cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নামনি সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প
নামনি সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প (SLHEP) নামেৰে নামকৰণ কৰা সোৱণশিৰি নদীৰ নিম্ন বান্ধটো উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সোৱণশিৰি নদীৰ ওপৰত নিৰ্মাণৰ কাম চলি থকা এক মাধ্যাকৰ্ষণিক বান্ধ। এই বান্ধটো সোৱণশিৰি নদীৰ ওপৰেৰে ২.৩ কিলোমিটাৰ (১.৪ মাইল) অৰুণাচল প্ৰদেশত অৱস্থিত। এন এইচ পি চি লিমিটেডে নদীৰ চলাচল প্ৰকল্প হিচাপে বৰ্ণনা কৰা এই প্ৰকল্পটোৱে সম্পূৰ্ণ হ'লে ২০০০ মেগাৱাট শক্তি যোগান ধৰাৰ আশা কৰা হৈছে। নিৰ্মাণৰ সময়ত প্ৰকল্পটোৱে কেইবাটাও সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে য’ত ভূমিস্খলন, পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু বিৰোধিতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। ২০১৮ চনত ইয়াৰ কাম সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আশা কৰা হৈছিল। পৰিকল্পনা অনুসৰি সম্পূৰ্ণ হ'লে ই ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প হ'ব।
২০১৯ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে অসম অঞ্চলৰ দুটা ডাঙৰ মথাউৰি প্ৰকল্প দিবাং আৰু নামনি সোৱণশিৰিৰ কোনো এটাতে কাম আগবাঢ়িব পৰা নাছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প
ভাগ্যশ্ৰী
ভাগ্যশ্ৰী পটৱৰ্ধন (भाग्यश्री पटवर्धन; জন্ম: ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু সমাজকৰ্মী। তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। হিন্দী ছবিৰ জগত আৰু টেলিভিছনৰ জগতত ভাগ্যশ্ৰী এক সুপৰিচিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত নাম।
১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'মেইনে প্যাৰ কিয়া'ৰ জৰিয়তে ভাগ্যশ্ৰীয়ে পোনপ্ৰথমে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তেখেতৰ চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল 'সুমন'। এই বিশেষ চৰিত্ৰটোৰ দ্বাৰা তেখেতে সমালোচকৰ পৰাও প্ৰশংসা লাভ কৰে। আনহাতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ বঁটা লাভ কৰে। ছবিখনত তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ছলমান খানে। উল্লেখযোগ্য যে, এইখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আজিও জনপ্ৰিয় আৰু সমাদৃত। এইখন তেখেতৰ সফল ছবি হিচাপেও পৰিগণিত। নবৈৰ দশকত তেখেতে 'ত্যাগী', 'ৰানা'ৰ দৰে ছবি দুখনমানতহে অভিনয় কৰে। ১৯৯০ চনত হিমালয়া দশানীৰ লগত তেখেতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।
একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগৰ পৰা ভাগ্যশ্ৰীক পুনৰ পৰ্দাত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ২০০২ চনৰ ছবি 'শত্ৰু ধ্বংস', ২০০৬ চনৰ ছবি 'উথাইলা ঘুংগতা ছান্দ দেখলে' আছিল তাৰে ভিতৰত দুখন। ২০০৬ চনতে তেখেতে 'হামকো দিৱানা কৰ গয়ে'তো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'টু ষ্টেটছ্'ৰ তেলুগু ভাষাৰ ৰিমেকৰ বাবে তেখেত এতিয়া সাজু হৈছে।
ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে, ভাগ্যশ্ৰীয়ে ২০০৫ চনত 'ষ্টুডিঅ ওৱান' নামৰ টেলিভিছিন চিৰিজটোও পৰিচালনা কৰে। ২০১৪-১৫ বৰ্ষত 'লৌট আও তৃষা'ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰীয়ে 'ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী এৱাৰ্ড'ৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। ভাগ্যশ্ৰী এগৰাকী সমাজকৰ্মীও। ২০১৫ চনৰ মাৰ্চত, ভাগ্যশ্ৰী 'ভাগ্যশ্ৰী স্কিম'ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বাচাদৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। যিটো আছিল মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হোৱা এটা বিশেষ আঁচনি। দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলত স্থানপ্ৰাপ্ত কন্যা শিশুৰ শিক্ষাৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আঁচনিয়ে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়।
১৯৯৩ চনত ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনাশ ৱাধৱানৰ ছবি 'ঘৰ আয়া মেৰা পৰদেশী'ত অভিনয় কৰে। নবৈৰ দশকত এইখনেই হৈছে ভাগ্যশ্ৰীৰ অন্তিমখন হিন্দী ছবি। ইয়াৰ পিছত তেখেতে দুখনমান তামিল, তেলুগু আৰু কন্নড় ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ভাষাৰ ছবি আছিল 'য়ুৱাৰত্ন ৰাণা'। ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ১৯৯৮ চনত। ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিছন অপৰাধমূলক ধাৰাবাহিক 'চিআইডি'ৰ কেইটামান খণ্ডতো ভাগ্যশ্ৰীয়ে ভূমুকি মাৰে। ইয়াৰ লগতে 'কভি কভি' নামৰ টিভি চিৰিজটোতো তেখেতক দেখিবলৈ পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
ব্ৰঞ্জ যুগ
ব্ৰঞ্জ যুগ হৈছে মানৱ সভ্যতাৰ প্ৰাক ঐতিহাসিক কালৰ তিনিটা প্ৰধান পুৰাতাত্ত্বিক ভাগৰ (প্ৰস্তৰ যুগ, ব্ৰঞ্জ যুগ আৰু লৌহ যুগ) দ্বিতীয়টো ভাগ। এই কালছোৱাতে আধুনিক মানৱে ব্ৰঞ্জ ধাতু আৰু চিহ্ন লিপিৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিছিল। প্ৰাথমিক অৱস্থাৰ নগৰীয়া সভ্যতা এই কালছোৱাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য।
ব্ৰঞ্জ যুগত তামৰ আকৰৰ পৰা তাম আহৰণ কৰি ইয়াক টিন, আৰ্ছেনিক বা অন্য ধাতুৰ সৈতে মিহলাই মিশ্ৰ ধাতু যেনে ব্ৰঞ্জ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। ব্ৰঞ্জৰ উৎপাদন কৰা ঠাই আৰু আন ঠাইৰ মাজত ধাতুবিধৰ আদান-প্ৰদান কৰা চলিছিল। তাম-টিনৰ আকৰ সহজতে পোৱা নগৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় সহস্ৰাব্দত আমদানি নোহোৱালৈকে পশ্চিম এচিয়াত এই আকৰসমূহ নাছিল। সেয়ে বিশ্বৰ প্ৰায়ভাগ ঠাইতে নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগৰ পিছতে ব্ৰঞ্জ যুগৰ আৰম্ভণি হোৱাৰ বিপৰীতে কোনো কোনো অঞ্চলত তাম্ৰ যুগে সেই ঠাই লৈছিল। কিছু ঠাইত আনকি নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগৰ পিছতে লৌহ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল।
ইতিহাস
ব্ৰঞ্জ যুগৰ গোটেই কালছোৱাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে বিশ্বৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ব্ৰঞ্জৰ ব্যৱহাৰ। অৱশ্যে সকলো ঠাইতে ধাতুবিধৰ ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰযুক্তিৰ সূচনা একে সময়তে হোৱা নাছিল। সেই সময়ত ধাতুৰ বহুল ব্যৱহাৰৰ লগতে বাণিজ্যই লাহে লাহে প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল।
প্ৰাচ্য (Near East)
প্ৰাচীন কালৰ প্ৰাচ্যত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ সহস্ৰাব্দত সুমেৰীয় সভ্যতা আৰম্ভ হোৱাৰে পৰা ব্ৰঞ্জ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটে। সেই সময়ত সম্প্ৰসাৰিত কৃষিকাৰ্য, এক লেখন পদ্ধতিৰ বিকাশ, কুমাৰৰ চাকৰ আৱিষ্কাৰ, এক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সৃষ্টি, আইন আৰু ৰাজ্যৰ গঠন হৈছিল। ইয়াৰ লগতে সামাজিক সন্তুষ্টি, দাস প্ৰথা আৰু সুসংহত সমৰকলাৰ সূচনা হৈছিল। সেই সময়ৰ সমাজখনে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু গণিতৰ প্ৰাথমিক ভেঁটিটোক গঢ় দিছিল।
মেচ’পটেমিয়াত প্ৰায় ২৯০০ খ্ৰী:পূ:ত ব্ৰঞ্জ যুগৰ আৰম্ভণি হৈছিল। ব্ৰঞ্জ যুগৰ শেহৰ ফালে বেবিলনীয় সভ্যতাৰ উন্মেষ ঘটিছিল। ইৰাণীয় মালভূমি, এনাটলীয়া (খ্ৰী:পূ: ১৮শ শতিকা), লেভেণ্ট, প্ৰাচীন ইজিপ্ট (খ্ৰী:পূ: ৩১৫০-২৬৮৬), মধ্যৱৰ্ত্তীকালৰ ইজিপ্ট (খ্ৰী:পূ: ২০৫৫-১৬৫০), নৱ্য ইজিপ্ট (খ্ৰী:পূ: ১৬০০-১১০০) আদিৰ সভ্যতা এই কালছোৱাৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
মধ্য এচিয়া
দক্ষিণ ৰাছিয়া আৰু মধ্য মঙ্গোলিয়াৰ অলটাই পৰ্বত অঞ্চলত ব্ৰঞ্জ সংস্কৃতিৰ উন্মেষ ঘটাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
সিন্ধু সভ্যতা
এই প্ৰাচীন সভ্যতা (খ্ৰী:পূ: ৩৩০০-১৭০০) এচিয়াৰ এক অন্যতম প্ৰধান নদী সিন্ধু আৰু বৰ্তমান শুকাই যোৱা সৰস্বতী নদীৰ পাৰত গঢ় লৈ উঠিছিল।
দক্ষিণ-পূব এচিয়া
ভিয়েটনাম আৰু দক্ষিণ চীনত নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগৰ ব্ৰঞ্জৰ ঢোলজাতীয় বাদ্যযন্ত্ৰ আৱিষ্কৃত হৈছে। থাইলেণ্ডত ২১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পুৰণি ব্ৰঞ্জৰ সা-সঁজুলি পোৱা গৈছে।
ইউৰোপ
ইউৰোপত এজিয়ান ব্ৰঞ্জ যুগৰ (The Aegean Bronze Age) সূচনা হৈছিল ৩২০০ খ্ৰী:পূ:ত।
আমেৰিকা
দক্ষিণ আমেৰিকাৰ ম’কে সভ্যতাই স্বাধীনভাৱে ব্ৰঞ্জ নিষ্কাষণ আৱিষ্কাৰ কৰাৰ লগতে ইয়াৰ বিকাশ ঘটাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব
দাণ্ডি সমুদ্ৰ-তীৰ
thumb|দাণ্ডি সাগৰৰ পাৰত থকা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি দাণ্ডি সমুদ্ৰ-তীৰ হ'ল গুজৰাটৰ দাণ্ডি গাঁৱত অৱস্থিত এটি উল্লেখযোগ্য সমুদ্ৰ-তীৰ। আৰৱ সাগৰৰ ই এখন আটাইতকৈ পৰিস্কাৰ সমুদ্ৰ-তীৰ। দাণ্ডি সমুদ্ৰ-তীৰ ঐতিহাসিক ভাৱে প্ৰসিদ্ধ স্থান কাৰণ মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীয়ে সৱৰমতী আশ্ৰমৰপৰা দাণ্ডি সমুদ্ৰ-তীৰলৈ হোৱা লোণ আইন অমান্য আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল। এই তীৰতে গান্ধীয়ে লোণ যাত্ৰাৰ অন্তত ইংৰাজসকলৰ লোণ কৰ আইন ভংগ কৰিছিল।
গান্ধীৰ প্ৰতিকৃতি
ভাৰতৰ ইতিহাসত দাণ্ডি সমুদ্ৰ-তীৰৰ গুৰুত্ব উপলব্ধিৰ বাবে দাণ্ডি সাগৰৰ পাৰত মহাত্মা গান্ধীৰ দুটি প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। এটি মূৰ্তি ইণ্ডিয়া গেটৰ দৰে, যি লোণ আইন অমান্য আন্দোলনত গান্ধীৰ সফলতাৰ কথা সোঁৱৰায়। আনটো হ'ল হাতত লৱণ অৰ্থাৎ নিমখ লৈ গান্ধীৰ প্ৰতিকৃতি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
নিৰ্মলা দেৱী
ড০ নিৰ্মলা দেৱী (Dr Nirmala Devi) হৈছে অসমৰ এগৰাকী লেখিকা, ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা।
শিক্ষা জীৱন আৰু গৱেষণা জীৱন
শৈশৱত সাহিত্যৰ প্ৰতি ৰাপৱ আছিল। জিঞ্জিয়া মহাবীৰ বিদ্যালয়ৰ গণিতৰ শিক্ষক ৰমাকান্ত হালৈৰ দ্বাৰা তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি ৰাপ হয়। বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী হৈ থাকোতে কিশোৰী নিৰ্মলাই প্ৰকৃতিৰ লগত উমলি ভাল পাইছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নিমগছৰ গুণাগুণৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ আগ্ৰহ জন্মিছিল। বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ জিঞ্জিয়া মহাবীৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বিশ্বনাথ কলেজৰ পৰা ৰসায়ন বিদ্যা বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লয়।ইয়াৰ পিছত তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত পলিমাৰ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ মহলাত অধ্যয়ন কৰে। অধ্যয়নৰ সময়তে চতুৰ্থ ষাণ্মাসিকত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক গৱেষণাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। গৱেষণা কৰ্মটো আছিল চিমেণ্ট পেইণ্টৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ হোৱা এটা বাইণ্ডাৰৰ কাম। সেই সময়ত বজাৰত চলি থকা বাইণ্ডাৰতকৈ উন্নত মানৰ বাইণ্ডাৰ উদ্ভাৱনৰ কাৰণে কৰা গৱেষণা সফল হৈছিল আৰু তাৎক্ষণিকভাৱে উদ্ভাৱন কৰা সামগ্ৰীবিধ বজাৰ পাইছিলগৈ। এই সফল গৱেষণাৰ অন্তত ড° নিৰ্মলা দেৱীলৈ চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল যদিও তেওঁ গৱেষ‍ণাহে অব্যাহত ৰাখে। তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কোনো ধৰণৰ পুঁজি অৰ্থাৎ আৰ্থিক সাহয্য নোহোৱাকৈয়ে গৱেষণা আৰম্ভ কৰা নিৰ্মলা দেৱীয়ে নিমগুটিৰ তেলৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে। ফৰিদাবাদৰ Ozone Biotechৰ পৰা পোৱা নিমগুটি তেলৰ এটা নমুনাৰ পৰা তেওঁ গৱেষণা আগবঢ়াই নিয়ে। নিম গছৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা বিভিন্ন সামগ্ৰী বিভিন্ন বেমাৰৰ ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। Antimalarial Mosquito Repellant হিচাপেও ই কাম্কৰে। নিমতেল ভাল কীটনাশক যদিও তেল হিচাপে ইয়াক মাটিত ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি। কীটনাশক হিচাপে ইয়াৰ ব্যৱহৰিক সম্ভাৱনাখিনিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই নিৰ্মলা দেৱীয়ে গৱেষণা আৰম্ভ কৰিলে যাতে এই তৰল অৱস্থাক কঠিন ৰূপ দি মাটিত কীটনাশক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। নিৰ্মলা দেৱীয়ে এই গৱেষণাৰ কাম আৰম্ভ কৰে ২০০৬ চনৰ পৰা। ২০০৭ চনত কইম্বাটুৰত অনুষ্ঠিত 'ৱৰ্ল্ড নিম কন্‌ফাৰেঞ্চ'ত যোগ দি তেওঁ এখন গৱেষণা পত্ৰ দাখিল কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ঔষধত পাৰ্শ্বক্ৰিয়া কমোৱা, দক্ষতা বঢ়োৱা,ঔষধে যাতে কেৱল প্ৰয়োজনীয় অংশতহে ক্ৰিয়া কৰে আৰু যাতে এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবেহে ক্ৰিয়াশীল হৈ থাকে ইত্যাদি বিষয়ক লৈ গৱেষণা কৰে।এইক্ষেত্ৰত তৰল অথবা কঠিন দুয়ো ঔষধৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ পলিমাৰৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰে।
বৈবাহিক জীৱন
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ড° জয়ন্ত কৃষ্ণ শৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ এটি কন্যাসন্তান আছে।
জড়িত অন্যান্য ক্ষেত্ৰ
WICCIৰ তেওঁ ৰাজ্যিক সভাপতি। নাগালেণ্ডৰ এন আই টিতো কৰ্মৰত আছিল।
বঁটা সন্মান
পেট্ৰকেমিকেল আৰু ডাউনষ্ট্ৰীম প্লাষ্টিক প্ৰ'চেছিঙৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১২ চনত নিৰ্মলা দেৱীলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ ৰসায়ন আৰু সাৰ মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা প্ৰযুক্তি উদ্ভাৱনী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আগবঢ়ায়। এই বঁটাত আছে দুই লাখ টকা, প্ৰশস্তি ফলক,অংগবস্ত্ৰ ইত্যাদি। ২৬ এপ্ৰিলত নতুন দিল্লীৰ অশোকা হলত নিৰ্মলা দেৱীয়ে এই বঁটা গ্ৰহণ কৰে। এই বঁটা পোৱা গৱেষণা পত্ৰখন হ'ল- Developmemnt  of Neem Seed Oil Microencapsulated Natural Polymeric Controlled Release Pesticide ।
অচাইৰিছ
অচাইৰিছ (Osiris) হৈছে প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ উৰ্বৰতা, কৃষি, পৰলোক, মৃত্যু, পুনৰজীৱন আৰু জীৱনৰ দেৱতা। তেওঁৰ গাৰ বৰণ সেউজীয়া। অচিৰিছক ফাৰাওসকলৰ দৰে কৃত্ৰিম দাড়ি, ভৰিত মামীসমূহ মেৰিওৱা বস্ত্ৰ আৰু এটিফ মুকুটেৰে সৈতে চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ হাতত হাঁ‌কোটা আৰু ফ্লেইল ধাৰণ কৰে। মামী আবৃতকৰণৰ সৈতে জড়িত তেৱেঁ‌ই প্ৰথমগৰাকী দেৱতা। অচিৰিছৰ ভ্ৰাতৃ ছেটে তেওঁক হত্যা কৰি শৰীৰটো টুকুৰা-টুকুৰকৈ কাটে। তেওঁৰ সহধৰ্মিণী আইচিছে আটাইবোৰ টুকুৰা বিচাৰি শৰীৰটো বান্ধি পেলায় আৰু পুনৰ জীয়াই তোলে। অচাইৰিছক পৃথিৱীৰ দেৱতা গেব আৰু আকাশৰ দেৱী নূটৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান বুলি গণ্য কৰা হয়। আইচিছ তেওঁ ভগ্নীৰ লগতে সহধৰ্মিণীও। তেওঁৰ পুত্ৰ হৈছে হ'ৰাছ যাক তেওঁ মৰণোত্তৰভাৱে তুলি লৈছিল। অচাইৰিছ খেণ্টি-এমেণ্টিও নামৰ এক গুণমালাৰ সৈতে জড়িত য'ত তেওঁক মৃত্যুলোকৰ ৰজা হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। তেওঁক চন্দ্ৰৰ দেৱতা হিচাপেও অভিহিত কৰা হয়।
অচাইৰিছক আইচিছ, ছেট আৰু জ্যেষ্ঠ হ'ৰাছৰ ভাতৃ আৰু কনিষ্ঠ হ'ৰাছৰ পিতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫ শতিকা অৰ্থাৎ প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ পঞ্চমটো ৰাজবংশৰ মধ্যভাগতে অচাইৰিছক উপাসনা কৰাৰ প্ৰথমটো প্ৰমাণ পোৱা যায়। অৱশ্যে তেওঁৰ উপাসনা ইয়াতকৈ পুৰণি কালৰ পৰাও চলি আহিব পাৰে কিয়নো খেণ্টি-এমেণ্টি গুণমালাখন অতি কমেও প্ৰথম ৰাজবংশৰ সময়ৰে। অচিৰিছৰ আখ্যানসমূহৰ অধিকাংশই পঞ্চম ৰাজবংশৰ শেষৰ ফালৰ পিৰামিড লিপিসমূহৰ পৰা লোৱা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালৰ নতুন ৰাজ্যসমূহৰ বিভিন্ন লিপি আৰু গ্ৰীক লেখকসকলৰ লেখনিৰ পৰাও এই আখ্যানসমূহ তুলি লোৱা হৈছে।
অচাইৰিছ হৈছে পাতাললোক বা ডুৱেটত থকা মৃতকসকলৰ বিচাৰকৰ্তা। তেওঁ শস্য-বন ইত্যাদিৰ লগতে সকলো জীৱৰে প্ৰাণ প্ৰদান কৰোঁতা। নাইল নদীৰ পলসযুক্ত বানপানীৰো তেওঁ হোতা। অচাইৰিছক "সৰ্বদা কৃপালু আৰু চিৰযৌৱনসমৃদ্ধ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁক নিঃশব্দতাৰ গৰাকী বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। ফাৰাওসকল মৃত্যুৰ লগে লগে অচাইৰিছৰ সংগত এক যাদুকৰী প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি দৈৱিক জীৱন লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল কিয়নো এই দেৱতাগৰাকীয়ে নিজে মৃত্যুৰপৰা পুনৰ সাৰ পাই উঠিছিল।
মৃত্যুৰ পিছত পুনৰ জীৱন লাভৰ আশাৰ বাবেই নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিতে কালপুৰুষ আৰু লুব্ধকৰ বাৰ্ষিক বিশেষাৱস্থানৰ লগে লগে অচাইৰিছক প্ৰাকৃতিক চক্ৰসমূহ যেনে শস্যমালা আৰু নাইল নদীৰ বাৰ্ষিক বানপানীৰ লগত ক্ৰমান্বয়ে জড়িত কৰি পেলোৱা হৈছিল। ৰোমানসকলৰ সৈতে ইজিপ্টত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটি প্ৰাচীন মিছৰীয় ধৰ্মৰ পতন নঘটালৈকে অচাইৰিছক ব্যাপক ৰূপত অৰ্চনা কৰা হৈছিল।
নামৰ ব্যুৎপত্তি
অচাইৰিছ হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীক Ὄσιρις [ó.si। ris] শব্দৰএক লেটিন ৰূপান্তৰ। ই ইজিপ্টীয় ভাষাৰ মূল নামৰ এক গ্ৰীক অভিযোজন। ইজিপ্টৰ চিত্ৰলিপিত নামটো wsjr হিচাপে দেখা যায়, যাক কিছুসংখ্যক ইজিপ্টোলজিষ্টে ꜣsjr বা jsjrj বুলি মত প্ৰকাশ কৰে। যিহেতু চিত্ৰলিপি লিখনিত স্বৰবৰ্ণৰ নাই সেয়ে ইজিপ্টোলজিষ্টসকলে আছাৰ, আউছাৰ, আউচিৰ, ৱেছিৰ, উচিৰ বা উচায়াৰ আদি বিভিন্ন ধৰণে নামটো উচ্চাৰণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।
ব্যুৎপত্তি আৰু মূল নামৰ অৰ্থৰ বাবে কেইবাটাও প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে যদিও ইজিপ্টোলজিষ্ট মাৰ্ক জে. স্মিথে উল্লেখ কৰিছে যে ইয়াৰে কোনোটোৱেই সম্পূৰ্ণৰূপে বিশ্বাসযোগ্য নহয়। বেছিভাগ লোকেই এডল্ফ এৰমেনক অনুসৰণ কৰি wsjr-কেই স্বীকৃত ৰূপান্তৰ হিচাপে লয়।
অৱয়ব
অচাইৰিছক তেওঁৰ সবাতোকৈ বিকশিত ৰূপত উজনি ইজিপ্টৰ শুভ্ৰবৰ্ণ মুকুট সদৃশ এটিফ মুকুট পৰিহিত অৱস্থাত উপস্থাপন কৰা হয়। এই মুকুটৰ দুয়োফালে অতিৰিক্তভাৱৰ দুখন উটপক্ষীৰ পাখিৰ লগোৱা থাকে। তেওঁ হাঁ‌কোটা আৰু ফ্লেইলো ধাৰণ কৰে। হাঁ‌কোটাডালে অচাইৰিছক গৰখীয়া দেৱতা হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ফ্লেইলৰ প্ৰতীকী অৰ্থৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা পোৱা নাযায়।
তেওঁক সাধাৰণতে সেউজীয়া (পুনৰ্জন্মৰ ৰং) বা ক'লা (নাইল নদীৰ বানপানীৰ উৰ্বৰতাৰ) ৰঙৰ এজন ফাৰাও হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ বুকুৰ পৰা তললৈ মামীকৰণৰ আৱৰণে ঢাকি ৰাখিছিল।
আদি আখ্যান
পিৰামিডৰ লিপিসমূহত পৰলোক প্ৰাপ্তিৰ পিছত সূৰ্য দেৱতা ৰাৰ সৈতে তাৰকামণ্ডলীৰ মাজত চিৰন্তন ভ্ৰমণৰ সম্পৰ্কে প্ৰাৰম্ভিক ধাৰণা এটাৰ কথা বৰ্ণনা আছে। চতুৰ্থ ৰাজবংশৰ আৰম্ভণিতে এই শৱগৃহৰ লিপিসমূহত এইদৰে পোৱা যায়: "ৰজাই দিয়া নৈবেদ্য আৰু এনুবিচ।" পঞ্চম ৰাজবংশৰ শেষৰ ফালে, এই সকলোবোৰ সমাধিৰ সূত্ৰ "ৰজাই দিয়া আৰু অচিৰিছৰ নৈবেদ্য"লৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
হ'ৰাছৰ পিতৃ
কিংবদন্তি অনুসাৰে অচাইৰিছ হৈছে দেৱতা হ'ৰাছৰ পিতৃ, আৰু এই ধাৰণাটো অচাইৰিছৰ পৌৰাণিক আখ্যানত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আখ্যানত অচাইৰিছক সিংহাসন দখল কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ছেটে হত্যা কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ পত্নী আইচিছে তেওঁৰ মৃতদেহটো বিচাৰি পায় আৰু ইয়াক নলাত লুকুৱাই ৰাখে। কিন্তু ছেটে এই মৃতদেহটো বিচাৰি পায় খণ্ড-বিখণ্ড কৰে। আইচিছে অচাইৰিছৰ খণ্ডিত টুকুৰাবোৰ পুনৰ উদ্ধাৰ কৰে আৰু একগোট কৰি যাদুৰ প্ৰয়োগেৰেৰে তেওঁক পুনৰুজ্জীৱিত কৰে। এই কাৰ্যৰ যোগেদি আইচিছে অচাইৰিছৰ সন্তানৰ মাতৃ হোৱাটো সম্ভৱপৰ কৰি তোলে আৰু পিছত হ'ৰাছৰ জন্ম দিয়ে। যিহেতু অচাইৰিছৰ পুনৰুত্থানৰ পিছত হ'ৰাছৰ জন্ম হৈছিল সেয়ে হ'ৰাছক নতুন যুগৰ আৰম্ভণিৰ সূচনাকাৰী আৰু বেদখলকাৰী ছেটৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিনিধি বুলি ভবা হৈছিল।
এনেদৰেই অচাইৰিছক টাহ-চেকেৰৰ (সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা টাহ আৰু চেকেৰৰ যুটী) সৈতে যুক্ত কৰা হয় আৰু কালক্ৰমত তেওঁলোক টাহ-চেকেৰ-অচাইৰিছ নামেৰে পৰিচিত হৈ পৰে। সূৰ্যদেৱতাই ৰাতিটো পাতালত কটোৱাত লগতে প্ৰতিটো পুৱাতে তেওঁ "পুনৰ জন্ম" লাভ কৰা বুলি ভবা হৈছিল, টাহ-চেকেৰ-অচিৰিছক পাতালপুৰীৰ ৰজা আৰু পৰলোক, জীৱন, মৃত্যু তথা পুনৰুত্থানৰ দেৱতা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল।
মৃত্যু আৰু পুনৰ্জীৱন
প্লুটাৰ্কে বৰ্ণোৱা অচাইৰিছৰ পৌৰাণিক আখ্যানৰ এক সংস্কৰণ মতে ছেটে (অচাইৰিছৰ ভাতৃ) ইথিওপিয়াৰ ৰাণী আৰু ৭২জন সহযোগীৰ সৈতে মিলি অচাইৰিছৰ হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। ছেটে চলেৰে অচাইৰিছক এটা বাকচৰ ভিতৰত সোমাবলৈ দিয়ে আৰু তাৰ পিছতেই বাকচটো বন্ধ কৰি সীহেৰে মোখনি মাৰি নাইল নদীত পেলাই দিয়ে। অচাইৰিছৰ পত্নী আইচিছে তেওঁক বিচাৰি গৈ অৱশেষত বাকচটো এজোপা গছৰ গুৰিত সোমাই থকা দেখে আৰু এই গছজোপা আছিল ফনিচিয়ান উপকূলৰ বাইব্লোছৰ এটা প্ৰাসাদৰ চালৰ ধৰণী। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ বাকচটোৰ পৰা অচাইৰিছৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰে।
আন এটা সংস্কৰণৰ মতে, আইচিছে অচাইৰিছক এটা মন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি পুনৰুজ্জীৱিত কৰে যাতে স্বামীৰ ঔৰসত তেওঁ গৰ্ভধাৰণ কৰিব পাৰে। অচাইৰিছৰ মৃতদেহ সমাধিস্থ কৰাৰ পিছত আইচিছে গৰ্ভধাৰণ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পুত্ৰ হ'ৰাছৰ জন্ম হয়। তাৰ পিছত অচাইৰিছ পাতালপুৰীৰ দেৱতা হিচাপে প্ৰাণ ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থানৰ বাবে, অচাইৰিছ নাইল নদীৰ ভটিয়নি আৰু বানপানীৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। এনেদৰেই নাইল উপত্যকাৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত শস্যৰ বাৰ্ষিক বৃদ্ধি আৰু মৃত্যুৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক স্থাপন হয়।
ডিঅড'ৰাছ চিকুলাছৰ আখ্যানত অচাইৰিছক এজন প্ৰাচীন ৰজা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ ইজিপ্টৰ লোকসকলক কৃষিকে ধৰি সভ্যতাৰ বিভিন্ন কলা শিকায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ ভগ্নী আইচিছ, চেটায়াৰসকল আৰু নগৰাকী মিউজৰ সৈতে পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি অৱশেষত ইজিপ্টলৈ ঘূৰি আহে। পৰৱৰ্তী সময়ত অচাইৰিছক তেওঁৰ ভাতৃ টাইফনে হত্যা কৰে। টাইফনক ছেট হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। টাইফনে অচাইৰিছৰ মৃতদেহটো ২৬ টুকুৰাত বিভক্ত কৰি তেওঁৰ সহকৰ্মী ষড়যন্ত্ৰকাৰীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰে যাতে তেওঁলোককো এই হত্যাত জড়িত কৰিব পৰা যায়। আইচিছ আৰু হাৰকিউলিছে (হ'ৰাছ) অচাইৰিছৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লয় আৰু টাইফনক হত্যা কৰে। আইচিছে পুৰুষাংগৰ বাহিৰে অচাইৰিছৰ শৰীৰৰ সকলো অংগ উদ্ধাৰ কৰে আৰু গোপনে সমাধি দিয়ে। তেওঁ এই অংগসমূহৰ প্ৰতিকৃতি তৈয়াৰ কৰি কেইবাটাও স্থানত বিতৰণ কৰে আৰু এই স্থানসমূহ অচাইৰিছ উপাসনাৰ কেন্দ্ৰ হৈ পৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
ৰৌ মাছ
ৰৌ মাছ বা ৰ'হ' লেবিঅ' (roho labeo) হৈছে দক্ষিণ এচিয়াৰ নদী সমুহত পোৱা, কাৰ্প পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত মাছৰ এটা প্ৰজাতি। ই সৰ্বভোজী। ইয়াৰ সৰ্বাধিক দৈৰ্ঘ্য 2 m পৰ্যন্ত আৰু ওজন প্ৰায় 110 kg পৰ্যন্ত হয়। নেপালৰ দক্ষিণ অঞ্চলত সৰ্বাধিক ওজনৰ ৰৌ মাছ পোৱাত তথ্য আছে। ভাৰতৰ তিনিবিধ প্ৰধান কাৰ্প পৰিয়ালৰ মাছ হৈছে ৰৌ মাছ, বাহু মাছ আৰু মিৰিকা মাছ।
জীৱন
জীৱন চক্ৰৰ আদিতে, ই প্ৰধানকৈ শৈৱাল ভক্ষণ কৰি জীয়াই থাকে, কিন্তু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে, ই অন্য ক্ষুদ্ৰ জলজ উদ্ভিদ তথা ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণীও ভক্ষণ কৰে।
মীন-পালন
ই দক্ষিণ এচিয়াৰ মীন-পালনত ব্যৱহাৰ কৰা এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্মল পানীৰ মাছৰ প্ৰজাতি। ইয়াক মিৰিকা আৰু বাহুৰ সৈতে সংমিশ্ৰিতভাৱে পালন কৰা হয়। পুখুৰীৰ পৰিৱেশত ই বংশবৃদ্ধি নকৰে, সেইবাবে প্ৰাণোদিত পদ্ধতিত (কৃত্ৰিমভাৱে কণী পাৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰা) ইহঁতৰ পোনা উৎপাদন কৰা হয়।
খাদ্য হিচাপে ৰৌ মাছ
ৰৌ মাছ হৈছে বাংলাদেশত সাধাৰণতে খোৱা এবিধ খাদ্য ; আৰু ভাৰতৰ বিহাৰ, উৰিষ্যা, অসম, পশ্চিম বংগ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ এবিধ সাধাৰণ খাদ্য। ইয়াক নেপাল, পাকিস্থান আদিতো সাধাৰণ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ৰৌ মাছৰ কণী, ভোজপুৰ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মৈথিলী, উড়িয়া আৰু বেংগলীসকলৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় খাদ্য। ৰৌ মাছ দক্ষিণ ভাৰত আৰু পাকিস্থানৰো অতি জনপ্ৰিয় খাদ্য। ই ইৰাকতো বেছ জনপ্ৰিয়।
অন্য কাৰ্পতকৈ ভাৰতীয় কাৰ্পবোৰ অধিক সুস্বাদু বুলি বিবেচিত হৈছে আৰু সেইবাবে ইহঁতৰ চাহিদা তথা দামো বেছি। ১৯৯০ চনৰ পৰা ইহঁতৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন প্ৰায় ২,৫০,০০০ টনৰ পৰা ৫,৫০,০০০ টনলৈ বৃদ্ধি হৈছে। ভাৰত আৰু বাংলাদেশতেই ইহঁতৰ সৰ্বাধিত উৎপাদন কৰা হয়।
সাধাৰণ নাম
এই মাছবিধক মৈথিলী আৰু নেপালীত ৰাহু বুলি কয়। হিন্দীত ৰেহু (ৰাৱাছ হৈছে ভাৰতীয় চলম’ন, অলপ বেলেগ) উৰিয়াত ৰ’হি, বঙালীত ৰুই, ছিলঠীয়াত ৰৌ, মাধেশ, নেপাল লগতে থাইলেণ্ড, বাংলাদেশ, দক্ষিণ ভাৰত, পাকিস্তান আৰু ম্যানমাৰত ৰ’হু বুলি কয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
কাণ বিন্ধনী
কাণ বিন্ধনী বা “কৰ্ণ বেধ’’ (Karnabedha) নামনি অসমৰ এক সংস্কাৰমূলক অনুষ্ঠান৷ এই অনুষ্ঠান কেৱল নাৰীকেন্দ্ৰিক৷ এই অনুষ্ঠানত ছোৱালীৰ কাণৰ লতিত অলংকাৰ পৰিধান কৰিবলৈ ফুটা কৰা হয়৷ নামনি অসমৰ ঠাইবিশেষে যদিও ই কেৱল মহিলাকেন্দ্ৰিক অনুষ্ঠান; হিন্দু ধৰ্মৰ “ষোড়শ সংস্কাৰ’’ৰ ভিতৰত “কৰ্ণবেধ’’ পুৰুষৰ কাণ বিন্ধা কৰা এক সংস্কাৰমূলক অনুষ্ঠান৷ ই কাণত ছিদ্ৰ কৰা অনুষ্ঠান, যি মানুহৰ প্ৰথম বছৰৰ পৰা পঞ্চম বছৰৰ মাজত শুভ দিনত কৰা হয়৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
মিৰ্জা গালিব (চলচ্চিত্ৰ)
মিৰ্জা গালিব (Mirza Ghalib) ১৯৫৪ চনৰ হিন্দী আৰু উৰ্দু ভাষাত নিৰ্মিত, চোহৰাব মোডী পৰিচালিত প্ৰখ্যাত কবি মিৰ্জা গালিবৰ জীৱন আধাৰিত এখন বলিউদী চলচ্চিত্ৰ, যিখন ছবি মুক্তিৰ পিছতে দৰ্শক-সমালোচনকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ইয়াত ভাৰত ভূষণে মিৰ্জা গালিবৰ আৰু সুৰাইয়াই গালিবৰ প্ৰেমিকা ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনে ১৯৫৪ চনৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত সৰ্ব-ভাৰতীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক আৰু হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত হোৱা ছবিখনৰ এক বিশেষ প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত সুৰাইয়াই গোৱা মিৰ্জা গালিবৰ গজল আৰু তেওঁৰ অভিনয়ক তৎকালীন ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে উচ্চ প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু সুৰাইয়াই গালিবক জীৱন্ত কৰি তোলা বুলি মন্তব্য কৰিছিল।
সংগীত
সংগীত ৰচনা কৰিছে গুলাম মহম্মদে। গীত আৰু গজলবোৰত কণ্ঠদান কৰিছে সুৰাইয়া, মহম্মদ ৰফি আৰু তালাত মেহমুদে।
বক্স-অফিচ
মিৰ্জা গালিব ১৯৫৪ চনৰ বক্স-অফিচৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰীৰ তালিকাত চতুৰ্থ স্থানত আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ত্ৰিজঁটা
ত্ৰিজঁটা (त्रिजटा) হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এগৰাকী ৰক্ষী যাক লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণে অপহৰণ কৰা সীতাক ৰক্ষা কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছে। ৰামায়ণৰ পৰৱৰ্তী অভিযোজনত ত্ৰিজঁটাক ৰাৱণৰ ভ্ৰাতৃ বিভীষণৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ৰামায়ণত ত্ৰিজঁটাক এগৰাকী জ্ঞানী, বৃদ্ধা ৰাক্ষসী হিচাপে দেখা যায়, যি সীতাক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ ৰাৱণৰ ধ্বংস আৰু সীতাৰ স্বামী ৰামৰ বিজয়ৰ সপোন দেখে। ত্ৰিজঁ‌টাই সীতাৰ সৈতে ৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ যায়। যেতিয়া সীতাই তেওঁৰ স্বামীক অচেতন দেখি তেওঁক মৃত বুলি অনুমান কৰে, ত্ৰিজঁটাই সীতাক ৰামৰ সুস্থতাৰ বিষয়ে আশ্বস্ত কৰে। ৰামায়ণৰ পৰৱৰ্তী অভিযোজনসমূহত ত্ৰিজঁটা ৰামৰ পক্ষ লোৱা ৰাৱণৰ ভাতৃ বিভীষণৰ কন্যা। পৰৱৰ্তী সংস্কৰণ, বিশেষকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ সংস্কৰণসমূহত তেওঁ যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণভূমিকা পালন কৰে।
ত্ৰিজঁ‌টাক ৰাৱণৰ অনুগত হিচাপে উপস্থাপন কৰা কেইটামান ব্যতিক্ৰমৰ বাহিৰে, তেওঁক সাধাৰণতে প্ৰতিকূল তাড়নাৰদ্বাৰা প্ৰাভাৱিত হোৱা সীতাৰ বান্ধৱী আৰু নিষ্ঠাৱান সঙ্গী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। বহুসময়ত তেওঁ সীতাক সান্ত্বনা প্ৰদান কৰে আৰু বাহিৰৰ জগতখনৰ বাতৰি আনি দিয়ে। তেওঁ সীতাক আত্মহত্যা কৰাৰ পৰাও বিৰত ৰাখে। ৰামৰ বিজয় আৰু ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত, ত্ৰিজঁ‌টাক সীতা আৰু ৰামে পুৰস্কৃত কৰে। যদিও ৰামায়ণৰ কিছুসংখ্যক অভিযোজনে তেওঁক ৰামৰ ভক্ত বুলি উল্লেখ কৰিছে, দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ সংস্কৰণবোৰে প্ৰায়ে তেওঁক ৰামৰ কপি-সেনাপতি হনুমানৰ পত্নী হিচাপে চিত্ৰিত কৰিছে। হনুমানৰ ফালৰপৰা তেওঁৰ এক পুত্ৰ সন্তানো আছে। তেওঁক বাৰাণসী আৰু উজ্জয়িনীত স্থানীয় দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়।
নাম
যদিও ৰামায়ণৰ ভাৰতীয়, জাভানীজ আৰু বালিনীজ সংস্কৰণে তেওঁক ত্ৰিজঁ‌টা বুলি উল্লেখ কৰিছে, লাওচৰ ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰামত তেওঁ পুনুকায়, থাইলেণ্ডৰ ৰামাকিনত বেন্যাকাই আৰু মালয়েচিয়াৰ হিকায়ত চেৰি ৰামাত দেৱী চেৰি জালি নামেৰে জনাজাত।
ৰামায়ণ
বাল্মীকিৰ মূল ৰামায়ণত, ত্ৰিজঁ‌টাক এগৰাকী বৃদ্ধা ৰাক্ষসীৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু মুখ্যতঃ দুটা ঘটনাত উপস্থাপন হৈছে। ইয়াৰে প্ৰথমটো মহাকাব্যখনৰ পঞ্চম অধ্যায় সুন্দৰা কাণ্ডত সংঘটিত হয়। এই আখ্যানমতে অপহৃত ৰাজকুমাৰী সীতাক লংকাৰ অশোক বনত বন্দী কৰা হয়। লংকাধিপতি ৰাৱণে সীতাক যিকোনো প্ৰকাৰে বিয়া কৰাবলৈ সৈমান কৰিবলৈ সীতাক পহৰা দি ৰখা ৰাক্ষসীসকলক আদেশ দিয়ে। কিন্তু সীতাই দৃঢ়তাৰে এয়া অস্বীকাৰ কৰে। ৰাৱণ যোৱাৰ পিছত, ৰাক্ষসীসকলে সীতাক তাইৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ হাৰাশাস্তি কৰা আৰম্ভ কৰে। বৃদ্ধা ত্ৰিজঁ‌টাই এই কাৰ্যত হস্তক্ষেপ কৰে। লগতে তেওঁ এক সপোনৰ কথাও বৰ্ণনা কৰে যি ৰাৱণৰ ধ্বংস আৰু ৰামৰ বিজয়ৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰে।
সপোনত ত্ৰিজঁ‌টাই ৰাম আৰু তেওঁৰ ভায়েক লক্ষ্মণক ঐশ্বৰিক হস্তী ঐৰাৱতক সীতাৰ ফালে চলাই অনা দেখে। ৰামে সীতাক কোলাত লৈ আকাশলৈ উঠি যায় আৰু ইয়াৰ ফলত সীতাই সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক স্পৰ্শ কৰিব পাৰে। তাৰ পিছত তিনিওজনে লংকালৈ যাত্ৰা কৰে আৰু উত্তৰদিশে উৰা মাৰিবলৈ পুষ্পক বিমানত উঠে। আনহাতে তেলত ভিজি থকা ৰাঙলী বৰণৰ ৰাৱণ মাটিত পৰি থাকে। ৰাৱণ এটা গাধৰ ওপৰত দক্ষিণলৈ যায় আৰু গোবৰৰ গাঁতত পৰে। ৰঙা বস্ত্ৰ পৰিহিতা এগৰাকী কৃষ্ণবৰ্ণ নাৰীয়ে তেওঁক দক্ষিণলৈ টানি নিয়ে। ৰাৱণৰ পৰিয়ালৰ অন্যান্য সদস্য, যেনে তেওঁৰ ভাতৃ কুম্ভকৰ্ণ আৰু পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ একে ধৰণৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়। ৰাৱণৰ ভায়েক বিভীষণক ৰাজকীয় শুকুলা পোছাকত পুষ্পক বিমানৰ কাষত চাৰিটা দন্তযুক্ত হাতী চলোৱা দেখা যায়। লংকা নগৰ সাগৰত ডুব যায় আৰু ৰামৰ বাৰ্তাবাহকে নগৰখন জ্বলাই দিয়ে। ত্ৰিজাঁ‌টাই ৰাক্ষসীসকলক সীতাৰ আশ্ৰয় ল'বলৈ আৰু তেওঁৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে সীতাই প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে যদি ত্ৰিজঁ‌টাৰ সপোন বাস্তৱায়িত হয়, তেন্তে তেওঁ নিজৰ ৰাক্ষসী প্ৰহৰীসকলক সুৰক্ষা দিব।
দ্বিতীয় ঘটনাটো ষষ্ঠ অধ্যায় অৰ্থাৎ যুদ্ধ কাণ্ডত পোৱা গৈছে। ৰাম আৰু তেওঁৰ ভায়েক লক্ষ্মণে সীতাক ৰাক্ষসৰাজৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ এক বান্দৰ বাহিনী লৈ আহে। যুদ্ধৰ প্ৰথম দিনা ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিতে দুই ভ্ৰাতৃক নাগপাশ অস্ত্ৰৰে বান্ধি ৰাখে আৰু তেওঁলোকে জ্ঞান হেৰুৱায়। ৰাৱণে সীতাক ত্ৰিজঁ‌টাৰ সৈতে যুদ্ধক্ষেত্ৰ পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে। স্বামীৰ মৃত্যু হৈছে বুলি ভাবি সীতাই দুখ প্ৰকাশ কৰে যদিও ত্ৰিজঁ‌টাই তেওঁক আশ্বস্ত কৰে যে ৰাম-লক্ষ্মণ জীয়াই আছে। ত্ৰিজঁ‌টাই সীতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰতি ভালপোৱা প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁক কয় যে সীতাৰ "নৈতিক চৰিত্ৰ আৰু নম্ৰ প্ৰকৃতিয়ে" তেওঁক ভাল পাবলৈ বাধ্য কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
স্থাপত্য
স্থাপত্য বা বাস্তুকলা (architecture) হৈছে অট্টালিকাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত, নিৰ্মাণ আৰু সুশোভিতকৰণৰ বিষয়ৰ অধ্যয়নৰ সৈতে জড়িত বিজ্ঞানৰ এক শাখা। ই প্ৰক্ৰিয়া আৰু পৰিকল্পনা, ডিজাইনিং আৰু ভৱন বা অন্যান্য গাঁথনি নিৰ্মাণ দুয়োৰে সৈতে জড়িত। অট্টালিকাৰ ভৌতিক ৰূপত স্থাপত্যৰচনাক প্ৰায়ে সাংস্কৃতিক প্ৰতীক আৰু শিল্পকৰ্ম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ঐতিহাসিক সভ্যতাসমূহৰ প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ স্বাক্ষৰবহনকাৰী স্থাপত্যৰ সাফল্যৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়।
প্ৰাগৈতিহাসিক যুগতে আৰম্ভ হোৱা এই প্ৰথাক সাতখন মহাদেশৰ সভ্যতাসমূহৰ বাবে সংস্কৃতি প্ৰকাশ কৰাৰ উপায় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই কাৰণে স্থাপত্যক কলাৰ এক প্ৰকাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। স্থাপত্যবিদ্যাৰ গ্ৰন্থসমূহ প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ৰচনা কৰা হৈছিল। স্থাপত্য তত্ত্বৰ ওপৰত প্ৰাচীনতম উপলব্ধ পাঠ হৈছে ৰোমান স্থাপত্যবিদ ভিট্ৰুভিয়াছৰ প্ৰথম শতিকাৰ গ্ৰন্থ 'ডি আৰ্কিটেক্টাৰা'। এই গ্ৰন্থমতে এটা ভাল অট্টালিকাই স্থিৰতা, উপযোগিতা আৰু সৌন্দৰ্যক মূৰ্ত ৰূপত প্ৰকাশ কৰে। বহু শতিকাৰ পিছত লিয়ন বাটিষ্টা এলবাৰ্টীয়ে তেওঁৰ ধাৰণাবোৰ আৰু অধিক বিকশিত কৰিছিল আৰু সৌন্দৰ্যক তেওঁলোকৰ অনুপাতত পোৱা অট্টালিকাৰ এক বস্তুনিষ্ঠ গুণ হিচাপে দেখি তেওঁ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। জৰ্জিঅ ভাছাৰীয়ে তেওঁৰ 'লাইভছ অৱ দ্য মোষ্ট এক্সেলেন্ট পেইণ্টাৰছ, স্কাল্পাটৰছ এণ্ড আৰ্কিটেক্টছ'ত কিছুমান বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যশিল্পী আৰু স্থাপত্যবিদৰ বিষয়ে লিখিছিল আৰু ষোড়শ শতিকাত কলাৰ শৈলীৰ ধাৰণা আগবঢ়াইছিল। ঊনবিংশ শতিকাত লুই চুলিভানে ঘোষণা কৰিছিল যে "ফৰ্মে ফাংচন অনুসৰণ কৰে"। "ফাংচন"-এ ধ্ৰুপদী "উপযোগিতা" সলনি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ইয়াত কেৱল ব্যৱহাৰিকই নহয়, বৰঞ্চ নান্দনিক, মানসিক আৰু সাংস্কৃতিক মাত্ৰাও অন্তৰ্ভুক্ত বুলি বুজা গৈছিল। বহনক্ষম স্থাপত্যৰ ধাৰণা বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
স্থাপত্যশিল্প মৌখিক স্থানীয় স্থাপত্য হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল যি পৰীক্ষণ আৰু ত্ৰুটিৰ পৰা সফল প্ৰতিলিপিলৈ বিকশিত হৈছিল। গ্ৰীক আৰু ৰোমান স্থাপত্যই নাগৰিক গুণাগুণৰ প্ৰতি মনোনিৱেশ নকৰালৈকে প্ৰাচীন নগৰীয় স্থাপত্য কলা শাসকসকলৰ ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰতীক ধৰ্মীয় গাঁথনি আৰু ভৱন নিৰ্মাণত ব্যস্ত আছিল। ভাৰত আৰু চীনা স্থাপত্যই সমগ্ৰ এছিয়াত প্ৰভাৱিত ৰূপ আৰু বিশেষকৈ বৌদ্ধ স্থাপত্যই বিভিন্ন স্থানীয় ৰূপ লৈছিল। ইউৰোপীয় মধ্যযুগত, ৰোমানেস্ক আৰু গথিক কেথেড্ৰেল আৰু এবেৰ সমগ্ৰ ইউৰোপীয় শৈলীৰ উদ্ভৱ হৈছিল আনহাতে নৱজাগৰণে নামৰ দ্বাৰা পৰিচিত স্থপতিবিদসকলৰ দ্বাৰা ৰূপায়ণ কৰা ধ্ৰুপদী ৰূপৰ পক্ষপাতী আছিল। পিছলৈ স্থপতিবিদ আৰু অভিযন্তাসকলৰ ভূমিকা পৃথক হৈ পৰে। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত আধুনিক স্থাপত্যৰ আৰম্ভণি হৈছিল। ই এক অৱন্ত-গাৰ্ড আন্দোলন হিচাপে মধ্যবিত্ত আৰু শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া এক নতুন যুদ্ধোত্তৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ বাবে উপযুক্ত এক সম্পূৰ্ণ নতুন শৈলী বিকশিত কৰিব বিচাৰিছিল। আধুনিক কৌশল, সামগ্ৰী আৰু সৰলীকৃত জ্যামিতিক ৰূপৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ ফলত উচ্চ-উচ্চ বিশাল গগনচুম্বী সংৰচনাৰ পথ প্ৰশস্ত হৈছিল। বহুতো স্থপতিবিদ আধুনিকতাবাদৰ প্ৰতি মোহভঙ্গ হৈছিল যাক তেওঁলোকে ঐতিহাসিক আৰু নান্দনিকবিৰোধী বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু উত্তৰ-আধুনিক আৰু সমসাময়িক স্থাপত্য বিকশিত কৰিছিল।
বৰ্তমান সময়ত স্থাপত্য নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰখন জাহাজৰ নক্সাৰ পৰা আভ্যন্তৰীণ সজ্জালৈকে সকলোবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ বিজ্ঞান আৰু কলাৰ সুকীয়া শাখা হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।
দিল্লী ফটোগ্ৰাফী মহোৎসৱ
দিল্লী ফটোগ্ৰাফী ফেষ্টিভেল হৈছে দিল্লীত নজৰ ফাউণ্ডেচনে আয়োজন কৰা দুবছৰীয়া ফটোগ্ৰাফী মহোৎসৱ। ডিপিএফৰ তৃতীয় সংস্কৰণ ২০১৫ চনৰ ৩০ অক্টোবৰৰ পৰা ৮ নৱেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই মহোৎসৱ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় কলা কেন্দ্ৰ (IGNCA) ত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
দিল্লী ফটোগ্ৰাফী ফেষ্টিভেল ২০১১ চনত আৰম্ভ হৈছিল, ফটোগ্ৰাফাৰ প্ৰশান্ত পঞ্জিৰ আৰু দিনেশ খানাৰ দ্বাৰা নজৰ ফাউণ্ডেচনৰ অধীনত।
নজৰ ফাউণ্ডেচন দিল্লী ফটোগ্ৰাফি মহোৎসৱৰ স্বত্বাধিকাৰ আৰু অভিভাৱক সংস্থা। দিল্লী ফটোগ্ৰাফ ফেষ্টিভেলৰ প্ৰথম দুটা সংস্কৰণ ভাৰত বাসস্থান কেন্দ্ৰৰ সৈতে অংশীদাৰীত হৈছিল আৰু আই এইচ চিত অনুষ্ঠিত হৈছিল। অৱশ্যে, ২০১৫ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা আৰু তাৰ পিছত, আই এইচ চিৰ সৈতে এই অংশীদাৰিত্ব তেতিয়াৰে পৰা ভাঙি পেলোৱা হৈছে।
বৰ্ণবৈষম্য নীতি
right|250px|thumb|বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ আমোলৰ এক বিজ্ঞপ্তি: "শ্বেতাংগসকলৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে। এই ৰাজহুৱা পৰিসৰ আৰু ইয়াৰ সুবিধাসমূহ কেৱলমাত্ৰ শ্বেতাংসকলৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সংৰক্ষিত। আদেশক্ৰমে: প্ৰাদেশিক সচিব" বৰ্ণবৈষম্য নীতি বা আপাৰ্টহাইট (আফ্ৰিকান্স ভাষাত: Apartheid) দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ পশ্চিম আফ্ৰিকা (বৰ্তমানৰ নামিবিয়া)-ত ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৯০-ৰ দশকলৈ চলা জাতিগত বিভাজনৰ এক নীতি বা ব্যৱস্থা। এই ব্যৱস্থাত মূলতঃ ক'লা চালৰ কৃষ্ণাংগ লোকসকলক বগা চালৰ শ্বেতাংগ লোকসকলৰ পৰা নিলগাই ৰাখি কেৱল শ্বেতাংগ লোকক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্ণবৈষম্য নীতিয়ে শ্বেতাংগৰ আধিপত্য (white supremacy)-ৰ ওপৰ ভিত্তি কৰি এক স্বৈৰাচাৰী ৰাজনৈতিক সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল, যাৰ ফলত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত দেশখনৰ সংখ্যালঘু শ্বেতাংগ লোকসকলে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। সামাজিক স্তৰবিন্যাসৰ এই পদ্ধতি অনুসৰি শ্বেতাংগ নাগৰিকসকলে সৰ্বোচ্চ মৰ্যদা লাভ কৰিছিল, তাৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে স্থান আছিল এছিয়, বৰ্ণসংকৰ আৰু আফ্ৰিকাৰ কৃষ্ণাংগ লোকসকলৰ। বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক প্ৰভাবসমূহ আজিও অব্যাহত আছে।  আফ্ৰিকান্স ভাষাৰ শব্দ "আপাৰ্টহাইট"-ৰ অৰ্থ "পৃথকীকৰণ" বা জাতিগত পাৰ্থক্যৰ ওপৰ ভিত্তি কৰি পৃথক আবাসীক ব্যৱস্থা।
ইতিহাস
১৯২৯ চনত প্ৰথম আপাৰ্টহাইট শব্দৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ হয় আৰু ১৯৪০-ৰ দশকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ নেশ্বনেল পাৰ্টি (এনপি)-এ ৰাজনৈতিক শ্লোগানত এই শব্দটো ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। শব্দটোৰ সৈতে জড়িত যি নীতি তাৰ উদ্ভৱ ইয়াৰো আগতে ঘটিছিল। ১৬৫২ চনতে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত শ্বেতাংগ লোকৰ বসতি স্থাপন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগেই এই নীতিৰো প্ৰচলন আৰম্ভ হয়।
ঔপনিবেশ
১৬৫২ চনত ওলন্দাজ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কেপ টাউন চহৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কৰি কেপ ক'ল'নী স্থাপন কৰিছিল। ১৭৯৫ চনত ব্ৰিটিছসকলে কেপ ক'ল'নী দখল কৰে। ব্ৰিটিছসকল মূলতঃ দীৰ্ঘ সমুদ্ৰযাত্ৰাৰ বিৰতিৰ বাবে বিশ্ৰাম আৰু দাস ব্যৱহাৰৰ উদ্দেশ্যে এই এলেকা দখল কৰে আৰু স্থায়ীভাবে বসতি স্থাপন কৰাত উৎসাহিত হয়। ওলন্দাজসকলে কেপ ক'ল'নীত স্বায়ত্বশাসীত বুয়েৰ ৰিপাব্লিক (Boer Republic) গঠন কৰে। বুয়েৰ শব্দটো ওলন্দাজ ভাষাৰ -ইয়াৰ অৰ্থ কৃষক। সেই অঞ্চলটোত ভাব-বিনিময়ৰ বাবে ওলন্দাজ আৰু জাৰ্মানীক ভাষা মিলি আফ্ৰিকান্স ভাষাৰ সৃষ্টি হয়। পৰবৰ্তী সময়ত কেপ ক'ল'নী ব্ৰিটিছসকলৰ দখললৈ যায় আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উত্তৰাঞ্চলত এক বুয়েৰ ৰিপাব্লিক গড়ি তোলাৰ চেষ্টা কৰে। ১৮৬৭ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ খনিত হীৰা আৰু ১৮৮৪ চনত সোণ আৱিস্কাৰ হয়। এইবোৰ মূল্যবান সম্পদৰ সন্ধানত বহিৰাগত লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ কিছু বছৰ পাছত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কৃষ্ণাংগ আদিবাসী, ব্ৰিটিছ শাসকশ্ৰেণী আৰু ওলন্দাজ লোকসকলৰ মাজত ত্ৰিপাক্ষিক যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দল গঠিত হয়; যেনে শ্বেতাংগসকলৰ "নেশ্বনেল পাৰ্টি", কৃষ্ণাংগসকলৰ "আফ্ৰিকান নেশ্বনেল কংগ্ৰেছ"।
১৯৪৮ চনৰ নিৰ্বাচনত শ্বেতাংগসকলৰ নেশ্বনেল পাৰ্টি জয়ী হয়। তাৰপাছৰে পৰা শ্বেতাংগ শাসকশ্ৰেণীয়ে নিয়ন্ত্ৰন কৰি থাকে অ-শ্বেতাংগসকলক। ইয়াৰ ফলত যি নীতিৰ সৃষ্টি হয়, সেয়াই "আপাৰ্টহাইট" বা বৰ্ণবৈষম্য নীতি। সমগ্ৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকাক বগা বা শ্বেতাংগ, কলা বা কৃষ্ণাংগ, বৰ্ণসংক বা কালাৰড আৰু ইণ্ডিয়ান- এই চাৰি ভাগত বিভক্ত কৰা হয়; শেষৰ দুটা শ্ৰেণীক কেইটাবাটাও উপশ্ৰেণীতো ভাগ কৰা হয়।
প্ৰতিবাদ
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ শ্বেতাংগ চৰকাৰে সেই সময়ত এক আইন প্ৰণয়ন কৰিছিল, যাক "পাচ আইন" (Pass laws) নামেৰে জনা যায়। এই আইন অনুসৰি, কৃষ্ণাংগসকলে সকলো সময়তে তেওঁলোকৰ পৰিচয়সংক্ৰান্ত নথিপত্ৰ বহন কৰিব লাগিব। ১৯৬০ চনৰ ২১ মাৰ্চত ৰাজধানী জোহানছবাৰ্গৰ পৰা ৫০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে ছাৰ্পভিল চহৰৰ আৰক্ষী চকীৰ বাহিৰত কৃষ্ণাংগসকলে বৰ্ণবৈষম্য আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। পিছে আৰক্ষীয়ে প্ৰতিবাদকাৰীদকলৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰ গুলিবৰ্ষণ কৰে। ফলত ৬৯ জন লোক নিহত আৰু কমেও ১৮০ জন লোক আহত হয়।
আফ্ৰিকান নেশ্বনেল কংগ্ৰেছৰ অন্যতম নেতা নেলছন মেণ্ডেলা বৰ্ণবাদ বিৰোধী আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁক দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বৰ্ণবাদী চৰকাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু ৰাজদ্ৰোহকে আদি কৰি বিভিন্ন অপৰাধৰ বাবে যাবজীৱন কাৰাদণ্ড দিয়া হয়।
প্ৰচণ্ড প্ৰতিবাদৰ ফলত চৰকাৰে নেলছন মেণ্ডেলাক মুক্তি দিয়াত বাধ্য হয়। ১৯৯০ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তেওঁক কাৰামুক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত তেওঁ তেওঁৰ দলৰ হৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ শ্বেতাংগ চৰকাৰৰ সৈতে শান্তি আলোচনাত অংশ লয়। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বৰ্ণবাদৰ অৱসান ঘটে আৰু সকলো বৰ্ণৰ লোকৰ অংশগ্ৰহণেৰে ১৯৯৪ চনত গণতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:সামাজিক বিভাজন শ্ৰেণী:আধুনিক ইতিহাস
অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থা
অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠা হয় ১৯৯৯ চনৰ ২০ নৱেম্বৰত যোৰহাট জিলাৰ চন্দ্ৰকান্ত ভৱনত। প্ৰথমবাৰৰ বাবে দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ নেতৃত্বত অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। এই সংস্থা ২০০১ চনৰ ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে ছ’চাইটিজ ৰেজিষ্ট্ৰেচন এক্ট XXI of 1860 ৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হয়। ২০০২ চনত অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাই ‘ভাৰতীয় বিজ্ঞান লেখক সংস্থা (Indian Science Writer's Association)ৰ আছাম চেণ্টাৰ ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
কৰ্মশালা
অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাই ইতিমধ্যে ওঠৰখন জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান গ্ৰন্থ আৰু দুখন স্মৃতিগ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত ‘ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান সজাগতা বৰ্ষ ২০০৪’উপলক্ষে। ছখন বিজ্ঞান চেতনা পুস্তিকা ২০০৪ চনত যোৰহাট আঞ্চলিক গৱেষণাগাৰৰ আৰ্থিক সাহায্যত প্ৰকাশ কৰা হয়। সংস্থাই অসমৰ জনজাতিসকলৰ মাজত বিজ্ঞান প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্যে পদক্ষেপ লৈ ২০০২ চনত ডিমাচা ভাষাত “যিনি আলাংপাউ যায়বা বেমাৰ বুঠু’’ নামৰ এখন স্বাস্থ্য বিষয়ক গ্ৰন্থ অসম ৰাজ্যিক বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু পৰিৱেশ পৰিষদৰ আৰ্থিক সাহায্যত প্ৰকাশ কৰিছিল। অসম বিজ্ঞান লেখক সংস্থাই আৰম্ভণিৰে পৰা বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ উদ্দেশ্যে কেইবাখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্মশালা আয়োজন কৰি আহিছে। এই কৰ্মশালা আৰু অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
ছাংগে জলপ্ৰপাত
ছাংগে জলপ্ৰপাত পশ্চিম বংগৰ লিংচাইখা খাছমহলত অৱস্থিত এটা জলপ্ৰপাত। মুঠ উচ্চতা ৩০০ মিটাৰ (৯৮৪ ফুট) উত্তৰ বংগৰ সৰ্বোচ্চ উচ্চতাৰ জলপ্ৰপাত। ছাংগে জলপ্ৰপাত কালিম্পংৰ চিত্ৰময় উপত্যকাৰ মাজত অৱস্থিত।
স্থান
পশ্চিম বংগৰ কালিমপং জিলাৰ কলাখামৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ (২.৫ মাইল) আৰু লাভা গাঁৱৰ পৰা ১০ কিলোমিটাৰ (৬.২ মাইল) দুৰত্বত আৰু ২২০০ মিটাৰ (৭,২১৮ ফুট) উচ্চতাত ছাংগে জলপ্ৰপাত অৱস্থিত। জলপ্ৰপাতটো দৰ্শন কৰিবলৈ হ'লে শেষৰ ৯০০ মিটাৰ (০.৫৬ মাইল) বাট খোজেৰে যাব লাগে। এই জলপ্ৰপাতৰ দৃশ্য উপভোগ কৰিবলৈ আশে পাশে কেইবাটাও ভিউইং ডেক উপলব্ধ।
বিৱৰণ
ছাংগে জলপ্ৰপাতৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য আকৰ্ষণীয়। এইবাবেই দুৰ্গম বাট অতিক্ৰম কৰিও এই শোভা উপভোগ কৰিবলৈ পৰ্য্যটকৰ সমাগম ঘটে।
ছাংগে জলপ্ৰপাতলৈ যোৱা পৰ্য্যটকসকলে শেষৰ ৯০০ মিটাৰ পথ খোজকাঢ়ি যোৱাৰ প্ৰয়োজন। এই জলপ্ৰপাতৰ পৰা কাঞ্চনজংঘা পৰ্বতো দেখা পোৱা যায়। জলপ্ৰপাতৰ আশেপাশে থকা বনাঞ্চলখনত বহুতো থলুৱা চৰায়ো দেখিবলৈ পোৱা যায়।
পৰ্যটন
পশ্চিম বংগৰ কালিম্পং অঞ্চলত অৱস্থিত ছাংগে জলপ্ৰপাত পৰ্য্যটনৰ বাবে এক আকৰ্ষণীয় ঠাই। কোলাখামৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ আৰু লাভাৰ পৰা ১০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে পৰ্যটকে গাড়ীৰে ইয়ালৈ সহজে যাব পাৰে। মাথোঁ জলপ্ৰপাতটো পাবলৈ শেষৰ ৯০০ মিটাৰ পথ ট্ৰেকিং কৰিব লাগে।
ৰাজহুৱা বা ব্যক্তিগত বাছ সেৱাৰ অভাৱৰ বাবে এই জলপ্ৰপাতৰ দৰ্শনাৰ্থীসকলে ব্যক্তিগতভাৱে যাতায়তৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ প্ৰয়োজন।
ছাংগে জলপ্ৰপাত পুৱা ৬ বজাৰ পৰা বিয়লি ৫ বজালৈ দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে খোলা থাকে। পৰ্বতাৰোহণ আৰু ট্ৰেকিঙৰ দৰে কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে ছাংগে জলপ্ৰপাত এক আকৰ্ষণীয় স্থান।
ছাংগে জলপ্ৰপাতৰ ওচৰত থাকিবলৈ ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ বাবে ইয়াৰ আশে-পাশে কেইবাখনো হোটেল, ৰিজৰ্ট, আৰু হোমষ্টে আছে। উদাহৰণস্বৰূপে চেংগে ফল্ছ ৰিজৰ্ট, কোলাখাম হোটেল পেৰাডাইজ লেক ভিউ, নিওৰা ভেলী, জংগল কেম্প আদি।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ জলপ্ৰপাত শ্ৰেণী:কালিম্পং জিলা
ঘাম্বৰু
ঘাম্বৰু বা ঘিমৰু এবিধ লতাজাতীয় একবৰ্ষী সপুষ্কক উদ্ভিদ। ইয়াৰ ফল খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক ঘিমৰুল বা ঘামৰুল নামেৰেও জনা যায়।
বিৱৰণ
ঘামৰু এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ কাণ্ড সাধাৰণতে ৰুক্ষ শুঙেৰে আবৃত। পাতবোৰ ত্ৰিকোণীয়, ডিম্বাকৃতিৰ আৰু ইয়াতো ৰুক্ষ আৰু কঠিন শুঙ থাকে। পাতৰ ঠানি ১-৬ চে:মি: দীঘল হয়। ফুলবোৰ সৰু আৰু হালধীয়া ৰঙৰ। ইহঁ‌ত একাকী বা কাচিৎহেযোৰ বা তিনিপাহকৈ দেখা যায়। ফুলৰ থোপাসমূহ ৫-১০ মিলিমিটাৰ দীঘল, ঘন লোমশ ডালত ফুলে। ফুলবোৰ ৬-৮ মিলিমিটাৰ দীঘল, পাহিবোৰ ডিম্বাকৃতিৰ আৰু দীঘলীয়া। ফলবোৰ উপবৃত্তাকাৰ বা কেতিয়াবা সামান্য ত্ৰিকোণীয় হয়। ইয়াৰ উপৰিভাগ মসৃণ আৰু সাধাৰণতে গাঢ় সেউজীয়া ৰেখাযুক্ত। দেখাত ক্ষুদ্ৰ তৰমুজৰ দৰে। পকিলে হালধীয়া বৰণ ধৰে।
ব্যৱহাৰ
শুকান ঘাম্বৰুৰ মিহি গুড়ি প্ৰাকৃতিক মাংস নৰমকাৰক হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। সতেজ ফলৰ চাটনিও তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ সোৱাদ টেঙাজাতীয়।
অসমৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ মৃতদেহ সৎকাৰ পদ্ধতি
ডিমাচা
ডিমাচা সমাজত মৃতকৰ শটোক সৰিয়হ, হালধি আৰু ঘিলাগুটি পিহি গা ধুৱাই পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰ পিন্ধাই পশ্চিম দিশে বাঁহৰ ঢাৰিৰ ওপৰত শুৱাই দিয়ে । মৃতকৰ কপালত, চকুত, মুখত আত্মীয়সকলে ধাতুৰ মুদ্ৰা লগাই দিয়ে, মৃতকৰ মূৰত তেল সানি মূৰ ফনিয়াই দিয়ে । মৃতকৰ শিতানৰ ফালে অলপ ধান, ধানৰ ওপৰত এটা সৰু জাপি আৰু অলপমান কপাহ ৰাখে । ইয়াৰ পিছত মৰাশটো নিবলৈ দুডাল কামিৰে শটোৰ জোখ লোৱা হয় আৰু সেই অনুসৰি বাঁহৰ চাঙি সাজে । শ্মশানলৈ শটো নিয়াৰ আগতে শৱ দাহ কৰিবলৈ বুলি স্থলদেৱতাৰ পৰা মাটি কিনি লোৱাৰ উদ্দেশ্যে কেইজনমানে বাহঁৰ সৰু চোঙা এটা কাটি তাতে পইচা এটা ভৰাই চিতা সজা ঠাইত পুতি দিয়ে আৰু ইয়াৰ পিছত তাতে ছটা খুটি পুটি চিতা সজা হয় । মৃতকজনক শ্মশানলৈ নিয়াৰ আগেয়ে এগৰাকী বয়োজ্যেষ্ঠ মহিলাই ভাত সিজাই লাওপানীৰ লগত সজাই দিয়াৰ নিয়ম কৰে আৰু ইয়াৰ লগতে বয়োজ্যেষ্ঠ মহিলাসকলে পুৰ্ব্বপুৰুষক সুঁৱৰি 'গাৰাচিংমা' নামৰ গীত গায় । শৱদেহ শ্মশানলৈ লৈ যাওঁতে এগৰাকী মহিলাই পাচিত এৱাঁ সূতা লৈ টুকুৰা-টুকুৰ কৰি বাটে বাটে ছটিয়াই যাই আৰু এগৰাকী মহিলাই ধান, কপাহ আৰু খুচুৰা পইচা ছটিয়াই যাই । শ্মশানলৈ শৱ নিয়াৰ পৰত ব‍াঁহৰ চাঙীখন আত্মীয়সকলে ভাৰ পাতি লয় আৰু চাঙীখন একেবাৰে তুলি লোৱাৰ সলনি তিনিবাৰ দোপমাৰিহে কান্ধত তুলি লয় আৰু এজনে হাঁহ বা কুকুৰাৰ কণী এটা চাংখনত মাৰি ভাঙি ঘৰৰ চাললৈ দলিয়াই পঠিয়াই । সাধাৰণতে নিজ পুত্ৰই মুখাগ্নি কৰাৰ নিয়ম, যদি নিজ পুত্ৰ নাথাকে তেনেহলে বংশৰ ল'ৰাই মুখাগ্নি কৰে । শৱ দাহ কৰাৰ পিছত মৰিশালিৰ পৰা এঙাৰবোৰ আতঁৰাই পৰিস্কাৰ কৰি এটা তুলসী পুলি ৰুই থই অহাৰ নিয়ম । সোণ-ৰূপ-তাম আৰু তুলসী মিহলি পানী ছটিয়াই ঘৰ পৱিত্ৰ কৰা হয় । সাতদিনৰ দিনা নিয়ম অনুসৰি মৃতদেহ দাহ কৰোঁতাসকলক লাওপানী আৰু নিৰামিষ ভোজ-ভাত খুৱাই । শ্ৰাদ্ধৰ দিন বছৰেকৰ ভিতৰতে ঠিক কৰি  কুকুৰা, গাহৰি, ছাগলী, হাঁহ ইত্যাদিৰে বিভিন্ন নিয়ম কৰি শ্ৰাদ্ধ পতা হয় ।
মিচিং
মিচিংসকলে মৃতকৰ কাপোৰ-কানি সোলোকাই পুনৰ ওলোটাকৈ পিন্ধাই দিয়ে । মৃত ব্যক্তিজনৰ মুখত এখিলা পাত চুপিৰ আকৃতি কৰি পানী নাইবা আপং ঢালি দিয়ে । মাতিত গাতঁ খান্দি কাঠৰ বাকচত মৃতদেহ ভৰাই প্ৰথমে মৃতকৰ পুত্ৰই মাটি দিয়ে । আৰু ইয়াৰ পাছত সেই স্থানত উপস্থিত আটায়ে মাটি দিয়ে । মৃতদেহ সৎকাৰ সম্পন্ন নোহোৱা পৰ্যন্ত মৃত ব্যক্তিজনৰ গাৱঁৰ কোনোৱে ৰন্ধা-বঢ়া নকৰাটো নিয়ম । মৃতকক সৎকাৰ কৰি অহাৰ পিছত গা ধুই লগতে জুইৰ সেক লৈ নিজকে শুদ্ধি কৰে । মৃতকৰ ঘৰৰ মানুহে তিনিদিনৰ দিনা বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ সহায়ত নিয়ম কৰি সুচি হয় আৰু ভোজ-ভাত খায় । সেইদিনা কবৰত মৃতকৰ উদ্দেশ্যে ভাত আগবঢোৱা হয় । এমাহৰ মূৰত পুনৰ শুচি হৈ গাহৰি আৰু কুকুৰা মাৰি আত্মীয়-কুটুম্বক ভোজ ভাত খোৱায় ।
ৰাভা
ৰাভাসকলে আত্মাৰ অস্তিত্ব গভীৰভাৱে বিশ্বাস কৰে । মৃতকক গা ধুৱাই পৰিস্কাৰ কৰি নতুন কাপোৰ পিন্ধাই এৰাতি বিচনাত শোৱাই ৰাখে । পুৰুষ-মহিলা উভয়ে শৱ দাহন প্ৰক্ৰিয়াত আনন্দৰে যোগদান কৰে । মহিলাসকলে মদ আৰু সান্দহগুৰি আনি উপস্থিতসকলক বিলাই আৰু মৃতকৰ কাণত খঞ্জৰী বজায় । মৃতদেহ জুইত দাহ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ পাছত আটায়ে গা-পা ধুই শুদ্ধ হৈ 'চকা' পান কৰে ।
চিংফৌ
আগৰ দিনত চিংফৌসকলে মৃতদেহ মাটিত পুতি সৎকাৰ কৰিছিল আৰু এই প্ৰথাৰ নাম 'লুপথু-মাংবু' । আজিকালি চিংফৌসকলে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত পৰি মৃতদেহ জুইত পুৰি সৎকাৰ কৰে । চিংফৌসকলে আত্মীয়ৰ মৃত্যু হলে লঘোণ নিদি লগে-ভাগে ভালকৈ এসাঁজ খায় কাৰণ তেওঁলোকে ভাবে যে আত্মীয়সকলক নোখোৱালে মৃতকৰ আত্মাই কষ্ট পাই । মৃত্যুৰ সাতদিনৰ দিনা বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ সহায়ত শ্ৰাদ্ধৰ নিয়মবোৰ কৰা হয় ।
টাই খাময়াং
মৃতকক পীৰাত বহুৱাই ওলোটাকৈ টেকেলিৰে পানী ঢালি গা ধুৱাই ওলোটাকৈ কাপোৰ পিন্ধাই পাটীত শুৱাই দিয়াৰ পাছত বগা কাপোৰেৰে ঢাকি দিয়া হয় । সমাজে আৰ্শীৱাদ দিয়াৰ পাছত সৎকাৰৰ কাৰনে শৱ উলিওৱা সময়ত শৱদেহৰ ভৰি কেইটা ঘৰৰ পৰা আগত উলিয়াই নিজৰ মাটিত দাহ বা সমাধিস্থ কৰা হয় । ঘৰৰ বাহিৰত কাৰোবাৰ মৃত্যু ঘটিলে মৃতদেহ ঘৰৰ চোতাললৈ অনা নহয় আৰু পান-তামোলৰ সৈতে কেইপইছামান দি মাটি অকন কিনি লোৱাৰ নিয়ম কৰি বাহিৰে বাহিৰে শ্মশানতে মৃতদেহ দাহ কৰা হয় । সাধাৰণতে মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধৰ নিয়ম সাত দিনৰ দিনা সম্পূৰ্ণ বৌদ্ধ ৰীতি-নীতিৰে কৰা হয় ।
উৎস
১/ড° থুনু কলিতা,(সম্পা.) অসমৰ লোকাচাৰ আৰু লোকবিশ্বাস ।
২/জয়কান্ত শৰ্মা,(সম্পা.) অসমৰ জনজাতিসকলৰ ধৰ্মীয় আচাৰ আৰু সংস্কৃতি ।
৩/প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য,(সম্পা.) অসমৰ জনজাতি ।
সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষ
সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষ(Hankhipto Asom Biswakosh) হৈছে শান্তনু কৌশিক বৰুৱাৰ পৰিকল্পনা, সংকলন আৰু সম্পাদনাত প্ৰকাশিত এখন অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত কেৱল অসম বিষয়ক তথ্যসমৃদ্ধ গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখন পাঁচটা খণ্ডত বিভক্ত। ২০২১ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰথমটি খণ্ড প্ৰকাশ পায়। অসমৰ অলেখ আপুৰুগীয়া খবৰ, ৰেকৰ্ড, পৰিসংখ্যাৰ সহিতে অসম বিষয়ক ভালেমান স্বল্পালোচিত আৰু অনালোচিত বিষয়ৰ অন্তৰ্ভুক্তি তথা শেহতীয়া তথ্যৰ সংযোজন সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষৰ বৈশিষ্ট্য। ইয়াৰ পঞ্চম তথা অন্তিম খণ্ডত এখন বিস্তৃত নিৰ্ঘণ্ট থাকিব।
বিৱৰণ
কিতাপখনৰ নাম সম্পৰ্কে লেখকে প্ৰথম খণ্ডৰ নিবেদন শীৰ্ষক কলমত এনেদৰে লিখিছে,"দৰাচলতে ইংৰাজী encyclopaedia বা encyclopedia শব্দৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ বিশ্বকোষৰ 'বিশ্ব'ৰ অৰ্থ আক্ষৰিক নহয়, মূলতঃ ব্যঞ্জনামূলকহে। ইয়াৰ অৰ্থ সম্যকো আৰু/অথবা ব্যাপকো। কোনো নিৰ্দিষ্ট বিষয় বা প্ৰসংগৰ সম্ভাব্য সকলো দিশ সামৰি নতুবা সম্ভাব্য সকলো বিষয়ৰ এক সম্যক ধাৰণা সন্নিৱিষ্ট কৰি প্ৰস্তুত কৰা আকৰ গ্ৰন্থই বিশ্বকোষ। ...দ্বিতীয়তে, এই বিশ্বকোষ এক নিৰ্দিষ্ট বিষয়কেন্দ্ৰিক বিশ্বকোষ- অসম বিশ্বকোষ। ... এইটো কথাও সঁচা যে অসমকেন্দ্ৰিক সকলো কথা নাইবা বিষয় এই গ্ৰন্থই সামৰিব পৰা নাই। প্ৰৱিষ্টি নিৰ্বাচন আৰু বৰ্ণনা উভয় ক্ষেত্ৰতে ই সংক্ষিপ্ত। ... এই সকলো দিশ সচেতনভাৱে বিবেচনা কৰি ইয়াৰ নাম থোৱা হৈছে সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষ।"
সংকলকৰ চমু পৰিচয়
তথ্যৰ বৈচিত্ৰ্যময় তথা গতিশীল জগতখনৰ লগত পঢ়ুৱৈক চিনাকি কৰোৱা অসমৰ লেখক, সাংবাদিক, তথ্যসম্ৰাট শান্তনু কৌশিক বৰুৱাৰ পৰিকল্পনাত সংকলিত হৈছে সংক্ষিপ্ত অসম বিশ্বকোষ। কিতাপখনৰ পৰিকল্পনা, প্ৰৱিষ্টি নিৰ্বাচন, সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছে লেখকে নিজে, সহযোগী সম্পাদক হৈছে প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা, সহকাৰী সম্পাদক হৈছে ডাঃ গীতাৰ্থ বৰদলৈব আৰু অনামিকা বড়া। এই কিতাপখনত প্ৰকল্প সহযোগী হিচাপে আছে অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা, ড° মৃদুস্মিতা ফুকন, শাংকব কৌশিক বৰুৱা, ড° জয়দীপ বৰুৱা, মনস্বিনী মহন্ত, ড° দেৱজিত বৰুৱা, ঈশান জ্যোতি বৰা আৰু অনিমেষ বৰা। প্ৰৱিষ্টি নিৰ্বাচনৰ সহকাৰী হিচাপে আছে, জ্যোতিৰূপম দত্ত, প্ৰাণজ্যোতি নাথ, নেত্ৰ কমল গোস্বামী, চাণক্য দাস, ভাস্কৰ ভূঞা, বিশ্বজিত বৈশ্য আৰু দীপশিখা দাস। কিতাপখনৰ প্ৰথম খণ্ডত মুঠ ৭৩জন সংকলন সহযোগী আছে।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:বিশ্বকোষ
গীতালি বৰা
কৰ্ম জীৱন
সাহিত্য সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত গীতালি বৰা বৰ্তমান প্ৰকাশ আলোচনীৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
কাজল
কাজল দেৱগন (Kajol Devgan; জন্ম: ৫ আগষ্ট ১৯৭৪) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত কাজল হিচাপে অধিক পৰিচিত। কাজল এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। হিন্দী ছবিৰ সৰ্বাধিক চৰ্চিত আৰু সমধিক প্ৰতিষ্ঠিত অভিনয়-শিল্পীসকলৰ ভিতৰত কাজল হৈছে অন্যতম। কাজলে লাভ কৰা অনেক বঁটা-সন্মানৰ ভিতৰত ছটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অন্তৰ্ভুক্ত। উল্লেখনীয় যে, সৰ্বাধিক বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰাটো কাজলৰ অন্যতম অভিলেখ। যিটো অভিলেখৰ পূৰ্বসুৰী আছিল তেখেতৰ খুৰীয়েক নূতন। ২০১১ চনত কাজলক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থটো অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানীত কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৪ চনত ৫ আগষ্টত মুম্বাইত কাজলৰ জন্ম হয়। কাজলৰ মাক তনুজা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু পিতৃ শমু মুখাৰ্জী এগৰাকী ছবি পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক। ২০০৮ চনত পিতৃৰ বিয়োগ ঘটে।
১৯৯৯ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰিত বলিউডৰ অভিনেতা অজয় দেৱগনৰ সৈতে কাজলে বৈবাহিক জীৱনৰ পাতনি মেলে।
সংক্ষিপ্ত কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছবি 'বেখুদি' আছিল কাজলৰ প্ৰথমখন ছবি। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ কালতেই কাজলে সেই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল। সেইসময়ত কাজলৰ বয়স আছিল ষোল্ল। কাজলে বৰ্ডি স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। স্কুলখনৰ নাম আছিল ছেইণ্ট জোছেফ কনভেণ্ট স্কুল, পঞ্চগিৰি। অধ্যয়নৰ বাদেও কাজলে পাঠ্যক্ৰম-বৰ্হিভূত কৰ্ম যেনে-নৃত্যাদিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত কাজলে শিক্ষা ত্যাগ কৰে আৰু ১৯৯৩ চনত কেৰিয়াৰৰ প্ৰথমখন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবিত অভিনয় কৰে। শ্বাহৰুখ খানে অভিনয় কৰা সেই ছবিখনৰ নাম আছিল বাজীগৰ। ১৯৯৪ চনত কাজলে অইন এখন সফল ছবিত অভিনয় কৰে। নাম আছিল 'য়েহ দিললগী'। কাজলে শ্বাহৰুখ খানৰ লগত একাধিক ছবিত অভিনয় কৰে, যিবোৰৰ অধিকাংশ ছবিয়েই ছুপাৰহিটৰ মৰ্যাদা পায়। তাৰে ভিতৰত 'দিলৱালে দুলহানীয়া লে জায়েংগে' (১৯৯৫) আৰু 'কুচ কুচ হোতা হ্যেয়' (১৯৯৮) হৈছে অন্যতম। এই দুয়োখন ছবিৰ জৰিয়তেই কাজলে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰে। 'কুচ কুচ হোতা হ্যেয়' আছিল স্কটলেণ্ডত দৃশ্যগ্ৰহণ হোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় ছবি। পৰৱৰ্তী সময়ৰ দুখন বিশেষ ছবি 'গুপ্ত' (১৯৯৭) আৰু 'দুশমন' (১৯৯৮)ৰ জৰিয়তে কাজলে সমালোচকৰ পৰা নিৰ্মেদ ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে।
২০০১ চনত কাজলে 'কভি খুচি কভি গম'ত অভিনয় কৰে আৰু তৃতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০০৬ চনত কাজলক দেখা যায় আমিৰ খানৰ লগত, এখন ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি 'ফানা'ত। ২০১০ চনত মুক্তিলাভ কৰা 'মাই নেইম ইজ খান' হৈছে কাজলৰ জীৱনৰ আন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি। এই দুয়োখন ছবিৰ বাবেই কাজলে ফিল্মফেয়াৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
সময় হৈছেনে?
সময় হৈছেনে? (Samay Haisene) হৈছে অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, অনুবাদক তথা শিশু-সাহিত্যিক বন্দিতা ফুকনৰ এখন কল্পবিজ্ঞান মূলক গ্ৰন্থ। এইখন কেইবাটাও কল্পবিজ্ঞান কাহিনীৰ একত্ৰ সংকলন। ২০১৬ চনৰ জুলাই মাহত বনলতা প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা ১৩১ আৰু মূল্য ১০০ টকা। লেখিকাই গ্ৰন্থখন "কল্পবিজ্ঞানৰ বিচিত্ৰ কাহিনী ভালপোৱাসকলৰ হাতত" অৰ্পণ কৰিছে।
বিৱৰণ
কল্পবিজ্ঞানমূলক গ্ৰন্থখন লিখাৰ আঁৰত বিজ্ঞান বিষয়ক ভালপোৱাৰ বিষয়ে লেখিকাই গ্ৰন্থখনৰ পাতনিত এনেদৰে লিখিছে, "নিজে বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰী হোৱাৰ বাবে বিজ্ঞান বিষয়টো মোৰ বৰ প্ৰিয়। সেইদৰে কল্পবিজ্ঞান কাহিনীবোৰো পঢ়ি বৰ ভাল পাওঁ।" সময় হৈছেনে? গ্ৰন্থখনৰ পূৰ্বে তেওঁৰ কাহিনী, উপন্যাস, সংকলন মিলি ১৮ খন কল্পবিজ্ঞানমূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে ১৯৯০ চনৰ পৰা কল্পবিজ্ঞানমূলক কাহিনী ৰচনা কৰা বন্দিতা ফুকনৰ প্ৰথমখন কল্পবিজ্ঞান কাহিনীৰ সংকলন হৈছে দ্বিতীয় ব্যক্তি।
সময় হৈছেনে? সংকলনখনত মুঠ ১৫ টা কল্পবিজ্ঞানমূলক কাহিনী আছে। সেইকেইটা হৈছে - এটোপাল ঘাম, উদ্ধাৰ, নিখুঁত, ভৱিষ্যতৰ বীজ, সময় হৈছেনে?, সম্পৰ্ক, ঈৰ্ষা, আহ্বান, এটা ভূমিকম্পৰ অপেক্ষাত, হুল, অসহায়, সাক্ষাৎকাৰ, ভুল, প্ৰাপ্তি-অপ্ৰাপ্তি আৰু শেষ উপহাৰ ।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
বন্দিতা ফুকন অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, অনুবাদক, শিশু-সাহিত্যিক আৰু মূলতঃ বিজ্ঞান আৰু কল্পবিজ্ঞান লেখক। তেখেত অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰা যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা অভিযন্তা। অনুবাদক হিচাপে নিজৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলা বন্দিতা ফুকনে ২০১১ চনত শিশু-সাহিত্যৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমিৰ বঁটা লাভ কৰে।লেখিকা বন্দিতা ফুকনৰ সাহিত্য-কৰ্ম অসমৰ কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে। গল্প-উপন্যাসকে ধৰি শিশু আৰু কিশোৰৰ উপযোগী হোৱাকৈ যুগুত কৰা ভালেমান গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেখেতৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ সংখ্যা হৈছে ১২৬ খন।উল্লেখযোগ্য যে, বন্দিতা ফুকন উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা কল্প-বিজ্ঞান লেখিকা। জনপ্ৰিয় অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী বিস্ময়ৰ পাতত "প্ৰিয়তমা" নামৰ কল্পবিজ্ঞান কাহিনীটোৰ জৰিয়তে তেখেতে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
চাউল
চাউল (Rice) হৈছে অৰাইজা ছেটিভা (Oryza sativa, এছিয়ান ধান) বা সচৰাচৰ কম ব্যৱহাৰ হোৱা অৰাইজা গ্লেবেৰিমা (Oryza glaberrima, আফ্ৰিকান ধান) নামৰ ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ বীজ। বনৰীয়া ধান শব্দটো সাধাৰণতে খেতিৰ বাবে উপযুক্ত জিজানিয়া (Zizania) আৰু পোৰ্টেৰেচিয়া (Porteresia) গণৰ প্ৰজাতিসমূহৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, অৱশ্যে এই শব্দটো অৰাইজা গণৰ আদিম বা খেতি নকৰা প্ৰকাৰসমূহৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।
খাদ্য শস্য হিচাপে, ঘৰুৱা চাউল হৈছে বিশ্বৰ মানৱ জনসংখ্যাৰ আধাতকৈও অধিক লোকৰ বাবে বিশেষকৈ এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত মুখ্য খাদ্য। কুঁহিয়াৰ (১.৯ বিলিয়ন মেট্ৰিক টন) আৰু মাকৈ (১ বিলিয়ন মেট্ৰিক টন)ৰ পিছত ই হৈছে বিশ্বব্যাপী তৃতীয় সৰ্বাধিক উৎপাদিত (চাউল, ২০১৪ চনত ৭৪১.৫ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন) কৃষিজাত সামগ্ৰী। যিহেতু কুঁহিয়াৰ আৰু মাকৈ শস্যৰ বৃহৎ অংশ মানুহৰ ব্যৱহাৰৰ বাহিৰেও আন উদ্দেশ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সেয়ে মানুহৰ পুষ্টি আৰু কেলৰি গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত চাউল হৈছে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ খাদ্য শস্য। মানুহে বিশ্বজুৰি গ্ৰহণ কৰা কেলৰিৰ এক-পঞ্চমাংশতকৈ অধিক কেলৰি চাউলৰ পৰা আহৰণ কৰে। বিশ্বত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চাউল পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ ৰন্ধন প্ৰণালীও অঞ্চলভেদে পৃথক হোৱাৰ দেখা যায়।
ধান খেতি কৰাৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতি হৈছে কঠীয়া ৰোপণ কৰাৰ সময়ত বা পিছত পথাৰ প্লাৱিত কৰা। এই সৰল পদ্ধতিৰ বাবে সুন্দৰ জলসিঞ্চন পৰিকল্পনাৰ প্ৰয়োজন যদিও ই অপতৃণ আৰু কীট−পতংগৰ বিকাশ হ্ৰাস কৰে। ধান খেতিৰ বাবে পথাৰ প্লাৱিত কৰাটো বাধ্যতামূলক নহয় যদিও, জলসিঞ্চনৰ আন সকলো পদ্ধতিৰ বাবে উদ্ভিদৰ বিকাশৰ সময়ত অপতৃণ আৰু কীট−পতংগ নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা আৰু মাটিৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে এক পৃথক পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন হয়।
সাধাৰণতে বাৰ্ষিক উদ্ভিদ হিচাপে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়, যদিও ক্ৰান্তীয় এলেকাত ই বহু−বাৰ্ষিক উদ্ভিদ হিচাপেও জীয়াই থাকিব পাৰে আৰু ৩০ বছৰলৈকে শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰে। কম শ্ৰমিক ব্যয় আৰু উচ্চ বৰষুণ থকা দেশ আৰু অঞ্চলৰ বাবে ধান খেতি উপযুক্ত, কিয়নো এই খেতি কৰাৰ বাবে অধিক শ্ৰম আৰু পৰ্যাপ্ত পানী অতি প্ৰয়োজনীয়। অৱশ্যে, পানী নিয়ন্ত্ৰণকাৰী প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰি থিয় পাহাৰ বা পাহাৰীয়া এলেকাতো ইয়াৰ খেতি কৰিব পাৰি। যদিও ইয়াৰ মূল প্ৰজাতিবোৰ এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ কিছুমান অংশৰ স্থানীয়, তথাপিও বিশ্বব্যাপী বহুতো সংস্কৃতিত শতিকা জুৰি হোৱা বাণিজ্য আৰু ৰপ্তানিৰ বাবে সেইবোৰতো বৰ্তমান ই সাধাৰণ খেতিলৈ ৰূপান্তৰ হৈ পৰিছে।
ব্যৱহাৰ
চাউলৰ পৰা বিভিন্ন খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়:
অন্য ব্যৱহাৰ
মধ্যযুগীয় ইছলামিক গ্ৰন্থসমূহত এই উদ্ভিদ চিকিৎসা পদ্ধতিত ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে।
চাউলৰ শ্বেতসাৰ প্ৰসাধনী পাউডাৰ হিচাপে আৰু কাপোৰ ধোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শস্য শ্ৰেণী:খাদ্য
ছাৰোগেছি
ছাৰোগেছি বা মাতৃ প্ৰতিনিধিত্ব (surrogacy) হৈছে এক আইনী চুক্তিৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা এগৰাকী মহিলাই (ছাৰোগেট মাতৃ) নিজৰ গৰ্ভত আন এটা দম্পতীৰ হৈ এটা সন্তান বহন আৰু প্ৰসৱ কৰিব পাৰে। দুই প্ৰকাৰৰ ছাৰোগেছি আছে: আংশিক (জেনেটিক), আৰু সম্পূৰ্ণ (গৰ্ভধাৰণ)। আংশিক ছাৰোগেছিত চাৰোগেট মাতৃৰ বংশানু শিশুটোৰ গাত থাকে, কিয়নো গৰ্ভধাৰণ সাধাৰণতে পিতৃৰ শুক্ৰাণু আৰু ছাৰোগেট মাতৃৰ ডিম্বাণু সংযোগ কৰি কৃত্ৰিমভাৱে গৰ্ভধাৰণ ঘটোৱা হয়। সম্পূৰ্ণ ছাৰোগেছিত, শিশুটোৰ মূল অভিভাৱক এহাল পৃথক দম্পতী আৰু আইভিএফ (In vitro fertilisation) প্ৰজনন কৌশলৰ জৰিয়তে ছাৰোগেট মাতৃৰ গৰ্ভত কৃত্ৰিমভাৱে দম্পতীহালৰ শুক্ৰাণু আৰু ডিম্বাণুৰ সংযোগ ঘটোৱা হয়।
সাধাৰণতে, ১০ টাৰ মাজত ১টা দম্পতী বন্ধ্যাত্বত ভোগিব পাৰে। অৱশ্যে, বন্ধ্যাত্বৰ হাৰ দেশসমূহৰ মাজত পৃথক হয়, < ৫% ৰ পৰা > ৩০%, তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই উন্নয়নশীল দেশসমূহত বাস কৰে। কিছুমানে ডিম্বস্ফোটন অন্তৰ্ভুক্তিৰ (ovulation induction) দৰে চিকিৎসা কৰে, আনহাতে আন কিছুমানে আইভিএফৰ দৰে সহায়ক প্ৰজনন কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে। আন বহুতে এই সকলোবোৰ চেষ্টা কৰা স্বত্বেও নিসন্তান হৈ থাকে। এই গোটটোৰ দুটা বিকল্প বাকী থাকে: হয় শিশু গ্ৰহণ কৰা (শিশু তুলি লোৱা) বা ছাৰোগেছিৰ সহায় লোৱা। শিশু গ্ৰহণ কৰাটো কঠিন আৰু ইয়াৰ আইনমতে বহুতো নিয়ম আছে। কিছুমান অনুৰ্বৰ দম্পতীয়ে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ সৈতে 'জেনেটিক লিংক'বা বংশানু সংযোগ ৰাখিবলৈ পছন্দ কৰে। সেয়েহে ছাৰোগেছিৰ দ্বাৰা এই সমস্যাবোৰৰ কিছুমান সমাধান কৰিব পাৰি।