cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈ
শিক্ষা
হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে ঢকুৱাখনা চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ত। তেখেতে ১৯৪৯ চনত উত্তৰ লখিমপুৰ মহকুমাৰ পৰা প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি প্ৰাইমেৰী বৃত্তি লাভ কৰে। ১৯৫২ চনত এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি মজলীয়া পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত তেওঁ ১৯৫৯ চনত হায়াৰছেকেণ্ডৰী পঢ়িবলৈ যায় কটন কলেজলৈ।
বৈবাহিক জীৱন
তেওঁৰ পত্নীৰ নাম-চন্দ্ৰপ্ৰভা গগৈ। প্ৰথম সন্তানৰ নাম সংগীতা গগৈ। দ্বিতীয় সন্তানৰ নাম সৌৰভ কুমাৰ গগৈ (মৃত্যু-২০১১) আৰু তৃতীয় সন্তানৰ নাম লোপামুদ্ৰা গগৈ।
কৰ্মজীৱন
১৯৬৬ চনৰ জুলাই মাহত নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৮৯ চন পৰ্যন্ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তাৰ পাছত ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈকে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
প্ৰসঙ্গ পুথি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
কোষকান্ত দেৱগোস্বামী
কোষকান্ত দেৱগোস্বামী অসমৰ মাজুলীৰ পৰম্পৰাগত মুখাশিল্পৰ এগৰাকী যশস্বী শিল্পী তথা চামগুৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ। চিত্ৰকলা আৰু ভাস্কৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত জীৱনজোৰা সাধনাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৩ চনত দেৱগোস্বামী প্ৰণৱ বৰুৱা শিল্পী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
জীৱন
১৯৩২ চনৰ ১৬ জুনত মাজুলীৰ চামগুৰি সত্ৰত দেৱগোস্বামীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰোষেশ্বৰ গোস্বামী। তেওঁ মাজুলীতে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। শৈশৱতে কোষকান্ত দেৱগোস্বামী সত্ৰীয়া শিক্ষাৰে দীক্ষিত হয়। সত্ৰত দৈনন্দিন দেখি অহা সত্ৰীয়াসকলৰ হস্তশিল্প, চাৰুকলা আদিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ তেওঁ মুখাশিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। মুখাশিল্পৰ উপৰিও কোষকান্ত দেৱগোস্বামীয়ে নাট্যকাৰ হিচাপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰে। অসমত সত্ৰীয়া কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ, সংৰক্ষণ কৰাৰ বাবে তেওঁৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
ৰমণী গাভৰু
নাং ৰমণী গাভৰু বা ৰহমত বানু বেগম (জন্ম- আনুমানিক ১৬৫৬) আহোম চাওফা চুতাম্লা আৰু পত্নী নাং পাখৰি গাভৰুৰ একমাত্ৰ জী, আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজকুঁৱৰী তথা মোগল সম্ৰাট মহম্মদ আজম শ্বাহৰ প্ৰথমগৰাকী পত্নী আছিল। সম্পৰ্কত তেওঁ লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভাগিনী। লালুকসোলা বৰফুকনে আজম শ্বাহক গুৱাহাটী গতাই দিবলৈ কৰা ষড়যন্ত্ৰৰ তেওঁ বিৰোধিতা কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জন্মসূত্ৰে ৰমণী গাভৰু আছিল এগৰাকী আহোম কুঁৱৰী। দেউতাক চাওফা চুতাম্লা আৰু মাক তামুলী কুঁৱৰী পাখৰি গাভৰু। তেওঁক নাংচেং গাভৰু আৰু মাইনা গাভৰু নামেৰেও জনা গৈছিল।
সম্পৰ্কত তেওঁ প্ৰদিদ্ধ আহোম প্ৰশাসক মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ ভাগিনী-নাতি আৰু লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভাগিনী। এই দুজনে মোমায়েকে শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত অংশ লৈ ৰামসিংহৰ অধীন মোগল সেনাক পৰাস্ত কৰি কামৰূপ উদ্ধাৰ কৰিছিল।
বিবাহ
১৬৭১ চনত নতুন আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ সেনাই সেনাপতি লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত গুৱাহাটী উদ্ধাৰ কৰে।
কেইবছৰমানৰ পাছত লাচিতৰ ভাতৃ লালুকসোলা বৰফুকনে গুৱাহাটীক মোগলৰ হাতত গতাই দি ইয়াৰ বিনিময়ত ৰজা হোৱাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে। সেই সময়ত ৰমণী গাভৰুৰ স্বামী আজমতাৰা বংগৰ চুবেদাৰ হৈ আছিল। এই কথা ৰমণী গাভৰুৱে গম পোৱাৰ পাছত তেওঁ মোমায়েক লালুকসোলালৈ চিঠি লিখি এনে প্ৰতাৰণা নকৰিবলৈ সোঁৱৰাই দিয়ে। অৱশ্যে লালুকসোলাই ৰমণী গাভৰুৰ এই সাৱধানবাণী প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
ঐতিহ্য
বুৰঞ্জীসমূহত মোগলৰ হাতত গতাই দিয়াৰ বাহিৰে ৰমণী গাভৰুৰ বিষয়ে বৰ তথ্য নাই। বুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই নাওমান তথ্য আৰু কল্পনাৰ সহায় লৈ ১৯৫১ চনত "ৰমণী গাভৰু" নামৰ এখন জীৱনী প্ৰকাশ কৰে।
ঢাকাৰ লালবাগ দুৰ্গৰ ভিতৰত "পৰী বিবিৰ সমধি" নামৰ এক স্মাৰক আছে। একাংশ ইতিহাসবিদে এয়া বংগৰ চুবেদাৰ শ্বায়েস্তা খানৰ ডাঙৰ জীয়েক বিবি পৰীৰ সমাধি বুলি কয়। আন একাংশৰ মতে এয়া ৰমণী গাভৰুৰ সমাধিহে, আৰু সেইবাবেই সমাধিৰ স্থাপত্যত প্ৰাক্‌-মুছলিম শৈলী দেখিবলৈ পোৱা যায়।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজবংশ শ্ৰেণী:মোগল সাম্ৰাজ্যৰ মহিলা শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
গুড ফ্ৰাইডে
গুড ফ্ৰাইডে বিশ্বৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ লোকসকলে পালন কৰা এক ধৰ্মীয় উৎসৱ। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুসৰি এইদিনা প্ৰভু যিশুক ক্ৰুছবদ্ধ কৰা হৈছিল আৰু সেই অৱস্থাত কালভেৰিত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। ই পৱিত্ৰ সপ্তাহৰ পাশ্চাল ত্ৰিদোম অৰ্থাৎ যিশুৰ ক্ৰুছবদ্ধ কৰা, কবৰ দিয়া আৰু পুনৰ জীৱিত হোৱা তিনিটা মূল ঘটনাৰ অংশ।  গুড ফ্ৰাইডেৰ  পৰৱৰ্তী দেওবাৰে ইষ্টাৰ পালন কৰা হয়। ই প্ৰায়ে ইহুদী সকলৰ উৎসৱ 'পাছঅভাৰ'ৰ লগত একে দিনত উদযাপিত হয়। ইয়াক পৱিত্ৰ শুক্ৰবাৰ, মহান শুক্ৰবাৰ আৰু ক'লা শুক্ৰবাৰ হিচাপেও অভিভীত কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ বিভিন্ন শাখা যেনে, অংগলিকান, কেথলিক, পূব অৰ্থডক্স লুথাৰন, অৰিইণ্টেল অৰ্থডক্স, আৰু ৰীফৰ্ম সকলে পাৰম্পৰিক ভাবে গুড ফ্ৰাইডে উদযাপন কৰে। এইদিনা সকলোৱে গীৰ্জা ঘৰলৈ গৈ ব্ৰত উপাসনা আদি পালন কৰে।
গুড ফ্ৰাইডেৰ দিন প্ৰতি বছৰে সলনি হয়। পূব আৰু পশ্চিম খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত ইষ্টাৰ আৰু গুড ফ্ৰাইডে উদযাপনৰৰ দিনৰ পাৰ্থক্য আছে। গুড ফ্ৰাইডে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত ৰাষ্ট্ৰীয় ছুটীৰ দিন। কিছুমান দেশত যেনে জাৰ্মানীত গুড ফ্ৰাইডে উদযাপন কৰাত কিছুমান নিষেধাজ্ঞা আছে। উৎসৱৰ গাম্ভীৰ্যতাৰ বাবে এইদিনা নৃত্য কৰা আৰু ঘোঁৰা দৌৰ অনুষ্ঠিত কৰা নিষেধ। ভাৰতত গুড ফ্ৰাইডে ৰাষ্ট্ৰীয় ছুটিৰ দিন।
নামৰ উৎপত্তি
গুড ফ্ৰাইডে নামৰ নামৰ গুড শব্দটো 'গড'(God)ৰ অপভ্ৰংশ বুলি কোৱা হয়। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ মতে গড হৈছে ঈশ্বৰ। বৰ্তমান এই গুড শব্দয়ে 'পৱিত্ৰ' অৰ্থত ব্যৱহাৰ হৈছে। সেয়ে গুড ফ্ৰাইডেক পৱিত্ৰ শুক্ৰবাৰ বুলিও কোৱা হয়। সেইদৰে অক্সফোৰ্ড অভিধানৰ মতে গুড শব্দটো পৱিত্ৰ সপ্তাহৰ দিনবোৰৰ আগত ব্যৱহাৰ কৰা হয় বুলি কোৱা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:উৎসৱ শ্ৰেণী:খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম
ট্ৰাঞ্চলেটৰছ আছাম
সম্পাদনা মণ্ডলী
সম্পাদকঃ নিকু দুৱৰা আৰু কোকিল শইকীয়া।
মুখ্য শিতানসমূহ
ৱেব প্ৰকল্পটোত ঘাইকৈ দুটা মুখ্য শিতান আছে, 'অসমীয়ালৈ' আৰু 'To English'। অসমীয়ালৈ কৰা অনুবাদসমূৰ শিতানসমূহ হৈছেঃ গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ, ঐতিহাসিক চিঠি-পত্ৰ, ঐতিহাসিক বক্তৃতা, ঐতিহাসিক নথি-পত্ৰ, সাক্ষ্যাতকাৰ, লোকসাহিত্য, অনুবাদৰ তাত্বিক কথাসমূহ আৰু অনুবাদকৰ আড্ডা। সেইদৰে To Englishৰ শিতানসমূহ হৈছে কবিতা, কাহিনী, প্ৰবন্ধ, ভাষণ, সাক্ষাৎকাৰ, আৰু লোক-সংস্কৃতি। প্ৰতিটো শিতানেই নিয়মীয়া।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
অচেতন মন
অচেতন মনৰ ধাৰণাটো মনোবিজ্ঞান অথবা মনোবিশ্লেষণৰ অন্তৰ্গত। মনৰ যিটো অংশ আমাৰ জাগ্ৰত চেতনা বাহিৰত অথবা আমাৰ প্ৰত্যক্ষ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত তাকে সাধাৰণ অৰ্থত অচেতন মন বুলি কোৱা হয়।অচেতন মনে আমাৰ জৈৱিক প্ৰয়োজনৰ যেনে ভোক,পিয়াহ,টোপনি,যৌন-ক্ষুধা আদিৰ বাৰ্তা আমাৰ চেতনালৈ অথবা চেতন মনলৈ কঢ়িয়াই আনে।ইয়াৰোপৰি মানুহে চেতন অৱস্থাত যিবোৰ চিন্তা,ভাৱ-অনুভূতিৰ অনুশীলন কৰে সেইবোৰ ক্ৰমান্বয়ে প্ৰাক-চেতন মনলৈ গৈ শেষত অচেতন মনত জমা হয়গৈ। অচেতন মন অযুক্তিকৰ লগতে ই কিছুমান অদ্ভূত অবাস্তৱ চিন্তা ভাৱনাৰো ভাণ্ডাৰ। এনে চিন্তা-ভৱনাবোৰ মাজে সময়ে আমাৰ চেতন মনলৈ আহি আমাক আমনি কৰেহি।অচেতন মনৰ এনে চিন্তা-ভাবনাবোৰ আমাৰ মন অথবা মস্তিষ্কৰ ভিতৰত থকা প্ৰতিৰক্ষা ব্যবস্থাই পুনৰ অৱচেতন মনলৈ অৱদমন কৰে ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
কমৰ ভাষা
কমৰ এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি মধ্য প্ৰদেশৰ এখন জিলা আৰু ছত্তীসগঢ়ৰ এখন জিলাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহৰ মাজত ই হলবিক গোটত আহে, যি অসমীয়া-বঙালী, ওড়িয়া আৰু বিহাৰী, তিনিওৰে পৰা পৃথক।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
আন্তৰ্জাতিক দবা দিৱস
আন্তৰ্জাতিক দবা দিৱস প্ৰতি বছৰে ২০ জুলাই তাৰিখে দবা খেলৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে পালন কৰা হয়। ১৯২৪ চনৰ ২০ জুলাই তাৰিখে ফ্ৰান্সৰ ৰাজধানী পেৰিছ চহৰত বিশ্ব দবা সন্থা গঠন কৰা হৈছিল। এইদিনৰ স্মৃতি হিচাপে প্ৰতি বছৰে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত বিশ্ব দবা দিৱস পালন কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থায়ে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্ব দবা দিৱস পালনৰ প্ৰস্তাৱনা আগবঢ়াইছিল আৰু ১৯৬৬ চনৰ পৰা এই দিৱস উদযাপন কৰি অহা হৈছে। প্ৰতি বছৰে বিশ্ব দবা সন্থায়ে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰে এই দিৱস উদযাপন কৰে। এই দিৱসৰ দিনা বিশ্ব দবা সন্থাৰ ১৮১ খন সদস্য দবা সন্থায়ে স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দবা প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে। ইয়াৰ লগতে দবা খেলক জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱা হয়। ২০১৩ চনত বিশ্বৰ ১৭৮ দেশত বিশ্ব দবা দিৱস অনুষ্ঠিত হৈছিল।
এই দিৱস বিশ্বৰ প্ৰায় ৬০ কোটি দবা খেলুৱৈয়ে পালন কৰে। ২০১২ চনৰ এক সমীক্ষা অনুসৰি বিশ্বৰ প্ৰাপ্ত বয়স্ক লোকৰ ভিতৰত ৭০% য়ে জীৱনৰ কোনো এক সময়ত দবা খেলে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
নাজনীন
নাজনীন (Nazneen) এগৰাকী ভাৰতীয় বলীউড অভিনেত্ৰী। তেওঁ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ ৰ দশক জুৰি অভিনয় জগতত সক্ৰিয় হৈ আছিল। কলিকতাত ১৯৫৮ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে জন্মগ্ৰহণ কৰা নাজনীনে মাক-দেউতাকৰ সৈতে মুম্বাইলৈ যোৱাৰ আগতে লক্ষ্ণৌত পঢ়িছিল। তেওঁ এটা পাৰ্টিত পৰিচালক সত্যেন বসুৰ সহকাৰীক লগ পোৱাৰ পিছত চা-ৰে-গা-মা-পা (১৯৭২) -ত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ কোৰা কাগজ (১৯৭৪), চলতে চলতে (১৯৭৬) আৰু দিলদাৰ (১৯৭৭) -ত অভিনয় কৰিছিল। নাজনীনে বি আৰ চোপ্ৰাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত জনপ্ৰিয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মহাভাৰতত পাণ্ডৱ ভাতৃসকলৰ মাতৃ কুন্তী দেৱী ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
এটা মুছলমান পৰিয়ালত নাজনীনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ এটা প্ৰিণ্টিং প্ৰেছ আছিল। তেওঁ হিল গ্ৰেঞ্জ হাই স্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। অভিনেত্ৰী নীতু সিঙো তেওঁ পঢ়া সেই একেখনি বিদ্যালয়তে পঢ়িছিল। নীতুৱে নাজনীনক দুপৰীয়াৰ আহাৰৰ বাবে তেওঁৰ মাকৰ ফ্লেটলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
নাজনীনে এবাৰ তেওঁৰ এজন আত্মীয়ৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক অনুষ্ঠানলৈ গৈছিল, য’ত তেওঁ প্ৰযোজক ইউছুফ টিন্দাৰৱাজাৱাল্লা (Yusuf Teendarwajawalla) আৰু পৰিচালক সত্যেন বসুক লগ পায়৷ ইউছুফ টিন্দাৰৱাজাৱাল্লা “মেৰে হামচফাৰ” (১৯৭০) নামৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ নিৰ্মাতা আছিল৷ পৰিচালক সত্যেন বসুৱে নাজনীনক তেওঁ পৰিচালনা কৰা চা-ৰে-গা-মা-পা (১৯৭২) চলচ্চিত্ৰত এটা চৰিত্ৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ দিছিল আৰু নাজনীনে তাত কাম কৰিবলৈ স্বাক্ষৰ কৰিছিল।
নাজনীনে পৰিচালক সত্যেন বসুৰ আৰু দুখন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে স্বাক্ষৰ কৰিছিল যদিও সেইয়া কেতিয়াও নিৰ্মাণ কৰা নহ’ল। কিন্তু প্ৰবীণ পৰিচালকৰ অধীনত কাম কৰাটোৱে তেওঁক বহুত সহায় কৰিছিল। সত্যেন বসুৱে নাজনীনক এটা স্ক্ৰীণ নাম দিব বিচাৰিছিল। তেওঁ সুপৰ্ণাক পৰামৰ্শ দিছিল, আৰু তাৰ পিছত কোনোবাই সোণালীক পৰামৰ্শ দিছিল। অৱশ্যে তেওঁ নিজেই নিজৰ নাজনীন নামটোকে বাছি লৈছিল।
ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়াম
ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়াম (Indira Gandhi Athletic Stadium, সৰুসজাই ষ্টেডিয়াম নামেৰেও পৰিচিত) অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন ষ্টেডিয়াম। বৰ্তমান এই ষ্টেডিয়ামখন মূলতঃ এথলেটিক্‌ছ আৰু ফুটবল খেলৰ বাবে ব্যৱহৃত হৈ আছে। ষ্টেডিয়ামখনত মুঠ ৩৫,০০০ দৰ্শকে একেলগে খেল উপভোগ কৰিব পাৰে। ২০০৭ চনত ইয়াত ৩৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।
নাজনীন
কৰ্মজীৱন
১৯৭৪ চনৰ ১০ মেত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ কোৰা কাগাজত তেওঁ অভিনয় কৰে, য’ত তেওঁ সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। ছবিখনত তেওঁ জয়া বচ্চনৰ ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। কোৰা কাগজৰ পিছত তেওঁ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ বাবে প্ৰস্তাৱ পাইছিল, কিন্তু কোৰা কাগজত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁক সকলোৱে কৈছিল “এগৰাকী ভগ্নীৰ এক সুন্দৰ চৰিত্ৰ আছিল” (“there was a wonderful role of a sister”)৷ ১৯৭৬ চনত অনুষ্ঠিত এক সাক্ষাৎকাৰত নাজনীনে কয়, “তেওঁলোক সকলোৱে ভাবিছিল যে মই কেৱল গুডী-গুডী চৰিত্ৰৰ বাবেহে ভাল” (“They all thought I was good only for goody-goody roles”)৷ নাজনীনে সেই সকলোবোৰ প্ৰস্তাৱ অস্বীকাৰ কৰিছিল; আৰু তেওঁ ইতিমধ্যে কেইখনমান “বি” ক্লাচ চলচ্চিত্ৰত মুখ্য মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ “বি” ক্লাচ চলচ্চিত্ৰসমূহৰ প্ৰযোজকসকলে নাজনীনক কৈছিল যে, যদি তেওঁ ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সন্মত হ’লহেঁতেন তেন্তে তেওঁলোকৰ চলচ্চিত্ৰসমূহে বক্স অফিচত ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’লহেঁতেন৷
ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়াম
ষ্টেডিয়াম
এইখন এখন one tier ষ্টেডিয়াম। অকল মুখ্য ষ্টেণ্ডৰ ওপৰতহে ছাদ আছে। মুখ্য ষ্টেণ্ডত সীমিত সংখ্যক আসনৰ ব্যৱস্থা আছে।
নাজনীন
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
নাজনীনে ১৯৮৮ চনৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মহাভাৰতত কুন্তী দেৱী (কৰ্ণ আৰু পাণ্ডৱ ভাতৃসকলৰ মাতৃ) -ৰ ভূমিকাতো অভিনয় কৰিছিল।
ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়াম
ষ্টেডিয়াম
এই ষ্টেডিয়ামখন ভাৰতৰ চতুৰ্থ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
নাজনীন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিক ষ্টেডিয়াম
ষ্টেডিয়াম
ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগৰ দল নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড এফ চিৰ এইখন ঘৰুৱা খেলপথাৰ। ষ্টেডিয়ামখন নবীকৰণ কৰি ২০১৪ চনৰ পৰা ইয়াত আই এছ এলৰ খেল অনুষ্ঠিত হয়।
ভাৰতীয় ফুটবল দল
২০১১ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে ভাৰত আৰু মালয়েছিয়াৰ মাজত এখন আন্তৰ্জাতিক বন্ধুত্বপূৰ্ণ খেল অনুষ্ঠিত হয়। ২০১৫ চনৰ ১২ মাৰ্চ তাৰিখে ২০১৮ ফিফা বিশ্বকাপৰ যোগ্যতা অৰ্জনকাৰী প্ৰতিযোগিতাৰ অন্তৰ্গত ভাৰত আৰু নেপালৰ মাজৰ এখন খেল এই ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ফুটবল শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
ভুঞ্জিয়া ভাষা (হলবিক)
ভুঞ্জিয়া এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ উৰিষ্যা আৰু ছত্তীসগঢ় ৰাজ্যত বসবাদ কৰা ভুঞ্জিয়া সম্প্ৰদায়ে ব্যৱহাৰ কৰে। এই ভাষা ২০০০ চনত প্ৰায় ৬৭৯০ লোকে কৈছিল।
সুমিত্ৰা মহাজন
সুমিত্ৰা মহাজন (Sumitra Mahajan, জন্ম: ১২ এপ্ৰিল ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী আৰু লোকসভাৰ ১৬তম অধ্যক্ষ। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি দলৰ লগত জড়িত। ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰত তেওঁ অষ্টম বাৰৰ বাবে সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। লোকসভাত অষ্টম বাৰৰ বিশ্বে নিৰ্বাচিত হোৱা তেওঁ তিনিজন ব্যক্তিৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বোচ্চ কাল সাংসদ পদত থকা মহিলা। তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ইন্দোৰ লোকসভা সমষ্টিক ১৯৮৯ চনৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আহিছে।
তেওঁ ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন, দুৰসংযোগ আৰু পেট্ৰলিয়াম বিভাগৰ মন্ত্ৰী আছিল। ১৬ তম লোকসভাৰ নিৰ্বাচিত মহিলা সদস্য সমূহৰ ভিতৰত তেওঁ আটাইতকৈ জ্যেষ্ঠ। তেওঁ মীৰা কুমাৰৰ পিছত দ্বিতীয় লোকসভাৰ মহিলা অধ্যক্ষ। ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সুমিত্ৰা মহাজন মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নগিৰী জিলাৰ চিপলুন চহৰৰ এক চিতাপাৱন কংকানস্থ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ পুৰুষোত্তম সাথে আৰু মাতৃ উষা। জয়ন্ত মহাজনৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ইন্দোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (বৰ্তমান দেৱী অহিল্যা বিশ্ববিদ্যালয়) পৰা স্নাতকোত্তৰ আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ১৮শ শতিকাৰ সমাজ সংস্কাৰক অহিল্যাবাই হলকাৰক নিজৰ আদৰ্শ বুলি জ্ঞান কৰে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৮৯ চনত তেওঁ পূৰ্বৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কংগ্ৰেছ দলৰ জেষ্ঠ নেতা প্ৰকাশ চন্দ্ৰ চেঠিক পৰাভূত কৰি ইন্দোৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ এই কালছোৱাত ইন্দোৰলৈ কেইবাটাও প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰে। তেওঁ তেওঁৰ সৰলতা, সাধুতা আৰু নিকা ৰাজনীতিৰ বাবে জনা যায়। তেওঁক তেওঁৰ সমষ্টিৰ লোক সকলে টাই বুলি সম্বোধন কৰে।
গুৰুত্বপূৰ্ণ পদবী
একে লোকসভা সমষ্টি ৮ বাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মহাজন প্ৰথম গৰাকী মহিলা। ইয়াৰ বাবে তেওঁৰ নাম লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডছত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
লোকসভাৰ অধ্যক্ষ
৬ জুন ২০১৪ তাৰিখে মহাজন ১৬তম লোকসভাৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত হয়। তাৰ আগতে তেওঁ লোকসভাৰ পেনেল অফ চেয়াৰমেনৰ সদস্য আছিল।  তেওঁ সদনত বিশৃঙ্খলতা অনাৰ অভিযোগত ৩৫জন কংগ্ৰেছ সাংসদক ৫ দিনৰ বাবে সংসদৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰি এক কঠোৰ পদক্ষেপ লৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:লোকসভাৰ অধ্যক্ষ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
অৰ্জুন (ফিৰোজ খান)
অৰ্জুন ফিৰোজ খান (Arjun Firoz Khan) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, যিয়ে বি. আৰ. চোপ্ৰাৰ হিন্দী মহাকাব্যৰ টেলিভিচন ধাৰাবাহিক মহাভাৰতত অৰ্জুনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে পৰিচিত। এই ভূমিকাত সাফল্য পোৱাৰ পিছত, ফিৰোজ খানে পেশাগতভাৱে তেওঁৰ নাম অৰ্জুনলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল। তেওঁ কেইখনমান হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰটো অভিনয় কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
ফিৰোজ খানৰ জন্ম ১৯ জানুৱাৰীত এটি মুছলমান পৰিবাৰত হয়। তেওঁ মুম্বাইৰ Smt. MMK College of Commerce and Economics -ৰ ছাত্ৰ আছিল। পিছত তেওঁ ইংলেণ্ডৰ অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় য’ৰপৰা তেওঁ পঢ়াশুনা সম্পূৰ্ণ কৰে।
তেওঁ কাশ্মীৰাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ তিনিটা সন্তান গৰাকী- এগৰাকী ল’ৰা আৰু দুগৰাকী ছোৱালী। তেওঁৰ পুত্ৰ জিব্ৰান খানো এগৰাকী অভিনেতা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কেঁচাগোল্লা
কেঁচাগোল্লা বা নাটোৰৰ কেঁচাগোলা (Kanchagolla; কাঁচাগোল্লা)  হৈছে বাংলাদেশৰ নাটোৰ জিলাত উৎপাদিত গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী মিঠাই। এই মিঠাই গৰুৰ গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী কেঁচা ছানাৰে প্ৰস্তুত কৰা হয় বাবে ইয়াক কাঁচাগোল্লা বুলি জনা যায়। যদিও ইয়াৰ উৎপত্তি নাটোৰত, এই মিঠাই নাটোৰৰ বাহিৰেও বাংলাদেশৰ কেইবাখনো জিলাত উপলব্ধ। পশ্চিম বংগৰ কিছুমান মিঠাইৰ দোকানতো এই মিঠাই প্ৰস্তুত কৰা হয়।
ইতিহাস
কেঁচাগোল্লাৰ সৃষ্টিৰ আঁৰত আছে এক চমৎকাৰ কাহিনী। জনশ্ৰুতি আছে যে নিতান্তই দায়ত পৰি মিঠাইবিধ তৈয়াৰ হৈছিল। নাটোৰ চহৰৰ লালবজাৰত থকা মধুসুদন পালৰ দোকানখন চহৰৰ এখন বিখ্যাত মিঠাইৰ দোকান আছিল। দোকানখনত কেইবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ চৌকা আছিল। মধুসুদনে এই চৌকাত ছানাৰে পানতোৱা.চমচম, ক’লাজাম আদি মিঠাই তৈয়াৰ কৰিছিল। দোকানত কাম কৰিছিল দহ-পোন্ধৰজন কৰ্মচাৰীয়ে। হঠাৎ এদিন দোকানলৈ কাৰিকৰ নাহিল। মিঠাই তৈয়াৰ কৰিবলৈ সাজু কৰি ৰখা ইমান ছানাৰ এতিয়া কি হ’ব। সেয়েহে নষ্ট হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ তেওঁ ছানাত চেনিৰ ৰস ঢালি জ্বাল দিয়ে। পিছত দেখা গ’ল যে এই চেনি মিহলি ছানাৰ বঢ়িয়া সোৱাদ হৈছে। নতুন মিঠাইবিধৰ কি নাম ৰখা হ’ব, তাক লৈ আৰম্ভ হয় চিন্তা-চৰ্চা।
দেশ-বিদেশত কেঁচাগোল্লা
১৭৬০ চনত অৰ্ধবংগেশ্বৰী দানশীলা ৰাণী ভৱানীৰ ৰাজত্বকালত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতি দেশে-বিদেশে বিয়পি পৰে। সেই সময়ত নাটোৰত মিঠাৰ দোকান বহুত কম আছিল। এইবোৰ দোকানত কেঁচাগোল্লাৰ বাদেও অবাক সন্দেশ, ৰাঘৱশাহী, চমচম, ৰাজভোগ, ৰসমলাই, পানীতোৱা আদি পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত সকলোতকৈ শীৰ্ষত আছিল কেঁচাগোল্লা।সেই সময়ৰ জমিদাৰৰ ‘মিস্তিমুখ’ কৰিবলৈ কেঁচাগোল্লা ব্যৱহৃত হৈছিল। ৰাজশাহী গেজেট পত্ৰিকাত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কলকাতাৰ বিভিন্ন পত্ৰ-পত্ৰিকাত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতিৰ বিষয়ে লিখালিখি হৈছিল। কলকাতা আৰু নাটোৰ সেই সময়ৰ প্ৰতিষ্ঠিত চহৰ হোৱা বাবে নাটোৰৰ কেঁচাগোল্লাৰ কথা ইংলেণ্ড সহ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত এই মিঠাইবিধৰ কথা বিয়পি পৰে। এনেকৈয়ে কেঁচাগোল্লাই আন্তৰ্জাতিকতা লাভ কৰে।
ছানাৰ পৰা কেঁচাগোল্লা তৈয়াৰ
প্ৰথমে ছানাখিনি তিনিভাগ কৰা হয়। প্ৰথমে দুইভাগ এটা পাত্ৰত মধ্যমীয়া জুইত জ্বাল দিয়া হয়। ছানাৰ পানী বাহিৰ হৈ অলপ পাতল, কোমল হ’লে কম জুইত অলপ চেনি দি জ্বাল দিব লাগে। চেনি মিশ্ৰিত ছানা অলপ আঠালতীয়া হ’লে বাকী একভাগ ছানাও মিহলি কৰি লৰাব লাগে। এই সময়ত ক্ৰিম আৰু ইলাচী গুৰি মিহলাই জ্বাল দিব লাগে। কিছু সময় পিছত সামান্য গৰম থকা অৱস্থাত মসৃণকৈ চেকি ঠাণ্ডা কৰিব লাগে। তাৰপিছত সেই মিঠাইবিধকে গুৰি গুৰি অৱস্থাত বা লাড়ু কৰি কেঁচাগোল্লা হিচাপে বিক্ৰি কৰা হয়।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:বাংলাদেশ শ্ৰেণী:মিঠাই
ৰেখা ভৰদ্বাজ
ৰেখা ভৰদ্বাজ (Rekha Bhardwaj, জন্ম: ২৪ জানুৱাৰী ১৯৬৪) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ উপৰিও বঙালী, মাৰাঠী, পঞ্জাবী আৰু মালায়ালম ভাষাতো গান গাইছে। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৪ চনৰ ২৪ জানুৱাৰী তাৰিখে দিল্লীত ৰেখা ভৰদ্বাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ পৰিয়ালত ৬ গৰাকী ভাই-ভনীৰ ভিতৰত পাঁচ গৰাকী কন্যা আৰু এগৰাকী পুত্ৰ সন্তান আছিল।
তেওঁ ১৯৯১ চনত জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, সুৰকাৰ আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী বিশাল ভৰদ্বাজৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ১৯৮৪ চনত নতুন দিল্লীৰ হিন্দু মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক অনুষ্ঠানৰ বাবে প্ৰস্তুতি কৰোঁতে তেওঁ তেওঁক প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাইছিল।
কৰ্মজীৱন
ৰেখা ভৰদ্বাজক প্ৰথমতে তেওঁৰ বায়েকে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁ পণ্ডিত অমৰনাথৰ অধীনত আনুষ্ঠানিকভাবে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰেখাই ১৯৯৭ চনত চাচী ৪২০ ত "এক আৰু দিন দি" গানেৰে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ভৰদ্বাজৰ 'ইশ্‌কা ইশ্‌কা' শীৰ্ষক প্ৰথম এলবামটো দহ বছৰ পিছত ২০০২ চনত মুক্তি পাইছিল। ইয়াৰ সফলতাৰ জৰিয়তে তেওঁ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু ২০০৬ চনৰ তেওঁৰ স্বামী বিশাল ভৰদ্বাজৰ 'ওমকাৰা'ত "নামক ইশক কা"ৰ দৰে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় গীত গাইছিল। তাৰ পিছত ২০০৯ চনৰ দিল্লী-৬ ছবিত ছত্তীশগঢ়ী লোকগীতৰ আধাৰত এ আৰ ৰহমানৰ গীত "চাচুৰাল গেণ্ডা ফুল"ত কণ্ঠদান কৰিছিল। এই গীতৰ জৰিয়তে তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণীত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ '৭ খুন মাফ'ৰ (২০১১) গীত "ডাৰ্লিং"ত কণ্ঠদান কৰাৰ বাবে ঊষা উথুপ সৈতে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণীত দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনতে তেওঁ 'ইচকিয়া' ছবিত 'বড়ি ধীৰে জ্বলি' গীত বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ 'বৰ্ফি' (২০১২)ত 'ফিৰ লে আয়া দিল' আৰু 'য়ে জৱানী হে দিৱানী'ত (২০১৩) "ঘাঘৰা" গীতত কণ্ঠদান কৰে। তেওঁ 'ডেৰ ইচকিয়া' (২০১৪) ছবিখনৰ "হামাৰী আতাৰিয়া পে" গানৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণীত ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। তেওঁ 'বদলাপুৰ'ত অৰিজিত সিঙৰ সৈতে গোৱা "জুদাই" গানটো ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী-মাৰ্চত মিৰ্ছি মিউজিক আৰু দি ইকোনমিক টাইমছৰ ৰেটিং অনুসৰি শীৰ্ষ ১৫টা গানৰ তালিকাত ১৪ তম স্থান লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত তেওঁ অনুপামা ৰাগাৰ "কিউ মে তুমহাৰী" গীতত কণ্ঠদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
প্ৰণৱ বৰুৱা শিল্পী বঁটা
প্ৰণৱ বৰুৱা শিল্পী বঁটা চিত্ৰকলা আৰু ভাস্কৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব্পূৰ্ণ বৰঙণিৰ বাবে ব্যক্তিবিশেষক প্ৰদান কৰা এটা বঁটা। প্ৰয়াত যশস্বী শিল্পী প্ৰণৱ বৰুৱাৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে তেওঁৰ জন্মদিন ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত এই বঁটাৰ প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটা ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হৈছে৷ এই বঁটাত এটা স্মাৰক, এখন প্ৰশস্তি-পত্ৰ আৰু নগদ ২৫ হাজাৰ টকা প্ৰদান কৰা হয়।
বঁটাপ্ৰাপক
এই বঁটা বৰ্তমানলৈকে অসমৰ শোভা ব্ৰহ্ম, বেণু মিশ্ৰ, নীলপৱন বৰুৱা, আদ্য শৰ্মা, বীৰেণ সিং, ননী বৰপূজাৰী, পুলক গগৈ, জিতেন হাজৰিকা, জনক ঝংকাৰ নাৰ্জাৰী, মণিপুৰৰ টি টম্বি সিং আৰু ত্ৰিপুৰাৰ চিত্ৰশিল্পী চিন্ময় ৰয়ক প্ৰদান কৰা হৈছে৷
ৰবি কান্নান আৰ
ৰবি কান্নান আৰ (Ravi Kannan R) এগৰাকী ভাৰতীয় কৰ্কট ৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু শল্য চিকিৎসক। তেওঁ বৰ্তমান কাছাৰ কৰ্কট ৰোগ চিকিৎসালয় আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক। অসমৰ বৰাক উপত্যকাৰ কাছাৰ জিলাত অৱস্থিত এইখন চিকিৎসালয়ে বহুতো দুখীয়া কৰ্কট ৰোগীক বিনামূলীয়া আৰু কম খৰচতে চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়ায়। ইয়াৰ আগতে তেওঁ চেন্নাইত অৱস্থিত অদ্যাৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিষ্ঠানৰ শল্যকৰ্কটৰোগ বিভাগৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত আছিল। ২০২০ চনত তেওঁ চিকিৎসা সেৱাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
শিক্ষা
ৰবি কান্নান আৰে তামিলনাডুৰ চেন্নাইত অৱস্থিত কীলপাউক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত মৌলানা আজাদ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শল্যকৰ্কটৰোগ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ভেলেণ্টিন’ ৰ’ছি
ভেলেন্টিন’ ৰ’ছি (জন্ম ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৯ ) এজন ইটালীৰ এজন পেছাদাৰী মটৰচাইকেল দৌৰৰ (ৰেচিং) প্ৰতিযোগী, তেওঁ একাধিকবাৰ ম’ট’ জি পি (MotoGP) ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়নশ্বিপ খিটাপ দখল কৰিছে। তেওঁক মটৰচাইকেল ৰেচিঙৰ সৰ্বকালৰ সফলতম খেলুৱৈ সকলৰ এজন। তেওঁ মুঠ নবাৰ গ্ৰেণ্ড পিক্স ৱ’ৰ্ল্ড চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰিছে, তাৰে সাতটা খিটাপ আছিল প্ৰীমিয়াৰ শ্ৰেণীৰ।
দেউতাক গ্ৰেজিয়ান’ ৰ’চিক অনুসৰণ কৰি ১৯৯৬ চনত ইটালীৰ এপিৰিলিয়া দলৰ হৈ প্ৰথম বাৰৰ বাবে গ্ৰেণ্ড পিক্সৰ ১২৫চিচি শাখাত অংশগ্ৰহণ কৰে, তাৰ পাছৰ বছৰতে তেওঁ প্ৰথমটো বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে। তাৰ পাছৰে পৰা তেওঁ ২৫০চিচি শাখাত খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু ১৯৯৯ চনত ২৫০চিচিৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে। ২০০০ চনত তেওঁ প্ৰীমিয়াৰ শাখালৈ উন্নীত হয়, ২০০১ চনত হোণ্ডা দলৰ হৈ ৫০০ চিচিৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে, ২০০২ আৰু ২০০৩ হোণ্ডা দলৰে হৈ ৰ’ছিয়ে ম’ট’ জিপি বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে, ইয়াৰ পাছত তেওঁ হোণ্ডা দল এৰি য়ামাহা দলৰ হৈ খেলা আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৪ আৰু ২০০৫ চনত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে। পাছত ২০০৮ আৰু ২০০৯ত তেওঁ পুনৰ বিশ্ব চেম্পিয়ণ হয় । ২০১১ চনত ৰ’ছিয়ে য়ামাহা এৰি ডুকাটি দলৰ হৈ খেলাৰ কথা ঘোষণা কৰে, পাছত ২০১২ চনত তেওঁ নিশ্ছিত কৰে যে ২০১৩ আৰু ২০১৪ চনৰ  বাবে আকৌ য়ামাহা দলৰ হৈ খেলিব।
শৈশৱ আৰু আৰম্ভণিৰ বছৰসমূহ
ভেলেন্টিন’ ৰ’ছিৰ জন্ম হৈছিল উৰবিন’ত হৈছিল, তেওঁলোকৰ পৰিয়াল পাছত টাভুলিয়ালৈ উঠি সময়তো ৰ’ছি শিশুৱেই আছিল। প্ৰাক্তন মটৰ চাইকেল ৰেচিং খেলুৱৈ গ্ৰাজিয়ান’ ৰ"ছিৰ পুত্ৰ হোৱা সুত্ৰে কম বয়সৰ পৰাই ৰ’ছিয়ে মটৰ চাইকেল চলোৱা আৰম্ভ কৰে। ৰেচিঙৰ ক্ষেত্ৰত ৰ’ছিৰ প্ৰথম পচণ্ড আছিল কাৰ্ট ৰেচিং (karting), ১৯৯০ চনত ৰ’ছিয়ে প্ৰথম স্থানীয় কাৰ্ট চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ মিনিম’ট’ প্ৰতিযোগিতা সমূহত ভাগ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে, ১৯৯১ৰ ভিতৰত তেওঁ কেইবাটাও স্থানীয় খিটাপ জয় কৰে।  ১৯৯৩ চনত দেউতাকৰ সহায়ত ৰ’ছিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১২৫চিচিৰ কেভিগা মিট’ নামৰ বাইকেৰে প্ৰতিযোগিতাত নামে, এই মটৰচাইকেলখন প্ৰথমবাৰতে খুণ্ডিয়াই ভাঙে, সপ্তাহৰ শেষত তেওঁ নৱম স্থান  লাভ কৰে।
১২৫ চিচি, ২৫০ চিচি আৰু ৫০০ চিচি বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ
১৯৯৪ চনত এপিৰিলিয়া দলৰ হৈ ৰ’ছিয়ে ১২৫চিচি শাখাত খেলাৰ সুবিধা পায়, এপিৰিলিয়াৰ হৈ ১৯৯৪ৰ ইটালীয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ, আৰু ১৯৯৫ চনত ইউৰোপিয়ান আৰু ইটালীয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৬ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ পাচঁখন ৰেচত খুণ্ডিয়াই পৰাৰ পাছত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কিছু সফল হয়। ৰ’ছিয়ে সেই বছৰৰ আগষ্টত চেজ ৰিপাব্লিকত অনুষ্ঠিত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ  দখল কৰে। পাচৰ বছৰত ১২৫ চিচিত  তেওঁ ১৫ খনৰে ১১ খন ৰেচত জয়ী হৈ নিজৰ আধিপত্য ক্ৰমাত বিস্তাৰিত কৰি তোলে।
১৯৯৮ চনত ২৫০ চিচিত দ্বিতীয় স্থান দখল কৰে, ১৯৯৯ চনত তেওঁ পাচঁটা স্থান লাভ আৰু নটা বিজয়েৰে খিটাপ দখল কৰে। ২০০০ চনত তেওঁ হোণ্ডাৰ হৈ ৫০০চিচিত ভাগ লয়, প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰ’ছিয়ে মেক্স বেগীৰ দৰে খেলুৱৈৰ লগত প্ৰতিদ্বণ্ডিতা কৰে, নখন ৰেচৰ পাছত ৰ’ছিয়ে ৫০০চিচিত প্ৰথম জয়ৰ মুখ দেখে। ২০০০ত তেওঁ দ্বিতীয় স্থানেৰে বছৰ সামৰে।
২০০১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ১১খন ৰেচত জয়ী হৈ ৫০০ চিচিৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে। ২০০২ত ৯৯০ চিচি বাইকৰ প্ৰচলন ঘটে, ২০০১ ৰ’ছিয়ে আমেৰিকাৰ ক’লিন এডৱাৰ্ড হৈতে যুটি বান্ধি চুজুকা ৮ আৱাৰচ চুপাৰবাইক ৰেচ জয়ী হয়।
হোণ্ডা (২০০২-২০০৩)
২০০২ চনত ম’ট’ জি পি বাইকসমূহ প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভণি হয়, নতুন বাইকসমূহক লৈ প্ৰথমাৱস্থাত খেলুৱৈ সকল বিভিন্ন অসুবিধাত পৰা দেখা যায়, ৰ’ছিয়ে প্ৰথমখন ৰেচত বিজয়ী হয়, তাৰ পাছত প্ৰথম নখনৰ আঠখন আৰু সৰ্বমুঠ ১১ খন ৰেচ জিকিবলৈ সক্ষম হয়।
২০০৩ চনতো নটা ৰেচ বিজয়েৰে নিজৰ তৃতীয় ক্ৰমাগত বিশ্ব চেম্পিয়ণশ্বিপৰ খিটাপ জিকিবলৈ ৰ’ছি সক্ষম হয়। ফিলিপ দ্বিপপুঞ্জত হোৱা এই অষ্ট্ৰেলিয়ান গ্ৰা. পি.ক ৰ’ছিৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সময় বুলি বহুতে ক’ব খোজে। এই খেলসমূহত ৰ’ছিৰ লগতে ৰ"ছিয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হোণ্ডা RC211V মটৰচাইকেলখনৰ প্ৰদৰ্শনো চমক লগোৱা আছিল। এইবছৰৰ মাজ ভাগত ৰ’ছি ডুকাটি দল যোগদান কৰাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিয়ে যদিও পাছত তেওঁ হোণ্ডা দলৰ হৈয়েই গোটেই বছৰ প্ৰতিযোগিতাত নামে।
২০০৪ চনৰ বাবে ৰ’ছি অৱশেষত য়ামাহাৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। য়ামাহাই চুক্তিৰ বাবদ ৰ’ছিক ১২ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ আগবঢ়াই, যি পৰিমাণৰ ধন সেই সময়ত আন কোনো দলে, আনকি হ’ণ্ডায়ো ৰ’ছিক আগবঢ়াবলৈ সক্ষম নাছিল।
য়ামাহা (২০০৪-২০১০)
২০০৪ত ১২ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰত ৰ’ছি য়ামাহাৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত হোৱা প্ৰথমখন ৰেচত ৰ’ছি বিজয়ী হয় ইয়াৰ লগে লগে ৰ’ছি বেলেগ বেলেগ নিৰ্মাতাৰ মটৰচাইকেল ব্যৱহাৰ কৰি ক্ৰমাগত ভাবে ৰেচ জিকা একমাত্ৰ খেলুৱৈত পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পাছ্ত আৰু আঠটা ৰেচ জয়েৰে ৰ’ছি পুনৰ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ হয়।
২০০৫ চনৰ গ্ৰেণ্ড পিক্স মটৰচাইকেল ৰেচিং বৰ্ষত, ৰ’ছিয়ে ৭ম টো বিশ্ব চেমৈয়ণশ্বিপৰ খিটাপ দখল কৰে, এইটো আছিল ক্ৰমাগত পঞ্চমটো ম’ট’ জি পি চেম্পিয়ণশ্বিপ। ২০০৬ চনৰ ম’ট’ জি পিত হেইডেন হাতত পৰাস্ত হৈ বৰ্ষৰ শেষত দ্বিতীয় স্থান দখল কৰে, এইটো চিজনত প্ৰথমৰ পৰাই ৰ’ছিয়ে অগ্ৰগতি বজায় ৰখাত বিফল হয়, অন্তিম ৰেচত ৰ’ছিৰ বাইক খুণ্ডিয়াই পৰাৰ ফলত ৰেচ সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰে।
২০০৭ চনত ৰ’ছিয়ে য়ামাহা YZR-M1 নামৰ ৮০০ চিচিৰ এখন বাইক ব্যৱহাৰ কৰে, এই বৰ্ষত ৰ’ছিয়ে তৃতীয় স্থানতে সন্তুষ্ট থাকিব লগা হয়, কাচে ষ্ট’নাৰে সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনেৰে ১০খন ৰেচ জিকি প্ৰথম স্থান দখল কৰে, আনহাতেদি দ্বিতীয় স্থানত থাকে ডেনি পেড্ৰ’ছা।
২০০৮ চনত ৰ’ছিয়ে ব্ৰিডষ্ট’ন টায়াৰ ব্যৱহাৰ কৰে, কটৰত অনুষ্ঠিত প্ৰথম খেলত পঞ্চম স্থান দখল কৰাৰ পাছত ৰ’ছিয়ে এই বৰ্ষত খেলা পাছৰ খেলসমূহত ৰ’ছিয়ে সফলতা লাভ কৰে, বৰ্ষান্তত নটা বিজয়েৰে ৰ’ছিয়ে ৬ষ্ঠটো প্ৰীমিয়াৰ বিশ্ব খিটাপ দখল কৰে, সকলোবোৰ সামৰি ই আছিল অষ্টমটো বিশ্ব খিটাপ।
২০০৯ চনত নৱমটো বিশ্ব খিটাপ জিকাৰ পথত ৰ’ছিয়ে মুঠ ছখন ৰেচত বিজয়ী হয়, এই বৰ্ষত তেওঁ নিজৰ দলেৰেই খেলুৱৈ জৰ্জ ল’ৰেঞ্জক পৰাস্ত কৰে। এই বছৰৰ ডাচ টি টি ৰেচ আছিল ৰ’ছিৰ কেৰিয়াৰৰ ১০০তম বিজয়। ১০০তকৈ অধিক খেলত বিজয়ী হোৱা ৰ’ছি ম’ট’ স্পৰ্টচ বিশ্বৰ দ্বিতীয়জন খেলুৱৈ।
ডুকাটি (২০১১-২০১২)
২০১১ চনত ৰ’ছি দুবছৰৰ বাবে ডুকাটিৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হয়,  ইয়াত তেওঁ পূৰ্বৰ হ’ণ্ডা দলৰ সহঃ খেলুৱৈ নিকি হেইডেনক পুনৰ একেটা দলত পায়। ২০১০ৰ ৯ নবেম্বৰত ভেলেন্সিয়াত ৰ’ছিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডুকাটিৰ Desmosedici মটৰচাইকেলখন পৰীক্ষা কৰে। ১৯৯৯ চনৰ পাছত ৰ’ছিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এইয়া কোনো ইটালীয় মটৰচাইকেলত আৰোহণ কৰে।.
কটৰত অনুষ্ঠিত বৰ্ষৰ প্ৰথমখন ৰেচত ৰ’ছি সপ্তম স্থানত থাকে, তাৰ পাছৰ জেৰেজ আৰু পৰ্টুগালৰ ৰেচ দুখনত ৰ’ছিয়ে পঞ্চম স্থান দখল কৰে, ইয়াৰে প্ৰথমখন খন খেলত কেচি ষ্ট’নাৰৰ লগত ৰ’ছিৰ বাইকৰ ৰেচিং ট্ৰেকত সংঘৰ্ষ হয়, তাৰ পাছৰ পাঁচখন ৰেচৰ প্ৰথম খনত ৰ’ছিয়ে তৃতীয় স্থান দখল কৰে আৰু আনসমূহত প্ৰথম ৬টা স্থানৰ ভিতৰত থাকে। তাৰ পাছৰ খেলসমূহত ৰ’ছিয়ে বিশেষ সফলতা লাভ নকৰে, প্ৰায়সমূহ খেলতে তেওঁ নৱম বা দশম স্থানহে লাভ কৰে। জাপান আৰু ভেলেন্সিয়াৰ অন্তিম ৰেচত প্ৰথম ৰাউণ্ডতে ৰ’ছিয়ে অৱসৰ ল’ব লগা হয়। মালয়েচিয়াৰ ৰেচত ৰ’ছি আন এক সংঘৰ্ষৰ মুখামুখি হয়, সেই সংঘৰ্ষত পতিত হোৱা আন এজন খেলুৱৈ চিম’নচেল্লিৰ পাছত মৃত্যু হয়। বৰ্ষৰ শেষত ৰ’ছিয়ে কোনো স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। এইয়াই গ্ৰেণ্ড পিক্স কেৰিয়াৰত ৰ’ছিৰ প্ৰথম বিজয়হীন বৰ্ষ আছিল।
কটৰ, জেৰেজ আৰু পৰ্টুগালত ৰ’ছিয়ে ক্ৰমে দশম, নৱম আৰু সপ্তম স্থান লাভ কৰে। Andrea Dovizioso, Cal Crutchlow আৰু কেচি ষ্ট’নাৰৰ লগত তীব্ৰ প্ৰতিদ্বণ্ডিতাৰ অন্তত লা মেনচত ৰ’ছিয়ে তৃতীয় স্থান দখল কৰি বছৰটোত প্ৰথম বাৰৰ বাবে প’ডিয়ামত উঠিবলৈ সক্ষম হয়। কেটালুনিয়াত সপ্তম, চিলভাৰষ্টনত নৱম, আচীয়ানত ত্ৰয়োদশ আৰু Sachsenring আৰু Mugelloত ক্ৰমে ষষ্ঠ আৰু সপ্তম স্থান দখল কৰে।
য়ামাহালৈ প্ৰত্যৱৰ্তন
আগষ্ট মাহৰ ১০ তাৰিখে, ৰ’ছিয়ে ২০১২ বৰ্ষৰ শেষত ডুকাটি এৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে, একেদিনাই তেওঁ পুৰণি দল য়ামাহাত পুৰণি সতীৰ্থ জৰ্জ ল’ৰেঞ্জৰ সৈতে দল বান্ধিব বুলি নিশ্ছিত কৰে।
কটৰত অনুষ্ঠিত প্ৰথমখন খেলত ৰ’ছিয়ে দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে, চাৰ্কিট আৱ আমেৰিকা আৰু জেৰেজ ৰ’ছিয়ে ৬ষ্ঠ আৰু ৪ৰ্থ স্থান লাভ কৰে। লা মেনচৰ ৰেচত সংঘৰ্ষৰ মুখামুখি হোৱাৰ পাছতো ৰ’ছিয়ে ১২শ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তাৰ পাছত মুগেল’ৰ ৰেচত ৰ’ছি বাইকৰ পৰা পৰি বাহিৰ হয়, কেটালুনিয়াত চতুৰ্থ স্থান পোৱাৰ পাছ্ত, আচীয়ান ৰেচত ৰ’ছিয়ে ডেনি পেড্ৰচাক পৰাস্ত কৰি প্ৰথম স্থান লাভ কৰে, ২০১০ চনৰ মালয়েচিয়া ৰেছৰ পাছ্ত এই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰ’ছিয়ে কোনো ৰেচত প্ৰথম হয়। জাৰ্মান আৰু ইউ. এচ. দুয়োখন গেণ্ড পিক্সত ৰ’চিয়ে তৃতীয় স্থান লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মটৰচাইকেল ৰেচাৰ শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
নহৰী ভাষা
নহৰী এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ ছত্তীসগঢ় আৰু উৰিষ্যা ৰাজ্যত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা এটি হলবিক উপগোটৰ ভাষা, যি অসমীয়া-বঙালী, ওড়িয়া আৰু বিহাৰীৰ লগতে পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাগোটৰ এটি ভাগ। এই ভাষা ২০০০ চনত প্ৰায় ২০০০০ লোকে কৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
পাতত দিয়া
পাতত দিয়া (cooked in banana leaf) হৈছে ভাৰতকে ধৰি ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, লাওছ আদি এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশৰ লগতে মেক্সিকো, হাৱাই আদি দেশৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ এক ৰন্ধনশৈলী। এই পদ্ধতিত সাধাৰণতে কলপাতেৰে খাদ্য বস্তু মেৰিয়াই ৰন্ধা হয়। পৃথিৱীত কল উৎপন্ন হোৱা ঠাইসমূহৰ লোকসকলে ইয়াৰ বৃহৎ পাতবোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপায় উদ্ভাৱন কৰিছে আৰু সেইমতে নিমখীয়া আৰু মিঠা দুয়োধৰণৰ খাদ্যৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই ৰন্ধাৰ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰিছে। কলপাতেৰে তৈয়াৰ কৰা টোপোলা এটাই আৰ্দ্ৰতা ধৰি ৰাখে আৰু ব্যঞ্জনত ভিন্ন সোৱাদ প্ৰদান কৰে। কলপাতে খাদ্যবস্তুত সুগন্ধিৰে ভৰাই কৰি তোলে। অসম আৰু পশ্চিমবংগত পাতত দিয়া মাছৰ ব্যঞ্জন বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়। মিচিং লোকসকলে কলপাতৰ সলনি তৰাগছৰ পাতেৰে মেৰিয়াইয়ো পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰে। পাতত দিয়া খাদ্য আমিষ বা নিৰামিষ দুয়োপ্ৰকাৰৰ হ'ব পাৰে। ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ত বা এছিয়া আৰু অন্য মহাদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত কলপাতেৰে মাছ বা মাংস মেৰিয়াই ভাপত দি সিজোৱা হয়। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে অসমত সাধাৰণতে ভাপত দিয়াৰ সলনি কলপাতৰ টোপোলা বান্ধি জুইত পুৰি পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। গুজৰাটী ৰন্ধনশৈলীতো পাতত দিয়া পদ্ধতিৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়।
ভাৰত
অসমত পৰম্পৰাগতভাৱে কলপাত কাটি জুইত লেৰেলাই লৈ মাছ বা শাক-পাচলি আদি মেৰিয়াই তপত ফুটছাই আৰু আঙঠাৰ তলত দি পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। আধুনিক কালত তাৱা বা কেৰাহীত খোলাত দিও পাতত দিয়া খাদ্য ৰন্ধা হয়। ইয়াৰ লগতে কলপাতেৰে বান্ধি কল আৰু চাউলৰ পাতপিঠাও প্ৰস্তুত কৰা হয়। গুজৰাটত কলপাতেৰে বান্ধি কেৰাহীত দি পিঠাগুড়িৰ খাদ্যবিশেষ, পাটৰা নি মাক্কি, ডামনি ঢোকলা আদি ৰন্ধা হয়। পশ্চিমবংগত মাছেৰ পাটুৰী বা ভাপা মাছ আদিৰ দৰে খাদ্য কলপাত ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। দক্ষিণ ভাৰতত পোট্টালাম চিকেন বিৰিয়ানী বা খিজি বিৰিয়ানীৰ দৰে খাদ্য মাংস আৰু কণীৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু কলপাতৰ পৰা সোৱাদ আৰু পুষ্টি শোষণ কৰিবলৈ লাহে লাহে বা দীৰ্ঘসময় ধৰি ৰন্ধা হয়। উৰিষ্যাত মাচ্ছা পাত্ৰপোড়া নামৰ মাছৰ ব্যঞ্জন যথেষ্ট পৰিমাণৰ মচলাৰে মেৰিনেট কৰি কলপাতত মেৰিয়াই কোমল নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হয়।
ইণ্ডোনেছিয়া আৰু মালয়েছিয়া
ওটাক-ওটাক হৈছে মচলা মিহলাই কলপাতৰ টোপোলাত মেৰিয়াই প্ৰস্তুত কৰা মাছৰ কেক। ওটাক-ওটাক পৰম্পৰাগতভাৱে ভাপত দিয়া বা জুইত পোৰা হয়। ইয়াক অকলশৰীয়াকৈ লঘূ আহাৰ হিচাপে বা ভাতৰ লগত পৰিৱেশন কৰা হয়। মালয়েছিয়াত ওটাক-ওটাকত হালধি আৰু লেমনগ্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:খাদ্য শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
স্বৰ্গ আৰু নৰক
স্বৰ্গ আৰু নৰক (Sworgo Aaru Norok) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। এই প্ৰবন্ধ সংকলনখন ১৯৯৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট’ৰচ্‌ প্ৰকাশনে। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে আন্তৰিক মৰম আৰু কৃতজ্ঞতাৰে টাবু আৰু বাসন্তীলৈ আগবঢ়াইছে।
বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত মুঠ ২৭ টা প্ৰবন্ধ আছে।প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, স্বৰ্গ আৰু নৰক, কস্মৈ দেবায়, শ্ৰীচৈতন্য সমকামী আছিল?, কল-গাৰ্ল, পুৰস্কাৰ, এখন নৈ আৰু এজন মানুহ, এখন অবিস্মৰণীয় ফুটবল মেচ, কেহুঁকাই, হেনৰি ডেভিদ থৰো, আলফ্ৰেদ্‌ দ্য মুছেট, শূন্যতা, জাৰৰ দিনৰ সপোন, এখন গাঁৱৰ ছবি, মই গান্ধীজীক দেখিছিলোঁ, দিল্লীত এৰাতি, সত্যনাথ বৰা, যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা, অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী, অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, কৃপাবৰ বৰুৱাৰ চমু জীৱনী, অসমীয়া ভাষাত জীৱনী সাহিত্যৰ অভাৱ, কিয়?, পৰিশ্ৰমী লিখক (১), পৰিশ্ৰমী লিখক (২), বিশ্ব-সাহিত্যত অসমীয়া চুটি-গল্পৰ স্থান আৰু বেজবৰুৱাৰ চুটি-গল্প।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ঘৰুৱা নিৰ্যাতন
গৃহ নিৰ্যাতন বা ঘৰুৱা নিৰ্যাতন হ'ল কোনো নাৰীক নিজৰ গৃহৰ ভিতৰতে পৰিয়ালৰেই অন্য কোনো ব্যক্তিৰ দ্বাৰা শাৰীৰিক বা মানসিকভাৱে নিপীড়ন বা নিৰ্যাতন কৰা কাৰ্য।
নিৰ্যাতনৰ ধৰণ
গৃহ নিৰ্যাতনৰ প্ৰধান ধৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে:
অঞ্চল ভিত্তিক তথ্য
পৃথিবীৰ বিভিন্ন স্থানত এই ধৰণৰ নিৰ্যাতনৰ ঘটনা অহৰহ ঘটি থাকে; সাধাৰণতে তুলনামূলকভাৱে যুদ্ধ বিদ্ধস্থ অঞ্চল, নিম্ন−উন্নয়নশীল অঞ্চল আৰু শিক্ষাৰ হাৰ যিবোৰ অঞ্চলত কম সেইবোৰ অঞ্চলত এনে নিৰ্যাতনৰ প্ৰকোপ বেছি লক্ষণীয়।
ইউৰোপ
ৰাছিয়াত প্ৰতিবছৰে ৬ লক্ষ নাৰী নিজৰ গৃহত নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হয় । যুদ্ধ-বিদ্ধস্থ ছাৰ্বিয়াত প্ৰতি ৩ গৰাকী নাৰীৰ ভিতৰত এগৰাকী নাৰী এই ধৰণৰ নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হয় । অন্য ফালে, জাৰ্মানিত প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ৪০ হাজাৰ মহিলা নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মহিলাসকলৰ সাহায্যাৰ্থে গঢ়ি উঠা বিভিন্ন আশ্ৰয় কেন্দ্ৰত আহি আশ্ৰয় লয়।
বহি:সংযোগ
শ্ৰেণী:অপৰাধ শ্ৰেণী:নাৰী নিৰ্যাতন
ৰাণী ৰাসমণি
ৰাণী ৰাসমণি (Rani Rashmoni, ২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৭৯৩ - ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৬১) ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এগৰাকী জমিদাৰ আছিল। তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ কলকাতাৰ দক্ষিণেশ্বৰ কালী মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল আৰু তেওঁ মন্দিৰৰ পুৰোহিত হিচাপে নিযুক্ত কৰাৰ পিছত শ্ৰী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁৰ অন্যান্য নিৰ্মাণ কামবোৰৰ ভিতৰত আছে তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ বাবে সুবৰ্ণৰেখা নদীৰ পৰা পুৰীলৈ এখন পথ নিৰ্মাণ, বাবুঘাট (বাবু ৰাজচন্দ্ৰ দাস ঘাট বুলিও জনা যায়), গংগাত দৈনন্দিন স্নান কৰা সকলৰ বাবে আহিৰিটোলা ঘাট আৰু নিমতলা ঘাট। তেওঁ ইম্পেৰিয়েল লাইব্ৰেৰী (বৰ্তমান ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় লাইব্ৰেৰী), হিন্দু মহাবিদ্যালয় (বৰ্তমান প্ৰেচিডেন্সি বিশ্ববিদ্যালয়) যথেষ্ট দান আগবঢ়াইছিল।
বৰ্তমান লোকমাতা ৰাণী ৰাসমণি মিছন পশ্চিম বংগৰ দক্ষিণ ২৪ পৰগণা জিলাৰ নিমপিথত অৱস্থিত।
জীৱনী
১৭৯৩ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত চাচি শূদ্ৰ পৰিয়ালত ৰাসমণিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক হৰেকৃষ্ণ দাস উত্তৰ ২৪ পৰগণাৰ বৰ্তমানৰ হালিচাহৰৰ কোনা গাঁৱত বাস কৰিছিল। মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাতৃ ৰামপ্ৰিয়া দেৱীৰ মৃত্যু হৈছিল। অসাধাৰণভাৱে ধুনীয়া ৰাসমণিৰ এঘাৰ বছৰ বয়সত এজন ধনী ৰাজণ্য কায়াস্থ জমিদাৰ পৰিয়ালৰ সদস্য কলকাতাৰ জানবজাৰৰ বাবু ৰাজচন্দ্ৰ দাস (মাৰ্হ)ৰ সৈতে বিয়া হৈছিল। তেওঁলোকৰ চাৰিটা কন্যা সন্তান আছিল। তেওঁলোকৰ নাম পদ্মমণি, কুমাৰী, কৰুণাময়ী আৰু জগদম্বা। পদ্মমণিৰ বিয়া ৰামচন্দ্ৰ আতাৰ সৈতে হৈছিল। কুমাৰীৰ পিয়াৰীমোহন চৌধুৰীৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু ১৮৩৭ চনত তেওঁৰ কম বয়সতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। ৰাণী মা ৰাসমণিয়ে মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ পিছত ৬ বছৰ ধৰি বাস কৰিছিল।
১৮৩৬ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাসমণিয়ে জামিদাৰী আৰু বিত্তৰ দায়িত্ব লৈছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স ৪৩ বছৰ আছিল। তেওঁ সোনকালেই নিজকে এজন সক্ষম প্ৰশাসক হিচাপে প্ৰমাণ কৰিছিল। তেওঁ শৈশৱকালৰ পৰা অতি ধাৰ্মিক আছিল আৰু বঙালী হিন্দু সমাজত এগৰাকী বিধবাৰ সৈতে উপযুক্ত ধৰ্মীয় ৰীতি আৰু কঠোৰ জীৱন যাপন কৰিছিল। ১৮৬১ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাণী ৰাসমণিৰ মৃত্যু হৈছিল।
সমাজ সেৱা
ৰাণী আৰু ভাৰতত ব্ৰিটিছৰ সৈতে তেওঁৰ সংঘৰ্ষৰ কাহিনী সেই সময়ত মানুহৰ ঘৰে ঘৰে প্ৰচলিত আছিল। গংগাৰ এটা অংশত জাহাজৰ বাণিজ্য অৱৰোধ কৰি তেওঁ ব্ৰিটিছসকলক নদীত মাছ ধৰাৰ ওপৰত আৰোপ কৰা কৰ বাতিল কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত দৰিদ্ৰ মাছমৰীয়া সকলৰ জীৱিকাৰ ভাবুকি অন্ত পৰিছিল। তেওঁ সমাজৰ অন্ধবিশ্বাসৰ বিৰুদ্ধে বিধবা মহিলাসকলৰ বাবে যুঁজ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰথম স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত পুনৰ বিয়া কৰিব পাৰে। শান্তি বিচলিত কৰাৰ অভিযোগত ব্ৰিটিছসকলে পূজাৰ শোভাযাত্ৰা বন্ধ কৰা আদেশবোৰ ৰাণীয়ে অগ্ৰাহ্য কৰিছিল। ব্ৰিটিছসকলে ৰাজহুৱা বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈ আৰু তেওঁৰ সমৰ্থনত আন্দোলনৰ সন্মুখীন হৈ তেওঁৰ ওপৰত আৰোপ কৰা জৰিমনা প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।
ৰাণীয়ে বহুতো দাতব্য কাম কৰিছিল আৰু সমাজলৈ অন্যান্য অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ বাবে সুবৰ্ণৰেখা নদীৰ পৰা পুৰীলৈ এটা পথ নিৰ্মাণৰ পৰ্যৱেক্ষণ কৰিছিল। তেওঁ গংগাত দৈনিক স্নান কৰা সকলৰ বাবে তেওঁৰ স্বামীৰ স্মৃতিত বাবুঘাট, আহিৰিটোলা ঘাট আৰু নিমতলা ঘাটৰ দৰে ঘাট নিৰ্মাণৰ বাবে পুঁজি দিছিল। তেওঁ তেতিয়াৰ ইম্পেৰিয়েল লাইব্ৰেৰী (বৰ্তমান ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় লাইব্ৰেৰী) আৰু হিন্দু মহাবিদ্যালয়লৈ (বৰ্তমান প্ৰেচিডেন্সি বিশ্ববিদ্যালয়) উদাৰতাৰে দান কৰিছিল। ৰাজকুমাৰ দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰে তেওঁৰ জমিনদাৰীৰ এটা অংশ এতিয়াৰ দক্ষিণ ২৪ পৰগণা জিলাৰ বৰ্তমানৰ সন্তোষপুৰ আৰু সংলগ্ন অঞ্চলৰ অংশ ৰাণী ৰাসমণিক ইংলেণ্ডলৈ যোৱাৰ বাবে বন্ধক ৰাখিছিল। সেই সময়ত ই সুন্দৰবনৰ এটা অংশ আছিল। জলাশয়ৰে ভৰা এই অঞ্চল প্ৰায় জনহীন আছিল আৰু মানুহবোৰ ঠগ প্ৰৱঞ্চক আছিল। ৰাণীয়ে এই ইয়াৰ পৰিয়ালবোৰক প্ৰেৰিত কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক চাৰিওফালৰ জলাশয়ত মৎস্য পালন কৰাত সহায় কৰিছিল যি পিছত বৃহৎ ধনী ভৰিলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। তেওঁলোকে লাহে লাহে তেওঁলোকৰ ঠগ বৃত্তি এৰি দিছিল আৰু মাছমৰীয়াসকলৰ সম্প্ৰদায়লৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
এক ঐশ্বৰিক প্ৰকাশে তেওঁক উত্তৰ ২৪ পৰগণাৰ দক্ষিণেশ্বৰত গংগাৰ পাৰত বিখ্যাত মন্দিৰ দক্ষিণেশ্বৰ কালী মন্দিৰটো বিচাৰি পাইছিল। শ্ৰীৰামকৃষ্ণ পৰমহংসক (তেতিয়া গদধৰ বুলি জনা জাত) তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ ইয়াৰ মুখ্য পুৰোহিত নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
ইমান মহান আধ্যাত্মিক প্ৰকৃতি থকা স্বত্বেও তেওঁ বৈষম্যৰ বলি হৈছিল। চাচি-কৈৱৰ্ত পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা আৰু মধ্যজাতিৰ শূদ্ৰ বংশৰ হোৱাৰ বাবে কোনো ব্ৰাহ্মণ তেওঁৰ মন্দিৰত পুৰোহিত হ'বলৈ সাজু নাছিল।
জানবজাৰত অৱস্থিত ৰাণী ৰাসমণি ঘৰত প্ৰতি শৰতত পৰম্পৰাগত ভাবে দুৰ্গা পূজা অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে পৰম্পৰাগত যাত্ৰা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১৮৬১ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ জোঁৱাইসকলে নিজ নিজ চৌহদত দুৰ্গা পূজা উদযাপন কৰিবলৈ লৈছিল।
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
ৰাণী ৰাসমণিৰ জীৱনৰ ভিত্তিত বঙালী ভাষাৰ এখন জীৱনীমূলক ছবি 'ৰাণী ৰাসমণি' ১৯৫৫ চনত মুক্তি লাভ কৰিছিল। ছবিখন কালিপ্ৰসাদ ঘোষৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু বিখ্যাত থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব আৰু অভিনেত্ৰী মলিনা দেৱীয়ে ইয়াত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
'জি বাংলা'ত ৰাণীৰ জীৱনৰ ওপৰত ভিত্তি এখন ধাৰাবাহিক সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। 'কৰুণাময়ী ৰাণী ৰাসমণি' নামেৰে এই ধাৰাবাহিকখন ২০১৭ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখৰ পৰা দৈনিক সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।
স্মৃতিসৌধসমূহ
ৰখা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাসক শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
মীনা আগৰৱালা
মীনা আগৰৱালা (১৫ ডিচেম্বৰ, ১৯২৪ – ১৪ জুলাই, ২০১৪) এগৰাকী অসমীয়া সমাজকৰ্মী আৰু নাৰী সবলীকৰণ আন্দোলনৰ উল্লেখযোগ্য মুখপাত্ৰ আছিল। তেজপুৰ মহিলা সমিতিৰ হৈ পঞ্চাশ বছৰতকৈও অধিক কাল তেখেতে নানা সামাজিক কাম-কাজত অংশ লৈছিল। ১৯৫০ৰ দশকত তেখেত জিলা সামাজিক উন্নয়ন সমিতিৰ অধ্যক্ষা আছিল। ১৯৬২ চনত চীনা আক্ৰমণৰ সময়ছোৱাত তেখেতৰ দলে অশেষ পৰিশ্ৰমেৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা পুঁজিৰ বাবে বৰঙণি তুলিছিল। তেখেতে মুছলমান মহিলাৰ হকেও মাত মাতি তিনি তালাক, মেহেৰ আদিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেখেতে আজীৱন গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ মহিলাৰ শিক্ষাৰ বাবে নানা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৪ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত তেজপুৰত মীনা আগৰৱালাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল নগেন্দ্ৰ নাথ বৰুৱা আৰু মাতৃ হেমলতা বৰুৱা। কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি তেখেতে সৰুতে সংগীত আৰু নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৫ বছৰ বয়সত তেখেত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সৰু ভায়েক কমলা প্ৰসাদ আগৰৱালালৈ বিয়া হয়। তেখেতে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়লৈকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পাছত পতিয়ে ইংৰাজী শিক্ষাৰ বাবে ঘৰুৱা শিক্ষকৰ ব্যৱস্থা কৰিলেও অন্য ব্যস্ততাৰ বাবে বেছিদিন এয়া অব্যাহত ৰাখিব নোৱাৰিলে।
সামাজিক অৱদান
১৯১৯ চনত চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে "তেজপুৰ মহিলা সমিতি" প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই সমিতি পুনৰ্গঠন কৰি মীনা আগৰৱালাই ১৯৪৬ চনৰ পৰা নাৰী অধিকাৰ, নাৰী সবলীকৰণ আদিৰ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰে। ২০০৪ চনলৈকে তেখেত এই সমিতিৰ অধ্যক্ষা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বিশেষকৈ গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ নাৰীসকলৰ মাজত শিক্ষা আৰু স্বনিৰ্ভৰশীলতাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে সমিতিয়ে চেষ্টা কৰিছিল। সমিতিৰ জৰিয়তে এক পুঁজি আৰম্ভ কৰি ঘৰুৱা হিংসা, বিবাহ বিচ্ছেদ আদি সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাসকলক সাহায্য প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৫৯ চনত চীনৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা পলাই অহা তিব্বতৰ শৰনাৰ্থীসকলক তেওঁলোকে আশ্ৰয় দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰে। ১৯৬২ চনত চীনা আক্ৰমণৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা পুঁজিৰ বাবে সমিতিয়ে বৰঙণি গোটায়। ২০০২ চনত মীনা আগৰৱালাই অসমত মুছলমান মহিলাৰ স্থিতিৰ হকে মাত মাতিবলৈ "Giving the Voiceless A Voice" নামৰ এক ৰাজহুৱা সভাৰ আয়োজন কৰিছিল।
শিশুৰ বিকাশৰ বাবেও চিন্তা কৰা আগৰৱালাই মহিলা সমিতিৰ চৌহদতে "শিশু ভাৰতী" নামৰ এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
মৃত্যু
দীৰ্ঘদিন ধৰি বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত ভুগি থকা মীনা আগৰৱালাই ২০১৪ চনৰ ১৪ জুলাইৰ পুৱাতে তেজপুৰৰ পৰোৱা চাৰিআলিৰ নিজা বাসভৱনত ৯০ বছৰ বয়সত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। তেখেতে এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী জী ইহ সংসাৰত এৰি যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
অযোধ্যা হৈছে প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থ যেনে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা এক কিংবদন্তি নগৰ। এই গ্ৰন্থসমূহে ইয়াক ৰামকে ধৰি ইক্ষ্বাকু ৰজাসকলৰ ৰাজধানী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। এক সূত্ৰ অনুসৰি, ই বৰ্তমানৰ অযোধ্যা চহৰৰ সৈতে একে। আন এক সূত্ৰ অনুসৰি, ই এখন কাল্পনিক নগৰ আৰু বৰ্তমানৰ অযোধ্যা (আদিতে সকেতা নামেৰে জনাজাত) গুপ্ত যুগত চতুৰ্থ বা পঞ্চম শতিকাৰ আশে পাশে পৌৰাণিক নগৰখনৰ নামেৰে পুনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান (Indrani Rahman; ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩০, চেন্নাই – ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৯, নিউয়ৰ্ক) ভাৰতনাট্যম, কুচিপুড়ি, কথাকলি আৰু ওদিছিৰ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আছিল, যিটো তেখেতক পশ্চিমত জনপ্ৰিয় কৰিছিল আৰু পিছত ১৯৭৬ চনত নিউয়ৰ্কত স্থায়ী বাসিন্দা হয়।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
আখ্যানসমূহৰ বৰ্ণনা
ৰামায়ণৰ মতে ৰজা দশৰথৰ পুত্ৰ ৰামক বনবাস দিয়া হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ উভতি আহি এক আদৰ্শ ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। উত্তৰা কাণ্ডৰ মতে, পৰৱৰ্তী সময়ত ৰামায়ণত যোগ দিয়া ৰমে তেওঁৰ শাসনকালৰ শেষত ৰাজ্যখনক ৰাজধানী শ্ৰাৱস্তী আৰু কুশৱতীৰ সৈতে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ কোশলত বিভক্ত কৰি ইয়াৰ শাসনৰ ভাৰ তেওঁৰ দুই পুত্ৰ লৱ আৰু কুশক অৰ্পণ কৰে। ইয়াৰ পিছত ৰামে নগৰখনৰ সকলো বাসিন্দাৰ সৈতে সৰযূ নদীৰ পানীত প্ৰৱেশ কৰি আৰু স্বৰ্গগামী হয়। মহাভাৰতৰ মতে তেওঁলোক স্বৰ্গগামী হোৱাৰ স্থান হৈছে গোপ্ৰতাৰা তীৰ্থ। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰজা ঋষভৰ দ্বাৰা অযোধ্যা পুনৰ জনবসতিপূৰ্ণ হয়।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
১৯৫২ চনত তেখেত মিচ ইণ্ডিয়া বিজয়ী হৈছিল। পিছত তেওঁ তেওঁৰ মাক ৰাগিনী দেৱীৰ সংস্থাত যোগ দিয়ে। তেখেত আন্তৰ্জাতিক ভ্ৰমণৰ সময়ত ওদিছিৰ ভাৰতীয় শাত্ৰীয় নৃত্য ফৰ্মক জনপ্ৰিয় ককৰিছিল। ১৯৬৯ চনত ইন্দ্ৰাণী পদ্মশ্ৰী আৰু পাৰফৰ্মিং আৰ্টচত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা' আৰু তাৰকনাথ দাস বঁটা লাভ কৰিছিল।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
আখ্যানসমূহৰ বৰ্ণনা
ৰামৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত আন কেইবাটাও সাহিত্যকৰ্মত অযোধ্যাৰ কথা উল্লেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে কবি ভাষৰ দ্বাৰা ৰচিত অভিষেক আৰু প্ৰতিমান্তক (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকা বা তাৰ আগৰ), আৰু কালিদাসৰ ৰঘুবংশ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা)।
জৈন পৰম্পৰা অনুসৰি, অযোধ্যাত পাঁচজন তীৰ্থংকৰৰ জন্ম হৈছিল আৰু তেওঁলোক আছিল ঋষভনাথ, অজিতনাথ, অভিনন্দননাথ, সুমতিনাথ আৰু অনন্তনাথ।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
পটভূমি আৰু পৰিয়াল
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল চেন্নাইত (তৎকালীন মাদ্ৰাজ), ৰামালাল বলৰাম বাজপাইৰ জীয়েক (১৮৮০-১৯৬২), তেওঁ এটা সময়ৰ 'ইণ্ডো-আমেৰিকান লীগৰ' সভাপতি আছিল, তেওঁৰ পত্নি ৰাগিনী দেৱী (বিবাহৰ পূৰ্বৰ নাম এস্থাৰ লুয়েলা চিয়াৰমেন)-ৰ দ্বাৰা হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক ৰামালাল বাজপাই উত্তৰ ভাৰতীয় পটভূমিৰ এগৰাকী ৰসায়নবিদ আছিল যিয়ে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গৈছিল। তাত তেখেতে জন্মসূত্ৰ আমেৰিকান এস্থাৰ লুয়েলা চিয়াৰমেনক লগ পায় আৰু বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। ১৮৯৩ চনত মিচিগানৰ পেটোস্কত জন্ম (মৃত্যু ১৯৮২) এস্থাৰে তেওঁৰ বিবাহৰ সময়ত হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু নাম সলনি কৰি ৰাগিনী দেৱী হৈ পৰে।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে চিহ্নিতকৰণ
বি.বি. লাল এইচ.ডি. ছংকলিয়া আদি আধুনিক কালৰ পণ্ডিতে পৌৰাণিক অযোধ্যা নগৰক আধুনিক কালৰ অযোধ্যা চহৰৰ সৈতে চিহ্নিত কৰিছে। অৱশ্যে এই ধাৰণাটো সকলোৱে গ্ৰহণ কৰা নাই।
ইয়াৰ সপক্ষে আগবঢ়োৱা যুক্তিসমূহ হৈছে:
আৰ'নাই
আৰ’নাই হৈছে একপ্ৰকাৰৰ কাপোৰ বিশেষ। ই বড়ো জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ। হাতশাল বা মেচিন শালৰ সহায়ত ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই এখন সৰু স্কাৰ্ফ। ইয়াক পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে পৰিধান কৰে। বড়ো পৰম্পৰা অনুসৰি আৰ’নাই পৰম্পৰাগতভাৱে পৰিধান কৰাৰ উপৰিও, প্ৰিয়জনক উপহাৰ স্বৰূপে ভেদ কৰা হয়। বিভিন্ন দৈৰ্ঘ্যৰ আৰু কম পুতলৰ দুই আঁচুৰ ওপৰ পাৰিত ৰুচি সন্মত চানেকিৰে ফুল বচা আৰ’নাই বড়ো সংস্কৃতিৰ এক অপৰিহাৰ্য অংগ।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
কিংবদন্তিমূলক নগৰ হিচাপে চিহ্নিতকৰণ
বহুসংখ্যক পণ্ডিতে মতপোষণ কৰে যে ৰামায়ণৰ অযোধ্যা সম্পূৰ্ণৰূপে এখন কিংবদন্তিমূলক নগৰ আৰু ই বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে একে নহয়। এই পণ্ডিতসকলৰ ভিতৰত এম.চি. যোশী, হেন্স টি. বেক্কাৰ আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয় বা চমুকৈ জেএনইউৰ ২৫ গৰাকী ইতিহাসবিদ অন্যতম। তেওঁলোকৰ মতে পৌৰাণিক অযোধ্যাক সকেত অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে চিহ্নিত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া খ্ৰীষ্টিয় প্ৰথম শতিকাকেইটাতে আৰম্ভ হয় আৰু গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সময়ছোৱাতে ই সম্পূৰ্ণ হয়।
আৰ'নাই
ব্যৱহাৰ
আৰ’নাই প্ৰধানকৈ ডিঙিত মেৰিয়াই লোৱা কাপোৰ। ইয়াৰোপৰি বড়ো নৃত্য পৰিৱেশনৰ সময়তো আৰ’নাই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰিয়জনক উৎসৱ ইত্যাদিত ইয়াক উপহাৰ স্বৰূপে প্ৰদান কৰা হয়। ডিঙিত মেৰিয়াই শীত নিবাৰণৰ বাবেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পুৰণি কালত বড়োসকলে যুদ্ধৰ সময়ত এই আৰ’নাই কঁকালত বেল্টৰ দৰে বান্ধি লৈছিল।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
কিংবদন্তিমূলক নগৰ হিচাপে চিহ্নিতকৰণ
এই মতৰ সপক্ষে যুক্তিসমূহ এনেধৰণৰ:
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
পটভূমি আৰু পৰিয়াল
এই দম্পতী ১৯২০ চনত ভাৰতলৈ আহে। ৰামালাল তেতিয়া 'ইয়ং ইণ্ডিয়া'-ৰ সহকাৰী সম্পাদক, লালা লাজপত ৰয় প্ৰতিষ্ঠিত আলোচনীত চাকৰি লয়। স্বাধীনতাৰ পিছত তেখেত নিউয়ৰ্কত 'ভাৰতৰ কনচুল জেনেৰেল' হয়, আৰু 'ইণ্ডো-আমেৰিকান লীগৰ' সভাপতি। ইয়াৰ মাজতে, ৰাগিনী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ উৎসাহী প্ৰবক্তা হৈ উঠে আৰু সিহঁতৰ জীৱন এই নৃত্যসমূহৰ পুনৰজ্জীৱন আৰু লালনপালনৰ বাবে উৎসৰ্গ কৰিছিল। মহীশূৰৰ ডাঙৰ ৰাজাদাসীৰ (ৰাজকন্যাৰ) বৰ মা তায়াম্মাৰ লগত সাক্ষাৎকাৰ পাছত এয়া সংঘটিত হৈছিল, যাৰ পৰা তেওঁ ভাৰতনাট্যম শিকিবলৈ লয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ চেন্নাইৰ এটা সৌজন্য 'গৌৰী আম্মাৰ' গৃহশিক্ষকৰ অধীন তেওঁৰ নৃত্য প্ৰতিভাক সম্মানিত কৰিছিল।  ৰাগিনী তাৰ পিছতেই নিজেই এগৰাকী খ্যাতিমান নৃত্যশিল্পী হৈ উঠে আৰু ১৯৩০-ৰ দহকৰ সৰ্বাধিক অভিনেতাসকলোৰ মাজত আছিল। ৰাগিনী সেই সময়চোৱাতেই কথাকালীৰ পুনৰ্জাগৰণকো চেম্পিয়ন কৰিছিল।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
পুৰাতাত্বিক প্ৰমাণৰ অভাৱ
জেএনইউৰ ইতিহাসবিদসকলে কয় যে পুৰাতাত্বিক সমলসমূহৰ মতে অযোধ্যাত বসতিৰ যথাসম্ভৱ প্ৰাৰম্ভিক নমুনা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম শতিকাৰ। ৰামায়ণত অযোধ্যাক নগৰকেন্দ্ৰীক বুলি বৰ্ণোৱা হৈছে যদিও পুৰাতাত্বিক খননসমূহে আদিম জীৱনশৈলীৰ কথাহে সূচায়।
হেন্স টি. বেক্কাৰে নথিভুক্ত কৰিছে যে খ্ৰীষ্টিয় দ্বিতীয় শতিকাৰ আগৰ কোনো পুৰাতাত্বিক প্ৰমাণ বা সমলৰ সৈতে অযোধ্যা নামৰ কোনো ঠাই সংযুক্ত নহয়। অযোধ্যাৰ প্ৰাৰম্ভিক উল্লেখ গুপ্ত যুগৰ লিপিসমূহতহে পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ৫৩৩-৫৩৪ চনৰ এক লিপিত অযোধ্যাৰ এক সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। সমুদ্ৰগুপ্তই লিখোৱা গয়া লিপিত (খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ শতিকা) অযোধ্যাক এক দুৰ্গ-চহৰ বুলি কোৱা হৈছে।
সাহিত্যভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱ
পৌৰাণিক বৌদ্ধ আৰু জৈন ৰচনাসমূহত কোশলৰ মুখ্য নগৰ হিচাপে অযোধ্যাৰ পৰিৱৰ্তে শ্ৰাৱস্তী আৰু সকেতৰ নামহে উল্লেখ কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত ৰচিত পুৰাণসমূহত কোশলৰ ৰাজধানী বুলি অযোধ্যাৰ নাম উল্লেখ আছে যদিও এই গ্ৰন্থসমূহে সম্ভৱতঃ ৰামায়ণৰ বৰ্ণনাকেই অনুসৰণ কৰিছে।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
পেচা
ইন্দ্ৰাণী ন বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাকৰ সংস্থাত নৃত্য শিকিবলৈ লৈছিল আৰু আমেৰিকা তথা ইউৰোপ ভ্ৰমণত তেওঁৰ লগত আহিছিল। পেচাগতভাবে, তেওঁ প্ৰথমত ভাৰত নাট্যমৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰিছিল, ১৯৪০-ৰ দহকত গুৰু চককলিংম পিল্লাই (১৮৯৩-১৯৬৮) ৰ পৰা ভাৰত নাট্যমৰ পাণ্ডানলুৰ ষ্টাইল শিকিছিল। অতি সোনকালে তেওঁ বিজয়ৱাদাত আছিল, কোৰাদা নৰচিমহা ৰাওৰ লগত কুচিপুড়ি শিকিছিল, যাৰ লগত তেওঁ পৰবৰ্তীকালত বিশ্বৰ বহু ঠাইত ভ্ৰমণ কৰিছিল।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
সাহিত্যভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱ
হেন্স টি. বেক্কৰৰ বিশ্লেষণ অনুযায়ী, সকেতৰ সলনি অযোধ্যাৰ উল্লেখ কৰা সংস্কৃত ৰচনাসমূহ মূলতঃ কাল্পনিক। এইসমূহৰ ভিতৰত আছে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু পুৰাণ-পঞ্চ-লক্ষ্মণ ইত্যাদি। আনহাতে অযোধ্যাৰ সলনি সকেতৰ নাম উল্লেখ কৰা সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহ আংশিকভাৱে বিজ্ঞানভিত্তিক বা সত্যৰ ওঅপৰত আধাৰিত। পালি ভাষাৰ বৌদ্ধ সাহিত্যসমূহত অযোজ্য বা অযোঝ নামৰ এখন নগৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যদিও ই গঙ্গা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।  পোৰাণিক জৈন সাহিত্য থান সূত্তত ঔঝাক (অযোধ্যা) গান্ধীলাৱতী নামৰ কাল্পনিক ৰাজ্য এখনৰ ৰাজধানী বুলি কোৱা হৈছে।  ই এই কথা সূচায় যে অযোধ্যাও এক কাল্পনিক নগৰ।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
পেচা
১৯৪৭ চনত, ইন্দ্ৰাণী ভাৰতৰ শীৰ্ষস্থানীয় নৃত্য তথা শিল্প সমালোচক ড॰ চাৰ্লচ ফেব্ৰিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, যিয়ে পাছপাকত উড়িশাত গৈ ওদিছিৰ অলপ-পৰিচিত ক্লাচিকেল নৃত্যৰ ফৰ্ম শিকিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল আৰু ওদিছিক শিকাৰ প্ৰথম পেচাদাৰ নৃত্যশিল্পী বনাইছিল। গুৰু শ্ৰী দেৱা প্ৰসাদ দাসৰ পৰা তিনি বছৰ ওদিছি শিকাৰ পিছত, তেওঁ ভাৰত আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত অভিনয়ৰ মাধ্যমত ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।
অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ)
সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:ৰামায়ণত বৰ্ণিত ৰাজ্য
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান
পেচা
১৯৫২ চনত, যদিও বিবাহিত আৰু এজন সন্তানৰ লগত তেখেত প্ৰথম মিচ ইণ্ডিয়া হৈছিল, আৰু কেলিফ’ৰ্নিয়াৰ লং বিচত অনুষ্ঠিত মিচ ইউনিভাৰ্চ (১৯৫২) পজেণ্টত অংশ লৈছিল। অতি কম সময়তে, তেখেত তেখেতৰ মাকৰ লগত ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু গোটেই পৃথিৱীত পাৰফৰ্ম কৰিছিল।
মৃত্যু
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৯ চনত নিউয়ৰ্কৰ মেনহাট্টানত মৃত্যু বৰণ কৰে।
বহিসংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী