cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
যোগাসন
Tantra
Tantra is a genre of yoga that arose in India no later than the 5th century CE. George Samuel states, "Tantra" is a contested term, but may be considered as a school whose practices appeared in mostly complete form in Buddhist and Hindu texts by about 10th century CE. Over its history, some ideas of Tantra school influenced the Hindu, Bon, Buddhist, and Jain traditions. Elements of Tantric yoga rituals were adopted by and influenced state functions in medieval Buddhist and Hindu kingdoms in East and Southeast Asia.
By the turn of the first millennium, hatha yoga emerged from tantra.
Vajrayana Buddhism
Vajrayana is also known as Tantric Buddhism and Tantrayāna. Its texts were compiled starting with 7th century and Tibetan translations were completed in 8th century CE. These tantra yoga texts were the main source of Buddhist knowledge that was imported into Tibet. They were later translated into Chinese and other Asian languages, helping spread ideas of Tantric Buddhism. The Buddhist text Hevajra Tantra and Caryāgiti introduced hierarchies of chakras.
Hatha Yoga
The earliest references to hatha yoga are in Buddhist works dating from the eighth century. The earliest definition of hatha yoga is found in the 11th century Buddhist text Vimalaprabha, which defines it in relation to the center channel, bindu etc. The basic tenets of Hatha yoga were formulated by Shaiva ascetics Matsyendranath and Gorakshanath c. 900 CE. Hatha yoga synthesizes elements of Patanjali's Yoga Sutras with posture and breathing exercises. Hatha yoga, sometimes referred to as the "psychophysical yoga", was further elaborated by Yogi Swatmarama, compiler of the Hatha Yoga Pradipika in 15th century CE. This yoga differs substantially from the Raja yoga of Patanjali in that it focuses on shatkarma, the purification of the physical body as leading to the purification of the mind (ha), and prana, or vital energy (tha). Compared to the seated asana, or sitting meditation posture, of Patanjali's Raja yoga, it marks the development of asanas (plural) into the full body 'postures' now in popular usage and, along with its many modern variations, is the style that many people associate with the word yoga today.
It is similar to a diving board – preparing the body for purification, so that it may be ready to receive higher techniques of meditation. The word "Hatha" comes from "Ha" which means Sun, and "Tha" which means Moon.
Sikhism
Various yogic groups had become prominent in Punjab in the 15th and 16th century, when Sikhism was in its nascent stage. Compositions of Guru Nanak, the founder of Sikhism, describe many dialogues he had with Jogis, a Hindu community which practiced yoga. Guru Nanak rejected the austerities, rites and rituals connected with Hatha Yoga. He propounded the path of Sahaja yoga or Nama yoga (meditation on the name) instead. The Guru Granth Sahib states:
Reception in the West
Yoga came to the attention of an educated western public in the mid-19th century along with other topics of Indian philosophy. In the context of this budding interest, N. C. Paul published his Treatise on Yoga Philosophy in 1851.
The first Hindu teacher to actively advocate and disseminate aspects of yoga to a western audience, Swami Vivekananda, toured Europe and the United States in the 1890s. The reception which Swami Vivekananda received built on the active interest of intellectuals, in particular the New England Transcendentalists, among them R. W. Emerson (1803-1882), who drew on German Romanticism and the interest of philosophers and scholars like G. F. W. Hegel (1770-1831), the brothers August Wilhelm Schlegel (1767-1845) and Karl Wilhelm Friedrich Schlegel (1772-1829), Max Mueller (1823-1900), Arthur Schopenhauer (1788-1860) and others who had (to varying degrees) interests in things Indian.
Theosophists also had a large influence on the American public's view of Yoga. Esoteric views current at the end of the 19th century provided a further basis for the reception of Vedanta and of Yoga with its theory and practice of correspondence between the spiritual and the physical. The reception of Yoga and of Vedanta thus entwined with each other and with the (mostly Neoplatonism-based) currents of religious and philosophical reform and transformation throughout the 19th and early 20th centuries. M. Eliade, himself rooted in the Romanian currents of these traditions,<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2013)">citation needed ] brought a new element into the reception of Yoga with the strong emphasis on Tantric Yoga in his seminal book: Yoga: Immortality and Freedom. With the introduction of the Tantra traditions and philosophy of Yoga, the conception of the "transcendent" to be attained by Yogic practice shifted from experiencing the "transcendent" ("Atman-Brahman" in Advaitic theory) in the mind to the body itself.
The modern scientific study of yoga began with the works of N. C. Paul and Major D. Basu in the late 19th century, and then continued in the 20th century with Sri Yogendra (1897-1989) and Swami Kuvalayananda. Western medical researchers came to Swami Kuvalayananda’s Kaivalyadhama Health and Yoga Research Center, starting in 1928, to study Yoga as a science.
The West, in the early 21st century typically associates the term "yoga" with Hatha yoga and its asanas (postures) or as a form of exercise. During the 1910s and 1920s in the USA, yoga suffered a period of bad publicity due largely to the backlash against immigration, a rise in puritanical values, and a number of scandals. In the 1930s and 1940s yoga began to gain more public acceptance as a result of celebrity endorsement.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2013)">citation needed ] In the 1950s the United States saw another period of paranoia against yoga, but by the 1960s, western interest in Hindu spirituality reached its peak, giving rise to a great number of Neo-Hindu schools specifically advocated to a western public. During this period, most of the influential Indian teachers of yoga came from two lineages, those of Sivananda Saraswati (1887–1963) and of Tirumalai Krishnamacharya (1888–1989). Teachers of Hatha yoga who were active in the west in this period included B.K.S. Iyengar (1918-2014), K. Pattabhi Jois (1915-2009), Swami Vishnu-devananda (1927-1993), and Swami Satchidananda (1914-2002). Yogi Bhajan brought Kundalini Yoga to the United States in 1969. Comprehensive, classical teachings of Ashtanga Yoga, Samkhya, the subtle body theory, Fitness Asanas, and tantric elements were included in the yoga teachers training by Baba Hari Dass (1923-), in the United States and Canada.
A second "yoga boom" followed in the 1980s, as Dean Ornish, a follower of Swami Satchidananda, connected yoga to heart health, legitimizing yoga as a purely physical system of health exercises outside of counter-culture or esotericism circles, and unconnected to any religious denomination. Numerous asanas seemed modern in origin, and strongly overlapped with 19th and early-20th century Western exercise traditions. right|thumb|A group of people practicing yoga in 2012. Since 2001, the popularity of yoga in the USA has risen constantly. The number of people who practiced some form of yoga has grown from 4 million (in 2001) to 20 million (in 2011).
some schools in the United States oppose the practice of yoga inside educational facilities, saying it promotes Hinduism in violation of the Establishment Clause.
The American College of Sports Medicine supports the integration of yoga into the exercise regimens of healthy individuals as long as properly-trained professionals deliver instruction. The College cites yoga's promotion of "profound mental, physical and spiritual awareness" and its benefits as a form of stretching, and as an enhancer of breath control and of core strength.
Potential benefits for adults
While much of the medical community regards the results of yoga research as significant, others point to many flaws which undermine results. Much of the research on yoga has taken the form of preliminary studies or clinical trials of low methodological quality, including small sample sizes, inadequate blinding, lack of randomization, and high risk of bias. Long-term yoga users in the United States have reported musculoskeletal and mental health improvements, as well as reduced symptoms of asthma in asthmatics. There is evidence to suggest that regular yoga practice increases brain GABA levels, and yoga has been shown to improve mood and anxiety more than some other metabolically-matched exercises, such as walking. The three main focuses of Hatha yoga (exercise, breathing, and meditation) make it beneficial to those suffering from heart disease. Overall, studies of the effects of yoga on heart disease suggest that yoga may reduce high blood-pressure, improve symptoms of heart failure, enhance cardiac rehabilitation, and lower cardiovascular risk factors. For chronic low back pain, specialist Yoga for Healthy Lower Backs has been found 30% more beneficial than usual care alone in a UK clinical trial. Other smaller studies support this finding. The Yoga for Healthy Lower Backs programme is the dominant treatment for society (both cheaper and more effective than usual care alone) due to 8.5 fewer days off work each year. A research group from Boston University School of Medicine also tested yoga's effects on lower-back pain. Over twelve weeks, one group of volunteers practiced yoga while the control group continued with standard treatment for back pain. The reported pain for yoga participants decreased by one third, while the standard treatment group had only a five percent drop. Yoga participants also had a drop of 80% in the use of pain medication.
There has been an emergence of studies investigating yoga as a complementary intervention for cancer patients. Yoga is used for treatment of cancer patients to decrease depression, insomnia, pain, and fatigue and to increase anxiety control. Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR) programs include yoga as a mind-body technique to reduce stress. A study found that after seven weeks the group treated with yoga reported significantly less mood disturbance and reduced stress compared to the control group. Another study found that MBSR had showed positive effects on sleep anxiety, quality of life, and spiritual growth in cancer patients.
Yoga has also been studied as a treatment for schizophrenia. Some encouraging, but inconclusive, evidence suggests that yoga as a complementary treatment may help alleviate symptoms of schizophrenia and improve health-related quality of life.
Implementation of the Kundalini Yoga Lifestyle has shown to help substance abuse addicts increase their quality of life according to psychological questionnaires like the Behavior and Symptom Identification Scale and the Quality of Recovery Index.
Yoga has been shown in a study to have some cognitive functioning (executive functioning, including inhibitory control) acute benefit.
Physical injuries
A small percentage of yoga practitioners each year suffer physical injuries analogous to sports injuries; therefore, caution and common sense are recommended. Yoga has been criticized for being potentially dangerous and being a cause for a range of serious medical conditions including thoracic outlet syndrome, degenerative arthritis of the cervical spine, spinal stenosis, retinal tears, damage to the common fibular nerve, "Yoga foot drop," etc. An exposé of these problems by William Broad published in January, 2012 in The New York Times Magazine resulted in controversy within the international yoga community. Broad, a science writer, yoga practitioner, and author of The Science of Yoga: The Risks and the Rewards, had suffered a back injury while performing a yoga posture. Torn muscles, knee injuries, and headaches are common ailments which may result from yoga practice.
An extensive survey of yoga practitioners in Australia showed that about 20% had suffered some physical injury while practicing yoga. In the previous 12 months 4.6% of the respondents had suffered an injury producing prolonged pain or requiring medical treatment. Headstands, shoulder stands, lotus and half lotus (seated cross-legged position), forward bends, backward bends, and handstands produced the greatest number of injuries.
Some yoga practitioners do not recommend certain yoga exercises for women during menstruation, for pregnant women, or for nursing mothers. However, meditation, breathing exercises, and certain postures which are safe and beneficial for women in these categories are encouraged.
Among the main reasons that experts cite for causing negative effects from yoga are beginners' competitiveness and instructors' lack of qualification. As the demand for yoga classes grows, many people get certified to become yoga instructors, often with relatively little training. Not every newly certified instructor can evaluate the condition of every new trainee in their class and recommend refraining from doing certain poses or using appropriate props to avoid injuries. In turn, a beginning yoga student can overestimate the abilities of their body and strive to do advanced poses before their body is flexible or strong enough to perform them.
Vertebral artery dissection, a tear in the arteries in the neck which provide blood to the brain can result from rotation of the neck while the neck is extended. This can occur in a variety of contexts, but is an event which could occur in some yoga practices. This is a very serious condition which can result in a stroke.
Acetabular labral tears, damage to the structure joining the femur and the hip, have been reported to have resulted from yoga practice.
Pediatrics
It is claimed that yoga can be an excellent training for children and adolescents, both as a form of physical exercise and for breathing, focus, mindfulness, and stress relief: Many school districts have considered incorporating yoga into their P.E. programs. The Encinitas, California school district gained a San Diego Superior Court Judge's approval to use yoga in P.E., holding against the parents who claimed the practice was intrinsically religious and hence should not be part of a state funded program.
Yoga physiology
right|thumb|175x175px|Seven [[Chakra|chakras of a yogin]] Over time, an extended yoga physiology developed, especially within the tantric tradition and hatha yoga. It pictures humans as composed of three bodies or five sheaths which cover the atman. The three bodies are described within the Mandukya Upanishad, which adds a fourth state, turiya, while the five sheaths (pancha-kosas) are described in the Taittiriya Upanishad. They are often integrated: Within the subtle body energy flows through the nadis or channels, and is concentrated within the chakras.
Zen Buddhism
Zen, the name of which derives from the Sanskrit "dhyaana" via the Chinese "ch'an" is a form of Mahayana Buddhism. The Mahayana school of Buddhism is noted for its proximity with yoga. In the west, Zen is often set alongside yoga; the two schools of meditation display obvious family resemblances. This phenomenon merits special attention since yogic practices have some of their roots manifested in the Zen Buddhist school. Certain essential elements of yoga are important both for Buddhism in general and for Zen in particular.
Tibetan Buddhism
In the Nyingma tradition, the path of meditation practice is divided into nine yanas, or vehicles, which are said to be increasingly profound. The last six are described as "yoga yanas": "Kriya yoga", "Upa yoga," "Yoga yana," "Mahā yoga," "Anu yoga" and the ultimate practice, "Ati yoga." The Sarma traditions also include Kriya, Upa (called "Charya"), and Yoga, with the Anuttara yoga class substituting for Mahayoga and Atiyoga.
Other tantra yoga practices include a system of 108 bodily postures practiced with breath and heart rhythm. The Nyingma tradition also practices Yantra yoga (Tib. "Trul khor"), a discipline that includes breath work (or pranayama), meditative contemplation and precise dynamic movements to centre the practitioner. The body postures of Tibetan ancient yogis are depicted on the walls of the Dalai Lama's summer temple of Lukhang. A semi-popular account of Tibetan yoga by Chang (1993) refers to caṇḍalī (Tib. "tummo"), the generation of heat in one's own body, as being "the very foundation of the whole of Tibetan yoga." Chang also claims that Tibetan yoga involves reconciliation of apparent polarities, such as prana and mind, relating this to theoretical implications of tantrism.
Christian meditation
Some Christians integrate yoga and other aspects of Eastern spirituality with prayer and meditation. This has been attributed to a desire to experience God in a more complete way. In 2013, Monsignor Raffaello Martinelli, servicing Congregation for the Doctrine of the Faith, having worked for over 23 years with Cardinal Joseph Ratzinger (Pope Benedict XVI), said that for his Meditation, a Christian can learn from other religious traditions (zen, yoga, controlled respiration, Mantra), quoting Aspects of Christian meditation: "Just as "the Catholic Church rejects nothing of what is true and holy in these religions," neither should these ways be rejected out of hand simply because they are not Christian. On the contrary, one can take from them what is useful so long as the Christian conception of prayer, its logic and requirements are never obscured. It is within the context of all of this that these bits and pieces should be taken up and expressed anew." Previously, the Roman Catholic Church, and some other Christian organizations have expressed concerns and disapproval with respect to some eastern and New Age practices that include yoga and meditation.
In 1989 and 2003, the Vatican issued two documents: Aspects of Christian meditation and "A Christian reflection on the New Age," that were mostly critical of eastern and New Age practices. The 2003 document was published as a 90-page handbook detailing the Vatican's position. The Vatican warned that concentration on the physical aspects of meditation "can degenerate into a cult of the body" and that equating bodily states with mysticism "could also lead to psychic disturbance and, at times, to moral deviations." Such has been compared to the early days of Christianity, when the church opposed the gnostics' belief that salvation came not through faith but through a mystical inner knowledge. The letter also says, "one can see if and how [prayer] might be enriched by meditation methods developed in other religions and cultures" but maintains the idea that "there must be some fit between the nature of [other approaches to] prayer and Christian beliefs about ultimate reality." Some fundamentalist Christian organizations consider yoga to be incompatible with their religious background, considering it a part of the New Age movement inconsistent with Christianity.
Another view holds that Christian meditation can lead to religious pluralism. This is held by an interdenominational association of Christians that practice it. "The ritual simultaneously operates as an anchor that maintains, enhances, and promotes denominational activity and a sail that allows institutional boundaries to be crossed."
Islam
In early 11th century, the Persian scholar Al Biruni visited India, lived with Hindus for 16 years, and with their help translated several significant Sanskrit works into Arabic and Persian languages. One of these was Patanjali's Yogasutras. Al Biruni's translation preserved many of the core themes of Patañjali 's Yoga philosophy, but certain sutras and analytical commentaries were restated making it more consistent with Islamic monotheistic theology. Al Biruni's version of Yoga Sutras reached Persia and Arabian peninsula by about 1050 AD. Later, in the 16th century, the hath yoga text Amritakunda was translated into Arabic and then Persian. Yoga was, however, not accepted by mainstream Sunni and Shia Islam. Minority Islamic sects such as the mystic Sufi movement, particularly in South Asia, adopted Indian yoga practises, including postures and breath control. Muhammad Ghawth, a Shattari Sufi and one of the translators of yoga text in 16th century, drew controversy for his interest in yoga and was persecuted for his Sufi beliefs.
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ (Numerical analysis) হ'ল শ্ৰেণীবদ্ধ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয় যাৰ ব্যৱহাৰ গাণিতিক বিশ্লেষণৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে সাংখ্যিক আসন্ন মান নিৰ্ণয়ৰ হেতু হয়।
যোগাসন
Islam
Malaysia's top Islamic body in 2008 passed a fatwa, prohibiting Muslims from practicing yoga, saying it had elements of Hinduism and that its practice was blasphemy, therefore haraam. Some Muslims in Malaysia who had been practicing yoga for years, criticized the decision as "insulting." Sisters in Islam, a women's rights group in Malaysia, also expressed disappointment and said yoga was just a form of exercise. This fatwa is legally enforceable. However, Malaysia's prime minister clarified that yoga as physical exercise is permissible, but the chanting of religious mantras is prohibited.
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ
প্ৰাচীনতম গাণিতিক প্ৰতিলিপিৰ মাজৰ এটি হ'ল ইয়েল বেবিলনিয় সংকলন, য'ত ২ৰ বৰ্গমূলৰ সঠিক সাংখ্যিক আসন্ন মান দিয়া আছে, যি একক বৰ্গখেত্ৰৰ কৰ্ণৰ দৈঘ্য, ত্ৰিভুজৰ বাহুৰ দৈঘ্য পৰিমাপ কৰাৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, ইয়াৰোপৰি জ্যোতিৰ্বিদ্যা, গৃহ নিৰ্মাণৰ কামত বা অন্যান্য নিৰ্মাণবিদ্যাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়।
যোগাসন
Islam
In 2009, the Council of Ulemas, an Islamic body in Indonesia, passed a fatwa banning yoga on the grounds that it contains Hindu elements. These fatwas have, in turn, been criticized by Darul Uloom Deoband, a Deobandi Islamic seminary in India. Similar fatwas banning yoga, for its link to Hinduism, were issued by the Grand Mufti Ali Gomaa in Egypt in 2004, and by Islamic clerics in Singapore earlier.
In Iran, as of May 2014, according to its Yoga Association, there were approximately 200 yoga centres in the country, a quarter of them in the capital Tehran, where groups can often be seen practising in parks. This has been met by opposition among conservatives. In May 2009, Turkey's head of the Directorate of Religious Affairs, Ali Bardakoğlu, discounted personal development techniques such as reiki and yoga as commercial ventures that could lead to extremism. His comments were made in the context of reiki and yoga possibly being a form of proselytization at the expense of Islam.
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ
আধুনিক কম্পিউটাৰ আবিষ্কাৰৰ পূৰ্বে সাংখ্যিক পদ্ধতি সমূহ প্ৰায়ে হাতে কৰা ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। বিংশ শতিকাৰ মধ্যভাগত কম্পিউটাৰে স্বয়ংক্ৰিয় ভাৱে আপেক্ষিক গণনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেই সমস্ত প্ৰক্ৰিয়া সমূহ ছফ্টৱেৰ পৰিভাষাৰ মাধ্যমেৰে অভেদ সমীকৰণ সমাধানৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়।
যোগাসন
টোকা
-->
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ
ইতিহাস
কম্পিউটাৰ আৱিষ্কাৰৰ বহু শতাব্দি পূৰ্বেই সাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। ৰৈখিক প্ৰক্ষেপীকৰণ ২০০০ বছৰ পূৰ্বেই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বৈজ্ঞানিক বিৱৰ্তনৰ সময়ত অৰ্থাৎ প্ৰায় ১৭শতিকাতেই গাণিতিক বিশ্লেষণৰ ধাৰণাটিৰ উন্নতি হৈছিল। অতীতৰ বহু বিখ্যাত গণিতজ্ঞই সাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ ওপৰত অনেক কাম কৰি গৈছে। উদাহৰণ স্বৰূপে নিউটনৰ পদ্ধতি, প্ৰক্ষেপীকৰণ বহুপদী পদ্ধতি, গ.সা.গু বিভাজন পদ্ধতি তথা ইউলাৰ পদ্ধতিৰ কথা ক'ব পাৰি।
যোগাসন
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ
ইতিহাস
হাতত গণনাৰ বাবে প্ৰচুৰ সু্ত্ৰ আৰু তথ্য সম্বলিত এখন কিতাপ প্ৰকাশিত হৈছিল। সেই সমস্ত তথ্যত কিছু কিছু অপেক্ষকৰ ১৬ দশমিক স্থান পৰ্যন্ত আসন্ন মান নিৰ্ণয় কৰা আছিল। এই ক্ষেত্ৰৰ কামসমূহ NISTত প্ৰকাশিত Abramowitz তথা Stegunৰ সম্পাদিত ১০০০ পৃষ্ঠাৰো বেচি এখন কিতাপত লিপিবদ্ধ কৰা হয়। য'ত প্ৰচলিত সূত্ৰ আৰু কাৰ্যাৱলীৰ লগতে আপেক্ষকৰ মান উল্লেখ আছে। য'ত এটা কম্পিউটাৰ পোৱা যায় তাত আপেক্ষকৰ মানৰ প্ৰয়োজন নাই, কিন্তু বৃহৎ সু্ত্ৰ তালিকা এখন খুব সুবিধাজনক হ'ব পাৰে। যান্ত্ৰিক কেলকুলেটৰ সমূহ গণনাৰ বাবে এক হাথিয়াৰ হিচাপে উন্নীত হৈছিল। ১৯৪০ চনত ইলেকট্ৰনিক কম্পিউটাৰলৈ এই হিচাপ সমূহ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু পিছলৈ দেখা যায় যে এই কম্পিউটাৰ সমূহ প্ৰশাসনিক কামৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে। কিন্তু কম্পিউটাৰ আবিষ্কাৰে সাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ ক্ষেত্ৰক প্ৰভাৱিত কৰে কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা জটিলৰো জটিল গণনাৰ কাম সমূহ সহজে আৰু কম সময়তে কৰা সম্ভৱ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত
গীতা গোপীনাথ
গীতা গোপীনাথ (জন্ম ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় আমেৰিকান অৰ্থনীতিবিদ। তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়ন আৰু অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ জন জৱানষ্ট্ৰ আসনৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নেছনেল ব্যুৰ' অফ ইকনমিক ৰিচাৰ্ছৰ আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি কাৰ্যসূচীৰ সহ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।
তেওঁ ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ মুখ্য অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা তেওঁৰ কাৰ্যকাল আৰম্ভ হয়। তেওঁ কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় হ’ল আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি।
প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা
১৯৭১ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ কলকাতাত গীতা গোপীনাথৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ টিভি গোপীনাথ আৰু মাতৃ ভিচি বিজয়লক্ষ্মী। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়ো কেৰালা ৰাজ্যৰ কান্নুৰৰ অধিবাসী আছিল আৰু গীতা তেওঁলোকৰ দুগৰাকী জীয়েকৰ ভিতৰত সৰু গৰাকী।
গীতায়ে কৰ্ণাটকৰ মহীশূৰৰ নিৰ্মলা কনভেণ্ট স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৯৪ চনত দিল্লী স্কুল অফ ইকনমিক্সৰ পৰা অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায়। তাত তেওঁ ১৯৯৬ চনত ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আকৌ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০১ চনত তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইছডি লাভ কৰে। প্ৰিন্সটনত ডক্টৰেল গৱেষণা কৰি থাকোঁতে তেওঁ প্ৰিন্সটনছ ৱুদ্ৰ ৱিলছন ফেল'শ্বিপ গৱেষণা বঁটা লাভ কৰিছিল।.
কৰ্মজীৱন
গীতা গোপীনাথ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়ন আৰু অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ জন জৱানষ্ট্ৰ আসনৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নেছনেল ব্যুৰ' অফ ইকনমিক ৰিচাৰ্ছৰ আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি কাৰ্যসূচীৰ সহ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। তেওঁ ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ বেংক অফ বষ্টনৰ অতিথি বিদ্বান আৰু ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ বেংক অফ নিউয়ৰ্কৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা পীঠৰ সদস্য। তেওঁ কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আমেৰিকান ইকনমিক ৰিভিউৰ সহ-সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত আছে। তেওঁ ৰিভিউ অফ ইকনমিক ষ্টাডিছৰ প্ৰবন্ধ সম্পাদক আৰু হেণ্ডবুক অফ ইণ্টাৰনেছনেল ইকনমিক্সৰ সহ সম্পাদক আছিল। ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ মুখ্য অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ পৰিচালক সঞ্চালক ক্ৰিষ্টিন লাগাৰ্ডে তেওঁক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ গৱেষণা বিভাগৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা আৰু সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্ত কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
গীতাৰ স্বামী ইকবাল সিং ধালিৱাল মেচেচুটছ ইনষ্টিটিউট অফ টেকনলজিৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ আব্দুল লতিফ জামিল প্ৰভাৰটি এক্সন লেবৰ সঞ্চালক। তেওঁলোকৰ পুত্ৰৰ নাম ৰোহিল।
গান্ধী জয়ন্তী
গান্ধী জয়ন্তী ভাৰতৰ জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীৰ জন্ম জয়ন্তী। সমগ্ৰ ভাৰতত এই দিনটো চৰকাৰী ছুটিৰ দিন। যদিও ভাৰতৰ সংবিধানত জাতিৰ পিতা বুলি কোনো উপাধি প্ৰদান কৰা হোৱা নাই, তথাপিও ভাৰতৰ জন-গণে মহাত্মা গান্ধীক জাতিৰ পিতা বুলি গণ্য কৰে।
মহাত্মা গান্ধীৰ জন্মদিন উপলক্ষ্যে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভায়ে ২০০৭ চনৰ ১৫ জুন তাৰিখে ২ অক্টোবৰক আন্তজাৰ্তিক অহিংসা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰে।
কাৰ্যসূচী
প্ৰতি বছৰে ২ অক্টোবৰ তাৰিখে গান্ধী জয়ন্তী পালন কৰা হয়। ভাৰতৰ প্ৰতিটো ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত একত্ৰিত ভাবে পালন কৰা তিনিটা দিৱসৰ ভিতৰত গান্ধী জয়ন্তী অন্যতম। আন দুটা হৈছে ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস(১৫ আগষ্ট) আৰু গণৰাজ্য দিৱস(২৬ জানুৱাৰী)।
এই দিনটোত কিছুমান সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰো আয়োজন কৰা হয়। বিভিন্ন দেশপ্ৰেম মূলক গীত, নাটক আদি পৰিবেশনৰ লগতে গান্ধীজীৰ প্ৰিয় ভজন যেনে : ৰঘুপতি ৰাঘৱ ৰাজা ৰাম, বৈষ্ণৱ জন তো তেনে কাহিয়ে, আদি এই অনুষ্ঠান সমূহৰ মূল বৈশিষ্ট।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ভামা শ্ৰীনিবাসন
ভামা শ্ৰীনিবাসন (জন্ম ২২ এপ্ৰিল ১৯৩৫ ) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ। তেখেতক সাধাৰণতে জনা যায় সসীম গোটৰ উপস্থাপনা তত্ত্বলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে। তেখেতৰ অৱদানসমূহক নিউথাৰ বক্ততাৰে ১৯৯০ চনত সন্মানীত কৰা হয়। ১৯৮১ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে তেখেতে এছ'ছিয়েছন ফ'ৰ অ'মেন ইন মেথেমেটিক্সৰ সভাপতি হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰু জীৱন
তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ মাদ্ৰাছত। তাৰপিছত তেখেতে মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৪ চনত কলাশাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু ১৯৫৫ চনত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। গৱেষণাৰ বাবে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেত ইংলেণ্ডলৈ গমন কৰে। পেছাগত শৈক্ষিক জীৱন আৰম্ভ কৰিবলৈ তেখেত ইংলেণ্ডতে থাকি যায়। তেখেতে ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈকে কিলে বিশ্ববিদ্যালয়ত অংকৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰে। তাৰপিছত তেখেত "নেশ্যনেল ৰিচাৰ্ছ কাউন্সিল অৱ কানাডা"ৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত প'ষ্টডক্টৰেলৰ বৃত্তি(১৯৬৫-৬৬) গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু ৰামানুজন গণিত প্ৰতিষ্ঠানত ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈকে শিক্ষাদান কৰে।
কেৰিয়াৰ
তাৰপিছত শ্ৰীনিবাসনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু তাৰ পিছৰ দশকটো ক্লাৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে অধ্যাপনা কৰে। ১৯৭৭ চনত তেখেত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী নাগৰিক হৈ পৰে। সেই বছৰতে তেখেত প্ৰিন্সটনস্থিত উচ্চতৰ অধ্যয়নৰ প্ৰতিষ্ঠানবৰো সদস্য হয়। ১৯৮০ চনত তেখেতে ইলিনয়ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতৰ সুদীৰ্ঘ অধ্যাপনাৰ কালছোৱাৰ আৰম্ভ কৰে। তেখেতে চিকাগোৰ চাৰ্কল কম্পাছত অংকৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৭৯ চনৰ জানুৱাৰীত তেখেতে আমেৰিকান গাণিতিক সমাজত আদৰণি ভাষণ আগবঢ়ায়। তেখেতে অতিথি অধ্যাপক হিচাপেও পেৰিছ, জাৰ্মানীৰ ইছেন বিশ্ববিদ্যালয়, ছিডনি বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু জাপানৰ টকিঅ' বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰে। তদুপৰি নিজা ক্ষেত্ৰৰ কেইবাখনো পত্ৰিকাৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বতো তেখেত জড়িত আছিল। তাৰভিতৰত: প্ৰচিডিংছ্ অৱ দ্য এএমএছ (১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ); কমিউনিকেশ্যনছ ইন এলজেব্ৰা (১৯৭৮ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈকে); মেথেমেটিকেল ছাৰ্ভেইছ এণ্ড ম'ন'গ্ৰাফছ (১৯৯১-১৯৯৩)। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৪ চনলৈকে তেখেত আমেৰিকান গাণিতিক সমাজৰ সম্পাদনা সমিতিৰ লগত জড়িত আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
ধ্বনিতত্ত্ব
ধ্বনিতত্ত্ব (Phonology) হৈছে ভাষাবিজ্ঞানৰ এটা শাখা য'ত ভাষা বিশেষত ব্যৱহাৰ হোৱা ধ্বনিসমূহ কি, কেনেদৰে, ক'ত আৰু কিহৰ সহায়ত উচ্চাৰণ কৰা হয়, এটা ধ্বনিগুণ আন এটা ধ্বনিতকৈ কিয় বেলেগ ইত্যাদি কথাবোৰ শৃঙ্খলাৱদ্ধ বিশ্লেষণ সামৰি লোৱা হয়। ধ্বনিতত্ত্বত কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট ভাষাৰ বাগযন্ত্ৰৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত ধ্বনিসমূহ, ধ্বনিৰ পৰিৱৰ্তন, বৰ্ণসমূহ আৰু বৰ্ণসমূহৰ বিভিন্নতাৰ বিষয়ে বিজ্ঞানসন্মতভাৱে সূক্ষ্মভাৱে বিশ্লেষণ কৰা হয়। "ভাষা অনুসৰি ধ্বনিৰ উচ্চাৰণৰ বৈশিষ্ট্য পৰিলক্ষিত হয়। বৈশিষ্ট্যসম্পন্ন ভাষা বিশেষৰ ধ্বনি সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিবলৈ লওঁতে ধ্বনি অধ্যয়ন প্ৰণালী অৰ্থাৎ ধ্বনিতত্ত্বৰ আৱশ্যক।" গতিকে দেখা যায় যে, ধ্বনিতত্ত্বৰ প্ৰধান কাম হৈছে- "কোনো এটা ভাষাত উচ্চাৰিত ধ্বনিসমূহৰ উচ্চাৰণগত ভাষিক বৈশিষ্ট্যসমূহ বিশ্লেষণ কৰি এইবোৰক চিনাক্তকৰণ কৰা।" "ধ্বনিতত্ত্ব হৈছে নিৰ্দিষ্ট বা বিশেষত্বপূৰ্ণ আৰু কাৰ্যকৰী।" ধ্বনিতত্ত্বত ভাষা বিশেষত উচ্চাৰিত বাগধ্বনিসমূহৰ উচ্চাৰণৰ প্ৰকৃতি বিচাৰ কৰি ইহঁতৰ প্ৰয়োগ বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে বৰ্ণ নিৰ্ণয় কৰা হয়। ধ্বনিতত্ত্বত ধ্বনিৰ নিৰ্বাচন আৰু এই ধ্বনিসমূহৰ প্ৰয়োগ বিশ্লেষণেই অধ্যয়নৰ মূল বিষয়। ধ্বনিতত্ত্বই ভাষা এটাৰ ধ্বনিবিজ্ঞান আৰু বৰ্ণবিজ্ঞানৰ সামগ্ৰিক আলোচনা কৰে। ধ্বনিতত্ত্বত ভাষাৰ ব্যৱহাৰিক ৰূপৰ বিষয়তহে গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। ভাষাবিজ্ঞানী চাৰ্লচ এফ. হ'কেটে (Charles F. Hockett) ধ্বনিতত্ত্ব (Phonology) আৰু বৰ্ণবিজ্ঞান ৰ (Phonemics) মাজত পাৰ্থক্য ৰখা নাই। হ'কেটৰ মতে, "বাগধ্বনিৰ উৎপাদান, এইবোৰ বিচাৰ আৰু ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে ভাষাবিজ্ঞানৰ অন্তৰ্গত ধ্বনিতত্ত্ব বা বৰ্ণবিজ্ঞান শাখাত কৰা হয়। আনহাতে, ব্লুমফিল্ডে ধ্বনিতত্ত্ব সম্পৰ্কে এনেদৰে কৈছে- "বাগধ্বনিৰ প্ৰণালীবদ্ধ আলোচনাই হৈছে ধ্বনিতত্ত্ব বা কাৰ্যকাৰী ধ্বনিবিজ্ঞানৰ ধাৰা।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান
বিকল্প সাহিত্য
বিকল্প সাহিত্য (Alternative Literature,বা Alt-lit) হৈছে ইণ্টাৰনেট সংস্কৃতি আৰু অনলাইন প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰবলভাৱে প্ৰভাৱিত এক সাহিত্যিক আন্দোলন। ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ গদ্য, কবিতা, নতুন মাধ্যম আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অল্ট-লিটৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে স্ব-প্ৰকাশ আৰু ছ'চিয়েল মিডিয়া নেটৱৰ্কত উপস্থিতি। বিকল্প সাহিত্যই অনলাইন প্ৰকাশন জগতখনৰ প্ৰতি এক উমৈহতীয়া আগ্ৰহ থকা লোকসকলক একত্ৰিত কৰে।
বৈশিষ্ট্যসমূহ
অল্ট লিটৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে প্ৰায়ে আত্মপ্ৰকাশ, আত্মপ্ৰচাৰ আৰু ছ'চিয়েল মিডিয়া নেটৱৰ্কত উপস্থিতি বজাই ৰখা। জোছ ছয়লকাৰে কৈছে যে অল্ট লিট "ব্লগ পোষ্ট, ভিডিঅ', জিচাট আৰু ফেচবুকৰ ষ্টেটাছ আপডেটত আছে। পিডিএফ আৰু ভাঁজ কৰা কাগজত..." আৰু আন্দোলনৰ প্ৰধান ব্যক্তি আছিল টাও লিন, নোয়া চিচেৰো আৰু ব্ৰেণ্ডন স্কট গ'ৰেল।
অল্ট লিটৰ লেখকসকলে জিমেইল চেট লগ, ইমেজ মেক্ৰ', স্ক্ৰীণশ্বট, আৰু টুইটসমূহ শ্বেয়াৰ কৰে, যিবোৰ তাৰ পিছত কবিতা কিতাপ আৰু/বা উপন্যাস হিচাপে স্ব-প্ৰকাশ কৰা হয়৷
নিউয়ৰ্কাৰৰ বাবে লিখা কেনেথ গোল্ডস্মিথে অল্ট লিটৰ লেখাটোক "প্ৰত্যক্ষ বাক্য, বিষাক্ত ইচ্ছাৰ প্ৰকাশ আৰু চকু বহল আন্তৰিকতাৰে চিহ্নিত" বুলি বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে আল্ট লিট "সাধাৰণতে ইণ্টাৰনেটৰ স্থানীয় ভাষাত ক্ষুদ্ৰ আখৰ, ওলোটা বিৰাম চিহ্ন, প্ৰচুৰ টাইপ ভুল, আৰু বেয়া ব্যাকৰণৰ দ্বাৰা লিখা হয়"।
সাহিত্যিক আলোচনী আৰু ব্লগ
অনলাইন আৰু প্ৰিন্ট অল্ট লিট আলোচনীসমূহৰ ভিতৰত আছে SWAY প্ৰেছ, ইলুমিনেটি গাৰ্ল গেং, নিউ ৱেভ ভমিট, পপ ছিৰিয়েল, শ্বেবি ডল হাউচ, হেভ ইউ ছিন মাই ৱেল, দ্য বুছউইক ৰিভিউ, দ্য মল, কিপ ডিছ বেগ এৱে ফ্ৰম চিলড্ৰেন, এভাৰিডে জিনিয়াছ, মেটাজেন, হাউচফায়াৰ, ইউ পি সাহিত্য, পাৰ্লাৰ, চেডকোৰ ডেডৱেভ, ৰেড লাইটবাল্ব।
অল্ট লিটৰ বাতৰি আৰু সৃষ্টিশীল ব্লগসমূহৰ ভিতৰত আছে: অল্ট লিট গছিপ, আই এম অল্ট লিট, ইণ্টাৰনেট পয়েট্ৰি, এইচটিএমএলজায়েন্ট, বিচ স্লথ, অলথেমেকছ, হাৰ্টক্লাউড, এফআৰএক্সটিএল, কাটি স্পট, আৰু অল্ট লিট প্ৰেছ।
প্ৰেছ আৰু কিতাপ
অল্ট লিট লেখা প্ৰকাশ কৰা প্ৰেছসমূহৰ ভিতৰত আছে মুমু হাউচ, চিভিল কপিং মেকানিজমছ, ছ'ৰী হাউচ, হেবিটেট, বুষ্ট হাউচ, লেজি ফেচিষ্ট, মেক্ৰ', নেপ, স্ক্ৰেম্বলাৰ বুকছ, পাব্লিছিং জিনিয়াছ, আৰু প্লেইন ৰেপ প্ৰেছ।
অল্ট লিটৰ লেখাৰ দুটা সংকলন হ'ল: দ্য ইয়'লো পেজছ (২০১৪, বুষ্ট হাউচ) আৰু ৪০ লিকেলি টু ডাই বিফ'ৰ ৪০: এণ ইনট্ৰ'ডাকচন টু অল্ট লিট (২০১৪, চিভিল কপিং মেকানিজমছ)।
টাম্বলাৰ ব্লগ অল্ট লিট লাইব্ৰেৰীত ১৫০ খনতকৈও অধিক কিতাপ, ই-বুক (বেছিভাগেই স্ব-প্ৰকাশিত) তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। ব্ৰুকলিনৰ বুছউইকত থকা মেলো পেজছ লাইব্ৰেৰীয়ে অল্ট লিটৰ শিৰোনামৰ এক বিস্তৃত নিৰ্বাচন আগবঢ়ায় আৰু অল্ট লিটৰ পঠন আৰু কিতাপ প্ৰকাশৰ আয়োজন কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সাহিত্য
পিয়লি ফুকন
পিয়লি ফুকন অসমৰ এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাৰ লগতে তেওঁক অসম বা ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰথম শ্বহীদ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। পিয়লি ফুকন বদন বৰফুকনৰ মাজু পুতেক আছিল। সৰুতে তেওঁৰ হাতীৰ পৰা পৰি ভৰি এখন ভাঙিছিল, ঘুণীয়া হোৱাত মানুহে চাকোলা পিয়লি বুলিও নাম দিছিল। ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত তেওঁক ১৮৩০ চনত শিৱসাগৰত ফাঁচী দিয়া হৈছিল।
বিদ্ৰোহ
ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ইংৰাজে লাহে লাহে অসমত খোপনি পোতে। ইংৰাজ শাসনত এচাম লোক অসন্তুষ্ট হৈ উঠিল। গোমধৰ কোঁৱৰৰ নেতৃত্বত কোম্পানীৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে গোপনে বিদ্ৰোহৰ আয়োজন চলিছিল। গদাধৰ কোঁৱৰ, ৰূপচন্দ্ৰ কোঁৱৰ, পিয়লি ফুকন, ধৰ্মধৰ ৰাজগুৰু, বেণুধৰ কোঁৱৰ, ধনঞ্জয় বৰগোহাঞি, হৰনাথ বৰগোহাঞি, জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱা, মইনা খাৰঘৰীয়া ফুকন আদিয়ে গোমধৰক সক্ৰিয় সহযোগ কৰিছিল। বিদ্ৰোহীসকলে কোম্পানীৰ খাৰঘৰবোৰত অগ্নিসংযোগ কৰি কোম্পানীৰ সৈন্যক আক্ৰমণেৰে অসম দেশ ঘূৰাই লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ১৮২৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে এই ছমাহ কাল প্ৰস্তুতি চলিল। তেওঁলোকে এৰাতি শদিয়াত অৱস্থিত খাৰঘৰত জুই দিলে। কিন্তু খাৰঘৰৰ দায়িত্বত থকা লেফটেনেণ্ট ৰুথাৰফোৰ্ডে চিপাহীবোৰৰ সহযোগত গোমধৰকে ধৰি বেছিভাগ বিদ্ৰোহীকে আটক কৰিলে। গোমধৰ কোঁৱৰক ১৪ বছৰ নিৰ্বাসন দণ্ড দি আনকেইজনক সাত বছৰকৈ ফাটেক দিলে।
ইয়াৰ পাছত পিয়লি ফুকন আৰু সহযোগীসকলে ১৮২৯ চনৰ পৰা ১৮৩০ চনৰ ফাগুনলৈকে গোপনে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ গোটাই পুনৰ বিদ্ৰোহৰ আঁচনি কৰিলে। ১৮৩০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত তেওঁলোকে ৰংপুৰৰ খাৰঘৰ আৰু চিপাহীৰ কোঠত অগ্নিসংযোগ কৰিলে। কোম্পানীৰ সেনাৰ গুলীত বেণুধৰ কোঁৱৰ আৰু দঁহা কোঁৱৰৰ মৃত্যু হ’ল। পিয়লি ফুকনক ইংৰাজে ঘটনাস্থলীতে বন্দী কৰিলে। পাছত জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱা, ৰূপচন্দ্ৰ কোঁৱৰ, দেউৰাম দিহিঙীয়া ফুকন, বম চিংফৌ আৰু হৰনাথ বৰগোহাঞিকো আটক হ'ল। তেওঁলোকৰ পঞ্চায়তী বিচাৰ বহিল। মণিৰাম দেৱানৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি নিউভিল চাহাবে পিয়লি ফুকন আৰু জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাক ফাঁচীৰ হুকুম দিয়াৰ বিপৰীতে বাকীকেইজনক চৈধ্য বছৰকৈ কাৰাদণ্ড বিহিলে। সেইমতে শিৱসাগৰ বৰপুখুৰীৰ পাৰত পিয়লি ফুকন আৰু জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাক ৰাজহুৱাকৈ ফাঁচী দিয়া হ'ল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে ২০১৪ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ২১ জুন তাৰিখটোক আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস (International Yoga Day) হিচাপে ঘোষণা কৰে। যোগ হ'ল প্ৰাচীন ভাৰতত আৰম্ভ হোৱা এক শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক ক্ৰিয়া। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘত ২১ জুন তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ ২০১৪ চনৰ ২৭ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে আগবঢ়ায় আৰু তাৰ ঠিক ৭৮ দিনৰ পিছত অৰ্থাৎ ১১ ডিচেম্বৰত ১৯৩খন ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত ১৭৫খন ৰাষ্ট্ৰৰ সমৰ্থনেৰে প্ৰস্তাৱটি গৃৃহীত হয়। তাৰ ঠিক পিছৰে পৰা অৰ্থাৎ ২০১৫ চনৰ পৰা সমগ্ৰ বিশ্বতে ২১ জুন তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস হিচাপে পালন কৰি অহা হৈছে। ২১ জুন দিনটো উত্তৰ গোলাৰ্দ্ধত বছৰৰ আটাইতকৈ দীঘল দিন।
উৎস
ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৪ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদত (UNGA) ভাষণৰ সময়ত প্ৰথমে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱসৰ ধাৰণাটো প্ৰস্তাৱ কৰিছিল। তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "Yoga is an invaluable gift of India's ancient tradition. It embodies unity of mind and body; thought and action; restraint and fulfillment; harmony between man and nature; a holistic approach to health and well-being. It is not about exercise but to discover the sense of oneness with yourself, the world and the nature. By changing our lifestyle and creating consciousness, it can help in well being. Let us work towards adopting an International Yoga Day."এই প্ৰাৰম্ভিক প্ৰস্তাৱৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘই ২০১৪ চনত "যোগ দিৱস" শীৰ্ষক প্ৰস্তাৱৰ খচৰা গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতৰ প্ৰতিনিধি দলে এই আলোচনা আহ্বান কৰে। ২০১৫ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস উপলক্ষে ১০ টকাৰ স্মৃতি মুদ্ৰা সৃষ্টি কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ডাক প্ৰশাসনে (UNPA) আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস উপলক্ষে এখন পৃষ্ঠাত যোগাসন সংলগ্ন কৰি ১০ টা ডাকটিকট জাৰি কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
আল-মুমিনুন
আল-মু’মিনুন (المؤمنون, ’al-mu’minūn; অৰ্থ: "বিশ্বাসীসকল") হৈছে কোৰআনৰ ২৩ তম অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ ১১৮ টা শ্লোক (আয়াত)। অনুমিত প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ বিষয়ে (আচবাব আল-নুজুল), ই হৈছে পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মদিনাত পিছলৈ প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ৰিছালাহৰ বিষয়বস্তুত নূহ (নোহ), হুদ, মুছা (মোচি) আৰু ঈছা (যীশু)ৰ দৰে ইছলামৰ কিছুমান নবীৰ বিৱৰণৰ সন্দৰ্ভত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে, য'ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে তেওঁলোক সকলোৱে একেই একবাদৰ বাৰ্তা প্ৰদান কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰচাৰ কৰা লোকসকলৰ দ্বাৰা অবিশ্বাস আৰু বিৰোধিতা কৰিছিল, আৰু তেওঁলোক সকলোকে আল্লাহই সহায় আৰু উদ্ধাৰ কৰিছিল। মুহাম্মাদৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক প্ৰদান কৰা বাৰ্তাৰ প্ৰতি মক্কাৰ নেতাসকলৰ একে ধৰণৰ অবিশ্বাস আৰু বিৰোধিতাৰ সন্দৰ্ভতো এটা উল্লেখ কৰা হৈছে। ছূৰাপুনৰুত্থান দিৱসৰ অনিবাৰ্যতাৰ আন এটা প্ৰসংগৰ সৈতে শেষ হয় আৰু আঙুলিয়াই দিয়ে যে মানুহৰ সাংসাৰিক জীৱনলৈ ঘূৰি অহাৰ আৰু তেওঁৰ ভুল আৰু ভুলৰ বাবে সংশোধন কৰাৰ দ্বিতীয় সুযোগ নাথাকিব।
সাৰাংশ
thumb|নাস্তাʿলিক লিপিত আল-মু'মিনুনৰ দুটা আয়াত।
ছূৰাৰ আৰম্ভণি হৈছে এক দাবীৰে, "নিশ্চিতভাৱে বিশ্বাসীসকলে প্ৰকৃত সফলতা লাভ কৰিছে", যি টো এটা কথা ক'ব বিচাৰিছে যে সফলতা আৰু বিফলতাৰ চৰ্ত যিবোৰ মানুহে ইছলামত অবিশ্বাস কৰে, মনত ৰাখে, প্ৰকৃততে ভুল ধাৰণাৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু ক্ষণস্থায়ী আৰু সীমিত প্ৰকৃতিৰ, যাৰ ফলত অৱশেষত বিফলতা হয় আৰু প্ৰকৃত সফলতা নহয়।
ইয়াৰ বিপৰীতে, যিসকলে মুহাম্মাদৰ দ্বাৰা শিকোৱা ইছলামৰ শিক্ষা অনুসৰণ কৰে, যাক অবিশ্বাসীসকলে বিফলবুলি গণ্য কৰে, তেওঁলোকেই প্ৰকৃততে সফল হয়। কিয়নো তেওঁলোকে ইছলামলৈ আমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰাৰ দ্বাৰা, তেওঁলোকক এই পৃথিৱীৰ লগতে পৰলোকত প্ৰকৃত সফলতা আৰু চিৰস্থায়ী আনন্দৰ নিশ্চয়তা দিয়া হৈছে। ইছলামৰ বাৰ্তা প্ৰত্যাখ্যান কৰি, অবিশ্বাসীসকলে এক গভীৰ ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু এই পৃথিৱী আৰু পৰৱৰ্তী দুয়োটা পৃথিৱীত অশুভ পৰিণামৰ সন্মুখীন হ'ব।
এইটো হৈছে সুৰাৰ মুখ্য বিষয় বস্তু আৰু আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে গোটেই আলোচনাটো একেটা প্ৰভাৱিত কৰাৰ বাবে।
কোৰআন ২৩:১-১১ বিশ্বাসীসকলৰ গুণাগুণ
এই ছূৰাৰ প্ৰথম এঘাৰটা আয়াতত সেয়েহে বিশ্বাসীসকলৰ আকাংক্ষিত গুণাগুণৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে, তেওঁলোক আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত আৰু বিজয় প্ৰাপ্ত কৰিব:
প্ৰথম ১১ টা আয়াতৰ এটা চমু অনুবাদ নিম্নলিখিত ধৰণৰ:
২ আল-খুশুৰ অধিকাৰী
এই ছূৰাৰ ২ য় শ্লোকত বৰ্ণনা কৰা প্ৰথম গুণটো হৈছে, "যিসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনাত নম্ৰ"; মানুহক বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহৃত আৰবী শব্দটো হৈছে 'খাচী'উন' অৰ্থাৎ যিসকলৰ 'আল-খুশু' আছে।
তাফিৰ ইবন কাথিৰ নামৰ এজন শাস্ত্ৰীয় তাফছিৰৰ মতে (অৰ্থাৎ ইছলামী পণ্ডিত ইবন কাথিৰে লিখা কোৰআনৰ ভাষ্য), আৰবী শব্দ 'খুশু'ত শান্ততা, শান্তি, প্ৰশান্তি, মৰ্যাদা আৰু নম্ৰতাৰ অৰ্থ অন্তৰ্ভুক্ত আছে।", আনহাতে ইবনে আব্বাছে ভয় আৰু প্ৰশান্তিৰে 'খাচী'উন'ক বুজাইছে। আল-খুশু হৈছে ছালাহৰ এক প্ৰয়োজনীয় উপাদান, অৱশ্যে অতি সহজে হেৰাই যাব পাৰে। এক হাদিছত মুহাম্মাদে কৈছিল "এই উম্মাহৰ পৰা উঠাই লোৱা প্ৰথম বস্তুটো হ'ব আল-খুশু; যেতিয়ালৈকে আপুনি আল-খুশু থকা এজনক দেখা নাপাব।"
আল-খুশু প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ পৃথিৱীৰ বিষয়ে সকলো পাহৰি প্ৰাৰ্থনাকাৰ্য্যত মনোনিবেশ কৰিব লাগিব, কোৰআন আবৃত্তি কৰিব লাগিব আৰু এজনে পঢ়া শ্লোকবোৰৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিব লাগিব আৰু মৃত্যু, কবৰ আৰু যাতনা মনত ৰাখিব লাগিব যাতে তেওঁ কেতিয়াও মনোযোগ হেৰুৱাব নোৱাৰে। ইবন কাথিৰে তেওঁৰ তাফচীৰত লিখিছে, "আল্লাহৰ ভয় আৰু তেওঁ সদায় চাই থকা অনুভূতিৰ দ্বাৰা খুশু লাভ কৰিছে।" আন এটা শাখাত তেওঁ কয়, "আল-খুশুৰ স্থান হৃদয় আৰু হৃদয়ত হাত-ভৰিৰ ৰজা, সেয়েহে যদি কোনোবাই আন্তৰিকতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিব বিচাৰে তেন্তে আল্লাহই কোৱাৰ দৰে হাত-ভৰি হৃদয়ক অনুসৰণ কৰিব(কোৰআনত): 'আৰু ধৈৰ্য্য আৰু ছালাতত সহায় বিচাৰিব আৰু সঁচাকৈয়ে ই খাচিওনুৰ বাহিৰে অত্যন্ত গধুৰ আৰু কঠিন।' ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে প্ৰাৰ্থনাৰ বোজা সঁচাকৈয়ে গধুৰ; যিসকলৰ খুশু আছে তেওঁলোকৰ বাহিৰে।"
একেটা শ্লোকৰ সন্দৰ্ভত, অৰ্থাৎ 'আৰু ধৈৰ্য্য আৰু ছালাতসহায় বিচাৰক আৰু সঁচাকৈয়ে ই অত্যন্ত গধুৰ আৰু কঠিন, খাচীৰ বাহিৰে।', ইবন তৈমিয়াহৰ অভিমত হৈছে যে "এই (পদ)ৰ অৰ্থ হৈছে খাচীৰ উন নথকা সকলৰ নিন্দা... নিন্দা কেৱল তেতিয়াহে প্ৰযোজ্য হয় যেতিয়া কিবা বাধ্যতামূলক কৰা নহয়, বা যেতিয়া কিবা নিষিদ্ধ কৰা হয়। যদি খুশু নাই তেওঁলোকক নিন্দা কৰিব লগা হয়, তেন্তে ই সূচায় যে খুশু বাধ্যতামূলক।"
টুডছ আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং দ্য কোৰআন শীৰ্ষক কিতাপখনত ইছলামী চিন্তাবিদ আৰু দাৰ্শনিক আবুল আলা মাউদুদীয়ে এটা ধাৰণা উল্লেখ কৰিছে যে "হৃদয়ৰ আল-খুশু হৈছে এজন শক্তিশালী ব্যক্তিৰ ভয় আৰু আচৰিত হৈ থিয় হোৱা, আৰু শৰীৰৰ আল-খুশু হৈছে নিজৰ মূৰ নমোৱা আৰু তেওঁৰ উপস্থিতিত নিজৰ দৃষ্টি আৰু কণ্ঠস্বৰ নমাই দিয়া। ছালাহত হৃদয় আৰু শৰীৰ দুয়োটাতে আল-খুশু ক দেখুৱাব লাগিব, আৰু এইটোৱেই হৈছে এই ইছলামিক প্ৰাৰ্থনাৰ সাৰাংশ। খবৰ অনুসৰি যেতিয়া মুহাম্মাদে এবাৰ এজন ব্যক্তিক ছালাহ আগবঢ়াই থকা আৰু লগতে দাড়িৰ সৈতে খেলি থকা দেখিছিল, তেতিয়া তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "যদি তেওঁ হৃদয়ত খুচু থাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁৰ শৰীৰে ইয়াক প্ৰকাশ কৰিলেহেঁতেন।"
মাউদুদীয়ে তেতিয়া কৈছিল, "যদিও আল-খুশু প্ৰকৃততে হৃদযন্ত্ৰৰ এক অৱস্থা, ওপৰোক্ত পৰম্পৰাঅনুসৰি, ই অৱশ্যে শৰীৰৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়। শ্বৰিয়াই কিছুমান শিষ্টাচাৰ আদেশ দিছে যি এফালে, হৃদযন্ত্ৰত আল-খুশু প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে, আৰু আনফালে, হৃদযন্ত্ৰৰ উঠা-নমা হোৱা অৱস্থা স্বত্বেও প্ৰাৰ্থনাৰ শাৰীৰিক কাৰ্য বজাই ৰখাত সহায় কৰে। এই শিষ্টাচাৰ অনুসৰি, সোঁ বা বাওঁফালে ঘূৰিব নালাগে, বা ওপৰলৈ চাবলৈ মূৰ দাঙিব নালাগে: অৱশ্যে চকুৰ কোণৰ পৰা চাৰিওফালে চাব পাৰে, কিন্তু যিমান দূৰ সম্ভৱ, কপালটো প্ৰণামত থকা ঠাইখনৰ ওপৰত দৃষ্টি ঠিক কৰিব লাগিব; এজনক ওচৰলৈ যাবলৈ, কাষৰ ফালে হেলনীয়া কৰিবলৈ, পোছাকবোৰ ভাঁজ কৰিবলৈ বা সেইবোৰৰ পৰা ধুলি জোকাৰিবলৈও নিষেধ কৰা হৈছে। এইটোও নিষিদ্ধ যে প্ৰণামৰ বাবে নামি যাওঁতে, এজনে বহিব বা প্ৰণাম কৰিব লগা ঠাইখন পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে। একেদৰে এয়া অসন্মানজনক যে এজনে ভৰপূৰ ভাৱে থিয় হৈ থাকিব লাগে, কোৰআনৰ শ্লোকবোৰ উচ্চ স্বৰত আবৃত্তি কৰিব লাগে, বা সেইবোৰ গাব লাগে, বা বাৰে বাৰে আৰু কোলাহলপূৰ্ণভাৱে ঢেঁকী বা জাঁহ দিব লাগে। খৰখেদাকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা উচিত বুলিও অনুমোদন জনোৱা হোৱা নাই। আদেশ টো হৈছে যে প্ৰাৰ্থনাৰ প্ৰতিটো প্ৰবন্ধ সম্পূৰ্ণ শান্তি আৰু শান্তিৰে সম্পন্ন কৰিব লাগে, আৰু যদিহে এটা প্ৰবন্ধ সম্পূৰ্ণৰূপে সম্পাদন কৰা নহয়, পৰৱৰ্তী টো আৰম্ভ কৰিব নালাগে। যদি প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত কোনোবাই কিবা এটাৰ দ্বাৰা আঘাত অনুভৱ কৰে, তেন্তে এজনে ইয়াক এখন হাতেৰে এফালে পেলাই দিব পাৰে, কিন্তু হাতখন বাৰে বাৰে লৰচৰ কৰা বা এই উদ্দেশ্যৰ বাবে দুয়োখন হাত ব্যৱহাৰ কৰাটো নিষিদ্ধ। শৰীৰৰ এই শিষ্টাচাৰৰ সৈতে, প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত অপ্ৰাসঙ্গিক বস্তু বোৰ কৰাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ। যদি চিন্তাবোৰ মনৰ অভিপ্ৰায়লৈ আহে, ই এক প্ৰাকৃতিক মানৱীয় দুৰ্বলতা, কিন্তু এজনে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চেষ্টা কৰিব লাগে আৰু নিজকে সৰ্বাধিক চেষ্টা কৰিব লাগে যাতে মন আৰু হৃদয় সম্পূৰ্ণৰূপে আল্লাৰ ফালে ঘূৰি যায়, আৰু মনটো সম্পূৰ্ণ সমন্বয়ত থাকে আৰু জিভাৰ সৈতে সুসংগত হয়, আৰু অপ্ৰাসঙ্গিক চিন্তাৰ প্ৰতি সচেতন হোৱাৰ লগে লগে এজনে লগে লগে প্ৰাৰ্থনাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিব লাগে"।
৩ আল-লাগৱৰ পৰা আঁতৰি যোৱা
৩ নং পদৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা পৰৱৰ্তী গুণটো হ'ল বিশ্বাসীসকলে আল-লাগৱৰ পৰা আঁতৰি যায়। ইবন কাথিৰে বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি আৰবী শব্দ আল-লাগৱ। তেওঁৰ তাফচিৰত মিছাকথাক বুজায়, য'ত পাপৰ সকলো কাৰ্য্য অন্তৰ্ভুক্ত থাকে, যাৰ ভিতৰত আছে সেইবোৰৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অৰ্থাৎ ইছলামত শিৰ্ক, আৰু যিকোনো শব্দ বা কাম যিকোনো লাভজনক নহয়। আল-হাদিছ আল-তিৰ্মিজি সংগ্ৰহৰ পৰা চহিহ হাদিছত মুহাম্মাদে এইদৰে কৈছিল: "এজন ব্যক্তি এজন ভাল মুছলমান হোৱাৰ ভিতৰত তেওঁ অকলে এৰি যোৱা, কিহে তেওঁক লাভান্বিত নকৰে"; চাহিহ আল-বুখাৰীত (মুহাম্মাদ আল-বুখাৰীৰ চাহিহ) থাকোতে তেওঁ "আল্লাহ আৰু অন্তিম দিনত সঁচাকৈয়ে বিশ্বাস কৰা তেওঁক ভাল কথা ক'বলৈ দিয়ক বা নীৰৱ হওঁক" বুলিও কোৱা হৈছে।
ইমাম আহমেদে তেওঁৰ মুছনাদ আহমেদত প্ৰতিবেদন দিছে, "এজন মানুহৰ বিশ্বাস পোন হ'ব নোৱাৰে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ হৃদয় পোন নহয়, আৰু তেওঁৰ হৃদয় পোন হ'ব নোৱাৰে, যদিহে তেওঁৰ জিভা পোন নহয়।" সাহাবাহৰ আচৰণৰ পৰা ই অতি কম কথা কোৱাৰ কথা আছিল, আনহাতে আবু ধাৰ আল-ঘিফাৰীয়ে এইদৰে কৈছিল: "নীৰৱতা অৱলম্বন কৰক, এইটোৱেই শায়তানক পলাই যোৱাৰ উপায়; আপোনাৰ ধৰ্ম্মৰ ক্ষেত্ৰত ই আপোনাৰ সমৰ্থক।" আব্দ আল্লা ইবন মাছুদে এইদৰে কৈছিল: "এই পৃথিৱীত যিজনৰ বাহিৰে আন এজন ঈশ্বৰ নাই, তেওঁলোকৰ দ্বাৰা জিভাত দীঘলীয়া কাৰাবাস ৰখাৰ যোগ্য আৰু কোনো নাই।"
আন এটা ঠাইত, ছূৰা ২:৮৩ পদত উল্লেখ কৰা হৈছে যে বনী ইস্ৰায়েলৰ পৰা মুছা (অৰ্থাৎ মোচি)য়ে লোৱা চুক্তিত এই চৰ্তও অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যে তেওঁলোকে মাক-দেউতাক, সম্পৰ্কীয়, অনাথ আৰু প্ৰয়োজনীয় লোকসকলৰ প্ৰতি সদয় হৈ নিয়মীয়া দান-বৰঙণি কৰে আৰু অকলে ঈশ্বৰৰ উপাসনা কৰে। আনহাতে, ছূৰা ১০৪:১-১৯ যিসকল কেলেংকাৰী/গপ্পো-বিদ্বেষী আৰু বেকবিটাৰ তেওঁলোকক কঠোৰ ভাষাত গৰিহণা দিয়ে, তেওঁলোকৰ শাস্তিক "নহয়, কিন্তু সৰলভাৱে তেওঁক গ্ৰাহকৰ ওচৰত পেলাই দিয়া হ'ব; আৰু কিহে আপোনাক বুজাব যে খোৱাটো কি! (এয়া হৈছে) আল্লাহৰ জুই (জুইৰ প্ৰতি) আকৰ্ষিত হৈছিল, যি হৃদয়ৰ ওপৰলৈ উঠি যায়। নিশ্চিতভাৱে ইয়াক তেওঁলোকৰ ওপৰত বন্ধ কৰা হ'ব, প্ৰসাৰিত স্তম্ভবোৰত।" আৰু এনেদৰে বিশ্বাসীসকলে এনে কাৰ্য্যৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগিব বুলি ইংগিত দিয়ে।
৪ জাকাত পৰিশোধ কৰক
আয়াত ৪-ত কোৱা হৈছে যে বিশ্বাসীসকলে জাকাতক পৰিশোধ কৰে, অৰ্থাৎ এজনব্যক্তিৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত পৰিশোধ কৰা দৰিদ্ৰ পৰিশোধ। কোৰআনৰ ভাষ্যকাৰসকলে, যেনে ইবন কাথিৰৰ অভিমত যে এই আয়াতটোৱে ছূৰা ৬: ১৪১ ত উল্লেখ কৰা দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰিব পাৰে য'ত কোৱা হৈছে যে "তেওঁলোকৰ শস্য চপোৱাৰ দিনা ইয়াৰ প্ৰাপ্য পৰিশোধ কৰক।" আৰু লগতে এইটোও হ'ব পাৰে যে জাকাতৰ দ্বাৰা ইয়াত যি বুজাইছে সেয়া হৈছে শিৰ্ক আৰু লেতেৰাৰ পৰা আত্মাক শুদ্ধ কৰা, যেনে চুৰা ৯১: ৯-১০ য'ত কোৱা হৈছে "সঁচাকৈয়ে তেওঁ সফল হয় যিয়ে নিজকে (জাক্কাহা) শুদ্ধ কৰে। আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ বিফল হয় যিয়ে নিজকে দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত কৰে।" সেয়েহে ভাষ্যকাৰসকলে মত পোষণ কৰে যে সম্ভৱতঃ দুয়োটা অৰ্থই আত্মাৰ শুদ্ধি আৰু লগতে নিজৰ সম্পদ ৰক্ষা কৰা, কিয়নো সেয়াও আত্মাৰ শুদ্ধিৰ অংশ, আৰু প্ৰকৃত বিশ্বাসী হৈছে যি দুয়োটা বিষয়ৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়ে।
ছূৰা ৯:৬০ পদত জাকাত প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ যোগ্য লোকসকলক "ভিক্ষা দৰিদ্ৰ আৰু দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বাবে, আৰু যিসকলক (পুঁজি) পৰিচালনা কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰা হৈছে) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। যিসকলৰ হৃদয় (শেহতীয়াকৈ) মিলাই ছে (সত্যৰ সৈতে); বন্ধন আৰু ঋণত থকা সকলৰ বাবে; আল্লাহৰ কাৰণত; আৰু আল্লাহৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত, আৰু আল্লাহ জ্ঞান আৰু জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ", আনহাতে ছূৰা ১৭:২৬ পদত বিশ্বাসীসকলক "তেওঁলোকৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰ, আৰু লগতে) অভাৱথকা লোকসকলক আৰু পথপ্ৰদৰ্শকসকলক প্ৰদান কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছে: কিন্তু ব্যয়বহুল তাৰ ধৰণে (আপোনাৰ সম্পদ) অপচয় নকৰিব।"
ছূৰা ৬৪: ১৬ পদত উল্লেখ কৰা অনুসৰি বিশ্বাসীসকলক "আপোনাৰ নিজৰ আত্মাৰ লাভৰ" বাবে "শুনিবলৈ আৰু আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ আৰু দান-বৰঙণিত" থাকিবলৈ আৰু "সমৃদ্ধি অৰ্জন" কৰা লোকসকলৰ পৰা হবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।