cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ভাৰতত মহিলা শিক্ষা
ব্ৰিটিছ ভাৰত
পশ্চিম ভাৰতত জ্যোতিৰাও ফুলে আৰু তেওঁৰ পত্নী সাৱিত্ৰীবাই ফুলে ১৮৪৮ চনত পুনেত ছোৱালীৰ বাবে এখন বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰি নাৰী শিক্ষাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰে। পূব ভাৰতত ৰাজা ৰাম মোহন ৰায়, ঈশ্বৰ চন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ দৰে বিশিষ্ট ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰকসকলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদানৰ উপৰিওজন ইলিয়ট ড্ৰিংকৱাটাৰ বেথুনে ১৯ শতিকাৰ ভাৰতত নাৰী শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰতো অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰিছিল। ৰামগোপাল ঘোষ, ৰাজা দক্ষিণৰঞ্জন মুখাৰ্জী আৰু পণ্ডিত মদন মোহন তৰ্কলংকাৰৰ দৰে সমমনা সমাজ সংস্কাৰকসকলৰ অংশগ্ৰহণেৰে তেওঁ ১৮৪৯ চনত কলিকতাৰ (বৰ্তমান কলকাতা) ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে যাৰ নাম নেটিভ ফিমেল স্কুল ৰখা হৈছিল। এইখন বিদ্যালয়ে পিছলৈ বেথুন স্কুল নামেৰে পৰিচিত হয়। ১৮৭৯ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত বেথুন কলেজ স্থাপন কৰা হয় যিখন এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি মহিলা মহাবিদ্যালয়।
স্বাধীন ভাৰত
১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত শিক্ষাৰ মান উন্নত কৰাৰ বাবে পৰামৰ্শ দিবলৈ বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষা আয়োগ গঠন কৰা হয়। কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰতিবেদনে মহিলা শিক্ষাৰ বিৰুদ্ধেহে কথা কৈছিল। প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে: "মহিলাৰ বৰ্তমানৰ শিক্ষা তেওঁলোকে কটাবলগীয়া জীৱনৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ অপ্ৰাসংগিক। ই কেৱল অপচয় নহয়, প্ৰায় এক নিশ্চিত অক্ষমতা।"
কিন্তু স্বাধীনতাৰ পিছত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮.৯% লৈ বৃদ্ধি হৈছিল। এইদৰে ১৯৫৮ চনত চৰকাৰে মহিলা শিক্ষাৰ ওপৰত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতি গঠন কৰে, আৰু ইয়াৰ অধিকাংশ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰা হয়। পৰামৰ্শৰ মূল কথাটো আছিল মহিলা শিক্ষাক ল'ৰাৰ বাবে আগবঢ়োৱাৰ দৰে একে স্তৰলৈ অনা।
তাৰপিছতে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষ-মহিলাৰ সমতাৰ হৈ মাত মতা সমিতি গঠন হ’ল। উদাহৰণস্বৰূপে, ল’ৰা আৰু ছোৱালীৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত এখন সমিতিয়ে (১৯৫৯) তেওঁলোকৰ শিক্ষাৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত সমতা আৰু উমৈহতীয়া পাঠ্যক্ৰমৰ পৰামৰ্শ দিছিল। শিক্ষা ব্যৱস্থা সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে অধিক প্ৰচেষ্টা চলোৱা হয় আৰু ১৯৬৪ চনত শিক্ষা আয়োগ গঠন কৰা হয়, য’ত বহুলাংশে নাৰী শিক্ষাৰ কথা কোৱা হয় লগতে চৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় নীতিৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। ১৯৬৮ চনত সম্পন্ন হোৱা আয়োগৰ ফলত মহিলা শিক্ষাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
বৰ্তমানৰ নীতিসমূহ
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে আৰু পিছত ভাৰতে মহিলাৰ মৰ্যাদা আৰু শিক্ষাৰ দিশত সক্ৰিয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি আহিছে। ৮৬ সংখ্যক সাংবিধানিক সংশোধনী আইন, ২০০১ চনত বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ শিক্ষাৰ বিকাশৰ দিশত থকা বাধাৰ এক পথ ভংগকাৰী পদক্ষেপ। এই আইন অনুসৰি প্ৰাথমিক শিক্ষা ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ ভিতৰৰ শিশুৰ বাবে এক মৌলিক অধিকাৰ। চৰকাৰে এই শিক্ষা বিনামূলীয়াকৈ প্ৰদান কৰাৰ লগতে সেই বয়সৰ লোকৰ বাবে বাধ্যতামূলক কৰাৰ দায়িত্ব লৈছে। এই উদ্যোগটো সৰ্বশিক্ষা অভিযান (SSA) নামেৰে অধিক পৰিচিত।
তেতিয়াৰ পৰাই এছ এছ এয়ে সামগ্ৰিকভাৱে ভাৰতীয় শিক্ষাৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ লগতে মহিলাৰ বাবে একচেটিয়া বহুতো আঁচনি উলিয়াইছে, য’ত মহিলা শিক্ষাৰ বৃদ্ধিত সহায়ক হোৱা আঁচনিও অন্তৰ্ভুক্ত। এই আঁ‌চনি সমূহৰ ভিতৰত আছেঃ মহিলা সমখ্যা কাৰ্যসূচী, কস্তুৰবা গান্ধী বালিকা বিদ্যালয় আঁচনি (কেজিবিভি), প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচী (এনপিইজিএল) আদি।
সজাগতা বৃদ্ধি
কানাডাৰ ষ্টাৰ্ট-আপ ডিকোড গ্ল’বেলে ভাৰতৰ পানীৰ অভাৱ আৰু বিশেষকৈ বস্তি আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে এটা মোবাইল গেম গেট ৱাটাৰৰ মুকলি কৰিছে। পানীৰ সহজলভ্য নোহোৱা অঞ্চলত ছোৱালীক প্ৰায়ে স্কুললৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে পৰিয়ালৰ বাবে পানী সংগ্ৰহ কৰিবলৈ পঠিয়োৱা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শিক্ষা
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী (Rothindra Nath Goswami) এগৰাকী অসমীয়া ভূতত্ত্ববিদ, শিশু সাহিত্যিক, বিজ্ঞান, কল্পবিজ্ঞান আৰু ভ্ৰমণ কাহিনীৰ লেখক। শান্তনু তামূলীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অসমীয়া শিশু আলোচনী মৌচাকৰ জৰিয়তে শিশু-সাহিত্যৰ জগতখনত খোজ পেলোৱা গোস্বামীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত সেইখন আলোচনীতে  চিচিং  নামৰ এটি কাল্পনিক নিগনিৰ চৰিত্ৰ সৃষ্টি কৰে। তেখেত প্ৰথম অসমীয়া শিশু-উপযোগী  বিদেশী বন্ধুৰ দেশত  শীৰ্ষক ভ্ৰমণ-কাহিনীৰ লেখক। ১৯৯৫ চনত প্ৰকাশিত  হবি  হৈছে তেখেতৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ। এইখন হবি-সম্পৰ্কে লিখা প্ৰথমখন অসমীয়া ভাষাৰ গ্ৰন্থ।  কিংকিনীৰ বিদ্ৰোহ  হৈছে তেখেতে শিশুৰ বাবে যুগুতোৱা কল্প-বিজ্ঞানধৰ্মী গ্ৰন্থ।  বিজ্ঞানে আনিব জোৱাৰ ,  অংক জংক পংক  ,  চলন্ত মহাদেশ গতিশীল পৃথিৱী  হৈছে তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত আন কেইখনমান উল্লেখনীয় গ্ৰন্থ।
২০২৩ চনৰ সাহিত্য অকাডেমীৰ শিশু সাহিত্য বঁটা ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে। পোৱালমণি আৰু চিচিঙৰ দুঃসাহসিক অভিযান' নামৰ শিশু- উপন্যাসখনৰ বাবে তেখেতলৈ এই সন্মান আগবঢ়োৱা হয়।   তেখেত বৰ্তমান তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমৰ ডেৰাডুনস্থিত কাৰ্যালয়ত মুখ্য মহা প্ৰবন্ধক হিচাপে কৰ্মৰত।
কৰ্ম-জীৱন
ৰথীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীয়ে পোনপ্ৰথমে অসম চৰকাৰৰ অধীনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ 'প্ৰশাসনিক সেৱাৰ অধিনত ৰাজগড় চক্ৰৰ চক্ৰ বিষয়া হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। অৱশ্যে সেই পদত তেওঁ বেছি পৰ নাথাকিল। ১৯৯৩ চনত তেখেতে ভাৰতৰ তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমত ভূতত্ত্ববিদ হিচাপে যোগদান কৰে। এইছোৱা কালৰ প্ৰথম পাঁচটা বছৰ তেখেতে যোৰহাটতে কৰ্মদান কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ৰ বাৰটা বছৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত কটায়। সেই সময়ছোৱাত তেখেতে মুম্বাই, পোৰবন্দৰ, গোৱা, বিশাখাপট্টনম আদি ঠাইসমূহত তৈল-সন্ধানত ব্ৰতী হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ৰ এটা বছৰ তেখেতে পাৰস্য সাগৰত তেলৰ সন্ধানৰত এগৰাকী ভূতত্ত্ববিদ হিচাপে অ.ভি.এল. নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোত যোগদান কৰে।
মৌচাকৰ সান্নিধ্য
মৌচাকৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ কেইমাহমানৰ পূৰ্বে অসমীয়া বিজ্ঞানধৰ্মী আলোচনী ‘বিজ্ঞান জেউতি’ত ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ এটি লেখা প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি 'দৈনিক জনমভূমি' কাকতত ছদ্মনামেৰে এটি লেখা প্ৰকাশ পাইছিল।
১৯৮৪ চনৰ মে’ মাহত ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীয়ে ‘মৌচাক মামা’ হিচাপে খ্যাত সৈতে শান্তনু তামুলীৰ সাক্ষাৎ লাভ কৰে। এই সাক্ষাতে তেখেতৰ জীৱনৰ গতি সলাই পেলোৱা বুলি এটা বিশেষ সাক্ষাৎকাৰত প্ৰকাশ কৰিছে। সেই সময়ছোৱাত তেখেত বিদেশী পত্ৰ-বন্ধুৰ জগতখনত নিমজ্জিত হৈ আছিল। দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাৰ সময়ত তাকে লৈ ব্যস্ত হৈ থকাৰ সময়তে তেখেতে শান্তনু তামুলীক লগ পায়। তেওঁলোকৰ কথোপকথনত বিদেশী পত্ৰবন্ধুৰ কথাাই ঠাই পায়। অহাৰ সময়ত তেখেতক শান্তনু তামুলীয়ে ‘মৌচাক’ৰ কপি এটা উপহাৰ দিয়ে আৰু পত্ৰবন্ধুৰ বিষয়ে এটি প্ৰবন্ধ যুগুতাবলৈ কয়। তেখেতে দুদিনৰ ভিতৰতে ‘মৌচাক’ৰ বাবে প্ৰথমটো লেখা প্ৰস্তুত কৰিলে। লেখাটো মৌচাকত প্ৰকাশিত হোৱাৰ লগে লগেই আলোচনীখনৰ সৈতে তেখেতৰ এটা দীঘলীয়া সম্পৰ্ক আৰম্ভ হয়।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে শান্তনু তামুলীৰ অনুৰোধক্ৰমে অসমীয়া শিশু-উপযোগী বিজ্ঞানধৰ্মী আলোচনী নতুন আৱিষ্কাৰৰ লগতো জড়িত হৈছিল। বিজ্ঞান-চৰ্চা জনপ্ৰিয়কৰণত ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ অৱদান উল্লেখনীয়৷ সম্পাদনা আৰু সাংবাদিকতাৰ লগতো তেখেত জড়িত হৈ পৰিছিল৷
উল্লেখ্য যে, ১৯৮৫ চনত ছাত্ৰ অৱস্থাতে তেখেতে অসম সাহিত্য সভাই আয়োজন কৰা 'অসম এছচিয়েচন, আমেৰিকা' ৰচনা প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল।
চিচিঙৰ সৃষ্টি
মৌচাকত তেখেতে চিচিং নামৰ কল্পনাপ্ৰসূত নিগনিটোৰ সৃষ্টি কৰিছিল। বিশেষ চৰিত্ৰটো তেখেতৰ নিভৃত কোণৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি কয়। চিচিঙৰ দ্বাৰা তেখেতে একাধিক বিপদসংকুল কাৰ্য সম্পাদিত কৰোৱাৰ লগতে জ্ঞানৰো অন্য এক দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। চৰিত্ৰটোক লৈ মৌচাকে এটি বিশেষ সংখ্যাও প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৯৯৫ চনত প্ৰকাশিত 'হবি' তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত প্ৰথমখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনে 'হবি' বিষয়টোক সামৰি লৈছে। অসমীয়া ভাষাত 'হবি'ৰ বিষয়ে যুগুতোৱা এইখনেই প্ৰথম গ্ৰন্থ।
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীয়ে লিখা ‘মহাসমুদ্ৰৰ সিপাৰে’ (১৯৯৭)প্ৰান্তিকত ধাৰাবাহিক হিচাপে প্ৰকাশিত হৈছিল। ৰ’টাৰী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ সদ্ভাৱমূলক ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰোঁতে তেখেত স্থানীয় পৰিয়ালত আছিল। সেইছোৱা সময়ত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনাৰে এই ভ্ৰমণ কাহিনী সমৃদ্ধ হৈছে। গ্ৰন্থখনে অসম সাহিত্য সভাৰ হেম বৰুৱা সোঁৱৰণী বঁটা(১৯৯৯) লাভ কৰিছিল।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শিশু সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
হিমবাহ
হিমবাহ (Glacier) নদী আৰু বতাহৰ নিচিনাকৈ হিমবাহো ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰা এটা প্ৰধান কাৰক। হিমবাহেও ক্ষয়,পৰিবহণ আৰু অৱক্ষেপনৰ দ্বাৰা ভূ-পৃষ্ঠৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে। আচলতে পৃথিৱীৰ যিবোৰ ঠাইত চিৰতুষাৰ জমা হৈ থাকে,সেইবোৰ ঠাইৰ পৰা মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ প্ৰভাৱত তলৰ ফাললৈ বৰফৰ স্তুপ লাহে লাহে গতি কৰাকে হিমবাহ বুলি কোৱা হয়। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বাহিৰে পৃথিৱীৰ সকলো মহাদেশৰে বৰফভূমি আছে।
হিমবাহৰ প্ৰকাৰ
ভূ-পৃষ্ঠৰ অৱস্থিতি অনুসৰি হিমবাহক তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি-
(খ)গিৰিপদী হিমবাহ পৰ্বতৰ উচ্চ অঞ্চলৰ পৰা উপত্যকা আৰু এঢলীয়া অঞ্চলেৰে নামনিলৈ আহোঁতে সেইবোৰৰ পাদদেশত তুষাৰ খণ্ডবোৰ সিঁচৰিত হৈ পৰে আৰু এক বিস্তীৰ্ণ হিমবাহৰ সৃষ্টি হয়। পৰ্বতৰ পাদদেশত অৱস্থিত এনেধৰণৰ হিমবাহক গিৰিপদী হিমবাহ (Piedmont glacier) বোলে। গিৰিপদী হিমবাহক উপত্যকা হিমবাহৰ অংশ বিশেষ বুলি ভবা হয়।
(গ)উপত্যকা হিমবাহ
উচ্চ পৰ্বত-পাহাৰৰ ওপৰত জমা হৈ থকা বৰফৰ স্তুপ মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তি আৰু চাপৰ ফলত পৰ্বতৰ আশ-পাশ হেলনীয়া উপত্যকাইদি তললৈ নামি আহে। এইদৰে নামি অহা বৰফৰ স্তুপৰ তল ভাগতকৈ কাষৰীয়া অঞ্চলত ঘৰ্ষণ বেছি হয়। তাৰ ফলত সন্মুখভাগ জিভাৰ দৰে আগবাঢ়ি যায়। এনেধৰণে আগবাঢ়ি অহা অংশটোক উপত্যকা হিমবাহ (Mountain or Valley glacier) বোলে।
হিমবাহৰ ক্ষয়কাৰ্য
হিমবাহৰ দ্বাৰা প্ৰধানকৈ পৃথিৱীৰ শীত প্ৰধান অঞ্চল বিলাকত ক্ষয় সাধন হয়। হিমবাহ প্ৰবাহিত হওঁতে ইয়াৰ গতিপথত থকা মাটি,শিলা,গোলাশ্ম আদি লগত উটুৱাই লৈ যায়। এইদৰে উটুৱাই লৈ যোৱা পদ্ধতিটোক হিমানী ধাৱন বুলি কোৱা হয়। পদাৰ্থবোৰৰ দ্বাৰা হিমবাহে উটুৱাই লৈ যোৱা নিম্নস্থ শিলাস্তৰ ক্ষয়ীকৰণ কৰে। এই পদ্ধতিটোক অপঘৰ্ষণ (abrasion) বোলে। হিমানী ধাৱন আৰু অপঘৰ্ষণৰ ফলত হিমবাহৰ উপত্যকাৰ তলিখন বহল আৰু দুফালৰ গৰা দুটা থিয় হয়। তাৰ ফলত উপত্যকাটো দেখাত 'U'আখৰটোৰ দৰে হয়।
পৰিবহণ কাৰ্য
হিমবাহে বিভিন্ন পদ্ধতিৰে খনন কৰা শিল,গোলাশ্ম,মাটি আদি হিমবাহৰ প্ৰবাহৰ লগত নিম্নস্থানলৈ বাহিত হয়। কেতিয়াবা আকৌ হিমবাহ উপত্যকাৰ দুয়ো কাষৰ গৰাৰ পৰা তুষাৰ স্তূপ খহি পৰি তাৰ লগতে পৰিবাহিত হয়।
অবক্ষেপন কাৰ্য
হিমবাহে পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ পৰা তুষাৰ ৰেখা পাৰ হৈ নিম্নভূমি অঞ্চললৈ গতি কৰাৰ লগে লগে বৰফ গলিবলৈ ধৰে আৰু লগত বহন কৰি অনা পদাৰ্থবোৰ অবক্ষেপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সাধাৰণতে এইবোৰকে গ্ৰাব অৱক্ষেপ (Moraine deposit) বোলে। হিমবাহ য'ত গলি যায় তাত গলি যোৱা পানীৰ দ্বাৰা এই পদাৰ্থবোৰ কেতিয়াবা সিঁচৰিত হৈও জমা হ'ব পাৰে। এইদৰে সন্মুখভাগত জমা হোৱা গ্ৰাবক প্ৰান্তগ্ৰাব (Terminal moraine) আৰু দুই কাষত জমা হোৱা গ্ৰাবক পাৰ্শগ্ৰাব (Lateral moraine) বোলে। হিমবাহৰ তলিত জমা হোৱা গ্ৰাবক ভূমিগ্ৰাব (Ground moraine) আৰু দুটা হিমবাহৰ মাজভাগত জমা হোৱা গ্ৰাবক মধ্যগ্ৰাব (Medial moraine) বোলে। এইবোৰৰ উপৰিও অৱক্ষেপণৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা আৰু কিছুমান ভূ-অবয়ব দেখা যায়। সেইবোৰৰ ভিতৰত শিল,বালি,গোলাশ্ম,মাটি আদি সিঁচৰিত হৈ গোলাশ্ম মৃতিকাৰ (Boulder clay) সৃষ্টি হয়। আনহাতে নদীৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা ব্যঞ্জনাৰূপ পলসৰ দৰে হিমবাহেও বৰফ গলা পানীৰ দ্বাৰা শিল,বালি,বোকাৰে ব্যঞ্জনাৰূপ পলস (Alluvial Fan) ৰ সৃষ্টি কৰে। কেতিয়াবা শিলাসমূহ স্তূপৰ আকাৰত শাৰী শাৰীকৈ সজোৱা থাকে। এনেধৰণৰ অবয়বক অণ্ডকৰণ্ড ভূ-প্ৰকৃতি (basket of egg topography) বুলি কোৱা হয়। কেতিয়াবা এই শিলৰ স্তূপবোৰ বৃহৎ আকাৰৰ হয়। এনে বৃহৎ স্তূপ থকা ভূ-অবয়বক ড্ৰামলিন (drumlin) বোলে। কেতিয়াবা বোৱতী পানীৰ সহায়ত শিল,বালিৰে গঠিত এক বিশেষ ধৰণৰ ওখ আলিবাটৰ দৰে যি ওখ অবয়বৰ সৃষ্টি হয়,তাক এস্কাৰ (Esker) বোলে। কেতিয়াবা আকৌ কিছুমান ঠাইত অৱক্ষেপণৰ দ্বাৰা হ্ৰদৰ সৃষ্টি হয়,আকৌ কিছুমান ঠাইত বিশাল সমভূমিলৈ পৰিবৰ্তন হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূগোল
ৰাইচাঁদ বড়াল
ৰাইচাঁদ বড়াল (Rai Chand Boral ; ১৯ অক্টোবৰ ১৯০৩ – ২৫ নৱেম্বৰ ১৯৮১) এজন ভাৰতীয় সংগীতকাৰ। সংগীতৰ ৰসিকসকলে তেওঁক ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ পিতৃ ভীষ্ম পিতামহ বুলি গণ্য কৰে।
১৯৭৮ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু একে বছৰতে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাও লাভ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বড়ালৰ জন্ম হৈছিল কলিকতাত। তেওঁৰ পিতৃ লালচাঁদ বড়াল আছিল ধ্ৰুপদৰ বিশেষজ্ঞ, এজন শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ । তেওঁৰ তিনিজন পুত্ৰৰ ভিতৰত ৰাইচাঁদ বড়াল আছিল আটাইতকৈ সৰু। সংগীত শিক্ষাৰ বাবে ৰামপুৰ আৰু গোৱালিয়ৰ সংগীতজ্ঞসকলক আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত ৰামপুৰ-সহস্বান ঘৰানাৰ ওস্তাদ মুস্তাক হুছেইন খান, মসিত খান (তবলাবাদক), আৰু ওস্তাদ হাফিজ আলী খান (সৰোদবাদক) অন্যতম। বড়ালে তবলাত "সাথ সংগত" শিকিছিল আৰু লক্ষ্ণৌ, এলাহাবাদ, আৰু বেনাৰসত সংগীত সন্মিলনত অংশ লৈছিল।
কৰ্মজীৱন
ৰাইচাঁদ বড়ালক ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে প্ৰায়ে কৃতিত্ব দিয়া হয়। পংকজ মল্লিকৰ সৈতে তেওঁ নিউ থিয়েটাৰৰ সংগীত বিভাগৰ দায়িত্বত আছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত তেওঁলোকে চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতক গঢ় দিছিল আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতত প্ৰথম ২০–৩০ বছৰলৈকে তেওঁলোকৰ ফৰ্মেটকে বেছি ক্ষেত্ৰত অনুসৰণ কৰা হৈছিল। তেৱেঁ ছাইগলৰ উত্থিত কেৰিয়াৰ গঢ় দিছিল। অনিল বিশ্বাসে বড়ালক চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতৰ ভীষ্ম পিতামহ বুলি অভিহিত কৰে।
১৯৮১ চনত ৭৮ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
বহল ব্যাকৰণ
বহল ব্যাকৰণ (Bahal Vyakaran) হৈছে বৈয়াকৰণ, শিক্ষাবিদ, আইনী বিশেষজ্ঞ সত্যনাথ বৰাৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া ব্যাকৰণ। এই ব্যাকৰণখন ১৯২৫ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পায়।
গ্ৰন্থখন লিখি শেষ কৰাৰ পিছত গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ নৌপাওঁতেই সত্যনাথ বৰাৰ দেহাৱসান ঘটে। এই কথা গ্ৰন্থখনৰ নিবেদনত তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয় অম্বিকানাথ বৰা আৰু জ্ঞাননাথ বৰাই কয় যে- “এই পুথি লিখি শেষ কৰি প্ৰেচত দি প্ৰায় এশ পিঠিমান ছপা হওঁতেই হঠাৎ গ’লগল [sic] আঘোণৰ মাহৰ ২৭ তাৰিখে দুপৰীয়া চিৰ শান্তিধাম লাভ কৰিলে।”
গ্ৰন্থখন লিখাৰ সন্দৰ্ভত লেখকে পাতনিত উল্লেখ কৰি কয়-
…যি এটা ভাষা নকৈ শিকিব খোজে সি সেই ভাষাৰ ব্যাকৰণ নিশিকিলে ভাষাটোৰ গোটেই তত্ত্ব লাভ কৰিব নোৱাৰেনোৱাৰি [sic]। মুখে মুখে ইংৰাজী শিকা মানুহৰ দুটা কথা যদি শুদ্ধ হয়, দুটা কথা অশুদ্ধ হয়, সি যি কথাটো ইংৰাজৰ মুখত এদিন শুনিছে তাকে মাথোন ক’বকব [sic] পাৰে, ভিন কথা সাজি ক’বকব [sic] নোৱাৰে। সেই দেখি ভিন জাতিৰ ভাষা শিকিবলৈ হ’লেহলে [sic] সেই ভাষাৰ ব্যাকৰণ পঢ়িব লাগে। ব্যাকৰণ নপঢ়িলে এজন ইংৰাজ বা জাপানীয়ে বঙ্গলা বা অসমীয়া ভাষা শিকিব নোৱাৰে। এই কথা সাৰোগত কৰি ‘বহল ব্যাকৰণ’ লিখা হৈছে।
শিক্ষাবিদ আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ ড° গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে বহল ব্যাকৰণখনক লৈ কয় যে-
“দেবানন্দ ভৰালি, বাণীকান্ত কাকতি আৰু কালিৰাম মেধিৰ ওখ খাপৰ ভাষাতাত্ত্বিক আৰু ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনাত্মক আলোচনাক বাদ দি বিচাৰ কৰিলে সত্যনাথ বৰাৰ বহল ব্যাকৰণ খনকে অসমীয়া ব্যাকৰণৰ দ্বিতীয় আৰু অধিকতৰ উজ্জ্বল মাইলৰ খুঁটি বুলি স্বীকাৰ কৰিব লাগে। এই ব্যাকৰণখন ১৯২৫ চনত (১৮২৭ শকত) প্ৰকাশ হৈছিল। সত্যনাথ বৰাই কেনেদৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ব্যাকৰণৰ জ্ঞান লাভ কৰিছিল জনা নাযায়। কিন্তু তেখেতৰ বহল ব্যাকৰণখন হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ব্যাকৰণতকৈ যথেষ্ট উন্নত মানৰ আছিল। দুই এটা কথাৰ বাদে ইয়াৰ পাতনিখন আধুনিক ভাষাবিজ্ঞানসন্মত ব্যাকৰণৰ এখন উৎকৃষ্ট ভূমিকা বুলি নিঃসন্দেহে স্বীকাৰ কৰিব পাৰি। …”
প্ৰথম অধ্যায়
প্ৰথম অধ্যায়ৰ “ভাষা আৰু ব্যাকৰণ” শিতানত লেখকে ভাষা আৰু ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞা দাঙি ধৰিছে। “বৰ্ণ প্ৰকাশ” শিতানত বৰ্ণ আৰু আখৰৰ কথা উল্লেখ কৰি পিছৰ শিতানবোৰত সেইবোৰৰ বিষয়ে বিতংকৈ আলোচনা কৰিছে। শিতানবোৰ ক্ৰমে- “স্বৰবৰ্ণৰ ভাগ”, “ব্যঞ্জনবৰ্ণ”, “ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ ভাগ”, “উচ্চাৰণ অনুসাৰে বৰ্ণৰ ভাগ”, “বৰ্ণৰ উচ্চাৰণ”, “যুক্তাক্ষৰৰ উচ্চাৰণ” আৰু “বৰ্ণ বিন্যাস”।
দ্বিতীয় অধ্যায়
এই অধ্যায়ত ণত্ববিধি আৰু ষত্ববিধিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
চতুৰ্থ অধ্যায়
এই অধ্যায়ৰ “শব্দ-প্ৰকৰণ” শিতানত শব্দ, ধাতু, প্ৰকৃতি, প্ৰত্যয়, শব্দবিভক্তিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি শব্দ-বিভক্তি; শব্দ-বিভক্তি যোগৰ নিয়ম; পদ-প্ৰকৰণ; সংজ্ঞাবোধক বিশেষ্য পদৰ বচন আদি সন্নিৱিষ্ট কৰিছে আৰু “সংজ্ঞাবোধৰ বিশেষ্য আৰু বিশেষ্যৰূপে ব্যৱহাৰ হোৱা পদৰ লিঙ্গ” শিতানত অসমীয়া ভাষাৰ লিংগ আৰু লিংগসাধনৰ বিষয়টো নিয়মসহ আলোচনা কৰিছে।
পঞ্চম অধ্যায়
এই অধ্যায়ত সৰ্বনাম পদ; বিভক্তি অনুসাৰে ব্যক্তিবোধক সৰ্বনামৰ ৰূপ; কাৰক আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ; বিশেষ শব্দৰ যোগত বিশেষ বিশেষ বিভক্তিৰ প্ৰয়োগ আৰু বিশেষণ-সৰ্বনাম আদি বিভিন্ন বিষয় সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছে।
ষষ্ঠ অধ্যায়
এই অধ্যায়ত বিশেষ্যৰ গুণ প্ৰকাশ কৰা শব্দসমূহকে ‘বিশেষণ’ শিৰোনামত আলোচনা কৰাৰ লগতে বিশেষণীয় বিশেষণ আৰু ক্ৰিয়া বিশেষণসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
মহিলা সংৰক্ষণ বিধেয়ক
মহিলা সংৰক্ষণ বিধেয়ক (Women's Reservation Bill) বা সংবিধান (১০৮ সংশোধনী) বিধেয়ক, ৯ মাৰ্চ, ২০১০ (The Constitution (108th Amendment) Bill, 9 th March, 2010) ভাৰতৰ সংসদত গৃহীত হোৱা এখন বিধেয়ক। এই বিধেয়েকত কোৱা হৈছে যে ভাৰতৰ সংবিধান সংশোধন কৰি সংসদৰ নিম্ন সদনৰ সকলো আসনৰ ১/৩ ভাগ মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিব লাগে। অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত মুঠ আসনৰ এক তৃতীয়াংশ লোকসভা আৰু বিধানসভাত সেই গোটসমূহৰ মহিলাসকলৰ বাবে সংৰক্ষিত হ’ব।
সংৰক্ষিত আসন ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ বিভিন্ন সমষ্টিলৈ ঘূৰণীয়াকৈ আবণ্টন দিব পাৰি। লট ড্ৰ’ৰ দ্বাৰা এই সংৰক্ষণ এনেদৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা হ’লহেঁতেন যাতে একেৰাহে তিনিটা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত এবাৰহে এই নিৰিখত আসন সংৰক্ষিত হ’লহেঁতেন।
এই সংশোধনী আইন আৰম্ভ হোৱাৰ ১৫ বছৰৰ পাছত মহিলাৰ বাবে আসন সংৰক্ষণৰ অস্তিত্ব বন্ধ হৈ যাব।
ৰাজ্যসভাই ২০১০ চনৰ ৯ মাৰ্চত এই বিধেয়কখন গৃহীত কৰে। অৱশ্যে লোকসভাই এই বিধেয়কখনৰ ওপৰত ভোটদান কৰা নাছিল। যিহেতু বিধেয়কখন তেতিয়াও লোকসভাত বিচাৰাধীন হৈ আছিল আৰু এই সময়ছোৱাত ২০১৪ আৰু ২০১৯ চনত দুবাৰকৈ লোকসভাৰ ম্যাদ উকলি গৈছিল।
মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ
এই বিধেয়কখনৰ মূল ধাৰণাটো ১৯৯৩ চনত গৃহীত হোৱা সাংবিধানিক সংশোধনীৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছিল। ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত থকা লিংগ ব্যৱধান নোহোৱা কৰিবলৈ, আৰু মহিলা নেত্ৰীসকলে ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্তত প্ৰভাৱ পেলাবলৈ তথা জাতি গঠনত অৰিহণা যোগাবলৈ মহিলাসকল অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ এই আইন প্ৰণয়ন কৰা হয়। ১৯৯৩ চনত ভাৰতত সাংবিধানিক সংশোধনী গৃহীত হয় য'ত গাঁও পঞ্চায়তত গাঁও পৰিষদৰ নেতা বা গাৱঁৰ মুখিয়াল পদৰ এক তৃতীয়াংশ যাদৃচ্ছিকভাৱে মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয়।
এই সংৰক্ষণ সংসদ আৰু বিধানসভালৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।
সমস্যা
বিধেয়ক খনৰ কেতবোৰ সমস্যা হৈছে এই যে ইয়াৰ দ্বাৰা মহিলাসকলৰ অসম মৰ্যাদা স্থায়ী হ’ব যিহেতু তেওঁলোকক যোগ্যতাৰ ভিত্তিত প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি ধৰা নহ’ব। ইয়াৰ উপৰিও এই নীতিয়ে ৰাজনীতিক অপৰাধমূলকতা আৰু অভ্যন্তৰীণ দলীয় গণতন্ত্ৰৰ দৰে নিৰ্বাচনী সংস্কাৰৰ বৃহত্তৰ বিষয়সমূহৰ পৰা দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ইয়াত ভোটাৰৰ বাছনি কেৱল মহিলা প্ৰাৰ্থীৰ মাজত সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছে। প্ৰতিটো নিৰ্বাচনতে সংৰক্ষিত সমষ্টিৰ ঘূৰণীয়াকৰণে এজন সাংসদৰ বাবে নিজৰ সমষ্টিৰ বাবে কাম কৰাৰ প্ৰৰোচনা হ্ৰাস কৰিব পাৰে কাৰণ তেওঁ সেই সমষ্টিৰ পৰা পুনৰ নিৰ্বাচন বিচৰাৰ বাবে অযোগ্য বিবেচিত হ’ব পাৰে।
বহল ব্যাকৰণ
অষ্টম অধ্যায়
এই অধ্যায়ত আছে- “সমাস প্ৰকৰণ”, “দ্বন্দ্ব সমাস”, “বহুব্ৰীহি সমাস”, “কৰ্ম্মধাৰয় সমাস”, “তৎপুৰুষ সমাস”, “দ্বিগু সমাস”, “নঞ সমাস”, “অব্যয়ীভাব সমাস” আৰু “নিত্য সমাস”।
মহিলা সংৰক্ষণ বিধেয়ক
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন
বহল ব্যাকৰণ
নবম অধ্যায়
এই অধ্যায়ৰ শিতানবোৰ হ’ল- “তদ্ধিত প্ৰকৰণ”, “সংস্কৃত তদ্ধিত প্ৰত্যয়”, “অসমীয়া তদ্ধিত প্ৰত্যয়”, “বিশেষ বিশেষ শব্দত বিশেষ বিশেষ প্ৰত্যয়” আৰু “অন্য এবিধ তদ্ধিত প্ৰত্যয়”।
দশম অধ্যায়
এই অধ্যায়ত “ধাতু ক্ৰিয়া”, “কাল”, “নিত্য বৰ্ত্তমান কাল”, “স্বৰূপ বৰ্ত্তমান কাল”, “স্বৰূপ ভূতকাল”, “অপূৰ্ণ ভূতকাল”, “সম্ভাৱ্য ভূতকাল”, “ভৱিষ্যত কাল”, “অনুজ্ঞা”, “ক্ৰিয়া বিভক্তি”, “অনুজ্ঞাৰ বিভক্তি”, “ধাতুত ক্ৰিয়া বিভক্তি যোগ দিবৰ নিয়ম”, “মৌলিক ধাতুৰ ৰূপ”, “পাঁচনি ক্ৰিয়া”, “পাঁচনি ধাতুৰ ৰূপ”, “অনিয়মিত ক্ৰিয়া”, “লগৰীয়া বা সহায়কাৰী ক্ৰিয়া” আৰু “অসমীয়া নামধাতু” সন্নিৱিষ্ট কৰিছে।
একাদশ অধ্যায়
এই অধ্যায়ত “কৃৎ প্ৰকৰণ”, “বাচ্য”, “কৃৎ প্ৰত্যয়”, “সংস্কৃত কৃৎ প্ৰত্যয়”, “অসমীয়া কৃৎ প্ৰত্যয়”, “পাঁচনি ধাতুত কৃৎ প্ৰত্যয়” আদিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
দ্বাদশ অধ্যায়
এই অধ্যায়ত “বাক্যবিন্যাস প্ৰকৰণ”, “বাক্যৰ বাচ্য”, “কৰ্ত্তা আৰু ক্ৰিয়াৰ সঙ্গতি”, “ক্ৰিয়া আৰু কৰ্ম্মৰ সঙ্গতি”, “আন আন কাৰক আৰু ক্ৰিয়াৰ সঙ্গতি”, “কাল আৰু ক্ৰিয়াৰ সঙ্গতি”, “বিশেষ্য আৰু বিশেষণ পদৰ সঙ্গতি”, “সৰ্বনাম সঙ্গতি”, “পদ আৰু নানাবিধ শব্দৰ সঙ্গতি”, “অব্যয় আৰু আন শব্দৰ সঙ্গতি” আৰু “বচন সঙ্গতি”ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
ত্ৰয়োদশ অধ্যায়
এই অধ্যায়ত “অসমীয়া ভাষাৰ জতুৱা ঠাঁচ”, “ভিন ভিন বিশেষ্যৰ লগত জতুৱা ঠাঁচৰ ক্ৰিয়া”, “কিছুমান প্ৰচলিত অশুদ্ধ বাক্য আৰু সিহঁতৰ শুদ্ধ ভাঙনি”, “খণ্ডবাক্য” আৰু “জতুৱা খণ্ডবাক্য”ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
কাংগড়ী
কাংগড়ী (টাকৰী লিপিত: 𑚊𑚭𑚫𑚌𑚪𑚯) এটি পাহাড়ী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি উত্তৰ ভাৰতত কথিত। এই ভাষা মুখ্যতঃ হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংগড়া, উনা আৰু হমীৰপুৰ তথা পাঞ্জাবৰ গুৰদাসপুৰ, ৰূপনগৰ আৰু হোশ্বিয়াৰপুৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাৰ সৈতে কাংগড়া উপত্যকাৰ লোক জড়িত। ২০১১ চনত ১১ লাখ কাংগড়ী ভাষী লোক আছিল।
বহল ব্যাকৰণ
চতুৰ্দশ অধ্যায়
“পদ্য-প্ৰকৰণ”ত অসমীয়া কবিতাত প্ৰয়োগ হোৱা ছন্দ; মিলিতান্ত আৰু অমিলিতান্ত পদ্য; পদ, দুলৰি, ছবি, লেছাৰী, ঝুনা বা একাৱলী, ঝুমুৰি বা গজগতি, কুসুমমালা, হংসমালা, চপয় আদি ছন্দ সজ্জা আৰু অলংকাৰ সম্পৰ্কত অতি চমু আলোচনা এটি পুৰণি অসমীয়া কাব্য-কবিতাৰ পৰা উদাহৰণ লৈ ব্যাখ্যা কৰিছে।
কাংগড়ী
অন্যান্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই কাংগড়ী ভাষায়ো চুবুৰীয়া ভাষাসমূহৰ সৈতে এটি উপভাষাৰ নিৰন্তৰতা বৰ্তাই ৰাখে। এনেদৰে ই অন্য পাহাড়ী প্ৰকাৰ যেনে পূবত মণ্ডিয়ালী আৰু কুলূঈ, উত্তৰত চম্বয়ালী, গদী আৰু ভটিয়ালী আৰু দক্ষিণ-পূবত কহলূৰীৰ সৈতে সম্বন্ধিত। উত্তৰ-পশ্চিম দিশে ই জম্মু ডোগ্ৰী আৰু দক্ষিণ দিশে পাঞ্জাবীৰ সৈতে সম্বন্ধিত। বৰ্তমানে এই ভাষাক পশ্চিম পাহাড়ী ভাষা গোটত ৰখা হৈছে।
বহল ব্যাকৰণ
লেখকৰ চমু পৰিচয়
সত্যনাথ বৰা অসমৰ এজন প্ৰবন্ধকাৰ, বৈয়াকৰণ, শিক্ষাবিদ আৰু আইনী বিশেষজ্ঞ। 'জোনাকী'ৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰাসকলৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম আছিল। ১৯১৯ চনত তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰধান সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়। আধুনিক অসমীয়া ভাষাত ৰচিত গীতৰ প্ৰথম পুথি 'গীতাৱলী', ব্যাকৰণৰ পুথি 'বহল ব্যাকৰণ', চিন্তাগধূৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন 'সাৰথি' আদি গ্ৰন্থৰে তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।
কাংগড়ী
লিপি
এই ভাষা টাকৰী লিপিত ঐতিহাসিকভাৱে লিখা হৈ আহিছে। কিন্তু বৰ্তমানে কোনো কোনোৱে দেৱনাগৰী লিপিও ব্যৱহাৰ কৰে। alt=|center|thumb|কাংগড়ী ভাষাৰ উদাহৰণ
বহল ব্যাকৰণ
গ্ৰন্থপঞ্জী
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
কাংগড়ী
সুৰ
চুবুৰীয়া পাঞ্জাবী আৰু ডোগ্ৰীৰ দৰেই কাংগড়ীও এটি সুৰীয়া ভাষা। কিন্তু কাংগড়ীত সুৰৰ ব্যৱহাৰ। ।
উপনামসমূহ
প্ৰথম পুৰুষ একবচন : मैं /mæ̃/
প্ৰথম পুৰুষ বহুবচনl : असाँ, अहाँ /əsãː, əhãː/
দ্বিতীয় পুৰুষ একবচন : तू /tu/
দ্বিতীয় পুৰুষ বহুবচন : तुसाँ, त्वहाँ /t̪usãː, t̪vəhãː/
তৃতীয় পুৰুষ (একবচন আৰু বহুবচন) : सै /sæ/
স্থিতি
thumb|ধৰমশালাত সাহিলৰ সৈতে কাংগড়ী ভাষাত সাক্ষাৎকাৰ এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়ে। কোনো কোনো পাঞ্জাবী আৰু ডোগ্ৰী ভাষাবিদে কাংগড়ীক নিজ নিজ ভাষাৰ উপভাষা বুলিও দাবী কৰে। কিন্তু সেই ভাষাসমূহৰ সৈতে সামঞ্জস্য কেৱল সীমাৱৰ্তী উপভাষাসমূহতহে দেখা যায়, ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহে প্ৰদৰ্শন কৰা উপভাষাৰ নিৰন্তৰতাৰ বাবে। কাংগড়ী ভাষাৰ কবি আৰু লেখকসকলে পাহাড়ী ভাষাসমূহৰ সংৰক্ষণ আৰু উত্থানৰ বাবে অহৰহ চেষ্টা কৰি আহিছে, বিশেষকৈ হিমাচল প্ৰদেশ একাডেমী অৱ আৰ্টছ, কাল্সাৰ এণ্ড লেংগুৱেজেছৰ অধীনত। এই ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই। ইউনেস্ক'ৰ মতে এই ভাষা নিশ্চিতভাৱে বিলুপ্তপ্ৰায়, যাৰ অৰ্থ হ'ল কাংগড়ী শিশুসকলে মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।
২০১০ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিধান সভাত এই দাবী তুলি ধৰা হৈছিল যে ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত 'পশ্চিমীয়া পাহাড়ী' অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হওক, যিয়ে হিমাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন ভাষাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। তাৰ পাছত এই দিশত কোনো অগ্ৰগতি দেখা হোৱা নাই। ৰাজনৈতিক কাৰণত এই ভাষাক হিন্দীৰ উপভাষা হিচাপেহে নথিভুক্ত কৰা হয়, যদিও হিন্দীৰ সৈতে পৰস্পৰ বোধগম্যতা এই ভাষাৰ কম।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
মুস্তানছিৰ বাৰ্মা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰীকান্ত শাস্ত্ৰী
শ্ৰীকান্ত শাস্ত্ৰী (Srikanth Sastry) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় পদাৰ্থবিদ। তেওঁ ব'ষ্টন বিশ্ববিদ্যালৰৰ এজন প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী। ২০০৮ চনত তেওঁক আৰু ৰঘূনাথন শ্ৰীআনন্দক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বঁটা (ইংৰাজী: Shanti Swarup Bhatnagar Prize for Science and Technology) আগবঢ়োৱা হৈছিল।
অধ্যাপক শাস্ত্ৰীয়ে ১৯৯৩ চনত ব'ষ্টন বিশ্ববিদ্যালৰৰ পৰা পি এইছ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ National Institutes of Health-ত প'ষ্ট-ডক্টৰেল গৱেষক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ বাংগালোৰৰ জাক্কুৰত অৱস্থিত জৱাহৰলাল নেহৰু উন্নত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত ফেকাল্টী ফেল' হিচাপে যোগদান কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ একে প্ৰতিষ্ঠানতে সহযোগী অধ্যাপক আৰু ২০০৮ চনৰ পৰা অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু উন্নত বৈজ্ঞানিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত তাত্ত্বিক বিজ্ঞান এককৰ অধ্যাপক আছিল। শেহতীয়াকৈ ২০১২ চনত তেওঁ হায়দৰাবাদৰ টি আই এফ আৰ চেণ্টাৰ ফৰ ইণ্টাৰডিচিপ্লিনাৰী চায়েন্স (ইংৰাজী: Tata Institute of Fundamental Research, Centre for Interdisciplinary Sciences (TCIS))ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি বৰ্তমান তাতে কৰ্মৰত।
অধ্যাপক শাস্ত্ৰীৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰ হৈছে:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
মৃণাল সেন
মৃণাল সেন (Mrinal Sen) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ মনোনীত সদস্য আছিল। সত্যজিত ৰায়ৰ লগতে মৃণাল সেনকো সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সেনে মূলতঃ বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। সমসাময়িক ঋত্বিক ঘটক, তপন সিনহা আৰু সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে তেওঁ ভাৰতত নিউ ৱেভ চিনেমাৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল। তেওঁ ১৮টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা লাভ কৰিছে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰিছে। ফ্ৰান্স চৰকাৰে তেওঁক Ordre des Arts et des Lettres প্ৰদান কৰাৰ বিপৰীতে ৰাছিয়া চৰকাৰে তেওঁক অৰ্ডাৰ অৱ ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ প্ৰদান কৰিছে। সেনক দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটাও প্ৰদান কৰা হয়। সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল, যাৰ ছবিসমূহ তিনিটা প্ৰভাৱশালী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ যেনে কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ভেনিচ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বঁটা লাভ কৰিছে। সেনে নিজকে "ব্যক্তিগত মাৰ্ক্সবাদী" বুলি কৈছিল।
প্ৰভাৱ
পাঁচখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা অতি কম বাজেটেৰে এখন চিনেমা নিৰ্মাণ কৰে। ভুৱন সোম (১৯৬৯) নামৰ এই ছবিখনে অৱশেষত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এজন প্ৰধান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে চিনাকি কৰি দিলে। ভুৱন সোমে ভাৰততো "নতুন চিনেমা" চলচ্চিত্ৰ আন্দোলনৰ সূচনা কৰিছিল।
সামাজিক প্ৰেক্ষাপট আৰু ইয়াৰ ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ
ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা ছবিসমূহ মূলতঃ ৰাজনৈতিক আছিল, আৰু ইয়ে তেওঁক মাৰ্ক্সবাদী শিল্পী হিচাপে জনাজাত কৰাই দিছিল। সমগ্ৰ ভাৰততে বৃহৎ পৰিসৰৰ ৰাজনৈতিক অশান্তিৰ সময়ো আছিল সেয়া। বিশেষকৈ কলিকতা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে এই সময়ছোৱাক বৰ্তমান নক্সালবাদী আন্দোলন বুলি জনা যায়। এই পৰ্যায়ৰ লগে লগে তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে এখনৰ পাছত এখন ছবিৰ সৃষ্টি কৰে, য’ত তেওঁ নিজৰ মনোযোগ সলনি কৰে আৰু বাহিৰত শত্ৰু বিচৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ নিজৰ মধ্যবিত্ত সমাজৰ ভিতৰৰ শত্ৰুক বিচাৰিছিল। তৰ্কসাপেক্ষভাৱে এইটোৱেই আছিল তেওঁৰ আটাইতকৈ সৃষ্টিশীল পৰ্যায়।
কলকাতাৰ চিত্ৰায়ণ
পুনশঃৰ (১৯৬১) পৰা মহাপৃথিৱীলৈকে (১৯৯১) সেনৰ বহুতো চিনেমাত কলকাতাৰ বিশেষ স্থান আছে। তেওঁ কলকাতাক চৰিত্ৰ হিচাপে, আৰু প্ৰেৰণা হিচাপে দেখুৱাইছে। তেওঁ জনসাধাৰণ, মূল্যবোধ ব্যৱস্থা, শ্ৰেণী পাৰ্থক্য আৰু কলকাতা চহৰৰ পথবোৰক চিনেমাত সুন্দৰকৈ প্ৰতিফলিত কৰিছে।
স্বীকৃতি
সেন ১৯৮২ চনত ৩২ সংখ্যক বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ জুৰীৰ সদস্য আছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁ ত্ৰয়োদশ মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত জুৰীৰ সদস্য আছিল। ১৯৯৭ চনত সেন ২০ সংখ্যক মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত জুৰীৰ সদস্য হয়। ২০১২ চনৰ ২৪ জুলাইত পশ্চিমবংগ চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বক সম্বৰ্ধনা জনোৱাৰ বাবে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠানলৈ সেনক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হোৱা নাছিল। খবৰ অনুসৰি তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতামতেই তেওঁক অনুষ্ঠানৰ পৰা বাদ দিয়াৰ কাৰণ বুলি ধৰা হয়।
মৃত্যু
সেন বহু বছৰ ধৰি বয়সৰ লগত জড়িত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। ২০১৮ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত ৯৫ বছৰ বয়সত কলকাতাৰ ভৱা নীপুৰৰ নিজ গৃহত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:ওড়িয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
অমিত ত্ৰিবেদী
অমিত ত্ৰিবেদী (અમિત ત્રિવેદી) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীত পৰিচালক, সুৰকাৰ, গায়ক আৰু গীতিকাৰ। নাটক আৰু জিংগোল সুৰকাৰ হিচাপে কাম কৰাৰ পাছত বিভিন্ন এলবামত সংগীত পৰিচালনা কৰে। 'আমিৰ' চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক হিচাপে ২০০৮ চনত তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। বহুল ভাৱে সমাদৃত 'দেৱ দি' (২০০৯)ত, সংগীত দিয়াৰ পাছত তেওঁ চৰ্চালৈ আহে। এইখন চলচ্চিত্ৰয়েই তেওঁলৈ কঢ়িয়াই আনে ২০১০ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীতৰ সন্মান।
পেছা
ডেকা বয়সতেই বাদ্য-যন্ত্ৰৰ প্ৰেমত পৰা ত্ৰিবেদী সৰুৰে পৰাই শাস্ত্ৰীয় সংসীতৰ অনুৰাগী আছিল। ১৯-২০ বছৰতেই তেওঁ সংগীতত সুৰ দিয়াৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯-২০ মান বছৰতেই তেওঁ 'ওঁম' নামেৰে স্থানীয়ভাৱে এটা সংগীতৰ দল গঠন কৰিছিল। 'Times Music'এ কোনো এটা অনুষ্ঠানত তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শন লক্ষ্য কৰাৰ পাছতেই তেওঁলোকলৈ সোণালী সুযোগ আহে আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে এটা এলবামৰ কাম আৰম্ভ কৰাৰ বাবে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে। অৱশ্যে বেয়া প্ৰচাৰৰ বাবে এলবামটোৱে সুনাম অৰ্জাত ব্যৰ্থ হয়। ইয়াৰ পাছতেই ত্ৰিবেদীয়ে নাটকৰ (হিন্দী, ইংৰাজী আৰু গুজৰাটী নাটক) সুৰ তৈয়াৰ, দুৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ, আৱহ সংগীত, জীৱন্ত প্ৰদৰ্শনী, দাণ্ডীয়া প্ৰদৰ্শনী আদি কৰাৰ কামত ব্যস্ত হয়। 'McDonalds' আৰু 'Airtel' কে ধৰি তেওঁ বিভিন্ন ব্ৰেণ্ডৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে সংগীত তৈয়াৰ কৰিছিল। Sound engineer আৰু Audio Garage Recording Studioৰ মালিক অৰবিন্দ বিশ্বকৰ্মাই ত্ৰিবেদীক 'Sony BMG' ৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়াৰ পাছত তেওঁ অকথাছবীয় এলবামত সংগীত দিয়াৰ কাম আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ দুবছৰীয়া চুক্তি হিচাপে অভিজিৎ শাৱন্তৰ 'Junoon - Abhijeet Sawant|জুনুন' আৰু 'প্ৰশান্ত তামাং'এ আত্মপ্ৰকাশ কৰা এলবামটোৰ এটা গানত সুৰ দিয়ে। ২০০৪ চনত মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ উত্তৰায়ণৰ বাবে অমৰ্ত্য ৰাহুতকে ধৰি বিভিন্নজনৰ বাবে সংগীত ব্যৱস্থাপনাৰ কাম কৰি দিয়ে।
তেওঁৰ বান্ধবী তথা নেপথ্য গায়িকা শিল্পা ৰাৱে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক অনুৰাগ কাশ্যপৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়াৰ পাছতেই ত্ৰিবেদীলৈ চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতৰ কাম আহিবলৈ ধৰে। সেইসময়ত অনুৰাগ কাশ্যপে তেওঁৰ নতুন চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে এজন নতুন সংগীতজ্ঞ বিচাৰি আছিল। ত্ৰিবেদীক লগ পোৱাৰ পাছত কাশ্যপে তেওঁক 'দেৱ দি' ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিয়ে। যদিও দেৱ দি ত্ৰিবেদীয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰিবলগীয়া প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল, কিন্তু বিভিন্ন অসুবিধাত পৰি কিছু পলমকৈহে ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়। দেৱ দি চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীতে সমালোচকৰ পৰা যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰে।
কাশ্যপৰ কথামতেই পৰিচালক ৰাজ কুমাৰ গুপ্তাই তেওঁ পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰ 'আমিৰ'ৰ সংগীত পৰিচালনাৰ দায়িত্ব ত্ৰিবেদীক অৰ্পন কৰে। ত্ৰিবেদী আৰু গুপ্তা দুয়োজনে মিলি তৈয়াৰ কৰা সংগীতে সমালোচকৰ যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰে।
২০০৮ চনৰ শেষৰ ফালে অৱশেষত দেৱ দি চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে। চলচ্চিত্ৰখনত থকা ১৮টা গীত ডিচেম্বৰ মাহত মুক্তি দিয়া হয়। ত্ৰিবেদীৰ মতে সেই ১৮ টা গীতেই বেলেগ বেলেগ শৈলীৰ আছিল। তাৰে ৫টা গীতত তেওঁ নিজেই কণ্ঠদান কৰিছিল আৰু এটা গীতৰ গীতিকাৰ আছিল (আঁখ মিচলি)। অপৰম্পৰাগত সংগীতেৰে দেৱ দিৰ কেইবাটাও গীত যেনে, "ইমচোনেল অত্যাচাৰ", "চালি খুচি", "অ' পৰদেশী" বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা দিয়াৰ উপৰিও 'ফিল্মফেয়াৰ আৰ ডি বৰ্মন বঁটা' আৰু 'ফিল্মফেয়াৰ বঁটা ২০১০' ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ আৱহ সংগীতৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা' বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। ২০০৯ চনত ত্ৰিবেদীয়ে 'Wake Up Sid' চলচ্চিত্ৰখনত সংগীত দিয়াৰ উপৰিও "ইকটাৰা" নামৰে এটা গীতো লিখিছিল। ২০০৯চনত ৰেডিফ্লুজন ৱাই এণ্ড আৰৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালক অঞ্চু শৰ্মাই ত্ৰিবেদীক বিজয় মল্লয়াৰ আই পি এল দল 'Royal Challengers Bangalore'ৰ দলীয় গীত "Game for More" ৰচনাৰ ভাৰ দিয়ে। চলচ্চিত্ৰত সংগীত দিয়াৰ উপৰিও ত্ৰিবেদীয়ে 'UTV Bindaas'ৰ বাস্তৱধৰ্মী প্ৰদৰ্শনী 'Big Switch'ৰ শীৰ্ষগীতটি ৰচনা কৰে।
জীৱন্ত প্ৰদৰ্শনী
অমিত ত্ৰিবেদীয়ে তেওঁ জীৱনৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ জীৱন্ত সঙ্গীতানুষ্ঠানটি প্ৰদৰ্শন কৰে ২০১০ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰৰ আই আই টি বোম্বাইৰ বাৰ্ষিক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান Mood Indigo (festival)|Mood Indigoত। উক্ত অনুষ্ঠানত "তচি ৰাইনা", "অমিতাভ ভট্টাচাৰ্য্য", "কবিতা শেঠ"', "নিখিল দিচুজা"', "ৰাজা হাচান", "অদিতি সিং শৰ্মা", আৰু "শ্ৰীৰাম আয়াৰে"ও পৰিবেশন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
আহোই অষ্টমী
আহোই অষ্টমী(Ahoi Ashtami) উত্তৰ ভাৰতৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকে ঠায়ে ঠায়ে পালন কৰা এক উৎসৱ৷ দীপাৱলীৰ আগৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ অষ্টমী তিথিৰ দিনা এই উৎৱস পালন কৰা হয়। উত্তৰ ভাৰতত অনুসৰণ কৰা চান্দ্ৰমাহ পঞ্জিকা অনুসৰি ই কাতি মাহত পৰে আৰু গুজৰাট, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু অন্যান্য দক্ষিণৰ ৰাজ্যবোৰত অনুসৰণ কৰা চান্দ্ৰ পঞ্জিকা অনুসৰি ই আহিন মাহত পৰে। অৱশ্যে মাহৰ নামটো বেলেগ বেলেগ যদিও আহোই অষ্টমীৰ উপবাস একেদিনাই কৰা হয়।
আহোই অষ্টমীৰ উপবাস আৰু পূজা “মাতা আহোই’’ বা “আহোই দেৱী’’ৰ নামত উচৰ্গা কৰা হয়। সন্তানৰ মংগল আৰু দীৰ্ঘায়ুৰ বাবে মাতৃসকলে এই পূজা কৰে। এই দিনটোক “আহোই আথে’’ বুলিও কোৱা হয় কাৰণ আহোই অষ্টমীৰ বাবে উপবাস অষ্টমী তিথিত কৰা হয় যিটো চন্দ্ৰ মাহৰ অষ্টম দিন। আহোই মাতা আন কোনো নহয়, তেওঁ দেৱী লক্ষ্মী।
বিধি
উৎসৱৰ দিনা বা উপবাসৰ দিনা ৰাতিপুৱা স্নান কৰাৰ পিছত মহিলাসকলে সন্তানৰ মংগলৰ বাবে ব্ৰত ৰাখিবলৈ “সংকল্প’’ নামৰ এক পৰ্বৰ দ্বাৰা প্ৰতিজ্ঞা লয়। সংকল্পৰ সময়ত এইখিনি কোৱা হয় যে উপবাসৰ সময়ত কোনো খাদ্য বা পানী নোখোৱাকৈ কৰা হ’ব আৰু তেওঁলোকৰ পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা অনুসৰি তৰা বা চন্দ্ৰ দেখাৰ পিছতহে উপবাস ভংগ কৰা হ’ব।
সূৰ্যাস্তৰ আগতে পূজাৰ প্ৰস্তুতি শেষ হৈ যায়। মহিলাসকলে হয় এবিধ বিশেষ মাটি ব্যৱহাৰ কৰি বেৰত আহোই দেৱীৰ প্ৰতিমূৰ্তি আঁকে, নহয় কাপোৰৰ টুকুৰাত এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰি দেৱীৰ প্ৰতিকৃতি বেৰত ওলোমাই ৰাখে। পূজাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা আহোই মাতাৰ যিকোনো প্ৰতিমূৰ্তিত অষ্টমী তিথিৰ লগত উৎসৱৰ সম্পৰ্ক থকাৰ বাবে “অষ্ট কোষ্টক’’ অৰ্থাৎ আঠটা কোণ থাকিব লাগে। ছবিত প্ৰায়ে দেৱী আহোইৰ সৈতে সৰু ল’ৰা-ছোৱালী আৰু এটা সিংহৰ ছবি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
দেৱী স্থাপনা কৰাৰ পিছত পৱিত্ৰ পানীৰে পবিত্ৰ কৰি আল্পনা টানি পূজাৰ স্থান পৱিত্ৰ কৰা হয়। পূজা ঠাইৰ মজিয়াৰ ওপৰত ঘেঁহু মেলি দিয়াৰ পিছত এখন কাঠৰ টুলত পূজাস্থলী মাজত এটা পানীৰে ভৰা “কলহ’’ ৰখা হয়। কলহৰ মুখখন মাটিৰ ঢাকনিৰে আবৃত কৰা থাকে৷
মাটিৰ সৰু পাত্ৰ এটা, যাক কাৰৱা বোলে, সেইটো কলহৰ ওপৰত ৰখা হয়। কাৰৱা পানীৰে ভৰাই তাৰ মুখখন পাত বা শিপাৰে বন্ধ কৰি দিয়া হয়। সাধাৰণতে কাৰৱাৰ মুখত ব্যৱহৃত শিপাবিধক “চৰাই সিংকা’’৷ ই উইলো উদ্ভিদৰ এটা প্ৰকাৰ। এই ঘাঁহৰ সাতটা শিপা আহোই মাতা আৰু সিংহকো অৰ্পণ কৰা হয়। এই উৎসৱৰ সময়ত বিশেষকৈ ভাৰতৰ সৰু সৰু চহৰবোৰত “চৰাই সিংকা’’ নামৰ শিপা বিক্ৰী কৰা হয়। ইয়াৰ অভাৱত কপাহৰ কলি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
পূজাত ব্যৱহাৰ কৰা খাদ্য সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত ৮টা পুৰী, ৮টা মালপোৱা আৰু হালুৱা। এই খাদ্যবস্তুবোৰ কিছু টকাৰ লগতে এজন ব্ৰাহ্মণক দান হিচাপে দিয়া হয়।
উৎপত্তিৰ কাহিনী
এই উৎসৱ পালনৰ লগত জড়িত বহুতো কাহিনী আছে আৰু তাৰে এটা কাহিনী পূজা সম্পন্ন হোৱাৰ ঠিক পিছতেই পালনীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে কোৱা হয়। “এসময়ত সাতটা পুত্ৰ সন্তান থকা এজন ধনদাতা বাস কৰিছিল। কাতি মাহৰ এদিন, দীপাৱলীৰ উৎসৱৰ মাত্ৰ কেইদিনমান আগেয়ে, ধনদাতাৰ ঘৈণীয়েকে দীপাৱলী উদযাপনৰ বাবে নিজৰ ঘৰখন মেৰামতি কৰি সজাই তোলাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। ঘৰখন সংস্কাৰ কৰিবলৈ তেওঁ অলপ মাটি আনিবলৈ হাবিলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। হাবিত মাটি খান্দি থাকোঁতে ভুলতে মাটি খন্দা কুঠাৰেৰে তাই সিংহৰ পোৱালি এটাক হত্যা কৰে। তাৰ পিছত মাতৃ জন্তুটো আহি তেওঁক তেওঁৰো একেধৰণৰ দশা হ’বৰ বাবে অভিশাপ দিয়ে আৰু এবছৰৰ ভিতৰতে তেওঁৰ ৭টা সন্তানৰ আটাইকেইটা সন্তানৰ মৃত্যু হয়।
তেওঁলোকে ঐশ্বৰিক আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ ধৰিলে। অষ্টমীৰ দিন অহাত পত্নীয়ে সিংহৰ পোৱালিটোৰ মুখখন বেৰত আঁকি ব্ৰত পালন কৰি দেৱী আহোইৰ বাবে উপবাস কৰিলে। তেওঁ কৰা পাপৰ বাবে তেওঁ সঁচাকৈয়ে অনুতাপ কৰিলে। দেৱী আহোই তেওঁৰ ভক্তি আৰু সততাত সন্তুষ্ট হৈ তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হৈ তেওঁক উৰ্বৰতাৰ বৰদান দিলে।
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্যৰ আধাৰত দেশৰ তালিকা
[[চিত্ৰ:Comparison_gender_life_expectancy_CIA_factbook.svg|thumb|398x398px|Comparison of average male and female life expectancy at birth for countries and territories as defined in the 2013 CIA Factbook, with selected bubbles labelled. The dotted line corresponds to equal female and male life expectancy. The apparent 3D volumes of the bubbles are linearly proportional to their population. (In the SVG file, hover over a bubble to highlight it and show its data.)]]
প্ৰক্ৰিয়া
প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্য 'ল কোনো ঠাইত জন্ম লওতে এজন ব্যক্তিৰ আশা কৰিব পৰা জীৱনৰ দৈৰ্ঘ্য, যি দেশখনত জন্মা সকলো লোকৰ জীৱন দৈৰ্ঘ্যৰ গড়, যদি জীৱনৰ দৈৰ্ঘ্য ভৱিষ্যতেও একেই থাকে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তালিকা (২০১৫)
২০১৫ত প্ৰকাশিত তালিকা।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ তালিকা (২০১০-২০১৫ৰ বাবে)
এই তালিকা ৱৰ্ল্ড পপুলেচন প্ৰস্পেক্টছ, দ্য ২০১৫ ৰিপ'ৰ্ট আধাৰিত। thumb|450x450px|পুৰুষৰ প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্য, ২০০৯ thumb|450x450px|স্ত্ৰীৰ প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্য, ২০০৯ [[চিত্ৰ:Life_Expectancy_2005-2010_UN_WPP_2006.PNG|thumb|450x450px|UN World Population Prospects - The 2006 Revision: 2005-2010 Life Expectancy at birth (years).
]]
"জি বি ডি ২০১০" অধ্যয়নৰ তালিকা
২০১২ চনত গ্ল'বেল বাৰ্ডেন অৱ ডিজিজ ২০১০ অধ্যয়নে নতুন তথ্য দাঙি ধৰিলে, প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্যৰ পুনৰ্গণনা  তাৰ অন্তৰ্গত। গণনা ২০১০ৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিবেদনতকৈ ভালেমান বেলেগ। যদিও লিংগ ভেদ নকৰাকৈ দৈৰ্ঘ্য দেখুৱা হোৱা নাই, প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনিশ্চয়তাৰ স্তৰ দৰ্শোৱা হ'ল।
চি আই এ'ৰ তালিকা (২০১২)
2012 life expectancy estimates by the CIA World Factbook.
]] যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চি আই এঈ এনুৱেল ৱৰ্ল্ড ফেক্টবুক ২০১২ত এই তালিকা প্ৰকাশ  কৰিছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
Figures are from the CIA World Factbook 2009 and from the 2010 revision of the United Nations World Population Prospects report, for 2005–2010, (data viewable at http://esa.un.org/wpp/Sorting-Tables/tab-sorting_mortality.htm, with equivalent spreadsheets here, here, and here).
Only countries/territories with a population of 100,000 or more in 2010 are included in the United Nations list. WHO database 2013 http://www.who.int/gho/publications/world_health_statistics/EN_WHS2013_Full.pdf
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা শ্ৰেণী:জনগাঁথনি
কুঁৱৰী মেল
আহোম যুগত এজন ৰজাই কেইবাগৰাকী পত্নী বিয়া কৰাইছিল৷ সেইসকলৰ ভিতৰত এগৰাকীক বৰকুঁৱৰী, এগৰাকীক পৰ্বতীয়া কুঁৱৰী, এগৰাকীক তামুলী কুঁৱৰী আৰু বাকীসকলক চমুৱা কুঁৱৰী পতা হৈছিল৷ প্ৰতিগৰাকী কুঁৱৰীৰে বেলেগ বেলেগ নামৰ “মেল’’ আছিল৷ ৰাজকন্যা বা ৰাজকুমাৰীসকলেও এখন মেল ভোগ কৰিবলৈ পাইছিল৷ ৰজাৰ কুঁৱৰীৰ সংখ্যা কম হ’লে পৰিয়ালৰ আন আন মহিলাসকলৰ মাজত এই মেলবোৰ ভগাই দিছিল৷ ৰাজপৰিয়ালত এই মহিলাসকলৰ পদবী অনুসাৰে নিৰ্দিষ্টকৈ মেলবোৰৰ নাম ৰখা হৈছিল৷ ৰজাৰ বৰকুঁৱৰীয়ে পাইছিল “ৰাইদঙীয়া মেল’’, পৰ্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে “পৰ্বতীয়া মেল’’, চমুৱা কুঁৱৰীসকলে ভোগ কৰিছিল “পুৰণি মেল’’, “ন-মেল’’, ৰাজমাতৃয়ে পাইছিল “খঙীয়া মেল’’, ৰজাৰ মাহীমাকে পাইছিল “মাহী মেল’’, ৰজাৰ আইতাকে পাইছিল “এনাইঘৰীয়া মেল’’, ৰজাৰ ধাইমাকে পাইছিল “কলিচেঙৰ মেল’’, ৰাজৰ জীসকলে ভোগ কৰিছিল “গাভৰু মেল’’৷ ৰজাৰ শহুৰেক বা স্বৰ্গী হোৱা ৰজাৰ কুঁৱৰীক যিখন মেল ভোগ কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল তাক “পুৰণি মেল’’ বোলা হৈছিল৷ কুঁৱৰী বা মেলৰ গৰাকীসকলে “ফুকন, বৰুৱা, হাজৰিকা, শইকীয়া, বৰা’’ আদি বিষয়াসকলৰ সহযোগত মেলবোৰ চলাইছিল৷ মেলৰ  অন্তৰ্গত মাটি-বাৰী চোৱা-চিতা কৰা, গোচৰ নিষ্পত্তি কৰা আদি কামবোৰ বিষয়াসকলে চকু দিছিল৷
ৰাজপৰিয়ালৰ নাৰীসকলৰ বাবে আবণ্টিত মেলবোৰ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ যিবোৰ বিষয়া নিয়োগ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক সেই মেলৰ নামানুসৰি জনা গৈছিল৷ কিছুমানে নিজৰ অধীনত একোজন “কাকতী’’ও পাইছিল৷ ৰাইডঙীয়া ফুকন-ৰাইডঙীয়া বৰুৱা, পৰ্বতীয়া ফুকন-পৰ্বতীয়া বৰুৱা, খঙীয়া ফুকন-খঙীয়া বৰুৱা, মাহীমেলীয়া ফুকন-মাহীমেলীয়া বৰুৱা, এনাইঘৰীয়া বৰুৱা, পুৰণিমেলীয়া বৰুৱা, ন-মেলীয়া বৰুৱা, কলিচেঙৰ বৰুৱা, গাভৰু-মেলীয়া বৰুৱা, মাজু-মেলীয়া বৰুৱা, সৰু-মেলীয়া বৰুৱা আদিৰ উপৰি পৰ্বতীয়া কুঁৱৰীৰ “বৰ-ভঁৰালী’’ৰূপে ভণ্ডাৰী গোঁহাই নামে এজন বিষয়া পায়৷ ওপৰত উল্লেখ কৰা আটাইকেইজন ফুকনে তেওঁলোকৰ অধীনত একোজন “কাকতী’’ লাভ কৰিছিল৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:আহোম যুগৰ শাসন ব্যৱস্থা শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ অসম শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
হাৰ্হি মহাবিদ্যালয়
হাৰ্হি মহাবিদ্যালয় (Harhi College) ১৯৯৬ চনত ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ হাৰ্হি অঞ্চলত চাৰিকড়ীয়া নদীৰ কাষৰ এক প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত স্থাপিত হৈছিল। মহাবিদ্যালয়খনৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ ড০ মানস জ্যোতি নেওগ। ঢকুৱাখনা চহৰৰ পৰা পূৱে ছয় কিল’মিটাৰ দূৰত্বত ধেমাজি জিলা আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ সীমান্তত অৱস্থিত এই মহাবিদ্যালয়খনে সেই অঞ্চলৰ শিক্ষানুৰাগী ৰাইজৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে এক উপযুক্ত সমিধান হিচাপে থিয় দিছে।
ইতিহাস
মাত্ৰ কেইজনমান ছাত্ৰ আৰু শিক্ষকক লৈ আৰম্ভ হোৱা হাৰ্হি মহাবিদ্যালয়ে ২০০০ চনত অসম চৰকাৰৰ এন অ চি লাভ কৰে। ২০১০ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় ৰ স্থায়ী অন্তৰ্ভুক্তিকৰণ লাভ কৰাৰ পাছত বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগ (UGC)ৰ ২(এফ) আৰু ১২(বি) আঁচনিৰ অধীনত স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰাদেশীকৃত হয়।
ঠিকনা
হাৰ্হি মহাবিদ্যালয় পোষ্ট অফিচ- গোবিন্দপুৰ ঢকুৱাখনা ৭৮৭০৫৫ জিলা-লখিমপুৰ
সুবিধা
মহাবিদ্যালয়খনত কলা শাখাৰ স্নাতক শ্ৰেণীৰ লগতে অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ ব্যৱস্থা আছে। সৰ্বমুঠ ১২০০ ৰো অধিক ছাত্ৰ ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকৰ সংখ্যা ৩৪ জন। তাৰোপৰি অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ মুকলি বিদ্যালয় ধাৰণাৰ অধীনত আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দূৰ শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অধীনত মহাবিদ্যালয়খনত আন ২০০ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ তথ্যও পোৱা যায়।
আবাস
মহাবিদ্যালয়খনত পৃথককৈ এটা ছাত্ৰাবাস আৰু ছাত্ৰীনিবাসৰ ব্যৱস্থা আছে। তাৰোপৰি মহাবিদ্যালয় চৌহদতে শিক্ষক তথা কৰ্মচাৰীৰ বাবে সুকীয়া আবাসৰ ব্যৱস্থাও উপলব্ধ।
গ্ৰন্থাগাৰ
স্বৰ্গীয় অম্বেশ্বৰ দত্ত বৰাৰ স্মৃতিত মহাবিদ্যালয়খনত এটি সুন্দৰ গ্ৰন্থাগাৰৰ ব্যৱস্থা আছে য’ত প্ৰায় ২৫০০০ ৰো অধিক গ্ৰন্থ উপলব্ধ। তাৰোপৰি প্ৰত্যেকটো বিভাগৰ নিজা নিজা বিভাগীয় পুথিভঁৰালৰ ব্যৱস্থাও আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
বাঘ বন্দী
বাঘ বন্দী হৈছে দুই খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশল বোৰ্ডৰ খেল। এইটো এটা চিকাৰধৰ্মী খেল। ই খেলৰ বাবে এখন আলকুৱেৰ্ক বোৰ্ডৰ প্ৰয়োজন হয়। বাঘ বন্দী খেলটো বিশেষভাৱে বাঘ ৰখা খেল, বাঘৰ খেল বা ঠাই বিশেষে বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। ছাগলীবোৰে বাঘবোৰক চাৰিওফালে ধৰিবলৈ আৰু ফাঁপিবলৈ চেষ্টা কৰি থকাৰ সময়ত দুটা বাঘে বহুতো ছাগলী এৰাই ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
এই খেলৰ এটা অস্বাভাৱিক বৈশিষ্ট্য হৈছে যে, খেলৰ আৰম্ভণিতে ছাগলীবোৰ বোৰ্ডৰ চাৰিটা স্থানত জমা হৈ থাকে। এই খেলৰ দৰে আন এটা চিকাৰ খেল হৈছে ষোল্ল গুটি খেল।
লক্ষ্য
ছাগলীবোৰে যদি চাৰিওফালে থাকে আৰু বাঘ দুটাক বন্দী কৰে তেন্তে ছাগলী জয়ী হ’ব।
বাঘবোৰে পৰ্যাপ্ত ছাগলী ধৰিলে বা খালে জিকিব যাতে তেওঁলোকে বাঘবোৰক বন্দী কৰিব নোৱাৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
মীতৈ লিপি
মীতৈ লিপি বা মৈতৈ ময়েক বা মিতৈ ময়েক বা মণিপুৰী লিপি মণিপুৰত প্ৰচলিত মীতৈ ভাষা (মণিপুৰী ভাষা) লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মেইতেই ময়েক হৈছে একপ্ৰকাৰৰ আবুগিদা লিখন পদ্ধতি। ১৮শ শতিকালৈ এই লিপিৰ প্ৰচলন আছিল যদিও তাৰ পাছৰ শতিকাত বাংলা লিপিয়ে ইয়াৰ স্থান লয়। বৰ্তমানে এই লিপিৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু মেইতেই ভাষা লিখিবৰ বাবে আধিকাৰিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মেইতেই লিপিত পোন্ধৰটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ আৰু তাৰ লগতে তিনিটা স্বৰবৰ্ণ মেইতেই ভাষাৰ থলুৱা শব্দবোৰ লিখিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আন নটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ ভাৰতীয় লিপিসমূহৰ পৰা ব্যৱহাৰৰ বাবে ধাৰ কৰা হৈছে। লিপিটোত সাতটা স্বৰবৰ্ণৰ চিহ্ন আৰু এটা ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ চিহ্নও (/ŋ/) ব্যৱহৃত হয়।
মেইতেই লিপিৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হ'ল যে বৰ্ণসমূহৰ নামাকৰণৰ বাবে শৰীৰৰ অংগসমূহৰ নামৰ ব্যৱহাৰ। প্ৰতিটো বৰ্ণৰ নাম মেইতেই ভাষাৰ মানৱ শৰীৰৰ একোটা অংগৰ ওপৰত ৰখা হৈছে। উদাহৰণ স্বৰূপে প্ৰথম বৰ্ণ "কক্"-ৰ অৰ্থ হ'ল মূৰ বা শিৰ; দ্বিতীয় বৰ্ণ "চাম" মানে চুলি; তৃতীয় বৰ্ণ "লাই" মানে কপাল, ইত্যাদি।
ইউনিক’ড
ইউনিক’ডৰ ২০০৯ চনৰ অক্টোবৰত প্ৰকাশিত ৫.২ সংস্কৰণত মৈতৈ লিপিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
ইউনিক’ড ব্লক
মেইতেই লিপিৰ ইউনিক’ড ব্লকটোক মেইতেই ময়েক নামেৰে জনা যায় আৰু ই U+ABC0 ৰ পৰা U+ABFF ক'ড বিন্দুলৈ বিয়পি আছে।
মেইতেই লিপিত ঐতিহাসিক ভাবে ব্যৱহৃত চিহ্নবোৰ মেইতেই ময়েক এক্সটেঞ্চন ব্লকত U+AAE0 ৰ পৰা U+AAFF লৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লিপি
গণিত চ’ৰা
গণিত চ’ৰা (Gonit Sora) এখন গণিত বিষয়ক দ্বিভাষিক মাহেকীয়া ই-আলোচনী ৷ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ কেইজনমান ছাত্ৰৰ উদ্যোগত ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ২১ তাৰিখে এই আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ৷ ২০১৩ চনত আলোচনীখনে Mathematics of Planet Earth 2013 প্ৰকল্পৰ সহযোগী আলোচনীৰূপে স্বীকৃতি পায় ৷
কৰ্ত্তৃত্ব আৰু পৰিচালনা
পৰম্পৰাগত গণিত শিকন পদ্ধতিৰ পৰিৱৰ্তে গণিতক অধ্যয়নৰ এক মনোৰম ক্ষেত্ৰ ৰূপে সাধাৰণ মানুহৰ আগত দাঙি ধৰাৰ প্ৰয়াসেৰে তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ ছাত্ৰ পংকজ জ্যোতি মহন্ত (বৰ্তমানৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ) আৰু মঞ্জিল প্ৰতীম শ‍ইকীয়াই আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰে, বৰ্তমানৰ সম্পাদনা সমিতিত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগ, পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগকে ধৰি আন আন বিভাগৰো শিক্ষক, ছাত্ৰ আছে৷ আলোচনীখনৰ উপদেষ্টা মণ্ডলীত অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপৰিও কানাডা, যুক্তৰাজ্য আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেইবাজনো গণিতজ্ঞ আছে৷
শিতানসমূহ
অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশ পোৱা আলোচনীখনত শেহতীয়া বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন খবৰ, প্ৰবন্ধ, বিজ্ঞান কাৰ্টুন, বিশিষ্ট গণিতজ্ঞ আৰু বিজ্ঞানীৰ লিখিত বা ভিডিঅ’ মাধ্যমত সাক্ষাৎকাৰ, কুইজ, সাঁথৰ আদি নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ পায়৷ তাৰোপৰি আলোচনীখনত বিভিন্ন গণিতৰ সমস্যাৰ সমাধান পদ্ধতিও উদাহৰণসহ প্ৰকাশ পায়৷ বিভিন্ন ধৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাসমূহ যেনে- NET, GATE, TIFR ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা, INMO, IMO আদিৰ গণিত বিষয়ৰ প্ৰশ্নকাকতৰ সমাধান সূত্ৰও আলোচনীখনে প্ৰকাশ কৰে৷
অন্যান্য আঁচনি
আলোচনীখনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত গণিত প্ৰশ্নোত্তৰ ব্যৱস্থা আৰু কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় পৰামৰ্শ প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। ইয়াৰোপৰি অংককে ধৰি বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ কেইবাখনো কিতাপ তথা ই-বুক গণিত চ'ৰাৰ ৱেবচাইটত উপলব্ধ কৰোৱাইছে৷ সেইসমূহ কিতাপ যিকোনো আগ্ৰহী পাঠকেই ডাউনল'ড কৰি পঢ়িব পাৰে৷ তাৰে মাজত দুখনমান অন্যতম গ্ৰন্থ হৈছে ৰামানুজন-গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন,গণিতঃএটা বিৰক্তিকৰ বিষয়,বিজ্ঞান আৰু বোলছবি আদি ৷ গণিত চ'ৰা নামৰ ই-বুকখনো এই ৱেবচাইটত উপলব্ধ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, ঘিলামৰা
ইতিহাস
১৯৯৬ চনত ঘিলামৰা অঞ্চলৰ কেইগৰাকীমান শিক্ষাবিদ আৰু সমাজ সচেতক বিপিন বৰুৱা, বাবুলাল আগৰৱালা, গগন চন্দ্ৰ হাজৰিকা, মূলান দিহিঙ্গীয়া, মামণি চিৰিং আদিৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰ্যাৱলী আৰম্ভ হয়৷
১৯৯৭ চনৰ তদৰ্থ বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিৰ সম্পাদক বাবুলাল আগৰৱালাই এই সম্পৰ্কে লেখিছে, "বৰদৈবাম চাহ বাগিচাৰ কাষত থকা সতীশ চন্দ্ৰ গগৈ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি থকা কালতে মোৰ সহকৰ্মী মূলান দিহিঙ্গীয়া আৰু মামণি চিৰিং বাইদেৱে ঘিলামৰাত এখন শঙ্কৰদেৱ শিশু নিকেতন স্থাপন কৰিব পৰা যাব নেকি সেই বিষয়ে মোক অৱগত কৰে৷ কাৰণ তেওঁলোকে মোৰ লক্ষীমপুৰ শঙ্কৰদৱে শিশু নিকেতনত থকা অৰিহণা আৰু আৰ.এচ.এচ.ৰ লগত থকা সুসম্পৰ্কৰ কথা জানিছিল৷.. নিকেতন স্থাপনৰ জল্পনা-কল্পনা কৰি থকাৰ সময়তে ৰাইজৰপৰা এইদৰে সঁহাৰি পাই মনত সাহস গোট খায় আৰু ২২/১২/১৯৯৬ তাৰিখে ৰাইজৰ পৰামৰ্শ, অনুমতি আৰু তদৰ্থ কমিটি গঠনৰ বাবে শ্ৰীযুত বিপিন বৰুৱাদেৱ আৰু এই অভাজনক আহ্বায়ক হিচাপে লৈ এখনি সাধাৰণ সভা আহ্বান কৰা হয়৷"ৰাজহুৱা সভাত সঁহাৰি লাভ কৰি বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বিষয়টো ঘিলামৰাত প্ৰচাৰ কৰা হয় আৰু সেই অনুসৰি বিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠাৰ সিদ্ধান্তটো চূড়ান্ত কৰা হয়৷ নিকেতন প্ৰতিষ্ঠাৰ বিষয়টোৱে ঘিলামৰা সচেতন লোকৰ মাজত কেনে ভাৱে ক্ৰিয়া কৰিছিল, তাক জানিবলৈ নৰ্থ বেংক কলেজৰ তদানীন্তন অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক দীপালী বৰুৱাই মন্তব্য আগবঢ়াইছে, "লক্ষীমপুৰৰ পৰা ঘিলামৰালৈ বাছত অহা যোৱা কৰি থকা সময়ত ১৯৯৭ চনত জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগৰ অফিচৰ ওচৰত শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ নাম ফলক এখন দেখি মোৰ বৰ আনন্দ লাগিছিল৷ মোৰ অনুভৱ হৈছিল যে ঘিলামৰাতো বৌদ্ধিক, নৈতিক, শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক শিক্ষাৰ শিক্ষিত কিছু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গঢ় দিব পৰা যাব৷"তাৰপিছতে ঘিলামৰা বৰাজান চাপৰিৰ নিবাসী অনিল গোহাঁই আৰু দিপ্তী গোহাঁইৰ পুত্ৰ সুধন্য বৰগোহাঁইক প্ৰধান-শিক্ষক ৰূপে নিৰ্বাচিত কৰি শিশু শিক্ষা সমিতি অসমে প্ৰতিবছৰে প্ৰদান কৰি অহা প্ৰধানাচাৰ্য প্ৰশিক্ষণলৈ পঠিওৱা হয়৷ ১৯৯৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগৰ ঘিলামৰা সংমণ্ডল কাৰ্যালয়লৈ যোৱা পথৰ বাওঁহাতে থকা কৃষি বিভাগৰ এটি সৰু পকী কোঠাত বিদ্যালয়খনে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিলে৷ thumb|ঘিলামৰা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ত ব্যৱহৃত অস্থায়ী (কৃষি বিভাগৰ) গৃহটো
১৯৯৭ চনৰ ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে অংকুৰ, মুকুল আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীত মুঠ ৪৫ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰে বিদ্যালয়খনৰ পাঠদান আৰম্ভ কৰা হয়৷ সেই সময়ত প্ৰধানাচাৰ্য সুধন্য বৰগোহাঁইৰ লগতে প্ৰতিষ্ঠাপক তিনিগৰাকী আচাৰ্য আছিল- কুঞ্জলতা দত্ত, গোবিন্দ চুতীয়া আৰু মঞ্জুমণি বৰুৱা৷ ঘিলামৰা নগৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত থকা পশু চিকিৎসা বিভাগৰ এটি পুৰণি গৃহলৈ ১৯৯৮ চনত বিদ্যালয়খন স্থানান্তৰ কৰা হয়৷ সেই বছৰতে তদৰ্থ বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিখন ভংগ কৰি তীৰ্থনাথ বৰুৱাক সভাপতি আৰু কিৰণ চন্দ্ৰ গগৈক সম্পাদক হিচাপে লৈ প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হয়৷ ১৯৯৮ চনৰ ব’হাগ বিহুত শিক্ষক, অভিভাৱক আৰু ৰাইদঙ্গীয়া গাঁৱৰ যুৱ সমাজ লগ হৈ বিদ্যালয়খনৰ সাহাৰ্যাৰ্থে হুঁচৰি গাই পুঁজি পঠন কৰা হয়৷ ২০০৬ চনত বিদ্যালয়খন বৰ্তমান স্থাপিত ঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়৷
ঘিলামৰা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থানত থকা বাওঁফালৰ গৃহটো ২০০৮ চনৰ ব’হাগ বিহুত শিক্ষাৰ্থী, অভিভাৱক আৰু শিক্ষকৰ উদ্যোগত গঠিত হুঁচৰিৰ দলৰ যোগেদি পুঁজি সংগ্ৰহ কৰি পকীকৰণ কৰা হয়৷ thumb|২০০৮ চনৰ ব’হাগ বিহুৰ ঘিলামৰা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ বিহু হুঁচৰিৰ দলটো
২০১০-২০ৰ সময়ছোৱাত বিদ্যালয়খনে শৈক্ষিক আৰু আন্তঃগাঁথনিগত দিশত যথেষ্ট উন্নতি লাভ কৰে৷ ২০১৪-১৭ বৰ্ষত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰা হোমেন বুঢ়াগোহাঁই (সভাপতি) আৰু মনোৰঞ্জন গগৈ (সম্পাদক)ৰ নেতৃত্বৰ বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিখনে সুমিত্ৰা চুতীয়া (সভানেত্ৰী) আৰু ৰুণু শইকীয়া (সম্পাদক)ৰ নেতৃত্বৰ ২০১৩-১৫ বৰ্ষৰ মাতৃভাৰতীৰ যৌথ উদ্যোগত ২০১৩ বৰ্ষত এখন ল’টাৰীৰ আয়োজন আৰু তিনিবাৰকৈ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰক আমন্ত্ৰণ কৰি কিছু পুঁজি সংগ্ৰহ কৰি গৃহ পকীকৰণ কৰে৷ তাৰ লগতে ঢকুৱাখনা সমষ্টিৰ বিধায়ক নৱ কুমাৰ দলে বিধায়ক পুঁজিৰপৰা ২০১১ চনত পকী চাৰিবেৰ নিৰ্মাণৰ বাবে, ২০১৭ চনত RCC গৃহ নিৰ্মাণৰ বাবে পুঁজি প্ৰদান কৰে৷
শিক্ষা ব্যৱস্থা
যোৱা ১০ বছৰত ২০১৩-২২ৰ সময়ছোৱাত চাৰিগৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ভিতৰত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পাইছে৷ যোৱা দহ বছৰে দহটা শিক্ষাবৰ্ষৰ মুঠ ২৩২ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে বিদ্যালয়খনৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়৷ তাৰ ভিতৰত ডিষ্টিংশ্যন পাবলৈ ৫০ গৰাকী (২২ শতাংশ), ষ্টাৰ পাবলৈ ৪৫ গৰাকী (২০ শতাংশ)য়ে সক্ষম হয়৷ মুঠ অৱতীৰ্ণৰ ৭৫ শতাংশ অৰ্থাৎ ১৭৩ গৰাকীয়েই প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈছে৷
ছাত্ৰ-ছাত্ৰী
বৰ্তমান বিদ্যালয়খনত প্ৰায় ৪০০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে৷ ২০০৭ চন মানলৈ এই সংখ্যা ১০০-১৫০ আছিল৷ ২০১০ লৈ এই সংখ্যা ২৫০ লৈ বৃদ্ধি পায়৷ বিদ্যালয়খনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা ২০১৫-১৯ৰ কালছোৱাত সৰ্বাধিক ৬০০ লৈ বৃদ্ধি পাইছিল৷ thumb|২০০৭ চনত বিদ্যালয়ৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ([[পবিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটা আৰু গায়ত্ৰী মহন্তৰ সৈতে)]] thumb|২০১৩ চনত বিদ্যালয়ৰ সপ্তম, অষ্টম, নৱম আৰু দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল
আন্তঃগাঁথনি
বিদ্যালয়খনত ৰাজহুৱা পুঁজি আৰু বিধায়কৰদ্বাৰা প্ৰদান কৰা পুঁজিৰে বৰ্তমানলৈকে দুটা অসম আৰ্হিৰ দীঘলীয়া ঘৰ, এটা দুমহলাৰ RCC ঘৰ, এটা মুকলি প্ৰেক্ষাগৃহ আৰু অন্য এটা অসম আৰ্হিৰ ঘৰ আছে৷ তাৰ ভিতৰতে প্ৰায় ২৫-টা শ্ৰেণীকোঠা, দুটা শিক্ষকৰ কোঠা, এটা পুথিভঁৰাল, এটা ডিজিটেল শ্ৰেণীকোঠা, এটা প্ৰাৰ্থনা গৃহ অৱস্থিত৷ thumb|ঘিলামৰাৰ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ পূৱ দিশত অৱস্থিত অসম আৰ্হিৰ গৃহটো thumb|বিদ্যালয়ৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত অসম আৰ্হিৰ গৃহটো