cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
যমুনা টুডু
প্ৰাথমিক জীৱন
যমুনা টুডুৱে প্ৰকৃতিক বৰ ভাল পাইছিল৷ ১৯৯৮ চনৰ পৰাই তেওঁৰ এই যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। তাৰ পিছত যমুনাৰ বিয়া হয় আৰু তেওঁ ঝাৰখণ্ডৰ চাকুলীয়া ব্লকৰ মুতুৰ্খাম গাঁৱৰ শাহুৱেকৰ ঘৰত উপস্থিত হৈছিল। সেই সময়ত বন মাফিয়াই নিৰ্বিচাৰে মুতুৰ্খাম গাঁৱৰ সমীপৰ হাবিত গছ কাটি টহিলং কৰিছিল। ঘৰৰ দুৱাৰৰ পৰা দেখা পোৱা হাবিখনৰ এই অৱস্থা দেখি যমুনাই গছবোৰ বচাই বন মাফিয়াক এখুন্দা দিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে৷ তাৰ পিছৰ পৰা তেওঁৰ বন ৰক্ষাৰ এই প্ৰক্ৰিয়াটো চলি থাকিল। যমুনাক এই সকলোবোৰ কৰিবলৈ পৰিয়ালটোৱে বাধা দিছিল যদিও তেওঁ গাঁৱৰ মহিলাসকলক একত্ৰিত কৰি হাবিখন বচাবলৈ অভিযানত নামিল। বহুবাৰ তেওঁলোক দুবৃত্তৰ দ্বাৰা মাৰাত্মক আক্ৰমণৰ বলি হৈছিল কিন্তু যমুনাই কেতিয়াও হাৰ মনা নাছিল আৰু বনাঞ্চলখন বচাবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তত তেওঁ অটল আছিল৷ টুডুৱে তেওঁৰ গাঁৱৰ সমীপত অবৈধভাৱে গছ কটা ৰোধ কৰিবৰ বাবে আন পাঁচগৰাকী মহিলাৰ সৈতে “বন সুৰক্ষা সমিতি’’ গঠন কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পিছত ইয়াৰ কাৰ্যসূচীৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল। তেওঁ কৰা কামৰ বাবে ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ “পদ্মশ্ৰী’’ সন্মান লাভ কৰে৷ ২০১৭ চনত তেওঁ “Women Transforming India’’ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০১৪ চনত লাভ কৰে “Godfrey Phillips National Bravery Awards’’ বঁটা৷ ২০২০ চনত এইটো ঘোষণা কৰা হৈছিল যে তেওঁ আৰু আন এগৰাকী প্ৰকৃতিপ্ৰেমী চামি মুৰ্মু ঝাৰখণ্ডৰ বনাঞ্চল ৰক্ষাৰ বাবে একত্ৰিত হ’ব লাগিব। প্ৰেছত দুয়োকে লেডী টাৰ্জান বুলি কোৱা হৈছিল। চামি মুৰ্মুৰ সংগঠনত ৩ হাজাৰ সদস্য আছে আৰু তেওঁলোকে একেলগে কিছু সহযোগিতাৰে কাম কৰিলে অধিক সুফল পোৱাৰ আশা আছে।
প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰশংসা
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁৰ মন কি বাতত ৰাইজক সম্বোধন কৰি টুডুৰ কামৰ শলাগ লৈ কয় যে যমুনা টুডুৱে কাঠৰ মাফিয়া আৰু নক্সালবাদীক এশিকনি দিয়াৰ দুঃসাহসিক অভিযান কৰিছে। তেওঁ কেৱল ৫০ হেক্টৰ অৰণ্য বিধ্বস্ত হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰাই নহয়, ১০ হাজাৰ মহিলাক একত্ৰিত কৰি গছ-গছনি আৰু বন্যপ্ৰাণীক সুৰক্ষা দিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। বৰ ভাল কথা যে আজি এই গাঁৱৰ ৰাইজে এটি সন্তানৰ জন্মৰ দিনা ১৮ টা আৰু ছোৱালীৰ বিয়াত ১০ টা গছ ৰোপণ কৰে।
আচমানী কিতাপ
আচমানী কিতাপ বা আকাশী কিতাপ  বা ঐশ্বিক গ্ৰন্থ বুলিলে এনে কিছুমান গ্ৰন্থক বুজায় যিবোৰ ইছলাম ধৰ্মত মুছলমানসকলে ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত গ্ৰন্থ বুলি বিশ্বাস কৰে। ইছলাম ধৰ্মত যি ৭টি মৌলিক বিষয়ৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰিব লাগে তাৰ মাজত সকলো আচমানী কিতাপ, যিবোৰ প্ৰত্যক্ষভাবে ঈশ্বৰৰ পক্ষৰ পৰা অবতীৰ্ণ হৈছে।
প্ৰধান চাৰিখন আচমানী কিতাপ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ছি-দঞি উৎসৱ
ছি-দঞি (Si-Donyi) হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টাগিন জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পালন কৰা এক উৎসৱ। ৰাজধানী ইটানগৰৰ লগতে ডাপ'ৰিজ', ডাম্প'ৰিজ', তালিহা, ছিয়াম আদি অঞ্চলত এই উৎসৱ ঘাইকৈ পালন কৰা হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও টাগিন লোকসকলে বসবাস কৰা ঠাইসমূহত ছি-দঞি উৎসৱ উদযাপিত হয়। ১৯৭৫ চনত এই উৎসৱটোৰ বিষয়ে প্ৰাথমিক ধাৰণা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিগৰাকী হৈছে লে. তাটৰ উলি। লে. তাদাক দুলম আৰু প'পাক বাঘেও এই বিষয়ত ভূমিকা লয়। সেই বছৰৰেপৰা ছি-দঞি উৎসৱ প্ৰতি বছৰে পালিত হৈ আহিছে।
উৎসৱৰ কাল
এই উৎসৱ প্ৰতি বছৰে ৪-৬ জানুৱাৰীত পালন কৰা হয়। ছি-দঞি উৎসৱত ছি অৰ্থাৎ পৃথিৱী (পুৰুষ) আৰু দঞি অৰ্থাৎ সূৰ্যৰ (নাৰী) দৈৱৰূপক অৰ্চনা-অঞ্জলি আগবঢ়োৱা হয়।
আচাৰ-অনুষ্ঠান
ছি-দঞি উৎসৱত নিবু অৰ্থাৎ স্থানীয় পুৰোহিতে ছি আৰু দঞিক উদ্দেশ্যি প্ৰাৰ্থনা (উই) কৰে। এই প্ৰাৰ্থনাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজৰ মঙ্গল তথা প্ৰাচুৰ্য, ধ্বংসকাৰী অশুভ শক্তিসমূহৰ বিতাৰণ আৰু উন্নতমানৰ শস্য আৰু সুস্বাস্থ্যৰ অনুমতি কামনা।
ছি-দঞি উৎসৱত নিবু অৰ্থাৎ স্থানীয় পুৰোহিতে ছি আৰু দঞিক উদ্দেশ্যি প্ৰাৰ্থনা (উই) কৰে। এই প্ৰাৰ্থনাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজৰ মঙ্গল তথা প্ৰাচুৰ্য, ধ্বংসকাৰী অশুভ শক্তিসমূহৰ বিতাৰণ আৰু উন্নতমানৰ শস্য আৰু সুস্বাস্থ্যৰ অনুমতি কামনা। এই উৎসৱত চেতু অৰ্থাৎ বাঁ‌হ-কাঠৰ এখন চাং সাজি বিভিন্ন পাত আৰু বাঁ‌হৰ সঁ‌জুলিৰে সজ্জিত কৰা হয়। চেতুৰ কাষতে মন্ত্ৰোচ্চাৰণ আৰু মেথোনৰ উছৰ্গাসমূহ অৰ্পণ কৰা হয়। নৃত্য ছি-দঞি উৎসৱৰ অন্যতম প্ৰধান আকৰ্ষণ। পুৰুষ-মহিলাই পৰম্পৰাগত সাঁ‌জ-পাৰত একেলগে মিলি চুংনে, কন্যি ব'কাৰ, ৰিয়াবু আৰু টাকাৰ ঘেনে আদি নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। বয়সস্থ পুৰুষসকলে হয়ি পেনাম নৃত্যৰে আত্মাসমূহক আদৰণি জনায়। উৎসৱৰ সময়ত এট্টে অৰ্থাৎ চাউলৰপৰা নিৰ্মিত পানীয়ৰ এক মিশ্ৰণ আৰু চাউলৰ গুড়ি ইজনে-সিজনৰ মুখত সানি আনন্দ কৰে। উৎসৱৰ সামৰণিত দেৱতাসকলৰ উদ্দেশ্যে মেথোন উছৰ্গা কৰা হয় যদিও উদযাপন এক সপ্তাহ ধৰি চলি থাকে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
ক্ৰ'য়েচিয়াৰ নাৰী
thumb|লোককথাৰ সাজ পৰিধান কৰি হাংগেৰীত কেইগৰাকীমান ক্ৰ'য়েচিয়ান যুৱতী ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ নাৰীসকল (Women in Croatia) মুঠ জনসংখ্যাৰ আধা অংশৰ প্ৰতিনিধি আৰু তেওঁলোকে আধুনিক ক্ৰ'ৱেচিয়ান সংস্কৃতিত বহুলাংশে পুৰুষৰ সমান।
২০১১ চনৰ ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ক্ৰ'ৱেচিয়াত মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪,২৮৪,৮৮৯গৰাকীৰ ভিতৰত ২,২১৮,৫৫৪ গৰাকী মহিলা।
জন্মৰ সময়ত ক্ৰ'য়েচিয়াত লিংগ অনুপাত প্ৰতি ১.০৬ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ১গৰাকী মহিলা৷ এই পৰিসংখ্যা চৌধ্য বছৰ বয়সলৈকে প্ৰযোজ্য৷ আনহাতে ১৫বছৰৰ পৰা ৬৪ বছৰৰ মাজৰ বয়সক্ৰমৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১ গৰাকী মহিলাৰ বিপৰীতে ০.৯৯ পুৰুষ।কিন্তু ৬৪ বছৰৰ ঊৰ্ধৰ বয়সত এই অনুপাত প্ৰতি ১ গৰাকী মহিলাৰ বিপৰীতে ০.৬৪ পুৰুষ। মুঠ জনসংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত লিংগৰ অনুপাত প্ৰতি ১ গৰাকী মহিলাৰ বিপৰীতে ০.৯৩ পুৰুষ। ক্ৰ’ৱেচিয়াত মহিলাৰ প্ৰত্যাশিত আয়ুস হৈছে ৮০.১ বছৰ (২০১২)।
২০০৯ চনত ক্ৰ’ৱেচিয়াত ৪৪,৫৭৭ টা শিশু জীৱিত অৱস্থাত জন্ম হৈছিল, য’ত ২২,৮৭৭ জন ল'ৰা আৰু ২১,৭০০ টা কন্যা শিশু আছিল। এই সকলোবোৰেই চিকিৎসালয়ত সম্পন্ন কৰা হৈছিল৷ অন্যান্য ঠাইত মাত্ৰ ৩৪টা শিশুহে জন্ম হৈছিল। মুঠ সংখ্যাৰ ভিতৰত ৩৮,৮০৯টা সন্তান বিবাহত বা বিবাহৰ ৩০০ দিনৰ ভিতৰত জন্ম হৈছিল৷ প্ৰথম সন্তান জন্মৰ সময়ত মাতৃসকলৰ গড় বয়স আছিল ২৭ বছৰ ৫ মাহ। ১৫–৪৯ বছৰ বয়সৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে দেশখনত প্ৰজননৰ হাৰ অৰ্থাৎ প্ৰতি ১০০০গৰাকী মহিলাই জন্ম দিয়া শিশুৰ সংখ্যা ৪২.৯৷
২০১৪ চনত দেশখনত মুঠতে ১৩.৪২ মিলিয়ন কৰ্মত নিয়োজিত ব্যক্তি আছিল৷ তাৰে ভিতৰত ৪৬% মহিলাৰ লগত জড়িত।
২০১৩ চনত ক্ৰ’ৱেচিয়াত মহিলাৰ মৃত্যুৰ প্ৰধান কাৰণ আছিল ৰক্তসঞ্চালন তন্ত্ৰৰ ৰোগ য'ত আক্ৰান্ত হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৫৪.৩%৷ দ্বিতীয়তে দেখা গৈছিল টিউমাৰ, য'ত আক্ৰান্ত হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ২৩.৬%। মৃত্যুৰ আন উল্লেখযোগ্য কাৰণসমূহ হ’ল: (ক) আঘাত, বিষক্ৰিয়া আৰু অন্যান্য বাহ্যিক কাৰণ (৪.৩%), (খ) শ্বাস-প্ৰশ্বাসতন্ত্ৰৰ ৰোগ (৩.৫%),(গ) পাচনতন্ত্ৰৰ ৰোগ (৩.৩%), আৰু (ঘ) অন্তঃস্ৰাৱী, পুষ্টি আৰু বিপাকীয় ৰোগ (২.৮%) ৷
ক্ৰ’ৱেচিয়াৰ ইতিহাসত কেইবাগৰাকীও উল্লেখযোগ্য ক্ৰ’ৱেচিয়ান মহিলাৰ বিষয়ে লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।
জেলেনা নেলিপচিচ আছিল ব'ছনিয়াৰ ৰাণী। বিট্ৰিকা ফ্ৰেংকোপান আছিল সম্ভ্ৰান্ত মহিলা আৰু বিবাহৰ জৰিয়তে তেখেত হুনিয়াড দুৰ্গৰ উত্তৰাধিকাৰী। ফ্ৰেংকোপান পৰিয়ালৰ আনা কাটাৰিনা জৰিনস্কাও আছিল এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত মহিলা৷ তেওঁক কলাৰ পৃষ্ঠপোষক, লেখিকা আৰু দেশপ্ৰেমিক হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁৰ কন্যা জেলেনা জিৰিনস্কিক জাতীয় নায়িকা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ আন এগৰাকী উল্লেখযোগ্য নাৰী হৈছে সাভকা ডাবচেভিচ-কুচাৰ, যি কমিউনিষ্টৰ যুগত ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী মহিলা ৰাজনীতিবিদ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল আৰু ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ পঞ্চম প্ৰধানমন্ত্ৰী তথা ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ আসনত বহিছিল৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ শ্ৰেণী:নাৰী শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
মৃগাংক বৰা
মৃগাংক বৰা এজন ভাৰতীয়-অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, লিখক আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ ৰিয়াজ (চলচ্চিত্ৰ) খনৰ বাবে জনাজাত। এইখন তেওঁৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষাত লিখা, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰা চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনে ২০২১ বৰ্ষত ডিজিটেল মাধ্যম ৰীলড্ৰামাত মুক্তি লাভ কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি (popular culture) হ'ল সংস্কৃতিৰ প্ৰকাৰসমূহৰ লগত সম্পৰ্কিত এটা মুখ্য ধাৰণা। জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সাধাৰণ জনতাৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ জনসাধাৰণে যি কৰে, যেনেকৈ কৰে, যাক ভালপায় আৰু যি অনুশীলন কৰে সেয়ে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি। জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি বুলি ক'লে সাধাৰণতে সৰ্বসাধাৰণ জনতাৰ মন সহজে ভাল লগাব পৰা গভীৰ চিন্তাৰ প্ৰচেষ্টা নথকা বিনোদনধৰ্মী কথা বা সংস্কৃতিক বুজোৱা হয়। এই সাধাৰণ ভাগ সমূহ হৈছে: বিনোদন(বোলছবি, সংগীত, টেলিভিছন, ভিডিঅ' গেম), খেল, বাতৰি, ৰাজনীতি, প্ৰসাধন, প্ৰযুক্তি, আৰু অশ্লীল শব্দ বা বাক্য। "জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি" বিষয়টো ১৯ শতিকা বা তাৰো আগেয়ে উত্থান হোৱা বুলি জনা যায়। পৰম্পৰাগত ভাৱে এই সংস্কৃতি দুৰ্বল শিক্ষা ব্যৱস্থা তথা নিম্ন বৰ্গৰ লোকৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰা হয়।
পটভূমি
ৰেইমণ্ড উইলিয়ামছৰ মতে প্ৰায় ৬০০ বছৰ পূৰ্বতে ইংৰাজী Popular শব্দটো আইন-কানুন বিষয়ক তথা ৰাজনৈতিক শব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। ষষ্ঠ শতিকাত "জনপ্ৰিয়" চৰকাৰ শব্দটোৱে সকলো জনসাধাৰণৰ সমৰ্থন লাভ কৰা এটা ৰাজনৈতিক অৱস্থাক বুজাইছিল, কিন্তু ইয়াৰ সৈতে নীচ বা নিকৃষ্ট ধাৰণা এটাও সংযুক্ত হৈ আছিল। সেই নীচ ধাৰণাৰ পৰাই ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা আজি পৰ্যন্ত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে নিম্নমানৰ কৰ্মক বুজাই আহিছে। সেয়েহে আধুনিক সংস্কৃতিতাত্বিক সকলে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু নান্দনিক ৰুচি অৱনমিত কৰাৰ অভিযোগত সমালোচনা কৰি আহিছে। এই সন্দৰ্ভত মেথিউ আৰ্ণল্ড (Metthew Arnold)ৰ পৰা থিয়ডৰ এডৰ্নো (Theodore W. Adorno )লৈকে বহুতো সংস্কৃতিবিদে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিপৰীতে শাস্ত্ৰীয় বা অভিজাত সংস্কৃতিৰ ধাৰণাক সমৰ্থন কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে জনপ্ৰিয় কলা-সংস্কৃতিয়ে সংস্কৃতিক অপসংস্কৃতিৰ গুৰিলৈ অৱনমিত কৰিছে। ব্ৰিটিছ সংস্কৃতিবিদ ষ্টুৱাৰ্ট হ'লে (Stuart Hall) ১৯৬৪ চনত "The popular art" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিষয়ে সবিশেষ আলোচনা কৰে। তেওঁৰ গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সহজে চিনিব পাৰি বুলি উল্লেখ কৰিলেও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজেই "Notes on Deconstructing The popular" ৰচনাৰ যোগেদি তেওঁৰ এই ধাৰণাক সলনি কৰিছে। হ'লৰ নতুন মত অনুসৰি জনপ্ৰিয়ৰ নিজৰ স্থিৰিকৃত মত থাকিব নোৱাৰে, নিদিৰ্ষ্ট বিষয়বস্তুবিহীন সংঘাতৰ এক সংশোধনকেন্দ্ৰ। হ'লে জনপ্ৰিয়ৰ সংজ্ঞা দিবলৈ গৈ হলিউদৰ বক্স অফিচ হিট হোৱা চিনেমাৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি কৈছে যে গ্ৰাহকে ধন খৰচ কৰিবলৈ ভাল পোৱাটোৱেই হ'ল জনপ্ৰিয়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ পৰিসৰ
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে সাধাৰণতে অধিকাংশ লোকে পচন্দ কৰা সংস্কৃতিক সামৰে। বেছিভাগতে কিছুমান বৃহৎ ব্যৱসায়ী বা বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠানে ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত এই সংস্কৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। সেয়েহে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত সৃজনাত্মক বৈশিষ্ট্যক গুৰুত্ব দিয়া নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ জগতত বেছিকৈ মচলাযুক্ত ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। দৰ্শকসকলেও ইয়াত কোনো সৃজনাত্মক গুণ নিবিচাৰে। জন ষ্টৰিৰ "Cultural Theory and Popular Culture"‌ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ কেইটামান বৈশিষ্ট্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। যেনে-
উৎস সমূহ
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন উৎস সমূহ হৈছে:
মালয়ালম ভাষা
মালয়ালম বা মলয়ালম (മലയാളം) দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা দ্ৰাবিড় ভাষা। তামিল ভাষাৰ লগত এই ভাষাৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে যদিও তামিলতকৈ মালয়ালম ভাষাত সংস্কৃত ভাষাৰ প্ৰভাৱ বেছি। মালয়ালম ভাষা কোৱা মানুহ মালয়ালী নামেৰে পৰিচিত।
এই পৰ্য্যন্ত প্ৰাপ্ত মালয়ালম ভাষাত লিখা আদিতম ৰচনাবিলাক ৯ম শতিকাত লিখা। ১১২৫-১২৫০ অব্দৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত মালয়লাম ভাষাৰ প্ৰথম সাহিত্যিক ৰচনাগবিলাক লিখিত হয়। ইয়াৰ মাজত আছে ধ্ৰুপদী গীতিকবিতা।
মালয়ালম ভাষা মালায়ালম লিপিৰে লিখা হয়। চিঙ্গাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াত মালয়ালম ভাষা আৰৱী লিপিৰে লিখা হয়। বহু সময়ত কেৰালাৰ মুছলমানসকলেও আৰৱী লিপিৰে ভাষাটো লিখে। মালয়ালম প্ৰধানত কেৰালা, লাক্ষাদ্বীপ আৰু পণ্ডিচেৰীৰ মাহে অঞ্চল প্ৰচলিত। ৩ কোটি ৫৭ লাখ মানুহে এই ভাষাত কথা পাতে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাষা
নেচনেল ইউনিভাৰচিটি অৱ ছিংগাপুৰ
নেচনেল ইউনিভাৰচিটি অৱ ছিংগাপুৰ বা ছিংগাপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়  (এন.ইউ.এছ.) (National University of Singapore) হৈছে ছিংগাপুৰস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা বিশ্ববিদ্যালয়। ১৯০৫ চনত ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টচ এণ্ড ফেডাৰেটেড মালয় ষ্টেটছ গভৰ্ণমেণ্ট মেডিকেল স্কুল হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা, এন.ইউ.এছ. হৈছে ছিংগাপুৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি স্বায়ত্তশাসিত বিশ্ববিদ্যালয়। বেছিভাগ ৰেংকিং অনুসৰি, ইয়াক কেৱল এছীয়-প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰে নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বৰে অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এন.ইউ.এছ. হৈছে এক বিস্তৃত গৱেষণা কেন্দ্ৰিক বিশ্ববিদ্যালয়, যি বিজ্ঞান, ঔষধ আৰু দন্ত চিকিৎসা, ডিজাইন আৰু পৰিৱেশ, আইন, কলা আৰু সামাজিক বিজ্ঞান, অভিযান্ত্ৰিক, ব্যৱসায়, কম্পিউটিং আৰু সংগীতকে ধৰি বিভিন্ন শাখাত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ দুয়োটা স্তৰতে ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।
এন.ইউ.এছ.-ৰ মুখ্য চৌহদটো ছিংগাপুৰৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশত অৱস্থিত, কেণ্ট’ৰিজৰ ওচৰত, ১৫০ হেক্টৰ (৩৭০ একৰ) এলেকা জুৰি অনুষ্ঠানটো আছে; ডিউক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে স্থাপিত স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা বিদ্যালয় ডিউক-এন.ইউ.এছ. মেডিকেল স্কুল, আউট্ৰাম চৌহদত অৱস্থিত; ইয়াৰ বুকিট টিমা চৌহদত আইন বিভাগ আৰু লী কুয়ান য়ু স্কুল অৱ পাব্লিক পলিচি আছে। য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগত স্থাপিত আৰু ২০২৫ চনৰ ভিতৰত অন্যান্য এন.ইউ.এছ. প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত এখন লিবাৰেল আৰ্টচ কলেজ, য়েল-এন.ইউ.এছ. মহাবিদ্যালয় বিশ্ববিদ্যালয় টাউনত অৱস্থিত (সাধাৰণতে ইউ টাউন বুলি জনাজাত়)। এগৰাকী নবেল বঁটা বিজয়ী, কনষ্টাণ্টিন নোভোচেলভ, ইয়াৰ অধ্যাপকসকলৰ এজন।
বুৰঞ্জী
১৯০৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত, টেন জিয়াক কিমে ছিংগাপুৰত এখন চিকিৎসা বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে, ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টৰ গভৰ্ণৰ ছাৰ জন এণ্ডাৰছনৰ ওচৰত আবেদন জনোৱা চীনা আৰু অন্যান্য অ-ইউৰোপীয় সম্প্ৰদায়ৰ এটি প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্ব দিছিল। এণ্ডাৰছনে উল্লেখ কৰিছিল যে, আগতে আন কিছুমান আৱেদন পৰিছিল, যিবোৰ পৰ্যাপ্ত সংখ্যক শিক্ষাৰ্থী নথকাৰ বাবে আৰু স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ পৰা সমৰ্থন নোপোৱাৰ বাবে কাৰ্যত পৰিণত হোৱা নাছিল। ষ্ট্ৰেইটছ চাইনিজ ব্ৰিটিছ এছ’চিয়েশ্যনৰ প্ৰথম সভাপতি হোৱা টেনে সম্প্ৰদায়টোৰ পৰা ৮৭,০৭৭ ষ্ট্ৰেইটছ ডলাৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যাৰ ভিতৰত ১২,০০০ ডলাৰৰ ব্যক্তিগত অনুদান আছিল। ১৯০৫ চনৰ ৩ জুলাইত চিকিৎসা বিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম আছিল ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টচ আৰু ফেডাৰেটেড মালয় ষ্টেটছ গভৰ্ণমেণ্ট মেডিকেল স্কুল। এণ্ডাৰছনৰ নিৰ্দেশনাত, বিদ্যালয়খন চলাবলৈ প্ৰয়োজনীয় কৰ্মচাৰী প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু  অলপতে খালী কৰা পাছিৰ পাঞ্জাঙৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আশ্ৰয় নিবাস এটিত বিদ্যালয়খনৰ শ্ৰেণীসমূহ অস্থায়ীভাৱে আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
১৯১২ চনত চিকিৎসা বিদ্যালয়খনে চিকিৎসক লিম বুন কেঙে আৰম্ভ কৰা কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম মেম’ৰিয়েল ফাণ্ডৰ পৰা ১,২০,০০০ ডলাৰ লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, ১৯১৩ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত বিদ্যালয়খনৰ নাম সলনি কৰি কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম চিকিৎসা বিদ্যালয় কৰা হয়। ১৯২১ চনত, ইয়াৰ শৈক্ষিক স্থিতি প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ ইয়াক পুনৰ কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম ‘কলেজ অৱ মেডিচিন’লৈ সলনি কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণী:এছিয়া শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়
ভাৰতৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়
মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয় (Ministry of Human Resource Development), পূৰ্বে শিক্ষাৰ মন্ত্ৰালয় (১৯৮৫ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰলৈকে), ভাৰতৰ মানৱ সম্পদ বিকাশৰ বাবে দায়বদ্ধ। ৰমেশ পখ্ৰিয়ালৰ দ্বাৰা গঠিত এই মন্ত্ৰালয় দুটা ভাগত বিভক্ত: প্ৰাথমিক, মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত 'স্কুলীয়া শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা বিভাগ' আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা, প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ শিক্ষা, বৃত্তি ইত্যাদিৰ সৈতে জড়িত 'উচ্চ শিক্ষাৰ বিভাগ'।
স্কুলীয়া শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা বিভাগ
স্কুলীয়া শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা বিভাগ দেশত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতাৰ বিকাশৰ বাবে দায়বদ্ধ। ই শিক্ষাৰ সৰ্বজনীনতাৰ হকে কাম কৰে। ‍
উচ্চ শিক্ষাৰ বিভাগ
<!--
The Department of Higher Education is in charge of secondary and post-secondary education. The department is empowered to grant deemed university status to educational institutions on the advice of the University Grants Commission (UGC) of India, under Section 3 of the University Grants Commission (UGC) Act, 1956. The Department of Higher Education takes care of one of the largest higher education systems of the world, just after the United States and China. The department is engaged in bringing world-class opportunities of higher education and research to the country so that Indian students are not found lacking when facing an international platform. For this, the government has launched joint ventures and signed MoUs to help the Indian student benefit from the world opinion. The technical education system in the country can be broadly classified into three categories – Central Government funded institutions, State Government/State-funded institutions & Self-financed institutions. The 122 Centrally funded institution of technical and science education are as under: List of CFTIs (Centrally Funded Technical Institutions): IIITs (5 – Allahabad, Gwalior, Jabalpur,Kurnool, Kancheepuram), IITs (23), IIMs (20), IISc, IISER (5), NITs (31), NITTTRs (4), and 9 others (SPA, ISMU, NERIST, SLIET, IIEST, NITIE & NIFFT, CIT) -->
সাংগঠনিক সজ্জা
<!-- The department is divided into eight bureaus, and most of the work of the department is handled through over 100 autonomous organisations under these bureaus. Others: -->
মন্ত্ৰীমণ্ডলী
ৰমেশ পখ্ৰিয়াল 'নিচাংক' (৩১ মে', ২০১৯-বৰ্তমানলৈকে)
ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানিক স্থানাংকন কাঠামো
<!-- In April 2016, Ministry of Human Resource Development published the first list of rankings of Indian colleges under National Institutional Ranking Framework. The entire ranking exercise involved NBA, All India Council for Technical Education, UGC, Thomson Reuters, Elsevier and INFLIBNET (Information & Library Network) centre. The ranking framework was launched in September 2015. All 122 centrally-funded institutions – including all central universities, IITs and IIMs – participated in the first round of ranking. -->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰণালয়
ডব্লিউ থ্ৰী স্কুলচ্
ডব্লিউ থ্ৰী স্কুলচ্‌ (W3Schools) হ’ল ৱেবছাইটৰ কৌশল বা তথ্যপ্ৰযুক্তিসমূহ শিকোৱাৰ এখন অনলাইন ৱেবছাইট। ইয়াত শিকিব পৰা বিভিন্নধৰণৰ সংযোজিত তথ্যসমূহ হ’ল- এইচ টি এম এল, চি এছ এছ, JavaScript, JSON, PHP, পাইথন, AngularJS, React.js, SQL, Bootstrap, Sass, Node.js, jQuery, XQuery, AJAX, XML, Raspberry Pi, চি++, C# আৰু জাভা.
১৯৯৮ চনত নিৰ্মিত এই ডব্লিউ থ্ৰী স্কুলচ্‌ৰ নামটি লোৱা হৈছে ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবৰ পৰা। কিন্তু ই ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবৰ দ্বাৰা অনুমোদিত নহয়। এই ৱেবছাইটটো নৰৱেৰ 'ৰেফচ্‌নেচ্‌ ডাটা'ই চলায়। ইয়াত চেষ্টা কৰিবলৈ দিয়া ডাটাসমূহ শিকাৰু তথা ন-শিকাৰুসকলে সহজে সম্পাদনা কৰিব পাৰে আৰু চেণ্ডবক্সত নিষ্পত্তি কৰিব পাৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
তৃতীয় চাৰ্লছ
চাৰ্লছ ফিলিপ আৰ্থাৰ জৰ্জ (Charles Philip Arthur George; জন্ম: ১৪ নৱেম্বৰ, ১৯৮৪) যুক্তৰাজ্য আৰু ১৪খন অন্য কমনৱেলথ দেশৰ ৰজা। লণ্ডনৰ বাকিংহাম ৰাজপ্ৰসাদত জন্ম গ্ৰহণ কৰা চাৰ্লছ পূৰ্বৰ ৰাণী দ্বিতীয় এলিজাবেথৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। জীৱনৰ বৃহদাংশ তেওঁ ৱে'ল্সৰ ৰাজকুমাৰ আৰু চেষ্টাৰৰ আৰ্ল হিচাপে অতিবাহিত কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
চাৰ্লছৰ জন্ম ১৯৮৪ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে হৈছিল গ্ৰীণিছ মান সময়ত ৯ বাজি ১৪ মিনিটত বাকিংহাম ৰাজপ্ৰসাদত। তেওঁৰ জন্মৰ পূৰ্বেই, ১৯৪৮ চনৰ ২২ অক্টোবৰ তাৰিখে তেতিয়াৰ ৰজা ষষ্ঠ জৰ্জে ৰাজাজ্ঞা পত্ৰেৰে ঘোষণা কৰিছিল যে ৰাজকুমাৰী এলিজাবেথ আৰু এডিনবাৰাৰ ডিউকৰ কোনো সন্তান জন্ম হ'লে সেই সন্তান ৰাজকুমাৰ বিবেচিত হ'ব। সেয়ে, জন্মৰ পৰাই চাৰ্লছৰ উপাধি ৰাজকুমাৰ।
১৯৫৫ চনত বাকিংহামৰ পৰা ঘোষণা কৰা হ'ল যে চাৰ্লছে ঘৰৰ ভিতৰত অধ্যয়ন কৰিব আৰু প্ৰাতিষ্ঠানিক শিক্ষাৰো অধিকাৰী হ'ব। ইয়াৰ ফলতে তেওঁ প্ৰথম এনে বাকিংহামৰ ৰাজপৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সদস্য হ'ল যিয়ে এনে শিক্ষাৰ সুযোগ লাভ কৰিলে। বাকিংহামত শিক্ষা লাভ কৰা পাছত তেওঁ লণ্ডন, হেম্পশ্বায়াৰ আৰু স্কটলেণ্ডত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ত্ৰিনিতি মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰিছিল আৰু ১৯৭১ চনত তাৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ উপৰিও তেওঁ ৱে'ল্সৰ এবেৰিষ্টিথ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ডাৰ্টমাউথ ৰয়েল নেভেল মহাবিদ্যালয়তো অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭৬ চনলৈকে তেওঁ ৰাজকীয় নৌসেনাত সেৱা আগবঢ়াইছিল। তাৰ পাছত আধুনিক স্থাপত্যবিদ্যাৰ সমালোচনা তেওঁ অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ প্ৰিঞ্চ অৱ ৱে'ল্স ইনষ্টিটিউট অৱ আৰ্কেটেক্সাৰ নামেৰে এটি প্ৰতিষ্ঠানো সৃষ্টি কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
যৌৱনত চাৰ্লছে অনেক নাৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল, জৰ্জিনা ৰাছেল, লেডি জেন ৱেস্লি, ডেভিনা শ্বেফিল্ড, লেডি ছাৰাহ মেককৰ্গুডেল, আৰু কেমিলা যাৰ ভিতৰত প্ৰমুখ।
১৯৮১ চনত তেওঁ ডায়েনা, ৱে'ল্সৰ ৰাজকুমাৰীক বিয়া কৰাইছিল। এই বিবাহৰ ফলত ৰাজকুমাৰ ৱিলিয়াম আৰু ৰাজকুমাৰ হেৰীৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁৰ বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটিল। ২০০৫ চনত তেওঁ ৰাজপত্নী কেমিলাক বিয়া কৰাইছিল।
ৰজা হিচাপে
মাতৃ এলিজাবেথৰ দেহত্যাগৰ পাছত ২০২২ চনৰ ৮ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ ৰাজভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আশা পাৰেখ
আশা পাৰেখ (Asha Parekh; জন্ম: ২ অক্টোবৰ ১৯৪২) হৈছে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী, পৰিচালিকা আৰু প্ৰযোজক। আশা পাৰেখে নিজৰ সুদীৰ্ঘ কেৰিয়াৰত বহুকেইখন সফল আৰু সমাদৃত ছবিত অভিনয় কৰিছে। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ ৰ দশকৰ ভিতৰত তেখেত ছবি জগতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি বিবেচিত হৈছিল। হিন্দী ছবি জগতৰ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক প্ৰভাৱশালী অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত আশা পাৰেখৰ নামটো দ্ব্যৰ্থহীনভাৱে লোৱা হয়। ছবিৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অসামান্য অৱদানৰ বাবে আশা পাৰেখক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯২ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানীত কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আশা পাৰেখ এগৰাকী গুজৰাটী নাৰী। তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৪২ চনৰ ২ অক্টোবৰত। তেখেতৰ মাতৃ আছিল সুধা বা সালমা পাৰেখ আৰু পিতৃ আছিল বচ্চুভাই পাৰেখ। মাতৃ আছিল বহৰা মুছলিম সম্প্ৰদায়ৰ আৰু পিতৃ এগৰাকী গুজৰাটী হিন্দু।  মাতৃ সুধাই জীয়েকক খুব সৰুতেই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নাচৰ বিদ্যালয়ত নাম লগাই দিয়ে আৰু পণ্ডিত বংশীলাল ভাৰতীৰ দৰে শিক্ষাগুৰুৰ অধীনত আশা পাৰেখে নৃত্যৰ শিক্ষা লাভ কৰে।
কৰ্মজীৱন
"বেবি আশা পাৰেখ" হিচাপে, এগৰাকী শিশু অভিনয়-শিল্পীৰ ৰূপত আশা পাৰেখে নিজৰ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। যশস্বী ছবি নিৰ্দেশক বিমল ৰয়ে তেখেতক মঞ্চানুষ্ঠানত নৃত্য পৰিৱেশন কৰি থকা অৱস্থাত প্ৰত্যক্ষ কৰে। তাৰেই পৰিণতি হিচাপে ১৯৫২ চনত নিৰ্মিত ছবি "মা"ত বিমল ৰয়ে দহ বছৰীয়া আশা পাৰেখক অভিনয় কৰোৱায়। ১৯৫৪ চনত নিৰ্মিত আন এখন ছবি "বাপ বেটী"তো আশা পাৰেখে অভিনয় কৰে। দ্বিতীয়খন ছবিয়ে সফলতা দেখুৱাব নোৱৰাত আশা পাৰেখৰ মন ভাঙি পৰে। তেখেতে ইয়াৰ পিছত আৰু কেইখনমান ছবিত শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু বিদ্যালয়লৈ যোৱা বন্ধ কৰি দিছিল। ১৬ বছৰ বয়সত তেখেতে পুনৰ অভিনয় জগতলৈ ঘূৰি আহে আৰু এগৰাকী নায়িকাৰ ৰূপত অভিষেক কৰে। অৱশ্যে তাৰকাসদৃশ উপাদানৰ গৰাকী নোহোৱা বাবে তেখেতক পৰিচালক বিজয় ভাট্টে নাকচ কৰে। আঠ দিনৰ পাছত ছবি প্ৰযোজক সুবোধ মুখাৰ্জী আৰু লেখক-পৰিচালক নাছিৰ হুছেইনে "দিল দেকে দেখো"ত (১৯৫৯) আশা পাৰেখক নায়িকা হিচাপে অৱতীৰ্ণ কৰোৱায়। তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল শাম্মী কাপুৰে। এইখন ছবিয়ে তেখেতলৈ অপাৰ সফলতা কঢ়িয়াই আনে।
১৯৯৫ চনত আশা পাৰেখে অভিনয় কৰিবলৈ বাদ দিয়ে আৰু দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০০২ চনত ফিল্মফেয়াৰে তেখেতক জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানীত কৰে।
২০১৭ চনত তেখেতৰ আত্মজীৱনী "দ্য হিট গাৰ্ল" প্ৰকাশিত হয়। গ্ৰন্থখনৰ সহ-লেখক হৈছে খালিদ মোহম্মদ।
মানৱসেৱা
আৰ্তজনৰ সহায়ৰ বাবে আশা পাৰেখে এখন চিকিৎসালয় মুকলি কৰে; যাৰ নাম হৈছে 'Bcj Hospital And Asha Parekh Research Centre'। তেখেতে কয় যে, চিকিৎসালয়খন বহুবাৰ বন্ধ কৰা হৈছে আৰু পুনৰ একাধিকবাৰ খোলা হৈছে।
ব্যক্তিগত জীৱন
আশা পাৰেখ আজীৱন অবিবাহিত হৈ থাকে। আত্মজীৱনী "দ্য হিট গাৰ্ল"ত আশা পাৰেখে কিছুমান উৰা-বাতৰিৰ সত্যতা প্ৰতিপন্ন কৰে আৰু মন্তব্য কৰে যে, পৰিচালক নাছিৰ হুছেইনৰ লগত তেখেতৰ ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্ক আছিল। কিন্তু বিবাহিত হুছেইন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটোৰ সন্মানৰ কথা চিন্তা কৰি আশা পাৰেখে তেখেতৰ লগত বিয়াত নবহিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
চাঁওতালি ভাষা
চাঁওতালি বা সাঁওতালি, চাঁওতালী, সান্থালী ভাষা হ'ল অষ্ট্ৰো-এছীয় ভাষাপৰিবাৰৰ চাঁওতালি উপপৰিবাৰৰ এটি ভাষা। হো আৰু মুণ্ডাৰী ভাষাৰ লগত ইয়াৰ মিল আছে। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভাৰতত প্ৰায় ৫৯ লাখ ৪০ হাজাৰ চাঁওতালিভাষী মানুহে বসবাস কৰে। ইয়াৰোপৰি বাংলাদেশত এই ৰ জনসংখ্যা ২০১১ চনৰ গণনা অনুযায়ী প্ৰায় ২ লাখ ২৫ হাজাৰ আৰু নেপালত ৪৯ হাজাৰ ৯০০। ভূটানতো কিছু পৰিমাণে চাঁওতালি ভাষাৰ মানুহ আছে। বেছি ভাগ চাঁওতালিভাষী মানুষ ভাৰতৰ ঝাড়খণ্ড, অসম, বিহাৰ, ওড়িশা, ত্ৰিপুৰা আৰু পশ্চিমবংগ ৰাজ্যত বাস কৰে। চাঁওতালি ভাষাৰ নিজস্ব লিপি আছে, যাৰ নাম অল চিকি লিপি। অৱশ্যে বঙালী লিপি, ওড়িয়া লিপি, ৰোমান লিপি আৰু দেৱনাগৰী লিপিৰেও এই ভাষা লিখা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাষা
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ বা সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ (Trans-cultural diffusion) হ'ল এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা কোনো এটা নিদিৰ্ষ্ট সংস্কৃতিৰ সাংস্কৃতিক সমল আন এটা সংস্কৃতিলৈ সংক্ৰমিত হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে সংস্কৃতি বিকাশ (Cultural growth) আৰু সংস্কৃতি সমান্তৰালৰ (Cultural Parallels) উদ্ভৱ হয়।
কাৰক
আদিম কালৰে পৰা বিভিন্ন ঠাইৰ সাংস্কৃতিক সমলৰ বিনিময় নিৰন্তৰভাৱে হৈ আহিছে। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱ পেলোৱা প্ৰধান কাৰকসমূহ হৈছে -
জন প্ৰব্ৰজন
প্ৰাগ ঐতিহাসিক কালৰে পৰা খাদ্য, বস্ত্ৰ, বাসস্থানৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে মানুহে এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি আহিছে। বৰ্তমানো বিভিন্ন ৰাজনৈতিক, সামাজিক,অৰ্থনৈতিক,ধৰ্মীয় আদি কাৰণতো এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইলৈ মানুহৰ প্ৰব্ৰজন হৈ আছে। এনে প্ৰব্ৰজনে এখিনি মানুহকৰ লগে-লগে সেই জনসমষ্টিৰ সংস্কৃতিও কঢ়িয়াই আনে। ফলত দুটা জনসমষ্টিৰ সাংস্কৃতিক সমলৰ অহা-যোৱা হয়।
আদান- প্ৰদান
সাংস্কৃতিক সমলৰ আদান-প্ৰদান বিয়া-বাৰু,সান্নিধ্যবশত: বেপাৰ-বাণিজ্য আদি বিভিন্ন কাৰণত হ'ব পাৰে। বৰ্তমান বিকীৰণবাদৰ ক্ষেত্ৰত বেপাৰ-বাণিজ্যই আটাইতকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছে। উদাহৰণস্বৰূপে - বেপাৰ-বাণিজ্যৰ যোগেদিয়ে ইউৰোপৰ দেশসমূহে নিজৰ সাংস্কৃতিক সমল প্ৰাচ্যৰ দেশবোৰলৈ লৈ গৈছিল।
প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতা
মানুহৰ আনৰ সমল বা বস্তুক উচ্চ দেখা প্ৰবৃত্তিৰ বাবেই আন সংস্কৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ যেন লগা সমলক ইচ্ছাকৃতভাৱে এটা সংস্কৃতিৰ ভিতৰুৱা কৰা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াই হ'ল Eপ্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতা । প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতাই সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণত বিশেষ ভূমিকা লয়। এনেদৰে বিভিন্ন কাৰকৰ যোগেদি ইচ্ছাকৃত বা অনিচ্ছাকৃতভাৱে ধৰণে সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ হ'ব পাৰে।
প্ৰকাৰ
সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণক দুই ধৰণে ভাগ কৰিব পাৰি -
প্ৰত্যক্ষ প্ৰসাৰণ
সংস্কৃতিৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণ দুটা জনসমষ্টিৰ মাজত প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়। বিশেষকৈ বিয়া-বাৰু,ব্যৱসায়-বাণিজ্য,মিলা-মিছাৰ যোগেদি এনে প্ৰসাৰণ হয়।
পৰোক্ষ প্ৰসাৰণ
পৰোক্ষ প্ৰসাৰণে কোনো এটা সাংস্কৃতিক সমল বেলেগ কোনো সংস্কৃতিৰ মাজেৰে আহি আন এটা সংস্কৃতিলৈ প্ৰসাৰণ হোৱাকে বুজা যায়।
বিকিৰণ সম্পৰ্কে চৰ্চা
গ্ৰেএবনাৰ,আংকাৰমেন,স্কিথিউডট আদি জাৰ্মান পণ্ডিতসকলে সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ বা প্ৰসাৰণবাদ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছিল। তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সমলবোৰৰ এটা মাত্ৰ উৎপত্তিস্থল বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মতে লোককথাসমূহ উৎপত্তি স্থলৰ পৰা পৰৱৰ্তী কালত বিভিন্ন অঞ্চললৈ প্ৰসাৰণ হৈছে। তেওঁলোক সংস্কৃতিৰ এককউৎপত্তিতত্ত্ব (Monogenesis )ত বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁলোকে সাধুকথাসমূহৰ আদিৰূপ অধ্যয়নত গুৰুত্ব দিছিল আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ লোককথাৰ উৎপত্তি স্থান জাৰ্মানী বুলি কৈছিল। জাৰ্মানীৰ পৰাই প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণৰ ফলতে এইসমূহ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ প্ৰসাৰিত হৈছে। ‌
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
পেকিং মানৱ
আৱিষ্কাৰ
১৯২৭ চনত ডেভিড ব্লেকে পেকিং মানৱৰটি মাথো দাঁত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। সেই বছৰতে এণ্ডাৰ্ছ বহলিনে আন এটি দাঁত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। চীনা ভূতত্ত্ববিজ্ঞানী ৱেং ৱেনহাৱে যহৌকৌডিয়ান বিজ্ঞানীসকলৰ সৈতে চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছিল যে যহৌকৌডীয়ানৰ অংশসমূহ চীনতেই ৰখা হ'ব। পৰৱৰ্তী সময়ত চীনৰ চৰকাৰেও চীনা পুৰাতাত্ত্বিক বস্তু পশ্চিমৰ দেশলৈ অধ্যয়নৰ বাবে লৈ যোৱাত বাধা আৰোপ কৰিছিল। তেওঁলোকে বিচাৰিছিল যে অধ্যয়ন চীনৰ মাটিতে কৰা হওক। ১৯২৯ চনত ডেভিড ব্লেকে তেতিয়াৰ জিয়লজিকেল চাৰ্ভে' অৱ চাইনাৰ মুৰব্বী ৱেঙৰ সন্মতি লাভ কৰিলে যে পেকিং মানৱৰ অংশৰ সন্ধান অব্যাহত থাকক।
সেই বছৰতেই চীনা ভূতত্ত্ববিদ পেই ৱেংঝঙে এক আশ্চৰ্যকৰভাৱে সম্পূৰ্ণ মস্তিষ্ক আৱিষ্কাৰ কৰিলে। তাত মানৱ অৱশিষ্ট, জুইৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ, শিলৰ সজুলী আদিও আৱিষ্কাৰ হ'ল। ই বিশ্বৰ আতাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পুৰাতাত্ত্বিক স্থলৰ অন্যতম হ'ল। ১৯৩৬ চনত চীনা বিজ্ঞানী জিয়া লানপ'ৰ নেতৃত্বত এটি দলে ৪ অতিৰিক্ত, প্ৰায় সম্পূৰ্ণ মস্তিষ্ক আৱিষ্কাৰ কৰিলে।
বৰ্গীকৰণ
পেকিং মানৱৰ জিনাছ হ'ল homo। ইয়াৰ প্ৰজাতি homo erectus, যি বৰ্তমানে বিলুপ্ত এটি প্ৰজাতি। পেকিং মানৱৰ উপ-প্ৰজাতি H. e. pekinensis।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
দলিত
দলিত শব্দৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ এনে কিছু জাতিগত গোষ্ঠীক বু্ুজোৱা হয় যিসকল সচৰাচৰ নিপীড়িত আৰু পিছপৰা জাতিৰূপে চিহ্নিত। সংস্কৃত আৰু হিন্দী ভাষাত দলিত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "ভগ্ন" বা "ছেদেলিভেদেলি।" দলিতসকলক হিন্দু ধৰ্মৰ চাৰি বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ পৰা নিলগাই ৰখা হৈছে আৰু পঞ্চম বৰ্ণ হিচাপে দেখা গৈছে, যি পঞ্চমা নামেৰেও পৰিচিত। দলিতসকলে বৰ্তমান হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু বিভিন্ন লোকধৰ্ম সহ বিভিন্ন ধৰ্মীয় বিশ্বাসক বিশ্বাস কৰে। ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দলিতসকলৰ সংখ্যা ২০ কোটি যি ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ১৬%।
দলিত শব্দটো ১৯৩৫ চনৰ পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ লোকপিয়লৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ সময়ৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণী (Depressed Class)-ৰ অনূদিত ৰূপ। অৰ্থনীতিবিদ আৰু সংস্কাৰক বি আৰ আম্বেদকাৰে (১৮৯১-১৯৫৬) দলিত শব্দটোৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰে। তেখেতে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো শোকগ্ৰস্ত লোককে দলিত সংজ্ঞাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। তেখেতে গঠন কৰা "লেবাৰ পাৰ্টি"-ত সমাজৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণীৰ সকলো লোককে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল যিসকলৰ ভিতৰত মহিলা, ক্ষুদ্ৰ কৃষক তথা পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকসকলো আছিল। আম্বেদকৰ নিজেই এজন নিঃকুলীয়া মহৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল। ১৯৭০ দশকত "দলিত" শব্দৰ ব্যৱহাৰ পুনৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল যেতিয়া 'দলিত পেন্থাৰ' সমাজকৰ্মী গোটে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লাহে লাহে ৰাজনৈতিক দলসমূহেও নিজৰ লাভালাভৰ বাবে এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। কানহাইয়া কুমাৰৰ দৰে নতুন নেতাৰ অনুসৰি "দলিত" শব্দৰ সংজ্ঞা অধিক ব্যাপক, এজন ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ কৃষক যি অতি কষ্টৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছে তেৱোঁ "দলিত" শ্ৰেণীত পৰে।
মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯৩৩ চনত সমাজত অস্পৃশ্য বুলি বিবেচনা কৰা লোকসকলক হৰিজন নামেৰে নামকৰণ কৰিছিল। হৰিজনৰ অৰ্থ হৈছে হৰি বা ভগৱানৰ লোক। হৰিজন শব্দটো পাছলৈ মৰ্যাদাহানিকৰ (derogatory) আৰু অনুপালক (patronising) বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল। সেয়ে এই শব্দটো বৰ্তমানে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। দলিত শব্দ ব্যৱহাৰো কেৰালা ৰাজ্যত নিষিদ্ধ কৰা হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
সিংহল ভাষা
সিংহল (සිංහල) [উচ্চৰণ: সিংহলো] বা "সিংহলী ভাষা" শ্ৰীলঙ্কাৰ মূল ভাষা। শ্ৰীলঙ্কাৰ প্ৰায় ২ কোটি মানুহে সিংহল ভাষাত কথা কয়। এই ভাষাটো সিংহল লিপিৰে লিখা হয়। খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱ ৩য় শতিকাত সিংহল ভাষাত লিখা শিলালিপি পোৱা হৈছে। ১০ম শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভাষাটোত সমৃদ্ধ বৌদ্ধ সাহিত্য ৰচিত হৈছে। ১৯৫৬ চনত শ্ৰীলঙ্কাত সিংহল ভাষাক একমাত্ৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল । তেতিয়া তাৰ তামিল সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীয়ে আক্ৰমণাত্মক গণবিক্ষোভ চলাইছিল। তাৰ ফলশ্ৰুতিতে ১৯৫৮ চনত শ্ৰীলঙ্কাত সিংহল ভাষাৰ লগতে তামিল ভাষাকো বিশেষ চৰকাৰী মৰ্য্যাদা দিয়া হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাষা
ইহুদী গণহত্যা
ইহুদী গণহত্যা বা হ'লকাষ্ট (The Holocaust, השואה) আছিল দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ইউৰোপীয় ইহুদী ধৰ্মালম্বী লোকসকলৰ ওপৰত কৰা গণহত্যা। ১৯৪১ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনৰ মাজত জাৰ্মান অধিকৃত ইউৰোপত নাজী জাৰ্মানী আৰু ইয়াৰ সহযোগীসকলে নিয়মিতভাবে প্ৰায় ৬০ লাখ ইহুদীক হত্যা কৰেছিল, এয়া আছিল সেইসময়ৰ ইউৰোপৰ ইহুদী জনসংখ্যাৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ। নাজীসকল হ'লকাষ্টৰ বাবে কুখ্যাত। হত্যাকাণ্ডসমূহ সুপৰিকল্পিত আঁচনিৰ অধীনত জনগণৰ ওপৰত গুলিবৰ্ষণ, বন্দী শিবিৰবোৰত বলপ্ৰয়োগ কৰি মজদুৰীৰ কামত লগাই হত্যা কৰা নীতি আৰু জাৰ্মান শিবিৰবোৰৰ গেছ চেম্বাৰবোৰৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল।
জাৰ্মানীয়ে পৰ্যায়ক্ৰমে এই গণহত্যা চলাই গৈছিল। ১৯৩৩ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত এডল্ফ হিটলাৰক চাঞ্চেলৰ হিচাপে নিয়োগ কৰাৰ পাছত, জাৰ্মান শাসকে জাৰ্মানীৰ বহু ঠাইত বন্দী শিবিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ৰাজনৈতিক প্ৰতিপক্ষ আৰু "অনাকাঙ্ক্ষিত" বুলি গণ্য কৰা লোকসকলক বন্দী কৰি ৰাখিছিল। এয়া ১৯৩৩ চনৰ ২২ মাৰ্চত ডাখাউ চহৰ পৰা আৰম্ভ হয়। হিটলাৰক পূৰ্ণ ক্ষমতা দিয়া এখন আইন ২৪ মাৰ্চৰ পৰা কাৰ্যকৰ হয়, আৰু তেতিয়াৰে পৰা চৰকাৰখনে ইহুদীসকলক নাগৰিক সমাজৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু ইহুদী ব্যৱসায়সমূহক বয়কট কৰে। জাৰ্মানীয়ে অষ্ট্ৰিয়া অধিকাৰ কৰাৰ আঠ মাহৰ পাছত, ১৯৩৮ চনৰ ৯-১০ নৱেম্বৰত জাৰ্মানী আৰু অষ্ট্ৰিয়া জুৰি ইহুদী ব্যৱসায় তথা অন্য ভৱনসমূহ লুণ্ঠন, ধ্বংস বা অগ্নি সংযোগ কৰা হৈছিল। ১৯৩৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত জাৰ্মানীয়ে প'লেণ্ড আক্ৰমণ কৰাৰ পাছত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সূত্ৰপাতৰ হয়, জাৰ্মান চৰকাৰে বাকী জনতাৰ পৰা ইহুদীসকলক বেলেগ কৰি ৰখাৰ উদ্দেশ্যে ইহুদী বস্তি স্থাপন কৰিছিল। হাজাৰ হাজাৰ বন্দী শিবিৰ আৰু অন্য বন্দী স্থান জাৰ্মান অধিকৃত ইউৰোপ জুৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
ইহুদী গণহত্যা লগতে আন গোষ্ঠীৰ লোককো হত্যা কৰা হৈছিল। এইসকলৰ মাজত শ্লাভ লোক (পোল লোক, ছ'ভিয়েট সংঘৰ লোক, ছ'ভিয়েট যুদ্ধবন্দী), ৰোমানীসকল, 'জীয়াই থকাৰ অনুপযুক্ত' বুলি ভবা লোক, শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম, মানসিক ৰোগী, সমকামী লোক উল্লেখযোগ্য। ইহুদী আৰু আন গোষ্ঠীসমূহক ধৰি এই সুপৰিকল্পিত গণহত্যাৰে মুঠতে প্ৰায় ১.১ কোটি লোকক হত্যা কৰা হৈছিল।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ শ্ৰেণী:নৰসংহাৰ
কালী-পূজা
কালী-পূজা বা শ্যামা-পূজা হিন্দু দেৱী কালীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত ভাৰতীয় উপমহাদেশত উদযাপিত হোৱা উৎসৱ। কাতি মাহৰ অমাৱস্যা তিথিত এই পূজা পালন কৰা হয়। কালী পূজা ঘাইকৈ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, অসম, ত্ৰিপুৰা, ওড়িশা, বিহাৰৰ মিথিলা অঞ্চল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ তিতৱালা চহৰ আৰু বাংলাদেশত পালন কৰা হয়। এইদিনা ভাৰতৰ আন অঞ্চলত লক্ষ্মীপূজা আৰু দেৱালী অনুষ্ঠিত হয়। বৰ্তমান তিনিওটা উৎসৱ প্ৰায় একেলগে উদ্‌যাপন হোৱা দেখা যায়।
কিংবদন্তি
শাক্তধৰ্মৰ কালীকুল সম্প্ৰদায়ৰ মতে সৰ্বোচ্চ মহাজাগতিক দেৱী মহাকালী পৃথিৱীত অশুভ শক্তিৰ বিনাশৰ বাবে ১০টা ৰূপত আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল। এই দহটা ৰূপক একেলগে দশ মহাবিদ্যা নামে জনাজাত। প্ৰত্যেক মহাবিদ্যা ১২ মাহৰ হিন্দু দিনপঞ্জী-মতে অৱতাৰৰ তিথি আছে। এই দশ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত শেষ-দেৱী হৈছে কমলতমিকা বা কমলা। তেওঁৰ অৱতাৰৰ দিন কমলাতমিকা জয়ন্তী হিচাপে দেৱালীৰ দিনা পালন কৰা হয়। তেওঁক 'তান্ত্ৰিক লক্ষ্মী' হিচাপেও জনা যায়। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বাকী অংশত এই দিন দেৱতা শ্ৰীৰাম বা শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৈতে যুক্ত। যিহেতু উভয়ে বৈষ্ণৱধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় দেৱতা অধিকাংশ ভাৰতীয়ই দেৱালীক বৈষ্ণৱ উৎসৱ হিচাপে উদযাপন কৰে আৰু ভগৱান মহাবিষ্ণুৰ সংগী দেৱী লক্ষ্মীৰ পূজা কৰে।
পূব আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত কালীকুল শাক্ত বিশ্বাস প্ৰভাৱশালী। সেয়ে এই অঞ্চলত কমলতমিকাৰ মূল দেৱী মহাকালীৰ পূজা কৰা হয়। পিছলৈ এই দিন কালীপূজাৰ ৰূপ লাভ কৰে।
ইতিহাস
কালীপূজা প্ৰাচীন পূজা নহয়। ষোড়শ শতাব্দীৰ আগতে কালীপূজাৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়। বিখ্যাত ঋষি কৃষ্ণানন্দ আগমবাগীশে প্ৰথম কালীপূজা আৰম্ভ কৰিছিল। তদুপৰি সপ্তদশ শতাব্দীৰ শেষৰ ফালৰ বলৰামৰ ভক্তিমূলক গ্ৰন্থ কালিকা মঙ্গলকাব্যত এটি বাৰ্ষিক উৎসৱৰ কথা উল্লেখ পোৱা যায়। অষ্টাদশ শতিকাত পশ্চিম বংগৰ নদিয়াৰ কৃষ্ণনগৰৰ ৰজা কৃষ্ণচন্দ্ৰইয়ে এই পূজা জনপ্ৰিয় কৰে। ঊনবিংশ শতাব্দীত কৃষ্ণচন্দ্ৰৰ নাতি ঈশ্বৰচন্দ্ৰ আৰু বাঙালি অভিজাতসকলৰ মাজত কালীপূজা জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ধনী জমিদাৰসকলে এই উৎসৱৰ পৃষ্ঠপোষকতা আৰম্ভ কৰিছিল। দুৰ্গাপূজাৰ সৈতে কালীপূজা হৈছে বংগ আৰু অসম আটাইতকৈ ডাঙৰ শাক্ত উৎসৱ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা বা ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলা (বঙালী: ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জেলা) বাংলাদেশৰ দক্ষিণ-পূবৰ চিটাগং বিভাগৰ এটা প্ৰশাসনিক এলেকা। উপজিলাৰ সংখ্যা অনুসৰি, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া বাংলাদেশৰ এখন "এ" শ্ৰেণীৰ জিলা। শিক্ষা আৰু সংস্কৃতিৰ আসন হিচাপে পৰিচিত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাক বাংলাদেশৰ সাংস্কৃতিক ৰাজধানী বুলি কোৱা হয়।
অৱস্থান আৰু আয়তন
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ আয়তন হৈছে ১,৯২৭.১১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৪,৭৬,১৯৯ একৰ)। জিলাখন চিটাগং বিভাগৰ উত্তৰতম অংশত ২৩°৩৯´-ৰ পৰা ২৪°১৬´ উত্তৰ অক্ষাংশত আৰু ৯০°৪৪´-ৰ পৰা ৯১°৫১´ পূব দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত।
প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগ
প্ৰাচীন কালত বৰ্তমানৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া অঞ্চল প্ৰাচীন বংগৰ সমতট অঞ্চলৰ এটা অংশ আছিল। বংগৰ বাৰ ভূঞাৰ নেতা ঈছা খাঁৰ জন্ম বৰ্তমানৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ চৰাইল অঞ্চলত হৈছিল। পিছত তেওঁ অঞ্চলটোত তেওঁৰ প্ৰথম ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ চৰাইল পৰগণাৰ জমিদাৰী লাভ কৰিছিল।
ব্ৰিটিছ যুগ
১৭৬৫ চনত বংগৰ দেৱানী লাভৰ পিছত, ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ত্ৰিপুৰাক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰে। সেইবোৰ হৈছে: ত্ৰিপুৰা আৰু চাকলা ৰৌশনাবাদ। ১৭৮১ চনত, চৰাইল পৰগণাৰ উপৰিও, বৃহত্তৰ কুমিল্লা আৰু নোৱাখালী থকা এখন জিলা ব্ৰিটিছে গঠন কৰিছিল আৰু ইয়াক টিপাৰা জিলা (Tippera) বা ত্ৰিপুৰা জিলা নাম দিছিল। ত্ৰিপুৰা জিলাৰ দুটা পৰিচয় আছিল। সাধাৰণতে, ত্ৰিপুৰা জিলাৰ অৰ্থ হৈছে সমগ্ৰ জিলা আৰু টিপাৰা প্ৰপাৰ মানে চাকলা ৰৌশনাবাদ। কিন্তু ইংৰাজসকলে এই জিলাখনক ৰৌশনাবাদ ত্ৰিপুৰা বুলি কৈছিল। ৰাজহ সংগ্ৰহৰ সুবিধাৰ বাবে ইয়াক ১৭৮৯ চনত ত্ৰিপুৰা জিলা বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। ত্ৰিপুৰাক ১৭৯০ চনত প্ৰশাসনিক ক্ষমতা থকা জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।
১৮৩০ চনত ছাগলনাইয়া (ফেনী জিলাৰ অধীনত) আৰক্ষী থানাৰ বাহিৰে বাকী বৃহত্তৰ নোৱাখালীক ত্ৰিপুৰা জিলাৰ পৰা পৃথক কৰা হয় আৰু মাইমেনসিঙৰ পৰা চৰাইল, দাউদপুৰ, হৰিপুৰ, বেজৰা আৰু সতেৰখন্দল পৰগণাক ত্ৰিপুৰাত  অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৮৬০ চনৰ ব্ৰিটিছ আইনৰ অধীনত ত্ৰিপুৰাৰ তিনিটা মহকুমাৰ পৰা নাছিৰনগৰ মহকুমাৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ১১ বছৰৰ পিছত, মহকুমাৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নাছিৰনগৰৰ পৰা ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়। নৱগঠিত মহকুমাটোৰ নাম আছিল ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া। মহকুমাটোৰ অধীনত ছয়খন আৰক্ষী থানা গঠন কৰা হৈছিল। যেনে:
১৮৬৮ চনত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া পৌৰ নগৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৮৭৬ চনত, ছাগলনাইয়া আৰক্ষী থানাও ত্ৰিপুৰা জিলাৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা ১৯৬০ চনলৈকে এই জিলাখন ত্ৰিপুৰা জিলা হিচাপে পৰিচিত হয়।
জিলা গঠন
১৯৮৪ চনত, বাংলাদেশৰ প্ৰায় সকলো মহকুমাক জিলালৈ উন্নীত কৰা হৈছিল। সেই শৃংখলাটোত তেতিয়াৰ কুমিল্লা জিলাৰ তিনিটা মহকুমা, কুমিল্লা, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া আৰু চাঁদপুৰক পৃথক জিলাৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল।
নামকৰণ
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ নামকৰণক লৈ বহুতো মতামত আছে। এছ. এম শ্বাহনুৰৰ "নামকৰণৰ ইতিকথা" কিতাপৰ পৰা জনা যায়,
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ আঞ্চলিক উচ্চাৰণ হৈছে 'বাউনবাইৰা '। ইয়াৰ উপৰিও ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ বিকৃত নাম 'বি-বাৰিয়া' বহুলভাৱে জনাজাত। এই পৰিস্থিতি দূৰ কৰিবলৈ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা প্ৰশাসনে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে আৰু ২০১১ চনত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা প্ৰশাসনে সকলো ক্ষেত্ৰতে বি-বাৰিয়াৰ পৰিৱৰ্তে 'ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া' লিখিবলৈ এক জাননী জাৰি কৰিছে।
ব্ৰিটিছ বিৰোধী আন্দোলন
১৯০৫ চনত বংগ বিভাজনক লৈ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাত স্বদেশী আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত, বিপ্লৱী উল্লাস কাৰ (অভিৰাম) দত্তৰ বোমা বিস্ফোৰণৰ অভিযোগত তেওঁক আন্দামানলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। ১৯৩১ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত সুনীতি চৌধুৰী, শান্তি ঘোষ আৰু গোপাল দেৱে দিনৰ পোহৰত তদানীন্তন জিলা দণ্ডাধীশ চি.চি.বি ষ্টিভেনছক গুলীয়াই হত্যা কৰে। ১৯৩০ চনত কৃষক আন্দোলনৰ সময়ত কংগ্ৰেছ নেতা আব্দুল হাকিমে কৰ বন্ধ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। সেই সময়ত, ব্ৰিটিছ সৈন্যৰ বেপৰোৱা গুলী চালনাত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াত চাৰিজন নাগৰিক নিহত হৈছিল।
বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ ইতিহাস
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ গৌৰৱময় ইতিহাসত যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছে। আব্দুল কুদ্দুছ মাখনৰ দৰে মানুহে ইয়াত এক বীৰত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ১৯৭১ চনৰ ২৬ মাৰ্চতাৰিখে ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াত সন্ধিয়া আইন জাৰি কৰা হয়। একেদিনাই ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ ৰাইজে সন্ধিয়াৰ আইন উলংঘা কৰি এক শোভাযাত্ৰা উলিয়াইছিল। ২৭ মাৰ্চৰ ৰাতিপুৱা ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াত নিয়োজিত পাকিস্তান সেনাৰ বঙালী সৈন্যৰে গঠিত ইষ্ট বেংগল ৰেজিমেণ্টে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। চতুৰ্থ ইষ্ট বেংগল ৰেজিমেণ্টৰ এজন বিষয়া কৰ্ণেল শাফায়াত জামিল বীৰ বিক্ৰমে বাঙালী সৈন্যৰ সৈতে ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া সেনা শিবিৰৰ সকলো পাকিস্তানী বিষয়া আৰু সৈনিকক আটক কৰে। সেইদিনা আবেলি মেজৰ জেনেৰেল খালেদ মোছাৰফ (বীৰ উত্তম) মৌলৱীবাজাৰৰ শমশেৰনগৰৰ পৰা সেনাৰ সৈতে ব্ৰাহ্মণবাড়িয়ালৈ আহিছিল আৰু কৰ্ণেল শ্বাফাত জামিলে তেওঁক চতুৰ্থ ইষ্ট বেংগল ৰেজিমেণ্টৰ কোম্পানীঅৰ্পণ কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত মুক্তিযুদ্ধত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া আক্ৰমণকাৰীৰ পৰা মুক্ত হয়। ১৯৭১ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত আখাউৰাৰ দৰুইন গাঁৱত বীৰশ্ৰেষ্ঠ মোস্তাফা কামাল শ্বহীদ হৈছিল। ১৯৭১ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত বিজয়নগৰ উপজিলাৰ ইছলামপুৰত এছ ফোৰ্সৰ  কমাণ্ডাৰ মেজৰ কে এম সফিউল্লাহ বীৰ উত্তমৰ নেতৃত্বত মুক্তি যোদ্ধাসকলে পাকিস্তানী বাহিনীৰ সৈতে যুঁজ দিছিল। যুদ্ধত দুজন মুক্তি যোদ্ধা শ্বহীদ হৈছিল আৰু আন ১১জন আহত হৈছিল। পাকিস্তান সেনাৰ ২৫জন সদস্য নিহত হৈছিল আৰু ১৪ জনক বন্দী কৰা হৈছিল। ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ কছবা উপজিলাত মুক্তিযুদ্ধৰ স্মৃতি সংৰক্ষণৰ বাবে কুল্লাপাথাৰ শ্বহীদ স্মাৰক নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াত শ্বহীদ মুক্তি যোদ্ধাসকলৰ ৫০টা কবৰ আছে।
পৰম্পৰা
মোগল যুগত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া মছলিন কাপোৰ তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। ছানামুখী হৈছে এই জিলাৰ অন্যতম বিখ্যাত মিঠাই, যিটো দেশৰ আন কোনো প্ৰান্তত সিমান প্ৰচলিত নহয়। ইয়াৰ বাহিৰেও, তালৰ ৰসেৰে তৈয়াৰ কৰা আন এটা মিঠাই বিখ্যাত। ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা পুতলা নাচ আৰু তিতাছ নদীত নাও চলোৱাৰ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবেও বিখ্যাত।
উপজিলা
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাত মুঠ ৯খন উপজিলা আছে। উপজিলাবোৰ হৈছে:
যোগাযোগ ব্যৱস্থা
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Anderson_Bridge%2C_Bhairab_%2802%29.jpg/200px-Anderson_Bridge%2C_Bhairab_%2802%29.jpg|thumb|200x200px| আশুগঞ্জ-ভৈৰৱ ৰেল দলং (কিং জৰ্জ ষষ্ঠ ৰেল দলং)
ৰোডৱে
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা দুটা ঘাইপথৰ সৈতে সংযুক্ত। এটা হৈছে এছিয়ান হাইৱে নেটৱৰ্কৰ অংশ ঢাকা-ছিলেট ঘাইপথ, আৰু আনটো হৈছে কুমিল্লা-ছিলেট ঘাইপথ। দুয়োখন ঘাইপথৰ ৰাস্তা চৰাইল উপজিলাৰ বিশ্ব ৰোডত মিলিত হয়। তদুপৰি, ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ সৈতে সংযোগ স্থাপনৰ বাবে আখাউৰা হৈ কলকাতা-ঢাকা-আগৰতলা বাছ সেৱা আৰম্ভ কৰা হৈছে। একেটা উদ্দেশ্যৰ বাবে আশুগঞ্জ-আখাউৰা চাৰি লেনৰ পথৰ কামও চলি আছে।
দলং
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ আশুগঞ্জত মেঘনা নদীৰ ওপৰত থকা চৈয়দ নজৰুল ইছলাম দলঙে আশুগঞ্জ আৰু কিশোৰগঞ্জ জিলাৰ ভৈৰবক সংযোগ কৰিছে। ২০০২ চনত নিৰ্মাণ কৰা এই দলংখনৰ দৈৰ্ঘ্য ১২০০ মিটাৰ। ইয়াৰ পূৰ্বৰ নাম বাংলাদেশ-ইউকে ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ ব্ৰীজ। ইয়াৰ কাষত ১৯৩৭ চনত নিৰ্মাণ কৰা ৰজা জৰ্জ ষষ্ঠ ৰেল দলং আছে। ইয়াৰ বৰ্তমান নাম শ্বহীদ হাবিলদাৰ আব্দুল হালিম দলং।
ৰেলৱে
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ ঢাকা, ছিলেট, চট্টগ্ৰাম আৰু মাইমেনসিঙৰ সৈতে ৰেল সংযোগ আছে। আখাউৰা ৰেলৱে জংচন বাংলাদেশৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰেল জংচন। আখাউৰা-আগৰতলা ডুৱেল গজ ৰেলপথনিৰ্মাণ হৈছে। আখাউৰা-আগৰতলা ৰে'ললাইন প্ৰকল্পটো ৩১ জুলাই, ২০১৬ তাৰিখে উদ্বোধন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও, আশুগঞ্জ-ভৈৰাব দ্বিতীয় ৰে'ল দলংখন বৰ্তমান নিৰ্মাণাধীন হৈ আছে।
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাত টাইটাছ আৰু মেঘনা নদী সাগৰীয় যোগাযোগৰ প্ৰধান মাধ্যম। উপনৈসমূহৰ ভিতৰত হুৰল, সিংৰা কলাচৰা, বলুৱা, আউলিয়া জুৰি, পাগলা, দোল ভাঙা, বলভদ্ৰ, বিজনা, লংঘন, লাহুৰ, ৰোপা, সোণাই, চিনাইহানী আদি অন্যতম। আশুগঞ্জ ঘাটৰ সৈতে হাবিগঞ্জ, সুনামগঞ্জ, চিলেট আৰু কিশোৰগঞ্জৰ লঞ্চ সংযোগ আছে। তদুপৰি আশুগঞ্জত এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাগৰীয় বন্দৰ স্থাপন কৰা হৈছে আৰু ইয়াক ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ আগৰতলালৈ মাল পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ৰাজহুৱা তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ২৮,৪০,৪৯৮ জন। ইয়াৰে ১৩,৬৬,৭১১ গৰাকী পুৰুষ আৰু ১৪,৭৩,৭৮৭ গৰাকী মহিলা। মুঠ পৰিয়াল হৈছে ৫,৩৮,৯৩৭ টা।
শিক্ষা ব্যৱস্থা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৪৫.৩%। এই জিলা বাংলাদেশৰ কুমিল্লা এডুকেচন ব'ৰ্ডৰ অন্তৰ্গত। জিলাখনত ৪১খন মহাবিদ্যালয়, ৩খন কাৰিকৰী বিদ্যালয়, ৮৯৭খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, ১৮২খন মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ১খন আইন মহাবিদ্যালয়, ১খন নাৰ্চিং প্ৰতিষ্ঠান, ১খন বস্ত্ৰ অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যালয়, ১খন পলিটেকনিক প্ৰতিষ্ঠান, ১খন পিটিআই আছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
ছাৰা আলী খান
ছাৰা আলী খান(Sara Ali Khan, ; জন্ম-১২ আগষ্ট ১৯৯৫) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ তেখেতে সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে৷ বলিউদৰ পৰিচিত অভিনেতাদ্বয় অমৃতা সিং আৰু ছৈয়ফ আলী খানৰ দুহিতা ছাৰা বিখ্যাত পাটাউদী পৰিয়ালৰ জীয়ৰী৷
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৫ চনৰ ১২ আগষ্টত ছাৰা আলী খানৰ জন্ম হয়৷তেখেতৰ জন্ম হৈছিল মুম্বাইত৷ পিতৃ আছিল ছৈয়ফ আলী খান আৰু মাতৃ হৈছে অমৃতা সিং৷  ছাৰাৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ নাম হৈছে ইব্ৰাহীম৷ ছাৰাৰ অৰ্ধ-ভ্ৰাতৃ হৈছে টাইমূৰ৷ টাইমূৰ ছৈয়ফ আলী খান আৰু কৰিণা কাপুৰৰ সন্তান৷  ছাৰা এগৰাকী মুছলিম হিচাপে জন্ম হয়৷
অসমত সোণৰ উৎপাদন
অসমৰ মাটিত এসময়ত মূল্যবান ধাতু সোণৰ উৎপাদন (Gold Production) হৈছিল৷ আহোম ৰাজত্বকালত সোণৰ উৎপাদন বা কমোৱা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্ম হিচাপে বিবেচিত হৈছিল৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰৰ প্ৰায়বোৰ নদীত সোণ পোৱা গৈছিল আৰু সোণ আহৰণ, সোণৰ অলংকাৰ শিল্প আদিৰ লগত জড়িত হৈ বহু মানুহে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল৷ নদীসমূহৰ উৎসস্থানত সোণৰ খনি আছে বুলি বহুদিন ধৰি কিছু ভ্ৰান্ত কাহিনীৰো প্ৰচলন আছিল যদিও পৰৱৰ্তীকালত সেইবোৰ ভ্ৰান্তি আঁতৰি যায়৷
১ জুন
আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
অসমত সোণৰ উৎপাদন
সোণৰ উৎস সন্ধান
প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমৰ বহুকেইখন নদীৰ বালিত সোণৰ চেঁকুৰা পোৱা গৈছিল বাবে বহুতে নদীৰ উৎসস্থানত সোণৰ খনি আছে বুলি কল্পনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ সন্ধানত বহু অভিযানো কৰা হৈছিল যদিও কোনো খনি আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল৷ অসমৰ নদীত পোৱা সোণৰ ৰহস্য ভেদ হৈছিল ১৯৬৮ চনত অসম সন্তান ড° প্ৰণৱজ্যোতি ডেকাৰ অনুসন্ধানত৷ অৱশ্যে এই গৱেষণা বিভিন্ন কাৰণত স্বীকৃত নহ’ল৷ ড° ডেকাৰ অনুসন্ধান আৰু গৱেষণাত প্ৰমাণ হৈছিল যে, অসমৰ নৈৰ বালিত পোৱা সোণৰ কণিকা প্ৰকৃততে ক্ৰ’মাইট আৰু মেগনেটাইট নামৰ অতি ক্ষাৰকীয় লাভাৰ মাজত থকা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ কণিকা৷ ১৩ কৌটি বছৰ আগতে ক্ৰিটেচিয়াছ ভূতাত্বিক সময়ত আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণৰ সময়ত এই ক্ৰ’মাইট আৰু মেগনেটাইটযুক্ত লাভাসমূহ ভাৰত-ম্যানমাৰৰ সীমান্তত পাটকাই হৈ সমগ্ৰ নিম্ন হিমালয় অঞ্চলত সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল৷ পিছত যিবোৰ নদী এই অতিক্ষাৰকীয় লাভাৰ ওপৰেদি বৈ গৈছিল সেইবোৰে লাভাসমূহৰ ক্ষয়ীভৱন ঘটাই সোণৰ কণিকাবোৰ ভৈয়ামলৈ কঢ়িয়াই আনিছিল৷ অতিক্ষাৰকীয় শিলত যে সোণ থাকিব পাৰে, সেই কথা ড° ডেকাই প্ৰমাণ কৰিছিল৷ অৱশ্যে তেওঁৰ প্ৰমাণে তেতিয়া বিশ্ব স্বীকৃতি নাপালে৷
১ জুন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জুন শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
অসমত সোণৰ উৎপাদন
সোণোৱাল
অসমত সোণ আহৰণৰ সৈতে জড়িত লোকসকলক সোণোৱাল বোলা হয়৷ আহোম শাসন ব্যৱস্থাত খেল আৰু পাইক ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন আছিল৷ সোণোৱাল খেলত কছাৰী, বিহিয়া, কোঁচ, কেওট আদি জাতৰ মানুহ আছিল৷ কছাৰী সোণোৱালসকলে সোৱণশিৰীত, বিহিয়া সোণোৱালসকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীত, কেওট সোণোৱালসকলে বৰৈ, বৰগাং, পমা, দিছৈ আদি নদীত সোণ কমোৱা কাম কৰিছিল৷ বিহিয়াসকলৰ বাদে আন সোণোৱালৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰত সোণ আহৰণৰ অধিকাৰ নাছিল৷
ছাৰা আলী খান
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কিশোৰী অৱস্থাত, ছাৰা আলী খানে নিজৰ মেদবহুলতাৰ সমস্যাৰ লগত ভালেমান যুঁজিবলগা হৈছিল৷ সেয়েহে ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ ছাৰাই নিজকে এক কঠোৰ দৈনন্দিন কৰ্মসূচীৰ মাজত আবদ্ধ কৰিছিল আৰু ব্যায়ামাদিত মনোনিৱেশৰ জৰিয়তে স্বাস্থ্যসন্মত হ'বলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল৷ তেখেত polycystic ovary syndromeতো আক্ৰান্ত হৈছিল৷ তেখেতৰ ওজন বঢ়াৰ সিও এটা কাৰণ আছিল৷ নিউ ইয়ৰ্কত থকা কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ছাৰাই ইতিহাস আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে৷ নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পূৰ্বেই, প্ৰায় তিনিটা বছৰৰ ভিতৰত, ২০১৬ চনত ছাৰা আলী খানে স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ পাঠ্যক্ৰমৰ অৱশিষ্ট ডেৰটা বছৰ তেখেতে ওজন প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত তেখেত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে৷
অসমত সোণৰ উৎপাদন
সোণ কমোৱা বা আহৰণ পদ্ধতি
নৈৰ যিটো পাৰে গৰা খহনীয়া হয়, তাৰ ঠিক বিপৰীত দিশত চট্ পৰে৷ সোণোৱালসকলে সেই চটৰ বালি পৰীক্ষা কৰি বালিচন্দা দেখিলে তাত সোণ কমাবলৈ ঠিক কৰে আৰু সোণ-খপা সঁজুলি লৈ সোণ কমাবলৈ যায়৷ সোণ কমাবলৈ “দোৰণী’’ আৰু “লেহেতী’’ৰ প্ৰয়োজন হয়৷ চাৰিজন সোনোৱাল মিলি এটা পাইক হয় আৰু প্ৰতি পাইকৰ হাতত এখন দোৰণী থাকে৷ পোনতে পাইকৰ গোটে বাঁহৰ জোংমাৰি এডালেৰে ’চট’ত খোঁচ মাৰি চাই অলপ বালি তুলি আনে সোণৰ চেঁকুৰা থকা দেখিলে তাতে বহাসাজি সোণ খেপিবলৈ ধৰে৷ তেওঁলোকে পোনতে সূঁতিৰ দ ঠাইডোখৰ (সৰু হ’লে বালিৰে, ডাঙৰ হ’লে জেং-জাবৰেৰে) ভেঁটা মাৰে৷ তেনে কৰাত চটৰ ওপৰেদি সোঁতে পাক লৈ ওপৰৰ তৰপটো ধুই নিয়ে আৰু সোণৰ চেঁকুৰা মিহলি হৈ থকা তৰপটো উলিয়াই দিয়াৰ লগে লগে ভেঁটাবোৰ খুলি দিয়ে আৰু পানী আহি আকৌ আগৰ ঠাইত পৰেহি৷ এনে সময়তে লেহেতীৰে সোঁতে ধুই থোৱা বালিবোৰ কঢ়িয়াই আনি কুঁকি এটা থয়৷ তাৰপিছত সেই কুঁকিভৰ্তি বালি দোৰণীত বাকি দিয়ে৷ এজনে ফুটা কলহৰ জলাইদি পানী বাকী দি বালিখিনি ধুবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু এজনে দোৰণীত হাত সুমুৱাই বালিবোৰ লৰাই-চৰাই দি বালিত মিহলি হৈ থকা জাবৰবোৰ আঁতৰাই থাকে৷ দোৰণীত পানী আৰু বালি ভৰ্তি হৈ গ’লে দোৰণীখন একতীয়াকৈ বাকি দিয়ে আৰু দোৰণীৰ তলত সোণমিহলি বালিখিনি ৰৈ যায়৷ তাৰপিছত, দোৰণীখনৰ চেপামৰা সুৰুঙাটোৰ মুখত কৌপাত এখন মেলি দি নিগৰি পৰা সোণ বালিৰ ওপৰত আকৌ কলহৰ জলাৰে পানী চটিয়াই দিয়ে৷ এনে কৰাত বালিবোৰ ওলাই যায় আৰু সোণখিনি কৌপাতত লাগি ধৰে৷ তাৰপিছত কৌপাতৰ পৰা সোণখিনি এৰুৱাই চুঙাত ভৰোৱা হয়৷ চুঙাত ভৰোৱা সোণখিনি পুনৰ দোৰণীত ঢলা হয় আৰু যিমান পৰিমাণৰ সোণ থাকে সিমান পৰিমাণৰ পাৰদ মিহলাই দি পানী ঢলা হয়৷ তেতিয়া সোণখিনি লদা বান্ধে৷ লদা বন্ধা সোণখিনি শামুকৰ খোলাত ভৰাই জুইৰ ওপৰত দি তপতোৱা হয়৷ তাপ পালেই পাৰদখিনি উৰি যায় আৰু খোলাডোখৰ চূণ হয়৷ সোণৰ ভাঁজ-নিভাঁজ পৰীক্ষা কৰিবলৈ লদাটো পানীত পেলাই দি ডুব গ’লে নিভাঁজ আৰু ভাঁহি থাকিলে ভাঁজ থকা বলি ধৰা হয়৷ লদা বোকমাটিৰে লেও দি জুইত পুৰিলে তাৰ চকচকীয়া বৰণ ওলাই পৰে৷
লেহেতী
লেহেতীখন কাঠৰ আৰু ধেনুভিৰীয়াকৈ সজা হয়৷ দীঘলে ডেৰহাত, পথালিয়ে এহাত৷ গাত পথালিকৈ চাৰিহতীয়া দীঘল নাল এডাল লগোৱা থাকে৷ ভিতৰৰ ফালে দুটা বিন্ধাৰ মাজেৰে দুডাল জৰী সুমুৱাই লৈ দুটা মানুহে জৰীত ধৰি লেহেতীখন বালিত চোঁচৰায়৷
চাম্বা দশমী
চাম্বা দশমী (Samba Dashami) হৈছে উৰিষ্যা, ভাৰতৰ এটি বাছকবনীয়া উৎসৱ। পুহ মাহৰ (ডিচেম্বৰ-জানুৱাৰী) শুক্ল পক্ষৰ দশম দিনা এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। নতুবা পুহ মাহত চন্দ্ৰৰ বৰ্ধনকালত এই উৎসৱ উদযাপিত হয়। উৎসৱটিয়ে স্থানীয় উৰিয়া বৰ্ষপুঞ্জী অনুসৰণ কৰে। উৰিষ্যাৰ পূব অঞ্চলত সাধাৰণতে এই উৎসৱ পালিত হয়।
ছাৰা আলী খান
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
চাম্বা দশমী
পৰম্পৰা
জনশ্ৰুতি মতে, চাম্বা হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ পুত্ৰ। চাম্বা কুষ্ঠৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল আৰু বাৰ বছৰীয়া তপস্যাৰ অন্তত সূৰ্য দেৱৰ কৃপাত তেওঁ ৰোগমুক্ত হয়। তেওঁ কোনাৰ্কৰ সমীপত তপ কৰিছিল। সেইটো দিনতেই, মাতৃসকলে তেওঁলোকৰ পুত্ৰৰ মংগল কামনা কৰি সূৰ্য দেৱক স্তুতি কৰে।
ৰীতি-নীতি
চাম্বা দশমীৰ দিনা, ঘৰৰ মহিলাগৰাকী সূৰ্যোদয়ৰ পূৰ্বতেই উঠে। স্নান কৰাৰ পাছত তেওঁলোকে খিচিৰি, উৰিয়া পুৰি আৰু ঘাড়ঘৰিয়া তৰকাৰী প্ৰস্তুত কৰে। আৰু এইসমূহ তেওঁলোকে সূৰ্যোদয়ৰ সময়ত সূৰ্যদেৱলৈ উছৰ্গা কৰে। ঘৰৰ প্ৰতিগৰাকী সদস্যৰ বাবে (বিশেষকৈ সন্তানৰ বাবে) প্ৰস্তুত কৰা ভিন্ন ব্যঞ্জন এবিধ এবিধকৈ সূৰ্য দেৱলৈ উছৰ্গা কৰা হয়। সূৰ্য দেৱলৈ এই নৈবেদ্য আগবঢ়োৱাৰ পাছত মহিলাসকলে বিভিন্নধৰণৰ কেক বা পিঠা প্ৰস্তুত কৰে। তাৰ ভিতৰত মাণ্ডা পিঠা, কাকাৰা পিঠা, পোড়া পিঠা, মিঠা দৈ, ৰসগোল্লা, খিৰি আদি প্ৰধান।
দুপৰ বেলা, পানৰ সৈতে এবাটী হালধিমিশ্ৰিত পানী চানুৰা মোলালৈ লৈ যোৱা হয়। 'চানোৰা মোলা' হৈছে সৰু এটা মন্দিৰৰ দৰে, যাৰ ওপৰত তুলসী থাকে। প্ৰস্তুত কৰা আটাইবোৰ খাদ্যসামগ্ৰী প্লেটত পৰিৱেশন কৰা হয়। ঘৰৰ মহিলাসকলে হালধি পানীৰ বাটীটোৰ মাজেৰে সূৰ্যদেৱতালৈ চায় আৰু আটাইবোৰ খাদ্য সূৰ্য দেৱতালৈ উছৰ্গা কৰে। তাৰপিছত তেওঁলোকে চাম্বা দশমী ব্ৰত কথা পঢ়ে আৰু পৰিয়ালৰ সকলোৰে মংগল কামনা কৰে।
সন্ধ্যা পৰত, চাম্বা দশমী আৰু এটা পূজা পালন কৰা হয়। ইয়াক কোৱা হয় মহাকাল পূজা। ইয়াত বুদ্ধ চাকুলী যমৰাজলৈ উছৰ্গা কৰা হয়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
অসমত সোণৰ উৎপাদন
দোৰণী
দোৰণীখন মাছ ধৰা চেপাটোৰ দৰে৷ কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰা দোৰণীখন দীঘলে তিনিহাত, পথালিয়ে এহাত আৰু ওখই এবেগেত৷ এমূৰে তিনিআঙুলমান বহল সুৰুঙা এটা থাকে৷
শিয়া
দিনটোত ৪০-৫০ কুঁকি বালি দোৰণীত পেলাই ধোৱা হ’লে তাক শিয়া বোলে৷ এশিয়াত এৰতি সোণ কমাব পাৰিলেই সোণোৱালৰ মনত পৰিশ্ৰম সাৰ্থক হোৱাৰ আনন্দ জাগে৷
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
তিনি সাৰ্বভৌম আৰু পাঁচ সম্ৰাট
তিনি সাৰ্বভৌম আৰু পাঁচ সম্ৰাট চীনৰ উত্তৰ ভাগৰ মিথকত পোৱা শাসক বা দেৱতাৰ দুটি গোট। তিনি সাৰ্বভৌম পাঁচ ৰজাতকৈ আগতে বাস কৰিছিল, যাৰ কাল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩১২৬ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০৭০। বৰ্তমানে এওঁলোক সাংস্কৃতিক নায়ক।
এই শাসকসকলৰ কাল কাল্পনিক হ'ব পাৰে, কিন্তু কিছু কিছু ব্যাখ্যাত এওঁলোকৰ কাল আছিল শ্বিয়া ৰাজবংশৰ আগৰ।
বিৱৰণ
তিনি সাৰ্বভৌম, যাক কোনো কোনোৱে তিনি আগষ্টজনো বোলে, দেৱ-ৰজা বা দেৱতা যিয়ে নিজৰ শক্তিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল জনগণৰ জীৱন ভাল কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক প্ৰয়োজনীয় জ্ঞান প্ৰদান কৰিবলৈ। পাঁচ সম্ৰাট হ'ল আদৰ্শ মুনি যি আছিল মহান চৰিত্ৰৰ অধিকাৰী আৰু দীৰ্ঘায়ু। তেওঁলোকে শান্ত সাম্ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। ভিন ভিন ঐতিহাসিক গ্ৰন্থত তিনিও সম্ৰাটক ভিন ভিন পৰিচয় প্ৰদান কৰা হৈছে।
তিনি সম্ৰাটে জুইৰ ব্যৱহাৰ, গৃহ নিৰ্মাণ আৰু কৃষিৰ ব্যৱহাৰ জনগণক শিকাইছিল। হুৱাংডিৰ পত্নী লেইডুৱে পাতৰ সংস্কৃতি আৰম্ভ কৰিছিল। দৰবৰ আৱিষ্কাৰ, পঞ্জিকাৰ নিৰ্মাণ আৰু চীনা লিপিৰ নিৰ্মাণৰ শ্ৰেয়ো পাঁচ সম্ৰাটকে দিয়া হয়। তেওঁলোকৰ কালৰ পাছত মহান য়ুৱে শ্বিয়া ৰাজবংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
ঊনবিংশ শতিকাৰ আধুনিক তত্ত্বৰ মতে, হালধীয়া সম্ৰাট হুৱাশ্বিয়া লোকৰ বংশৰ প্ৰণেতা। এই মিথকৰ উদ্‌যাপনতেই শ্বানশ্বি প্ৰান্তত হালধীয়া সম্ৰাটৰ স্মৃতিত সৌধ তৈয়াৰ কৰা হৈছে।