cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আয়েশা জুল্কা
কৰ্মজীৱন
তেওঁ অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰবোৰ হৈছে- কুৰবান (১৯৯১), জো জীতা বহী চিকান্দাৰ (১৯৯২), খিলাড়ী (১৯৯২), মেহেৰবান (১৯৯৩), দালাল (১৯৯৩), বালমা (১৯৯৩), ৱাক্ট হমাৰা হে (১৯৯৩), ৰং (১৯৯৩), সংগ্ৰাম (১৯৯৩), জয় কিসান (১৯৯), আৰু মাচুম (১৯৯৬)৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ব্ৰাহ্মী (দ্বাৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
ব্ৰাহ্মী শব্দই তলত পৃষ্ঠাবোৰ বুজাব পাৰে:
প্ৰফুল্ল মহন্ত
ড০ প্ৰফুল্ল মহন্ত (Prafulla Mahanta ১৯৪১-২০২২) অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী লেখক, চিন্তাবিদ, ইতিহাসকাৰ, ঔপন্যাসিক, সমাজ বিজ্ঞানী, আৰু অধ্যাপক। অসমৰ জাতীয় সত্তা, মধ্যবিত্ত আৰু জনজাতীয় শ্ৰেণীৰ ইতিহাস আৰু বাস্তৱতা সম্বন্ধে বিস্তৃত আলোচনাৰ লগতে কিছুসংখ্যক গৱেষণামূলক গ্ৰন্থও তেখেতে লিখি থৈ গৈছে৷ ১৯৬০ চনত শিক্ষকতাৰ জৰিয়তে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈকে অসমৰ আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা-কলা-সংস্কৃতি সংস্থা সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। ২০০৭ চনত তেখেতে 'নতুন সময়' নামৰ কাকতখনত সম্পাদক হিচাপে জড়িত হয়৷
অজিত কুমাৰ ভূঞা আৰু ড০ জীতেন্দ্ৰ লাল শৰ্মাই সম্পাদনা কৰা ড০ প্ৰফুল্ল মহন্ত: জীৱন আৰু অণ্বেষণ চিন্তাবিদগৰাকীৰ জীৱন আৰু কৰ্ম সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে৷ অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ইতিহাস, সমাজনায়ক শংকৰদেৱ-ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট, জনগোষ্ঠীত চেতনা-আত্ম প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰশ্ন আদি হৈছে ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ৷ তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত 'অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ইতিহাস' গ্ৰন্থখনক অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়৷
জন্ম আৰু শৈশৱ
ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই ১৯৪১ চনত নগাঁৱৰ জাজৰি বগৰীগুৰিৰ হেমাৰবড়ি সত্ৰত জন্মলাভ কৰিছিল। তেখেতৰ পিতৃ থুলেশ্বৰ মহন্ত আৰু মাতৃৰ নাম কিৰণ মহন্ত।
শিক্ষা
ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই নগাঁৱৰ খালৈগাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতে গোসাঁইবড়ি মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেখেতে সপ্তম শ্ৰেণীৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰে জাজৰি হাইস্কুলত৷ এইখন বিদ্যালয়ৰ পৰাই তেখেতে ১৯৫৭ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ১৯৬০ চনত তেখেতে নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতে নগাঁৱৰে আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি ১৯৬২ চনত শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৬৩ চনত যোৰহাট স্নাতকোত্তৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই বিটি ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ ঠিক তিনি বছৰৰ পাছত ১৯৬৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷
১৯৮৭ চনত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে গৱেষণা কৰি ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ অসমৰ বিশিষ্ট সমালোচক-সাহিত্যিক ড০ হীৰেন গোঁহাইৰ তত্ত্বাৱধানত গৱেষণা কৰা ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল-“অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ উদ্ভৱ, বিকাশ আৰু ব্ৰিটিছ আমোলাৰ অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ৰূপান্তৰত তেওঁলোকৰ ভূমিকা (১৮২৮-১৯৪৭)”৷
শিক্ষকতা
ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই ১৯৯৪ চনত আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা-কলা-সংস্কৃতি সংস্থা,অসম (ABILAC)ত জ্যেষ্ঠ গৱেষক হিচাপে যোগদান কৰে৷ ১৯৯৮ চনত তেখেত অনুষ্ঠানটিৰ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু ২০০৫ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত প্ৰতিষ্ঠানটিৰ পৰা অৱসৰ লয়৷
শিক্ষাদানৰ শৈলী
উল্লেখ্য যে, মৰিয়নি মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰি থকাৰ সময়ত তেখেতৰ শিক্ষণ-শৈলীয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক আকৃষ্ট কৰিছিল৷ তেখেত জনপ্ৰিয় হৈছিল৷ মহন্ত ছাৰ ক্লাছ শিক্ষাৰ্থীসকলে পৰাপক্ষত ক্ষতি নকৰিছিল৷
সাহিত্যিক জীৱন
এগৰাকী সমাজ বিজ্ঞানী, গৱেষক আৰু চিন্তাবিদ হিচাপে পৰিচিত ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই নিজৰ তাত্ত্বিক, গৱেষণাধৰ্মী সাহিত্যকৃতিৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বৰঙণি আগবঢ়াই থৈ গৈছে৷ বিশেষকৈ তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ইতিহাসখনক অসমৰ বৌদ্ধিক সমাজ কীৰ্তিস্তম্ভ হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়৷ অধ্যাপক অখিল ৰঞ্জন দত্তৰ মতে-তেওঁৰ 'অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ইতিহাস অসমীয়া ভাষাত তথা অসমৰ সমাজ বিজ্ঞানৰ ইতিহাসৰ এখন মহাকাব্যিক গ্ৰন্থ৷ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীক লৈ এনেধৰণৰ গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন হোৱা নাই৷'' বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ ইংৰাজী অনুবাদ চলি আছে বুলি অসমৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠী এটাই ৰাজহুৱাকৈ জানিবলৈ দিছে৷
সামাজিক জীৱন
ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই মৰিয়নি মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰি থকাৰ সময়ত মৰিয়নিৰ সমাজ-জীৱনৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল৷ মৰিয়নিৰ অগ্ৰণী সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান কিংশুক ক্ৰীড়া-সাংস্কৃতিক চ'ৰাৰ লগত জন্মৰে পৰা জড়িত হৈ আছিল৷ মৰিয়নি আৰু ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী অঞ্চলসমূহৰ লগতে অসমৰ একাধিক ঠাইৰ সভা-সমিতি, আলোচনা-চক্ৰ আদিত তেখেতে যোগদান কৰিছিল৷
ব্যক্তিগত জীৱন
তেখেতে একধৰণৰ আপোচবিহীন ব্যক্তিত্ব বৰ্তাই ৰাখিছিল বুলি জানিব পাৰি৷ তেখেত এগৰাকী উৎসাহী মনৰো ব্যক্তি আছিল৷ ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তই কিতাপৰ লগত ভালেখিনি সময় পাৰ কৰিছিল৷ মৰিয়নি মহাবিদ্যালয়ত থকাৰ সময়তে তেখেতে এটা ব্যক্তিগত বৃহৎ পুথিভৰাঁল স্থাপন কৰিছিল৷ মহাবিদ্যালয়খনৰ আৱাস গৃহত বাস কৰা ড০ মহন্তই এই কিতাপসমূহ স্বেচ্ছাই বিভিন্নজনক পঢ়িবলৈ দিছিল৷ ঘৰত থকা সময়ছোৱাতো তেখেতে গ্ৰন্থ-অধ্যয়ন আৰু লিখা-মেলাৰ মাজেৰে সময় অতিবাহিত কৰিছিল৷
মৃত্যু
২০২২ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তৰ স্বাস্থ্যৰ উদ্বেগজনকভাৱে অৱনতি ঘটে ৷ তেখেত শয্যাশায়ী হ'বলগীয়া হয়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত চিকিৎসাৰ অৰ্থে তেখেতক গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয় যদিও স্বাস্থ্যৰ উত্তৰণ নঘটিল৷ ২০২২ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰৰ পুৱতি নিশা প্ৰায় ২ বাজি ৫০ মিনিটত, প্ৰায় ৮২ বছৰ বয়সত ড০ প্ৰফুল্ল মহন্তৰ দেহাৱসান ঘটে৷
২০১৮ চনৰ ২৩ মাৰ্চত তেখেতে ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ জৰিয়তে নিজৰ দেহটো চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ সাধন আৰু মানৱ কল্যাণৰ অৰ্থে দান কৰি ইচ্ছাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰি থৈ যায়৷ ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ জৰিয়তে তেখেতৰ দেহটো গুৱাহাটীৰ চাংসাৰিস্থিত এইমছ (গুৱাহাটী)য়ে গ্ৰহণ কৰে৷ নিজৰ চকুহালো তেখেতে দান কৰিছিল যদিও চকুৰ সংক্ৰমণৰ বাবে সেয়া পাছত সম্ভৱ নহ'ল৷
জোন অফ আৰ্ক
জোন অফ আৰ্ক (Joan of Arc, ফৰাচী: Jeanne d'Arc ; c.  ১৪১২ – ৩০ মে’৷ ১৪৩১ ), অন্য নাম "The Maid of Orléans" (La Pucelle d'Orléans), এগৰাকী ফৰাচী বিৰংগনা আৰু ৰোমান কেথ’লিক মনিষী৷ ফ্ৰান্সৰ এশবছৰীয়া যুদ্ধ (Hundred Years' War)-ৰ সময়ত তেওঁ লোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাৰ বাবে জোন অফ আৰ্ক বিশ্ববিশ্ৰুত৷
জোন অফ আৰ্কে উত্তৰ-পূব ফ্ৰান্সৰ ডমৰেমি (Domrémy) নামৰ ঠাইত এটা কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ কিংবদন্তী অনুসৰি তেওঁ মনীষী মাইকেল আৰু মনিষী মাৰ্গাৰেটৰ পৰা সপ্তম চাৰ্লছৰ প্ৰতি সহায় আৰু সহযোগিতা আগবঢ়াই ফ্ৰান্সক ইংলেণ্ডৰ কবলৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছিল৷ ৰজা চাৰ্লছে জোন অফ আৰ্কক সাহায্য সৈন্যৰ লগতে অৰলেনছৰ যুদ্ধভূমিলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল৷ জোন অফ আৰ্কে সাহসিকতাৰে যুদ্ধ কৰি এই ভূমি নদিনৰ ভিতৰতে মুকলি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ ইয়াৰ পিছত অন্য কেইবাখনো যুদ্ধত জয়লাভ কৰি চাৰ্লছে পুনৰ ক্ষমতা লাভ কৰে আৰু ফ্ৰান্সক ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা মুক্ত কৰে৷
১৪৩০ চনৰ ২৩ মে’ত জোন অফ আৰ্কক ইংৰাজৰ সহযোগী ফৰাচী কেইগৰাকীমানৰ এটা গোট (Burgundian faction) Compiègne নামৰ ঠাইখনত বন্দী কৰে৷ পিছত তেওঁক ইংৰাজৰ হাতত গতাই দিয়া হয়৷ তেওঁক বিভিন্ন অপৰাধত অভিযুক্ত কৰি ইংৰাজ পন্থী বিচপ পিয়েৰ কাউচন (Pierre Cauchon)-ৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰোৱা হয়৷ এই বিচাৰত জোন অফ আৰ্কক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু মাথোঁ উনৈশ বছৰ বয়সত ১৪৩১ চনৰ ৩০ মে'ৰ দিনা তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়৷
১৪৫৬ চনত পোপ তৃতীয় কালিক্সটাছ (Pope Callixtus III) নেতৃত্বত গঠিত এটা বিচাৰকৰ দলে এই অভিযোগসমূহৰ পুনৰ পৰ্য্যবেক্ষণ কৰে আৰু জোন অফ আৰ্কক নিৰ্দোষী বুলি ঘোষণা কৰে৷ তেওঁলোকে জোন অফ আৰ্কক এগৰাকী শ্বহীদ ৰূপে স্বীকৃতি দিয়ে৷ ষোল্লশ শতিকাত জোন অফ আৰ্ক কেথলিক লীগৰ এক প্ৰতিমূৰ্ত্তিৰূপে চিহ্নিত হৈ পৰে আৰু ১৮০৩ চনত নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্টে তেওঁক ফ্ৰান্সৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিমুৰ্ত্তি (national symbol) বুলি স্বীকৃতি দিয়ে৷
টোকা আৰু তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম
ত্ৰিকূট
ত্ৰিকূট (Trikuta) হৈছে তিনিটা শিখৰবিশিষ্ট পৰ্বত। হিন্দু মহাকাব্যত ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়৷
বসন্তসেনা
বসন্তসেনা (Vasantsena) শুদ্ৰকে ৰচনা কৰা মৃচ্ছকটিক নাটকৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। নাটকখনৰ বিষয়বস্তু, চৰিত্ৰ চিত্ৰন আৰু নাট্য বিন্যাসৰ এক চিৰকালীন আবেদন আছে আৰু যাৰবাবে এই নাটকখন পৃথিৱীৰ বহু দেশত, বিশেষকৈ পাশ্চাত্যত বহুভাষাত অনূদিত হৈ জনপ্ৰিয়তাৰ সৈতে বাৰেবাৰে মঞ্চস্থ হৈছে। বসন্তসেনা এগৰাকী গণিকা বা নগৰবধূ। কিন্তু ৰূপ-সৌন্দৰ্য, ব্যক্তিত্ব আৰু মহানুভৱতাৰ গুণে এই চৰিত্ৰটো উজলি উঠিছে।
ত্ৰিকূট
ইতিহাস আৰু হিন্দুধৰ্মত ইয়াৰ তাৎপৰ্য
ত্ৰিকূট মহামেৰুৰ (মাউণ্ট মেৰু) চাৰিওফালে বিস্তৃত বাৰখন পৰ্বতৰ মাজৰ এখন, ই ব্ৰহ্মাৰ আৱাসস্থল, যিটো উত্তৰ বাকট্ৰিয়া (বৰ্তমানৰ তাজিকিস্তান) -ত অৱস্থিত। ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ কৰিছে যে, ইয়াৰ উচ্চতা ১০,০০০ যোজন আৰু ইয়াৰ তিনিটা শিখৰ লোহা, ৰূপ আৰু স্বৰ্ণৰে নিৰ্মিত। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, এইটো পৰ্বত দেৱী দুৰ্গাৰ দ্বিতীয়টো আৱাসস্থল৷ দেৱী দুৰ্গাই ইয়াক দৈত্যক বিনাশ কৰাৰ কাৰণে তিনগৰাকী দেৱীৰ শক্তিৰে সৃষ্টি কৰিছিল, অৱশ্যে পৰ্বতটোক ত্ৰিকূট বোলা হয়।
জম্মুত ত্ৰিকূট
আন এটা ত্ৰিকূট জম্মু বিভাগত অৱস্থিত। ত্ৰিকূট, তিনিটা শিখৰবিশিষ্ট পৰ্বত শৃংগৰ সংগম। ইয়াত পবিত্ৰ “বৈষ্ণোদেৱী মন্দিৰ” (lang-hi|वैष्णो देवी मंदिर) দেখিবলৈ পোৱা যায়।
বসন্তসেনা
চৰিত্ৰ চিত্ৰন
নাটখনৰ নায়ক হৈছে চাৰুদত্ত উজ্জয়িনীৰ এজন বিত্তশালী ব্যৱসায়ী। কিন্তু তেওঁ বৰ্তমান তেওঁৰ মহানুভৱতা আৰু দানশীলতাৰ বাবে সকলো সম্পত্তি দান কৰি দাৰিদ্যৰ জীৱন-যাপন কৰি আছে। চাৰুদত্তৰ প্ৰকৃতি আৰু গুণৰ বাবে তেওঁ চহৰখনৰ লোকসকলৰ বাবে বিশেষ প্ৰিয় আছিল। চহৰখনৰ সুন্দৰী গণিকা বসন্তসেনাইও তেওঁৰ কাহিনী শুনি তেওঁক সন্মান কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। আনফালে দেশৰ দুষ্ট আৰু অত্যাচাৰী ৰজা পালকৰ খুলশালীয়েক সংস্থানকেও তেওঁৰ যৌন আকাংক্ষা পূৰণ কৰিবলৈ নটী বসন্তসেনাক বিচাৰে। কিন্তু গণিকা হোৱা স্বত্বেও তেওঁ নিজকে সংস্থানকৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। বসন্তসেনাক তেওঁৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিবলৈ সংস্থানকে বিভিন্ন কৌশল অৱলম্বন কৰে।
এবাৰ বসন্তসেনাই সংস্থানকৰ হাতৰ পৰা পলাবলৈ চাৰুদত্তৰ ঘৰত আশ্ৰয় লৈছিল। ঘৰলৈ উভতি যাওঁতে তেওঁ তেওঁৰ মূল্যবান অলংকাৰবোৰ চাৰুদত্তৰ হাতত দি থৈ যায়। বসন্তসেনাৰ প্ৰধান দাসী মদনিকাক দাসত্ত্বৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ শাৰ্বিলক নামৰ চোৰ এটাই চাৰুদত্তৰ ঘৰৰ পৰা সেই অলংকাৰখিনি চুৰ কৰে। কিন্তু ঘটনাক্ৰমে সেই অলংকাৰখিনি পুনৰ বসন্তসেনাৰ হাতলৈ উভতি আহে।
চাৰুদত্তৰ শিশু সন্তান ৰোহসেনে চুবুৰীয়া ল'ৰা এটাৰ সোণৰ খেলনা গাড়ী এখন দেখিছিল। ৰোহসেনেও তেনে গাড়ী এখন বিচাৰিছিল; কিন্তু ধন নথকাত চাৰুদত্তই তাক মাটিৰ গাড়ী এখন সাজি দিয়ে। ইয়াতে ৰোহসেনে কান্দি-কাটি অস্থিৰ হয়। বসন্ত সেনাই ব্যথিত হৈ তেওঁৰ অলংকাৰবোৰেৰে ৰোহসেনৰ মাটিৰ গাড়ীখন সজাই দিয়ে। বসন্তসেনা আৰু চাৰুদত্ত পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ প্ৰতি অনুৰক্ত হয়।
বসন্তসেনা যে চাৰুদত্তৰ প্ৰতি অনুৰক্ত সেই কথা সংস্থানকে জানিব পাৰি বসন্তসেনাক ডিঙি চেপি হত্যা কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলায় আৰু সেই হত্যাৰ অভিযোগ চাৰুদত্তৰ ওপৰত আৰোপ কৰে। চাৰুদত্তৰ ওপৰত বিচাৰ চলে আৰু বিচাৰত তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। শিৰশ্ছেদ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হোৱাৰ মুহূৰ্ততে বসন্তসেনা ঘটনাস্থলীত আহি পায় আৰু প্ৰকৃত সত্যটো জনায়। ইফালে এক অভ্যুত্থানত অত্যাচাৰী ৰজা পালকক পৰাজিত কৰি আৰ্যই দেশৰ শাসনভাৰ লয়। নতুন ৰজা আৰ্যৰ আদেশত বসন্তসেনা আৰু চাৰুদত্তৰ বিবাহ স্থিৰ কৰা হয়।
চলচ্চিত্ৰত বসন্তসেনা
বসন্তসেনা বা মৃচ্ছকটিকক লৈ ভাৰতত বহু কেইখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মিত হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি
নিগাৰ চুলতানা
নিগাৰ চুলতানা (Nigar Sultana; ২১ জুন ১৯৩২- ২১ এপ্ৰিল ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ ‘আগ’ (১৯৪৮), ‘পতঙ্গ’ (১৯৪৯), ‘শীশ মহল’ (১৯৫০), ‘মীৰ্জা গালিব’ (১৯৫৪), ‘ইহুদী’ (১৯৫৮), ‘দো কলিয়া’ (১৯৬৮) আদি ছবিত অভিনয় কৰি গৈছে। কিন্তু তেওঁক বুৰঞ্জীমূলক মহাকাব্যিক ছবি ‘মুগল-ই-আজম’ (১৯৬০) ছবিৰ বাহাৰ বেগমৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে বিশেষভাবে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ ছবি নিৰ্মাতা কে. আচিফৰ পত্নী আছিল। ২০০০ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
নিগাৰৰ জন্ম ১৯৩২ চনৰ ২১ জুনত ভাৰতৰ হায়দৰাবাদত হৈছিল। তেওঁ ঘৰখনৰ পাঁচজন ল’ৰা-ছোৱালীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰুজনী আছিল। তেওঁৰ দুজন ভায়েক আৰু দুজনী ভনীয়েক আছিল। তেওঁৰ শৈশৱ হায়দৰাবাদত কটাইছিল। তাত দেউতাক হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰাজকীয় সেনাবাহিনীৰ মেজৰ আছিল। তেওঁ ঘৰতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু অলপ পলমকৈয়ে স্কুললৈ গৈছিল। স্কুলত হোৱা নাটকত তেওঁ অংশ লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
নিগাৰ চুলতানাক প্ৰথম দেখা গৈছিল ‘হম তুম ঔৰ ৱো’ (১৯৩৮) ছবিত। যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকৰ বন্ধু জগদীশ সেঠীয়ে মোহন ভাগৱতৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে, তেতিয়া নিগাৰ শিহৰিত হৈ উঠিছিল আৰু লগেলগে এই প্ৰস্থাৱ স্বীকাৰ কৰি লৈছিল।
১৯৪৬ চনত তেওঁ ‘ৰংভূমি’ত অভিনয় কৰে। ৰাজ কাপুৰৰ ‘আগ’ (১৯৪৮) বলীউডত খোপনি পোতাৰ তেওঁৰ বাবে প্ৰথমটো ডাঙৰ সুযোগ আছিল। তেওঁ নিৰ্মলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিটো দৰ্শক আৰু সমালোচক- উভয়ৰে দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ অগণন ছবিত চৰিত্ৰাভিনয় কৰি গ’ল।
তেওঁৰ প্ৰথম ডাঙৰ ছবি, পুণেত নিৰ্মিত ‘শিকায়ত’ (১৯৪৮)। পৰৱৰ্তী ছবি ৰঞ্জিত প্ৰডাকচনৰ ‘বেলা’ (১৯৪৭)। তাৰপিছত তেওঁ বহুতো ছবিত মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ‘বাহাৰ’ত তেওঁক ৰাজনৰ্তকীৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল, যিয়ে চেলিম (দিলীপ কুমাৰ) আৰু আনাৰকলিৰ (মধুবালা)-ৰ প্ৰেমক ঈৰ্ষা কৰিছিল। ‘তেৰি মেহফিল মেঁ’ আৰু ‘ৰাত এইচি মতৱালী’ এই গীত দুটা নিগাৰৰ ওপৰত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অন্য দুখন ছবি হ'ল- 'দাৰা' (১৯৫৩) আৰু 'খায়বাৰ'।
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত ‘পতঙ্গ’ (১৯৪৯), ‘দিল কী বস্তী’ (১৯৪৯), ‘শীশ মহল’ (১৯৫০), ‘খেল’ (১৯৫০), ‘দমন’ (১৯৫১), ‘আনন্দ ভৱন’ (১৯৫৩), ‘মীৰ্জা গালিৱ’ (১৯৫৪), ‘তনখাহ’ (১৯৫৬), ‘দুৰ্গেশ নন্দিনী’ (১৯৫৬) আৰু ‘ইহুদী’ (১৯৫৮) অন্যতম। ১৯৫০ৰ দশকত তেওঁ অতি সক্ৰিয় হৈ আছিল। পিছলৈ তেওঁৰ ছবিৰ সংখ্যা কমি গৈছিল। ‘জাম্বিশঃ এ মুভমেণ্ট’ ১৯৮৬ চনৰ এই ছবিখনে আছিল তেওঁৰ শেষ ছবি।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিত তেওঁৰ পাকিস্তানী অভিনেতা চৈয়দ ইচৰত আব্বাছৰ (দৰ্পন কুমাৰ) সৈতে এটা সংযোগ ঘটিছিল। ইচৰত আব্বাছো এজন ভাৰতীয় হায়দৰাবাদী আছিল। ১৯৫৯ চনৰ ১৩ জুনত, নিগাৰ চুলতানাই পাকিস্তানী অভিনেতাক বিয়া কৰোৱা সম্পৰ্কীয় প্ৰতিবেদন অস্বীকাৰ কৰিবলৈ বিশেষভাৱে এখন সংবাদমেল অনুষ্ঠিত কৰে।
নিগাৰে ১৯৬০ৰ দশকৰ শেহৰ ফালে ‘মুগল-ই-আজম’ৰ (১৯৬০) পৰিচালক, নিৰ্মাতা কে. আচিফক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ পাঁচটা সন্তান জন্মিছিল। কে. আচিফৰ ইতিমধ্যে এগৰাকী পত্নী আছিলেই। পূৰ্বৰ পত্নী আখতাৰ আচিফৰ সৈতে নিগাৰৰ এক শীতল সম্পৰ্ক আছিল। ঘটনাক্ৰমে আখতাৰ আচিফ হিন্দী ছবিৰ তাৰকা দিলীপ কুমাৰৰ ভনীয়েক আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মহেঞ্জোদাৰো
ইতিহাস
নগৰখনৰ প্ৰকৃত নাম জানিব পৰা হোৱা নাই। মহেঞ্জোদাৰোৰ ইৰাৱথাম মহাদেৱন ছীল-মোহৰটোত চলোৱা বিশ্লেষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নগৰখনৰ নাম কুক্কুটৰ্ম ("কুকুৰাৰ [কুক্কুট] নগৰ [ৰ্ম]") হ'ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছ। খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ সলনি ধৰ্মীয় কাৰণত কুকুৰা পালন কৰাৰ লগতে কুকুৰা যুঁজে নগৰখনৰ বাবে ধৰ্মীয় আৰু পৰম্পৰাগত বৈশিষ্ট্য বহন কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালছোৱাত বিশ্বজুৰি প্ৰসাৰ লাভ কৰা কুকুৰাৰ ঘৰচীয়াকৰণৰ উদ্ভৱো মহেঞ্জোদাৰোৰ পৰা হ'ব পাৰে বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
সিন্ধ্ৰি ভাষাত এই ঠাইখণ্ডৰ বৰ্তমানৰ নাম মহেঞ্জোদাৰোৰ অৰ্থ হৈছে মৃত লোকৰ টিলা বা মোহন অৰ্থাৎ শ্ৰীকৃষ্ণৰ টিলা।
অৱস্থিতি
মহেঞ্জোদাৰো সিন্ধু নদীৰ পশ্চিমে পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ লাৰকানা জিলাত অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব শ্ৰেণী:সিন্ধু সভ্যতা
বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়
বৰনগৰ মহাবিদ্যালয় বা চমুকৈ বি এন কলেজ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ উচ্চশিক্ষাৰ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ অন্যতম। এই মহাবিদ্যালয়খন গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধিভুক্ত। বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়ক NAAC-ৰ B গ্ৰেড প্ৰদান কৰা হৈছে।
পাঠ্যক্ৰমসমূহ
বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখা আৰু স্নাতক পৰ্যায়ত কলা আৰু বিজ্ঞান শাখাৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হয়। শেহতীয়াকৈ এই মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অসমীয়া আৰু ইতিহাস বিভাগত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা হৈছে।তদুপৰি শেহতীয়াকৈ জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ্যা, গাড়ীচালনা, টুৰিজিম আদি ভ'কেছনেল পাঠ্যক্ৰমো এই মহাবিদ্যালয়ত আৰম্ভ কৰা হৈছে।বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতক শাখা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখা ক্ৰমে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনস্থ।
বিভাগসমূহ
কলা শাখা
বাণিজ্য শাখা
বিজ্ঞান শাখা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
নাঙল
thumb|200px|যুৱলিৰ সৈতে এখন নাঙল নাঙল হৈছে ভাৰতৰ আদিম কৃষি যন্ত্ৰ। ই সাধাৰণত কৃষি কাৰ্যত ব্যৱহাৰ হোৱা এক ধৰণৰ যন্ত্ৰ। বীজ অথবা পুলি ৰোপণৰ বাবে মাটি তৈয়াৰি কৰিবলৈ নাঙল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কৃষি কাৰ্যত ব্যৱহৃত ই অন্যতম পুৰাতন যন্ত্ৰ। ইয়াৰ প্ৰধান কাম হৈছে মাটি চহ কৰা আৰু মাটিৰ চপৰা ভাঙি দিয়া যাতে মাটিৰ তলৰ তৰপৰ পুষ্টি গুণবোৰ ওপৰলৈ উঠি আহিব পাৰে আৰু সেইদৰে মাটিৰ ওপৰৰ জাবৰ আৰু শস্যৰ অৱশিষ্টাংশবোৰ তললৈ গৈ জৈৱ সাৰলৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত মাটিত বায়ু চলাচলৰ পৰিমাণ বাঢ়ে আৰু মাটিৰ আৰ্দ্ৰতা ধৰি ৰখাত সহায় হয়। সাধাৰণতে বলধ, ষাঁড়, ম'হ অথবা ঘোঁৰাৰ দ্বাৰা নাঙলেৰে হাল বোৱা হয়। বৰ্তমান আধুনিকতাৰ সৈতে হালৰ পৰিবৰ্তন হৈছে। ট্ৰেক্টৰ অথবা পাৱাৰ ট্ৰিলাৰৰ দ্বাৰা খেতি চহ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো নাঙল গুৰত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈছে।
নাঙলৰ গঠন
নাঙলৰ বিভিন্ন অংশ থাকে। নাঙল প্ৰধানকৈ কাঠেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। গাঁৱৰ কাঠ মিস্ত্ৰীয়ে নাঙল তৈয়াৰ কৰে। নাঙলৰ যি অংশই মাটি কৰ্ষণ কৰে তাক ফাল বোলা হয়। আৰু যি গধুৰ কাঠৰ দণ্ড দুটা বলধৰ কান্ধত স্থাপন কৰা হয় তাক কোৱা হয় যুঁৱলি। নাঙল কাঠেৰে আৰু যুঁৱলি কাঠ বা বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। নাঙল আৰু যুঁৱলিক সংযোগ কৰে ৫−৬ ফুট দীঘল এডাল গুড়ি থকা জাতি বাঁহেৰে আৰু এই বাঁহ ডালক ইহ বুলি কোৱা হয়। যুুঁৱলিৰ দুই কাষে দুটাকৈ মুঠ চাৰিটা বাঁহৰ শলমাৰি থাকে। সোঁমাজত দুটা বাঁহৰ নিগনী খুটি থাকে। নাঙল-যুঁৱলি পথাৰত খেতিয়কে মাটি চহাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।
কাষৰ চিত্ৰত আধুনিক নাঙলৰ মূল অংশসমূহ দেখুওৱা হৈছে:
অন্য অংশসমূহ হৈছে ফ্ৰগ (frog), ৰানাৰ (runner), লেণ্ডছাইড (landside), শ্বিন (shin), ট্ৰেছবৰ্ড (trashboard), আৰু ষ্টিল্টছ (stilts বা handles) আদি।
হাল বোৱা পদ্ধতি
নাঙলেৰে হাল-খেতি কৰিবলৈ কমপক্ষেও এজন লোক আৰু এহাল গৰু অথবা মহৰ প্ৰয়োজন হয়। গৰুৱে টনা নাঙলৰ দুটা অংশ থাকে। তলৰ অংশটোক সাধাৰণতে নাঙল বোলা হয়। আৰু ওপৰৰ গৰু বা মহৰ কান্ধত লগোৱা অন্য অংশটোক যুঁৱলি বোলা হয়। right|thumb|ঘোঁৰাই টনা নাঙল, জাৰ্মানি
উপকাৰিতা
নাঙলৰ ফালে মাটি ফালি মাটি তল-ওপৰ কৰি দিয়ে। মাটিৰ তলৰ স্তৰৰ পুষ্টি গুণ ওপৰলৈ উঠি আহে আৰু মাটিৰ ওপৰৰ জাবৰ আৰু শস্যৰ অৱশিষ্টবোৰ তললৈ গৈ জৈৱ সাৰলৈ ৰূপান্তৰ হয়। ইয়াৰোপৰি মাটিত বায়ু চলাচলৰ পৰিমাণ বঢ়ায় আৰু মাটিৰ আৰ্দ্ৰতা ধৰি ৰখাতো সহায় কৰে। গৰু−মহৰ দ্বাৰা হাল বোৱা পদ্ধতি পৰিৱেশৰ বাবেও উপকাৰী। কাৰণ গৰুৰ গোবৰৰ পৰা নিৰ্ভেজাল জৈৱ সাৰ পোৱা যায়। এই সাৰে মাটিৰ উৰ্বৰা শক্তি আৰু পুষ্টিগুণ বৃদ্ধি কৰে। সেয়ে এই পদ্ধতি কৃষকৰ বাবে লাভজনক আৰু পৰিৱেশ সহায়ক। নাঙলেৰে মাটি চহ কৰিলে অপতৃণৰ বৃদ্ধিও কম হয়। thumb|220px|গৰুৱে টনা নাঙল, বাংলাদেশ
লাঙলৰ অবলুপ্তিৰ কাৰণ
বিংশ শতিৰাৰ ১৯৮০ৰ দশক পৰা কাঠৰ নাঙলৰ সলনি কৃষকে লোৰ নাঙল বা ট্ৰেক্টৰ আদিৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ল’লে। লোৰ নাঙলত কায়িক শ্ৰম কমকৈ লাগে৷ দুটা বলধ পালিবও নালাগে। ফলত মাত্ৰ কিছু দিনৰ ভিতৰতে হাজাৰ বছৰৰ প্ৰাচীন ঐতিহ্য কাঠৰ নাঙল আৰু লোহাৰ ফাল বিশিষ্ট নাঙলৰ প্ৰয়োজনীয়তা লুপ্ত হৈ গৈছে। আধুনিক যুগত খেতিয়কসকলৰ যান্ত্ৰিক উপকৰণ আৱিষ্কাৰৰ প্ৰভাৱত ক্ৰমশঃ লুপ্ত হৈ গৈছে নাঙল যুঁৱলি, মৈ আৰু হালৰ বলধ। আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ যুগত কৃষি কাৰ্যত নাঙলৰ ঠাই দখল কৰিছে যান্ত্ৰিক যন্ত্ৰ পাৱাৰ ট্ৰিলাৰে। এই যন্ত্ৰৰ সহায়ত অতি কম সময়ত কৃষকৰ সমস্ত মাটি চহ সম্পন্ন কৰিব পাৰি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কৃষি শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
বৰকলীয়া নস্কৰা
বৰকলীয়া নস্কৰা (Borokalia Nashkara) গাওঁখন ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা মহুকুমাৰ অন্তৰ্গত এখন ৰাজহ গাওঁ। এই গাওঁ খনৰ লগত আৰু বহু কেইটা সৰু-সুৰা গাওঁ জড়িত হৈ আছে। প্ৰায় ১০খন সৰু গাঁৱৰে গঠিত এখন ৰাজহ গাওঁ। ইয়াৰে নস্কৰা গাওঁ পঞ্চায়তও সামৰি লয়। নস্কৰা গাঁৱৰ পৰা ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী দিছপুৰৰ দূৰত্ব প্ৰায় ১৭৭ কিলোমিটাৰ। নস্কৰাৰ পৰা বেলেগ ওচৰৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী লক্ষ্ণৌ আৰু ইয়াৰ দূৰত্ব ২৪৫.৫ কিলোমিটাৰ। অন্যান্য সমৃদ্ধ ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানীবোৰ হ'ল শ্বিলং ১৮৪.৬ কিলোমিটাৰ, গেংটক ২১৩.৭ কিলোমিটাৰ, আগৰতলা ২৬১.৯ কিলোমিটাৰ।
জনসংখ্যা
বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁৱত ০-৬ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ জনসংখ্যা ২০১২ যি গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ২৪.৩২ %। বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ গড় লিংগ অনুপাত ৯৭৯ যি অসম ৰাজ্যৰ গড় ৯৫৮তকৈ বেছি। বৰকলীয়া নস্কৰাৰ বাবে শিশু লিংগ অনুপাত লোকপিয়ল অনুসৰি ১০১৮, অসমৰ গড় ৯৬২তকৈ অধিক।
অসমৰ তুলনাত বৰকালীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ কম। ২০১১ চনত বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৫৩.৭০ %, অসমৰ ৭২.১৯ %।  বৰকলীয়াত নস্কৰাত পুৰুষৰ সাক্ষৰতা ৫৭.৭১ % হোৱাৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৪৯.৫৫ %।
নস্কৰা গাৱৰ গাওঁসমূহ
thumb|বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ ধান খেতি।
নস্কৰাৰ ওচৰতে থকা গাওঁ আৰু দূৰত্ব
thumb|বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ ঘেঁহু খেতি।
ৰাজহুৱা ভাষা
নস্কৰাৰ আদি ভাষা হ'ল অসমীয়া, বঙালী। যদিও গাওঁখনৰ ৰাজহুৱা ভাষা অসমীয়া কিন্তু ঘৰতে বা তেনেই বেলেগৰ লগত বেছিভাগ মানুহে বঙলা ব্যৱহাৰ কৰে। কোনো এখন ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান নাইবা চৰকাৰী কাৰ্য্যলয়ত কেৱল অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দেখা যায়। ইয়াৰ উপৰিও স্কুল কলেজ আদিতো অসমীয়া ভাষা কোৱাটো বাধ্যতা কৰা হৈছে। নস্কৰা গাঁৱৰ মানুহে নগৰ বা চহৰ বা তেনেই অসমৰ আন আন ঠাইলৈ গলে যোগাযোগৰ বাবে অসমীয়া ভাষাক ব্যৱহাৰ কৰিব দেখা যায়।
বিশেষ
নস্কৰা গাওঁখন ইউটিচি ৫.৩০ সময় অঞ্চলত অৱস্থিত আৰু এইটো ভাৰতীয় মান সময় (IST) অনুসৰণ কৰি। নস্কৰা বেলি উঠাৰ সময়টো আইএচটি-ৰ পৰা -৩০ মিনিটৰ মাজত পৰিবৰ্তিত হয়। নস্কৰাত যানবাহন চলোৱাৰ দিশ বাওঁকাষ, গাড়ী চলোৱাৰ সময়ত সকলো যানবাহনক বাওঁফালে দি যাব লগা হয়। নস্কৰাৰ মানুহৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা ব্যৱহাৰ কৰিছে যিটো ভাৰতীয় ৰুপি আৰু ইয়াৰ ইণ্টাৰনেচনাল মুদ্ৰা কোডটো INR। বিদেশৰ পৰা ভাৰতীয় দেশৰ ডাইলিং কোড +৯১ যুক্ত কৰি নস্কৰাৰ ফোন আৰু মোবাইলবোৰ লাভ কৰিব পৰা যায়। নস্কৰাৰ মানুহে দৈনিন্দন জীৱনত দিন/মাহ/বছৰ তাৰিখৰ ফৰ্মেটটো অনুসৰণ কৰে।
প্ৰধান জীৱিকা
thumb|বৰ কলীয়া নস্কৰাৰ মানুহে বয়ন শিল্পত কাম কৰি আছে। এই গাওঁখনৰ বেছিভাগ মানুহে কৃষি কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰি আছে। কিছু সংখ্যাক মানুহে চৰকাৰী চাকৰি কৰে। যদিও গাওঁখনৰ প্ৰধান জীৱিকা কৃষি কিন্তু পৰ্যাপ্ত পৰিমাণত ভূমি নথকা ফলত গাঁৱৰ মানুহে বেলেগ উপায় বাছি লৈছে। যেনেঃ কিছুমানে দোকান-পোহাৰ কৰে। কিছুমান মাছ মাৰি, কিছুমানে, গুৱাহাটী নাইবা বেলেগ ৰাজ্যলৈ গৈ হাজিৰা নাইবা ব্যক্তিগত খণ্ড কোম্পানিত চাকৰী কৰে। কিছুমানে আকৌ বে-চৰকাৰী বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰি টকা অৰ্জন কৰিছে। কিছুমানে অসমৰ বয়ন শিল্প (তাঁতশাল)ত কাম কৰে। তাঁতশালত কাপোৰ বৈ সেই কাপোৰবোৰ মেঘালয়, হাটশিঙিমাৰি, মানকাচৰ ইত্যাদি ঠাইলৈ নি বিক্ৰী কৰে।
খেতিত উৎপাদন কৰা শস্য
ধান, মৰাপাট, ঘেঁহু, সঁৰিয়হ, তিচি, মটৰ, বুট, কুঁহিয়াৰ, জলকীয়া, আলু, ভেণ্ডি, কেৰেলা, জাতিলাও, ৰঙালাও, বিলাহী, বেঙেনা, বন্ধাকবি, ফুলকবি, ওলকবি, মূলা, গাজৰ, পিঁয়াজ, নহৰু ইত্যাদি।
যাতায়াত
নস্কৰা গাঁৱৰ প্ৰায়বোৰ বাট বা ৰাস্তা কেঁচা। যদিও কিছুমান ৰাস্তা পকা দেখিবলৈ পোৱা যায় কিন্তু সেইবোৰৰ বৰ বেয়া অৱস্থা।
ৰেল ষ্টেচন
নস্কৰাৰ ওচৰৰ ৰেল ষ্টেচনটো ধুবুৰী যিটো প্ৰায় ১৩.৯ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত (যিটো জলপথেৰে যাব লগা হয়)। নিম্নলিখিত তালিকাটো অন্যান্য ৰেল ষ্টেচন আৰু মামাকুডিৰ পৰা তাৰ দূৰত্ব দেখুৱা হ’ল।
বিমান বন্দৰ
ৰুপসীৰ ওচৰৰ বিমানবন্দৰ যিটো নস্কৰা গাঁৱৰ পৰা ২৮.৯ কি.মি. দূৰত। এইটো দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মূলতঃ সামৰিক উদ্দেশ্যত। ১৯৮৩ চন লৈকে, ইণ্ডিয়ান এয়াৰলাইনচ আৰু কিছুমান ব্যক্তিগত বাণিজ্যিক বিমান কলকাতা, গুৱাহাটী আৰু ধুবুৰী মাজত নিয়মিত চলিছিল। তাৰ পিছত প্ৰায় ৩৬ বছৰলৈকে সম্পূৰ্ণ ৰূপে বন্ধ আছিল এই বন্দৰখন। আকৌ প্ৰায় ৩৬ বছৰ পিছত এই ৰুপসী বিমানবন্দৰখন পুনৰ মেৰামতিৰ বাবে জিঅআই দ্বাৰা কাম চলি আছে যদিও এতিয়ালৈকে সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।
নগৰ
বৰ কলীয়া নস্কৰা গাঁৱৰ ওচৰৰ নগৰ/গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানটো ১৪.১ কিলোমিটাৰ দূৰত থকা ধুবুৰী জিলা। নস্কৰাৰ চাৰিওফালে থকা নগৰবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণৰ।
শিক্ষানুষ্ঠান
বৰ কলীয়া নস্কৰা ভালেমান চৰকাৰী তথা বে-চৰকাৰী শিক্ষানুষ্ঠান আছে। যিবোৰে এই অঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভৱিষ্যত গঢ়িবলৈ যথেষ্ট ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।
পাভ মাছ
পাভ মাছ (Pabo catfish, বৈজ্ঞানিক নাম: Ompok pabo) siluridae পৰিয়ালৰ এবিধ সতেজ পানীৰ মাছ। এই মাছবিধ উত্তৰ-পূব ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰত পোৱা যায়। ই মূলতঃ নদী, পুখুৰী, হ্ৰদ আদিত বাস কৰে। একোটা পাভ মাছ ২৫ ছে:মি: পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে। মাছবিধক আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ সংকট আসন্ন প্ৰজাতি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।
ব্যৱহাৰ
অসমত পাভ মাছ এক বহুলভাৱে প্ৰচলিত খাদ্য। বিহুগীত আদি লোকসাহিত্যতো মাছবিধৰ উল্লেখ পোৱা যায়: দীঘলী বজাৰৰ পাভ মাছ আনিলো খৰিচা দিয়ে ৰান্ধো খাবৰে পৰত তোলৈ মনত পৰে ভাতৰ পাতত বহি কান্দো।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
পাঞ্চজন্য
thumb|180px| মন্দিৰৰ দেৱালৰ ওপৰত পঞ্চজন্যৰ চিত্ৰ পাঞ্চজন্য (पाञ्चजन्य) জগতৰ পালকৰ্ত্তা হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ শংখ। ই তেওঁ ধাৰণ কৰা চাৰিটা প্ৰাথমিক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ অন্যতম। পাঞ্চজন্য পঞ্চ মহাভূতৰ প্ৰতীক আৰু ইয়াক বজালে সৃষ্টিৰ আদিম শব্দ উৎপন্ন হয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
ভাগৱত গীতা
ভাগৱততো পাঞ্চজন্যৰ কথা উল্লেখ আছে। thumb|180px| কৃষ্ণই কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ অন্ত পৰাৰ সংকেত দিবলৈ পাঞ্চজন্যত ফু দিছে ([[ৰজ্মনামা)]]
হৰিবংশ
হৰিবংশত বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ হাতত কৌমোদকী গদা, সুদৰ্শন চক্ৰ আৰু পদ্মৰ সৈতে পাঞ্চজন্য নামৰ শংখ থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত শংখ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই শংখই কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ আৰম্ভণি আৰু অন্তৰ সংকেত দিয়া বুলি জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাত গণ্য কৰা হয়।
স্কন্দ পুৰাণ
স্কন্দ পুৰাণত শংখৰ উৎপত্তিৰ দুটা কিংবদন্তি আছে।
সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উদ্ভৱ হোৱা বিভিন্ন পদাৰ্থ আৰু সত্তাৰ ভিতৰত পাঞ্চজন্যৰ কথা উল্লেখ আছে।
আন এক কিংবদন্তি অনুযায়ী কৃষ্ণ, বলোৰাম, সুদামা আৰু উদ্ধৱৰ গুৰু সন্দিপনীয়ে কৈছে যে তেওঁৰ পুত্ৰক তীৰ্থযাত্ৰা কৰি থকাৰ সময়ত প্ৰভাসত তিমি এটাই গিলি পেলাইছিল। তেওঁ নিজৰ দক্ষিণা হিচাপে পুত্ৰক ঘূৰাই অনাটো বাঞ্ছা কৰে। মহাসাগৰে নিজেই কৃষ্ণক ইয়াৰ গভীৰতাত বাস কৰা পাঞ্চজন নামৰ এক মহান দৈত্যৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে অৱগত কৰা বুলি কোৱা হৈছে, যি সঁচাকৈয়ে সন্দিপনীৰ পুত্ৰক গিলি পেলাইছিল। কৃষ্ণই তিমিৰ ৰূপত থকা দৈত্যক বধ কৰিলে আৰু তেওঁৰ ভিতৰৰ পৰা পাঞ্চজন্য হাত কৰিলে। এই শংখ পূৰ্বতে বৰুণৰ আছিলক। গুৰুৰ পুত্ৰক বিচাৰি নাপাই তেওঁ বলোৰামৰ সৈতে নৰকলৈ গৈ তেওঁৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ দাবী জনালে। ব্ৰহ্মাই হস্তক্ষেপ নকৰালৈকে যম আৰু চিত্ৰগুপ্তই দেৱতাসকলৰ সৈতে যুঁজ দিয়ে। অৱশেষত ব্ৰহ্মাৰ হস্তক্ষেপত তেওঁ পুনৰ জীৱন লাভ কৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শান্তনু
শান্তনু (Shantanu) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ মহাকাব্য মহাভাৰতৰ অনুসৰি হস্তিনাপুৰৰ মহাৰাজ প্ৰতীপৰ পুত্ৰ, গংগা দেৱী আৰু সত্যৱতীৰ পতি আৰু দেৱব্ৰত বা ভীষ্ম, চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ পিতৃ আছিল। তেওঁ ভাৰত বংশৰ উত্তৰাধিকাৰী তথা পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
আমিষ (চলচ্চিত্ৰ)
আমিষ (Aamis) ২০১৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ মনস্তাত্ত্বিক হৰৰ ছবি। চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালক আৰু লেখক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী ভাস্কৰ হাজৰিকা। ছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত নৱাগত লিমা দাস আৰু অৰ্ঘ্যদ্বীপ বৰুৱায়ে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ অন্যান্য সহকাৰী চৰিত্ৰসমূহ হল: নিতালি দাস, সাগৰ সৌৰভ আৰু মানস কে. দাস। ২০১৯ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত ছবিখনে ট্ৰাইবেকা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি লাভ কৰিছিল। এই মহোৎসৱত ছবিখনে 'ইণ্টাৰনেছনেল নেৰেটিভ'ৰ পাঁচটা ভিন ভিন শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত ছবিখনে ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে। ইয়াৰ লগতে অনলাইন বিতৰণক মুভিচেইণ্টে ছবিখনৰ অনলাইন সংস্কৰণ মুক্তি দিয়ে।
বঁটা আৰু সন্মান
ছিংগাপুৰত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ এছিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চতুৰ্থ সংখ্যক শৈলধৰ বৰুৱা চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০১৯
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৯ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
হজ্জ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম thumb|right|250px|হজ্জ চলি থকাৰ সময়ত [[কাবা চাৰিওফালে নিৰ্মিত মছজিদুল হাৰামত প্ৰাৰ্থনাৰত এজন হাজী। কলা ৰঙৰ চাৰিকোণৰ ঘৰখন বায়তুল্লাহ বা কাবা। ইয়াৰ চাৰিওফালে সাতবাৰকৈ খুজকঢ়াক তাওয়াফ বুলা হয়। যিটো হজ্জৰ অঙ্গ।]]
হজ্জ বা হজ্জ্ব (حج হ্বজ্জ্) ইছলামৰ বৰ্ণনা অনুসৰি হজ্জ এটা আৱশ্যকীয় বা ফৰজ উপাসনা বা ইবাদত। এইটো ইছলামৰ ৫ম স্তম্ভ। হজ্জ শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হৈছে- "'ইচ্ছা"' বা "'সংকল্প'" কৰা। আচাৰ আৰু আদব-কায়দাৰ বিবেচনাত হজ্জ হ'ল বছৰৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত নিৰ্দিষ্ট পোচাকত কেইটামান স্থানত অৱস্থান বা ওকুফ, কাবা তাওয়াফ, পশু কোৰবাণী, ছফা-মৰওয়াৰ মাজত খুজকঢ়া। শাৰীৰিক আৰু আৰ্থিকভাৱে সক্ষম প্ৰত্যেক মুছলিম নৰ-নাৰীৰ বাবে জীৱনত এবাৰ হজ্জ সম্পাদন কৰা ফৰজ বা আৱশ্যিক। আৰৱী জিলহজ মাহৰ ৮ ৰ পৰা ১২ তাৰিখ হজ্জৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত সময়। হজ্জ পালনৰ বাবে বৰ্তমান চৌদি আৰৱৰ মক্কা নগৰী আৰু সন্নিহিত মিনা, আৰাফাত, মুযদালফা প্ৰভৃতি স্থানত গমন আৰু অৱস্থান আৱশ্যক। এইটো পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বছৰেকীয়া তীৰ্থযাত্ৰা। যিজনে হজ্জ সম্পাদনৰ বাবে গমন কৰে তেখেতক কোৱা হয় হাজী।
ডনা ষ্ট্ৰিকলেণ্ড
ডনা থিয় ষ্ট্ৰিকলেণ্ড (জন্ম: ২৭ মে', ১৯৫৯) এগৰাকী কানাডিয়ান পদাৰ্থবিদ। লেজাৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি তেওঁ লেজাৰৰ উন্নতি সাধন কৰাৰ বাবে তেওঁ বিখ্যাত। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰা তেওঁ তৃতীয় গৰাকী মহিলা। ২০১৮ চনত তেওঁ আৰু তেওঁৰ পিএইচডি উপদেষ্টা জেৰাৰ্ড মৌৰোৰ লগত আৰু আৰ্থাৰ অস্কিনৰ সৈতে যুটীয়ভাৱে তেওঁলোকৰ লেজাৰ বিষয়ক গৱেষণাৰ বাবে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ ৱাৰ্টালু বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে নিয়োজিত হৈ আছে।
বঁটা আৰু সন্মান
২০১১ তেওঁ চনত অপ্টিকেল ছচাইটিৰ উপাধ্যক্ষ আৰু ২০১৩ চনত অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁ লগতে ২০০৪ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ অপ্টিকেল লেটাৰ নামৰ জাৰ্নেল এখনৰ সম্পাদিকা আছিল।
১৯৯৯ চনত তেওঁ অন্তৰিঅ'ৰ বিখ্যাত ৰিচাৰ্ছ এক্সচেলেন্স বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণা আৰু নেতৃত্বৰ বাবে ২০০০ চনত কত্ৰেল স্কলাৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ অপ্টিকেল ছচাইটিৰ ফেল' নিৰ্বাচিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
চেলকণা মাছ
চেলকণা (Boopis razorbelly minnow, বৈজ্ঞানিক নাম: Salmostoma boopis) Salmostoma গণৰ অন্তৰ্গত এবিধ সৰু মাছ। ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই মাছবিধ পোৱা যায়। নদীসমূহৰ অগভীৰ অঞ্চল এই মাছবিধৰ বিচৰণ ক্ষেত্ৰ। ৰূপালী বৰণৰ মাছবিধৰ দৈৰ্ঘ্য ১২ ছেমি পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
শালিগ্ৰাম
আখ্যান
তেওঁৰ পূৰ্বৰ জন্মত শংখচুড় আছিল সুদামা, কৃষ্ণৰ এজন পৰিচাৰক, বিষ্ণুৰ প্ৰকাশ অৰ্থাৎ তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা। তেওঁ ৰাধাৰ দ্বাৰা দানৱ হিচাপে জন্ম হ’বলৈ অভিশপ্ত হৈছিল। ফলত শংখচুড় স্বভাৱতে গুণী আৰু ধৰ্মপৰায়ণ আছিল আৰু তেওঁ বিষ্ণু ভক্ত আছিল। তেওঁ গন্ধৰ্ব বিবাহৰ নিয়ম অনুসৰি ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ আদেশত তুলসীক বিয়া কৰাইছিল। শংখচুড়ৰ বিবাহৰ পিছত তেওঁৰ নেতৃত্বত দানৱসকলে তেওঁলোকৰ স্বাভাৱিক শত্ৰু দেৱসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ চলাইছিল, য’ত শংখচুড়ৰ গুণৰ যোগ্যতাৰ বাবে তেওঁলোকে জয়লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বিজয়ী দানৱসকলে দেৱসকলক স্বৰ্গৰ পৰা খেদি পঠিয়াইছিল। মনোবলহীন আৰু পৰাজিত হৈ দেৱতাসকলে ভগৱান বিষ্ণুৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে যে শংখচুড়ক ভগৱান শিৱৰ দ্বাৰাহে বধ হ'ব বুলি নিয়তিয়ে কৈছে। দেৱসকলৰ অনুৰোধত ভগৱান শিৱই তেওঁৰ পৰিচাৰক আৰু দেৱসকলৰ সৈতে শংখচুড়ৰ নেতৃত্বত দানৱসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ চলায়। কিন্তু কোনো পক্ষই আনটোক ক্ষমতাচ্যুত কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। এটা অশৰীৰী কণ্ঠই তেনেতে ভগৱান শিৱক ক’লে যে ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ বৰদানত শংখচুড় তেতিয়ালৈকেহে যুদ্ধত অজেয় হৈ আছে যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজৰ কৱচ পৰিধান কৰে আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ সতীত্ব লংঘন কৰা নহয়। গতিকে ভগৱান বিষ্ণুৱে এজন বুঢ়া ব্ৰাহ্মণৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি শংখচুড়ৰ পৰা তেওঁৰ দানৰ কৱচ বিচাৰে। শংখচুড়ে তেওঁৰ কৱচ দান কৰে। বিপৰীতে যেতিয়া তেওঁ ভগৱান শিৱৰ লগত যুদ্ধত ব্যস্ত আছিল, তেতিয়া শংখচুড়ৰ কৱচ পৰিধান কৰি ভগৱান বিষ্ণুৱে শংখচুড়ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি তুলসীৰ সৈতে সহবাস কৰে। এইদৰে তুলসীৰ সতীত্ব ভংগ হৈছিল আৰু শংখচুড়ক ভগৱান শিৱৰ ত্ৰিশূলৰ দ্বাৰা হত্যা কৰা হৈছিল। এইদৰেই সুদামাক অভিশাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল।
শংখচুড়ৰ মৃত্যুৰ মুহূৰ্তত তুলসীৰ সন্দেহ হ’ল যে সেই সময়ত তেওঁৰ লগত থকা মানুহজন শংকচুড় নহয়। যেতিয়া তেওঁ জনিবপাৰিলে যে ভগৱান বিষ্ণুৱেহে তেওঁৰ সতীত্ব ভংগ কৰিছে, তেতিয়া তুলসীয়ে তেওঁক যিদৰে তেওঁ নিজৰ ভক্ত শংখচুড়ৰ মৃত্যুত সহায় কৰি শিলৰ দৰে আৱেগহীন হৈ আছিল তেনেদৰে এক শিল হ’বলৈ অভিশাপ দিলে। ভগৱান বিষ্ণুৱে এয়া তুলসীয়ে বিষ্ণুক স্বামী হিচাপে লাভ কৰিবলৈ পূৰ্বতে কৰা তপস্যাৰ ফল বুলি কৈ সান্ত্বনা দিয়ে, আৰু তেওঁ তুলসীৰ শৰীৰ ত্যাগ কৰিলে পুনৰ তেওঁৰ পত্নী হ’ব বুলিও জনালে। এইদৰে লক্ষ্মীয়ে তুলসীৰ দেহ ত্যাগ কৰি নতুন ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। তুলসীয়ে ত্যাগ কৰা শৰীৰটো গণ্ডকী নদীলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ চুলিৰ পৰা তুলসীৰ জোপোহা এটি ওলাই আহে। ভগৱান বিষ্ণুৱে তুলসীৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈ শলেগ্ৰাম নামেৰে জনাজাত এটা বৃহৎ শিলৰ পৰ্বতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। গণ্ডকী নদীৰ পাৰত থকা বজ্ৰৰ দৰে শক্তিশালী দাঁতৰ এবিধ কীটে তেওঁৰ শৰীৰত বিভিন্ন চিন খোদিত কৰে। বজ্ৰকীটে খোদিত কৰা শিলবোৰ সেই পৰ্বতৰ পৃষ্ঠৰ পৰা তললৈ নামি গণ্ডকী নদীলৈ পৰি যায়, সেইবোৰ শালেগ্ৰাম শিল নামেৰে জনাজাত হয়।
ইতিহাস
ঐতিহাসিকভাৱে পূজাত শালেগ্ৰাম শিলৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে আদিশঙ্কৰৰ গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে আদি শংকৰৰ সময়লৈকে অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। বিশেষকৈ তৈত্তেৰীয়া উপনিষদত তেওঁৰ ১.৬.১ পদৰ টীকা আৰু ব্ৰহ্মসূত্ৰৰ ১.৩.১৪ পদৰ টীকাৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে বিষ্ণুৰ পূজাত শালেগ্ৰাম শিলৰ ব্যৱহাৰ এক সুপৰিচিত হিন্দু প্ৰথা। অৱশ্যে ভালেসংখ্যক ভুৱা শালেগ্ৰাম শিলৰো প্ৰচলন হৈ আছে।
উৎসসমূহ
শালগ্ৰাম শিলসমূহ নেপালৰ শালগ্ৰাম ক্ষেত্ৰ নামেৰে জনাজাত অঞ্চলৰ পৰা পোৱা যায় যিটো ধৌলাগিৰিৰ ওচৰৰ দামোদৰ হিমল নামৰ পৰ্বতৰ শৃংগটোৰ দক্ষিণে অৱস্থিত দামোদৰ কুণ্ডৰ মাজত অৱস্থিত কালিগণ্ডকী নদীৰ অৱবাহিকাত অৱস্থিত। উত্তৰে মুস্তাংগ জিলাৰ পৰা দক্ষিণে ৰুৰুক্ষেত্ৰ (বৰাহপুৰাণত পুলহ ঋষিৰ আশ্ৰম বুলি কোৱা হয়)লৈকে এই অঞ্চল বিয়পি আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ
বিশাখা হৰি
বিশাখা হৰি (Vishaka Hari, জন্ম: ২১ মে' ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ লগত জড়িত। তেওঁ বিশেষকৈ হৰিকথাৰ ব্যাখ্যাকাৰ আৰু কাথাকলাক্ষেপামৰ কথক হিচাপে জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী ৰাজকীয় চনদপ্ৰাপ্ত হিচাপৰক্ষক বা চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮১ চনৰ ২১ মে' তাৰিখে তামিলনাডুৰ ৰাজধানী চেন্নাইত বিশাখা হৰিৰ জন্ম হৈছিল। বিশাখা হৰিয়ে কৰ্ণাটিক বেহেলাবাদক পদ্মবিভূষণ শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমনৰ অধীনত কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আৰু শহুৰ হৈছে শ্ৰী শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰেমী স্বামীগল (শ্ৰী শ্ৰী আন্না)। তেওঁ তেওঁৰ স্বামী শ্ৰী হৰিজীৰ পৰা হৰিকথাৰ কলা শিকিছিল। তেওঁ এজন অভিজ্ঞ হৰিকথা প্ৰদৰ্শক যিয়ে তামিল, ইংৰাজী আৰু হিন্দীত হৰিকথা ব্যাখ্যা কৰে। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ ৰাজাগোপাল হৰি। তেওঁ ২০০৭ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
সাংগীতিক জীৱন
বিশাখা হৰিয়ে ২০০৬ চনৰ পৰা চেন্নাই মিউজিক চিজনৰ কেইবাটাও সভাত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
তেওঁ প্ৰায়ে তেওঁৰ স্বামী শ্ৰী হৰিৰ সৈতে প্ৰদৰ্শন কৰে, যি তেওঁৰ কথাকলাক্ষপম প্ৰদৰ্শন দৰ্শকক ইংৰাজী ভাষাত বুজাই দিয়ে। তেওঁৰ ভাতৃ সাকেথৰামন শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমনৰ শিষ্য ভাৰতৰ এজন কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ। তেওঁ এগৰাকী আকাশবাণীৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পী। তেওঁ বিদেশত বহুতো আলোচনাচক্ৰ আৰু সংগীতানুষ্ঠান কৰিছে।
বিশাখা হৰিয়ে বিশিষ্ট নৃত্যশিল্পী অধ্যাপক সুধাৰাণী ৰঘুপতিৰ পৰা ভাৰতনাট্যম শিকিছিল। বিশাখায়ে ৰামায়ণ, শ্ৰীমদ ভাগৱত আৰু স্কন্দ পুৰণাৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি বিভিন্ন বিষয়ত হৰিকথা প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁ শ্ৰীশ্ৰী আন্নাৰ কৰ্ম যেনে: শ্ৰী বৈষ্ণৱ সংহিতা, শ্ৰী বৃন্দাবন মাহাত্ম্যম, দিব্য দেশ বৈভৱম, হৰিকথা অমৃত লাহৰী, শ্ৰী ভকতপুৰীশ স্তৱম, সতী বিজয়ম, শতকামস আৰু কীৰ্ত্তন আদিতো প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ 'মহিলা পাৰ উৎকৃষ্টতা' বঁটা তেওঁৰ সংগীত গুৰু শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমন আৰু ত্যাগৰাজ পৰা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আৰু শহুৰ শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰেমী স্বামীগালৰ পৰা 'ত্যাগৰাজ স্বামীৰ প্ৰতিধ্বনি' উপাধি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৬ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁক মুম্বাইৰ শ্ৰী সমুখনন্দ ফাইন আৰ্টছ আৰু সংগীত অনুষ্ঠানত ড॰ এম এছ চুব্বালক্ষ্মী শতবৰ্ষ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ দেশৰ ৭ গৰাকী শিল্পীৰ অন্যতম।
২০১৬ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে চেন্নাইৰ ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱনে তেওঁক 'জীৱনজোৰা প্ৰাপ্তি' বঁটা প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
জেৰাৰ্ড মৌৰো
জেৰাৰ্ড এলবাৰ্ট মৌৰো (Gérard Albert Mourou; ; জন্ম: ২২ জুন ১৯৪৪) এজন ফ্ৰেন্স বৈজ্ঞানিক। তেওঁ বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকতা আৰু লেজাৰ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ তেওঁৰ ছাত্ৰী ডনা ষ্ট্ৰিকলেণ্ডৰ সৈতে চিৰপেদ পালছ্ এম্পলিফিকেচন নামৰ প্ৰযুক্তি আৱিষ্কাৰ কৰে। এই আৱিষ্কাৰৰ বাবে তেওঁলোকে আৰ্থাৰ অস্কিনৰ সৈতে যুটীয়ভাৱে ২০১৮ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
১৯৯৪ চনত মৌৰো আৰু তেওঁৰ দলে মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত চেল্ফ ফকাছিং প্ৰতিসৰণ (কেৰ ইফেক্ট) আৰু আয়নিকৰণৰ সহায়ত চেল্ফ এতেনোৱাটিং ডিফ্ৰাকচন ৰ মাজত সমানতা আৱিষ্কাৰ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ইছমাইল
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ইছমাইল (আৰৱী: إسماعيل) কোৰআন আৰু বাইবেলত উল্লিখিত এক ঐতিহাসিক ব্যক্তি। মুছলিমসকলে বিশ্বাস কৰে যে, তেওঁ এজন নবী, আৰু তেওঁৰ সম্মানাৰ্থে তেওঁৰ নামোচ্চাৰণৰ সৈতে 'আলাইহিছ ছালাম' (সংক্ষেপে আঃ) বা 'শান্তি বৰ্ষিত হওক' উচ্চাৰণ কৰা হয়। তেওঁ ইব্ৰাহিমৰ সৰ্ৱপ্ৰথম সন্তান আৰু ইব্ৰাহিমৰ স্ত্ৰী হাজেৰাৰ গৰ্ভত তেওঁৰ জন্ম। বাইবেলৰ বৰ্ণনামতে তেওঁ ১৩৭ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
বাইবেলত উল্লেখ
বাইবেলত তেওঁৰ উল্লেখ ইশ্বমায়েল নামেৰে আছে, তাত তেওঁৰ পিতাৰ নাম উচ্চাৰিত হয় 'আব্ৰাহাম' হিচাপে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ইছলামৰ পয়গম্বৰ
যম
যম বা যমৰাজ (यम:) হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ মৃত্যু আৰু ন্যায়ৰ দেৱতা। তেওঁক কাল, ধৰ্মৰাজ আৰু ধৰ্মপ্ৰভু নামেৰেও জনা যায়। পাপীসকলক তেওঁৰ নিবাসস্থান নৰক বা যমলোকত যথোচিত শাস্তি বিহি ন্যায়ৰ ব্যৱস্থা কৰাই তেওঁৰ মুখ্য কাম। তেওঁক সততে ধৰ্মৰ স্বৰূপ বা ধৰ্মদেৱৰূপে জনা যায়। যম সবাতোকৈ পুৰণি দেৱতাসকলৰ মাজৰ এজন আৰু ঋকবেদতেই তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক উপস্থিতি পোৱা যায়। সেই সময়ৰ পৰাই এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হিচাপে হিন্দুধৰ্মৰ গ্ৰন্থসমূহ যেনে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু পুৰাণসমূহত স্থান পাই আহিছে।
যম হৈছে এজন লোকপাল আৰু তেওঁ দক্ষিণ দিশৰ ৰক্ষক। তেওঁক প্ৰায়েই এজন কৃষ্ণকায়, ম'হৰ পিঠিত উঠি হাতত গদা বা পাশা লৈ আত্মাসমূহ ধৰিবলৈ অহা দেৱতা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। আখ্যানসমূহৰ মতে তেওঁ আৰু যমুনা নদী যমজ ভ্ৰাতৃ-ভগ্নী আৰু সূৰ্যৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ প্ৰধান আখ্যানসমূহ পাণ্ডৱসকল, সাবিত্ৰী আৰু সত্যবান আৰু মাৰ্কণ্ডেয়ৰ সৈতে জড়িত। মৃত্যুৰ সৈতে জড়িত আন এজন দেৱতা চিত্ৰগুপ্তই যমক সংগ দিয়ে।
চিত্ৰায়ন
হিন্দু ধৰ্মত সূৰ্যপুত্ৰ যম এগৰাকী লোকপাল বা দিশৰক্ষক দেৱতা আৰু দক্ষিণ দিশৰ তেওঁ অধিপতি। ঋকবেদৰ দশম খণ্ডৰ তিনিটা শ্লোক যমৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত। পুৰাণসমূহত যমক চতুৰ্ভুজ, বাহিৰলৈ নিৰ্গত দুই তীক্ষ্ণ দন্তযুক্ত, মেঘবৰ্ণ আৰু ভয়ংকৰ চাৱনিৰ গৰাকী বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁৰ বস্ত্ৰ ৰঙা, হালধীয়া নাইবা নীলা আৰু জুইৰ মালাই তেওঁক আৱৰি ৰাখে। তেওঁৰ হাতত যমপাশ আৰু গদা বা তৰোৱাল থাকে। যমৰ বাহন হৈছে ম'হ। যমপাশৰ সহায়ত তেওঁ মৃত্যুমুখী লোকৰ জীৱটো কৰায়ত্ত কৰে। তেওঁক এডাল দণ্ড লৈ থকা অৱস্থাতো দেখা যায়। যম সূৰ্য আৰু সৰন্যুৰ পুত্ৰ তথা যমী আৰু শ্ৰদ্ধাদেৱৰ ভ্ৰাতৃ। শনি তেওঁৰ সতীয়া ভায়েক। যমৰ পুত্ৰৰ নাম কাতিলা। ভাৰতত যমৰ প্ৰতি উচৰ্গিত অনেক মন্দিৰ আছে। বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰৰ মতে চতুৰ্ভুজ যমৰ দেহৰ ৰঙ বৰ্ষণমুখৰ মেঘৰ দৰে ক'লা। তেওঁৰ কেঁ‌চাসোণৰ দৰে বস্ত্ৰৰ আৰু সৰ্বোপ্ৰকাৰৰ অলংকাৰ পৰিধান কৰে। তেওঁৰ পত্নী ধূমৰ্ণা নীলা পদুম হাতত লৈ যমৰ বাওঁ‌ফালে বিৰাজ কৰে।
বেদ
ঋকবেদৰ মতে যমৰাজ সৌৰদেৱতা বিভাসত বা সূৰ্য আৰু সৰন্যু অৰ্থাৎ সংজ্ঞাৰ পুত্ৰ। যমী তেওঁৰ যমজ ভগ্নী। বেদখনৰ প্ৰথম আৰু দশম খণ্ডতে যমৰ সৰ্বাধিক উপস্থিতি দেখা যায়। ইয়াত দেৱতাৰ সৈতে যমৰ ওতপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে। ইয়াৰ উপৰিও ঋকবেদৰ মতে স্বৰ্গপ্ৰাপ্তিৰ পিছত মানুহে দেখা পোৱা দুজন দেৱতা হৈছে যম আৰু বৰুণ। যমে মৃত লোকসকলক জিৰাবলৈ আশ্ৰয় দিয়ে বুলি উল্লেখ আছে। ঋকবৈদিক তিনিখন স্বৰ্গৰ আটাইতকৈ উচ্চতাত অৱস্থিত স্বৰ্গখনেই যমৰ। ইয়াৰ তলৰ দুয়োখন স্বৰ্গ সৱিতুৰৰ। যমৰজাৰ স্বৰ্গতে দেৱতাসকলে নিবাস কৰে আৰু সংগীতেৰে এই ঠাই গুঞ্জড়িত হৈ থাকে। যমৰ উপাসনা কাৰ্যত সোমৰস আৰু বলি আগবঢ়োৱা হয়। তেওঁক বলিৰ দেহত আসন গ্ৰহণ কৰিবলৈ দি বলিদাতাসকলক স্বৰ্গপুৰীত স্থান দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়।
আদিকালৰ দুই মৰণশীল যম আৰু যমীৰ মাজত হোৱা কথোপকথনৰ এক শ্লোকত যমীয়ে তেওঁৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক কৰিবলৈ যমক আহ্বান জনায়। এই কাৰ্যৰ সপক্ষে যমীয়ে বংশ ৰক্ষাৰ উদ্দেশ্য, সৃষ্টিকৰ্তাই এক যোৰা হিচাপেই তেওঁলোকক একে গৰ্ভতে সৃষ্টি কৰা আৰু পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ বাবে বাবে দ্যু অৰ্থাৎ আকাশ আৰু পৃথিৱী জনাজায় হোৱা আদি যুক্তি আগবঢ়ায়। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে যমে যুক্তি দিয়ে যে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ মিত্ৰ আৰু বৰুণ নীতিত অটল আৰু সকলোতে তেওঁলোকৰ গুপ্তচৰ বিদ্যমান।
বৈদিক সাহিত্যত যমক প্ৰথমগৰাকী মৰণশীল মানৱ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁ মৃত্যুবৰণৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি পৰলোকলৈ এক পথৰ সৃষ্টি কৰে। মৃত্যুবৰণ কৰা প্ৰথমজন লোক হোৱাৰ বাবেই তেওঁ মৃতকসকলৰ অধিপতি হয়। বৈদিক সাহিত্যসমূহত যম ক্ৰমান্বয়ে মৃত্যুৰ ঋণাত্মক দিশসমূহৰ সৈতে সাঙোৰ খাই পৰে আৰু অৱশেষত মৃত্যুৰ দেৱতা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ অন্ত, ৰোগ আৰু নিদ্ৰাৰ সৈতেও ক্ৰমশঃ জড়িত হৈ পৰে।
যজুৰ্বেদৰ মতে যম আৰু যমী উচ্চতম স্বৰ্গত বাস কৰে। তৈত্তিৰীয় আৰণ্যকৰ মতে যমৰ ম'হটোৰ চকুৰ বৰণ সোণালী আৰু শিং দুটা লোৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
দশানন ৰাৱণ (গ্ৰন্থ)
দশানন ৰাৱণ (Dashanan Ravan) বঙালী ভাষাৰ পৰা অনূদিত এখন অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখন ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। বঙালী সাহিত্যিক ড° দীপক চন্দ্ৰ ৰচিত একে নামৰ উপন্যাসখন অসমীয়া ভাষালৈ গোৱিন্দ প্ৰসাদ ভূঞাই অনুবাদ কৰি ২০১৩ চনত প্ৰথম “অসম পাবলিচিং কোম্পানী”ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰে।
চমু বিৱৰণ
ত্ৰিকূট পৰ্বতৰ সুউচ্চ শিখৰত বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰা মণিময় প্ৰসাদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাৱণৰ মাক কৈকেষীয়ে ৰাৱণক তেওঁৰ বংশ পূৰ্বপুৰুষৰ কথা কয়। দাইবা নৰগোষ্ঠীৰ সাম্ৰাজ্য; কৈকেষীৰ পিতামহ সুকেশক শিৱ পাৰ্বতীয়ে পালন কৰা; সুমালী, মালী আৰু মাল্যবানয়ে দেৱতাসকলৰ লগত কৰা যুদ্ধৰ কথা; ৰাৱণে কুবেৰৰ পৰা লংকা জয় কৰা আদি কাহিনী উপন্যাসখনত লেখকে বৰ্ণনা কৰিছে।
ডিফু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়
শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ শল্য চিকিৎসা বিভাগৰ মুৰব্বী ডাঃ সুমিত্ৰা হাগজেৰ ডিফু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী অধ্যক্ষ আৰু মুখ্য পৰিদৰ্শক।
ইতিহাস
২০১১ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ে ডিফু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। আৰম্ভণিতে ইয়াৰ নাম অসম পাৰ্বত্য চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান ৰখা হৈছিল যদিও পিছলৈ চৰকাৰী ভাবে ডিফু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় কৰা হল। ২০১৭ চনত অসম চৰকাৰে ইয়াৰ আন্তঃগাঁথনিৰ বাবে পূৰ্বে অনুমোদিত ১৫৬.৫৫ কোটি টকাৰ পৰা ২০৯ কোটিলৈ বৃদ্ধি কৰে।  মহাবিদ্যালয়খনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য ২০১২ চনতেই আৰম্ভ হৈছিল যদিও তিনিবাৰ সলনি কৰাৰ পিছত ২০১৮ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত মূল স্থাপত্য প্ৰকল্প গ্ৰহণ কৰা হয়।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইনফ্ৰাষ্ট্ৰাক্সাৰ নামৰ কোম্পানী ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ লগত জড়িত আছিল। ২০১৯ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰ তাৰিখৰ পৰা ই সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যক্ষম হৈছিল। এইখন অসমৰ সপ্তম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খনে ২০২০-২১ শিক্ষাবৰ্ষৰ বাবে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম ১০০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ অনুমতি লাভ কৰিছে।
অৱস্থান আৰু পৰিবহণ
ডিফু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় অসমৰ পূব কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সদৰ ডিফুত অৱস্থিত। ই ডিফু বাছ আস্থান আৰু ডিফু ৰে'ল ষ্টেচনৰ পৰা প্ৰায় ২ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয় শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা
ডঁৰিকনা
ডঁ‌ৰিকনা (Indian flying barb, বৈজ্ঞানিক নাম: Esomus danrica) এবিধ ক্ষুদ্ৰকায় মাছৰ প্ৰজাতি। ১৮২২ চনত হেমিল্টনে ইয়াক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ইয়াক একুৱাৰিয়ামত খুব কমেই দেখা যায়। ইয়াক ম্যানমাৰ, নেপাল, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকা আৰু ভাৰতত পোৱা যায়।
বিৱৰণ
ডঁ‌ৰিকনা মাছৰ দৈৰ্ঘ্য ৬ ইঞ্চি (১৫ ছেঃমিঃ) পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ ৰং ৰুপোৱালি আৰু দেহত দীঘল ৰঙা ৰেখা আৰু সোণালী ৰঙৰ ফিছা থাকে।
আচৰণ
এই মাছবিধৰ জঁ‌পিওৱাৰ এক ব্যতিক্ৰমী ক্ষমতা আছে। সেয়েহে ইয়াক indian flying barb নামেৰে জনা যায়। ইয়াৰ জীৱনকাল সাধাৰণতে তিনিৰ পৰা পাঁ‌চ বছৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ সংকটৰপৰা মুক্ত প্ৰজাতি শ্ৰেণী:মাছ
মিটু আন্দোলন
#মি-টু (MeToo movement) হৈছে যৌন নিৰ্যাতন, যৌন উৎপীড়ন আৰু ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে এক সামাজিক আন্দোলন, য'ত মানুহে বিশেষকৈ মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন বা যৌন উৎপীড়নৰ অভিজ্ঞতা প্ৰচাৰ কৰে।  এই প্ৰসংগত প্ৰথমে ছ'চিয়েল মিডিয়াত ২০০৬ চনত মাইস্পেচত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা কৰ্মী টাৰানা বাৰ্কে "মি টু" বাক্যাংশটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে বাৰ্কৰ ওপৰত এটা কেছ ষ্টাডি প্ৰকাশ কৰিছিল, যাৰ নাম আছিল "লিডিং উইথ এম্পাথি: টাৰানা বাৰ্ক এণ্ড দ্য মেকিং অৱ দ্য মি টু মুভমেণ্ট" (২০২০)। সমস্যাটোৰ পৰিসৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাৰ উপায় হিচাপে ২০১৭ চনৰ পৰা #MeToo হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰথমতে বাৰ্কৰ লগতে পিছলৈ এই কৌশল গ্ৰহণ কৰাসকলেও কণ্ঠদান কৰা "মি টু"ৰ উদ্দেশ্য হৈছে যৌন নিৰ্যাতিত লোকসকলক (বিশেষকৈ বৰ্ণৰ যুৱতী আৰু দুৰ্বল মহিলাসকলক) সহানুভূতি, সংহতি আৰু সংখ্যাগত শক্তিৰ জৰিয়তে দৃশ্যমানভাৱে শক্তিশালী কৰা কৰ্মক্ষেত্ৰত কিমানজনে যৌন নিৰ্যাতন আৰু হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছে সেইটো তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।
২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হাৰ্ভি ৱেইনষ্টাইনৰ বিৰুদ্ধে বহুতো যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উদঙাই দিয়াৰ পিছত এই আন্দোলন ছ'চিয়েল মিডিয়াত হেচটেগ হিচাপে ভাইৰেলভাৱে বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৭ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত আমেৰিকাৰ অভিনেত্ৰী এলিছা মিলানোৱে টুইটাৰত পোষ্ট কৰিছিল, “যদি যৌন নিৰ্যাতন বা আক্ৰমণৰ বলি হোৱা সকলো মহিলাই ‘মিটু’ক ষ্টেটাছ হিচাপে লিখে, তেন্তে আমি হয়তো মানুহক সমস্যাৰ পৰিসৰৰ অনুভৱ দিম।” উল্লেখযোগ্য যে, তেওঁ এই ধাৰণাটো বন্ধুমহলৰ পৰা পাইছিল।    ইয়াৰ পিছত অতি সোনকালেই আমেৰিকাৰ চেলিব্ৰিটি গেৱনেথ পেলট্ৰ', এছলী জাড, জেনিফাৰ লৰেন্স, আৰু উমা থাৰ্মান, আদিৰ পৰা কেইবাটাও হাই-প্ৰফাইল পোষ্ট আৰু সঁহাৰি আহিল।
বিশেষকৈ হলিউডত যৌন নিৰ্যাতনৰ বিষয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যাপক প্ৰচাৰ আৰু আলোচনাৰ ফলত উচ্চ পদস্থ পদৰ পৰা একাধিক বৰ্খাস্ত কৰা হয়, লগতে সমালোচনা আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰো এক ঢৌৰ সৃষ্টি হয়।
লাখ লাখ মানুহে ইংৰাজীত এনেদৰে বাক্যাংশ আৰু হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত এই অভিব্যক্তি আন কেইবাটাও ভাষালৈ বিয়পিবলৈ ধৰিলে। এই সম্প্ৰসাৰণৰ লগে লগে ইয়াৰ পৰিসৰ কিছু বহল হৈ পৰিছে আৰু বাৰ্কে শেহতীয়াকৈ ইয়াক প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ ন্যায়ৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক আন্দোলন বুলি উল্লেখ কৰিছে। ২০১৭ চনৰ শেষৰ ফালে #MeToo হেচটেগ ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত ফে'চবুকে প্ৰকাশ কৰে যে ইয়াৰ প্ৰায় আধা আমেৰিকান ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এনে এজন ব্যক্তিৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰিছিল যিয়ে কয় যে তেওঁলোকক যৌন নিৰ্যাতন বা হাৰাশাস্তি কৰা হৈছে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা শ্ৰেণী:যৌন নিৰ্যাতন
নকছাৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
নকছাৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (Nakachaari Higher Secondary School) নকছাৰিত অৱস্থিত এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। এই বিদ্যালয়খন ১৯৩৫ চনত স্থাপিত হৈছিল। ই নকছাৰিৰ দৰকিয়াল গাঁও,তিৰুৱাল গাঁও আৰু তিৰুৱাল চাহ বাগিছাৰ মধ্যৱৰ্তী অঞ্চলত অৱস্থিত। এই বিদ্যালয়ত বৰ্তমান প্ৰায় ৫০জন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু এহেজাৰৰ অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰে। ইয়াৰে শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ (SEBA)ৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। আনহাতে, দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত Higher Secondary School Leaving Certificate পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।
মাইনৰ স্কুল
১৯৩৫ চনত অঞ্চলটোৰ শিক্ষানুৰাগী লোকৰ উদ্যোগত এখন মাইনৰ স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। মাটি ঠিক কৰি স্থানীয় ৰাইজৰ সহযোগত হাবি জংঘ্ল কাটি, বাহেঁৰে বেঞ্চ-ডেস্ক,চকী-মেজ সাজি এক ইতিহাস গঢ়িলে। প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক আছিল ৺সোণেশ্বৰ হাজৰিকা। ১৯৩৯ চনত প্ৰথমটি দলৰ পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে ৩জন ছাত্ৰই M.E.Final পৰীক্ষা দিছিল।
হাইস্কুল
১৯৫২ চনত মাইনৰ স্কুলৰ আলমতে নকছাৰি হাইস্কুল প্ৰতিষ্ঠা হ’ল। শিক্ষক বিছাৰি আনিলে,ৰাইজেও ধনে-জনে সহায় কৰিলে। একেলগে সপ্তম আৰু অষ্টম শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰিলে। প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক ৺শ্ৰীনাথ শৰ্মা। ১৯৫৫ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। ১৯৫৯ চনত বিদ্যালয় খনে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে।
এম ই স্কুল আৰু হাইস্কুল একত্ৰীকৰণ ও প্ৰাদেশীকৰণ
১৯৬২ চনৰ ১ মাৰ্চত এম ই স্কুল আৰু হাইস্কুলৰ একত্ৰীকৰণ হয়। ১৯৬৪ চনত নকছাৰি হাইস্কুলে চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত হিচাবে পৰিগণিত হয়। ১৯৭৭চনৰ ১অক্টোবৰত বিদ্যালয়খন প্ৰাদেশীকৰণ হয়।
উচ্চতৰ মাধ্যমিকলৈ উন্নিতকৰণ
নকছাৰি হাইস্কুলখনকে ১৯৮৩ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে কলা তথা বিজ্ঞান শাখাসহ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখালৈ উন্নীত কৰা হয়। ৺ললিতচন্দ্ৰ বৰপূজাৰীক নকছাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ নিযুক্ত হয়। তেওঁ ১৯৯০ চনলৈকে এই দ্বায়িত্বত থাকে।
বৰ্তমান
নকছাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় বৰ্তমান হাইস্কুলৰ ভাগটো ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পাঁচটা শ্ৰেণীৰে গঠিত। প্ৰতিটো শ্ৰেনীৰে দুটাকৈ শাখা আছে। আনহাতে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ভাগটো কলাআৰু বিজ্ঞান এই দুটা শাখাৰে গঠিত।
অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়
thumb|অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মুখ্য সংগ্ৰহালয়। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টো গুৱাহাটী মহানগৰৰ দীঘলীপুখুৰীৰ দক্ষিণত অৱস্থিত। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টো কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিয়ে স্থাপন কৰিছিল আৰু ১৯৪০ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত তেতিয়াৰ অবিভক্ত অসমৰ গৱৰ্ণৰ ছাৰ ৰবাৰ্ট ৰেইডৰ দ্বাৰা মুকলি কৰা হৈছিল। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় হৈছে ৰায় বাহাদুৰ কনকলাল বৰুৱাৰ মানস সন্তান। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টোৰ দ্বায়িত্ত্ব ১৯৫৩ চনত অসম চৰকাৰে লয় আৰু ইয়াক শৈক্ষিক বিভাগৰ সংগ্ৰহালয় আৰু পুৰাতত্ত্বৰ অধীনত ৰাখে। পি ডি চৌধুৰী আছিল সংগ্ৰহালয়টোৰ প্ৰথম সঞ্চালক। ১৯৮৩ চনৰ এই দুটা বিভাগ (সংগ্ৰহালয় আৰু পুৰাতত্ত্ব সঞ্চালকালয়) পৃথক কৰা হয়।
ইতিহাস
অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ৰ ইতিহাস আৰম্ভ হয় কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতেই। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সংস্থান কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি আছিল ১৯১২ চনত এদল স্বেস্বাসেৱকৰ দ্বাৰা গঠিত হোৱা এক সংস্থান। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিয়ে অঞ্চলটোত শিচৰিত হৈ থকা বহুতো ঐতিহাসিক সম্পদ আহৰণ কৰি নিজাকৈ সংগ্ৰহ কৰিছিল। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ স্বেস্বাসেৱকসকলে আহৰণ কৰা সম্পদসমূহকলৈ নিজাকৈয়ে সংগ্ৰহালয় সাজি উলিয়াইছিল য'ত আছিলে শিলাচিত্ৰ আৰু ভিন ভিন সামগ্ৰী। তেওঁলোকৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল সম্পদসমূহৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰদৰ্শন। সংগ্ৰহালয়টোৰ প্ৰথমে নাম আছিলে অসম প্ৰাদেশিক সংগ্ৰহালয় আৰু মুকলি কৰিছিলে অবিভক্ত অসমৰ গৱৰ্ণৰ ছাৰ ৰবাৰ্ট নেইল ৰেইডে ১৯৪০ চনৰ ২১এপ্ৰিলত। পিছত ১৯৫৩ চনৰ ১ এপ্ৰিলত অসম চৰকাৰে সংগ্ৰহালয়টোৰ দায়িত্ব লয়। যদিও সংগ্ৰহালয়টোক এক সাংস্কৃতিক সংগ্ৰহালয় হিচাপে গঠন কৰাৰ ইচ্ছা কৰা হৈছিল যদিও ই এটা মূলতঃ এটা পুৰাতাত্বিক সংগ্ৰহালয় আছিল। পি ডি চৌধুৰীৰ দিনত বিভিন্ন বিভাগৰ গেলেৰী যোগ কৰি সংগ্ৰহালয়টোক বহুমুখী সংগ্ৰহালয় কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰিও সমিতিয়ে কিছুমান বৈদেশিক মুদ্ৰাও দান দি থৈ যায়।
সংগ্ৰহসমূহ
অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত অসম আৰু উত্তৰ পূৱ ভাৰতৰ সমাজ সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত বহুটো অমূল্যসম্পদ সংগ্ৰহ কৰি থোৱা হৈছে। । অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত মুঠতে ১৩৮০২টা সম্পদ আছে। ইয়াৰে ১৬২১ টাহে প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত ৪২টা মাষ্টাৰপিচ্‌ বস্তু আছে তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ হ'ল:
সংগ্ৰহালয়ত থকা শাখাসমূহ
এই বহুমুখী সংগ্ৰহালয়টোত কেইবাটাও শাখা আছে। এই শাখাসমূহ হ'ল:
খোলাৰ সময়
সংগ্ৰহালয়টোৰ সাধাৰণ জনতাৰ বাবে খোলা ৰখাৰ সময় এনে ধৰণৰ:
সোমবাৰে সংগ্ৰহালয়টো বন্ধ ৰখা হয়। আন বাৰে সংগ্ৰহালয়টো ৰাতিপুৱা ১০ ৰ পৰা সন্ধিয়া ৫ বজালৈকে খোলা ৰখা হয়। মাহৰ ২য় আৰু ৩য় শনিবাৰে সংগ্ৰহালয়টো বন্ধ ৰখা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:অসমৰ সংগ্ৰহালয়‎
পঞ্চামৃত
পঞ্চামৃত (আক্ষৰিক অৰ্থ: পাঁচ অমৃত) হৈছে হিন্দুসকলৰ বিভিন্ন পাৰ্বন আৰু পূজাত ব্যৱহাৰ কৰা পাঁচবিধ খাদ্যৰ এক মিশ্ৰণ যি কেইটা হৈছে প্ৰধানতঃ মৌ, তৰল গুৰ, গৰু গাখীৰ, দৈ আৰু ঘিঁউ।
প্ৰস্তুতি
গৰুৰ গাখীৰ, দৈ, মৌ, শৰ্কৰা (গুৰ) আৰু ঘিঁউ একেলগে মিহলি কৰা হয়। অঞ্চলভেদে এই মিশ্ৰণ প্ৰক্ৰিয়া ভিন্ন হোৱা দেখা যায় আৰু ইয়াৰ লগত অন্য খাদ্যও মিহলি কৰা দেখা যায়। দক্ষিণ ভাৰতৰ বহুতে পকা কল মিহলি কৰে। "पयोदधि घृतं चैव मधु च शर्करायुतं। पञ्चामृतं मयानीतं स्नानार्थं प्रतिगृह्यताम्॥"
কিছুমানে শৰ্কৰাৰ সলনি চেনি ব্যৱহাৰ কৰে, যিটো সকলোৰে বাবে গ্ৰহণযোগ্য নহয়, কিয়নো চেনি গুৰৰ দৰে প্ৰাকৃতিকভাৱে প্ৰস্তত কৰা নহয় আৰু কেতিয়াবা চেনি এঙাৰেৰে পৰিশ্ৰাৱন কৰা হয় ফলত ই পূজাৰ বাবে অযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
তামিলনাডুৰ পালানি মুৰুগান মন্দিৰত অভিষেক আৰু প্ৰসাদ হিচাপে পঞ্চামৃত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই পঞ্চামৃতত কল, চেনি, ঘিঁউ, মৌ, শুকান খেজুৰ, ইলাছি আৰু চেনি গুটি থাকে।
আৰ্থাৰ অস্কিন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
পঞ্চামৃত
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:আয়ুৰ্বেদ
ৰুদ্ৰমা দেৱী
ৰুদ্ৰমা দেৱী (Rudrama Devi) ১২৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১২৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ (বা ১২৯৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) তেওঁৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত দাক্ষিণাত্য মালভূমিৰ কাকতীয় ৰাজবংশৰ শাসক আছিল। তেওঁক ৰুদ্ৰদেৱ মহাৰজা, ৰাণী ৰুদ্ৰমা বা ৰুদ্ৰমা দেৱী নামেৰেও জনা যায়। ভাৰতৰ অলপ সংখ্যক ৰাজ্য শাসন কৰা মহিলাৰ তেওঁ অন্যতম আছিল। ৰাজ্য শাসন কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ নিজকে এজন পুৰুষ হিচাপে প্ৰচাৰ কৰিছিল। ১২৮৯ বা ১২৯৫ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। এইটো এটা লক্ষণীয় পৰিৱৰ্তন আছিল আৰু ইয়াক তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু পিছৰ বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ দ্বাৰাও অনুসৰণ কৰা হৈছিল।