cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বাঁহী (আলোচনী)
চমু ইতিহাস
উনবিংশ শতিকাত কলিকতাত হোৱা নৱজাগৰণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সেই সময়ত কলিকতাত অধ্যয়ন কৰি থকা সমূহ অসমীয়া ছাত্ৰই ১৮৮৮ চনত অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা গঠন কৰে আৰু জোনাকী আলোচনীৰ প্ৰকাশ কৰে। জোনাকী আলোচনীয়ে অসমীয়া সাহিত্যত নৱন্যাস যুগৰ সূচনা কৰে। ১৯০৭ চনত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ সম্পাদনাত উষা নামৰ আলোচনীখন প্ৰকাশ হয়। প্ৰকাশৰ সময়ৰে পৰা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই উষাত 'কৃপাবৰ বৰুৱা' ছদ্মনামত প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰে। ১৮৩০ শকৰ ভাদ মাহৰ তৃতীয় ভাগ, তৃতীয় সংখ্যাত উষাত 'কৃপাবৰ বৰুৱাৰ প্ৰত্যাগমণ' নামৰ প্ৰবন্ধৰ তলত প্ৰকাশ হোৱা 'এংলো ইণ্ডিয়ান' নামৰ প্ৰবন্ধটিক লৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সম্পাদকক কৈফিয়ৎ তলব কৰে। তেতিয়া সম্পাদকে সেই প্ৰবন্ধটো উঠাই লয় আৰু কৃপাবৰ বৰুৱাৰ অমত প্ৰকাশ কৰি লিখে যে প্ৰবন্ধটি ভালকৈ পঢ়ি নোচোৱাকৈয়ে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ‘ভ্ৰমবশতঃ’ ছপা হোৱা সেই প্ৰবন্ধৰ বাবে সম্পাদকে ঘোৰ অনুতাপ হোৱা বুলি কয়। এই ঘটনাৰ পিছত উষাৰ সৈতে বেজবৰুৱাৰ সম্পৰ্ক ছিন্ন হয়।
১৯০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত কলিকতাত অধ্যয়নৰত ছাত্ৰ আৰু কেইজনমান প্ৰৱাসী অসমীয়াই মীৰ্জাপুৰ ষ্ট্ৰীটৰ লায়েক জুবিলী ইনষ্টিটিউটৰ এটা কোঠাত ছাত্ৰসকলৰ মাজত পুনৰ যোগাযোগ স্থাপনৰ বাবে গোট খায়। এই সভাত তেওঁলোকে জোনাকী কাকতৰ পুনৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ ঠিক কৰে। কিছুদিন পিছত সভাত উপস্থিত থকাসকলে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাক কথাখিনি কোৱাত তেওঁ কয় যে কলিকতাত প্ৰবন্ধ গোটাই সম্পাদনা কৰি যোৰহাটলৈ পঠিয়াই তাত ছপা কৰি পুনৰ কলিকতাত বিতৰণ কৰাটো দুৰূহ কথা হ’ব। তাতকৈ বেজবৰুৱাই নিজেই এক কাকত উলিয়াম বুলি তেওঁলোকৰ পৰা প্ৰবন্ধ বিচাৰে। সেইমতে তেওঁলোকে প্ৰবন্ধ লিখি বেজবৰুৱাৰ হাতত অৰ্পণ কৰে। যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ সমৰ্থন পাই তেওঁ আলোচনীখনৰ নাম বাঁহী ৰাখে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ হাওড়াৰ আৱাসৰ ওচৰতে 'সলকিয়া প্ৰিণ্টিং ৱৰ্কছ' নামৰ এক ছপাখানা আছিল। ১৮৩১ শকৰ আঘোন মাহ অৰ্থাৎ ১৯০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সম্পাদনাত বাঁহী আলোচনীৰ প্ৰথম বছৰৰ প্ৰথম সংখ্যা প্ৰকাশ হৈ ওলায়। প্ৰথম বছৰৰ প্ৰথম সংখ্যা বাঁহীৰ প্ৰথম পিঠিত এগৰাকী মহিলাই গছৰ তলত বাঁহী বজোৱা ছবি এখনৰ তলত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বাঁহী কবিতাটি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ৩২ পৃষ্ঠাৰ ডিমাই আকাৰৰ (১৪ চেঃমিঃ × ২২ চেঃমিঃ) এই আলোচনীৰ প্ৰকাশক আছিল হৰিনাথ বেজবৰুৱা, আসাম বেংগল ষ্টোৰ্চ, ২ নং লালবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকতা। বাঁহীৰ মূল্য আছিল এটকা আঠ অনা।
পৰৱৰ্তী প্ৰকাশন
প্ৰথম অৱস্থাত বাঁহী আলোচনীখন ইংৰাজী মাহৰ শেষত ওলাইছিল। কিন্তু মাৰ্চ মাহৰ শেষত বেজবৰুৱাই অসমীয়া মাহৰ প্ৰথম ভাগত আলোচনীখন উলিয়াবলৈ মন কৰিলে আৰু এপ্ৰিল মাহৰ সংখ্যাটো বহাগ বিহুত প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছৰ পৰা অসমীয়া মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত বাঁহী ওলাবলৈ লয়। ১৯১৭ চনলৈ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই কলিকতাৰ পৰা বাঁহীৰ প্ৰকাশনৰ কাম কৰিছিল। কিন্তু বাঁহীৰ নৱম বছৰত তেওঁ উৰিষ্যালৈ বদলি হ’বলগীয়া হয়। তেতিয়া চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই বাঁহী প্ৰকাশনৰ দ্বায়িত্ব লয়। দশম বছৰৰ পৰা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সম্পাদনাত ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা অসমীয়া প্ৰেছত বাঁহীৰ মুদ্ৰণ আৰু প্ৰকাশন আৰম্ভ হয়। পিছলৈ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু অসমীয়া প্ৰেছ গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ হোৱাত বাঁহী গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত হ’বলৈ লয়। সেই সময়ত কটনত কলেজৰ ছাত্ৰসকল, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, পদ্মধৰ চলিহা, অমিয় কুমাৰ দাস আদিও বাঁহীৰ লগত জড়িত হয়। বেজবৰুৱাৰ পিছত অমিয় কুমাৰ দাসৰ সম্পাদনাত বাঁহী প্ৰকাশ হ’বলৈ ধৰে। ১৯৩৮ চনত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত সাময়িকভাৱে বাঁহীৰ প্ৰকাশ বন্ধ হৈ পৰে। সেই সময়ত বেজবৰুৱাৰ ভতিজা মাধৱ চন্দ্ৰ বেজবৰুৱাই ১৯৪০ চনৰ পৰা পুনৰ কলিকতাৰ পৰা ভিন্ন ৰূপত বাঁহী প্ৰকাশ কৰে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত বাঁহী প্ৰকাশ কৰিবলৈ মাধৱ বেজবৰুৱাক বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা আৰু মহেন্দ্ৰনাথ ফুকনে সহায় কৰিছিল। আলোচনীখনৰ বেটুপাত আৰু ভিতৰৰ ছবিসমূহ বিষ্ণু ৰাভাই অংকন কৰিছিল। প্ৰায় প্ৰতিটো সংখ্যাতে বেজবৰুৱাৰ লেখাৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ হৈছিল। বেজবৰুৱাই 'কাহুদী আৰু খাৰলি' শিতান আৰু সম্পাদকীয় সুকীয়াকৈ লিখিছিল। কিন্তু মাধৱ বেজবৰুৱাই 'কাহুদী আৰু খাৰলি'তেই সম্পাদকীয় বক্তব্যও প্ৰকাশ কৰিবলৈ লয়। 'বোৱতী সুঁতি', 'দেশ-বিদেশৰ বাতৰি', 'পতিৱা বা নপতিৱা', 'বিজ্ঞানৰ লেবৰেটৰী', 'সাময়িক কিতাপ' আদি শিতান বাঁহীত যোগ কৰা হৈছিল। সম্পাদনাৰ দায়িত্বত থাকে মাধৱ চন্দ্ৰ বেজবৰুৱা আৰু তেওঁৰ পত্নী ঊষা বেজবৰুৱা। ১৯৪৬ চনত মাধৱ চন্দ্ৰ বেজবৰুৱাৰ মৃত্যু হোৱাত পত্নী ঊষা বেজবৰুৱা আৰু ককায়েক আনন্দ বেজবৰুৱাই কলিকতাৰ পৰা বাঁহী প্ৰেছ উঠাই আনি শিৱসাগৰ নগৰৰ মাজমজিয়াৰ এ টি ৰ’ডৰ বেজবৰুৱা চৌহদত স্থাপন কৰিলে। তেতিয়াৰ পৰা বাঁহী আলোচনী প্ৰকাশ বন্ধ হয়।
অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান
বাঁহীৰ লেখকসকলৰ ভিতৰত যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা, লক্ষ্মীনাথ ফুকন, হেম বৰুৱা, দণ্ডিনাথ কলিতা, পাৰ্বতি প্ৰসাদ বৰুৱা, সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা, কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, উপেন চন্দ্ৰ লেখাৰু, কালিৰাম মেধি, অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা, বাণীকান্ত কাকতি, পদ্মধৰ চলিহা, তীৰ্থনাথ শৰ্মা, কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য, চৈয়দ আব্দুল মালিক আদি উল্লেখযোগ্য আছিল। ইয়াৰে বাণীকান্ত কাকতিয়ে মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰীয় গুৰুত্বক মৰ্যাদা দিয়ো অসমীয়া সংস্কৃতিত আৰ্যভিন্ন উপাদানৰ স্বীকৃতিৰে কৰা বিশ্লেষণে অসমীয়া সমাজত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ লগতে পশ্চিমীয়া আলোক্প্ৰাপ্তিৰ সহায়ত অসমীয়া সমাজক নতুনকৈ চাবলৈ চেষ্টা কৰাটো বাঁহী আলোচনীৰ বৈশিষ্ট্য আছিল। জোনাকী আলোচনীৰ পিছত বাঁহীত অসমীয়া কবিতাৰ বিকাশৰ দ্বিতীয় পৰ্যায় আৰম্ভ হয়। যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা, চন্দ্ৰ কুমাৰ আগৰৱালা, দণ্ডিনাথ কলিতা আদিৰ কবিতা বাঁহীত প্ৰকাশিত হৈছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা, জ্ঞাননাথ বৰা, ৰঘুনাথ চৌধাৰী আদিক কবি হিচাপে গঢ়ি তোলাত বাঁহীৰ ভূমিকা অনস্বীকাৰ্য। গল্পৰ ক্ষেত্ৰত কৃষ্ণ ভূঞাৰ 'প্ৰগতি আৰু প্ৰকৃতি', হৰগোবিন্দ শৰ্মাৰ 'কাৰ বাবে দিলো এনে আত্ম বলিদান', ৰূদ্ৰনাথ দেৱশৰ্মাৰ 'কবিৰাজ', লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ 'পাতমুগী', জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ 'ৰূপহী' আদি বাঁহীৰ পাতত প্ৰকাশ হয়। হাস্য বংগ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত বেজবৰুৱাৰ কৃপাবৰ বৰুৱাৰ নামত লিখা ৰচনাসমূহ উল্লেখনীয়। অনুবাদ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনো বাঁহীৰ পাতত প্ৰকাশিত ৰচনাই ছুই যায়। ইংৰাজ কবি শ্বেলি, বাইৰণৰ বহু কবিতাৰ অসমীয়া অনুবাদ বাঁহীত প্ৰকাশিত হয়। দেৱেশ্বৰ চলিহাই কৰা শ্বেলিৰ 'টু দ্য স্কাইলাৰ্ক' কবিতা, এল্ফন্স' দ'ডেৰ আধাৰত যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই ৰচনা কৰা কথা কবিতা 'মোৰ শেষ পথ', মোপাঁচাৰ গল্পৰ আধাৰত লীলা দেৱীয়ে ৰচনা কৰা 'সপোন নে' আদি বাঁহীত প্ৰকাশিত অনুবাদ সাহিত্যৰ নিদৰ্শন। অসমীয়া গ্ৰন্থ সমালোচনাৰ ক্ষেত্ৰতো বাঁহীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। তদুপৰি 'গাভৰুৰ মেল' শিতানৰ যোগেদি নলিনীবালা দেৱী, ধৰ্মেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানী, লীলা দেৱী, সুপ্ৰভা গোস্বামী, দ্ৰৌপদী দেৱী কটকী আদি লেখিকাই অসমীয়া সাহিত্যলৈ বৰঙনি যোগাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিল্পুপ্ত আলোচনী আলোচনী
জিলমিল জোনাক
জিলমিল জোনাক (Jilmil Jonak) ২০১৪ বৰ্ষত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বোলছবিখনৰ প্ৰযোজনা ডেইজী গগৈৰ আৰু পৰিচালনা কৰিছে শিবানন বৰুৱাই। হিয়াৰ দাপোনত তোমাৰেই ছবিৰ পাছতেই জিলমিল জোনাক হৈছে শিবানন বৰুৱাৰ দ্বিতীয়খন পূৰ্ণদৈৰ্ঘৰ কথাছবি।
কাহিনী
দুটা জমিদাৰ পৰিয়ালৰ মাজত থকা ঈৰ্ষা, সংঘাত আৰু জেদ ভাৱক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
নিৰ্মাণ
২০১২ চনৰ ৩০ মে’ত গুৱাহাটীৰ পাঞ্জাবাৰীত ছবিখনৰ শুভ মহুৰত সম্পন্ন হৈ যায়।
চিত্ৰগ্ৰহণ
২০১৩ চনৰ ৩০ মে'ৰ পৰা একেটা পৰ্যায়তে ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কাম পূৰ্ণগতিত আৰম্ভ হয়। জিলমিল জোনাকৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছে পৰিচালক শিৱানন বৰুৱাই। চিত্ৰগ্ৰহণৰ সহকাৰী প্ৰদীপ সেনগুপ্তা মুম্বাইৰ শংকৰ পাটিল। চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে উচ্চ প্ৰযুক্তিসমৃদ্ধ ৰেড এপিক ডিজিটেল কেমেৰাত জিলমিল জোনাকৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে। ছবিখনৰ অধিকাংশই চিত্ৰগ্ৰহণ গুৱাহাটী, মায়ং আৰু সোণাপুৰত হৈ যায়। ইয়াৰ পিছত বোলছবিখনৰ ইউনিট ৩০ জুন তাৰিখে থাইলেণ্ডত চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে গৈছিল। থাইলেণ্ডৰ বেংকক আৰু পাট্টায়াৰ সাগৰ তীৰত এটি দৃশ্য আৰু এটি গীতৰ পিকচাৰাইজেশ্যনেৰে চিত্ৰ গ্ৰহণৰ কাম শেষ কৰিছিল। অসীম বৈশ্যৰ নৃত্য নিৰ্দেশনাত এই গীতটোৰ দৃশ্যাংশত অংশ লৈছিল যতীন বৰা আৰু নিশিতা গোস্বামীয়ে। ইয়াৰ পিছতে ছবিখনৰ সম্পাদনাৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল।
চিত্ৰনাট্য
জিলমিল জোনাকৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ কৃষ্ণ ভূঞাৰ। কাহিনী ত্ৰিনয়নৰ। সম্পূৰ্ণ পাৰিবাৰিক কাহিনী। পৰিচালকে নৃত্য-গীত কমেডী আদি উপাদান সন্নিৱিষ্ট কৰি ছবিখন বিনোদনধৰ্মী কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে।
প'ষ্ট প্ৰডাকশ্যন
ছবিখনৰ প্ৰথম পৰ্যায়ৰ সম্পাদনা আৰম্ভ হৈছে। সম্পাদনা কৰিছে দেবাংকৰ বৰগোহাঁয়ে। প্ৰথম পৰ্যায়ৰ সম্পাদনা শেষ হোৱাৰ কিছুদিন পাছতেই মুম্বাইত হ'ব অন্তিম পৰ্যায়ৰ কাম আৰম্ভ হ'ব।
অভিনয়
জিলমিল জোনাক বোলছবিখনৰ দুটি মূল ৰোমাণ্টিক যুটি হৈছে যতীন বৰা-নিশিতা গোস্বামী আৰু পশ্চিমবঙ্গৰ অভিনেতা ইন্দ্ৰনীল সেনগুপ্তা আৰু ৰাগ-ঐনিতম-শ্যামন্তিকা শৰ্মা। এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ নিগেটিভ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আকাশদ্বীপে। তাৰ উপৰিও অভিনয় কৰিছে:
কলা-কুশলী
ছবিখন পৰিচালনাৰ লগতে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছে শিবানন বৰুৱাই। এই ছবিখনত কেইবাটাও ফাইট ছিকুৱেঞ্চ আছে। এই দৃশ্যসমূহ পৰিচালনা কৰিছে তামিল-তেলুগু ছবিৰ একশ্যন ডাইৰেক্টৰ শ্ৰীকান্তে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:২০১৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সদাশিৱ
সদাশিৱ (सदाशिव) শৈৱবাদৰ শৈৱ সিদ্ধান্ত পৰম্পৰা অনুসৰি পৰম ব্ৰহ্ম বা পৰমেশ্বৰ। তেওঁক পৰমশিৱ নামেৰেও জনা যায়। সদাশিৱ সৰ্বব্যাপী, পৰম আৰু শিৱৰ সৰ্বোচ্চ ৰূপ। তেওঁ অনুগ্ৰহ আৰু বিলয় (বৌদ্ধিক অজ্ঞানতা, কৰ্ম আৰু মায়াৰ পৰা আবুৰ) প্ৰদানেৰে আশিস দান কৰে। এই দুই কাৰ্য পঞ্চকৃত্য অৰ্থাৎ শিৱৰ পাঁ‌চটা মুখ্য পবিত্ৰ কাৰ্যৰ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম কাৰ্য। সদাশিৱক সাধাৰণতে পঞ্চশিৰ আৰু দশ ভূজাৰে সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয় আৰু এই ৰূপ শিৱৰ পঞ্চবিংশ মূৰ্তিৰ অন্যতম। শৈৱপন্থাৰ আগম পুথিসমূহত কোৱা হৈছে যে শিৱলিংগ আৰু বিশেষতঃ মুখলিংগ সদাশিৱৰ আন এক ৰূপ।
চিত্ৰায়ন
সদাশৱৰ ধাৰণা আৰু ৰূপ প্ৰথম অৱস্থাত দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছিল যদিও ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা সদাশৱৰ বহুতো প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য লাভ কৰা হৈছিল। সেন বংশৰ সময়ছোৱাত বংগ অঞ্চলত দক্ষিণ ভাৰতত উদ্ভুত সদাশিৱৰ পূজা ব্যাপকভাৱে প্ৰচলিত আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সদাশিৱক সাধাৰণতে মুখলিংগৰ ৰূপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তেওঁৰ মুখৰ সংখ্যা একৰ পৰা পাঁচখনলৈ হ'ব পাৰে। প্ৰয়াগৰাজৰ ওচৰৰ ভীতাত পাঁচখন মুখৰ লিংগ হিচাপে সদাশলশিৱৰ প্ৰথমটো ভাস্কৰ্য্য পোৱা গৈছিল আৰু ই খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাৰ। তেওঁৰ পাঁচখন মুখ ঈশান, তৎপুৰুষ, বামদেৱ, অঘোৰ আৰু সত্যজঁ‌টা পঞ্চব্ৰহ্ম (পাঁচজন সৃষ্টিকৰ্তা) নামেৰে জনাজাত। ইয়াৰে চাৰি দিশৰ ফালে চাৰিখন মুখ আছে আৰু এখন মুখৰ নিষ্কাল (নিৰাকাৰ) পৰাশিৱৰ পৰা ওপৰলৈ নিৰ্গমন হৈছে। ২৮খন শিৱাগমৰ প্ৰথম আগাম কামিগা আগামত সদাশিৱৰ পাঁচখন মুখ আৰু দহখন হাত থকা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ পাঁচখন সোঁহাতত ত্ৰিশূল, কুঠাৰ, খটভংগ, বজ্ৰ আৰু অভয় মুদ্ৰা থকাৰ বিপৰীতে পাঁচখন বাওঁহাতত সৰ্প, এবিধ টেঙাজাতীয় ফল, নীলোৎপল, ডম্বৰু, ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা আৰু বৰদা মুদ্ৰা দেখা যায়। সদাশিৱৰ সহধৰ্মিণী হৈছে দেৱী মহাগায়ত্ৰী। তেওঁ পাৰ্বতীৰ এক ৰূপ যাক আগাম পুথিসমূহত প্ৰায়ে মনোন্মণি বুলি জনা যায়। তেওঁক কেতিয়াবা দ্বিভুজা আৰু সদাশিৱৰ কোলাত আসন গ্ৰহণ কৰা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
হাজো
হাজো (Hajo) অসমৰ কামৰূপ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন ঠাই। ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কি:মি: দুৰত্বত অৱস্থিত। হাজোক হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু মুছলিম ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন তীৰ্থস্থান হিচাপে জনা যায়। এই অঞ্চলটোত বহুতো প্ৰাচীন মছজিদ-মন্দিৰ আদি দেখা পোৱা যায়।
ব্যুৎপত্তি
হাজো শব্দটো বড়ো শব্দ 'হাজো' (বড়ো : हाजो) ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল পাহাৰ।
এই ঠাইডোখৰৰ নাম হাজো কেনেকৈ হ’ল তাক সঠিককৈ ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই যদিও এই বিষয়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰ কিম্বদন্তি আছে। কিছুমানে কয় যে- যেতিয়া যথাশক্তি চেষ্টা কৰিও দেৱতাসকলে তাৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে, তেতিয়া চক্ৰপাণি বিষ্ণুৰ পৰামৰ্শক্ৰমে পুষ্পধনুক মহাদেৱৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ইয়াৰেই কেদাৰ পাহাৰত যোগমগ্ন। শিৱৰ যোগভংগ হ’লত তেওঁৰ মুখৰপৰা হা যোগ’ ‘হা যোগ’ বুলি হেনো শব্দ উচ্চাৰিত হৈছিল। সেইদিনাৰপৰাই ইয়াৰ নাম ‘হা যোগ হয় আৰু তাৰপৰাই কালৰ সোঁতত পৰিৱৰ্তিত হৈ আজিৰ হাজো হৈছে।
আন কিছুমানৰ মতে চুলতান গিয়াচুদ্দিনৰ ইয়াতে পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়। তেওঁৰ কবৰত মক্কাৰপৰা অনা এপোৱা পৰিমাণৰ মাটি প্ৰথমতে হেনো দিয়া হৈছিল। সেই অনুসৰি ইয়াৰ নাম ‘পোৱামক্কা’ হয় আৰু ই মুছলমানসকলৰ পৱিত্ৰ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়। হজ কৰিবলৈ যাব নোৱাৰাসকল ইয়ালৈ আহি হজ কৰাৰ চাৰিভাগৰ এভাগ ফল পায়। হজৰপৰাই হাজো নাম হোৱা বুলিও কিছুমানে দাবী কৰে।
তৃতীয় এটি মত অনুসৰি মহাযান মাৰ্গীয় বৌদ্ধসকলৰ তীৰ্থস্থান বুজাবলৈ ইয়াক মহাযান তীৰ্থক্ষেত্ৰ বোলা হৈছিল। এই মহাযান’শব্দৰ আদি আৰু শেষ আখৰ লোপ পাই হাজোলৈ সলনি হৈছে।
প্ৰশাসন
হাজো গুৱাহাটী লোক সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
পােৱামক্কাৰ (হাজো) ইতিহাস শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
কিংকৰী দেৱী
কিংকৰী দেৱী (১৯২৫ – ৩০ ডিচেম্বৰ, ২০০৭) এগৰাকী ভাৰতীয় এক্টিভিষ্ট আৰু পৰিৱেশবিদ আছিল। তেওঁ, তেওঁৰ জন্মস্থান হিমাচল প্ৰদেশত হোৱা অবৈধ খনন কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ নিৰক্ষৰ আছিল যদিও মৃত্যুৰ কেইবছৰমান আগতে তেওঁ নিজৰ স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ শিকিছিল।
দেৱী এক দৰিদ্ৰ পৰিয়াল সদস্য আছিল। অৱশেষত হিমাচল প্ৰদেশস্থিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ মূলৰ এটি দাতব্য সংগঠনে এক পাঞ্জাৱী বাতৰি কাকতৰ বিৱৰণৰ ভিত্তিত তেওঁক আৰ্থিক ভাৱে সহায় কৰি জীৱনৰ পিছৰছোৱা সময় সহজ কৰি তুলিছিল।
শৈশৱকাল
১৯২৫ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ সিৰমোৰ জিলাৰ ঘাটন গাঁৱৰ এটা জনজাতীয় পৰিয়ালত কিংকৰী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক দলিত জাতিৰ এজন সাধাৰণ খেতিয়ক আছিল। তেওঁ শৈশৱকালত অন্য লোকৰ ঘৰত গৃহকৰ্মী হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৪ বছৰ বয়সত শ্ৰমিক শ্বামু ৰামৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ২২ বছৰ বয়সত টাইফইড জ্বৰত ৰামৰ মৃত্যু হয়।
চুইপাৰ হিচাপে যেতিয়া এটা নতুন চাকৰিত কিংকৰী দেৱী মকৰল হয়, তেওঁ লক্ষ্য কৰিলে যে হিমাচল প্ৰদেশৰ পাহাৰৰ কিছু অংশত বৃহৎ পৰিমাণৰ খনন হয়, যি কাৰ্যই পানী যোগানৰ ক্ষতি কৰিছিল আৰু ধানখেতি ধ্বংস কৰিছিল। সেই মূহুৰ্ততে দেৱীয়ে খননৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ সিদ্ধান্ত লয়।
সক্ৰিয়তা
১৯৮৫ চনত ডুন ভেলী কুৱেৰীবোৰ বলপূৰ্বক বন্ধ কৰাৰ পিছত, হিমাচলৰ চিৰমৌৰ জিলাত চূণশিল খনন এক ডাঙৰ ব্যৱসায়লৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। ব্যাপক খননৰ ফলত জলাশয়বোৰ দূষিত হয়, কৃষিভূমিৰ অৱক্ষয় হয়, আৰু বনাঞ্চল হ্ৰাস হয়। কেতিয়াও আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ সুযোগ নোপোৱা কিংকৰী দেৱীয়ে এই খননৰ বিৰূদ্ধে মাত মাতিছিল আৰু পৰিৱেশ সজাগতা সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত অন্যতম ভূমিকা লৈছিল।
তেওঁ স্থানীয় পৰ্যায়ত সজাগতা সৃষ্টিৰে নিজৰ যুঁজখন আৰম্ভ কৰিছিল। আৰু শেষত জনহিতৰ বাবে, ছিমলা হাই ক’ৰ্টত আঠচল্লিশ জন খনি মালিকৰ বিপক্ষে এটি ‘পি আই এল’ দাখিল কৰে; এই যুঁজত ‘পিপ’লচ্ একচন ফৰ পিপ’ল ইন নীড’ নামৰ এটি স্থানীয় সেচ্ছাসেৱী সংগঠন দেৱীৰ কাষত থিয় দিয়ে। তেওঁ অভিযোগ কৰিছিল যে খননকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ চূণশিল খননৰ কাম বেপেৰোৱাভাৱে সম্পাদন কৰিছিল। অৱশ্যে দলটোৱে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে থকা সকলো অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে কিংকৰী দেৱীয়ে তেওঁলোকক কেৱল ব্লেকমেইল কৰিছিল।
প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁৰ মোকৰ্দমাটোৱে কোনো সঁহাৰি নোপোৱাত দেৱীয়ে আদালতৰ বাহিৰত ঊনৈশ দিনীয়া অনশনত বহিছিল। যেতিয়া আদালতে বিষয়টো গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় তেতিয়া দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এগৰাকী চৰ্চিত ব্যক্তি হৈ পৰিছিল। আদালতে ১৯৮৭ চনত খনিৰ ওপৰত স্থগিতাদেশ আৰোপ কৰাৰ লগতে পাহাৰত বিস্ফোৰণৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। খনিৰ মালিকসকলে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আপীল কৰিছিল যদিও ১৯৯৫ চনৰ জুলাই মাহত আদালতে তেওঁলোকৰ এই আপীল নাকচ কৰে। তেতিয়াৰ ফাৰ্ষ্ট লেডী হিলাৰী ক্লিণ্টনে তেওঁৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাই আৰু সেই বছৰেই দেৱীক বেইজিংত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিতে তেওঁক বন্তি প্ৰজ্বলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল। তেওঁ কি কাৰণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল আৰু সাধাৰণ মানুহে এনেক্ষেত্ৰত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে তাৰ বিষয়ে এই অনুষ্ঠানত বক্তব্য আগবঢ়াইছিল।
মৃত্যু
২০০৭ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে চণ্ডিগড়ত দেৱীৰ মৃত্যু হয়।
বঁটা
কিংকৰী দেৱীক ১৯১৯ চনত ‘ঝান্সি ৰাণী লক্ষ্মী বাই’ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
চাপাখোৱা
চাপাখোৱা (Chapakhowa) নগৰখনই হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন নগৰ। চাপাখোৱা, তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়া মহকুমাৰ সদৰ ঠাই। তিনিচুকীয়া জিলাৰ পৰা চাপাখোৱালৈ দূৰত্বত প্ৰায় ৭০ কিলোমিটাৰ। চাপাখোৱা নগৰৰ মাজেৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। আগতে চাপাখোৱা আহিবলৈ লোহিত নদীত ফেৰীৰে পৰা হ'ব লগা হৈছিল যদিও বৰ্তমান লোহিত নদীৰ ওপৰৰ নিৰ্মিত ড॰ ভূপেন হাজৰিকা সেতুৰ ওপৰেৰে পৰা হৈ অহা হয়। ইয়াৰ ফলত এতিয়া চাপাখোৱা অহাটো বহুত সহজ হয় পৰিল।
চাপাখোৱাৰ জনসংখ্যা ১০,৩০৫ জন। চাপাখোৱাৰ বাসিন্দা সকল মূলতঃ শদিয়াৰ বিভিন্ন গাঁৱৰ পৰা চাকৰি সূত্ৰে প্ৰব্ৰজন কৰা। বৰ্তমানে নগৰখন বাণিজ্যিকভাৱে বিকশিত হয় অহাৰ বাবে অন্য বহু ধৰণৰ বৃত্তিৰ লোকৰো প্ৰব্ৰজন আৰম্ভ হৈছে। চাপাখোৱা ঠাইখন শদিয়া মহকুমাৰ সদৰ ঠাই হোৱাৰ সূত্ৰে মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ উপৰিও বিভিন্ন ধৰণৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু আদালত আছে। এই চাপাখোৱাতে উজনি অসমৰ অন্যতম প্ৰাচীন শিক্ষানুষ্ঠান শদিয়া আদৰ্শ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰিও চপাখোৱা টাউন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, শদিয়া বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু শদিয়া হিন্দী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আদি অসম চৰকাৰৰ প্ৰাদেশিকৃত উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে। ইয়াৰ উপৰিও চপাখোৱা টাউন চৰকাৰী নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, চাপাখোৱা টাউন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু নিজৰাপাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আদিৰ লগতে ৰাম লাল হিন্দী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নামৰ এখন হিন্দী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছে। এই চাপাখোৱাতে শদিয়াৰ আটাইতকৈ উচ্চ শিক্ষা অনুষ্ঠান " শদিয়া মহাবিদ্যালয়" অৱস্থিত।
চাপাখোৱাত বিভিন্ন বেংক সমূহ শাখা কাৰ্যালয় আছে। তাৰে ভিতৰত ভাৰতীয় ষ্টেট বেংক, ইউনিয়ন বেংক অফ ইণ্ডিয়া, ইউনাইটেড বেংক অফ ইণ্ডিয়া আৰু অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক হৈছে প্ৰধান। চাপাখোৱাত দুটা বেংকৰ এ টি এম সেৱা আগবঢ়ায়।
খেলা-ধূলাৰ বাবে চাপাখোৱা নগৰত বীৰ লাচিত বৰফুকন নামৰ এখন ষ্টেডিয়াম আছে। ইয়াৰ উপৰিও মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত এখন ৰাজহুৱা খেল পথাৰ আৰু বিভিন্ন চৰকাৰী বিদ্যালয় সমূহৰ নিজা নিজা খেল পথাৰ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
জুহি ফুল
জুহি ফুল হৈছে অ’লেচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত জেছ্‌মিনৰ এটা প্ৰজাতি। ইয়াক ভাৰত, নেপাল, শ্ৰীলংকা, ভুটান আৰু আন্দামান দ্বীপপুঞ্জত পোৱা যায়। ইয়াৰ ফুলত থকা অতি দৰকাৰী তেলৰ বাবে ভাৰত আৰু থাইলেণ্ডত ইয়াৰ ব্যৱসায়িকভাৱে কৃষি কৰা হয়। ভাৰতত ইয়াক সৌন্দৰ্য বৰ্দ্ধন আৰু উৎসৱত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বঙালী ভাষাত ইয়াক "জুই" (JUI) বুলি কোৱা হয়।
নামকৰণ
'জেছ্‌মিনাম (Jasminum)' শব্দটো আৰবি শব্দ ‘য়াছমিন (yasemin)’ শব্দৰ লেটিন ৰূপ, যাৰ অৰ্থ হৈছে মিঠা গন্ধযুক্ত উদ্ভিদ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুল
যুগল দাস
যুগল দাস অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু কলা-নিৰ্দেশক আছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ বৰ্তমানৰ প্ৰতীক চিহ্নটো ১৯৬০ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু এই প্ৰতীক চিহ্নটো শিল্পী যুগল দাসে অংকন কৰিছিল।
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯১০ চনৰ ৩ মে’ত গুৱাহাটীত।
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
যুগল দাসৰ প্ৰকাশিত কেইখনমান গ্ৰন্থ:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কেশৱৰাম বৰা
কেশৱৰাম বৰা হ'ল অসমৰ বৃহত্তৰ নদীদ্বীপ মাজুলীৰ প্ৰথমগৰাকী শিক্ষাবিদ, সমাজ-সংগঠক, ক্ৰীড়াবিদ তথা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। তেখেত মাজুলীৰ প্ৰথমগৰাকী বিজ্ঞান স্নাতক হোৱাৰ লগতে অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পঞ্চমগৰাকী স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী ব্যক্তি। তেখেতে মাজুলীৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী শিক্ষাৰ স্কুল 'মাজুলী আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুল' আৰু 'মাজুলী মহাবিদ্যালয়' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৫২ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ মাজুলী সমষ্টিৰপৰা কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰাৰ্থী ৰূপে প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াইছিল। শ্ৰী ৰামচন্দ্ৰ, লক্ষ্মণ বৰ্জন, শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাসলীলা আদি নাটক ৰচনাৰে তেওঁ সাহিত্য প্ৰতিভাৰো উমান দিছিল। সাহিত্যিক বেণুধৰ শৰ্মাই তেখেতৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'কংগ্ৰেছৰ কাঁচিয়লী ৰ'দ'ত কেশৱৰাম বৰাক মাজুলীৰ বাটকটিয়া বুলি অভিহিত কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
আনুমানিক ১৮৯০ চনত কেশৱৰাম বৰাৰ মাজুলীৰ শালমৰা গাঁৱত জন্ম হয়। পিতৃ গাওঁবুঢ়া ৰামচৰণ বৰা আৰু মাতৃ ফুলেশ্বৰী বৰা।
'মাজুলী আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুল' স্থাপন
স্নাতক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ বৃটিছ চৰকাৰে যাঁচি দিয়া হাকিমৰ পদ গ্ৰহণ নকৰি মাজুলীত শিক্ষা বিস্তাৰ কৰাৰ শৈশৱৰ সপোনক বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ বৰা গাঁৱলৈ ঘূৰি আহে আৰু প্ৰয়াত ৰোসেশ্বৰ হাজৰিকাৰ লগ-লাগি প্ৰথমখন মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। ম্লেছ ভাষা বুলি ইংৰাজীক সেই সময়ত অৱহেলা কৰা হৈছিল। বৰাই তেওঁৰ স্কুলত পঢ়িবলৈ খোজকাঢ়ি গাঁৱে গাঁৱে ঘূৰি ছাত্ৰ গোটাই সাতজন ছাত্ৰৰে বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰিছিল। সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰদেৱ গোস্বামীৰ হস্তক্ষেপত তেওঁ স্কুল গৃহ স্থাপনৰ বাবে কিছু মাটি পাইছিল আৰু 'উচ্চ ইংৰাজী ইনষ্টিটিউট' নাম দি বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। এসময়ত শ্ৰীশ্ৰী হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱৰ শিষ্য বিপিন বৰাই শিক্ষক ৰূপে এই বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু কালক্ৰমত বিদ্যালয়ৰ নাম সলাই মাজুলী আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুল ৰখা হয়। ১৯৪৪ চনত এই বিদ্যালয়ৰ চাৰিজন ছাত্ৰ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত বহে। সাহিত্যিক ,সাংবাদিক হোমেন বৰগোহাঞি মাজুলীৰ এছ ডি চি হৈ থাকোঁতে তেখেতৰ পত্নী সাহিত্যিক নিৰুপমা বৰগোহাঞিয়ে হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল। কেশৱৰাম বৰাই মাজুলীত স্ত্ৰী-শিক্ষা প্ৰচলন হোৱাটো বিচাৰিছিল। কিন্তু মাজুলীৰ ৰক্ষণশীল সমাজত ই আছিল দুৰুহ কাম। ১৯৪৮ চনত সুমিত্ৰা বৰুৱা নামৰ এগৰাকী ছোৱালীয়ে অষ্টম শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰাৰ পাছত অন্য অভিভাৱকসকলেও জীয়ৰীহঁতক স্কুললৈ পঠোৱা কৰে। এই স্কুলৰে প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ১৯৬৩ চনত কেশৱৰাম বৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বাৰগাৰ্ল
বাৰগাৰ্ল হৈছে এগৰাকী নাৰী যাক বাৰৰ গ্ৰাহক সকলৰ ব্যক্তিগত সেৱাৰ বাবে বা প্ৰদৰ্শক হিচাপে মনোৰঞ্জনৰ বিনিময়ত মূল্য পৰিশোধ কৰা হয়। মনোৰঞ্জনৰ সঠিক প্ৰকৃতি ঠাই ভেদে ব্যাপকভাৱে পৃথক হোৱা দেখা যায়। স্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই সেৱা তৰল কথোপকথনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যৌন সংগম, তথা ব্যক্তিগত মনোৰঞ্জনৰ বাবে গ'-গ' নৃত্য বা ষ্ট্ৰিপটিজ আদি হ'ব পাৰে। এই বাৰগাৰ্ল শব্দটোৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভিতৰত আছে "বি-গাৰ্ল", "হোষ্টেছ", "জ্যুচি গাৰ্ল", আৰু "গেষ্ট ৰিলেচন অফিচাৰ"।
এইধৰণৰ বাৰৰ প্ৰকাৰ সমূহৰ ভিতৰত আছে অতিথি সেবক বাৰ যি সমূহ পূব এছিয়াত বেছিকৈ দেখা যায়, গ' গ' বাৰ, বিয়েৰ বাৰ, ভাৰতৰ দৰে ঠাইৰ ডান্স বাৰ আদি। বাৰমেইডৰ সৈতে এই বাৰগাৰ্ল একেই নহয়। বাৰমেইড সকল কেৱল পানীয় পৰিবেশনৰ সৈতে জড়িত। তেওঁলোকৰ পৰা কোনোধৰণৰ যৌন সেৱাৰ আশা কৰা নহয়। সেয়ে বিভিন্ন বাৰত অতিৰিক্ত বাৰগাৰ্ল ৰখা হয় যি গ্ৰাহকক মনোৰঞ্জনৰ লগতে যৌন সেৱা প্ৰদান কৰে।
মনোৰঞ্জনৰ প্ৰকাৰ
গ্ৰাহকসকলক ব্যক্তিগতভাৱে মনোৰঞ্জন দিয়াৰ উপৰিও, বাৰগাৰ্লসকলে স্থান বিশেষে যেনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ষ্ট্ৰিপ ক্লাব আৰু এছিয়াৰ গ'-গ' বাৰ আদিৰ মঞ্চত নৃত্য কৰে। বাৰগাৰ্লসকলে প্ৰায়ে নৃত্যৰ বাবে পোছাক হিচাপে বিকিনি বা অন্যান্য শৰীৰ উন্মোচিত পোছাক পিন্ধে। কোনো কোনোৱে আংশিক বা সম্পূৰ্ণ নগ্ন ৰূপটো নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
পৰিশোধৰ পদ্ধতি
বাৰগাৰ্ল সকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ গ্ৰাহকৰ দ্বাৰা ক্ৰয় কৰা পানীয়ৰ ওপৰত কমিছন লাভ কৰে। য'ত প্ৰযোজ্য হয়, তেওঁলোকক বাৰৰ পৰা বাহিৰলৈ নিব বিচৰা যিকোনো গ্ৰাহকে পৰিশোধ কৰা এছক'ৰ্ট মাচুল বা বাৰ ফাইনৰ নিৰ্ধাৰিত অংশ প্ৰদান কৰা হয়। আন ক্ষেত্ৰত, তেওঁলোকৰ পানীয় বা বাৰ ফাইনৰ বা দুয়োটাৰ বাবদ পৰিশোধিয় এক কিস্তি অংশ থাকিব পাৰে।
এছিয়াৰ বৰগাৰ্ল পতিতা বৃত্তি
এছিয়াত বাৰগাৰ্লসকলে পতিতা হিচাপে কাম কৰাটো এক সাধাৰণ প্ৰথা। দক্ষিণ কোৰিয়াত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সামৰিক ঘাটিসমূহৰ গেটৰ ওচৰত থকা "জ্যুচি বাৰ" বোৰে সৈনিকসকলৰ বাবে পতিতা সেৱা প্ৰদান কৰে।
জাপানত ১৯৮১ চনত প্ৰব্ৰজনকাৰী ফিলিপিনা মহিলাসকলক জাপানী নাইটক্লাবত কাম কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদানৰ বাবে এক "মনোৰঞ্জনকাৰী ভিছা" প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। এই মনোৰঞ্জনৰ ভিতৰত ষ্ট্ৰিপ শ্ব'ত নৃত্য কৰা, পুৰুষ গ্ৰাহকৰ সৈতে মিলামিছা কৰা, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পতিতাবৃত্তি অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
বাৰগাৰ্লসকলে পতিতা হিচাপে কাম কৰা বাৰ সমূহৰ, আৰ্হিবোৰ ব্যাপকভাৱে পৃথক পৃথক হোৱা দেখা যায়। কিছুমানে এটা দিনত যিমান সম্ভৱ সিমান গ্ৰাহক ৰাখিব বিচাৰে; এই মহিলাসকলে সাধাৰণতে কেৱল "কম সময়ৰ" গ্ৰাহক লয়। আন কিছুমানে নিৰ্বাচিত গ্ৰাহক আৰু প্ৰতিদিনে কেৱল এজন গ্ৰাহকক হে সেৱা প্ৰদান কৰে, দীৰ্ঘম্যাদী গ্ৰাহক হিচাপে এৰাতিৰ বাবে বা কেইদিনমানৰ বাবেও গ্ৰাহকক সেৱা প্ৰদান কৰে।
আইনী ব্যৱস্থা
ইউনিফৰ্ম ক'ড অফ মিলিটাৰী জাষ্টিছে আমেৰিকান সামৰিক কৰ্মীসকলক বাৰ জৰিমনা ক্ৰয় কৰাত বাধা দিয়ে, যিটো পতিতাৰ সেৱা ক্ৰয় কৰাৰ সমান বুলি বিবেচিত এক অপৰাধ।
বাৰ ফাইন
"বাৰ ফাইন" হৈছে গ্ৰাহকে বাৰ এখনৰ অপাৰেটৰসকলক কৰা পৰিশোধ যি এজন নৃত্যশিল্পী, হোষ্টেছ বা সেই বাৰৰ আন কোনো কৰ্মচাৰীক সোনকালে কাম এৰি গ্ৰাহকৰ সৈতে বাহিৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে বাৰ ফাইন সাধাৰণতে বাৰগাৰ্লৰ অনুপস্থিতিত বাৰ কৰ্তৃপক্ষই হেৰুওৱাব লগীয়া উপাৰ্জনৰ সলনি ৰখা হয়, কিন্তু কিছুমান ডাঙৰ বাৰ চেইনত বাৰগাৰ্লে বাৰ ফাইনৰ এটা অংশ লাভ কৰে, যাৰ বেছিভাগ বাৰগাৰ্লৰ বাবে এছটিডি আৰু এইচ.আই.ভি. পৰীক্ষাৰ বাবে পৰিশোধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদিও ই সৰ্বজনীন নহয়, এই প্ৰথা সাধাৰণতে বিদেশীসকলক সেৱা প্ৰদানকৰা স্থানসমূহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত - বিশেষকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশ যেনে থাইলেণ্ড  আৰু ফিলিপাইনছ আদিত এনে সেৱা প্ৰচলিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পেচা
গান্ধীনগৰ
গান্ধীনগৰ (Gandhinagar) ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যৰ ৰাজধানী নগৰ। গান্ধীনগৰ ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক ৰাজধানী দিল্লী আৰু ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ৰাজধানী মুম্বাইৰ মধ্যৱৰ্তী ঔদ্যোগিক কৰিড'ৰৰ পশ্চিম কেন্দ্ৰীয় পইণ্ট, আহমেদাবাদৰ প্ৰায় ২৩ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত।
গুজৰাটৰ নতুন ৰাজধানী গান্ধীনগৰ সাবৰমতী নদীৰ পশ্চিম পাৰে, ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ৰাজধানী মুম্বাইৰ প্ৰায় ৪৫৫ কিলোমিটাৰ (৩৩৮ মাইল) উত্তৰে আৰু ৰাজনৈতিক ৰাজধানী দিল্লীৰ ৯০১ কিলোমিটাৰ (৫৬০ মাইল) দক্ষিণ-পশ্চিমে অৱস্থিত। হিন্দুসকলৰ পবিত্ৰ ধৰ্মস্থল অক্ষৰধাম মন্দিৰ গান্ধীনগৰত অৱস্থিত।
ইতিহাস
গান্ধীনগৰৰ পৰিকল্পনা কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষিত মুখ্য স্থপতিবিদ এইচ কে মেৱাডা আৰু তেওঁৰ সহকাৰী প্ৰকাশ এম আপ্টেৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে।
জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গান্ধীনগৰৰ জনসংখ্যা ১,৯৫,৮৯১ জন। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ জনসংখ্যা ক্ৰমে ৫৩% আৰু ৪৭%। গান্ধীনগৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৭.১১%। পুৰুষৰ সাক্ষৰতা ৮২% আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা ৭৩%। গান্ধীনগৰৰ জনসংখ্যাৰ ১১% ০-৬ বছৰীয়া শিশু। গান্ধীনগৰৰ ৯৫%-ৰো অধিক জনসংখ্যা হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোক।
ভূগোল
গান্ধীনগৰৰ গড় উচ্চতা হ'ল ৮১ মিটাৰ (২৬৬ ফুট)। নগৰখন উত্তৰ-মধ্য-পূব গুজৰাটৰ সাবৰমতী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। গান্ধীনগৰৰ চাৰিওফালৰ ২০,৫৪৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চলটো গুজৰাটৰ ৰাজধানী ক্ষেত্ৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। এই নগৰখন ২০৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৭৯ বৰ্গ মাইল)-লৈ বিস্তৃত হৈ আছে। নদীখন গ্ৰীষ্মকালত প্ৰায়েই শুকাই যায়, যাৰ ফলত নদীখনে জুৰিৰ ৰূপ লৈ লয়। ৫৪% সেউজীয়া অঞ্চলৰ সৈতে গান্ধীনগৰ ভাৰতৰ বৃক্ষ ৰাজধানী।
জলবায়ু
গান্ধীনগৰ এক ক্ৰান্তীয় অঞ্চল। সেয়েহে ইয়াৰ জলবায়ু আদ্ৰ আৰু শুষ্ক।
চৰকাৰ আৰু ৰাজনীতি
১৯৬০ চনৰ ১ মে' তাৰিখে পূৰ্বৰ বোম্বাই ৰাজ্যৰ পূব অংশৰ ১৭খন জিলাৰে গুজৰাট ৰাজ্যৰ গঠন কৰা হয়। পিছত এই জিলাকেইখন পুনৰ্বিভাজিত কৰা হ'ল। ৰাজ্যখনত ৩৩খন প্ৰশাসনিক জিলা আছে। গান্ধীনগৰ গুজৰাট ৰাজ্যৰ এক ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰ।
২০১১ চনত কংগ্ৰেছে প্ৰথম পৌৰসভা নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰিছিল। মহেন্দ্ৰসিংহ ৰানা নগৰখনৰ প্ৰথম মেয়ৰ হ'ল। গান্ধীনগৰৰ বাবে লোকসভাৰ বৰ্তমান সদস্য হ'ল ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি (বিজেপি)-ৰ অমিত শ্বাহ।
গান্ধীনগৰ ভাৰতীয় সেনা আৰু ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ পশ্চিম কমাণ্ড প'ষ্টৰো ওচৰতে অৱস্থিত আৰু নগৰখনত কমাণ্ড চেণ্টাৰ এখনো আছে।
গান্ধীনগৰত শেহতীয়াকৈ গুজৰাট ৰাজ্যিক জৰুৰীকালীন দুৰ্যোগ পৰিচালনা কেন্দ্ৰ বিকাশ কৰা হৈছে।
পৰিবহণ আৰু যাতায়াত
thumb|200x200px|গান্ধীনগৰৰ পথ
বিমান পৰিবহণ
আহমেদাবাদস্থিত চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ গান্ধীনগৰৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত, যিয়ে ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান সেৱা প্ৰদান কৰে।
ৰেল পৰিবহণ
গান্ধীনগৰ ৰাজধানী ৰেল ষ্টেশ্যন (GNC; জি এন চি) ছেক্টৰ ১৪-ত অৱস্থিত। পশ্চিমাঞ্চলত চলাচল কৰা বহুতো ট্ৰেইন গান্ধীনগৰেৰে হৈ যায়। বৰ্তমান এইখন ষ্টেশ্যনৰ পৰা পাঁচখন ট্ৰেইন চলাচল কৰে, য'ৰ তিনিখন এক্সপ্ৰেছ ট্ৰেইন আৰু দুখন MEMU ট্ৰেইন। জয়পুৰ-বান্দ্ৰা গৰীব ৰথ, দিল্লী আৰু হৰিদুৱাৰৰ বাবে হৰিদুৱাৰ মেইল আৰু ইন্দোৰ জংশ্যন BGৰ বাবে শান্তি এক্সপ্ৰেছ ট্ৰেইনকেইখন এই ষ্টেশ্যনেৰে হৈ চলাচল কৰা মুখ্য এক্সপ্ৰেছ ট্ৰেইন।
আহমেদাবাদৰ কালুপুৰত থকা আহমেদাবাদ ৰেল ষ্টেশ্যন (ADI) হ'ল আটাইতকৈ নিকটৱৰ্তী ৰেল জংশ্যন (২৫ কিলোমিটাৰ দূৰৈত) যিয়ে ভাৰতৰ সকলো প্ৰধান নগৰ আৰু নগৰৰ সৈতে যাতায়ত ব্যৱস্থা প্ৰদান কৰে। কাল'ল জংশ্যন ৰেল ষ্টেশ্যন (KLL)-ৰ পৰা উত্তৰ ভাৰত আৰু পূব ভাৰতত চলাচল কৰাৰ বাবে ভাৰতীয় ৰে'লপথ পৰিবহণ ব্যৱস্থা উপলব্ধ।
আহমেদাবাদ আৰু গান্ধীনগৰৰ বাবে মেট্ৰ'-লিংক এক্সপ্ৰেছ
গুজৰাটৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে গান্ধীনগৰ আৰু আহমেদাবাদৰ বাবে মেট্ৰ'-লিংক এক্সপ্ৰেছ (মেট্ৰ'-লিংক এক্সপ্ৰেছ ফৰ গান্ধীনগৰ এণ্ড আহমেদাবাদ; MEGA) প্ৰস্তাৱিত কৰি নগৰখনত দ্ৰুত পৰিবহণৰ পৰিকল্পনা কৰিছে যাক আহমেদাবাদ মেট্ৰ' বুলিও জনা যায়। চাৰিটা কৰিড'ৰ থকা ছিষ্টেমটোৰ চুক্তি দিল্লী মেট্ৰ' ৰে'ল কৰ্পোৰেশ্যন (DMRC; ডি এম আৰ চি)ক প্ৰদান কৰা হৈছিল, যিয়ে দিল্লী মেট্ৰ'ৰো পৰিচালনা কৰে। দিল্লী মেট্ৰ'য়ে ২০০৪-০৫ চনত প্ৰাক-সম্ভাৱনীয়তা সৰ্বেক্ষণ কৰিছিল। ২০০৩ চনত যেতিয়া প্ৰকল্পটোৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল তেতিয়া ইয়াৰ বাবে ৪৫০০ কোটি টকা ধৈৰ্য্য কৰা হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তী পোন্ধৰ বছৰলৈকে মেট্ৰ'ৰ কাৰ্য্য আৰম্ভ হোৱা নাছিল। কিন্তু আহমেদাবাদত মেট্ৰ' প্ৰকল্পৰ আংশিক সমাপ্তিৰ ফলত ২০১৯ চনত প্ৰকল্পটোৱে গতি লাভ কৰিছে।
ডি এম আৰ চি (দিল্লী মেট্ৰ' ৰে'ল কৰ্পোৰেশ্যন লিমিটেড)-এ ইতিমধ্যে ইয়াৰ প্ৰযুক্তিগত-সম্ভাৱনীয়তা অধ্যয়ন কৰি প্ৰতিবেদন জমা দিছে।
বাহ্যিক লিংক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
ক'লীবুঢ়ী নাচ
ক’লীবুঢ়ী নাচ বা ক'লী বুঢ়ীৰ নাচ মাঘ বিহুৰ সৈতে জড়িত আৰু কলিয়াবৰৰ ঠাইবিশেষে অনুষ্ঠিত এক লোকানুষ্ঠান। ই কেৱল মহিলাৰ মাজত প্ৰচলিত। ক্ৰমে লুপ্ত হৈ যাব ধৰা এই নাচৰ অনুষ্ঠানে আদিম কৃষিজীৱি অসমীয়া সমাজৰ সৃষ্টিশীল মনক প্ৰকাশ কৰে। ক’লী বুঢ়ী নাচত পুৰুষৰ অংশগ্ৰহণ বা প্ৰৱেশ নিষেধ যদিও লুপ্তপ্ৰায় অৱস্থাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাৰ চেষ্টাত এই নাচৰ অনুষ্ঠানক বৰ্তমান পুৰুষৰ উপস্থিতিত সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা দেখা যায়।
আয়োজনৰ সময়
মাঘ মাহৰ হাৰলি ঘৰ পোৰাৰ দিনা কলিয়াবৰৰ সোণাৰী গাওঁ অঞ্চলত এই নাচ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ক’লীবুঢ়ীৰ নাচ উজনি অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে প্ৰচলিত ক’লাবুঢ়ীৰ নাচৰ পৰাই আহিছে বুলি অনুমান কৰা হয়। মাঘ বিহুত ডেকা বুঢ়া সকলোৱে বিভিন্ন খেল-ধেমালি কৰি ৰং ৰহইচ কৰে। বিহুৰ সামৰণিত হাৰলি ঘৰ পোৰা হয়। হাৰলি ঘৰ পোৰা ছাই বতাহত উৰি যেনি তেনি যায় আৰু ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজে সেই ছাই আঁজলি পাতি লৈ কপালত লয়। সেই পৱিত্ৰ ছাই আঁজলি পাতি মহিলাসকলেও লৈ মুখত সানি নিৰলে ৰং ৰহইচ কৰে, কাৰণ, মহিলাসকলে মুকলি ঠাইত হোৱা খেল-ধেমালিবোৰত অংশ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে।
পৰিৱেশন
মাঘ বিহুৰ কৰ্মব্যস্ততাৰ পৰা আজৰি হৈ মহিলাসকলে আওহতীয়া ঠাইত লগ হৈ ৰং ৰহইচ কৰে। মহিলাৰ দলটোত এগৰাকীয়ে নাচৰ গুৰি ধৰে। তেওঁ মুখত হাৰলি ঘৰ পোৰা ছাই সানি ক’লা কৰি মূৰত পাগুৰি মাৰি লয় আৰু ওজাপালিৰ আৰ্হিত গীত লগাই দিয়ে আৰু বাকী মহিলাসকলে গীতৰ তালে তালে ঘূৰি ঘূৰি নৃত্য কৰে। মূল ভাৱৰীয়াগৰাকীয়ে ৰিহা মেখেলা পৰিধান কৰি ভাও দি দি গীতৰ কথা আগবঢ়াই নিয়ে। কম বয়সীয়া বোৱাৰী বা ছোৱালীয়ে এই নাচত অংশ গ্ৰহণ কৰা দেখা নাযায়। ’পুৰুষসকলেও এই নাচ চোৱাত বাধা। আজিৰে পৰা ৫০-৬০ বছৰৰ আগলৈকে কোনো লোকে গোপনে ক’লীবুঢ়ী নাচ চাবলৈ যোৱা গম পালে সমাজত বা গাঁৱৰ ৰাইজৰ আগত ন্যূনতম জৰিমণা আদায় দিব লাগিছিল। ’ নাৰীসকলে কাঁহৰ বাদ্য আৰু হাত চাপৰিৰে তাল মিলাই বিহুগীতো পৰিৱেশন কৰে।
"আটী দৈয়া পাটী দৈয়া তামোল কটা কটাৰী দয়ালনিৰ তুলাপাতৰ নাহৰৰ তলত চকু চাম তোমাৰ তালৈ গধূলি যাম।"
ক’লীবুঢ়ী নাচত হাস্যৰসৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ তেনে খুহুতীয়া গীতো গোৱা হয়। "কঁকালটো হেকেৰা মুখখন পকা থেকেৰা চুলি যদিও মোৰ পকা মোৰ লগত ভাঙি দিলে আগৰ দিনৰ ল’ৰাহঁতে পায় শ শ টকা।"
সাদৃশ্য
ক’লী বুঢ়ীৰ নাচৰ সৈতে ৰাতি বিহু বা জেং বিহুৰ সাদৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায়। আনহাতে, উজনিত প্ৰচলিত ক’লাবুঢ়ীৰ নাচৰ সৈতেও ক’লী বুঢ়ী নাচৰ সাদৃশ্য দেখা যায়। অৱশ্যে উজনিৰ ক’লাবুঢ়ীৰ নাচ বিয়াৰ লগতহে জড়িত। উজনিত বিয়াৰ দিনা গাঠিয়ন খুন্দি কইনাক নোৱাবলৈ বেইৰ তলত বহুৱাই কইনাৰ মূৰৰ ওপৰত এখন চাদৰ তৰি দিয়া হয়। সেই চাদৰত ছাই, ধান, খোলাকটি আদি দি পিছত সেইবোৰ বুঢ়ী মানুহ এগৰাকীয়ে কুলা এখনত লৈ ধেমেলীয়া গীত গাই নাচে। উজনিৰ এই নাচ মাঘৰ বিহুৰ লগত সম্পৰ্কিত নহয় যদিও উজনিৰ নাচৰ সময়তো বুঢ়ীগৰাকীয়ে মুখত ছাই সানি ক’লা কৰি লয় আৰু কলিয়াবৰৰ সোণাৰী গাঁৱতো নাচৰ মূল নাচনীয়ে মুখত ছাই সানে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
ৰবিন গুৰুং
ৰবিন গুৰুং (Robin Gurung) (জন্ম - ২৪ অক্টোবৰ, ১৯৯২) হৈছে এজন ভাৰতীয় ফুটবল খেলুৱৈ। তেওঁ বৰ্তমান আই-লীগত শ্বিলং লাজং দলত আৰু ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগত নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড দলত ডিফেণ্ডাৰ হিচাপে খেলে।
অ' এন জি চি
২০১০ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৰুঙে আই-লীগৰ প্ৰথম ৰাউণ্ডৰ এখন খেলত কলকাতাৰ ছল্ট লেক ষ্টেডিয়ামত অ' এন জি চি দলৰ হৈ ইষ্ট বেংগল দলৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ পেছাদাৰী ফুটবল কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে। খেলখনত অ' এন জি চি ১-০ গ'ল ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়। ছিজনৰ শেষত অ' এন জি চি দল আই-লীগৰপৰা অৱনমিত হয়। অৱশ্যে ২০১২ চনত আই-লীগৰ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰি দলটো পুনৰ আই-লীগৰ মূল ডিভিজনলৈ উন্নীত হয়।
শ্বিলং লাজং
২০১৩ চনৰ ১৮ জুলাইত গুৰুং শ্বিলং লাজঙৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। এই দলৰ হৈ গুৰুঙে প্ৰথমখন খেল খেলে ২০১৩ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত ডুলেৰ ষ্টেডিয়ামত ডেম্পোৰ বিৰুদ্ধে। তেওঁ সম্পূৰ্ণ ৯০ মিনিট খেলপথাৰত থাকে আৰু লাজং ৩-০ গ'লত জয়ী হয়।
নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড
ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ বাবে তেওঁ ২০১৪ চনত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ তাৰকা জন আব্ৰাহম আৰু শ্বিলং লাজং এফ চিৰ মালিকানাধীন নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি দলৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। ১৩ অ্ক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়ামত কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি দলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ প্ৰথমখন খেল খেলে আৰু নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড ১-০ গ'লত জয়ী হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ‎
আন্তৰ্জাতিক অদ্বিতীয় জনগণ দিৱস
আন্তৰ্জাতিক অদ্বিতীয় জনগণ দিৱস প্ৰতি বছৰে ১৪ জুলাইত পালন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বজুৰি অদ্বিতীয় লোকসকলে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাসমূহৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টি আৰু সংগঠিত কৰা।  এই দিৱসটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১২ চনত উদযাপন কৰা হৈছিল, কাটজে ভান লুনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱসৰ আৰম্ভ কৰিছিল। এই তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক পুৰুষ দিৱস আৰু আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস-ৰ মাজত থকাৰ বাবে বাছি লোৱা হৈছিল।
বিশ্বৰ বেছিভাগ দেশেই অদ্বিতীয় আইনী লিংগ হিচাপে স্বীকৃতি নিদিয়ে, অৰ্থাৎ বেছিভাগ অদ্বিতীয় লোকৰ হাতত এতিয়াও লিংগভিত্তিক পাছপ'ৰ্ট আৰু চৰকাৰী চিনাক্তকৰণ আছে। অষ্ট্ৰেলিয়া, বাংলাদেশ, কানাডা, ডেনমাৰ্ক, জাৰ্মানী, নেদাৰলেণ্ড আৰু নিউজিলেণ্ড-ত পাছপ'ৰ্টত অদ্বিতীয় লিংগ বিকল্প অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু ২৩খন আমেৰিকাৰ ৰাজ্যৰ লগতে ৱাশ্বিংটন ডিচিয়ে বাসিন্দাসকলক তেওঁলোকৰ ড্ৰাইভিং লাইচেন্সত নিজৰ লিংগক 'X' হিচাপে চিহ্নিত কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
নক্সা (আলোচনী)
নক্সা ধেমাজি জিলাৰ পৰা প্ৰকাশিত আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা মুদ্ৰিত সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক দুমহীয়া এখন ক্ষুদ্ৰ আলোচনী। আলোচনীখনৰ প্ৰতিটো সংখ্যাই নিৰ্ধাৰিত বিষয় এটাক মূল বিষয় হিচাপে লৈ প্ৰকাশ পাই আহিছে। আলোচনীখনৰ আই এচ এচ এন নং হ'ল: ISSN 2319-5193। thumb|centre|200px|
'নক্সা....দ্য ফ্ৰেম এণ্ড ফাউণ্ডেশ্যন' নামৰ এটি সদ্য প্ৰতিষ্ঠিত সামাজিক সংস্থাৰ দ্বাৰা সাহিত্য চৰ্চাৰ উদ্যম হিচাপে ইতিমধ্যে ২০১২ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা প্ৰকাশ হৈ আহিছে এই দুমহীয়া আলোচনী নক্সাৰ।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ভাৰতৰ এক প্ৰশাসনিক বিভাগ। ভাৰতীয় ৰাজ্যসমূহৰ নিজৰ নিৰ্বাচিত চৰকাৰ থাকে, কিন্তু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহ প্ৰত্যক্ষভাৱে ভাৰত চৰকাৰে শাসন কৰে, সেয়েহে নামটো 'কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল'। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে প্ৰতি কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ বাবে এক চৰকাৰী প্ৰশাসক বা উপ ৰাজ্যপাল মনোনীত কৰে, যিয়ে সেই কেন্দ্ৰ শাসিত অঞ্চলত ৰাষ্ট্ৰপতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চন ২০১০ত ভাৰতত ৭ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছিল। ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লী, যি দিল্লী নামেৰে এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছিল, আৰু পুডুছেৰী (পণ্ডিছেৰী)ক আংশিক ৰাজ্যৰ স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। দিল্লীক ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী প্ৰদেশ হিচাপে পুনৰ পৰিভাষিত কৰা হৈছে। দিল্লী আৰু পুদুচেৰীৰ নিজৰ নিৰ্বাচিত বিধানসভা, মন্ত্ৰীমণ্ডল আদি আছে যদিও সিহঁতৰ শক্তি সীমিত।
বাহ্যিক সংযোগ
*
ঘূৰণীয়া কৃমি
thumbnail|পুৰুষ ফিতা কৃমিৰ অঙ্গসংস্থানিক চিত্ৰ ঘূৰণীয়া কৃমি বা নিমাট'ডা হৈছে প্ৰাণীজগতেৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম পৰ্ব। গ্ৰীক শব্দ Nema অৰ্থ Thread বা সূতা আৰু Eidos অৰ্থ Form বা আকাৰৰ পৰা নিমাট'ডা শব্দটো আহিছে। ই এবিধ একলিঙ্গী প্ৰাণী।
বৈশিষ্ট্য
দেহ নলাকাৰ বা সূতাৰ দৰে, অখণ্ডিত, দুই-প্ৰান্ত জোঙা। দেহ দ্বিপাৰ্শ্বীয় প্ৰতিসম আৰু কঠিন কিউটিকলেৰে ঢকা। ই ত্ৰিস্তৰ বিশিষ্ট (Triplobalstic) প্ৰাণী অৰ্থাৎ ইয়াৰ ভ্ৰূণত তিনটা অংকুৰণ (Germinal) স্তৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। দেহ-গহ্বৰক ছিউড'-চিলম (pseudo-coelom) বা ছদ্ম দেহগহ্বৰ বোলে। অন্ত্ৰ সৰল প্ৰকৃতিৰ আৰু পায়ুছিদ্ৰ থাকে। শ্বসনতন্ত্ৰ আৰু সংবহনতন্ত্ৰ নাথাকে। বহুতৰ ৰেচননলীৰ দ্বাৰা ৰেচনতন্ত্ৰ গঠিত হয়। নাৰ্ভ-ৰিং বা স্নায়ু-আঙুঠিৰ দ্বাৰা অন্ত্ৰ ঘেৰি থাকে আৰু ইয়াৰ পৰা স্নায়ু সন্মুখ আৰু পিছৰ ফালে সৰবৰাহ হয়। একলিঙ্গী প্ৰাণী আৰু ইহঁতৰ যৌন দ্বিৰূপতা দেখা যায়। কেৱল যৌন প্ৰজনন ঘটে, অযৌন প্ৰজনন নঘটে।
শ্ৰেণীবিন্যাস
প্ৰথমতে চিটউড আৰু চিটউডৰ পৰামৰ্শমতে ঘুৰণীযা কৃমি পৰ্বত দুটা শ্ৰেণী আছিল।
আফছামিডা (Aphasmidia)
ফাছমিড (Phasmid) নামৰ পুচ্ছদেশীয় সংবেদন অঙ্গ (Caudal sensory organ) নাথাকে। ওঠৰ পিছফালে বিভিন্ন আকৃতিৰ এমফিড (Amphid) নামৰ অগ্ৰ প্ৰান্তীয় সংবেদন অঙ্গ (Anterior sensory organ) দেখিবলৈ পোৱা যায়। সাধাৰণতে ৰেচনঅঙ্গ নাথাকে। থাকিলেও সি উন্নত নহয়। পুচ্ছদেশীয় আঠাজাতীয় গ্ৰন্থি (Caudal adhesive gland) থাকে। অধিকাংশই মুক্তজীৱী। উদাহৰণ: Trichinella spiralis (চাবুক কৃমি)।
ফাছমিডা (Phasmidia)
ফাছমিড (Phasmid) নামৰ পুচ্ছদেশীয় সংবেদন অঙ্গ (Caudal sensory organ) থাকে। ওঠৰ পিছফালে ছিদ্ৰৰ দৰে এমফিড (Amphid) নামৰ অগ্ৰ প্ৰান্তীয় সংবেদন অঙ্গ (Anterior sensory organ) থাকে। উন্নতমানৰ ৰেচনঅঙ্গ থাকে। পুচ্ছদেশীয় আঠাজাতীয় গ্ৰন্থি (Caudal adhesive gland) নাথাকে। অধিকাংশই পৰজীৱী। উদাহৰণ: Loa loa, Ascaris lumbricodes, Wuchereria bancrofti (ফাইলেৰিয়া কৃমি), Enterobius vermicularis আদি।
মহামাৰী বিজ্ঞান
খাদ্যনলীত থকা বহু সংখ্যক ঘূৰণীয়া কৃমিয়ে মানুহ তথা অন্য প্ৰাণীৰ দেহত ৰোগৰ সৃষ্টি কৰে, যেনে এছকাৰিয়াছিছ, ট্ৰাইকুৰিয়াছিছ আৰু হাকুটা কৃমি ৰোগ। ফাইলেৰিয়েল কৃমিৰ পৰা ফাইলেৰিয়াছিছ ৰোগ হয়।
ভূ পৰিস্থিতি তন্ত্ৰ
প্ৰায় ৯০% নিমাট'ড মাটিৰ পৰা ১৫ ছেমি গভীৰতাৰ ভিতৰত বাস কৰে। ইহঁতে জৈৱ পদাৰ্থৰ পচন নঘটাই, কিন্তু ততাপি ইহঁত জীৱক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰি জীয়াই থকা পৰজীৱি নাইবা মুক্তজীৱি। ইহঁতে বেক্টেৰিয়াৰ সংখ্যা আৰু সামাজিক আবৰ্জনা নিয়ন্ত্ৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে — ইহঁতে প্ৰতি মিনিটত প্ৰায় ৫,০০০ বেক্টেৰিয়া ভক্ষণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰোপৰি নাইট্ৰ'জেন লৱণীকৰণ কৰি নিমাট'ডে নাইট্ৰ'জেন চক্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
নিমাট'ফাগাছ ভেঁকুৰ নামৰ এবিধ মাংসভোজী ভেঁকুৰে মাটিত থকা নিমাট'ডক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। ইহঁতে লাছেছ অথবা আঠাজাতীয় গঠনৰ ৰূপত নিমাট'ডৰ বিৰূদ্ধে এণ্টিচিমেণ্ট সৃষ্টি কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
নলকুবেৰ
নলকুবেৰ (नलकूबर) হৈছে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ আখ্যানসমূহৰ যক্ষৰাজ কুবেৰৰ (বৈশ্ৰৱণ বুলিও জনা যায়) পুত্ৰ তথা মণিগ্ৰীৱৰ (মণিভদ্ৰ) ভাতৃ। তেওঁ অপ্সৰা ৰম্ভা আৰু ৰত্নমালাৰ স্বামী। হিন্দু আৰু বৌদ্ধ সাহিত্যত নলকুবেৰক প্ৰায়ে যৌনতাৰ দিশেৰে কূটকৌশলী ব্যক্তি হিচাপে দেখা যায়।
নাম
বিভিন্ন সংস্কৃত আৰু প্ৰাকৃত গ্ৰন্থত কুবেৰৰ পুত্ৰক "নলকুবেৰ", "নলকুৱল", "ময়ূৰাজ", "নৰকুবেৰ", আৰু "নটকুবেৰ" নামেৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চীনা সাহিত্যত তেওঁক "নাঝা" আৰু পিছলৈ "নেঝা" নামেৰে জনা যায়। ই হৈছে "নলকুবেৰ" শব্দৰ সংক্ষিপ্ত লিপ্যন্তৰ।
ৰামায়ণ
ৰামায়ণত নলকুবেৰৰ প্ৰথম পত্নী ৰম্ভাক ৰাৱণে যৌন নিৰ্যাতন চলাইছিল। বাল্মিকী ৰামায়ণত নলকুবেৰে ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ কেতিয়াও আন এগৰাকী ৰমণীৰ কাষ চাপিব নোৱাৰিব যদিহে তেওঁ সেই প্ৰেমৰ অংশীদাৰ নহয়। যদি তেওঁক প্ৰেম নকৰা যিকোনো নাৰীৰ ওপৰত তেওঁ হিংসা কৰে, তেন্তে তেওঁৰ মূৰটো সাত টুকুৰা হ'ব। এই অভিশাপে ৰাৱণে অপহৰণ কৰাৰ পিছত ৰামৰ পত্নী সীতাৰ সতীত্ব ৰক্ষা কৰিছিল।
ভাগৱত পুৰাণ
thumb| কৃষ্ণই কুবেৰ ভাতৃদ্বয়ক অভিশাপৰ পৰা মুক্ত কৰিছে। ভাগৱত পুৰাণত, নলকুবেৰ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ মণিগ্ৰীৱ, নাৰদ ঋষিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈ গছলৈ পৰিণত হয়। পিছত শিশু কৃষ্ণই তেওঁলোকক মুক্ত কৰে।
নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱে নগ্ন হৈ গংগাত অপ্সৰাসকলৰ সৈতে জলকেলি কৰি আছিল। সেই সময়তে বিষ্ণুক দেখা কৰি সেইফালেৰে নাৰদ পাৰ হৈ গৈছিল। নাৰদক দেখা পাই কুমাৰীসকলে নিজকে বস্ত্ৰৰে আৱৰিলে। আনহাতে নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱে অত্যধিক মদ্যপান কৰাৰ ফলত নাৰদক দেখা নাপালে আৰু বিবস্ত্ৰ হৈয়েই থাকিল। কিছুমান সংস্কৰণৰ মতে নাৰী আৰু মদ অত্যধিক ভোগ কৰাৰ ফলত তেওঁলোকৰ জীৱন নষ্ট কৰাৰ বাবে নাৰদে পুতৌ কৰে। তেওঁলোকোক নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰাত সহায় কৰিবলৈ নাৰদে তেওঁলোকক দুজোপা অৰ্জুন গছলৈ ৰূপান্তৰিত হ'বলৈ অভিশাপ দিলে। নাৰদে কামনা কৰিছিল যে ভাতৃদ্বয়ে বহু বছৰৰ পাছত কৃষ্ণক লগ পাওক, যি তেওঁলোকক অভিশাপৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। আন কিছুমান বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে দুই ভাতৃৰ মৰ্যাদা আৰু সন্মানৰ অভাৱত নাৰদ ইমানেই ক্ষুণ্ণ হৈছিল যে তেওঁ তেওঁলোকক অভিশাপ দি গছত পৰিণত কৰিছিল। ভাতৃদ্বয়ে নাৰদক অনুৰোধ কৰাৰ পিছত তেওঁ ক'লে যে কৃষ্ণই তেওঁলোকক স্পৰ্শ কৰিলে তেওঁলোকক মুক্তি পাব।
বহু বছৰৰ পাছত শিশু কৃষ্ণৰ তোলনীয়া মাতৃ যশোদাই মাটি খাব নোৱাৰাকৈ কৃষ্ণক উড়ালত বান্ধি থৈছিল। কৃষ্ণই উড়ালটো অৰ্জুন গছৰূপী নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱৰ মাজেৰে তানি নিয়ে আৰু তাক উভালি পেলোৱাত দুই ভাতৃয়ে নিজৰূপ লাভ কৰে। তাৰ পিছত ভাতৃদ্বয়ে কৃষ্ণক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই পূৰ্বৰ ভুলৰ বাবে ক্ষমা খুজি প্ৰস্থান কৰে।
বৌদ্ধ ধৰ্ম
কাকতি জাতকৰ কাহিনী অনুযায়ী নলকুবেৰ (নটকুবেৰ) বেনাৰস ৰজাৰ দৰবাৰৰ সংগীতজ্ঞ আছিল। ৰজাৰ পত্নী ৰাণী কাকতিক গৰুড় ৰজাই অপহৰণ কৰাৰ পিছত বেনাৰস ৰজাই নাটকুবেৰক তেওঁৰ সন্ধান কৰিবলৈ পঠিয়ায়। নটকুবেৰে গৰুড় ৰজাৰ পাখিৰ মাজত লুকাই থাকি তেওঁৰ বাহ পায়গৈ। তেওঁ আহি পোৱাৰ পিছত নটকুবেৰে ৰাণী কাকতিৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। ইয়াৰ পিছত নটকুবেৰে গৰুড়ৰ ডেউকাত বেনাৰসলৈ উভতি আহি কাকতিৰ সৈতে হোৱা অভিজ্ঞতাৰ কথাৰে এটা গীত ৰচনা কৰে। গৰুড়ে গীতটো শুনি বুজি পায় যে তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰা হৈছে। তেতিয়া তেওঁ কাকতিক ঘৰলৈ ঘূৰাই আনি স্বামীৰ ওচৰলৈ আনে।
তান্ত্ৰিক গুৰুসকলে নলকুবেৰক কুবেৰৰ যক্ষ সৈন্যৰ সেনাপতি হিচাপে আহ্বান কৰিছিল। তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থ "মহাময়ূৰীবিদ্যাৰাজনী"ত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়, য'ত তেওঁক বীৰ যক্ষ সেনাপতি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ইয়াত সৰ্প দংশন নিৰাময়ৰ উপায় হিচাপে নলকুবেৰৰ নাম লোৱা হৈছে। "মহাময়ূৰীবিদ্যাৰাজনী" আৰু "আমোঘ-পাশ"ৰ কিছুমান সংস্কৰণে নলকুবেৰক "মহাযক্ষ সেনাপতি" উপাধি প্ৰদান কৰে। নলকুবেৰৰ নাম আন দুখন তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
২০ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
কঁঠাল
বিৱৰণ
কঁঠাল ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত পোৱা যায়৷ ই পৃথিৱীৰ বৃহত্তম ফল দিয়া গছবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম৷ গছজোপা ২০ মিটাৰলৈকে ওখ হ’ব পাৰে৷ ইয়াৰ একোটা ফল দীঘলে ৬০ ছে:মি: আৰু ওজন ৫৫ কেজি পৰ্য্যন্ত হ’ব পাৰে৷ এজোপা পূৰ্ণবয়স্ক কঁঠাল গছে বছৰে ১০০-২০০ টা ফল দিব পাৰে৷
গছজোপাৰ কাণ্ড, শাখা আৰু পাতৰপৰা বগা আঠা ওলায়৷ পুং আৰু স্ত্ৰীপুষ্প পৃথক পুষ্পবিন্যাসত ফুলে৷ স্ত্ৰীপুষ্পবোৰ গছজোপাৰ গা-ছ বা সবল শাখাত ফুলে৷
ব্যৱহাৰ
দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ খাদ্যত কঁঠালৰ ব্যৱহাৰ ব্যাপক৷ কঁঠালৰ কলিক অসমত মুচি বুলি কোৱা হয়৷ কুমলীয়া কঁঠাল ভাজি, আঞ্জা প্ৰস্তুত কৰি বা আচাৰ কৰি খোৱা হয়৷ কঁঠাল গুটিৰ বগা আৰু ৰঙচুৱা আৱৰণ গুচাই সিজাই বা আঞ্জাত দি খোৱা হয়৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ফল
পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মন
পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মন ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰকৃতিবিদ আৰু সংৰক্ষণবিদ। বিলুপ্তপ্ৰায় হাড়গিলাৰ শৃঙ্খলাৱদ্ধ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণাৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ হাড়গিলা চৰাইৰ সংৰক্ষণৰ বাবে গাঁৱৰ মহিলাসকলৰ হাড়গিলা আৰ্মী নামৰ দল গঠন কৰে। হাড়গিলাৰ সংৰক্ষণৰ বাবে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০১৭ চনৰ গ্ৰীণ অস্কাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৮ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে৷
ড॰ বৰ্মন বন্যপ্ৰাণী সম্পৰ্কীয় এখন বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান অৰণ্যকৰ লগত জড়িত।
কৰ্মজীৱন
(পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মনে প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ সংস্থা আৰণ্যকৰ সহযোগত বহুকেইবছৰ ধৰি কামৰূপ জিলাৰ দদৰা, শিঙিমাৰী আৰু পছৰীয়া নামৰ গাওঁকেইখনত বিপন্নপ্ৰায় হাড়গিলা পদ্ধতিগত সংৰক্ষণৰ হ’কে কাম কৰি আছে। তেখেতৰ আত্মপ্ৰচেষ্টাতে গাঁৱকেইখনৰ লোকসকলে পক্ষীবিধৰ সংৰক্ষণৰ ওপৰত সজাগতা লাভ কৰিছে। ফলত অঞ্চলটোত ‘হাড়গিলা বাইদেউ’ ৰূপে বৰ্মনে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ গাঁৱখনৰ মহিলাসকলক প্ৰকৃতি সংৰক্ষণতে আৱদ্ধ কৰি ৰখা নাছিল অৰ্থনৈতিকভাৱে সৱল কৰিবলৈ আত্ম সহায়ক গোট পৰ্যন্ত খুলিদিছিল। য’ত মহিলাসকলে গামোচা, চাদৰ–মেখেলা আদি উৎপাদনেৰে অৰ্থ উপাৰ্জন কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে হাড়গিলা সংৰক্ষণ আৰু প্ৰয়োজন সম্পৰ্কতো প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিব পাৰিছিল। মহিলা সকলে উৎপাদন কৰা কাপোৰত হাড়গিলাৰ ছবি অংকন কৰি আন্দোলনটোৰ প্ৰতি এক যোগাত্মক পদক্ষেপ হাতত লৈছে।
বিপন্নপ্ৰায় হাড়গিলাৰ পদ্ধতিগত সংৰক্ষণৰ বাবে বন্যপ্ৰাণী গৱেষক তথা সংৰক্ষক পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মনলৈ ২০১৭ চনৰ গ্ৰীণ অঁস্কাৰ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। বিশ্বৰ বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণত মুখ্য ভূমিকা লোৱা ব্যক্তিসকলৰ অৱদানক স্বীকৃতি দিবলৈ ডব্লিউ এফ এন নামৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাটোই প্ৰতিবছৰে গ্ৰীণ অস্কাৰ বঁটা আগবঢ়াই আহিছে। উল্লেখযোগ্য যে– গ্ৰীণ অস্কাৰ বঁটাৰ মূল্য ৩৫,০০০ পাউণ্ড ( ভাৰতীয় টকাৰ মূল্যৰে ৩৩,৪৩,৩৫৭.৮৫ টকা) । এই বঁটা লাভৰ বাবে বিশ্বৰ ১৬৬খন দেশৰ পৰা ৬৬গৰাকী ব্যক্তি মনোনীত হৈছিল। গৌৰৱৰ বিষয় যে সেই ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মনে এই বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা একমাত্ৰ অসমীয়া।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ অৰণ্যসেৱক শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা দিৱস
ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা দিৱস হৈছে স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম শিক্ষা মন্ত্ৰী মৌলানা আবুল কালাম আজাদৰ জন্মদিনৰ দিনা ভাৰতত উদযাপন কৰা এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান।  মৌলানা আবুল কালাম আজাদে ১৫ আগষ্ট ১৯৪৭ৰ পৰা ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৮ লৈকে সেৱা আগবঢ়াইছিল। মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে ২০০৮ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত ঘোষণা কৰে, "মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ কথা স্মৰণ কৰি ভাৰতৰ এই মহান পুত্ৰৰ জন্মদিন উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। ২০০৮ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখত ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা দিৱস হিচাপে পালন কৰা হ'ব।" দেশৰ সকলো শিক্ষানুষ্ঠানে সাক্ষৰতাৰ গুৰুত্ব আৰু শিক্ষাৰ সকলো দিশৰ প্ৰতি ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ওপৰত বেনাৰ কাৰ্ড আৰু শ্ল'গানেৰে আলোচনাচক্ৰ, প্ৰবন্ধ-লিখন, তৰ্ক প্ৰতিযোগিতা, কৰ্মশালা আৰু ৰেলীৰে দিনটো উদযাপন কৰিব।
এই দিনটোক স্বাধীন ভাৰতত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ভেটি স্থাপন, আৰু এই ক্ষেত্ৰত দেশৰ বৰ্তমানৰ প্ৰদৰ্শনৰ মূল্যাঙ্কন আৰু উন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত আজাদৰ অৱদানক স্মৰণ কৰাৰ এক উপলক্ষ হিচাপেও দেখা যায়।
মৰম তৃষ্ণা
মৰম তৃষ্ণা (Maram Trishna) ১৯৬৮ চনৰ ৫ জানুৱাৰীৰ দিনা মুক্তি পোৱা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া কথাছবি। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল আব্দুল মজিদে। সঙ্গীত বিবেকানন্দ ভট্টাচাৰ্যৰ। গীত লিখিছিল নিহাৰেন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু ইউচুফ হাজৰিকাই। অভিনয়ত আছিল দীনেশ দাস, ৰোহিনী বৰুৱা, তাৰা, ৰেখা বৰা আদি। অভিনেতা দিনেশ দাসৰ এইখন প্ৰথম ছবি আছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ) শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
প্ৰিয়ংকা গান্ধী
প্ৰিয়ংকা গান্ধী (Priyanka Gandhi; জন্ম ১২ জানুৱাৰী ১৯৭২), অথবা বিবাহিত নাম প্ৰিয়ংকা গান্ধী ৱাদ্ৰা, এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু পূব উত্তৰ প্ৰদেশৰ দায়িত্বত থকা সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ মহাসচিব। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ ছোনিয়া গান্ধীৰ কন্যা আৰু ৰাহুল গান্ধীৰ ভগ্নী। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ অন্যতম প্ৰধান পৰিয়াল গান্ধী-নেহৰু পৰিয়ালৰ সদস্য। তেওঁ ৰাজীৱ গান্ধী ফাউণ্ডেচনৰ এগৰাকী ন্যাসৰক্ষী।
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ সত্বেও প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে প্ৰত্যক্ষ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰা নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ মাতৃ ছোনিয়া গান্ধী আৰু ভাতৃ ৰাহুল গান্ধীৰ সংসদীয় সমষ্টি ৰাইবেৰেলি আৰু আমেথিত সঘনে ভ্ৰমণ কৰি ৰাইজৰ লগত প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল। তেওঁ এই দুই সমষ্টিৰ ৰাইজৰ মাজত ভীষণ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁৰ ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত বিশাল জনসমাগম হয়।
২০০৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ মাতৃৰ নিৰ্বাচন অভিযানৰ ব্যৱস্থাপক আছিল আৰু ভাতৃ ৰাহুল গান্ধীৰ নিৰ্বাচন অভিযান নিৰীক্ষণ কৰি সহায় আগবঢ়াইছিল। ২০০৭ চনৰ উত্তৰ প্ৰদেশ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁৰ ভাতৃয়ে গোটেই ৰাজ্যজুৰি নিৰ্বাচন অভিযান চলাই থকা সময়ত তেওঁ আমেথি আৰু ৰাইবেৰেলি অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত দহখন আসনৰ নিৰীক্ষণ কৰিছিল। .
ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ দিল্লী এগৰাকী ব্যৱসায়ী ৰবাৰ্ট ৱাদ্ৰাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ। ১৯৯৭ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ১০ জনপথ মাৰ্গত অৱস্থিত গান্ধীভৱনত পাৰম্পৰিক হিন্দু ৰীতিৰে তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে ক্ৰমে পুত্ৰ ৰিহান আৰু পুত্ৰী মীৰায়া। তেওঁ বৌদ্ধ দৰ্শন মানি চলে আৰু এছ এন গোয়েংকাৰ দ্বাৰা শিকা বিপাসনা কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
পোহৰৰ সাধনা
পোহৰৰ সাধনা (Puhoror Hadhona) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন জীৱনী গ্ৰন্থ। বিজ্ঞানী টমাছ আলভা এডিছনৰ জীৱনক লৈ গ্ৰন্থখন ৰচিত। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ১৯৯৮ চনৰ জুন মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা কিতাপখনৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে ক্ৰমান্বয়ে ২০০৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহ আৰু ২০১০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে লেনিন আৰু গীতিমালিকালৈ আগবঢ়াইছে।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
পদ্ম বৰকটকী
পদ্ম বৰকটকী (১৯২৬-২০০৮) আছিল অসমৰ এজন লেখক আৰু সাংবাদিক। তেওঁৰ পিতৃ আছিল সূৰ্য্যধৰ বৰকটকী আৰু মাতৃ বিনন্দী দেৱী বৰকটকী। ১৯২৭ চনৰ ৩০ জুলাইত যোৰহাটৰ ৰজাহাউলিত তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
শিক্ষা তথা ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৪৫-৪৬চনত যোৰহাট জে বি কলেজ আৰু দৰং কলেজত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰকটকীয়ে আই এ পাছ কৰে ১৯৪৭ চনত। ১৯৬৪ চনত ইন্দিৰা বৰকটকীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তিনিগৰাকী সন্তান ক্ৰমে ড° কম্ন বৰকটকী, কংকি বৰকটকী আৰু মাইমন বৰকটকী।
কৰ্মজীৱন
১৯৫৬ চনত "হিন্দুস্তান ষ্টেণ্ডাৰ্ড" কাকতত ফিচাৰ লিখক হিচাপে পদ্ম বৰকটকীয়ে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৪৮ চনতে শ্বিলঙৰ পৰা "আছাম ট্ৰিবিউন" কাকতলৈকো তেওঁ নিয়মীয়াকৈ সংবাদ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেওঁ কেইবাখনো আলোচনী আৰু সংবাদ পত্ৰৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত "আমাৰ প্ৰতিনিধি", "নতুন প্ৰতিনিধি", "সমকালীন", "মাতৃভূমি", "ইস্তাহাৰ", "The North East Daily", নতুন দৈনিক, আজিৰ অসম, নতুন দিন আদি উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ চুটি গল্প, উপন্যাস, নাটক, কবিতা, শিশু সাহিত্য আৰু অনুবাদ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰতো অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন নামকৰা সমালোচক আৰু প্ৰবন্ধকাৰো আছিল। তেওঁ ৩৮ খন উপন্যাস, পাঁচখন চুটিগল্প সংকলন, দুখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু পুথি পোন্ধৰখন নাটক আৰু বিভিন্ন বিষয়ৰ দহখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। ২০০৭ বৰ্ষত তেওঁক অসম চৰকাৰে চুকাফা বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল।
মৃত্যু
২০০৮ বৰ্ষৰ ১১ মাৰ্চত পদ্ম বৰকটকীয়ে মৃত্যুবৰণ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স হৈছিল ৮৩ বছৰ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাংবাদিক শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অসমীয়া ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ
ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তি প্ৰধানকৈ শব্দসম্ভাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যি ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ চহকী সেই ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তিও বেছি। অসমীয়া ভাষা সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বাবে ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা অধিকাংশ শব্দ‌ই সংস্কৃতমূলীয়।
তৎসম শব্দ
সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অবিকৃত ৰূপত অসমীয়া ভাষালৈ অহা শব্দবোৰকে তৎসম শব্দ বোলে। যেনে-সূৰ্য, ধৰ্ম, কৰ্ম, বৰ্ষা, দৰ্শন, প্ৰীতি, ঈশ্বৰ, বন্ধু, সৌন্দৰ্য, মাধুৰ্য, প্ৰাচুৰ্য, গাম্ভীৰ্য আদি।
অৰ্ধতৎসম শব্দ
সংস্কৃতৰ পৰা শব্দসমূহ অসমীয়া ভাষাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে বিভিন্ন পৰ্যায় অতিক্ৰম কৰি আহিছে। তৎসম শব্দৰ বাহিৰেও সংস্কৃতমূলীয় বহুটো শব্দ আছে যিবোৰে উচ্চাৰণৰ তাৰতম্যৰ বাবে কিছু অপভ্ৰংশ ৰূপ লাভ কৰে। ফলত শব্দবোৰে সংস্কৃতো নহয় অসমীয়াও নহয় এনে এটা ৰূপ লাভ কৰে। এনেবোৰ শব্দকে অৰ্ধতৎসম শব্দ বোলে। যেনে-কৰম, ধৰম, চেনেহ, শ‍ইচ, ভকতি, যতন, পীৰিতি, দৰশন, ৰতন আদি।
তদ্ভৱ শব্দ
অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহৃত অধিকাংশ শব্দ‍ই সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অহা। এই শব্দবোৰে ধ্বনি পৰিৱৰ্তনৰ নিয়ম মানি প্ৰাকৃতৰ মাজেদি পৰিৱৰ্তন লাভ কৰি অসমীয়া ৰূপ লৈছেহি। এনে শব্দবোৰেকেই তদ্ভৱ শব্দ বোলা হয়। যেনে-হাত, কাণ, সাপ, দাঁত, পদুম, আধা, ভাই, কাম, হাতী, সঁচা, মিছা, খায়, কয়, পঢ়ে, মাছ, কাছ, ভাল,‌ নাক, ঘৰ আদি।
দেশী শব্দ
অসমীয়া শব্দমালাত সংস্কৃতমূলীয় শব্দসমূহৰ বাহিৰেও অসমত বসবাস কৰা আৰ্যভিন্ন নৃগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত প্ৰচলিত (ঘাইকৈ বড়ো,খাচি,কোল,আহোম)বিভিন্ন ভাষাৰ পৰা অহা শব্দৰ প্ৰচলন দেখিবলৈ পোৱা যায়। সেইবোৰ শব্দক দেশী শব্দ বোলা হয়। যেনে-কাবৌ, খং, জঞ্জাল, জহা, বোকা, চিকৰা, গোহাৰি আদি।
বিদেশী শব্দ
অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা বহুতো শব্দ ভাৰতৰ বাহিৰ পৰা আহিছে। সেইবোৰক বিদেশী শব্দ বোলা হয়। বিদেশী শব্দৰ উৎস দুটা। এটা ফাৰ্চী-আৰবী আৰু আনটো ইউৰোপীয় ভাষা। মুছলমান আক্ৰমণ আৰু মুছলমান বসতিৰ ফলত আৰবী-ফাৰ্চী শব্দ আমাৰ ভাষাত জীণ গৈছে। যেনে-কিতাপ, দোৱাত, আইন, আদালত, খাজনা ইত্যাদি। ইউৰোপীয় শব্দাৱলীৰ ভিতৰত ইংৰাজী শব্দৰ সংখ্যাই বেছি। তাৰ বাহিৰে,ফ্ৰেন্স, ওলন্দাজ, পৰ্টুগীজ আদিৰ দুই চাৰিটা শব্দও প্ৰবেশ কৰিছে। যেনে- কাৰ্তিজ, কুপন, চাবন, হৰ্তন, ৰোহিতন, ইস্কাপন, বুটাম, ৰিক্সা আদি।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
প্ৰভাতী
ৱিৱৰণ
সমগ্ৰ পুহমাহ জুৰি সুৰ্যোদয়ৰ পূৰ্বেই গাঁৱৰ যুৱক আৰু আদহীয়া লোকসকলে গাঁৱৰ বাটে বাটে প্ৰভাতী গায়৷ এই প্ৰভাতী গোৱাত শংখ, ঘণ্টা, খুটিতাল, খোল, মৃদংগ, ডম্বৰু আদি বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ সমনীয়াই শংখ বজাই দলৰ বাকীসকলক পুৱাতে জগোৱাৰ নিয়ম৷ তাৰপাছত সকলোৱে দল বান্ধি হৰিধ্বনি দি গীত জোৰে৷
প্ৰভাতীত সাধাৰণতে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীতসমূহ পৰিবেশন কৰা হয়৷ এই বৰগীতসমূহ বাদ্যযন্ত্ৰ সংগত কৰি সমস্বৰে গায়৷