cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
অট'গ্ৰাফ (চলচ্চিত্ৰ)
স্বীকৃতি
২০১০ চনৰ ১০ অক্টোবৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত আবু ঢাবি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰিমিয়াৰ অনুষ্ঠিত হয়। ২০১০ চনৰ MIAAC (Mahindra Indo-American Arts Council) film festivalত, নিউয়ৰ্কত এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। এই বোলছবিৰ বাবে প্ৰসেনজিত চেটাৰ্জীয়ে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি ২০১১ বৰ্ষত Glasgow International Film Festival আৰু London Indian Film Festival, ২০১২ বৰ্ষত মুম্বাইৰ Kala Ghoda Film Festival আৰু ছিংগাপুৰৰ Darpan Film Festivalত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। কলকাতাৰ বক্স অফিচত একেৰাহে ১২০ দিন প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। ই এক অভিলেখ।
বঁটা
বৰ্তমানলৈকে এই বোলছবিখনে ৪১ টা বঁটা লাভ কৰিছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
গ্ৰীক ৱিকিপিডিয়া
গ্ৰীক ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ গ্ৰীক সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত গ্ৰীক ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
গ্ৰীক ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা *
অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়
অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় হৈছে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন উল্লেখযোগ্য প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান। ১৯৫৫ চনত অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ জালুকবাৰী অঞ্চলত এই প্ৰতিষ্ঠানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ইয়েই হৈছে প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন প্ৰতিষ্ঠান । ই All India Council for Technical Education (AICTE)ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত প্ৰতিষ্ঠান। এই মহাবিদ্যালয়ত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং, কম্পিউটাৰ চায়েঞ্চ এণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিং, মেকালিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং, ইণ্ডাচট্ৰিয়েল এণ্ড প্ৰডাকচন ইঞ্জিনিয়াৰিং, ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং, ইনষ্ট্ৰুমেণ্টেশ্বন ইঞ্জিনিয়াৰিং , কেমিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু ইলেকট্ৰনিকছ এণ্ড টেলিকমিউনিকেশ্বন ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগত বি.ই. ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও মাষ্টাৰছ অফ কম্পিউটাৰ এপ্লিকেছনছ (এম.চি.এ.), ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং (এম.ই.), চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং(এম.ই.), মেকালিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং(এম.ই.)ৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা হয়। Mechanics and Hydraulicsত পি.এইচ.ডি কৰাৰো সুবিধা ইয়াত আছে। ইয়াৰ সকলো পাঠ্যক্ৰম গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ ।
অৱস্থান
অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় অসমৰ গুৱাহাটীৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশৰ জালুকবাৰীত অৱস্থিত। মহাবিদ্যালয়খনৰ উত্তৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, দক্ষিণে দীপৰ বিল, পূবে গৱৰ্ণমেণ্ট আয়ুৰ্বেদিক কলেজ আৰু পশ্চিমে অসম পুলিচ ৰেডিঅ' অ'ৰগেনাইজেশ্বন অৱস্থিত। গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেছনৰ পৰা মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদলৈ প্ৰায় ৯ কিঃমিঃ, আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানৰ পৰা ৫ কিঃমিঃ আৰু লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ, বৰঝাৰৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিঃমিঃ ।
ছাত্ৰাবাস
মহাবিদ্যালয়ত ৭টা ল'ৰাৰ, ১টা ছোৱালীৰ আৰু এটা স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে হোষ্টেল আছে। প্ৰত্যেক ছাত্ৰাবাসত এজনকৈ শিক্ষক পৰিদৰ্শক আছে। প্ৰত্যেক ছাত্ৰাবাসত মেচ, কমনৰূম আদি সুবিধাসমূহ আছে। ছাত্ৰাবাসসমূহৰ নিজৰ নিজৰ পুথিভঁৰাল, অধ্যয়নকক্ষ আৰু জীমনেচীয়াম আছে। ছাত্ৰাবাস সমূহ নিজৰ নিজৰ হোষ্টেল কমিটিয়ে পৰিচালনা কৰে।
যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগ
১৯৫৭ চনত যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগটো ইয়াত স্থাপন কৰা হৈছিল। এই বিভাগটো মহাবিদ্যালয়খনৰ আটাইতকৈ পুৰণি বিভাগ সমূহৰ মাজত অন্যতম। বাৰ্ষিক ৯০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই বিভাগত নামভৰ্তি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে। এই বিভাগটোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষক সকলৰ অনুপাত হৈছে ৫:২। এই বিভাগটোৱে মেকানিকেল বিভাগত চাৰি বছৰীয়া বি.ই. ডিগ্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰে। এই বিভাগটোৰ নিজা প্ৰয়োগশালা আৰু পুথিভঁৰাল আছে। বহু অভিজ্ঞ শিক্ষকবৃন্দৰ প্ৰচেষ্টাত বহুতো সুদক্ষ মেকানিকেল অভিযন্তা ইয়াৰপৰা উত্তীৰ্ণ হৈ বিভিন্ন ঠাইত সংস্থাপন লাভ কৰিছে।
অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগ
১৯৫৬ চনত অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগটো স্থাপন কৰা হয়। এই বিভাগটোৱেই হৈছে মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থাপিত হোৱা প্ৰথম বিভাগ। বহু অভিজ্ঞ শিক্ষকবৃন্দ আৰু উন্নত মানৰ প্ৰয়োগশালা এই বিভাগটোত আছে। এই বিভাগটোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষক সকলৰ অনুপাত হৈছে ৩:১। এই বিভাগত বাৰ্ষিক ৯০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বি.ই. ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আৰু ২৫ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এম.ই. ডিগ্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও এই বিভাগটোৱে Soil Mechanics and Hydraulicsত পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে।
সূক্ষ্ম-বিদ্যুত আৰু দূৰ-সংযোগ অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগ
১৯৮৪ চনত সূক্ষ্ম-বিদ্যুত আৰু দূৰ-সংযোগ অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগটো স্থাপন কৰা হয়। এই বিভাগটোৱে কিংকৰণীয় আৰু দুৰসংযোগ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত চাৰি বছৰীয়া বি.ই. ডিগ্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰে। অসম চৰকাৰ ৰ অধীনত এই বিভাগৰ পাঠ্যক্ৰ্ম প্ৰ্দান কৰা এইখনেই একমাত্ৰ মহাবিদ্যালয়। বাৰ্ষিক ৬০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই বিভাগত নামভৰ্তি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে আৰু অভিজ্ঞ শিক্ষকবৃন্দৰ সহায়ত পাঠদান কৰোৱা হয়। এই বিভাগটোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষক সকলৰ অনুপাত হৈছে ৫:১। এই বিভাগটোৰ পাঠ্যক্ৰ্ম ত উল্লেখনীয় তথা নতুন নতুন অধ্যায়ৰ পৰিসৰ সামৰি লোৱা হৈছে। প্ৰতি বছৰে মেধাৱী ছাত্ৰ্-ছাত্ৰী সকলে এই বিভাগটোত নিজে সুমাবলৈ হেঁপাহ কৰা দেখা যায়। এই বিভাগ টোৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক hardware আৰু software দুয়োধৰণে উপযুক্ত কৰি তোলে। এই বিভাগ টোৰ laboratories সমূহ হৈছে -circuit & device lab,digital electronics lab,analog communication lab,digital communication lab,advanced communication lab,microprocessor lab,microwave engineering lab,computer lab,image processing lab. ভাৰতৰ উল্লেখনীয় অনুষ্ঠান তথা কোমপানী সমূহ্ত এই বিভাগ ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে নিজৰ স্থান পাই এই মহাবিদ্যালয়লৈ গৌৰৱ বুটলি আনিছে। এই অনুষ্ঠান সমূহ হৈছে-Centre for Development of Advanced Computing,Wipro GE,Hindustan Computers Ltd.,Infosys Technologies Ltd.,Oil India Ltd.,Oil and Natural Gas Corporation,India Satcom Ltd.,Reliance Telecom,Bhaba Atomic Research Centre,Power Grid Corporation,Indian Air Force.
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগ
১৯৯৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান অভিযান্ত্ৰিকী বিভাগটো স্থাপন কৰা হয়। বৰ্তমান, ইলেকট্ৰনিকছ এণ্ড টেলিকমিউনিকেশ্বন ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগ বিভাগৰ লগত এই বিভাগটো সংলগ্ন কৰা হৈছে। এই বিভাগটোৱে কম্পিউটাৰ চায়েঞ্চ এণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগত চাৰি বছৰীয়া (আঠটা ষান্মাষিক) বি.ই. ডিগ্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰে।
ইণ্ডাচট্ৰিয়েল এণ্ড প্ৰডাকচন ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগ
অসমৰ তেল উৎপাদন খণ্ডত প্ৰডাকচন অভিযন্তাৰ চাহিদা বঢ়াৰ কাৰণে ১৯৯৮ চনত ইণ্ডাচট্ৰিয়েল এণ্ড প্ৰডাকচন ইঞ্জিনিয়াৰিংবিভাগটো স্থাপন কৰা হয়। ২০০১ চনত AICTEয়ে এই বিভাগটোক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।
ইনষ্ট্ৰুমেণ্টেশ্বন ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগ
১৯৯৮ চনত ইয়াত ইনষ্ট্ৰুমেণ্টেশ্বন ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগটো স্থাপন কৰা হয়। ২০০১ চনত AICTEয়ে এই বিভাগটোক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। বাৰ্ষিক ২০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই বিভাগত নামভৰ্তি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে।
নেচনেল কেডেট ক’ৰ্পছ, ৩০ অসম ইঞ্জিনিয়াৰিং কম্পেনী
অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ এনচিচি বাহিনী হৈছে ৩০ অসম ইঞ্জিনিয়াৰিং কম্পেনীৰ এটা প্ৰধান অংশ। মহাবিদ্যালয়ৰ ষ্টাফচকলৰ মাজত এজন ANO আৰু এজন NCO আছে। ৩০ অসম ইঞ্জিনিয়াৰিং কম্পেনী হৈছে ১ অসম বেটেলীয়ানৰ অধীনৰ এটা বিভাগ। ইয়াৰ এনচিচিৰ কেডেট সকলে নিয়মিতভাৱে সৈন্য বাহিনীৰ পৰা প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ সুবিধা লাভ কৰে।
বাৰ্ষিক মহাবিদ্যালয় উৎসৱ: Pyrokinesis
Pyrokinesis, হৈছে অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত আয়োজিত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ বাৰ্ষিক প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু সাংস্কৃতিক উৎসৱ। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰায়বিলাক শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ মাজত এই উৎসৱ জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে আৰু তেওঁলোকে ইয়াত অংশ গ্ৰহণ কৰে। Pyrokinesisৰ অৰ্থ হৈছে বিভিন্ন চিন্তাৰ লগ লাগি এক নতুন চিন্তাৰ উদ্ভৱ হোৱা। তিনিদিন ধৰি মহাবিদ্যালয়ত Pyrokinesisৰ অয়োজন কৰা হয়।
ইভেণ্টসমূহ
Technokinesis হৈছে এই উৎসৱৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগ। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে নিজ নিজ চিন্তা আৰু জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ প্ৰতিভা দেখুওৱাৰ সুবিধা লাভ কৰে। ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ আলোচনা চক্ৰ, কৰ্মশালা আদি অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াত আয়োজন কৰা বিভিন্ন ইভেণ্ট সমূহৰ নাম হৈছে:
সাংস্কৃতিক বিভাগে ইয়াত বিভিন্ন বেণ্ডৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা, স্থানীয় বিদ্যালয় সমূহৰ বিশেষ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়সমূহ
লিটল মাৰ্মেইড
thumb লিটল মাৰ্মেইড (ডেনিছ: Den lille havfrue, ইংৰাজী: The little mermaid) হৈছে হান্স ক্ৰিষ্টিয়ান এণ্ডাৰছন ৰচিত এটি সাধু কথা।
শ্ৰেণী:সাধু শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা
ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা অসমৰ অসম গণ পৰিষদৰ এজন ৰাজনীতিবিদ তথা এজন বিধায়ক। পশ্চিম গুৱাহাটী সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ, ২০০৬, ২০১৬ আৰু ২০২১ চনত অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাৰ জন্ম হয় ১৯৫৮ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত। তেওঁ মহেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ পুত্ৰ। পেছাত ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা এগৰাকী উকীল আছিল। অধ্যাপক অজন্তা চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
লেটিন ৱিকিপিডিয়া
লেটিন ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ লেটিন সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
লেটিন ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
পৰাশৰ
সূৰ্যবংশৰ ৰজাবিলাকৰ কুলপুৰোহিত আছিল বশিষ্ঠ মুনি। বশিষ্ঠ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল শক্তি আৰু সেই শক্তিৰেই পুত্ৰ আছিল পৰাশৰ (Parashara; पराशर)। সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধাৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ পিতৃ আছিল পৰাশৰ।
পৰাশৰ, সত্যৱতী আৰু বেদব্যাস
যমুনানদীৰ খেয়া নৌকাৰ ভিতৰত পৰাশৰ মুনি আৰু সত্যৱতীৰ মিলনৰ ফলত সত্যৱতী গৰ্ভৱতী হয়। পিছলৈ যমুনাৰ এটা দ্বীপত তেওঁৰ জন্ম হয়। ব্যাসৰ জন্মৰ পিছত ঋষি পৰাশৰ আশীৰ্বাদত সত্যৱতী আকৌ কুমাৰ্য্য লাভ কৰিছিল। যমুনাৰ দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবে ব্যাসৰ আন এটা নাম হ’ল দ্বৈপায়ন। তেওঁৰ দেহৰ বৰ্ণ ক'লা আছিল, সেয়ে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম কৃষ্ণ-দ্বৈপায়ন। তেওঁৰ শিৰত কপিল বৰ্ণৰ জটা আছিল। চকু উজ্জ্বল আৰু মুখত পিঙ্গল বৰ্ণৰ দাড়ি আছিল। তেওঁ তপস্যাৰ বলত মহৰ্ষিত্ব লাভ কৰি বেদক চাৰি ভাগত ভাগ কৰিছিল। সেইবাবে তেওঁ বেদব্যাস বা 'ব্যাস' নামে পৰিচিত। জন্মৰ পিছতেই তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ পৰা অনুমতিলৈ তপস্যাৰ বাবে যাত্ৰা কৰে। তেওঁ বদৰিকাশ্ৰমত তপস্যা কৰিছিল। সেইকাৰণে তেওঁ বাদৰায়ণ নামেও জনাজাত।
বংশধৰ
পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মিনিমেক্স উপপাদ্য
খেল সূত্ৰত মিনিমেক্স উপপাদ্য (Minimax theorem) এনে এক উপপাদ্য যিয়ে সেই চৰ্তসমূহ প্ৰদান কৰে, যি চৰ্ত পূৰ্ণ হ'লে মিন-মেক্স অসমতা এটি সমতাও হয়। এই ধাৰণাৰে, এনে প্ৰথম উপপাদ্য হ'ল জন ভন নিউমেনৰ ১৯২৮ চনৰ মিনিমেক্স উপপাদ্য, যাক খেল সূত্ৰৰ আৰম্ভণি বুলিও অনেকে গণ্য কৰে। ভন নিউমেন আৰু মৰ্গেনষ্টাৰ্ণৰ গ্ৰন্থ "এ থিয়ৰি অৱ গেমছ এণ্ড ইকনমিক বিহেভিয়াৰ" (খেল আৰু অৰ্থনৈতিক আচৰণৰ এটি তত্ত্ব)তেই খেল সূত্ৰৰ জন্ম বুলি অনেকে মত প্ৰকাশ কৰে। এই প্ৰথম উপপাদ্যৰ পাছত অনেক গৱেষকে এই উপপাদ্যৰ কেইবাটাও সাধাৰণ ৰূপ প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছে।
শূন্য যোগফলৰ খেল
মিনিমেক্স উপপাদ্য পোণপ্ৰথমে ১৯২৮ চনত জন ভন নিউমেনে প্ৰমাণ কৰিছিল আৰু ছপা কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল "মই যিমান দূৰ চাওঁ, মিনিমেক্স উপপাদ্য অবিহনে.... খেল সূত্ৰৰ অস্তিত্ব অসম্বৱ.... এই উপপাদ্য প্ৰমাণ নোহোৱালৈকে মই ভাবিছিলোঁ ছপা কৰোৱাৰ যোগ্য একো নাই"।
আনুষ্ঠানিকভাৱে, ভন নিউমেনৰ মিনিমেক্স উপপাদ্যৰ মতে:
তেন্তে আমি পাম,
উদাহৰণ
যদি খেলুৱৈৰ ওচৰত উপলব্ধ ৰণনীতিৰ সংখ্যা সসীম, অৰ্থাৎ উপযোগিতাৰ মৌলকক্ষ A সসীম, তেন্তে সেই যদি সেই মৌলকক্ষৰ বাবে, তেন্তে, আমি পাওঁ:
যিকোনো মৌলকক্ষ A ৰ বাবে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গণিত শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
একনংশা
একনংশা (एकानंशा) হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁক মূলতঃ বিষ্ণুৰ মায়াময় শক্তি যোগমায়াৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়।
এই দেৱীক বৃষ্ণী সকলে পূজা কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মথুৰা অঞ্চলত বাসুদেৱ কৃষ্ণ, বলোৰাম আৰু তেওঁলোকৰ ভগ্নী একনংশাক চিত্ৰিত কৰা বহুতো "আত্মীয়তাৰ ত্ৰিপুৰা" পোৱা গৈছে, যিবোৰ শৈলীগতভাৱে সাধাৰণ যুগৰ আৰম্ভণিৰ শতিকাৰ। বাসুদেৱ আৰু ৰোহিনীৰ কন্যা সুভদ্ৰা দেৱী হিচাপেও তেওঁৰ পুনৰ্জন্ম হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
সংস্কৃত ভাষাত একনংশাৰ অৰ্থ হৈছে "একক, অংশহীন", আৰু ই অমাৱস্যাৰ নাম। তেওঁৰ নামৰ আন এটা ব্যাখ্যা হ’ল যে যোগমায়া দেৱী বিষ্ণুৰ এটা অংশ (অংশ)ৰ পৰা জন্ম লোৱাৰ বাবে একনংশা নামেৰে পৰিচিত হ’ল।
জন্ম
এটা ভৱিষ্যদ্বাণীত কংসক কোৱা হৈছিল যে দৈৱকীৰ অষ্টম সন্তানে তেওঁক হত্যা কৰিব। সেই কথা শুনি তেওঁ দৈৱকীক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল, কিন্তু কংসক বাসুদেৱে নিজেই তেওঁলোকৰ সকলো সন্তানক কংসৰ হাতত তুলি দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি দৈৱকীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কংসই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি মানি লৈ দেৱকীক ৰেহাই দিছিল। কাৰাগাৰৰ পৰিসীমাত দৈৱকীয়ে বাৰে বাৰে গৰ্ভধাৰণ কৰে আৰু কংসই প্ৰথম ছটা সন্তানক নিষ্ঠুৰভাৱে হত্যা কৰে।
সপ্তম সন্তান জন্ম হোৱাৰ ঠিক আগতেই বিষ্ণুৱে দেৱী মোহমায়াক দৈৱকীৰ সপ্তম সন্তানক ৰোহিনীৰ গৰ্ভত স্থাপন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। এইদৰে শেষনাগৰ অৱতৰণ বা অৱতাৰৰ সুবিধা কৰি সপ্তম সন্তান বলোৰামক প্ৰতিনিধি মাতৃ ৰোহিণীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ভগৱান বিষ্ণু নিজেই, অতি সোনকালে দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ হিচাপে উপস্থিত হয়, তেওঁ যোগমায়ক যশোদাৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম ল'বলৈ আদেশ দিলে।
হৰিবংস
আধুনিক পণ্ডিত এছ চি মুখাৰ্জীৰ মতে হৰিবংসত একনংশাক কংসৰ পৰা শিশু কৃষ্ণক ৰক্ষা কৰিবলৈ নন্দৰ কন্যা হিচাপে অৱতাৰ লাভ কৰা একাদশীৰ দেৱী হিচাপে বিষ্ণুৰ শক্তি হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। হৰিবংসত তেওঁক বিষ্ণুৰ ভগ্নী হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে, যাৰ বাবে তেওঁক বিমলা দেৱী আৰু যোগমায়া উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছে।
বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ
বিষ্ণুধৰ্মোত্তাৰ পুৰাণত দেৱতাক গন্ধৰী (বিষ্ণু সম্পৰ্কীয় মায়াৰ শক্তি) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু এই গন্ধৰীয়ে ধৃতি, কীৰ্তি, পুস্তি, শ্ৰাদ্ধ, সৰস্বতী, গায়ত্ৰী, আৰু কালৰাত্ৰী দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজ
দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজ (The Secret of the Nagas) ভাৰতীয় লেখক অমিষ ত্ৰিপাঠীয়ে লিখা শিৱ ত্ৰিলজীৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ। প্ৰথমখন গ্ৰন্থ দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহাত মেলুহা নামৰ কাল্পনিক ঠাইক কেন্দ্ৰ কৰি ত্ৰিলজীৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হয়। ইয়াত এখন যুদ্ধৰ সূচনা হয় য'ত শিৱৰ নেতৃত্বত সূৰ্যবংশী মেলুহাবাসীয়ে চন্দ্ৰবংশী স্বদ্বীপবাসীৰ পৰা উদ্ধাৰ পোৱা বুলি ধাৰণা কৰে। কিতাপখনৰ শেষ বিন্দুত শিৱই সতীক এজন নাগৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু ইয়াৰপৰাই পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হয়।
ত্ৰিলজীৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰ মুক্তিৰ পিছতহে ত্ৰিপাঠীয়ে দ্বিতীয়খন লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কাহিনীটোত উল্লিখিত ঠাইসমূহৰ বিস্তাৰৰ বাবে ভূগোল আৰু ইতিহাসৰ ওপৰত থকা তেওঁৰ জ্ঞানৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিছিল। ২০১১ চনৰ ১২ আগষ্টত কিতাপখনে মুক্তিলাভ কৰে। ইয়াৰ প্ৰকাশক আছিল ৱেষ্টলেণ্ড প্ৰেছ। মুক্তিৰ আগেয়ে লেখকে কিতাপখনত কেইবাটাও চৰিত্ৰৰ আচল প্ৰকৃতিৰ লগতে বহু কথা উন্মোচন হোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে। মাল্টিপ্লেক্স ছবিঘৰসমূহত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে দুটা 'থিয়েট্ৰিকেল ট্ৰেইলাৰ' নিৰ্মাণ কৰা হয়, কিয়নো ত্ৰিপাঠীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে ছবিঘৰলৈ যোৱা দৰ্শকে কিতাপো পঢ়ে, আৰু ই অধিক প্ৰচাৰ লাভ কৰিব।
মুক্তিৰ আগতেই কিতাপখনৰ চাহিদা উচ্চমানৰ আছিল আৰু ৮০,০০০টা কপি আগতীয়াকৈ অৰ্ডাৰ দিয়া হৈছিল। পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰাৰ আগেয়ে প্ৰথম মাহতে ৯৫,০০০ কপিৰ বিক্ৰিৰে ক্ষণিকতে কিতাপখনে বেষ্টচেলাৰ তালিকাৰ শীৰ্ষস্থান পায়। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীত দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা আৰু দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজে এক মিলিয়ন কপি ছপাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে। এই গ্ৰন্থ দুখনে প্ৰকাশৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে মুঠ ₹২২ কোটিৰ বিক্ৰীৰে 'নীলচেন বুকস্কেন'ৰ বেষ্টচেলাৰ তালিকাৰ শীৰ্ষস্থান অব্যাহত ৰাখে। বাণিজ্যিকভাৱে সফল যদিও দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজে সমালোচকসকলৰ মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে। ইয়াৰ "আকৰ্ষণীয় ধাৰণা"টোৰ বাবে ই প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ত্ৰিপাঠীয়ে কৰা অ-সাহিত্যিক ভাষাৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হয়।
কাহিনী সাৰাংশ
দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহাৰ সমাপ্তিৰ পৰাই দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হয়। মেলুহাৰ চৰ্চিত ৰক্ষাকৰ্তা শিৱই তেওঁৰ বন্ধু বৃহস্পতিৰ হত্যাকাৰী এক নাগৰ হাতৰপৰা পত্নী সতীক ৰক্ষা কৰিবলৈ যায়। নাগজনে পলায়ন কৰে যদিও কিছুমান আচৰিত চিহ্নযুক্ত মুদ্ৰা এৰি যায়। সতীৰ পিতৃ দক্ষ আৰু অযোধ্যাৰ ৰজা দিলীপৰ সৈতে আলোচনা কৰি শিৱই জানিব পাৰে যে এই মুদ্ৰা পূৰ্ব ভাৰতৰ ব্ৰঙ্গৰ শাসনকৰ্তা চন্দ্ৰকেতুৰ। নাগসকলৰ বিশয়ে অধিক জানিবলৈ শিৱ আৰু সতী কাশীলৈ ৰাওনা হয় য'ত ব্ৰঙ্গদেশৰ কিছুসংখ্যক লোকে বাস কৰে। তেওঁলোকৰ যাত্ৰাত পৰ্বতেশ্বৰ, নন্দী, বীৰভদ্ৰ, আয়ুৰ্ৱতী, অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ আৰু ৰাজকুমাৰী ক্ৰমে ভাগীৰথ আৰু আনন্দময়ীয়েও লগ দিয়ে। কাশীত ব্ৰঙ্গৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাত্মক ঘটনাৰ উপশম কৰিবলৈ যাওঁতে পৰ্বতেশ্বৰ গুৰুতৰভাৱে আহত হয়। ব্ৰঙ্গ দলপতি দিবদাসে দিয়া এক ঔষধৰ সহায়ত তেওঁ সুস্থ হৈ উঠে কিন্তু আয়ুৰ্ৱতীৰপৰা শিৱই জানিব পাৰে যে এই ঔষধত ব্যৱহৃত ঔষধি উদ্ভিদ কেৱল নাগ ৰাজধানী পঞ্চৱতীতহে পোৱা যায়। দিবদাসৰ সৈতে আলোচনা কৰি শিৱই জানিব পাৰে যে ব্ৰঙ্গ এক সংক্ৰামক মহামাৰীৰদ্বাৰা আক্ৰান্ত যাৰ ঔষধৰ বাবে তেওঁলোকে নাগসকলৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। শিৱই ব্ৰঙ্গলৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয় কিন্তু দিবদাসে কয় যে তালৈ যাবলৈ কিছুমান বিশেষ নৌকাৰ প্ৰয়োজন যাক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ কমেও ছমাহ লাগিব।
নৌকাসমূহ সাজু হৈ উঠোঁতেই সতীয়ে কাৰ্ত্তিকৰ জন্ম দিয়ে। শিৱৰ ব্ৰঙ্গ অভিমুখী যাত্ৰা আৰম্ভ হয়। আনহাতে সতী কাশীতেই থাকি যায় য'ত তেওঁ এখন গাঁৱৰ গাঁওবাসীক নৰখাদক সিংহৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ৰাওনা হয়। সৈন্যসহিত সিংহৰ এটা বিৰাট পালৰ হাতত নিপাত হ'বলৈ ধৰোঁতেই এগৰাকী মহিলা আৰু এজন পুৰুষৰ নেতৃত্বত নাগৰ এটা দলে আহি সিংহবোৰ মাৰি তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰে। সেই নাগ মহিলাগৰাকী কালী, যি সতীৰ যমজ ভগ্নী। দুখন অতিৰিক্ত হাত লৈ জন্ম হোৱাৰ বাবে কালীক পিতৃ দক্ষই পৰিত্যাগ কৰে। পুৰুষজন আছিল সতীৰ প্ৰথম পুত্ৰ গণেশ, যাক সতীয়ে ইমানদিনে মৃত হিচাপে জন্ম লোৱা বুলিয়ে বিশ্বাস কৰি আহিছিল। হস্তীসদৃশ মুখমণ্ডলৰ বাবে দক্ষই গণেশকো পৰিত্যাগ কৰি সতীৰ ওচৰত মিছা মাতিছিল। সতীয়ে দুয়োকে কাশীলৈ লৈ আহে আৰু শিৱ অহালৈ বাট চায়।
শিৱই ব্ৰঙ্গত জানিবলৈ পায় যে সেই বিশেষ ঔষধটো পৰশুৰাম নামৰ এক দস্যুৱে তৈয়াৰ কৰিব জানে, যি এক বন্য জীৱন-যাপন কৰে আৰু তেওঁৰ অঞ্চলটোৰ ওচৰলৈ অহা যিকোনো লোককে হত্যা কৰে। শিৱ আৰু তেওঁৰ সৈন্যদলে পৰশুৰামক পৰাভূত কৰে আৰু এই কথা জানি আচৰিত হয় যে তেওঁ এজন বাসুদেৱ, বিজ্ঞ লোকৰ এটা গোট যি শিৱক তেওঁৰ যাত্ৰাত পথ-প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে। পৰশুৰামেও শিৱক নীলকণ্ঠ বুলি জানি আচৰিত হয় আৰু নিজৰ কাৰ্যত অনুতপ্ত হৈ নিজৰ বাওঁহাতখন খণ্ডিত কৰে। তেওঁ ঔষধ তৈয়াৰৰ প্ৰণালীটো ব্ৰঙ্গৰ লোকসকলক দি শিৱৰ সৈতে কাশীলৈ ৰাওনা হয়। কাশীত শিৱক কালী আৰু গণেশৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়া হয়। তেওঁ গণেশক বৃহস্পতিৰ হত্যাকাৰী আৰু সতীৰ আক্ৰমণকাৰী হিচাপে চিহ্নিত কৰে। ক্ৰোধাম্বিত হৈ তেওঁ সতীক এৰি ব্ৰঙ্গসকলৰ ঠাইত থাকিবলৈ লয়। এদিন গণেশে কাৰ্ত্তিকৰ সৈতে স্থানীয় উদ্যান এখনত ধেমালি কৰি থাকোঁতে তেওঁলোকক তিনিটা সিংহই আক্ৰমণ কৰে। কাৰ্ত্তিকক বচাওঁতে গণেশ গুৰুতৰভাৱে আহত হয়। শিৱই গণেশক কিছু পৰিমাণে ক্ষমা কৰি দিয়ে। দক্ষ হঠাতে কাশীলৈ অহাত কালী আৰু গণেশসহিত তেওঁলোক আটায়ে দক্ষৰ মুখামুখি হয় আৰু দক্ষই স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁ সতীৰ প্ৰথম স্বামীক হত্যা কৰে আৰু কালি আৰু গণেশক নিৰ্বাসিত কৰে। দক্ষই সতী আৰু তেওঁৰ মাজত অবিশ্বাসৰ সৃষ্টি কৰাৰ কাৰণে শিৱক জগৰীয়া কৰে। দক্ষৰ কাৰ্যত ক্ষুদ্ধ সতীয়ে তেওঁক কাশী পৰিত্যাগ কৰি মেলুহালৈ ওলটি যাবলৈ কয়।
শিৱই নাগসকলৰ ৰাণী কালীৰ নেতৃত্বত দণ্ডক অৰণ্যৰ মাজেদি পঞ্চৱতীলৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। যাত্ৰাপথত তেওঁলোক গোদাবৰী নদীৰ দিশৰপৰা ভগৱান ৰুদ্ৰই নিষিদ্ধ কৰি যোৱা বিস্ফোৰক দৈৱাস্ত্ৰ কঢ়িয়াই অনা নৌকাৰদ্বাৰা আক্ৰমণৰ বলি হয়। ইয়াক প্ৰতিহত কৰি তেওঁলোক অৱশেষত নাগৰাজ্য পায়গৈ। তাত শিৱই সম্পূৰ্ণ অক্ষত অৱস্থাত পাঠদান কৰি থকা বৃহস্পতিক লগ পাই স্তম্ভিত হয়।
চৰিত্ৰ আৰু পটভূমি
ত্ৰিপাঠীয়ে বিশ্বাস কৰে যে "কিংবদন্তিসমূহ আন একো নহয় কেৱলমাত্ৰ সঁচা অতীতৰ বিশৃংখল স্মৃতিহে। মাটিৰ তলত আৰু অৱহেলাত পোত যোৱা অতীত। " গ্ৰন্থখনত হিন্দু সাহিত্যৰ জনাজাত চৰিত্ৰৰ লগতে লেখকৰ কল্পনাপ্ৰসূত চৰিত্ৰও আছে। অৱশ্যে এই হিন্দু চৰিত্ৰসমূহে ইয়াৰ আটাইখিনি পৰম্পৰাগত বৈশিষ্ট্য বহন কৰা নাই।
অগ্ৰগতি আৰু মুক্তি
প্ৰথমাৱস্থাত ত্ৰিপাঠীয়ে দৰ্শনৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, কিন্তু পৰিয়ালৰফালৰ পৰা নিৰুৎসাহ হয়। সেয়ে তেওঁ হিন্দু দেৱতা শিৱৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখে। ত্ৰিপাঠীৰ এজেণ্টে নিজাববীয়াকৈ কিতাপখন প্ৰকাশৰ সিদ্ধান্ত লয়। ২০১০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি পোৱাৰ পিছত দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহাই বৃহৎ বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰে। চাহিদাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ইয়াক কেইবাবাৰো পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰা হয়।
আইবিএন লাইভৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত ত্ৰিপাঠীয়ে এই কথা প্ৰকাশ কৰে যে প্ৰথম গ্ৰন্থখন য'ত শেষ হৈছিল তাৰপৰাই কাহিনীটো আৰম্ভ হ'ব। প্ৰথম গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰা শ্ৰাৱণী পণ্ডিতে দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ সম্পাদনা কৰে। ৰশ্মি পাছলকাৰে বেটুপাতৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰে, য'ত শিৱক এটা সাপ লৈ কাশী নগৰৰ সীমাৰ ফালে চাই থকা দেখুওৱা হৈছে। সাগৰ পাছলকাৰে শিৱৰ ভূমিকাত থিয় দিয়া এই আলোকচিত্ৰখন গ্ৰহণ কৰে চন্দন ক'ৱলীয়ে। কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিক্সৰ সহায়ত সাপটো সৃষ্টি কৰাৰ বিপৰীতে মেক-আপ কৰিছিল প্ৰকাশ গ'ৰে। কিতাপখনক অগ্ৰগতি দিবলৈ দুটা ট্ৰেইলাৰো নিৰ্মাণ কৰা হয়, তাৰে এটাত নৃত্যৰতা সতী আৰু আনটোত সোমৰস পান কৰি নীলকণ্ঠ হোৱা শিৱক দেখুওৱা হয়। এই ভিডিঅ'কেইটাৰ ধাৰণা দি বজাৰীকৰণ কৰিছিল থিংক হোৱাই নট গোটৰ সংগ্ৰাম সুৰভে আৰু শালিনী আয়াৰে। ট্ৰেইলাৰকেইটা ২০১১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ বা অক্টোবৰৰ শেষৰফালে চলচ্চিত্ৰৰ লগে লগে ছবিঘৰসমূহত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল। ত্ৰিপাঠীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে ই "কাম কৰিব কিয়নো থিয়েটাৰলৈ যোৱা লোকসকল আৰু মোৰ কিতাপ পঢ়া লোকসকল একেবোৰেই। " ২০১১ চনৰ ১২ আগষ্টত মুম্বাইৰ লেণ্ডমাৰ্ক বুকষ্টৰছত কিতাপখন মুকলি কৰা হয়। উন্মোচনী অনুষ্ঠানত ত্ৰিপাঠীৰ সৈতে অভিনেতা বিবেক অ'বেৰয় উপস্থিত থাকে। দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজকে ধৰি শিৱ ত্ৰিলজীৰ ইউকে প্ৰকাশ স্বত্ব জ' ফ্লেট্চাৰ বুকছে ক্ৰয় কৰে।
২০১৩ চনত শিৱ ত্ৰিলজীক আধাৰ কৰি বায়ুপুত্ৰজ নামৰ এক সংগীত এলবাম মুকলি কৰা হয়। এই এলবামটো দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা আৰু দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ এক অতিৰিক্ত ৰূপ যি গ্ৰন্থকেইখনত উল্লিখিত শিৱৰ নৃত্য আৰু যুদ্ধৰ বক্তৃতাৰদ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। চনু নিগম, তৌফিক কুৰেশ্বি, পলাশ সেন, বিক্ৰম ঘোষ আদি শিল্পীয়ে এলবামটোত কাম কৰিছিল। কোনো গ্ৰন্থ শৃংখলাৰ আধাৰত নিৰ্মিত এইটোৱেই একমাত্ৰ সংগীত এলবাম।
সমালোচনা
মিণ্টৰ আদিষ্ট খান্নাই চৰিত্ৰসমূহৰ মানৱীয় দিশটো, আৰু তেওঁলোকৰ আৱেগ আৰু উসাহৰ সফল চিত্ৰায়ন কৰিবলৈ ত্ৰিপাঠী সমৰ্থ হোৱাৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰি গ্ৰন্থখনত শিৱৰ চিত্ৰায়নক প্ৰশংসা কৰে। তেওঁ ইয়াকো আঙুলিয়াই যে ভাৰতীয় ধৰ্মগ্ৰন্থক লৈ ত্ৰিপাঠীয়ে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা সফল হৈছে। অৱশ্যে তেওঁ দুৰ্বল সংলাপ আৰু কিতাপখনত সিঁচৰতি হৈ থকা ব্যকৰণগত ভুলৰ বাবে অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰে। দেইলী নিউজ এণ্ড এনালাইছিছৰ ৰিত' প'লে খান্নাৰ লগতে সুৰ মিলায় আৰু কয় যে কিতাপখন, "ধাৰণাটোৰ দিশেৰে আকৰ্ষণীয়। কিন্তু ইয়াক নিছলা ধৰণে সম্পাদন কৰা হৈছে। "
মুম্বাই বছৰ দ্বৈপায়ন পাল গ্ৰন্থখনক লৈ অসন্তুষ্ট হয় আৰু ইয়াৰ ভালেকেইটা কাৰণ দাঙি ধৰে। তেওঁ অনুভৱ কৰে যে দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজত দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহাৰ দৃঢ় পটভূমি আৰু অদ্ব্যৰ্থবোধক কাহিনী কথনৰ অভাৱ দেখা গৈছে যাৰ শেষৰভাগ উৎসুক্য বৰ্তাই ৰখাত ব্যৰ্থ হৈছে। পালে বিশেষকৈ ত্ৰিপাঠীৰ ভাষাৰ সমালোচনা কৰি কয়, "এনে লাগে যেন দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ ৰচনাকালত ত্ৰিপাঠীৰ সৰহভাগ মনোযোগ ভাষাৰ ওপৰত আছিল। লেখনিৰ সহজাত প্ৰবৃত্তিটোত নিশ্চিত আৰু দুখলগাকৈ অনুপযুক্ত প্ৰচেষ্টাই কিতাপখনক পঢ়নৰ ক্লান্তিময়তা দিছে। কিতাপখন ভাৱবোধক চিনৰ ভিৰ আৰু অপ্ৰয়োজনীয় হেলনীয়া আখৰেৰে জৰ্জড়িত। বাক্যবোৰ দুৰ্বল, ওলমি পৰা টুকুৰালৈ কাটি পেলোৱা হৈছে। " এছিয়ান এজৰ কিশ্বৰ দেশায়ে অনুভৱ কৰে যে দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজত শিৱৰ চৰিত্ৰায়নে প্ৰথমখন গ্ৰন্থৰ আগ্ৰহ কিছু পৰিমাণে হেৰুৱাইছে, আৰু বলীউদৰ হিৰোৰ দৰে উপস্থাপিত হৈছে। দেশায়ে ইয়াকো লক্ষ্য কৰে যে কিতাপখনৰ অত্যধিক চৰিত্ৰ আছে, যাৰ সৰহসংখ্যক বিস্তাৰিত নোহোৱাকৈ ৰৈ গৈছে। কিতাপখনক এক কম্পিউটাৰ গেমৰ সৈতে তুলনা কৰি সমালোচকজনে এনেদৰে মোখনি মাৰে, "এক লক্ষণীয় গুন [কিতাপখনৰ] হৈছে যে ই এক অতিশয় দৰ্শনীয় কাহিনী আৰু কমেইহে সাহিত্যিক অনুশীলনৰ দৰে। " সেয়ে হ'লেও কিছুসংখ্যক সমালোচক যেনে আউটলুকৰ সন্দীপন দেবে দৰ্শনশীল ৰীতিটোক (visual style) বেছি প্ৰাধান্য দিয়ে আৰু অনুভৱ কৰে যে ত্ৰিপাঠী ফেণ্টাছী ধৰণটোৰ প্ৰতি বিশ্বাসী হৈ থাকে।
"'ইয়াৰ নিজস্ব ভূগোল, ইতিহাস আৰু কিংবদন্তিৰ সৈতে সুন্দৰকৈ বৰ্ণিত পৃতিৱী, আৰু কিছু আধুনিক বিজ্ঞানৰ স্পৰ্শৰে তেওঁ কাহিনীটোক এক বিশেষ মোহনীয়তা দিছে। আৰু দ্বিতীয় ভাগটো লিখিবলৈ যুক্তিপূৰ্ণভাৱে কঠিনতম, যিহেতু ই ধেনুভিৰীয়া পটভূমিৰ মাজভাগটো, য'ত বক্ৰ পথটো বৰ সহজে চেপেটা হৈ পৰিব পাৰে। লেখকজনে প্ৰথম ভাগটোৰ বেগটো চলাই নিব লাগিব, যেতিয়া শেষ ভাগটোৰ কাৰণে টুকুৰাসমূহ সজাব, কাহিনী কওঁতাৰ সৈতে সমগ্ৰ যাত্ৰাত লগ দিবলৈ যথেষ্ট হোৱাকৈ পঢ়ুৱৈক বাৰে বাৰে আশা দি কিছুমান সূত্ৰ সিঁচৰিত কৰি এৰি যাব লাগিব। কিন্তু অমিষে নিৰাশ নকৰে। ইমৰ্টেলছত দি যোৱা ৰহস্যময় ইংগিতবোৰ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে, ....., আৰু শিৱৰ অনুসন্ধান অধিক জটিল হৈ পৰিছে, আনকি ইয়াৰ অন্তিম লক্ষ্যটো বেছিকৈ মৌলিক হৈ পৰিছে। '"
বাণিজ্যিক সফলতা
মুক্তিৰ আগতেই দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ উচ্চমানৰ চাহিদা আছিল। 'নীলসেন বুকস্কেন'ৰ মতে ১০০,০০০ ছপা কপিৰ ভিতৰত ৮০,০০০টা কপি ইতিমধ্যে আগতীয়াকৈ অৰ্ডাৰ দিয়া আছিল। মুক্তিৰ পিছতেই হিন্দুস্তান টাইমছে প্ৰকাশ কৰা তালিকা অনুসৰি ই সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কল্পনাপ্ৰসূত গ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ ৯৫,০০০টা কপিৰ বিক্ৰী হোৱাৰ লগতে ছপা হৈ থকা ৫০,০০০ কপিৰ অৰ্ডাৰ দিয়া হয়। আদিষ্ট খান্নাই (মিণ্ট) শৃংখলাটোৰ বৰ্ধিত গুৰুত্বৰ দিশত এই সফলতাক প্ৰশংসা কৰে। তেওঁ ব্যাখ্যা কৰে যে কিংবদন্তিৰ চিত্ৰায়নত ত্ৰিপাঠীৰ ভিন্ন ধৰণটো বহুদিনৰ আগৰপৰাই কমিক্চ লেখকসকলৰ পক্ষে জনপ্ৰিয় আছিল, কিন্তু এতিয়ালৈকে বৰ কমসংখ্যক লেখকেহে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিছে - আৰু ত্ৰিপাঠীয়ে লাভ কৰা কোনোধৰণৰ সফলতা নহয়। তেওঁ সমসাময়িক লেখক চেতন ভগতৰ উপন্যাস ৰিভ'লিউচন ২০২০ৰ সৈতে দ্য ছিক্ৰেট অফ নাগাজৰ খুচুৰা মূল্যৰ এক বৈপৰীত্য নিৰ্দেশ কৰি কয় যে যি সময়ত ত্ৰিপাঠীৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকৃত মূল্যত বিক্ৰী হৈছে, ভগতৰ উপন্যাসখন বিক্ৰী বৃদ্ধিৰ বাবে এক কম মূল্যত বিক্ৰী কৰা হৈছে। দ্য ফাৰ্ষ্ট প'ষ্টৰ দীপাঞ্জনা প'লেও একেদৰেই ভাবে, যি বিশ্বাস কৰে যে "যদি পাঠকসকলে লেখনিটো ভাল পায়, তেওঁলোক অধিক মূল্য দিবলৈ অনিচ্ছুক নহয়। " ২০১০ আৰু ২০১১ চনৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থসমূহৰ অন্যতম হৈ কিতাপখনৰ ১৭৫,০০০টা কপিৰ বিক্ৰী হয়। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা আৰু দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাছে এক মিলিয়ন কপি ছপাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে। কিতাপ দুখনে প্ৰকাশৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে মুঠ ২২ কোটি টকাৰ বিক্ৰীৰে 'নীলসেন বুকস্কেন'ৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ তালিকাত শীৰ্ষস্থান অক্ষুণ্ন ৰাখে।
উপন্যাসখন বিভিন্ন স্থানীয় ভাষা যেনে হিন্দী, গুজৰাটী, তেলুগু আৰু মাৰাঠী ভাষাতো প্ৰকাশ পায়। ত্ৰিপাঠীয়ে কয়, "মই প্ৰকৃততেই আজিৰ পৰা অহা পাঁচ বছৰক বিশ্বাস কৰোঁ, য'ত অধিক বিক্ৰীৰ বাবে ইংৰাজীতকৈ আন ভাষাবোৰকহে হিচাপত ধৰিবলগা হ'ব। সেইটোৱেই প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত এক বিৰাট পৰিৱৰ্তন হৈ আহিছে --- যি দূৰদৰ্শনত আঞ্চলিক ভাষাৰ টি আৰ পি অধিক হোৱাৰ দৰেই আনৰ সংস্কৃতিক বুজি পোৱাতকৈয়ো নিজৰ সংস্কৃতিলৈ এক সন্তুষ্টি কঢ়িয়াই আনিছে। " কিতাপখনৰ এক আমাজন কাইণ্ডলে সংস্কৰণো মুকলি কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:উপন্যাস শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
মাদুৰি
মাদুৰি হৈছে শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ অন্তৰ্গত জোকতলি মৌজাৰ এখন বৃহৎ গাঁও। এই গাঁওখন নাজিৰা নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৭ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব অৱস্থিত।
নামৰ উৎপত্তি
মাদুৰি নামৰ এবিধ বন থকাৰ বাবে ঠাইখনৰ নাম মাদুৰি গাঁও হ’ল বুলি জনা যায়। মাদুৰি হৈছে এবিধ চোকা ধাৰৰ ক্ষুৰ সদৃশ পাতৰ উদ্ভিদ। এই অঞ্চলৰ পূৱখণ্ডত এখন বিল আছে আৰু ইয়াৰ কাষৰ হাবিত এনে ধৰণৰ বন প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছিল। হাবিৰ মাজত ছেগা-চোৰোকাকৈ এজোপা দুজোপা প্ৰায় ৭০ বছৰমান আগলৈকে দেখা গৈছিল যদিও আজিকালি এই বন একেবাৰেই নাইকিয়া হৈ গৈছে। এই মাদুৰি বনৰ উৎপত্তিৰ কথা মহাভাৰতত উল্লেখ পোৱা যায়। আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ দিনত এই মাদুৰি বনেৰে সজা কথ বৰ আপুৰুগীয়া বুলি পৰিগণিত হৈছিল। জিকিৰত এই সম্পৰ্কে উল্লেখ পোৱা যায়: সৰাগুৰি চাপৰি দিখৌ নৈ কাষৰি ৰজাই বন্ধাই দিয়া মঠ। ছকুৰি ভকতে লয় আল্লাৰ নাম মাদুৰি বনৰে কঠ॥
বুৰঞ্জী
মাদুৰি হৈছে আহোম ৰাজত্ব কালৰ দুখন পুৰণি চহৰৰ ভিতৰত এখন। চুহুংমুং দিহিঙ্গীয়া ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত ১৪৯৭-১৫৩৯ চনৰ মাজ ভাগত দিখৌ নৈৰ উত্তৰ পাৰে দিলিহিত বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া সকলৰ কাৰণে বাসস্থান আৰু দিখৌ নৈৰ দক্ষিণ পাৰে মাদুৰিত বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়া সকলৰ কাৰণে স্থায়ী বাসস্থান পাতি দিয়ে। মাদুৰিত পোন প্ৰথমে কিলিংখাম বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়াক বাসস্থান দিয়ে। মাদুৰিত প্ৰথম বাসস্থান লোৱা কিলিংখাম ডাঙৰীয়াৰ পৰা ১৭জন ডাঙৰীয়াৰ বাসস্থানৰ পিছত বৰগোহাঁই সকলৰ প্ৰথম ৰাজমন্ত্ৰী বিষয় বাপ পোৱা লাইথেপেনা বৰগোহাঁইয়ে বাসস্থান লয়। এই মাদুৰি গাঁৱতে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মহাসতী জয়মতীয়ে। জয়মতী আছিল মাদুৰিয়াল লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ জীয়েক আৰু তুংখুখীয়া ৰাাজকোঁৱৰ ফৈদৰ গদাপাণিৰ পত্নী। এই সম্পৰ্কে কৃপানাথ ফুকনৰ মালিতাত আছিল-
ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ ২৪জন পুত্ৰ আৰু ১৩ গৰাকী কন্যা আছিল। ইয়াৰে জয়মতী আছিল প্ৰথম জী। তেখেতৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল বিখ্যাত চকৰিফেঁটি বুৰঞ্জীৰ প্ৰণেতা নুমলি বৰগোহাঁই। মাদুৰি চহৰ বুলি ক'লে ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁই বাসস্থান আৰু মহাসতী কুঁৱৰীৰ জন্মস্থান বুলিয়েই বুৰঞ্জীত খ্যাত। জয়মতীয়ে স্বামীৰ হকে আৰু দেশৰ হকে আত্মত্যাগ কৰি পিতৃ লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ জন্মস্থান মাদুৰিৰ নাম আৰু অসমীয়া নাৰী জাতিৰ ত্যাগৰ স্বাক্ষৰ বুৰঞ্জীৰ পাতত অমৰ কৰি গ'ল।
পুৰণি কীৰ্তিচিহ্নসমূহ
মাদুৰিত ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ সু- উচ্চ এপুৰা মাটি জুৰি এটা মৈদাম আৰু তেখেতৰ বাৰীৰ চিনমোকাক আছে ইয়াৰ উপৰিও কাষতে পত্নীসকলৰ মৈদাম আৰু পূৱ দিশত 24জন পুত্ৰৰ লানিপাতি এষাৰি সৰু মৈদাম আছে। ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ বাসস্থানত ৰজাপুখুৰী নামেৰে এটা ডাঙৰ পুখুৰী থকাৰ উপৰিও ফুলনি পুখুৰী,মাহ-প্ৰসাদ ধোৱা পুখুৰী, নাওখেল পুখুৰী, ফুকনৰ পুখুৰী আছিল। কিছুমান পুখুৰীৰ চিন নোহোৱা হৈছে। মাদুৰিৰ দক্ষিণ দিশত। লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ ৩য় পুত্ৰ। ৰামচন্দ খনিকৰ বৰুৱাই খন্দোৱা খটখটি পুখুৰী অক্ষত অৱস্থাত আছে। খটখতি পুখুৰীৰ বিপৰীতে ডিমৌ নৈৰ কাষত আহোম ৰাজত্ব কালৰ শেষ ৰাজমন্ত্ৰী মালভোগ বৰগোহাঁই বাসস্থানত ১০বিঘা মাটি কালিৰ এটা পুখুৰী আছে।
জনগোষ্ঠীয় গাঁথনি
গাঁওখনত অতীতৰ পৰা আহোম সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বসবাস কৰি আহিছে। বৰ্তমান গাঁওখনৰ অধিকাংশ লোক আহোম সম্প্ৰদায়ৰ তদুপৰি কিছুসংখ্যক চাহ জনগোষ্ঠীয় আৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোক।
সাহিত্য সংস্কৃতিত মাদুৰি
সাহিত্য সংস্কৃতিলৈ অৱদান যোগোৱা ব্যক্তি সকলৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-
তদুপৰি গাঁওখনৰ আৰু বহুকেইজন ব্যক্তিয়ে অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিলৈ বৰঙনি আগবঢ়াবলৈ সক্ষম হৈছে।
ৰাজনীতিৰ দিশত মাদুৰি
ৰাজনৈতিক দিশত মাদুৰিত জন্ম গ্ৰহণ কৰি চাকৰি সূত্ৰে মৰাণত বাসস্থান লোৱা প্ৰয়াত লক্ষ্মী প্ৰসাদ বৰগোহাঁইয়ে মাহমৰা সমষ্টিৰ বিধায়ক আসন লাভ কৰে তথা এই অঞ্চললৈ মাদুৰিত জন্মগ্ৰহণ কৰি শিক্ষকতা কৰাৰ মাজেৰে ৰাজনীতিৰ প্ৰথাৰত ভৰি দি কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ এজন নেতা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা দ্ৰুপদ বৰগোহাঁয়ে সাংসদ আৰু বিধায়ক হিচাপে। তাৰ উপৰিও মাদুৰিত জন্মগ্ৰহণ কৰি বিবাহ সূত্ৰে নাহৰকটীয়াৰ বাসিন্দা হোৱা সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ মন্ত্ৰী প্ৰণতি ফুকন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলা
প্ৰতিভা ৰায়
প্ৰতিভা ৰায় (Pratibha Ray; ପ୍ରତିଭା ରାୟ) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক আৰু শিক্ষাবিদ। ২০১১ বৰ্ষত তেওঁক ভাৰতীয় সাহিত্যৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান জ্ঞানপীঠ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। প্ৰতিভা ৰায়ৰ জন্ম হয় ১৯৪৩ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত উৰিষ্যাৰ অবিভক্ত কটক জিলাত(বৰ্তমানৰ জগতসিঙপুৰ জিলা)। বালিকুডা অঞ্চলৰ এখন অত্যন্ত ভিতৰুৱা গাঁও আলাবোলত জন্মগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিভা ৰয় সন্মানীয় মূৰ্তিদেৱী বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা সাহিত্যিক। ১৯৯১ চনত তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰে।
উৰিয়া ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰা প্ৰতিভা ৰয় এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ কথা-শিল্পী। তেওঁ প্ৰধানকৈ উৰিয়া ভাষাত গল্প আৰু উপন্যাস ৰচনা কৰে। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস হ’ল “বৰ্ষা বসন্ত বৈশাখা”। ১৯৭৪ চনত প্ৰকাশ পোৱা এইখন উপন্যাসে সমগ্ৰ উৰিষ্যাৰে মহিলা সাহিত্যপ্ৰেমীৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰতিভা ৰয়ৰ সাহসী লিখনি শৈলীৰ মাজত তেওঁৰ প্ৰবল মানৱতাবাদী মনৰ বহি:প্ৰকাশ ঘটিছে। বৈষ্ণৱ আদৰ্শত বিশ্বাসী পৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে তেওঁৰ লিখনিসমূহ ঠেক ধৰ্মীয় গোড়ামী, সাম্প্ৰদায়িকতাৰ পৰা উৰ্দ্ধত। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ গান্ধীবাদী পিতৃ তথা শিক্ষক পৰশুৰাম দাসৰ প্ৰভাৱ অপৰিসীম।
বৈষম্যহীন, প্ৰেম, শান্তি আৰু ঐক্য-সম্প্ৰীতিৰ সমাজ দৰ্শনত বিশ্বাসী প্ৰতিভা ৰায়ে ন বছৰ বয়সতে কলম হাতত লৈছিল। তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ ৰচনাতে শ্ৰেণীবিভাজন, ধৰ্মীয় বিভাজন, লিঙ্গ বৈষম্যতা ইত্যাদি সমাজৰ বৈষম্যতাক সমালোচনা কৰা হোৱা দেখা পোৱা যায়। সেয়েহে বহু সমালোচকে প্ৰতিভা ৰায়ক কমিউনিষ্ট আৰু নাৰীবাদী হিচাপেও অভিহিত কৰিব বিচাৰে। কিন্ত্ত প্ৰতিভা ৰায়ৰ ভাষাৰে “তেওঁ মানৱতাবাদী। সুস্থ সমাজ পৰিচালনাৰ বাবে নাৰী আৰু পুৰুষ দুয়োৰে সমান প্ৰয়োজনীয়তা আছে। সেয়েহে নাৰী সকলকো নিজৰ প্ৰতিভা বিকাশৰ বাবে সম-অধিকাৰ প্ৰদান কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।” বিবাহৰ পিছতো প্ৰতিভা ৰায়ে একে উদ্যমেৰে নিজৰ সাহিত্য চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল। তিনি সন্তানৰ লালন-পালন সমানে সমানে সাহিত্য সৃষ্টিত ব্ৰতী হোৱা প্ৰতিভা ৰায়ে সদায়ে নিজৰ স্বামী আৰু পিতৃ-মাতৃৰ সহযোগিতাৰ কথা স্বীকাৰ কৰি আহিছে। বিবাহৰ পিছত তেওঁ স্নাতকত্তোৰ পঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু শৈক্ষিক মনোবিজ্ঞান বিষয়ত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেতে 'Tribalism and Criminology of Bondo Highlander' শীৰ্ষক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত নিজৰ পোষ্ট ডক্টৰেট গৱেষণা সম্পূৰ্ণ কৰে। উল্লেখযোগ্য Bondo হ’ল উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ এটি জনগোষ্ঠী।
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
প্ৰতিভা ৰায় এগৰাকী সক্ৰিয় সমাজকৰ্মী আছিল আৰু বহুতো ক্ষেত্ৰৰ সামাজিক অসমতাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি আহিছিল। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য অংশগ্ৰহণ আছিল জগন্নাথ মন্দিৰৰ পুৰোহিত সকলৰ দ্বাৰা আৰোপিত বৰণ অসমতাৰ বিৰুদ্ধে কৰা প্ৰতিবাদ। বৰ্তমানে তেওঁ মন্দিৰৰ পুৰোহিতৰ দ্বাৰা অভিযোগ কৰা মানহানি গোচৰত জড়িত হৈ পৰিছে। বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত তেওঁৰ "The Colour of Religion is Black" (‘ধৰ্মৰ ৰংগ কালা’) শীৰ্ষক প্ৰবন্ধ এটিত মন্দিৰৰ পুৰোহিত সকলৰ অমানৱীয় ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি তীব্ৰ বিষাদাগাৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। এই কথাতে ক্ষুণ্ণ হৈ জগন্নাথ মন্দিৰৰ পুৰোহিত সকলে প্ৰতিভা ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে মানহানিৰ গোচৰ তৰে। প্ৰতিভা ৰায়ে উৰিষ্যাৰ ঘূৰ্ণীবতাহত ক্ষতিগ্ৰস্ত সকলৰ কাৰণেও দেহে-কেহে খাটি কাম কৰি গৈছে। ১৯৯৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত (Odisha's Super Cyclone of October,1999 ) হোৱা উৰিষ্যাৰ প্ৰচণ্ড ঘূৰ্ণী বতাহত ক্ষতিগ্ৰস্ত অনাথ আৰু বিধৱা সকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ বাবে তেওঁ যথেষ্ট কাম কৰিছিল।
ভ্ৰমণ
প্ৰতিভা ৰায়ে ইতিমধ্যে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা আৰু সাহিত্য সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছে। ১৯৮৬ বৰ্ষত ISCUSৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত এক সাংস্কৃতিক বিনিময় কাৰ্যসূচীৰ অংশহিচাপে তেওঁ বহুকেইখন বিদেশী ৰাষ্ট্ৰও ভ্ৰমণ কৰিছে। Indian Council for Cultural Relations, New Delhi ৰ দ্বাৰা ১৯৯৪ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াত আয়োজিত ভাৰত সমাৰোহ " India Today 94"ত তেওঁ ভাৰতীয় লেখক সমাজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। সমাৰোহৰ সময়ত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বহু কেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাৰতীয় ভাষা-সাহিত্যৰ ওপৰত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, লণ্ডন আৰু ফ্ৰান্সৰো বহুকেইখন সমাৰোহত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত বাংলাদেশত আয়োজিত ভাৰত সমাৰোহত (India Festival) তেওঁ ভাৰতীয় লেখক সমাজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। নৰৱেৰ University of Tromsoeত ১৯৯৯ চনৰ জুন মাহত আয়োজিত '7th International Interdisciplinary Congress on Women' ত ত্তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। সেই বৰ্ষতে তেওঁ নৰৱে, চুইডেন, ফিনলেণ্ড আৰু ডেনমাৰ্কৰো বহুকেইখন অভিবৰ্তনত বক্তৃতা দিছিল। 'Third European Conference on Gender Equality in Higher Education' শীৰ্ষক এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ গৱেষণা পত্ৰৰ বিষয়ে বক্তৃতা প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ ২০০০ বৰ্ষত জুৰিখ আৰু চুইজাৰলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰে।
সদস্যপদ
প্ৰতিভা ৰায় ভাৰতৰ বহুকেইখন শৈক্ষিক সমিতিৰ সদস্য। বৰ্তমানে তেওঁ Indian Council for Cultural Relations, Central Board of Film Certification, Indian Red Cross Society, India International Centre, National Book Trust of India, Central Academy of Letters আদিৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:ওড়িয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
অসমৰ ধান খেতিৰ সঁজুলিসমূহ
অতীজৰে পৰাই অসমীয়া মানুহে খেতিৰ লগত জড়িত হৈ আহিছে, কৃষি কৰ্মৰ লগত জড়িত কিছু সঁজুলিৰ হ'ল নাঙল আৰু যুঁৱলি, লাহনি, ওখোন আদি।
নাঙল
খেতিয়কৰ আৰু খেতিৰ প্ৰধান আহিলা হৈছে নাঙল। এই নাঙল তৈয়াৰ কৰিবলৈ জামুক, পমা, নাইবা সোনাৰু গছ হলে ভাল হয়, পাৰিলে গছৰ কিছু বেকা অংশ পালে সাজিবলৈ সুবিধা হয়, গছৰ গা-ডোখৰৰ ৬ ফুটমান অংশ কাটি আনি তাক ছাচ, দা বা হাতোৰাহীৰে ছাচি ছাচি নাঙলৰ আকৃতি দিয়া হয়। নাঙলৰ হাতেৰে ধৰা অংশটোক কুটী বুলি কোৱা হয় আৰু মাটি চহাৱলৈ ব্যৱহাৰ কৰা অংশত এটুকুৰা লোৰ সংযোগ কৰা হয় যাক কোৱা হয় ফাল বুলি, ফালখন নাঙল তলৰ অংশৰ খোলনিত মজবুতকৈ লাগি থাকিবলৈ এডাল বাঁহৰ শলা লগোৱা হয়, তাক কোৱা হয় 'বেঙা' বুলি।
যুঁৱলি
ফাল খনৰ কিছু ওপৰত এটা ফুটা কৰি তাত বাঁহৰ গুডি সহিতে ৭ ফুটমান দৈৰ্ঘ্যৰ এটা বাঁহৰ 'ইহ' লগোৱা হয়। ইহৰ আগফালে কেইটামান খাজ কাটি ৰখা হয়, সেই খাজত যুঁৱলিখন ৰছীৰে বান্ধিব পাৰি। এই ৰছী ডালক 'আউচ' বুলি কোৱা হয়। প্ৰায় ৬ ফুটমান দৈৰ্ঘ্যৰ এটুকুৰা ভলুকা বাঁহ দুই মুৰে গাঠিৰে সৈতে কাটি জুৱলি সজা হয়, যুঁৱলিৰ দুয়োটা মূৰত গৰুৰ ডিঙি সোমাব পৰাকৈ জোখেৰে দুটা ফুটা (ইপাৰ সিপাৰকৈ কৰা খোলনি) কৰি সেই ফুটাৰে দুটা বাঁহৰ খুটি সুমুৱাই দিয়া হয় যাতে গৰুৰ ডিঙিটো ইফালে-সিফালে লৰচৰ নকৰে। সেই খুটি দুটাক শলমাৰি বোলা হয়। যুঁৱলিৰ সোঁ-মাজতে আৰু দুটা সৰু ফুটা কৰি সৰু সৰু দুটা বাঁহৰ সলা লগাই দিয়া হয়, সেই দুটাক নিগনি খুটি বুলি কোৱা হয়। তাৰ তলেদি নাঙলৰ ইহটো দি ৰছীৰে বান্ধি দিয়া হয়।
নাঙল আৰু যুঁৱলি তৈয়াৰ হোৱাৰ পাছত বলধ গৰু দুটাৰ কান্ধত জুৱলিৰ দুই মূৰ লগাই বান্ধি দিযে, এনেকৈ বান্ধি দিয়া ৰছী ডালক জুত বুলি কোৱা হয়। এইদৰে নাঙল যুঁৱলি আৰু গৰুহাল সাজু হ'লেহে হালোৱাই নাঙলৰ কুটীত ধৰি পথাৰত ঘূৰাই ঘূৰাই হাল বায়। হাল বোৱাৰো নিয়ম আছে, এপাক এপাক কৈ এটা নিদিষ্ট অংশ চহাই শেষ হলে সেই অংশক এটা 'আউচ' বুলি কোৱা হয়। এডৰা মাটি এবাৰ চহাই হলে এচাহ মাৰি হ'ল বুলি কোৱা হয়। এইদৰে এডৰা মাটি কেইবা চাহো মাৰিলেহে খেতিৰ উপযুক্ত হৈ উঠে।
মৈ
সাধাৰণতে দুফাল আৰু কেতিয়াবা তিনি ফাল ৭ ফুটমান দৈৰ্ঘ্যৰ বাঁহক দীঘলকৈ ৰাখি মাজত খোলনি কৰি প্ৰায় ২ বা ৩ ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ চাৰিডোখৰ বাঁহক পথালিকৈ সংযোগ কৰি মৈ তৈয়াৰ কৰা হয়। হাল বোৱাৰ পিছত নাঙলৰ সীৰলুৰ আঁচবোৰৰে ফহিঁয়াই পেলোৱা পথাৰৰ মাটিৰ পৃষ্ঠভাগ সমান কৰিবলৈ মৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যুঁৱলিৰ পৰা নাঙল সোলকাই মৈখন মৈ-টকাৰে (কেতিয়াবা দীঘল দুডাল ৰছীৰে) যুঁৱলিৰ লগত সংযোগ কৰি দিয়া হয়, হালোৱাই মৈ মাজৰ থিয় বাঁহৰ পাত দুডোখৰত ভৰি দি থিয় হৈ গৰু হালক নিৰ্দ্দেশ দি আগুৱাই লৈ যায়।
ডলি-মাৰি
নাঙলেৰে মাটি চহোৱাৰ পিছত ৰৈ যোৱা তুলনামূলক মাটিৰ ডাঙৰ চপৰাবোৰ ভাঙি গুড়ি কৰিবৰ বাবে ডলি-মাৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰায় ১.৫ দৈৰ্ঘ্যৰ এটুকুৰা সৰু কঠিন কাঠ শিলিখা গুটিৰ আকৃতিত কাটি লোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত শিলিখা গুটি আকৃতিৰ কাঠ টুকুৰাৰ দুয়োটা মূৰ প্ৰায় ১ ইঞ্চিমানকৈ কাটি দিয়া হয়। কাঠ টুকুৰাৰ প্ৰায় সোঁ-মাজতে এটা ফুটা কৰি এডাল ৬ ফুট মান দীঘল বাহঁৰ নাল লগোৱা হয়। এই নালডালেৰে ডলি-মাৰিক হাতত লৈ কাঠৰ টুকুৰাটোৰে মাটিৰ চপৰাবোৰ কোবাই গুড়ি কৰা হয়।
লাঢ়নী
পানী সিচা কাৰ্য্যত ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সঁজুলি। তেলৰ টিন বা আন টিনৰ ২ফুটমান কাটি এটা মুৰত বাঁহৰ নাল এটা লগাই আৰু আনটো মুৰত পথালিকৈ বাঁহৰ শলা এডাল লগাই টিন ডোখৰ আৰু নালৰ মাজত সংযোগ কৰি ৰখা হয়। খেতিৰ মাটিত উপযুক্ত পানীৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিবলৈ ওচৰৰ পানী থকা অংশৰ পৰা লাহনিৰে পানী সিঁচাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ওখোন
thumb|250px|মৰণা মাৰোঁতে ব্যৱহাৰ কৰা ওখোন আগলি বাঁহৰ ৫ফুটমান আৰু সেইবাঁহৰ আগভাগত লাগি থকা আখি এটাৰ ৬ ইঞ্চি মান ৰাখি (বাঁহ গছৰ গাঠি) কাটি লোৱা হয় আৰু সেই আগবাঁহ ডোখৰৰ গোটেই গাটো কটাৰী বা দা-ৰে চাচি নিমজ কৰি লোৱা হয়। গাঠি অংশ ৰছী বা তাঁৰেৰে বান্ধি জ্বুইত কিছু সময় সেকি ধেনু আকৃতিৰ কৰি লোৱা হয়। সাধাৰণতে মৰণা মৰাৰ সময়ত মৰণাৰ খেৰ বোৰ জোকাৰিবলৈ বা গোটাবলৈ ওখোন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ঠাই বিশেষে এই সঁজুলিবোৰ বেলেগ বেলেগ নামৰে জনাজাত হ'ব পাৰে।
বাওঁকা বা বিৰীয়া
thumb|250px|ধানৰ ডাঙৰি কঢ়িয়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এপাত বিৰীয়া এফাল ভলুকা বাঁহ, দুই মূৰ জোঙা কৰি চাঁচি লৈ নিমজ কৰা হয়, মাজৰ অংশটি দুই মূৰতকৈ কিছু বহল আকাৰৰ কৰা হয়, যাতে কান্ধত ল'বলৈ সুবিধা হয়। এই বাওঁকা (বিৰীয়া) পথাৰৰ পৰা ধানৰ মুৰিয়া (ধানৰ একোটা মোঠা)বোৰ দুই মূৰত খোচমাৰি চিলাই কান্ধত লৈ কঢ়িওৱা কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুই মূৰত অতি কমেও ৫টাকৈ ১০টামান মুৰিয়া কঢ়িয়াই আনিব পাৰি।
হোলোঙা
বিৰিয়া আৰু হোলোঙাৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায় একেই। পাৰ্থক্য মাথোঁ এটাই বিৰিয়া এফাল বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু হোলোঙা গোটা জাতি বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।
কাঁচি
thumb|right|এখন কাঁচি লোৰে তৈয়াৰী এবিধ সঁজুলি। ইয়াক ধান কটা কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দেখিবলৈ কাঁচখন সাইলাখ কাঁচি জোনটোৰ দৰেই। সাধাৰণতে কমাৰেহে কাঁচি, কোৰ, নাঙলৰ ফাল আদি তৈয়াৰ কৰিব পাৰে। কাঁচিৰ এটা ফালে সৰু সৰু বেকা বেকা আগৰ পৰা গুৰিলৈকে অসংখ্য ধাৰ থকা দাঁত থাকে যিয়ে ধান সহজে কটাত সহায় কৰে। গুৰিৰ অংশটো কিছু জোঙা কৰা থাকে যাতে তাত হাতেৰে ধৰিব পৰাকৈ এটা নাল লগাবলৈ সুবিধা হয়, নালটো কাঠৰে হাতৰ মুঠিৰ জোখেৰে কাটি লৈ এটা মূৰত বেৰি (লোৰ আঙঠি সদৃশ)লগোৱা হয় যাতে নালটো কেনেবাকৈ ফাটি নাযায়। বেৰি নালৰ মূৰত লগাই হলেই কাঁচিৰ জোঙা অংশটি জ্বুইত গৰম কৰি গৰমে গৰমে সেইটো বেৰিৰ মাজিদি নালটোত সুমুৱাই দিয়া হয়।
কোৰ
thumb|right|150px|এখন কোৰ লোৰে তৈয়াৰী এখন ৬ ইঞ্চিমান দৈৰ্ঘ্যৰ এটা মূৰত ধাৰ থকা সঁজুলি যাৰ এটা ওপৰৰ ফালে এটা বাঁহৰ বা কাঠৰ নাল লগোৱা হয়। এই কোৰেৰে পথাৰৰ আলিবোৰৰ পাৰবোৰ কাটি কাটি ঘাঁহ থকা অংশ আঁতৰাই পেলাই পুনৰ নতুনকৈ আলি দিয়া হয় যাতে আলিবোৰ সমান আৰু পোন হৈ পৰে আৰু আলিৰ মাজেদি যাতে খেতিৰ লাগতিয়াল পানী বাহিৰলৈ ওলাই যাব নোৱাৰে।
কোৰোণা
thumb|right|200px|এখন কোৰোণা ধান মেলিবলৈ আৰু গোটাবলৈ কোৰোণা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দেখাত ধেনুখনৰ আকৃতিৰ কাঠৰ তক্তাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। কাঠৰ বহল তক্তা এখন অৰ্দ্ধ-চন্দ্ৰাকৃতিত কাটি লৈ ধেনুভিৰিয়া অংশটোৰ পৰা ২ ইঞ্চিমান তলত আৰু সোঁ আৰু বাঁওফালৰ পৰা সোঁ-মাজত এটা ফুটা কৰি বাঁহৰ ৪-ৰ পৰা ৬ ফুটমান দীঘল এডাল নাল লগোৱা হয়।
গৰুগাড়ী
দুটা কাঠৰ চকাযুক্ত এখন গাড়ী যাক এহাল বলধ গৰুৱে টানি লৈ যায়। পথাৰৰ ধান ঘৰলৈ কঢিওৱা কামত এই গাড়ীব্যৱহাৰ হয়। গৰুগাড়ীৰ আগ অংশত নাঙত ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰেই এখন যুঁৱলি থাকে। এই যুঁৱলিতো হালৰ দৰেই দুফালে দুটা বলধ গৰু লগাই গাড়ী চলোৱা হয়। গাডীখনৰ দুফালে দুটা কাঠৰে তৈয়াৰী চকা থাকে, চকাৰ দাঁতিবোৰ কাঠৰেই তৈয়াৰ কৰা। কাঠৰ দুইটা চকাত এচটা ফাল লগোৱা থাকে যাতে চকাবোৰ চলিলে সহজে কাঠবোৰ ক্ষয় বা নষ্ট হৈ নাযায়, চকাৰ মাজৰ অংশটোক ঢোল বুলি কোৱা হয়। চকা দুটাৰ আকাৰ এটা বৃত্তৰ দৰে আৰু প্ৰায় ১.৫০মিটাৰমান ওখ থাকে। চকা দুটা এডাল লোহাৰ ধুৰাৰে (লোৰ ৪ইঞ্চিমান বহল আৰু প্ৰায় ৮ফুটমান দীঘল) সংযোগ হৈ থাকে, ধুৰাডালৰ দুইমূৰত চকা কেইটা সহজে ঘূৰিব পৰাকৈ মৰাপাট মেৰিয়াই দি তাত তেল লগাই দিয়া হয়। এই ধুৰাডাল আকৌ গাড়ীখনৰ লগত দয়োফালে দুটা টেটেলা আৰু দুডাল বাঁহৰ ফৰৰ লগত লগহৈ সংযোগ হৈ থাকে। টেটেলা হল কাঠৰে তৈয়াৰী দুই মুৰ সৰু আৰু মাজৰ ঠাইত অলপ মোটা, মোটা অংশটোত একোটাকৈ খাজ কৰা থাকে যাতে ধুৰাডাল সেই খাজত খাপ খাই পৰে। টেটেলাৰ ওপৰৰ ফালটোত আকৌ ফৰডাল খাপ খাব পৰাকৈ খাজ কৰা থাকে। ফৰ মানে হৈছে ভলুকা বাঁহৰ ১২ৰ পৰা ১৪ফুটমান দীখল টুকুৰা, যুঁৱলিৰ লগত সংলগ্ন হৈ একেবাৰে গাড়ীৰ পাছৰ অংশলৈকে থাকে। এতিয়াৰ ইন্ধন চালিত গাড়ীৰ 'ছেচিছ'ৰ লগত ইয়াক ৰিজব পাৰি। গৰুগাড়ীৰ চাঙখন বাঁহৰ কামিৰে বৈ বৈ তৈয়াৰ কৰা হয়, চাঙখনৰ আগফালৰ অংশত এচটা সৰু কাঠৰ তক্তা আৰু পাছৰ অংশত এচটা দীঘল তক্তা লগোৱা থাকে। এই তক্তা দুখনৰ দুইমূৰত দুটাকৈ বাঁহৰ ২ফুটমান ওখ খুটা লগাই তাত বাঁহৰ দাং লাগাই দিয়া হয়। খুটাৰ ওপৰৰ দাং পৰি যাব নোৱাৰাকৈ ৰছীৰে তলৰ চাংখনৰ লগত ওপৰৰ পৰা তললৈ পকাই পকাই দিয়া হয়। এখন গৰুগাড়ী সাজোতে অতি কমেও ১৫ৰ পৰা ২০ দিন মান সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। গৰুগাড়ীৰ চালক জনক গাৰোৱান বুলি কোৱা হয়।
জাপি
বাঁহ আৰু তাল গছৰ পাত বা টকৌ গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰি জাপি তৈয়াৰ কৰা হয়। এই জাপি ৰদ-বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, জাপি বিহুত আৰু সন্মানসূচক সম্বৰ্ধনা জনাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জাপিৰ আকাৰ বিভিন্ন ধৰণৰ আছে- বৰ জাপি, সৰু জাপি। খেতি-পথাৰত ব্যৱহাৰ কৰা জাপিৰ আকাৰ ১ মিটাৰতকৈ কম বহল ঘূৰণীয়া (বৃত্তাকাৰ)। মাজ অংশটোত হালোৱাজনৰ মূৰত খাপ-খাই পৰাকৈ এটা জোঙা কৰা অংশ থাকে। প্ৰথমতে ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ (চালনি আকৃতি) মাজত সৰু সৰু ফাক থকা দুখন ছাল(জালি) বৈ তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়, এই চালনি আকৃতিৰ ছাল দুখন বওঁতে একেবাৰে কেন্দ্ৰবিন্দুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৮ ইঞ্চিমান বৈ হোৱাৰ পাছত এটা অলপ ডাঠ ঘূৰণীয়া শলিৰে বান্ধি ওপৰৰ অংশ জোঙা কৰা হয। এনেকৈ দুয়োখন ছাল বৈ হোৱাৰ পাছত টকৌ পাত বা তাল পাত ঘূৰণীয়াকৈ কাটি দুইখন ছালৰ মাজত পাৰি দিয়া হয় আৰু ঠায়ে ঠায়ে গাঠি দিয়া হয়।
তোম
কঠীয়া ধান (ধানক সঁচ) সযতনে ৰাখিবলৈ তোম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জাতি বাঁহৰ কাঠি তুলি একমিটাৰ মান দীঘল আৰু প্ৰায় ২.৫ ফুট বহল কৈ এখন বাকনি (জালি সদৃশ)বৈ তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়। বাৰমিহলি ধানৰ ভালৰো ভাল ধান বাচি লৈ পাছৰ বছৰৰ বাবে সঁচ হিচাপে ৰখিবলৈ তোমৰ ভিতৰখন প্ৰথমে ধানখেৰেৰে পাতলীয়াকৈ অলপো সুৰুঙা নথকাকৈ পাৰি লোৱা হয়। কেনিও যাতে কোনো চিদ্ৰ নাথাকে তাক নিশ্চিত কৰি লৈ কঠীয়া ধানখিনি সযতনে তোমটোৰ ভিতৰত ভৰাই তোমৰ মুখখন বাঁহৰ কাঠিৰে বান্ধি বন্ধ কৰি দিয়া হয়। এনে তোমত ২০ কিলো'লৈকে ধান আঁটে। এনেকৈ তোমৰ ভিতৰত বহুদিনলৈ কঠীয়া ধান সাঁচি ৰাখিব পাৰি।
ডুলি
পথাৰৰ পৰা শস্য ঘৰলৈ আনি বছৰটোৰ বাবে সাঁচি ৰাখিবলৈ ডুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে ভঁৰাল নাথাকিলে বা ভঁৰালত ধান ৰাখিবলৈ পৰ্যাপ্ত ঠাইৰ অভাৱ হ'লেই ডুলি ধান থ’বলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডুলিটো ওখই প্ৰায় ২ৰ পৰা ২.৫ মিটাৰ মান ওখ আৰু ১.৫ৰ পৰা ২ মিটাৰ মান বহল থাকে। বাঁহৰ ১ ইঞ্চিমান বহল কাঠি তুলি ঢাৰি বোৱাৰ নিচিনাকৈয়ে ডুলিৰ বাবেও বেৰ আৰু তলখন বৈ তৈয়াৰ কৰা হয়। ধান উলিয়াবলৈ আৰু ভৰাবলৈ ওপৰৰ ফালৰ মুখখন খোলাকৈ ৰখা হয়।
দোণ্
পুৰণি কৃষিপ্ৰধান অসমৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিত 'দোণ্'ৰ এক সুকীয়া স্থান আছিল। দগা-পাল্লা বা তেনে ধৰণৰ মান্য সজুঁলি অসমৰ গ্ৰাম্য চহা জীৱনত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগেয়ে ধান বা তেনেধৰণৰ শস্যৰ পৰিমাণ জোখ-মাপ কৰিবৰ বাবে দোণ্ ব্যৱহৃত হৈছিল। বাঁহৰ কাঠী আৰু বেতৰ সুতেৰে নিৰ্মিত দোণত ওপচাকৈ শস্যৰ গুটি ৰাখিলে পাঁচ সেৰ হয়।
ভঁড়াল
ভঁড়াল ঘৰ হ'ল ধান সংৰক্ষণ কৰিবলৈ সাজি লোৱা ঘৰ। খেতিয়কে শস্য পথাৰৰ পৰা চপাই আনি সেই শস্য বছৰটোৰ কাৰণে বা ভবিষ্যতৰ কাৰণে সংৰক্ষণৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। দেখাত ঘৰটো চাংঘৰ সদৃশ। ইয়াৰ মজিয়াখন মাটিৰ পৰা ২ ফুটমান ওপৰত ৰাখি ঘৰটো সজা হয় যাতে শস্যবোৰ সহজে মাটিৰ ভাপ লাগি সেমেকি বা নষ্ট হৈ নাযায়। ঘৰটো কাঁঠ বা বাঁহৰে সজা হয়। মজিয়াখন মাটিৰ পৰা ওপৰত ৰাখিবলৈ ডাঙৰ কাঁঠৰ বা বাঁহৰ খুটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমান ঠাইত খুটাৰ ঠাইত ডাঙৰ ডাঙৰ শিলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাক উধান বুলি কোৱা হয়। ওপৰৰ চালখন খেৰেৰে চোৱা হয়। ভঁড়াল ঘৰটোৰ ভিতৰখন বাঁহৰ বেৰা (বাকনি) দি কেইবাটাও কোঠা সজা হয় যাতে বেলেগ বেলেগ ধান বেলেগে বেলেগে ৰাখিব পৰা যায়। ভঁড়ালৰ দুৱাৰ মুখত ধান উলিওৱা আৰু সুমোৱাৰ সুবিধাৰ বাবে চাংঘৰৰ বাৰাণ্ডাৰ (balcony) নিচিনাকৈ এটা অংশ থাকে। সেই অংশটোক গাঢৰি বা গাধৈ বুলি কোৱা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কৃষি শ্ৰেণী:অসমৰ কৃষি শ্ৰেণী:সঁজুলি
মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰী
মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তথা লখিমপুৰ জিলাৰ নাওবৈচা সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক ৷ তেওঁ ১১০ নং নাওবৈচা সমষ্টিৰ পৰা ২০১৬ চনত অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল ৷ নাওবৈচা বিধানসভা সমষ্টিৰ এ আই ইউ ডি এফৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰীয়ে ২০২২ চনৰ ১৬ মে’ত গুৱাহাটীত আনুষ্ঠানিকভাৱে আম আদমি পাৰ্টিত যোগদান কৰে ৷
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা
বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা (Birinchi Kumar Barua; ১০ নৱেম্বৰ, ১৯০৮ – ৩০ মাৰ্চ, ১৯৬৪), অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ, লেখক, ইতিহাসবিদ, ভাষাবিদ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক। অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ অমূল্য সম্পদসমূহ উদ্ধাৰৰ কাৰণে তেওঁ গোটেই জীৱন অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাই গুৱাহাটী জালুকবাৰীৰ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌপাশতে জীৱনৰ অধিক সময় পাৰ কৰিছিল। সেয়ে পিছলৈ তেওঁৰ নামেৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত 'বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা প্ৰেক্ষাগৃহ'ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। তেওঁ "Indian Film Censor Board"-ৰ সদস্য আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ "Indian Language Commission"-ৰো প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। তেওঁ সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান "Assam Academy for Cultural Relations"-ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল,যাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ভাষা, জাতিৰ মাজত সমন্বয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা।
‘আৱাহন’, জয়ন্তী, সুৰভি, সাহিত্য সভা পত্ৰিকা, Journal of the Assam Research Society আদি আলোচনী আৰু গৱেষণামূলক পত্ৰিকাত প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখাৰ উপৰিও বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা ৰামধেনু আৰু দৈনিক নতুন অসমীয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। তেওঁ ‘অকণ’ আৰু ‘সুৰভি’ নামৰ দুখন শিশু আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ মুখপত্ৰখনো তেওঁ কিছু বছৰ সম্পাদনা কৰিছিল।
জন্ম
১৮৩০ শকৰ ২৫ কাতি, মঙ্গলবাৰে অৰ্থাৎ ইংৰাজী ১৯০৮ চনৰ ১০ নৱেম্বৰ তাৰিখে নগাঁও জিলাৰ পুৰণিগুদামৰ খৰঙীচুক অঞ্চলত বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বিজয়ৰাম বৰুৱা। বিজয়ৰাম বৰুৱা আছিল আহোমৰ দিনত বিষয় বাব শুৱনি কৰা বিখ্যাত খৰঙ্গী বৰুৱা পৰিয়ালৰ উত্তৰসুৰী। তেওঁ পুৰণিগুদামৰে আন এক নামজ্বলা বংশ কঢ়াল বৰুৱাৰ জীয়ৰী লীলাৱতীক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ সাতজন ল'ৰা-ছোৱালী আছিল। পাঁচজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যাৰ মাজৰ চতুৰ্থজন আছিল বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা। আনসকল হ'ল ক্ৰমে, ডাঃ ললিত কুমাৰ বৰুৱা, লেখক-সমাজসেৱী, শ্ৰীমন্ত শংকৰ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা প্ৰিয়বালা হাজৰিকা (ত্ৰৈলোক্যনাথ হাজৰিকাৰ পত্নী), সুশীল কুমাৰ বৰুৱা, অসম চৰকাৰৰ খনি আৰু ভূতত্ব বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালক ক্ষীৰোদ কুমাৰ বৰুৱা, প্ৰকাশক তথা মুদ্ৰক লাৱণ্যপ্ৰভা দত্ত ( শিৱসাগৰৰ হেমচন্দ্ৰ দত্তৰ পত্নী) আৰু ডিগবৈৰ অসম তেল কোম্পানীৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত শ্ৰম অধীক্ষক ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা।
শিক্ষা
বিৰিঞ্চিকুমাৰৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল নগাওঁ সদৰ মধ্য অসমীয়া বিদ্যালয়ত। নগাঁও চৰকাৰী উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা, ১৯২৮ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে অনুষ্ঠিত কৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ ৰাওনা হয়। বৰুৱাই ইডেন হোষ্টেলত থাকি কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰাই তেওঁ ১৯৩০চনত, প্ৰথম বিভাগত আই এ পাছ কৰে আৰু ১৯৩২ চনত, পালি ভাষাত অনাৰ্ছ সহ বি এ পাছ কৰাৰ লগতে Ishan শিক্ষাবৃত্তি লাভ কৰে। Ishan শিক্ষাবৃত্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া ছাত্ৰ আছিল।  পালি ভাষাত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ ১৯৩৪ চনত, তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। ১৯৩৬ চনত, বিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱাই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি এল ডিগ্ৰীও লাভ কৰে।  ১৯৪৫ চনত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে লণ্ডনলৈ যায় আৰু তেওঁ ১৯৪৭ চনত অসমৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাস বিষয়ত গৱেষণা কৰি লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থখনক "A Cultural History of Assam" নামেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়।
কৰ্ম-জীৱন
১৯৩৮ চনত বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত কিছুকাল অসমীয়া ভাষাৰ শিক্ষকতা কৰে আৰু সেই সময়তে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথিৰ বাবে কেইবাখনো কিতাপ ৰচনা কৰে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ অসমলৈ আহে আৰু কটন কলেজত অসমীয়া ভাষাৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৪৮ চনৰ আশে-পাশে অসমত এখন বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কাৰণে প্ৰস্তুতি চলোৱা হয়। সেই প্ৰস্তুতিক পূৰ্ণতা দিবলৈ গোপীনাথ বৰদলৈক সম্পাদক আৰু বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাক সহ-সম্পাদক হিচাপে এখন কমিটি গঠন কৰা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হয় আৰু নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা হোৱা অসমীয়া বিভাগৰ ৰিডাৰ হিচাপে তেওঁ যোগদান কৰে। ইয়াৰ পিচত ১৯৫০ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত 'বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণীসমূহৰ সচিব' হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় জাকত-জিলিকা হৈ উঠে আৰু শেষলৈ তেওঁ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক আৰু শেষত কলাগুৰু হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
বিদেশ ভ্ৰমণ
১৯৬১ চনত ভাৰত চৰকাৰে পঠোৱা সাংস্কৃতিক দলৰ সদস্য ৰূপে ৰাছিয়ালৈ যায়। ১৯৬৩ চনত ইণ্ডিয়ানা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ ভ্ৰমণ কৰে।
মৃত্যু
৩০ মাৰ্চ ১৯৬৪ চন, গুৱাহাটীত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া
সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত সৰল ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
শিলকতৰা
শিলকতৰা(Siberian Stonechat, বৈজ্ঞানিক নাম-Saxicola maurus) এবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই। ই শীতকালত দক্ষিণ জাপানৰ পৰা থাইলেণ্ড পৰ্যন্ত, ভাৰত আৰু উত্তৰ পূৱ আফ্ৰিকালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে।