cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ওঙ্কাৰনাথ ঠাকুৰ
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মানুহৰ কংকাল
মানুহৰ কংকাল (human skeleton)জন্মৰ সময়ত মুঠতে ৩০০ ডাল হাড়েৰে গঠিত৷  পূৰ্ণবয়স্ক হোৱাৰ পৰ্য্যায়লৈকে কিছুমান হাড় ইডালে সিডালৰ লগত যোৰ খাই শৰীৰত মুঠ ২০৬ ডাল হাড় হয়গৈ৷ মানুহৰ দেহত থকা হাড়ৰ ঘনত্ব ত্ৰিছ বছৰ বয়সৰ সময়ত সৰ্বাধিক হয় বুলি জনা যায়৷ মানুহৰ কংকালটোক দুটাভাগত ভাগ কৰিব পাৰি-অক্ষীয় কংকাল (axial skeleton) আৰু এপেণ্ডিকুলাৰ কংকাল (appendicular skeleton)৷ অক্ষীয় কংকাল মূলত: মানুহৰ ৰাজহাড় বা মেৰুদণ্ড(vertebral column), কামিহাড় (rib cage) আৰু লাওখোলা (skull) ৰে গঠিত৷ এপেণ্ডিকুলাৰ কংকাল অক্ষীয় কংকালৰ সৈতে সংযোজিত হৈ থাকে আৰু ই প্ৰধানকৈ 'pectoral girdle', 'pelvic girdle' আৰু upper আৰু lower limb ৰ হাড়েৰে গঠিত৷
মানুহৰ কংকালটোত লিংগভেদে অন্য প্ৰাইমেট সমূহত দেখা পোৱাৰ দৰে উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য (Sexual dimorphism) দেখা নাযায় যদিও কিছু ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নোহোৱা নহয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে, বাহ্যিক গঠনৰ ফালৰ পৰা পুৰুষ আৰু মহিলাৰ কংকালৰ কিছু পাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায়৷
অক্ষীয় কংকাল
অক্ষীয় কংকালত মুঠ ৮০ ডাল হাড় আছে৷ ই প্ৰধানকৈ মানুহৰ মেৰুদণ্ড (vertebral column),১২ যোৰ কামিহাড় (rib cage),বুকুৰ ষ্টাৰনাম (Human sternum) আৰু লাওখোলা (skull) অংশৰে গঠিত৷ মানু্হৰ দেহটো পোণ কৰি ৰখা ত অক্ষীয় কংকালে সহায় কৰে৷ ই মূৰৰ আৰু দেহৰ ওপৰৰ অংশৰ পৰা দেহৰ ওজন নিম্নাংশলৈ বিতৰণ কৰে৷
মানুহৰ ৰাজহাড়ৰ পাঁচটা অংশ থাকে৷ ইয়াৰ একেবাৰে ওপৰৰ অংশটো ডিঙিৰ ৰাজহাড় (cervical vertebra) ৰে তললৈ ক্ৰমান্বয়ে বুকুৰ ( thoracic), lumbar, sacral আৰু coccygeal ৰাজহাড় থাকে৷ ডিঙিৰ ৰাজহাড়ে মেৰুদণ্ড আৰু ক্ৰেনিয়াম (cranium) ক সংযোজিত কৰে৷ Sacral আৰু coccygeal vertebras মিলি (fused) "sacral bone" বা "coccygeal bone" গঠন কৰে৷ এই 'sacral bone' এ মেৰুদণ্ডৰ সৈতে দেহৰ নিম্নাংশৰ হাড়ক (pelvic bone) সংযোজিত কৰে৷
কাৰ্য্যসমূহ
মানু্হৰ কংকালটোৱে ছটা মূল কাৰ্য্য সমাধা কৰে- অৱলম্বন (support), চলন (movement),প্ৰতিৰক্ষা (protection), ৰক্তকোষৰ সৃষ্টি, আয়নৰ সংৰক্ষণ (storage of ions) আৰু অন্ত:স্ৰাবী পৰিচালন (endocrine regulation)৷
অৱলম্বন (support)
কংকালে শৰীৰটোৰ আকৃতি আৰু পোন হৈ থাকিবলৈ অৱলম্বন দিয়ে৷ তাৰোপৰি ভিতৰৰ গঠন যেনে ৰিব কে'জ আদিয়ে বিভিন্ন অংগসমূহ যথাস্থানত ধৰি ৰখাত সহায় কৰে৷
চলন (movement)
কংকালৰ হাড়সমূহৰ মাজৰ সংযোজন (joints) সমূহে শৰীৰটোক চলাচল কৰাত সহায় কৰে৷
প্ৰতিৰক্ষা (protection)
কংকালে মানুহৰ ভালেসংখ্যক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগক প্ৰতিৰক্ষা প্ৰদান কৰে৷
ৰক্তকোষৰ সৃষ্টি
মানুহৰ কংকালৰ হাড়ৰ অস্থি মজ্জা (bone marrow ) ত থকা কলাত ' haematopoiesis' নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি ৰক্তকোষসমূহৰ সৃষ্টি হয়৷
আয়নৰ সংৰক্ষণ (storage of ions)
হাড়ত কেলচিয়াম সংৰক্ষিত হৈ থাকে আৰু ই কেলচিয়ামৰ মেটাবলিজমত অংশ লয়৷ মানুহৰ হাড়ৰ মজ্জাত আইৰণ সংৰক্ষণ হৈ থাকে৷
অন্ত:স্ৰাবী পৰিচালন (endocrine regulation)
হাড়ৰ কোষসমূহে অষ্টিঅ'কেলচিন (osteocalcin) নামৰ এবিধ হ'ৰমণ নি:সৰণ কৰে৷ এই হ'ৰমণে গ্লুক'জৰ পৰিচালন (regulation of blood sugar (glucose)) ত সহায় কৰে৷
লাওখোলা
মানুহৰ লাওখোলাত থকা nuchal crest, mastoid processes, supraorbital margin, supraorbital ridge, আৰু  mental eminence ৰ ক্ষেত্ৰত লিংগপাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায়৷
দীৰ্ঘ হাড় (Long bones )
এই হাড়সমূহ সাধাৰণতে পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাতকৈ আকাৰত ডাঙৰ হোৱা দেখা যায়৷
পেলভিছ (pelvis)
মানুহৰ পেলভিছ অংশৰ আকৃতি পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বেলেগ হোৱা দেখা যায়৷ সেইবাবে অচিনাক্ত কংকালৰ লিংগ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই অংশৰ পৰিক্ষা কৰা হয়৷ এই প্ৰক্ৰিয়াটোক Phenice method বুলি কোৱা হয়৷
ৰোগ
মানুহৰ কংকালৰ ৰোগসমূহৰ ভিতৰত অষ্টিঅ'প'ৰ'ছিছ উল্লেখযোগ্য৷ তাৰোপৰি কিছু ক্ষেত্ৰত scoliosis ৰোগো দেখা যায়৷
অষ্টিঅ'প'ৰ'ছিছ
ই মানু্হৰ হাড়ত হোৱা এটা ৰোগ৷ এই ৰোগ হ'লে ৰোগীৰ fracture হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়৷ এই ৰোগত ৰোগীৰ  bone mineral density (BMD) কমি আহে আৰু ফলত হাড়ৰ গঠন দুৰ্বল হৈ পৰে৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
লালেটাপু ১৯৮৩
লালেটাপু ১৯৮৩ (Laletapu 1983) হৈছে বি আৰ চি চিনে প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত অৰুণ কুমাৰ ৰায় আৰু অজয় কুমাৰ ৰায়ৰ প্ৰযোজনা তথা আদিত্যম শইকীয়াৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন অসমীয়া বোলছবি। ১৯৮৩ চনৰ ২০ মাৰ্চৰ নিশা অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ জিয়াভৰলীৰ পাৰত স্থানীয় আৰু বহিৰাগতৰ মাজত সংঘটিত হোৱা লালেটাপু সংঘৰ্ষৰ কাহিনীৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
কাহিনীৰ আধাৰ
৮০ দশকত অসমলৈ আগমন ঘটা বহিৰাগত লোকসকলে থলুৱা অসমীয়া মানুহৰ জীৱন প্ৰণালীত পেলোৱা প্ৰভাৱ তথা অসমীয়া চহা জীৱন কেনেকৈ ধ্বংস কৰিলে সেই কাহিনীৰ বৰ্ণনাৰে লালেটাপু ঘটনাৰ আধাৰতে ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
১৯৮৩ চনৰ ২০ মাৰ্চত লালেটাপুত 'ভূপেন ডেকা', 'বলীন নাথ', 'প্ৰসন্ন বৰুৱা', 'বীৰেণ মিশ্ৰ', 'শ্যাম কুণ্ডু', 'জয়ৰাম বৰুৱা', 'পলাশ ৰাজবংশী', আৰু 'বল্লভ নাথ' নামৰ আঠজন লোক শ্বহীদ হৈছিল। যুদ্ধৰ পৰিণতিতো লালেটাপু বহিৰাগতৰ হাতৰ পৰা মুক্ত হোৱা নাছিল।
২৬ আগষ্ট শুক্ৰবাৰে "লালেটাপু ১৯৮৩" নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনৰ পোষ্টাৰ আৰু ট্ৰেইলাৰ মুকলি হয়। ছবিখনৰ মুখ্য সহ প্ৰযোজক ধনজিৎ দাস (ডি. ডি.‌চি.)। সহকাৰী পৰিচালক মৃণাল ডেকা, বিবেক বৰা। চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছে কৃষ্ণ শ্বাহে। শব্দ সম্পাদনা, আবাহ সংগীত আৰু সংমিশ্ৰণ কৰিছে অমৃত প্ৰীতমে, সম্পাদনা কৰিছে ৰণ্টু চেতিয়াই।
অভিনয়ত
“লালেটাপু ১৯৮৩”ৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে:
মোহিনীঅট্টম
মোহিনীঅট্টম (Mohiniyattam, മോഹിനിയാട്ടം)) নৃত্য ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীৰ দ্বাৰা স্বীকৃত আঠটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্যকলাৰ ভিতৰত অন্যতম। এই নৃত্যৰ জন্ম কেৰালাত। খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠদশ শতিকাত উদ্ভৱ হোৱা এই নৃত্যকলা প্ৰধানকৈ নাৰীসকলে এককভাৱে পৰিবেশন কৰে।
নামৰ উৎপত্তি
মোহিনীঅট্টম শব্দটিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ বিচাৰ কৰিলে দেখা যায় মোহিনী অৰ্থাৎ মোহনীয় নাৰী আৰু অট্টম শব্দৰ অৰ্থ লালিত্যপূৰ্ণ আৰু কমনীয় দেহ ভংগীমা। অন্যান্য ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ দৰে এই নৃত্যৰো মূল ভাবধাৰা ধৰ্মভিত্তিক আৰু দেৱতাকেন্দ্ৰিক। পৌৰাণিক আখ্যানত মোহিনী চৰিত্ৰটিৰ দুই স্থানত উল্লেখ পোৱা যায়। সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত অসুৰৰ হাতৰ পৰা অমৃত উদ্ধাৰৰ হেতুকে বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰা বুলি জনা যায়।
আন এক আখ্যান মতে শিৱৰ বৰত বলিয়ান হোৱা ভস্মাসুৰক নাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ মোহিনীৰূপী বিষ্ণু। বিষ্ণু বা কৃষ্ণৰ চৰণত ভক্তিভাৱেৰে নিজকে সমৰ্পিত কৰাৰ ভাৱধাৰাকে মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ জৰিয়তে পৰিবেশন কৰা হয়। মন্দিৰৰ দেৱদাসীসকলৰ দ্বাৰা পোনতে পৰিবেশিত এই নৃত্যত অভিনয় আৰু নৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। নৃত্যশিল্পী সকলে নৃত্য লগতে সংলাপো পৰিবেশন কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত কেৱল মন্দিৰৰ দেৱদাসীসকলৰ মাজতে এই নৃত্য সীমাবদ্ধ আছিল।
ইতিহাস
মোহিনীঅট্টম নৃত্যই পিছলৈ ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰি প্ৰচাৰ আৰু বিকাশ লাভ কৰে। দক্ষিণ কেৰালা প্ৰদেশৰ ৰজা স্বাথী থীৰুনেল মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক আছিল। এইজনা ৰজাৰ দিনতে মোহিনীঅট্টম নৃত্য পৰিবেশনৰ উদ্দেশ্যে যথেষ্টসংখ্যক গীতি নৃত্য-নাটিকাৰ ৰচনা কৰা হয়। মালায়ালাম কবি ভাল্লাথলে ১৯৩০ চনত কেৰালা কলামণ্ডলম নামেৰে নৃত্য চৰ্চাৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰি মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰচাৰত যথেষ্ট অৰিহণা যোগায়। লয়লাস ভংগীমাৰে ভগৱান বিষ্ণুৰ গুণানুকীৰ্তন কৰা এই নৃত্যত নৃত্যশিল্পীয়ে উজ্জল সোণালী পটিবিশিষ্ট বগা শাৰী পৰিধান কৰে। এই নৃত্যৰ প্ৰধান ভংগীমা ৪০ টা আৰু এইবোৰক 'আটাভোকল' নামেৰে জনা যায়। 'হস্ত লক্ষণদীপিকা' নামৰ ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থৰ পৰা এই নৃত্যৰ বিভিন্ন মুদ্ৰাবোৰ গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য
জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম (কোচি)
জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম, (Jawaharlal Nehru International Stadium (Kochi)) যাক স্থানীয়ভাৱে কালুৰ ষ্টেডিয়াম বুলি জনা যায়, ই হৈছে কেৰালাৰ কোচিৰ এক বহুমুখী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম। ষ্টেডিয়াম খনৰ ক্ষমতা হৈছে ৬০,৫০০। ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ খেলসমূহৰ বাবে ইয়াক ৩৯,০০০ ত সীমাবদ্ধ কৰা হৈছে কিয়নো খেলসমূহৰ বাবে কেৱল নিম্ন আৰু মধ্যস্তৰৰ ষ্টেডিয়াম ভাড়াত দিয়া হয়। কেৰালাত এখন বিশ্বমানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ অনুমোদন কেৰালাৰ প্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী কে. কৰুণা কৰণৰ চৰকাৰে কৰিছিল। ষ্টেডিয়ামখন ১৯৯৬ চনত "ভি. জোচেফ থমাছ আই.পি.এছ."ৰ নেতৃত্বত "গ্ৰেটাৰ কোচিন ডেভেলপমেণ্ট অথৰিটি"ৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ আগতে সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল। এই ষ্টেডিয়ামখন ইয়াৰ স্বকীয় স্থাপত্যৰ বাবে বিশ্বৰ অন্যতম কোলাহলপূৰ্ণ ফুটবল ষ্টেডিয়াম হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ষ্টেডিয়ামে কেইবাখনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট আৰু ফুটবল খেলৰ আয়োজক হিচাপে খেলিছে কিন্তু ২০১৪ চনৰ পিছত ই আইএছএলৰ বাবে কোনো ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত কৰা নাছিল। ষ্টেডিয়ামৰ বিস্তৃত খেলপথাৰখনে চহৰখনত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰদৰ্শনী, চিনেমা অনুষ্ঠান আৰু ৰাজনৈতিক সমদলৰ স্থান হিচাপে কাম কৰে। ষ্টেডিয়ামৰ আটাইতকৈ অভিনৱ দিশটো হ'ল ইয়াৰ ২ কিলোৱাট ফ্লাডলাইটৰ অনন্য লাইটিং টাৱাৰ যিটো সম্পূৰ্ণৰূপে অন কৰিলে এইচ ডি টেলিকাষ্টৰ বাবে পোহৰৰ স্তৰ প্ৰদান কৰিব পাৰে। বৃহত্তৰ কোচিন উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণে কালুৰৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামখন কেৰেলা ক্ৰিকেট এছ'চিয়েশ্যনক (কে চি এ) ৩০ বছৰৰ বাবে লীজত দিছিল। ষ্টেডিয়ামখনে কেৰালা ক্ৰিকেট দল, কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি (ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগ) কে ধৰি দলবোৰৰ বাবে ঘৰুৱা খেলপথাৰ হিচাপে কাম কৰে। ষ্টেডিয়ামে বিশ্বৰ পঞ্চম সৰ্বাধিক ভিৰ (128 db) থকাৰ বিশেষাধিকাৰ লাভ কৰিছে, আই এছ এল ২০১৬ ৰ চূড়ান্ত খেলৰ সময়ত য'ত "কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছে" "এটলেটিকো ডি কলকাতা"ৰ বিৰুদ্ধে  জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম খেলিছিল। কোচি ভাৰতত অনুষ্ঠিত ২০১৭ ফিফা অনুৰ্ধ-১৭ বিশ্বকাপৰ বাবে ছয়খন আয়োজক চহৰৰ ভিতৰত এটা আছিল। ১৯ আগষ্ট ২০১৭ তাৰিখলৈকে, ষ্টেডিয়ামত ১০ খন এদিনীয়া খেল অনুষ্ঠিত হৈছে।
ইতিহাস
কালুৰ ষ্টেডিয়াম খন মূলতঃ ফুটবল ষ্টেডিয়াম হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।কাৰণ কেৰেলা ভাৰতৰ কেইটামান অঞ্চলৰ ভিতৰত এটা য'ত ফুটবলে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, এইটো বিবেচনা কৰি ইয়াক ফুটবল খেলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰকৃততে, ১৯৯৭ চনত ভাৰত আৰু ইৰাকৰ মাজত অনুষ্ঠিত এখন খেলত প্ৰায় ১,০০,০০০ দৰ্শকে স্থানটো পূৰ্ণ কৰিছিল, আৰু এনেদৰে ইয়াক অত্যাধিক ভিৰ কৰিছিল, যিটো এই স্থানত এক অভিলেখ হৈ আছে। এয়া আছিল ১৯৯৭ চনৰ নেহৰু কাপ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল টুৰ্ণামেণ্টত, যিটো এই স্থানত প্ৰথম প্ৰতিযোগিতা আছিল। ষ্টেডিয়ামখন সময়মতে নিৰ্মাণ কৰাৰ বাবে কেইবাটাও সন্মান লাভ কৰিছিল। গ্ৰেটাৰ কোচিন উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ মুৰব্বী স্বৰ্গীয় "ভি জোচেফ থমাছ আইপিএছ"ৰ সতৰ্ক দৃষ্টিত ষ্টেডিয়ামখন সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল। তেওঁ পালাইৰ "ছেইণ্ট থমাছ কলেজৰ দিনৰ পৰা ফুটবলৰ এজন ডাঙৰ অনুৰাগী আছিল আৰু কেৰালা ৰাজ্যিক এথলেটিকছ এছ'চিয়েচনৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শংকৰ দয়াল শৰ্মাই ষ্টেডিয়ামখন উদ্বোধন কৰে। ১৯৯৮ চনৰ পিছত, ফুটবল তললৈ নামি যায় আৰু ক্ৰিকেটে বহু বছৰধৰি কেন্দ্ৰীয় পৰ্যায়লৈ যায় (বিক্ৰী আৰু উচ্চ ধন উপাৰ্জনকাৰী খেল হিছাপে)। দৰাচলতে, ২০০৫ চনৰ এপ্ৰিলত ভাৰত আৰু ইয়াৰ চিৰ প্ৰতিদ্বন্দী পাকিস্তানৰ মাজত অনুষ্ঠিত ক্ৰিকেট এদিনীয়া খেলত এই স্থানত সৰ্বাধিক ধন উপাৰ্জন কৰা হৈছিল। ১৯৯৮ চনৰ ১ এপ্ৰিলত ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত এই খেলপথাৰত খেলা প্ৰথম খন এদিনীয়া খেল আছিল ষ্টেডিয়ামত প্ৰথম খন ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ খেল আছিল ৯ এপ্ৰিল ২০১১ তাৰিখে, ("কোচি টাস্কৰ্ছ কেৰালা" আৰু "ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰ"ৰ মাজত আয়োজন কৰা হৈছিল)। কোচি টাস্কাৰছৰ বাবে এইখন প্ৰথম আই পি এল খেল আছিল। তেওঁলোকৰ পাঁচখন ঘৰুৱা খেল এই ষ্টেডিয়ামত ২০১১ চনত খেলা হৈছিল, আৰু বাকী দুখন ইন্দোৰৰ হোলকাৰ ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামত খেলা হৈছিল। ষ্টেডিয়ামে ২০১৩ চনৰ দলীপ ট্ৰফীৰ ছেমি ফাইনেল আৰু ফাইনেল আয়োজন কৰিছিল।
কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি
ষ্টেডিয়ামখন ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ পৰা (২০১৪ চনৰ পৰা) কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চিৰ আনুষ্ঠানিক ঘৰুৱা খেলপথাৰ। কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছে ০৬-১১-২০১৪ তাৰিখে অনুষ্ঠিত এফ চি গোৱাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ প্ৰথমখন আইএছএল ঘৰুৱা মেচ ১-০ ত জিকিছিল। ২০১৪ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি আৰু চেন্নাইয়িন এফ চিৰ মাজৰ খেলখনত ৫৯,৩২৩ জন দৰ্শক দেখা গৈছিল। ঘৰুৱা লীগ খেলত ইউৰোপৰ বাহিৰৰ ফুটবল ক্লাববোৰৰ বাবে কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছৰ গড় উপস্থিতি সৰ্বাধিক (৪৭,৪২৭)। ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ উদ্বোধনী ছিজনত কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছে ১৪ খন খেলৰ পৰা ১৯ পইণ্ট লাভ কৰি গ্ৰুপ পৰ্যায়ত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে আৰু "পুনে চিটি এফ চি"ক পৰাস্ত কৰি ছেমি ফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। "কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি" তেওঁলোকৰ সাতখন ঘৰুৱা খেলৰ ভিতৰত ছয়খনত অপৰাজিত আছিল। হিৰো ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগ ২০১৭/১৮ৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান এই ষ্টেডিয়ামত আয়োজন কৰা হৈছিল।
অৱস্থিতি
right|thumb|220x220px|ষ্টেডিয়াম লিংক ৰোড জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম চহৰখনৰ মাজভাগত অৱস্থিত। ই কালুৰ আৰু পালাৰিভাট্‌মৰ মাজৰ বেনাৰ্জী ৰোডৰ কাষত অৱস্থিত। দক্ষিণ ফালৰ পৰা ষ্টেডিয়াম লিংক ৰোডে থাম্মানাম আৰু কাথ্ৰিকাদাভুৰ পৰা প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়ে, যদিও এই পথত কোনো ৰাজহুৱা পৰিবহন নাই। ষ্টেডিয়ামখন উত্তৰ (নগৰ) আৰু দক্ষিণ (জংচন) ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে ২.৫ আৰু ৫.২ কিমি (১.৬ আৰু ৩.২ মাইল) ত অৱস্থিত। কোচি মেট্ৰ' ষ্টেচন জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামৰ ঠিক সন্মুখত অৱস্থিত। এখন বিশিষ্ট বাছ ষ্টপৰ লগতে মেট্ৰ' ষ্টেচনৰ উপস্থিতিয়ে ইয়াক এক মুখ্য স্থান আৰু চহৰৰ যিকোনো প্ৰান্তৰ পৰা সহজে প্ৰৱেশ কৰিব পৰা স্থান কৰি তুলিছে।
নষ্ট-ঘাতক
নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মকতা (fail-deadly) এক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ ধাৰণা য'ত শত্ৰুপক্ষৰ পাৰমাণৱিক প্ৰথমাঘাত (first-strike) ত বিদ্ধস্ত হোৱাৰ পাছতো সিহঁতবোৰৰ ওপৰত তাৎক্ষনিক, স্বয়ংক্ৰিয় আৰু সৰ্বনাশী ভাৱে আঘাত হানি প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰাৰ নিশ্চয়্তা নিহীত থাকে যাৰ দ্বাৰা দৰাচলতে শত্ৰুপক্ষক প্ৰথমাঘাত কৰিবলৈ নিৰুৎসাহিত কৰা হয়।
সামৰিক-শৈলী
পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণৰ নিশ্বিত ক্ষমতা পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহৰ বাবে এক জৰুৰী ব্যৱস্থাপনা হিচাপে গণ্য কৰা হয় কিয়নো ইয়াৰ অবিহনে শত্ৰুপক্ষয়ে হয়তো দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰ মূল নিয়ন্ত্ৰক বা নিয়ন্ত্ৰণস্থলীকে প্ৰথমাঘাতেৰে নষ্ট কৰি দেশখনক নিস্প্ৰভাৱ কৰি পেলাব পাৰে। তেনে নহ'বৰ বাবে সেই দেশসমূহে ভিন ভিন নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মক পন্থা অবলম্বন কৰে আৰু তেনে পন্থাসমূহ সৰ্ৱজনবিদীতও কৰে যাতে শত্ৰুপক্ষ প্ৰথমাঘাত কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে।
পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহত পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কৰ্তৃত্ব সাধাৰণতে দেশৰ  সৰ্বোচ্চ কাৰ্যবাহী মুৰব্বী গৰাকীৰ ওপৰতে ন্যস্ত কৰা থাকে। পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমনো সেই মুৰব্বী গৰাকীৰ আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণতে বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি থোৱা থাকে। কিন্তু যদিহে দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ সমূহৰ বাবে কৰি থোৱা আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা শত্ৰুপক্ষৰ প্ৰথমাঘাততে ইতিমধ্যে নষ্ট হৈ পৰে,  তেনে অৱস্থাতো নষ্ট-ঘাতক বিকল্প সক্ৰিয় হৈ পৰি শত্ৰুপক্ষৰ ওপৰত সৰ্বনাশী পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণ ঘটাব পাৰে।
ছ'ভিয়েট সংঘৰ 'মৃত-হাত' (Dead Hand, গুপ্তনাম Perimeter), যুক্তৰাজ্য (গ্ৰেট ব্ৰিটেইন আৰু উত্তৰ আয়াৰলেণ্ড)ৰ 'অন্তিম পন্থাৰ পত্ৰসমূহ' (Letters of last resort), আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'বিপদসঙ্কেততে নিক্ষেপ' (Launch on Warning) এনেধৰণৰ নষ্ট-ঘাতক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থা।
নষ্টাঘাত প্ৰত্যাক্ৰমণ ৰূপায়ণৰ বাবে অন্ত-বিনাশী পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ সমূহৰ নিক্ষেপণ মৃত-মানব সঞ্চালিত বুটাম (Dead man's switch) ৰ দ্বাৰা কৰোৱাৰ ব্যৱস্থা হ'ব পাৰে যিবোৰ অনবৰতে টিপা অৱস্থাত ৰাখি নিক্ষেপণ-নিষ্ক্ৰিয়হে কৰি ৰখা হয়। এনে বুটামৰ ওপৰত মানবীয় নিয়ন্ত্ৰণ শক্তিহীন হলে বুটামৰ যান্ত্ৰিক স্থিতিস্থাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত বৰ্তনী বন্ধ হৈ নিক্ষেপণ সক্ৰিয় হয় আৰু তাৰ দ্বাৰা ক্ষেপণাস্ত্ৰ সমূহ পূৰ্ব-নিৰ্ধাৰিত বা পুৰ্বেই বিবেচিত লক্ষ্যস্থানবোৰলৈ নিশ্বিতভাবে নিক্ষেপিত হ'ব পৰা কৰি ৰাখিব পাৰি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সামৰিক পৰিভাষা শ্ৰেণী:সামৰিক প্ৰযুক্তি
বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী
বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী (Bangladeshi Cuisine) বাংলাদেশত উদ্ভৱ হোৱা এক পাকশৈলী। বাংলাদেশৰ বৈচিত্ৰময় ইতিহাস আৰু নদীকেন্দ্ৰিক ভৌগলিক বৈচিত্ৰৰ দ্বাৰা বাংলাদেশী খাদ্যাভাস গঢ় লৈ উঠিছে। দেশখনৰ প্ৰধান খাদ্য হৈছে চাউল আৰু মাছ। বাংলাদেশী জনগোষ্ঠীৰ অধিকাংশই বঙালী নৃগোষ্ঠীৰ, যিয়ে বঙালী খাদ্য অনুসৰণ কৰে। কম সংখ্যক সংখ্যালঘূ অবঙালীয়ে বঙালী খাদ্যৰ লগতে নিজস্ব খাদ্যও গ্ৰহণ কৰে।  পশ্চিম বংগৰ তুলনাত বাংলাদেশী খাদ্যত বিশেষকৈ গৰুৰ মাংসৰ আধিক্য দেখা যায়।
ইতিহাস
মোগল শাসকসকলে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে এৰি থৈ যোৱা মোগল খাদ্যই বাংলাদেশী খাদ্যৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলাইছে। ইয়াৰ ফলত বাংলাদেশী খাদ্যত বিৰিয়ানি আৰু কোৰ্মাৰ দৰে বহুতো চহকী সুগন্ধি খাদ্য অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে য’ত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ঘিউৰ লগতে বিভিন্ন মছলাৰ ব্যৱহাৰ হয়। ঢাকা মোগল বংগ বা বংগ চুবাহৰ মোগলৰ ৰাজধানী হোৱাৰ বাবে (য'ত আধুনিক বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগক সামৰি লৈছিল) দক্ষিণ এছিয়াৰ এটা প্ৰধান বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ আছিল। এতেকে বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা বহুতো ৰন্ধনশৈলীয়ে চহৰখনৰ খাদ্য সম্ভাৰত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ঢাকা পূৰ্ব বংগৰ ৰাজধানী হোৱাৰ পিছত বাংলাদেশী জনসাধাৰণে ঢাকা চহৰৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ লয় আৰু বহুতো পাৰ্চী, তুৰ্কী আৰু আৰবী প্ৰভাৱান্বিত খাদ্য জনপ্ৰিয় হৈ পৰে।
আমেৰিকাৰ পৰা সেউজীয়া জলকীয়া অহাৰ আগতে খাদ্যত জালুক আৰু চুই ঝাল মছলাৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।
ঢাকা
ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী মোগলাই, মধ্য এছিয়, আৰ্মেনিয়ান, হিন্দুস্তানী আৰু থলুৱা বঙালী খাদ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। আনহাতে ইয়াত ঢাকাৰ অনন্য নিজস্বশৈলীৰ খাদ্যও আছে। ঢাকাৰ নবাবসকলে বংগলৈ মোগলাই খাদ্য আনিছিল। মোগলাই খাদ্য উৎপাদনৰ অধিক খৰচৰ বাবে ঔপনিৱেশিক ভাৰতৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ মাজত ইয়াৰ ৰেচিপিসমূহ সীমাবদ্ধ আছিল আৰু বাংলাদেশৰ অৰ্থনীতিৰ বিকাশৰ সমান্তৰালকৈ লাহে লাহে ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল। ভেৰা, ছাগলী, গৰু, দৈ আৰু কম পৰিমাণৰ মছলাৰ ওপৰত মূল গুৰুত্ব দিয়াটোৱে এই শৈলীৰ বিশিষ্টতা। কাবাব, ষ্টাফড ব্ৰেড, কাচ্চী বিৰিয়ানি, ভেৰাৰ ৰোষ্ট, হাঁহ আৰু কুকুৰা, পাতিচেপ্টা, কাশ্মীৰী চাহ, আৰু কোৰ্মা এতিয়াও ঈদ আৰু বিয়াৰ দৰে বিশেষ অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰা হয়। উচ্চ শ্ৰেণীৰ খাদ্য হোৱা হেতুকে ঘিউৰ দৰে ব্যয়বহুল উপাদান ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু মুখতে পমি যোৱা বৈশিষ্ট অৰ্জন কৰে।
চট্টগ্ৰাম
চট্টগ্ৰাম অঞ্চল জ্বলা-মচলাযুক্ত ব্যঞ্জন, বিশেষকৈ গৰুৰ মাংসৰ বাবে বিখ্যাত। মেজবানি গোষ্ট (অৰ্থাৎ মেজবানৰ গো-মাংসৰ ব্যঞ্জন) অতি জনপ্ৰিয়। মেজবান হৈছে পাৰ্চী শব্দ, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে গৃহস্থ। এই শব্দটোৰ অৰ্থ এতিয়া ‘ৰাজহুৱা ভোজ’। এই পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি ঢাকা অঞ্চলৰ পৰাই হৈছিল। ঐতিহাসিকভাৱে মেজবানী হৈছে এক পৰম্পৰাগত আঞ্চলিক ভোজ, য'ত নিমন্ত্ৰিত অতিথিক ভাত (plain rice) আৰু গৰুৰ মাংসৰ সৈতে আপ্যায়ন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শঁলাল গাঁও
শঁলাল গাওঁ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও। উত্তৰ লখিমপুৰ, বিহপুৰীয়া, ধকুৱাখনা, নাওবৈচা, নাৰায়ণপুৰ আদি শলাল গাঁৱৰ নিকটবৰ্তী চহৰ।
সাধাৰণ তথ্য
শঁলাল গাঁৱত ২৬২ পৰিয়ালে বাস কৰে। শঁলাল গাঁৱৰ জনসংখ্যা ১২৪৩-- ৬৩৪জন পুৰুষ আৰু ৬০৯জনী মহিলা। শঁলাল গাঁৱত প্ৰতি হাজাৰজন পুৰুষৰ মাজত ৯৬১জনী মহিলা আছে, যি অসমৰ গড় (৯৫৮)তকৈ অধিক। শঁলাল গাঁৱৰ সাক্ষৰতাও ৯৫.১৭ (২০১১ চনত), যি অসমৰ হাৰতকৈ অধিক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলা
দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য (South West Khasi Hills) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা।
ইতিহাস
দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাখন ২০১২ চনৰ ৩ আগষ্টত পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
ভূগোল
মাৱকিৰৱাট দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ জিলা সদৰ। এই জিলাখনৰ আয়তন ১,৩৪১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। জিলাখনৰ সকলো গাঁৱক দুটা Community & Rural Development Block য়ে পৰিচালনা (compose) কৰে। যেনে- ৰাণীকোৰ (Ranikor) আৰু মাৱকিৰৱাট। নংষ্ট’ইনৰ Community & Rural Development Block ৰ ৱাৰ্চন লাইংডোহ (Lyngdoh) Gram Sevak Circleৰ অধীনত ১৮খন গাঁও অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
দক্ষিণ পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলাখন দুটা ব্লকত বিভক্ত
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
দেউৰী ভাষা
দেউৰী ভাষা হৈছে উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অধিবাসী দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত চীনা-তিব্বতীয় ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এটা তিব্বতীয়-বাৰ্মীয় ভাষা। দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত তিনিটা প্ৰধান বংশৰ ভিতৰত কেৱল দিবংগ্যা (Dibongya) নামৰ ঠালটোয়েহে দেউৰী ভাষা বৰ্তাই ৰাখিছে। অন্য দুটা ঠাল ক্ৰমে টেঙাপনীয়া (Tengaponia) আৰু বৰগঞা (Borgoyan)-ই অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰিছে। ইয়াৰ বিপৰীতে দিবংগ্যাসকলৰ মাজত দেউৰী ভাষাৰ প্ৰভাৱ সৰ্বাত্মক। অতীজতে উজনি আৰু উত্তৰ অসমত দেউৰী ভাষাই মূল ভাষা আছিল। ভাৰতৰ ভাষাগত সমীক্ষা (১৮৯৮-১৯২৮)-ৰ তথ্য অনুসৰি, দেউৰী ভাষা (চুতীয়া ভাষা হিচাপে চিহ্নিত) হৈছে বড়ো-কছাৰী ভাষাগোষ্ঠীৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিকভাৱে সৰ্বপ্ৰাচীন ৰূপ। ডিমাছা ভাষাৰ সৈতে দেউৰী ভাষাৰ এক নিকট সম্পৰ্ক আছে, কিন্তু বৈয়াকৰণিক পদ্ধতিৰ ফালৰ পৰা দেউৰী ভাষা নিশ্চিতভাৱে অধিক আদিকালীন।
দেউৰী ভাষা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লোহিত জিলা আৰু অসমৰ লখিমপুৰ জিলা, ধেমাজি জিলা, তিনিচুকীয়া জিলা, যোৰহাট জিলা আৰু মাজুলী জিলাৰ দেউৰী অধিবাসীসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰাচীন কালত দেউৰী ভাষাই উজনি আৰু উত্তৰ অসমৰ মৌলিক ভাষা আছিল।
দেউৰী অসমৰ প্ৰভাৱশালী ভাষাসমূহৰ অন্যতম আৰু উজনি অসমত অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশত ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
দেউৰী-চুতীয়া ভাষাৰ লগতে আন আন কছাৰী ভাষাত "দি" ("Di/Dji") শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পানী। উল্লেখ্য যে, উজনি অসম আৰু উত্তৰ অসমৰ বেছিসংখ্যক মুখ্য নৈৰ নামৰ আদ্যাক্ষৰ "দি"। দিবাং, দিচাং, দিখৌ, ডিক্ৰং, ডিকৰাই, দিহিং, দিগাৰু, ডিফলু, ডিমৌ, দিচৈৰ দৰে নৈৰ নামসমূহৰ পৰা এই কথা অনুমান কৰা হয় যে, এই গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত লোকসকল এই সমগ্ৰ অঞ্চলত প্ৰভাৱশালী আৰু কৰ্তৃত্বপূৰ্ণ আছিল। ইতিহাসৰ তথ্য অনুসৰি চুতীয়া জনগোষ্ঠীৰ ৰাজনৈতিক শক্তি আৰু সভ্যতাৰ প্ৰাচীনতম পীঠ আছিল শদিয়া৷ অৱশ্যে, দেউৰী ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকা চীনা-তিব্বতীয় ভাষাগোষ্ঠীৰ শাল শাখাৰ আন কেইবাটাও ভাষাতো পানী বুজাবলৈ "দি" শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গতিকে, দেউৰীসকলেই এই অঞ্চলৰ সৰ্বপ্ৰথম অধিবাসী হিচাপে প্ৰতীয়মান কৰিবলৈ এয়া অকাট্য সাক্ষ্য নহয়।
দেউৰী ভাষা আৰু অসমীয়া ভাষাত সদৃশ কেইটামান শব্দ হৈছে:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি শ্ৰেণী:দেউৰী জনগোষ্ঠী
২ মাৰ্চ
২ মাৰ্চ গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি বছৰৰ ৬০ তম (অধিবৰ্ষত ৬১ তম) দিন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মাৰ্চ শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
আম আদমি পাৰ্টী
আম আদমি পাৰ্টী (Aam Aadmi Party; সংক্ষেপে আপ; অৰ্থ: সাধাৰণ লোকৰ দল) এক ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক দল। ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক আৰম্ভ হয় ২০১২ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে আৰু বৰ্তমানে ই ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল দিল্লী আৰু পঞ্জাৱৰ শাসকদল। ২০১১ চনৰ পৰা জন লোকপাল বিলৰ দাবীত ভাৰতত হোৱা যি দুৰ্নীতিৰ বিৰোধী আন্দোলন, তাক ৰাজনীতিকৰণ কৰিব লাগে নে নালাগে তাক লৈ নেতাকৰ্মী অৰবিন্দ কেজৰিৱাল আৰু আন্না হাজাৰেৰ মাজত হোৱা মতবিৰোধৰ পাছত এই দলটোৰ গঠন হয়। আন্না হাজাৰেই বিচাৰিছিল যে এই আন্দোলন অৰাজনৈতিক হোৱা উচিত, কিন্তু অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ অনুসৰি আন্দোলনৰ পথ ব্যৰ্থতাৰ বাবে সক্ৰীয়ভাবে ৰাজনীতিত জড়িত হোৱা প্ৰয়োজন।
দলটোৱে ২০১৩ চনৰ দিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰতিদন্দ্বীতা কৰে, য'ত ২৮ খন সমষ্টিত বিজয়ী হৈ দ্বিতীয় বৃহত্তম দল হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। কোনো দলে পূৰ্ণ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা নোপোৱাৰ ফলত আপে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শৰ্তাধীন সমৰ্থনৰ বলত এক সংখ্যালঘু চৰকাৰ গঠন কৰে। দলটো কাৰ্যক্ৰমণিকাৰ এক উল্লেখযোগ্য অংশ আছিল ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল দিল্লীত জন লোকপাল বিলখন দ্ৰুততাৰে প্ৰচলন কৰা। নিৰ্বাচনৰ পাছত যেতিয়া স্পষ্ট হৈ পৰিল যে অন্য ডাঙৰ দলসমূহে এই বিলখনক সমৰ্থন নকৰে, তেতিয়া আপ চৰকাৰে ৪৯ দিনৰ ক্ষমতাৰ পাছত পদত্যাগ কৰে।
সাংগঠনিক দিশ
নিম্নলিখিত সংস্থাৰে দলটোৰ নেতৃত্ব গঢ় লৈ উঠিছে
ৰাষ্ট্ৰীয় আহ্বায়ক
অৰবিন্দ কেজৰিৱাল আম আদমি পাৰ্টীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আহ্বায়ক । ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক : পংকজ গুপ্তা
ৰাষ্ট্ৰীয় কোষাধ্যক্ষ: নাৰায়ণ দাস গুপ্তা
ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা সমিতি(পিএচি)
ৰাজনৈতিক পৰিক্ৰমা সমিতিৰ বৰ্তমানৰ সদস্য হৈছে অৰবিন্দ কেজৰিৱাল, মনীষ চিছোদিয়া, সঞ্জয় সিং, আতিশী, সাধু সিং, গোপাল ৰায় আৰু দুৰ্গেশ পাঠক। পংকজ কুমাৰ গুপ্তা(ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক) আৰু নাৰায়ণ দাস গুপ্তা(ৰাষ্ট্ৰীয় কোষাধ্যক্ষ) হৈছে পিএচিৰ পূৰ্বৰ সদস্য।
ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহী সমিতি
দলটোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যকৰী সমিতিত ২০২২ চনত ৩৪ জন সদস্য আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
পৰিমিতি
পৰিমিতি হৈছে গণিতৰ এক বৃহৎ শাখা য'ত বিভিন্ন জ্যামিতিক আকৃতি সমূহৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন মাপ বা জোখ-মাখবোৰ লোৱা হয়। মাপ হৈছে কোনো বস্তু বা ঘটনাৰ বিশেষত্ব বুজাবলৈ ব্যৱহাৰৰ কৰা এক সংখ্যাত্মক প্ৰকল্প। যাৰ তুলনা অন্য বস্তু বা ঘটনাৰ সৈতে কৰিব পাৰি। মাপৰ পৰিসৰ আৰু তাৰ প্ৰয়োগ নিৰ্ভৰ কৰে মাপৰ প্ৰাসংগিকতা আৰু নিয়মানুগত্যতাৰ ওপৰত। পৰিমিতিৰ শাখাটোৱে জ্যামিতিক আকৃতি সমূহৰ পৰিসীমা, কালি, ঘনফল আদিৰ মান নিৰ্ণয় কৰে।
কালি নিৰ্ণয়ৰ সূত্ৰ সমূহ
সাধাৰণতে আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহাৰ হোৱা কালি নিৰ্ণয়ৰ সূত্ৰটোৱেই হৈছে আয়তক্ষেত্ৰৰ সূত্ৰ। য'ত আয়তটোৰ দীঘ l আৰু প্ৰস্থ w দিয়া থাকে। এই সূত্ৰটো হৈছে-
এইটো আয়তৰ কালি নিৰ্ণয়ৰ সূত্ৰ। য'ত দীঘ আৰু প্ৰস্থক পূৰণ কৰা হয়। আকৌ যদি
আৰু বাহু sৰ দৈঘ্য দিয়া থাকিলে বৰ্গ ক্ষেত্ৰৰ বাবে কালি হ'ব- ওপৰৰ তালিকাৰ সূত্ৰ সমূহ কেৱল সাধাৰণ আকৃতিৰ ক্ষেত্ৰফল নিৰ্ণয়ৰ কাৰণে হে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিষম আকৃতি সমূহৰ ক্ষেত্ৰফল বা কালি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ "Surveyor's formula" ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গণিত
পৰুৱা
পৰুৱা ফৰ্মিচিডে পৰিয়ালৰ এটি পতংগ যিয়ে গোট বনাই থাকে। মতা পৰুৱাৰ পাখি থাকে।
জীৱন আৰু প্ৰজনন
পৰুৱাৰ জীৱন এটি কণীৰ পৰা আৰম্ভ হয়। যদি কণীটো নিষেচিত হয়, পৰুৱা মাইকী হ'ব, নহ'লে মতা। পৰুৱাৰ জীৱনত ৪টা ভাগ থাকে। পৰুৱা সম্পূৰ্ণ ৰূপে ৰূপান্তৰ হয়। ভাগ কেইটা পলু, লেটা আদি। পৰুৱাটোৰ বৰ্গ পলু অৱস্থাতেই নিৰ্ণয় হয়। মাথোঁ ৰাণী আৰু প্ৰজননক্ষম মাইকীয়েহে যৌন সম্পৰ্ক কৰিব পাৰে। কিছু বাহত এজনীতকৈ অধিক ৰাণী থাকে।
খাদ্য
বেলেগ বেলেগ প্ৰজাতিৰ খাদ্য অভ্যাস বেলেগ বেলেগ। পৰুৱা মাংসভোজী, তৃণভোজী বা সৰ্বভোজী হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে পৰুৱাই ফুলৰ ৰস, কীট-পতংগ আদি খায়। কিছু পৰুৱাই গোটি খায়, কিছুৱে ভেকুৰ আদি খায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পতংগ
বিঝু নৃত্য
বিঝু উৎসৱ
বিঝু হৈছে একপ্ৰকাৰৰ কৃষিভিত্তিক বসন্তকালীন উৎসৱ। তিনিদিনীয়া পালন কৰা এই উৎসৱ চাকমাসকলৰ নৱবৰ্ষ হিচাপে পালন কৰা হয়। ই তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ। বিঝু চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হয়। এই দিন অসমীয়া আৰু বঙালী বৰ্ষপঞ্জিৰ অন্তিম দিন। এই উৎসৱ চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ তিনি দিনলৈ উদযাপনৰ কৰা হয়। আগতে উৎসৱটো সম্পূৰ্ণ পষেক ধৰি চলিছিল। চাকমাসকলৰ মাজত ঝুম খেতিৰ অনুশীলনৰ সৈতে বিঝুৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে আৰু কৃষি ঋতুৰ প্ৰথম বৰষুণৰ পিছত পৃথিৱীক শস্যৰ প্ৰাচুৰ্যতাৰ বাবে ই উৎসৱ হিচাপে উদ্ভৱ হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শেহতীয়া সময়ত, উৎসৱটোৱে ইয়াৰ কিছুমান প্ৰাথমিক পৰম্পৰা হেৰুৱাইছে আৰু চাকমাসকলৰ বাবে এক সামাজিক অনুষ্ঠান হৈ পৰিছে। বিঝুৰ সৈতে জড়িত ৰীতি-নীতিবোৰো সময়ৰ সৈতে সৰলীকৰণ কৰা হৈছে।
উৎসৱৰ প্ৰথম দিন ফুল বিঝু বুলিও কোৱা হয়। এইদিনা চাকমা পৰিয়ালবোৰে ঘৰ-দুৱাৰ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু ফুলেৰে সজ্জিত কৰে। সন্ধিয়া বুদ্ধক বিশেষ প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় আৰু চাকমাসকলৰ ঘৰ আৰু বৌদ্ধ মন্দিৰত চাকি জ্বলোৱা হয়। পিছদিনা মুল বিঝু বোলা হয়। ই সামাজিক মিলা-প্ৰীতিৰ দিন। এইদিনা মানুহে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ বন্ধু-বান্ধৱ আৰু আত্মীয় স্বজনক সাক্ষাৎ কৰে। ইয়াৰ লগতে পৰম্পৰাগত খেলত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু দিনটোৰ বাবে বিশেষ খাদ্য আৰু মিঠাই প্ৰস্তুত কৰে। চাকমা লোকবিশ্বাস অনুসৰি মুল বিঝুৰ দিনা মৃত ব্যক্তিৰ আত্মা স্বৰ্গলৈ যায়। মুল বিঝু বিঝু নৃত্যৰ প্ৰদৰ্শনেৰে শেষ হয়। অন্তিম দিনটোক গোজেপোজে দিন বোলে। এইদিনা বিভিন্ন ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক কাৰ্যকলাপৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ৰখা হয়। এই উৎসৱ অসমৰ বহাগ বিহুৰ সমপৰ্যায়ৰ।
বিঝু নৃত্য
বিঝু নৃত্য একপ্ৰকাৰৰ দলীয় নৃত্য। ইয়াত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে দলগতভাৱে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজকে এটা বৰ্গ বা বৃত্তাকাৰ আৰ্হিত সজ্জিত কৰি নৃত্য কৰে। চাকমাসকলে বিঝু নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰোঁতে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত পোছাক পিন্ধে। এই নৃত্য সাধাৰণতে চাকমাসকলৰ উপাসনাথলীৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত কৰা এক ভক্তিমূলক নৈবেদ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। এই নৃত্য আন নৃত্যৰ বিপৰীতে ইয়াক ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত আকস্মিক বিৰামৰ দ্বাৰা চিহ্নিত কৰিব পাৰি। বৰ্তমান সময়ত ইয়াৰ আকৰ্ষণীয় ছন্দ আৰু সহজ সুৰৰ বাবে জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি হৈছে। বিঝু নৃত্যৰ জৰিয়তে চাকমাসকলে পুৰণি বৰ্ষক বিদায় জনাই নতুন বছৰৰ সূচনা কৰে।
সাজ-পাৰ
বিঝু নৃত্যত চাকমাসকলে তেওঁলোকৰ পাৰম্পৰিক সাজ-পাৰ পৰিধান কৰে। মহিলাসকলে পিনন আৰু খাদি পিন্ধে আৰু নিজকে ৰূপৰ অলংকাৰত সজ্জিত কৰে। আনহাতে পুৰুষসকলে খাবাং নামৰ পাগুৰীৰ লগতে ধুতি আৰু জেকেট পিন্ধে।
বাদ্যযন্ত্ৰ
বিঝু নৃত্যত পৰম্পৰাগত লোকবাদ্য বজোৱা হয়। এই নৃত্য ইয়াৰ সৈতে থকা সংগীতৰ গুণৰ বাবে বিখ্যাত। নৃত্যৰ সৈতে থকা পৰম্পৰাগত বাঁহী আৰু বিশেষ প্ৰকাৰৰ ঢোলে ইয়াৰ ছন্দ স্থাপন কৰে। ঢোল, বাজি, খেংগাৰাং আৰু ধুদুকে নৃত্যৰ মূল বাদ্য।
অনুভৱৰ প্ৰতিধ্বনি
অনুভৱৰ প্ৰতিধ্বনি(Anuvobor Prottidhoni) হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। ২০১১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক হৈছে আঁক-বাঁক। প্ৰথম প্ৰকাশৰ মূল্য এশ টকা। গ্ৰন্থখন পিতৃ-মাতৃলৈ উছৰ্গা কৰি লেখকে এনেদৰে লিখিছে,"জীৱনৰ বহু দুখ-যন্ত্ৰণা সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে অতিক্ৰম কৰি মোক প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে যিয়ে অশেষ ত্যাগ আৰু কষ্ট স্বীকাৰ কৰিলে আৰু সেই সপোন বাস্তৱায়িত হোৱাৰ আগতেই আমাৰ মাজৰ পৰা অকালতে হেৰাই গ'ল, সেইগৰাকী মমতাময়ী নাৰী মোৰ মা প্ৰয়াত বনলতা বৰাৰ সোঁৱৰণত আৰু কিতাপৰ জগতখনৰ লগত সৰুতেই চিনাকি কৰি দিয়া মোৰ দেউতা ভাৰত চন্দ্ৰ বৰাৰ চৰণত এই গ্ৰন্থখন উছৰ্গা কৰিলোঁ।"
বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিত লেখক ময়ূৰ বৰাই মনৰ কথা শিৰোনামেৰে একলম আগকথা লিখিছে। তাত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে হাইস্কুল আৰু কলেজত পঢ়া সময়ছোৱাত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা লেখকৰ প্ৰায় বিশ বছৰ লেখাৰ লগত সম্পৰ্ক নোহোৱাৰ দৰে হৈছিল যদিও হৃদয়ৰ তাগিদাত তেওঁ পুনৰ কলম তুলি লয়। তেওঁ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ আগবঢ়াৰ কথা এনেদৰে লিখিছে, "হৃদয়ৰ অহৰহ তাগিদাত পুনৰ কলম উঠাই লৈ বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত লিখিবলৈ লোৱাৰ সময়তে সদাশয় পাঠক-পাঠিকাৰ মৰম আৰু আগ্ৰহে গভীৰভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিলে। দুগুণে উৎসাহিত হ'লোঁ যেতিয়া মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ সুচিন্তিত পৰামৰ্শৰ দ্বাৰা বাধিত কৰিলে। ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটা ভাষাতে লিখিবলৈ লোৱাৰ বাবে হয়তো কম সময়ৰ ভিতৰতে বেছিসংখ্যক পঢ়ুৱৈৰ ওচৰ চাপিব পাৰিছিলোঁ। তেনে বহু পঢ়ুৱৈৰ মৰমৰ দাবীৰ বাবেই মৰসাহ কৰি মোৰ এই ৰচনাৰ সংকলনটো গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰাৰ কথা ভাবিছিলোঁ।" এই গ্ৰন্থখনত সূচীপত্ৰখনত চাৰিভাগত ভাগ কৰি প্ৰবন্ধবোৰ সজোৱা হৈছে। ভাগসমূহ আৰু তাৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধহমূহ এনেধৰণৰ -
লেখকৰ পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক। একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা। তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
লগতে চাওক
চিৰদিন অসমীয়া
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
জেইল সিং
জেইল সিং (Zail Singh; জন্মতে জাৰনাইল সিং, ৫ মে' ১৯১৬ – ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৯৪) আছিল ভাৰতৰ সপ্তমজন ৰাষ্ট্ৰপতি। তেওঁ ১৯৮২ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। সেই পদত বহাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ এজন নেতা আছিল। কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটত তেওঁ একাধিক মন্ত্ৰণালয়ৰ দায়িত্বত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত গৃহ মন্ত্ৰীৰ বাবটো বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। ১৯৮৩ৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈকে হোৱা নিৰক্ষেপ আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ মহাসচিবৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ (Jibon Hundor Aaru Voionkor) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ পাঁচখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থৰ একত্ৰ সংকলন। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০১৩ চনৰ জুন মাহত প্ৰকাশ হোৱা এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে নেৱাজ আহমেদলৈ আগবঢ়াই এনেদৰে লিখিছে "আপোনাক মই মাত্ৰ দুবাৰেই লগ পাইছিলোঁ। প্ৰথমতে ২০০৪ চনত- হোজাই শাখা সাহিত্য সভাৰ বছৰেকীয়া অধিৱেশনত যোগ দিবলৈ গৈ আপোনাৰ ঘৰত দুপৰীয়াৰ আহাৰ খাইছিলোঁ। দ্বিতীয়বাৰ ২০১৩ চনত- আপুনি আচম্বিতে মোৰ কাৰ্যালয়লৈ আহি মোক দুডাল বহুমূলীয়া কলম উপহাৰ দিছিল, আৰু মোৰ হৃদয়ক গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰা দুটামান কথা কৈছিল। সেই কথাকেইটাৰ যোগেদি আপুনি মোক দিয়া অমূল্য উপহাৰৰ এটা প্ৰতীকী প্ৰতিদান দিবলৈ মোৰ এই কিতাপখন আপোনাৰ নামত উছৰ্গা কৰিলোঁ।"
জেইল সিং
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৬ চনৰ ৫ মে'ত ফৰিডকোট জিলাৰ সান্ধৱানত জেইল সিঙে জন্মলাভ কৰিছিল। জন্মতে তেওঁৰ নাম আছিল জাৰনাইল সিং, যাৰ অৰ্থ আছিল জেনেৰেল। পিছে যৌৱনকালত ফৰিডকোটৰ মহাৰাজৰ শাসনৰ বহুবাৰ প্ৰতিবাদ কৰি জেইল সিঙ জেললৈ যাবলগীয়া হোৱাত তেওঁৰ নামটো সলনি কৰি জেইল সিঙ কৰি ল'লে। তেওঁ শিখ ধৰ্মালম্বীৰ মানুহ আছিল। অমৃতসৰত থকা শ্বহীদ শিখ মিছ'নেৰি কলেজত শিক্ষাদান কৰি গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ বিষয়ে জ্ঞানাহৰণ কৰাৰ হেতুকে তেওঁক গিয়ানি (জ্ঞানী) উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ৰাজ্যৰ ৰাজনীতি (১৯৪৭–১৯৭২)
১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ পুনৰ্গঠনৰ সময়ত তেওঁ ফৰিদকোটৰ শাসনকৰ্তা হৰিন্দৰ সিং ব্ৰাৰৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। সেই প্ৰতিবাদৰ শাস্তিস্বৰূপে তেওঁক পাঁচবছৰলৈকে কাৰাগাৰত নিৰ্যাতন কৰা হৈছিল। ১৯৪৯ চনত গিয়ান সিং ৰেয়াৰৱালাৰ অধীনত গঠিত হোৱা পাটিয়ালা আৰু পূব পঞ্জাব ৰাজ্যিক সন্থাত তেওঁক ৰাজহ মন্ত্ৰীৰ পদটো যচা হৈছিল। ১৯৫১ চনত জেইল সিঙে সেইজন নেতাৰে অধীনত কৃষি মন্ত্ৰীৰ বাবটো গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫৬ চনৰ ৩ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৬২ চনৰ ১০ মাৰ্চলৈকে তেওঁ ৰাজ্য সভাৰ সদস্য পদ অলংকৃত কৰে।
পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী (১৯৭২-৭৭)
১৯৭২ চনত জেইল সিঙক পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। জেইল সিঙে বিশাল ধৰ্মসভা আয়োজন কৰিছিল; ৰাজহুৱা সভাবোৰ পৰম্পৰাগত শিখ-প্ৰাৰ্থনাৰে আৰম্ভ কৰিছিল; "গুৰু গোবিন্দ সিঙ" নামেৰে গুৰু গোবিন্দ সিং মাৰ্গ নামৰ ঘাঁইপথটো উদ্বোধন কৰিছিল; আৰু গুৰুৰ পুত্ৰৰ নামেৰে ফাটেহপুৰ চাহিব নামৰ নগৰাঞ্চল এটা নামকৰণ কৰিছিল। পঞ্জাবৰ যিসকল মানুহে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, সেইসকল স্বাধীনতা-সেনানীৰ বাবে তেওঁ এক জীৱনজোৰা পেঞ্চন আঁচনি মুকলি কৰিছিল।
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ
১৯৮০ চনত, জেইল সিঙক সপ্তম লোকসভাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হ'ল আৰু ইন্দিৰা গান্ধীৰ কেবিনেটত গৃহ পৰিক্ৰমা বিভাগটোৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হ'ল।
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
জেইল সিং
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি
১০৯২ চনত বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতাৰে জেইল সিঙ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে মনোনীত হ'ল। সেইখিনি সময়তে একাংশ মিডিয়াই অনুভৱ কৰিছিল যে, ইন্দিৰা গান্ধীৰ ওচৰত বিশ্বাসভাজন হোৱাৰ বাবেহে জেইল সিঙে এই সুযোগ লাভ কৰিলে। নিৰ্বাচনৰ পাছত জেইল সিঙে কৈছিল-"মোৰ দলপতিয়ে যদি মোক ঝাৰু লৈ ঝাৰুদাৰ হ'বলৈও কওঁ, মোৰ আপত্তি নাথাকিব। তেখেতেতো মোক ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিছে। " ১৯৮২ চনৰ ২৫ জুলাই জেইল সিঙে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শপতবাক্য পাঠ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদত বহা তেঁৱেই প্ৰথমগৰাকী শিখধৰ্মী ব্যক্তি।
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
জেইল সিং
বঁটা আৰু সন্মান
১৯৮২ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত জেইল সিঙক অৰ্ডাৰ অৱ ছেইণ্ট থমাছ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় সনাতন গীৰ্জাই প্ৰদান কৰা সেইটো সবাতোকৈ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সন্মান আছিল।
মৃত্যু
১৯৯৪ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত এটা বাহন-দুৰ্ঘটনাত জেইল সিং গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়। ভুল দিশেৰে আহি থকা এখন ট্ৰাকে তেওঁ গৈ থকা কাৰখনত খুন্দা মাৰে আৰু সেই দুৰ্ঘটনাৰ ফলত তেওঁ কেইবাঠাইতো আঘাত পায়। চণ্ডীগড়ৰ যিখন চিকিৎসালয়ত তেওঁ চিকিৎসাধীন হৈ আছিল, সেইখন চিকিৎসালয়তে বৰদিনৰ দিনা( ১৯৯৪ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত) জেইল সিঙৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ বয়স আছিল ৭৮ বছৰ। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ সাতদিনীয়া শোকদিৱস পালন কৰে আৰু দিল্লীৰ ৰাজঘাটত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।
১৯৯৫ চনত তেওঁৰ প্ৰথমটো মৃত্যুবাৰ্ষিকীত ভাৰতীয় ডাক বিভাগে তেওঁৰ স্মৰণত এটা বিশেষ টিকট উন্মোচন কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
আনাকাটা
প্ৰস্তুতকৰণৰ বিধি
আনাকাটা কাপোৰ বোৱাৰ এক বিশেষ নিয়ম আছে। অইন কাপোৰ বোৱাতকৈ ই কিছু কষ্টকৰ কাম। এবাৰ তাঁত-বতি কাঢ়ি কেৱল এখনেই কাপোৰ ব’ব পাৰি। সাধাৰণতে তাঁত-বাতি কাঢ়ি, ৰাঁচত ভৰাই, ব’ তুলি কাপোৰ বোৱা হয় আৰু কাপোৰ বোৱা হ’লে ৰাঁচৰ মূৰত ৰৈ যোৱা সূতা কাটি কাপোৰখন তাঁতৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰা হয়। কিন্তু আনাকাটা কাপোৰ বোৱা শেষ হ’লে কাটিব নোৱাৰে। কোনো অস্ত্ৰ নলগোৱাকৈ অথবা নকটা নিচিঙাকৈ এই বস্ত্ৰ তাঁতৰ পৰা উলিয়াই অনা হয়৷ ৰাঁচত সূতা ভৰোৱাৰ পিছত যেনেকৈ ব’ তোলা হয়, তেনেকৈ তাঁতত তৰি থোৱা আৰু বৈ উলিওৱা কাপোৰখন থাকোঁতেই পুনৰ চেৰেকী বা উঘাত পকাই ব’ খুলি আনিব লাগে। তাৰ পিছত ৰাঁচৰ পৰা টানি, ৰৈ যোৱা দীঘল দহিখিনিৰে জলম বটা হয়। কাটিব নোৱাৰে বাবেই ঘাইকৈ ইয়াৰ নাম ’আনাকাটা’ কাপোৰ। বৈ থাকোঁতে সামান্য ফিচিকি গ’লেও আনাকাটাৰ পৰিচয় লোপ পায়। এই আনাকাটা কাপোৰ বোৱা পদ্ধতিৰ লগতেই অসমীয়া সমাজৰ বস্ত্ৰ শিল্পৰ লগত এক আধ্যাত্মিক সম্পৰ্কৰ এক চানেকি বহন কৰে৷
প্ৰকাৰ
গামোচা, চেলেং, ধুতি, শাৰী, চাদৰ, পীৰাত পৰা আদি নানা প্ৰকাৰৰ আনাকাটা আছে। ছোৱালী বা মহিলাই চাদৰ বা শাৰী হিচাপে আনাকাটা শুভ কামত পৰিধান কৰিব লাগে৷ পুৰুষে ধুতি, চেলেং বা গামোচা হিচাপে পিন্ধে। বিবাহত দৰা-কইনাক নোৱাই তুলি এই বস্ত্ৰ গাত দিয়া হয়। চূড়াকৰণ অন্নপ্ৰাশন, উপনয়ন আদিত ধূতি বা চেলেংস্বৰূপে আনাকাটা পিন্ধোৱা হয়। তদুপৰি অন্নপ্ৰাশন, উপনয়ন, পঞ্চামৃত ভোজন আদিত গৰাকীয়ে বহা পীৰাত পাৰিবলৈয়ো আনাকাটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনাকাটা কাপোৰৰ প্ৰচলন কেৱল অসমতহে আছে। অসমৰ বাহিৰে এনে পদ্ধতিত বোৱা কাপোৰৰ প্ৰচলন আন ক’ৰবাত আছে বুলি এতিয়ালৈ জনা হোৱা নাই। আনাকাটা বস্ত্ৰই অসমীয়া শিপিনীৰ দক্ষতা, ধৈৰ্য আৰু পৱিত্ৰ মনোভাৱকে দাঙি ধৰে। বিবাহিতা নাৰী প্ৰথমবাৰ সন্তানসম্ভৱা হ’লে, পঞ্চামৃত খুওৱা বা জেউৰা দিয়াত কোলাত দিয়া আনাকাটা কাপোৰখনক 'আকল’(আক্ল) বোলে৷ এই কাপোৰখনৰ জোখ 'এক ডেং’৷ সেয়ে, কোনো কোনোৱে ইয়াক 'একডেইঙা'ও বোলে৷ অৰ্থাৎ শিপিনীৰ এখন ভৰি যিমান দূৰলৈ মেলি দিব পাৰে সিমান দূৰ জোখত ’আক্ল’ বোৱা হয়৷ সাধাৰণতে এই কাপোৰখন শুধ বগাকৈ বোৱা হয়৷ সন্তান ভূমিষ্ঠ হ’লে এই কাপোৰখনেৰে প্ৰথম আকোঁৱালি লোৱা হয়৷ সেয়ে ইয়াৰ নাম 'আক্ল'৷ কোনো কোনো ঠাইত ৰঙীণ পাৰি সৰুকৈ দি মিহি বুটা বচা হয়৷ পঞ্চামৃত খুৱাওতে নাৰীগৰাকীৰ কোলাত দি তাতে ফলমূল তুলি দিয়া হয় আৰু পিছত সেই কাপোৰখন সযতনে থৈ দিয়া হয়৷ আনাকাটা কাপোৰ নামনি অসমৰ ঘাইকৈ বৰপেটা অঞ্চলৰ সকলো সংস্কাৰমূলক শুভ কামতে প্ৰয়োজন হয়৷ জেঠ মাহত জন্মা সন্তানৰ মংগলৰ বাবে পতা জেঠুৱা উৎসৱতো আনাকাটা কপোৰ পীৰাত পাৰি দি জেঠত ওপজা সন্তানক উৎসৱৰ দিনা খাবলৈ দিয়া হয়৷
প্ৰতিমা বেদী
প্ৰতিমা গৌৰী বেদী (১২ অক্টোবৰ ১৯৪৮ - ১৮ আগষ্ট ১৯৯৮) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল তথা ওদিছি নৃত্যশিল্পী। ১৯৯০ চনত তেওঁ বেংগালুৰুত 'নৃত্যগ্ৰাম' নামৰ এক নৃত্যৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন
প্ৰতিমাৰ দিল্লীত জন্ম হৈছিল, চাৰি ভাই-ভনীৰ মাজত তেখেত দ্বিতীয়, তিনিগৰাকী জীয়েক আৰু এজন পুতেক আছিল। তেখেতৰ দেউতাক লক্ষ্মীচান্দ গুপ্ত, হাৰিয়ানাৰ কৰ্ণাল জিলাৰ পৰা আগৰৱাল পৰিয়ালৰ এজন ব্যৱসায়ী আৰু তেওঁৰ মাক ৰেবা, এখন বঙালী পৰিয়ালৰ জীয়েক। তেখেতৰ বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰাৰ বাবে তেওঁৰ দেউতাকক ঘৰ এৰি গুচি যাব লগা হৈছিল, ইয়াৰ পিছতেই তেখেত দিল্লীত কাম কৰিবলৈ লয়।
১৯৫৩ চনত তেখেতৰ পৰিয়াল গোৱা আৰু ১৯৫৭ চনত মুম্বাইলৈ গুচি আহে। ন বছৰ বয়সত, তেওঁক কিছুদিনৰ বাবে কৰ্ণাল জিলাৰ এখন গাঁৱত তেওঁৰ মাহীৰ ওচৰত থাকিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল, যত তেখেত এটা স্থানীয় বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। উভতি অহাৰ পিছত তেওঁক পাঁচগণিতত কিমিনচ উচ্চ বিদ্যালয়ত পঠিওৱা হয়, যত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰাথমিক পঢ়া-শুনা কৰে। তেওঁ মুম্বাইৰ চেণ্ট জেভিয়াৰচ কলেজ (১৯৬৫-৬৭) - ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
মডেলিং পেচা
১৯৬০-ৰ দশকৰ শেষ ভাগত, তেখেত এগৰাকী বিশিষ্ট মডেল হৈছিল। ১৯৭৮ চনত, তেখেত মুম্বাইৰ জুহু বিচে বলিউড মেগাজিন, চিনেমাব্লিটজ-ৰ উদ্বোধনৰ বাবে দিনৰ সময়ত প্ৰচাৰৰ খবৰত আহিছিল।
নৃত্য পেচা
১৯৭৫ চনৰ আগষ্টত, ২৬ বছৰ বয়সত এটা ওদিছি নৃত্য তেওঁৰ জীৱনক সম্পূৰ্ণ সলনি কৰি দিয়ে, যেতিয়া তেওঁ সুযোগমতে ভুলাভাই মেমোৰিয়াল ইনষ্টিটিউটত প্ৰৱেশ কৰে, আৰু দুই তৰুণ নৃত্যশিল্পীক ওদিছিৰ এটা পাৰ্ফৰমেঞ্চ দৰ্শন কৰে। এইটোত তেওঁ এধৰণৰ আবেগৰ লগত উপচি উঠিছিল ইয়াৰ আগত তেওঁ কেতিয়াও চিনাকি হোৱা নাছিল, তেওঁৰ অত্যন্ত জটিল ছন্দ, নিদৰ্শন আৰু অত্যাধুনিক হাত-চকুৰ ইঙ্গিত সত্ত্বেও। তেখেত গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ এগৰাকী ছাত্ৰ হৈছিল যাৰ পৰা তেখেত নিতৌ ১২-ৰ পৰা ১৪ ঘণ্টা নৃত্যৰ শিল্প শিকিছিল আৰু শিক্ষানবিশ হিচাপে বহু কষ্টৰ সন্মুখিন হয়। তেখেত নিজকে কঠিন ট্ৰাউজাৰ, হাল্টাৰ ডিঙি, বন্ধ কান্দৰ ছোৱালী দি সোণৰ প্ৰসাৰিত চুলি প্ৰতিমা গৌৰীৰ পৰা পিছত গৌৰী আম্মা বা গৌৰী মা হিচাপে ৰূপান্তৰিত কৰিছিল, কাৰণ তেখেত তেখেতৰ ছাত্ৰসকলৰ মাজত স্নেহসুলভ পৰিচিত আছিল।
তেওঁৰ নৃত্যৰ ওচৰত জীৱনযাত্ৰাৰ বাট আছিল। তেখেত এটা দুৰ্দান্ত শিক্ষানবিস হিচাপে প্ৰমাণিত। তেওঁৰ নৃত্যক নিখুঁত কৰিবলৈ তেখেত মাদ্ৰাজৰ গুৰু কল্যাণিধি নাৰায়ণৰ পৰা অভিনয়ৰ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰ পৰা তেখেত গোটেই দেশত পাৰ্ফৰমেঞ্চ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। প্ৰায় একে সময়তে, মুম্বাইৰ জুহুৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত প্ৰতিমা তেওঁৰ নিজস্ব নৃত্যৰ স্কুল আৰম্ভ কৰিছিল। এইটো পিছত ওদিছি ডাঞ্চ চেণ্টাৰত পৰিণত হয়। ১৯৮৭ চনত কবিৰ বেদীৰ পৰা বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত, তেখেত এখন আশ্ৰয়স্থল সন্ধান কৰিছিল আৰু তেখেত এটা নৃত্য পাইছিল।
নৃত্যগ্ৰাম
alt=|thumb|192x192px|প্ৰতিমা বেদী দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত বেংগালুৰুৰ ওচৰত নৃত্যগ্ৰাম নৃত্য সম্প্ৰদায়ৰ কেলুচৰণ মহাপাত্ৰক উত্সৰ্গীকৃত এটা মন্দিৰ। বেংগালুৰুৰ উপকণ্ঠত অৱস্থিত নৃত্যগ্ৰাম, ভাৰতৰ প্ৰথম বিনামূল্য নৃত্য গুৰুকুল হৈ উঠিছিল, বিভিন্ন ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ বাবে সাতটা শাত্ৰীয় নৃত্যশৈলীৰ বাবে সাত গুৰুকুল আৰু দুখন মাৰ্শাল আৰ্ট ফৰ্মৰ বাবে আছে ছাউ আৰু কালাৰিপাট্ট। তেখেত সঠিক পৰিৱেশত গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰক পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব বিচাৰিছিল। নৃত্যগ্ৰামৰ উদ্বোধন কৰা হৈছিল ১১ মে, ১৯৯০ চনত তৎকালীন প্ৰধানমন্ত্ৰী, ভি.পি. সিংহ। নৃত্য বিদ্যালয়ৰ ভাৰতৰ সকলো অঞ্চলৰ পৰা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ এটা সৰু সম্প্ৰদায় আছে, কিন্তু এটা সাধাৰণ লক্ষ্য - নৃত্য। নৃত্যগ্ৰামৰ ফলটো সোনকালেই গোটেই বিশ্বত পাৰ্ফম কৰিছিল। এইখিনিতে, ১৯৯২ চনত, তেখেত পামেলা ৰুক্সৰ ইংৰাজী ছবি, মিচ বিট্টিৰ চিলড্ৰানত উপস্থিত হয়।
মডেল ডাঞ্চ গ্ৰাম হিচাপে তৈয়াৰী নৃত্যগ্ৰাম, মাষ্টাৰ আৰ্কিটেক্ট জেৰাৰ্ড দি কুনহা নিৰ্মাণ কৰিছিল। আনকি এইটো ১৯৯১ চনত শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰামীণ আৰ্কিটেকচাৰৰ বটাঁ লাভ কৰিছিল। নৃত্যগ্ৰাম পৰিচালনাৰ বাবে অৰ্থ সংগ্ৰহৰ বাবে ১৯৯৯ চনত এখন কুৰিৰাম ৰিচৰ্ট কুটিৰাম নিৰ্মিত হৈছিল। নৃত্যগ্ৰামও ১৯৯৪ চনত প্ৰথম আৰম্ভ হোৱা বসন্ত হাব্বাৰ বাৰ্ষিক নৃত্য উৎসৱৰ স্থান ৪০০,০০০ দৰ্শক। এইটো সৰ্বশেষত ২০০৪ চনত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ২০০৪-২০০৭-ৰ পৰা এইটো অনুষ্ঠিত হোৱা নাই, ২০০৪ ছুনামিৰ আগমন আৰু অৰ্থ ঘাটিৰ কাৰণত।
চূড়ান্ত বছৰ
প্ৰতিমাৰ পুতেক সিদ্ধাৰ্থ যিয়ে চিজোফ্ৰিনিয়াত আক্ৰান্ত আছিল, ১৯৯৭ চনৰ জুলাই মাহত তেখেত উত্তৰ কেৰোলাইনাত পঢ়া-শুনা কৰাৰ সময়ত আত্মহত্যা কৰিছিল, এইটো তেওঁৰ জীৱনৰ চলা বাট বেয়াকৈ সলনি হৈ গৈছিল, যেনেদৰে ১৯৯৮-ৰ প্ৰথমচোৱাত, তেখেত তেওঁৰ অৱসৰ ঘোষণা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নাম পৰিবৰ্তন কৰি প্ৰতিমা গৌৰী ৰাখে, অতি সোনকালেই তেখেত লেহ দি আৰম্ভ কৰি হিমালয় অঞ্চলত ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত দিয়া এক সংবাদপত্ৰৰ সাক্ষাৎকাৰত, কুম্ভ মেলাৰ সময়ত ঋষিকেশ শিবিৰ ৰাখি তেখেত কৈছিল, "মই নিজকে হিমালয়ক এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছো। এই পৰ্বতৰ মাত যি তেওঁলকৰ ওচৰলৈ মোক ঈংগিত কৰিছে। আৰু কোনে জানে? এটোৰ পৰা কি ওলাই আহিব পাৰে? এইটো ভাল কিছু হবলৈ বাধ্য," ইয়াৰ পিছত, আগষ্টত, প্ৰতিমা গৌৰী তেওঁৰ কৈলাস মানসৰোভাৰ তীৰ্থ যাত্ৰা কৰে আৰু তাতেই তেখেত পিথোৰাগড়ৰ পৰা মালপা ভূমিধসৰ পিছত নিখোঁজ হয়, হিমালয় অঞ্চলত, তেওঁৰ চিৰস্থায়ী কৃতিত্বৰ পিছ পেলাই - এখন সমৃদ্ধ নৃত্য গাওঁ, নৃত্যগ্ৰাম, যত শিক্ষাৰ্থীসকলে ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশৈলী শিকি আছিল। ভাৰত-নেপাল সীমান্তৰ ওচৰত এখন গাওঁ মালপাত ভূমিধসৰ অৱশেষত আৰু সাত দিন মৃতদেহ সহ তেওঁৰ দেহাৱশেষ তথা বয়-বস্তু ভালেমান দিন পিছত উদ্ধাৰ কৰা হয়।
২০০০ চনত তেওঁৰ জীয়েক, পূজা বেদীৰ দ্বাৰা সংগৃহীত আৰু প্ৰকাশিত তেওঁৰ জাৰ্নাল আৰু চিঠিবোৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি টাইমপাচ তেওঁৰ আত্মজীৱনীত, তেখেত তেওঁৰ সকলো সম্পৰ্কৰ, তেওঁৰ বিদ্ৰোহী জীৱন-যাপন, তেওৰ পাৰিবাৰিক জীৱন, তেওঁৰ সপোনৰ প্ৰকল্পৰ জন্ম সম্পৰ্কত খাঁটি বিৱৰণ দিছে। নৃত্যগ্ৰাম আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তত সানায়াসিনে ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ পিছত, যেতিয়া তেখেত জনজীৱনৰ পৰা অৱসৰ লৈছিল আৰু হিমালয় আহোৰণ কৰিব বিচাৰিছিল।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিকাশপেডিয়া
বিকাশপেডিয়া (হিন্দী ভাষাত 'विकासपीडिया', ইংৰাজী ভাষাত 'Vikaspedia') ভাৰত চৰকাৰে আৰম্ভ কৰা এটি অনলাইন তথ্য পথপ্ৰদৰ্শক। ৱেবচাইটটো চি-ডিএচি হায়দৰাবাদৰ দ্বাৰা চালিত আৰু বৈদ্যুতিন আৰু তথ্য-প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়, যোগাযোগ তথা তথ্য প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয় (ভাৰত)ৰ দ্বাৰা স্থাপিত। আৰম্ভণিতে বিকাশপেডিয়াক ৫টা ভাষাত মুকলি কৰা হৈছিল-- অসমীয়া, ইংৰাজী, তেলুগু, হিন্দী আৰু মাৰাঠী।
ৱেবচাইটটো ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৪ত মুকলি কৰা হৈছিল আৰু বৰ্তমান কৃষি, স্বাস্থ্য, শিক্ষা, সমাজ কল্যাণ, শক্তি আৰু ই-প্ৰশাসনৰ বিষয়ে তথ্য যোগান ধৰে। পৰ্টেলটোৰ নাম হিন্দী ভাষাৰ 'ৱিকাচ' (যাৰ অৰ্থ বিকাশ) আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ এনচাইক্ল'পিডিয়া (যাৰ অৰ্থ বিশ্বকোষ)ৰ পৰা লোৱা। পৰ্টেলটোত গোটেইকেইটা বিভাগৰ তথ্যই স্থানীয় ভাষাকেইটাত উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে। বৰ্তমান বিকাশপেডিয়াৰ তামিল, মালায়ালম, কান্নাড়, বাংলা, গুজৰাটী, অসমীয়া আদি ২৩টা ভাষাৰ সংস্কৰণ খোলা হৈছে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
আন-কাহ্ফ
আল-কাহ্ফ (الكهف, al-kahf; অৰ্থ: গুহা) কোৰআনৰ ১৮তম অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ ১১০টা শ্লোক (আয়াত) আছে। প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ সন্দৰ্ভত (আচবাব আল-নুজুল), ই হৈছে পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মদিনাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
সাৰাংশ
right|thumb|ইছলামিক কেলিগ্ৰাফীত ধু আল-কাৰণাইন
৯-২৬ "গুহাৰ সঙ্গী"
অধ্যায়টোৰ ৯-২৬ আয়াতত খ্ৰীষ্টান লোককাহিনীক "গুহাৰ সঙ্গী" বুলি পুনৰ কোৱা হৈছে। কেইজনমান যুৱ বিশ্বাসীয়ে এনে এটা সময়ত বাস কৰিছিল যেতিয়া তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বাবে অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। আল্লাহৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁলোকে সেই চহৰৰ পৰা পলাই গৈছিল য'ত বিশ্বাসীসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকৰ কুকুৰৰ সৈতে আৰু তেওঁলোকে টোপনি যোৱা এটা গুহাত আশ্ৰয় লৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে সাৰ পাইছিল তেওঁলোকে দেখিলে যে চহৰখনৰ মানুহবোৰ বিশ্বাসী হৈ পৰিছে।
২৭ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে কোনো স্থান নাই
"আৰু তোমাৰ প্ৰভুৰ কিতাপখনৰ আপোনাৰ আগত প্ৰকাশিত কথাবোৰ আবৃত্তি কৰক (আৰু শিকাওক) : কোনেও তেওঁৰ কথাসলনি কৰিব নোৱাৰে, আৰু আপুনি তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো আশ্ৰয় হিচাপে বিচাৰি নাপায়। অনুবাদ ইউছুফ আলী (অৰিগ। ১৯৩৮)"
ওজমা নাছিৰ মাকৰিম শিৰাজীৰ ভাষ্যত কোৱা হৈছে, "তেওঁৰ কথা আৰু জ্ঞানত বৈচিত্ৰ্য প্ৰৱেশ কৰাৰ কোনো অৱকাশ নাই। তেওঁৰ ভাষণ আৰু তেওঁৰ জ্ঞান মানুহৰ ভাষণ আৰু জ্ঞানৰ দৰে নহয়, যিটো এক নতুন আৱিষ্কাৰ বা তথ্যৰ ফলস্বৰূপে সলনি কৰিব লাগিব।" ইবনে কাথিৰে কয় যে এই পদটোৰ অৰ্থ হৈছে কোৰানৰ শব্দবোৰ, "কোনেও সেইবোৰ সলনি কৰিব নোৱাৰে, সেইবোৰ বিকৃত কৰিব নোৱাৰে বা সেইবোৰৰ ভুল ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰে।"
৩২-৪৫ দুয়োজন মানুহৰ দৃষ্টান্ত
৩২-৪৪ পদত ছূৰাত দুজন লোকৰ এটা দৃষ্টান্তৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, যাৰ এজনক আল্লাহৰ পৰা আৰু আনজন দৰিদ্ৰলোকৰ পৰা আশীৰ্ব্বাদ দিয়া হৈছিল। ধনী জনে তেওঁৰ আত্মাক অন্যায় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সম্পদ আৰু মহৎ বংশৰ সৈতে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
"আৰু তেওঁৰ ফল আছিল, সেয়েহে তেওঁ তেওঁৰ সঙ্গীক তেওঁৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি থকা সময়ত কৈছিল, "মই ধন-সম্পত্তিত আপোনাতকৈ ডাঙৰ আৰু [পুৰুষৰ সংখ্যাত] শক্তিশালী।""
দৃষ্টান্তটোৰ শেষত আলাহি মানুহজনক দিয়া কথাবোৰ ধ্বংস কৰে।
কোৰআন ১৮:৪৫ ইমাম মুছা আল-কাধিমে কিতাব আল-কাফিত বৰ্ণনা কৰিছে যে আলীয়ে তেওঁৰ সঙ্গীসকলক এজন তপস্বীৰ দৃষ্টিৰে এই পৃথিৱীখন চাবলৈ অনুৰোধ কৰিব কিয়নো ই ইয়াৰ বাসিন্দাসকলক উৎখাত কৰে। আলীয়ে তেওঁলোকক এক সেউজীয়া, সেউজীয়া বাগিচাৰ দৃষ্টান্ত প্ৰদান কৰে য'ত সুগন্ধি ডেউকা থাকে যি ঘাঁহৰ ব্লেডৰ তলত জমা হয় কিন্তু তাৰ পিছত ৰাতিপুৱা ইয়াৰ পৰা পৃথক হৈ যায়, আল্লাই কোৱাৰ দৰে,
৬০-৮২ মুছাৰ প্ৰতি ইছলামী দৃষ্টিভংগী
অধ্যায়ৰ ভিতৰত তৃতীয় মুখ্য কাহিনী (আয়াত ৬০-৮২ ) মুছা (মুছা)য়ে আল্লাহৰ আন এজন সেৱকৰ পৰা জ্ঞান আহৰণ কৰিবলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল যাক কেতিয়াও নামৰ দ্বাৰা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, ইবন কাথিৰৰ টাফিৰত তেওঁক আল-খিদৰ বুলি কোৱা হয়।
৮৩-৯৮ ধুল-কাৰ্ণাইন
অৱশেষত, ছূৰাত ৮৩-৯৮ আয়াতত উল্লেখ কৰা হৈছে এজন ব্যক্তি যিয়ে যথেষ্ট ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু পৃথিৱীৰ পূব আৰু পশ্চিমত উপস্থিত হৈছিল – অৰ্থাৎ ধুল-কাৰ্ণাইন। কোৰআনত এজন মহান ৰজাৰ চিৰিয়ান কিংবদন্তীৰ পুনৰাবৃত্তি হয় যিয়ে মানুহৰ এটা গোটক দুটা পৰ্বতৰ মাজত লোৰ এক বিশাল দেৱাল নিৰ্মাণ ত সহায় কৰে। এইটো কোৱা হৈছে যে এই দেৱালখন কেৱল বিচাৰ দিৱসত হে ধ্বংস কৰা হ'ব। দেৱালখনে হয়তো চীনৰ মহান দেৱালৰ দূৰৱৰ্তী জ্ঞান প্ৰতিফলিত কৰিছিল (দ্বাদশ শতিকাৰ পণ্ডিত আল-ইদ্ৰিছিয়ে চিচিলিৰ ৰজাৰৰ বাবে মংগোলিয়া "গোগ আৰু মাগোগৰ দেশ"), বা উত্তৰ বৰ্বৰসকলৰ বিৰুদ্ধে কাস্পিয়ান অঞ্চলত নিৰ্মিত বিভিন্ন চাছানিদ পাৰ্চী দেৱাল, বা দুয়োটাৰ এক সংমিশ্ৰণ দেখুওৱা এখন মানচিত্ৰ আঁকিছিল।
প্ৰকাশৰ পৰিস্থিতি
আৰৱ মুছলমান বুৰঞ্জীবিদ আৰু হেজিওগ্ৰাফাৰ ইবনে ইছাকে তেওঁৰ পৰম্পৰাগত কিতাপ (মৌখিক পৰম্পৰা) মুহাম্মাদ, চিৰাত ৰছুল আল্লাহৰ জীৱনীত প্ৰকাশ কৰিছিল যে মক্কা চহৰত বাস কৰা ৰাব্বিসকলে উত্থাপন কৰা কিছুমান প্ৰশ্নৰ বাবে কোৰআনৰ (য'ত ধু এল-কাৰ্ণায়নৰ কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত আছে) ১৮ তম ছূৰা হ'ল। ইবনে ইছাকৰ মতে, মুহাম্মাদৰ জনজাতি, শক্তিশালী কুৰাইশ্ব, তেওঁলোকৰ জনজাতিসকলৰ বিষয়ে যথেষ্ট চিন্তিত আছিল যিসকলে ভৱিষ্যতবাণী দাবী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বিষয়টোৰ বিষয়ে ৰাব্বিসকলৰ পৰামৰ্শ ল'ব বিচাৰিছিল। কুৰাইশ্বে দুজন লোকক মদিনাৰ ৰাব্বিসকলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল আৰু যুক্তি দিছিল যে তেওঁলোকৰ শাস্ত্ৰআৰু আল্লাহৰ ভৱিষ্যতবক্তাসকলৰ বিষয়ে অধিক জ্ঞান আছিল। দুয়োজন কুৰাইশ্ব ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ জনজাতিমুহাম্মাদক ৰাব্বিসকলক বৰ্ণনা কৰিছিল।
ৰাব্বিসকলে মানুহবোৰক মুহাম্মাদক তিনিটা প্ৰশ্ন সুধিবলৈ কৈছিল:"তেওঁলোকে [ৰাব্বিসকলে] এইদৰে কৈছিল, "তেওঁক তিনিটা বিষয়ৰ বিষয়ে সোধক যিবোৰ আমি আপোনাক সুধিবলৈ কম, আৰু যদি তেওঁ সেইবোৰৰ উত্তৰ দিয়ে তেন্তে তেওঁ এজন নবী যাক পঠোৱা হৈছে; যদি তেওঁ নকৰে, তেন্তে তেওঁ সঁচা নহয় বুলি কৈআছে, এনে ক্ষেত্ৰত আপুনি তেওঁৰ সৈতে কেনেদৰে মোকাবিলা কৰিব সেয়া আপোনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব। তেওঁক প্ৰাচীন কালৰ কিছুমান যুৱক-যুৱতীৰ বিষয়ে সোধক, তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁলোকৰ কাহিনী কি আছিল সেয়া এক অদ্ভুত আৰু বিস্ময়কৰ কাহিনী। তেওঁক এনে এজন ব্যক্তিৰ বিষয়ে সোধক যিয়ে যথেষ্ট ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু পৃথিৱীৰ পূব আৰু পশ্চিমত উপস্থিত হৈছিল। তেওঁৰ কাহিনী কি আছিল আৰু তেওঁক ৰুহ (পবিত্ৰ আত্মা) সম্পৰ্কে সুধিছিল – এইটো কি? যদি তেওঁ আপোনাক এই বোৰৰ বিষয়ে কয়, তেন্তে তেওঁ এজন পয়গম্বৰ, গতিকে তেওঁক অনুসৰণ কৰক, কিন্তু যদি তেওঁ আপোনাক নকয়, তেন্তে তেওঁ এনে এজন ব্যক্তি যিয়ে বস্তুবোৰ প্ৰস্তুত কৰি আছে, গতিকে আপুনি উপযুক্ত বুলি বিবেচনা কৰি তেওঁৰ সৈতে মোকাবিলা কৰক।""
ইবনে ইছাকৰ মতে, যেতিয়া মুহাম্মাদক ৰাব্বিসকলৰ পৰা তিনিটা প্ৰশ্নৰ বিষয়ে অৱগত কৰা হৈছিল, তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ ওচৰত ৰাতিপুৱা উত্তৰ থাকিব কিন্তু "আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে" কোৱা নাছিল। পোন্ধৰ দিন ধৰি মুহাম্মাদে প্ৰকাশৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল। মুহাম্মাদে তেতিয়ালৈকে প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিয়া নাছিল। মক্কাৰ লোকসকলৰ মাজত মুহাম্মাদ (ছাঃ)ৰ সন্দেহ বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিছত, পোন্ধৰ দিনৰ পিছত, মুহাম্মাদে প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ হিচাপে আল-কাহফৰ প্ৰকাশ লাভ কৰে।
গুণাগুণ
ছহিহ মুছলিমত এটা হাদিছ আছে য'ত কোৱা হৈছে যে মুহাম্মাদে কৈছিল (মিছা মচীহ সম্পৰ্কে, আল-মাছিহ বিজ্ঞাপন-দাজ্জল): ""আপোনালোকৰ মাজৰ যিজনে তেওঁক চাবলৈ জীয়াই থাকিব তেওঁ কহফৰ আৰম্ভণিৰ শ্লোকবোৰ তেওঁৰ ওপৰত আবৃত্তি কৰা উচিত""
"শুক্ৰবাৰে যিজনে ছূৰা কাহ্ফ পঢ়ে, দুয়োটা শুক্ৰবাৰৰ মাজত তেওঁৰ বাবে পোহৰ জ্বলি উঠিব।"
সাধাৰণ মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টান বিষয়বস্তু
বিশ্বাসীসকলে দীৰ্ঘদিন ধৰি এটা গুহাত টোপনি যোৱাৰ কাহিনী খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰাতো আছে, সাতজন স্লিপাৰ চাওক।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম শ্ৰেণী:ছূৰা
ঘনশ্যাম দৌল
ইতিহাস
আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে কোচবিহাৰৰপৰা ঘনশ্যামউদ্দিন নামৰ এজন খনিকৰ আৰু স্থপতিবিদ অসমলৈ আনিছিল। অসমলৈ অহাৰ পিছত ঘনশ্যাম হিন্দুধৰ্মত দীক্ষিত হয়। তেওঁ আহোম ৰজাৰ নিৰ্দেশত ৰংপুৰ নগৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ৰংপুৰ নগৰ নিৰ্মাণ কৰি ঘনশ্যামে ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ ওলাওঁতেই তেওঁ যিবোৰ বস্তু নিবলৈ ওলাইছিল তাৰে লোটা এটাৰ তলিত এখন কাকত ধৰা পৰে। এইখন মুছলমান ৰজাৰ হতুৱাই আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰাবলৈ চিত্ৰ আৰু তথ্য সম্বলিত এখন গুপ্ত অভিসন্ধিৰ কাকত আছিল। এই অপৰাধ কৰি ধৰা পৰাত শাস্তিৰুপে স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই ঘনশ্যামক এই দৌলটোত বন্দী কৰি ৰাখিছিল। কোনো কোনোৰ মতে এই দলটোৰ ঘনশ্যামৰ আবাসহে আছিল। অৱশ্যে ইয়াৰ ভিতৰত পুজাৰ কোনো বিগ্ৰহ নাই। কিছুমান তথ্যৰ মতে স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহৰ শাসনকালত ১৭৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দত এই দৌল নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
ঘনশ্যাম দৌলক নাতি গোঁসাইৰ দৌল বুলিও জনা যায়। কোনো কোনো গ্ৰন্থমতে পৰ্বতীয়া গোসাঁই কৃষ্ণৰাম ভট্টাচাৰ্যৰ জীয়েকৰ ফালৰ নাতিয়েক এজনৰ বাবে এই মন্দিৰটো স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই সজোৱাইছিল। সেয়েহে ইয়াৰ নাম নাতি গোঁসাই দৌল হয়। কিন্তু আন কিছুমান গ্ৰন্থ আৰু প্ৰত্নতত্ত্ব বিভাগৰ মতে এইটো ‘ঘনশ্যামৰ ঘৰ’ আছিল।
বৰ্ণনা
ঘনশ্যাম দৌলৰ মাজত অৱস্থিত মূল গৃহৰ উত্তৰে এটা তোৰণৰ সৈতে পথ আছে। ইয়াৰ কাষতে আন এটা ঘৰত ভোগঘৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াফ সন্মুখত আৰু এটা সৰু ঘৰ আছে। এই ঘৰকেইটা ইটাৰে সজা। আয়তাকৃতিৰ মূলগৃহৰ বাহিৰৰ দেৱালত পোৰামাটি বা টেৰাকোটাৰ কাৰুকাৰ্য খোদিত আছে।