cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
থাবল চোংবা
বৰ্ণনা
পৰম্পৰাগতভাৱে ৰক্ষণশীল কাংলিচা বা মেইতেই অভিভাৱকে তেওঁলোকৰ ছোৱালীসকলক তেওঁলোকৰ সন্মতি অবিহনে বাহিৰলৈ যাবলৈ আৰু যুৱকসকলক লগ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহৈছিল। থাবল চোংগবায়ে ছোৱালীসকলক ল'ৰাৰ সৈতে লগ পোৱা আৰু কথা পাতিবলৈ একমাত্ৰ সুযোগ প্ৰদান কৰিছিল। আগৰ সময়ত এই নৃত্যটো লোকগীতৰ সৈতে জোনৰ পোহৰত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। সংগীতৰ সৈতে অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে ছন্দবদ্ধভাবে পাৰম্পৰিক মণিপুৰী ঢোল বজোৱা হয়। এই নৃত্য য়াওচাং উৎসৱৰ গোটেই পাঁচ দিনত প্ৰতিটো স্থানত কৰা হয়। পাহাৰৰ ফাঁকেৰে চন্দ্ৰ উদয় হোৱাৰ লগে লগে বাঁহী, ঢোল আৰু তাল বজাবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়। বৃত্তত থকা ল'ৰা আৰু ছোৱালীসকলে ইজনে সিজনৰ হাতত সংগীতৰ ছন্দ ধীৰ আৰু দ্ৰুত, উচ্চ আৰু নিম্ন, ওপৰ আৰু তললৈ পদ চালনা কৰি নৃত্য কৰে। যদি অংশগ্ৰহণকাৰী সকলৰ সংখ্যা অতি বেছি হয় তেন্তে তেওঁলোকে দুই বা তিনিটা শাৰী গঠন কৰিব পাৰে যাতে সকলোৱে আৰু যিকোনো লোকে নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
সাজ-পাৰ
থাবাল চোংগবাত নাৰী-পুৰুষ উভয়ে পাৰম্পৰিক মণিপুৰী সাজ-পাৰ পিন্ধে। অৱশ্যে বৰ্তমান আধুনিক সাজ-পাৰ পৰিধান কৰাও দেখা যায়।
হিন্দু মহাকাব্যৰ এলজিবিটি বিষয়বস্তু
হিন্দু মহাকাব্যৰ এলজিবিটি বিষয়বস্তুত হিন্দু দেৱতা বা পুৰাণ আদিৰ নায়ক সকল অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে যাৰ গুণাগুণ বা আচৰণক সমকামী (লেচবিয়ান, গে), উভকামী, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, বা লিংগ বিভাজন আৰু অবিষমকামী যৌনতাৰ উপাদান হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। পৰম্পৰাগত হিন্দু সাহিত্যৰ উৎসসমূহে সমকামিতাৰ কথা পোনপটীয়াকৈ নকয়, কিন্তু যৌনতা, সমকামী সাক্ষাৎ, আৰু আন্তঃলিঙ্গ বা তৃতীয় লিংগৰ চৰিত্ৰৰ পৰিৱৰ্তন প্ৰায়ে পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় আখ্যান যেনে বেদ, মহাভাৰত, ৰামায়ণ আৰু পুৰাণ ৰ লগতে আঞ্চলিক লোককাহিনী সমূহত পোৱা যায়।
হিন্দু পুৰাণ সমূহত প্ৰায়েই দেখা যায় যে দেৱ-দেৱী সকলে তেওঁলোকৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰে বা বিপৰীত লিংগৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে বা এজন দেৱ এগৰাকী দেৱী একত্ৰে উভয়লিঙ্গৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। যৌনমিলনৰ সুবিধাৰ্থেও দেৱতা সকল বিপৰীত লিংগৰ অবতাৰ ৰূপে অৱতীৰ্ণ হোৱা দেখা যায়।   দেৱতাৰ বাদে অন্যান্য চৰিত্ৰটো দেৱতাৰ বৰ লাভ কৰি বা অভিশাপত অথবা পুনৰ্জন্মৰ স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে লিঙ্গ পৰিবৰ্তন কৰা দেখা যায়। হিন্দু পুৰাণত এনে অসংখ্য ঘটনাৰ উল্লেখ আছে, য'ত যৌনমিলন এক অযৌন পবিত্ৰ উদ্দেশ্যে সাধিত হৈছে। কোনো কোন ক্ষেত্ৰত এইসমূহ সমকামী যৌনমিলন। কেতিয়াবা কেতিয়াবা দেৱতাসকলৰ এই জাতীয় মিলনক নিন্দা কৰা দেখা যায়। কিন্তু অন্য ক্ষেত্ৰত এই সমূহ তেওঁলোকৰ বৰৰ ফলস্বৰূপেই ঘটিছে। আধুনিক গৱেষক আৰু সমকামী-অধিকাৰ আন্দোলনকাৰী সকলে মূলধাৰাৰ হিন্দু সাহিত্যত উল্লিখিত লিঙ্গ বিভিন্নতা আৰু অ-বিষমকামী যৌনপ্ৰবৃত্তি সংক্ৰান্ত উপাখ্যানসমূহৰ বাদেও অপেক্ষাকৃত সংক্ষিপ্তৰূপে পৰিচিত গ্ৰন্থসমূহত প্ৰাপ্ত এলজিবিটি বিষয়বস্তুৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে। আনকি সাধাৰণ দৃষ্টিত যি সমূহ উপাখ্যানৰ মাজেৰে কোনো প্ৰকাৰৰ সমকামিতাৰ আভাস নাই, তেওঁলোকে সেইসমূহ অ-বিষমকামী বুলি ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। অৱশ্যে এই ধৰণৰ ব্যাখ্যাক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰাচীন উপাখ্যানসমূহৰ অৰ্থ সংক্ৰান্ত মতবিৰোধো দেখা দিছে।
দেৱ-দেৱী সকলৰ মাজত লিংগ পাৰ্থক্য
হিন্দুধৰ্ম আৰু ভাৰতীয় পুৰাণত একাধিক দেৱ-দেৱীয়ে বিভিন্ন সময়ত আৰু বিভিন্ন ৰূপত পুৰুষ তথা নাৰী উভয় সত্তা ধাৰণ কৰা দেখা যায়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এজন দেৱতা আৰু এগৰাকী দেৱী একে সময়তে একে মূৰ্তিতে একাধাৰে পুৰুষ আৰু নাৰী ৰূপে প্ৰকাশিত হৈছে। এই ধৰণৰ এক মূৰ্ত্তি হ'ল অৰ্ধনাৰীশ্বৰ। এওঁ শিৱ আৰু তেওঁৰ পত্নী পাৰ্ৱতীৰ সম্মিলিত ৰূপ। অৰ্ধনাৰীশ্বৰ নামটিৰ অৰ্থ "প্ৰভু, যাঁৰ অৰ্ধাংশ নাৰী।" শিৱৰ এই মূৰ্তিটি "দ্বৈতসত্তাৰ উৰ্ধ্বত স্থিত সামগ্ৰিকতা"ৰ প্ৰতীক। এই মূৰ্ত্তি নশ্বৰ জীৱ আৰু অমৰ দেৱ-দেৱী সকল আৰু পুৰুষ তথা নাৰীসত্তাৰ যোগসূত্ৰ। এলেইন ডেনিয়েলোৰ মতে, "উভয়লিঙ্গ, সমকামী আৰু ৰূপান্তৰকামীতাৰ এক প্ৰতীকী মূল্য আছে আৰু ইয়াক বিশেষাধিকাৰপ্ৰাপ্ত জীৱ, অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ স্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়।" আন এক অনুৰূপ মূৰ্তি হ'ল লক্ষ্মী-নাৰায়ণ। এই মূৰ্তি টি সৌন্দৰ্য্য আৰু সম্পদৰ দেৱী লক্ষ্মী আৰু তেওঁৰ স্বামী বিষ্ণুৰ যুগল উভলিঙ্গ মূৰ্তি।
ভাগবত পুৰাণত উল্লেখ থকা মতে, বিষ্ণুৱে অসুৰ সকলক অমৃতৰৱপ্ৰ বঞ্চিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ছলনাকাৰী মোহিনী অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। শিৱই মোহিনীক দেখি আকৃষ্ট হয় আৰু তেওঁৰ বীৰ্যপাত হয়। সেই বীৰ্য শিলত পৰি সোণলৈ পৰিণত হয়। ব্ৰহ্মাণ্ডপুৰাণ গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা অনুসৰি, শিৱৰ পত্নী পাৰ্বতীয়ে নিজ স্বামীক মোহিনীৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হোৱা দেখি "লাজতে তলমূৰ কৰে।" কোনো কোনো উপাখ্যানত দেখা যায়, শিৱই বিষ্ণুক পুনৰ মোহিনী মূৰ্তি ধাৰণ কৰিবলৈ কয়, যাতে তেওঁ বিষ্ণুৰ এই ৰূপান্তৰৰ প্ৰকৃত পৰিক্ৰমাটো নিজ চকুৰে চাবলৈ পায়। যি সমূহ উপাখ্যানত শিৱই মোহিনীৰ প্ৰকৃত সত্যটি জানে বুলি উল্লেখ আছে সেই উপাখ্যানসমূহত "যৌন আকৰ্ষণ লিঙ্গৰ অনিশ্চয়তাৰ পৰিচায়ক" হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয়।
পট্টনায়কে লিখিছে যে, কেৱল মাত্ৰ সমকাম উদ্দীপনাৰ দিশটোৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰিলে, লেখকৰ ৰচনাৰ গভীৰ অধিবিদ্যামূলক গুৰুত্বটি নোহোৱা হৈ যায়: মোহিনীৰ নাৰীসত্তা হ'ল সত্যৰ জাগতিক দিশ তথা শিৱক আকৰ্ষিত কৰাৰ যি চেষ্টা মোহিনীয়ে কৰিছিলে, সেয়া শিৱক জাগতিকতাৰ বিষয়ে আগ্ৰহী কৰি তোলাৰ বাবেই আছিল। পট্টনায়কে এক উপাখ্যানৰ উদাহৰণ দেখি কৈছিল যে, কেবলমাত্ৰ বিষ্ণুৰেই শিৱক "মোহিত" কৰাৰ ক্ষমতা আছিল। এটা অসুৰে নাৰীৰূপ ধাৰণ কৰি শিৱক হত্যা কৰিবলৈ আগবাঢ়ে। শিৱই এই ছলনা ধৰা পেলাই আৰু নিজৰ "পুৰুষাংগত" এক "বজ্ৰ" স্থাপন কৰি "ৰতিক্ৰিয়া"ৰ সময়ত সেই অসুৰক হত্যা কৰে।
হিন্দু দেৱতা আয়াপ্পাৰ জন্ম সংক্ৰান্ত পৌৰাণিক কাহিনিটো অ-বিষমকামী যৌনপ্ৰবৃত্তিৰ আভাস পোৱা যায়। শিৱৰ ঔৰসত মোহিনীৰূপী বিষ্ণুৰ গৰ্ভত আয়াপ্পাৰ জন্ম হয়। বিষ্ণুৱে লজ্জাৰ বশৱৰ্তী হৈ নিজপুত্ৰক পৰিত্যাগ কৰে। পট্টনায়কৰ মতে মোহিনীৰ গৰ্ভত আয়াপ্পাৰ জন্ম হোৱা নাই, মোহিনীক আলিঙ্গন কৰাৰ সময়ত শিৱৰ বীৰ্যপাত হয় আৰু সেই বীৰ্যৰ পৰাই পোনে পোনে আয়াপ্পাৰ জন্ম হৈছিল। ইয়াত মোহিনীয়ে নিজ গৰ্ভত আয়াপ্পাক লালন কৰা নাছিল। এই কাহিনিৰ অন্য এক পাঠান্তৰ অনুসৰি, পন্তলমৰ পাণ্ড্য ৰজা ৰাজশেখৰে এটি শিশু তুলি লৈছিল। এই কাহিনি অনুসাৰি, আয়াপ্পা হ'ল অযোনিজাত আৰু হৰিহৰপুত্ৰ (অৰ্থাৎ,বিষ্ণু আৰু শিৱৰ পুত্ৰ)। ডাঙৰ হৈ আয়াপ্পা এজন মহান যোদ্ধা হৈছিলে।
মহাভাৰত মহাকাব্যৰ তামিল সংস্কৰণ অনুসাৰি বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণই মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰি আৰাবানক বিবাহ কৰিছিল। আৰাবানে আত্মবলিদানৰ হেতু নিজেকে উৎসৰ্গ কৰে। মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁক প্ৰেমৰ স্পৰ্শ দান কৰাৰ বাবে কৃষ্ণই তেওঁৰে সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। আৰাবানৰ মৃত্যুৰ পিছত কৃষ্ণই মোহিনী ৰূপত তেওঁৰ বাবে বিলাপ কৰে। বাৰ্ষিক তালি অনুষ্ঠানত আৰাবানৰ বিবাহ আৰু মৃত্যুৰ ঘটনাক স্মৰণ কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত হিজৰা(ভাৰতীয় তৃতীয় লিঙ্গ গোষ্ঠীৰ মানুষ) সকলে কৃষ্ণ-মোহিনীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে আৰু এক গণবিবাহ অনুষ্ঠানত আৰাবানক "বিবাহ" কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৮ দিন ধৰি এই উৎসৱ চলে। উৎসৱ শেষ হয় আৰাবানৰ আনুষ্ঠানিক সমাধিদানৰ জৰিয়তে। এই সময়ত হিজৰা সকলে তামিল প্ৰথানুসাৰে নৃত্য কৰি কৰি হিয়া ঢাকুৰি কান্দে আৰু হাতৰ খাৰু ভাঙে। লগতে বৈধব্যৰ প্ৰতীক স্বৰূপ শ্বেত বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে।
যোদ্ধা সকলৰ লিংগভেদ
মহাকাব্য সমূহৰ লৌকিক চৰিত্ৰ সমূহৰ মাজতো লিংগ পৰিৱৰ্তন আৰু বিপৰীত লিংগৰ বেশ-ভূষা ধাৰণৰ বিভিন্ন উদাহৰণ পোৱা যায়। মহাভাৰতৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণত, এগৰাকী মহিলা ৰূপত শিখণ্ডী হৈছে অম্বাৰ পুনৰ্জন্ম। পাঞ্চাল ৰাজ্যত লিংগ বৈষম্যৰ অনুশীলন নহৈছিল, সেয়ে শিখণ্ডীক এগৰাকী যোদ্ধা হ'বলৈ আৰু কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত যুঁজিবলৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। এই কাহিনীৰ বেছিভাগ সংস্কৰণতে উল্লেখ থকা অনুসৰি, শিখণ্ডী এগৰাকী পুৰুষ যদিও জন্মগত ভাৱে তেওঁ এগৰাকী মহিলা আছিল। পিছলৈ শিখন্দিনীয়ে তেওঁৰ লিংগ সলনি কৰি শিখণ্ডী হৈ পৰে, সেই ৰূপত তেওঁ এগৰাকী নপুংসক।
চি. ৰাজাগোপালাচাৰীৰ মহাভাৰতৰ মতে, শিখন্দিনীয়ে যুৱতী হিচাপে জীৱন ব্যতিত কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁ প্ৰাসাদৰ দ্বাৰত সদায় ফুলি থকা নীলা পদুমৰ মালা আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেওঁ সেই মালা ডিঙিত পৰিধান কৰে। ইয়াকে দেখি দ্ৰুপদ ৰজাই ভীষ্মৰ শত্ৰু হোৱাৰ ভয় অনুমান কৰি শিখন্দিনীক ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰে। নিৰ্বাসিতা শিখন্দিনীয়ে অৰণ্যত কৃচ্ছ্ৰসাধনা কৰে আৰু শিখণ্ডী নামৰ পুৰুষলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
কাহিনীটোৰ আন এক সংস্কৰণ অনুসৰি, দ্ৰুপদ ৰজাই তেওঁৰ এজন উত্তৰাধিকাৰী বিচাৰিছিল যদিও তেওঁলোকৰ তেনে কোনো সন্তান নথকাত নিজৰ অস্থিৰ মনটোক সান্তনা দিবলৈকে বুলি অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে আৰু অৰণ্যত শিশু শিখান্দিনীক দেখা পায়। শিশুটিক তেওঁ নিজ কন্যা হিচাপে তুলি লয়, এক স্বৰ্গীয় কণ্ঠই দ্ৰুপদক সেই শিশুটিক পুৰুষ ৰূপত ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ কয়। দ্ৰুপদে তেওঁৰ জীয়েকক পুত্ৰ হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল আৰু শিখান্দিনীলৈ দশৰ্ণাৰ এগৰাকী ৰাজকুমাৰীক বিয়া কৰাই, ৰাজকুমাৰীয়ে তেওঁৰ দেউতাক হিৰণ্যবৰ্ণৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল যে তেওঁৰ স্বামী প্ৰকৃততে এগৰাকী মহিলা। যেতিয়া ৰজাই লোকসকলক এই সত্যৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, শিখান্দিনীয়ে ভয় খাই অৰণ্যলৈ পলাই যায় আৰু অৰণ্যত এগৰাকী যক্ষক লগ পাই তেওঁৰ সৈতে লিংগ বিনিময় কৰি পুৰুষ ৰূপ লাভকৰে। কাহিনীটোৰ বেছিভাগ সংস্কৰণত উল্লেখ থকা মতে লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ ফলতেই শিখণ্ডী এজন নপুংসক হৈ পৰে; অৱশ্যে আন বহুতৰ মতে এই তথ্য সত্য নহয়।
অৰ্জুন নিজেই লিংগভেদৰ এক উদাহৰণ। যেতিয়া অৰ্জুনে অপ্সৰা উৰ্বশীৰ প্ৰেম নিবেদন প্ৰত্যাখ্যান কৰোঁ‌তে তেওঁ অৰ্জুনক তৃতীয় লিংগধাৰী হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে। কৃষ্ণই অৰ্জুনক আশ্বাস দিয়ে যে এই অভিশাপে অৰ্জুনৰ বনবাসৰ অন্তিমটো বছৰত তেওঁৰ বাবে উপযুক্ত ছদ্মবেশ হিচাপে কাম কৰিব। সেইমতে এই সময়ছোৱাত অৰ্জুনে নাৰীৰ সাজপাৰ পিন্ধি বৃহন্নলা নাম লয়। এনেদৰে অৰ্জুনে ৰজা বিৰাটৰ নগৰত প্ৰৱেশ লাভ কৰে আৰু ৰাজকুমাৰী উত্তৰা আৰু তেওঁৰ সংগীসকলক সংগীত আৰু নৃত্যকলা শিকাবলৈ লয়। পদ্ম পুৰাণৰ মতে অৰ্জুনে যেতিয়া কেৱল নাৰীৰহে প্ৰৱেশৰ অনুমতি থকা কৃষ্ণৰ ৰহস্যময় নৃত্যক্ৰীড়াত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি বিচাৰে তেতিয়া তেওঁ শাৰীৰিকভাৱে এগৰাকী নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত প্ৰতি মাহে পালপাতি পুৰুষ আৰু নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা ৰজা ইলাৰ আখ্যান কেইবাখনো পৰম্পৰাগত হিন্দু গ্ৰন্থত প্ৰকাশ পাইছে। যৌনতা সলনি কৰাৰ পিছত ইলাই বিপৰীত লিংগ হোৱাৰ স্মৃতি হেৰুৱাই পেলায়। তেনে এক সময়ত, ইলাই বুধক (বুধ গ্ৰহৰ অধিষ্ঠাতা দেৱতা) বিয়া কৰায়। যদিও বুধে ইলাৰ পৰিৱৰ্তিত লিংগৰ বিষয়ে জানে, তথাপি তেওঁ এই কথা ইলাক নজনায়। যেতিয়া ইলাই নাৰীৰূপ লয় তেতিয়া দুয়ো পতি-পত্নী ৰূপে একেলগে বাস কৰে। ৰামায়ণৰ মতে ইলাই বুধৰ ঔৰষত এক পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে। মহাভাৰতত ইলাক সন্তানটিৰ মাতৃ আৰু পিতৃ দুয়োটাই বুলি আখ্যা দিয়া হয়। সন্তানটিৰ জন্মৰ পিছত অভিশাপটো উঠাই লোৱা হয় আৰু ইলা সম্পূৰ্ণৰূপে এজন পুৰুষলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। পিছত তেওঁ নিজৰ পত্নীৰ সৈতে কেইবাটাও সন্তানৰ পিতৃ হয়। আন এক সংস্কৰণত বুধক ৰূপান্তৰকামী বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে জড়িত হিন্দু ধৰ্মৰ আন এক আখ্যান হৈছে গিৰিধৰ ৰামায়ণত পোৱা ঋষি লোপামুদ্ৰাৰ আখ্যান। আখ্যানটোৰ এই সংস্কৰণ আন দুটা আখ্যানতকৈ পৃথক (ঋগবেদ স্তোত্ৰ আৰু মহাভাৰতৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি) কিয়নো ইয়াত লোপামুদ্ৰাক এজন পুৰুষ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে আৰু তেওঁ এগৰাকী নাৰীলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। গিৰিধৰ ৰামায়ণত ঋষি অগস্ত্যই কান্যকুব্জৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ সোধে যে উপযুক্ত বয়স হ'লে ৰজাৰ কন্যাসকলৰ এগৰাকীক বিয়া কৰাব পাৰিব নেকি। ৰজা এই প্ৰস্তাৱত সন্মত হয় আৰু অগস্ত্যক তেওঁৰ এগৰাকী কন্যাক বিয়া দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। কিছু বছৰৰ পিছত অগস্ত্য উভতি অহালৈকে ৰজাই ইতিমধ্যে তেওঁৰ সকলো কন্যাৰে বিবাহ সম্পন্ন কৰিছিল। ঋষিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হোৱাৰ আশংকাত ৰজাই তেওঁৰ পুত্ৰ লোপামুদ্ৰাক নাৰীৰ হিচাপে সাজ-পোছাক পিন্ধাই অগস্ত্যক ওচৰত হাজিৰ কৰায়। যেতিয়া অগস্ত্য আৰু লোপামুদ্ৰা বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় তেতিয়া এক অলৌকিক ঘটনা ঘটে আৰু লোপামুদ্ৰা এগৰাকী নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
এলজিবিটি আৰু তৃতীয় লিংগৰ পৃষ্ঠপোষক
বহুতো দেৱতাক তৃতীয় লিংগ বা সমকামী প্ৰৱণ লোকৰ পৃষ্ঠপোষক বুলি গণ্য কৰা হৈছে। এই পৃষ্ঠপোষক দেৱতাৰ বিষয়ে, বা ধৰ্মীয় আচৰণ আৰু ৰীতি-নীতি সমূহ মহাকাব্যিক কাহিনীক ভিত্তি কৰি উদ্ভৱ হ'ব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, কন্নাৰ আৰু স্পাৰ্কছৰ যুক্তি অনুসৰি জুই, প্ৰেম আৰু যৌনতাৰ দেৱী আৰানীক সন্মান আৰু ৰীতি-নীতিৰ জৰিয়তে লেচবিয়ান কামোদ্দীপনাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হৈছে: উদাহৰণ স্বৰূপে নাৰীত্বৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা অধাৰাৰণি আৰু উতৰাৰণি নামৰ কাঠৰ দুটা টুকুৰাক একেলগে ঘঁহি দিলে ই এক আধ্যাত্মিক সমকামী আদান-প্ৰদানৰ প্ৰতীকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
এই কাঠৰ টুকুৰা দুটাক অগ্নি দেৱতাৰ পিতৃ-মাতৃ বুলিও গণ্য কৰা হয় যাক ঋকবেদত দুটা জন্মৰ দুগৰাকী বা তিনিগৰাকী মাতৃৰ সন্তান হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। তেওঁৰ মাতৃসকলক স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী বুলি কোৱা হয়। অৱশ্যে দ্যু আৰু পৃথিৱী এই দুয়োকে বৈদিক শ্লোকত পুৰুষ আৰু মহিলা বুলিও কোৱা হয়। দুয়োগৰাকী মাতৃক শ্লোকসমূহত ভগ্নী বুলিও কোৱা হয়। ভাগৱত পুৰাণত এই কাঠৰ টুকুৰা দুটাক অৱশ্যে বিপৰীত লিংগৰ প্ৰতীক বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়।
বহুচৰা মাতা হিজৰা সকলৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱী। জনপ্ৰিয় প্ৰতীকী ৰূপত তেওঁৰ বাহন হিচাপে প্ৰায়ে এটা মতা কুকুৰা দেখুওৱা হয়। দেৱীৰ হাতত আৰু তৰোৱাল, ত্ৰিশূল আৰু এখন কিতাপ থাকে। বিভিন্ন কাহিনীৰ বৰ্ণনা অনুসৰি পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে অভিশাপৰ লক্ষ্য ৰখাৰ ফলস্বৰূপে বহুচৰাৰ যৌনাংগচ্ছেদ তথা বা অন্যান্য পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়। তেওঁ এগৰাকী নশ্বৰ মহিলা হিচাপে জন্ম হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয় শেষত তেওঁ শ্বহীদ হয়। অন্য এক কাহিনীত, বহুচাৰাক এজন দস্যুয়ে আক্ৰমণ কৰে আৰু ধৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু তেওঁ নিজ তৰোৱালৰে নিজৰেই স্তন কাটি মৃত্যু বৰণ কৰে। আন এটা কাহিনীত বহুচৰাই তেওঁৰ স্বামীক অৰণ্যত সমকামী সম্পৰ্ক স্থাপনৰ অৱস্থাত ধৰা পেলাই অভিশাপ দিয়ে, ফলত তেওঁৰ যৌনাঙ্গ সৰি পৰে আৰু তেওঁক এগৰাকী মহিলাৰ দৰে পোছাক পিন্ধিবলৈয়ো বাধ্য কৰায়।
বিভিন্ন কাহিনীবোৰে বহুচৰাই ঐশ্বৰিক ৰূপ লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁক লিংগ বিভাজনৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। এক মহাকাব্যিক কাহিনী অনুসৰি এজন ৰজাই বহুচাৰাক পুত্ৰৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। বহুচৰাই দিয়া আশীৰ্বাদ অনুসৰি ৰজাৰ এটি সন্তান জন্ম হয় যদিও ৰাজকুমাৰ ডাঙৰ হৈ নপুংসক হৈ পৰে। এদিন ৰাতি বহুচৰা ৰাজকুমাৰৰ সপোনত আৱিৰ্ভাৱ হয় আৰু তেওঁক তেওঁৰ যৌনাঙ্গ কাটিবলৈ, মহিলাৰ পোচাক পৰিধান কৰি তেওঁৰ সেৱক হ'বলৈ আদেশ দিছিল। বহুচৰাই নপুংসক পুৰুষসকলক চিনাক্ত কৰি তেওঁলোকক এনে কৰিবলৈ আদেশ দিছিল আৰু যদি তেওঁলোকে অস্বীকাৰ কৰে, তেন্তে তেওঁ তেওঁলোকক শাস্তি স্বৰূপে পৰৱৰ্তী সাতটা অৱতাৰৰ বাবে নপুংসক হ'ব বুলি অভিশাপ দিছিল। এই মহাকাব্যখনক বহুচৰা মাতা পন্থাৰ মূল বুলি ধৰা হয়, সেই অনুসৰি তেওঁৰ ভক্তসকলে স্ব-যৌনাগচ্ছেদ কৰি ব্ৰহ্মচাৰী হৈ থকাৰ প্ৰয়োজন।
কৃষ্ণ পুত্ৰ সাম্বকো নপুংসক বুলি গণ্য কৰা হয়, তেওঁ ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ আৰু সমকামীতাৰ পৃষ্ঠপোষক। সাম্বই মানুহক উপহাস আৰু প্ৰতাৰণা কৰিবলৈ স্ত্ৰী-বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি তেওঁ অধিক সহজে মহিলা সকলৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁলোকক যৌন-প্ৰলোভনেৰে প্ৰলুব্ধ কৰে। মৌষলা পুৰাণ অনুসৰি নাৰী বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা সাম্বই তেওঁৰ ভুৱা গৰ্ভধাৰণৰ বিষয়ে এজন ঋষিক প্ৰশ্ন কৰাৰ বাবে অভিশপ্ত হয়। অভিশাপৰ ফলস্বৰূপে সাম্ব যদিও পুৰুষ হৈ থাকে, তেওঁ লোৰ এটা টুকুৰা আৰু এডাল মূষল জন্ম দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:এলজিবিটি শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ৰত্না দত্ত
ৰত্না দত্ত (১৯৬৩-২০১৯) (Ratna Dutta) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক আৰু নাট্যকৰ্মী। তেখেতে টিংখাং মহাবিদ্যালয়তে সর্বপ্রথম প্রবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰাৰ পাছত চাবুৱা ডি.ডি.আৰ মহাবিদ্যালয়ত কিছুদিন আৰু তাৰ পাছত ডিব্ৰুগড় মনোহৰী দেৱী কানৈ মহিলা মহাবিদ্যালয়ত প্রবক্তা (অসমীয়া বিভাগ) হিচাপে কার্যনির্বাহ কৰিছিল। তেখেত ডিব্ৰুগড় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ নাট্যকৰ্মীও আছিল৷
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
ৰত্না দত্তৰ জন্ম হয় ডিব্ৰুগড় জিলাৰ উদয়পুৰত, ২২ অক্টোবৰ, ১৯৬৩ চনত৷ তেখেতৰ দেউতাকৰ নাম শিৱশংকৰ দত্ত আৰু মাকৰ নাম মিনতি দত্ত।
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
তেখেতে ১৯৮৩ চনত মনোহৰী দেৱী কানৈ মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু ১৯৮৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ টিংখাং মহাবিদ্যালয়তে সর্বপ্রথম প্রবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে আৰু তাৰ পাছত চাবুৱা ডি.ডি.আৰ মহাবিদ্যালয়ত কিছুদিন আৰু শেষত ডিব্ৰুগড় মনােহাৰী দেৱী কানৈ মহাবিদ্যালয়ত প্রবক্তা (অসমীয়া বিভাগ) হিচাপে কার্যনির্বাহ কৰে।
বঁটা আৰু সন্মান
অতীক সাংস্কৃতিক গােষ্ঠী, ডিব্ৰুগড় ; আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়ত নাট্যশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে৷ আৰু অসম লেখিকা সংস্থাৰ সদস্যা হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
উ
উ অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ পঞ্চম আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি। 'উ'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'উ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'উ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।
ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে 'উ'ৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'উ'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'উ'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'ু'। যেনে ক্+উ=কু আদি।
'উ'ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা শব্দ
কিছু উদাহৰণ হ'ল---
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া স্বৰবৰ্ণ
চিন্নাৰী পেল্লিকুথুৰু
চিন্নাৰী পেলীকুথুৰু হৈছে মা টিভিত সম্প্ৰচাৰিত এখন ভাৰতীয় ধাৰাবাহিক। এইখন কালাৰ্ছ টিভিত প্ৰচাৰিত বালিকা বধু নামৰ ধাৰাবাহিকখন ডাব কৰি বনোৱা হৈছিল। ধাৰাবাহিকখনত ৰাজস্থানৰ এখন গাঁঁৱত বালিকাৱস্থতাতেই বিয়া হোৱা এগৰাকী কন্যাৰ মহিলা অৱস্থা পোৱালৈকে লাভ কৰা কষ্টকৰ জীৱন যাত্ৰাটো ৰূপায়ণ কৰা হৈছিল। চিন্নাৰী পেলীকুথাৰু তামিল ভাষাত মান বসনাই নামেৰে ৰাজ টিভিত প্ৰতি সোমবাৰৰ পৰা শনিবাৰলৈ সন্ধিয়া চাৰে সাত বজাত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।
সাৰাংশ
চিন্নাৰী পেলীকুথুৰুত শৈশৱতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱা আনন্দি আৰু জগদীশৰ কাহিনী দেখুওৱা হৈছিল। আনন্দিয়ে আঠ বছৰ বয়সতে এটা অচিনাকি পৰিৱেশত এগৰাকী পত্নী,বোৱাৰী,বান্ধৱী আৰু প্ৰেমিকাৰ দায়িত্ব পালন কৰিবলগীয়া হৈছিল।
১৬বছৰ পাছত
ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে আনন্দি জগদীশৰ প্ৰেমত পৰে আৰু জগদীশেও আনন্দিক পত্নী তথা বান্ধৱী হিচাপে আঁকোৱালী লয়। কিন্তু পিছত জগদীশে মুম্বাইত পঢ়িবলৈ গৈ গৌৰী নামৰ এগৰাকী সহপাঠীৰ প্ৰেমত পৰি বিয়া পাতে আৰু আনন্দিৰ লগত বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে।
ইপিনে জগদীশে নিজৰ ভুল বুজিব পাৰি গৌৰীক বিবাহ বিচ্ছেদ দিয়ে আৰু নিজৰ পৰিয়ালৰ মাজলৈ ঘূৰি আহে। কিন্তু ইতিমধ্যে আনন্দি আৰু শিৱৰাজৰ বিয়া হৈ যোৱা কথা জানিব পাৰি জগদীশ হতবাক হৈ পৰে। যদিও আনন্দিয়ে জগদীশক ক্ষমা কৰি দিয়ে আৰু ভাল বন্ধু হৈ ৰোৱাৰ কথা দিয়ে। কিছুদিন পিছত জগদীশে গঙ্গা নামৰ এগৰাকী মহিলা লগ পায় যি শিশুবিবাহ আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ চিকাৰ হৈ আছিল। জগদীশে তেওঁক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি এগৰাকী পৰিচাৰিকা হোৱাত সহায় কৰে। পিছলৈ জগদীশে গঙ্গাক বিয়া কৰায়।
আনন্দি আৰু শিৱৰাজে হাড়ৰ বিষত ভূগি থকা এটি শিশু তুলি লয় আৰু চিকিৎসাৰ জৰিয়তে খোজ কাঢ়িব পৰাকৈ সক্ষম কৰি তোলে। কিন্তু পিছত সেই শিশুটিৰ প্ৰকৃত পিতৃমাতৃক বিচাৰি পোৱাত তেওঁলোকে চমজি লয়। দুই বছৰ পিছত শিৱৰাজে উদয়পুৰক এটা সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পৰা বচাবলৈ মৃত্যুক আঁকোৱালী লয় আৰু সেই ঘটনাটোৰ খুব কম সময়ৰ ভিতৰতেই আনন্দিয়ে নন্দিনী আৰু শিৱম নামৰ দুটি যঁজা সন্তানৰ জন্ম দিয়ে। গঙ্গাই নিজৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখি এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ইপিনে নন্দিনীক তিনিমাহ বয়সতে অখিৰাজ কুমাৰ নামৰ এজন লোকে অপহৰণ কৰে আৰু নিৰ্মালী নাম দি নিজৰ পুত্ৰ কুমাৰলৈ বিয়া দিয়ে।
১১বছৰ পিছত
নন্দিনীয়ে শিশুবিবাহ আৰু গাৰ্হস্থ্যহিংসাৰ স্বীকাৰ হবলগীয়া হয় যিহেতু কুমাৰ নন্দিনীৰ প্ৰতি ক্ৰমাৎ হিংসুক হৈ পৰিছিল। সেইসময়তে জগদীশে নন্দিনীক বিচাৰি পায় আৰু মাকৰ সৈতে লগলগাই দিয়ে। অখিৰাজক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় যদিও সি পলাই সাৰিবলৈ সক্ষম হয়। অখিৰাজে জগদীশ,নন্দিনী আৰু আনন্দিক কেইবাবাৰো হত্যাৰ প্ৰচেষ্টা চলাই বিফল হৈ গঙ্গাক অপহৰণ কৰে আৰু তাইৰ বিনিময়ত জগদীশ,নন্দিনী আৰু আনন্দিক বিচাৰে। তাৰপিছত তিনিওকে হত্যা কৰিব চেষ্টা কৰে যদিও আনন্দিক হত্যা কৰিব সক্ষম হয় আৰু জগদীশৰ গুলীত অখিৰাজৰ মৃত্যু হয়।
১৫ বছৰৰ পিছত
এই চিজনটোত নন্দিনী আৰু শিৱম এখন অনাথ আশ্ৰমত ডাঙৰ হোৱাৰ কাহিনী দেখুওৱা হৈছে। এজন মানুহে নন্দিনীৰ সৈতে অপকৰ্ম কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱাত মানুহজনক শিৱমে হত্যা কৰে। নন্দিনীক মি: শেখাৱট নামৰ আন এজন মানুহে ডাঙৰ দীঘল কৰে আৰু তেওঁৰ আশ্ৰয়ত নন্দিনী এগৰাকী ডাক্টৰ হবলৈ সক্ষম হয়।
বিতৰণ
চিন্নাৰী পেলীকুথুৰু তামিল ভাষাত মান বসনাই নামেৰে ৰাজ টিভিত প্ৰতি সোমবাৰৰ পৰা শনিবাৰলৈ সন্ধিয়া চাৰে সাত বজাত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।
তেলেগু ভাষাত চিন্নাৰী পেলীকুথুৰু হিচাপে মা টিভিত সোমবাৰৰ পৰা শনিবাৰলৈ সন্ধিয়া চাৰে ছয় বজাত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
নলিনী জমীলা
নলিনী জমিলা (Nalini Jamela; জন্ম: ১৮ আগষ্ট ১৯৫৪) এগৰাকী ভাৰতীয় বেষ্ট চেলাৰ লেখিকা, যৌনকৰ্মীৰ সক্ৰিয় প্ৰবক্তা আৰু কেৰালাৰ থ্ৰিছুৰৰ প্ৰাক্তন যৌনকৰ্মী। তেখেত দ্য অটোবায়’গ্ৰাফী অৱ এ চেক্স-ৱৰ্কাৰ (২০০৫) আৰু ৰোমাণ্টিক এনকাউণ্টাৰছ অৱ এ চেক্স ৱৰ্কাৰ (২০১৮) নামৰ গ্ৰন্থৰ লেখিকা। তেখেত কেৰালাৰ যৌনকৰ্মী মঞ্চৰ সমন্বয়ক আৰু পাঁচটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ (NGO) সদস্য। ৫১ সংখ্যক কেৰেলা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ভাৰতপুঝা ছবিখনৰ সাজ-পোছাকৰ ডিজাইনৰ বাবে নলিনীয়ে বিশেষ জুৰীৰ উল্লেখ লাভ কৰে।
জীৱনী
১৯৫৪ চনৰ ১৮ আগষ্টত ভাৰতৰ থ্ৰিচ্ছুৰৰ কল্লুৰ গাঁৱত নলিনী জমিলাৰ জন্ম হৈছিল। ২৪ বছৰ বয়সত স্বামীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু নোহোৱালৈকে তেওঁ পথাৰত শস্য ৰোপণ আৰু চপোৱা কাম কৰিছিল ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁৰ দুটা সৰু সন্তানক পোহপাল দিইত্য়াথৰ কোনো উপায় নাছিল। ৰোজেচি নামৰ এগৰাকী যৌনকৰ্মীয়ে তেওঁক যৌন কৰ্মৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। ৰোজেচিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম ক্লায়েণ্ট হিচাপে এজন জ্যেষ্ঠ আৰক্ষী বিষয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল আৰু তেওঁক থ্ৰিচ্ছুৰৰ এটা অতিথিশালাত লগ পাইছিল য’ত ৰাজনীতিবিদসকলে সঘনাই গৈছিল। ৰাতিপুৱা অতিথিশালাৰ পৰা ওলাই আহোঁতে তাইক আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি মাৰপিট কৰে।
প্ৰায় সাত বছৰ বয়সত তেওঁ ৩য় শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ি স্কুল এৰিছিল। ১৯৯০ চনত তেওঁ কল্লুৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত অধিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু শেষত দ্বাদশ শ্ৰেণীত উপনীত হয়।
২০০১ চনত তেওঁ কেৰালাৰ যৌনকৰ্মী মঞ্চৰ (SWFK) সমন্বয়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ নেতৃত্বত SWFK-এ ৰাজপথৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ দুৰ্দশাৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ প্ৰতিবাদী সমদল অনুষ্ঠিত কৰে।
এগৰাকী যৌনকৰ্মীৰ আত্মজীৱনী
২০০৫ চনত জমীলাই লিখা Oru Lyngikathozhilaliyude Atmakatha *(Autobiography of a Sex Worker, এগৰাকী যৌনকৰ্মীৰ আত্মজীৱনী ) গ্ৰন্থখনৰ ১৩,০০০ কপি বিক্ৰী হৈছিল। কিতাপখন প্ৰকাশৰ ১০০ দিনৰ ভিতৰতে ছটা সংস্কৰণলৈ মুক্তি পাইছিল। মূলতঃ মালায়ালম ভাষাত লিখা এই গ্ৰন্থখন ২০০৭ চনত জে দেৱিকাই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে, আৰু পিছৰ বছৰত ছফী বাষ্টাইড-ফল্টজে ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰে।[15] এই গ্ৰন্থখনে সমাজত ব্যাপক আন্দোলনৰ সৃষ্টি কৰিছিল, আৰু কেৰেলাত বহু বিবাব আৰু বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল। নাৰীবাদীসকলে এই গ্ৰন্থখনক নিন্দা কৰিছিল। তেওঁলোকেৰ মতে, এই কিতাপ যৌন কৰ্মক মহিমামণ্ডিত কৰে আৰু ৰক্ষণশীলসকলেও এই বিষয়টো প্ৰচাৰ কৰা উচিত নহয়‌।
যৌনকৰ্মীৰ ৰোমাণ্টিক এনকাউণ্টাৰ
২০১৮ চনত জমিলাৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ Romantic Encounters of a Sex Worker প্ৰকাশ পায়। কিতাপখন থৈৰেশমা ভৰদ্বাজে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল, আৰু গুজৰাটী, বাংলা আৰু তামিললৈও অনুবাদ কৰিছিল। কিতাপখনত ১৯৭০ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে লিখা আঠটা কাহিনী সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে, ইয়াত তেওঁৰ ক্লায়েণ্টসকলৰ সৈতে গঢ় লৈ উঠা সম্পৰ্কৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে।
তথ্যচিত্ৰ
উল্লেখযোগ্য যে বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক সন্তোষ শিৱনৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ সঞ্জীৱ শিৱনে ২০১৩ চনত জমিলাৰ জীৱনক লৈ ২৮ মিনিটৰ এখন তথ্যচিত্ৰ ‘Sex, Lies and a Book’ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই তথ্যচিত্ৰখন ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী (UNDP) আৰু পাব্লিক চাৰ্ভিচ ব্ৰডকাষ্টিং ট্ৰাষ্টৰ যৌথ উদ্যোগত আছিল। ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল জমিলাই।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
স্নায়ুকোষ
thumb|right|200px|১৮৮৯ চনত স্পেনীয় স্নায়ুবিজ্ঞানী ছাণ্টিয়াগ' ৰেমন কাহালে অঁকা পাৰ চৰাইৰ চেৰিবেলামৰ স্নায়ুকোষৰ ৰেখাচিত্ৰ। (A)-এ পাৰ্কিঞ্জে কোষ আৰু (B)-এ গ্ৰে'নুল কোষ বুজাইছে।
স্নায়ুকোষ বা নিউৰ'ন ( বা   স্নায়ুতন্ত্ৰৰ মুখ্য গঠনমূলক আৰু কাৰ্যকৰী একক। এই জৈৱিক কোষে বৈদ্যুতিক বা ৰাসায়নিক সংকেতৰ মাধ্যমেৰে তথ্য প্ৰেৰণ আৰু আহৰণ কৰে। স্নায়ুকোষবোৰ মাজত ছাইনাপ্স (Synapse) নামৰ বিশেষ সংযোগৰ যোগেদি সংকেতৰ আদান-প্ৰদান হয়। স্নায়ুকোষবোৰ লগ লাগি জৈৱিক স্নায়ৱীয় জালিকা (biological neural network)ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। স্নায়ুকোষে গঠন কৰা স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ভাগ দুটা- মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জু মিলাই কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ আৰু গেংলিয়া সন্নিবিষ্ট থকা প্ৰান্তীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ। বিশেষ প্ৰকাৰৰ স্নায়ুকোষবোৰ হৈছে: সংবেদী স্নায়ুকোষ (sensory neuron) যিয়ে শৰীৰত জ্ঞানেন্দ্ৰিয় বা সংগ্ৰাহী ইন্দ্ৰিয়বোৰৰ পৰা স্পৰ্শ, শব্দ, পোহৰ আদিৰ স্নায়ুপ্ৰেৰণা কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰলৈ আনে; চালক স্নায়ুকোষ (motor neuron) যিবোৰে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ পৰা সংকেত পেশী, গ্ৰন্থি আদিলৈ আনে আৰু আন্তঃস্নায়ুকোষ (interneuron) যিবোৰে মস্তিষ্ক বা স্নায়ুৰজ্জুৰ একেটা অংশত ভিন ভিন স্নায়ুকোষৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰে।
এটা সাধাৰণ স্নায়ুকোষ কোষদেহ (cell body বা Soma) আৰু ছাইট'প্লাজমীয় প্ৰৱৰ্দ্ধৰে (cytoplasmic process) গঠিত। স্নায়ুকোষৰ যিটো অংশত কোষকেন্দ্ৰ অৱস্থিত তাক কোষদেহ বোলা হয়। কোষদেহৰ পৰা ওলোৱা অসংখ্য দীঘল বা চুটি শাখাৰ প্ৰৱৰ্দ্ধবোৰক ছাইট'প্লাজমীয় প্ৰৱৰ্দ্ধ বোলা হয়। কোষৰ অবিকাশিত অৱস্থাত এইবোৰক নিউৰাইট বোলা হয়। ডেন্দ্ৰাইট (dendrite) দেহকোষৰ পৰা ওলোৱা মিহি প্ৰৱৰ্দ্ধ যিবোৰ শ শ মাইক্ৰ'মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে কেইবাবাৰো শাখা-প্ৰশাখাত বিভাজিত হৈ জটিল "ডেন্দ্ৰাইটিক বৃক্ষ" (dendritic tree)-ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কোষদেহৰ পৰা ওলোৱা প্ৰৱৰ্দ্ধবিলাকৰ মাজত এডাল আনবোৰতকৈ আপেক্ষিকভাৱে দীঘল। এই প্ৰৱৰ্দ্ধডালক এক্সন (axon) বোলে। কোষদেহৰ সীমাৰ পৰা কিছু আগবাঢ়ি থকা এটা ক্ৰিয়াচূড়া (axon hillock)ৰ পৰা এক্সনৰ উৎপত্তি হয় আৰু মানুহৰ দেহত এক মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে। এটা স্নায়ুকোষৰ পৰা কেইবাডালো ডেন্দ্ৰাইটৰ উৎপত্তি হয় কিন্তু এক্সন মাত্ৰ এডালেই থাকে। বেছিভাগ ছাইনাপ্সত সংকেত এটা স্নায়ুকোষৰ এক্সনৰ পৰা আন এটা স্নায়ুকোষৰ ডেন্দ্ৰাইটলৈ যায়। কিন্তু এনে নহ'বও পাৰে: কিছুমান স্নায়ুকোষৰ ডেন্দ্ৰাইট নাথাকে, কিছুমানৰ এক্সন নাথাকে, কিছুমান ছাইনাপ্সত এক্সন-এক্সন বা ডেন্দ্ৰাইট-ডেন্দ্ৰাইটৰ মাজত সংযোগ স্থাপন হ'ব পাৰে ইত্যাদি।
স্নায়ুকোষৰ কোষ বিভাজন নঘটে। বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত বিশেষ ষ্টে'ম কোষে স্নায়ুকোষৰ জন্ম দিয়ে। এষ্ট্ৰ'ছাইট নামৰ এবিধ গ্লায়েল কোষ ষ্টে'ম কোষৰ মাধ্যেমেৰে স্নায়ুকোষলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা দেখা গৈছে। বয়স্ক মানুহৰ দেহত স্নায়ুকোষৰ উৎপত্তি প্ৰায় বন্ধ হয়; কিন্তু মস্তিষ্কৰ চাৰিটা অংশত ষ্টে'ম কোষ পোৱা যায় আৰু গতিকে নতুন স্নায়ুকোষৰো উৎপত্তি হ'ব পাৰে। এই অংশকেইটা হৈছে- হিপ্প'কেম্পাছ, অ'ল্‌ফেক্টৰী বাল্ব, ছাব্‌ভেন্ত্ৰিকুলাৰ জ'ন আৰু ছাব্‌কেল'চেল জ'ন।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:স্নায়ুতন্ত্ৰ শ্ৰেণী:শৰীৰস্থান শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব শ্ৰেণী:কোষ
নাৰী
এগৰাকী নাৰী (Woman) হৈছে এক প্ৰাপ্তবয়স্ক মানৱী। প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ আগতে, এগৰাকী নাৰীক ছোৱালী (কন্যা শিশু বা কিশোৰী) বুলি কোৱা হয়।
সাধাৰণতে, এগৰাকী নাৰীৰ দুটা এক্স ক্ৰম'জম থাকে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ গৰ্ভধাৰণ কৰিবলৈ আৰু যৌৱনৰ পৰা ৰজোনিবৃত্তিলৈকে সন্তান জন্ম দিবলৈ সক্ষম। স্ত্ৰী প্ৰজনন তন্ত্ৰই নাৰীৰ শাৰীৰিক গঠনক পুৰুষৰ শৰীৰতন্ত্ৰৰ পৰা পৃথক কৰে ইয়াৰ ভিতৰত আছে ডিম্বাশয়, ফেলোপিয়ান নলী, জৰায়ু, যোনি, আৰু ভালভা। প্ৰাপ্তবয়স্ক নাৰীৰ শ্ৰোণী বহল, কঁকাল বহল, আৰু স্তনদ্বয় প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষতকৈ ডাঙৰ। মহিলাৰ মুখমণ্ডল আৰু শৰীৰৰ অন্যান্য অংশত লোমৰ পৰিমাণ যথেষ্ট কম, শৰীৰৰ চৰ্বিৰ গঠন অধিক, আৰু পুৰুষতকৈ গড়ে চাপৰ আৰু কম পেশীবহুল।
সমগ্ৰ মানৱ ইতিহাসত, পৰম্পৰাগত লিংগ ভূমিকাই প্ৰায়ে নাৰীৰ কাৰ্যকলাপ আৰু সুযোগবোৰক নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ লগতে তাক সীমিত কৰি ৰাখিছে। বহুতো ধৰ্মীয় মতবাদত মহিলাসকলৰ বাবে কিছুমান নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। বহুতো সমাজত বিংশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত প্ৰতিবন্ধকতা শিথিল হোৱাৰ লগতে মহিলাসকলে পৰম্পৰাগত গৃহিণীৰ বাহিৰেও কেৰিয়াৰৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ লাভ কৰিছে, আৰু উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ সামৰ্থ্য লাভ কৰিছে। মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা(পৰিয়ালৰ ভিতৰত হওক বা সম্প্ৰদায়ত হওক)ৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে আৰু এই হিংসা মুখ্যতঃ পুৰুষৰ দ্বাৰা সংঘটিত হৈ আহিছে।
ট্ৰান্স মহিলা সকলৰ জন্মৰ সময়ত পুৰুষ যৌনাংগ থাকে যি তেওঁলোকৰ লিংগ পৰিচয়ৰ সৈতে সংগতি নাৰাখে, আনহাতে আন্তঃযৌন মহিলাৰ এনে কিছুমান যৌন বৈশিষ্ট্য থাকিব পাৰে যি সমূহ নাৰী জীৱবিজ্ঞানৰ সাধাৰণ ধাৰণাৰ সৈতে খাপ নাখায়।
পৰিভাষা
শৈশৱ, যৌৱন আৰু কৈশোৰৰ মাজেৰে পাৰ হোৱাৰ পিছৰ সময়চোৱাই এগৰাকী মানৱীৰ নাৰীত্ব জীৱনৰ সময়। বিভিন্ন দেশৰ বিভিন্ন আইন থাকিলেও ১৮ বছৰ বয়সকেই সাধাৰণতে সংখ্যাগৰিষ্ঠ বয়স বুলি গণ্য কৰা হয় (যি বয়সত এজন ব্যক্তিক আইনীভাৱে প্ৰাপ্তবয়স্ক বুলি গণ্য কৰা হয়)।
নাৰী শব্দটো সাধাৰণতে যিকোনো বয়সৰ স্ত্ৰী লিংগৰ ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। গাৰ্ল শব্দটোৰ মূল ইংৰাজী অৰ্থ আছিল "যিকোনো লিংগৰ কোমল বয়সৰ ব্যক্তি"; ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিত হে ইয়াৰ অৰ্থ বিশেষকৈ এগৰাকী কন্যা শিশু বুলি ধৰা হয়। ছোৱালী শব্দটো কেতিয়াবা এগৰাকী যুৱতী বা অবিবাহিত মহিলাক বুজাবলৈ মৌখিক ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰা হয়; অৱশ্যে, ১৯৭০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে, নাৰীবাদীসকলে শব্দটোৰ এনে অৰ্থত ব্যৱহাৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল কিয়নো প্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাক বুজাবলৈ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিলে ই সু-সংজ্ঞাবদ্ধ নহয়। বিশেষকৈ, আগতে প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ হোৱা এটা শব্দ অফিচ গাৰ্ল বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত বিলুপ্তপ্ৰায়।
জৈৱিক বিৱৰণ
সাধাৰণতে মহিলাৰ কোষবোৰত দুটা এক্স ক্ৰম'জম থাকে, আৰু পুৰুষৰ কোষবোৰত এক্স আৰু ৱাই ক্ৰম'জম থাকে। প্ৰাৰম্ভিক ভ্ৰূণ বিকাশৰ সময়ত দুয়োটা লিংগৰ ভ্ৰূণৰ ৰূপতত্ত্ব প্ৰায় ৬ বা ৭ সপ্তাহলৈকে একে হয়। মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত যৌন পাৰ্থক্য এনেদৰে আগবাঢ়ে যি গণ্ডল হৰমনৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ। যিহেতু মানুহৰ ক্ষেত্ৰত কেৱল মাতৃৰ ডিম্বাশয়ৰ পৰাহে মাইটোকণ্ড্ৰিয়েল ডিএনএ উত্তৰাধিকাৰী হয়, সেয়ে বংশানুক্ৰমিক গৱেষকসকলে মাতৃবংশৰ বিষয়ে আগতীয়াকৈ ধাৰণা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
নাৰীৰ যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ ফলত শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তন হয় যি নিষিক্তকৰণৰ জৰিয়তে যৌন প্ৰজনন ক্ষমতাক সক্ষম কৰে। মগজুৰ পিটুইটাৰি গ্ৰন্থিৰ পৰা ৰাসায়নিক সংকেতৰ সঁহাৰি স্বৰূপে, ডিম্বাশয়ে এষ্ট্ৰোজেন প্ৰস্তুত কৰে যি শৰীৰৰ পৰিপক্বতা উদ্দীপিত কৰে, এই সমূহৰ ভিতৰত উচ্চতা আৰু ওজন বৃদ্ধি, শৰীৰৰ চুলিৰ বিকাশ, স্তনৰ বিকাশ আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ আৰম্ভণি আদি পৰিৱৰ্তন সমূহ সাধাৰণতে ১২-১৩ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত আৰম্ভ হয়।   ডিম্বাশয়ে হৰমন প্ৰস্তুতৰ নিয়ন্ত্ৰক কাৰ্যৰ উপৰিও, স্ত্ৰী গেমেট প্ৰস্তুত কৰে যি পুৰুষ গেমেটৰ (শুক্ৰাণু) দ্বাৰা নিষিক্ত হ'লে, নতুন আনুবংশিক ব্যক্তি গঠন কৰে। জৰায়ু হৈছে বিকাশশীল ভ্ৰূণ আৰু পেশীৰ সুৰক্ষা আৰু প্ৰতিপালনৰ বাবে কোষকলা থকা এক অঙ্গ যাতে সন্তান জন্ম দিয়াৰ সময়ত ইয়াক নিষ্কাশন কৰিব পাৰি। যৌনসঙ্গম আৰু জন্মৰ সময়ত যোনিৰ ব্যৱহাৰ হয়, যদিও যোনি শব্দটো প্ৰায়ে মৌখিক ভাৱে ইংৰাজী ভাষাৰ ভালভাক (বা বাহ্যিক স্ত্ৰী জননাংগ) বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়  য'ত লেবিয়া, ভগাঙ্কুৰ আৰু স্ত্ৰী মূত্ৰনলী থাকে।
স্তনৰ গ্ৰন্থিবোৰ গাখীৰ উৎপাদন কৰিবলৈ এপোক্ৰিনসদৃশ গ্ৰন্থিৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়, ই এক পুষ্টিকৰ নিঃসৰণ যি স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ আটাইতকৈ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য। পৰিপক্ব মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত স্তন সাধাৰণতে আন বেছিভাগ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ; ই কেৱল গাখীৰ উৎপাদনৰ বাবেই প্ৰয়োজনীয় নহয়, স্তনৰ গুৰুত্ব আংশিকভাৱে যৌন বাছনিৰ এক উপাদান বুলিও ধাৰণা কৰা হয়। সাধাৰণতে ৪৯ ৰ পৰা ৫২ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত এগৰাকী মহিলা ৰজোনিবৃত্তিত উপনীত হয়, এয়া হৈছে মহিলাৰ জীৱন চক্ৰৰ এটা পৰ্যায় যেতিয়া ঋতুস্ৰাৱ স্থায়ীভাৱে বন্ধ হয়, আৰু তেওঁলোক সন্তান জন্ম দিবলৈ অক্ষম হৈ পৰে
উৰ্বৰাতাৰ হাৰ
মুঠ উৰ্বৰতাৰ হাৰ (টিএফআৰ) হৈছে এগৰাকী নাৰীয়ে জীৱনকালত জন্ম দিয়া শিশুৰ গড় সংখ্যা। এই হাৰ সমগ্ৰ পৃথিৱীত অঞ্চলভেদে যথেষ্ট পৃথক। ২০১৬ চনত, সৰ্বাধিক আনুমানিক টিএফআৰ আছিল নাইজাৰত (প্ৰতি গৰাকী মহিলাৰ বিপৰীতে জন্ম দিয়া শিশুৰ পৰিমাণ আছিল ৬.৬২ টা) আৰু এই সৰ্বনিম্ন আছিল ছিংগাপুৰত (০.৮২ শিশু/মহিলা)। যদিও বেছিভাগ আফ্ৰিকাৰ উপ-চাহাৰা অঞ্চলৰ টিএফআৰ উচ্চ। এই উচ্চ হাৰে সম্পদৰ অভাৱৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে আৰু অত্যধিক জনসংখ্যাত অৰিহণা যোগায়। বেছিভাগ পশ্চিমীয়া দেশত বৰ্তমান এক উপ প্ৰতিষ্ঠাপন উৰ্বৰতাৰ হাৰ প্ৰচলিত হৈছে যাৰ ফলত জনসংখ্যা ৰ বয়স বৃদ্ধি আৰু জনসংখ্যাৰ হাৰ হ্ৰাস কৰিছে।
সংস্কৃতি ভেদে মাতৃৰ সামাজিক ভূমিকাও পৃথক পৃথক। পৃথিৱীৰ বহুতো ঠাইত, নিৰ্ভৰশীল সন্তান থকা মহিলাসকল ঘৰতে থাকিব আৰু তেওঁলোকৰ সকলো শক্তি সামৰ্থ্য শিশু প্ৰতিপালনৰ বাবে সমৰ্পিত কৰিব বুলি আশা কৰা হয়, আনহাতে আন কোনো কোনো ঠাইত মাতৃসকল প্ৰায়ে মজুৰী ভিত্তিক কামলৈ উভতি আহে।
সন্তান জন্মৰ অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা
প্ৰজনন অধিকাৰ হৈছে প্ৰজনন আৰু প্ৰজনন স্বাস্থ্যসম্পৰ্কীয় আইনী অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা। ইণ্টাৰনেচনেল ফেডাৰেচন অফ গাইনোকোলজী এণ্ড অবষ্টেট্ৰিস্কৰ মতে: (...) জোৰ-জুলুম, পক্ষপাতিত্ব আৰু হিংসাৰহিতভাৱে যৌন আৰু প্ৰজনন স্বাস্থ্যকে ধৰি নিজৰ যৌনতা সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আৰু মুক্ত তথা দায়বদ্ধভাৱে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ অধিকাৰো নাৰীৰ মানৱাধিকাৰৰ ভিতৰুৱা। নাৰী আৰু পুৰুষৰ মাজত যৌন সম্পৰ্ক তথা প্ৰজননৰ বিষয়ত সমান সম্পৰ্কৰ বাবে, ব্যক্তিগৰাকীৰ অখণ্ডতাৰ প্ৰতি পূৰ্ণ সন্মানকে ধৰি, পৰস্পৰ সন্মান, সন্মতি আৰু যৌন আচৰণ তথা ইয়াৰ পৰিণতিসমূহৰ বাবে ভগাই লোৱা দায়বদ্ধতাৰ প্ৰয়োজন। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰকাশ কৰা প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ কেৱল তথ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি, প্ৰতি বছৰে বিশ্বজুৰি ৫৬ নিযুত প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাত হৈছিল। সেইবোৰৰ ভিতৰত, প্ৰায় ২৫ নিযুত গৰ্ভপাত অসুৰক্ষিত বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰতি ১০০,০০০ অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাতৰ বাবে বিকশিত অঞ্চলত প্ৰায় ৩০ গৰাকী মহিলাৰ আৰু বিকাশশীল অঞ্চলবোৰত ২২০ গৰাকী মহিলাৰ মৃত্যু হোৱাৰ বিপৰীতে উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাত প্ৰতি ১০০,০০০ অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাতত ৫২৯ গৰাকী মাতৃৰ মৃত্যু হয় বুলি প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ কৰিছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এই মৃত্যুৰ কাৰণবোৰ ভিতৰত উল্লেখ কৰিছে:
লিংগ ভূমিকা
শেহতীয়াকৈ সমগ্ৰ বিশ্বত লিংগ ভূমিকাৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। ইতিহাসৰ আগৰ কিছুমান বিন্দুত, কম বয়সৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা শিশুৰ বৃত্তিগত আকাংক্ষা লিংগ অনুসৰি পৃথক আছিল।
বৰ্তমান সময়ত কৰ্মৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ ভূমিকাই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছে। খেলৰ জগত খনটো নাৰীৰ অৱদান কম নহয়। বিশ্বৰ প্ৰায় সৰহ সংখ্যক নাৰীৰ সাধাৰণ কাম হৈছে পৰিয়াল পৰিচালনাত ঘৰুৱা কাম আদি কৰা, খাদ্য ৰন্ধা, কেঁচুৱা জন্মদিয়া আৰু প্ৰতিপাল কৰা আদি। ব্যক্তিৰ আৱেগ, কৰ্মক্ষেত্ৰ, ঘৰ, দৈহিক উপস্থাপন, ইত্যাদিৰ ক্ষেত্ৰত সমাজত প্ৰায়ে কিছুমান দৃঢ়বদ্ধতা প্ৰচলিত হৈ আছে। এইবোৰে নাৰী-পুৰুষৰ অধিকাৰক খৰ্ব কৰে। ভাৰতৰ দৰে পুৰুষ প্ৰধান সমাজ ব্যৱস্থাটো পূৰ্বতে সমাজৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ বিপৰীতে পুৰুষৰ উপস্থিতিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছিল। বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ভোট দানৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰটো নাৰীয়ে সংগ্ৰাম কৰিব লগা হৈছে। কৰ্মক্ষেত্ৰত কেৱল লিংগ পাৰ্থক্যৰ বাবেই মজুৰীৰ ক্ষেত্ৰটো নাৰী পুৰুষৰ সমতাক অস্বীকাৰ কৰা হয়।
২০১৩ বৰ্ষত ভাৰতত লিংগ অনুসৰি মজুৰিৰ ব্যৱধান ২৪.৮১% বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। লগতে অৰ্থনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ স্তৰ বিশ্লেষণ কৰোঁতে এই প্ৰতিবেদনে ভাৰতক বিশ্বৰ ভিতৰত তালিকাৰ তলৰ ১০খন দেশৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্থান দিছে। মজুৰি লাভ কৰা শ্ৰমিক সকলৰ মাজত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ হাৰ সাধাৰণতে কম। তেওঁলোকৰ অংশগ্ৰহণ মুখ্যতঃ কৃষি খণ্ডৰ গ্ৰাম্য এলেকাত কেন্দ্ৰীভূত হয়। উত্তৰ ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত দেখা গৈছে যে লিংগৰ ভিত্তিত শ্ৰম বিভিন্ন ভাগত বিভক্ত কৰা হয়। কৃষিৰ কিছুমান কাৰ্যকলাপ বিশেষকৈ মহিলাসকলক আৱণ্টন কৰা হৈছে। কিছুমান কাম যেনে শস্য শুকোৱা আৰু সংৰক্ষণ কৰা আদি মহিলাৰ দ্বাৰা আনহাতে অন্যান্য কাম যেনে হাল বোৱা আৰু শস্য চলোৱা কেৱল পুৰুষৰ দ্বাৰা কৰা হয়। এয়া কেৱল অগ্ৰাধিকাৰ আৰু আধিপত্য নহয়। ব্যক্তিগত সেৱা আৰু যত্নৰ কামৰ সৈতে জড়িত খণ্ডবোৰত ভাৰতত মহিলা শ্ৰমিকৰ অংশগ্ৰহণ অধিক হোৱা দেখা গৈছে। অনানুষ্ঠানিক ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ কৃষিক্ষেত্ৰতো মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ অধিক।
ফেশ্বন, ড্ৰেচিং ক'ড
পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মহিলাসকলে বিভিন্ন ধৰণে পোছাক পৰিধান কৰে, তেওঁলোকৰ পোছাকৰ পছন্দবোৰ স্থানীয় সংস্কৃতি, ধৰ্মীয় নীতি, পৰম্পৰা, সামাজিক নিয়ম আৰু ফেশ্বনৰ প্ৰৱণতাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। শালীনতা সম্পৰ্কে বিভিন্ন সমাজৰ বিভিন্ন ধাৰণা আছে। অৱশ্যে অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত সকলো সমাজত মহিলাৰ পছন্দ স্বাধীন নহয়। আইনে তেওঁলোকে কি পিন্ধিব পাৰে বা কি পিন্ধিব নোৱাৰে সম্পৰ্কীয় কিছুমান প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰে। এইটো বিশেষকৈ ইছলামিক পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত চৰ্চিত। যদিও কিছুমান অধিকাৰ ক্ষেত্ৰই আইনীভাৱে এনে সম্পূৰ্ণ আবুৰতা প্ৰদান কৰা পোছাক বাধ্যতামূলক কৰে, আন কিছুমান দেশত ৰাজহুৱা স্থানত হিজাব জাতীয় পোছাক (যেনে বোৰ্খা/মুখ ঢাকি ৰখা) পিন্ধাৰ ক্ষেত্ৰত নিষেধাজ্ঞা আছে। এনে নিষেধাজ্ঞা থকা এখন দেশ হৈছে ফ্ৰান্স। এই ধৰণৰ পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত থকা বাধ্যতামূলক তথা নিষিদ্ধ কৰা আইন- দুয়োটাই অত্যন্ত বিতৰ্কিত।
শিক্ষা
একক-লিংগ শিক্ষা পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰভাৱশালী আৰু এতিয়াও যথেষ্ট প্ৰাসংগিক। সৰ্বজনীন শিক্ষা, অৰ্থাৎ লিংগৰ পাৰ্থক্যৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক শিক্ষা ব্যৱস্থা যেনে প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা, এতিয়াও বিশ্বব্যাপী প্ৰচলিত হোৱা নাই, বেছিভাগ উন্নত দেশতহে এই ব্যৱস্থাই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছে। কিছুমান পশ্চিমীয়া দেশত, মহিলাসকলে শিক্ষাৰ বিভিন্ন স্তৰত পুৰুষক অতিক্ৰম কৰিছে। উদাহৰণ স্বৰূপে, ২০০৫/২০০৬ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, মহিলাসকলে সহযোগী ডিগ্ৰীৰ ৬২%, স্নাতক ডিগ্ৰীৰ ৫৮%, স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ ৬০% আৰু ডক্টৰেটৰ ৫০% অৰ্জন কৰিছিল।
পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ বাবে বিশ্বসাক্ষৰতা কম। চি.আই.এ. ৱৰ্ল্ড ফেক্টবুকে ২০১০ চনৰ পৰা এক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছে। সেই অনুসৰি ৮০% মহিলা পুৰুষৰ ৮৮.৬% বিপৰীতে স্বাক্ষৰ(১৫ বছৰ বা অধিক বয়সৰ)। দক্ষিণ আৰু পশ্চিম এছিয়াত, আৰু চাব-চাহাৰা আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশত সাক্ষৰতাৰ হাৰ সৰ্বনিম্ন।
বিজ্ঞান শিক্ষাত নাৰী
thumb|right|200px|পদাৰ্থবিদ্যা আৰু ৰসায়নশাস্ত্ৰত অসামান্য অংশগ্ৰহণেৰে [[মেৰী কুৰী সমগ্ৰ বিশ্বত পৰিচিত। ]]
ঐতিহাসিকভাবেই নাৰীক গৃহপ্ৰকোষ্ঠে আবদ্ধ ৰাখা হৈছিল। পৰিয়ালৰ দ্বাৰা এওঁলোকক বিজ্ঞান চৰ্চাত অংশগ্ৰহণৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰা নহৈছিল। মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰত ১৯২৩ চনত সম অধিকাৰ আইন গৃহীত হোৱাৰ পিছত নাৰীসকলক উল্লেখযোগ্য হাৰত বিজ্ঞান বিষয়ত অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা যায়। কিন্তু বিজ্ঞানৰ জগতত অংশগ্ৰহণৰ হাৰ প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ তুলনাত নিম্নমুখী। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিদ্যাত ডক্টৰেট গ্ৰহণৰ সংখ্যা ১৯৭০ চনৰ ৭%ৰ পৰা ১৯৮৫ চনত ৩৪%লৈ বৃদ্ধি পায়। সেইদৰে প্ৰযুক্তি বিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰীৰ সংখ্যা ১৯৭৫ চনত আছিল মাত্ৰ ৩৮৫ জন, বিপৰীতে ১৯৮৫ চনত এই সংখ্যাই ১১০০০ ক অতিক্ৰম কৰে। শিক্ষাক্ষেত্ৰত আইনৰ মাধ্যমেৰে নাৰীসকল সংযোগ কৰিলেও বৰ্তমানো নাৰী-পুৰুষৰ শিক্ষাৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত অসমতা বিৰাজমান।
বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত ১৯৮৯ চনত বিজ্ঞানী হিচাপে পুৰুষৰ অংশগ্ৰহণ আছিল ৬৫% আৰু নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ আছিল ৪০%। যিসময়ত পূৰ্ণাঙ্গকালীন এজন পুৰুষ বিজ্ঞানীৰ বাৰ্ষিক আয় $৪৮,০০০ আছিল; সেই সময়ত মহিলা বিজ্ঞানীৰ আয় আছিল $৪২,০০০।
ধৰ্ম
নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় মতবাদবোৰত লিংগ ভূমিকা, লিংগৰ মাজত সামাজিক আৰু ব্যক্তিগত বাৰ্তালাপ, মহিলাৰ বাবে উপযুক্ত পোছাক পৰিধান, আৰু মহিলা আৰু সমাজত তেওঁলোকৰ স্থিতি প্ৰভাৱিত কৰা আন বিভিন্ন বিষয়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নিৰ্দিষ্ট চৰ্তাৱলী আছে। বহুতো দেশত, এই ধৰ্মীয় শিক্ষাবোৰে ফৌজদাৰী আইন, বা সেই অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ পাৰিবাৰিক আইনক প্ৰভাৱিত কৰে। ধৰ্ম, আইন আৰু লিংগ সমতাৰ মাজৰ সম্পৰ্কক আন্তৰ্জাতিক সংগঠনবোৰে আলোচনা কৰিছে।
নাৰীৰ স্থিতি সম্পৰ্কত শাস্ত্ৰকে আদি কৰি হিন্দুধৰ্মৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থত পৰস্পৰ সামঞ্জস্য নথকা দৃষ্টিভংগী পোৱা যায়। ইয়াৰে কোনো গ্ৰন্থত নাৰীক সৰ্বোচ্চ নেতৃত্বৰ স্থান দিয়াৰ বিপৰীত অন্য কিছু গ্ৰন্থত লিংগৰ ভিত্তিত ব্যক্তিৰ ভূমিকাৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে। ঋকবেদৰ দেৱী সূক্তত নাৰীশক্তিক সকলো পদাৰ্থ আৰু সংজ্ঞাৰ সৃষ্টিকাৰী, চিৰন্তন আৰু অসীম, আধ্যাত্মিক আৰু অভিজ্ঞতামূলক বাস্তৱতা অৰ্থাৎ ব্ৰহ্ম, সকলোৰে আত্মা তথা ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সাৰ বুলি কোৱা হৈছে। কিছুসংখ্যক হিন্দু উপনিষদ, শাস্ত্ৰ আৰু পুৰাণ, বিশেষকৈ দেৱী উপনিষদ, দেৱী মাহাত্ম্য আৰু দেৱী-ভাগৱত পুৰাণৰ মতে নাৰীক সৰ্বশক্তিমান বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে।   হিন্দু ধৰ্ম মতে নাৰী তিন প্ৰকাৰৰ: পদ্মিনী, সঙ্খিনী আৰু হস্তিনী।
লিংগ প্ৰতীক
শুক্ৰ গ্ৰহ, দেৱী ভেনাছ বা গ্ৰীকসকলৰ এফ্ৰোডাইটিক চিহ্নিত কৰা গ্লিফ চিহ্ন(♀) টোৰে জীৱবিজ্ঞানত স্ত্ৰীলিংগ বুজোৱা হয়। প্ৰাচীন ধাতুবিদ্যাত ভেনাছৰ চিহ্নটো তামৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ই নাৰীত্বৰ সৈতে জড়িত আছিল।
নাৰীত্ব
নাৰীত্ব হৈছে সাধাৰণতে মহিলা আৰু ছোৱালীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত গুণাগুণ, আচৰণ, আৰু ভূমিকাৰ এক সংহতি। নাৰীত্বৰ ধাৰণাটো সামাজিকভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হয় যদিও নাৰীসুলভ বুলি গণ্য কৰা কিছুমান আচৰণ জৈৱিকভাৱে প্ৰভাৱিত হয়।  নাৰীত্ব কিমান পৰিমাণে জৈৱিক বা সামাজিকভাৱে প্ৰভাৱিত হয় সেয়া বিতৰ্কৰ অধীন। ই জৈৱিক স্ত্ৰী লিংগৰ সংজ্ঞাৰ পৰা পৃথক,  কিয়নো পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে নাৰীসুলভ বৈশিষ্ট্য প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।
ইতিহাস
যিসকল প্ৰাচীন নাৰীৰ নাম জনা যায় তেওঁলোকৰ ভিতৰত আছে:
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰী
জিএছটি
সামগ্ৰী আৰু সেৱা কৰ বা চমুকৈ জিএছটি (Goods and Services Tax or GST) হৈছে ভাৰতত সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ যোগানৰ ওপৰত ব্যৱহৃত পৰোক্ষ কৰ। ইয়াত কেইটামান ৰাজ্যিক কৰৰ বাহিৰে প্ৰায় সকলো পৰোক্ষ কৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰতিটো স্তৰতে জি এছ টি আৰোপ কৰা হয় যদিও অন্তিমগৰাকী গ্ৰাহক বা চূড়ান্ত উপভোক্তাগৰাকীৰ বাহিৰে উৎপাদনৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ সকলো পক্ষক ঘূৰাই দিয়াৰ উদ্দেশ্যে আৰু গন্তব্যস্থানভিত্তিক কৰ হিচাপে ইয়াক সংগ্ৰহ কৰা হয়। পূৰ্বৰ কৰসমূহৰ দৰে ইয়াক আৰম্ভণিতেই সংগ্ৰহ কৰা নহয়।
কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে সামগ্ৰী আৰু সেৱাসমূহক পাঁচটা ভিন্ন কৰ স্তূপত ভাগ কৰা হয়। এইকেইটা হৈছে ক্ৰমে ০% অৰ্থাৎ কৰমুক্ত, ৫%, ১২%, ১৮% আৰু ২৮%। কিন্তু পেট্ৰলিয়ামজাত সামগ্ৰী, নিচাযুক্ত পানীয়, আৰু বিদ্যুতৰ ওপৰত জি এছ টিৰ অধীনত কৰ আৰোপ কৰা নহয় আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে পূৰ্বৰ কৰ ব্যৱস্থা অনুসৰি ভিন্ন ৰাজ্য চৰকাৰে পৃথকে পৃথকে কৰ আৰোপ কৰে।
ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় সংবিধানৰ এশ এক সংখ্যক সংশোধনী ৰূপায়ণৰ জৰিয়তে ২০১৭ চনৰ ১ জুলাইৰ পৰা এই কৰ কাৰ্যকৰী কৰে। ইয়াৰ লগে লগে কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে পূৰ্বে আৰোপ কৰা কৰসমূহৰ ঠাই জিএছটিয়ে গ্ৰহণ কৰে।
কৰৰ হাৰ আৰু নীতি-নিয়মসমূহ জিএছটি পৰিষদৰ (GST Council) দ্বাৰা পৰিচালিত হয় আৰু ই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু সকলো ৰাজ্যৰ বিত্তমন্ত্ৰীসকলক লৈ গঠিত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কৰ প্ৰণালী
কোটাহি জামু
কোটাহি জামু (বৈজ্ঞানিক নাম: Syzygium nervosum; অসমীয়া অন্য নাম: ঝাৰুৱা, গোদাজাম; কাৰ্বি: চুমুক্ আৰং) এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ চিৰহৰিৎ গছ৷ এই গছ প্ৰায় দহ মিটাৰ পৰ্য্যন্ত ওখ হ’ব পাৰে৷ ইয়াৰ বাকলিৰ বৰণ মটীয়া বা মদৰুৱা আৰু পাত ডাঠ সেউজীয়া৷
বিস্তৃতি
কোটাহি জামু দক্ষিণ এছিয়াৰ থলুৱা উদ্ভিদ৷ চীনৰ পৰা অষ্ট্ৰেলিয়ালৈকে এই উদ্ভিদ প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপন্ন হোৱা দেখা যায়৷ অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে এই গছ দেখা পোৱা যায়৷
বিৱৰণ
কোটাহি জামুৰ বাকলিৰ বৰণ মটীয়া বা মদৰুৱা৷ উপৰিভাগৰ পৰা অনিয়মিতভাৱে ফাট মেলা চেকুৰাৰ উৎপত্তি হয়৷
এই গছৰ পাত উপ-বৃত্তাকাৰ, অদোমুখ ডিম্বাকাৰ, সুক্ষ্মকৌণিকভাৱে জোঙা অথবা শীৰ্ষস্থান গোলাকাৰ৷ ইয়াৰ পাতৰ পাৰ্শ্বসিৰৰ সংখ্যা পাতৰ প্ৰতি অৰ্দ্ধাংশত ৮-১০৷ সীমান্তৰ আগত গোল হৈ যোগ হৈ থাকে৷ পত্ৰবৃন্তৰ দৈৰ্ঘ্য ৩-৪ ছে:মি:।
কোটাহি জামুৰ ফুলৰ বৰণ সেউজ-বুলীয়া বগা আৰু বৃন্তহীন৷ ইয়াৰ চুপহিৰ বৃত্ত ঘন্টাকাৰ৷ পাহি বগা৷
এই গছৰ ফল মঙহাল হয়৷ ফলবোৰ আকাৰত সৰু আৰু গোল৷
ব্যৱহাৰ
কোটাহি জামুৰ পাত আৰু কলি শুকুৱাই ভিয়েটনামত এবিধ হাৰ্বেল চাহ তৈয়াৰ কৰা হয়৷ এই চাহৰ ঔষধি গুণ থকা বুলি জনা যায়৷
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
হলধৰ নাগ
হলধৰ নাগ (ইংৰাজী: Haldhar Nag) হ'ল উৰিষ্যাৰ এজন সম্বলপুৰী ভাষা (কোছালি ভাষা)ৰ কবি তথা লেখক। তেঁও “লোক কবি ৰত্ন” ৰুপে খ্যাত। ১৯৫০ চনৰ ৩১ মাৰ্চত উৰিষ্যাৰ বৰগড় জিলাৰ ঘেছ নামে ঠাইত এটি দুখীয়া পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। হলধৰ নাগে দহ বছৰ বয়সতে নিজৰ পিতৃক হেৰুৱাইছিল। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত পৰিয়ালৰ দায়িত্ব বহন কৰিব লগীয়া হোৱাত হলধৰ নাগে তৃতীয় মানতেই পঢ়-শুনা বাদ দিব লগীয়া হয়। হলধৰ নাগক যশস্বী উৰিয়া কবি গংগাধৰ মেহেৰৰ লগত তুলনা কৰা হয়। বিবিচিয়ে হলধৰ নাগৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰও নিৰ্মাণ কৰে। উৰিষ্যা আৰু চত্তিশগড়ৰৰ লাখ লাখ অনুৰাগীয়ে তেঁওক “মেছিয়াহ” হিচাপে গণ্য কৰে যাৰ অৰ্থ “ত্ৰাণকৰ্তা”। প্ৰথমে নাগে কোছলি লোকগল্প লিখিছিল আৰু ১৯৯০ চনৰ পৰা তেখেতে কোছলি ভাষাত কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। শ শ কবিয়ে পশ্চিম উৰিষ্যাত এক মজবুত “হলধৰ ধাৰা” বঢ়াবলৈ হলধৰ নাগৰ লিখন শৈলী আৰু কৌশল অনুসৰণ কৰে। ২০১৬ চনত হলধৰ নাগক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
অৱকলন
গণিতশাস্ত্ৰত বা বিশেষকৈ ইয়াৰ উপক্ষেত্ৰ কলন-গণিতত,বাস্তৱ চলকবিশিষ্ট ফলনৰ অধ্যয়ণৰ এক মৌলিক আহিলা হৈছে অৱকলন গণিত, যি পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ লগতে বিজ্ঞানৰ আন আন ক্ষেত্ৰসমূহতো প্ৰযোজ্য। সহজ ভাষাত ক'বলৈ গ'লে কোনো এক ফলনৰ অৱকলন হৈছে চলকৰ মানৰ এক সূক্ষ্ম সালসলনিৰ ফলনৰ মান কিমান সলনি হৈছে, অৰ্থাৎ ফলনৰ মানৰ সালসলনি আৰু চলকৰ মানৰ সালসলনিৰ অনুপাত য'ত চলকৰ মানৰ সালসলনি অতি সূক্ষ্ম, বেছি শুদ্ধকৈ ক'লে অসীমভাৱেসূক্ষ্ম।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গণিত
এভাৰিষ্ট গেল'ৱা
এভাৰিষ্ট গেল'ৱা (২৫ অক্টোবৰ ১৮১১-৩১ মে' ১৮৩২) এগৰাকী ফ্ৰান্সৰ গণিতজ্ঞ আছিল আৰু তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ব'ৰ্গ-লা-ৰেইনত। কৈশোৰ অৱস্থাতেই তেওঁ বহুপদ ৰাশিৰ সমীকৰণ এটা n-তম মূলকৰ দ্বাৰা সমাধানৰ আৱশ্যকীয় আৰু পৰ্যাপ্ত চৰ্ত নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে গণিতশাস্ত্ৰৰ এটা দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাৰো ওৰ পেলাইছিল। তেওঁৰ অৱদানে গেল'ৱা তত্ত্ব (Galois theory) আৰু সংঘ তত্ত্ব (Group theory) ৰ ভেঁটি গঠন কৰিছিল- যি দুটা হৈছে abstract algebra-ৰ দুটা মুখ্য শাখা আৰু Galois connection ৰ উপক্ষেত্ৰ। “বিন্যাস” (Permutation) ৰ group-ক বুজাবলৈ গণিতশাস্ত্ৰত কাৰিকৰী পদ ৰূপে "group" শব্দৰ ব্যৱহাৰ তেওঁৱেই পোন-প্ৰথমে কৰিছিল। ফ্ৰান্সৰ ৰজা লুইছ ফিলিপৰ ৰাজত্ব কালৰ এজন radical Republican গেল'ৱাৰ ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত মৃত্যু হৈছিল দ্বন্দ্ব যুদ্ধ এখনত হোৱা আঘাতৰ ফলত- মাত্ৰ ২০ বছৰ বয়সত।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
জ্যেষ্ঠা (দেৱী)
জ্যেষ্ঠা (ज्येष्ठा) হৈছে অশুভ বস্তু আৰু দুৰ্ভাগ্যৰ হিন্দু দেৱী। তেওঁক সৌভাগ্য আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী আৰু তেওঁৰ বৈপৰীত্যৰ শক্তি বুলি গণ্য কৰা হয়।
ঘাইকৈ অশুভ ঠাই আৰু পাপীসমূহৰ সৈতে দেৱী জ্যেষ্ঠাৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা হয়। এলাহ, দৰিদ্ৰতা, দুখ, কুৎসিততা আৰু কাউৰীৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছ্ব। কেতিয়াবা তেওঁক দুৰ্ভাগ্যৰ আন এগৰাকী দেৱী অলক্ষ্মীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়। যিসকল নাৰীয়ে জ্যেষ্ঠাক তেওঁলোকৰ গৃহৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব বিচাৰিছিল সেই নাৰীসকলৰ বাবে দেৱী জ্যেষ্ঠাৰ উপাসনা কৰাটো নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
হিন্দু পৰম্পৰাত ৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আৰম্ভণিতে জ্যেষ্ঠাক দেখা যায়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম-৮ম শতিকাত দক্ষিণ ভাৰতত তেওঁৰ উপাসনা তুংগত আছিল যদিও দশম শতিকালৈ তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁ বিস্মৃতিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰে। বৰ্তমান সময়ত তেওঁক খুব কমেইহে পূজা কৰা হয় যদিও জ্যেষ্ঠাৰ অজস্ৰ প্ৰাচীন চিত্ৰ এতিয়াও বিদ্যমান।
ৰূপ বৰ্ণন
জ্যেষ্ঠাৰ ৰূপ বৰ্ণনা কৰা গ্ৰন্থবোৰ হৈছে: আমশুমাদভেদগাম, সুপ্ৰবেঘেদাগম আৰু পূৰ্বকৰণগম আদি আগমসমূহ; বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ আৰু বৌদ্ধ্যনাগ্ৰ্যসূত্ৰ।. অষ্টম শতিকাৰ পৰা ৰূপ বৰ্ণনা আৰু উপাসনা প্ৰথাৰ বিৱৰণ দিয়া আটাইতকৈ পুৰণি দ্বিভাষিক শিলালিপি মাদুৰাইৰ ওচৰৰ তিৰুপৰাঙ্কুনৰামৰ গুহাসমূহত পোৱা যায়।
যক্ষাক সাধাৰণতে দ্বিভূজা ৰূপত দেখুওৱা হয়। তেওঁৰ নাক ইমানেই দীঘল যে তেওঁক কেতিয়াবা হাতীমুখীয়া বুলি কোৱা হয়। জ্যেষ্ঠাক নাভিলৈকে বৃহৎ ওলমি থকা স্তন নামি অহা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ উদৰ আৰু উৰু বহল, নাক ওপৰলৈ উঠা, তলৰ ওঁঠ ওলমি থকা আৰু চিঞাহী বৰণৰ। তেওঁৰ বৃহৎ উদৰে স্ফীত স্তনদ্বয় ধৰি ৰাখে। তেওঁৰ বৰণ ক'লা বা ৰঙা আৰু তেওঁ কৃষ্ণ-নীল বা ৰঙা আভৰণ পৰিধান কৰে। তেওঁক প্ৰায়েই মাটিত ভৰি থৈ নিজ আসনত উপৱিষ্ট হৈ থকা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়
পাঠ্যসমূহৰ বৰ্ণনা অনুযায়ী, জ্যেষ্ঠাই হাতত এপাহ নীলা বা বগা পদুম আৰু পানীৰ পাত্ৰ ধাৰণ কৰে তেওঁৰ সোঁ‌হাত অভয় মুদ্ৰাত থাকে আৰু বাঁওহাত উৰু বা আসনত থাকে। কেতিয়াবা জ্যেষ্ঠাই হাতত ঝাৰুও ধাৰণ কৰে।
জ্যেষ্ঠাই বিভিন্ন অলংকাৰ আৰু কপালত তিলক পৰিধান কৰে। ই তেওঁৰ বিবাহিত জীৱনৰ চিহ্ন। তেওঁৰ চুলি সাধাৰণতে বেণী গুঁ‌ঠি বসিকাবন্ধ নামৰ কেশবিন্যাসত তাইৰ মূৰৰ চাৰিওফালে স্তূপীকৃত ৰূপত ৰখা হয়।
জ্যেষ্ঠাৰ ধ্বজত কাউৰীৰ চিত্ৰ থাকে, আৰু তেওঁক তামিল ভাষাত কাক্কাইকোডিয়াল (কাকধ্বজ) বুলি কোৱা হয়। দুগৰাকী পৰিচাৰক দেৱীক কেতিয়াবা কাউৰী আৰু ঝাড়ুৰ সৈতে তেওঁৰ কাষত দেখা যায়। কেতিয়াবা কেৱল কাউৰী এটাক তেওঁৰ কাষত দেখুওৱা হয়। জ্যেষ্ঠাক প্ৰায়ে দুজন পৰিচাৰকৰ সৈতে দেখুওৱা হয় আৰু তেওঁলোকক কেতিয়াবা তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু কন্যা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। ইয়াৰে পুৰুষজনে ষাঁড়মুখীয়া আৰু তেওঁ ৰছী বা ৰজ্জু ধৰি থাকে। নাৰীগৰাকীক শঙ্কু আকাৰৰ মুকুটৰ সৈতে এগৰাকী সুন্দৰী যুৱতী হিচাপে দেখুওৱা হয়।
জ্যেষ্ঠাক কোনো বাহনৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা নহয় যদিও বেছিভাগ গ্ৰন্থত তেওঁক অলক্ষ্মীৰ দৰে গাধত আৰোহণ কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিছুসংখ্যক গ্ৰন্থত তেওঁক সিংহৰ দ্বাৰা টনা ৰথত অথবা বাঘ বা উট বা সিংহৰ দ্বাৰা অনুসৰণ কৰা অৱস্থাত চিত্ৰায়িত কৰা হয়।
আখ্যান
সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত ক্ষীৰ সমুদ্ৰৰ পৰা জ্যেষ্ঠাৰ উদ্ভৱ হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। যেতিয়া সাগৰৰ পৰা বিষাক্ত হলাহলৰ উৎপত্তি ঘটে তেতিয়া তেওঁৰ জন্ম হয়। আনহাতে অমৃতৰ উৎপত্তিৰ লগতে সৌভাগ্যৰ লক্ষ্মীৰ উদ্ভৱ হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী শ্ৰেণী:ভাগ্য দেৱী
বিষ্ণু ৰাভা স্মৃতি উদ্যান
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:তেজপুৰ শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
গোলকীয় নাগৰিকত্ব
গোলকীয় নাগৰিকত্ব হৈছে এই ধাৰণা যে ব্যক্তি এজনৰ পৰিচয় ভৌগোলিক বা ৰাজনৈতিক সীমা অতিক্ৰম কৰে আৰু তেওঁৰ দায়িত্ব বা অধিকাৰসমূহ এক বহল শ্ৰেণীৰ, যি হৈছে "মানৱতা", পৰা আহৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে এনে এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তা বা অন্যান্য স্থানীয় পৰিচয়ক নিন্দা কৰে বা ত্যাগ কৰে, ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে এনে পৰিচয়বোৰক এক গোলকীয় সম্প্ৰদায়ত তেওঁলোক পৰিচয়ৰ পাছতহে স্থান দিয়া হয়। ইয়াৰোপৰি এই ধাৰণাটোৱে গোলকীকৰণৰ যুগত গোলকীয় সমাজৰ অৱস্থা সম্পৰ্কেও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।
সাধাৰণ ব্যৱহাৰত, শব্দটোৰ অৰ্থ "বিশ্ব নাগৰিক" বা বিশ্বজনীনৰ দৰে একে হ'ব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰসংগত অতিৰিক্ত, বিশেষ অৰ্থও আছে। বিশ্ব সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ দৰে বিভিন্ন সংগঠনে বিশ্বব্যাপী নাগৰিকত্বৰ পোষকতা কৰি আহিছে।
শিক্ষা
জি.চি.ই.ডি.-য়ে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰাৰ সৈতে, পণ্ডিতসকলে ক্ষেত্ৰখন অনুসন্ধান কৰি আছে আৰু দৃষ্টিভংগী বিকশিত কৰি আছে। নিম্নলিখিতবোৰ হৈছে কেইটামান অধিক সচৰাচৰ দৃষ্টিভংগী:
কলামণ্ডলাম কল্যাণীকুট্টি আম্মা
alt=|thumb|কালামণ্ডলম কল্যাণীকুট্টি আম্মা কলামণ্ডলম কল্যাণীকুট্টি আম্মা (১৯১৫-১৯৯৯) দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালাৰ এগৰাকী যুগান্তকাৰী মহিনিয়াত্তম নৃত্যশিল্পী আছিল। তেওঁ ৰাজ্যখনৰ মালাপ্পুৰম জিলাৰ থিৰুনাভায়াৰ বাসিন্দা আছিল। তেওঁ মোহিনিয়াত্তমক শোকাৱহ, প্ৰায় বিলুপ্তিৰ পৰা মূলসুঁতিৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যলৈ পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ ইয়াক এটা আনুষ্ঠানিক গাঁথনি আৰু সজ্জাও দিছিল।
কল্যাণীকুট্টি আম্মা কেৰালা কালামাণ্ডলমৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজৰ এজন আছিল, স্বৰ্গীয় কথাকলি বাদক পদ্মশ্ৰী কালামাণ্ডলম কৃষ্ণন নায়াৰৰ সৈতে ১৯৩৮ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কল্যাণীকুট্টি আম্মাই কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু কেন্দ্ৰীয় সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা দুয়োটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ ১২ মে তাৰিখে ত্ৰিপিনিথুৰাত ৮৪ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ কালছালা বাবু এগৰাকী চিনেমা আৰু দূৰদৰ্শন অভিনেতা আছিল আনহাতে তেওঁৰ নাতিনী স্মিথা ৰাজন এগৰাকী বিখ্যাত মোহিনিয়াত্তম শিল্পী। তেওঁ বিখ্যাত কবি বল্লথল নাৰায়ণ মেননৰ পৰা 'কাব্যত্ৰী' বঁটা লাভ কৰিছিল।
জীৱন পৰিচয়
কলামণ্ডলাম কল্যাণীকুট্টি আম্মা কেৰালা ৰাজ্যৰ মাল্লাপুৰম জিলাৰ থিৰুনাভায়া গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল। তেওঁৰ স্বামী আছিল স্বৰ্গীয় কথাকলি ওস্তাদ পদ্মশ্ৰী কলামণ্ডলম কৃষ্ণন নায়াৰ। কলামণ্ডলাম কল্যাণীকুট্টি আম্মাই বিপদাপন্ন ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক অমূল্য ঐতিহ্য মহিনিয়াত্তম শাস্ত্ৰীয় নৃত্য পুনৰুজ্জীৱিত আৰু সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল। তেওঁ কেৰালা মান্দালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাৰম্ভিক দলৰ ছাত্ৰী আছিল। মোহিনিয়াত্তম শাস্ত্ৰীয় নৃত্য প্ৰায় বিলুপ্তিৰ পথত আছিল। কল্যাণী কুট্টি আম্মাৰ মতে, মোহিনিয়াত্তম হৈছে শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ইতিহাস আৰু নৃত্য গাঁথনিৰ এক নথি। কলামণ্ডলাম কল্যাণীকুট্টি আম্মাক মোহনী আট্টাম নৃত্যৰ মাতৃৰ মৰ্যাদা দিয়া হয় কিয়নো তেওঁক কেৰালাৰ এই নৃত্য শৈলীক শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মূলসুঁতিলৈ অনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। কল্যাণী আম্মাই মোহিনিয়াত্তম নৃত্য শৈলীৰ আঁৰৰ পৌৰাণিক ৰহস্যও প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ স্বৰ্গৰ সৌন্দৰ্য আৰু মহিলাসকলৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা নৃত্য হিচাপে মহিনিয়াত্তম নৃত্য শৈলীব্যাখ্যা কৰিছিল। কল্যাণী কুট্টি আম্মাই ২০ বছৰ বয়সৰ পাছত মোহিনিয়াত্তম নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই সময়ত, অভিজাত পৰিয়ালত, যুৱতীসকলক কম বয়সতে নৃত্য শিকিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল। এইটো গোটেই পৰিয়ালটোৰ বাবে লজ্জাজনক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। কালামণ্ডলমৰ পৰা নৃত্য শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত কবি বল্লথলে তেওঁক সমাজত সন্মান আৰু সঠিক স্থানৰ মৰ্যাদা দিয়াৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে। তেওঁ এই নৃত্যটো পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ আৰু সমাজত উচ্চ মৰ্যাদা দিবলৈ বহুতো মন্দিৰ দৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ তাত থকা শিলালিপিবোৰ পঢ়িছিল আৰু মন্দিৰৰ নৃত্যশিল্পী, থেৱাদিচীক লগ পাইছিল আৰু তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ সংগ্ৰহ কৰা সকলো তথ্য দুখন বেলেগ বেলেগ কিতাপত প্ৰকাশ কৰিছিল। এই কিতাপসমূহক আজি মোহিনিয়াত্তম নৃত্য শৈলীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰামাণিক নথি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
গুৰুত্বপূৰ্ণ সাফল্য
কল্যাণকুট্টি আম্মাৰ আৰু বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ সাফল্য আছে। ১৯৩৮ চনত কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কবিতাৰ উৎকৰ্ষ দেখি মহান কবি শ্ৰী বল্লথলে "কবিতাৰী" উপাধি প্ৰদান কৰে। তেওঁ ১৯৫২ চনত কেৰালাৰ আলুভাত "কালায়াম" প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৭২ চনত, তেওঁ কেন্দ্ৰ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে। 1974 চনত, সংগীত নাটক একাডেমী সকলো সংগীত নাটক একাডেমী মোহিনিয়াত্তমক নৃত্য শৈলীত অমূল্য অৱদান আগবঢ়োৱাৰ বাবে সন্মানিত কৰা হৈছিল। তেওঁক ১৯৮৬ চনত কেৰালা কালামাণ্ডালমে পুৰস্কৃত কৰিছিল। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ জগতত কৰা কামৰ বাবে ১৯৯৭ চনত মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে কালিদাস বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ লগে লগে তেওঁৰ জীৱনৰ এই মূল্যৱান যাত্ৰা ১৯৯৯ চনত সমাপ্ত হয়। তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী মোহিনিয়াত্তম নৃত্য এতিয়াও তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিতভাৱে আগুৱাই নিয়া হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী