cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কাইথেলী অংক
thumb|কাইথেলী অংকৰ এক নমুনা কাইথেলী অংক হৈছে প্ৰাচীন কায়স্থসকলে ভাষাৰ সুষমা যুক্ত কৰি সৃষ্টি কৰা পাটীগণিতীয় কিছুমান সাঁথৰ, আৰু সংখ্যা বা তেনে বিষয়-বস্তু প্ৰকাশৰ কিছুমান শাব্দিক কৌশল। নামনি অসমৰ কামৰূপত ওঠৰ শতিকাত কায়স্থ কুলৰ লোকসকলৰ মাজত সংখ্যাজড়িত সাঁথৰ কিছুমানৰ প্ৰচলন আছিল। কায়স্থ বা কাইথসকলৰ মাজত প্ৰচলিত আছিল বাবে এই অংকসমূহক “কাইথেলী অংক’’ নামে জনা যায়। কাইথেলী অংকক সাঁথৰৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি। সাঁথৰ ভেদ কৰিবলৈ যিধৰণৰ একাগ্ৰ চিন্তাৰ প্ৰয়োজন হয়, কাইথেলী অংক চৰ্চা কৰিবলৈয়ো তেনে তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ দৰকাৰ। ধেমালিৰ মাজেৰে প্ৰশ্ন সোধাৰ চলেৰে কৰা এনে অংকবোৰে চৰ্চাকাৰীক হাঁহিৰ খোৰাক যোগোৱাৰ লগতে ই জ্ঞানবৰ্ধনতো সহায় কৰে। কিছুমানে কাইথেলী অংকক “কৌতুক অংক’’ও বুলিব খোজে।
ইতিহাস
আজিৰ পৰা প্ৰায় ৫০০ বছৰ পূৰ্বে যোগাযোগ ব্যৱস্থা অতি অনুন্নত আছিল বাবে অসমৰ বা কামৰূপৰ লগত বহিৰ্বিশ্বৰ যোগাযোগ কম আছিল। ফলত, চিকিৎসা আৰু স্থানীয় আন আন সমস্যা সমাধানৰ বাবে স্থানীয় লোকে নিজাকৈ কিছু পদ্ধতি আৱিষ্কাৰ কৰি লৈছিল। এনে কাৰ্যত ৰজা-মহাৰজাসকলৰো কোনো কোনোৱে উৎসাহিত কৰিছিল। বিভিন্ন বিষয়ৰ সংস্কৃত শাস্ত্ৰ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল। কিছুমান মৌলিক ৰচনাও হৈছিল। গণিতক বিষয় হিচাপে লৈ চূড়ামণি কায়স্থই ৰচনা কৰা “জ্যোতিষ চূড়ামণি’’, বকুল কায়স্থই ৰচনা কৰা “কিতাবৎ মঞ্জৰী’’ আদি তেনে মৌলিক পুথি। “কিতাবৎ মঞ্জৰী’’ত জৰীপ, গণিত আৰু হিচাপ লেখা পদ্ধতিৰ কথা লিখা আছে। এই কিতাপখনত ৰাজভঁৰালত কিভাৱে বিভিন্ন ভাগত বস্তুবোৰ ভগাই ৰাখিব লাগে আৰু কিদৰে বিভিন্ন শিতানবোৰৰ হিচাপ ৰাখিব লাগে সেইবিষয়ে লিখা আছে। বকুল কায়স্থ আছিল সেইসময়ৰ কামৰূপৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গণিতজ্ঞ। দৰং ৰাজবংশাৱলীৰ মতে এই বকুল কায়স্থকে মহাৰাজ নৰনাৰায়ণে ভাৰতৰ মহিলা গণিতজ্ঞ লীলাৱতীৰ গণিতৰ পুথি অনুবাদ কৰিবলৈ দিছিল।
শুনিয়ো শ্ৰীধৰ তুমি মোৰ বাক্য ধৰা জ্যৌতিষক ভাঙ্গি তুমি সাধ্যখণ্ড কৰা। বকুল কায়স্থ তুমি ভাঙ্গা লীলাৱতী অল্পতে বুজয় যেন কায়স্থে সম্প্ৰতি।
সঁজুলি
কাইথেলী অংক কৰিবলৈ বিশেষ কিছুমান সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। সেই সঁজুলিসমূহ আছিল:- কাঠৰ ফলি, মাটিৰ লডা, হেমশিল (ভূটানৰ পৰা অনা বগা মাটি, ড’লমাইট), কলম (খাগৰিৰ কলম, ময়ূৰৰ পাখি, হাঁহৰ পাখি, ঢেঁকীয়াৰ ঠাৰি আদি), চিঞাহি (সাঁচি মহী, নকল কৰা চিঞাহি, গোপনীয় চিঞাহি আদি তেৰ বিধ বিভিন্ন চিঞাহি), লিখিবলৈ কলপাত, নাগেশ্বৰ পাত, চাউল আদিকে ধৰি সাতপ্ৰকাৰৰ বস্তু উল্লেখ দণ্ডীৰাম দত্তৰ কিতাপখনত উল্লেখ আছে। মাটিৰ লডাক পেঞ্চিল কৰিবলৈ বাঁহৰ সৰু সৰু চুঙাত মাটি ভৰাই জুইত পুৰি লৈছিল।
কৌশল
কাইথেলী অংক কৰিবলৈ সংখ্যাৰ ঠাইত শব্দ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল আৰু পৌৰাণিক শাস্ত্ৰৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰ আৰু বিষয়ো এই অংকত উপাদান হিচাপে প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। তাৰ কেইটামান নমুনা হ’ল;
১=শশী, চন্দ্ৰ, নিশাপতি, মহী ২= নেত্ৰ, ভুজ, কৰ, পাখা ৩= ৰাম, অগ্নি, গুণ ৪= বেদ, যুগ, চক্ৰ ৫= বাণ, শৰ, ইন্দ্ৰিয়, আত্মা, ৬= ৰস, ঋতু, বিত, ৭= সমুদ্ৰ, মুনি, অশ্বম স্বৰ, ৮= বসু, নাগ, গজ, মঙ্গল, ৯= গ্ৰহ, ৰন্ধ্ৰ। ১০= দিক, লোকপাল, কৰ্ম আদি।
কাইথেলী অংকৰ নমুনা
কাইথেলী অংকসমূহক সাঁথৰৰ সমপৰ্যায়ৰ বা কেতিয়াবা ইবোৰক কৌতুক অংক বুলিবও পাৰি। ইবোৰৰ দ্বাৰা চৰ্চাকাৰীৰ চিন্তাশক্তিৰ বিকাশ হয়। ইবোৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈয়ো গভীৰ শব্দজ্ঞান আৰু বিচক্ষণতাৰ প্ৰয়োজন হয়। কেইটিমান কাইথেলী অংকৰ নমুনা দিয়া হ’ল:
(১) এক বুঢ়াৰ নটা তিৰী নটা নটা হল ছলি। নটা নটা দিলাক কল ছলি কলে কিমান হ’ল।
(২) এক মূৰ দুই জিহ্বা কালকুট খায়। খৰতৰ বেগে চলে দূৰকো নাযায়।
(৩) ইন্দ্ৰৰ অমৰাৱতী বনে পাৰিজাত আছে নিতে দশলক্ষ পুষ্প ফুটি থাকে গাছে। শতেক বৎসৰে কোনে কৰিবে কওনা। একৈক পুষ্পৰ মূল্য লক্ষ কোটি সোণা।
কাইথেলী অংকৰ দ্বাৰা বিভিন্ন ব্যাধিত আক্ৰান্তক সকাহ দিয়াৰ বিষয়েও বিধান দিয়া আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিত
ম (বঙালী)
ম (বঙালী লিপিত ম, আই-পি-এ:/mɔ/) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ ২৫তম্ আখৰ। ই এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ ম উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে।
স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
আ-- মা
ঈ-- মী
উ-- মু
ঋ-- মৃ
এ-- মে
ঐ-- মৈ
ও-- মো
ঔ-- মৌ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
২৮ ফেব্ৰুৱাৰী
২৮ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৯তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩০৬টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩০৭টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মৰক্কো
মৰক্কো (المغرب; বা মৰক্কো ৰাজ্য; المملكة المغربية; Royaume du Maroc) হৈছে উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ মাগ্ৰেব অঞ্চলৰ উত্তৰ-পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন দেশ। ইয়াৰ উত্তৰে ভূমধ্য সাগৰ আৰু পশ্চিমে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ, পূবে আলজেৰিয়াৰ সৈতে স্থল সীমা আৰু দক্ষিণে পশ্চিম চাহাৰাৰ বিতৰ্কিত অঞ্চল আছে। মৰক্কোৱে স্পেনিছ এক্সক্লেভ অফ চেউটা, মেলিলা আৰু পেনন ডি ভেলেজ দে লা গোমেৰা আৰু ইয়াৰ উপকূলৰ পৰা কেইবাটাও সৰু স্পেনিছ নিয়ন্ত্ৰিত দ্বীপৰ ভূখণ্ড দাবী কৰে। দেশখন ৪,৪৬,৫৫০ বৰ্গ কিমি (১,৭২,৪১০ বৰ্গ মাইল) বা ৭,১০,৮৫০ বৰ্গ কিমি (২,৭৪,৪৬০ বৰ্গ মাইল) জুৰি প্ৰায় ৩৭ নিযুত জনসংখ্যাৰ এলেকাত বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ চৰকাৰী আৰু প্ৰধান ধৰ্ম হৈছে ইছলাম। দেশখনৰ চৰকাৰী ভাষা আৰবী আৰু বাৰ্বাৰ। আৰবী আৰু ফৰাচী ভাষাৰ মৰক্কো উপভাষাও বহুলভাৱে কোৱা হয়। মৰক্কোৰ সংস্কৃতি বাৰ্বাৰ, আৰৱ আৰু ইউৰোপীয় সংস্কৃতিৰ এক মিশ্ৰিত ৰূপ। ইয়াৰ ৰাজধানী ৰাবাট। আনহাতে ইয়াৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ হৈছে কাছাব্লাংকা।
টোকা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰকাশন
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ প্ৰকাশন
অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থখন আছিল নীলকণ্ঠ দাস বিৰচিত শ্ৰীশ্ৰীদেৱ দামোদৰ চৰিত্ৰ। ২০১ পৃষ্ঠাৰ ১৪ অনা দামৰ গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিছিল শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে। তাৰ পিছত শ্ৰী শ্ৰী বনমালীদেৱ চৰিত্ৰ, ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণ, সাত্বত তন্ত্ৰ – এই তিনিখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পায় ১৯৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত। ১৯৩৩ চনত সভাই চন্দ্ৰকান্ত অভিধানখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। ১৯২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত এই অভিধান সংকলনৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ১০৪৪ পৃষ্ঠাৰ আৰু ৭ টকা দামৰ এই অভিধানত ৩৬,৮১৯টা সন্নিৱিষ্ট হৈছিল। ১৯৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰকাশিত ২৪ পিঠীয়া এটকা দামৰ অসমীয়া বৈজ্ঞানিক পৰিভাষাখনো সভাৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰকাশন। বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা সম্পাদিত এই সৰু কিতাপখনত পাটীগণিত, বীজগণিত, জ্যামিতি, জ্যোতিবিদ্যা, পদাৰ্থবিদ্যা আৰু ভূগোলৰ পৰিভাষা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল।
স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী কালৰ প্ৰকাশন
সাম্প্ৰতিক সময়লৈকে সভাৰ মুঠ প্ৰকাশৰ পৰিমাণ চাৰিশৰো অধিক। ইয়াৰ লগতে ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাই আহিছে অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা। 'সভাই সৃষ্টিশীল সাহিত্য তুলনামূলক ভাৱে বহু কম প্ৰকাশ কৰিছে। সভাই সময়ৰ দাবীৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে। বিবিধ বিষয়ৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ লগতে অসমৰ বিভিন্ন জনজাতীয় জীৱন আৰু ভাষা সংস্কৃতি বিষয়ক ভালেমান গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। এনে শিতানৰ এখন প্ৰামাণ্য কিতাপ হৈছে ১৯৬২ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰকাশিত অসমৰ জনজাতি। 'চাহ বাগিচাৰ জীৱন আৰু সংস্কৃতি সভাই কুৰিখনৰো অধিক কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছে। ধ্বনি আৰু ৰসতত্ত্ব, অসমীয়া সংগীতৰ ঐতিহ্য, অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ, অসমৰ বনৌষধি, অসমৰ ওজাপালি, গ্ৰীক দৰ্শনৰ চমু পৰিচয় আদি বিবিধ বিষয়ৰ অনেক কিতাপ সভাই প্ৰকাশ কৰিছে। বাঁহী প্ৰথম খণ্ড (একত্ৰ সংকলন), জোনাকী (একত্ৰ সংকলন) আৰু কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰচনা সম্ভাৰ সাহিত্য সভাৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰকাশন। ১৯৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰকাশিত অসমৰ লিপি সমস্যা এখন ঐতিহাসিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ। Dr T P Varmaৰ Development of Script in Ancient Kamrup আৰু Dr Mahendra Boraৰ The Evolution of Assamese Script আদি অসমীয়া লিপি সম্পৰ্কে গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। ২০০১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা এতিয়ালৈ সভাই বিশ্বকোষৰ ১০টা খণ্ড প্ৰকাশ কৰিছে। বিশ্বকোষ হৈছে সভাৰ এটি যুগমীয়া কীৰ্তি। ইয়াৰ উপৰিও সভাই পাঁচটা খণ্ডত শিশু জ্ঞানকোষ প্ৰকাশ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
মনোৰঞ্জন শাস্ত্ৰী
আচাৰ্য্য মনোৰঞ্জন শাস্ত্ৰী (১৯১১–১৯৮৮) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত পণ্ডিত, সাহিত্যিক আৰু অধ্যাপক। আচাৰ্য্য মনোৰঞ্জন শাস্ত্ৰীৰ জন্ম হয় খ্ৰীঃ ১৯১১ চনৰ মাৰ্চ মাহত দৰং জিলাৰ অন্তৰ্গত ভেৰুৱা গাঁৱত। পিতৃ শ্যামদেৱ শৰ্মা আৰু মাতৃ ভোগেশ্বৰী দেৱী।
শিক্ষা আৰু সন্মান
শাস্ত্ৰীয়ে প্ৰথম অৱস্থাত পিতৃৰ ওচৰত সাধাৰণভাৱে সংস্কৃতৰ জ্ঞানলাভ কৰাৰ পাচত ঘৰৰ ওচৰৰে নাপ্তাপাৰা গণেশ্বৰী সংস্কৃত পাঠশালাত নাৰায়ণচন্দ্ৰ শৰ্মা উপাধ্যায়ৰ ওচৰত সংস্কৃতৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হয়। সেই সময়তে গুৱাকুছি দৰ্শন বিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰঘুনাথ শিৰোমণিদেৱৰ আকস্মিকভাৱে সান্নিধ্য লাভ হয় আৰু গুৱাকুছিলৈ গুচি আহে। ১৯৩০ চনত এই বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰয়োগ-ৰত্নমালা ব্যাকৰণৰ উপাধি পৰীক্ষা দি অসম সংস্কৃত বোৰ্ডৰ ‘ব্যাকৰণ শাস্ত্ৰী’ উপাধি লাভ কৰে। তাৰপাচত দতৰাৰ ব্ৰহ্মময়ী চতুষ্পাঠীত "শিৱনাথ বুজবৰুৱা স্মৃতিতীৰ্থদেৱৰ ওচৰত স্মৃতিশাস্ত্ৰৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত পৰীক্ষা দি প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ স্বৰ্ণপদকসহ 'স্মৃতিশাস্ত্ৰী' উপাধি লাভ কৰে। উচ্চশিক্ষাৰ কাৰণে কলিকতা সংস্কৃত কলেজত গৈ নাৰায়ণচন্দ্ৰ স্মৃতিতীৰ্থৰ ওচৰত স্মৃতিশাস্ত্ৰৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৩৫ চনত বঙ্গীয় সংস্কৃত পৰিষদৰ পৰীক্ষা দি স্বৰ্ণপদকৰ সৈতে প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ ‘স্মৃতিতীৰ্থ’ উপাধি লাভ কৰে। সেই বছৰতে নবদ্বীপৰ বঙ্গবিবুধজননী সভা আৰু ঢাকাৰ পূৰ্ববঙ্গ সাৰস্বত সমাজৰ দ্বাৰা পৰিচালিত স্মৃতিশাস্ত্ৰৰ পৰীক্ষাত স্বৰ্ণপদকসহ প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ ক্ৰমে ‘স্মৃতিৰত্ন’ আৰু ‘ধৰ্মশাস্ত্ৰাচাৰ্য্য’ উপাধি লাভ কৰে। কলিকতা সংস্কৃত কলেজতে মহামহোপাধ্যায় ড° যোগেন্দ্ৰনাথ বাগ্চীৰ ওচৰত পূৰ্ব আৰু উত্তৰ মীমাংসা শাস্ত্ৰৰ অধ্যয়ন কৰে। ১৯৩৭ চনত বঙ্গীয় সংস্কৃত পৰিষদৰ মীমাংসা শাস্ত্ৰৰ পৰীক্ষাত স্বৰ্ণপদকসহ প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ 'মীমাংসাতীৰ্থ’ উপাধি লাভ কৰে। ১৯৪০ চনত অসম সংস্কৃত বোৰ্ডৰ পৰিচালিত বেদান্তশাস্ত্ৰৰ পৰীক্ষা দি স্বৰ্ণপদকসহ প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ ‘বেদান্তশাস্ত্ৰী’ আৰু পিচৰ বছৰত (১৯৪১) বঙ্গীয় সংস্কৃত পৰিষদৰ পৰীক্ষাত প্ৰথম শ্ৰেণীসহ ‘বেদান্ততীৰ্থ’ উপাধি লাভ কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশৰ অযোধ্যা পণ্ডিত সভাই বিদ্যাভূষণ’ আৰু নলবাৰীৰ কামৰূপ সংস্কৃত সঞ্জীৱনী সভাই ‘দৰ্শনাচাৰ্য্য’ উপাধি প্ৰদান কৰে। কৃতী সংস্কৃত শিক্ষক ৰূপে ১৯৬৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ৰ শিক্ষক পুৰস্কাৰ লাভ, ১৯৭৫ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা সন্মান পত্ৰ (Certificate of Honour) আৰু বৃত্তি লাভ কৰে। অসমৰ সংস্কৃত পণ্ডিতসকলৰ ভিতৰত পোনপ্ৰথমে এখেতেই এই সম্মান লাভৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
শ্ৰীশাস্ত্ৰী নলবাৰী সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, অধ্যক্ষ। শ্ৰীহট্ট গৱৰ্ণমেণ্ট কলেজতো কিছুদিন কাম কৰিছিল। পাচত অসম সংস্কৃত কলেজতো প্ৰায় চাৰি বছৰ কাল অধ্যাপনা কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত বিভাগত কিছুদিন অনাবাসিক অধ্যাপক (Visiting Professor) ৰূপে অধ্যাপনা কৰে।
সাহিত্য কৃতি
অসমীয়া গ্ৰন্থ সংস্কৃত গ্ৰন্থ অপ্ৰকাশিত গ্ৰন্থ প্ৰবন্ধ / নিবন্ধ ক. অসমত সংগীত চৰ্চ্চা [ ৰামধেনু, ৬ষ্ঠ বছৰ, বহাগ, জেঠ, ১৮৭৫ শক] খ. দৰঙ্গীয়া লোক সংগীতত ঢেপাঢুলীয়। [ ৰূপালী জয়ন্তী স্মৃতি গ্ৰন্থ মঙ্গলদৈ মহাবিদ্যালয়, ১৯৭৬] গ.কামৰূপীয় স্মৃতি-নিৱন্ধকাৰ ৱেদাচাৰ্য্য আৰু মহাত্মা সম্বৎসৰ [ অসম সাহিত্য সভা, তৃতীয় সংখ্যা, ১৮৮১ শক, পুহ-চত ] মঙ্গলদৈৰ সৰ্বভাৰতীয় খ্যাতি সম্পন্ন প্ৰাচীন পণ্ডিতসকল [ দৰঙ্গ স্মৃতি, অসম সাহিত্য সভা মঙ্গলদৈ অধিবেশন, ১৯৭৪] ঙ. সৰ্বভাৰতীয় খ্যাতি সম্পন্ন কামৰূপীয় পণ্ডিতৰ ইতিহাসত মঙ্গলদৈ অঞ্চলন স্থান [ স্মৃতি গ্ৰন্থ, সোণালী জয়ন্তী, মঙ্গলদৈ ব্ৰাহ্মণ সমাজ, ১৮৯৪ শক, ১৯৭২-৭৩ চন ] চ. ধৰ্ম আৰু দৰ্শন [ অসমীয়া জাতিৰ ইতিবৃত্ত, ১৯৭৪ ] পুৰণি অসমত ভাৰতীয় দৰ্শন শাস্ত্ৰৰ চৰ্চা [ প্ৰবন্ধ সৌভ, ডিব্ৰুগড়, ১৮৮৮ শক ] ছ. অসমত সংস্কৃত চৰ্চ্চা [ অসমীয়া সংস্কৃতি, গুৱাহাটী, ১৯৭৫ ]
1. The Music of oja-pali, 2. The Svalpamatsya Purana, 3. Mahāmahopādhyāya Rājaguru Dāmodara Misra, 4. Nilambarácarya, 5. Date of Visnu Puri 6. Vedacārya and Samvatsara, 7. Kamarupa School of Dharmasāstra with particular<be> Notice of Pitambara Siddhänta Vāgisa, 8. Advaitavada or Philosophy of Nondualism in Kāmarupa,<be> 9. The Author of the Smrti-Săgara<be> 10. The Assamese Tradition about Kumārila Bhatta<be>
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
দংগল
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ৰাসোৎসৱ
ৰাসোৎসৱ হৈছে এনে এটি উৎসৱ, য’ত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনলীলাক উপভোগ্য কৰি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। ই মূলতঃ হৈছে এটি ধৰ্মীয় উৎসৱ। অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই উৎসৱ উদ্‌যাপিত হয়। মাজুলীৰ দক্ষিণপাট সত্ৰত পোন প্ৰথমে এই উৎসৱৰ আৰম্ভ হয়। পাছলৈহে ৰাসোৎসৱৰ প্ৰসাৰ গড়মূৰ, আউনীআটী, বেঙেনাআটী, কমলাবাৰী, ভোগপুৰ আদি সত্ৰলৈ ঘটে।
শৰৎ কালৰ পূৰ্ণিমা তিথিত আয়োজন কৰা ৰাসলীলা মাজুলীবাসীৰ বাবে মুখ্য উৎসৱ। মূলত: আধ্যাত্মিক তত্ত্বসমৃদ্ধ ৰাসলীলা অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত উদযাপন কৰা হয় যদিও মাজুলীৰ ৰাসলীলাত হোৱা আড়ম্বৰপূৰ্ণ অনুষ্ঠানে সুকীয়া বৈশিষ্ট্য বহন কৰে। ভক্তিৰসৰ মধুৰ সমন্বয়েই ৰাসলীলা। শৰতকালৰ জ্যোৎস্না প্লাৱিত ৰাতিত, গোপীসকলক প্ৰেমৰসত আপ্লুত কৰি শ্ৰীকৃষ্ণই যি লীলাৰে বৃন্দাবন উৎফুল্ল কৰি তুলিছিল সেই প্ৰেমলীলাই ৰাস মহোৎসৱৰ প্ৰতিপাদ্য বিষয়। সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ নদীদ্বীপ মাজুলী ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শনৰ স্বৰ্ণক্ষেত্ৰ বুলিলেও বঢ়াই কোৱা নহ'ব। বৰ্ষাকালৰ বানত জুৰুলা হোৱা মাজুলীবাসীয়ে বৰ্ষান্তত নৱ উদ্যম আৰু হেঁপাহেৰে ৰাস মহোৎসৱৰ বাবে প্ৰস্তুত হয়। লক্ষ্মী পূৰ্ণিমাৰ দিনাৰ পৰাই নাটকৰ আখৰা আৰম্ভ কৰি এমহীয়া পৰিক্ৰমাৰ অন্তত তিনিদিনীয়াকৈ ৰাস অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ঐতিহ্যমণ্ডিত দক্ষিণপাট সত্ৰত ৰাসলীলাৰ নাট্য-কাহিনীৰ লগত সমান্তৰালভাৱে বৃন্দাবন চন্দ্ৰ মহাপ্ৰভুৰ পূজা অনুষ্ঠানে সত্ৰৰ পৰিৱেশ আধ্যাত্মিক ৰসসিক্ত কৰি তোলে। শ্ৰী শ্ৰী আউনীআটী সত্ৰত পূজা আৰু ৰাসলীলাৰ অভিনয় কৰা হয়। এই সত্ৰত ৰাসলীলা নাটকত শ্ৰীকৃষ্ণৰ গোষ্ঠলীলা আৰু মহাৰাস প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। চামগুৰি সত্ৰৰ মাংগলিক পৰিৱেশত বৃন্দাবন চন্দ্ৰ মহাপ্ৰভুৰ পূজা আৰু ৰাসলীলা অভিনয়েৰে এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। মুখা ব্যৱহাৰৰ চমৎকাৰী কৌশল এই সত্ৰৰ ৰাসলীলাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। শ্ৰী শ্ৰী বেঙেনাআটী সত্ৰত পৰম্পৰাগতভাৱে গোবিন্দ মূৰ্তিৰ পূজাৰে ৰাসলীলা অনুষ্ঠিত কৰে। গড়মূৰ সত্ৰত আধুনিক মঞ্চৰ উপযোগীকৈ ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰ, নতুন কমলাবাৰী সত্ৰ প্ৰমুখ্যে মাজুলীৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰদৰ্শিত প্ৰায় পঞ্চাশটি মঞ্চত আয়োজন কৰা ৰাসলীলাৰ আকৰ্ষণীয়তাই দৰ্শকক বিস্ময় মুগ্ধ কৰি আহিছে। এইসমূহ দৰ্শনৰ বাবে দেশীয় বাবে আৰু বিদেশী পৰ্যটকৰ আগমনে সেই সময়ত মাজুলীক মৰততে সৰগীয় পৰিৱেশ কৰি তোলে।
তু ইউইউ
তু ইউইউ (জন্মঃ ৩০ ডিচেম্বৰ ১৯৩০) এগৰাকী চীনা চিকিৎসা বিজ্ঞানী, চিকিৎসা ৰসায়নবিদ আৰু প্ৰশিক্ষক। তেওঁ আৰ্টেমীচিনিন( Artemisinin বা Qinghaosu) আৰু ডাইহাইড্ৰআৰ্টেমীচিনিন (Dihydroartemisinin) আৱিষ্কাৰৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি জনপ্ৰিয়। এই দুবিধ মেলেৰিয়া চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰি লাখ লাখ মানুহৰ জীৱন বচাব পৰা গৈছে। ক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ দক্ষিণ এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উন্নয়নশীল দেশসমূহৰ মানুহৰ স্বাস্থ্য উন্নয়নত আৰ্টেমীচিনিন আৱিষ্কাৰ আৰু মেলেৰিয়া প্ৰতিৰোধত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বিংশ শতিকাৰ ক্ৰান্তীয় মেডিচিনত এক যুগান্তকাৰী ঘটনা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১১ চনত তেওঁক ক্লিনিকেল মেডিচিনত এলবাৰ্ট লাস্কেৰ ক্লিনিকেল মেডিচিন ৰিচাৰ্ছ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৫ চনত তু ইউইউয়ে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। চীনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু গৱেষণা চীনা ভাষাত কৰা তু ইতিহাসৰ প্ৰথম লাস্কেৰ পুৰস্কাৰ বিজয়ী।
ৰাসোৎসৱ
ৰাসোৎসৱৰ মূল অৰ্থ
ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই মৰ্ত্যত কৰা কৰ্মৰাজিক ৰাসোৎসৱৰ জৰিয়তে প্ৰতিফলিত কৰা হয়। তেওঁৰ ৰসপূৰ্ণ অৰ্থাৎ তাত্ত্বিক ৰসেৰে সমৃদ্ধ কথাবস্তুক ৰাসলীলাৰ মাধ্যমেৰে আত্মাৰ পৰা পৰমাত্মালৈ, দৈনন্দিন জীৱনৰ সুখানুভূতিক আধ্যাত্মিকতালৈ আৰু কাম প্ৰবৃত্তিসমূহক কলাত্মক ৰূপ প্ৰদান কৰি ৰাসলীলাত অংকন কৰা হৈছে। শ্ৰীকৃষ্ণৰ সুমধুৰ বংশীধ্বনিত মুগ্ধ হৈ গোপীসকলে য’ৰে কাম ত’তে পেলাই সংসাৰৰ সকলো মোহ ত্যাগ কৰি বৃন্দাবনলৈ ঢাপলি মেলিছিল আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ চৰণত নিজকে সমৰ্পন কৰিছিল। প্ৰথমতে শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীসকলক স্ব-গৃহলৈ উভতি যাবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিয়নো তেওঁলোকে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰা উচিত। কিন্তু গোপীসকল নিজৰ মতত দৃঢ় আছিল। ভগৱান ভক্তৰ অধীন। শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীসকলৰ দৃঢ়ভক্তি দেখি তেওঁলোকৰ মনোকামনা পূৰণাৰ্থে ৰাসলীলা আৰম্ভ কৰিলে। কিন্তু যেতিয়াই শ্ৰীকৃষ্ণ তেওঁলোকৰ অধীন বুলি ভাবি গোপীৰ মন গৰ্ব-অহংকাৰত ভৰি পৰিল, তেতিয়াই শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীসকলৰ মাজৰ পৰা অন্তৰ্ধান হৈ পৰিল। শ্ৰীকৃষ্ণ যেতিয়া ৰাধাক লৈ নোহোৱা হ’ল, তেতিয়াহে গোপীসকলে নিজৰ ভুল বুজিব পাৰিলে। ভগৱানক ‘একমাত্ৰ মোৰ’ বুলি ভাবি অহংকাৰৰ ফলত শ্ৰীকৃষ্ণক তেওঁলোকে হেৰুৱাব লগা হ’ল। শ্ৰীকৃষ্ণ ত্ৰিজগতৰে পতি। তেওঁক কোনো মায়া-বান্ধোনেৰে বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰে। গোপীসকলে একাগ্ৰচিত্তে শ্ৰীকৃষ্ণক স্তুতি কৰিবলৈ ধৰিলে। ভক্তৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ ভগৱানে গোপীসকলক মানৱ জীৱনৰ পৰমাৰ্থ বুজাই দিলে আৰু তেওঁলোকৰ অন্তৰ পৰিশুদ্ধি কৰিলে। গোপীসকলৰ ইচ্ছাক সন্মান জনাই ‘য’ত গোপী, ত’ত কৃষ্ণ’ হৈ গোপীৰ মনৰ অভিলাষ পূৰ্ণ কৰিলে। গোপীসকলেও মুক্তি লাভ কৰিলে। চমুকৈ এয়াই ৰাসোৎসৱৰ মূল অৰ্থ।
তু ইউইউ
জীৱনী
১৯৩০ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত চীনৰ ঝেজিয়াং প্ৰদেশৰ নিংবো অঞ্চলত তু ইউইউয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে। ১৯৫১ চনত তেওঁ পেকিং বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ মেডিচিনৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পাছ কৰে। ১৯৫২ চনত মেডিকেল স্কুলখন বেইজিং মেডিকেল কলেজ নামেৰে স্বায়ত্তশাসিত প্ৰতিষ্ঠানত পৰিণত হয়। ১৯৮৫ চনত ইয়াৰ নাম পৰিবৰ্তন কৰি বেইজিং মেডিকেল বিশ্ববিদ্যালয় ৰখা হয়। ২০০০ চনৰ ৩ এপ্ৰিল তাৰিখে পেকিং বিশ্ববিদ্যালয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাত ই বৰ্তমান পেকিং বিশ্ববিদ্যালয় স্বাস্থ্যবিজ্ঞান কেন্দ্ৰ নামে পৰিচিত। ফাৰ্মাকিউটিকেল অনুষদত অধ্যয়ন কৰি তুয়ে ১৯৫৫ চনত স্নাতকডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তাৰপাছত তেওঁ আঢ়ৈ বছৰ পৰম্পৰাগত চীনা মেডিচিনৰ ওপৰত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
ৰাসোৎসৱ
পালন
thumb|upright|মাজুলীত অনুষ্ঠিত ৰাসোৎসৱত কৃষ্ণ আৰু যশোদাৰ এক দৃশ্য ৰাসোৎসৱ অসমত অতীজৰে পৰা ৰাস পূৰ্ণিমাত পালন কৰা হয়। এই ৰাসোৎসৱ মাজুলীৰ দক্ষিণপাট সত্ৰত প্ৰথমে আৰম্ভ হয়। ১৭৬২ শকৰ পৰা দক্ষিণপাট সত্ৰত ৰাসোৎসৱ উদ্‌যাপন হৈ আহিছে। অসমৰ সত্ৰসমূহত বৈদিক ক্ৰিয়াকাণ্ড আৰু নাট্যৰূপে ৰাসোৎসৱ উদ্‌যাপন হয়। দক্ষিণপাট সত্ৰৰ পিছতহে গড়মূৰ, আউনীআটী, বেঙেনাআটী, কমলাবাৰী, ভোগপুৰ আদি সত্ৰলৈ ৰাসৰ প্ৰসাৰ ঘটে। ৰাস পূজা, অভিনয় বা ভাওনা আৰু ৰাস উপলক্ষে কৰা নাম প্ৰসংগ তিনিওতাই ৰাসোৎসৱৰ লগত জড়িত। কিছুমান সত্ৰত ৰাস এদিনীয়াকৈ আৰু আন কিছুমান সত্ৰত তিনিদিনীয়াকৈ পালন কৰে। এদিনীয়াকৈ যিবোৰ সত্ৰত পালন কৰে সেইবোৰ সত্ৰত ৰাস উপলক্ষে হিয়ানাম, দিহানাম, গায়ন-বায়ন, নটুৱা চালি, ওজাপালি আদি অনুষ্ঠান পাতে। দক্ষিণপাট সত্ৰত তিনিদিনীয়াকৈ ৰাসোৎসৱ পালন কৰা হয়। ৰাসোৎসৱৰ তিনিদিনক এক বিশেষ নামেৰে জনা যায়। প্ৰথমদিনা অধিবাস, দ্বিতীয়দিনা ৰাস আৰু তৃতীয়দিনা ইন্দ্ৰাভিষেক। ৰাস পূৰ্ণিমাৰ দিনা পুৱাৰ পৰা ৰাস পূজা আৰম্ভ হয়। সম্পূৰ্ণ দিনজুৰি নাম-প্ৰসংগৰ উপৰি গায়ন-বায়ন, নাম-কীৰ্তন, নটুৱা নাচ আদি চলি থাকে। ৰাতিলৈ ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শন হয়। উদাসীন পন্থাৰ পৰম্পৰাৰে প্ৰচলিত সত্ৰসমূহত আৰু সত্ৰীয়া পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ মাজত প্ৰদৰ্শিত ৰাসলীলাত পুৰুষ অভিনেতা সকলেই পুৰুষ আৰু নাৰী উভয় চৰিত্ৰতে বৰ্তমানো অভিনয় কৰি আছে।
তু ইউইউ
জীৱনী
স্নাতকৰ পাছত তেওঁ বেইজিংৰ একাডেমী অফ চাইনিজ মেডিচিনত কাম কাজ আৰম্ভ কৰে। বৰ্তমান ইয়াৰ নাম চাইনা একাডেমী অফ চাইনিজ মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ। চীনা অৰ্থনীতিৰ পুনৰ গঠনৰ পাছত ১৯৮০ চনত তেওঁ ইয়াত এগৰাকী গৱেষকৰ পদত উন্নীত হয়। ২০০১ চনত তেওঁ ডক্টৰেট প্ৰত্যাশীসকলৰ একাডেমীক উপদেষ্টা হিচাপে নিয়োজিত হয়। বৰ্তমান তেওঁ এই একাডেমীৰ প্ৰধান গৱেষক।
ৰাসোৎসৱ
স্থান
সত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নামঘৰতে ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শন হৈছিল যদিও বৰ্তমান যুগত আধুনিক গতিধাৰালৈ দৰ্শকৰ মন আকৰ্ষণ হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আধুনিক কলা-কৌশল ব্যৱস্থাৰে মঞ্চত ৰাস অভিনয় কৰা দেখা যায়। শংকৰদেৱৰ ‘চিহ্নযাত্ৰা’ই মঞ্চাভিনয়ৰ প্ৰথম নিদৰ্শন। এনে ব্যৱস্থাৰ আৰ্হিতে ৰাসকো মঞ্চৰ জৰিয়তে অধিক আকৰ্ষণীয় ৰূপত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰি মঞ্চত মুখা সঞ্চালন কৰিবলৈ সহজ। এই আধুনিক কলা-কৌশলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি প্ৰয়াত গড়মূৰীয়া সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ৰাসলীলাক মঞ্চৰাসলৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। অৱশ্যে এতিয়াও কিছু সত্ৰই প্ৰাচীন পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰি পূৰ্বৰ ৰাস প্ৰদৰ্শনৰ মূলস্থলী নামঘৰতেই প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে।
সূত্ৰধাৰ নৃত্য
সূত্ৰধাৰ নৃত্য সত্ৰীয়া পৰিৱেশ্য কলাৰ অন্তৰ্গত এটি নৃত্য শৈলী। সূত্ৰধাৰজন একাধাৰে গায়ক, নৰ্তক, ঘোষক আৰু পৰিস্থিতিৰ ব্যাখ্যাকাৰী। সূত্ৰধাৰী নাচ অংকীয়া ভাওনাৰ এটি অপবিহাৰ্য নৃত্যগোট। (গায়ন-বায়নৰ অন্তৰ্গত) সাধাৰণতে বৰপেটীয়া ধেমালি খনকে আধাৰ হিচাপে লৈ গুৰুকীৰ্তনৰ ভাওনা আৰম্ভ হয়। সেয়েহে আন নাচত থকাৰ দৰে সূত্ৰধাৰী নাচৰ আধাৰিত ধেমালিখন হ'ল বৰপেটীয়া ধেমালি। অৱশ্যে অন্য উদ্দেশ্যত এই নাচ নাচিবৰ সময়ত ধেমালিৰ ধৰা-বন্ধা নিয়ম নাথাকে।
তু ইউইউ
জীৱনী
২০০৭ চনৰ পৰা দংচেং জিলা, বেইজিংৰ এক পুৰাতন দালানত তেওঁ অফিচৰ কাৰ্যক্ৰম পৰিচালনা কৰে।
ৰাসোৎসৱ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
সূত্ৰধাৰ নৃত্য
পৰিচয়
ভাৰতীয় সভ্যতাত জগতক ৰংগমঞ্চ, জীৱনক নাটক, জীৱক অভিনেতা/অভিনেত্ৰী আৰু ঈশ্বৰক সূত্ৰধাৰ বুলি কোৱা হয়। সূত্ৰধাৰজন সংস্কৃত নাটক, পুতলা নাচ বা ওজা পালিৰ ওজাৰ অনুৰূপ হ'লেও শংকৰদেৱে নাটৰ সূত্ৰধাৰজন সুকীয়া। সূত্ৰধাৰক কুশল অভিনেতা, গীত-বাদ্য-নাট বিশাৰদ আৰু সুপৰিচালক হিচাপে শংকৰদেৱে তেওঁৰ নাটত ঠাই দিছে। ভাওনাৰ শ্লোক, অপিচ আৰু সূত্ৰধাৰৰ বচনৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ পৰিচালনাৰ ভাৰ সূত্ৰধাৰৰে। নাটৰ প্ৰথম নান্দী শ্লোকৰ পিছত সূত্ৰধাৰৰ শ্লোক আৰু সূত্ৰৰ উক্তিবোৰৰপৰা এই কথা স্পষ্টকৈ বুজা যায়। গায়ন-বায়ন আৰু সূত্ৰধাৰসকলৰ পিন্ধনত বগা ধূতি বা ঘোৰী, হাত গেঞ্জী, পাঞ্জাবী, চেলেং চাদৰ আৰু মূৰত বগা পাগ থাকে।
পৰিৱেশন
ভাওনাৰ আৰম্ভণিতে সূত্ৰধাৰে আঁৰ-কাপোৰৰ আঁৰত, অগ্নিগড়ৰ তলত আঁঠুকাঢ়ি সেৱা জনোৱাৰ ভংগীত ৰৈ থাকে। আঁৰ-কাপোৰ আঁতৰ হোৱাৰ লগে লগে বিভিন্ন বাদ্যসমূহ একেলগে বাজি উঠে। ৰাইজে হৰিধ্বনি দিয়ে। বিলম্বিত লয়ত খোল, মৃদংগ, তাল বাজে। সূত্ৰধাৰে সৰু ভংগীৰ এটা নাচ আগবঢ়ায়। নাচৰ মাজতেই সূত্ৰধাৰজন থিয় দিয়ে আৰু মধ্যম লয়ৰ বাজনাত বৰভংগীৰ নাচ এটা আৰম্ভ কৰে। এই দুই অংশ নাচৰ শেষত সূত্ৰধাৰে স্বস্তিক হস্তেৰে গোটেই ভাওনাথলী চতুস্পৰ্শ পৰিভ্ৰমণ কৰি ৰাইজ তথা দৰ্শকৰ মংগল কামনা কৰে। এই নৃত্যৰ খোলত ১৭খন আৰু শ্লোকত ৯খন মুঠতে ২৬খন বাজনা থকাটো উল্লেখযোগ্য। ৪, ৭, ১০, ১১, ১২, ১৪, ১৫ আৰু ১৭ সংখ্যক বাজনাত সূত্ৰধাৰে খৰ নাচ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুবিধা পায়। নৱম বাজনাত বহু পাকৰ নাচ আৰু ষোড়শ বাজনাত জিধিনাকত হাত সলোৱা হাত পৰে। সূত্ৰধাৰে নৃত্য সমাপ্ত কৰাৰ লগে লগে প্ৰধান চৰিত্ৰ শ্ৰীকৃষ্ণ বা ৰামৰ প্ৰৱেশৰ পথ ঘোষিত হয়। তাৰপিছত আন চৰিত্ৰৰ প্ৰৱেশ ঘটে।
তু ইউইউ
জীৱনী
২০১১ চনৰ পূৰ্বে তু ইউইউ লোকচক্ষুৰ আঁতৰত আছিল। সেয়ে “মানুহে তেওঁক প্ৰায় পাহৰি পেলাইছে” বুলি কোৱা হৈছিল।
সূত্ৰধাৰ নৃত্য
নৃত্য শৈলী
ভাওনাৰ আৰম্ভণিতে সূত্ৰধাৰে আঁৰ-কাপোৰৰ আঁৰত, অগ্নিগড়ৰ তলত আঁঠুকাঢ়ি সেৱা জনোৱাৰ ভংগীত ৰৈ থাকে। আঁৰ-কাপোৰ আঁতৰ হোৱাৰ লগে লগে:
সূত্ৰধাৰৰ নৃত্যৰ পিছত নাটকৰ আন আন পাত্ৰসমূহৰ প্ৰৱেশ নৃত্য হয। এই নৃত্যবিলাকৰ গতি বা বুলন আৰু আন চালনাবোৰ সুকীয়া সুকীয়া। নাচৰ বোলো সেইদৰে পৃথক। যশোদা আদি গোপীসকলে একতালিত, নাৰদে খুকনিত, অসুৰবোৰে চুটা তালত প্ৰৱেশ কৰে।
সাজ-পাৰ
সূত্ৰধাৰীৰ মূল পৰিচয় হৈছে মূৰত ব্যৱহাৰ কৰা পাগটো। ইয়াক সূত্ৰধাৰী পাগ বোলে। তলৰ অংশ কাণৰ ওপৰে আৰু কপালৰ আধা অংশ ঢাকি লিপিত খাই পৰে। ওপৰ অংশটোৰ নক্সা গাযনৰ পাণুৰি এটাৰ আগটো পাচ কৰি দিলে যেনে হ'ব তেনে ধৰণৰ; অৰ্থাৎ পিছ অংশটো পাছলৈ জোঙাকে বাঢ়ি যোৱা। ই চৰ্জেদাৰ আৰ্হিৰ কোষাপটীয়া সাঁচৰ টুপিৰ দৰে। ইয়াৰ ওপৰভাগ শিৰৰ আগৰ পৰা পাছলৈ খাল পৰি দুই কাষ সিৰ পাতি থিয় হয়। কাণত উন্তি, হাতত গামখাৰু, ভৰিত জুনুকা আৰু ডিঙিত মতামণি পিন্ধাৰ নিয়ম। শুদ্ধ বগা কপাহী কপোৰৰ লহঙাৰ কঁকাল অংশত ধুতি বা ঘূৰি পিন্ধি বগা ৰঙৰ কপাহী টঙালি তললৈ ওলমাই বন্ধা হয়। কোচ-দিয়া হাতৰ দীঘল চোলা কঁকালৰ কিছু তললৈকে পেলাই পিন্ধে। গাত সূত্ৰধাৰী কাপোৰখন দীঘলে দীঘলে জাপি আগফালে দুই মূৰ টঙালিৰ তলেদি আঁঠুলৈকে ওলমাই পিছফালৰ অংশটো পিঠিৰ মাজ মানতে শেষ কৰা হয়। টুপিৰ আগ অংশত এটি কক্লা সংযোগ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ শ্ৰেণী:ভাওনা
তু ইউইউ
পৰিয়াল
তু আৰু তেওঁৰ স্বামী, লী টিংঝাও বেইজিংত বাস কৰে। লী টিংঝাও এজন ধাতুবিজ্ঞান অভিযন্তা। চিয়াওচি মিডিল স্কুলত তেওঁ আৰু তু ইউইউ একেলগে পঢ়িছিল। তেওঁলোকৰ সৰু জীয়েক বেইজিংত থাকে। তেওঁলোকৰ ডাঙৰ জীয়েক তাইৰ স্বামী আৰু জীয়েকৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থাকে। তুৰ মাতামহ য়েও য়ংবাই (姚咏白|姚咏白), ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেজাৰী প্ৰশাসনৰ প্ৰথম ডাইৰেক্টৰ আছিল। তেওঁৰ খুড়া য়েও কইংচান (姚庆三|姚庆三) চীনৰ এজন বিখ্যাত অৰ্থনীতিবিদ, বেংকাৰ আৰু কিনেছিয়ান।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ধীৱৰা (সংগীত)
ধীৱৰা (Dhivara; ) হৈছে এছ এছ ৰাজামৌলীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ “বাহুবলী: দ্য বিগিনিং”-ৰ এটি গীত। গীতটিত ৰম্য বেহাৰা আৰু দীপুয়ে কণ্ঠদান কৰিছে৷ ৰামযোগায়া শাস্ত্ৰীয়ে লিখা এই গীতটিৰ সুৰ আৰোপ কৰিছে এম এম কীৰাবাণীয়ে৷ গীতটিৰ অধিকাংশ কথা সংস্কৃতত লিখা৷
গীতটিৰ ভিডিঅ’ত প্ৰভাসে চিভুদু ওৰফে মহেন্দ্ৰ বাহুবলীৰ চৰিত্ৰত আৰু তামান্নাই অৱন্তিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। গীতটিত আৱন্তিকাৰ দৃশ্যৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ পূৰ্বতে অসম্ভৱ বুলি ভবা চিভুদুয়ে জলপ্ৰপাত বগাই যোৱা কামটো সম্পূৰ্ণ কৰে। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ কুৰণুলত অৱস্থিত অৰভাকাল ৰক গাৰ্ডেন, কেৰেলাৰ থ্ৰিছুৰৰ আথিৰাপিল্লী জলপ্ৰপাত আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মহাবলেশ্বৰৰ পশ্চিম ঘাটত এই গীতটিৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
মুক্তি
গীতটি ২০১৫ চনৰ ৩১ মে’ত এলবামখনত থকা অন্যান্য গীতবোৰৰ লগতে মুক্তি পায়৷ গীতটিৰ ভিডিঅ’ ২০১৫ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত টি-চিৰিজ তেলেগুৰ ইউটিউব চেনেলৰ জৰিয়তে মুক্তি পায়৷ এই গীতটিয়ে ইউটিউবত ৫৮ মিলিয়নৰো অধিক দৰ্শন লাভ কৰিছে৷ গীতটি তামিল ভাষাত ধীৰানে (Deerane), হিন্দী ভাষাত খয়া হে (Khoya Hain) আৰু মালয়ালম ভাষাত নজান চেনদেনা (Njan Chendena) শিৰোনামেৰে মুক্তি পায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংগীত
সুদেষ্ণা সিন্‌হা
সুদেষ্ণা সিন্‌হা (Sudeshna Sinha) মোহালিৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী অধ্যাপিকা। তেওঁ এক দশকতকৈও অধিক কাল চেন্নাইত অৱস্থিত গাণিতিক বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল ক্ষেত্ৰ হৈছে 'অৰৈখিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান (nonlinear physics)'। তেওঁৰ 'Chaos computing' সম্পৰ্কে কৰা গৱেষণাৰ ফলসমূহ আমেৰিকান কোম্পানী কাউলোজিক্সে (Chaologix) ব্যৱসায়িক দিশত বিকাশ সাধন কৰিছে। এই পদ্ধতিৰ জন্ম আৰু বিকাশলৈ অৰিহণা আগবঢ়োৱা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে বি এম বিৰলা বঁটা, সাধাৰণ কুশলতা বঁটাকে ধৰি ভালেমান বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। তাৰোপৰি সুদেষ্ণা সিন্‌হা বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমী আৰু অন্য বহু বিশ্বখ্যাত বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰো সভ্য।
শিক্ষা
সুদেষ্ণা সিন্‌হাৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিমবঙ্গত। আছাঞ্চলত অৱস্থিত লৰেটো কনভেণ্ট স্কুলৰ পৰা তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ উদাৰনৈতিক চিন্তাধাৰাৰ লোক আছিল আৰু সুদেষ্ণা সিন্‌হাৰ বিজ্ঞান শিক্ষাত অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল বুলি জনা যায়। ১৯৮৫ চনত কাণপুৰত থকা ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৯০ চনত তেখেতে মুম্বাইত থকা টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
কৰ্মজীৱন
তাৰোপৰি সুদেষ্ণা সিন্‌হাই বৰ্তমানলৈকে ৫০টাতকৈও অধিক বক্তৃতানুষ্ঠান, কৰ্মশালা অথবা সন্মিলন আদিত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। তেওঁৰ গৱেষণাক জাৰ্মানী গণিতজ্ঞ এমি নিঅ'থাৰ আৰু অষ্ট্ৰিয়ান-ছুইডিছ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী লাইছ মেইটনাৰৰ জীৱন আৰু গৱেষণাই অনুপ্ৰাণিত কৰিছে বুলি জনা যায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
সুদেষ্ণা সিন্‌হাই কপিল হৰি পাৰানজাপে (Kapil Hari Paranjape)ৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ মোহালিত থকা 'ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান'ৰ গণিত বিভাগৰ অধ্যাপক।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
প্ৰাক্-ছক্ৰেটেছীয় দৰ্শন
প্ৰাক্-ছক্ৰেটেছীয় দৰ্শনক (Pre-Socratic philosophy) গ্ৰীক দৰ্শনৰ আৰম্ভণি-কাল বুলিও ক’ব পাৰি। প্ৰাচীন এই গ্ৰীক দৰ্শনটোৰ আৰ্ৱিভাৱ ঘটিছিল ছক্ৰেটিছৰ আগতে। প্ৰাক্-ছক্ৰেটেছীয় দাৰ্শনিকসকলক ব্ৰহ্মাণ্ড বিজ্ঞান, ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আদিমতম অৱস্থা, ব্ৰহ্মাণ্ডৰ পদাৰ্থবোৰে আকৃষ্ট কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অনুসন্ধানে প্ৰাকৃতিক পৃথিৱী, মানৱ সমাজ, নীতিকথা আৰু ধৰ্মক সমৃদ্ধ কৰিছিল। ঈশ্বৰ-নিৰ্দেশিত কাৰ্যকলাপৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে প্ৰাকৃতিক নিয়মৰ আধাৰত ব্যাখ্যাৰ সন্ধান কৰিছিল। তেওঁলোকৰ কৰ্মৰাজি আৰু লিখা-মেলাৰ প্ৰায়বোৰেই হেৰাই গৈছে। তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভংগীৰ সামান্য উমান পোৱা যায় পৰৱৰ্তী সময়ৰ লেখকসকলৰ ৰচনাত, যাক “টেষ্টিমনিয়া” বুলি কোৱা হয়। প্ৰাচীন গ্ৰীক পৃথিৱীতেই দৰ্শনে এক সাৰুৱা ভূমি লাভ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰতিৱেশী সভ্যতাসমূহৰ লগত ঘনিষ্ঠতা বৰ্তাই চলিছিল। স্বতন্ত্ৰ সভ্য সমাজৰো উত্থান ঘটিছিল।
থেলছ, এনাক্সিমেণ্ডাৰ আৰু এনাক্সিমেনেছৰ জৰিয়তে প্ৰাক্-ছক্ৰেটেছীয় দৰ্শনে ষষ্ঠ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত পাতনি মেলে। তেওঁলোকে পৃথিৱীৰ ‘আৰ্চি’ (arche-যাৰ অৰ্থ “উৎপত্তি”, “পদাৰ্থ” অথবা “নীতি” হ’ব পাৰে)-ক যথাক্ৰমে পানী, আপেইৰন (অসীম), আৰু ‘নাউছ’ (মন বা বুদ্ধিমত্তা) বায়ুৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয় বুলি উল্লেখ কৰিছিল। আনতিনিগৰাকী প্ৰাক্-ছক্ৰেটেছীয় দাৰ্শনিক আছিল সমীপৱৰ্তী আইনিয়ান চহৰৰ। তেওঁলোক হৈছে-জেনোফেনছ্, হেৰাক্লিটাছ, আৰু পাইথাগোৰাছ। জেনোফেনছে ঈশ্বৰৰ নৰৰূপীকৰণ সম্বন্ধে কেতবোৰ সমালোচনা কৰি পৰিচিত হৈছিল। হেৰাক্লিটাছ জুইক পৃথিৱীৰ উৎপত্তিৰ কাৰণ বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু ‘অস্থায়িত্ব’ সন্দৰ্ভত উক্তি প্ৰদান কৰিছিল, যিসমূহ বুজিবলৈ অতি জটিল। পাইথাগোৰাছে মতবাদ দাঙি ধৰিছিল যে বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডখন সংখ্যাৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ হৈছে। পঞ্চম খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ইলেয়াটিক স্কুলৰ পাৰমেনিডেছ, ইলিয়াৰ জেনো আৰু মেলিছাছ চৰ্চালৈ আহিছিল। পাৰমেনিডেছে দাবী তুলিছিল যে, কেৱল এটা মাত্ৰ বস্তুৰহে অস্তিত্ব থাকিব পাৰে আৰু একোৰেই পৰিৱৰ্তন নঘটে। জেনো আৰু মেলিছাছে পাৰমেনিডেছৰ দাবীক সমৰ্থন কৰিছিল। এনাক্সাগোৰাছ আৰু এম্পেড’ক্লিছে ব্ৰহ্মাণ্ড-সৃষ্টিৰ বিষয়টোক ‘বহুত্ববাদী দৃষ্টি’ৰে নিৰীক্ষণ কৰিছিল। ‘অণুবাদ’ৰ সমৰ্থন কৰি আৰু কেৱল পদাৰ্থ তথা ‘নিৰাকাৰ’ৰহে অস্তিত্ব আছে বুলি মত দি লিউচিপাচ আৰু ডেমোক্ৰিটাচো জনাজাত হৈছিল। ছফিবাদীসকলে সমালোচনাত্মক চিন্তা আৰু দাৰ্শনিক আপেক্ষিকতাক আগুৱাই নিছিল।
পৰিভাষা
ছক্ৰেটিছৰ জন্মৰ পূৰ্বতে আৰ্ৱিভাৱ আৰু বিকশিত হোৱা প্ৰকৃতি আৰু ব্ৰহ্মাণ্ড-সম্পৰ্কীয় চিন্তা-দৰ্শনৰ গুৰি ধৰা এইসকল দাৰ্শনিকে যি অনুসন্ধানমূলক পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰিছিল, তাকেই বুজাবলৈ উক্ত পৰিভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ছক্ৰেটিছ আৰু তেওঁৰ উত্তৰপুৰুষসকল মূলত: পৰিচালিত হৈছিল নীতিকথা আৰু ৰাজনীতিৰ দ্বাৰা। এই বিশেষ পৰিভাষাটোৰ কিছুমান অসুবিধাও আছে। কিয়নো ছক্ৰেটিছৰ আগৰ এচাম দাৰ্শনিকেও নীতিকথা আৰু ভাল জীৱনৰ সন্ধানত আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল। ইয়াৰোপৰি, এই পৰিভাষাটোৱে বুজাই যে ছক্ৰেটিছৰ পূৰ্বৰ দাৰ্শনিকসকল ছক্ৰেটিছতকৈ কম গুৰুত্বপূৰ্ণ অথবা তেওঁলোকৰ চিন্তাৱলী ধ্ৰুপদী কালছোৱাৰ দৰ্শনৰ বাবে যথোপযুক্ত মঞ্চ নহয়। কালানুক্ৰমিক দিশতো এই পৰিভাষাটো অশুদ্ধ, কিয়নো প্ৰাক্-ছক্ৰেটিছ সময়ৰ শেষৰ দাৰ্শনিকসকল ছক্ৰেটিছৰ সমকালীন আছিল।
উৎস
প্ৰাক্-ছক্ৰেটিছীয় দাৰ্শনিকৰ নামমাত্ৰ অংশৰহে এতিয়া অস্তিত্ব আছে। সেইছোৱা কালৰ সৱিশেষ জ্ঞান আমি লাভ কৰিছোঁ তেওঁলোকৰ পৰৱৰ্তী লেখক প্লেটো, এৰিষ্ট’টল, ডায়’জেনছ, লেৰিটাছ, ছিম্পলিছিয়াছ আৰু প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্ববিদৰ পৰা; যেনে-আলেকজেণ্ড্ৰিয়াৰ ক্লেমেণ্ট আৰু ৰোমৰ হিপ্প’লাইটাছ। কিছুমান ৰচনাৰ নাম দিয়া হৈছে ‘Peri Physeos’ অথবা ‘প্ৰকৃতিৰ সন্দৰ্ভত’। এইধৰণৰ ৰচনাক ‘টেষ্টিমনিয়া’ বুলি জনা যায় আৰু ৰচনাকাৰসকল সততে পক্ষপাতিত্বৰ স্বীকাৰ হয়। কেতিয়াবা এইসকল প্ৰাক্-ছক্ৰেটিছীয় দাৰ্শনিকে নিজৰ দৃষ্টিভংগীৰ সমৰ্থনত ব্যৱহাৰ কৰা যুক্তিৰ প্ৰকৃত সুৰ বুজাত অসুবিধা হয়।তেওঁলোকৰ ভাষাটোও কেতিয়াবা দুৰ্বোধ্য হৈ উঠে। প্লেটোৱে এইসকল দাৰ্শনিকৰ উদ্ধৃতি দাঙি ধৰিছে যদিও তেওঁলোকৰ মতবাদক উপস্থাপন কৰোঁতে কোনো আগ্ৰহ দেখুওৱা নাই। এৰিষ্ট’টল কিছু ক্ষেত্ৰত নিখুঁত যদিও তেওঁ নিজৰ দৰ্শনৰ দৃষ্টিৰেহে সেই মতবাদবোৰক চাইছে। এৰিষ্ট’টলৰ উত্তৰসুৰী থিঅ’ফ্ৰেছটাছে “Opinion of the Physicists” নামেৰে এখন বিশ্বকোষ প্ৰণয়ণ কৰিছিল যিখন প্ৰাক্-ছক্ৰেটিছীয় কালৰ মান্য কৰ্ম হিচাপে স্বীকৃত। এইখন ইতিমধ্যেই হেৰাইছে যদিও ছিম্পলিছিয়াছ এইখনৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
মৃদুলা সাৰাভাই
মৃদুলা সাৰাভাই (Mridula Sarabhai) (৬ মে', ১৯১১ – ২৬ অক্টোবৰ, ১৯৭৪) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ আহমেদাবাদৰ সাৰাভাই পৰিয়ালৰ এজন সদস্য।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মৃদুলা সাৰাভাই ভাৰতৰ আহমেদাবাদত এক সমৃদ্ধ ব্যৱসায়িক পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰিছিল। আম্বালা সাৰাভাই আৰু সৰলা দেৱীৰ আঠজন সন্তানৰ এজন আছিল মৃদুলা সাৰাভাই। তেওঁ বিক্ৰম সাৰাভাইৰ ভগ্নী। তেওঁক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ তত্ত্বাৱধানত ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় শিক্ষকৰ দ্বাৰা ঘৰতে পঢ়া-শুনাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ১৯২৮ চনত গুজৰাট বিদ্যাপীঠত তেওঁ নামভৰ্তি কৰে যদিও লোণ সত্যাগ্ৰহত অংশগ্ৰহণ কৰি পিছৰ বছৰ এৰি দিয়ে। কম বয়সতে, তেওঁ গান্ধীৰ বিদেশী সামগ্ৰী আৰু প্ৰতিষ্ঠান বয়কট কৰাৰ আহ্বানক মানি লৈছিল, আৰু এই কাৰণতে তেওঁ বিদেশলৈ পঢ়িবলৈ যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।
কংগ্ৰেছী মহিলা আৰু স্বাধীনতা যুঁজাৰু
১৯৩৪ চনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ সমিতিলৈ গুজৰাটৰ পৰা প্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। অৱশ্যে, পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁৰ স্বতন্ত্ৰ স্থিতিয়ে ৰাজ্যখনৰ আন নেতাসকলৰ সৈতে বিবাদ সৃষ্টি কৰিছিল। পিছত দলটোৱে তেওঁক মনোনীত কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত নিৰ্দলীয় হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি তেওঁ সৰ্বাধিক ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হৈছিল।
তেওঁ কংগ্ৰেছৰ সাংগঠনিক দিশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল য'ত তেওঁ মহিলা শাখাৰ নেতৃত্ব দিছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনা পৰিষদৰ পৰিকল্পিত অৰ্থনীতিত তেওঁক মহিলাৰ ভূমিকা সম্পৰ্কীয় উপ সমিতিৰ সচিব হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল। সেই প্ৰতিবেদনখন পিছত সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰোঁতে আৰু প্ৰথম কেইটামান বাজেটৰ সময়ত প্ৰাৰম্ভিক বিধায়কসকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
১৯৪৬ চনত পণ্ডিত নেহৰুয়ে তেওঁক কংগ্ৰেছ দলৰ এজন সাধাৰণ সম্পাদক আৰু কংগ্ৰেছ ৱৰ্কিং কমিটিৰ এজন সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। কিন্তু তেওঁ পদত্যাগ কৰিছিল আৰু গান্ধীজীক অনুসৰণ কৰি নোৱাখালিলৈ গৈছিল। ভাৰত বিভাজনৰ অশান্ত বছৰত তেওঁ সাম্প্ৰদায়িক সৌহাৰ্দ্য আৰু সম্প্ৰীতি পুনৰুদ্ধাৰত সক্ৰিয় নেতৃত্ব লৈছিল আৰু প্ৰথমতে পাটনাত আৰম্ভ কৰিছিল, য'ত তেওঁ গান্ধীজীৰ অনুমতিত ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে পতাকা উত্তোলন অনুষ্ঠানত উপস্থিত আছিল। পঞ্জাৱত ৰায়ত ভংগ হোৱাৰ কথা শুনি তেওঁ লগে লগে নেহৰুৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে আৰু পিছত শান্তি ৰক্ষাত সক্ৰিয় ভূমিকা ল'বলৈ তালৈ দৌৰি যায়। বিভাজনৰ হিংসাৰ সময়ত সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি সংৰক্ষণত মৃদুলাৰ ভূমিকাক ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ নেতাসকলে প্ৰশংসা কৰিছিল।
অৱশ্যে, ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ কিছু বছৰ পিছত, তেওঁৰ কংগ্ৰেছৰ প্ৰতি মোহভঙ্গ হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ কাশ্মীৰৰ বাহিৰত শ্বেখ আব্দুল্লাহৰ এগৰাকী উৎসাহী আৰু কণ্ঠস্বৰ সমৰ্থক আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া বন্ধু হৈ পৰিছিল। আনকি মৃদুলাই কাশ্মীৰ ষড়যন্ত্ৰ গোচৰত যুঁজ দিয়াত,যাৰ বাবে আব্দুল্লাই কাৰাবাস খাটিছিল, তেওঁৰ খৰচৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিছিল। পিছলৈ কাশ্মীৰ গোচৰৰ বিচাৰ নোহোৱাকৈয়ে মৃদুলাই তেওঁৰ ওপৰত কেতিয়াও ষড়যন্ত্ৰৰ অভিযোগ আৰোপ নোহোৱা সত্ত্বেও কেইবা মাহ কাৰাবাস খাটিছিল।
লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষ
লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষ (Labanya Prabha Ghosh; ১৮৯৭ – ২০০৩) বা লাৱণ্য দেৱী এগৰাকী গান্ধীবাদী নেত্ৰী তথা পশ্চিম বংগৰ, পুৰুলিয়া জিলা নিবাসী ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তি। তেওঁ প্ৰায় ১০৬ বছৰ জীয়াই আছিল আৰু জীৱনৰ শেষ সময়ছোৱাত, এক দৰিদ্ৰ-পীড়িত আশ্ৰমত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ তেওঁক বাধ্য কৰা হৈছিল। স্বাধীনতা সেনানী সকলক প্ৰদান কৰা পেঞ্চনৰ টকাকেইটাই আছিল তেওঁৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জন। ভাৰতৰ স্বাধীনতা লাভৰ আগৰ আৰু পিছৰ, তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ জীৱনৰ এই গোটেই সময়ছোৱা তেওঁ সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ ন্যায়ৰ বাবে যুঁজি পাৰ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু স্বাধীনতাৰ যুঁজ
১৮৯৭ চনৰ ১৪ আগষ্ট তাৰিখে লাৱণ্য প্ৰভাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় নাম আছিল মনভুম জননী(মনভুম জিলাৰ মাতৃ)। ১৯০৮ চনত, ১১ বছৰ বয়সত লাৱণ্য প্ৰভাৰ অতুল চন্দ্ৰ ঘোষৰ সৈতে বিয়া হয়। অতুল চন্দ্ৰ ঘোষো পুৰুলিয়া জিলাৰ পৰা স্বাধীনতা যুঁজত অংশগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী অগ্ৰণী স্বাধীনতা সেনানী আছিল। লাৱণ্য কেতিয়াও স্কুললৈ যোৱা নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁক ঘৰতে দেউতাকে পঢ়াইছিল। তেওঁৰ দেউতাক ঋষি নৱৰুণ চন্দ্ৰ ও এগৰাকী স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল। নৱৰুণ চন্দ্ৰই তেওঁৰ জোঁৱায়েকৰ লগ-লাগি পুৰুলিয়াৰ টেল্কালপাৰাত শিল্পাশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। টেল্কালপাৰাত সুভাষ চন্দ্ৰ বসু, চিত্ৰৰঞ্জন দাস আদিকে ধৰি বহুজন অগ্ৰণী স্বাধীনতা যুঁজাৰু গোট খাইছিল আৰু কোনো কোনো উপলক্ষত মহাত্মা গান্ধীও শিল্পাশ্ৰমলৈ আহিছিল। লাৱণ্য প্ৰভা পুৰুলিয়াৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা বিধায়ক আছিল। তেওঁ ‘লোক সেৱক সংঘ’ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ শিল্পাশ্ৰমৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল আৰু শিল্পাশ্ৰম আছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা লোৱা মনভুম অঞ্চলৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ। লাৱণ্য প্ৰভাই, তেওঁৰ স্বামীয়ে পুৰুলিয়াৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা সাপ্তাহিক বাৰ্তালোচনী মুক্তিত ভালেখিনি প্ৰৱন্ধ লিখিছিল আৰু ১৯৬১ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত সাপ্তাহিকীখনৰ সম্পাদকৰ ভাৰ লৈছিল। ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত পুৰুলিয়াত হোৱা বহুবোৰ প্ৰতিবাদৰ তেওঁৰ নেতৃত্ব লৈছিল আৰু সেই অঞ্চলটোৰ এগৰাকী উল্লেখনীয় স্বাধীনতা সেনানী ৰূপে স্বীকৃত হৈছিল। লাৱণ্য প্ৰভাৰ পুত্ৰ অৰুণ চন্দ্ৰ ঘোষ আৰু জীয়ৰী উৰ্ম্মিলা মজুমদাৰেও স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল আৰু মাকৰ সৈতে পুৰুলিয়াৰ শিল্পাশ্ৰমত আছিল।
লোণ আইন অমান্য আন্দোলন
তেওঁ লোণ সত্যাগ্ৰহ (১৯৩০) আৰু পতাকা সত্যাগ্ৰহ (১৯৪৫)ত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক কেইবাবাৰো গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। তেওঁ ব্যক্তিগত সত্যাগ্ৰহও হাতত লৈছিল আৰু ১৯৪১ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল। ১৯৪২ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে আহ্বান কৰা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষে তেওঁৰ জীয়ৰী কমলা ঘোষৰ সৈতে পুৰুলিয়াৰ শিল্পা আশ্ৰমত প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু দুয়োকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত, তেওঁ বিহাৰৰ ভাষা আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছত, এই আন্দোলনৰ বাবে, পুৰুলিয়া বিহাৰৰ পৰা পৃথক হৈছিল আৰু ভাষিক ভিত্তিত পশ্চিম বংগৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল। আকৌ জৰুৰী কালীন অৱস্থাত তেওঁক ১৯৭৫ চনত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
২০০৩ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত ১০৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
২৭ ফেব্ৰুৱাৰী
২৭ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৮তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩০৭টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩০৮টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
আৰ্দ্ৰতা
আৰ্দ্ৰতা (Humidity) হৈছে বায়ুত থকা জলীয় বাষ্পৰ ঘনত্ব। পানীৰ বাষ্প অৰ্থাৎ পানীৰ গেছীয় অৱস্থা, সাধাৰণতে মানুহৰ চকুৰ বাবে অদৃশ্য। আৰ্দ্ৰতাই বৰষুণ, নিয়ৰ বা কুঁৱলী থকাৰ সম্ভাৱনাক সূচায়।
আৰ্দ্ৰতা বায়ুমণ্ডলৰ উষ্ণতা আৰু চাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সূৰ্যৰ আপাতিত ৰশ্মিৰ উত্তাপৰ বাবে বৰফৰ স্তূপ, বৰাবৃত অঞ্চল, সাগৰ-মহাসাগৰ, হ্ৰদ, নদ-নদী, জলাশয় আদিৰ পৰা প্ৰতিদিনে অবিৰতভাৱে বাষ্পীভৱন হৈ আছে। এনেদৰে বাষ্পীভূত হোৱা জল-কণাবোৰ বায়ুমণ্ডলত মিহলি হৈ থাকে। বছৰৰ ভিন ভিন ঋতুত আৰু ভিন ভিন ঠাইত বায়ুৰ উত্তাপৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে বায়ুমণ্ডলে ধাৰণ কৰা জলীয়বাষ্পৰ পৰিমাণ ভিন ভিন হোৱা দেখা যায়। এইদৰে বায়ুত মিহলি হৈ থকা জলীয়বাষ্পৰ পৰিমাণক আৰ্দতা বুলি কোৱা হয়।
প্ৰকাৰ
আৰ্দ্ৰতা দুই প্ৰকাৰৰ:
কোনো নিৰ্দিষ্ট আয়তনৰ বায়ুত থকা জলীয়বাষ্পৰ প্ৰকৃত পৰিমাণকে চৰম আৰ্দ্ৰতা (Absolute Humidity) বোলে। যেতিয়া বায়ু ৩৯° চেণ্টিগ্ৰেড (৮৬° ফে)ত সংপৃক্ত হয়, বায়ুমণ্ডলত চৰম আৰ্দ্ৰতা প্ৰতি ঘন মিটাৰত প্ৰায় শূন্যৰ পৰা প্ৰায় ৩০ গ্ৰাম (১.১ আউন্স)ৰ ভিতৰত থাকে। চৰম আৰ্দ্ৰতা হৈছে জলীয় বাষ্পৰ ভৰ (m_{H_2O})ক, জলীয় বাষ্প আৰু বায়ুৰ মিশ্ৰণৰ আয়তন (V_{net} ) ৰে ভাগ কৰি পোৱা ভাগফল। ইয়াক তলত দিয়া ধৰণে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি:
কোনো নিৰ্দিষ্ট উষ্ণতাত সেই আয়তনৰ বায়ুত থকা জলীয়বাষ্পৰ ভৰৰ লগত সেই একে উষ্ণতাত সেই আয়তনৰ বায়ুখিনি সংপৃক্ত হ'বলৈ প্ৰয়োজনীয় জলীয়বাষ্পৰ ভৰৰ যি অনুপাত তাকে আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা (Relative Humidity) বোলে।
কেতিয়াবা বায়ুৰ উত্তাপ হ্ৰাস হৈ এনে অৱস্থা পায়গৈ যে, বায়ুত থকা জলীয় বাষ্পখিনি ঘনীভূত হৈ কুঁৱলী, নিয়ৰ, বৰষুণ, বৰফ কণা আদিৰ সৃষ্টি হয় আৰু পিছত অধোগামী হৈ ভূপৃষ্ঠত পৰেহি এইবিলাকক একে লগে অধঃক্ষেপ বুলি কোৱা হয়।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:জলবায়ু বিজ্ঞান
পদ (ব্যাকৰণ)
ব্যাকৰণ শাস্ত্ৰত, পদ (Parts of speech বা word class বা grammatical category ) হৈছে ভাষাৰ ৰূপতাত্ত্বিক শ্ৰেণীবিভাজন, য’ত বাক্যৰ গঠন আৰু সেই ভাষাৰ শব্দৰ চিনাক্তকৰণ, বিশ্লেষণ আৰু অন্যান্য ভাষিক গঠনৰ বৰ্ণনা কৰা হয়। অসমীয়া ব্যাকৰণত পদ প্ৰধানত পাঁচ প্ৰকাৰৰ— বিশেষ্য, বিশেষণ, সৰ্বনাম, অব্যয় আৰু ক্ৰিয়া৷
প্ৰায় সকলো ভাষাতে বিশেষ্য আৰু ক্ৰিয়া পদ ব্যৱহাৰ হয় যদিও বিভিন্ন ভাষাত এই দুটা পদৰ মাজত তাৰতম্য দেখা যায়। যেনে— জাপানী ভাষাত তিনিটা পৃথক বিশেষণ পদৰ বিপৰীতে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত কেৱল এটাহে বিশেষণ পদ আছে।
শ্ৰেণীবিভাজন
ৰূপতত্ত্বৰ ভিত্তিত অসমীয়া ভাষাৰ পদৰ শ্ৰেণীবিভাজন
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
গাদ্দাম পদ্মজা ৰেড্ডী
গাদ্দাম পদ্মজা ৰেড্ডী (Gaddam Padmaja Reddy ; জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৬৭) এগৰাকী আগশাৰীৰ কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী আৰু সংগীত শিক্ষক। তেওঁ পৌৰাণিক আৰু সমসাময়িক সামাজিক বিষয়ৰ আধাৰত বেলেও পৰিবেশন কৰে। তেওঁ কুচিপুড়িৰ এটা ৰূপ কাকতিয়ামৰ নৃত্য ৰচনা কৰিছিল। ২০০৬ চনত কলা ৰত্ন, ২০১৫ চনত ভাৰতৰ কলাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সৰ্বোচ্চ সন্মাম সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ২০২২ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৭ চনৰ ১ জানুৱাৰীত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কৃষ্ণা জিলাৰ পামাৰুত এটা ৰেড্ডী পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হয়। দেউতাক আৰু মাকৰ নাম আছিল ক্ৰমে জি ভি ৰেড্ডী আৰু স্বৰাজ্যলক্ষ্মী। তেওঁ পামাৰুৰ ককাক-আইতাকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হয়। পিছলৈ তেওঁ হায়দৰাবাদলৈ গুচি যায়। তেওঁৰ পৰিয়ালটো ইউছুফগুড়াত বাস কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমে চেণ্ট থেৰেছা স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ  আৰু তাৰ পিছত ৰেড্ডী কলেজৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লয়।
কল্পতৰু
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
গাদ্দাম পদ্মজা ৰেড্ডী
কুচিপুড়ি নৃত্য
ৰেড্ডীয়ে শোভা নাইডুৰ পৰা কুচিপুড়িৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। সত্যভামা আৰু ৰুদ্ৰমা দেৱীৰ চৰিত্ৰত কুচিপুড়ি পৰিবেশন কৰি ৰেড্ডীয়ে স্বীকৃতি লাভ কৰে। এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছিল যে পৌৰাণিক বিষয়তকৈ তেওঁ সাধাৰণ এক অনন্য বিষয়ত পৰিবেশন কৰিব বিচাৰে। তেওঁ সমসাময়িক সামাজিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত সজাগতা গঢ়ি তোলা কেইবাটাও কুচিপুড়ি নৃত্যৰ ৰূপ বিকশিত কৰি পৰিবেশন কৰিছিল, ইয়াৰে কিছুমান হ’ল- বেলে ব্ৰুন হত্যালু, জাগ্ৰুতি, বজ্ৰ ভাৰতী, নমস্তে ইণ্ডিয়া, ছিজন অৱ ফ্লাৱাৰছ। ব্ৰুন হত্যালুত কন্যা ভ্ৰুণহত্যাক গৰিহণা দিয়া হয়, জাগ্ৰুতীয়ে এইচ আই ভি/এইডছ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ সামৰি লৈছে আৰু বজ্ৰ ভাৰতীয়ে মানুহৰ মাজত জাতীয় অখণ্ডতাৰ আগ্ৰহ জগাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। সামাজিক বিষয়ৰ উপৰিও তেওঁ পৌৰাণিক কাহিনীৰ সৈতে জড়িত বেলে পৰিবেশন কৰে। তেওঁৰ কিছুমান পৌৰাণিক কৰ্মৰ ভিতৰত আছে- ভামকলপম, মহিষাসুৰ মৰ্দিনী, নৱদুৰ্গালু আৰু কাকতীয়ম আদি অন্যতম।
কাকতিয়ম
ৰেড্ডীয়ে এক সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে তেওঁ তেলেংগানাৰ সংস্কৃতিৰ আধাৰত এটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ৰূপ গঢ়ি তুলিব বিচাৰে। কাকতীয় বংশৰ সময়ছোৱাত ৰামাপ্পা মন্দিৰৰ ইতিহাস আৰু বিষয়বস্তু, ভাস্কৰ্য্য আৰু নৃত্যৰ ৰূপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দুটা খণ্ডৰ কুচিপুড়ি নৃত্যৰ এটা ৰূপ কাকতিয়ম বিকশিত কৰে। নৃত্যৰ ৰূপটোৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত ৰামাপ্পা মন্দিৰ, সহস্ৰ স্তম্ভ মন্দিৰ আৰু ৱাৰংগল দুৰ্গৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ ভিত্তিত ধাৰণাটো লোৱা হৈছে বুলিও তেওঁ কৈছিল। তেওঁৰ মতে, ই এজন কাকতীয় সেনাপতি জয়পা সেনানীৰ গ্ৰন্থ নৃত্য ৰত্নাৱলীৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে, য'ত ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ নৃত্যৰ ৰূপসমূহ নথিভুক্ত কৰা হৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৮ চনত পদ্মজা ৰেড্ডীৰ গাদ্দাম শ্ৰীনিবাস ৰেড্ডীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যিজন প্ৰাক্তন সংসদ আৰু বিধানসভাৰ সদস্য গাদ্দাম গংগা ৰেড্ডীৰ পুত্ৰ। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ প্ৰণৱ। ৰেড্ডীয়ে হায়দৰাবাদৰ ওচৰৰ বেগুম্পেটত বাস কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিদ্যা দেৱী ভাণ্ডাৰী
বিদ্যা দেৱী ভাণ্ডাৰী (विद्या देवी भण्डारी; জন্ম: ১৯ জুন ১৯৬১)  নেপালৰ বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰপতি। ২০১৫ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হয়।  তেওঁ নেপালৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি।   ২৮ অক্টোবৰ ২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন জিকাৰ আগতে তেওঁ নেপালৰ মেক্সবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টি-লেনিনিষ্টৰ উপাধ্যক্ষ  আৰু সৰ্ব নেপাল মহিলা মৰ্চাৰ সভানেত্ৰী আছিল। সংসদীয় নিৰ্বাচনৰ ভোটৰ দ্বাৰা তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন জিকে। তেওঁ ৫৪৯ টা ভোটৰ ভিতৰত ৩২৭টা ভোট লাভ কৰি কুল বাহাদুৰ গুৰুংক পৰাস্ত কৰে। ২০১৬ চনৰ ফৰ্ব আলোচনীৰ বিখ্যাত সমীক্ষা বিশ্বৰ ২০০ গৰাকী ক্ষমতাশালী নাৰীৰ তালিকাত তেওঁ ৫২তম স্থান লাভ কৰে। পূৰ্বতে তেওঁ নেপালৰ ৰক্ষামন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ নেপালৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা ৰক্ষমন্ত্ৰী।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬১ চনৰ ১৯ জুন মাহত নেপালৰ ভোজপুৰ জিলাত বিদ্যা দেৱী ভাণ্ডাৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰাম বাহাদুৰ পাণ্ডে আৰু মাতৃৰ নাম মিথিলা পাণ্ডে। কম বয়সতে তেওঁ ছাত্ৰ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁ নেপালৰ বিখ্যাত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেতা মদন ভাণ্ডাৰীৰ সহধৰ্মিণী আছিল। যদিও ১৯৯৩ চনৰ এক পথ দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বিদ্যায়ে ১৯৯৪ আৰু ১৯৯৯ এই দুই সংসদীয় নিৰ্বাচন তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষ্ণ প্ৰসাদ ভট্টৰায় আৰু দমনাথ ঢুংনাক হেৰুৱাই জয়ী হৈছিল। কিন্তু ২০০৮ চনৰ সংবিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰূ সময়ত তেওঁ পৰাজিত হয়। তেওঁ মাধৱ কুমাৰ নেপালৰ নেতৃত্বৰূ চৰকাৰৰ ৰক্ষামন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ দ্বিতীয় সাংবিধানিক সভাৰ নিৰ্বাচনত অনুপাতিক নিৰ্বাচন পদ্ধতিৰ দ্বাৰা তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
নতুন কবিতা
নতুন কবিতা অসমীয়া কবিতাৰ নিৰ্বাচিত সঙ্কলন। সম্পাদক মহেন্দ্ৰ বৰা। সঙ্কলনটোৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৫৬ চনত। গ্ৰন্থখন মূলতঃ যুদ্ধোত্তৰ যুগৰ অসমীয়া কবিতাৰ নিৰ্বাচিত সংকলন।
বিদ্যা দেৱী ভাণ্ডাৰী
ৰাজনৈতিক জীৱন
বিদ্যা দেৱীয়ে শিক্ষাৰ্থী জীৱনতে ৰাজনীতিৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ১৯৯৪ আৰু ১৯৯৯ চনত তেওঁ দুবাৰ নেপালৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত জয়ী হৈছিল। মাধৱ কুমাৰ নেপালৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ ৰক্ষা মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ নেপালৰ প্ৰথম মহিলা ৰক্ষা মন্ত্ৰী। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ আগলৈ মেক্সবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টি-লেনিনিষ্টৰ সদস্য আছিল। তেওঁ পাৰ্টি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী পি. অলিৰ বিশ্বাস পাত্ৰ আছিল বাকী জনা যায়। তেওঁ নেপালৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি তথা প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি।
নতুন কবিতা
গ্ৰন্থ বিৱৰণ
নতুন কবিতা পুথিখনত সৰ্বমুঠ ২০জন অসমীয়া নিৰ্বাচিত কবিৰ কবিতা সংকলিত হৈছে। আগকথা লিখিছে মহেন্দ্ৰ বৰাই। গ্ৰন্থখনৰ নিৰ্বাচিত কবিসকল হৈছে- দেৱকান্ত বৰুৱা, হেম বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱা, হৰি বৰকাকতি, অজিত বৰুৱা, বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, কেশৱ মহন্ত, মহেন্দ্ৰ বৰা, অমলেন্দু গুহ, হোমেন বৰগোহাঞি, বীৰেশ্বৰ বৰুৱা, দিনেশ গোস্বামী, ৰাম গগৈ, পবিন্দ্ৰ বৰা, প্ৰফুল্ল ভূঞা, নীলমণি ফুকন, বীৰেন বৰগোহাঞি, মাণিক গগৈ, সুশীল শৰ্মা, চৈইদুদ্দিন আহমদ। প্ৰতিজন নিৰ্বাচিত কবিৰ তিনিটাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৮, ৯টা পৰ্যন্ত কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
নতুন কবিতাই পঞ্চাশৰ দশকৰ আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ ধাৰাটোক প্ৰতিফলিত কৰিছিল। এই ধাৰাটোৱে মুকলি কৰা পথতেই আছে ফুল তৰা গান’ৰ কবি আৰু কাব্যকৃতিৰ আলোচনা। দৰাচলতে নিজ দেশৰ ভৌগোলিক পৰিধি পাৰ হৈ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰাচীন (ওমৰ, হাফেজ, মোগল ৰাজদৰবাৰৰ কবিসকল) আৰু আধুনিক (ৰাইনাৰ মাৰিয়া ৰিল্কে, ডাইলান টমাছ) কবিসকলৰ কাব্য ধাৰণাৰ সৰস বৰ্ণনা দি মহেন্দ্ৰ বৰাই তেওঁৰ অধ্যয়নৰ বিশালতা আৰু গভীৰতাৰ পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছে। পাতনিত লেখকে নিজেই কৈছে ‘ফুল তৰা গান’ ‘মোৰ পাৰ-বাগৰ যৌৱনৰ ৰচনা। সেয়ে উচ্ছাসপ্ৰৱণ ভাবানুভূতিৰ বাবে প্ৰবন্ধসমূহৰ সকলোটিত সমান পৰিপূৰ্ণ গভীৰতা নাই। ঠায়ে ঠায়ে ৰম্য ৰচনাৰ ভঙ্গিমাও আছে। যিসময়ত এই পুথিখন ৰচিত হৈছিল সেই সময়ত অসমীয়া পাঠক সমাজক বিশ্ব কাব্যসাহিত্যৰ আভাস দিব পৰা গ্ৰন্থ প্ৰায় নাছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সংকলন শ্ৰেণী:কবিতা
বিদ্যা দেৱী ভাণ্ডাৰী
মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি
নেপালৰ নতুন সংবিধান গৃহীত হোৱাৰ পিছত ইয়াত ৰাজতন্ত্ৰৰ অৱসান ঘটে আৰু গণতান্ত্ৰিক ৰূপে ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন কৰা আৰম্ভ হয়। নয়াবাণেশ্বৰ, কাঠমাণ্ডুত অনুষ্ঠিত সংসদীয় সভাৰ দ্বাৰা বিদ্যা ৩২৭টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে ২১৪ টা লাভ কৰে। এই ঐতিহাসিক বিজয়ৰ পিছত নেপালৰ ইতিহাসৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ৫৯৭জন নৱনিযুক্ত সংসদৰ ভিতৰত কেৱল ৫৪৯জনে ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰে। বাকী ৪৮ জন অনুপস্থিত আছিল। আকৌ ৫৪৯ টা ভোটৰ ভিতৰত ৮ টা অবৈধ বুলি ঘোষণা কৰা হয়। চৰকাৰ গঠনকাৰী মেক্সবাদী কমিউনিষ্ট-লেনিনিষ্ট পাৰ্টিৰ উপৰিও বিদ্যা দেৱীক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ দল, ইউচিপিএন (মাওঁবাদী), মধেশী জনাধিকাৰ ফৰাম লোকতান্ত্ৰীকৰ লগতে কেইবাটাও অন্য দলৰ সমৰ্থন লছভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আনহাতে বিপক্ষৰ নেপালী কংগ্ৰেছৰ কুল বাহাদুৰ গুৰুংৰ তেনে কোনো সমৰ্থন নাছিল।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি
বিকাশ অৰ্থনীতিত ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি (Ramsey- Cass- Koopmans Model) এক সৰলীকৃত আৰ্হি যি চ'ল'- স্বান আৰ্হিৰ এক অধিক জটিল ৰূপ। এই আৰ্হি অৰ্থনীতিবিদ ৰামচেই ১৯২৮ত, কাছে ১৯৬৫ত আৰু কুপমান্সে ১৯৬৫ত বিকশিত কৰিছিল। আৰ্হিটোৰ উদ্দেশ্য হ'ল দীৰ্ঘম্যাদী অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ কাৰণ আৰু গুণাগুণ ব্যাখ্যা কৰা। চ'ল'- স্বান আৰ্হিৰ দৰে এই আৰ্হিতো অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় নিৰ্ণয় কৰে মূলধন, শ্ৰম আৰু প্ৰযুক্তিয়ে। চ'ল' আৰ্হিৰ দৰেই প্ৰযুক্তি আৰু জনসংখ্যা বিকাশ দৰো স্থায়ী আৰু বাহ্যিকভাৱে প্ৰদান কৰা। এই আৰ্হিত পিচে, চ'ল' আৰ্হিৰ বিপৰীতে, সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ দৰ বাহ্যিকভাৱে প্ৰদান কৰা নহয়-- অৰ্থব্যৱস্থাৰ উপভোক্তা আৰু উৎপাদকে ক্ৰমে উপযোগিতা আৰু লাভ বৃহদায়ন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে, আৰু সেই সিদ্ধান্তৰ ফলস্বৰূপে সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ দৰ নিৰ্ণয় হয়।
নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ
নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ (Feminist language reform) বা নাৰীবাদী ভাষা পৰিকল্পনাই ব্যক্তিগত আৰু সমাজ পৰ্যায়ত লিংগ, কাৰ্য্যকলাপ আৰু ধাৰণাসমূহৰ সৈতে ব্যৱহৃত হোৱা ভাষাক সলনি কৰিবলৈ ৰাজনৈতিক আৰু তৃণমূল পৰ্যায়ত গ্ৰহণ কৰা প্ৰচেষ্টাক বুজায়। এই পদক্ষেপ ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দৰে দেশত গ্ৰহণ কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াক উচ্চ লিংগ সমতাৰ সৈতে জড়িত কৰা হোৱা নাই।
ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি
গৃহস্থৰ বাবে
আমি ধৰি লওঁ যে, । প্ৰত্যেক কালত, প্ৰত্যেক গৃহস্থই ১ একক শ্ৰম বিক্ৰী কৰে। নিজৰ ওচৰত থকা সকলো মূলধন গৃহস্থই ব্যৱসায়ক ভাড়াত দিয়ে। আৰম্ভণিতে, প্ৰত্যেক গৃহস্থৰ ওচৰত K(0)/H মূলধন থাকে, য'ত K(0) কাল ০ৰ মুঠ মূলধনৰ স্তৰ আৰু H গৃহস্থৰ সংখ্যা, যি ধনাত্মক আৰু সসীম। প্ৰত্যেক কালত গৃহস্থই নিজৰ আয় এনেফৰে খৰচ কৰিবলৈ যত্ন কৰে যাতে আজীৱন উপযোগিতা বৃহদায়িত হওক। আজীৱন উপযোগিতা এনেধৰণৰ --
C(t) প্ৰত্যেক কালৰ উপভোগৰ স্তৰ, u তাৎক্ষণিক উপযোগিতা ফলন, \rho অধৈৰ্যৰ দৰ। এই মূল্য যদি সসীম হ'বলৈ হয়, তেন্তে, তাৎক্ষণিক উপযোগিতাৰ দৰ এনেধৰণৰ হ'ব লাগিব--
নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ
ইতিহাস
১৯৭০ চনৰ নাৰীবাদী আন্দোলনৰ ফলত Ms উপাধিটো অধিক ব্যাপক হৈ পৰে। পূৰ্বে এগৰাকী মহিলাৰ বৈবাহিক অৱস্থাৰ ইংগিত দিবলৈ মিছ আৰু মিচেছ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিন্তু মিষ্টাৰ উপাধিটোৱে বৈবাহিক অৱস্থাৰ কথা বুজাব নোৱাৰে, গতিকে নাৰীবাদীসকলে ইয়াৰ সমান্তৰাল শব্দ বিচাৰি উলিওৱাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচনা কৰিছিল। এই অভিব্যক্তিসমূহৰ ব্যৱহাৰ এতিয়াও স্পেনিছ ভাষাৰ দৰে কম ভাষাত দৃশ্যমান।
তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নাৰীবাদী ভাষাবিজ্ঞান আন্দোলনৰ জৰিয়তে ভাষাত লিংগবাদৰ বৰ্ণনা আৰু বিশ্লেষণ ৮০ আৰু ৯০ৰ দশকজুৰি চলি থাকিল, য'ত জাৰ্মানী আৰু ফ্ৰান্সৰ দৰে ভাষা আৰু বাক সম্প্ৰদায়ৰ অধ্যয়নো অন্তৰ্ভুক্ত। তাৰ পিছত লিংগভিত্তিক ভাষাৰ অধ্যয়ন আৰু নথিপত্ৰ ৩০ টাতকৈও অধিক ভাষা সামৰি বিয়পি পৰিছে।
ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি
গৃহস্থৰ বাবে
, \theta > 0, ।
নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ
ইতিহাস
শেহতীয়াকৈ ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দৰে দেশত নাৰীবাদী ভাষা পৰিকল্পনা কেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে, যাৰ ফলাফল মিশ্ৰিত।
তত্ত্ব
ভাষাই লিংগক ঋণাত্মকভাৱে পৰিচালিত কৰাৰ ধাৰণাটোৱেই নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু। কিছুমান ভাষাত লিংগভিত্তিক বিশেষ্যৰ পৰা স্পষ্ট যে কিছুমান শব্দক লিংগযুক্ত কৰি সেই শব্দবোৰক নাৰীত্ব বা পুৰুষত্বৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়। নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে অলিংগ ভাষা ইংৰাজীত এতিয়াও ভাষা সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।
লিংগবাদী শব্দ বা বাক্যাংশ এৰাই চলিবলৈ পূৰ্বৰ ভাষা সংস্কাৰৰ প্ৰচেষ্টাক লক্ষণীয়ভাৱে সম্বোধন কৰা হৈছিল। প্ৰায়ে কৰ্মক্ষেত্ৰত কৰ্মচাৰীসকলক এৰাই চলিবলগীয়া শব্দ বা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পছন্দ কৰা শব্দৰ তালিকা দিয়া হৈছিল। আধুনিক যুগৰ বহু নাৰীবাদীয়ে যুক্তি আগবঢ়ায় যে এইটো অকাৰ্যকৰী কাৰণ ই সমস্যাৰ মূল কথাটোক সম্বোধন নকৰে বা তেওঁলোকে প্ৰয়োজনীয় বুলি অনুভৱ কৰা ভাষাৰ বৃহৎ পৰিসৰৰ পৰিৱৰ্তন নকৰে।
ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি
গৃহস্থৰ বাজেট সংহতি
যিহেতু প্ৰত্যেক গৃহত L(t)/H সদস্য আছে, ঘৰৰ মুঠ শ্ৰম আয় হ'ল W(t)L(t)/H আৰু উপভোগৰ খৰচ হ'ল C(t)L(t)/H। আৰম্ভণিতে, প্ৰত্যেক গৃহস্থৰ ওচৰত K(0)/H মূলধন থাকে। সেয়ে গৃহস্থৰ বাজেট সংহতি নিৰ্ণয় কৰে এই অসমতাই--
,
এই ৰূপত স্পষ্ট হৈ পৰে যে গৃহস্থৰ আজীৱন-সম্পদৰ বৰ্তমানৰ মূল্য ঋণাত্মক নহয়। এই চৰ্তক no-Ponzi-game চৰ্তও বোলা হয়। এটি পঞ্জি খেল এনে অৱস্থা য'ত কোনো ব্যক্তিয়ে ঋণ লৈ আগুৱায়েই গৈ থাকে।
গহস্থৰ বৃহদায়নৰ সমস্যা
চ'ল'-স্বান আৰ্হিৰ দৰেই, এই আৰ্হিতো ALএৰে হৰণ কৰি বিশ্লেষণ কৰা সৰলতৰ। সেয়ে আমি বৃহদায়িত কৰিবলগীয়া ফলন-- অৰ্থাৎ আজীৱন উপযোগিতা আৰু বাজেট ৰেখাক এনে ৰূপত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব।
ইয়াক গৃহস্থৰ উপযোগিতা ফলনত ব্যৱহাৰ কৰি আমি পাওঁ:
,
আৰু । ধৰি লোৱা হয় যে \beta > 0।
এতিয়া বাজেত ৰেখাৰ কথা চিন্তা কৰিব পৰা যায়। সময় tত মুঠ উপভোগ হ'ল । ঠিক তেনেদৰে, সময় tত শ্ৰমৰ পৰা অহা মুঠ আয় আৰু মুঠ মূলধনৰ মালিকী । সেয়েহে, গৃহস্থৰ বাজেট সীমাবদ্ধতাক এনেদৰেও প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায়:
তদুপৰি, আমি জানোঁ যে, । এই কথা ওপৰৰ অসমতাত ব্যৱহাৰ কৰি, আৰু তাৰ পাছত ওপৰৰ অসমতাৰ দুয়ো ফালে A(t)L(t)ৰে ভাগ কৰি, আম পাওঁ,
\leq k(0) +
অৱশেষত, যিহেতু K(s) আৰু সমানুপাতিক, সেয়েহে, আমি বাজেট সংহতিৰ no-Ponzi-game ৰূপক এনেদৰেও লিখিব পাৰোঁ: