cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
উদাৰনৈতিকতাবাদ
ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ
ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ উদাৰনৈতিকতবাদৰ প্ৰথমটো পৰ্যায়। সামন্তবাদৰ পৰা পুঁজিবাদলৈ উত্তৰণৰ প্ৰথমটো পৰ্যায় আছিল এই বাগধাৰাটো। ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদে ঊনৈশ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভিক উদ্যোগীকৰণৰ সময়চোৱাত ইয়াৰ শীৰ্ষতম বিন্দুত উপনীত হৈছিল। সেইবাবেই ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদক "ঊনৈশ শতিকাৰ উদাৰনৈতিকতাবাদ" বুলিও কোৱা হয়। মূলতঃ ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদ ইংলেণ্ডত বিকশিত হৈছিল।
ব্যক্তিবাদ
ব্যক্তিবাদক ইংৰাজীত Individualism বুলি কোৱা হয়। ব্যক্তিবাদ উদাৰনৈতিকতাবাদৰ এটা অন্যতম ধাৰণা, য'ত ব্যক্তি আৰু ব্যক্তি স্বতন্ত্ৰতাক সৰ্বাধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়। সোতৰ আৰু ওঠৰ শতিকাত ইউৰোপত গঢ় লোৱা প্ৰাকৃতিক অধিকাৰৰ ধাৰণাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত এই ধাৰণা মূলতঃ ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ সৈতে জড়িত। ইমানুৱেল কাণ্টৰ মতে, "প্ৰতিজন ব্যক্তিৰে সমান মৰ্যাদা আৰু ব্যক্তিত্ব আছে। " মূলত ব্যক্তিবাদৰ জৰিয়তে ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ স্বতন্ত্ৰ বিচাৰবোধক স্বীকাৰ কৰিছে আৰু ব্যক্তিৰ জীৱনৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপ হ্ৰাস কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে।
স্বাধীনতা
স্বাধীনতা বা Freedom বা Liberty-ক ধ্ৰুপদী উৰাৰনৈতিকতাবাদে সৰ্বোচ্চ প্ৰমূল্য বুলি আখ্যায়িত কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে স্বাধীনতা এটা প্ৰাকৃতিক অধিকাৰ। জন লকৰ সামাজিক চুক্তিতত্ত্বত আমি স্বাধীনতাৰ এটা শক্তিশালী ব্যাখ্যা লাভ কৰোঁ। ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতকিতাবাদে কয় যে স্বাধীনতাৰ প্ৰমূল্যৰ যোগেদি প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই বজাৰত নিজৰ পচন্দ অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাই অৱশ্যে স্বাধীনতাৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াওতে ইতিবাচক স্বাধীনতাৰ কথাহে কৈছিল। অৰ্থাত ই নেতিবাচক স্বাধীনতাই প্ৰদান কৰা সীমাহীন স্বাধীনতাৰ কথা কোৱা নাছিল। জন ষ্টুৱাৰ্ট মিলে তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ On Libertyত উল্লেখ কৰিছে যে ব্যক্তিৰ স্ব-সম্পৰ্কিত বিষয়ত ৰাষ্ট্ৰ বা আন কোনো সংস্থাই হস্তক্ষেপ কৰাটো অনুচিত, কিন্তু আনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়ত ন্যূনতম সীমাবদ্ধতা থকাটো প্ৰয়োজন।
উপযোগিতাবাদ
জেৰেমী বেন্থাম আৰু জন ষ্টুৱাৰ্ট মিলে উপযোগিতাবাদৰ জৰিয়তে ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ অন্য এটা পৃথক ধাৰাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। জেৰেমী বেন্থামে উপযোগিতাবাদৰ জৰিয়তে অধিকাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক অধিকাৰৰ ধাৰণাক সম্পূৰ্ণভাৱে নস্যাৎ কৰিছিল আৰু কৈছিল যে ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয় আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব এই স্বাৰ্থক পূৰণ কৰাটো। তেওঁলোকে যুক্তি আগবঢ়াইছিল যে ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব "সৰ্বাধিক ব্যক্তিক সৰ্বাধিক সুখ" (Greatest Happiness to greatest people) প্ৰদান কৰাটো। উপযোগিতাবাদে ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদক এটা অন্য গতি প্ৰদান কৰিলে, কিয়নো এই ধাৰণাৰ যোগেদি ব্যক্তিৰ আচৰণৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা সহজ হৈ পৰিল। অৱশ্যে সমালোচকসকলে দেখুৱাই দিছে যে এই আদৰ্শটো মূলত Majoritarian বা সংখ্যাগৰিষ্ঠকেন্দ্ৰিক।
সামাজিক ডাৰউইনবাদ
সামাজিক ডাৰউইনবাদ ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ এটা অন্যতম বিতৰ্কিত ধাৰণা, য'ত চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ বিৱৰ্তনবাদৰ উদাৰনৈতিক ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে। চেমুৱেল স্মাইল-এ তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ Self-Help (১৮৫৯, পুনৰ প্ৰকাশ: ১৯৮৬)ত সামাজিক ডাৰউইনবাদক বুজাবলৈ কৈছিল যে, "ভগৱানে তেওঁকহে সহায় কৰে যি নিজকে সহায় কৰে। " অৰ্থাৎ এই ধাৰণাৰ যোগেদি ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকসকলে যুক্তি আগবঢ়াইছিল যে দৰিদ্ৰতা আৰু অৰ্থনৈতিক অসমতাৰ বাবে দৰিদ্ৰসকল নিজেই জগৰীয়া, কিয়নো সকলোকে সমান পৰিমাণৰ অৰ্থনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে।
দো আঁখেঁ বাৰহ হাথ
দো আঁখেঁ বাৰহ হাথ (Do Aankhen Barah Haath) ১৯৫৭ চনত মুক্তি পোৱা, ভি শান্তাৰাম পৰিচালিত এখন ড্ৰামা হিন্দী চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালক শান্তাৰামে নিজেই ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছিল। মানৱীয় মনস্তত্ত্ব বিষয়ক কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনক এখন ধ্ৰুপদী হিন্দী ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়। ই ৮ম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিলভাৰ বিয়েৰ আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰত প্ৰযোজনা কৰা শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ ৰূপে গোল্ডেন গ্লোৱ বঁটাৰ এটা নতুন শিতান চেমুৱেল গোল্ডৱিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখনক ভৰত ব্যাস ৰচিত আৰু লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠদান কৰা অয়ে মালিক তেৰে বন্দে হ্যায় হম শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবেও স্মৰণ কৰা হয়।
দো আঁখেঁ বাৰহ হাথত মৌৰিচ ফ্ৰাইডমে’ন নামৰ ব্যক্তি এগৰাকীৰ এক সঁচা সম্পৰীক্ষাৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। অথচ ছবিৰ শেষত কিন্তু ফ্ৰাইডমে’নে তেওঁৰ নামৰ কৃতিত্ব ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। ফ্ৰাইডমে’নে আনকি সকিয়নি দিছিল যে যদিহে শান্তাৰামে ক’ৰবাত হ’লেও তেওঁৰ নাম উল্লেখ কৰে, তেন্তে শান্তাৰামক আদালতৰ মজিয়া পৰ্যন্ত পোৱাবগৈ। মৌৰিচ ফ্ৰাইডমে’নৰ অসাধাৰণ জীৱন আৰু ভাৰতৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা ডেভিদ গডমেনৰ এক সাক্ষাৎকাৰত এই কথা প্ৰকাশ পাইছিল।
দেশীয় ৰাজ্য অওঁধৰ সাতাৰা চহৰৰ ওচৰৰ এক মুক্তাংগন কাৰাগাৰ সম্পৰীক্ষা: স্বতন্ত্ৰপুৰৰ কাহিনীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান স্বতন্ত্ৰপুৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চাংলি জিলাৰ আটাপাড়ি তহচিলৰ এটা অংশ। স্বতন্ত্ৰপুৰৰ কাহিনীটো ভি শান্তাৰামক বৰ্ণনা কৰিছিল চিত্ৰনাট্যকাৰ গজানন দিগম্বৰ মাদগুলকাৰে। ২০০৫ চনত ইণ্ডিয়া টাইমচ-এ এই ছবিখনক বলীউডৰ নিশ্চিতভাবে চাবলগীয়া শীৰ্ষৰ ২৫খন ছবিৰ তালিকাভূক্ত কৰিছিল। ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ চলি থকা অৱস্থাত ভি শান্তাৰামে এটা ষাড়ৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁৰ চকু এটা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল যদিও চকুৰ দৃষ্টিশক্তি ৰক্ষা পৰিছিল। দো আঁখেঁৰ ১৯৭৫ চনত পাল্লান্দু ভাঝগা নামেৰে এটা তামিল ৰিমেক আৰু ১৯৭৬ চনত মা দৈৱম নামেৰে এটা তেলেগু ৰিকেম কৰা হৈছিল। মূল প্লটটোৰ ১৯৫২ চনৰ ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ মাই চিক্স কনভিক্টচৰ সৈতে সাদৃশ্য দেখা যায়।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখনত আদিনাথ নামৰ এজন আদৰ্শবাদী যুৱ জেইল ৱাৰ্ডেনৰ বিষয়ে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে পেৰোলত মুক্তি পোৱা ছয়জন বিপজ্জনক কাৰাবন্দীৰ পুনৰ্বাসন কৰে।
হত্যাৰ দায়ত অভিযুক্ত, এই কুখ্যাত অপৰাধীসকলক তেওঁ এটা অনুৰ্বৰ অঞ্চললৈ লৈ যায়। তাত তেওঁলোকক কৃষিকাৰ্যত জড়িত কৰোৱা হয়। কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু সহৃদয় নিৰ্দেশনাৰে তেওঁলোকৰ পুনৰ্বাসন কৰে। ফলস্বৰূপে সেইবেলি সেই বন্দীসকলে এক বৃহৎ পৰিমাণৰ শস্য উৎপাদন কৰাত সফলতা লাভ কৰে।
লাভজনক বজাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত নিজৰ আধিপত্য বজাই ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা এজন দুৰ্নীতিপৰায়ণ ব্যক্তিৰ ষাড় এটাৰ আক্ৰমণত ৱাৰ্ডেনজনৰ মৃত্যুৰে ছবিৰ সমাপ্তি হয়।
প্ৰচাৰ
চলচ্চিত্ৰৰ পোষ্টাৰসমূহ আঁকিবলৈ শান্তাৰামে প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ জি.কাম্বলেক দায়িত্ব দিছিল। কাম্বলেই ১৯৫৭-ত বোম্বে অপেৰা হাউচত আঁৰিবলৈ এখন ৩৫০ ফুট দীঘল বেনাৰ তৈয়াৰ কৰিছিল।
সংগীত
ছবিৰ আটাইকেইটা গীতৰে ৰচনা ভৰত ব্যাসৰ। সংগীত ৰচনা বসন্ত দেশাইৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
কোণ্ডাপল্লী খেলনা
কোণ্ডাপল্লী খেলনা (Kondapalli Toys) ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিজয়ৱাড়াৰ ওচৰৰ কৃষ্ণা জিলাৰ এখন গাওঁ কোণ্ডাপল্লীত কাঠৰে তৈয়াৰ কৰা খেলনাৰ প্ৰকাৰ। কোণ্ডাপল্লীৰ বুম্মলা কলনী বা খেলনাৰ কলনীত এই শিল্প চৰ্চা কৰা হয়। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। সংক্ৰান্তি আৰু নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময়ত এই পুতলাবোৰ ঘৰবোৰত একত্ৰিত কৰা বিভিন্ন খেলনাৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াক বুম্মলা কোলুভু বুলি উল্লেখ কৰা হয়।
বৈজয়ন্তীমালা
কৰ্মজীৱন
বৈজয়ন্তীমালাই ১৩ বছৰ বয়সত তামিল ছবি বাঝকাই (১৯৪৯) আৰু তেলেগু ছবি জীৱিতমৰ (১৯৫০) জৰিয়তে চনত পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। বাঝকাইৰ সফলতাৰ পিছত ইয়াক হিন্দী ভাষাত বহাৰ (১৯৫১) নামেৰে ৰিমেক কৰা হৈছিল আৰু ইয়াতো বৈজয়ন্তীমালায়েই মূল নাৰী চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁ প্ৰদীপ কুমাৰৰ সৈতে নাগিনত অভিনয় কৰে। ছবিখনে দৰ্শকৰ পৰা অনুকূল সঁহাৰি পাইছিল আৰু ই আছিল ১৯৫৪ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী চলচ্চিত্ৰ। নাগিনৰ এনে সফলতাই তেওঁক বলীউডৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। হেমন্ত কুমাৰৰ সঙ্গীত আৰু লতা মংগেশকাৰে গোৱা মন দোলে, মেৰা তন দোলে শীৰ্ষক গীতত তেওঁৰ নৃত্য ছবিখনৰ বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল। একে বছৰতে তেওঁ কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে মিচ মালা কৰে; যিখন এখন বক্স অফিচ সফল ছবি আছিল। কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত তেওঁ পদাৰ্পন কৰিছিল আশা নিৰাশা ছবিৰ যোগে। লতা মংগেশকাৰ, আশা ভোঁচলে, মহম্মদ ৰফিয়ে নেপথ্য কণ্ঠ দিয়া এই ছবিখন মুক্তি নাপালে। অৱশ্যে ছবিখনৰ প্ৰযোজকৰ পুত্ৰ শ্ৰীকান্ত ভেংকটৰমণৰ মতে ছবিখনে মুক্তি পাইছিল যদিও বক্স অফিচত বেয়াকৈ মুখ থেকেচা খাইছিল।
কোণ্ডাপল্লী খেলনা
নিৰ্মাণ
কোণ্ডাপল্লী খেলনাবোৰ কোমল কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। স্থানীয়ভাৱে ইয়াক টেল্লা পোনিকী বুলি কোৱা হয়। এই উদ্ভিদ ওচৰৰ কোণ্ডাপল্লী পাহাৰত পোৱা যায়। খেলনাৰ প্ৰতিটো অংশ পৃথকে কাৰুকাৰ্য খচিত কৰা হয়। তাৰ পিছত মাক্কু নামৰ কাঠৰ গুৰি আৰু তেঁতেলী গুটিৰ পিটিকা কৰি টুকুৰা সমূহ জোৰা লগাবলৈ আঠা হিচাপে ব্যবহাৰ কৰা হয়। তাৰপিছত কলাকৃতি সমূহ শেষৰ পৰ্যায়ত উপনীত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছৰ পদক্ষেপত তেল আৰু পানী-ৰং বা পাচলিৰ ৰং আৰু এনামেল ৰঙৰ সৈতে ৰং পুতলাৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰয়োগ কৰা হয়। শিল্পীসকলে মুখ্যতঃ ধৰ্মীয় আকৃতি, দেৱ-দেৱী, জন্তু, চৰাই, গৰুগাড়ী, গ্ৰাম্য জীৱনৰ উপাদান ইত্যাদি প্ৰস্তুত কৰে। আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য খেলনাৰ ভিতৰত দশৱতাৰ, নৃত্যৰত পুতলা অন্যতম।
বৈজয়ন্তীমালা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কোণ্ডাপল্লী খেলনা
বৰ্তমান স্থিতি
প্ৰাচীন কালত শাসকসকলৰ পৰা এই কলায়ে পৃষ্ঠপোষকতা লাভ ৰখা কৰিছিল। যদিও বৰ্তমান সময়ত লাভৰ অভাৱ, খেলনা উৎপাদন কৰিবলৈ সময় লোৱা, পশ্চিমীয়া কলাৰ প্ৰভাৱ আৰু যুৱ প্ৰজন্মক এই কলাৰ প্ৰতি উৎসাহিত নকৰাৰ বাবে ইয়াৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে হ্ৰাস পাইছে। লেপাক্ষী আৰু লেংক' ইনষ্টিটিউট অফ জেনেৰেল ইউমেৰনেটিয়েল ট্ৰাষ্টে পুতলা তৈয়াৰ কৰাৰ কলা জীয়াই ৰাখিবলৈ কিছুমান উদ্যোগ হাতত লৈছে। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ২০১৬ চনত ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলত শিল্পবিধৰ বিপনন আৰু বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত কিছু সহায় হব বুলি আশা কৰা হৈছে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
অসম কোষ (গ্ৰন্থ)
অসমকোষ অসমীয়া ভাষাত ৰচিত এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ সংকলক আৰু সম্পাদক– হেমন্ত কুমাৰ ভৰালী। গ্ৰন্থখনত অসম বুৰঞ্জী, ভূগোল, জাতি-জনগোষ্ঠী, সমাজ-ব্যৱস্থা, কৃষি-শিল্প-সংস্কৃতি, ভাষা-সাহিত্য-সংবাদপত্ৰ, স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য, থিয়েটাৰ-নাটক-ৰংগমঞ্চ-চিনেমা, সমাজ জীৱনৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকল, অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান, ঐতিহাসিক স্মৃতি-চিহ্ন আদি–অসম বিষয়ক বিবিধ প্ৰসংগৰ তথ্যসমৃদ্ধ বৰ্ণানুক্ৰমিক লেখা আছে। লেখাবোৰৰ লগত প্ৰাসংগিক ফটো আৰু আলোকচিত্ৰও আছে।
বিৱৰণ
প্ৰায় ২০০০টা বিভিন্ন বিষয়ক লেখা এই গ্ৰন্থখনত সংকলিত হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ শেষৰফালে অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিসকলৰ নাম, অসমত ক’ত কি প্ৰথমবাৰৰ বাবে হৈছিল তাৰ বিৱৰণ, বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰথম অসমীয়াসকলৰ তালিকা, অসমীয়া ভাষা সাহিত্যত প্ৰথমসকলৰ তালিকা, মঞ্চ তথা চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰথমসকলৰ তালিকা, ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্ম সন্মান লাভ কৰাসকলৰ তালিকা, তমল কুমাৰী, শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰাসকলৰ তালিকা, সৰস্বতী সন্মান লাভ কৰা ব্যক্তিসকলৰ তালিকা, অসম ৰত্ন লাভ কৰা ব্যক্তিসকলৰ তালিকা, জাতীয় সংগীত আদি বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ তালিকাসমূহ সংলগ্ন হৈ আছে। গ্ৰন্থখনত অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ বাবে সেৱা আগবঢ়াই থৈ যোৱা গৰিষ্ঠসংখ্যক মহান ব্যক্তিৰ বিষয়ে পৰিচয়মূলক টোকা আছে। তেওঁলোকৰ ফটো জীৱন পৰিক্ৰমা, সামাজিক, সাহিত্যিক অৱদান আদিৰ বিষয়ে আছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ চন– ২০০৫ ডিচেম্বৰ। এতিয়ালৈকে গ্ৰন্থখনৰ ৩টা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে। তৃতীয় সংস্কৰণটো পৰিবৰ্ধিতৰূপত প্ৰকাশ হৈছে ২০১৬ চনত। মূল্য– ৪০০ টকা। মুঠ পৃষ্ঠা- ৫৩২।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বাপু (গ্ৰন্থ)
বাপু: কনভাৰ্চেচনচ্ এণ্ড কৰেচপণ্ডেন্স উইথ মহাত্মা গান্ধী (Bapu: Conversations and Correspondence with Mahatma Gandhi; অৰ্থ: বাপু: মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে বাৰ্তালাপ তথা পত্ৰালাপ) হ'ল এফ মেৰী বৰ'ৰ আত্মজীৱনীমূলক বৰ্ণনা য'ত তেওঁ গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আৰু বাৰ্তালাপৰ বিষয়ে লিখিছে, যাক তেওঁ বাপু অৰ্থাৎ দেউতা বুলিছে। লেখিকালৈ লিখা গান্ধীৰ বহুতো চিঠি কিতাপখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। লেখিকা দৰাচলতে এগৰাকী ইংৰাজ মিচনেৰী আছিল। কিতাপখন ১৯৪৯ চনত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ হৈছিল। সংশোধিত সংস্কৰণ ভাৰতত ১৯৫৬ চনত প্ৰকাশ হৈছিল। বহুকেইখন আলোচনীত কিতাপখনৰ সমীক্ষা প্ৰকাশ হৈছিল  আৰু অন্য কিতাপত কিতাপখনৰ বিষয়ে আলোচনা হৈছিল।
পটভূমি
প্ৰস্তাৱনাত লেখিকাই কিতাপখন পৃথিৱীৰ সেই শতসহস্ৰ লোকলৈ উছৰ্গা কৰিছে যাৰ গান্ধীক এক নজৰ চোৱাৰ ইচ্ছা হৈছিল, কিন্তু লেখিকাৰ দৰে বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি তেওঁক কৰ্মৰত অৱস্থাত দেখাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল। তেওঁ কৈছে যে গান্ধী নামৰ মানুহজনক তেওঁ সেই ইউৰোপীয়ান সকলক দেখুৱাব খুজিছিল যিসকলক গান্ধীৰ ব্যক্তিত্বই বিস্মিত কৰিছিল। যিসকলে গান্ধীক ভাল পায় আৰু তেওঁৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ বিচাৰে সেইসকলক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ লেখিকাই অধিক বিৱৰণ দিয়াৰ কথা কৈছে। এই পিছৰ গোটটোৰ বাবে গান্ধীজীৰ চিঠিসমূহ অলপো সালসলনি নকৰাকৈ কিতাপখনত তুলি দিয়া হৈছে। কিতাপখন লিখাক লৈ কিবা আপত্তি আছে নেকি বুলি সোধোঁতে গান্ধীয়ে কৈছিল যে, হয়, তেওঁ তেওঁৰ কিতাপখন লিখিব পাৰে। কাৰণ ই মকৰাজালবোৰ গুচুৱাত সহায় কৰিব।
প্ৰকাশকৰ এটা নোটত কোৱা হৈছে যে গান্ধী নিহত হোৱাৰ আগতেই কিতাপখনৰ পাণ্ডুলিপি লাভ কৰিছিল, সেয়ে প্ৰকাশকে ভয় কৰিছিল যে গান্ধীৰ অবৰ্তমানত যদি কিতাপখনত কালৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰা হয়, তেন্তে যি ভক্তি আৰু উছৰ্গাৰ মনোভাৱেৰে কিতাপখন লিখা হৈছে- সেয়া প্ৰকাশ নাপাব। সেয়ে এগৰাকী জীৱিত ব্যক্তিৰ কথা লিখাৰ দৰেই কিতাপখন পঢ়ুৱৈলৈ আগবঢ়োৱা হ'ল।
সাৰাংশ
কিতাপখনত বাপুৱে খোলাকৈ কৈছে যে হায়দৰাবাদৰ এখন মিচনেৰী বৰ্ডিং স্কুলৰ অধ্যক্ষা হৈ ভাৰতত দহ বছৰ থকাৰ পিছত বৰ কেনেকৈ তেওঁক দেখা কৰিবলৈ আহিছিল। কিছু দিনৰ ছুটীত, ১৯৩১ চনত ইংলেণ্ডত থকাৰ সময়ছোৱাত গান্ধীৰ লিখনী আৰু বক্তৃতা সমূহৰ প্ৰতি বৰৰ আগ্ৰহ বাঢ়ে। ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ সময়ত বৰৰ গান্ধীৰ সৈতে সহযাত্ৰী হৈ একেখন জাহাজতে ইটালীৰপৰা ভাৰতলৈ অহাৰ সৌভাগ্য হয়। বৰে গান্ধীৰ স'তে পৰিচিত হোৱাৰ আৰু লণ্ডনত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজমেলত ভাগ লৈ অহা তেওঁৰ সৰু দলটোৰ প্ৰতিদিনৰ কাৰ্য-কলাপ নিৰীক্ষণ কৰাৰ সুযোগ পায়।
কিতাপৰ পিছৰ অধ্যায়সমূহত বৰে গান্ধীক লগপোৱা আৰু তেওঁৰে সৈতে হোৱা পত্ৰালাপৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে, কেনেকৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰ আৰু মিচনেৰী কৰ্তৃপক্ষই গান্ধীৰ সৈতে সম্পৰ্ক ছেদ কৰিবলৈ তেওঁক জোৰ কৰিছিল। মিচনৰ পদৰপৰা তেওঁৰ পদত্যাগ, আশ্ৰম আৰু ফাটেকলৈ গান্ধীক দেখা কৰিবলৈ যোৱা, গান্ধীৰ আশ্ৰমত তেওঁ কেনেকৈ সময় কটাইছিল আৰু গান্ধীৰ আন্দোলনত ভাগ ল'বলৈ তেওঁ কেনেকৈ আশ্ৰম পৰিত্যাগ কৰিছিল- এই কথাবোৰ কিতাপখনত সামৰি লোৱা হৈছে।
কিতাপখনত দুই দৰ্জনতকৈও অধিক ভাৰতীয় শব্দৰ অৰ্থ দিয়া হৈছে। দুয়োটা সংস্কৰণেই কে জি মাশ্ৰুৱালাৰ পাতনি সম্বলিত। দ্বিতীয় সংস্কৰণত এটা অধ্যায় বেছিকৈ সংযোগ কৰা হৈছে, সেয়া হৈছে - গান্ধীৰ দলীয় সতীৰ্থ খান আব্দুল গফৰ খানলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি, ১৯৪১চনত বৰ যাৰ ঘৰত আলহী হৈ আছিল।
পৰ্যালোচনা
দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, দ্য মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়া, দ্য ইণ্ডিয়ান ৰিভিউ, দ্য আৰায়ান পাথ আদি কাকতে বাপু কিতাপখনৰ পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
লাও (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
লাও বা লাউ নামে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহ বুজাব পাৰে:
সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ীসমূহ হৈছে জলজ স্তন্যপায়ী যি সমুদ্ৰত বাস কৰে আৰু সমুদ্ৰৰ উপৰত নিৰ্ভৰ কৰে জীয়াই থাকে। ইহঁতৰ ভিতৰত আছে ছীল, তিমি, বগা ভালুক বা ধ্ৰুৱীয় ভালুক, মানাতি (সামুদ্ৰিক গৰু), সমুদ্ৰৰ উট ইত্যাদি। এইবোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট গণ বা শ্ৰেণীৰ নহয়, বৰঞ্চ বিৰ্বতনৰ কাৰনে ইহঁতক একেই শ্ৰেণীত ধৰা হয় যিহেতু ইহঁতৰ কোনো পূৰ্বপুৰুষ নাই। ইহঁত সামুদ্ৰিক পৰিবেশৰ উপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ বাবেও শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়।
প্ৰজাতিৰ উপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ীৰ সামুদ্ৰিক বাসস্থান ভিন ভিন হয়।
মানুহে পূৰ্বে খাদ্য আৰু অন্যান্য কামৰ বাবে ইহঁতৰ চিকাৰ কৰিছিল। অনেক প্ৰজাতি বানিজ্যিক উদ্দেশ্য পূৰনেৰ লক্ষ্যবস্তু আছিল, যাৰ ফলত এই প্ৰজাতিৰ সংখ্যা দ্ৰুত হাৰত কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। যেনে তিমি আৰু ছীলৰ প্ৰজাতিৰ সংখ্যা বহুত কমি গৈছিল। বানিজ্যিক উদ্দ্যেশ্যত চিকাৰ কৰাৰ ফলত ষ্টেলাৰ ছী কাও আৰু কেৰিবিয়ান মঙ্ক ছীল বৰ্তমান বিলুপ্ত হৈ গৈছে। বানিজ্যিক চিকাৰ বন্ধ হোৱাৰ পৰা কিছু প্ৰজাতি যেনে গ্ৰে তিমি, নৰ্দান এলিফেণ্ট ছীলৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাৰ বিপৰীতে অন্য প্ৰজাতি যেনে নৰ্থ আটলাণ্টিক ৰাইট তিমি আশংকাজনক হাৰত বিপন্ন হৈ পৰিছে। চিকাৰৰ ওপৰিও মাছুৱৈৰ হাতত তিমি নিধন হয়, মাছুৱৈৰ জালত তিমি লাগি ডুবি যায় নাইবা খাবলৈ নাপাই শেষত মৃত্যু হয়। সমুদ্ৰত জাহাজৰ যাতায়াত বৃদ্ধি পোৱাত দ্ৰুতগামী জাহাজৰ সৈতে তিমিৰ অনেক সময়ত সংঘৰ্ষ হয়। বাস উপযোগী পৰিৱেশ কমি যোৱাত সিহঁতৰ খাদ্য বিচৰা আৰু ধৰা ব্যাহত হৈছে ফলত তিমিবোৰ ভাবুকিৰ সম্মুখিন হৈছে। শব্দ প্ৰদূষণৰ ফলত স্তন্যপায়ীৰ ইক'লোকেটিং ক্ষমতা হ্ৰাস পাইছে আৰু বৰ্তমান গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি পোৱাত আৰ্কটিক অঞ্চলৰ পৰিৱেশো বিনষ্ট হৈছে।
অভিযোজন
জলীয় জীৱনৰ প্ৰত্যাহ্বান সমূহৰ সন্মূখীন হবলৈ সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ী প্ৰাণী সমূহৰ বহুতো দৈহিক আৰু অংগ সংস্থানীয় বৈশিষ্ট দেখা পোৱা যায়। প্ৰজাতি ভেদে এই বৈশিষ্টসমূহো ভিন ভিন হয়। ফলপ্ৰসু চলনৰ বাবে সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ী প্ৰাণীবোৰে বহুতো অভিযোজন প্ৰদৰ্শন কৰে, যেনে ঘৰ্ষণ কমাবৰ বাবে ইহঁতৰ দেহটো টৰ্পেড'−সদৃশ (torpedo-shaped) হয়; পানী পিছলৈ থেলিবৰ আৰু সাঁতোৰোতে দিশ নিৰ্ধাৰণৰ বাবে ভৰিৰ আকাৰ বেলেগ হয়; ভাৰসাম্য ৰাখিবৰ বাবে নেজৰ আকাৰ আকৃতিৰ ভিন্নতা থাকে। সামুদ্ৰিক স্তন্যপায়ী প্ৰাণীবোৰৰ দেহৰ তাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ঘণ ফোঁহা আৰু ব্লাডাৰ থাকে, সহজে দেহৰ উষ্ণতা নেহেৰুৱাৰব বাবে দেহৰ গঠন ডাঙৰ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:জলচৰ প্ৰাণী
সত্যা
সত্যা (Satya) মাধবদেৱৰ শিষ্য হৰিহৰ আতাৰ পত্নী৷ কম বয়সতে বিয়া হোৱা সত্যাই জীৱনত নানা দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হৈছিল৷
হৰিহৰৰ সৈতে বিবাহ
কোচৰজা লক্ষীনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত থকাকালত ৰজাই মাধবদেৱক উদাসীন ভকতসকলে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰি বিয়া হ’ব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাত মাধবদেৱে তেওঁৰ শিষ্য হৰিহৰ আতা, জনাৰ্দন আতৈ আৰু মুকুন্দ আতৈক বিয়া কৰাবলৈ কয়৷ হৰিহৰে সজ ছোৱালী চাই দিলে বিয়া হ’বলৈ সন্মত হয়৷ সেইমতে লক্ষীনাৰায়ণৰ মাতৃ আইধায়ে তেওঁৰ বাবে কেইবাঠাইতো ছোৱালী চাই শেষত সত্য বৰদলৈৰ কন্যা সত্যাক হৰিহৰলৈ ঠিক কৰে৷ মায়াত আবদ্ধ হৈ পৰে বুলি কেইবাজনী সুন্দৰী কন্যা নাকচ কৰা বাবে সুন্দৰী সত্যাক আইধায়ে “ফেদেলী’’ বুলি কোৱাইছিল৷ হৰিহৰ সন্মত হোৱাত আইধায়ে ছকুৰি টকাৰ অলংকাৰ গঢ়াই বিয়া দিয়ে৷
হৰিহৰৰ সৈতে সংসাৰ
বিয়াৰ পিছতেই হৰিহৰে পত্নীক কৈছিল, বিয়া কৰালোঁ হয়, কিন্তু মোৰ তিনিটি বাক্য মানি নচলিলে এৰি দিয়া হ’ব৷ হৰিহৰৰ তিনিটি বাক্য আছিল, পৰপুৰুষৰ মুখ চাব নোৱাৰে, পৰৰ বস্তু গ্ৰহণ কৰিব বা খাব নোৱাৰে আৰু ভৰি দেখাকৈ মেখেলা দাঙিব নোৱাৰে৷ সত্যা সুন্দৰী আছিল৷ আ-অলংকাৰ পিন্ধিলে সত্যাৰ ৰূপ পাৰ্বতীৰ সমান হৈছিল কিন্তু হৰিহৰে তেওঁক “কাণী’’ বুলিহে মাতিছিল আৰু এই লৈ সত্যা বা আইধাইৰ আপত্তি আছিল৷ হৰিহৰে তেওঁলোকৰ আপত্তি মনা নাছিল৷
সত্যাৰ অপৰাধ
বিয়াৰ পিছত সত্যাই অসাৱধানবশতঃ হৰিহৰে দিয়া ’বচন’ ভংগ কৰিছিল৷ এদিন ঘৰৰ আগেৰে ঢোলে-দগৰে বিয়াৰ সমদল এটা পাৰ হৈ যাওঁতে সত্যাই বেৰৰ ফাঁকেৰে জুমি চাইছিল৷ হৰিহৰে দিয়া প্ৰথম বচন ভংগ হ’ল৷ ইয়াৰ কিছুদিন পিছত এবাৰ সত্যা পেহীয়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ যাওঁতে বাটত এটা সুঁতি পাৰ হ’ব লাগে৷ উভতি অহা সত্যাক হৰিহৰে সুধিলে, “কাণী, পানী কিমান আছিল?’’ সত্যাই আঁঠুলৈকে আছিল বুলি ক’লে৷ তই মোৰ বাক্য মনা নাই, সুঁতি পাৰ হ’লি কিন্তু কাপোৰ তিতা নাই, তাৰমানে তই কাপোৰ দাঙিছিলি৷ দ্বিতীয়বাৰলৈ ক্ষমা কৰিলোঁ৷ তৃতীয়বাৰ মোৰ বচন ভংগ কৰিলে তোক এৰি দিম বুলি হৰিহৰে খং কৰিলে৷ তাৰপিছত ব’হাগৰ বিহুত সত্যা মাকৰ ঘৰলৈ গৈ মাকৰ কথা পেলাব নোৱাৰি জলপান খালে৷ হৰিহৰে গৈ দেখি ককৰ্থনা কৰিলে, আৰু লগে লগে তেওঁৰ তিনিওটা বচন ভংগ কৰা বুলি সত্যাক তাতেই ত্যাগ কৰি গুচি আহিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
কিণ্ডাৰগাৰ্টেন
তিনিৰপৰা সাত বছৰৰ বয়সৰ শিশু সকলৰ বাবে কিণ্ডাৰগাৰ্টেন (Kindergarten)-ৰ শ্ৰেণীসমূহ সজেৱা হয়। বিদ্যালয়সমূহৰ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অৰ্ধদিন বা সম্পূৰ্ণদিনৰ বাবে আঁচনিবোৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়। মাক-দেউতাক বা অভিভাৱক-অভিভৱিকাৰ অবিহনে বেছিভাগ শিশুক এটা গোটৰ ভিতৰত সামাজিক দক্ষতা বৃদ্ধিৰ বাবে ই হৈছে প্ৰথম সোপান। উদ্দেশ্য সম্পৰ্কত প্ৰায়ভাগ কিণ্ডাৰগাৰ্টেন অনুষ্ঠান সহমত যে শিশুসকলক সামাজিক দক্ষতা, উচ্চ আত্মসন্মান আৰু শিশুৰ শৈক্ষিক ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। কিণ্ডাৰগাৰ্টেন (Kindergarten) শব্দটো জাৰ্মান ভাষাৰ শব্দ, যাৰ অৰ্থ হৈছে- শিশুৰ বাগিছা (garden for children)।
ইতিহাস
মাৰ্গাৰেথ চুজে ১৮৫৬ চনত আমেৰিকাৰ ৱাটাৰটাউন, উইচকনচিনত কিণ্ডাৰগাৰ্টেন প্ৰতিস্থা কৰিছিল। ১৮৭৩ চনত এলিজাবেথ পীবডীয়ে বষ্টন চহৰত স্থাপন কৰিছিল। কিন্তু বিশ্বত প্ৰথম কিণ্ডাৰগাৰ্টেন প্ৰতিস্থাপক হিচাপে ফ্ৰেডৰিক্ ফ্ৰ'বেলক "কিণ্ডাৰগাৰ্টেনৰ পিতৃ" বুলি গণ্য কৰা হয়। কিয়নো, তেওঁ ১৮৩৭ চনত জাৰ্মানৰ কল্লিয়াৰ্ছত কিণ্ডাৰগাৰ্টেন ধাৰণাৰ উন্নতি সাধন কৰিছিল। তেখেতৰ উন্নত ধাৰণা আৰু প্ৰয়োগসমূহ বৰ্তমান সময়তো শ্ৰেণীসমূহত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। তেওঁ দিয়া আদৰ্শ অনুসৰি শিশুসকলক খেলৰ যোগেদি শিক্ষা আহৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। কিণ্ডাৰগাৰ্টেন হৈছে এনে এখন উপযুক্ত ঠাই য'ত শিশুসকলক পৰস্পৰৰ মাজত সামাজিক সংযুক্তকৰণেৰে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা আৰু শিকিবলৈ দিয়া হয়।
ফ্ৰেডৰিক্ ফ্ৰ'বেলে কিণ্ডাৰগাৰ্টেনৰ পৰিৱেশ সম্পৰ্কে কেতবোৰ সূত্ৰ আৰু প্ৰয়োগ সন্নিৱিস্ট এখনি কিতাপ প্ৰণয়ন কৰিছিল, কিন্তু জাৰ্মানীৰ সাম্প্ৰদায়িকতাবাদী কিছুমান লোকে এই কিাতাপখন অগ্নিত নিক্ষেপ কৰে। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰা নাছিল যে শিশুসকলৰ শিক্ষাৰ বাবে খেলা-ধূলাৰ প্ৰয়োজন। তেওঁলোকে বিষয়টো অত্যুক্তি বুলি গণ্য কৰিছিল।
পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে কিণ্ডাৰগাৰ্টেনসমূহ দৰিদ্ৰ আৰু বিশেষভাবে প্ৰয়োজন থকা অঞ্চলৰ শিশুসকলৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। "এই সময়ত কিণ্ডাৰগাৰ্টেনৰ দৰে অসংখ্য নাৰ্চাৰী বহুতো দানশীলা আৰু মানৱতাবাদী মনৰ মহিলাই দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ সেৱাৰ উদ্দেশ্যে চলাবলৈ লৈছিল" (ক্ৰেমিন/Cremin)। এই নাৰ্চাৰী/কিণ্ডাৰগাৰ্টেন সমূহে ফ্ৰ'বেলাৰ দৰ্শন অনুযায়ী অনুপ্ৰাণিত আছিল। প্ৰণালীবদ্ধ খেল-ধেমালীৰ যোগেদি ল'ৰা-ছোৱালীয়ে শিকিব পাৰে-পাৰ্থক্যৰ চিনাকী, বিশ্লেষণ কৰা, আদান-প্ৰদান কৰা আৰু সমস্যাৰ সমাধান কৰিব পাৰে।
১৮৭২ চনত কিণ্ডাৰগাৰ্টেনে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা সংস্থাৰ সমৰ্থন লাভ কৰে আৰু ১৮৮৪ চনত কিণ্ডাৰগাৰ্টেন নিৰ্দেশালয় বুলি এক সুকীয়া বিভাগ গঠন কৰে। এইদৰে বিভিন্ন লোকৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত কিণ্ডাৰগাৰ্টেন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহত প্ৰচলিত হৈ পৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শিক্ষা
লাও ৰন্ধনপ্ৰণালী
লাও ৰন্ধনপ্ৰণালী বা লাওচিয়ান ৰন্ধনপ্ৰণালী (Lao Cuisine) হৈছে লাওছৰ ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু ই দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ অন্যান্য ৰন্ধনপ্ৰণালীতকৈ ভিন্ন। লাওসকলৰ মুখ্য খাদ্য হৈছে ছেৱা দিয়া আঠাজাতীয় চাউল। লাও ভাষাত আঠাজাতীয় চাউলক খাও নিয়াও বুলি কোৱা হয়। খাও শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'চাউল' আৰু নিয়াও শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'আঠাজাতীয়'। প্ৰায় ৬০ লাখ জনসংখ্যাৰ এক ক্ষুদ্ৰ স্থলবেষ্টিত ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে লাওছত জনমূৰি আঠাজাতীয় চাউলৰ ব্যৱহাৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক আৰু ই বছৰি ১৭১ কিলোগ্ৰাম (৩৭৭ পাউণ্ড)। লাওছৰ সংস্কৃতি, ধৰ্মীয় পৰম্পৰা আৰু জাতীয় পৰিচয়ত আঠাজাতীয় চাউল গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছে। লাও সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত সাধাৰণ বিশ্বাস অনুসৰি তেওঁলোক পৃথিৱীত য'তেই নাথাকক, আঠাজাতীয় চাউলৰ আঠাই সদায়েই লাও সম্প্ৰদায়সমূহক একেলগে ধৰি ৰাখি তেওঁলোকক নিজৰ সংস্কৃতি তথা লাওছৰ সৈতে সংযোগ কৰি ৰাখিব। আঠাজাতীয় চাউলৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণক এজন লাও হোৱাৰ গূঢ়াৰ্থ বুলি গণ্য কৰা হয়। লাওসকলে প্ৰায়ে নিজকে লুক খাও নিয়াও অৰ্থাৎ 'আঠাজাতীয় চাউলৰ সন্তান বা বংশধৰ' বুলি কয়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধান গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে (ইণ্টাৰনেশ্বনেল ৰাইচ ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট) লাওছক "সংগ্ৰহ কৰোঁ‌তাৰ স্বৰ্গ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। লাওছত বিশ্বৰ আঠাজাতীয় চাউলৰ সৰ্বাধিক জৈৱ বৈচিত্ৰ্য পোৱা যায়। ২০১৩ চনলৈকে ইণ্টাৰনেশ্বনেল ৰাইচ জিনবেংকত সংৰক্ষণৰ বাবে পাঁচখন মহাদেশৰ (এছিয়া, দক্ষিণ আমেৰিকা, উত্তৰ আমেৰিকা, ইউৰোপ আৰু আফ্ৰিকা) পৰা প্ৰায় ৬,৫৩০ বিধ আঠাজাতীয় চাউলৰ প্ৰকাৰ সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। ইয়াৰে ভিতৰত লাওছৰ পৰা ১৩,৫০০ তকৈও অধিক নমুনা আৰু ৩,২০০ প্ৰকাৰৰ আঠাজাতীয় চাউল সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল।
মূল
লাওসকল মূলতঃ বৰ্তমানৰ চীনৰ অন্তৰ্গত উত্তৰ অঞ্চলৰ পৰা আহিছিল। দক্ষিণলৈ যোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে নিজৰ পৰম্পৰাসমূহ তেওঁলোকৰ লগত কঢ়িয়াই লৈ আহিছিল। লাওছৰ পৰা চুবুৰীয়া অঞ্চললৈ লাওসকলৰ ঐতিহাসিক প্ৰব্ৰজনৰ ফলত লাও ৰন্ধনপ্ৰণালীয়ে উত্তৰ-পূব থাইলেণ্ড অৰ্থাৎ ইছানৰ লাও জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলক প্ৰভাৱিত কৰিছে।  কম্বোডিয়া  আৰু উত্তৰ থাইলেণ্ডলৈ (লান না) লাওসকলৰ প্ৰব্ৰজনৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ খাদ্যাভ্যাসো এই দুই অঞ্চললৈ বিস্তাৰিত হৈ পৰিছে।
শাক-পাচলি আৰু মছলা
এছিয়ান বাছিল, বাঁহগাজ, কল ফুল, জলকীয়া, ক্লাইম্বিং ৱাটল বা একেচিয়া, ধনিয়াৰ পাত আৰু বীজ, গালাংগল (আদাজাতীয় উদ্ভিদ), নহৰু, আদাৰ ফুল, কাফিৰ নেমু, লাও বাছিল, লাও ধনিয়া, লেমনগ্ৰাছ, নেমু, পদিনা, কাঠফুলা, নিমপাত, তিয়ঁহ, অমিতা, বিলাহী, শ্বেলট (পিঁ‌য়াজ), তেতেঁ‌লীৰ ফল আৰু পাত, কলমৌ, হাতীভেঁ‌কুৰী আদি সততে ব্যৱহাৰ হোৱা শাক-পাচলি আৰু মছলা।
আমিষ
আমিষৰ ভিতৰত সংৰক্ষিত কণী (খাজ জাও মা), গাহৰিৰ মঙহ, গাহৰিৰ তেজ, ম'হৰ শুকুৱাই ৰখা ছাল আদি বিশেষ উপকৰণ।
ফল
লাওছত ব্যৱহৃত ফলসমূহৰ ভিতৰত তৰমুজ, আনাৰস, আটলচ, লংগান, লিচু, এছিয়ান নাচপতি, আম, গোলাপী জামু, কল, কঁঠাল, ৰাম্বুটান, কেঁ‌চা নাৰিকল, কমলা, কুঁহিয়াৰ, আপেল,আঙুৰ আদি উল্লেখনীয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
পৰিস্মিতা সিং
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
তেওঁ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেন কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
ৱাংখেই ফি
ৱাংখেই ফি (Wangkhei Phee) ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যত বগা কপাহৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একপ্ৰকাৰৰ পাৰম্পৰিক বস্ত্ৰ। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি ইয়াক মণিপুৰৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ৱাংখেই ফি একপ্ৰকাৰৰ স্বচ্ছ বস্ত্ৰ। কাপোৰখনৰ গোটেই গাত পাৰম্পৰিক নক্সা আৰু ডিজাইন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিবাহ অনুষ্ঠান আৰু অন্যান্য উৎসৱত বাবে মণিপুৰৰ মহিলাসকলে ইয়াক পৰিধান কৰে।
ইতিহাস
ৱাংখেই ফি মূলতঃ মণিপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালে ব্যৱহাৰৰ বাবে মছলিন কাপোৰত তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। শিপিনীসকলক তেতিয়া প্ৰাসাদৰ ওচৰৰ ৱাংখেই কলনীত ৰখা হৈছিল কিন্তু এতিয়া মণিপুৰৰ বহুঠাইত তৈয়াৰ কৰা হয়।
বিৱৰণ
ৱাংখেই ফি অতি সূক্ষ্ম বগা কপাহৰ সূতাৰ সৈতে ঘনকৈ বোৱা গাঁথনিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। এই কাপোৰবিধ "সম্পূৰ্ণৰূপে স্বচ্ছ।" ইয়াৰ কিছুমান পৰম্পৰাগত ডিজাইন বা শৈলী আছে। ইয়াৰ ডিজাইনবোৰ খেইৰোইথেক, থাংজিংটাংখাই, কাবোকচাইবা আৰু আন কেইবাটাও নামৰ আছে। ইয়াৰ দুয়োটা দীঘৰ সীমাত মইৰাং ফিৰ ডিজাইন আছে। ৱাংখেই ফি বিলাসবহুল কাপোৰ বুলি জনা জাত। ই বিবাহ অনুষ্ঠান আৰু উৎসৱৰ সময়ত মহিলাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এক জনপ্ৰিয় পোছাক।
সূতা তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে ব্যৱহৃত আঁহ "লেচিং" (কপাহৰ বল) আৰু "কাব্ৰাং"ৰ (নুনি গছৰ লেটা) পৰা আহৰণ কৰা হয়। ইয়াক স্থানীয়ভাৱে "সন্তক" (বৈজ্ঞানিক নাম:Urtica sp.) বুলি জনা জাত গছৰ প্ৰজাতিৰ বাকলিৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। স্থানীয় আঁহসমূহ সূতালৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত উদ্ভিদ, বাকলি, পাত আৰু ফুলৰ নিষ্কাশন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰাকৃতিক ৰং কৰা হয়। ৰং কৰা সূতাখিনি চাউলৰ মাৰত জুবুৰীয়াই পিছত বাঁহৰ লাঠিৰ সহায়ত প্ৰসাৰিত কৰা হয়। কাপোৰত সূক্ষ্ম প্ৰকাৰৰ কপাহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বয়ন প্ৰক্ৰিয়াত শ্বাটলৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি দুটা পদ্ধতি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে: ফ্লাই শ্বাটল তাঁত আৰু থ্ৰো শ্বাটল তাঁত। প্ৰথম প্ৰকাৰত ইয়াক এটা টুকুৰাত সম্পূৰ্ণ কাপোৰ হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হয়। দ্বিতীয় পদ্ধতিত, কাপোৰটো দুটা টুকুৰাত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ইয়াক সম্পূৰ্ণ কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ চিলাই কৰি যোগ দিয়া হয়। অতিৰিক্ত ডিজাইনসমূহ হাতেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। কাপোৰখন "ৰন্ধযুক্ত, বায়ু চলাচল কৰিব পৰা আঁৰ-পাৰ দেখিব পৰা আৰু পাতল।" ইয়াক চাদৰ আৰু শাৰী, আৰু ছোৱালীৰ বাবে স্কাৰ্ট আৰু স্কুলৰ ইউনিফৰ্মৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মহিলাসকলৰ বাবে ই একপ্ৰকাৰৰ বিলাসী সামগ্ৰীৰ।
ৱাংখেই ফিয়ে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ পিছত শিপিনীসকলে তৈয়াৰ কৰা সামগ্ৰীৰ মানদণ্ড নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এটা পৰিদৰ্শন সংস্থা গঠন কৰা হৈছে।
ভৌগোলিক স্বীকৃতি
বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ (ট্ৰিপছ) চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে ইয়াক পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ইয়াক ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত ৱাংখেই ফি হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ শ্ৰেণী – ২৫ - কাপোৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেল অফ পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ দ্বাৰা ১৯ ডিচেম্বৰ ২০১১ তাৰিখৰ আবেদন নম্বৰ ৩৭২, আৰু মইৰাং ফি (জিআই নং ৩৭৩) আৰু শাফি লানফিৰ (জিআই নং ৩৭১) বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল। এই তিনিওটা মণিপুৰৰ মহিলাসকলে বোৱা পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ। মণিপুৰ চৰকাৰে পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ বৈঠকৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি জিআই পঞ্জীয়নৰ তাৰিখৰ পৰা ছয় মাহৰ ভিতৰত ৱাংখেই ফীৰ ক্ষেত্ৰত ৫,০০০ শিপিনীয়ে পঞ্জীয়ন কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প শ্ৰেণী:বয়ন শিল্প শ্ৰেণী:মণিপুৰ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
২০২১ৰ অসম ভূমিকম্প
২৮ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে পুৱা ০৭:৫১ বজাত অসমৰ ঢেকিয়াজুলিৰ পৰা ১১ কিলোমিটাৰ (৭ মাইল) দূৰৈত উৎপত্তি হোৱা ৬.০ প্ৰাবল্যৰ এটা ভূমিকম্পই অসম আৰু অন্যান্য সমীপৱৰ্তী অঞ্চলক জোকাৰি যায়। ভূমিকম্পটো মুখ্য চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা ১৪০ কিলোমিটাৰ (৮৬ মাইল) উত্তৰে ৩৪ কিলোমিটাৰ (২১ মাইল) গভীৰতাত উৎপত্তি হৈছিল। এই ভূঁইকপৰ ফলত দুজন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে কমেও ১২জন লোক আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল।
কাৰণ
হিমালয়ৰ পাদদেশৰ এক সামান্য গভীৰতাৰ তীৰ্যক-পিছলি যোৱাৰ ফলত ভূমিকম্পটো সংঘটিত হৈছিল। ভাৰতৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ চিচমোলজীৰ বিশ্লেষণে প্ৰকাশ কৰিছিল যে ভূমিকম্পত মুখ্য ফ্ৰণ্টাল থ্ৰাষ্টৰ ওচৰত কপিলী ফল্টৰ কাষত পিছলি যায়। এইটো এক উত্তৰ-পূৱ গাঁথনি যি শ্বিলং মালভূমিৰ পূৱৰ পৰা অসম উপত্যকাৰ মাজেৰে ভূটানলৈকে যায়। ইয়াৰ মুঠ আনুমানিক দৈঘ্য ৩০০ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্য, আৰু প্ৰস্থ ৩০ কিঃমিঃ। ইয়াৰ মুখ্য স্লিপ চেঞ্চ হৈছে সোঁ-পাৰ্শ্বীয় ষ্ট্ৰাইক-স্লিপ।
তিনি জ্ঞানী বান্দৰ
তিনি জ্ঞানী বান্দৰ (Three wise monkeys; 三猿) জাপানৰ লোক-সংস্কৃতিত প্ৰচলিত একপ্ৰকাৰৰ প্ৰতীক। তিনিটা জাপানী বান্দৰে তিনি ভিন ভিন ভংগীত থকা এই প্ৰতীকে বেয়া নাচাবা, বেয়া নুশুনিবা, বেয়া নকবা বুজায়। এই তিনি বান্দৰৰ নাম ক্ৰমে মিজাৰু, যিয়ে নিজৰ চকু ঢাকি বেয়া নাচায়; কিকিজাৰু, যিয়ে নিজৰ কাণ ঢাকি বেয়া নুশুনে; আৰু ইৱাজাৰু যিয়ে নিজৰ মুখ ঢাকি বেয়া নকয়। লাফকাদিঅ' হিয়াৰ্ণে এই তিনি বান্দৰক তিনি মায়াময় বান্দৰ হিচাপে অভিহিত কৰিছে।
২০২১ৰ অসম ভূমিকম্প
কাৰণ
একেটা ফল্টৰ ফলতেই ২০০৯ চনত ভূটানত ৬.১ প্ৰাৱল্যৰ ভূমিকম্প হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়, যাৰ ফলত ১১জন লোক নিহত হয় আৰু প্ৰায় একডজন লোক আহত হয়। একেটা কাৰণতেই ১৮৬৯ আৰু ১৯৪৩ চনত আন দুটা ৭.০+ প্ৰবল্যৰ ভূমিকম্পই অসম উপত্যকাক জোকাৰি গৈছিল, লগতে ২০১৬ চনৰ ইম্ফলৰ ভয়ংকৰ ভূমিকম্পৰ কাৰণো এইটোৱেই আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
ক্ষয়-ক্ষতি
ভূমিকম্পৰ ফলত সমীপৱৰ্তী অঞ্চলৰ অট্টালিকাবোৰত মধ্যমীয়া ক্ষয়-ক্ষতি হয় যদিও সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বস হোৱাৰ খবৰ পোৱা হোৱা নাছিল। প্ৰভাৱিত অট্টালিকাবোৰৰ ভিতৰত নগাঁৱৰ এটা বহুমহলীয়া অট্টালিকা ইয়াৰ কাষতে থকা আন এটা অট্টালিকাৰ দিশে হেলনীয়া হৈছিল আৰু ওচৰৰ অট্টালিকাত ভেজা দি ৰৈছিল। ঘৰ আৰু বাণিজ্যিক ভৱনৰ দেৱালতো ফাঁট আদি দেখা গৈছিল। ইটা আদি খহি বাহন আদি ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। উৎপত্তি স্থলৰ ওচৰে পাজৰে ভূমিস্খলন, মাটি ফাটি পানীৰ নিৰ্গমন আৰু মাটিৰ দ্ৰৱীকৰণৰ খবৰ পোৱা গৈছিল। চুবুৰীয়া ৰাজ্য ভূটানৰ অট্টালিকাসমূহৰো ক্ষয়ক্ষতিৰ খবৰ পোৱা গৈছিল আৰু দুজন ব্যক্তি আহত হৈছিল। ভূমিকম্পৰ ফলত হোৱা আতংকত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ কামৰূপ মেট্ৰ' আৰু নগাঁও জিলাৰ দুজন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ বিপৰীতে আন দহজন লোক আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ
তিনি জ্ঞানী বান্দৰ
এই তিনি বান্দৰৰ প্ৰতীকৰ সৈতে বিভিন্ন অৰ্থ আৰু প্ৰবচন জড়িত হৈ আছে যদিও বেছি ভাগে ভাল মন, বাণী আৰু কৰ্মক সমৰ্থন জনায়।
জাপানৰ বাহিৰত বান্দৰ কেইটাক কেতিয়াবা মিজাৰু, মিকিজাৰু আৰু মাজাৰু, নামেৰেও জনা যায়। জাপানী নামৰ অপভ্ৰংশ ঘটি তেনে হৈছে। এই বান্দৰ কেইটা জপানীজ মেকাক প্ৰজাতিৰ। মহাত্মা গান্ধীয়ে এই বান্দৰ কেইটাক জনপ্ৰিয়কৰণত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল সেয়ে ইয়াক গান্ধীৰ বান্দৰ বুলিও কোৱা হয়। গান্ধীৰ তিনি বান্দৰৰ নাম বাপু, কেতন আৰু বান্দৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:প্ৰতীক শ্ৰেণী:জাপান শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
দুধনৈ মহাবিদ্যালয়
দুধনৈ মহাবিদ্যালয় (Dudhnoi College) হৈছে ১৯৭২ চনত স্থাপিত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ দুধনৈত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
মানস নদী
মানস নদী বা মানাহ নদী ভাৰতৰ পূৱ প্ৰান্তৰ ৰাজ্য অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য নদী। যোগিনীতন্ত্ৰমতে প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যক যি চাৰিটা পীঠত ভাগ কৰা হৈছিল তাৰে ৰত্নপীঠ আৰু কামপীঠৰ মধ্যৱৰ্তী সীমা আছিল মানাস (মানস)। মানস নদী দক্ষিণ ভুটান আৰু ভাৰতৰ সীমামুৰীয়া অঞ্চলৰ এটা জলপ্ৰবাহ। মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰৰ সৰু বৰ ১০৪ খন উপ-নদীৰ মানস এখন প্ৰধান উপ-নদী। ভূটান ৰাষ্ট্ৰৰ জনসাধাৰণে এই দেশৰ পাহাৰৰ মাজেৰে বৈ অহা নদীখনক 'ডাং মে চু' নামেৰে অভিহিত কৰে। নদীখন তললৈ নামি আহি থাকোতে ভূটানৰ পাংৱান জিলাত 'মাং দে চ্যু' নামৰ নদী এখনৰ লগ হৈ ভাৰতত সোমায়। ভাৰতত 'মানাস' তিনিটা ভাগত বিভক্ত হৈ মানস, বেঁকী আৰু হাকোৱা নাম লৈ প্ৰথমে পূৱমুৱা হৈ মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মাজলৈ গতি কৰে। তাৰ পিছত বিভিন্ন ঠাইৰ মাজেৰে দিশ সলাই দক্ষিণ দিশে ধাৱমান হয়। হাকোৱা নৈখন কিছুদূৰ নামি আহি পুনৰ মানস নৈত লগ লাগে। তেনেদৰে মানস নৈৰ পৰা এটি সুঁতি নল-খাগৰিৰ মাজেৰে একা-বেঁকাকৈ বৈ আহি বেঁকী নদীত পৰে- যিটো সুঁতি জনসাধাৰণৰ মাজত নলযোৰা নামে পৰিচিত।
মানস নামৰ উৎপত্তিৰ কাহিনী
'মানস' নামটোৰ উৎপত্তিৰ বিভিন্ন কাহিনী প্ৰচলিত আছে। মানসকলে অসম আক্ৰমণ কৰি বাধাহীন ভাৱে পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ এটা বিস্তৃত অঞ্চল নিজৰ অধীনলৈ আনিছিল। কিন্তু এঠাইত এখন বিশেষ নদীয়ে তেওঁলোকৰ এই অভিযানত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। নদীখন পাৰ হ'ব নোৱাৰি থমকি ৰবলগীয়া হয় মানসকল। নদীখনৰ পাৰটোতে মানসকলে জয়ৰ শেষ সীমা কৰি উভতি যাবলগীয়া হয়। মানসকল এই নদীৰ পাৰ পৰ্যন্ত আহিছিল বাবেই সেই অঞ্চলেৰে প্ৰবাহিত নদীখনৰ নাম মানস (মান+আহ) হৈছিল বুলি কিছুমানে বিশ্বাস কৰে।
আন এচামৰ মতে নিজৰ সুতীব্ৰ তৰ্ংগায়িত জলৰাশিৰে মানসকলৰ অগ্ৰগতিত এই নদীখনে বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল বাবেই ইয়াৰ নাম মানস হ'ল (মানা অৰ্থাৎ বাধা দিয়া কাৰ্য)।
একেদৰেই মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত বৰ্তমানৰ মঠনগুৰিত ভগৱান শিৱৰ মঠ এটা থকা বাবে ঠাইখনৰ নাম 'মঠৰগুৰি' হয়। হিমালয় পৰ্বতৰ কৈলাশত মহাদেৱৰ বাসস্থান আৰু তাৰ পৰা কিছু নিলগত তেওঁৰ জীয়ৰী মনসাৰ বাসস্থান। এই মঠনগুৰিত দেৱী মনসাৰো এটি মঠ আছিল। তাত ভক্তগণে তেওঁক আগবঢ়োৱা পূজাত সন্তুষ্ট হৈ উৎফুল্ল মনেৰে সেই ঠাইত বিচৰণ কৰিছিল আৰু হিমালয়ৰ নামনিৰে বৈ অহা নিৰ্মল জলধাৰাত স্নান কৰি তৃপ্ত হৈছিল। দেৱী মনসাৰ বিচৰণভূমিৰ জলধাৰা তেওঁৰ নামেৰেই মানাস বা মানস নামেৰে জনাজাত হোৱা বুলি জলশ্ৰুতিও বিদ্যমান।
আন এটা কাহিনী অনুযায়ী কোঁচ ৰাজ্যৰ সিংহাসনচ্যুত ৰজা নৰসিংহই ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ভয়ত নিজে স্থাপন কৰা আইখিৰি নদীৰ পাৰৰ গাঁৱৰ পৰা নেপাললৈ পলায় যায়। কিন্তু তেওঁৰ কন্যা মানসীয়ে পিতৃক অনুকৰণ নকৰি ভূটানৰ পাদদেশত আশ্ৰয় লয় আৰু মন্দিৰ সাজি শিৱৰ আৰাধনাত ব্ৰতী হয়। সেই মন্দিৰৰ ভগ্নাৱশেষ ঐতিহ্যৰ আকৰ্ষণ হিচাপে এতিয়াও আছে। তেওঁৰ নামেৰে ঠাইখনৰ নাম মানাস, পিছলৈ মানস হোৱা বুলিও মানুহে ধাৰনা কৰে।
মানস নদীৰ বিস্তৃত অঞ্চল
বৃহৎ নগৰ তান্দ্ৰ কাৰণ যে স্থান। সত্যভুমে যত্নে তাক কৰিছা নিৰ্মাণ॥ তাহাৰ নিকতে বহে সুন্দৰ মানস। যাত হন্তে তৰ্পণে দুখৰ হোৱে নাশ॥
কবিগৰাকীৰ জন্মৰ সময়ত হাউলীৰ মাজেৰে বোৱা বৰনগৰস্থ মানস প্ৰবল জীৱন্ত নদী আছিল। বৰ্তমান সেই অঞ্চলৰ উদ্দাম গতিৰ বেঁকী নদী নাছিল। ১৮৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভূমিকম্পৰ পিছতহে বেঁকীয়ে প্ৰবলতা লাভ কৰে আৰু প্ৰাচীন বৰনগৰ ৰাজ্যখন দুটা অঞ্চলত বিভক্ত হয়-হাউলী আৰু নতুন বৰনগৰ হিচাপে এই বৰনগৰেই বৰ্তমানৰ বিস্তৃত সৰভোগ।
এই মানস নৈখন বৰ্তমান বৰপেটা জিলাৰ সীমা হিচাপেও নিৰ্দ্ধাৰিত হয়। ভূটানৰ পৰা নামি অহা খৰস্ৰোতা বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ নৈখনৰ দৈৰ্ঘ্য সৰ্বমুঠ ৩৭৬ কিলোমিটাৰ অৰ্থাৎ ২৩৪ মাইল। ভূটানৰ বোৱতী অংশ ২৭২ কিলোমিটাৰ আৰু অসমৰ বোৱতী অংশ ১০৪ কিলোমিটাৰ। নৈখন আগৰ বগৰীবাৰী পৰগণাৰ মাজেৰে বৈ গৈ যোগীঘোপাৰ ওচৰত বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰত লগ লাগিছে। মানস নদী বাৰমহীয়া। হিমালয় অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰক কেতিয়াও শুকাই নোযোৱা পৰ্বতৰ উঁহে পানীৰ যোগান ধৰে। সেয়ে ইয়াৰ প্ৰধান উপনদী সমূহৰ অন্যতম মানস নদী খৰালি কিছু শীৰ্ণ হ'লেও ইয়াৰ পানী অবিৰতভাৱে সদায়ে বৈ আছে। বাৰিষা কালত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰবল সোঁতত নাও চলাচলত আহি পৰা সংকটৰ সময়ত নাওবিলাকে মানস নৈৰ বুকুত আশ্ৰয় কৰি উজাই আহি চাউলখোৱা নদীৰে হাজো আৰু সেই পথেৰে সহজতে গুৱাহাটী পাইছিল।
ভূটান আৰু অসমৰ নদী উপত্যকাত নৈখনে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন সুঁতি আৰু পৰ্বতীয়া জুৰিৰ লগ লাগি প্ৰবল বেগেৰে আহি অসমত সোমাই পৰিছে। মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান তথা মঠনগুৰিৰ মাজেৰে বৈ আহি অবিভক্ত কামৰূপ জিলা আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰি আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগ লাগিছে। সাম্প্ৰ্তিক কালত এই নদীখনে বেঁকী আৰু চাউলখোৱা নদীৰ লগ-লাগি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ হাদিৰাচকী আৰু বৰ্তমানৰা বাঘবৰ পাহাৰৰ পশ্চিমাঞ্চলৰ লুইতত পৰিছে। ১৭৯৩ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰজা গৌৰীনাথ সিংহ আৰু কেপ্তেইন ৱেলছৰ মাজত আমদানি-ৰপ্তানি সামগ্ৰীৰ শুল্ক আদায়ৰ বাবে এখন চুক্তি সম্পাদিত হৈ হাদিৰাত চকী স্থাপিত হৈছিল (১৮১ পৃ: বৰপেটাৰ বুৰঞ্জী)। সম্প্ৰতি জিলা বিভক্ত হোৱাৰ পিছত উত্তৰ অসমৰ বিটিএ ডিৰ চিৰাং জিলাৰ পশ্চিম সীমা আৰু গোৱালপাৰাৰ কোকৰাঝাৰ আৰু বঙাইগাঁও জিলাৰ পূৱ সীমাৰে জিলাকেইখনৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণকাৰী নদীৰুপে পৰিগণিত হৈছে।
অবিভক্ত কামৰৰূপ আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ মাজৰ সীমামুৰীয়া নদীখনৰ পুৰণি নাম 'সুৱৰ্ণ মানাস'। এই নামৰ উল্লেখ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। ১৬৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোম সৈন্যৰ লগত কোঁচসকলৰ যি তয়াময়া ৰণ হৈছিল, সেই ৰণত আহোম সকলে জয় সাব্যস্ত কৰিব পৰাত কোঁচসকলে সুৱৰ্ণ মানসেৰে পলায়ন কৰিছিল। আনহাতে, কবি ৰাম সৰস্বতীৰ লেখাত পোৱা বিজয়পুৰ তথা হাউলীৰ ওচৰেদি যোৱা নদীখনৰ নাম 'মানাস'। গতিকে একেবাৰে পূৱৰ তেতিয়াৰ জীৱন্ত নদীখন এতিয়া মৰামানস নামে খ্যাত হৈ পৰিছে। ঊনৈশ শতিকাৰ শেষভাগত ১৮৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভূঁইকঁপৰ পিছত মানহৰ গতিপথৰ পৰিৱৰ্তন হয়। তেতিয়া এটা সৰু জুৰিৰ নিচিনা ক্ষীণ অৱয়ৱৰ মানস নদীৰ এটি সুঁতি বৰজান বৰ বেঁকা-বেঁকীকৈ বৈ অহাত ইয়াৰ নাম বেঁকী হয়। বেঁকী নদী মানসৰ পৰা ফাটি আহি মানসৰ পানীৰে পুষ্ট হৈ চাউলখোৱা নদীৰে মিলিত হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছেগৈ। বৰ ভুঁইকঁপৰ আগলৈকে এই মানস নদী কোবাল আৰু প্ৰবল সোঁতৰ আছিল। নদীখনেৰে ভূটান পাহাৰৰ ফালৰ পৰা বহু কাঠ ভাঁহি আহিছিল। মানুহে সেই কাঠ বগাই নদীখন পাৰ হ'ব পাৰিছিল।
মানস নদী উপত্যকাত বহুতো পৰ্বতীয়া সুঁতি আৰু প্ৰাকৃতিক জুৰি লগ হৈ নদীখনক শক্তিশালী কৰি তুলিছে- যাৰ পাৰে পাৰে পৰ্বতৰ পাদদেশত ডাঠ পৰ্নপাতী অৰণ্য গঢ় লৈ উঠিছে। জলবায়ুৰ সঘন পৰিৱৰ্তনে দক্ষিণৰ গৰম আৰু আদ্ৰাৱস্থা সৃষ্টি কৰি উত্তৰাঞ্চল ঠাণ্ডা আৰু শুষ্ক অৱস্থালৈ ধাৱমান হৈছে। ইয়াৰ ফলত মৌচুমী বায়ু প্ৰবল হৈ গ্ৰীষ্মকালত বৰষুণ মাত্ৰাধিক আৰু শীতকালত বৰষুণৰ অভাৱত শুকান বতৰ সৃষ্টি হয়। সেই অনুপাতে গ্ৰীষ্ম আৰু শীতত বোৱতী পানীৰ মাত্ৰাও ২০ গুণ পৰ্যন্ত কম-বেছি হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। মানসে প্ৰায় ৭৬৪১ কিউবিক মিটাৰ পানী ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈ বোৱাই নিয়ে- যি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সৰ্বমুঠ বোৱতী পানীৰ প্ৰায় ৫.৪৮% যোগান ধৰে। সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি গঢ় লোৱা মানসৰ দুয়োকাষৰ ভূমি সেয়েহে এক বিশাল কৃষিভূমিলৈ পৰিৱৰ্তন হৈছে।
শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
নিক্স বনাম হেডেন
পটভূমি
১৮৩৯ চনতজন নিক্সে নিউয়ৰ্ক চহৰতজন নিক্স এণ্ড কোম্পানীৰ ফল কমিছন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেই সময়ত নিউয়ৰ্ক চহৰৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ই এক অন্যতম বৃহৎ বিক্ৰেতা হৈ পৰে আৰু ফ্ল'ৰিডাৰ ভাৰ্জিনিয়া আৰু বাৰ্মুডাৰ পৰা নিউয়ৰ্কলৈকে উৎপাদিত সামগ্ৰী প্ৰেৰণ কৰা প্ৰথম কোম্পানীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বিবেচিত হয়।
১৮৮৩ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি চেষ্টাৰ এ আৰ্থাৰে ১৮৮৩ চনৰ ৩ মাৰ্চৰ শুল্ক আইনত স্বাক্ষৰ কৰে। এই আইনত আমদানিকৃত শাক-পাচলিৰ ওপৰত কৰ দিব লাগিব বুলি লিখা আছিল, অৱশ্য এই কৰ ফলৰ ওপৰত প্ৰযোজ্য নহয়। জন নিক্স এণ্ড কোম্পানীয়ে প্ৰতিবাদৰ অধীনত প্ৰদান কৰা বেক ড্যুটি আদায়ৰ বাবে নিউয়ৰ্ক বন্দৰৰ কালেক্টৰ এডৱাৰ্ড এল হেডেনৰ বিৰুদ্ধে মামলা দাখিল কৰা হয়। তেওঁলোকে এই শুল্কৰ বিৰুদ্ধে যুক্তি দি কৈছিল যে উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ ফালৰ পৰা বিলাহী উদ্ভিদৰ ফুলৰ অংশৰ পৰা বিকশিত হোৱা বীজ ধাৰণকাৰী এক গঠন হোৱা বাবে ই এক ফলহে।.
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ গোচৰ শ্ৰেণী:বিলাহী
ফাইলষ্টৰ্চ
thumb| ১৮২২ চনত পোৱা ৰষ্টকাৰ ফাইলষ্টৰ্চে প্ৰমাণ কৰিছিল যে শীতকালত চৰাইবোৰে শীতনিদ্ৰা বা ৰূপ সলনি কৰাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰব্ৰজন কৰে। ফাইলষ্টৰ্চ (Pfeilstorch) (জাৰ্মান ) বা ফাইলষ্টৰ্ক হৈছে শীতকালত আফ্ৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰোঁতে শৰবিদ্ধ হৈ দেহত শৰডাল সোমাই থকা অৱস্থাতে ইউৰোপলৈ ঘূৰি অহা সাৰেং। ২০০৩ চনলৈকে ২৫টা ফাইলষ্টৰ্চৰ তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰা গৈছে।
ইতিহাস
প্ৰথম আৰু আটাইতকৈ বিখ্যাত ফাইলষ্টৰ্চ আছিল ১৮২২ চনত মেকলেনবাৰ্গ-ভৰ্পমাৰ্ন ৰাজ্যৰ এখন জাৰ্মান গাঁও ক্লুটজৰ ওচৰত পোৱা এটা শুকুলা ৰঙৰ সাৰেং। ইয়াৰ ডিঙিত ৩০ ইঞ্চি দীঘল মধ্য আফ্ৰিকাৰ এডাল জোং পোৱা গৈছিল। ইয়াক সংৰক্ষণ কৰি ৰষ্টক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান সংগ্ৰহালয়ত ৰখা হৈছে। সেয়েহে ইয়াক ৰষ্টকাৰ ফাইলষ্টৰ্চ বুলি কোৱা হয়।
এই ফাইলষ্টৰ্চসমূহ ইউৰোপীয় চৰাইৰ প্ৰব্ৰজনৰ বিষয়ে বুজিবলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। প্ৰব্ৰজনৰ কথা বুজাৰ আগতে মানুহে সাৰেং আৰু চাতকৰ দৰে চৰাইসমূহ বছৰি হঠাতে নোহোৱা হোৱাৰ কথা বুজিব পৰা নাছিল। প্ৰব্ৰজনৰ উপৰিও সেই সময়ৰ কিছুমান তত্ত্বৰ মতে শীতকালত ইহঁত আন প্ৰকাৰৰ চৰাই বা এন্দুৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হয় নাইবা পানীৰ তলত শীতনিদ্ৰাত থাকে। আনকি সেই সময়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞানীসকলেও এনে তত্ত্বৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল।  ৰষ্টকাৰ ফাইলষ্টৰ্চে প্ৰমাণ কৰিলে যে চৰাইবোৰে শীতকালীন স্থানলৈ বুলি বহু দূৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সাৰেং
সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা
সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা (All Assam Law Students Union, চমুকৈ AALSU) অসমৰ সৰ্ববৃহৎ আইনৰ ছাত্ৰৰ সংগঠন। ২০১৬চনৰ ১৬চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ আইন মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ছাত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত এটি বৃহৎ ছাত্ৰ সংগঠন যিয়ে অসমৰ ছাত্ৰসমাজৰ সমস্যা আৰু জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মাতি আহিছে।
ইতিহাস
১৯১৪ চনতে বৃট্ৰিছ চৰকাৰে নিৰ্মাণ কৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম আইন শিক্ষা অনুষ্ঠান বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যায় খনেই বৰ্তমানো অসমৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়। বৰ্তমান ব্যক্তিগত খণ্ডত অসমত বহুতো আইন মহাবিদ্যায় স্থাপন হল যদিও আইন শিক্ষা খণ্ডৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে আজিও অজস্ৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। আইনৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলক একগোট কৰি ছাত্ৰ সমাজৰ সমস্যা তথা অসমৰ জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মতাৰ উদ্দেশ্যে ছাত্ৰ সমাজৰ একাত্মক প্ৰচেষ্টাত ২০১৬ চনৰ ১৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত এখনি সভাত অসমৰ প্ৰতিখন আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অহা ছাত্ৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত অসম চলচ্চিত্ৰ বৃত্তি উন্নয়ন নিগমৰ সভা গৃহত সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা গঠন কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন
পেপচি ফলৰ ৰসৰ প্লাৱন
পেপচি ফলৰ ৰসৰ প্লাৱন (Pepsi fruit juice flood) হৈছে পেপচিকোৰ এটা গুদাম ভাঙি পৰাৰ ফলত ৰাছিয়াত হোৱা এক কৃত্ৰিম বানপানী। এই দুৰ্ঘটনাত ১ লাখ ৭৬ হাজাৰ বেৰেল (২৮ নিযুত লিটাৰ; ৭৪ লাখ মাৰ্কিন গেলন) ফলমূল আৰু শাক-পাচলিৰ ৰস প্ৰবাহিত হয় আৰু ইয়াৰ ফলত ৰাছিয়াৰ লেবেডিয়ানৰ ৰাজপথ আৰু ডন নদীত বানপানী হয়।
ইতিহাস
বৈ পৰা ৰসৰ বাবে ডন নদীৰ জলজ পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে বুলি কিছু উদ্বেগ প্ৰকাশ পায়। অৱশ্যে পানীৰ নমুনা পৰীক্ষা কৰি ইয়াৰ ফলত পৰিৱেশৰ ক্ষতি হোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নগ’ল।
পেপচিকোৰ বিষয়াসকলে এই ঘটনাৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰে আৰু সকলোধৰণৰ ক্ষতিপূৰণ আগবঢ়ায়। তেওঁলোকে গুদামটো ভাঙি পৰাৰ কাৰণ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ স্থানীয় বিষয়াসকলৰ সৈতে কাম কৰি থকা বুলি উল্লেখ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বানপানী শ্ৰেণী:মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্যোগ
ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ
ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ এক জনকল্যাণমূলক কাৰ্য্যসূচী। ভাৰতত পোষণ অভিযানক গতি প্ৰদান কৰিবলৈ ২০১৮ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখে 'ভাৰতৰ পুষ্টি প্ৰত্যাহ্বানৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদে' ছেপ্টেম্বৰ মাহটো ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। এই মাহত সকলো ভাৰতৰ সমূহ ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ দ্বাৰা তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়। পোষণ অভিযান বা ৰাষ্ট্ৰীয় পুষ্টি অভিযান হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ এক জনকল্যাণমূলক কাৰ্যসূচী। এই অভিযান ৬ বছৰ বয়সলৈকে শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু স্তন্যপান কৰাই থকা মাতৃসকলৰ পুষ্টিগত স্থিতি উন্নত কৰাৰ বাবে আৰম্ভ কৰা হৈছে। শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী আৰু স্তনপান কৰাই থকা মহিলা, তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সদস্য (স্বামী, পিতৃ, শাহুৱেক) আৰু সমাজৰ সদস্য, স্বাস্থ্য সেৱা প্ৰদানকাৰী (এএনএম, আশা, অংগনবাদী কৰ্মী) মাজত পুষ্টি সজাগতা বৃদ্ধি কৰা আৰু সকলোৰে বাবে স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি নিশ্চিত কৰাটোৱেই পোষণ অভিযানৰ লক্ষ্য।
লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
সমুদায়সমূহক একগোট কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ লগতে জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ শক্তিশালী কৰাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহটো সমগ্ৰ ভাৰততে পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰা হয়। উক্ত মাহটোত মানৱ শৰীৰৰ বাবে সঠিক পুষ্টিৰ গুৰুত্ব আৰু ভূমিকাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয়। মানৱ শৰীৰৰ সুচাৰু কাম-কাজ আৰু বিকাশৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টি আৰু কেলৰিৰ সংমিশ্ৰণৰ সৈতে এক সন্তুলিত আহাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ দিশটোতো ই গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে।
পোষণ মাহৰ সময়ত, সমগ্ৰ দেশতে তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়। পোষণ মাহ উদযাপনৰ জৰিয়তে অংগনৱাড়ী কৰ্মী তথা স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগৰ মাধ্যমেৰে মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থাসমূহে আশাকৰ্মী, এএনএম আদিৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰা আৰু মহিলা আৰু শিশুসকলৰ বাবে এক স্বাস্থ্যকৰ ভৱিষ্যত নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোত সামগ্ৰিক পুষ্টিৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য বান্ধি লোৱা হৈছে। এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ছেপ্টেম্বৰ মাহটোত মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থা, আশাকৰ্মী, এএনএম, প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু সাহিত্য বিভাগৰ জৰিয়তে বিদ্যালয়, পঞ্চায়তৰ জৰিয়তে পঞ্চায়তী ৰাজ বিভাগ, আৰু গ্ৰামোন্নয়ন ট্ৰাফ স্ব-সহায়ক গোটৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰাৰ লগতে আৰু সজাগতাৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰা হয়।
বিষয়বস্তু
প্ৰতি বছৰে পোষণ মাহ উদযাপন কৰিবলৈ এক নিৰ্দিষ্ট বিষযবস্তু বাছনি কৰা হয়। ২০২১ চনত ভাৰতত ’’আজাদী কা অমৃত মহোৎসৱ’’ উদযাপন কৰি থকাৰ বাবে ইয়াৰ সামগ্ৰিক প্ৰসাৰ ক্ষিপ্ৰতৰ কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোক সামগ্ৰিক পুষ্টি উন্নত কৰাৰ দিশত সাপ্তাহিক বিষয়বস্তুত বিভক্ত কৰা হৈছে।
২০২১ চনৰ বিষয়বস্তু
মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে চাৰিটা সাপ্তাহিক বিষয়বস্তুৰ সৈতে গোটেই মাহটোত কেইবাটাও কাৰ্যকলাপৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। প্ৰথম বিষয়টো হৈছে "পোষণ বটিকা" হিচাপে বৃক্ষৰোপণ কাৰ্যসূচী আৰু ইয়াক প্ৰথমটো সপ্তাহ অৰ্থাৎ ১-৭ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব। দ্বিতীয় বিষয়টো হৈছে পুষ্টিৰ বাবে যোগ আৰু আয়ুষ (AYUSH)। ইয়াক ৮-১৫ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব। কিছুসংখ্যক নিৰ্বাচিত জিলাৰ অংগনৱাড়ী হিতাধিকাৰীসকলক 'আঞ্চলিক পুষ্টি কিট' বিতৰণ হিচাপে তৃতীয় বিষয়টো ধাৰ্য কৰা হৈছে আৰু ইয়াক ১৬-২৩ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰা হ'ব। চতুৰ্থ বিষয়টো হৈছে 'এছ.এ.এম. (Severely Acute Malnourished, গুৰুতৰভাৱে অত্যন্ত পুষ্টিহীন) শিশুৰ চিনাক্তকৰণ আৰু পুষ্টিকৰ খাদ্য বিতৰণ' আৰু ইয়াক অন্তিম সপ্তাহত পালন কৰা হ'ব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
বয়লাৰ
তাপৰ উৎস
শক্তি উৎপাদনৰ বাবে ভাপ চক্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা জীৱাশ্ম ইন্ধন শক্তি কেন্দ্ৰত প্ৰাথমিক তাপৰ উৎস হ’ব কয়লা, তেল বা প্ৰাকৃতিক গেছৰ দহন। কিছুমান ক্ষেত্ৰত উপজাত ইন্ধন যেনে: কক বেটাৰীৰ কাৰ্বন মনোক্সাইড সমৃদ্ধ অফগেছ জ্বলাই বয়লাৰ গৰম কৰিব পাৰি; বাগাছৰ দৰে জৈৱ ইন্ধন, য’ত অৰ্থনৈতিকভাৱে উপলব্ধ, তাতো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। পাৰমাণৱিক শক্তি কেন্দ্ৰত ভাপ উৎপাদক নামৰ বয়লাৰবোৰ পাৰমাণৱিক বিভাজনৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা তাপৰ দ্বাৰা গৰম কৰা হয়। য'ত কোনো প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ গৰম গেছ উপলব্ধ হয়, তেনে ঠাইত তাপ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা বাষ্প উৎপাদক বা পুনৰুদ্ধাৰ বয়লাৰে তাপ ব্যৱহাৰ কৰি ভাপ উৎপাদন কৰিব পাৰে, অতিৰিক্ত ইন্ধন কম বা একেবাৰেই খৰচ নহয়; এনে সংৰূপ এটা সংযুক্ত চক্ৰ শক্তি কেন্দ্ৰত সাধাৰণ য'ত এটা গেছ টাৰ্বাইন আৰু এটা ভাপ বয়লাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সকলো ক্ষেত্ৰতে দহন উৎপাদনৰ পেলনীয়া গেছসমূহ ভাপ চক্ৰৰ কাম কৰা তৰল পদাৰ্থৰ পৰা পৃথক, যাৰ ফলত এই ব্যৱস্থাসমূহ বাহ্যিক দহন ইঞ্জিনৰ উদাহৰণ হৈ পৰে।
বয়লাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা
বয়লাৰ ASME PTC 4 আৰু পানীৰ নলীৰ বয়লাৰৰ বাবে HRSG ASME PTC 4.4 আৰু EN 12952-15 ৰ বাবে ASME পৰিৱেশন পৰীক্ষা ক'ড (PTC)ত বয়লাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা জুখিবলৈ দুটা পদ্ধতি আছে:
ফুঁকা
thumb| অধিক গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ খোইখোই জনগোষ্ঠীৰ ফুঁকা কাৰ্য, অজ্ঞাত চিত্ৰকৰৰ ছবি (১৭০০–১৭৪০ চন) নৃতাত্ত্বিকসকলৰ মতে কাও ব্লৱিং (Cow blowing), কুহব্লাচেন, ফুঁকা বা ডুম ডেভ হৈছে বহু দেশত গৰুৰ অধিক গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ ব্যৱহৃত এক প্ৰক্ৰিয়া। এই প্ৰক্ৰিয়াত গৰুৰ যোনিত (বা কেতিয়াবা মলদ্বাৰত) বলপূৰ্বক বায়ু ভৰাই দিয়া হয়। এইদৰে গৰুজনীক অধিক গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰা হয়।
মহাত্মা গান্ধীয়ে গৰুৰ গাখীৰ ত্যাগ কৰাৰ বিষয়ে কয় যে "যিহেতু মই গম পাইছিলোঁ যে গৰু আৰু ম'হ ফুঁকাৰ বলি হয়, গতিকে গাখীৰৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰবল বিতৃষ্ণাই বাহ লৈছিল।"
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:পশুপালন
আঙুৰ
আঙুৰ হৈছে ভিটিচ্ গণৰ অন্তৰ্গত এবিধ লতাজাতীয় উদ্ভিদ বা তাৰ ফল। উদ্ভিদগতভাৱে ই এক প্ৰকাৰৰ বেৰী।
প্ৰকাৰ
বিশ্বৰ আঙুৰ উৎপাদনৰ বেছিভাগ আঙুৰ ভূমধ্যসাগৰীয় আৰু মধ্য এছিয়াৰ স্থানীয় আঙুৰলতাৰ প্ৰজাতি ভিটিছ্ ভিনিফেৰা (Vitis vinifera) পৰা আহৰণ কৰা হয়। সামান্য পৰিমাণৰ ফল আৰু ৰস অন্য কেইটামান আমেৰিকান আৰু এছিয়ান প্ৰজাতিৰ পৰা আহৰণ কৰা হয়। সেই প্ৰজাতি কেইটা হৈছে:
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফল শ্ৰেণী:লতা
ৱিকিপিডিয়াৰ ল’গ’
গঠন
বিভিন্ন আখৰযুক্ত চিহ্নৰ প্ৰতিটো অংশই ৱিকিপিডিয়াৰ বহুভাষিকতাক প্ৰকাশ কৰে। ৱিকিপিডিয়া শব্দটো বিভিন্ন ভাষাত লিখিবলৈ প্ৰয়োজনীয় আৰম্ভণিৰ আখৰবোৰ টুকুৰা টুকুৰকৈ লিখা হৈছে। যেনেকৈ লেটিন “W”, যিটো “ৱিকিপিডিয়া” শব্দটোৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দৰ প্ৰথম আখৰ। অন্যান্য আখৰবোৰ-
ওপৰৰ ব্যৱধানটোৱে এই প্ৰকল্পৰ অসম্পূৰ্ণতা দেখুৱাইছে অৰ্থাৎ এতিয়াও আৰু অধিক প্ৰবন্ধ আৰু ভাষা ৱিকিপিডিয়াত যোগ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়া
মনীষ নাৰৱাল
মনীষ নাৰৱাল (Manish Narwal; জন্ম ১৭ অক্টোবৰ ২০০১) এজন ভাৰতীয় পেৰা পিষ্টল শ্বুটাৰ। তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত শ্বুটিং প্ৰতিযোগিতাৰ মিশ্ৰিত পি৪ ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১ শাখাত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে।
কেৰিয়াৰ
নাৰৱালে ২০১৬ চনত হাৰিয়ানাৰ ফৰিদাবাদত পিষ্টল শ্বুটিং আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰে। ২০২১ চনৰ পেৰা শ্বুটিং বিশ্বকাপত পি৪ মিশ্ৰিত ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১ ইভেণ্টত ২২৯.১ পইণ্টেৰে বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ি স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত স্বৰ্ণ, ৰূপ আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদককে ধৰি কেইবাটাও পদক জিকিছে।
তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতীয় দলক প্ৰতিনিধিত্ব অংশগ্ৰহণৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাখনত তেওঁ দুটা ইভেণ্টত অংশ লৈছিল: পুৰুষৰ পি১ ১০ মিটাৰ এয়াৰ পিষ্টল এছএইচ১ আৰু মিশ্ৰিত পি৪ ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১। ১০ মিটাৰৰ শাখাত তেওঁ সপ্তম স্থান লাভ কৰে। ৫০ মিটাৰৰ শাখাত ২১৮.২ পইণ্টেৰে তেওঁ স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। একেটা ইভেণ্টতে ভাৰতৰ সিংৰাজ আধানাই ২১৬.৭ পইণ্টেৰে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়া শ্বুটাৰ শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
২০২৩
২০২৩ (2023, MMXXIII) হৈছে পৃথিৱীৰ সেইবোৰ সময় অঞ্চলৰ বৰ্তমান চলি থকা বছৰ যিবোৰ সময় অঞ্চলৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান সময়−০৩:০০ অথবা তাতকৈ পিছৰ। ই হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান দিনপঞ্জীৰ দেওবাৰেৰে আৰম্ভ হোৱা এটা সাধাৰণ বছৰ, সাধাৰণ যুগৰ (CE) আৰু এন' ডমিনি (AD)ৰ ২০২৩তম বছৰ, তৃতীয় সহস্ৰাব্দ আৰু একবিংশ শতিকাৰ ২৩ তম বছৰ আৰু ২০২০ দশকৰ চতুৰ্থ বছৰ। অসমীয়া দিনপঞ্জী মতে ১৪২৯-৩০ ভাস্কৰাব্দ বা ১৯৪৪-৪৫ শকাব্দ।
মালা সিনহা
আলদা সিনহা (Mala Sinha; জন্ম ১১ নবেম্বৰ ১৯৩৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ৰূপালী পৰ্দাৰ মালা সিনহা নামেৰ তেওঁ অধিক জনাজাত। তেওঁ হিন্দী, বঙালী আৰু নেপালী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। প্ৰথমে তেওঁ আঞ্চলিক ছবিত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছতহে ১৯৫০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। তেওঁৰ চাৰি দশক জোৰা কৰ্ম-জীৱনক গুৰু দত্তৰ প্যাছা (১৯৫৭) যশ চোপ্ৰাৰ ধুল কা ফুল (১৯৫৯) আদি ছবিয়ে বিশিষ্টতা প্ৰদান কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ শতাধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত অন্যতম- ফিৰ সুবহ হোগী (১৯৫৮),হাৰিয়ালী ঔৰ ৰাস্তে, অনপঢ় (১৯৬২),দিল তেৰা দিৱানা (১৯৬২),গুমৰাহ, বহুৰাণী (১৯৬৩),জাহানাৰা (১৯৬৪),হিমালয় কী গোদ মেঁ (১৯৬৫),আঁখে, দো কলীয়াঁ (১৯৬৮),মৰ্যাদা (১৯৭১) আদি। সময়তকৈ আগবঢ়া বুলি বিবেচিত বহুতো শক্তিশালী নাৰী কেন্দ্ৰিক ছবিত অপৰম্পৰাগত চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰাৰ বাবে তেওঁক ডেয়াৰিং ডিবা (daring diva) আৰু নাৰী কেন্দ্ৰিক চলচ্চিত্ৰৰ পথ প্ৰদৰ্শক বুলি উল্লেখ কৰা হয়। বহুতো বঁটা-বাহেনেৰে সন্মানিত হোৱা অভিনেত্ৰীগৰাকীক ২০১৮ চনত জীৱনজোৰা সাধনাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
সিনহাই উত্তম কুমাৰ, দেৱ আনন্দ, ধৰ্মেন্দ্ৰ, ৰাজ কুমাৰ, ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ, বিশ্বজিত, কিশোৰ কুমাৰ, মনোজ কুমাৰ আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ দৰে তাৰকাৰ সৈতে জুটি বান্ধিছে। ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনতলৈ বৈজয়ন্তীমালাৰ পিছতে আৰু ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈ শৰ্মিলা ঠাকুৰৰ পিছতে দ্বিতীয় সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী আছিল। ১৯৭২-৭৩ত পাৰিশ্ৰমিকৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ স্থান সাধনা আৰু নন্দাৰ পিছতে তৃতীয়লৈ নামি আহে।