cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
মেৰিলিন মন্‌ৰ'
মেৰীলিন মনৰো (পূৰ্বৰ নাম নৰ্মা জিন মৰ্টেনছন, বাপ্টাইজ কৰাৰ পিছত নৰ্মা জিন বেকাৰ, ১ জুন ১৯২৬-৫ আগষ্ট ১৯৬২ )) আছিল এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, গায়িকা আৰু মডেল । শৈশৱকালৰ বেছিভাগ সময় অনাথ আশ্ৰমত পাৰ কৰাৰ পিছত তেওঁ মডেল হিছাপে জীৱিকাৰ পাতনি মেলে আৰু ১৯৪৬ চনত চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে । প্ৰথম চলচ্চিত্ৰকেইখনত তেওঁৰ ভূমিকা বিশেষ নাছিল কিন্তু দা এচফাল্ট জাংগল(The Asphalt Jungle) আৰু অল এবাউত ইভ(All About Eve)এ ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল । ১৯৫৩ চনৰে পৰা মনৰোৱে মুখ্য ভূমিকাৰ অভিনয়ৰ সুযোগ পায় । তেওঁৰ "ভাঁকৰী সোণালী চুলিৰ তিৰোতা"(dumb blonde)ৰ ব্যক্তিত্ব জেণ্টলমেন প্ৰিফাৰ ব্ল’ণ্ডছ(Gentlemen Prefer Blondes,১৯৫৩), হাউ টু মেৰী এ মিলিয়নাৰ(How to Marry a Millionaire,১৯৫৩) আৰু দা চেভেন য়েৰ ইট্‌ছ(The Seven Year Itch,১৯৫৫) বোলছবিত সফল হাস্যৰসাত্মক প্ৰয়োগ কৰা হয় । একেধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব নিবিচাৰি মনৰোৱে অভিনয়ৰ পৰিসীমা বঢ়াবলৈ এক্টৰ্‌ছ ষ্টুডিঅ’ত প্ৰশিক্ষণ লয় । বাছ ষ্টপ(Bus Stop,১৯৫৬) বোলছবিত তেওঁৰ নাটকীয় পৰিবেশন সমালোচকে আদৰি লয় আৰু তেওঁ এটা গ’ল্ডেন গ্ল’ব বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে । তেওঁৰ প্ৰযোজনা সংস্থা ‘মেৰীলিন মনৰো প্ৰডাকছন’এ ১৯৫৭ চনত দা প্ৰিণ্স এণ্ড দা চ’গাৰ্ল(The Prince and the Showgirl) মুক্তি দিয়ে যাৰ বাবে তেওঁ এটা বাফ্‌টা বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু ডেভিদ ডি ড’নেটেল’ বঁটা লাভ কৰে । ১৯৫৯ চনৰ কথাছবি ছাম লাইক ইট হট(Some Like It Hot)ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ গ’ল্ডেন গ্ল’ব বঁটা লাভ কৰে ।
মনৰোৰ জীৱনৰ শেষ কালছোৱা ৰোগ, ব্যক্তিগত সমস্যা আৰু কামত অবিশ্বাসযোগ্য ভাৱমূৰ্ত্তিৰে জৰ্জৰিত আছিল । বাৰ্বিচুৰেটৰ(barbiturates) অত্যধিক সেৱ্নৰ পৰা হোৱা তেওঁৰ মৃত্যু এতিয়াও ৰহস্যৰ বিষয় হৈ আছে । চৰকাৰীভাৱে "সম্ভৱপৰ আত্মহত্যা" বুলি কোৱা হৈছে যদিও দুৰ্ঘ্টনাবশতঃ হোৱা অত্যধিক সেৱন বা হত্যাও নুই কৰিব নোৱাৰি । ১৯৯৯ চনত আমেৰিকা চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানএ(( American Film Institute) সৰ্বকালৰ এশগৰাকী তাৰকা অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত মনৰোক ষষ্ঠ স্থান দিয়ে । মেৰীলিন মনৰোক প্ৰায়েই আমেৰিকাৰ পপ্‌ আদৰ্শ, সাংস্কৃতিক আদৰ্শ বা যৌনতাৰ প্ৰতীক বুলি অভিহিত কৰা হয়  ।
বাহ্যিক লিংক
শ্ৰেণী:হলিউড অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অসম চাহ
অসম চাহ ভাৰতৰ অসমত উৎপাদিত এক প্ৰকাৰৰ ৰঙা চাহ। অসমৰ চাহ বিশেষকৈ Camellia sinensis var. assamica (Masters) নামৰ এবিধ চাহ গছৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।  এই চাহ, যিবোৰৰ অধিকাংশ সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ উচ্চতাত বৃদ্ধি হয়, ইয়াৰ গঠন, স্ফুৰ্টিদায়ক, সুগন্ধ, আৰু অধিক উজ্জ্বল ৰঙৰ বাবে জনাজাত। অসম চাহ, বা অসম নাম সংযোজিত চাহ, সাধাৰণতে "পুৱাৰ পানীয়" হিচাপে বিক্ৰী কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, আইৰিছ ব্ৰেকফাষ্ট টি, নামৰ মনোমোহা আৰু শক্তিশালী পুৱাৰ চাহত, ক্ষুদ্ৰ-আকৃতিৰ অসম চাহৰ পাত থাকে।
বাংলাদেশ আৰু বাৰ্মাৰ (ম্যানমাৰ) সীমান্তত, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰে অৱস্থিত, অসম হৈছে পৃথিৱীৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক চাহ-উৎপাদনকাৰী ৰাজ্য। ভাৰতৰ এই অঞ্চলত বৃষ্টিপাতৰ হাৰ অতি বেছি, মৌচুমী ঋতুত প্ৰতিদিনৰ সৰ্বাধিক বৃষ্টিপাত ১০ ৰ পৰা ১২ ইঞ্চি (২৫০-৩০০ মিমি) পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়। দিনৰ ভাগত প্ৰায় ১০৩ ফাৰেনহাইট (৪০ °ছে)লৈকে বৰ্ধিত উষ্ণতাই, বিৰল জলীয় বাষ্প আৰু উত্তাপৰ সেউজগৃহ সদৃশ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। এই বিশেষ জলবায়ুৱেই অসম চাহক প্ৰসিদ্ধ মনোমোহা সোৱাদ আৰু বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰে।
যদিও অসমত সাধাৰণতে "ৰঙা চাহ" উৎপাদন কৰা হয়, কিছু পৰিমাণৰ "সেউজীয়া", আৰু নিজস্ব বৈশিষ্টৰ "বগা চাহ"ৰো উৎপাদন কৰে।
ঐতিহাসিকভাৱে, অসম দক্ষিণ চীনৰ পাছতেই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক ব্যৱসায়িক চাহ উৎপাদনকাৰী অঞ্চল আছিল। সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতেই কেৱল অসম আৰু দক্ষিণ চীনতহে থলুৱা প্ৰজাতিৰ চাহ গছ পোৱা যায়।
আৱিষ্কাৰ
thumb|220px|গোলাঘাট জিলাৰ বাদুলীপাৰ চাহ বাগিছা অসম চাহৰ "আৱিষ্কাৰ" ৰবাৰ্ট ব্ৰুচ, নামৰ এজন স্কট অভিযানকাৰীয়ে ১৮২৩ চনত আকস্মিকভাৱে কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। অসমৰ হাবি-বননিত ঘূৰি ফুৰোতে তেওঁ এই গছবিধ "বন্য"অৱস্থাত গজি থকা দেখিছিল। মণিৰাম দেৱানে তেওঁক এজন স্থানীয় চিংফৌ গাঁৱৰ মুখিয়াল বিছা গামৰ ঘৰলৈ লৈ গৈছিল। তাত তেওঁ স্থানীয় চিংফৌ লোকসকলক এই গছৰ পাতৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় গ্ৰহণ কৰা দেখিছিল আৰু তেওঁ বিছা গামৰ পৰা সেই গছৰ পাত আৰু বীজ বৈজ্ঞানিকভাৱে পৰীক্ষণৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰি অনাৰ যো-যা চলাইছিল। ইয়াৰ কিছু দিনৰ পিছতেই তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাত, তেওঁ এই গছৰ প্ৰকৃত শ্ৰেণীবিভাজন জানিবলৈ সক্ষম নহ'ল। ১৮৩০ চনত তেওঁৰ ভাতৃ চাৰ্লছে অসম চাহৰ পাত কলিকতাৰ উদ্ভিদবিদ্যাৰ উদ্যানলৈ সঠিক পৰীক্ষণৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল। অৱশেষত তাতে এই উদ্ভিদক চাহ গছ, বা Camellia sinensisৰ এটা প্ৰকাৰ বুলি চিনাক্তকৰণ কৰা হৈছিল, যিটো চীনা প্ৰকাৰ Camellia sinensis var. sinensisৰ সৈতে একে নহয়।
সুকীয়া মান সময়
অসমৰ চাহ বাগিছাবোৰত ভাৰত আৰু শ্ৰী লংকাত ব্যৱহাৰ কৰা ভাৰতীয় মান সময় (IST) অনুসৰণ কৰা নহয়। অসমৰ চাহ বাগিছাৰ স্থানীয সময়, যাক "চাহ বাগান সময়" বা "বাগানটাইম" বুলি কোৱা হয়, ভাৰতীয় মান সময়তকৈ এঘণ্টা আগবঢ়া। দেশৰ এই অঞ্চলত আগতীয়াকৈ সূৰ্যোদয় হোৱাটোক গুৰুত্ব দি, ব্ৰিটিছৰ দিনতেই এই পদ্ধতিটোৰ প্ৰচলন কৰা হৈছিল।
এই পদ্ধতিটোক এটা সফল পদ্ধতি বুলিব পাৰি, কাৰণ ইয়াৰ বাবেই চাহ বাগিচাৰ কৰ্মীসকলে দিনৰ ভাগত আন্ধাৰ হোৱাৰ আগতেই নিজৰ কাম সামৰিব পাৰে আৰু ই বাগিছাৰ উৎপাদনো বৃদ্ধি কৰে। চাহ বাগিচাৰ কৰ্মীসকলৰ কামকৰাৰ সময় পুৱা ৯ বজা (ভা. মা. স. পুৱা ৮ বজা)ৰ পৰা সন্ধ্যা ৫ বজা (ভা. মা. স. সন্ধ্যা ৪ বজা)লৈ, কিন্তু বাগিচা লৈ এই সময়ৰ কিছু সালসলনি দেখা যায়।
উল্লেখ্য যে, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জাহ্নু বৰুৱাইও উত্তৰ-পূৱৰ বাবে এটা সুকীয়া মান সময় প্ৰচলন কৰাৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি শ্ৰেণী:পানীয়
জেহিৰুদ্দিন আহমদ
জেহিৰুদ্দিন আহমদ আছিল অসমৰ শিক্ষা জগতৰ এজন কিংবদন্তি শিক্ষক আৰু সমাজ-সেৱক। তেখেত যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ সহকাৰী শিক্ষক আৰু প্ৰায় বাৰ বছৰ এই বিদ্যালয়ৰে প্ৰধান শিক্ষক আছিল। শিক্ষকতাৰ সময়ছোৱাত তেখেতে শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ আমুল পৰিৱৰ্তন কৰিছিল। তেখেতে ডেলটন পদ্ধতিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা সফলতাৰে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। Boys' Scoutৰ শিক্ষাও তেখেতে প্ৰচলন কৰিছিল। স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত ইউনিফৰ্ম আৰু সুলভ মূল্যত মধ্যাহ্ন বিৰতিৰ খাদ্য ব্যৱস্থা তেখেতেই অসমত প্ৰথম প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল বুলি কোৱা হৈছে। আহমদে ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ লগ লাগি The Jorhat Method নামৰ এখন পুথিৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় খণ্ড লিখিছিল। তেখেতে যোৰহাট মহাবিদ্যালয়, যোৰহাট বাল্যভৱন স্কুলকে মুখ্য কৰি যোৰহাটৰ বহুকেইটা শিক্ষানুষ্ঠান আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠাত আগভাগ লৈছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম নিয়মাৱলীৰ অন্যতম ৰূপকাৰো আছিল জেহিৰুদ্দিন আহমদ। তেখেত হেডমাষ্টৰ জেহেৰুদ্দিন আহমদ বা জেহিৰৎ মাষ্টৰ নামেৰে জনপ্ৰিয় আছিল। শিক্ষক ৰূপে আগবঢ়োৱা তেখেতৰ অৱদানৰ বাবে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেখেতক ১৯৩৯ চনত খান চাহেব আৰু ১৯৪৪ চনত খান বাহাদুৰ উপাধি কৰিছিল।
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮৮৬ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে জেহিৰুদ্দিন আহমদৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাক ডাঃ কেৰামত আলি আছিল আহোম ৰজাৰ দিনৰ দা-ধৰা বংশৰ উপৰিপুৰুষ। কেৰামত আলি যোৰহাটৰ প্ৰথম ডাক্তৰ আছিল। তেওঁ ডিব্ৰুগড়ৰ বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুলৰপৰা L.M.P অৰ্থাৎ Lower Medical Practitioner পৰীক্ষাত কৃতকাৰ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। মাতৃৰ নাম আছিল বিলাতী।
শিক্ষা
তেখেতে নিজেও যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল। এই বিদ্যালয়ৰপৰাই এণ্ট্ৰেন্স পাছ কৰি কলিকতাত পঢ়িবলৈ যায়। পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই কলিকতা এৰি আহি যোৰহাটত চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ৰে সহকাৰী শিক্ষকৰ পদত সোমায়। সেই সময়ৰ অসমৰ স্কুল ইন্সপেক্টৰ দুৰ্গাধৰ বৰকটকীয়ে তেখেতক চাকৰিত সুমুৱাই দিছিল। চাকৰি কৰি থকাৰ মাজতে তেখেতে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বি এ ডিগ্ৰী আৰু বি টি সম্পূৰ্ণ কৰে।
ডেল্টন পদ্ধতিৰ প্ৰচলন
এই পদ্ধতি মতে বুদ্ধিয়ক আৰু প্ৰখৰ ছাত্ৰক একে ক্লাচতে ১২ মাহ ৰখাই নথৈ পাঠ শেষ কৰাৰ লগে লগে পৰীক্ষা পাতি উৰ্ত্তীণ হ'লে ওপৰৰ শ্ৰেণীলৈ প্ৰমোচন দিয়া। অসমত প্ৰথম এই স্কুলতে ডেল্টন পদ্ধতিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। ২য় বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ত বিদ্যালয়সমূহ গৃহ সামৰিক কাৰ্যৰ বাবে অধিগ্ৰহণ কৰাত ১৯৪২ চন মানৰপৰা এই শিক্ষা ব্যৱস্থা উঠাই দিয়া হয়।
স্কুল ইউনিফৰ্ম
জেহিৰুদ্দিন আহমদৰ কাৰ্যকালত ১৯৩৫ চনৰপৰা যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰৰ বাবে আকাশী ৰঙৰ ইউনিফৰ্ম বাধ্যতামূলক কৰা হয়।
ক্ৰীড়া সংগঠক
১৯১৫ চনত আহমদ আছিল স্কুলৰ গেইম চুপাৰিণটেন্‌ডেণ্ট। তেখেতে ছাত্ৰৰ পঢ়া-শুনাৰ উপৰি শাৰিৰীক সুস্থতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। তেখেতৰ শিক্ষকতাৰ সময়ত চৰকাৰী হাইস্কুলত ফুটবল, ভলীবল, হকী, বেডমিণ্টন খেলাৰ উপৰি টেনিচ কৰ্টৰো ব্যৱস্থা আছিল। দৈনিক বিয়লি খেলপথাৰত উপস্থিত থাকি তেখেতে ছাত্ৰ সকলক উৎসাহিত কৰিছিল।দ্বিতীয় মহাসমৰৰ প্ৰাক্‌মুহুৰ্তত মণিপুৰৰ মহাৰজাই মুখ্য অতিথি ৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰা অসম অলিম্পিকৰ মূল নায়ক ৰূপে তেখেতক গণ্য কৰা হৈছিল। বিশ্বযুদ্ধৰ সামৰণি পৰাৰ পিছত তেখেতে যোৰহাট কাছাৰী ময়দানৰ উন্নয়নৰ বাবে বিশেষ মন দিছিল। ১৯৩৫ চনত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ ৰজা জৰ্জ পঞ্চমৰ সোণালী জয়ন্তী উপলক্ষে অনুষ্ঠিত ক্ৰীড়াৰ সাফল্যৰ গুৰিতে আছিল জেহিৰুদ্দিন আহমদ। নিজৰ স্কুলৰ উৎকৃষ্ট খেলুৱৈৰে ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট দল গঠন কৰি তেখেতে প্ৰতিযোগিতালৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেখেতৰ দিনত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলে আন্তঃস্কুল টুৰ্ণামেণ্টত ক্ৰিকেট, ফুটবল আদি খেলত পদক জিকি পঢ়া-শুনাৰ লগতে খেল-ধেমালিতো সুনাম অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত তেখেতে যোৰহাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব লৈ সংন্থাৰ সাংগঠনিক দিশটো সৱল কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।
পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন
ছাত্ৰৰ ইংৰাজী শিক্ষাত সহায় হোৱাকৈ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰৰ বাবে তেখেতে যোৰহাট ইংলিছ ৰিডাৰ নামৰ দুখন পুথি লিখি প্ৰকাশ কৰিছিল।
মধ্যাহ্ন ভোজনৰ প্ৰচলন
তেখেতে নিজৰ বিদ্যালয়ত ছাত্ৰসকলৰ বাবে দুপৰীয়া লঘু আহাৰৰ ব্যৱস্থা প্ৰচলন কৰিছিল। এই আহাৰত কেতিয়াবা বুটমাহ আৰু কেতিয়াবা কল বা আন ফল খুৱাইছিল। ইয়াৰ বাবে ছাত্ৰসকলৰপৰা মাহে গাইপতি চাৰি অনাকৈ লৈছিল।
এইবোৰৰ উপৰিও তেখেতে বাধ্যতামূলক ব্যায়াম শিক্ষা, প্ৰতি শনিবাৰে ছুটীৰ পিছত বাধ্যতামূলক তৰ্কসভা, ষষ্ঠমানত এম ই পৰীক্ষা(১৯৩২), টেষ্ট পৰীক্ষাৰ পাছত বিনামূলীয়া ইংৰাজী আৰু গণিতৰ ক্লাছ,স্কাউট শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আদি ছাত্ৰৰ হিতাৰ্থে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। নিজে আগভাগ লৈ তেখেতে স্কুলত সৰস্বতী পূজা আৰু বছেৰেকীয়া বঁটা বিতৰণী সভা পাতিছিল। তেখেতৰ দিনতে বিদ্যালয় চৌহদৰ পূব প্ৰান্তত মুছলিম ছাত্ৰাবাস সজা হয়।
ছাত্ৰৰ নিয়মানুৱৰ্তিতাৰ ক্ষেত্ৰতো তেখেত বৰ কাঢ়া আছিল আৰু ঘৰৰপৰা ছুটীৰ দৰ্খাস্ত ননাকৈ স্কুল খতি কৰা ছাত্ৰৰপৰা জৰিমণা আদায় কৰিছিল।
তেখেত চুটি চাপৰ আৰু অত্যন্ত পৰিপাটী ব্যক্তি আছিল। বিদ্যালয়লৈ আহোঁতে তেখেতে চুট-টাই পৰিধান কৰিছিল আৰু তেখেতৰ অষ্টিন ৩৪২ গাড়ীখনত উঠি বিদ্যালয়লৈ অহা-যোৱা কৰিছিল। তেখেতৰ পৰিপাটিতাৰ বাবে তেখেতৰে ছাত্ৰ সত্যন্দ্ৰনাথ বৰকটকী, আই এ এছে তেওঁৰ স্কুলীয়া জীৱনৰ স্মৃতিকথা ৰছনাত জেহিৰুদ্দিন আহমদক শেষৰজন বেৰন বুলি কৈছে। বৰকটকীৰ উপৰিও সাংসদ অজিত কুমাৰ শৰ্মা, সাহিত্যিক ড॰ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, বৈষ্ণৱ পণ্ডিত সোণাৰাম চুতীয়াৰ দৰে মুধা-ফুটা ব্যক্তিসকল জেহিৰৎ হেডমাষ্টৰৰ ছাত্ৰ আছিল।
যোৰহাটৰ শিক্ষা আৰু ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান
জেহিৰুদ্দিন আহমদ আছিল এজন অভিজ্ঞ সংগঠক। তেখেতে বিভিন্নজনৰ লগ লাগি পুঁজি সংগ্ৰহ কৰি যোৰহাট মহাবিদ্যালয় আৰু যোৰহাট বাল্যভৱন স্কুল প্ৰতিষ্ঠাত আগভাগ লৈছিল। তেখেত যোৰহাট মহাবিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল । ১৯১৪ চনত জেহিৰুদ্দিন আহমদৰ চেষ্টাত যোৰহাট জিলা স্পৰ্টছ এচোছিয়েচনৰ জন্ম হয়। ই অসমৰ সৰ্বপ্ৰথম ক্ৰীড়া সন্থা। আহমদ এই সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল।
মৃত্যু
১৯৭৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ২৭ তাৰিখে খাদ্যনলীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ অসম মেডিকেল কলেজত তেখেতৰ মৃত্যু হয়। অৱসৰৰ পাছত তেখেতে ১৩০ টকা পেন্সন পাইছিল আৰু অতি সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰিছিল। নিজৰ ঘৰতে তেখেতৰ এটা লাইব্ৰেৰী আছিল আৰু ইয়াতে পঢ়া-শুনা কৰি তেখেতে বেছিভাগ সময় পাৰ কৰিছিল। তেখেতৰ মৃত্যুৰ পাছত যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত তেখেতৰ স্মৃতিত শিক্ষাগুৰু জেহিৰুদ্দিন আহমদ স্মৃতি ন্যাস গঠন কৰা হয় আৰু প্ৰতিবছৰে যোৰহাট জিলা ভিত্তিত আন্তঃস্কুল জেহিৰুদ্দিন আহমদ সোঁৱৰণী তৰ্ক প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। আনহাতে যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ে মহাবিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভাগত জেহিৰুদ্দিন আহমদ প্ৰেক্ষাগৃহ নিৰ্মাণ কৰে। ২০১৬ চনত যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ৰপৰা যোৰহাট বি এচ এন এল অফিচলৈকে সুদীৰ্ঘ ৬০০ মিটাৰ পথছোৱা জেহিৰুদ্দিন আহমদ পথ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
বল বৰ্মা
বল বৰ্মা (Bala Varman) কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ তৃতীয়জন ৰজা আছিল। এওঁ সমুদ্ৰ বৰ্মাৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৩৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪২২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। এওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল ৰত্নাৱতী আছিল। তেওঁৰ পিছত কল্যাণ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
পাল ৰাজবংশ (কামৰূপ)
পাল ৰাজবংশ (Pala dynasty)ই আনুমানিক ৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১১৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল। শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগ সিংহৰ সতি-সন্ততি নথকাত সেই বংশ লোপ পাইছিল। প্ৰজাসকলে ব্ৰহ্মপাল নামৰ পুৰণি নৰক বংশীয় কোঁৱৰ এজনক ৰজা মনোনীত কৰিছিল। বংগ পাল ৰাজবংশৰ দৰেই এওঁলোকৰো প্ৰথম ৰজাজন নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। বংগৰ পাল ৰাজবংশ বৌদ্ধ ধৰ্মী আছিল। আনহাতে কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰা পাল ৰাজবংশ হিন্দু আছিল।
ৰজাসকল
বৃদ্ধকালত ব্ৰহ্মপালে সন্যাস গ্ৰহণ কৰে আৰু পিতাকৰ ইচ্ছা অনুসৰি পুত্ৰ ৰত্নপাল কামৰূপৰ ৰজা হয়। ৰত্নপালৰ পাছত নাতিয়েক ইন্দ্ৰপাল আৰু ক্ৰমে গোপাল, হৰ্ষপাল, ধৰ্মপাল ৰজা হয়। ৰজা হৈ ধৰ্মপালে ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা কামৰূপ নগৰলৈ তুলি নিয়ে। ধৰ্মপালৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ জয়পাল ৰজা হয়।
পাল বংশৰ পতন
গৌড় ৰজা ৰাম পালে জয়পাল ৰজাৰ দিনত কামৰূপ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ইয়াৰ পিছতেই কামৰূপ ৰাজ্যত পাল ৰাজবংশৰ পতন ঘটে।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ *
পৰিৱেশ বিজ্ঞান
পৰিৱেশ বিজ্ঞান ( ইংৰাজী: Environmental science ) হৈছে, ভৌতিক, জীৱবৈজ্ঞানিক আৰু তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ সমন্বয়ত পৰিৱেশ আৰু পৰিৱেশৰ বিভিন্ন সমস্যাসমূহৰ অধ্যয়ন তথা সমাধানৰ সৈতে জড়িত বিজ্ঞানৰ এটা বহুবিভক্ত শাখা। বৰ্তমান এই শাখাই পৰিস্থিতিক তন্ত্ৰসমূহৰ সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণ, গুণগত আৰু বহুবিভক্ত মাৰ্গ প্ৰদৰ্শন কৰে।
পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ সৈতে সম্পৰ্কৃত ক্ষেত্ৰবোৰ হৈছে- পৰিৱেশ অধ্যয়ন আৰু পৰিস্থিতিক অভিযান্ত্ৰিকী। পৰিৱেশ অধ্যয়নে বিশেষকৈ পৰিৱেশৰ সৈতে মানুহৰ সম্পৰ্ক, জ্ঞান আৰু নীতিসমূহৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু পৰিস্থিতিক অভিযান্ত্ৰিকীয়ে প্ৰতিটো দিশতে পৰিৱেশৰ গুণগত উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে আৰ্হি আৰু প্ৰযুক্তি সম্পৰ্কত মনোনিৱেশ কৰে। পৰিৱেশ বিজ্ঞানী সকলে ভূ-প্ৰক্ৰিয়া, বিকল্প শক্তিৰ সন্ধান, প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা, আৰু গোলকীয় জলবায়ু পৰিবৰ্তনৰ প্ৰভাৱ, ভৌতিক, ৰাসায়নিক আৰু জীৱবৈজ্ঞানিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া আদি বিষয়সমূহ অধ্যয়ন কৰে।
নামাকৰণ
সাধাৰণতে পৰিৱেশ বিজ্ঞান আৰু পৰিস্থিতিবিদ্যা এটাক আনটোৰ পৰিপূৰক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু কৌশলগতভাৱে পৰিৱেশবিদ্যাই কেৱল জীৱ আৰু জীৱসমূহৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া আৰু পৰিৱেশৰ সৈতে থকা সমন্ধৰ আধ্যয়নকহে সূচায। পৰিস্থিতিবিদ্যাক পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ এটা উপবিভাগ হিচাপে বিবেচনা কৰিব পাৰি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ বিজ্ঞান
ঔ টেঙা
ঔ টেঙা (বৈজ্ঞানিক নাম:Dillenia indica, ইংৰাজী : Elephant Apple) ) অসমৰ স্থানীয় উদ্ভিদ। ই দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ পৰা ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰী লংকাৰ লগতে দক্ষিণ পশ্চিম চীন, ভিয়েটনাম, থাইলেণ্ড, মালয়ছিয়া পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে। ঔ টেঙা অসমীয়া জনজীৱনৰ লগত ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত।
নাম
ঔ টেঙা নামটোৰ উৎপত্তিৰ লগত কেইটামান লোককথা জড়িত হৈ আছে। প্ৰবাদ মতে এসময়ত এহাল বুঢ়া বুঢ়ী আছিল। এদিন বুঢ়ীৰ খুব টেঙা খাবলৈ মন যোৱাত বুঢ়াক কলে। বুঢ়াই বুঢ়ীৰ বাবে টেঙা আনিবলৈ বনলৈ গল। পিছে টেঙা বিচাৰি নাপাই শেষত ঔ টেঙা হে পালে। বুঢ়ীয়ে সেই টেঙা খাই খুব টেঙা পাই "টেঙা ঔ টেঙা ঔ" বুলি চিঞৰিব ধৰিলে। তাৰ পিছত বুঢ়ীয়ে এইবিধ নতুন টেঙাৰ নাম জানিব খোজত বুঢ়ায়ে একো নাজানি "ঔ টেঙা" বুলি ক'লে। তেতিয়াৰ পৰা ইয়াৰ নাম ঔ টেঙা হল।
ইংৰাজীত ইয়াৰ নাম "Elephant Apple"। হাতীয়ে খাই ভাল পোৱাৰ বাবে ইয়াৰ নাম এনেদৰে ৰখা হৈছে। ঔ টেঙাৰ ফল আকাৰত ডাঙৰ, কঠিন আৰু আঁহযুক্ত হোৱাৰ বাবে কেৱল হাতীজাতীয় জন্তু সমূহে খাব পাৰে। বুক্সা ব্যাঘ্ৰ অঞ্চলত কৰা এক গৱেষণাত পোৱা গৈছে যে, ইয়াৰ ফল প্ৰথমে হাতীয়ে খাই কোমল কৰি অৰণ্যৰ মজিয়াত সিঁচৰিত কৰে। তাৰ পিছত সৰু আকাৰৰ তৃণভোজী যেনে হৰিণ, কেৰ্কেটুৱা, নিগনি আদিয়ে ইয়াৰ বীজ সঞ্চাৰণ কৰে।
বিৱৰণ
ঔ টেঙা এবিধ চিৰসেউজীয়া গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ উচ্চতা ১৫ মিটাৰ। পাতবোৰ ১৫ৰ পৰা ৩৬ ছেঃমিঃ দীঘল আৰু সমান্তৰাল ভাঁজযুক্ত। ফুলবোৰৰ ব্যাস ১৫ ৰ পৰা ২০ ছেঃমিঃ পৰ্যন্ত। পাঁচটা বগা পাহিৰে আৰু অসংখ্য হালধীয়া পুং কেশৰ থাকে। ইয়াৰ ফলবোৰ গোলাকাৰ আৰু হালধীয়া সেউজ বৰণৰ। ফলবোৰৰ ব্যাস ৫-১২ ছেঃমিঃ। প্ৰতিটো স্ত্ৰীস্তৱক ১৫ ডাল স্ত্ৰীকেশৰৰ গোট এটা থাকে।
কাঠ শালিকা
কাঠ-শালিকা (Chestnut-tailed Starling, বৈজ্ঞানিক নাম: Sturnia malabarica) ) শালিকা জাতীয় চৰাইৰ প্ৰজাতি সমূহৰ অন্যতম প্ৰজাতি৷ দক্ষিণ-পূব এছিয়া তথা ভাৰত ত ইয়াক থলুৱাভাৱে দেখা পোৱা যায় যদিও ই আংশিকভাৱে পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাই বুলিও জানিব পৰা গৈছে৷
ঔ টেঙা
ব্যৱহাৰ
ঔ টেঙাৰ বিজল আৰু কুঁহিপাতেৰে মানুহে মূৰ ধোৱে। বখলাবিলাক থেতালি শুকাই তাৰ গুড়ি উলিয়াই শুকানে বা গুৰৰ লগত খায়। কেঁচাই বা আঞ্জাও খায়। কিছুমান লোকে বখলা শুকাই পুৰি ছাই কৰি খাৰো বনায়। সাধাৰণতে ঔ টেঙাৰ পাঁচটা বখলা বা খলপ থাকে। ঔ টেঙা সাধাৰণতে ব’হাগ-জেঠ মাহত ফুল ধৰে আৰু লাগে। কোমল অৱস্থাত ভাজি খাবলৈ সোৱাদ। পূৰঠ হ’লে বা পকিলে ঔ টেঙাৰ মাছৰ আঞ্জা খোৱা হয়। বড়ো সকলে ঔ টেঙা বৰালি মাছৰ ফিছাৰ লগত ওণ্ডলা বা পিঠাগুড়ি দি ৰান্ধে। ঔ টেঙা বা ঔ খট্টা অসম, পশ্চিমবংগ, ওড়িশা, বাংলাদেশ আদিতো অতি জনপ্ৰিয়। ইয়াত প্ৰটিন, খাদ্যপ্ৰাণ 'গ' আৰু আঁহ (fiber)যথেষ্ট পৰিমাণে থাকে। ঔ টেঙাৰ ঔষধি গুণ আছে:
লোক সাহিত্য
অসমীয়া লোক সাহিত্যত ঔ টেঙাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। বড়ো লোকগীতত পোৱা যায়-‘থায়গিৰি, খোঙা খংবা বড়োনি আচাৰাবো ফুংবা’(ঔ টেঙাৰ বখলা পাঁচটা-বড়োৰ মূল আচাৰো পাঁচ)। বিহুগীততো আছে "ঔৰে গছতে মৌৱে বাহ ল’লে"। গাঁৱত কৃষকে ঔ টেঙাৰ বখলাত কাতি বিহুত খেতি, পথাৰত বন্তি জ্বলায়।
কাঠ শালিকা
টেক্সন'মি
একাধিক বিৱৰ্তনৰ উৎসৰ বাবে পূৰ্বতে কাঠ-শালিকাক কেইবাটাও গোত্ৰ যেনে Sturnia, Sturnus আৰু Temenuchus ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল যদিও পৰৱৰ্ত্তী সময়ত কৰা গৱেষণাত পোৱা তথ্য অনুসৰি Temenuchus গোত্ৰকে বৰ্তমান বাহাল ৰখা হৈছে৷ Later studies have suggested placement in the genus Sturnia.
ঔ টেঙা
লোক সাহিত্য
অসমীয়া লোক কথাসমূহত ঔ টেঙাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ৰচিত "বুঢ়ী আইৰ সাধু"ত "ঔ কুঁৱৰী" নামৰ এটি বিখ্যাত সাধু আছে। অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰা "কথানদী" বোলছবিত ঔ কুঁৱৰী সাধুৰ দৃশ্য ৰূপ দেখা যায়।
অসমীয়া ফকৰা যোজনা আৰু ডাকৰ বচনতো ঔ টেঙাৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
কাঠ শালিকা
বিৱৰণ
কাঠ-শালিকাৰ পূৰ্ণবয়স্ক এটা চৰাইৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২০ ছে: মি: হয়৷ ইয়াৰ পিঠি অংশ মটিয়া (grey) আৰু ক'লা চানেকীয়া৷ উপ-প্ৰজাতি সমূহৰ দেহৰ বৰণৰ কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়৷ S. m. malabarica' আৰু blythii ৰ ক্ষেত্ৰত দেহৰ তলৰ অংশ ইটাবণীয়া (rufous) কিন্তু nemoricola ৰ সেই অংশৰ বৰণ বগা হয় ৷ তিনিওটা উপ-প্ৰজাতিৰ চকুৰ মণি বগা আৰু ঠোঁটৰ বৰণ হালধীয়া হয়৷ মতা-মাইকী উভয়ে দেখাত একে হয়৷ অৱশ্যে পোৱালী কাঠ-শালিকাৰ দেহৰ তলৰ অংশ বগা আৰু নেজৰ আগটো ৰঙা চানেকীয়া হোৱা দেখা যায়৷
ঔ টেঙা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:বৃক্ষ শ্ৰেণী:পাচলি শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
কাঠ শালিকা
আচৰণ
কাঠ-শালিকাই সাধাৰণতে মুকলি কাঠনি বা খেতি-পথাৰত বাহ সাজে৷ ইহঁতে গছৰ সুৰুঙা আদিত বাহ সাজে৷ এবাৰত ৩-৫ টাকৈ কণী পাৰে৷
শালিকাৰ অন্যান্য প্ৰাজতি সমূহৰ দৰেই কাঠ-শালিকাইও ফল-মূল, ফুলৰ মৌ আৰু পোক-পৰুৱা আদি খাই জীয়াই থাকে৷ ইহঁতে জাক পাতি উৰে আৰু গোটেইবোৰ চৰায়ে মিলি একেলগে আৰু খুব খৰকৈ উৰাৰ দিশ সলনি কৰিব পাৰে৷
অন্যান্য উৎস
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ তালিকা
This is a list of sovereign states giving an overview of states around the world with information on the status and recognition of their sovereignty.
The list contains 206 entries. The states are divided using two distinct methods: Compiling a list such as this can be a difficult and controversial process, as there is no definition that is binding on all the members of the community of nations concerning the criteria for statehood. For more information on the criteria used to determine the contents of this list, please see the criteria for inclusion section below.
অন্তৰ্ভুক্তিৰ চৰ্তসমূহ
On the basis of the above criteria, this list includes the following 206 entities:
গ্ৰ্ন্থ সংযোগ
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা
ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ
ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ (Bengal tiger, বৈজ্ঞানিক নাম: Panthera tigris tigris) বাঘৰ এটা প্ৰখ্যাত উপপ্ৰজাতি। শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি ভাৰতত ইয়াৰ জনসংখ্যা ১,৭০৬-১,৯০৯ টা, বাংলাদেশত ৪৪০ টা, নেপালত ১৬৩-২৫৩টা আৰু ভূটানত প্ৰায় ৬৭-৮১ টা।  ২০০০ চনত আই.ইউ. চি. এনে ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘক সংকটাপন্ন প্ৰজাতি (endangered species) বুলি স্বীকৃতি দিছে। । ভাৰত আৰু বাংলাদেশ দুয়ো দেশতে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাণীৰূপে গণ্য কৰা হয়।
বিৱৰণ
ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ গাৰ বৰণ হালধীয়া বা পাতল কমলা হয়। ইয়াৰ গোটেই দেহটোতে গাঢ় মুগা বা কলা আঁচ থকা দেখা যায়। ইয়াৰ পেট বগা আৰু নেজ কমলাবৰণৰ,তাতে কলা মণি (black rings) থকা দেখা পোৱা যায়।
মতা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য গড়ে ২৭০-৩১০ ছে:মি আৰু মাইকীৰ প্ৰায় ২৪০-২৬৫ ছে:মি: হয়। ইয়াৰ নেজৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৮৫-১১০ ছে:মি আৰু বাহুপৰ্যন্ত দেহৰ উচ্চতা ৯০-১১০ ছে:মি: হয়। মতা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ গড় ওজন প্ৰায় ২২১.২ কি:গ্ৰা: আৰু মাইকীৰ ১৩৯.৭ কি:গ্ৰা:। বাংলাদেশৰ সুন্দৰবনত দেখা পোৱা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ ওজনেই বৰ্তমানলৈকে আটাইতকৈ কম বুলি পৰিগণিত হৈছে। ইয়াৰ মাইকী ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ ওজন ৭০-৮০ কি: গ্ৰা: হে বুলি জানিব পৰা গৈছে।
শুকুলা বাঘ ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰে এক recessive mutant প্ৰজাতি। ইয়াক অসম, পশ্চিমবংগ তথা বিহাৰ আদিৰ বনাঞ্চলত দেখা পোৱা যায়। কিন্তু এইবিধক সচৰাচৰ ভবাৰ দৰে ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ এলবিন' ( albinism) বুলি গণ্য কৰিব পৰা নাযায়।
বিতৰণ আৰু বাসস্থান
১৯৮২ চনত শ্ৰীলংকাৰ কুৰুৱিটা ( Kuruwita) নামৰ ঠাইত প্ৰায় ১৬,৫০০ বছৰ পূৰ্বৰ এক জীৱাষ্ম পোৱা গৈছিল আৰু ইয়াক ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। প্ৰায় ২০,০০০ বছৰ পূৰ্বে সাগৰ পৃষ্ঠৰ সংকোচনৰ সময়ত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ শ্ৰীলংকালৈ অহা বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
ভাৰত উপমহাদেশত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ ক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চল, ক্ৰান্তীয় শুকান বনাঞ্চল, তথা সেমেকা পৰ্ণপাতী বনাঞ্চল, মেনগ্ৰুভ, ঘাঁহনি আদি অঞ্চলত দেখিবলৈ পোৱা যায়। পৰৱৰ্ত্তী কালত বাঘৰ বাসস্থান গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈৰৰ উপত্যকা অঞ্চলসমূহলৈও বিস্তৃত হৈ পৰিল। কিন্তু শেহতীয়াকৈ এই অঞ্চলসমূহ বনাঞ্চল ধ্বংস আৱু খেতি পথাৰলৈ পৰিবৰ্ত্তন হোৱা দেখা গৈছে।
বৰ্ত্তমান ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ দেখা পোৱা প্ৰধান অঞ্চলসমূহ হৈছে হিমালয়ৰ পাদদেশত থকা ৰাজাজী-কৰবেট, বৰডিয়া-বাংকে (Bardia-Banke), চিটৱান-পাৰ্স্বা-বাল্মিকী (Chitwan-Parsa-Valmiki), দুধৱা-কাইলালি (Dudhwa-Kailali) আৰু শুক্লা ফাণ্টা-কিশানপুৰ (Sukla Phanta-Kishanpur) আদি Tiger Conservation Units (TCUs) সমূহ। খাদকৰ প্ৰাচুৰ্য্যৰ বাবে এই অঞ্চলসমূহত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ আবাদী ঘন।
ভাৰত
পূৰ্বতে ভাৰতবৰ্ষত আয়োজন কৰা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ গণনা (census) প্ৰত্যেক বাঘৰ ভৰিৰ খোজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰা হৈছিল। কিন্তু শেহতীয়াকৈ এই পদ্ধতিত থকা নানা আসোঁৱাহ সমূহৰ সমালোচনা হোৱাত বৰ্তমান নতুনকৈ কেমেৰা ট্ৰেপিং পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হৈছে।
ভাৰতবৰ্ষত থকা ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ উত্তম পৰ্য্যায়ৰ বাসস্থানসমূহ হৈছে-মানাহ-নামদফা, হাজাৰিবাগ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান( Hazaribagh National Park), নাৰ্গাজুন সাগৰ-শ্ৰীসাইলাম ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প (Nagarjunsagar-Srisailam Tiger Reserve),কানহা-ইন্দ্ৰাৱতী কৰিড'ৰ ( Kanha-Indravati corridor), উৰিষ্যাৰ শুকান বনাঞ্চল, পান্না ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Panna National Park), মেলঘাট ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প (Melghat Tiger Reserve) ইত্যাদি।
<!-- The TCUs in tropical moist deciduous forest are probably some of the most productive habitats for tigers and their prey, and include Kaziranga-Meghalaya, Kanha-Pench, Simlipal and Indravati Tiger Reserves. The TCUs in tropical moist evergreen forests represent the less common tiger habitats, being largely limited to the upland areas and wetter parts of the Western Ghats, and include the Tiger Reserves of Periyar, Kalakad-Mundathurai, Bandipur and Parambikulam Wildlife Sanctuary.
The methodology used during the tiger census of 2008 extrapolates site-specific densities of tigers, their co-predators and prey derived from camera trap and sign surveys using GIS. Based on the result of these surveys, the total tiger population has been estimated at 1,411 individuals ranging from 1,165 to 1,657 adult and sub-adult tigers of more than 1.5 years of age. The following six landscape complexes comprising several ecological landscapes were surveyed across India based on current tiger occupancy and potential for connectivity:
In May 2008, forest officials spotted 14 tiger cubs in Rajasthan's Ranthambore National Park. In June 2008, a tiger from Ranthambore was relocated to Sariska Tiger Reserve, where all tigers had fallen victim to poachers and human encroachments since 2005.
বাংলাদেশ
Tigers in Bangladesh are now relegated to the forests of the Sundarbans and the Chittagong Hill Tracts. The Chittagong forest is contiguous with tiger habitat in India and Myanmar, but the tiger population is of unknown status.
As of 2004, population estimates in Bangladesh ranged from 200 to 419, mostly in the Sunderbans. This region is the only mangrove habitat in this bioregion, where tigers survive, swimming between islands in the delta to hunt prey. Bangladesh's Forest Department is raising mangrove plantations supplying forage for spotted deer. Since 2001, afforestation has continued on a small scale in newly accreted lands and islands of the Sundarbans.
নেপাল
The tiger population in the Terai of Nepal is split into three isolated subpopulations that are separated by cultivation and densely settled habitat. The largest population lives in Chitwan National Park and in the adjacent Parsa Wildlife Reserve encompassing an area of 2543 km2 of prime lowland forest. To the west, the Chitwan population is isolated from the one in Bardia National Park and adjacent unprotected habitat further west, extending to within 15 km of the Sukla Phanta Wildlife Reserve, which harbours the smallest population. The bottleneck between the Chitwan-Parsa and Bardia-Sukla Phanta metapopulations is situated just north of the town of Butwal.
As of 2009, an estimated 121 breeding tigers lived in Nepal. By 2010, the number of adult tigers had reached 155.
ভূটান
As of 2005, the population in Bhutan is estimated at 67–81 individuals. Tigers occur from an altitude of 200 m in the subtropical Himalayan foothills in the south along the border with India to over 3000 m in the temperate forests in the north, and are known from 17 of 18 districts. Their stronghold appears to be the central belt of the country ranging in altitude between 2000 and 3500 m, between the Mo River in the west and the Kulong River in the east. In 2010, camera traps recorded a pair of tigers at altitudes of 3000 to 4100 m. The male was recorded scent-marking, and the female can also be seen to be lactating, confirming that the pair are living within their own territory, and strongly suggesting they are breeding at that altitude.
আচৰণ
The basic social unit of the tiger is the elemental one of mother and offspring. Adult animals congregate only on an ad hoc and transitory basis when special conditions permit, such as plentiful supply of food. Otherwise they lead solitary lives, hunting individually for the dispersed forest and tall grassland animals, upon which they prey. They establish and maintain home ranges. Resident adults of either sex tend to confine their movements to a definite area of habitat within which they satisfy their needs, and in the case of tigresses, those of their growing cubs. Besides providing the requirements of an adequate food supply, sufficient water and shelter, and a modicum of peace and seclusion, this location must make it possible for the resident to maintain contact with other tigers, especially those of the opposite sex. Those sharing the same ground are well aware of each other’s movements and activities.
In the Panna Tiger Reserve an adult radio-collared male tiger moved 1.7 to 10.5 km between locations on successive days in winter, and 1 to 13.9 km in summer. His home range was about 200 km2 in summer and 110 km2 in winter. Included in his home range were the much smaller home ranges of two females, a tigress with cubs and a sub-adult tigress. They occupied home ranges of 16 to 31 km2.
The home ranges occupied by adult male residents tend to be mutually exclusive, even though one of these residents may tolerate a transient or sub-adult male at least for a time. A male tiger keeps a large territory in order to include the home ranges of several females within its bounds, so that he may maintain mating rights with them. Spacing among females is less complete. Typically there is partial overlap with neighbouring female residents. They tend to have core areas, which are more exclusive, at least for most of the time. Home ranges of both males and females are not stable. The shift or alteration of a home range by one animal is correlated with a shift of another. Shifts from less suitable habitat to better ones are made by animals that are already resident. New animals become residents only as vacancies occur when a former resident moves out or dies. There are more places for resident females than for resident males.
খাদ্য
Tigers are carnivores. They prefer hunting large ungulates such as chital, sambar, gaur, and to a lesser extent also barasingha, water buffalo, nilgai, serow and takin. Among the medium-sized prey species they frequently kill wild boar, and occasionally hog deer, muntjac and Gray langur. Small prey species such as porcupines, hares and peafowl form a very small part in their diet. Due to the encroachment of humans into their habitat, they also prey on domestic livestock.
In most cases, tigers approach their victim from the side or behind from as close a distance as possible and grasp the prey's throat to kill it. Then they drag the carcass into cover, occasionally over several hundred meters, to consume it. The nature of the tiger's hunting method and prey availability results in a "feast or famine" feeding style: they often consume 18 - 40 kg of meat at one time.
Bengal tigers have been known to take other predators, such as leopards, wolves, jackals, foxes, crocodiles, Asiatic black bears, sloth bears, and dholes as prey, although these predators are not typically a part of their diet. Adult elephants and rhinoceroses are too large to be successfully tackled by tigers, but such extraordinarily rare events have been recorded. The Indian hunter and naturalist Jim Corbett described an incident in which two tigers fought and killed a large bull elephant. If injured, old or weak, or their normal prey is becoming scarce, they may even attack humans and become man-eaters.
প্ৰজনন
The tiger in India has no definite mating and birth seasons. Most young are born in December and April. Young have also been found in March, May, October and November. In the 1960s, certain aspects of tiger behaviour at Kanha National Park indicated that the peak of sexual activity was from November to about February, with some mating probably occurring throughout the year.
Males reach maturity at 4–5 years of age, and females at 3–4 years. A tigress comes into heat at intervals of about 3–9 weeks, and is receptive for 3–6 days. After a gestation period of 104–106 days, 1–4 cubs are born in a shelter situated in tall grass, thick bush or in caves. Newborn cubs weigh 780 to 1600 g and they have a thick wooly fur that is shed after 3.5–5 months. Their eyes and ears are closed. Their milk teeth start to erupt at about 2–3 weeks after birth, and are slowly replaced by permanent dentition from 8.5–9.5 weeks of age onwards. They suckle for 3–6 months, and begin to eat small amounts of solid food at about 2 months of age. At this time, they follow their mother on her hunting expeditions and begin to take part in hunting at 5–6 months of age. At the age of 2–3 years, they slowly start to separate from the family group and become transient — looking out for an area, where they can establish their own territory. Young males move further away from their mother's territory than young females. Once the family group has split, the mother comes into heat again.
প্ৰধান সংকট
Over the past century tiger numbers have fallen dramatically, with a decreasing population trend. None of the Tiger Conservation Landscapes within the Bengal tiger range is large enough to support an effective population size of 250 individuals. Habitat losses and the extremely large-scale incidences of poaching are serious threats to the species' survival.
The challenge in the Western Ghats forest complex in western South India, an area of 14400 mi2 stretching across several protected areas is that people literally live on top of the wildlife. The Save the Tiger Fund Council estimates that 7,500 landless people live illegally inside the boundaries of the 386 sqmi Nagarhole National Park in southwestern India. A voluntary if controversial resettlement is underway with the aid of the Karnataka Tiger Conservation Project led by K. Ullas Karanth of the Wildlife Conservation Society.
চোৰাং-চিকাৰ
The most significant immediate threat to the existence of wild tiger populations is the illegal trade in poached skins and body parts between India, Nepal and China. The governments of these countries have failed to implement adequate enforcement response, and wildlife crime remained a low priority in terms of political commitment and investment for years. There are well-organised gangs of professional poachers, who move from place to place and set up camp in vulnerable areas. Skins are rough-cured in the field and handed over to dealers, who send them for further treatment to Indian tanning centres. Buyers choose the skins from dealers or tanneries and smuggle them through a complex interlinking network to markets outside India, mainly in China. Other factors contributing to their loss are urbanization and revenge killing. Farmers blame tigers for killing cattle and shoot them. Their skins and body parts may however become a part of the illegal trade.
The illicit demand for bones and body parts from wild tigers for use in Traditional Chinese medicine is the reason for the unrelenting poaching pressure on tigers on the Indian subcontinent. For at least a thousand years, tiger bones have been an ingredient in traditional medicines that are prescribed as a muscle strengthener and treatment for rheumatism and body pain.
In 2006, India's Sariska Tiger Reserve lost all of its 26 tigers, mostly to poaching. In 2007, police in Allahabad raided a meeting of suspected poachers, traders and couriers. One of the arrested persons was the biggest buyer of tiger parts in India who used to sell them off to the Chinese traditional medicinal market, using women from a nomadic tribe as couriers. In 2009, none of the 24 tigers residing in the Panna Tiger Reserve were left due to excessive poaching. In November 2011, two tigers were found dead in Maharashtra: a male tiger was trapped and killed in a wire snare; a tigress died of electrocution after chewing at an electric cable supplying power to a water pump; another tigress was found dead in Kanha Tiger Reserve landscape — poisoning is suspected to be the cause of her death.
ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘৰ মানুহৰ সৈতে সংঘাত
The Indian subcontinent has served as a stage for intense human and tiger confrontations. The region affording habitat where tigers have achieved their highest densities is also one which has housed one of the most concentrated and rapidly expanding human populations. At the beginning of the 19th century tigers were so numerous it seemed to be a question as to whether man or tiger would survive. It became the official policy to encourage the killing of tigers as rapidly as possible, rewards being paid for their destruction in many localities. The United Provinces supported large numbers of tigers in the submontane Terai region, where man-eating had been uncommon. In the latter half of the 19th century, marauding tigers began to take a toll of human life. These animals were pushed into marginal habitat, where tigers had formerly not been known, or where they existed only in very low density, by an expanding population of more vigorous animals that occupied the prime habitat in the lowlands, where there was high prey density and good habitat for reproduction. The dispersers had no where else to go, since the prime habitat was bordered in the south by cultivation. They are thought to have followed back the herds of domestic livestock that wintered in the plains when they returned to the hills in the spring, and then being left without prey when the herds dispersed back to their respective villages. These tigers were the old, the young and the disabled. All suffered from some disability, mainly caused either by gunshot wounds or porcupine quills.
সংৰক্ষণ
An area of special interest lies in the Terai Arc Landscape in the Himalayan foothills of northern India and southern Nepal, where 11 protected areas comprising dry forest foothills and tall-grass savannas harbor tigers in a 49000 km2 landscape. The goals are to manage tigers as a single metapopulation, the dispersal of which between core refuges can help maintain genetic, demographic, and ecological integrity, and to ensure that species and habitat conservation becomes mainstreamed into the rural development agenda. In Nepal a community-based tourism model has been developed with a strong emphasis on sharing benefits with local people and on the regeneration of degraded forests. The approach has been successful in reducing poaching, restoring habitats, and creating a local constituency for conservation.
WWF partnered with Leonardo DiCaprio to form a global campaign, Save Tigers Now, with the ambitious goal of building political, financial and public support to double the wild tiger population by 2022. Save Tigers Now started its campaign in 12 different WWF Tiger priority landscapes, since May 2010.
ভাৰতত
In 1972, Project Tiger was launched aiming at ensuring a viable population of tigers in the country and preserving areas of biological importance as a natural heritage for the people. The project's task force visualised these tiger reserves as breeding nuclei, from which surplus animals would emigrate to adjacent forests. The selection of areas for the reserves represented as close as possible the diversity of ecosystems across the tiger's distribution in the country. Funds and commitment were mustered to support the intensive program of habitat protection and rehabilitation under the project. By the late 1980s, the initial nine reserves covering an area of 9115 km2 had been increased to 15 reserves covering an area of 24700 km2. More than 1100 tigers were estimated to inhabit the reserves by 1984.
Through this initiative the population decline was reversed initially, but has resumed in recent years; India's tiger population decreased from 3,642 in the 1990s to just over 1,400 from 2002 to 2008.
The Indian Wildlife Protection Act of 1972 enables government agencies to take strict measures so as to ensure the conservation of the Bengal tigers. The Wildlife Institute of India estimates showed that tiger numbers had fallen in Madhya Pradesh by 61%, Maharashtra by 57%, and Rajasthan by 40%. The government's first tiger census, conducted under the Project Tiger initiative begun in 1973, counted 1,827 tigers in the country that year. Using that methodology, the government observed a steady population increase, reaching 3,700 tigers in 2002. However, the use of more reliable and independent censusing technology (including camera traps) for the 2007–2008 all-India census has shown that the numbers were in fact less than half than originally claimed by the Forest Department.
-->
বাংলাদেশত
ৱাইল্ড টিম নামক এক সংস্থাই বাংলাদেশৰ স্থানীয় সংস্থাসমূহ আৰু বাংলাদেশীয় বন বিভাগৰ লগত লগ লাগি সুন্দৰবনত সংঘটিত হৈ থকা বাঘ-মানুহৰ সংঘাত ৰোধ কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে। যোৱা শতিকাত বাঘ-মানুহৰ এনে সংঘাতত বহুজনে প্ৰাণ হেৰুৱাৰ লগতে বহুতো বাঘ আৰু পোহনীয়া জন্তুৰ নিধন ঘটিছে। যোৱা কেইটা দশকত ই প্ৰায় ৫০জন মানুহ, ৮০ৰো অধিক পোহনীয়া জন্তু আৰু ৩টাকৈ বাঘৰ নিধনৰ কাৰণ হৈছে। ৱাইল্ড টিমৰ উদ্যোগত কিছুমান নাও ভিত্তিক দল গঢ়ি তোলা হৈছে, এই দলসমূহ বাঘৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হোৱা ব্যক্তিৰ প্ৰাথমিক চিকিত্‍সা, যাতায়ত আৰু আক্ৰমণত প্ৰাণ হেৰুওৱা ব্যক্তিৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ আদি কামত নিয়োজিত হৈ আছে। তদুপৰি ৱাইল্ড টিমে ৪৯খন গাৱঁত স্বেচ্ছাসেৱক দল গঢ়ি তুলি দলৰ সভ্য সকলক বাঘ-মানুহৰ সংঘাত ৰোধ কৰাৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰশিক্ষণৰ দিহা কৰিছে। এই গ্ৰাম্য দলসমূহত প্ৰায় ৩৫ও জন মানকৈ সদস্য থাকে, যিসকলে বাঘ-মানুহৰ সংঘাত ৰোধ কৰাৰ লগতে, চোৰাং চিকাৰ ৰোধ কৰা, পৰিবেষ সম্পৰ্কে সজাগতা অনা আদি কামতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ৱাল্ড টিমে বাঘ-মানুহ সংঘাতৰ ফলত হ’ব পৰা জীৱন বা সম্পত্তিৰ লোকচানৰ পাছত পাব পৰা চৰকাৰী সাহায্য সম্পৰ্কেও সাধাৰণ জনগণক সজাগ কৰাৰ বাবে কিছুমান কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে। তদুপৰি এনে সংঘাতৰ বিভিন্ন দিশৰ পৰিসংখ্যা সংগ্ৰহৰ বাবেও ৱাইল্ড টিমে বিশেষ ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিছে।
নেপালত
দেশখনে ২০২২ চনৰ ভিতৰত সৰ্বমুঠ বাঘৰ সংখ্যা দুগুণ কৰা কৰাৰ পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰিছে, সেই ঊদ্দেশ্যে ২০১০ চনৰ মে’ মাহত ৫৫০ বৰ্গ কি.মি. সংৰক্ষিত এলেকাৰ বাংকে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান স্থাপন কৰে, বাঘৰ বসতিৰ বাবে উদ্যান খনত উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হৈছে।
<!--
Ex situ
Bengal tigers have been captive bred since 1880 and widely crossed with other tiger subspecies. Indian zoos have bred tigers for the first time being at the Alipore Zoo in Kolkata. The 1997 International Tiger Studbook lists the global captive population of Bengal tigers at 210 individuals that are all kept in Indian zoos, except for one female in North America. Completion of the Indian Bengal Tiger Studbook is a necessary prerequisite to establishing a captive management program for tigers in India.
সংস্কৃতিত
The tiger is one of the animals displayed on the Pashupati seal of the Indus Valley Civilisation. The tiger crest is the emblem on the Chola coins. The seals of several Chola copper coins show the tiger, the Pandya emblem fish and the Chera emblem bow, indicating that the Cholas had achieved political supremacy over the latter two dynasties. Gold coins found in Kavilayadavalli in the Nellore district of Andra Pradesh have motifs of the tiger, bow and some indistinct marks.
Today, the tiger is the national animal of India. Bangladesh has the image of the tiger on banknotes. The political party Muslim League of Pakistan has the tiger as its election symbol.
-->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বাঘ শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী শ্ৰেণী:মাংসভোজী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
অসম বিজ্ঞান সমিতি
অসম বিজ্ঞান সমিতি (Assam Science Society) বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে কাম কৰা এটা স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন। ইয়াক ১৯৫৩ চনৰ ১৩ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত “গৌহাটী বিজ্ঞান সমিতি’’ নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৫৬ চনত ইয়াৰ নাম “অসম বিজ্ঞান সমিতি’’ কৰা হয়৷ অসমজুৰি সংগঠনটোৰ এশটা শাখা আছে৷ মেঘালয়ৰ গাৰো পাহাৰৰ টিক্ৰিকিলাতো ইয়াৰ এটা শাখা আছে৷ সংগঠনটোৰ বৰ্তমানৰ সভাপতি ড° মোহন চন্দ্ৰ কলিতা আৰু সাধাৰণ সম্পাদক (কাৰ্যবাহী) মৃণাল কুমাৰ হাজৰিকা৷
১৯৬১ চনৰ পৰা অসম বিজ্ঞান সমিতিয়ে বিজ্ঞান জেউতি নামৰ এই দুমহীয়া জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান-আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰি আহিছে। বৰ্তমান বিজ্ঞান জেউতিৰ সম্পাদক ড° পবন কুমাৰ চহৰীয়া।
বিজ্ঞান জেউতিৰ সম্পাদকসকল
(১ম প্ৰকাশৰ পৰা ১২শ বৰ্ষ (১৯৭৬) লৈ তিনিমহীয়া; ১৩শ বৰ্শ (১৯৭৭) ৰ পৰা দুমহীয়া)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
পূৰ্ববংগ আৰু অসম
ইতিহাস
বংগ-বিভাজনে হিন্দু জাতীয়তাবাদীসকলৰ মাজত ব্যাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁলোকে ভাৱিছিল যে এইয়া বঙালীসকলৰ গৃহভূমিক 'বিভাজন আৰু শাসন'ৰ দ্বাৰা দুৰ্বল কৰাৰ এক পদক্ষেপ। কলিকতাৰ বণিক গোষ্ঠীয়ে এই নতুন ৰাজ্যত তেওঁলোকৰ বজাৰ হেৰুৱাব বুলি ভয় খাইছিল। ইয়াৰ মাজতে ১৯০৬ চনত হিন্দু জাতীয়তাবাদক প্ৰতিৰোধ কৰিবৰ বাবে ঢাকাত মুছলিম লীগ গঠন কৰা হৈছিল। পৰিণতিস্বৰূপে হিন্দুসকলেও অখিল ভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাৰ গঠন কৰিছিল। ১৯১১ চনত দিল্লী দৰবাৰত ৰজা পঞ্চম জৰ্জে সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ব্ৰিটিছ চৰকাৰে উক্ত বিভাজন বাতিল কৰাৰ বাবে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব বুলি ঘোষণা কৰে। পূৰ্ববংগক পশ্চিম বংগৰ সৈতে পুনৰ সংযোগ কৰা হয় আৰু অসমক পুনৰ চীফ-কমিছনাৰৰ প্ৰদেশলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
পূৰ্ববংগ আৰু অসম ১১১,৫৬৯ বৰ্গ মাইল অঞ্চলজুৰি বিস্তৃত আছিল। প্ৰদেশখনৰ চাৰিসীমা আছিল উত্তৰে ভূটান আৰু তিব্বত, পূবে ব্ৰিটিছ ব্ৰহ্মদেশ আৰু দক্ষিণে বংগ-উপসাগৰ। ৰাজশাসিত ত্ৰিপুৰা, কোচবিহাৰ আৰু মণিপুৰ প্ৰদেশখনৰ ভৌগোলিক পৰিসীমাৰ ভিতৰত আছিল যদিও প্ৰশাসনিকভাৱে ইয়াৰ ভিতৰুৱা নাছিল।
প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা
প্ৰদেশখনৰ মুখ্য প্ৰশাসনিক বিষয়া আছিল লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল। ভাইচৰয় আছিল ব্ৰিটিছ ৰাজতন্ত্ৰৰ প্ৰতিনিধি। ঢাকা আছিল প্ৰাদেশিক ৰাজধানী। প্ৰদেশখনৰ নিজৰ উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু বিধান-পৰিষদ (৪০ সদস্যবিশিষ্ট) আছিল। লেফটেনেণ্ট জেনেৰেলৰ অধীনত পাঁচজন কমিছনাৰে শাসন ব্যৱস্থা পৰিচালনা কৰিছিল।
প্ৰদেশখনৰ গ্ৰীষ্ম ৰাজধানী আছিল ছিলং
প্ৰদেশখনৰ প্ৰশাসনিক ভাগ(ডিভিজন)সমূহ আছিল-
প্ৰদেশখনৰ মুঠ জিলাৰ সংখ্যা আছিল ৩০ খন।
জনগাঁথনি
১৯০১ চনৰ লোকপিয়ল মতেপূৰ্ববংগ আৰু অসমৰ মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৩০,৯৬১,৪৫৯ জন।
ভাষিক বিভাজন-
পাৰ্বত্য জিলাকেইখন তিব্বত-বৰ্মী জনগোষ্ঠী বিশেষকৈ মিজো, নগা, গাৰো, বড়ো, চাকমা আদিৰ বাসস্থান আছিল।
ধৰ্মীয় বিভাজন
thumb|পূৰ্ববংগ আৰু অসমৰ চাহ খেতি পূৰ্ববংগ আৰু অসমৰ ভূমি অতি সাৰুৱা আৰু ই ধান আৰু মৰাপাট খেতিৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। পুৰ্ববংগই পৃথিৱীৰ ৮০% মৰাপাট উৎপাদন কৰিছিল। অসম উপত্যকাই চাহ আৰু পেট্ৰলিয়ামৰ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ ভিতৰতে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। চিট্টাগং বন্দৰৰ জৰিয়তে প্ৰদেশখনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য সম্পাদন কৰিছিল। বন্দৰটো অসম-বেংগল ৰে'লৱেৰ দ্বাৰা ভিতৰুৱা অঞ্চলসমূহৰ সৈতে সংযুক্ত আছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
সমৰ কলা
সমৰ কলা (Martial Arts) শব্দটো বৰ্তমান বিশ্বৰ ক্ৰীড়া জগতত বিস্তৃতি লাভ কৰিছে। সমৰ কলা বা যুদ্ধ কলা বুলিলে প্ৰদৰ্শনীমূলক বা প্ৰতিযোগিতামূলক যুদ্ধ কলা বা সমৰ কৌশলক বুজায়। কলা সন্মত ভাবে বিভিন্ন ভঙ্গীমাৰে মনোৰঞ্জনৰ অৰ্থে কৌশল সমূহৰ প্ৰদৰ্শন হয় বাবেই ই প্ৰকৃত পক্ষে যুদ্ধ বা সমৰ কৌশল যদিও ইয়াক কলা বোলা হয়। আনহাতেদি আত্মৰক্ষাৰ বাবে উপযুগী এক বিজ্ঞানসন্মত পদ্ধতি বাবে ইয়াক আত্মৰক্ষা বিজ্ঞানো (Science of self-defense) বোলা হয়। ইংৰাজী Martial Arts শব্দটো মূল লেটিন শব্দ মাৰ্চৰ পৰা আহিছে। লেটিন শব্দ মাৰ্চৰ অৰ্থ হ'ল ৰোমান সকলৰ যুদ্ধৰ দেৱতা।
সমৰ কলাৰ বিভিন্ন বিভাগ
সমৰ কলা বা মাৰ্চিয়েল আৰ্ট বুলিলে মল্ল, মুস্তি, অসি, লাঠি ইত্যাদি সকলো ধৰণৰ যুদ্ধৰ কলাসন্মত প্ৰদৰ্শনীমূলক কৌশলক বুজাই যদিও বৰ্তমান প্ৰধানকৈ চীন, জাপান, কোৰিয়া আদি ঠাইৰ জুড কাৰাতে, কংফু, টাইকোৱান'ডো, কেনড' আদি সমৰ কলা সমূহহে সৰ্বজনীন ভাৱে জনপ্ৰিয়। বিজ্ঞানসন্মত আধুনিকৰণ আৰু উন্নতিকৰণ ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ মূল কাৰণ। বৰ্তমান পৃথিবীত বহল ভাৱে জনপ্ৰিয় কেইবিধমান সমৰ কলাৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা হল।
তথ্য সংগ্ৰহ
* শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
ক'ৰ্চেৰা
ক'ৰ্চেৰা (Coursera Inc.) হৈছে ২০১২ চনত ষ্টেনফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক এণ্ড্ৰু ইং আৰু ডাফ্নে কলাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰভিত্তিক এক বৃহৎ মুক্ত অনলাইন পাঠ্যক্ৰম প্ৰদানকাৰী সেৱা।  ক'ৰ্চেৰাই বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অন্যান্য সংস্থাৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ অনলাইন পাঠ্যক্ৰম, প্ৰমাণপত্ৰ, আৰু ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০২১ চনত অনুমান কৰা হৈছিল যে ক'ৰ্চেৰাৰ  জৰিয়তে প্ৰায় ১৫০ খন বিশ্ববিদ্যালয়ে ৪ হাজাৰতকৈ অধিক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াইছে।
ইতিহাস
ষ্টেনফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক এণ্ড্ৰু ইং আৰু ডাফ্নে কলাৰে ২০১২ চনত ক'ৰ্চেৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইং আৰু কলাৰে ২০১১ চনৰ শৰৎকালৰ পৰা তেওঁলোকৰ ষ্টেনফ'ৰ্ড পাঠ্যক্ৰমসমূহ অনলাইনত আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে ষ্টেনফ'ৰ্ড এৰি ক'ৰ্চেৰা আৰম্ভ কৰে। প্ৰিন্সটন, ষ্টেনফ'ৰ্ড, মিচিগান আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয় আছিল এই প্লেটফৰ্মত পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয়। তাৰ পিছত পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰাত বিশিষ্টকৰণ পাঠ্যক্ৰমসমূহ (specialization) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় – যিয়ে এটা নিৰ্দিষ্ট বিষয়ত দক্ষতা গঢ়ি তোলা কিছুমান পাঠ্যক্ৰমৰ লগতে ব্যৱসায় আৰু চৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ বাবে ডিগ্ৰী আৰু এটা কৰ্মশক্তি বিকাশৰ সামগ্ৰী আগবঢ়ায়।
২০১৪ চনত ক'ৰ্চেৰাই ৱেবি ৱিনাৰ (ৱেবছাইট আৰু মোবাইল চাইট শিক্ষা ২০১৪) আৰু পিপলছ ভইচ ৱিনাৰ (ৱেবছাইট আৰু মোবাইল চাইট শিক্ষা) বঁটা দুটা লাভ কৰিছিল।
কৌশলগত অংশীদাৰ
২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ২৯ খন দেশত ক'ৰ্চেৰাৰ মুঠ অংশীদাৰৰ সংখ্যা ২০০ৰো অধিক। ক'ৰ্চেৰাই মূলতঃ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ সৈতে কাম কৰে, লগতে ক'ম্পেনী আৰু চৰকাৰৰ সৈতেও সহযোগিতাৰে কাম কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশীদাৰসকলৰ ভিতৰত আছে ব্ৰাজিলৰ চাও পাওলো বিশ্ববিদ্যালয়, ব্ৰিটেইনৰ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰতৰ ইণ্ডিয়ান স্কুল অৱ বিজনেছ, কোৰিয়াৰ য়নচেই বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু আমেৰিকাৰ য়েল, ইলিনয়, আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠান। গুগলে ক'ৰ্চেৰাৰ যোগেৰে পেছাদাৰী প্ৰমাণপত্ৰ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছে। গুগলে নিজৰ সকলো প্ৰমাণপত্ৰক চাৰি বছৰীয়া কলেজীয়া ডিগ্ৰীৰ সমতুল্য বুলি গণ্য কৰিব।
পাঠ্যক্ৰম
‘Coursera Impact Report 2020’ ৰ মতে, ক'ৰ্চেৰাৰ পৰা মানুহে শিকিবলগীয়া শীৰ্ষ পাঁচটা জনপ্ৰিয় পাঠ্যক্ৰম আছিল- কন্টেক্ট্ ট্ৰেচিং, ডিজিটেল মাৰ্কেটিং, প্ৰজেক্ট মেনেজমেণ্ট, পাইথন প্ৰগ্ৰেমিং, আৰু ছ’চিয়েল চাইক’লজি।
ডিগ্ৰী
২০১৭ চনৰ পৰা ক'ৰ্চেৰাই সম্পূৰ্ণ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আগবঢ়াইছে। তেওঁলোকে প্ৰথমে এইচ ই চি পেৰিছৰ পৰা উদ্ভাৱন আৰু উদ্যোগীকৰণত স্নাতকোত্তৰ (OMIE) আৰু ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা একাউণ্টিঙৰ স্নাতকোত্তৰ (iMSA) পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু পিছলৈ এইকেইটা বিষয়ৰ পৰিৱৰ্তে ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই তথ্য বিজ্ঞানত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু ব্যৱসায় প্ৰশাসনত স্নাতকোত্তৰ (iMBA) ডিগ্ৰী আগবঢ়ায়। লগতে এম বি এ ডিগ্ৰীৰ অংশ হিচাপে ডিজিটেল মাৰ্কেটিঙৰ দৰে এনে কিছুমান পাঠ্যক্ৰম আছে যিবোৰ সুকীয়াভাৱেও আগবঢ়োৱা হয়।
পেচাদাৰী প্ৰমাণ পত্ৰ
গুগল, আই বি এম, মেটা আৰু অন্যান্য সুপৰিচিত কোম্পানীসমূহে পেচাদাৰী প্ৰমাণপত্ৰৰ বাবে বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল, যাৰ ফলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিভিন্ন খণ্ডত কৰ্মশক্তি পূৰণ কৰিব পাৰে। এনে বিষয়সমূহৰ ভিতৰত আছে- তথ্য বিশ্লেষণ, আই টি সমৰ্থন, ডিজিটেল মাৰ্কেটিং, ইউ এক্স ডিজাইন, প্ৰজেক্ট মেনেজমেণ্ট, আৰু তথ্য বিজ্ঞান। গুগলৰ মতে তেওঁলোকৰ পাঠ্যক্ৰম ৪ বছৰীয়া ডিগ্ৰীৰ সমতুল্য। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে ১০ হাজাৰ বৃত্তিৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। গুগল আৰু ইয়াৰ কুৰিটাতকৈও বেছি অংশীদাৰী ক'ম্পেনীয়ে সেই প্ৰমাণপত্ৰসমূহ ৪ বছৰীয়া ডিগ্ৰীৰ সমতুল্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব।