cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ড
ড অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ১৩ নং আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত কৰবাত অকণমান হলেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়;স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হবও পাৰে বা নহবও পাৰে। 'ড'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ড' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
যুক্তবৰ্ণ (ড যোগ)
ড + ড = ড্ড = আড্ডা ড + য = ড্য ড + ৰ = ড্ৰ = ড্ৰাম
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ (Daityari Thakur) শংকৰোত্তৰ যুগৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চৰিতকাৰ আৰু নাট্যকাৰ।তেখেতে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ ৰ জীৱনভিত্তিক চৰিতপুথি লিখাৰ লগতে একাধিক নাট ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰি থৈ গৈছে।দৈত্যাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ ভাগিনীয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ।
চৰিত পুথি
দৈত্যাৰি ঠাকুৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱ চৰিত ৰচনা কৰে। সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে যে "দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ চৰিত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰযোগ্য, অতিপ্ৰাকৃত ঘটনাও বৰ বিশেষ নাই।"
নাট
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ ৰচিত নাট দুখন হ'ল- নৃসিংহ যাত্ৰা আৰু  স্যমন্ত হৰণ।  এই নাট দুখনৰ কলাকৌশলত বৰ বিশেষ গুৰুত্ব দেখিবলৈ পোৱা নাযায় যদিও গীতবোৰ যথেষ্ট আকৰ্ষণীয়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শৰ্মা সত্যেন্দ্ৰনাথ, অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত]] শ্ৰেণী:প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
ইলা অৰুণ
ইলা অৰুণ এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, অভিনেত্ৰী, টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব, ৰাজস্থানী লোক কণ্ঠশিল্পী। লমহে, জোধা আকবৰ, ছাদি কে ছাইদ এফেক্টছ আৰু বেগম জান আদি ছবিত তেখেতে অভিনয় কৰিছে। হিন্দী ছবি "খলনায়ক"ত কণ্ঠদান কৰা "ছোলী কে পিছে ক্যা হ্যে" গীতটোৰ বাবে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ শিতানত বঁটা লাভ কৰিছিল। তেখেতে গোৱা "ভোট ফ'ৰ ঘাগ্ৰা" একক গীতটো এক লাখতকৈও অধিক কপি বিক্ৰী হৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ইলা অৰুণৰ জন্ম হয় ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত। ১৯৫২ চনৰ ১৫ মাৰ্চত। তেখেতে অভিনেত্ৰী ঈশিতা অৰুণৰ মাতৃ। তেখেতে জয়পুৰস্থিত মহাৰাণী ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অৰুণ বাজপেইৰ লগত ইলা অৰুণৰ বিবাহ হয়।
নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
ইলা অৰুণে কেইবাখনো ছবিৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। তদুপৰি তামিল আৰু তেলেগু ছবিতো গীত গাইছে। অলকা য়াগনিকৰ লগত যুটীয়াভাৱে কণ্ঠদান কৰা "ছ'লি কে পিছে ক্যা হ্যে" শীৰ্ষক গীতটো আজিও জনপ্ৰিয়। গীতটো আছিল খলনায়ক নামৰ হিন্দী ছবিখনৰ। ছবিখনত মাধুৰী দীক্ষিতে অভিনয় কৰিছিল। এই গীতটোৰ বাবে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। "কৰণ অৰ্জুন" ছবিত গোৱা আন এটি গীত "গুপ চুপ"ৰ বাবেও তেখেত পৰিচিত। "লমহে" ছবিত লতা মংগেশকাৰৰ লগত কণ্ঠদান কৰা "মোৰনি বাগা মা বোলে" গীতটো তেখেতৰ দ্বাৰা পৰিৱেশিত আন এটি জনপ্ৰিয় গীত। ছবিখনত শ্ৰীদেৱীয়ে অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে তামিল ভাষাৰ ছবি "মিষ্টাৰ ৰ'মিঅ"ত গোৱা "মুথু মুথু মাজাই" গীতটো এ.আৰ. ৰেহমানৰ দ্বাৰা সুৰাৰোপিত। বহুচৰ্চিত আৰু অ'স্কাৰ বঁটাৰে সন্মানীত ছবি "শ্লামড'গ মিলিয়েনৰি"ত তেখেতে "ৰিংগা ৰিংগা" গীতটো গাইছিল। এইটো গীতো সুৰ কৰিছিল এ.আৰ. ৰেহমানেই।
একক সৃষ্টি
তেখেতে কেইবাটাও একক গীত জনপ্ৰিয় হৈছে। তাৰ ভিতৰত "ভোট ফ'ৰ ঘাগ্ৰা", আই.পি.এল.ৰ ক্ৰিকেট দল ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ প্ৰচাৰৰ কাৰণে ৰচনা কৰা "হাল্লা বোল" প্ৰধান। এইটো গীতে কম সময়ৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেখেতে বহুতো ৰাজস্থানী গীত আৰু এলবাম ৰচনা কৰিছে।
অভিনয়
টেলিভিছনত প্ৰদৰ্শিত "লাইফলাইন"(জীৱনৰেখা) নামৰ হিন্দী ধাৰাবাহিকখনত তেখেতে প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে ভূমুকি মাৰে। ২০০৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা জোধা আকবৰত তেখেতে অনবদ্য অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনত তেখেতে আকবৰৰ ধাত্ৰী আৰু ৰাজনৈতিক পৰামৰ্শদাতা "মাহাম আংগা"ৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতে বিভিন্ন ছবিত অভিনয় কৰিছে। কেইখনমান হৈছে- ছবিত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ইলা অৰুণে ১৯৮০ চনত দুৰদৰ্শনত সম্প্ৰচাৰিত হোৱা "ভাৰত এক খৌজ", "য়াত্ৰা"তো অৱদান আগবঢ়াইছিল। ২০১৪ চনত শ্যাম বেনেগালে পৰিচালনা কৰা "সংবিধান" নামৰ দহ খণ্ডৰ মিনি-চিৰিজ এটাত ইলা অৰুণে হান্সা মেহতা নামৰ এগৰাকী স্বাধীন সমাজকৰ্মীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যি সাংবিধানিক সমিতিৰ উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্যা আছিল। ভাৰতৰ সংবিধান-নিৰ্মাণৰ কাহিনীটো এইটো মিনি-চিৰিজত খণ্ড খণ্ডকৈ দেখুউৱা হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী: ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
ইমৰান খান
ইমৰান খান নিয়াজি পাকিস্তানৰ বৰ্তমান প্ৰধানমন্ত্ৰী, পাকিস্তান জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন খেলুৱৈ আৰু অধিনায়ক। খেলুুুৱৈ জীৱনৰ শেষত তেওঁ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। তেওঁ বিশ্ব ক্ৰিকেটৰ সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ অলৰাউণ্ডাৰসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ অধিনায়কত্বতে পাকিস্তানে ১৯৯২ চনৰ বিশ্বকাপ জয় কৰিছিল।
জন্ম আৰু পৰিচয়
ইমৰান খানৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫২ চনৰ ৫ অক্টোবৰত পাকিস্তানৰ লাহোৰ, পঞ্জাবত।
ৰাজনীতি
১৯৯২ চনৰ বিশ্বকাপ জয়ৰ পিছত ১৯৯৬ চনত ইমৰান খান ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। দুৰ্নীতি বিৰোধী শ্লগানেৰে ১৯৯৬ চনৰ এপ্ৰিলত প্ৰতিষ্ঠা কৰে পাকিস্তান তেহৰিক-ই-ইনছাফ নামৰ এটা ৰাজনৈতিক দল।  পৰবৰ্তী বছৰত ১৯৯৭ চনত তেওঁ নিৰ্বাচনত দুটা কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা আগবঢ়াই যদিও দুয়োটাতে পৰাজিত হয়। পিছত তেওঁ ২০০২ চনৰ নিৰ্বাচনত জয়ী হয়।
২০০৭ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱা মোছাৰফে তৎকালীন সেনা প্ৰধানৰ পদত থাকিয়েই নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীতা কৰিছিল। ইমৰান খানে সেই নিৰ্বাচনৰ বিৰোধিতা কৰি সেই বছৰৰ ২ অক্টোবৰত ৮৫ জন সাংসদৰ সৈতে পদত্যাগ কৰিছিল। সেই বাৰৰ নিৰ্বাচনত ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ মোছাৰফে পাকিস্তানত জৰুৰী অৱস্থা জাৰি কৰিছিল। ইমৰান খানক গৃহবন্দী কৰা হৈছিল। সেইসময়ত তেওঁ কিছুদিন কাৰাবাস খতাৰ পিছত মুক্তি পায়।
২০১৩ চনত পাকিস্তানৰ ১০তম নিৰ্বাচনত তেওঁৰ দল দ্বিতীয় বৃহত্তম দল হিচাপে আসন লাভ কৰে। আৰু ২০১৮ চনৰ ২৫ জুলাইত পাকিস্তানৰ ১১ তম জাতীয় পৰিষদৰ নিৰ্বাচনত তেওঁৰ দল আসন সংখ্যাৰ হিচাপত সৰ্ববৃহৎ দলত পৰিণত হয়। তেওঁ ২০১৮ চনৰ ১৮ আগষ্টত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ
ইমৰান খানে ১৬ বছৰ বয়সতে লাহোৰত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৭০ দশকত তেওঁ ঘৰুৱা দল, লাহোৰ এ(১৯৬৯-৭০), লাহোৰ বি(১৯৬৯-৭০), লাহোৰ গ্ৰীন্স(১৯৭০-৭১) আৰু অৱশেষত, লাহোৰ (১৯৭০-৭১) দলৰ হৈ খেলিছিল। ১৯৭৩-৭৫ৰ সময়ছোৱাত তেওঁ অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ব্লুজ ক্ৰিকেট দলৰ অংশ আছিল।
১৯৭১ চনৰ জুন মাহত তেওঁ এজবাষ্টন ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে পাকিস্তানী জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ হৈ টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ তিনি বছৰৰ পিছত, ১৯৭৪ চনৰ আগষ্টত তেওঁ আকৌ ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধেই ট্ৰেণ্ট ব্ৰীজত প্ৰথমখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এদিনীয়া ক্ৰিকেট মেছ খেলিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ক্ৰিকেটাৰ
শতৰূপা
হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি শতৰূপা (शतरूपा) হৈছে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ দুহিতা। শতৰূপা নামৰ অৰ্থ হৈছে, যি নাৰীয়ে এশ ৰূপ পৰিগ্ৰহ কৰিব পাৰে। মৎস্য পুৰাণত শতৰূপাৰ অনেক নামৰ উল্লেখ আছে। সেইসমুহৰ ভিতৰত কেইটামান হৈছে সৰস্বতী, সন্ধ্যা, ব্ৰাহ্মী ইত্যাদি।  ব্ৰহ্ম পুৰাণৰ বৰ্ণনা অনুসৰি শতৰূপাক মনুৰ সহিতে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সৃষ্ট প্ৰথম মানৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ব্ৰহ্মাদেৱে বিশ্ব সৃষ্টি কৰাৰ সময়তেই মনু আৰু শতৰূপাক সৃষ্টি কৰিছিল ব্ৰহ্ম পুৰাণত ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে যে "সৃষ্টিৰ ধাৰাক অব্যাহত ৰাখিবলৈ ব্ৰহ্মাই পুৰুষ আৰু স্ত্ৰীৰ সৃষ্টি কৰিলে। সেই পুৰুষগৰাকী হৈছে স্বয়ম্ভু মনু আৰু স্ত্ৰী গৰাকীক শতৰূপা নাম দিয়া হ’ল। মানৱ জাতি হৈছে মনুৰেই পৰৱৰ্ত্তী প্ৰজন্ম। মনুৰ সন্তান হোৱাৰ বাবেই মানৱ জাতিক মনুষ্য নামেৰেও জনা যায়।"
শতৰূপাক সৃষ্টি কৰাৰ পিছতেই ব্ৰহ্মা নিজেই শতৰূপাৰ ৰূপ-লাৱণ্যত বিমুগ্ধ হৈ তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। ব্ৰহ্মাৰ সেই দৃষ্টিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ শতৰূপাই ভিন ভিন দিশত ঘূৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে, কিন্তু শতৰূপা যি দিশতেই গতি নকৰক কিয় সেই দিশতেই ব্ৰহ্মাৰ নিজৰ দৃষ্টি ৰাখিবলৈ এটা নতুন শিৰ বা মূৰ সৃষ্টি হ'বলৈ ধৰিলে। এইদৰেই চতুৰ্দিশৰ সংগতিৰে ব্ৰহ্মাৰ চাৰিটাকৈ মূৰ সৃষ্টি হ'ল। শেষত অতীষ্ঠ হৈ ব্ৰহ্মাৰ দৃষ্টিৰ পৰা আঁতৰিবলৈ শতৰূপাই ব্ৰহ্মাৰ শিৰদেশৰ ওপৰেৰে গতি কৰিবলৈ ধৰাত উৰ্ধ দিশতো ব্ৰহ্মাৰ চাৰিটা শিৰৰ ওপৰফালে এটা পঞ্চম শিৰৰ উদ্ভৱ হ'ল। আখ্যান বৰ্ণিত কাহিনী অনুসৰি, এইদৰেই ব্ৰহ্মা পঞ্চশিৰৰ গৰাকী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। সেই সময়তে শিৱ সেই স্থানত আৱিৰ্ভাৱ হৈ ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চম শিৰটো ছেদ কৰিলে। ব্ৰহ্মাৰ বাবে শতৰূপা হৈছে দুহিতাস্বৰূপা। সেয়ে ব্ৰহ্মাই তেওঁৰ কৃতকৰ্মৰ জৰিয়তে অনৈতিকতাত লিপ্ত হোৱাৰ শাস্তিস্বৰূপে ব্ৰহ্মা পূজাৰ যোগ্য নহয় বুলি শিৱই ঘোষণা কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰা, ব্ৰহ্মাদেৱে নিজৰ কৃতকৰ্মৰ দোষ খণ্ডনৰ বাবে তেওঁৰ চতুৰ্মুখেৰে চতুৰ্বেদ আবৃতি কৰিছিল।
সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চম শিৰ ছেদনৰ জৰিয়তে শিৱই ব্ৰহ্মহত্যাত লিপ্ত হ'ল। এই পাপৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে শিৱই বাৰাণসীত বাৰ বছৰ কাল ধৰি কোনো সম্বল নোহোৱাকৈ সেই ছেদিত শিৰৰ মগনীয়াৰ ভিক্ষাপাত্ৰ হিচাপে লৈ তপস্যাত মগ্ন হ'বলগীয়া হৈছিল। ভগৱান বিষ্ণু শেষত এই ঘটনাত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে উপৱিষ্ট হৈছিল।
পৰৱৰ্তী কালত শতৰূপা স্বয়ম্ভূৱ মনুৰ সৈতে বিবাহ-বন্ধনত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ পাঁচটি সন্তান উপজিছিল, দুই পুত্ৰ ক্ৰমে প্ৰিয়ব্ৰত আৰু উত্তনপদ, আৰু তিনি দুহিতা ক্ৰমে আকুতি, দেৱাহুতি আৰু প্ৰসূতি। মনুয়ে তেওঁৰ প্ৰথম কন্যা আকুতিক ঋষি ৰুচিলৈ, মাজু কন্যা দেৱাহুতিক ঋষি কৰ্দমলৈ, আৰু কণিষ্ঠতম কন্যা প্ৰসূতিক দক্ষ দেৱতালৈ বিয়া দিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মহাকাব্য
মহাকাব্য, যাক সৰ্গবন্ধ বুলিও কোৱা হয়, ধ্ৰুপদী সংস্কৃতৰ ভাৰতীয় মহাকাব্যৰ এটা ধাৰা। এই ধাৰাটোৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে দৃশ্যপট, প্ৰেম, যুদ্ধ ইত্যাদিৰ অলংকৃত আৰু বিশদ বৰ্ণনা।
ক্লাছিকেল উদাহৰণ
বৌদ্ধ কবি আৰু দাৰ্শনিক অশ্বঘোষ (প্ৰায় ৮০ – প্ৰায় ১৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ) কাব্য সাহিত্য বৰ্তমানো বৰ্তি থকা আদিম সংস্কৃত কবিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ বুদ্ধচৰিত গ্ৰন্থখন এখন মহাকাব্য। এইখন গ্ৰন্থ যথেষ্ট প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু ইয়াক তিব্বতী আৰু চীনা উভয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল। অশ্বঘোষৰ আন এক কাব্য হৈছে সৌন্দৰানন্দ।
পৰম্পৰাগত ভাৱে পাঁচখন ৰচনাক আৰ্হি মহাকাব্য হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে:
৫ম শতিকাত কালিদাসে ৰচনা কৰা কুমাৰসম্ভৱত শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ বিয়া আৰু কুমাৰৰ জন্মৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাকাব্য খনত মুঠতে ১৭টা সৰ্গ আছে।
ৰঘু বংশ হৈছে কালিদাসৰ দ্বাৰা ৰচিত মহাকাব্য। ইয়াত ১৯টা সৰ্গ আৰু প্ৰায় ১৫৬৪টা পদ সন্নিবিষ্ট হৈছে।
ষষ্ঠ শতিকাৰ ভৰৱিৰ ৰচনা এই মহাকাব্যত এজন কিৰাত (শিৱ)ৰ সৈতে অৰ্জুনৰ মুখামুখি হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। এই মহাকাব্যখন ১৮টা সৰ্গত বিভক্ত।
১১৭৪ খ্ৰীষ্টাব্দত শ্ৰীহৰ্ষৰ দ্বাৰা ৰচিত নৈশধ-চৰিত মহাকাব্যখন ৰজা নল আৰু ৰাণী দময়ন্তীৰ জীৱনৰ ওপৰত ৰচিত, কাব্যখন ২২টা সৰ্গ বিশিষ্ট।
৭ম শতিকাত মাঘৰ দ্বাৰা ৰচিত শিশুপাল-বধ মহাকাব্যৰ মুখ্য বিষয় হৈছে কৃষ্ণৰ দ্বাৰা শিশুপালৰ বধ। ইয়াত ২২টা সৰ্গ আৰু প্ৰায় ১৮০০টা পদ আছে।
এই তালিকাত কেতিয়াবা ষষ্ঠসংখ্যক মহাকাব্যখনৰো নাম সংযোগ কৰা হয়।
৭ম শতিকাত ভট্টিৰ ৰচিত ভট্টিকাব্যই ৰামায়ণৰ পৰিঘটনা বৰ্ণনা কৰিছে আৰু একেসময়তে সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ নীতিসমূহ চিত্ৰিত কৰিছে। ইয়াত ২২টা সৰ্গ আছে।
বৈশিষ্ট্যসমূহ
মহাকাব্য ধাৰাত কথনতকৈ বৰ্ণনাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। মহাকাব্যৰ পৰম্পৰাগত বৈশিষ্ট্যসমূহ তলত দিয়াৰদৰে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে:
ইয়াত নগৰ, সাগৰ, পাহাৰ, চন্দ্ৰ-সূৰ্য্য উদয়-অস্তৰ বৰ্ণনা থাকিব লাগিব, "বাগিচাত কৰা আনন্দ বিহাৰ, জলকেলি, মদ্যপান কৰা, প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰ লগতে ইয়াত ৰজাৰ পৰিষদ, দূতাবাস, সেনাবাহিনীৰ আগমন, যুদ্ধ আৰু নায়কৰ বিজয়ৰ বৰ্ণনা কৰা উচিত।"
কাব্যসমূহ ছন্দোবদ্ধ হোৱাৰ লগতে ই বিভিন্ন সংখ্যক চুটি চুটি কবিতা বা সৰ্গৰে গঠিত, যিয়ে এটা ধ্ৰুপদী কাহিনীৰ বৰ্ণনা দিয়ে। প্ৰতিটো কবিতাত বিষয়বস্তুৰ লগত খাপ খোৱাকৈ পৰিৱেশ ৰচনা কৰা হ'ব লাগিব, যেনে ঋতুৰ বৰ্ণনা, পাহাৰৰ দৰে প্ৰকৃতিৰ ভৌগোলিক ৰূপ, নগৰ আদি।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতাসকল
এইটো উল্লেখযোগ্য ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰষ অভিনেতাসকলৰ এখন তালিকা।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
গৌৰী সাৱন্ত
গৌৰী সাৱন্ত (Gauri Sawant) ভাৰতৰ মুম্বাইৰ এজন ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ অধিকাৰকৰ্মী। তেওঁ 'সখী চাৰ চৌঘি' নামৰ বেচৰকাৰী সংগঠনৰ পৰিচালক। এই সংগঠনে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তি আৰু এইচআইভি/এইডছত আক্ৰান্ত লোকসকলক সহায় কৰে। তেওঁক ভিক্সৰ এটা বিজ্ঞাপনত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল। তেওঁক মহাৰাষ্ট্ৰৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ শুভেচ্ছা দূত হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত গৌৰী সাৱন্তৰ গণেশ সাৱন্ত হিচাপে জন্ম হৈছিল। তেওঁ পুনেত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পাঁচ বছৰ বয়সত মাকৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু তেওঁৰ আইতাই তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তাইৰ দেউতাক এজন আৰক্ষী বিষয়া। তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত নিজৰ ঘৰ এৰিছিল কিয়নো তেওঁ দেউতাকৰ বাবে হতাশাৰ কাৰণ হ'ব নিবিচাৰিছিল।
সক্ৰিয়তা
গৌৰীয়ে ২০০০ চনত 'সখী চাৰ চৌঘি ট্ৰাষ্ট' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ এই বেচৰকাৰী সংগঠনে সুৰক্ষিত যৌন সম্পৰ্কৰ প্ৰচাৰ কৰে আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকসকলক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ লোকসকলৰ দত্তক সন্তান গ্ৰহণৰ অধিকাৰৰ বাবে আবেদন দাখিল কৰা প্ৰথম ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আইনী সেৱা প্ৰাধিকৰণ (এনএএলএছএ) গোচৰৰ আবেদনকাৰী আছিল আৰু এই গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰক তৃতীয় লিংগ হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। গৌৰীয়ে ২০০৮ চনত গায়ত্ৰীৰ মাতৃৰ এইডছত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত গায়ত্ৰী নামৰ এজনী ছোৱালী তুলি লৈছিল।
২০১৭ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ 'সাই চাভলি' নামৰ বেচৰকাৰী সংগঠন গঠন কৰিছিল। এই সংগঠনে সমাজৰ অভাৱগ্ৰস্ত লোক যেনে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, অনাথ শিশু, পৰিত্যক্ত মহিলা আৰু বৃদ্ধ বয়সৰ লোকসকলক সহায় কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পৰিয়াল
গৌৰীৰ এজনী দত্তক কন্যা আছে। তেওঁৰ কন্যা গায়ত্ৰীক তেওঁ ৪ বছৰ বয়সত তুলি লৈছিল। গৌৰীয়ে এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে তেওঁ তেওঁৰ জৈৱিক মাতৃ এগৰাকী যৌন কৰ্মী আছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ এইডছৰ ফলত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল যৌন সৰবৰাহ উদ্যোগত বিক্ৰী কৰাৰ পৰা বচাবলৈ গৌৰীয়ে গায়ত্ৰীক তুলি লৈছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
গৌৰী সাৱন্তে ২০২১ চনত ডঃ এ পি জে আব্দুল কালাম ভাৰত পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ আই এম ৱমেন বঁটা লাভ কৰিছিল।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
২০১৭ চনত গৌৰীক ভিক্সৰ এটা বিজ্ঞাপনত তেওঁক প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল। বিজ্ঞাপনটো ভিক্সৰ 'টাচ অফ কেয়াৰ' অভিযানৰ অংশ আছিল আৰু ইয়াত গৌৰী আৰু তেওঁৰ দত্তক কন্যাৰ কাহিনী দেখুৱাইছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
দীপামণি হালৈ মহন্ত
দীপামণি হালৈ মহন্ত এগৰাকী লেখক, অধ্যাপক৷ তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত৷ বৰ্তমানলৈকে তেখেতৰ ৬খন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে৷
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮৩ ইং চনৰ ২৭ আগষ্টত; স্থান- নলবাৰী জিলাৰ খাটাৰূপীয়া বাথান গাঁও৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ড॰ প্ৰমোদ হালৈ আৰু মাতৃৰ নাম মিনু হালৈ৷ পিতৃ নলবাৰী জিলাৰ বিশিষ্ট ভাষাবিদ, শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী৷
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
যমুনা বৰুৱা
যমুনা বৰুৱা (১০ অক্টোবৰ ১৯১৯ – ২৪ নৱেম্বৰ ২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ১৯৩৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ‘’দেৱদাস ‘’ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত দেৱদাস চলচ্চিত্ৰৰ মুখ্য চৰিত্ৰ পাৰ্বতী বা পাৰ'ৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰাৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অসমীয়া, হিন্দী আৰু বাংলা ভাষাৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ বিখ্যাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু অভিনেতা অসমৰ গৌৰীপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।
২০০৫ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে কলকাতাত তেওঁ মৃত্যু বৰণ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ইউনাইটেড প্ৰভিন্সছ অফ আগ্ৰা এণ্ড অৱধৰ আগ্ৰাৰ কাষৰ গাঁও এখনত যমুনা গুপ্তাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পুৰণ গুপ্তা। যমুনা ছয় গৰাকী ভনীয়েকৰ ভিতৰত চতুৰ্থ সন্তান। তেওঁৰ আটাইকেইগৰাকী ভনীয়েকৰ নাম ভাৰতীয় নদীৰ নাম যেনে, গংগা, ভাগীৰথী ইত্যাদি আদিৰ পৰা লোৱা হৈছিল। পিছলৈ যমুনায়ে কলিকতালৈ আহে। তেওঁ অসমৰ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালৰ বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ প্ৰডাক্টচনৰ চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। Devdas ১৯৩৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা শৰৎচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ‘’দেৱদাস ‘’ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত দেৱদাস চলচ্চিত্ৰৰ মুখ্য চৰিত্ৰ পাৰ্বতী বা পাৰ'ৰ চৰিত্ৰত তেওঁ অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অসমীয়া, হিন্দী আৰু বাংলা ভাষাৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল আমিৰি, মুক্তি, অধিকাৰ আৰু শেষ উত্তৰ। ১৯৫০ চনত তেওঁৰ স্বামী প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত যমুনা বৰুৱায়ে অভিনয় পৰা আঁতৰি আহিছিল।
অভিনয় জীৱন
যমুনা বৰুৱায়ে ১৯৩৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি মহাব্বত কি কাচৌটিত সৰু ভূমিকা এটাত অভিনয়ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ছবিখন প্ৰমথেশ বৰুৱায়ে নিৰ্মাণ কৰা বাংলা ছবি ৰূপৰেখাৰ হিন্দী সংস্কৰণ আছিল। তাৰপিছত তেওঁ বৰুৱাৰ ১৯৩৫ চনৰ বিখ্যাত ছবি দেৱদাসত মুখ্য চৰিত্ৰ পাৰ্বতীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ কেইবাটাও ভাষাত বহুবাৰ নিৰ্মাণ হোৱা দেৱদাসৰ প্ৰথম পাৰ্বতী হিচাপে তেওঁ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিলে। তাৰপিছত তেওঁ বৰুৱাৰ গিৰীধৰ (১৯৩৬), মায়া (১৯৩৬), অধিকাৰ (১৯৩৯), উত্তৰায়ন (১৯৪১), শেষ উত্তৰ (১৯৪২), চান্দেৰ কলংক (১৯৪৪) আদি বাংলা ছবি আৰু তাৰপিছত এইবোৰৰ হিন্দী সংস্কৰণত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ বৰুৱাৰ হিন্দী ছবি আমিৰি, পেহচান আদিত অভিনয় কৰিছিল। প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ বাহিৰে আনে নিৰ্মাণ কৰা তিনিখন বাংলা ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। তাৰে ভিতৰত প্ৰথম দুখন হল দেৱাৰ (১৯৪৩) আৰু নিলানগুৰিয়া (১৯৪৩)। তেওঁৰ শেষ ছবি হল ১৯৫৩ চনৰ মালঞ্চ।
স্বামীৰ মৃত্যু
১৯৫১ চনত মাত্ৰ ৪৮ বয়সতে প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ তিনি জন পুত্ৰ দেৱ কুমাৰ, ৰজত আৰু প্ৰসুন তেতিয়া প্ৰাপ্ত বয়স্ক হোৱা নাছিল আৰু গৌৰীপুৰ ৰাজ্যয়ে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সন্তানৰ প্ৰাপ্য আৰু স্বীকৃতিৰ বাবে প্ৰভাৱশালী গৌৰীপুৰ ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে আইনী যুঁজঁ দিছিল। পিছলৈ তেওঁ গোচৰত জয়ী হয় আৰু ঘৰ, মাটি-সম্পত্তিৰ সৈতে ধনো লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ শেষৰ ছবি মালঞ্চ সম্পূৰ্ণ কৰে কৰে আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰা আঁতৰি আহে।
পিছলৈ তেওঁ ভাৰত চৰকাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ পৰা ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম পাৰ্বতী হিচাপে সম্বৰ্ধনা লাভ কৰিছিল।
মৃত্যু
২০০৫ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে দক্ষিণ কলকাতাৰ নিজা বাসভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ঢ
ঢ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ চতুৰ্দশ আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত কৰবাত অকণমান হলেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়;স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হবও পাৰে বা নহবও পাৰে। 'ঢ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ঢ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
আইমী বৰুৱা
আইমী বৰুৱা (Aimee Baruah) এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী। তেওঁ কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ লগতে বহুতো ভিচিডি তথা এলবামত অভিনয় কৰিছে।
জন্ম আৰু শিক্ষা
আইমী বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল নগাঁৱত। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম মালা বৰুৱা আৰু পিতৃ স্বৰ্গীয় পূৰ্ণ বৰুৱা। পূৰ্ণ বৰুৱা এগৰাকী আৰক্ষী অধীক্ষক আছিল। আইমী নামটো দেউতাকে দিছিল যাৰ অৰ্থ ফৰাচী ভাষাত সুবাস। আইমী বৰুৱাই অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি চ’ছিয়েল ৱৰ্কছত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অভিনয় জীৱন
আইমী বৰুৱাই ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই অসমৰ সাধুকথা নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰত তেজীমলা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰপিছত অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে বিবেচনা কৰা হৈছিল যদিও বয়স কম হোৱা বাবে শেষ মুহূৰ্তত তেওঁক বাতিল কৰা হয়। তাৰ পিছৰ বছৰতেই অৰ্থাৎ নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়ত আইমী বৰুৱাই প্ৰেম আৰু প্ৰেম ছবিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। যিখন আছিল তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবি। ইয়াৰ পিছত আইমীয়ে কেইবাখনো চিনেমা আৰ ভিচিডিত অভিনয় কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
আইমী বৰুৱাই ৰাজনীতিবিদ পীযুষ হাজৰিকাৰ সৈতে ২০১১ চনৰ ১ অক্টোবৰত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ বৰ্তমান দুটা সন্তান আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ইউছুফ এষ্টেছ
ইউছুফ এষ্টেছ (জন্ম: ১৯৪৪) এজন আমেৰিকান মুছলিম যাজক, যিজনে ১৯৯১ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ পৰা ইছলাম ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছে। তেখেতে ১৯৯০ চনৰ পৰা "যুক্তৰাষ্ট্ৰ কাৰা ব্যুৰো" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ যাজক আছিল। তেখেত ২০০০ চনৰ চেপ্তেম্বৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশ্ব শান্তি সন্মিলন ধৰ্মীয় নেতাসকলৰ মাজত মুছলিমসকলৰ প্ৰতিনিধি আছিল।
জীৱনকাল
ইউছুফ এষ্টেছ অ’হাঅ’ত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে আৰু টেক্সাছৰ হিউষ্টনত এটা এংলো প্ৰাচীন ইংৰাজী ভাষী প্ৰোটেষ্টাণ্ট পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছে। ১৯৯১ চনত মোহাম্মেদ নামৰ এজন মিছৰিয় মুছলিমৰ সৈতে পৰিচিত হৈ তেখেত ইছলাম ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হয়।
ইছলামিক কৰ্মকাণ্ড
২০০৪ চনৰ পৰা ইউছুফ এষ্টেছে ইছলাম চেনেল আৰু পিচ টিভিত নিয়মীয়াকৈ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত উপস্থিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও হুদা টিভিতো তেখেতে বক্তব্য ৰাখে যিটো সাপ্তাহিক ২৪ ঘণ্টা বিভিন্ন ইছলামিক অনুষ্ঠানসহ বিনামূল্যে গোটেই বিশ্বব্যাপী বিভিন্ন দেশত চেটেলাইট আৰু ইণ্টাৰনেটত সম্প্ৰচাৰিত হয়। তেখেতৰ নিজ উদ্যোগত গাইড আচ টিভি নামৰ এটা টিভি চেনেল প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যেটি হ'ল আমেৰিকাৰ প্ৰথম চৌব্বিছ ঘণ্টা সময়তেই প্ৰচাৰিত ইছলামিক টিভি চেনেল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ইছলামী ধৰ্মীয় গুৰু
হাটে বাজাৰে
হাটে বাজাৰে (Hatey Bazarey) ১৯৬৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, খ্যাতিমান বঙালী পৰিচালক তপন সিনহা পৰিচালিত এখন কলাত্মক চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা কৰিছে অসীম দত্তৰ প্ৰিয়া এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰোডাকচন লিমিটেডে। ছবিৰ গল্পৰ মূল উপজীব্য সৎ আৰু অসতৰ মাজত সংঘাত। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে অশোক কুমাৰ আৰু বৈজয়ন্তীমালাই। বৈজয়ন্তীমালাৰ এইখন প্ৰথম বঙালী ছবি। অন্যান্য সহযোগী অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকল হ’ল- অজিতেশ বন্দোপাধ্যায়, ভানু বন্দোপাধ্যায়, সমিত ভঞ্জ, ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ সেনগুপ্ত আৰু গীতা দে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ডাঃ অনাদি মুখাৰ্জী বীৰভূমৰ এখন সৰু জনজাতীয় অধ্যুষিত বজাৰকেন্দ্ৰিক চহৰৰ চিভিল চাৰ্জন। তেওঁ এজন দেৱতুল্য ব্যক্তি। অঞ্চলটোৰ সাধাৰণ জনজাতীয় লোক, যেনে গাভৰু বিধৱা ছিপলি, পাচলি বিক্ৰেতা জগদম্বা, কমলীদিদি আৰু নানীৰ দৰে বসয়ীয়া মহিলা আৰু লগতে জিলা দণ্ডাধীশ আৰু আৰক্ষী অধীক্ষক শ্ৰী পাণ্ডেৰ দৰে অঞ্চলটোৰ বিশিষ্ট লোক, উভয়ে তেওঁক ভাল পায় আৰু সন্মান কৰে। ডাঃ মুখাৰ্জী এজন কাম ভাল পোৱা মানুহ আৰু তেওঁ গাভৰু পত্নী মনুৰ সৈতে বাস কৰে, যাৰ ক্ৰ’নিক হৃদৰোগ আছে।.
তেওঁৰ পত্নী মনুৰ মৃত্যুৰ পিছত ডাঃ মুখাৰ্জীয়ে চৰকাৰী চাকৰি এৰি দিয়ে আৰু তেওঁৰ নিজৰ সঞ্চয় খৰত কৰি দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বাবে ভ্ৰাম্যমাণ ঔষধালয় আৰম্ভ কৰে। তেওঁক সহায় কৰে অৱসৰপ্ৰাপ্ত জজ নুতু বানু, গাড়ীচালক আলী আৰু ছিপলিয়ে। তেওঁৰ চিকিৎসা দলত প্ৰশিক্ষাৰ্থী নাৰ্ছ হিচাপে নিযুক্ত হয়। স্থানীয় ব্যৱয়ায়ী এজনৰ পুত্ৰ, দুৰ্বৃত্ত প্ৰকৃতিৰ লকচমলালে ছিপলিৰ সৈতে কামনা চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলায়।
এদিন নিশা জনজাতীয় উৎসৱ এটা চলি থাকোঁতে লচমনলালে ছিপলিক ধৰ্ষণ কৰে আৰু ডাঃ মুখাৰ্জীয়ে বচাবলৈ যাওঁতে তেওঁক হত্যা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
পাৰ চৰাই
পাৰ চৰাই (Pigeon) পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো অঞ্চলতে পোৱা এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ চৰাই। পাৰই সহজে পোহ মানে আৰু মানুহৰ লগত থাকি ভাল পায়। ই মানুহৰ পোহ মনা প্ৰথম চৰাই। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তিনি হাজাৰমান বছৰৰ আগতেই ইজিপ্টিত পাৰ পোহাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
বিৱৰণ
thumb|right|এজাক পাৰ thumb|পাৰ চৰাই একোটা পাৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১৫ চেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ৮০ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত হয়। পৃথিৱীত প্ৰায় ৩০০ প্ৰকাৰৰ পাৰ পোৱা যায়। তাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰবিধৰ ওজন চাৰি কিলোগ্ৰামলৈকে হ'ব পাৰে।
পাৰৰ শৰীৰটো সুগঢ়িত। ঠেংদুটা, মূৰ আৰু ঠোঁট সৰু। সাধাৰণতে ঠোঁটৰ ৰং ক'লা আৰু ওপৰৰ ঠোঁটটো সামান্য বেঁকা। পাৰৰ বৰণ বগা, মুগা, ক'লা বা ছাই ৰঙৰ হয়। কিছুমান প্ৰজাতি অৱশ্যে উজ্জ্বল বৰণৰো হয়।
বিতৰণ
পৃথিৱীৰ অতি ঠাণ্ডা অঞ্চলসমূহৰ বাহিৰে সকলো ঠাইতে পাৰ আছে।
খাদ্য
ইহঁতে সাধাৰণতে শস্যৰ গুটি, পোক-পতংগ আদি খায়। কিছুমান পাৰৰ গলধনত খোৱাবস্তু জমা ৰাখিব পৰাকৈ এটা টোঁটোলা থাকে।
পৰিব্ৰজন
পাৰৰ কিছুমান প্ৰজাতিয়ে পৰিব্ৰজন কৰে। দেহৰ আকৃতি অনুসৰি পাৰৰ ডেউকাদুখন বেছ ডাঙৰ আৰু শক্তিশালী। ইয়াৰ ফলত পাৰই বেগাই আৰু বহুদূৰলৈ উৰিব পাৰে। পাৰৰ উৰণবেগ ঘণ্টাত ৮০-৯৬ কিলোমিটাৰ পৰ্যন্ত হয়।
মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্ক
প্ৰায় সকলো পাৰই পোহ মানে আৰু গৃহপালিত চৰাইৰূপে মানুহৰ আশ্ৰয়ত ঘৰৰ চিলিং বা নিৰ্দিষ্টকৈ সাজি দি বাহ বা গৰাল আদিত বাস কৰে। ঘৰুৱা পাৰৰ বাহিৰে আনবোৰ পাৰ সাধাৰণতে গছৰ আশ্ৰয়ত থাকে। তাতে সিহঁতে বাহ সাজে। কিছুমানে থিয় গৰা বা মাটিতে বাহ সাজে।
প্ৰাচীন কালত পাৰক বা-বাতৰি সৰবৰাহৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেনেধৰণৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত এটা পাৰই ১,০০০ কিলোমিটাৰলৈকে উৰি গৈ বাতৰি দি আহিব পাৰে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৪-ৰ পৰাই, পাৰৰ দ্বাৰা খবৰ আদান-প্ৰদান কৰাৰ বিষয়ে জনা যায়। দ্বিতীয় মহাসমৰৰ সময়তো পাৰৰ দ্বাৰা বাতৰি সৰবৰাহ কৰা হৈছিল।
সংস্কৃতিত
বগা পাৰক শান্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
ণ
ণ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ পঞ্চদশ আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'ণ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ণ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
যুক্তবৰ্ণ (ণ যোগ)
ণ্‌ + ট = ণ্ট = কণ্টক ণ্‌ + ঠ = ণ্ঠ = কণ্ঠ ণ্‌ + ড = ণ্ড = মণ্ডল ণ্‌ + ঢ = ণ্ঢ ণ্‌ + ণ = ণ্ণ ণ্‌ + ম = ণ্ম ণ্‌ + য় = ণ্য = অৰণ্য
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
পুলক বেনাৰ্জী
পুলক বেনাৰ্জী (Pulak Banerjee) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। শ্ৰব্য কেছেট 'সোঁৱৰণি'ৰ জৰিড়তে তেখেতে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তাৰাপিছত আৰু তেখেতে পিছলৈ উভতি চোৱা নাই। যোৱা পাঁচোটা দশকজুৰি তেখেতে অংসখ্য গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গায়কৰূপে তেখেতে কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৯৯-২০০০ চনত অসম চৰকাৰে পুলক বেনাৰ্জীক শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। ফুলৰে মেলাতে পখীয়ে গীত গায় বেনাৰ্জীৰ এটি জনপ্ৰিয় গীত।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৫০ চনৰ ১ অক্টোবৰৰ দিনা পুলক বেনাৰ্জীয়ে গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ দেউতাৰ নাম আছিল প্ৰভাত বেনাৰ্জী আৰু মাকৰ নাম দুৰ্গাৰাণী বেনাৰ্জী। দেউতাক বৰপেটাৰ আৰু মাক কলিকতাৰ আছিল। বেনাৰ্জীৰ ককাক বৰপেটা থানাৰ অ'চি আছিল। তেখেতৰ বায়েক দিপ্তী চক্ৰৱৰ্তীও এগৰাকী নাম কৰা গায়িকা আছিল। মাক আৰু বায়েকৰ গীত শুনি শুনিয়েই বেনাৰ্জী সংগীতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিল। বায়েকে নিজৰ গীতৰ অনুষ্ঠান সমূহলৈ ভায়েকক লৈ গৈছিল। এইদৰেই গীতৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি ১৯৬৯ চন মানত, প্ৰায় উনৈশ বছৰ বয়সৰপৰা বেনাৰ্জীয়ে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত স্বীকৃত গায়ক ৰূপে গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। পল্টন বজাৰ বেংগলী স্কুলত বেনাৰ্জীয়ে পঢ়া-শুনা কৰিছিল। পিছত অৰ্থনীতি আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয় ৰূপে লৈ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্কুলত পঢ়ি থাকোঁতেই তেখেতে আন্তঃ জিলা সংগীত প্ৰতিযোগিতা সমূহত ভাগ লৈছিল আৰু বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। স্নাতক পঢ়ি থকাৰ সময়তে তেখেত কলেজৰ চিনিয়ৰ সুবীৰ মুখাৰ্জী আৰু সতীশ গোস্বামীৰ সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু বেনাৰ্জীৰ জীৱনত দুয়োগৰাকীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়। সুবীৰ মুখাৰ্জীয়েই প্ৰথম তেখেতক ৰেডিঅ'ত গীত গাবলৈ বুলি নিজে প্ৰ-পত্ৰ পূৰাই আগবঢ়াই নিয়ে।
কৰ্মজীৱন
১৯৭০ চনত বেনাৰ্জীয়ে বেংকৰ কামত যোগদান কৰে। এইখিনি সময়তে হিন্দুস্তান মিউজিকেল কোম্পানীৰপৰা তেখেতৰ প্ৰথমখন এছ পি ৰেকৰ্ড (চ'ৰ্ট প্লে ৰেকৰ্ড) ওলায়। পুলক বেনাৰ্জীয়ে নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱা, হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ দৰে অসমৰ বিখ্যাত গীতিকাৰ সকলৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে তেখেতৰ আত্মজীৱনী জীৱন-জীৱন বৰ অনুপমত বেনাৰ্জীৰ সৈতে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিছে। বেনাৰ্জীয়ে দূৰণীৰ ৰঙ, শ্ৰীমতী মহিমাময়ী, কণিকাৰ ৰামধেনু, শেষ উপহাৰ আদি চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে। তেখেত ঘাইকৈ মে'লডি গীতৰ বাবে জনপ্ৰিয়।
অৱদান
কেন্সাৰ ৰোগী আৰু গৃহহীন সকলৰ বাবে কাম কৰা এটি অনুষ্ঠানৰ উদোক্তা ৰূপে পুলক বেনাৰ্জীয়ে বি বৰুৱা কেন্সাৰ ইন্‌ষ্টিটিউটততো গীত পৰিৱেশন কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
ষড়ভুজ
thumb|সকলো ৰেখা খণ্ড আৰু সকলো কোণ সমান থকা ষড়ভুজৰ নিৰ্মাণ ষড়ভুজ বা ষষ্ঠভুজ ৬ ৰেখা খণ্ড থকা এক বহুভূজ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বহুভুজ
জাপি
জাপি অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বাহক, অসমীয়া জাতি আৰু সংস্কৃতিৰ বিশেষ প্ৰতীক ৰূপে সৰ্বজনবিদিত। প্ৰথমে জাপি দেখিবলৈ টুপিৰ দৰে আছিল। কালক্ৰমত তাৰ আকাৰ, ৰং, সজাৰ অৰ্থাৎ তৈয়াৰী কৰা সঁজুলি ভিন্ন ধৰণৰ হ'ল। বাঁহ, বেত, গছৰ পাত জাপি সজাৰ ঘাই উপকৰণ। কোনো কোনো দেশত গছপাত আৰু জন্তুৰ ছালেৰেও জাপি সজা হয়। ৰূপ-সজ্জাৰ ফালৰপৰা ইয়াৰ ভাগ দুটা-ফুলাম জাপি আৰু উকা জাপি। জাপিৰ ইতিহাস বহু পুৰণি। আগৰ দিনত জাপিৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ জাপি ব্যৱহাৰ হৈছিল। বৰদৈয়া জাপি, সৰুদৈয়া জাপি আদিও আছিল। ইয়াৰোপৰি পানীজাপি, গৰখীয়া জাপি আদিৰ প্ৰচলন আছিল। জাপি সাধাৰণতে টকৌপাতেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।
২০১৭ চনত ভাৰতীয় ডাক বিভাগে ভাৰতীয় মানুহে মূৰত পৰিধান কৰা ১৬ টা টুপিৰ ডাকটিকট প্ৰচলন কৰিছিল য’ত অসমৰ জাপিয়েও স্থান পাইছিল৷
ইতিহাস
হিউৱেন চাঙক ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনে হালিলি নামৰ জাপি এটা উপহাৰ দিছিল। ইয়াৰ পাছত জাপিৰ উল্লেখ চুতীয়া ৰজাৰ ক্ষেত্ৰত পোৱা যায়। ১৫২৩ চনৰ চুতীয়া ৰজা নীতিপালে আহোম ৰজা চুহুংমুঙৰ লগত সন্ধি কৰিবলৈ ৰূপৰ জাপি উপহাৰ দিছিল।   ইয়াৰ পাছত চুহুংমুঙ ৰজাই চুতীয়া ৰাজধানী শদিয়া দখল‌ কৰি বহুতো জাপি লাভ কৰিছিল। চুতীয়া ৰজাৰ দিনত জাপি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ জাপিসজিয়া বুলি এটা খেল ৰাখিছিল যিটো খেলৰ লোকে পাছলৈ আহোম ৰজা সকলৰ কাৰণেও জাপি নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ বাহিৰে মধ্য অসমৰ বাৰ ভূঞা সকলেও জাপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সাতসাৰী বুৰঞ্জীৰ মতে আহোম ৰজা সকলে বচুৱাল, তঙালি আৰু টকৌ-পতীয়া জাপি ভূঞা সকলৰ পৰা ল'বলৈ শিকিছিল। আহোমৰ দিনত ডা-ডাঙৰীয়াসকলে মৰ্য্যাদা অনুসৰি বিভিন্ন জাপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। যেনে- বুঢ়াগোহাঁই, বৰপাত্ৰগোহাঁই, বৰগোহাঁয়ে সোণৰ চুলাৰে পানী জাপি আৰু টুপি জাপি। বৰফুকন সকলে ৰুপৰ চুলাৰ জাপি, উকা বৰজাপি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ শিক্ষা আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ। ই অসম আৰু সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সংক্ৰান্তীয় এক বিশেষ কেন্দ্ৰ। ১৯৯৪ চনৰ ১৭ আগষ্টত গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ স্থাপন কৰা হৈছিল। সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ভিতৰত গুৱাহাটী তাৰকাগৃহই প্ৰথম বিশেষ হাইব্ৰীড তাৰকাগৃহ প্ৰজেকশ্বন ব্যৱস্থা লাভ কৰিছিল। গোটেই ভৰতত প্ৰথমে এই প্ৰযুক্তি নতুন দিল্লীৰ নেহৰু তাৰকাগৃহত ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
অৱস্থান
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ গুৱাহাটী চহৰৰ মাজ-মজিয়াৰ মহাত্মা গান্ধী পথত অৱস্থিত। ই ঐতিহাসিক দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত আৰু গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত।
বিশেষত্ব
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ ইয়াৰ স্থাপত্য আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে জনা যায়। ইয়াৰ বিশেষ গম্বুজ আৰু হেলনীয়া দেৱালে দিগন্ত বা দিকবলয়ৰ ক্ষেত্ৰ পৃথক কৰিছে। তাৰকাগৃহটোত জাপানীজ ছফ্টৱেৰ গ’ট’য়ে যোগান ধৰিছে।দৈনন্দিন প্ৰদৰ্শনীৰ বাদেও তাৰকাগৃহই নিয়মিতভাৱে সন্মিলন, কৰ্মশালা আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন আলোচনাচক্ৰ আৰু প্ৰদৰ্শনী, কুইজ আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে ই বিভিন্ন মহাজাগতিক পৰিঘটনা যেনে সূৰ্যগ্ৰহণ, চন্দ্ৰগ্ৰহণ আদিৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আৰু স্থানীয় জনসাধাৰণৰ বাবে আকাশ নিৰীক্ষণ সম্পৰ্কীয় কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰে। তাৰকাগৃহৰ ভিতৰত এটা পুথিভঁৰালো আছে। বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা নিয়মিত মহাকাশ নিৰীক্ষণ অনুষ্ঠানৰ উপৰিও, গম্বুজ আকৃতিৰ, মূৰৰ ওপৰৰ পৰ্দাত প্ৰদৰ্শন কৰা বিশেষ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠান, তাৰকাগৃহটোৰ মুখ্য আকৰ্ষণ। এই প্ৰদৰ্শনীসমূহ অসমীয়া, হিন্দী আৰু ইংৰাজীত উপলব্ধ।
মডেল আৰু সঁজুলি
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহত বিভিন্ন আকাৰৰ দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ আছে। ইয়াৰ লগতে ইয়াত পলাৰ ছেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল, ইণ্ডিয়ান ৰিমোট চেন্সছিং উপগ্ৰহ আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহৰ মডেল আছে।
প্ৰদৰ্শনীৰ সময়
তাৰকাগৃহৰ প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শনীতে আসনৰ সংখ্যা ১৪১ খন। দিনৰ ১১ বজাত, ১.৩০ বজাত আৰু বিয়লি ৩ বজাত অসমীয়াত আৰু ১২ বজাত আৰু বিয়লি ৪ বজাত ইংৰাজী ভাষাত প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। প্ৰতি মাহৰ ১ তাৰিখ আৰু ১৫ তাৰিখে তাৰকাগৃহ বন্ধ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শনীৰ টিকটৰ মূল্য ৩০ টকা।
অসমৰ অন্যান্য তাৰকাগৃহ সমূহ
যোৰহাট বিজ্ঞানকেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহ অসমৰ দ্বিতীয় তাৰকাগৃহ। ২০১৩ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে তদানীন্তন অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহটো উদ্বোধন কৰে। তদুপৰি কোকৰাঝাৰ তাৰকাগৃহ আৰু বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, নলবাৰী আৰু উত্তৰ লক্ষিমপুৰ উপ-আঞ্চলিক তাৰকাগৃহ আৰু বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আৰু মাজুলী, কলিয়াবৰ, আমিনগাঁও, বঙাইগাঁও, ডিফু আৰু শিলচৰত ছটা নতুন তাৰকাগৃহ নিৰ্মাণৰ ইতিমধ্যে পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:তাৰকাগৃহ
আদালত (চলচ্চিত্ৰ)
আদালত (Adalat) ১৯৭৬ত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। লাচিত চিত্ৰমৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ দিলীপ ডেকাৰ। সঙ্গীত জীতু-তপনৰ। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে জৰ্জ বেকাৰ দীনেশ দাস, অনুপমা ভট্টাচাৰ্য আদিয়ে। ডকাইতৰ জীৱনৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে। এনে বিষয়ত নিৰ্মিত এইখন প্ৰথম অসমীয়া ছবি। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ হিন্দী সংলাপ সংযোজন কৰা হৈছে। হিন্দী সংলাপ সংযোজন কৰাৰ দিশেৰেও আদালত প্ৰথম অসমীয়া ছবি।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এদিন নিশা ডকাইত বাদলে সত্য দুৱৰাৰ ঘৰত সোমায় তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ। কিন্তু এটা শিশুক দেখি দুৱৰাক হত্যা নকৰিলে আৰু শিশুটোক অপহৰণ কৰি লৈ গুচি আহিল। শিশুটোক বন্দুক মৰা, ঘোঁৰাত উঠা আদি সকলো শিকোৱা হ’ল। ডাঙৰ হৈ এই শিশুটোৱে হ’ল ইন্দ্ৰজিত, দুখীয়া-নিছলাৰ ত্ৰাণকৰ্তা।
এদিন হঠাৎ ভূপেন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ সৈতে বাদলৰ দেখা-সাক্ষাৎ হয়। পূৰ্বৰ শত্ৰুতা থকা চৌধুৰীক দেখি বাদলৰ মনত প্ৰতিশোধৰ অগনি জ্বলি উঠে। চৌধুৰীৰ একমাত্ৰ ছোৱালী ৰূপা। বাদলে ভাবিলে, এই ৰূপাই চৌধুৰীক বশ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায়।
পিছলৈ সত্য দুৱৰাৰ এজনী ছোৱালী হয়- ৰীতা। ৰূপা তাইৰ কলেজীয়া বান্ধৱী। বেৰিষ্টাৰ হাজৰিকাৰ তোলনীয়া পুতেক তথা ওকালতিৰ সহযোগী বিমললৈ ৰীতাক বোৱাৰী কৰি নিম বুলি আঙুঠি পিন্ধাই থলে।
কিন্তু আঙুঠি পিন্ধোৱাৰ ৰাতি ৰীতা ঘৰত আছিলনে, ৰীতা আৰু বিমলৰ বিয়াখন হৈ উঠিল নে, বাদলৰ প্ৰকৃত পৰিচয় কি, কিয় তেওঁ সত্য দুৱৰাক হত্যা কৰিবলৈ গৈ শিশুটিক অপহৰণ কৰি আনিলে, ভূপেন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক কি- এনেবোৰ ৰহস্যঘন বিষয়েৰে আদালত ছবিখনৰ কাহিনীভাগ গঢ় লৈছে।
সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালনা জীতু-তপনৰ। গীতৰ সংখ্যা ৬টা। গীত লিখিছে নুৰুল হক, দৰ্পনাথ শৰ্মা আৰু নৱকান্ত বৰুৱাই।
বাহ্যিক সংযোগ
ইউটিউৱত আদালত ছবি গীত সংকলন ৱেবচাইটত আদালতৰ গীত
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৭৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মৰক্কোৰ নাৰী
মৰক্কোৰ নাৰীসকলৰ (Women in Morocco) ইতিহাসত উত্তৰ-পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ দেশ মৰক্কোত ইছলামৰ আগমনৰ আগৰ, সময়ত আৰু পিছৰ জীৱন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এটা ভুল ধাৰণা আছে যে, ইয়াতেই হাৰেম গঠন হয় বা এই দেশত নাৰীৰ ব্যৱহাৰ আৰু অধিকাৰৰ এক সাৰ্বজনীন নিয়ম আছে। কিছুমান পৰিয়ালে অধিক প্ৰাচীন, আমাজিগ ৰীতি-নীতি মানি চলে।
ফ্ৰান্সৰ পৰা মৰক্কোৰ স্বাধীনতাৰ পিছত মৰক্কোৰ মহিলাসকলে ধৰ্মতকৈ অধিক শিক্ষাদানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, বিজ্ঞান আৰু অন্যান্য বিষয়লৈও শিক্ষা সম্প্ৰসাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০০৪ চনত মুডাৱানা নামেৰে জনাজাত আইনী সংহিতা প্ৰৱৰ্তনৰ লগে লগে মৰক্কোৰ মহিলাসকলে নিজৰ স্বামীক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰাৰ, সন্তানৰ তত্ত্বাৱধান, শিশুৰ পোহপাল দিয়াৰ অধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ মালিক আৰু উত্তৰাধিকাৰীত্ব লাভ কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।
ফ্ৰান্সৰ পৰা স্বাধীনতাৰ পিছত ১৯৫৬ চনলৈকে মৰক্কোৰ বৰ্তমানৰ সীমান্ত আৰু জাতি ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে সত্তাক স্বীকৃতি দিয়া নহ’লেও কেইবা শতিকাজুৰি চলি থকা ইয়াৰ গঠনত তাত থকা মহিলাসকলে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে। মৌখিক পৰম্পৰা আৰু কাহিনীসমূহ প্ৰেৰণ কৰাৰ ভূমিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠানৰ ভেটি গঢ়ি তোলালৈকে, ঔপনিৱেশিকতাবাদক প্ৰতিহত কৰাত তেওঁলোকৰ অৱদানলৈকে, আৰু মৰক্কো ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত ক্ষমতাৰ পদবী গ্ৰহণ কৰালৈকে, মৰক্কোত মহিলাসকলে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু কৰি আছে।
মৰক্কোত আমাজিগ মহিলা
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰব বিজয়ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা মৰক্কোত ইছলাম প্ৰসাৰৰ পূৰ্বে মৰক্কো এটা অঞ্চলৰ অংশ আছিল য'ত বেছিভাগেই অ-আৰব আমাজিগ জনসংখ্যা আছিল। চতুৰ্থ, ৫ম আৰু ষষ্ঠ শতিকাৰ বিভিন্ন আমাজিগ জনগোষ্ঠীক মেট্ৰিলিনিয়াল বুলি কোৱা হয়, যেনে: চাহাৰা আৰু চাহেল অঞ্চলৰ টুয়াৰেগ জনগোষ্ঠী। সেই হিচাপে আমাজিগ মহিলাসকলে স্থানীয় সম্প্ৰদায়ত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ ঐতিহাসিক উদাহৰণ হ’ল: উত্তৰ আফ্ৰিকালৈ আৰব সম্প্ৰসাৰণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া আমাজিগ মহিলা সামৰিক নেত্ৰী কাহিনাৰ জীৱন।
বাৰ্বাৰ সংস্কৃতিৰ গহনা হৈছে খিলঞ্জীয়া আমাজিগ লোকে বসবাস কৰা অঞ্চলত মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে পিন্ধা পৰম্পৰাগত গহনা। দীৰ্ঘদিনীয়া সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰি এনে জাতি-জনগোষ্ঠীৰ ৰূপৰ মিস্ত্ৰীসকলে তেওঁলোকৰ মহিলা গ্ৰাহকক শোভা বঢ়াবলৈ জটিল গহনা তৈয়াৰ কৰিছিল। পৰম্পৰাগত গ্ৰাম্য আমাজিগ গহনা সাধাৰণতে ৰূপৰ আছিল আৰু ইয়াত প্ৰথমে কাপোৰৰ বাবে ক্লাচপ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা বিশৃংখল ত্ৰিকোণীয় ফাইবুলা ব্ৰ'চৰ লগতে নেকেলেচ, ব্ৰেচলেট, কাণফুলি আৰু অনুৰূপ বস্তুও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
সাহিত্য, জ্ঞান উৎপাদন, কলাত্মক প্ৰকাশ
১৯৫৬ চনত ফ্ৰান্সৰ পৰা স্বাধীনতাৰ পিছত মৰক্কোৰ মহিলাসকল জ্ঞান উৎপাদন আৰু কলাত্মক প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত আগৰণুৱা আছিল—আৰু এই সকলোবোৰেই উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক মৰক্কোৰ পৰিচয়ৰ ধাৰণা আৰু ধাৰণাক সূক্ষ্ম কৰি তুলিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, মৰক্কোত লিংগ অধ্যয়নৰ জ্ঞান উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত ফাতিমা মাৰ্নিছিয়ে এগৰাকী সমালোচনাত্মক ব্যক্তি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ইংৰাজী ভাষাত কল্পকাহিনীৰ কিতাপ প্ৰকাশ কৰা প্ৰথমজন মৰক্কোৰ লেখিকা হিচাপেও মৰক্কোৰ ওপৰত সাহিত্যৰ জনপ্ৰিয় ব্যক্তিত্ব হিচাপে পৰিগণিত হৈছে লাইলা লালামী। তেওঁলোকৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে প্ৰাধান্য লাভ কৰা আন মৰক্কোৰ মহিলাসকলৰ ভিতৰত লেইলা আবুজেইদ, লতিফা বাকা, খনাটা বেননৌনা, ফাৰিদা ডিউৰী, আৰু বাহা ট্ৰেবেলছি আদি উল্লেখযোগ্য।
মৰক্কোৰ মহিলা শিল্পীসকলেও আঞ্চলিক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, য’ত আছিল লালা এছাইডি, সমীৰা ছাইদ, আমেল বেণ্ট, নাজাত আটাবু, দৌনিয়া বাটমা, আৰু নাইমা ছামিহ আদি।
ৰাজনীতিত নাৰী
শিল্প আৰু সাহিত্যৰ উপৰিও মৰক্কোৰ মহিলাসকলে সমসাময়িক ৰাজনীতি গঢ় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজহুৱাভাৱে জড়িত হৈ আহিছে। ১৯৬১ চনত ইউনিয়ন প্ৰগ্ৰেছিষ্ট ডেছ ফেমছ মেৰ’কেইনছ মৰক্কোৰ প্ৰথম একচেটিয়া মহিলা সংগঠনৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। প্ৰয়াত ৰজা দ্বিতীয় হাছানৰ প্ৰয়াত ভগ্নী ৰাজকুমাৰী লাল্লা আইচা ইউনিয়ন নেচনেল ডেছ ফেমছ মেৰ’কেইন নামৰ আন এটা মহিলা সংগঠনৰ সভানেত্ৰী আছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত মৰক্কোত মহিলাৰ অধিকাৰৰ কাৰ্য্য আগবঢ়াই নিয়াৰ লক্ষ্যৰে আন বিভিন্ন মহিলা সংগঠনৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, যেনে ডেম'ক্ৰেটিক এছ'চিয়েচন অৱ মৰক্কো মহিলা আৰু ইউনিয়ন ডি ল'একচন ফেমিনিন।
হাৰাশাস্তি
মৰক্কোৰ মহিলাসকলে ৰাজহুৱা স্থানত ওলাই গ’লে প্ৰায়ে হাৰাশাস্তি সহ্য কৰিবলৈ বাধ্য হয়। প্ৰায়ে যৌন নিৰ্যাতনে ‘নাম আহ্বান’ৰ (Name Calling) ৰূপ লয়। এই নিৰ্যাতনমূলক, নাৰীবিদ্বেষী সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ মৰক্কোৰ কেইবাগৰাকীও মহিলাই তেওঁলোকৰ নিৰ্যাতনকাৰীৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে। কেফেত বহি থকাৰ সংস্কৃতিত বহুদিনৰ পৰা পুৰুষৰ আধিপত্য আছিল। শেহতীয়া দুটা দশকৰ ভিতৰতহে মাৰাকেচ, টেংগিয়াৰ, ৰাবাট বা কাছাব্লাংকা আদি চহৰৰ কেফেত পুৰুষৰ সৈতে মহিলাসকলক বহি থকা দেখাটো সামাজিকভাৱে গ্ৰহণযোগ্য হৈ উঠিল। মহিলাৰ সুৰক্ষা সুনিশ্চিত কৰিবলৈ, আৰু নিৰ্যাতনকাৰীক শাস্তি দিয়াৰ বাবেও আইন ৰক্ষাৰ দাবী উত্থাপন হৈছে। যদিও এখন আইনে মহিলাসকলক নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, আচল সমস্যাটো হ'ল ইয়াক অনুসৰণ বা প্ৰয়োগ কৰাৰ কোনো স্পষ্ট উদ্দেশ্য নাই। ২০১৮ চনত সমগ্ৰ মৰক্কোতে হাকাউই আইন নামেৰে জনাজাত এখন আইন কাৰ্যকৰী হয়, যাৰ খচৰা বাছিমা হাকাউইয়ে প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত ৰাজহুৱা স্থানত যৌন নিৰ্যাতন নিষিদ্ধ কৰাৰ লগতে বলপূৰ্বক বিবাহ নিষেধাজ্ঞা আৰু কিছুমান বিশেষ ধৰণৰ হিংসাৰ বাবে অধিক কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হৈছে। কিন্তু ইয়াক সমালোচনা কৰা হৈছিল যে ইয়াৰ বাবে ভুক্তভোগীয়ে সুৰক্ষা লাভ কৰিবলৈ অপৰাধমূলক বিচাৰৰ বাবে দাখিল কৰিব লাগিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
ত
ত অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ১৬ নং আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক’ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ’বও পাৰে বা নহ’বও পাৰে। 'ত'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ত' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
যুক্তবৰ্ণ (ত যোগ)
ত্ + ক = ত্ক/ৎক = উত্কল/উৎকল ত্ + খ = ত্খ/ৎখ = উত্খান/উৎখান ত্ + ত = ত্ত = বৃত্ত ত্ + থ = ত্থ = উত্থান ত্ + ন = ত্ন = ৰত্ন ত্ + প = ত্প/ৎপ = তাত্পর্য/তাৎপর্য ত্ + ব = ত্ব = তত্ব ত্ + ম = ত্ম = আত্মা ত্ + য় = ত্য = সত্য ত্ + ৰ = ত্ৰ = মিত্ৰ ত্ + ল = ত্ল/ৎল = কাত্লা/কাৎলা ত্ + স = ত্স/ৎস = ভার্ত্সনা/ভার্ৎসনা ত্ + ৰ + উ = ত্ৰু = শত্ৰু
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
জীৱনৰ সৰাপাত
জীৱনৰ সৰাপাত (Jiwanar Sarapat) অসমীয়া লেখক তথা সমাজকৰ্মী কিৰণময়ী বৰাৰ স্মৃতিকথা। কিতাপখন অসমৰ এটি পুৰণি প্ৰকাশন গোষ্ঠী বাণী মন্দিৰে প্ৰকাশ কৰিছে আৰু পৰিৱেশন কৰিছে উজ্জ্বল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ আৰু মনাস্মৃতা হাজৰিকা, লাৱণ্য প্ৰকাশে। ২০১১ চনত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল। মুঠ নিৰানব্বৈ পৃষ্ঠাৰ কিতাপখনৰ বেটুপাত কৰিছে প্ৰাঞ্জল চোলাধৰাই।
লেখক পৰিচয়
কিৰণময়ী বৰা অসমৰ এগৰাকী শিক্ষক, সমাজকৰ্মী আৰু লেখক। বৰা জাতীয়তাবাদী নেতা তথা সমাজকৰ্মী নিবাৰণ বৰাৰ সহধৰ্মিনী আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ৰে কটন কলেজৰ স্নাতক আছিল। পাণবজাৰ স্থিত ৰাজাবালা দাসৰ ছাত্ৰী নিবাসত থাকি তেওঁ কটন কলেজত পঢ়িছিল আৰু সেই সময়তে ৰাজাবালা দাসে গুৱাহাটীত প্ৰথমখন ছোৱালী মহাবিদ্যালয় সন্দিকৈ কলেজ আৰম্ভ কৰিছিল। কিৰণময়ী বৰাই ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী উচ্চ ইংৰাজী ছাত্ৰী বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা দি ১৯৩৯ চনত প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰিছিল। তেওঁ ক্ৰমে শিৱসাগৰ আৰু ডিগবৈ তেল কোম্পানীৰ ছোৱালী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী ছোৱালী হাইস্কুলত শিক্ষক ৰূপে যোগদান কৰিছিল। তেওঁ বাৰ্দ্ধাৰ সেৱাগ্ৰামত শিক্ষকতাৰ চৰকাৰী প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। সেৱা গ্ৰামৰ নৱ শিক্ষা মহাত্মা গান্ধী আৰু জাকিৰ হুছেইনক আদৰ্শ ৰূপে লৈ প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। পথাৰত খেতি কৰা, যঁতৰত সূতা কটা, বিভিন্ন বিষয়ৰ সাধাৰণ সভাত যোগদান কৰা, কুষ্ঠ ৰোগীক পৰিচৰ্যা কৰা আৰু চিকিৎসা প্ৰদান আদি এই প্ৰশিক্ষণৰ অন্তৰ্গত আছিল। কিৰণময়ী বৰাই খোৱাং মধ্য ইংৰাজী বিদ্যলয়ক হাইস্কুল পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰা আৰু ডিব্ৰুগড় আমোলাপট্টি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় চৰকাৰীকৰণ কৰাত আগ-ভাগ লৈছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁ চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সুদীৰ্ঘ জীৱনকাল তেওঁ স্বাধীনতা আন্দোলনকে ধৰি ভাষা আন্দোলন, বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন, শ্ৰমিক আন্দোলন, গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ আন্দোলন আদি অতি ওচৰৰ পৰা দেখিছিল আৰু স্বামী নিবাৰণ বৰা আৰু পুত্ৰ ভাস্কৰ বৰাই ৰাজনৈতিক বন্দী ৰূপে কেইবাবাৰো কাৰাবাস খাটিব লগা হোৱা বাবে তেওঁৰ জেল-হাজোতৰ অভিজ্ঞতাও হৈছিল। বিশিষ্ট লেখক অৰুন্ধতী দত্ত কিৰণময়ী বৰাৰ জীয়ৰী। কটন কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক তথা বিশিষ্ট অসমীয়া লেখক দেৱেন দত্ত তেওঁৰ জোঁৱায়েক।
বিষয়-বস্তু
এই স্মৃতিকথাখনত কিৰণময়ী বৰাই তেওঁৰ জীৱনকালত দেখা অসমৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক প্ৰেক্ষাপটৰ অস্থিৰ অৱস্থাৰ চাক্ষুস বৰ্ণনা কৰিছে। অসমৰ ভাষা আন্দোলন, বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন, শ্ৰমিক আন্দোলন, ৰে’লৱে ডিভিজন আন্দোলন আদিৰ ভালেখিনি তথ্য এই আত্মজীৱনীমূলক কিতাপখনত সন্নিৱিষ্ট হৈছে। লেখকৰ জীৱন সংঘাতৰ লগতে সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সংঘাতৰো কিছু উমান কিতাপখনত পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
১৯৬৪ চনৰ নিগাটা ভূমিকম্প
১৯৬৪ চনৰ নিগাটা ভূমিকম্প হৈছিল জাপানৰ স্থানীয় সময় অনুসৰি ১৩:০১ বজাত (০৪:০১ গ্ৰিনিজ মান সময়]) ১৬ জুনত। ভূমিকম্প মান আছিল ৭.৫ বা ৭.৬ । এই ভূমিকম্পটোৱে নিগাটা চহৰৰ বহুত ক্ষতি সাধন কৰে সেয়ে এই ভূমিকম্পটোক নিগাটা ভূমিকম্প বোলা হয় । নিগাটা ভূমিকম্পত চহৰখনত বহুত ঠাইত মাটিৰ তৰলীকৰণ ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভূমিকম্প শ্ৰেণী:জাপান
দুৰ্গা বড়ো
দুৰ্গা বড়ো (Durga Boro) হ'ল ১৯৮৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ কোকৰাঝাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন ফুটবল খেলুৱৈ। তেওঁ ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগত নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চিৰ হৈ ফৰৱাৰ্ড স্থানত খেলে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আই-লীগত শ্বিলং লাজঙৰ হৈ খেলে।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
কোকৰাঝাৰ চহৰৰপৰা ৬ কিলোমিটাৰ নিলগৰ গেন্দ্ৰাবিল নামৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হয়। পিতৃৰ নাম সুন্দৰছিং বড়ো আৰু মাতৃৰ নাম ফুলশ্ৰী বড়ো। দুৰ্গাৰ লগতে ঘৰখনৰ আটাইকেইটা সন্তানেই সৰুৰেপৰা খেল-ধেমালিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ৰাজেন্দ্ৰ বড়োৱে তিনিবাৰকৈ সুব্ৰত কাপ খেলাৰ লগতে ভগ্নী প্ৰতিমা বড়োৱেও ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আৰ্চাৰীত যথেষ্ট সুনাম অৰ্জন কৰিছে। কনিষ্ঠ ভাতৃ কপিল বড়োৱে গোৱা ফুটবল একাডেমীত ফুটবলৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি আছে।
ক্ৰীড়াজীৱন
সৰু অৱস্থাতেই তেওঁ ফুটবল খেলা আৰম্ভ কৰে, কিন্তু তেওঁৰ প্ৰথম ডাঙৰ প্ৰতিযোগিতাখন আছিল ১৯৯৯ চনৰ সুব্ৰত কাপ, য'ত তেওঁ ১৪-অনূৰ্ধ্ব শাখাত কোকৰাঝাৰ HNMP স্কুলৰ হৈ অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ অসমৰ হৈ ১৪-অনূৰ্ধ্ব আৰু ১৬-অনূৰ্ধ্ব শাখাৰ সুব্ৰত কাপত খেলাৰ উপৰিও ২০০২ আৰু ২০০৩ চনৰ ১৬-অনূৰ্ধ্ব ভাৰতীয় শিবিৰৰো অংশ আছিল।
অইল ইণ্ডিয়া
২০০৪ চনত, দুৰ্গা বড়োৱে দুলিয়াজানস্থিত অইল ইণ্ডিয়া এফ চিৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয় আৰু দলৰ হৈ আই-লীগ দ্বিতীয় ডিভিজনত অংশগ্ৰহণ কৰে। অইল ইণ্ডিয়াৰ হৈ তেখেতে অসম ৰাজ্যিক প্ৰিমিয়াৰ লীগতো অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
চাৰ্চিল ব্ৰাডাৰ্ছ
দুৰ্গা বড়োৱে ২০০৯-১০ বৰ্ষত চাৰ্চিল ব্ৰাডাৰ্ছৰ হৈ আই-লীগত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
মুম্বাই টাইগাৰ্ছ
২০১২ চনৰ জুলাইত দুৰ্গা বড়ো মুম্বাইৰ নৱগঠিত ফুটবল ক্লাব মুম্বাই টাইগাৰ্ছ এফ চিৰ (প্ৰশিক্ষক- বিমল ঘোষ) লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। ২০১৩ চনৰ ২৪ এপ্ৰিল তাৰিখে আই-লীগৰ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ অন্তিম ৰাউণ্ডত লাংচনিং এফ চিৰ বিৰুদ্ধে টাইগাৰ্ছ ১-৩ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়, য'ত টাইগাৰ্ছৰ হৈ একমাত্ৰ গ'লটো আছিল দুৰ্গা বড়োৰ। ২৭ এপ্ৰিলত অন্তিমখন খেলত তেওঁ ভৱানীপুৰ এফ চিৰ বিৰুদ্ধে ইনজুৰী-টাইমত গ'ল দিয়ে আৰু টাইগাৰ্ছ ৩-৫ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।
শ্বিলং লাজং
২০১৪ চনত মুম্বাই টাইগাৰ্ছ এফ চি বন্ধ হয় আৰু সেই বছৰৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে শ্বিলং লাজঙে মুম্বাই টাইগাৰ্ছৰপৰা ঋণ হিচাপে দুৰ্গা বড়োৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়।
নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড
ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ গুৱাহাটী ফ্ৰেন্সাইজি নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড দলে লীগৰ প্ৰাৰম্ভিক বৰ্ষৰ (২০১৪) বাবে বড়োৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। এই বৰ্ষৰ ২৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে চেন্নায়ন দলৰ বিৰুদ্ধে খেলৰ ১০ মিনিটত তেওঁ এই লীগত নিজৰ প্ৰথমটো গ'ল দিয়ে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰেণী:নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ
কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ
কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ (৭ নৱেম্বৰ, ১৮৭৮ - ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫২) অসমৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ। তেওঁ এগৰাকী সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ। শৰ্মা বৰদলৈক অসমীয়া ভাষাত অপেৰা ৰচনা কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি বুলি অভিহিত কৰা হয়। অসমীয়া আধুনিক গীত, লোকসংগীত আদিকে ধৰি অসমীয়া জিকিৰৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰতো তেখেতৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। তেওঁৰ গীতত প্ৰকৃতিৰ সুষমা-বৰ্ণনা, জাতীয়তাবাদ আৰু দেশপ্ৰেমৰ সুৰ শুনিবলৈ পোৱা যায়। ইংৰাজ চৰকাৰৰ সংগীত প্ৰচাৰ বিভাগৰ সঞ্চালকৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁ অসমৰ বহুকেইগৰাকী শিল্পীক প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাত সহায় কৰিছিল।
শিক্ষা
১৮৯৬ চনত কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা (এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা)ত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰপিছত এফ এ পঢ়িবলৈ কলিকতাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজলৈ যায়।
সংগীতজগতত প্ৰৱেশ
কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ সংগীত জীৱন মঙলদৈতে আৰম্ভ হৈছিল। সংগীতাচাৰ্য লক্ষ্মীৰাম বৰুৱাৰ সান্নিধ্যত তেওঁ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। ক্লৰিয়'নেটৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নাগাৰালৈকে প্ৰায়বোৰ বাদ্য-যন্ত্ৰয়েই তেওঁ বজাব পাৰিছিল। কুৰুৱা অঞ্চলত তেওঁ নাগাৰাক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল বুলি ক'ব পাৰি। সাহিত্যিক বেণুধৰ ৰাজখুৱাই মঙলদৈত আৰম্ভ কৰা 'মঙলদৈ মজলিছ' নামৰ সভাৰ এগৰাকী অন্যতম সদস্য আছিল কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ। সেইসময়ত তেওঁ মঙলদৈ হাইস্কুলৰ শিক্ষক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। বেণুধৰ শৰ্মাই ৰচনা কৰা বাঁহী নামৰ সংকলনখনত সন্নিৱিষ্ট গীতবোৰত কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে সুৰ সংযোজন কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
বাঁহীৰ পিছত বেণুধৰ ৰাজখোৱাৰ পুথি সৰু ল'ৰাৰ গানৰ গীতত তেওঁ সুৰ সংযোজন কৰে। তাৰপিছত পদ্মধৰ চলিহা, মিত্ৰদেৱ মহন্ত, ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা আদি ব্যক্তিসকলৰ কিছুমান গীত তেওঁ সুৰেৰে সজায়। চাকৰিসূত্ৰে অসমৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমি ফুৰোঁতে তেওঁ সুৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু সেই সুৰ অসমীয়া আধুনিক গীতত প্ৰয়োগ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত 'সুৰবিজয়' গীতি-নাটিকাখনত শৰ্মা বৰদলৈয়ে শুকনাৰায়ণী, মাহুৰ, বৰো কৌ, দুৰ্গাবৰী মালশ্ৰী আদি কেইবাটাও পুৰণি সুৰ নতুনকৈ প্ৰচলন কৰিছিল।
বাদ্যযন্ত্ৰী হিচাপেও তেখেতে সুখ্যাতি লভিছিল। ১৯০৭ চনত তেজপুৰৰ বাণ থিয়েটাৰত লক্ষ্মীনাথ বৰুৱাই আৰম্ভ কৰা আৰ্কেষ্ট্ৰা পাৰ্টিত তেওঁ বেহেলা বজাইছিল। সেই পাৰ্টিত জ্যোতিপ্ৰসাদৰ পিতৃ পৰমানন্দ আগৰৱালাকে ধৰি অসমৰ বহুকেইগৰাকী প্ৰখ্যাত শিল্পী জড়িত আছিল।
কামৰূপীয় সংগীতৰ ই নৱতম ধাৰা সৃষ্টি কৰিবলৈ যত্নপৰ হোৱা কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে দীৰ্ঘদিনীয়া গৱেষণাৰ অন্তত 'কামৰূপীয় সংগীত' আৰু 'সুৰ পৰিচয়' নামৰ গ্ৰন্থ দুখন লিখি উলিয়াইছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কেইবাখনো গীতি আলেখ্যও লিখি উলিয়াইছিল। অসমীয়া ভাষাত একাধিক অপেৰা সৃষ্টি কৰি তেওঁ অসমৰ সংগীত জগতলৈ নতুন চিন্তাৰ আমদানি ঘটাইছিল। তেওঁ সৃষ্টি কৰা কেইখনমান অপেৰা হৈছে-
১৯৪৬ চনত তেওঁ 'জাগৰণী' নামৰ এখনি গীতৰ সংকলন উলিয়াইছিল। এইখন সংকলনত আজান ফকীৰৰ প্ৰায় একুৰি জিকিৰ সন্নিৱিষ্ট হৈছিল। তেওঁ গ্ৰাম'ফোনত ৰেকৰ্ডিং কৰা গীতসমূহত এডিথ্ আৰমিনা, ওৱালাং, চুনী মিঞা, তৰুণ হাজৰিকা, বন্দনা বৰুৱা, ৰাজবালা দেৱী, সমৰ দেকে ধৰি বহুতো শিল্পীয়ে কণ্ঠ নিগৰাইছিল। তেতিয়াৰ ৰক্ষণশীল সমাজ ব্যৱস্থাৰ কঠোৰ বাধা-নিষেধক প্ৰতিহত কৰি কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে অসমৰ চুকে-কোণে থকা বহুতো সাংগীতিক প্ৰতিভাক ৰাইজৰ মাজলৈ উলিয়াই আনিছিল।
গীতিকাৰ হিচাপে কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ অনন্য খ্যাতি আছে। তেওঁৰ গীতত প্ৰকৃতি বন্দনা, দেশপ্ৰেম, জাতীয়তাবোধ, ভ্ৰাতৃত্ববোধ আদিৰ সুৰ উজ্জ্বল ৰূপত শুনিবলৈ পোৱা যায়। সেই সময়ত আকাশবাণীযোগে প্ৰচাৰিত হোৱা ৰাইজৰ মেলঅনুষ্ঠানত তেওঁ লিখা 'ৰাইজ মোৰ ৰজা ঐ' গীতটিয়ে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গীতটোত কণ্ঠদান কৰিছিল সাৰদা শৰ্মাই। নামে মন্দাকিনী,সৰগৰে পৰা/গায় সমীৰণে ধীৰে ধীৰে/নাচে তৰুলতা তেওঁৰ আন এটি জনপ্ৰিয় গীত। এই গীতটি তেওঁ ১৯২৬ চনত লিখিছিল। তেওঁৰ আন কেইটিমান শ্ৰুতিমধুৰ গীত হৈছে-
নাৰীৰ অধিকাৰ
নাৰীৰ অধিকাৰ (Women's rights) হৈছে বিশ্বজুৰি মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে দাবী কৰা অধিকাৰ আৰু প্ৰাপ্য। এই দাবী আৰু অধিকাৰে ১৯ শতিকাত নাৰী অধিকাৰ আন্দোলন আৰু ২০ আৰু একবিংশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ ভিত্তি গঠন কৰিছিল। কিছুমান দেশত এই অধিকাৰসমূহ আইন, স্থানীয় ৰীতি-নীতি আৰু আচৰণৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠানিক বা সমৰ্থিত হয়, আনহাতে কিছুমান দেশত ইয়াক আওকাণ আৰু দমন কৰা হয়।
মহিলাৰ অধিকাৰৰ ধাৰণাসমূহৰ সৈতে সাধাৰণতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ভিতৰত আছে শাৰীৰিক অখণ্ডতা আৰু স্বায়ত্তশাসনৰ অধিকাৰ, যৌন হিংসাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ অধিকাৰ, ভোটদান, ৰাজহুৱা পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱা, আইনী চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰা, পৰিয়াল আইনত সমান অধিকাৰ থকা, কৰ্মৰ সুযোগ, উচিত মজুৰি বা সমান দৰমহা, প্ৰজনন অধিকাৰ থকা, সম্পত্তিৰ মালিক হোৱা, আৰু শিক্ষা।
মেছ'পটেমিয়া
thumb|কবি এনহেডুয়ানাক চিত্ৰিত কৰা প্ৰাচীন চুমেৰিয়ান বেছ-ৰিলিফ প্ৰতিকৃতি প্ৰাচীন চুমেৰৰ মহিলাসকলে সম্পত্তি ক্ৰয়, মালিক, বিক্ৰী আৰু উত্তৰাধিকাৰীৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিব পাৰিছিল। তেওঁলোকে বাণিজ্যত জড়িত হ'ব পাৰিছিল, আৰু আদালতত সাক্ষী হিচাপে সাক্ষ্য দিব পাৰিছিল। তথাপিও তেওঁলোকৰ স্বামীয়ে তেওঁলোকক মৃদু উলংঘাৰ বাবে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰিছিল,আৰু বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা স্বামীয়ে সহজেই আন এগৰাকী মহিলাক পুনৰ বিয়া কৰাব পাৰিছিল, যদিহে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নীয়ে তেওঁৰ কোনো সন্তান জন্ম নিদিয়ে।
ইজিপ্ত
right|thumb|মেট্ৰ’পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টত প্ৰদৰ্শিত মহিলা ফেৰাউন হাটচেপছুটৰ মূৰ্তি। প্ৰাচীন মিচৰত মহিলাসকলেও আইনৰ অধীনত পুৰুষৰ দৰেই অধিকাৰ লাভ কৰিছিল, অৱশ্যে সঠিক প্ৰাপ্য সামাজিক শ্ৰেণীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। মাটিৰ সম্পত্তি মাতৃৰ পৰা কন্যালৈ মহিলা শৃংখলত
ত নামি আহিছিল আৰু মহিলাসকলে নিজৰ সম্পত্তি নিজেই পৰিচালনা কৰাৰ অধিকাৰ আছিল। প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ মহিলাসকলে কিনিব পাৰিছিল, বিক্ৰী কৰিব পাৰিছিল, আইনী চুক্তিৰ অংশীদাৰ হ’ব পাৰিছিইচ্ছাপত্ৰৰইলৰ নিষ্পত্তিকাৰী আৰু আইনী নথি-পত্ৰৰ সাক্ষী হ’ব পাৰিছিল, আদালতৰ গোচৰ তৰিছিল আৰু সন্ততুলি্তক ল’ব পাৰিছিল।
ভাৰত
বৈদিক যুগৰ আৰম্ভণিতে মহিলাসকলে জীৱনৰ সকলো দিশতে পুৰুষৰ সমান মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। প্ৰাচীন ভাৰতীয় ব্যাকৰণবিদ পতঞ্জলি আৰু কাত্যায়নৰ গ্ৰন্থৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে প্ৰথম বৈদিক যুগত নাৰী শিক্ষিত আছিল। ঋগ্বেদিক সময়ৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে নাৰীয়ে পূৰ্ণবয়স্ক বয়সত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল আৰু সম্ভৱতঃ স্বয়ংভাৰ বা গন্ধৰ্ব বিবাহ নামৰ প্ৰথাত নিজৰ স্বামী বাছনি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত স্বাধীন আছিল।
গ্ৰীচ
যদিও প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ চহৰ ৰাজ্যসমূহত বেছিভাগ মহিলাৰ ৰাজনৈতিক আৰু সম অধিকাৰৰ অভাৱ আছিল, প্ৰাচীন যুগলৈকে তেওঁলোকে এক নিৰ্দিষ্ট গতিবিধিৰ স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল। প্ৰাচীন ডেলফি, গৰ্টিন, থেছালি, মেগাৰা আৰু স্পাৰ্টাত মহিলাসকলে মাটিৰ মালিক হোৱাৰ তথ্যও আছে, যিটো সেই সময়ত ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় ৰূপ আছিল। কিন্তু Archaic যুগৰ পিছত পদাধীকাৰীসকলে লিংগ পৃথকীকৰণ আইন প্ৰণয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত মহিলাৰ অধিকাৰ হ্ৰাস পায়।
চীন
right|thumb|[[:e:Foot binding|ভৰি বান্ধি ৰখা,দশম শতিকাৰ পৰা ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ ভিতৰত চীনা মহিলাসকলৰ ওপৰত সাধাৰণতে প্ৰয়োগ কৰা প্ৰথা। ছবিখনত দুখন বান্ধি থোৱা ভৰিৰ এক্স-ৰে দেখা গৈছে।]] সমগ্ৰ ঐতিহাসিক আৰু প্ৰাচীন চীনৰ মহিলাসকলক নীচ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু কনফুচিয়াছ আইনৰ ভিত্তিত তেওঁলোকক আইনী মৰ্যাদা আছিল। সাম্ৰাজ্যবাদী চীনত "তিনিটা আজ্ঞাবহতা"ই কন্যাক পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ, পত্নীক স্বামীৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ আৰু বিধৱাসকলক পুত্ৰৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ প্ৰচাৰ কৰিছিল। মহিলাসকলে ব্যৱসায় বা ধন-সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী হ'ব নোৱাৰিছিল আৰু এনে আৰ্থিক উদ্দেশ্যত পুৰুষে পুত্ৰক তুলি ল'বলগীয়া হৈছিল। সাম্ৰাজ্যবাদী আইনখনৰ শেষৰ ফালেও সাতটা ভিন্ন ধৰণৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছিল। যদিহে পত্নীয়ে পুত্ৰ জন্ম দিব নোৱাৰে, ব্যভিচাৰ কৰে, শহুৰেকৰ আজ্ঞা অমান্য কৰে, অত্যধিক কথা কয়, চুৰি কৰে, ঈৰ্ষান্বিত হয় বা কোনো দুৰাৰোগ্য বা ঘৃণনীয় ৰোগ বা বিকাৰত ভুগি থাকে তেন্তে তেওঁক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হ'ব পাৰে। কিন্তু স্বামীৰ বাবেও সীমা আছিল – যেনেঃ নাৰীয়ে য