৰাকী নৃত্যৰতা নাৰী আকৃতি, দুগৰাকী বিদ্যাধৰ (মালাধাৰী), এটা য়ালীৰ (পৌৰাণিক প্ৰাণী) প্ৰতিমূৰ্তি আৰু বাহিৰৰ বেৰত থকা এটা অচিনাক্ত দেৱতাৰ ভাস্কৰ্য্যৰ আদিয়ে মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ কলাত্মক বৈশিষ্ট্যসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মন্দিৰৰ চৌহদত ঠিক প্ৰৱেশদ্বাৰতে আহোম যুগৰ পূৰ্বৰ উমা-মহেশ্বৰৰ প্ৰতিমূৰ্তি আছে। এই প্ৰতিমূৰ্তিত শিৱক পদুম ফুলৰ ওপৰত বামললিতাসনত বহি বাওঁ ভৰিখন ভাঁজ কৰি আৰু সোঁ ভৰিখন তললৈ ওলমি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ইফালে দেৱীক ভগৱান শিৱৰ কোলাত বহি থকা চিত্ৰিত কৰা হৈছে। দেৱীৰ সোঁ ভৰিখন ভাঁজ কৰি বাওঁ ভৰিখন ওলমি থকা অৱস্থাত আছে। এই বিশেষ প্ৰতিমূৰ্তিটো মণিকৰ্ণেশ্বৰ মন্দিৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিলোমিটাৰ উত্তৰ দিশত থকা অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ মদন কামদেৱ মন্দিৰৰ মুখ্য বিগ্ৰহৰ সৈতে ওতপ্ৰোত মিল আছে। দেৱালয়ৰ গৰ্ভগৃহত মাটিৰ তলৰ সৰু গুহা এটাত মূল শিৱলিংগটো আছে।
যাতায়াত
এই মন্দিৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত বাবে ইয়ালৈ যাবলৈ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী বিভিন্ন নাওৰ ব্যৱস্থা আছে। ফাঁচিবজাৰ ফেৰীঘাটৰ পৰা জাহাজ বা যন্ত্ৰচালিত নাৱেৰে আহি ৰজাদুৱাৰ পাৰঘাটত নামিলেই দেৱালয়খন দেখিবলৈ পোৱা যায়। একেদৰে গুৱাহাটীৰ পৰা শৰাইঘাট দলং পাৰহৈ ৰাস্তাৰেও এই মন্দিৰলৈ যাব পাৰি লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ ইয়াৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিঃমিঃ আৰু আমিনগাঁও ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা ১০ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
মমতাজ বেগম
মমতাজ বেগম (Momtaz Begum; জন্ম: ৫ মে' ১৯৭৪) হৈছে এগৰাকী বাংলাদেশী কণ্ঠশিল্পী আৰু ২০১৪ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ মাণিকগঞ্জ-২ সমষ্টিৰ পৰা বাংলাদেশৰ জাতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত সাংসদ। তেখেতক 'দ্য মিউজিক কুইন' উপাধিৰে উল্লেখ কৰা হয়।  তেওঁৰ চাৰি দশকৰ কেৰিয়াৰত প্ৰায় ৭০০টা এলবাম ৰেকৰ্ড কৰিছে। মমতাজে সমগ্ৰ বাংলাদেশ, যুক্তৰাজ্য আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সংগীতানুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ বাংলাদেশী প্ৰবাসী সম্প্ৰদায়ৰ বাবে, বিশেষকৈ লণ্ডনত বহুতো অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে, য'ত তেওঁ বৈশাখী মেলাৰ সময়ত অতি জনপ্ৰিয়।
'প্ৰিয়া তুমি সুখি হও' (২০০৪) ছবিখনৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সংগীতত বেগমৰ দীক্ষা সোনকালে সংঘটিত হৈছিল। তেওঁ যেতিয়া শিশু আছিল তেওঁ তেওঁৰ দেউতাকৰ সৈতে, প্ৰথমে দৰ্শকৰ সদস্য হিচাপে, পিছতে আৰু এজন সহ-প্ৰদৰ্শকৰ সৈতে তেওঁ গীত প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁ প্ৰদৰ্শন কৰা সংগীত যেনে, মাৰফতি, বৈঠকি, আৰু মুৰ্শীদিক প্ৰায় ৰহস্যবাদী গান ধাৰাত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পাৰি।
পেচা
প্ৰথমতে, যিবোৰ এলবামৰ মুক্তি পাইছিল সেইবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে নিজা বিত্তীয়। এইবোৰ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ পিছত তেওঁক উৎপাদকসকলে অধিক ৰেকৰ্ডিং কৰিবলৈ নিয়োগ কৰিছিল, যদিও তাইৰ পৰিশোধ সাধাৰণতে এটা অতি কম সমতল মাচুল আছিল আৰু চুক্তিত নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছিল যে এইবোৰ ভালদৰে বিক্ৰী নকৰিলে ইয়াক ঘূৰাই দিব লাগিব। অৱশ্যে, তাইৰ সংগীতৰ কামবোৰ প্ৰায় লগে লগে বিক্ৰী কৰাৰ উদ্দেশ্য আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰত, তাই নিজকে যথেষ্ট ব্যস্ত পাইছিল; প্ৰায়ে প্ৰতিদিনে দুটা গান ৰেকৰ্ডিং কৰে। বাংলাদেশী 'দৈনিক ষ্টাৰ'ৰ সৈতে এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছিল: “মোক কিছু মিনিট আগতে গীত আৰু সংগীতৰ ট্ৰেকবোৰ তলত দিয়া হৈছিল আৰু ৰিহাৰ্সালৰ বাবে কোনো সময় নাছিল আৰু মই একেলগে ইয়াক একেবাৰে ৰেকৰ্ড কৰিব লগা হৈছিল।” তাওঁৰ কিছুমান সংগীত এলবাম হৈছে 'ৰিটাৰ্ণ টিকট', 'আসোল বৈঠকি', 'মুৰ্শিদেৰ তালিম' আৰু 'ৰঙেৰ বজাৰ'।
২০১৪ চনত মাণিকগঞ্জ-২ৰ পৰা বাংলাদেশৰ জাতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
দাতব্য কাম
বেগমে তেওঁৰ স্থানীয় গাওঁ জয়মণ্টপত অৰবিছ ইণ্টাৰনেচনেলৰ সমৰ্থনত ৫০ বিছনাৰ মমতাজ আই হস্পিটেল স্থাপন কৰিছিল। দৰিদ্ৰতাৰ বাবে ছানিৰ অপাৰেচন বহন কৰিব নপৰাৰ বাবে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱা ইতেওঁৰ দেউতাক মোধু বয়াতীৰ স্মৃতিত চিকিৎসালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
কেনোপনিষদ
কেনোপনিষদ চাৰিটা খণ্ডত সম্পূৰ্ণ এখন উপনিষদ। এই উপনিষদত প্ৰধানকৈ ব্ৰহ্মাৰ স্বৰূপ নিৰ্ণয় কৰা হৈছে। শাস্ত্ৰীয় দিশৰ পৰা এইখন উপনিষদৰ গুৰুত্ব অসীম বুলি গণ্য কৰা হয়।
ফিনিক্স (কিংবদন্তি)
হেৰ'ড'টাছ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ পণ্ডিতসকলে ফিনিক্সৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন ইজিপ্ত বা মিচৰত হোৱা বুলি কয় যদিও আন পণ্ডিতসকলে প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ গ্ৰন্থসমূহ ধ্ৰুপদী লোককথাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে বুলি মত পোষণ কৰে। সময়ৰ লগে লগে ফিনিক্সৰ ধাৰণাটো বিয়পি পৰে আৰু ই বিভিন্ন ধৰণৰ নতুন সংযোগ লাভ কৰে। হেৰ'ড'টাছ, লুকান, প্লিনি দ্য এলডাৰ, ১ম পোপ ক্লেমেণ্ট, লেক্টেণ্টিয়াছ, অভিড, আৰু চেভিলৰ ইছিড'ৰ আদি ব্যক্তি ফিনিক্সৰ ধাৰণাটোৰ পুনৰ্কথন আৰু সম্প্ৰসাৰণত অৰিহণা যোগোৱা লোকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। সময়ৰ লগে লগে ফিনিক্সে ইয়াৰ মূলৰ বাহিৰলৈ বিস্তৃতি লাভ কৰি বিভিন্ন ধৰণে সাধাৰণ নবীকৰণৰ লগতে সূৰ্য্য, সময়, সাম্ৰাজ্য, অভিষেক, পুনৰুত্থান, স্বৰ্গীয় জীৱন, যীশুখ্ৰীষ্ট, মেৰী, কুমাৰীত্ব, ব্যতিক্ৰমী মানুহ, আৰু খ্ৰীষ্টান জীৱনৰ কিছুমান দিশক প্ৰতীকি ৰূপত বুজাব পাৰে। কিছুমান পণ্ডিতে দাবী কৰে যে De ave phoenice কবিতাটোৱে ফিনিক্সৰ পৌৰাণিক ধাৰণাক যীশুখ্ৰীষ্টৰ পুনৰুত্থানৰ প্ৰতীক হিচাপে উপস্থাপন কৰিব পাৰে।
ব্যুৎপত্তি
আধুনিক ইংৰাজী phoenix শব্দটো লেটিনৰ পৰা ইংৰাজী ভাষালৈ আহিছিল। লেটিন ফিনিক্সৰ পৰা পুৰণি ইংৰাজী (fenix) শব্দটো ধাৰলৈ লোৱাৰ জৰিয়তে এই শব্দটোৰ প্ৰথমে ইংৰাজী ভাষালৈ প্ৰৱেশ ঘটে। সময়ৰ লগে লগে এই শব্দটোৱে ইংৰাজী ভাষাত বিশেষ ব্যৱহাৰৰ বিকাশ ঘটায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ফিনিক্স শব্দটোৱে এজন "উৎকৃষ্ট ব্যক্তি" (দ্বাদশ শতিকা), বিভিন্ন ধৰণৰ হেৰাল্ডিক প্ৰতীক (পঞ্চদশ শতিকা), আৰু এটা নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ নামকো (১৭ শতিকা) বুজাব পাৰে।
লেটিন ফিনিক্স (phoinīx) শব্দটো গ্ৰীক φοῖνιξ ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ইয়াৰ লগতে ফিনিচিয়ান (Phoenician) শব্দটো একেটা মূলৰ পৰা অহা যেন লাগে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ‘ৰঙা ৰঙেৰে কাম কৰাসকল’। গতিকে ফিনিক্সৰ অৰ্থ ‘ফিনিচিয়ান চৰাই’ বা ‘বেঙুনীয়া-ৰঙা চৰাই’ হ’ব পাৰে।
চিত্ৰণ
কেতিয়াবা প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় সাহিত্য আৰু মধ্যযুগীয় শিল্পত ফিনিক্সক এক প্ৰভামণ্ডলেৰে সজ্জিত হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। ই চৰাইটোৰ সৈতে সূৰ্য্যৰ সংযোগৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ফিনিক্সৰ আটাইতকৈ পুৰণি ছবিসমূহত এই প্ৰভাৰ প্ৰায়েই হেলিঅ'ছৰ (গ্ৰীক সূৰ্য্যদেৱতা) দৰে সাতটা ৰশ্মি থাকে।  প্লিনি দ্য এলডাৰে ইয়াৰ মূৰত জঁ বা পাখিৰ মুকুট থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।  আনহাতে নাট্যকাৰ ইজেকিয়েলে ইয়াক মতা কুকুৰাৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
সময়ৰ লগে লগে ফিনিক্স নিৰ্দিষ্ট ৰঙৰ সৈতে জড়িত হ’বলৈ ধৰে। সাধাৰণতে ফিনিক্সক ৰঙীন বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল যদিও ইয়াৰ ৰঙৰ বিষয়ে সূত্ৰসমূহে কোনো স্পষ্ট ঐকমত প্ৰকাশ কৰা নাই। ৰোমান ইতিহাসবিদ আৰু ৰাজনীতিক টেচিটাছে মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে ইয়াৰ ৰঙে ইয়াক আন সকলো পক্ষীৰ পৰা পৃথক কৰি তুলিছিল। কিছু লোকে কয় যে এই চৰাইটোৰ ৰং ময়ূৰৰ দৰে আছিল। অৱশ্যে হেৰ'ড'টাছে ফিনিক্সৰ ৰঙা আৰু হালধীয়া বুলি কৰা দাবী কৰা ৰূপটো আখ্যানসমূহৰ বহুকেইটা সংস্কৰণত জনপ্ৰিয়।  নাট্যকাৰ ইজেকিয়েলৰ মতে ফিনিক্সৰ ঠেং দুখন ৰঙা আৰু চকু দুটা তীক্ষ্ণ হালধীয়া।  কিন্তু ৰোমান লেখক লেক্টেণ্টিয়াছে কয় যে ইয়াৰ চকু দুটা নীলা ৰঙৰ  আৰু ইয়াৰ ঠেং দুখন গোলাপী ৰঙৰ নখেৰে সৈতে হালধীয়া-সোণালী বাকলিৰে আৱৰা।
হেৰ'ড'টাছ, প্লিনি, ছলিনাছ আৰু ফিলোষ্ট্ৰেটাছে একোটা ফিনিক্স আকাৰত ঈগলৰ সমান বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। কিন্তু লেক্টেণ্টিয়াছ আৰু ইজেকিয়েলে ফিনিক্স ঈগলতকৈ ডাঙৰ বুলি দাবী কৰিছে। লেক্টেণ্টিয়াছে মত প্ৰকাশ কৰে যে ই আকাৰত উটপক্ষীতকৈও ডাঙৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ