cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰ
নিৰ্মাণ
আঠখেলৰ ৰাইজৰ সংখ্যা আৰু সেৱকীসকলৰ পয়োভৰ দিনক দিনে বৃদ্ধি পাই আহিছিল। সেয়ে ১৯৭৩ চনত বাৰ্ষিক সাধাৰণ সভাত এই কথা উত্থাপন কৰা হৈছিল। সেয়ে নামঘৰভাগিৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিবৰ বাবে আঁচনি প্ৰস্তুত কৰি নিৰ্মাণ কাজ হাতত ল’বলৈ ৰাইজে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে। এই বিষয়ত আঠখেলৰ ৰাইজে, চচান্দা বৰঙণি আগবঢ়ালে আৰু সেৱকী ৰাইজৰ অৰিহণা আদিৰ সহযোগত পুৰণা নামঘৰৰ পশ্চিম দিশে আগৰ সমান কৰি গৃহ নিৰ্মাণৰ কাম-কাজ ১৯৭৪ চনত আৰম্ভ কৰা হয়। ৰাইজৰ অশেষ ত্যাগ আৰু শ্ৰমদানৰ বিনিময়ত নতুনকৈ গৃহভাগ আৰু দুটা কলচি দি (আগৰটোৰে সৈতে তিনিটা) পুৰণা নামঘৰৰ লগত একেলগে সংযোগ কৰা হৈছিল। পূৰ্বৰ কলচিত গদা, মধ্যম কলচিত চক্ৰ আৰু পশ্চিমদিশৰ কলচিত পৌৰাণিক কীৰ্তিচিহ্ন ত্ৰিশূল অদ্যপৰিমিত যুগমীয়া হৈ ৰ’ল। এনেদৰেই নতুন গৃহভাগ সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৭৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত শ্ৰী শ্ৰী কুৰুৱাবাঢ়ী ডেকা সত্ৰাধিকাৰ গোপাল চন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামীদেৱে উন্মোচিত কৰে। নামঘৰৰ পৰিসৰ বঢ়াত দৈনন্দিন কাম-কাজ তথা সেৱকী সকলে আগবঢ়োৱা ভাওনা আদি প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সুবিধা হ’ল।
১৯৮৫ চনত ৰাইজে আলোচনা কৰি পূৰ্বৰ এখলপীয়া বেদীক তিলিখলপীয়া কৰি সপ্তবৈকুণ্ঠৰ আৰ্হিৰে সাত খলপীয়া সিংহাসন নিৰ্মাণ কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰে। সেই মতে ১৯৮৬ চনত শ্ৰী শ্ৰী বাঁহজেঙণী সত্ৰ সত্ৰাধিকাৰ দেৱেন্দ্ৰ নাথ মহন্ত ধৰ্মাধিকাৰ দেৱৰ দ্বাৰা আঠখেলীয়া ৰাইজে প্ৰতিষ্ঠা কৰোৱায়।
২০১০ চনৰ ৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ পৰিচালনা সমিতিৰ আহ্বান ক্ৰমে এখন সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেই সভাত সৰ্ব সন্মতি ক্ৰমে নামঘৰ ভাগি উন্নত কৰি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। পূৰ্বৰ নামঘৰৰ আগতকৈও পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰি ১৬৬ ফুট দীৰ্ঘ আৰু ৯৯ ফুট প্ৰস্থৰ সৈতে পূৰ্বৰ নামঘৰৰ ভেটিতকৈ ৪ ফুট ওখ কৰি প্ৰয়োজনীয় উচ্চতাৰে মূল ঘৰৰ কাষৰ ওপৰৰ অংশ পকী কৰণ কৰোৱা হয়। এই আঁচনিৰ মতে পূৰ্বৰ বেদীৰ স্থানকে মুখ্য কৰি পৌৰাণিক কীৰ্ত্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ লেশ মানো সাল-সলনি নকৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। অষ্টাদশ পৰিচালনা সমিতিৰ বিশেষ তৎপৰতাত আঠ খেলৰ ৰাইজ} পূৰ্ণসহযোগিতাৰে ২০১১ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী বুধবাৰে পূৰ্ণিমা তিথিৰ দিনা নাম কীৰ্তন কৰি মহাসিংহাসনভাগি নাটঘৰ (মঞ্চ) লৈ স্থানান্তৰি কৰাই পাছৰ দিনৰ পৰাই পুৰণি নামঘৰ ভাগি ভঙ্গ কৰোৱা হৈছিল। সেই বৰ্ষৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা আঠখেলৰ ৰাইজক নিমন্ত্ৰণ জনাই শুভাৰম্ভৰ দিন ধাৰ্য কৰা হৈছিল। ভৱন নিৰ্মাণৰ শুভাৰম্ভৰ দিনা প্ৰাতঃকালীন নাম প্ৰসংগ আৰু ভাগৱত পাঠৰ অন্তঃত বেদ পাঠ কৰোৱা হৈছিল। ২০১৩ চনৰ ২০ জানুৱাৰী তাৰিখে আঠখেলৰ ৰাইজ, অসম চৰকাৰ, সেশৰ বিভিন্ন স্থানৰ ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়াৰ নামঘৰৰ পুনৰ নিৰ্মিত গৃহ ভাগৰ উদ্বোধন গোলাঘাট পৌৰসভাৰ পৌৰপতি ডাঃ অজিত বৰুৱা দেৱে কৰে। এই উদ্বোধনী সভাত গোলাঘাট বিধান সভাৰ সমষ্টিৰ বিধায়িকা অজন্তা নেওগ, কলিয়াবৰ লোকসভা সমষ্টি সাংসদ দীপ গগৈ আৰু বহু কেইগৰাকী বিধায়ক-বিধায়িকা আৰু ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজৰ উপস্থিত আছিল।
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ উন্নয়নমূলক কাম সমূহৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ দূৰ-দূৰণিৰ পৰা অহা ভক্ত সকলৰ বাবে অতুথিশালা, নামঘৰৰ কাৰ্যালয়, যাত্ৰী সকলৰ জিৰণি কোঠা, নামাচাৰ্য আৰু নামঘৰীয়া সকলৰ আআস গৃহ, নামঘৰৰ চৌহদত পকীবেৰা, সভাঘৰ নিৰ্মাণ, মঞ্চগৃহ নিৰ্মাণ, নামঘৰৰ পুখুৰীৰ পকীকৰণ, পানী যোগানৰ সু-ব্যৱস্থা, সিহদ্বাৰ, বাটচ’ৰা আদি উন্নয়নমূলক কাম-কাজ সমূহ সমাপ্ত হৈছে। দূৰ দূৰণিৰ পৰা নামঘৰলৈ অহা যাত্ৰী সকলৰ সুবিধাৰ বাবে বালিজান চাৰিআলি, কছাৰীহাট তিনিআলি, কমাৰ বন্ধা তিনিআলি আৰু আঠখেলীয়া-বৰহোলা চাৰিআলিত এখনকৈ স্থায়ী তোৰণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
সামাজিক ৰীতি-নীতি
মহাপুৰুষ দুয়োজনাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি আৰু আদৰ্শৰে শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰৰ সামাজিক ৰীতি-নীতি অনুপ্ৰাণিত হৈছে। সমাজৰ নীতি নিয়মৰ বান্ধত থাকি বহু অতীতৰ পৰাই সুশৃঙ্খলিত ভাৱেই আঠ খেলৰ ৰাইজ বৰ্তি আছে। নামঘৰৰ অন্তৰ্গত খেলৰ সামাজিক নীতি-নিয়ম, অশৌচাদি ব্যৱস্থা সমূহত কোনো সমস্যাই দেখা দিলে নাইবা কোনো পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হ’লে প্ৰয়োজন অনুসৰি গুৰুৰ মতৰ সপক্ষে সমস্যা নিষ্পত্তি কৰা হয়।
পূৰ্বৰে পৰা আঠখেলৰ অন্তৰ্গত প্ৰতি খেলৰ পৰাই একোজন বাৰিক নিৰ্ধাৰণ কৰি লৈছিল। আকৌ সকলো বাৰিকৰ ওপৰত এজন বৰবাৰিক। বৰবাৰিকৰ কথামতেই বাৰিকসকলে খেলৰ সকলো বিলাক কাম-কাজ পৰিচালনা কৰে। খেলত কিবা পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হ’লে বয়োবৃদ্ধ সকলৰ লগত আলোচনা কৰি সেই সমস্যাৰ সমাধানও কৰিবলগীয়া হয়। কোনো লোকে নীতি বৰ্হীভূত কাম কৰিলে সামাজিক দণ্ড ভোগ কৰিব লগীয়া হয়। পাছলৈ খেল সমূহ লগ লাগি নামঘৰৰ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰাত প্ৰতিখেলৰ পৰা একোজনকৈ সদস্য প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰা হয়। প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ডাঙৰ খেলৰ পৰা (জনসংখ্যা অনুসৰি) একাধিক সদস্যও নিৰ্বাচন কৰে। এই সদস্য সকলৰ মাজৰ পৰাই সভাপতি আৰু সম্পাদক আদি বিষয় ববীয়া নিৰ্বাচন কৰি এখন পূৰ্ণাঙ্গ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হয়। খেলত কিবা বিবাদ নাইবা সমস্যাই দেখা দিলে উক্ত সদস্য প্ৰতিনিধিজনৰ নেতৃত্বত খেলতেই সমাধান কৰিব লাগে। যদি সমাধান কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া আঠখেললৈ খৈলৰ সদস্য প্ৰতিনিধিজনৰ যোগেদি আবেদন কৰিব লাগিব। যদি সমাধান কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া আঠখেললৈ খেলৰ সদস্য প্ৰতিনিধিজনৰ যোগেদি আবেদন কৰিব লাগিব। আঠখেলৰ যি সিদ্ধান্ত হ,ব সেই সিদ্ধান্তকেই চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত হিচাপে মানি ল’ব লাগিব। উল্লেখযোগ্য যে নামঘৰৰ বিশেষ কাৰণত পৰিচালনা সমিতি অচল হ’লে কৰ্ণধাৰ সমিতি গঠন কৰি তাৰ দ্বাৰা নামঘৰ কাম চলাব লগীয়া সাংবিধানিক ব্যৱস্থাও আছে।
নামঘৰত অনুষ্ঠিত নাট্য অনুষ্ঠান সমূহত বৰ বায়নে দায়িত্ব বহন কৰে। তেখেতক সাধাৰণ সভাই দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে। ইয়াৰ উপৰইও ধৰ্মীয় কাৰ্যৰ বাবে নামাচাৰ্য্য, পাঠক, দেউৰি আদি লোক সকলে নামঘৰৰ কৰ্তব্য আৰু দায়িত্ব নিষ্ঠাৰে পালন কৰে। প্ৰতিজন বিষয় ববীয়াই গুৰুৰ ওচৰত শৰণ-ভজন লৈহে নীতিগত ভাৱে কৰ্ম কৰিব পাৰিব। তাৰ উপৰি পিতৃ-মাতৃৰ শ্ৰাদ্ধাদি নকৰা কোনো ব্যক্তিয়েই নামঘৰৰ যিকোনো ধৰ্মীয় কাৰ্যৰ অংশীদাৰ হ’ব নোৱাৰে।
দৈনন্দিন কৰ্ম
বৃদ্ধ সকলৰ মতে পূৰ্বতেও সেৱকীসকলে নিজৰ নিজৰ অভীষ্ট সিদ্ধিৰ কামনাৰে চাকি-বন্তি, নৈবদ্য আদি দ্ৰব্য আনি নীতি-নিয়মৰ যোগেদি ভগৱন্তক অৰ্পণ কৰিছিল। আনহাতে, মহাপুৰুষীয় আৰ্হি প্ৰণালীৰে নামঘৰৰ দৈনন্দিন কৰ্ম কুৰি শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাহে আৰম্ভ হৈছে। ১৯৫৬ চনত নামঘৰ পৰিচালনা সমিতিৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা মতে দৈনিক প্ৰাতঃপ্ৰসঙ্গ, মধ্যাহ্ন প্ৰসঙ্গ, বিয়লি প্ৰসঙ্গ আৰু সন্ধ্যা প্ৰসঙ্গ এই চাৰি প্ৰসাঙ্গ দৈনন্দিন কৰ্ম হিচাপে আজিও প্ৰচলিত হৈ আছে।
অম্বুবাচীৰ চাৰিদিন বাদ দি প্ৰত্যেক দিনাই এই নামঘৰ ভাগিলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ সেৱক সকল আহি ধূপ-চাকি, শৰাইৰ দ্ৰব্য-বস্তু, সোণ-ৰূপৰ ফুল, ফুলৰ গামোছা আদি বিভিন্ন সামগ্ৰী সভক্তিৰে তামোল-পাণ সমন্বিতে আগবঢ়াই নিজৰ মনোবাঞ্ছা পূৰণ কৰেহি। জাতি, বৰ্ণ, ধৰ্ম, ভাষা নিৰ্বিশেষে সকলো ভক্তই উচ্চ-নীচ, ধনী-দুখীয়া আদি বৈষম্যৰ ভাৱ পাহৰি অগণন চাকি বন্তি জ্বলাই শৰাইৰ দ্ৰব্য আবঢ়ায়। দান-বৰঙণি দি নাম-প্ৰসঙ্গ, পাঠ আদিত অংশ গ্ৰহণ কৰেহি। এনেদৰেই নামঘৰত প্ৰতিদিনে চাৰিওপ্ৰসঙ্গ, পাঠ, নাম, সেৱা-শুশ্ৰূষাৰ আদি দৈনন্দিনকৰ্ম গতানুগতিক ভাৱে প্ৰচলিত হৈ আছে।
বাৰ্ষিক কৰ্ম
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই বিশেষ কেইভাগিমান বাৰ্ষিক কৰ্ম উদ্‌যাপন কৰি অহা হৈছে। এই বাৰ্ষিক কৰ্মসমূহৰ পৰিচালনাৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব বৰবাৰিকৰ ওপৰতে থাকে। নিৰ্দিষ্ট সময়ত বাৰ্ষিক কৰ্‌ম আহিলেই বৰ বাৰিকে প্ৰতি খেলৰ বাৰিকসকলক আগজাননী দিয়ে। বৰ বাৰিকৰ পৰা জাননী পালেই প্ৰতি খেলৰ বাৰিক সকলে পচকীয়া ৰাইজৰ ঘৰে ঘৰে গৈ চান্দা-বৰঙণি সংগ্ৰহ কৰি দ্ৰব্য সামগ্ৰীৰে নিৰ্দিষ্ট কৰ্মৰ দিনা আগতীয়াকৈ যোগান ধৰি যাৱতীয় কাৰ্য পালন কৰে। কিন্তু বৰ বাৰিকে কৰ্ম সম্পাদনৰ কাৰণে পূজাৰী, গুৰু, ভকত বৈষ্ণৱ আদি সকলোকে যথাসময়ত নিমন্ত্ৰণ দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৰ্ম সমাপ্তিলৈকে গুৰ-ভকতক সেৱা শুশ্ৰূষা, দান-দক্ষিণা দি বিদায় সম্ভাষণ পৰ্যন্ত সকলো কামৰ দায়িত্ব পালন কৰে। শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত উদ্‌যাপিত কৰা বাৰ্ষিক কৰ্ম সমূহ হ’ল: বৰসৱাহ, পানীতোলা সৱাহ, নামলোৱা সৱাহ আৰু ন-চাউলৰ সৱাহ। ইয়াৰ উপৰিও কুৰি শতিকাৰ শেষাৰ্দ্ধৰ পৰা ৰাস মহোৎসৱ, বৰষা ভাওনা আদিও পালন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে।
বৰসৱাহ
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত বহু অতীতৰ পৰাই পৌৰাণিক আচাৰ-নীতিৰক্ষা কৰি নতুন বছৰত খেতি-বাতি আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে ব’হাগ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত এই উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰি আহিছে। বৰসৱাহৰ দিনা পূৰ্বৰ ৰীতিৰ মতেই আঠখেলৰ আঠভাগ নৈবেদ্য মহাবিষ্ণু পূজনত অৰ্চ্চন কৰা হয়। পূজা পৰিপূৰ্ণ হ’লে গুৰু-ভকত, আলহী-অতিথি শুশ্ৰূষাৰ লগতে ৰাইজেও অংশগ্ৰহণ কৰে। তাৰপাছত পুথি পঢ়া কৰ্ম সম্পাদন কৰি উঠানামৰ কীৰ্তন (দিহানাম) আদিৰে ভগৱন্তৰ গুণানুকীৰজতন কৰি পুৱতি নিশাতেই সামৰণি মৰা হয়। শেষত আশিস নিৰ্মালি লাভ কৰাৰ পাছত পূজাৰীয়ে শৰাই বিসৰ্জন দিয়ে আৰু প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰি সকলো গৃহাভিমুখী হয়। বৰ্তমান কুৰি শতিকাৰ শেষৰ ভাগৰ পৰাই এই ভাগি কৰ্মত এজনা গুৰু আৰু ভকত-বৈষ্ণৱক নিমন্ত্ৰণ দি প্ৰসঙ্গীয় নামৰো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। আঠখেলৰ বৰবাৰিক এই মহৎকৰ্ম ভাগি পৰিচালনাৰ নিৰ্ভৰশীল ব্যক্তি।
পানীতোলা সৱাহ
প্ৰাচীন কালত পানীতোলা ব্যৱস্থাটো ব’হাগী পূৰ্ণিমাৰ বৰসৱাহৰ দিনা দিনত উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। পাছলৈ অনুমাণিক কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাহে এই ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান ভাগি পৃথকে এটা শুভ দিন চাই কৰা হয় যদিও বৰসৱাহৰ অঙ্গীভূত কৰ্ম হিচাপেই ৰাইজৰ সুবিধাৰ্থে কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সৱাহ জেঠমাহৰ শুক্লাপক্ষৰ নিৰ্জ্জলা একাদশী বাদ দি শুক্লপক্ষৰ কোনো এটা শুভদিন চাই পালন কৰা হয়। সৱাহৰ দিনা দিনত পানী তোলাৰ ব্যৱস্থাটো অকুমাৰী ছোৱালী দ্বাৰাই ৰূপৰ ঘটত নদীৰ পৰাই গঙ্গাজল আহৰণ কৰি বিষ্ণু পূজাৰ সম্ভাৰ হিচাপে লোৱা হয়। আঠখেলৰ পুৰুষ-স্ত্ৰী উভয়েই এই বিষয়ত সমান অধিকাৰ হিচাপে অংশশগ্ৰহণ কৰে। পুৰুষসকলে ডবা-শঙ্খ, ঢোল-খোল, তাল আদি দেৱবাদ্যৰ দ্বাৰা আদৰণি জনাই আগবঢ়াই নিয়ে আৰু আইসকলে ভগৱন্তৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি এগৰাকী অকুমাৰী কন্যাৰ হাতত ৰূপৰ ঘট (ঘটত আম্ৰ পল্লৱ আদিসহ) যথা নিয়মে নদীৰ তিনিঘাটৰ পৰা গঙ্গাজল আহৰণ কৰি আহি নামঘৰৰ চাৰিওদিশে ৪ বাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰি নামঘৰৰ সিংহাসনৰ সন্মুখত অৰ্পণ কৰে। পূজাৰ কৰ্ম পূৰ্নাঙ্গ হ’লেই পুথি পঢ়া আৰু দিহা নামৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কিন্তু কুৰি শতিকাৰ শেষ ভাগৰ পৰা পুথি পঢ়া আৰু দিহানামৰ ঠঅইত প্ৰসঙ্গীয় নাম আৰু পাঠৰহে ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। সম্পূৰ্ণ কৰ্ম সম্পাদিত হ’লে আশিস নিৰ্মালি আৰু প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত গুৰু-ভকতক ঊচ্ছৰ্গা কৰি বিদায় সম্ভাষণ জনোৱা হয়। আঠখেলৰ বৰবাৰিকৰ দ্বাৰাই এই ভাগি কৰ্ম সম্পাদন কৰা হয়।
নামলোৱা সৱাহ
প্ৰাচীন কালত পানীতোলা ব্যৱস্থাটো ব’হাগী পূৰ্ণিমাৰ বৰসৱাহৰ দিনা দিনত উদ্‌যাপন কৰা হৈছিল। পাছলৈ অনুমাণিক কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাহে এই ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান ভাগি পৃথকে এটা শুভ দিন চাই কৰা হয় যদিও বৰসৱাহৰ অঙ্গীভূত কৰ্ম হিচাপেই ৰাইজৰ সুবিধাৰ্থে কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সৱাহ জেঠমাহৰ শুক্লাপক্ষৰ নিৰ্জ্জলা একাদশী বাদ দি শুক্লপক্ষৰ কোনো এটা শুভদিন চাই পালন কৰা হয়। সৱাহৰ দিনা দিনত পানী তোলাৰ ব্যৱস্থাটো অকুমাৰী ছোৱালী দ্বাৰাই ৰূপৰ ঘটত নদীৰ পৰাই গঙ্গাজল আহৰণ কৰি বিষ্ণু পূজাৰ সম্ভাৰ হিচাপে লোৱা হয়। আঠখেলৰ পুৰুষ-স্ত্ৰী উভয়েই এই বিষয়ত সমান অধিকাৰ হিচাপে অংশশগ্ৰহণ কৰে। পুৰুষসকলে ডবা-শঙ্খ, ঢোল-খোল, তাল আদি দেৱবাদ্যৰ দ্বাৰা আদৰণি জনাই আগবঢ়াই নিয়ে আৰু আইসকলে ভগৱন্তৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি এগৰাকী অকুমাৰী কন্যাৰ হাতত ৰূপৰ ঘট (ঘটত আম্ৰ পল্লৱ আদিসহ) যথা নিয়মে নদীৰ তিনিঘাটৰ পৰা গঙ্গাজল আহৰণ কৰি আহি নামঘৰৰ চাৰিওদিশে ৪ বাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰি নামঘৰৰ সিংহাসনৰ সন্মুখত অৰ্পণ কৰে। পূজাৰ কৰ্ম পূৰ্নাঙ্গ হ’লেই পুথি পঢ়া আৰু দিহা নামৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কিন্তু কুৰি শতিকাৰ শেষ ভাগৰ পৰা পুথি পঢ়া আৰু দিহানামৰ ঠঅইত প্ৰসঙ্গীয় নাম আৰু পাঠৰহে ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। সম্পূৰ্ণ কৰ্ম সম্পাদিত হ’লে আশিস নিৰ্মালি আৰু প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত গুৰু-ভকতক ঊচ্ছৰ্গা কৰি বিদায় সম্ভাষণ জনোৱা হয়। আঠখেলৰ বৰবাৰিকৰ দ্বাৰাই এই ভাগি কৰ্ম সম্পাদন কৰা হয়।
ন-চাউলৰ সৱাহ
আঘোণ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ এটি শুভদিন ধাৰ্য কৰি আঠখেলৰ বৰবাৰিকে কুৰিয়া খেলৰ বাৰিকসকলক ন-চাউলৰ সৱাহৰ আগজাননী দিয়ে। খেতিয়ক ৰাইজৰ ন-মুঠি ভগৱন্তত অৰ্পণ কৰিবৰ কাৰণে কুৰিয়া বাৰিকেই আগবাঢ়ি আহে আৰু নিৰ্দ্ধাৰিত বৰঙণি আৰু দ্ৰব্য-সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰি নামঘৰলৈ অনা হয়। পূজাৰীয়ে নৱ-উপাৰ্জিত শস্য সামগ্ৰী যথানিয়মেৰে ৮ ভাগ শৰাই মহা বিষ্ণু পূজাত অৰ্পণ কৰি পূজা কৰ্ম সম্পাদন কৰে। ইয়াৰ পিছত ভকত বৈষ্ণৱসকলে কীৰ্তন পাঠ কৰে আৰু কীৰ্তনীয়া নাম গায়। আজিকালি পূজাৰীয়ে মহা বিষ্ণু পূজা পূৰ্ণাঙ্গ কৰাৰ পাছত গুৰু মুখে প্ৰসঙ্গীয়া নাম অৰ্চ্চন কৰিহে কীৰ্তন পাঠ কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এনেকৈয়ে ৰাইজৰ ন-মুঠি শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত প্ৰভু ভগৱন্তই সোধাই, গুৰু-ভকততৰ সেৱা ধৰি ন-চাউলৰ সৱাহৰ পৰিসমাপ্তি কৰে। এই ভাগি কৰ্মও বৰবাৰিকৰ দ্বাৰাই সম্পাদন হয়।
ৰাস মহোৎসৱ
পৰমপুৰুষ ভগৱন্তই উৎসৰ যোগেদি লীলা কৰি মানৱ সমাজৰ হিতৰ কাৰণে আদৰ্শ দেখুৱাই থৈ গৈছে। ৰাস মহোৎসৱত ভগৱান কৃষ্ণৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিবৰ কাৰণে ভকতৰ ভক্তিসাধনৰ কথাহে জড়িত হৈ আছে। শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত ভাওনাৰ উপৰিও আঠখেলীয়াৰ যুৱক সমাজে ১৯৬৩ চনৰ পৰা বছৰি ৰাস মহোৎসৱত অভিনয় কৰি আহিছে।
বৰষা ভাওনা
শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয় নামঘৰত আকাঙ্খিত ভক্ত সকলে নিজা নিজা অভীষ্ট সিদ্ধিৰ কাৰণে বহু অতীতৰ পৰাই ব্যক্তিগত ভাৱেই ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰাই আহিছে। আনহাতে, আঠখেলীয়াৰ ৰাইজে বৰষা ভাওনা হিচাপে বছৰি এভাগিকৈ নাট্যাভিনয় কৰিবলৈ লৈছে ১৯৮০ চনৰ পৰাহে। সেই বছৰত বৰষুণৰ অভাৱত খেতিয়ক ৰাইজ চিন্তাত ব্যকুল হৈ পৰিছিল। বৰষুণৰ আশা লেশমানো নাছিল। ব’হাগ মাহৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শাওণ মাহৰ মাজভাগলৈকে খৰাং বতৰৰ কাৰণে দশোদিশ মৰুভূমিত পৰিণত হৈ পৰিছিল। সকলো অঞ্চলতেই কৃষক ৰাইজেই বছৰ দিনৰ এমুঠি দিনৰ আশঅ-আকাংক্ষাৰে মহাপ্ৰভুৰ কৃপা ভিক্ষা বিচাৰিলে। এজন ভক্তৰ যোগেদি প্ৰভুৱে আজ্ঞা কৰালে এভাগি ভাওনা প্ৰদৰ্শনৰ কাৰণে। ৰাইজে অকুণ্ঠ মনোভাৱেৰে সেই বছৰৰ ভাদ মাহৰ ৮ তাৰিখে দিন ধাৰ্য কৰি শ্ৰী শ্ৰী আঠখেলীয়া নামঘৰত ভাওনাৰ কৰ্মভাগি সুসম্পন্ন কৰিছিল। ভাওনা শেষ হোৱাৰ পাছতেই তিনিদিন ধৰি ধাৰাসাৰে বৰষিবলৈ ধৰাত ৰাইজে খেতিৰ কামত আগবাঢ়ি শেহতীয়াকৈ হ’লেও বছৰটোৰ বাবে অন্ন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সুবিধা লাভ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই ৰাইজে সেই পৱিত্ৰ স্মৃতি ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণে প্ৰতি বছৰৰ জেঠ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত বৰষা ভাওনা নাম দি এভাগি নাটক অভিনয় কৰাই আহিছে। এই ভাওনা সংস্কৃতিৰ দিবা ভাগৰ নাম প্ৰসঙ্গৰ পৰিচালনা আঠখেলৰ বৰবাৰিকৰ দ্বাৰাই সম্পন্ন কৰা হয়। কিন্তু ৰাতি ভাওনাৰ দায়িত্ব সম্পূৰ্ণ আঠখেৰ বৰ বায়নৰ সহযোগত যুৱক সমাজৰ দ্বাৰাই সম্পাদন কৰা হয়।
আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়
আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় (Regional Dental College, Guwahati) অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়। ই উত্তৰ পূৱ ভাৰতৰ প্ৰথমখন দন্ত চিকিৎসাৰ মহাবিদ্যালয়। ‌ আঞ্চলিক দন্ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় ১৯৮২ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ‌মহাবিদ্যালয়খন ভাৰতীয় দন্ত পৰিষদ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
হেলচী
হেলচী (Helancha) (বৈজ্ঞানীক নাম: Enhydra fluctuans) সামান্য দ, জীপাল ঠাইত হোৱা জলজ উদ্ভিদ। গা-গছৰ ভিতৰখন ধানখেৰৰ দৰে ফোঁপোলা। পাতৰ আকাৰ মাটিকাঁদুৰিতকৈ ডাঙৰ আৰু কোমল। ফুলৰ গঠন থুপি থুপি হয়। ই এবিধ উৎকৃষ্ট শাক। ইয়াৰ কেইবাবিধো ঔষধীয় গুণ আছে।
আবাস
হেলচী গছ ক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ (tropical) দ, জেকা স্থান, সাধাৰণতে নৈ, ডোবা, পুকুৰী আদিৰ ওচৰে পাজৰে পোৱা যায়। ইয়াৰ মূল বাসস্থান ভাৰত, ব্ৰাজিল, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, শ্ৰীলংকা, দক্ষিণ পূৱ এচিয়াৰ দেশসমূহ আদি। ইয়াৰ উপৰিয়ো সমতুল্য জলবায়ুগ্ৰস্ত কিছোমান দেশতো ইয়াক গজোৱা হয়।
উপাদান
হেলচীত শতকৰা ২.৯ ভাগ প্ৰটিন, ০.২ ভাগ চৰ্বি, ৫.৫ ভাগ শৰ্কৰা আৰু ২.২ ভাগ লৱণ আছে।
ঔষধীয় গুণ
হেলচী শাক খালে শৌচ খোলোচা কৰে। নিয়মীয়াকৈ খালে এইবিধ শাকে হাঁওফাঁও আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰৰ শক্তি আৰু ছালৰ শোভা বৰ্ধন কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:শাক
ফ'কাছ এন.ই.
ফ'কাছ এন.ই. (Focus NE) (পূৰ্বৰ এন.ই. টি.ভি.) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমটো চেটেলাইট নিউজ চেনেল আছিল। এই চেনেলত অসমীয়া, ইংৰাজী, হিন্দী, বাংলা, মণিপুৰী, নাগামিজ, বড়ো, মিজো, গাৰো, কাৰ্বি, ডিমাছা, নেপালী, ৰংমেই নাগা, ক'ক বৰক আৰু চাদ্ৰী ভাষাত বাতৰি পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। । বৰ্তমান এই চেনেলটো বন্ধ হৈছে।
উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান
এই নিউজ চেনেলটোত দৈনিক বিভিন্ন ধৰণৰ অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান সমূহ হৈছে -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ (Prastuti Porasor) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগত, দূৰদৰ্শন আৰু ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ উল্লেখযোগ্য অভিনেত্ৰী তেওঁ অসমীয়া ভাষাৰ কেইবাখনো বোলছবিত অভিনয় কৰিছে।
২০০১-০২ বৰ্ষত প্ৰস্তুতি পৰাশৰে গুণ গুণ গানে গানে বোলছবিখনৰ বাবে ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২০০৪ৰ শ্ৰেষ্ঠা অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৮-০৯ বৰ্ষত মুনলাইট এৱাৰ্ডছৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ শিতানলৈও তেওঁ মনোনীত হৈছিল।
জন্ম আৰু শিক্ষা
প্ৰস্তুতি পৰাশৰৰ জন্ম হয় যোৰহাটৰ মালৌ আলিত। পিতৃৰ নাম বিজয় চন্দ্ৰ শৰ্মা। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা যোৰহাট বাল্য ভৱনত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
অভিনয় জীৱন
প্ৰায় পাঁচ বছৰ বয়সতে বৰ্ণালী নামৰ দূৰদৰ্শনৰ ছিৰিয়েল এখনত অভিনয় কৰি অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। প্ৰস্তুতি পৰাশৰে অভিনয় কৰা প্ৰথম বোলছবি খনৰ নাম হৈছে মহাৰথী।
বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়(Bineswar Brahma Engineering College) অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০০৮ চনত কোকৰাঝাৰ জিলাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় । ২০০৬ চনত অসম চৰকাৰে কোকৰাঝাৰত এখন অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰিছিল । সেইমৰ্মে ২০০৮ চনৰ ১৬ আগষ্ট তাৰিখে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়াই কোকৰাঝাৰ চহৰৰ পৰা ৫ কিঃমিঃ নিলগত  চন্দ্ৰপাৰা  গাঁৱত বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে । মহাবিদ্যালয়খনৰ নামাকৰণ বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্মৰ নামত কৰা হয় । এই অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়খন AICTE (All India Council for Technical Education)-ৰ মান্যতাপ্ৰাপ্ত । এই প্ৰতিষ্ঠানটো গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ।
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
দূৰদৰ্শন
প্ৰস্তুতি পৰাশৰে দূৰদৰ্শনৰ কেইবাখনো ছিৰিয়েলটো অভিনয় কৰিছে।
বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
অৱস্থান আৰু পৰিবহণ
বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় কোকৰাঝাৰ চহৰৰ পৰা ৫ কিঃমিঃ নিলগৰ চন্দ্ৰপাৰা গাঁৱত অৱস্থিত ।
শিক্ষা
মহাবিদ্যালয়ত নিম্নোক্ত শাখাসমূহত শিক্ষা আৰু স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়
উৎসৱ
ইয়াত " Technisia " নামৰ বাৰ্ষিক উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন স্থানৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াত মূলতঃ প্ৰযুক্তি আৰু কলা-সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত নিয়মিতভাৱে "আলোচনাচক্ৰ", "ৰ'বটিক কৰ্মশালা" আৰু বাৰ্ষিক মহাবিদ্যালয় সপ্তাহ অনুষ্ঠিত হয় ।
প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
ট্ৰেইনিং আৰু প্লেচমেন্ট
মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু সংস্থাপন কোষে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ইন্টাৰ্ণশ্বিপ ট্ৰেইনিং আৰু কেম্পাচ ইন্টাৰভিউসমূহ চোৱাচিতা কৰে। মহাবিদ্যালয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য সাফল্য দেখুৱাইছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়সমূহ
তিতা কেৰেলা
তিতা কেৰেলা (Balsam pear, alligator pear, bitter gourd, bitter melon, bitter cucumber, বৈজ্ঞানিক নাম: Momordica charantia) এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ গোত্ৰ হ’ল— Cucurbitaceae। আৰোহী লতা জাতীয় এইবিধ গছ প্ৰায় আধাবৰ্ষ কাল জীয়াই থাকে। ইয়াৰ গা-গছ সূতাৰ দৰে। পাতবোৰ ৩-৮ ছেঃমিঃ দীঘল আৰু বহল, ৫-৭টা খলপা। খলপাবিলাক কাষ কটা। হালধীয়া ৰঙৰ ফুলবিলাক একলিংগ, স্ত্ৰীপুষ্প আৰু পুংপুষ্প দুয়োটা একেডাল লতাতে ধৰে। পাঁচটা পাহিৰে প্ৰায় ৩ ছেঃমিঃ বহল। ফলবোৰৰ দুই মূৰ জোঙা আৰু গাত দীঘলীয়াকৈ থোপাৰে আবৰা। অসংখ্য গুটিৰে ভৰা আৰু এইবোৰ ৰঙা লেপথেপীয়া দ্ৰব্যৰে আবৰি থাকে।
ঔষধি গুণ
left|thumb|200x200px|কেৰেলা গছৰ পাত right|thumb|267x267px এইবিধ খাদ্য বহুতো ঔষধি গুণেৰে সমৃদ্ধ হৈ আছে। ছিডিনীস্থিত এন. এফ. পি. গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ গৱেষক ডাঃ ডাইন’কিটিংগে তিতা কেৰেলাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি এই মতামত দাঙি ধৰে। তেওঁৰ মতে যিসকল লোক বদহজমত আক্ৰান্ত সেইসকলৰ কাৰণে তিতাকেৰেলাক মহৌষধ স্বৰূপ। দ্বিতীয়তে নিয়মিত তিতাকেৰেলা খালে মেলেৰীয়া ৰোগে সহজে আক্ৰান্ত কৰিব নোৱাৰে। বেছিকৈ তিতা কেৰেলা খোৱাজনৰ এইডছ, কৰ্কট ৰোগ আদিয়েও সহজে হ’ব নোৱাৰে। তৃতীয়তে প’টেছিয়াম, আইৰণ, বিটা, কেৰ’টিন, কেলছিয়ামাৰ উপৰি ভিটামিন বি-১, বি-২, বি-৩, চিৰে আদিৰে তিতাকেৰলা সমৃদ্ধ হৈ থাকে। ইয়াৰ ফলত এই খাদ্য সেৱনৰ ফলত ই মানুহক কু-পোষণৰ আঁতৰাই ৰখাত সহায় কৰে। চতুৰ্থতে— ই ৰক্ত শৰ্কৰাক নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে। মধুমেহ ৰোগীৰ বাবে ই মহৌষধৰ কাম কৰে। তদুপৰি ছালত হোৱা দুৰাৰোগ্য ৰোগ যেনে ছ’ৰাইছিছত আক্ৰান্তসকলৰ কাৰণেও তিতাকেৰেলা অতি লাভদায়ক। গাত খজুৱতি হ’লে ইয়াক সিজাই গা ধুৱাৰ লগতে খালেও বহুখিন উপশম পোৱা যায়। কিন্তু পেটত আলচাৰ হোৱা ৰোগীসকলে তিতাকেৰেলা অধিক সেৱনৰপৰা বিৰত থাকিব লাগে।
আৱাহন (আলোচনী)
১৯২৯ চনত নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী আৰু তেখেতৰ বন্ধু ডাঃ দীননাথ শৰ্মা এই দুগৰাকী ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত আৱাহন আলোচনীৰ জন্ম হয়। প্ৰথম বাৰৰ বাবে ডাঃ দীননাথ শৰ্মাৰ সম্পাদনাত কলিকতাৰ পৰা এই 'আৱাহন' আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যা প্ৰকাশিত হয়। আৱাহন ১৯২৯ চনত প্ৰকাশিত মাহেকীয়া অসমীয়া আলোচনী। আৱাহনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল, ডা° দীননাথ শৰ্মা। সম্পাদকীয়ত দীননাথ শৰ্মাই লিখিছে, “অসমত আজি নতুন যুগৰ সূচনা। সকলোপিনে এটি নৱজাগৰণৰ ভাৱ। আজি সাহিত্য ফুলনিৰ ভক্তি চন্দন ফুলৰ আধা ফুলা ফুলৰ আঁজলি লৈ জননী চৰণ বন্দনাৰ অৰ্থে আৱাহন প্ৰতিজ্ঞা কৰি আমি আগবাঢ়িলোঁ। আমাৰ কাকতৰ সকলো বিষয়ৰে আলোচনা নিৰপেক্ষভাৱে কৰিবলৈ যত্ন কৰা হ’ব। ’’ আৱাহনে অসমকে মুখ্য কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতিটো জাতিৰ কলাকৃষ্টিৰ মুক্ত প্ৰকাশত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি প্ৰবন্ধপাতি প্ৰকাশ কৰিছিল।
স্থান
১৯২৯ চনত প্ৰথম সংখ্যাটো কামৰূপ প্ৰেছত অপূৰ্ব কুমাৰ ভূঞাৰ দ্বাৰা ছপা হৈ ডাঃ দীননাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৪২ নং বাদুৰ বাগান ষ্ট্ৰীট, কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈ কিছু বছৰলৈ এনেকৈয়ে চলে। তাৰপাছত, ১৪ নং জগন্নাথ দত্ত লেন, লক্ষ্মীবিলাস প্ৰেছ কলিকতা, গণশক্তি প্ৰিণ্টাৰ্ছ প্ৰাঃ লিঃ কলিকতা, মনোহৰ পুকুৰ ৰোড আৱাহন আৰ্ট প্ৰিণ্টাৰ্ছত মুদ্ৰিত হৈছিল। ১৯৫০ চনত আৱাহনৰ কাৰ্যালয় গুৱাহাটীলৈ আনে যদিও পিছত পুনৰ কলিকতালৈ নিব লগীয়া হয়। ১৯৬৪ চনত আৱাহনৰ কাৰ্যালয় পুনৰ গুৱাহাটীলৈ অনা হয় আৰু ইয়াতে নিগাজি হৈছিল।
বিষয়বস্তু
আৱাহনৰ বিষয়বস্তু বেলেগ বেলেগ আছিল। তথ্যগধুৰ প্ৰবন্ধ, পুৰাতত্ত্ব আৰু ভাস্কৰ্য, বুৰঞ্জীমূলক লেখা, ভ্ৰমণ কাহিনী, সমসাময়িক বিশ্বৰ ঘটনাৱলী, জীৱন বৃত্তান্ত, চিত্ৰ, পুথিচিত্ৰ, বিশ্ব সাহিত্যৰ অনুবাদ, নাট্য সাহিত্য, চিত্ৰশিল্প, নাটকৰ ধাৰাবাহিক প্ৰকাশ, সংগীত, গৱেষণামূলক পুথি পৰিচয়, কাহিনী, নাট্যশিল্পী পৰিচয়, মহিলা জগতৰ বতৰা, নৃত্য, সমসাময়িক ভাৰতবৰ্ষ, দৃশ্যকাব্য, কথাছবি, বিভিন্ন প্ৰবন্ধ আৰু ভাষণাৱলী, আন দেশৰ বিৱৰণ, ধাৰাবাহিক উপন্যাস, চিকাৰ কাহিনী, যৌন চিকিৎসা সম্বন্ধীয়। বিবিধ শিতান, বিচিত্ৰা শিতান, কবিতা, গল্প, আদি অলেখ বিষয় সামৰি আৱাহনৰ প্ৰতিটো সংখ্যা প্ৰস্তুত কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
সম্পাদকীয়সমূহ
আৱাহনৰ সম্পাদকীয় শিতানত দেশৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি লেখা হৈছিল। অসমত বিদেশী সমস্যা, শ্বিলং ৰাজধানী হোৱাৰ পৰা অসমৰ ক্ষতি, বিদেশী কাকত বৰ্জন, ৰে’লৱে বিভাগত অসমীয়া কৰ্মচাৰী, ভাৰতৰ জাতীয় ফৌজ, মহাত্মাজী আৰু বৰলাট, নিবনুৱা সমস্যা, প্ৰাদেশিক কৰ্তৃত্ব, ৰাউণ্ড টেবুল কনফাৰেন্সৰ পৰিণতি আৰু ভাৰতৰ ভৱিষ্যত, ভাৰতীয় ছাত্ৰৰ সামাজিক শিক্ষা, মহাসমৰৰ আশংকা, ইউৰোপৰ নতুন ৰয়েলিষ্ট দলৰ কীৰ্তি, আয়াৰলেণ্ডৰ নতুন সমস্যা আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত সম্পাদকীয় লেখা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
ভাষাৰীতি
আৱাহন আলোচনীৰ ভাষাৰীতি মাৰ্জিত আছিল। পৰীক্ষামূলকভাৱে ১৯৪৮ চনৰ পৰা কিছুদিনলৈ আৱাহন আলোচনীয়ে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণ বিন্যাস অনুসৰণ কৰা নাছিল। যুক্তাক্ষৰ ভাঙি শব্দ সৰলীকৰণ কৰাৰ এটা ক্ষীণ চেষ্টা আৱাহনে কৰিছিল। দুটামান সংখ্যাত এই প্ৰচেষ্টা লোৱাৰ পাছত আন কাকত আলোচনীয়ে ইয়াক গ্ৰহণ নকৰা দেখি পুনৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণবিন্যাসকেই আৱাহনে গ্ৰহণ কৰিছিল।
পাকিজা বেগম
পাকিজা বেগম (Pakija Begum) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এক অভিনেত্ৰী তথা পৰিচালক। ভালেমান চলচ্চিত্ৰ,নাটক,ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰা বেগমে “পত্নী” ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
জন্ম আৰু শিক্ষাগ্ৰহণ
পাকিজা বেগমৰ জন্ম হৈছিল নগাঁৱত। তেওঁ উলুবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, দিশপুৰ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু সন্দিকৈ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অভিনয় জীৱন
হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা পাছ কৰিয়েই বেগমে অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তাৰ আগতে তেওঁ বিহু দলৰ লগত বিহু নাচিছিল। অভিনয়ৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ নকৰা বেগমে “অভিশপ্ত সংসাৰ” নামৰ নাটক খনেৰে মঞ্চাভিনয়ৰ পাতনি মেলে। তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ বহুতো কথাছবি,নাটক,ধাৰাবাহিক আৰু ভিচিডিত অভিনয় কৰাৰ লগতে মকুন্দ,অনিৰ্বাণ,হেঙুল আৰু শংককৰদেৱ আদি বহুকেইখন থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ ভালেমান নাট পৰিচালনাও কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ নাট কৰ্মশালাৰ জৰিয়তে প্ৰশিক্ষণো প্ৰদান কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
পাকিজা বেগমে অসম নাট্য সমিতি আৰু মুনলাইট মিডিয়াৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠা অভিনেত্ৰীৰ সন্মান অৰ্জন কৰাৰ উপৰিও “পত্নী” ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অসম চৰকাৰৰ আইদেউ সন্দিকৈ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠা অভিনেত্ৰীৰ চলচ্চিত্ৰ বঁটা,জুৰি বঁটা আৰু প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ড লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ন'বেল বঁটা (১৯৮৯)
১৯৮৯ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
তথ্য সংগ্ৰহ
* [http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/lists/year/?year=1989 "List of All Nobel Laureates 1989". Nobelprize.org. আহৰণ কৰা তাৰিখ: ১৬ অক্টোবৰ ২০১৩]
বাহ্যিক সংযোগ
*ন’বেল ফাউণ্ডেশ্যনৰ প্ৰাতিষ্ঠানিক ৱেবছাইট শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
মাইকেল ফিংক
এডৱাৰ্ড মাইকেল ফিংক( ইংৰাজী : Edward Michael Fincke ; জন্ম: ১৪ মাৰ্চ, ১৯৬৭) এজন আমেৰিকান মহাকাশচাৰী । পূৰ্বতে মহাকাশত সৰ্বাধিক সময় (৩৮১.৬ দিন) থাকি তেওঁ আমেৰিকাৰ হৈ অভিলেখ গঢ়িছিল। ২০১৫ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত স্কট কেলিয়ে তেওঁৰ অভিলেখ ভংগ কৰিছিল।  ২০১৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ফিংকক বয়িঙৰ চি.এছ.টি.-১০০ ষ্টাৰলাইনাৰৰ প্ৰথমখন ক্ৰুযুক্ত বিমানত উৰণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
ফিংকৰ জন্ম হৈছিল পেঞ্চিলভেনিয়াৰ পিটাৰ্চবাৰ্গত, কিন্তু তেওঁ উপকণ্ঠ অঞ্চল এমছৱৰ্থক তেওঁৰ গৃহ চহৰ বুলি ক'ব বিচাৰে। তেওঁ আমেৰিকাৰ বায়ুসেনাৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া আৰু নাছাৰ এজন সক্ৰিয় মহাকাশচাৰী। এতিয়ালৈকে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ কেন্দ্ৰত বিমান অভিযন্তা আৰু কমাণ্ডাৰ হিচাপে দুটা ভ্ৰমণ সম্পূৰ্ণ কৰিছে। তেওঁ এটা স্পেচ শ্বাটল মিছন এছটিএছ-১৩৪ত মিছন বিশেষজ্ঞ হিচাপে উৰা মাৰিছিল।  ফিংক জাপানী আৰু ৰাছিয়ান ভাষাত পাৰ্গত। অসমীয়া জীয়ৰী ৰেনিতা শইকীয়াৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে, আৰু তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান আছে;  পুত্ৰ চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্য আৰু কন্যা তৰালী ।
কেৰিয়াৰ
১৮৮৯ চনত এমআইটিৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছত, ফিংকে পূৰ্বৰ ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ(বৰ্তমান ৰাছিয়া) মস্কো এভিয়েশন ইনষ্টিটিউটৰ সৈতে, গ্ৰীষ্মকালীন বিনিময় কাৰ্যসূচীত অংশ লয় য'ত তেওঁ পূৰ্বতে মহাজাগতিক বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯০ চনত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছত ফিংকে যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বায়ুসেনাত যোগ দিয়ে । তেওঁক কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ এঞ্জেলছ বায়ুসেনা ঘাটিৰ বায়ুসেনাৰ মহাকাশ আৰু মিছাইল ব্যৱস্থা কেন্দ্ৰত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। তাত তেওঁ মহাকাশ ব্যৱস্থা অভিযন্তা আৰু মহাকাশ পৰীক্ষা অভিযন্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।  ১৯৯৪ চনত কেলিফৰ্ণিয়াৰ এডৱাৰ্ডছ বায়ুসেনা ঘাটিৰ আমেৰিকাৰ বায়ুসেনা পৰীক্ষা পাইলট বিদ্যালয় সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ফিংকে ফ্ল’ৰিডাৰ এগলিন বায়ুসেনা ঘাটিৰ ৩৯ নং উৰণ পৰীক্ষা স্কোয়াড্ৰনত যোগদান কৰে, য’ত তেওঁ বিভিন্ন ধৰণৰ বিমানৰ  কাম যেনে পৰীক্ষামূলক কাৰ্যসূচী, এফ-১৬,এফ-১৫ উৰণ আদিৰ পৰীক্ষা অভিযন্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে  ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাকাশচাৰী শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান মহাকাশচাৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)
ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ নং ৪৪ (National Highway 44, চমুকৈ NH 44)হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ঘাইপথটোৱে মেঘালয়ৰ ৰাজধানী শ্বিলঙক ত্ৰিপুৰাৰ চাব্ৰুমৰ লগত সংযোগ কৰিছে। এই ঘাইপথটো ভাৰতৰ তিনিখন ৰাজ্য: মেঘালয়, [[অসম আৰু ত্ৰিপুৰাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে। এই ঘাইপথটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ৬৩০ কিঃমিঃ (৩৯১ মাইল)। ইয়াৰে ১৮৪ কিঃমিঃ (১১৪ মাইল) মেঘালয়ত, ১১১ কিঃমিঃ (৬৯ মাইল) অসমত আৰু কিঃমিঃ (মাইল) ত্ৰিপুৰাত আছে। এই ঘাইপথটোৱেই হৈছে একমাত্ৰ ঘাইপথ, যিটোৱে ত্ৰিপুৰাক উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বাকী ৰাজ্যসমূহৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
বদৰপুৰত ৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰাই ৫৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ সৃষ্টি হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
আন্তৰ্জাতিক ব্যাঘ্ৰ দিৱস
২০১৭
সপ্তম গোলকীয় বাঘ দিৱস গোটেই বিশ্বজুৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰে পালন কৰা হয়। ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল আদি বাঘৰ বেছি ঘনত্ব থকা দেশৰ লগতে ইংলেণ্ড আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো বিভিন্ন স্থানীয় কাৰ্যসূচীৰে এই দিৱস পালন কৰা হয়।     কিছুমান জনপ্ৰিয় তাৰকায়ে তেওঁলোকৰ ছোচিয়েল মিডিয়াৰ নিজৰ প্ৰফাইল ফটো আঁতৰাই ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে। বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী পুঁজিয়ে (WWF) ইয়াৰ ৰেঞ্জাৰ সমূহত বিনিয়োগ কৰি "দুগুণ বাঘ" অভিযান চলাই আছে। কেইবাটাও কোম্পানীয়ে বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী পুঁজিৰ লগত লগ লাগি জনসচেতনা বৃদ্ধিত সহায়তৰ হাত আগবঢ়াইছে।
অসমতো বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰে এই দিৱস পালন কৰা হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্গত মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু বেচৰকাৰী অনুস্থান অৰণ্যকৰ সহযোগত বিভিন্ন কাৰ্যসূচী পালন কৰা হৈছে।
২০০৮
ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প আৰু অভয়াৰণ্য সমূহত আৰু তাৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে বিভিন্ন কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হৈছিল। ভাৰতত প্ৰতি চাৰি বছৰৰ অন্তৰে অন্তৰে বাঘৰ গণনা কৰা হয়। ২০০৬ চনত ১৪১১ টা বাঘৰ পৰা ২০১৪ চনত ২২২৬ টা বাঘলৈ বৃদ্ধি পাইছে।
চাহ বাগিছা
চাহ বাগিচা হৈছে চাহ জোপোহা খেতি কৰি চাহ উৎপাদন কৰা এক বৃহৎ কৃষি কাৰ্য্য। চাহ খেতিৰ বাবে উপযুক্ত জলবায়ু আৰু মাটিৰ অৱস্থা থকা অঞ্চলত চাহ বাগিচা থাকে, আৰু চীন, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, কেনিয়া, জাপান আদি দেশত ইয়াক পোৱা যায়।
চাহ বাগিচাৰ ইতিহাস
চাহ খেতিৰ উৎপত্তি ২০০০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে চীনত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু ক্ৰমান্বয়ে বিশ্বৰ আন আন ঠাইলৈও বিয়পি পৰে। ১৯ শতিকাত ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত চাহৰ ক্ৰমবৰ্ধমান চাহিদা পূৰণৰ বাবে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, কেনিয়া আদি দেশত চাহ বাগিচা স্থাপন কৰা হৈছিল। আজি চাহ বাগিচা বহু দেশৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজহৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস।
চাহ বাগিচাৰ প্ৰকাৰ
উৎপাদিত চাহৰ প্ৰকাৰ, বাগিচাৰ উচ্চতা, আৰু ব্যৱহৃত উৎপাদন পদ্ধতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চাহ বাগিচাক শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি। কিছুমান সাধাৰণ ধৰণৰ চাহ বাগিচা হ’ল-
ক’লা চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাবোৰত ক’লা চাহ উৎপাদন হয়, যিটো বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত প্ৰকাৰৰ চাহ।
সেউজ চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাত সেউজ চাহ উৎপাদন হয়, যি স্বাস্থ্য উপকাৰীতা আৰু সুকীয়া সোৱাদৰ বাবে জনাজাত।
উলং চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাত উলং চাহ উৎপন্ন হয়, যিটো অৰ্ধ কিম্বনযুক্ত চাহ যি সোৱাদ আৰু কেফেইনৰ পৰিমাণৰ ক্ষেত্ৰত ক’লা আৰু সেউজীয়া চাহৰ মাজত পৰে।
উচ্চ উচ্চতাৰ চাহ বাগিচা: এই বাগিচাসমূহ উচ্চ উচ্চতাত, সাধাৰণতে ৪,০০০ ফুটৰ ওপৰত অৱস্থিত আৰু ই এক অনন্য সোৱাদ আৰু সুগন্ধিৰ চাহ উৎপাদন কৰে।
জৈৱিক চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাসমূহত কেৱল প্ৰাকৃতিক পদ্ধতিৰে খেতি ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু কোনো ধৰণৰ কৃত্ৰিম সাৰ বা কীটনাশক ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।
চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিক
চাহ বাগিচাৰ শ্ৰম সাধাৰণতে বৃহৎ শ্ৰমিক শক্তি জড়িত হৈ থাকে, য’ত চাহ জোপোহা ছাঁটনি আৰু চপোৱাৰ দায়িত্বত থকা দক্ষ শ্ৰমিক আৰু চাহপাত প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা কাৰখানাৰ শ্ৰমিক আদি অন্তৰ্ভুক্ত। বহু দেশত চাহ বাগিচাৰ শ্ৰম প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকসকলে কৰে যিসকলে চপোৱাৰ বতৰত গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ পৰা চাহ বাগিচাত কাম কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰে।
চাহ বাগিচাৰ পৰিৱেশ প্ৰভাৱ
চাহ বাগিচাসমূহে পৰিৱেশৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, বিশেষকৈ যদিহে ইয়াক বহনক্ষমভাৱে পৰিচালনা কৰা নহয়। চাহ বাগিচাৰ লগত জড়িত কিছুমান সাধাৰণ পৰিৱেশ সমস্যাৰ ভিতৰত বনাঞ্চল ধ্বংস, মাটি খহনীয়া, আৰু কৃত্ৰিম সাৰ আৰু কীটনাশকৰ ব্যৱহাৰ আদি। বহু চাহ বাগিচাই এতিয়া জৈৱিক কৃষি আৰু পুনৰ বনানীকৰণৰ দৰে বহনক্ষম খেতি পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছে যাতে ইয়াৰ পৰিৱেশৰ ওপৰত প্ৰভাৱ কম হয়।
উপসংহাৰ
চাহ বাগিচা বিশ্বৰ চাহ উদ্যোগৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, আৰু ই বিশ্বৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় চাহ উৎপাদনৰ দায়িত্ব লয়। চাহ বাগিচাই পৰিৱেশ আৰু শ্ৰমিক শক্তিৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে যদিও বহনক্ষম খেতি পদ্ধতিয়ে এই সমস্যাসমূহ লাঘৱ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। সামগ্ৰিকভাৱে বহু দেশৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজহ প্ৰদান কৰাত, আৰু চাহৰ বিশ্বব্যাপী চাহিদা পূৰণ কৰাত চাহ বাগিচাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
নামৰূপ
নামৰূপ (Namrup) হৈছে পাটকাই পৰ্বত শ্ৰেণী (ম্যানমাৰৰ লগত সংযোগ হৈ থকা পূৰ্বাঞ্চল শ্ৰেণী)ৰ নামনি অঞ্চলত অসমৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ এখন সৰু লোকপিয়ল নগৰ তথা অসম ৰাজ্য বা মুং দুন চুন খামৰৰ তৃতীয় ৰাজধানী।। নামৰূপৰ মাজেদি দিচাং নদী বৈ গৈছে। ই অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য উদ্যোগিক ঠাই।
ইতিহাস
নামৰূপ এখন ঐতিহাসিক স্থান। টাই-ছান জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন নামৰূপৰ লগতেই জড়িত হৈ আছে। নামৰুপ শব্দটো টাই ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। টাই ভাষাত নাম মানে পানী আৰু ৰূক বা ৰূপ মানে পাঁচ। অৰ্থাৎ নামৰূপ মানে পাঁচখন নদীৰ অঞ্চল। আহোম ৰাজত্বকালৰ পূৰ্বে নামৰূপৰ নাম কি আছিল জনা নাযায়। তথাপি যথেষ্ট সংখ্যক কছাৰী আৰু বৰাহী লোক ইয়াত বাস কৰিছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। আহোমৰ শাসন কালত নামৰূপ এখন উল্লেখযোগ্য ঠাই আছিল। এই অঞ্চলটো নামৰূপীয়া ৰজাৰ অধীনত আছিল। নামৰূপীয়া ৰজা, আহোম সাম্ৰাজ্যৰ এক উল্লেখযোগ্য পদ আছিল। পশ্চিম দিশৰ বাহিৰাগত আক্ৰমণৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবৰ বাবে আহোম ৰজাসকলে নামৰূপৰ চৰাইখোৰোঙ নামৰ এটুকুৰা গুপ্ত ঠাইত আশ্ৰয় লৈছিল। আহোমৰ শাসন কালৰ এক বিশেষ ধৰণৰ কাৰাগাৰ কলিয়াপানী, নামৰূপতে অৱস্থিত। চাৰিশ বছৰ পূৰ্বে তেতিয়াৰ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গড়গাঁও আৰু জয়পুৰক সংযোগ কৰি ধোদৰ আলি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই পথটো জয়পুৰৰ পৰা গোলাঘাট জিলা লৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।
অৱস্থান আৰু পৰিবহণ
নামৰূপৰ অৱস্থান হৈছে 27.11°N, 95.21°W । সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা হৈছে ১২৪ মিটাৰ (৪০৬ ফুট)। নামৰূপৰ নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে: চাবুৱা বিমানবন্দৰ (ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ)। দূৰত্ব প্ৰায় ৭০ কিঃমিঃ। নামৰূপৰ নিকটৱৰ্তী ৰেল ষ্টেছন হৈছে নামৰূপ ষ্টেছন। অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ উত্তৰ দিশে প্ৰায় ৫০০ কিঃমিঃ দূৰত নামৰূপ অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা নামৰূপলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ৮০ কিঃমিঃ আৰু তিনিচুকীয়াৰ পৰা প্ৰায় ৭০ কিঃমিঃ। অসমৰ প্ৰায় সকলো ঠাইলৈকে ইয়াৰপৰা নিয়মীয়াকৈ বাছ চলাচল কৰৈ। ইয়াত অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ এটা বাছ আস্থান আছে। উজনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ অহা-যোৱা কৰাৰ সুবিধাৰ্থে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বাছো চলাচল কৰে।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, নামৰূপৰ জনসংখ্যা হৈছে ১৮,৯২১। ইয়াৰ ভিতৰত ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। ১৯৬০ দশকৰ পিছৰ পৰা চহৰ খনৰ জনসংখ্যা দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি পাইছে।
অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা
নামৰূপৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণৰূপে তিনিটা উদ্যোগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। উদ্যোগ তিনিটাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই ইয়াত পৰিবহণ, বেপাৰ-বাণিজ্য আদি গঢ় লৈ উঠিছে। ইয়াৰ উপৰিও দিল্লীঘাটৰ ওচৰৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলসমূহত কয়লা খনি আৰু শিলৰ কোৱাৰি আছে। ইয়াত কেইবাখনো চাহ বাগিছাও আছে। এই অঞ্চলটোত ধান খেতি কৰাও দেখা যায়।
দিল্লীঘাট
ইয়াৰ উপৰিও নামৰূপৰ ওচৰত বহুতো আকৰ্ষণীয় ঠাই আছে। জয়-দিহিঙ বৰ্ষাৰণ্য ইয়াৰ উত্তৰে প্ৰায় ১০-১৫ কিঃমিঃ দূৰত আৰু টাই-ফাকে জনগোষ্ঠীৰ ব্যতিক্ৰমী টাই-ফাকে গাঁও ইয়াৰ উত্তৰে ১৩-১৪ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ দেউমালি (নদীৰ পাৰৰ এটুকুৰা বনভোজৰ কেন্দ্ৰ), নামদাফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, খুন্সা (Namdapha National Park, Khunsa) আদিৰ দৰে বহুতো আকৰ্ষণীয় ঠাই নামৰূপৰ ওচৰতে অৱস্থিত।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰৰ্প’ৰেশ্বন লিমিটেড (বি ভি এফ চি এল)
ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰৰ্প’ৰেশ্বন লিমিটেড (Brahmaputra Valley Fertilizer Corporation Limited, সংক্ষেপতে বি.ভি.এফ.চি.এল.) হৈছে প্ৰাকৃতিক গেছ ব্যৱহাৰ কৰি সাৰ প্ৰস্তুত কৰা ভাৰতৰ প্ৰথমটো উদ্যোগ তথা অসমৰ একমাত্ৰ সাৰ কাৰখানা। ই অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দক্ষিণ-পূব সীমান্তত দিল্লী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত । প্ৰথমতে এই উদ্যোগটো ফাৰ্টিলাইজাৰ ক’ৰ্প’ৰেশ্বন অফ ইণ্ডিয়া (Fertilizer Corporation of India, FCI)ৰ অধীনত আছিল আৰু পিছত হিন্দুস্তান ফাৰ্টিলাইজাৰ ক’ৰ্প’ৰেশ্বন (Hindustan fertilizer Corporation, HFC)ৰ অধীনলৈ যায় । ২০০২ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে ইয়াক ''এইচ. এফ. চি''ৰ পৰা বিভক্ত কৰা হয় আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰৰ্প’ৰেশ্বন লিমিটেড নামেৰে নামকৰণ কৰা হয় । ১৯৬৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীত সেই সময়ৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বি পি চলিহাই এই উদ্যোগটোৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। ১৯৬৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা ইয়াৰপৰা বাণিজ্যকভাৱে সাৰ উৎপাদন আৰম্ভ হয় ।
এই উদ্যোগটোৰ তিনিটা গোট (Unit) আছে: নামৰূপ-১, নামৰূপ-২ আৰু নামৰূপ-৩। নামৰূপ-১ গোটটো বৰ্তমান বন্ধ কৰি দিয়া হ’ল। ১৯৬০ চনৰ মাজভাগত হিন্দুস্তান কেমিকেলছ এণ্ড ফাৰ্টিলাইজাৰছ (Hindustan Chemicals and Fertilizers)-এ নামৰূপ-১ গোটটো স্থাপন কৰে। এই গোটটোত ইউৰিয়াৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন ক্ষমতা হৈছে ৫৫০০০ মেট্ৰিকটন আৰু এম’নিয়াম ছালফেটৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন ক্ষমতা হৈছে ১,০০,০০০ মেট্ৰিকটন। বৰ্তমান এই গোটটো বন্ধ কৰা হ’ল । ১৯৭৬ চনৰ পৰা নামৰূপ-২ গোটটোত বাণিজ্যিকভাৱে সাৰ উৎপাদন আৰম্ভ হয়। এই গোটটোত ইউৰিয়াৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন ক্ষমতা হৈছে ৩,৩০,০০০ মেট্ৰিকটন । ১৯৮৭ চনৰ পৰা নামৰূপ-৩ গোটটোত বাণিজ্যিকভাৱে সাৰ উৎপাদন আৰম্ভ হয়। এই গোটটোত ইউৰিয়াৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন ক্ষমতা হৈছে ৩,৮৫,০০০ মেট্ৰিকটন ।
ইয়াত প্ৰাকৃতিক গেছ, বাষ্প আৰু নাইট্ৰ’জেন ব্যৱহাৰ কৰি ইউৰিয়া উৎপাদন কৰা হয়। বৰ্তমান ইয়াত তিনিধৰণৰ সাৰ উৎপাদন কৰা হয় :
অসম পেট্ৰ’কেমিকেলছ লিমিটেড (এ পি এল)
অসম পেট্ৰ’কেমিকেলছ লিমিটেড (Assam Petochemicals Limited, সংক্ষেপতে এ পি এল) হৈছে নামৰূপত অৱস্থিত এটা পেট্ৰ'কেমিকেলছ উদ্যোগ। ১৯৭৬ চনত ইয়াৰ বাণিজ্যিক উৎপাদন আৰম্ভ হয় । উজনি অসমত তেল উৎপাদন আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত প্ৰাকৃতিক গেছ সমূহ আৱৰ্জনা হিচাবে থাকি গৈছিল। ইয়াৰে কিছু পৰিমাণৰ গেছ বি.ভি.এফ.চি.এল. আৰু নামৰূপ থাৰ্মেল পাৱাৰ ষ্টেশ্যন-এ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বাকী থকা আৱৰ্জনাসমূহ ৰোধ কৰিবৰ বাবে অসম চৰকাৰ আৰু আসাম ইণ্ডাছট্ৰিয়েল ডেভেলপমেণ্ট কৰ্প'ৰেশ্বন লিমিটেড (Assam Industrial Development Corporation Ltd, AIDC)মিলি এই উদ্যোগটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে । প্ৰাকৃতিক গেছ ব্যৱহাৰ কৰি পেট্ৰকেমিকেলছ উৎপাদন কৰা ই ভাৰতৰ প্ৰথমটো উদ্যোগ। জাপানৰ মিটছুবিচি গেছ কেমিকেলছ কম্পেনী (Mitsubishi Gas Chemicals Co. Inc, Japan)-এ যোগান ধৰা প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত ইয়াত প্ৰথম উৎপাদন আৰম্ভ কৰা হয় ।
নামৰূপ থাৰ্মেল পাৱাৰ ষ্টেশ্যন (এন টি পি এছ)
নামৰূপ থাৰ্মেল পাৱাৰ ষ্টেশ্যন (Namrup Thermal Power Station)টো অসম চৰকাৰে নামৰূপৰ তৃতীয়টো উদ্যোগ ৰূপে স্থাপন কৰে। এই উদ্যোগটো বৰ্তমান অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদৰ অধীনত আছে।
শিক্ষা
নামৰূপৰ গড় সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৮৭%। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৮৮% আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৮৫%। নামৰূপত প্ৰাথমিক আৰু উচ্চতৰ শিক্ষাৰ বাবে সুবিধা আছে। নামৰূপ কলেজত কলা আৰু বাণিজ্য শাখাত স্নাতক পৰ্য্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হয়। বিভিএফচি হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী স্কুল, বিভিএফচি মডেল স্কুল আৰু কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, নামৰূপ হৈছে এই অঞ্চলৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য বিদ্যালয়। ইয়াৰ বাহিৰেও এই অঞ্চলত সাতখনমান হাইস্কুল আছে।
কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, নামৰূপ
কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, নামৰূপ (Kendriya Vidyalaya, Namrup) হৈছে নামৰূপৰ এখন উল্লেখযোগ্য বিদ্যালয়। ১৯৮৫ চনত এইচ. এফ. চি (বৰ্তমানৰ বি.ভি.এফ.চি.এল.)ৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ইয়াক স্থাপন কৰা হয়। ই নামৰূপ কলেজৰ ওচৰত বি.ভি.এফ.চি.এল. কলনিৰ ই চেক্টৰত অৱস্থিত । ১৪ একৰ এলেকা জুৰি ইয়াৰ চৌহদ বিস্তৃত হৈ আছে। প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে ইয়াত পাঠদান কৰোৱা হয়। একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ বাবে বিজ্ঞান আৰু কলা- এই দুয়োটা শাখাৰ পাঠ্যক্ৰম ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ পাঠ্যক্ৰম সমূহ চি.বি.এছ.ই.ৰ অন্তৰ্গত। ইয়াত ইণ্টাৰনেটৰ সংযোগ থকা কম্পিউটাৰ প্ৰয়োগশালা, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু জীৱ বিজ্ঞানৰ বাবে পৃথককৈ প্ৰয়োগশালা আছে। ইয়াৰ উপৰিও বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালত প্ৰায় ৬০০০খন কিতাপ আৰু ২৫খন মান মাহেকীয়া আলোচনী আছে ।
বি ভি এফ চি এল মডেল হাইস্কুল
বি ভি এফ চি এল মডেল হাইস্কুল হৈছে নামৰূপৰ বি.ভি.এফ.চি.এল. কলনিত ১৯৬৯ চনত স্থাপিত হোৱা এখন খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী স্কুল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী
নেইমাৰ
নেইমাৰ ডা ছিলভা ছাণ্টোছ জুনিয়ৰ বা চমুকৈ নেইমাৰ(জন্ম ৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯২) এজন পেছাদাৰী ব্ৰাজিলিয়ান ফুটবল খেলুৱৈ। তেওঁ ফৰাচী ক্লাব পেৰিছ ছেইণ্ট জাৰ্মান (Paris Saint-Germain F.C.) আৰু ব্ৰাজিলৰ জাতীয় ফুটবল দলৰ সদস্য। তেওঁ ফৰৱাৰ্ড বা উইংগাৰ হিচাপে খেলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ ব্যক্তি
জেনাৰ ডায়ড
জেনাৰ ডায়ড (Zener diode) হৈছে ডায়ডৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰ যাৰ দ্বাৰা বিদ্যুৎ বিপৰীত দিশত প্ৰৱাহিত কৰিব পাৰি, ব্ৰেকডাইন ভল্টেজক অতিক্ৰমি যি বিভৱৰ মাত্ৰা প্ৰাপ্ত হয়, সেই ভল্টেজক জেনাৰ ভল্টেজ বোলে। জেনাৰ ডায়ডবোৰ বৈদ্যুতন সৰঞ্জাম, বিশেষত বিদ্যুৎ চাৰ্কিটত বিল্ডিং বল্ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা যায়। ইয়াক অ'ভাৰ ভল্টেজ বা অতিমাত্ৰা বিভৱৰ বাৱে প্ৰতিৰক্ষা সৰঞ্জাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা যায়। জেনাৰ শব্দটি ইয়াৰ আৱিষ্কাৰক আমেৰিকান পদাৰ্থবিদ ক্লাৰেন্স মেলভিন জেনাৰৰ নাম অনুসৰি দিয়া হৈছে। ১৯৩৪ চনত তেওঁ জেনাৰ ইফেক্ট বুলি ইয়াৰ সূত্ৰ লিখিছিল। জেনাৰ ডায়ডৰ কাৰ্যক্ষমতা পি.ন (P-N) জংচনৰ গধুৰ ডোপায়ন বা হেভি ডপিং প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ইয়াৰ ডিপলেচন লেয়াৰ অতি পাতল (<১ মাইক্ৰমিটাৰ), কিন্তু ইলেক্টিক ফ্লিড তুলনামূলকভাৱে বেছি (৫০০ কিলোভল্ট/মি)।
শ্ৰেণী:ডায়'ড‎
সামান্থা ৰুথ প্ৰভু
সামান্থা ৰুথ প্ৰভু (Samantha Ruth Pravu) ১৯৮৭ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ তেলেগু আৰু তামিল ফিল্ম ইণ্ডাষ্ট্ৰিৰৰ পৰা অভিনয় জগতত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। তেওঁ চাৰিবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।    তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত এজন নেতৃস্থানীয় অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজকে গঢ়ি তুলিছে। বাণিজ্য শাখাত ডিগ্ৰীলৈ থকাৰ সময়ত আক্কিনেনীয়ে মডেলিং এছাইনমেণ্টত পাৰ্ট টাইম হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে চলচ্চিত্ৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে অফাৰ লাভ কৰে আৰু গৌতম মেননৰ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত তেলেগু ৰোমাঞ্চ ছবি “য়ে মায়া শেষব (২০১০)” -ৰ যোগেদি অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে, য’ত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিষেকৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু এটা নন্দী বঁটা লাভ কৰে।   তাৰ পিছত তেওঁ “নিথানে ইন পোনভাচানথাম” আৰু “ইগা” চলচ্চিত্ৰৰ বাবে একেটা বছৰতে দুয়োটাকৈ শ্ৰেষ্ঠ তামিল অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ তেলেগু অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰা দ্বিতীয় গৰাকী অভিনেত্ৰী হয়৷
জন্ম পৰিচয়
সামান্থা ৰুথ প্ৰভুৰ জন্ম ১৯৮৭ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত হয়। তেওঁৰ জন্ম হয় ভাৰতৰ ৰাজ্য চেন্নাইৰ তামিলনাডুত। তেওঁৰ দেউতাৰ নাম আছিল প্ৰভু আৰু মাতৃৰ নাম আছিল নিনেট্টে প্ৰভু। তেওঁৰ অন্য নাম য়াশোদা।
টোকা
<references group="lower-alpha"/>
বৰীশেন
বৰীশেন (Shikra, বৈজ্ঞানিক নাম-Accipiter badius) এবিধ সৰু আকাৰৰ মাংসভোজী চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই 'Accipitridae' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু এছিয়া তথা আফ্ৰিকা মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত৷ ইয়াৰ মাতটো তীক্ষ্ণ আৰু দুটা নোট (note) সম্পন্ন৷
বিৱৰণ
পোৱালি বৰীশেনৰ দেহৰ বুকু অংশত গাঢ় আঁচ আৰু ফুট থাকে৷
শ্ৰেণীবিভাজন
বাহ্যিক গঠন তথা মাতৰ ভিত্তিত বৰ্ত্তমানলৈকে বৰীশেনৰ প্ৰায় সাতবিধ উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে -
বাসস্থান
বৰীশেন বিভিন্ন পৰিৱেশত বসবাস কৰাৰ বাবে অভিযোজিত৷ ইয়াক প্ৰধানকৈ বনাঞ্চল, খেতি-পথাৰ আৰু নগৰীয়া অঞ্চল সমূহত দেখা পোৱা যায়৷
আচৰণ
বৰীশেনক সাধাৰণতে অকলশৰে বা যোৰ পাতি থকা দেখা যায়৷ প্ৰজনন কালত বৰীশেনে যোৰ পাতি উৰে৷
প্ৰজনন
ভাৰতত বৰীশেনে গ্ৰীষ্মকালত মাৰ্চৰ পৰা জুন মাহৰ ভিতৰত প্ৰজনন কৰে৷ বিভিন ঘাঁহেৰে ই বাহ সাজে৷ মতা-মাইকী উভয়ে বাহ সজাত ভাগ লয় কেতিয়াবা কাউৰীৰ দৰে ইয়াকো বিভিন্ন ধাতবীয় তাঁৰ আদি বাহ সজাত ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়৷ ই এবাৰত ৩-৪ টাকৈ কণী পাৰে৷ কণীবোৰত নীলা-মুগা আঁচ থাকে৷ ১৮-২০ দিন উমনিৰ অন্তত কণী ফুটি পোৱালি জাগে৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শেন
৩৭এ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)
৩৭এ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (National Highway 37A, চমুকৈ NH 37A) অসমৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ঘাইপথটো কুঁৱৰীতলৰ পৰা আৰম্ভ হৈ তেজপুৰত ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত লগ লাগিছেগৈ। এই ঘাইপথটোৰ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ২৩ কিঃমিঃ (১৪ মাইল)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
অৰণ্যক
অৰণ্যক বন্যপ্ৰাণী সম্পৰ্কীয় এখন বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীত অৱস্থিত। ই উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যতম বিখ্যাত বন্যপ্ৰাণীৰ লগত জড়িত বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান। এইখন ভাৰতৰ অন্যতম বৈজ্ঞানিক তথা ঔদ্যোগিক গৱেষণাৰ পৰিৱেশিক প্ৰতিষ্ঠান। সমগ্ৰ পূব হিমালয় অঞ্চলত ই প্ৰাকৃতি সংৰক্ষণ, প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা, সীমাৰেখিয় গোষ্ঠীৰ উন্নত জীৱন যাপনৰ বাবে গৱেষণা, শিক্ষা আৰু আইনী পৰামৰ্শৰে সেৱা আগবঢ়ায়।
অৰণ্যকে আন্তৰ্জাতিক পৰ্বত উন্নয়ন কেন্দ্ৰৰ লগত যুটীয়ভাৱে অসমৰ ধেমাজি আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ গোষ্ঠীগত পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰে বানপানীৰ আগজাননী দিয়া তন্ত্ৰৰ সফলতাৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে ২০১৪ চনৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ লাইটহাউচ এক্টিভিটি বঁটা লাভ কৰিছিল।
তদুপৰি ইয়াৰ লগত জড়িত বিভিন্ন প্ৰকল্প আৰু সদস্য সমূহে বহুতো দেশীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। ২০১৭ চনত অৰণ্যকৰ সদস্য পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মনে গ্ৰীণ অস্কাৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অব্যৱসায়িক সংস্থা শ্ৰেণী:প্ৰকৃতিপ্ৰেমী সংগঠন শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
আলবেনিয়াৰ নাৰী
১৯০৯ চনত আলবেনিয়াত প্ৰথম মহিলা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। উত্তৰ ঘেগ অঞ্চলৰ আলবেনিয়ান মহিলাসকলে ৰক্ষণশীল আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ ভিতৰত বাস কৰে। এনে পৰম্পৰাগত সমাজত "পুৰুষ প্ৰাধান্য" বুলি বিশ্বাস কৰা ঘেগ সম্প্ৰদায়ত মহিলাসকলৰ অধীনত কিছুমান ভূমিকা থাকে। কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ লেবাৰৰ অধীনত থকা সময়ছোৱাৰ পিছত আলবেনিয়াত গণতন্ত্ৰৰ আগমন আৰু মুক্ত বজাৰ অৰ্থনীতি গ্ৰহণৰ পিছতো এই কথা ঘটিছে। গেগ আলবেনিয়ান সংস্কৃতি লেকে ডুকাগজিনিৰ ৫০০ বছৰীয়া আইনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে,যি হৈছে পৰম্পৰাগত গেগ আচৰণ বিধি আৰু য’ত মহিলাৰ মূল ভূমিকা হ’ল শিশুৰ যত্ন লোৱা আৰু ঘৰৰ যত্ন লোৱা।
আলবেনিয়াৰ ৰাজনীতিত নাৰীৰ অধিকাৰ
১৯ শতিকাত ছামি ফ্ৰাশ্বেৰীয়ে প্ৰথমে মহিলাৰ বাবে শিক্ষাৰ ধাৰণাটোক এই যুক্তিৰে পৰিচালিত কৰিছিল যে-নিজৰ সন্তানক শিক্ষিত কৰা মহিলাসকলক শিক্ষিত কৰিহে সমাজখনক শক্তিশালী কৰিব পৰা যাব। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পশ্চিম ইউৰোপত শিক্ষিত হোৱা কিছুমান নগৰীয়া অভিজাত মহিলাই আলবেনিয়াত মহিলাসকলৰ বাবে অধিক শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিছিল। ১৮৯১ চনত সেৱাস্তী কিৰিয়াজি আৰু পৰশকেভি কিৰিয়াজীয়ে কৰ্চেত প্ৰথম ছোৱালী হাইস্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ১৯০৯ চনত আলবেনিয়াত প্ৰথম মহিলা সংগঠন মৰ্নিং ষ্টাৰ (Yll'i Mëngesit) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। যাৰ উদ্দেশ্য আছিল মহিলাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধি কৰি তেওঁলোকৰ শিক্ষাৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰা।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ ফলত আলবেনিয়াত নাৰী আন্দোলনলৈ বাধা আহিছিল যদিও যুদ্ধৰ অন্তত আলবেনিয়া স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ পিছত পুনৰ আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল। কিৰিয়াজী ভগ্নীসকলে কৰ্চেত পাৰ্লিণ্ডজা নামৰ সংস্থাটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰা ব্লেটা কাকত প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯২০ চনত মেৰী চোবাই শ্বকোডেৰত স্থানীয় মহিলা সংগঠন গ্ৰুয়াজা শ্বকিপটাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু তাৰ পিছত কৰ্চে, ভ্ল'ৰে আৰু টিৰানেত একে নামৰ আন কেইবাটাও স্থানীয় সংগঠনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১৯২০ চনত উৰানি ৰুম্বো আৰু আনসকলে জিৰ'কাষ্টাৰত লিধজা ই গ্ৰুয়াছ (মহিলা সংঘ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিটো আলবেনিয়ান মহিলাৰ মুক্তি আৰু অধ্যয়নৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ নাৰীবাদী সংগঠন। নাৰীৰ প্ৰতি থকা বৈষম্য আৰু সামাজিক অৱস্থাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁলোকে দৃতা কাকতত এক ঘোষণা প্ৰকাশ কৰে। ১৯২৩ চনত ৰুম্বোৱে ছোৱালীক জিৰ'কাষ্টেৰৰ "ল'ৰা" লাইচিয়ামত উপস্থিত থাকিবলৈ অনুমতি দিয়াও অভিযানৰ অংশ আছিল। আলবেনিয়ান মহিলা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰিছিল শিক্ষিত নগৰীয়া অভিজাত মহিলাসকলে যিসকল কেমাল আটাতুৰ্কৰ অধীনত তুৰস্কৰ ৰাষ্ট্ৰ নাৰীবাদৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
বিবাহ, উৰ্বৰতা, আৰু পাৰিবাৰিক জীৱন
আলবেনিয়াত মুঠ প্ৰজননৰ হাৰ ১.৫টা সন্তান (২০১৫ চনৰ অনুমানমতে), আনহাতে প্ৰতিষ্ঠাপনৰ হাৰ হৈছে ২.১। গৰ্ভনিৰোধক ঔষধৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰ যথেষ্ট বেছি: ৬৯.৩% (২০০৮/০৯)। আলবেনিয়ান মহিলাৰ বেছিভাগেই বিংশৰ দশকৰ প্ৰথমাৰ্ধ আৰু মাজভাগত পৰিয়াল আৰম্ভ কৰে। ২০১১ চনলৈকে প্ৰথম বিবাহৰ গড় বয়স মহিলাৰ ২৩.৬ আৰু পুৰুষৰ ২৯.৩ আছিল।
আত্ৰেয়
আত্ৰেয় (आत्रेय) হ’ল হিন্দু ঋষিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম অত্ৰিৰ বংশধৰ যাৰ অৱদানসমূহ পুৰাণসমূহত উল্লিখিত আছে। ভাৰত আৰু নেপালৰ ব্ৰাহ্মণসমাজে ব্যৱহাৰ কৰা আন বহুতো গোত্ৰৰ দৰে অত্ৰি ঋষিৰ বংশধৰ সকলেও আত্ৰেয় তেওঁলোকৰ উপাধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰকৃত আত্ৰেয় গোত্ৰৰ ব্ৰাহ্মণ সকলে পূব ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ ঊৰিষ্যা কলিংগ,উত্কল,দক্ষিণ কৌশল আদি ৰাজ্যলৈ পৰিব্ৰাজন কৰে।
ঋষি আত্ৰেয় আয়ুৰ্বেদৰ এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত আছিল আৰু তেওঁৰ শিক্ষাৰ আধাৰত প্ৰাৰম্ভিক আয়ুৰ্বেদৰ ছয়খন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ষ্ঠ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অগ্নিবেশ সংহিতাৰ লেখক হিচাপে তেওঁক কৃতিত্ব দিয়া হয়। মহাভাৰতত উল্লেখ থকা মতে তেওঁ গান্ধাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা নগ্নজিৎৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। চৰকসংহিতাৰ মূল বিষয়বস্তুৰ কৃতিত্ব ঋষি আত্ৰেয়ক দিয়া হয়। এই সমূহ অগ্নিবেশ আৰু চৰকৰ দ্বাৰা সংহিতাবদ্ধ আৰু সম্পাদিত হৈছিল। সুৰেন্দ্ৰনাথ দাসগুপ্তৰ মতে, আত্ৰেয়-চৰক বিদ্যালয়ৰ পুৰণি আয়ুৰ্বেদৰ মূল সম্ভৱতঃ অথৰ্ববেদৰ বৰ্তমান বিলুপ্ত কৰনবাদ্য শাখাত আছে।
ৱিকিবুক্‌ছ
Wikibooks (previously called Wikimedia Free Textbook Project and Wikimedia-Textbooks) is a wiki hosted by the Wikimedia Foundation for the creation of free content textbooks and annotated texts that anyone can edit.
আত্ৰেয়
ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত ঔষধি ব্যৱস্থা আয়ুৰ্বেদৰ বহল ক্ষেত্ৰখনত আত্ৰেয় সকলৰ অৱদান অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। বাগভট্টৰ দ্বাৰা ৰচিত অষ্টাংগ হৃদয়ৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ তৃতীয় শ্লোকত উল্লেখ আছে যে ব্ৰহ্মাই আয়ুৰ্বেদৰ জ্ঞান অশ্বিনী কুমাৰদ্বয়ক দিয়ে,অশ্বিনী কুমাৰে এয়া ইন্দ্ৰক শিকাই। ইন্দ্ৰই এই জ্ঞান অত্ৰিপুত্ৰ আত্ৰেয় পুনৰ্বসুক দিয়ে আৰু আত্ৰেয়ই অগ্নিৱেশ,ভেল আদি ছয়জন শিষ্যৰ মাজত এই জ্ঞান ভগাই দিয়ে।
References
শ্ৰেণী:আয়ুৰ্বেদ শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
ৱিকিবুক্‌ছ
History
Wikibooks was launched on July 10, 2003, in response to a request made by Wikipedia contributor Karl Wick for a project to host and build free textbooks on subjects such as organic chemistry and physics. Two major sub-projects, Wikijunior and Wikiversity, were created within Wikibooks before its official policy was later changed so that future incubator type projects are started according to the Wikimedia Foundation's new project policy. In August 2006, Wikiversity became an independent Wikimedia Foundation project.
হিউমাছ
হিউমাছ (humus) এটা লেটিন শব্দ যাৰ অভিধানিক অৰ্থ হ’ল মাটি বা পৃথিৱী । আনহাতে মাটিত থকা জৈৱ পদাৰ্থৰ ওপৰত কিছুমান অণুজীৱই ক্ৰিয়া কৰাৰ বাবে এইবোৰৰ ৰূপান্তৰ ঘটি এনে এটা অৱস্থা পায়গৈ যে আৰু পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ নহয়। জৈৱ পদাৰ্থৰ এই ৰূপটোক মাটি বিজ্ঞানীসকলে ‘‘‘ হিউমাছ’’’ বুলি নামাকৰণ কৰিছে। বিজ্ঞানীসকলে এই জটিল ৰাসায়নিক পদাৰ্থবিধক এতিয়াও ভালদৰে বুজি নুঠাৰ বাবে  ইয়াৰ কোনো সজ্ঞা নিৰুপণ কৰিব পৰা নাই। অৱশ্যে  পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা দেখা গৈছে যে ‘‘‘হিউমাছ’’’ হ’ল উদ্ভিদৰ  পোষকদ্ৰব্যৰ আকৰ; মাটিত ‘‘‘হিউমাছ’’’ৰ পৰিমাণ বাঢ়িলে উৰ্বৰতা শক্তি  বৃদ্ধি পায়। সেয়ে শস্যৰ উৎপাদন বঢ়াবলৈ মাটিত ‘‘‘হিউমাছ’’’ গঠন হোৱাত গুৰুত্ব দিয়া হয়।
ৱিকিবুক্‌ছ
Wikijunior
Wikijunior is a subproject of Wikibooks that specializes in books for children. The project consists of both a magazine and a website, and is currently being developed in English, Danish, Finnish, French, German, Italian, Japanese, Spanish and Arabic. It is funded by a grant from the Beck Foundation.
অৰিন্দম শৰ্মা
অৰিন্দম শৰ্মা এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু এজন লেখক যিয়ে প্ৰধানকৈ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত কাম কৰে আৰু (অসমীয়া) ছুপাৰহিৰো ছবি আদ্ভিত্যৰ জৰিয়তে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। অসমৰ যোৰহাটৰ ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা আৰু লখিমী দেৱীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা অৰিন্দম শৰ্মাই যোৰহাট চৰকাৰী উচ্ছতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছে। তাৰ পিছত লুইত ভেলী একাডেমীত যোগদান কৰে। চলচ্চিত্ৰত ভৰি দিয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ কাজিৰঙা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তথ্য প্ৰযুক্তি বিষয়ত উচ্চ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। আই টি অভিযন্তা তথা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা গৰাকী যোৰহাটত থাকে।
হিউমাছ
জৈৱ পদাৰ্থৰ হিউমাছলৈ ৰূপান্তৰ হোৱা প্ৰক্ৰিয়া
মাটিত থকা বিভিন্ন অণুজীৱৰ বাবে উদ্ভিদ কিম্বা প্ৰাণীৰ দেহৰ অৱশিষ্টভাগ পচিবলৈ লয়। এই পচন ক্ৰিয়াত উদ্ভিদ কিম্বা প্ৰাণীৰ দেহত থকা জৈৱ পদাৰ্থভাগৰ বহুতো ৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তন ঘটে। প্ৰথমে কেতবোৰ ভেঁকুৰৰ ক্ৰিয়াৰ বাবে জৈৱ পদাৰ্থভাগ পচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই পচিবলৈ ধৰা পদাৰ্থখিনি কেঁচু নাইবা আন কিছুমান ক্ষুদ্ৰ জীৱই  ভক্ষণ কৰে যাৰ বাবে  শৰ্কৰাভাগ ভাঙি পৰে। আনহাতে লিগনিন আৰু চেল’লজ লাহে লাহে ভাঙে। পাছত white rot fungi আৰু আন কেতবোৰ ভেঁকুৰৰ বাবে লিগনিনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি হিউমাছৰ অংশ হৈ পৰে।  এইদৰে জৈৱ পদাৰ্থৰ ৰূপান্তৰ ঘটি অৱশেষত এক স্থিৰ অৱস্থা পায়হি য’ত যথেষ্ট পৰিমাণে হিউমিক এচিড  আৰু হিউমিনছ  থাকে। অদ্ৰব্য ৰূপত থকা এই দুই পদাৰ্থক অণুজীৱই ক্ৰিয়া কৰি ভাঙিব নোৱাৰে বাবে মাটিৰ ভৌতিক গঠনত সহায়ক হৈ পৰে। তদুপৰি অণুজীৱবোৰে নিৰ্গত কৰা আঠাজাতীয় পদাৰ্থ কিছুমানৰ বাবে মাটিৰ ক্ষুদ্ৰ কণিকাবোৰ ইটোৰ লগত সিটো টানকৈ লাগি থাকে। এনে হোৱাৰ বাবে কণিকাবোৰৰ মাজত ক্ষুদ্ৰ ছিদ্ৰ গঠন হয়। এই ছিদ্ৰবোৰৰ মাজেৰে বতাহ আৰু পানী চলাচল কৰিবলৈ সুচল হয় বাবে মাটিৰ গুণাগুণ ভাল হয়।
ৱিকিবুক্‌ছ
Book content
While some books are original, others began as text copied over from other sources of free content textbooks found on the Internet. All of the site's content is released under a Creative Commons Attribution-Share Alike license (or a compatible license). This means that, as with its sister project, Wikipedia, contributions remain copyrighted to their creators, while the licensing ensures that it can be freely distributed and reused subject to certain conditions.