cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কছবা উপজিলা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলাৰ উপজিলা শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উপজিলা
ৰুছ-ইউক্ৰেনীয় যুদ্ধ
ৰুছ-ইউক্ৰেনীয় যুদ্ধ হৈছে ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ মাজত চলিত এক যুদ্ধ য'ত মুখ্যতঃ ৰাছিয়া, ৰাছিয়া-পন্থী বাহিনী আৰু এফালে বেলাৰুছ আৰু আনফালে ইউক্ৰেইন আৰু ইয়াৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমৰ্থক সকল জড়িত হৈ আছে। মৰ্য্যদাৰ বিপ্লৱৰ পিছত ২০১৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীমাহত এই সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হয়। ক্ৰিমিয়া আৰু ডনবাছৰ কিছু অংশৰ ৰাজনৈতিক স্থিতিৰ ওপৰত থকা মতানৈক্যৰ ফলত এই যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত ঘটে, যাক আন্তৰ্জাতিকভাৱে ইউক্ৰেইনৰ অংশ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
ইতিহাস
২০১৪ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰাছিয়াই ক্ৰিমিয়াক ৰাছিয়াৰ সৈতে সংযোজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।  ২২ আৰু ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰাছিয়ান সৈন্য বাহিনী আৰু স্পেচিয়েল ফৰ্চে নভোৰোচিস্কৰ মাজেৰে ক্ৰিমিয়ালৈ যোৱা আৰম্ভ কৰে। ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মুখা পৰিহিত ৰাছিয়ান সৈন্য বাহিনীয়ে ক্ৰিমিয়া উপদ্বীপক নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনে আৰু তেওঁলোকে কৌশলগতভাৱে ক্ৰিমিয়াৰ সংসদ দখল কৰে আৰু ৰাছিয়ান পতাকা উত্তোলন কৰে। ক্ৰিমিয়া উপদ্বীপক ইউক্ৰেইনৰ বাকী অংশৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ৰাখিবলৈ আৰু অঞ্চলটোৰ ভিতৰত চলাচল সীমিত কৰিবলৈ নিৰাপত্তাৰ বাবে চেকপইণ্ট ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰুছ-ইউক্ৰেনীয় যুদ্ধ শ্ৰেণী:যুদ্ধ
এলজিবিটি সমাজ
এলজিবিটিকিউ+ সমাজ (LGBTQ+ Community, বৈজ্ঞানিক ভাবে:পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু সমাজ (Sexual and Gender Minorities)) হ'ল সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিকভাৱে একত্ৰিত সংখ্যালঘু যৌন আৰু প্ৰেম অভিমুখিতা (Sexual and romantic orientation) থকা লেছবিয়ান (Lesbian), গে’ (Gay), বাইচেক্সুৱেল (Bisexual) আৰু পৃথক লিংগ পৰিচয় (gender identity) থকা ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (Transgender) তথা কুইয়াৰ সকলৰ একত্ৰিত সমাজ। এই সমাজখনে গৌৰৱেৰে নিজক আঁকোৱালি নিজস্বতাক উদযাপন কৰে। এই সমাজে নিজৰ পছন্দ অনুসৰি জীয়াই থকা, একে লিংগৰ সম্পৰ্ক আৰু একে লিংগৰ বিবাহ (ভালপোৱা আৰু সংগী লোৱাৰ) অধিকাৰ বিচাৰি তথা অইন সমাজত থকা সংখ্যাগৰিষ্ঠবাদী বিপৰীতলিংগবাদ, হ'ম'ফ'বিয়া, বাইফ'বিয়া, ট্ৰান্সফ'বিয়াৰ বিৰুদ্ধে গঠিত এক সমাজ। গে’ প্ৰাইড (Gay pride) বা গে’ গৌৰৱ শব্দটো এলজিবিটি সমাজৰ একটা, পৰিচয় আৰু শক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই সমাজৰ ভিতৰত গে’ গাঁও (Gay Village), এলজিবিটি অধিকাৰ সংঘ, বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়সমূহৰ এলজিবিটি ছাত্ৰ সংগঠন, এলজিবিটি কৰ্মচাৰী সংঘ আদি সংগঠনসমূহ অন্তৰ্গত। এলজিবিটি সমাজে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত নিজৰ নাগৰিক অধিকাৰ (civil rights) আৰু আন্দোলনৰ (movement) সমৰ্থন আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে একত্ৰিত হয়।
সংখ্যালঘু প্ৰেম আৰু যৌন অভিমুখী সমাজ
এলজিবিটি সমাজৰ এটা বৃহৎ ঠালে পৃথক প্ৰেম, আৱেগ আৰু যৌন আকৰ্ষণ (different sexual, romantic and emotional attraction) দেখুৱায়। তেওঁলোকে একে লিংগৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌনতা কাৰণত আকৰ্ষিত হয়। এলজিবিটি সমাজৰ একে লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱা এই ভাগটোত সাধাৰণতে সমকামিতা যেনে: গে' আৰু লেছবিয়ান তথা অকামিতা , সৰ্বকামিতা আৰু উভকামিতা থাকে।
সমকামিতা (Homosexuality)
লেছবিয়ান (lesbian)
লেছবিয়ান হ’ল সমকামিতাৰ এটা ভাগ যত একে লিংগৰ নাৰীয়ে অইন নাৰীৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে।
গে'(Gay)
গে' হ’ল সমকামিতাৰ এটা ভাগ যত একে লিংগৰ পুৰুষে অইন পুৰুষৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে।
অকামিতা (Asexual)
কোনো ব্যক্তিয়ে যিকোনো লিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি যদি আংশিক বা সম্পূৰ্ণ ভাবে যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ নকৰে তাক অকামিতা (Asexuality) বোলে। কোনো ব্যক্তিয়ে অকামি হৈয়ো আবেগিক আকৰ্ষণ থাকিব পাৰে। অকামিতা কোনো ধৰণৰ ব্ৰহ্মচাৰী ব্ৰত নহয় যত জোৰ প্ৰয়োগ কৰি নিজৰ যৌন তথা প্ৰেমজনীত আবেগক দবাই ৰখা হয়।
সৰ্বকামিতা (Pansexuality)
সৰ্বকামিতা (Pansexuality)ত কোনো ব্যক্তিয়ে সকলোৰে প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে। ই যিকোনো লিংগ বা ধৰণৰ হব পাৰে। এজন সৰ্বকামি ব্যক্তিয়ে পুৰুষ, নাৰী, ট্ৰান্স সকলোৰে প্ৰতি আকৰ্ষণ থাকে।
বাইচেক্সুৱেল (Bisexual)
বাইচেক্সুৱেল হ’ল দুবিধ লিংগৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা পুৰুষ বা মহিলা। বাইচেক্সুৱেলসমূহে কেতিয়াবা কোনোবা এটা লিংগৰ প্ৰতি অধিক আৰু আনটোৰ প্ৰতি তুলনামূলকভাৱে কম আকৰ্ষণ থকা হ’ব পাৰে।
ট্ৰান্সসমাজ
এলজিবিটি সমাজৰ কিছু সদস্যই সুকীয়া লিংগ পৰিচয় (gender identity) বহন কৰে। তাৰে কিছু লোকে লিংগ অনিশ্চয়তাত (Gender dysphoria) ভোগে।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (transgender)
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ হ’ল বিভিন্ন মাধ্যমৰ যোগেদি নিজৰ জন্মগত লিংগৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ সুবিধা অনুসৰি লিংগ সলোৱা ব্যক্তি। এওঁলোক ট্ৰান্সপুৰুষ বা ট্ৰান্সমহিলা দুয়ো প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে।
অধিকাৰ
এলজিবিটি সমাজ বৰ্তমান সময়ত এক গোলকীয় সমাজলৈ ৰূপান্তৰ হৈছে যাক অন্য বাহিৰৰ অনা-এলজিবিটি লোকেও সমৰ্থন কৰে। বিশেষকৈ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত গোলকীকৰণৰ ফলত এলজিবিটি সদস্য সমূহ একত্ৰিত হোৱাত অধিক সুবিধা হৈছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আমেৰিকাৰ গাঁৱলীয়া ক্লজেট হৈ থকা বহুতো লোক যুদ্ধৰ বাবে ইউৰোপ গৈছিল আৰু তাত এলজিবিটি মানুহৰ বাবে এক সুন্দৰ পৰিবেশ দেখি আহে। যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পাছত তেওঁলোক ঘূৰি আহি নিজৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ সলনি ডাঙৰ চহৰ সমূহত সংঘ নিৰ্মাণ কৰি থাকিবলৈ ধৰে। পাছত এই সংঘ সমূহে ৰাজনৈতিকভাবে নিজৰ অধিকাৰ বিচাৰে যেনে- ষ্ট'নৱাল বিপ্লৱ। আজি বহুতো ডাঙৰ চহৰত এলজিবিটি সমৰ্থন কেন্দ্ৰ সমূহ গঢ় লৈ উঠিছে আৰু বিষৰ বিভিন্ন উন্নত কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয় সমূহত এলজিবিটি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে সমৰ্থন কেন্দ্ৰসমূহ গঢ় লৈ উঠিছে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মানৱ অধিকাৰ প্ৰচাৰ, লামদা আইনী, দা এম্পাৱাৰিং স্পিৰিত ফাউণ্ডেচন আৰু জি. এল.এল.এ.দি উকীল আদি সংস্থা, অসমত সুকীয়া, স্নেহবন্ধন আৰু সদৌ অসম ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সংঘ (All Assam Transgender Association) আদি সংগঠন সমূহে এলজিবিটিৰ হকে কাম কৰি আহিছে। ইয়াৰ উপৰি এটা আন্তৰ্জাতিক গে আৰু লেছবিয়ান সংঘ এখন আছে। ১৯৪৭ চনত যেতিয়া সংযুক্ত ৰাজ্যই আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰৰ ঘোষণা Universal Declaration of Human Rights (UDHR) কৰে যাৰ ফলত এলজিবিটিকে সাঙুৰি সকলো লোককে জাতি, লিংগ আৰু কামিতা ভেদে সমান অধিকাৰ দিয়াৰ এক যাত্ৰা আৰম্ভ হয়। যদিও ঘোষণাটো এলজিবিটি কেন্দ্ৰ কৰি নাছিল কিন্তু তাত সমতা আৰু বৈষম্যতা আঁতৰোৱাৰ কথা কোৱা হৈছিল।
একে লিংগৰ বিবাহ
thumb|220x220px|নিজৰ সন্তানৰ সৈতে দুুুজন গে' দম্পতী বিশ্বৰ বহুখিনি উন্নত দেশত একে লিংগৰ দম্পতীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সমূহক একে লিংগৰ বিবাহ ৰূপত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। একে লিংগৰ বিবাহ কৰা দম্পতী সমূহে অন্য বিপৰীত লিংগৰ দম্পতীৰ দৰে যথেষ্ট সুবিধা যেনে - স্বাস্থ্যসেৱা, সম্পত্তি অধিকাৰ, সন্তানৰ অধিকাৰ, প্ৰবাসীকৰণ, পৰিয়াল চুক্তি আৰু সুৰক্ষা আদি লাভ কৰে যিবোৰ অবিবাহিত দম্পতীয়ে লাভ নকৰে। সেয়েহে প্ৰায়বোৰ উন্নত দেশত একে লিংগৰ বিবাহ বৈধ।
নামকৰণ
এলজিবিটি ইংৰাজী ভাষাৰ lesbian, gay, bisexual, আৰু transgender ৰ সংক্ষিপ্তৰূপ। এলজিবিটিৰ পূৰ্বত এলজিবি শব্দটো ১৯৮০ দশকত গে’ (Gay) শব্দৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities), বা SGM হল Sexual and Gender Minorities ৰ সংক্ষিপ্ত শব্দ যি শৈক্ষিক, ৰাজনৈতিক আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানত বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্হ্য প্ৰতিষ্ঠান (National Institutes of Health); স্বাস্থ্যসেৱা, মেডিকেয়াৰ আৰু মেডিকেইড সেৱা কেন্দ্ৰ (the Centers for Medicare & Medicaid Services); আৰু ইউ.চি.এল.এ উইলিয়ামচ প্ৰতিষ্ঠানে (UCLA Williams Institute) এই শব্দটো গ্ৰহণ কৰিছে যি পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities) আইন আৰু নীতি অধ্যয়ন কৰে। ডিউক বিশ্ববিদ্যালয় (Duke University) আৰু কেলিফৰ্ণিয়া চানফ্ৰানচিস্ক বিশ্ববিদ্যালয়ে ( University of California San Francisco) চেক্সুৱেল আৰু লিংগ সংখ্যালঘু সকলৰ বাবে স্বাস্থ্য কাৰ্যক্ৰম। এখন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্হ্য প্ৰতিষ্ঠানৰ (National Institutes of Health) পত্ৰই পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities)ক ব্যবহাৰৰ উপদেশ দিছে কাৰণ হয়তো কিছু লোকে এলজিবিটি ভিতৰত নপৰিবও পাৰে। এলজিবিটি সমাজকৰ্মী (LGBT activist) সকলে বুজি উঠিছিল যে গে’ শব্দটোৱে তেওঁলোকৰ সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ সদস্যকে সাঙুৰি লোৱা নাছিল। কোনো লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ হোৱা বা লৈঙ্গিকতা (Sexuality) আৰু লিংগ নিৰ্ধাৰণ সম্বন্ধীয় বিষয় সমূহৰ ওপৰত এলজিবিটি শব্দটো মুখ্য ধাৰলৈ অনা হৈছিল। উদাহৰণৰূপে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আগবাঢ়ি যোৱা এলজিবিটি প্ৰকল্প (Advanced LGBT project) সমূহক এলজিবিটি সামাজিক কেন্দ্ৰ (LGBT community center) বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক এলজিবিটিৰ উদ্দেশ্য আছিল কোনো লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ হোৱা বা লৈঙ্গিকতা (Sexuality) আৰু লিংগ নিৰ্ধাৰণ সম্বন্ধীয় সংস্কৃতি আৰু বিবিধতাত জোৰ দিয়া। ই লেছবিয়ান, গে’, বাইচেক্সুৱেল আৰু ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ১৯৯৬ চনত কুইৰসকল যি নিজৰ লৈঙ্গিকতাক লৈ অস্পষ্ট হয়, তেওঁলোকক এলজিবিটি সমাজৰ সৈতে এক কৰি এলজিবিটিকীও (LGBTQ) বুলি কোৱা হৈছিল।
প্ৰতীক
এলজিবিটি সমাজক বুজাবলৈ সাধাৰণতে ৰামধেনু বা ৰামধেনু পতাকাৰ বয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গ্ৰীক প্ৰতীক লামদা ("L" শব্দই liberation বুজাই), ত্ৰিভুজ আৰু লিংগ প্ৰতীক (gender symbols) সমূহো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি এলজিবিটিৰ প্ৰতিখন সমাজৰ পৃথক পতাকা আছে কিন্তু অতিকৈ ব্যৱহৃত পতাকাখন হৈছে ৰামধেনু পতাকা। গিলবাৰ্ট বেকাৰৰ মতে ৰামধেনু পতাকাখনৰ প্ৰতিটো ৰঙৰ অৰ্থ হৈছে- পৰৱৰ্তী সময়ত গুলপীয়া আৰু ঘন নীলা আঁতৰাই দিয়া হয়, যাৰ ফলত শেহতীয়া বৰ্তমান ব্যৱহাৰ হৈ থকা পতাকাখন গঠন হয়। বৰ্তমানৰ পতাকাখন প্ৰায় ১৯৭৯ চনত গৌৰৱ যাত্ৰাত প্ৰথম ব্যৱহৃত হৈছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত গে' সক্ৰিয় কৰ্মী মৰ্চাই ১৯৭০ চনত সংযুক্ত গে' মুক্তি মৰ্চাৰ পৰা আঁতৰি লামদা প্ৰতীকটো গ্ৰহণ কৰে। লামদা মহাবিদ্যালয়সমূহতো ব্যৱহৃত হয়। স্কটলেণ্ডৰ এদিনবাৰ্গত ১৯৭৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আন্তৰ্জাতিক গে' অধিকাৰ কংগ্ৰেছে লামদাক গে' আৰু লেছবিয়ান অধিকাৰৰ আন্তৰ্জাতিক প্ৰতীক হিচাপে ঘোষণা কৰে।
দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ পাছত ত্ৰিভুজ গে’সকলৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছিল। হ'ল'কাষ্টৰ সময়ত গে'সকলক গুলপীয়া ত্ৰিভুজৰ দ্বাৰা সূচোৱা হৈছিল। ঠিক তেনেদৰে কলা ত্ৰিভুজ লেছবিয়ানসকলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ অন্য কিছু প্ৰতীক আছে যেনে- গে' কিশোৰ আত্মহত্যা জাগৰণ ৰিবন, এইডছ জাগৰণ ৰিবন, বেঙুনীয়াগড় আদি। ১১৯৫ চনত মানৱ অধিকাৰ অভিযানে এটা নতুন প্ৰতীক (হালধীয়া সমান চিহ্ন আৰু তাৰ ওপৰত ঘন নীলা বৰ্গ) গ্ৰহণ কৰে যিটো এলজিবিটি সমাজৰ মাজত এটা অতিকৈ ব্যৱহৃত প্ৰতীক হৈ পৰে।
২০১৭ চনৰ জুন মাহৰ ৮ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফিলডেলফিয়া চহৰত এলজিবিটি পতাকাৰ ওপৰত কলা আৰু মটীয়া ৰং যোগ কৰে। ই এলজিবিটি সমাজৰ মাজৰ ভিন্ন ছালৰ ৰঙৰ ব্যক্তিক সন্মান জনাই নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
পতাকা
এলজিবিটিৰ ভিন্ন সমাজে ভিন্ন গৌৰৱ পতাকা সমূহ ব্যৱহাৰ কৰে।
প্ৰচাৰ মাধ্যম
প্ৰচাৰ মাধ্যমত এলজিবিটি সম্বন্ধে যথেষ্ট চৰ্চা হোৱা দেখা যায়। কিছুক্ষেত্ৰত গে' আৰু লেছবিয়ান সকলক কিছু চলচ্চিত্ৰত নকাৰাত্মক দিশত দেখাবলৈ যত্ন কৰা হৈছিল কিন্তু বৰ্তমান জনজাগৰণৰ বাবে যথেষ্ট প্ৰচাৰ মাধ্যমত এলজিবিটি সম্বন্ধে জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰা দেখা গৈছে। বিশেষকৈ অসমৰ আগশাৰীৰ সংবাদ মাধ্যম প্ৰাগ নিউজে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বিবাহৰ সম্বন্ধে কিছু জনজাগৰণ সৃষ্টি কৰা দেখা গৈছিল। ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিদিন টাইম চেনেলত পৰিৱৰ্তন আদি অনুষ্ঠানত এলজিবিটি জনজাগৰণৰ বাবে সজাগতা সৃষ্টিৰ চেষ্টা চলোৱা দেখা গৈছিল। ১৯৯৭ চনত জনপ্ৰিয় আমেৰিকান কৌতুকশিল্পী তথা দূৰদৰ্শন চেলিব্ৰিটি এলেন দিজেনেৰেছ দূৰদৰ্শনত নিজৰ অনুষ্ঠানত ক্লজেটৰ পৰা কাম আউত হৈছিল। Gomestic. 2009. Stanza Ltd পাছত লাহে লাহে আৰু চেলিব্ৰিটি সমূহ কামআউত হব ধৰে। আৰু এলজিবিটি সম্বন্ধীয় অনুষ্ঠান বাঢ়িব ধৰে যিদৰে, ২০০৪ চনৰ দা এল ৱৰ্ড অনুষ্ঠান। কোম্পানী সমূহে এলজিবিটি সম্বন্ধীয় শ্লোগান ব্যৱহাৰ কৰি বিজ্ঞাপন সমূহ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। যিদৰে, চুবাৰু নামৰ কোম্পানীয়ে নিজৰ বিজ্ঞাপনত কয় -- "এয়া কোনো সিদ্ধান্ত নহয়, আমি এনেদৰেই নিৰ্মিত।" যি পাছত আঠখন আমৰিকাৰ চহৰত ব্যৱহৃত হয়।
মানসিক স্বাস্থ্য
মানসিক স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত এলজিবিটি সমাজে যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হব লগা হয়। নিজকে স্বীকাৰ কৰিব টান পোৱা আৰু সমাজৰ ভয়ত বহুতো এলজিবিটি সদস্য ক্লজেট হৈ থকা দেখা যায়। কিছু এলজিবিটি সদস্যই নিজৰ মনৰ কথাসমূহ খুলি কব নোৱাৰাৰ বাবে হতাশাত ভোগে। বিশেষকৈ নাবালিক সকলৰ মাজত হতাশাৰ হাৰ অধিক দেখা যায় কাৰণ যৌন প্ৰবৃত্তি বিকাশ হোৱাৰ সময়ত তেওঁলোকে নিজকে বেলেগ যেন অনুভৱ কৰে। যদিও জৈৱিক ভাবে ই সম্পূৰ্ণ সাধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া কিন্তু পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ বাবে মানসিক ভাৱে বহুতো সমস্যা দেখা যায়। নাবালিক সকলৰ মাজত আত্মহত্যাৰ দৰে ঘটনাও দেখা যায়। কামিঙ আউট হোৱা বা নিজকে গ্ৰহণ কৰা এলজিবিটি নাবালিক সকলৰ মাজত হতাশাৰ হাৰ সাধাৰণতে কম দেখা যায়।
তথ্য সংগ্ৰহ
<references group="lower-alpha"/>
লগতে পঢ়ক
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
বুকুৰ মাজত জ্বলে
বুকুৰ মাজত জ্বলে  (Bukur Majot Jole) ১৯৯৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন সংগীত-মধুৰ ৰঙীন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। লক্ষ্মীনাৰায়ণ ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখনৰ পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা আছিল অশোক কুমাৰ বিষয়াৰ। মুঠ পাঁচজন সংগীত পৰিচালকে ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। মুল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল নিকুমণি বৰুৱা, মৃদুল ভূঞা, বৰষাৰাণী বিষয়া, অংকুৰ বিষয়া আদিয়ে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
আভা বৰুৱাৰ ছোৱালী কুঁৱলী আৰু ব্যৱসায়ী দয়াশংকৰ চলিহাৰ বৰপুত্ৰ নিহাৰৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক। কিন্তু এই প্ৰেমত বিঘিনি ঘটালে খলনায়ক তৰুণে। এইজন তৰুণকে চলিহাই ফুটপাথৰ পৰা তুলি আনি নিজৰ সন্তানৰ দৰে তুলিতালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। আভা বৰুৱাৰ স্বামীৰ এক মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছিল আৰু তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে দুৰ্ঘটনাৰ আঁৰত চলিহাৰ হাত আছে। সেয়েহে দুয়োখন ঘৰেই কুঁৱলী আৰু নিহাৰৰ মিলনত বাধা হৈ থিয় দিলে। ঘৰৰ সিদ্ধান্ত নিৰবে মানি লৈ কুঁৱলী ভৰ্তি হ’ল চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ পঢ়িবলৈ আৰু নিহাৰ গ’ল দিল্লীলৈ বিজিনেচ মেনেজমেণ্ট পঢ়িবলৈ।
কিছু বছৰ পিছত নিহাৰৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি ঘুৰি আহি দেউতাৰ ব্যৱসায়ৰ কামত লাগে। এদিন ফেক্টৰীত আঘাতপ্ৰাপ্ত শ্ৰমিক এজনক লৈ হাস্পাতাললৈ আহোঁতে ডাক্তৰৰ সাজত কুঁৱলীক লগ পায়। দুয়োৰো মাজত পুনৰ পূৰ্বৰ প্ৰেমে গা কৰি উঠে। এদিন চলিহাই গুডাম ঘৰ পৰিদৰ্শন কৰোঁতে তাত কিছুমান চোৰাং সামগ্ৰী লুকাই থোৱা দেখা পায়, যিবোৰ সামগ্ৰী আচলতে তৰুণেই মজুত কৰি ৰাখিছিল। চলিহাৰ হাৰ্ট এটেক হোৱাত হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। ডাক্তৰ কুঁৱলীৰ যত্নত চলিহা লাহেলাহে সুস্থ হৈ উঠে।
তৰুণৰ অপকৰ্ম প্ৰকাশ পোৱাত সি প্ৰতিশোধ পৰায়ণ হৈ উঠে। লগতে এই কথাও প্ৰকাশ পায় যে কুঁৱলীৰ দেউতাৰ মটৰ দুৰ্ঘটনাৰ আঁৰত চলিহা নহয়, তৰুণহে জড়িত আছিল। তৰুণে কুঁৱলীক অপহৰণ কৰি লৈ যায়। কুঁৱলীক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ নিহাৰ তৰুণৰ আড্ডাত উপস্থিত হয়। সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে বস্তিৰ যুৱকৰ দল এটাও। যুৱকৰ দলটো আৰু তৰুণৰ দলটোৰ মাজত ভয়ানক মাৰপিত হয় আৰু তৰুণৰ মৃত্যু হয়। অৱশেষত নিহাৰ আৰু কুঁৱলীৰ মিলনেৰে ছবিখনৰ সুখী পৰিসমাপ্তি ঘটে।
সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা চাৰু গোহাঁই, ভূপেন উজীৰ, জয়ন্ত দাস, জিতুল সোণোৱাল, অশোক কুমাৰ বিষয়াৰ। আবহ সংগীত ৰচনা কৰিছিল জয়ন্ত পাঠকে।
প্যাছা
প্যাছা (Pyaasa, অৰ্থ: পিপাসু) গুৰু দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা প্ৰযোজিত এখন হিন্দী ভাষী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। ১৯৫৭ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে স্বয়ং গুৰু দত্ত, মালা সিনহা, ৱাহীদা ৰহমান, ৰেহমান আৰু জনী ৱাকাৰে। এজন প্ৰতিভাশালী তথা দৰিদ্ৰ কবিয়ে জীৱনত সন্মুখীন হোৱা সংঘৰ্ষ‌ৰ পৰা আদি কৰি সমাজত এজন সফল কবি হিচাপে স্বীকৃত হোৱালৈ সংঘটিত ঘটনাৱলী চলচ্চিত্ৰখনত দৰ্শোৱা হৈছে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
বিজয় (গুৰু দত্ত) কলিকতাৰ এজন অসফল, আদৰ্শবাদী তথা স্বপ্নভংগ হোৱা হিন্দী-উৰ্দু ছায়ৰ (কবি)। প্ৰকাশকে তাৰ নজমসমূহ (উৰ্দু কবিতা) প্ৰকাশ কৰিবলৈ গুৰত্ব দিয়া নাছিল। আনকি তাৰ ভায়েকহঁতেও সেইবোৰ অলাগতিয়াল কাগজৰ দৰে বিক্ৰী কৰি দিছিল। ভায়েকহঁতৰ উপহাস সহ্য কৰিব নোৱাৰি বিজয়ে ঘৰৰ পৰা দূৰতেই থাকিছিল আৰু প্ৰায়ে বাটে-পথে ঘূৰি ফুৰিছিল। পৰম্পৰাগত ৰোমাণ্টিক বিষয়ৰ পৰিৱৰ্তে নিবনুৱা সমস্যা, দৰিদ্ৰতা আদিৰ নিচিনা সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত বিজয়ে কবিতা লিখাটো প্ৰকাশকসকলে পচন্দ কৰা নাছিল আৰু সেইবাবেই তাৰ লেখা অপ্ৰকাশিত হৈয়েই থাকে। এনেতে এদিন বিজয়ৰ সাক্ষাৎ হয় গুলাবো (ৱাহীদা ৰহমান) নামৰ এজনী ভাল মনৰ বেশ্যাৰ লগত। গুলাবো বিজয়ৰ কবিতাসমূহৰ প্ৰতি প্ৰেমাসক্ত হয় আৰু লাহে লাহে তাই বিজয়ৰো প্ৰেমত পৰে। ইয়াৰোপৰি এদিন বিজয়ে তাৰ কলেজীয়া দিনৰ প্ৰেয়সী মীনাৰ (মালা সিনহা) সন্মুখীন হয় আৰু জানিবলৈ পায় যে মীনাই আৰ্থিক সুৰক্ষাৰ বাবে এজন নামী-দামী প্ৰকাশক মিষ্টাৰ ঘোষৰ (ৰেহমান) সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। মিষ্টাৰ ঘোষে বিজয় আৰু মীনাৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ ইচ্ছা কৰি বিজয়ক নিজৰ চাকৰ হিচাপে ৰাখে। পাছলৈ জীৱনৰ প্ৰতি অনাসক্ত হৈ বিজয়ে আত্মহননৰ পথ বাছি লয় যদিও এজন মগনীয়াই এখন চলন্ত ৰে'লৰ সন্মুখৰ পৰা নিজৰ জীৱন দি হ'লেও বিজয়ক উদ্ধাৰ কৰে। কিন্তু মৃত মগনীয়াজন বিজয় বুলি সকলোৱে ভুলকৈ ভাবি লয় কিয়নো মগনীয়াজনে পিন্ধি থকা কোটটো আছিল বিজয়ৰ যিটো সি মগনীয়াজনক দিছিল। এই ঘটনাৰ পাছত গুলাবোয়ে বিজয়ৰ কবিতাসমূহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ মনস্থ কৰে আৰু মিষ্টাৰ ঘোষৰ ওচৰলৈ যায়। অৱশেষত মৰণোত্তৰভাৱে বিজয়ৰ এখন কবিতা সংকলন প্ৰকাশ হয়। সংকলনটিৰ নাম পৰচাইয়া অৰ্থাৎ ছাঁ। প্ৰকাশৰ পাছতেই বিজয়ৰ কবিতাসমূহে ৰাইজৰ মাজত বিপুল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। লাহে লাহে বিজয় জীৱিত থকাৰ খবৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিলে। কিন্তু স্বাৰ্থপৰ ঘোষ আৰু বিজয়ৰ নিকট বন্ধু শ্যামে তাক চিনাক্ত কৰিবলৈ অমান্তি হয় আৰু বিজয়ক এজন পাগল বুলি ভাবি তাক এখন মানসিক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাই দিয়ে। আনকি ঘোষৰ কথামতে বিজয়ৰ ভায়েকহঁতেও এক মোটা অংকৰ ধনৰ বিনিময়ত তাক চিনাক্ত কৰিবলৈ অমান্তি হয়। ঘোষে বিজয়ৰ স্মৃতিত এটা স্মাৰকো নিৰ্মাণ কৰে। এনেতে বিজয়ে তাৰ বন্ধু আব্দুছ চাত্তাৰৰ (জনী ৱাকাৰ) সহায়ত পগলা-ফাটেকখনৰ পৰা পলাই আহে আৰু তাৰ স্মাৰক সভাত উপস্থিত হয়গৈ য'ত বিজয়ে এই দুৰ্নীতি আৰু বস্তুবাদী জগতখনৰ ৰাজহুৱাকৈ বিৰোধিতা কৰে। বিজয়ক জীৱিত দেখি তাৰ বন্ধু আৰু ভায়েকহঁত আচৰিত হয়। যিখন সভাত বিজয় প্ৰকৃতাৰ্থত সন্মানৰ পাত্ৰ, তাত চাৰিওফালে চলি থকা ভণ্ডামি দেখি অতিষ্ঠ হৈ বিজয়ে ঘোষণা কৰে যে সি বিজয় নহয়। অৱশেষত এটা নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ মানসেৰে বিজয় গুলাবোৰ স'তে তাৰ পৰা বহু দূৰলৈ গুচি যায়।
প্ৰযোজনা
প্ৰথমাৱস্থাত চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল নাম দিয়া হৈছিল প্যাছ (পিপাসা), কিন্তু গুৰু দত্ত‌ই পাছলৈ এই নামটো সলনি কৰি প্যাছা (পিপাসু) ৰাখে যাতে নামটোৱে চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীটোৰ লগত ভালকৈ খাপ খায়। চিনেমাখনৰ অন্তিম দৃশ্যটোত গুৰু দত্ত‌ই বিজয় অকলে গুচি যোৱাটো বিচাৰিছিল, কিন্তু পৰিবেশকৰ আহ্বানত অন্তিম দৃশ্যটো সলনি কৰি দিয়া হয়। শ্যাম নামৰ চৰিত্ৰটোত গুৰু দত্তৰ বন্ধু জনী ৱাকাৰে অভিনয় কৰাৰ কথা আছিল যদিও পাছলৈ এইটো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে গুৰু দত্তৰ এগৰাকী সহকাৰী পৰিচালকে।
পুনৰুদ্ধাৰ
মুম্বাই-স্থিত আল্ট্ৰা মিডিয়া এণ্ড এণ্টাৰটেইনমেণ্ট কোম্পানীটোৱে চলচ্চিত্ৰখন ডিজিটাইজ কৰি পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। মূল চলচ্চিত্ৰখনলৈ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা এইখনেই প্ৰথম ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ। প্ৰতিবেদনমতে, লেখ্যাগাৰৰ পৰা অনা মূল কেমেৰা নিগেটিভবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ গলি যোৱা অৱস্থাত আছিল। আনকি কিছু অংশ নষ্ট‌ও হৈছিলগৈ। তেওঁলোকৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান আছিল ফ্লিক্‌ৰ কৰা কাৰ্যটো। প্ৰত্যেকটো ফ্ৰেমেই বেলেগ বেলেগ কোণৰ পৰা আছিল আৰু তাত কোনো ধৰণৰ সুস্থিৰতা নাছিল। বহুত পৰিস্কাৰ আৰু পৰিপাটি কৰাৰ পাছতহে মূল কেমেৰা নিগেটিভবোৰৰ পৰা আচল অন্তৰ্বস্তুখিনি উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। অৱশ্যে ই সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট হৈ উঠা নাছিল। প্ৰায় ২ লাখ ফ্ৰেমৰ ওপৰত প্ৰায় ৪ মাহৰ বাবে ৪৫ গৰাকী পুনৰুদ্ধাৰ বিশেষজ্ঞই এই কৰ্মত মনোনিবেশ কৰিছিল। অৰিজিনেল ম'ন'অৰল ছাউণ্ডট্ৰেকটো ৩৫ মি:মি: অপটিকেল ছাউণ্ডট্ৰেকৰ পৰা ২৪ বিটত ৰি-মাষ্টাৰ কৰা হৈছিল। ২০১৫ চনত অনুষ্ঠিত ৭২ সংখ্যক ভেনিচ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ ইয়াক প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল য'ত ইয়াৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল আন ২০ খন পুনৰুদ্ধাৰ কৰা ক্লাছিক চলচ্চিত্ৰ। উল্লেখযোগ্য যে ভেনিচ ক্লাছিক্স শাখাৰ অংশ হিচাপে গোটেই পৃথিৱীৰ আন ১১ খন চলচ্চিত্ৰৰ লগতে প্যাছা চলচ্চিত্ৰখনো ৰূপালী পৰ্দাত দেখুওৱাবলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
বৰপাত্ৰগোহাঞি
বৰপাত্ৰগোহাঞি বা বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই (আহোম ভাষা: 𑜌𑜧𑜨 𑜏𑜢𑜤𑜂𑜫 𑜏𑜤𑜂𑜫) আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ তিনিজন প্ৰধান ডাঙৰীয়াৰ তৃতীয়জন। দিহিঙীয়া ৰজা চুহুংমুংৰ দিনত নগাচাংত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা কোঁ‌ৱৰ কনচেংৰ বাবে বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ইৰ পদবীটো সৃষ্টি কৰা হৈছিল। কনচেংৰ পিতৃ স্বৰ্গদেৱ চুপিম্‌ফাৰ নক্টে খুনবাও (নগাৰজা) কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল। এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱৰীক কাৰঙ্গপাক দিলে। নগাৰজাই "তেওঁ যে দেৱতাই দিবলৈ পালে মঞো আই বুলি ৰাখিম", এইবুলি নিলে। নগাচাঙতে কনচেংৰ জন্ম হয়। ইয়াৰ পাছত ১৪৯৭ খৃষ্টাব্দত চুহুংমুংৰ দিনত নগা চাঙৰ পৰা চমুৱা কুঁৱৰীৰ পুতেকে আহোম ৰাজধানীলৈ কৰ সোধাবলৈ আহোঁতে ৰজাই এই ল’ৰাটিৰ গাত ৰাজকীয় তেজ দেখি তাৰ আতি-গুৰি জানিব পাৰি তেওঁ বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ লগত আলোচনা কৰি ভবিষ্যতে আহোম ৰাজ্যৰ বিপদৰ আশংকা কৰি এই ল’ৰাটিক কনচেং নাম দি বৰপাত্ৰগোঁহাইৰ বাব দিলে। তেওঁৰ বংশধৰসকলক ক্ৰমানুসৰি বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ইৰ বাব দিয়া হ'ল। পিছলৈ গড়গঞা পাতৰ আৰু মৰাণ পাতৰ আদি অনা-আহোম পৰিয়ালকো বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই পৰিয়ালত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এইগৰাকী ডাঙৰীয়াই গেৰেলুৱা আৰু পিছলুৱা নৈৰ মাজৰ ডফলা পাহাৰৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈকে শাসনৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল।
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:উপাধি
অনজৌ জিলা
অনজৌ জিলা (Anjaw District, Pron:/ˈændʒɔ:/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন জিলা৷ ২০০৪ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত লোহিত জিলাৰ এটা অংশ পৃথক কৰি অনজৌ জিলা গঠন কৰা হয়৷ এই জিলাখন ভাৰতৰ আটাইতকৈ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত জিলা৷ এই জিলাখনৰো আটাইতকৈ পূব সীমান্তত থকা গাওঁখনৰ নাম দং (Dong)৷ অনজৌ ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বনিম্ন জনসংখ্যাৰ জিলা৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
অনজৌ জিলাৰ উত্তৰে চীন৷ জিলাখনৰ সদৰ ঠাই হাৱাই (Hawai)৷ এই নগৰখন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১২৯৬ মিটাৰ উচ্চতাত লোহিত নদীৰ পাৰত অৱস্থিত৷ জিলাখনৰ অন্যন্য মূল নদীবোৰ হৈছে: লাম (Lam), টিদিং (Tidding), দালাই (Dalai), ক্ৰটি (Krowti), ডিচ্চু (Dichu), লাটি (Lati), ক্লুং (Klung), দাভ (Dav), তেলুৱা (Telua), আম্পানী (Ampani), চৰতি (Sarti) ইত্যাদি৷
যাতায়াত
শেহতীয়াকৈ প্ৰস্তাৱিত মেকমোহন লাইনেৰে মাগ’ (Mago)- থিংবু (Thingbu) ৰ পৰা বিজয়নগৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ফ্ৰন্টিয়াৰ ঘাইপথ (Vijaynagar Arunachal Pradesh Frontier Highway) এই জিলাৰ মাজেৰে অতিক্ৰম কৰিব৷
অৰ্থনীতি
জিলাখনৰ অৰ্থনীতি কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ ইয়াত উৎপাদিত মূল শস্যবোৰ হৈছে গোমধান, কুনীধান (millet), ধান, মাহ, ইলাচী, কমলা, আপেল ইত্যাদি৷
প্ৰশাসনিক বিভাগ
এই জিলাখনত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ বিধানসভাৰ এটা সমষ্টি আছে: হায়ুলি্যাং (Hayuliang)৷ জিলাখন পূব অৰুণাচল লোক সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত৷
জিলাখনৰ মহকুমাসমূহ হৈছে:
জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অনজৌ জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ২১,০৮৯ জন৷ ভাৰতৰ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা এই জিলাৰ স্থান ৬৩৯ তম৷ জিলাখনত জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত মাথোঁ তিনিজন৷ এই জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ২০০১-২০১১ দশকত ১৩.৭৭% আছিল৷ অনজৌৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৮০৫ জন আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৯.৪%৷
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
অনজৌ জিলা জৈৱবৈচিত্ৰ্য অত্যন্ত সমৃদ্ধ৷ এই জিলাৰ বহুতো আপুৰুগীয়া জীৱজন্তু যেনে মিচমি টাকিন (Mishmi takin), Red goral, Gongshan muntjac, Leaf muntjac আৰু চৰাই যেনে Sclater's Monal আদি দেখা পোৱা যায়৷ ইয়াত পোৱা পাইন প্ৰজাতি Pinus merkusii উত্তৰ-পূব ভাৰততে বিৰল৷ তাৰোপৰি ইয়াত flying squirrel-ৰ এবিধ নতুন প্ৰজাতিও আৱিষ্কাৰ হৈছে যাৰ নাম Mishmi Hills Giant Flying Squirrel, Petaurista mishmiensis.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
অৰণ্যৰ গান (কাব্য সংকলন)
অৰণ্যৰ গান নীলমনি ফুকনে অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰা এলানি কবিতাৰ সংকলন। এই কবিতাসমূহ মূলতঃ ছত্তিশগড়ী, ৱাঞ্চু, চাঁ‌ওতাল, মিচিং, মুণ্ডা, কাৰ্বি, গাৰো, কুকি, বড়ো, আঙ্গামী, পৰাজা, কন্যাক আদি বিভিন্ন জনজাতীয় আৰু আদিবাসী ভাষাৰ। ইয়াৰে কাৰ্বি, মিচিং আৰু বড়ো কবিতাসমূহৰ বাদে বাকী কবিতাসমূহ বিভিন্নজনৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ পৰা অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰা হৈছে। কাব্যপুথিখনৰ আগকথা লিখিছে হীৰেন গোহাঁ‌য়ে। সংকলনখনিৰ সন্নিৱিষ্ট প্ৰতিটো ৰেখাচিত্ৰই ভাৰতীয় জনজাতীয় চিত্ৰ-ভাস্কৰ্যক ভিত্তি কৰি সমিৰণ বৰুৱাই অংকন কৰিছে। ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট'ৰচৰ বেনাৰত এই সংকলনখনি প্ৰথমবাৰলৈ প্ৰকাশ পায় ১৯৯৩ চনত। ২০০৫ চনত গ্ৰন্থখনিৰ দ্বিতীয়টো সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
নীলমনি ফুকন অসমীয়া ভাষাৰ এজন কবি, কলা-সমালোচক, অধ্যাপক আৰু সাহিত্যিক। তেওঁক তেওঁ‌ৰ কবিতাসমূহৰ প্ৰতীকবাদ আৰু চিত্ৰকল্পবাদৰ বাবে জনা যায়। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে 'সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি', 'কবিতা', আৰু 'গোলাপী জামুৰ লগ্ন' শীৰ্ষক কাব্য সংকলন। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ২০২১ চনত তেওঁক ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অনবদ্য বৰঙণিৰ বাবে ২০২০ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ বঁ‌টা আগবঢ়ায়।
বিষয়বস্তু
কাব্য সংকলনখনিত মুঠ ১০৮টা কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। ইয়াৰে সিংহভাগ প্ৰেমৰ কবিতা। ইয়াৰ লগতে দুই এটা মৃত্যু আৰু দৰিদ্ৰতা বিষয়ক কবিতাও ইয়াত সন্নিৱিষ্ট হৈছে। ইয়াৰে কোনো কোনো কবিতাত আধুনিক কবিসকলে কৰাৰ দৰে ব্যক্তিগত প্ৰতীকৰো ব্যৱহাৰ লক্ষ্য কৰা যায়। ফুকনৰ নিজৰ ভাষাত, ইয়াৰ কবিতাসমূহ জনজাতিসমূহৰ জীৱন-যৌৱনৰ সৈতে গঁ‌থা আৰু ই গোষ্ঠী জীৱনৰ সাঙ্গীতিক, কাব্যিক অভিব্যক্তি। এই বিষয়ে অনুবাদকৰ কথাত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে: 'অৰণ্যৰ গান'ৰ প্ৰায়বোৰ কবিতাই মূলতে গান; গানেই কবিতা, কবিতাই গান। এতিয়াও গান হৈয়েই আছে, এতিয়াও সিহঁ‌তৰ একোটা জীৱন্ত শৰীৰ আছে। প্ৰায়বোৰ গানৰ লগতে আছে নাচ, দেহৰ বিভিন্ন ভঙ্গী, তাল, বাঁ‌হী, মাদল, চাৰেণ্ডা হৰেক ৰকমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ। ভাব হয়,— এই কবিতাবোৰৰ কিছুমান সম্পূৰ্ণকৈ ৰসোপলব্ধি কৰিবলৈ হ'লে— সিহঁ‌তৰ সেই জীৱন্ত শৰীৰ ধাৰণ কৰিব পাৰিব লাগিব, গান গাই নাচি নাচি আনন্দত ক'ব নোৱাৰা হৈ পৰিব লাগিব।
সংকলনটোৰ একাধিক কবিতা ইংৰাজী অনুবাদৰ পৰা অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰা হৈছে। এই কবিতাসমূহৰ মূল ইংৰাজী অনুবাদ কে.পি. বাহাদুৰ, কে.বি. দাস, এল.কে. মহাপাত্ৰ, তৰুণ গোস্বামী আদি।
সংকলনটোৰ শেষৰ ফালে টোকা হিচাপে যিসমূহ জনজাতিৰ কবিতা ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে সেই জনজাতিসমূহৰ বিষয়ে একোটা পৰিচয়মূলক চমু টোকা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই টোকাৰ লেখক কিশোৰ ভট্টাচাৰ্য।
কবিতা পুথিখনত সন্নিৱিষ্ট ৰেখাচিত্ৰসমূহৰ সন্দৰ্ভত অনুবাদকে কৈছে: ৰেখাচিত্ৰবোৰ কবিতাবোৰৰ চিত্ৰায়ন নহয়, কিন্তু কবিতাবোৰৰ আপোন। বেটুপাতৰ ছবিখনো— মধ্যভাৰতৰ পাঞ্চমাৰশ্বিৰ (ছোট মহাদেউ) এখন ঐতিহাসিক কালৰ প্ৰস্তৰ চিত্ৰক ভিত্তি কৰি অঁ‌কা।
মন্তব্য আৰু সমালোচনা
সংকলনখনিৰ কবিতাসমূহৰ সন্দৰ্ভত হীৰেন গোহাঁ‌য়ে লিখিছে যে আদিবাসী কবিতা/গীতৰ অনুবাদ আনে কৰা আৰু নীলমণি ফুকনে কৰাৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। এই পাৰ্থক্যটো হৈছে যে ফুকনৰ আগ্ৰহ ঠিক নৃতাত্ত্বিক নাইবা অনুবাদকৰ অনুশীলনৰ আগ্ৰহ নহয়। তেওঁ কৈছে যে কাব্যজীৱনৰ তাগিদাতেই ফুকনে অৰণ্যৰ গান শুনিছে আৰু নিজৰ ভাষালৈ ইয়াক অনুবাদ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাপুথি
২৮ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
সতী ৰাধিকা
সতী ৰাধিকা এগৰাকী মহীয়সী নাৰী। তেওঁ কৈৱৰ্ত কুলৰ মাছমৰীয়া নদীয়াল পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী আছিল। বৰদোৱাৰ ওচৰত টেম্বুৱানী জানে প্ৰতিবছৰে বাৰিষা কালত বৰদোৱাবাসীসকলৰ শস্য নষ্ট কৰাৰ বাবে ইয়াত বান্ধ দিবলৈ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল। কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰাৰ পিছতো প্ৰৱল সোঁতে সকলো উটুৱাই লৈ যোৱাৰ বাবে ৰাইজে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ওচৰলৈ আহিছিল। গুৰুজনাই এগৰাকী শান্তি বা সতী তিৰোতায়ে তিনিকাঠি পলেৰে পানী আনি জানত দিলে এয়া সম্ভৱ বুলি বিধান দিছিল। পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী জয়ন্তীয়ে নিজকে সতী বুলি এয়া কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল আৰু তেওঁ তিনিকাঠি পলেৰে টেম্বুৱানী জানত পানী দিয়াৰ পিছত ৰাইজে এই জানত বান্ধ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।ইয়াৰ পিছত গুৰুজনায়ে তেওঁক সতী ৰাধিকা নাম প্ৰদান কৰিছিল আৰু টেম্বুৱানী জান শান্তি জান হিচাপে জনাজাত হৈছিল।
যোনিৰ আঘাত
যোনিৰ আঘাত (Vaginal trauma) হৈছে স্ত্ৰী জনন অংগত হোৱা আঘাত। এয়া সন্তান জন্ম, যৌন আক্ৰমণ যেনে বলপূৰ্বক যৌন সম্পৰ্ক, ধৰ্ষণ, আৰু দুৰ্ঘটনাজনিত ঘটনাৰ সময়ত হ'ব পাৰে। প্ৰাপ্তবয়স্কলোকৰ ক্ষেত্ৰত, মন্স পিউবি আৰু লেবিয়া মেজৰাৰ সুৰক্ষামূলক কাৰ্যৰ বাবে যোনি মুখ্যতঃ আঘাতৰ পৰা সুৰক্ষিত থাকে। যিসকল লোকৰ যোনিত সুৰক্ষামূলক চৰ্বি স্তৰৰ অভাৱ সেইসকল লোক সাধাৰণতে এই দুৰ্ঘটনা মূলক আঘাতৰ সন্মুখীন হ'ব লগাত পৰে। যোনিত যিকোনো আপত্তি জনক বস্তু সুমুৱাই দিলে যোনিৰ আঘাত হ'ব পাৰে, উদাহৰণ স্বৰূপে, কোনো তীক্ষ্ণ ধাৰ থকা বস্তুৱে যোনিৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত আঘাত হানিব পাৰে। বেদনাদায়ক যৌন অভিজ্ঞতা বা যৌন উৎপীড়নৰ ফলত যোনিৰ আঘাত হ'ব পাৰে শিশোৱে দ্ব্যৰ্থক স্থিতিৰে উঠা বহা কৰাৰ ফলত যোনি আঘাত প্ৰাপ্ত হয়। অৱশ্যে শিশুৰ ক্ষেত্ৰত এইবোৰৰ বেছিভাগেই দুখদায়ক হ'লেও গুৰুতৰ আঘাত নহয়। অৱশ্যে, গুৰুতৰ আঘাতৰ ক্ষেত্ৰত তাৎক্ষণিক চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হয়। বিশেষকৈ যদিহে ৰক্তক্ষৰণ বন্ধ নহয়। 'এপিচিঅ'টমী' আৰু যোনিৰে প্ৰসৱৰ সময়তো যোনি আঘাত প্ৰাপ্ত হয়। সন্তান জন্মৰ সময়ত যোনিৰ আঘাত পৰিহাৰ কৰিব পৰিলে মাতৃৰ হতাশা, দুৰ্ভাগ্যজনক ভাৱে চিকিৎসালয়ত পুনঃ ভৰ্ত্তি কৰোৱাৰ আশংকা, আৰু পেৰিনিয়াল বিষ আদি প্ৰতিহত কৰাত সহায় হয়।
লক্ষণসমূহ
যোনি আঘাত প্ৰাপ্ত হোৱাৰ ফলত হ'ব পৰা শাৰীৰিক অসুবিধা সমূহৰ লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত পেটৰ বিষ, ৰক্তক্ষৰণ, আঘাত, মূৰ্ছা যোৱা, যোনিত অনুবিদ্ধ বস্তু, যৌনাঙ্গৰ বিষ, যৌনাংগ ফুলা, বমি হোৱা, প্ৰস্ৰাৱ কৰোঁতে বিষ অনুভৱ, প্ৰস্ৰাৱ কৰিবলৈ অক্ষম হোৱা, আঘাতৰ উপস্থিতি, যৌন উৎপীড়নৰ প্ৰতিবেদনৰ বাবে হোৱা হতাশা, আৰু প্ৰস্ৰাৱত তেজ যোৱা আদি। যোনিৰ আঘাতৰ পিছত যোনিত বা ইয়াৰ পাৰ্শ্ববৰ্তী অংশত মৰা তেজৰ দমলা উঠিব পাৰে। চিকিৎসা সম্বন্ধীয় ইমেজিঙে অস্পষ্টকৈ জমা হোৱা তেজৰ উপস্থিতিক চিনাক্ত কৰিব পাৰে।
গৰ্ভধাৰণ সম্পৰ্কীয়
সন্তান জন্মৰ সময়ত, যোনি বা গ্ৰীৱাৰ আঘাত হ'ব পাৰে আৰু সেইবোৰ সংশোধন কৰিবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। প্ৰসৱৰ সময়ত যোনি কেতিয়াবা আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু পেৰিনিয়াল তৰল যোনিৰ পৰা পেৰিনিয়ামৰ বিভিন্ন বিন্দুলৈ বিয়পি যায়।
গৰ্ভধাৰণ নকৰা সম্পৰ্কীয়
অনা-প্ৰসূতি মূলক কাৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে: যৌন আক্ৰমণ, পৰস্পৰৰ বুজা-বুজিৰ মাজেৰে হোৱা যৌন সম্ভোগ, শ্ৰোণীৰ হাড় ভঙা, উত্তেজনাৰ বাবে যোনিত সুমুৱাই দিয়া চেক্স টয়ৰ আঘাত, 'জেট স্কি' আৰু 'ৱাটাৰ-স্কিয়িং' দুৰ্ঘটনা বা খেলৰ সময়ত দলিয়োৱা যাঠি, গধুৰ বল, আদিৰ আঘাত।
বিপদাশংকাৰ কাৰকসমূহ
বিপদাশংকাৰ কাৰকবোৰৰ ভিতৰত আছে: সন্মতিপূৰ্ণ সহবাসৰ প্ৰথম পৰ্যায়, স্তন্যপান কৰাই থকাৰ সময়ত শিশুৰ ভৰিৰ দ্বাৰা অসাৱধানত হোৱা আঘাত, ৰজোনিবৃত্তি, আৰু ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া।
যৌন উৎপীড়ণৰ ফলত হোৱা আঘাত
বাহ্যিক আৰু অভ্যন্তৰীণ দুয়োধৰণৰ যৌনাঙ্গৰ আঘাত চিনাক্ত কৰাৰ বাবে কলপস্কোপীৰ ব্যৱহাৰ সাধাৰণতে আটাইতকৈ সংবেদনশীল পৰীক্ষা পদ্ধতি বুলি স্বীকাৰ কৰা হয়।
বাহ্যিক আঘাত
যৌন আক্ৰমণৰ সময়ত আটাইতকৈ বেছি আঘাত প্ৰাপ্ত এনাটমিক স্থানবোৰৰ ভিতৰত আছে বাহ্যিক জননাংগৰ উপাদান। সাধাৰণতে আঘাত প্ৰাপ্ত হোৱা যোনিৰ পশ্চাৎ কমিচ্যুৰ অংশটো হৈছে কলাৰ এক উত্তেজনাপূৰ্ণ বেণ্ড যি লেবিয়া মাইনোৰাৰ পিছফালৰ মুৰ দুটা সংযোগ কৰে। এইটো নিম্ন কলা ৰিজ হিচাপে কমকৈ প্ৰসাৰিত হয়। এ.এম.এ. যৌন উৎপীড়নৰ নিৰ্দেশনাৱলীয়ে পোষ্টেৰীয়ৰ ফৰচেট পৰীক্ষা কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, উল্লেখ্য যে যৌন আক্ৰমণৰ ফলত যোনিৰ আঘাতৰ সৈতে সাধাৰণতে এই অংশত তৰলৰ সৈতে বিষ বা ৰক্তক্ষৰণ হয়, আৰু এৰিথেমা, ঘঁহনি, বা আঘাত হয়। লেবিয়া মাইনোৰাৰো আঘাতৰ হাৰ তুলনামূলকভাৱে উচ্চ। লেবিয়া মাইনোৰা হৈছে লেবিয়া মেজৰাৰ মাজত থকা কোষকলাৰ দুটা ভাঁজ। লেবিয়া মেজৰাত ছাল আৰু এডিপোজ কলাৰ দুটা ভাঁজ থাকে যি ভালভৰ পাৰ্শ্বীয় সীমা গঠন কৰে। লেবিয়া মাইনাৰে ভেষ্টিবিউলটো আৱৰি ৰাখে, যি হৈছে পোষ্টেৰীয়ৰ ফৰচেটৰ ওপৰৰ আৰু ভগাঙ্কুৰ অংশৰ তলত বাদামৰ আকৃতিৰ এলেকা। বাহ্যিক মূত্ৰনলীৰ মাংস (প্ৰস্ৰাৱৰ পথ) ভেষ্টিবিউলৰ ভিতৰত অৱস্থিত। প্ৰায়ে আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা আন এলেকাবোৰ হৈছে হাইমেন আৰু ফচা নেভিকুলাৰিছ আদি।
অভ্যন্তৰীণ অংশ
যদিও বাহ্যিক জননাংগৰ আঘাতৰ দৰে সচৰাচৰ অভ্যন্তৰীণ অংশ আঘাতপ্ৰাপ্ত নহয়। এটা গৱেষকৰ দলে জনাইছে যে ৩১১ গৰাকী কিশোৰী আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, ১৩% লোকৰ গ্ৰীবাসংবন্ধীয় আঘাত আৰু ১১% লোকৰ যোনিৰ আঘাত আছিল। ইয়াৰে বেছিভাগ অভ্যন্তৰীণ আঘাত তুলনামূলকভাৱে সামান্য আৰু চিকিৎসা সেৱাৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাছিল, অৱশ্যে প্ৰায় ১% ৰ পৰা ৩% মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত আভ্যন্তৰৰ গভীৰ আঘাতৰ বাবে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা চিকিৎসা সম্পন্ন কৰিব লগাত পৰে।
প্ৰতিৰোধ
যিকোনো আঘাতহানিব পৰা সৰু সৰু বস্তুবোৰ শিশুৰ পৰা নিলগত ৰাখি এটা সুস্থ আৰু দুৰ্ঘটনা সচেতন পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিব পাৰি।
চিকিৎসা
চিকিৎসা সাধাৰণতে এক পুংখানুপুংখ মূল্যায়নৰ সৈতে আৰম্ভ হয়। পৰীক্ষাৰ সময়ত ৰোগী গৰাকীৰ সমৰ্থনৰ হেতু কাৰোবাৰ উপস্থিতি অতি লাভজনক। যৌন নিৰ্যাতনৰ ফলত যোনিৰ আঘাতৰ ক্ষেত্ৰত এনে সমৰ্থনক বিশেষভাৱে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয়। এজন সমৰ্থকে ভুক্তভোগীক আৱেগিক সমৰ্থন প্ৰদান কৰে আৰু পুনৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ আশংকা হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ভুক্তভোগীসকলৰ চিকিৎসা কৰা সকলে ধৰ্ষণ বা যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হোৱা লোকসকলৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট প্ৰশিক্ষণৰ সৈতে যৌন নিৰ্যাতনৰ নাৰ্চ/ফৰেনচিক পৰীক্ষক (এছএএন/এফই) নিয়োগ কৰে। তেওঁলোকে এক কেন্দ্ৰীভূত চিকিৎসা-আইনী পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। যদি এনে এজন প্ৰশিক্ষিত চিকিৎসক উপলব্ধ নহয়, জৰুৰীকালীন বিভাগৰ এটা যৌন নিৰ্যাতন প্ৰটোকল আছে যাক চিকিৎসা আৰু প্ৰমাণ সংগ্ৰহৰ বাবে স্থাপন কৰা হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
নীতা আম্বানী
২০১৬ চনত তেওঁ "ইণ্ডিয়া টুডে"ৰ দা ফিফটি হাই এণ্ড মাইটি ইণ্ডিয়ানছ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল। একে বছৰে ফৰ্বছে তেওঁক দা মষ্ট ইনফ্লুয়েন্সীয়েল ৱমেন বিজনেছ লিডাৰছ ইন এছিয়াৰ তালিকাত ৰাখে। নীতা আম্বাণী আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতি বৰ্তমান সদস্য। তেওঁ আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতিৰ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা সদস্য।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৩ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে মুম্বাইৰ এক মধ্যবিত্ত গুজৰাটী পৰিয়ালত নীতা আম্বানীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰবীন্দ্ৰভাই দালাল আৰু মাতৃ পূৰ্ণিমা দালাল। নাৰ্চী মঞ্জি কলেজ অফ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্সত বাণিজ্য শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ সৰুৰে পৰা ভাৰতনাট্যম শিকিছিল আৰু পিছলৈ এগৰাকী পেছাদাৰী ভাৰতনাট্যম নৃত্যবিদত পৰিগণিত হৈছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
নীতা ৰবীন্দ্ৰভাই দালাল আৰু পূৰ্ণিমা দালালৰ দুহিতা। তেওঁৰ ভগ্নী মমতা দালাল এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী। তেওঁৰ মুম্বাইৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলৰ মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী ভাৰত নাট্যম নৃত্যশিল্পী। তেওঁ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰি থাকোঁতে মুকেশ আম্বানীক লগ পাইছিল। তেওঁলোক ১৯৮৫ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ বিয়াৰ পিছতো কিছু বছৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। আকাশ আৰু ঈশা আৰু কনিষ্ঠ অনন্ত আম্বানী। আকাশ আম্বানীয়ে ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি বৰ্তমান ৰিলাইয়েন্স জিঅ' ইনফ'কমৰ চীফ অফ ষ্ট্ৰেটেজি পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। ঈশা আম্বানীয়ে য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা মনস্তত্ত্ব বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি বৰ্তমান ৰিলাইয়েন্স জিঅ' ইনফ'কম আৰু ৰিলাইয়েন্স ৰিটেইলৰ সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
বঁটা আৰু সন্মান
তৃণমুল পৰ্যায়লৈ ক্ৰীড়াৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে নীতা আম্বানীয়ে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি হিচাপে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে 'ৰাষ্ট্ৰীয় খেল প্ৰয়োৎসহন বঁটা ২০১৭' প্ৰদান কৰে। এই বঁটা তেওঁ ৰিলাইয়েন্স ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ টাইমছ অফ ইণ্ডিয়া বাতৰি কাকতৰ ভাৰতীয় ক্ৰীড়াৰ শ্ৰেষ্ঠ ব্যৱসায়ী সহযোগীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ "ইণ্ডিয়া টুডে"ৰ দা ফিফটি হাই এণ্ড মাইটি ইণ্ডিয়ানছ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল। একে বছৰতে ফৰ্বছে তেওঁক দা মষ্ট ইনফ্লুয়েন্সীয়েল ৱমেন বিজনেছ লিডাৰছ ইন এছিয়াৰ তালিকাত ৰাখে। নীতা আম্বাণী আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতি বৰ্তমান সদস্য। তেওঁ আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতিৰ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা সদস্য।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
বেৰনাৰ্ড লুকাছ ফেৰীনগা
কৰ্মজীৱন
১৯৭৮ চনত ফেৰীণগায়ে অধ্যাপক হান্স ৱিজনবাৰ্গৰ তত্ত্ববধনাত "Asymmetric oxidation of phenols. Atropisomerism and optical activity" বিষয়ত গৱেষণা কৰি গ্ৰগীনজেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ কিছুদিন নেদাৰলেণ্ড আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰয়েল ডাচ্চ শ্বেলত কাম কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৮৪ গ্ৰগীনজেন বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথমে প্ৰবক্তা আৰু পিছলৈ ১৯৮৮ চনত অধ্যাপক হিচাপে যোগ দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু আছিল হম'জিনিয়াছ অনুঘটক আৰু জাৰণ অনুঘটক, আৰু বিশেষকৈ এনানচিয়ছইলেক্টিভ অনুঘটকৰ ষ্টেৰীয়কেমিস্ত্ৰী, হাইড্ৰজিনেচনত ব্যৱহাৰ হোৱা ম'ন'ফজ লিগাণ্ড, অৰ্গান'মেটেলিক ৰিয়েজেণ্টৰ এচিমেট্ৰিক নিউক্লিয়ফিলিক কনজুগেট এডিচন, লগতে অতি বেছি সক্ৰিয় অৰ্গান'লিথিয়াম ৰিয়েজেণ্ট আৰু জৈৱ আলোকৰসায়ন আৰু ষ্টেৰীয়কেমিস্ত্ৰী। ১৯৯০ৰ দশকত ফেৰীনগাৰ ষ্টেৰীয়কেমিস্ত্ৰীৰ কামে আলোকৰসায়নৰ এক নতুন যুগৰ সূচনা কৰে। তেওঁৰ অৱদানৰ সহায়ত প্ৰথম একদিশীয় পোহৰৰে চলা আণৱিক ঘুৰ্ণন মটৰ আৰু পিছলৈ বৈদ্যুতিক ইম্পাছলৰ সহায়ত চলা আণৱিক গাড়ী বা নেন'কাৰ উদ্ভাৱন কৰা হয়।
বঁটা আৰু সন্মান
আণৱিক বিজ্ঞান বিষয়ত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে আৰ্থাৰ চি. কোপ স্কলাৰ বঁটা, জৈৱৰসায়নৰ নাগয়া মেডেল, ২০০৪ চনত স্পীন'জা বঁটা আৰু ২০১২ গ্ৰেণ্ড পিক্স চাইনটিফিক চিন' ডেল দুকা লাভ কৰে। ২০০৮ চনত নেদাৰলেণ্ডৰ ৰাণী বেয়েট্ৰিস্কয়ে তেওঁক অৰ্ডাৰ অফ নেদাৰলেণ্ড লায়ন উপাধিৰে নাইটহুদ প্ৰদান কৰে।
ফেৰীনগা ২০০৮ চনৰ পৰা নেদাৰলেণ্ডৰ ৰয়েল একাডেমী অফ চাইন্সৰ ফেলো আৰু ২০০৮ চনৰ পৰা একাডেমী অধ্যাপক ৰূপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০০৪ চনত তেওঁ আমেৰিকান একাডেমী অফ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সৰ সন্মানীয় বৈদেশিক সদস্য হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰয়েল ছ'চাইটি অফ কেমিস্ত্ৰীৰ ফেলো আৰু ২০১৩ চনত কাউন্সিললৈ নিযুক্তি লাভ কৰে।
সংশ্লেষিক ব্যৱস্থা আৰু অনুঘটকৰ বাবে লাভ কৰা আন উল্লেখযোগ্য গৱেষণামূলক বঁটা সমূহ হৈছে, নোৱৰ্তিচ কেমিস্ত্ৰী লেক্সাৰশ্বিপ বঁটা ২০০০-২০০১, চলভিয়াছ লিগাণ্ড প্ৰতিযোগিতা বঁটা (জন হাৰ্টৱিগৰ লগত যুটীয়া ভাবে, য়ালে বিশ্ববিদ্যালয়), ২০১২ চনৰ বছ চিমপ'জিয়ামত টেত্ৰাহেড্ৰন চেয়াৰ,ৰয়েল ছোচাইটিয়ে আগবঢ়োৱা জৈৱ ষ্টেৰিঅকেমিস্ত্ৰী বঁটা-২০১১, লিলি ইউৰোপীয়ান দৃষ্টিনগুইছ চাইন্স এৱাৰ্ড, নাগয়া গোল্ড মেডেল ২০১৩,নাগয়া, জাপান, আৰু য়ামাদা-কগা এৱাৰ্ড ২০১৩, টকিঅ',জাপান।
তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ বেছিভাগ সময় অতিবাহিত কৰা আণৱিক নেন'প্ৰযুক্তি আৰু বিশেষকৈ আণৱিক আলোকৰসায়ন আৰু ষ্টেৰীঅকেমিস্ত্ৰী বিষয়ত লাভ কৰা বঁটা সমূহ হল, ২০০৩ চনত কৰবাৰ ইউৰোপীয়ান চাইন্স প্ৰাইজ, ২০০৪ চনত স্পীন'জা প্ৰাইজ,২০০৫ চনত প্ৰিলগ গোল্ড মেডেল(ইটিএইছ-জুৰিক) চুইটজাৰলেণ্ড, ২০০৭ চনত আমেৰিকান কেমিকেল ছোচাইটিৰ পৰা ফিজিকেল জৈৱৰসায়নত জেমেছ ফ্লাক নৰিছ বঁটা, ইউৰোপীয়ান ৰিচাৰ্ছ এডভান্স গ্ৰাণ্ট ২০০৮,চুইচ কেমিকেল ছোচাইটিৰ পাৰাচেলছাছ এৱাৰ্ড ২০০৮ ,কিৰালিটি মেডেল ২০১০, ডিচননীয়াল ভাণ্ট হফ মেডেল ২০১১, হুম্বল্ডত এৱাৰ্ড ২০১২,জাৰ্মানী, জাৰ্মান কেমিকেল ছোচাইটিৰ থেদৰ ফষ্টাৰ এৱাৰ্ড ২০১৪ আৰু আৰ্থাৰ চি. কপ লেট কেৰিয়াৰ স্কলাৰ এৱাৰ্ড ২০১৫, আমেৰিকান কেমিকেল ছোচাইটি। ২০১৫ চনত তেওঁ কেমিষ্ট্ৰী ফৰ দা ফিউচাৰ(ছলভে) বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ ছাৰ জেমছ ফ্ৰাছাৰ ষ্টদদাৰ্ট আৰু জিন-পিয়েৰী চাওভেজৰ লগত যুটীয়া ভাবে "আণৱিক যন্ত্ৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুতকৰণ আৰু সংশ্লেষণ"ৰ কাৰণে ২০১৬ বৰ্ষৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নেডাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জৈৱ ৰসায়নবিদ শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
ৰামদাস গান্ধী
ৰামদাস মোহনদাস গান্ধী (২ জানুৱাৰী ১৮৯৭ - ১৪ এপ্ৰিল ১৯৬৯) মহাত্মা গান্ধীৰ তৃতীয় সন্তান। তেওঁৰ জন্মহয় দক্ষিণ আফ্ৰিকাত। তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু তেওঁৰ আটাইকেইজন ভায়েকৰ পৰা পৃথক হৈ জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী নিৰ্মলাৰ তিনিটা সন্তান আছিল; সুমিত্ৰা গান্ধী, কানু গান্ধী আৰু উষা গান্ধী। তেওঁ পিতাকৰ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামটো সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
বৈৰাগ্যৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আকৰ্ষিত নোহোৱা সত্ত্বেও ১৯৩০ চনৰ কঠোৰ অসামৰিক আন্দোলনসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। বাৰম্বাৰ কাৰাবাস খটাৰ ফলত তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ডাঙৰ দীঘল হোৱা বাবে তেওঁ কেতিয়াও পিতৃৰ দৰিদ্ৰতাৰ আদৰ্শবাদক আঁকোৱালি ল'ব পৰা নাছিল।
মহাত্মাৰ শেষকৃত্যত তেওঁৰ অন্তিম ইচ্ছামতে ৰামদাস গান্ধীয়েই মুখাগ্নি কৰিছিল। তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ ভাতৃ দেৱদাস গান্ধীয়েও এই শেষকৃত্যত যোগদান কৰিছিল।
৭২ বছৰ বয়সত পিতৃৰ জন্মশতবৰ্ষৰ সময়তেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী নিৰ্মলা আৰু তিনিটা সন্তানক এৰি থৈ যায় যাৰ কোনোৱেই এতিয়া জীৱিত নাই।
জহং
অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰত অন্যতম এটি জনগোষ্ঠী হ'ল কাৰ্বি জনগোষ্ঠী। কাৰ্বি সকলৰ মূল বসতি পাহাৰ অঞ্চল যদিও ভৈয়াম অঞ্চলতো বসবাস কৰা দেখা যায়। বিশেষকৈ কামৰূপ, শোণিতপুৰ, গোলাঘাট আদি জিলাৰ উপৰি মেঘালয়ৰ কোনো কোনো ভৈয়াম অঞ্চলত বসবাস কৰা দেখা যায়। পাহাৰ আৰু ভৈয়াম দুটা ভিন্ন  অঞ্চল হোৱা বাবে কিজানি দুয়োটা অঞ্চলৰ কাৰ্বি সকলৰ ভাষা-সংস্কৃতিৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়। পাহাৰ অঞ্চলৰ কাৰ্বি সকলে উদ্ যাপন কৰা চামাংকান যিদৰে ভৈয়ামৰ কাৰ্বি সকলে পালন নকৰে, তদনুৰূপে পাহাৰ অঞ্চলৰ কাৰ্বিসকলেও ভৈয়াম অঞ্চলৰ কাৰ্বিসকলে উদ্ যাপন কৰা দেহাল পূজা বা জহং পূজা পালন নকৰে।
বৰ্ণনা
"দম দম মাদুলী দম ঐ আই/দম দম মাদুলী দম ঐ আই/দম দম মাদুলী দম দম/নীংচপ তেন তেলা দম ঐ আই/কাথিৰাক কাংৱেল দম ঐ আই। ¹ ।"
২৪ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বৰযদুমণিদেৱ
বৰযদুমণিদেৱ অসমৰ এজন বৈষ্ণৱ অনুগামী, সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা, গোপালদেৱে পতা বাৰজন বৈষ্ণৱ বা বাৰ আতাৰ অন্যতম ৷
বংশ পৰিচয়
‘বৰ আতা’ নামেৰে খ্যাত যদুমণিদেৱৰ ১৪৮৪ শক (১৫৬২ খ্ৰীঃ)-ত সোমদিৰি নৈৰ তীৰৰ পোগোভিৰ বা ভটিয়াপাৰ নামৰ ঠাইত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃদত্ত নাম আছিল গোপাল। গোপালৰ পিতামহৰ নাম নিবৰ ভূঞা। তেওঁ গোৰাকুছিত বাস কৰিছিল। পিতৃৰ নাম বৈকুণ্ঠ (ওৰফে টাঁৰৈ) আৰু মাতৃৰ নাম ৰূপৱন্তী ।
শিক্ষা আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মত দীক্ষালাভ
গোপালে (বৰযদুমণিদেৱে) উপযুক্ত বয়সত খৰংগা নামৰ ঠাইত গুৰু গৃহত থাকি বিদ্যা শিক্ষা কৰে। শিক্ষা-বিদ্যা সমাপ্ত কৰি তেওঁ বংশীগোপালদেৱৰ ডেবেৰাপাৰ সত্ৰলৈ যায়। ইয়াতে তেওঁ শ্ৰীৰাম আতাক লগ পায় আৰু দুয়োৰে মাজত বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠে। বংশীগোপালদেৱেও গোপাল অৰ্থাৎ যদুমণিদেৱক বৰ ভাল পাইছিল। এবাৰ বংশীগোপাল দেৱে নানা বস্তু বাহনিসহ তেওঁক কামৰূপলৈ পঠালে। গোপালেও জনিয়া, পোৰাভিঠা, পাটবাউসী, মধুপুৰ, ভৱানীপুৰ, ছমৰীয়া আদি সত্ৰত সোমাই যাক যেনেকৈ দিব লাগে, সেইমতে বংশীগোপালদেৱে দি পঠোৱা উপহাৰ-উপঢৌকন আদি দিলে। কামৰূপত থকা কালতে তেওঁ শ্ৰীৰাম আতাৰ সৈতে ভটিয়াই গৈ পোৰাভিঠা পায়গৈ। পোৰাভিঠাত কিছুকাল থকাৰ পিছত, তেওঁ ভৱানীপুৰীয়া গোপালদেৱৰ ওচৰত আশ্ৰয় লয়। গোপাল আতাই তেওঁক শৰণ দি যদুমণি নাম দিয়ে। বৰযদুমণিদেৱ গোপাল আতাৰ সংগত বাৰ বছৰ কাল আছিল। এইছোৱা সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ গুৰুৰ প্ৰিয় শিষ্য ৰূপে পৰিগণিত হয়। যদুমণিয়ে গোপাল আতাক ‘তুমি নিজ পিতৃ গুৰু ইষ্টদেৱ’ বুলি ভাৱি সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হৈ আতায়ো তেওঁক ‘বৰপুত্ৰ’ বুলি অভিহিত কৰিছিল।
সত্ৰ স্থাপন আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰ
বৰযদুনণিদেৱ গোপালদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত তেলাহী মুদৈৰ নাৱত উঠি উজাই আহিল আৰু বন্দুলা নামৰ ঠাইত হেঙুলীয়া ভূঞাৰ আশ্ৰয়ত ঘৰ-বাৰী সাজি থাকিবলৈ ল'লে। তেওঁ হেঙুলীয়া ভূঞাৰ আশ্ৰয়ত থাকোঁতেই গুণমুগ্ধসকলে তেওঁলৈ এটি কন্যা বিয়া পাতি দিয়ে। তেওঁ ইয়াত বেছিদিন থাকিব নোৱাৰিলে। কিবা কাৰণত ৰাজৰোষৰ ভয়ত তাৰ পৰা পলাই আহি তেওঁ বিহালীৰ ওচৰৰ বাংশবাৰীত সত্ৰ পাতি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কাৰ্যত ব্ৰতী হয়। বৰযদুমণিদেৱে বাৰ আতাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত সত্ৰসমূহ সঘনে ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই কাৰণতে তেওঁ উজনি অসমৰ অনেক লোকক ভক্তি ধৰ্ম দীক্ষিত কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। তেওঁ ছকুৰি হাজাৰ লোকক ভগৱতমুখী কৰাই বুলি যদুমণিদেৱৰ বংশাৱলীত আছে। মায়ামৰা সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অনিৰুদ্ধদেৱৰ সৈতে তেওঁৰ সখিত্ব ভাৱ আছিল। সেয়ে, ইজন-সিজনৰ প্ৰায়েই এৰা-এৰি নহৈছিল। অনিৰুদ্ধদেৱৰ বংশাৱলীত আছে: ‘দিহিঙৰ যদুমণি আতাৰ সহিত। দুয়োজন আছিলন্ত হুয়া এক প্ৰীতি॥ যেন বুলি উদ্ধৱক সখি বুলি আতি। সততে লগত লৈয়া ফুৰে কৃষ্ণে মাতি॥ সেহিমতে যদুমণিদেৱ সংগে কৰি। থাকা আদ্যমূৰ্ত্তি মহা ধৰ্মক আচৰি॥২ মৃত্যুৰ সময়তো তেওঁ বাংশবাৰী সত্ৰৰ পৰা উজাই আহি অনিৰুদ্ধদেৱৰ নাহৰআটি থানৰ কাষৰে কন্দলি পুখুৰী নামৰ ঠাইত আছিলহি। ইয়াতে ১৫৫৩ শকৰ ফাগুণ মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত বৰআতা যদুমণিদেৱৰ পৰলোক প্ৰাপ্তি হয়। যদুমণিদেৱে অনিৰুদ্ধ, কাণাই আৰু অনুপাম নামৰ তিনিজন ভক্তক ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আজ্ঞা দিছিল। অনিৰুদ্ধই কাংশপাৰ সত্ৰ, কাণায়ে জুৰকটা আৰু অনুপামে মহৰিয়াল সত্ৰ পাতে। যদুমণিদেৱৰ তিনিগৰাকী পুত্ৰৰ সনাতনদেৱ জ্যেষ্ঠ, ৰতিকান্ত মাজু আৰু শ্ৰীকান্ত কনিষ্ঠ আছিল। সনাতনদেৱে দিহিং নৈৰ সমীপত শিলিখাতল আৰু মূলাতলী সত্ৰ পাতিছিল। ৰতিকান্তদেৱে লেংদি সত্ৰ আৰু শ্ৰীকান্তই ন-মাটি সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল।
সাহিত্য চৰ্চা
যদুমণিদেৱে ‘ফল্গুযাত্ৰা’, ‘শ্ৰীকৃষ্ণৰ দৌলযাত্ৰা’ আৰু ‘ব্ৰজ-বিহাৰ’ নামৰ তিনিখন নাট আৰু বহুসংখ্যক গীত-পদ ৰচনা কৰিছিল। তাৰে কিছু সংখ্যক গীত ‘গীত-মন্দাকিনী’ নামেৰে পুথি আকাৰে প্ৰকাশ হৈছে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
ঙি ঙাও খাম
ঙি ঙাও খাম হল এক প্ৰকাৰৰ এছিয় ড্ৰেগ'ন যি টাই আহোমসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক কিংবদন্তিমূলক জীৱ। ই মূলতঃ সৰ্প, সিংহ, কাছ, ঘোঁৰা আৰু পক্ষীৰ সংমিশ্ৰণ। ইয়াৰ প্ৰতিখন ঠেং ভিন্ন আৰু এইকেইটা কুকুৰাৰ ঠেং, সিংহৰ হাঁতোৰা, ঘোঁৰাৰ ঠেং আৰু কাছৰ ঠেঙেৰে গঠিত। ইয়াক সাধাৰণতে মেলি থকা জিভা আৰু এডাল নেজেৰে সৈতে উপস্থাপন কৰা হয়। আহোম ৰাজত্বকালৰ বিভিন্ন ঐতিহাসিক স্থান যেনে আহোম ৰাজধানী চৰাইদেউ, ৰংঘৰ, কাৰেংঘৰ আদিৰ লগতে আন কিছুমান জনজাতীয় অঞ্চলত ঙি ঙাও খামৰ প্ৰতিকৃতি পোৱা যায়। অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয় আৰু মিজোৰামতো ইয়াৰ প্ৰতিকৃতি আৱিষ্কাৰ হোৱালৈ চাই আহোম ৰজা আৰু মেঘালয়ৰ আন ৰজাসকলৰ মাজত সম্পৰ্ক আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। চীনা ড্ৰেগনৰ সৈতে ঙি ঙাও খামৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য দেখা যায়।
ব্যুৎপত্তি
ঙি ঙাও খামৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে স্পষ্টকৈ জনা নাযায় যদিও আহোম ৰাজত্বকালৰ বিভিন্ন কীৰ্তিচিহ্ন আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানত এই পাখিলগা সিংহৰ প্ৰতিকৃতি পোৱা গৈছে। চুদিংফা (১৮১১-১৮১৮) অৰ্থাৎ চন্দ্ৰকান্ত সিংহ আৰু চুহিতপংফা বা গৌৰীনাথ সিংহ (১৭৮০-১৭৯৫) আদি কেইবাজনো আহোম ৰজাৰ ৰাজকীয় মোহৰ হিচাপে এই চিহ্ন ব্যৱহৃত হৈছিল। চুপাতফা বা গদাধৰ সিংহ (১৬৮১ - ১৬৯৬) আৰু চুখ্ৰংফাৰ (১৬৯৬ - ১৭১৪) মুদ্ৰাবোৰত পাখিলগা ড্ৰেগনসদৃশ সিংহৰ ছবি আৰু সিংহাসনৰ চাৰিওকোণত পাখি থকা সিংহৰ মূৰ্তি খোদিত কৰা হৈছিল। ব্যুৎপত্তিগতভাৱে আহোম ভাষাত ঙি শব্দৰ অৰ্থ কনিষ্ঠ আৰু ঙি ঙাও খাম হৈছে ঈশ্বৰৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ। আহোমসকলৰ আদিশাস্ত্ৰ লিট্ লাই পেঞ কা কাৰ মতে ঈশ্বৰৰ শিক্ষা সকলো ঠাইলৈ কঢ়িয়াই লৈ যোৱাৰ দায়িত্ব ঙি ঙাও খামৰ হাতত ন্যস্ত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ শ্ৰেণী:টাই আহোম
ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ নাৰী
ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ মহিলাসকল (Women in Transnistria) হৈছে ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াত বাস কৰা বা তাৰ পৰা অহা মহিলা (ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়া বুলিও বানানটো লিখা হ'ব পাৰে; আৰু ইয়াক প্ৰিডনেষ্ট্ৰ'ভিয়ান মল্ডাভিয়ান ৰিপাব্লিক বুলিও কোৱা হয়, আৰু সংক্ষিপ্তভাৱে কোৱা হয় পিএমআৰ)।
জনসংখ্যা
২০০৪ চনত কৰা লোকপিয়লৰ ভিত্তিত জানিব পৰা গৈছে যে ৫৫৫,০০০ লোকৰ ভিতৰত ৫৪% সদস্য মহিলাৰে গঠিত৷ ইয়াৰে ২১% মহিলাৰ বয়স ৬০ বছৰতকৈ ঊৰ্দ্ধত।
কৰ্মসংস্থান
২০০৪ চনত কৰা লোকপিয়লৰ ভিত্তিত ৩৭% মহিলাই কৰ্মসংস্থাপন লাভ কৰিছে৷ আনহাতে ১৯% মহিলা আছিল নিবনুৱা। অৱসৰপ্ৰাপ্ত মহিলাৰ সংখ্যা ৩৫%।
শিক্ষা
২০০৪ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ জনসংখ্যাৰ ৫০.১% "পেছাদাৰী আৰু উচ্চ শিক্ষা" ক্ষেত্ৰৰ ছাত্ৰ আছিল। ১৫.৯% মহিলাই উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছে যদিও কিছুমানে হয়তো শিক্ষানুষ্ঠানত উচ্চ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰা নাই। ৩১.৫% মহিলাই পেছাদাৰী পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ৩১.৭% মহিলাই মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰে ৮.৪ গৰাকীয়ে প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
ৰাজনীতিত নাৰী
যদিও ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়া এতিয়াও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সীমিত স্বীকৃতি পোৱা দেশ, আৰু যদিও ফ্ৰিডম ইন দ্য ৱৰ্ল্ড ২০১২ চনত বৰ্ণনা কৰিছিল যে "[w]omen are underrepresented in most positions of authority", বৰ্তমানৰ ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়ান চৰকাৰত ৮ গৰাকী মহিলা আৰু ৬ গৰাকী পুৰুষ অন্তৰ্ভুক্ত। ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী (টাটিয়ানা টুৰান্সকায়া) আৰু ৪ জনৰ ভিতৰত ৩ গৰাকী উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে মহিলা (নাটালিয়া নিকিফ’ৰ’ভা, নীনা ষ্টানস্কি আৰু মাইজা পাৰ্নাছ)। ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰশাসনত মহিলাক ব্যাপকভাৱে উপস্থাপন কৰা হয়৷ উদাহৰণ দিবলৈ গ'লে প্ৰশাসনৰ মুৰব্বী (নাডেজ্ডা বাৰানোভা) আৰু ৫ জন ৰাষ্ট্ৰপতিৰ উপদেষ্টা (আলয়না ক্লাইউছ, নাডেজ্ডা জাবলটস্কায়া, নাটালিয়া গাৰ্বাৰ, আন্না ইয়ানচুক আৰু গালিনা ছাণ্ডুছা) ৰ কথা ক'ব পাৰি।
ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ চহৰ আৰু জিলা (ৰিয়ান)ৰ ৰাজ্যিক প্ৰশাসনৰ মুৰব্বী হিচাপে মহিলাসকলৰ মাজত কিছু পৰিমাণে কম প্ৰতিনিধিত্ব প্ৰত্যক্ষ কৰা হয় ৷কেৱল ৰাইবনিছা জিলাৰ নেতৃত্বত এগৰাকী মহিলা থাকে৷ কিন্তু ৰাজ্য প্ৰশাসনৰ উপ-মূৰব্বীৰ পদত ব্যাপকভাৱে উপস্থাপন কৰা হয়। বৰ্তমান টিৰাছপল প্ৰশাসনত ৫ গৰাকীৰ ভিতৰত ২ গৰাকী ডেপুটি, বেণ্ডেৰী প্ৰশাসনত ২ গৰাকীৰ ভিতৰত ২ গৰাকী, ৰিবনিছা প্ৰশাসনত ৩ গৰাকীৰ ভিতৰত ২ গৰাকী , ডুবাছাৰী প্ৰশাসনত ৩ গৰাকীৰ ভিতৰত ২ গৰাকী গৰাকী, ৩ গৰাকীৰ ভিতৰত ২ গৰাকী
মানৱ সৰবৰাহ
নাবালককে ধৰি ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়াৰ কিছুমান মহিলা ঘৰুৱা হিংসা, মানৱ সৰবৰাহ আৰু বেশ্যাবৃত্তিৰ বলি হৈছে, যিবোৰ দেশৰ তিনিটা প্ৰধান সমস্যা। বেছিভাগ সময়তে সৰবৰাহ কৰা ট্ৰেন্সনিষ্ট্ৰিয়ান মহিলা আৰু ছোৱালীক তুৰস্ক আৰু সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীলৈ অনা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
২০১৯ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
নিৰ্বাচন সূচী
thumb|নিৰ্বাচনৰ সময়সূচী
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
গুজৰাটী থিয়েটাৰ
গুজৰাটী থিয়েটাৰে (Gujarati theatre) গুজৰাটী অথবা ইয়াৰ উপভাষাসমূহত নাট মঞ্চস্থ কৰা থিয়েটাৰক বুজায়। গুজাৰাটী থিয়েটাৰ সাধাৰণতে গুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাই, আহমেদাবাদ, বৰোদা, সুৰাত আদি চহৰত তথা গুজাৰাটী লোকৰ বসতি থকা, বিশেষকৈ উত্তৰ আমেৰিকা আদিত প্ৰদৰ্শিত হয়। ১৮৫৩ চনত তেতিয়াৰ বোম্বেত 'পাৰ্চী নাটক মণ্ডলী'ৰ দ্বাৰা মঞ্চস্থ হোৱা 'ছোহৰাম ৰুস্তম' নাটকখনেই গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ আৰম্ভণি বুলি থাৱৰ কৰা হয়।
ইতিহাস
গুজৰাট অঞ্চলত লোকনাট্য ভৱাইৰ এক দীঘলীয়া পৰম্পৰা আছে, যিটো চতুৰ্দশ শতিকাত উদ্ভৱ হৈছিল। ষোল শতিকাৰ আৰম্ভণিতে, গোৱা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কামত জড়িত পৰ্তুগীজ মিছনাৰীসকলে মহাৰাষ্ট্ৰৰ লোক পৰম্পৰা 'তামাচা'ৰ শৈলীত যিয়ে যীচু খ্ৰীষ্টৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত ' য়েচু মাশিহা কা তামাচা' পৰিৱেশন কৰিছিল। গুজৰাটৰ ৰাজসভা আৰু মন্দিৰত সংস্কৃত নাটক প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল, কিন্তু ই সাধাৰণ জনগণৰ স্থানীয় নাট্য পৰম্পৰাক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা নাছিল। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত, ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলে বিদেশী অপেৰা আৰু থিয়েটাৰ গোটক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ইয়াৰ ফলত স্থানীয় পাৰ্চীসকল তেওঁলোকৰ নিজা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; যি মূলতঃ গুজৰাটী ভাষাত পৰিবেশিত হৈছিল। গুজৰাটী ভাষাত ১৮৫০ চনত প্ৰথম নাটক প্ৰকাশিত হৈছিল; এৰিষ্টফেনৰ গ্ৰীক কমেডীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ দলপত ৰামে লিখা নাটকখনৰ নাম আছিল 'লক্ষ্মী নাটক'।
১৮৫০ৰ দশকৰ আগভাগত বোম্বেৰ এলফিনষ্টোন কলেজৰ ছাত্ৰসকলে এটা নাট্যসংঘ স্থাপন কৰি শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাটসমূহ মঞ্চস্থ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ প্ৰথম নাট্যদল 'পাৰ্চী নাটক মণ্ডলী'। ফ্ৰেমজী গুস্তাদজী দালালে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই নাট্যদলটোৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২৯ অক্টোবৰ ১৮৫৩ত ১০ম শতিকাৰ পাৰ্চী মহাকাব্য চাহনামাৰ আধাৰত ফেৰদোচী ৰচিত পাৰ্চী-গুজৰাটী নাটক 'ছোহৰাব ৰুস্তম' বোম্বেৰ গ্ৰেণ্ড ৰোড খিয়েটাৰত মঞ্চস্থ কৰে আৰু গুজৰাটী থিয়েটাৰৰ এইটো আৰম্ভণি বুলি থাৱৰ কৰা হয়। এই নাট্যদলটোকে একেটা স্থানত 'ধানজী ঘৰক' নামৰ প্ৰহসন এখনো মঞ্চস্থ কৰে। আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত গুজৰাটী থিয়েটাৰে পাৰ্চী থিয়েটাৰৰ বিনোদনমূলক শৈলী আৰু বিষয় অনুসৰণ কৰিছিল। নাটকবোৰৰ ভাষাও আছিল গুজৰাটী, উৰ্দু আৰু ইংৰাজী মিহলি। ভৱাইত কোনো মঞ্চ ব্যৱহাৰ নকৰাৰ বিপৰীতে গুজৰাটী থিয়েটাৰত ওখ মঞ্চৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। তাৰপিছত পৃষ্ঠভূমিৰ সংযোজন হ’ল আৰু ক্ৰমাৎ ই গৈ ইউৰোপীয় প্ৰচেনিয়াম থিয়েটাৰৰ ৰূপ ল’লে। সেই সময়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ভৱাইত নিহিত থকা অশালীন উপাদান তথা পাৰ্চী থিয়েটাৰৰ ভুল গুজৰাটী ভাষাশৈলী আঁতৰ কৰিবলৈ দলপত ৰামে এটা নাট্যদল তৈয়াৰ কৰিছিল।
ক্ৰমাগত ভাবে গুজৰাটী নাটকৰ ৰচনা আৰু পৰিবেশন বাঢ়ি আহিল আৰু অৱশেষত পাৰ্চী থিয়েটাৰ আৰু ভৱাইৰ পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহি অন্যান্য ভাৰতীয় আৰু পশ্চিমীয় নাটৰ উপাদাসমূহ গ্ৰহণ কৰি ১৮৭৮ চনত মোৰবি নামৰ ঠাইত মূলজী আৰু ৱাঘজী ওঝাই 'আৰ্য সুবোধ নাটক মণ্ডলী' নামৰ দল নাট্যদল এটা গঠন কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰথম প্ৰযোজনা 'ভাৰঠাৰি' নাটকখন গুজৰাট আৰু সৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলত বহু বছৰ ধৰি মঞ্চস্থ হয়। ১৮৮০ৰ দশকলৈ দাহ্যভাই ঢোলাশাজী অভিনীত 'দেশী নাটক সমাজ'কে ধৰি সাতটা নাট্যদল গঠিত হয়। 'গুজৰাটী নাটক মণ্ডলী' (১৮৭৮-৮৯) আৰু 'মুম্বাই গুজৰাটী নাটক মণ্ডলী' (১৮৮৯-১৯৪৮) বাটকটীয়া নাটক কোম্পানীবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা শ্ৰেণী:গুজৰাট
পথভ্ৰষ্ট হৈছে নেকি শংকৰ সংঘ (গ্ৰন্থ)
বিৱৰণ
কিতাপখন দুটা অংশত বিভক্ত। প্ৰথম অংশ হৈছে সংঘৰ ঐতিহ্য আৰু কাৰুণ্য।এই অংশত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে-
দ্বিতীয় অংশ হৈছে সংঘৰ বৌদ্ধিক দিগ্‌ভ্ৰান্তিৰ কেতবোৰ দৃষ্টান্ত।এই অংশত মুঠ ২৫ টা প্ৰবন্ধ। সেইসমূহ হ'ল-
একেবাৰে শেষত সংযুক্ত হৈছে এখন গ্ৰন্থপঞ্জী
লেখকৰ চমু পৰিচয়
ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক৷ একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা। তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪ খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা।তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে। ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু। প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তি। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬ খন গ্ৰন্থৰ লেখক।
তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ডিম্পল কপাড়িয়া
ডিম্পল কপাড়িয়া (Dimple Kapadia; डिम्पल कपाड़िया; জন্ম: ৮ জুন, ১৯৫৭) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। ষোল বছৰ বয়সত তেওঁ অভিনয় জগতত ভৰি দিয়ে। ১৯৭৩ চনক এহাল কিশোৰ-কিশোৰীৰ প্ৰেম কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত ববীৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। সেই একে বছৰতে তেওঁ অভিনেতা ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দম্পতিহালৰ টুইংকল খান্না আৰু ৰিংকি খান্না নামৰ দুজনী জীয়েক আছে। তেওঁলোকও বলীউদৰ প্ৰতিষ্ঠিত অভিনেত্ৰী। বিয়াৰ পিছত তেওঁ অভিনয় বাদ দিছিল যদিও ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ অৱনতি ঘটাত পিছলৈ দুয়ো পৃথকে থাকিবলৈ লয় আৰু ১৯৮৪ চনত তেওঁ পুনৰ অভিনয় জগতলৈ ঘূৰি আহে। ১৯৮৫ চনত মুক্তি পোৱা সাগৰ নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ নিজকে শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হয়।