cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ৱাল্টাৰ লুইন
জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈ লিবানন লিচাম ইন ৰটেৰড্যমত লুইনে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষকৰূপে যোগদান কৰিছিল। সেইসময়ছোৱাতে তেওঁ ডেল্ফট য়ুনিভাৰ্ছিটী অৱ টেকন’লজীত নিম্নশক্তিস্তৰৰ নিউক্লীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ গৱেষণা আৰম্ভ কৰি ১৯৬৫ চনত তাৰ পৰাই ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ৰোচন আৰা বেগম
ৰোচন আৰা বেগম (Roshan Ara Begum; ১৯১৭- ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৮২) এগৰাকী পাকিস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ কণ্ঠশিল্পী আছিল। আব্দুল হক খানৰ জীয়ৰী হিচাপে তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ আব্দুল কৰিম খানৰ যোগেদি পৰা শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ কিৰানা ঘৰানাৰ সৈতে সংযোগ আছিল।
ৱাল্টাৰ লুইন
একাডেমিক কেৰিয়াৰ
১৯৬৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত লুইনে এম আই টিত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৭৪ চনত তেওঁ পূৰ্ণকালীন অধ্যাপক হিচাপে উন্নীত হয়।
বঁটাসমূহ
২০১২ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত লুইনে Princeton Review ৰ এক সমীক্ষাত "The Best 300" ত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এম আই টিৰ পৰা একমাত্ৰ তেওঁৱে এই সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ৰোচন আৰা বেগম
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯১৭ত কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰোচন আৰা বেগমে কিশোৰী কালতে বৰ্তমান পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত লাহোৰৰ চুন পীৰৰ চহকী লোক কিছুমানে আয়োজন কৰা সঙ্গীত সন্ধিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লাহোৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল। মাজেমাজে কৰি থকা ভ্ৰমণৰ কালচোৱাত তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ লাহোৰ কেন্দ্ৰত গীত সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল। উক্ত ৰেডিঅ’ সম্প্ৰচাৰত তেওঁৰ নাম ‘বম্বেৱালী’ ৰোচন আৰা বেগম বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল। ১৯৩০ৰ দশকৰ শেহৰ পিনে আব্দুল কৰিম খানৰ ওচৰত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত শিকিবলৈ তেতিয়া বোম্বে নামেৰে জনাজাত বৰ্তমানৰ মুম্বাইলৈ যাত্ৰা কৰিছিল, যাৰবাবে তেওঁ ‘বোম্বেৱালী’ জনপ্ৰিয় অভিধা লাভ কৰিছিল।
ৱাল্টাৰ লুইন
ভাষণ
প্ৰায় ১৫ বছৰ কাল লুইনে এমআইটিৰ কেবল টিভিৰ (MIT Cable TV) প্ৰত্যেক সপ্তাহে একঘণ্টীয়া এক কাৰ্যসূচীৰ অংশ আছিল। তেওঁ ১৯৯২ চনত নিউটনীয় বলবিজ্ঞানৰ ওপৰত আৰম্ভ কৰা শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিডিঅসমূহ প্ৰায় ৬ বছৰতকৈও বেছি কাল প্ৰদৰ্শন হৈছিল। এই ভিডিঅসমূহ ইমানেই বেছি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যে প্ৰায় ৪ নিযুত দৰ্শকৰ ভিতৰত বিল গেটছও আছিল অন্যতম। লুইনৰ এনে ভিডিঅসমূহৰ বিষয়সমূহ আছিল নিউটনীয় বলবিজ্ঞান,বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকত্ব আৰু দোলন আৰু তৰংগ। অৱশ্য এইসমূহ অনলাইন শিক্ষণ প্ৰণালীৰ ভিডিঅ'লুইন এক যৌন আতিশয্যৰ গোচৰত অভিযুক্ত হোৱাৰ পাছত এম আই টিৰ ৱেবছাটৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱা হ'ল। ২০১১ চনত তেওঁ আগবঢ়োৱা অন্তিম ভাষণ "For the love of Physics" দৈনিক প্ৰায় ৫০০০ বাৰকৈ দৰ্শন হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:নেডাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
ৰোচন আৰা বেগম
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮২ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত ৬৫ বছৰমান বয়সত পাকিস্তানত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
সঙ্গীত জীৱন
বহুলভাবে সন্মানিত পাকিস্তানৰ এজন শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ পৃষ্ঠপোষক হায়াত আহমেদ খানে ১৯৫৯ত তেওঁক ‘অল পাকিস্তান মিউজিক কনফাৰেঞ্চ’ৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হ’বলৈ আহ্বান জনায়। শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ প্ৰসাৰৰ বাবে এই সংগঠনটোৱে পাকিস্তানৰ বিভিন্ন চহৰত বাৰ্ষিক সঙ্গীত সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল, যি এতিয়াও চলি আছে।
যদিও তেওঁক পাকিস্তানত ‘মালিকা-ই-মৌশকি’ অৰ্থাৎ সঙ্গীতৰ ৰাণী বুলি সম্বোধন কৰা হৈছিল, দৰাচলতে তেওঁ নম্ৰ, সৎ আৰু লক্ষণীয় ভাবে সৰল ব্যক্তি আছিল। তেওঁ দোকমোকালিতে উঠিছিল আৰু পুৱাৰ প্ৰাৰ্থনাৰ পিছতে ৰেৱাজ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান নথকা বাবে ল’ৰা বা ছোৱালী শিশু এটা তুলি লোৱাৰ মনস্থ কৰিছিল।
তেওঁ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ বাবেও, বিশেষকৈ সঙ্গীত পৰিচালক অনিল বিশ্বাস, ফিৰোজ নিজামী, তচদ্দুক হুছেইনৰ তত্ত্বাৱধানত পেহলি নজৰ (১৯৪৫), জুগনু (১৯৪৭), কিচমত (১৯৫৬), ৰূপমতী বাজবাহাদুৰ (১৯৬০), নীলা পৰ্বত (১৯৬৯) আদি ছবিত গীত গাইছিল।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
১৯৬০ চনত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰোচন আৰা বেগমক ‘সিতাৰা-ই-ইমটিয়াজ’ বঁটা আৰু ‘প্ৰাইড অফ পাৰফৰমেঞ্চ’ বঁটা প্ৰদান কৰে। ‘সিতাৰা-ই-ইমটিয়াজ’ লাভ কৰা তেৱেঁ আছিল প্ৰথম মহিলা কণ্ঠশিল্পী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
ফুটুকী টুনি
ফুটুকী টুনি, (Scaly-breasted Munia বা Spotted Munia, বৈজ্ঞানিক নাম-Lonchura punctulata) এটা ঘনচিৰিকাৰ আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই এছিয়াৰ স্থানীয় চৰাই। ইয়াৰ বুকু আৰু পেট অংশত থকা ফুটুকীয়া ৰঙৰ বাবেই ইয়াক ফুটুকী টুনি বুলি কোৱা হয়। এই প্ৰজাতিৰ এঘাৰটা উপ-প্ৰজাতি থকা বুলি জনা যায়।
টেক্স'নমি
ফুটুকী টুনিৰ প্ৰথম বৰ্ণনা ১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত কেৰ'লাছ লিনিয়াছ (Carl Linnaeus)ৰ 'চিষ্টেমা নেচুৰী(Systema Naturae)' নামৰ গ্ৰন্থখনত পোৱা যায়। এই গ্ৰন্থখনিত ফুটুকী টুনিৰ বৈজ্ঞানিক নাম-Loxia punctulata বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল।
বৰ্ত্তমানলৈকে ফুটুকী টুনিৰ মুঠ এঘাৰ (১১)টা উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে-
বিৱৰণ
ফুটুকী টুনিৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ১১-১২ ছে:মি: আৰু ওজন ১২-১৬ গ্ৰাম হয়। পূৰ্ণবয়স্ক ফুটুকী টুনিৰ ঠোঁটটো চুটি আৰু জোঙা হয়। ইয়াৰ দেহৰ ওপৰৰ অংশ মটিয়া আৰু মূৰটো গাঢ় মটীয়া হোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ বুকু অংশত ডাঠ আঁচেৰে ফুটুকীয়া হয়। মতা-মাইকী উভয়ে দেখাত প্ৰায় একে। অৱশ্যে মতা ফুটুকী টুনিৰ ডিঙি আৰু বুকু অংশৰ আঁচবোৰ মাইকীজনীতকৈ বেছি ডাঠ ৰঙৰ হয়।
পোৱালি ফুটুকী টুনিৰ দেহৰ ওপৰৰ অংশ পাতল মটিয়া ৰঙৰ হয়। ইহঁতৰ মূৰ অংশ পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইৰ দৰে গাঢ় ৰঙৰ হয়। অৱশ্যে ঠাইভেদে ইয়াৰ দেহৰ ৰঙ তথা সজ্জাৰো কিছু পৰিৱৰ্ত্তন হোৱা দেখা পোৱা যায়।
বিতৰণ
ফুটুকী টুনি বহু ধৰণৰ বাসস্থানতে পোৱা যায় যদিও ইয়াক প্ৰধানকৈ জলাশয়ৰ দাঁতিকাষৰীয়া তথা ঘাঁহনি অঞ্চলত অধিক দেখা পোৱা যায়। ভাৰতবৰ্ষত ইয়াক ঘাইকৈ খেতি-পথাৰত ধান খোৱাৰ বাবে অপবাদ দিয়া হয়। এই চৰাইবিধ সমতল ভূমিত অধিক দেখা যায় যদিও হিমালয়ৰ পাদদেশতো ই সমানেই বিস্তৃত। এনে অঞ্চলসমূহৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ২,৫০০ মিটাৰ পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে।
আচৰণ
ফুটুকি টুনিয়ে শতাধিক চৰাইৰ বৃহৎ জাকত বাস কৰে। ইয়াৰ মাতটো চুটি হুইছেলৰ দৰে,কিটি-কিটি-কিটি যেন শুনা যায়। অৱশ্যে ইহঁতে বিপদৰ সংকেত (alarm) দিবৰ সময়ত কিচিৰ মিচিৰ কৈ তীক্ষ্ণ মাত এটা উলিয়ায়।
খাদ্য
ফুটুকি টুনিয়ে সাধাৰণতে গুটি খায়। অৱশ্যে গুটিৰ উপৰিও ই সৰু বেৰীজাতীয় ফল যেনে Lantana  আদিও খোৱা দেখা যায়।
প্ৰজনন
ফুটুকি টুনিয়ে গ্ৰীষ্মকালত প্ৰজনন কৰে। ইয়াৰ প্ৰজননকাল বাৰিষাকালত অৰ্থাৎ জুনৰ পৰা আগষ্টৰ ভিতৰত আৰম্ভ হয়। অৱশ্যে ঠাইভেদে ইয়াৰ পৰিৱৰ্ত্তন হোৱাও দেখা যায়। ইয়াৰ বাহটো ঘাঁ-পাতেৰে বনোৱা আৰু ঘূৰণীয়া আকাৰৰ হয়। ইহঁতে সাধাৰণতে গছ বা ঘৰৰ মুধচৰ সুৰুঙাত বাঁহ সাজে।
ফুটুকি টুনিয়ে সাধাৰণতে ৪-৬ টাকৈ কণী পাৰে। বাহ সজা আৰু উমনি দিয়া আদি কামত মতা-মাইকী দুয়ো অংশ লয়। কণী পৰাৰ ১০-১৬ দিনৰ উমনিৰ পিছত পোৱালি জগে। তিনি সপ্তাহমানৰ ভিতৰত পোৱালিৰ পাখি গজে। ইহঁতে জন্মৰ সাতমাহৰ পিছতে পূৰ্ণবয়স্ক অৱস্থা পায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ভাৰতত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ আন্দোলন
ভাৰতত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ আন্দোলন (Women's suffrage movement in India)-এ ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত ঔপনিৱেশিক ভাৰতত ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাজনৈতিক ভোটাধিকাৰৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজিছিল। ভোটাধিকাৰৰ বাহিৰেও এই আন্দোলনে ঔপনিৱেশিক যুগত নাৰীৰ পক্ষত থিয় দিয়া আৰু কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ অধিকাৰৰ বাবে যুঁজি আছিল। ১৯১৮ চনত যেতিয়া ব্ৰিটেইনে মহিলা সম্পত্তিধাৰীক সীমিত ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল, তেতিয়া সাম্ৰাজ্যৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ ব্ৰিটিছ নাগৰিকৰ ক্ষেত্ৰত এই আইন প্ৰযোজ্য নাছিল। ভাৰতীয় ভোটদানৰ নিয়মৰ মূল্যায়নৰ বাবে ব্ৰিটিছ আয়োগত মহিলা আৰু পুৰুষে আবেদন দাখিল কৰাৰ পিছতো মণ্টাগু–চেলমছফৰ্ড সংস্কাৰত মহিলাৰ দাবীক আওকাণ কৰা হৈছিল। ১৯১৯ চনত ভোটাধিকাৰীসকলে ভাৰতৰ কাৰ্যালয় আৰু হাউছ অৱ লৰ্ডছ এণ্ড কমনছৰ যুটীয়া নিৰ্বাচিত সমিতিৰ সন্মুখত ভোটাধিকাৰীসকলে ভোটদানৰ বাবে মহিলাসকলক সমৰ্থন কৰাৰ ইংগিত দিয়া আবেগিক আবেদন আৰু প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে, যিয়ে চাউথব’ৰ’ ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ নিৰ্বাচনী নিয়ন্ত্ৰণ সংস্কাৰ চূড়ান্ত কৰিবলৈ বৈঠকত মিলিত হৈছিল। যদিও তেওঁলোকক ভোটাধিকাৰ দিয়া হোৱা নাছিল, নিৰ্বাচনত থিয় দিয়াৰ অধিকাৰো দিয়া হোৱা নাছিল, ভাৰত চৰকাৰৰ আইন ১৯১৯ য়ে প্ৰাদেশিক পৰিষদসমূহক মহিলাসকলে ভোটদান কৰিব পাৰে নেকি সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল, যদিহে তেওঁলোকে সম্পত্তি, আয় বা শিক্ষাৰ স্তৰ অতিক্ৰম কৰে।
১৯১৯ চনৰ পৰা ১৯২৯ চনৰ ভিতৰত ব্ৰিটিছ প্ৰদেশৰ সকলোবোৰৰ লগতে প্ৰায়বোৰ প্ৰিন্সলি ৰাজ্যই মহিলাসকলক ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত স্থানীয় নিৰ্বাচনত থিয় দিয়াৰ অনুমতি দিছিল। ১৯১৯ চনত মাদ্ৰাজ চহৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলাই জয় লাভ কৰে, তাৰ পিছত ১৯২০ চনত ট্ৰেভাংকুৰ ৰাজ্য আৰু ঝালাৱাৰ ৰাজ্য আৰু ১৯২১ চনত ব্ৰিটিছ প্ৰদেশত মাদ্ৰাজ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু বম্বে ৰাষ্ট্ৰপতি পদত জয়লাভ কৰে। ৰাজকোট ৰাজ্যই ১৯২৩ চনত মহিলাক সম্পূৰ্ণ সৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰে আৰু সেই বছৰতে ভাৰতৰ বিধান পৰিষদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী মহিলাক নিৰ্বাচিত কৰে। ১৯২৪ চনত মুদ্দিমান কমিটীয়ে আৰু অধিক অধ্যয়ন চলাই ব্ৰিটিছ সংসদে মহিলাসকলক নিৰ্বাচনত থিয় দিবলৈ অনুমতি দিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, যাৰ ফলত ১৯২৬ চনত ভোটাধিকাৰৰ ওপৰত সংস্কাৰৰ সৃষ্টি হয়। ১৯২৭ চনত নতুন ভাৰত আইন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ চাইমন কমিছন নিযুক্তি দিয়া হয়। আয়োগত কোনো ভাৰতীয় নথকাৰ বাবে জাতীয়তাবাদীসকলে তেওঁলোকৰ অধিৱেশন বৰ্জন কৰাৰ পৰামৰ্শ দিছিল। ইয়াৰ ফলত মহিলা গোটসমূহৰ মাজত বিভাজনৰ সৃষ্টি হৈছিল, যিয়ে এফালে সৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰৰ পক্ষত আৰু আনফালে শৈক্ষিক আৰু অৰ্থনৈতিক মাপকাঠীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সীমিত ভোটাধিকাৰ বজাই ৰখাৰ পক্ষত একত্ৰিত হৈছিল।
আয়োগে ফ্ৰেঞ্চাইজি বৃদ্ধিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ঘূৰণীয়া মেজমেল অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। মহিলাসকলৰ পৰা সীমিত ইনপুট লৈ তিনিখন ঘূৰণীয়া মেজমেলৰ প্ৰতিবেদনখন ব্ৰিটিছ সংসদৰ যুটীয়া সমিতিলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় য’ত ভোটদানৰ বয়স ২১ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়, কিন্তু সম্পত্তি আৰু সাক্ষৰতাৰ নিষেধাজ্ঞা ৰখাৰ লগতে মহিলাৰ যোগ্যতা তেওঁলোকৰ বৈবাহিক অৱস্থাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰাদেশিক বিধায়িনী দলত মহিলা আৰু জনগোষ্ঠীৰ বাবে বিশেষ কোটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বিধানসমূহ ভাৰত চৰকাৰ আইন ১৯৩৫ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। যদিও ইয়াৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচনৰ যোগ্যতা বৃদ্ধি কৰা হৈছিল, তথাপিও এই আইনখনে ভাৰতৰ মাত্ৰ ২.৫% মহিলাকহে ভোটদানৰ অনুমতি দিছিল। ভোটাধিকাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে পৰৱৰ্তী সকলো পদক্ষেপ জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল, যিয়ে নাৰীৰ বিষয়তকৈ স্বাধীনতাক অধিক অগ্ৰাধিকাৰ হিচাপে গণ্য কৰিছিল। ১৯৪৬ চনত যেতিয়া ভাৰতৰ সংবিধান সভা নিৰ্বাচিত হৈছিল তেতিয়া ১৫খন আসন মহিলাৰ হাতলৈ গৈছিল। তেওঁলোকে নতুন সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে আৰু ১৯৪৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত বিধানসভাই সৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰৰ প্ৰদানত সন্মতি দিয়ে। জুলাই মাহত নিৰ্বাচনৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হয়, আগষ্ট মাহত ভাৰতে ব্ৰিটেইনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে আৰু ১৯৪৮ চনৰ আৰম্ভণিতে ভোটাৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ফ্ৰেঞ্চাইজি আৰু নিৰ্বাচনৰ চূড়ান্ত বিধানসমূহ ১৯৪৯ চনৰ জুন মাহত সংবিধানৰ খচৰাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত কাৰ্যকৰী হয় অৰ্থাৎ ভাৰতৰ সংবিধান বলবৎ কৰাৰ তাৰিখত।
প্ৰেক্ষাপট
১৮৯০ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতত জাতীয়তাবাদৰ সৃষ্টি হয়। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ আগমন আৰু অপপ্ৰচাৰৰ সুবাদত 'আত্মনিয়ন্ত্ৰণ'ৰ দৰে শব্দৰ ব্যৱহাৰে মধ্যবিত্তীয় ভাৰতীয়সকলৰ মাজত আশাৰ সৃষ্টি কৰিছিল যে পৰিৱৰ্তন আগতীয়াকৈ আহিব। ইংৰাজী শিক্ষিত অভিজাত শ্ৰেণীৰ বাবে, যিসকল প্ৰধানকৈ নগৰীয়া হৈ পৰিছিল আৰু পেছাদাৰী আয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল, ব্ৰিটিছ শাসন উপকাৰী আছিল, কিন্তু তেওঁলোকে এইটোও স্বীকাৰ কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ পত্নীৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাই তেওঁলোকৰ নিজৰ কেৰিয়াৰত প্ৰভাৱ পেলায়। মহিলাসকলক একাষৰীয়া কৰি ৰখাৰ প্ৰথাৰ অৰ্থ আছিল যে তেওঁলোকে স্বামীৰ উন্নতিৰ বাবে নিজৰ সন্তানক শিক্ষা দিব পৰা নাছিল বা পৰিচাৰিকা বা সহায়কাৰী হিচাপে কাম কৰিব পৰা নাছিল।
১৯ শতিকাৰ পৰা সংস্কাৰ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা ভাৰতীয় মহিলাসকলেও পৰিৱৰ্তনৰ সম্ভাৱনা দেখিছিল। তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰচেষ্টাক ৰাজনৈতিক অধিকাৰ আৰু বিশেষকৈ ভোটাধিকাৰৰ দাবীলৈ বৃদ্ধি কৰিলে। ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদীসকলৰ সৈতে জড়িত হৈ ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলে ব্ৰিটিছ ভোটাধিকাৰবাদীসকলৰ পৰা সমৰ্থন বিচৰাৰ লগতে নিজৰ স্বায়ত্তশাসন বিচাৰিছিল, যিয়ে নাৰীৰ পৰা এক ঐক্যবদ্ধ পৰিচয় বা দাবীৰ গোটৰ বিকাশত বাধা দিছিল। ভাৰতৰ বিদেশ সচিব অষ্টেন চেম্বাৰলেনে ভাৰতত ব্ৰিটেইনৰ ক্ষমতা শিথিল কৰাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় ৰাজকুমাৰৰ পৰামৰ্শৰ বাবে আনকি মধ্যমীয়া প্ৰস্তাৱকো সমৰ্থন কৰাসকলক ব্ৰিটিছ ৰাজৰ কাম-কাজত "হস্তক্ষেপকাৰী" বুলি অভিযোগ কৰিছিল। ১৯১৭ চনত যেতিয়া তেওঁক ক্ষমতাচ্যুত কৰা হয়, তেতিয়া তেওঁৰ সলনি এডউইন মণ্টাগুৱে ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড চেলমছফৰ্ডৰ সৈতে ব্ৰিটিছ ক্ষমতাৰ সীমিত ৰাজনৈতিক বিভাজনৰ বাবে আলোচনাৰ আয়োজন কৰিবলৈ অনুমোদন লাভ কৰে।
সহায়ক তথ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনীতি শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শিল্প-সংস্কৃতিৰ ৰণাঙ্গন
শিল্প-সংস্কৃতিৰ ৰণাঙ্গন হৈছে অসমৰ বিশিষ্ট সমালোচক-সাহিত্যিক ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু ঐকান্তিক প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা সংকলিত এখনি সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ ভাষা অসমীয়া৷ ২৬ টা ভিন্নধৰ্মী বিষয়ত আধাৰিত গ্ৰন্থখনৰ লেখাসমূহ মুঠতে ছটা ভাগত বিভক্ত আৰু লেখাসমূহ লেখকৰ দ্বাৰা ভিন ভিন সময়ত লিখা হৈছে৷
সমালোচকৰ চমু পৰিচয়
হীৰেন গোহাঁই অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষক।  তেওঁ ১৯৩৯ চনত অসমৰ গোলাঘাট চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। গোহাঁইৰ পিতৃ মহেন্দ্ৰনাথ গোহাঁই আৰু মাতৃ শৰৎকুমাৰী গোহাঁই। মহেন্দ্ৰ নাথ গোহাঁই শিক্ষক আছিল। তেওঁ পূৰ্বে গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত আৰ্য বিদ্যাপীঠত অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰিছিল। অসমীয়া জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা" শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৯ চনত ড॰ হীৰেন গোহাঁইক সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। উল্লিখিত গ্ৰন্থখন ১৯৮৭ চনৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ পাইছিল।
গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত লেখক-সমালোচক ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে ভ্ৰাতৃপ্ৰতীম শোণিত বিজয় দাসৰ পৰামৰ্শ মতে বিশেষ গ্ৰন্থখন যুগুতাইছে বুলি প্ৰকাশ কৰিছে৷ কিছুমান প্ৰবন্ধ পুৰণি কিতাপৰ পৰা সংগৃহীত৷
ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে কৈছে-বিশুদ্ধ ৰাজনীতিৰ বিতৰ্কিত আৰু বিৰক্তিকৰ উচ্চগ্ৰামৰ তথা জনাৱেগমুখী ভাষণধৰ্মী ৰচনাৰ ঠাইত কিছু চিন্তামূলক আৰু ভাবোদ্দীপক লেখাৰ সংকলন হওক বুলি লেখাবোৰ একত্ৰিত কৰিছোঁ৷ তথাপি ইয়াৰ মূল স্বৰ হ'ল প্ৰচলিত আৰু প্ৰথাগত ধ্যান-ধাৰণাৰ প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান৷...
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা লেখাসমূহ মুঠতে ছটা ভিন্ন অধ্যায়ত বিভক্ত৷ প্ৰথমটো ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
(১) জ্যোতিপ্ৰসাদৰপৰা ভূপেন হাজৰিকালৈ:প্ৰতিভা আৰু প্ৰেৰণাৰ উৎস সন্ধান,
(এই লেখাটো ২০১৮ চনৰ ১৭ জুনত জ্যোতিপ্ৰসাদ স্মাৰক বক্তৃতাত দিয়া বক্তব্যৰ লিখিত ৰূপ)
(২) ঢেকিয়াল ফুকন আৰু অসমৰ নৱজাগৰণৰ ধাৰণা,(এই লেখাটো ২০০৩ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত দ্বিতীয় আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন স্মাৰক বক্তৃতাৰ দিয়া বক্তব্যৰ লিখিত ৰূপ)
(৩) সংকট কালত গম্ভীৰ কলা-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা (অজিৎ বৰুৱা স্মাৰক বক্তৃতা, ১৯ আগষ্ট, ২০২১ ৰ লিখিত ৰূপ)
দ্বিতীয়টো ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
(১) অদ্বিতীয় বেজবৰুৱা, (বেজবৰুৱাৰ ডেৰশ বছৰীয়া জন্মজয়ন্তী উপলক্ষে, ২০ অক্টোবৰ ২০১৩, নগাঁৱত দিয়া ভাষণ)
(২) অজিৎ বৰুৱা : কবিসত্তা আৰু ব্যক্তিসত্তা,
(৩) জ্যোতিপ্ৰসাদৰ পথ-পৰিক্ৰমাৰ মানচিত্ৰ
তৃতীয়টো ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
(১) বিষ্ণু ৰাভা ৰচনাৱলী:এটি টোকা
(২) অনিল ৰায়চৌধুৰীৰ 'নামনি অসমৰ সামাজিক পটভূমি'
(৩) হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ ৰংশিঙা খংশিঙা
(৪) হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা
(৫) 'যাত্ৰা' : হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ অনবদ্য সৃষ্টি
(৬) 'আধুনিকোত্তৰ' মৰীচিকাৰ অণুসৰণত
(৭) প্ৰসঙ্গ : বিষ্ণু ৰাভা-চৰ্চা
চতুৰ্থটো ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
(২) এ'ৰিক হবছবওম আৰু ইতিহাসৰ পৰিহাস
(১) মানুহ শঙ্কৰদেৱ
(২) গণতন্ত্ৰ আৰু জনগণৰ অধিকাৰ
(৩) বিজ্ঞানমনস্কতা আৰু আমাৰ সমাজ
(৪) ধৰ্ম আৰু ৰাজনীতি
ষষ্ঠ ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
(১) ভূপেন হাজৰিকাৰ সত্তা: চমুটোকা
(২) ভূপেন হাজৰিকাক লৈ প্ৰশ্ন
(৩) সাম্প্ৰতিক অসমীয়া গান
(৪) ইতিহাসৰ পৰিহাস
(৫) আধুনিকতাবাদৰ উৎস আৰু চৰিত্ৰ: এটি প্ৰশ্ন
(৬) ঢেকিয়াল ফুকন বিতৰ্ক
(৭) সমাগত প্ৰলয় আৰু অন্যান্য
আলোচনা
জীৱনত তেওঁ তেওঁৰ আদৰ্শ তথা ভাবধাৰাৰ বাবে অহৰহ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল, হতাশা আৰু ব্যৰ্থতাৰ লগত প্ৰায়েই তেওঁৰ পৰিচয় হৈছিল, অসন্মান আৰু অপমান, তিক্ততা আৰু নিৰাশাৰ অন্ধকাৰে তেওঁৰ প্ৰতিভাও মাজে-মাজে আৱৰি ধৰিছিল৷ আৰু সেই সকলো বাধা-বিঘিনি, গ্লানি-হতাশা তেওঁ জয় কৰিব পাৰিছিল ঐকান্তিক আদৰ্শনিষ্ঠা আৰু অপৰাজেয় মনোবলেৰে৷
.... আজিকালিৰ গায়কে পুৰণা আধুনিক গীতবোৰ গাওঁতেও স্বৰৰ সৃষ্টিশীল প্ৰয়োগৰ অভাৱত সেইবোৰে প্ৰাণস্পন্দন হেৰুৱায়৷ নিৰ্জীৱ অনুকৰণ যেনহে লাগে৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:সমালোচনা
গ্ৰীনউইছ মান সময়+০৫:৩০
thumb|300px|গ্ৰী.মা.স.+৫:৩০ ২০০৮: নীল বৰ্ণ (ডিচেম্বৰ), কমলা বৰ্ণ (জুন), হালধীয়া (গোটেই বছৰ), পাতল নীলা বৰ্ণ (সামুদ্ৰিক এলেকা) গ্ৰীনউইছ মান সময়+০৫:৩০ চমুকৈ গ্ৰী.মা.স.+৫.৩০ (UTC+05:30) গ্ৰীনউইছ মান সময় নিৰূপনৰ এক পৰিচয়ক। এই সময় ভাৰত আৰু শ্ৰী লংকাত ব্যৱহৃত হয়। এই সময় গ্ৰীনউইছ মান সময়তকৈ ৫.৩০ ঘণ্টা আগত. কুনলুম সময় ক্ষেত্ৰৰ বাবে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সময় অঞ্চল
Huso horario
নঙলামী ভাষা
নঙলামী বা গ্ৰঙলী এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি আফগানিস্তানত স্থিত। জেমিয়াকী ভাষাকো আগতে নঙলামীৰেই উপভাষা মনা হৈছিল, কিন্তু পুনৰ্বিবেচনাৰ আধাৰত সেই ভাষাক নূৰিস্তানী ভাষাসমূহৰ অন্যতমহে গণ্য কৰা হৈছে, ৱাইগালী ভাষাৰ নিকটৱৰ্তী।
মুহাম্মাদৰ প্ৰথম প্ৰকাশ
মুহাম্মাদৰ প্ৰথম প্ৰকাশ আছিল ইছলামিক পৰম্পৰাত ৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত সংঘটিত হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা এটা পৰিঘটনা, য’ত ইছলামিক নবী মুহাম্মাদক ফৰিষ্টা জিব্ৰিল (জিব্ৰাইল)য়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, যিয়ে তেওঁক পিছলৈ কোৰআনলৈ পৰিণত হোৱাৰ আৰম্ভণিৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল। মক্কাৰ সমীপৰ জাবাল আন-নৌৰ পৰ্বতত অৱস্থিত হিৰা নামৰ গুহাত এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।
প্ৰকাশৰ তাৰিখ
প্ৰকাশৰ সঠিক তাৰিখ আৰু সময়ৰ কথা ক’তো উল্লেখ কৰা হোৱা নাই। ফলত সঠিক তাৰিখৰ ওপৰত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়।
প্ৰথম প্ৰকাশৰ সময়ত কেলেণ্ডাৰৰ অৱস্থা
কেলেণ্ডাৰৰ মাহবোৰ ঋতুৰ মাজেৰে ঘূৰি থকাটো বন্ধ কৰিবলৈ ইণ্টাৰকেলেচন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ বাবে মাজে মাজে অতিৰিক্ত এমাহ (তীৰ্থযাত্ৰাত ঘোষণা কৰা) সুমুৱাই দিয়া হৈছিল, আদৰ্শগতভাৱে ঊনৈশ বছৰত সাতবাৰ। ৪১২ খ্ৰীষ্টাব্দত আন্তঃসংযোগ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ই ইহুদীসকলৰ পৰা ধাৰলৈ লোৱা হৈছিল। এই প্ৰথা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা ইহুদী বিষয়াজনক Nasīʾ বুলি জনা গৈছিল।
প্ৰথম প্ৰকাশৰ তাৰিখ চিনাক্ত কৰা
মুবাৰকপুৰীৰ মতে এই ঘটনাৰ সঠিক তাৰিখ আছিল সূৰ্য্য উদয়ৰ ঠিক আগৰ ৰমজান মাহৰ ২১ তাৰিখ সোমবাৰ অৰ্থাৎ ৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১০ আগষ্ট – যেতিয়া মুহাম্মাদৰ বয়স আছিল ৪০ চন্দ্ৰ বছৰ, ৬ মাহ আৰু ১২ দিন, অৰ্থাৎ ৩৯ সৌৰবছৰ, ৩ মাহ আৰু ২২ দিন।
আন কিছুমানে নিৰ্দিষ্ট (অৰ্থাৎ অ-অন্তৰ্ভুক্ত) কেলেণ্ডাৰখন পিছলৈ প্ৰক্ষেপ কৰি দিনটো স্থাপন কৰে, দেওবাৰৰ পৰা সোমবাৰলৈকে, ১৩ৰ পৰা ১৪ ডিচেম্বৰ ৬১০লৈ নিশাৰ তাৰিখ প্ৰদান কৰে।
সাৰাংশ
মুহাম্মাদৰ জীৱনী অনুসৰি মক্কাৰ ওচৰৰ পাহাৰীয়া গুহাত (হিৰাৰ গুহা) ৰিট্ৰিটত থকাৰ সময়ত, য’ত মুহাম্মাদে গৈ নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ কুকৰ্মৰ ওপৰত চিন্তা কৰিছিল। জিব্ৰাইলে তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হৈ তেওঁক "পঢ়ক!" তেওঁ উত্তৰ দিলে, "কিন্তু মই পঢ়িব নোৱাৰো! ।" তাৰ পাছত জিব্ৰাইল ফৰিষ্টাই তেওঁক টানকৈ সাৱটি ধৰিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁক কোৰআনৰ ৯৬ নং অধ্যায়ৰ প্ৰথম শাৰীবোৰ অৱতীৰ্ণ কৰিলে, "পঢ়ক: আল্লাহৰ নামত যিজনে সৃষ্টি কৰিলে, (১) মানুহক এটা থোকৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে। (২) পঢ়ক: আৰু।" আল্লাহ পৰম উদাৰ, (৩) যিয়ে কলমৰ দ্বাৰা শিকাইছিল, (৪) মানুহক সেই কথা শিকাইছিল যিটো তেওঁ নাজানিছিল। (৫)" (বুখাৰী ৪৯৫৩)।
প্ৰকাশৰ আগতে
মুহাম্মাদৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল মক্কাত। প্ৰায় ৪০ বছৰ বয়সত তেওঁ বহু ঘণ্টা অকলে প্ৰাৰ্থনা আৰু সৃষ্টিৰ দিশবোৰৰ ওপৰত জল্পনা-কল্পনা কৰি কটায়। তেওঁ চিন্তিত আছিল ঐশ্বৰিক পথ প্ৰদৰ্শন (জাহিলিয়াহ), সামাজিক অশান্তি, অন্যায়, ব্যাপক বৈষম্য (বিশেষকৈ নাৰীৰ বিৰুদ্ধে)ৰ অজ্ঞানতা।, প্ৰাক-ইছলামিক আৰবত প্ৰচলিত জনজাতিৰ মাজত যুদ্ধ আৰু জনজাতীয় কৰ্তৃপক্ষৰ অপব্যৱহাৰ। সহযোগী মানুহৰ নৈতিক অৱক্ষয়, আৰু তেওঁৰ নিজৰ প্ৰকৃত ধৰ্মৰ সন্ধানে ইয়াক আৰু অধিক ইন্ধন যোগাইছিল, যাৰ ফলত এতিয়া তেওঁ সময়ে সময়ে মক্কাৰ পৰা তিনি মাইল উত্তৰত অৱস্থিত হিৰা পৰ্বত নামৰ গুহা এটালৈ চিন্তা আৰু চিন্তাৰ বাবে আঁতৰি যাবলৈ ধৰিলে। ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি এই সময়ছোৱাত মুহাম্মাদে আধ্যাত্মিক তাৎপৰ্য্যৰে ভৰা সপোন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যিবোৰ প্ৰকৃত আমদানি অনুসৰি পূৰণ হৈছিল; আৰু এইটোৱেই আছিল তেওঁৰ ঐশ্বৰিক প্ৰকাশৰ আৰম্ভণি।
প্ৰথম প্ৰকাশ
মুছলমান পৰম্পৰা অনুসৰি এনে এটা অনুষ্ঠানত তেওঁ চিন্তা কৰি থকাৰ সময়তে ৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত জিব্ৰাইল ফৰিষ্টা তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হৈ ক'লে, "পঢ়ক", তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে, "মই পঢ়িব নোৱাৰো।" তেতিয়া স্বৰ্গদূতে তেওঁক ধৰি জোৰেৰে আলিংগন কৰিলে। এইটো আৰু দুবাৰ ঘটিল তাৰ পিছত ফৰিষ্টাই মুহাম্মাদক তলত দিয়া আয়াতবোৰ পাঠ কৰিবলৈ আদেশ দিলে:
প্ৰকাশৰ পিছত
এই নতুন অভিজ্ঞতাত বিমোৰত পৰি মুহাম্মাদে ঘৰলৈ ৰাওনা হ’ল য’ত তেওঁক সান্ত্বনা দিলে তেওঁৰ পত্নী খাদিজাই, যিয়ে তেওঁক তেওঁৰ নেষ্ট’ৰিয়ান খ্ৰীষ্টান খুলশালীয়েক ৱাৰাকা ইবনে নাউফালৰ ওচৰলৈও লৈ গ’ল। ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি ৱাৰাকাহে বৰ্ণনা শুনি মুহাম্মাদৰ নবীত্বৰ সাক্ষ্য দিছিল, আৰু মুহাম্মাদক পতিয়ন নিয়াইছিল যে ওহী আল্লাহৰ পৰা আহিছে। ৱাৰাকাহে ক'লে: "হে মোৰ ভতিজা! কি দেখিলা?" যেতিয়া মুহাম্মাদে তেওঁৰ লগত কি হৈছে সেই কথা ক’লে, ৱাৰাকাহে উত্তৰ দিলে, "এয়া হৈছে আল্লাহে মুছাৰ ওচৰলৈ পঠোৱা নামুছ (অৰ্থাৎ জিব্ৰিয়েল)। মই যদি সৰু হ'লোহেঁতেন। মই যদি সেই সময়লৈকে জীয়াই থাকিব পাৰিলোহেঁতেন যেতিয়া তোমাৰ লোকসকলে তোমাক বাহিৰ কৰি দিব।" মুহাম্মাদে সুধিলে: "তেওঁলোকে মোক খেদি পঠিয়াবনে?" ৱাৰাকাহে সঁহাৰি জনাই ক'লে: "আপুনি অনাৰ দৰে কিবা এটা লৈ অহা যিকোনো ব্যক্তিক শত্ৰুতাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল; আৰু যদি মই সেইদিনালৈকে জীয়াই থাকিব লাগে, তেন্তে মই আপোনাক দৃঢ়ভাৱে সমৰ্থন কৰিম।" কিছুদিন পিছত ৱাৰাকাহৰ মৃত্যু হয়।
প্ৰাৰম্ভিক প্ৰকাশৰ পিছত থমকি ৰ'ল আৰু জিব্ৰাইলৰ সৈতে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে মুখামুখি হ'ল যেতিয়া মুহাম্মাদে আকাশৰ পৰা এটা মাত শুনিলে আৰু একেজন ফৰিষ্টাকে "আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ মাজত বহি থকা" দেখিলে আৰু ৭৪ অধ্যায়ৰ প্ৰথম আয়াতৰ সৈতে প্ৰকাশ পুনৰ আৰম্ভ হ'ল।
আল-তাবাৰী আৰু ইবনে হিছামে ৰিপৰ্ট কৰিছে যে মুহাম্মাদে এই প্ৰকাশত আচৰিত হোৱাৰ পিছত হিৰাৰ গুহা এৰি যায়, কিন্তু পিছলৈ, গুহালৈ উভতি আহি নিজৰ নিসংগতা অব্যাহত ৰাখিলে, যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মক্কালৈ উভতি যায়। তাবাৰী আৰু ইবনে ইছহাকে লিখিছে যে মুহাম্মাদে জুবাইৰক কৈছিল: ""যেতিয়া মই পাহাৰৰ মাজভাগত আছিলো, তেতিয়া স্বৰ্গৰ পৰা এটা মাত শুনিলোঁ যে "হে মুহাম্মাদ! তুমি আল্লাহৰ ৰাছুল আৰু মই জিব্ৰাইল।" মই স্বৰ্গৰ ফালে মূৰ তুলি চালোঁ কোনে কথা পাতিছে, আৰু দিগন্তত ভৰিৰে ভৰি থকা মানুহৰ ৰূপত জিব্ৰাইলে ক'লোঁ, "হে মুহাম্মাদ! তুমি আল্লাহৰ ৰাছুল আৰু মই জিব্ৰাইল।""
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মুহাম্মাদ শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
উঁইপৰুৱা
উঁইপৰুৱা (White-ant,Termite) উঁইপৰুৱা পৰুৱা নহয় যদিও ইংৰাজীত হোৱাইট এণ্ট বুলি কয়। উঁইপৰুৱা আইছপ্টেৰা (isoptera) বৰ্গৰ। উঁইপৰুৱা প্ৰাচীন,পৰ্যাপ্ত আৰু পৰিৱেশ শুদ্ধক প্ৰাণী। <ref name="গ্ৰন্থ ১"
উঁইপৰুৱাৰ প্ৰকাৰ
উঁইপৰুৱা ঘাইকৈ দুবিধ।
হাফলুবাসী উঁই
অসমৰ হাবিয়ে-বননিয়ে এইবিধ উঁই পৰ্যাপ্ত হৈ আছে। ধুমুহা,বজ্ৰপাত বা মানুহ নাইবা জ ন্তুৱে গছ-গছনি ভাঙি মাটিত পেলালে এইবিধ উঁই আহি তাতে হাফলু সাজে। মাটিত থকা টিলাবোৰৰ বহুতো এনে হাফলুৰপৰা হোৱা। মুখৰ লালবীজ আৰু লেকেটা মাটিৰে এই হাফলু গঢ়ে।
বাসস্থান
উঁইপৰৱাই ৰাজকক্ষ,শস্যভাণ্ডাৰ,শিশুৰ প্ৰতিপালৰ কোঠা,গৃহ নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী থোৱা গুদামঘৰ,বায়ু চলাচলৰ কাৰণে সুৰুঙা,দূষিত বায়ু নিৰ্গমনৰ চুঙা আৰু সেমেকা কুঠৰিৰ চেঁচা বতাহ চিমনিৰ আদিত বাস কৰা দেখা যায়।
আচৰণ
এবিধ উঁয়ে ভেঁকুৰৰ বাৰী পাতে। ৰান্ধনি জাতৰ শ্ৰমিক উঁয়ে সেইবোৰ সৰু সৰুকৈ কুটি-মেলি মালিক উঁইক খাবলৈ দিয়ে। মাজে-সময়ে ৰাজকক্ষত ৰজাক তপতিয়াকৈ ৰাখে। ৰাণীকো তেতিয়া চাফ-চিকুণকৈ ৰাখে,যাতে তেওঁলোকে বঢ়িয়াকৈ প্ৰেমালিংগন কৰিব পাৰে। ৰাণীয়ে সেই সংগমবোৰৰ ফলত বছৰি তিনি নিযুত কণী পাৰে। ৰাণীৰ মৈথুন শক্তি কেইবা বছৰলৈকে অটুট থাকে। ৰজাৰ যৌন শক্তি অক্ষম হ'লে আনে সেই কাম কৰে। ৰাণীৰ পৰিচৰ্যা মাত্ৰ নপুংসক উঁয়েহে কৰিব পাৰে। এই প্ৰাণীবিধে কোনো ৰহস্যজনক উপায়েৰে দিন,ঘণ্টা আনকি মিনিট বাছি বৈবাহিক সংগমৰ অভিসাৰত লিপ্ত হয়। সেই খেণৰ কাৰণে ৰাজকুমাৰ আৰু ৰাজকুমাৰীক সজায়। ৰাজকুমাৰৰ এবিধ নেজত ওলমা পাখি আৰু ৰাজকুমাৰীৰো দুখন পাখি গজে। প্ৰেমিক উঁইবোৰেও আকাশত জাক ফুৰি গাৰ পৰা পাখি গুচাই ঘৰৰ চালে-বেৰে,পথাৰে-সমাৰে থিত লয় আৰু সিহঁতৰ বেছিভাগেই চৰাই-চিৰিকটি,জন্তু আনকি মানুহৰো ভক্ষ হয়গৈ।
অভিযোজ্যতা
উঁইপৰুৱাৰ অৱস্থা চাই ব্যৱস্থা লোৱাত পটু। বতৰৰ ইফাল-সিফাল হ'লে সিহঁতে বাহ,গেলেৰি হাফলুৰ প্ৰয়োজনীয় মেৰামতি কৰিব পাৰে। আনকি পৰিবৰ্তিত অৱস্থাত তিষ্ঠিবৰ কাৰণে যৌন প্ৰজনন বা অংগজ জনন প্ৰক্ৰিয়াৰে বেলেগ জাতি উদ্ভৱ কৰে। নতুবা,পৰ্যাপ্ত প্ৰসাৰণৰে সংখ্যা বৃদ্ধি কৰি বংশ ৰক্ষা কৰে। আনকি উঁয়ে বিহৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাও অৰ্জন কৰিব পাৰে।
উঁইপৰুৱাৰ সামাজিক জীৱন
উঁইপৰুৱাৰ জাতি বিভাগৰ প্ৰচলন আছে। উচ্চ জাতৰ হ'ল ৰজা,ৰাণী,ৰজকুমাৰ আৰু ৰাজকুমাৰী। ৰাজকুমাৰ আৰু ৰাজকুমাৰী পাছলৈ ৰজা-ৰাণী হয়গৈ। ইহঁতৰ ৰাজপৰিয়ালৰ উঁয়ে মাত্ৰ সংগম কৰি বংশবৃদ্ধি আৰু যুঁজাৰু ক্ষত্ৰিয় জাতৰ উঁয়ে যুঁজ কৰাৰ বাহিৰে একো নকৰে। ৰাণী অন্দৰ মহলত শ্ৰমিকবোৰৰদ্বাৰা সুৰক্ষিতহৈ পৰি থাকে। শত্ৰুক কাটিবলৈ যুঁজাৰু উঁইৰ গাত তৰোৱালৰ দৰে চোকা অস্ত্ৰ থাকে। আচৰিত কথা ইহঁতৰ গাত ক্ষেপণাস্ত্ৰও আছে। এই যুঁজাৰু উঁইৰ পায়ুৰ পিনে থকা আশয়ত ৰাসানিক বিহ মজুত থাকে। আৱশ্যক হ'লে শত্ৰুৰ ফালে সেই বিহ ক্ষেপণ কৰে। শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ ভিতৰত কিছুমান নিৰ্মাতা অভিযন্তা আৰু আন এবিধ প্ৰতিপালক অভিযন্তা থাকে। উঁয়ে অন্য পৰুৱাৰ আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰক্ষাৰ কাৰণে মুখৰ পৰা এবিধ মম উলিয়াই শত্ৰুৰ গাত ঢালি অচল কৰি দিয়ে। পৰুৱাটোক কামুৰি প্ৰতিঘনভূতকাৰক দ্ৰব্য শত্ৰুৰ ঘাটুকুৰাত সানি দিয়ে। ইয়াৰ ফলত সেই পৰুৱাটোৰ ঘাৰপৰা অনবৰত গাৰ ৰস নি:সৰণ হৈ সি মৰি থাকে। নেছুটি টৰ্মিছ নামৰ এবিধ উঁয়ে তাৰ মূৰত থকা ভাণ্ডাৰৰ পৰা এবিধ বিষাক্ত আঠা ফিচকাৰী মৰাদি মাৰি শত্ৰুক ঠেঙে সৈতে জপটিয়াই অসহায় কৰি তোলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পতংগ
ছিৰাজ মিনৱালা
ছিৰাজ মিনৱালাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাই মহানগৰত এটা জড়োপাসক(ইংৰাজী: Zoroastrian) পৰিয়ালত। মিনৱালাই ১৯৯৫ চনত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, কানপুৰৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ শ্ৰেণীৰ শীৰ্ষ ছাত্ৰ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা Nathan Seiberg-ৰ অধীনত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগ(ইংৰাজী:Department of Science & Technology)ৰ পৰা ২০০৫-০৬ চনত স্বৰ্ণজয়ন্তী বৃত্তি(ইংৰাজী:Swarnajayanti Fellowship) লাভ কৰিছিল।
২০১০ চনত তেওঁ আই চি টি পি পুৰস্কাৰ(ইংৰাজী:ICTP Prize) লাভ কৰাৰ লগতে ২০১১ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ বিজ্ঞান সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগত লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনত ইনফ'চিচ চায়েন্স ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা ইনফ'চিচ পুৰস্কাৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান শাখাত ছিৰাজ মিনৱালাই লাভ কৰে।
মিনৱালাক ২০১৪ চনৰ Fundamental Physics Prize-ৰ দ্বাৰা New Horizons in Physics Prize প্ৰদান কৰা হৈছে। এই পুৰস্কাৰৰ প্ৰদানৰ প্ৰশস্তিত এইদৰে কোৱা হৈছে “his pioneering contributions to the study of string theory and quantum field theory; and in particular his work on the connection between the equations of fluid dynamics and Albert Einstein’s equations of general relativity.”
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী
সাহিত্যিক জীৱন
প্ৰান্তিকৰ পাতত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পোৱা 'অনুৰাধাৰ দেশ' নামৰ উপন্যাসখনেৰে এখেতৰ সাহিত্যক জীৱন আৰম্ভ হয়। উপন্যাসখনে আশাতীত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিচত তেখেতৰ কেইবাখনো উপন্যাস, গল্প সংকলন আৰু প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ হয়। সেইবোৰৰ ভিতৰত গৰখীয়াৰ দেশ,সত্যানুসন্ধান, মোক পবিত্ৰ কৰা, গল্প লিখাৰ গল্প আদি উল্লেথযোগ্য।
তথ্য সমল
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
ৱাল্টাৰ লুইন পদাৰ্থ বিজ্ঞান শ্ৰেণীকোঠাৰ পাঠসমূহ
“ৱাল্টাৰ লুইনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ পাঠসমূহ” হৈছে এম আই টিৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক ৱাল্টাৰ লুইনে তিনিটা পাঠ্যক্ৰমৰ ওপৰত আগবঢ়োৱা শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিডিঅ ৰূপ। এই পাঠ্যক্ৰমকেইটাৰ ভিতৰত আছে ধ্ৰুপদীয় বলবিদ্যা, বিদ্যুৎ, চুম্বকত্ব, তৰংগ আৰু দোলন, আৰু জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণিৰ কিছুসংখ্যক পাঠ। এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ আৰম্ভণি এম আই টিৰ যোগেদি হৈছিল আৰু কেইবা নিযুত ছাত্ৰ ছাত্ৰী, শিক্ষক, ন শিকাৰুৰ বাবে এই পাঠসমূহ যথেষ্ট লাভজনক বিবেচিত হৈছে। অৱশ্যে ২০১৪ চনৰ শেষৰফালে লুইন এক যৌন আতিশয্যৰ গোচৰত অভিযুক্ত প্ৰমাণিত হোৱাৰ পাছত এম আই টিৰ মুক্ত শিক্ষা প্ৰণালীৰ ৱেবছাইটৰ পৰা এই ভিডিঅসমূহ আঁতৰাই পেলোৱা হয় যদিও অন্য কিছুমান মুক্ত শিক্ষা প্ৰণালীৰ ৱেৱছাইটত এতিয়াও উপলব্ধ।
ধ্ৰপদীয় বলবিদ্যা
৮.০১ হৈছে প্ৰথম ষাণ্মাষিকৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰসকলৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰম যত নিউটনীয় বলবিদ্যা, তৰল পদাৰ্থৰ বিজ্ঞান আৰু গেছৰ গতিতত্ত্ব অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এইসমূহৰ উপৰিও পাঠ্যক্ৰমটোত থকা আৰু কিছুমান উল্লেখনীয় বিষয় হৈছে- দ্বৈত তৰা, নিউট্ৰন তৰা, কৃষ্ণ গহ্বৰ, অনুনাদ প্ৰক্ৰিয়া, সংগীতৰ বাদ্যযন্ত্ৰ, ষ্টেলাৰ কলাপছ, ছুপাৰন’ভা ইত্যাদি।
বিদ্যুৎ আৰু চুম্বকত্ব
৮.০২ হৈছে দ্বিতীয় ষাণ্মাষিকৰ ছাত্ৰসকলৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰম। এই পাঠ্যক্ৰমৰ ৩৬টা ভিডিঅসংযুক্ত লুইনৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিডিঅসমূহ ২০০২ চনত এম আই টিত বাণীবদ্ধ কৰা হৈছিল। এই বিষয়বস্তুসমূহৰ ভিতৰত কিছুমান উল্লেখনীয় হৈছে- বজ্ৰপাত, পেছমেকাৰ, বৈদ্যুতিক শ্বক আৰু নিৰাময়, মেটেল ডিটেক্টৰ, বুলেট ট্ৰেইন, বৈদ্যুতিক মটৰ, ৰেডিঅ, দূৰদৰ্শন, টেলিস্ক’প, নীলা আকাশ, ৰামধেনু, ডপলাৰ পৰিঘটনা ইত্যাদি।
দোলন আৰু তৰংগ
৮.০৩ ৰ পাঠ্যক্ৰমত তৰংগ আৰু দোলনৰ প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ বিষয়ে দিয়া হৈছিল আৰু এই পাঠ্যক্ৰমটোত থকা অন্যতম বিষয়সমূহ আছিল – সৰল দোলন গতি, সমাৰোপণ, অনুনাদ, মেক্সৱেলৰ সমীকৰণৰ সমাধান, স্নেলৰ সূত্ৰ, হাইজেনৰ সূত্ৰ ইত্যাদি।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষা
পিনক'ড
ডাক সূচকাংক বা পিনক'ড বা পিন নং (Postal Index Number চমুকৈ PIN) ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ ডাকঘৰ সূচোৱা ব্যৱস্থা। প্ৰতিটো পিনক'ডত ৬টা সংখ্যা থাকে। পিনক'ড ব্যৱস্থা ১৯৭২ চনৰ ১৫ আগষ্টত প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হৈছিল।
গঠন
ভাৰতত ৮টা অসামৰিক আৰু ১টা সামৰিক পিনক'ড অঞ্চল আছে। পিনক'ডৰ প্ৰথম সংখ্যাটোৱে এই ৯টা অঞ্চলৰ কোন অঞ্চলত ঠিকনাটো অৱস্থিত তাক সূচায়। দ্বিতীয় সংখ্যাটোৱে মূখ্য অঞ্চলৰ উপ-অঞ্চলৰ অৱস্থিতি দেখুৱায়। তৃতীয় সংখ্যাটোৱে ডাক-জিলাৰ অৱস্থান আৰু শেষৰ তিনিটা সংখ্যাই বিশেষ এটা ডাকঘৰ সূচায়।
পিনক'ড আৰু ডাক চক্ৰৰ তালিকা
thumb|right|350px| পিনক'ডৰ প্ৰথম ২টা সংখ্যা সৈতে ডাক চক্ৰসমুহ
বাহিৰা প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:ডাক সেৱা
শচীন তেণ্ডুলকাৰ
শচীন ৰমেশ তেণ্ডুলকাৰ (Sachin Ramesh Tendulkar; জন্ম: ২৪ এপ্ৰিল ১৯৭৩) স্ব প্ৰজন্মৰ শ্ৰেষ্ঠ বুলি বিগণিত এজন প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। ১১ বছৰ বয়সত ক্ৰিকেট আৰম্ভ কৰা টেণ্ডুলকাৰে প্ৰথম টেষ্ট ক্ৰিকেট খেলে ১৬ বছৰ বয়সত পাকিস্তানৰ জাতীয় দলৰ বিপৰীতে। পৰবৰ্তী প্ৰায় ২৪ বছৰলৈ জাতীয়ভাৱে তেওঁ মুম্বাইক আৰু আন্তৰ্জাতিকভাৱে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
তেণ্ডুলকাৰ এশ আন্তৰ্জাতীক শতক সম্পূৰ্ণ কৰা আৰু এদিনীয়া আন্তৰ্জাতীকত দ্বিশতক অৰ্জন কৰা প্ৰথম আৰু আন্তৰ্জাতীক ক্ৰিকেটত ৩৪,০০০ ৰাণ অৰ্জন কৰা (এতিয়ালৈকে - ২০১৩ নভেম্বৰ) একমাত্ৰ ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।   ২০১৩ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখত তেওঁ সকলো ধৰণৰ মান্যতাপ্ৰাপ্ত,  আৰু  combined) ক্ৰিকেটত ৫০,০০০ ৰাণ অৰ্জন কৰা ষোড়শ (১৬শ) ক্ৰিকেটাৰ আৰু প্ৰথম ভাৰতীয়।
২০০২ চনত উইজডেন ক্ৰিকেটাৰচ আলমানাকে শচীনক ডন ব্ৰেডমেনৰ পাচতে সৰ্বকালৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ টেষ্ট বেটচমেন আৰু ভিভ ৱিচাৰ্ডচৰ পাচতে সৰ্বকালৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ এদিনীয়া ক্ৰিকেটৰ বেটচমেন আখ্যা দিয়ে। কেৰীয়াৰৰ পাচৰ দশাত শচীন ২০১১ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ বিজয়ী ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল। তেওঁ এই শৃংখলাসমূহত ভাৰতৰ হৈ ৬ বাৰ অংশ লৈছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাত হোৱা ২০০৩ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত "প্লেয়াৰ অফ ডা টুৰ্ণামেণ্ট" পদক লাভ কৰে। অক্টোবৰ ২০১৩ত তেওঁ উইজডেন ক্ৰিকেটাৰচ আলমানাকৰ ১৫০তম বৰ্ষপূৰ্তী উপলক্ষে নামকৰণ কৰা এক সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ব টেষ্ট ক্ৰিকেট একাদশ দলৰ একমাত্ৰ ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ হিচাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।   ক্ৰীড়াত উৎকৰ্ষৰ বাবে টেণ্ডুলকাৰক ১৯৯৪ চনত অৰ্জুন পুৰস্কাৰ, ১৯৯৯ চনত ভাৰতৰ ৪ৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্ম শ্ৰী, ২০০৮ত ২য় ভাৰতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ আৰু ১৯৯৭ চনত ভাৰতীয় সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেল ৰত্ন পুৰস্কাৰেৰে বিভূষিত কৰা হয়। তেওঁ ২০১০ চনত আই চি চি পুৰস্কাৰ সমাৰোহত বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰিকেটাৰৰ চাৰ গাৰফিল্ড চ'বাৰ্চ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
২০১২ চনত তেণ্ডুলকাৰক ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্য সভাৰ সদস্য মনোনীত কৰা হয়।. ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ দ্বাৰাও তেখেতক কোনো উৰণ সম্পৰ্কীয় অভিজ্ঞতা নথকাকৈয়ে প্ৰথম ক্ৰীড়াবিদ হিচাবে সন্মানসূচক (honorary) গ্ৰুপ কেপ্টেইন পদত নিযুক্তি দিয়ে। ১০১২ চনত তেওঁক সন্মানসূচক মেম্বাৰ অফ অৰ্ডাৰ অফ অষ্ট্ৰেলীয়া উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।.
ডিচেম্বৰ ২০১২ চনত টেণ্ডুলকাৰে এদিনীয়া আন্তৰ্জাতীক খেলৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।   মে ২০১৩ত তেওঁ টুৱেণ্টী20 বিধৰ (format) পৰা অৱসৰ লয়।
টেষ্ট খেলৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ ইচ্ছা তেওঁ ২০১৩ৰ অক্টোবৰত ঘোষণা কৰে। ১৬ নবেম্বৰ ২০১৩ত তেওঁ ২০১৩-১৪ৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰত ৱেষ্ট ইণ্ডিয়ান ক্ৰিকেট দলৰ বিৰুদ্ধে ২য় আৰু স্বকীয় ২০০ তম টেষ্ট ক্ৰিকেটখন খেলি মুম্বাইৰ ৱাংখেড়ে ষ্টেডিয়ামত ক্ৰিকেট জীৱনৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
খেলখন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ৰপৰা টেণ্ডুলকাৰক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্নৰে বিভূষিত কৰা হয়। এই সন্মান লাভ কৰা শচীনেই এতিয়ালৈকে (নভঃ ২০১৩) সৰ্বকনিষ্ঠ ভাৰতীয় আৰু প্ৰথম ক্ৰীড়াবিদ।
জন্ম আৰু শৈশৱ
১৯৭৩ চনৰ ২৪ এপ্ৰিল তাৰিখে নিৰ্মল নাৰ্চিং হোমত শচীন তেণ্ডুলকাৰে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ পিতৃ ৰমেশ তেণ্ডুলকাৰ মাৰাঠী ভাষাৰ এজন ঔপন্যাসিক আছিল। তেখেতৰ মাতৃ ৰজনী তেণ্ডুলকাৰে বীমা কোম্পানিত কাম কৰিছিল। শচীনৰ পিতৃ ৰমেশ তেণ্ডুলকাৰে বিখ্যাত ভাৰতীয় সুৰকাৰ শচীন দেববৰ্মণৰ নাম অনুসাৰি পুত্ৰৰ নাম শচীন ৰাখে। শচীনৰ দুজন ককাইদেউ নিতিন আৰু অজিত আৰু বাইদেউ সবিতা ৰমেশৰ প্ৰথমা স্ত্ৰীৰ সন্তান। শৈশৱত শচীনে বান্দ্ৰা অঞ্চলৰ সাহিত্য সহবাস কো-ওপাৰেটিভ হাউছিং ছʼচাইটিত বসবাস কৰিছিল।
ঘৰুৱা কেৰিয়াৰ
১৯৮৭ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে তেণ্ডুলকাৰে ৰঞ্জি ট্ৰফী প্ৰতিযোগিতাত মুম্বই ক্ৰিকেট দলৰ হৈ সুযোগ লাভ কৰিলেও কোনো মেচত প্ৰথম একাদশৰহৈ খেলাৰ সুযোগ তেখেতৰ হোৱা নাছিল। নিউজিলেণ্ড জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰ সময়ত ৱাংখেড়ে ষ্টেডিয়ামৰ নেটত প্ৰশিক্ষণৰত ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক কপিল দেৱৰ বলৰ বিৰুদ্ধে বেটিং কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰি শচীন সহজেই সেয়া খেলি থাকিলে। মুম্বাই ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক দিলীপ ভেংচৰকাৰে তেখেতক মুম্বই ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰথম একাদশত সুযোগ দিয়ে। ১৯৮৮ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰৰ দিনা মাত্ৰ ১৫ বছৰ ২৩২ দিন বয়সত শচীনে এঘাৰজনীয়া প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত মুম্বাই ক্ৰিকেট দলৰ হৈ গুজৰাট ক্ৰিকেট দলৰ বিৰুদ্ধে খেলিবলৈ সুযোগ লাভ কৰি অপৰাজিত ১০০ ৰাণ কৰি ভাৰতৰ কনিষ্ঠতম ক্ৰিকেটাৰ হিচাবে অভিষেক মেচত প্ৰথম শ্ৰেণী ক্ৰিকেট খেলত শতৰাণৰ ৰেকৰ্ড কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেতে দেওধৰ ট্ৰফি আৰু দলীপ ট্ৰফিতো শতৰাণ কৰে।
১৯৮৮-৮৯ বৰ্ষত শচীনে মুম্বই ক্ৰিকেট দলৰ সৰ্বোচ্চ ৰাণ সংগ্ৰাহক হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতে ১৯৮৯-৯০ বৰ্ষৰ আৰম্ভণিত ইৰাণী ট্ৰফী প্ৰতিযোগিতাত অৱশিষ্ট ভাৰতৰ হৈ দিল্লী ক্ৰিকেট দলৰ বিৰুদ্ধে অপৰাজিত শতৰাণ কৰে। ১৯৮৮ আৰু ১৯৮৯ চনত শচীনে দুবাৰ ইংলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰে। ১৯৯৮ চনত ভাৰত ভ্ৰমণলৈ আহা অষ্ট্ৰেলিয়া জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ বিৰুদ্ধে মুম্বাই ক্ৰিকেট দলৰ হৈ প্ৰথম দ্বিশতৰাণ (২০৪*) কৰে। ২০০০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰঞ্জি ট্ৰফী প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমিফাইনেলত তামিলনাড়ু ক্ৰিকেট দলৰ বিৰুদ্ধে অপৰাজিত ২৩৩ ৰাণ কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শুমশ্তী ভাষা
শুমশ্তী বা শুমশ্ত এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি আফগানিস্তানৰ পূব অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা কুনাৰ প্ৰান্তৰ কোনো কোনো অঞ্চলত কোৱা হয়: কুনাৰ উপত্যকাৰ পশ্চিম অংশত, জলালাবাদ আৰু পেচ উপত্যকাৰ মাজৰ অংশত। এই ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা ১৯৯৪ চনত ১০০০ আছিল।
আন ভাষাৰ সৈতে সম্বন্ধ
এই ভাষাৰ ওপৰত চুপুৰীয়া উত্তৰ-পূৰ্বী পাশ্বায়ী ভাষাসমূহৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়, আৰু এই ভাষা গ্ৰঙলী বা নঙলামী ভাষাৰ ভগ্নী ভাষা। সেই ভাষাৰ সৈতে শুমশ্তীৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশ প্ৰাথমিক শব্দাৱলী একেই। তদুপৰি ই গৱাৰ-বাতী ভাষাৰো ভগ্নী ভাষা, যাৰ সৈতে এই ভাষাৰ প্ৰায় ৫০% প্ৰাথমিক শব্দাৱলী মিল খায়।
মহম্মদ পিয়াৰ
মহম্মদ পিয়াৰ (Mahammad Piar; ১৯২৩- ২০০৮) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, কবি আৰু ঔপন্যাসিক। কুৰি শতিকাৰ ৫০ জন ঔপন্যাসিকৰ ভিতৰত পিয়াৰক স্থান দিয়া হয়। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে পিয়াৰে তেওঁৰ প্ৰথমখন কাব্য সংকলন আৰু নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ‘প্ৰীতি-উপহাৰ’ লিখি উলিয়াইছিল। পিয়াৰে তেওঁৰ জীৱনকালত তিনিখন কাব্য-সংকলন, আঠখন উপন্যাস, ৰাজনীতি আৰু ধৰ্ম বিষয়ক কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ উপৰি অনুবাদ গ্ৰন্থও লিখিছে। তেওঁ এগৰাকী আদৰ্শ শিক্ষক আছিল।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯২৩ চনৰ ১৫ এপ্ৰিল তাৰিখে যোৰহাটৰ দফলাটিং চাহ বাগিচাত মহম্মদ পিয়াৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম জুবেদা খাতুন আৰু দেউতাকৰ নাম মৰহুম পিয়াৰ। পিয়াৰৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল হাজোৰ। সৰুতেই পিতৃ-মাতৃহাৰা হোৱা পিয়াৰৰ পঢ়া-শুনাৰ দায়িত্ব লৈছিল যোৰহাটৰ ৰবীন বৰুৱা নামৰ এগৰাকী সৰবৰহী ব্যক্তিয়ে। পিয়াৰৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ পৰা স্নাতকলৈ পঢ়াৰ সমুদায় খৰছ ৰবীন বৰুৱাই বহন কৰিছিল। পিয়াৰ পঢ়া-শুনাত ভাল আছিল। প্ৰাথমিক স্কুলৰ পৰীক্ষাত শিৱসাগৰ জিলাৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ তেওঁ তিনিটকীয়া ছাত্ৰ-বৃত্তি লাভ কৰিছিল।  ১৯৪৬ চনত যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ কটন কলেজত ভৰ্তি হয়। ইয়াৰ পৰাই তেওঁ ১৯৪৮ চনত আই এ পাছ কৰে আৰু ১৯৫০ চনত কটন কলেজৰ পৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।  কটনত পঢ়ি থকা সময়তে, ১৯৪৮ চনত, পিয়াৰ মহাবিদ্যালয়ৰ সাহিত্যালোচনী কটনিয়ানৰ সম্পাদক আছিল।
দ্য আসাম ট্ৰিবিউন প্ৰতিষ্ঠানৰ ‘সাহিত্য প্ৰকাশ’ৰ মেনেজাৰ ৰূপে পিয়াৰৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ কংগ্ৰেছ কাকতৰ দায়িত্বভাৰ লয়। ১৯৫৩ চনত তেওঁ সোণাৰাম হাইস্কুলত শিক্ষক ৰূপে যোগদান কৰে আৰু কিছু বছৰৰ পাছতে উপাধ্যক্ষ পদ পায়। এই স্কুলৰ পৰাই তেওঁ ১৯৮৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫২ চনত আলিমুন নিছা পিয়াৰৰ সৈতে মহম্মদ পিয়াৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। আলিমুন নিছা পিয়াৰো অসমীয়া ভাষাৰ এগৰাকী লেখিকা আৰু বিদুষী মহিলা আছিল। পিয়াৰ দম্পত্তি দুগৰাকী কন্যা আৰু এটি পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ।
পিয়াৰে ৰচনা কৰা গ্ৰন্থ কেইখন হ’ল;
সমালোচনা
মহম্মদ পিয়াৰ অসমীয়া উপন্যাস সাহিত্যৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাটোৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য ঔপন্যাসিক আছিল। যুদ্ধোত্তৰ কালৰ, অৰ্থাৎ ১৯৪৭-৫০ চন মানৰ পৰা অসমীয়া গল্প আৰু উপন্যাস সাহিত্যত এক নৱজাগৰণে দেখা দিছিল। এই জাগৰণ আনোঁতা সকলৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকীয়ে আছিল মহম্মদ পিয়াৰ। সামাজিক পটভূমিত ৰচিত তেওঁৰ উপন্যাসমূহ আছিল ৰোমণ্টিক কল্পনাধৰ্মী । মানুহৰ সুখ-দুখ, আৱেগ-অনুভূতি, আশা-আকাংক্ষাৰ উপৰিও পিয়াৰৰ উপন্যাসত বৰ্ণিত হৈছিল নৰ-নাৰীৰ বৈচিত্ৰ্য়ময় সম্পৰ্ক । দেশৰ আৰ্থিক সমস্যা, হিন্দু-মুছলমানৰ মিলা-প্ৰীতিৰ আদৰ্শ, দ্বিতীয় মহাসমৰৰ কুফলত হোৱা মানুহৰ নৈতিক অধঃপতন আদি তেওঁৰ উপন্যাসত ইমান সহজ-সৰলকৈ বৰ্ণিত হৈছিল যে, সাধাৰণ পঢ়ুৱৈয়ে অতি সহজে তেওঁৰ উপন্যাসৰ চৰিত্ৰ সমূহৰ  সৈতে যোগাযোগ স্থাপন কৰিব পাৰিছিল। মহম্মদ পিয়াৰৰ কবিতাসমূহত সংগ্ৰামী সত্তাৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়।
মৃত্যু
২০০৮ চনৰ ৫ মে’ তাৰিখে মহম্মদ পিয়াৰৰ মৃত্যু হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন (প্ৰতিৰোধ, নিষেধাজ্ঞা আৰু প্ৰতিকাৰ) আইন, ২০১৩
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন (প্ৰতিৰোধ, নিষেধাজ্ঞা আৰু প্ৰতিকাৰ) আইন, ২০১৩ (Sexual Harassment of Women at Workplace (Prevention, Prohibition and Redressal) Act, 2013)ভাৰতৰ এক সাংবিধানিক আইন যিয়ে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কৰ্মস্থলীত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পাৰে। ২০১২ চনৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰত লোকসভাই (ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন) এই আইনখন গৃহীত কৰে। এই বিধেয়কখনে ২০১৩ চনৰ ২৩ এপ্ৰিলত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সন্মতি লাভ কৰে আৰু ২০১৩ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰৰ পৰা আইনখন বলবৎ হয়। এই বিধিখনে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে (SC) প্ৰৱৰ্তন কৰা Vishaka Guidelines for Prevention Of Sexual Harassment (POSH) ৰ ঠাই লয়। ১০ জনতকৈ অধিক কৰ্মচাৰী থকা যিকোনো কৰ্মক্ষেত্ৰত গুৰুত্বৰ আইনী প্ৰয়োজনীয়তা থকাৰ পিছতো বেছিভাগ ভাৰতীয় নিয়োগকৰ্তাই এই আইনখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাই। FICCI-EY-ৰ নৱেম্বৰ ২০১৫ চনৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ভাৰতীয় কোম্পানীসমূহৰ ৩৬% আৰু এমএনচিসমূহৰ ভিতৰত ২৫% কোম্পানীয়ে যৌন নিৰ্যাতন আইন, ২০১৩ মানি চলা নাই। এই আইন মানি চলাত ব্যৰ্থ হোৱা নিয়োগকৰ্তাসকলৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ ভাবুকি দিছে।
প্ৰস্তাৱনা আৰু পটভূমি
আইনখনৰ প্ৰস্তাৱনা পাঠ্য হ’ল-
''কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা প্ৰদান আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰতিকাৰৰ বাবে আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত বা আনুষংগিক বিষয়ৰ বাবে এখন আইন।
''যিহেতু যৌন নিৰ্যাতনৰ ফলত ভাৰতীয় সংবিধানৰ ১৪ আৰু ১৫ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত এগৰাকী মহিলাৰ সমতাৰ মৌলিক অধিকাৰ আৰু সংবিধানৰ ২১ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত তেওঁৰ জীৱন আৰু মৰ্যাদাৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা মুক্ত নিৰাপদ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা যিকোনো বৃত্তিৰ চৰ্চা কৰা বা যিকোনো বৃত্তি, বাণিজ্য বা ব্যৱসায় চলাই নিয়াৰ অধিকাৰ ভংগ কৰা হয়;
''আৰু যিহেতু যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা আৰু মৰ্যাদাৰে কাম কৰাৰ অধিকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তি আৰু ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা সৰ্বজনীনভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মানৱ অধিকাৰ, যেনে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি, যিটো ১৯৯৩ চনৰ ২৫ জুনত অনুমোদিত হৈছে... ভাৰত চৰকাৰ;
বুলগেৰিয়াৰ নাৰী
বুলগেৰিয়াৰ নাৰীক বুলগেৰিয়াত বাস কৰা আৰু বুলগেৰিয়াৰ পৰা অহা মহিলাক বুজোৱা হয়। বুলগেৰিয়াৰ সমাজত নাৰীৰ স্থানত বাইজেন্টাইন আৰু অট্টোমান সংস্কৃতি, পূব অৰ্থডক্স খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, কমিউনিষ্ট মতাদৰ্শ, সমসাময়িক বিশ্বায়িত পশ্চিমীয়া মূল্যবোধ আদি বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু মতাদৰ্শৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন (প্ৰতিৰোধ, নিষেধাজ্ঞা আৰু প্ৰতিকাৰ) আইন, ২০১৩
প্ৰস্তাৱনা আৰু পটভূমি
আৰু যিহেতু কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা মহিলাসকলক সুৰক্ষা প্ৰদানৰ বাবে উক্ত চুক্তিখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাটো যুক্তিসংগত।
বুলগেৰিয়াৰ নাৰী
ভোটদান আৰু চৰকাৰ
১৯৩৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সীমিত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়, আৰু ১৯৪৪ চনত মহিলাসকলে সম্পূৰ্ণ ভোটাধিকাৰ লাভ কৰে। কমিউনিষ্ট যুগত চৰকাৰৰ স্বৈৰাচাৰী স্বভাৱৰ বাবে নাৰী আৰু পুৰুষ উভয়ৰে নাগৰিক অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা যিমানেই সীমিত নহওক কিয় সমান আছিল। ১৯৪৫ চনত সংসদত প্ৰথম মহিলা নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ভিতৰত সংসদত মহিলাৰ সংখ্যা ১৬%ৰ পৰা ২১%ৰ ভিতৰত সলনি হয় আৰু ১৯৯০ চনত ই ৮.৫%লৈ হ্ৰাস পায়। ২০১৭ চনৰ হিচাপত সংসদত ২৫.৮% মহিলা আছিল।
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন (প্ৰতিৰোধ, নিষেধাজ্ঞা আৰু প্ৰতিকাৰ) আইন, ২০১৩
দণ্ডবিধি
২০১৩ চনৰ ফৌজদাৰী আইন (সংশোধনী)-ৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৫৪-ক ধাৰা সংযোজন কৰা হয় য’ত যৌন নিৰ্যাতনৰ অপৰাধ কি আৰু এনে অপৰাধ সংঘটিত কৰা পুৰুষৰ শাস্তি কি হ’ব সেই বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। শাস্তি হিচাপে আছে- এবছৰৰ পৰা তিনি বছৰৰ কাৰাদণ্ড আৰু/বা জৰিমনা। ইয়াৰোপৰি যৌন নিৰ্যাতন অপৰাধ হোৱাৰ বাবে নিয়োগকৰ্তাসকলে অপৰাধৰ ৰিপৰ্ট দিবলৈ বাধ্য।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
বুলগেৰিয়াৰ নাৰী
কৰ্মসংস্থান
নব্বৈৰ দশকৰ নতুনকৈ উত্থাপিত, 'বন্য', নিষিদ্ধ পুঁজিবাদে মহিলাৰ প্ৰতি প্ৰায়ে শত্ৰুতা প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও বহু মহিলাই প্ৰকৃততে সফলতা লাভ কৰিছে। বুলগেৰিয়াৰ কোম্পানী মালিক আৰু শীৰ্ষ পৰিচালকৰ এক তৃতীয়াংশ মহিলা। ব্যৱসায়ত মহিলাৰ অধিক জড়িতকৰণ পূব ইউৰোপীয় অঞ্চলৰ দেশসমূহৰ বাবে সাধাৰণ কথা: "সামগ্ৰিকভাৱে পূব ইউৰোপে লিংগ সমতাৰ ক্ষেত্ৰত শীৰ্ষস্থান দখল কৰি আছে, অঞ্চলটোৰ ৩৫ শতাংশ জ্যেষ্ঠ ভূমিকা মহিলাৰ হাতত আছে আৰু মাত্ৰ ১৬ শতাংশ ব্যৱসায়ৰ সৈতে আছে।" ২০০৭ চনৰ এক অধ্যয়ন অনুসৰি জ্যেষ্ঠ ব্যৱস্থাপনাত কোনো মহিলা নাই।
শিক্ষা
পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ অলপ কম: মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৮.১%, আনহাতে পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ৯৮.৭% (১৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ, ২০১৫ চনৰ তথ্য)। বিশেষকৈ ৰোমা মহিলাৰ লগতে ৰোমা পুৰুষৰ মাজত নিৰক্ষৰতা অধিক।
সাংবিধানিক অধিকাৰ
বুলগেৰিয়াৰ সংবিধানত লিংগ সমতাৰ ব্যৱস্থা আছে: শিল্প। ৬.(১) সকলো ব্যক্তি জন্মতে মুক্ত আৰু মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ সমান। (২) আইনৰ আগত সকলো নাগৰিক সমান হব লাগিব। জাতি, জাতীয় বা সামাজিক উৎপত্তি, জাতিগত আত্মপৰিচয়, লিংগ, ধৰ্ম, শিক্ষা, মতামত, ৰাজনৈতিক সংযোগ, ব্যক্তিগত বা সামাজিক মৰ্যাদা বা সম্পত্তিৰ মৰ্যাদাৰ ভিত্তিত কোনো বিশেষাধিকাৰ বা বাধা নাথাকিব"।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
হিৰা দেৱী ৱাইবা
হিৰা দেৱী ৱাইবা (Hira Devi Waiba; ৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪০ – ১৯ জানুৱাৰী ২০১১) হ'ল এগৰাকী নেপালী ভাষাৰ ভাৰতীয় লোক সংগীত শিল্পী। তেওঁক নেপালী লোক সংগীতৰ অগ্ৰদূত ৰূপে জনা যায়। তেওঁ গোৱা 'চুৰা তা হয়না অষ্টুৰা' তামাং চেল' লোক-সংগীতৰ ৰেকৰ্ডিং হোৱা প্ৰথমটো গীত। তামাং চেল' নেপালী লোক গীতৰ অন্তৰ্গত। ১৯৭৪ চনৰপৰা ১৯৭৮ চনলৈ এইচ এম ভিত এলবাম কৰা হিৰা দেৱী ৱাইবা প্ৰথমগৰাকী নেপালী লোক গায়িকা। তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰো প্ৰথমগৰাকী গ্ৰেড এ নেপালী লোক গায়িকা আছিল। তেওঁ সেইগৰাকী গায়িকা ৰূপেও প্ৰথম আছিল যাৰ মিউজিক এলবাম নেপালৰ বিখ্যাত মিউজিক ঘৰানাই ৰেকৰ্ড কৰিছিল আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল।
জীৱন আৰু সংগীত
কুৰচেঙৰ ওচৰৰ আম্বুটিআ চাহ বাগানৰ এটি সংগীত সাধকৰ পৰিয়ালত হিৰা দেৱী জন্মিছিল। তেওঁ আছিল নেপালী লোক সংগীতৰ সাধক। তেওঁৰ দেউতাক আছিল সিং মান সিং ৱাইবা আৰু মাক টিচেৰিং দলমা। তেওঁৰ চল্লিশ বছৰীয়া সংগীত জীৱনত তেওঁ প্ৰায় তিনিশ লোক সংগীত গাইছে। ১৯৬৬ চনত নেপাল ৰেডিঅ'ত তেওঁৰ তিনিটা গানৰ ৰেকৰ্ডিং হৈছিল। সেয়াই তেওঁৰ সংগীত জীৱনৰ আৰম্ভণি। ১৯৬৩ চনৰপৰা ১৯৬৫ চনলৈ কুৰচেঙৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত তেওঁ ঘোষিকা ৰূপে কাম কৰিছিল।
'ফাৰিয়া লাইদিয়েচন', 'অঔৰা দৌদি জানদা', 'ৰামৰি ত ৰামৰি' হ'ল ৱাইবাৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহৰ ভিতৰত তিনিটা। দেউতাকলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি ৰূপে ২০০৮ চনত শিলিগুড়িৰ কদমতলাত 'ৱাইবাই এচ এম ৱাইবা ইণ্টাৰনেচনেল মিউজিক আৰু ডান্স একাডেমী' আৰম্ভ কৰে।
মৃত্যু
২০১১ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী তাৰিখে ৭১ বছৰ বয়সত হিৰা ৱাইবাৰ মৃত্যু ঘটে। নিজৰ ঘৰত হোৱা এটি অগ্নিকাণ্ডত তেওঁ অগ্নিদগ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ দুটি সন্তান নৱনীত আদিত্য ৱাইবা আৰু সত্য আদিত্য ৱাইবা, দুয়ো সংগীতশিল্পী।
পুত্ৰ আৰু কন্যাৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি
২০১৬- ১৭ চনত হিৰা দেৱী ৱাইবাই গোৱা কিছু শীৰ্ষস্থানীয় গীত পুনৰ ৰেকৰ্ডিং কৰি তেওঁৰ সন্তানদ্বয়ে মাকলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে। ৱাইবাৰ জী নৱনীতে গীতসমূহ গায় আৰু পুত্ৰ সত্য আদিত্যই মালৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি নাম দি ইয়াক প্ৰকাশ আৰু প্ৰচাৰ কৰে।
বঁটা
১৯৮৬ চনত নেপালী একাডেমী অৱ দাৰ্জিলিঙে হিৰা দেৱীক মিত্ৰাসেন পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। ১৯৯৬ চনত তেওঁ চিক্কিম চৰকাৰৰ মিত্ৰাসেন স্মৃতি পুৰস্কাৰ, ভানু একাডেমী পুৰস্কাৰ, ২০০১ চনত আগম সিং গিৰি পুৰস্কাৰ আৰু গোৰ্খা চহীদ সেৱা সমিতিৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা লাভ কৰে। নেপাল চৰকাৰে তেওঁক নাইটহুদ উপাধি দিয়ে, লগতে তেওঁ সাধনা সন্মান আৰু মাধুৰিমা ফুল কুমাৰী মাহাতু বঁটা পায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
ভূমিকম্প
ভূমিকম্প বা ভূঁইকঁপ (Earthquake) হৈছে পৃথিৱীৰ ভূগৰ্ভৰ অশ্মমণ্ডলত হঠাতে শক্তি মুক্ত হোৱাৰ ফলত ভূ-পৃষ্ঠত সৃষ্টি হোৱা জোকাৰণি। ভূগৰ্ভৰ শিলাস্তৰসমূহৰ স্থিতিস্থাপক অৱস্থাৰ সাল-সলনি নাইবা মহাকৰ্ষণীয় শক্তিৰ ভাৰসাম্যহীন অৱস্থাৰ ফলত যি জোকাৰণিৰ সৃষ্টি হয়,আচলতে তাকেই ভূমিকম্প বোলে। ভূমিকম্পৰ জোকাৰণি কেতিয়াবা মৃদু হয় আৰু কেতিয়াবা তীব্ৰ হয়। কেতিয়াবা ই ইমান তীব্ৰ হয় যে মানুহৰ ঘৰ-দুৱাৰ ভাঙি পৰে,ভূ-পৃষ্ঠত গভীৰ ফাট মেলে,কোনো দ ঠাই ওপৰলৈ উঠি আহে আৰু কোনো বাম ঠাই তললৈ বহি যায়। ভূমিকম্পৰ উৎস হৈছে পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰত। পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰৰ যি ঠাইত কম্পন উৎপত্তি হয় তাক ভূমিকম্পটোৰ অভিকেন্দ্ৰ (Focus) বোলা হয়। অভিকেন্দ্ৰটো ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা বহুকিলোমিটাৰ গভীৰতালৈ থাকে। কেন্দ্ৰৰ ঠিক ওপৰৰ ধৰাপৃষ্ঠৰ বিন্দুটোক উপকেন্দ্ৰ  বোলে। ভূমিকম্প বিজ্ঞানীসকলে ভূকম্পনলিখন  যন্ত্ৰৰ সহায়ত ভূমিকম্পৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে।
ভূমিকম্পৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা তৰংগ
ভূমিকম্পৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা তৰংগক সাধাৰণতে দুই প্ৰকাৰত ভাগ কৰিব পাৰি
প্ৰাথমিক তৰংগ (P-wave)
এই তৰংগৰ গতিবেগ বাকীবোৰ তৰংগতকৈ অধিক। এই তৰংগই যিটো মাধ্যমেৰে যায় তাত ইয়াৰ গতিৰ দিশত কম্পনৰ সৃষ্টি কৰে । ইহঁতক সেইকাৰণে অনুদৈৰ্ঘ্যিক তৰংগ (Longitudinal wave) বোলে।
গৌণ তৰংগ (S-wave)
ভূমিকম্পৰ দ্বিতীয় বিধ তৰংগৰ নাম 'S' তৰংগ নাইবা অনুপ্ৰাস্থিক তৰংগ (Transverse wave)। এইবিধ তৰংগৰ কঁপনি ইয়াৰ গতি পথৰ উলম্বিক দিশত হয়। এই তৰংগৰ প্ৰভাৱত শিলৰ আয়তনৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়।
পৃষ্ঠ তৰংগ (Surface wave)
এইবিধে উৎসৰ পৰা ভূ-ত্বকৰ উপৰি ভাগেদি গতি কৰে।
ভূমিকম্প হোৱাৰ কাৰণ
এইবোৰৰ উপৰিও ভূমিগত খনি অঞ্চলত যেতিয়া ওপৰৰ পৰা বিৰাট অংশ একোটা তলৰ খালী ঠাইত খহি পৰে তেতিয়াও ভূমিকম্প হয়।
ভূমিকম্পৰ বিতৰণ
এই অঞ্চলসমূহ হৈছে - আল্পছ,ককেছাছ,হিমালয়ৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া অঞ্চল,পশ্চিম ভাৰতীয় দ্বীপপুঞ্জ আৰু মধ্য আমেৰিকাত প্ৰায় ২১ শতাংশ ভূমিকম্প হয়। পৃথিৱীৰ আন আন অঞ্চলত বাকী ১১শতাংশ ভূমিকম্প হয়। ভূমিকম্প সংঘটিত হোৱা ভূমধ্য অঞ্চলৰ ভিতৰত হিমালয়ৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া অঞ্চলৰ উত্তৰ-পূব ভাৰত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। অসম,অৰুণাচল প্ৰদেশ,মণিপুৰ,মেঘালয়,মিজো হিলচ,নগালেণ্ড আৰু ত্ৰিপুৰা এই অঞ্চলত ধৰা হৈছে। বি.চি.এলেনৰ মতে ১৮৯৭ চনৰ ১২ জুনত হোৱা ভূমিকম্পটো আটাইতকৈ ভয়ানক আছিল।
সাঁথৰ
"ইয়াতে মাৰিলোঁ টিপা। গড়গাঁও পালেগৈ শিপা॥
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূগোল *
শাবা (ছূৰা)
শ্বাবা’ (سبأ, saba’; "শ্বেবা" নামৰ নগৰৰ পৰা। ) হৈছে পবিত্ৰ কোৰআনৰ ৩৪তম ছূৰা, য’ত ৫৪টা আয়াত আছে। ইয়াত চলোমন আৰু দাউদৰ জীৱনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, শ্বেবাৰ লোকসকলৰ বিষয়ে লিখা কাহিনী, কাফিৰসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰত্যাহ্বান আৰু সতৰ্কবাণীৰ লগতে বিচাৰৰ দিনটোৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিজ্ঞাসমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰা হৈছে।
বিশ্বাস কৰা বাহিনী (আছবাব আল-নুজুল)ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", অৰ্থাৎ ই পিছলৈ মদিনাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত অৱতীৰ্ণ হৈছে।
সাৰাংশ
right|thumb|Folio from Saba' in an 11th century North African manuscript, [[Khalili Collection of Islamic Art]] right|thumb|330x330px|Saba’ অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে আলহামদুলিল্লাহ ("আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক") বাক্যাংশৰে কৰা হৈছে, যিটো এনে কৰিবলৈ পাঁচটা অধ্যায়ৰ ভিতৰত এটা; বাকীবোৰ হ’ল আল-ফাতিহা, আল-আন’আম, আল-কাহফ আৰু ফাতিৰ। প্ৰথম দুটা আয়াতত আল্লাহৰ প্ৰশংসাযোগ্যতা আৰু সৰ্বশক্তিমানতাক দৃঢ়তাৰে কোৱা হৈছে। তলৰ আয়াতত (৩–৯) কাফিৰসকলক কিয়ামতৰ দিন, ৰিয়ামৰ দিন আৰু মুহাম্মাদৰ বাৰ্তাক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ বাবে সমালোচনা কৰা হৈছে। নৱম আয়াততো আল্লাহৰ সৰ্বশক্তিমানতাৰ প্ৰমাণ হিচাপে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ শৃংখলাবদ্ধতাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। তলৰ আয়াতবোৰত (১০–১৪) চমুকৈ দাউদ আৰু চলোমনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে, যি দুয়োজনেই ইছলামৰ নবীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।
১৫–১৯ আয়াতত শ্বেবাৰ নামেৰে জনাজাত লোকসকলৰ বিষয়ে এটা কাহিনী আছে। কাহিনীটো য়েমেনৰ মধ্য নিম্নভূমিত বাস কৰা প্ৰাচীন ছাবিয়ানসকলৰ ওপৰত আধাৰিত। আয়াতবোৰ অনুযায়ী তেওঁলোকে প্ৰথমে সমৃদ্ধিশালী আছিল, কিন্তু আল্লাহক উপাসনা আৰু ধন্যবাদ দিয়াৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল আৰু ফলস্বৰূপে বানপানীৰ সন্মুখীন হৈছিল। সাংসাৰিক অহংকাৰ আৰু অহংকাৰৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্কবাণী হিচাপে কাহিনীটো উপস্থাপন কৰা হৈছে। চেমিটিক ভাষাবিজ্ঞানী এ এফ এল বিষ্টনে কাহিনীটোক ৱাডিৰ প্ৰতিটো ফালে বসতি স্থাপন কৰা মা'ৰিব অ'এছিছৰ সমৃদ্ধিশালী ছাবিয়ানসকলৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল (সেয়েহে ১৫ আয়াতত "সোঁফালৰ বাগিচা" আৰু "বাওঁফালৰ" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। বিষ্টন, চিএনআৰএছৰ গৱেষক জেৰেমি শ্বিয়েটেকেটৰ লগতে কোৰআনৰ ধাৰাবাহিক দ্য ষ্টাডি কোৰানে যুক্তি দিছিল যে বানপানীয়ে সম্প্ৰদায়টোক জলসিঞ্চন কৰা বান্ধ ব্যৱস্থাৰ বিফলতাৰ সৈতে মিল খায়। প্ৰায় ৪৫০–৫৪০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ শিলালিপিত এই বান্ধসমূহৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু দ্য ষ্টাডি কোৰআনে আৰু যুক্তি দিছে যে "আৰিমৰ বানপানী" বাক্যাংশটো বান্ধ ব্যৱস্থাটোক বুজাবলৈ শিলালিপিসমূহত দেখা দিয়া ত্ৰিশব্দ মূল ʿ-r-m ৰ সৈতে মিল খায়।