cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
জাল খোৱা
ৰন্ধন পদ্ধতি
মাটিমাহ তিয়াই থৈ কোমল হ’লে চাউল আৰু তিল লগ কৰি বটি ল’ব লাগে৷ তাৰপিছত বাকী মছলাখিনি বেলেগে বেলেগে বটি ল’ব লাগে৷ কেৰাহী গৰম কৰি তেল দি পাঁচফোৰণ, তেজপাত আৰু শুকান জলকীয়া দি ডেই যোৱাকৈ ভাজি পিছত বাকী মছলাবোৰ একাদিক্ৰমে দি লৰাই লৰাই ৰঙচুৱাকৈ ভাজিব লাগে৷ ভজা হ’লে, তিল, মাহ, আৰৈ চাউলৰ বটাখিনি দি অলপ লৰাই দুবৰি অৰু বাকী পাতৰ মিহি বটা বা ৰস দিব লাগে৷ লৰাই লৰাই থপথপীয়া হ’লে গৰম মছলা দি ঢাকোন মাৰি থৈ খোৱাৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা হয়৷ বহুতে সিজোৱা আলু বা কণী ভাজি থৈ জাল আঞ্জাত দি খায়৷
জনবিশ্বাস
জালখোৱাৰ লগত প্ৰচলিত জনবিশ্বাস হ’ল, ব’হাগ মাহৰ পিছতে গৰম পৰে৷ ব’হাগত জাল খালে পাকস্থলী মজবুত হয়৷ সেয়ে, জহকালি জ্বলা-মছলা দিয়া আঞ্জা খালে অপকাৰ নকৰে৷ লগতে, ঔষধিযুক্ত পাতবোৰৰ দ্বাৰা মছলাই কোনো ক্ষতি নকৰে আৰু পুৰণি ৰোগো নিৰাময় কৰে৷
প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী
প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী (Prasannalal Choudhury) (১৮৯৮-১৯৮৬)বিশিষ্ট কবি, নাট্যকাৰ, সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ সাপ্তাহিক কাকত প্ৰকাশৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁ এগৰাকী চিকাৰী আৰু সু-অভিনেতাও আছিল। প্ৰধানকৈ কবি হিচাপে তেওঁ বিদ্ৰোহী কবি নামেৰেহে জনাজাত আৰু সকলোৰে মাজত জনপ্ৰিয় আছিল। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই তেওঁ লিখা মেলা কৰিছিল।অসমীয়া সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অনৱদ্য বৰঙণিৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাই ৪৫ তম গোলাঘাটত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাত তেওঁক সভাপতিৰ পদত বৰণ কৰিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী দেৱৰ ১৮৯৮ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত কামৰূপ জিলাৰ পলাশবাৰীত জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল শ্যামলাল চৌধুৰী আৰু মাকৰ নাম আছিল প্ৰমীলা চৌধুৰী। প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ আৰম্ভনি পলাশবাৰীতে হৈছিল। পাছত ১৯১৯ চনত যোৰহাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯২৮ চনত চৌধুৰীয়ে কলিকতাৰ ছেণ্ট পল মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ন হয়।
কৰ্মজীৱন
প্ৰশন্নলাল চৌধুৰীয়ে কেইবাখনো বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ১৯৬৫ চনত তেওঁ বৰপেটা বিদ্যাপীঠৰ পৰা প্ৰধান শিক্ষকৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তাৰো পৰি তেওঁ কিছুদিন অসম চৰকাৰৰ প্ৰচাৰ বিভাগৰো চাকৰিয়াল আছিল।
সাহিত্যিক অৱদান
১)অগ্নিমন্ত্ৰ (১৯৫০) কবিতা পুথি ২)চানেকি কবিতা (১৯৬৫) কবিতা পুথি ৩)গুঞ্জৰী, (গীতৰ পুথি) ৪)ৰঙ্গে ফাগু খেলে(১৯৭৭,গীতৰ পুথি) ৫)নীলাম্বৰ (১৯৩৩) নাটক, ৬)চুলতানা ৰেজিয়া(১৯৪৯) ৭)ৰণজিৎ সিংহ(১৯৪৯) ৮)বাৰিষাৰ ৰঙা ৰ'দ(১৯৫৯, অনাতাঁৰ নাট) ৯)অপেশ্বৰী (১৯৬১, কাব্য-নাটক) ১০) মধুৰ-বিপাক(গল্পসংকলন, ১৯৮১) ১১)চিকাৰ-নিকাৰ(চিকাৰ কাহিনী,১৯৮৮) ১২)আমাৰ দেশৰ সাধু(শিশু সাহিত্য, ১৯৫৬) ১৩)জাতিৰ ফুল(শিশু সাহিত্য,১৯৬৭) ১৪)মৌচাক, (শিশু সাহিত্য, ১৯৯৫) ১৫)তেজৰ অৰিহণা,(শিশু সাহিত্য) ১৬)ৰাণা প্ৰতাপ,(শিশু সাহিত্য)
অন্যান্য গ্ৰন্থ
১. সম্পাদনা
২. স্মৃতিচাৰণ গ্ৰন্থ
মৃত্যু
বিদ্ৰোহী কবি প্ৰসন্নলাল চৌধুৰীদেৱৰ ১৯৮৬ চনৰ ২০ জানুৱাৰী তাৰিখে দেহৱসান ঘটে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Orang National Park)(Pron: ɒˈræŋ or ɒˈrɑ:ŋ), ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰে অসমৰ দৰং আৰু শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ৭৮.৮১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ১৯৮৫ চনত ওৰাঙক অভয়াৰণ্য আৰু ১৯৯৯ চনৰ ১৩ এপ্ৰিলত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ৰূপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ স’তে প্ৰায় একে ধৰণৰ বনাঞ্চল তথা পৃথিৱী বিখ্যাত এশিঙীয়া গঁড়ৰ বাসস্থান হোৱাৰ বাবে বহুতে ওৰাঙক ‘মিনি কাজিৰঙা’ বুলিও আখ্যা দিয়ে। এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান জৈৱ-বৈচিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত খু্বেই চহকী। ইয়াত অনেক প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ তথা জীৱ-জন্তু দেখিবলৈ পোৱা যায়। এইবোৰৰ ভিতৰত এশিঙীয়া গঁড়, নল গাহৰি, হাতী, বনৰীয়া ম’হ, ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ আদিয়ে প্ৰধান।
ইতিহাস
প্ৰায় ১৯০০ চনলৈকে ই স্থানীয় জনজাতীয় লোকেৰে অধ্যুষিত আছিল। মহামাৰী ৰোগৰ কবলত পৰি স্থানীয় জনজাতীয় লোক সকলে এই ঠাই পৰিত্যাগ কৰিলে। ১৯১৫ চনৰ ৩১ মে’ তাৰিখে ব্ৰিটিছ সকলে ২২৭৬/R নং চৰকাৰী বিজ্ঞপ্তি যোগে এলেকাটোক ওৰাং গেম (Game) অভয়াৰণ্য হিচাপে ঘোষোণা কৰে। ১৯৮৫ চনৰ ২০ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে ইয়াক FRS 133/85/5 নং চৰকাৰী বিজ্ঞপ্তি যোগে অভয়াৰণ্যৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। কিন্তু, ১৯৯২ চনত ইয়াক ৰাজীৱ গান্ধী অভয়াৰণ্য হিচাপে নামকৰণ কৰা হয়। অৱশেষত, ১৯৯৯ চনৰ ৮ এপ্ৰিল তাৰিখে FRW/28/90/154 নং চৰকাৰী বিজ্ঞপ্তি যোগে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মুঠ মাটিকালি ৭৮.৮১ বৰ্গ কি.মি. (৩০.৪৩ বৰ্গ মাইল)। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰপাৰে দৰং আৰু শোণিতপুৰ জিলাত 26.483°N, 92.266°W আৰু 26.666°N, 92.45°W মাজত ভৌগোলিকভাৱে অৱস্থিত। উদ্যানখনৰ সীমাত পাচনৈ (মধ্য), বেলশিৰি নৈ(পূৱ) আৰু ধনশিৰিনৈ (পশ্চিম) অৱস্থিত। এই নৈবোৰ উদ্যানখনৰ দক্ষিণে অৱস্থিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীত মিলিত হৈছে। বাৰিষা কালত উদ্যানখনৰ বেছিভাগ অঞ্চল প্লাৱিত হৈ পৰে। ইয়াত ১২টা জলাশয় আৰু ২৬টা মানৱ নিৰ্মিত পুখুৰী আছে। সেইবাবে উদ্যানখন ইন্দো-মালয় জৈৱবৈচিত্ৰ হটস্পটৰ অন্তৰ্গত পাললিক প্লাৱনভূমি ৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। উদ্যানখনৰ মুঠ এলেকাটো ইষ্টাৰ্ণ হিমালয়ান আৰ্দ্ৰ পৰ্ণপাতী অৰণ্য- ১৫.৮৫ বৰ্গ কি.মি., ইষ্টাৰ্ণ ঋতু জলাশয় অৰণ্য - ৩.২৮ বৰ্গ কি.মি., ইষ্টাৰ্ণ আৰ্দ্ৰ পাললিক তৃণভূমি- ৮.৩৩ বৰ্গ কি.মি., চাভানাহ তৃণভূমি - ১৮.১৭ বৰ্গ কি.মি., নিকৃষ্ট তৃণভূমি - ১০.৩৬ বৰ্গ কি.মি., জলাশয় -৬‍‍.১৩বৰ্গ কি.মি., আৰ্দ্ৰ বালিচৰ (Sandy area)- ২.৬৬ বৰ্গ কি.মি. আৰু শুষ্ক বালিচৰ - ৪.০২ বৰ্গ কি.মি. আদি শ্ৰেণীত বিভক্ত। ই উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ মৃদু ঢালযুক্ত সমভূমি। এলেকাটো সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ৪৫ মিটাৰ ৰ পৰা ৭০ মিটাৰ লৈ উচ্চ। ইয়াৰ দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অসংখ্য সুঁতি আৰু চৰ এলেকা আছে। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ মূল এলেকাটো দুইভাগে বিভক্ত: উত্তৰৰ প্ৰায় ৫০% এলেকা উচ্চভূমিৰ সমতল আৰু দক্ষিণৰ প্ৰায় ৫০% এলেকা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা পাললিক প্লাৱনভূমি। গোটেই উদ্যানখনৰ চাৰিওকাষে থকা জনবসতি পূৰ্ণ গাঁওবোৰৰ বাবে ইয়াৰ নৃতাত্ত্বিক চাপ যথেষ্ট বেছি।
বতৰ
উদ্যানখনত তিনিটা ঋতু উল্লেখযোগ্য, সেইবোৰ গ্ৰীষ্ম, বৰ্ষা আৰু শীত; যদিও মে’ মাহৰ পৰা চেপ্তেম্বৰ মাহলৈ বছৰৰ বেছিভাগেই বৃষ্টিপাত সহিত ক্ৰান্তিয় বৰ্ষা জলবায়ু পৰিলক্ষিত হয়। গড় বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত ৩০০০ মি.মি.।
তথ্য অনুসৰি শীত কালত অক্টোবৰ মাহৰ পৰা মাৰ্চ মাহলৈ ৰাতিপুৱা ৫-১৫ °চে ৰ পৰা আবেলি ২০-২৫ °চে, এপ্ৰিল মাহত ৰাতিপুৱা ১২-২৫ °চে ৰ পৰা আবেলি ২৫-৩০ °চে আৰু গ্ৰীষ্ম ঋতুত মে’ মাহৰ পৰা জুন মাহলৈ ৰাতিপুৱা ২০-২৮ °চে ৰ পৰা আবেলি ৩০-৩২ °চে ভিন্ন উষ্ণতা পৰিলক্ষিত হয়।
উদ্যানখনৰ আৰ্দ্ৰতা ৬৬% ৰ পৰা ৯৫% হয়.
প্ৰাণীকুল
ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বিভিন্ন স্তন্যপায়ী প্ৰজাতিৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰজননকুল আছে। গুৰুত্বপূৰ্ণ এশিঙীয়া গঁড় (২০২২ চনত হোৱা গণনা মতে ১২৫টা)ৰ বাহিৰেও আন কেতবোৰ বিশেষ প্ৰজাতি হ’ল ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ (Panthera tigris tigris), হাতী, নল গাহৰি, খটীয়া পহু আৰু বন গাহৰি। তলত কিছুমান প্ৰজাতি উল্লেখ কৰা হল।
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
১৯৯১ চনৰ পিছৰ পৰা ৰাজনৈতিক বিদ্ৰোহ তথা উদ্যানৰ চাৰিওকাষে অবৈধ ভূমি বেদখলৰ বাবে উদ্যান তথা ইয়াৰ বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে গুৰুতৰ সংকট কঢ়িয়াই আনিছে। অপৰ্যাপ্ত জনবল, চোৰাংচিকাৰ, তহল আৰু নিৰাপত্তা অভাৱ, বহল নদী, অপৰ্যাপ্ত অবকাঠামো সুবিধা তথা ৰাইজৰ মাজত সংৰক্ষণ সম্পৰ্কে ন্যূনতম সচেতনতা আদিও মূল সংকট হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। বন্য প্ৰাণীৰ চোৰাংচিকাৰ, বিশেষকৈ এশিঙীয়া গঁড়ৰ বাবে ই যথেষ্ট গুৰুতৰ। চোৰংচিকাৰৰ বাবে ১৯৯১ চনত এশিঙীয়া গঁড় ৯৭ টাৰ পৰা ৪৮ লৈ কমি যায়। চোৰাংচিকাৰৰ বিৰুদ্ধে ব্যবস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে ২০০৬-০৭ ইয়াৰ সংখ্যা কিছু বাঢ়ি ৬৮টা হয় যদিও চোৰাংচিকাৰ আৰু গঁড়হত্যা অব্যাহত থাকে। গঁড়হত্যা ৰোধৰ বাবে বন বিভাগ অসমৰ কৰ্মকৰ্তা আৰু দৰং, শোণিতপূৰ আৰু মৰিগাঁও জিলাৰ কৰ্মকৰ্তাসহ এটি "সমন্বয় কমিটি" গঠন কৰা হয়। ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ গঁড় সংৰক্ষণ আৰু উন্নয়নৰ সহায়তা কৰাৰ বাবে নীতি ও কৰ্মসূচী বিকশিত কৰিবলৈ World Association of Zoos and Aquariums (WAZA)ৰ দ্বাৰা এটি উদ্যোগ লোৱা হৈছিল। Zoo Basel (Switzerland) ৰ সহযোগত WWF-India, অসম চৰকাৰ আৰু International Rhino Foundation (IRF) এ Indian Rhino Vision (IRV)2020 কৰ্মসূচী চলি আছে। [3] [9] [10] [11] WWF-India আৰু ভাৰত চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা এই Indian Rhino Vision (IRV)2020 কৰ্মসূচীৰ অধীনত ভাৰতত ২০২০ চনৰ ভিতৰত এশি‌ঙিয়া গঁড়ৰ সংখ্যা ৩০০০ লৈ বৃদ্ধি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। [9]
ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ সংকটৰ বাবে World Association of Zoos and Aquariums (WAZA) আৰু Bush Gardens এ মিলিত হৈ Species Survival Plan (SSP) নামৰ এটি প্ৰকল্প চালিত হয়। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত মূলত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ আনুবংশিক প্ৰকাৰ উন্নত কৰাৰ কৰ্মসূচী হাতত লোৱা হয়। তদুপৰি স্থানীয় গৱেষকৰ দ্বাৰা নিৰীক্ষণ, ৰাইজৰ অংশগ্ৰহণ আদিৰ দ্বাৰা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ সংৰক্ষণৰ কৰ্মসূচী হাতত লোৱা হৈছে।
পৰ্যটকৰ বাবে
উদ্যানখনলৈ যাতায়তৰ সুব্যৱস্থা আছে। বাছ, ৰেল আৰু বিমানযোগে ওচৰৰ চহৰবোৰ সংযুক্ত। তেজপুৰ ৬৪ কি.মি. নিলগৰ একেবাৰে নিকটবৰ্তী চহৰ তদুপৰি গুৱাহাটী পৰা উদ্যানখনলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ১৪০ কি. মি.।
গুৱাহাটীৰ পৰা উদ্যানখনলৈ ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে তলত দিয়া ধৰণে আহিব পাৰি:
গুৱাহাটী (০ কি.মি.)--> মঙ্গলদৈ (৭২ কি.মি.)--> খাৰুপেটীয়া (১৬ কি.মি.)--> দলগাঁও (৯ কি.মি.)--> শিলবৰি (কৌপাটী হৈ ১২ কি.মি.)--> ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (৩ কি.মি.)।
তেজপুৰৰ পৰা উদ্যানখনলৈ ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে তলত দিয়া ধৰণে আহিব পাৰি:
তেজপুৰ(০ কি.মি.)--> ঢেকীয়াজুলি(৩৪ কি.মি.)--> ওৰাং (১৫ কি.মি)--> শিলবৰি (১২ কি.মি.)--> ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (৩ কি.মি.)।
নিকটতম ৰেল ষ্টেচন ৰাঙাপাৰা আৰু ই ওৰাঙৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কি.মি. দূৰৈত অৱস্থিত।
নিকটতম শালনীবাৰী বিমানকোঠ তেজপুৰৰ পৰা ১০ কি.মি. দূৰৈত অৱস্থিত।
অক্টোবৰ মাহৰ পৰা এপ্ৰিল মাহলৈ উদ্যান পৰিদৰ্শন কৰাৰ ভাল সময়। ৰাতিপুৱা ৭:৩০ পৰা ৯:৩০ লৈ আৰু আবেলি ২:০০ ৰ পৰা ৩:০০ লৈ উদ্যান পৰিদৰ্শনৰ বাবে খোলা ৰখা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
জণ্ডিছ
জণ্ডিচ বুলিলে শৰীৰৰ ছাল আৰু চকুৰ বগা অংশত হালধীয়া ৰঙ দেখা দিয়া এবিধ ৰোগৰ লক্ষণক বুজায়। জণ্ডিচৰ হালধীয়া ৰঙ দেহৰ মিউকাছ মেমব্ৰেন-ত বেছিকৈ দেখা যায়। চকুৰ বগা অংশৰ বাহিৰে মুখ-গহ্বৰ আদিত এই হালধীয়া ৰঙ সহজে ধৰিব পাৰি। এই লক্ষণত প্ৰসাৱৰ ৰঙো হালধীয়া হয়। জণ্ডিছ বিভিন্ন ৰোগৰ বাবে হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে যকৃত (liver), পিত্তথলী (gall bladder) বা অগ্ন্যাশয় (Pancreas)-ৰ অসুখ হলে জণ্ডিচে দেখা দিয়ে। কেতিয়াবা ৰক্তজনিত ৰোগৰ বাবেও জণ্ডিচ হ'ব পাৰে।
জণ্ডিচৰ উৎপত্তিৰ কাৰণ হ'ল তেজৰ প্লাজমা অংশত 'বিলিৰুবিন' (bilirubin)-ৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যোৱা। মানৱ শৰীৰত বিলিৰুবিনৰ সাধাৰণ উচ্চ মাপ ১ mg/dl (>১৭ মাইক্ৰ'মল/লিটাৰ)। দৃশীভূত জণ্ডিচ হ'বলৈ এই মাত্ৰা ১.৮ mg/dl (৩০ মাইক্ৰ'মল/লিটাৰ)-তকৈ বেছি হ'ব লাগে। লোহিত ৰক্ত কণিকা মৃত্যু হোৱাৰ পাছত ইয়াত থকা হিম'গ্ল'বিন ভাঙি তাৰেপৰা বিলিৰুবিন সৃষ্টি হয়।
জণ্ডিচ শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে ফৰাচী "জৌনে" (Jaune) শব্দৰ পৰা - যাৰ অৰ্থ হ'ল হালধীয়া। অসমীয়া ভাষাত ইয়াক পাণ্ডু ৰোগ, কুহুম সাৰ নাইবা জণ্ডিচ বুলি জনা যায়।
চকু আৰু মিউকাছ মেমব্ৰেন-ত হালধীয়া ৰঙ নোহোৱাকৈ অকল ছালত (হাত আৰু ভৰিৰ তলুৱাত সহজে দৃশ্যমান হয়) হালধীয়া ৰঙ দিখা দিলে সেইটো জণ্ডিছ নহয়, তাক কেৰ'টি'নিমিয়া (Carotenemia) বোলে। কেৰ'টিনিমিয়া এবিধ অক্ষতিকৰ অৱস্থা, কোনো ৰোগ নহয়। সাধাৰণতে শিশুসকলৰ লগত ইয়াক পোৱা যায়।
কাৰণ আৰু লক্ষণসমূহ
মেলেৰিয়া, টাইফয়েড, যক্ষ্মা, নিউম'নিয়া, খহু বা অইন যি কোনো বেমাৰৰ এটা লক্ষণ জ্বৰ হ’ব পাৰে। জণ্ডিচ লিভাৰৰ ভাইৰেল হেপাটাইটিচ (তাৰো আকৌ এ,বি,চি আৰু বেলেগ কেইবাবিধো আছে), এলকহলিক লিভাৰৰ অসুখ, চিৰচিচ, লিভাৰৰ টিউমাৰ আদি হ’লে দেখা দিব পাৰে। পেনক্ৰিয়াচৰ অসুখ পেনক্ৰিয়াটাইটিচ নাইবা পেনক্ৰিয়াচত টিউমাৰ হলে জণ্ডিচ এটা লক্ষণ হব পাৰে। পিত্তথলীৰ বিভিন্ন অসুখ যেনে পিত্তত পাথৰ বা টিউমাৰ হলে জণ্ডিচ হব পাৰে। গতিকে জণ্ডিচৰ কাৰণ জানিবলৈ আৰু ৰোগৰ গভীৰতা বুজিবলৈ ন্যূনতম কৰিবলগীয়া পৰীক্ষা সমূহ হ'ল- প্ৰসাবৰ পৰীক্ষা, তেজৰ তেজৰ ৰুটিন পৰীক্ষা ( TC,DLC,ESR, Hemoglobin), বিলিৰুবিন, SGOT, SGPT, Alkaline phosphatase, serum Electrolytes, এমাইলেজ, লাইপেজ, Card test for Hepatitis –B, Hepatitis –C; বুকুৰ এক্সৰে আৰু পেটৰ আলট্ৰচাউণ্ড কৰোৱাটো অতি লাগতিয়াল। এই পৰীক্ষা সমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চিকিৎসা হয় আৰু ৰোগৰ গভীৰতা ঠাৱৰ কৰা হয়। সচৰাচৰ কৰা এই পৰীক্ষাখিনিৰ বাহিৰেও পিত্তনলীৰ আৰু পেনক্ৰিয়াচৰ ৰোগৰ সবিশেষ জানিবলৈ চিটি স্কেন, এম আৰ আই স্কেন আৰু এণ্ডোস্কোপিক ৰেট্ৰগ্ৰেড ক'লেঞ্জিঅ' পেনক্ৰিয়াটগ্ৰাফি (ERCP ) আদি উন্নত পৰীক্ষাৰ সহায় লবলগীয়া হয়। লিভাৰৰ কেঞ্চাৰ সন্দেহ হলে লিভাৰৰ বায়প্সি কৰিলগীয়া হব পাৰে। এজন জণ্ডিচত ভোগা ৰোগীৰ লক্ষণসমূহ খোৱাৰ আভোক বা অৰুচি এনে এটা পৰ্য্যায় পাবগৈ পাৰে যে এজন ধূম্ৰপায়ী ব্যক্তিৰ চিগাৰেটৰ প্ৰতিও অনীহা ওপজে। তেজত বিলিৰুবিন বঢ়াত বহুতো ৰোগীৰ শৰীৰত খজুৱতিৰ অনুভৱ হয়। জণ্ডিচত ভোগা ৰোগীৰ চিকিৎসাত খাদ্যৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেল,ঘিঁউ,মাখন,গাখীৰ,পনীৰ,মাংস,কণী সম্পূৰ্ণ বৰ্জিত কৰা ভাল। গ্লুক'জ, মিচিৰি, ফল-মূল, শাক পাচলি, কুহিয়াৰৰ ৰস, ডাবৰ পানী আদি হ'ল উপকাৰী খাদ্য। গ্লুকোজৰ ড্ৰিপ আৰু কিছু লাগতিয়াল ঔষধ চিকিৎসকে ৰোগীৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ব্যৱহাৰ কৰে।
কেৰোটিনেমিয়া ( Catotenemia) নামৰ এক অৱস্থাত গোটা খাদ্য খাবলৈ আৰম্ভ কৰা কিছুমান শিশুৰ এনে অৱস্থা দেখা দিব পাৰে। তেওঁবিলাকৰ ছালৰ বৰণ হালধীয়া হৈ পৰে, বিশেষকৈ হাতৰ আৰু ভৰিৰ তলুৱাৰ। কিন্তু চকুৰ পতা আৰু মুখৰ ভিতৰৰ ছাল (Mucus membrane ) কেতিয়াও হালধীয়া নহয়। ই এক বিপদজনক অৱস্থা নহয়। অধিক বিটা-কেৰটিনযুক্ত খাদ্য খাদ্য খুউৱাৰ ফলত কেৰোটিনেমিয়া হয়। গাজৰ,ৰঙালাউ, মিঠা আলু, ব্ৰুকলি আৰু বিভিন্ন সেউজীয়া শাক-পাচলিত বিটা-কেৰটিন থাকে। বিটা-কেৰটিন হ'ল ভিটামিন-এৰ উৎস আৰু শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে এক অতি লাগতিয়াল তত্ত্ব। কিন্তু অনিয়ন্ত্ৰিত ব্যৱহাৰো যে শৰীৰৰ উপযোগী নহয় ইয়েই প্ৰমাণ কৰে।
মানুহৰ তেজৰ ৰক্ত কণিকাৰ(Red Blood Cell) উৎপত্তি হাড়ৰ মজ্জাত (Bone Marrow) হয়। আমাৰ শৰীৰৰ বৃক্কই (Kidney) এৰিথ্ৰপয়েটিন (Erythropoetin) নামৰ হৰমনৰ যোগান ধৰি হাড়ৰ মজ্জাক ৰক্ত কণিকা সৃষ্টিত অৰিহনা যোগায়। ৰক্ত কণিকাৰ আয়ুস ১২০ দিন। ৰক্ত কণিকাই শৰীৰৰ বিভিন্ন কোষক অক্সিজেনৰ যোগান ধৰে। ৰক্ত কণিকা লিভাৰ আৰু প্লীহাত (Spleen) ভাঙিলে তাৰ 'হীম' বা লৌহ অংশৰ পৰা পৰা 'বিলিৰুবিন' (Bilirubin) নামৰ হালধীয়া পদাৰ্থ বিধ বাহিৰ হয়। বিলিৰুবিন লিভাৰৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বাইল(Bile) ৰসৰ লগত ওলাই গৈ আমাৰ পাক-প্ৰণালীত পৰি শৌচৰ যোগেদি বাহিৰ হয়। বাইল ৰসে আমাৰ খাদ্যক হজম হোৱাত সহায় কৰে। লিভাৰৰ পৰা বিলিৰুবিন ওলোৱা বাধা প্ৰাপ্ত হলে শৰীৰৰ কোষত বিলিৰুবিন জমা হয়। তেজত সাধৰণতে ০.২ ৰ পৰা ০.৮ মিলিগ্ৰাম % বিলিৰুবিন থাকে। তেজত ১.৫ মিলিগ্ৰাম %ৰ ওপৰৰ পৰিমাণৰ বিলিৰুবিন হলে জণ্ডিচে দেখা দিয়ে। জণ্ডিচৰ উৎপত্তিৰ বিভিন্ন কাৰণ সমূহক সাধাৰণতে এনেকুৱা- ১) ৰক্ত কণিকাৰ অতি মাত্ৰা ভংগুৰণ (Breakdown) হলে যেনে মেলেৰিয়া, কেঞ্চাৰ, ঔষধৰ বিষক্ৰিয়াৰ ফলত। ২) লিভাৰ ভাইৰাচ ৰোগত আক্ৰান্ত হলে। ৩) পিত্তত পাথৰ বা কেঞ্চাৰ হলে। পিত্তনলীত পেলু জাতীয় পৰাশ্ৰয়ী জীৱই প্ৰৱেশ কৰি বাইলৰ প্ৰবাহ বন্ধ কৰিলে, কোনো ৰোগৰ ফলত পিত্তনলী শুকাই সংকুচিত (Stricture) হলে। ৪) পেনক্ৰিয়াচৰ অসুখ বা টিউমাৰ হলে। এইবিলাকৰ উপৰিও কেতিয়াবা গৰ্ভৱস্থাত মহিলা গৰাকীৰ জণ্ডিচে দেখা দিব পাৰে। তেতিয়া চিকিৎসক কাষ চপাটো অত্যন্ত আৱশ্যকীয়, কিয়নো ই সদায় সাধাৰণ নহৈ কেতিয়াবা গুৰুতৰ ৰোগৰ লক্ষণো হব পাৰে। আনহাতে নৱজাতকৰ জণ্ডিচ সাধাৰণতে দুসপ্তাহৰ ভিতৰত নাইকিয়া হব লাগে। নৱজাতকৰ জণ্ডিচত কেতিয়াবা ফটো-থেৰাপি দিবলগীয়া হয়। এটা কথা মনত ৰাখিবলগীয়া - মাতৃ আৰু সন্তানৰ তেজৰ আৰ এইচ ফেক্টৰৰ অমিল হলে নৱজাতকৰ গুৰতৰ জণ্ডিচ হয়। কিছুমান বংশগত বা জন্মগত এনিমিয়া ৰোগতো জণ্ডিচে দেখা দিয়ে। এইবিলাকৰ ভিতৰত থেলাচেমিয়া, চিকল চেলএনিমিয়া, জি৬পিডিৰ অভাৱ আদি হ'ল প্ৰমুখ। জণ্ডিচৰ লগত যুক্তহৈ পৰিব পৰা জটিলতাবিলাকৰ হ'ল : হেপাটিক এনকেফাল'পেথি - অৰ্থাত অতিমাত্ৰা বিলিৰুবিনৰ ফলত মস্তিষ্ক বিকল হোৱা; হেপাট'- ৰেনেল চিনড্ৰম -অতিমাত্ৰা বিলিৰুবিনৰ ফলত কিডনি বিকল হোৱা; এচাইটিচ - অৰ্থাত উদৰত পানী জমা হোৱা; হেমাটমেচিচ আৰু মেলিনা - তেজ বমি আৰু কলা পাইখানা হোৱা।
জণ্ডিচৰ চিকিৎসা
জণ্ডিচৰ চিকিৎসা বুলিলে পোনতেই লাগতিয়াল কথাটো হ'ল - জণ্ডিচৰ কাৰণটো অনুসন্ধান কৰি ওলিওৱা আৰু তাৰ নিৰাময়ৰ ব্যৱস্থা কৰা। লগতে যদি ৰোগৰ কিবা জটিলতাই দেখা দিছে, তাৰো উপযুক্ত চিকিৎসা দিয়া। তথাপিও প্ৰত্যেকজন জণ্ডিচত ভোগা ৰোগীৰ বাবে নিম্নলিখিত কথাখিনি প্ৰযোজ্য : - ১) বিশ্ৰাম - শৰীৰৰ দুৰ্বলতাক কমোৱাত বিশ্ৰাম হয় সহায়ক। ২) সম্পূৰ্ণৰূপে মদ খোৱা বাৰণ কৰা। ৩) চিকিৎসকৰ অজ্ঞাতে একো ঔষধ সেৱন নকৰা। ৪) শৰীৰৰ আদ্ৰতা ( Hydration) ঠিকে ৰাখিবলৈ ৰোগীয়ে উপযুক্ত পৰিমাণৰ জুলীয়া খাদ্য গ্ৰহণ কৰা। প্ৰয়োজন হলে ড্ৰিপ (Intravenous Fluid) বা চেলাইন লোৱা। ৫) খাদ্য - অধিক কাৰ্বহাইড্ৰেটযুক্ত খাদ্য গ্ৰহণ কৰা। গ্লুক'জ, মিচিৰি, কুঁহিয়াৰৰ ৰস, ডাবৰ পানী,ফল-মূল হ'ল উপযোগী খাদ্য। সহজে হজম হোৱা পাচলি যেনে অমিতা,লাউ, বিলাহী,গাজৰ,কাচকল,আলু,কবি সিদ্ধ কৰি ৰোগীক খুৱাব লাগে। অসমীয়া বনৌষধি শাক পদীনা,পালেং,পুননৌৱা,মানিমুনি,তেঙেচি,খুতৰা,মাটিকান্দুৰি,নৰসিংহ,ভেদাইলতা,কলমৌ আদি জণ্ডিচৰ পৰম উপকাৰী পথ্য। পকা কৰ্দৈৰ ৰসো ভাল। চিকিৎসকে পেটত বেচি অম্ল বা এচিডিটি নহবৰ বাবেহে অধিক কৰ্দৈ খুৱাবলৈ হাক দিয়ে। ফল-মূলৰ ভিতৰত ৰসাল ফলসমূহ যেনে আঙুৰ,মৌচম্বী,কমলা,আনাৰচ,তৰমুজ,ডালিম,আপেল,কল,নাচপতি আদি সকলোৱেই উপকাৰী।
মাংস,কণী,তেল থকা মাছ, গাখীৰ,ঘিঁউ,মাখন,পনীৰ খোৱাটো অপকাৰী। এতিয়া চমুকৈ ৰোগৰ কাৰণ অনুসৰি চিকিৎসাৰ বিষয়ে দুআষাৰ : - যেনে মেলেৰিয়া হলে সেই ৰোগৰ উপযুক্ত ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা। পিত্তত পাথৰ হলে অপাৰেচনৰ দ্বাৰা তাৰ নিৰাময় কৰা। পেনক্ৰিয়াটাইটিচ হলে এণ্টিবায়টিক আৰু অন্য উপযুক্ত দৰবেৰে তাৰ চিকিৎসা কৰা। ভাইৰেল হেপাটাইটিচ- এ হলে ভিটামিন,লিভাৰৰ সহায়কাৰী ঔষধ আৰু গ্লুক'জ ড্ৰিপৰে চিকিৎসা কৰা। সময়ত বমি বা ওকালি বন্ধ কৰা ঔষধ দিবলগীয়া হয়। কাচিৎত ৰোগ গুৰুতৰ হলে চিকিৎসকে কেতিয়াবা ষ্টেৰইডো প্ৰয়োগ কৰিব লগীয়া হয়। ভাইৰেল হেপাটাইটিচ- বি বা ভাইৰেল হেপাটাইটিচ-চি ৰোগ হলে উপযুক্ত এণ্টিভাইৰেল দৰব প্ৰয়োগ কৰিবলগীয়া হয়। নবজাতকৰ গুৰুতৰ জণ্ডিচ হলে ফটোথেৰাপি দিবলগীয়া হয়, অন্যথাই মস্তিষ্কৰ বিকৃতি ঘটাৰ সম্ভাৱনা থাকে। চিৰচিচ হলে পেটৰ পৰা পানী ওলিয়াবলগীয়া হব পাৰে। মেলিনা (কলা পাইখানা) বা তেজ বমি হলে ৰোগীক ৰক্ত দিয়াৰ প্ৰয়োজন (Blood Transfusion) হব পাৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰোগৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণ শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা (১৯৪৩- ২৭ এপ্ৰিল, ২০১৭) অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, লেখক আৰু অৰ্থনীতিবিদ। তাৰ্কিক, তৰ্ক প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক আৰু কুইজ মাষ্টাৰ হিচাপে তেখেত প্ৰখ্যাত আছিল। তেখেতক অসমৰ কুইজৰ জনক বুলিও অভিহিত কৰা হয়।
হিতেশ ডেকা
জন্ম
১৯২৪ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত সৰ্থেবাৰীত হিতেশ ডেকাৰ জন্ম হৈছিল।
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা
দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই পিতৃৰ চাকৰিৰ সূত্ৰে শৈশৱকাল শ্বিলঙত পাৰ কৰে আৰু ১৯৫৭ চনত তাৰপৰাই মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত তেখেতে ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজ, কটন কলেজ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬৬ চনত তেখেতে কটন কলেজত অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। বিভিন্ন দায়িত্ব পালন কৰি ২০০১ চনত হাফলং মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰৰ পাছতো তেখেতে বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল।
হিতেশ ডেকা
শিক্ষা জীৱন
হিতেশ ডেকাই সৰ্থেবাৰীতে প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰে । ১৯৪৮ চনত সৰ্থেবাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫২ চনত নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৪ চনত তেওঁ কনিহা হাইস্কুলৰ শিক্ষকৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পাছত কেইবাখনো বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি ১৯৮৫ চনত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহন কৰে।
কৰ্মজীৱন
হিতেশ ডেকা ১৯৬০ চনৰ ৰাজ্যভাষা আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল। তেওঁ ১৯৭২ চনৰ মাধ্যম আন্দোলনত ওতঃপ্ৰোতভাবে জড়িত আছিল। বিদেশী বহিস্কাৰ আন্দোলনত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে দিল্লীৰ আলোচনাত কেইবাবাৰো অংশ গ্ৰহন কৰিছিল। তেওঁ সদৌ অসম হাইস্কুল শিক্ষক সন্থাৰ উপ-সভাপতি, সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ উপদেষ্টা আদি বিভিন্ন সাহিত্য, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত বিশেষ ভাবে জড়িত আছিল। অসমীয়া সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বিশেষ বৰঙণিৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাই হিতেশ ডেকাক ১৯৯৫ চনৰ সৰ্থেবাৰী অধিবেশনৰ সভাপতি পদত নিয়োজিত কৰিছিল ।
মৃত্যু
হিতেশ ডেকাৰ ২০০০ চনৰ ৩০ আগষ্টত মৃত্যু হয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ‎ শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা
শৈশৱ আৰু শিক্ষাজীৱন
১৯৪৩ চনৰ ১৬ মাৰ্চত দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰৰ ভুক্তাবাৰী গাঁৱৰ বৰুৱাচুবাত দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃ প্ৰয়াত সত্যনাথ বৰুৱা আৰু স্বৰ্ণলতা বৰুৱা। ছয় সন্তানৰ ভিতৰত তেখেত জ্যেষ্ঠ আছিল। ছিপাঝাৰত চিৰাখোৱা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত বৰুৱাই প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। পিতৃ চাকৰিসূত্ৰে শ্বিলঙলৈ বদলি হোৱাত বৰুৱাই হাইস্কুলীয়া শিক্ষা তাতে লাভ কৰে। ১৯৫৭ চনত ছিলঙৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজৰ পৰা কলা শাখাত ইণ্টাৰমিডিয়েট উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫৯ চনত তেখেতে কটন কলেজৰ অৰ্থনীতিৰ স্নাতক শাখাত নাম লগায়। তাৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈ তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুল অৱ ইক'ন'মিক্‌ছৰ পৰা অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা অৰ্জন কৰে। তাত তেখেতে অমৰ্ত্য সেন, জগদীশ ভাগৱতী, এইচ্ছ কে মনমোগন সিং, পদ্ম দেশাই, আই জি পেটেল আদি খ্যাতনামা অৰ্থনীতিবিদৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
শিক্ষাজীৱন সাং কৰি ১৯৬৬ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত তেখেতে কটন কলেজৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তাৰূপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৭৮ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত এই বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপকৰ দায়িত্বভাৰ লাভ কৰে। ২০০০ চনৰ ১ মাৰ্চৰ পৰা ৮ নৱেম্বৰলৈকে বৰুৱাই এই মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০০১ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১ মাৰ্চলৈকে হাফলং মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ মাজত ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈকে গুৱাহাটীস্থিত অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ যুটীয়া সঞ্চালকৰূপে সেৱা আগবঢ়ায়।
অৱসৰৰ পাছত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগত ২০০১-০৯ চনলৈকে অতিথি অধ্যাপক হিছাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ইয়াৰ লগতে তেখেতে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী (১৯৯৫-৯৬), অসম ডনবস্ক' বিশ্ববিদ্যালয় (২০০৭-০৯), গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটীৰো (২০০৭-০৯) অতিথি অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০১-০২ চনত ৰাজ্যিক পৰিকল্পনা আয়োগ আৰু ২০০১-০৬ চনলৈ তেখেত দ্বিতীয় অসম ৰাজ্যিক বিত্তীয় আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু সপ্তম দৰমহা আয়োগৰো সদস্য আছিল। ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰশাসনীয় সংস্কাৰ আয়োগৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নৰ তেখেত পৰামৰ্শদাতা আছিল য'ত অসম, বিহাৰ, ৰাজস্থান আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ কেইবাখনো জিলাৰ অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। অসম চৰকাৰৰ আৱৰ্জনা নিষ্কাষণ ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত গঠন কৰা ৰাজহুৱা সমিতিৰো তেখেত সদস্য আছিল। ২০১০-১৪ চনত তেখেত ৰাজ্যিক হিচাপ পৰীক্ষণ উপদেষ্টা ব'ৰ্ডৰ সদস্য আছিল। শেহতীয়াকৈ তেখেত অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্‌ পৰীক্ষা প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ পাঠ্যক্ৰম সঞ্চালক আৰু পৰামৰ্শদাতা হিচাপে সেৱাৰত হৈ আছিল আৰু অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ সংস্কাৰ সমিতিৰো দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।
কুইজৰ জগতত
দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই অসমৰ কুইজ আৰু তৰ্ক প্ৰতিযোগিতাৰ জগতলৈ অতুলনীয় অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেখেতে ১৯৬৭ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ত অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন কুইজ প্ৰতিযোগিতা পাতি পৰিচালনা কৰে। ১৯৮৫ চনত তেখেতে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে অসমৰ টেলিভিজন জগতত কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ সূত্ৰপাত ঘটায়। উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক স্তৰৰ পাঠ্যপুথিৰ লগতে তেখেতে কেইবাখনো কুইজৰ কিতাপো লিখিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
ইন্দিৰা বৰুৱাৰ সৈতে বিবাশপাশত আবদ্ধ হোৱা দিলীপ বৰুৱাৰ দুজন পুত্ৰ। জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ অৰিন্দম বৰুৱা অসম প্ৰশাসনীয় মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু কনিষ্ঠ পুত্ৰ অংশুমান বৰুৱা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক।
মৃত্যু
বিভিন্ন অসুখত ভুগি থকা বৰুৱাক প্ৰায় এমাহমান ধৰি গুৱাহাটীত চিকিৎসা প্ৰদান কৰি থকা হৈছিল। ২০১৭ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলৰ নিশা প্ৰায় ১১ বজাত ৭৪ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰে আয়ুৰসুন্দ্ৰা নামৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত তেখেতে মৃত্যুবৰণ কৰে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অৰ্থনীতিবিদ
ছৌদি আৰবত নাৰীৰ অধিকাৰ
ছৌদি আৰৱত মহিলাৰ অধিকাৰ আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত উদ্বেগ আৰু বিতৰ্কৰ বিষয়।   ১৯৭৯ চনৰ পৰা ধৰ্মীয় মৌলবাদী আধিপত্যৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছত ২০১৭ চনৰ পৰা ছৌদি মহিলাসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ অধিকাৰ সংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে।
হিউমেন ৰাইটছ ৱাচ আৰু এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ মতে, সংস্কাৰৰ সত্ত্বেও চৌদি আৰৱৰ মহিলাসকলে এতিয়াও বিবাহ, পৰিয়াল আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ সম্পৰ্কত বৈষম্যৰ সন্মুখীন হয়,[13][14] আৰু চৌদি চৰকাৰে মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু আন্দোলনসমূহক লক্ষ্য কৰি দমন কৰিয়েই আছে .[15] বিশিষ্ট নাৰীবাদী অভিযানসমূহৰ ভিতৰত আছে মহিলাক ড্ৰাইভ কৰিবলৈ আন্দোলন[16] আৰু পুৰুষ-অভিভাৱিকা বিৰোধী অভিযান,[17][18] যাৰ ফলত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি হৈছে।[19]
বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ গ্ল'বেল জেণ্ডাৰ গেপ ৰিপ'ৰ্ট ২০২২ত চৌদি আৰবে ১৫৩খন দেশৰ ভিতৰত ১২৭ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছে। বিশ্ব বেংকৰ ২০২১ চনৰ মহিলা, ব্যৱসায় আৰু আইন সূচকাংকত চৌদি আৰবে ১০০ ৰ ভিতৰত ৮০ নম্বৰ লাভ কৰে, যিটো গড় বিশ্বৰ গড় স্ক'ৰতকৈ বেছি। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিষদে (ECOSOC) চৌদি আৰবক ২০১৮ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ অৱস্থা আয়োগলৈ নিৰ্বাচিত কৰে, যিটো আন্তৰ্জাতিক সম্প্ৰদায়ে ব্যাপক সমালোচনা কৰে।  বিশ্ব বেংকৰ মতে, ছৌদি আৰবে ২০১৭ চনৰ পৰা মহিলাসকলৰ কৰ্ম পৰিস্থিতিত যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰি আহিছে, য'ত গতিশীলতা, যৌন নিৰ্যাতন, পেঞ্চন, আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰৰ অধিকাৰৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে, য'ত নিয়োগ-বৈষম্যৰ সুৰক্ষাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
ছৌদি সমাজত লিংগ ভূমিকা স্থানীয় সংস্কৃতি আৰু শ্বৰীয়তৰ ব্যাখ্যাৰ পৰাই আহে। শ্বৰীয়ত আইন বা ঐশ্বৰিক ইচ্ছা হৈছে কোৰআন আৰু হাদীছৰ পণ্ডিতসকলে (মহাম্মদৰ জীৱনৰ কথা আৰু বিৱৰণী) আহৰণ কৰা ব্যাখ্যা। চৌদি সংস্কৃতিত শ্বৰীয়তৰ ব্যাখ্যা এটা কঠোৰ চুন্নী ইছলাম ৰূপ অনুসৰি কৰা হয় যিটোক চালাফ (ধাৰ্মিক পূৰ্বসূৰী) বা ৱাহাবীবাদৰ পথ বুলি জনা যায়। এই আইনখন বেছিভাগেই অলিখিত, যাৰ ফলত বিচাৰকসকলৰ হাতত উল্লেখযোগ্য বিবেচনাধীন ক্ষমতা থাকে, যিটো তেওঁলোকে সাধাৰণতে জনজাতীয় পৰম্পৰাৰ সপক্ষে ব্যৱহাৰ কৰে। ৱাজেহা আল-হুৱাইডাৰৰ দৰে কৰ্মীসকলে ছৌদি মহিলাৰ অৱস্থাক দাসত্বৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
দ্য ইকনমিষ্টৰ মতে ২০০৬ চনত চৌদি চৰকাৰৰ এক সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে ৮৯% ছৌদি মহিলাই তেওঁলোকে গাড়ী চলাব নালাগে বুলি নাভাবে, আৰু ৮৬% মহিলাই মহিলাক পুৰুষৰ সৈতে কাম কৰা উচিত বুলি নাভাবে; অৱশ্যে ২০০৭ চনৰ গ্যালাপৰ সমীক্ষাই ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ বিৰোধিতা কৰিছিল, য'ত দেখা গৈছে যে ৬৬% চৌদি মহিলা আৰু ৫৫% ছৌদি পুৰুষে মহিলাক গাড়ী চলাবলৈ দিয়া উচিত বুলি সন্মত হৈছে। তদুপৰি সেই একেটা সমীক্ষাতে দেখা গৈছে যে ১০ গৰাকী ছৌদি মহিলাৰ ভিতৰত ৮ গৰাকীতকৈ অধিক (৮২%) আৰু তিনি চতুৰ্থাংশ ছৌদি পুৰুষ (৭৫%) এই কথাত সন্মত হৈছে যে মহিলাক যিকোনো চাকৰিৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ দিয়া উচিত।
২০২১ চনত মহিলাৰ সাক্ষৰতা ৯৩% বুলি অনুমান কৰা হৈছিল, যিটো পুৰুষৰ তুলনাত বহু পিছ পৰি নাথাকে। কিন্তু ২০২১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ২০২১ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনৰ মাজত এক তীব্ৰ বৈপৰীত্য আছে, যেতিয়া মাত্ৰ ২% মহিলা আৰু ১৫% পুৰুষহে সাক্ষৰ আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শক্তিমান
শক্তিমান (Shaktimaan) হ'ল ভাৰতীয় দূৰদৰ্শনত একে নামেৰে প্ৰচাৰিত,মুকেশ খান্না প্ৰযোজিত আৰু দিবাকৰ জানিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত দূৰদৰ্শন শৃংখলা এখনৰ মুখ্য তথা ভাৰতৰ প্ৰথম চুপাৰহিৰো চৰিত্ৰ। প্ৰতি দেওবাৰে ভাৰতীয় মান সময় অনুসৰি দিনৰ ১২ বজাত, প্ৰায় ৪০০ খণ্ডৰে ২৭ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৯৭ তাৰিখৰ পৰা ২৭ মাৰ্চ ২০০৫ লৈ ডীডী নেচনেল যোগে প্ৰচাৰিত হৈছিল। পৰিচয়মূলক খণ্ডটো ২০ ছেপ্তেম্বৰ,১৯৯৭ তাৰিখতে সম্প্ৰচাৰ হৈছিল। শেষৰ খণ্ডটোৰ শ্লট দিনৰ ১২ বজাৰ পৰা ৰাতিপুৱা ৯:৩০ বজালৈ সলনি কৰা হৈছিল। ইয়াক প'গ'ত ইংৰাজীত, তৰঙ্গত ওড়িয়া আৰু চুট্টি টিভিত তামিলত সম্প্ৰচাৰণ কৰা হৈছিল।  ষ্টাৰ উৎসৱত হিন্দীত ইয়াক পুণৰ সম্প্ৰাচাৰন কৰা হৈছিল। মুকেশ খান্নাই শক্তিমান আৰু শক্তিমানৰ অন্য ৰূপ পণ্ডিত গংগাধৰ বিদ্যাধৰ মায়াধৰ ওমকাৰনাথ শাস্ত্ৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। শক্তিমান অতিমানৱ আছিল, তেওঁ আলৌকিক শক্তিৰ অধিকাৰী আছিল। গীতা বিশ্বাস নামৰ অইন এটা চৰিত্ৰ শক্তিমানৰ প্ৰেয়সী আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক‎ শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
তুলতুল বৰুৱা
তুলতুল বৰুৱা (Tultul Baruah) অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা অনাতাঁৰ শিল্পী। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী সাহিত্যিক, সাংবাদিক আৰু নিবন্ধকাৰ। কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰপৰা নিউক্লিয়াৰ ফিজিক্সত প্ৰথম শ্ৰেণী লাভ কৰি তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। বিশিষ্ট সাহিত্যিক ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া আৰু লক্ষ্মীনন্দন বৰা তুলতুল বৰুৱাৰ সহপাঠী আছিল। সত্তৰৰ দশকৰ সংবাদ জগতৰ তেওঁ এটি পৰিচিত নাম আছিল। তেওঁ অসম লেখিকা সমাৰোহ, অসম নাগৰিক সমাজ, ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চকে আদি কৰি বহুবোৰ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰিছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা-দীক্ষা
১৯৩২ চনৰ ১৯ এপ্ৰিল তাৰিখে শিৱসাগৰত তুলতুল বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। গুৱাহাটীৰ প্ৰখ্যাত প্ৰতিষ্ঠান ভৰালী ব্ৰাদাৰ্ছৰ স্বত্বাধিকাৰী ৰমানন্দ ভৰালী আছিল তুলতুল বৰুৱাৰ পিতৃ। তেওঁৰ তিনিজন ভাতৃ ক্ৰমে ড॰ প্ৰণৱ ভৰালী, উৎপল ভৰালী আৰু নয়ন ভৰালী। পঢ়া-শুনাত তেওঁ সৰুৰেপৰা বৰ চোকা আছিল। গুৱাহাটী পাণবজাৰ ছোৱালী হাইস্কুলৰপৰা ১৯৪৭ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ তেওঁ ছাত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অসমত সৰ্ব্বোচ নম্বৰ লাভ কৰি উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৫২ চনত কটন কলেজৰপৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰপৰা নিউক্লিয়াৰ ফিজিক্সত প্ৰথম শ্ৰেণী লাভ কৰি তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
আনুষ্ঠানিক পৰিচয়
১৯৪৮ চনত প্ৰথমগৰাকী মহিলা কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰপৰা তুলতুল বৰুৱাই গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। তেওঁৰ বৃত্তি আছিল সাংবাদিকতা। বৰুৱা সাপ্তাহিক নীলাচল কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক আছিল। সাদিনীয়া নাগৰিকআৰু কিশোৰতো তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। সাংবাদিক ৰূপে বহু সংখ্যক নিবন্ধ লিখি তেওঁ নাম কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ৰচনা সংকলন অসমৰ স্কুলীয়া পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰিছিল আৰু অসমৰ ভালেসংখ্যক সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৫৬ চনত তেওঁৰ বিয়াৰ পাছত তেওঁ ষোল্ল বছৰ মুম্বাইত আছিল আৰু ভাৰতীয় ফিল্ম ডিভিজনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ ভাৱে জড়িত আছিল।
মৃত্যু
২০২০ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ গুৱাহাটীৰ বেলতলাৰ বশিষ্ঠপুৰৰ নিজা বাসভৱনত তুলতুল বৰুৱাৰ মৃত্যু ঘটে। ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ জড়িয়তে মৰণোত্তৰ ভাৱে তেওঁ দেহদান কৰি থৈ গৈছে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ বহু আগতেই তেওঁৰ স্বামী নৱ বৰুৱা আৰু দুই পুত্ৰ হিমন্ত আৰু সুদীপ্তৰ মৃত্যু হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
কাকৈ
কাকৈ হৈছে সাধাৰণতে বিহু নৃত্যশিল্পীসকলে পিন্ধা মহৰ শিং, কাঠ, বাঁহ আদিৰে তৈয়াৰী পৰম্পৰাগত চুলিৰ বেন পিন বা চুলি ফণিয়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা একপ্ৰকাৰৰ বাঁ‌হৰে নিৰ্মিত ফণি। ইয়াৰ এটা মূৰত সাধাৰণ ফণিৰ দৰে দীঘল শলা সদৃশ দাঁ‌ত থাকে যাৰ ফলত চুলিত ইয়াক পিন্ধিব পৰা যায় বা চুলি ফণিয়াব পৰা যায়। চুলি পৰিষ্কাৰ, বা ষ্টাইল কৰিবলৈ চুলিৰ মাজেৰে টানিব পৰাকৈ দাঁতৰ শাৰী থকা এটা খাদৰে গঠিত সঁজুলি বিধকে ফণি বোলে। প্ৰাগঐতিহাসিক যুগৰ পৰাই ফণি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, পাৰস্যত ৫,০০০ বছৰ আগৰ বসতিস্থলৰ পৰা অতি পৰিশোধিত ৰূপত এনে ফণি আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে।
কাকৈ নিৰ্মাণ
সহজে উপলব্ধ হোৱা সামগ্ৰী হিচাপে সাধাৰণতে ভলুকা বাঁ‌হ নামেৰে জনাজাত অসমত স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ বাঁহৰ পৰা কাকৈ ফণি তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি মহৰ শিং, হাতীৰ দাঁত আৰু কাঠৰেও কাকৈ বনোৱা হৈছিল। এটা বাঁহৰ পৰা প্ৰায় ২০০খন কাকৈ ফণি তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। একোখন কাকৈৰ দৈঘ্য সাধাৰণতে ১৫-২০ চেণ্টিমিটাৰ আৰু বহলে ৪-৫ চেণ্টিমিটাৰৰ ভিতৰত থাকে। ইয়াৰ ওপৰৰ অংশটো ধুনীয়াকৈ ম'ৰা চৰাই সদৃশকৈ বনোৱা হয় আৰু তলৰ ফালে শলা সদৃশ দীঘল দাঁ‌তবোৰ থাকে। বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত ডিচেম্বৰৰ পৰা মে’ মাহলৈকে বিহুৰ সময়চোৱাত চাহিদা অধিক হোৱা ই এবিধ ঋতুভিত্তিক সামগ্ৰী।
ব্যৱহাৰ
কাকৈ পুৰণি অসমীয়া সমাজৰ এবিধ দৈনন্দিন প্ৰয়োজনীয় আহিলা। প্ৰধানকৈ মূৰ আঁচুৰিবলৈ কাকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি মূৰৰ খোপাত অসমীয়া মহিলাসকলে ৰূপৰ ফুল আৰু বনকৰা কাকৈ ফণি পিন্ধিছিল। বৰ্তমান বিহুৰ বতৰত নাচনীয়ে খোপাত কপৌফুল, তগৰ ফুল বা গগনাৰ দৰে কাকৈ ফণিখনো গুজি লয়। এই ফণিখনৰ সজ্জাই নাচনীৰ খোপা শুৱনি কৰে। আগৰ দিনৰ অসমীয়া নাৰীয়ে হাতীদাঁত, ম'হৰ শিঙৰ বা কাঠ বাহঁৰ কাকৈৰে কেশবিন্যাস কৰিছিল। হাতীদাঁত বা ম'হৰ শিঙৰ ফণি মূল্যবান হোৱাৰ লগতে এনে সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত কাকৈৰ যথেষ্ট গুণ আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। জনবিশ্বাস আছে যে ম'হৰ শিঙৰে নিৰ্মিত কাকৈৰে মূৰ আঁচুৰিলে মূৰৰ বিষ বা মূৰঘূৰণি নহয় আৰু সোনকালে চুলি নপকে বা নসৰে। কথিত আছে বহাগ বিহুত বৰদৈচিলা হিল দল ভাঙি, আউলী বাউলী চুলিৰে মাকৰ ঘৰলৈ আহে। অসমীয়া মানুহে বৰদৈচিলা আহিলে চোতালত বৰপীৰা পাৰি তাতে কাকৈ ফণি এখন দিয়াৰ নিয়ম। এনে কৰিলে বৰদৈচিলা কিছু শাম কাটে বুলি বিশ্বাস আছে।
কাকৈৰে সদৃশ সঁ‌জুলি
কাকৈ ফণিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা অসমীয়া সমাজ-জীৱনত ব্যৱহাৰ হোৱা এবিধ তাঁ‌তৰ সঁ‌জুলি হৈছে কুচি। কাকৈৰ দৰে কুচিৰ ব্যৱহাৰো ফণিয়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে শিপিনীসকলে তাঁ‌ত-বাতি কৰোঁতে আৰু তাঁ‌ত বোৱাৰ সময়ত টোলোঠাৰ সূতা খোলোতে এই সূতাৰ কেঁ‌ৰ ভাঙিবলৈ কুচিৰে সূতাবোৰ ফণিয়াই দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সঁজুলি
বাণ ৰঙ্গমঞ্চ
অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ তেজপুৰ নগৰৰ সাংস্কৃতিক সাধনাৰ অন্যতম ঐতিহ্যমণ্ডিত কেন্দ্ৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চ। এই মঞ্চক বাণ ষ্টেজ আৰু বাণ থিয়েটাৰ বুলিও জনা যায়। অসমৰ ভালেকেইগৰাকী বৰণ্যে শিল্পী, কলা-কুশলী তথা নাট্যকাৰৰ সাংস্কৃতিক জীৱনৰ শুভাৰম্ভ বাণ ৰঙ্গমঞ্চতেই হৈছিল। কেইজনমান উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি হ’ল সাহিত্যাচাৰ্য লক্ষ্মীৰাম বৰুৱা, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, নটসূৰ্য্য ফণী শৰ্মা, ড° ভূপেন হাজৰিকা, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, নকুল চন্দ্ৰ ভূঞা প্ৰমূখ্যে অনেক মহান শিল্পীয়ে এই মঞ্চতেই সাংস্কৃতিক সাধনা কৰিছিল।
ইতিহাস
thumb|200px|left| বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ পিছফাল বাণ থিয়েটাৰ প্ৰথমে তেজপুৰৰ কলিবাৰীৰ এডোখৰ ত্ৰিকোণীয়া ভূমিত ১৯০৬ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল৷ সেই সময়ত “অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা”ৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বাণ থিয়েটাৰৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদ অলংকৃত কৰিছিল পদ্মনাথ গোহাঞিদেৱে৷ প্ৰথম অৱস্থাত সমিতিৰ কাৰ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিবলৈ অস্হায়ীভাৱে এখন সমিতি গঠন কৰি নিয়মাবলী প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল৷ অনুষ্ঠিত বাণ থিয়েটাৰত ১৯০৬ চনত অনুষ্ঠিত কৰা ‘কৰ্ণবধ’ ভাওনাৰে বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ শুভাৰম্ভ কৰা হৈছিল৷ পাছত ১৯০৭ চনত দূৰ্গাপূজাৰ সপ্তমীৰ নিশা পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাই ৰচনা কৰা ‘বাণৰজা’ নাটকৰে বাণ থিয়েটাৰৰ নাট নিবেদন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:তেজপুৰ‎ শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
ষ্ট্ৰবেৰী
ষ্ট্ৰবেৰি Strawberry সৰু গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ উচ্চতা এফুটমান হ’ব। ফুলবোৰ সৰু,বগা ৰঙৰ। ই উভয়লিংগী(Hermaphrodite) অৰ্থাৎ একেজোপা গছতে মতা আৰু মাইকী ফুল পৃথকে পৃথকে থাকে। ফলবোৰ কেঁচা অৱস্থাত ঈষৎ সেউজীয়া আৰু পকিলে উজ্জ্বল ৰঙা বৰণ ধৰে। কেঁচা ফলৰ সোৱাদ টেঙা,কিন্তু পকিলে মিঠা হয়। টেঙা-মিঠা সোৱাদৰ সৰু চানেকীয়া,দেখিলেই খাবলৈ মন যোৱা ষ্ট্ৰবেৰিৰ জনপ্ৰিয়তাৰ মূল কাৰণ হ’ল ইয়াৰ উজ্জ্বল ৰঙা ৰং,ৰসাল আৰু মঙহাল শাহ,লগতে সুগন্ধি,মধুৰ সোৱাদ। ষ্ট্ৰবেৰিক স্কোৱাছ,মিল্ক শ্বেক,আইছক্ৰিম আৰু চকলেটতো উপকৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ষ্ট্ৰবেৰিৰ প্ৰকাৰ
ষ্ট্ৰবেৰি দুই প্ৰকাৰৰ – এবিধ বনৰীয়া আৰু আনবিধ বৰ্ণসংকৰ উন্নত জাত। এইবোৰ জাতক গাৰ্ডেন ষ্ট্ৰবেৰি বোলা হয়। আমি সাধাৰণতে দেখা পোৱা এই গাৰ্ডেন ষ্ট্ৰবেৰিৰ খেতি ১৮ শতিকাত ফ্ৰান্সত পোন প্ৰাথমবাৰৰ বাবে কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে মানুহে বনৰীয়া জাতৰ ষ্ট্ৰবেৰিক কেৱল বনৌষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লাহে লাহে ষ্ট্ৰবেৰিৰ বিষয়ে গৱেষণা আৰম্ভ হয় আৰু ১৭৫০ চনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ষ্ট্ৰবেৰিৰ উন্নত বৰ্ণসংকৰ জাত উদ্ভাৱন হয়। উত্তৰ আমেৰিকাৰপৰা সংগৃহীত Fragaria virginiana আৰু ছিলিৰ Fragaria chiloensis নামৰ দুবিধ জাতৰ মাজত সংযোজন ঘটাই ফ্ৰান্সৰ ব্ৰিটানিত গাৰ্ডেন ষ্ট্ৰবেৰিৰ বৰ্ণসংকৰ জাত উদ্ভাৱন কৰা হয়,আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ষ্ট্ৰবেৰিৰ নতুন অধ্যায় আৰম্ভ হয়।
ষ্ট্ৰবেৰিৰ কৃষি পদ্ধতি
ষ্ট্ৰবেৰিৰ বাবে মাটিৰ অম্লতা ৫.৭ – ৬.৫ হোৱা উচিত। এনে জোখৰ অম্লতাত ইয়াৰ শিপাৰ গঠন ভাল হয়। মাটিডৰা ভালদৰে চহাই যথেষ্ট পৰিমাণে গোবৰ বা পচনসাৰ দিব লাগে। অৱশ্যে অনুমোদিত হাৰত ৰাসায়নিক সাৰো প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। ষ্ট্ৰবেৰি খেতিৰ বাবে ঘাঁহ-বনহীন সেমেকা মাটি উপযুক্ত। অধিক কেলচিয়ামযুক্ত মাটিত পাতবোৰ হালধীয়া হয়। ষ্ট্ৰবেৰিৰ বংশবৃদ্ধি সাধাৰণতে ফুল ধৰা সময়ত গছৰ গুৰিৰপৰা ওলোৱা লতাকৃতিৰ ৰানাৰ(Runner)পৰা কৰা হয়। বংশবৃদ্ধিৰ বাবে ৰখা ষ্ট্ৰবেৰিৰ মাতৃগছত ফল ধৰিবলৈ দিয়া নহয়। এজোপা গছৰ গুৰিৰপৰা ওলোৱা সকলো ৰানাৰ পুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে এজোপা গছৰপৰা ১২ – ১৮টা পৰ্যন্ত ৰানাৰ পোৱা যায়। ষ্ট্ৰবেৰিৰ টিছু কালচাৰৰদ্বাৰা উৎপাদিত পুলিও ৰুব পাৰি। ষ্ট্ৰবেৰি সমান মাটিত অথবা মাটিৰ দীঘলীয়া ঢিপ তৈয়াৰ কৰিও ৰুব পাৰি। গছৰ মাজৰ দূৰত্ব ৪৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু শাৰীৰ মাজৰ দূৰত্ব ৬০ – ৭৫ ছেণ্টিমিটাৰ হ’ব লাগে। পাহাৰীয়া অঞ্চলত ষ্ট্ৰবেৰি ৰোৱাৰ সময় হ’ল মাৰ্চ-এপ্ৰিল আৰু ছেপ্টম্বৰ-অক্টোবৰ। সমতলৰ বাবে উত্তম সময় হ’ল অক্টোবৰ – নৱেম্বৰ। ৱোৱাৰ কিছুদিনৰ পাছতে ই ঠন ধৰি উঠে আৰু পোখা মেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। অলাগতিয়াল পোখাবোৰ আঁতৰাই পেলাব লাগে। এনে কৰিলে গছজোপা সবল হয় আৰু অধিক ফল ধৰে। সময়ে সময়ে জলসিঞ্চন কৰিব লাগে। গছৰ গুৰি খুঁচৰি দিব লাগে আৰু মাটিৰ উপৰিভাগ খেৰেৰে ঢাকি দিব লাগে যাতে ই মাটিৰ জীপটো ধৰি ৰাখে। প্ৰকৃতাৰ্থত খেৰৰ (Straw) ওপৰত কৰা খেতি বাবেই এই ফলৰ নাম Straw berry ৰখা হ’ল। ৰোৱাৰ প্ৰায় ৪৫ দিন পাছৰপৰা ফুল ফুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ৭০ দিনৰ পাছত ফল পূৰঠ হৈ ছিঙিবৰ হয়। অৱশ্যে সম্পূৰ্ণ গছপকা ফলহে ছিঙিব লাগে। সাধাৰণতে কেঁচা ফল ছিঙাৰ পাছত ই নপকে। ফল ছিঙোতে ফলৰ মূৰৰ চুপহিসহ ছিঙা হয়। ফল ছিঙাৰ সময় হ’ল ৰাতিপুৱা। ছিঙাৰ পাছত ফলবোৰ পানীৰে ধোৱা নহয়,কেৱল খোৱাৰ সময়তহে ধুই খাব লাগে। যিহেতু সামান্য উষ্ণতাতে ফলবোৰ নষ্ট হয় আৰু ইয়াৰ উজ্জ্বল ৰং স্তিমিত হৈ পৰে,সেয়ে ছিঙাৰ পাছত ইয়াক ঠাণ্ডা স্থানত বা ৰেফ্ৰিজাৰেটৰত থোৱা হয়। ভাৰতত বিভিন্ন উন্নত জাতৰ ষ্ট্ৰবেৰিৰ খেতি কৰা হয়। পাহাৰীয়া স্থানৰ বাবে অনুমোদিত জাতবোৰ হ’ল – Royal sovereign,Bangalore,Srinagar আৰু Dilpasand। অৱশ্যে বহি:ৰাজ্যৰ Torrey,Toiga আৰু Salana ও জনপ্ৰিয় জাত। উত্তৰ ভাৰতৰ সমতল ভূমিৰ বাবে অনুমোদিত এবিধ চাপৰ জাত হ’ল Pusa early dwarf।
ষ্ট্ৰবেৰিৰ অনিষ্টকাৰী পতংগ
ষ্ট্ৰবেৰিৰ বহু ধৰণৰ পোক-পতংগৰ আক্ৰমণ হয় যদিও মূলত: হোৱাইট গ্ৰাব,বিছা,গুৰি কটা পোক আৰু মোৱা পোকৰ আক্ৰমণেই অধিক। একেদৰে ভেঁকুৰ আৰু বেক্টেৰিয়াৰদ্বাৰাও ষ্ট্ৰবেৰি আক্ৰান্ত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুল্ম শ্ৰেণী:ফল
হবি
ইংৰাজীৰ হবি (Hobby) শব্দেটাক অসমীয়াত চখ বা ৰাপ বোলা হয় যদিও সাধাৰণতে সকলোৱে এই শব্দটো হবি বুলিয়েই ব্যৱহাৰ কৰে। হবি বা চখ শব্দটোৰ আচলতে কোনো বিশেষ সংজ্ঞা আৰু ইয়াৰ কোনো বিশেষ নীতি- নিয়মো নাই। কাৰোবাৰ ডাক টিকট সংগ্ৰহ কৰা, কাৰোবাৰ ফুলনি পতা, কৰোবাৰ আকৌ গান শুনা। সেইদৰে আজৰি পৰত ৰং আৰু ব্ৰাছেৰে ছবি আঁকিও বহুতে আমোদ- আনন্দ পায়, কোনোবাই আকৌ ডায়েৰী লিখিও পৰম তৃপ্তি লাভ কৰে। আজৰি সময় কটোৱাৰ বাবে কাৰোবাৰ পছন্দ গল্প বা কবিতা লিখা, কাৰোবাৰ আকৌ পছন্দ নতুন নতুন ঠাই ফুৰা। ইয়াৰোপৰি কেমেৰা হাতত লৈ প্ৰকৃতি তথা পৃথিৱীৰ বিভিন্ন মনোমোহা দৃশ্যৰাজি আৰু মুহূৰ্ত্ত সমূহক কেমেৰাত বন্দী ৰখাটোও বহুতো ব্যক্তিৰ প্ৰিয় হবি।
বছৰ
বছৰ বুলি ক’লে সাধাৰণতে সূৰ্যৰ কক্ষপথত পৃথিৱীয়ে প্ৰদক্ষিণ কৰা নিৰ্দিষ্ট সময়কে বুজোৱা হয়। বিভিন্ন সূত্ৰত মতে এই সময় ৩৬৫.২৪ আৰু ৩৬৫.২৬ মাজত সীমাবদ্ধ। অতি সাধাৰণ ভাৱে ক’লে ৩৬৫ দিনৰ পৃথিৱীৰ এই পৰিভ্ৰমণ কালকেই এটা বছৰ বোলা হয়।
সময়ৰ মাপ বুজাবলৈ এতিয়ালৈকে আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱে কোনো নিৰ্দিষ্ট চিহ্ন বা প্ৰতীক নাই যদিও ইংৰাজী ভাষাত "y" বা "Yr" চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। অসমীয়া লেখেৰে বৰ্তমান বৰ্ষপঞ্জিখন
শ্ৰেণী:সময় শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
বেগ
কোনো এক নিৰ্দিষ্ট দিশত কোনো বস্তুৰ দ্ৰুতিকেই পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বেগ বোলা হয়। দ্ৰুতিয়ে মাত্ৰ কিমান খৰকৈ বস্তু এটাই গতি কৰিছে তাকহে বুজাই আনহাতেদি বেগে দ্ৰুতিৰ লগতে দিশকো নিৰ্দেশ কৰে। কোনো এক বস্তুৱে স্থিৰ দ্ৰুতিৰে কোনো নিৰ্দিষ্ট এক দিশত গতি কৰিলে তাক আমি স্থিৰ বেগত গতি কৰা বুলি ক’ম। স্থিৰ দিশে কোনো এক বস্তুৱে সৰলৰোখিক পথত গতি কৰাকে সাধাৰণতে বুজায়। কোনো এক বৃত্তীয় পথত প্ৰতি ঘণ্টাত ২০ কি. মি. দ্ৰুতিৰে গতি কৰা গাড়ী এখনৰ বেগক আমি সমবেগ বুলি ক’ব নোৱাৰো। বেগৰ সময়সাপেক্ষে হোৱা পৰিৱৰ্তনক ত্বৰণ বুলি কোৱা হয়। বেগ এটা ভৌতিক ভেক্টৰ, ইয়াক বৰ্ণনা কৰিবলৈ দিশ আৰু মান ওভয়ৰে প্ৰয়োজন। বেগৰ স্কেলাৰ মানকেই দ্ৰুতি বোলা হয়, দ্ৰুতিক এছ. আই.(আন্তৰ্জাতিক একক প্ৰণালী) মতে মিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ড (m/s বা ms−১) এককত জোখা হয়। কোনো বস্তুৱে পাব পৰা সৰ্বোচ্চ দ্ৰুতি হৈছে পোহৰবেগ।
ঊদাহৰণস্বৰূপে, "৫ মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড" হৈছে এটা স্কেলাৰ অন্যহাতেদি, "উত্তৰ দিশলৈ ৫ মি. প্ৰতি ছেকেণ্ড" বুলি ক’লে ইয়াক আমি এটা ভেক্টৰ বুলি বুজিম। কোনো সময় ( \Delta t)ত কোনো বস্তুৰ সৰণ আৰু বেগ  ক তলৰ সমীকৰণেৰে বুজাব পাৰি,
সময় সাপেক্ষে বেগৰ পৰিৱৰ্তনৰ হাৰক ত্বৰণ বোলা হয়, (একক ms−২), ই কোনো বস্তুৰ গতিৰ দিশ বা দ্ৰুতিৰ পৰিৱৰ্তন বৰ্ণনা কৰে।
গতিৰ সমীকৰণ
যদি কোনো বস্তুৰ অৱস্থান t সময়ত x(t) আৰু সময়ত x হয় তেনেহ’লে বেগ v ক অৱস্থানৰ অৱকলজ হিচাপে প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায়,
গড় বেগৰ মান সদায় গড় দ্ৰুতিৰ মানতকৈ সৰু বা সমান হয়, তাৎক্ষণিক বেগ দিশ সদায় গতিপথৰ স্পৰ্শকৰ দিশত হয়, অৱস্থান বা সৰণৰ স্পৰ্শকৰ নতি আৰু সময়ৰ লেখ হৈছে তাৎক্ষণিক বেগ আৰু ইয়াৰ জ্যাৰ নতি হৈছে গড় বেগ।
কোনো এক বস্তুৰ বেগৰ গাণিতিক সমীকৰণআমি কোনো প্ৰাৰম্ভিক সময় t_0ৰ পৰা আন কোনো সময় t_n লৈ ত্বৰণৰ সমীকৰণক অনুকলন কৰি পাব পাৰো,
স্থিৰ ত্বৰণেৰে গতি কৰা কোনো বস্তুৰ গড় বেগ হৈছে, য’ত u হৈছে প্ৰাৰম্ভিক বেগ আৰু v অন্তিম বেগ। কোনো সময় ব্যৱধান \Delta tত এনে এক বস্তুৰ অৱস্থান x হ’লে,
যেতিয়া কেৱল প্ৰাৰম্ভিক বেগৰ মানহে জনা থাকে তেতিয়া,
ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
কোনো সময় tত বস্তুৰ স্থান নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে এই সমীকৰণক তলত দিয়াৰ দৰে প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰি:
অন্তিম বেগ আৰু স্থানৰ সাধাৰণ সমীকৰণক একেলগ কৰি সময়ৰ ওপৰত নিভৰ্শীল নোহোৱা এক সমীকৰণ গঠন কৰিব পাৰি, ইয়াক টৰিচেলিৰ সমীকৰণ বোলা হয়,
ওপৰৰ সমীকৰণ সমূহ নিউটনীয় বলবিদ্যা আৰু বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ এই দুয়ো ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোয্য (বৈধ)। পৰ্যবেক্ষক এজনে কেনেদৰে একেটা অৱস্থাকে বৰ্ণনা কৰিছে তাৰ ওপৰৰ নিৰ্ভৰ কৰি নিউটনীয় বলবিদ্যা আৰু বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ পাৰ্থক্য দৰ্শাব পাৰি।
নিউটনীয় বলবিদ্যাত কোনো গতিশীল বস্তুৰ গতি শক্তি, E_K, ভৰৰ ৰৈখিক আৰু বেগৰ বৰ্গৰ সমাণুপাতিক হয়,
গতি শক্তি সদায় এক স্কেলাৰ মান।
পলায়ন বেগ(escape velocity) হৈছে সেইপৰিমাণৰ ন্যূনতম বেগ যি বেগ পালে কোনো বস্তুৱে পৃথিৱীৰ মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিক অতিক্ৰম কৰি মহাকাষলৈ যাবলৈ সক্ষম হয়। কোনো বস্তুৱে পৃথিৱীৰ মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিক অতিক্ৰম কৰি মহাকাষলৈ যাবলৈ বস্তুটোৰ গতি শক্তি তাৰ মধ্যাকৰ্ষণিক স্থিতি শক্তিতকৈ বেছি হ’ব লাগিব। পৃথিৱীৰ বাবে পলায়ন বেগৰ মান প্ৰায় ১১১০০মি/ছেকেণ্ড।
আপেক্ষিক বেগ
আপেক্ষিক বেগ  হৈছে দুটা বস্তুৰ বেগৰ তুলনামূলক জোখ-মাখ। যিহেতু বহুবোৰ প্ৰণালীত আমাক দুটা বস্তুৰ আপেক্ষিক বেগৰ প্ৰয়োজন হয়, গতিকে আপেক্ষিক বেগ ধ্ৰুপদী আৰু আধুনিক পদাৰ্থ বিদ্যা দুয়ো ক্ষেত্ৰতে এক মৌলিক ধাৰণা বুলি গণ্য কৰা হয়। নিউটনীয় বলবিদ্যাত আপেক্ষিক বেগ জড় প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ নিৰ্বাচনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। কিন্তু স্থানাংকীয় আপেক্ষিকতাবাদ (আধুনিক বলবিদ্যা)ৰ ক্ষেত্ৰত বেগ প্ৰসংগ প্ৰণালীৰ নিৰ্বাচনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, প্ৰসংগ প্ৰণালী সাপেক্ষে কোনো বস্তুৰ বেগ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। যদি কোনো এক বস্তু Aএ v(ভেক্টৰ) বেগেৰে আৰু আন এক বস্তু Bএ w(ভেক্টৰ) বেগেৰে গতি কৰি থাকে, তেতিয়া Bৰ সাপেক্ষে Aৰ আপেক্ষিক বেগ হ’ব দূয়োটা বস্তুৰ বেগৰ পাৰ্থক্য (বিয়োগফল)ৰ সমান: একেদৰে Aৰ সাপেক্ষে Bৰ আপেক্ষিক বেগ হ’ব: এইক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে, প্ৰসংগ প্ৰণালী এনেদৰে নিৰ্বাচন কৰা হয় যাতে দ্বিতীয় বস্তুটো সেই প্ৰসংগ প্ৰণালীত স্থিৰ অৱস্থাত থাকে।
স্কেলাৰ বেগ
এক মাত্ৰিক ক্ষেত্ৰত বেগক এক স্কেলাৰ বুলিব পাৰি, এইক্ষেত্ৰত আমি ইয়াক তলত দিয়া দূই ধৰণেৰে প্ৰকাশ কৰিব পাৰো : যদি দূটা বস্তুৱে পৰস্পৰ বিপৰীত দিশত গতি কৰি থাকে তেতিয়া, আনহাতেদি যদি বস্তু দুটাই একে দিশত গতি কৰি থাকে তেতিয়া,
ধ্ৰুৱীয় স্থানাংক
ধ্ৰুৱীয় স্থানাংকত এক দ্বি-মাত্ৰীক বেগক ব্যাসাৰ্ধ বেগে(radial velocity) আৰু কৌণিক বেগেৰে বুজোৱা হয়, ব্যাসাৰ্ধ বেগে বেগৰ কেন্দ্ৰাভিমুখী বা কেন্দ্ৰৰ বিপৰীতমুখী বেগৰ ঊপাংশক বুজায় আন্যহাতেদি কৌণিক বেগে কেন্দ্ৰ সাপেক্ষে ঘূৰ্ণনৰ হাৰ বুজায় (সোঁহতীয়া স্থানাংক প্ৰণালীত ঘড়ীৰ কাটাৰ দিশৰ ঘূৰ্ণনৰ বাবে এই মান ঋণাত্মক আৰু ঘড়ীৰ কাটাৰ বিপৰীত দিশৰ ঘূৰ্ণনৰ বাবে এই মান ধনাত্মক হয়)। বেগ ভেক্টৰক দূটা ঊপাংশলৈ (ব্যাসাৰ্ধ আৰু অনুপ্ৰস্থ(transverse) ঊপাংশ)লৈ বিভক্ত কৰি কাৰ্টেজীয় বেগ আৰু সৰণ ভেক্টৰৰ পৰা ব্যাসাৰ্ধ বেগ আৰু কৌণিক বেগ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি, অনুপ্ৰস্থ বেগ হৈছে বেগৰ কোনো বৃত্ত(মূলবিন্দুত কেন্দ্ৰ থকা)ৰ পৰিধিৰ দিশত থকা ঊপাংশ। য’ত, ব্যাসাৰ্ধ বেগৰ মান হৈছে বেগ ভেক্টৰ আৰু সৰণৰ দিশত থকা একক ভেক্টৰৰ ডট গুণফল,: য’ত আনহাতে অনুপ্ৰস্থ বেগৰ মান হৈছে সৰণৰ দিশত থকা একক ভেক্টৰ আৰু বেগ ভেক্টৰৰ ক্ৰচ গুণফল, ই কৌণিক দ্ৰুতি \omega আৰু সৰণৰ মানৰ গুণফলৰো সমান। যাতে, স্কেলাৰ ৰূপত কৌণিক ভৰবেগ হৈছে ভৰ, কেন্দ্ৰৰ পৰা দূৰত্ব আৰু অনুপ্ৰস্থ বেগৰ পূৰণফল বা ভৰ, দূৰত্বৰ বৰ্গ আৰু কৌণিক বেগৰ গুণফল।
য’ত
mr^2 জড়তাৰ ভ্ৰামক (moment of inertia) বোলা হয়। যদি মধ্যকৰ্ষণীয় কক্ষপথৰ দৰে হয় (য’ত কৌণিক ভৰবেগ ধ্ৰুৱক হয় আৰু অনুপ্ৰস্থ দ্ৰুতি (transverse speed) দূৰত্বৰ বৰ্গৰ প্ৰতিক্ৰম (inverse square)ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হয়) তেতিয়া প্ৰয়োগ বল কেৱল মাত্ৰ ব্যাসাৰ্ধৰ দিশত হয়, আৰু ব্যাসাৰ্ধৰ বৰ্গৰ প্ৰতিক্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হয় তেতিয়া কৌণিক দ্ৰুতি দূৰত্বৰ বৰ্গৰ, প্ৰতিক্ৰমৰ সমাণুপাতিক হয়, আৰু দূৰত্বৰ অক্ষ‍ই কোনো নিৰ্দিষ্ট সময়্ত অতিক্ৰম কৰা ক্ষেত্ৰৰ কালি ধ্ৰুৱক হয়, এই সূত্ৰ সমূহক কেপলাৰৰ গ্ৰহৰ গতিৰ সমীকৰণ বোলা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞান
বৰদৈবাম বিলমুখ পক্ষী উদ্যান
ঘিলামৰা গোগামুখ সংযোগী পথৰ কাষৰ ঢকুৱাখনা মহকুমা আৰু ধেমাজি জিলাৰ সীমান্তৱৰ্তী বৰদৈবাম নামৰ অঞ্চলত বৰদৈবাম বিলমুখ পক্ষী উদ্যান (Bordoibam Bilmukh Bird Sanctuary) অৱস্থিত। এ‌ই উদ্যানখনত বহুতো স্থানীয় পক্ষীৰ সমাগম ঘটাৰ লগতে বসন্ত কালত বিশ্বৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা বিভিন্ন পক্ষীৰ আগমন ঘটে। বৰদৈবাম বিলমুখ সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান হ’ল দীপৰ বিলৰ পাছতে সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি পোৱা অসমৰ দ্বিতীয়খন পক্ষী উদ্যান।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
বৰদৈবাম বিলমুখ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ প্ৰায় ৫০-৫৫ মি উচ্চতাত অৱস্থিত। এই বিলখন ১৯৫০ চনৰ বৰ ভুইকঁপৰ সময়ত সৃষ্টি হয়। বৰ ভুইকঁপ ইমান প্ৰবল আছিল যে সোৱণশিৰি নদীয়ে এই সময়তে ইয়াৰ গতিপথ সলনি কৰে, ফলস্বৰূপে বিল খনৰ সৃষ্টি হয়। সংৰক্ষিত পক্ষী উদ্যানখন বিলৰ পানী ভাগ আৰু চাৰিওফালৰ দলনি অঞ্চলেৰে আগুৰা পক্ষী আৰু জলজ প্ৰাণীৰ বাবে এক স্বৰ্গ। বিলখন ধেমাজি চহৰৰ পৰা ৫০ কিমি আৰু উত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰৰ পৰা প্ৰায় ৪৫ কিমি দূৰত্বত অৱস্থিত। প্ৰকৃতি প্ৰেমী আৰু পৰ্যটকৰ বাবেও ই এক মনোৰম স্থান।
জলবায়ু
এই অঞ্চলৰ জলবায়ু মূলত: সেমেকা ক্ৰান্তীয়। বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ ২০০০ মিমি। সৰ্বনিম্ন আৰু সৰ্বোচ্চ তাপমাত্ৰা ক্ৰমান্বয়ে ৭ ডিগ্ৰীৰ পৰা ৩৫ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ হয়।
উদ্ভিদ
বৰদৈবাম বিলমুখত প্ৰধানকৈ ঘাঁহনি আৰু জলজ উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়। অভয়াৰণ্যখনত পোৱা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ ভিতৰত শিমলু, চতিয়না, চোম, হিজল, জৰি, ঔটেঙা, ভেট, মেটেকা, দল, কলমৌ, পুণী, শিঙৰী, এৰালি, ইকৰা, উলুখেৰ, নল, খাগৰি, বিৰিণা, বৰতাখেৰ, কঁহুৱা, লকচা ইত্যাদিয়েই প্ৰধান।
যাতায়াত
অভয়াৰণ্যখন যিহেতু লখিমপুৰ আৰু ঢকুৱাখনা সংযোগী পথৰ মাজত অৱস্থিত, সেয়ে লখিমপুৰ চহৰলৈ বাছ বা বিমানেৰে আহি চহৰখনৰপৰা স্থলপথেৰে অহা-যোৱা কৰিব পাৰি। ঢকুৱাখনাৰপৰা অভয়াৰণ্যখনলৈ ২৫ কিলোমিটাৰ। এই অভয়াৰণ্য ভ্ৰমণকাৰীৰ বাবে থকামেলাৰ সুন্দৰ ব্যৱস্থা আছে। বিলমুখত এটা পৰিদৰ্শন বঙলা, ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ গোগামুখত এটা পৰ্যটক গৃহ, ১০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ ঘিলামৰাত গড়কাপ্তানী বিভাগৰ এটা পৰিদৰ্শন বঙলা আৰু ঢকুৱাখনাত মেগামিক্স প্ৰকৃতি সংঘৰ অতিথিকক্ষ আছে।
স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
মেচেকা,সুগৰী পহু ,কেটেলা পহু,উদ আদি।
পৰিভ্ৰমী আৰু দেশীয় পক্ষীসমূহ
প্ৰায় ২৫ বিধ মান পৰিভ্ৰমী আৰু দেশীয় পক্ষী বৰদৈবামত দেখিব পোৱা যায় । যেনে
জলজ প্ৰাণী
পক্ষী কুলৰ বাহিৰেও বিলখন বিভিন্ন জলজ প্ৰাণী যেনে বিভিন্ন থলুৱা মাছ, কাছ, সাপ আদি আৰু বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপুৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
বৰদৈবাম বিলমুখ পক্ষী অভয়াৰণ্যৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য শ্ৰেণী:ঢকুৱাখনা
বিজন সেতু হত্যাকাণ্ড
বিজন সেতু হত্যাকাণ্ড ১৯৮২ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলৰ দিনা পশ্চিমবংগৰ কলকাতাৰ ওচৰৰ বালিগঞ্জত সংঘটিত আনন্দমাৰ্গী ১৬ সন্ন্যাসী আৰু ১ গৰাকী সন্ন্যাসিনীৰ হত্যাকাণ্ডক সূচায়। দিনৰ পোহৰতে সংঘটিত হোৱা সত্ত্বেও এই ঘটনাৰ বাবে আজিলৈকে কাকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নহ’ল। আনুষ্ঠানিক ন্যায়িক অনুসন্ধানৰ বাবে বাৰে বাৰে আহ্বান জনোৱাৰ পিছত ১৯১২ চনত উক্ত হত্যাকাণ্ডৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ এখন এজনীয়া ন্যায়িক আয়োগ গঠন কৰা হয়।
ঘটনা
১৯৮২ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলৰ দিনা আনন্দমাৰ্গী ১৬জন সন্ন্যাসী আৰু এগৰাকী সন্ন্যাসিনীক কলকাতাৰ টিলজালাত অৱস্থিত তেওঁলোকৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত হ’বলগীয়া এখন শৈক্ষিক সন্মিলনলৈ গৈ থকা অৱস্থাত টেক্সিৰ পৰা টানি বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হৈছিল। একেসময়তে তিনিটা ভিন্ন স্থানত মৰি যোৱাকৈ তেওঁলোকক মাৰপিট কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ দেহবোৰ জুইত জাপি দিয়া হৈছিল। খবৰত প্ৰকাশ যে দিনৰ পোহৰত ৰাজহুৱা স্থানত সংঘটিত এই ঘটনাৰ হাজাৰ হাজাৰ লোকে প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল।
দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয়
দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয় (Duliajan College), ১৯৬৯ চনত স্থাপন কৰা অসমৰ দুলীয়াজানত অৱস্থিত এখন মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
ৰাণী গাইডিনলিউ
ৰাণী গাইডিনলিউ (Rani Gaidinliu) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা অন্দোলনৰ সেনানী। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এগৰাকী সমাজসংগঠক আৰু বিপ্লৱী নেত্ৰী। ৰাণী গাইডিনলিউয়ে ব্ৰিটিছৰ সাম্ৰাজ্যবাদ আৰু ধৰ্মান্তকৰণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি প্ৰবল আন্দোলন চলাইছিল।
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃ
ৰাণী গাইডিনলিউৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে মণিপুৰৰ লংগাকৰ নামেৰে গাঁৱত। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম আছিল কেৰথনলিউ আৰু পিতৃ লুথুৰাংগৰ।
কৰ্মজীৱন
ৰাণী গাইডিনলিউ সৰুৰে পৰা সৎ, নিষ্ঠাবান আৰু বহল চিন্তাধাৰাৰ আছিল। সেই সময়ৰ মণিপুৰৰ কাম্বিৰণ গাঁৱৰ বিপ্লৱী আৰু আধ্যাত্মিক নেতা হাইপউ যাদুনাংৰ কাম-কাজৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ৰাণী গাইডিনলিউ তেওঁৰ অনুগামী হৈ পৰে আৰু তেওঁৰ সংস্থাত যোগদান কৰে। হাইপউ যাদুনাং সেই সময়ৰ ব্ৰিটিছ শাসকসকলৰ বাবে মূৰৰ কামোৰণি হৈ পৰিছিল। যাদুনাঙৰ সংস্থাৰ কাম-কাজে ব্ৰিটিছৰ সাম্ৰাজ্যবাদী আৰু ধৰ্মান্তকৰণৰ কাৰ্যসূচীত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ৰাণী গাইডিনলিউয়ে অতি কম সময়তে হাইপাউৰ সহযোগত এগৰাকী বিপ্লৱী নেতা আৰু সংস্থাটোৰ এজন মুখ্য প্ৰতিনিধিৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পাহাৰীয়া লোক সকলৰ মাজত এক ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক চেতনা জগাই তেওঁ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হ’বলৈ লোৱা লোকসকলৰ মাজত নিজ নিজ ধৰ্মীয় বিশ্বাসক ধৰি ৰাখিবলৈ আন্দোলন চলাই নিছিল। হাইপউ যাদুনাং তথা ৰাণী গাইডিনলিউৰ কাম-কাজে ব্ৰিটিছ শাসকসকললৈ বাধাৰ সৃষ্টি কৰাত পৰিকল্পনা অনুসৰি এটা মিছা হত্যাৰ গোচৰ জাপি দি হাইপউ যাদুনাংক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ১৯৩১ চনৰ ২৯ আগষ্ট তাৰিখে ব্ৰিটিছ শাসকে হাইপউ যাদুনাংক ইম্ফলৰ কাৰাগাৰত মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰে।
এই ঘটনাৰ পিছতে ৰাণী গাইডিনলিউয়ে ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে অতি সবল আন্দোলন গঢ়ি তোলে। তেওঁ ব্ৰিটিছ যাজক সকলৰ প্ৰ্তিটো কাৰ্যতে বিৰোধিতা কৰি গৈছিল। ক্ৰ্মান্বয়ে ৰাণী গাইডিনলিউৰ নেতৃত্বত গঢ় লৈ উঠা আন্দোলনে প্ৰবল ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু ১৯৩২ চনত তেতিয়াৰ অসমৰ হাংকম গাঁৱত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে এখন যুদ্ধ সংঘটিত হয়। এই যুদ্ধৰ পিছতে ব্ৰিটিছসকলে ৰাণী গাইডিনলিউক ‘উত্তৰ-পূৱৰ সন্ত্ৰাসবাদী’ (Terror of North-East) বুলি ঘোষণা কৰে। তদুপৰি ৰাণী গাইডিনলিউক জীৱিত বা মৃত অৱস্থাত কৰায়ত্ত কৰাৰ বাবদ ৫০০ টকাৰ পুৰস্কাৰ ঘোষণা কৰে।
১৯৩২ চনত তেওঁক ব্ৰিটিছ সকলে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদৰ বিৰোধিতা কৰাৰ অভিযোগত যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড বিহে। তেওঁ কাৰাবন্দী হৈ থকা সময়তে ১৯৩৭ চনত পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে শ্বিলংৰ কাৰাগাৰত তেওঁক সাক্ষাৎ কৰে। গাইডিনলিউৰ দক্ষতা, স্বদেশপ্ৰেম, জাতীয়তাবাদৰ প্ৰশংসা কৰি নেহৰুৱে তেওঁক ‘ৰাণী’ উপাধি প্ৰদান কৰে।
১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰে আৰু ১৯৪৮ চনত ৰাণী গাইডিনলিউ কাৰামুক্ত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বৰ্তমান নাগালেণ্ডৰ অন্তৰ্গত ইমৰূপ গাঁৱত থাকি জনজাতি লোকসকলৰ উন্নয়নৰ বাবে কাম কৰিবলৈ লয়। নগা আৰু মণিপুৰী পাহাৰীয়া জনজাতিৰ লোকসকলক আগবঢ়াই নিবলৈ প্ৰগতিবাদী ৰাণী গাইডিনলিউয়ে আজীৱন চেষ্টা চলাই গৈছিল। নগা সকলৰ থলুৱা জনবিশ্বাস ৰক্ষা কৰা এটা সংস্থা ‘হাৰ’কা’ৰ সহযোগত তেওঁ পাহাৰীয়া লোকসকলক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিবলৈ বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ দিয়া কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
মে'
মে' গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি বছৰৰ পঞ্চম মাহ। এই মাহত মুঠ ৩১ দিন থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মে' শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
দত্তাত্ৰেয়
দত্তাত্ৰেয় (Dattatreya) হিন্দুসকলৰ এগৰাকী আৰাধ্য দেৱতা। হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ মাজত ভগৱান দত্তাত্ৰেয়ৰ মাহাত্ম্য আৰু গুৰুত্ব অপৰিসীম কাৰণ দত্তাত্ৰেয়ক হিন্দুসকলৰ প্ৰধান তিনি দেৱতা বিষ্ণু, শিৱ আৰু ব্ৰহ্মাৰ সংযুক্ত অৱতাৰ হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়। দত্তাত্ৰেয় নামটো আহিছে দত্তা আৰু অত্ৰেয় শব্দৰ পৰা। দত্তা শব্দৰ অৰ্থ 'দান দিয়া' আৰু অত্ৰেয় শব্দটোৱে ঋষি অত্ৰিক সূচাইছে। অত্ৰি ঋষিক দত্তাত্ৰেয়ৰ পিতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। দত্তাত্ৰেয়ৰ মাতৃ হৈছে অত্ৰি ঋষিৰ পত্নী অনসুয়া।
ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন
ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন (E. C. George Sudarshan; ১৬ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩১ – ১৩ মে', ২০১৮) আছিল এজন ভাৰতীয়-আমেৰিকান তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুদৰ্শনৰ জন্ম কেৰালাৰ পালমত হৈছিল। তেওঁ এক খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল যদিও পাছলৈ সেই ধৰ্ম ত্যাগ কৰে। তেওঁ ললিতা নামৰ এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰ,অৰবিন্দ(মৃত) আৰু অশোক নামৰ তিনি সন্তানৰ পিতৃ হয়। তেওঁ নিজকে এগৰাকী বৈদিক হিন্দু বুলি কয়। ভগৱানৰ বিষয়ে চ্চাৰ্চ্চৰ দৃষ্টিভংগীৰ লগত তেখেতৰ মতবিৰোধ হয় আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম ত্যাগ কৰাৰ মূল কাৰণ হিচাপে এই কথাই সুদৰ্শনে কয়।