cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
এনচেফেলাইটিচ
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে এছিয়া মহাদেশত বছৰি পঞ্চাছ হাজাৰজনলৈকে লোকে ভাইৰেল এনচেফেলাইটিচ ৰোগত ভোগে। ৰোগাক্ৰান্ত হোৱা এই পঞ্চাছ হাজাৰজন লোকৰ ভিতৰৰ পোন্ধৰ হাজাৰজনৰ মৃত্যু হয় আৰু ইয়াৰে অধিকাংশই ভাৰত, চীন আদি দক্ষিণ-পূব এছিয়া মহাদেশৰ দেশসমূহৰ। ২০১১ চনত ভাৰতবৰ্ষত এই ৰোগত ১১৬৯ জনৰ প্ৰাণহানি হৈছিল। ২০১১চনত অসমত ১৫৯ জনৰ ভাইৰেল এনচেফেলাইটিচ ৰোগত মৃত্যু হৈছিল আৰু তাৰে অধিকাংশই আছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ। আসাম ট্ৰিবিউন কাকতৰ এক বাতৰি অনুসৰি ২০১১চনত অসমৰ ২৭ খনৰ ভিতৰত ২০খন জিলাই এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। ২০১২ চনৰ আগষ্টলৈকে অসমত ২২ জনৰ প্ৰাণহানি ঘটিছে। দেশৰ ডাঙৰ প্ৰদেশ উত্তৰ প্ৰদেশত ২৬৩জন আৰু বিহাৰত ৮২জন লোকৰ এই বছৰত এতিয়ালৈকে মৃত্যু হৈছে। ইয়াৰে অধিকাংশই হ'ল শিশু। মৃত্যুৰ সংবাদ আহিছে তমিলনাডু, উৰিষ্যা আৰু কাষৰীয়া পশ্চিম বংগৰ পৰাও। ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ বাহিৰে গোটেই দেশখনতেই ৰোগৰ প্ৰাদূৰ্ভাৱ দেখা যায়। বেচিকৈ ৰোগ হোৱা দেখা যায় জুনৰ পৰা চেপ্তেম্বৰৰ ভিতৰত। কিন্তু কমকৈ হ’লেও গোটেই বছৰটোৱেই ৰোগ চলি নথকা নহয়। কৃষিজীৱী লোকৰ বসতি থকা গ্ৰামাঞ্চলত এনচেফেলাইটিচৰ প্ৰাদূৰ্ভাৱ বেছি।
এনচেফেলাইটিচ উৎপন্ন হোৱাৰ কাৰণসমূহ
ঘাইকৈ ভাইৰাচৰ দ্বাৰা এনচেফেলাইটিচ ৰোগ হয়। জাপানিজ-বি ভাইৰাচ, হাৰপিজ চিম্প্লেস্ক ভাইৰাচ, মিজলচ, মাম্পচ, পলিঅ', চিকেন পস্ক, ৰুবেলা, কস্কচেকি, চাইট'মেগাল' ভাইৰাচ, ৱেষ্ট-নীল, ইক' ভাইৰাচ, ভেনেজুৱেলান ইকুইন এনচেফেলাইটিচ ভাইৰাচ, ইষ্টাৰ্ণ ইকুইন এনচেফেলাইটিচ ভাইৰাচ আদিৰ দ্বাৰা এনচেফেলাইটিচ উৎপন্ন হ’ব পাৰে। এনচেফেলাইটিচৰ কৰিব পৰা ফাংগাচসমূহৰ নাম হ'ল - কেণ্ডিডা, মিউকৰ, ক্ৰিপ্ত ক'কাচ আদি।
এনচেফেলাইটিচৰ ফল
মস্তিষ্কৰ কোষসমূহ ফুলি উঠে। কোষবোৰ নষ্ট হ’বলৈ ধৰে। মস্তিষ্কৰ ভিতৰত ৰক্তক্ষৰণ হয়। এইবিলাক ক্ৰিয়াৰ ফলতেই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ দেখা দিয়ে। মগজুৰ মূল অংশ চেৰিব্ৰেল কৰ্টেস্ক, চেৰিবেলাম, থেলামাচ আৰু স্পাইনেল কৰ্ডত ইনফ্লেমেচন চলি থাকে।
এনচেফেলাইটিচ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ
পোনতেই জনোৱা ভাল যে ৰোগৰ লক্ষণসমূহ সাধাৰণ পানী লগা,চৰ্দি জ্বৰৰ দৰেও হব পাৰে নাইবা অত্যন্ত গুৰুতৰো হব পাৰে। ই বহু পৰিমাণে ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিজনৰ শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ (যাক ইমিউনিটি বোলে) ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। শৰীৰত ৰোগৰ বীজাণু প্ৰবেশ কৰাৰ পৰা লক্ষণ ফুটি উঠালৈকে সময়চোৱাক ডাক্তৰী ভাষাত 'ইনকুবেচন পিৰিয়'ড' বোলে। এনচেফেলাইটিচৰ ইনকুবেচন পিৰিয়'ড ৫ ৰ পৰা ১৫ দিনৰ ভিতৰত। ডিব্ৰুগড়ৰ ৰিজঅ'নেল মেডিকেল ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰত ২০০০-২০০২ চনলৈ ৭৬৩জন ৰোগীৰ ওপৰত এক অধ্যয়ন চলোৱা হৈছিল। তেওঁলোকে প্ৰকাশকৰা তথ্য অনুসৰি লক্ষণসমূহ আছিল এনে : - জ্বৰ ১০০% ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত, মতিভ্ৰম ৮২%, মূৰৰ বিষ ৭১%, ডিঙিৰ জঠৰতা ৫৪%, অস্বাভাবিক লৰচৰ ৫১%, পৰীক্ষা কৰিলে পোৱা তীব্ৰ জাৰ্ক ( Increased Jerk ) ৪৮%, অস্থিৰতা ৪৫%, মাংসপেশিৰ বৰ্দ্ধিত ট'ন (Muscle Tone) ৩৫%, ফিট হোৱা ৩৪%, অচেতন হোৱা ২১%। এই ৰোগীসকলৰ সৰহ সংখ্যকেই (৯৬%) আছিল গ্ৰামাঞ্চলৰ।
সাধাৰণতে কম বয়সীয়া লোক বেচিকৈ ৰোগাক্ৰান্ত হয় যদিও যি কোনো বয়সৰ লোকৰ এনকেফেলাইিচ হব পাৰে। কেঁচুৱাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় ডাঙি কোলাত ললে কান্দে, মাতৃদুগ্ধ বা আন খাদ্যলৈ অনীহা, বমি কৰা, অস্থিৰতা, মূৰ-গাৰ জঠৰতা, কপালখন ফুলি উঠা আৰু জ্বৰ থকা। আন লোকৰ সাধাৰণতে হোৱা লক্ষণসমূহ হ'ল - জ্বৰ,শৰীৰ অবশ হোৱা, ডিঙি আৰু পিঠিৰ জঠৰতা, মূৰৰ বিষ,বমি, ডিঙিৰ বিষ, মুখত ঘা হোৱা, মানসিক অস্থিৰতা, মানসিক ভ্ৰম, নিদ্ৰাচ্ছন্ন হোৱা, পোহৰ সহ্য কৰিব নোৱৰা হোৱা, কথা পাহৰি যোৱা, মানুহ চিনিব নোৱৰা হোৱা, খোজৰ অস্থিৰতা,ভুল নিৰ্ণয় লোৱা আদিৰ উপৰিও পেৰালাইচিচ, ফিট হোৱা, হেলুচিনেচন আদি হব পাৰে। এনচেফেলাইটিচত আক্ৰান্ত হলে গৰ্ভৱতী মহিলাৰ সন্তানৰ নানা অহিত (আনকি গৰ্ভপাতো)হব পাৰে। এনচেফেলাইটিচত মৃত্যুৰ হাৰ ৫%ৰ পৰা ৩৫% লৈকে দুদোল্যমান। চিকিৎসাৰ সা-সুবিধা আৰু ৰোগীৰ ইমিউনিটিৰ ওপৰত মৃত্যুহাৰ নিৰ্ভৰ কৰে।
মণিৰাম দেৱান
মণিৰাম দেৱান (Maniram Dewan) উনৈশ শতিকাৰ অসমৰ সমাজ জীৱনৰ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি আছিল। তেওঁৰ জন্ম হয় ১৮০৬ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত শিৱসাগৰ জিলাৰ চাৰিঙত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম মুক্তিয়াৰ ৰামদত্ত আৰু মাকৰ নাম কৌশল্যা আছিল।
এনচেফেলাইটিচ
ৰোগৰ চিনাক্তকৰণ
ৰোগৰ লক্ষণ সমূহেই ৰোগ চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰে। তথাপিও চিকিৎসালয় ভেদে পৰীক্ষাৰ মানদণ্ডৰ তাৰতম্য হয়। পোনতেই তেজৰ ৰুটিন পৰীক্ষা কৰিব লাগিব। তাৰ পিছত আহিব পিঠিৰ ৰাজহাঁড়ৰ পৰা পানী ( Cerebro Spinal Fluid)উলিয়াই কৰা পৰীক্ষা যাক লাম্বাৰ পাংচাৰ বোলে। চেৰিব্ৰ স্পাইনেল ফ্লুইডত সাধাৰণতে শ্বেতৰক্ত কণিকা আৰু প্ৰটিনৰ মাত্ৰা বাঢ়ে, গ্লুকজ লেভেলৰ পৰিবৰ্তন নহয়। মগজুৰ ই ই জি, চি টি স্কেন, এম আৰ আই আদি হ'ল লাগতিয়াল পৰীক্ষা। মগজুৰ কিমান অংশ কেনেদৰে ফুলিছে সেইয়া চি টি বা এম আৰ আই কৰিলে জনা যায়। এম আৰ আইত চিটি তকৈ বেচি উন্নত ছবি পোৱা যায়।
মণিৰাম দেৱান
কৰ্মজীৱন
১৮২৮ চনত উজনি অসমৰ পলিটিকেল এজেণ্ট কেপ্টেইন নিউভিলে ইংৰাজৰ অধীনত মণিৰামক ৰেভিনিউ চিৰস্তাদাৰ আৰু তহছিলদাৰ বাব দিয়ে। ১৮৩৩ চনৰ পৰা ১৮৩৭ চনলৈকে ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ অধীনত বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱা বাব পাইছিল। পুৰন্দৰ সিংহই ৰাজ্য হেৰুৱাৰ পাছত মাহে ৫০ টকাৰ বেতনত এতিয়াৰ (২০১২ চন) শিৱসাগৰ জিলাৰ চেৰেকাপাৰ, কোঁৱৰপুৰ আৰু মেটেকা মৌজাৰ মৌজাদাৰ হয়। ১৮৩৯ চনত মৌজাদাৰৰ কাম ইস্তফা দি ব্ৰিটিছৰ আচাম টি কোম্পানীত দেৱান পদ গ্ৰহণ কৰে। ১৮৪৫ চনত কোম্পানীৰ চাকৰি এৰি এতিয়াৰ (২০১২চন) যোৰহাট জিলাৰ চেনিমৰাত আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ চিংলৌত নিজাকৈ দুখন চাহবাগান আৰম্ভ কৰে। এওঁৱে আছিল প্ৰথম অসমীয়া চাহ খেতিয়ক।
১৮৫২ চনত পুৰন্দৰ সিংহৰ পুত্ৰ চাৰিংৰজা কামেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যু হোৱাত তেখেতৰ নাবালক পুত্ৰ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ চাৰিংৰজা হয়। নাবালক ৰজাৰ হৈ মণিৰামে সেই সময়ত চাৰিংৰাজ্য পৰিচালনা কৰিছিল। ১৮৫৭চনৰ শেষৰফালে মণিৰাম দেৱানে চাৰিংৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক সমগ্ৰ উজনি অসমৰ ৰজা পাতিবলৈ ব্ৰিটিছক অনুৰোধ কৰাৰ ঊদ্দশ্যে তেতিয়াৰ ব্ৰিটিছ-ভাৰতৰ ৰাজধানী কলিকতালৈ যায়। সেই সময়তে ভাৰতত চলি থকা চিপাহী বিদ্ৰোহৰ কথা জানিব পাৰি ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰিবলৈ সাজু হবৰ বাবে কলিকতাৰ পৰাই কন্দপেৰ্শ্বৰ সিংহলৈ এখন পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে। সেই পত্ৰখন ব্ৰিটিছৰ আৰক্ষী বিষয়া হৰনাথ দাৰোগাৰ হাতত পৰে। হৰনাথে সেইখন শিৱসাগৰ জিলাৰ জিলাধিপতি হলউদক দিয়ে। চিঠিখনৰ দ্বাৰাই মণিৰাম দেৱানে ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ পৰিকল্পনা কৰা বুলি সন্দেহ কৰাত তেওঁক তেতিয়াই কলিকতাত বন্দী কৰে আৰু যোৰহাটলৈ আনি বিচাৰ কৰি ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাট নগৰৰ মাজ-মজিয়াত মুকলিকৈ জনচক্ষুৰ আগত ফাঁচী দিয়ে।
এনচেফেলাইটিচ
এনচেফেলাইটিচ ৰোগৰ চিকিৎসা
চিকিৎসাৰ লক্ষ্য হ'ল ৰোগীৰ প্ৰাণৰক্ষাৰ উপৰিও কষ্টসমূহৰ অৱসান ঘটোৱা। ৰোগীৰ উপযুক্ত বিশ্ৰাম, খাদ্য বা চেলাইন যোগে পৰিপুষ্টি সাধন, জ্বৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ, লক্ষণসমূহৰ প্ৰতিকাৰ, মানসিক দিশত সহায়ক হোৱা আদি দিশত চকু দিব লাগে।
মণিৰাম দেৱান
সাহিত্যিক কৰ্মৰাজী
মণিৰাম দেৱানে ফাৰ্চী-বঙালী মিশ্ৰিত অসমীয়া ভাষাত "বুৰঞ্জী বিবেক ৰত্ন" নামৰ এখন পুথি ৰচনা কৰিছিল। কলিকতাৰ “সমাচাৰ দৰ্পণ”ত প্ৰবন্ধ পাতি লিখিছিল। সাধাৰণ মানুহে তেখেতক "কলিতা-ৰজা" নাম দিছিল।
এনচেফেলাইটিচ
এনচেফেলাইটিচ ৰোগৰ প্ৰতিৰোধক
১৮৭০ চনত জাপানত "গ্ৰীষ্মকালীন এনচেফেলাইটিচ" নামৰ খ্যাতিৰে এক মহামাৰীৰূপে এই ৰোগ পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্বৰ দৃষ্টিগোচৰ হয়। তাৰ পিছত পুনৰ ১৯২৪ চনত ৬১২৫জন লোক এনচেফেলাইটিচত আক্ৰান্ত হয় আৰু তাৰে ৬২% (৩৭৯৭ জন) মৃত্যুমুখত পৰে। ১৯৪০ চনত চীনদেশত, ১৯৪৯ চনত কোৰিয়াত (৫৫৪৮জন ৰোগী) আৰু ১৯৭৮ চনত ভাৰতত (৬০০০জন ৰোগী) - এই ৰোগে মহামাৰীৰূপে দেখা দিয়ে। ১৯৩৫ চনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে জাপানত এইবিধ ভাইৰাচক ৰোগীৰ শৰীৰত চিনাক্ত কৰা হয়। আকৌ মহৰ এবিধ প্ৰজাতিৰ (Culex tritaeniorhynchus) গাত এইবিধ ভাইৰাচক উদ্ধাৰ কৰাতো সম্ভৱপৰ হয় ১৯৩৮ চনত। ইয়াৰ ভেকচিন নিৰ্মাণ কৰাত চীনদেশে আগভাগ লয়। ১৯৫০ চনৰ পৰা ভেকচিন বজাৰত উপলব্ধ হবলৈ ধৰে। বৰ্তমান আমাৰ দেশৰ দুটা প্ৰতিষ্ঠান ( বায়লজিকেল ইভানচ্ আৰু ভাৰত বায়টেক) ভেকচিন নিৰ্মাণৰ বিভিন্ন স্তৰৰ মাজদি অগ্ৰসৰ হৈ আছে।
মণিৰাম দেৱান
মৃত্যু
১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাট নগৰত তেওঁক ইংৰাজ চৰকাৰে ফাঁচী দি হত্যা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
এনচেফেলাইটিচ
এনচেফেলাইটিচ ৰোগৰ প্ৰতিৰোধক
ভেকচিনৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত চীন, জাপান, কোৰিয়া, টাইৱান আৰু থাইলেণ্ডত ৰোগৰ প্ৰাদূৰ্ভাৱ কমিছে। সেই কেইখন দেশত ৰোগে মহামাৰীৰ ৰূপ নোলোৱা হৈছে। কিন্তু এতিয়াও মাজে মাজে মহামাৰী হৈ থকা এই দেশসমূহ হ'ল- ভাৰতবৰ্ষ, নেপাল, বাংলাদেশ, ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া, শ্ৰীলংকা, মালেয়েচিয়া আৰু ম্যানমাৰ।
১৯৫৪ চনৰ পৰা জাপানত ভেকচিনৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছে। ১৯৮৩ চনত কোৰিয়া আৰু আমেৰিকাত ভেকচিন উপলব্ধ হয়। আমেৰিকাই দক্ষিণ পূৱ এছিয়া ভ্ৰমণলৈ আহিব খোজা লোকসকলক আৰু সৈন্যবাহিনীৰ লোকসকলক এই ভেকচিন লবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। ভেকচিন ২৮দিনৰ ব্যৱধানত মুঠ দুটা ললে এবছৰলৈ ৯৮% সুৰক্ষিত হয়। এবছৰৰ মূৰত পুনৰ বুষ্টাৰ লোৱাতো বাঞ্ছনীয়। কেতিয়াবা প্ৰথম পালি ভেকচিন লওঁতে গুৰুতৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হোৱা দেখিলে তেওঁক আৰু ছিটা দিব নালাগে। এজমা আৰু এলাৰ্জিৰ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ সতৰ্কতা অৱলম্বন কৰা উচিত। সাধাৰণতে গৰ্ভৱতী মহিলাক ছিটা দিয়া নাযায়। অসমত যোৱা বছৰৰ অক্টোবৰৰ পৰা চৰকাৰীভাবে ইয়াৰ যোগান ধৰা হৈছে। শিৱসাগৰত ভেকচিন লোৱা লোকৰো ৰোগ হোৱাৰ বাতৰি অতি উদ্বেগজনক। ভেকচিন কাচিৎ ব্যৰ্থ নোহোৱা নহয়। কিন্তু ব্যাপক হাৰত ব্যৰ্থতাৰ বাতৰিও উদ্বেগজনক। এনে ঘটনা বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাক জনোৱাৰ উপৰিও নিৰপেক্ষ অনুসন্ধানৰ অতি প্ৰয়োজন।
এনচেফেলাইটিচ বিয়পাৰ কাৰণ
কীট-পতংগই (আৰ্থ'পড) বিয়পোৱা ভাইৰাচক কয় আৰ্বোভাইৰাচ। জাপানিজ-বি ভাইৰাচ হ'ল এবিধ আৰ্বোভাইৰাচ। ইয়াক আশ্ৰয় দি ৰাখে গাহৰি, ঘোঁড়া, গাধ, ম'হ, কুকুৰ, ভেঁড়া, কেৰ্কেটুৱা,বাদুলি,বগলি নানা বনৰীয়া চৰাই আদি জন্তুয়ে। কিউলেস্ক মহে এইবিলাকৰ শৰীৰৰ পৰা ভাইৰাচ কঢ়িয়াইলৈ গৈ মানুহৰ শৰীৰত মেলি দিয়ে। মানুহৰ শৰীৰত ভাইৰাচৰ বৃদ্ধি হয় আৰু ব্যক্তিজন ৰোগাক্ৰান্ত হৈ পৰে। মানুহৰ পৰা মানুহলৈ ৰোগ নোসোঁচৰে। গাহৰি, ঘোঁড়াজাতীয় জন্তু হ'ল Amplifying host আৰু বগলীজাতীয় বনৰীয়া চৰাই হ'ল Maintance host। মহে এই বিলাক জন্তুক কামুৰি বেমাৰ ব্যাপ্ত হৈ থকাত সহায় কৰে। গতিকে মহৰ কামোৰৰ পৰা সকলো প্ৰকাৰে সুৰক্ষা লোৱাতো অতীব প্ৰয়োজনীয়। গাহৰি আদিৰ ফাৰ্ম ঘৰৰ পৰা যথেষ্ট নিলগত হব লাগে। মহৰ কামোৰৰ পৰা জন্তুবিলাকক বচাই ৰখাৰ ব্যৱস্থা লব লাগে আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ স্বচ্ছতাত বিশেষ চকু দিব লাগে। গাহৰি পালন নকৰা দেশ পাকিস্তানত জাপানীজ-বি এনচেফেলাইটিচ প্ৰায় নায়েই।
গৰ্ভৱতী মহিলাৰ যদি যৌনাংগত হাৰপিজ চিম্প্লেস্ক ভাইৰাচ থাকে তেনে সন্তানক সুৰক্ষা দিবলৈ চিজাৰিয়ান অপাৰেচন কৰাৰ প্ৰয়োজন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰোগ
দীন দয়াল উপাধ্যায় গ্ৰামীণ কৌশল আঁচনি
গ্ৰামীণ কৌশল আঁচনি বা ডিডিইউ-জিকেৱাই হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ যুৱ নিয়োগ আঁচনি।
পটভূমি
২০১৪ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত পণ্ডিত দীনদয়াল উপাধ্যায় ৰ ৯৮ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তী উপলক্ষে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী নিতিিন গাডকাৰী আৰু ভেংকয়া নাইডু য়ে ডিডিইউ-জিকেৱাই আৰম্ভ কৰিছিল। ডিডিইউ-জিকেৱাইৰ দৃষ্টিভংগী হৈছে "গ্ৰাম্য দৰিদ্ৰ যুৱক-যুৱতীসকলক অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বাধীন আৰু বিশ্বব্যাপী প্ৰাসংগিক কৰ্মশক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা।" ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে যুৱক-যুৱতীসকলক লক্ষ্য কৰি লোৱা, ১৫–৩৫ বছৰ বয়সৰ গোটত। ডিডিইউ-জিকেৱাই হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য জীৱিকা অভিযান (এনআৰএলএম)ৰ এটা অংশ, যাক গ্ৰাম্য দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ আয়ত বৈচিত্ৰ্য যোগ কৰা আৰু গ্ৰাম্য যুৱক-যুৱতীসকলৰ কেৰিয়াৰৰ আকাংক্ষা পূৰণৰ দ্বৈত লক্ষ্যৰে দায়িত্ব দিয়া হৈছে। ₹1,500 কৌটিৰ এটা কৰ্পাছৰ লক্ষ্য হৈছে গ্ৰাম্য যুৱক-যুৱতীসকলৰ নিয়োগযোগ্যতা বৃদ্ধি কৰা। এই কাৰ্যসূচীৰ অধীনত চৰকাৰৰ দক্ষতা বিকাশৰ পদক্ষেপৰ অংশ হিচাপে ডিজিটেল ভাউচাৰৰ জৰিয়তে ছাত্ৰজনৰ বেংক একাউণ্টত পোনপটীয়াকৈ ধন প্ৰদান কৰা হ’ব।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ আঁচনি শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰ
শূন্যৰে হৰণ
ৰাইমান গোলক, ৰিয়েল প্ৰজেক্টিভ লাইন আদিত ক/০ক সংজ্ঞা প্ৰদান কৰা হৈছে, কিন্তু তেনে প্ৰচেষ্টাই পাটীগণিতৰ আটাইতকৈ সৰল নিয়মকো সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰে।
ক/০ যে অসংজ্ঞাকৃত, এই কথা সৰ্বপ্ৰথম জৰ্জ বাৰ্কলিৰ দা এনেলিষ্টত প্ৰকাশ পাইছিল।
গণক যন্ত্ৰৰ কোনো প্ৰ'গ্ৰামত শূন্যৰে বিভাজনৰ বাবে বৃহৎ ভুলৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে। উত্তৰত + বা - অসীম, ত্ৰুতি বাৰ্তা, অসাংখ্যিক মূল্য পাব পৰা যায়, প্ৰগ্ৰামিং এনভাইৰন্মেণ্টৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। প্ৰ'গ্ৰামৰ চলন বন্ধও হ'ব পাৰে।
প্ৰাৰম্ভিক পাটীগণিতত
সাধাৰণ ভাষাত, 'হৰণ' বা 'বিভাজন'ৰ অৰ্থ হ'ল 'সমানভাৱে ভগাই দিয়া'। উদাহৰণ স্বৰূপে, এখন মেজত দহটা পিঠা আছে। সেই পিঠা কেইটাক পাঁচটা শিশুৰ মাজত সমানে ভগাই দিলে, প্ৰতিটোৰে ভাগত দুটাকৈ পৰিব। অৰ্থাৎ ১০/৫=২। পিচে ১০/০ৰ মূল্য জানিব পৰা নাযায়। ১০টা পিঠা '০'টা শিশুৰ মাজত ভগাব পৰা নাযায়। যদি কোনো শিশুৱেই নাই, ভগাব কাৰ মাজত?
আন এক দিশৰ পৰা চাব পৰা যায়। ভাজ্য=ভাজকxহৰণফল। যদি ক/০=খ হয়, তেন্তে ০খ=ক হোৱাটো অনিবাৰ্য। অৰ্থাৎ ক=০ হ'বই লাগিব। অন্যথা সম্ভৱ নহয়। আকৌ, যদি ক=০, তেতিয়া খৰ মূল্য যিকোনো সংখ্যাৰ সমান হ'ব পাৰে, কাৰণ সকলো সংখ্যাকেই ০ৰে পূৰণ কৰিলে ০ই লাভ কৰা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচেষ্টা
শূন্যক এটি সংখ্যাৰ ৰূপত সৰ্বপ্ৰথম ব্ৰহ্মসুপ্তৰ (৫৯৮-৬৬৮) ব্ৰহ্মস্ফুতসিদ্ধান্তত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ শূন্যৰ গুণাগুণ সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈও চেষ্টা কৰিছিল। পিচে, তেওঁৰ এই প্ৰয়াস সফল নহ'ল। তেওঁৰ মতে,
"এটি ধনাত্মক বা ঋণাত্মক সংখ্যাক যেতিয়া শূন্যৰে বিভাজিত কৰা য়, উত্তৰত এটি ভগ্নাংশ পোৱা যায় যাৰ হৰ শূন্য। শূন্যক এটি ধনাত্মক বা ঋণাত্মক সংখ্যাৰে বিভাজিত কৰিলে শূন্য, বা শূণ্য লৱৰ ৰূপত আৰু সসীম সংখ্যাটো হৰৰ ৰূপত থকা এটি ভগ্নাংশ পোৱা যায়। শূন্যক শূন্যৰে হৰণ কৰিলে শূন্য পোৱা যায়।"
৮৩০ত মহাবীৰে ব্ৰহ্মগুপ্তৰ কথন শুদ্ধ কৰাৰ বিফল প্ৰচেষ্টাত লিখিলে যে "শূন্যৰে এটি সংখ্যা বিভাজন কৰিলে সংখ্যাটো সলনি নহয়।"
বনকুকুৰা
বনকুকুৰা Pheasant পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াক প্ৰধানত: বিষুৱীয় অঞ্চলত পোৱা যায়৷  ইয়াক বৰ্তমান পোহনীয়া কুকুৰা চৰাইৰ পূৰ্বপূৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ বনকুকুৰা পোনপ্ৰথমে প্ৰায় পাঁচ হাজাৰ বছৰ পূৰ্বে এছিয়াত পোহনীয়া কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলিছিল৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত ই সমগ্ৰ বিশ্বতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু বৰ্তমান মাংস আৰু কণীৰ বাবে ইয়াক মুল উৎস বুলি গণ্য কৰে হয়৷
বিতৰণ
বনকুকুৰা ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰ পৰা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰত, চীন, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইনছ আৰু ইণ্ডোনেছিয়া পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে৷
টেক্স'নমি
বনকুকুৰাৰ কেইবাটাও উপ-প্ৰজাতি দেখা যায়৷ এই উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-
বিৱৰণ
বনকুকুৰাৰ মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখিবলৈ বেলগ বেলেগ হয়৷ মতা চৰাইটো মাইকীজনীতকৈ যথেষ্ট ডাঙৰ আৰু ইহঁতৰ মূৰত ডাঙৰকৈ ৰঙা বৰণৰ মূকূট থাকে৷ ইয়াৰ নেজত ক'লা বৰণৰ ডাং খাই থকা পাখি থাকে৷ আনহাতে মাইকীজনীৰ দেহ পাতল মটিয়া ধৰণৰ আৰু চাৰিওকাষৰ পৰিৱেশৰ স'তে মিলিও থাকে৷ মাইকী বনকুকুৰাৰ মূৰত কোনোধৰণৰ মুকূট নাথাকে৷
প্ৰজননৰ সময়ত মতা বনকুকুৰাই খুবেই পৰিচিত 'কু-কু-ৰুক..কু ধৰণে মাতি নিজৰ অৱস্থিতিৰ বিষয়ে জনায়৷ ই মাইকী জনীক আকৰ্ষিত কৰা আৰু অন্য মতা বনকুকুৰাক সাৱধান কৰি দিয়াত সহায় কৰে৷
আচৰণ
মাইকী জনীৰ উপস্থিতিত খাদ্য বিচাৰি পালে মতা বনকুকুৰাই এবিধ বিশেষ ধৰণৰ মাত উলিয়ায় আৰু প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ইয়াক 'tidbitting' বুলি কোৱা হয়৷ তথ্য অনুসৰি যিবোৰ মতা বনকুকুৰাই ভক্ষকৰ আগমণ সম্পৰ্কত সতৰ্কমূলক মাত মাতে, সেইবোৰক মাইকী বনকুকুৰাই বেছিকৈ পছন্দ কৰে৷
ইহঁতে খুউব কমকৈ উৰে৷ সাধাৰণতে গছৰ কিছু ওপৰত থকা জিৰণি লোৱাৰ ঠাইলৈ যাবলৈ উৰাৰ বাহিৰে অন্য সময়ত উৰা দেখা নাযায়৷
পোহনীয়া কৰণ
২০১২ চনৰ জুলাই মাহত ড° এলিচ ষ্ট'ৰি (Alice Storey) য়ে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ আৰু গৱেষকৰ দলটোৱে মাইটকণ্ড্ৰিয়েল ডি এন এৰ সহায়ত কৰা এটা গৱেষণাত ইউৰোপ, থাইলেণ্ড, ফ্লৰিডাৰ পৰা আহৰণ কৰা ৩০০০ বছৰীয়া পুৰণি নমুনা (sample)ৰ পৰা প্ৰমাণ হৈছে যে বনকুকুৰাক পোহনীয়া কৰিয়ে বৰ্তমানৰ মানুহৰ খাদ্য কুকুৰাৰ উৎপত্তি হৈছে৷ এই পোহনীয়াকৰণ প্ৰক্ৰিয়া কমেও ৫,৪০০ বছৰ পূৰ্বে আৰম্ভ হৈছিল বুলি জনা যায়৷
বৰ্ণসংকৰণ
এই গোত্ৰৰ আন তিনিটা প্ৰজাতি হ'ল- শ্ৰীলংকাৰ বনকুকুৰা (Gallus lafayetii), মুগা বনকুকুৰা ( Grey Junglefowl, (Gallus sonneratii)) আৰু সেউজীয়া বনকুকুৰা ( Green Junglefowl (Gallus varius))৷ এই তিনিটা প্ৰজাতিয়ে বনকুকুৰাৰ সৈতে হাইব্ৰিড প্ৰজাতি গঠন নকৰে৷ গতিকে ঘৰচীয়া কুকুৰাৰ একমাত্ৰ ইয়াৰ পৰাই উৎপত্তি হৈছে বুলি কোৱা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কুকুৰা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বৰাহমিহিৰ
বৰাহ-মিহিৰ (Varāhamihira) প্ৰাচীন ভাৰতৰ গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সমসাময়িক (আনুমানিক ৫০৫ - ৫৮৭) এজন বিখ্যাত দাৰ্শনিক, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ আৰু কবি। তেওঁ পঞ্চসিদ্ধান্তিকা নামৰ এটি মহাসংকলনগ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, যʼত তেওঁৰ জীৱনকালৰ সময়ৰ গ্ৰীক, মিছৰীয়, ৰোমান আৰু ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ সাৰ লিপিবদ্ধ আছে। তেওঁ দক্ষিণ এছিয়াৰ ইতিহাসৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানীসকলৰ অন্যতম। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ উপৰিও গণিতশাস্ত্ৰ, পূৰ্তবিদ্যা, আবহবিদ্যা আৰু স্থাপত্যবিদ্যাৰ তেওঁ পণ্ডিত আছিল। তেওঁ কলা আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰায়বোৰ শাখাতে ব্যাপক অৱদান ৰাখি থৈ গৈছে। উদ্ভিদবিদ্যাৰ পৰা জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, সামৰিক বিজ্ঞানৰ পৰা পুৰাকৌশল - জ্ঞানৰ সকলো ক্ষেত্ৰতেই আছিল তেওঁৰ স্বচ্ছন্দ পদচাৰণা। ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত সংসদ ভৱনত বৰাহমিহিৰৰ সম্মানত এখন দেৱালচিত্ৰ অংকিত আছে।
জীৱন আৰু কৰ্ম
এই মনীষীৰ জন্ম ভাৰতৰ অবন্তিনগৰত (বৰ্তমান উজ্জয়িনী)ত হৈছিল। গুপ্ত ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ সভাৰ নৱৰত্নৰ অন্যতম হিচাপে তেওঁ স্বীকৃত। ভাৰতীয় পঞ্জিকাৰ তেওঁ অন্যতম সংস্কাৰক আছিল। তেওঁ বছৰ গণনাৰ ক্ষেত্ৰত বʼহাগক প্ৰথম মাহ হিচাপে ধৰাৰ প্ৰচলন কৰিছিল। আগতে চʼত আৰু বʼহাগক বসন্ত ঋতুৰ অন্তৰ্গত ধৰা হৈছিল। পৃথিবীৰ আকাৰ আৰু আকৃতি সম্বন্ধে তেওঁৰ সঠিক ধাৰণা আছিল। তেওঁৰ জন্ম ৫৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দ বুলি ধৰা হয় যদিও কোনো কোনো লোকৰ মতে সেয়া ৫৭৮।
বৰাহমিহিৰ আছিল শক জাতিভুক্ত। সেইসময়ত আফগানিস্তান, পঞ্জাব, সিন্ধু আৰু ৰাজপুতনা (বৰ্তমান ৰাজস্থান আৰু মধ্যপ্ৰদেশ) এই কেইটা অঞ্চলেৰে গঠিত এক বিৰাট এলেকা জুৰি শকস্তান নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। শকসকল আছিল মূলতঃ পূৰ্ব ইৰাণৰ পৰা অহা এটি গোত্ৰ। মিহিৰ নামটি ফাৰ্ছী "মিথ্ৰা" শব্দৰ পৰা আহিছে। ভাৰতৰ প্ৰাচীন মথুৰা ৰাজ্যৰ নামো এই ফাৰ্ছী শব্দটিৰ পৰাই আহিছে।
বৰাহমিহিৰে তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বৃহজ্জাতকত কৈছে, তেওঁ আদিত্যদাসৰ সন্তান, তেওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ ওচৰত শিক্ষালাভ কৰিছিল। কাপিত্থক নামে স্থানত আৰু অবন্তি নামে স্থানত বসবাস কৰাৰ সময়ত তেওঁ এই (বৃহজ্জাতক) গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল।
গ্ৰন্থাৱলী
বৰাহমিহিৰে তিনিটা বিষয়ৰ ওপৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, যথাক্ৰমে - তন্ত্ৰ বা গাণিতিক জ্যোতিৰ্বিদ্যা, হোৰা(জাতক) বা কুণ্ডলী আৰু সংহিতা বা সাধাৰণ জ্যোতিষবিদ্যা। বৰাহমিহিৰে তিনিখন প্ৰধান গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল: পঞ্চসিদ্ধান্তিকা, বৃহৎসংহিতা আৰু বৃহজ্জাতক।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ অন্যান্য গ্ৰন্থবোৰ হʼল, -
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিষবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত অৱদান
বৰাহমিহিৰক আধুনিক ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ জনক বোলা হয়। তেওঁৰ আগত ভাৰতবৰ্ষৰ জ্যোতিবিৰ্জ্ঞানৰ মূল গ্ৰন্থ আছিল বেদাঙ্গ জ্যোতিষ, যিখন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্দশ শতিকাত ৰচিত হৈছিল। ইয়াৰ অনুসাৰে ৬৭টা চান্দ্ৰ মাহেৰে গঠিত পাঁচ বছৰত এক যুগ হয় আৰু ইয়াত ৰাহু আৰু কেতু নামৰ দুটা ধাৰণাৰ দ্বাৰা সূৰ্যগ্ৰহণ আৰু চন্দ্ৰগ্ৰহণ ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল। বেদাঙ্গ জ্যোতিষ প্ৰায় ১৫০০ বছৰ ধৰি দক্ষিণ এছিয়াৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ প্ৰধান আকৰগ্ৰন্থ (reference) হিচাপে চিহ্নিত হৈছিল। কিন্তু বৰাহমিহিৰে তেওঁৰ সূৰ্যসিদ্ধান্ত নামে ৰচনাত যি সূৰ্যকেন্দ্ৰিক ব্যবস্থাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছিল, সেয়া আছিল বহু বেছি সঠিক। ফলত ইয়াৰ পাছত ভাৰতত তেওঁৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত ব্যবস্থাটিয়েই প্ৰচলিত হয়।
পশ্চিমীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত বৰাহমিহিৰৰ জ্ঞান আছিল অপৰিসীম। তেওঁৰ মহাগ্ৰন্থ পঞ্চসিদ্ধান্তিকাত তেওঁ প্ৰথমে ভাৰতীয় স্থানীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ধাৰাবোৰৰ বৰ্ণনা দিয়ে আৰু শেষৰ দুটা খণ্ডত পশ্চিমীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্বন্ধে আলোচনা কৰে। এইবিলাকত গ্ৰীক আৰু আলেকজেন্দ্ৰীয় ঘৰানাৰ গণনা, আনকি টলেমীয় গাণিতিক সাৰণিয়েও পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত স্থান পাইছে।
বৰাহমিহিৰৰ ৰচনাৱলীত খ্ৰীষ্টীয় ৬ষ্ঠ শতিকাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ এক বিস্তৃত বৰ্ণনা পোৱা যায়। তেওঁৰ মূল আকৰ্ষণ আছিল জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিষবিদ্যাৰ প্ৰতি। তেওঁ বাৰম্বাৰ জ্যোতিষীবিদ্যাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত লিখিছিল আৰু এই বিষয়ে বহু নিবন্ধ ৰচনা কৰিছিল, যেনে ৰাশিগণনাৰ ওপৰত দুখন বিখ্যাত গ্ৰন্থ বৃহজ্জাতক আৰু লঘুজাতক।
গণিতশাস্ত্ৰত অৱদান
বৰাহমিহিৰে গণিতৰ বহুকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সূত্ৰ আবিষ্কাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছে নিম্নোক্ত ত্ৰিকোণমিতিক সূত্ৰসমূহ:
তেওঁ পোন প্ৰথমে আৰ্যভট্ট প্ৰদত্ত ছাইন তালিকাৰ উন্নতি সাধন কৰিছিল; তেওঁ দিয়া মানবিলাক আছিল অধিকতৰ নিখুঁত। ইয়াৰ ফলত ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিদসকলে আৰু নিখুঁতভাৱে গণনা কৰাৰ সুযোগ পায়।
বৰাহমিহিৰে n সংখ্যক বস্তুৰ পৰা r সংখ্যক বস্তু পছন্দ কৰাৰ সমস্যা তথা "সমাবেশ"-ৰ (Combination) সমস্যা ভিন্নভাৱে সমাধান কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। এই কাম কৰিবলৈ গৈ তেওঁ এক ধৰণৰ তালিকা নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই তালিকাখনেই বহু শতাব্দী পিছত ইউৰোপত "'পাস্কেলৰ ত্ৰিভুজ" (Pascal's triangle) নামেৰে পুনৰাবিষ্কৃত হয়।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:কবি
লাচিত বৰফুকন
লাচিত বৰফুকন (Lachit Borphukan) আছিল আহোম ৰাজ্যৰ নৱমজন বৰফুকন (ফু-কন লুং)। ১৬৭১ চনত তেখেতে অসমীয়া সেনাৰ দ্বাৰা বিশাল মোগল সৈন্য-বাহিনী পৰাজিত কৰি অসমৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াইছিল। শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত লাচিতে দেখুওৱা বিক্ৰমৰ ফল স্বৰূপে অসমৰ বুৰঞ্জীত তেখেতৰ নাম জিলিকি আছে।
পৰিয়াল
লাচিত বৰফুকনৰ বংশ সম্পৰ্কে লাইলিত বুৰঞ্জী আৰু চকৰী ফেঁটী বুৰঞ্জীত কিছু তথ্য পোৱা যায়। তেওঁৰ জন্ম ১৬২২ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে চৰাইদেউত হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ছেং কালুক যি আহোমৰ লান-ফিমা বংশৰ আছিল। লাচিত আছিল তেওঁৰ সপ্তম পুত্ৰ (চতুৰ্থজন জীৱিত সন্তান)৷ তেখেতৰ ভাতৃ সমুহৰ নাম মাই-চেও, ত্যাও ম্যুং ছেঙ, ম'বাও-লাও আৰু লাপেট-লাও, তেখেতৰ ভগ্নীৰ নাম লাইছেং, তেঁওৰ নামৰে চৰাইদেউ জিলাত লাইছেং গাওঁ নামকৰণ কৰা হৈছিল আৰু লাচিতৰ বংশধৰ সকল এতিয়া লাইছেং গাওঁ, দক্ষিণ মৰাণজান, জজলী লেচাই হাবি গাঁওত বাস কৰে। জন্মসূত্ৰে তেওঁৰ নাম লা-চিত৷ তেখেতৰ পত্নী সকলৰ নাম আছিল ছেংধৰা আইদেউ আৰু আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ জীয়েক গোঁহাই আইদেউ। তেখেতৰ বৰ পুত্ৰ চেঙ-ডাম আছিল গোঁহাই আইদেউৰ ফালৰ সন্তান। ছেংধৰা আইদেউৰ ফালৰ পৰা তেঁওৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান আই-ধাঙ আৰু ইঃ-ধাঙ আছিল।
লাচিতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ
ৰাজকীয় পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবে লাচিতে সামৰিক আৰু অসামৰিক দুয়োবিধ শিক্ষাই ল’বলগীয়া হৈছিল। লাচিতৰ জন্ম ৰাজকীয় পৰিৱেশত হোৱা বাবে কৰ্তব্যপৰায়ণতা, কৰ্মনিষ্ঠা, সততা আদি গুণ পৰিয়ালৰ পৰাই পাইছিল। আহোমসকলৰ এটা ফৈদ হ’ল লান ফিমা বংশ। এই ফৈদৰে লোক লাচিত। এই ফৈদৰ আদি পুৰুষজন চুকাফাৰ লগতে অসমলৈ আহিছিল।
লাচিতে একেদিনাই বৰফুকনৰ পদ পোৱা নাছিল। তেওঁ প্ৰথমতে আছিল ঘোঁৰা বৰুৱাৰ পদত। এই পদত থাকোঁতে তেওঁ অতি দুৰ্দান্ত ঘোঁৰাক বশ কৰিছিল। ঘোঁৰা বৰুৱা, দুলীয়া বৰবৰুৱা, শিমুলগুৰীয়া ফুকন, দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা (দোলা কঢ়িওৱা আৰু পালি পহৰীয়া সকলক চলোৱা) হোৱাৰ পিছতহে স্বৰ্গদেও চুপুংমুংৰ বৰফুকন হৈছিল।
দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা পদত থাকোঁতে লাচিতৰ দক্ষতা স্বৰ্গদেওৰ চকুত পৰে। এদিনাখনৰ কথা- দোলাত বহি থকা স্বৰ্গদেওৱে লাচিতক মাতি আনি ক’লে- “বঙাল শত্ৰু কাষতে আছে, কেনেকৈ ছৈয়দ ফিৰোজ আৰু ছৈয়দ চালাক ধৰিব পাৰি।” লাচিতে উত্তৰ দিলে- “স্বৰ্গদেওৰ ৰাজ্যত মানুহ নাই নেকি? বঙালনো কি? মানুহহে! আমাৰ ৰাজ্যত নোলাব নেকি তেনে মানুহ। স্বৰ্গদেওৱে আদেশ দিবহে লাগে।” তাৰ পিচতেই লাচিতক বৰফুকনৰ ভাৰ দিয়া হৈছিল। বৰফুকন পদ পোৱাৰ আগতে লাচিতে আৰু এটা পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হৈছিল। লাচিতক স্বৰ্গদেওৰ ওচৰলৈ মাতি পঠিওৱা হ’ল। স্বৰ্গদেওৰ সমুখত আঁঠু ল'ব ধৰোঁতেই ক’ৰবাৰ পৰা লগুৱা এজন আহি লাচিতৰ মূৰৰ বস্ত্ৰ থাপ মাৰি লৈ গৈছিল। স্বৰ্গদেওৱে এইটো পৰিকল্পিতভাৱে কৰোৱাইছিল। লাচিতৰ স্বাভাৱিকতেই খং উঠিল আৰু খাপৰ পৰা হেংদাঙখন (তৰোৱাল) উলিয়াই লগুৱাক খেদি গ’ল। স্বৰ্গদেওৰ হস্তক্ষেপত লগুৱা বাচিল। লাচিত নিৰ্ভীক আৰু যথেষ্ট সাহসী আছিল ।
সাহসৰ অন্তিম নিদৰ্শন
শৰাইঘাট যুদ্ধৰ শেষৰ ফালে মোগলৰ বিৰাট সৈন্য বাহিনীৰ আগত আহোমৰ সৈন্যই জয়ৰ আশা বাদ দি পিছ হুঁহুকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেইসময়ত লাচিতৰ অতিপাত জ্বৰ উঠি আছিল। সেই নৰিয়া গাৰে এখন নৌকাত উঠি মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল আৰু সৈন্যসকলক উদ্দেশ্যি কৈছিল, “অসমীয়া ৰণুৱা সকল মই যুঁজিহে মৰিম। নাইবা মোক বঙালে ধৰি লৈ যাওক তোমালোক সুখেৰে ঘৰলৈ যোৱা।” কথাখিনিয়ে সৈন্যসকলক উৎসাহ দিলে আৰু দুগুণ সাহসেৰে যুঁজি মোগলক পৰাস্ত কৰিলে।
লাচিত বৰফুকনৰ মৃত্যু
শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ জয়ৰ পিছতেই লাচিতৰ মৃত্যু হৈছিল। যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ তীৰকঁপে জ্বৰ উঠি আছিল আৰু সেই জ্বৰীয়া দেহেৰে যুদ্ধ কৰিছিল। পিছত স্বৰ্গদেও উদয়াদিত্য সিংহ‍ই ১৬৭২ চনত যোৰহাটৰ পৰা ১৬ কিলোমিটাৰ আঁতৰত “লাচিত মৈদাম” নিৰ্মাণ কৰে।
লাচিত-দিৱস
প্ৰতিবছৰে ২৪ নৱেম্বৰৰ দিনটো গোটেই অসমতে লাচিত বৰফুকনৰ বীৰত্ব আৰু শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত অসমীয়া সেনাৰ বিজয়ৰ স্মৃতিত লাচিত দিৱস (Lachit Day) হিচাপে পালন কৰা হয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
জীৰা
জীৰা (বৈজ্ঞানিক নাম: Cuminum cyminum) এবিধ বাৰ্ষিক তৃণজাতীয় উদ্ভিদ আৰু তাৰ বীজ। ঘাইকৈ মছলা হিচাপে ব্যৱহৃত জীৰা এছিয়াৰ স্থানীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ ফলৰ ভিতৰত থকা জীৰাৰ গুটিসমূহ গোটাই বা গুৰি দুই ধৰণে খাদ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ঔষধি গুণ আছে বাবে পাৰম্পৰিক চিকিৎসা পদ্ধতিত জীৰা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰত, চীন আৰু মেক্সিকোত জীৰা খেতি কৰা হয়। ই ভাৰতীয় খাদ্যশৈলীৰ অন্যতম অপৰিহাৰ্য মছলা।
নাম
অসমীয়া নাম 'জীৰা' সংস্কৃত ভাষাৰ 'जीरक'ৰ (জীৰক) পৰা আহিছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে খাদ্য পাচক। আয়ুৰ্বেদত জীৰাক পাচনৰ সহায়ক বুলি গণ্য কৰা হয়।
বিৱৰণ
জীৰা এবিধ তৃণজাতীয় উদ্ভিদ। ই প্ৰায় ৩০-৫০ ছেণ্টিমিটাৰ ওখ হয় আৰু সচৰাচৰ হাতেৰে গুটি চপোৱা হয়। ইয়াৰ গা-গছ কোমল আৰু প্ৰায় ২০-৩০ ছেণ্টিমিটাৰ মান হয়। প্ৰতিটো ডালত দুই বা তিনিটা উপ শাখা থাকে। গোটেই শাখা-প্ৰশাখা বোৰ সমান উচ্চতালৈ বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ কাণ্ডৰ ৰং ডাঠ সেউজীয়াৰ পৰা ধোঁৱা বৰণীয়া। ইয়াৰ পাতসমূহ ৫-১০ ছেণ্টিমিটাৰ দীঘল হয়। পাতৰ আকাৰ সূতাৰ দৰে। কিছুমান পাত দুটা ভাগত বিভক্ত। ফুলসমূহ সৰু আৰু বগা বা গুলপীয়া ৰঙৰ। পুষ্পবিন্যাস ছাতি সদৃশ। ফল সমূহ উপবৃত্তাকাৰ আৰু ভিতৰত এটা গুটি থাকে। জীৰা গুটিত আঠটা সিৰা থাকে। জীৰা গুটি দেখিবলৈ চঁফ গুটিৰ দৰে। গুটি সমূহ ৰ'দত শুকুৱাই গোটাকৈ বা গুৰি কৰি মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইতিহাস
পূব ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চলৰ লেভেণ্ট অঞ্চলত জীৰাৰ উৎপত্তি হৈছিল। হাজাৰ বছৰৰ আগৰ পৰা জীৰা মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। চিৰিয়াৰ তেল-এড-ডেৰত খননত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ বছৰৰ পুৰণি জীৰাৰ অৱশেষ উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। ইজিপ্তৰ বহু পুৰাতাত্বিক স্থলৰ খননত জীৰাৰ অৱশেষ পোৱা গৈছে। প্ৰাচীন ইজিপ্ত সভ্যতাত জীraক মামী বনোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন ক্ৰেটেৰ মিনোৱান সভ্যতাতো জীৰা মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন গ্ৰীচত খোৱামেজত জীৰাৰ পাত্ৰ এটা ৰখা নিয়ম আছিল আৰু এই নিয়ম মৰক্কত এতিয়াও পালন কৰা হয়। ৰোমান সকলেও মছলা হিচাপে জীৰা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ভাৰতত হাজাৰ বছৰৰ পৰা অসংখ্য খাদ্যত জীৰা ব্যৱহৃত হৈ আহিছে।
স্পেনিছ আৰু পৰ্তুগীজ কলনীয়ে আমেৰিকালৈ জীৰা নিছিল। বৰ্তমান ভাৰতীয় উপমহাদেশ, উত্তৰ আফ্ৰিকা, মেক্সিকো, চিলি আৰু চীন দেশত ঘাইকৈ জীৰাৰ উৎপাদন কৰা হয়।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়
অৱস্থান
বিশ্ববিদ্যালয়খনি অস্থায়ীভাৱে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ দ্বিতীয় মহলাৰ পৰা সঞ্চালন কৰি থকা হৈছে। ‌
ফৰ্বছ আলোচনী অনুসৰি বিলিয়নাৰসকলৰ তালিকা
ফৰ্বছৰ বিলিয়নাৰসকলৰ তালিকাখন (Forbes list of billionaires) বাৰ্ষিক ধন সম্পত্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ফৰ্বছ  আলোচনীখনে প্ৰকাশ কৰে। সৰ্বশেষ তলিকাখন প্ৰকাশিত হৈছিল বিগত ২০১১ চনৰ ১০ মাৰ্চত ।
২০১১ বৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠতম ১০ জন
তলৰ তালিকাখন ১০ মাৰ্চ, ২০১১ তাৰিখ পৰ্যন্ত সম্পদ আৰু অৱস্থানৰ ভিত্তিত নিৰুপন কৰা হৈছে। এই বছৰ এই তালিকাত মুঠ ১,২১০ জনৰ নাম লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।
২০১১ বৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠতম বিলয়নাৰসকল
১২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১০ তাৰিখে প্ৰকাশিত তালিকাত কাৰ্লছ শ্লীম আৰু তেখেতৰ পৰিয়ালে ৬০.৬ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰৰ সৈতে শীৰ্ষস্থান দখল কৰে। এই বছৰ এই তালিকাত মুঠ ১,০১১ জনৰ নাম লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান শীৰ্ষ ১০ বিলিয়নাৰৰ মাজত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ আধিপত্য থাকিলেও, শীঘ্ৰেই ভাৰতে এই অৱস্থানকো অতিক্ৰম কৰি যাব পাৰে বুলি ফৰ্বছ আলোচনীয়ে মত পোষণ কৰে ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
শান্তিনিকেতন
শান্তিনিকেতন (Santiniketan, শান্তিনিকেতন) পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত বীৰভূম জিলাৰ বোলপুৰ চহৰত অৱস্থিত আশ্ৰম আৰু শিক্ষাকেন্দ্ৰ। ১৮৬৩ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ পিতা দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে ঈশ্বৰচিন্তা আৰু ধৰ্ম আলোচনা কৰাৰ উদ্দেশ্যত বোলপুৰ চহৰৰ উত্তৰ অংশত এই আশ্ৰমখনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯০১ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে শান্তিনিকেতনত ব্ৰহ্মবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয় নামেৰে জনাজাত হয়। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে তেওঁৰ জীৱনৰ আধাতকৈ বেছি সময় ইয়াত কটাইছিল। ১৯৫১ চনত বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয় কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।
দ্ৰষ্টব্য স্থল
শান্তিনিকেতন ভৱন আশ্ৰমখনৰ আটাইতকৈ পুৰণি ঘৰ। দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ ১৮৬৪ চনত এই ঘৰটো নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। ঘৰটোৰ উপৰিভাগত লিখা আছে "সত্যাত্ম প্ৰাণাৰামং মন আনন্দং" মহিৰ্ষিৰ প্ৰিয় উপনিষদৰ এটি উক্তি। তেওঁ ইয়াত ধ্যান কৰিছিল।
উপাসনা মন্দিৰ
উপাসনা গৃহ বা ব্ৰাহ্ম মন্দিৰ। ১৮৯২ চনত ইয়াৰ উদ্বোধন কৰা হয়। এই মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল দেবেন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰৰ জেষ্ঠ পুত্ৰ দ্বিজেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে। প্ৰতি বুধবাৰ ৰাতিপুৱা ইয়াত উপাসনা কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য আংশিক তালিকা
ডিব্ৰুগড় (লোকসভা সমষ্টি)
ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টি (Dibrugarh Lok Sabha constituency) অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।
বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ
ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লিখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে :
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
কুৰুলী ফেঁচা
বিৱৰণ
কুৰুলী ফেঁচাৰ দেহটো থোপোকা। দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২১ ছে:মি:। দেহৰ ওপৰৰ অংশ মটিয়া-মুগা বৰণৰ আৰু বগা ফুটুকীয়া দাগেৰে পৰিপূৰ্ণ। তলৰ অংশ বগা আৰু মটিয়া ৰঙৰ ফুটুকীয়া। ইয়াৰ চকুৰ মণিৰ বৰণ হালধীয়া। ইয়াৰ চকুৰ চেলাউৰি (supercilium) আৰু ডিঙিৰ পটা বগা ৰঙৰ। মতা আৰু মাইকী দেখিবলৈ একে হয়।
আচৰণ
কুৰুলী ফেঁচা সাধাৰণতে নিশাচৰ যদিও ইয়াক কেতিয়াবা দিনৰ ভাগতো দেখা পোৱা যায়। গছত জিৰণি লোৱা অৱস্থাত অন্য চৰা্য়ে ইয়াকজাক পাতি খেদা (mob) দেখা যায়। ইয়াৰ মাতটো তীক্ষ্ণ (harsh and loud)। ই প্ৰধানকৈ পুৱতি নিশা বা সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ পিছত মাত মাতে।
খাদ্য
কুৰুলী ফেঁচাই সাধাৰণটে বিভিন্ন ধৰণৰ পোক-পতংগ আৰু সৰু আকাৰৰ মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী চিকাৰ কৰি খায়। t মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ ভিতৰত নিগনি, বাদুলী, ভেকুলী, সৰু সাপ আদিয়ে প্ৰধান। তদুপৰি কেতিয়াবা ইহঁতে বৃশ্চিক তথা মলাস্কা আদিও আহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে বুলি জনা যায়।
প্ৰজনন
কুৰুলী ফেঁচাই সাধাৰণতে নৱেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহত প্ৰজনন কৰে। ই গছৰ সুৰুঙা বা ওখ মথাউৰিত গাঁত খান্দিও বাহ সাজে। বাহটোত গছৰ পাত, গাৰ পাখি আদিৰে সাজে। এবাৰত ই সাধাৰণতে তিনিৰ পৰা চাৰিটাকৈ কণী পাৰে। পোৱালিক ই প্ৰথমে পোক-পতংগ, পইতাচোৰা আদি আৰু পিছলৈ সৰু প্ৰাণী যেনে নিগনি আদি খুৱায়। পোৱালিয়ে জন্মৰ ২০-২৮ দিনৰ ভিতৰত বাহ এৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফেঁচা
এলজিবিটি অভিভাৱক
এলজিবিটি অভিভাৱক (LGBT Parenting) মানে এলজিবিটি সমাজৰ লোকসকলে এজন বা ততোধিক সন্তানক অভিভাৱক বা পোষক হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰা বা যত্ন লোৱা। ইয়াৰ ভিতৰত আছে:
বৈজ্ঞানিক গৱেষণাই ধাৰাবাহিকভাৱে দেখুৱাইছে যে সমকামী পিতৃ-মাতৃসকল বিষমকামী পিতৃ-মাতৃৰ দৰেই সুস্থ তথা সক্ষম, আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানসকল বিষমকামীসকলে ডাঙৰ-দীঘল কৰা সন্তানৰ দৰে মানসিকভাৱে সুস্থ আৰু ভালদৰে সমন্বিত।
প্ৰকাৰ
এলজিবিটি সমাজৰ লোকসকলে বিভিন্ন উপায়েৰে অভিভাৱক হ’ব পাৰে।
তুলি লোৱা
২৭খন দেশ আৰু কিছুমান উপ-ৰাষ্ট্ৰীয় অঞ্চলত একে লিংগৰ দম্পতীয়ে যৌথভাৱে সন্তান তুলি লোৱাটো বৈধ। তদুপৰি ৫খন দেশে কোনো ধৰণৰ সতি-সন্ততিৰ দত্তক লোৱাৰ বৈধতা প্ৰদান কৰিছে। আন্তৰ্জাতিকভাৱে তুলি লোৱা ক্ষেত্ৰত, বৰ্তমান কোনো দেশেই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰহণৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত নহয় (যেনে চীন, গুৱেটামালা) মুকলিকৈ চিনাক্ত কৰা লেচবিয়ান আৰু গে লোকসকলক গ্ৰহণ কৰাৰ অনুমতি দিয়ে।
কৃত্ৰিম ইঞ্চেমিনেচন
ইঞ্চেমিনেচন হৈছে লেচবিয়ান দম্পতীয়ে সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা পদ্ধতি। এই পদ্ধতিত দাতাৰ শুক্ৰাণুৰে নিষিক্ত কৰা বেজী চিৰিঞ্জৰ জৰিয়তে এজন সংগীক দিয়া  হয়। শুক্ৰাণু উৎপন্ন কৰা একাংশ দাতাই মানৱীয়তাৰ বাবে নিজৰ শুক্ৰাণু দান কৰে, আন কিছুৱে অৰ্থৰ বাবে বা কিছুৱে দুয়োটাৰে বাবে নিজৰ শুক্ৰাণু দান কৰে। কিছুমান দেশত দাতাই নিজৰ পৰিচয় লুকুৱাই ৰাখিব পাৰে (উদাহৰণস্বৰূপে: স্পেইনত) আৰু আন কিছুমান দেশত, দাতাৰ পৰিচয় জনোৱাটো বাধ্যতামূলক (উদাহৰণস্বৰূপে: যুক্তৰাজ্যত)।
পাৰস্পৰিক আইভিএফ
ৰেচিপ্ৰ’কেল আইভিএফ লেছবিয়ান স্কলে ব্যবহাৰ কৰে। ইন ভিট্ৰ’ ফৰ্টিলাইজেচন ব্যৱহাৰ কৰি এগৰাকী সংগীৰ কণীৰ পৰা ভ্ৰূণ তৈয়াৰ কৰি আনগৰাকী সংগীক গৰ্ভধাৰণ কৰোৱা হয়।
পদ্ধতি বিকশিত কৰা
বৰ্তমান বিজ্ঞানীসকলে সমকামি সকলক সহায় কৰিব পৰা বিকল্প ধৰণৰ প্ৰজননৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি আছে। ইয়াৰে এটা সম্ভাৱনা হ’ল ছালৰ ষ্টেম কোষৰ পৰা শুক্ৰাণু আহৰণ কৰা পদ্ধ্তি।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটিশ্ৰেণী:সমকামিতা
মৌচাক (আলোচনী)
মৌচাক এখন শিশুসকলৰ বাবে প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাত মাহেকীয়াভাৱে প্ৰকাশিত আলোচনী। মৌচাক আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত। প্ৰথম বছৰ একাদশ আৰু দ্বাদশ সংখ্যা দুটা একেলগে প্ৰকাশ হৈছিল। প্ৰথম প্ৰকাশৰপৰা শান্তনু তামূলীয়ে মৌচাকৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব বহন কৰি আহিছে। এই আলোচনীখনে ২০২০ চনত ৩৬ বছৰত ভৰি দিছে। শিশুসকলক সমসাময়িক ঘটনাৰাজিৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিব পৰাকৈ, তেওঁলোকৰ মানসিক উত্তৰণ ঘটাব পৰাকৈ শিশুসকলৰ বাবে প্ৰকাশিত এখন উল্লেখযোগ্য আলোচনী।
ধাৰাবাহিক উপন্যাসসমূহ
মৌচাকৰ প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যাৰপৰাই ইন্দ্ৰকান্ত কাৰ্কীৰ 'বগা ভালুক' নামৰ শিশু উপযোগী ৰহস্য উপন্যাস প্ৰকাশ পাইছিল। পৰৱৰ্ত্তী বছৰবোৰত কাৰ্কীৰ 'ছৰজাইনৰ অতিথি', 'কাঠমাণ্ডু কাঠমাণ্ডু', 'জাল', 'চোৰধৰা যন্ত্ৰ', ভাৰতী বৰুৱাৰ 'সোণতকৈও দামী', প্ৰভাত গোস্বামীৰ 'ফুলচি গাঁৱত বাঘ', যতীন্দ্ৰকুমাৰ বৰগোঁহাইৰ 'পৃথিৱীৰ মৰম', সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰৰ 'অংকৰে গঢ়া পৃথিৱী', 'অৰ্কৰ আৰাধনা', ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ 'বৰফৰ ঘৰ', 'সিহঁতৰ হৃদয় নাই', 'এখন নতুন পৃথিৱী', 'জেচন', ৰাতুল শৰ্মাৰ 'পালিনে মজা! আৰু লাগে নেকি ৰজা?' আদি প্ৰকাশ পাইছিল।
অনুবাদ উপন্যাসৰ ভিতৰত এনিড ব্লাইটনৰ ফেমাছ ফাইভ ছিৰিজৰ 'Five On A Treasure Island' -ৰ প্ৰতিভা গোস্বামীয়ে কৰা অনুবাদ 'সোণতৰা চাপৰি', জুল ভাৰ্নৰ 'The Mysterious Island' -ৰ সমীক ভৰদ্বাজে কৰা অনুবাদ 'ৰহস্যময় দ্বীপ', জে কে ৰাউলিংৰ বিশ্ববিখ্যাত হেৰী পটাৰ ছিৰিজৰ গ্ৰন্থসমূহৰ কৰবী ডেকা হাজৰিকাই কৰা অনুবাদ ইয়াত প্ৰকাশ পাইছে। তাৰোপৰি চিকিৎসক তথা প্ৰকৃতিবিদ ৰবীন বেনাৰ্জীৰ প্ৰকৃতি বিষয়ক লেখাৰ অনুবাদ 'ৰবীন পখীৰ কাকলি', ৰথীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ 'বিদেশী বন্ধুৰ দেশত', শান্তনু তামূলীৰ 'কিংকিনীৰ বিদ্ৰোহ', 'ট'কিঅত তেৰদিন' আদি ভিন্নধৰ্মী ধাৰাবাহিক লেখাও ইয়াত প্ৰকাশিত হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী শ্ৰেণী:শিশু আলোচনী
নৰকাসুৰ (নাট)
নৰকাসুৰ সাহিত্যচাৰ্য অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাই ৰচনা কৰা এখন পৌৰাণিক নাট। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ ৰজা নৰকাসুৰৰ জীৱনক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নাটখন ৰচনা কৰা হৈছে। নাট্যকাৰে ১৯২৬ চনত কলেজীয়া জীৱনৰ দ্বিতীয় বাৰ্ষিক শ্ৰেণীতে নাটখন লিখিছিল। অভিনেতা তেজপুৰৰ ডাঃ ললিতমোহন চৌধুৰী আৰু ছিলঙৰ এডমাণ্ড কলেজৰ অধ্যাপক বৰদাকান্ত শৰ্মাই নাটখনত হাত ফুৰাই মঞ্চৰ উপযোগী কৰি দিছিল। ১৯২৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে তেজপুৰৰ বাণ মঞ্চত নৰকাসুৰ প্ৰথম অভিনীত হয়। গুৱাহাটীৰ কামৰূপ নাট্য সমিতিয়ে ১৯৩১ চনৰ আগষ্ট মাহৰ ভিতৰত নাটখন কেইবাবাৰো কুমাৰ ভাস্কৰ মঞ্চত মঞ্চস্থ কৰে। সেই সময়ত মহেন্দ্ৰনাথ ফুকনে প্ৰয়োজন অনুসাৰে নাটখন সম্পাদনা কৰি দিছিল।
চৰিত্ৰসমূহ
তিৰোতা
সন্নিৱিষ্ট গীত
চতুৰ্থ অংকৰ নাটখনত এই গীতসমূহৰ লগতে 'কেলি কৰে বিৰিন্দাবনে মোহন গোপাল' শীৰ্ষক এটি বৰগীত আৰু 'মধুদানৱ দাৰণ দেৱ বৰং' শীৰ্ষক স্তুতিগীত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
নাট্যকাৰৰ কথা
নাটখনৰ পাতনিতে নাট্যকাৰে কৈছে যে নৰকাসুৰ নাটখন কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ সংমিশ্ৰন। তেওঁ এই বিষয়ে কয় - "এই কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে মোৰ 'নৰকাসুৰ' পৌৰাণিক নাটকহে, বুৰঞ্জীমূলক নাটক নহয়, সামাজিক নাটকো নহয়। নৰকাসুৰৰ জীৱন-বৃত্তান্ত সত্য, ত্ৰেতা আৰু দ্বাপৰ তিনিওটা যুগতে বিস্তৃত হৈ আছে। পুৰণিৰ অলৌকিকতা, বুৰঞ্জীৰ বাস্তৱতা আৰু কিম্বদন্তীৰ গভীৰ জনবিশ্বাস ইয়াত কম-বেছি পৰিমাণে মিহলি হৈ আছে। অলৌকিকতা আৰু কিম্বদন্তী নিৰ্মূল কৰি বাস্তৱতা আৰু বুৰঞ্জীৰ ভেটিত থিয় কৰালে নৰকাসুৰৰ নৰকাসুৰত্বই বিলুপ্ত হৈ যাব।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
দ্বিজেন গগৈ
দ্বিজেন গগৈ অসমৰ এজন লোকশিল্পী আৰু লোকবাদ্য নিৰ্মাতা। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালৰ পৰাই ‌ঢোল, পেঁপা আদি বাদ্যবযন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা গগৈয়ে নিজৰ প্ৰচেষ্টাৰে এইপৰ্যন্ত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ পয়ষষ্ঠিবিধ লোকবাদ্য বাণিজ্যিকভাৱে তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছে। শিৱসাগৰ নগৰৰ ওচৰত লোকবাদ‌্য নিৰ্মাণ, প্ৰদৰ্শন আৰু বিক্ৰীৰ বাবে তেখেতে "গগৈ বাদ্য ভাণ্ড" নামৰ এখন প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিছে। স্বনিৰ্মিত লোকবাদ‌্যসমূহৰ প্ৰতিটো বাদ‌্যকেই প্ৰচলিত সুৰত বজাব জনা গগৈয়ে তেখেতৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ কৰা এটা সুৰ-সমলয়ৰ দলে ইতিমধ‌্যে ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত সংগীত পৰিবেশন কৰিছে।
জন্ম আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৩ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ আমগুৰি হাতীমূৰীয়া গাঁৱত লিকচন মৌজাদাৰৰ বংশত দ্বিজেন গগৈৰ জন্ম হয়। তেখেতে ১৯৭৯ চনত স্থানীয় বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু যোৰহাটৰ ঔদ্যোগিক প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বৃত্তিমূলক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮৩ চনত তেখেতে তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমত অস্থায়ী পদত যোগদান কৰে। পিছলৈ তেখেতে সেই প্ৰতিষ্ঠানতে স্থায়ী পদত নিযুক্তি লাভ কৰি বৰ্তমানো প্ৰতিষ্ঠানটোতে খনন বিভাগৰ কাৰ্যবাহী অভিযন্তা হিচাবে কৰ্মৰত। বৰ্তমান তেওঁ শি‌ৱসাগৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় চাৰি কিলোমিটাৰ নিলগত লক্ষ্মীনগৰ-নিমাইজান সংযোগী পথৰ দৰিকা বৰপাত্ৰ নগৰৰ স্থায়ী বাসিন্দা। তেওঁৰ বাসগৃহৰ চৌহদতে লোকবাদ‌্যৰ বিপনী, "গগৈ বাদ‌্য ভাণ্ড" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোও অ‌ৱস্থিত। তেখেতৰ চাৰিগৰাকী কণ্যাসন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠগৰাকীয়ে সম্প্ৰতি তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আহৰণ কৰিছে। লোকবাদ্য আৰু লোকসংগীতৰ উপৰিও অভিনয়ৰ জগতখনৰ লগতো এইজন ব্যক্তি কিছু পৰিমাণে জড়িত। জোনবাই, মাজনী, ধনমইনা আদি ভি.চি.ডি. কথাছবি আৰু ৰং নামৰ টি.ভি. চেনেলত প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিক এখনতো তেওঁ পাৰ্শ্ব অভিনয় কৰিছে।
লোকবাদ্য নিৰ্মাণ
দ্বিজেন গগৈয়ে পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়ৰ পৰাই বাঁহী বজাবলৈ আৰু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকে আৰু অতি সোনকালেই বিহুৰ লগত জড়িত প্ৰতিটো বাদ্যযন্ত্ৰৰেই নিৰ্মাণ আৰু ব্যৱহাৰৰ পৰম্পৰাগত জ্ঞানো আহৰণ কৰি পেলায়। ১৯৮৩ চনত কৰ্মসূত্ৰে শি‌ৱসাগৰ চহৰৰ পৰা কিছু আতৰৰ চেৰেকাপাৰ অঞ্চলত বস‌বাস কৰিবলৈ লৈ তেখেত কেইবাটাও বিহুদলৰ লগত জড়িত হৈ পৰে আৰু বাঁহীৰ লগতে পৰ্যায়ক্ৰমে অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰও নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰে জেংটং, ধোৎটং, বীণ, কৰতাল, ৰামতাল, আনন্দ লহৰী, বাদুলি চুঙা আদি কেইবাবিধো বাদ্য-যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ একেবাৰে সীমিত অথবা লুপ্তপ্ৰা‌য়। ইয়াৰ উপৰি, তেওঁ পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰসমূহত তেওঁৰ নিজস্ব সৃষ্টিশীলতা আৰু কল্পনাশক্তি প্ৰয়োগ কৰি মাজে মাজে ন-ৰূপ দি পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি চায়। তেখেতে উদ্ভা‌ৱন কৰি উলিওৱাব পৰম্পৰাগত সুৰ তুলিব পৰা বাঁহৰ সুতুলি আৰু বাঁহৰ পেঁপাই বহুতো লোকৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। পিছলৈ তেখেতে লোকবাদ্যৰ নিৰ্মাণ আৰু বিক্ৰীৰ বাবে নিজা বাসগৃহৰ চৌহদত "গগৈ বাদ্য ভাণ্ড" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ়ি তোলে। "গগৈ বাদ‌্যভাণ্ড"ক ইতিমধ‌্যে চৰকাৰীভাৱে পঞ্জীকৰণ কৰা হৈছে।
বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ নিৰ্মাণ কৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজন হো‌ৱা কেঁচামালসমূহ তেখেতে ঘাইকৈ অসম আৰু নাগালেণ্ডৰ কিছুমান ভিতৰু‌ৱা গাঁওৰ পৰাও সংগ্ৰহ কৰে। বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ ক্ৰমবৰ্ধমান চাহিদা পূৰাবলৈ তেওঁৰ দ্বাৰাই প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত আঠজন যু‌ৱকক বৰ্তমান প্ৰতিষ্ঠানটোত নিয়োগ কৰা হৈছে। অসমৰ উপৰিও থাইলেণ্ড, জাপান, জাৰ্মানী, ইংলেণ্ড আদিত বস‌বাস কৰা প্ৰবাসী অসমী‌য়া অথবা বিদেশী গ‌ৱেষক আৰু পৰ্যটকেও লোকবাদ্যসমূহ বিচাৰি তেখেতৰ ওচৰলৈ আহে। কে‌ৱল প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা (বজাব পৰা) ফুট ২৪ ফুট দীঘল “সংযুক্ত বাঁহী-সুতুলি”, ১২ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ “বাঁহৰ পেঁপা”, আৰু ২৭ ফুট দীঘল “সম্প্ৰীতিৰ জেংটং” আদি তেখতৰ সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অসমৰ ২৭ খন অসমৰ জিলাসমূহৰ লোকৰ সম্প্ৰীতিৰ সাক্ষৰৰূপে তেখেতে ২৭ফুট দীঘল “সম্প্ৰীতিৰ বৰটকা” এটা নিৰ্মাণ কৰিছে। বিহুত ব্যৱহাৰ হো‌ৱা ‌ঢোলৰ প্ৰচলিত জাংফাই চেহেৰাৰ সলনি মাদলিৰ চেহেৰা দিও তেখেতে ব‌্যৱহাৰ আৰু প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
প্ৰশিক্ষণ
দ্বিজেন গগৈয়ে নিজাববীয়াকৈয়ে স্থানীয় যু‌ৱক-যু‌ৱতীসকলক এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ বজাবলৈ বা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকো‌ৱাৰ উপৰি বহুদিনৰ পৰা হুঁচৰি আৰু বিহুনৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণো দি আহিছে। নিজৰ প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰশিক্ষণ আগবঢ়ো‌ৱাৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন স্থানত আয়োজন কৰা বিহু বা লোকবাদ্য সম্পৰ্কীয় কৰ্মশালাবিলাকতো তেওঁ সমল ব্য‌ক্তি হিচাবে যোগদান কৰিছে। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত এইবিষয়ত জ্ঞান আৰু আগ্ৰহ বঢ়াবলৈ বছেৰেকত দুবাৰকৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ কৰি নিয়ে।
সংগীত পৰিবেশনা
দ্বিজেন গগৈয়ে নিজে নিৰ্মাণ কৰিব জনা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ৬৫ বিধ লোকবাদ‌্যযন্ত্ৰৰ প্ৰতিবিধেই সুন্দৰকৈ বজাব জানে আৰু বিভিন্ন অনুস্থানত পৰিবশন কৰে। ইয়াৰ উপৰি, তেওঁ নিজৰ নেতৃত্বত কে‌ৱল লোকবাদ‌্যসমূহ ব‌্যৱহাৰ কৰি সংগীত পৰিবেশন কৰিব পৰাকৈ এটি সুৰ-সমলয়ৰ দল গঢ়ি তুলিছে। এই দলটো‌ৱে লোকবাদ্যসমূহৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়াবলৈ আৰু জনমানসত সেইবিলাকৰ প্ৰতি উৎসুকতা জগাই তোলাৰ উদ্দেশ‌্যে অসমৰ বিভিন্ন স্থানত নিজাকৈ আৰু আমন্ত্ৰণক্ৰমে সংগীত পৰিবেশন কৰি ফূৰে। অসমৰ উপৰিও দলটোৱে কলকাতা, নতুন দিল্লী, পঞ্জাব, উৰিষ্যা ধৰি অসমৰ বহুতো স্থানত সংগীত পৰিবেশন কৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে।
প্ৰচাৰ আৰু সন্মান
শিল্পীগৰাকীক ২০১০ চনত অসম সাংস্কৃতিক মহাসভাৰ পৰা "জী‌ৱনজোৰা সংস্কৃতি সাধনা বঁটা" আৰু ২০১১ চনত পশ্চিম বংগৰ গংগা-গোমতী-ব্ৰহ্মপুত্ৰ লোক উৎসৱ সমিতিয়ে সাংস্কৃতিক বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। ২০১৪ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত নলবাৰী জিলা ছাত্ৰ সন্থা আৰু নলবাৰী জিলা উন্নতি সভাই শিল্পীগৰাকীক মোহন ভাইৰা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। সদৌ টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থা আৰু কেইবাটাও স্থানীয় গোটেও অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে কেইবাবাৰো সম্বৰ্ধনা জনাইছে। শেহতীয়াকৈ কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বাতৰি কাকতৰ বিভিন্ন শিতানত আৰু টেহেলকা নামৰ ‌ৱেবচাইটতো এটা প্ৰবন্ধত তেওৰ সৃষ্টিকৰ্মৰ বিষয়ে বিস্তাৰিতভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
অসমত দেখা পোৱা উদ্ভিদসমূহৰ তালিকা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তালিকা আৰু প্ৰবন্ধ শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎ শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ (Syeda Anwara Taimur, ১৯৩৬ – ২০২০) আছিল অসমৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। ১৯৮০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৮১ চনৰ ৩০ জুনলৈকে তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত আছিল। তেৱেঁই হৈছে অসমৰ ইতিহাসৰ ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত থকা একমাত্ৰ মহিলা মুখ্যমন্ত্ৰী। তেওঁ চাৰিবাৰকৈ অসম বিধানসভালৈ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৮৮ চনত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈ আমন্ত্ৰণ পাইছিল। ২০২০ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰত অষ্ট্ৰেলিয়াত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
চমু পৰিচয়
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৬ চনত। তেওঁ আলিগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৫৬ চনত তেওঁ যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা আছিল।
ৰাজনৈতিক জীৱন
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্যা আছিল। এই কমিটিত যোগদান কৰাৰ পিছতেই তেওঁ নানা মহিলা সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল।
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ ১৯৭২ চনত অসম বিধানসভালৈ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। সেইবাৰ শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ ৰাজ্যিক শিক্ষামন্ত্ৰী ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৭৮, ১৯৮৩ আৰু ১৯৯১ চনৰ বিধানসভালৈও তেওঁ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰী পদত
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ মন্ত্ৰীসভাৰ পতনৰ পিছত, ১৯৭৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰৰ পৰা অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। কেইবামাহো ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন চলোৱাৰ অন্তত, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশক্ৰমে কংগ্ৰেছ (ই) দলৰ নেত্ৰী চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰক অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ দিয়া হয়। ১৯৮০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে। এনেদৰে অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ অন্ত পৰে।
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰে দায়িত্ব লোৱাৰ সময়ত, অসমত বিদেশী বহিষ্কৰণ আন্দোলন চলি আছিল। অসমত অবৈধভাৱে অনুপ্ৰৱেশ কৰি, অসমৰ মাটিত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লোৱা হাজাৰ হাজাৰ বাংলাদেশী লোকক অসমৰ মাটিৰ পৰা বহিষ্কৰণ কৰাৰ দাবীত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে অসমত তীব্ৰ এক আন্দোলন গঢ়ি উঠিছিল। অসমত এই আন্দোলন এক জাতীয় আন্দোলন ৰূপে গঢ়ি উঠিছিল। টাইমূৰ চৰকাৰে এই সমস্যাটো আলোচনাৰ মাজেৰে সমাধান নকৰি কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পুলিচৰ হাতত অধিক ক্ষমতা প্ৰদান কৰি, এই আন্দোলন চি. আৰ. পি.ৰ হতুৱাই মষিমূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। সেই সময়ত অসমৰ বাতৰি কাকত সমূহে অসম আন্দোলনক পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। সেয়ে টাইমূৰ চৰকাৰে অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহত চেন্সৰ আদেশশ জাৰী কৰে। বিশেষকৈ দৈনিক অসম, অগ্ৰদূত, জনমভূমি আদি কাকতৰ ওপৰত চৰকাৰে চোকা নজৰ ৰাখিছিল।
প্ৰায় সাত মাহ কাল শাসনকাৰ্য চলোৱাৰ পাছত আনোৱাৰা টাইমূৰৰ চৰকাৰখনৰ শোচনীয় পতন ঘটে। ১৯৮১ চনৰ ৩০ জুনত চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰে মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। ইয়াৰ পিছতে অসমত পুনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ প্ৰৱৰ্তন হয়।
বিৱৰ্তনীয়ভাৱে সুস্থিৰ কৌশল
বিৱৰ্তনীয়ভাৱে সুস্থিৰ কৌশল (evolutionarily stable strategy) বা ESS হৈছে এক বিশেষ ধৰণৰ কৌশল অথবা কিছুমান কৌশলৰ সমষ্টি৷ যদি কোনো এটা পৰিৱেশত কোনো এটা জনসমষ্টিয়ে এই কৌশল অৱলম্বন কৰে, তেন্তে সেই জনসমষ্টিটো অভেদ্য হৈ পৰে৷ অৰ্থাৎ, আন বিকল্প কৌশলে (যি প্ৰথমাৱস্থাত বিৰল) এই জনসমষ্টিটোৰ ওপৰত আগ্ৰাসন চলাব নোৱাৰে৷ খেল তত্ত্ব, আচৰণগত পৰিস্থিতিবিজ্ঞান, আৰু বিৱৰ্তনীয় মনোবিজ্ঞানত এই কৌশল প্ৰাসংগিক৷ বিসুকৌ (বিৱৰ্তনীয়ভাৱে সুস্থিৰ কৌশল) হৈছে নাশ্ব সাম্যৱস্থাৰ এটা সাম্যৱস্থাগত পৰিশোধন৷ অৰ্থাৎ ই এটা নাশ্ব সাম্যৱস্থা, যি বিৱৰ্তনীয়ভাৱে সুস্থিৰ: যেতিয়া ই এটা জনসমষ্টিৰ মাজত স্থায়ী হৈ পৰে, তেতিয়া যিকোনোধৰণৰ বিকল্প (উৎপৰিৱৰ্তনীয়)ৰ কৌশলৰ আগ্ৰাসন মোকাবিলা কৰিবলৈ প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচনেই (natural selection) যথেষ্ট হৈ পৰে৷ ১৯৭২ চনত জন মেইনাৰ্ড স্মিথে তেওঁৰ গ্ৰন্থত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বিশেষ পৰিভাষাটো প্ৰকাশ কৰে৷ "বিসুকৌ"ক আচৰণগত পৰিস্থিতিবিজ্ঞান আৰু অৰ্থনীতিবিজ্ঞানত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ লগতে নৃতত্ববিজ্ঞান, বিৱৰ্তনীয় মনোবিজ্ঞান, দৰ্শন, আৰু ৰাজনীতিবিজ্ঞানতো ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হৈছে৷
চৰ্তসমূহ
ধৰি লওক N প্ৰকাৰৰ খেলুৱৈ আছে, আৰু প্ৰত্যেকে কোনো কৌশল চয়ন কৰিছে। কোনো এজন p(i) খেলা খেলুৱৈৰ আন p(j)খেলা খেলুৱৈৰ বিৰুদ্ধে গড় উপযোগিতাঢ়'ল, য'ত A হ'ল উপযোগিতাৰ মৌলকক্ষ। কোনো কৌশল \hat p অনন্তস্পৰ্শীভাৱে সুস্থিৰ যদিহে তলত দিয়া দুই চৰ্ত পূৰ্ণ হয় :
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: মনোবিজ্ঞান শ্ৰেণী: অৰ্থনীতি শ্ৰেণী: জীৱবিজ্ঞান শ্ৰেণী: গণিত
এঞ্জেলিকা আৰিবাম
এঞ্জেলিকা আৰিবাম (Angellica Aribam; জন্ম: ২২ জানুৱাৰী ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক কৰ্মী। লিংগ, জাতি আৰু ৰাজনীতিৰ গণতন্ত্ৰকৰণৰ বিষয়ত তেওঁ কাম কৰি আছে। ভাৰতত মহিলাৰ ৰাজনৈতিক নেতৃত্বক প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা ফেম ফাৰ্ষ্ট ফাউণ্ডেশ্যনৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক।  আৰিবম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ সংঘৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদিকাও আছিল, যি হৈছে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ছাত্ৰ শাখা।
আৰিবাম হিলাৰী ক্লিণ্টন আৰু মেডেলিন অলব্ৰাইটে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আমেৰিকান এন জি অ' ভিটাল ভইচেছৰ মহিলা ৰাজনৈতিক নেত্ৰীসকলৰ বাবে উদ্বোধনী ভিভিএংগেজ ফেলো। ২০১৭ চনত নীতি আৰু ৰাজনীতিৰ দিশত কৰা কামৰ বাবে আৰিবামক ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ ৩০ অনূৰ্ধ্ব ৩০ৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ পৰা দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সংঘৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ছাত্ৰী।
প্ৰাথমিক জীৱন
এঞ্জেলিকা আৰিবামৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ মণিপুৰৰ ইম্ফল পশ্চিমত মণিপুৰী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত। আৰিবাম এম শৰ্মা আৰু (প্ৰয়াত) থোইবি দেৱীৰ তিনিগৰাকী ভাই-ভনীৰ ভিতৰত সৰু। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ ১২ বছৰ বয়সত নতুন দিল্লীলৈ গুচি যায়।
শিক্ষা
আৰিবামে এণ্ড্ৰুজ গঞ্জৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়লৈ যায়। ২০১২ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰী ভেংকটেশ্বৰ কলেজৰ পৰা তেওঁ জৈৱ ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১৭–২০১৮ চনত ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পৰা বিশ্ৰামগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত আৰিবাম এগৰাকী এম অ’ এফ চি অ’মৰ পণ্ডিত আছিল আৰু পেকিং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজহুৱা নীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বিষয় আছিল অপৰাধমূলক আইন (সংশোধনী) আইন ২০১৩ আৰু ধৰ্ষণৰ কঠোৰ আইনৰ বিষয়ে জনসাধাৰণৰ ধাৰণা।
ৰাজনৈতিক যাত্ৰা
আৰিবামে ২০১২ চনৰ জুলাই মাহত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ছাত্ৰ শাখা নেচনেল ষ্টুডেণ্টছ ইউনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়া (NSUI)ত যোগদান কৰে। এটা সাক্ষাৎকাৰত আৰিবমে উল্লেখ কৰিছে যে ভাৰতৰ বিভিন্ন চহৰত উত্তৰ-পূবৰ লোকসকলে সমুখীন হোৱা বৰ্ণবাদে তেওঁক সক্ৰিয় ৰাজনীতিত যোগদান কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত আৰিবাম দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন অনুষদৰ কেম্পাছ ল চেণ্টাৰত নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াৰ পাছতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি জয়ী হয়। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সন্থালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী উত্তৰ-পূবৰ লোক হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাহুল গান্ধীয়ে তেওঁক এন এছ ইউ আইত ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদিকা হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিত যোগদান কৰা সবাতোকৈ কম বয়সীয়া ব্যক্তিগৰাকী আছিল।
২০১৩ চনত জয়পুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এআইচিচিৰ অধিৱেশনত আৰিবাম আছিল সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ পৰা একমাত্ৰ বক্তা। তেওঁৰ ভাষণত তেওঁ সমগ্ৰ দেশতে উত্তৰ-পূব প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
ষোড়শ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকক্ষণত আৰিবমে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বাবে ছাত্ৰ ইস্তাহাৰৰ পৰামৰ্শ, প্ৰণয়ন, আৰু খচৰা প্ৰস্তুত প্ৰক্ৰিয়াৰ সহযোগ কৰিছিল।
২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত আৰিবমক এন এছ ইউ আইৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক পদত পদোন্নতি দিয়া হয়। ২০১৭ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ নিজৰ পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে৷ ব্যৱস্থাটোত কম বয়সীয়া লোকৰ বাবে ঠাই সৃষ্টি কৰাৰ প্ৰয়াসত, তেওঁ পাঁচ বছৰ ধৰি সংস্থাটোৰ সেৱা আগবঢ়ায়। আৰিবমে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছক বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমৰ মঞ্চত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
বৰ্ণবাদ বিৰোধী
আৰিবাম এজন বৰ্ণবাদ বিৰোধী কৰ্মী। ২০১২ চনৰ জুলাই মাহত উত্তৰ-পূবৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ পিছত তেওঁ ৰাজনীতিত যোগদান কৰে। এন এছ ইউ আইৰ সৈতে কৰা কাম আৰু ব্যক্তিগত লেখাৰ জৰিয়তে তেওঁ বাৰে বাৰে বেজবৰুৱা সমিতিৰ পৰামৰ্শসমূহ কাৰ্যকৰী কৰাৰ দাবী জনাইছে। উত্তৰ-পূব ভাৰতীয়সকলক "অভিবাসী" বুলি উল্লেখ কৰাৰ বাবে তেওঁ বিজেপিক আহ্বান জনায়, যাৰ ফলত দলটোৱে এটা স্পষ্টীকৰণ জাৰি কৰে। এটা সাক্ষাৎকাৰত আৰিবামে সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠী এটাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ জৰিয়তে অহা দায়িত্বৰ ওপৰত পোহৰ পেলাইছে, "যেতিয়া সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ কোনো ব্যক্তিয়ে ভুল কৰে, তেতিয়া ইয়াক সমগ্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ ভুল হিচাপে চোৱা হয় আৰু প্ৰতিনিধিজনৰ ওপৰত নেতা হিচাপে ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ বহুত বেছি হেঁচা প্ৰয়োগ কৰা হয়।"
২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত আৰিবমে অনলাইনত তীব্ৰ নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয় য'ত তেওঁক অপমানজনক বৰ্ণবাদী হিচাপে নিন্দা কৰি হাৰাশাস্তি কৰা হয় যিটো ভাৰতীয় আইন অনুসৰি শাস্তিযোগ্য। তেওঁ দিল্লী আৰক্ষীৰ চাইবাৰ চেলত অভিযোগ দাখিল কৰে। ক'ভিড-১৯ৰ বাবে বৃদ্ধি পোৱা প্ৰাক্-ক্ষণতে ক্ৰমবৰ্ধমান বৰ্ণগত অপৰাধৰ ভিত্তিত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক বৰ্ণবাদক নিন্দা কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা তেওঁৰ আবেদনখনে ব্যাপক সমৰ্থন লাভ কৰে৷ তাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এক বিবৃতি প্ৰকাশ কৰে।
ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্য
ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্যৰ কণ্ঠ হিচাপে আৰিবমে ভাৰতীয় কাৰাগাৰত পৰিষ্কাৰ অনাময় সামগ্ৰীৰ সুবিধা নিশ্চিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। ২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানীত মহিলাৰ অধিক নিৰাপত্তাৰ দাবীত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ অভিযোগত দিল্লী আৰক্ষীয়ে তেওঁক আটক কৰি ৰাখিছিল। কাৰাগাৰে তেওঁৰ ঋতুস্ৰাৱৰ পেডৰ অনুৰোধটোও ৰাখিব নোৱাৰাৰ বাবে তেওঁৰ সেই সময়খিনিত পীড়াগ্ৰস্ত হৈ পাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লী আৰক্ষীৰ সৈতে এই বিষয়টোৰ ভিত্তিত কাৰাগাৰত বিনামূলীয়া চেনিটেৰী পেড উপলব্ধ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
প্যাৰাডক্সিক্যাল ছাজিদ
প্যাৰাডক্সিক্যাল ছাজিদ (প্যাৰাডক্সিক্যাল সাজিদ) হৈছে বাংলাদেশী লেখক আৰিফ আজাদৰ দ্বাৰা ৰচিত ইছলাম বিষয়ক উপন্যাসৰ ধাৰাবাহিক। ইছলামিক বিশ্বাসৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ উত্তৰত সাজিদ নামৰ চৰিত্ৰ এটাৰ টীকাত সজোৱা চুটিগল্পৰ সংকলন। ইয়াত লেখকে ইছলামিক তথ্য, যুক্তি, দৰ্শন, বিজ্ঞান আৰু বাস্তৱৰ জৰিয়তে ইছলাম বিৰোধী প্ৰশ্নবোৰক অসত্য বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে আৰু তাৰ পৰাই বিৰোধীৰ যুক্তিৰ দুৰ্বলতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
আখৰৰ পৰিচয় আৰু সাৰাংশ
কাহিনীটোৰ মূল চৰিত্ৰটোৰ নাম ‘ছাজিদ’। লেখক নিজেই কিতাপখনৰ পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰ। লেখক সাজিদৰ বন্ধু, ৰুমমেট। ছাজিদ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অণুজীৱবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ। কিতাপখনৰ প্ৰথম কাহিনীত সাজিদক সন্দেহবাদী হিচাপে দেখা গৈছে। সৃষ্টিকৰ্তাৰ অস্তিত্ব আৰু অস্তিত্বৰ বিস্তৃত বিতৰ্কৰ শেষ পৰ্যায়ত ছাজিদে নিজৰ সৃষ্টিকৰ্তাৰ ওপৰত আৰু ইছলামৰ ওপৰত পুনৰ বিশ্বাস লাভ কৰা দেখা যায়। তাৰ পিছত মুমিন চাজিদে ইটোৰ পিছত সিটো কাহিনীত বিভিন্ন কৌতূহলী লোকৰ আগত নিজৰ ইছলামিক বিশ্বাস প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ তথ্য আৰু যুক্তিৰ যোগেদি তেওঁ ইছলাম আৰু সৃষ্টিকৰ্তাৰ প্ৰতি সন্দেহ থকাসকলৰ সন্দেহ দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ছাজিদে কেতিয়াবা নিজৰ গুৰু মফিজুৰ ৰহমানক বুজাই দিয়ে যে ‘ভাগ্য’ বা ‘ভাগ্য’ৰ বিষয়টোত সৃষ্টিকৰ্তা কিয় বিতৰ্কিত নহয়। সাজিদৰ যুক্তিৰ পৰাই বুজা যায় যে সৃষ্টিকৰ্তাক কিয় তেওঁৰ ভাল কামৰ বাবে প্ৰশংসা কৰা হয় কিন্তু তেওঁৰ বেয়া কামৰ বাবে নহয়। তেওঁ সাজিদৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ তুল্য বিপ্লব দাৰ ওচৰলৈ আহি প্ৰমাণ কৰে যে বিজ্ঞানৰ আধুনিক পৰিভাষা ‘কোৱাণ্টাম’ যান্ত্ৰিকতাই কেনেকৈ কোনো কাৰণতে সৃষ্টিকৰ্তাক নাকচ কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ আৰু প্ৰমাণ দেখুৱাইছে যে সৃষ্টিকৰ্তাই দয়ালু হোৱাৰ পিছতো কিয় নৰকৰ দৰে ভয়ংকৰ বস্তু সৃষ্টি কৰিলে। বিপ্লব দাৰ দৰেই সাজিদৰ প্ৰশংসা কৰা নীলু দা নামৰ আন এটা চৰিত্ৰই তেওঁক প্ৰমাণ কৰে যে কোৰআনৰ কোনো আয়াত কোনো কাৰণতে ‘সন্ত্ৰাসবাদী’ নহয়। এইদৰে বিভিন্ন স্থানত, বিভিন্ন প্ৰেক্ষাপটত ইছলামৰ গুণ, সঠিকতা আৰু প্ৰামাণ্যতা উপস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত সাজিদক অভিজ্ঞ বক্তা, যুক্তিবাদী আৰু বাস্তৱবাদী হিচাপে দেখা যায়।