cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
পূজা শৰ্মা
টেলিভিচন
শৰ্মাই তেওঁৰ কলেজীয়া দিনবোৰত দূৰদৰ্শন আৰু জুম টিভিৰ এটি ক্ৰীড়া-ভিত্তিক ট’ক শ্ব’ত আঁতধৰোঁতা (anchor) হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০১২ চনত ষ্টাৰ প্লাচৰ 'তেৰী মেৰী লাভ ষ্ট’ৰিজ'ৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল, য’ত তেওঁ এটি খণ্ডত চিয়া বেহলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৩ চনত, তেওঁ ষ্টাৰ প্লাচৰ 'মহাভাৰত'ত দ্ৰৌপদীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। শ্ব’টো সমালোচনামূলক আৰু বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল। শ্ব’ত তেওঁ অভিনয় বাবে বহু প্ৰশংসিত হৈছিল আৰু তেওঁ ব্যাপক খ্যাতি আৰু জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। শ্ব’টো ২০১৪ চনৰ আগষ্টত শেষ হৈছিল। ২০১৪ চনৰ শেষৰ পিনে, তেওঁক বিগ মেজিকৰ ব্যংগাত্মক শ্ব’ ‘আজব গজব ঘৰ জামাই’ত লক্ষ্মীৰ ভূমিকাত দেখা গৈছিল। ২০১৫ চনত, তেওঁক ষ্টাৰ প্লাচৰ 'দোষ্টি... ইয়াৰিয়ান... মনমাৰজিয়া'ত কেমিঅ’ এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপে দেখা গৈছিল।
টেলিভিচনত আঢ়ৈ বছৰ অনুপস্থিতিৰ পিছত, ২০১৭ চনত শৰ্মাক কালাৰ্চ টিভিৰ 'মহাকালী - অন্ত হী আৰম্ভ হ্যে'ত মহাকালী/পাৰ্ৱতীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰা দেখা গৈছে। অনুষ্ঠানটো 'মহাভাৰত'ৰ দৰে সফল নহ’ল যদিও দৰ্শকসকলোৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছিল। ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত তেওঁ এটি শ্ব’ত কণ্ঠ নিগৰাইছিল আৰু তিনিটা শ্ব’ত তেওঁ বৰ্ণনা (narrated) কৰিছে।
মিডিয়া
শৰ্মাই ইণ্ডিয়ান টেলিভিচন ২০১৭ৰ "টাইমচ্‌ অফ ইণ্ডিয়া"ত Top 20 Most Desirable Women ৰ তালিকাত ১৭ নম্বৰত আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
আৰআৰআৰ (চলচ্চিত্ৰ)
আৰআৰআৰ (RRR) হৈছে এছ এছ ৰাজামৌলীৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু পৰিচালিত এখন তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। ইয়াত এন টি ৰামা ৰাও জুনিয়ৰ, ৰাম চৰণ তেজা, আলিয়া ভট্ট আৰু অলিভিয়া মৰিছে অভিনয় কৰিছে। ই ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আলুৰি সিতাৰাম ৰাজু আৰু কোমাৰাম ভীমৰ বিষয়ে এক কাল্পনিক কাহিনী; যিয়ে হায়দৰাবাদৰ ব্ৰিটিছ ৰাজ আৰু নিজামৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ
অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ (Assam Higher Secondary Education Council) (AHSEC) হৈছে অসম চৰকাৰৰ অধীনৰ এক শিক্ষা পৰিষদ। এই পৰিষদে অসমত উচ্চতৰ মাধ্যমিক (১০+২) পৰ্যায়ৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এই পৰিষদে অসমত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় শিক্ষান্ত পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে আৰু উত্তীৰ্ণসকলক প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰে।
ইতিহাস
অসমত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ নিয়ন্ত্ৰণ, নিৰীক্ষণ আৰু বিকাশৰ বাবে অসম চৰকাৰে ১৯৮৪ চনৰ ১ জুন তাৰিখে অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
কাৰ্যালয়ৰ ঠিকনা
অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ বামুণীমৈদাম, গুৱাহাটী-৭৮১০২১ টেলিফোন নং- ০৩৬১-২৫৫১৫৬৫ ই-মেইল- ahsec1@yahoo.com
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:শিক্ষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা শ্ৰেণী:অসমৰ শিক্ষা
খাচী আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ
খাচী আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ পূৰ্বে মূলতঃ অসম আৰু মেঘালয়ৰ অংশ হিচাপে থকা পাহাৰীয়া অঞ্চল। এই অঞ্চল বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰাজ্য মেঘালয়ৰ (পূৰ্বৰ অসম) অন্তৰ্গত। পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা, পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা, পূব খাচী পাৰ্বত্য জিলা আৰু পশ্চিম খাচী পাৰ্বত্য জিলাৰ বৰ্তমান ইয়াৰ অংশ।
জয়ন্তীয়া পাহাৰ
জয়ন্তীয়া পাহাৰ খাচী পাহাৰৰ পূবে অৱস্থিত। জয়ন্তীয়া জাতিৰ এলেকা (জনজাতীয় অঞ্চল) সমূহৰ বাৰজন মুখিয়ালক দলৈ (Dolloi) হয় আৰু ঠাইডোখৰকো তেওঁলোকৰ নামেৰে খাচীত KA RI KHADAR DOLLOI বা "১২জন জনজাতীয় মুখিয়ালৰ অঞ্চল" বোলা হয়।
তেওঁলোকৰ ওপৰত জয়ন্তীয়াপুৰৰ ৰজাৰ স্থান। তেওঁৰ শীতকালৰ প্ৰসাদ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত আৰু জহকালিৰ বাসস্থান আগৰ চুট্‌ংগাৰ পৰা নাৰ্টিয়াংলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছে।
জয়ন্তীয়া পাহাৰ আগতে জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ অংশ আছিল। ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত ইয়াক পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা আৰু পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাত ভাগ কৰা হৈছে।
খাচী পাহাৰ
খাচী পাহাৰ গাৰো পাহাৰৰ পূবে অৱস্থিত। বিশটা ক্ষুদ্ৰ অঞ্চলৰ (hima) বা তাতোকৈ সৰু অঞ্চলৰ বাহিৰে খাচী জনজাতিৰ আন ৰাজকীয় শাসক নাই। বিভিন্ন উপায়েৰে বাছনি কৰা Siem বা Syiem নামৰ মুখিয়ালে সেইসমূহ শাসন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব প্ৰশাসনিক অঞ্চল
নীলম কোঠাৰী
নীলম কোঠাৰী চোনি এগৰাকী ভাৰতীয় গহনা নক্সাকাৰ আৰু অভিনেত্ৰী, যাক নীলম বুলি জনা যায়। তেওঁ নৱাগত কৰণ শ্বাহৰ বিপৰীতে জৱানী (১৯৮৪)ৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত নীলমে গোবিন্দাৰ বিপৰীতে লাভ ৮৬ (১৯৮৬), ইলজাম (১৯৮৬), সিন্দুৰ (১৯৮৬), খুদগাৰ্জ (১৯৮৭), হাত্যা (১৯৮৮), ফৰ্জ কি জং (১৯৮৯), তাকতৱাৰ (১৯৮৯) আৰু দো কয়দি (১৯৮৯)ত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ চান্কী পাণ্ডেৰ বিপৰীতে আগ হি আগ (১৯৮৭), পাপ কি দুনিয়া (১৯৮৮), খতৰো কে খিলাড়ী (১৯৮৮), বিল্লু বাদশ্বাহ (১৯৮৯), ঘৰ কা চিৰাগ (১৯৮৯), আৰু মিট্টি ঔৰ সোণা (১৯৮৯) চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নীলম কোঠাৰীৰ জন্ম হংকঙত হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী গুজৰাটী-ইৰানী। সৰুতে তেওঁ কীবৰ্ড বজাবলৈ শিকিছিল আৰু জেজ বেলে নাচিছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰাগত গহনা নিৰ্মাণৰ ব্যৱসায় আছে য’ত তেওঁলোকে উচ্চ শ্ৰেণীৰ গহনা তৈয়াৰ কৰে। নীলম আইলেণ্ড স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰিছিল, য'ত তেওঁ ৰাডাৰফৰ্ডৰ ঘৰৰ সদস্য আছিল। হংকঙত তেওঁৰ শৈশৱৰ পিছত, তেওঁৰ পৰিয়াল বেংককলৈ স্থানান্তৰিত হয়। নীলমে মুম্বাইত ফুৰিবলৈ আহোঁতে পৰিচালক ৰমেশ বেহল অভিনয়ৰ প্ৰস্তাব লৈ তেওঁৰ কাষ চাপিছিল। তেওঁ তেতিয়া অভিনয় কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু টিনা মুনিমৰ ভতিজা কৰণ শ্বাহৰ সৈতে জৱানী (১৯৮৪) চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়। কিন্তু ছবিখন বাণিজ্যিকভাৱে অসফল হৈছিল।
অভিনয়
তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ "কুছ কুছ হোতা হে" চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ বিশেষ উপস্থিতিও দৰ্শকে লক্ষ্য কৰিছিল, য'ত তেওঁ ভিডিও জকি হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ এখন পাৰিবাৰিক নাটক 'হাম সাথ সাথ হে'ত তেওঁ সহায়ক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ অন্তিমখন ছবি আছিল ২০০১ চনত বিলম্বিত মুক্তি প্ৰাপ্ত "কাচম", যʼত তেওঁ চাঙ্কি পাণ্ডেৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। ২০২০ চনত, তেওঁ নেটফ্লিক্সত প্ৰচাৰিত হোৱা এটা ৰিয়েলিটি টেলিভিছন শৃংখলা ফেবুলাস লাইভছ অফ বলিউড ৱাইভছত অভিনয় কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
২০০০চনৰ অক্টোবৰ মাহত নীলমে যুক্তৰাজ্যৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ পুত্ৰ ঋষি চেঠিয়াক বিয়া কৰায়। তাৰ পিছতে তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। অভিনেতা সমীৰ চোনিৰ সৈতে চমু সম্পৰ্কৰ পিছত,[ নীলমৰ ২০১১ চনত তেওঁৰ সতে বিবাহ হয়। বিবাহৰ ২ বছৰৰ পাছত ২০১৩ চনত তেওঁলোকে এজনী ছোৱালী তুলি লয় আৰু তাইৰ নাম আহানা ৰাখে।
১৯৯৮ চনত নীলমক ʼহাম সাথ সাথ হেʼৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কংকনিত দুটা ক'লা হৰিণৰ চোৰাং চিকাৰৰ বাবে বন্যপ্ৰাণী আইন আৰু আই পি চিৰ ফালৰ পৰা তেওঁক সহ-অভিনেতা ছলমান খান, চেইফ আলী খান, সোনালী বেন্দ্ৰে আৰু টবুৰ সৈতে অভিযুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁক যোধপুৰৰ চি জে এম আদালতে ৫ এপ্ৰিল ২০১৮ ত নিৰ্দোষ সাব্যস্ত কৰিছিল।
নন্-বাইনেৰী
নন্-বাইনেৰী (Non-binary) আৰু জেণ্ডাৰকুইয়াৰ (Genderqueer) হৈছে লিংগ পৰিচয়ৰ বাবে ব্যৱহৃত এটা আমব্ৰেলা টাৰ্ম অৰ্থাৎ শব্দ। যিসকলে নিজক কেৱল পুৰুষ বা মহিলা হিচাপে পৰিচয় নিদি, লিংগ বাইনেৰীৰ বাহিৰত থকা বুলি পৰিচয় দিয়ে। নন্-বাইনেৰী পৰিচয়সমূহ ৰূপান্তৰকামিতাৰ ভাগটোৰ অধীনত পৰে, কিয়নো নন্-বাইনেৰী লোকসকলে সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত লিংগৰ পৰা পৃথক লিংগৰ সৈতে চিনাক্তকৰণ কৰে, যদিও কিছুমান নন্-বাইনেৰী লোকে নিজকে ৰূপান্তৰকামি বুলি নাভাবে।
গোট হিচাপে অদ্বিত্বীয় লোকসকলৰ লিংগ প্ৰকাশৰ ভিন্নতা থাকে আৰু কিছুমানে লিংগ পৰিচয়ক সম্পূৰ্ণৰূপে নাকচ কৰিব পাৰে। কিছুমান নন্-বাইনেৰী লোকক লিংগ ডিছফ'ৰিয়াৰ চিকিৎসা অস্ত্ৰোপচাৰ বা হৰম'নৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰা হয়, যিদৰে ট্ৰান্স পুৰুষ আৰু ট্ৰান্স মহিলা সকলৰ প্ৰায়ে কৰা হয়।
ইতিহাস
নন্-বাইনেৰী লিংগক তৃতীয় লিংগ ধাৰণাটোৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, কিন্তু এতিয়া তৃতীয় লিংগ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা পৰিচয়ৰ ইতিহাস বিশেষকৈ নন্-বাইনেৰী লিংগৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত।
১৭৭৬ চনত পাব্লিক ইউনিভাৰ্চেল ফ্ৰেণ্ডে লিংগহীন ইভানজেলিষ্ট হিচাপে চিনাক্ত কৰে আৰু তাৰ পিছত জন্মৰ নাম আৰু লিংগযুক্ত সৰ্বনাম দুয়োটাকে পৰিহাৰ কৰে, এজন আমেৰিকান ৰাজহুৱাভাৱে নন্-বাইনাৰী বুলি চিনাক্ত কৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক উদাহৰণ।
১৭৮১ চনত জন্মৰ সময়ত মহিলা হিচাপে চিহ্নিত হোৱা কিন্তু পিছলৈ পুৰুষ বুলি পৰিচয় দিয়া নৰৱেৰ জেন্স এণ্ডাৰছনক লুথাৰিয়ান গীৰ্জাত এন্নে ক্ৰীষ্টিন মৰ্টেন্সডটাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত কাৰাগাৰত ভৰোৱা হয় আৰু বিচাৰৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁৰ লিংগৰ বিষয়ে সোধাত সঁহাৰি আছিল যে- "Hand troer at kunde henhøre til begge Deele" ("তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ দুয়োটা লিংগৰ অন্তৰ্গত")।
১৯৯০ চনত আমেৰিকাৰ লিংগ তত্ত্ববিদ আৰু দাৰ্শনিক জুডিথ বাটলাৰে পুৰুষ/মহিলা বাইনেৰীৰ স্বাভাৱিকতা আৰু একচেটিয়া দ্বৈততা দুয়োটাকে লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ জেণ্ডাৰ ট্ৰাবল প্ৰকাশ কৰে। লিংগ সমস্যাই সামৰণিত যুক্তি আগবঢ়ায় যে লিংগ আৰু লিংগৰ সাংস্কৃতিক বুজাবুজি সম্প্ৰসাৰণে লিংগ আৰু লিংগক বাইনেৰী হিচাপে ধাৰণাটোৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু এই বাইনেৰীসমূহক অস্বাভাৱিক বুলি প্ৰকাশ কৰে। বাটলাৰে ২০১৯ চনৰ পৰা ৰাজহুৱাভাৱে নন্-বাইনেৰী বুলি চিনাক্ত কৰিছে। তেওঁলোকে তেওঁলোক/তেওঁলোৰ আৰু তাই/তাইৰ সৰ্বনাম ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু পূৰ্বৰটোক পছন্দ কৰে।
১৯৯০ চনৰ মাজভাগত আমেৰিকাৰ ৰূপান্তৰকামি অধিকাৰ কৰ্মী ৰিকি উইলচিনছৰ সৈতে জড়িত হৈ "জেণ্ডাৰ কুইয়াৰ" শব্দটোৰ উত্থান ঘটে, যিয়ে ২০০২ চনত জেণ্ডাৰকুইয়াৰ: ভইচছ ফ্ৰম বিয়ণ্ড দ্য চেক্সুৱেল বাইনেৰীৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন সহ-সম্পাদনা কৰে। উইলচিনছে ১৯৯৫ চনতে ইন ইউৰ ফেচ নিউজলেটাৰত লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে যুক্তি দিবলৈ এই অভিব্যক্তিটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত উইলচিন্সে ঘোষণা কৰে যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আত্মজীৱনীত লিংগ কুইয়াৰ বুলি চিনাক্ত কৰিছে। ২০১৭ চনত তেওঁলোকে বাৰ্ন দ্য বাইনেৰী! শীৰ্ষক প্ৰবন্ধৰ সংকলন প্ৰকাশ কৰে।
১৯৯৭ চনত অটিজিম নেটৱৰ্ক ইণ্টাৰনেশ্যনেল (এ এন আই)ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক অটিজিম-অধিকাৰ আন্দোলনৰ কৰ্মী জিম চিনক্লেয়াৰে নিজকে ৰাজহুৱাভাৱে লিংগ নিৰপেক্ষ বুলি ঘোষণা কৰি ১৯৯৭ চনত আত্ম- উত্তৰ আমেৰিকাৰ ইণ্টাৰচেক্স ছ'চাইটিৰ পৰিচয় লিখি উলিয়াইছিল।
২০১২ চনত ইণ্টাৰচেক্স এণ্ড জেণ্ডাৰকুইয়াৰ ৰেকগনিচন প্ৰজেক্টে চৰকাৰী নথিপত্ৰত লিংগ বিকল্প সম্প্ৰসাৰণৰ পোষকতা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৬ চনত এলিছা ৰে ছুপে আছিল প্ৰথমজন ব্যক্তি যিয়ে চৰকাৰী নথিপত্ৰত নন্-বাইনেৰী লিংগ আছিল।
২০১৫ চনত প্ৰাদেশিক মানৱ অধিকাৰ সংহিতাত ৰূপান্তৰকামি অধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বিতৰ্কৰ সময়ত আলবাৰ্টাৰ বিধানসভাত বিধায়ক এষ্টেফান কৰ্টেছ-ভাৰ্গাছে নন্-বাইনেৰী হিচাপে ওলাই আহে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁট
উত্তৰ-পূব গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰজোঁট (North-East Democratic Alliance; চমুকৈ নেডা) হৈছে ২০১৬ চনৰ ২৪ মে’ত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ দ্বাৰা গঠিত ৰাজনৈতিক মিত্ৰজোঁট। নতুন ৰাজনৈতিক ফ্ৰণ্টৰ উদ্দেশ্য আছিল অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ লগতে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অকংগ্ৰেছী দলসমূহক একত্ৰিত কৰা। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক ফ্ৰণ্টৰ আহ্বায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
বানপানী
thumb|২০১৫ চনৰ [[অসমৰ বানপানী]] thumb|[[আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ইণ্ডিয়ানা ৰাজ্যত বানপানীৰ সময়ত নাও ব্যৱহাৰৰ দৃশ্য]] বানপানী (flood) হ'ল সাধাৰণ পৰিস্থিতিত শুকান হৈ থকা পৃথিৱীৰ স্থলভাগ জলমগ্ন হোৱা অৱস্থা। সাধাৰণতে কোনো হ্ৰদ বা নদীৰ পানী বাঢ়ি ওফন্দি বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে। অত্যধিক বৰষুণ, বৰফ গলা আদি কাৰণতো বানপানী হয়। বোৱতী পানীয়ে গছ-গছনি, ঘৰ, জীৱ-জন্তু আদি উটুৱাই নিয়ে। ই বৰ্তমান যুগৰ এটা ভয়ংকৰ প্ৰাকৃতিক দূৰ্যোগ।
ব্যুৎপত্তি
বানপানী শব্দটো সংস্কৃত শব্দ ৱন্যাৰ পৰা আহিছে; যাৰ অৰ্থ হৈছে ডাঙৰ বননি, অৰণ্য, জঙ্গল। অসমীয়াত বান শব্দই হু হু কৰি বৰ বেগেৰে অহা ধলক বুজায়; অৰ্থাৎ অসমীয়াত বানপানী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে বাঢ়নী পানী বা বৰকৈ বাঢ়ি নৈৰ পাৰ বুৰোৱা পানী।
নদীৰ বানপানী (River Flood)
নদীৰ বানপানীৰ বিশেষত্ব হৈছে এক বৰ্ধিত সময়ত ব্যাপক বৰষুণৰ ফলত ক্ৰমান্বয়ে নদীৰ পাৰ উপচি পৰে। নদীৰ বানপানীৰ দ্বাৰা আৱৰি থকা অঞ্চলবোৰ নদীৰ আকাৰ আৰু বৰষুণৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। নদীৰ বানপানীৰ ফলত কেতিয়াবাহে প্ৰাণহানি হয় কিন্তু অপৰিসীম অৰ্থনৈতিক ক্ষতি কৰিব পাৰে।
উপকূলীয় বানপানী (Coastal flood)
তীব্ৰ বতাহ বা ধুমুহাৰ ফলত হয় যি উচ্চ জোৱাৰৰ সময়ত উপকূলৰ ফালে আগবাঢ়ে। যেতিয়া শক্তিশালী ঢৌৱে উপকূলৰ টিউন বা ডাইক ভাঙি পেলায়, অঞ্চলটো সাধাৰণতে বানপানী হয়। কম প্ৰতিৰক্ষা আৰু নিম্ন উচ্চতা থকা উপকূলীয় অঞ্চলবোৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত হয়। ভাঙনিটো মেৰামতি কৰাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সময় হৈছে কম জোৱাৰৰ সময়ত।
নগৰীয়া বানপানী (Urban Flood)
নগৰীয়া বানপানীঃ এই বানপানী চহৰ বা নগৰ অঞ্চলত হয়। কাৰণ পানী নিষ্কাশন ব্যৱস্থাই অধিক পৰিমাণৰ বৰষুণ চম্ভালিব নোৱাৰে, যাৰ ফলত পানী জমা হৈ ৰাস্তা আৰু অট্টালিকাত বানপানীৰ সৃষ্টি হয়।
ক্ষন্তেকীয়া বানপানী (Flash Flood)
ক্ষন্তেকীয়া বানপানী: এইবোৰ হঠাৎ আৰু দ্ৰুতগতিত চলি থকা বানপানী, যিবোৰ ঠেক ভূখণ্ড বা সীমিত নিষ্কাশন ব্যৱস্থা থকা চহৰ অঞ্চলত হ’ব পাৰে। প্ৰচণ্ড বৰষুণ, বান্ধ বা বান্ধৰ বিকলতা, বা হঠাতে বৰফ বা ধ্বংসাৱশেষৰ জামৰ ফলত ফ্লেছ ফ্লাড হয়।
প্লুভিয়াল বান (Pluvial flood)
প্লুভিয়াল বানঃ এইবোৰ হৈছে অত্যধিক বৰষুণৰ ফলত হোৱা বানপানী। যিয়ে নিষ্কাশন ব্যৱস্থাৰ ক্ষমতা অতিক্ৰম কৰে, যাৰ ফলত চহৰ অঞ্চলত পানী জমা হয়।
বান্ধ ভঙা বান (Dam breaking floods)
বান্ধ ভঙা বানঃ বান্ধ বা জলাশয়ৰ পৰা হঠাৎ পানী ওলাই যোৱাৰ ফলত এই বানপানীৰ সৃষ্টি হয়, যাৰ ফলত তলৰ পানীৰ মাত্ৰা দ্ৰুত আৰু ভয়াৱহভাৱে বৃদ্ধি পায়।
বিপৰ্যয়জনক বানপানী (Catastrophic flooding)
বিপৰ্যয়জনক বানপানী: এইবোৰ চৰম আৰু বিৰল বানপানীয়ে ব্যাপক ধ্বংসলীলা আৰু জীৱন হেৰুৱাৰ সৃষ্টি কৰে, প্ৰায়ে প্ৰচণ্ড বৰষুণ, বান্ধ বিকলতা, ভূমিস্খলন আদি একাধিক কাৰকৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবে।
অসমৰ বানপানীৰ কাৰণ
সাধাৰণতে জুন মাহৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ছেপ্টেম্বৰ মাহত সমাপ্ত হোৱা বাৰিষাৰ সময়ত হোৱা প্ৰচণ্ড বৰষুণেই অসমৰ বানপানীৰ মূল কাৰণ। তিব্বতৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু চীন, ভাৰত, বাংলাদেশৰ মাজেৰে বৈ যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীখনেই হৈছে এই বানপানীৰ প্ৰধান কাৰণ। বাৰিষাত নদীখনে বিপুল পৰিমাণৰ পানী কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, যাৰ ফলত ৰাজ্যখনত বানপানীৰ সৃষ্টি হয়। অসমত বানপানীৰ সৃষ্টি কৰা আন প্ৰধান নদীসমূহ হ’ল বৰাক, সোৱণশিৰি, ধনশিৰি।
১৯৫০ চনৰ ভুঁইকঁপ পাছৰে পৰা অসমত প্ৰায়ে প্ৰতি বছৰে প্ৰৱল বানপানী হৈ থকা দেখা গৈছে। ভুঁইকঁপৰ জোঁকাৰনিত আমাৰ নদীবোৰৰ তলি দাং খাই উঠিছে, যাৰ ফলত অলপমান পানী জমা হʼলেই পাৰ উপচি পৰে।
অসমত বানপানী
thumb|লখিমপুৰ জিলাত [[ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বানপানীত জলমগ্ন এটা চাংঘৰ]] প্ৰতিবছৰে অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহে নৈ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে।
২০১৩
২০১৩ চনত জুন মাহৰ শেষৰ ফালে চুবুৰীয়া ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত হোৱা ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহ উফন্দি পৰে আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত বানপানীত সৃষ্টি কৰে। এই বানপানীয়ে অসম ৰাজ্যৰ ২৭খন জিলাৰ ভিতৰত ১২খন জিলাত ১,০০,০০০ৰো অধিক লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে।
২০১৫
২০১৫ চনত অসমৰ বানপানী আগষ্ট মাহৰ শেষৰ ফালে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ মাজেৰে চুবুৰীয়া অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত হোৱা প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ ফলত সংঘটিত হৈছিল। বানপানীৰ ফলত ৪২জন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে অসংখ্য ভূমিস্খলন, পথ বন্ধ আৰু ২১খন জিলাৰ প্ৰায় ১৬.৫ লাখ লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।
এই বানপানীয়ে ২,১০০খন গাঁও প্ৰভাৱিত কৰে আৰু ৪,৪০,০০০ একৰ এলেকাৰ শস্য ধ্বংস কৰে।  কেৱল ধুবুৰী জিলাতে ৪০০ৰো অধিক গাঁ‌ও বানপানীত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।
২০১৬
ভাৰতৰ উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্যসমূহত ২০১৬ চনৰ জুলাই মাহত প্ৰচণ্ড বৰষুণ হৈছিল। ২০১৫ চনৰ জুলাই মাহত অসম ৰাজ্যত হোৱা বৰষুণতকৈ প্ৰায় ৬০% বেছি বৰষুণৰ সন্মুখীন হৈছিল। বৰষুণৰ ফলত বিভিন্ন নদীয়ে বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ৫ জুলাইত লখিমপুৰ, ধেমাজি, নগাঁও, যোৰহাট, গোলাঘাট, মৰিগাঁও আৰু বিশ্বনাথৰ সাতখন জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে বিপদৰ সীমাৰ স্তৰ অতিক্ৰম কৰিছিল।
এই বানপানীয়ে ১৬ লাখতকৈ অধিক মানুহৰ জীৱন ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছে, আৰু মানুহে নিজৰ ঘৰ-বাৰী আৰু পশুধন পৰিত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল, ৰাজ্যখনৰ বহু অঞ্চলত শক্তি সঞ্চাৰণৰ লগতে মোবাইল ফোন নেটৱৰ্ক বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। প্ৰায় ৪,৯০,০০০ একৰ কৃষিভূমি বানপানীৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। অসম শাখা ভাৰতীয় চাহ সন্থা চমুকৈ ABITA ৰ হিচাপত অসম চাহৰ ২১-৩০% শস্যৰ ক্ষতি হয়।
ভৌগোলিক স্থানাঙ্ক প্ৰণালী
ভৌগোলিক স্থানাংক পদ্ধতি হৈছে এটা স্থানাংক পদ্ধতি যাৰ সহায়ত পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো স্থানৰ অৱস্থান এলানি সংখ্যা বা আখৰৰ সহায়ত বিশেষভাৱে প্ৰদৰ্ষণ কৰা হয়। স্থানাংক সমূহৰ এটা সংখ্যাই প্ৰায়ে লম্ব অৱস্থান, আৰু দুটা বা তিনিটা সংখ্যাই হেলনীয়া অৱস্থান বুজায়। স্থানাংকত সাধাৰণতে অক্ষাংশ, দ্ৰাঘিমাংশ আৰু সমূদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বানপানী
২০১৭
২০১৭ চনৰ জুলাই মাহত অসম ৰাজ্যৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পানী ওফন্দি উঠাৰ ফলত ভাৰতৰ চাৰিখন ৰাজ্য অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰত বানপানী হৈছিল। ২০১৭ চনৰ ১৪ জুলাইলৈকে বানপানীৰ ফলত কমেও ৮৫জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু ৪ লাখ লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে আৰু ৫,০০,০০০ লোক গৃহহীন হৈছে। বানপানীত প্ৰায় ৬০টা প্ৰাণী, বেছিভাগেই হৰিণ আৰু বনৰীয়া গাহৰিৰ মৃত্যু হয়।
লখিমপুৰ, যোৰহাট, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ, কাছাৰ, ধেমাজি, কৰিমগঞ্জ, শোণিতপুৰ, হোজাই, বিশ্বনাথ, মাজুলী, বৰপেটা, চিৰাং, নগাঁও আৰু নলবাৰীকে ধৰি অসম ৰাজ্যৰ ১৫খন জিলা এই বানৰ কবলত পৰে। ইয়াৰোপৰি এই বানে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, পবিতৰা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বৃহৎ অংশ প্লাৱিত কৰিছিল।
ভৌগোলিক স্থানাঙ্ক প্ৰণালী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভূগোল
বানপানী
২০১৮
২০১৮ চনত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈসমূহত হোৱা বানপানীয়ে সমগ্ৰ অসমৰ ধেমাজি, বৰপেটা, লখিমপুৰ, বিশ্বনাথ, মাজুলী আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ ৪.৫ লাখ লোকক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছিল। অসম ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণৰ তথ্য অনুসৰি বছৰটোৰ প্ৰথমটো বানপানীৰ জোৱাৰত মুঠ ১২জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে। বানে চাৰিখন জিলাৰ ১১,২৪৩ হেক্টৰ কৃষিভূমি প্লাৱিত কৰি শস্যৰ ক্ষতি কৰে।
২০১৯
২০১৯ চনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বানপানীয়ে ১৬ জুলাইলৈকে অসম ৰাজ্যৰ ৩০খন জিলাত মুঠ ৫২,৫৯,১৪২জন লোক, ১,৬৩,৯৬২.০২ হেক্টৰ শস্য এলেকা ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছিল। ৰাজ্যখনত ২০ জুলাইত মৃত্যুৰ সংখ্যা ৫৯লৈ বৃদ্ধি পাইছিল। ক্ষতিগ্ৰস্ত জিলাসমূহৰ কমেও ৩,০২৪খন গাঁও পানীৰ তলত থকাৰ লগতে ধেমাজি, লখিমপুৰ, বিশ্বনাথ, শোণিতপুৰ জিলা, দৰং, বৰপেটা, নলবাৰী, চিৰাং, বঙাইগাঁও, কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী, দক্ষিণ ছালমাৰা, গোৱালপাৰা, কামৰূপ, কামৰূপ মেট্ৰ', মৰিগাঁও, নগাঁও, কাৰ্বি আংলং, গোলাঘাট, যোৰহাট, ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া, কাছাৰ আৰু কৰিমগঞ্জ জিলাত যথেষ্ট ক্ষতি কৰে।
উল্লেখযোগ্য যে এই বানপানীৰ ঢৌত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ২৪০০টা বিপন্ন প্ৰজাতিৰ জীৱ আৰু ভাৰতীয় গঁড় বানপানীৰ ফলত বেয়াকৈ প্ৰভাৱিত হৈছিল।
২০২০
২০২০ চনৰ মে' মাহত হোৱা প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ ফলত ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অসমৰ প্ৰায় ৩০,০০০ লোক প্ৰভাৱিত হয় আৰু ৫খন জিলাৰ শস্যৰ অনিষ্টসাধন হয়। ২০২০ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে বানপানীয়ে পাঁচ নিযুততকৈ অধিক লোকক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছিল, ১২৩জন লোকৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লৈছিল, ভূমিস্খলনৰ ফলত অতিৰিক্ত ২৬জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল, ৫৪৭৪খন গাঁও ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল আৰু এক লাখ পঞ্চাশ হাজাৰৰো অধিক লোকে সাহায্য শিবিৰত আশ্ৰয় লৈছিল।
২০২২
২০২২ চনৰ মে’ মাহত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত মাৰাত্মক বানপানীৰ সৃষ্টি হৈছিল। ৬ লাখ ৫০ হাজাৰতকৈ অধিক লোকক ঘৰৰ পৰা উচ্ছেদ কৰাৰ লগতে ২৫জন লোক নিহত হোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছে। তিনিদিনীয়া ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰ ফাটি যোৱাৰ পিছত ১৯০০খন গাঁও ডুব যায়।
জুন মাহৰ ভিতৰত ৰাজ্যখনত দ্বিতীয়টো বানপানীৰ ফলত অধিক লোকে ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱাৰ লগতে প্ৰাণ কাঢ়ি লৈছে। আই এম ডিৰ মতে, ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল সমগ্ৰ ৰাজ্যত অতিৰিক্ত বৰষুণ।
কুফল
বানপানীৰ ফলত প্ৰায়ে অপৰিসীম ধ্বংস হয়। বানপানীৰ ফলত, বহুতো ব্যক্তি বা জীৱ – জন্তুৰ  জীৱন বিপদত পৰে আৰু বহুতো মানুহ, জীৱ – জন্তু আহত হয় নতুবা মৃত্যু-মুখত পৰে, লগতে বানপানীয়ে ৰোগবৃদ্ধি কৰে। মেলেৰিয়া, কলেৰা, টাইফইড, ডেংগু ইত্যাদি ৰোগ হয়।
বানপানীয়ে পৰিৱেশৰো ক্ষতিসাধন কৰে। ই মাটিৰ খহনীয়া আৰম্ভ কৰে, যিয়ে মাটিৰ স্থিৰতা হ্ৰাস কৰে। বানপানী হলে ঘৰ দুৱাৰৰ ক্ষয়-ক্ষতি হয়, শস্য পথাৰ নষ্ট হয়, ভঁৰালৰ শস্যও নষ্ট হয় । বানপানীৰ সময়তে নদীৰ প্ৰবল খহনীয়াই ঘৰ -দুৱাৰ, ভেঁটি, খেতি পথাৰ খহায় লৈ যায়। বানপানীয়ে বহু একৰ মাটি খহাই নি গাঁও-নগৰ নিশ্চিহ্ন কৰিছে । পৃথিৱীৰ বৃহত্তম নদী-দ্বীপ মাজুলীও বৰ্তমান খহনীয়াৰ গৰাহত। প্ৰলয়ংকাৰী বানত বহুত মানুহ সৰ্বহাৰা হয়।
দীৰ্ঘম্যাদী সময়ত, বানপানীৰ ফলত দেশৰ অৰ্থনীতি,পৰ্য্যটন আদিৰ ওপৰতো প্ৰভাৱ পৰে।
সুফল
বানপানীয়ে বহুতো সুবিধাও কঢ়িয়াই আনিব পাৰে, যেনে ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰা, মাটি অধিক উৰ্বৰ কৰা আদি। বানপানীৰ পানীয়ে শুষ্ক আৰু অৰ্ধশুষ্ক অঞ্চলত অতি প্ৰয়োজনীয় জলসম্পদ প্ৰদান কৰে য’ত বৰষুণৰ পৰিমাণ বছৰটোৰ ভিতৰতে অতি অসমভাৱে বিতৰণ হ’ব পাৰে আৰু কৃষিভূমিত জৈৱিকভাৱে কীট-পতংগৰ মৃত্যু হোৱাত সহায় কৰে। বিশেষকৈ নদীৰ কৰিডৰত পৰিৱেশ-তন্ত্ৰ বজাই ৰখাত মিঠা পানীৰ বানপানীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে আৰু বানপানীপ্ৰৱণ সমভূমিৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ই এক মূল কাৰক। বানপানীয়ে হ্ৰদ আৰু নদীলৈ মাছৰ বাবে পুষ্টিকৰ খাদ্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে, যাৰ ফলত কেইবছৰমানৰ বাবে মীনপালনৰ ক্ষেত্ৰত লাভবান হ'ব পাৰি।
কিছুমান মাছৰ প্ৰজাতিৰ বাবে প্লাৱিত সমভূমিয়ে পোনা মেলাৰ বাবে অতি উপযুক্ত স্থান গঠন কৰিব পাৰে আৰু পুষ্টি বা খাদ্যৰ মাত্ৰাও বৃদ্ধি পাব পাৰে। মাছে নতুন বাসস্থানত উপনীত হ’বলৈ বানপানীৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰে। বানপানীৰ ফলত খাদ্য উৎপাদন বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত চৰাইৰ সংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰটো লাভৱান হ'ব পাৰি।
টাইগ্ৰিছ-ইউফ্ৰেটিছ নদী, নীল নদী, সিন্ধু নদী, গংগা আৰু হালধীয়া নদী আদিৰ কাষৰীয়া প্ৰাচীন জনগোষ্ঠীসমূহৰ মংগলৰ বাবে সময়ে সময়ে বানপানী হোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয় আছিল। বানপানীপ্ৰৱণ অঞ্চলত নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ উৎস জলবিদ্যুতৰ কাৰ্য্যক্ষমতাও অধিক।
প্ৰতিৰোধ
বানপানীৰ নিচিনা দুযোৰ্গবোৰ ঘনাই হৈ থাকিলে দেশৰ উন্নয়নমূলক আচঁনিসমূহ বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তৎকালীন, হ্ৰস্বকালীন আৰু দীৰ্ঘকালীন এই তিনিটা পৰ্যায়ত বানপানী নিয়ন্ত্ৰনৰ নীতি গ্ৰহণ কৰে। অসম চৰকাৰে নৈবোৰত মথাউৰি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে, কিন্তু মথাউৰিসমূহ পৰিকল্পিত নোহোৱাত বানপানী আহিলেই কোনোবা নহয় কোনোবা এখন নদীৰ মাথাউৰি আকস্মিকভাৱে ভাঙি যায় আৰু আন কোনো ঠাইত পানী ওলোৱা পথ বন্ধ কৰি হিতে বিপৰীত হোৱাদিহে হয়।
অসমত স্থায়ীভাৱে বান-নিয়ন্ত্ৰন কৰিবলৈ হলে প্ৰধানকৈ নদীসমূহ নিয়ন্ত্ৰন কৰিব লাগিব, বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক নৈ। অৱশ্যে এই কাম সহজসাধ্য নহয়। ইয়াৰ বাবে প্ৰচুৰ টকা আৰু অভিজ্ঞ কাৰিকৰী লোকৰ প্ৰয়োজন হব। বান-নিয়ন্ত্ৰনৰ দ্বাৰা অনাৱশ্যকীয় ঠাইৰ পৰা পানী উলিয়াই দি আৱশ্যকীয় ঠাইত যোগান ধৰিব পৰা যাব আৰু জলবিদ্যু উৎপাদন কৰিব পৰা হ'ব।
কেঁচা সোণ
কেঁচা সোণ (Kecha Son) ২৯ মাৰ্চ ১৯৫৯ত মুক্তি পোৱা অসমীয়া কথাছবি। চাহবাগিছাৰ বনুৱা জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত এই ছবিৰ পৰিচালক আছিল ফণী শৰ্মা। কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছিল ডিব্ৰুগড়ৰ ভৰত বৰপূজাৰীয়ে। আই.এন.টি.ইউ.চি. তেজপুৰ শাখাৰ উদ্যোগত এই ছবিখন জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ হৃদয়ানন্দ আগৰৱালাই প্ৰযোজনা কৰিছিল। 'কেঁচা সোণ'ৰ সংলাপত বহুলাংশে চাহ-বনুৱাৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ছবিখনক অসম চৰকাৰে   আমোদ কৰ ৰেহাই দিছিল। আমোদ কৰ ৰেহাই পোৱা এইখন প্ৰথম অসমীয়া কথাছবি।
কাহিনী
কেঁচা সোণৰ কাহিনী 'এটি কলি দুটি পাতৰ' কাহিনী অসমৰ হেজাৰ চাহবাগিছাৰ হেজাৰ বনুৱাৰ কাহিনী। সিহঁতৰ কপালৰ কেঁচা ঘামেৰে জীপ পাই উঠা মাইল জোৰা সেউজীয়া চাহপাতৰ আঁৰত লুকাই থাকে বনুৱাসকলৰ সাতাম পুৰুষীয়া নানান কুসংস্কাৰ, শিক্ষাৰ পোহৰ নোপোৱা বনুৱাৰ নানানবিধ কুঅভ্যাস। বাহুত হেজাৰ হাতীৰ বল থাকিলেও সদায় পদদলিত অৱহেলিত হৈ থকা বনুৱা শ্ৰেণীক মানুহ হিচাপে সমাজত ঠাই দিবলৈ এচাম মানুহ কিন্তু সদায়েই উৎসাহেৰে আগবাঢ়ি আহে। এইবোৰ কথাকে ফুটাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল কেঁচা সোণ বোলছবিত।
তেতিয়াও দেশ স্বাধীন হোৱা নাই। ৰংদৈ বাগিছাৰ ২য় বৰমহৰী জগন্নাথে বনুৱাসকলৰ মাজত সোমাই কল্যাণমূলক কামত জড়িত হয়। সেইবাবে তেওঁক বনুৱাসকলেও ভাল পায়। এদিন বাগিছাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে বাগানৰ হাস্পাতালত বিশেষ দৰব-পাতি নথকাক কেন্দ্ৰ কৰি কথাৰ কটাকটি হোৱাত চাকৰিটো হেৰুৱাবলগীয়া হয়।
সঙ্গীত
সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা ভূপেন হাজৰিকাৰ। ছবিখনত পৰম্পৰাগত মজদুৰ  গীতো দুটা অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
হিন্দু ধৰ্মত দেৱতা বা দেৱ (Deva; देव) হৈছে দিব্য শৰীৰধাৰী একপ্ৰকাৰৰ উন্নতলোকৰ জীৱ। দেৱতা পুংলিংগবাচক শব্দ। ইয়াৰ স্ত্ৰীলিংগ ৰূপ হৈছে দেৱী।
প্ৰাচীনতম বৈদিক সাহিত্যত সকলো আতিভৌতিক জীৱকে দেৱতা আৰু অসুৰ আখ্যা দিয়া হৈছিল।  দেৱতা সম্পৰ্কীয় ধাৰণা আৰু আখ্যানসমূহ প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যকৰ্মত বিকশিত হ'বলৈ লয় আৰু বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফাললৈ দয়াশীল আতিভৌতিক জীৱক দেৱাসুৰৰ (দেৱতা-অসুৰ) আখ্যা দিয়া হয়। বৈদিক যুগৰ পৰৱৰ্তী কালছোৱাত দেৱতাই শুভ আৰু অসুৰে অশুভ শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ লয়।  কিছুসংখ্যক মধ্যযুগীয় সাহিত্যত দেৱতাক সুৰ বুলি সম্বোধন কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ শক্তিসমূহ অসুৰসকলৰ সমান কিন্তু ধনাত্মক দিশৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
অসুৰ, যক্ষ আৰু ৰাক্ষসৰ লগতে দেৱতাসকলো ভাৰতীয় কিংবদন্তিসমূহৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। দেৱতাসকলে হিন্দুধৰ্মৰ ব্ৰহ্মাণ্ড সম্বন্ধীয় বহুতো আখ্যানত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে।
নামৰ উৎপত্তি
দেৱতাৰ মূল দেৱ শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ শব্দ আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ বৈদিক সাহিত্যসমূহত ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা গৈছে। মনিয়াৰ-উইলিয়ামছৰ মতে দেৱ শব্দৰ অৰ্থ স্বৰ্গীয়, দৈৱিক, উন্নত লোকৰ জীৱ, উজ্জ্বল ইত্যাদি। সংস্কৃত দেৱ শব্দৰ মূল হৈছে আদি-ইণ্ডো-ইউৰোপীয়ান ভাষাৰ দেইৱ যাৰ অৰ্থ মহাজাগতিক বা উজ্জ্বল। দেইৱৰ স্ত্ৰীলিংগ ৰূপ হৈছে দেইৱী, যি ভাৰতীয় ভাষাসমূহত দেৱী ৰূপ লৈছে। ই ইণ্ডো-ইউৰোপীয়ান দেৱতাসকলৰ প্ৰমুখ দ্যুচৰ (আক্ষৰিক অৰ্থত স্বৰ্গীয় উজ্জ্বল পিতৃ) সৈতে জড়িত। দ্যুলোক দেৱতাসকলৰ আবাসস্থল।
ড'গলাছ হাৰ্পাৰৰ মতে দেৱ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে জিলিকি থকা আৰু গ্ৰীক ডিয়'ছ অৰ্থাৎ দৈৱিক আৰু জ্যুচৰ উপৰিও লেটিন দেৱতা বুজোৱা শব্দ ডিউচৰ সৈতে সম্পৰ্কীত। পাৰ্চিয়ান শব্দ দেইৱাৰ সৈতেও ইয়াৰ মিল দেখা যায়।
দেৱ বা দেৱতা পুংলিংবাচক শব্দ। ইয়াৰ স্ত্ৰীৰূপ হৈছে দেৱী। উৎপত্তিগতভাৱে লেটিন দেয়া শব্দৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে। হিন্দুধৰ্মত দেৱী শব্দৰে দৈৱিক মাতৃক বুজোৱা হয়। দেৱতাক দেৱ বুলিও কোৱা হয় আৰু স্ত্ৰীলিংগত ই দেৱী বা দেৱীকা ৰূপ পায়।
প্ৰভাৱতী দেৱী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁৰ দেউতাক ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদ এজন প্ৰখ্যাত উকীল আছিল। মাকৰ নাম আছিল ফুল দেৱী। বিহাৰৰ বৰ্তমানৰ সিৱান জিলাৰ শ্ৰীনগৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদ এজন গান্ধীবাদী ব্যক্তি আছিল আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অংশ লবলৈ তেওঁ ওকালতিৰ ব্যৱসায় এৰি দিছিল। সম্ভৱতঃ এনে লাভজনক বৃত্তি ত্যাগ কৰা তেৱেঁ বিহাৰৰ প্ৰথমজন কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য আছিল। প্ৰভাৱতীৰ বিয়া ১৯২০ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত সমাজবাদী নেতা জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ সৈতে হৈছিল।
তেওঁলোকৰ বিয়াৰ পিছত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে বিজ্ঞান পঢ়িবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফ'ৰ্নিয়ালৈ যায় যদিও মাৰ্ক্সবাদ পঢ়িবলৈ ৱিচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম লিখায়। প্ৰভাৱতী গান্ধীৰ আশ্ৰমলৈ যায় আৰু গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবা গান্ধীৰ ওচৰত নিজকে সমৰ্পন কৰে। কস্তুৰবা গান্ধীয়ে তেওঁ জীয়েকৰ দৰে ভাবিছিল।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
সংহিতা আৰু ব্ৰাহ্মণসমূহ
"ये देवासो दिव्येकादश स्थ पृथिव्यामध्येकादश स्थ । अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञमिमं जुषध्वम्॥११॥
প্ৰভাৱতী দেৱী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ বিদেশৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত এজন বিপ্লৱী ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। এয়ে লৈ প্ৰভাৱতীৰ গান্ধীবাদী ধ্যান-ধ্যাৰণাৰ বাবে বহুক্ষেত্ৰত দুয়োৰো মত-বিৰোধে দেখা দিছিল। অৱশ্যে দম্পতীহালে পৰস্পৰে পৰস্পৰক সন্মান কৰিছিল আৰু বিদেশীৰ আগ্ৰাসনৰ পৰা দেশ মুক্ত নোহোৱালৈ সন্তান ধাৰণ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। প্ৰভাৱতী দেৱীক বহুবাৰ ব্ৰিটিছ শাসকে কাৰাগাৰলৈ নিক্ষেপ কৰিছিল।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
সংহিতা আৰু ব্ৰাহ্মণসমূহ
হে স্বৰ্গনিবাসী একাদশ দেৱতা, হে পৃথিৱীবাসী একাদশ দেৱতা, হে জলধাৰাত নিবাস কৰা একাদশ দেৱতা, আনন্দমনেৰে উছৰ্গা গ্ৰহণ কৰা। – ভাবানুবাদ"
কোনো কোনো দেৱতাই প্ৰকৃতিৰ একোটা শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিপৰীতে কোনোজনে নৈতিক মূল্যসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু ইয়াৰে প্ৰত্যেকজনে একো একোটা বিশেষ ক্ষেত্ৰৰ জ্ঞান, সৃষ্টিশীল শক্তি আৰু মায়াবী শক্তিৰ (সিদ্ধি) অধিষ্ঠাতা। ঋকবেদত বহুলভাৱে উল্লিখিত দেৱতাসকল হৈছে ইন্দ্ৰ, অগ্নি আৰু সোম। অগ্নি আৰু সোমক যজ্ঞক্ষেত্ৰত বহুল মান্যতা দিয়া হয়। সাবিত্ৰ (সবিতুৰ), বিষ্ণু, ৰুদ্ৰ (পিছলৈ শিৱ) আৰু প্ৰজাপতিও (পিছলৈ ব্ৰহ্মা) দেৱতা। পাৰ্বতী, দুৰ্গা আদি হৈছে দেৱী।
প্ৰভাৱতী দেৱী
নেহৰু পৰিয়ালৰ সৈতে বন্ধুত্ব
প্ৰভাৱতী দেৱীৰ জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পত্নী কমলা নেহৰুৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল আৰু তেওঁৰ আস্থাভাজন হ’ব পাৰিছিল। কমলাই তেওঁক বহু কেইখন ব্যক্তিগত চিঠিও লিখিছিল। প্ৰভাৱতীৰ মৃত্যুৰ পিছত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে কমলা নেহৰুৰ জীয়ৰী ইন্দিৰা গান্ধীলৈ অধিকাংশ চিঠিয়ে ওভতাই পঠিয়াইছিল।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
একেশ্বৰবাদ
বৈদিক সাহিত্যসমূহত দেৱ বা দেৱতা অদ্বৈতবাদী ঈশ্বৰ নহয়। তেওঁলোক কোনো কোনো বিশেষ শক্তি বা জ্ঞানৰ মূৰ্তি, আৰু তেওঁলোকৰ অৱয়ব তথা কৰ্মসমূহ বীৰত্বপূৰ্ণ যদিও তেওঁলোক আবেগ আৰু বাসনাৰ জৰীৰে বন্ধা।
প্ৰভাৱতী দেৱী
নেহৰু পৰিয়ালৰ সৈতে বন্ধুত্ব
এখন চিঠি এতিয়াও পাটনাৰ কদমকুঁৱা অঞ্চলৰ এটা ঘৰত বেৰত ওলোমাই ৰখা হৈছে, যিখন ঘৰত জয়প্ৰকাশে পত্নীৰ সৈতে শেষৰ সময়খিনি কটাইছিল। এই চিঠিখন জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৯৫৮ চনত প্ৰভাৱতীলৈ হিন্দুস্তানী ভাষাত হাতেৰে লিখিছিল। চিঠিৰ সংক্ষিপ্ত সাৰ এয়ে যে প্ৰভাৱতীয়ে ছোৱালীৰ স্কুল এখন আৰম্ভ কৰিব বিচাৰিছে আৰু সেই স্কুলখনৰ নাম কমলা নেহৰুৰ নামেৰে ৰাখিব বিচাৰে। তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাললৈ সুধি পঠিয়াইছিল যে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে স্কুলখন উদ্বোধন কৰিব নে নাই। নেহৰুৱে উত্তৰত কৈছিল যে স্কুলখন খুলিব বিচৰা বাবে তেওঁ সুখী। কাৰণ তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি নাৰীশিক্ষাৰ পোষকতা কৰি আহিছে। কিন্তু তেওঁ লগতে জনায় যে তেওঁ শপত খাই থৈছে যে পিতৃ মতিলাল নেহৰু আৰু পত্নী কমলা নেহৰুৰ সোঁৱৰণত কৰা কোনো প্ৰকল্প বা কাৰ্যসূচীৰ উন্মোচনত তেওঁ অংশগ্ৰহণ নকৰে। প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰভাৱতীক কৈছিল যে তেওঁ আগবাঢ়ক আৰু যদি প্ৰয়োজন হয়, তেন্তে অন্য কোনোবা মুখ্য অতিথিৰ দ্বাৰা কামটো কৰাই লওক।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
একেশ্বৰবাদ
মেক্স মূলাৰে কয় যে বৈদিক শ্লোকসমূহত প্ৰতিজন দেৱতাকেই অদ্বিতীয় বা এজনেই বা মহানতম বুলি উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁ এই সিদ্ধান্তলৈ আহে যে দেৱতাৰ ধাৰণাটো একেশ্বৰবাদতকৈ বহুঈশ্বৰবাদ বা সমঈশ্বৰবাদৰ দৃষ্টিৰে চালেহে ভালদৰে বুজিব পৰা যায় য'ত দেৱতাসকলৰ মৰ্যাদা সমান।
প্ৰভাৱতী দেৱী
স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰচোৱা জীৱন
প্ৰভাৱতীৰে প্ৰভাৱৰ ফলতে জয়প্ৰকাশে সৰ্বোদয় আন্দোলনত জড়িত হৈ পৰিছিল আৰু পূৰ্ব আৰু মধ্য-পূৰ্ব ভাৰতৰ শান্তি প্ৰচেষ্টাত অংশ লৈছিল। তেওঁ অকলশৰীয়া আৰু পৰিত্যক্ত মহিলাসকলক গান্ধীবাদী চৰ্খা আন্দোলনত চামিল কৰিবলৈ পাটনাত মহিলা চৰ্খা সমিতি স্থাপন কৰিছিল।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
বৈশিষ্ট্য
আনন্দ কুমাৰস্বামীৰ মতে বৈদিক আখ্যানৰ দেৱতা আৰু অসুৰসকলৰ গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ দ্বাদশ অলিম্পিয়ান আৰু টাইটানসকলৰ সৈতে মিল আছে। দুয়োপক্ষই শক্তিশালী কিন্তু উভয়ৰে আংগিক আৰু প্ৰবৃত্তিসমূহ ভিন্ন। দেৱতাসকলে পোহৰৰ শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিপৰীতে অসুৰসকলে অন্ধকাৰৰ শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কুমাৰস্বামীৰ ব্যাখ্যা মতে দেৱতা আৰু অসুৰৰ চৰিত্ৰ প্ৰতিজন মানুহৰে মাজত নিহিত থাকে। যিকোনো এটা সিদ্ধান্ত লোৱাৰ মুহূৰ্তত এই দুই চৰিত্ৰৰ সংঘাত হয়। }}
প্ৰভাৱতী দেৱী
শেষ জীৱন আৰু মৃত্যু
জীৱনৰ শেষ বছৰ কেইটা তেওঁৰ বাবে বৰ যন্ত্ৰণাদায়ক আছিল। তেওঁৰ দেহত কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰিছিল। ১৯৭৩ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত পাটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
বৈশিষ্ট্য
প্ৰাচীনতম বৈদিক সাহিত্যত শুভ আৰু অশুভৰ সকলো শক্তিশালী জীৱকে দেৱতা আৰু অসুৰ আখ্যা দিয়া হয়। ঋকবেদৰ এক বহুল ব্যৱহৃত শ্লোকত "দেৱভ অসুৰ" (দেৱতালৈ উন্নীত হোৱাঅসুৰ) আৰু "অসুৰ অদেৱঃ" (যি অসুৰ দেৱতা নহয়) বাক্যাংশৰ উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁলোক উভয়ৰে পিতৃ হৈছে প্ৰজাপতি আৰু তেওঁলোক দুয়োপক্ষই একেই আবাস অৰ্থাৎ "লোক"ত নিবাস কৰাৰ লগতে একেই সোমৰস পান কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে বিশেষ একোটা ক্ষেত্ৰত জ্ঞান আৰু শক্তি আছে কিন্তু কৰ্মৰ জৰিয়তেহে তেওঁলোক দেৱতা বা অসুৰ ৰূপে পৰিচিত হয়।
প্ৰভাৱতী দেৱী
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
দেৱতা (হিন্দু ধৰ্ম)
উপনিষদ
প্ৰাচীনতম উপনিষদসমূহত দেৱাসুৰৰ সংগ্ৰামৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। কৌশিতকী উপনিষদৰ মতে যেতিয়ালৈকে ঈন্দ্ৰ নিজৰ আত্মনৰ (আত্মা, স্বজ্ঞান) সৈতে পৰিচিত নাছিল তেতিয়ালৈকে তেওঁ অসুৰসকলতকৈ দুৰ্বল আছিল। আত্মজ্ঞান প্ৰাপ্তিৰ পিছতেই ইন্দ্ৰই অসুৰৰ ওপৰত বিজয় সাব্যস্ত কৰে। উপনিষদখনৰ মতে যি ব্যক্তিয়ে নিজকে ভিতৰৰপৰা চিনি পায় তেওঁ স্বতন্ত্ৰ হৈ পৰে আৰু অশুভ শক্তিয়ে তেওঁৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব নোৱাৰে।
ছান্দোগ্য উপনিষদৰ বৰ্ণনা অনুসৰি দেৱাসুৰৰ যুদ্ধৰ কোনো নিৰ্ণায়ক পৰিসমাপ্তি নঘটে আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড বা প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো উপাদানৰে ভাল আৰু বেয়া ৰূপত ইয়াৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটে। শেষত দুয়োপক্ষই আত্মাক লক্ষ্য কৰি লয়। যিহেতু আত্মা বিশুদ্ধ আৰু শুভ শক্তিৰে আছাদিত, সেয়ে অৱশেষত দেৱতাসকলৰ জয় হয়।
বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত দেৱতা, মানৱ আৰু অসুৰ তিনিওকে প্ৰজাপতিৰ সন্তানৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। য়িনিও প্ৰজাপতিৰ ওচৰত নীতিপাঠ বিচৰাত প্ৰজাপতিয়ে দেৱতাক দমন (আত্মনিয়ন্ত্ৰণ), মানৱক দান আৰু অসুৰক দয়াৰ যোগেদি পুণ্যলাভৰ উপদেশ দিয়ে।
মধ্যযুগৰ ভাৰতীয় পণ্ডিতসকলে কয় যে উপনিষদত উল্লিখিত দেৱতা আৰু অসুৰ প্ৰতীকস্বৰূপ আৰু ই এজন মানুহৰ মাজত নিহিত ভাল আৰু বেয়া গুণৰ সংঘাতকে সূচায়।
পুৰাণ আৰু ইতিহাসসমূহত
পুৰাণ আৰু ভাগৱত গীতাকে ধৰি ইতিহাসমূহত দেৱতাসকলক শুভ শক্তি আৰু অসুৰসকলক অশুভ শক্তিৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। ভাগৱত গীতাৰ মতে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো জীৱ দৈৱিক আৰু আসুৰিক দুয়োটা গুণৰে অধিকাৰী। গীতাৰ ষোড়শ অধ্যায়ৰ মতে বিশুদ্ধ দেৱতুল্য সাধু আৰু বিশুদ্ধ অসুৰতুল্য দুষ্ট বিৰল আৰু সামূহিকভাৱে মানৱ সমাজ নগণ্য বা অধিক দোষেৰে সৈতে সৰ্বগুণেৰে পৰিপূৰ্ণ। জিনিয়েন ফউলাৰৰ মতে গীতাত কৈছে যে বাসনা, বেয়া লগা, লোভ, প্ৰয়োজন, ভাৱনা আদি সাধাৰণ জীৱনৰ অংশ। যেতিয়া এইসমূহে কামনা, ঘৃণা, লালসা, আকোৰগোঁ‌জ, অহংকাৰ, নিষ্ঠুৰতা আদিৰ ৰূপ লয় তেতিয়াই এই ঋণাত্মক আৰু ধ্বংসাত্মক চৰিত্ৰই অসুৰৰ ৰূপ পায়।
বিশ্বকোষ
thumb|300x300px|এঞ্চাইক্ল'পিডিয়া ব্ৰিটেনিকা right|thumb|১৫৪১ৰ "ল্যুকুব্ৰেশ্যনেচ"ৰ বেটুপাত বিশ্বকোষ এক উদ্ধৃতি কাৰ্য বা সংগ্ৰহ য'ত সকলো বিষয় বা কোনো বিশেষ বিষয়ৰ সাৰাংশ পোৱা যায়। বিশ্বকোষত প্ৰায় কেইবাটাও প্ৰবন্ধ থাকে যি সাধাৰণতে বৰ্ণমালাৰ ক্ৰমত শৃংখলিত কৰা হয়। কেতিয়াবা বিষয়গত বৰ্গীকৰণো দেখা যায়। বিশ্বকোষত যিকোনো বিষয়ৰ তথ্য সাধাৰণতে অভিধানতকৈ অধিক থাকে। অভিধানৰ বিপৰীতে বিশ্বকোষত ভাষিক গুণাগুণ যেনে শব্দোদ্ভৱ, ব্যাকৰণগত ব্যৱহাৰ আদি নাথাকে, বৰং সাধাৰণ তথ্য সমৃদ্ধ জ্ঞান প্ৰদান কৰা হয়।
বিশ্বকোষৰ ইতিহাস
প্ৰায় দুহাজাৰ বৰ্ষৰপৰা বিশ্বকোষ অস্তিত্বত আছে। পলিনি দ্য এল্ডাৰৰ প্ৰথম শতিকাৰ নেচুৰেলিচ হিষ্টৰিয়া এক প্ৰাচীন বিশ্বকোষ যি ৰ'ম সাম্ৰাজ্যত লিখা হৈছিল। এটিম'লজিয়ে মধ্যযুগৰ প্ৰথম বিশ্বকোষ বুলি গণ্য কৰা হয় যি ৰাইচ'দ'ৰ অৱ চেভাইলৰ সৃষ্টি।
৩০ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
অপৰ্ণা দীক্ষিত
অপৰ্ণা দীক্ষিত (Aparna Dixit; জন্ম ২০ অক্টোবৰ ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিচন অভিনেত্ৰী। ২০১৩ চনত ষ্টাৰপ্লাছৰ পৌৰাণিক ধাৰাবাহিক 'মহাভাৰত'ত তেওঁ অম্বিকাৰ চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ লাইফ অকেৰ নাটক চিৰিজ 'কেলাশ'ত দেৱীকা গৰেৱালৰ চৰিত্ৰত সৰ্বাধিক পৰিচিত হৈছিল আৰু টেলিভিচন ধাৰাবাহিক 'পবিত্ৰ ৰিস্তা' আৰু 'ইয়ে দিল সুন ৰাহা হ্যে'ত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ চনী টিভিৰ ২০১৭ চনৰ চিৰিজ 'পোৰস'ত আলেকজাণ্ডাৰ দ্যা গ্ৰেটৰ পত্নী ৰুক্সানাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ কালাৰ্চ টিভিৰ শ্ব’ 'বেপানাহ প্যাৰ'ত বাণীৰ চৰিত্ৰত উপস্থিত হৈছিল। বৰ্তমান তেওঁ ডংগল টিভিৰ শ্ব’ 'প্যাৰ কি লুকা ছুপি'ৰ মুখ্য ভূমিকা ৰচনা কৰিছে।
জন্ম পৰিচয়
দীক্ষিতে ১৯৯১ চনৰ ২০ অক্টোবৰত উত্তৰপ্ৰদেশৰ আগ্ৰাত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আন্তৰ্জাতিক জনস্বাস্থ্যৰ সমন্বয়কৰ ভূমিকা পালন কৰে। ১৯৪৮ চনৰ ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে ইয়াৰ গঠন কৰা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ প্ৰথম বিশ্ব স্বাস্থ্য সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সভায়ে প্ৰতি বছৰে ৭ এপ্ৰিল তাৰিখে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস পালন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে আৰু ১৯৫০ চনৰ পৰা এই প্ৰস্তাৱ কাৰ্যকৰী হয়। গোটেই বিশ্বতে স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় বিষয় সমূহৰ সজাগতা আৰু উপযুক্ত কৃতপক্ষৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা এই দিৱসৰ অন্যতম উদ্দেশ্য। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱসত আন্তৰ্জাতিক, আঞ্চলিক আৰু স্থানীয় স্তৰত প্ৰতি বছৰে এটি মূল বিষয়লৈ বিভিন্ন কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস জনস্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত বিভিন্ন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনে পালন কৰে। গোলকীয় স্বাস্থ্য পৰিষদৰ অংশ হিচাপে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱসৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ চলোৱা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
যমুনা কৃষ্ণণ
যমুনা কৃষ্ণণ (জন্ম: ২৫ মে' ১৯৭৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অজৈৱ ৰসায়নবিজ্ঞানী। তেওঁ ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতৰে টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰে ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱিকবিজ্ঞান কেন্দ্ৰত ৰিডাৰ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ২০১৩ চনত তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰে ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। লগে লগে তেওঁ শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰা কনিষ্ঠতম ব্যক্তিত পৰিগণিত হৈছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ ভৌতিক বিজ্ঞানৰ শিতানত ইনফ'চিছ চাইন্স ফাউণ্ডেচনে আগবঢ়োৱা ইনফ'চিছ বঁটা লাভ কৰিছিল। ভৌতিক বিজ্ঞানৰে শিতানত ইনফ'চিছ বঁটা লাভ কৰা যমুনা কৃষ্ণণ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ মহিলা বিজ্ঞানী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৪ চনৰ ২৫ মে' তাৰিখে কেৰালাৰ মালাপ্পুৰম জিলাৰ পাৰাপ্পানানগাড়ীত যমুনা কৃষ্ণণৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৯৪ চনত তেওঁ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত চেন্নাইত অৱস্থিত খ্ৰীষ্টান মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ বেংগালুৰুত অৱস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ৰাসায়নিক বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। একে প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তেওঁ ২০০২ চনত অজৈৱ ৰসায়নত পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০১ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ যুক্তৰাজ্যৰ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগত পোষ্টডক্টৰেল ফেল' হিচাপে গৱেষণাৰত আছিল।
কৰ্মজীৱন
তেওঁ ২০০৫ চনত বেংগালুৰুত অৱস্থিত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ জৈৱিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত ফেল' 'ই' হিচাপে যোগদান কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ ৰিডাৰ 'এফ' পদৱী লাভ কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ বেংগালুৰুত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত সহযোগী অধ্যাপক 'জি' পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
গৱেষণা
যমুনা কৃষ্ণণে বৰ্তমান নিউক্লিক এচিডৰ ডাইনামিক্স, নিউক্লিক এচিড নেন'টেকনলজি, কোষীয় আৰু উপ-কোষীয় প্ৰযুক্তি আদিৰ ক্ষেত্ৰসমূহত গৱেষণা কৰি আছে। তেওঁৰ পৰীক্ষাগাৰত ডিএনএৰ পাৰম্পৰিক বংশগতিৰ বাহক হিচাপে গণ্য কৰাৰ বাহিৰেও অন্যান্য ভূমিকা সমূহৰ অধ্যয়ন আৰু কোষৰ ভিতৰত ইন ভিভ' কোৱানটিটিভ ইমেজিং টেকনলজিৰ উন্নয়ন সাধন কৰি ডিএনএ নেন'ডিভাইছক ফ্লুৰেচেণ্ট ৰিপৰ্টাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি ৰিয়েল টাইমত চেকেণ্ড মেচেঞ্জাৰক মেপ কৰিবলৈ চেষ্টা চলাই আছে। তেওঁলোকে ভাৰ্চেটাইল, ফাংচনিং ইমেজিং টেকনলজি ব্যৱহাৰ কৰি ডিএনএৰ নেন'ষ্ট্ৰাকছাৰৰ চেল্ফ এচেম্বল হোৱা ৰিয়েল টাইমত চেকেণ্ড মেচেঞ্জাৰক জীৱিত কোষ আৰু বংশগতিৰ আৰ্হি জীৱ সমূহত গৱেষণা চলাই আছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ
কোচ ৰাজবংশী ভাষা
কোচ-ৰাজবংশী বা কামতাপুৰী হ'ল ইন্দো-আৰ্য্য ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ভাষা। ১৫ মিলিয়নৰো অধিক মানুহে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।
পৰিসীমা
অসমৰ ধুবুৰী, কোকৰাঝাৰ, চিৰাং, বঙাইগাঁও আৰু গোৱালপাৰা জিলাত এই ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক, দৰং জিলাতো এই ভাষা কোৱা কিছু সংখ্যক মানুহ আছে। উত্তৰ বঙ্গৰ কোচবিহাৰ, জলপাইগুড়ি, উত্তৰ দিনাজপুৰ, দক্ষিণ দিনাজপুৰ আৰু দাৰ্জিলিঙৰ তৰাই অঞ্চল, বিহাৰৰ কাটিহাৰ, পূৰ্ণিয়া আৰু কিষানগঞ্জ জিলাৰ কিছু অঞ্চল, নেপালৰ মোৰং আৰু ঝাপা জিলা,  ভূটানৰ কিছু অঞ্চলত তথা  বাংলাদেশৰ অবিভক্ত ৰংপুৰ জিলাত এই ভাষাৰ মানুহ আছে। মেঘালয়, ত্ৰিপুৰা আৰু সম্বলপুৰ (ওড়িশা)তো এই ভাষাৰ লোক আছে। অঞ্চলভেদে ৰাজবংশী, গোৱালপাৰীয়া,দেশী ভাষা,ৰংপুৰী ভাষা আদি বিভিন্ন নামত পৰিচিত। এই ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা ১৫ মিলিয়নৰ অধিক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:ভাষা
জালুকবাৰী
জালুকবাৰী (Jalukbari) হৈছে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ এলেকা। ই অসমৰ শিক্ষা জগতৰ অন্যতম কেন্দ্ৰস্থল য'ত অসম তথা উত্তৰ পূৰ্ব্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয়, অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় আৰু আয়ুৰ্বেদ মহাবিদ্যালয় অৱস্থিত।
উল্লেখযোগ্য স্থান
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
বেইৰুত
বেইৰুট (Beyrut) হৈছে লেবাননৰ ৰাজধানী তথা প্ৰধান চহৰ। ২০০৭ চনৰ মতে ইয়াৰ জনসংখ্যা হৈছে ২১ লাখ। লেবাননৰ অক্ষৰেখাৰ প্ৰায় সোঁমাজত ভূমধ্যসাগৰৰ এটা উপদ্বীপত বেইৰুট অৱস্থিত। ই লেবাননৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ তথা বিমানবন্দৰ। এই চহৰৰ সৈতে অন্য কিছু উপ-চহৰ লগ লাগি বেইৰুট জিলা গঠন কৰিছে।
ভূগোল
thumb|right|উপগ্ৰহৰ পৰা বেইৰুট চহৰ দেখা পোৱা গৈছে। thumb|left|পিজ'নছ শিলা ([[ৰাউচে)]] বেইৰুটৰ অৱস্থান হৈছে ভূমধ্যসাগৰৰ পাৰৰ পশ্চিমমূখী এটা উপদ্বীপত অৱস্থিত। । ই লেবানন-ইজৰাইল সীমান্তৰ পৰা প্ৰায় 94 km উত্তৰে অৱস্থিত। চহৰখনৰ চাৰিওফালে লেবাননৰ পৰ্বতসমূহ আছে। দুটা পাহাৰৰ ওপৰ আৰু কাষত বিস্তাৰ হোৱা এই চহৰখনৰ আকৃতি প্ৰায় ত্ৰিকোণাকাৰ। পাহাৰকেইখন হৈছে আল-আছৰাফি, আৰু আল-মুছাইটিবাহ। বেইৰুত গভৰ্ণৰেটৰ এলেকা হৈছে ১৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৬.৯ বৰ্গ মাইল)। চহৰখনৰ মেট্ৰ'পলিটান এলেকাৰ ক্ষেত্ৰফল হৈছে ৬৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২৬ বৰ্গ মাইল)। বেইৰুটৰ উপকূলীয় এলেকা বৈচিত্ৰময় - ইয়াত আছে শিলাময় সমভূমি, বালিৰে ভৰা মৰুভূমি আৰু পাহাৰ।
জলবায়ু
বেইৰুটত ভূমধ্যসাগৰীয় জলবায়ু বিদ্যমান। ইয়াত গ্ৰীষ্মকাল শুকান আৰু উত্তপ্ত হৈ থাকে। বসন্ত আৰু শৰৎ কাল বেছ আৰামদায়ক। শীতকালত ঠাণ্ডা পৰে আৰু বৰষুণ দিয়ে। আগষ্ট মাহত সৰ্বাধিক গৰম হয়, সেই সময়ত গড় তাপমাত্ৰা ২৯° ছে: (৮৪° ফা:) পৰ্যন্ত হয়। জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত সকলোতকৈ বেছি ঠাণ্ডা পৰে, সেই সময়ত নিম্নতম তাপমাত্ৰা ১০° ছে: (৫০° ফা:) পৰ্যন্ত হয়। পূৱা আৰু সন্ধ্যাৰ সময়ত পশ্চিম দিশে সমুদ্ৰৰ পৰা তীৰলৈ বতাহ (জল বতাহ) বলে। ৰাতি ইয়াৰ বিপৰীত দিশত অৰ্থাৎ ভূমিৰ পৰা সমুদ্ৰলৈ বতাহ (স্থল বতাহ) বলে।
বেইৰুটৰ গড় বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাতৰ পৰিমাণ হৈছে ৮৬০ মিলিমিটাৰ (৩৪.১ ইঞ্চি)। ইয়াত শীতকালত বেছিকৈ বৰষুণ হয়। সাধাৰণতে কম পৰিমাণৰ বৃষ্টিপাত হয় যদিও কেতিয়াবা প্ৰবল বৰষুণ হোৱা দেখা যায়। বেইৰুটত তুষাৰপাত অতি বিৰল, কেতিয়াবা পৰিলেও মাটিত জমা হোৱাকৈ তুষাৰপাত নপৰে। যোৱা ১০০ বছৰত মাত্ৰ তিনিবাৰ (১৯২০, ১৯৪২ আৰু ১৯৫০ চনত) ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হৈছিল।
ধৰ্ম
বেইৰুত হৈছে লেবানন তথা সমগ্ৰ মধ্য পূৱৰ এখন অত্যাধিক জনসংখ্যা তথা ধাৰ্মিক বিভিন্নতাৰে ভৰা নগৰ। নগৰখনত যথেষ্ট সংখ্যক খ্ৰীষ্টান আৰু মুছলমান লোক আছে। বেইৰুতত ১৮ টা স্বীকৃত ধৰ্মীয় গোট আছে। গণযুদ্ধৰ পিছতেই কপ্টক ১৮তম ধৰ্ম হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। পূৰ্বৰ ১৭ টা ধৰ্ম হৈছে, চাৰিটা মুছলীম উপভাগ: ছুন্নি, ছিয়া, আলাৱি আৰু ড্ৰুজে, বাৰটা খ্ৰীষ্টান উপভাগ: আছ্ছেৰিয়ান, কেথলিক, ছিৰিয়াক, ছিৰিয়াক অৰ্থডক্স, চালডীন, মেৰ'নিটছ, "ৰোম" কেথলিক, গ্ৰীক কেথলিক, গ্ৰীক অৰ্থডক্স, আৰ্মেনিয়ান অৰ্থডক্স, ইভানগেলিকেলছ, আৰু এটা গোট হিচাপে গণ্য কৰা অন্য ক্ষুদ্ৰ খ্ৰীষ্টান উপভাগসমূহ, আৰু জিয়ুছ (কিছুমান বৰ্তমান লেবাননত বাস কৰে, কিন্তু লেবানিজ জিয়ুছ অভিভাৱকসকলে সন্তানসকলক হয়তো লেবানিজ এম্ৰেছীৰ নাগৰিক হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰে)।
বিয়া, বিবাহ বিচ্ছেদ আদি পাৰিবাৰিক বিষয়সমূহ বৰ্তমানেও ধৰ্মীয় কতৃপক্ষক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বিশ্বাসৰ (মিলাট) পদ্ধতিত মিমাংসা কৰা হয়। বিংশ শতিকাৰ মধ্যভাগলৈকে বেইৰুতৰ এটা অঞ্চল জিয়ুছ সকলৰ বাসস্থান হিচাপে পৰিচিত আছিল।
পূৱ বেইৰুতত প্ৰধানকৈ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীলোকৰ সংখ্যা বেছি, ইয়াত মুছলমানসকল সংখ্যালঘূ, আনহাতে পশ্চিম বেইৰুতত ছুন্নি মুছলমানৰ সংখ্যা সৰহ আৰু খ্ৰীষ্টান তথা ড্ৰুজসকল সংখ্যালঘূ। গণযুদ্ধ সমাপ্ত হোৱাৰ পিছৰে পৰা পূৱ আৰু পশ্চিম বেইৰুতত খ্ৰীষ্টান আৰু মুছলমানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হবলৈ ধৰে। দক্ষিণ ভাগত ছিয়া মুছলমানৰ সংখ্যা অধিক সেইদৰে উত্তৰ ভাগত খ্ৰীষ্টানৰ সংখ্যা অধিক। নগৰখনত কিছু সংখ্যক ৰোমান কেথলিক লোকো আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ৰাজধানী
তিৱা স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
তিৱা স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ (তিৱাশ্বং) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ তিৱা জনগোষ্ঠীৰ কল্যাণ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে ভাৰতৰ অন্যতম স্বায়ত্বশাসিত অঞ্চল। ১৯৯৫ চনত ইয়াক গঠন কৰা হৈছিল।
আমাৰ সময়
আমাৰ সময় এখন অসমীয়া ভাষাৰ সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত। ‘সূৰ্যোদয় গোষ্ঠী’ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এই কাকতখন বৰ্তমান মাজুলীৰ পৰা প্ৰতি দেওবাৰে প্ৰকাশ পাই আহিছে। কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ২০২০ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে।
সমল
সাপ্তাহিক আমাৰ সময় কাকতখনে অসমক কেন্দ্ৰ কৰি উত্তৰ পূবক সামৰি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ বিষয়ে লগতে কিছু পৰিমাণে আন্তৰ্জাতিক বাতৰি, আলোকচিত্ৰ আদি প্ৰকাশ কৰি আহিছে।
মুঠ ১৪ পৃষ্ঠাজোৰা আমাৰ সময় কাকতখনে বাতৰি আৰু ভিন্ন বিষয় বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি প্ৰত্যেকটো পৃষ্ঠা শ্ৰেণীকৰণ কৰিছে।
ফিওদোৰ দস্তয়েভস্কি
ফিওদোৰ মিখাইলভিছ দস্তয়েভস্কি (Fyodor Mikhailovich Dostoevsky) আছিল এজন ৰাছিয়ান ঔপন্যাসিক, চুটি গল্প লেখক, প্ৰবন্ধকাৰ, সাংবাদিক আৰু দাৰ্শনিক। দস্তয়েভস্কিৰ সাহিত্যিক কৰ্মৰাজীত ১৯ শতিকাৰ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যত সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত হৈ পৰা ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু আধ্যাত্মিক বাতাৱৰণৰ কালছোৱাত মানৱীয় মনস্তত্ত্বৰ অন্বেষণ দৃষ্টিগোচৰ হয়; তাৰ লগতে সমন্বয় ঘটে দাৰ্শনিক আৰু ধাৰ্মিক বিষয়বস্তুৰ (থিম)। তেওঁৰ বহুলসমাদৃত কৰ্মৰ ভিতৰত ক্ৰাইম এণ্ড পানিছমেণ্ট (১৮৬৬), দ্য ইডিয়ট (১৮৬৯), ডেমনছ (১৮৭২), আৰু দ্য ব্ৰাডাৰছ্ কাৰাম'জ'ভ (১৮৮০) প্ৰধান। তেওঁৰ সৃষ্টিৰাজীৰ সুবিশাল ভাণ্ডাৰটো সমৃদ্ধ হৈছে এঘাৰখন উপন্যাস, তিনিখন উপন্যাসিকা, সোতৰটা চুটি গল্পকে ধৰি অলেখ সৰু-বৰ সৃষ্টিৰ দ্বাৰা। সাহিত্যৰ বহু সমালোচকে তেওঁক বিশ্ব-সাহিত্যৰ এগৰাকী মহান মনোবিজ্ঞানী হিচাপে আখ্যা দিয়ে। ১৮৬৪ চনত তেওঁ লিখা উপন্যাসিকা ন'টছ ফ্ৰম আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ডক "অস্তিত্ববাদ-সাহিত্য"ৰ (existentialism) এক উল্লেখযোগ্য কৰ্ম হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
দস্তয়েভস্কিৰ শাৰীৰিক গঠন লেহুকা আছিল যদিও তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক এজন উগ্ৰ স্বভাৱৰ, আঁকোৰগোজ আৰু উদ্ধত বুলিহে আখ্যায়িত কৰিছিল। ১৮৩৩ চনত দেউতাকে দস্তয়েভস্কিক ফৰাচী বোৰ্ডিং স্কুললৈ পঠিয়াই দিছিল আৰু তাৰপিছত ছাৰমাৰ্ক বোৰ্ডিং স্কুললৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেওঁক কোৱা হৈছিল এজন শেঁতা, অন্তৰ্মুখী সপোন-দেখোঁতা আৰু অত্যুৎসাহী ৰোমাণ্টিক।  বিদ্যালয়ৰ মাননি দিবলৈ তেওঁৰ দেউতাকে টকা ধাৰ কৰিছিল আৰু নিজৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসা-সেৱা সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল। মস্কোৰ বিদ্যালয়ত দস্তয়েভস্কিৰ সংগীসকল অত্যন্ত আধিপত্য ঘৰৰ আছিল, যিটো কথাই দস্তয়েভস্কিক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁৰ একাংশ সাহিত্য-কৰ্ম যেনে-"দ্য ৰ য়ুথ"ত তাৰ প্ৰতিফলন দেখা গৈছিল। দস্তয়েভস্কিক এগৰাকী সামৰিক জোৱান হব'লৈহে প্ৰচেষ্টা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। কিন্তু তেওঁ সেইটো পছন্দ কৰা নাছিল আৰু শেষমুহূৰ্তত সাহিত্যিক-কৰ্মত মনোনিৱেশ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
ফিওদোৰ দস্তয়েভস্কিয়ে তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস "পৌৰ ফ'ক" ১৮৪৫ চনৰ মে' মাহত সমাপ্ত কৰে। তেওঁৰ বন্ধু ডিমিট্ৰি গ্ৰিগৰিভিছে উপন্যাসৰ পাণ্ডুলিপিটো নি সেইসময়ৰ কবি নিকোলাই নেক্ৰাছ'ভক দেখুয়ায়। কবিয়ে আকৌ সেইখন নি সেইসময়ৰ প্ৰভাৱশালী সাহিত্য-সমালোচক ভ্ৰিচৰিয়ান বেলিনস্কিক দেখুয়ায়। বেলিন্সকিয়ে উপন্যাসখনক ৰাছিয়াৰ প্ৰথম সামাজিক উপন্যাস বুলি অভিহিত কৰে। ১৮৪৬ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত "ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ কালকেছন"ত প্ৰকাশিত হয় আৰু ব্যৱসায়িক দিশতো সফলতা অৰ্জন কৰে।
ফিওদোৰ দস্তয়েভস্কিয়ে ভাবিছিল যে সামৰিক বাহিনীত কৰি থকা চাকৰিটোৱে তেওঁৰ সদ্য-উদ্ভাসিত সাহিত্যিক জীৱনটোলৈ বিপদ মাতি আনিব। সেইকাৰণে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ বিচাৰি চিঠি লিখিলে। তাৰ ঠিক কেইদিনৰ পাছতেই তেওঁ দ্বিতীয়খন উপন্যাস "দ্য ডাবল" লিখি উলিয়ায়, যিখন ১৮৪৬ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত "ন'টছ অন দ্য ফাডাৰলেণ্ড" পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত হৈছিল। বেলিনস্কিৰ সান্নিধ্যত থকাৰ ফলত ফিওদোৰ দস্তয়েভস্কিৰ সামাজিক দৰ্শন সম্পৰ্কে জ্ঞান বৃদ্ধি হৈছিল। তেওঁক বেলনস্কিৰ যুক্তিবাদ, ন্যায়সংগত চিন্তাই আকৰ্ষিত কৰিছিল। কিন্তু শেষলৈ দস্তয়েভস্কি আৰু বেলনস্কিৰ মাজত ফাঁটৰ সৃষ্টি হ'ল। কাৰণ ফিওদোৰ দস্তয়েভস্কিয়ে প্ৰচলিত বিশ্বাসৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল আছিল আনহাতে বেলনস্কি আছিল নাস্তিক আৰু ধৰ্ম-বিৰোধী।
সামৰিক বাহিনীত থকাৰ কালতেই ১৮৫৭ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মাৰিয়া ডিমিট্ৰিয়েভনাৰ লগত দস্তয়েভস্কি বৈবাহিক-বান্ধোনত বান্ধ খায়। তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱনৰ বাটচোৱা বৰ মসৃণ নাছিল আৰু দুয়ো প্ৰায়েই আঁতৰি-আঁতৰি থাকিছিল। অসুস্থ দেহাৰ বাবে ১৮৫৯ চনত থিওদৰক সামৰিক বাহিনীৰ সেৱাৰ পৰা মুক্তি দিয়া হয় আৰু ৰাছিয়ালৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়া হয়।  ১৮৬৪ চনত তেওঁৰ পত্নী মাৰিয়া আৰু তেওঁৰ ভায়েক মিখাইলৰ মৃত্যু হয়। ফলত দস্তয়েভস্কি তেওঁলোকৰ তুলনীয়া পুত্ৰ পাশাৰ একমাত্ৰ অভিভাৱক আৰু ভ্ৰা্তৃৰ পৰিয়ালটোৰ একমাত্ৰ পৰিচৰ্যাকাৰী হৈ পৰে।
"ক্ৰাইম এণ্ড পানিছমেণ্ট"ৰ প্ৰথম দুটা খণ্ড যথাক্ৰমে ১৮৬৬ চনৰ জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰীত "দ্য ৰাছিয়ান মেছেঞ্জাৰ"ত প্ৰকাশিত হয়। এই ৰচনাৰ প্ৰকাশে আলোচনীখনৰ সদস্য সংখ্যা বঢ়ায় আৰু ৫০০ জন নতুন সদস্যই আলোচনীখনৰ গ্ৰাহক হয়।
সম্পাদক ফিওদৰ ষ্টেলোভস্কিক কথা দিয়া মতে দস্তয়েভস্কিয়ে তেওঁৰ নাতিদীৰ্ঘ উপন্যাস "দ্য গেম্বলাৰ"খন লিখি সোনকালে সমাপ্ত কৰিবলে আগবাঢ়ে। তাৰবাবে তেওঁৰ বন্ধু-ষ্টেন'গ্ৰাফাৰ পাভেল অলখিনৰ সহায় বিচাৰে আৰু বন্ধুৱে তেওঁৰ এগৰাকী ছাত্ৰী আন্না গ্ৰিগৰিয়েভনা স্নিটকিনাৰ লগত দস্তয়েভস্কিৰ পৰিচিতি কৰাই দিয়ে। স্নিটকিনাৰ সহযোগত দস্তয়েভস্কিয়ে ২৬ চিনৰ ভিতৰতে উপন্যাসখন লিখি উলিয়ায়।
১৮৬৭ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত দস্তয়েভস্কিয়ে স্নিটকিনাক বিয়া পাতে।
১৮৬৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত দস্তয়েভস্কিয়ে "দ্য ইডিয়ট" শীৰ্ষক উপন্যাসখন লিখিবলৈ লয় আৰু কেৱল ২৩ দিনতে তেওঁ কিতাপখনৰ প্ৰথম এশটা পৃষ্ঠা লিখি উলিয়ায়। জানুৱাৰী, ১৮৬৮ চনৰ পৰা "দ্য ৰাছিয়ান মেছেঞ্জাৰ"ত উপন্যাসখন ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে।
১৮৬৮ চনত ৫ মাৰ্চত জেনেভাত তেওঁলোকৰ প্ৰথমটি সন্তান ছ'নিয়াই জন্মলাভ কৰে। কিন্তু তিনিমাহৰ পাছতেই কেঁচুৱাটিৰ নিউমনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে। ১৮৬৯ চনৰ জানুৱাৰীত "দ্য ইডিয়ট" শেষ হয় আৰু তাৰ অন্তিমটো খণ্ড ১৮৬৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত "দ্য ৰাছিয়ান মেছেঞ্জাৰ"ত প্ৰকাশিত হয়।  তেওঁলোকৰ দ্বিতীয়টো সন্তান লিঅব'ভ দস্তয়েভস্কিৰ জন্ম হয় ১৮৬৯ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত, ড্ৰেছদনত। তেওঁৰ অইন উল্লেখযোগ্য কৰ্মৰ ভিতৰত দ্য পছেছড আৰু দ্য ব্ৰাদাৰছ কাৰামাজ'ভ অন্যতম।
মৃত্যু
১৮৮১ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈ দস্তয়েভস্কিৰ ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ
পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ (Patkair Ipare Mor dex) হৈছে অসমৰ ঔপন্যাসিক চন্দনা গোস্বামীৰ দ্বাৰা লিখিত এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ মূল আধাৰ হৈছে অসমৰ বুৰঞ্জী। উপন্যাসখনে ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়
অসমীয়া ভাষাৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক। ১৯৬৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত গুৱাহাটীত চন্দনা গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ‍ৰ নাম আছিল ভৰত চন্দ্ৰ মিশ্ৰ ভাগৱতী, মাতৃৰ নাম আছিল বাসন্তী দেৱী। তেওঁৰ প্ৰথম সাহিত্য সৃষ্টি পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ নামৰ বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাসখনৰ বাবে ২০১‍২ চনত ভাৰত চৰকাৰ‍ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। জীৱনৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ‍তে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা চন্দনা গোস্বামী অসমৰ প্ৰথমগৰাকী সাহিত্যিক।
উপন্যাসৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
উপন্যাসখনত আহোম বুৰঞ্জীৰ কেইটিমান বিশেষ মুহূৰ্তৰ বৰ্ণনা হৈছে। ইয়াৰ লগতে বুৰঞ্জীৰ পাতৰ বহুকেইটা নাৰী চৰিত্ৰৰ উপন্যাসখনত গুৰুত্বসহকাৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে। তাৰে ভিতৰত ৰাজনী কুঁৱৰী, নাংচেং গাভৰু, বৃন্দা, ৰ'ইলা, সৰু কুঁৱৰী অন্যতম। উপন্যাসখনৰ বৰ্ণনাশৈলীত কেতিয়াবা প্ৰথম পুৰুষ আৰু কেতিয়াবা বৰ্ণনাধৰ্মিতাৰ সহায় লৈ সাধুসদৃশ ৰচনাৰীতি প্ৰয়োগ কৰা হৈছে।
বঁটা আৰু সন্মান
উপন্যাসখনে ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল ২০১৩ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
৯ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
কমিটি ভাওনা
ইতিহাস
১৮৫৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত চৰাইবাহীত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কমিটি ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত বছৰেকীয়া হিচাপত এই মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। ১৮৮৫ চনৰ পৰা তিনিবছৰৰ মূৰত কমিটি ভাওনা অনুষ্ঠিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়। তেতিয়াৰে পৰা ৰাস পুৰ্ণিমা তিথিত চৰাইবাহীৰ বৰআলি ৰাসমন্দিৰ, বটতল শংকৰ মন্দিৰ আৰু নাথ মন্দিৰৰ প্ৰাংগণৰ তিনি মঞ্চত কমিটি ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
বৰ্ণনা
শৰৎ ঋতুৰ ৰাস পূৰ্ণিমা তিথিত চৰাইবাহীত প্ৰায় আধা কিলোমিটাৰ দূৰে দূৰে তিনিখন মঞ্চত কমিটি ভাওনা অনুষ্ঠিত হয়। তিনি ঠাইত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ বাবে মূল কমিটিৰ উপৰিও আন তিনিখন কমিটি গঠন কৰা হয়।
বৰআলিৰ ৰাস মন্দিৰত ৰাসোৎসৱৰ লগতে অনুষ্ঠিত কমিটি ভাওনা খনত চুতীয়া সম্প্ৰদায়ৰ লোকে এখন অংকীয়া নাট প্ৰদৰ্শন কৰে।
বৰতলৰ শংকৰ মন্দিৰত অনুষ্ঠিত কমিটি ভাওনাত নিজ চৰাইবাহীৰ তিৱা আৰু হীৰা সম্প্ৰদায়, কাহিবাৰীৰ তিৱা সম্প্ৰদায়, কাছধৰাৰ কৈৱৰ্ত সম্প্ৰদায় ভোমোৰাগুৰি আৰু লোঙগামুখৰ তিৱা সম্প্ৰদায়, মেধি গাঁৱৰ চুতীয়া সম্প্ৰদায়, আহোম গাঁৱৰ আহোম সম্প্ৰদায় আৰু বামুণ গাঁৱৰ ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াত উক্ত গাঁৱৰ লোক সকলে আঠৰ পৰা বাৰখন ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰে।
২০০৪ চন নাথ মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কমিটি ভাওনাত আঞ্চলিক চৈধ্যটা খেলে বাৰখন ভাওনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। কমিটি ভাওনাৰ সৰহ সংখ্যক ভাওনা নাথ মন্দিৰৰ প্ৰাংগণতে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
বৈশিষ্ট্য
কমিটি ভাওনা তিনিঠাইৰ পৰা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ বাবে ইয়াত মূল কমিটিৰ উপৰিও আন তিনিখন উপকমিটি গঠন কৰা হয়। ইয়াত কেৱল অংকীয়া নাট প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। শংকৰ মন্দিৰ আৰু নাথ মন্দিৰৰ প্ৰাংগণত অনুষ্ঠিত কমিটি ভাওনাৰ ৰভা ঘূৰণীয়া আকৃতিত নিৰ্মাণ কৰা হয়। কমিটি ভাওনাত মুখাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাওনাৰ প্ৰত্যেক সন্ধ্যা গায়ন-বায়নৰ দলে সাতবাৰ মণিকূট প্ৰদৰ্শন কৰি ভাওনা মহোৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা শ্ৰেণী:ভাওনা শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
নাৰীবাদী দৰ্শন
নাৰীবাদী দৰ্শন (Feminist Philosophy) হ'ল নাৰীবাদী দৃষ্টিকোণৰ পৰা দৰ্শনৰ এক দৃষ্টিভংগী। ইয়াৰ উপৰিও ই নাৰীবাদী বিষয় আৰু প্ৰশ্নৰ ক্ষেত্ৰত দাৰ্শনিক পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ। নাৰীবাদী দৰ্শনত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ পৰিপূৰক হিচাপে দাৰ্শনিক গ্ৰন্থ আৰু পদ্ধতিৰ পুনৰ ব্যাখ্যা কৰা আৰু নাৰীবাদী কাঠামোৰ ভিতৰৰ পৰা পৰম্পৰাগত দৰ্শনৰ ধাৰণাক সমালোচনা বা পুনৰ মূল্যায়ন কৰাৰ প্ৰয়াস দুয়োটাই জড়িত হৈ থাকে। '''