cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
শিবানী দাণ্ডেকাৰ
কৰ্মজীৱন
সংগীত আৰু মডেলিঙৰ বাহিৰেও শিবানীয়ে মেক্সিম হট ১০০, ৰোলছ ৰয়চ, পিউমা, মাৰ্ছিডিছ, তয়টা, হৰলিক্স, এইছএচবিচি, স্পাইচ মবাইল, এমটিভি কোক ষ্টুডিঅকে ধৰি অনেক অনুষ্ঠানত ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰিছে৷ জি কাফেত আফটাৰ আৱাৰচ আৰু এ এক্স এন চেনেলত মেন ২.০ অনুষ্ঠানত শিবানীয়ে ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰে৷ ২০১১ চনৰ পৰা শিবানীয়ে ছনি মেক্স টেলিভিছনত ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লিগৰ খেলৰ সময়ত সম্প্ৰচাৰিত এক্সট্ৰা ইনিংচ নামৰ অনুষ্ঠানো সহ-ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰিছে৷  একাদশসংখ্যক ভাৰতীয় টেলিভিছন একাডেমি বঁটাত শিবানীক কুইজ শ্ব'/গেমৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ ঘোষিকাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়৷  ২০১৫ চনত তেখেতে ৰয় নামৰ হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰখনত 'জয়া' নামৰ চৰিত্ৰ এটি ৰূপায়ন কৰে৷ ২০১৭ চনত শিবানীয়ে ফিয়েৰ ফেক্টৰ : খটৰো কে খিলাড়ীত অংশ লৈছিল যদিও প্ৰথম সপ্তাহতে বিদায় মাগে৷ প্ৰতিযোগিতাত দাণ্ডেকাৰৰ স্থান হয় দ্বাদশ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:মডেল শ্ৰেণী: ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী: ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
পৰ্ব (জীৱবিদ্যা)
জীৱবিজ্ঞানত, পৰ্ব (phylum,;বহুবচন: phyla), বৰ্গীকৰণ তালিকাত জগতৰ তলতেই পৰ্বই স্থান লাভ কৰিছে। পৰ্ব সমূহক শ্ৰেণী নামৰ সৰু সৰু গোটত ভাগ কৰা হৈছে। ১৯৯৩ চনতেই ইণ্টাৰনেচনেল বটেনিকেল কংগ্ৰেছে (International Botanical Congress) পৰ্ব পদটো গ্ৰহণ কৰা স্বত্বেও, পৰম্মৰাগতভাৱে, উদ্ভিদবিজ্ঞানত পৰ্বৰ সলনি বিভাগ (division) পদটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বেক্টেৰিয়াৰ পৰ্ব / বিভাগসমূহ
বৰ্তমানে, ২৯টা আছে-
বাহ্যিক সংযোগ
Phylum
প্ৰসংগ সমূহ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
চান্দেল জিলা
চান্দেল জিলা (Pron:/ˌtʃænˈdɛl/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ ২০১১ নচৰ লোকপিয়ল অনুসৰি তামেংলং জিলাৰ পিছতেই চান্দেল মণিপুৰৰ আটাইতকৈ জনবসতিপূৰ্ণ জিলা৷
ইতিহাস
১৯৭৪ চনৰ ১৩ মে’ তাৰিখে তেংন’পল (Tengnoupal) নামেৰে এই জিলাৰ স্ৰৃষ্টি কৰা হয়৷ ১৯৮৩ চনত জিলাখনৰ সদৰ ঠাই চান্দেললৈ অনা হয় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত জিলাখনক চান্দেল নামেৰেই অভিহিত কৰা হয়৷ চান্দেল নামটো প্ৰকৃততে Chamdil শব্দৰ পৰা অহা৷ আনাল ভাষা (Anāl (Pakan) language) ত এই নামৰ অৰ্থ: cham = 'simple', আৰু dil = 'trousers'৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
এই জিলাৰ প্ৰশাসনৰ মূল কেন্দ্ৰ চান্দেল নগৰ৷ মণিপুৰ আৰু ম্যানমাৰৰ মাজৰ বেহা-বেপাৰৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ ম’ৰে নগৰ (Moreh town) জিলাখনৰ দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত৷ জিলাখনৰ বাণিজ্যৰ অন্য এক উল্লেখযোগ্য কেন্দ্ৰস্থলী হৈছে চ’কপিকাৰং নগৰ (Chakpikarong town)৷ এই নগৰৰ মাজেদি চ’কপি নদী (Chakpi) বৈ গৈছে৷
অৰ্থনীতি
২০০৬ চনত পঞ্চায়তী ৰাজ মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতৰ আটাইতকৈ অনগ্ৰসৰ ২৫০ খন জিলাৰ ভিতৰত চান্দেল জিলাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰে৷ ভাৰতৰ Backward Regions Grant Fund Programme (BRGF) ৰ পৰা পুঁজি লাভ কৰা মণিপুৰৰ তিনিখন জিলাৰ ভিতৰত চান্দেল জিলা অন্যতম৷
মহকুমা
চান্দেল জিলাখনক তিনিটা মহকুমাত বিভক্ত কৰা হৈছে:
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চান্দেল জিলাৰ জনসংখ্যা ১৪৪,০২৮ জন৷ ভাৰতৰত মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৬০২৷ এই জিলাৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ৪৩ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছইল ২১.৭২%৷ চান্দেলৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৩২ গৰাকী৷ জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭০.৮৫%।
ভাষাসমূহ
চান্দেল জিলাৰ সদৰ ঠাই চান্দেলৰ মূল ব্যৱহৃত ভাষা Anāl (Pakan), Lamkang আৰু মেইতেই ভাষা৷ এই নগৰৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক Anāl, Lamkang, Moyon আৰু Monsang জনজাতিৰ৷
জিলাখনত ব্যৱহৃত অন্যান্য ভাষাসমূহ হ’ল:
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
১৯৮৯ চনত এই জিলাৰ ১৮৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ জুৰা এটা অঞ্চল Yangoupokpi-Lokchao বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ জিলা
নৰ্তকী নটৰাজ
জীৱনী
তামিলনাডুৰ মাদুৰাইৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত ১৯৬৪ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে নৰ্তকী নটৰাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ তাঞ্জোৰৰ শ্ৰী কে পি কিটপ্পা পিল্লাইৰ শিষ্য। শ্ৰী কিটপ্পা পিল্লাই তাঞ্জোৰ চাৰিভাতৃ হিচাপে খ্যাত ননৃত্যশিল্পীৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ আছিল। নৰ্তকী নটৰাজ তেওঁৰ সৈতে আছিল আৰু ১৫ বছৰ ধৰি গুৰুকুলত নৃত্য শিকিছিল। তেওঁ তাঞ্জোৰ তামিল বিশ্ববিদ্যালয়ত শ্ৰী কিটাপ্পা পিল্লাইৰ সহকাৰী হিচাপেও কাম কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ গুৰুৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ২০০০ চনত চেন্নাইলৈ গৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰা এজন সম্পূৰ্ণ সময়ৰ পেছাদাৰী নৃত্যশিল্পী হিচাপে ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছিল।
নৰ্তকী নটৰাজৰ তৃতীয় লিংগত জন্ম হৈছিল আৰু পৰিয়াল আৰু সমাজৰ দ্বাৰা উপহাস আৰু প্ৰত্যাখ্যানৰ সন্মুখীন হৈছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁ মঞ্চত প্ৰথম বাৰৰ বাবে নাৰী হিচাপে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ২০১৮ চনত তামিলনাডু চৰকাৰৰ একাদশ শ্ৰেণীৰ তামিল পাঠ্যক্ৰমত পাঠ হিচাপে তেওঁৰ জীৱন আৰু যাত্ৰা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
নৰ্তকী নটৰাজে তঞ্জোৰ আধাৰিত নায়কী ভাৱ পৰম্পৰাত বিশেষত্ব লাভ কৰে। তেওঁৰ বন্ধু শক্তি ভাস্কৰৰ সৈতে চেন্নাই আৰু মাদুৰাইত এখন নৃত্য বিদ্যালয় "ভেল্লিইয়ামবালাম নাদানা কালাই কুডাম" স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ তাঞ্জোৰ চাৰিভাতৃ পৰম্পৰাগত প্ৰদৰ্শনীত ভাৰত আৰু বিদেশৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।
বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰতনাট্যম বিশেষ পাৰদৰ্শিতাৰে প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে তেওঁ দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ২০০৭ চনত তেওঁ তামিলনাডু চৰকাৰৰ কালামমণি বঁটা আৰু ২০০৯ চনত কৃষ্ণ গণ সভায়ে প্ৰদান কৰা নৃত্য চুড়ামণি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৬ চনত তেওঁ তামিলনাডুৰ ভল্লমত অৱস্থিত পেৰিয়াৰ মণিয়াম্মাই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁ অসামান্য শ্ৰেণীত আইচিচিআৰৰ পেনেলভুক্ত নৃত্যশিল্পী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে আৰু এই সন্মান লাভ কৰা তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম গৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
ধান
ধান হৈছে এবিধ খাদ্যশস্য। অসমৰ লগতে ভাৰত তথা প্ৰাচ্যৰ বিভিন্ন দেশত জনপ্ৰিয় ধানৰ প্ৰজাতিটো হৈছে Oryza sativa, যাক সচৰাচৰ এছিয় ধান (Asian rice আৰু চমুকৈ Rice) বোলা হয়। ধান উষ্ণ জলবায়ুত, বিশেষকৈ পূব-এছিয়াত বহুলভাৱে খেতি কৰা হয়। Rice শব্দটো তামিল ভাষাৰ আৰিছি শব্দৰপৰা অহা। আৰবৰ বণিকে ভাৰতৰপৰা আৰিছি নিলে আৰু তাৰ নাম ৰাখিলে - আল ৰুজ (Ul-ruz)। কালক্ৰমত ইয়ে স্পেইনত হৈ পৰিল - আৰোজ (Arroz) আৰু গ্ৰীছত উৰিজা (Oriza)। ফৰাচীত ৰিজ (Riz), ইটালিত ৰিচো (Riso), জাৰ্মানত ৰেইজ (Reis) আৰু শেষত ইংলেণ্ডত ধান হৈ পৰিল ৰাইছ (Rice)।<ref name="গ্ৰন্থ ১"
ভাৰতৰ ধান
ভাৰতবৰ্ষত প্ৰধানকৈ চাৰিবিধ ধানৰ খেতি কৰা হয়। যেনে - শালিধান, আহুধান, বাওধান আৰু বড়োধান।
শালিধান : শালিধান সচৰাচৰ আহাৰ-শাওন মাহৰ আৰম্ভণিতে ৰোৱা হয় আৰু কাতি আঘোন মাহত চপোৱা হয়। শালিধান কেইবা বিধৰো আছে। ঠাই বিশেষে মাটিৰ উৰ্বৰতা আৰু জলবায়ু অনুযায়ী বেলেগ বেলেগ শালিধানৰ খেতি কৰা হয়। ভাৰতবৰ্ষৰ মুঠ উৎপাদিত ধানৰ ২৩ অংশ শালিধান। শালিধানৰ খেতিয়ে বেছি সময় লয়। এই খেতি দ্বি-ৰোপণ পদ্ধতিৰে কৰা হয়। এই খেতি প্ৰধানকৈ গ্ৰীষ্মকালত পানীৰে উপচি পৰা নিম্নভূমি অঞ্চলত কৰা হয়।
আহুধান : চ'ত বহাগ মাহত অৰ্থাৎ বাৰিষাৰ ঠিক আগে আগে চহ কৰি এইবিধ ধান সিঁচি দিয়া হয়। আহাৰ শাওন মাহত আহুধান চপাব পৰা হয়। আহুধানৰ খেতিত আৰম্ভণিতে শালিধানৰ দৰে অধিক বৃষ্টিপাতৰ প্ৰয়োজন নহয়। কিন্তু মাজে মাজে দুই এজাক কিনকিনিয়া বৰষুণৰ প্ৰয়োজন। বৰষুণ একেবাৰে নহ'লে আহুধানৰ বীজ শুকাই যায়। আহুধানৰ বাবে ওখ মাটিৰ প্ৰয়োজন। এই খেতি জলসিঞ্চন পদ্ধতিৰেও কৰা হয়। আহুধানৰ গড় উৎপাদন শালিধানতকৈ কম। এই ধানৰ চাউল শালিধানৰ চাউলতকৈ মোটা আৰু ৰঙা। সেয়ে ইয়াৰ চাহিদা কিছু কম। আহু ধানৰ খেতিৰ বাবে ফাল্গুন-চ'ত মাহত মাটি ভালকৈ চহাই বন-জাবৰ গুচাই পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে। আৱশ্যক অনুপাতে শুকান গোবৰ নাইবা ৰাসায়নিক সাৰ দিয়া উচিত। মাটি চাহ হ'লে ধান সিঁচি দীঘে-পথালিয়ে দুচাহ হাল বাই, মৈয়াই দিব লাগে। ধান-গছ গজি ১২–১৪ চেণ্টিমিটাৰমান ওখ হ'লে বিন্ধাব লাগে। বিন্ধাই দিয়াৰ পিছত খন্তিৰে বন-পাত গুচাই নিৰাই দিব লাগে।
বড়োধান : এই ধানৰ খেতি পানী জমা হোৱা দ-ঠাইত কৰা হয়। এই খেতি শীতকালত কৰা হয়। পুহমাহৰ শেষত বা মাঘমাহৰ আৰম্ভণিতে বীজ সিঁচি মাঘমাহৰ শেষত বা ফাগুণ মাহত ধান ৰুই বহাগ মাহৰ শেষত বা জেঠ মাহত ধান কটা হয়। বড়ো ধানৰ খেতিৰ কাৰণে বেছি দীঘলীয়া দিনৰ প্ৰয়োজন নহয়। পিতনি, খাল, বিল আদিৰ কাষৰীয়া দ ঠাই চহাই বড়োধানৰ খেতি কৰা হয়। বৰ্তমান অগভীৰ নলী নাদেৰে (Shallow Filter) পানী যোগান ধৰি কিছু ওখ আৰু চৰচাপৰি এলেকাতো বহুলভাৱে বড়োধানৰ খেতি কৰিবলৈ লৈছে।
বাওধান : বাওধানৰ বাবে শালিধানৰ দৰেই দ মাটিৰ প্ৰয়োজন। পিতনি, হোলা বা সদায় পানী বন্ধ হৈ থকা ঠাইৰ ওচৰে-পাজৰে এই ধান ৰোৱা হয়। বাওধানৰ খেতিৰ কাৰণে সময় বেছি লাগে। সাধাৰণতে আঘোন মাহৰ শেষৰ পৰা পুহ মাহৰ শেষলৈকে এই ধান কাটিব পাৰি। এই ধানৰ উৎপাদন কিছু কম।
উত্তৰ প্ৰদেশ, পশ্চিমবংগ, বিহাৰ, উৰিষ্যা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা, ত্ৰিপুৰা, গোদাবৰী, কৃষ্ণা আৰু কাবেৰী নদীৰ ব-দ্বীপ অঞ্চলত জলসিঞ্চনৰ দ্বাৰা প্ৰচুৰ ধান খেতি কৰা হয়। কাবেৰী নদীৰ ব-দ্বীপত বেছি ধান খেতি হয় বাবে ইয়াক দাক্ষিণাত্যৰ ধানৰ ভৰাল বুলি কোৱা হয়। পাহাৰীয়া ঠাইবিলাকতো ঝুম আৰু বেদিকা কৃষি কৰি ধান উৎপাদন কৰা হয়।
অসমৰ থলুৱা জাতৰ ধান
মাণিকীমধুৰি, ভোগজহা, ৰামপাল জহা, কৃষ্ণজহা, ফুটুকী আহিনী, পছাৰভোগ, টঙাপাছি, বদ্ধনা, গুজুৰি, পেটপাখৰী, কেকোৱা, মইনাগিৰী, বৰা, বোকা, কলমদানি আদি। উজনি অসমৰ যোৰহাট, বিশেষকৈ তিতাবৰ, বৰহোলা আদি ঠাইবোৰত আজিৰ পৰা ৩০ বছৰ মানৰ আগতে কিছুমান থলুৱা জাতৰ ধান পোৱা গৈছিল। সেইবোৰক দুটা ভাগত ভাগ কৰি শালি আৰু লাহি ধান হিচাপে নাম দি লোৱা হৈছিল। সেয়া হ'ল যেনে- বৰধান। ইয়াৰো জাত আছিল দুটা (১) আঁকিবৰ আৰু (২) লথাবৰ। গমিধান, মিচিধান, কণীজহা আদিয়ে আছিল লাহিধান। এতিয়া উন্নত জাত বুলি নতুন কিছুমান ধানৰ বীজ ওলোৱাত সেই আগৰ পুৰণি ধানসমূহ নোহোৱা হ'ল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণ শ্ৰেণী:শস্য
নীলাঞ্জনা দত্ত
জন্ম
তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যত। কলিকতাৰ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত ছাহা নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ অৰ্জন কৰে। ১৯৯৫ চনত তেখেতে জুৰিখ, ইটিএইচ্ছৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। জুৰ্গ ফ্ৰহলিখ আৰু ৰুডল্ফ মৰ্ফৰ অধীনত তেখেতে সেই গৱেষণাকাৰ্য সম্পন্ন কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল কোৱাণ্টাম পাৰিসাংখ্যিক বলবিদ্যা আৰু কোৱাণ্টাম হল প্ৰভাৱ।
কৰ্মজীৱন
তেখেতেৰ কেইখনমান কৰ্মস্থলী হৈছে- ২০০১ চনত তেখেত কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত গণিত বিভাগৰ এগৰাকী স্বীকৃত অধ্যাপক হৈ পৰে। তদুপৰি, নীলাঞ্জনা গুপ্তা পেম্ব্ৰোক মহাবিদ্যালয়ৰো এগৰাকী সভ্য হয়।
কেম্ব্ৰিজলৈ অহাৰ পিছত, নীলাঞ্জনা দত্তই কোৱাণ্টাম তথ্য তত্ত্বৰ গৱেষণাত মনোনিৱেশ কৰে। এইখন ক্ষেত্ৰৰ কোৱাণ্টাম অৱস্থা বদলিকৰণ, ওৱান-শ্বট কোৱাণ্টাম তথ্য তত্ত্ব   , কোৱাণ্টাম তথ্য তত্ত্বত স্মৃতিৰ প্ৰভাৱৰ  দৰে বিষয়লৈ তেখেতে বৰঙনি আগবঢ়ায়। আৰ্টাৰ একেৰ্ট, জুৰ্গ ফ্ৰহলিখ, আলেক্সজেণ্ডাৰ হলেভ', ৰিছাৰ্ড জোজছা, মেৰি বেথ ৰুছকাই, আণ্ড্ৰেছ উইণ্টাৰ আদি গৱেষক-অধ্যাপকে তেখেতক এইসমূহ গৱেষণাত সহায় কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
সুমেৰু
thumb|right|সুমেৰু আৰু আশপাশে থকা দেশসমূহ সুমেৰু বা উত্তৰ মেৰু (North Pole) পৃথিৱীৰ সকলোতকৈ উত্তৰত অৱস্থিত বিন্দু (৯০° অক্ষাংশ)। ইয়াক ভৌগোলিক উত্তৰ মেৰু নামেৰেও জনা যায়। সুমেৰুৰ বিপৰীতে পৃথিৱীৰ দক্ষিণতম প্ৰান্ত কুমেৰু বা দক্ষিণ মেৰু অৱস্থিত। বৈজ্ঞানিক সংজ্ঞা অনুসৰি পৃথিৱীৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ যি বিন্দুত ইয়াৰ ঘূৰ্ণন অক্ষ পৃষ্ঠতলৰ সৈতে মিলিত হয় তাকে উত্তৰ মেৰু বোলা হয়।
অন্যহাতে সুমেৰু অঞ্চল বা আৰ্কটিক (Arctic) পৃথিৱীৰ উত্তৰৰ অঞ্চলটিৰ নাম। ই সুমেৰুৰ আশপাশে থকা অঞ্চলসমূহেৰে গঠিত। ইংৰাজী আৰ্কটিক নামটি আহিছে গ্ৰীক শব্দ arktos-ৰ পৰা যাৰ অৰ্থ "ভালুক"। আকাশৰ উত্তৰ-পূৰ্ব কোণত দেখা পোৱা এটি তাৰকামণ্ডলৰ আকৃতি ভালুকৰ দৰে হোৱা বাবে এই নাম দিয়া হয়। বহু সময়ত সুমেৰু অঞ্চলৰ সীমা হিচাপে সুমেৰু বৃত্তক নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, যি বিষুৱ ৰেখাৰ পৰা ৬৬ ডিগ্ৰী ৩০ মিনিট উত্তৰে কল্পিত এডাল গাণিতিক ৰেখা। এই ৰেখাৰ উত্তৰৰ সকলো স্থানত বছৰৰ অন্তত এটা এনে সময় আহে যেতিয়া ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সূৰ্য এবাৰো অস্ত নাযায়, একেদৰে ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সূৰ্য এবাৰো উদিত নহয়। অৱশ্যে ইয়াৰ কোনো ভৌগোলিক চিহ্ন নাই, অৰ্থাৎ এই ৰেখা অতিক্ৰম কৰাৰ সময়ত কোনো তাৎক্ষণিক ভৌগোলিক পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰা নহয়।
ভৌগোলিক অৱস্থান
কোনো সুস্পষ্ট বিভাজন চিহ্ন নাথাকিলেও সুমেৰু অঞ্চল আন্দাজ কৰাৰ এটা সহজ উপায় আছে। যদি অনিয়মিত আৰু বক্ৰ ৰেখা ডালৰ পৰা একেবাৰে উত্তৰত অৱস্থিত গাছবোৰক চিহ্নিত কৰিব পৰা যায় তাৰ পৰা উত্তৰৰ সমগ্ৰ অঞ্চলকেই সুমেৰু অঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা যায়, কিয়নো সুমেৰু অঞ্চলৰ পৰিৱেশ কোনো বৃক্ষ ধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। বৃক্ষৰেখাৰ উত্তৰে অৱস্থিত স্থান বোৰৰ মাজত আছে গ্ৰীণলেণ্ড; নৰৱেৰ Svalbard আৰু অন্যান্য মেৰুদ্বীপ; চাইবেৰীয়া, আলাস্কা আৰু কানাডা; লাব্ৰাডৰ উপকূল; আইচ লেণ্ডৰ উত্তৰাংশ আৰু ইউৰোপৰ আৰ্কটিক উপকূলৰ কিছু অংশ। উত্তৰ মেৰু তথা সুমেৰু কোনো ভূমি নহয়, বৰং বৰফাচ্ছাদিত সমুদ্ৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, যাক আৰ্কটিক মহাসাগৰ বা উত্তৰ মহাসাগৰ বোলা হয়। বছৰৰ অধিকাংশ সময় এই মহাসাগৰৰ অংশবিশেষ সামুদ্ৰিক বৰফে ঢাকা খাই থাকে। এই বৰফৰ আৱৰণ গলা আৰু পুনৰ গোট মৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উত্তৰ মহাসাগৰৰ পৃষ্ঠীয় উষ্ণতা (surface temperature) আৰু লুণীয়া গুণ (লৱণত্ব) (salinity) ৰ ঋতু অনুযায়ী তাৰতম্য ঘটে। ৰাজনৈতিক ও সামাজিকভাবে আঠটা সুমেৰু আঞ্চলিক ৰাষ্ট্ৰ (কানাডা, ৰাছিয়া, ডেনমাৰ্ক, নৰৱে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, চুইডেন, ফিনলেণ্ড আৰু আইচলেণ্ড) এই উত্তৰৰ স্থানসমূহকেই সুমেৰু অঞ্চলৰ ভিতৰত ধৰা হয়, যদিও বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইয়াৰে বহু অংশই সুমেৰু বৃত্তৰ দক্ষিণে।
পৰিৱেশ আৰু বতৰ
সুমেৰু অঞ্চলত সাধাৰণত শীত আৰু গ্ৰীষ্মকালৰ তাপমাত্ৰা আৰু পৰিৱেশৰ মাজত এক বিশাল পাৰ্থক্য দেখা যায়। অঞ্চলটিৰ উত্তৰাংশ গোটেই বছৰ বৰফাচ্ছাদিত থাকে, আৰু দক্ষিণাংশত ঘাঁহ,বা গুল্মজাতীয় গছ দেখা যায়। গ্ৰীষ্মকাল সংক্ষিপ্ত হ'লেও তেতিয়া সূৰ্যই দীৰ্ঘসময়লৈ পোহৰ আৰু তাপ দিব পাৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভূগোল
দৈত্য
হিন্দু ধৰ্মত, দৈত্য (সংস্কৃত: दैत्य) হৈছে দানৱ আৰু অসুৰৰ এটা গোত্ৰ বা জাতি।
দৈত্যৰ তালিকা
ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা কেইজনমান উল্লেখযোগ্য দৈত্যৰ নাম তলক দিয়া হ'ল:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
সত্যাগ্ৰহ
সত্যাগ্ৰহ (सत्याग्रह) মহাত্মা গান্ধীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দৰ্শন আৰু অহিংস প্ৰতিৰোধৰ অনুশীলন। মহাত্মা গান্ধীয়ে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাৰতীয়সকলৰ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দেশ্যে সত্যাগ্ৰহৰ চৰ্চা কৰিছিল। সত্যাগ্ৰহৰ তত্ত্ব পিছলৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিখ্যাত কৃষ্ণাংগ নেতা নেলছন মেণ্ডেলাৰ বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ বিৰুদ্ধে আৰু গণঅধিকাৰ আন্দোলনৰ সময়ত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ আৰু জেমছ বেভেলেৰ কৰ্মসূচীসহ সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা আৰু অন্যান্য আন্দোলনত প্ৰভাৱ পেলায়। আক্ষৰিক ভাবে সত্যাগ্ৰহ মানে সত্যৰ সন্ধান বা সত্যক ধৰি ৰখা বুজায়। সত্যাগ্ৰহ মানি চলা সকলক সত্যাগ্ৰহী বোলা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দৰ্শন শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
বঘৰা
বঘৰা, মৰিগাঁ‌ও জিলাৰ মধ্য ভাগত অৱস্থিত এখন অতি পুৰণি জনবসতি অঞ্চল। বঘৰা বুলিলে সধাৰণতে শিলসাঁ‌কো, সোণাৰীগাঁ‌ও, অনন্তপুৰ (শালিকাবড়ি), মাজগাঁ‌ও, কল্যাণপুৰ (কাইণ্ডাগুৰি), উলুবাৰী, হাতীগড়, পানীবঘৰা, ঔজাৰী, ঘূলীগাঁ‌ও, যোৰআঁ‌হত, শুখনাগোগ, মাণিপুৰ আৰু বাচনাঘাট নামৰ এই বাৰটা চুবুৰীক বুজায়।
বঘৰা নামৰ উৎপত্তি
বঘৰা নামৰ কেনেকৈ উৎপত্তি হ'ল এই বিষয়ে ভালেমান জনশ্ৰুতি তথা কিম্বদন্তি শুনা যায়। বঘৰাৰ আদি ৰজা শুভাঙ্কৰ বা শুকৰাঙ্ক বৈদ্যগড়ৰ পৰা আহি বঘৰাত ৰজা হয়। বৈদ্যগড় শব্দৰ পৰা বৈদ্যগড়ীয়া, বৈদ্যঘৰীয়া তাৰ পৰা বঘৰা নাম জনাজাত হয়।
বাঘ আগুৰা প্ৰথাৰ পৰা বঘৰা শব্দৰ উৎপত্তি হয় বুলিও জনা যায়। অতীজতে এই অঞ্চলত বহুত বাঘ আছিল। গৰু-গাই আদি পোহনীয়া জন্তু ৰক্ষাৰ কাৰণে ৰাইজে জাল-জৰী, যাঠি-জোং লৈ হাবিৰ মাজত বাঘ আগুৰি ধৰি তিনি দিন, সাত দিনলৈ নানা ৰং ধেমালি কৰি বাঘ মৰা হয়। তাৰ পাছত মৃত বাঘটো ৰজাৰ ঘৰলৈ নিয়া হয়। তাত মাহ-হালধীৰে নোৱাই ধূৱাই সিংহাসনত বহুৱাই ৰজা পাতি বিসৰ্জ্জন দিয়া হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা
প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা
প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা(Progyar Sadhona) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। সংকলনখন মুঠ ২৪ টা প্ৰবন্ধ সম্বলিত। ১৯৯৪ চনৰ মে' মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা পোন প্ৰথমে প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখনৰ মূল্য আছিল ৪০ টকা। লেখক বৰগোহাঞিয়ে গ্ৰন্থখন তেখেতৰ অনুজ-প্ৰতীম বন্ধু দেব বৰা আৰু কৃষ্ণ প্ৰসাদ দত্তৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
কিতাপখনত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা; স্বাস্থ্যৰ সাধনা; খোজ কঢ়াৰ বিষয়ে; প্ৰকৃতিৰ দান; গদ্যৰ বিষয়ে কিছু চিন্তা ভাৱনা; বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ জীৱনত গদ্য; অভিধান, ব্যাকৰণ, মনুষ্যত্ব ইত্যাদি; অসমত আধুনিকতাৰ অগ্ৰদূতঃ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা; বাংলাৰ অপভ্ৰংশ হ’বলৈ অসমীয়া ভাষাৰ বেছি দিন নাই; অসমীয়াৰ দৃষ্টিত বাঙালী; মুছলিম মানসিকতা; বাঘ; কবি; নাদৰ ভেকুলী; বুলেট আৰু বেলট; হিংসা; বিপ্লৱ আৰু সন্ত্ৰাসবাদ; মানুহৰ ভৱিষ্যত; আত্মহত্যাৰ পথ; সময়ানুবৰ্তিতা আৰু শিষ্টাচাৰ; অতীত, বৰ্তমান, ভৱিষ্যত; চেঁচামাত এটা দিন; আচলতে কোনে কৈছিল আৰু কি কৈছিল; আৰু জীৱন-মৃত্যু।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
জীৱনৰ হাতপুথি শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ৰামকিঙ্কৰ বেইজ
ৰামকিঙ্কৰ বেইজ (২৫ মে’, ১৯০৬ - ২ আগষ্ট, ১৯৮০) আছিল এজন ভাৰতীয় বঙালী ভাস্কৰ্যশিল্পী। তেওঁ আধুনিক ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যকলাৰ অন্যতম অগ্ৰপথিক আছিল। ৰামকিঙ্কৰ আছিল প্ৰথম ভাৰতীয় শিল্পী, যি আধুনিক পাশ্চাত্য শিল্প অধ্যয়ন কৰি সেই শৈলী নিজৰ ভাস্কৰ্যত প্ৰয়োগ কৰে। তেওঁক ভাৰতীয় শিল্পত আধুনিকতাৰ জনক আৰু অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰামকিঙ্কৰ বেইজ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বাংলা প্ৰেছিডেন্সিৰ বাঁকুড়া জিলাৰ যুগীপাডাৰ (অধুনিক ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ ৰাজ্য) এক পৰমাণিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ উপাধি বেইজ, সংস্কৃতত বৈদ্য আৰু প্ৰাকৃত বেজ-ৰ পৰিবৰ্তিত ৰূপ। তেওঁৰ পিতা আছিল চণ্ডীচৰণ বেইজ।
মধ্যকৈশোৰ বয়সত ৰামকিঙ্কৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ ছবি আঁকিছিল। মেট্ৰিক পৰ্যন্ত (বৰ্তমান মাধ্যমিকৰ সমতুল্য) পঢ়া−শুনা কৰাৰ পিছত ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁ বাঁকুড়াৰ বিশিষ্ট সাংবাদিক আৰু প্ৰবাসী পত্ৰিকাৰ সম্পাদক ৰামানন্দ চট্টোপাধ্যায়ৰ দৃষ্টিত পৰে। চাৰি বছৰ পিছত তেওঁ শান্তিনিকেতনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিশ্বভাৰতী বিদ্যালয়ত চাৰুকলাৰ ছাত্ৰ হিচাপে যোগ দিয়ে। আচাৰ্য নন্দলাল বসু আছিল তেওঁৰ শিক্ষক। ৰমেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তী, বিনোদবিহাৰী মুখোপাধ্যায় আদি ব্যক্তিক তেওঁ সহপাঠী হিচাপে পাইছিল। চাৰুকলাৰ ডিপ্লোমা অৰ্জন কৰি তেওঁ বিশ্বভাৰতীৰ ভাস্কৰ্য বিভাগৰ বিভাগীয় প্ৰধানৰ পদ লাভ কৰে। ১৯৭১ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী জহৰ দাশগুপ্ত আছিল তেওঁৰ ছাত্ৰ।
তেওঁৰ জীবনকথাক লৈ সাহিত্যিক সমৰেশ বসুৱে (কালকূট) 'দেখি নাই ফিৰে' নামৰ এখন উপন্যাস ৰচনা কৰে। যাৰ চিত্ৰাংকন কৰেছিল শিল্পী বিকাশ ভট্টাচাৰ্যই।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
১২ জানুৱাৰী
১২ জানুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ১২ তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩৫৩টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩৫৪টা দিন) বাকী থাকে। এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কা মেইখাৰ ঘৰ
কা মেইখাৰ ঘৰ হৈছে তিলোত্তমা মিশ্ৰৰ দ্বাৰা ৰচিত এক অসমীয়া উপন্যাস। কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ শ্বিলং চহৰৰ বিচিত্ৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পটভূমিত উপন্যাসখন ৰচিত হৈছে। কা মেইখাৰ ঘৰৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ হ'ব আইতাৰ ঘৰ। ষ্টুডেন্টচ ষ্টৰ্চে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা উপন্যাসখনৰ ২০১৩ চনত প্ৰথম আৰু ২০১৪ চনত দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়।
লেখকৰ পৰিচয়
তিলোত্তমা মিশ্ৰ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক। তেখেতে অসমীয়া আৰু ইংৰাজী উভয় ভাষাতে গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। তেখেতে ৰচনা কৰা অসমীয়া গ্ৰন্থসমূহ হৈছে স্বৰ্ণলতা (১৯৯১), লৌহিত্য সিন্ধু (১৯৯৭); ইংৰাজী গ্ৰন্থ হৈছে Literature and Society in Assam : A Study of the Assamese Renaissance 1826-1926 (১৯৮৭); অনুবাদিত ইংৰাজী গ্ৰন্থ হৈছে Ramnabami Natak: The Story of Ram and Nabami (২০০৭); সম্পাদিত গ্ৰন্থ হৈছে The Oxford Anthology of Writings from North-East India, vol I and II (২০১১)।
সমালোচনা
সাহিত্য ডট অৰ্গৰ ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ সংখ্যাত সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়াই লিখিছে "প্ৰায় তিনিটা প্ৰজন্মৰ কাহিনী সাঙুৰি ই এক মহাকাব্যিক বা এপিক গুণ গ্ৰহণ কৰিছে, কিন্তু কথন ভংগী যথেষ্ঠ খৰতকীয়া। কিছুমান পুংখানুপুংখ ডিটেইলৰ ব্যৱহাৰলৈ চাই আৰু সেইবোৰৰ ঐতিহাসিক সত্যতা সাব্যস্ত কৰিব পৰা তথ্যাৱলীলৈ চাই যেনেকৈ আশ্চৰ্য অনুভৱ কৰোঁ, তেনেকৈয়ে মুগ্ধ হৈ ৰওঁ সেইবোৰৰ সাৱলীল উপন্যাসোপম অভিব্যক্তিলৈ চাই। বোধকৰোঁ এই তথ্য আৰু মানৱীয় আবেদনৰ সুষম সামঞ্জস্য তিলোত্তমা মিশ্ৰৰ অন্যতম কৃত্বিত্ব।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
নল টেঙা
নল টেঙা হৈছে লতাজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাত, কাণ্ড আদিৰ সোৱাদ টেঙা। সাধাৰণতে নল টেঙা বুলিলে কেইবাবিধো লতাক বুজায়। টেট্ৰাষ্টিগ্‌মা লিউক’ষ্টেফাইলাম (Tetrastigma leucostaphylum), টেট্ৰাষ্টিগ্‌মা এংগুষ্টিফলিয়া (Tetrastigma angustifolia) আদি। বহু ঠাইত চেপেটা লতা (বৈজ্ঞানিক নাম: Cayratia trifolia) নামৰ ভিটাচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ টেঙা সোৱাদযুক্ত লতাজাতীয় উদ্ভিদকো নল টেঙা বুলি কয়। অসমীয়া সমাজত নলটেঙা আৰু মাছৰ টেঙা জোল অতি জনপ্ৰিয় খাদ্য।
তানসেন
তানসেন (Tansen) সংগীতজ্ঞ।
জন্ম
তানসেনৰ জন্ম সম্পৰ্কে বিভিন্ন মত আছে। তথাপিও ১৫০৬ খৃ:ৰ পৰা ১৫৩২ চনৰ ভিতৰত কোনোবা এটা সময়ত জন্ম গ্ৰহণ কৰে বুলি জনা যায়।
বাল্য কাল
বিভিন্ন গ্ৰন্থ মতে তানসেন জন্ম ৰ পিছৰ ৫ বছৰলৈকে বাক শক্তিহীন হৈ আছিল। দেউতাকে ভগৱানৰ প্ৰতি কৰা গভীৰ প্ৰাৰ্থনাৰ ফলত বাকশক্তি ঘূৰাই পায় আৰু মধুৰ কণ্ঠৰ অধিকাৰী হয়। বিভিন্ন কাহিনীৰ সাধাৰণ উপাদানঅনুসৰি, সৰুতে তানসেনৰ নাম আছিল ৰামতনু। তেওঁৰ পিতৃ মুকুন্দ পাণ্ডে (মক্ৰন্দ পাণ্ডে, মুকুন্দ মিশ্ৰ, বা মুকুন্দ ৰাম নামেৰেও জনাজাত)এজন ধনী কবি আৰু দক্ষ সংগীতজ্ঞ আছিল, যি কিছু সময়ৰ বাবে বাৰাণসীত হিন্দু মন্দিৰৰ পুৰোহিত আছিল। তানছেনে আধুনিক মধ্য প্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলত তেওঁৰ কলা শিকিছিল আৰু নিখুঁত কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ বেছিভাগ সময় আদালতত অতিবাহিত কৰিছিল আৰু ৰেৱাৰ হিন্দু ৰজা (ৰাজকীয় ৰাজ্য) ৰাজা ৰামচন্দ্ৰ সিঙৰ পৃষ্ঠপোষকতা তন্সেনৰ সংগীত ক্ষমতা আৰু অধ্যয়নে তেওঁক ব্যাপক খ্যাতি আৰু অনুসৰণ কৰিছিল। তেওঁ ৰাজা ৰামচন্দ্ৰ সিঙৰ ঘনিষ্ঠ বিশ্বাসী আছিল, আৰু তেওঁলোকে একেলগে সংগীত নিৰ্মাণ কৰিছিল। তানসেনৰ খ্যাতিয়ে তেওঁক মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে, যিয়ে ৰাজা ৰামচন্দ্ৰ সিঙলৈ বাৰ্তাবাহক প্ৰেৰণ কৰে, তানসেনক মোগল আদালতত সংগীতজ্ঞসকলৰ সৈতে যোগদান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
সংগীত জগতলৈ অৱদান
তানসেন এজন সুৰকাৰ, সংগীতজ্ঞ আৰু কণ্ঠশিল্পী আছিল, যাৰ বাবে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ উত্তৰ অঞ্চলত বহুতো ৰচনা কঢ়িয়াই অনা হৈছে। তেওঁ এজন বাদ্যযন্ত্ৰও আছিল যিয়ে বাদ্যযন্ত্ৰবোৰ জনপ্ৰিয় আৰু উন্নত কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ উত্তৰ ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, যাক হিন্দুস্তানী বুলি কোৱা হয়। সংগীত আৰু ৰচনাত তেওঁৰ ষোড়শ শতিকাৰ অধ্যয়নে বহুতক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল, আৰু তেওঁক অসংখ্য উত্তৰ ভাৰতীয় ঘৰানা (আঞ্চলিক সংগীত বিদ্যালয়)য়ে তেওঁলোকৰ বংশপ্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে গণ্য কৰে। আকবৰ আদালতৰ ইতিহাসবিদ বিৱৰণ আৰু ঘৰানা সাহিত্যত তানসেনৰ বিষয়ে বহুতো কিংবদন্তি আছে। তেওঁলোকৰ এজনে কয় যে তেওঁ ৰাগ মেঘ মালহাৰৰ সৈতে বৰষুণ কমাই আনিব পাৰে। এইটোও কোৱা হয় যে তেওঁ ৰাগ দীপক প্ৰদৰ্শন কৰি চাকি জ্বলাব পাৰে। আন কিংবদন্তীসকলে তেওঁৰ সংগীতৰ জৰিয়তে জন্তুৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাৰ ক্ষমতাৰ বিষয়ে কয়। এবাৰ, এটা বগা হাতী বন্দী কৰা হৈছিল, কিন্তু ই বনৰীয়া আছিল আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা নাছিল। অৱশেষত, তানছেনে শান্ত হোৱা হাতীটোক গান গাইছিল আৰু সম্ৰাটে তেওঁক চলাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তানসেনক তেওঁৰ মহাকাব্য ধ্ৰুপদ ৰচনাসমূহৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়, কেইবাটাও নতুন ৰাগ সৃষ্টি কৰে, লগতে সংগীতৰ ওপৰত দুখন কালজয়ী কিতাপ লিখাৰ বাবে শ্ৰী গণেশ ষ্টোট্ৰা আৰু সঙ্গীতা চাৰা। বৰ্তমান প্ৰচলিত ৰাগৰ ভিতৰত মিঞা শব্দযুক্ত ৰাগসমূহ তেওঁৱেই স্ৰষ্টা। যেনে-মিঞা মল্লাৰ, মিঞা কি টুড়ী, মিঞা কি সাৰঙ্গ প্ৰভুতি আদি।
তানসেনৰ সংগীতৰচনাসমূহে বহুতো বিষয়বস্তু সামৰি লৈছিল, আৰু ধ্ৰুপদক নিযুক্ত কৰিছিল। এইবোৰৰ বেছিভাগহিন্দু পুৰাণৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছিল, ব্ৰজ ভাষাত ৰচনা কৰা হৈছিল, আৰু গণেশ, সৰস্বতী, সূৰ্য, শিৱ, বিষ্ণু (নাৰায়ণ আৰু কৃষ্ণ অৱতাৰ)ৰ দৰে দেৱ-দেৱীৰ প্ৰশংসাত লিখা হৈছিল। তেওঁ ৰজা আৰু সম্ৰাট আকবৰক প্ৰশংসা কৰাৰ বাবে উৎসৰ্গিত ৰচনা আৰু পৰিবেশন কৰিছিল।
সাংসাৰিক জীৱন
তানছেনে এগৰাকী হুছেইনীক বিয়া কৰাইছিল, যাৰ চাৰিটা পুত্ৰ আৰু এজনী কন্যা আছিল: চুৰাট সেন, শৰৎ সেন, তাৰং খান, বিলৱাস খান আৰু সৰস্বতী। পাঁচোজনে তেওঁলোকৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত দক্ষ সংগীতজ্ঞ হৈছিল, পিছৰটোৱে সিংঘলগড়ৰ মিশ্ৰা সিঙকো বিয়া কৰাইছিল, যি এজন উল্লেখযোগ্য বীনা-খেলুৱৈ আছিল। এজন কিংবদন্তীয়ে কয় যে তানছেনে মেহৰুনিছা নামৰ আকবৰৰ এজনী ছোৱালীৰ সৈতেও বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
মৃত্যু
তানসেনৰ মৃত্যুৰ বছৰটো, তেওঁৰ জীৱনীখনৰ বেছিভাগৰ দৰে, অস্পষ্ট। ইছলামী ইতিহাসবিদসকলৰ দ্বাৰা লিখা এটা সংস্কৰণ অনুসৰি, ১৫৮৬ চনত দিল্লীত তানসেনৰ মৃত্যু হয়, আৰু আকবৰ আৰু তেওঁৰ আদালতৰ বেছিভাগ অংশই মুছলমান ৰীতি-নীতি অনুসৰি সম্পূৰ্ণ হোৱা অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া শোভাযাত্ৰাত উপস্থিত আছিল। হিন্দু বুৰঞ্জীবিদসকলৰ দ্বাৰা লিখা অন্যান্য সংস্কৰণৰ লগতে আবুল ফজলে লিখা আকবৰনামাত তেওঁৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ হিচাপে ২৬ এপ্ৰিল ১৫৮৯ প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত বেছিভাগ হিন্দু ৰীতি-নীতি পালন কৰা হয়। তানসেনৰ অৱশেষ গোৱালিয়ৰৰ তেওঁৰ চুফী মাষ্টাৰ শ্বেখ মুহাম্মাদ ঘাউছৰ সমাধি ক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। প্ৰতি বছৰে ডিচেম্বৰত, তানসেন উদযাপন কৰিবলৈ গোৱালিয়ৰত তানসেন সমাৰোহ নামৰ এক বাৰ্ষিক উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
লেটিন ভাষা
লেটিন ভাষা (Latin: lingua latīna) ইন্দো-ইউৰোপীয় ভাষাৰ অন্তৰ্গত ইটালীক শাখাৰ এক শাস্ত্ৰীয় ভাষা। লেটিন বৰ্ণমালা ইষ্ট্ৰোস্কেন আৰু গ্ৰীক বৰ্ণমালাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
লেটিন প্ৰথমতে ৰোম আৰু আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে লেটিয়াম নামেৰে প্ৰচলিত আছিল। ৰোমান গণতন্ত্ৰৰ শক্তি বিস্তাৰৰ লগে লগে ই এক প্ৰভাৱশালী ভাষালৈ পৰিনীত হয়। প্ৰথমে ই ইটালী আৰু পিছলৈ গোটেই ৰোমান সাম্ৰাজ্যত বিয়পি পৰে। বিৰূপীত লেটিন ভাষা ৰোমাঞ্চ ভাষালৈ বিকশিত হয়। সেই সমূহ হ'ল ইটালীয়ান ভাষা, পৰ্তুগীজ ভাষা, স্পেনীছ ভাষা, ফৰাচী ভাষা, আৰু ৰোমানিয়ান ভাষা। লেটিন, গ্ৰীক আৰু ফ্ৰেন্স ভাষাৰ বহু শব্দয়ে ইংৰাজী শব্দসম্ভাৰ টনকিয়াল কৰিছে। তাৰে ভিতৰত লেটিন আৰু গ্ৰীক শব্দ মূল সমূহ ইংৰাজী ভাষাত সূত্ৰ, জীৱবিজ্ঞান, বিজ্ঞান, ঔষধ আৰু আইনী বিষয়ত ব্যৱহাৰ হয়।
৭৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰোমান গণতন্ত্ৰয়ে পুৰণি লেটিনক বিধিসন্মতভাবে শাস্ত্ৰীয়কৰণ কৰে। বৰ্তমান লেটিন বিশ্বৰ বহুতো শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰাথমিক, মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক স্তৰত শিকোৱা হয়। ই ৰোমান কেথলিক গীৰ্জা সমূহ আৰু হলি চিৰ চৰকাৰী ভাষা।
লেটিন ভাষাৰ অনলাইন সমাজ
শ্ৰেণী:ভাষা শ্ৰেণী:ইউৰোপৰ ভাষা
কেক্‌টাছ
কেকটাছ উদ্ভিদজগতৰ কেৰিওফিললছ (Caryophyllales) বৰ্গৰ অন্তৰ্গত কেকটাছীআই (Cactaceae) পৰিয়ালৰ এবিধ উদ্ভিদ। কেকটাছ শব্দটি গ্ৰীক ভাষাৰ কেকটোছ (κάκτος, kaktos) শব্দটোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। গ্ৰীক দাৰ্শনিক (Theophrastus) থিওফ্ৰেছ্টাছে এবিধ কাঁইটিয়া উদ্ভিদৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ প্ৰথমে এই শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কেকটাছ বহু ধৰণৰ আকৰ্ষনীয় ৰূপত পোৱা যায়। বহুটো কাৰণত ই আন উদ্ভিদৰ পৰা পৃথক৷ কেকটাছৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হ'ল ইয়াৰ পানী সঞ্চয় কৰি ৰখাৰ কৌশল৷ কিছুমান কেকটাছক জেওৰা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ অসমত সিজু নামৰ দেখাত কেকটাছৰ দৰে অন্য এবিধ গছ পোৱা যায়। দেখিবলৈ একেধৰনৰ হোৱা স্বত্বেও, সিজু গছ কিন্তু কেকটাছ জাতিৰ অন্তৰ্গত নহয়। সিজুৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে ইউফোৰবীয়া এন্তিকুওৰাম (Euphorbia antiquorum)। অৰ্থাৎ, সিজু ইউফোৰবীয়া জাতিৰ অন্তৰ্গত। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
গছজোপা
বিভিন্ন আকাৰ-আকৃতিয়ে গছজোপাৰ সোণত-সুৱগা চৰায় ৷ সূৰ্যৰ প্ৰত্যক্ষ পোহৰ ইয়াৰ বাবে অনিষ্টকাৰী যদিও ৰাতিপুৱাৰ পোহৰ কেকটাছৰ বাবে লাগতিয়াল৷ কম পানী পৰা ঠাইত,বিশেষকৈ বৰষুণৰ পৰা আঁতৰত, ইয়াক ৰাখিব লাগে৷ ৰূপান্তৰিত পাত আৰু কাঁইটৰদ্বাৰা গছজোপাই ইয়াৰ পানী সংৰক্ষক কোষবোৰক প্ৰখৰ ৰ'দৰপৰা ৰক্ষা কৰে৷ কিছুমান উদ্ভিদৰ পাতবোৰৰ আকাৰ সংখ্যাত কমি গৈ নলী বা গোলাকাৰ হৈ পৰি বাষ্পীভৱনৰ মাত্ৰা কমায়৷ ইয়াৰ শিপাবোৰ যথেষ্ট দীঘল হয়৷ সাধাৰণতে ৰসাল আৰু মঙহাল কাণ্ডত থকা পাতবোৰ কাঁইটলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ আত্মৰক্ষাৰ অংগ হিচাপে কাম কৰে৷
খাদ্য হিচাপে
কেকটাছৰ বহুতো গোত্ৰক মানুহে খাদ্য হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে৷ উদাহৰণস্বৰূপে সাগৰফেনাক (Prickly pear) আমেৰিকাত বসবাস কৰা স্পেনিছ ভাষী লোকে স্কাৰ্ভি বেমাৰ নিৰাময়ৰ বাবে খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে৷ ইয়াৰে বহু প্ৰজাতিৰ গুটিবোৰ গুৰা কৰি সেই গুৰি কে'ক তৈয়াৰ কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ thumbnail|right|সাগৰফেনাৰ ফল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান‎
গীটাৰ
ইতিহাস
যদিও গীটাৰ ৪০০০ বছৰ পুৰণি বাদ্য যন্ত্ৰ 'কিথাৰা'ৰ পৰা অহা বুলি কোৱা হয়, এই তথ্যৰ প্ৰমাণ মাথোঁ এই যে কিথাৰা আৰু স্পেনীয় ভাষাৰ শব্দ 'quitarra' শুনিবলৈ একে। পৃথিৱীৰ আতাইতকৈ পুৰণি তাঁৰযুক্ত বাদ্য যন্ত্ৰ bowl harps আৰু tanburs বুলি জানিব পৰা যায়। এই যন্ত্ৰৰ ক্ৰমাৎ বিবৰ্তন ঘটে। আৰবৰ ফালে এই যন্ত্ৰত ফ্ৰেট ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল যদিও ইউৰোপীয়সকলে ইয়াত ফ্ৰেট লগাই ইয়াক 'লুট' নাম দিলে। এই লুটেই গৈ গীটাৰ হ'লগৈ।
নাম
গীটাৰৰ নাম সংস্কৃত শব্দ 'তাৰ'ৰ পৰা অহা। এছিয়াত বিভিন্ন এনে তাৰ ব্যৱহাৰ কৰা বাদ্য আছে যাৰ নামতো 'তাৰ' আছে, যেনে দুতাৰ, চিতাৰ, চাৰতাৰ আদি।
তাৰ সমূহ
গীটাৰত ৬ ডাল তাঁৰ থাকে যাক 'ষ্ট্ৰিংছ্‌' বুলি কোৱা যায়। প্ৰতিডাল তাঁৰৰে স্বৰ বেলেগ বেলেগ। তাঁৰ কেইডালৰ নাম হ'ল- ই,বি,জি,ডি,এ,ই। এই ক্ৰম গীটাৰৰ আতাইতকৈ ক্ষীণ তাঁৰৰ পৰা আতাইতকৈ মোটা তাঁৰলৈকে।
প্ৰকাৰ
মূলত গীটাৰ তিনি প্ৰকাৰৰ। যেনে-
ইয়াৰ বাদেও স্পেনিছ গীটাৰক ক্লাছিকেল, একাউষ্টিক আৰু ইলেকট্ৰিক আদি ভাগত ভাগ কৰা হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
১৬ আগষ্ট
এই দিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মিগিশ্বি ছেটছুকো
মিগিশ্বি ছেটছুকো (三岸節子, ৩ জানুৱাৰী, ১৯০৫ – ১৮ এপ্ৰিল, ১৯৯৯ ) এগৰাকী বিশিষ্ট জাপানী যোগ চিত্ৰশিল্পী আছিল। মিগিশ্বিক জাপানী পশ্চিমীয়া তৈল চিত্ৰকলাৰ অগ্ৰগামী হিচাপে জনা যায়।
প্ৰাৰম্ভিক সময়
ওৱাৰীত এটা বস্ত্ৰ কাৰখানা নিৰ্মাণ কৰা নাকাচিমা-গানৰ (পিছলৈ ওনিছি, বৰ্তমান ইচিনোমিয়া) এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছেটছুকো য়োশিদা দহটা সন্তানৰ ভিতৰত ষষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল উলৰ কাপোৰ নিৰ্মাণৰ ব্যৱসায় চলোৱা এক ধনী জমিদাৰৰ পৰিয়াল আছিল। কঁকালৰ গাঁঠিৰ জন্মগত বিভ্ৰান্তিৰ বাবে মিগিশ্বিয়ে নাগোয়াৰ এখন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ কেঁ‌চুৱা অৱস্থাতে এক ডাঙৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছিল। কোশিন নাকাজিমা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পিছত, তেওঁ ১৯১৫ চনত কিহাটচু প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি ১৯১৭ চনত বিদ্যালয়ৰ পৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ নাগোয়াৰ ছোৱালীৰ শুকুটোকু উচ্চ বিদ্যালয়ত প্ৰৱেশ কৰিছিল। স্কুলত থাকোঁতে তেওঁ পঢ়াত নিমগ্ন হৈ পৰাৰ লগতে তাইৰ জ্যেষ্ঠ ৰুমমেট সুকাৰা টোডাৰ জাপানী চিত্ৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। মিগিশ্বিয়ে উয়েমুৰা শ্বুন আৰু চিমা ছেইনৰ সুন্দৰ চিত্ৰবোৰ নকল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
যুদ্ধৰ পূৰ্ব সময়: ১৯২০-১৯৪৫
১৯২১ চনত তেওঁ বিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু টকিঅ'লৈ যায়, য'ত তেওঁ প্ৰথমে মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা দিয়ে, কিন্তু বিফল হয়। মিগিশ্বিয়ে চিত্ৰাংকন অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ হংগ পাশ্চাত্য শৈলীৰ পেইণ্টিং ইনষ্টিটিউটত নামভৰ্তি কৰিছিল ([:জা:本郷洋画研究所|本郷洋画研究所]), আৰু ওকাদা চাবৰচুকেৰ শিষ্য হৈছিল।  এবছৰৰ পিছত, মিগিশ্বিয়ে দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰী হিচাপে জাপানৰ চুগিনামীৰ এখন ব্যক্তিগত মহিলা কলা বিদ্যালয় বা মহিলা আৰ্ট এণ্ড ডিজাইন বিশ্ববিদ্যালয়লৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু ১৯২৪ চনত শীৰ্ষ শ্ৰেণীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯২৩ চনত, মিগিশ্বিয়ে নিকা প্ৰদৰ্শনীত (二科展) তেওঁৰ কাম দাখিল কৰিছিল যদিও নিৰ্বাচিত হোৱা নাছিল। স্নাতক হোৱাৰ একে বছৰতে তেওঁ জাপানী যোগ চিত্ৰশিল্পী কোটাৰো মিগিশ্বিক বিয়া কৰায়। পিছে ১৯৩৪ চনত তেওঁ অপ্ৰত্যাশিতভাৱে মৃত্যুবৰণ কৰে।
১৯২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত মিগিশ্বিৰ প্ৰথম সন্তান এজনী ছোৱালীৰ জন্ম হয়। একে সময়তে তেওঁৰ Jigazō (自画像, Self-Portrait), Fūkei (風景, Landscape), Sazanka (山茶花, Camellia), আৰু Kijō ni hate (机上二果, Two Fruits on a Table) তৃতীয় শূন্য-কায় প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। সেইবছৰেই এপ্ৰিলত মিগিশ্বিয়ে হিটয়' কায় আৰু ক'ক' ফুকাজায়াৰ সৈতে লগ হৈ মহিলা যোগ সংস্থা গঠন কৰে।
সাহিত্য
মিগিশ্বি এগৰাকী লেখকো আছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ বিজিন ন' চুবাছা শীৰ্ষক এখন ৰচনা সংকলন প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেখেতৰ অন্যান্য ৰচনাৰ ভিতৰত ১৯৭৭ চনত চানচাইচাৰ পৰা হানা টু ভেনিক আৰু ১৯৭৭ চনত কুৰুডৰ পৰা হানায়ৰি নাহাৰাচিকু প্ৰকাশ হয়।
উত্তৰাধিকাৰ
হৈছে জাপানৰ আইচি প্ৰিফেকচাৰৰ ইচিনোমিয়াত অৱস্থিত মিগিশ্বি ছেটছুকোৰ কাম আৰু জীৱনৰ বাবে সমৰ্পিত এক সংগ্ৰহালয় আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ। এই কেন্দ্ৰ ১৯৯৮ চনত জাপানী Yōga চিত্ৰশিল্পীৰ জন্মস্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সংগ্ৰহালয়টোৰ ছেটছুকোৰ কামৰ আটাইতকৈ বিস্তৃত সংগ্ৰহৰ এটা আছে, বেছিভাগ ছেটছুকো আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে নিজে দান কৰিছিল। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত আছে কামৰ এক স্থায়ী সংগ্ৰহ, অস্থায়ী প্ৰদৰ্শনী আৰু কলা সম্পৰ্কীয় বক্তৃতা, লগতে বিভিন্ন কাৰ্যকলাপ আৰু ছেটছুকোৰ তথ্যচিত্ৰৰ প্ৰদৰ্শন। ইয়াত শিল্পীজনৰ বাবে উৎসৰ্গিত এক পুথিভঁৰাল আৰু উপহাৰৰ দোকানো আছে, লগতে জাপানী কলা আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে কিতাপ আৰু তালিকা আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
লিপিড
লিপিড হৈছে চৰ্বী, মম, ষ্টেৰ'ল, স্নেহ-দ্ৰাব্য খাদ্যপ্ৰাণ (যেনে ভিটামিন এ, ডি, ই, আৰু কে) মনগ্লিচেৰাইড, ডাইগ্লিচেৰাইড, ট্ৰাইগ্লিচেৰাইড, ফছফ'লিপিড আৰু অন্য কিছুমানকে সাঙুৰিলোৱা এক শ্ৰেণীৰ প্ৰাকৃতিক অনু। লিপিডে প্ৰধানত শক্তিৰ সংৰক্ষণ, সংকেতন, আৰু কোষাৱৰণৰ গাঠনীয় উপাদান হিচাপে কাৰ্য কৰে। প্ৰসাধন সামগ্ৰী, আৰু খাদ্য উদ্যোগৰ লগতে নেন'টেকনলজিত লিপিডৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জৈৱিক ৰসায়ন
গংগা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। গংগা বা গঙ্গা শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
ৰূপান্তৰকামিতা
ৰূপান্তৰকামিতা  (transsexual) বুলিলে এক বিশেষ প্ৰৱণতাক বুজায় য’ত ‘জৈৱ লিংগ’ ব্যক্তিৰ লিংগ বা ‘সাংস্কৃতিক লিংগ’ৰ লগত প্ৰভেদ সৃষ্টি কৰে। ৰূপান্তৰকামী ব্যক্তিসকলে এনে ধৰণৰ এক যৌন পৰিচয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে যে ঐতিহ্যগতভাৱে তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত যৌনতাৰ লগত স্থিতিশীল নহয় আৰু তেওঁলোকে নিজক স্থায়ীভাৱে সেই লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বিচাৰে। ৰূপান্তৰকামী মানুহে ল’ৰা (বাহ্যিক বৈশিষ্ট্য) হৈ জন্ম হোৱাৰ সত্ত্বেও মনমানসিকতাৰ ফালৰ পৰা নিজেক নাৰী বুলি ভাবে বা নাৰী হিচাপে জন্ম হ’লেও পুৰুষ সুলভ মনোভাৱ পোষণ কৰে। এওঁলোকৰ কিছুমানে বিপৰীত লিংগৰ পোছাক পৰিধান কৰে। ইয়াকে Transvestism বা Cross dress বোলা হয়। আন কিছুমানে Reassignment Surgery মাধ্যমত নিজৰ লিংগ সলনি কৰি ৰূপান্তৰিত মানৱত পৰিণত হয়। এই সকলেই ৰূপান্তৰিত লিংগ নামৰ বৃহৎ ৰূপান্তৰপ্ৰৱণ সম্প্ৰদায়ৰ (Transgender) অংশ হিচাপে বিবেচিত। যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত জৈৱিক যৌনতাক স্বীকৃত জীৱনযাপন কৰিবলৈ বিচাৰে অথবা যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ লিংগ পৰিচয়ৰ ফলস্বৰূপে সামাজিক দুৰ্ব্যৱহাৰ আৰু হতাশা অনুভৱ কৰে। সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ লিংগ হতাশাৰ (Gender Dysphoria) সমাধান হিচাপে চিকিৎসা বিজ্ঞানত এই সমস্যাক এক অসুস্থতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ বিশ্লেষণ আৰু সঠিক কাৰণ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
মানৱ সমাজত ৰূপান্তৰকামিতা
মানৱ সভ্যতাৰ বিভিন্ন সমাজ ব্যৱস্থাত ৰূপান্তৰকামিতাৰ উপস্থিতি লক্ষ্য কৰা যায়। তাৰে ভিতৰত আমেৰিকাৰ পুৰুষ ৰূপান্তৰকামী জৰ্জ জৰগেন্সেনে ক্ৰিষ্টিন জৰগেন্সেনলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ কাহিনী মিডিয়াত এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তদুপৰি জোয়ান অফ আৰ্ক, জীৱবিজ্ঞানী জোয়ান (জনাথন) ৰাফগাৰ্ডেন, বাস্কেটবল খেলুৱৈ ডেনিছ ৰেডমেন, চকুচিকিৎসক আৰু পেশাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ ড॰ ৰেনি ৰিচাৰ্ড, সঙ্গিতজ্ঞ বিলিটিপটন সহ বহুতো খ্যাতনামা ব্যক্তিৰ মাজত ৰূপান্তৰ প্ৰৱণতাৰ উল্লেখ ইতিহাসত পোৱা যায়। ১৯৬০ চনত মনোচিকিৎসক ওয়ালিন্দাৰে ৰূপান্তৰকামী সকলৰ ওপৰত এটি সমীক্ষা চলায়। তেওঁৰ এই সমীক্ষাৰ পৰা জনা যায যে, প্ৰতি ৩৭,০০০জন পুৰুষৰ মাজত এজন ৰূপান্তৰকামীৰ জন্ম হয় আৰু প্ৰতি ১০৩,০০০ গৰাকী মহিলাৰ মাজত এগৰাকী মহিলা ৰূপান্তৰকামীৰ জন্ম হয়। ইংলেণ্ডত এটি সমীক্ষা চলাই দেখা হৈছে যে প্ৰতি ৩৪,০০০ জনৰ ভিতৰত এজন পুৰুষ ৰূপান্তৰকামী আৰু প্ৰতি ১০৮,০০০ জনীৰ ভিতৰত এজনী মহিলা ৰূপান্তৰকামীৰ জন্ম হয়। অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত গৱেষণা চলাই দেখা গৈছে যে তাত ২৪,০০০ পুৰুষৰ মাজত এজন আৰু ১৫০,০০০ নাৰীৰ মাজত এজনী ৰূপান্তৰকামীৰ জন্ম হয়।
অসমত ৰূপান্তৰলৈঙ্গিকতা
অসমৰ ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক সমাজৰ মূলভেটি ৰূপে সদৌ অসম ৰূপান্তৰিত লিংগ সংঘ (All Assam Transgender Association) প্ৰধান। স্বতী বিধান বৰুৱা অসমৰ বিখ্যাত ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক গৰাকীয়ে ২১ বছৰ বয়সত নিজৰ লিংগ পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ত ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। পাছত তেখেত অসমৰ সৰ্বপ্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক ন্যায়াধীশ হয়। অসমৰ আনএগৰাকী ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক এলিয়ানা গগৈয়ে উত্তৰপূবৰ ভিতৰত প্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক বিবাহ কৰি নতুন ইতিহাসৰ ৰচনা কৰে।
প্ৰাণী জগতত ৰূপান্তৰকামিতা
বিজ্ঞানী সকলে প্ৰাণীজগতত ৰূপান্তৰকামিতাৰ উপস্থিতি লক্ষ্য কৰিছে। উত্তৰ আমেৰিকাৰ সাগৰৰ উপকূলীয় অঞ্চলত আটলাণ্টিক শ্লীপাৰ শ্বেল (Atlantic Slipper Shell) নামে পৰিচিত ক্ৰিপিডুলা ফৰমিকেটা (Crepidula Fornicata) আৰু লেবাৰিডেছ ডিমিডিয়াটাছ (Laborides dimidiatus), ইউৰোপিয়ান ফ্লে অয়েষ্টাৰ (European Flay Oyster) আৰু অষ্ট্ৰিয়া এডুলিছ (Ostrea edulis) আদি কুমলদেহী প্ৰাণীৰ মাজত ৰূপান্তৰকামিতা আৰু লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। । যৌনতাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটোৱা আন কিছুমান প্ৰাণী হল: কেঁচু, মাখি, মকৰা আৰু জলজ ফ্লি ডাফণিয়াৰ বিভিন্ন প্ৰজাতি। লিংগ পৰিৱৰ্তনকাৰী মাছৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে কৰাল ৰিফত (প্ৰৱালৰ খাঁজ) বসবাস কৰা গ্ৰুপাৰ মাছ। এই গ্ৰুপাৰ মাছ প্ৰথমে মাইকী হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু প্ৰজননত অংশ গ্ৰহণ কৰে। পিছলৈ এই মাছ বোৰে নিজৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰি মতালৈ পৰিবৰ্তন হয় আৰু মতা হিচাপে প্ৰজননত ভাগ লয়।
যৌনতা বনাম লিংগ বিৰোধ
অৰ্থাৎ, যৌনতা বিষয়টো প্ৰায়ে শৰীৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল কিন্তু কিন্তু লিংগ সমাজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। যিহেতু নাৰী বা পুৰুষৰ দায়িত্ব, কাম-কাজ আৰু আচৰণ সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰে, সেয়ে সমাজ পৰিৱৰ্তন বা সময় পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে লিংগৰ ধাৰণা সলনি হব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে- আমি যেতিয়া কাৰোবাক ‘নাৰী’ বা ‘পুৰুষ’ হিচাপে চিহ্নিত কৰোঁ, তেতিয়া কেৱল জৈৱ-লিংগক বুজায়। কিন্তু ‘নাৰীসূলভ’ বা ‘পুৰুষত্ব’ ইত্যাদি শব্দ ব্যৱহাৰৰ মাধ্যমত লিংগ জৈৱ বৈশিষ্ট্যক ভেদি নাৰী বা পুৰুষৰ সামাজিক স্বভাৱ-আচৰণগত ইত্যাদি বৈশিষ্ট্য প্ৰকাশ পায়। সেইকাৰণে যৌনতাক জৈৱলিংগ আৰু লিংগক সামাজিক বা সাংস্কৃতিক লিংগ বুলি বহুতে অভিহিত কৰে।
জৈৱ বৈশিষ্ট্যৰ বলয় অতিক্ৰম কৰি সাংস্কৃতিক বলয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বাসনাৰ কাৰণেই মানৱ সমাজত ৰূপান্তৰকামিতাৰ অস্তিত্ব আছে বুলি কোৱা হয়।
লিংগ পৰিৱৰ্তন অস্ত্ৰোপচাৰ
অস্ত্ৰোপচাৰৰ মাধ্যমত লিংগ পৰিৱৰ্তন বা Sex Change/Gender change এটি জটিল প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী অপেৰাছেন। এই অপেৰাছেনৰ দ্বাৰা নতুন দিগন্তৰ সন্ধান পোৱা কেইজনমান বিখ্যাত ব্যক্তি হল হেৰী বেঞ্জামিন, ষ্টিনাক, আব্ৰাহাম,জন মানি ইত্যাদি। ৰূপান্তৰকামী আৰু উভয়লিংগ মানুহৰ চাহিদাক মূল্য দি চিকিৎসক সকলে শৈল চিকিৎসাৰ মাধ্যমত লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰি আহিছে। যিহেতু ৰূপান্তৰকামীতা কোনো অসুখ মনে নহয়, সেয়ে কোনো ঔষধ প্ৰয়োগ কৰি এই মানসিকতা সম্পন্ন ব্যক্তিসকলক সলনি কৰা মুঠেও সম্ভৱ নহয়। একমাত্ৰ লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ দ্বাৰাই অনেকে মানসিক পৰিতৃপ্তি লাভ কৰে। পুৰুষ ৰূপান্তৰকামী অৰ্থাৎ যি পুৰুষৰ পৰা নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হব বিচাৰে আৰু যি নাৰী ৰূপান্তৰকামী পুৰুষ হবলৈ বিচাৰে দুয়ো ক্ষেত্ৰত শৈল চিকিৎসাৰ পদ্ধতি বেলেগ বেলেগ। মূলতঃ শৰীৰেৰ বিভিন্ন অংশৰ পৰা ছাল আৰু কলা(Tissue) লৈ গ্ৰাফটিং মাধ্যমত যোনিপ্ৰদেশ গঠন কৰা হয়, হৰমন থেৰাপিৰ দ্বাৰা স্তন গ্ৰন্থিৰ হ্ৰাস-বৃদ্ধি ঘটোৱা হয়, ছিলিকন টেষ্টিকেলৰ সহায়ত অণ্ডকোষ তৈয়াৰ কৰা হয়, ইত্যাদি।
উভয়লিংগত্ব
উভয়লিংগ মানুহক ইংৰাজীত হাৰ্মফ্ৰোডাইট (harmflodaiet) বা ইণ্টাৰচেক্স (Inter-sex) বুলি কোৱা হয়। উভয়লিংগত্বক আকৌ দুই ভাগত ভাগ কৰা হৈছে: প্ৰকৃত উভয়লিংগত্ব (natrue-hermaphrodite) আৰু অপ্ৰকৃত উভয়লিংগত্ব (pseudo-hermaphrodite)। যেতিয়া মানৱ শৰীৰত নাৰী আৰু পুৰুষ দুয়োটাৰে যৌন অংগ থাকে তাকেই প্ৰকৃত উভয়লিংগ বোলে। প্ৰকৃতিত প্ৰকৃত উভয়লিংগত্ব সংখ্যা অতি কম। সাধাৰণতে অপ্ৰকৃত উভয়লিংগত্বৰ সংখ্যা তুলনামূলকভাৱে বেছি। ছয় ধৰণৰ অপ্ৰকৃত উভয়লিংগত্ব দৃশ্যমান হয়। এইকেইটা হ’ল– কনজেনিটেল এড্ৰেনেল হাইপাৰপ্লাছিয়া (CAH), এন্দ্ৰজেন ইনচেনচিটিভিটি চিনড্ৰম (AIS), গোনাডেল ডিছজেনেচিছ, হাইপোস্পাডিয়াছ, টাৰ্নাৰ চিনড্ৰম (XO) আৰু ক্লিইনেফিল্টাৰ চিনড্ৰম (XXY)। উভয়লিংগত্ব বিভিন্ন কাৰণত হ’ব পাৰে, তাৰে ভিতৰত বংশগতি অন্যতম।
হিজিৰা
ভাৰতসহ দক্ষিণ এছিয়াৰ পাকিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশ আদিত ইণ্টাৰচেক্স আৰু ৰূপান্তৰকামী সম্প্ৰদায়ক প্ৰচলিতভাৱে 'হিজিৰা' নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। এই হিজিৰা শব্দটো অতি তুচ্ছাৰ্থত ব্যৱহৃত হয় বাবে কিছুমান লেখকে সাম্প্ৰতিক কালত 'উভয়লিংগ মানৱ' শব্দটো সামাজিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছে। বহুতে হিজিৰা সকলক 'তৃতীয় লিংগ' হিচাপে সামাজিক স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী তুলিছে। বৰ্তমানে হিজিৰা সকলক ভাৰতত তৃতীয় লিংগৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:মানৱ যৌনতা
তেজীমলা (ভূত)
অসমৰ লোককথাত তেজীমলা এবিধ বিখ্যাত ভূত। ইয়াক সন্তান জন্ম দিওঁতে মৃত্যু হোৱা এগৰাকী যুৱতীৰ আত্মা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু নদীৰ পাৰত বিচৰণ কৰা বুলি কোৱা হয়।
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত মানুহে নদীৰ পাৰত বগা কাপোৰ পিন্ধা এগৰাকী মহিলাৰ ভূতৰ দৰে মূৰ্তি দেখাৰ খবৰ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কোৱা হৈছিল যে তাইৰ ভূতটোৱে গৰ্ভৱতী মহিলাক দেখা দি বন্ধ্যাত্বৰ অভিশাপ দিয়ে। তেজীমলাৰ কিংবদন্তি দ্ৰুতগতিত সমগ্ৰ অসমতে বিয়পি পৰিল, আৰু মানুহে বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰিলে যে তাই অকাল মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ বিচাৰি অহা প্ৰতিশোধপৰায়ণ আত্মা।
তেজীমলাৰ কিংবদন্তি অসমত প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি চলি আহিছে আৰু আজিও বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হয়। অঞ্চলটোৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু ভয়ংকৰ ভূতয়েই হৈছে তেজীমলা। গ্ৰন্থ, চলচ্চিত্ৰ, দূৰদৰ্শন কে ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ শিল্প আৰু সংবাদ মাধ্যমতো তেওঁৰ কাহিনী চিত্ৰিত হৈ অসমীয়া লোককথাত তেওঁৰ স্থান আৰু অধিক গাঢ়ভাবে গঢ় লৈ উঠিছে।
প্ৰতিকাৰ
তেজীমলাৰ আত্মাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ মানুহে নদীৰ পাৰত ফুল আৰু খাদ্য আগবঢ়াই। তাইৰ ক্ষমা আৰু আশীৰ্বাদ বিচাৰিবলৈও তেওঁলোকে অনুষ্ঠান আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। বহুতে হাতত ক’লা সূতাও পিন্ধে বা লগত লোহা বা ৰঙা মৰিচাৰ টুকুৰাও লৈ ফুৰে, কিয়নো তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ই তেওঁলোকক তেজীমলাৰ অভিশাপৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।
ধৰ্ষণ সংস্কৃতি
ধৰ্ষণ সংস্কৃতি (Rape Culture) হৈছে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশৰ সমাজতাত্ত্বিক তত্ত্ব য'ত লিংগ আৰু যৌনতা সম্পৰ্কীয় সামাজিক মনোভাৱৰ বাবে ব্যাপক হাৰত ধৰ্ষণ হোৱাৰ উপৰি এই প্ৰক্ৰিয়াটো স্বাভাৱিক বুলি ভৱা হয়। ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ সৈতে সচৰাচৰ সম্পৰ্কিত আচৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে ভুক্তভোগীক দোষাৰোপ কৰা, বেশ্যা বুলি লাজ দিয়া, যৌন উপভোগৰ পণ্য বুলি ধৰি লোৱা, ধৰ্ষণক তুচ্ছ কৰা, ব্যাপক ধৰ্ষণৰ অস্বীকাৰ, যৌন হিংসাৰ ফলত হোৱা ক্ষতিস্বীকাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা, বা এইবোৰৰ কিছু সংমিশ্ৰণ। কাৰাগাৰৰ ধৰ্ষণৰ লগতে ইয়াক সামাজিক গোটৰ আচৰণ বৰ্ণনা আৰু ব্যাখ্যা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যাৰ ভিতৰত যুদ্ধ বা সংঘাতৰ সময়ত হোৱা ধৰ্ষণক মনস্তাত্বিক সংঘাত হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছে। এই গোটেই সমাজখনক ধৰ্ষণ সংস্কৃতি বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।   ই ধৰ্ষণৰ কল্পনা আৰু ধৰ্ষণ পৰ্ণগ্ৰাফিৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত।
মুখ্যতঃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, ১৯৭৯ ৰ দশকৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটো দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলৰ দ্বাৰা সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত প্ৰকাশ হয়। ধাৰণাটোৰ সমালোচকসকলে ইয়াৰ অস্তিত্ব বা পৰিসৰ সম্পৰ্কীয় যুক্তি দিয়ে যে ধাৰণাটো অতি সংকীৰ্ণ বা যদিও এনে কিছুমান সংস্কৃতি আছে য'ত ধৰ্ষণৰ ব্যাপকতা দেখা যায়, সেই স্থান বিশেষত ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটোৱে বুজাব পাৰে যে ধৰ্ষণকাৰী সকল দোষ মুক্ত। বৰঞ্চ এনে সমাজত ধৰ্ষণ এক সাধাৰণ বিষয়। বিভিন্ন আন্দোলনৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা হৈছে। যেনে: ‘স্লাটৱাক’ আৰু ‘মি টু’। ২০০৬ চনত আমেৰিকান এক্টিভিষ্ট আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা বাচি অহা তৰানা বাৰ্কে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মি টু আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। এই আন্দোলনবোৰে হেচটেগৰ জৰিয়তে ভুক্তভোগীৰ কাহিনী সামাজিক মাধ্যমৰ দ্বাৰা মানুহৰ মাজত বিয়পোৱাত সহায় কৰিছে আৰু এক অনলাইন স্থান প্ৰদান কৰিছে য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ যৌন হিংসাৰ ভুক্তভোগীসকলে ইজনে সিজনক চিনি পাইছে বা নিজ নিজ সমস্যা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিব পাৰিছে।
উৎপত্তি আৰু ব্যৱহাৰ
"ধৰ্ষণ সংস্কৃতি" শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৭০-ৰ দশকত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলৰ দ্বাৰা সামাজিক কৰা হৈছিল আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ই সমসাময়িক আমেৰিকান সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হৈছিল। ১৯৭০-ৰ দশকত দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলে ধৰ্ষণৰ প্ৰচলনৰ বিষয়ে জনসাধাৰণক শিক্ষিত আৰু সজাগ কৰাৰ উদ্দেশ্যে চেতনা বৃদ্ধিৰ প্ৰচেষ্টাত লিপ্ত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কানাডিয়ান মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আলেকজেন্দ্ৰা ৰাডাৰফৰ্ডৰ মতে, বেছিভাগ আমেৰিকাবাসীয়ে ধাৰণা কৰিছিল যে ধৰ্ষণ, অনাচাৰ আৰু পত্নীক প্ৰহাৰ কৰাটো বিৰল। ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটোৱে দেখুৱাইছিল যে আমেৰিকান সংস্কৃতিত ধৰ্ষণ সাধাৰণ আৰু স্বাভাৱিক আছিল আৰু ই ব্যাপক সামাজিক বিদ্বেষ আৰু যৌনতাৰ এক চৰম প্ৰকাশ। ধৰ্ষণক যৌন অপৰাধৰ সলনি এক হিংসাত্মক অপৰাধ হিচাপে পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য যৌন আনন্দৰ আকাংক্ষাৰ পৰা পুৰুষৰ আধিপত্য, ভীতি প্ৰদৰ্শন আৰু লিংগ নিয়মৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণৰ অনুভূতি স্বৰূপে পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল।  অপৰাধী সকলৰ পৰিৱৰ্তে ভুক্তভোগীসকলৰ দৃষ্টিৰে ধৰ্ষণৰ পুনৰ পৰীক্ষণ আৰম্ভ হৈছিল।
প্ৰভাৱ
ধৰ্ষণ সংস্কৃতিক মহিলা আৰু পুৰুষ দুয়োৰে বাবে ক্ষতিকাৰক বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিছুমান লেখক আৰু বক্তা, যেনে জেকচন কাটজ, মাইকেল কিমেল, আৰু ডন মেকফাৰ্চনৰ মতে এই সংস্কৃতি লিংগ ভূমিকাৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিতভাৱে সম্পৰ্কিত যি পুৰুষৰ আত্মপ্ৰকাশ সীমিত কৰাৰ লগতে মানসিক ভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়। ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানী আইৰিছ মেৰিয়ন ইয়ঙৰ মতে ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ভুক্তভোগীসকল যদৃচ্ছভাৱে অত্যাচাৰী যৌন হিংসাৰ ভয়ত বাস কৰিব লগাত পৰে, ইয়াৰ দ্বাৰা ভুক্তভোগীক ক্ষতিগ্ৰস্ত বা অপমানিত কৰা হয়। আন কোনো কোনোৱে ধৰ্ষণ সংস্কৃতিক আধুনিকীকৰণ আৰু ঔদ্যোগিকৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে, তেওঁলোকে ইয়াৰ পক্ষত এইবুলি যুক্তি দিয়ে যে- প্ৰাক-ঔদ্যোগিক সমাজবোৰ "ধৰ্ষণ মুক্ত" সংস্কৃতি হোৱাৰ প্ৰৱণতাৰ আছিল, কিয়নো এই সমাজবোৰত মহিলাৰ নিম্ন স্থিতিয়ে তেওঁলোকক যৌন হিংসাৰ পৰা কিছু মুক্তি দিয়ে। ঔদ্যোগিক তথা সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ ফলত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা ভূমিকাৰ পৰা ওলাই আহি পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষৰ আধিপত্য থকা কৰ্মস্থান আৰু অন্যান্য ক্ষেত্ৰত দৃশ্যমান হৈ পৰাত পুৰুষৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ নিৰাপত্তাহীনতা বৃদ্ধি হৈছে আৰু পৰিণতিত মহিলাসকলক দমন কৰিবলৈ ধৰ্ষণক এক উপায় হিচাপে অৱলম্বন কৰা হয়।
আন কিছুমানে ধৰ্ষণ সংস্কৃতিক পাৰিপাৰ্শ্বিক নিৰাপত্তাহীনতাৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত কৰে, য'ত পুৰুষে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ তাৎক্ষণিক পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ সংগ্ৰামৰ অংশ হিচাপে আপত্তি দৰ্শায়। ই লিংগ পৃথক্কৰণৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত, ইয়াৰোপৰি ধৰ্ষণক পুৰুষত্ব প্ৰমাণৰ এক উপায় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত। ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ভিতৰত আছে ব্যাপক ধৰ্ষণৰ অস্বীকাৰ, ধৰ্ষণ সমস্যাৰ প্ৰতি প্ৰতিষ্ঠানগত উদাসীনতা, চৰকাৰী বিষয়াসকলৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণৰ ঘটনাৰ তথ্য হ্ৰাস কৰণ,  তথা ধৰ্ষণকাৰীসকল সামাজিক আৱৰ্জনা বুলি উজুহাত দেখুওৱা।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ধৰ্ষণ
মাঞ্জাম্মা জগতী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৪ চনৰ ১৮ এপ্ৰিল তাৰিখে বল্লৰী জিলাৰ কাল্লুকাম্বা গাঁৱত মঞ্জুনাথ ছেট্টি হিচাপে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ হনুমানতাইয়াহ আৰু মাতৃ জয়লক্ষ্মী। তেওঁ দেৱনাগেৰীত উচ্চতৰ মাধ্যমিক অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত ছেট্টিৰ মাক-দেউতাকে তেওঁক হোচপিটৰ ওচৰৰ হুলিগেম্মা মন্দিৰলৈ লৈ গৈছিল। এই মন্দিৰত প্ৰচলিত এটা ৰীতি অনুসৰি ভক্তসকলে নিজকে ঈশ্বৰৰ সৈতে বিয়া কৰা বুলি বিশ্বাস কৰে। ইয়াত মঞ্জুনাথ ছেট্টিয়ে পুৰুষ পৰিচয় এৰি মহিলা পৰিচয়ৰ সৈতে মাঞ্জাম্মা জগতী হিচাপে জনাজাত হয়।
কৰ্মজীৱন
মাঞ্জাম্মায়ে কালাভাৰ জগতী নৃত্য গোটৰ এগৰাকী স্থায়ী নৃত্যশিল্পীত পৰিগণিত হয়। তেওঁলোকৰ গোটে গোটেই কৰ্ণাটক ৰাজ্যত জগতী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। কালাভাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ দলটোৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু এই পাৰম্পৰিক লোকনৃত্যটো মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।
কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ মুৰব্বী
তেওঁক প্ৰথমে কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ সদস্য হিচাপে আৰু পিছত ৰাজ্য চৰকাৰে একেটা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ পৰিৱেশ্য কলাৰ শীৰ্ষ প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
লোকসংগীত, নৃত্য আৰু থিয়েটাৰৰ লগত জড়িত মাঞ্জাম্মা জগতীয়ে বহু ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁৰ জীৱন কাহিনী কৰ্ণাটক লোকগাথা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ২০১০ চনত কৰ্ণাটক চৰকাৰে তেওঁক ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ৰাজোৎসৱ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। লোকনৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কমলাবাৰী সত্ৰ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সত্ৰ
বাহা পৰৱ
অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত চাওঁতালসকলে পালন কৰা অন্যতম প্ৰধান উৎসৱ হ'ল বাহা পৰৱ। এই উৎসৱ ফাগুন মাহৰ শুক্লা পঞ্চমীৰ দিনা পোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হয়। কোনো কোনো ঠাইত এই উৎসৱ প্ৰায় এমাহ জুৰি-বহাগ বিহুৰ সময়লৈকে। বাহা পৰৱ উৎসৱ হৈছে বসন্ত উৎসৱ। বসন্ত কালৰ সময়ত প্ৰকৃতিৰ সমস্ত বৈভৱৰে এই বাহা উৎসৱত অৰ্চনা কৰা হয়। এই উৎসৱ সুদূৰ অতীজৰ কোনো কৃষি উৎসৱৰে পৰৱৰ্তী কালত হোৱা বিকাশ বুলি ঠাৱৰ কৰা থল আছে। পৰম্পৰাগত ভাৱে মাৰাং বুৰু (ভগৱান)-ৰ শ্ৰীচৰণত অৰ্চনা কৰা হয় এই বাহা পৰৱত। অগ্নিপিণ্ডৰূপী মাৰাংবুৰুযে অতীজৰে কোনোবা এদিন চিকাৰজীৱী চাওঁতালসকলৰ আগত অগ্নিপিণ্ডৰূপে দেখা দিছিল আৰু অৰণ্যৰ মাজত এজোপা জৰীগছ সদৃশ বৃহৎ বৃক্ষত আশ্ৰয় লৈছিল। গতিকে মাৰাংবুৰুক শ্ৰদ্ধা জনাই চিকাৰজীৱী চাওঁতালসকলে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সামৰি থৈ মাৰাংবুৰুক আৰাধনা কৰি সন্তুষ্ট কৰিছিল। বৰ্তমানেও এই মাৰাংবুৰুকে আজিও প্ৰকৃতিৰ জীৱন্ত প্ৰতীক বৃক্ষ ৰোপণ কৰি, নাইবা একোখন কৃত্ৰিম হাবি নিৰ্মাণ কৰি পূজা কৰা হয়।
মাৰাংবুৰু অৰ্চনাৰ বাবে আয়োজিত বাহা উৎসৱৰ আগদিনা চাওঁতালৰ নাইকে বাবাই (পুৰোহিতে) তেওঁৰ সহযোগী সকলক লৈ নৈৰ ঘাটলৈ চাকৱা (শিঙা) ফাৰ্চা (পৰশুকুঠাৰ) আঃচাৰ (ধনু-কাঁড়) আদি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জাতীয় পূজাৰ সামগ্ৰী বোৰ নি ধুই-পখালি আনে। এই নাইকে বাবাৰ সহযোগীসকলক সাসৌৰিয়া বোলে। সেইদিনা গধূলিয়ে নাইকেৰ ঘৰত সকলো চাওঁতাল সমবেত হৈ পিছদিনাৰ বাহা পূজাৰ সময় আৰু অগন্তক বিপদ-আপদ সম্পৰ্কে চাটিয়াৰ পৰা জানি লয় আৰু এই চাটিয়া হ'ল উপাসনাৰ কালত দৈৱ শক্তি অৰ্জন কৰা লোক। ইয়াৰ পিছত পুৰুষ-নাৰী সকলে নৃত্য গীতেৰে বাহা জাগৰণ কৰে। পিছদিনা পুৱাই নাইকে বাবাৰ লগতে আন আন লোকসকলেও গা ধুই নতুন কাপোৰ পিন্ধি গাওঁবুঢ়াৰ ঘৰত উপস্থিত হয় আৰু কৃত্ৰিম ভাৱে পাতিলোৱা অৰণ্যলৈ যায়। তাত কুকুৰা এটা উৎসৰ্গা কৰি তাৰে মাংস ভাতৰ লগত কলপাতত খায় আৰু লগতে পূজালৈ অনা ফুল (টিলাই বাহা) সকলোৰে মাজত বিলাই দিয়ে। এওঁ ফুলক পবিত্ৰ জ্ঞান কৰে আৰু পুৰোহিতৰ পৰা এই ফুল যিসকলে নাপায় তেওঁলোকক দুৰ্ভগীয়া বুলি ধৰা হয়। নাইকে বাবাৰ পৰা পোৱা ফুল নাৰীসকলে খোপাত আৰু পুৰুষসকলে কাপত গুজি লয়। সাজপাৰ পিন্ধা, খোপাত ফুল গোজাৰ পিছত পুৰুষ-নাৰী সকলে মাঝী হাড়মৰ নেতৃত্বত মাঝী হাড়মে লগাই দিয়া নৃত্য-গীত পৰিবেশন কৰে।
এই উৎসৱ চাওঁতালসকলৰ সম্পূৰ্ণ নিজা উৎসৱ। ই বসন্তকালীন ভাৰতত সকলো জনগোষ্ঠীৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা নৃত্য-গীত আৰু আনন্দ-উলাহৰ সৰ্বজনীনতাকে প্ৰমাণ কৰে। বসন্তৰ আৰম্ভণিতে চাওঁতাল সকলে পালন কৰা এই উৎসৱৰ জৰিয়তে বসন্তকালীন উৰ্বৰতা কৃষ্টি তথা কৃষি উৎসৱৰে বাস্তৱতা আৰু মহত্ত্ব দাঙি ধৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
থাইৰইড হৰম'ন
থাইৰইড হৰম'ন (Thyroid hormone) হ'ল মানৱ শৰীৰৰ বাবে অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় একপ্ৰকাৰৰ হৰম'ন। থাইৰয়ড নামৰ অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্থিয়ে এই হৰম'ন নিঃসৃত কৰে। এই হৰম'নে আমাৰ শৰীৰৰ পৰিপুষ্টি আৰু বৰ্ধনকে (Growth and Development) ধৰি শৰীৰৰ অতিকে প্ৰয়োজনীয় কিছুমান প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে।
থাইৰইড গ্ৰন্থি
আমাৰ শৰীৰৰ ডিঙিৰ স্বৰযন্ত্ৰৰ ঠিক তলতে থাইৰইড গ্ৰন্থি অৱস্থিত। এই গ্ৰন্থি দুটা ভাগত বিভক্ত - সোঁ গ্ৰন্থি (Right lobe) আৰু বাঁও গ্ৰন্থি (left lobe)। এই গ্ৰন্থিৰ ওজন প্ৰায় ২৫ গ্ৰাম। সাধাৰণতে মহিলাৰ থাইৰইড গ্ৰন্থিৰ আকাৰ পুৰুষৰ থাইৰইড গ্ৰন্থিতকৈ বেছি। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা
ডিঙিত থকা থাইৰইড গ্ৰন্থিয়ে দুই ধৰণৰ থাইৰইড হৰম'ন নিসৃত কৰে - এবিধ হৈছে "থাইৰক্সিন" আৰু অন্যবিধ "ট্ৰাইআইড-থাইৰনিন"। চমুকৈ এই দুবিধ হৰম'নক T4 আৰু T3 বোলা হয়।
তছলিমা নাছৰিন
১৯৬২ চনৰ ২৫ আগষ্ট তাৰিখে মৈমনসিঙত তছলিমা নাছৰিনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ডাঃ ৰাজাব আলী আৰু মাতৃ এডুল আৰা। তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী বিখ্যাত চিকিৎসক আৰু মৈমনসিং চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, ছাৰ চালিমুল্লা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু ঢাকা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল। তছলিমায়েও চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিল আৰু এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
থাইৰইড হৰম'ন
অভাৱজনিত ৰোগ
থাইৰইড হৰম'নৰ অভাৱত হোৱা এবিধ ৰোগ হৈছে 'গইটাৰ'। আমাৰ সমাজত ইয়াক 'গৰল' ৰোগ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। এই ৰোগ হ'লে থাইৰইড গ্ৰন্থিৰ আকাৰ বৃদ্ধি হব আৰু ডিঙিটো ফুলি যায়। থাইৰইড হৰম'নৰ অভাৱত হোৱা অন্য এবিধ ৰোগ হৈছে 'Myxedema'। এই ৰোগ হ'লে শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশ,যেনে - মুখ,ভৰি আদি ফুলে। Myxedema সাধাৰণতে মহিলা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বেছিকৈ হোৱা দেখা যায়। জন্মলগ্নৰেপৰা থাইৰইড হৰম'নৰ অভাৱ হ'লে শিশুৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক বৃদ্ধি বাধাগ্ৰস্ত হয়। এই অৱস্থাটোক 'Cretinism' বোলা হয়।
বৃদ্ধিজনিত ৰোগ
থাইৰইড হৰম'নৰ আধিক্যই শৰীৰত সৃষ্টি কৰা অৱস্থাটোক থাইৰটক্সিকছিছ বোলা হয়। এই ৰোগৰ প্ৰভাৱ চকুৰ ওপৰত পৰে। তদুপৰি ৰোগীৰ অত্যধিক ভোক লাগে আৰু শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশৰ কঁপনি (Tremor) হয়। থাইৰইড হৰম'নৰ বৃদ্ধিজনিত অথবা অভাৱজনিত দুয়োধৰণৰ ৰোগৰে উচ্চ চিকিৎসা বৰ্তমান আবিষ্কাৰ হৈছে। ঔষধ তথা শল্য চিকিৎসাৰ দ্বাৰা এই ৰোগসমূহৰ সমাধান কৰা হয়। সাৱধানতাসমূহৰ ভিতৰত আয়ডিনযুক্ত আহাৰ গ্ৰহণ উল্লেখযোগ্য।