cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ধুবুৰী জিলা
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ধুবুৰী জিলাৰ মাটি কালি ২৮৩৮ বৰ্গ কিঃমিঃ। এই মাটি কালি ৰুচিয়াৰ Zemlya Georga প্ৰদেশৰ প্ৰায় সমান।
ধুবুৰী জিলা ৮৯.৪২- ৯০.১২ ডিগ্ৰী পূব দ্ৰাঘিমাংশ আৰু ২৬.২২- ২৫.২৮ ডিগ্ৰী উত্তৰ অক্ষাংশত অৱস্থিত। সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা জিলাখনৰ উচ্চতা ৩০ মিটাৰ। জিলাখনৰ ভূভাগ সমভূমি প্ৰকৃতিৰ যদিও ঠায়ে ঠায়ে কিছুমান চাপৰ পাহাৰ দেখা যায়। টোকোৰাবন্ধা, দুধনাথ, চান্দৰ দিঙা, বৌকুমাৰী, চক্ৰশীল আদি এনে কেইখনমান পাহাৰ। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈ জিলাখনৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। চম্পাৱতী, গৌৰাং, গদাধৰ, গংগাধৰ, টিপকাই, সোণকোষ, শিলাই, জিঞ্জিৰাম ধুবুৰী জিলাৰ উপনৈ।
জিলাখনক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাজ্যিক উভয় সীমান্তই চুই গৈছে।
পাণবাৰী মছজিদ
পাণবাৰী "পাহাৰ", অসমত মুছলমানসকলৰ পবিত্ৰ স্থান হিচাপে পৰিচিত। সমৃদ্ধ উদ্ভিদৰ লগতে পাহাৰৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ গুৰুত্বেৰ লগতে ইয়াৰ অনন্য অৱস্থান আছে, ভাৰতৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যটন স্পট হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ৰৈ আছে। জনশ্ৰুতি মতে, প্ৰায় ২০০ বছৰ আগত ইয়াৰ স্থানীয় মানুহে পাণবাৰী "পাহাৰ" নামৰ স্থানত এই ঘন গছ-গছনিৰ তলত এই মছজিদটো পাইছিল। তেওঁলক এই ঠাইটো পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু তাত নামাজ পঢ়া আৰম্ভ কৰে। ‘ঈদ’-ৰ সময়ত এই মছজিদটো এখন বিশেষ ৰূপ পৰিধান কৰে। দেশৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা হেজাৰ হেজাৰ মানুহ এই মছজিদলৈ যায়। কেৱল ভাৰতৰ পৰা নহয়, ইংলেণ্ড আৰু জাপানৰ মানুহেও এই ঠাইটো ফুৰি চায়। কিন্তু সঠিক ৰক্ষণাবেক্ষণৰ অভাবত মছজিদটো অতি সোনকালে গৌৰৱ হেৰাব ধৰিছে।
পাঁচ পীৰ দৰগাহ
পাঁচ পীৰ দৰগাহ হ'ল পাঁচগৰাকী চুফী সন্তৰ মাজাৰ চৰিফ। এই সন্তকেইগৰাকী আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ মোগল সেনাপতি ৰামসিংহৰ সৈতে অসমলৈ আহিছিল।
মহামায়া ধাম
ধুবুৰী জিলাৰ বগৰীবাৰীৰ এখন চাপৰ পাহাৰৰ ওপৰত এই থানখন অৱস্থিত। ঘন জংঘলেৰে আৱৰি থকা এই থানখনৰ নৈসৰ্গিক শোভা আকৰ্ষণীয়। মহামায়া ধাম নামনি অসমৰ এখন প্ৰখ্যাত শক্তিপীঠ।
ৰামৰায়কুটী সত্ৰ
এই সত্ৰখন ভাৰত-বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমা আৰু অসম-পশ্চিম বংগ আন্তঃৰাজ্যিক সীমাৰ ওচৰৰ ছত্ৰশাল নামে ঠাইখনত অৱস্থিত। সত্ৰখন স্থাপন কৰিছিল শংকৰ গুৰুৱে। ইয়াতে গুৰুজনাৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ ৰামৰায়ৰ জীয়ৰী ভুৱনেশ্বৰীৰ সৈতে কোঁচ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত হৈছিল। পিতলেৰে নিৰ্মিত এখন ঐতিহাসিক ৰথ ইয়াত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ চাহিব গুৰুদ্বাৰা
শ্ৰী গুৰু টেগ বাহাদুৰ চাহিব গুৰুদ্বাৰা সোতৰ শতিকাত নৱম শিখগুৰু টেগবাহাদুৰে এই গুৰুদ্বাৰটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
চক্ৰশিলা অভয়াৰণ্য
চক্ৰশিলা অভয়াৰণ্যখন হ'ল ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ধুবুৰী আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য।
আশাৰীকান্দি গাঁৱৰ মৃৎশিল্প
অসমৰ ধুবুৰী জিলা বিশ্বৰ মৃৎশিল্পৰ বজাৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱস্থান দখল কৰিছে। অসমীয়া মৃৎশিল্প তথা সংস্কৃতি ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ওচৰৰ এখন সৰু গাওঁ আশাৰীকান্দিত জন্ম লাভ কৰিছে। এই নৈপুণ্য গাঁৱৰ ৮০%-ৰ বেছি পৰিয়াল এই জাতিগত ভিত্তিক শিল্প (হস্তশিল্প)-ত জড়িত আৰু জাতীয় তথা আন্তৰ্জাতিক বজাৰত মৃৎশিল্প এই বস্তুবোৰ বিক্ৰী কৰাৰ পিছত তেওঁলকৰ জীৱন অতিবাহিত কৰে।
অৰ্থনীতি
ধুবুৰী জিলাখন মূলতঃ কৃষি আৰু বনজ সম্পদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এই জিলাৰ লোকসকলৰ জীৱিকাৰ প্ৰধান উৎস হৈছে ধানখেতি (শীতকাল আৰু শৰৎ কাল)। ইয়াৰোপৰি মৰাপাট, সৰিয়হ,ঘেঁহু আৰু কুহিয়াৰৰ খেতিও কৰা হয়। বনজ সম্পদৰ ভিতৰত কাঠ, বাঁহ, শিল আৰু বালি আহৰণ কৰা হয়। মাছ,গাখীৰ, মাংস আৰু কণী উৎপাদনো যথেষ্ট পৰিমাণে কৰা হয়। বৰ্তমান জিলাখনত ১৩৬২.৩৩ হেক্টৰ আগুৰি তিনিখন চাহ বাগিছা আছে, কিন্তু জিলাখনৰ অৰ্থনীতিলৈ বাগান কেইখনৰ অৱদান নগণ্য। ভূমি ৰাজহ সামান্য আহৰণ কৰা হয় যদিও চেক গেটৰ কৰ আৰু এক্সাইজ ডিউটি চৰকাৰে যথেষ্ট পৰিমাণে আহৰণ কৰে।
জিলাখনৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদ সমূহ এতিয়াও পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে আহৰণ কৰা হোৱা নাই। জিলাখনৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদ সমূহ এতিয়াও সঠিকভাৱে আহৰণ কৰিব পৰা হোৱা নাই, এই সম্পদসমূহ সঠিকভাৱে আহৰণ আৰু ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিলে জিলা তথা ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতি যথেষ্ট সবল হৈ পৰিব।
ধুবুৰী জিলাৰ কেইবিধমান উল্লেখযোগ্য উ‍ৎপাদন আৰু ইয়াৰ পৰা লাভ কৰা আৰ্জন এনে ধৰণৰ-
ৰাজনৈতিক আৰু প্ৰশাসনিক গাঁথনি
ধুবুৰী জিলাৰ মহকুমা দুটা -
পৌৰ নগৰ ৫ খন-
বিধানসভাৰ সমষ্টি ৭ টা। সাতোটা বিধানসভাৰ সমষ্টিয়ে ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।
জিলাখনৰ ৰাজহ চক্ৰ ৮টা, পুলিচ থানা ৮ খন।
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ধুবুৰী জিলাৰ জনসংখ্যা ১৯,৪৮,৬৩২ জন। ২০০১- ২০১১ দশকটোত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ২৪.৪ %। ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৫২ জনী। শিক্ষিতৰ হাৰ ৫৯.৪ %
জিলাখনৰ সংখ্যা গৰিষ্ঠ লোক মুচলন্ত। মুচলন্ত লোকৰ সংখ্যা ১২,১৬,৪৫৫ জন- মুঠ জনসংখ্যাৰ ৭৪ %। হিন্দু আৰু খ্ৰীষ্টিয়ান লোকৰ সংখ্যা ক্ৰমে ৪,০৫,০৬৫ আৰু ১২,৪৭৭ জন। বেছি সংখ্যক লোকে অসমীয়া ‚বঙালী আৰু গোৱালপৰীয়া উপভাষা কয়।
শিক্ষা
ইয়াৰোপৰি ধুবুৰীত এখন আই টি আই আৰু এশখনৰো অধিক উচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে। আগন্তক ২ বছৰৰ ভিতৰত ধুবুৰীত ধুবুৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় গঢ় লৈ উঠিব।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা *
বুঢ়া চাপৰি অভয়াৰণ্য
বুঢ়া চাপৰি অভয়াৰণ্য (Bura Chapori Wildlife Sanctuary) অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। এই অভয়াৰণ্য লাওখোৱা-বুঢ়া চাপৰি পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
ভৌগোলিক বিৱৰণ
এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰনদীৰ উত্তৰ পাৰে শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত। তেজপুৰ চহৰ আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা এই বনাঞ্চলৰ দুৰত্ব ক্ৰমে ৪০ কিমি আৰু ১৮১ কিমি। এই বনাঞ্চলৰ মাটিকালি প্ৰায় ৪৪.০৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ । ইয়াত প্ৰধানকৈ ঘাঁহনি আৰু জলাহভূমি তথা অৰ্ধ চিৰসেউজীয়া বনাঞ্চল দেখা পোৱা যায়।
ইতিহাস
ইয়াক ১৯৭৪ চনত সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু ১৯৯৫ চনত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
জৈৱবৈচিত্ৰ্য
বুঢ়া-চাপৰি বনাঞ্চৰ জৈৱবৈচিত্ৰ্য খুবেই চহকী। বিশেষকৈ ইয়াক উলূম’ৰাৰ বাবে অতি উপযোগী বনাঞ্চল বুলি গণ্য কৰা হয়। অন্যান্য প্ৰাণী তথা চৰাই চিৰিকটি সমূহ হ’ল- এশিঙীয়া গঁড়, বনৰীয়া ম’হ, অসমীয়া বান্দৰ, দল-হৰিণা, নাহৰফুটুকী বাঘ, বন-ৰৌ, শিয়াল, শৰপহু, খটীয়া পহু, সেন্দূৰী বান্দৰ, হলৌ বান্দৰ, বাদুলি, মলুৱা বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, সুগৰী পহু, হেপা, হাতী ইত্যাদি । আমৰ’লীয়া হাঁহ, মাছোৰোকা, মৌপিয়া, লক্ষ্মী ফেঁচা, লৰীয়তী, শামুকভঙা, শেন, শৰালি হাঁহ, দেওৰাজ হাঁহ, নীলকণ্ঠ, পাকৈঢোৰা, ফেঁচু, পাটিশগুণ, পানী কাউৰী, বতা চৰাই, বনকুকুৰা, বনচিৰিকা, বামুণ বগলী, বামুণী হাঁহ, খন্তীয়া হাঁহ, গলমণিকা, সখিয়তী, সাতভনী, বৰ বগ, বৰটোকোলা, সোণ বাঢ়ৈটোকা,সৰুমূগী হাঁহ, হয়কলি, হাইঠা, হাড়গিলা, ঘিলা হাঁহ, চাকৈ-চকোৱা, ৰাজ ভাটৌ, ৰামপৰা, কলীমূৰী হাঁহ, ক পাকৈঢোৰা, কাকলি হাঁহ, কামচৰাই, কুটুম চৰাই
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ (ইংৰাজীত চমুকৈ AJYCP) অসমৰ এটা আগশাৰীৰ ছাত্ৰ সংগঠন। ১৯৭৮ চনত গঠিত হোৱা এই ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ উদ্যোগত ১৯৯৯ চনত অসমৰ ৰাজনৈতিক দল অসম গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ জন্ম হৈছিল।
প্ৰতীক
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতীক হ’ল- বৰ অসমৰ(পূৰ্বাঞ্চলৰ ৭ খন প্ৰদেশৰ) মানচিত্ৰখন আৰু এই মানচিত্ৰখনৰ সোঁমাজত পশ্চিম মুৱাকৈ থকা এটা গঁড়ৰ ছবি। মূল মানচিত্ৰখন আবৰি থকাকৈ দুটা কলা বৃত্তৰ মাজত ওপৰফালে "জয় আই অসম" আৰু তলৰ ফালে অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ বুলি অসমীয়া হৰফত লিখা থাকে।
প্ৰতীকৰ তাত্‍পৰ্য
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতীকটোৱে এটা তাত্‍পৰ্য বহন কৰে- (ক) প্ৰতীকটোত থকা গঁড়টোক অসমীয়া জাতিৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ গৌৰৱ তথা শান্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। (খ) প্ৰতীকৰ অবিভক্ত অসমৰ মানচিত্ৰখনত ব্যৱহৃত সেউজীয়া ৰঙে ঐতিহ্যমণ্ডিত অসম আৰু বৃহত্‍ অসমীয়াৰ জাতিসত্বাৰ সামজিক, সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু প্ৰাকৃতিক সমৃদ্ধিক বুজায়। (গ)মানচিত্ৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে চিৰ প্ৰবাহমান অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু বিভিন্ন জাতি-উপজাতিৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়লৈ উঠা বৃহত্‍ অসমীয়া জতিসত্বাৰ সংহতিক বুজায়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
বঙালী ভাষা
ইতিহাস
খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম সহশ্ৰাব্দৰ শেষৰ ফালে অহা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্যভাষাসমূহৰ বিভিন্ন অপভ্ৰংশৰ পৰা আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাসমূহৰ উদ্ভৱ ঘটে, সেইবোৰৰ মাজত বঙালী ভাষাটোৱো এটা। কোনো কোনো ভাষাবিদে তাৰো অনেক আগেয়ে, অৰ্থাত ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ফালে, বঙালী ভাষাৰ জন্ম হৈছিল বুলি মত পোষণ কৰে। বঙালী ভাষাৰ ইতিহাসক সাধাৰণতে তিনি ভাগত বিভক্ত কৰা হয়: বঙালী ভাষা ঐতিহাসিক ভাৱে পালিৰ লগত বেছি সম্পৰ্কিত হ’লেও মধ্য বঙালীৰ (চৈতন্য যুগেত) আৰু বঙালী সাহিত্যৰ আধুনিক নৱজাগৰণৰ সময়ত বঙালীৰ ওপৰত সংস্কৃত ভাষাৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পায়। দক্ষিণ এছিয়াৰ আধুনিক ইন্দো-ইউৰোপীয় ভাষাসমূহৰ মাজত বঙালী আৰু মাৰাঠিৰ শব্দবোৰৰ মাজত বহুটো সংস্কৃত শব্দ আছে; আন দিশে হিন্দী আৰু অন্যান্য ভাষাবোৰ আৰবী আৰু ফাৰ্ছী ভাষাৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত হৈছে। thumb|right|বঙালী ভাষা ৰক্ষাৰ বাবে আন্দোলনকাৰীসকলৰ স্মৰণত নিৰ্মিত [[ঢাকা-ৰ শ্বহীদ মিনাৰ]] ১৮শ শতিকাৰ পূৰ্বে বঙালী ভাষাৰ ব্যাকৰণ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত কোনোও উদ্যোগ লোৱা নাছিল। পৰ্তুগিজ মিশ্যনেৰী পাদ্ৰী মানোএল দা আছসুম্পসাঁউ Vocabolario em idioma Bengalla, e Portuguez dividido em duas partes নামত বঙালী ভাষাৰ প্ৰথম অভিধান আৰু ব্যাকৰণ ৰচনা কৰে; ১৭৩৪ ৰ পৰা ১৭৪২ চন পৰ্যন্ত ভাওয়ালত কৰ্মৰত অৱস্থাত তেও এইখন লিখিছিল। ন্যাথানিয়েল ব্ৰাচি হালহেড নামৰ এজন ইংৰাজ প্ৰাচ্যবিদে বঙালীৰ এখন আধুনিক ব্যাকৰণ লিখে, (A Grammar of the Bengal Language (১৭৭৮)) যিখন ছপাখানাৰ হৰফ (type) ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰকাশিত সৰ্বপ্ৰথম বঙালী গ্ৰন্থ। বঙালীসকলৰ মাজত ৰাজা ৰামমোহন ৰায় আছিল প্ৰথম ব্যাকৰণ ৰচয়িতা; তেখেতৰ গ্ৰন্থখনৰ নাম "Grammar of the Bengali Language" (১৮৩২)। ১৯৫১–৫২ চনত পূৰ্ব পাকিস্তানত (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ) সংঘটিত "ভাষা আন্দোলনৰ" ভিত্তি আছিল বঙালী ভাষা। পূৰ্ব পাকিস্তানৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ মানুহ বঙালীভাষী হোৱা সত্ত্বেও একমাত্ৰ উৰ্দু ভাষাকেই সাংবিধানিক ভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতিবাদতেই ভাষা আন্দোলনৰ আৰম্ভণি হৈছিল।
ভৌগোলিক বিস্তাৰ
বঙালী দক্ষিণ এছিয়াৰ পূৰ্বভাগৰ বঙ্গ বা বাংলা নামৰ অঞ্চলৰ লোকসকলৰ মাতৃভাষা। এই অঞ্চলটি বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰাজ্য পশ্চিমবঙ্গ আৰু স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশৰ সমন্বয়ত গঠিত। বাংলাদেশৰ প্ৰায় ৯৮% মানুহৰেই মাতৃভাষা বঙালী। ইয়াৰ বাহিৰেও মধ্যপ্ৰাচ্য, মালয়েছিয়া আৰু প্ৰাশ্চাত্যত উল্লেখযোগ্য সংখ্যক বঙালীভাষী লোক বসবাস কৰে।
চৰকাৰী মৰ্য্যদা
বঙালী দক্ষিণ এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশৰ একমাত্ৰ স্বীকৃত ৰাষ্ট্ৰভাষা। ইয়াৰ বাহিৰেও ভাৰতীয় সংবিধানৰ দ্বাৰা স্বীকৃত ২৩টা চৰকাৰী ভাষাৰ মাজতো বঙালী অন্যতম। ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা হ'ল বঙালী লগতে অসম ৰাজ্যৰ বৰাক উপত্যকাৰ তিনিখন জিলা কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দিত স্বীকৃত চৰকাৰী ভাষা হ'ল বঙালী। ভাৰতৰ আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ অন্যতম স্বীকৃত ভাষা হৈছে বঙালী ভাষা।
বঙালী ইউনিক’ড
বঙালী ইউনিক’ড U+0980’ৰ পৰা U+09FF পৰ্যন্ত আছে।
গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাষা শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:বাংলাদেশ *
চকৰিফেঁটী সাপ
চকৰিফেঁটী সাপ বা monocled cobra (Naja kaouthia) ফেঁটীসাপৰ এটা প্ৰজাতি। ইয়াক মধ্য এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বহু অঞ্চলত পোৱা যায়।
শ্ৰেণীবিভাজনৰ ইতিহাস
১৮৩১ চনত René Lesson নামৰ ব্যক্তিজনে চকৰিফেঁটী সাপক ভাৰতীয় ফেঁটী সাপতকৈ পৃথক এক ধুনীয়া সাপ বুলি বৰ্ণনা কৰে যাৰ সন্মখৰ ফালে ১৮৮ টা স্কে'ল আৰু পিঠিৰ ফালে ৫৩ যোৰ স্কে'ল থাকে।
ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া
ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  প্ৰবন্ধ আছে।
পৰিসংখ্যা
চনত ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ, গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
চকৰিফেঁটী সাপ
শ্ৰেণীবিভাজনৰ ইতিহাস
Naja tripudians নামেৰে চকৰিফেঁটী সাপৰ কেইবাবিধো প্ৰকাৰ ১৮৯৫ৰ পৰা ১৯১৩ চনৰ ভিতৰত উল্লেখ কৰা হৈছিল।
১৯৪০ চনত মেল্‌কম আৰ্থাৰ স্মিথে চকৰিফেঁটী সাপক Naja naja kaouthia নাম দি spectacled cobra-ৰ অন্তৰ্গত কৰে।
ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
চকৰিফেঁটী সাপ
বিৱৰণ
চকৰিফেঁটী সাপৰ ফণাত চকৰিৰ নিচিনাকৈ এট ঘূৰণীয়া (monocellate) বিন্যাস থাকে (ভাৰতীয় ফেঁটী সাপতকৈ বেলেগ)। কম বয়সীয়া সাপৰ ৰঙৰ ভিন্নতা কম। সাপডালৰ সন্মুখভাগ হালধীয়া, মুগা, ধোঁৱাবৰণীয়া বা ক'লা ৰঙৰ হয় আৰু পথালি আঁচৰ সমষ্টি থাকিব বা নাথাকিব পাৰে। ই জলফাই বৰণীয়া বা মাটীয়া বা ক'লা বৰণৰ হ'ব পাৰে আৰু ফণাত ফালধীয়া বা কমলা ৰঙৰ ঘূৰণীয়া দাগ থাকিব বা নাথাকিব পাৰে। <!--It has a black spot on the lower surface of the hood on either side, and one or two black cross-bars on the belly behind it. The rest of the belly is usually of the same color as the back, but paler. As age advances, it becomes paler, when the adult is brownish or olivaceous. The elongated nuchal ribs enable a cobra to expand the anterior of the neck into a “hood”. A pair of fixed anterior fangs is present. The largest fang recorded measured 6.78 mm. Fangs are moderately adapted for spitting. Adult monocled cobras reach a length of 1.35 to 1.5 m with a tail length of 23 cm. Many larger specimens have been recorded, but they are rare. Adults can reach a maximum of 2.3 m in length.
Scalation
They have 25 to 31 scales on the neck, 19 to 21, usually 21, on the body, and 17 or 15 on the front of the vent. They have 164 to 197 ventral scales and 43 to 58 subcaudal scales.
Monocled cobras tend to have more than one cuneate scale on each side. The shape of the frontal scale is short and square. Ventrals in males range from 170 to 192, in females from 178 to 197. Subcaudals in males range from 48 to 61, in females from 46 to 59.
বিতৰণ আৰু বাসস্থান
চকৰিফেঁটী সাপ ভাৰতৰ পৰা চীন, ভিয়েটনাম আৰু কম্বোডিয়া পৰ্যন্ত পোৱা যায়। বাংলাদেশ, ভূটান, ম্যানমাৰ, লাওচ, নেপাল আৰু থাইলেণ্ডতো ইয়াক পোৱা যায়।
Monocled cobras can adapt to a range of habitats, from natural to anthropogenically impacted environments. They prefer habitats associated with water, such as paddy fields, swamps, and mangroves, but can also be found in grasslands, shrublands, and forests. It also occurs in agricultural land and human settlements, including cities. They can be found up to elevations of 1000 m above sea level.
আচৰণ
Monocled cobras are terrestrial and most active at dusk and in the evening. In rice-growing areas, they hide in rodent burrows in the dykes between fields and have become semi-aquatic in this type of habitat. Juveniles feed mostly on amphibians, and adults prey on small mammals, snakes and fish. When disturbed they take flight, but they have rarely been observed to spit venom. However, when threatened, they will raise the anterior portions of their bodies, spread their hood, usually hiss loudly, and strike in an attempt to bite and defend themselves.
They are often found in tree holes and areas where rodents are plentiful.
প্ৰজনন
This is an oviparous species. Females lay between 16 and 33 eggs per clutch. Incubation periods range from 55 to 73 days. Egg-laying takes place in January to March. The females usually stay with the eggs. Some collaboration between males and females has been reported in Naja naja x Naja kaouthia - hybrids.
সংৰক্ষণ স্থিতি
This species has been assessed as Least Concern by IUCN owing to its large distribution, tolerance of a broad range of habitats, including anthropogenically altered environments, and its reported abundance. No major threats have been reported, and the species is not thought to be undergoing a significant population decline. In places the distribution of this species coincides with protected areas, probably providing small safeguards. Monocled cobras are harvested for the skin trade, however, collection from the wild is minimal and not likely to be causing significant population declines. Naja kaouthia is listed on CITES Appendix II.
বিষ
The median lethal dose is 0.28-0.33 mg/gram of mouse body weight. The major toxic components in cobra venoms are postsynaptic neurotoxins, which block the nerve transmission by binding specifically to the nicotinic acetylcholine receptor, leading to flaccid paralysis and even death by respiratory failure. The major α-neurotoxin in Naja kaouthia venom is a long neurotoxin, α-cobratoxin; the minor α-neurotoxin is different from cobrotoxin in one residue. The neurotoxins of this particular species are weak. The venom of this species also contains myotoxins and cardiotoxins.
In case of intravenous injection the tested in mice is 0.373 mg/kg, and 0.225 mg/kg in case of intraperitoneal injection. The average venom yield per bite is approximately 263 mg (dry weight).
The monocled cobra causes the highest fatality due to snake venom poisoning in Thailand. Envenomation usually presents predominantly with extensive local necrosis and systemic manifestations to a lesser degree. Drowsiness, neurological and neuromuscular symptoms will usually manifest earliest; hypotension, flushing of the face, warm skin, and pain around bite site typically manifest within one to four hours following the bite; paralysis, ventilatory failure or death could ensue rapidly, possibly as early as 60 minutes in very severe cases of envenomation. However, the presence of fang marks does not always imply that envenomation actually occurred.
In Myanmar (Burma), Maung TM, a 20-year old male was admitted to Insein hospital (near Yangon), within one hour of being bitten by a monocled cobra on the inner side of thigh. In fact he was bitten while squatting to urinate in the field. On admission there was a black patch and gross swelling at the site of the bite. Polyvalent serum, containing anti-viper and anti-cobra, was given intravenously on admission. On the next day the eye lids drooped and he developed signs of respiratory paralysis which demanded immediate tracheostomy and mechanical ventilation. He was again given antivenom with atropine and prostigmine with good response. The drugs were repeated as their actions had been only short lasting. The development of respiratory paralysis after an apparent recovery may indicate that there was a depot of venom at the site of bite from which it was absorbed slowly. This assumption may call for local infiltration. Locally there was extensive necrosis and ulceration requiring skin grafting at a later date.
-->
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সাপ
হাৰিভাংগা
হাৰিভাংগা (Haribhanga) অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ টিহু ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত নামবৰভাগ মৌজাৰ পূব অংশত অৱস্থিত এখন বৃহৎ গাঁও। গাঁওখনত চুবুৰীৰ সংখ্যা ১৮ টা।
নামৰ উৎপত্তি
হাৰিভাংগা নামটোৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে বহুজনৰ বহু মত। এই সন্দৰ্ভত লোকবিশ্বাসৰ ভেঁটিত প্ৰধানতঃ দুটা কাহিনী পোৱা যায়। প্ৰথম কাহিনী অনুসৰি তেজপুৰৰ অগ্নিগড়ৰ হৰি-হৰৰ যুদ্ধৰ শেষৰ যুদ্ধখিনি এই অঞ্চলত হৈছিল। যুদ্ধত পৰাজয় বৰণ কৰি হৰিয়ে যুদ্ধ ভংগ দি পলায়ন কৰিলে। হৰিয়ে ভংগ দিয়াৰ বাবে "হৰি-ভংগ” হ’ল আৰু তাৰ পৰা অপভ্ৰংশ হৈ কালক্ৰমত হাৰিভাঙ্গা হোৱা বুলি লোকে বিশ্বাস কৰে। আন এক কাহিনী মৰ্মে এসময়ত পাগলাদিয়া নদীৰ এটা সুঁতি উক্ত অঞ্চলটোৰ মাজেৰে বৈ গৈ বেকী নদীত পৰিছিলগৈ। সে‍ই সুঁতিৰ পাৰতে মহাপ্ৰভু শ্ৰী শ্ৰী কলীয়া গোঁসাইৰ আৱিৰ্ভাবৰ কাহিনী জড়িত হৈ আছে। উক্ত সুঁতিয়েদি বৰপেটীয়া বেপাৰী সকলে নাওঁ লৈ বেহা বেপাৰ কৰিবলৈ আহিছিল আৰু ভটীয়া বেপাৰীয়ে এ‍ই অঞ্চলত দৈ গাখীৰৰ বেহা কৰিছিল। এবাৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্য্যোগৰ ফলত তেনেকুৱা কেবাখনো নাওঁ পানীত জাহ যায় আৰু গাখীৰ কঢ়িয়াই অনা হাড়ি (এবিধ মাটিৰ পাত্ৰ) বোৰ নদীৰ পাৰত ভাঙি চূচূৰ্মৈ হৈ পৰি থাকে। সে‍ই কাহিনীৰ আলমতে ওচৰ চুবুৰীয়া অঞ্চলৰ ৰা‍ইজে এ‍ই অঞ্চলটোক হাড়িভাঙ্গা/ হাড়িভাঙা নাম দিয়ে। সময় সলনি হোৱাৰ লগে লগে নামটো ক্ৰমাৎ হাৰিভাঙ্গালৈ সলনি হয়। এতিয়া লিখিত অনুসৰি গাওঁখনৰ নাম "হাৰিভাঙ্গা / হাৰিভাংগা" নামেৰে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।
জন-গাঁথনি
জনসংখ্যা: ২০১১ লোকপিয়ল অনুসৰি ৫৩৪৪ জন। ইয়াৰে মাজৰ পুৰুষৰ সংখ্যা হৈছে: ... জন আৰু মহিলাৰ সংখ্যা: ...
অৰ্থনীতি
আয়ৰ উৎসঃ মূখ্যতঃ কৃষি আৰু শিক্ষকতা।
অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান
প্ৰধান অনুস্থান সমুহ হৈছে:
অন্যান্য সংযোজন
হাৰিভাংগা ডাকঘৰ। ডাক সূচাংক: 781378
30 খন বিচনাযুক্ত হাৰিভাংগা প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ।
ৰাজহুৱা পুথিভঁড়াল, গাওঁ উন্নয়ন সমিতিৰ কাৰ্যালয়, সমবায় সমিতিৰ নাম্বৰভাগ মৌজাৰ প্ৰধান কাৰ্য্য়ালয়, ৰাজহুৱা সভা সমিতিৰ বাবে সভাগৃহ (Auditorium) আৰু নাট্য মন্দিৰ, পুথি প্ৰকাশক: লেকো LACO (Literary and Cultural Organisation), প্ৰেছ, বাণিজ্য কেন্দ্ৰ (Shoping Centre), দৈনিক গধূলিৰ হাট, বাছ অস্থান, অ’টো আস্থান, ৰংদৈ বিহু হুঁচৰি দল আৰু ভাস্কৰজ্যোতি বিহু হুঁচৰি দল।
পৰ্য্যটন
মূখ্য উৎসৱ: শ্ৰী শ্ৰী কলিয়া গোঁসা‍ই মহাপ্ৰভুৰ মন্দিৰত পহিলা মাঘৰ ধৰ্মসভা আৰু তাৰ লগে লগে একেলেঠাৰিয়ে সপ্তাহ যোৰা কাৰ্য্যসূচীৰে ঐতিহাসিক হাৰিভাংগা সভা মহোৎসৱ।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
চ্যু-হ্যুণ-মু'ঙ
চাওফা চ্যুপিমফাৰ (১৪৯৩-১৪৯৭ খ্ৰীঃ) মৃত্যুৰ পাছতে ১৪৯৭ খ্ৰীঃত তেওঁৰ পুতেক চুহুন্মুং আহোম ৰাজপাটত উঠে। দিহিঙ্গীয়া ফৈদৰ কোঁৱৰসকলৰ ভিতৰত এওঁকে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা হয়। তেওঁক দিহিঙ্গীয়া ৰজা বা ওপৰজনা দিহিঙ্গীয়া ৰজাও বোলে। হিন্দুধৰ্মৰ লোকসকলৰ মতে তেওঁৰ নাম আছিল স্বৰ্গনাৰায়ণ। তেওঁৰ দিনৰপৰাই ৰাজকীয় কাম-কাজত ৰজাসকলে কাগজে-পত্ৰে স্বৰ্গদেও উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লয়। এওঁ বকতাত ৰাজধানী পাতিছিল।
শাসনকাল
স্বৰ্গদেৱ চুহুংমুঙেই বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ সমমৰ্যাদাৰে বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই পদবীৰ সৃষ্টি কৰে। একেদৰে যথাক্ৰমে শদিয়া আৰু মৰঙ্গীৰ বাবে শদিয়াখোৱা গোঁহাই আৰু মৰঙ্গীখোৱা গোঁহাই পদবীৰো সৃষ্টি কৰে। এওঁৱেই ৰাজকোঁৱৰসকলক দিহিঙ্গীয়া, তুংখুঙ্গীয়া, টিপমীয়া আৰু চাৰিঙ্গীয়া এই চাৰি ভাগত ভগাই থাপিছিল।
এওঁৰ দিনতে কছাৰী ৰাজ্যৰ নগাঁৱৰ অংশ আৰু চুটীয়া ৰাজ্য আহোম ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা হয়। ১৫৩২ চনত বংগৰ সেনাপতি তুৰ্বকৰ নেতৃত্বত মুছলমান সৈন্যই অসম আক্ৰমণ কৰে। এই যুদ্ধত শিঙৰি গড়ত ফ্ৰাচেংমুং বৰগোঁহাইকে ধৰি আঠজন সেনাপতি নিহত হয়। ভৰলীৰ পাৰত ফ্ৰাচেংমুং বৰগোঁহাইৰ পত্নী মূলাগাভৰুও ৰণত পৰে। পিছত সেই ঠাইতে কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাইৰ হাতত তুৰ্বক নিহত হোৱাত মুছলমান সৈন্যৰ পৰাজয় ঘটে। তেতিয়াৰপৰাই কৰতোৱা নদী দুই ৰাজ্যৰ সীমা হয়। চুহুন্মুঙৰ দিনত দিহিংৰ মথাউৰি, হাৰমতী গড়, কৰতোৱা দ'ল, কৰতোৱা পুখুৰী আৰু আঠাবাৰীৰ পুখুৰী নিৰ্মাণ কৰা হয়।
১৫১০ চনত এইজনা ৰজাই আহোম ৰাজ্যত প্ৰথম লোকপিয়ল আৰম্ভ কৰে।
এইজনা স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰ পৰাই অসমত শকাব্দ বা 'শঁকাদিত্যৰ শঁক'ৰ প্ৰচলন হয়।
মৃত্যু
১৪৯৭ খ্ৰীঃত বৰকোঁৱৰ চুক্লেণমুঙৰ ষড়যন্ত্ৰত শুই থকা অৱস্থাতে তেওঁ প্ৰাণ হেৰুৱায়।
কুলি
কুলি চৰাই (Asian Koel, বৈজ্ঞানিক নাম: Eudynamys scolopaceus) কুকুলিফৰমিছ (Cuculiformes) বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি। এই চৰাইবিধ দক্ষিণ এছিয়া, চীন আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া ত পোৱা যায়। এই বিধ চৰায়ে কাউৰীৰ বাহত কণী পাৰি পোৱালি ডাঙৰ কৰে। পূৰ্ণবয়স্ক কুলি চৰায় প্ৰধানত: ফল-মূল খায়। কুলি চৰাইৰ মধুৰ কণ্ঠৰ বাবে বিভিন্ন ভাষা-সাহিত্যত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আছে।
বিৱৰণ
কুলি চৰাই এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ, দীঘল-নেজী চৰাইৰ প্ৰজাতি। দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৯-৪৬ ছে: মি: আৰু ওজন ১৯০-৩২৭ গ্ৰাম মতা কুলি চৰাই চিকিচিকিয়া ক’লা (glossy bluish-black),ঠোঁট পাতল সেউজ-মুগা (pale greenish grey), চকুৰ মণিবলয় ডাঠ ৰঙা (crimson) আৰু ঠেং ছাই বৰণৰ। মাইকী চৰাইৰ মূৰৰ ওপৰভাগ মটিয়া আৰু তলৰ অংশত ৰঙা-মুগা বৰণৰ আঁচ আছে। দেহৰ পৃষ্ঠ অংশ আৰু ডেউকাত ডাঠ মটিয়া বৰণতে বগা দাগ কিছুমান আছে। দেহৰ তলৰ অংশ বগা আৰু ঘনকৈ আঁচ থকা। অন্যন্য উপ-প্ৰজাতি সমূহৰ ৰং আৰু আকাৰ ভিন্ন হোৱা দেখা যায়। প্ৰজননৰ সময়ত কুলি চৰাই খুৱেই সৰৱ হৈ উঠা দেখা যায় (দক্ষিণ এছিয়াত মাৰ্চৰ পৰা অগষ্টলৈকে)। ঠাইভেদে কুলিৰ মাতৰ কিছু পাৰ্থক্য থাকিলেও আটাইতকৈ পৰিচিত মতা কুলিৰ মাতটো হৈছে “কুউ-উউ” ধৰণৰ। মতা কুলি চৰায়ে সাধাৰণতে ‘কিক-কিক-কিক” বুলি মতা শুনা যায়।
টেক্স’নমি
ঠাইভেদে কুলি চৰাইৰ দেহৰ বৰণ (plumage) ৰ যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়। কেইটামান উল্লেখযোগ্য উপপ্ৰজাতি হ’ল -
বসতিস্থল
কুলি চৰাই বিশেষকৈ কাঠনি আৰু খেতি পথাৰ আদিত পোৱা যায়। এই প্ৰজাতিটো নতুন বসতিস্থলত আবাদী বিস্তাৰ কৰাত অভ্যস্ত বুলি জনা যায়
আচৰণ
কুলি চৰাই এবিধ উমনি পৰজীৱী (brood parasite)॥ ইহঁতে প্ৰধানকৈ কাউৰীৰ বাহত এটাকৈ কণী পাৰি পোৱালি জগায়। শ্ৰীলংকাত ১৮৮০ চনলৈকে কুলিয়ে ঢোৰাকাউৰীৰ বাহত কণী পৰাৰ কথা জনা যায়, কিন্তু পিছলৈ পাটিকাউৰীৰ বাহটো কণী পাৰিবলৈ লয়। ভাৰতবৰ্ষত হোৱা এটা অধ্যয়নৰ পৰা পোৱা তথ্য অনুসৰি কুলিয়ে ৫% পাটিকাউৰী (Corvus splendens) আৰু ০.৫%  ঢোৰাকাউৰী (Corvus macrorhynchos)ৰ বাহত কণী পাৰে বাংলাদেশত ই একাদিক্ৰমে ৩৫.৭%, ৩১.২% আৰু ১০.৮% Long-tailed Shrike (Lanius schach), শালিকা (Common Myna, Acridotheres tristis) আৰু পাটিকাউৰী (House Crows,Corvus splendens)ৰ বাহত কণী পাৰে বুলি জনা গৈছে। কম উচ্চতা আৰু ফল-মূলৰ গছৰ ওচৰত থকা চৰাইৰ বাহ কুলি চৰায়ে পছন্দ কৰে। ইহঁতে সাধাৰণতে এটা বা দুটা কণী পাৰে কিন্তু কেতিয়াবা সাতৰ পৰা এঘাৰটালৈকে কণী পৰাৰো তথ্য পোৱা গৈছে।  মাইকী কুলিয়ে কণী পৰাৰ আগেয়ে পোষক(host)ৰ কণী আঁতৰাই লয়। ১২-১৪ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটে। কুলি চৰাই সৰ্বভক্ষী। ইহঁতে বিভিন্নধৰণৰ পোক-পতংগ, বিছা, কণী, সৰু জীৱ তথা ফল-মূল খায় জীয়াই থাকে।
বহিঃ সংযোগ
শ্ৰেণী:কুলি শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শৰণ লোৱা (বৌদ্ধ ধৰ্ম)
thumb|356x356px|দ্বিতীয় শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দৰ গান্ধাৰৰ মূৰ্তি: ত্ৰিৰত্নক নমন। বৌদ্ধ ধৰ্মত শৰণ বা শৰণ লোৱা এটি ধাৰ্মিক কাৰ্য, য'ত প্ৰায় এটি প্ৰাৰ্থনা গোৱা হয় অভ্যাসকালৰ আৰম্ভণিত। সূত্ৰযানত তিনি ৰত্নৰ ওচৰত শৰণ লোৱা হয়: বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘ। বজ্ৰযানত তিনি ৰত্ন আৰু তিনি গুড়িৰ ওচৰত শৰণ লোৱা হয়। শৰণ লোৱা হ'ল এই আকাংক্ষা যে ত্ৰিৰত্নক অন্তৰত স্থান দি জীৱন যাপন কৰা হ'ব। শৰণ ল'বলৈ এটি চুটি মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়, যি মন্ত্ৰত বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘৰ উল্লেখ থাকে। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আৰম্ভণিৰ কালত শৰণ লোৱা আছিল বুদ্ধৰ মাৰ্গ অনুসৰণ কৰাৰ সংকল্পৰ প্ৰকাশ, দায়িত্বৰ ত্যাগ নহয়। শৰণ লোৱা আতাইকেইখন মুখ্য বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অংগ।
মন্ত্ৰ
শৰণ লোৱাৰ সময়ত ভিন ভিন ভাষাত ভিন মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়। সংস্কৃত ভাষাতো এনে মন্ত্ৰ পোৱা যায়। পালি ভাষাত নিম্নলিখিত মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়:
বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি (বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)
ধম্মং শৰণং গচ্ছামি (ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)
সংঘং শৰণং গচ্ছামি (সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)
দুতিয়াম্পি বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি (দ্বিতীয়বাৰ বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)
দুতিয়াম্পি ধম্মং শৰণং গচ্ছামি (দ্বিতীয়বাৰ ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)
দুতিয়াম্পি সংঘং শৰণং গচ্ছামি (দ্বিতীয়বাৰ সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)
ততিয়াম্পি বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি (তৃতীয়বাৰ বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)
ততিয়াম্পি ধম্মং শৰণং গচ্ছামি (তৃতীয়বাৰ ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)
ততিয়াম্পি সংঘং শৰণং গচ্ছামি (তৃতীয়বাৰ সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)
এই মন্ত্ৰৰ উপৰিও পালি ধৰ্মশাস্ত্ৰত অন্য মন্ত্ৰৰ উল্লেখ আছে। ব্ৰেট শ্বাল্‌ট্‌জৰ মতে, সম্ভৱতঃ বৌদ্ধসকলে ঋগবেদ আৰু চাণ্ডোগ্য উপনিষদত পোৱা তিনি শৰণৰ পৰা প্ৰেৰণা লভিছিল।
পঞ্চশীল
সাধাৰণ লোকে শৰণ লোৱাৰ সময়ত সাধাৰণতে পঞ্চশীল বা ৫ উপদেশ গ্ৰহণ কৰে। এই শীল বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰোৱায়। এই ৫ শীল হ'ল:
চাওদাং
চাওদাং( অৰ্থ: শাস্তি বিহা বিষয়া,Chowdang) হৈছে টাই-আহোম সকলৰ এটা ফৈদ যি ৰাজধানী নগৰৰ ৰক্ষণা বেক্ষণ আৰু দোষীক শাস্তি দিয়া কামত নিয়োজিত আছিল। বৰ কাকত মহুং পুথি অনুসৰী চাওদাং ফৈদ অসমৰ ৰাজধানী গড়গাওৰ ৰক্ষণাবেক্ষণত নিয়োজিত আছিল। এই ফৈদ চাওফাৰ অতি বিশ্বাসী ফৈদ আছিল।
নামৰ উৎপত্তি
চাও(𑜋𑜰𑜫) শব্দৰ অৰ্থ বিষয়া বা গৰাকী আৰু দাং (𑜓𑜂𑜫) মানে টাঙোন, শাস্তি। অৰ্থাৎ দোষীক শাস্তি দিবৰ নিমিত্তে যিসকল লোকক নিয়োগ কৰা হৈছিল সাধাৰণ অৰ্থত সেইসকলেই হৈছে চাওদাং(𑜋𑜰𑜫𑜓𑜂𑜫)।
চাওদাং সকলৰ বৰ্তমান অৱস্থিতি
আহোম সকলৰ শেষ ৰাজধানী যোৰহাট হোৱা হেতুকে নগৰৰ দক্ষিণ দিশ লিচুবাৰীৰ পৰা তিতাবৰৰ সীমা পৰ্যন্ত মুঠ একৈশখন গাঁৱত চাওদাং সকলে এতিয়াও বসবাস কৰি আছে। লোক-সংস্কৃতিৰ দিশত বিশেষভাৱে চহকী চাওদাং সকলে পাৰস্পৰিক আদান-প্ৰদান আৰু সমন্বয়ৰ মাজেৰে সংস্কৃতিৰ বিশিষ্ট ৰূপ দিবলৈ সমৰ্থ হৈছে।
উৎস প্ৰসংগ
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য শ্ৰেণী:টাই-আহোম শ্ৰেণী:উপাধি
উৎপাদকৰ আচৰণৰ তত্ত্ব
সেয়ে উৎপাদকৰ বাছনি সমস্যাক এনেদৰে প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায়- অৰ্থাৎ, উৎপাদকে তেওঁ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰা পৰিস্থিতিসমূহৰ সদিশ \thetaক মান্য গ্ৰহণ কৰি, সেই উপাদানৰ সদিশ x চয়ন কৰে যাতে লাভ  বৃহদায়িত হয়। ইয়াত লাভক উপাদান আৰু অন্যান্য প্ৰাচলৰ ফলন গণ্য কৰা হয়।
উৎপাদনৰ উপাদান
উৎপাদনৰ উপাদানৰ মাধ্যমেৰে উৎপন্ন বস্তু উৎপাদন কৰা হয়। সাধাৰণতে চাৰি উপাদানক অধ্যয়ন কৰা হয়- ভূমি, শ্ৰম, মূলধন আৰু সংগঠন । সকলো উপাদানৰ গৰাকী হ'ল পৰিয়াল খণ্ড। পৰিয়াল খণ্ডৰ পৰা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানে উপাদান ক্ৰয় কৰে। ভূমিৰ বাবে ভাড়া, শ্ৰমৰ বাবে বেতন, মূলধনৰ বাবে সুদ আৰু সংগঠনৰ বাবে লাভ।
অনেক অৰ্থনৈতিক আৰ্হিত পিচে, কেৱল দুই প্ৰকাৰৰ উপাদান গণ্য কৰা হয়- মূলধন আৰু শ্ৰম। কোনো কোনো আৰ্হিত শ্ৰম বা মূলধনৰ উৎপাদনৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে প্ৰযুক্তি আদিয়ে। উদাহৰণ স্বৰূপে, চলৌ-স্বান আৰ্হিৰ কোনো কোনো ৰূপত উৎপাদন ফলন এনে ধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়- Y=f(K, AL), য'ত K, A আৰু L ক্ৰমে মূলধন, প্ৰযুক্তিৰ (তথা অন্যান্য উৎপাদিকা শক্তি বৃদ্ধি কৰা বস্তুৰ) স্তৰ আৰু শ্ৰম। এনেদৰে শ্ৰমৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰা প্ৰযুক্তিক হেৰড-নিৰপেক্ষ বোলা হয়। শ্ৰম আৰ মূলধনৰ উৎপন্ন বস্তুৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰা প্ৰযুক্তিক হিক্স-নিৰপেক্ষ বোলা হয় ।
উপাদানৰ প্ৰান্তিক আৰু গড় উৎপাদন
সাধাৰণতে উৎপাদন ফলনৰ এক বিশেষ আকাৰ মানি লোৱা হয়। যদি আন সকলো উপাদানৰ পৰিমাণ স্থায়ী, তেন্তে কোনো এক উপাদানৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিলে, সাধাৰণতে প্ৰথমে মুঠ উৎপাদন বাঢ়ি যোৱা হাৰত বৃদ্ধি পাব, তাৰ পৰৱৰ্তী অৱস্থাত স্থায়ী হাৰত বৃদ্ধি পাব আৰু শেষ অৱস্থাত, উপাদানটোৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিলে উৎপন্ন বস্তুৰ পৰিমাণ হ্ৰসমান হাৰত বৃদ্ধি পাব । অৰ্থাৎ, এনে x_0>0 আছে, যাতে,   । ক উপাদান iৰ প্ৰান্তিক উৎপাদন বোলা হয়। প্ৰথমাৱস্থাত, যেতিয়া প্ৰান্তিক উৎপাদন বৃদ্ধি পায়, গড় উৎপাদন প্ৰান্তিক উৎপাদনতকৈ অধিক হয়। যেতিয়া প্ৰান্তিক উৎপাদন স্থায়ী হয়, গড় উৎপাদন প্ৰান্তিক উৎপাদনৰ সমান হয়। অৱশেষত, যেতিয়া প্ৰান্তিক উপাদান হ্ৰাস পায়, গড় উৎপাদন প্ৰান্তিক উৎপাদনতকৈ কম হয়। প্ৰান্তিক উৎপাদনৰ দৰেই গড় উৎপাদনো প্ৰথমে বৃদ্ধি হয় আৰু তাৰ পাছত হ্ৰাস হয়।
Returns to Scale
যদি কেৱল এটি উপাদানৰ পাৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাৰ সলনি প্ৰত্যেক উপাদান সলনি কৰা হয়, তেতিয়াও উৎপন্ন বস্তুৰ পৰিমাণ সলনি হ'ব। যদিও হ্ৰস্বকালত সকলো উপাদান সলনি কৰিব পৰা নাযায়, দীৰ্ঘকালত তেনে কৰা সম্ভৱ। সাধাৰণতে যুক্তি প্ৰদান কৰা হয় যে হ্ৰস্বকালত শ্ৰমৰ পৰিমাণ সলাব পৰা যায় কিন্তু মূলধনৰ পৰিমাণ সলাব পৰা নাযায়। ধৰি লওক, যদি প্ৰত্যেক প্ৰত্যেক উপাদানৰ পৰিমাণ k গুণ কৰা হ'ল, আৰু ফলস্বৰূপে উৎপন্ন বস্তুৰ পৰিমাণ k' গুণ হ'ল। যদি k'>k, তেন্তে কোৱা হয়,Decreasing Returns to Scale প্ৰযোজ্য, যদি k'=k, Constant Returns to Scale প্ৰযোজ্য আৰু যদি k'<k, তেন্তে Decreasing Returns to Scale প্ৰযোজ্য
উৎপাদন সম্ভাৱনীয় সীমাৰেখা
ধৰি লওক কোনো উৎপাদকে nটা পণ্য উৎপাদন কৰে। হ'ল এনে এক বাণ্ডল য'ত পণ্য ১ৰ q_1, পণ্য ২ৰ q_2, ...., পণ্য nৰ q_n একক আছে। উৎপাদন সম্ভাৱনীয় সীমাৰেখা (Production Possibility Frontier বা Production Possibility Curve) হৈছে এনে বাণ্ডলসমূহৰ সংহতি য'ত কোনো উৎপাদকে (বৰ্তমানে উপলব্ধ প্ৰযুক্তিৰে) যিকোনো এটা পণ্য অধিক উৎপাদন কৰিবলৈ আন কোনো পণ্যৰ উৎপাদন হ্ৰাস কৰিব লাগিব। এনে কৰিবলগীয়া হয় এই কাৰণে যে বৰ্তমানে কোনো উৎপাদনৰ আহিলে অব্যৱহৃত বা দক্ষতাবিহীনভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই। সেয়ে, বৰ্তমানে উপলব্ধ আহিলা আৰু প্ৰযুক্তিৰে, আন কোনো পণ্যৰ উৎপাদন হ্ৰাস নকৰাকৈ, কোনো পণ্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰা অসম্ভৱ। এটি সাম্ভাৱ্য সংজ্ঞা হ'ল: । আনহাতে, উৎপাদন সম্ভাৱনীয়তা সংহতিক (Production Possibility Set) এনেদৰে সংজ্ঞায়িত কৰিব পৰা যায়: । এই সংহতি এনে সকলো বাণ্ডলৰ সংহতি যি উৎপাদন কৰাৰ ক্ষমতা উৎপাদকৰ আছে। এই সংহতিৰ বাহিৰৰ কোনো বাণ্ডল উৎপাদকে বৰ্তমানৰ আহিলা আৰু প্ৰযুক্তিৰে উৎপাদন কৰিব নোৱাৰে।
সাধাৰণতে, উৎপাদন সম্ভাৱনীয়তা সংহতি এক উত্তল সংহতি। ইয়াৰ কাৰণ অনেক হ'ব পাৰে। যেনে, ধৰি লওক প্ৰত্যেক উপলব্ধ আহিলা প্ৰত্যেক পণ্য উৎপাদন কৰিবলৈ সমানে উপযোগী নহয়। এনে ক্ষেত্ৰত, কোনো তৰ্কসংগত উৎপাদকে, প্ৰথমে সেই আহিলা সেই পণ্যৰ উৎপাদনত প্ৰয়োগ কৰিব যি পণ্যৰ উৎপাদনত আহিলাটো আতাইতকৈ উপযোগী। কোনো পণ্যৰ উৎপাদন ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি কৰি গৈ থাকিবলৈ সেয়ে, অনুপযোগীতকৈ অনুপযোগী আহিলা ব্যৱহাৰ কৰিবলগিয়া হ'ব (যিহেতু অধিক উপযোগী আহিলা প্ৰথমেই ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল)। এনে কৰাৰ বাবে, আন পণ্যৰ ত্যাগ অধিকতকৈ অধিক কৰিবলগীয়া হ'ব, কাৰণ প্ৰত্যেক অতিৰিক্ত একক উৎপাদন কৰিবলৈ ব্যয় বৃদ্ধি পাব। পণ্য i অধিক উৎপাদন কৰিবলৈ পণ্য jক যি দৰত ত্যাগ কৰিব লাগিব, সেই দৰক Marginal Rate of Technical Substitution বোলা হয়। যাতে  PPFৰ সদস্য।
উৎপাদনৰ ব্যয়
উৎপাদকৰ ব্যৱহাৰৰ অধ্যয়নৰ বাবে উৎপাদন ফলনৰ লগত/ সলনি উৎপাদনৰ ব্যয়েৰেও বিশ্লেষণ কৰিব পৰা যায়। যদি উৎপাদন ফলনৰ ওপৰত দিয়াৰ দৰে আকাৰ তেন্তে উৎপাদনৰ ব্যয়ৰো এক বিশেষ আকাৰ দেখা দিয়ে।
উৎপাদনৰ প্ৰান্তিক আৰু গড় ব্যয়
এই কথা প্ৰমাণ কৰিব পৰা যায় যে প্ৰান্তিক ব্যয়ৰ দৰেই গড় ব্যয়ো প্ৰথমে হ্ৰাস পায় আৰু তাৰ পাছত বৃদ্ধি পায়। তদুপৰি, গড় ব্যয়ৰ নূন্যতম মূল্য যিমান উৎপাদন কৰিলে পোৱা যায়, সিমান উৎপাদন কৰিলে প্ৰান্তিক ব্যয় আৰু গড় ব্যয় সমান হয়, অৰ্থাৎ, ।
লাভ বৃহদায়ন
উৎপাদকৰ চয়ন সমস্যা হ'ল লাভ বৃহদায়নৰ সমস্যা।
এই সমস্যা হ্ৰস্ব-কালত আৰু দীৰ্ঘ-কালত ভিন্ন-ৰূপেৰে সমাধান কৰিব পৰা যায়। হ্ৰস্ব-কালত উৎপাদকে কেৱল এটি উপাদানৰ পৰিমাণ সলনি কৰিব পাৰে (যেনে শ্ৰম কম বা অধিক ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়, কিন্তু কম সময়ত যন্ত্ৰ-পাতিৰ দৰে মূলধনৰ পৰিমাণ সলনি কৰা সাধাৰণতে সম্ভৱ নহয়)। ধৰি লওক য'ত x_i উপাদান iৰ পৰিমাণ আৰু nটা উপাদানেৰে পণ্য উৎপাদন কৰা হয়। হ্ৰস্বকালত কোনো এটা উপাদান বাদ দি, আন সকলো উপাদানৰ পৰিমাণ ধ্ৰুৱক। ধৰি লওক, । এনে ক্ষেত্ৰত, এক সাম্ভাৱ্য চয়ন সমস্যা হ'ল,  বৃহদায়িত কৰা x_1 চয়ন কৰি, যাতে, ।
দীৰ্ঘ-কালত উৎপাদকে সকলো উপাদানৰ পৰিমাণেই সলনি কৰিব পাৰে। এনে ক্ষেত্ৰত, এটি সাম্ভাৱ্য চয়ন সমস্যা হ'ব, বৃহদায়িত কৰা,  চয়ন কৰি, যাতে উৎপাদন PPFত হয়। পিচে ভিন ভিন বজাৰত এই সমস্যা ভিন ভিন হ'ব পাৰে, যেনে  প্ৰতিযোগিতামূলক বজাৰ, একাধিকাৰ বজাৰ, একাধিকাৰ প্ৰতিযোগিতামূলক বজাৰ আদি।
যেতিয়া উৎপাদক লাভ বৃহদায়নত সফল হয়, উৎপাদকে ভাৰসাম্য বা সাম্যাৱস্থা লাভ কৰা বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে, এই অৱস্থা লাভ কৰা হয় যেতিয়া প্ৰান্তিক ৰাজহ আৰু প্ৰান্তিক ব্যয় সমান হয়।
লগতে চাওক
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
কৰিশ্মা কাপুৰ
কৰিশ্মা কাপুৰ (Karisma Kapoor; জন্ম: ২৫ জুন ১৯৭৪) মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ এগৰাকী কাপুৰ পৰিয়ালৰ সদস্য, অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ববিতাৰ কন্যা আৰু অভিনেত্ৰী কৰিণা কাপুৰৰ বায়েক। ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি বহুতো বঁটা-বাহন কৰিশ্মাৰ কৃতিত্বৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।
১৯৯১ চনত প্ৰেম কয়দী ছবিৰ জৰিয়তে কৰিশ্মাৰ চলচ্চিত্ৰাভিষেক হয় আৰু তাৰ পিছত বক্স অফিচ সফল জিগৰ (১৯৯২),অনাৰী (১৯৯৩),ৰাজা বাবু (১৯৯৪),কুলি নং ১ সাজন চলে শশুৰাল (১৯৯৫),জীতকে (১৯৯৬) ধৰি কেইবাখনো ছবিত মূল নাৰী চৰিত্ৰত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। বৃহৎ উপাৰ্জনকাৰী ৰোমাঞ্চ ৰাজা হিন্দুস্তানী (১৯৯৬) আৰু দিল তো পাগল হ্যায়য়ে (১৯৯৭) তেওঁক তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰাজা হিন্দুস্তানীৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু  বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু দিল তো পাগল হ্যায়ৰ বাবে সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়।
ডেভিদ ধাৱানৰ পাঁচখন কমেডী ছবি জুড়ৱা (১৯৯৭),হিৰো নাম্বাৰ ৱান (১৯৯৭),বিবি নাম্বাৰ ৱান (১৯৯৯),হাছিনা মান যায়েগী (১৯৯৯), দুলহন হম লে যায়েংগে (২০০০) আৰু ফেমিলি ড্ৰামা হম সাথ সাথ হ্যায়ত (১৯৯৯) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই নিজৰ স্থিতি গজগজীয়া কৰি তোলে। ২০০০ দশকৰ আৰম্ভণিতে ফিজা (২০০০) আৰু জুবেইদাত (২০০১) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা লাভ কৰে। টেলিভিছনৰ চ’প অপেৰা কৰিশ্মা: দ্য মিৰাকলছ অৱ ডেষ্টিনিত (২০০৩–২০০৪) ভূমুকি মৰাৰ পিছত অভিনয়ৰ পৰা সাময়িক বিৰতি লয় আৰু তাৰ পিছত বিক্ষিপ্তভাবে তেওঁ থ্ৰিলাৰ ছবি ইছক্ (২০১২) আৰু ৱেব চিৰিজত মেণ্টেলহুডত (২০২০) অভিনয় কৰে।
২০০৩ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ তেওঁ ব্যৱসায়ী সঞ্জয় কাপুৰৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন কটায়। ২০১৬ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহবিচ্ছেদ ঘটে। দুয়োৰে দুটা সন্তান। কৰিশ্মাই কেইবাটাও ৰিয়েলিটি শ্ব'ৰ বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব লৈছে।
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
১৯৯৭: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪২তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ৰাজা হিন্দুস্তানী)
১৯৯৮: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (দিল তো পাগল হ্যায়)
১৯৯৮: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৪৩তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (দিল তো পাগল হ্যায়)
২০০১: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪৬তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ফিজা)
২০০২: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা (জুবেইদা)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী ব্যক্তি শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
বামুণী পাহাৰ
বামুণী পাহাৰ অসমৰ তেজপুৰ নগৰৰ দক্ষিণ-পূব কোণত অৱস্থিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত স্থিত এই পাহাৰত সৰু-ডাঙৰ আঠপহীয়া শিলত কটা পদুম ফুল, ডাঙৰ শিলাখণ্ডত কটা দশাৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে নৰসিংহৰ হিৰণ্যকশিপুৰ বধৰ শিলামূৰ্তি, অপৰূপা অপ্সৰাৰ মূৰ্তি আদি আছে। ইয়াত গজব্যাস ব্ৰহ্মাৰ মূৰ্তি, নন্দীমুখ আদিও দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই ভাস্কৰ্যসমূহ খ্ৰীষ্টিয় নৱম-দশম শতিকাৰ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। প্ৰবাদ আছে যে বামুণী পাহাৰত থকা শিলত কটা লতাফুল, দীঘলীয়া শিল আৰু খুঁটাসমূহে বাণৰ জীয়াৰী ঊষাৰ তাঁতশালৰ দোৰ্পতি, টোলোঠা আদিক বুজায়। পাহাৰটোক "ঊষা পাহাৰ" বুলিও কোৱা হয়। বামুণী পাহাৰ, তাৰ ওচৰতে থকা লুথেৰান চাৰ্চত থকা টিলাটো আৰু ভৈৰৱী মন্দিৰক সামৰি মুঠতে সাতটা মন্দিৰ আছিল বুলি জনা যায়।
এক পঞ্চযতন মন্দিৰৰ বুলি অনুমান কৰা এই ধ্বংসৱাশেষবোৰ এটা ঢিপৰ ওপৰত আছে আৰু চাৰিওফালে আয়তাকাৰ দেৱালে ঘেৰি আছে। এইসমূহ শালস্তম্ভ ৰাজবংশৰ পাছৰ শাসকসকলৰ সময়ৰ হ'ব পাৰে। নৰসংহ, পৰশুৰাম, ৰাম আদি দশাৱতাৰৰ ছবি থকা এক ভাস্কৰ্যৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে এই মন্দিৰটো বিষ্ণুৰ উপসনাস্থল আছিল। মজিয়া আৰু পদপথৰ অৱশেষৰ পৰা বুজিব পাৰি যে বিষ্ণুৰ কেন্দ্ৰীয় উপাসনা স্থল ঢিপটোৰ ওপৰত আৰু শিৱ মন্দিৰবোৰ চৌপাশে চাৰিওটা কোণত অৱস্থিত আছিল। ইয়াৰ কেইবাটাও স্তম্ভ আৰু ভাস্কৰ্য চিত্ৰলেখা উদ্যানলৈ তুলি নিয়া হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
এনাস্থেচিয়া এৱাৰনেচ
এনাস্থেচিয়া এৱাৰনে'চ বা আন্‌ইণ্টেডে'ড্‌ ইনট্ৰা-অ'পাৰেটিভ এৱাৰনে'চ (Anesthesia awareness/unintended intra-operative awareness) অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ সময়ত ৰোগীক চেতনাবিহীন কৰিবলৈ প্ৰয়োগ কৰা সাধাৰণ সংজ্ঞাহীনতা বা বিষয় দৰব প্ৰয়োজনতকৈ কমকৈ প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা ৰোগীৰ এক অৱস্থা। ই অস্ত্ৰপ্ৰচাৰৰ সময়ত ঘটা ঘটনা সমূহ অস্ত্ৰপ্ৰচাৰৰ পিছত মনলৈ অহা এক অৱস্থা। আনহাতে ই প'ষ্ট এনাস্থেচিয়া কেয়াৰ ইউনিট (PACU) বা ইণ্টেন্‌চিভ কেয়াৰ ইউনিট (ICU)ত অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ পিছত স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহিবলৈ ৰখাৰ সময়তো ঘটিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত ৰোগীৰ পঞ্চইন্দ্ৰিয় সচতেন অৱস্থাত থাকে যদিও ৰোগীয়ে শৰীৰৰ অংগ সমূহ চলাচল কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। অৰ্থাৎ ৰোগীয়ে অস্ত্ৰপ্ৰচাৰৰ বেদনা, কক্ষত চলি থকা কথোপকথন আদি অনুভৱ কৰিব পাৰে; কিন্তু সহাঁৰি দিব নোৱাৰে।
মূল
অপৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ সংজ্ঞাহীনতাৰ দৰব প্ৰয়োগৰ ফলত এই অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়। এই অৱস্থাটো অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ ভিন্নতা অনুযায়ী প্ৰায় ০.২% ৰ পৰা ৪০% ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত সৃষ্টি হয়। ই অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ অৱস্থা আৰু ৰোগীৰ মানসিক অৱস্থাৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। সাধাৰণ অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত ০.২%, প্ৰায় ০.৪% চিজাৰিয়ানত, ১ ৰ পৰা ২ %  হৃদযন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত, আৰু ১০-৪০% ৰোগীৰ লগত  দুৰ্ঘটনাৰ অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ এই অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ পিছত মনলৈ অহা (incidence of memorization) অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশই বেদনা অনুভৱ কৰিব পাৰে। নিউৰ'-মাচ্‌কুলাৰ ব্লকেডৰ (neuro-muscular blockade) অনুপস্থিতিত এই অৱস্থাটো আধালৈ বৃদ্ধি পায়। এই অৱস্থাত ৰোগীয়ে অস্ত্ৰপ্ৰচাৰৰ বেদনা অনুভৱ কৰিব পাৰে, কথোপকথন শুনিব পাৰে, উশাহ লোৱাত হোৱা কষ্ট অনুভৱ কৰিব পাৰে। কিন্তু তেওঁলোকে সহাঁৰি দিবলৈ সক্ষম নহয়; কাৰণ ইতিমধ্যে মাচল ৰিলাক্সেণ্ট (paralytic/muscle relaxant) প্ৰয়োগ কৰা হয়।
সচেতন অৱস্থা আৰু মনলৈ অহা অৱস্থা
দুই প্ৰকাৰৰ সচেতন অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়: শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
বঙালী ৱিকিপিডিয়া
বঙালী ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ বঙালী সংস্কৰণ। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ আছে।
ইতিহাস
২০০৪ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত বঙালী ৱিকিপিডিয়া জন্মলাভ কৰে। ২০০৬ চনৰ অক্টোবৰত বঙালী ৱিকিপিডিয়া প্ৰথম দক্ষিণ এছিয় ৱিকিপিডিয়া হিসাবে ১০,০০০ প্ৰবন্ধ অতিক্ৰম কৰে। ২০১১ চনৰ ৩ অক্টোবৰত উইকিমিডিয়া বাংলাদেশ গঠন কৰা হয়। ২০১৭ চনত ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰবন্ধ সংখ্যা ৫০,০০০টা হয় আৰু ২০২০ চনত ৮০,০০০ অতিক্ৰম কৰে।
পৰিসংখ্যা
বঙালী ৱিকিপিডিয়াত বৰ্তমান টা প্ৰবন্ধ, জন সম্পাদক, জন প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে। মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
মহম্মদ তাহেৰ
মহম্মদ তাহেৰ (Mohammed Taher, ১৯৩১ – ২০১৫) স্বাধীনতা-উত্তৰ কালৰ অসমৰ এগৰাকী ভূগোল বিজ্ঞানী, কৃতী শিক্ষক, শিক্ষাবিদ আৰু সু-লেখক। অসমীয়া আৰু ইংৰাজী দুয়োটা বিষয়তে তেখেত পাৰদৰ্শী আছিল। তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় মানচিত্ৰ সংস্থা (NATMO)-ত গৱেষক ৰূপে যোগদান কৰিছিল। তাহেৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূগোল বিষয়ৰ প্ৰৱক্তা ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ উপৰিও এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰস্তুতি সমন্বয় সমিতিৰ সচিব, অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞান গুৰু হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেখেতে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ বাবে ভূগোল বিজ্ঞানকে ধৰি ভালেমান পাঠ্যপুথি, ভূচিত্ৰাৱলী আৰু গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছে। অসম সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বিশ্বকোষৰ দুটা খণ্ড তেখেতে সম্পাদনা কৰিছে। অসম চৰকাৰে স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে তেখেতক সন্মান জনোৱাৰ উপৰিও ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে ২০১২ চনত তেখেতক ডি এছচি প্ৰদান কৰে।
জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৯৩১ চনৰ ২১ এপ্ৰিল তাৰিখে লখিমপুৰ জিলাৰ খুটাকটীয়া গাঁৱত মহম্মদ তাহেৰৰ জন্ম হয়। পিতৃ মৰহুম তৈয়ব আলি হাজৰিকা আৰু মাক মৰহুৱা হামেৰুণ নেছা।
শিক্ষা
৪৭ নং তেলাহী স্কুলৰপৰা তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা পাছ কৰি উত্তৰ লখিমপুৰ গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুলৰপৰা মাধ্যমিক শিক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৪৮ চনত তেওঁ অসমীয়া আৰু ভূগোল বিষয়ত লেটাৰসহ প্ৰথম শ্ৰেণীত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা আৰু ১৯৫১ চনত কটন কলেজৰপৰা প্ৰথম বিভাগত আই এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৫৪ চনত কটন কলেজৰপৰাই ভূগোল বিষয়ত অনাৰ্চসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লৈ বি এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৫৬ চনত এম এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৬৫ চনত তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
গুৰু আসন
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
সুনিধি চৌহান
সুনীধি চৌহান (Sunidhi Chauhan; জন্ম: ১৪ আগষ্ট ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ সুনিধিয়ে ৫ বছৰ বয়সৰ পৰাই স্থানীয় অনুষ্ঠানত সংগীত পৰিবেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৩ বছৰ বয়সত শাস্ত্ৰ (১৯৯৬) ছবিৰ জৰিয়তে কৰ্মজীৱনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। একেটা বছৰতে মেৰী আৱাজ শুনো শীৰ্ষক প্ৰথমটো গানৰ ৰিয়েলিটি শ্ব'ত জয়ী হয় আৰু মস্তৰ (১৯৯৯) ‘ৰুকি ৰুকি ছি জিন্দগী’ বাণীবদ্ধ কৰি এগৰাকী বিশিষ্ট সংগীত শিল্পী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। গীতটোৱে তেওঁলৈ নতুন সংগীত প্ৰতিভালৈ আগবঢ়োৱা ফিল্মফেয়াৰ আৰ ডি বৰ্মন বঁটা কঢ়িয়াই আনে আৰু শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটাৰ বাবে বাবে মনোনীত হয়। এক বহুমুখী কণ্ঠৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।
২০০০ চনত ফিজাৰ ‘মেহবুব মেৰে’ গীতটোৰ জৰিয়তে তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে আৰু ধূমৰ (২০০৪) ‘ধূম মচালে’ গীতটোৰ বাবে সুনিধিয়ে তৃতীয়বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত আৰু দুবাৰ- পৰিণীতাৰ ‘কেইছী পহেলী’ আৰু দশৰ (২০০৫) ‘দিদাৰ দে’ত ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পায়। ২০০৬ চনত ওমকাৰাৰ ‘বীদি’ গীতটোৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আনি দিয়ে। ইয়াৰোপৰি একেটা বছৰতে আৰু দুবাৰ তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পাইছিল; অকসৰৰ (২০০৬) ‘ছোনিয়ে’ আৰু ৩৬ চাইনা টাউনৰ (২০০৬) ‘আচিকি মেঁই’ৰ বাবে।
পিছৰ বছৰত চৌহানে আজা নাচলেৰ (২০০৭) শীৰ্ষগীত আৰু "হনীমুন ট্ৰেভেলচ্ প্ৰাইভেট লিমিটেড"ৰ ‘সাজনজী ৱাৰি ৱাৰি’ বাণীবদ্ধ কৰে, যিয়ে সমালোচক আৰু ব্যৱসায়িক দিশৰ পৰাও ভাল সহাৰি পাইছিল। সুনিধিয়ে ৰব নে বনা দি জোড়ীৰ ‘ডান্স পে ডান্স’ আৰু লাভ আজ কালৰ (২০০৯) ‘চোৰ বজাৰী’ বাবেও ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পাইছিল। ২০১০ চনত আইটেম গীত ‘শীলা কী জৱানী’য়ে (২০১০) তেওঁলৈ দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আনি দিয়ে আৰু গুজাৰিছৰ (২০১০) ‘উদি’ শীৰ্ষক গীতটো ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টাইলড কাৰ্নিভেল চঙৰ বাবে মনোনীত হয়। ২০১০ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতত তেওঁ পদাৰ্পন কৰে; এনৰিক ইগলেছিয়াছৰ "হাৰ্টবিট" গীতটোৰ এটা বিকল্প সংস্কৰণত তেওঁ কণ্ঠদান কৰে।
নেপথ্য গায়নৰ উপৰিও চৌহানে কেইবাটাও টেলিভিছনৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ত বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব লোৱাৰ উপৰিও বহু কেইটা মিউজিক ভিডিঅ’ত তেওঁ অংশ লৈছে। সংগীতৰ কেৰিয়াৰৰ উপৰিও বিভিন্ন দাতব্য সংস্থা আৰু সামাজিক কামৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত। ২০১২-ৰ পৰা ২০১৫-লৈ ভাৰতৰ ফৰ্বছ চেলিব্ৰিটি ১০০ তালিকাত চাৰিবাৰকৈ তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৩ চনৰ ১৪ আগষ্টত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত সুনিধি চৌহানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দুষ্যন্ত কুমাৰ চৌহান উত্তৰ প্ৰদেশৰ ব্যক্তি আছিল আৰু তেওঁ আছিল শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰৰ নাট্য ব্যক্তিত্ব। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী গৃহিণী, যিয়ে সুনিধিক সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁৰ এগৰাকী ভনীয়েকো আছে। চাৰি বছৰ বয়সত সুনিধিয়ে প্ৰতিযোগিতা আৰু স্থানীয় অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত পিতৃৰ বন্ধুসকলে সুনিধিৰ গায়কী প্ৰতিভাক গুৰুত্ব সহকাৰে ল'বলৈ পতিয়ন নিয়াইছিল। সেই সময়ছোৱাত তেওঁ লাইভ শ্ব' কৰি আছিল আৰু কেছেট আৰু চিডি শুনি নিয়মীয়া ৰেৱাজ অব্যাহত ৰাখিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
অসমৰ কুঁহিয়াৰ শাল
অসমত সৰহীয়া কুঁহিয়াৰৰ খেতিয়কে ঘৰুৱাভাৱে গুৰ প্ৰস্তুত কৰোঁতে কুঁহিয়াৰৰ ৰস চেপিবলৈ পৰম্পৰাগত ভাৱে এই প্ৰৱন্ধত উল্লেখ কৰা কুঁহিয়াৰ শালখন ব্যৱহাৰ কৰে। অৱশ্যে যান্ত্ৰিকীকৰণৰ ফলত এসময়ত উজনি অসমৰ অনেক খেতিয়কে ব্যৱহাৰ কৰা এই শালখনৰ গুৰুত্ব আজিকালি প্ৰায় লোপ পাইছে।
=বৰ্ণনা =
কাঠৰ ফ্ৰেম
কুঁহিয়াৰ শালৰ ফ্ৰেমটো প্ৰায় ৩ ফুট ৯ ইঞ্চি উচ্চতাৰ আৰু প্ৰায় ৫-৬ ইঞ্চিমান প্ৰস্থৰ চাৰিডাল মজবুট কাঠেৰে দুটা "A" আকৃতিৰ ফ্ৰেম প্ৰায় তিনিফুটমান দুৰত মজবুটকৈ পুতি লৈ তৈয়াৰ কৰা হয়। দুইটা "A"-ৰ মাজত আনুভুমিকভাবে প্ৰায় চাৰে তিনিফুট উচ্চতাত লগাই লোৱা এখন মজবুট কাঠৰ তক্তা শালৰ লোহাৰ যান্ত্ৰিক অংশৰ আধাৰ হিচাবে লগাই লোৱা হয়। এই অংশক ওপৰৰ পৰা সঁহাৰি দিবলৈ A দুটাৰ শীৰ্শত পঠালিকৈ আৰু এডাল মজবুত ধৰণী কাঠ লগাই লোৱা হয়।
ৰহতা
ভীমে চেপি উলিওৱা ৰসখিনি তলৰ ৰহতা নামৰ লোহাৰ পাট এচলাতে পৰি নিগৰি গৈ আন পাত্ৰত পৰেগৈ।
মুৰীয়া আৰু কাঁতৰি
মতা ভীমৰ ধুৰাডালৰ ওপৰত, ফ্ৰেমৰ ওপৰৰ ধৰণী কাঠডালৰ ওপৰবাগীত উলম্বভাৱে এটা লোহাৰ আঙঠি লগোৱা হয়। ইয়াকে "মুৰী্য়া" বা "মুণ্ডা" বোলে। ইয়াৰ মাজৰ ফুটাটোৱেদি আনুভূমিকভাৱে শালৰ চৌপাশে ঘুৰিব পৰাকৈ আঠ দহ ফুটমান দীঘল এডাল মজবুট বাঁহৰ ডাঙ লগাই গৰু বা ম'হৰদ্বাৰা ভীম কেইটা ঘুৰোৱা হয়। এই বাঁহডালকে "কাঁতৰী" বোলে।
তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ শ্ৰেণী:কৃষি
বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ
বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ অসমৰ হাজোত অৱস্থিত হয়গ্ৰীৱ মাধৱ দেৱালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এক ঐতিহ্যবাহী খেল। দুটা বুলবুলি চৰাইৰ মাজত অনুষ্ঠিত এই যুঁজত আটাইতকৈ শক্তিশালী বুলবুলি চৰাইটোৱেই জয়লাভ কৰে।
ইতিহাস
এই বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজৰ আৰম্ভণি কেতিয়া সেয়া পৰিষ্কাৰ নহয়। কথিত কাহিনী অনুসৰি মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা এগৰাকী নৃপতিয়ে হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ আহি তাত দুটা বুলবুলি চৰাইৰ মাজত এখন যুঁজ দেখি মুগ্ধ হৈ পৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰাই তাত বছৰি মাঘ বিহুত এই যুঁজ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
যুঁজৰ প্ৰস্তুতি
ইয়াৰ বাবে বিশেষ ফান্দৰ সহায়ত বুলবুলি চৰাই ধৰা হয় আৰু এমাহ মান যুঁজৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। উৰুকাৰ দিনা নিচাজাতীয় ভোগ খুৱাই বুলবুলি বোৰ উত্তেজিত কৰি ৰখা হয় আৰু পাছদিনা অৰ্থাৎ বিহুৰ দিনা যুঁজৰ বাবে সজা বিশেষ মঞ্চত বুলবুলি চৰাইবোৰ এৰি দিয়া হয়।
যুঁজৰ নিয়ম
এখন যুঁজত দুটা বুলবুলিয়ে অংশ লয় আৰু যিটো চৰাই বিজয়ী হয়, তাক পাছৰ যুঁজলৈ বাচনি কৰা হয়। যুঁজত হৰা বুলবুলি চৰাইবোৰক আঁতৰাই দিয়া হয়। সাধাৰণতে এডোখৰ ভীমকলৰ লোভ দেখুৱাই দুটা বুলবুলিৰ মাজত যুঁজ লগোৱা হয়। যুজঁ পৰিচালনা কৰা লোকজনক "মাহচিং" বোলা হয় । যুঁজত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ ভিতৰত তিনিটা বুলবুলি চৰাইক প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়, চৰাইৰ মালিকে এই বঁটা লাভ কৰে। যুঁজ শেষ হোৱাৰ পাছত চৰাইবোৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়।
বৰ্তমান বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ হাজো অঞ্চলত প্ৰচলিত হোৱা দেখা যায়। অৱশ্যে মাজে মাজে জীৱ-জন্তু প্ৰেমী সংগঠন সমূহে এই যুঁজৰ ব্যাপক সমালোচনা কৰাও দেখা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
লিঅ'নাৰ্ড' দা ভিন্সি
লিঅ'নাৰ্ড' দি চেৰ পিয়েৰ' দা ভিন্সি (১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি: একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰবিজ্ঞানী, ভূবিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। "জিনিয়াছ" আখ্যা দিয়া এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ'নাৰ্ড'ক প্ৰায়েই "অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন" আৰু "অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি" সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিছাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিছাপে গণ্য কৰা হয়। চিত্ৰ ইতিহাসবিদ হেলেন গাৰ্ডনাৰৰ মতে তেওঁৰ আগ্ৰহৰ পৰিসীমা আছিল নজিৰবিহীন আৰু "তেওঁৰ মন আৰু ব্যক্তিত্ব আমাৰ বাবে অতিমানৱীয় যেন লাগে। " মাৰ্ক' ৰচিয়ে অৱশ্যে আঙুলিয়াই দিছে যে লিঅ'নাৰ্ডক লৈ অতি চৰ্চা হ'লেও তেওঁৰ বিশ্বদৰ্শন ৰহস্যজনক হোৱাৰ বিপৰীতে যুক্তিসম্পন্ন আছিল, আৰু তেওঁ অৱলম্বন কৰা পৰীক্ষা-লব্ধ পদ্ধতিবোৰ সেই সময়ৰ হিছাপত অসাধাৰণ আছিল।
এজন আইনৰ বিষয়া পিয়েৰ' দা ভিন্সি আৰু কৃষক মহিলা কেটেৰিনাৰ বিবাহৰ পূৰ্বেই ইটালীৰ ফ্ল'ৰেঞ্চ প্ৰদেশৰ ভিন্সিত লিঅ'নাৰ্ড'ৰ জন্ম হৈছিল। ফ্ল'ৰেঞ্চৰ বিখ্যাত চিত্ৰকৰ ভেৰ'চ্চিঅ'ৰ ষ্টুডিঅ'ত লিঅ'নাৰ্ড'ই শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক কৰ্ম জীৱনৰ বেছিভাগ সময় মিলানৰ লুড'ভিক' ইল ম'ৰ'ৰ সেৱাত পাৰ হৈছিল। জীৱনৰ শেষ সময় তেওঁ ফ্ৰান্সত ফ্ৰান্সিছ প্ৰথমে দিয়া এটা ঘৰত পাৰ কৰিছিল।
লিঅ'নাৰ্ড ঘাইকৈ চিত্ৰশিল্পীৰূপে প্ৰসিদ্ধ। তেওঁৰ চিত্ৰকৰ্মৰ ভিতৰত "ম'না লিছা" হৈছে সকলোতকৈ বিখ্যাত আৰু দা লাষ্ট চাপাৰ হৈছে সকলোতকৈ বেছি পুনঃঅঙ্কিত ধৰ্মীয় চিত্ৰ। কেৱল মাইকেলেঞ্জেল'ৰ দা ক্ৰিয়েচন অৱ আডামএহে সেই যশ স্পৰ্শ কৰিব পাৰিছে। লিঅ'নাৰ্ড'ৰ দা ভিট্ৰুভিয়ান মেনৰ অংকনকো এক সাংস্কৃতিক প্ৰতীক হিছাপে গণ্য কৰা হয়, ইউৰ', পাঠ্যপুথি আৰু টি-ছাৰ্টৰ দৰে সামগ্ৰীত ই স্থান পাইছে। তেওঁৰ পোন্ধৰখন ছবি এতিয়া পোৱা যায়; সম্ভৱ তেওঁৰ নিৰন্তৰ নতুন কৌশলৰ পৰীক্ষা আৰু কাম পিছলৈ পেলাই থোৱা অভ্যাস এই কম সংখ্যাৰ বাবে দায়ী। এইখিনি আৰু তেওঁৰ নক্সা, বৈজ্ঞানিক চিত্ৰ, ছবি সম্পৰ্কে তেওঁৰ ধাৰণা সম্বিলিত টোকাবহীবোৰে পিছৰ প্ৰজন্মৰ শিল্পীসকলক বাৰুকৈ প্ৰভাৱিত কৰিছে যাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতা কেৱল তেওঁৰ সমসাময়িক মাইকেলেঞ্জেল'ইহে কৰিব পাৰিছে।
লিঅ'নাৰ্ড'ৰ প্ৰযুক্তিমূলক উদ্ভাৱনবোৰো আছিল অসাধাৰণ। তেওঁ হেলিকপ্টাৰ, টেংক, সৌৰ শক্তি. কেলকুলেটৰ, আৰু প্লেট টেক্‌টনিক্‌ছৰ ধাৰণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ ৰূপাঙ্কনসমূহৰ অতি কম সংখ্যকহে সেই কালত সজা হৈছিল। কিন্তু তেওঁৰ সৰু কিছুমান উদ্ভাৱন যেনে স্বয়ংক্ৰিয় ববিন ৱাইণ্ডাৰ আৰু তাঁৰৰ শক্তি পৰীক্ষা কৰা সঁজুলি সহজেই বাণিজ্যিক জগতত প্ৰবেশ কৰিছিল। এনাটমী, অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যা, আলোকবিদ্যা আৰু হাইড্ৰ'ডাইনামিক্‌ছ বিষয়তো তেওঁ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যদিও সেইবোৰ প্ৰকাশ কৰা নাছিল আৰু সেইবোৰে পিছৰ কালৰ বিজ্ঞানত কোনো প্ৰভাৱ পেলোৱা নাছিল।
বহিঃসংযোগ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ শ্ৰেণী:নৱজাগৰণ
মন আৰু মৰম
মন আৰু মৰম (Man Aru Maram) ১৯৮০ চনত মুক্তি পোৱা দ্বিবন বৰুৱা পৰিচালিত এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে নিপন গোস্বামী আৰু অঞ্জু বৰুৱাই।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
মণিকাই বিপুলৰ কোম্পানীত কেৰাণীৰ কাম কৰে, যি কথা বিপুলে প্ৰথমে জনা নাছিল। ঘটনাক্ৰমে দুয়োৰো চিনাকী হয় আৰু সেই চিনাকীয়ে প্ৰেমৰ ৰূপ লয়। বিপুলৰ মাকে আন এটা চহকী পৰিয়ালৰ জীয়ৰী বনুক বোৱাৰী কৰি আনিব বিচাৰে। বনুৱে বিপুলক বন্ধু হিচাপে ভাল পায়, কিন্তু তাইৰ প্ৰেম এখন কলেজৰ শিক্ষক প্ৰণয়ৰ সৈতেহে। বনুৰ দেউতাকে সিহঁতৰ সম্পৰ্কত আপত্তি নকৰে।