cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
শচী
লিপিসমূহত উল্লেখ
কোৱা হয় যে অন্য দেৱীৰ বিপৰীতে শচীৰ এক নিজস্ব আৰু সুকীয়া চৰিত্ৰ আছে। বহু দেৱীক নিজৰ সংগী দেৱতাজনৰ নামেৰে জনা যায়; যেনে বৰুণৰ অৰ্ধাংগিণী বৰুণী। শচীকো পতি ইন্দ্ৰৰ নামেৰে ইন্দ্ৰাণী হিচাপে জনা যায়। সেইদৰে ইন্দ্ৰকো শচীৰ নামেৰে 'শচীপতি' বুলি কোৱা হয়। প্ৰাক-বৈদিক উল্লেখসমূহত শচীক ইন্দ্ৰৰ ছাঁ‌য়াৰূপে বৰ্ণোৱা হৈছে যাক এক অপশক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ অসুৰৰ জীয়ৰী হোৱাৰ বাবে ক্ৰোধৰ দেৱী হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালৰ হিন্দু লিপিসমূহত শচীক ইৰ্ষাপৰায়ণতা আৰু দুষ্ট মনোবৃত্তিৰ বিমূৰ্ত ৰূপ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। কিন্তু পিছলৈ মানুহৰ মনত তেওঁ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তি তাৰকালৈ পৰিণত হৈ দক্ষিণ ভাৰতত আজিকোপতি পূজিত হৈ আহিছে। স্বতন্ত্ৰ ৰূপত শচীক পূজা কৰা প্ৰায় নহয়েই বুলিব পাৰি। সপ্তমাতৃকাৰ লগতে তেওঁক উপাসনা কৰা হয়।
পাৰিজাত হৰণ আখ্যানত শচীয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। এই আখ্যানত তেওঁ কৃষ্ণৰ পত্নী সত্যভামাৰ সৈতে খণ্ডযুদ্ধত লিপ্ত হয়। ​
মাতৃকা হিচাপে
শচী বা ইন্দ্ৰাণী সপ্তমাতৃকাসকলৰ অন্যতম। তেওঁ ইন্দ্ৰৰ দৰেই ঐৰাৱতক বাহন হিচাপে লৈ ভ্ৰমণ কৰে। আহাৰৰ নৱৰাত্ৰিত শচীৰ অৰ্চনা কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
বজ্জিকা ভাষা
অঞ্চল
বজ্জিকা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্য উত্তৰ-পশ্চিম ভাগত কোৱা হয়। সেই ঠাইক বজ্জিকাঞ্চল নামেৰে জনা যায়। এই অঞ্চলত সমষ্টিপুৰ, সীতামঢ়ী, মুজফ্ফৰপুৰ, বৈশালী আৰু শেওহৰ জিলা আছে। ই চুবুৰীয়া দৰভংগা জিলাতো কিছু পৰিমাণে কোৱা হয়। ২০১৩ চনৰ এটি অনুমান অনুযায়ী (যি ২০০১ চনৰ ভাৰতীয় জনগণনাৰ ওপৰত আধাৰিত) বজ্জিকা ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি (যাৰেই প্ৰায় ১১ কোটি নিৰক্ষৰ)।
বজ্জিকা নেপালতো কোৱা হয়, য'ত ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী ২৩৭৯৪৭জন লোকে এই ভাষাক মাতৃভাষা জ্ঞান কৰিছিল।
মৈথিলী ভাষাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
বেজিকাক মৈথিলী ভাষাৰ এটা উপভাষা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে অনেক উৎসত। বজ্জিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলিব পৰা যায় নে নাযায় সেই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে যে "মৈথিলী" শব্দেৰে উত্তৰ বিহাৰত কথিত মানক মৈথিলী উপভাষাক সম্বোধন কৰা হৈছে নে সম্বন্ধিত উপভাষাৰ গোট হিচাপে গোটেই ভাষাটোক।
বিংশ শতিকাৰ আগৰ ভাগত যেতিয়া মৈথিলী ভাষী লোকে মৈথিলী ভাষাক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাধ্যম কৰাৰ দাবী তুলিছিল, বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰি হিন্দী ভাষাকহে মাধ্যম কৰাৰ সমৰ্থন কৰিছিল। যেতিয়া ১৯৬০ আৰু ৭০ৰ দশকৰ মৈথিলী ভাষী লোকে পৃথক মিথিলা ৰাজ্যৰ দাবী কৰিছিল, তেতিয়াও অংগিকা আৰু বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰিছিল আৰু নিজৰ নিজৰ ভাষাৰ স্বীকৃতি দাবী কৰিছিল।
মৈথিলী ভাষাক সমৰ্থন কৰা অনেকে বিশ্বাস কৰে যে বিহাৰ চৰকাৰ আৰু হিন্দীবাদী বিহাৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা পৰিষদেহে অংগিকা আৰু বজ্জিকাক পৃথক ভাষা বুলি দাবী কৰিবলৈ উক্ত ভাষা কোৱা লোকসকলক প্ৰৰোচিত কৰিছিল যাতে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনৰ শক্তি হ্ৰাস পাওক। তাৰেই অনেকে বৰ্তমানেও অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলি মানি চলে। মুখ্যতঃ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কৰণ কায়স্থ জাতৰ লোকে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰি আহিছে, যাৰ বিপৰীতে অঞ্চলটোৰ অন্য জাতৰ লোকে অংগিকা বা বজ্জিকাকহে নিজৰ মাতৃভাষা বুলি কৈ আহিছে আৰু মৈথিলী পৰিচয়ৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
বজ্জিকা ভাষাত চলচ্চিত্ৰ
লক্ষ্মী এলথিন হাম্মাৰ অংগনা (২০০৯) বজ্জিকা ভাষাত মুক্তি লাভ কৰা এখন আনুষ্ঠানিক পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ ছবি। তাৰ পাছত সজন ঐহা ডোলী লে কে নামৰ ছবি এখনেও মুক্তি লাভ কৰিছে।
৮ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
২৪ জানুৱাৰী
২৪ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৪তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৪১ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৪২ দিন) বাকী থাকে।
দিৱস
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
কনক চন্দ্ৰ ডেকা
কনক চন্দ্ৰ ডেকা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা ৰামায়ণী সাহিত্যৰ প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত৷
জীৱন
কনক চন্দ্ৰ ডেকাৰ জন্ম হয় নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰত। তেওঁ গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত কাকতি চৰকাৰী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যপনা কৰে৷ তাৰোপৰি তেওঁ গহপুৰ বি টি কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপেই কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷
সাহিত্যচৰ্চা
কনক চন্দ্ৰ ডেকাই ৬০ খনৰো অধিক তত্ত্বগধুৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে৷ তেওঁৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি শংকৰ দয়াল শৰ্মাই উন্মোচন কৰিছিল৷ তেওঁ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক অৱদানৰ স্বীকৃতি ৰূপে সাহিত্যিক পেন্সনো লাভ কৰিছিল৷
২০১৪ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখে কনক চন্দ্ৰ ডেকাৰ বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত মৃত্যু হয়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰাধিকা মেনন
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰাধিকাই কেৰালাৰ কোদুংগাল্লুৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ইয়াতেই ডাঙৰ দীঘল হয়। তেওঁ কোচিৰ অল ইণ্ডিয়া মেৰিন কলেজত এটা ৰেডিঅ' পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰি প্ৰথমতে ভাৰতীয় শিপিং কৰ্পোৰেচনত ৰেডিঅ' বিষয়া হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
কেৰিয়াৰ
২০১৫ চনৰ জুন মাহত তেওঁ সন্মুখৰ পৰা নেতৃত্ব দিয়া তেওঁৰ সফল সাহসী উদ্ধাৰ অভিযানৰ বাবে তেওঁক ২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰত আন্তৰ্জাতিক সামুদ্ৰিক সংগঠন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁ আৰু তেওঁৰ দলে সাগৰীয় ধুমুহাৰ ফলত ইঞ্জিন বিকল হোৱা আৰু নাওখন লংগৰ ভাঙি যোৱাৰ ফলত ডুব যোৱা নাওখনৰ সৈতে বংগোপসাগৰত আৱদ্ধ হৈ থকা সাতজন মাছমৰীয়াক উদ্ধাৰ কৰিছিল।  ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্তব্যক স্বীকৃতি দি প্ৰাসংগিক বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰিছিল আৰু লগতে আইএমঅ' সাহসিকতা বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
ৰাধিকাই যুৱ মহিলা নাবিকসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে মুম্বাইত সহ-নৌ সেনা বিষয়া সুনীতি বালা আৰু শৰ্বনী মিশ্ৰৰ সৈতে ৩ নৱেম্বৰ ২০১৭ তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক মহিলা নাবিক ফাউণ্ডেচন (আইডব্লিউএছএফ) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৌ-সেনা বিষয়া শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা(Rosheswar Barua) আছিল অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী চাহ-খেতিয়ক৷ ঊনৈশ শতিকাৰ শেষাৰ্ধত তেওঁ অসমৰ যোৰহাটত চাহখেতি কৰিছিল৷ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ অসমৰ বুৰঞ্জী আৰু দুই-এক তথ্যসূত্ৰ মতে, ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা অসমৰ প্ৰথমগৰাকী চাহ-খেতিয়ক৷
জন্ম, শিক্ষা আৰু শৈশৱকাল
১৭৭৮ চনত যোৰহাটৰ মেলেং বালি চাপৰি পূজাৰী গাঁৱত ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল৷ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ চলি থকাৰ সময়তে৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল বজ্ৰনাথ৷ ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ নবছৰ বয়সত অসমত মানৰ আক্ৰমণ আৰম্ভ হৈছিল৷ আক্ৰমণৰ পৰা বচাবলৈ তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে প্ৰায়েই হাবিয়ে-বননিয়ে পলাই ফুৰিবলগীয়া হৈছিল৷ অৱশ্যে যোৰহাটৰ পাৰ্শ্বৱতী একাংশ ঠাইত তেতিয়াও কেইখনমান শিক্ষাকেন্দ্ৰ পাঠশালা বা টোলৰ ৰূপত সক্ৰিয় হৈ আছিল৷ ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই যদু অধ্যাপক টোলত অন্তৰ্ভুক্ত হয়৷ এইখন টোলৰ পৰাই উত্তীৰ্ণ হৈ ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই জীৱিকাৰ সন্ধানত নামি পৰে৷
কৰ্মজীৱন
১৮৩৮ চনত বৃটিছে পুৰন্দৰ সিংহক উজনি অসম শাসন কৰিবলৈ দিয়ে৷ এই সময়তে ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই নিজৰ পৰিয়াল-পৰিচয় আৰু ৰাজ-আনুগত্যৰ বিষয়ে ৰজাক জনালে আৰু ৰাজসভাত নিযুক্তিৰ বাবে ৰজাৰ কাষ চাপে৷ জনৈক ৰাজগুৰুৱে তেওঁক এই প্ৰচেষ্টাত সহায় কৰে৷ তেওঁৰ সহায়তেই ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই দেৱী দ'লৰ বৰুৱা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে৷ অৱশ্যে স্বৰ্গদেউ পুৰন্দৰ সিংহক ইংৰাজে সিংহাসনৰ পৰা অপসাৰিত কৰাৰ লগে লগে ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা কৰ্মসংস্থাপনবিহীন হৈ পৰে৷ এইবাৰ তেওঁ জীৱিকাৰ সন্ধানত গুৱাহাটী পায়হি৷
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই কালেক্টৰী কাৰ্যালয়ত পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত অস্থায়ী নিযুক্তি লাভ কৰে৷ অস্থায়ী চাকৰিৰ ম্যাদ ওকলাত তেওঁ গুৱাহাটীতে এইবাৰ ব্যৱসায়ত নামে৷ পিছে সফলতা লাভ নকৰাত পুনৰ উজনিলৈ গমন কৰে৷ নিবনুৱা হৈ থকা কালতে তেওঁ ব্ৰিটিছৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি ইংৰাজী ভাষা সম্পৰ্কে কিছুমান জ্ঞান আয়ত্বলৈ আনে আৰু নৱ-স্থাপিত নাজিৰাৰ বৃটিছ আসাম কোম্পানীত এটা চাকৰি লাভ কৰে৷ এইটো কামত তেখেতে ভূমি অধিগ্ৰহণ, ভূমি আৱণ্টন, ৰাজহ নীতি, চাহ খেতিৰ সৱিশেষ জ্ঞান লাভ কৰে৷ কামত সন্তুষ্ট হৈ বৃটিছে তেওঁক গাভৰু পৰ্বত, মাইবেলিয়াকে ধৰি একাধিক মৌজাৰ অতিৰিক্ত দায়িত্ব প্ৰদান কৰে৷
চাহ খেতি
নাজিৰাৰ কোম্পানীত চাকৰি কৰি থকা কালতেই ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই চাহ-ব্যৱসায়ত আত্মনিয়োগ কৰাৰ কথা ভাবে আৰু স্বতন্ত্ৰভাৱে এই ব্যৱসায়ত যুক্ত হ'বলৈ চাকৰি ত্যাগ কৰে৷ ভূমিৰ আৱণ্টন আৰু অন্যান্য সহায়-সহযোগ লাভ কৰাত ব্ৰিটিছৰ উপৰি তেওঁক মণিৰাম দেৱানেও সহযোগ আগবঢ়ায়৷ সহযোগিতা লাভ কৰি তেওঁ ১৮৪১ চনত যোৰহাট জিলাৰ মেলেং বালি চাপৰি অঞ্চলত লাহদৈগড় চাহ বাগিচা খোলে৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁ চাহ গুটিৰ নাৰ্চাৰী এখোন আৰম্ভ কৰে৷ ১৮৬০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ৬-৭খন চাহ বাগিচা ৰোপন কৰে৷ অৱশ্যে ১৮৬৭-৬৭ চনৰ সংকটৰ সময়ত তেওঁৰ চাহ-উদ্যোগ কিছুপৰিমাণ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল৷ যাৰ বাবে তেওঁ নাগিনীজান আৰু মধুপুৰ চাহ বাগিছা যথাক্ৰমে এজন ইউৰোপীয় ব্যক্তি আৰু এজন চাহকৃষক ৰায়বাহাদুৰ বিষ্ণুৰাম বৰুৱাক বিক্ৰী কৰিছিল৷ বিক্ৰী কৰি দিয়াৰ এটা কাৰণ আছিল শ্ৰমিক আৰু পুঁজিৰ অভাৱ৷
বিতৰ্ক
১৮০৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মণিৰাম দেৱানক প্ৰথমগৰাকী চাহ-খেতিয়ক হিচাপে মান্যতা দিয়া হয়৷ একেদৰে ১৮৫১ চনত যোৰহাটত জন্মলাভ কৰা জগন্নাথ বৰুৱাকো কোনো-কোনোৱে অসমৰ প্ৰথমগৰাকী চাহ খেতিয়কৰ মৰ্যাদা দিয়ে৷ মন কৰিবলগীয়া যে, এওঁলোক দুয়োজনৰে জন্ম ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ পৰৱৰ্তী সময়তহে৷ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ অসমৰ বুৰঞ্জী মতে, ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই হৈছে অসমত চাহ-বাগিছা খোলা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া৷ ইয়াৰোপৰি গোহাঞিবৰুৱাৰ মতে, ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা সেই সময়ৰ সবাতোকৈ চহকী অসমীয়া৷ এই প্ৰসংগত তেখেতে অসমৰ বুৰঞ্জীত লিখিছে-
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই খোলা বাগিছাৰ সংখ্যাক লৈ বিতৰ্ক নথকা নহয়৷ ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ জীৱেশ্বৰ বৰুৱাই স্বপ্ন জীৱন পুথিত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই ২২ খন বাগিছা খুলিছিল৷ সেইসমূহ বাগিছাৰ নাম হৈছে-লাহদৈগড়, হাতীগড়, কৃষ্ণবাৰী, বাঘজান, দক্ষিণ পাটৰ গ্ৰাণ্ড (বৰ্তমানৰ চটাই) লেটেকুজান, বৰগুৰি, নাগিনীজান, মাধপুৰ (মধুপুৰ), টিমপীয়া, উলুৱনী, চৰাইপানী, গোঁসাইবাৰী, মেজেঙি, মেলেং, চপানী, টেকেলাগোঁহাই, চিন্তামণি গড়, ঘৰফলীয়া, চেলেং, দেওপানী৷ পিছে, বুৰঞ্জীবিদ অমলেন্দু গুহৰ মতে, ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই ৬খনহে বাগিছা খুলিছিল৷ একেদৰে পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ মতে, বৰুৱাই নজন পুতেকৰ বাবে নখন বাগিছা খুলিছিল৷
অন্যান্য কৰ্ম
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই নিজা ধনেৰে মাটি কিনি ৰোষেশ্বৰ আলি আৰু লাহদৈ বাগিছাৰ পৰা ধোদৰ আলিৰ কাষৰ দেওঁপানী বাগিছা আৰু নাগিনী জান সংযোগী আলিবাটটো নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ তেওঁ লাহদৈগড় বাগিছাত প্ৰায় ২০০ গছজোপা আম ৰুইছিল৷ আমৰ সোৱাদ, আকাৰ আৰু প্ৰকাৰ অনুযায়ী তেওঁ সৰুতে শুনা নামেৰে আমবোৰৰ নাম ৰাখিছিল৷ যেনে-আগে পকি, চাহঘৰৰ আম, শোভন কেতেকী, মাটি মিঠা, শগুনী, চেনি আম, সেন্দূৰী, তিলিকি আদি৷ ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত আম গছেৰে আৱৰি থকা লাহদৈগড় বাগিছাৰ একাংশ তেওঁৰ নাতি আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱাই আম্ৰকানন হিচাপে নামাংকিত কৰে৷
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাৰ চাৰিগৰাকী পত্নী আছিল৷ তেওঁলোক হৈছে-তোলনী দেৱী, চন্দ্ৰা দেৱী, ৰুমদা দেৱী, প্ৰভা দেৱী৷ তেওঁৰ পুত্ৰ নজন যথাক্ৰমে-কমলেশ্বৰ, জীৱেশ্বৰ, দামোদৰ, গোপাল, কৃপাল, দয়াল, ধৰ্ম্মেশ্বৰ, গোলাপ আৰু নাৰায়ণ৷ আনহাতে কন্যা দুগৰাকী হৈছে ইন্দুপ্ৰভা আৰু মুক্তা দেৱী৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
হিৰো আলম
আশ্ৰাফুল হুছেইন আলম (Hero Alom) এজন বাংলাদেশী ফ্ৰীলেঞ্চাৰ মিউজিক ভিডিঅ’ মডেল আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াত সক্ৰিয় অভিনেতা, যাক হিৰ’ আলম বুলিও জনা যায়। তেওঁ বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সদস্য নহয়; এজন স্বতন্ত্ৰ শিল্পী হিচাপে তেওঁ কাম কৰে আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াত সেয়া শ্বেয়াৰ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন
চিডি বিক্ৰীৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা আলমে পাছলৈ ছেটেলাইট টিভি সংযোগৰ ব্যৱসায় এটাত জড়িত হয়। তেওঁ এটা চখ হিচাপে সংগীত ভিডিঅ’ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁৰ কিছুমান সংগীত ভিডিঅ’ ভাইৰেল হয় আৰু তেওঁ বাংলাদেশত অনলাইন ট্ৰ’লিং আৰু মীমৰ জনপ্ৰিয় বিষয়-বস্তু হৈ পৰে। ডিচেম্বৰ ২০১৮ লৈকে আলমে এখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
এনএছডি-স্নাতক মহেশ ৰূপৰাও ঘোডেশ্বৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আলমৰ ওপৰত আধাৰিত এখন হিন্দী নাটক ২০১৯ চনত আহমেদাবাদ আৰু মুম্বাইত মঞ্চস্থ হয়। ই এখন কাল্পনিক জীৱন-ভিত্তিক নাটক আছিল।
বাংলাদেশৰ ২০১৮ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থিত্ব
২০১৮ চনত আলমে বাংলাদেশৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু তেওঁ ১১তম ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ মানসেৰে বগুৰা-৪ সমষ্টিৰ বাবে জাতীয় পাৰ্টি (ইৰশাদ)ৰ প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰপত্ৰ ক্ৰয় কৰে। কিন্তু জাতীয় পাৰ্টিয়ে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্ব অস্বীকাৰ কৰে। পাছত তেওঁ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। বাংলাদেশ নিৰ্বাচন আয়োগে প্ৰথমে তেওঁৰ মনোনয়ন গ্ৰহণ কৰা নাছিল। কিন্তু ১০ ডিচেম্বৰত উচ্চ ন্যায়ালয়ে নিৰ্বাচন আয়োগক তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰপত্ৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াত আলমে নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।  তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্বই প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ ইমানে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছিল যে ২০১৮ চনত তেওঁ বাংলাদেশত গুগল ছাৰ্চ ট্ৰেণ্ডত শীৰ্ষৰ ১০জন লোকৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে আৰু  খালেদা জিয়াৰ পিছতে তেওঁ দ্বিতীয় স্থানত থাকে।  নিৰ্বাচনত অৱশ্যে তেওঁ মাত্ৰ ৬৩৮টা ভোট লাভ কৰি পৰাজিত হয় আৰু বি.এন.পি.ৰ প্ৰাৰ্থী মোছাৰফ হুছেইনে সেই সমষ্টিৰ আসনত জয় লাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
আলম বৰ্তমান বগুৰাৰ ওচৰৰ এৰুলিয়াত পত্নী চুমি, সন্তান আলো আৰু কবীৰৰ সৈতে বাস কৰে। যৌতুকৰ বাবে তেওঁৰ পত্নীক আক্ৰমণ কৰাৰ অভিযোগত তেওঁক ২০১৯ চনৰ মাৰ্চত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰসংগসমূহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ইউটিউবাৰ
কৃষ্ণ পক্ষ
চান্দ্ৰমাহৰ ৩০দিনত ১৫ দিনকৈ মুঠ দুটা পক্ষ থাকে। পূৰ্ণিমাৰ পিছৰ দিনটোৰপৰা জোনৰ আকাৰ পৃথিৱীৰপৰা দেখাত ক্ৰমে সৰু হ'বলৈ ধৰে। এই আকাৰ কৰ্মান্বয়ে হ্ৰাস হৈ গৈ গৈ অৱশেষত ১৫ দিনৰ দিনা পৃথিৱীৰ পৰা সম্পূৰ্ণকৈ দিনত আৰু ৰাতিও সাধাৰণ দৃষ্টিৰে দেখা নোপোৱা হয়। এই পোন্ধৰ দিনৰ সময়চোৱাক কৃষ্ণ পক্ষ বুলি কোৱা হয়। প্ৰতিটো পক্ষৰ দিন সমূহক ক্ৰমে প্ৰতিপদ, দ্বিতীয়া, তৃতীয়া, চতুৰ্থী, পঞ্চমী, ষষ্ঠী, সপ্তমী, অষ্টমী, নৱমী, দশমী, একাদশী, দ্বাদশী, ত্ৰয়োদশী, চতুৰ্দশী আৰু পোন্ধৰ দিনৰ দিনটোত পূৰ্ণিমা আৰু পৰৱৰ্তী পোন্ধৰ দিনৰ অন্তত অমাবস্যা হয়। যিটো পক্ষৰ অন্তত অমাবস্যা হয়, সেই পক্ষটোকে কৃষ্ণ পক্ষ বোলে। কৃষ্ণপক্ষত প্ৰথম চৈধ্যদিন আগৰাতি আন্ধাৰ হয় আৰু অমাবস্যাৰ দিনটোত গোটেই ৰাতি জোন দেখা পোৱা নাযায়।
আৰ্গন (পোশাক)
ভাৰতীয় উপমহাদেশ, আধুনিক ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ হাজং মহিলাসকলে পিন্ধা পৰম্পৰাগত চাদৰ সদৃশ কাপোৰ হৈছে আৰ্গন ( আগন, অগ্ৰুণ বা পাৰ্ছা বুলিও জনা যায়)। আগন দুই প্ৰকাৰৰ এটা সাধা আগন আৰু ফুলৗ আগন (ফুলা আগন) মানে সাধা আগন হৈছে ফুল নথকা আৰু ফুলৗ আগন মানে ফুল থকা।
এয়া এক প্ৰকাৰৰ উৎসৱৰ পোছাক আছিল, বিশেষ অনুষ্ঠানত পিন্ধা। আৰ্গনবোৰ শ্বাটল-বোৱা আৰু ডাঙৰ আকাৰৰ, যাৰ বিশেষত্ব হৈছে সমমিতি আৰ্হি, জ্যামিতিক আকৃতি আৰু ৰঙীন ৰেচমত আৰু সোণ আৰু ৰূপৰ সূতাৰ সৈতে বা অবিহনে ডিজাইন কৰা পাত আৰু ফুল। পৰম্পৰাগতভাৱে আৰ্গন আকাৰত ডাঙৰ আছিল আৰু ইয়াত বগলী, হাঁহ আৰু ময়ূৰ আদি চৰাই আছিল; আৰু কদম্ব গছৰ দৰে গছ সেইবোৰৰ ওপৰত ৰোপণ কৰা হয়। ইয়াক পুৰুষে বিয়াৰ সময়ত বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণৰ সময়ত পিন্ধিব পাৰে। তেওঁলোকৰ চেহেৰা আৰু সাজ-পোছাক বড়োসকলৰ দৰে।
আৰু চাওক
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
এডাম স্মিথ
আডাম স্মিথ (Adam Smith; ১৭২৩ – ১৭ জুলাই ১৭৯০) এগৰাকী স্কটিছ অৰ্থনীতিবিদ, দাৰ্শনিক আৰু লেখক আছিল। তেওঁ ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিৰ গুৰিধৰোঁতা আৰু স্কটিছ নৱজাগৰণৰ এগৰাকী মুখ্য ব্যক্তি। তেওঁক "অৰ্থনীতিৰ জনক" বা "পুঁজিবাদৰ জনক" বুলিও জনা যায়। স্মিথৰ দুই মূল গ্ৰন্থ হ'ল দ্য থিয়'ৰি অৱ মৰেল চেণ্টিমেণ্ট্‌ছ (১৭৯৫) আৰু এন এনকুৱাইৰি ইণ্টু দ্য নেচাৰ এণ্ড কজেচ অৱ দ্য ৱে'ল্থ অৱ নেশ্বন্স (১৭৭৬)। দ্য ৱে'ল্‌থ অৱ নেচন্স তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থ আধুনিক অৰ্থনীতিৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ বুলি কোৱা হয়। এই গ্ৰন্থত স্মিথে পূৰ্ণ উপকাৰিতাৰ ধাৰণা আগাঢ়াইছিল।
জীৱন
স্মিথে গ্লাছগ' বিশ্ববিদ্যালয়ত সামাজিক দৰ্শন অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ স্কটলেণ্ডৰেই জন স্নেলৰ ছাত্ৰবৃত্তিৰে বালিয়'ল মহাবিদ্যালয়, অক্সফ'ৰ্ডতো অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল। তাৰ পাছত তেওঁ এলানি সফল সৰ্বজনীন বক্তৃতা আগবঢ়ালে এডিনবাৰ্ঘ বিশ্ববিদ্যালয়ত। ফলস্বৰূপে তেওঁ ডেভিড হ্যুমৰ সৈতে কাম কৰিছিল। স্মিথে গ্লাছগ'ত অধ্যাপকৰ দায়িত্ব লাভ কৰিছিল। সেই কালতেই তেওঁ নিজৰ গ্ৰন্থ 'এ থিয়'ৰি অৱ মৰেল চেণ্টিমেণ্টছ' লিখি উলিয়াইছিল। পাছলৈ তেওঁ ব্যক্তিগত শিক্ষকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল যিয়ে তেওঁক সমগ্ৰ ইউৰোপ ভ্ৰমি বৌদ্ধিক অগ্ৰণীসকলক লগ কৰাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰিলে।
আধুনিক অৰ্থনীতিলৈ অৱদান
স্মিথে ধ্ৰুপদী মুক্ত বজাৰ অৰ্থনৈতিক সূত্ৰৰ ভেঁটি তৈয়াৰ কৰিছিল। দ্য ৱে'ল্থ অৱ নেশ্বন্স আধুনিক অৰ্থনীতিৰ অগ্ৰদূত। এই গ্ৰন্থত আৰু অন্যান্য কৰ্মত তেওঁ শ্ৰমৰ বিভাজনৰ ধাৰণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ দেখুৱাইছিল কেনেকৈ বিবেকশীল স্বাৰ্থপৰতা আৰু প্ৰতিযোগিতাই অৰ্থনৈতিক সমৃদ্ধি আনিব পাৰে। স্মিথ নিজৰ সময়ত বিতৰ্কিত আছিল আৰু হোৰচ ৱালপ'লৰ দৰে লেখকে তেওঁৰ লিখনশৈলীৰ ব্যংগ তৈয়াৰ কৰিছিল।
চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজা
thumb|250px|[[বৈশ্ৰৱণ (বৌদ্ধ ধৰ্ম)|বৈশ্ৰৱণ, জাপানী শৈলী]]
চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজা হৈছে চাৰিগৰাকী বৌদ্ধ দেৱতা। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে ওপৰত বিশ্বৰ চাৰিটা মুখ্য দিশৰ একো একোটাৰ চোৱাচিতাৰ ভাৰ ন্যস্ত থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। চীনা সাহিত্যত তেওঁলোকক সামূহিকভাৱে "ফেং ট্যাও য়ু শ্বুন" বা "ছিদা টিয়ানৱাং" বুলি আখ্যা দিয়া হয়। প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাত তেওঁলোকক "চতুৰ্মহাৰাজ" বা "চতুৰ্মহাৰাজিকাদেৱ", অৰ্থাৎ "চাৰি মহৎ স্বৰ্গীয় ৰজা" বুলি কোৱা হয়।এওঁলোক চীনা বৌদ্ধ মন্দিৰৰ এক মানসম্পন্ন অংগ। তেওঁলোক "লোকপাল" নামেৰেও জনাজাত।
চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজা বৰ্তমান সুমেৰু পৰ্বতৰ নিম্ন অংশত অৱস্থিত চতুৰ্মহাৰাজিকা স্বৰ্গত বাস কৰে বুলি কোৱা হয়। এই স্বৰ্গ কামধাতুৰ দেৱতাসকলৰ ছখন নিবাসৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন। তেওঁলোক হৈছে জগতৰ ৰক্ষক আৰু অশুভ শক্তিৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীি। ধৰ্ম ৰক্ষাৰ অৰ্থে তেওঁলোকৰ প্ৰতিজনেও অতি প্ৰাকৃতিক জীৱৰ একো একোটা গোটক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম।
কিংবদন্তি
এই চাৰিজন ৰজাই ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলৰ ৰজা চক্ৰক সেৱা আগবঢ়ায়। প্ৰত্যেক চান্দ্ৰ মাহৰ অষ্টম, চতুৰ্দশ আৰু পঞ্চদশ দিনত চাৰিওজন ৰজাই মানৱ জগতৰ গুণ আৰু নৈতিকতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ প্ৰতিনিধি পঠায় বা নিজেও যায়। তাৰপাছত তেওঁলোকে এই বিষয়ে ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলৰ সভালৈ প্ৰতিবেদনআগবঢ়ায়।
চক্ৰৰ আদেশত, এই চাৰি ৰজা আৰু তেওঁলোকৰ অনুগামীসকলে ত্ৰয়স্ত্ৰিংশক অসুৰৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সদা সচেতন হৈ থাকে। তেওঁলোকে বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু বুদ্ধৰ অনুগামীসকলক বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈও অঙ্গীকাৰৱদ্ধ। চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজাক ২০ জন বা ২৪ জন লোকপালৰ অন্তৰ্গত বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকলে ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিবলৈ আৱিৰ্ভূত হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম শ্ৰেণী:বৌদ্ধ কিংবদন্তি
লাভলীনা বৰগোহাঁই
লাভলীনা বৰগোহাঁই বা লাভলীনা বৰগোহাঞি (Lovlina Borgohain) এগৰাকী ভাৰতীয় ৱেল্টাৰৱেইট শ্ৰেণীৰ বক্সাৰ। তেওঁ অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ বৰপথাৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ বাৰমুখীয়া গাঁৱত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ টিকেন বৰগোহাঁই আৰু মাতৃ মামণি বৰগোহাঁই। তেওঁ ২০১৬ চনৰ পৰা আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত বক্সিঙত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে। তেওঁ ২০১৭ চনত ভিয়েটনামৰ হো চি মিন চিটিত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলাৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপ বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক আৰু ২০১৮ চনৰ নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ৬৯ কিলোগ্ৰাম ৱেলটাৰৱেট শাখাত তৃতীয় স্থান অৰ্জন কৰিছিল। অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা তেওঁ অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আৰু শিৱ থাপাৰ পিছত দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ৰাজ্যখনৰ দ্বিতীয় গৰাকী বক্সাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ মহিলাৰ ৱেল্টাৰৱেইট শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০২০ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০২১ বৰ্ষত লাভলীনাক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান 'মেজৰ ধ্যানচান্দ খেলৰত্ন বঁটা'ৰ বক্সিঙৰ শিতানৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৭ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে অসমৰ গোলাঘাট জিলাত লাভলীনা বৰগোহাঁইৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ টিকেন বৰগোহাঁই আৰু মাতৃ মামণি বৰগোহাঁই। তেওঁৰ পিতৃ এজন মধ্যম বৰ্গৰ ব্যৱসায়ী। তেওঁৰ যমজ বায়েক দুগৰাকীও ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ কিক বক্সিং খেলুৱৈ।
বক্সিং জীৱন
লাভলীনা ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে এদিন দেউতাকে ঘৰলৈ মিঠাই বান্ধি অনা বাতৰি কাকতখনত বক্সাৰ মহম্মদ আলিৰ বিষয়ে প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ এটা আছিল। সেই প্ৰবন্ধটো দেউতাকে লাভলীনাক পঢ়িবলৈ দিয়ে। লাভলীনাই লেখনিটো পঢ়ি মহম্মদ আলিৰ বিষয়ে জানিব পৰাৰ লগতে বক্সিঙৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ'ল। সেইয়াই আছিল লাভলীনাৰ বক্সিং সম্পৰ্কে প্ৰথম ধাৰণা। দেউতাকেও বক্সাৰ হ’বলৈ উৎসাহ দিয়ে। বায়েক দুগৰাকীৰ দৰে লাভলীনায়েও প্ৰথমতে কিক বক্সাৰ হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। সৰুতে মুৱাথাই খেলিবলৈ লোৱা লাভলীনাই এগৰাকী সম্পৰ্কীয় বায়েকৰ প্ৰেৰণাত বক্সিং গ্লোভচ হাতত তুলি লৈছিল। ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণে বৰপথাৰ ছোৱালী হাইস্কুলত অনুষ্ঠিত কৰা অনুশীলনীত তেওঁ প্ৰশিক্ষক পদুম বড়োৰ চকুত পৰে আৰু ২০১২ চনৰ পৰা তেওঁ লাভলীনাক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
২০১৮ চনৰ AIBA মহিলা বক্সিং বিশ্ব (IOS)
লাভলীনাই প্ৰথম বাৰৰ বাবে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱ ২০১৮ চনৰ AIBA মহিলা বক্সিং বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত। ইয়াত তেও মহিলাৰ ৬৯ কিলোগ্ৰাম শাখাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
২০১৯ চনৰ AIBA মহিলা বক্সিং বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ
২০১৯ চনত লাভলীনা ২য় বাৰৰ বাবে ৰাছিয়াত অনুষ্ঠিত AIBA মহিলা বক্সিং বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে পোনপটীয়াকৈ নিৰ্বাচিত হয়। তেও ৬৯ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ চেমি ফাইনেলত চীনৰ য়াং লিউৰ হাতত ২-৩ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।
২০১৯ চনত লাভলীনা ইনফিনিটি অপ্তিমেল চলিউচনচ (IOS) নামৰ ক্ৰীড়া ব্যৱস্থাপনা সংস্থা এটাৰ সৈতে তেওৰ ব্যৱসায়িক লেনদেন বিলাক চোৱাচিতা কৰিবৰ বাবে চুক্তিৱদ্ধ হয়।
২০২০ চনৰ এচিয়া আৰু অচেনিয়া অলিম্পিক নিৰ্বাচন প্ৰতিযোগিতা
২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত লাভলীনাই উজবেকিস্তানৰ মফতুনাখন মেলিভাক ৫-০ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি টকিঅ অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। লগতে তেও অলিম্পিকৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱা অসমৰ প্ৰথম মহিলা খেলুৱৈ ৰূপে পৰিগণিত হয়। এই খেলত তেও চীনৰ গু হ্ঙৰ হাতত ৫-০ ত পৰাস্ত হৈ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
টকিঅ' অলিম্পিক ২০২০
২০২১ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত টকিঅ' অলিম্পিক ২০২০ (২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক) ত লাভলীনাই অংশগ্ৰহণ কৰি অলিম্পিকলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া মহিলা খেলুৱৈ হিচাপে ইতিহাস ৰচে। ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহতেই জৰ্ডানত অনুষ্ঠিত হোৱা এছিয়া এণ্ড ওছেনিয়া বক্সিং অলিম্পিক কোৱালফিকেচন টুৰ্ণামেণ্টখনত লাভলীনাই কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত উজবেকিস্তানৰ মাফটুনাখন মেলেইভাক ৫-০ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি ব্ৰঞ্জৰ পদক দখল কৰাৰ লগে লগেই লাভলীনাৰ টকিঅ’ যাত্ৰা নিশ্চিত হৈ পৰিছিল। টকিঅ’ অলিম্পিকত বক্সিংৰ ৬৯ কেজি শাখাত লাভলীনাই দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এই শাখাত লাভলীনাৰ স্থান বিশ্ব ক্ৰমত ৩।
প্ৰি কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল
২৭ জুলাইত অনুষ্ঠিত অলিম্পিকৰ প্ৰি-কোৱাৰ্টাৰত লাভলীনাই জাৰ্মানীৰ প্ৰতিপক্ষ নাডীয়া এপেজক ৩-২ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে। প্ৰথমৰে পৰা নাডীয়াক লাভলীনাৰ তুলনাত আক্ৰমণাত্মক দেখা গৈছিল। লাভলীনাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই তেওঁ প্ৰথমটো ছেট নিজৰ পক্ষত ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়। পিছৰ তিনিটা ছেট লাভলীনাই দখল কৰে যদিও শেষৰটো ছেটত পুনৰ নাডীয়াই প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। অৱশ্যে লাভলীনাই চূড়ান্ত সময়ত বিজয়ী হয়। ইয়াৰ লগে লগে অলিম্পিকত বক্সিঙৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰা তেওঁ অসমৰ প্ৰথমগৰাকী বক্সাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ৩০ জুলাইত পুৱা ৮:৪৮ বজাত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল মেচ চাইনীজ টাইপেইৰ চেন নিয়েন চিনৰ সৈতে অনুষ্ঠিত হয়।
কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল
৩০ জুলাইত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত লাভলীনাই চাইনীজ টাইপেইৰ চেন নিয়েন চিনক ৪-১ ব্যৱধানত পৰাজিত কৰি জয় লাভ কৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে লাভলীনাই ব্ৰঞ্জৰ পদক নিশ্চিত কৰে। লাভলীনা অলিম্পিকৰ পদক বিজয়ী প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ছেমিফাইনেলৰ বাবে লাভলীনাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী হয় তুৰস্কৰ খেলুৱৈ।
ছেমিফাইনেল
৪ আগষ্টত অনুষ্ঠিত ছেমিফাইনেলত তুৰস্কৰ বুজেনাছ চাৰ্মেলেনীৰ হাতত লাভলীনা বৰগোহাঁই ৫-০ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়। ইয়াৰ ফলত লাভলীনাই ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবৰ সক্ষম হয়। তেওঁ হৈছে অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা অসমৰ প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি।
বঁটা আৰু সন্মান
২০২০ চনৰ টকিঅ’ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ বাবে -
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
এইচ ডি দেৱেগৌড়া
এইচ ডি দেৱেগৌড়া (Haradanahalli Doddegowda Deve Gowda; জন্ম: ১৮ মে' ১৯৩৩) এজন ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা। তেখেতে ভাৰতৰ একাদশ প্ৰধানমন্ত্ৰী (১ জুন ১৯৯৬ – ২১ এপ্ৰিল ১৯৯৭) আছিল। তেখেত ইয়াৰ আগতে ১৯৯৪ৰ পৰা ১৯৯৬লৈ কৰ্ণাটকৰ চতুৰ্দশ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। তেখেত কৰ্ণাটকৰ হাচান লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৬তম লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ আহিছিল। তেখেত জনতা দল (চেকুলাৰ)ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি।
জনতা পাৰ্টী সদস্যৰূপে
গৌড়াই দুবাৰকৈ জনতা পাৰ্টীৰ ৰাজ্যিক গোটৰ সভাপতি হৈছিল। তেখেতে ১৯৮৩ৰ পৰা ১৯৮৮লৈ ৰামকৃষ্ণ হেগৰে নেতৃতাধীন কৰ্ণাটকৰ জনতা পাৰ্টী চৰকাৰৰ মন্ত্ৰিত্ব লাভ কৰিছিল। তেখেতে ১৯৯৪ত জনতা পাৰ্টী আৰু অন্যান্য বহুকেইটা দলক চামিল কৰি গঠন কৰা জনতা দলৰ ৰাজ্যিক গোটৰ সভাপতি হৈছিল আৰু ১৯৯৪ৰ কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ জয়ৰ ক্ষেত্ৰত চালিকা শক্তিৰূপে কাম কৰিছিল। তেখেতে সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰত ৰামনগৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা জয়ী হৈ ৰাজ্যখনৰ চতুৰ্দশ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত লৈছিল।
১৯৯৫ৰ জানুৱাৰীত চুইজাৰলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু আন্তৰ্ৰাষ্ট্ৰীয় অৰ্থনীতিবিদসকলৰ ফোৰামত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে
১৯৯৬ৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত পি ভি নৰসিংহ ৰাও নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ ফলাফল বেয়া হৈছিল; কিন্তু অন্য দলেও চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ প্ৰযোজনীয় সংখ্যক আসন পোৱা নাছিল। সেয়েহে যেতিয়া কংগ্ৰেছৰপৰা বাহিৰৰ পৰা সমৰ্থন লৈ সংযুক্ত মৰ্চাই (কংগ্ৰেছ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় পাৰ্টীক বাদ দি গঠন কৰা মৰ্চা) চৰকাৰ গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ললে, দেৱে গৌড়াক অভাৱনীয়ভাবে চৰকাৰৰ নেতা বাছনি কৰা হ'ল আৰু তেখেতে ভাৰতৰ একাদশ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰূপে শপত ল'লে। তেখেতে ১৯৯৬ৰ ১ জুনৰ পৰা দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৯৭ৰ ১১ এপ্ৰিললৈ প্ৰধানমন্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ চলাই যায়। তেখেত সংযুক্ত মৰ্চাৰ ষ্টিয়েৰিং কমিতিৰ সভাপতিও আছিল।
জনতা দল (চেকুলাৰ)
জনতা দল (চেকুলাৰ)ৰ শিপা আছিল জনতা পাৰ্টী। জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে ১৯৭৭ৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত সকলো বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলকে একেখন পতাকাৰ তললৈ আনি জনতা পাৰ্টীক জন্ম দিছিল। ১৯৮৮ত জনতা পাৰ্টী আৰু কিছুমান সৰু সৰু বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলক একগোট কৰি জনতা দল গঠন কৰা হৈছিল। ১৯৮৯ত জনতা দলৰ নেতৃত্বত ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্চা চৰকাৰ গঠন হয়। জনতা দল তথা মৰ্চাৰ নেতা স্বৰূপে বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৭ত জনতা দল নেতৃত্বাধীন ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্চা চৰকাৰৰ ক্ৰমে দেৱে গৌড়া আৰু ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰাল প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিল।
১৯৯৯ চনত যেতিয়া দলৰ কেইজনমান জ্যেষ্ঠ নেতাই ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি নেতৃত্বাধীন ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাত জনতা দল বিভাজিত হ'ল। মধু দণ্ডাৱতে, সিদ্ধাৰামায়াকে ধৰি বহুকেইজন নেতাই জনতা দল (চেকুলাৰ)ত অংশগ্ৰহণ কৰিলে, যিটো দলৰ প্ৰধান হ'ল দেৱে গৌড়া। তেখেত দলটোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতিও আছিল।
তেখেত ১৯৯৯ৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত পৰাজিত হৈছিল যদিও ২০০২ৰ উপ-নিৰ্বাচনত কনকপুৰাৰ পৰা জিকি আহিছিল।
২০০৪ চনত সিদ্ধাৰামায়াৰ নেতৃত্বত জনতা দলে (চেকুলাৰ) ৫৮খন আসনত জয়লাভ কৰি জোঁটবন্ধন চৰকাৰৰ অংশীদাৰী হৈছিল। ২০০৬ চনত দলটোৱে বিজেপিৰ লগ হৈ এখন বিকল্প চৰকাৰ গঠন কৰে আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ এইচ ডি কুমাৰস্বামী ২০ মাহৰ বাবে বিজেপি-জনতা দল (চেকুলাৰ) জোঁটবন্ধন চৰকাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকে। ২০০৮ চনৰ নিৰ্বাচনত দলে বেয়া ফল দেখুৱায় আৰু মাত্ৰ ২৮খন আসনহে লাভ কৰে।
কৰ্ণাটকৰ সংখ্যালঘু, পিছপৰা আৰু দলিত লোকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আহিন্দা আন্দোলন চলোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেৱেগৌড়াই সিদ্ধাৰামায়া আৰু চি এম ইব্ৰাহিমক দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে। পিছত দুয়োজনে কংগ্ৰেছত যোগদান কৰি ২০১৩ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত জয়ী হয় আৰু সিদ্ধাৰামায়া মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।
২০০৮ত ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক খোৱা-কামোৰাত কুমাৰাস্বামী চৰকাৰৰ পতন হয়। এই বিধানসভা নিৰ্বাচনত জে.ডি.এচে ২৮খন আসনহে পায়।  বিজেপিৰ দলপতি বি এচ য়েদ্যুৰাপ্পা লিংগায়েত সম্প্ৰদায়ৰ আছিল। জে.ডি.এচৰ এম.পি. প্ৰকাশ আদিকে ধৰিবহুকেইজন লিংগায়েত সম্প্ৰদায়ৰ নেতা দলত্যাগ কৰিলে। যেদিযুৰাপ্পা মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।
দেৱেগৌড়াই ২০১৯ৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত টুমকুৰ লোকসভা সমষ্টিত বি.জে.পি. প্ৰাৰ্থী জি.এচ. বাসৱৰাজৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যদিও ১৩,৩৩৯টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাজয় বৰণ কৰে। undefined
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
২৩ জানুৱাৰী
২৩ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৩তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৪২ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৪৩ দিন) বাকী থাকে।
দিৱস
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
৯ ডিচেম্বৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ডিচেম্বৰ
মহেঞ্জোদাৰোৰ নৃত্যৰতা যুৱতী
নৃত্যৰতা যুৱতী (Dancing Girl of Mohenjo-daro) হৈছে সিন্ধু সভ্যতাৰ এক অন্যতম থলী মহেঞ্জোদাৰোত আৱিষ্কৃত প্ৰায় ২৫০০ খ্ৰী:পূ:ৰ এক ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্ত্তি।
বিৱৰণ
নৃত্যৰতা যুৱতীৰ মূৰ্ত্তিটো দীঘে ১০.৫ চে:মি আৰু ই প্ৰায় ৪,৫০০ বছৰ পুৰণি। এই মূৰ্ত্তিটো ১৯২৬ চনত মহেঞ্জোদাৰোত পোৱা গৈছিল। মূৰ্ত্তিৰ যুৱতীগৰাকী থিয় হৈ থকা অৱস্থাত আছে যদিও আনুমানিক বৃত্তিৰ ভিত্তিত ইয়াক নৃত্যৰতা যুৱতী আখ্যা দিয়া হয়। মহেঞ্জোদাৰোত উদ্ধাৰ হোৱা দুটা ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্ত্তিৰ ই অন্যতম আৰু অন্যান্য কঠিন মূৰ্ত্তিসমূহৰ তুলনাত নমনীয়। থিয় দি থকা নগ্ন অৱস্থাৰ যুৱতীগৰাকীৰ শৰীৰত কিছুসংখ্যক খাৰু আৰু এধাৰি মণি দেখা যায়। তাইৰ বাওঁহাতত ২৪ ৰ পৰা ২৫ ডাল খাৰু থকাৰ বিপৰীতে সোঁহাতত ৪ দাল খাৰু আছে আৰু তাইক সোঁহাতেৰে উৰুত লাগি থকাকৈ কিছুমান সামগ্ৰী ধৰি থকা অৱস্থাত উপস্থাপন কৰা হৈছে। মূৰ্ত্তিটোৰ হাত দুখন অস্বাভাৱিকভাৱে দীঘল।
দ্বিতীয়টো মূৰ্ত্তি
১৯৩০-৩১ চনত আৰ্ণেষ্ট জে. এইচ. মেককেই মহেঞ্জোদাৰোত আন এক ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্ত্তি উদ্ধাৰ কৰে। ইয়াৰ নিৰ্মাণশৈলী পূৰ্বৰ মূৰ্ত্তিটোতকৈ নিম্নখাপৰ। বৰ্তমান ইয়াক কৰাছী সংগ্ৰহালয়ত থোৱা হৈছে।
অভিজ্ঞসকলৰ মতামত
এই মূৰ্ত্তিটো বৰ্তমান নতুন দিল্লীৰ জাতীয় সংগ্ৰহালয়ত থোৱা হৈছে।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিসমূহত
মহেঞ্জোদাৰোত প্ৰাচীন সভ্যতাক প্ৰদৰ্শন কৰি নৃত্যৰতা যুৱতীগৰাকীৰ এক মানৱ আকাৰৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি স্থাপন কৰা হৈছে। ইয়াৰোপৰি আধুনিক শিল্পীসকলে এই নৃত্যাংগনাৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি নিৰ্মাণ কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য শ্ৰেণী:সিন্ধু সভ্যতা
ৱিকিকনফাৰেন্স ইণ্ডিয়া
ৱিকি সন্মিলন ভাৰত বা ৱিকিকনফাৰেন্স ইণ্ডিয়া ২০২৩ (Wikiconference India 2023) চমুকৈ WCI 2023 হৈছে ভাৰতত আয়োজিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় ৱিকিপিডিয়া সন্মিলন। প্ৰথম ৱিকি সন্মিলন ভাৰত ২০১১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত, ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
এখন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সন্মিলনখনে ভাৰতীয় ভাষাৰ ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্প আৰু ভাৰতৰ ভাষা ভিত্তিক আন্দোলনৰ অন্যান্য দিশসমূহৰ প্ৰতি আগ্ৰহী দক্ষিণ এছিয়া অঞ্চলৰ ৱিকিমিডিয়ান আৰু অংশীদাৰসকলৰ বাবে এক উমৈহতীয়া মঞ্চ প্ৰদান কৰে। ইয়াত ৱিকিমিডিয়ান সকলক একেটা স্থানত লগ পোৱা, সংযোগ স্থাপন, কাহিনী, শিক্ষণ, উত্তম পদ্ধতি, আৰু প্ৰত্যাহ্বানৰ ভাগ-বতৰা, আৰু আমাৰ অঞ্চলৰ ভৱিষ্যত কৌশলৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ বাবে আয়োজিত এক অনুষ্ঠান। এই সন্মিলনখন ২০২৩ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলৰ পৰা ৩০ এপ্ৰিললৈ হায়দৰাবাদত অনুষ্ঠিত হৈছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন
অপূৰ্ব বেজবৰুৱা
অপূৰ্ব বেজবৰুৱা (Apurba Bezbaruah, জন্ম:১৫ অক্টোবৰ ১৯৫১, মৃত্যু : ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁক অসমৰ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বিহুসুৰীয়া গীতৰ ধাৰাটোৰ বাটকটীয়া বুলি কোৱা হয়। তেওঁ 'মাইজান তোকে দেখা পাই', 'তোৰে মন পাবলৈ চেনাই মই বলিয়া', 'চিলমিল টোপনিতে', 'চাহ গছৰ আঁৰত লুকাই', 'লগ দিয়া কথা আছিল নৈৰে ঘাটত', 'অ’ তৰা মাই বিহুৱান মোলৈ বৈছ’নে নাই', 'চেনাই তোৰ পেঁপাৰে মাত' আদি অলেখ কালজয়ী অসমীয়া গীতৰ স্ৰষ্টা আছিল। ইয়াৰোপৰি বেজবৰুৱাই প্ৰায় দুই শতাধিক অডিঅ’ কেছেটত কণ্ঠদান কৰিছিল। ২০২২ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মগজুৰ ষ্ট্ৰোক হোৱাৰ ফলত শিল্পীগৰাকীক সংকটজনক অৱস্থাত দিছপুৰ পলিক্লিনিকত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। পৰৱৰ্তী দিনা সন্ধিয়া তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
যশপাল শৰ্মা
যশপাল শৰ্মা (১১ আগষ্ট ১৯৫৪ – ১৩ জুলাই ২০২১) এজন ভাৰতীয় আন্তঃ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। ৭০/৮০ৰ দশকৰ তেওঁ এজন বিধ্বংসী মিড্‌ল অৰ্ডাৰ বেটছ্মেন আছিল। ১৯৮৩ চনত বিশ্বকাপ জয় কৰা ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দল তেওঁ এজন সদস্য আছিল তেওঁ ১৯৭৮ চনৰপৰা ১৯৮৫ চনলৈ ৩৭খন টেষ্ট মেচ, ৪২খন এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়(ODI) খেলিছে। তেওঁৰ ভতিজাক চেতন শৰ্মাও এজন ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।
জীৱনৰ প্ৰথমছোৱা
১৯৭২ চনত জম্বু আৰু কাশ্মীৰ স্কুলৰ বিপক্ষে পঞ্জাব স্কুলৰ হৈ ২৬০ ৰাণ কৰি যশপাল শৰ্মা প্ৰথম লোকচক্ষুলৈ আহে। দুবছৰৰৰ ভিতৰতে তেওঁ ৰাজ্যিক দলত খেলিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে আৰু নৰ্থ জ'ন দলৰ সদস্য ৰূপে ৱিঝী ট্ৰফী জয় কৰে। প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দুলীপ ট্ৰফীত তেওঁ সৰ্ব্বোচ ১৭৩ ৰাণ কৰিছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেৰিয়াৰ
ইৰাণী ট্ৰফীত কৰা ৯৯ ৰাণেৰে যশপাল শৰ্মাই ভাৰতীয় দলত তেওঁৰ স্থান নিশ্চিত কৰিছিল আৰু তাৰ কিছু সপ্তাহ পিছতে পাকিস্তান টুৰলৈ যোৱা ভাৰতীয় দলৰ অংশ হৈছিল। এইদৰে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে ১৯৭৮ চনৰ ১৩ অক্টোবৰ তাৰিখে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত যশপাল শৰ্মাৰ অভিষেক ঘটিছিল টেষ্ট ক্ৰিকেটত তেওঁৰ অভিষেক ঘটিছিল ১৯৭৯ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখে, ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ল'ৰ্ডচত।
অৱসৰ
ক্ৰিকেটৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ আম্পায়াৰ হিচাপে আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ নিৰ্বাচক হিচাপে কাম কৰিছিল। বি বি চি আইৰ বিভিন্ন পদত তেওঁ অধিষ্ঠিত হৈছিল।
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে, ৬৬ বছৰ বয়ত হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ যশপাল শৰ্মাৰ আকস্মিক মৃত্যু ঘটে।
প্ৰাপ্তি
২০০০ চনত, 'দ্য বৰ্ড অৱ কণ্ট্ৰল ফ'ৰ ক্ৰিকেট ইন ইণ্ডিয়া'ই যশপাল শৰ্মাৰ সন্মানাৰ্থে এখন দিবা/নৈশ বেনিফিট ক্ৰিকেট খেলৰ আয়োজন কৰে।.
জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
লৰ্ডচত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্বকাপ জয় কৰা ঘটনাটিৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত এইট্টি থ্ৰী নামৰ এখন বলিউডী চলচ্চিত্ৰ ২০২১ চনত মুক্তি দিয়াৰ বাবে সাজু কৰি তোলা হৈছে। চিনেমাখনত যতীন সৰ্ণই যশপাল শৰ্মাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন ক্ৰমে কবীৰ খান আৰু অনুৰাগ কাশ্যপে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
চাকনৈয়া (১৯৫৯ চলচ্চিত্ৰ)
চাকনৈয়া হ'ল শৈল বৰুৱাই পৰিচালনা কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখনে ১৯৫৯ চনত মুক্তি লাভ কৰিছিল। বোলছবিখনৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ। সংগীত পৰিচালনা মুকুল বৰুৱাৰ। কলকাতাৰ ইন্দ্ৰপুৰী ষ্টুডিঅ'ত চলচ্চিত্ৰখনৰ শ্বুটিং হৈছিল আৰু সম্পাদনাৰ সকলো কাম কলকাতাতে কৰা হৈছিল। এই ছবিৰ কাহিনীৰে ১৯৮৯ত বিজু ফুকনে ভাই ভাই নামৰ ছবিখন পুনৰ্নিমাণ কৰে।
কাহিনী
জীৱন আৰু গোৱিন নামৰ দুজন ককাই-ভাইৰ আৱেগৰ কাহিনীৰে চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মিত। পিতৃৰ অকাল বিয়োগৰ পিছত দুয়ো মোমায়েকৰ ঘৰলৈ গুছি আহে। কিন্তু সাধাৰণ গাড়ী মেকানিকৰ কাম কৰা মোমায়েকৰ টান পৰি অহাত জীৱনে ড্ৰাইভৰী শিকি টেক্সি চলাবলৈ লয় আৰু সৰু ভায়েকৰ পঢ়া-শুনাৰ দায়িত্ব লয়। এদিন ভায়েকে ল পাচ কৰি ওকালতি কৰিবলৈ লয়। সময়ত জীৱনে লখিমীক আৰু গোৱিনে চহৰৰ আধ্যৱন্ত ঘৰৰ জীয়ৰী ৰুপাক জীৱন-সঙ্গিনী ৰূপে চপাই লয়। কিন্তু ৰূপাই এজন টেক্সী চালকৰ সৈতে একেখন ঘৰতে থাকিবলৈ অমান্তি হয় আৰু ইয়াতে সমস্যাৰ উদ্ভৱ হয়। গোৱিনক লৈ ৰুপা চহৰলৈ গুছি আহে। যদিও দুয়ো ভায়েকৰ বিচ্ছেদ হ'ল, গোৱিনে সদায় তেওঁৰ বাবে কৰা ককায়েকৰ ত্যাগখিনিক স্মৰণ কৰে। এদিন ৰুপাৰো বোধদয় হ'ল। তাই বুজি পালে যে পাৰিবাৰিক বন্ধন আৰু মূল্যবোধৰ তুলনাত ধন, সম্পদ, সামাজিক স্থান এইবোৰ তেনেই তুচ্ছ।
সঙ্গীত
চাকনৈয়াৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল মুকুল বৰুৱাই। গীত লিখিছিল দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, অনিল ৰায় চৌধুৰী আৰু কেশৱ মহন্তই।
অলংকৃতা শ্ৰীবাস্তৱ
অলংকৃতা শ্ৰীবাস্তৱ (Alankrita Shrivastava) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। ২০১১ চনত পৰিচালক হিচাপে অভিষেক ঘটোৱা অলংকৃতাই বিগত সময়ত একাধিক ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে আৰু ছবিৰ পৰিচালনা কৰিছে। তেখেতে 'ক্ৰেটেইল ইণ্টাৰনেশনেল ৱমেনছ ফিল্ম ফেষ্টিভেল' বঁটা অৰ্জন কৰিছে আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছে।
নতুন দিল্লীত থকা জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ পৰা শ্ৰীবাস্তৱে ছবি-নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়। বলিউডৰ ছবি-নিৰ্মাতা প্ৰকাশ ঝাৰ লগত তেখেতে সহযোগী পৰিচালক হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। ঝাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি 'অপহৰণ' (২০০৫), 'ৰাজনীতি' (২০১০) আদিত পৰিচালনাৰ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰি শ্ৰীবাস্তৱে ২০১১ চনত নিজা উদ্যোগত প্ৰথমখন ছবিৰ পৰিচালনা কৰে। ছবিখনৰ নাম আছিল 'টাৰ্ণিং থাৰ্টি'। পৰৱৰ্তী সময়ত ব্লেক কমেডি ছবি 'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বোৰ্খা' (২০১৭)ৰ বাবে অলংকৃতাই প্ৰচুৰ প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰে। ছবিখনে ফিল্মফেয়াৰৰ মনোনয়ন লাভ কৰাৰ লগতে বহুকেইটা বঁটা-সন্মান অৰ্জন কৰে। অলংকৃতাৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনাত নিৰ্মাণ হোৱা ছবিখনে দেশ-বিদেশৰ ৮০খন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়। ইয়াৰ লগতে ছবিখনে ১৮টাকৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈও সক্ষম হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
অলংকৃতাৰ জন্ম নতুন দিল্লীত হৈছিল যদিও পাছত তেখেত উত্তৰাখণ্ডস্থিত দেৰাডুনলৈ গমন কৰে। তাতেই তেখেতে ৱেলহেম গাৰ্লছ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে। পঢ়াশলীয়া শিক্ষাৰ সমাপ্তিৰ পিছত অলংকৃতা পুনৰ দিল্লীলৈ ওভতে আৰু লেডি শ্ৰীৰাম কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ এ.জে.কে. মাছ কমিউনিকেশ্যন ৰিচাৰ্ছ চেণ্টাৰৰ পৰা তেখেতে পৰৱৰ্তী সময়ত ছবিনিৰ্মাণ শিকে।
কৰ্মজীৱন
২০১২ চনত অলংকৃতাই 'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বোৰ্খা' ছবিখনৰ বাবে এখন চিত্ৰনাট্য প্ৰস্তুত কৰে। তাৰে এটা খচৰা তেখেতে জমা দিয়ে ভাৰতৰ ছবি বিকাশ সংস্থাত। উৰ্মী জুৱেকাৰৰ অধীনত তেখেত প্ৰশিক্ষিত হয়। প্ৰশিক্ষণৰ অন্তত ছবিখনে ২০১৬ চনৰ টকিঅ' আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত গোলকীয় প্ৰদৰ্শনী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ছবিখনে মুম্বাই ছবি মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়। ২০১৭ চনৰ মাৰ্চত ছবিখনে মিয়ামি আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত উত্তৰ আমেৰিকীয় প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে বিবেচিত হয়।
'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বোৰ্খা' ছবিখন ভাৰতত ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰীত মুক্তিলাভৰ কথা আছিল যদিও চেঞ্চৰ বৰ্ডে ছবিখনত থকা কিছুমান আপত্তিজনক দৃশ্যাংশ আৰু ভাৱবস্তুৰ বাবে মুক্তিৰ তাৰিখ নাকচ কৰিলে। শ্ৰীবাস্তৱ আৰু তেখেতৰ দলটোৱে এই সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিবাদকল্পে ভাৰতৰ 'ছবি প্ৰমাণপত্ৰ আবেদন গোষ্ঠী' (FCAT)ৰ কাষ চাপে। ইয়াৰ ফলত সম্পন্ন হোৱা আলোচনাত ছবিখনৰ মূল কাটৰ কিছু সালসলনি কৰা হয় আৰু ছবিখনক 'এ' প্ৰমাণপত্ৰ দিবলৈ কোৱা হয়। ২১ জুলাই, ২০১৭ তাৰিখে ছবিখন ভাৰতীয় ছবিগৃহত মুক্তি দিয়া হয় আৰু দৰ্শক-সমালোচকৰ পৰা ছবিখনে ইতিবাচক প্ৰশংসা লাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
অলংকৃতা বৰ্তমান মুম্বাইৰ বাসিন্দা। তেখেতৰ কৰ্মস্থলীও মুম্বাইতে। 'বাংগালোৰ মিৰৰ'ৰ লগত সম্পন্ন হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত তেখেতে বুদ্ধ-দৰ্শন অনুশীলন কৰে বুলি জানিবলৈ দিয়ে। ২০১৬ চনত তেখেতৰ পিতৃৰ দেহাৱসান ঘটে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ (ब्रह्‍मास्‍त्र) হ'ল অতিপ্ৰাকৃত অস্ত্ৰ যাক ব্ৰহ্মাৰ অস্ত্ৰ বুলিও কোৱা হয়। এইটো এনে এখন অস্ত্ৰ, যি মহাবিশ্বক ধ্বংস কৰিবলৈ সক্ষম, সৃষ্টিক ধ্বংস কৰিব আৰু সমস্ত প্ৰাণীক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম বুলি ভবা হয়। এইটো হিন্দুধৰ্মত উল্লিখিত সকলোতকৈ ধ্বংসাত্মক, শক্তিশালী আৰু অপ্ৰতিৰোধ্য অস্ত্ৰ।
ব্ৰহ্ম দণ্ড
ব্ৰহ্মদণ্ড (ব্ৰহ্মৰ দণ্ড) বা ব্ৰহ্মণ্ড বুলিও জনা যায়, ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰা আত্মৰক্ষাৰ অস্ত্ৰ। কেৱল ব্ৰাহ্মাণৰ অধিকাৰী হ’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ শক্তিসমূহ ইয়াৰ গৰাকীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এই অস্ত্ৰটো হৈছে গৰাকীৰ প্ৰতি অহা যিকোনো আক্ৰমণ শোষণ কৰিব পৰা এটা দণ্ড। যেতিয়া বিশ্বমিত্ৰই ক্ৰোধত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰক বশিষ্ঠৰ ওপৰত মুকলি কৰি দিলে, তেতিয়া তেওঁৰ ব্ৰহ্মণ্ডেই তেওঁক মাৰাত্মক অস্ত্ৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।
সদৌ অসম কবি সন্মিলন
সদৌ অসম কবি সন্মিলন (All Assam Poets Association) অসম সাহিত্য সভাৰ পিছতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এক বৃহৎ কাব্য সংগঠন। আধুনিক কাব্যধাৰাক গতিশীল কৰি ৰাখিবলৈ এখন মুকলি মঞ্চৰ প্ৰযোজন অনুভৱ কৰি নামৰূপৰ ‘সমলয় কবি চক্ৰ’ৰ উদ্যোগত জনতাৰ কবি ৰাম গ‍গৈ প্ৰমুখ্যে বহুকেইজন বৰেণ্য কবিৰ যৌথ প্ৰচেষ্টাত ১৯৮৭ চনৰ ৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে এই মহান অনুষ্ঠানটো গঢ় লৈ উঠে। জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে অসমৰ অখ্যাত আৰু প্ৰখ্যাত কবিসকলক একেখন মুকলি মঞ্চলৈ উলিয়াই আনি কবিতাৰ সমৃদ্ধি আৰু প্ৰগতি অটুট ৰাখিবলৈ প্ৰতিষ্ঠাকালৰেপৰা সদৌ অসম কবি সন্মিলনে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি আহিছে।
ইতিহাস
সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ স্বপ্ন জাগ্ৰত হৈছিল পথাৰ কবি ৰাম গ‍গৈৰ মনত। এখন বৃহৎ মঞ্চ স্থাপন কৰি কাব্যযাত্ৰা আগুৱাই নিয়াৰ মানসেৰে গাঁৱে-ভূঞে চুকে-কোণে সোমাই থকা কবিসকলক উলিয়াই আনিবলৈ ৰাম গ‍গৈৰ লগতে নামৰূপৰ ‘সমলয় কবি চক্ৰ’ৰ বিশিষ্ট কবিসকলৰ চিন্তা চৰ্চাৰ লগতে আশাশুধীয়া প্ৰচেষ্টাত সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ জন্ম হয় ১৯৮৭ চনৰ ৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে। এখন পতাকাৰ তলত এখন মঞ্চত কবিসকলক উপবিষ্ট কৰিবলৈ ১৯৮‍৮ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখৰ পৰা চাৰিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাট‍ত ‘সদৌ অসম কবি সন্মিলন’ৰ প্ৰথম পূৰ্ণাংগ অধিৱেশন অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই সভালৈ শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰী-কাছাৰ জিলালৈকে মুঠ তিনি শতাধিক কবি একত্ৰিত হৈ কবি সন্মিলন সফল কৰি তুলিছিল। এই সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল ৰাম গ‍গৈ আৰু সম্পাদক আছিল আন‍ন্দ দত্ত।
লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
কবিতাৰ কাব্যময় যাত্ৰাক গতিশীলতা প্ৰদান কৰিবৰ বাবেই সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ জন্ম। ইয়াৰ আগতে এমুঠিমান কবিয়ে কাব্যচৰ্চা কৰিছিল। সকলো কবিয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰিবলৈ সুবিধা পোৱা নাছিল। পাদপ্ৰদীপৰ আন্ধকাৰত লুকাই থকা কবিসকলক পোহৰ‍ৰ সভালৈ আগবঢ়াই আনি এখন মুকলি মঞ্চ দিয়াটোৱেই সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য। কবিতাৰ হেঁপাহত বুৰি থাকিও প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি হৃদয়তে মাৰ যোৱা কবিতাবোৰ উদ্ধাৰ কৰা আৰু উত্তৰপুৰুষক কাব্য জগতলৈ আগুৱাই নিয়াৰ উদ্দেশ্যেই এই সংগঠনৰ সৃষ্টি হৈছে।
সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ পত্ৰিকা
সদৌ অসম কবি সন্মিলনক শক্তিশালী কৰিবলৈ এখন কমিতি গঠন কৰা হৈছিল। সেই কমিতিখনেই ৰাম গ‍গৈক সভাপতি, আন‍ন্দ দত্তক সম্পাদক আৰু প্ৰেম গ‍গৈক আলোচনী সম্পাদকৰূপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল। অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰচাৰ আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ তৰফৰ পৰা ‘সমলয়’ নামৰ এখন মুখপত্ৰ আৰু 'নতুন কবিতা’ নামৰ এখন তিনিমহীয়া কাব্য পত্ৰিকা প্ৰকাশ কৰে। তেতিয়াৰ পৰা আজিকোপতি নিৰবচ্ছিন্নভাৱে দুয়োখন সুকলমে অব্যাহত আছে। এই মুখপত্ৰ আৰু কাব্য পত্ৰিকাখনৰদ্বাৰাই অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কবিসকলৰ কাব্য প্ৰতিভা প্ৰসাৰিত হৈছে।
ইয়াৰোপৰি সমগ্ৰ অসমতে সিঁচৰতি হৈ থকা সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ সক্ৰিয় শাখাসমূহৰপৰাও মুখপত্ৰ প্ৰকাশ হয়। এনে মুখপত্ৰবিলাকেও নবীন-প্ৰবীন কবিসকলৰ কবিতা প্ৰকাশ কৰি অসমত কাব্যিক আন্দোলনৰ ধাৰা অব্যাহত ৰাখিছে।
== প্ৰতীক চিহ্ন আৰু ইয়াৰ তাৎপৰ্য == সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ প্ৰতীক চিহ্নৰ বাবে সম্পাদনা সমিতিয়ে ইয়াৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য জনাই বাতৰি কাকত‍ত বিজ্ঞাপন দিছিল। তেতিয়া কেইবাটাও প্ৰতীক চিহ্ন আহিছিল যদিও শেষত শিৱসাগৰ‍ৰ সূৰ্য বৰগোঁহাইৰ প্ৰতীক চিহ্নটো উচিত বিবেচিত হোৱাত সেই প্ৰতীকটোক সৰ্বসন্মতিক্ৰমে গৃহীত কৰা হয়।
প্ৰতীকটো ঢাকনি মাৰি থোৱা এখন শৰাইৰ দৰে। তাৰ মাজত থকা ক’লা অংশটো স্তম্ভ সদৃশ। তাতে এখন মুষ্টিবদ্ধ হাত‍ত কলমটো জিলিকি আছে। কলমটোৰ নিব্টোত এজনী সৰু চৰাই আছে। কলমটোৰ তলত পথালিকৈ তিনিডাল আঁচ আছে। প্ৰতীকটোৰ তলত ‘সদৌ অসম কবি সন্মিলন’ বুলি লিখা আছে আৰু তাৰ তলত সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ কাব্যমন্ত্ৰ দিয়া হৈছে। সাঁফৰ মাৰি থোৱা শৰাইখনে অসমৰ থলুৱা সংস্কৃতিক বুজাইছে। ক’লা বৰণৰ স্তম্ভটো হৈছে আন্ধাৰৰ প্ৰতীক। অন্ধকাৰ ভেদি এখন শক্তিশালী প্ৰতিবাদী হাত‍ত কালমটো লৈ লিখিব লাগিব। কলমটোৰ তলত পথালিকৈ থকা আঁচ তিনিডাল সময় বা গতিৰ প্ৰতীক। অৰ্থাৎ আমি সময়ৰ লগত মিলি অন্ধকাৰ ভেদি প্ৰতিবাদী হাত‍ত কলম লৈ মানুহৰ কণ্ঠস্বৰক নিজৰ অনুভূতিৰে লিখি কলমৰ নিবত বহি থকা চৰাইজনীৰ জৰিয়তে জনতাক বিলাব লাগিব।
পতাকা
সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ পতাকাৰ ৰং পাতল সেউজীয়া। পতাকাত সন্মিলনৰ প্ৰতীক অংকিত আছে আৰু পতাকাৰ অনুপাত ২:৩ ধাৰ্য কৰা হৈছে। সন্মিলনৰ প্ৰতীক আৰু পতাকা সকলো শাখাই ব্যৱহাৰ কৰাটো বাধ্যতামূলক।
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ (शिवताण्डवस्तोत्र) হৈছে হিন্দু দেৱতা শিৱৰ গুণ-গৰিমা বৰ্ণনা কৰা এক সংস্কৃত স্তোত্ৰ। পৰম্পৰাগতভাৱে পৰম শিৱভক্ত লংকেশ্বৰ ৰাৱণক এই স্তোত্ৰ ৰচনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। জনবিশ্বাস অনুসৰি ৰাৱণে মোক্ষপ্ৰাপ্তিৰ বাবে শিৱক বন্দনা কৰি এই শ্লোক ৰচনা কৰিছিল।
গঠন
স্তোত্ৰটোৰ চাৰিটা শাৰীৰ একোটা স্তম্ভত প্ৰতিটো শাৰীত ১৬টা স্বৰ বা আখৰ থাকে। এইসমূহ পৰ্যায়ক্ৰমে লঘু (হ্ৰস্ব স্বৰ) আৰু গুৰু (দীৰ্ঘ স্বৰ)। ইয়াত মুঠ ১৬টা চতুৰ্থী বা চাৰিশৰীয়া স্তৱক আছে।
এই স্তোত্ৰৰ নৱম আৰু দশম চতুৰ্থী দুটাৰ শেষত শিৱৰ উপনামসমূহক ধ্বংসকাৰী, আনকি মৃত্যুৰো নাশক হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।
সদৌ অসম কবি সন্মিলন
কাব্যমন্ত্ৰ
†১৯৪৮ চনত শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত সদৌ অসম শিল্পী সংঘৰ প্ৰথম অধিবেশনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই সভাপতিৰ অভিভাষণ প্ৰদান কৰোঁতে তেওঁৰ ৰচিত "সৌ আকাশত নিহাৰীকা উৰে / কত জীৱন কত ৰূপৰ কত গুণৰ…. "(‘শিল্পীৰ পৃথিৱীত’ প্ৰবন্ধত সন্নিবিষ্ট গীত) এই কবিতাটিৰ মধ্য অংশ সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ কাব্যমন্ত্ৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰি গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ
গঠন
শেষৰ চতুৰ্থীত ভাগৰি পৰাৰ পিছত ৰাৱণে সুধিছে, "মই কেতিয়া সুখী হ'ম?" প্ৰাৰ্থনা আৰু ঘোৰ তপস্যাৰ বাবে ৰাৱণে শিৱৰ পৰা শক্তি আৰু চন্দ্ৰহাস নামৰ এখন অলৌকিক তৰোৱাল লাভ কৰিছিল।
সদৌ অসম কবি সন্মিলন
সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ সভাপতি-সম্পাদকসকল
<ul> <li style="display: inline-table;"> <li style="display: inline-table;"> </ul>
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ
আখ্যান
হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ উত্তৰা কাণ্ডৰ বৰ্ণনা অনুসৰি দশানন, বিংশ অস্ত্ৰধাৰী শক্তিশালী ৰজা ৰাৱণে কৈলাস পৰ্বতৰ ওচৰত অৱস্থিত তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ আৰু ধনৰ দেৱতা কুবেৰৰ নগৰ অলকাক জয় কৰি লুট কৰিছিল। বিজয়ৰ পিছত ৰাৱণে পুষ্পক বিমানত (কুবেৰৰ পৰা চুৰি কৰা আকাশী ৰথ) লৈ লংকালৈ উভতি আহিছিল। বাটতে তেওঁ এখন ধুনীয়া ঠাই দেখা পালে। কিন্তু তাৰ ওপৰেৰে ৰথখন উৰিব পৰা নাছিল। ৰাৱণে সেই ঠাইতে শিৱৰ ম’হমুখী বামন পৰিচাৰক নন্দীক (নন্দীশ, নন্দীকেশ্বৰ) লগ কৰি তেওঁৰ ৰথখনে সেই ঠাইৰ ওপৰেৰে পাৰ হ’ব নোৱাৰাৰ আঁৰৰ কাৰণ সুধিলে। নন্দীয়ে ৰাৱণক জনালে যে ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে পাহাৰত প্ৰমোদ-বিহাৰ কৰি আছে আৰু সেয়ে ইয়াৰ ওপৰেদি কাকো পাৰ হ’বলৈ দিয়া হোৱা নাই। ৰাৱণে শিৱ আৰু নন্দীক ঠাট্টা কৰে। নিজ প্ৰভুক কৰা অপমানত ক্ষুব্ধ হৈ নন্দীয়ে ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে যে বান্দৰেই তেওঁৰ সৰ্বনাশ কৰিব। পাছলৈ ৰাৱণে নন্দীৰ অভিশাপ পাই আৰু আগুৱাই যাব নোৱাৰাত ক্ষুব্ধ হৈ কৈলাসক উভালি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ কৈলাসৰ তলত বিশখন হাত থৈ পৰ্বতটো ওপৰলৈ তুলিবলৈ ধৰিলে। কৈলাস কঁপিবলৈ ধৰাৰ লগে লগে আতংকিত হৈ পাৰ্বতীয়ে শিৱক সাৱটি ধৰিলে। কিন্তু সৰ্বজ্ঞানী শিৱই এই কাৰ্যৰ আঁৰত ৰাৱণ বুলি উপলব্ধি কৰি ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰে কৈলাসক হেঁচা মাৰি ধৰি ৰাৱণক তাৰ তলত আৱদ্ধ কৰি পেলালে। যন্ত্ৰণাত ৰাৱনে এটা জোৰেৰে চিৎকাৰ কৰিবলৈ লাগিল। মন্ত্ৰীসকলৰ পৰামৰ্শত ৰাৱণে হাজাৰ বছৰ ধৰি শিৱৰ গুণানুকীৰ্তন কৰিছিল। অৱশেষত শিৱই ৰাৱণক ক্ষমা কৰাৰ লগতে চন্দ্ৰহাস নামৰ এখন অজেয় তৰোৱালো প্ৰদান কৰে। ৰাৱণে গোৱা পদ্যসমূহৰ সংগ্ৰহ শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।
সদৌ অসম কবি সন্মিলন
ত‍থ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
লম্ব
লম্ব (perpendicular) হৈছে ৯০° কোণ কৰি পৰস্পৰক ছেদ্ কৰা দুটা ৰেখা। অৰ্থাৎ প্ৰাথমিক জ্যামিতিত দুটা জ্যামিতিক বস্তু যদি সমকোণত (৯০ ডিগ্ৰী বা π/২ ৰেডিয়ান) ছেদ কৰে তেন্তে লম্ব হয়। লম্বতাৰ অৱস্থাটো লম্ব চিহ্ন, ⟂ ব্যৱহাৰ কৰি চিত্ৰাংকিতভাৱে দেখুৱাব পাৰি। ইয়াক দুটা ৰেখাৰ মাজত (বা দুটা ৰেখা খণ্ডৰ মাজত), এটা ৰেখা আৰু এখন সমতল বা দুখন সমতলৰ মাজত সংজ্ঞায়িত কৰিব পাৰি।
লম্বতা হৈছে অৰ্থোগনেলিটিৰ সাধাৰণ গাণিতিক ধাৰণাটোৰ এটা বিশেষ উদাহৰণ; লম্বতা হৈছে ধ্ৰুপদী জ্যামিতিক বস্তুৰ অৰ্থোগনেলিটি। এইদৰে উচ্চ গণিতত "লম্ব" শব্দটো কেতিয়াবা বহুত বেছি জটিল জ্যামিতিক অৰ্থোগনেলিটিৰ অৱস্থা বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে পৃষ্ঠ আৰু ইয়াৰ অভিলম্ব ভেক্টৰৰ মাজৰ অৱস্থা।
সংজ্ঞা
এটা ৰেখা আন এটা ৰেখাৰ সৈতে লম্ব বুলি কোৱা হয় যদিহে দুয়োটা ৰেখাই সমকোণত ছেদ কৰে। স্পষ্টভাৱে ক’বলৈ গ’লে, প্ৰথম ৰেখা এটা দ্বিতীয় ৰেখাৰ লগত লম্ব যদি (১) ৰেখা দুটা লগ হয়; আৰু (২) ছেদ বিন্দুত প্ৰথম ৰেখাৰ এটা ফালে থকা সৰল কোণটোক দ্বিতীয় ৰেখাই দুটা সমন্বিত কোণত কাটি দিয়ে। লম্বতাক প্ৰতিসম বুলি দেখুৱাব পাৰি, অৰ্থাৎ যদি প্ৰথম ৰেখা এটা দ্বিতীয় ৰেখাৰ লগত লম্ব হয়, তেন্তে দ্বিতীয় ৰেখাও প্ৰথম ৰেখাৰ লগত লম্ব হয়। সেয়েহে আমি দুটা ৰেখাক কোনো ক্ৰম নিৰ্দিষ্ট নকৰাকৈয়ে লম্ব (ইটোৱে সিটোৰ লগত) বুলি ক’ব পাৰো।
ৰেখা এটাক সমতলৰ লগত লম্ব বুলি কোৱা হয় যদিহে ই ছেদ কৰা সমতলৰ প্ৰতিটো ৰেখাৰ লগত লম্ব হয়। এই সংজ্ঞা ৰেখাৰ মাজত লম্বতাৰ সংজ্ঞাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্যামিতি
১৯৫৭ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন
খৈৰাবাৰী গণহত্যা
খৈৰাবাৰী গণহত্যা  (Khoirabari massacre) ১৯৮৩ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ সেই সময়ৰ দৰং আৰু বৰ্তমানৰ ওদালগুৰি জিলাৰ খৈৰাবাৰী ৰাজহ চক্ৰ অঞ্চলত সংঘটিত হৈছিল। আনুমানিক ১০০ৰ পৰা ৫০০ অভিবাসী বঙালী উক্ত গণহত্যাৰ বলি হয়। ১৯৮৩ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ১৪, ১৭ আৰু ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত বিধানসভা নিৰ্বাচন পাতিব বুলি ঘোষণা কৰে। ভোটাৰ তালিকা সংশোধন নকৰাকৈ নিৰ্বাচন নাপাতিবলৈ আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দই দাবী জনায় আৰু এই নিৰ্বাচন বৰ্জন আৰু প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ৰাইজক আহ্বান জনায়। নিৰ্বাচন বন্ধ কৰিবলৈ চলোৱা প্ৰচেষ্টাৰ অংশ স্বৰূপে আন্দোলনকাৰীসকলে বঙালী অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহৰ যোগাযোগ বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়ে; কাৰণ বঙালীসকলক নিৰ্বাচনপন্থী বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল। অভিবাসী বঙালীসকলৰ প্ৰতি অসন্তুষ্টি পুহি ৰখা খিলঞ্জীয়া অসমীয়া গোটবোৰে ইয়াৰ ফলত হোৱা বিচ্ছিন্নতাৰ সুযোগ লৈ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত নিশা খৈৰাবাৰী ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত বঙালী গাওঁবোৰ ঘেৰি ধৰি আক্ৰমণ কৰে।
এই গণহত্যাৰ খবৰ দুসপ্তাহলৈকে প্ৰকাশিত হোৱা নাছিল। সাংবাদিক শেখৰ গুপ্তাই তেওঁৰ প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা মতে যে এজন শীৰ্ষ অসম আৰক্ষীৰ বিষয়াই জনাইছিল যে গহপুৰত হোৱা অসমীয়া মানুহৰ হত্যাকাণ্ডৰ অতিৰঞ্জিত খবৰত ব্যতিব্যস্ত হৈ থাকিবলগীয়া হোৱাত সময়মতে খৈৰাবাৰী কাণ্ডৰ উপযুক্ত প্ৰতিবিধান লোৱাত আৰক্ষী ব্যৰ্থ হৈছিল।
প্ৰেক্ষাপট
দৰং জিলাৰ মংগলদৈ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত খৈৰাবাৰী অভিবাসী হিন্দু বঙালীসকলৰ বসতিস্থল আছিল। ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে খৈৰাবাৰী অঞ্চল পূৰ্ববংগৰ পৰা (বৰ্তমান বাংলাদেশ) প্ৰব্ৰজিত বাংলাভাষী মুছলমানৰ বসতিস্থল আছিল। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত মুছলমানসকলে সেই ঠাই এৰি পূব পাকিস্তানলৈ গুছি যোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিত্যক্ত ভূমিত পূব পাকিস্তানৰ অহা হিন্দু বঙালীসকলক সংস্থাপিত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁলোকক কোনো ভূমি পট্টা দিয়া হোৱা নাছিল।  ১৯৮৩ চনত খৈৰাবাৰী অঞ্চলত শ শ হিন্দু বঙালী শৰণাৰ্থীয়ে গোট হিচাপে বাস কৰা গাঁওসমূহৰ চৌপাশে খিলঞ্জীয়া অসমীয়াৰ গাঁও আছিল। বছৰ বছৰ জুৰি এই অভিবাসী মানুহখিনিৰ প্ৰতি স্থানীয় খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজত অসন্তুষ্টিয়ে গা কৰি উঠিছিল।
হত্যাকাণ্ড
১৯৮৩ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তিনিটা পৰ্যায়ত ১৪, ১৭ আৰু ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমত নিৰ্বাচন পাতিব বুলি ঘোষণা কৰে। ভোটাৰ তালিকা সংশোধন নকৰাকৈ নিৰ্বাচন নাপাতিবলৈ আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দই দাবী জনায় আৰু এই নিৰ্বাচন বৰ্জন আৰু প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ৰাইজক আহ্বান জনায়। আন্দোলনকাৰীসকলে অনা-অসমীয়া অভিবাসীসকলক নিৰ্বাচনপন্থী বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাটো বিচ্ছিন্ন কৰি দিছিল। ফলস্বৰূপে কেন্দ্ৰীয় সংৰক্ষিত আৰক্ষী বাহিনী খৈৰাবাৰীলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হোৱা নাছিল। এই অৱস্থাৰ সুযোগ লৈ স্থানীয় অসমীয়া লোকে নিশা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰা বঙালী শৰণাৰ্থীৰ গাঁৱসমূহ আগুৰি ধৰি আক্ৰমণ চলায়। প্ৰবীন অসমীয়া সাংবাদিক সবিতা লহকৰৰ মতে প্ৰব্ৰজনকাৰী বঙালী হিন্দুসকলে খৈৰাবাৰীৰ বিদ্যালয়ত আশ্ৰয় লৈছিল, য’ত খিলঞ্জীয়া লোকসকলে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰে। ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া ই.এম. ৰামমোহনৰ মতে এশতকৈও অধিক অভিবাসী বঙালী শৰণাৰ্থীক হত্যা কৰা হয়। সাংবাদিক শেখৰ গুপ্তাই ৫০০তকৈও অধিক লোকৰ হত্যা হোৱা বুলি লিখিছে। বাচি থকাসকলে নিৰ্বাচন শেষ নোহোৱা পৰ্যন্ত খৈৰাবাৰী ৰেল ষ্টেচনত আশ্ৰয় লয়। নিৰ্বাচনৰ পিছত তদানিন্তন ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধী আৰু অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াই খৈৰাবাৰী আশ্ৰয় শিৱিৰ পৰিদৰ্শন কৰে। ৰামকৃষ্ণ মিছনে আশ্ৰয় শিৱিৰত শৰণাৰ্থীসকলৰ সাহায্যৰ কামৰ তদাৰকী কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়
এই গণহত্যাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ কে.এচ. সুদৰ্শন আৰু অন্যান্য নেতাসকলে কিয় অভিবাসী বঙালী হিন্দুসকলক কিয় খিলঞ্জীয়া অসমীয়া সম্প্ৰদায়ে হত্যা কৰিছিল, এই বিষয়ে সাংবাদিক গুপ্তাৰ পৰা জানিব বিচাৰিছিল। আৰ.এচ.এচ.ৰ নেতৃবৃন্দই বঙালী হিন্দুসকলক "অসুৰক্ষিত" বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু একেই ধৰ্মৰ এটা জনগোষ্ঠীক অসমীয়াসকলে হত্যা কৰিব বুলি আশা কৰা নাছিল। গুপ্তাই গণহত্যাৰ আঁৰত থকা জাতিগত আৰু ভাষিক ত্ৰুটিবোৰ বৰ্ণনা কৰিছিল, যিবোৰ ইমানে গভীৰ আছিল যে আক্ৰমণকাৰীসকলে হিন্দু বা মুছলমান বুলি কোনো পাৰ্থক্য ৰখা নাছিল। হিন্দুৱে হওক বা মুছলমানে হওক, বাংলাভাষী অনুপ্ৰবেশকাৰীসকলে অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনজীৱনৰ প্ৰতি যি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছিল, ই আছিল প্ৰকৃততে তাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া।
২০১৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অসম আন্দোলনত মৃত লোকৰ ক্ষতিপূৰণ দাবী সমিতিয়ে ১৯৮৩ চনত খৈৰাবাৰী আৰু গোৰেশ্বৰত সংঘটিত গণহত্যাৰ বলি হোৱা অভিবাসী বঙালী হিন্দুসকলৰ বিষয়টো উত্থাপন কৰে। সংগঠনটোৱে ভুক্তভোগীসকলক শ্বহীদৰ মৰ্যাদা দিয়া আৰু পৰিয়ালবোৰৰ বাবে ক্ষতিপূৰণৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ দাবী জনায়।   ৰঙিয়া বিধানসভা সমষ্টিৰ তদানিন্তন বিধায়ক ভবেশ কলিতাই এই গণহত্যাৰ কথা স্বীকাৰ কৰে আৰু ভুক্তভোগী পৰিয়ালে ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰিব বুলি আশ্বাস দিয়ে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ অসম শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক-সাম্প্ৰদায়িক হিংসাত্মক ঘটনা শ্ৰেণী:নৰসংহাৰ
অৰবিন্দ ত্ৰিবেদী
অৰবিন্দ ত্ৰিবেদী (Arvind Trivedi; ৮ নৱেম্বৰ ১৯৩৮ – ৬ অক্টোবৰ ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ ৪০ বছৰৰো অধিক কাল ধৰি গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছিল। ৰামানন্দ সাগৰৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৰামায়ণত ৰাৱণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ অধিক জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল৷ তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে গুজৰাটৰ চাবৰকন্থাৰ পৰা ভাৰতৰ সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ৰাজনৈতিক কৰ্মজীৱন
১৯৯১ চনত অৰবিন্দ ত্ৰিবেদীয়ে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে চাবৰকন্থা সমষ্টিৰ পৰা সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ১৯৯৬ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
স্বীকৃতি
গুজৰাট চৰকাৰে প্ৰদান কৰা গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সাতটা বঁটা লাভ কৰিছিল।