cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মায়া মাকৈ দেৱতা
নাৰী আৰু পুৰুষ দেৱতা
দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ধানৰ দৰে, বা প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ ঘেঁহুৰ দৰে মায়া মৌখিক পৰম্পৰাত মাকৈক সাধাৰণতে নাৰী হিচাপে ব্যক্তিত্ব কৰা হয় কইনা বন্দীৰ জৰিয়তে এই নাৰীগৰাকীক অধিগ্ৰহণ কৰাটো মায়াসকলৰ অন্যতম মৌলিক আখ্যান। ইয়াৰ বিপৰীতে প্ৰাক-স্পেনিছ মায়া অভিজাত শ্ৰেণীয়ে মাকৈক মূলতঃ পুৰুষ হিচাপে গণ্য কৰা যেন লাগে। ধ্ৰুপদী কালত দুটা পুৰুষ ৰূপত তেওঁক ভাগ কৰা হৈছিল: এজন পত্ৰযুক্ত মাকৈৰ দেৱতা আৰু এজন মুণ্ডন কৰা। তথাকথিত মাকৈ গছত পত্ৰযুক্ত দেৱতাৰ নিবাস। ইয়াৰ মাকৈসমূহ দেৱতাৰ মূৰৰ দৰে আকৃতিৰ। তিনিখন মায়া চিহ্নলিপিৰ গ্ৰন্থত পত্ৰযুক্ত প্ৰকাৰটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আৰু দেৱতা E বুলি লেবেল লগোৱা এক পুৰুষ মাকৈৰ দেৱতা দেখা যায়। পত্ৰযুক্ত মাকৈ দেৱতা একমাত্ৰিক গছ-গছনিৰ আত্মা হোৱাৰ বিপৰীতে মুণ্ডন কৰা মাকৈ দেৱতাৰ কাৰ্য্যসমূহ অধিক বৈচিত্ৰ্যময়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মায়া সভ্যতা শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
কাৰ্শলা সাপ
কাৰ্শলা সাপ (Bronzeback, বৈজ্ঞানিক নাম: Dendrelaphis tristis) দক্ষিণ এছিয়াত দেখা পোৱা এবিধ গছ সাপ (tree-snake)-ৰ প্ৰজাতি।
বিৱৰণ
কাৰ্শলা সাপ এবিধ দীঘল সাপ, ইয়াৰ মূৰটো জোঙা আৰু ব্ৰঞ্জৰ বৰণৰ এডাল আঁচ ইয়াৰ পিঠিয়েদি তললৈ গৈছে।
বিতৰণ
এই সাপবিধ দক্ষিণ এছিয়াৰ হিমালয় পৰ্বতৰ পাদদেশ আৰু দক্ষিণ ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
বাসস্থান
কাৰ্শলা সাপে ঘাইকৈ গছৰ ডালে পাতে বাস কৰে। ইয়াৰ গাৰ মুগা বৰণৰ বাবে এই সাপবিধ গছৰ সৈতে মিলি থাকে।
আচৰণ
এই সাপবিধ প্ৰায় সকলো সময়তে অস্থিৰ হৈ থাকে। মাটি তথা গছ সকলোতে ই খুবেই খৰকৈ চালচলন কৰিব পাৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাপ
জুক’ উপত্যকাৰ বনজুই (২০২০-২০২১)
বিৱৰণ
জুক’ উপত্যকা হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যত অৱস্থিত এক বিস্তৰ স্পৰ্শকাতৰ বনাঞ্চল৷ এই অঞ্চলটো সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৪৫২ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ জুক’ উপত্যকা জৈৱবৈচিত্ৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত অতিকৈ সমৃদ্ধ৷ এই অৰণ্যত বহুতো সংকটাপন্ন উদ্ভিদ, প্ৰাণী আৰু চৰাই চিৰিকটি পোৱা যায়৷ ইয়াত পোৱা জুক’ লিলি নামৰ ফুলবিধ এই উপত্যকাৰ বাহিৰে অন্য ক’তো দেখিবলৈ পোৱা নাযায়৷ তাৰোপৰি এই উপত্যকাত নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক চৰাই আৰু সংকটাপন্ন প্ৰজাতি ব্লাইথছ্ ট্ৰ’গ’পান ( Blyth's tragopan) দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এই উপত্যকা পৰ্য্যটনৰ দিশৰ পৰা অতিকৈ জনপ্ৰিয়৷
জুক’ উপত্যকাৰ সীমাত মণিপুৰ ৰাজ্যৰ গভীৰ অৰণ্যৰ (old-growth forest) ৰে আৱৰি থকা মাউন্ট টেম্পু (Mount Tempü) অৱস্থিত ৷ এই উপত্যকাত পূৰ্বেও কেইবাবাৰো বনজুই সংঘটিত হৈছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে ২০০৬ চনত বনজুয়ে উপত্যকাটোৰ দক্ষিণে বিছ কিলোমিটাৰ জুৰি ক্ষতিসাধন কৰিছিল৷ তেনেদৰেই ২০১৮ চনত পৰ্য্যটকৰ অসাবধানতাৰ ফলত সংঘটিত হোৱা এক জুয়ে উপত্যকাৰ এক বিস্তৰ অংশৰ ক্ষতি সাধন কৰিছিল৷ এই উপত্যকাৰ অংশবিশেষৰ স্বত্ব লৈ নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰৰ মাজত সীমাবিবাদ অব্যাহত আছে৷
সাম্প্ৰতিক বনজুই ২০২০ চনৰ ২৮ বা ২৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে আৰম্ভ হোৱা বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ এই জুই নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত থাকোতেই জুই উপত্যকাৰ দক্ষিণ আৰু পশ্চিমে বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ কেইদিনমানৰ ভিতৰতে জুইকুৰাই মণিপুৰৰ মাউন্ট টেম্পু স্পৰ্শ কৰেগৈ৷ ২ জানুৱাৰীৰ দিনা মণিপুৰৰ চৰকাৰেও আকাশী পথেৰে জুইৰ প্ৰকোপ কমোৱাৰ চেষ্টা আৰম্ভ কৰে৷ শীতকালিৰ শুকান বতৰ আৰু উপত্যকাৰ শুকান জোপোহা বাঁহগছৰ অৱস্থিতিয়ে জুই দ্ৰুত সম্প্ৰসাৰণত প্ৰভাৱ পেলোৱা বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ তাৰোপৰি তীব্ৰ বতাহেও জুইৰ প্ৰকোপ বঢ়োৱাত বৰঙণি যোগালে৷ বাতৰিত প্ৰকাশ পোৱা মতে এই বনজুইৰ তীব্ৰতা আৰু বিস্তৃতি ইমান খৰতকীয়া যে জুক’ উপত্যকাৰ পৰা প্ৰায় ত্ৰিছ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী ক’হিমাৰ পৰাও এই জুই দেখা পোৱা গৈছিল৷
ধ্বংস
Local tribal council leaders reported that areas of old-growth forest around Mount Tempü, as well as flora and fauna in the Dzüko Valley, had been damaged. Manipur Chief Minister N Biren Singh reported after an aerial survey of the fire that it had "...spread quite extensively and caused serious damage on this part of mountain range." State officials from Nagaland and Manipur both confirmed that areas of old-growth forest had been destroyed by the wildfire, causing possible harm to local biodiversity. Manipur government officials stated that as of 4 January 2021, 200 acres of forest had been destroyed by the fire.
নিয়ন্ত্ৰণ
The initial response to the wildfire was led by local residents, and a group of 130 volunteers, accompanied by forest officials attempted to control the fire before it reached Mt. Iso across the state border, in Manipur, and damaged the old-growth forest in that region. Manual attempts to control the fire were not successful because of the steep terrain, which required firefighters to trek for several kilometers before they could reach the site of the fire.
Following unsuccessful attempts to contain the fire locally, the state of Nagaland deployed 200 firefighter and sought assistance from the Indian Army and the National Disaster Response Force (NDRF). The NDRF airlifted a team of firefighters, along with helicopters containing fire-fighting equipment, to the Dzüko Valley. In total, seven NDRF teams were deployed, with four in Manipur and three at Nagaland. Firefighting efforts were assisted by 300 local volunteers.
By 2 January 2020, the wildfire had spread across the state border of Nagaland and into Manipur, and the Manipur Government deployed air and ground forces to fight the fire. On 2 January 2020, police and military officials, along with state government officials stated that the fire had been brought under control. However, on 4 January 2020, Nagaland government officials confirmed that the wildfire had not been controlled and that they were hoping to have it under control in a few days. Strong winds inhibited firefighting efforts during this period, and access to areas of the wildfire was difficult to obtain because of the mountainous terrain.
On 3 January 2020, four Indian Air Force helicopters were deployed to assist in firefighting operations, and reported that the fire had been partially controlled in the Dzüko Valley but continued to spread in Manipur, and around Mount Tempü. A fireline of five kilometers had been cut by volunteer forces in the Dzüko Valley, which helped contain the fire within Nagaland.
On 9 January 2020, Nagaland State Forest Department officials reported that the fire had been brought under control after ten days of fire-fighting, and that firefighting teams would continue operations to ensure that the fire was completely extinguished, for a few more days. The Indian Air Force continued with the aerial survey.
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:বনজুই
চিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ ব’ৰ্ড অফ ইণ্ডিয়া
চিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ ব’ৰ্ড অফ ইণ্ডিয়া (চমুকৈ ছেবি) বা ভাৰতীয় প্ৰতিভূতি আৰু বিনিময় বোৰ্ড হৈছে ভাৰতৰ চিকিউৰিটি অৰ্থাৎ ঋণপত্ৰৰ বজাৰখনৰ নিয়ন্ত্ৰণকাৰী এক প্ৰতিষ্ঠান। ১৯৮৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা ছেবিৰ হাতত চিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ ব’ৰ্ড অফ ইণ্ডিয়া আইন ১৯৯২-ৰ অধীনত ১৯৯২ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত আইনী ক্ষমতাসমূহ প্ৰদান কৰা হয়।
ইতিহাস
১৯৮৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে ব’ৰ্ডখনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে যদিও ১৯৯২ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত চিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ ব’ৰ্ড অফ ইণ্ডিয়া আইন ১৯৯২ সংসদে গৃহীত কৰাৰ পিছতহে উক্ত আইনখনৰ অধীনত ইয়াক আইনী ক্ষমতাসমূহ প্ৰদান কৰা হয়। ছেবিৰ মূখ্য কাৰ্যালয় মুম্বাইৰ বান্দ্ৰা কাৰ্লা কমপ্লেক্সত অৱস্থিত। ইয়াৰ উত্তৰ, পুব, দক্ষিণ আৰু পশ্চিম অঞ্চলৰ ক্ষেত্ৰীয় কাৰ্যালয়সমূহ যথাক্ৰমে নতুন দিল্লী, কলকাতা, চেন্নাই আৰু আহমদাবাদত অৱস্থিত।
ছেবি প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ আগতে কেপিটেল ইচ্যুছ আইন ১৯৪৭-ৰ অধীনত কন্ত্ৰ’লাৰ অফ কেপিটেল ইচ্যুছ নামৰ সংস্থাটো চিকিউৰিটি বজাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণকাৰী ভূমিকাত আছিল।
প্ৰথমাৱস্থাত ছেবি আইনী ক্ষমতা থকা এক অনা-আইনী সংস্থা আছিল। ১৯৯৫ চনত ছেবি আইনৰ সংশোধনীৰ যোগেদি ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠানটোক অতিৰিক্ত আইনী ক্ষমতা প্ৰদান কৰে।
ছেবি মুঠ ন জন সদস্যৰে গঠিত।
ক্ষেত্ৰীয় কাৰ্যালয়সমূহৰ উপৰিও জয়পুৰ আৰু বাংগালোৰত ছেবিৰ স্থানীয় কাৰ্যালয় আছে।
দায়িত্ব আৰু কাৰ্যাৱলী
ছিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ ব’ৰ্ড অফ ইণ্ডিয়াৰ ভূমিকা শীৰ্ষক অনুচ্ছেদত কাৰ্যাৱলীৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে "...ঋণপত্ৰত বিনিয়োগকাৰীসকলৰ স্বাৰ্থৰ সুৰক্ষা আৰু ছিকিউৰিটি বজাৰ তথা ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়সমূহৰ উন্নতি আৰু নিয়ন্ত্ৰণ"।
ছেবি নিম্নলিখিত ছিকিউৰিটি বা ঋণপত্ৰৰ বজাৰখনৰ তিনিটা মূল উপাদানৰ প্ৰতি দায়িত্বশীল:
ছেবিয়ে মূলতঃ তিনিটা দিশত কাৰ্যসমূহ চলাই নিয়ে: প্ৰতিষ্ঠানটোৱে - অৰ্থাৎ ছেবি একে সময়তে আইনকৰ্তা, বিচাৰকৰ্তা আৰু কাৰ্যকৰ্তা। ছেবিৰ তিনিগৰাকী সদস্যৰে গঠিত এক বিচাৰালয়ো (Securities Appellate Tribunal) আছে আৰু ইয়াৰ বৰ্তমানৰ মূৰব্বী ব’ম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ জে পি দেৱধৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
মৰ্য্যদা
মৰ্যাদা হ’ল এজন ব্যক্তিৰ নিজৰ স্বাৰ্থত মূল্য আৰু সন্মান পোৱাৰ অধিকাৰ, আৰু নৈতিক ব্যৱহাৰৰ অধিকাৰ।
উদাহাৰণ
সংবিধানৰ মৰ্য্যাদা অক্ষুণ্ন ৰাখিবলৈ আমি চেষ্টা কৰিব লাগে।
লীলা গগৈ
ড॰ লীলা গগৈ (Dr. Lila Gogoi; ১৯৩০-১৯৯৪) এজন বিশিষ্ট সাহিত্যিক, বুৰঞ্জীবিদ, গ্ৰন্থকাৰ, শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক, উপ-সভাপতি, কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ সদস্য, অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পৰিভাষা প্ৰণয়ন সমিতিৰ সদস্য, অসম পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ সঞ্চালক আছিল। ১৯৯৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ মৰিগাঁও বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল ।
জন্ম
শিৱসাগৰৰ হাতীমূৰীয়া গাঁৱৰ চেৰেকাপাৰাত ১৯৩০ চনৰ ২৫ নবেম্বৰ তাৰিখে ড॰ লীলা গগৈৰ জন্ম হয়।
পৰিয়াল
ড॰ লীলা গগৈৰ পিতৃৰ নাম ধনীৰাম গগৈ আৰু মাতৃৰ নাম কমলা গগৈ। তেওঁ ১৯৬৫ চনত চন্দ্ৰপ্ৰভা বুঢ়াগোহাঁইৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ দুগৰাকী কন্যা যথাক্ৰমে-জুৰি গগৈ আৰু লনি গগৈ।
শিক্ষা
১৯৩৫ চনত চেৰেকাপাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৩ চনত শিৱসাগৰ চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ গণিত আৰু উচ্চ অসমীয়া সহ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পাছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৫০ চনত সংস্কৃত বিষয়ত লেটাৰসহ প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উৰ্ত্তীন হয়। একাদিক্ৰমে ১৯৫৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আই এ, ১৯৫৮ চনত সম্পূৰ্ণ প্ৰাইভেট শিক্ষক পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে স্নাতক আৰু ১৯৬২ চনত সম্পূৰ্ণ প্ৰাইভেট শিক্ষক পৰীক্ষাৰ্থী হিচাপে অসমীয়া সাহিত্য বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে। ১৯৮২ চনত অসমীয়া বুৰঞ্জী সাহিত্যৰ সমালোচনাত্মক অধ্যয়ন বিষয়ৰ গৱেষণাৰ বাবে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট সন্মান লাভ কৰে।
কৰ্ম জীৱন
লীলা গগৈয়ে ১৯৫১ চনত শিৱসাগৰ টাউন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁ গড়গাঁও মহাবিদ্যালয়, শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপেও আছিল। ১৯৫৪ চনত অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগত গৱেষক হিচাপে সুবিধা পোৱা গগৈয়ে ১৯৫৬-৫৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোকসংস্কৃতি গৱেষণা আৰু জনজাতীয় সংস্কৃতি বিভাগত গৱেষক হিচাপে নিযুক্তি পায়। এই সময়ছোৱাতে তেওঁ 'নতুন অসমীয়া' কাকতৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বভাৰো গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৩ চনত আকাশবাণী (গুৱাহাটী)ত 'স্পকেন ৱৰ্ড প্ৰডিউচাৰ' হিচাপে চাকৰিত যোগ দিয়া লীলা গগৈয়ে প্ৰয়োজনৰ তাগিদাত ভালেমান গীত আৰু গীতি কবিতাও ৰচনা কৰে। তেওঁ তেওঁ ১৯৭৮-৮০ ত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰধান সম্পাদক, ১৯৮০-৮১ত উপসভাপতি থকাৰ উপৰিও ১৯৫৬ চনৰ সাহিত্য সভাৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ সদস্য আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ বঙাইগাঁও অধিৱেশনৰ বুৰঞ্জী সন্মিলনৰ সভাপতি আছিল। ১৯৬৮ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপক হিচাপে যোগ দিয়ে। ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈকে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহ অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰাৰ উপৰিও ওপৰঞ্চিভাৱে সমন্বয় সমিতিৰ সচিবৰ দায়িত্ব পালন কৰে। ১৯৯০ চনত উক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ 'প্ৰফেছাৰ' পদ পোৱাৰ পিছত বছৰেকমান শিক্ষাদান কৰি অৱসৰ লয়। ১৯৯১-৯৩ সময়চোৱাত অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ পূৰ্ণকালীন সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ ৬০তম অধিৱেশনৰ অৰ্থাৎ ১৯৯৪ চনৰ মৰিগাঁও বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল।
সাহিত্য কৰ্ম
ৰচনাৱলী
ইংৰাজী সংকলন
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
আসাম বেংগল ৰেলৱে
আসাম বেংগল ৰেলৱে (Assam Bengal Railway, চমুকৈ ABR) ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ আৰম্ভণি কালৰ এটা ৰেলৱে কোম্পানী আছিল। বেংগল এণ্ড আসাম ৰেলৱেৰ পূৰ্বসূৰী এই কোম্পানীটোৰ কাৰ্যকাল আছিল ১৮৯২ চনৰ পৰা ১৯৪২ চনলৈ।
ইতিহাস
অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ উন্নয়নৰ হকে অসম বেংগল ৰেলৱে কোম্পানী ১৮৯২ চনত গঠিত হয়। আসাম বেংগল ৰেলৱেই অসমৰ চাহ বাগিছা আৰু কয়লা খনি অধ্যুষিত অঞ্চলবোৰক চিটাগং বন্দৰৰ সৈতে সংযোজিত কৰে; যাতে সহজে অসমৰ চাহ আৰু কয়লা বিদেশলৈ লৈ যাব পৰা যায়।
উত্তৰসূৰী
১৯৪২ৰ ১ জানুৱাৰীত আসাম বেংগল ৰেলৱেক ব্ৰিটিছ ভাৰত চৰকালৈ হস্তান্তৰ কৰি নতুনকৈ গঠিত বেংগল এণ্ড আসাম ৰেলৱেত (B&A Railway) অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়। বেংগল-আসাম ৰেলৱেত ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ৰেলৱে,'বেংগল-দুৱাৰ ৰেলৱে', যোৰহাট প্ৰভিঞ্চিয়েল ৰেলৱে, চাপৰমুখ-শিলঘাট ৰেলৱে, 'কাটাখাল-লালাবজাৰ ৰেলৱে' আদি আন বহুকেইটা কোম্পানীকো চামিল কৰা হয়। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ লগে-লগে বেংগল এণ্ড আসাম ৰেলৱেৰো বিভাজন হ'ল। এই ৰেলৱেৰ এটা বৃহত্তৰ অংশ, ২৬০৩.৯২ কিলোমিটাৰ পৰিল পূব পাকিস্তান আৰু বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত। এটা অংশ সংযুক্ত কৰা হ'ল পূব ৰেলৱেৰ সৈতে। বাকী অংশটোক আসাম ৰেলৱে নামকৰণ কৰি পাণ্ডুত মুখ্য কাৰ্যালয় স্থাপন কৰা হয়।
১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ ফলত ভাৰতত ভাগত পৰা ব্ৰড গ'জ ৰেলপথখিনি ইষ্ট ইণ্ডিয়া ৰেলৱেত অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়। বেংগল-আসাম ৰেলৱেৰ অসম আৰু উত্তৰ বঙ্গত থকা মিটাৰ গ'জ ৰেলপথখিনিক লৈ আসাম ৰেলেৱে গঠন কৰা হয়। আসাম ৰেলৱেৰ মুখ্য কাৰ্যালয় পাণ্ডুত স্থাপন কৰা হয়।
১৯৫২ চনত ভাৰতীয় ৰেলক প্ৰশাসনিক সুবিধাৰ বাবে ৬টা জ'নত বিভক্ত কৰা হয়। সেই সূত্ৰে অৱধ-তিৰহুট ৰেলৱে, বোম্বে বৰোডা এণ্ড চেণ্ট্ৰেল ইণ্ডিয়া ৰেলৱেৰ ফটেহপুৰ জিলা আদিকে ধৰি আসাম ৰেলৱেৰ ২৮৫৭ কিলোমিটাৰ পথ পূৰ্বোত্তৰ ৰেলৱে জ'নত অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়। ১৯৫৮ চনত পূৰ্বোত্তৰ ৰেলৱেৰ বিভাজন ঘটাই উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱে গঠন কৰা হয়। আনহাতে ইষ্ট ইণ্ডিয়া ৰেলৱেৰ অন্তৰ্ভূক্ত হোৱা পূৰ্বৰ বেংগল-আসাম ৰেলৱেৰ ব্ৰডগ'জ ৰেলপথখিনি পূব ৰেলৱে জ'নত (Eastern Railway Zone) চামিল হয়।
আনহাতে পূব পাকিস্তান বা বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱা ৰেলপথখিনিক ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ৰেলৱে নাম দিয়া হয়। ১৯৬১ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে এই নাম সলাই পাকিস্তান ইষ্টাৰ্ণ ৰেলৱে কৰা হয়। বাংলাদেশ গঠন হোৱাৰ পাছত ই হয়গৈ বাংলাদেশ ৰেলৱে।
ৰেলপথ
আসাম বেংগল ৰেলৱেই ১৮৯১ চনত বঙ্গৰ পূব অঞ্চলত ৰেলপথ বহুওৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ১৮৯৫ চনত বৰ্তমান বাংলাদেশৰ চিটাগং আৰু কুমিল্লাৰ মাজত ১৫০ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘৰ ৰেলপথচোৱা চলাচলৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। কুমিল্লা-আখাউৰা-কুলাৰা-বদৰপুৰ শাখা মুকলি কৰা হয় ১৮৯৬-১৮৯৮ চনৰ ভিতৰত। পাছলৈ এই পথচোৱা লামডিঙলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয়। ১৯০০ চনত গুৱাহাটীলৈ এটা শাখা ৰেলপথ তৈয়াৰ কৰা হয়। ১৯০২ চনত এই পথটো তিনিচুকীয়ালৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয় আৰু ১৯০৩ চনত ইয়াক ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলপথৰ সৈতে সংযোজিত কৰা হয়। একেটা বছৰতে আসাম বেংগল ৰেলৱেই লকচমৰ পৰা নোৱাখালিলৈয়ো এটা শাখা ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল পৰিবহণ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুপ্ত ৰেল কোম্পানী শ্ৰেণী:বাংলাদেশ শ্ৰেণী:অসমৰ পৰিবহণ
মণিপুৰ উচ্চ ন্যায়ালয়
মণিপুৰ উচ্চ ন্যায়ালয় হৈছে ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ উচ্চ ন্যায়ালয়। ভাৰতৰ সংবিধান আৰু উত্তৰ-পূব অঞ্চল (পুনৰ সংগঠন) আইন, ১৯৭১ত উপযুক্ত সংশোধন কৰি, ২০১৩ চনৰ ২৫ মাৰ্চত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ আসন মণিপুৰৰ ৰাজধানী ইম্ফলত। প্ৰথম মুখ্য ন্যায়াধীশ ন্যায়াধীশ অভয় মনোহৰ সপ্ৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে গৌহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এখন বিচাৰপীঠৰ অধিকাৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ওপৰত আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উচ্চ আদালত
একিলিছ
thumb|right|300px|একিলিছে হেক্টৰৰ মৃতদেহ চোঁচৰাই ফুৰোৱাৰ দৃশ্য (অষ্ট্ৰিয়াৰ কৰ্ফু নগৰীৰ একিলিয়ন প্ৰসাদৰ এখন ফ্ৰেস্ক'ৰপৰা গ্ৰীক কিংবদন্তিমতে একিলিছ (Achilles) (Ἀχιλλεύς, Akhilleus, ) হৈছে ট্ৰ'জান যুদ্ধৰ এজন নায়ক আৰু হোমাৰৰ ইলিয়াদৰ শ্ৰেষ্ঠ যোদ্ধা। একিলিছক এজন উপদেৱতাৰূপে গণ্য কৰা হয়; তেওঁৰ মাক থেটিছ আছিল এগৰাকী পৰী আৰু দেউতাক পেলিয়াছ আছিল মাইৰমিডনৰ ৰজা।
একিলিছক তেওঁৰ মাতৃয়ে অমৰ কৰাৰ মানসেৰে ষ্টাইক্স নদীত ডুবাই দিছিল। এই কাৰ্যত একিলিছৰ শৰীৰ শক্তিশালী হৈ পৰে, কিন্তু মাকে ভৰিৰ গেৰোহাত ধৰি ৰখাৰ বাবে সেই অংশটো দুৰ্বল হৈ থাকি যায়। ট্ৰয়ৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনত একিলিছে ১২ খন কাষৰীয়া নগৰ দখল কৰিছিল। কিন্তু পিছলৈ ৰজা আগামেম্ননৰ (Agamemnon) লগত একিলিছৰ মনোমালিন্য হয় আৰু তেওঁ আৰু যুদ্ধ নকৰাৰ ঠিৰাং কৰে। তেওঁ সম্বন্ধীয়া ভায়েক পেট্ৰ'ক্লুছক নিজৰ বৰ্মখিনি পিন্ধি যুদ্ধ কৰাৰ অনুমতি দিয়ে। ট্ৰয়ৰ ৰাজকুমাৰ হেক্টৰে (Hector) পেট্ৰ'ক্লুছক হত্যা কৰাৰ পিছত একিলিছ যুঁজলৈ উভতে। তেওঁ হেক্টৰক হত্যা কৰি ট্ৰয়ৰ চাৰিওফালে মৃতদেহটো চোঁচৰাই ফুৰায়। হোমাৰে একিলিছৰ অন্তেষ্টিক্ৰিয়াৰ উল্লেখ কৰিছে যদিও মৃত্যুৰ সবিশেষ প্ৰকাশ কৰা নাই। পিছৰ কালৰ গ্ৰীক কবি আৰ্কটিনাছৰ (Arctinus) ৰচনাত পোৱা যায় যে হেক্টৰৰ ভায়েক পেৰিছে ভৰিৰ একিলিছৰ ভৰিৰ গেৰোহালৈ কাঁড় নিক্ষেপ কৰি তেওঁক হত্যা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
মণিপুৰৰ জিলাসমূহ
মণিপুৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ইয়াৰ ৰাজধানী ইম্ফাল। মণিপুৰক নখন প্ৰশাসনিক জিলাত বিভক্ত কৰা হৈছে।
প্ৰশাসন
জিলাসমূ্হ প্ৰশাসনিক বিষয়া হৈছে জিলা দণ্ডাধিকাৰী অথবা জিলা উপায়ুক্ত। ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন চৰকাৰী বিভাগে জিলা দণ্ডাধিকাৰী অথবা জিলা উপায়ুক্তক জিলাখন সূচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰাত সহায় কৰে।
জিলাখনৰ আইন সম্বন্ধীয় বিষয়সমূহ পুলিছ অধীক্ষকে (Superintendent of Police) পৰিচালনা কৰে।
জিলাসমূ্হ
মণিপুৰৰ নখন জিলা হৈছে:
বসুন্ধৰা (চলচ্চিত্ৰ)
বসুন্ধৰা (The Earth) হৈছে, ২০১০ চনৰ ১৫ জানুৱাৰী তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া বোলছবি। সুৰভি এন্টাৰপ্ৰাইজৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু হীৰেন বৰা পৰিচালিত এই ছবিখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰা শিল্পী সকল হৈছে বৰষা ৰাণী বিষয়া, সৌৰভ হাজৰিকা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া ইত্যাদি। ছবিখনে ৫৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ সন্মান লাভ কৰে। ।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
হাতী আৰু মানুহৰ সংঘাটৰ আধাৰত বসুন্ধৰাৰ কাহিনীভাগ ৰচনা কৰা হৈছে। সুন্দৰপুৰৰ বনভূমিৰ আবাসিক অঞ্চলত প্ৰায়ে প্ৰায়ে হাতীয়ে আক্ৰমণ চলায়। হাতী-মানুহৰ এই সংঘাটৰ সমাধান বিচাৰি এটা বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত সংবেদনশীল, মেধাবী আৰু সাহসী ছোৱালী বসুন্ধৰাই সুন্দৰপুৰত পদাৰ্পন কৰে। বসুন্ধৰা স্থানীয় যুৱক, সাংবাদিক অৰ্জুনৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। অৰ্জুনেই তাইক বনঞ্চালত চলি থকা সকলো অবৈধ কাৰ্য-কলাপৰ বিষয়ে অৱগত কৰে। অৰ্জুনে লগতে জনায় যে ঠিকাদাৰ তথা স্থানীয় মাফিয়া বিকাশ বৰুৱাৰ এটা শিলৰ কুৱেৰী আছে আৰু তাৰবাবে প্ৰয়োজনীয় শিল আহৰণ কৰিবলৈ বনভূমিৰ ভিতৰত বিস্ফোৰণ ঘটোৱা হয়। সেই শব্দত ভয় খাই হাতীবোৰে আবাসিক অঞ্চলত আক্ৰমণ চলায়।
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও থীমচংটোত কণ্ঠ দিছে তৰালী শৰ্মাই। থীমচংটোৰ ৰচনা বিৰিঞ্চি কুমাৰ মেধিৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
[ইউটিউৱত বসুন্ধৰা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মা
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মা (১০ জানুৱাৰী ১৯৩০ - ৯ জুন ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ, বেহেলাবাদক আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বেহেলা বাদ্য বিশাৰদ উপাধিৰে বিভূষিত হোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া। তেওঁ যোৰহাট সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী ছবি 'সন্ধ্যাৰাগ' আৰু 'ইতিহাস'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল। সাহিত্যাচাৰ্য মিত্ৰদেৱ মহন্তয়ে ৰচনা কৰা অসম সাহিত্য সভাৰ আদৰণি গীত 'চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী'ৰ স্বৰলিপি ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে সৃষ্টি কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩০ চনৰ ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে যোৰহাট জিলাৰ গৰিয়াহাবিত ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মাৰ জন্ম হয়। বৰ্তমান এই অঞ্চল যোৰহাটৰ লহপহীয়াত অৱস্থিত। তেওঁৰ পিতৃ গোপাল চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃ চন্দ্ৰপ্ৰভা দেৱী। গোপাল চন্দ্ৰ শৰ্মা যোৰহাট সংগীত বিদ্যালয়ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। শৈশৱৰ পৰায়ে তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰতি বিশেষ ৰাপ আছিল। সেয়ে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা শেষ কৰি ১৯৪৭ চনত যোৰহাট সংগীত বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। ১৯৫২ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ পৰা 'মৰিচ কলেজ অফ হিন্দুন্থানী মিউজিক’ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত অৱস্থিত ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ত বেহেলা শিক্ষাৰ বাবে ৬০ টকীয়া জলপানি লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৫৬-৫৭ চনৰ ভিতৰত ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বেহেলা বাদ্য বিশাৰদ উপাধিৰে বিভূষিত হোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বাদ্য বিশাৰদ স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া। সেইসময়ত তেওঁ বিখ্যাত তবলা ওস্তাদ মুন্না খানৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। তেওঁ লক্ষ্ণৌত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে ‘জনমভূমি’ৰ সংবাদদাতা ৰূপেও সেৱা আগবঢ়াইছিল।
কৰ্মজীৱন
লক্ষ্ণৌৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰি ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে অসমলৈ ঘূৰি আহে। তেওঁ ১৯৫৮ চনত সংগীত শিক্ষা সমাপ্ত কৰি অসম কলেজ অফ মিউজিক, গুৱাহাটীত সংগীত শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ১৯৫৯ চনত তিতাবৰৰ জনতা কলেজত সংগীত শিক্ষক ৰূপে যোগদান কৰে। তাৰপিছত ১৯৬২ চনত তেওঁ যোৰহাটৰ স্নাতকোত্তৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৮৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ ১৯৬৯ চনৰ পৰা বেহেলাৰ একমাত্ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁ যোৰহাট সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্বও গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ এসময়ত বাদ্যশিল্পী হিচাপে পণ্ডিত পট্টবৰ্ধন, চিন্ময় লাহৰী, এ কান্নান, শ্ৰীকান্ত বাকৰে, ড॰ ভূপেন হাজৰিকাকে আদি কৰি ভিন্ন জনৰ সংগ দিছিল। ১৯৯৫ আৰু ১৯৯৬ চনত সৰ্বভাৰতীয় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰই দিল্লীত আয়োজন কৰা সৰ্বভাৰতীয় সংগীত প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক হিচাপে ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী ছবি 'সন্ধ্যাৰাগ' আৰু 'ইতিহাস'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল।
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰতীক সংগীত ‘চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী’ৰ স্বৰলিপি সৃষ্টি কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ বিশেষ তথ্যচিত্ৰত সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ কেইবাটাও দেশ-প্ৰেমমূলক গীত ৰচনা কৰিছিল। আকাশবাণী যোৰহাট কেন্দ্ৰ স্থাপনকালত প্ৰচাৰ হোৱা প্ৰথম গীত তেওঁ পৰিচালনা কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে যোৰহাটৰ ২০০ বছৰীয়া জয়ন্তীত প্ৰচাৰিত গীতটি তেওঁ পৰিচালনা কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বাবে ১৯৯৪ আৰু ১৯৯৭ চনত সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে তেওঁক সন্মানিত কৰিছিল। অসম চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা ১৯৯৬ চনত তেওঁক শিল্পী পেঞ্চন আগবঢ়োৱা হয়। ১৯৯৭ চনত তেওঁক 'সংগীতপ্ৰাণ' উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। ২০০৩ চনত গুৱাহাটীৰ জিতেন্দ্ৰ নাথ সংগীত মহাবিদ্যালয়ে ‘সংগীতাচাৰ্য’ উপাধিৰে সন্মানিত কৰে। ২০০৯ চনত অসম চৰকাৰে সংগীত ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে 'শিল্পী বঁটা' প্ৰদান কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ তেজপুৰৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান চাতকে আগবঢ়াই অহা "চাতক" সন্মান লাভ কৰিছিল। যোৰহাট সংগীত শিল্পী সন্থাই প্ৰকাশ কৰা ‘সংগীতপ্ৰাণ’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে বিগত ২০১৯ বৰ্ষৰ ২৯ ডিচেম্বৰত তেওঁক ৰাজহুৱা সম্বৰ্ধনা জনোৱা হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মাই পত্নী অমিয়া দেৱী। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আশিস শৰ্মা আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে। সুধাকণ্ঠ ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে অনবৰতে থকা অন্যতম বাদ্যশিল্পী কমল কটকী আৰু কণ্ঠশিল্পী আশা শৰ্মা কটকী ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মাৰ জী-জোঁৱাই। তেওঁলোক যোৰহাটৰ নেহৰুপাৰ্কত বসবাস কৰিছিল।
মৃত্যু
২০২০ চনৰ ৯ জুন তাৰিখে যোৰহাটৰ নেহৰুপাৰ্কত অৱস্থিত নিজা বাসস্থানত ৯০ বছৰ বয়সত ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মাৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নিৰ্দেশক্ৰমে ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে তৰাজান শ্মশানত সম্পন্ন কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
এঞ্জেলিনা জলি
এঞ্জেলিনা জলি (Angelina Jolie) (জন্ম: ৪ জুন, ১৯৭৫ ; এঞ্জেলিনা জলি ভট) এগৰাকী জনপ্ৰিয় আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেখেতে তিনিবাৰ গোল্ডেন গ্লোব পুৰস্কাৰ, দুবাৰ স্ক্ৰিন এক্ট্ৰেছ গিল্ড পুৰস্কাৰ আৰু এবাৰ একাডেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। চলচ্চিত্ৰ জগতৰ বাহিৰে ২০০১ চনত তেখেতে জাতিসংঘৰ শৰণাৰ্থী সংস্থাৰ শুভেচ্ছাদূত হিচাপে মনোনীত হৈছে। বিশ্বব্যাপী মানৱতাৰ প্ৰচাৰ আৰু বিশেষ কৰি শৰণাৰ্থীসকলৰ বাবে কাম কাজ কৰাৰ বাবে জলি বিশেষভাবে সমাদৃত। একাধিকবাৰ তেখেতে ‘বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ সুন্দৰী’ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে। ৰূপালী পৰ্দাৰ অন্তৰালত তেখেতৰ ব্যক্তিগত জীৱনত প্ৰায় সময়েই গণমাধ্যমত ব্যাপক প্ৰচাৰ লাভ কৰিছে ।
১৯৮২ চনত লুকিন’ টু গেট আউট চলচ্চিত্ৰত বাবা জন ভটৰ লগত এটা শিশু চৰিত্ৰ অভিনয়ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত জলিৰ আবিৰ্ভাব হয়। পেছাদাৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে তেখেতৰ অভিষেক ঘটে কম বাজেটেৰ ছবি চাইবৰ্গ ২ (১৯৯৩)’ত অভিনয়ৰ যোগেৰে। তেখেতৰ অভিনীত প্ৰথম ডাঙৰ মাপৰ ছবি হেকাৰছ (১৯৯৫)। এই ছবিত তেখেত নামভূমিকাত অভিনয় কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক জৰ্জ ৱেলছ (১৯৯৭) আৰু জিয়া (১৯৯৮) চলচ্চিত্ৰৰ দৰে সমালোচক-নন্দিত চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা যায়। নাট্য চলচ্চিত্ৰ গাৰ্ল, ইণ্টাৰাপ্টেড (১৯৯৯) চলচ্চিত্ৰত অনবদ্য অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ পাৰ্শ্ব অভিনেত্ৰী বিভাগৰ একাডেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ভিডিঅ’ গেমৰ নায়িকা লাৰা ক্ৰফ্‌ট চৰিত্ৰ লৈ লাৰা ক্ৰফ্‌ট: টম্ব ৰেইডাৰ (২০০১) চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি তেখেতৰ তাৰকাখ্যাতি আৰু বাঢ়ি যায়। মূলত ইয়াৰ পৰাই জলি হলিউদৰ অন্যতম আৰু সৰ্বোচ্চ পাৰিশ্ৰমিক-প্ৰাপ্ত এগৰাকী অভিনেত্ৰী হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে। তেখেতৰ চলচ্চিত্ৰ-জীৱনৰ সৰ্বোচ্চ ব্যবসায়িক সাফল্য যি দুখন দুটি চলচ্চিত্ৰৰ পৰা আহিছে সেইসমূহৰ হৈছে একছন-কমেডীধৰ্মী মি. এণ্ড মিছেচ স্মিথ (২০০৫) আৰু এনিমেছন চলচ্চিত্ৰ কুং ফু পাণ্ডা (২০০৮)।
ব্যক্তিগত জীৱনত জলি দুবাৰ বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হৈছে। প্ৰথমবাৰ অভিনেতা জনি লি মিলাৰ আৰু দ্বিতীয়বাৰ বিলি বব থৰ্নটনৰ লগত। পৰৱৰ্তী সময়ত উভয়ৰ লগতেই তেখেতৰ বিবাহবিচ্ছেদ ঘটে। ২০০৫ চনৰ পৰা জলিয়ে আৰু এজন খ্যাতিমান আমেৰিকান অভিনেতা ব্ৰেড পিটৰ লগত দাম্পত্য সম্পৰ্ক বজায় ৰাখিছিল। যদিও দীৰ্ঘ কাল ধৰি এইধৰণৰ সম্পৰ্ক বজায় ৰাখে তথাপিটো তেখেতসকলে বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হোৱা নাছিল। জলি-পিট যুগলৰ এইধৰণেৰ বিবাহবহিৰ্ভূত দাম্পত্য সম্পৰ্ক বিশ্বৰ গণমাধ্যমসমূহত বাৰংবাৰ আলোচিত হৈছে। তেওঁলোকৰ সন্তান-সন্ততিৰ সংখ্যা ছয়; এইসকল হ’ল চিলোহ, নক্স, ভিভিয়ান, মেডক্স, পেক্স আৰু জাহাৰা।
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিবাৰ
১৯৭৬ চনত তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃত বিবাহবিচ্ছেদৰ পাছত জলি আৰু তেখেতৰ ভাতৃ উভয়েই তেখেতৰ মাতৃৰ ওচৰতেই ডাঙৰ দীঘল হয়। বিচ্ছেদৰ পাছত - পৰৱৰ্তী এই প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত ত্ৰান পাবৰ বাবে তেখেতৰ মাতৃয়ে নিজৰ অভিনয়ৰ উচ্চাকাংখ্যা বিসৰ্জন দিয়ে আৰু সন্তানকেইটাক লগত লৈ নিউয়ৰ্কৰ পেলিচেডঅলৈ গুছি যায় । শৈশৱৰ পৰাই জলিয়ে নিয়মিতভাবে চলচ্চিত্ৰ চাইছিল আৰু চোৱাৰ পাছত মাতৃৰ কাষত অভিনয় কৰাৰ কামত তাইৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল। কিন্তু তেখেতে কেতিয়াও তেওঁৰ পিতৃৰ কাৰণে অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হোৱা নাছিল । জলিৰ ১১ বছৰ বয়সত তেখেতৰ পৰিয়াল পুনৰ লছ এঞ্জেলেছলৈ উভতি যায়। তাতেই তেওঁ অভিনয় কৰাৰ সিদ্ধান্তত উপনীত হয়। ইয়াৰে সূত্ৰ ধৰি তেওঁ "লি ষ্ট্ৰেচবাৰ্গ থিয়েটাৰ এণ্ড ফিল্ম ইন্সটিটিউট"ত ভৰ্তি হয়। তাতেই তেখেতে ২ বছৰ ধৰি অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে। এই থিয়েটাৰ ইনষ্টিটিউটত থকা সময়ত তেওঁ বহুকেইখন মঞ্চনাটকত অভিনয় কৰে।
১৪ বছৰ বয়সত জলিয়ে তেখেতৰ অভিনয় শিক্ষা সমাপ্ত কৰি এগৰাকী অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া পৰিচালক হোৱাৰ স্বপ্ন দেখা আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত তেখেতে অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া পৰিচালকসকলৰ দৰে কলা পোছাক পিন্ধা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ বাদেও তেওঁ চুলিৰ ৰং পৰিবৰ্তন কৰে বেগুনীয়া কৰি লৈছিল আৰু তৎকালীন প্ৰেমিকৰ লগত "মোছিং"লৈ যোৱা আৰম্ভ কৰিছিল । ২ বছৰ পাছত প্ৰেমিকৰ লগত তেখেতৰ সম্পৰ্ক ভাগি যায়। ইয়াৰ পাছত তেওঁ মাতৃৰ ঘৰৰ পৰা কিছু নিলগত অৱস্থিত এটা গেৰেজৰ ওপৰৰ এটা ভাৰাঘৰ লৈ থকা আৰম্ভ কৰে । কিছুদিন পাছত তেওঁ আকৌ শিক্ষালৈ উভতি যায় আৰু বহুবাৰ ছেমিষ্টাৰ পৰীক্ষাত অকৃতকাৰ্য হোৱাৰ পাছত শেষপৰ্যন্ত হাইস্কুলৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিব সক্ষম হয় ।
right|thumb|upright|170px|১৯৮৮ চনত অস্কাৰ অনুষ্ঠানত [[জন ভট, পাছফালে জলিকে দেখা গৈছে]] পৰৱৰ্তী সময়ত জলি কেলিফোৰ্নিয়াৰ "বেভাৰলি হিল্‌চ হাইস্কুল"ত (পৰৱৰ্তী নাম মৰেনো হাই স্কুল) ভৰ্তি হয়। তাত তেখেতে অনেক সময় নিসংগ আৰু একাকী অৱস্থাত আছিল কাৰণ সেই স্কুলৰ সকলো ছাত্ৰ ছাত্ৰীসমূহ সেই এলেকাৰ ধনীঘৰৰ সন্তান আছিল। আনহাতে জলিৰ মাকে তেখেতৰ কম আয়েৰে সংসাৰ চলাবলৈ বৰ অসুবিধা পাইছিল। বেছিভাগ সময়েই জলিয়ে অন্যৰ ব্যৱহৃত পুৰনা কাপোৰকানি ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল । মডেল হোৱাৰ বাবে তাইৰ প্ৰথম চেষ্টাটি বিফল হোৱাত জলিৰ আত্মবিশ্বাস কমি গৈছিল। সেই সময়ত প্ৰায়েই তেখেতে নিজৰ শৰীৰ কটাকাটি কৰাৰ দ্বাৰা নিজেকে ৰক্তাক্ত কৰিছিল। পাছত তেওঁ এই বিষয়ে কৈছিল, “ম‍ই সকলো সময়তেই ছুৰি সংগ্ৰহ কৰিছিলো আৰু এই সমূহ মোৰ কাষতেই আছিল। কিছু কাৰণত, কটাকটি কৰাৰ এই আচৰণটো আৰু ব্যথা অনুভৱ কৰা—মোক অনুভৱ কৰিব সহায় কৰিছিল, ম‍ই বাচি আছো আৰু ম‍ই অলপ মুক্তি পাইছো। এইটো মোৰ বাবে এইয়া আছিল ৰোগনিৰাময়ৰ দৰে” ।
জলিৰ লগত তেখেতৰ পিতৃ জন ভটৰ সম্পৰ্ক অত্যন্ত শীতল আৰু দূৰত্বপূৰ্ণ। তেওঁলোক দুজনে পৰৱৰ্তী বিভিন্ন সময়ত এই দূৰত্ব কমাই অনাৰ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু হঠাৎ ২০০২ চনৰ জুলাইত জলিয়ে তেখেতৰ নামৰ উপাধিৰ পৰা আইনগতভাবে ‘ভট’ শব্দটি বাদ দি মাত্ৰ ‘এঞ্জেলিনা জলি’ কৰাৰ বাবে আবেদন কৰে। ২ মাহ পাছত, ২০০২ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত তেখেতৰ নাম আইনগতভাৱে পৰিবৰ্তিত হৈ মাত্ৰ ‘এঞ্জেলিনা জলি’ হয়। সেই বছৰেই একছেচ হলিউদ নামৰ এটা টেলিভিশ্যন অনুষ্ঠানত ভটে দাবী কৰে যে, তেখেতৰ ছোৱালীৰ ‘মাৰাত্মক মানসিক সমস্যা’ আছে। এই কথাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতে জলিয়ে পাছত কয় যে, তেওঁ তেখেতৰ পিতৃৰ লগত আৰু সম্পৰ্ক চলাই ৰাখিবলৈ অপাৰগ। তেওঁৰ কথাত: “মোৰ পিতৃৰ লগত ম‍ই কথা নকওঁ, তেনেদৰেই তেওঁৰ লগত খঙো নকৰো। ম‍ই বিশ্বাস নকৰো যে কাৰোবাৰ পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ বংশধৰ তৈয়াৰ কৰে, কাৰণ মোৰ সন্তানটো দত্তককৃত, আৰু পৰিয়ালটো আৰ্জিত”। তেওঁ আৰু উল্লেখ কৰে যে, তেওঁ পিতৃৰ সৈতে দূৰত্বৰ কাৰণসমূহক লৈ গণমাধ্যমৰ লগত কথাবাৰ্তা চলাই যাব নিবিচাৰে। ২০১০ চনতৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত জলিয়ে আকৌ তেখেতৰ পিতৃক দেখা কৰে আৰু সম্পৰ্ক উন্নয়নৰ আভাস দিয়ে। পুত্ৰ পুত্ৰী সমম্বিতে জলি, ব্ৰেড পিট আৰু ভট ইটালিৰ ভেনিছ চহৰত একত্ৰিত হয়। সেই সময়ত জলিয়ে ভেনিছত দা ট্যুৰিষ্ট চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি আছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন (১৯৯৩–১৯৯৭)
এজন ফেশ্বন মডেল হিচাপে ১৪ বছৰ বয়সত জলিৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয়। তেওঁ মডেলিং কৰিছিল মূলত লছ এঞ্জেলেছ, নিউয়ৰ্ক আৰু লণ্ডনত। সেই সময়ত তৈয়াৰ কৰা বিভিন্ন সংগীতৰ দৃশ্যশ্ৰাব্যত তেখেতক দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ মাজত আছে মিট লোফৰ (‘ৰক এণ্ড ৰোল ড্ৰিমস কাম থ্ৰু’), এনতোনেল্লো ভেনেডিত্তিৰ (‘আলতা মাৰিয়া’), লেনি ক্ৰ্যাভিট্‌জেৰ (‘ষ্ট্যাণ্ড বাই মাই ৱমেন’) আৰু দ্য লেমনহেডছৰ (‘ইট'স এবাউট টাইম’)। ১৬ বছৰ বয়সত মঞ্চৰ পৰা তেখেতৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভ হয় আৰু তেখেতৰ প্ৰথম চৰিত্ৰটো আছিল এজন জাৰ্মান প্ৰতাপশালীৰ। মূলত পিতৃৰ পৰাই জলিৰ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি। অভিনয় শিকাৰ বাবে তেওঁ তেখেতৰ পিতৄৰ শিক্ষন প্ৰক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰিছিল। তেওঁ মানুহক পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল আৰু আচৰণ আৰু বাহ্যিকতাত ঠিক তেনেদৰেই হৈ উঠাৰ চেষ্টা কৰিছিল। সেই সময়ত পিতৃৰ সৈতে জলিৰ সম্পৰ্ক পৰৱৰ্তীসময়ৰ দৰে ইমান শীতল নাছিল। তেতিয়া জলিৰ কাষত তেখেত দুজনেই হৈছিল ‘নাট্যজগতেৰ ৰাজা-ৰাণী’।
আৰু পঢ়ক
দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমচ। ২৫ আগষ্ট, ১৯৯৬। সংগৃহীত হৈছে: ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০০৯।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হলিউড অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কম্বোডিয়াৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
তিনিচুকীয়া জিলা
তিনিচুকীয়া জিলা অসমৰ ৩৪ খন প্ৰশাসনিক জিলাৰ মাজৰ এখন। ইয়াৰ সদৰ স্থান হৈছে তিনিচুকীয়া। তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাটিকালি মুঠ ৩৭৯০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১৪৬০ বৰ্গ মাইল)। ১৯৮৯ চনত তিনিচুকীয়াক অসমৰ ২৩তম জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। শদিয়া আৰু মাৰ্ঘেৰিটা ইয়াৰ আন দুটা মহকুমা।
ইতিহাস
পূৰ্বতে এই জিলা চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১৭০০ শতিকাৰ শেষ ফালে তিনিচুকীয়া আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বৃহৎ অংশ পূৰ্বে মটক ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল বেংমৰা বা চাংমাই পথাৰ। ৰাজ্যখনক "মোৱামৰীয়া জাতিৰ বেংমৰা ৰাজ্য" বুলিও কোৱা হৈছিল। মটক ৰজা সৰ্বানন্দ সিংহই প্ৰথমে তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুইজান নদীৰ পাৰৰ ৰঙাগড়ত স্থাপন কৰিছিল। ১৭৯১ চনত তেওঁ বেংমৰালৈ ৰাজধানী উঠাই নিয়ে। সৰ্বানন্দ সিংহই তেওঁৰ মন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰবৰুৱা (গোধা)ৰ সহায়ত বেংমৰা নগৰ নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। এই নগৰৰ অৱস্থিতি বৰ্তমানৰ তিনিচুকীয়া নগৰৰ মাজতে আছিল। সৰ্বানন্দ সংহৰ আদেশত গোধা বৰুৱাই বেংমৰাত এটা ত্ৰিভুজাকৃতিৰ পুখুৰী খন্দাইছিল যাক "তিনিকোণীয়া পুখুৰী" নামেৰে জনা যায়। ১৮৮৪ চনত ডিব্ৰু-চৈখোৱা ৰেল লাইনৰ নিৰ্মাণ হওঁতে এই পুখুৰীৰ কাষতে এটা ষ্টেছন সজা হৈছিল। ইয়াক "তিনিচুকীয়া" বুলি নামাকৰ্ণ কৰা হৈছিল যিটো পিছলৈ নগৰ আৰু জিলাখনৰ নাম হৈ পৰে। সৰ্বানন্দ সিংহৰ দিনত কেইবাটাও পুখুৰী খন্দোৱা হৈছিল- চাউলধোৱা পুখুৰী, কদমণি পুখুৰী, দা ধৰোৱা পুখুৰী, মাহধোৱা পুখুৰী, লাগনী পুখুৰী, ন পুখুৰী, দেৱী পুখুৰী, কুম্ভী পুখুৰী, ৰূপহী পুখুৰী আদি। পুখুৰীসমূহৰ উপৰিও মটক অঞ্চলৰ বিভিন্ন অংশত বহুতো পথ সজা হৈছিল- গোধা বৰবৰুৱা পথ, হাতীআলি পথ, ৰাজগড় পথ আদি।
১৮২৩ চনত ব্ৰিটিছসকলে শদিয়াত চাহ গছ আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তিনিচুকীয়াৰ ওচৰৰ চাবুৱাত প্ৰথমে চাহ গছ ৰোপণ আৰম্ভ হয়। "চাহ-বোৱা" শব্দৰ পৰাই এই নগৰখনৰ নাম "চাবুৱা" হৈ পৰে। ১৮৭৬ চনত লিডু আৰু মাৰ্ঘেৰিটাত কয়লা আৱিষ্কাৰ কৰা হয়। ১৮৮২ চনত ডিগবৈত খাৰুৱা তেলৰ আৱিষ্কাৰ হয় আৰু ১৮৮৯ চনত ইয়াত দেশৰ ভিতৰতে প্ৰথম তৈল খাদ খন্দা হয়। ডিগবৈত সজা খাৰুৱা তেলৰ শোধনাগাৰ এছিয়াৰ ভিতৰত প্ৰথম আৰু পৃথিৱীৰ ভিতৰত তৃতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৮৮২ চনত তিনিচুকীয়াৰ 'অসম ৰেলৱে' আৰু ট্ৰেডিং কোম্পানী'য়ে ডিব্ৰু-চৈখোৱা ৰেলৱে' আৰম্ভ কৰে আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশত ই বাৰুকৈয়ে অৰিহণা যোগায়।
১৯৮৯ চনৰ ১ অক্টোবৰত তিনিচুকীয়াক ডিব্ৰুগড় জিলাৰ পৰা আঁতৰাই এখন সুকীয়া জিলাৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়।
ভৌগোলিক তথ্য
তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাটিকালি মুঠ ৩৭৯০ বৰ্গকিলোমিটাৰ। ইয়াৰ দক্ষিণ-পূবে আছে অৰুণাচল প্ৰদেশ, দক্ষিণ-পশ্চিমে ডিব্ৰুগড় জিলা আৰু উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰই পৃথক কৰা ধেমাজি জিলা। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বাহিৰে তিনিচুকীয়াৰ মাজৰে লোহিত, বুঢ়ী দিহিং আৰু ডিব্ৰু নদী উপনৈ বৈ গৈছে। জিলাখনৰ মুখ্য বনাঞ্চলসমূহ হৈছে ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, তৰানি সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, বুঢ়ীদিহিং সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, দুৱাৰমৰা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, লক্ষীপথাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, কাকজান সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, ফিল'বাৰী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আদি।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি তিনিচুকীয়া জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১,৩১৬,৯৪৮ জন, প্ৰায় মৰিচাছ দেশৰ সমান। ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰপৰা ইয়াৰ স্থান ৩৭১তম। ঘনবসতিৰ প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ৩৪৭ জন। ২০০১-২০১১ দশকত ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিত হাৰ হৈছে ১৪.৫১%। তিনিচুকীয়া জিলাৰ লিঙ্গ অনুপাত প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৪৮ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭০.৯২%।
তিনিচুকীয়াত হিন্দু ধৰ্মৰ লোক ১,০২৯,১৪২ জন, খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ লোক ৬২,৪০৩ জন আৰু ইছলা ধৰ্মৰ লোক ৪০,০০০ জন আছে। মুখ্য জনজাতিসমূহ হৈছে আহোম জনগোষ্ঠী চাহ জনগোষ্ঠী, মৰাণ, মটক, চিংফৌ হাজং আদি। নেপালী, বিহাৰী, বাংলা আদি সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বসবাস কৰে। টাই ফাকে, [খাময়াং]] আদিৰ দৰে সৰু সৰু সম্প্ৰদায় কিছুমানো তিনিচুকীয়া জিলাত আছে।
মাৰ্ঘেৰিতা সমষ্টি ২০© বঙালি আৰু বিহাৰী, ১০%নেপালী ১০% মুছলিম ,২০% চাহজনগোষ্ঠী, ৩০% অসমীয়াভাষী , ১০% অন্যান্য জনজাতি ।
মুঠতে জিলাখন বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰে পৰিপূৰ্ন এখন মিশ্ৰিত জনসংখ্যাৰ জিলা ।
প্ৰশাসনিক বিভাজন
তিনিচুকীয়া জিলাৰ সদৰ স্থানৰ নামো তিনিচুকীয়া। আন দুটা মহকুমা শদিয়া আৰু মাৰ্ঘেৰিটা। জিলাখনৰ আন আন নগৰাঞ্চলসমূহ হৈছে ডিগবৈ,, জাগুন, ডুমডুমা, তিনিহুটি আৰু মাকুম। জিলাখনৰ বৰ্তমানৰ উপায়ুক্ত এছ এছ মীনাক্ষী সুন্দৰম আৰু আৰক্ষী অধীক্ষক পি পি সিং।
অৰ্থনীতি
তিনিচুকীয়া অসমৰ এখন ঔদ্যোগিক জিলা। ডিগবৈত ভাৰতৰ ভিতৰতে পুৰণি তেল শোধনাগাৰ থকাৰ উপৰিও লিডু আৰু মাৰ্ঘেৰিটাৰ দৰে ঠাই কয়লা খনিৰ বাবে বিখ্যাত। জিলাখনত থকা কেইটামান বৃহৎ ঔদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠান হৈছে ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্প'ৰেছন, ক'ল ইণ্ডিয়া লিমিটেড, ইউনিলিভাৰ আদি। অসমৰ এক অন্যতম বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ হোৱাৰ লগতে ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ চাহ, ধান আৰু কমলাটেঙা উৎপাদন হয়।
যাতায়ত
বিমান, পথ আৰু ৰেলেৰে তিনিচুকীয়া জিলাৰ অসমৰ আন ঠাইসমূহৰ লগত যোগাযোগৰ ব্যৱস্থা আছে। অসমৰ ৰাজধানী দিছপুৰৰ পৰা ইয়াৰ পথ দূৰত্ব ৫৩২ কিলিমিটাৰ। ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰ্ত্বত অৱস্থিত নিকটতম বিমানকোঠ হৈছে ডিব্ৰুগড়ৰ মোহনবাৰী। দিল্লী, ক'লকাতা আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা ইয়ালৈ দৈনিক বিমান চলাচল কৰে। তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাজৰে তিনিটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৩৭, ৩৮ আৰু ১৫৩ পাৰ হৈ গৈছে। সকলো পথৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ৩০৮৬.০৬৪ কিলোমিটাৰ।
শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
১৮৯৭ চনত তিনিচুকীয়াৰ প্ৰথম শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান "আদৰ্শ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়" স্থাপন কৰা হৈছিল। জিলাখনত অৱস্থিত কেইখনমান উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান হ'ল:
উল্লেখযোগ্য স্থান
লোহিত, দিবাং আৰু ডাঙৰী নদীৰ বুকুত থকা এটা নদীদ্বীপ। ইয়াৰ বিস্তৃতি প্ৰায় ৩৪০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ইয়াত প্ৰায় ৩৫ বিধ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী, ৫০২ বিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি, ১০৪ বিধ মাছ, ৪৩ বিধ সৰীসৃপ প্ৰাণী, আৰু ৬৮০ বিধ উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি পোৱা যায়। ১৯৯৯ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ স্বীকৃতি দিয়া হয়। বনৰীয়া ঘোঁৰা আৰু দেওহাঁহৰ বাবে এই উদ্যান বিখ্যাত।
অসমৰ এখন সেমেকা চিৰসেউজ অৰণ্য। জিলাখনৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলত অৱস্থিত এই অৰণ্যৰ বিস্তৃতি প্ৰায় ৩০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ। ইয়াত হলৌ বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, বাঘ, হাতী আদি প্ৰাণী পোৱা যায়।
এশবছৰৰো পুৰণি তৈলখাদ আৰু বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি কাৰ্যক্ষম তেল শোধনাগাৰৰ বাবে ডিগবৈ জনাজাত। তদুপৰি ইয়াত ১৮ হ'ল গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আৰু দেশৰ ভিতৰতে প্ৰথমটো তৈল সংগ্ৰহালয় পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ। নগৰখনৰ ওচৰতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ এক সমাধিও অৱস্থিত।
ইয়াৰ পুৰণি নাম "লিডু ৰোড"। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আমেৰিকা আৰু তেওঁলোকৰ মিত্ৰ শক্তিবিলাকে চীনা সকলক সাহায্য সামগ্ৰী যোগান ধৰিবলৈ বাৰ্মা ৰোডৰ এক বিকল্প ৰাস্তা স্বৰূপে এই পথটিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। লিডুত আৰম্ভ হোৱা এই পথ ম্যানমাৰৰ কাচিন প্ৰদেশৰ শ্বিংব্ৱিয়াং, ম্যিট্‌ক্যিনা আৰু ভামো হৈ চীনদেশৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ কুনমিঙত শেষ হৈছে।
বৰডুবি গাঁৱত অৱস্থিত এটা শিৱ মন্দিৰ। ভক্তসকলে দান কৰি ওলমাই ৰখা হাজাৰ-হাজাৰ টিলিঙাৰ বাবে ই বিখ্যাত।
তিনিচুকীয়া নগৰৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলত অৱস্থিত ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা নটা পুখুৰীকে ন-পুখুৰী বুলি কোৱা হয়। শেষ মটক ৰজা সৰ্বানন্দ সিংহৰ (১৭৮৮-১৮০৫) ৰাজত্বকালত এইবোৰ খন্দা হৈছিল।
চাহ বাগিছা, প্লাইউড উদ্যোগ আৰু কয়লা খনিসমূহৰ বাবে মাৰ্ঘেৰিটা বিখ্যাত। মাৰ্ঘেৰিটা গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ পৰ্যটকৰ বাবে আন এক আকৰ্ষণ।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ
পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ (Prithviraj Kapoor; জন্ম: পৃথ্বীনাথ কাপুৰ; ৩ নৱেম্বৰ ১৯০৬ – ২৯ মে' ১৯৭২) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আছিল। তেওঁক হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক ব্যক্তি হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।  তেওঁ আছিল ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য।  ১৯৪৪ চনত তেওঁ বোম্বাই ভিত্তিক  ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ কোম্পানী পৃথ্বী থিয়েটাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ কাপুৰ পৰিয়ালৰ পিতৃপুৰুষ আছিল; যিটো পৰিয়ালৰ তেওঁৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাৰিটা প্ৰজন্মই  হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু চতুৰ্থ প্ৰজন্ম এতিয়াও বলীউডত সক্ৰিয় হৈ আছে। তেওঁৰ পিতৃ বশেশ্বৰ নাথ কাপুৰেও তেওঁৰ ছবি আৱৰাত এটা সৰু ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বূৰুপে তেওঁক ১৯৬৯ চনত পদ্মভূষণ আৰু ১৯৭১ চনত দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
কৰ্মজীৱন
কাপুৰে লাইলপুৰ আৰু পেছাৱৰৰ থিয়েটাৰত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯২৮ চনত তেওঁ এগৰাকী সম্পৰ্কীয়াৰ পৰা ঋণ লৈ বম্বে প্ৰেচিডেঞ্চিৰ অন্তৰ্গত বম্বে চহৰলৈ যায়। তাত তেওঁ ইম্পেৰিয়েল ফিল্মছ কোম্পানীত যোগদান কৰে আৰু সৰু-সুৰা চৰিত্ৰত অভিনয়ৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে। ১৯২৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি বে ধৰী তলৱাৰত এক্সট্ৰা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯২৯ চনত মুক্তি পোৱা তৃতীয়খন ছবি গাৰ্লত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়।[ বে ধৰী তলৱাৰ, চিনেমা গাৰ্ল, শ্বেৰ-ই-আৰব আৰু প্ৰিঞ্চ বিজয়কুমাৰকে ধৰি ৯খন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত কাপুৰক ভাৰতৰ প্ৰথমখন সবাক চলচ্চিত্ৰ  আলম আৰাত (১৯৩১) সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা যায়। বিদ্যাপতিত (১৯৩৭) তেওঁৰ অভিনয়ৰ বহুত প্ৰশংসা কৰা হয়। তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত অভিনয় হয়তো ছোহৰাব মোদীৰ ছিকন্দৰত (১৯৪১) আলেকজেণ্ডাৰ দ্য গ্ৰেটৰ চৰিত্ৰত। বোম্বেত এবছৰলৈ থকা ইংৰাজী থিয়েটাৰ কোম্পানীত গ্ৰাণ্ট এণ্ডাৰছন থিয়েটাৰ কোম্পানীতো কাম কৰিছিল। এই সময়চোৱাত কাপুৰে থিয়েটাৰতো নিয়মীয়াকৈ অভিনয় কৰিছিল। মঞ্চ আৰু ৰুপালীপৰ্দা উভয়তে দক্ষ আৰু বহুমুখী প্ৰতিভাসম্পন্ন অভিনেতা হিচাপে সুনাম গঢ়ি তুলিবলৈ তেওঁ সক্ষম হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
বাণাসুৰ
বাণ (বা বাণাসুৰ) হিন্দু কিংবদন্তি মতে এজন সহস্ৰ বাহু থকা অসুৰ ৰজা আৰু বলিৰ পুত্ৰ। শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ)ক ৰাজধানী কৰি বাণাসুৰে মধ্য অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পুৰাণিক কাহিনী অনুসৰি বাণাসুৰ এজন কিৰাট ৰজা আছিল। আনহাতে হিমাচলৰ লোককথা মতে তেওঁ শোণিতপুৰৰ (বৰ্তমানৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চাৰাহন) ৰজা আছিল।
কিংবদন্তি
প্ৰতাপী অসুৰ ৰজা বাণাসুৰে এখন ডাঙৰ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। বিষ্ণুৰ কথা মতে বিশ্বকৰ্মাই প্ৰদান কৰা ৰাসলিংগক তেওঁ পূজা কৰিছিল। শিৱ‌ই তাণ্ডৱ নৃত্য কৰিলে ভক্ত বাণে তেওঁৰ সহস্ৰ বাহুৰে মৃদংগ বজাইছিল। বাণৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ শিৱ‌ই তেওঁক বৰ দিয়ে আৰু বাণক ৰক্ষা কৰিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। সময়ৰ লগে লগে বাণ নিষ্ঠুৰ আৰু দাম্ভিক হৈ উঠে। বহুতো ডেকাই কন্যাৰ পাণি গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিচৰাত তেওঁ জীয়ৰী ঊষাক অগ্নিগড়ৰ দুৰ্গত বন্দী কৰি ৰাখে। এদিন ঊষাই সপোনৰ এজন পুৰুষক দেখা পাই প্ৰেমত পৰে। ঊষাৰ সখী আছিল বাণ ৰজাৰ মন্ত্ৰী কুম্ভাণ্ডৰ জী চিত্ৰলেখা। প্ৰতিভাবান চিত্ৰকৰ চিত্ৰলেখাই বহু ছবি আঁকি দেখুৱাই সপোনৰ পুৰুষজন শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ বুলি চিনাক্ত কৰে। মায়াজালেৰে চিত্ৰলেখাই অনিৰুদ্ধক অপহৰণ কৰি ঊষাৰ ওচৰলৈ লৈ আহে। এই কথা গম পাই বাণে অনিৰুদ্ধক বন্দী কৰি থয়। কৃষ্ণ‌ই অনিৰুদ্ধক মোকোলাবলৈ আহোঁতে বাণাসুৰৰ ৰক্ষক শিৱৰ লগত তেওঁৰ প্ৰচণ্ড যুঁজ হয়। এই যুদ্ধক হৰি-হৰ যুদ্ধ বোলে। যুদ্ধত তেজৰ নৈ বৈ যোৱা বাবে ঠাইডোখৰ পাছলৈ তেজপুৰ বা শোণিতপুৰ বুলি জনাজাত হয়। ব্ৰহ্মাৰ হস্তক্ষেপত কৃষ্ণ আৰু শিৱ‌ই যুঁজ বন্ধ কৰিবলৈ সৈমান হয়।   ইয়াৰ পাছত কৃষ্ণই বাণাসুৰৰ দুখন হাতৰ বাহিৰে সকলোবোৰ কাটি পেলায়। বাণাসুৰে কৃষ্ণক ক্ষমা খোজে আৰু ঊষাক অনিৰুদ্ধলৈ বিয়া দিয়ে।
বংশ-পৰিয়াল
বাণাসুৰৰ বংশ এনে ধৰণৰ:
মিডিয়া আৰু সাহিত্য
ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰত আৰু ভাগৱত পুৰাণত বাণাসুৰৰ কাহিনী বৰ্ণোৱা হৈছে। শক্তি দেৱীয়ে বিয়াৰ বাবে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ কাহিনী তামিল সংগম সাহিত্যকৰ্ম মণিমেকলৈ আৰু পুৰাণানুৰু; ভট্টৱতাৰৰ বাণাসুৰ কথাত বৰ্ণিত হৈছে। ওড়িয়া ভাষাত শিশু শংকৰ দাসে ১৫ শ শতিকাত ৰচনা কৰা মহাকাব্যিক কবিতা ঊষাভিলাষতো বাণৰ কাহিনী কোৱা হৈছে।
ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ১৪ বছৰ বয়সতে "শোণিত কুঁৱৰী" নাটক ৰচনা কৰিছিল।
১৯৬১ চনত ৰাজাৰাজেশ্বৰী ফিল্ম্‌ছৰ বেনাৰত কাডাৰু নাগাভূষণমে "ঊষা পৰিণয়ম" নামৰ এখন তেলেগু বোলছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। প্ৰখ্যাত তেলেগু অভিনেতা এছ ভি ৰংগা ৰাৱে বাণাসুৰৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
Far Cry 4 নামৰ ভিডিঅ' গেইমতো বাণাসুৰৰ চৰিত্ৰ আছে।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:অসুৰ শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
গোৱাৰ জিলাসমূহ
জিলাসমূ্হ
গোৱাৰ দুখন জিলা হৈছে:
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
দেশ অনুসৰি বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী ক্ষেত্ৰৰ তালিকা
২০১২ চনলৈকে, সৰ্বমুঠ ৯৬২ খন এই বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী ক্ষেত্ৰসমূহ ১৫৭খন দেশব্যপী ("state parties") আছে । এই ৯৬২খন ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত, ৭৪৫খন "সাংষ্কৃতিক", ১৮৮খন "প্ৰাকৃতিক" বাকী ২৯খন মিশ্ৰ সম্পদ। দেশসমূহ বিশ্ব ঐতিহ্য কমিটিয়ে ৫ ভৌগোলিক এলেকাত বিভক্ত কৰিছে: আফ্ৰিকা, আৰৱ, এছিয়া-পেছিফিক, ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকা, আৰু লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ান।
বাহ্যিক সংযোগ
* * শ্ৰেণী:পৰ্যটন সম্পৰ্কীয় তালিকা
ৰমেন বৰুৱা
ৰমেন বৰুৱা (Ramen Baruah) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী সঙ্গীত পৰিচালক আৰু কণ্ঠশিল্পী। ঊনৈশ বছৰ বয়সত তেখেতে জেষ্ঠ্য ভাতৃ ব্ৰজেন বৰুৱাৰ সৈতে যুটীয়া ভাবে ১৯৫৯ত মুক্তি পোৱা নিপ বৰুৱা পৰিচালিত ছবি আমাৰ ঘৰত সংগীত পৰিচালনা কৰে। ১৯৬৯ত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ ডক্তৰ বেজবৰুৱাত তেখেতে প্ৰথম স্বতন্ত্ৰৰূপত সংগীত পৰিচালনা কৰে। ডক্তৰ বেজবৰুৱাৰ সুৰীয়া গীতসমূহ ছবিখন চুপাৰ হিট হোৱাৰ অন্যতম কাৰণ আছিল। তেখেতে মুঠতে ২৭খন ছবিত স্বতন্ত্ৰৰূপত সংগীত পৰিচালনা কৰিছে। ইয়াৰ দুখন বাংলা ছবি। এই ছবিদুখন আছিল অসমীয়া ছবি সোণমা আৰু ককাদেউতা নাতি আৰু হাতীৰ বাংলা ৰূপান্তৰ। ৰমেন বৰুৱাই ৫খন অসমীয়া ছবিত কণ্ঠদানো কৰিছে। তেখেতে প্ৰথম কণ্ঠদান কৰা প্ৰথম ছবিখন আছিল ১৯৫৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত নিপ বৰুৱা পৰিচালিত স্মৃতিৰ পৰশ। তেখেত গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ নিৰ্বাচিত কণ্ঠশিল্পী আছিল। পিছলৈ তেখেত আকাশবাণীৰ মিউজিক কম্পোজাৰ হয়। কেশৱ মহন্ত, অজিৎ বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱা, সতীশ দাস, ভূপেন ডেকা আদি বহুতো নবীন-প্ৰবীন গীতিকাৰৰ গীতত তেখেতে সুৰ দিছে। তেখেতে পিছলৈ সুপ্ৰতিষ্ঠিত হোৱা অণিমা চৌধুৰী, পাহাৰী দাস, যুথিকা চৌধুৰী, নীলিমা খাতুন, কবিতা বৰঠাকুৰ, ৰুণজুণ ফুকন আদি কণ্ঠশিল্পীক ছবিৰ নেপথ্য গায়িকা হোৱাৰ প্ৰথম সুযোগ দিছিল। তেখেতৰ হাইস্কুলৰ সময়ৰ পৰাই সংগীতত ৰাপ আছিল। তেখেতে কৈশোৰ অৱস্থাতে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।
জন্ম
ৰমেন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটী লতাশিলত, ১৯৪০ চনৰ ৬ জুনত। তেওঁৰ পিতৃ চন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আৰু মাতৃ জোনপ্ৰভা বৰুৱা। বিখ্যাত বৰুৱা পৰিয়ালৰ তেখেত দশম পুত্ৰ সন্তান। তেখেতৰ তিনিজন ককায়েক ব্ৰজেন বৰুৱা, নিপ বৰুৱা আৰু দ্বিবন বৰুৱা পিছলৈ কম-বেছি পৰিমাণে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।
শিক্ষা
ৰমেন বৰুৱাৰ শিক্ষা জীৱনৰ আৰম্ভণি হৈছিল লতাশিল প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। পিছত তেওঁ কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰেপৰাই তেওঁ মেট্ৰিকুলেশন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজত ভৰ্তি হয় আৰু তাৰেপৰাই আই এ পাছ কৰে। পিছলৈ বি.বৰুৱা কলেজৰ পৰা বি.এ. পাছ কৰি তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে কিন্তু পৰীক্ষা অহাৰ আগে আগে কামৰ হেঁচাত পৰীক্ষা দিব নোৱাৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
ৱাৰ্নাৰ হাইজেনবাৰ্গ
ৱাৰ্নাৰ কাৰ্ল হাইজেনবাৰ্গ (Werner Karl Heisenberg; ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯০১- ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৭৬) হৈছে ন'বেল বঁটা প্ৰাপ্ত এজন জাৰ্মান ত্বাত্তিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু বিজ্ঞানৰ কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান (quantum mechanics) ভাগটোৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদনকাৰী তথা সৃষ্টকৰ্তা। তেওঁ ১৯২৫ চনত গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু মেক্স বৰ্ন (Max Born) আৰু পাস্কুয়াল জৰ্ডানৰ (Pascual Jordan) সৈতে কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ মেট্ৰিস্ক ভিত্তি ব্যাখ্যা কৰিছিল। ১৯২৭ চনত হাইজেনবাৰ্গে তেওঁৰ বিখ্যাত অনিশ্চয়তাৰ সূত্ৰ (Uncertainty Principle) প্ৰকাশ কৰে। ১৯৩২ চনত কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ উদ্ভাৱনৰ বাবে তেওঁক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
ৰজনীগন্ধা
ৰজনীগন্ধা (Tuberose) এক অন্যতম জনপ্ৰিয় ফুল। সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আৰু ফুলদানী সজোৱাৰ বাবে ৰজনীগন্ধা ব্যাপকভাবে ব্যবহৃত হয়। তদুপৰি  এই ফুলৰ নিৰ্যাসৰ পৰা সুগন্ধিও তৈয়াৰ কৰা হয়। গোটেই বছৰেই বাজাৰত এই ফুলৰ চাহিদা বেছি  থাকে । ৰজনীগন্ধাৰ কন্দৰ দ্বাৰা  বংশবৃদ্ধি কৰা হয় । মাৰ্চ  এপ্ৰিল মাহ কন্দ লগোৱাৰ উপযুক্ত সময়।
ৱাৰ্নাৰ হাইজেনবাৰ্গ
শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৰজনীগন্ধা
জাত
ৰজনীগন্ধাৰ কেইবাটাও জাত লক্ষ্য কৰা যায়৷ সেইবোৰ হ'ল :
কেইটিমান জাতৰ বাণিজ্যিক নাম হল -
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:ফুল
মাটি সাপ
মাটি সাপ (Brahminy blind snake, বৈজ্ঞানিক নাম: Ramphotyphlops braminus) এবিধ অবিষাক্ত সাপৰ প্ৰজাতি। এই সাপবিধ প্ৰধানকৈ আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াত স্থানীয়ভাৱে দেখা পোৱা যায়। অৱশ্যে এই সাপবিধ বিশ্বৰ অন্যান্য বহুতো ঠাইত নতুনকৈ সংস্থাপিতও কৰা হৈছে।
বিৱৰণ
পূৰ্ণবয়স্ক মাটি সাপবোৰ ছুটি আৰু ক্ষীণ হয়। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৬.৩৫ -১৬.৫ ছে:মি: হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ মূৰ আৰু নেজৰ আগটো দেখাত প্ৰায় একেই। এই সাপবিধৰ চকু বুনিয়াদী (rudimentary) অৱস্থাত আছে-কেৱল দুটা সৰু দাগহে দেখা যায়। ইয়াৰ মূৰৰ বাকলিবোৰ মিহি আৰু সৰু সৰু হয়। মাটি সাপৰ সমগ্ৰ দেহত ২০ শাৰী পথালি বাকলি আছে।
পূৰ্ণবয়স্ক মাটি সাপৰ বৰণ জিলিকা ৰূপালী মুগা বা বেঙুণীয়া হয়। পোৱালি আৰু পূৰ্নাংগ মাটি সাপৰ দে্ৰ বৰণ প্ৰায় একে হয়।
বিতৰণ
মাটি সাপ প্ৰধানকৈ আফ্ৰিকা আৰু এছিয়া মহাদেশত দেখিবলৈ পোৱা যায়। শেহতীয়াকৈ এই সাপবিধ অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো নতুনকৈ সংস্থাপিত হৈছেল। লক্ষদ্বীপ দ্বীপপূঞ্জত পোৱা ই একমাত্ৰ সাপৰ প্ৰজাতি।
বাসস্থান
মাটি সাপ প্ৰধানকৈ নগৰীয়া অঞ্চল আৰু খেতি-পথাৰ আদিত দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই সাপবিধে মাটিৰ তলত পৰুৱা আৰু উঁইপোকৰ বাহত বাস কৰে। ইয়াৰোপৰি মৰা গছৰ ডালৰ আশে পাশে, সেমেকা পাত আদিতো এই সাপবিধ দেখা পোৱা যায়।
খাদ্য
মাটি সাপে ঘাইকৈ পৰুৱা আৰু উইঁপোকৰ কণী, লেটা আদি খাই জীয়াই থাকে।
প্ৰজনন
মাটি সাপ পাৰ্থেন'জেনেটিক বুলি জনা যায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাপ
ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচন
ইতিহাস
১৬ জুলাই, ১৮৮৩ চনত ডিব্ৰুমুখৰ পৰা মাকুমলৈ ডিব্ৰু-শদিয়া ৰেলৱেৰ  বহল মিটাৰগেজ ৰেললাইন যাত্ৰীৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল। পিছলৈ ১৯০৩ চনত অসম বেংগল ৰেলৱেৰ চট্টগ্ৰামৰ পৰা লামডিঙলৈ থকা মিটাৰ গজ লাইনটোক তিনিচুকীয়াত ডিব্ৰু-শদিয়া লাইনৰ সংযোগ কৰা হয়। ডিব্ৰুগড়-লামডিং শাখা মিটাৰ গজৰ পৰা ব্ৰড গজলৈ সলনি কৰাৰ প্ৰকল্প ১৯৯৭ চনৰ শেষলৈ সমাপ্ত হয়।
২০০২ চনত বগীবিল নামৰ ঠাইত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত চতুৰ্থখন দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ'ল। এইখন এখন ৰেল আৰু মটৰ চলিবপৰা দুখলপীয়া দলং। সমান্তৰালভাবে ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা উত্তৰ অসমৰ ৰঙাপাৰা-মুৰ্কংচেলেক ৰেলপথ সংযোগী এটা নতুন ৰেলপথ নিৰ্মাণৰ কামো চলিল। ইফালে পূৰ্বৰ মিটাৰগেজ শিমলুগুৰি-মৰাণহাট শাখা ৰেলপথ ব্ৰডগেজলৈ ৰূপান্তৰ কৰি ইয়াক ডিব্ৰুগড়লৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ প্ৰকল্পও হাতত লোৱা হ'ল। ২০০৯ চনত মৰাণহাটৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ সম্প্ৰসাৰিত অংশ (মৰাণহাট-চাউলকৰা খণ্ড) ৰেল যাতায়তৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। সেইবাবে ডিব্ৰুগড়ত এটা নতুন ৰেল ষ্টেচন নিৰ্মাণৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিল। ১৩ ডিচেম্বৰ, ২০০৯ ৰ পৰা বাণীপুৰ অঞ্চলত নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা ডিব্ৰুগড় ষ্টেচনৰ পৰা ৰেলসেৱা আৰম্ভ হয়।
ডিব্ৰুগড় - কন্যাকুমাৰী বিবেক এক্সপ্ৰেছ
২০১১ চনত আৰম্ভ কৰা ডিব্ৰুগড় - কন্যাকুমাৰী বিবেক এক্সপ্ৰেছ (Dibrugarh - Kanyakumari Vivek Express) ভাৰতৰ দীৰ্ঘতম ৰেলসেৱা। ৰেলখনে অসম, পশ্চিমবঙ্গ, উৰিষ্যা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু, কেৰালাৰ মাজেৰে ৮২ ঘণ্টাত 4278 km পথ অতিক্ৰম কৰে।
ৰেলসেৱাসমূহ
ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা অহা যোৱা কৰা কিছুমান উল্লেখযোগ্য ৰেলৰ নং, নাম, আদিস্থান, গন্তব্য স্থান আৰু দিনৰ সূচী তলত দিয়া হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰেল ষ্টেচন শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জনগোষ্ঠীসমূহ
অৰুণাচল প্ৰদেশত প্ৰায় ২০ টা মুখ্য জনগোষ্ঠী আছে । এই সমূহৰ ভিতৰত বহুতো উপ-জনগোষ্ঠী আছে। জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত সামাজিক আৰু সংস্কৃতিৰ বিভিন্নতা দেখা যায়। জনগোষ্ঠী সমূহৰ নিজস্ব কিছুমান পৰম্পৰা আছে। অৰুণাচলৰ জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত শিল্পনৈপুণ্য কাৰিকৰী দেখিবলৈ পোৱা যায়। চিত্ৰকলা, মৃৎ-শিল্প (pottery), দাৰু-শিল্প (wood carving) আৰু বাঁহ-বেতৰ কামত জনগোষ্ঠীয় কলা দেখা পোৱা যায় । কিছুমান জনগোষ্ঠীৰ লোকে বয়ন-শিল্প আৰু দাৰু-শিল্প জীৱিকা হিচাবে গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোকৰ আন এটা বৈশিষ্ট্য হৈছে জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত থকা একতা।
আদি
আদি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দুটা বিভাগ আছে: ব’গোম (Bogum) আৰু ব’মি (Bomi) । এইসকলৰ মাজতো বহুতো উপ-জনগোষ্ঠী আছে। Minyongs, Karkos, Shimongs, Bomdo, Janbos, Paggis, Pailibos, Bogum, Padams, Milangs লোকসকল হৈছে আদি জনগোষ্ঠীৰ এটা অংশ। আনহাতে গাল’ঙ (Gallong) আৰু অন্য সাতটা গোট লগ লাগি আদি জনগোষ্ঠীৰ আনটো অংশ গঠন হৈছে। এই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল সাধাৰণতে গণতান্ত্ৰিক প্ৰকৃতিৰ লোক আৰু তেওঁলোকৰ কেবাং (Kebang) নামৰ এখন গাওঁ পৰিষদ থাকে। আদি লোকসকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য হৈছে প’নুঙ (Ponung)। এই নৃত্য সমগ্ৰ অৰুণাচলতে পৰিচিত। তেওঁলোকৰ গাঁওসমূহ সাধাৰণতে পাহাৰৰ ওচৰত অৱস্থিত। পুৰুষসকলে কেইবাগৰাকী তিৰোতা বিয়া (polygyny) কৰা দেখা যায়। কিন্তু একেসময়তে বহু বিবাহ কৰোঁতাৰ (Polyandry) কথা জনা নাযায়। আদি জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকল নিপুণ শিপিনী আৰু তেওঁলোকে শিল্পীসুলভ (artistic design) বস্ত্ৰ বয় ।
আপাতানি
আপাতানি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল সাধাৰণতে নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ সদৰ জিৰ’ৰ আশে-পাশে বসবাস কৰে । তেওঁলোক সাধাৰণতে কৃষিজীৱি। বৃদ্ধ লোকসকলে মূৰত খোপা বান্ধে আৰু মুখমণ্ডলত বেজীৰে খুচি চিত্ৰ আঁকি লয়। আনহাতে বৃদ্ধাসকলে নাকত ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ ঠিলা লগায় আৰু মুখমণ্ডলত বেজীৰে খুচি চিত্ৰ আঁকি লয়। দশকৰ প্ৰথম ভাগৰ পৰাই আজিৰ প্ৰজন্মৰ ১৯৭০ আপাতানি লোকসকলে এইবোৰ কৰিবলৈ বাদ দিয়ে। তেওঁলোক লোকসকল ভাল খেতিয়ক। ধান খেতিৰ লগতে মাছ পোহাটো তেওঁলোকৰ মাজত অতিকৈ জনপ্ৰিয় । অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আন জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দৰে আপাতানি লোকসকলৰো আৰ্থিক অৱস্থা সুস্থিৰ হোৱা দেখা যায়।