cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নাথু-লা গিৰিপথ
ইতিহাস
১৯৫০ চনত তিব্বত চীনৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন হয়। ১৯৫৯ চনত চীনে এক তিব্বতীয় বিদ্ৰোহ দমন কৰে। ইয়াৰ ফলত ছিক্কিমৰ গিৰিপথবোৰেৰে তিব্বতীয় শৰণাৰ্থীৰ সোঁত ব'বলৈ ধৰে। ১৯৬২ চনৰ ভাৰত-চীন যুদ্ধৰ বিভীষিকা ছিক্কিমে প্ৰত্যক্ষ কৰে। ইয়াৰ পাছতেই গিৰিপথেৰে চলাচল সম্পূৰ্ণ বন্ধ কৰি দিয়া হয় আৰু চাৰি দশকতকৈও অধিক কাল এই পথৰে যাতায়াত স্তব্ধ হৈ থাকে। ১৯৬৭ চনৰ ৭ আৰু ১৩ ছেপ্টেম্বৰৰ মাজত চীন আৰু ভাৰতৰ সৈন্যৰ মাজত ছদিনজোৰা সুতীব্ৰ সীমান্ত-যুদ্ধ হয়। এই যুদ্ধত গধুৰ যুদ্ধাস্ত্ৰও ব্যৱহৃত হৈছিল। ১৯৭৫ চনৰ মে' মাহত, ছিক্কিম ভাৰতৰ লগত সংযুক্ত হয় আৰু ভাৰত দেশৰ দ্বাবিংশতম ৰাজ্য হৈ পৰে। অৱশ্যে, চীনে সেই একত্ৰীকৰণত সন্মত হোৱা নাছিল। বেইজিঙে ছিক্কিমক এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বুলিয়েই গণ্য কৰি থাকে। চীনৰ মতে ভাৰতে সামৰিক প্ৰতিৰক্ষাবেষ্টনীৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ গণভোটটো গ্ৰহণ কৰিলে।
২০০৩ চনত, চীন আৰু ভাৰতৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো সামান্য সুস্থিৰ হোৱাত ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীঅটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে চীন দেশ ভ্ৰমণ কৰে আৰু সীমান্ত পুনৰ মুকলি কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে। ২০০৫ চনৰ ২ অক্টোবৰত সীমান্ত মুকলি কৰাৰ কথা আছিল যদিও চীনদেশত সৃষ্টি হোৱা আন্তঃগাঁথনিগত সমস্যাৰ বাবে শেষমুহূৰ্তত সেই কাৰ্যসূচী পিছুৱাই দিয়া হয়। অৱশেষত, ২০০৬ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে নাথু লা গিৰিপথ মুকলি কৰি দিয়া হয়।
ভূগোল
নাথু লা গিৰিপথটো ছিকিমৰ ৰাজধানী গেংটকৰ পৰা ৫৪ কিলোমিটাৰ পূব দিশত অৱস্থিত আৰু তিব্বতৰ ৰাজধানী লাছাৰ পৰা ৪৩০ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। শীতকালত এই সমগ্ৰ পথছোৱা প্ৰচুৰ তুষাৰপাতেৰে আবৃত হৈ থাকে। নাথুলাত কোনো বতৰ-বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ নাই, সেইবাবে ঠাইখণ্ডৰ উষ্ণতা আৰু বৃষ্টিপাত সম্পৰ্কীয় তথ্যপাতি আহৰণ কৰাৰ কোনোধৰণৰ প্ৰণালীবদ্ধ ব্যৱস্থাও নাই। অৱশ্যে গ্ৰীষ্মকালত ঠাইটুকুৰাৰ তাপমান ১৫ ডিগ্ৰীতকৈ অধিক নহয়।
উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীকুল
নাথুলা আৰু তিব্বতৰ আশে-পাশে, ঠাইখণ্ডত যথেষ্ট পৰিমাণে উদ্ভিদ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়। ঠায়ে-ঠায়ে অৱশ্যে গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ দৃষ্টিগোচৰ হয়। ঠাইখণ্ডত দেখিবলৈ সৰু-জোপোহাজাতীয় উদ্ভিদৰ ভিতৰত ৰডোডেনড্ৰন, জুনিপাৰ আদি প্ৰধান। নাথুলাৰ তৃণভূমিত প'ৱা, মেক'ন'পছিছ, পেডিকুলাৰিছ, প্ৰিমুলা আৰু একনিটাম আদি প্ৰধান। এই ঠাইখণ্ডৰ চাৰিমহীয়া বৰ্ধনৰ কালছোৱাত সচৰাচৰ জলতৃণ, ঔষধিয় উদ্ভিদ বৰকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই ভূমিত বিচৰণ কৰিবলৈ নানাধৰণৰ পতংগ, বনৰীয়া আৰু ঘৰচীয়া তৃণভোজী প্ৰাণী আহে। নিকটৱৰ্তী "কিয়ংনছলা এলপাইন অভয়াৰণ্য"ত কিছুমান বিৰল, বিপদাপন্ন ভূমি-অৰ্কিড আৰু ওখ জুনিপাৰ আছে।
অৰ্থনীতি
১৯৬২ চনলৈকে,অৰ্থাৎ গিৰিপথটো বন্ধ কৰি নিদিয়াৰ আগলৈকে, কিছুমান সামগ্ৰী যেনে কলম, ঘড়ী, কপাহী কাপোৰ, তেল, চাবোন, ঘৰ-নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী, ভঙা-চিঙা দুচকীয়া আৰু চাৰিচকীয়া বাহনাৰ অংশাদি খচ্চৰৰ পিঠিত উঠাই তিব্বতলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। দুশটা খচ্চৰে নিজৰ পিঠিত মোটামুটি আশী কিলো ওজন কঢ়িয়াই গেংটকৰ পৰা লাছালৈ নিছিল। সেইবোৰ তেনেকৈ কঢ়িয়াই নিওঁতে প্ৰায় বিছ-পঁছিশদিনৰ সময় লাগিছিল। ওভতনিৰ পথত সিহঁতে ভাৰতলৈ ৰেশম, কেঁচা ঊল, ঔষধি উদ্ভিদ, দেশীয় সুৰা, মূল্যৱান পাথৰ, সোণৰ আৰু ৰূপৰ সামগ্ৰী লৈ আহিছিল। সেইখিনি সময়ৰ বাণিজ্যত মাৰোৱাৰী মানুহৰেই অংশগ্ৰহণ আছিল সৰ্বাধিক। দুশখন স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ ৯৫শতাংশৰেই গৰাকী আছিল তেওঁলোক।
২০০৬ চনৰ পৰা এই গিৰিপথেৰে বাণিজ্যৰ এক নতুন ধাৰা আৰম্ভ হয়। সেই বছৰৰে জুলাই মাহৰ পৰা সপ্তাহটোৰ সোমবাৰৰ পৰা বৃহস্পতিবাৰলৈকে বেপাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হয়। লগতে ভাৰতৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা সামগ্ৰীসমূহক শুল্কবিহীন কৰি দিয়া হয়। সেই সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত কৃষিজাত সৰঞ্জাম, কম্বল, তামৰ পণ্য, কাপোৰ, চাইকেল, কফি, চাহ, বাৰ্লি, চাউল, ঘেঁহু, ময়দা, শুকান ফল, পাচলি, সব্জিৰ তেল, ধঁপাত, মছলা, কেৰাচিন,ষ্টেছনাৰি, বাচন-বৰ্তন, দুগ্ধজাত সামগ্ৰী, টিনত থকা খাদ্য আদি। আনহাতে চীন দেশে ৰপ্তানি কৰা শুল্লবিহীন সামগ্ৰীৰ ভিতৰত আছিল ছাগলীৰ ছাল, ভেড়াৰ ছাল, ঊল, কেঁচা ৰেশম, য়াকৰ নেজ, য়াকৰ নোম, চীনা মাটি, বৰেক্স, মাখন, সাধাৰণ নিমখ, ঘোঁৰা, ছাগলী, আৰু ভেড়া।
ভাৰতৰ কিছুসংখ্যক ব্যৱসায়ীৰ মনত এক ভয় সোমাইছিল যে, ভাৰতৰ পৰা ৰপ্তানি হোৱা সামগ্ৰীবোৰে তিব্বতত এক সীমিত পৰিসৰহে লাভ কৰিছিল। আনহাতে চীন দেশে ছিকিম আৰু পশ্চিম বংগৰ চল্‌তি বজাৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। গিৰিপথটোৰ পুনঃউন্মোচনে দুয়োখন প্ৰদেশৰ মাজত অৰ্থনৈতিক বাতাৱৰণ সুচল কৰিব বুলি ভবা হৈছিল যদিও কাৰ্যতঃ সেইয়া হৈ নুঠিল। তিব্বত স্বায়ত্ত্বশাষিত আঞ্চলিক বাণিজ্য সংস্থাই দাখিল কৰা প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০০৬ চনৰ ৫১টা দিনৰ ব্যৱসায়ৰ সময়ত নাথুলাৰ মাজেৰে কেৱল ১,৮৬,২৫০ আমেৰিকান ডলাৰৰহে ব্যৱসায় হৈছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:গিৰিপথ
একে-৪৭
একে-৪৭ হ'ল এটা গেছ-পৰিচালিত ৭.৬২x৩৯মিমি এচ্চাল্ট ৰাইফল। চোভিয়েট ৰাচিয়াৰ মিখাইল কালাচনিকভে ইয়াৰ ডিজাইন কৰিছিল। অফিচিয়েলি এভট'মেট কালাচনিকভ (Avtomat Kalashnikova, Автомат Калашникова) বুলি জনা গৈছিল। hiBa| hup|iho hiBak কালাচনিকভ, একে নামেৰেও জনা যায়। ২য় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰফালে ইয়াৰ ডিজাইনৰ কাম আৰম্ভ হয়। ১৯৪৬ চনত একে-৪৬ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি চোৱা হয়। ১৯৪৭ চনত কিছুসংখ্যক একে-৪৭ চোভিয়েট সেনাবাহিনীক ব্যৱহাৰৰ বাবে দিয়া হয়। আৰু ১৯৪৯ চনত একে-৪৭ক চোভিয়েট সেনাই কাৰ্যকৰিভাবে গ্ৰহণ কৰে।
ষ্ট্ৰামগৱেৰ্-৪৪ৰ পাছতে একে-৪৭ প্ৰথম এচ্চাল্ট ৰাইফলবোৰৰ এটা। প্ৰথম ব্যবহাৰৰ প্ৰায় ৬ দশক পাচতো ই আটাইতকৈ বহুলভাবে ব্যৱহাৰ হয়, কিয়নো ইয়াৰ উৎপাদন ব্যয় কম, বেছি দিন টিকে আৰু সহজে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। বহুতো দেশত ইয়াৰ উৎপাদন হয় আৰু নানান দেশৰ সেনা তথা অন্যান্য বাহিনীয়ে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰে।
ডিজাইনৰ পটভূমি
২য় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মানসকলে এচ্চাল্ট ৰাইফলৰ ধাৰণাতো আনে। এই কথা দেখা গৈছিল যে বেছিভাগ গুলিয়া-গুলি কম দূৰত্ব অৰ্থাৎ প্ৰায় ৩০০মিটাৰৰ মাজতে হয়। সেয়ে তেওঁলোকে বেছি গুলি থকা মেগ্‌জিন আৰু মধ্যম ক্ষমতাসম্পন্ন কাৰ্ট্ৰিজৰ সৈতে এটা ৰাইফল বিছাৰিলে। যুদ্ধৰ শেষৰফালে জাৰ্মান সেনাই ষ্ট্ৰামগৱেৰ্-৪৪ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লয়। ব্ৰায়নস্কৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ চিকিৎস্যালয়ত থকাৰ সময়ত মিখাইল কালাচনিকভে অস্ত্ৰ-ডিজাইনাৰ হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। চোভিয়েট সেনাই সেমেকা, বোকাময় আৰু বৰফভৰা ঠাইত ব্যৱহাৰৰ বাবে এটা ৰাইফল বিছাৰিছিল। কালাচনিকভে আমেৰিকান এম্-১ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা কাৰ্বাইন ডিজাইন কৰে, কিন্তু অন্য এটা কাৰ্বাইনহে বাছনি কৰা হয়। ইয়াৰ পাচতে চোভিয়েট সেনাই এটা এচ্চাল্ট ৰাইফল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিছাৰিলে। ইয়াৰ বাবে হোৱা প্ৰতিযোগিতাত কালাচনিকভৰ দলে এটি গেচ-পৰিচালিত ৰাইফলৰ ডিজাইন প্ৰদৰ্শন কৰে।
কালচনিকভৰ ৰাইফল এই প্ৰতিযোগিতাত ২য় ৰাউণ্ডৰ বাবে বাছনি কৰা হয়। ১৯৪৬ চনত কালাচনিকভৰ সহযোগী আলেকজাণ্ডাৰ জাইতচেভৰ পৰামৰ্শমতে এই ডিজাইনৰ নানান সালসলনি কৰা হয়। অৱশেষত ১৯৪৯ চনত চোভিয়েট সেনাই একে-৪৭ক বহুলভাবে ব্যৱহাৰৰ বাবে গ্ৰহণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগ্নেয়াস্ত্ৰ
বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
ড° বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (Dr Basanta Kumar Bhattacharyya; জন্ম ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪২) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, গল্পকাৰ, কবি, প্ৰৱন্ধকাৰ, নাট্যকাৰ, সমালোচক।
শিক্ষা
১৯৪৭ চনত ভট্টাচাৰ্যই বালিজাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৫২ চনত বাউসীপাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা শেষ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ্য়। ১৯৫২-৫৫ চনলৈ বৰক্ষেত্ৰী বানেকুছি এম.ই স্কুলত মাধ্যমিক শিক্ষা আৰু পিছত তেওঁ ১৯৫৫ চনত গৰ্ডন হাইস্কুলত সপ্তম শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে। ১৯৫৯ চনত গৰ্ডন হাইস্কুলৰ পৰা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অনুষ্ঠিত প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাত সংস্কৃত বিষয়ত লেটাৰ নম্বৰ সহ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬১ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা দ্বিতীয় বিভাগত আই.এছ.ছি. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে কিন্তু শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে তেওঁ ১৯৬২ চনত মেডিকেল কলেজ আধাতে এৰিব লগা হয়। ভট্টাচাৰ্যই ১৯৬৪ চনত নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৬ চনত অসমীয়া(বি গ্ৰুপ) বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত সময়ত তেওঁ মাধৱ বেজবৰুৱা এক নং দুমহলীয়া ছাত্ৰাৱাসৰ আৱাসী আছিল৷
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত
বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই ১৯৬৭ চনৰ ১৬ আগষ্ট তাৰিখে সৰভোগৰ বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। তাৰ পিছত ১৯৬৮ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা স্বৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৯৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা লোক-সংস্কৃতি গৱেষণা তত্ত্বাবধায়ক ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ তত্ত্বাবধানত গৱেষণা কৰি পোন্ধৰজনে গৱেষকৰ ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০২ চনৰ ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে ভট্টাচাৰ্যই নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিভাগীয় প্ৰধানৰূপে অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১১ চনলৈকে নলবাৰী মহাবিদ্যালয় আৰু প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়্ত অসমীয়া বিষয়ৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অতিথি প্ৰবক্তা হিচাপে অধ্যাপনা কৰিবলৈ লয়। ভট্টাচাৰ্যই কেবাখনো জুনিয়ৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিস্থাপক অধ্যক্ষৰূপে যোগদান কৰি অৱদান আগবঢ়ায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বুদ্ধিজীৱী শ্ৰেণী:অসমীয়া সমালোচক শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
এ টি এম
এ টি এম ইংৰাজীত সম্পূৰ্ণ নাম Automated Teller M achine ,সংক্ষেপে এ টি এম (ATM) বুলি কোৱা আৰু লিখা হয়। এ টি এম হ'ল বেংক বা কোনো বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানে কম্পিউটাৰ-দূৰসংযোগ ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে কোনো কৰ্মচাৰী নোহোৱাকৈ ৰাজহুৱা স্থানত তেওঁলোকৰ গ্ৰাহকক ধন পৰিশোধ কৰাৰ এটা পদ্ধতি তথা যন্ত্ৰ। এ টি এমে সম্প্ৰতি সমগ্ৰ বেংকিং ব্যৱস্থাটোতে বৈপ্লৱিক পৰিবৰ্তন আনিছে। সঠিক হিচাপত টকা আগবঢ়াই দিব পৰা যান্ত্ৰিক পদ্ধতি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল লুথাৰ জৰ্জ ছিমজিয়ানে। ১৯৩৯ চনত ছিটি বেংক অৱ নিউয়ৰ্কে নিউয়ৰ্কত এই পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লয়। কিন্তু গ্ৰাহকে গ্ৰহণ নকৰাৰ বাবে ছমাহৰ পাছত সেই পদ্ধতি উঠাই দিবলগীয়া হয়। <ref name="গ্ৰন্থ ১" ২৫ বছৰ মানৰ পাছত ডিলাৰু নামৰ এজন প্ৰযুক্তিবিদে প্ৰথম ইলেকট্ৰনিক এ টি এমটো সাজি উলিয়ায়। ১৯৬৭ চনৰ ২৭ জুনত বাৰ্কলেছ বেংকে উত্তৰ লণ্ডনত আকৌ ইলেকট্ৰনিক এ টি এম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লয়। ব্ৰিটিছ অভিনেতা ৰেগ ভাৰ্নিয়ে প্ৰথম এ টি এম ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
প্ৰথমতে এ টি এমত এবাৰেই ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা 'টোকেন' বা ভাউচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৬৫ চনত কাৰ্ডত 'পাৰ্ছনেল আইডেণ্টিফিকেশ্যন নাম্বাৰ' ব্যৱহাৰ কৰি ব্ৰিটিছ অভিযন্তা জেমছ গুডফেলোৱে এই ব্যৱস্থাটোক আৰু এখোজ আগবঢ়াই দিলে। ইয়াৰ ফলত নিৰাপদভাৱে একেখন এ টি এম কাৰ্ডকে বাৰে বাৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা হ'ল।
এ টি এমৰ ব্যৱহাৰ
এই ব্যৱস্থাত প্ৰতিজন গ্ৰাহকক প্লাষ্টিকেৰে নিৰ্মিত এখন বিশেষ ধৰণৰ এ টি এম কাৰ্ড দিয়া হয়। কাৰ্ডখনৰ এটা চুম্বকীয় ষ্ট্ৰিপত এখন চিপ থাকে। তাত প্ৰতিজন গ্ৰাহকৰ বাবে একোটা নম্বৰ (PIN: Personal Identification Number) আৰু আন নিৰাপত্তা সম্পৰ্কীয় তথ্য কিছুমান লিখা থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ শ্ৰেণী:বেংকিং
স্ন' হোৱাইট
স্ন' হোৱাইট (Snow White) হৈছে ইউৰোপত বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত এক জাৰ্মান সাধু। গ্ৰীম ভাতৃদ্বয়ৰ ১৮১২ চনৰ সংগ্ৰহত থকা সাধুৰ সংস্কৰণটি স্ন' হোৱাইট আৰু সাত বাওনা, (জাৰ্মান: Schneewittchen und die sieben Zwerge, ইংৰাজী: Snow White and the Seven Dwarfs) সবাতোকৈ জনপ্ৰিয়।
কাহিনীভাগ
এদিন এখন দেশৰ ৰাণীয়ে খিৰিকিমুখত বহি চিলাইৰ কাম কৰি থাঁকোতে বেজীয়ে আঙুলিত বিন্ধাত এটোপাল তেজ ক'লা কাঠৰ খিৰিকিত থকা বৰফত পৰিল। তাকে দেখি ৰাণীৰ বৰফৰ দৰে গাৰ ছাল, তেজৰঙা ওঁঠ আৰু ৰ দৰে ক'লা চুলিৰ ছোৱালী এজনীৰ মাক হ'বলৈ মন গ'ল। অতি সোনকালেই ৰাণীয়ে ঠিক তেনেকুৱা এজনী ছোৱালী জন্ম দিলে আৰু নাম থলে স্ন' হোৱাইট। ইয়াৰ পিছতে ৰাণীৰ মৃত্যু হয় আৰু ৰজাই ধুনীয়া কিন্তু অহংকাৰী ৰাণীক নতুনকৈ বিয়া কৰাই। নতুন ৰাণীৰএখন যাদুকৰী আইনা আছিল। সেই খনক ৰাণীয়ে প্ৰায়ে সুধিছিল, “হে মোৰ মৰমৰ যাদুকৰী আইনা, কোৱাচোন কোন পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া?” (Magic mirror on the wall/ Who is the fairest of them all?; Spieglein, Spieglein, ander Wand / Wer ist die Schönsteim ganzen Land?; Specchio, servo delle miebrame/ chi è la più bella di tutto il reame?) আৰু আইনাখনে সদায় ৰাণীৰ নাম লৈছিল। স্ন' হেৱাইট যেতিয়া আঠবছৰীয়া হ'ল তেতিয়া এদিন ৰাণীয়ে আইনাখনক কোন আটাইতকৈ ধুনীয়া সোধাত স্ন' হোৱাইটক আটাইতকৈ ধুনীয়া বুলি ক'লে। এয়া শুনি ৰাণী ইৰ্ষান্বিত হয়। তেওঁ এজন সৈনিকক স্ন'হোৱাইটক মাৰিবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু প্ৰমাণ হিচাপে তাইৰ হাওঁফাওঁ আৰু যকৃত লৈ আহিবলৈ কয়। পিছে সৈনিক জনৰ স্ন' হোৱাইটলৈ মৰম ওপজে আৰু ৰাণীৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ কৈ তাইক অৰণ্যত এৰি থৈ আহে। ৰাণীক সৈনিকজনে গাহৰি এটাৰ হাওঁফাওঁ আৰু যকৃত পঠিয়াই দিয়ে আৰু তেওঁ স্ন' হোৱাইট আৰু নাই বুলি পৰম তৃপ্তিৰে সেয়া ৰান্ধি খায়। অৰণ্যৰ মাজত স্ন' হোৱাইটে এটা পঁজাঘৰ বিচাৰি পায় য'ত সাতটা বাওঁনাই বাস কৰিছিল। বাঁওনাহঁতে স্ন' হোৱাইটক ক'লে যে যদি তাই সিহঁতৰ ঘৰটো ৰখি থাকৈ, সিহঁতক বিছনা পাৰি দিয়ে, কাপোৰ চিলাই কৰি দিয়ে আৰু সকলো বস্তু চাফ চিকুণকৈ ৰাখে তেতিয়া তাই সিহঁতৰ লগত থাকিব পাৰিব আৰু যি বিচাৰে তাকেই পাব। সিহঁত ঘৰত নাথাকিলে ঘৰৰ ভিতৰত কাকো সোমাবলৈ নিদিবলৈও তাইক সঁকিয়াই থয়। ইফালে মাহীমাকে যাদুকৰী আইনাৰ সহায়ত গম পায় যে স্ন' হোৱাইট বাঁওনাহঁতৰ ঘৰত আছে। তেওঁ তিনিবাৰ ছদ্মবেশ ধৰি স্ন' হোৱাইটক মাৰিবলৈ আহে। প্ৰথমবাৰ তেওঁ কাপোৰ বেপাৰী হৈ আহে আৰু তাইক কাপোৰযোৰ ইমান টানকৈ পিন্ধাই দিয়ে যে তাই অচেতন হৈ পৰে পিছত বাঁওনাহঁতে আহি কাপোৰৰ গাঁঠি খুলি দিয়াত তাই সেইবাৰলৈ ৰক্ষা পৰে। দ্বিতীয়বাৰ তেওঁ এজনী বুঢ়ীৰ ভেশ লৈ আহে আৰু স্ন' হোৱাইটৰ চুলিখিনি বিষাক্ত ফণী এখনেৰে আঁচুৰি তাইক অচেতন কৰি পেলাই। পিছত বাঁওনাহঁতে ফণীখন উলিয়াই দিয়াত তাই সুস্থ হয়। আৰু শেষত ৰাণীয়ে এজনী খেতিয়কৰ গৃহিণীহৈ আহি তাইক এটা বিষাক্ত আপেল খাবলৈ দিয়ে। স্ন' হোৱাইটে খাব নোখোজাত তেওঁ নিজেই বিষ নিদিয়া ফাল টোত একামোৰ মাৰে। তাকে দেখি তায়ো আপেলটোত কামোৰ মাৰে আৰু লগে লগে মাটিত ঢলি পৰে। এইবাৰ কিন্তু বাওঁনাহঁতেও তাইক জগাব নোৱাৰিলে আৰু মৃত বুলি ভাবি এটা কাঁচৰ কফিনত ভৰাই থয়। এদিন এজন ৰাজকুমাৰ সেইফালেৰে যাওঁতে স্ন' হোৱাইটক দেখি মন্ত্ৰমুগ্ধ হয়। তেওঁ লগুৱাকেইটাৰ হতুৱাই কফিনেৰে সৈতে তাইক লৈ যায়। পিছে হঠাৎ কোনোবা এটা উজুতি খোৱাত স্ন' হোৱাইটৰমুখৰ পৰা আপেলটুকুৰা ওলাই পৰে (কিছুমানৰ মতে ৰাজকুমাৰে চুমা খাওঁতে) আৰু তাই জী উঠে আৰু দুয়ো বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ইফালে মাহীমাকো পুনৰ আইনাখনক কোন সবাতোকৈ ধুনীয়া সোধাত নতুন ৰাণীৰ বুলি ক'লে। নতুন ৰাণী কোন নজনাকে মাহীমাকে বিয়াত উপস্থিত হয় আৰু স্ন' হোৱাইটক দেখি হতভম্ব হয়। নিজৰ অপকৰ্মৰ শাস্তি হিচাপে তেওঁক এযোৰ লোহাৰ জোতা পিন্ধি মৃত্যু নোহোৱালৈকৈ নাচিব দিয়া হয়।
বিভিন্নতা
গ্ৰীম ভাতৃদ্বযয়ে প্ৰকাশ কৰা প্ৰথম সংস্কৰণত খলনায়িকা আছিল স্ন' হোৱাইটৰ ইৰ্ষাপৰায়ণ মাতৃ। তদুপৰি পিছৰ সংস্কৰণবোৰত মাকে নিজেই স্ন' হোৱাইটক ফুল আনিবলৈ যোৱা বুদ্ধিৰে অৰণ্যত এৰি থৈ আহে, প্ৰথম সংস্কৰণত এই কামটো লগুৱা বা সৈনিক এজনে কৰে। । বিশ্বাস কৰা হয় যে শিশুৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিবলৈ পিছলৈ মাহীমাকৰ চৰিত্ৰটো সৃষ্টি কৰা হয়।
বিদেশী সংস্কৰণ
ইউৰোপৰ বহুতো দেশত এই সাধুটোৰ পৰিৱৰ্তিত ৰূপ দেখিবলৈ পোৱা যায় য'ৰ কিছুমানত বাওঁনাৰ ঠাইত ডকাইত থাকে। Johann Georg von Hahn সংগ্ৰীহিত এক আলবেনিয়ান সংস্কৰণত প্ৰধান চৰিত্ৰটো ৪০টা ড্ৰেগনৰ সৈতে বাস কৰে । আন দুটা আলবেনিয়ান সংস্কৰণত স্ন হোৱাইটক মাহীমাক আৰু দুজনী ইৰ্ষাপৰায়ণ ভনীয়েকে হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ভাৰতীয় মহাকাব্যিক কবিতা পদ্মাৱততো ৰাণী নাগামতিয়ে পোহনীয়া ভাটৌটোক কোন বেছি ধুনীয়া, তেওঁ নে পদ্মাৱতী বোলা সোধা কথাটোক ইয়াৰ লগত ৰিজাব পাৰি। ৰাছিয়ান লেখক আলেকজেণ্ডাৰ পুস্কিনৰ কবিতা দ্য টেল অৱ দ্য ডেড প্ৰিন্সেছ এণ্ড চেভেন নাইটচত বাওঁনাৰ ঠাইত সাতজন নাইট থাকে।
আধুনিক সংস্কৰণ
টেনিথ লীৰ চুটিগল্প ৰেড এজ ব্লাড (একেনামৰে গল্পপুথিত প্ৰকাশিত) আৰু নীল গেইমেনৰ চুটিগল্প স্ন' গ্লাচ এপল্ছক স্ন হোৱাইটৰ আধুনিক সংস্কৰণ বুলিব পাৰি। এই থীম ব্যৱহাৰ কৰ আন লেখক সমূহ হ'ল ডনাল্ড বাৰ্থেল্ম (তেওঁৰ উপন্যাস স্ন হোৱাইটত), জেন য়লেন (তেওঁৰ গল্প স্ন ইন চামাৰ), ডেব্ৰা ডয়ল আৰু জেমচ ডি.মেকডোনাল্ড (দ্য কুইনছ মিৰৰ গল্পত), এন ছেক্সটন (তেওঁৰ কবিতা স্ন' হোৱাইট এণ্ড দ্য চেভেন দ্ৱাৰ্ফছ) আদি।
চলচ্চিত্ৰ
জেছি ব্ৰাহাম হোৱাইটৰ ১৯১২ চনৰ নাটক"স্ন' হোৱাইট এণ্ড চেভেন দ্ৱাৰ্ফ"ৰ পৰা ১৯১৬ চনত চাৰ্ল ডাউলীৰ নিৰ্দেশনাত আৰু এডল্ফ জুকৰ, ডেনিয়েল ফ্ৰহমেনৰ প্ৰযোজনাত ফেমাছ প্লেয়াৰ্ছ-লেস্কি কৰ্পোৰেছনে স্ন হোৱাইট নামৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াত মাৰ্গাৰেট ক্লাৰ্কে স্ন হোৱাইট ক্ৰেইটন হেলে প্ৰিন্স ফ্লৰিমণ্ড আৰু ডৰথী কামিঙে কুইন ব্ৰেংগোমাৰৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ১৯৩৭ চনৰ ডিজনীৰ"স্ন' হোৱাইট এণ্ড চেভেন দ্ৱাৰ্ফ"ত থকা সাতটা বাঁওনাৰ নাম হল ডক, গ্ৰাম্পী, হেপী, স্ল­ীপি, বেশ্বফুল, স্নীজি আৰু ডপী। আকৌ ইয়াত ৰাজকুমাৰ আৰু স্ন হোৱাইটৰ আগৰ পৰাই চিনা পৰিচয় থাকে। এই স্ন' হোৱাইটজনী ডিজনীৰ পাৰ্ক আৰু ৰিজৰ্ট সমূহত দেখা পোৱা যায় আৰু ডিজনী প্ৰিন্সেছ সমূহৰো ই অংশ। ইয়াৰ উপৰিও Coal Black and deSebben Dwarfs (১৯৪৩), Schneewittchen und die siebenZwerge (জাৰ্মান, ১৯৫৫) Snow White and theThree Stooges (১৯৬১), Schnee­wittchen und die sieben Zwerge (১৯৬২), A SnowWhite Christmas (১৯৮০), Snow­ White (১৯৮৭), Happily Ever After (১৯৮৮) আদিতো স্ন' হোৱাইটৰ কাহিনীভাগৰ কিছু সালসলনি ঘটোৱা দেখা যায়। ১৯৯৪ চনত চ'নীয়ে তেওঁলোকৰ যাদুকৰী সাধুৰ সংগ্ৰহৰ অংশ হিচাপে স্ন' হোৱাইটৰ এক এনিমেটড সংস্কৰণ মুকলি কৰে। ২০০১ চনত হলমাৰ্কে SnowWhite: The Fairest of Them All নামৰ চিনেমা নিৰ্মাণ কৰে য'ত দৈত্য দানৱ আদি আন বহুতো যাদুকৰী প্ৰাণী আছিল। এই সাধুটোক ভেটি কৰি ২০০৪ত 7 Dwarves – Men Alone in theWood নামৰ এখন ধেমেলীয়া চিনেমা বনোৱা হয়। এইচ.বি.ও.ৰ Happily Ever After: FairyTales for Every Child ত হে'ল বেৰীক স্ন' হোৱাইট আৰু লে'লা ৰকনক দুষ্ট ৰাণীৰ ৰূপত দেখুওৱা হয়। ২০০৭ চনত নিৰ্মিত চিনেমা ছিডনী হোৱাইট এই প্ৰাচীন সাধুটোৰেই এক আধুনিক ৰূপ। ইয়াত আমাণ্ডা বীনচে ছিডনী হোৱাইট (স্ন' হোৱাইট) ছাৰা পেক্সটনে ৰাছেল ৱিচ্ছবাৰ্ণ (দুষ্টা ৰাণী) আৰু মেট লঙে টাইলাৰ প্ৰিন্স (প্ৰিন্স চাৰ্মিং) ৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২৮ফেব্ৰুৱাৰী ২০১২ ত দ্য এছাইলামে প্ৰযোজনা কৰা "গ্ৰীমচ স্ন হোৱাইটে " মুক্তি লাভ কৰে যত জেন মাৰ্চে ৰাণী, এলিজা বেনেটে স্ন' হোৱাইট আৰু জেমি থমাচ কিঙে প্ৰিন্স আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাওঁ লৈছিল। ৩০ মাৰ্চ ২০১২ত ৰিলেটিভলী মিডিয়াই তাৰ্চেম সিং নিৰ্দেশিত "মিৰৰ মিৰৰ" বোলা এক প্ৰকল্প মুকলি কৰে। ইয়াত জুলিয়া ৰবাৰ্টচএ দুষ্ট ৰাণী, লিলি কলিন্ চেস্ন' হোৱাইট, আৰ্মি হেমাৰে প্ৰিন্স এন্দ্ৰিউ এলকট আৰু নাথান লেনে ৰাণীৰ মুখ্য DOMO ৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ২০১২ ত নিৰ্মিত ৰুপাৰ্ট চেণ্ডাৰ্চ নিৰ্দেশিত চলচ্চিত্ৰ "স্ন হোৱাইট এণ্ড দ্য হাণ্টছমেন" ত ক্ৰিষ্টেন ষ্টিৱাৰ্টক স্ন' হোৱাইট, চাৰ্লিজ থেৰণক ৰাণী, ক্ৰিছ হেমছৱৰ্থক এৰিক, দ্য হাণ্টছমেন আৰু ছেম ক্লেফিনক প্ৰিন্স ৱিলিয়ামৰ ৰূপত দেখা গৈছে।
থিয়েটাৰ
ব্ৰিটিছ পেণ্টোমাইম (এক প্ৰকাৰৰ সংগীতালেক্ষ) সমূহত স্ন' হোৱাইট এক জনপ্ৰিয় থীম। ইনটু দ্য ৱুদ্ছ নামৰ সংগীতালেক্ষত স্ন' হোৱাইটক এজন ৰাজকুমাৰৰ নিষিদ্ধ প্ৰেমিকাৰ ৰূপত দেখুওৱা হয়। ১৯৭৪ চনৰ পৰা সূদীৰ্ঘ কাল জুৰি ছান ফ্ৰান্সিচকো ত চলি অহা"বীচ্চ ব্লেংকেট বেবীলন" নাটত জ্যুড স্মিথৰ দ্বাৰা ৰূপায়িত স্ন' হোৱাইট এক কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ।
বাস্তৱৰ লগত সম্পৰ্ক
১৯৮৬ চনত বাৰ্টেলছ নামৰ এজন জাৰ্মান পণ্ডিতে প্ৰকাশ কৰে স্ন' হোৱাইটৰ সাধুটো ১৭২৯ চনত Lohr am Main ত জন্ম লাত কৰা মাৰিয়া চোফিয়া মাৰ্গাৰেটা কেথেৰিনা ভন আৰ্থেলৰ (ইং Maria Sophia Margaretha Catherina von Erthal) বিষয়ে ৰচিত। তেওঁৰ দেউতাক ল'ৰ মিৰৰ ফাৰ্মৰ (Lohr mirrorfirm) নিৰ্দেশক আৰু জ্যেষ্ঠ শাসক আছিল আৰু সেই সূত্ৰে ল'ৰ দূৰ্গত বাস কৰিছিল। ১৭৪১ চনত তেওঁৰ মাতৃৰ মৃত্যুত দেউতাকে ১৭৪৩ চনত দ্বিতীয় বিবাহ কৰে আৰু অহংকাৰী মাহীমাক ক্লডিয়াই তেওঁৰ প্ৰথম বৈবাহিক জীৱনৰ সন্তান কেইটিক হে বেছি মৰম কৰিবলৈ লয়। সাধুত উল্লিখিত বাওঁনাকেইটা দৰাচলতেল'ৰৰ পৰা ৩৩ কিঃমিঃ দূৰত বাস কৰা কেইজনমান সৰুমুচৰীয়া লোৰ খনিত কাম কৰা শ্ৰমিক আছিল। দ্য টকিং মিৰৰ বোলা এখন এতিয়াও মাৰিয়াৰ জন্মস্থান লৰ দূৰ্গৰ স্পেচাৰ্ট মিউজিয়াম (spessart museum) ত আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:সাধু
ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী
ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী (Minister of Defence), প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ মুৰব্বী আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ এগৰাকী উচ্চপদস্থ মন্ত্ৰী। কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ অন্যতম জ্যেষ্ঠ কাৰ্যালয়ৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰী হিচাপেও প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কাৰ্য কৰে। প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে অতিৰিক্তভাৱে প্ৰতিৰক্ষা অধ্যয়ন আৰু বিশ্লেষণ প্ৰতিষ্ঠানৰ সভাপতি হিচাপে কাম কৰে, আৰু প্ৰতিৰক্ষা প্ৰতিষ্ঠান উন্নত প্ৰযুক্তি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চ্যান্সেলৰ হিচাপে কাম কৰে।
স্বতন্ত্ৰ ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী আছিল বলদেৱ সিং চোক্কাৰ, যিয়ে ১৯৪৭–৫২ চনৰ ভিতৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ মন্ত্ৰীসভাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ৰাজনাথ সিং হৈছে বৰ্তমান ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী।
ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী
১৯৩৪ চনৰ ২৭ এপ্ৰিল তাৰিখে ছাৰ চি ভি ৰমণে ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী (Indian Academy of Sciences) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেই বছৰৰে ৩১ জুলাই তাৰিখে ৬৫ জন সদস্যৰে সৈতে প্ৰতিষ্ঠানটোৰ শুভাৰম্ভণি কৰা হয়। সেইদিনাই অনুষ্ঠিত হোৱা এখন সভাত ছাৰ চি ভি ৰমণক প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সভাপতিৰূপে নিৰ্বাচিত কৰি সংবিধানখনো ৰচনা কৰা হয়।
উদ্দেশ্য
প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মূল উদ্দেশ্য:
ৰমণ আসন
১৯৭২ চনৰ পৰা ভাৰত চৰকাৰে ছাৰ চি ভি ৰমণৰ স্মৃতি সজীৱ কৰি ৰাখিবলৈ বিশিষ্ট বিজ্ঞানীক ছয় সপ্তাহৰ পৰা ছয় মাহৰ এক সময়ৰ বাবে এই সন্মান প্ৰদান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
চন্দ্ৰমুখ বৰ্মা
চন্দ্ৰমুখ বৰ্মা (Chandramukha Varman) কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ নৱমতম ৰজা আছিল। এওঁ ভূতি বৰ্মা আৰু বিজনানাৱতীৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৫৪২খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৫৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। এওঁ ভগাৱতীক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ পিছত স্থিত বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।
বিচিত্ৰবীৰ্য
কুৰুৰাজ শান্তনুৰ পত্নী সত্যৱতীৰ গৰ্ভত বিচিত্ৰবীৰ্য (विचित्रवीर्य, Vichitravirya)-ৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভাতৃ আছিল চিত্ৰাঙ্গদ।
ৰাজসিংহাসন
চিত্ৰাঙ্গদ আছিল এজন বীৰ যোদ্ধা। তেওঁ বহুতো শক্তিশালী বীৰ শত্ৰু তথা অসুৰবোৰক মাৰিছিল।
বংশধৰ
বিচিত্ৰবীৰ্যৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কুৰুৰাজ শান্তনু আৰু সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা। তেওঁ আছিল চিত্ৰাঙ্গদৰ সৰু ভাই। ভাতৃ ভীষ্ম আছিল তেওঁৰ মাহীমাক গংগাৰ পুত্ৰ। মাতৃ সত্যৱতীৰ আৰু পৰাশৰ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল বেদব্যাস। পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
বনশাক
স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষাৰ কাৰণে অতীজৰ পৰা অসমৰ লোক-সংস্কৃতিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ফল-মূল, শাক-পাচলি, গছ-বন আদি ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। এই খাদ্য সামগ্ৰীবিলাক পুৰিপুষ্টি আৰু ঔষধি গুণেৰে ভৰপূৰ।
পুৰণি কালত বন শাকৰ ব্যৱহাৰ
অতীতত অসমীয়া মানুহৰ পানীলগা জ্বৰ কাহ হ’লে শোকোতা, তিতা ভেকুৰী আদি খাইছিল, মাত ভাগিলে শুকান ভীমকলৰ বাকলি পুৰি খাৰনী উলিয়াই তাৰে ভাত ভাজি খাই মাত উলিয়াইছিল। প্ৰসূতি মাতৃক ভেদাইলতা, মানিমুনি, মাটিকাদুৰী বনজালুক আদিৰে জালুকীয়া আঞ্জা খুৱাই সবল কৰিছিল। গ্ৰহণীত কুতজ গছৰ ছালৰ ৰস খাই ভাল কৰিছিল আৰু গাঁৱলীয়া সমাজত এই গছৰ ৰস এতিয়াও খায়। ভেদবমি হ’লে খৰধৰকৈ বেলপাত পিহি তাৰ ৰস পানীত মিহলাই খুৱাইছিল। শোবে ধৰা ল’ৰা-ছোৱালীক কাউৰী মণিৰ মালা পিন্ধাই ভাল কৰিছিল। এই মণিবিলাকৰ গোন্ধটোৱেই ঔষধৰ কাম কৰিছিল।
কেইবিধমান বনশাকৰ নাম
<!-- এই খাদ্য সামগ্ৰী সমূহৰ কিছুমান বনশাকৰ ঔষধিগুণ আৰু ৰোগৰ কথা তলত দিয়া হ’ল:
পচতীয়া
প্ৰধান প্ৰবন্ধ পচতীয়া;
খুতৰা শাক
scientific name- Amaranthus viridis.Family-Amaranthaceae.
জিলমিল
বৈজ্ঞানিক নাম - (Chenopodium):অসমৰ সকলো ঠাইতে বিশেষকৈ ৰবি শস্যৰ সময়ত এইবিধ শাক পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে গজা পৰিলক্ষিত হয়। ইয়াৰ প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম খাবৰ উপযোগী অংশত ক্ৰমে ৩.৭ গ্ৰাম চৰ্বি,২ গ্ৰাম কাৰ্ব'হাইড্ৰেট,৩০ কিল'কেলৰি শক্তি,৪.২ মিলিগ্ৰাম আইৰন,১৭৪ মিলিগ্ৰাম বি.কেৰটিন আৰু ৩৫ মিলিগ্ৰাম ভিটামিন 'ছি' থাকে।
চুকা শাক
(Rymex patientia):চুকা শাকৰ প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম খাবৰ উপযোগী অংশত প্ৰ'টিন ২৯.৪ শতাংশ,চৰ্বি ৬.৪ শতাংশ,খনিজ লৱণ ১২.৩ শতাংশ,শক্তিৰ পৰিমাণ ৩১৬ কিল'কেলৰি,কেলছিয়াম ০.৪৪ শতাংশ,ফছফৰাছ ৫০ মিলিগ্ৰাম আৰু আইৰণ ২৬ মিলিগ্ৰাম থাকে।
দোৰোণ
thumb|left|180px|দোৰোণ বন
মানিমুনি
thumb|left|180px|বৰ মানিমুনি thumb|right|180px|সৰু মানিমুনি
লাচকচি শাক
সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ হুপিং কাহ হ’লে, ইয়াৰ শিপাৰ ৰস মৌ-জোলৰ লগত খুৱালে ভাল হয়।
বন ধনিয়া
বন ধনিয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম। ইয়াৰ পাত সৰু সৰু ধনিয়াৰ দৰে গুটি হয়। সৰু গছ এক ডেৰ ফুট ওখ। তিনি জোপা গছৰ শিপা আধা ইঞ্চি মানকৈ লৈ তাক পিহি ৰস খুৱালে ছোৱালীৰ ঋতু হওঁতে তল পেটৰ বিষ ভাল হয়।
পূৰৈ শাক
(বৈজ্ঞানিক নাম - Basella alba):পূৰৈ শাকৰ প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম ব্যৱহৃত অংশত ৮০ মিলিগ্ৰাম ভিটামিন 'ছি',কেলছিয়াম ৩.৫ মিলিগ্ৰাম,ফছফৰাছ ৮৩.৫ মিলিগ্ৰাম আৰু মেগনেছিয়াম ১০৩ মিলিগ্ৰাম থাকে। ইয়াৰ ৰস কোষ্ঠকাঠিন্য বেমাৰৰ বিশেষকৈ সৰু-সৰু ল'ৰা-ছোৱালী আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে বৰ উপকাৰী। -->
লোক সাহিত্যত বনশাক
ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে- ৰাতিও চেঁচাপানী খাব লাগে, পেটভৰাই ভাত খাব নালাগে। অসমীয়া সমাজৰ এটা নিয়ম আছে যে, ভাত খাই উঠি এটা জলপান খাব পৰা ভোক ৰাখি থ’ব লাগে। প্ৰবচন অনুসৰি কোৱা হয়, "কঁচু ওলাওঁতে আৰু সোমাওঁতে খাবা।" এই কচুত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভিটামিন ক (A) আৰু ভিটামিন গ (C) আছে। মাজে মাজে কচু খাই থাকিলে গৰল ৰোগ নহয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তালিকা আৰু প্ৰবন্ধ *
আপং
প্ৰকাৰ
আপং ঘাইকৈ দুবিধ:
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
আপং মূলত চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। বৰা, জহা, বাও আদি চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী আপং অতি উৎকৃষ্ট হয়। কোনো কোনোৱে পৰা কঁঠাল, কণীধান, ভীমকল আদিৰ পৰাও আপং প্ৰস্তুত নকৰা নহয়। আপং তৈয়াৰ কৰিবলৈ পোনতে চাউল ভাতৰ দৰে সিজাই ডলা এখনত ঠাণ্ডা হ’বলৈ মেলি দি হাবিৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা ঔষধি গুণসম্পন্ন বনপাত আনি গুড়ি কৰি ৰ’দত শুকুৱাই পিঠা গুড়িত পানী মিহলাই তৈয়াৰ কৰা অৗপপ (বাখৰ) সিদ্ধ কৰি থোৱা ভাতৰ সৈতে মিহলাই শুকান কলহত ধান খেৰেৰে সোপা দি ৰখাৰ তিনি চাৰি দিনৰ পিছত সেইখিনি পকি উঠে। নিৰ্দিষ্ট দিনত পকি উঠা ভাতখিনি কলহৰ পৰা উলিয়াই পৰিমাণ মতে পানী ঢালি চেকিলে যি বগা পাতল গুলপীয়া ৰস নিসৃত হয় সেয়ে নগিন আপং।
পঃৰৱ আপঙৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী এনেধৰণৰ- পোনতে চাউলখিনি পানীত সিজাই কিছুসময় ডলাত মেলি দি ধানখেৰ আৰু তুঁহ গুড়িৰ ছাইৰে ভাতখিনি সানি পুনৰবাৰ ঔষধিযুক্ত অৗপপৰ গুড়িৰে মিহলাই পোৰা কলহত কেঁচা কলপাতৰ মেৰণি দি দহ-পোন্ধৰ দিন ভালকৈ বান্ধি ৰাখি পকি উঠাৰ পিছত ভাতখিনি (আৰুগ) উলিয়াই বাঁহৰ জুলকিত (তাঃচুগা) ভৰাই অলপ অলপকৈ পানী ঢালি চেকিলে যি ক’লা-কজলা-ৰঙা ৰঙৰ ৰস নিসৃত হয় সেয়ে পঃৰৱ আপং বা ছাই মদ।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পানীয় শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য শ্ৰেণী:মিচিং জনগোষ্ঠী
পলাশীৰ যুদ্ধ
পলাশীৰ যুদ্ধ আছিল বংগৰ নৱাব আৰু তেওঁৰ ফ্ৰান্স মিত্ৰ সকলৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ এক সিদ্ধান্তকাৰী বিজয় যিয়ে বংগত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ সূচনা কৰে আৰু পৰবৰ্তী কেইবা শতক জুৰি ভাৰতত কোম্পানীৰ শাসনৰ প্ৰসাৰ ঘটাই। এই যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল ১৭৫৭ চনৰ ২৩ জুন তাৰিখে, কলিকতা চহৰৰ উত্তৰে ১৫০ কিল'মিটাৰ দুৰৰ আৰু মুৰ্ছিদাবাদৰ(তেতিয়াৰ বংগৰ ৰাজধানী, এতিয়া পশ্চিম বংগৰ নদিয়া জিলা) দক্ষিণত হুগলি নদীৰ পাৰৰ পলাশী নামৰ ঠাইত। এই যুঁজৰ প্ৰধান অংশীদাৰ আছিল বংগৰ অন্তিম স্বাধীন নৱাব চিৰাজ উদ্ দৌলা আৰু বিপক্ষে ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী। ১৭৫৬ চনত আলিৱাৰ্দি খানৰভ মৃত্যুৰ পিছত চিৰাজ উদ্ দৌলা বংগৰ নৱাব হয়। তেওঁ ইংৰাজক দুৰ্গ নিৰ্মাণৰ কাৰ্য্যত বাধা প্ৰদান কৰে। ৰবাৰ্ট ক্লাইভ-এ নৱাবৰ সেনা প্ৰধান মীৰ জাফৰক ষড়যন্ত্ৰ কৰি নিজৰ ফলিয়া কৰি লয় আৰু বংগ আক্ৰমণ কৰে। ৰবাৰ্ট ক্লাইভয়ে এই যুঁজত নৱাবক ঘটুৱাই বংগ দখল কৰে।
এই যুদ্ধৰ আৰম্ভ হৈছিল নৱাব চিৰাজ উদ্ দৌলাৰ ব্ৰিটিছ অধ্যুষিত বংগৰ আক্ৰমণ আৰু ব্লেক হ'ল ঘটনাৰ পিছত। এই ঘটনাৰ পিছত বংগ পুনৰ দখল কৰিবলৈ কৰ্নেল ৰবাৰ্ট ক্লাইভ আৰু এডমিৰেল ছাৰ্লচ ৱাটচন ৰ অধীনত ব্ৰিটিছে মাদ্ৰাছৰ পৰা সৈন্য পঠায়। এই যুদ্ধত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিপক্ষে যুঁজিবলৈ নৱাব চিৰাজ উদ্ দৌলাক ফ্ৰান্স ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এটা সৰু সৈন্যদল দি সহায় কৰিছিল। নৱাবৰ সৈন্য শক্তি ব্ৰিটিছৰ তুলনাত বৃহৎ আছিল বাবে ব্ৰিটিছ সকলে নৱাবৰ পদোনতি হোৱা সেনাপ্ৰধান মীৰ জাফৰ আৰু অনান্য সকল যেনে য়াৰ লুতফুল খান, জগত শেঠ, অমিচান্দ, ৰায় দুৰ্লভ আদিৰ সৈতে ষড়যন্ত্ৰ কৰে। যুদ্ধক্ষেত্ৰত মীৰ জাফৰ, য়াৰ লুতফুল খান আৰু ৰায় দুৰ্লভে নিজৰ নিজৰ সৈন্য লৈ অংশ লয় যদিও সৈন্য চালনাৰ পৰা বিৰত থাকে, ফলত চিৰাজ উদ্ দৌলাৰ সৈন্য ৰবাৰ্ট ক্লাইভৰ প্ৰায় ৩,০০০ সৈন্যৰ হাতত পৰাস্ত হয় আৰু নৱাব যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
পলাশীৰ যুদ্ধক দক্ষিণ এছিয়াত ঔপনিবেশিক শক্তিৰ এক উল্লেখযোগ্য বিজয় হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ব্ৰিটিছে নৱাবৰ ওপৰত বিস্তৰ প্ৰভাৱ আৰু পৰ্যায়ক্ৰমে বৃহৎ পৰিমাণৰ ব্যৱসায় বিস্তাৰ আৰু ৰাজহ আদায় কৰিবলৈ সক্ষম হয়, এই ৰাজহ ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সৈন্য শক্তি বৃদ্ধি আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰা আন ঔপনিবেশিক শক্তি সমূহক যেনে ফ্ৰান্স ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী আৰু ডাট্চ্ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী আদিক আঁতৰাই এছি্যাত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
thumb
কাৰ্নাটিক যুদ্ধ সমূহ
অষ্ট্ৰীয়ান যুদ্ধৰ লগে লগে ব্ৰিটেইন, ফ্ৰান্স আৰু আন আন ইউৰোপীয় শক্তিৰ মাজত ভাৰত উপমহাদেশৰ ওপৰত সামৰিক ও ৰাজনৈতিক প্ৰভুত্ব বিস্তাৰৰ বাবে সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হয়। ১৭৪৮ চনৰ চেপ্টেম্বৰ মাহত মাহে-ডে-লা-বাৰ্ডনেইচ (Mahé de La Bourdonnais) আৰু তেওৰ নৌ বাহিনীয়ে মাদ্ৰাজ চহৰত আক্ৰমণ কৰে। তিনিদিন ধৰি হোৱা গোলাবৰ্ষনৰ পিছত মাদ্ৰাজ চহৰৰ সেনাই আত্মসমৰ্পণ কৰে। আত্মসমৰ্পণৰ চৰ্ত অনুযায়ী ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে নগদ ধনৰ ক্ষতিপুৰন দিব লগাত পৰে। অক্টোবৰ মাহত বাৰ্ডনেইচ ভাৰত এৰি যোৱাৰ পিচত কৰ্ণাটকৰ নৱাব আনোৱাৰউদ্দিন মহম্মহ খানে ব্ৰিটিছৰ সহায়ত মাদ্ৰাজ পুনৰ দখলৰ বাবে সৈন্য চালনা কৰে, কিন্তু নৱাবৰ সৈন্য বেছি হোৱা সত্ত্বেও ফৰাচী সকলে এই আক্ৰমণ অতি সহজে ধ্বংস কৰে। প্ৰত্যুত্তৰত ব্ৰিটিছে মেজৰ লৰেন্স আৰু এডমিৰেল বচকাৱেনৰ(Boscawen) নেতৃত্বত পণ্ডিচেৰী আক্ৰমণ কৰে যদিও ৩১ দিন পিছত এৰি দিবলৈ বাধ্য হয়। ১৭৪৮ চনত এইক্স-লা-চেপেল চুক্তিৰ (Treaty of Aix-la-Chapelle) মতে উত্তৰ আমেৰিকাৰ লুইছবাৰ্গ আৰু কেপ ব্ৰেটন আইলেণ্ডৰ বিনিময়ত মাদ্ৰাজ পুনৰ ব্ৰিটিছৰ দখললৈ যায় ।
এইক্স-লা-চেপেল চুক্তিয়ে দুই ইউৰোপীয় শক্তিক প্ৰত্যক্ষ সংঘাতৰ পৰা বিৰত ৰাখিছিল যদিও স্থানীয় ৰাজ্য সমূহৰ যোগেদি পৰোক্ষ সংঘাত চলিয়ে আছিল। এই সংঘাত আছিল ডেক্কানৰ নিজাম আৰু কৰ্ণাটকৰ নৱাব পদৰ বাবে। ইংৰাজ আৰু ফ্ৰেন্স দুয়োপক্ষই নিজৰ নিজৰ প্ৰাৰ্থী নিযুক্ত কৰিছিল আৰু দুয়োপক্ষৰ প্ৰাৰ্থী ইজনে সিজনৰ বিপক্ষে সংঘাতত লিপ্ত হৈছিল। ১৭৫১ চনৰ মাজভাগত ফ্ৰেন্স সমৰ্থিত নৱাব পদৰ প্ৰাৰ্থী চন্দা চাহিবে ইংৰাজ প্ৰাৰ্থী মদম্মদ আলিক আক্ৰমণ কৰে ।
বাহ্যিক সূত্ৰ
শ্ৰেণী:যুদ্ধ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
মহীশূৰ বাৰ্ণিছ এণ্ড পেইণ্টচ্‌ লিমিটেড
মহীশূৰ বাৰ্ণিছ এণ্ড পেইণ্টচ্‌ লিমিটেড হৈছে ভাৰতৰ মহীশূৰ চহৰত অৱস্থিত এটি উদ্যোগ। ভাৰতবৰ্ষত নিৰ্বাচন সমূহত ভোটদানৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা বিশেষ চিয়াঁহীৰ ইয়েই একমাত্ৰ কতৃত্বপ্ৰাপ্ত প্ৰস্তুতকৰ্তা। ই এটা কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ মালিকীস্বত্বৰ অধীনৰ উদ্যোগ।
ইতিহাস
এই উদ্যোগটো পোণপ্ৰথমে মহীশূৰৰ মহাৰাজা নলৱাডী কৃষ্ণৰাজা ৱাডিয়াৰে(Krishna Raja Wadiyar IV) ১৯৩৭ চনত চিয়াঁহী,ৰং আৰু অন্যান্য আনুসংগিক প্ৰয়োজনীয় দ্ৰৱ্যসমূহ উৎপাদনৰ বাবে Mysore Lac and Paints Limited হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৪৭ চনৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ই ৰাজহুৱা খণ্ডলৈ গুচি যায়। ১৯৬২ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভোটদানৰ প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা চিয়াঁহীৰ উৎপাদনৰ বাবে ইয়াক বাচনি কৰা হয়। গোপনীয়াকৈ ৰখা এই চিয়াঁহী উৎপাদন প্ৰণালীটো ভাৰতৰ National Physical Laboratory of Indiaই তৈয়াৰ কৰা এক ৰাসায়নিক সংযুতি অনুসৰি কৰা হয়।
ভোটদানৰ প্ৰমাণৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা বিশেষ চিয়াঁহী
কোনো ভোটাৰে যাতে প্ৰৱঞ্চনাৰে দ্বিতীয়বাৰ ভোটদান কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিৰ নখত এক বিশেষ ধৰণৰ চিয়াঁহী লগাই দিয়া হয়। এই চিয়াঁহীৰ দাগ কমেও ২০ দিনলৈ নাযায়। কলা ৰঙৰ এই চিয়াঁহী পোণপ্ৰথমে ভাৰতৰ নিৰ্বাচনসনূহৰ প্ৰয়োজনাৰ্থে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই চিয়াঁহীৰ এক মূখ্য গ্ৰাহক হ'ল ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগ। নিৰ্বাচন আয়োগে ভোটাৰৰ সংখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ চিয়াঁহী যোগানৰ বাবে আহ্বান জনায়। এই চিয়াঁহী ৫ মি:লি:, ৭.৫মি:লি:, ২০মি:লি:, ৫০মি:লি: আৰু ৮০ মি:লি:ৰ বটলত পোৱা যায়। এটা ৫ মি:লি:ৰ বটল ৩০০ ভোটাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। থাইলেণ্ড, মালাছিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা,ছিংগাপুৰ আৰু নাইজেৰিয়ালৈ এই চিয়াঁহী ৰপ্তানি কৰা হয়। এই চিয়াঁহী থকা এক প্ৰকাৰৰ মাৰ্কাৰ পেনো এই উদ্যোগটোৱে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যিটো আফগানিস্তানৰ নিৰ্বাচনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ই ২০১২ চনৰ কম্বোডিয়াৰ নিৰ্বাচনৰ বাবেও এই চিয়াঁহী যোগান ধৰিছিল।
ব্যৱসায়
এই উদ্যোগটোৰ ব্যৱসায় ঘাইকৈ নিৰ্ভৰ কৰে প্ৰতি পাঁচবছৰৰ মূৰে মূৰে হোৱা ভাৰতবৰ্ষৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনসমূহৰ ওপৰত। নিৰ্বাচনৰ বতৰত ইয়াৰ এক লেখত ল'বলগীয়া ধৰণে ৰাজহ বৃদ্ধি দেখা যায়। ২০০৬-০৭ বিত্তিয় বৰ্ষত কোম্পানীটোৱে প্ৰায় ১৮ মিলিয়ন টকা লভ্যংশ আহৰণ কৰিছিল। ২০০৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে ই প্ৰায় ৪০ মিলিয়ন টকাৰ চিয়াঁহী যোগান ধৰিছিল। ২০০৮ চনৰ কম্বোডিয়াৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ই প্ৰায় ১২.৮ মিলিয়ন টকা আয় কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:কোম্পানী
ৰমন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান
১৯৪৮ চনত বাংগালোৰত ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (Raman Research Institute) স্থাপিত হয়। বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ অৰ্থে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই প্ৰতিষ্ঠানটো পোন প্ৰথমে ছাৰ চি ভি ৰমণে নিজাকৈ চলাই আছিল যদিও বৰ্তমানে ই ভাৰত চৰকাৰৰ অধীস্থিত।
গৱেষণা
মূল গৱেষণাৰ বিষয় সমূহ:
ইতিহাস
ছাৰ চি ভি ৰমণে ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী নামৰ এক প্ৰতিষ্ঠান খোলাৰ উদ্দেশ্যে সেইসময়ৰ মাইচ'ৰৰ মহাৰজাৰ ওচৰলৈ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ কাৰ্যালয়াদি নিৰ্মাণৰ বাবে সহায় বিচাৰি কাষ চাপে। মহাৰজাই তেওঁৰ অনুৰোধ মানি বাংগালোৰত এটুকুৰা মাটি ১৯৩৪ চনতেই আৱণ্টন দিয়ে যদিও সেই মাটিটুকুৰাত ১৯৪১ চনলৈ একো কামত লগোৱা হোৱা নাছিল। বহুত দিন একো কামত নহাৰ বাবে চৰকাৰে মাটিটুকুৰা পুনৰ ঘূৰাই লোৱাৰ কথা আহি পৰাত ১৯৪১ চনত ৰমণে ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ এখন জৰুৰী সভা পাতে আৰু তাৰপাছত সেই মাটিটুকুৰাত আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হয়। ছাৰ ৰমণ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভাপতি আছিল। কিন্তু তাৰপাছতো ১৯৪৮ চনলৈকে মাটিটুকুৰাত একো কাম হোৱা নাছিল। তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ মূৰব্বী হৈ থকাৰ কালছোৱাতে এই কামখিনি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল যদিও সেয়া হৈ নুঠিল। তেওঁৰ অৱসৰৰ পাছত ১৯৪৮ চনত ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ ছত্ৰছায়াতে ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে গঢ় লৈ উঠে। দুয়োখন প্ৰতিষ্ঠানৰে মূৰব্বী হিচাপে তেওঁ কাম কৰি গৈছিল আৰু তেওঁ মৃত্যুৰ আগলৈকে ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান তেওঁ ব্যক্তিগত গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰে আছিল। ১৯৭১ চনতহে প্ৰতিষ্ঠানখনে ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগৰ পৰা অনুদান লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
সংগ্ৰহ
ছাৰ চি ভি ৰমণৰ দ্বাৰা সংগ্ৰহিত যথেষ্টখিনি পদাৰ্থ, খনিজ লৱণ, শিলৰ নমুনা এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সংগ্ৰহত ৰখা হৈছে। চি ভি ৰমণৰ সময়ছোৱাত বহুকেইজন নামজ্বলা বিজ্ঞানীয়ে প্ৰতিষ্ঠানটোলৈ আহিছিল, যাৰ ভিতৰত জে ডি বাৰ্ণেল, ই চি ৱালাৰ্ড, পি এম এছ ব্লেকেট, চি জি ডাৰউইন, পি এ এম ডিৰাক, জি গেমৌ অন্যতম।
ছংকক
ছংকক, পেচি বা কপিয়া হৈছে ব্ৰুণেই, ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, দক্ষিণ ফিলিপাইনছ আৰু দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ লোকে পিন্ধিবলৈ ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা এটা পৰম্পৰাগত টুপী। মুছলমান পুৰুষ সকলে এই টুপী বেছিকৈ পিন্ধা দেখা যায়। ইয়াৰ আকৃতি বিন্ধা কৰা শঙ্কুৰ দৰে, সাধাৰণতে ক’লা বা এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ফেল্ট, কপাহ বা ৰেচমৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও পুৰুষ সকলে বিশেষ অনুষ্ঠান যেনে বিয়া আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া বা উৎসৱমুখৰ অনুষ্ঠান যেনে ঈদ-উল-ফিটৰ আৰু ঈদ-উল-জুহা বন্ধৰ দিনতো এই টুপী পিন্ধে। ইণ্ডোনেছিয়াত পেচি জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ সৈতেও জড়িত।
নাম
সুমাত্ৰা আৰু মালয় উপদ্বীপত ইয়াক "ছংকক" বুলি কোৱা হয়। জাভাত ইয়াক "কোপিয়াহ" বা "কোপিয়াহ" বুলি কোৱা হৈছিল। আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ইয়াক "পেচি" বুলি বহুলভাৱে জনা যায় যদিও পেচিৰ আকৃতি অধিক উপবৃত্তাকাৰ আৰু কেতিয়াবা ইয়াক বিশেষভাৱে সজাই তোলা হয়।
মূল
কোপিয়াহ (কুপিয়াহ)ক মাজাপাহিত অভিজাত সৈন্যই ব্যৱহাৰ কৰা বুলি ১৬৬৩ চনত বা তাৰ বহুদিন অগতেই হিকায়াত বঞ্জাৰত লিপিবদ্ধ হৈছে। : ১৮১ : ২০৪ কোপিয়াহক পিগাফেটাৰ ইটালিয়ান ভাষাত লিপিবদ্ধ-১৫২১ চনৰ মালয় শব্দভাণ্ডাৰত (প্ৰকাশিত ১৫২৪) কফিয়া হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। : ১৩২ : ২৩৫ কুপিয়াহ হিকায়াত ইস্কান্দৰ জুলকাৰ্নাইনত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে (মূল গ্ৰন্থখন ১৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আগতে লিখা হৈছিল: "মাকা তটকলা মেমেলিহাৰকন দিছুৰুহ্ণ্য আনাকন্য মেমকাই পেৰহিয়াসন ছেপেৰতি পকিয়ান লাকি-লাকি দান দিকেনাকন কেপাডা কেপালন্যা কুপিয়াহ ৰোছ ইয়াং কিমাসন। (সেয়ে যেতিয়া তেওঁ পুত্ৰৰ যত্ন লৈছিল তেওঁ তাক পুৰুষৰ কাপোৰৰ দৰে গহনা পিন্ধি মূৰত সোণৰ ৰোজাৰী কুপিয়া পিন্ধিবলৈ আদেশ দিলে। )"
কুফি
কুফি বা কুফি টুপী হৈছে উত্তৰ আফ্ৰিকা, পূব আফ্ৰিকা, পশ্চিম আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ পুৰুষে পিন্ধা এটা নিৰ্দিষ্ট ডাঠ কাষ নথকা, চুটি আৰু ঘূৰণীয়া টুপী। এই টুপী আফ্ৰিকান প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলেও পিন্ধে। ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইয়াক সাধাৰণতে "টুপি" বুলিয়ে কোৱা হয়।
ছংকক
মূল
ব্ৰুনাইৰ এখন বাতৰি কাকতৰ বিৱৰণীত ভুলকৈ প্ৰকাশিত এটা বাতৰিত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ত্ৰয়োদশ শতিকাত এই অঞ্চলত ইছলামৰ আগমনৰ লগে লগে মালয় দ্বীপপুঞ্জত ছংকক পৰিধান এটা নিয়মত পৰিণত হৈ পৰিছিল। ছংকক শব্দটোৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন লিখিত উল্লেখ ছায়াৰ সতী জুবাইদাহ (১৮৪০)ত পোৱা গৈছে। টেংকোলক বা ডেষ্টাৰৰ পৰম্পৰাগত ত্ৰিকোণীয় মালয় হেড্ৰেছ পৰম্পৰাগত মালয় সম্ভ্ৰান্ত আৰু ৰয়েল্টিৰ সৈতে জড়িত যদিও আনহাতে ছংকক ইছলামৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰাগত মালয় পুৰুষৰ সাজ-পোছাকৰো অংশ, যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে স্থানীয় উলামাসকলে পিন্ধে।
কুফি
আফ্ৰিকান আৰু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান ব্যৱহাৰ
পশ্চিম আফ্ৰিকাত কুফি কেপ পুৰুষৰ বাবে পৰম্পৰাগত টুপী, আৰু ই অঞ্চলটোৰ বেছিভাগ জাতীয় সাজ-পোছাকৰ অংশ। ইয়াক মুছলমান, আৰু আফ্ৰিকান খ্ৰীষ্টানসকলে পিন্ধে। সাধাৰণ লোকৰ বাদেও জ্ঞানী বয়োজ্যেষ্ঠ, ধৰ্মীয় বা পৰিয়ালৰ পিতৃপুৰুষ হিচাপে নিজৰ মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক হিচাপেও বহুতে প্ৰতিদিনে কুফি পিন্ধে।
ছংকক
মূল
মালয়েছিয়ান সেনাবাহিনীৰ ৰয়েল মালয় ৰেজিমেণ্টে ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনৰ পৰাই ছংককক নিজৰ ইউনিফৰ্মৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।
কুফি
আফ্ৰিকান আৰু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান ব্যৱহাৰ
আমেৰিকাৰ ভিতৰত ইয়াক মূলতঃ পশ্চিম আফ্ৰিকান ঐতিহ্যৰ ব্যক্তিসকলৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে, যিসকলে ইয়াক নিজৰ সংস্কৃতি, ইতিহাস আৰু ধৰ্মৰ প্ৰতি গৌৰৱ দেখুৱাবলৈ পিন্ধে (সেয়া খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই হওক, ইছলাম ধৰ্মই হওক বা পৰম্পৰাগত আফ্ৰিকান ধৰ্মই হওক)। এই টুপী প্ৰায়ে হাতেবোৱা কেণ্টে কাপোৰ, মাড্ কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় বা বিভিন্ন ধৰণৰ সূতাৰে গুঠি তৈয়াৰ কৰা হয়।
ছংকক
বৰ্তমানৰ ব্যৱহাৰ
পৰম্পৰাগতভাৱে ছংকক সাধাৰণতে মুছলমান পুৰুষে ধৰ্মীয় বা আনুষ্ঠানিক ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানৰ সময়ত পিন্ধা টুপী হিচাপে জড়িত কৰা হয়। কিন্তু ইণ্ডোনেছিয়াত ছংকক চুকাৰ্ণোৱে জনপ্ৰিয় কৰি তোলা ধৰ্মনিৰপেক্ষ জাতীয়তাবাদী অৰ্থৰ সৈতে জড়িত। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ কৰ্মীয়ে চুকাৰ্ণো, মহম্মদ হাট্টা, আৰু আগুছ চেলিমৰ দৰে পেচি পিন্ধিছিল। কিন্তু ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে চুকাৰ্ণোৱেই পেচিক (নিৰ্দিষ্টভাৱে ক'বলৈ গ'লে সাধাৰণ ক'লা মুগাৰ পেচিক) ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰুষৰ টুপী হিচাপে জনপ্ৰিয় কৰিছিল, আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ইণ্ডোনেছিয়াৰ পুৰুষ ৰাষ্ট্ৰপতিসকলে তেওঁলোকৰ চৰকাৰী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সাজ-পোছাকৰ অংশ হিচাপে পেচি পিন্ধি আহিছে। ইণ্ডোনেছিয়াৰ চৰকাৰী ৰাজপ্ৰসাদৰ প্ৰহৰীসকলেও নিজৰ ইউনিফৰ্মৰ অংশ হিচাপে পেচি পিন্ধিছিল। ইণ্ডোনেছিয়াৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ অনুষ্ঠানত পাস্কিব্ৰাকা (ইণ্ডোনেছিয়ান: pasukan pengibar bendera pusaka) বা পতাকা উত্তোলন দলেও পেচি পিন্ধে, আৰু আনকি বক্ৰ পিঠিৰ সৈতে মহিলাই পিন্ধিব পৰা পেচিৰ সংস্কৰণো আছে। বেটাৱী মানুহে ছংককক তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত মূৰত পিন্ধা পোছাক হিচাপে পিন্ধে। যিসমূহ সাধাৰণতে গাঢ় ৰঙা ৰঙৰ। কাম্পুং ছাৱাহৰ কেথলিক আৰু প্ৰটেষ্টেণ্ট বেটাৱীয়ে গীৰ্জাৰ সেৱাৰ সময়ত পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ অংশ হিচাপে নিয়মিতভাৱে পেচি পিন্ধে।
মালয়েছিয়াত পুৰুষৰ পৰম্পৰাগত মালয় সাজ-পোছাকত ছংকক, চাৰ্টৰ সৈতে মিলা পেণ্ট পিন্ধে আৰু কঁকালত ৰেপ থাকে যাক বাজু মেলায়ু বুলি কোৱা হয়। দেৱান উণ্ডাংগন নেগেৰী (ৰাজ্যিক বিধানসভা) বা দেৱান ৰাকিয়াত (সংসদ)ত বিধানসভাৰ ভিতৰৰ সকলো সদস্যই (জাতি বা ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে) আনুষ্ঠানিক প্ৰথা হিচাপে ছংকক (সোণৰ মাজৰ ৰেখাযুক্ত) পিন্ধিব লাগে, প্ৰতিখন বিধানসভা মুকলিৰ পোছাক সংহিতা মানি চলিবলৈ বছৰি এবাৰ অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰতিখন ৰাজ্যিক সংসদ (বা নিজ নিজ ৰাজ্যিক বিধানসভা)ত এই টুপী পিন্ধা হয়।
কুফি
আফ্ৰিকান আৰু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান ব্যৱহাৰ
আমেৰিকাত বহু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান লোকে বিয়া, অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া, কোৱানজা আদি উদযাপনৰ সময়ত কুফি পিন্ধে। তদুপৰি, সকলো ধৰ্মৰ মূলতঃ পশ্চিম আফ্ৰিকান ঐতিহ্যৰ লোকসকলে কুফি পিন্ধে, যদিও ই ইছলামিক ধৰ্মৰ সদস্যসকলৰ সৈতে অধিক জড়িত।
ছংকক
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
কুফি
আফ্ৰিকান আৰু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান ব্যৱহাৰ
পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ এজন ৰজা বা জনজাতীয় প্ৰধানৰ কুফিৰ ওপৰত ৰাজকীয় বা সম্ভ্ৰান্ততাক বুজাবলৈ এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা থাকে।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ সদস্যসকলৰ বাবে কুফি লিংগবিহীন, আৰু মহিলাসকলেও ইয়াক পিন্ধে। ক্ৰ'চেট আৰু গুঠা শৈলী সৰু ছোৱালী আৰু কেঁচুৱাৰ বাবে উপযুক্ত।
পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষে পিন্ধিলে কুফি শান্তি, শোক, নবীকৰণ বা মনৰ সুৰক্ষাৰ চিন বুলি ধৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
ইয়োৰুবা ভাষাত আদে মানে মুকুট আৰু ফিলা মানে টুপি। ইবাদানৰ ওচৰৰ ইয়োৰুবালেণ্ডৰ কুফি চহৰ। পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ আন আন নামসমূহৰ ভিতৰত আছে ফুলা, ফিলা আৰু মালো টুপী। এই টুপীটোক পূব আফ্ৰিকাৰ শ্বাহিলি ভাষাত কফিয়া বুলি কোৱা হয় । আমেৰিকাত পশ্চিম আফ্ৰিকান নাম কুফি বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যৱহাৰ
জাজ ৰক/জাজ ফিউজন ৱেদাৰ ৰিপ'ৰ্টৰ ফ্ৰণ্টমেন আৰু কিবৰ্ডবাদক জো জাভিনুলে দীৰ্ঘদিন ধৰি বেণ্ডটোৰ সৈতে মঞ্চত আৰু ইয়াৰ বাহিৰত, নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনতো কুফি পিন্ধিছিল। তেখেতে সময়ৰ লগে লগে বিভিন্ন কুফি মডেল সলনি কৰাৰ বাবেও পৰিচিত। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ ৱেদাৰ ৰিপৰ্টৰ লাইভ প্ৰদৰ্শনত এই সম্পৰ্কে দেখুওৱা হৈছে। প্ৰগ্ৰেছিভ ৰক ডাচ কিংবদন্তি থিজছ ভান লিয়াৰেও ১৯৭০ চনত বেণ্ডটোৰ সৈতে প্ৰথম কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত কুফি কেপ পিন্ধিছিল। হাউচ অৱ দ্য কিং (ব্ৰিটিছ টিভি শ্ব’ চেক্সনডেলৰ থিম গীতো)ৰ মিউজিক ভিডিঅ’ত তেওঁক এটা কুফি পিন্ধা দেখা গৈছিল।
১৯৮৮ চনত চাইকেলেৰে কেমেৰুণ ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত ৰুছ ড্ৰামবাদক নীল পিয়াৰ্টে পৰিবেশনৰ সময়ত কুফি পিন্ধিবলৈ লৈছিল।
২০১৮ চনত শিল্পী কেণ্ড্ৰিক লামাৰৰ মিউজিক ভিডিঅ' অল দ্য ষ্টাৰছত নৃত্যশিল্পীসকলৰ ওপৰত এই কেপসমূহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল।
নামাজৰ সময়ত এজন মুছলমানৰ বাবে মূৰ ঢাকিব পৰাকৈ কুফি টুপী পৰিধান কৰা বাধ্যতামূলক। পবিত্ৰ ৰমজান মাহ আৰু আনকি অনিয়মিত উপাসকসকলেও মছজিদলৈ নামাজৰ বাবে এই কুফি পিন্ধি যায়। টুপী নিপিন্ধাকৈ নামাজ কৰিলে নবীৰ পৰম্পৰা উলংঘা কৰা বুলি কোৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ৰামামূৰ্তি শংকৰ
য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জন ৰেণ্ডলফ হফমেন আসনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষক ৰামামূৰ্তি শংকৰৰ জন্ম ১৯৪৭ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত। তেওঁ পোন প্ৰথমে তাত্ত্বিক কণা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল যদিও বৰ্তমানে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় হৈছে  তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ঘনীভূত পদাৰ্থ বিজ্ঞান। "innovative applications of field theoretic techniques to quantum condensed matter systems" শীৰ্ষক পত্ৰৰ বাবে তেওঁক আমেৰিকাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান সমাজে ২০০৯ চনত জুলিয়াছ এজাৰ লিলিয়েনফেল্ড বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।  তেওঁ ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং শাখাত মাদ্ৰাজৰ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ইঞ্জিনিয়াৰিং ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ১৯৭৪ চনত কেলিফ'ৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তাত্ত্বিক কণা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ওপৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০১ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ তেওঁ য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষা শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, গুৱাহাটী
নৱগ্ৰহ মন্দিৰ অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ চিত্ৰাচল পাহাৰ (নৱগ্ৰহ পাহাৰ)ত থকা এক প্ৰাচীন মন্দিৰ। ইয়াত সূৰ্যকে ধৰি নটা গ্ৰহৰ শিলাচিহ্ন আছে। ইয়াত থকা বিভিন্ন গ্ৰহৰ শিলাচিহ্নবোৰ হ'ল- সূৰ্য, চন্দ্ৰ, মঙ্গল, ৰাহু, শনি, কেতু, বৃহস্পতি, বুধ আৰু শুক্ৰ।
ইতিহাস
এই মন্দিৰ অতিকৈ প্ৰাচীন আৰু ঐতিহ্যসম্পন্ন। নৱগ্ৰহ মন্দিৰৰ লগত ভালেমান কিংবদন্তি আৰু জনশ্ৰুতি জড়িত হৈ আছে। এই মন্দিৰ কোনে কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তাৰ সঠিক তথ্য পাবলৈ নাই। এই মন্দিৰৰ প্ৰাংগণত থকা এক শিলালিপি অনুসৰি ১৭৫২ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই মন্দিৰটো ন-কৈ নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল বুলি জনা যায়। ১৮৯৭ চনত বৰ ভূঁইকঁপত এই মন্দিৰটোৰ বিস্তৰ ক্ষতি হয় আৰু পাছত ধৰ্মপ্ৰাণ ৰাইজৰ সহযোগত পুনৰ মেৰামতি কৰি নতুন কৰা হয়।
মন্দিৰৰ কাৰ্যপন্থা
মন্দিৰত দৈনিক নৱগ্ৰহৰ পূজা-পাতল হোৱাৰ উপৰিও প্ৰতি বছৰে মাঘ-ফাগুনৰ সংক্ৰান্তিত মহা সমাৰোহেৰে তিনিদিনিয়াকৈ মহাযজ্ঞ অনুষ্ঠিত হয়। এই মন্দিৰত কোনো বলি-বিধানৰ ব্যৱস্থা নাই যদিও ছাগলী, হাঁহ, পাৰ আদি উছৰ্গা কৰাৰ উপৰি ব্যক্তিগত যাগ-যজ্ঞ হোম আদি কৰা হয় ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ছেইণ্ট পিটাৰ্ছ বেছিলিকা
এই গিৰ্জাৰ স্থানত আগতে আন এটা গিৰ্জা আছিল আৰু জনশ্ৰুতিমতে প্ৰথম পোপ ছেণ্ট পিটাৰছৰ (মৃত্যু ৬৭ খ্ৰিষ্টাব্দ) সমাধিৰ স্থান তাতেই আছিল। ১৫০৬ চনত পোপ দ্বিতীয় জুলিয়াছে ছেণ্ট পিটাৰছ বেছিলিকাৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ১৬১৫ চনত ইয়াৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়।
নিৰ্মাণ শৈলী
পবিত্ৰ 'ক্ৰুছ'ৰ আকৃতিত ইয়াৰ ডিজাইন কৰা হৈছে। তাৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ গম্বুজ আছে। প্ৰথম নিৰ্মাণৰ পাছৰ পৰ্যায়তো নানা সময়ত স্থপতিবিদ, ভাস্কৰ, চিত্ৰ শিল্পীসকলৰ নতুন নতুন কামৰ জৰিয়তে ই বৰ্তমানৰ ৰূপ পাইছেহি। ইটালীৰ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰকৰ ৰাফেলে এই গিৰ্জাৰ অন্তৰ্ভাগৰ অলংকৰণৰ ভালেখিনি কাম কৰিছিল। গিৰ্জাটোৰ ভিতৰৰ অংশও সুন্দৰ সুন্দৰ চিত্ৰ আৰু ভাস্কৰ্যকৃতিৰে সুশোভিত কৰা হৈছে।
ইয়াতে আছে ইটালীৰ চিত্ৰশিল্পী মাইকেলেঞ্জেল'ৰ প্ৰসিদ্ধ শিল্পকৰ্ম 'পিয়েটা'। বিশ্বৰ বৃহত্তম গিৰ্জা ছেণ্ট পিটাৰছ বেছিলিকাৰ দৈঘ্য ২১৮.৭ মিটাৰ (৭১৭ ফুট ৬ইঞ্চি)। উচ্চতা ১৩৬.৫৭ মিটাৰ (৪৪৮.১ ফুট )। গিৰ্জাটোৰ মাটিকালি ২৩,০০০ বৰ্গমিটাৰ (২,৪৭,৫৭২ বৰ্গ ফুট)।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান‎ শ্ৰেণী:গীৰ্জাঘৰ
গণপতি বৰ্মা
গণপতি বৰ্মা (Ganapati Varman) কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ পঞ্চমজন ৰজা আছিল। এওঁ কল্যাণ বৰ্মা আৰু গন্ধৰ্বৱতীৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৪৪৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪৭০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ য়াজিয়াৱতীক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ পিছত মহেন্দ্ৰ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মাইঅ'কাৰ্দিয়েল ইনফাৰ্কচন
মাইঅ'কাৰ্দিয়েল ইনফাৰ্কচন সাধাৰণতে হাৰ্ট এটেকবুলিয়েই জনা যায়, হৃদযন্ত্ৰ কোনো অংশলৈ ৰক্ত প্ৰৱাহ বন্ধ হোৱাৰ ফলত হৃদ পেশীৰ ক্ষতিসাধনৰ বাবে হয়। সাধাৰণ লক্ষণবোৰ হৈছে বুকুৰ বিষ বা অস্বস্থি অনুভৱ কৰা, যি বাহু, কান্ধ, পিঠি, ডিঙি অথবা হনুলৈকে বিয়পিব পাৰে। প্ৰায়ে কেবা মিনিট পৰ্যন্ত বুকুৰ মাজভাগত বা সামান্য বাওঁফালে বিষ অনুভৱ হয়। কেতিয়াবা বুকু জ্বলনৰ দৰেও অনুভৱ হয়। অন্যান্য কিছুমান লক্ষণ হৈছে, উশাহ চুটি হোৱা,বমি বমি ভাৱ(Nausea), দুৰ্বল অনুভৱ কৰা, ঠাণ্ডা ঘাম, বা ভাগৰ লগা। প্ৰায় ৩০% লোকৰ অসাধাৰণ লক্ষণ, সাধাৰণতে পুৰুষতকৈ মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বেচি দেখা পোৱা যায়। ৭৫ বছৰতকৈ অধিক বয়সৰ লোক সকলৰ প্ৰায় ৫%ৰে MI থাকে, যদিও লক্ষণবোৰ কমকৈ দেখা দিয়ে নাইবা একেবাৰে দেখা নিদিয়ে। ইয়াৰ ফলত হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা, অস্বাভাৱিক হৃদস্পন্দন বা কাৰ্দিয়াক এৰেষ্ট হ'ব পাৰে।
বেচিভাগ MI ক'ৰনেৰি সিৰাৰ ৰোগৰ বাবে হয়। অন্যান্য কাৰকবোৰ হৈছে, উচ্চ ৰক্তচাপ, ধুম্ৰপান, মধুমেহ, ব্যায়াম নকৰা, মেদবহুলতা, তেজত ক'লেষ্টেৰলৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পোৱা, সুষম আহাৰ নোখোৱা, আৰু অত্যধিক সুৰা পান কৰা আদি। অন্যান্য কাৰকৰ লগতে ক'কেইন, বিশেষ আবেগিক চাঁপ, অত্যধিক ঠাণ্ডাৰ বাবে হোৱা সিৰাৰ সমস্যাৰ বাবেও কেতিয়াবা এই ৰোগ হয়। ইলেক্ট্ৰ'কাৰ্দিঅ'গ্ৰাম (ECGs), তেজ পৰীক্ষা, আৰু ক'ৰনেৰি এঞ্জিঅ'গ্ৰাফি আদিৰ দ্বাৰা ৰোগ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
MI বুলি সন্দেহ হ'লে এছপিৰিণৰ দ্বাৰা তাৎক্ষণিক চিকিৎসা কৰা হয়। সামগ্ৰিক ফলাফল ভাল নহ'লেও, নাইট্ৰ'গ্লিচাৰিণ বা অ'পিঅইডৰ দ্বাৰা বুকুৰ বিষ কিছু কমাব পাৰি। অক্সিজেনৰ স্তৰ অভাৱ হোৱা বা শ্বাস-প্ৰশ্বাস চুটি হোৱা ৰোগী সকলক অক্সিজেনৰ যোগান ধৰা হয়। সিৰাৰ অৱৰোধ আৰু মধুমেহৰ বাবে হোৱা ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত, বাইপাছ অপাৰেচন (CABG) কৰা হয়। MIত আক্ৰান্ত হ'লে, বিশেষভাৱে অনুমোদিত কাৰ্যপন্থা হৈছে উন্নীত জীৱনশৈলী, এছপিৰিনৰ দ্বাৰা দীৰ্ঘম্যাদী চিকিৎসা, বিটা ব্লকাৰ, আৰু ষ্টেটিন।
বিশ্বজুৰি প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ৩ নিযুত লোক MIত আৰু ৪ নিযুত লোক NSTEMIত আক্ৰান্ত হয়। মহিলাতকৈ দুগুণ বেছি পুৰুষ STEMIত আক্ৰান্ত হয়। যুক্ত ৰাষ্ট্ৰত বছৰি প্ৰায় এক নিযুত লোক MIত আক্ৰান্ত হয়। উন্নত দেশবোৰত STEMIত আক্ৰান্ত ১০% ৰোগীৰ মৃত্যুৰ সম্ভাৱনা থাকে। ১০৯০ আৰু ২০১০ চনৰ ভিতৰত সমগ্ৰ বিশ্বতে নিৰ্দিষ্ট বয়সৰ MIৰ হাৰ বহুগুণে হ্ৰাস পাইছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰোগ
কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (কেকে)
কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (ইংৰাজী : Krishnakumar Kunnath; ২৩ আগষ্ট ১৯৬৮ – ৩১ মে' ২০২২) হৈছে এজন ভাৰতীয় নেপথ্য গায়ক। তেওঁ কেকে নামেৰে অধিক পৰিচিত। তেওঁ হিন্দী, তামিল, তেলেগু, কন্নড়, মালয়ালম, মাৰাঠী, বাংলা, অসমীয়া আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ ছবিত গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে। ২০০০ চনৰ আটাইতকৈ সফল ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী সকলৰ ভিতৰত তেওঁ এজন।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মালয়ালী পিতৃ-মাতৃ চি. এছ. মেনন আৰু কুনাথ কনকভালিৰ সন্তান কেকে দিল্লীত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। বলীউডত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ ৩৫০০টা জিংগল গাইছিল। তেওঁ দিল্লীৰ মাউণ্ট ছেইণ্ট মেৰীছ স্কুল ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আছিল আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কিৰোৰী মল কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ সময়ত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ সমৰ্থনত তেওঁ "জৌছ অৱ ইণ্ডিয়া" গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।
১৯৯১ চনত, কেকে জ্যোতিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ নকুল কৃষ্ণ কুনাথে তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ এলবাম "হমচফৰ"ত "মস্তি" নামেৰ এটা গীত গাইছিল। কেকেৰ তামাৰা কুন্নথ নামৰ এগৰাকী কন্যাও আছে।
কণ্ঠ আৰু সংগীত শৈলী
গায়ক কিশোৰ কুমাৰে কেকেক যথেষ্ট পৰিমাণে প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু কেকেৰ প্ৰিয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গায়ক আৰু বেণ্ডৰ ভিতৰত সংগীত পৰিচালক আৰ. ডি. বৰ্মন, মাইকেল জেকচন, বিলি জোৱেল, ব্ৰায়ান এডামছ, লেড জেপেলিন আদি অন্যতম। তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে, এজন গায়কৰ মুখখন ভালদৰে দেখা পোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় – গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল "এজন গায়কক শুনিব লাগিব।" কেকেই কেতিয়াও সংগীতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা নাই।
বঁটা আৰু সন্মান
কেকেই খোদা জানে গীতৰ বাবে, ২০০৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ ষ্টাৰ স্ক্ৰীন বঁটা লাভ কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কাৰ্বন
কাৰ্বন হৈছে এটা ৰাসায়নিক মৌল। ইয়াৰ সংকেত C আৰু ৰাসায়নিক সংখ্যা ৬। পৰ্যায়বৃত্ত তালেকাত ই ১৪ নং স্তম্ভত (গোট) প্ৰথমৰ পৰা (২য় শাৰী) ৬ নং স্থানত অৱস্থিত। সহযোযী বন্ধন সৃষ্টি কৰিব পৰাকৈ ইয়াৰ একেবাৰে বাহিৰৰ কক্ষত ছটা ইলেক্ট্ৰন থাকে। ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সমৰূপ তিনিটা হৈছে, কাৰ্বন-১২, কাৰ্বন-১৩ আৰু কাৰ্বন-১৪। ইয়াৰে প্ৰথম দুটা স্থিৰ আৰু তৃতীয়টো প্ৰায় ৫,৭৩০ বছৰ অৰ্থজীৱনকাল যুক্ত অস্থায়ী আৰু তেজস্ক্ৰিয়। ‌
কাৰ্বনৰ বিভিন্ন বহুৰূপীবোৰৰ ভিন্ন ভৌতিক লক্ষণ দেখা পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে, গ্ৰেফাইট অস্বচ্ছ আৰু ক'লা, আনহাতে হীৰা অতিশয় স্বচ্ছ। গ্ৰেফাইট অতি কোমল বাবে কাগজত ইয়াৰ এটা তৰপ বহি যায় (ইয়াৰ নামটো, গ্ৰীক শব্দ "γράφω" অৰ্থ "লিখা"ৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে), আনহাতে হীৰা অতি কঠিন। গ্ৰেফাইট এবিধ উত্তম বিদ্যুৎ সুপৰিবাহী, আনহাতে হীৰাৰ বিদ্যুৎ পৰিবাহীতা অতি নিম্ন পৰ্যায়ৰ। সাধাৰণ অৱস্থাত হীৰা, কাৰ্বন নেন'টিউব, আৰু গ্ৰেফেন জ্ঞাত তাপপৰিবাহী পদাৰ্থবোৰৰ ভিতৰত অতি উচ্চ পৰ্যায়ৰ তাপপৰিবাহী। কাৰ্বনৰ সকলো বহুৰূপী সাধাৰণ অৱস্থাত কঠিন, গ্ৰেফাইট তাপগতিয়ভাৱে আটাইতকৈ সুস্থিৰ। ইহঁত ৰাসায়নিকভাৱে প্ৰায় বিক্ৰিয়া প্ৰতিৰোধী, অতি উচ্চ উষ্ণতাতহে অক্সিজেনৰ সৈতে বিক্ৰিয়া কৰে। চূণ শিল, দলমাইট, আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আদি অজৈৱ যৌগৰ এক বৃহৎ উৎস। কয়লা, পিট, তেল, মিথেনৰ দৰে জৈৱিক পদাৰ্থতো কাৰ্বন থাকে। অন্য যিকোনো ৰাসায়নিক মৌলৰ তুলনাত, কাৰ্বনে এক বৃহৎ সংখ্যক যৌগৰ গঠন কৰে, প্ৰায় দহ নিযুতৰ কথা জানিব পৰা গৈছে,
মনোজ কুমাৰ গোস্বামী
মনোজ কুমাৰ গোস্বামী (Manoj Kumar Goswami) হৈছে অসমৰ এগৰাকী সাংবাদিক আৰু লেখক। ২০২০ চনৰ ১ জুন তাৰিখে তেওঁ আমাৰ অসম কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ‘সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে’ গল্পৰ যোগেদি বিশেষ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা গোস্বামীয়ে আশীৰ দশকৰপৰা বৰ্তমানলৈ অসমীয়া গল্প জগতলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছে। ‘ভুলসত্য’ গল্প সংকলনখনৰ বাবে ২০২২ চনত মনোজ কুমাৰ গোস্বামীলৈ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৬২ চনত নগাঁও জিলাত গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কমলচন্দ্ৰ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম লখিমী গোস্বামী। পিতৃ কমলচন্দ্ৰ গোস্বামী এগৰাকী কলেজ শিক্ষক আৰু সত্ৰাধিকাৰ আছিল। নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কিছুকাল শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁ সংবাদ জগতত খোজ পেলায়।
কৰ্মজীৱন
চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত কাকত নতুন দৈনিকৰ জৰিয়তে তেওঁ ১৯৮৬ চনত সাংবাদিকতা বৃত্তিৰ আৰম্ভণি কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ আজিৰ বাতৰি, আমাৰ অসম, জনসাধাৰণ আদি কাকতসমূহৰ লগত সম্পাদক আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰূপে জড়িত হৈ পৰে। প্ৰায় ১২ বছৰ ধৰি টেলিভিছন চেনেল ডি. ৱাই. ৩৬৫ৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্বত থকা গোস্বামীয়ে ২০২০ চনত ১ জুন তাৰিখে আমাৰ অসম কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ মাজতে গোস্বামীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত কনফ্লিক্ট ৰিজলিউছনত সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা সন্দৰ্ভত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে ৰাছিয়ান টেলিভিছন নেটৱৰ্কতো এটা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে। তেখেতে নিৰ্মাণ কৰা আন্‌ছু — এভাৰেষ্ট কলিং নামৰ তথ্যচিত্ৰখন একাধিক আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত সমাদৃত হৈছে।
বঁ‌টা আৰু সন্মান
সৃজনীমূলক সাহিত্যৰ বাবে ১৯৯৪ চনত গোস্বামীয়ে 'কথা' বঁ‌টা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৯৬ চনত সাহিত্যকৃতিৰ বাবে 'সংস্কৃতি' বঁ‌টা লাভ কৰাটো তেওঁৰ এক অন্যতম কৃতিত্ব। তদুপৰি ২০২২ বৰ্ষত তেখেতে ভুল সত্য শীৰ্ষক গল্পপুথিখনৰ বাবে সেই বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
কল্যাণ বৰ্মা
কল্যাণ বৰ্মা (Kalyana Varman) কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ চতুৰ্থজন ৰজা আছিল। এওঁ বল বৰ্মা আৰু ৰত্নাৱতীৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৪২২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪৪৬ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ গন্ধৰ্বৱতীক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ পিছত গণপতি বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।