cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বাৰ্বাডোচ
ইতিহাস
খৃষ্টাব্দ ৩৫০ ৰ আশেপাশে দক্ষিণ আমেৰিকা (ভেনিজুৱেলাৰ অৰিনোকো উপত্যক) ৰ পৰা নৌকাৰে আহিবলৈ ধৰা থলুৱা লোক সকল হৈছে বাৰ্বাডোচৰ প্ৰাচীনতম বাসিন্দা। “স্পেনিছ নাবিক” সকলে ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বাৰ্বাডোচ দখল কৰিছিল আৰু ইয়াক “কাষ্টিলৰ মুকুটৰ” বাবে দাবী কৰিছিল। বাৰ্বাডোচ দ্বীপটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৫১১ চনত এখন স্পেনিছ মানচিত্ৰত প্ৰকাশ পাইছিল। পৰ্তুগীজ সাম্ৰাজ্যই ১৫৩২ চনৰ পৰা ১৫৩৬ চনৰ ভিতৰত দ্বীপটো দাবী কৰিছিল, কিন্তু পিছলৈ তেওঁলোকে ১৬২০ চনত ইয়াক ত্যাগ কৰিছিল। ১৬২৫ চনৰ ১৪ মে তাৰিখে “অলিভ ব্লছম” নামৰ এখন ইংৰাজী জাহাজ বাৰ্বাডোচত উপস্থিত হৈছিল; ইয়াৰ লোকসকলে (ইংৰাজ) “ৰজা জেমছ প্ৰথম”ৰ নামত দ্বীপটোৰ অধিকাৰ লৈছিল। ১৬২৭ চনত প্ৰথম স্থায়ী বসতিস্থাপনকাৰী ইংলেণ্ডৰ পৰা আহে আৰু বাৰ্বাডোচ ইংৰাজ আৰু পিছলৈ “ব্ৰিটিছ উপনিবেশ”ত পৰিণত হয়। এই সময়ছোৱাত, দ্বীপটোৰ বৃক্ষৰোপণত কাম কৰা “আফ্ৰিকাৰ দাস” সকলৰ শ্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উপনিবেশ অঞ্চলটো বৃক্ষৰোপণ অৰ্থনীতিৰ ওপৰত পৰিচালিত হৈছিল। ১৮০৭ চনৰ “দাস ব্যৱসায়” আইনৰ দ্বাৰা অবৈধ ঘোষণা নোহোৱালৈকে দ্বীপটোৰ দাস ব্যৱসায় অব্যাহত আছিল। দাসত্ত্ব বিলুপ্তি আইন ১৮৩৩ ৰ পিছত পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত বাৰ্বাডোচত ক্ৰীতদাস জনসংখ্যাৰ চূড়ান্ত মুক্তি ঘটিছিল।
১৯৬৬ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত বাৰ্বাডোচ এখন স্বাধীন দেশ আৰু কমনৱেলথ ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হয় আৰু “দ্বিতীয় এলিজাবেথ” বাৰ্বাডোচৰ ৰাণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চেন্দ্ৰা মেছনক সংসদৰ দ্বাৰা বাৰ্বাডোচৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
২০২১ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত চেন্দ্ৰা মেছনে “ৰাণী এলিজাবেথ”ক ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান হিচাপে স্থানান্তৰিত কৰে, আৰু বাৰ্বাডোচ “কমনৱেলথ অৱ নেশ্যনছৰ” ভিতৰত এখন নবীনতম গণৰাজ্যলৈ পৰিৱৰ্তন হয়।
ভূগোল আৰু জলবায়ু
বাৰ্বাডোচ অন্যান্য ৱেষ্ট ইণ্ডিজ দ্বীপপুঞ্জৰ পূবে আটলাণ্টিক মহাসাগৰত অৱস্থিত। বাৰ্বাডোচ হৈছে লেচাৰ এণ্টিলছৰ আটাইতকৈ পূব দিশত স্থিত এটা সৰু দ্বীপ। ই পশ্চিমে ইয়াৰ চুবুৰীয়া দ্বীপপুঞ্জ ৱিণ্ডৱাৰ্ডৰ তুলনাত সমতল। দ্বীপটো লাহেকৈ স্কটলেণ্ড ডিচত্ৰিক্ট নামেৰে জনাজাত কেন্দ্ৰীয় উচ্চভূমি অঞ্চললৈ উন্নীত হয়, যাৰ উচ্চ বিন্দু হৈছে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩৪০ মিটাৰ ওপৰৰ “মাউণ্ট হিলাবাই”।
জলবায়ু
দেশখনত সাধাৰণতে দুটা ঋতু অনুভৱ হয়, যাৰ ভিতৰত এটাত লক্ষণীয়ভাৱে অধিক বৰষুণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে যাক "বৰ্ষা ঋতু" বুলি জনা যায়, এই সময় জুনৰ পৰা ডিচেম্বৰ লৈকে চলে। ইয়াৰ বিপৰীতে, "শুকান ঋতু" ডিচেম্বৰৰ পৰা মে’ লৈ চলে। ইয়াৰ বছৰি গড় বৃষ্টিপাত প্ৰায় 60 ইঞ্চি (1,525 মিমি)। ডিচেম্বৰৰ পৰা মে' মাহলৈ গড় তাপমাত্ৰা ২১° ৰ পৰা ৩১°চেলচিয়াছ (৭০ ৰ পৰা ৮৮° ফাৰেনহাইট)ৰ ভিতৰত হয়, আনহাতে জুন আৰু নৱেম্বৰৰ ভিতৰত, উষ্ণতা ২৩° ৰ পৰা ৩১° চেলচিয়াছ (৭৩ ৰ পৰা ৮৮ °ফাৰেনহাইট)ৰ ভিতৰত হয়।
কোপেনৰ জলবায়ু শ্ৰেণীবিভাজন স্কেলত, বাৰ্বাডোচৰ বেছিভাগ অংশক ক্ৰান্তীয় মৌচুমী জলবায়ু (এএম) হিচাপে গণ্য কৰা হয়। অৱশ্য অঞ্চলটোত গোটেই বছৰ ১২ ৰ পৰা ১৬ কি:মি/ঘণ্টা (৭ ৰ পৰা ১০ মাইল প্ৰতি ঘণ্টা) গতিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বলা বতাহে ইয়াক এক বিশেষ জলবায়ু প্ৰদান কৰে যি মধ্যমীয়া ক্ৰান্তীয়।
জনগাঁথনি
বাৰ্বাডোচৰ ষ্টেটিষ্টিকেল চাৰ্ভিচে চলোৱা ২০১০ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় লোকপিয়লত আনুমানিক ২৭৭,৮২১জন আৱাসী জনসংখ্যা পোৱা গৈছিল, যাৰ ভিতৰত ১৪৪,৮০৩ গৰাকী মহিলা আৰু ১৩৩,০১৮জন পুৰুষ আছিল।
২০২০ চনলৈকে বাৰ্বাডোচৰ বাসিন্দাসকলৰ গড় আয়ুস ৮০ বছৰ আছিল। মহিলাৰ বাবে গড় আয়ুস হৈছে ৮৩ বছৰ আৰু পুৰুষৰ বাবে ৭৯ বছৰ (২০২০)।
বাৰ্ষিক জন্মৰ হাৰ হৈছে প্ৰতি ১,০০০ লোকত ১২.২৩জন জন্ম, আৰু বাৰ্ষিক মৃত্যুৰ হাৰ হৈছে প্ৰতি ১,০০০ লোকত ৮.৩৯জন মৃত্যু। নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ হাৰ হৈছে প্ৰতি ১,০০০ জীৱিত জন্মৰ ১১.৬৩টা নৱজাতকৰ মৃত্যু।
জাতিগত গোটসমূহ
সকলো বাৰ্বাডিয়ানৰ প্ৰায় ৯০ শতাংশ আফ্ৰো-কেৰিবিয়ান বংশোদ্ভূত আৰু মিশ্ৰিত বংশোদ্ভূত। জনসংখ্যাৰ বাকী অংশত মুখ্যতঃ যুক্তৰাজ্য, আয়াৰলেণ্ড, জাৰ্মানী আৰু ইটালীৰ ইউৰোপীয়সকলৰ গোট অন্তৰ্ভুক্ত আছে। অন্যান্য ইউৰোপীয় গোটবোৰত ফৰাচী, অষ্ট্ৰিয়ান, স্পেনীয় আৰু ৰাছিয়ান আছিল। এছিয়ান মুখ্যতঃ হংকং আৰু ভাৰতৰ লোকজনসংখ্যাৰ ১% তকৈও কম ইয়াত বসবাস কৰে। বাৰ্বাডোচৰ অন্যান্য গোটবোৰৰ ভিতৰত আছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডাৰ লোকসকল।
ভাষা
ইংৰাজী হৈছে বাৰ্বাডোচৰ চৰকাৰী ভাষা, আৰু সমগ্ৰ দ্বীপত যোগাযোগ, প্ৰশাসন আৰু ৰাজহুৱা সেৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দেশৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে ইয়াৰ ক্ষমতাত, ইংৰাজীৰ মানদণ্ড শব্দভাণ্ডাৰ, উচ্চাৰণ, বানান আৰু প্ৰথাৰ সৈতে খাপ খায়, কিন্তু ব্ৰিটিছ ইংৰাজীৰ দৰে একে নহয়। অৱশ্যে বেছিভাগ লোকৰ বাবে, "বাজান ক্ৰিওল" হৈছে দৈনন্দিন জীৱনৰ ভাষা। ইয়াৰ কোনো লিখিত ৰূপ নাই; যদিও দেশ খনৰ বহু লোকে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰে।
ধৰ্ম
খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম হৈছে বাৰ্বাডোচৰ সৰ্ববৃহৎ ধৰ্ম, যাৰ সৰ্ববৃহৎ সম্প্ৰদায় হৈছে এংলিকান (২০১৯ চনত জনসংখ্যাৰ ২৩.৯%)। বাৰ্বাডোচত গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুসৰণ কৰা অন্যান্য খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়বোৰ হৈছে কেথলিক গীৰ্জা (ব্ৰিজটাউনৰ ৰোমান কেথলিক ডায়চিছৰ দ্বাৰা পৰিচালিত), পেণ্টেকোষ্টাল (১৯.৫%), যিহোৱাৰ সাক্ষী, সপ্তম দিনৰ এডভেণ্টিষ্ট গীৰ্জা আৰু আধ্যাত্মিক বেপ্টিষ্ট। স্বাধীনতাৰ পিছত বাৰ্বাডোচৰ সংসদৰ দ্বাৰা আইনী ভাৱে অপ্ৰতিষ্ঠা নোহোৱালৈকে ইংলেণ্ডৰ গীৰ্জা চৰকাৰী ৰাজ্যিক ধৰ্ম আছিল। ২০১৯ চনলৈকে, ২১% বৰ্বাডিয়ানৰ কোনো ধৰ্ম নাই বুলি প্ৰতিবেদন দিয়া হৈছে, যাৰ ফলত অধৰ্মীয় সকল এংলিকানসকলৰ পিছত দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ গোট হৈ পৰিছে। বাৰ্বাডোচৰ সৰু ধৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে হিন্দু ধৰ্ম, ইছলাম, বাহাই বিশ্বাস আৰু ইহুদী ধৰ্ম।
দেশ খনক ধৰ্মনিৰপেক্ষ বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু দেশৰ আইনে সকলোৰে বাবে ধৰ্ম বা বিশ্বাসৰ স্বাধীনতা নিশ্চিত কৰে।
চৰকাৰ আৰু ৰাজনীতি
১৯৬৬ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত স্বাধীন লাভ কৰা বাৰ্বাডোচ দেশখন ব্ৰিটিছ ৱেষ্টমিনষ্টাৰ প্ৰণালীৰ আৰ্হিত সংসদীয় গণৰাজ্য হিচাপে কাৰ্য কৰে। ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান হৈছে বাৰ্বাডোচৰ ৰাষ্ট্ৰপতি; যি বাৰ্বাডোচৰ সংসদৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত হয় আৰু বাৰ্বাডোচৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ হৈছে চৰকাৰৰ মুৰব্বী। শ্ৰীমতী মিয়া মটলীয়ে ২০১৮ চনৰ ২৫ মে'ত বাৰ্বাডোচৰ অষ্টম প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু সেই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰিছিল। বাৰ্বাডোচৰ সংবিধান হৈছে দেশৰ সৰ্বোচ্চ আইন।
আধুনিক বাৰ্বাডোচৰ ৰাজনীতিত মুখ্যতঃ ২ টা দলৰ আধিপত্য আছ। ইয়াৰ প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক দল দুটা হৈছে ডেমক্ৰেটিক লেবাৰ পাৰ্টি আৰু বৰ্তমানৰ বাৰ্বাডোচ লেবাৰ পাৰ্টি। স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা ডেমক্ৰেটিক লেবাৰ পাৰ্টি (ডিএলপি) য়ে ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈ; ১৯৮৬ ৰ পৰা ১৯৯৪; আৰু ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ শাসন কৰি আহিছে। বাৰ্বাডোছ লেবাৰ পাৰ্টি (বিএলপি)য়ে ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮৬ লৈ; ১৯৯৪ ৰ পৰা ২০০৮; আৰু ২০১৮ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ শাসনৰ ক্ষমতাত আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উত্তৰ আমেৰিকাৰ দেশ‎ শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
য়াংজে নদী
য়াংজে নদী (Yangtze River) ( or ), (Chinese: 长江, Cháng Jiāng), (চীনা নাম - Chang Jiang বা Yangzi) এছিয়াৰ আটাইতকৈ দীঘল আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ নদী। ’Qinghai-Tibet Plateau’ ৰ বৰফাবৃত অঞ্চলৰ পৰা দক্ষিণ-পশ্চিম, কেন্দ্ৰীয় আৰু পূব চীনৰ মাজেদি বৈ গৈ চাংহাইৰ পূব চীন সাগৰ (East China Sea) ত মিলিত হোৱালৈকে এই নদীয়ে প্ৰায় ৬,৩০০ কিলোমিটাৰ দুৰত্ব অতিক্ৰম কৰে। এই নদীয়ে চীনৰ এক-পঞ্চমাংশ অঞ্চলৰ পানীৰ প্ৰধান উৎস আৰু এই নৈৰ উপত্যকা চীনৰ এক-তৃতীয়াংশ জনসংখ্যাৰ বাসস্থান।
এই নদীয়ে চীনৰ ইতিহাস, সংস্কৃতি আৰু অৰ্থনীতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আছে। ইয়াৰ য়াংজে নদী ব-দ্বীপ ( Yangtze River Delta)-এ চীনৰ মূল জিডিপিৰ ২০% উৎপন্ন কৰে। এই নদী বিভিন্ন পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈছে আৰু এই অঞ্চলসমূহ জৈব-বৈচিত্ৰ্যৰ ফালৰ পৰা অতি সমৃদ্ধ। সভ্যতাৰ আৰম্ভণিৰে পৰা এই নৈ উদ্যোগ, জলসিঞ্চন, পৰিবহণ, যুদ্ধ সকলো ক্ষেত্ৰতে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। এই নৈৰ ওপৰত থকা ’Three Gorges Dam’ নামৰ নদীবান্ধটো বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ হাইড্ৰ’ইলেকট্ৰিক পাৱাৰ ষ্টেচন ৰূপে স্বীকৃত।
শেহতীয়াকৈ এই নদী ওদ্যোগিক প্ৰদূষণ, কৃষিক্ষেত্ৰৰ জাবৰৰ প্ৰদূষণ আদি ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছে। এই নৈৰ পশ্চিম য়ুনানৰ অংশটো ইউনেস্ক’ৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত ৱৰ্ল্ড হেৰিটেজ ছাইট Three Parallel Rivers of Yunnan Protected Areas নামৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
নৈৰ পাৰত অৱস্থিত চহৰসমূহ
• 3
উপনৈ
য়াংজে নৈৰ ৭০০ ৰো অধিক উপনৈ আছে বুলি জনা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত মূল উপনৈ কেইখন হৈছে-
অপুৰ সংসাৰ
অপুৰ সংসাৰ (Apura Sansar or The World of Apu) ১৯৫৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত আৰু বঙালী ভাষাত নিৰ্মিত এখন ধ্ৰুপদী চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা আৰু ৰচনা সত্যজিত ৰায়ৰ। অপু নামৰ চৰিত্ৰ এটাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰায়ে নিৰ্মাণ কৰা অপু ত্ৰিল’জীৰ এইখন তৃতীয় ছবি। ইয়াত অপুৰ যুবাৱস্থাৰ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে। অপু ত্ৰিল’জীৰ পূৰ্বৰ দুখন ছবি পথেৰ পাঁচালী আৰু অপৰাজিতত ক্ৰমে অপুৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছিল। এই ছবিখন বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ উপন্যাস অপৰাজিতৰ পিছৰ অংশৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
অপুৰ সংসাৰৰ যোগেদি সৌমিত্ৰ চেতাৰ্জী আৰু শৰ্মিলা ঠাকুৰে চলচ্চিত্ৰাভিনয়ৰ জগতত ভৰি দিয়ে। তেওঁলোকক পিছলৈ ৰায়ৰ বহুবোৰ ছবিত দেখা গৈছিল। ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে চাদাৰলেণ্ড ট্ৰ’ফীকে ধৰি বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
আই.এ. পাচ কৰি অপুৱে চাকৰি এটা যোগাৰ কৰিব পৰা নাই। কলকাতাৰ ভাৰাঘৰত থাকি টিউচন কৰি পেট প্ৰবৰ্তাই আছে। সময়ত ঘৰভাৰা দিব নোৱাৰি ঘৰৰ মালিকৰ সৈতে কাজিয়া কৰে। প্ৰায়ে আধাপেটীকৈ খাই বাহিৰলৈ যায়। এদিন বন্ধু পুলুৱে কলকাতাৰ পৰা দূৰণিৰ গাঁও এখনলৈ সম্পৰ্কীয় ভনীয়েক অপৰ্ণাৰ বিয়ালৈ অপুক লৈ যায়। ঘটনাচক্ৰত পূৰ্বে নিৰ্ধাৰিত বিয়াখন ভাঙি যোৱাত অপুৱে অপৰ্ণাক বিয়া কৰাবলৈ বাধ্য হৈ পৰে আৰু ন-ছোৱালীক আনি কলকাতাৰ ভাৰাঘৰত সুমুৱায়। এটা কেৰাণীৰ চাকৰি তেওঁৰ বাবে যোগাৰ হয়। চহকী ঘৰৰ ছোৱালী হ’লেও অপৰ্ণাই নিজকে অপুৰ সংসাৰখনত খাপ খুৱাই লয়। টকা-পইচাৰ অভাৱ থাকিলেও ৰং-ধেমালী, মৰম-চেনেহৰ মাজেৰে দুয়োৰো সংসাৰ আগবাঢ়ে।
সন্তানৰ জন্ম দিবলৈ অপৰ্ণা পিতৃগৃহলৈ যায়। কিন্তু পুত্ৰ কাজলক জন্ম দিয়ে অপৰ্ণা মৃত্যুমুখত পৰে। অসহনীয় বেদনাত অপু মুক হৈ পৰে। ল’ৰা এটাৰ যে জন্ম হৈছে, তেওঁ তাৰো খবৰ নলয়। চাকৰি, ঘৰ-বাৰী সকলো এৰি তেওঁ শান্তিৰ সন্ধানত অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে।
পাঁচ বছৰ পিছত বিলাতৰ পৰা উভতি আহি পুলুৱে দেখে যে অযত্ন আৰু অৱহেলাত কাজল ডাঙৰ-দীঘল হৈছে। মধ্য-ভাৰতৰ এখন কয়লাখনি কেন্দ্ৰিক সৰু চহৰত পুলুৱে অপুক বিচাৰি উলিয়ায় আৰু পিতৃত্বৰ দায়িত্বক সকিয়াই পুত্ৰৰ ওচৰলৈ উভতি আহিবলৈ সৈমান কৰায়। পুতেকৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ববোধ বা চিন্তাৰ বাবে নহয়, সামাজিক পৰম্পৰাৰ খাটিৰত অপুৱে পুতেকক লগ পাবলৈ আহিল। কিন্তু পুতেকৰ চকুহাললৈ চাই তেওঁৰ হৃদয়ত গভীৰ প্ৰেমৰ উদ্ৰেক হ’ল। এয়া এক নতুন প্ৰেম যিয়ে তেওঁৰ জীৱনক এক নতুন অৰ্থ প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁৰ হৃদয়ক বৈৰাগ্যৰ পৰা ওলাই আহি ভৱিষ্যতৰ সন্মুখীন হ'বলৈ এক নতুন সাহস দিয়ে, যি আগতকৈ কম অনিশ্চিত নহয়।
সঁহাৰি
২৭টা সমীক্ষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰটেন টমেট’জে অপুৰ সংসাৰক প্ৰদান কৰা গড় মূল্যাংকন ৯.০৪/১০। সমালোচকসকল সহমত যে আশ্চৰ্যজনকভাবে মৰ্মস্পৰ্শী, সুন্দৰ শ্বট, উত্তেজক পাৰিপাৰ্শ্বকতাই সত্যজিত ৰায়ৰ অপু ত্ৰিল’জীক এক উচ্চ পৰ্যায়লৈকে পৰ্যবসিত কৰিছে। ১৯৯২চনত ব্ৰিটিছ চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ আলোচনী চাইট এণ্ড চাউণ্ডে সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত এই ছবিখনক ৮৮তম স্থান দিছে। চাইট এণ্ড চাউণ্ডৰ ১৯৮২ চনৰ জনমতত অপুৰ সংসাৰক সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত ৪২তম স্থান দিয়া হয়। ২০০২ চনত চাইট এণ্ড চাউণ্ড সমালোচক আৰু পৰিচালকৰ যৌথ জনমত তালিকাত ৰায়ৰ এই ছবিখনক ৯৩তম স্থান দিয়া হৈছে। ১৯৮৮ চনত এছীয় চলচ্চিত্ৰীয় আলোচনী চিনেমায়াৰ সমালোচকৰ জনমতৰ ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰা সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত অপু ত্ৰিল’জীয়ে ৭ম স্থান লাভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
এনিছকিলেন
এনিছকিলেন (Enniskillen, ) উত্তৰ আয়াৰলেণ্ডত অৱস্থিত এখন নগৰ। এই নগৰখন ফাৰমানা কাউণ্টি (County Fermanagh) ৰ আৰ্ণ হ্ৰদৰ (লখ আৰ্ণ, Lough Erne) ৰ উজনি আৰু নামনি অংশৰ ঠিক সোঁমাজতে অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই নগৰৰ জনসংখ্যা ১৩,৮২৩ জন। এই কাউণ্টিৰ ভিতৰত এনিছকিলেন সৰ্ববৃহৎ নগৰ।
ইতিহাস
এই নগৰখনৰ নাম Inis Ceithleann ৰ পৰা আহিছে। এই শব্দ Cethlenn নামৰ এগৰাকী আইৰিছ দেৱীৰ নাম বুজায়। লোককথা অনুসৰি এই দেৱীগৰাকী এবাৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰত কাড়েৰে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু আৰ্ণ নদীৰে সাঁতুৰি পলায়ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁ পাৰ হ’বলৈ সক্ষম নহ’ল আৰু এই ঘটনাকে সুঁৱৰি আৰ্ণ নদীয়ে আগুৰি থকা দ্বীপটোৰ নাম এনিছকিলেন ৰখা হ’ল।
এনিছকিলেন নগৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি অট্টালিকাটো হৈছে এনিছকিলেন দূৰ্গ (Enniskillen Castle)। এই দূৰ্গটো ১৪২৮ চনত মৃত্যু হোৱা হিউ মেগুৱায়াৰ (Hugh Maguire)-এ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ঐতিহাসিকভাৱে দূৰ্গটো মেগুৱায়াৰ পৰিয়ালৰ মূলখুঁটি আছিল।. thumb|Enniskillen Registry Office
জনগাঁথনি
এনিছকিলেন চহৰখনক উত্তৰ আয়াৰলেণ্ড পৰিসংখ্যা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (Northern Ireland Statistics and Research Agency (NISRA)) মধ্যমীয়া আকাৰৰ চহৰ বুলি তালিকাভুক্ত কৰিছে।
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই নগৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৩,৮২৩ জন (৫,৭৩৩টা পৰিয়াল)। এই জনসংখ্যা উত্তৰ আয়ালেণ্ডৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ০.৭৬% ইয়াৰে ১৯.৭৬% ১৬ বছৰৰ অনুৰ্ধৰ আৰু ১৫.৫৯% ৬৫ বছৰৰ উৰ্দ্ধৰ লোক। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৫১.৮০% লোক মহিলা, ৪৮.২০% পুৰুষ। লগতে এই জনসংখ্যাৰ ৬১.৬২% লোক কেথলিক ধৰ্মাৱলম্বী আৰু ৩৩.৭৭% লোক প্ৰটেষ্টাণ্ট বা অন্য খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী। জনসংখ্যাৰ গড় আয়ুস ৩৯ বছৰ।
মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩.০৩% লোকৰ আইৰিছ (গেলিক) ভাষা আৰু ৩.৬৫% লোকৰ আল্ষ্টাৰ-স্কট (Ulster-Scots) ভাষাৰ জ্ঞান আছে।
জলবায়ু
ব্ৰিটেইন আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ দৰেই এনিছকিলেন নগৰৰ জলবায়ু সাগৰীয় (maritime climate)। বছৰৰ গ্ৰীষ্মকাল শীতল আৰু শীতকাল মধ্যমীয়া (mild)।
এই চহৰত বৰ্তমানলৈকে হোৱা উচ্চতম তাপমাত্ৰা হৈছে ২৯.৮°C, যিটো ২০০৬ চনৰ জুলাই মাহত পোৱা গৈছিল। গড়ে বছৰৰ সৰ্বাধিক তাপমাত্ৰা ২৫.৫°C
এই নগৰত বৰষুণৰ পৰিমাণ অধিক, গড়ে প্ৰায় ১৫০০ মিমি। বছৰৰ ২১২টা দিনেই নগৰৰখনত সৰ্বনিম্ন ১ মিমি অধক্ষেপ (precipitation) পোৱা যায়।
আকৰ্ষণীয় ঠাই
thumb|280x280px|Cole's Monument
ৰে’লপথ
ঐতিহাসিকভাৱে এনিছকিলেন নগৰত ৰে’লপথ আছিল। ১৮৫৪ চনত এনিছকিলেন ৰে’লৱে ষ্টেচনৰ পৰা লণ্ডন ডেৰীলৈ, ১৮৬১ চনত দাণ্ডাক (Dundalk), ১৮৬৮ চনৰ বুণ্ডৰান (Bundoran) আৰু ১৮৮২ চনত শ্লাইগ’ (Sligo) ৰে’লসেৱা আছিল। ১৮৮৩ চনত গ্ৰেট নৰ্থান ৰে’লৱে, আয়াৰলেণ্ডে (Great Northern Railway (Ireland)) এই ৰে’লসেৱা সমূহৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব লয় কিন্তু ১৯৫৭ চনৰ অক্টোবৰত আয়াৰলেণ্ড চৰকাৰে গ্ৰেট নৰ্থান ৰে’লৱে বন্ধ কৰি দিয়ে। ফলত ইয়াৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ৰে’লসেৱা সমূহো বন্ধ হৈ যায়।
বাছ
এনিছকিলেনৰ বাছসেৱা মূলত: আলষ্টাৰবাছ (Ulsterbus) আৰু বাছ এইৰিন (Bus Éireann) ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
উৰাজাহাজ
এনিছকিলেনত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ৰ এটা বিমানবন্দৰ আছে। পূৰ্বে ইয়াৰ পৰা যাত্ৰীবাহী উৰাজাহাজ চলিছিল যদিও বৰ্তমান মাথোঁ ব্যক্তিগত উৰাজাহজৰ সেৱাহে আগবঢ়ায়।
ঘাইপথ
এনিছকিলেনৰ মূল ঘাইপথ A4/N16 ৰ যোগেদি অঞ্চলটো বেলফাষ্ট আৰু শ্লাইগ’ৰ লগত আৰু N3/A46/A509 ৰ যোগেদি ডাবলিনৰ লগত সংযুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
ভূমন্যু
ভূমন্যু (Bhúmanyu) মানে হ’ল সম্ৰাট। ভূমন্যু আছিল ভাৰতৰ প্ৰথম সম্ৰাট ভৰতৰ উত্তৰসূৰি। ভূমন্যুক পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰতৰ সম্ৰাট কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ বংশটো মহাভাৰতৰ গল্পৰ লগত জড়িত।
মহাভাৰতত ভূমন্যু
প্ৰথম ভাৰতীয় বংশীয় সম্ৰাট ভৰতৰ ভূমন্যু নামে এটি পুত্ৰ আছিল। তেওঁ ভিটাথা (Vitatha) নামে পৰিচিত। মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত ভূমন্যুৰ জন্ম সম্পৰ্কে দুটা ভিন্ন কাহিনী কোৱা হৈছে। প্ৰথম কাহিনী কৈছে যে, ভৰত কাশী ৰাজ্যৰ ৰজা সৰ্বসেনৰ কন্যা সুনন্দক বিবাহ কৰাইছিল আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল ভূমন্যু। দ্বিতীয় কাহিনী অনুসৰি, ভূমন্যু ঋষি ভৰদ্বাজ ভৰতৰ বাবে কৰা যজ্ঞৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মটু পতলু
মটু পতলু হ'ল ভাৰতৰ টেলিভিশন এনিমেটেড কাৰ্টুন চিৰিজ। যিটো কমিক্‌ছ চিৰিজ লট পটৰ অনুৰূপ। এইটো ১৬ অক্টোবৰ ২০১২ পৰা আৰম্ভ হয়, যাৰ প্ৰথম পৰ্ব আছিল "জন বানেগা ডন"। এইটো শিশুহঁতৰ বৰ প্ৰিয় অনুষ্ঠান। এই কাৰ্টুনৰ প্ৰধান তিনিটা চৰিত্ৰ হ'ল মটু, পতলু আৰু জন। কাৰ্টুনৰ প্ৰতিটি দৃশ্যপট আৰু কাহিনী এই দুজনক কেন্দ্ৰ কৰি পৰিচালিত হয়। ডনৰ অসামাজিক কাৰ্যক্ৰমত দুই বন্ধু মটু আৰু পতলু বাধা দিয়ে। এই কাৰ্টুনৰ কল্পিত চহৰৰ নাম ফুৰফুৰি নগৰ। ফুৰফুৰি নগৰত এজন চা বিক্ৰেতা আছে, যিজনে মটুৰ বাবে চিঙাৰা তৈৰি কৰে। কাৰ্টুনটো নিকিলোডিয়ান ইণ্ডিয়াত হিন্দি ভাষাত সম্প্ৰচাৰিত হয়। ইয়াৰোপৰি, ভাৰতৰ কালাৰ্স বঙালীত বঙালী ভাষাত ডাবিং কৰি সম্প্ৰচাৰিত হয়।
পৰিচয়
মটু আৰু পতলু নামৰ দুজন ঘনিষ্ঠ বন্ধু ফুৰফুৰি চহৰত বাস কৰে। সদাহাস্য এই বন্ধু যুগল কেনেকৈ নিজেৰ ভাগ্যেৰ উন্নতি কৰিব পাৰি সেইদিশতেই মনোনিবেশ কৰে। চিঙাৰা মটুৰ প্ৰিয় খাদ্য। চহৰৰ আটাইতকৈ ভাল চিঙাৰা পোৱা যায় চাহৱালাৰ দোকানত। মটু সকলো সময়তে সেই দোকানৰ পৰা বিনা পইচাত কেনেকৈ চিঙাৰা খাব পাৰি তাৰেই ধান্ধাত থাকে। চিঙাৰাৰ বাবে মটু যিকোনো কাম কৰিব পাৰে। বেছিভাগ সময়তে মটু কিবা নহয় কিবা সমস্যা তৈৰি কৰে যিটো পতলু সমাধান কৰে। বহুক্ষেত্ৰত ঘাসিতা ৰাম, ইন্সপেক্টৰ চিঙ্গাম আৰু ডক্টৰ ঝাটকা সিহঁত দুজনক সাহায্য কৰে।
চৰিত্ৰসমূহ
মটু : মটু আচলতে এজন শকত মানুহ। মটুৰ প্ৰিয় খাদ্য চিঙাৰা। তাৰ একো কাজ কৰ্ম নাই। এক কথাত, ফুৰফুৰি চহৰৰ চহৰৰ বেকাৰ। সে ঘৰৰ কোনো কাম নকৰে। সকলো কাম বন্ধু পতলুৰ দ্বাৰা কৰায়। মটু শতকৰা ৯০ ভাগ পতলুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
পতলু: পতলু আচলতে এজন খীণ মানুহ। তেওঁ গোটেই চহৰৰ ভিতৰত বুদ্ধিমান লোক হিচাপে পৰিচিত। তেওঁ এজন সহজ সৰল মানুহ। পতলু চকুত চশমা পিন্ধে আৰু তপামূৰৰ, এটা টিকনি আছে। বাতৰি কাকত পঢ়িবলৈ বৰ ভাল পায়।
ডক্টৰ ঝাটকা: ডক্টৰ ঝাটকা এজন বিজ্ঞানী, তেওঁৰ অভিব্যক্তি এজন সৰ্দাৰৰ নিচিনা, সেয়েহে তেওঁক এজন পাঞ্জাবি বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ আবিষ্কাৰ খুবেই ভাল আৰু সফল কিন্তু মানুহৰ বাবে দৰকাৰী নহয়। দৰাচলতে মানুহক সাহায্য কৰাৰ পৰিবৰ্তে, উদ্ভাৱনবোৰ মানুহক কষ্টত আচ্ছন্ন কৰি তুলে আৰু এই সমস্যাৰ মূল কাৰণ হ'ল মটু।
ঘাসিটাৰাম: ঘাসিটাৰাম এজন কাপুৰুষ ব্যক্তি, প্ৰতিটি ক্ষেত্ৰত এটি ২০ বছৰৰ অভিজ্ঞতা আছে। তেওঁ পশ্চিমবঙ্গৰ পশ্চিম মেদিনীপুৰৰ ঘাটালৰ অধিবাসী। ডক্টৰ ঝাটকা আৰু ঘাসিটাৰাম মটু পতলুৰ ভাল বন্ধু।
চিঙ্গাম: চিঙ্গাম ফুৰফুৰি নগৰৰ এজন পুলিচ ইন্সপেক্টৰ। তেওঁ ফুৰফুৰি নগৰৰ মানুহক নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰি থাকে। তেওঁৰ ধাৰণা তেওঁৰ হাতৰ পৰা কোনো চোৰ পলাব নোৱাৰিব।
জন: "জন হৈ যাব ডন" এয়া জনৰ উক্তি। জন তেওঁৰ কথাবোৰ কবিতাৰ মাধ্যমত কয়। আকৃতিত চুটি চাপৰ। তেওঁ এজন চোৰ, ডকাইত আৰু গুণ্ডা। জন মটু পতলুৰ শত্ৰু।
বক্সাৰ: মটুৰ ওচৰ চুবুৰীয়া। তেওঁ ৰঙা ৰঙৰ বক্সিং গ্লাভচ পৰিধান কৰে। তেওঁ এটি আক্ৰমণাত্মক মানুহ। তেওঁ সকলো সময়তে তেওঁৰ চুবুৰীয়াক সাহায্য কৰিবলৈ বিচাৰে। তেওঁ মাজে মাজে মটুৰ দ্বাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ থাকে। তেওঁৰ এটি দামি গাড়ি আছে আৰু তেওঁ ভাল মুষ্টিযোদ্ধা।
চাহৱালা: মটুৰ ঘৰৰ ওচৰত বসবাসকাৰী এজন সাধাৰণ মানুহ। সম্পূৰ্ণ ফুৰফুৰি চহৰত তেওঁৱেই একমাত্ৰ চিঙাৰা তৈৰি কৰে যিটো মটুৰ খুবই প্ৰিয় খাদ্য। বিভিন্ন উপায়ত মটু তেওঁৰ দোকানৰ পৰা ফ্ৰি চিঙাৰা খাই লয় আৰু তেওঁক কোন টকা দিব নালাগে। চাহৱালাৰ তৈয়াৰী চিঙাৰা মটুক অধিক শক্তি প্ৰদান কৰে।
অৱস্থান
চিৰিজটিৰ পটভূমি তৈয়াৰ কৰা হৈছে ভাৰতৰ ফুৰফুৰি নগৰ চহৰত। ফুৰফুৰি নগৰ এটি শান্তিপূৰ্ণ চহৰ আৰু ভাৰতৰ এটি দৃষ্টিনন্দন সৰু চহৰ। এই চহৰত সৰু ডাঙৰ কেবাটাও দোকান, এটি বিশাল বজাৰ এলাকা, এটি বাছ ডিপো, একতলা ঘৰ, মন্দিৰ আৰু কেবাটি বিনোদনমূলক স্থান আছে। চহৰটি আচলতে ভাৰতৰ ক'ত অৱস্থিত সেয়া স্পষ্টভাৱে ক’তো উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, অৱশ্যে বেছিভাগ যানবাহনৰ প্লেটেৰ নম্বৰ এম এইচ ৰে আৰম্ভ হৈছে, যিটো মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ বাবে প্ৰযোজ্য। চহৰৰ পুলিচ বাহিনী মহাৰাষ্ট্ৰ পুলিচৰ ইউনিফৰ্ম পৰিধান কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
মধুপুৰ বহুদূৰ
মধুপুৰ বহুদূৰ চুটিগল্পটোৰ ৰচক হ'ল শীলভদ্ৰ। মধুপুৰৰ স্মৃতি লৈ ৰচনা কৰা আৰু ১৯৯৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা শীলভদ্ৰৰ শ্ৰেষ্ট গল্প সংকলন হ'ল 'মধুপুৰ বহুদূৰ'। এই গল্প সংকলনটোৰে একে নামৰ 'মধুপুৰ বহুদূৰ' গল্পটি যথেষ্ট দীঘলীয়া। গল্পটিত মধুপুৰ আচলতে গল্পকাৰ শীলভদ্ৰৰ জন্মস্থান গৌৰীপুৰ। ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ স্মৃতি ৰোমন্থনৰ জৰিয়তে গল্পকাৰে গল্পটি বুজাবলৈ প্ৰয়াস কৰিছে। 'মধুপুৰ বহুদূৰ' গল্পত সেই সময়ৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক সকলো দিশৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে। 'মধুপুৰ বহুদূৰ' গল্পটো গল্পকাৰে বৰ্ণনাভংগী আত্মকথাৰ লেখীয়াকৈ প্ৰথম পুৰুষত বৰ্ণনা কৰিছে।
গল্পকাৰৰ চমু পৰিচয়
'মধুপুৰ বহুদূৰ' গল্পটিৰ গল্পকাৰ হ'ল শীলভদ্ৰ। শীলভদ্ৰৰ প্ৰকৃত নাম ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰী। দুকুৰি বছৰ বয়সত সাহিত্য ৰচনাৰ পাতনি মেলা ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীয়ে 'শীলভদ্ৰ' ছদ্মনামেৰে আটাইবোৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। ১৯২৮ চনত গৌৰীপুৰত শীলভদ্ৰৰ জন্ম হয়। পিতৃৰ নাম আছিল ৰমনী মোহন দত্তচৌধুৰী আৰু মাকৰ নাম আছিল অমিয়লতা দত্তচৌধুৰী। গৌৰীপুৰৰ পি. চি. ইনষ্টিটিসনৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজৰ পৰা আই.এচ.ছি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পূৰ্ববংগৰ ৰংপুৰৰ কাৰমাইকেল কলেজৰ পৰা বি.এছ.ছি আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত এম.এছ.ছি পাছ কৰে। ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীয়ে অসম অভিযান্ত্ৰিক কলেজকে ধৰি কটন কলেজ তথা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়তো সুখ্যাতিৰে অধ্যাপনা কৰি অৱসৰ লয়। ২০০৮ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। শীলভদ্ৰই মুঠ সাতখন উপন্যাস আৰু প্ৰায় ২৬ খনমান গল্পপুথি ৰচনা কৰে। ১৯৬৪ চনত 'অসম বাতৰি' পূজা সংখ্যাত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প 'অভিযোগ' প্ৰকাশ হৈছিল। শীলভদ্ৰই ৰচনা কৰা গল্পপুথিবোৰ হ'ল :- (১) বাস্তৱ, (২) কোনো ক্ষোভ নাই, (৩) সমুদ্ৰ তীৰ, (৪) তৰুৱা কদম, (৫) বীৰ সৈনিক, (৬) শীলভদ্ৰৰ কুৰিটা গল্প, (৭) মেজাজ, (৮) ৰতুবাবুৰ গেৰেজ, (৯) প্ৰতীক্ষা, (১০) উত্তৰণ, (১১) বিশ্বাস আৰু অন্যান্য গল্প, (১২) দায়িত্ব আৰু অন্যান্য গল্প, (১৩) জীৱন আৰু অন্যান্য গল্প , (১৪) আকৌ মধুপুৰ , (১৫) দূৰগত আৰু অন্যান্য গল্প (১৬) মধুপুৰ বহুদূৰ, (১৬) তৰ্পণ, (১৭) তৰ্পণ (১৮) চিঠি আৰু অন্যান্য গল্প, (১৯) নিৰ্বাচিত গল্প, (২০) লগৰীয়া, (২১) অন্য এক মধুপুৰ, (২২) মধুপুৰৰ মধুকৰ, (২৩) উত্তৰ নাই (২৪) আপোন মানুহ, (২৫) জীৱনৰ ৰং , (২৬) সায়াহ্ন।
বিষয়বস্তু
জীৱন জীৱিকাৰ তাগিতাত লেখক মধুপুৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ নগৰবাসী হৈছে। তেওঁৰ প্ৰিয় মধুপুৰতকৈ মহানগৰীত থাকি ভাল লাগিব, তেনে ভাব লৈ মধুপুৰ এৰি অহা নাছিল। মধুপুৰ এৰাৰ পিছতো চহৰত তেওঁৰ মন নবহিল। "মধুপুৰৰ কথা চিন্তা কৰিলে মোৰ চকুত আগত যিখন মধুপুৰৰ চিত্ৰ ভাঁহি আহে সেইখন কেইবা দশকৰ আগৰ চিত্ৰ। মধুপুৰখন স্থিৰ হৈ ৰৈ থকা নাই আৰু এই পৰিবৰ্তনশীল জগতত মধুপুৰৰ মানুহৰো আমূল পৰিবৰ্তন ঘটিছে। যুক্তিৰে বুজি পালেও অন্তৰেৰে মানি ল'ব নোৱাৰো। মুস্কিল এইখিনিতে " মধুপুৰৰ সকলো ঘটনাৰ কেন্দ্ৰত আছিল তাৰ জমিদাৰ। মধুপুৰ অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ গৌৰীপুৰৰ জমিদাৰৰ প্ৰাসাদক মানুহে 'ৰাজবাড়ী' বুলি উল্লেখ কৰিছে। মধুপুৰৰ সকলো ক্ৰিয়াকৰ্ম ৰাজা বাহাদুৰক আৰু ৰাজবাড়ীক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছিল। এই ৰাজা বাহাদুৰেই মধুপুৰৰ নিৰ্মাতা। মধুপুৰ হৈছে শিক্ষা আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। কিয়নো খেল পথাৰ, ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল, নাট্য সমিতি আদি সকলো মধুপুৰত আছিল। মধুপুৰৰ নাট্য সমিতিৰ পৃষ্টপোষক ৰাজা বাহাদুৰ। মঞ্চস্থ নাটবোৰত জমিদাৰৰ পৰিয়াল আৰু অন্যান্য সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ মানুহে অভিনয় কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত সমগ্ৰ বাতাবৰণ সলনি হয়। জমিদাৰী ব্যৱস্থাৰ অন্ত পৰে, লগে লগে জমিদাৰ বা ৰাজা বাহাদুৰৰ প্ৰতিপত্তি নোহোৱা হৈ পৰে। ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ বা হেঁচা মধুপুৰৰ ওপৰত বেছিকৈ পৰিছিল। কিন্তু লেখকৰ মনত পৰিৱৰ্তিত মধুপুৰখন নহয়, সেই মধুপুৰখনহে সজীব হৈ আছে, যিখন মধুপুৰ তেওঁ সৰুকালত দেখিছে।
চৰিত্ৰসমূহ
শীলভদ্ৰৰ 'মধুপুৰ বহুদূৰ' গল্পটিত বহুতো চৰিত্ৰ আছে। চৰিত্ৰবোৰ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ নহয়, প্ৰত্যেকটি চৰিত্ৰই স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰে সমুজ্জ্বল। ৰাজা বাহাদুৰ, ফেলুবাবু, কৃষ্ণ ঠাকুৰ, তগৰ, প্ৰভাত দত্ত, নব খুড়া, আতপজান, উদ্ধব, কবিৰাজ উপেন, সত্য, গণক, পোষ্টমাষ্টাৰ, প্ৰবোধ বাগচী, জীতেন, দীনেশ চক্ৰৱৰ্তী, আদি চৰিত্ৰসমূহ শীলভদ্ৰই মনোৰম ভাৱে অংকন কৰিছে।
নামকৰণৰ তাৎপৰ্য
'মধুপুৰ বহুদূৰ'ত গল্পকাৰে তেওঁৰ বাস্তৱ আৰু কল্পনাৰ পৰা মধুপুৰৰ সমগ্ৰতা লাহে লাহে নিৰ্বাপিত হোৱাৰ নিকৰুণ চিত্ৰ এখনি অংকন কৰিছে। তেওঁৰ শৈশৱ আৰু যৌৱনৰ প্ৰাণমন্ত মধুপুৰ এতিয়া পৰিবৰ্তনৰ ঢৌত বিধৌত হৈছে। এই মধুপুৰৰ মানত লেখক নিজে এগৰাকী বহিৰাগতত পৰিণত হৈছে। মধুপুৰৰ সামগ্ৰিক পৰিৱেশৰ সৈতে লেখকে অশেষ চেষ্টা কৰিও আন্তৰিকতা স্থাপন কৰিব নোৱাৰে। অতীত স্মৃতি যন্ত্ৰণা হৈ লেখকক অনবৰত বিদ্ধ কৰে। মানসিক তাড়নাৰ সত্ত্বেও তেওঁ মধুপুৰলৈ পুনৰ উভতি অহাৰ কল্পনা কৰিব নোৱাৰে। মধুপুৰ তেওঁৰ পৰা এতিয়া বহু দূৰৈত। এই দূৰত্ব অকল ভৌগোলিক পৰিসীমাৰে চিহ্নিত নহয়, বৰং মধুপুৰৰ সমগ্ৰ অন্তৰংগ জীৱনো লেখকৰ পৰা বহু দূৰৈত। সেয়ে লেখকে গল্পৰ শিৰোনাম ৰাখিছে 'মধুপুৰ বহুদূৰ'। এই নামকৰণ ব্যঞ্জনাধৰ্মী আৰু সাৰ্থক।
গল্পটোৰ ভাষাশৈলী
মধুপুৰ বহুদূৰ গল্পটিৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ হ'ল ভাষা। চৰিত্ৰভেদে উপযুক্ত সংলাপ ব্যৱহাৰ কৰি গল্পকাৰে আন এক দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছে। জমিদাৰৰ ভাষা, সাধুবাবাৰ ভাষা, শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ ভাষা সকলো যেন সুকীয়া সুকীয়া। ঠায়ে ঠায়ে কথিত ভাষাৰ প্ৰয়োগৰ ফলত 'মধুপুৰ বহুদূৰ'ৰ অন্তঃসৌন্দৰ্য বৃদ্ধি পাইছে। চুটি চুটি বাক্যৰে গল্পকাৰে গল্পকাৰে বৰ্ণনীয় বিষয়টি উপস্থাপন কৰিছে। গল্পকাৰে চৰিত্ৰভেদে ব্যাংগাত্মক ভাষাশৈলীৰো ব্যৱহাৰ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চুটিগল্প
অভিমান
অভিমান (Abhiman) ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা এম জে ফিল্মৰ বেনাৰত নিৰ্মিত মৃদুল গুপ্তা পৰিচালিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা মাণিক ৰহমান আৰু জোনটি দৌলাৰ। সঙ্গীত পৰিচালনা প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
অৰণ্যৰ প্ৰতি আসক্ত ঋতু এজন ফ্ৰিলাঞ্চ সাংবাদিক। পাপৰিয়ে ভাল পায় ঋতুক আৰু তাৰ মাজতে তাই বিচাৰি পায় জীৱনৰ সেউজ সপোনৰ। ইফালে মাহীমাকে তাইক বিয়া দিব খোজে আদৰ্শহীন, উদ্ধত যুৱক ইন্দ্ৰৰ সৈতে। পাপৰিৰ ঘৰলৈ ইন্দ্ৰৰ সঘন আহযাহ দেখি ঋতু অশান্ত হৈ পৰে। বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ দোমোজাত পৰি সি ককবকাই থাকে। কিন্তু পাহৰিয়ে তাক আশ্বাস দিয়ে।
চোৰাং কাঠৰ ব্যৱসায় সম্পৰ্কীয় প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ পোৱাৰ লগেলগে ঋতুয়ে প্ৰেছত জইন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ পায়। আনন্দৰ এই খবৰটো জনাবলৈ গৈ ঋতুয়ে পাপৰিক ইন্দ্ৰৰ বাইকৰ পিছত দেখা পালে। অভিমানত সি পাপৰিৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি গ’ল। দিন গৈ থাকিল। ইফালে পাপৰিৰ গৰ্ভত সিহঁতৰ মিলনৰ চিন স্বৰূপে সংস্থাপিত ভ্ৰূণটো একলা-দুকলাকৈ ডাঙৰ হৈ আহিল। মাহীমাকৰ ককৰ্থনা বাঢ়ি অহাত সেইখন ঘৰত থকা তাইৰ বাবে অসম্ভৱ হৈ পৰিল। এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ সন্ধানত তাই ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল। লগ পালে অৰ্ণৱক।
অৰ্ণৱে পাপৰিক আশ্ৰয় দিলে। পত্নীৰ মৰ্যদা দিলে। আনকি ঋতু আৰু পাপৰিৰ মিলনৰ চিনস্বৰূপে জন্ম হোৱা ঋতুমণিকো নিজৰ সন্তানৰ দৰে আঁকোৱালী ল’লে। কিন্তু এদিন হঠাৎ পাপৰিৰ ওচৰত আহি উপস্থিত হ’ল ঋতু। ঋতুমণিৰ সৈতে হোৱা ঋতুৰ ঘনিষ্ঠতাই তাইক উদ্বিগ্ন কৰি তুলিলে। পাপৰিৰ সান্নিধ্য বিচাৰি ব্যাকুল হোৱা ঋতুয়ে তাইক প্ৰস্তাৱ দিলে একেলগে থকাৰ। কিন্তু অৰ্ণৱৰ সৈতে কটোৱা ইমান বছৰৰ সান্নিধ্যখিনি ত্যাগ কৰিবলৈ তাই যে কোনোপধ্যেই মান্তি নহয়।
সঙ্গীত
সঙ্গীত প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ। গীত লিখিছে হেমন্ত দত্তই। এটা গীতৰ ৰচনা প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ। কণ্ঠদান কৰিছে আৰিফুল হক আৰু মুনমী বৰাই।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শিখৰ ধৱন
শিখৰ ধৱন (জন্ম ৫ অক্টোবৰ ১৯৮৫) ভাৰতৰ এজন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ এজন বাওঁহতীয়া অ'পেনাৰ আৰু সোঁহতীয়া অফ ব্ৰে'ক বলাৰ। ভাৰতৰ জ্যেষ্ঠ দলত খেলাৰ আগেয়ে তেওঁ ভাৰতৰ অনুৰ্দ্ধ-১৭ আৰু অনুৰ্দ্ধ-১৯ দলৰ হৈ খেলিছিল আৰু ২০০৪ চনৰ আই চি চি অনুৰ্দ্ধ-১৯ বিশ্বকাপৰ তেওঁ সৰ্বাধিক ৰাণ সংগ্ৰহকৰোঁতা আছিল। ২০০৪ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ দিল্লীৰ হৈ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
২০১০ চনৰ অক্টোবৰত তেওঁ বিশাখাপট্টনমত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিকত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০১৩ চনত ম'হালিত একে দলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ টেষ্টত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু 'প্ৰথম টেষ্টত দ্ৰুততম শতৰাণ'ৰ অভিলেখ গঢ়ে। ৮৫ বলত তেওঁ শতৰাণ সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ১৭৪ বলত ১৮৭ ৰাণ কৰি আউট হয়। ২০১৩ চনৰ আই চি চি চেম্পিয়ন্‌ছ ট্ৰফীত তেওঁ সৰ্বাধিক ৰাণ সংগ্ৰহকৰোঁতা হিচাপে পৰিগণিত হয়া আৰু ভাৰতে বিজয় সাব্যস্ত কৰে। ২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ভাৰত এ দলৰ হৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকা এ দলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰিটোৰিয়াত ১৫০ বলত ২৪৮ ৰাণৰ ইনিংছ খেলে আৰু ই প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ ব্যক্তিগত স্ক'ৰ। ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত তেওঁ সবাতোকৈ কম এদিনীয়া খেলত ২,০০০ ৰাণ সম্পূৰ্ণ কৰা ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নাগাৰা
thumb|নাগাৰা thumb|নাগাৰা নাগাৰা হৈছে সৰু দবা আকৃতিৰ এবিধ থলুৱা অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য। অঞ্চলভেদে নাগাৰাক নেগেৰা বুলিও কোৱা হয়। অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য এইবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰক কোৱা হয়, যিবোৰ মাটি, কাঠ, বাঁহ অথবা ধাতুৰ খোলা সাজি সেই খোলাটোৰ এমুখ বা দুইমুখ জন্তুৰ ছালেৰে বন্ধ কৰি বাদন কৰা হয়। নাগাৰাও এনে এবিধ বাদ্য। নাগাৰাৰ খোলাটো সাধাৰণতে মাটিৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও কাঠৰ খোলাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে কঁঠাল কাঠ এই খোলাৰ বাবে উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হয়। আজিকালি লোৰ খোলাতো নাগাৰা চাৱনি কৰি বজোৱা দেখা গৈছে। দৰং জিলাৰ হেমকান্ত ডেকা নামৰ লোকজনে ১৯৯৮ চনতে তেখেতৰ নিজা চিন্তা আৰু পৰিকল্পনাৰে এটি লোৰ নাগাৰা ইঞ্জীনিয়াৰিং কাৰখানাৰ স্বত্ত্বাধিকাৰ বিনয় ডেকাৰ সহযোগত তৈয়াৰ কৰিছিল।
ভাষাবিদসকলৰ মতে নাগাৰা শব্দটো ফাৰ্ছী ভাষাৰ শব্দ 'নক্কৰা' শব্দৰ পৰা আহিছে। দবা যেনেদৰে দুডাল মাৰিৰ সহায়ত বজোৱা হয়, ঠিক তেনেদৰে নাগাৰাও দুডাল মাৰিৰে কোবাই শব্দ বাহিৰ কৰা হয়। অসমত দুবিধ নাগাৰা দেখা যায়। উজনি অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যিবিধ নাগাৰাৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায় সেইবিধ নাগাৰাৰ আকাৰ নামনি অসমত ব্যৱহাৰ কৰা নাগৰাৰ তুলনাত সৰু। উজনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক সেয়ে সৰু নাগাৰা আৰু নামনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক বৰ নাগাৰা বুলি কোৱা হয়। নামনি অসমত নাগাৰা এটাৰ খোলা এটা সাধাৰণতে ৬০ ছেণ্টিমিটাৰমান হয়। এই খোলাটো গৰুৰ পাতল ছালেৰে চাৱনি কৰা হয়। মুচিয়াৰসকলে খোলাৰ মুখখন পাতল ছালেৰে চাই বৰতিৰে ভালদৰে আঁটি আঁটি বান্ধে। উজনি অসমৰ নাগাৰাৰ আকাৰ ২০-২২ ছেণ্টিমিটাৰমান হয়। এযোৰ নাগাৰাৰ এটা নাগাৰা কিছু ডাঙৰ আৰু আনটো সৰুকৈ সজা হয়। এনেদৰে সাজি লোৱা নাগৰাযোৰ সমানকৈ আগত ৰাখি বাঁহৰ মাৰিৰে বজোৱা হয়। অৱশ্যে দুটাতকৈ অধিক নাগাৰাও পাৰদৰ্শিতা থকা লোকে বজোৱা দেখা যায়। সৰু নাগাৰা আৰু বৰ নাগাৰাৰ উপৰি আন এবিধ নাগাৰাৰ কথাও উজনি অসমত প্ৰচলিত ঢুলীয়া ওজাৰ মালিতাত উল্লেখ থকাৰ কথা জনা যায়। এইবিষয়ে মালিতাত এনেদৰে গায়—
"শংকৰে নাগাৰা বজায় পাৰ্বতী নাচয়।
নাম প্ৰসংগ কৰোঁতে নাগাৰাৰ লগত ভোৰতাল বজোৱাটো সাধাৰণ নিয়ম। দিহানাম, থিয়নাম আদি পৰিবেশন কৰাৰ সময়তো নাগাৰা বজোৱা হয়। নামৰ চেঁৱে চেঁৱে এই বাদ্য বজোৱা হয়। নামনি অসমৰ নাগাৰা নাম এক বিশিষ্ট লোক পৰিবেশ্য কলা হিচাপে পৰিচিত।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণা
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই (Feminist peace research) গতানুগতিক শান্তি গৱেষণা পদ্ধতিৰ বিস্তাৰ কৰিবলৈ নাৰীবাদী কাঠামো ব্যৱহাৰ কৰে৷ লগতে ন্যায়ৰ সৈতে শান্তিৰ ধাৰণা অধিক সক্ৰিয়ভাৱে গঢ়ি তুলিবলৈ লিংগ আৰু অন্যান্য ক্ষমতাৰ গাঁথনিৰ ভূমিকা নিৰীক্ষণ কৰে। নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই শান্তি আৰু হিংসাক বহুল পৰিসৰত সংঘটিত হোৱা আন্তঃপ্ৰৱাহিত আৰু চলন্ত প্ৰক্ৰিয়া বুলি বুজে আৰু এই মাপদণ্ডসমূহ কেনেকৈ আন্তঃসংযোগী হৈ উঠিছে- সেইয়া আঙুলিয়াই দিয়ে। লিংগক শান্তি আৰু হিংসাৰ প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰধান লেন্স বুলি ভবা হৈছে যদিও এই গৱেষণাই ক্ষমতাৰ অন্যান্য ছেদক ব্যৱস্থা যেনে: জাতি, শ্ৰেণী, যৌনতা, আৰু অক্ষমতাই গতিশীলতাক জটিল কৰি তোলাৰ উপায়সমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰিছে৷
নাৰীবাদী বিশ্লেষণ
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ শিপাডাল নাৰীবাদী বিশ্লেষণত আছে, যিয়ে ক্ষমতাৰ ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত লিংগৰ গতিশীলতা কেনেকৈ প্ৰকাশ পায়-সেয়া শান্তি আৰু হিংসাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবেও পৰীক্ষা কৰে। নাৰীবাদী গৱেষক আৰু পণ্ডিতসকলে কৰা কামৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য হৈছে লিংগ ন্যায়, য'ত লিংগ সমতা এটা অন্তৰ্নিহিত উপাদান। ইয়াৰ পিছত নাৰীবাদী গৱেষণাক নীতিগতভাৱে মূল্যায়ন আৰু সমালোচনা কৰা হয় আৰু একে সময়তে উন্নতিৰ বিকল্পৰ পোষকতাও কৰা হয়। এই লক্ষ্যসমূহ অধিক ব্যাপকভাৱে শান্তি গৱেষণাৰ পৰিপূৰক, যি সকলো ধৰণৰ হিংসাক নিৰ্মূল কৰিব বিচৰাৰ বাবে নীতিগত পন্থা গ্ৰহণ কৰে।
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ ভিতৰত এই কথাত গুৰুত্ব দিয়া হয় যে শান্তি এটা শেষ বিন্দু নহয়, এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াহে। উইবেন আৰু অন্যান্যই বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি শান্তি "নিৰন্তৰ সৃষ্টি হৈ আছে,"কাৰণ ই সদায় চলি থাকে আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগৰ ভিতৰত অনন্যভাৱে বাস্তৱায়িত হয়। তেনেদৰে নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই এই ধাৰণাটোক অবিশ্বাস কৰে যে শান্তি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে কিবা সাৰ্বজনীন সত্য আছে, আৰু অনুধাৱন কৰে যে শান্তিৰ প্ৰয়োগ কোনো বিচ্ছিন্ন, বাহ্যিক উৎসৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হ'লে ফলপ্ৰসূ হ'ব নোৱাৰে।  ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াত জোৰ দিয়া হৈছে যে শান্তি গঢ়ি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত সম্বোধন কৰা হিংসাৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত লোকসকল জড়িত থাকিব লাগিব। ইতিবাচক শান্তিৰ ধাৰণাটোক বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া হয়, য'ত কেৱল যুদ্ধৰ অনুপস্থিতিত শান্তিৰ পৰিৱৰ্তে ন্যায়নিৰ্ভৰ শান্তিক গুৰুত্ব দিয়া হয় (যাক নেতিবাচক শান্তি বুলি জনা যায়)। নাৰীবাদে হিংসাক (লগতে শান্তি) বহুল পৰিসৰত বিদ্যমান আৰু আন্তঃসংযোগী বুলি ভাবে, আৰু হিংসাৰ দৈনন্দিন আৰু বৃহৎ পৰিসৰৰ "দৰ্শনীয়" অভিজ্ঞতা দুয়োটাকে সম্বোধন কৰে।
গ্ৰন্থমেলা
গ্ৰন্থমেলাৰ সংজ্ঞা: গ্ৰন্থমেলা হ'ল এটা বাণিজ্যিক অনুষ্ঠান য'ত প্ৰকাশকে কিতাপ প্ৰদৰ্শন আৰু ব্যৱসায় কৰে। গ্ৰন্থ হ’ল আধুনিক যুগৰ আটাইতকৈ মহত্তম উপাদান। ছপাখানাৰ আৱিষ্কাৰৰ লগে লগে গ্ৰন্থৰ প্ৰচাৰ বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ সীমা বিস্তৃত হ’বলৈ ধৰিলে। আগতে গ্ৰন্থ ৰচিত হৈছিল যদিও সেইবােৰ মুষ্টিমেয় মানুহৰ হাতত থুপ খাই আছিল। তাৰপৰা বাহিৰা মানুহ বৰ বিশেষ লাভৱান হ’ব পৰা নাছিল। এতিয়া বিশ্বৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থ পাব পৰা হৈছে মুদ্ৰাযন্ত্ৰ আৰু যােগাযাগ ব্যৱস্থাৰ উন্নতিৰ কাৰণে গ্ৰন্থ সম্পৰ্কে আমাক এক সুন্দৰ অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে এই গ্ৰন্থমেলাসমূহে।
ৰামা গোবিন্দাৰাজন
ৰামা গোবিন্দাৰাজন (Rama Govindarajan) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী, যিয়ে তৰল গতিবিদ্যাত বিশিষ্টতা অৰ্জন কৰিছে। তদুপৰি তেখেত বিমানাকাশ অভিযান্ত্ৰিকীৰ (Aerospace Engineering) লগতো জড়িত। তেখেতে ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে "উচ্চ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ জৱাহৰলাল নেহৰু কেন্দ্ৰ"ৰ যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগত কাম কৰিছিল। তাৰপিছত তেখেতে অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছিল টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ হাইদৰাবাদৰ কেন্দ্ৰত। তাত তেখেতে ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈকে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে। বৰ্তমান তেখেতে বাংগালোৰস্থিত "তাত্ত্বিক বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ"ত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে। ২০০৭ চনত তেখেতক শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়।
শিক্ষা
দিল্লীত থকা ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ১৯৮৪ চনত তেখেতে ৰসায়ন অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তাৰপিছত ১৯৮৬ চনত তেখেতে ফিলাডেলফিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থকা ড্ৰেক্সেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন অভিযান্ত্ৰিকীত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ১৯৯৪ চনত তেখেতে বাংগালোৰস্থিত আইআইএছচিৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল বিমানাকাশ অভিযান্ত্ৰিকী। ১৯৯৪ চনত তেখেতে কেলিফৰ্ণিয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত (CalTech) বিমানাকাশ বিভাগত পষ্ট-ডক্তৰেল গৱেষণাত মনোনিৱেশ কৰে।
কৰ্মজীৱন
ৰামা গোবিন্দাৰাজনে তেখেতৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে এগৰাকী বৈজ্ঞানিক হিচাপে। বাংগালোৰত থকা ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানাকাশ প্ৰয়োগশালাৰ গাণনিক আৰু তাত্ত্বিক তৰল গতিবিদ্যাৰ বিভাগত তেখেতে এগৰাকী বিজ্ঞানী হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে। সেইটো প্ৰতিষ্ঠানত লগত তেখেত ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈকে অৰ্থাৎ এটা দশকলৈকে জড়িত হৈ থাকে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত উচ্চ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ জৱাহৰলাল নেহৰু কেন্দ্ৰ লগত জড়িত হয়। ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে তেখেতে তাত এগৰাকী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈকে তেখেতে টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ আন্তঃবিভাগীয় বিজ্ঞানত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে। নিজৰ ক্ষেত্ৰখনৰ লগত জড়িত বিষয়ত তেখেতে বহুতো বৈজ্ঞানিক পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে। "তৰল পদাৰ্থবিদ্যা" বিষয়ত তেখেতে কেইখনমান কিতাপো লিখিছে। তেখেতৰ মূল গৱেষণাক্ষেত্ৰ হৈছে-"instability and transition to turbulence of shear flows", আৰু interfacial flowsৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান।
বঁটা
ৰামা গোবিন্দাৰাজনে এতিয়ালৈকে লাভ কৰা বঁটাসমূহৰ ভিতৰত সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য বঁটাটো হৈছে "শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা।" এইটো বঁটা তেখেতে ২০০৭ চনত লাভ কৰিছিল। এই বঁটাটো তেখেতক প্ৰদান কৰা হৈছিল- "ৰূপ বিকৃতি আৰু অসমান্তৰাল প্ৰৱাহ আদিত থকা অসমতাক বোধগম্য কৰি তুলিবলৈ আগবঢ়োৱা মৌলিক অৱদানৰ বাবে" ("original contributions to the understanding of instabilities in shear and non-parallel flows, flow entrainment, turbulent transition and small-scale hydraulic jumps")।
ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে ১৯৮৭ চনত যুৱ বিজ্ঞানীৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯৬ চনত লাভ কৰে "অসাধাৰণ বিজ্ঞানী"ৰ বঁটা। এইটো বঁটা তেখেতক প্ৰদান কৰে ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানাকাশ প্ৰয়োগশালাই। ২০০৪ চনত তেখেতে "উচ্চ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ জৱাহৰলাল নেহৰু কেন্দ্ৰ"ৰ পৰা চিএনএন ৰাও বক্তৃতা বঁটা লাভ কৰে।
External links
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গ
মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গ (Mark Elliot Zuckerberg) এগৰাকী আমেৰিকান কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমাৰ আৰু ইণ্টাৰনেট উদ্যামী। ইণ্টাৰনেটৰ জগতত তেওঁ ফেইচবুকক লৈ এক আলোৰণৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮৪ চনৰ ১৪ মে’ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক ৰাজ্যৰ হুৱাইট প্লেইনছত। তেওঁৰ দেউতাক এডৱাৰ্ড জুকাৰবাৰ্গ এগৰাকী দন্ত্য চিকিৎসক আৰু মাক কেৰেন কেম্পনেৰ এগৰাকী মনৰোগ চিকিৎসক। জুকাৰবাৰ্গ এতিয়া ফেইচবুকৰ মুখ্য কাৰ্যকাৰী (CEO)-ৰ লগতে সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে আছে। ২০১৮ চনলৈকে তেওঁৰ নিজা সম্পত্তিৰ পৰিমাণ ৭২.৫ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ বুলি অনুমাণ কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ব্যৱসায়ী
গুটিমালী ফুল
গুটিমালী (বৈজ্ঞানিক নাম: Jasminum multiflorum) জেছমিন গণৰ অন্তৰ্গত এক প্ৰকাৰৰ সুগন্ধী বগা ফুল। ইয়াক তেলেগুত "ছান্না জাজি মাল্লি" (సన్న జాజి మల్లి), বাংলাত কুন্দ আৰু সংস্কৃতত মেঘ মল্লিকা বোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফুল
আলতা
আলতা হৈছে হাত আৰু ভৰিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা এবিধ প্ৰকাৰৰ তৰল ৰঙা ৰং। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বিশেষকৈ বাংলাদেশ, নেপাল আৰু পূব ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, অসম, ত্ৰিপুৰা আৰু ওড়িশাত আলতাৰ প্ৰচলন আছে। ইয়াক মুখ্যতঃ বিবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠান উপলক্ষে কপাহৰ সহায়ত প্ৰয়োগ কৰা হয়। বিবাহিত মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে আলতা লগায়। পাৰম্পৰিক ভাৱে নৱবিবাহিত কইনাসকলে আলতাৰে ৰঙা কৰা ভৰিৰে তেওঁলোকৰ নতুন ঘৰত সোমাইছিল। আৰম্ভণিতে আলতা পাণৰ ৰসৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। যদিও পিছলৈ ইয়াক পাণ পাতৰ পৰিৱৰ্তে লাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান লাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা প্ৰাকৃতিক বা সংশ্লেষিত কৃত্ৰিম ৰঙৰ জৰিয়তে ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়। আলতাৰ তাৎপৰ্য হৈছে যে ই দেখাত তেজৰ দৰে, যি হৈছে প্ৰাচুৰ্য আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক। এয়া সজ্জাৰ এক সৰল প্ৰয়োগ যদিও আলতাৰ সৈতে জটিল ডিজাইন কৰাটো অসম্ভৱ। সহজে কপাহৰ সৈতে ৰং বুলাব পাৰি যি যিকোনো ব্যক্তিয়ে কৰিব পাৰে আৰু শৈল্পিক দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন নহয়। ইয়াৰ সুবিধা হ'ল ই জেতুকাৰ তুলনাত সোনকালে শুকাই যায়।
উৎপত্তি
আলতাক আলক্ত, লাক্ষাৰস, অলকত, লাক্ষা আদি নামেৰে জনাজাত। উপনিষদত ইয়াৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়। ইয়াক 'ষোল্ল শৃংগাৰ' বা ১৬টা কইনাৰ শোভাৰ এটা সজ্জাৰ পৰ্যায় হিচাপে পোৱা গৈছে। ভগৱান কৃষ্ণৰ পৌৰাণিক বৰ্ণনাত পোৱা গৈছে যে তেওঁৰ প্ৰিয় ৰাধাৰ ভৰিত আলতা প্ৰয়োগ কৰিছিল। অৱশ্যে ভাৰতৰ ইছলামিক আগ্ৰাহণে ইয়াৰ নতুন ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ সৈতে আনিছিল - হেনা বা মেহেন্দী সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা। মুছলমান সংস্কৃতিৰ বৰ্ধিত প্ৰভাৱৰ বাবে ভাৰতৰ আন অংশত হেনাৰ দ্বাৰা লাহে লাহে আলতাৰ ব্যৱহাৰ কমি আহিব ধৰে।
প্ৰস্তুতকৰণ
পাৰম্পৰিক ভাবে আলতা পাণৰ ৰসেৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। তাৰপিছত সিন্দূৰ বা হেঙুল বা আন কোনো ৰঙা প্ৰাকৃতিক ৰঞ্জকেৰে ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। বৰ্তমান আলতা ঘাইকৈ লা ৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। লা এবিধ পৰজীৱি। ৰঙচুৱা ইটা বৰণৰ ধূনা জাতীয় আঠাৰে বিভিন্ন জোখত (আকাৰৰ) আৱাস গছৰ কোমল ডালত বনাই লয় আৰু অতি ঘনকৈ বাস কৰে। মাইকী লাই কণী উৎপাদন কৰে, কণীবোৰ উজ্জ্বল ৰঙা ৰঙৰ আৰু ইয়াৰ পিছতেই লা জনীৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ কণীৰ বাকলিৰ পৰা ৰঙা ৰং উলিয়াই আলতা প্ৰস্তুত কৰা হয়। তদুপৰি সংশ্লেষিত ৰঞ্জকৰ সহায়তো ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়।
গুৰুত্ব
অসমৰ বিভিন্ন নেপালী, কোচ ৰাজবংশী আৰু চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ পাৰম্পৰিক সাজসজ্জা হিচাপে আলতা ব্যৱহাৰ কৰে। ঝুমুৰ নৃত্যত শিল্পী সকলে ভৰিত আলতা লগায়। হিন্দু পুৰাণ অনুসৰি, দেৱীসকলৰ ছবি আৰু ভাস্কৰ্য, বিশেষকৈ দুৰ্গা আৰু লক্ষ্মীৰ ছবি আৰু ভাস্কৰ্যবোৰ আলতাৰে ৰং কৰা হয়।
বংগীয় সংস্কৃতিত অলতাৰ যথেষ্ট সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব আছে। ধৰ্মীয় বিশ্বাস নিৰ্বিশেষে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতীয় ৰাজ্য পশ্চিম বংগৰ বঙালী মহিলাসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে বিবাহৰ বাবে আলতাৰে হাত আৰু ভৰি সজ্জিত কৰে। তদুপৰি পহেলা বৈশাখ, পহেলা ফাগুন আৰু অন্যান্যৰ দৰে সাংস্কৃতিক উৎসৱত আলতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুৰ্গা পূজাতো মহিলা সকলে আলতাৰে ভৰি ৰঙা কৰে।
ভাৰতৰ প্ৰায় আটাইকেইটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্য এই নৃত্য কথক, কথাকলি, কুচিপুড়ি, ভাৰতনাট্যম, মণিপুৰী নৃত্য, মোহিনীঅট্টম আৰু ওডিছী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পীসকলে হাত আৰু ভৰিত আলতা লগায়। ই বিশেষকৈ ৰজোৎসৱ সময়ত প্ৰচলিত। ৰজোৎসৱ হৈছে মহিলাত্ব উদযাপন কৰা তিনিদিনীয়া উৎসৱ। এই উৎসৱৰ সময়ত অন্যান্য ৰীতিৰ এটা অংশ হিচাপে মহিলাসকলে উৰ্বৰতা আৰু শুভতাৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিত আলতা প্ৰয়োগ কৰে। ওডিয়া সংস্কৃতিত বিবাহৰ সময়ত আলতা আৰু হালধিও প্ৰয়োগ কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:প্ৰসাধন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস
বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস প্ৰতিবছৰে এপ্ৰিল মাহৰ ২৫ তাৰিখে গোটেই বিশ্বতে পালন কৰা সজাগতামূলক দিৱস। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সংস্থা বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তত্ত্বাৱধানত এই দিৱস গোটেই বিশ্বৰ ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ সকলে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত আন সংস্থাবোৰে মেলেৰিয়া প্ৰতিৰোধ আৰু সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে এই দিৱস পালন কৰে। ১০৬ খন দেশৰ প্ৰায় ৩.৩ বিলিয়ন লোক মেলেৰিয়াৰ কৱলত পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। ২০১২ চনত মেলেৰিয়াত প্ৰায় ৬,২৭,০০০ মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল। ইয়াৰে সৰহসংখ্যক আফ্ৰিকাৰ শিশু আছিল। এছিয়া, লেটিন আমেৰিকা, মধ্য প্ৰাচ্য আৰু ইউৰোপৰ কিছু অংশ মেলেৰিয়াৰ কৱলত পৰিছে।
বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে পালন কৰা বিশ্বৰ স্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত ৮ টা চৰকাৰী দিৱস আৰু কাৰ্যসূচীৰ অন্যতম। বাকীকেইটা হল বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস, বিশ্ব ৰোগপ্ৰতিৰোধক সপ্তাহ, বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব ধঁপাতবিৰোধী দিৱস, বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদাতা দিৱস আৰু বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস.
বিশ্ব মেলেৰিয়া ৰিপৰ্টৰ শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি ২০১৫ চনত প্ৰায় ৪,২৯,০০০ মানুহৰ মৃত্যু আৰু ২১২ মিলিয়ন নতুনকৈ মেলেৰিয়াত আক্ৰান্ত হৈছিল। ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈ মেলেৰিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ হাৰ ২১% আৰু মৃত্যুৰ হাৰ ২৯% কমিছে। উপ-চাহাৰান আফ্ৰিকাত সেই হাৰ ক্ৰমে ২১% আৰু ৩১% কমিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
কদম কদম বঢ়ায়ে যা
কদম কদম বঢ়ায়ে যা (Qadam Qadam Badhaye Ja) আছিল সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা সংগঠিত হোৱা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সেনাদলৰ তাৎক্ষণিক সমদল (regimental quick march)৷ এই গীতটি লিখিছিল বংশীধৰ শুক্লাই আৰু সুৰাৰোপণ কৰিছিল ৰাম সিং ঠাকুৰে৷ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত এই গীতটোক ব্ৰিটিছে ভাৰতত দেশদ্ৰোহ গণ্য দি নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছিল৷ পিছে ১৯৪৭ চনত আগষ্টত এই নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা হৈছিল৷ গীতটো ভাৰতত এটা দেশপ্ৰেমমূলক ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতৰ দৰে হৈ পৰে আৰু চি.ৰামচন্দ্ৰ, এ আৰ ৰহমানকে ধৰি একাধিক ভাৰতীয় সংগীতশিল্পীৰ দ্বাৰা ই নতুনকৈ উপস্থাপিত হয়৷ এই গীতটো বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ তাৎক্ষণিক সমদলগান৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশপ্ৰেমমূলক গীত শ্ৰেণী:সংগীত
মানস কন্যা
অভিনয় শিল্পীসকল
আকাশদ্বীপ, আঙুৰলতা, বিপুল বৰা, আলোকজ্যোতি, জীৱন হাতীকাকতী আদি।
মূল-কাহিনীভাগ
এজন অতি দুখীয়া অথচ অতি জেদী আৰু অতি খঙাল যুৱকৰ ভুমিকাত আকাশদ্বীপ আৰু ধনীৰ দুলালীৰ ভূমিকাত আঙুৰলতাই অভিনয় কৰিছিল। নায়কৰ হঠাতে উঠা খং আৰু মাৰপিত কৰা স্বভাৱৰ বাবেই নায়িকাই মূৰত দুখ পাইছিল। কাহিনীৰ পাকচক্ৰত পৰি নায়কক ড্ৰাইভাৰ হিচাপে নায়িকাৰ পিতৃয়ে নিযুক্তি দিছিল। কালক্ৰমত সেয়াই কাল হয় আৰু নায়ক-নায়িকা প্ৰেমত পৰে আৰু অৱশেষত ঘৰৰ অমান্তিত বিয়াত বহে। বিয়াৰ পাছত তেওঁলোকৰ সুখৰ সংসাৰলৈ এগৰাকী কন্যা সন্তান আহিল। কিন্তু এই মানস কন্যাৰ ভৰণ পোষনত হোৱা অসুবিধা আৰু নায়িকাৰ পূৰ্ৱৰ প্ৰেমিকাৰ চলনাত নায়ক-নায়িকাৰ বিচ্ছেদ হয়। নায়ক-নায়িকাৰ পুনৰ মিলন হ’ল নে নাই আৰু ইয়াত তেওঁলোকৰ মানস- কন্যাৰ কি ভূমিকা এইবোৰ প্ৰশ্নৰেই আগবাঢ়িছে ‘মানস- কন্যা’ৰ পৰৱৰ্তী নাট্য মুহুৰ্তবোৰ। নাটকখনত নাট্যকাৰে নাটকৰ দৰে সংলাপ, কথাছবিৰ দৰেই নৃত্য-গীত- একশ্যন, হাঁহি-চকুলো সকলো দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক
ৰাং কুকুৰ (নাটক)
ৰাং কুকুৰ অভিজিত ভট্টাচাৰ্য ৰচিত ৰাজতিলক থিয়েটাৰৰ ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ এখন নাট।
অভিনয় শিল্পীসকল
তপন দাস, মৈত্ৰেয়ী প্ৰিয়দৰ্শিনী, সঞ্জীৱ শৰ্মা, নিৰ্মল দত্ত, শ্ৰীমন্ত মাধৱ দত্ত, ৰাণী বেগম, মিতুল বালাজী, পঞ্চী বৰা আদি
কাহিনী-ভাগ
পিতৃৰ অৱৰ্তমানত এখন লাইন হোটেল চলাই নায়কে (তপন দাস) নিজৰ পৰিয়ালটোক পোহপাল দিছিল। সদায় বেমাৰ হৈ থকা মাক বা চহৰত থাকি পঢ়া শুনা কৰা ভায়েক বা গাঁৱৰ দুখীয়া ছাত্ৰবোৰৰ সকলোৰে অভাৱবোৰ পূৰ কৰিছিল। সমাজৰ ৰাং কুকুৰ ৰূপী ধনী মানুহবোৰে দুখীয়া মানুহবোৰৰ তেজ শুহি আৰু ধনী হ’বলৈ চেষ্টা কৰে। সমাজৰ এই ৰাং কুকুৰবোৰক মনে প্ৰাণে ঘিণ কৰিছিল আৰু সিহঁতবোৰৰ লগত যুঁজি সিঁহতক ধ্বংস কৰাই জীৱনৰ উদ্দেশ্য কৰি লৈছিল। কিন্তু নাটকৰ চৰম মূহুৰ্তত নিজৰ ভায়েকে বিশ্বাসঘাটকতা কৰি সমাজৰ ৰাং কুকুৰবোৰৰ লগ লগাত নায়কে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলায়। তাৰ পাছত দিনে ৰাতি অকল ৰাং কুকুৰ এজাকে খেদি অহা সপোন দেখে নায়কে। এনে পৰিস্থিতিত নায়কে প্ৰতিশোধ ল’বলৈ পৰিকল্পনা কৰে। ইতিমধ্যে নায়কৰ জীৱিকাৰ একমাত্ৰ সম্বল হোটেলখনো ভায়েকে কাঢ়ি লৈ যায়। তাৰপাছত মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলোৱা নায়ক জনে প্ৰতিশোধ লবলৈ সক্ষম হ’ল নে নাই তাকে লৈ ‘ৰাং কুকুৰ’ৰ কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে। জয়ন্ত হাজৰিকাৰ ‘মোৰ মন ছাটকৰ কন্ঠত’ গীতটি নাটকখনত উপস্থাপন কৰা হৈছে।
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক
এ ললিতা
এ ললিতা (Ayyalasomayajula Lalitha)(২৭ আগষ্ট ১৯১৯ - ১৯৭৯) আছিল এগৰাকী বৈদ্যুতিক অভিযন্তা যাক ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা অভিযন্তা হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি ললিতা আছিল মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ, গিণ্ডীৰ পৰা ডিগ্ৰীপ্ৰাপ্ত প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ললিতাৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৯ চনত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল পাপ্পু চুব্বা ৰাও। তেওঁলোকৰ সাতোটা সন্তানৰ ভিতৰত ললিতা পঞ্চমটি সন্তান আছিল। ল'ৰা সন্তানকেইটিক অভিযন্তা হিচাপে গঢ় দিয়াৰ মানসেৰে শিক্ষা দিয়া হৈছিল, আনহাতে ছোৱালীসন্তানকেইটিক কেৱল প্ৰাথমিক শিক্ষাহে প্ৰদান কৰা হৈছিল।
বিবাহ
১৯৩৪ চনত মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে ললিতা বিবাহপাশত বন্দী হৈছিল। ১৮ বছৰ বয়সত ললিতাই তেওঁৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ কন্যা সন্তান শ্যামলাৰ জন্ম দিয়ে। বিয়াৰ তিনিবছৰ পাছতেই, ১৯৩৭ চনত ললিতাৰ স্বামীৰ মৃত্যু ঘটে।
শিক্ষা
অকাল বৈধৱ্যকে সাবটি জীৱনটো কটাই দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে ললিতাই শিক্ষাগ্ৰহণ অব্যাহত ৰখাৰ কথা ভাবিলে। চেন্নাইত থকা কুইনছ্ মেৰি কলেজৰ পৰা ললিতাই ইণ্টাৰমেডিয়েট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ'ল। পৰীক্ষাত তেওঁ প্ৰথম স্থান পালে। তাৰপিছত ১৯৩৯ চনত তেওঁ কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং (CEG), মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিলে। লক্ষ্য আছিল-বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকত এটা ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা। উল্লেখযোগ্য যে, এগৰাকী ছোৱালীৰ মাতৃ, ওঠৰ বছৰতে বিধৱাৰ সাজ পিন্ধা ললিতায়েই আছিল CEGত পঢ়িবলৈ যোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা শিক্ষাৰ্থী।
কৰ্মজীৱন
১৯৪৪ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত, ললিতাই তেওঁৰ পিতৃক গৱেষণাত সহায় কৰে আৰু ছিমলাস্থিত কেন্দ্ৰীয় মাপদণ্ড সংস্থাত (Central Standard Organisation) কিছুদিনৰ বাবে যোগদান কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ললিতাই ব্ৰিটিছ উদ্যোগ এছ'ছিয়েটেড ইলেক্ট্ৰিকেল ইণ্ডাষ্ট্ৰিছ (AEI)ৰ লগত সংযুক্ত হয়। তেওঁ ঠিকাসম্পৰ্কীয় কাম, ছাব-ষ্টেছনৰ নক্সা আৰু বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। ভাৰতৰ ভাক্ৰা নাংগল বান্ধ নিৰ্মাণৰ সময়ত ললিতাই জেনেৰেটৰসম্পৰ্কীয় কৰ্মত দেখুউৱা পাৰদৰ্শিতা আৰু দক্ষতা বিশেষভাৱে স্মৰণীয়। ললিতাই AEIত তিনিটা দশক সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৭৭ চনত অৱসৰী জীৱনৰ পাতনি মেলে।
১৯৫৩ চনত তেওঁ বৈদ্যুতিক অভিযন্তাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰিষদ (IEE) এগৰাকী সহযোগী সদস্য হয়। ১৯৬৬ চনত তেওঁ পৰিষদৰ সম্পূৰ্ণ সদস্য হৈ পৰে। ১৯৬৪ চনত, নিউইয়ৰ্কত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথমখন মহিলা অভিযন্তা আৰু বৈজ্ঞানিকৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীত (ICWES) অংশগ্ৰহণ কৰা ললিতাই আছিল প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ ভাৰতীয় মহিলা অভিযন্তা।
মৃত্যু
১৯৭৯ চনত ব্ৰেইন এনিউৰিজমত (Brain aneurysm) আক্ৰান্ত হৈ ললিতাই মৃত্যুক সাবটি লয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিযন্তা শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা অভিযন্তা
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ (Natural Disaster) হ'ল একপ্ৰকাৰৰ প্ৰাকৃতিক ঘটনা, য'ত মানুহৰ আৰ্থ-সামাজিক ক্ষতি হয়; যদিও সেয়া স্বাভাৱিক প্ৰাকৃতিক ঘটনা হিচাপেই বিবেচিত, কিন্তু বহুত ক্ষেত্ৰত মানুহৰ কাম-কৰ্মৰ প্ৰভাৱে প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য নষ্ট হোৱাত এই ধৰণৰ ঘটনা ঘটি থাকে। সাধাৰণ ভাষাত, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ হ'ল স্বাভাৱিক প্ৰাকৃতিক নিয়মৰ ব্যতিক্ৰম।
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ প্ৰকৃতিৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা দুৰ্য্যোগ।" প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ ফলত মানুহৰ লগতে আন বেলেগ প্ৰাণীৰো জীৱন হেৰুৱাব পাৰে বা সম্পত্তিৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে, আৰু সাধাৰণতে ইয়াৰ পিছত কিছু অৰ্থনৈতিক ক্ষতিৰ সৃষ্টি হয়। অধিক জনসংখ্যা আৰু অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ ফলত প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ পৰা ক্ষতিও অধিক হৈছে। মানুহৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যকলাপৰ ফলত প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য হেৰুৱাইছে যাৰ ফলত প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ হ'ব পাৰে। ক্ষতিৰ ভয়াৱহতা প্ৰভাৱিত জনসংখ্যাৰ স্থিতিস্থাপকতা আৰু উপলব্ধ আন্তঃগাঁথনিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰাকৃতিক বিপদৰ উদাহৰণ হ’ল: বানপানী, খৰাং, ভূমিকম্প, শিলাবৃষ্টি, হাৰিকেন (গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ঘূৰ্ণীবতাহ), বৰফৰ ধুমুহা, ভূমিস্খলন, বিজুলী, নদীৰ পাৰৰ বানপানী, প্ৰবল বতাহ, টৰ্নেডো, চুনামী, আগ্নেয়গিৰিৰ উদ্গিৰণ। শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ
কিকলী
thumb|kikkli dance (কিক্কলি নৃত্য) কিক্কলি নৃত্য (Kikkli; পাঞ্জাবী ভাষাত ইয়াৰ প্ৰকৃত উচ্চাৰণ  কিক-লি) পঞ্জাৱৰ এক ক্ৰীড়াসুলভ লোকনৃত্য৷ এই নৃত্যত সাধাৰণতে দুজনী যুৱতী ছোৱালীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰে৷ কিক্কলি নৃত্যত দুজনী ছোৱালী মুখামুখীকৈ থিয় হৈ দুয়ো দুয়োৰে হাতদুখন নিজৰ এখন হাতৰ ওপৰেৰে আনখন হাত দি খামুচি ধৰে আৰু ভৰিৰে মাটিত খোপনি পুতি ঘূৰণীয়াকৈ ঘূৰে৷  সাধাৰণতে, মনেমিলা আৰু তালমিল একে থকা দুজনী ছোৱালী যুটী বান্ধে  অংশগ্ৰহণ কৰা ছোৱালী দুজনীৰ মাজত তালমিল নাথাকিলে এই নৃত্য সম্ভৱ নহয়৷ নৃত্যৰ সময়ত উপস্থিত দৰ্শকে নানা ধৰণৰ গীত গাই হাতচাপৰি মাৰি উৎসাহ যোগায়৷৷
নৃত্যৰ ধৰণ
মহিলাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত পাঞ্জাৱৰ কিক্কলি নৃত্যত সাধাৰণতে নৃত্যতকৈ খেলুৱৈসুলভ মনোভাৱ বেছি দেখা যায়৷ কিক্কলি নৃত্যত দুজনী দুজনী ছোৱালী মুখামুখীকৈ থিয় হৈ ইজনীয়ে সিজনীৰ হাত দুখন নিজৰ এখন হাতৰ ওপৰেৰে আনখন হাত দি জোৰেৰে ধৰি মাটিত খোপনি পুতি নিজৰ নিজৰ শৰীৰ দুটা পিছলৈ টানে৷ এনে অৱস্থাত তেওঁলোকৰ হাতদুখন যথেষ্ট টান হৈ পৰে আৰু খামুচি ধৰে  আৰু বল প্ৰয়োগ কৰিব লগা হয়৷ তাৰপিছত দুয়ো চক্ৰাকাৰে ঘূৰিবলৈ ধৰে, বতাহত তেওঁলোকৰ দোপাট্টা উৰি থাকে আৰু তেওঁলোকৰ ঘূৰ্ণনত এটা ছন্দোময় শব্দ বাহিৰ হয়৷ ।  দৰ্শকৰূপে থকা বাকী মহিলাসকলে হাতচাপৰি বজাই তেওঁলোকক “আৰু জোৰে’’, “আৰু জোৰে’’ বুলি কৈ উৎসাহ যোগায়৷ কেতিয়াবা এই কিক্কলি নৃত্য দুজনীৰ ঠাইত চাৰিজনীয়ে একেলগে খেলে৷ কিক্কলিৰ লগত বেলেগ বেলেগ লোক সংগীত গোৱা হয়৷ ইয়ে খেলৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ বৃদ্ধি কৰে৷
কিক্কলিৰ অনুকৰণত খেল
পাঞ্জাৱৰ এই লোক নৃত্যৰ আধাৰত দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত, বিশেষকৈ অসমত “ঘূৰাঘূৰি খেল’’ নামে এবিধ খেল প্ৰচলিত৷ কিক্কলি নৃত্যত ভাগ লোৱাসকলৰ নৃত্যতকৈ খেলুৱৈসুলভ মনোভাৱ বেছি৷ এই নৃত্যত বাদ্যও বজোৱা নহয়, কিন্তু হাতচাপৰি বজাই গীত গোৱা হয়; কিন্তু ঘূৰাঘূৰি খেলত দৰ্শক থাকিলে কেৱল উৎসাহ প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আৰু বিনা দৰ্শকেৰেও মনৰ আনন্দত এই খেল খেলা হয়৷ কেতিয়াবা দুজনৰ ঠাইত চাৰি বা পাঁচজনীয়ে লগ হৈ খেলে আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ হাতে হাত ধৰি ভৰিৰ পতাৰে মাটিত খোপনি পুতি বৰিতকৈ গাটো পিছলৈ হাওলাই দি ইজনীয়ে সিজনীক নিজৰ গাৰ ফালে টানি চক্ৰাকাৰে ঘূৰে৷ অসমত খেলা এই খেলত কিক্কলি নৃত্যৰ দৰে বিশেষ সাজ-পোছাক পিন্ধা নহয় আৰু ইয়াৰ বাবে কোনো বিশেষ সময়ৰো ধৰাবন্ধা নাথাকে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
আন্না চান্দী
আন্না চান্দী (১৯০৫-১৯৯৬) ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ আছিল।  ১৯৩৭ চনত তেখেত এখন জিলা ন্যায়ালয়ত ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা বিচাৰকৰূপে নিযুক্ত হৈছিল। তেখেত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হোৱা বিশ্বৰ সম্ভৱতঃ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা আছিল। ইয়াৰ আগতে ৯১২২ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ফ্ল'ৰেন্স এলেন নামৰ এগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।
জীৱনকাল
১৯০৫ চনত আন্না চান্দীৰ জন্ম হয় আৰু ত্ৰিবান্দ্ৰমত তেখেতে শৈশৱকাল পাৰ কৰে। তেখেত এগৰাকী চিৰিয়ান খ্ৰীষ্টিয়ান আছিল। জন্মৰ কিছুদিন পাছতে তেখেতৰ পিতৃ বিয়োগ হয়। সেই অঞ্চলটোত শক্তিশালী নায়াৰ সম্প্ৰদায়ে পিতৃপ্ৰধানৰ সলনি মাতৃপ্ৰধান সমাজৰ পোষকতা কৰিছিল। ১৯২৭ চনত ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় মহিলাৰ বাবেও মুকলি হোৱাৰ পাছত আন্না চান্দীযেও নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯২৯ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেত কেৰালাত আইনৰ ডিগ্ৰী পোৱা প্ৰথম মহিলাৰূপে পৰিগণিত হয়। ১৯২৯ চনৰ পৰা তেখেতে বেৰিষ্টাৰ হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰাৰ লগতে মহিলাৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কেও সজাগতাৰ কামত মনোনিবেশ কৰে। ১৯৩০ চনত তেখেতে "শ্ৰীমতী" নামৰ এখন মহিলা আলোচনী আৰম্ভ কৰে। মালায়ালম ভাষাত এইখনেই প্ৰথম মহিলা আলোচনী আছিল। বিধব বিবাহ, নাৰী স্বাধীনতা, সম পাৰিতোষিক আদি নানা বিষয়ত এই আলোচনীৰ যোগেদি তেখেতে সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰে।
প্ৰায়েই "প্ৰথম প্ৰজন্মৰ নাৰীবাদী" বুলি অভিহিত চান্দীয়ে ১৯৩০ চনত শ্ৰী মুলাম প'পুলাৰ এছেম্বলীৰ নিৰ্বাচনত অংশ লয় আৰু পৰাজয় বৰণ কৰে। বিপক্ষ আৰু বাতৰি কাকতৰ তীব্ৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হ'লেও দ্বিতীয়বাৰ নিৰ্বাচনত উঠি ১৯৩২ চনত তেখেত জয়ী হয়। এই কাৰ্যকালত আন এগৰাকী নেতাই চৰকাৰী কামত মহিলাৰ নিযুক্তিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। ইয়াৰ বিৰুদ্ধে যুক্তি আগবঢ়াই আন্না চান্দীয়ে সেই নিয়ম প্ৰচলন হ'বলৈ নিদিলে।
১৯৩৭ চনত চান্দীক ট্ৰাভাংকোৰৰ দেৱান চি পি ৰামাস্বামী আয়াৰে মুন্সিছ হিচাপে নিযুক্ত কৰে। ইয়াৰ ফলত ভাৰতত তেখেত প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিচাৰক ৰূপে পৰিগণিত হয় আৰু ১৯৪৮ চনত জিলা ন্যায়াধীশ পদলৈ উন্নীত হয় ১৯৫৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ত নিযুক্ত হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মহিলা ন্যায়াধীশ হোৱাৰ সন্মান অৰ্জন কৰে। ১৯৬৭ চনৰ ৫ এপ্ৰিললৈকে তেখেত এই পদত থাকে।
অৱসৰ গ্ৰহণৰ পাছত তেখেতে ভাৰতীয় আইন আয়োগত সেৱা আগবঢ়ায়। ১৯৭৩ চনত তেখেতে "আত্মকথা'' নামৰ এখন আত্মজীৱনী প্ৰকাশ কৰে। ১৯৯৬ চনত ৯১ ব‍ছৰ বয়সত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ