cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৰাস্কিন বণ্ড
জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত তেওঁ ইংলেণ্ডত চাৰি বছৰ কটায়। লণ্ডনতে তেওঁ অৰ্ধ-আত্মজীৱনিমূলক কাহিনী এক এংলো-ইণ্ডিয়ান মাউৰা ল'ৰা ৰাষ্টিৰ কথাৰে নিজৰ প্ৰথমখন উপন্যাস দ্য ৰূম অন দ্য ৰূফছ লিখাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। উপন্যাখনে ১৯৫৭ চনৰ জন লুৱেলিন ৰায়ছ বঁটা লাভ কৰে, যি বঁটা ৩০ৰ অনূৰ্ধ্ব্ব ইংৰাজ কমনৱেলথ লেখকক দিয়া হয়। বণ্ডে কিতাপখনৰ জৰিয়তে পোৱা অগ্ৰিম ধনখিনি সাগৰ পথেদি বোম্বেলৈ আহিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁ কিছু বছৰ দিল্লী আৰু ডেৰাডুনত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে। ১৯৬৩ চনৰপৰা তেওঁ এজন স্বতন্ত্ৰ লেখক হিচাপে হিমালয়ৰ পাদদেশৰ এক চহৰ মুচৌৰীত থাকিবলৈ লয়। দ্য ৰূম অন দ্য ৰূফৰ ছিকুৱেল হিচাপে তেওঁ ভেগৰেণ্টছ ইন দ্য ভেলী ৰচনা কৰে। ১৯৯৩ চনত পেংগুইন ইণ্ডিয়াই এই দুয়োখন উপন্যাস একত্ৰ কৰি প্ৰকাশ কৰিছিল। পৰৱৰ্ত্তী বছৰটোত পেংগুইন ইণ্ডিয়াই তেওঁৰ বাস্তৱ আধাৰিত লেখনিৰ এক সংকলন দ্য বেষ্ট অফ ৰাস্কিন বণ্ড প্ৰকাশ কৰে। আতিভৌতিকতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ আকৰ্ষণৰ ফলতেই ঘ'ষ্ট ষ্ট'ৰীজ ফ্ৰম দ্য ৰাজ, এ ছিজন অফ ঘ'ষ্টছ, এ ফেচ ইন দ্য ডাৰ্ক এণ্ড আদাৰ হ'ণ্টিঙছ আদি জনপ্ৰিয় কিতাপ ৰচনা কৰে।
দ্য ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল ফৰ চাইল্ড এডুকেচনে ভাৰতৰ শিশু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত তেঔঁৰ অগ্ৰগণী ভূমিকাক স্বীকৃতি দিয়ে আৰু ১৯৯২ চনত আৱাৰ ট্ৰিজ ষ্টিল গ্ৰ' ইন ডেহৰাৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
বণ্ডৰ ইতিহাসমূলক উপন্যাস এ ফ্লাইট অফ পিজনছৰ (ভাৰতৰ ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ এটা খণ্ডৰ বিষয়ে) ওপৰত ভেঁটি কৰি শশী কাপুৰে জুনুন নামৰ এক হিন্দী কথাছবি নিৰ্মাণ কৰে যাৰ পৰিচালক আছিল শ্যাম বেনেগাল। নিজৰেই চুটিগল্প সংকলন চুছান্নাজ চেভেন হাজবেণ্ডৰ ওপৰত আধাৰিত বিশাল ভৰদ্বাজৰ ছবি সাত খুন মাফত ৰাস্কিন বণ্ডে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভূমুকি মাৰে। নাম ভূমিকাত প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই অভিনয় কৰা এই ছবিত তেওঁ এজন পুৰোহিতৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ আগতেও বণ্ডে ভৰদ্বাজৰ সৈতে তেওঁৰ লেখনিৰ ওপৰত আধাৰিত দ্য ব্লু আম্ব্ৰেলাত একেলগে কাম কৰিছিল।
লেখনিৰ ৰীতি
বণ্ডৰ সিংহভাগ লেখনিয়েই তেওঁ বাল্যকালছোৱা কটোৱা হিমালয়ৰ পাদদেশৰ পাৰ্বত্য নিবাসসমূহৰদ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। ১৭ বছৰ বয়সতে বণ্ডে তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস দ্য ৰূম অন দ্য ৰূফছ লিখিছিল যিখন তেওঁৰ ২১ বছৰ বয়স হওঁতে প্ৰকাশিত হৈছিল। উপন্যাসখন সম্পূৰ্ণৰূপে ডেৰাডুনৰ তেওঁৰ মূধচত থকা সৰু ভাড়াতীয়া কোঠালিটো আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে হোৱা অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। সেই সময়ৰ পৰা তেওঁ এতিয়ালৈকে তিনি শতাধিক চুটিগল্প, ৰচনা আৰু ভেগৰেণ্টছ ইন দ্য ভেলী, দ্য ব্লু আম্ব্ৰেলা, ফানি চাইড আপ, এ ফ্লাইট অফ পিজনছ আদি উপন্যাস আৰু ত্ৰিশখনতকৈও অধিক শিশুগ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ আত্মজীৱনীৰো দুটা খণ্ড প্ৰকাশ পাইছে। চিনছ ফ্ৰম এ ৰাইটাৰ্ছ লাইফত এংলো-ইণ্ডিয়াত তেওঁৰ সময়বোৰৰ কথা বৰ্ণিত হৈছে; দ্য লেম্প ইজ লিট বণ্ডৰ ৰচনা আৰু তেওঁৰ কাকতৰ লেখনিৰ এক সংকলন।
বণ্ডে কয় যে তেওঁৰ আত্মজীৱনিমূলক লেখনি ৰেইন ইন দ্য মাউণ্টেইনছ মুচৌৰীত কটোৱা বছৰবোৰৰ বিষয়ে, চিনছ ফ্ৰম এ ৰাইটাৰ্ছ লাইফে তেওঁৰ প্ৰথম ২১টা বছৰ বৰ্ণনা কৰিছে। চিনছ ফ্ৰম এ ৰাইটাৰ্ছ লাইফে বণ্ডৰ ইংলেণ্ড যাত্ৰা, তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ দ্য ৰূম অন দ্য ৰূফছৰ বাবে প্ৰকাশক বিচাৰি কৰা সংগ্ৰাম আৰু ভাৰতলৈ, বিশেষকৈ ডেৰাডুনলৈ ঘূৰি আহিবলৈ তেওঁৰ ইচ্ছাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে। বণ্ডে কয়, "ই মোৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিষয়েও বহু কথা কৈছে। " "গ্ৰন্থখন মোৰ প্ৰথমখন উপন্যাসৰ প্ৰকাশ আৰু মোৰ জীৱিকাৰ বিষয়ে লিখাৰ সিদ্ধান্তৰে শেষ হৈছে। ," বণ্ডে লগতে কয়, "ই মূলতঃ মই কেনেকৈ লেখক হ'লো সেই কথা বৰ্ণনা কৰিছে। "
তেওঁৰ উপন্যাস দ্য ফ্লাইট অফ পিজনছক মাৰ্চেণ্ট আইভৰিয়ে এক চলচ্চিত্ৰ জুনুনৰ ৰূপ দিয়ে। দ্য ৰূম অন দ্য ৰূফছক বিবিচিৰদ্বাৰা নিৰ্মিত এক দূৰদৰ্শন শৃংখলাৰ ৰূপ দিয়া হয়। দ্য নাইট ট্ৰেইন এট ডেউলী, টাইম ষ্টপছ এট ছামলি, আৱাৰ ট্ৰিজ ষ্টিল গ্ৰ' ইন ডেহৰা আদি গল্পক ভাৰতৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ২০০৭ চনত বলিউদৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক বিশাল ভৰদ্বাজে বণ্ডৰ জনপ্ৰিয় শিশু উপন্যাস দ্য ব্লু আম্ব্ৰেলাৰ আধাৰত এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰে। ছবিখন শ্ৰেষ্ঠ শিশু ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
পানীমূৰ
পানীমূৰ জলপ্ৰপাত ভাৰতৰ অসমৰ পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত এক জলপ্ৰপাত। সেউজীয়া অৰণ্যৰ মাজত অৱস্থিত এই জলপ্ৰপাতটো চিত্ৰময় সৌন্দৰ্য্যৰ বাবে জনাজাত।
ৰাস্কিন বণ্ড
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
পানীমূৰ
কাৰ্বি আংলঙৰ পাহাৰৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা পানীমূৰ নদীৰ দ্বাৰা এই জলপ্ৰপাতটো গঠিত। ই প্ৰায় ১০০ ফুট উচ্চতাৰ পৰা তললৈ নামি আহি তলত এটা জলাশয় গঠন কৰে। জলপ্ৰপাতটোৰ পানী স্ফটিক স্বৰূপ।
পানীমূৰ জলপ্ৰপাতটো পাবলৈ হ’লে দৰ্শনাৰ্থীয়ে ঘন অৰণ্যৰ মাজেৰে ট্ৰেকিং কৰি কেইবাবাৰো নদীখন পাৰ হ’বলগীয়া হয়। জলপ্ৰপাতলৈ যোৱা ট্ৰেকিংটো এক দুঃসাহসিক অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰায় ২-৩ ঘণ্টা সময় লাগে।
পানীমূৰ জলপ্ৰপাত চাবলৈ সৰ্বোত্তম সময় হ’ল বাৰিষা, জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত, যেতিয়া পানীৰ সোঁত তুংগত থাকে। দৰ্শনাৰ্থীসকলে জলপ্ৰপাতটো ভ্ৰমণৰ সময়ত কাৰ্বি লোকসকলৰ স্থানীয় খাদ্য আৰু সংস্কৃতিৰো দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
অসমত হোৱা ভূমিকম্প (১৮৯৭)
১৮৯৭ চনৰ ১২ জুন তাৰিখে হোৱা ভূমিকম্পটোৱে সমগ্ৰ অসমৰ ক্ষতি সাধন কৰে। ইয়াৰ প্ৰাৱল্য আছিল ৮.১ ৰিখটাৰ স্কেল।.
এই ভূমিকম্পৰ ফলত প্ৰায় ১৫০,০০০ বৰ্গ মাইল (৩৯০,০০০ বৰ্গ কিঃমিঃ) অঞ্চলৰ ঘৰ-দুৱাৰ আদি ধ্বংস হয়। ইয়াৰ উপৰি ম্যানমাৰৰ পৰা নতুন দিল্লীলৈকে প্ৰায় ২,৫০,০০০বৰ্গ মাইল (৬,৫০,০০০ বৰ্গ কিঃমিঃ) জুৰি এই ভূমিকম্পৰ কম্পন অনুভৱ কৰা গৈছিল। ইয়াৰ ফলত প্ৰতিৱেশী দেশ ভূটানৰ বহু অট্টালিকা ধ্বংস হয়।
এই ভূমিকম্পৰ ফলত প্ৰায় ১৫০০ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও বহু পৰিমাণৰ সা-সম্পত্তিৰ ক্ষয়-ক্ষতি হয়।
পটভূমি
বহু গৱেষকৰ মতে অল্ডহাম চ্যুতিত এই ভূমিকম্পটোৰ সৃষ্টি হৈছিল। এই চ্যুতি ইণ্ডিয়ান প্লেটৰ অন্তৰ্গত শ্বিলঙ মালভূমিৰ উত্তৰ অংশত অৱস্থিত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূমিকম্প শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ‎
মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়
অনানুষ্ঠানিকভাৱে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয় (MU) নামে জনাজাত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয় ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা আৰু চৰকাৰী বিশ্ববিদ্যালয়। ব্ৰিটিছশাসিত বোম্বে যুগতে যাত্ৰাৰম্ভ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়খন ভাৰতৰ পুৰণি শিক্ষানুষ্ঠানৰ ভিতৰত অন্যতম৷
মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয় বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ বিশ্ববিদ্যালয়। ২০১৩ চনলৈকে বিশ্ববিদ্যালয়খনত ৭১১ খন সংযুক্ত মহাবিদ্যালয় আছিল। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপদেষ্টা পৰিষদৰ নিযুক্তিপ্ৰাপ্ত মুৰব্বী হৈছে ৰতন টাটা।
ইতিহাস
১৮৫৪ চনত ছাৰ চাৰ্লছ উডে খচৰা প্ৰস্তুত কৰা "Wood's despatch" অনুসৰি ১৮৫৭ চনত বোম্বে এছ'চিয়েচনৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ ওচৰত এখন আবেদন দাখিল কৰাৰ পিছত দ্য ইউনিভাৰ্চিটি অৱ বম্বে স্থাপন কৰা হয়। মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়খন যুক্তৰাজ্যৰ একেধৰণৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, বিশেষকৈ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত৷
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পোনপ্ৰথমে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা বিভাগ দুটা হৈছে:১৮৩৫ চনত এলফিনষ্টন কলেজত 'ফেকাল্টি অৱ আৰ্টছ' আৰু ১৮৪৫ চনত গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজত 'ফেকাল্টি অৱ মেডিচিন'। বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ আগতেই এই দুয়োখন মহাবিদ্যালয়ৰ অস্তিত্ব আছিল আৰু তেওঁলোকে নিজৰ ডিগ্ৰী প্ৰদানৰ বিশেষাধিকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়খনক দিছিল। ১৮৬২ চনত প্ৰদান কৰা প্ৰথম ডিগ্ৰীসমূহ আছিল 'কলা শাখাত স্নাতক' আৰু 'চিকিৎসা বিজ্ঞানত অনুজ্ঞাপত্ৰ'। হায়দৰাবাদত থকা সিন্ধ মেডিকেল স্কুলৰ দৰে চিকিৎসা বিদ্যালয়সমূহো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা অনুমোদিত হৈছিল।
পিছলৈ ছমাৰভিল কলেজত আইন অধ্যয়ন কৰি অক্সফৰ্ডৰ প্ৰথম মহিলা আইন ছাত্ৰী আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা অধিবক্তা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা কৰ্ণেলিয়া ছ'ৰাবজী ১৮৮৮ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা স্নাতক আছিল।
১৯০৪ চনলৈকে বিশ্ববিদ্যালয়খনে কেৱল পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিছিল, মহাবিদ্যালয়সমূহক অনুমোদন প্ৰদান কৰিছিল, পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰা মহাবিদ্যালয়সমূহৰ বাবে নিৰ্দেশনা প্ৰস্তুত কৰিছিল। ১৯০৪ চনৰ পৰাহে শিক্ষকতা বিভাগ, গৱেষণা শাখা, স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়, আৰু কেইবাটাও অতিৰিক্ত বিভাগ স্থাপন কৰা হয়। ১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ১৯৫৩ চনৰ বম্বে বিশ্ববিদ্যালয় আইন অনুসৰি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ কাৰ্য আৰু ক্ষমতাসমূহ পুনৰ্সংগঠিত কৰা হয়। ১৯৯৬ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ নাম বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়লৈ সলনি কৰা হয়।
১৯৪৯ চনত ৮০ খন সংযুক্ত মহাবিদ্যালয়ৰ সৈতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তি আছিল ৪২,২৭২ গৰাকী। ১৯৭৫ চনত এই সংখ্যা হৈছিলগৈ যথাক্ৰমে ১,৫৬,১৯০ আৰু ১১৪।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা
মান্য চীনা ভাষা
মান্য চীনা ভাষা বা মাণ্ডাৰিন বা পুটংঘুৱা বা গুৱয়ু চীন আৰু টাইৱানৰ একমাত্ৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা আৰু চিংগাপুৰৰ চাৰিটা আনুষ্ঠানিক ভাষাৰ অন্যতম। এই ভাষাৰ উচ্চাৰণ চীনা ভাষাৰ বেইজিং উপভাষাৰ ওপৰত আধাৰিত, শব্দাৱলী উত্তৰ চীনৰ বিভিন্ন চীনা উপভাষাৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা আৰু ব্যাকৰণ বিংশ শতিকাৰ আধুনিক চীনা সাহিত্যৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা, যিয়ে পূৰ্বৰ শাস্ত্ৰীয় চীনা ভাষাৰ স্থান গ্ৰহণ কৰিলে।
অন্য চীনা ভাষীয় প্ৰকাৰসমূহৰ দৰেই মান্য চীনা ভাষাও এটা 'সুৰীয়া ভাষা'। দক্ষিণৰ প্ৰকাৰসমূহতকৈ মান্য চীনা ভাষাত কম স্বৰধ্বনি, আৰু অন্তিম ব্যঞ্জনধ্বনি আছে, পিচে অধিক আৰম্ভণিৰ স্বৰধ্বনি আছে। অন্য চীনা ভাষাৰ প্ৰকাৰসমূহৰ দৰেই এই ভাষাও এটি বিষয়-ভিত্তিক ভাষা, ইয়াৰ ক্ৰম বিষয়-ক্ৰিয়া-বস্তু।
নাম
চীনা ভাষাত মান্য প্ৰকাৰটোক তলত উল্লেখিত নামেৰে জনা যায়:
ইংৰাজীত এই ভাষাক সূচাবলৈ চীনা আৰু হংকং চৰকাৰে পুটংঘুৱা, পুটংঘুৱা চাইনিজ, আৰু মাণ্ডাৰিন   while those of Taiwan,  Singapore,   ব্যৱহাৰ কৰে। মালেইছিয়া চৰকাৰে এই ভাষাৰ বাবে মাণ্ডাৰিন ব্যৱহাৰ কৰে।
আগতে অনা-হান চীনা শাসকসকলে এই ভাষা বুজাবলৈ গুৱয়ু ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিচে ১৯০৯ চনত চিং ৰাজকীয় শিক্ষা মন্ত্ৰণালয়ে এই ভাষাক বুজাবলৈ আনুষ্ঠানিকভাৱএ গুৱয়ু শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিলে আৰু এই ভাষাক নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা ঘোষণা কৰিলে। পুটংঘুৱা নামৰ ব্যৱহাৰো অনানুষ্ঠানিকভাৱে পুৰণি। ১৯০৬ চনতেই ঝু ৱেংঝিয়ঙে এই নামৰ ব্যহাৰ কৰিছিল, আধুনিক চীনা ভাষাক অন্য চীনা প্ৰকাৰৰ পৰা বেলেগ কৰিবলৈ।
বিংশ শতিকাৰ কোনো কোনো ভাষাবিদৰ বাবে পুটংঘুৱা বা 'সাধাৰণ ভাষা' আছিল গুৱয়ু বা 'ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা'ৰ পৰা পৃথক। আগৰটো ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানীয় প্ৰকাৰ, আৰু পিছৰটো আইনী মান। সেই সময়ৰ সাধাৰণ ধাৰণাৰ মতে দুয়োটা ভাষা আছিল 'বেলেগ'। গুৱয়ুক শাস্ত্ৰীয় চীনা ভাষাৰ ওচৰৰ এটি ভাষা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, আৰয় পুটংঘুৱাক "আধিনিক যুগৰ মানুহৰ সাধাৰণ ভাষা", যাক ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰীয় কথিত ভাষাৰ ৰূপত স্বীকাৰ কৰিছিল। পুটংঘুৱা শব্দ বাওঁপন্থী নেতা যেনে চু চিউবাই আৰু লু চুনেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল ,সেয়ে ১৯৫৬ নত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ চৰকাৰে এই শব্দক মাণ্ডাৰিন ভাষা বুজাবলৈ স্বীকাৰ কৰিলা। তাৰ পূৰ্বে চৰকাৰে দুয়োটা শব্দ সলনা-সলনি কৰি ব্যৱহাৰ কৰিছিলে।
বিনায়ক-টেন
বিনায়ক-টেন(毘那夜迦天), গনপতেই, কাংগিটেন, কাংকি-টেন, শ্ব'-টেন, ডাইশ্ব'-টেন, ডাইশ্ব'-কাংগিটেন, টেনচন, কাংগি-জিজাইটেন, শ্ব'ডেন চামা, ৱিনায়কটেন বা জবিটেন জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শ্বিংগন আৰু টেণ্ডাই শাখাৰ এজন টেন বা দেৱ। তেওঁক হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা গণেশৰ জাপানী ৰূপ বুলি অনেকে গণ্য কৰে। কোনো কোনোৰ মতে তেওঁ বোধিসত্ত্ব অৱলোকিতেশ্বৰৰ ৰূপ।]].
বিনায়কটেনক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ তান্ত্ৰিক শাখাসমূহৰ লগত জড়িত কৰা হয়।  যদিও তেওঁক হিন্দু গণেশৰদৰে হাতীৰ মূৰযুক্ত পুৰুষৰ দৰে দেখুৱা হয়, আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰূপ হ'ল পুৰুষ আৰু মহিলাৰ "দ্বৈত (শৰীৰযুক্ত) কাংগিটেন"
নাম
বিনায়কটেনৰ বিভিন্ন নাম আছে, যেনে, বিনায়কটেন ~ হিন্দু বিনায়ক, গনবচি ~ হিন্দু গণপতি, গনৱ ~ গণেশ। গণেশৰ দৰে বিনায়কটেনেও বাধা দূৰ কৰে। তেঁৱো শুভ, ভাল ভাগ্যৰ দেৱতা। তান্ত্ৰিক বৌদ্ধত্বত জনপ্ৰিয় বিনায়কটেন সুখ - সমৃদ্দিৰ দাতা। তেওঁৰ দ্বৈত ৰূপক জাপানী ভাষাত শ্ব'চিন কাংগিটেন বা শ্ব'চিন বিনায়ক বুলি কোৱা হয়, চীনা ভাষাত কুৱান শ্বি, আৰু সংস্কৃত ভাষাত নন্দিকেশ্বৰ।.
পিচে বিনায়কটেন দুষ্ট প্ৰকৃতিৰ, কাজিয়ে আদি সৃষ্টি কৰে, আৰু মানুহক বেয়া কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে। and Nandikeshvara in Sanskrit.
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
জিঞাখাটী
জিঞাখাটী (Blue-tailed Bee-eater, বৈজ্ঞানিক নাম-Merops philippinus) 'Meropidae' গোটৰ এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰজনন কৰে বুলি জনা যায়৷ ই প্ৰধানকৈ এবিধ পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাইৰ প্ৰজাতি৷
বিৱৰণ
জিঞাখাটীৰ দেহৰ বৰণ এই গোটৰ অন্য চৰাইবোৰৰ দৰেই খুবেই বৰ্ণময়৷ ইয়াৰ দেহটো মূলতঃ সেউজীয়া৷ ইয়াৰ মুখত নীলা দাগ আৰু চকুৰ কাষত ক'লা আঁচ থাকে৷ ইয়াৰ ডিঙি হালধীয়া আৰু মুগা বৰণৰ৷ জিঞাখাটীৰ নেজ নীলা, ঠোঁটৰ বৰণ আকৌ ক'লা৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ২৩-২৬ ছে: মি: পৰ্য্যন্ত হ'ব পাৰে৷ মতা আৰু মাইকীৰ বাহ্যিক গঠন প্ৰায় একে৷
আচৰণ
জিঞাখাটীয়ে বিষুৱীয় অঞ্চলৰ মুকলি বাসস্থান যেনে খেতি-পথাৰ, উদ্যান আদিত প্ৰজনন কৰে৷ ইয়াক প্ৰায়ে জলাশয় সমূহৰ আশে পাশে দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
খাদ্য
এই গোটৰ অন্যান্য চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ দৰেই ইও প্ৰধানকৈ পোক-পতংগ,জিঞা, বৰল আদি খাই জীয়াই থাকে৷ ই এই চিকাৰসমূহ বতাহতে ঠোঁটেৰে ধৰিব পাৰে৷ ধৰাৰ পিছত চিকাৰক জিৰণি লোৱা ঠাইত মৰিয়াই মাৰি পেলাই জিঞাখাটীয়ে ভক্ষণ কৰে৷
প্ৰজনন
জিঞাখাটী সাধাৰণতে জাক পাতি বসবাস কৰা দেখা যায়৷ ইহঁতে নদীকাষৰীয়া বালিময় বা মুকলি খেতি পথাৰত ক'লনি গঠন কৰি বাহ সাজে৷ ই মাটিত দীঘলীবা সুৰংগ খান্দি তাৰ ভিতৰত পাঁচৰ পৰা সাতটাকৈ কণী পাৰে৷ মতা আৰু মাইকী দুয়ো কণীৰ যত্ন লয়৷
আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল
শ্ৰেণী:মাছৰোকা
জয় ভগৱান (বক্সাৰ)
জয় ভগৱান (Jai Bhagwan; জন্ম: ১১ মে' ১৯৮৫), দুবাৰকৈ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ পদক বিজয়ী আৰু ২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ব্ৰঞ্জ পদক বিজয়ী। তেওঁ ২০১২ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিকত বক্সিংত লাইটৱেট (৬০ কিলোগ্ৰাম) শাখাতো ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১১ চনত বাকুত অনুষ্ঠিত বিশ্ব অপেশাদাৰী বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি ভগৱানে লণ্ডন গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আছিল ভাৰতীয় বক্সিং প্ৰশিক্ষক গুৰবক্ষ সিং সান্ধু। ২০১১ চনত শ্বাহৰুখ খানে আয়োজন কৰা জোৰ কা ঝাটকা: টোটেল ৱাইপআউট নামৰ ৰিয়েলিটি গেম শ্ব’ত অভিনয় কৰিছিল আৰু চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। ২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি ২০১২ চনৰ ২৯ জুলাইত প্ৰথম ৰাউণ্ডত ছিচেলছৰ এণ্ড্ৰিক এলিছপক ১৮—৮ গ'লত পৰাস্ত কৰে। ২০১২ চনৰ ২ আগষ্টত লণ্ডন অলিম্পিকত জয় ভগৱানে কাজাখস্তানৰ যুঁজাৰু গনি ঝাইলাউভৰ হাতত শেষ ১৬ত পৰাস্ত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
পন্নালাল পেটেল
পন্নালাল নানালাল পেটেল (Pannalal Nanalal Patel; জন্ম:৭ মে’ ১৯১২ - মৃত্যু: ৬ এপ্ৰিল ১৯৮৯) এগৰাকী ভাৰতীয় গুজৰাটী লেখক। গুজৰাটী সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ বিশেষ ভাৱে পৰিচিত। তেওঁ ‘সুখদুখনা সাথী’ ( ১৯৪০ ), ‘Vatrakne Kanthe’ ( ১৯৫২ ) আদিকে ধৰি ২০ খনতকৈও অধিক গল্প সংকলন ৰচনা কৰিছে আৰু ‘মালেলা জীৱ’ ( ১৯৪১ ), ‘মানৱীনী ভৱাই’ ( ১৯৪৭ ), ‘ভংয়ানা ভেৰু’( ১৯৫৭ ) আদি কৰি প্ৰায় ২০ খনতকৈ বেছি সামাজিক তথা পৌৰাণিক উপন্যাস লিখিছে। সাহিত্য ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ১৯৮৫ চনত তেওঁ জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ লেখা বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ হোৱাই নহয়; তেওঁৰ গল্প-উপন্যাসৰ আধাৰত মঞ্চনাট আৰু চলচ্চিত্ৰ ৰূপায়নো হৈছে।
জীৱন
১৯১২ চনৰ ৭ মে’ তাৰিখে, বৰ্তমান ৰাজস্থানৰ দুংগৰপুৰত অৱস্থিত মান্দলি গাঁৱত পন্নালালৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ দেউতাক নানাচা এ কে এ নানালাল আৰু মাক হীৰাবা, অঞ্জনা চৌধুৰীৰ বংশৰ লোক আছিল। পৰিয়ালৰ চাৰিটি ভাই-ভণীৰ ভিতৰত পন্নালাল আটাইতকৈ সৰু আছিল। দেউতাক আছিল এগৰাকী কৃষক। দেউতাকে গাঁওবাসীক প্ৰায়ে ৰামায়ণ, উষাহৰণ আদি পৌৰাণিক কাহিনীবোৰ গাই শুনাইছিল, যাৰ বাবে মানুহে তেওঁলোকৰ ঘৰখনক ‘শিক্ষাৰ বাসস্থান’ বুলিছিল। পন্নালাল সৰু থাকোঁতেই তেওঁৰ দেউতাক ঢুকায় আৰু মাকে ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰে।
দৰিদ্ৰতাৰ বাবে পন্নালালৰ পঢ়া-শুনা বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। গুজৰাটৰ ছাৰ প্ৰতাপ হাইস্কুলত তেওঁ মাত্ৰ চতুৰ্থ শ্ৰেণীলৈহে পঢ়িছিল। স্কুলত পঢ়ি থকা সেই সময়খিনিতে সহপাঠী উমাশংকৰ যোশীৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব হৈছিল। অলপ দিনৰ বাবে তেওঁ দুংগৰপুৰৰ এটি সুৰা নিৰ্মাণ কোম্পানীত মেনেজাৰ ৰূপে কাম কৰিছিল। গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত ঘৰুৱা সহায়ক ৰূপে কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন উপন্যাস লিখিছিল।
১৯৩৬ চনত ঘটনাক্ৰমে তেওঁ তেওঁৰ পুৰণি বন্ধু উমাশংকৰ যোশীক লগ পায় আৰু যোশীয়ে তেওঁক লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰে। যোশীৰ প্ৰেৰণাত পন্নালালে তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন গল্প-সংকলন Sheth Ni Sharda ( ১৯৩৬ ) লিখি উলিয়ায়। পিছত, বহুকেইখন গুজৰাটী আলোচনীত তেওঁৰ গল্প প্ৰকাশ হৈছিল। ১৯৪০ চনত তেওঁ প্ৰথমখন উপন্যাস ভাল’মন’ৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে। লাহেকৈ তেওঁৰ অন্যান্য উপন্যাস মালেলা জীৱ ( ১৯৪১ ), মানৱীনী ভৱাই ( ১৯৪৭ )আদিয়েও সমাদৰ লাভ কৰে। ১৯৭১ চনত তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয়ৰ সৈতে লগ-লাগি আহমেদাবাদত ‘সাধনা’ নামে এটি প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত, তেওঁ বেছিভাগ উপন্যাসেই হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী আৰু মহাকাব্যক ভিত্তি কৰি লিখিছিল।
মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈ, ১৯৮৯ চনৰ ৬ এপ্ৰিল তাৰিখে আহমেদাবাদত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
সৃষ্টি
তেওঁ ৬১খন উপন্যাস, ২৬খন চুটি গল্প সংকলন আৰু আন বহুতো ৰচনা লিখিছিল। পেটেলে তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ বেছিভাগ উত্তৰ গুজৰাটৰ চাবৰকান্থা জিলাৰ স্থানীয় ভাষাত লিখিছিল।
প্ৰেম, তেওঁৰ অধিকাংশ উপন্যাসৰে মূল বিষয়বস্তু। তেওঁৰ ৰচনাৰ মাজেৰে গুজৰাটৰ গ্ৰাম্য জীৱন চিত্ৰিত হৈছে। তেওঁৰ উপন্যাসসমূহ ঘাইকৈ গাওঁখন, ইয়াৰ মানুহ, তেওঁলোকৰ জীৱন, আশা-আকাংক্ষা, সমস্যা আৰু দুৰ্দশাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত হৈছে। দুটা ভিন্ন সম্প্ৰদায়ত জন্মগ্ৰহণ কৰা কাঞ্জি আৰু জীৱীৰ মাজৰ অসম্পূৰ্ণ প্ৰেম কাহিনীক বিষয়-বস্তু ৰূপে লৈ পেটেলে তেওঁৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস মালেলা জীৱ(১৯৪১) ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ উপন্যাস মানৱীনী ভৱাইক (১৯৪৭) ১৯০০ দশকৰ আৰম্ভণিৰ গুজৰাটৰ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু গ্ৰাম্য জীৱনৰ অন্বেষণৰ শক্তিশালী চিত্ৰায়ন ৰূপে গণ্য কৰা হয়।
‘আলাপজালাপ’ (১৯৭৩) হৈছে তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক ৰচনা, য’ত তেওঁৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ চিত্ৰিত হৈছে। পান্নালালনী শ্ৰেষ্ঠ বৰ্তাও (১৯৫৮), পান্নালালনো বৰ্তভাইভম (১৯৬৩), বিনেলি নাভালিকাও (১৯৭৩), পূৰ্ণায়োগনু আচামন (১৯৭৮), লোকগুঞ্জন (১৯৮৪) আদি তেওঁৰ সম্পাদিত আৰু নিৰ্বাচিত সংগ্ৰহ। তেওঁৰ অন্যান্য ৰচনাসমূহ হৈছে; ‘অলকমালাক’ (১৯৮৬) আৰু ‘সৰজন্নী সুৱৰ্ণ স্মৰণিকা’ (১৯৮৬)।
অনুবাদ আৰু অভিযোজন
‘মালেলা জীৱ’ পাঞ্জাৱী, কানাড়া আদি কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। উপন্যাসখন ‘কালাছিনা জীৱীতালু’ নামেৰে ভেমুৰি অঞ্জনেয়া শৰ্মাই  তেলেগু ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে। ৰাজেশ আই পেটেলে ২০১১ চনত, ইয়াক ‘দ্য ইউনাইটেড চ’লছ’ শীৰ্ষকেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ‘মানৱীনী ভৱাই’ ভি ৱাই কণ্টকৰ দ্বাৰা ‘এণ্ডুৰেঞ্চ: এ ড্ৰোল চাগা’ ( ১৯৯৫ ) ৰূপে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।
তেওঁৰ উপন্যাস ‘মালেলা জীৱ’, ‘মানৱীনী ভৱাই’ আৰু চুটি গল্প ‘কংকু’ৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপায়ণ হৈছে। ‘মালেলা জীৱ’ৰ আধাৰত কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ আৰু নাটক নিৰ্মিত হৈছে। এন আৰ আচাৰ্যৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ‘উল’ঝন’— উপন্যাসখনৰ প্ৰথম গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন আছিল। ‘মালেলা জীৱ’ ( ১৯৫৬ ) মনহৰ ৰস্কাপুৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ; আনহাতে ‘কংকু’ ( ১৯৬৯ ) পৰিচালনা কৰিছিল কান্তিলাল ৰাথোড়ে। দুয়োখন চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য পেটেলে নিজেই ৰচনা কৰিছিল। ১৯৯৬ চনৰ ভাৰতীয় কানাড়া চলচ্চিত্ৰ ‘জানুমাদা জৌড়ী’ ‘মালেলা জীৱ’ৰ ওপৰত আধাৰিত । নিমেশ দেশাই পৰিচালিত এখন মঞ্চনাট ৰূপেও গুজৰাটী ভাষাত ‘মালেলা জীৱ’ পৰিৱেশিত হৈছে।
স্বীকৃতি
পেটেলে ১৯৫০ চনত ৰঞ্জিতৰাম সুৱৰ্ণ চন্দ্ৰক আৰু ১৯৮৫ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল। উমাশংকৰ যোশী ( ১৯৬৭ চন )ৰ পিছতে গুজৰাটী ভাষাত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা পেটেল দ্বিতীয় গৰাকী লেখক আছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ সাহিত্য গৌৰৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:সাহিত্যিক শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
মাধৱ কন্দলি
মাধৱ কন্দলি ১৪ শ শতিকাৰ কছাৰী ৰজা মহামাণিক্যৰ (আনুমানিক ১৩৩০-১৩৭০ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজসভাৰ এজন কবি । মাধৱ কন্দলিয়ে ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰান্তীয় ভাষা সমুহৰ  ভিতৰতে প্ৰথম বাল্মীকিৰ ৰামায়ণ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰে । মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে মাধৱ কন্দলিক "অপ্ৰমাদী কবি" আখ্যা দিছিল ।
জীৱনকাল
কছাৰী বা বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ ৰাজধানীৰ স্থান বা ৰাজত্বৰ সময়ৰ বিষয়ে কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ নাই। এই সম্পৰ্কে হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, কনকলাল বৰুৱা, বাণীকান্ত কাকতি, বেণুধৰ শৰ্মা আদিৰ মত অনুসৰি খৃষ্টীয় চতুৰ্দশ শতিকাৰ মাজভাগত বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যই নগাঁৱৰ কপিলী উপত্যকা অঞ্চলত শাসন কৰিছিল নাইবা উজনিৰ সোণাপুৰত (সম্ভৱতঃ শিৱসাগৰৰ সোণাৰি অঞ্চল) ৰাজধানী পাতিছিল । এইজন ৰজাৰে ৰাজসভাত প্ৰাক্‌-শঙ্কৰী কবি মাধৱ কন্দলিয়ে কাব্য চৰ্চা কৰিছিল। মাধৱ কন্দলিৰ আন এটা নাম "কবিৰাজ কন্দলি", সম্ভৱ তেওঁৰ কবিত্ব শক্তিৰ বাবেই পিছলৈ এই নাম পায় ।
কাব্যকৃতি
হিন্দু ধৰ্মত দিক্ষিত হোৱা ৰজা মহামাণিক্যৰ অনুৰোধক্ৰমে মাধৱ কন্দলিয়ে বাল্মীকিৰ ৰামায়ণ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। মাধৱ কন্দলিৰ প্ৰায় এশ বছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৫শ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত 'কৃত্তিবাসী ৰামায়ণ' আৰু ১৬শ শতিকাৰ অষ্টম দশকত তুলসীদাসৰ 'ৰাম-চৰিত মানস' ৰচিত হয় ।
ৰাজনৈতিক খেলিমেলিৰ মাজত মাধৱ কন্দলিৰ ৰামায়ণৰ দুটা কাণ্ড হেৰাই যায়। পিছত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মীয়ৰ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱে এই কাণ্ড দুটা সংস্কৃতৰ পৰা অনুবাদ কৰি মূল কাব্যৰ লগত সংযোগ কৰে। "গুৰু-চৰিত" ইয়াৰ বিষয়ে এটা কাহিনী পোৱা যায়। কাহিনীমতে অনন্ত কন্দলিয়ে ভক্তিৰসৰ আধাৰত ৰামায়ণৰ এক নতুন অনুবাদ কৰি মাধৱ কন্দলিৰ ৰামায়ণক লুপ্ত কৰিব বিচাৰিছিল। তেতিয়া মাধৱ কন্দলিয়ে শঙ্কৰদেৱক সপোনত দেখা দি ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ বাবে অনুৰোধ জনায়। তাৰ পিছত শঙ্কৰদেৱে মাধৱদেৱক আদিকাণ্ড লিখিবলৈ দি নিজে উত্তৰাকাণ্ড লিখি উলিয়ায় । মাধৱ কন্দলিয়ে এই কাণ্ড দুটা আগতে ৰচনা কৰিছিল নে নাই তাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায় ।
"দেৱজিৎ" নামৰ ১৩শ পদৰ আন এখন কাব্যত মাধৱ কন্দলিৰ ভণিতা পোৱা যায়। ইয়াত নৰনাৰায়ণ অৰ্থাৎ অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কৃষ্ণৰ সহায়ত অৰ্জুনে স্বৰ্গৰ দেৱতাসকলক কেনেকৈ জিনিবলৈ সক্ষম হ'ল তাৰ বিৱৰণ পোৱা যায় । এই ৰচনাত পিছৰ কালত প্ৰসাৰ পাবলগীয়া নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ছাঁ দেখিবলৈ পোৱা যায় । এই পুথিৰ কোনো কোনো ঠাইত কেৱল 'মাধৱ' নামহে পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ ভাষাও 'কথা-ৰামায়ণ'ৰ লগত নিমিলে। মাধৱ কন্দলিৰ ছদ্মনাম লৈ আন কোনো কবিয়ে এইখন ৰচনা কৰিছে বুলি ঠাৱৰ কৰা হয়।
ছিডনী শ্বেলডন
ছিডনী শ্বেলডন (Sidney Sheldon; ১৯১৭ - ২০০৭) এগৰাকী একাডেমী বঁটা বিজয়ী আমেৰিকান সাহিত্যিক আছিল। বিশ বছৰজুৰি টিভিৰ লগত জড়িত হৈ থকা কালত তেওঁ দ্য পাৰ্টী ডিউক শ্বো (১৯৬৩-৬৬), আই ড্ৰীম অৱ জিনি (১৯৬৫-৭০), হাৰ্ট টু হাৰ্ট (১৯৭৯-৮৪) আদি অনুষ্ঠান সৃষ্টি কৰে যদিও ৫০ বছৰীয়া হৈ মাষ্টাৰ অৱ দ্য গেম (১৯৮২), দ্য আদাৰ চাইড অৱ মিডনাইট (১৯৭৩), ৰেজ অৱ দ্য এঞ্জেলছ (১৯৮০) আদি বেষ্টচেলাৰ কিতাপ লিখি পৃথিৱী বিখ্যাত হৈ পৰে। তেওঁ সৰ্বকালৰ সপ্তম সৰ্বাধিক গ্ৰন্থ বিক্ৰী হোৱা সাহিত্যিক।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ইলিনয় প্ৰদেশৰ চিকাগোত শ্বেলডন বা ছিডনী স্কেচটেলৰ জন্ম হয়। ৰাছিয়ান ইহুদীসকলৰ বংশধৰ তেওঁৰ দেউতাক এচাৰ "অট্টো" স্কেচটেল(১৮৯৪-১৯৬৭) আছিল এক অলংকাৰৰ দোকানৰ প্ৰবন্ধক আৰু মাতৃ আছিল নেটেলি মাৰ্কাছ। দহ বছৰ বয়সতে এটা কবিতাৰ জৰিয়তে ছিডনীয়ে জীৱনৰ প্ৰথম উপাৰ্জন হিচাপে ৫ আমেৰিকান ডলাৰ আৰ্জে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ আগৰ দশকত বিশ্বজুৰি হোৱা অৰ্থনৈতিক মহামন্দাৰ সময়ত তেওঁ বহু ঠাইত চাকৰি কৰে আৰু ডেনভাৰ ইষ্ট হাই স্কুলৰ পৰা স্নাতক হৈ নৰ্থৱেষ্টাৰ্ন য়ুনিভাৰ্চিটিত প্ৰৱেশ কৰি নাট্যদল সমূহৰ কাৰণে সৰু সৰু নাটক লিখিবলৈ লয়। পিছলৈ তেওঁ ৩০০মিলিয়নতকৈও অধিক বিক্ৰী হোৱা ১৮খন উপন্যাস লিখি উলিয়াইছিল।
পেচাদাৰী জীৱন
১৯৩৭ চনত শ্বেলডন হলীউদ,কেলিফোৰ্ণিয়ালৈ যায় য'ত তেওঁ চিত্ৰনাট্য পুনৰীক্ষণৰ কাম কৰে আৰু বহুকেইখন বি পৰ্যায়ৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত শ্বেলডনে 'আৰ্মী এয়াৰ কৰ্পছ'ৰ অধীনস্থ 'ৱাৰ ট্ৰেইনিং ছাৰ্ভিছ'ত পাইলট হিচাপে যোগ দিয়ে। কিন্তু যুদ্ধত ভাগ লোৱাৰ পূৰ্বেই তেওঁৰ দলটিক খাৰিজ কৰা হয়। অসামৰিক জীৱনলৈ ঘূৰি আহি তেওঁ নিউ য়ৰ্ক চহৰত থাকিবলৈ লয় য'ত তেওঁ ব্ৰডৱে মঞ্চৰ বাবে সংগীতালেক্ষ লিখাৰ উপৰিও এমজিএম ষ্টুডিঅ আৰু পেৰামাউণ্ট পিক্সাৰ্ছৰ বাবে চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ লয়। লাহে লাহে তেওঁ লেখক হিচাপে জনপ্ৰিয় হ'বলৈ লয়,উদাহৰণস্বৰূপে এটা সময়তে ব্ৰডৱেত তেওঁৰ তিনিখন সংগীতালেক্ষ চলিছিল। এই সফলতাই তেওঁক পুনৰ হলীউদলৈ ঘূৰাই আনে আৰু দ্য বেচ্চেলৰ এণ্ড দ্য ববী ছক্সাৰত কাম কৰে যাৰ বাবে তেওঁ ১৯৪৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ একাডেমি এৱাৰ্ড লাভ কৰে। ১৯৪৮ চনৰ সংগীতধৰ্মী ছবি "ইষ্টাৰ পেৰাড"ত তেওঁ সহ-চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে কাম কৰে আৰু ১৯৫০ চনৰ সংগীতধৰ্মী ছবি "এনি গেট য়ৰ গান"ত চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে কাম কৰে।
যেতিয়া টেলিভিছন জনপ্ৰিয় মাধ্যম হৈ পৰে তেওঁ এই ক্ষেত্ৰতো হাত দিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰে। "মই ভাবো মোক পইচা লাগিছিল," তেওঁ কয়। "এদিন দুপৰীয়া আহাৰৰ সময়ত মই পেট্টী ডিউকক লগ পালোঁ। গতিকে মই দ্য পেট্টী ডিউক শ্বো প্ৰযোজনা কৰি টিভিত কোনেও কেতিয়াও নকৰা কাম এটা কৰিলো। সাত বছৰ ধৰি মই সেই শৃংখলাৰ প্ৰায় আটাইবোৰ খণ্ডৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছো। "
শ্বেলডনে স্ক্ৰীণ গেমছৰ সহঃপ্ৰযোজনাত "আই ড্ৰীম অৱ জিনি" ৰচনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে। তেওঁ ৫ বছৰত অসংখ্য চিত্ৰনাট্য লিখে আৰু মাজে মাজে তিনিটা ছদ্মনাম ব্যৱহাৰ কৰে(মাৰ্ক ৰোৱেন, এলান ডেভন, ক্ৰিষ্টোফাৰ গোলাটো)। সমসাময়িক ভাৱে তেওঁ দ্য পেট্টী ডিউক শ্বোৰ বাবেও চিত্ৰনাট্য লিখি থাকে। "নেন্সী" নামৰ টিভি শৃংখলাটিৰ চিত্ৰনাট্য লিখোতেও তেওঁ আগৰ ছদ্মনাম কেইটা ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁ কয় যে শৃংখলাৰ ৰচক,প্ৰযোজক,স্বত্বাধিকাৰ আৰু লেখক হিচাপে কেৱল তেওঁৰ নামেই আহি থকা বাবে তেওঁ ছদ্মনাম ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ "হাৰ্ট টু হাৰ্ট" শৃংখলাৰো চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰে।
১৯৭০ চনত "আই ড্ৰীম অৱ জিনি"ৰ প্ৰযোজনা শেষ হয়। " আই ড্ৰীম অৱ জিনিৰ শেষৰ বছৰটোতহে মই এখন উপন্যাস লিখি চাবলৈ সিদ্ধান্ত কৰিলোঁ,"১৯৮২ চনত তেওঁ কয়। "সদায় ৰাতিপুৱা নটাৰ পৰা দুপৰীয়ালৈ মই ষ্টুডিঅ'ত মোৰ সহযোগীক ফোনসমূহ ৰিছিভ কৰিবলৈ কওঁ। মানে প্ৰতিটো ফোনকল। প্ৰতিদিনে পুৱা মই লিখিছিলো বা শ্ৰুতলিপি দিছিলো— আৰু তাৰ পিছতহে টিভি ব্যৱসায়ৰ মুখামুখি হৈছিলো"
১৯৬৯ চনত শ্বেলডনে তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "দ্য নেকেড ফেছ" ৰচনা কৰে যাৰ বাবে তেওঁ "মিষ্ট্ৰী ৰাইটাৰ্ছ অৱ আমেৰিকা"ই দিয়া এড্গাৰ এলেন পো বঁটাৰ "শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম উপন্যাস" শাখাত মনোনয়ন লাভ কৰে। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী উপন্যাস "দ্য আডাৰ চাইড অৱ দ্য মিডনাইট"ৰ লগতে আৰু বহুতো উপন্যাসে দ্য নিউ য়ৰ্ক টাইমছ বেষ্ট চেলাৰ তালিকাত প্ৰথম স্থান দখল কৰে আৰু ইয়াৰে বহুকেইখনৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন শৃংখলা নিৰ্মাণ কৰা হয়। তেওঁৰ উপন্যাসবোৰে প্ৰায়েই নিষ্ঠুৰ মানুহ কিছুমানে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা এক জগতত কোনো দৃঢ়মনা মহিলাৰ কাহিনী চিত্ৰিত কৰে। উপন্যাসসমূহৰ মাজত লুকাই থকা ৰহস্য আৰু কৌতূহলে পাঠকক পাত লুটিয়াই যাবলৈ বাধ্য কৰিছিল: মই মোৰ কিতাপসমূহ এনেদৰে লিখিব বিচাৰো যাতে পঢ়ুৱৈজনে তাক নপঢ়াকৈ থাকিব নোৱাৰে। ," ১৯৮২ চনত এক সাক্ষাত্‍কাৰত শ্বেলডনে কয়। "মই উপন্যাসসমূহ এনেদৰে সজাও যাতে পাঠকে যেতিয়া ইয়াৰ শেষ গৈ পাই তেতিয়া তেওঁ আৰু মাত্ৰ এটা অধ্যায়হে পঢ়িবহে বাকী থাকে। এয়া যেন পুৰণি শনিবৰীয়া ধাৰাবাহিক বোৰৰ কৌশল:ল'ৰাজনক পাহাৰৰ গৰাত ওলমি থাকোঁতে অধ্যায়টো শেষ কৰি দিয়া।
তেওঁৰ অধিকাংশ পাঠকেই মহিলা আছিল। ইয়াৰ কাৰণ সোধাত তেওঁ কয়: "মই এনেকুৱা মহিলাসকলৰ বিষয়ে লিখিব বিচাৰো যি বুদ্ধিমতী,পাৰদৰ্শী আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা যিয়ে নিজৰ নাৰীত্বক সন্মান কৰে,ইয়াক বিসৰ্জন দিব নোখোঁজে। মহিলাসকলৰ অপৰিসীম শক্তি আছে — আৰু সেয়া হ'ল তেওঁলোকৰ নাৰীত্ব, কাৰণ ইয়াৰ অবিহনে পুৰুষে একো কৰিব নোৱাৰে। " কিতাপেই আছিল শ্বেলডনৰ প্ৰিয় মাধ্যম। "কিতাপ লিখিবলৈ মই ভাল পাওঁ," তেওঁ কয়। "চলচ্চিত্ৰ এক উমৈহতীয়া মাধ্যম, সকলোৱে তোমাৰ কামত নজৰ দি থাকে। তুমি যেতিয়া এখন উপন্যাস লিখা তাত কেৱল তুমিয়েই থাকা। এই স্বাধীনতা অন্য মাধ্যমত পোৱা নাযায়। "
ব্যক্তিগত জীৱন
শ্বেলডনে প্ৰথমতে জেন কোফমেনক বিয়া কৰায় (১৯৪৫-১৯৪৮)। পিছত তেওঁ লিখে "দুঃখজনকভাৱে, এমাহতকৈও কম সময়ৰ ভিতৰত জেন আৰু মই অনুভৱ কৰিলো যে আমি এটা ভুল কৰিলোঁ...ইয়াৰ পিছৰ ন মাহ আমি বিয়াখন পুনৰাই গঢ়ি তোলাৰ বৃথা চেষ্টা কৰিলোঁ"
তাৰ পিছত তেওঁ পিছলৈ ইণ্টেৰিয়ৰ ডিজাইনাৰ হৈ পৰা মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী জৰ্জা কাৰ্টৰাইটৰ লগত ৩০ বছৰীয়া বৈবাহিক জীৱন কটায়। আই ড্ৰীম অৱ জিনিৰ এটা খণ্ডত তেওঁ অভিনয় কৰে। ১৯৮৫ চনত হাৰ্ট এটাক হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ জিয়ৰী মেৰী শ্বেলডনো এগৰাকী ঔপন্যাসিকা।
১৯৮৯ চনত লাছ ভেগাছত তেওঁ প্ৰাক্তন শিশু শিল্পী আৰু বুলগেৰিয়াৰ ওহ্ৰিডৰ বিজ্ঞাপন বিষয়া আলেক্সেন্দ্ৰা কষ্টফক বিয়া কৰায়।
বহুবছৰ ধৰি তেওঁ বাইপোলাৰ ডিজৰ্ডাৰত ভোগে;তেওঁ সোতৰ বছৰ বয়সত আত্মহত্যাৰ চেষ্টাও চলাইছিল (দেউতাকে কোৱা মতে,যিয়ে তেওঁক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল) আৰু ২০০৫ চনত প্ৰকাশিত আত্মজিৱনী দ্য আডাৰ চাইড অৱ মীত ইয়াৰ বৰ্ণনা আছে।
মৃত্যু
পাম স্প্ৰিংছ,কেলিফৰ্ণিয়া নিবাসী শ্বেলডনে নিউমোনিয়া জনিত জটিলতাত ভুগি ৩০জানুৱাৰী ২০০৭ত কেলিফৰ্ণিয়াৰ ৰেঞ্চো মিৰেজত থকা এইছেনহাৱাৰ মেডিকেল ছেণ্টাৰত মৃত্যু বৰণ কৰে। তেওঁৰ দেহ দাহন কৰি ভস্মখিনি ৱেষ্টৱুড ভিলেজ পাৰ্ক চিমেটেৰীত সমাধিস্থ কৰা হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
শ্বেলডনে দ্য বেচ্চেলৰ এণ্ড দ্য ববী-ছক্সাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ একাডেমী বঁটা(১৯৪৭), ৰেডহেড সংগীতালেক্ষৰ বাবে এটা টনী এৱাৰ্ড(১৯৫৯) লাভ কৰে আৰু আই ড্ৰীম অৱ জিনিৰ বাবে এম্মী এৱাৰ্ডৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। 'পাম স্প্ৰিংছ ৱাক অৱ দ্য ষ্টাৰ্চ'ত শ্বেলডনৰ এক গোল্ডেন পাম ষ্টাৰ আছে যাক ১৯৯৪ চনত তেওঁলৈ উংসৰ্গা কৰা হৈছিল।
টেলিভিছন
ৱ জিনি'' ৰ কামছ'' (তেওঁৰ উপন্যাসখনৰ ওপৰত আধাৰিত এক শৃংখলা)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান সংস্থা ৩১৬৬-২:আই এন
<
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আন্তৰ্জাতিক মান সংস্থা *
বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, যোৰহাট
বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, যোৰহাট (Rain Forest Research Institute, Jorhat) হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বনপালন বিদ্যাৰ গৱেষণা কেন্দ্ৰ। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অসমৰ যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত। পূৰ্বতে ইয়াৰ নাম ইনষ্টিটিউট অফ ৰেইন এণ্ড মইষ্ট ডেচিডিউয়াচ ফৰেষ্ট ৰিচাৰ্চ (Institute of Rain and Moist Deciduous Forest Research, IRMDER) আছিল। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বনাঞ্চল বিভাগৰ উন্নয়নৰ বাবে ১৯৮৮ চনত ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছিল । উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশ, অসম, মিজোৰাম, মণিপুৰ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বনাঞ্চলসমূহ ইয়াৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান ছিক্কিমৰ বনাঞ্চলো ইয়াৰ অন্তৰ্গত। ২০০৪ চনত বাঁহ গছৰ গৱেষণাৰ বাবে ইয়াৰ আন এটা শাখা মিজোৰামৰ আইজলত স্থাপন কৰা হৈছে ।
ইতিহাস
ভাৰতবৰ্ষৰ বনাঞ্চল বিভাগৰ উন্নয়নৰ বাবে ডেৰাডুনত ১৯৭৬ চনত ৰিজনেল চেণ্টাৰ অফ ফ’ৰেষ্ট ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট, ডেৰাডুন (Regional Centre of Forest Research Institute, Dehra Dun) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ় লৈ উঠিছিল। ইয়াৰ সহায়ক হিচাবে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বনাঞ্চল বিভাগৰ উন্নয়নৰ বাবে ১৯৮৮ চনত যোৰহাটত বৰ্ষা বন অনুসন্ধান সংস্থান, যোৰহাট স্থাপন কৰা হৈছিল । উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশ, অসম, মিজোৰাম, মণিপুৰ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড, ছিক্কিম আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বনাঞ্চলসমূহ ইয়াৰ অন্তৰ্গত। ২০০৪ চনত বাঁহ গছৰ গৱেষণাৰ বাবে ইয়াৰ আন এটা শাখা মিজোৰামৰ আইজলত স্থাপন কৰা হৈছে।
বাঁহ মিশ্ৰিত কেন্দ্ৰ (Bamboo Composite Centre)
Indian Plywood Industries Research and Training Institute (IPIRTI), Bangalore ৰ পৰা পোৱা প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ত এই প্ৰতিষ্ঠানটোত এটা বাঁহ মিশ্ৰিত কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে । উৎকৃষ্ট মানদণ্ডৰ বাঁহৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে ইয়াত কেইবাটাও যন্ত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে। এই কেন্দ্ৰৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে যে বাঁহৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত স্থানীয় নিবনুৱা যুৱকক প্ৰশিক্ষণ দিয়া। ইয়াৰ উপৰিও এই বিভাগটোৱে বাঁহৰ সদ্ব্যৱহাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়ে। ইয়াত স্থাপিত হোৱা কেইটামান যন্ত্ৰৰ নাম হৈছে:
RFRI BAMBUSETUM
২০০২ চনত এই বিভাগটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়াৰ অধীনত ১ হেক্টৰ মাটিত ৩৯ বিধ প্ৰজাতিৰ বাঁহ গছৰ খেতি আৰম্ভ কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ভাৰত-উপমহাদেশৰ বিভিন্ন বিলুপ্তিপ্ৰায়, দুৰ্লভ প্ৰজাতিৰ বাঁহ গছ ও আছে । বাঁহ গছৰ প্ৰজাতিবোৰ হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান‎
তাল বতাহী
তাল বতাহী (Asian Palm Swift, বৈজ্ঞানিক নাম-Cypsiurus balasiensis) এটা সৰু আকাৰৰ ছুইফ্ট গোটৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি।
বিৱৰণ
তাল বতাহীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ১৩ ছে:মি: পৰ্যন্ত হয়। ইয়াৰ দেহৰ বৰণ শেঁতা মুগা। ইয়াৰ ডেউকা খুবেই দীঘলীয়া। দেহৰ আকাৰো দীঘলীয়া আৰু দীঘল নেজডাল মাজতে ফটা থাকে। ইয়াৰ মতা আৰু মাইকী দুয়ো দেখাত একে হয়। পোৱালি তাল বতাহী চৰাইৰ নেজডাল চুটি হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ ঠেং একেবাৰে চুটি।
তাল বতাহীৰ মাত ডাঙৰ হয়।
বাসস্থান
তাল বতাহীক সাধাৰণতে মুকলি অঞ্চল যেনে খেতি-পথাৰ আদিত দেখা পোৱা যায়। ইয়াক Oil Palm উদ্ভিদ থকা অঞ্চলত বেছিকৈ পোৱা যায়।
আচৰণ
তাল বতাহী চৰায়ে বেছিভাগ সময় উৰিয়েই কটায়। উৰন্ত অৱস্থাতে ইহঁতে পোক-পতংগ ধৰি ভক্ষণো কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বতাহী শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বীৰেন্দ্ৰনাথ চৰকাৰ
বীৰেন্দ্ৰনাথ চৰকাৰ (Birendranath Sircar ; ৫ জুলাই ১৯০১ – ২৮ নৱেম্বৰ ১৯৮০) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু নিউ থিয়েটাৰ কলকাতাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁ বঙালী ভাষাৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁৰ ছবিয়ে এনে বহু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকক জনমানসত চিনাকি কৰাই দিছিল, যিসকল পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰখ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁক দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু ১৯৭২ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণেৰে সন্মানিত কৰা হয়।
ৰবিন কুক
ৰবাৰ্ট ব্ৰায়ান "ৰবিন" কুক (জন্ম ৪ মে', ১৯৪০) এজন আমেৰিকান চিকিৎসক আৰু লেখক। চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় থ্ৰিলাৰ উপন্যাসৰ বাবে তেখেত প্ৰখ্যাত। তেখেতৰ কেইবাখনো কিতাপে নিউ য়ৰ্ক টাইম্‌ছ বে'ষ্টচেলাৰ তালিকাত স্থান পাইছে। ৰিডাৰ্ছ ডাইজেষ্টতো তেখেতৰ কেইবাখনো কিতাপে স্থান পাইছে। তেখেতৰ কিতাপ বিশ্বজুৰি প্ৰায় ৪০ কোটি বিক্ৰী হৈছে।
বীৰেন্দ্ৰনাথ চৰকাৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বি এন চৰকাৰৰ জন্ম হৈছিল তেতিয়াৰ বংগৰ এডভোকেট জেনেৰেল ছাৰ এন এন চৰকাৰৰ ভাগলপুৰৰ ঘৰত। কলকাতাৰ হিন্দু স্কুলত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছতে তেওঁক চিনেমা হল এটা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ দায়িত্ব দিয়া হয়। এই প্ৰকল্পত জড়িত হৈ তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰতি তীব্ৰ আগ্ৰহ গঢ় লৈ উঠে আৰু তেওঁ বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে কলকাতাত চিনেমা হল এটা নিৰ্মাণৰ কামত আগবাঢ়ে। চিত্ৰা নামৰ চিত্ৰগৃহটো ১৯৩০ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা মুকলি কৰোৱা হয়। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ হিন্দী ছবি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে নিউ চিনেমা নিৰ্মাণ কৰে।
কবিন্দৰ সিং বিষ্ট
এআইবিএ বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত বিষ্ট ২০১৭ চনত ফ্লাইৱেট শাখাত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলিষ্ট আছিল আৰু ২০১৯ চনত ফেদাৰৱেট শাখাতো কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলিষ্ট আছিল।
ৰবিন কুক
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
নিউ য়ৰ্ক মহানগৰৰ কুইন্‌ছত ডাঙৰ হোৱা ৰবিন কুকে আঠ বছৰ বয়সত নিউ জাৰ্ছীৰ লিঅ'নিয়ালৈ আহে। তেখেতে ৱেছ্‌লিয়ান বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি হাৰ্ভাৰ্ডৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা লাভ কৰে।
কুকে ফ্ৰান্সত কুস্ত' চ'চাইটীৰ ব্লাড-গেছ গৱেষণাগাৰত কাম কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত তেখেতে আমেৰিকান জলসেনাৰ SEALAB প্ৰ'গ্ৰেমত aquanaut (চাবমেৰিন চিকিৎসক) হিচাপে যোগদান কৰে। তেখেতে ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈকে জলসেনাত কাম কৰি লেফ্‌টেনেণ্ট কমাণ্ডাৰৰ পদ অৰ্জন কৰে। UGM-27 Polaris চাব্‌মেৰিনত কাম কৰি থাকোঁতেই তেখেতে প্ৰথম উপন্যাস "The Year of the Intern" লিখি উলিয়ায়।
কবিন্দৰ সিং বিষ্ট
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
বীৰেন্দ্ৰনাথ চৰকাৰ
নিউ থিয়েটাৰ্ছ
প্ৰেমাংকুৰ আতৰ্থিৰ পৰিচালনা আৰু নিউ থিয়েটাৰৰ প্ৰযোজনাত ১৯৩১ চনত প্ৰথম বঙালী সবাক ছবি দেনা পাওনা মুক্তি পায়। সংগীত শিল্পী ৰাইচন্দ বৰালে এই ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল। ১৯৩৫ চনত এই ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা শৰৎচন্দ্ৰ চেটাৰ্জীৰ উপন্যাস দেৱদাসৰ আধাৰত একে নামেৰে নিৰ্মিত দেৱদাস ছবিখন অসাধাৰণভাৱে সফল হৈছিল। দেৱদাসৰ পৰিচালনা আৰু মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল প্ৰমথেশ বৰুৱাই।
১৯৩৫ চনত নীতিন বসু পৰিচালিত বঙালী ছবি ভাগ্যচক্ৰত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্লেবেক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি সংগীত বাণীবদ্ধ কৰা হয়। কণ্ঠশিল্পীসকল আছিল কে চি দে, পাৰুল ঘোষ আৰু সুপ্ৰভা সৰকাৰ। এই ছবিখনক ধুপ-ছাও নামেৰে পুনৰনিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যিখন হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত প্লেবেক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথম ছবি।
ৰবিন কুক
ঔপন্যাসিক
The Year of the Intern অসফল হোৱাৰ পাছত কুকে বে'ষ্টচেলাৰবোৰৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়। পাঠকক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা কিছুমান কৌশল শিকি তেখেতে Coma উপন্যাসত সেইবোৰ প্ৰয়োগ কৰে। ১৯৭৭ চনৰ মাৰ্চত উপন্যাসখনৰ পেপাৰবেকৰ অধিকাৰ ৮০০,০০০ ডলাৰত বিক্ৰী কৰে। ইয়াৰ পাছত ১৯৭৯ চনত তেখেতে ইজিপ্ট'ল'জী থ্ৰিলাৰ "Sphinx আৰু ১৯৮১ চনত আন এখন মেডিকেল থ্ৰিলাৰ ব্ৰেইন'' প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পাছত তেখেতে চিকিৎসকৰ কেৰিয়াৰতকৈ লেখক জীৱনক প্ৰাধান্য দিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
কুকৰ উপন্যাসবোৰত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ তথ্যৰ লগত কল্পনাৰ সমাহাৰ দেখা যায়। তেখেতৰ মেডিকেল থ্ৰিলাৰবোৰে মানুহক আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰযুক্তিগত সম্ভাৱনা আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত সামাজিক-নৈতিক সমস্যাৰ বিষয়ে সজাগ কৰে। কুকে কয় যে মানুহক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নজনা কথাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰিবলৈ তেখেতে থ্ৰিলাৰ লিখে আৰু কিতাপবোৰে মানুহক কিছু কথা শিকাইছে বুলি তেখেতে বিশ্বাস কৰে। এতিয়ালৈকে কুকে অংগ দান, অংগ সংস্থাপন, উৰ্বৰতা চিকিৎসা, জিনীয় অভিয়ন্ত্ৰণ, ইন্‌ ভিট্ৰ' ফাৰ্টিলাইজেচন, চিকিৎসা পৰ্যটন, চিকিৎসাৰ অন্যায় পদ্ধতি আদিৰ বিষয়ে লিখিছে।
বীৰেন্দ্ৰনাথ চৰকাৰ
নিউ থিয়েটাৰ্ছ
কানন দেৱী আছিল প্ৰথম জনপ্ৰিয় তাৰকা অভিনেত্ৰী, যিয়ে নিউ থিয়েটাৰ প্ৰযোজিত বহু ছবিত অভিনয় কৰিছিল। লগতে নিউ থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল এটা প্ৰতিভাৱান অভিনেতাৰ দল, যেনে কে.এল. চায়গল, কে চি দে, পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ, ছবি বিশ্বাস, বিকাশ ৰায়, পাহাৰী সান্যাল, বসন্ত চৌধুৰী আদি। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক এক নতুন মাত্ৰা দিয়া চৰকাৰক ১৯৭০ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফালকে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৭২ চনত লাভ কৰে পদ্মভূষণ বঁটা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
ৰবিন কুক
ব্যক্তিগত জীৱন
কুকে বষ্ট'ন আৰু ফ্ল'ৰিডাৰ নেপল্‌ছত থকা ঘৰত পত্নী জীন আৰু পুত্ৰৰ সৈতে বাস কৰে। সদ্যহতে তেখেতে মাচাচুছেট্‌ছ চকু আৰু কাণ চিকিৎসালয়ৰ পৰা ছুটী লৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
নটৰাজ
thumb|[[ব্ৰোঞ্জ|ব্ৰোঞ্জনিৰ্মিত চোলযুগীয় নটৰাজ শিৱৰ মূৰ্তি, মেট্ৰোপলিটান মিউজিয়াম অফ আৰ্ট, নিউয়ৰ্ক]] নটৰাজ (Nataraja, நடராஜா) বেশত শিৱৰ মূৰ্তি অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। শিৱ সহস্ৰনামত শিৱৰ নৰ্তক আৰু  নিত্যনৰ্ত নামদুটা পোৱা যায়। পৌৰাণিক যুগৰ পৰাই নৃত্য আৰু সঙ্গীতৰ লগত শিৱৰ যোগ বিদ্যমান। সমগ্ৰ ভাৰততে, বিশেষত: তামিলনাডুত, নটৰাজৰ নিকটৱৰ্তী নৃত্যমূৰ্তি নামৰ শিৱৰ নানান নৃত্যৰত মূৰ্তি  সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে পোৱা যায়। শিৱৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত দুটি নৃত্যৰ নাম হ’ল তাণ্ডৱ আৰু লাস্য। তাণ্ডৱ ধ্বংসাত্মক আৰু পুৰুষালি নৃত্য; শিৱই কাল-মহাকাল বেশত বিশ্বধ্বংসৰ উদ্দেশ্যে এই নাচ নাচে  আৰু মধুৰ আৰু সুচাৰু নৃত্যকলা; এই আবেগময় নৃত্যক পাৰ্বতীৰ নাচ ৰূপে কল্পনা কৰা হয়।  লাস্যক তাণ্ডৱৰ নাৰীসুলভ বিকল্প বুলি ধৰা হয়।  তাণ্ডৱ আৰু লাস্য নৃত্য যথাক্ৰমে ধ্বংস আৰু সৃষ্টিৰ লগত  সম্পৰ্কযুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নৃত্য
আই চি চি বিশ্ব টুৱেন্টি২০
আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ (:ICC World Twenty20) (আই চি চি বিশ্ব টি২০ আৰু টি২০ বিশ্বকাপ হিচাপেও জনাজাত) হৈছে টি২০ ক্ৰিকেটৰ আন্তৰ্জাতিক চেম্পিয়নশ্বিপ। এই প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজক আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটৰ তদাৰককাৰী সংস্থা আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট কাউন্সিল (ICC)। প্ৰতিযোগিতাখনত সৰ্বমুঠ ১২খন দেশৰ জাতীয় ক্ৰিকেট দলে, ভাগ লয় তাৰ দহটা দল হৈছে আই চি চি ৰ পূৰ্ণ সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ দল আৰু আন দুটা আই চি চি টি২০ কোৱালিফায়াৰ ৰাউণ্ডৰ যোগেদি নিৰ্বাচিত কৰা দল। এই প্ৰতিযোগিতা প্ৰতি ২ বছৰৰ মূৰে মূৰে অনুষ্ঠিত হয়।
প্ৰথম আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০, ২০০৭ চনৰ ১১-২৪ ছেপ্টেম্বৰলৈকে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অনুষ্ঠিত হয়। ভাৰতে চূড়ান্ত খেলত পাকিস্তানক পৰাস্ত কৰি প্ৰথম আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ চেম্পিয়ন হোৱাৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰে। জোহান্সবাৰ্গত হোৱা চুড়ানত খেলখনত ভাৰতে ৫ ৰাণত বিজয় সাব্যস্ত কৰে। এইখন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ ৰাণাৰ্চ আপ পাকিস্তানে ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ চূড়ান্ত খেলত লণ্ডনৰ লৰ্ডচ খেলপথাৰত শ্ৰী লংকাক ৮ ৱিকেটত পৰাস্ত কৰি চেম্পিয়ন হয়। তৃতীয়খন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয় ২০১০চনত (৩০এপ্ৰিলৰ পৰা ১৬ মে’লৈ) ৱেষ্ট ইণ্ডিজত। ইংলেণ্ড দলে কিংগষ্টন অ’ভেলত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলত অষ্ট্ৰেলিয়াক সাত ৱিকেটত পৰাস্ত কৰি আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ তৃতীয় চেম্পিয়ন হয়। ইংলেণ্ড দলে দখল কৰা এইটো আছিল প্ৰথম আই চি চিৰ কোনো প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ। ২০১২ত অনুষ্ঠিত চতুৰ্থখন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ত ৱেষ্ট ইণ্ডিজে ঘৰুৱা দল শ্ৰী লংকাক পৰাস্ত কৰি চেম্পিয়ন হয়।
নিয়মাৱলী
প্ৰথম পৰ্যায় আৰু চুপাৰ এইট (আঠ) পৰ্যায়ত প্ৰতিযোগিতাখনত তলত দিয়াৰ দৰে দলসমূহে নম্বৰ অৰ্জন কৰে, যদি কোনো এখন খেল টাই (খেলৰ শেষত দুয়োদলৰ ৰাণসংখ্যা সমান) হয় তেনেহ’লে তেনে খেলৰ পৰিণাম নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে দুয়োটা দলকে একোটাকৈ 'চুপাৰ অ’ভাৰ' খেলিবলৈ দিয়া হয় চুপাৰ অ’ভাৰত বেছি ৰাণ সংগ্ৰহ কৰা দলক বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়। চুপাৰ অ’ভাৰতো দুয়ো দলৰ ৰাণ সমান হ’লে গোটেই খেলখনত সৰ্বাধিক সংখ্যাক ছয় কোবোৱা দলক বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়। এই নিয়ম প্ৰথম ২০০৯ চনৰ পৰা ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে, অৱশ্যে ২০০৭ চনৰ প্ৰতিযোগিতাত টাইৰ পাছত বিজয়ী নিৰ্বাচন কৰিবলৈ বল-আউট নামৰ অন্য এক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
যোগ্যতা
সকলো টেষ্ট ক্ৰিকেট খেলা দলে স্বয়ংক্ৰিয় ভাবে আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০লৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে, বাকী সমূহ দলক আই চি চিৰ আন সদস্য সমূহৰ মাজৰ এলানি প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰা হয়। ২০০৭ চনৰ বাবে আন সমূহ দলৰ নিৰ্বাচন টেষ্ট ক্ৰিকেট নেখেলা দেশসমূহৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা ৱৰ্ল্ড ক্ৰিকেট লীগ নামৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। আই চি চিৰ ৱৰ্ল্ড ক্ৰিকেট লিগ ডিভিজন ৱানৰ ফাইনেলিষ্ট কেনিয়া আৰু স্ক’টলেণ্ড এই প্ৰতিযোগিতালৈ যোগ্যাতা অৰ্জন কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ পাছৰ প্ৰতিযোগিতা সমূহত আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ কোৱালিফায়াৰৰ যোগেদি আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০লৈ টেষ্ট নেখেলা আন দল সমূহৰ নিৰ্বাচন হৈ আহিছে। এই পদ্ধতিৰ দ্বাৰা আফগানিস্তানে ২ বাৰ (২০১০ আৰু ২০১২), আয়াৰলেণ্ডে তিনিবাৰ (২০০৯, ২০১০ আৰু ২০১২) নেডাৰলেণ্ড (২০০৯) আৰু স্ক’টলেণ্ডে (২০০৯) এবাৰকৈ যোগেদি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছে।
আয়োজক সমূহ
আয়োজন কৰিব বিচৰা দেশসমূহে আবেদন কৰাৰ পাচত আই চি চিৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্যসকলৰ ভোটৰ জৰিয়তে আয়োজক দেশক নিৰ্বাচন কৰা হয়। ২০০৭ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাই আয়োজন কৰাৰ পাচত ২০০৯, ২০১০ আৰু ২০১২ চনত ক্ৰমে ইংলেণ্ড, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু শ্ৰী লংকাই আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ আয়োজন কৰে। দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ইংলেণ্ডত পোন প্ৰথমে ক্ৰিকেটৰ এই বিশেষ ধৰণৰ খেলবিধৰ প্ৰচলন হোৱাৰ বাবে আই চি চিয়ে প্ৰথমে এই দুখন দেশক প্ৰথ্ম দুখন বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ আয়োজক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে । বাংলাদেশ আৰু ভাৰতে ক্ৰমে ২০১৪ আৰু ২০১৬ৰ আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ আয়োজন কৰিব।
দলীয় প্ৰদৰ্শন
আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ত সকলোৰে দলীয় প্ৰদৰ্শনৰ ভিত্তিত তলৰ তালিকাখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
*
ৰঙানৈ
ৰঙানৈ/ৰঙানদী (Ranganoi, Ranganadi) লখিমপুৰৰ জিলাৰ এখন প্ৰধান নদী, সোৱণশিৰিৰ অন্যতম উপনৈ।
উৎস
ৰঙানদীৰ উৎস অৰুণাচল প্ৰদেশ। নামনি সোৱণশিৰি আৰু পূৰ্ব কামেং জিলাৰ সীমাৰ নিলম, মাৰটা আৰু টাপু পৰ্বতমালাৰ ২৭°৩১ ৫১.৪৩ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৩°২৬ ২৬.৪২ পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশৰ ওচৰত বৰফ গলি ৰঙানৈৰ সৃষ্টি হয়। এই ঠাই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩৪৪০ মিটাৰ উচ্চতাত। এই ঠাইৰ পৰা ৰঙানৈ নামি অহাৰ পিছতে ২৭°২৭ ৫৪.৮২ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৩°৩২৫.৫৯“পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশৰ ২৮৭৩ মিটাৰ উচ্চতাত আন এখন নদীৰ লগ লাগে। গতিপথত বহু জান-জুৰি পৰাৰ ফলত ৰঙানদীয়ে এটা বিশাল অৱবাহিকাৰ সৃষ্টি কৰে। মুঠ ২৯৪১ বৰ্গ কিলোমিটাৰৰ অৱবাহিকাটোৰ ২২৪১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৭৬.২ শতাংশ) অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত হোৱাৰ বিপৰীতে ৭০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২৩.৮ শতাংশ) এলেকা অসমৰ লখিমপুৰ জিলাত বিস্তৃত হৈ আছে। অৱবাহিকাটো সামগ্ৰিকভাবে ২৭” ০১৮৪০উত্তৰ অক্ষাংশৰ পৰা ২৭°৪৫ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৩°১৫ ০৭৫ পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশৰ পৰা ৯৪°১ পূৰ্ব দ্ৰাঘিমাংশলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।
গতিপথ
অৰুণাচল প্ৰদেশৰ উৎসস্থলত নিৰকে নামে পৰিচিত নৈখন পূৰ্বমুৱাকৈ বৈ অহাৰ পিছত উত্তৰ-পশ্চিম পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ ২৮৭৩ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰা ওলোৱা নিপুং নামৰ নৈখনৰে সংযোগ ঘটে কামবং নামৰ ঠাইত। তাৰ পাছতে দুয়োখন নৈ এখন হৈ পাঁয়ৰ নাম লৈ নামি অহা অৱস্থাত ১২৬৩ মিটাৰ উচ্চতাত নিয়ৰকে নদী পাঁয়ৰৰ সৈতে সংযোগ ঘটি জিৰ’-কিমিন পথৰ কাষেৰে হৈ ইয়াজুলী দিশে বৈ আহে। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পৰ্বতমালাৰ ঘন অৰণ্যৰ মাজেৰে অসম সীমা পৰ্যন্ত প্ৰায় ৯০ কিলোমিটাৰ বৈ অহা পাঁয়ৰ নদীখনে বাটত অসংখ্য জান-জুৰি, নলা, লোৰ (Gully) আদি লগত লৈ এটা বিস্তৃত অৱবাহিকা (বেচিন) সামৰি লয়। ৰঙানৈৰ উজনি খণ্ডত কালে, পক, পিট, পেৰিং আদি উল্লেখযোগ্য নৈ পাঁয়ৰত পৰে। সামগ্ৰিক ভাবে অৰুণাচলত ৰঙানৈখনক পাঁয়ৰ বুলি জনা যায়। নৈখনৰ গতিপথত ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াৰ পিছত পৰা নদীখনে প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ বৈ আহি কিমিন পায় আৰু লখিমপুৰৰ জহিং চাহ বাগানৰ ৬ কিলোমিটাৰ উত্তৰত ৰঙানৈ নাম লৈ অসমত প্ৰৱেশ কৰে। কিমিনৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিলোমিটাৰ বৈ আহি পহুমৰা ঘাট বা বৰ্তমানৰ ১৫ নম্বৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ ৰঙানদীৰ দলং পায় | অসমৰ সমতল ভূমি পোৱাৰ পিছতে ৰঙানৈ দক্ষিণ পূৱমুৱাকৈ বয় আৰু ৰঙা সংৰক্ষিত দিজু নৈ আৰু বাওপাৰে জয়হিং (জহিং) নৈক লৈ কৈলামাৰি পাৰ হোৱাৰ পিছতে নৈখন দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ দিজু চাপৰিৰ সৃষ্টি কৰে। তাৰ পিছত হাতীলুং-বগলীজান, নভাঙনী, দেউবিল, বৰগঞা, আজাৰগুৰি, ডাম্বুকিয়াল হৈ নৈখনে। পাভ নৈক সোঁপাৰে লৈ খাবলিঘাটৰ পশ্চিমৰ পকনীয়া ঘাটৰ ওচৰত সোৱণশিৰিত (খাবলু) মিলিত হৈছে। প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ গতিপথৰ ৰঙানৈৰ ৬০ কিলোমিটাৰ গতিপথ অসমৰ ভিতৰত। পাহাৰীয়া গতিপথত ঢাল যথেষ্ট হেলনীয়া বাবে অৰুণাচলত নদীখন খৰস্ৰোতা। আনহাতে সমতলত নদীখনৰ ঢাল অতি কম বাবে ইয়াৰ গতি মন্থৰ। ফলত নদীখন স্থিৰ। সেয়ে অন্যান্য নদীৰ তুলনাত ৰঙানদীৰ গতিপথ স্থায়ী।
ভিন্ন নাম
বিভিন্ন গ্ৰন্থ, বিৱৰণ আৰু তথ্যপাতিৰ মাজত ৰঙানৈৰ নাম পোৱা যায়। সেইমৰ্মে ঋকবেদত ‘ৰসনদী' আৰু পাছৰ কালৰ কালিকাপুৰাণত ‘সোমসনা’ বুলি ৰঙানৈকে বুজাইছে বুলি লখিমপুৰ জিলা গেজেটিয়াৰত উল্লেখ আছে। নৈখনৰ উজনিৰ অৰুণাচলৰ গতিপথক পাঁয়ৰ (Panyor) বুলি জনা যায়। অৰুণাচলৰ পৰা বৈ অহা নৈখন লখিমপুৰৰ উত্তৰৰ জহিং (জয়হিং) অঞ্চলৰ ৬ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অসমত প্ৰৱেশ কৰাৰ পৰা ৰঙানৈ ৰঙানদী বোলা হয়।
নামটোৰ তাৎপৰ্য
লখিমপুৰ জিলাৰ দুখন উল্লেখযোগ্য সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হ’ল কাকৈ আৰু ৰঙা। কাকৈ বনাঞ্চলৰ পশ্চিম সীমা ৰঙানৈ আৰু ৰঙা বনাঞ্চলৰ পূব সীমা ৰঙানৈ। অৰ্থাৎ ৰঙানৈখনেই দুয়োখন বনাঞ্চলক পৃথক কৰিছে। অৰুণাচল পাহাৰৰ পৰা গেদ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত ৰঙানৈয়ে ৰঙচুৱা বোকা মাটি কঢ়িয়াই অনাৰ ফলত নৈখনৰ পানী ৰঙচুৱা হোৱাৰ বাবেই নৈখনক ৰঙা নৈ বুলিছিল আৰু কাষৰীয়া পথাৰত পৰা পলস বাবে ৰঙচুৱা হৈ পৰিছিল। জহিঙৰ ওচৰত ৰঙাজান নামৰ বিস্তৃত এলেকাটোও ৰঙানৈৰ প্লাবন ভূমিত পৰা সূত্ৰে নদীখনে ৰঙা পানী বহন কৰা আৰু তাৰ ভিত্তিতে নৈখনক ৰঙা বোলা কথাটোক প্ৰতীয়মান কৰে।
ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প
নৈখনৰ উজনিৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ইয়াজুলীত নীপকো’ৱে নিৰ্মাণ কৰা জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পটো। উত্তৰ লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা দূৰত্ব হৈছে ৯০ কিলোমিটাৰ। ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প হ’ল এটা Concrete-Gravity Diversion Dam যিটো জলাধাৰবিহীন (Run of the river) হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ১৯৮৮ চনত প্ৰথম নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হোৱা ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ মুঠ উৎপাদন ক্ষমতা ৪০৫ মেগাৱট (৫,৪৩,০০০ অশ্বশক্তি)। এই ৰঙানদী প্ৰকল্পৰ বান্ধৰ উচ্চতা ৬৮ মিটাৰ (২২৩ ফুট) আৰু দৈৰ্ঘ্য ৩৩৯ মিটাৰ (১,১১২ ফুট)। ১৩৫ মেগাৱট (১,৮১,০০০ অশ্বশক্তি) কৈ উৎপাদন কৰিব পৰা মুঠ তিনিটা টাৰবাইনৰ জৰিয়তে এই প্ৰকল্পত ভদ্যুৎ উৎপাদনৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ৰঙানদীৰ য়াজুলি অংশত নিৰ্মাণ কৰা ৬৮ মিটাৰ উচ্চতাৰ বিচ্যুতি (Diversion) বান্ধটোৰ জৰিয়তে ৰঙানদীৰ পানীভাগ ৬.৮ মিটাৰ ব্যাসৰ ১০.১৩ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা সুৰংগৰ জৰিয়তে বোৱাই নি ডিক্ৰং নৈৰ পাৰত ১৩৫ মেগাৱট শক্তিসম্পন্ন টাৰবাইনৰ সৰিয়তে বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ব্যৱস্থা আছে। ২০০১ চনৰ পৰা বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিব পৰা লক্ষ্য আগত ৰাখি নিপকই এই প্ৰকল্প নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও প্ৰকল্পটোৰ ১ নং ইউনিটটোৰ উৎপাদন আৰম্ভ হৈছিল ২০০২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে। একেদৰে প্ৰকল্পটোৰ ২ নং ইউনিটৰ উৎপাদন ২০০২ চনত ২৯ জানুৱাৰী আৰু ৩ নং ইউনিটৰ উৎপাদন ২০০২ চনৰ ২৭ মাৰ্চৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল। ৰঙানদীৰ পানী নদীবান্ধৰ ফলত ৰঙানদীৰ স্বাভাৱিক জলপ্ৰৱাহ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। বাৰিষা ৰঙানদীৰ অতিৰিক্ত পানী বান্ধে এৰি দিলে অস্বাভাবিক প্লাৱন সৃষ্টি কৰা নদীখন খৰালি স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে ববলৈ নিদিয়াৰ বাবে শুকাই যায়।
ৰঙানদীপৰীয়া গাঁও/ঠাই
ৰঙানদীপৰীয়া গাঁওসমূহৰ তালিকা (বৰ্ণানুক্ৰমিক)
সহায়ক গ্ৰন্থ আৰু টোকা
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
বনৰীয়া ম’হ
বনৰীয়া ম'হ (Asiatic water buffalo, বৈজ্ঞানিক নাম: Bubalus arnee)এটা ডাঙৰ আকাৰৰ ম'হৰ প্ৰজাতি। ই সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত স্থানীয় প্ৰজাতি। আই.ইউ.চি. এনৰ ৰঙা তালিকাত এই প্ৰাণীবিধক সংকটগ্ৰস্ত ( endangered species)বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। বৰ্তমান ইয়াৰ জনসংখ্যা ৪,০০০ তকৈও কম বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। সমগ্ৰ বিশ্বত ইয়াৰ প্ৰায় ৩,৪০০টা প্ৰাণী জীয়াই আছেগৈ। তাৰে ৩,১০০ (৯১%) ভাৰতবৰ্ষত বিশেষকৈ অসমত আছে।.
দৈহিক গঠন
বনৰীয়া ম'হ পোহনীয়া ম'হতকৈ আকাৰত ডাঙৰ আৰু ইয়াৰ ওজনো অধিক। ইহঁতৰ ওজন সাধাৰণতে ৭০০-১২০০ কিলোগ্ৰাম হয়। মূৰৰ পৰা দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৪০-৩০০ ছে:মি: আৰু নেজৰ দৈৰ্ঘ্য ৬০-১০০ ছে:মি: হয়। মতা আৰু মাইকী উভয়ৰে শিং থাকে। বনৰীয়া ম'হৰ ছালৰ বৰণ গাঢ় মুগা বা ক'লা হয়। ইয়াৰ কপালত এটা সৰু চুলিৰ কোঁচা থকা দেখা যায়। ইয়াৰ কাণ দুখণ তুলনামূলকভাৱে সৰু। ইয়াৰ নেজৰ আগটোত একোঁচা চুলি থাকে।
টেক্স'নমি
কেৰলাছ লিনিয়াছে পোণপ্ৰথমে ১৭৫৮ চনত Bos bubalis হিচাপে পোহনীয়া ম'হৰ বৈজ্ঞানিক নামকৰণ কৰে। ১৭৯২ চনত ৰবাৰ্ট কেৰ (Robert Kerr) এ বনৰীয়া ম'হক Bos arnee আখ্যা দিয়ে।
বাসস্থান আৰু বিস্তৃতি
বনৰীয়া ম'হ প্ৰধানকৈ ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশ, ভূটান, থাইলেণ্ড আৰু কম্বোডিয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই প্ৰাণীবিধ পাকিস্তান, বাংলাদেশ, লাওছ আৰু ভিয়েটনামৰ পৰা ইতিমধ্যে বিলুপ্ত হৈছে বুলি জনা গৈছে। এই প্ৰাণীবিধে প্ৰধানকৈ পানীপূৰ্ণ ঘাঁহনি, বিল আৰু নৈৰ উপত্যকা অঞ্চলত দেখা যায়।
ভাৰতবৰ্ষত বনৰীয়া ম'হ প্ৰধানকৈ অসমৰ বিভিন্ন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল যেনে কাজিৰঙা, মানস, ডিব্ৰু ছৈখোৱা, লাওখোৱা আৰু বুঢ়াচাপৰি অভয়াৰণ্য আদিত বিস্তৃত হৈ আছে। তদুপৰি অৰুণাচল প্ৰদেশৰ 'D'Ering Memorial Wildlife Sanctuary' তো ইয়াক দেখা যায়। ইয়াৰ বাহিৰে পশ্চিমবংগৰ বাক্সা ব্যাঘ্ৰ্য প্ৰকল্প, মেঘালয়ৰ বালপাকৰাম (Balpakram ) ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আদিতো বনৰীয়া ম'হ সৰু সৰু গোটত বিস্তৃত হৈ আছে। নব্বৈ শতিকাৰ প্ৰধমভাগত অসম আৰু দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলসমূহতো প্ৰায় ৩,৩০০-৩,৫০০ মান বনৰীয়া ম'হ আছিল বুলি জনা যায়। কিন্তু বিভিন্ন কাৰণত এই জনসংখ্যা হ্ৰাস পাই ১৯৯৭ চনত কেৱল ১,৫০০ হৈ পৰে।
নেপালত কেৱল Koshi Tappu Wildlife Reserveত বনৰীয়া ম'হ দেখা যায়। ১৯৭৬ চনত ইয়াৰ জনসংখ্যা ৬৩ টাৰ পৰা ২০০৯ চনত ২১৯ টালৈ বৃদ্ধি পালে। ভূটানৰ ৰয়েল মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ আশে পাশে সৰু সৰু গোটত বনৰীয়া ম'হ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ই প্ৰকৃততে অসমৰ মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সৈতে একেটা বৃহৎ গোটৰ অংশ। ম্যানমাৰৰ Hukaung Valley Tiger Reserveতো কিছুসংখ্যক বনৰীয়া ম'হ দেখা যায়।
থাইলেণ্ডত, ৪০ টাতকৈ সৰু সৰু গোটত কিছু বনৰীয়া ম'হ বিস্তৃত হৈ আছে। Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary ত প্ৰায় ২৫-৩০টা মান বনৰীয়া ম'হৰ গোট এটা থকাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। কিন্তু যোৱা ১৫ বছৰ মান ধৰি এই গোটটোত বনৰীয়া ম'হৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱা নাই।
তেনেদৰে কম্বোডিয়াতো 'Mondulkiri' আৰু Ratanakiri Provinces ত কেইডজনমান বনৰীয়া ম'হ বিস্তৃত হৈ আছে।
আচৰণ
বনৰীয়া ম'হ দিন আৰু ৰাতি সমানে সক্ৰিয় হৈ থাকে। পূৰ্ণবয়স্ক মাইকী ম'হ আৰু পোৱালিয়ে মিলি ৩০টা পৰ্যন্ত প্ৰাণীৰ স্থায়ী গোট ( clans) গঠন কৰে। এনে গোট একোটাই প্ৰায় ১৭০-১০০০ হেক্টৰ পৰ্যন্ত এলেকা অধিকাৰ কৰি ৰাখে। এনে গোটসমূহ সাধাৰণতে. পূৰ্ণবয়স্ক ম'হে নেতৃত্ব দিয়ে। এনে কেইবাটাও সৰু গোট লগ হৈ একোটা বৃহৎ দল (herd) গঠন হয়। এনে দলত ৩০-৫০০ টামান বনৰীয়া ম'হ থাকে। পূৰ্ণবয়স্ক মতা ম'হে 'bachelor group' গঠন কৰে নাইবা অকলশৰীয়াকৈ থাকে।
বনৰীবা ম'হে ঋতু অনুযায়ী প্ৰজনন কৰে। সাধাৰণতে অক্টোবৰৰ পৰা নৱেম্বৰ পৰ্যন্ত ইহঁত প্ৰজননত লিপ্ত হয়। অৱশ্যে কিছু কিছু অঞ্চলত ই বছৰ জুৰি প্ৰজনন কৰাৰো তথ্য পোৱা যায়।
মাইকী বনৰীয়া ম'হে ১০-১১ মাহ গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পিছত একোটাকৈ পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে। মতা ম'হে ১৮ মাহত আৰু মাইকী ম'হে তিনিবছৰৰ বয়সত প্ৰজননৰ বাবে উপযুক্ত হৈ উঠে। বনৰীয়া ম'হৰ এতিয়ালৈকে জানিব পৰা মতে সৰ্বাধিক আয়ুসকাল হ'ল ২৫ বছৰ।
বনৰীয়া ম'হে সাধাৰণতে উদ্ভিদ খাই জীয়াই থাকে। ই খেতি পথাৰত বিশেষকৈ ধান, কুঁহিয়াৰ, মৰাপাট আদিও খায়।
স্থিতি
শেহতীয়াকৈ বনৰীয়া ম'হৰ প্ৰায় ৫০% পৰ্যন্ত জনসংখ্যা হ্ৰাস পাইছে। এই প্ৰাণীবিধে সন্মুখীন হোৱা প্ৰধান সমস্যাবোৰ হৈছে-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
এনচেফেলাইটিচ
মস্তিষ্কৰ ‘ইনফ্লেমেচন’ ঘটিলে এনচেফেলাইটিচ (IPA:, Encephalitis) হোৱা বুজায়। ইনফ্লেমেচনৰ অৰ্থ হ'ল- জীৱিত কোষত হোৱা কোনো প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত এই চাৰিটা গুণৰ মিশ্ৰণ ঘটা : বিষ হোৱা, উত্তাপ হোৱা, ফুলি উঠা আৰু ৰঙা পৰা। মস্তিষ্কৰ আৱৰণীত ইনফ্লেমেচন ঘটিলে মেনিনজাইটিচ হোৱা বুজায়। একেলগে মস্তিষ্ক আৰু আৱৰণী দুয়ো অংশতে ইনফ্লেমেচন হ’লে মেনিনগ-এনচেফেলাইটিচ হোৱা বুলি কয়। একেলগে মগজু আৰু ৰাজহাঁড়ৰ মজ্জাৰ (স্পাইনেল কৰ্ডৰ) ইনফ্লেমেচন হলে তাক এনকেফালোমায়েলাইটিচ বোলে। ঘাইকৈ হাৰপিজ জষ্টাৰ ভাইৰাচে এই ৰোগক কৰিব পাৰে। ইনফ্লেমেচনৰ উৎপত্তি আঘাতৰ দ্বাৰা বা যি কোনো সংক্ৰমনৰ দ্বাৰা হ’ব পাৰে।