cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
বেউলা
কিংবদন্তী
চান্দ সদাগৰৰ পুত্ৰ লখিন্দৰ আৰু তেওঁৰ সতীৰ্থ বণিক সাহাৰ কন্যা বেউলাৰ সমসাময়িক কালত জন্ম হয়। দুই শিশুৱে একেলগে ডাঙৰ দীঘল হয় আৰু সিহঁতক ইজনে সিজনৰ প্ৰতি উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰে। লখিন্দৰৰ পিতৃ চন্দ্ৰবণিক বা চান্দ সদাগৰ আছিল হিন্দু দেৱতা শিৱৰ একনিষ্ঠ পূজাৰী। তেওঁ অন্য কোনো দেৱতাকে আৰাধনা নকৰে। ইপিনে শিৱৰ কন্যা মনসা দেৱী আছিল সৰ্পদেৱী, কিন্তু তেওঁক কোনেও পূজা অৰ্চনা নকৰিছিল৷
তেওঁৰ পিতৃ শিৱই কৈছিল যে, যদি কোনো শিৱভক্ত বা শিৱৰ উপাসকে তেওঁৰ প্ৰথম মনসা পূজা কৰে তেন্তে মৰ্ত্যলোক (পৃথিৱী)ত তেওঁৰ পূজা প্ৰচলন সম্ভৱ। তেতিয়া মনসাই পূজাৰ আয়োজনৰ বাবে চান্দ সদাগৰক নিৰ্বাচন কৰে।
শিৱৰ উপাসক চান্দ সদাগৰে মনসা দেৱীৰ এই প্ৰস্তাৱ অস্বীকাৰ কৰে। তেতিয়া ক্ৰোধান্বিতা হৈ মনসাই চান্দ সদাগৰক শাপ দিয়ে যে, তেওঁ চান্দ সদাগৰৰ প্ৰতিটো সন্তানকে বিনাশ কৰিব। মনসা দেৱীৰ এই শাপৰ কাৰণে চান্দ সদাগৰৰ এজন এজনকৈ প্ৰত্যেকটো সন্তানৰে সৰ্প দংশনত মৃত্যু হয়।
প্ৰচলিত প্ৰথা অনুসৰি, যাক সাপে দংশন কৰে তেওঁৰ মৃতদেহ ভেলত তুলি নদীত ভাহাই দিয়া হয়, যাতে কোনো অলৌকিক শক্তিৰ দ্বাৰা পুন জীৱিত হয়। বেউলাই সকলোৰে বাধা অগ্ৰাহ্য কৰি তেওঁৰ স্বামীৰ লগত ভেলত যায়।
এসময়ত ভেলখন মনসাৰ পালনকৰ্তা মাতা নিতাৰ কাষলৈ যায়। তেনেতে ঐশ্বৰিক ক্ষমতাৰ বলত তেওঁ মৃত স্বামীৰ সৈতে স্বৰ্গত যাবলৈ সক্ষম হয়। মনসা দেৱীয়ে লখিন্দৰক পুন জীৱন দিয়ে যদিও বেউলাৰ শহুৰ চান্দ সদাগৰক মনসা দেৱীৰ পূজা কৰিবলৈ কয়। অৱশেষত চান্দ সদাগৰে মনসা দেৱীৰ পূজা কৰে।
বংশ পৰিচয়
চান্দ সদাগৰৰ পত্নীৰ নাম আছিল সনেকা। লখিন্দৰ তেওঁৰ পুত্ৰ আছিল আৰু সাহাৰ জীয়াৰী বেউলা আছিল চান্দ সদাগৰৰ বোৱাৰী তথা লখিন্দৰৰ পত্নী। পূৰ্বজন্মত বেউলা বাণাসুৰৰ জীয়েক ঊষা আৰু লখিন্দৰ প্ৰদ্যুম্নৰ পুত্ৰ তথা শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ আছিল বুলি জনা যায়।
প্ৰীতি জিণ্টা
প্ৰীতি জিণ্টা (Preity G Zinta) (pronounced ; জন্ম-৩১ জানুৱাৰী ১৯৭৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু উদ্যোগী৷ তেখেতৰ সৰহভাগ ছবি হিন্দী ভাষাৰে৷ ইংৰাজ সাহিত্য আৰু অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানত স্নাতকডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ অন্তত প্ৰীতিয়ে ১৯৯৮ চনত দিল ছে... নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে অভিষেক বলিউদত পদাৰ্পণ কৰে৷ ১৯৯৮ চনতে তেখেতৰ আন এখন জনপ্ৰিয় ছবি ছ'লজাৰয়েও মুক্তি লাভ কৰে৷ ছবিদুখত অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০০০ চনত মুক্তিলাভ কৰা ছবি ক্যা কেহনাত প্ৰীতিয়ে এগৰাকী অকলশৰীয়া কিশোৰী মাতৃৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে৷ পৰৱৰ্তী কালত তেখেতে বহুতো ভিন্নধৰ্মী চৰিত্ৰৰ সফল ৰূপায়ণেৰে বলিউডত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তেখেতৰ কিছুমান চৰিত্ৰ সাংস্কৃতিকভাৱে দ্ব্যৰ্থপূৰ্ণ৷ তেখেতে নিৰ্বাচন কৰা অপ্ৰচলিত স্ক্ৰীণ-উপস্থিতিয়ে বলিউডৰ নায়িকাৰ বহুপ্ৰচলিত আৰু আৰোপিত ধাৰণাটোৰ পৰিৱৰ্তন কৰে বুলি ভবা হয়৷ সুদীৰ্ঘ কেৰিয়াৰত প্ৰীতি জিণ্টাই ফিল্মফেয়াৰ, আইফাকে ধৰি তেখেতে বহুকেইটা জনপ্ৰিয় আৰু সমাদৃত বঁটা এতিয়ালৈকে অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷
সংক্ষিপ্ত জীৱন
১৯৭৫ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত প্ৰীতি জিণ্টাৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ ছিমলাত জন্ম হয়৷ তেখেতৰ জন্ম হৈছিল এটি ৰাজপুত পৰিয়ালত৷
প্ৰীতিৰ পিতৃ আছিল দুৰ্গানন্দ জিণ্টা৷ তেখেত আছিল ভাৰতীয় স্থলসেনাৰ এগৰাকী বিষয়া৷ প্ৰীতিৰ তেৰ বছৰ বয়সত দুৰ্গানন্দ জিণ্টাৰ এটা শোকাৱহ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যু হয়৷ দুৰ্ঘটনাটোত তেখেতৰ মাতৃও গভীৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়৷ দুটা বছৰৰ বাবে তেখেতে শয্যাশায়ী হৈ থাকিবলগাত পৰে৷ প্ৰীতিৰ দুগৰাকী ভ্ৰাতৃ হৈছে দীপাংকৰ আৰু মনিষ৷ দীপাংকৰ এগৰাকী বিষয়া আৰু মনিষ কেলিফৰ্ণিয়াৰ নিবাসী৷
প্ৰীতিয়ে পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে "কনভেণ্ট অৱ জেছাছ এণ্ড মেৰি"ত৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতক ছিমলাৰ ছেইণ্ট বেডে কলেজত নামভৰ্তি কৰা হয়৷ তেখেতে ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু মনোবিজ্ঞানত এটা স্নাতকৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰে৷ এইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা তেখেতে অপৰাধমূলক মনোবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ অৱশ্যে পাছত মডেলিঙৰ পৃথিৱীত পদাৰ্পণ কৰে৷ প্ৰীতিৰ প্ৰথমটো টিভি বিজ্ঞাপন আছিল "পাৰ্ক" নামৰ চকলেটটোৰ বাবে৷ কৰ্মসূত্ৰে প্ৰীতিয়ে ১৯৯৬ চনত এগৰাকী বন্ধুৰ জন্মদিনাৰ পাৰ্টিত পৰিচালকক লগ পোৱাৰ সুযোগ পায়৷ পৰিচালকজনে জিণ্টাক এটা বিশেষ চৰিত্ৰৰ বাবে অডিশ্যন লয় আৰু তেখেতক নিৰ্বাচিত কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰীতিয়ে বহুকেইটা কেটালগ আৰু বিজ্ঞাপনত স্থান লাভ কৰে৷ তাৰে এটা বিজ্ঞাপন আছিল "লিৰিল" নামৰ চাবোনটো৷
১৯৯৭ চনত প্ৰীতি জিণ্টাই শেখৰ কাপুৰক লগ পায়৷ শেখৰ কাপুৰৰ বাবে প্ৰীতিয়ে এটা অডিশ্যন দিয়ে আৰু কাপুৰে তেখেতক অভিনেত্ৰী হ'বৰ বাবে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়৷ প্ৰীতিয়ে পোনপ্ৰথমে ঋতিক ৰোশন অভিনীত তাৰা ৰাম পাম পামত অভিনয়ৰ বাবে বন্দোৱস্ত কৰা হৈছিল যদিও শেষপৰ্যায়ত ছবিখন বাতিল কৰা হয়৷ ইয়াৰ পিছত, ১৯৯৮ চনত মণি ৰত্নমৰ ছবি দিল ছে..ত অভিনয়ৰ বাবে প্ৰীতিক শেখৰ কাপুৰে পৰামৰ্শ দিয়ে৷ ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰ ছবিখনৰ পটভূমি আছিল নতুন দিল্লীত থকা এটা আতংকবাদীৰ গোট৷
২০০০ চনত প্ৰীতি জিণ্টাই ক্যা কেহনা নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে অপ্ৰত্যাশিতভাৱে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰীতি জিণ্টাই চ'ৰি চ'ৰি চুপকে চুপকে (২০০১), দিল চাহতা হ্যেয় (২০০১), দিল হ্যেয় টুমহাৰা, আৰমান (২০০৩)ৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰে৷ ২০০৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা কল হো না হোৰ বাবে প্ৰীতি জিণ্টাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে৷ সেইটো বছৰতে মুক্তি লাভ কৰা কোয় মিল গয়া হৈছে প্ৰীতিয়ে অভিনয় কৰা এখন সফল কল্প-বিজ্ঞানধৰ্মী ছবি৷ ২০০৪ চনত প্ৰীতিয়ে ৱীৰ-ঝাৰা নামৰ ছবিখনত শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ২০০৮ চনত প্ৰীতিয় হেভেন অন আৰ্থ নামৰ কানাডীয়ান ড্ৰামা ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনৰ বাবে তেখেতে ছিলভাৰ হিউগোৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু গিনি বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে মনোনীত হয়৷
২০০৮ চনত প্ৰীতিয়ে নেছ ৱাদিয়া, মোহিত বৰ্মন আৰু আন কেইগৰাকীমানৰ লগ লাগি আইপিএলত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ বাবে মোহালীৰ টি-টুৱেণ্টি দলটোৰ ক্ৰয় আৰু গঠন কৰে৷
বিদ্যা ভাৰতী
বিদ্যা ভাৰতী (Vidya Bharati; সম্পূৰ্ণ নাম: বিদ্যা ভাৰতী অখিল ভাৰতীয় শিক্ষা সংস্থান) হৈছে সমগ্ৰ ভাৰতত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ জৰিয়তে শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা এটা বেচৰকাৰী শৈক্ষিক অনুষ্ঠান। ই ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ (RSS)-ৰ এক ভগ্নী অনুষ্ঠান। ইয়াৰ পঞ্জীকৃত প্ৰধান কাৰ্যালয় লক্ষ্ণৌত, দিল্লীত এটা কাৰ্যকৰী কাৰ্যালয় আৰু কুৰুক্ষেত্ৰত এটা শাখা-কাৰ্যালয় আছে।
প্ৰীতি জিণ্টা
সংক্ষিপ্ত জীৱন
২০০৪ চনত প্ৰীতি জিণ্টাই বিবিচি নিউজ অনলাইনৰ বাবে দক্ষিণ-এছীয় ধাৰভাষ্যকাৰৰ গোট এটাৰ লগত সংযুক্ত হয়৷ ২০০৪ চনৰ জানুৱাৰীত প্ৰীতিয়ে লিখা "The changing face of Bollywood" প্ৰবন্ধটো প্ৰকাশিত হয়৷
বিদ্যা ভাৰতী
ইতিহাস
নানাজী দেশমুখৰ নেতৃত্বত, ১৯৫২ চনত গোৰক্ষপুৰত আৰএছএছে প্ৰথম সৰস্বতী শিশু মন্দিৰ নামৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ আগত আৰএছএছৰ প্ৰধান এম. এছ. গোৱালকাৰৰ উদ্যোগত ১৯৪৬ চনত কুৰুক্ষেত্ৰত এখন গীতা বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত আৰএছএছক নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে গীতা বিদ্যালয়ৰ আদৰ্শৰ বিদ্যালয়ে প্ৰচাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। যিকিনহওক সৰস্বতী শিশু মন্দিৰৰ আদৰ্শৰ বিদ্যালয়ে অতি সোনকালে বিভিন্ন স্থানত প্ৰসাৰ লাভ কৰে।
বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বঢ়াৰ লগে লগে, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ক্ৰিয়াকলাপ সঞ্চালনাৰ বাবে শিশু শিক্ষা প্ৰবন্ধক সমিতিৰ স্থাপন কৰা হয়। দিল্লী, বিহাৰ, মধ্য প্ৰদেশ আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশতো একে ধৰণৰ বিদ্যালয় আৰু সমিতি স্থাপন কৰা হয়। ১৯৭৭-৭৮ চনত, সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত, ৰাজ্যিক সমিতিবোৰৰ মাজত সমন্বয় ৰক্ষাৰ বাবে বিদ্যা ভাৰতীৰ স্থাপন কৰা হয়, প্ৰধান কাৰ্যালয় আছিল দিল্লীত। বিদ্যা ভাৰতীৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক সঞ্চালকালয় আছে যাৰ সদস্য সকল এনে শিক্ষাবিদ যি ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা-গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদ (NCERT)-ৰ লগত জড়িত আৰু যাৰ আৰএছএছৰ লগত সম্পৰ্ক থকাতো বাধ্যতামূলক নহয়।
প্ৰীতি জিণ্টা
সংক্ষিপ্ত জীৱন
২০১৬ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰীতি জিণ্টাই তেখেতৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সংগী গিন গুডএনাফৰ লগত লছ এঞ্জেলছত বিবাহ-পাশত আবদ্ধ হয়৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
বিদ্যা ভাৰতী
ইতিহাস
'শিশু বাটিকা', 'শিশু মন্দিৰ', 'বিদ্যা নিকেতন', 'সৰস্বতী বিদ্যলয়' আদি ভিন্ন নামেৰে জনাজাত সাধাৰণ বিদ্যালয়ৰ উপৰিও, বিদ্যা ভাৰতীয়ে সাংস্কৃতিক শিক্ষাৰ বাবে 'সংস্কাৰ কেন্দ্ৰ' (সাংস্কৃতিক বিদ্যালয়) আৰু এজনীয়া-শিক্ষকৰ বিদ্যালয় (একল বিদ্যালয়) স্থাপন কৰে। ই প্ৰায় ২৫০খন মধ্যৱৰ্তী মহাবিদ্যালয় আৰু প্ৰায় ২৫খন উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান আৰু প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যলয় পৰিচালনা কৰে। বিদ্যা ভাৰতীৰ বিদ্যালয় উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু পিছপৰা অঞ্চল আৰু আৰএছএছৰ বিশেষ প্ৰভাৱ নথকা কেৰালা আৰু তামিলনাডুৰ দৰে ৰাজ্যতো আছে।
ইয়াৰ প্ৰায় ৫০খন ৰাজ্যিক আৰু আঞ্চলিক সমিতি আছে, ভাৰতৰ এক সম্ভ্ৰান্ধ সংস্থাৰূপে পৰিগণিত হৈছে। এয়াৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰকাৰে অৰ্থ সংগ্ৰহ কৰা হয়, বিশ্বব্যাপি প্ৰদৰ্শনি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। লণ্ডনস্থিত এক অনুষ্ঠান আৱাজ (Awaaz)-ৰ মতে, গুজৰাটৰ সেৱা ইণ্টাৰনেচনেল আৰ্থকোৱেক ফাণ্ড (Sewa International earthquake fund)-ৰ এটা অংশ আৰএছএছৰ বিদ্যালয় স্থাপনাত খৰচ কৰা হৈছিল। জন সংঘ আৰু ভাজপা নেতাৰ অনুমোদিত ভূমিৰ দ্বাৰাও এই অনুষ্ঠানটো লাভাম্বিত হৈছে।
আদৰ্শ আৰু উদ্দেশ্য
এই অনুষ্ঠানটোৰ মতে ভাৰতৰ এই বৃহৎ সংখ্যক জনতা শিক্ষাৰ পোহৰৰ পৰা এতিয়াও বঞ্চিত হৈ আছে আৰু সেইবাবে ই দেশৰ অনুন্নত অঞ্চল আৰু জনজাতিয় অঞ্চলত শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁলোকে অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতা, সু-স্বাস্থ্য আৰু স্বচ্ছতাক অনুপ্ৰানিত কৰে। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে শিক্ষা আৰু গৌৰৱান্বিত পৰম্পৰাসমূহৰ মাধ্যমেদিহে এটা শিশুৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশ সম্ভৱপৰ।
তেওঁলোকৰ মতে এটা শিশুৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ বাবে শাৰীৰিক, মানসিক, সাংস্কৃতিক, নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশ হোৱা প্ৰয়োজন।
৬ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বিদ্যা ভাৰতী
সাংস্কৃতিক শিক্ষা
বিদ্যা ভাৰতীৰ বিদ্যালয়বোৰত NCERTৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত পাঠ্যক্ৰমৰ পাঠ্যপুথি ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও, তেওঁলোকে হিন্দুত্ব আদৰ্শ আধাৰিত কিছুমান নিজস্ব পাঠ্যপুথিও সহবিদ্যায়তনিক বিষয় হিচাপে প্ৰচলন কৰে। তেওঁলোকে 'আভ্যন্তৰিণ অনক্য'ৰ বাবে তুৰ্কী, মংগোলীয় আৰু মোগলসকলক দোষাৰোপ কৰে। হিন্দু-মুছলমান সহযোগৰ যিকোনো প্ৰমাণক 'বিশ্বাসঘাত' হিচাপে উপস্থাপন কৰা হয়। খ্ৰীষ্টান পাদুৰীসকলক সাম্ৰাজ্যবাদৰ সমল ৰূপে বৰ্ণনা কৰে। হিন্দু মহিমামণ্ডিত আৰু ঐতিহাসিক হিন্দু নায়ক সকলক আৰএছএছৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হেডগোৱাৰ আৰু গোৱালকাৰক একে তালিকাত স্থান দিয়া হৈছে।
ওপৰত বৰ্ণিত পাঠ্যক্ৰমৰ উপৰিও, বিদ্যা ভাৰতীয়ে আৰু পাঁচটা অতিৰিক্ত বিষয়ৰ পাঠদান কৰে:
ছোৱালীবোৰক কণ্যা ভাৰতীৰ জৰিয়তে জীজাবাই আৰু লক্ষ্মীবাইৰ দৰে এগৰাকী সুগৃহিনী আৰু মাতৃ হ'ব পৰাকৈ বয়ন আৰু ৰন্ধনৰ শিক্ষা দিয়া হয়।
প্ৰাতঃসভাত, শিশুসকলক ধৰ্মীয় ভক্তি আৰু দেশপ্ৰেমমূলক পাৰ্থনা আৰু গীত গাবলৈ শিকোৱা হয়। হিন্দুত্বৰ আদৰ্শ বহন কৰিবলৈ হিন্দু উৎসৱসমূহতো প্ৰাতঃসভা আৰু মঞ্চৰ কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সৰ্ব ধৰ্ম সম ভাৱ এই বিদ্যালয় সমূহৰ মূল মন্ত্ৰ। সকলো ধৰ্মৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ইয়াত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে অসমৰ ২০১৬চনৰ উচ্চ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত এই সংস্থাটোৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শংকৰদেৱ শিশুনিকেতনৰ পৰা চৰফৰাজ হুছেইনে ৬০০ নং ভিতৰত ৫৯০ নং লাভ কৰি অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান দখল কৰিছিল।
আছাম টক্‌ছ
আছাম টক্‌ছ এটা অসমীয়া ভাষাৰ সংবাদভিত্তিক টিভি চেনেল, যাৰ মালিক ৰ'কলেণ্ড মিডিয়া এণ্ড কমিউনিকেশ্বন প্ৰাইভেট লিমিটেড।
ইতিহাস
চেনেলটো ২০১৫ চনৰ ২ মে'ৰ পৰা আৰম্ভ হয়।
২৭ জানুৱাৰী
২৭ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৭তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৩৮ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৩৯ দিন) বাকী থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল
বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল হীৰেন গোহাঁইৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ সৰ্বমুঠ চাৰিখন আত্মজীৱনী আছে। এইখন আত্মজীৱনীৰ প্ৰথম খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৫ চনত। গ্ৰন্থখনত মুঠ ২৯টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-৩৭৬। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী, সপোনৰ দিকচৌ বনত, আৰু ইমান তিতা সাগৰৰ পানী।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
মিথিলা (বিদেহ ৰাজ্য)
ইতিহাস
বৈদিক কালৰ শেষৰ ফালে (৯০০ – ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) বিদেহ, কুৰু আৰু পাঞ্চালৰ সহ প্ৰাচীন ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। ব্ৰহ্মা আৰু বৃহদাৰন্যক উপনিষদৰ দৰে অন্তিম বৈদিক সাহিত্যত জনকক এজন মহান দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, যি বৈদিক সংস্কৃতি আৰু দৰ্শনৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু যাৰ ৰাজ সভা ঋষিৰ সকলৰ বাবে বৌদ্ধিক কেন্দ্ৰ স্বৰূপ আছিল। ব্ৰাহ্মণ আৰু উপনিষদ ৰচনাৰ সময় হিচাপে হেমচন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে ৱিটজেলে ৭৫০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে ঐতৰীয়ৰ বৈদিক বিদ্যালয় সম্ভৱতঃ ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিদেহ বা অন্যান্য কেন্দ্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।
হিন্দু সাহিত্যত বিদেহৰ অঞ্চল আৰু সংস্কৃতিৰ কথা প্ৰায়ে উল্লেখ পোৱা যায়। গ্ৰন্থসমূহত ৰাজবংশৰ ধাৰণা আৰু নমি বা নিমি, জনক আদি দাৰ্শনিক-ৰজাসকলৰ পৰম্পৰাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।  তেওঁলোকৰ কাহিনী প্ৰাচীন  হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন গ্ৰন্থত পোৱা যায়, এই গ্ৰন্থ সমূহত উল্লেখ কৰা মতে বুদ্ধৰ জন্মৰ আগতে ৰজাসকলৰ দ্বাৰা ত্যাগ বা দান আদি কৰাটো এক সন্মানীয় পৰম্পৰা আছিল, আৰু এই পৰম্পৰা বিদেহৰ বাহিৰে আন অঞ্চল যেনে পাঞ্চাল, কলিংগ, গান্ধাৰ আদি ৰাজ্য সমূহতো ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।  বিদেহৰ ৰজা নিমি বা নমিক জৈন ধৰ্মৰ ২৪জন তীৰ্থংকৰৰ ভিতৰত ২১ তম হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে, বিদেহ সম্ভৱতঃ বৃজী (পালি: বাজ্জি) কনফেডাৰেচনৰ অংশ হৈ পৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মগধ সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰে।  সংস্কৃত মহাকাব্য, মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণতো বিদেহ ৰাজ্যৰ উল্লেখ আছে। ৰামায়ণত, সীতা হৈছে বিদেহৰ ৰাজকুমাৰী,  যিয়ে কোশল আৰু বিদেহ ৰাজ্যৰ মাজত মিত্ৰতা সৃষ্টি কৰি ৰাম আৰু সীতাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।  বিদেহৰ ৰাজধানী হ'ল জনকপুৰ (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্ভুক্ত),  বা বালিৰাজগড় (বৰ্তমানৰ মধুবনী জিলা, বিহাৰ, ভাৰত)।
দিগম্বৰ উত্তৰপুৰাণৰ পাঠ অনুসৰি, মহাবীৰৰ জন্ম বিদেহ ৰাজ্যৰ কুণ্ডপুৰত হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ
ডেলিয়া নাৰায়ণ বা দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ (১৯২৯ – জুলাই ৫, ২০২১) আছিল এজন আমেৰিকান স্থপতিবিদ। তেওঁ ভাৰতত কৰা বহনক্ষম ভৱনসমূহৰ কামৰ বাবে জনাজাত আছিল। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ থলুৱা সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰিছিল। এয়া হৈছে মহিলাসকলৰ কৃতিত্ব আৰু অৱদানক স্বীকৃতি দিয়াৰ বাবে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা।
জীৱন
মিনিয়াপলিছত জন্মগ্ৰহণ কৰা ডেলিয়া কিঞ্জিংগাৰ তেওঁ অভিব্যক্তিবাদী চিত্ৰশিল্পী এডমাণ্ড কিঞ্জিংগাৰ আৰু এলিচ ফিছ কিঞ্জিংগাৰৰ কন্যা আছিল। দুয়ো বাউহাউছ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী জাৰ্মান আছিল, আনহাতে মাক আছিল আমেৰিকান। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ১৯২৭ চনত জাৰ্মানীত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু মিনিয়াপলিছলৈ যায়। ইয়াত তেওঁৰ দেউতাকে শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। পিছত তেওঁলোক জাৰ্মানীলৈ উভতি আহে। ১৯৩৩ চনত পুনৰ জাৰ্মানী এৰি পেৰিছলৈ যায়। তেওঁলোকে ১৯৩৫ চনত টেক্সাছৰ ৱাকোলৈ যায়, ইয়াতেই তেওঁৰ দেউতাকে প্ৰথমে সহকাৰী অধ্যাপক, পিছলৈ অধ্যাপক আৰু শেষত বাইলোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই।
তেওঁ নিউ মেক্সিকো আৰু টেক্সাছত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ডেলিয়াই থিয়েটাৰত কাম কৰিবলৈ স্কুলৰ পৰা এবছৰ ছুটি লৈছিল, তেওঁক প্ৰথমে তেওঁৰ দেউতাক আৰু নিউয়ৰ্কত হান্স হফমেনে কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল, পিছত কলোৰাডো বোল্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কলা বিভাগত অধ্যয়ন কৰে। ইয়াত তেওঁ তেওঁৰ স্বামী ভাৰতীয় ভৱন ঠিকাদাৰ নাৰায়ণ ঠিকাদাৰক লগ পাইছিল। তেওঁলোকে ১৯৫০ ৰ দশকত নাছিকলৈ আৰু ১৯৬০ ৰ দশকত মুম্বাইলৈ যাত্ৰা কৰে। তেওঁলোকে তিনিটা সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰে। স্বামীৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ পিছত ডেলিয়া ১৯৭০ ৰ দশকত ভাৰতৰ কাংৰা উপত্যকালৈ গুচি যায়।
কণ্ট্ৰেক্টৰৰ জীয়ৰী লেখিকা আৰু একাডেমিক কিৰিন নাৰায়ণ। তেওঁৰ পুত্ৰ দেৱেন্দ্ৰ ঠিকাদাৰো এগৰাকী স্থপতিবিদ। শিশু অৱস্থাত তেওঁলোকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অধ্যয়ন কৰিছিল।
পূজা ভাট
পূজা ভাট (Pooja Bhatt; জন্ম: ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৭২) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেত্ৰী, ভয়ছ অভাৰ শিল্পী, মডেল আৰু ছবি-নিৰ্মাতা। পূজা ভাটে লাভ কৰা বহুকেইটা পুৰস্কাৰৰ ভিতৰত দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। তেখেত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক মহেশ ভাটৰ জীয়ৰী। ১৯৮৯ চনত মহেশ ভাটে নিৰ্মাণ কৰা টেলিভিছন ছবি ডেডিৰ জৰিয়তে পূজা ভাটে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখনৰ বাবে পূজা ভাটে শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ ফিল্মফেয়াৰ লাক্স নিউ ফেচ অৱ দ্যা ইয়েৰ সন্মান লাভ কৰে।
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ
জীৱন
৯১ বছৰ বয়সত ২০২১ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে সিদ্ধবাৰীৰ ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
পূজা ভাট
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭২ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত পূজা ভাটৰ জন্ম হয়। পূজা ভাটৰ পিতৃ আছিল মহেশ ভাট আৰু মাতৃ আছিল কিৰণ ভাট। পূজা ভাটে পিতৃৰ পৰা গুজৰাটী জাত্যাংশ আৰু মাতৃৰ পৰা ইংৰাজী, স্কটিশ, আৰ্মেনিয়ান আৰু বাৰ্মিছ জাত্যাংশ লাভ কৰিছে।
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ
অট্টালিকাসমূহ
স্থাপত্যবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আছিল স্ব-শিক্ষিত। এইক্ষেত্ৰত ফ্ৰেংক লয়ড ৰাইটৰ এটা বক্তৃতাৰ দ্বাৰা সৰুতে তেওঁ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। তেওঁ প্ৰাকৃতিক ভাৱে উপলব্ধ স্থানীয় সামগ্ৰীৰ সৈতে খাপ খোৱাকৈ অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ বিশেষজ্ঞ আছিল। এই সামগ্ৰী সমূহৰ ভিতৰত বোকা, বাঁহ, কাঠ আৰু শিল। এইসমূহ ধৰমশালাৰ চাৰিওফালৰ এলেকাত পোৱা যায়, আৰু ইয়াত ১৫ টাতকৈও অধিক ঘৰ আৰু তিনিটা প্ৰতিষ্ঠান অন্তৰ্ভুক্ত আছে। সিদ্ধবাৰীৰ নিষ্ঠা গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু পৰিৱেশ কেন্দ্ৰ, পালমপুৰৰ সম্ভাৱনা ৰাজহুৱা নীতি আৰু ৰাজনীতি প্ৰতিষ্ঠান, আৰু বীৰৰ ধৰ্মালয় প্ৰতিষ্ঠান।
পূজা ভাট
কৰ্মজীৱন
পূজা ভাটে ১৭ বছৰ বয়সত (১৯৮৯ চনত) অভিনয়ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ছবিখন আছিল মহেশ ভাটৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ডেডী। সেইখন ছবি মহেশ ভাটে টিভিৰ ছবি হিচাপে নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছবিখনৰ আন এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল বলিউডৰ বলিষ্ঠ অভিনেতা অনুপম খেৰে।
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ
সন্মান আৰু স্বীকৃতি
দুখনকৈ ফিচাৰ ফিল্মৰ তেওঁ মুখ্য বিষয় আছিল- আৰ্থ ক্ৰুছেডাৰ (২০১৬), আৰু দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ: মেৰিং দা আৰ্থ টু দা বিল্ডিং (২০১৭)। তেওঁ ২০১৭ চনত মহিলা শিল্পী, স্থপতিবিদ আৰু ডিজাইনাৰ (ডব্লিউএডিই) এছিয়া লাইফ টাইম এচিভমেণ্ট বঁটা বিজয়ী।  ২০১৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।
পূজা ভাট
কৰ্মজীৱন
১৯৯১ চনত নিৰ্মাণ হোৱা দিল হেই কে মানতা নহী শীৰ্ষক ৰোমাণ্টিক ছবিখন আছিল পূজা ভাটৰ কেৰিয়াৰৰ এখন উল্লেখযোগ্য ছবি। এইখন ছবি আছিল অস্কাৰ-বিজয়ী ইট হেপেনড ওৱান নাইটৰ ৰিমেক।
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
পূজা ভাট
কৰ্মজীৱন
পূজা ভাটৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি হৈছে ছড়ক (১৯৯১),, জুনুন (১৯৯২), জানম, হাম দোনো (১৯৯৫), অংগৰক্ষক, বৰ্ডাৰ (১৯৯৭) আৰু জখম (১৯৯৮) আদি। ২০০১ চনত পূজা ভাটে ''Everybody Says I'm Fine! নামৰ ইংৰাজী ছবিখনত অভিনয় কৰে। ২০০৪ চনত পূজা ভাটৰ নিজস্ব পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনাত পাপ নামৰ ছবিখন মুক্তি হয়। ইয়াৰ পিছত তেখেতে চাৰিখনকৈ ছবি পৰিচালনা কৰে। ২০২১ চনত পূজা ভাটে অলংকৃতা শ্ৰীবাস্তৱেৰ নিৰ্দেশনাত বোম্বাই বেগমছ'' নামৰ ছটা খণ্ডৰ চিৰিজটোত অভিনয় কৰিছে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
মহম্মদ শ্বামি
মহম্মদ শ্বামি আহমেদ (জন্ম: ৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯০) এজন ভাৰতীয় আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটাৰ আৰু তেওঁ ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত বংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ এজন সোঁহতীয়া বেগী-মধ্যমবেগী ছুইং আৰু ছীম বলাৰ আৰু তেওঁ একেৰাহে ১৪০ কি.মি. প্ৰতি ঘণ্টা বেগত বলিং কৰিব পাৰে।  এজন 'ৰিভাৰ্ছ ছুইং বিশেষজ্ঞ' হিচাপেও তেওঁ জনাজাত। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পাকিস্তানৰ বিপক্ষে এদিনীয়াত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু সেইখন খেলত তেওঁ অভিলেখসংখ্যক চাৰি অ'ভাৰ মেইডেন কৰে। একে বছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে টেষ্ট অভিষেকত তেওঁ ৫ উইকেট দখল কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শ্বামিৰ জন্ম হয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ মোৰাদাবাদৰ চাহচপুৰ গাঁৱত। তেওঁৰ দেউতাক তৌচিফ আলি এজন খেতিয়ক আৰু ডেকা বয়সত তেৱোঁ এজন বেগী বলাৰ আছিল। শ্বামিৰ এগৰাকী ভগ্নী আৰু তিনিজন ককাই-ভাই আছে। গোটেইকেইজন ককাই-ভায়েই বেগী বলাৰ আশা পুহিছিল। ২০০৫ চনত দেউতাকে শ্বামিৰ প্ৰতিভাৰ উমান পাই গাঁৱৰপৰা ২২ কি.মি. নিলগৰ মোৰাদাবাদত থকা এজন প্ৰশিক্ষক বদৰুদ্দিন ছিদ্দিকিৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। তাতে প্ৰশিক্ষণ লৈ থকা শ্বামিয়ে উত্তৰ প্ৰদেশ অনূৰ্ধ্ব-১৯ দলত স্থান নোপোৱাত ছিদ্দিকিয়ে তেওঁক কলকাতালৈ পঠায় আৰু তাতে তেওঁ 'ডেলহাউচি এথলেটিক ক্লাব'ত খেলিবলৈ লয় আৰু তাৰপৰাই তেওঁ লাহে লাহে বংগ অনূৰ্ধ্ব-২২ দলত স্থান পায়।
শীলা শ্ৰী প্ৰকাশ
শীলা শ্ৰী প্ৰকাশ (Sheila Sri Prakash, জন্ম: ৬ জুলাই ১৯৫৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় স্থপতিবিদ বা আৰ্কিটেক্ট। তেখেত এগৰাকী নগৰাঞ্চলৰ ডিজাইনাৰ (urban designer)। তেখেত 'শিল্পা আৰ্কিটেক্টছ' নামৰ সংস্থাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। স্থপতিবিদ্যাৰ সেৱা আৰম্ভ কৰা আৰু প্ৰতিষ্ঠা কৰা শীলা শ্ৰী প্ৰকাশ হৈছে ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শীলা শ্ৰী প্ৰকাশৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ ভূপালত, ১৯৫৫ চনৰ ৬ জুলাইত। তেখেতৰ পিতৃ আছিল লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল জে.কে.এছ. পথি আৰু মাতৃ আছিল এছ. থাংগামা।
শিশু অৱস্থাতেই শীলা শ্ৰীয়ে ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল। তেখেতে নৃত্য, গীত আৰু চিত্ৰকলাত প্ৰশিক্ষিত হৈছিল। চাৰি বছৰত তেখেতে ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৬১ চনত প্ৰথমটো মঞ্চ-প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়। পদ্মভূষণ ধনৱন্তী ৰামা ৰাওৱে তেখেতক শিশু-প্ৰতিভা আখ্যা দিয়ে। শীলাই ভাৰতনাট্যম আৰু কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী হিচাপে বিশিষ্টতা প্ৰদৰ্শন কৰে। ইয়াৰে লগত তেখেতে 'বীনাই' নামৰ সাংগীতিক বাদ্যবিধ বজাবলৈ শিকে। দুই দশকৰো অধিক কাল পৰিৱেশ্য-কলাৰ লগত জড়িত থকাৰ সময়ত তেখেতে ভাৰতনাট্যম আৰু কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পীৰ ৰূপত নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। শ্ৰী দাণ্ডায়ুদ্ধ পানী পিল্লাইৰ অধীনত ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ ল'বৰ বাবে তেখেতৰ পৰিয়ালটো চেন্নাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়। শীলা ডা০ ভেম্পতি চিন্না সত্যমৰ এগৰাকী শিক্ষাৰ্থী আৰু তেখেতৰ বহুকেইটা নৃত্য-নাটিকাৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। শীলা শ্ৰীৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ হৈছে ভাৰতনাট্যম, কুচিপুড়ি, ভীনাই, ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত, চিত্ৰকলা আৰু ভাস্কৰ্যকলা।
বীণাই শিল্পী হিচাপে শীলা শ্ৰীয়ে 'ৰাধা মাধৱম' আৰু 'শিৱলীলা বিলাসম'ৰ সুৰাৰোপণ, পৰিৱেশন আৰু ৰেকৰ্ডিং কৰিছে। এই কাৰ্যত তেখেতৰ সংগীবৃন্দ আছিল বিনাই শিল্পী চিট্টী বাবু।
শিক্ষা
শীলা শ্ৰীয়ে চেন্নাইত থকা ৰ'ছাৰি মেট্ৰিকুলেছন স্কুলৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লয় আৰু চেন্নাইৰে ষ্টেলা মেৰিছ কলেজৰ পৰা প্ৰাক্-বিশ্ববিদ্যালয় ডিগ্ৰীটোও লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ১৯৭৩ চনত তেখেতে আন্না স্থপতিবিদ্যা আৰু পৰিকল্পনা বিশ্ববিদ্যালয় স্কুলৰ পৰা স্থপতিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেইখিনি সময়ত এগৰাকী ছোৱালীৰ বাবে তেনে এটা ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাটো অতি দুৰ্লভ আছিল। তাৰ পিছত তেখেতে হাৰ্ভাৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ ডিজাইনত এক্সিকিউটিভ এডুকেছন প্ৰগ্ৰামত নামভৰ্তি কৰে।
বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চ গোলকীয় কৰ্মসূচী পৰিষদ
'বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চ গোলকীয় কৰ্মসূচী পৰিষদ'ত (World Economic Forum's Global Agenda Council)-ৰ ডিজাইন উদ্ভাৱনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা শীলা শ্ৰী প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় স্থপতি ২০১১ চনত শীলা শ্ৰী ভাৰতীয় স্থপতি। ২০১১ চনত তেখেতে এই সন্মানৰ গৰাকী হয়। এইটো হৈছে ডিজাইন আৰু উদ্ভাৱনশীলতাৰ ক্ষেত্ৰত পৃথিৱীৰ ষোল্লগৰাকী বিশেষজ্ঞৰ এটা বিশেষ গোট।
নিজৰ দায়িত্ব হিচাপে শীলা শ্ৰীয়ে এটা 'Reciprocal Design Index' বিকশিত কৰে। যিটোৱে বহনক্ষম ডিজাইন এটাৰ চৌপাশে থকা স্থিতিমাপ আৰু মেট্ৰিকৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
বেঞ্জামিন লিষ্ট
বেঞ্জামিন লিষ্ট (Benjamin List; জন্ম: ১১ জানুৱাৰী, ১৯৬৪) এজন জাৰ্মান ৰসায়নবিদ আৰু মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট ফৰ কোল ৰিচাৰ্ছৰ সঞ্চালক। ২০২১ চনৰ ৬ অক্টোবৰ তাৰিখে তেওঁক ডেভিদ মেকমিলানৰ সৈতে যুটীয়া ভাৱে "অসমমিত জৈৱঅনুঘটকৰ বিকাশৰ বাবে" ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
তেওঁ ফ্ৰী ইউনিভাৰ্চিটি অফ বাৰ্লিনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু গৱেথ বিশ্ববিদ্যালয় ফ্ৰাংকফুৰ্টৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গুগল স্কলাৰৰ মতে তেওঁৰ এইচ-ইণ্ডেস্ক ৯৫।
জীৱন আৰু কৰ্ম
তেওঁ ১৯৯৩ চনত বাৰ্লিনৰ ফ্ৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৭ চনত জোহান উলফগাং গোয়েথ বিশ্ববিদ্যালয় ফ্ৰাংকফুৰ্ট এম মেইনত জোহান মুলজাৰৰ অধীনত ভিটামিন বি-১২ চেমিকোৰিনৰ সংশ্লেষণ বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লা জোলাৰ স্ক্ৰিপছ ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউটত কেটালাইটিক এণ্টিবডীৰ কাম কৰি থকাৰ পিছত তেওঁক ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ আণৱিক জীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ লা জোলাৰ স্ক্ৰিপছ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০০৩ চনত তেওঁ প্ৰথমে মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট ফৰ কোল ৰিচাৰ্ছত গৱেষণা গোটক নেতৃত্ব দিয়ে আৰু ২০০৫ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ গোটটোৰ সঞ্চালক হয়। তেওঁৰ কামৰ মূল কেন্দ্ৰ হৈছে অৰ্গেনোকেটালাইচিছৰ ক্ষেত্ৰ।
তেওঁ ক'লন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু মেক্স প্লেংক কয়লা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক তথা অধ্যাপক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ হোক্কাইডো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ কেমিকেল ৰিএক্সন ডিজাইন এণ্ড ডিস্কভাৰীৰ মুখ্য অনুসন্ধানকাৰী। লগতে তেওঁ এক আন্তৰ্জাতিক বৈজ্ঞানিক আলোচনী 'চিনলেট'ৰ মুখ্য সম্পাদক।
নিৰ্বাচিত কৰ্ম
লিষ্টৰ নিৰ্বাচিত কৰ্মসমূহ:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ ব্যক্তি
১৯৯৬ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৯৬ ১১শ লোকসভাৰ সদস্যসকলক নিৰ্বাচন কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই নিৰ্বাচনৰ ফলাফলে এখন ওলমা সংসদ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু ফলস্বৰূপে ১৯৯৮ চনত ভাৰতবৰ্ষত পুনৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰিবলগীয়া হৈছিল। মাত্ৰ ২বছৰৰ চমু কালচোৱাত দেশখনে ৩জনকৈ প্ৰধান মন্ত্ৰী লাভ কৰিছিল। মুঠ ৫৪৫খন লোকসভাৰ আসনৰ ভিতৰত ৩৩২জন সদস্যৰ সমৰ্থন পাই সংযু্ক্ত মৰ্চাৰ নেতা এইচ ডি দেৱে গৌড়া ভাৰতৰ ১৪শ প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈছিল।
পৃষ্ঠভূমি
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাও বিভিন্ন কেলেংকাৰী আৰু চৰকাৰী কামকাজ সুচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰিব নোৱাৰা দোষেৰে অভিযুক্ত হৈ পৰবৰ্তী নিৰ্বাচনৰ মুখামুখি হৈছিল। তেওঁৰ কাৰ্যকালত ৭জনকৈ কেবিনেট সদস্যই পদত্যাগ কৰিছিল। স্বয়ং ৰাওৰ বিপক্ষেই দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ উঠিছিল। ১৯৯৫ত কংগ্ৰেছৰ পৰা ফালি গৈ অৰ্জুন সিং আৰু নাৰায়ণ দত্ত তিৱাৰীয়ে অখিল ভাৰতীয় ইন্দিৰা কংগ্ৰেছ (তিৱাৰী) দল গঠন কৰিছিল।
<!-- ==প্ৰচাৰ অভিযান== The elections triggered a significant realignment of political forces in India, with all-India parties attempting to construct widespread regional coalitions with minor parties in order to secure a central majority. Such political negotiations were to become an increasingly necessary process in Indian politics over the next two decades as the dominance of the INC declined and smaller, ethnic and regional parties took its place. The Bharatiya Janata Party, led by Lal Krishna Advani attempted to add several regional coalition partners - most notably the All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam and the Bahujan Samaj Party, but was ultimately unsuccessful in overcoming ideological differences. Yet it did join with several strong regional partners - Shiv Sena, Haryana Vikas Party, and the Samata Party. The Congress party attempted to form regional allies as well, most notably with the All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam, which would later cause further rifts within the party as well as the collapse of the AIADMK in Tamil Nadu in 1996.
The so-called "Third Force" during the 1996 elections was the National Front (NF). After its collapse in 1990, the coalition had chopped and changed before reuniting in the run up to the 1996 election. Three main parties grouped back together in September 1995 in hopes of presenting a viable political choice - the Left Front, Janata Dal and the Telugu Desam Party. It attempted to build a wider coalition of regional partners and state parties, however negotiations repeatedly broke down, and no consensus could be arrived at on a 'common minimum program' - a platform of issues on which all parties could agree upon. A split in the Uttar Pradesh government in December 1995 divided the front further. Finally, lacking a strong leader or common set of principles, the main three parties joined with the Samajwadi Party in a common goal of simply denying power to either the Congress or BJP. Thus a characteristic of the 1996 elections was a large number of strong regional and state parties declined to form an alliance with any of the three major contenders for government.
In January only a few months before the election, a major scandal erupted: the Jain hawala scandal. Jain, an industrialist in the steel and power sectors, was revealed to have given US$33 million in bribes to politicians from nearly all major parties in return for favours. Further shocking the public, Jain had also channelled money to Kashmiri Muslim militants. In the first wave of names implicated were three Rao cabinet members, Arjun Singh from the breakway Congress (T) party, Bharatiya Janata Party leader Lal Krishna Advani, Sharad Yadav (leader of the Janata Dal Parliamentary Party), and former Congress Prime Minister Rajiv Gandhi. Almost 115 names would eventually be released, and numerous candidates and ministers were forced to resign in the aftermath. Most significantly was the forced resignation of L.K. Advani, with Atal Bihari Vajpayee taking over as leader of the BJP.
The BJP ran a campaign centred around a four point plan which aimed for probity of public life, self-reliance in the economy, social harmony and greater security. It strongly advocated an economic plan which would significantly scale back government intervention and encourage capital investment and creation. It stressed the role of Hindutva in its vision for India, creating a more Hindu orientated state by banning cow slaughter, introducing a uniform civil code and removing the special status of Kashmir. The Congress Party attempted to campaign on its foreign policy record, its handling of the numerous natural and ethnic crises that had emerged over the past five years, and on better concessions for ethnic minorities and separated state governments. It additionally stressed the economic gains already made by the government without the strong economic liberalization plans set out by the BJP, many of which had been the work of future Prime Minister Manmohan Singh. Janata Dal and the National Front campaigned on maintaining a strong public sector though with some commitment to deregulation and anti-corruption measures. It pushed other more populist measures as well, such as more state-run infrastructure projects, subsidized fertilizer, and increased education investment. -->
ফলাফল
এই নিৰ্বাচনটোত জন-সাধাৰণে এক অস্পষ্ট ৰায় দিছিল আৰু যাৰ ফল আছিল এখন ওলমা সংসদ। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে তাৰ আগলৈকে ইমান বেয়া ফল কেতিয়াও প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিল। সমীক্ষকসকলে কংগ্ৰেছৰ এনে শোচনীয় ফলাফলৰ বাবে প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰাওৰ ব্যক্তিগত অজনপ্ৰিয়তা আৰু দলৰ আভ্যন্তৰিন কন্দলক দায়ী কৰিছিল। বিজেপি লোকসভাৰ বৃহত্তম দল আছিল যদিও এই দলটোৱে লাভ কৰা জনপ্ৰিয় ভোটৰ কোনো চকুত লগা বৃদ্ধি হোৱা নাছিল বা নিৰংকুশ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাও পোৱা নাছিল।
দ্বিতীয় সংখ্যাগৰিষ্ঠ দল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ মন নেমেলিলে। তাৰ সলনি দলটোৱে জনতা দল প্ৰমুখ্যে বহু কেইটা সৰু-সৰু দলক একেলগ কৰি গঠিত কৰা সংযুক্ত মৰ্চাক সমৰ্থন জনাবলৈ সিদ্ধান্ত ললে। প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰূপে শপত ললে কৰ্ণাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰী এইচ ডি দেৱে গৌড়াই। কিন্তু এবছৰ নহওঁতেই কংগ্ৰেছে সমৰ্থন উঠাই ল'লে, যাৰ ফলত চৰকাৰখন সংকটৰ মুখত পৰিল। অৱশেষত পুনৰ্নিবাচন এৰাই চলিবলৈ দুয়ো পক্ষৰ মাজত বুজা-বুজি হ'ল। এই বুজা-বুজি মতে কংগ্ৰেছে এজন নতুন নেতা ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালৰ অধীনত গঠন হবলগীয়া সংযুক্ত মৰ্চা চৰাকাৰখনক সমৰ্থন কৰিবলৈ ৰাজী হ'ল। চৰকাৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তবোৰ কংগ্ৰেছৰ সৈতে আলোচনা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰাত বাধা আৰোপ কৰা হ'ল। ১৯৯৭ৰ ২১ এপ্ৰিলত গুজৰালে প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ শপত গ্ৰহণ কৰিলে।
গুজৰালে যদিও কংগ্ৰেছৰ পৰা তিতা-কেঁহা পাইছিল, তথাপি দলটোৰ সৈতে স্বাভাৱিক সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিছিল। কেই সপ্তাহমানৰ ভিতৰত গুজৰাল কংগ্ৰেছৰ পৰা নহয়, তেওঁৰ নিজৰ দল 'জনতা দল'ৰ পৰাই অসুবিধা পালে। চেণ্ট্ৰেল ব্যুৰ' অৱ ইনভেষ্টিগেশ্বন বা চি.বি.আয়ে বিহাৰৰ ৰাজ্যপাল এ. আৰ. কিডৱাইৰ পৰা পশুখাদ্য ক্ৰয় সংক্ৰান্তিয় দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী লালু প্ৰসাদ যাদৱৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰাৰ বাবে অনুমতি বিচাৰিলে। ৰাজ্যপালে গোচৰ তৰাৰ অনুমতি দিলে। সংযুক্ত মৰ্চাৰ ভিতৰৰ পৰা তথা বাহিৰৰ পৰাও যাদৱৰ পদত্যাগৰ বাবে দাবী উঠিল। যাদৱে এই দাবী মানি নল'লে। পশুখাদ্য কেলেংকাৰীৰ তদন্তৰ দায়িত্বত থকা চি.বি.আইৰ সঞ্চালক যোগীন্দৰ সিঙক বদলি কৰা হ'ল। ফলস্বৰূপে যাদৱক চৰকাৰী ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া বুলি বহুতে প্ৰধান মন্ত্ৰীলৈ আঙুলি টোৱালে। ইফালে লালু প্ৰসাদ যাদৱে জনতা দলৰ মজিয়াত তেওঁৰ আধিপত্য কমি অহা বুলি অনুভৱ কৰাত দলটোক বিভাজন ঘটাই ৩ জুলাই ১৯৯৭ত ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দল বুলি নতুন দল এটা গঠন কৰিলে। জনতা দলৰ ৪৫জন সাংসদৰ ১৭জনে নতুন দলটোত যোগদান কৰিলে। অৱশ্যে যাদৱৰ এই নতুন দলটো সংযুক্ত মৰ্চাৰ অংশীদাৰ হৈ ৰ'ল।
২৮ আগষ্ট ১৯৯৭ত জৈন কমিচনৰ প্ৰতিবেদন চৰকাৰৰ হাতত জমা দিয়া হয়। ১৬ নবেম্বৰ ১৯৯৭ত এই প্ৰতিবেদন সংবাদ মাধ্যমে ৰাজহুৱা কৰি দিয়ে। জৈন কমিচনৰ প্ৰতিবেদনত ৰাজীৱ গান্ধীৰ হত্যা ষড়যন্ত্ৰত দ্ৰাৱিড়া মুনেত্ৰা কাঝাগম (ডি এম কে) জড়িত থকা বুলি উল্লেখ থকাৰ অভিযোগ উঠে। সেই আচিলাতে কংগ্ৰেছে মৰ্চা চৰকাৰৰ পৰা ডি এম কে দলৰ মন্ত্ৰীসকলক আঁতৰাবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে। সংযুক্ত মৰ্চা এই হেঁচাত সৈমান নহ'ল আৰু ২৮ নবেম্বৰ ১৯৯৭ত গুজৰালে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ওচৰত পদত্যাগ পত্ৰ দাখিল কৰিলে। ৪ ডিচেম্বৰ ১৯৯৭ত ১১শ লোকসভা ভঙ্গ কৰি দিয়া হ'ল। প্ৰধান মন্ত্ৰী গুজৰাল ১১ মাহ প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ আছিল। ইয়াৰে ভিতৰত ৩ মাহ তেওঁ তদাৰকী প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ আছিল।
প্ৰাক-নিৰ্বাচনী মৰ্চাৰ ফলাফল
এপ্ৰিল-মে ১৯৯৬, লোকসভা নিৰ্বাচনৰ সাৰাংশ !colspan="2"|দল আৰু মৰ্চা !ভোট !প্ৰাপ্ত ভোটৰ % !পৰিবৰ্তন !আসন !পৰিবৰ্তন
Source: Electoral Commission of India, Statistical Report on General Elections, 1996 to the 11th Lok Sabha
নিৰ্বাচনোত্তৰ সংযুক্ত মৰ্চা
Source: Muse Journal
ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালৰ নেতৃত্বাধীন সংযুক্ত মৰ্চা চৰকাৰলৈ সমৰ্থন
St. Petersburg Times
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ভল্গা নদী
ভল্গা (Volga) (Во́лга) নদী ইউৰোপ মহাদেশৰ আটাইতকৈ দীঘল নদী। এই নদী ৰাছিয়াৰ পৰা কাস্পিয়ান সাগৰলৈ বৈ গৈছে। এই নদীক ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নদী বুলি গণ্য কৰা হয়। এই নদীয়ে ৰাছিয়াৰ সংস্কৃতিতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে আৰু ৰাছিয়াৰ সাহিত্য তথা লোকপ্ৰবাদত এই নদীক ”Волга-матушка Volga-Matushka” অৰ্থাৎ ভল্গা মাতৃ (Mother Volga) হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।
ভল্গা নদী মস্কোৰ উত্তৰ-পশ্চিমে থকা ভালদাই পাহাৰ (Valdai Hills)-ত সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২২৫ মিটাৰ উচ্চতাত উদ্ভৱ হৈছে। তাৰ পৰা পূবলৈ Lake Sterzh, Tver, Dubna, Rybinsk, Yaroslavl, Nizhny Novgorod আৰু Kazan ৰে ভল্গা বৈ গৈছে। তাৰপৰা আকৌ দক্ষিণলৈ Ulyanovsk, Tolyatti, Samara, Saratov আৰু Volgograd হৈ বৈ গৈ Astrakhanত সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৮ মিটাৰ তললৈ কাস্পিয়ান সাগৰত মিলিত হৈছে।
উপনৈ
ভল্গা নদীৰ ভালেমান উপনৈ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে কামা (Kama River), উকা (Oka River), ভেটলুগা (Vetluga River) আৰু সুৰা (Sura River) নৈ। ভল্গা আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহে ভল্গা নদী প্ৰণালী (Volga river system) সৃষ্টি কৰিছে। এইসকলোবোৰে মুঠতে প্ৰায় ১৩,৮০,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ কালিৰে প্ৰবাহিত হৈ গৈছে। ভল্গা বদ্বীপ (Volga Delta)-ৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াত প্ৰায় ৫০০টা নলী আৰু নৈ-নিজৰা অন্তৰ্ভুক্ত।
ভূমিকা
ভল্গা নৈয়ে পশ্চিম ৰাছিয়াৰ বাবে মূল জলজ সম্পদৰ যোগান ধৰে। ইয়াৰ ওপৰত থকা বহুতো নদীবান্ধ জলবিদ্যুৎ আৰু জলসিঞ্চনৰ মূল উৎস। মস্কো কেনেল, ভল্গা ড’ন কেনেল আৰু ভল্গা-বেল্টিক জলপথ (Volga–Baltic Waterway)-এ মস্কোক হুৱাইট ছি, বাল্টিক সাগৰ, কাস্পিয়ান সাগৰ আৰু ব্লেক ছিৰে সংযোগ কৰিছে।
ভল্গাৰ উৰ্বৰা উপত্যকাত ঘেঁহুৰ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে খেতি কৰা হয়। তদুপৰি পেট্ৰলিয়াম, প্ৰাকৃতিক গেছ, নিমখ আৰু পটাছৰেও ই সমৃদ্ধিশালী। ভল্গা ডেল্টা আৰু কেস্পিয়ান সাগৰত মাছো প্ৰচুৰ পোৱা যায়।
ভল্গা নদীৰ ওপৰত থকা বান্ধ
ভল্গাৰ ওপৰত ভালেসংখ্যক জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰধান হ’ল-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নদী
২৮ জানুৱাৰী
২৮ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৮তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৩৭ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৩৮ দিন) বাকী থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
৭ ডিচেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
শিশু সাহিত্য
শিশু সাহিত্য বুলিলে সাধাৰণতে শিশুসকলৰ কাৰণে উপযোগী সাহিত্যক বুজায়। এককথাত শিশু সকলৰ বাবে যি সাহিত্য অৰ্থাৎ গল্প,কবিতা,পদ্য,সাধু,উপন্যাস,কাহিনী,নাটক,প্ৰবন্ধ পাতি ৰচনা কৰা হয় সেয়াই শিশু সাহিত্য। শিশু মানসিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত শিশু সাহিত্যয়ে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। শিশু উপযোগী সাহিত্যিক ময্যদা সম্পন্ন শিশু সাহিত্য আখ্যা দিয়া হয়। প্ৰত্যেক ভাষাৰে শিশু সাহিত্যৰ মূল উৎস হ'ল মৌখিক সাহিত্য।
বৈশিষ্ট্য
শিশু সাহিত্য বুলিলে সাধাৰণতে শিশুসকলৰ কাৰণে উপযোগী সাহিত্যক বুজায়। শিশু সাহিত্যৰ ভাষা সহজ সৰল, বয়সুপযোগী আৰু জটিলতাৰ পৰা মুক্ত। শিশু সাহিত্য চৰ্চাই শিশুৰ লগতে বয়স্থজনকো আনন্দ প্ৰদান কৰি আহিছে। শিশু মানসিক জগতখন সংবৰ্ধনৰ কাৰণেও এই শ্ৰেণীৰ সাহিত্যৰ গুৰুত্ব অসীম। শিশু সাহিত্যই শিশুক সজ চিন্তা চৰ্চা আৰু মানসিকতাৰ অধিকাৰী কৰাৰ লগতে প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰ প্ৰতি আস্থাশীল কৰি তুলিব পাৰে।
অসমীয়া শিশুসাহিত্য
অসমীয়া শিশু সাহিত্যতো বিভিন্ন সময়ৰ সমাজখনৰ চিত্ৰ প্ৰতিফলিত হৈছে। আধুনিক যুগত শিশু সাহিত্যৰ সূচনা হয় অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথম আলোচনী অৰুণোদয়ত(১৮৪৬)। নাথান ব্ৰাউন, মাইলছ ব্ৰঞ্চন,অলিভাৰ টি.কাট্টৰ আদি খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী সকলে বাইবেলৰ বিভিন্ন গল্পৰ উপৰি দেশ বিদেশৰ নিতিমূলক সধুও প্ৰকাশ কৰিছিল। সেইদৰে পঢ়শালিত প্ৰবৰ্তনৰ বাবে অসমীয়া পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰা কেইজনমান সাহিত্যিক হল আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ অসমীয়া লৰাৰ মিত্ৰ,বলদেৱ মহন্তৰ উজু পাঠ, দুৰ্গপ্ৰশাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ফুল, লৰা ইত্যাদি।
১৮৮৯ বেজবৰুৱাৰ জোনাকী কাকতৰ জৰিয়তে সাধুকথাৰ মাজেৰে অসমীয়া শিশু সাহিত্য ভেটি গঠন কৰে। তেওঁ বুঢ়ী আই সাধু, ককাদেউতা নাতি লৰা আদি ৰচনা কৰিছিল।
১৯৪০ চনৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশত পৰিবৰ্তন ঘটিছে এই জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ৰ"কোম্পুৰ সপোন","অকণমান লৰা",অকনিৰ" সপোন",ৰঘুনাথ চৌধুৰীৰ "আমাৰ গাওঁ" আৰু "ঈশ্বৰ" লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীৰ"মোৰ লক্ষ্য" প্ৰভুতি কবিতা অসমীয়া কবিতাৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা।
বৰ্তমানলৈ বহু গৰাকী লেখকে অসমীয়া শিশু সাহিত্যলৈ বিদেশী সাধু,কাহিনী আৰু উপন্যাস আগবঢ়াইছে।
সাম্প্ৰতিক সময়ৰ অসমীয়া শিশু সাহিত্য
সাম্প্ৰতিক সময়ৰ বিশ্ব সাহিত্যত শিশু সাহিত্যৰ এক সন্মানীয় প্ৰভাৱশালী স্থান আছে। অসমীয়া শিশু সমৃদ্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নৱকান্ত বৰুৱাৰ উমলা ঘৰৰ পুথি,আখৰৰ জখলাভ,কেৰেলোৱাৰ ৰেল,নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ ওমলা গীত, গগন চন্দ্ৰ অধিকাৰীৰ "টকাত একোটা হাতী", "ৰদালি ৰ'দ একন দে", ড,ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই সম্পাদন কৰা "অচিন মোমাইদেউৰ তোমালোকলৈ", ধীৰেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ "আখৰৰ বাখৰ",আদিয়ে ভালেমান শিশু কবিতাৰ পুথি ৰচনা কৰিছে।
শিশু মনস্তত্ত্বৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দি অসমীয়া সাহিত্যৰ বহুকেইগৰাকী লেখক লেখিকাই কেইবাখনো সাধুপুথি ৰচনা কৰিছে। তাৰ ভিতৰত দেৱালা হাজৰিকাৰ 'ভগা দেউকা'চন্দ্ৰকান্ত বৰাৰ "মৌ বৰষা সাধু"কাশীনাথ বৰ্মনৰ "দেশ বিদেশৰ সাধু"লীলা গগৈৰ "সোণ তৰা""ৰংমনৰ কথা"নৱকান্ত বৰুৱাৰ "মাখনৰ কুকুৰ পোৱালি" আদি উল্লেখযোগ্য।
অসমীয়া শিশু সাহিত্যত শিশু উপযোগী বিজ্ঞানৰ পুথিও কিছু সংখ্যক ৰচিত হৈছে। সেইসমূহৰ ভিতৰত হৰিপ্ৰসাদ দাসৰ আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী, ড° প্ৰসন্ন কুমাৰ গোস্বামীৰ "ফুলৰ সাধু", "জন্তুৰ সাধু", যোগেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ "পতংগৰ কথা",ড° দিনেশ্চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ "টেলিগ্ৰাফ","টেলিফোন" আদি শিশুৰ বাবে লিখা এক শ্ৰেণীৰ পুথি।
সাম্প্ৰতিক সময়ত খেলা ধূলাৰ বিষয় বস্তু হিচাপে লৈ শিশু সাহিত্য ৰচনা কৰা সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত বন্দীতা ফুকনৰ"সিহঁতে খেলিছিল",উৎপল ভূঞাৰ"আমি খেলা খেলৰ নিয়ম।" শিও উপযোগী গীত মাতৰ পুথি,ভ্ৰমণ কাহিনী আৰু ভিন্ন স্বাদৰ আন ভালে সংখ্যক ৰচনাও অসমীয়া ভাষাত হৈছে। ইয়াত উল্লেখ কৰাখিনিৰ উপৰিও শিশু উপযোগী বিভিন্ন পুথি, আলোচনী আদি‌ সাম্প্ৰতিক কালত অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ হৈছে।
২৯ জানুৱাৰী
২৯ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৯তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৩৬ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৩৭ দিন) বাকী থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা
অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা হৈছে মহেশ্বৰ নেওগৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক এখন সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জীসদৃশ গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৬২ চনৰ অক্টোবৰত৷ গ্ৰন্থখনৰ ত্ৰয়োদশ তাঙৰণটো প্ৰকাশ কৰিছে চন্দ্ৰ প্ৰকাশে৷ এই সংস্কৰণটোত মুঠ ১৬ টা অধ্যায় আছে৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা ৪০০ টা।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
চৰকাৰ
চৰকাৰ (Government) হ'ল কোনো দেশৰ সৰ্বোচ্চ সংস্থা তথা কৰ্তৃপক্ষ যাৰ মাধ্যমৰে দেশখনৰ শাসন কাৰ্য পৰিচালিত হয়। গণতান্ত্ৰিক শাসন ব্যৱস্থাত চৰকাৰ জনসাধাৰণৰ নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি, যেনে সংসদীয় সদস্যৰ দ্বাৰা গঠিত হয়। চৰকাৰৰ মৌলিক দায়িত্ব জনসাধাৰণৰ অভিপ্ৰায় অনুযায়ী দেশৰ নিৰাপত্তা বিধান কৰা, সমাজৰ শান্তি বজায় ৰখা, মানুহৰ সা-সম্পত্তি ৰক্ষা কৰা আৰু বিবাদৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকাৰ্য পৰিচালনা কৰা। চৰকাৰে ইয়াৰ ওপৰত আৰোপিত দায়িত্বসমূহ পালনৰ স্বাৰ্থত ৰাজহ আহৰণ কৰে আৰু শাসনকাৰ্য পৰিচালনা তথা উন্নয়নমূলক কামৰ বাবে সেয়া ব্যয় কৰে।
যদিও সকল ধৰণেৰ সংস্থাৰে শাসন ব্যৱস্থা থাকে, সাধাৰণত "চৰকাৰ" শব্দটিৰ দ্বাৰা সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰক পৰিচালনা কৰা সংস্থাটোকহে বুজোৱা হয়। চৰকাৰ স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় বা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হ'ব পাৰে। চৰকাৰৰ আকাৰ অঞ্চল বা উদ্দেশ্য অনুযায়ী ভিন্ন ভিন্ন হয়।
শ্ৰেণীবিভাজন
চৰকাৰৰ চৰিত্ৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰাষ্ট্ৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হয়। সেয়েহে কোৱা হয়- চৰকাৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন মানেই ৰাষ্ট্ৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন। গ্ৰীক দাৰ্শনিক প্লেটোৱে চৰকাৰৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ সূচনা কৰিছিল। প্লেটোৰ পাছত এৰিষ্ট'টলে চৰকাৰক কেইবাটাও শ্ৰেণীত বিভাজন কৰিছিল। প্লেটো আৰু এৰিষ্ট'টলে চৰকাৰক শাসকৰ সংখ্যা আৰু লক্ষ্যৰ ভিত্তিত ভাগ কৰিছে:
সেইসময়ৰ চিন্তাবিদসকলে গণতন্ত্ৰক ভাল চৰকাৰ বুলি বিবেচনা কৰা নাছিল। বৰ্তমানে ৰাজতন্ত্ৰ আৰু অভিজাততন্ত্ৰই ক্ৰমাৎ প্ৰাসংগিকতা হেৰুৱাইছে। বৰ্তমান বিশ্বৰ বেছিভাগ ৰাষ্ট্ৰৰ শাসন গণতান্ত্ৰিক। কিছু দেশত ৰজা বা ৰাণী আছে যদিও সেয়া মূলতঃ পৰম্পৰা ৰক্ষাৰহে প্ৰতীক। ৰজাৰ হাতত বিশেষ একো ক্ষমতা নাথাকে বাবে এই ব্যৱস্থাক সীমিত ৰাজতন্ত্ৰ বোলা হয়।
আধুনিক যুগত মেৰিয়ত, ব্ৰাইচ, লীকককে ধৰি বহুকেইজন পণ্ডিতে চৰকাৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন কৰিছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত ষ্টিফেন লীককৰ শ্ৰেণী বিভাগ আটাইতকৈ গ্ৰহণযোগ্য বুলি বিবেচিত। লীককে আধুনিক যুগৰ চৰকাৰসমূহক মূলতঃ দুটাভাগত ভগাইছে:
গণতন্ত্ৰৰ সকলো ক্ষমতাৰ উৎস আৰু অধিকাৰী জনসাধাৰণ। প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এথেন্সত প্ৰতক্ষ গণতন্ত্ৰ (Direct Democracy) চলিছিল। জনসাধাৰণে প্ৰতক্ষভাৱে শাসনত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিছিল। বৰ্তমানে প্ৰতক্ষ গণতন্ত্ৰ বিভিন্ন কাৰণত সম্ভৱ নোহোৱা হৈছে। আধুনিক যুগত গণতন্ত্ৰত প্ৰতিনিধিৰ যোগেদিহে সৰ্বসাধাৰণে শাসনত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে বাবে এনে গণতন্ত্ৰক পৰোক্ষ গণতন্ত্ৰ (Indirect Democracy) বোলে।
লীককে আধুনিক গণতন্ত্ৰক সীমিত ৰাজতন্ত্ৰ বা সাংবিধানিক ৰাজতন্ত্ৰ (Constitutional monarchy) আৰু গণৰাজ্য বা প্ৰজাতন্ত্ৰ (Republic) - এই দুটা ভাগত ভাগ কৰিছে। তেখেতে পুনৰ দুয়োটা প্ৰকাৰকে আকৌ এককেন্দ্ৰীয় (Unitary) আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় (Federal) এই দুই ভাগত ভগাইছে। শেষত এককেন্দ্ৰীয় আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰকো সংসদীয় (Parliamentary) আৰু ৰাষ্ট্ৰপতীয় (Presidential) এই দুভাগত বিভক্ত কৰিছে।
ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰীকৰণ আৰু বিতৰণৰ ওপৰত ভিত্তি চৰকাৰক এককেন্দ্ৰীয় আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় এই দুই শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হয়। যি পদ্ধতিৰ চৰকাৰত সকলো ক্ষমতা একমাত্ৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হাতত কেন্দ্ৰীভূত হৈ থাকে অৰ্থাৎ মাত্ৰ এটা কেন্দ্ৰৰ পৰাই শাসন চলে, তেনে চৰকাৰক এককেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বোলা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতধৰ্মী চৰকাৰখন হ'ল যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰ। যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰত এখন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ থকাৰ লগতে কেইবাখনো ৰাজ্য চৰকাৰ থাকে। যুক্তৰাজ্য, ফ্ৰান্স, জাপান, ইটালী আদিৰ চৰকাৰ এককেন্দ্ৰীয়, আনহাতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত, ৰাছিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া আদিৰ চৰকাৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়।
সংসদীয় পদ্ধতিৰ চৰকাৰত কাৰ্যপালিকাই ইয়াৰ গণতান্ত্ৰিক বৈধতা বিধামণ্ডল বা সংসদৰ পৰা পায়। কাৰ্যপালিকা আৰু বিধামণ্ডল পৰস্পৰ সম্বন্ধিত হয়। এই পদ্ধতিত ৰাষ্ট্ৰৰ মুৰব্বী আৰু চৰকাৰৰ মুৰব্বী বেলেগ বেলেগ হয় অৰ্থাৎ ই এক দ্বৈত্ব মুৰব্বী ব্যৱস্থা। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নেতৃত্বত মন্ত্ৰী পৰিষদখন প্ৰধান কাৰ্যপালিকা আৰু ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানজন (ৰজা, ৰাণী বা ৰাষ্ট্ৰপতি) নামমাত্ৰ কাৰ্যপালিকাহে। ইয়াৰ বিপৰীতে যি চৰকাৰত ক্ষমতাৰ পৃথক্কৰণ নীতিৰ দ্বাৰা কাৰ্যপালিকা আৰু বিধামণ্ডল দুয়ো নিজৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত স্বাধীন আৰু য'ত কাৰ্যপালিকা বিধানমণ্ডলে ওচৰত দায়বদ্ধ নহয়, তেনে চৰকাৰকে ৰাষ্ট্ৰপতীয় চৰকাৰ বোলে।
বৰ্তমান যুগত জনপ্ৰিয় হৈ পৰা গণতান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰ শাসন ব্যৱস্থাৰ চৰকাৰসমূহক এককেন্দ্ৰীয়, যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়, সংসদীয়, আৰু ৰাষ্ট্ৰপতীয় এই চাৰিটা ভাগত ভগাব পাৰি।
মানচিত্ৰ
[[File:EIU Democracy Index 2017.svg|left|upright=2.75|thumb|Economist Intelligence Unit-ৰ দ্বাৰা ২০১৭ চনত প্ৰকাশিত ৰাষ্ট্ৰ অনুসৰি গণতন্ত্ৰৰ সূচক
পূৰ্ণ গণতন্ত্ৰ {{legend|#006837|৯–১০}} {{legend|#1a9850|৮–৯}}
ত্ৰুটিপূৰ্ণ গণতন্ত্ৰ {{legend|#66bd63|৭–৮}} {{legend|#a6d96a|৬–৭}}
মিশ্ৰিত শাসন {{legend|#fee08b|৫–৬}} {{legend|#fdae61|৪–৫}}
[[File:Map of unitary and federal states.svg|left|upright=2.75|thumb|পৃথিৱীৰ এককেন্দ্ৰীয় আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰসমূহ
{{legend|#0000b0;|এককেন্দ্ৰীয়}} {{legend|#00e000;|যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়}}]]
চিলাপথাৰ
চিলাপথাৰ (Silapathar) অসমৰ ধেমাজি জিলাত অৱস্থিত এখন ব্যস্ত ব্যৱসায়িক নগৰ। ধেমাজিৰ পাছতে চিলাপথাৰ চহৰৰখন ধেমাজি জিলাৰ প্ৰধান ঠাই।ই অসমৰ প্ৰধান নদ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰা উত্তৰ দিশে প্ৰায় ১৬ কিমি আঁতৰত অৱস্থিত।চিলাপথাৰ পৌৰসভা এখন আছে। চহৰখনৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা অসম অৰুণাচলৰ সীমান্তত অৱস্থিত লিকাবালি নগৰলৈ প্ৰায় ৭ কি.মি. দূৰত্ব। গুৱাহাটীৰ পৰা কলিয়া ভোমোৰা হৈ প্ৰায়  ৮০০ কি.মি. দূৰত্বৰ বাট। ধেমাজি জিলাৰ সদৰ ঠাই ধেমাজিৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ কি.মি আৰু জিলাখনৰ আন এখন প্ৰধান ঠাই জোনাইৰ পৰা চিলাপথাৰৰ দূৰত্ব প্ৰায় ৭০ কি.মি.।
জনসংখ্যা
২০০১ চনৰ ভাৰতীয় জন গণনা অনুসৰি চিলাপথাৰৰ জনসংখ্যা ২২,৩০৭জন। জনসাধাৰণৰ প্ৰধান ভাষা অসমীয়া, জনজাতীয় মিছিং তথা দেউৰী আৰু বঙালী।
যাতায়ত ব্যৱস্থা
চিলাপথাৰলৈ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা পোনপটীয়া যাতায়তৰ ব্যৱস্থা আছে। অসমৰ ৰাজধানী নগৰ গুৱাহাটীৰ পৰা চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী দিবা-নৈশ যাত্ৰীবাহী বাছৰ সুচল ব্যৱস্থা আছে। গুৱাহাটীৰ পৰা বাছেৰে চিলাপথাৰলৈ প্ৰায় ১৪ৰ পৰা ১৬ ঘণ্টা সময়ৰ বাট। ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় পথেৰে চিলাপথাৰবাসী দেশবাসীৰ লগত সংযুক্ত হৈ আছে। ডিব্ৰুগড়লৈ বগীবিল দলঙেৰে সংযুক্ত হৈছে। চিলাপথাৰৰ মাজেৰে অৰুণাচলৰ আলং, ডাপৰিজো, বাচাৰ আদি ঠাইলৈ যাব লগা হয়। জোনাই, পাছিঘাট আদি অঞ্চললৈ চিলাপথাৰৰ পৰা পোনপটীয়া যাতায়তৰ ব্যৱস্থা আছে। দেশৰ অন্য প্ৰান্তৰ লগত ৰেল যোগাযোগৰ ব্যৱস্থা আছে । চিলাপথাৰৰ পৰা আকাশী পথেৰে যাব বিছাৰিলে সমীপবৰ্তী লখিমপুৰ জিলাৰ লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ মোহনবাৰী বিমানবন্দৰ সুবিধা আছে।
thumbnail|চিলাপথাৰ বাছ আস্থান thumbnail|বগীবিল - কাৰেংবালি পাৰঘাট নৌকাসেৱা thumbnail|হোটেল ন'ভা, চিলাপথাৰ
শিক্ষা
চিলাপথাৰৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখন শিক্ষাৰ সুস্থিৰ বাতাৱৰণৰ মাজেৰে পৰিচালিত। প্ৰাক-প্ৰাথমিক ৰ পৰা উচ্চ শিক্ষাৰ শিক্ষানুষ্ঠান চিলাপথাৰত আছে। লেখত ল'বলগীয়া শিক্ষানুষ্ঠান কেইখন মানৰ নাম তলত দিয়া হৈছে। thumbnail|চিলাপথাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয় thumbnail|চিলাপথাৰ মহাবিদ্যালয় * নিন্ম আৰু উচ্চ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানঃ * উচ্চ-মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানঃ * উচ্চশিক্ষাৰ শিক্ষানুষ্ঠানঃ
চিলাপথাৰ অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ
thumbnail|চিলাপথাৰ আৰক্ষী থানা
চিলাপথাৰ অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ হৈছে খনামূখ,চিচিবৰগাঁও বামগাঁও, অমৃতপুৰ, মিলন নগৰ, জ্যোতি নগৰ, গান্ধীনগৰ, পালপট্টী, কল্যাণ পুৰ, জোনাকী নগৰ, কাৰপুম্‌ পুলি, কুলামোৱা, কেন্দুগুৰি, ন-গাঁও, মেছু কছাৰি, মেছু, নলনিপাম, মাজগাঁও, সমবায়, বৰপথাৰ, নতুন গাঁও, নতুন মিছিং গাঁও, ফুলবাৰী, ছোচাইটি, অকাজান, বৰমূৰীয়া, বালিজান, বেতনিপাম, বাৰুৱতী, জৰী গুৰি, চিলাগাঁও, চিলাবালি, চিলাগুটুং, কললুৱা, শলখনি, সৰুপাম, মাদুৰিপথাৰ, সেউজী নগৰ, লাচিত নগৰ, লেচাই নগৰ, ভৈৰৱপুৰ, জলকীয়া সূঁতি, বালি গাঁও, বিজয়পুৰ আদি।
মালিনী থান
thumbnail|মালিনী থান thumbnail|পুৰাতাত্বিক বিভাগৰ ফলক ই এখন শক্তিপীঠ।চিলাপথাৰৰ পৰা উত্তৰ দিশে প্ৰায় ৭ কি.মি দূৰত্বত অৱস্থিত লিকাবলি নামৰ সৰু নগৰখনৰ পূৱ দিশৰ পাহাৰৰ ওপৰত মালিনী থান অৱস্থিত।শক্তিপীঠ কামাখ্যাৰ দৰেই এই থান খনিৰ মহত্ব আছে । থান খনিৰ নামনিৰ মুকলি প্ৰাঙ্গণত প্ৰতিবছৰে মালিনী মেলা অনুস্থিত হয় অসমীয়া চ'ত মাহত। থান খনিত শ্ৰীশ্ৰীদূৰ্গা দেৱীৰ বাসন্তী পূজা অনুস্থিত হয়। কোণাৰকৰ বিখ্যাৎ সাতটা ঘোঁৰাই টনা ৰথৰে সৈতে সূৰ্য্যদেৱতাৰ মূৰ্তিৰ অবিকল সাদৃশ্যৰ মূৰ্তি মালিনী থানত আছে। পূৰাতত্ব বিভাগে জৰীপ চলাই মন্দিৰটোৰ আশে পাশে প্ৰাচীন কালৰ বহু আপৰুগীয়া ভাষ্কৰ্য্য উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
ৰক্মিণী মন্দিৰ
এই থান খনি মালিনী থানৰ পৰা পাহাৰৰ ওপৰলৈ অৱস্থিত। থান খনিৰ ঐতিহাসিক মহত্ব আছে যদিও বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষৰ অৱহেলাত বৰ্তমান এই থানখনিয়ে মহত্ব হেৰুওৱাৰ এক পৰিস্থিতিত উপনীত হৈছেগৈ।ৰক্মিণী মন্দিৰৰ পৰা ভৈয়ামৰ মনোমোহা দৃশ্য পৰিলক্ষিত হয়।
শ্ৰীশ্ৰীতাম্ৰেশ্বৰী আই থান
এইখনি থান চিলাপথাৰৰ পৰা উত্তৰ দিশে অৱস্থিত।
গাইনদীৰ মুখ(লিকাবালি)
এই অঞ্চলৰ পাকৃতিক পৰিৱেশ অতি মনোমোহা। দুশাৰী পৰ্বতৰ মাজে মাজে গাইনৈ খনে লয়লাস ভংগীৰে আকাশী গংগাৰ পৰা বৈ আহি অতিকে মনচুই যোৱা মনোমোহা দৃশ্যৰ অৱতাৰণা কৰিছে। বছৰি ডিচেম্বৰ আৰু  জানুৱাৰী মাহত শ শ বনভোজৰ দলৰ লোকৰ আগমনে অঞ্চলটি প্ৰাণৱন্ত কৰি ৰাখে। পাহাৰীয়া নদীখন পাহাৰীয়া মাছৰ ৰূপালী চিকমিকনিৰে জিলিকি থাকে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
২৫ জানুৱাৰী
২৫ জানুৱাৰী হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ২৫তম দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ৩৪০ দিন (অধিবৰ্ষত ৩৪১ দিন) বাকী থাকে।
দিৱস
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
দাসকাঠিয়া
দাসকাঠিয়া উৰিষ্যাৰ এক ঐতিহ্যবাহী লোকশিল্প। ই এক পৰিৱেশ্য শিল্পকলা, যিটো উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ স্থানীয় বা ভ্ৰাম্যমাণ শিল্পী সকলৰ দ্বাৰা ব্যাপকভাৱে প্ৰদৰ্শিত হয়। সঙ্গীত তথা নৃত্য সহ গল্প কঠনৰ এই কলাই গ্ৰামাঞ্চলত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।
উৰিষ্যাৰ সংস্কৃতিত এয়া বিনোদনৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ মাধ্যম আছিল। পৰিবেশনৰ বাবে শিল্পী সকলে সঙ্গীত সৃষ্টিৰ বাবে কাঠৰ এক সাংগীতিক জোড়া ব্যৱহাৰ কৰে। এই কলাৰ পৰিৱেশন সাধাৰণত দুই ব্যক্তিৰ দলৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হয়। এজন ব্যক্তি যিয়ে নেতৃত্ব দিয়ে তেওঁক গহনা বা গায়ক বোলা হয় আৰু যিজনে তেওঁক অনুসৰণ কৰে, তেওঁক পালিয়া বোলা হয়। এওঁলোকে সাধাৰণতে বেলাড গীত প্ৰদৰ্শন কৰে। গায়কৰত্ন বৈদ্যনাথ শৰ্মা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ এজন অভিনয়শিল্পী, যি এই পৰিৱেশ্য কলাৰ বাবে জনাজাত। দাসকাঠিয়াত ব্যৱহৃত সংগীত ঐতিহ্যবাহী ওডিচি সঙ্গীতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সৃষ্টি কৰা হয়।
ব্যুৎপত্তি
'দাস' মানে ভক্ত আৰু 'কাঠিয়া' হ'ল পৰিৱেশনত ব্যৱহৃত লাঠি সদৃশ এক যন্ত্ৰ। দাসকাঠিয়া পৰিৱেশনত অভিনয়শিল্পী সকলে নিজকে ভগৱান শিৱৰ ভক্ত হিচাপে বৰ্ণনা কৰে আৰু শিল্পীসকলে ভগৱেন শিৱ আৰু পাৰ্ৱতীৰ স্তুতিত গীত গাই আৰু পৌৰাণিক কিংবদন্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গল্প বৰ্ণনা কৰে।
উৎপত্তি
১৫শ শতাব্দীত উৰিষ্যাৰ গঞ্জাম জিলাৰ খান্দাৰা গাঁ‌ৱৰ পৰা দাসকাঠিয়া শিল্পকলাৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
বৰ্তমান অবস্থা
আন আন মনোৰঞ্জনৰ ধৰণৰ আগমনৰ লগে লগে দাসকাঠিয়াই জনপ্ৰিয়তা হেৰুৱাই পেলাইছে। কিন্তু চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ প্ৰচেষ্টাত এই শিল্পৰূপটোক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে।
সচেতন ব্যৱহাৰ
চৰকাৰ আৰু অন্যান্য সংস্থাসমূহে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি বাল্যবিবাহ আৰু মহিলা ভ্ৰুণহত্যাৰ দৰে সামাজিক সমস্যা সমূহৰ বিষয়ে সজাগতা বাৰ্তা বিয়পাই দিয়াৰ চেষ্টা কৰে, গ্ৰাম্য লোকসকলক পলিঅ’ৰ ভেকচিন বা মেলেৰিয়াৰ টেবলেট গ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। ৰেল ষ্টেচন আৰু বাছ ষ্টেণ্ড আদিৰ দৰে মানুহৰ সমাগম থকা ঠাইত দাসকাঠিয়া শিল্পীয়ে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা দেখা যায়। পানীগ্ৰহীৰ মতে, এন ইউ ডি কে এছে দাসকঠী শিল্পীসকলক প্ৰচাৰৰ বাবে অধিক চৰকাৰী কাৰ্যসূচীৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, বিশেষকৈ বিভিন্ন কল্যাণমূলক পদক্ষেপ আৰু উৎসৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শচী
লিপিসমূহত উল্লেখ
বৈদিক সাহিত্যসমূহত শচীৰ বিশেষ গুৰুত্ব নাই যদিও শাক্ত পন্থাৰ শক্তিৰ ধাৰণাটোৰ বিকাশ ঘটোৱাত তেওঁৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ। শচীৰপৰাই দেৱতাসকলৰ সংগী শক্তিস্বৰূপ পাৰ্বতী, কালী আদি দেৱীসকলৰ ধাৰণাই জন্ম পায়। পৰৱৰ্তী কালত এনেদৰেই শচীয়ে অন্য হিন্দু দেৱীসকলৰ আৰ্হি হিচাপে গুৰুত্ব লাভ কৰে।
ঋকবেদত শচীক অতিশয় সুন্দৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াৰে এটা শ্লোকত কোৱা হৈছে যে তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ প্ৰতি ইৰ্ষাপৰায়ণ আৰু তেওঁ ভগৱানৰ ওচৰত এই প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ পৰা পৰিত্ৰান বিচাৰিছে। ইন্দ্ৰই তেওঁক অমৰত্ব প্ৰদান কৰা বাবে তেওঁ বৰ সৌভাগ্যৱতী বুলি কোৱা হৈছে। কোৱা হয় যে শচীৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবেই ইন্দ্ৰই সকলো দেৱীৰ মাজত তেওঁকেই নিৰ্বাচন কৰে।