cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
প্ৰভাতী
লোকবিশ্বাস
লোকবিশ্বাস অনুসৰি পুহ মাহত প্ৰভাতী নাগালে উৰুকাৰ ধুনি জ্বলাব নোৱাৰি৷ তেনেদৰে প্ৰভাতী নাগালে মাঘৰ বৰদোমাহীৰ দিন ৰাইজৰ চোতালত নাম গোৱাৰ পৰাও বিৰত থাকিব লাগে৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শৈলী সিং
শৈলী সিং (Shaili Singh; জন্ম: ৭ জানুৱাৰী ২০০৪) এগৰাকী ভাৰতীয় এথলীট যি লং জাম্প ইভেণ্টত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁ তেওঁৰ বয়স গোটৰ শ্ৰেণীত কনিষ্ঠতম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় লং জাম্প চেম্পিয়ন আৰু ১৮-অনুৰ্ধ শ্ৰেণীত বিশ্বৰ শীৰ্ষ ২০জন লং জাম্পাৰৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছে। তেওঁ ১৮-অনুৰ্ধ শ্ৰেণীত লং জাম্পৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছে। তেওঁক প্ৰবীণ ভাৰতীয় লং জাম্পাৰ অঞ্জু ববী জৰ্জ আৰু তেওঁৰ স্বামী ৰবাৰ্ট ববী জৰ্জৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শৈলী সিঙৰ জন্ম ২০০৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ঝাঞ্চিত হৈছিল। তেওঁক তিনিটা সন্তানৰ একক অভিভাৱক মাতৃ বিনিতা সিঙে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। বিনীতা সিং পেছাত এগৰাকী সৰু উদ্যোগী।
কেৰিয়াৰ
শৈলী সিঙে ২০১৮ চনত ৰাঁচীত অনুষ্ঠিত জুনিয়ৰ নেচনেল এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ১৬-অনুৰ্ধ শ্ৰেণীত লং জাম্পত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল, য'ত তেওঁ জুনিয়ৰ লং জাম্পৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ভংগ কৰি ৫.৯৪ মিটাৰেৰে নতুন অভিলেখ গঢ়িছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গুণ্টুৰত অনুষ্ঠিত জুনিয়ৰ নেচনেল এথলেটিকছ প্ৰতিযোগিতাত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰিবলৈ ৬.১৫ মিটাৰ জঁপিয়াই ১৮-অনুৰ্ধত নিজৰ অভিলেখ উন্নত কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ ২০২০ চনত আইএএএফ ২০-অনুৰ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। ভাৰতৰ তদানীন্তন ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুৱে তেওঁৰ সফলতাৰ বাবে তেওঁলৈ এক অভিনন্দন বাৰ্তা টুইট কৰিছিল। ২০২১ চনৰ জুন মাহত পাটিয়ালাত অনুষ্ঠিত ছিনিয়ৰ এথলেটিক চেম্পিয়নশ্বিপ (ৰাষ্ট্ৰীয় আন্তঃৰাজ্যিক) প্ৰতিযোগিতাত শৈলীয়ে ৬.৪৮ মিটাৰ জঁপিয়াই এক নতুন ২০-অনুৰ্ধ অভিলেখ গঢ়ি লং জাম্প ইভেণ্টত বিজয়ী হৈছিল। তেওঁ ২০২১ চনৰ আগষ্টত বিশ্ব এথলেটিকছ ২০-অনুৰ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
সাৰদা (অভিনেত্ৰী)
সাৰদা বা সৰস্বতী দেৱী (Sharada; জন্ম: ২৫ জুন ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰাজনৈতিক নেতা। তেওঁ তিনিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ মালয়ালম আৰু তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰি খ্যাতি আৰ্জিছে। তেওঁ উৰ্বশী সাৰদা নামেৰেও জনাজাত। কাৰণ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাক প্ৰথমাৱস্থাত আধিকাৰিকভাবে উৰ্বশী বঁটা বুলি কোৱা হৈছিল। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে সাৰদাই অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা এন.টি.আৰ. ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও লাভ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ গুণ্টুৰৰ তেনালীত সাৰদাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জন্মৰ নাম আছিল সৰস্বতী দেৱী। এটা কৃষিজীৱী পৰিয়ালৰ সন্তান সাৰদাৰ মাক-দেউতাকৰ নাম আছিল সত্যৱতী দেৱী আৰু ভেঙ্কটেশ ৰাও। শৈশৱত সাৰদাই চেন্নাইত আইতাক কনকাম্মাৰ লগত বাস কৰিছিল। সাৰদাই ছয় বছৰ বয়সৰ পৰা নৃত্য শিকিছিল। তেওঁৰ মাকে তেওঁক এগৰাকী ডাঙৰ চলচ্চিত্ৰ তাৰকা হোৱাৰ কামনা কৰিছিল। তেওঁ তেলুগু অভিনেতা চালামক বিয়াক কৰায়। পিছলৈ তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়।
কৰ্মজীৱন
ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁ তেলুগু থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেলুগু ছবি ‘কন্যাসুলকম’ত এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগত খোজ দিয়ে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ থিয়েটাৰত জড়িত হৈ পৰে যদিও তামিল নাটক ‘ৰক্ত কানিৰু’ৰ তেলুগু ৰূপান্তৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সুবিধা পায়।
১৯৫৯ চনৰ পৰা তেওঁ সাৰদা নামেৰে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। নাম সলনি কৰাৰ মূলতে হ’ল চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোত সৰস্বতী নামৰ আৰু কেইগৰাকীমান অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ এজন তেলুগু প্ৰযোজক এল.ভি. প্ৰসাদৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। প্ৰযোজকজনৰ কোনো ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰা নাছিল যদিও প্ৰসাদৰ পৰা তেওঁ অভিনয় সম্পৰ্কীয় আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ লৈছিল আৰু এই প্ৰশিক্ষণে তেওঁৰ অভিনয় পাৰদৰ্শিতা বৃদ্ধি কৰিছিল। অভিনেতা আক্কিনেনি নাগেশ্বৰ ৰাওৰ সৈতে ‘ইন্দাৰু মিত্ৰুলু’ (১৯৬১) ছবিত অভিনয় কৰিব পোৱাটো তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমটো ডাঙৰ সুযোগ। ছবিখন যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল। ছবিখনত সাৰদাৰ কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ মালায়ালামৰ লগতে তামিল চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰাৰ বাট মুকলি হৈছিল।
১৯৯৩ চনৰ পৰা তেওঁ বাচি বাচি ছবি কৰিবলৈ লৈছিল আৰু খুব কম সংখ্যক ছবিতহে অভিনয় কৰিছিল। এই সময়চোৱাত তেওঁৰ মুখ্য মুখ্য ছবি কেইখনমান হ’ল- ‘মাঝাথুল্লিকিলুক্কম’ (২০০২, মালয়ালম), ‘ৰাপ্পাকাল’ (২০০৫, মালয়ালম), ‘নায়িকা’(২০১১, মালয়ালম), ‘ষ্টেলিন’ (২০০৬, তেলুগু) আদি। তেওঁ লোটাচ চকলেট নামৰ চকলেট কাৰখানা এটাৰ স্বত্বাধিকাৰী। তেলুগু দেশম পাৰ্টীৰ পৰা তেওঁ গৃহসমষ্টি তেনালীৰ পৰা লোকসভাৰ সাংসদো নিৰ্বাচিত হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
খাৰচী পূজা
খাৰচী পূজা ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পূৰাণখ্যাত ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ উৎসৱ৷ এই পূজা প্ৰতি বছৰ আহাৰ মাহৰ শুক্লাষ্টমী তিথিৰ পৰা আগৰতলাত থকা “চতুৰ্দশ মন্দিৰ’’ত অনুষ্ঠিত হয়৷ এই পূজাৰ আঁৰত এক পৌৰাণিক কাহিনী আছে৷ সেইটো হ’ল, কাছাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল ত্ৰিলোচন৷ ত্ৰিলোচনে মৃত্যুৰ আগমূহূৰ্তত ডাঙৰ ৰাজকুমাৰ দ্ৰিকপতিক উত্তৰাধিকাৰী ঘোষণা কৰে৷ কিন্তু ত্ৰিলোচনৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ দক্ষিণে বলপূৰ্বক ৰাজপাটত আৰোহণ কৰে৷ ইয়াৰ পৰিণতিত দ্ৰিকপতিয়ে ভায়েক দক্ষিণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে৷ যুদ্ধত দ্ৰিকপতিৰ জয় হয়৷ কিন্তু যুদ্ধৰ শেষত দক্ষিণে চৌদ্ধজন সেনাৰ মূৰ কাটি লৈ যায়৷ তেতিয়াৰ পৰাই দ্ৰিকপতিৰ বংশধৰসকলে মূৰ কটা যোৱা সৈনিকসকলক সোঁৱৰণ কৰি “খাৰচী পূজা’’ পাতিবলৈ লয়৷ খাৰচী শব্দৰ অৰ্থ হ’ল, ’খাৰ’ মানে পলায়ন কৰা আৰু ’চী’ মানে জ্ঞাত হোৱা৷ খাৰচী শব্দৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ হ’ল, যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰা৷
চতুৰ্দশ মন্দিৰ আৰু দেৱতাৰ পূজা
ত্ৰিপুৰাৰ ’চতুৰ্দশ মন্দিৰ’ নিৰ্মাণ কৰে ৰজা কৃষ্ণ মাণিক্যই৷ এই মন্দিৰৰ স্থাপত্যত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়৷ মন্দিৰৰ ভিতৰত চৌদ্ধগৰাকী দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি আছে৷ সেই চৌদ্ধ গৰাকী দেৱ-দেৱী হ’ল, হৰ, হৰি, উমা, লক্ষ্মী, সৰস্বতী, কাৰ্তিক, গণেশ, ব্ৰহ্মা, পৃথিৱী, সাগৰ, গংগা, অগ্নি, কামদেৱ আৰু হিমাদ্ৰী দেৱী৷ আহাৰ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ অষ্টমী তিথিত আৰম্ভ হোৱা খাৰচী পূজা সাতদিন ধৰি চলে আৰু প্ৰতিদিনে দুগৰাকীকৈ দেৱ বা দেৱীৰ পূজা কৰা হয়৷ পূজাৰ বাবে কেইটামান প্ৰতিমূৰ্তি বাঁহেৰে সজোৱা হয়৷ চান্থাই (প্ৰধান পুৰোহিত)য়ে পূজাত আগভাগ লয়৷ তেওঁক সহায় কৰে ধৰ্মীয় পদবীধাৰী আন চাৰিজন লোকে৷ সেইসকল হ’ল, নাৰাণ, বেৰিফাং, য়াকচুক আৰু গালিম৷ খাৰচী পূজাত সকলো ধৰ্মৰ আৰু সকলো জনগোষ্ঠীয় লোকে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু এই উৎসৱত জনজাতীয় অজনজাতীয় সকলো লোকে নিজৰ নিজৰ কৃষ্টি সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰে৷
চতুৰ্দশ দেৱ-দেৱীৰ বিশেষত্ব
চতুৰ্দশ দেৱ-দেৱীৰ প্ৰত্যেকৰে শিৰত অৰ্ধচন্দ্ৰ খচিত আছে আৰু শিৱৰ বাহিৰে বাকীসকল দেৱ-দেৱীৰ মুকুট সোণেৰে নিৰ্মিত৷ শিৱৰ মুকুট ৰূপেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে আৰু এই বিগ্ৰহটি আনকেইটি বিগ্ৰহতকৈ ডাঙৰ৷ ত্ৰিপুৰী জাতি চন্দ্ৰবংশীয় ক্ষত্ৰিয় কূলজাত কাৰণেই কূলীয় চিহ্ন হিচাপে আৰাধ্য দেৱ-দেৱীৰ শিৰত অৰ্ধচন্দ্ৰ খচিত কৰা আছে৷ খাৰচী পূজাত বিশেষ গোপনীয়তা অৱলম্বন কৰাৰ ৰীতি প্ৰচলিত৷ পূজাৰ কেইদিনৰ এদিন গভীৰ ৰাতি ’হজগিৰি’ নৃত্য অনুষ্ঠিত হয়৷ সেইদিনা ৰাজপুৰোহিতৰ বাদে আন সাধাৰণ লোকে ঘৰৰ বাহিৰত ঘূৰাপকা কৰা নিষিদ্ধ৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা
বেতবাৰী (মৌজা)
বেতবাৰী (Betbari) হৈছে শিৱসাগৰ জিলাৰ এক অন্যতম বৃহৎ মৌজা। অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত কেইবাখনো বেতবাৰী আছে যদিও দিচাংপৰীয়া এইখন বেতবাৰীৰ কথা সুকীয়া। প্ৰবল পৰাক্ৰমী আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ দুখনকৈ ৰাজধানী গড়গাওঁ (হেমেনাবাৰী) আৰু ৰংপুৰ (কলঞ্চুপাৰ) ৰ নিচেই কাষৰীয়া এইখন বেতবাৰীৰ ইতিহাস অতি চহকী। মূলত ‘বেত’ৰ পৰাই বেতবাৰী নামৰ উৎপত্তি হৈছে। বেতবাৰীৰ প্ৰতিটো চুকে–কোণে আহোম ইতিহাসৰ স্বাক্ষৰ বহনকাৰী অসংখ্য এতিয়াও সিঁচৰতিহৈ আছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত বাহঁগড়, ধাই আলি, টাইমুৱা আলি, মৌপিয়া পুখুৰী, মিঠাপুখুৰী, তামোলী পুখুৰী, আইদেউ পুখুৰী, টেঙানি পুখুৰী, উধান পুখুৰী, গোধা পুখুৰী, শুকান পুখুৰী, বৰপাত্ৰ দ’ল আৰু পুখুৰী, চিকন সৰিয়হৰ মৈদাম, পাঁচশ বছৰ পুৰণি পৃথিৱীৰ বিৰল প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ অন্যতম ‘কেন্দুগছ’, বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াৰ থান উল্লেখনীয়।
বাঘ ধৰি সেই বাঘক ঘৰচীয়া কৰি বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ দিয়া ‘বাঘ চোৱাল বৰপাত্ৰ’ৰ পৰিয়াল, স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহক হত্যা কৰি আহোম ৰাজ শাসন নিজৰ দখললৈ নিব বিচৰা ‘চিকন সৰিয়হ’. স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুহুংমুঙৰ ৰাজমন্ত্ৰী কনচেং বৰপাত্ৰ গোহাঁই ডাঙৰীয়া, আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ অন্যতম ৰাজনীতিজ্ঞ দিলিহিয়াল দীঘলা বুঢ়াগোহাঁই, স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰাজমন্ত্ৰী, সাহিতজ্ঞ তথা ‘মনিকূট’ পুথিৰ ৰচক লেচেংগীয়াল বৰপাত্ৰ গোহাঁই আদিৰ দৰে আহোম যুগৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলৰ জন্মভূমি আছিল এই বেতবাৰী। এই বেতবাৰীৰে ‘মেলামৰা’ হ’ল অসমৰ প্ৰথমখন ‘গছতলৰ বিহু’ মৰা ঠাই। মান- ভগন তথা ব্ৰিটিছৰ দিনতো এই মেলামৰাত গছ তলৰ বিহু বন্ধ হোৱা নাছিল। বিখ্যাত শৰাইঘাট যুঁজত যি আহোম নৌ-সেনাই বৃ্হৎ মোগলক নৌ-সেনাক পৰাস্ত কৰিছিল সেই আহোম নৌ-সেনাৰ সমৰ-সজ্জাৰ অনুশীলনৰ অন্যতম দুখন বিল মেৰবিল আৰু শিঙিবিল এই বেতবাৰীতেই আছে। বিখ্যাত কোৱামৰা সত্ৰ বেতবাৰীৰ আন এক পৰিচয়।
বলিউডৰ বিখ্যাত চাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ দেৱজিৎ চাংমাই, অসমৰ প্ৰবীণ মহিলা এথেলিটসকলৰ অন্যতম বুধিমাই থাপা বেতবাৰীৰে সন্তান। শিৱসাগৰ জিলা সদৰৰ পৰা মাত্ৰ পাচঁ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত বেতবাৰীৰ পোষ্ট অফিচ (পোঃ অঃ) মিঠাপুখুৰী। বেতবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়, বাহগড় উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়, শুকানপুখুৰী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় এই অঞ্চলৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰধান অনুষ্ঠান।
বেতবাৰীৰ চাৰিসীমা: বকতা মৌজা (পূৱ), ৰাজমাই আৰু ডিমৌ (উত্তৰ), পাণবেচা আৰু ধাই আলি (পশ্চিম), হাঁহচৰা আৰু দিখৌ নৈ (দক্ষিণ)।
২৫ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
জয়-বিজয়
হিন্দু পুৰাণ অনুসৰি, জয় আৰু বিজয় আছিল শ্ৰীবিষ্ণুৰ আবাস ক্ষেত্ৰ বৈকুণ্ঠৰ দুজন দ্বাৰপাল বা দুৱৰী। ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰ ক্ৰমে সনক, সনাতন, সনন্দ আৰু সনৎকুমাৰৰ অভিশাপ মৰ্মে তেওঁলোক তিনিটা যুগত মৰ্ত্যলোকত জন্মগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। জয় আৰু বিজয়ে সত্য যুগত হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ; ক্ৰেতা যুগত ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণ আৰু দ্বাপৰ যুগত শিশুপাল আৰু দন্তবক্ৰ নামেৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰৰ অভিশাপ
ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি, ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰ ক্ৰমে সনক, সনাতন, সনন্দ আৰু সনৎকুমাৰ (ব্ৰহ্মাৰ মন বা চিন্তা শক্তিৰ পৰা জন্ম হোৱা পুত্ৰ) বিষ্ণুৰ দৰ্শনাৰ্থে বৈকুণ্ঠলৈ গৈছিল।
তপস্যা শক্তিৰ ফলত চাৰি কুমাৰক শিশু যেন দেখিছিল, যদিও তেওঁলোকৰ বয়স বহুত বেছি আছিল। বৈকুণ্ঠৰ দ্বাৰপাল জয় আৰু বিজয়ে কুমাৰসকলক শিশু বুলি ভাবি প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দি লগতে কয় যে, বিষ্ণু বিশ্ৰাম আছে সেয়ে এতিয়া বিষ্ণুৰ সৈতে দেখা হ’ব নোৱাৰে। উত্তৰত কুমাৰগণে খঙত জয় আৰু বিজয়ক কয় যে, বিষ্ণুৱে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ বাবে সদায় উপলব্ধ। কুমাৰগণে জয় আৰু বিজয়ক অভিশাপ দিয়ে যে, তেওঁলোক দৈৱত্ব ত্যাগ কৰিব লাগিব আৰু সাধাৰণ মানুহৰ দৰে মৰ্ত্যলোকত জন্মগ্ৰহণ কৰি জীয়াই থাকিব লাগিব। অৱশেষত বিষ্ণু তেওঁলোকৰ সন্মুখত উপস্থিত হয়। দ্বাৰপালে কুমাৰগণৰ অভিশাপ উঠাই ল'বলৈ বিষ্ণুক অনুৰোধ কৰে। বিষ্ণুৱে কয় যে, চাৰি কুমাৰৰ অভিশাপ ওলোতাব নোৱাৰি। তাৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁ জয় আৰু বিজয়ক দুটা বিকল্প দিয়ে। প্ৰথম বিকল্পটো হ’ল বিষ্ণুৰ ভক্ত হিচাপে পৃথিৱীত সাতটা জন্ম লোৱা আৰু দ্বিতীয়টো তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে তিনিটা জন্ম লোৱা। ইয়াৰে যিকোনো এটা দণ্ডবিহাৰ পিছত, তেওঁলোকে পুনৰ বৈকুণ্ঠত মৰ্যাদা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰিব আৰু স্থায়ীভাৱে তেওঁৰ সৈতে থাকিব পাৰিব। জয় আৰু বিজয়ে বিষ্ণুৰ পৰা সাতটা জীৱন আঁতৰি থকাৰ দুখ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে পৃথিৱীত তিনিটা জন্ম লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো জন্মতে বিষ্ণুক লগ পাব লাগিব আৰু তিনিটা জন্মতে বিষ্ণুৰ শত্ৰু হ'ব লাগিব।
সত্য যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ প্ৰথম দিতি (দক্ষ প্ৰজাপতিৰ কন্যা) আৰু ঋষি কাশ্যপৰ ঘৰত হিৰণ্যাক্ষ আৰু হিৰণ্যকশিপু হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, যাক বিষ্ণুৰ বৰাহ (গাহৰি অৱতাৰ) আৰু নৰসিংহ (পুৰুষ-সিংহ অৱতাৰ) অৱতাৰে হত্যা কৰিছিল। ত্ৰেতা যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় জীৱনত ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু ৰামৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰে।
দ্বাপাৰ যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ তৃতীয় জীৱনত শিশুপাল আৰু দন্তৱক্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে যাক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণই হত্যা কৰিছিল। জয় আৰু বিজয়ে তিনিওটা জীৱনতে তেওঁলোক ভাতৃ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
বিষ্ণু মন্দিৰৰ দ্বাৰপাল বা দুৱৰী
দন্তবক্ৰ আৰু শিশুপালৰ মৃত্যুৰ পিছত জয় আৰু বিজয়ে চাৰি কুমাৰে দিয়া অভিশাপৰ পৰা মুক্তি পায়। ফলত বৈষ্ণৱীয় ৰীতি অনুসৰি আধুনিক যুগত (সংস্কৃতৰ মতে কলিযুগত) সিহঁত পুনৰ বৈকুণ্ঠৰ দ্বাৰপাল ৰূপে আত্ম নিয়োজিত হয়। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বেঙ্কটেশ্বৰ মন্দিৰত, উৰিষ্যাৰ পুৰী জগন্নাথ মন্দিৰত আৰু শ্ৰীৰঙ্গমৰ ৰঙ্গনাথ মন্দিৰৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰাত দুই দ্বাৰপালৰূপে জয় আৰু বিজয়ৰ প্ৰতিমূৰ্তি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ৰোহিত শৰ্মা
ৰোহিত গুৰুনাথ শৰ্মা (জন্ম ৩০ এপ্ৰিল ১৯৮৭) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। সোঁহতীয়া বেট্‌ছমেন আৰু সোঁহতীয়া অনিয়মীয়া অফ-ব্ৰেক বলাৰজনে ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত মুম্বাইৰ হৈ খেলে। ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত তেওঁ মুম্বাই ইণ্ডিয়ান্‌ছ দলৰ অধিনায়ক আৰু তেওঁ আই পি এলৰ সফলতম বেট্‌ছমেনসকলৰ এজন।
২০০৭ চনত ২০ বছৰ বয়সতে শৰ্মাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু খুব সোনকালেই তেওঁ ভাতীয় জাতীয় দলৰ এজন স্থায়ী সদস্য হৈ পৰে। এদিনীয়া ক্ৰিকেটত প্ৰথমে তেওঁ মিডল অৰ্ডাৰ স্থানত খেলিছিল যদিও ২০১৩ চনৰপৰা তেওঁ ভাৰতীয় দলৰ অ'পেনাৰ হিচাপে খেলিবলৈ লয় আৰু সফলতা অৰ্জন কৰে। ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰত নিজৰ কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম দুখন টেষ্টত তেওঁ ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে একেলেথাৰিয়ে দুটা শতৰাণ অৰ্জন কৰে। তেওঁ কলকাতাৰ ইডেন গাৰ্ডেনত অনুষ্ঠিত অভিষেক টেষ্টত ১৭৭ ৰাণ আৰু তাৰ পাছৰখন টেষ্টত মুম্বাইৰ ৱানখেড়ে ষ্টেডিয়ামত তেওঁ ১১১* ৰাণৰ ইনিংছ খেলে।
২০১৪ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত কলকাতাৰ ইডেন গাৰ্ডেনত তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে এখন এদিনীয়া খেলত ২৬৪ ৰাণৰ বিশাল ইনিংছ খেলে। এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসত ইয়ে বৰ্তমানলৈকে সৰ্বাধিক ব্যক্তিগত স্ক'ৰ।
মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী
মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী (৩০ জুলাই ১৮৮৬ – ২২ জুলাই ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, চিকিৎসক, ৰাজনীতিবিদ, মহিলাৰ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা বিধায়ক। ১৯২৭ চনত তেওঁক মাদ্ৰাজ বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল। তেওঁ ভাৰতৰ তৃতীয় পুৰণি চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় মাদ্ৰাজ মেডিকেল কলেজৰ প্ৰথম ছাত্ৰী আছিল। তেওঁ চৰকাৰী মাতৃত্ব আৰু চকু চিকিৎসালয়ৰ প্ৰথম মহিলা শল্য চিকিৎসক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা জিলা পৰিষদৰ উপ-সভাপতি, ৰাজ্য সমাজ কল্যাণ উপদেষ্টা বোৰ্ডৰ প্ৰথম সভাপতি আৰু মাদ্ৰাজ পৌৰনিগম অভয় হোমৰ প্ৰথম পৌৰমাতা আছিল।
১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
দৈনিক বাতৰি
দৈনিক বাতৰি হ'ল যোৰহাট জিলাৰপৰা অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকত। কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন।
সমল
দৈনিক বাতৰিয়েই ৰয়টাৰ, এচোছিয়েট প্ৰেছ আদি বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ বাতৰি কিনি সেয়া অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰাৰ নিদৰ্শন প্ৰথমে দাঙি ধৰিছিল আৰু এই কাকতখনক নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বহু সাংবাদিকে সাংবাদিকতাক পেছা ৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া বাতৰি কাকত
ৰুবুল মাউত
ৰুবুল মাউত (Rubul Mout) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া জীৱবিজ্ঞানী। মানৱীয় দেহৰ কেতবোৰ ৰোগ নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে নতুন প্ৰটিনৰ সৃষ্টি কৰা; উচ্চতৰ প্ৰটিন সমাৱেশ প্ৰস্তুত কৰি সেইবোৰক কোষ সংকেত, জৈৱ-অণুবিদ্যুতৰ দৰে ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে তেখেতৰ বৰ্তমান গৱেষণাৰ বিষয়। তেখেতে মাচাছ্যুচেটচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জিন-সম্পাদনাত গৱেষণা কৰি ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ৰুবুল মাউতৰ গৱেষণা আমেৰিকাৰ ৰাসায়নিক সমাজৰ উপৰি একাধিক বৈজ্ঞানিক মঞ্চত ভিডিঅ' অথবা তথ্যচিত্ৰ হিচাপে আলোচিত আৰু প্ৰদৰ্শিত হৈছে। বৰ্তমান তেখেত ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰটিন ডিজাইন শাখাৰ 'ৱাশ্বিংটন ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেছন ইন'ভেছন ফেলো'। তেখেতে আত্মজীৱনী "মোৰো এটা সপোন আছে"ত নিজৰ শৈশৱ-যৌৱনৰ সংঘাত অতিক্ৰম কৰি মাচাছ্যুচেটচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক হোৱাৰ কাহিনী লিপিবদ্ধ কৰিছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শৈশৱ
অসম-অৰুণাচল সীমান্তৱৰ্তী তিনিচুকীয়া জিলাৰ কাকপথাৰৰ ওচৰৰ কৈলাসপুৰত এটি কৃষকৰ পৰিয়ালত ৰুবুল মাউতৰ জন্ম হৈছিল। শৈশৱৰ কালছোৱা তেখেতে ভীষণ দৰিদ্ৰতাৰ মাজেৰে পাৰ কৰিব লগা হোৱাত শিক্ষাগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেখেতেৰ আত্মজীৱনী "মোৰো এটা সপোন আছে"ত এই বিষয়ে তেওঁ সবিশেষ বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁ সৰুতেই পিতৃৰ সহযোগী হৈ ঘৰুৱা দায়িত্ব পালন কৰিছিল। গৰু চৰোৱা, বজাৰত শাক-পাচলি বিক্ৰী কৰা, তথা ৰাস্তাত বনুৱাৰ কাম কৰি তেওঁ পৰিয়ালটোক সহায় কৰিছিল।গাঁৱত শিক্ষাৰ সন্তোষজনক পৰিৱেশ নাছিল। মেট্ৰিক পৰীক্ষাত তেওঁ প্ৰথম বিভাগ সহ সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
তেখেতে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল টঙনা ন গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত৷ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে কৈলাসপুৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত৷ উচ্চতৰ শিক্ষা লাভ কৰে চেনিৰাম হায়াৰছেকেণ্ডৰী হাইস্কুল, তিনিচুকীয়াত৷ ২০০৩ চনত ৰুবুল মাউতে তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ প্ৰতি ধাউতি বঢ়োৱাত মহাবিদ্যালয়খনৰ পুথিভঁৰালটোৰ অশেষ ভূমিকা আছিল। এফ এ কটন আৰু জেফ্ ৰি উইলকিনচনৰ 'প্ৰিন্সিপাল অব ইনঅৰগেনিক কেমেষ্ট্ৰী', আই এল ফিনাৰৰ 'অৰগেনিক কেমেষ্ট্ৰী', জেৰি মাৰ্চৰ 'ৰিয়েকচন মেকানিজম' আদিৰ দৰে ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ গ্ৰন্থই ৰুবুল মাউতক অণু-পৰমাণুৰ এখন সুগভীৰ পৃথিৱীলৈ লৈ গৈছিল। স্নাতক ডিগ্ৰীত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰি ৰুবুল মাউতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী পঢ়িবলৈ আহে। বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই তেখেতে চিএছআইআৰ-নেট পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়। সেই প্ৰস্তুতিৰ পৰিণতিস্বৰূপে তেখেতে জুনিয়ৰ ফেল'শ্বিপৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিলে।
২০০৫ চনত ৰুবুল মাউতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেতে পুণেস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাসায়নিক প্ৰয়োগাগাৰ (National Chemical Laboratory, NCL)ত আসন লাভ কৰে আৰু ডক্তৰেট ডিগ্ৰীত যোগদান কৰে। সেইসময়ত তেখেত জীৱিকাৰ সন্ধানত আছিল। সেয়েহে তেখেতে এনচিএলৰ পৰা আহি টিআইএফআৰত "বিজ্ঞান বিষয়া" পদবীত যোগদান কৰিলে। ইয়াৰ ফলত তেখেতৰ জীৱিকাৰো এটা বাট মুকলি হ'ল। টিআইএফআৰত কৰ্মৰত হৈ থাকোঁতেই তেখেতে আমেৰিকাৰ ইণ্ডিয়ানাস্থিত পাৰডিউ বিশ্ববিদ্যালয় (Purdue University) তিনিমহীয়া প্ৰশিক্ষণ এটা লৈ আহে। তাত তেখেতে উচ্চপৰ্যায়ৰ গৱেষণাকাৰ্য দেখিবলৈ পায়। ইয়াৰ ফলত তেখেতৰ দীৰ্ঘদিনীয়া গৱেষণাকেন্দ্ৰিক সপোনটোৱে পুনৰ প্ৰাণ পাই উঠে। ইংৰাজী ভাষাটো ভালকৈ ক'ব নোৱাৰাৰ বাবে তেখেতে প্ৰায়েই হতাশাত ভুগিছিল। সেই দুৰ্বলতা অতিক্ৰম কৰিবলৈ ৰুবুল মাউতে পাঁচ মাহতে প্ৰায় ছহাজাৰ ইংৰাজী শব্দ মুখস্থ কৰি পেলাইছিল। তেখেত জি.আৰ.ই. আৰু টফেল পৰীক্ষাত একেবাৰতে সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হ'ল আৰু বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাবে আৱেদন কৰিবলৈ যোগ্য হৈ উঠিল। ২০১৭ চনত আৰ্মহাষ্টস্থিত মাচাছ্যুচেটচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰুবুল মাউতে জিন-সম্পাদনাৰ বিষয়ত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। ৰুবুল মাউতে স্কটলেণ্ডৰ গ্লাচগ' বিশ্ববিদ্যালয়তো অতিথি গৱেষক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত ৰুবুল মাউতে ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ 'ৱাশ্বিংটন ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডছেন'ৰ প্ৰটিন ডিজাইনৰ ইনোভেশ্যন ফেলো' হিচাপে গৱেষণা কৰে। তেখেতৰ মেণ্টৰ আছিল জিম দে য়েৰেও (Jim De Yoreo) আৰু ডেভিড বেকাৰ। ৰুবুল মাউতে নেনো প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে কোষৰ ভিতৰত জিন সম্পাদনাৰ এক নতুন পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰি খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেখেতৰ ত্ৰিশখনতকৈও অধিক গৱেষণাপত্ৰ 'নেছাৰ নেনোটেকন'লজি', 'নেচাৰ কেমিষ্ট্ৰী' আৰু 'এচিএছ নেনো' আদি জাৰ্ণেলত প্ৰকাশিত হৈছে। বৰ্তমান তেওঁ হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক৷
লেখক হিচাপে
তেওঁৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ হৈছে আত্মজীৱনী 'মোৰো এটা সপোন আছে'। শৈশৱৰ সংগ্ৰামৰ পৰা মাচাছ্যুচেটচ বিশ্ববিদ্যালয়লৈকে লেখকে অতিক্ৰম কৰা বৈচিত্ৰ্যময় যাত্ৰা এই গ্ৰন্থখনিৰ মূল বিষয়বস্তু। পূৰ্বায়ন প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয়টো সংস্কৰণ ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মুকলি কৰা হৈছিল। গ্ৰন্থখনৰ এতিয়ালৈকে একাধিক সংস্কৰণ মুকলি হৈছে। গ্ৰন্থখনত ৰুবুল মাউতে জীৱনটোক এটা ট্ৰেজাৰ হাণ্টৰ লগত তুলনা কৰি কৈছে যে, “জীৱনটো ঠিক তেনেকুৱাই (ট্ৰেজাৰ হাণ্ট খেলবিধৰ দৰে। ) আৰম্ভণিতে এটা লক্ষ্য থাকে। সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পাছত নতুন সুযোগ আহে, ফলত নতুন লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ আকাংক্ষা জন্মে। এইদৰে লক্ষ্য খেদি খেদি গৈ থাকোঁতে শেষত আপুনিও এটা মহামূল্যৱান সম্পদ পাই যাব পাৰে। মনত ৰাখিব লক্ষ্যৰপৰা বিচলিত হ’লেই আপুনি সেই মহা মূল্যৱান সম্পদটি আয়ত্ত কৰাৰপৰা বঞ্চিত হ’ব পাৰে!”
অসমৰ কবি-লেখক জীৱন নৰহে আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থখনক নতুন প্ৰজন্মৰ সাহসৰ দলিল বুলি অভিহিত কৰে আৰু মন্তব্য কৰে যে-"লক্ষ্য আৰু একাগ্ৰতাই মানুহক কেনেকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰে তাৰ জীয়া কাহিনী এই গ্ৰন্থখনত আছে। কেৱল এয়াই নহয়, বিজ্ঞানী হোৱাৰ পাছতো নিজৰ পৰিয়াল, গাঁৱক পাহৰি নগৈ তেওঁৰ দায়িত্ববোধ সঠিকভাৱে ৰাখিছে। তদুপৰি অতীতত তেওঁ কষ্ট স্বীকাৰ কৰাসকলৰ প্ৰতি এতিয়াও শ্ৰদ্ধানত। এয়া নতুন পুৰুষৰ বাবে আদৰ্শস্বৰূপ। "
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞানী
মন্দোদৰী
মন্দোদৰী অসুৰৰাজ মায়াসুৰ আৰু অপ্সৰা হেমাৰ কন্যা। তেওঁৰ তিনিজন পুত্ৰ হৈছে মেঘনাদ (ইন্দ্ৰজিৎ), অতিকায় আৰু অক্ষয়কুমাৰ। ৰাৱণে হৰণ কৰি অনা ৰামৰ অৰ্ধাংগিনী সীতাও প্ৰকৃতপক্ষে মন্দোদৰীৰে জীয়ৰী আছিল। ৰাৱণে কৰা ভুলবোৰ দেখিও মন্দোদৰীয়ে তেওঁক ভাল পাইছিল আৰু ধৰ্মৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ তেওঁক পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁ ৰাৱণক সীতাক ৰামৰ হাতত পুনৰ গতাই দিবৰ বাবে বাৰম্বাৰ উপদেশ দিছিল। ৰামায়ণত ৰাৱণৰ প্ৰতি মন্দোদৰীৰ প্ৰেম আৰু আনুগত্যৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে।
ৰামায়ণৰ এক সংস্কৰণৰ মতে ৰামে ৰাৱণক বধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা তীৰপাত ক'ত আছে সেই কথা হনুমানে ছলেৰে মন্দোদৰীৰ পৰা গম পাইছিল। বিভিন্ন সংস্কৰণত কোৱা হৈছে যে লংকা যুদ্ধৰ শেষত ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ বিভীষণে ৰামৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী মন্দোদৰীক বিয়া কৰাইছিল।
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰামায়ণৰ উত্তৰা কাণ্ডত উল্লেখ কৰা হৈছে যে মায়াসুৰে স্বৰ্গ ভ্ৰমণ কৰোঁ‌তে দেৱতাসকলে তেওঁক অপ্সৰা হেমাক প্ৰদান কৰে। তেওঁলোকৰ মায়াৱী আৰু দুণ্ডুভি নামৰ দুজন পুত্ৰ আৰু মন্দোদৰী নামৰ এজনী কন্যা আছিল। পিছত হেমা স্বৰ্গলৈ উভতি আহে যদিও মন্দোদৰী আৰু তেওঁৰ সহোদৰসকল তেওঁলোকৰ দেউতাকৰ সৈতে ৰৈ যায়।
মন্দোদৰীৰ জন্মৰ বিভিন্ন বিৱৰণ পোৱা যায়। তেলেগু পুথি উত্তৰ ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা হৈছে যে মায়াসুৰে অপ্সৰা হেমাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ মায়াৱী আৰু দুণ্ডুভি নামৰ দুটা পুত্ৰৰ জন্ম হয় কিন্তু এজনী ছোৱালীৰ বাবে তেওঁলোকে শিৱৰ অনুগ্ৰহ বিচাৰি তপস্যা কৰা আৰম্ভ কৰে। ইফালে মধুৰা নামৰ এগৰাকী অপ্সৰাই শিৱৰ বাসস্থান কৈলাস পৰ্বতত উপস্থিত হৈ তেওঁক শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰে। পাৰ্বতীৰ অনুপস্থিতিৰ সুযোগ লৈ মধুৰাই শিৱৰ সৈতে সহবাস কৰে। পাৰ্বতী ঘূৰি আহি মধুৰাৰ স্তনত তেওঁৰ স্বামীৰ শৰীৰৰ ভস্মৰ চিহ্ন বিচাৰি পায়। উত্তেজিত হৈ পাৰ্বতীয়ে মধুৰাক অভিশাপ দিয়ে যে মধুৰা বাৰ বছৰৰ বাবে এটা কুঁৱাৰ ভিতৰযত ভেকুলী হৈ থাকিব। শিৱই মধুৰাক কৈছিল যে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ এগৰাকী ধুনীয়া নাৰীৰ ৰূপ পাব হ'ব আৰু এজন মহান বীৰ পুৰুষৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হ'ব। বাৰ বছৰৰ পিছত মধুৰাই পুনৰ এগৰাকী সুন্দৰী কুমাৰীৰ ৰূপ পায় আৰু কুঁৱাৰ ভিতৰত সজোৰে কান্দিবলৈ ধৰে। ওচৰতে তপস্যাত নিমগ্ন হৈ কৰি থকা মায়াসুৰ আৰু হেমাই মধুৰাক তেওঁলোকৰ নিজৰ জী হিচাপে তুলি লয়। তেওঁলোকে মধুৰাক মন্দোদৰী হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। এই সংস্কৰণত ৰাক্ষসৰাজ ৰাৱণ আৰু মন্দোদৰীৰ পুত্ৰ মেঘনাদৰ জন্ম মন্দোদৰীৰ শৰীৰত সোমাই থকা শিৱৰ বীৰ্য্যৰ পৰা হোৱা বুলি কোৱা হয়।
তেলেগু ৰংগনাথ ৰামায়ণত পাৰ্বতীয়ে এটা পুতলা সৃষ্টি কৰে যাক শিৱই এগৰাকী যুৱতীলৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। অৱশ্যে পিছত সেই যুৱতীৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে পাৰ্বতী চিন্তিত হৈ পৰে। শিৱই তেওঁক এটা ভেকুলীলৈ পৰিণত কৰে আৰু ইয়াক পিছত মানুহৰ ৰূপলৈ ঘূৰাই আনি মায়াসুৰক কন্যা হিচাপে প্ৰদান কৰা হয়। আন এক তেলেগু কাহিনী আৰু কুচিপুড়ি নৃত্য পৰম্পৰাত ৰাৱণে শিৱক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে পাৰ্বতীক বিচাৰিছিল। শিৱই এই কথাত সন্মতি দিয়ে। অৱশ্যে পাৰ্বতীয়ে ভেকুলীৰ পৰা নিজৰ সদৃশ এক কুমাৰীৰ সৃষ্টি কৰে আৰু তাইক ৰাৱণক অৰ্পণ কৰে। ভেকুলীৰ পৰা সৃষ্টি কৰা বাবে তেওঁক মন্দোদৰী বুলি কোৱা হৈছিল। আনন্দ ৰামায়ণত বিষ্ণুৱে তেওঁৰ শৰীৰত লেপন কৰা চন্দনকাঠৰ প্ৰলেপৰ পৰা মন্দোদৰীৰ সৃষ্টি কৰে আৰু মন্দোদৰীক ৰাৱণক গতাই দি প্ৰকৃত পাৰ্বতীক উদ্ধাৰ কৰে।
ৰাৱণৰ সৈতে বিবাহ
ৰাৱণ এবাৰ মায়াসুৰৰ ঘৰলৈ আঁ‌হোতে মন্দোদৰীৰ প্ৰেমত পৰে। মন্দোদৰী আৰু ৰাৱণ অনতিপলমে বৈদিক ৰীতি-নীতিৰে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। মন্দোদৰীয়ে ৰাৱণৰ তিনি পুত্ৰ ক্ৰমে মেঘনাদ (ইন্দ্ৰজিৎ), অতিকায় আৰু অক্ষয়কুমাৰৰ জন্ম দিয়ে। যোধপুৰৰ পৰা ৯ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত মন্দোৰ নামৰ চহৰখন মন্দোদৰীৰ জন্মস্থান বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ৰাৱণক কিছু স্থানীয় ব্ৰাহ্মণৰ মাজত জোঁ‌ৱাই হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু ইয়াত তেওঁৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে।
ৰাৱণৰ দোষ থকা স্বত্বেও মন্দোদৰীয়ে তেওঁক ভাল পায় আৰু তেওঁৰ শক্তিৰ বাবেও মন্দোদৰী গৌৰৱান্বিত। নাৰীৰ প্ৰতি থকা ৰাৱণৰ দুৰ্বলতাৰ বিষয়ে তেওঁ অৱগত। এগৰাকী ধাৰ্ম্মিক নাৰী হিচাপে মন্দোদৰীয়ে ৰাৱণক ধাৰ্ম্মিকতাৰ দিশে লৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও ৰাৱণে সদায় তেওঁৰ পৰামৰ্শক উপেক্ষা কৰে। তেওঁক ৰাৱণক নৱগ্ৰহক বহতীয়া নকৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁ বেদৱতীক প্ৰলোভিত নকৰাৰো পৰামৰ্শ দিয়ে যাৰ সীতা হিচাপে পুনৰ জন্ম হ'ব আৰু ৰাৱণৰ ধ্বংসৰ কাৰণ হ'ব।
সীতাৰ প্ৰাণৰক্ষা
ৰাৱণে ৰামৰ পত্নী সীতাক অপহৰণ কৰোঁ‌তে মন্দোদৰীয়ে তেওঁক ৰামক ঘূৰাই দিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। মন্দোদৰীয়ে জানিছিল যে এই কাৰ্যই ৰাৱণৰ পতন আনিব। বাল্মীকিৰ ৰামায়ণত মন্দোদৰীক এগৰাকী সুন্দৰী নাৰী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যেতিয়া ৰামৰ বাৰ্তাবাহক হনুমান সীতাৰ সন্ধানত লংকালৈ আহে তেতিয়া তেওঁ ৰাৱণৰ শোৱনি কোঠাত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত মন্দোদৰীৰ সৌন্দৰ্যৰ দ্বাৰা বিস্মিত হয় আৰু মন্দোদৰীকে সীতা বুলি ভুল কৰে। অৱশেষত হনুমানে সীতাক বিচাৰি পায় আৰু ৰাৱণে তেওঁক বিয়া নকৰিলে সীতাক হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিয়া দেখা পায়। সীতা অমান্তি হোৱাত ৰাৱণে সীতাৰ শিৰশ্ছেদ কৰিবলৈ তৰোৱাল তুলি লয়। মন্দোদৰীয়ে ৰাৱণৰ হাতত ধৰি সীতাক ৰক্ষা কৰে। মন্দোদৰীয়ে কয় যে নাৰীহত্যা মহাপাপ আৰু এনেদৰে ৰাৱণে সীতাক হত্যা কৰিব নালাগে। তেওঁ ৰাৱণক তেওঁৰ আন পত্নীসকলৰ যোগেদি নিজৰ মনোৰঞ্জন কৰিবলৈ আৰু সীতাক তেওঁৰ পত্নী কৰি লোৱাৰ কামনা ত্যাগ কৰিবলৈ কয়। ৰাৱণে সীতাক হত্যা নকৰে যদিও তেওঁৰ সৈতে বিয়াত বহাৰ ইচ্ছা এৰি নিদিয়ে।  যদিও মন্দোদৰীয়ে সীতাক সৌন্দৰ্য আৰু বংশমৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ তুলনাত নিম্নমানৰ বুলি গণ্য কৰিছিল, তেওঁ সীতাৰ ৰামৰ প্ৰতি থকা ভক্তিক স্বীকাৰ কৰাৰ লগতে আৰু সীতাক শচী আৰু ৰোহিণীৰ দৰে দেৱীৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল।
যুদ্ধৰ কাল
যেতিয়া সীতাৰ শান্তিপূৰ্ণ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ সকলো প্ৰচেষ্টা বিফল হয় ৰামে তেতিয়া ৰাৱণৰ লংকাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে। ৰামৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনৰ আগমুহূৰ্তত মন্দোদৰীয়ে ৰাৱণক বাধা দিবলৈ শেষ প্ৰয়াস কৰে যদিও কোনো ফল নধৰে। যদিও পুত্ৰ মেঘনাদ ওৰফে ইন্দ্ৰজিৎ আৰু ৰাৱণক ৰামৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ নকৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল, মন্দোদৰীয়ে শেষ যুঁজখনত এগৰাকী অনুগত আৰু বিশ্বাসী পত্নীৰ দৰে তেওঁৰ স্বামীৰ কাষত থিয় দিয়ে।
ৰামায়ণৰ কেইবাটাও পাণ্ডুলিপিত এটা কাহিনী উল্লেখ কৰা হৈছে য'ত অংগদে ৰাৱণৰ উপস্থিতিতে সীতাৰ প্ৰতি কৰা ৰাৱণৰ অশুভ আচৰণৰ শাস্তি হিচাপে মন্দোদৰীক চুলিত ধৰি টানিছিল। ৰামায়ণৰ ভাষ্যকাৰ সত্যতীৰ্থই এই কাহিনীটো ভিত্তিহীন বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে। এই কাহিনী অনুসৰিঃ ৰাৱণৰ সকলো পুত্ৰ আৰু যোদ্ধাৰ মৃত্যু হোৱাত ৰাৱণে তেওঁৰ বিজয় নিশ্চিত কৰিবলৈ এক যজ্ঞৰ আয়োজন কৰে। ৰামে এই যজ্ঞ ধ্বংস কৰিবলৈ হনুমান আৰু বান্দৰ ৰাজকুমাৰ অঙ্গদৰ নেতৃত্বত বান্দৰৰ এটা দল প্ৰেৰণ কৰে। বান্দৰবোৰে ৰাৱণৰ প্ৰাসাদত ধ্বংসলীলা চলায় যদিও ৰাৱণে যজ্ঞ অব্যাহত ৰাখে। অংগদে ৰাৱণৰ সন্মুখতে মন্দোদৰীক চুলিত ধৰি টানি নিয়ে। মন্দোদাৰীয়ে ৰাৱণক তেওঁক বচাবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু ৰামে তেওঁৰ পত্নীৰ বাবে কৰি থকা কাৰ্যসমূহৰ বিষয়ে স্মৰণ কৰায়। খঙাল ৰাৱণে যজ্ঞ ত্যাগ কৰে আৰু অংগদক তৰোৱালেৰে আঘাত কৰে। যজ্ঞ ভংগ হোৱাৰ লগে লগে অংগদ্ৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰা হয় আৰু তেওঁ মন্দোদৰীক এৰি পলাই যায়। মন্দোদৰীয়ে পুনৰ ৰাৱণক সীতাক ৰামৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে, কিন্তু তেওঁ এই কথা অস্বীকাৰ কৰে।  অন্যান্য ৰামায়ণৰ অভিযোজনে ঘটনাটোৰ অধিক বীভৎস বৰ্ণনা আগবঢ়াইছে। কৃত্তিবাসী ৰামায়ণে বৰ্ণনা কৰিছে যে বান্দৰবোৰে মন্দোদৰীক টানি নিয়ে আৰু বস্ত্ৰসমূহ ফালি-ছিৰি পেলায়। বিচিত্ৰ ৰামায়ণত হনুমানেই মন্দোদৰীক অপমান কৰে। থাই অভিযোজন ৰামাকিয়েনৰ বৰ্ণনা অনুসৰি হনুমানে ৰাৱণৰ ৰূপত ৰাৱণৰ জীৱন সুৰক্ষিত কৰি ৰখা মন্দোদৰীৰ সতীত্ব নষ্ট কৰে।
ৰাৱণে ৰামৰ সৈতে অন্তিম দ্বৈত যুদ্ধত নামে। ৰামে ৰাৱণক তেওঁৰ সাধাৰণ তীৰেৰে হত্যা কৰাত ব্যৰ্থ হয় যদিও অৱশেষত যাদুকৰী তীৰৰ সহায়ত হত্যা কৰে। যদিও বাল্মীকিৰ ৰামায়ণে বৰ্ণনা কৰিছে যে যাদুকৰী তীৰপাট ইন্দ্ৰই ৰামক দিছিল, কিন্তু আন সংস্কৰণত ইয়াক মন্দোদৰীৰ শোৱাকোঠাত বা পালেঙৰ তলত লুকুৱাই ৰখা হৈছিল। মন্দোদৰীয়ে ৰাৱণৰ সুস্থতাৰ বাবে দেৱী পাৰ্বতীক উপাসনা কৰাত মগ্ন হৈ থাকোঁ‌তেই হনুমানে ব্ৰাহ্মণৰ ছদ্মবেশত তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে। তেওঁৰ আত্মবিশ্বাস জয় কৰাৰ পিছত হনুমানে সেই তীৰপাটৰ গোপন অৱস্থান প্ৰকাশ কৰিবলৈ মন্দোদৰীক প্ৰৱঞ্চনাৰে বাধ্য কৰে। হনুমানে এই তীৰ নি ৰামক দিয়ে আৰু ইয়াৰ ফলতেই ৰাৱণৰ মৃত্যু ঘটে। মন্দোদৰী ৰাৱণৰ মৃত্যুস্থলীত অবিন্যস্ত অৱস্থাত আহি উপস্থিত হয় আৰু তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে গভীৰ দুখ প্ৰকাশ কৰে।  এই যুদ্ধত মন্দোদৰীয়ে স্বামীৰ লগতে তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু আত্মীয়সকলকো হেৰুৱায়।
বিভীষণৰ সৈতে বিবাহ
ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত বাল্মীকিৰ ৰামায়ণ মন্দোদৰীৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে নীৰৱ হৈ থকাৰ বিপৰীতে ৰামায়ণৰ বহুকেইটা সংস্কৰণত কোৱা হৈছে যে ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰামে বিভীষণক তেওঁৰ নিজৰ পত্নী থকা স্বত্বেও মন্দোদৰীক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। এটা তত্ত্বৰ মতে যে ৰাৱণৰ গোত্ৰত মাতৃপ্ৰধান পৰিয়ালো থাকিব পাৰে আৰু সেয়েহে ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজ্যৰ শৃংখলা পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ আৰু বিভীষণে শাসনৰ অধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ ৰাজৰাণীক বিয়া কৰোৱাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল। আন এটা তত্ত্ব অনুসৰি ৰাজত্ব কৰি থকা ৰাণীক বিয়া কৰাটো এক অনাৰ্য ৰীতি হ'ব পাৰে। মন্দোদৰী আৰু বিভীষণৰ মাজত বিবাহ তেওঁলোকৰ "পাৰস্পৰিক যৌন হস্তক্ষেপ"ৰ ওপৰত আধাৰিত বিবাহৰ পৰিৱৰ্তে সম্পূৰ্ণৰূপে "ৰাজনীতি সম্পৰ্কীয় কাৰ্য্য"হে।  হয়তো ৰাজ্যখনক ৰামৰাজ্য অযোধ্যাৰ সহযোগী হিচাপে সমৃদ্ধি আৰু স্থিৰতালৈ লৈ যাবৰ বাবে আৰু শাসনত তেওঁৰ নিজস্ব মতাধিকাৰ বাহাল ৰাখিবৰ বাবে মন্দোদৰীয়ে দেওৰেক বিভীষণক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হৈছিল। স্বামীহাৰা মন্দোদৰীক আত্মহত্যাৰ পৰা আঁ‌তৰাই ৰাখিবলৈও ৰামে বিভীষণৰ সৈতে বিবাহৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
সীতাৰ মাতৃ
যদিও বাল্মীকিৰ ৰামায়ণত মন্দোদৰীক সীতাৰ মাতৃ বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাই, ৰামায়ণৰ কিছুমান পৰৱৰ্তী অভিযোজনত মন্দোদৰীক সীতাৰ মাতৃ হিচাপে বা অন্ততঃ তেওঁৰ জন্মৰ কাৰক হিচাপে বৰ্ণোৱা হৈছে।
অদ্ভুত ৰামায়ণে বৰ্ণনা কৰিছে যে ৰাৱণে এটা ডাঙৰ পাত্ৰত হত্যা কৰা ঋষিৰ তেজ সংৰক্ষণ কৰিছিল। ঋষি গৃৎসমদে দেৱী লক্ষ্মী তেওঁৰ জীয়ৰী হিচাপে লাভ কৰিবলৈ তপস্যা কৰি আছিল। তেওঁ দৰ্ভ বনৰ দুগ্ধ সংৰক্ষণ কৰি ইয়াক এটা পাত্ৰত মন্ত্ৰেৰে বিশুদ্ধ কৰি ৰাখিছিল যাতে লক্ষ্মীয়ে ইয়াত বাস কৰিব পাৰে। ৰাৱণে এই পাত্ৰটোৰ পৰা গাখীৰখিনি তেওঁৰ তেজৰ পাত্ৰত ঢালি দিছিল। ৰাৱণৰ এই দুষ্কাৰ্য্য দেখি মন্দোদৰী হতাশ হৈ পৰে আৰু সেয়েহে তেওঁ অতি বিষাক্ত বুলি ভবা তেজৰ পাত্ৰৰ পানীয় পান কৰি আত্মহত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। কিন্তু মৃত্যুৰ পৰিৱৰ্তে, গৃৎসমদে সংগ্ৰহ কৰি ৰখা দুগ্ধৰ বাবে মন্দোদৰী লক্ষ্মীৰ অৱতাৰৰ সৈতে গৰ্ভৱতী হয়। মন্দোদৰীয়ে এই ভ্ৰূণটো কুৰুক্ষেত্ৰত সমাধিস্থ কৰে য'ত ইয়াক ৰজা জনকে আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু সেই কন্যাৰ নাম সীতা ৰাখে।
মালয় চেৰি ৰামা আৰু ইণ্ডোনেচিয়ান-জাভানীজ ৰামা কেলিংত ৰাৱণে ৰামৰ মাতৃ মন্দোদৰীক বিয়া কৰিব বিচাৰে যদিও প্ৰকৃত মন্দোদৰীৰ পৰিৱৰ্তে একে চেহেৰাৰ এগৰাকী ভুৱা মন্দোদৰীক বিয়া কৰায়। ৰামৰ পিতৃৰ এই ভুৱা মন্দোদৰীৰ সৈতে হোৱা সহবাসৰ ফলত সীতাৰ জন্ম হয়। সেই সূত্ৰেই তেওঁ আছিল ৰাৱণৰ কন্যা।
আনন্দ ৰামায়ণৰ মতে, ৰজা পদ্মাক্ষৰ পদ্মা নামৰ এগৰাকী কন্যা আছিল। পদ্মা আছিল লক্ষ্মী দেৱীৰ অৱতাৰ। পদ্মাৰ বিবাহ সময়তেই ৰাক্ষসসকলে ৰজাক হত্যা কৰে। শোকগ্ৰস্ত পদ্মাই অগ্নিত জাপ দিয়ে। ৰাৱণে জুইত পাঁচবিধ গহনালৈ পৰিণত হোৱা পদ্মাৰ শৰীৰটো আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু এটা পেৰাত বন্ধ কৰা লংকালৈ লৈ যায়। মন্দোদৰীয়ে পেৰাটো খুলি পদ্মাক ইয়াৰ ভিতৰত বিচাৰি পালে। তাই ৰাৱণক পিতৃলৈ দুৰ্ভাগ্য কঢ়িয়াই অনা পদ্মা থকা পেৰাটো পেলাই দিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। যেতিয়া বাকচৰ ঢাকনি বন্ধ কৰা হয় তেতিয়া পদ্মাই ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ লংকালৈ ঘূৰি আহিব আৰু ৰাৱণৰ ধ্বংসৰ কাৰণ হ'ব। ৰাৱণে পেৰাটো জনকৰ নগৰত পুতি পেলায়। জনকে এই পেৰাটো আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু পদ্মাক সীতা হিচাপে ডাঙৰ-ডাঙৰ কৰে।
চাৰিত্ৰিক বিশ্লেষণ
পাঁচগৰাকী দেৱী: অহল্য, দ্ৰৌপদী, সীতা, তাৰা আৰু মন্দোদৰীক নিত্য স্মৰণ কৰিলে মহাপাপ নাশ হয়।
যদিও তেওঁলোকৰ কাকো অনুকৰণ কৰিব পৰা একোগৰাকী আদৰ্শ নাৰী বুলি গণ্য কৰা নহয়, হিন্দুসকলে নিত্য প্ৰাৰ্থনাত এই পাঁচগৰাকী কুমাৰী বা পঞ্চকন্যাক স্মৰণ কৰে। অহল্যা আৰু তাৰাৰ সৈতে মন্দোদৰী ৰামায়ণৰ অন্তৰ্গত। আনহাতে বাকী দুগৰাকী নাৰী মহাভাৰতৰ। "পৃষ্ঠভাগত অশান্ত আৰু গভীৰতাত আধ্যাত্মিক অন্বেষণ"ৰ বাবে পাঁচটা উপাদানৰ ভিতৰত মন্দোদৰীক পানীৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।  লেখক ধনলক্ষ্মী আয়াৰে কয়: তেওঁৰ কাহিনীটো এক স্মাৰক যে কেইজনমানৰ আচৰণৰ ওপৰত আধাৰিত, এটা গোটৰ সৰ্বজনীন অপবাদে, ব্যক্তিজনৰ মহানতা ঢাকি ৰাখিব নোৱাৰে। মন্দোদৰীয়ে এই বৰ্ণবাদৰ ধাৰণাক অস্বীকাৰ কৰে। তেওঁ সৰল, অবিচলিত আৰু আত্ম-প্ৰশংসিত, জ্ঞানৰ আলোকৰ দ্বাৰা চালিত, আবেগ আৰু আকাংক্ষাৰে আৱৰি থকা যুগত দৃঢ় বস্তুবাদক অৰ্থ প্ৰদান কৰে। তেওঁ হৈছে সেই সঁজুলি যিয়ে মনক জাগ্ৰত কৰে আৰু অযৌক্তিকতা মূল সত্তা হৈ পৰিলে যৌক্তিক পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁৰ কথা নুশুনা আৰু প্ৰত্যাখ্যান কৰাটোৱে তেওঁৰ পথ সলনি নকৰে। তেওঁৰ বাবে, ধাৰ্মিক অংশটো অন্তৰ্মুখী, আনহাতে কৰ্তব্যনিষ্ঠ পত্নীৰ ভূমিকা হৈছে বাহ্যিক স্ব-ৰূপ। মন্দোদৰীয়ে ভাবিছিল যে তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে নিজে কি ভাবে তাক কোৱাৰ সৈতেই নৈতিকতা আৰু মূল্যবোধৰ বিষয়ত তেওঁৰ স্বামীৰ প্ৰতি থকা কৰ্তব্য শেষ হৈছিল। তেওঁক বাধা দিবলৈ তেওঁ কোনো সাহসিকতাৰ যুঁজ দিয়া নাছিল বা এনে কৰাটো তেওঁৰ কৰ্তব্য বুলি বিবেচনা কৰা নাছিল।
ৰামায়ণত মন্দোদৰীৰ ভূমিকা চমু যদিও অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁক এগৰাকী ধাৰ্মিক আৰু সৎ ৰাজকীয় নাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰভাতী মুখাৰ্জীয়ে পঞ্চকন্যাৰ বাকীসকলৰ তুলনাত মন্দোদাৰীৰ জীৱনক "কম ৰঙীন আৰু ঘটনাবহুল" বুলি গণ্য কৰে। তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "মন্দোদৰীয়ে কেতিয়াবাহে গুৰুত্ব পাইছিল... তেওঁৰ ছবিখনত গূঢ়তাৰ অভাৱ আৰু সোনকালে ম্লান হৈ যায়", যদিও ৰাৱণে নিজৰ স্বামীৰ প্ৰতি মন্দোদৰীৰ ভালপোৱা আৰু আনুগত্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।  পঞ্চকন্যা: ৱমেন অৱ চাবষ্টেন্স নামৰ কিতাপখনৰ লেখিকা প্ৰদীপ ভট্টাচাৰ্যই উল্লেখ কৰিছে যে "বাল্মীকীয়ে (ৰামায়ণ) তেওঁৰ (মন্দোদাৰী) বিষয়ে বিশেষ একো লিখা নাই, কেৱল তেওঁ তেওঁৰ স্বামীক সীতাক ঘূৰাই দিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিছে আৰু ধৰ্ষণকাৰ্য প্ৰতিহত কৰিবলৈ তেওঁৰ পৰ্যাপ্ত প্ৰভাৱ আছে।"
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
২৬ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
নাদু-ভংগী
প্ৰকাৰ
নাদু-ভংগী নাচ দুই প্ৰকাৰৰ:-- ৰামদানি আৰু গীতৰ নাচ।
সাজ-পাৰ
নাদু-ভংগী নাচত পূৰ্বতে উল্লেখ কৰি অহা তিনিযোৰ নটুৱাৰ ভিতৰত প্ৰথম যোৰাই কৃষ্ণৰ, দ্বিতীয় যোৰাই গোপীৰ আৰু তৃতীয় যোৰাই ঝুমুৰৰ সাজ পিন্ধি নাচিবলৈ লয়। নাদু-ভংগীৰ সাজ সম্পৰ্কে ড৹ নাৰায়ণ  চন্দ্ৰ দেৱগোস্বামীয়ে এনেদৰে কৈছে "ককালত ৰঙা বা পাটৰ চুৰিয়া, ভৰিত নূপূৰ গাত চুটি হাতৰ বুকুফুলা ক'লা চোলা।মূৰত ৰঙা, হালধীয়া বা বগা কাপোৰ। তাৰ ওপৰত বনকৰা নটুৱা টুপী, হাতত বাজু।"
পৰিৱেশন শৈলী
নাদু-ভংগী নাচৰ ৰামদানি অংশত দুখনি তাল বজোৱা হয়।এই দুখনি তালেৰেই বাজনা শেষ কৰা হয়।এই নাচত ৰক্ত তাল বজোৱা হয়। শংকৰদেৱৰ কীৰ্ত্তন স্থাপনৰ দিনটোত নাদু-ভংগী নৃত্যৰ বাবে সাৰংগ ৰাগত "অ সখি পেখো মদন গোপাল...." বৰগীতটি গোৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত হৈ আছে।বৰগীতটি গাই শেষ হোৱাৰ লগে লগে নাদু-ভংগী নাচৰো সামৰণি পৰে।
প্ৰসংগ পুথি:-
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
দৈনিক জনসাধাৰণ
দৈনিক জনসাধাৰণ হ'ল গুৱাহাটীৰপৰা প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন দৈনিক বাতৰি কাকত। ২০০৩ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰপৰা কাকতখন প্ৰকাশ হৈছিল। কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল সাহিত্যিক, সাংবাদিক শিৱনাথ বৰ্মন। কাকতখনৰ সৈতে প্ৰতি দেওবাৰে 'ইত্যাদি' নামৰ এখন পৰিপূৰিকা প্ৰকাশ হৈছিল। 'ইত্যাদি'ৰ মুখ্য সম্পাদক আছিল বেদব্ৰত বৰা। ২০১৮ চনত কাকতখনৰ প্ৰকাশ বন্ধ হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
কামিনী কাঞ্চন
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গুল্ম
নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ
নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ (পূৰ্বতে স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ) মহিলায়ে আগবঢ়োৱা উৎকৃষ্ট অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰদান কৰা বঁটা। সৰ্বমুঠ ছয়টা শিতানত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজতো মহিলায়ে অদম্য সাহসৰ বলত ব্যক্তিগত, সামাজিক আৰু পেছাদাৰী জীৱনত উৎকৃষ্ট ফলাফল দেখুৱা নাৰীক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। লগতে মহিলা সবলীকৰণ আৰু মহিলাৰ সামাজিক স্থিতিৰ উন্নতি সাধন কৰাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপ এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
ইতিহাস
১৯৯১ চনত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেই বছৰৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই বঁটাৰ শুভাৰম্ভভণি কৰে। তেতিয়াৰে পৰা প্ৰতি বছৰে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। পূৰ্বতে এই বঁটাৰ নাম স্ত্ৰী শক্তি পুৰস্কাৰ আছিল। পিছলৈ ইয়াৰ নাম নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ কৰা হল। এই বঁটাৰ লগতে পূৰ্বতে ১ লাখ টকা আৰু এখনি প্ৰশস্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াৰ অৰ্থমুল্য ৩ লাখ টকা কৰা হল।
২৭ নৱেম্বৰ
এইদিনটোত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ
বঁটাসমূহ
এই বঁটা ভাৰতীয় ইতিহাসৰ বীৰাংগনাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। তলত উল্লেখ কৰা শ্ৰেণী সমূহত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়:
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
বহুস্তৰীয় বিপণন
বহুস্তৰীয় বিপণন, যিটো ইংৰাজী ভাষাত Multi-level Marketing (MLM), পিৰামিড চেলিং, নেটৱৰ্ক মাৰ্কেটিং, আৰু ৰেফাৰেল মাৰ্কেটিং নামেও পৰিচিত, এখন পিৰামিড আকৃতিৰ বিপণন কৌশল য'ত তাত্ত্বিকভাৱে লাভ আহে দুই ফালৰ পৰা: ক্ৰেতাৰ পৰা পোনে পোনে বিক্ৰয় আৰু বিক্ৰয় দলৰ সদস্য, ডাউন লাইন নামত খ্যাত, তেওঁলোকৰ বিক্ৰয়ৰ ভিত্তি কমিচন পায়। সাধাৰণত এমএলএম বিক্ৰয়কৰ্মীসকলে ভোক্তাসকলৰ লগত তেওঁলকৰ সম্পৰ্ক তথা ৱাৰ্ড অফ মাউথ বিপণনৰ ভিত্তিত পোনে ভোক্তাসকলৰ ওচৰত দ্ৰব্য বা সেৱা পঠাই দি থাকে
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফেডাৰেল ট্ৰেড কমিচন (এফটিচি) অনুসৰি কিছু এমএলএম কোম্পানি ইতিমধ্যে বিদ্যমান আইনক সংকীৰ্ণ কৰি আৰু সংগঠনৰ সদস্যসকলৰ শোষণ কৰি অবৈধ পিৰামিড পদ্ধতি গঠন কৰিছে।  বহুস্তৰীয় বিপণন পিৰামিড পদ্ধতিৰ এটা ধৰণ হিচাপে অভিহিত কৰি কিছু চীনৰ সমভূমি সহ কিছু অধিক্ষেত্ৰত অবৈধ ঘোষণা কৰা হৈছে।  যিসকল অধিক্ষেত্ৰত এমএলএমক এতিয়াও অবৈধ ঘোষণা কৰা হোৱা নাই, সেইবিলাক ঠাইত অবৈধ পিৰামিড পদ্ধতিৰ ব্যৱসায় নিজৰ এমএলএম ব্যৱসায় হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে। কিছু উৎস এমএলএমক পিৰামিড পদ্ধতিৰ বলত সংজ্ঞায়িত কৰি, আনকি তেওঁলোক এই ব্যৱসায়ক আইনৰ দৃষ্টিত অবৈধ বুলি উল্লেখ নকৰে।
যদিও আইনগত স্বাতন্ত্ৰ অলপ দৃশ্যমান, এমএলএম ব্যৱসায় তথা অবৈধ পিৰামিডক স্কিম কিছু ঠাইৰ স্বতন্ত্ৰ, যেনে এমএলএম দ্ৰব্য বিক্ৰয়ৰ উপৰ নিৰ্ভৰশীল। যিকেই নহওক, এমএলএম বিক্ৰয়কৰ্মীসকলে এই মডেলৰ বিক্ৰয় ধৰণৰ পৰা তেনে মুনাফা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰে বৰং এমএলএল কৰ্পোৰেচনসমূহ এই বিক্ৰয়কৰ্মীসকলৰ বিক্ৰয়ৰ পৰা তেওঁলোকৰ কৰ্পোৰেচন তথা শেয়াৰহল্ডাৰসকলৰ বাবে মাল্টি মিলিয়ন ডলাৰ মুনাফা কৰে। এমএলএম বিক্ৰয়কৰ্মীসকলৰ মুনাফা কেৱলমাত্ৰ আৰ্জিত হয় নতুন বিক্ৰয়কৰ্মী নিয়োগ কৰিব পাৰিলে আৰু এনেকৈ প্ৰথম চাইকেলত নিয়োগপ্ৰাপ্তসকলে দ্বিতীয় চাইকেলৰ বিক্ৰয়কসকলৰ মুনাফা বৃদ্ধি কৰে আৰু এনেকৈ উপৰৰ চাইকেলসমূহ মুনাফা অৰ্জন কৰে।
যিবিলাক কোম্পানি বেতন ভাতাৰ ক্ষেত্ৰত এমএলএম মডেল ব্যৱহাৰ কৰে তেওঁলকৰ প্ৰায়বোৰ সমালোচনা তথা আইনি সমস্যা পুহিব লগা হয়। বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত সমালোচনাৰ বিষয়বস্তু হ'ল অবৈধ পিৰামিড স্কিমৰ লগত তুলনা, অবৈধ মূল নিৰ্ধাৰণ, উচ্চ বজাৰ প্ৰৱেশ মূল্য, প্ৰকৃত বিক্ৰয়তকৈ অধিক বিক্ৰয়কৰ্মী নিয়োগ, প্ৰয়োজন নথকা সত্ত্বেও কোম্পানি দ্ৰব্য ক্ৰয় তথা ব্যৱহাৰৰ বাবে খৰখেদা কৰা, বিক্ৰয় তথা নিয়োগৰ লক্ষ্য পূৰণ কৰিব যাওঁতে ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক নষ্ট কৰা, জটিল তথা অতিৰঞ্জিত বেতন স্কিম, কোম্পানি তথা শীৰ্ষস্থানীয় বণ্টনকাৰীসকলৰ প্ৰশিক্ষণ তথা অন্যান্য সৰঞ্জামাদিৰ পৰা অৰ্থ উপাৰ্জন, আৰু দলৰ সদস্যসকলৰ উৎসাহ তথা অনুৰক্তি বৃদ্ধিৰ বাবে গৃহীত কাল্ট পদ্ধতি।
প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় তথা নেটৱৰ্ক বিপণন
লেখক ডমিনিক জাৰ্দেল নেটৱৰ্ক মাৰ্কেটিং তথা মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিংক সমাৰ্থক তথা প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয়-ৰ এটা কৌশল বুলি উল্লেখ কৰিছে। মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং বুজাবলৈ ব্যৱহৃত অন্য শব্দসমূহ হ'ল ৱাৰ্ড অফ মাউথ মাৰ্কেটিং, ইণ্টাৰেক্টিভ ডিষ্ট্ৰিবিউচন, তথা সম্পৰ্কযুক্ত বিপণন। সমালোচসকলে কয় ভিন্ন শব্দ তথা পুনৰাবৃত্তিমূলক শব্দসমূহৰ ব্যৱহাৰ মূলত মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং-ৰ অবৈধ পনজি স্কিম, চেইন লেটাৰ তথা ভোক্তা প্ৰতাৰণামূলক কুৎসাৰ পৰা বাচিবৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়। কিছু কিতাপত মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিংক প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় নকৈ প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় এটা ৰূপ হিচাপে শ্ৰেণীবিভাগ কৰে।
ইতিহাস
মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং-ৰ উৎপত্তি লৈ মতাবিদ আছে। কিন্তু মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং পদ্ধতিত ব্যৱসায় ১৯২০-ৰ দশকৰ পৰা হৈ আহিছে। ১৯৩০-ৰ দশকত কেলিফোৰ্নিয়া ভিটামিন কোম্পানি, (পৰবৰ্তীত নিউট্ৰিলাইট নামকৰণ কৰা হয়) বা কেলিফোৰ্নিয়া পাৰফিউম কোম্পানি (১৯৩৯ চনত নাম পৰিবৰ্তন কৰি "এভন প্ৰ'ডাক্টচ" ৰখা হয়), যিটো এতিয়াও প্ৰথম শাৰীৰ মাল্টি লেভেল কোম্পানি, এই ধৰণৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
প্ৰতিষ্ঠা
right|thumb|250x250px|এমএলএমৰ [[বাইনাৰি ট্ৰি গঠন। নীল চিহ্নিত ব্যক্তিসকলে ৰঙা চিহ্নিত ব্যক্তিসকলৰ বিক্ৰয়ৰ পৰা কমিচন পাব। ]] স্বাধীন অবৈতনিক ব্যক্তিবৰ্গ, বণ্টনকাৰী (সহযোগী, স্বাধীন ব্যৱসায়ৰ মালিক, স্বাধীন প্ৰতিনিধি নামেও পৰিচিত), কোম্পানিৰ দ্ৰব্য বা সেৱা বিতৰণৰ দায়িত্বত থাক। তেওঁলকক ক্ৰেতাৰ পৰা বিক্ৰয় লাভৰ অংশৰ লগতে কমিচন প্ৰদান কৰা হয়, কিন্তু ডাউনলাইনসকলে এই লাভৰ অংশ বা কমিচন নাপায়। মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং বেতন পৰিকল্পনা অনুযায়ী বণ্টনকাৰীসকলে তেওঁলকৰ নিজ আৰু তেওঁলকৰ ডাউনলাইনৰ বিক্ৰয় প্ৰচেষ্টাৰ ফলত বিক্ৰীত দ্ৰব্যৰ উপৰ লভ্যাংশ তথা কমিচন পায়।
স্বাধীন বণ্টনকাৰীগণ তেওঁলকৰ নিজস্ব কৰ্মঠ ভোক্তা নেটৱৰ্ক গঢ়ি তুলে, যিসকল পোনপোটিয়াকৈ কোম্পানিৰ পৰা দ্ৰব্য বা সেৱা ক্ৰয় কৰে; অথবা তেওঁলক তেওঁলকৰ ডাউনলাইনসকলৰ মাধ্যমত ভোক্তা নেটৱৰ্ক তৈয়াৰ কৰি কোম্পানিৰ বিস্তাৰ তথা প্ৰসাৰ কৰে।
এই চক্ৰৰ সম্বিলিত কৰ্মীসকলে মিলি বিক্ৰয় বাহিনী গঢ়ি তুলে যাক বিক্ৰয়কৰ্মীসকলক ডাউনলাইনও বুলি কোৱা হয়। ডাউনলাইন হ'ল এমএলএমৰ বেতনৰ একাধিক স্তৰ গঠনৰ পিৰামিড।
বণ্টনকাৰীগণ পাইকাৰী দামত কোম্পানিৰ পৰা দ্ৰব্য বা সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি খুচৰা মাধ্যমত বিক্ৰয় কৰি লাভ কৰিব পাৰে।
পিৰামিড গঠন
এমএলএম ব্যৱসায় যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰে যে সকলো ব্যৱসায়ত পিৰামিডীয় গঠন বিদ্যমান। সকলো ধৰণৰ ব্যৱসায়ত আটাইতকৈ ওপৰত এজন প্ৰধান নিৰ্বাহী কৰ্মকৰ্তা, তাৰ তলত ব্যৱস্থাপনা পৰ্ষদ তথা তাৰ তলত বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ কৰ্মচাৰী নিযুক্ত থাকে। বিভিন্ন সংস্থাৰ এই পিৰামিড গঠনপ্ৰণালীৰ পৰা এমএলএম ব্যৱসায়ও যুক্তি দাঙি তেওঁলকেও এই গঠনপ্ৰণালীৰ বাহিৰত নহয় আৰু এমএলএমৰ গঠনক বৈধ ব্যৱসায়িক গঠন নকৈ পিৰামিড পদ্ধতিৰ এটা ধৰণ বুলি কোৱা অযুক্তিক।
যিকেই নহওক, এমএলএমৰ পিৰামিড আকৃতি পিৰামিড গঠন নহয়, বৰং সেয়া এমএলএমৰ আয়ৰ উৎসৰ পিৰামিড গঠন যিটো নিজেই অবৈতনিক ব্যক্তিসকলৰ (অবৈতনিক আৰু কৰ্মচাৰী নহয়) বিক্ৰয়ৰ পৰা আহে। এই কাৰণত এমএলএমক সাধাৰণ পিৰামিড পদ্ধতিৰ পৰা ভিন্ন বুলি ধৰা হয়, আনকি যিবিলাক ঠাইত আইনৰ মাধ্যমত সেয়া বিভাজিত কৰা হোৱা নাই।
সাধাৰণ ব্যৱসায়ত পিৰামিড আকৃতি ব্যৱসায়ৰ আয়ৰ পিৰামিড গঠন নহয়, বৰং সেয়া সেই সংস্থাৰ মানৱ সম্পদৰ (বৈতনিক কৰ্মচাৰীসকলৰ) পিৰামিড গঠন। ব্যৱসায়ৰ ৰাজস্ব তথা আয় আহে স্বাধীন ক্ৰেতাসকলৰ পৰা, ব্যৱসায়ত অবৈতনিকভাৱে যুক্ত ব্যক্তিসকলৰ পৰা নহয়।
আয়
নিৰ্দিষ্ট এমএলএম ব্যৱসায় বা সৰ্বোপৰি এমএলএম ব্যৱসায়ৰ আয় সম্পৰ্কত কেইবাটাও সূত্ৰ বিভিন্ন তথ্য প্ৰকাশ কৰিছে:
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
এমএলএম ব্যৱসায় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৫০খন ৰাজ্যত পৰিচালিত হয়। এই ব্যৱসায়সমূহ এফিলিয়েট মাৰ্কেটিং বা হোম-বেজড বিজনেচ ফ্ৰাঞ্চাইজিং নামত পৰিচালিত হয়। যাৰ মাজত কিছু পিৰামিড পদ্ধতিৰ ব্যৱসায় নিজস্ব আইনগতভাৱে বৈধ বুলি দাবী কৰে। কিছু সূত্ৰত কোৱা হয় বৈধতা থাকিলেও সকলো এমএলএম পিৰামিড পদ্ধতিৰ ব্যৱসায়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্টৰ ফেডাৰেল ট্ৰেড কমিচন (এফটিচি) অনুসাৰি: "মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিংৰ পৰিকল্পনা হ'ল নতুন বণ্টনকাৰী নিয়োগৰ বাবে কমিচন প্ৰদান কৰা। এইবোৰ প্ৰকৃতপক্ষত অবৈধ পিৰামিড পদ্ধতি। পিৰামিড পদ্ধতি বিপদজনক। কাৰণ নতুন বণ্টনকাৰী নিয়োগৰ বাবে কমিচন প্ৰদানৰ পৰিকল্পনা বিফলত যাব যেতিয়া নতুন বণ্টনকাৰী নিয়োগ কৰা নাযাব। ইয়াৰ উপৰিও এই পৰিকল্পনা বিফলত যাব কাৰণ উপৰৰ শাৰীৰ কেইবাজনৰ বাহিৰে বাকী সকলোকে খালি হাতত উভতিব লাগিব। "
২০০৪ চনত ডিৰেক্ট চেলিং এচ'চিয়েচন ষ্টাফ এডভাইজৰি পত্ৰত এফটিচি কয়:"সাম্প্ৰতিক কেই yearত ভাল কিছু ব্যক্তিগত বা অভ্যন্তৰীণ ভোগৰ বিষয় উঠি আহিছে। আনকি, মাল্টি লেভেল ব্যৱসায়ত অভ্যন্তৰীণ ভোগৰ পৰিমাণ এইটো নিশ্চিত নকৰি যি এফটিচি পিৰামিড পদ্ধতিৰ এই পৰিকল্পনাক গ্ৰহণ কৰিব নে নাই। এফটিচিৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হ'ল সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ কমিচন প্ৰদানৰ বাবে যি আয়ৰ প্ৰয়োজন সেয়া কি দ্ৰব্য বা সামগ্ৰী বিক্ৰয়ৰ পৰা আহিছে নেকি সেই বিক্ৰয় আৰম্ভ অৰ্থ উপাৰ্জনৰ বাবে দ্ৰব্য বা সামগ্ৰী স্বত্ব হস্তান্তৰ।"ফেডাৰেল ট্ৰেড কমিচন সাৱধান কৰি দি কয়, "সকলো মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং পৰিকল্পনা বৈধ নহয়। কিছু পিৰামিড পদ্ধতিৰ। গতিকে এনে কোনো ব্যৱসায়ত যোগদান দিয়া উচিত নহয় য'ত অৰ্থ প্ৰকৃত ভোক্তাৰ ওচৰত দ্ৰব্য বিক্ৰয়ৰ পৰা নহয় আহে বণ্টনকাৰী নিয়োগৰ পৰা। "
সমালোচনা
ফেডাৰেল ট্ৰেড কমিচনৰ ১৯৭৯ চনৰ ইন ৰে এমৱে কৰ্পোৰেচন অনুচ্ছেদ অনুযায়ী যুক্তৰাষ্ট্ৰত মাল্টি লেভেল মাৰ্কেটিং অবৈধ নহয়। কিন্তু, এমৱেৰ বিৰুদ্ধত অবৈধ মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ বাবে আৰু অতিৰিক্ত আয়ৰ বাবে অভিযোগ অনা হয়।
এফটিচি কয় যে, দ্ৰব্য বিক্ৰয়তকৈ নিয়োগকাৰীসকলক ইনচেণ্টিভৰ পৰা বেছি আয় কৰা বহুসমতাবিশিষ্ট বিপণন প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ খবৰ ৰাখিব লাগিব। এফটিচি সতৰ্ক কৰি দি কয় যে, নতুন সদস্য নিয়োগৰ মাধ্যমত কমিচন পোৱাৰ ৰীতি বহু ৰাজ্যত "পিৰামিডিং" হিচাপে পৰিচিত আৰু আইন বহিৰ্ভূত।
২০০৬ চনৰ এপ্ৰিলত এফটিচি এটা নতুন ব্যৱসায়িক নিয়মৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে য'ত এমএলএম সহ সকলো ব্যৱসায়ৰ বিক্ৰেতাসকলক তেওঁলকৰ সম্ভাব্য ক্ৰেতা/অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক্ৰ তথ্য দিবলৈ কোৱা হয় যাতে সাৰ্বিক তথ্যৰ উপৰ ভিত্তি কৰি গড় আৰ্থিক সম্ভাব্যতা পৰীক্ষা কৰি নতুন ব্যৱসায় গঠন কৰা যায় বা নতুন ব্যৱসায়ত যোগ দিব পৰা যায়। ২০০৮ চনৰ মাৰ্চত এফটিচি "নেটৱৰ্ক মাৰ্কেটিং" (যেনে এমএলএম) কোম্পানিসমূহক এই ব্যৱসায়িক নিয়মৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে, ফলত এমএলএম ব্যৱসায়ৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে সেই সাৰ্বিক তথ্যভাণ্ডাৰৰ তথ্যৰ পৰা বাদ পৰে বা এমএলএম ব্যৱসায় সাফল্য তথা সম্ভাৱনাৰ ফলাফল জনাৰ পৰা বাদ পৰে:"সংশোধিত প্ৰস্তাব অনুযায়ী বহুস্তৰীয় বিপণন কোম্পানিসমূহ বা নিৰ্দিষ্ট কিছু কোম্পানি যিবিলাক অসাৱধানত ২০০৬ চনৰ এপ্ৰিলৰ প্ৰস্তাবত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।"কিছু নিয়োগকাৰীসকলক এনেকৈ উৎসাহ প্ৰদান কৰা হয় যে তেওঁলোক তেওঁলোকৰ প্ৰতিযোগী কোম্পানিৰ নিয়োগকাৰীসকলেও তেওঁলোকৰ কোম্পানিত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সক্ৰিয় হৈ উঠিছে। কিছু মানুহ ইমান দূৰ লৈকে গুচি গৈছে যে শ্ৰেষ্ঠ আধুনিক এমএলএম ব্যৱসায়সমূহ আইনসিদ্ধ পিৰামিড পদ্ধতিৰ পৰা কোনো অংশত কম নহয়। এজন কয়, "বহুস্তৰীয় বিপণন কোম্পানিসমূহ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত পিৰামিড পদ্ধতিৰ গ্ৰহণযোগ্য তথা বৈধ অনুমোদিত ৰূপ। " একেধৰণে আন এজন কয়, "বহুস্তৰীয় বিপণন, পিৰামিড পদ্ধতিৰ এটা ৰূপ, যি সকলো ক্ষেত্ৰত প্ৰতাৰণামূলক নহয়। "
ৱাল্টাৰ জে. কাৰ্ল ২০০৪ চনত ৱেষ্টাৰ্ন জাৰ্নাল অফ কমিউনিকেচন ত এক প্ৰবন্ধত এমএলএম প্ৰতিষ্ঠানসমূহক কাল্ট (বাটাৰাফিল্ড, ১৯৮৫), পিৰামিড পদ্ধতি (ফিট্‌জপেট্ৰিক তথা ৰেনল্ডচ, ১৯৯৭), বা বিভ্ৰান্তিকৰ, প্ৰৱঞ্চনামূলক, তথা অনৈতিক প্ৰাতিষ্ঠানিক চল (কাৰ্টাৰ, ১৯৯৯), যেনে ব্যৱসাযৰৰ প্ৰসাৰৰ বাবে যীশুৰ বাণী সম্বলিত বক্তৃতাৰ প্ৰশ্নবিদ্ধ ব্যৱহাৰ (হোপফ্‌ল তথা মাদ্ৰেল, ১৯৯৬), আৰু অৰ্থনৈতিক লাভৰ আশাত ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ অৱক্ষয় (ফিট্‌জপেট্ৰিক তথা ৰেনল্ডচ, ১৯৯৭) বুলি উল্লেখ কৰিছে। চীনত এই পদ্ধতিৰ পৰা জনগণক বিৰত ৰাখিবলৈ কাৰ কৰিছে এনে কেইজন স্বেচ্ছাসেৱক শাৰীৰিক নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হৈছে।
২০১০ চনৰ অক্টোবৰত এক প্ৰতিবেদনত কোৱা হয় যে, অভিযোগৰ প্ৰেক্ষিতত কেই জন চৰকাৰী এটৰ্নি জেনাৰেল বহুস্তৰীয় বিপণন কোম্পানিসমূহ তদন্ত কৰি চাইছে যে প্ৰথম ফালে কিছু বিক্ৰয়কৰ্মীসকলক নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত পাৰশ্ৰমিক দিয়া হৈছিল আৰু সাম্প্ৰতিক সময়ৰ নিয়োগপ্ৰাপ্তসকলে আগতে যসকল এই ব্যৱসায়ত আহিছে তেওঁলোকৰ তুলনাত একো পোৱা নাই।
চীন
এমএলএম কোম্পানিসমূহ চীনৰ প্ৰহিবিশনৰ ওচৰে-পাজৰে কোনো উপায় বা কোনো পদ্ধতিৰ, যেনে প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয়, সাহায্যত খুচৰা বিক্ৰয় কাৰ্যক্ৰমৰ মাধ্যমত চীনত তেওঁলোকৰ দ্ৰব্য পঠাই দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছে। প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয়ৰ বিধান কচমেটিকচ, স্বাস্থসম্মত খাদ্য, স্বাস্থসম্মত দ্ৰব্য, শৰীৰচৰ্চাৰ উপাদান তথা ৰন্ধা সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত সীমিত আৰু এই বিধানত কোনো চীনা বা বিদেশী কোম্পানি চীনৰ সমভূমিত প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় ব্যৱসায়ত আহ্ৰহী এনে হব লাগে তথা বাণিজ্য মন্ত্ৰণালয়ৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয়ৰ লাইচেন্স গ্ৰহণ কৰিব লাগে। ২০১৬ চনত ৭৩টা দেশী তথা বিদেশী কোম্পানি প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয়ৰ লাইচেন্স পায়।
২০০৫ চনৰ ২৩ আগষ্ট লৈকে ৰাজ্য কাউন্সিল নিয়ম জাৰি কৰে যিটো প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় কাৰ্যক্ৰম (১ ডিচেম্বৰ, ২০০৫ৰ পৰা কাৰ্যকৰ হয়) আৰু প্ৰহিবিশন অফ চুয়ানচিৱা বিধান (১ ডিচেম্বৰ, ২০০৫ ৰ পৰা কাৰ্যকৰ হয়) ইয়াৰ লগত সম্পৰ্কিত। যিহেতু প্ৰত্যক্ষ বিক্ৰয় অনুমোদিত, প্ৰয়োজনীয় অনুমতি পাবলৈ তেওঁলোকৰ কাৰ্যক্ৰম পিৰামিড পদ্ধতি, এমএলএম, বা ফ্লাই-ৱাই-নাইট অপাৰেচনৰ নহয় সেয়া নিশ্চিত কৰিব লাগিব।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিপণন
জোছেফ শ্বান
ছাৰ জোছেফ ৱিলছন শ্বান (Sir Joseph Wilson Swan, ৩১ অক্টোবৰ ১৮২৮-২৭ মে' ১৯১৪) আছিল এগৰাকী ইংৰাজ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, ৰসায়নবিদ আৰু উদ্ভাৱক। বিজুলী বাতিৰ এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ আৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ উদ্ভাৱক হিচাপে শ্বান পৰিচিত। ঘৰুৱা ব্যৱহাৰ আৰু ৰাজহুৱা ভৱনৰ বাবে তাপোদ্দীপক বিজুলী বাতিৰে পোহৰ যোগান ধৰা আৰু উদ্ভাৱন কৰা তেওঁ হৈছে প্ৰথমজন ব্যক্তি। সেইসমূহ ভৱনৰ ভিতৰত লণ্ডনৰ ছেভয় থিয়েটাৰো (১৮৮১) অন্তৰ্ভুক্ত।
১৯০৪ চনত শ্বানক ৰজা এডৱাৰ্ড সপ্তমে সন্মানীয় নাইট উপাধি প্ৰদান কৰে। সেইটো বছৰতে তেখেতক ৰয়েল সমাজে হাউছ পদক (Hughes Medal) প্ৰদান কৰে। আনহাতে গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ ৰয়েল ফাৰ্মাছিউটিকেল সমাজ-এ তেওঁক এজন সন্মানীয় সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে। ১৮৮১ চনত পেৰিছত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক বিদ্যুৎ প্ৰদৰ্শনীত শ্বানক ফ্ৰান্সৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান লিজন অৱ অ'নাৰ প্ৰদান কৰা হয়। এই প্ৰদৰ্শনীত তেখেতৰ উদ্ভাৱনসমূহো প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আৰু চহৰখন বৈদ্যুতিক পোহৰেৰে আলোকিত কৰা হয়।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮২৮ চনৰ ডাৰহাম কাউণ্টিস্থিত, ছাণ্ডাৰলেণ্ড চহৰৰ পেলিয়ন হিলত জোছেফ শ্বানৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃ আছিলজন শ্বান আৰু মাতৃ আছিল ইছাবেলা কেমেৰুন। ছাণ্ডাৰলেণ্ডৰ এখন ঔষধশালাৰ ফাৰ্মত শ্বানে ছটা বছৰ শিক্ষানবিছ হিচাপে কাম কৰিছিল। ফাৰ্মখনৰ নাম আছিল Hudson and Osbaldiston। অৱশ্যে শ্বানে সেই শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিলেনে নাই-তাৰ বিষয়ে সুনিশ্চিত তথ্য নাই। যিহেতু তেওঁৰ দুয়োজন সতীৰ্থয়েই পৰ্যায়ক্ৰমে মৃত্যু বৰণ কৰিছিল। শিশু অৱস্থাতো তেখেতৰ এটা অন্বেষণমুখী মন আছিল বুলি জনা যায়। শিক্ষাগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত শ্বানে চৌপাশৰ পৰিৱেশৰ প্ৰতি, উদ্যোগবোৰৰ প্ৰতি আৰু সান্দাৰলেণ্ডৰ পুথিভঁৰালৰ প্ৰতি এক বিস্ময়কৰ জিজ্ঞাসা পুহি ৰাখিছিল। ছাণ্ডাৰলেণ্ড এথেনিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা বিভিন্ন বক্তৃতাৰ কাৰ্যসূচী তেখেতে শুনিছিল। পৰৱৰ্তী কালত, শ্বানে নিউকাছলত থকা মাউশ্বন'ছত যোগদান কৰে। এইখন আছিল এখন ৰসায়নবিদৰ ফাৰ্ম। শ্বানৰ জন্মবৰ্ষতেইজন মাউশ্বনে এইখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেখেত আছিল শ্বানৰ ভনীয়েক এলিজাবেথ শ্বানৰ পতি। ১৮৪৬ চনত শ্বানে মাউশ্বনছৰ পৰা অংশীদাৰিত্বৰ প্ৰস্তাৱ এটা লাভ কৰে। ১৯৭৩ চনলৈকে এই কোম্পানীটো মাউশ্বন, শ্বান আৰু মৰ্গান হিচাপেই জনাজাত আছিল। বৰ্তমান সময়ত এই প্ৰাংগনটো বাৰ্গাৰৰ শৃংখল ৰেষ্টুৰা বায়ৰন হেমবাৰ্গাৰ্ছৰ অধীনত। এই ৰেষ্টুৰাঁখনৰ সমুখত ভিক্ট'ৰিয়ান আৰ্হিৰ কিছুমান বৈদ্যুতিক লাইটৰ শাৰী আছে।
শ্বানে বাস কৰিছিল গেটছহেডৰ ল' ফেলৰ আণ্ডাৰহিলত। কেলছ লেন নৰ্থৰ এই বৃহৎ ভৱনটোৰ উদ্ভিদ ৰক্ষাগৃহ (Conservatory) তেখেতে নিজৰ বেছিভাগ পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই ভৱনটোক এখনি গ্ৰামাৰ স্কুললৈ সলনি কৰা হয়। নাম দিয়া হয় বিকনছফিল্ড স্কুল। শ্বানৰ প্ৰকৃত বৈদ্যুতিক সংযুক্তিৰ দৃষ্টান্ত শিক্ষাৰ্থীসকলে আজিও দেখা পায়।
ব্যক্তিগত জীৱন
৩১ জুলাই, ১৮৬২ চনত শ্বানে ফ্ৰান্সেছ ফেনী হোৱাইটক বিয়া কৰাইছিল। তেখেত আছিল লণ্ডনৰ কেম্বাৰৱেল গীৰ্জা লিভাৰপুলৰ উইলিয়াম হোৱাইটৰ তৃতীয়গৰাকী কন্যা। তেওঁলোকৰ তিনিটি সন্তান জন্ম হৈছিল। তেওঁলোক আছিল-ডনাল্ড কেমেৰুন, মেৰি এডমণ্ডছ, আৰু জোছেফ। ১৮৬৮ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত ফ্ৰান্সেচৰ দেহাৱসান হয়। আৰু জোছেফ শ্বানে ফ্ৰান্সেছৰ ভগ্নী হান্না হোৱাইটক বিয়া কৰায়। ১৮৭১ চনৰ ৩ অক্টোবৰত ছুইজাৰলেণ্ডৰ নিউখাটেলত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেওঁলোকৰ পাঁচটি সন্তান জন্ম হয়। তেওঁলোক আছিল: হিল্ডা, ফ্ৰান্সেছ ইছ'বেল, কেনেথ ৰায়ডেন, পাৰ্ছিভেল আৰু ড'ৰ'থী।
বিজুলী বাঁতি
১৮৫০ চনত শ্বানে খালী কাঁচৰ বাল্বত কাৰ্বনযুক্ত কাগজ ফিলামেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি বিজুলী বাঁতিৰ বিকাশৰ কাম আৰম্ভ কৰে। এইদৰে কাম কৰি তেখেতে ১৮৬০ চনত এটা কাৰ্যক্ষম আহিলা প্ৰস্তুত কৰি উলিয়ায়। কিন্তু উপযুক্ত বায়ুশূন্যতা আৰু অপৰ্যাপ্ত বিজুলী উৎসৰ বাবে তেওঁ বিকাশ কৰা বাঁতিটোৱে খুব কম সময়ৰ বাবেহে পোহৰ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৮৬৩ চনৰ আগষ্ট মাহত শ্বানে "ভেকুৱাম পাম্প"ৰ বাবে এটা স্বতন্ত্ৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰে। বিশেষ আৰ্হিটো তেখেতে প্ৰস্তুত কৰিছিল ব্ৰিটিছ বিজ্ঞান সংস্থাৰ বাবে। আৰ্হিটোত পাৰা (Mercury) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। টিউবটোৰ পৰা এই পাৰাখিনি নিগৰিত হৈছিল আৰু আৰ্হিটোৰ পৰা আঁতৰাব লগা বায়ুখিনি পাৰাৰ দ্বাৰা আবদ্ধ কৰা হৈছিল। শ্বানৰ এই আৰ্হিটোৰ লগত স্প্ৰেংগেল পাম্পৰ কিছু সাদৃশ্য দেখা গৈছিল। হাৰমান স্প্ৰেংগেলৰ গৱেষণাতকৈ এই উদ্ভাৱন দুবছৰৰ পূৰ্বৰ আছিল। উল্লেখনীয় যে, স্প্ৰেংগেলে তেওঁৰ গৱেষণা লণ্ডনতে সম্পন্ন কৰিছিল। বোধহয় তেওঁ ব্ৰিটিছ বিজ্ঞান সংস্থাৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিবেদনৰ খবৰ ৰাখিছিল। যি কি নহওক, পাছলৈ জোছেফ শ্বান আৰু থমাছ আলভা এডিছনে উল্লেখ কৰে যে, তেওঁলোকে ফিলামেণ্ট লেম্পৰ বাবে স্প্ৰেংগেল লেম্পেই ব্যৱহাৰ কৰিছিল।