cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
কেডুচিয়াছ
লগতে চাওক
• Staff of Moses
• Star of Life
কৰিমুল হক
কৰিমুল হক (Karimul Haque) পশ্চিমবঙ্গৰ চাহবাগিছাৰ এজন কৰ্মচাৰী। স্থানীয়ভাবে তেওঁ বাইক-এম্বুলেঞ্চ-দাদা নামেৰেও জনাজাত। ধলাবাৰী আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া গাঁওসমূহৰ ৰুগীয়া লোকসকলক মটৰচাইকেল এম্বুলেঞ্চেৰে হাস্পাতাললৈ কঢ়িয়াই নিয়া এই লোকজনক তেওঁৰ সামাজিক কৰ্মৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা আগবঢ়াইছে।
অনুপ্ৰেৰণা
১৯৯৫ চনত হকে তেওঁৰ গুৰুতৰভাবে অসুস্থ হৈ পৰা মাকক চিকিৎসাৰ বাবে হাস্পাতাললৈ নিবলৈ ঘৰেঘৰে সহায় বিচাৰি ফুৰিছিল। কিন্তু তেওঁ মাকক কঢ়িয়াই নিবলৈ এখন এম্বুলেঞ্চৰ যোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। ফলস্বৰূপে হৃদয়ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মাতৃৰ ঘৰতে মৃত্যু হ'ল। মাতৃৰ মৃত্যু অসহায় হৈ চাই থাকিবলগীয়া হোৱা হকে এম্বুলেঞ্চৰ অভাৱত আৰু যাতে কাৰো মৃত্যু নহয় তাৰবাবে পণ ল'লে
জীৱন পৰিক্ৰমা
হক মালবাজাৰৰ ৰাজাদাঙ্গাৰ এজন বাসিন্দা। তেওঁ পত্নী আঞ্জুয়া বেগম, দুই পুত্ৰ ৰাজেশ আৰু ৰাজু আৰু দুই পুত্ৰবধূৰ সৈতে বাস কৰে। ৰাজাদাঙ্গাত থকা তেওঁৰ পুত্ৰহঁতৰ পানৰ দোকান আৰু মোবাইল মেৰামতিৰ দোকানৰ আয়েৰে সংসাৰ চলে। হকৰ উপাৰ্জনৰ আধাতকৈও বেছি ধন বাইক এম্বলেঞ্চৰ ইন্ধন আৰু দুখীয়া ৰোগীসকলক ঔষধ কিনি দিওঁতে খৰচ হয়।
সন্মান
হকে আগবঢ়োৱা নিস্বাৰ্থ সমাজসেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৭ চনৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসত দেশখনৰ চতুৰ্থ অসমাৰিক সেৱা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী (Padmavati Devi Phukanani; ১৮৫৩-১৯২৭) আছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম লেখিকা। ষোল্ল শতিকাৰ একমাত্ৰ মহিলা কবি পদ্মপ্ৰিয়াৰ পাছৰ দুই শতিকাত কোনো অসমীয়া নাৰীয়ে সাহিত্য চৰ্চাত ভাগ লোৱা দেখা নাযায় যদিও ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পদ্মাৱতী দেৱীয়ে আগৰ পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহি এক ভিন্নৰীতিৰে সাহিত্য ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যক্ষেত্ৰত এখনি নিজস্ব আসন অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
জন্ম আৰু শৈশৱ
১৮৫৩ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত বৰপেটাত পদ্মাৱতী দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল অসমৰ বিখ্যাত পণ্ডিত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন আৰু মাতৃ মাহিন্দ্ৰী দেৱী। সেই সময়ত অসমত স্ত্ৰী শিক্ষা তেনেই চালুকীয়া অৱস্থাত আছিল। নাৰীৰ সামাজিক স্থিতিও বিশেষ উন্নত নাছিল। কিন্তু কলিকতাত শিক্ষা লাভ কৰা আৰু বংগীয় নৱজাগৰণৰ প্ৰভাৱেৰে প্ৰভাৱান্বিত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে নিজ পত্নীক নিজেই লিখা পঢ়া শিক্ষা দিয়াৰ উপৰিও কন্যা পদ্মাৱতীক পঞ্চম বৰ্ষতেই বিদ্যাৰম্ভ কৰি দিছিল।
অসমত সেই সময়ত বাল্য বিবাহ প্ৰথাৰ দুৰ্ঘোৰ প্ৰচলন আছিল আৰু পদ্মাৱতীৰ ক্ষেত্ৰতো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল। ৯ বছৰ বয়সতেই পদ্মাৱতী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ'বলগীয়া হয়।
দাম্পত্য জীৱন
৯ বছৰ বয়সতে নন্দীশ্বৰ বৰুৱাৰ লগত পদ্মাৱতীৰ বিয়া হয়। ৩৩ বছৰীয়া দাম্পত্য জীৱনৰ অন্তত তেওঁৰ ৪২ বছৰ বয়সত অৰ্থাত্‍ ১৮৯৫ চনত তেওঁৰ পতিৰ মৃত্যু হয়। দেৱীৰ আজোনাতিনী শ্ৰীযুতা মেৰী চক্ৰৱৰ্তীৰ মতে তেওঁৰ কমলিনী, লাৱণ্যপ্ৰভা, হীৰাৱতী, মুক্তৱতী নামৰ চাৰিগৰাকী কন্যা আৰু এক পুত্ৰসন্তান আছিল। পদ্মাৱতী দেৱীৰ জীৱিতকালতেই এই পুত্ৰসন্তান,বোৱাৰী আৰু হীৰাৱতী দেৱীৰ মৃত্যু হয়। সৰু কন্যা মুক্তৱতীও বিধৱা হোৱাত তেওঁ মাকৰ লগত থাকিবলৈ লয়।
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ স্বামীৰ প্ৰকৃত উপাধি বৰুৱাহে। কিন্তু ইংলেণ্ডলৈ যোৱা বাবে ফুকন বংশটিৰ জাত নাই বুলি ভবা হৈছিল। শূলপাণি ভড়ালি বৰুৱাৰ ঘৰৰ নন্দীশ্বৰ বৰুৱাই ফুকনৰ ঘৰৰ ছোৱালী বিয়া কৰোৱাত তেওঁৰো জাত যোৱা বুলি ভাবি ঘৰৰ সকলোৱে তেওঁক আঁতৰ কৰি থয় আৰু তেৱোঁ "বৰুৱা" উপাধি এৰি "ফুকন" উপাধি লেখিবলৈ ল'লে।
সাহিত্যিক জীৱন
ককা হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকন তথা পিতৃ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ পৰাই নিশ্চয় পদ্মাৱতীয়ে সাহিত্য সৃষ্টিৰ আন্তৰিক তাগিদা লাভ কৰিছিল। তদুপৰি দেউতাকে কলিকতাৰ পৰা আনি পুথিভঁৰালত থাক থাক কৈ সজাই থোৱা বঙালী, সংস্কৃত ভাষাৰ কিতাপবোৰ আৰু অৰুণোদইত প্ৰকাশ পোৱা দেউতাকৰ লিখনিসমূহে তেওঁৰ মনত বিশেষ সাঁচ বহুৱাইছিল। আনহাতে সুধৰ্ম্মাৰ উপাখ্যান নামৰ উপাখ্যানখন তেওঁ ৩১ বছৰ বয়সত, স্বামীগৃহতহে লিখিছিল, গতিকে তেওঁ স্বামীৰ পৰাও নিশ্চয় অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল। সেইখিনি সময়তে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলে অসমীয়া সাহিত্যৰ পথ বাছি লৈছিল। দেৱীৰ লিখনিত ইয়াৰ প্ৰভাৱো দেখিবলৈ পোৱা যায় কেৱল তেওঁ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ পৰিৱৰ্তে হিন্দু আদৰ্শৰ কথা প্ৰচাৰ কৰিছিল।
কোকলোঙা
কোকলোঙা (Rufous Treepie, বৈজ্ঞানিক নাম-Dendrocitta vagabunda) দক্ষিণ-পূব এছিয়াত স্থানীয়ভাৱে পোৱা এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই কাউৰী পৰিয়াল (Corvidae)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ নেজ অতি দীঘল আৰু ইয়াৰ ডাঙৰ মাতৰ বাবে চকুত পৰা বিধৰ হয়। কোকলোঙা সাধাৰণতে মুকলি কাঠনি, খেতি-পথাৰ, বনাঞ্চল তথা নগৰীয়া অঞ্চলতো দেখিবলৈ পোৱা যায়।
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
সাহিত্যিক জীৱন
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী ৰচিত পুথিসমূহ হ'ল সুধৰ্ম্মাৰ উপাখ্যান (১৮৮৪), হিতসাধিকা(১৮৮৫)। ইয়াৰ উপৰিও ১৮৩৫ শকৰ শাওন মাহৰ নৱম সংখ্যা বাঁহীত "বিধবা" নামৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। বাঁহীৰ উপৰিও তেওঁ মৌ, জোনাকী, আসাম বন্ধু আৰু অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা আদিত কবিতা, প্ৰবন্ধ আদি লিখিছিল।
কোকলোঙা
বিৱৰণ
The sexes are alike and the main colour of the body is cinnamon with a black head and the long graduated tail is bluish grey and is tipped in black. The wing has a white patch. The only confusable species is the Grey Treepie which however lacks the bright rufous mantle. The bill is stout with a hooked tip. The underparts and lower back are a warm tawny-brown to orange-brown in colour with white wing coverts and black primaries. The bill, legs and feet are black.
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
সাহিত্যিক জীৱন
সুধৰ্ম্মাৰ উপাখ্যানৰ পিছত দ্বিতীয় এখন উপাখ্যান ৰচনা নকৰিলেও তেওঁ জীৱনৰ শেষ বয়সলৈকে লিখা পঢ়া কৰিছিল।
কোকলোঙা
টেক্স'নমি
The widespread populations show variations and several subspecies are recognized.
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
সুধৰ্ম্মাৰ উপাখ্যান
আনহাতে কাহিনীত নৱবিবাহিত দুই ডেকাবন্ধু সত্যৱান আৰু মাধৱচন্দ্ৰ বিদেশলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ যাঁওতে নিজ পত্নীকো লগত লৈছে....ইয়ে কাহিনীত আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱ পৰা বুজাইছে।
কোকলোঙা
বিতৰণ
The range of this species is quite large, covering all of mainland India up to the Himalayas, and southeasterly in a broad band into Burma (Myanmar), Laos, and Thailand in open forest consisting of scrub, plantations and gardens.
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
হিতসাধিকা
হিতসাধিকা পুথিখন ১৮৮৫ চনত ৰচনা কৰা হৈছিল। এইখন সৰু সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবে লিখা এক নৈতিক শিক্ষা তথা উপদেশমূলক পুথি।
কোকলোঙা
খাদ্য
The Rufous Treepie is an arboreal omnivore feeding almost completely in trees on fruits, seeds, invertebrates, small reptiles and the eggs and young of birds; it has also been known to take flesh from recently killed carcasses. It is an agile forager, clinging and clambering through the branches and sometimes joining mixed hunting parties along with species such as drongos and babblers. It has been observed feeding on ecto-parasites of wild deer.
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
বিধবা
বাঁহীৰ ১৮৩৫ শকৰ চতুৰ্থ বছৰ, শাওন মাহৰ নৱম সংখ্যাত ফুকননীৰ বিধবা নামৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ এটা প্ৰকাশ পাইছিল। সেইটো তেখেতৰ নিজ অভিজ্ঞতাৰ এক প্ৰতিচ্ছবিৰ দৰে আছিল। এই প্ৰবন্ধটিত সমাজত বিধবা নাৰীৰ মৰ্মভেদি যাতনাৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে। লেখিকাৰ ভাষাত
" 'বিধবা' এই তিনিটা আখৰ বৰ ভয়ঙ্কৰ। এই শব্দটি বৰ কৰ্কশ। কত জন্মৰ তপস্যাৰ বলেৰেহে ভাগ্যৱতীসকলে স্বামীত চিৰ বিদায় লৈ এই সংসাৰৰ মোহমায়া বিসৰ্জ্জন দি স্বামীৰ অপূৰ্ব্ব প্ৰীতি বুকুত বান্ধি লৈ প্ৰভুৰ শ্ৰী চৰণত স্বামীৰ মঙ্গল প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ স্বৰ্গধামলৈ যাব পাৰে। সধৱা থাকি মৰা কি ধন্য। "
কোকলোঙা
প্ৰজনন
The breeding season in India is April to June. The nest is built in trees and bushes and is usually a shallow platform. There are usually 3-5 eggs laid.
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
মৃত্যু
জীৱনৰ শেষচোৱা ফুকননীয়ে সৰু জীয়ৰী মুক্তাৱতীৰ সৈতে গুৱাহাটীৰ ভৰলুমুখৰ পিতৃভিঠাত কটাইছিল আৰু তাতেই ১৯২৭ চনত ৭৪ বছৰ বয়সত তেখেতে মৃত্যু বৰণ কৰে।
ন'বেল বঁটা (২০০১)
২০০১ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:
পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ন'বেল বঁটা (২০০১)
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা
কোকলোঙা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা
অসমৰ মহকুমাসমূহৰ তালিকা
প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰা জিলা পৰ্যায়ৰ ঠিক পিছৰ পৰ্যায়টোক মহকুমা বুলি কোৱা হয়। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা বিভিন্ন প্ৰশাসনিক সংস্কাৰৰ ফলত অসমৰ প্ৰশাসনিক গোট ক্ৰমে বৃদ্ধি হৈ আহিছে। প্ৰথমে অসমত মুঠ ৫৪টা মহকুমা আছিল। পিছত অসম চৰকাৰে ২০১৬ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে আৰু ২৫টা নতুন মহকুমা আৰু ৫খন নতুন জিলা গঠন কৰে।   বৰ্তমান অসমৰ মুঠ মহকুমাৰ সংখ্যা হল ৭৮ টা। মহকুমা সমূহক ৰাজহ সংগ্ৰহৰ অৰ্থে তহছিল আৰু মণ্ডলত ভাগ কৰা হয়। অসমৰ মুঠ তহছিলৰ সংখ্যা হল ১৫৫ টা।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
স্ফিংছ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট
দৈনিক চুটি বুদ্ধি
দৈনিক চুটি বুদ্ধি হৈছে অসমীয়া বিদ্ৰূপাত্মক হাস্যৰসৰ (satire) ৱেবছাইট। সমাজ, ৰাজনীতি, শিক্ষা আদি সম্পৰ্কীয় ব্যঙ্গাত্মক, প্ৰহসন লিখনীৰ উপৰি কৌতুক, কাৰ্টুন, সাধু, আন ভাষাৰ তেনে লিখনিৰ অসমীয়া অনুবাদ আদি ইয়াত প্ৰকাশ কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ১০ অক্টোবৰত এই ৱেবছাইটটো মুকলি কৰা হয়। ৱেবছাইটটোৰ উদ্দেশ্য হাস্যৰসৰ যোগান আৰু আত্ম-সমালোচনাৰ সোৱাদ প্ৰদান।
ইয়াৰ লেখকসকল
ৱেবছাইটটোৰ নিয়মীয়া লেখকসকলৰ উপৰিও আন যিকোনো লেখক বা ব্যক্তিয়ে ইয়াত প্ৰকাশৰ বাবে লিখনি ইমেইল যোগে পঠাব পাৰে। ‘‘গান জ্যোতি সন্দিকৈ’’ ছদ্মনামেৰে এজন লেখক ইয়াৰ সম্পাদক।
বিশেষ মন্তব্য
সমাজ সম্পৰ্কে প্ৰচ্চন্ন ধাৰণা নাথাকিলে ব্যংগ কৰাটো সম্ভৱ নহয়৷ এইক্ষেত্ৰত আপোনালোকৰ কাম প্ৰশংসনীয়৷ ‘অসমীয়া মানুহে হাঁহিব নাজানে’-- বেজবৰুৱাই তাহানিতে কোৱা কথাষাৰ এতিয়াও প্ৰাসংগিক৷ এনেস্থলত http://sutibuddhi.com/ পাথেয় হওক আৰু ব্যংগৰ চোকৰে আমাৰ সমাজখনক আত্মসংশোধনৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰক৷ কেৱল লক্ষ্য ৰাখিব, ব্যংগত চোক দিবলৈ যাওঁতে যেন বিভেদৰ বিষবাস্প নিবিয়পে আৰু ব্যক্তিৰ মৰ্যাদা লঘু নহয়৷ শুভেচ্ছা থাকিল৷ –দীগন্ত ওজা, কাৰ্যবাহী সম্পাদক, সাতসৰী
নীলা চৰাই
নীলা চৰাই হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া অনলাইন আলোচনী। ২০১২ চনৰ জানুৱাৰীত এই আলোচনীখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়।
পৰিচালনা
আলোচনীখনৰ মুখ্য সম্পাদক পল্লৱপ্ৰাণ গোস্বামী। সম্পাদক, ব্যৱস্থাপক সমন্বিতে ৯ জনীয়া এটি কৰ্মদলে আলোচনীখন পৰিচালনা কৰে।
উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য
মৌলিক, চিন্তা উদ্ৰেককাৰী আৰু নতুনত্ব থকা লেখা, আলোকচিত্ৰ, ছবি আদি প্ৰকাশেৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ ইউনিক’ডৰ মাধ্যমেৰে অৱদান আগবঢ়োৱা এই আলোচনীখনৰ উদ্দেশ্য।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট শ্ৰেণী:পোখালি
নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ
নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ (জন্ম:১৮৭৫ – মৃত্যু:১৯৩৬) হৈছে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা, সমাজসেৱক আৰু এগৰাকী দক্ষ অধিবক্তা। অসমৰ প্ৰতি তেখেতৰ কৰ্ম আৰু অৱদানৰ চিনস্বৰূপে তেখেতক কৰ্মবীৰ উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়। 'গৃহলক্ষ্মী' আৰু 'কৃষ্ণলীলা ' তেওঁৰ মৌলিক নাট্য ৰচনা।
জন্ম আৰু শিক্ষা
১৮৭৫ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে উত্তৰ গুৱাহাটীত নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ জন্ম হৈছিল। ঘৰুৱা নাম আছিল নানু। পিতৃ সূৰ্য বিপ্ৰ কুলৰ ৰুদ্ৰখড়ি বৰদলৈৰ বংশৰ মাধৱ চন্দ্ৰ বৰদলৈ আৰু মাতৃ সোমেশ্বৰী দেৱী। পিতৃ ৰায়বাহাদুৰ মাধৱ চন্দ্ৰ বৰদলৈ হাকিম আছিল। ১৮৯২ চনত তেজপুৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি পৰীক্ষাত বৃত্তি সহকাৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮৯৪ চনত ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰপৰা আই.এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়; আৰু ১৮৯৬ চনত প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰপৰা বি.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৮৯৯ চনত ৰিপন কলেজৰপৰা আইনৰ বি.এল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
কলিকতাত থকা কালত বৰদলৈয়ে মুষ্টিযুদ্ধ শিকিছিল আৰু ভাল 'বক্সাৰ' ৰূপে জনাজাত হৈছিল। তেখেত এজন ভাল ফুটবল খেলুৱৈও আছিল।
কৰ্মজীৱন
শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে। চৰকাৰে তেওঁক হাকিমৰ পদ যাঁচে যদিও তেখেতে স্বাধীন ভাৱে কাম কৰাৰ ইচ্ছাৰ বাবে চাকৰিত যোগদান নকৰি ওকালতি আৰম্ভ কৰে। ১৯০৮ চনত তেখেত কলিকতালৈ গৈ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ত ওকালতি কৰিবলৈ লয়। ১৯১৮ চনত তেখেতে আকৌ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে।
ৰাজনৈতিক জীৱন
দুটা দশকৰ ওকালতিৰ পাছত তেখেতে ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যোগ দিয়ে। ১৯১৫ চনত তেখেত অসম এছচিয়েশ্যনৰ ডিব্ৰুগড় অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯১৭ চনত অসম সভাৰ (Assam Association) অধিবেশনত সম্পাদকৰ গুৰুদায়িত্ব লয়। ব্ৰিটিছৰ সাম্ৰাজ্যবাদী নীতিৰ বিৰূদ্ধে প্ৰতিবাদী সংস্থা হিচাপে ১৯০৩ চনত অসম সভা গঠন কৰা হৈছিল। নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ নেতৃত্বত 'অসম সভা'-ৰ কামকাজ ঠন ধৰি উঠে। সেই বছৰতে অসমৰ বাবে স্বকীয় শাসনৰ দাবী লৈ ভাৰতৰ উপ-সচিব মণ্টেগুৰ (Montague, Secretary of State for India) ওচৰলৈ যোৱা অসমৰ প্ৰতিনিধি দলটোৰ তেখেত আছিল অন্যতম সদস্য। ১৯১৮ চনত 'সংস্কাৰ আঁচনি'ৰ (Reforms Scheme) নীতি নিৰ্ধাৰণৰ বাবে 'সংসদীয় সমিতি'ৰ (Parliamentary Committee) আগত ওকালতি কৰিবলৈ তেখেতক 'অসম সভা'ই মনোনীত কৰে। অসমক ১৯১৯ চনৰ শাসন সংস্কাৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটোৱেই অকংগ্ৰেছী বৰদলৈ ডাঙৰীয়াৰ সৰ্বপ্ৰধান দেশহিতকৰ কাম।
'সংস্কাৰ আঁচনি'ৰ অধীনত অসমক 'গভৰ্নৰ শাসিত ৰাজ্য'ৰ (Governor's Provice) মৰ্য্যদা দিবলৈ 'অসম সভা'ই প্ৰস্তাৱ দিয়ে। এই প্ৰস্তাৱৰ হকে ইংলেণ্ডৰ হাউছ ওফ লৰ্ড্‌ছ্‌ৰ (House of Lords) 'লৰ্ড ছেলবোৰ্ণ সমিতি'ৰ (Lord Selbourne Committee) আগত বক্তব্য ৰাখিবলৈ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈক মনোনীত কৰা হয়। নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে সাফল্য সহকাৰে এই কাম সম্পন্ন কৰে।
'অসম সভা'ৰ সম্পাদক হিচাপে নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে পঞ্জাবৰ জালিয়ানৱালাবাগ হত্যাকাণ্ডক কঠোৰ ভাষাৰে গৰিহণা দিয়ে। তেখেতে ১৯২০ চনত নাগপুৰত হোৱা 'ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ'ৰ সভাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তাতেই মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়ায়। অসমক সুকীয়া প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাটোৱেই কংগ্ৰেছী ৰূপে বৰদলৈ ডাঙৰীয়াৰ উল্লেখযোগ্য কাম। ১৯২১ চনত তেখেত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ সমিতিৰ সম্পাদক নিযুক্ত হয়। প্ৰদেশ কমিটিয়ে তেওঁকে ধৰি আন কেইবাজনক নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সদস্য মনোনীত কৰে। এই সময়তে ১৯২১ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে মহাত্মা গান্ধীয়ে অন্য কেইবাজনো নেতা সহিতে অসম ভ্ৰমণ কৰে। ইয়াৰ পিছতে ৩০ নৱেম্বৰৰ দিনা ৰাজনৈতিক ক্ৰিয়াকলাপৰ বাবে চৰকাৰে তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ নেতৃত্বত অসমতো অসহযোগ আন্দোলনে ৰাইজৰ পূৰ্ণ সঁহাৰি লাভ কৰে। ১৯২২ চনত তেখেতক দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়, আৰু তেখেতে দুটা বছৰ কাৰাবাস বৰণ কৰে।
১৯২৬ চনত অসমত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ মহাসভা অনুষ্ঠিত হয়। অসমৰ কংগ্ৰেছী সকলৰ দলপতি আছিল নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ।
১৯৩১ চনত ঘূৰণীয়া মেজমেলৰপৰা শূন্যহাতে উভতি অহা মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯৩২ চনত আইন অমান্য আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। অসমৰ নেতাসকলেও এই আন্দোলনত যোগ দিয়ে, আৰু নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ তৃত্বীয় বাৰৰ বাবে বন্দী হ'বলগীয়া হয়।
১৯৩২ চনত মদন মোহন মালৱীয়‌ই স্থাপন কৰা কংগ্ৰেছ নেচনেলিষ্ট পাৰ্টিত অসমৰ কেইজনমান নেতাই যোগ দিয়ে। নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পক্ষত থাকে। ১৯৩৪ চনত তেখেতে বিপক্ষৰ তৰুণৰাম ফুকন-ক নিৰ্বাচনত হৰুৱাই 'কেন্দ্ৰীয় সভা'লৈ (Central Legislature) নিৰ্বাচিত হয়।
কেন্দ্ৰীয় সভাৰ সদস্য হিচাপে নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে নিজৰ বাগ্মীতা আৰু যুক্তিনিষ্ঠতাৰে দূৰদৰ্শী নেতা হিচাপে চিনাকি দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেখেতে কেইবাবছৰ ধৰি গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ডৰ অধ্যক্ষৰ পদভাৰ বহন কৰিছিল।
মৃত্যু
১৯৩৬ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
অন্যান্য অৱদান
ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অসমক নেতৃত্ব দিয়াৰ উপৰিও নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে গুৱাহাটীৰ মংগলৰ বাবে কেবাটাও প্ৰকল্পত সক্ৰিয় ভাৱে হাত উজান দিছিল। কটন কলেজ আৰু আৰ্ল ল কলেজ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেওঁ মাত মাতিছিল। গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰৰ আধাৰশিলা তেখেতেই স্থাপন কৰিছিল। তেখেতে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আনন্দ লাইব্ৰেৰী আৰু কমলদেৱ প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ গুৰি ধৰিছিল। প্ৰচলিত আলোচনী জোনাকী, বিজুলী আদিত নিয়মীয়াকৈ প্ৰবন্ধ লিখিছিল।
কৰ্মব্যস্ত নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈক 'কৰ্মবীৰ' বুলি কোৱা হয়। ভুলাভাই দেসায়ে তেখেতক অসমৰ মুকুট-বিহীন ৰজা বুলি অভিহিত কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত পুৰণি গুৱাহাটী
গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
গুৱাহাটীতে জন্মগ্ৰহণ কৰা লেখক কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকা শৈশৱতে অসমৰ কেইগৰাকীমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সান্নিধ্যলৈ আহিছিল৷ সেইসকলৰ ভিতৰত লেখকে ৰঘুনাথ চৌধাৰী, মৃৎশিল্পী মীনধৰ বৰদলৈ আৰু খানচাহাব খলিলুৰ ৰহমানৰ কথা মনত পৰে বুলি গ্ৰন্থৰ পাতনিতে উল্লেখ কৰিছে৷ তেওঁলোকৰ মুখত লেখকে পুৰণি গুৱাহাটীৰ নানান কথা শুনিছিল৷ কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ ককাদেউতাক আছিল (মাতামহ) মহেন্দ্ৰলাল বৰুৱা (১৮৭৮-১৯৬৬)৷ তেখেতেও পুৰণি গুৱাহাটীৰ প্ৰতি লেখকক আকৰ্ষিত কৰিছিল৷ এই আকৰ্ষণ আৰু ইতিহাস-সন্ধানৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ লেখকে পুৰণি কাকত-আলোচনীত গুৱাহাটী সম্পৰ্কে কিবা তথ্য পালে সংৰক্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু হঠাতে অহা গুৱাহাটীৰ কৃত্ৰিম বানপানীয়ে তেখেতৰ কিছু আপুৰুগীয়া সম্বল নষ্ট কৰিলে৷
১৯৮৭-৮৮ চনত কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ ডাঙৰ ভিনিহি ফণী তালুকদাৰে 'অসম বাণী' কাকতৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বত আছিল৷ তেখেতৰ পৰামৰ্শ মানি কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই 'অতীতে ৰিঙিয়ায়' নামেৰে পুৰণি গুৱাহাটীৰ কথাবোৰ ধাৰাবাহিকভাৱে সেইখন কাকততে লিখিবলৈ ধৰিলে৷ তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, তেখেতে ৰঞ্জন কাশ্যপ ছদ্মনামেৰেহে সেইবোৰ লেখা লিখিছিল৷ অৱশ্যে তিনিটামান লেখাৰ পাছত তেখেতে নিজৰ নামত সেইবোৰ প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ ধৰিলে৷ ফণী তালুকদাৰে কাকতৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত অৱশ্যে কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাইও অতীতে ৰিঙিয়ায় লিখিবলৈ বাদ দিলে৷
লেখকে এই গ্ৰন্থখনক গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ বুলি ক'ব খোজা নাই৷
গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা পুৰণি গুৱাহাটীৰ সীমা ১৯৭৩ চনলৈকে বৰ্তি আছিল৷ ১৯৭২ চনত শ্বিলঙৰ পৰা ৰাজধানী অসমৰ গুৱাহাটীলৈ লৈ অহা হয়৷ ১৯৭৩ চনত এক অধ্যাদেশযোগে গুৱাহাটী পৌৰ সভাক পৌৰ নিগমলৈ উন্নীত কৰা হয়৷ নতুন ঠাই কিছুমান গুৱাহাটীত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ল৷ তাৰে ভিতৰত নৱগ্ৰহ, কামাখ্যা, গড়পাণ্ডু, বেলতলা, বশিষ্ঠ, গণেশগুৰি, দিশপুৰ, নুনমাটি, বামুণীমৈদাম আদি প্ৰধান৷ গুৱাহাটীৰ পৰিসীমা ২৫৭.৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰলৈ বৃদ্ধি পালে৷ অৱশ্যে ১৯৭২ চনৰ গুৱাহাটীৰ পৌৰসভাৰ সীমাই কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ পুৰণি গুৱাহাটীৰ সীমা৷
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কিশোৰ দাস
কিশোৰ দাস (Kishor Das) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেতা। তেওঁ বহুকেইটা অসমীয়া মিউজিক ভিডিঅ’, ধাৰাবাহিক তথা চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ তেওঁ গুৱাহাটীস্থিত আঞ্চলিক টেলিভিচন চেনেলত প্ৰচাৰিত বিধাতা, বান্ধোন, নেদেখা ফাগুনৰ দৰে জনপ্ৰিয় অসমীয়া টেলিভিছন অনুষ্ঠানবোৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অধিক পৰিচিত আছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা ৩০০ৰো অধিক মিউজিক ভিডিঅ’ৰ ভিতৰত “তুৰুত তুৰুত” গীতটো অসমীয়া উদ্যোগত এক নম্বৰ গীত বুলি প্ৰমাণিত হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯১ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে কামৰূপ গ্ৰাম্য জিলাৰ মিৰ্জাত কিশোৰ দাসৰ জন্ম হৈছিল৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দেবেন দাস আৰু মাতৃ নলিনী দাস৷ তেওঁ দক্ষিণ কামৰূপ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল৷
কৰ্মজীৱন
কিশোৰে ২০১৯ চনত ৰং চেনেলত সম্প্ৰচাৰিত অসমীয়া টেলিভিচন অনুষ্ঠান বিধাতা আৰু বন্ধোনৰ যোগেদি প্ৰথম চৰিত্ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল৷ পিছলৈ তেওঁ ২০২১ চনত “নেদেখা ফাগুন”ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা অন্তিমখন ছবি “দাদা তুমি দুষ্ট বৰ” মুক্তিলাভ কৰে ২০২২ চনৰ ২৪ জুনত৷ কৰ্মজীৱনৰ খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে কিশোৰ দাসে ৩০০তকৈও অধিক সংগীত ভিডিঅ’ত অভিনয় কৰাৰ লগতে আৰু বহুটো চুটি ছবিত কাম কৰিছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ ২০১৯ চনত “কেণ্ডিড ইয়ং এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড” আৰু এছিয়ানেট আইকন বঁটাত “আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অভিনেতা ২০২০-২০২১” বঁটা লাভ কৰিছিল।
মৃত্যু
দীৰ্ঘদিন ধৰি কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০২২ চনৰ ২ জুলাই তাৰিখে চেন্নাইৰ এপ’লো চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৩০ বছৰ৷
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
ভূঁই ৰোৱা উৎসৱ
গোছ ৰোৱা বা ভূঁই ৰোৱা অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত পালন কৰা এক কৃষিভিত্তিক অনুষ্ঠান বা লোক-উৎসৱ। বাৰিষা কালত পথাৰত একোজন কৃষকৰ বছৰটোৰ প্ৰথম ভূঁই ৰোৱাৰ দিনা এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ই প্ৰকৃততে আহাৰ-শাওণ মাহত শালিধানৰ ন-ভূঁই ৰোৱা বা কঠীয়া ৰোৱা কাৰ্যৰ আনুষ্ঠানিক আৰম্ভণি। আহুধান (বাম মাটিত সিঁচি খেতি কৰা আৰু সোনকালে পকা এজাতি ধান) ফাগুন-চ’তত সিঁচি বাৰিষাৰ আৰম্ভতে কটা হয় বাবে এই ক্ষেত্ৰত গোছ ৰোৱা উৎসৱ পালন কৰা নহয়। কামৰূপত ইয়াক গোছা দিয়া নামেৰে জনা যায়। ইয়াক ভূঁইত ‘গজ’ দিয়া উৎসৱ বুলিও কোৱা হয়। এই উৎসৱ পালন কৰিবলৈ সাধাৰণতে ভাল দিন-বাৰ চাই লোৱা হয়। তাৰ পিছত ভাল ৰাশিৰ লোক এজনৰ হতুৱাই পথাৰত প্ৰথমে কঠীয়া ৰোপণ কৰে। ইয়াকে গোছ দিয়া বুলি কোৱা হয়। অসমৰ তিৱাসকলে বীজ ৰোপন কৰা লোকাচাৰ হিচাপে ছংখং বা জংখং পূজা পালন কৰে৷ তেওঁলোকৰ “মুঠি লোৱা’’ নামে বাও আৰু আহু ধানৰ কঠিয়া সিঁচা পৰ্বত এটা অনুষ্ঠান পাতে৷
ৰীতি-নীতি
অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি একোটা মাহত গোছ ৰোৱাৰ নিৰ্দিষ্ট কিছু দিন থাকে। সেই অনুসৰিহে এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। ই অনুষ্ঠানত পথাৰৰ আলিৰ কোণত আগলতি কলপাতত চাকি-ধূপ জ্বলাই আই লখিমীক সেৱা কৰি ক'লাকচু (দুধকচু) আৰু তৰাগছৰ পুলি এটা ৰোৱাৰ লগতে বাঁহৰ আগলি আৰু নিমগছৰ ডাল একোটা গোঁজ মাৰি দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছতেই "গুৰুত লগাম, গোসাঁইত লগাম, বাৰ ভকতক খুৱাম" বা "খোজনীয়া-মগনীয়া, অতিথি, চৰাই চিৰিকটিয়ে খাব পৰাকৈ ভঁড়াল উপচি পৰক" বুলি কৈ সেই কোণতে পাঁচ বা সাত গোছা কঠীয়া ৰোৱে। ৰোৱণীয়ে এই লোকাচাৰৰ পিছতেই ভূঁই ৰোৱা কাৰ্য আৰম্ভ কৰে। ক'লাকচু আৰু তৰাগছ ৰোৱাৰ জৰিয়তে ধান কচুৰ দৰে ফেৰ মেলি আৰু তৰাগছৰ দৰে লহপহকৈ বাঢ়িবলৈ কামনা কৰা হয়। বাঁহৰ আগলিটো চৰাই আদি বহি অপকাৰী কীট-পতংগ খাবলৈ বুলি দিয়া হয়। নিমগছৰ ডালেও এনে পতংগ দূৰ কৰিব বুলি আশা কৰা হয়। সেইদিনা ঘৰৰ গৰুহালৰ শিঙত তেল ঘঁহাৰ লগতে ভঁড়ালঘৰত এখনি শৰাই আগবঢ়োৱা হয়। ইয়াৰ লগতে হালোৱা আৰু ৰোৱণীসকলকো জা-জলপানেৰে আপ্যায়িত কৰা হয়। অসমৰ বহু ঠাইত গৃহস্থই সেইদিনা আমিষ আহাৰ গ্ৰহণ নকৰে। উক্ত দিনাখন গৃহস্থৰ ঘৰত কচুৰ ব্যঞ্জন খোৱাটো নিয়ম।
নামনি অসমৰ ৰীতি-নীতি
কামৰূপ জিলাত গছ দিয়াৰ আগতে কেইটামান নিয়ম পালন কৰা হয়। প্ৰথমতে লোকজনে গা-মূৰ ধুই শুদ্ধ মনে এই কাৰ্য সমাপণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে। তাৰপিছত তেওঁ আই লখিমীলৈ বুলি চাকি-বন্তি জ্বলাই সেৱা জনায়। নিজ হাতেৰে কঠীয়ালতীৰপৰা তিনিমুঠি কঠীয়া তোলে। এই নিয়ম বজালী অঞ্চলত আইতাসকলৰ মাজত আজিও প্ৰচলিত। তোলা কঠীয়াখিনি এটা দোণত ভৰাই লয় আৰু দোণটো মূৰত তুলি ভূঁইতলীলৈ নিয়ে। ভূঁইতলীত পুনৰ এবাৰ সেৱা জনোৱা হয়। পিছত সোঁহাতেৰে কঠীয়াখিনি তুলি বাওঁহাতেৰে এটা ত্ৰিভুজ আকৃতিৰে তিনিমুঠি কঠীয়া ৰুব লাগে। সাধাৰণতে পূব মূৱাকৈ আৰু একে উশাহতে এই কাৰ্য সমাধা কৰিব লাগে। আৰু এনেদৰে তিনিমুঠি একে উশাহতে ৰুৱাকে গছ দিয়া বুলি কোৱা হয়। কথিত আছে যে এনেদৰে গছ দিয়াৰ আগতে পথাৰত কঠীয়া ৰুব নাপায়। তাকে কৰিলে আই লখিমী অসন্তুষ্ট হ’ব বুলি জনমানসত বিশ্বাস আছে। ভূঁইত গছ দিয়াৰ পিছত লোকজনে ঘৰলৈ আহি তুলসী তলত চাকি-বন্তি জ্বলাই শৰাই আগবঢ়ায়, ভঁৰাল আদিতো চাকি জ্বলায়। দুপৰীয়া দুধ কচু আৰু গঞ্ছনা ব্যঞ্জনেৰে আহাৰ গ্ৰহণ কৰাটো নিয়ম। এনেদৰে আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলে কঠীয়াবোৰ দুধকচুৰ দৰে শকত আৰু গঞ্ছনাৰ দৰে টান হয় বুলি বিশ্বাস কৰে। কাৰণ গঞ্ছনাৰ দৰে টান হ’লে প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আহিলেও ধানৰ গছে এই দুৰ্যোগৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাব। আনাহাতে গছ দিয়া লোকজন গছ দি শুব নাপায়। কাৰণ এনে কৰিলে গছবোৰ বাগৰি পৰিব বুলিও বিশ্বাস কৰে। এনেদৰে নিয়ম নীতিৰে কামৰূপত গছ দিয়া বা ভূঁই ৰোৱা উৎসৱ পালন কৰা হয়। নলবাৰী জিলাতো এই উৎসৱ পাালন কৰা হয়। এই উৎসৱৰ লগত অঞ্চলটোত অনেক লোকবিশ্বাস জড়িত হৈ আছে।
আহোমসকলৰ লোকাচাৰ
আহোম জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে গোছ ৰোৱাৰ দিনা এযোৰ আগলি কলপাত, থোপাথোপে লগা ফলৰ গছৰ গুটি থকা ডাল একোটা, মাটি কঁঠাল, কঁঠাল, মধুৰী, ভীমকল, টেঙা, কচুগছ আৰু তৰাগছ, থুৰীয়া তামোল আৰু এটা শিল পাচি বা খৰাহি এটাত লয়। ঘৰৰ মূল ৰোৱনী বা গৃহস্থজন গৈ পথাৰৰ এচুকত কলপাতত এই নৈবেদ্যসমূহ সজাই কচু আৰু তৰাগছ দুজোপা ৰোৱে। তেৱেঁই কঠীয়া দুগোছামান ৰুই আই লখিমীক তৰাণি বা কচুৱনিৰ দৰে ঘন আৰু লমালমে লগা ফলৰ দৰে শইচেৰে পথাৰ নদন-বদন হ'বলৈ প্ৰাৰ্থনা জনায়। ইয়াৰ পিছত বাকীবিলাক ৰোৱনীয়ে ভূঁই ৰোৱা কাৰ্য চলাই নিয়ে। পৰম্পৰা অনুযায়ী সেইদিনা বৰা চাউলৰ টোপোলা ভাত, কোমোৰাৰ সতে হাঁহৰ মাংসৰ আঞ্জা আৰু লাওপানী খোৱাৰ নিয়ম।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ (গ্ৰন্থ)
লেখকৰ চমু পৰিচয়
উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী (১৯২৩-২০০০) একাধাৰে ভাষাবিদ, গৱেষক, অধ্যাপক, অনুবাদক আৰু অভিধানপ্ৰণেতা। তেওঁ কটন কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল আৰু পাছলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক পদত নিযুক্ত হৈছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল- A Study of Kamrupi : A Dialect of Assamese.
উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয় ১৯২৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ১৩ তাৰিখে নলবাৰী সত্ৰত। নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৪২ চনত প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ। একে বছৰতে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ লৈ কাৰাবাস। তাৰ পাছত ১৯৪৫ চনত কটন কলেজৰপৰা কলা শাখাত প্ৰথম বিভাগত আই.এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু ১৯৪৭ চনত একেখন কলেজৰপৰাই কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন। তাৰ পাছত ১৯৫১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিষয়ৰ ভাষা শাখাত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লাভ কৰি স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন।
২০০০ চনত জন্ম দিৱসৰ দিনাখন নিজা বাসভৱনত মৃত্যু।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
৩ আগষ্ট
আজিৰ দিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
চাকৰি ডট অৰ্গ
চাকৰি ডট অৰ্গ হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান, শিক্ষানুষ্ঠান আদিৰ নিয়োগ সংক্ৰান্তীয় বাতৰি প্ৰকাশ কৰা এটা ৱেবছাইট। ২০১০ চনৰ ১০ জুনত ইয়াক মুকলি কৰা হয়।
নিৰ্মাণ আৰু পৰিচালনা
আই আই টি বোম্বেৰ ব্যৱস্থাপনা বিভাগৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আৰু বৰ্তমান ভাৰতীয় অসমাৰিক সেৱাৰ বিষয়া সত্যকাম দত্তই একক প্ৰচেষ্টাৰে এই ৱেবছাইটটো গঢ়ি তুলিছিল। বৰ্তমান আন কেইবাজনো সদস্যই ইয়াৰ লগত জড়িত, যিসকলে প্ৰতি দিনে নিয়োগ সংক্ৰান্তীয় বাতৰিবোৰ প্ৰকাশ কৰে।
সুবিধা
অসমৰ বাহিৰত কৰ্মসূত্ৰে থকা অসমীয়া নৱ প্ৰজন্মৰ লোকসকল, যিসকল অসমলৈ পুনৰ ঘূৰি আহিবলৈ বিচাৰে তেওঁলোকৰ বাবে এই ৱেবছাইটটো খুবেই সহায়ক হৈ পৰিছে। চৰকাৰী-বেচৰকাৰী আদি বহুতো নিয়োগ সংবাদৰ মাধ্যমে ইতিমধ্যেই বহুতো অসমীয়ক অসমলৈ আকৰ্ষিত কৰিছে। Reverse Brain Drainৰ এটা উল্লেখযোগ্য মাধ্যম হৈ পৰিছে চাকৰি ডট অৰ্গ। - হিমজ্যোতি তালুকদাৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
ব্ৰজনাথ শৰ্মা
ব্ৰজনাথ শৰ্মা (Brajanath Sarma) (১৮৯৪ – ১৯৬০ ) আছিল অভিনেতা, নাট্যকাৰ আৰু অসমৰ ভ্ৰাম্যমান নাটকৰ জনক । অসমত সহ-অভিনয়ৰ বাটকটীয়া।
১৯৭৬ চনত বিশিষ্ট লেখক কনক চন্দ্ৰ শৰ্মাই 'সাংস্কৃতিক' শীৰ্ষক এখন স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰথমে ব্ৰজনাথ শৰ্মাক অভিনয়াচাৰ্য উপাধিৰে উল্লেখ কৰিছিল। ১৯৮৩ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেজপুৰৰ 'অনামিকা যুৱ শিল্পী সমাজ'-এ আনুষ্ঠানিক ভাৱে তেখেতলৈ 'অভিনয়াচাৰ্য' উপাধি প্ৰদান কৰে। সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত জীৱন কালতে তেখেত 'ব্ৰজ ওষ্টাদ' হিচাপে বিখ্যাত আছিল।
জন্ম আৰু সেনা বিভাগত চাকৰি
নাট্টাচাৰ্য্য ব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলাৰ বজালী অঞ্চলৰ শিলা নামৰ গাঁৱত। তেখেতৰ পিতৃ পদ্মনাথ আৰু মাতৃ নৰেশ্বৰী। প্ৰবেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি তেখেত গৌৰীপুৰৰ তাৰিণীপ্ৰিয়া চতুষ্পাঠীত নাম ভৰ্তি কৰে। কিন্তু পঢ়া আধাতে এৰি ঘৰলৈ উভতি আহে। তাৰপাছত ব্ৰিটিছ সেনা-বাহিনীত যোগ দি প্ৰথম বিশ্বযু্দ্ধত যুঁজ কৰিবলৈ যায়। সেনা-বাহিনীত থকা সময়তে জৰ্জ নামে এগৰাকী ইংৰাজ ব্যক্তিৰ সম্পৰ্কলৈ আহি অভিনয়ৰ প্ৰতি ধাউতি উপজে। ১৯১৭ চনৰপৰা ১৯২১ চনলৈ বছেৰাত থকা কালত তেখেতে নিয়মীয়াকৈ 'ৱেষ্ট-বেংগল ড্ৰামাটিক ক্লাব'ৰ নাটকত অভিনয় কৰিছিল ।
প্ৰথম অসমীয়া যাত্ৰা পাৰ্টি গঠন
১৯২১ চনত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে। সেই সময়ত বঙালী যাত্ৰা অভিনয়ৰ দলে অসমত যাত্ৰা মঞ্চস্থ কৰি ফুৰিছিল। বঙালী যাত্ৰা নাটকৰ আৰ্হিতে ব্ৰজনাথে আৰু নিজ গাঁৱতে 'শিল্প কালিকা অপেৰা পাৰ্টি' ('শিলা কালিকা অপেৰা পাৰ্টি' ) নাম দি নাট্য অভিনয়ৰ পাৰ্টি খোলে। ১৯২৪ চনত এই গোট ভাঙি দি নতুন এটা নাট্যদল গঠন কৰে। নাম দিয়া হৈছিল, 'গণকবাৰী ('দক্ষিণ গণকগাড়ী' ) অপেৰা পাৰ্টি'। ইয়াৰে পাঁচবছৰ পাছত এই নাট্য দল ভাঙি ঐতিহাসিক 'কহিনুৰ অপেৰা' পাৰ্টিৰ পট্টন কৰে। তেখেতেই প্ৰথমে গাঁৱে-ভূয়ে ফুৰি নাটক মঞ্চস্থ কৰাৰ প্ৰথা আৰম্ভ কৰিছিল। এই প্ৰথায়েই কালক্ৰমত অসমৰ অদ্বিতীয় 'ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ'ত পৰিণত হৈছে।
কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি গঠন
দক্ষিণ গণকবাৰী অপেৰা পাৰ্টি ভঙাৰ পাছত ব্ৰজনাথ শৰ্মাই নগাঁৱৰ কচুবিল বাগানৰ বৰবাবু বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱা, অনাৰাম মহাজন আদি নাট্যপ্ৰেমী কেইজনমান লোকক লৈ ১৯৩০ চনত 'কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি' গঢ়ি তোলে। এই গোটত মূল সহযোগী হয় নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা ।
স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোগদান
১৯৩৬ চনত, কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি বন্ধ কৰি দি তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগ দিয়ে। এখেত বৰনগৰ কংগ্ৰছ সমিতিৰ উপ-সভাপতি আছিল। ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত ব্ৰজনাথ শৰ্মাই অহিংস পন্থাৰপৰা ফালৰি কাটি আহে আৰু বৰনগৰ বিমান বন্দৰ ধ্বংস আৰু সৰভোগ পুলিচ থানাৰ অগ্নিকাণ্ডত হাত উজান দিয়ে। ইয়াৰ বাবে তেখেতে ১৯৪৩ চনত তিনি বছৰৰ বাবে জেললৈ যাবলগীয়া হয়। জেলৰপৰা ওলাই তেখেতে ব্যৱসায়ত নামে।
সমাজবাদী দলত যোগদান
১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত, ব্ৰজনাথ শৰ্মাই কংগ্ৰেছৰ লগত সকলো সম্পৰ্ক ছেদ কৰি সমাজবাদী দলত যোগ দিয়ে। এই দলৰ পৰাই তেখেতে ১৯৫২ চনত নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা কৰি পৰাজয় বৰণ কৰে।
ইয়াৰ পাছত তেখেত আকৌ নাটকৰ মাজলৈ ঘূৰি আহে।
সন্মান
জীৱিত অৱস্থাত ব্ৰজনাথ শৰ্মাক সম্বৰ্দ্ধনাৰ বাবে প্ৰথমে ৰাজহুৱা সন্মান জনোৱা হৈছিল ১৯৫৯ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত। কমলাপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত এই সভাত বিষ্ণু ৰাভা, চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, ফণী শৰ্মা আদিয়ে বক্তব্য ৰাখিছিল। ১৯৮৬ চনৰ স্মৃতি দিৱসৰ দিনা 'অনামিকা যুৱ শিল্পী সমাজে' তেজপুৰ সাহিত্য সভা ভৱনৰ সম্মুখত ব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ আবক্ষ মূৰ্তি স্থাপন কৰে। এই স্থানত একেলগে আছে ত্ৰিমূৰ্তি 'জ্যোতি-বিষ্ণু-ফণী'ৰ আবক্ষ মূৰ্তি।
লেখনী
ব্ৰজনাথ শৰ্মাই পাঁচখন নাটক লিখি অভিনয় কৰোৱাইছিল। এই নাটক কেইখন এতিয়া বিচাৰি পোৱা নাযায়। আটাইকেইখন নাটকেই নাৰী চৰিত্ৰপ্ৰধান।
নাটক
আত্মজীৱনী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আৰ-ৰুম
আৰ-ৰুম (الروم) হৈছে কোৰআনৰ ৩০তম অধ্যয় (ছূৰা), য’ত ৬০টা শ্লোক (আয়াত) আছে। ৰুম শব্দটোৰ উৎপত্তি ৰোমান শব্দৰ পৰা হৈছিল আৰু ইছলামিক নবী মুহাম্মাদৰ সময়ত ই পূব ৰোমান সাম্ৰাজ্যক বুজাইছিল; শিৰোনামটোক কেতিয়াবা "গ্ৰীক" বা "বাইজেণ্টাইন" বুলিও অনুবাদ কৰা হয়।
৬০২–৬২৮ চনৰ বিপৰ্যয়জনক বাইজেণ্টাইন–চাছানিয়ান যুদ্ধখন মক্কাৰ আৰবসকলৰ প্ৰতি কেনেদৰে দেখা গৈছিল তাৰ তথ্য ছূৰাখনে প্ৰদান কৰিছে—আগ্ৰহী দৰ্শকসকল যিসকলে এতিয়াও অজ্ঞাত আছিল যে, এটা প্ৰজন্মৰ ভিতৰতে তেওঁলোকে সাম্ৰাজ্যবাদৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰৱেশ কৰি বাইজেণ্টাইন আৰু ছাছানিড দুয়োকে পৰাস্ত কৰিব।
সাৰাংশ
অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে মৃত সাগৰৰ ওচৰৰ জেৰুজালেমত বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ শেহতীয়াকৈ ছাছানিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ হাতত পৰাজয়ৰ কথা লক্ষ্য কৰা হৈছে। এই পৰাজয়ে আদিম মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বাবে এক উল্লেখযোগ্য ধৰ্মতত্ত্ব আৰু সমাজবিজ্ঞানসন্মত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছিল কাৰণ বাইজেণ্টাইনসকল খ্ৰীষ্টান আছিল (ইছলামিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা "কিতাপৰ মানুহ" বুলি গণ্য কৰা হয়) আনহাতে তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰা ছাছানিডসকল জৰদস্তি আছিল। আৰ-ৰুম আংশিকভাৱে অমুছলমান আৰব মক্কানসকলৰ প্ৰতি সঁহাৰি, যিসকলে ছাছানিদ বিজয়ক এটা চিন হিচাপে লৈছিল যে পৰম্পৰাগত মুশ্বৰিক প্ৰথাই আব্ৰাহামী ধৰ্মসমূহৰ একশ্বৰবাদৰ ওপৰত জয়ী হ’ব। তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ আয়াতত মুছলমান সম্প্ৰদায়ক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে যে বাইজেণ্টাইনসকলে নিজৰ পৰাজয় উলটি বিজয়ৰ ৰূপ ল'ব আৰু "কেইবছৰৰ পিছত" জেৰুজালেম পুনৰ দখল কৰিব। মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই ভৱিষ্যদ্বাণী ৬২২ চনৰ হেৰাক্লিয়াছৰ অভিযানৰ দ্বাৰা পূৰ্ণ হৈছিল, যিটো বাইজেণ্টাইন সামৰিক প্ৰতিআক্ৰমণৰ ফলত আনাতোলিয়াত ছাছানিডসকলৰ বাবে তীব্ৰ পৰাজয় হৈছিল আৰু ইয়াক কোৰআনৰ অলৌকিক প্ৰকৃতিৰ উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।
কালক্ৰম
অৱতীৰ্ণৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত (আছবাব আল-নুজুল) ই পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", অৰ্থাৎ ই পিছলৈ মদীনাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। Q30:38-50 ৰ কিছু অংশ Ṣan‘ā’1 তলৰ পাঠত সংৰক্ষিত কৰা হৈছে।
থিয়ডৰ নল্ডেকৰ মতে আৰ-ৰুম ছূৰাখন আছিল দ্বিতীয়ৰ পৰা শেষৰ মক্কান ছূৰা আৰু কালক্ৰমিকভাৱে ৮৪তম ছূৰা; কিন্তু তেওঁৰ মতে ইয়াৰ ১৭ সংখ্যক আয়াত মদিয়ান যুগত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ছূৰাখনৰ প্ৰথম আয়াতত ৬১৪ চনৰ বসন্ত কালত ডামাস্কাছৰ ওচৰৰ ছাছানিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ হাতত বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ পৰাজয়ৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও ন’ল্ডেকে লক্ষ্য কৰিছে যে ইয়াৰ পৰা ৬১৪ চনটো ছূৰাখন অৱতীৰ্ণ হোৱা বছৰটো বুলি কোৱা নহয়।
আল-তাবাৰীৰ মতে ইয়াৰ দ্বাৰা ৬১৪ চনৰ আধৰিয়াত যুদ্ধৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও এই যুদ্ধক আন উৎসত আওকাণ কৰা হৈছে।
সাহিত্যিক এককসমূহ
"কোৰআনৰ ছাঁত" শীৰ্ষক তফছিৰত ছায়িদ কুতুবে ছূৰাখনক দুটা আধাত ভাগ কৰিছে, আয়াত ১–৩২ আৰু আয়াত ৩৩-৬০। প্ৰতিটো খণ্ডই আল্লাহৰ কৃপা আৰু দয়াৰ দাবীৰে আৰম্ভ হয় আৰু মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাবে উৎসাহৰ সৈতে শেষ হয়।
মূল বিষয়বস্তু
এই ছূৰাৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে একতাবাদ আৰু মশৰ্কৰ বৈপৰীত্য। আল্লাহক অংশীদাৰ বুলি কোৱাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিসংগত যুক্তি আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও কেইবাটাও পদত মূৰ্তিপূজক আৰু বিশ্বাসীসকলৰ ভিন্ন ভাগ্যৰ ৰূপৰেখা দাঙি ধৰা হৈছে। আল্লাহৰ আচৰিত চিন আৰু তেওঁৰ অলৌকিক সৃষ্টিৰ দৃষ্টান্তৰ জৰিয়তে আল্লাহৰ মহিমাৰ বৰ্ণনাৰ দ্বাৰাও আল্লাহৰ ঐক্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। অৰ্থাৎ এই ছূৰাৰ মূল পাঠ হৈছে আল্লাহৰ লগত অংশীদাৰ হোৱা নহয়, আৰু সদায় এজন মুমিনৰ ভাগ্য থকা।
বাহ্যিক সংযোগসমূহ
শ্ৰেণী:আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ শ্ৰেণী:মক্কান ছূৰা শ্ৰেণী:কোৰআন শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
৪ আগষ্ট
এইদিনত ঘটা কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা-
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:আগষ্ট শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
বি এন ৰেড্ডী
বম্মিৰেড্ডী নৰসিংহ ৰেড্ডী (Bommireddy Narasimha Reddy ; ১৬ নৱেম্বৰ ১৯০৮ – ৮ নৱেম্বৰ ১৯৭৭), এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ, যি পেছাগতভাৱে বি এন ৰেড্ডী নামেৰে পৰিচিত আছিল। তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ আৰম্ভণি পৰ্যায়ৰ ব্যক্তিত্ব আছিল। তেওঁৰ পূৰ্বৰ বহু ছবি যেনে বন্দে মাতৰম (১৯৩৯), দেৱতা (১৯৪১)ত ভি নাগায়াই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এন টি ৰামা ৰাও আৰু ভানুমতী অভিনীত তেওঁৰ মল্লীশ্বৰী (১৯৫১) ছবিখনক এখন কালজয়ী ক্লাছিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমজন ব্যক্তি। তেওঁ আছিল প্ৰথম ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব, যিয়ে ডাক্তৰ অৱ লেটাৰ্ছ সন্মান লাভ কৰিছিল।
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯০৮ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত বৰ্তমানৰ কদাপা জিলাৰ কোথাপল্লী গাঁৱৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত বম্মিৰেড্ডী নৰসিংহ ৰেড্ডীৰ জন্ম হয়। পিতৃ আছিল নৰসিংহ ৰেড্ডী। তেওঁ চাৰিজন ভাতৃৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল; আন সকল হ'ল- বি নাগি ৰেড্ডী, বি এন কণ্ডা ৰেড্ডী আৰু বি ৰামালিংগা ৰেড্ডী।
প্ৰদ্দাতুৰত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ হয়। পিছলৈ মাদ্ৰাজতো স্কুলীয়া শিক্ষা অব্যাহত থাকে। পচাইয়াপ্পা কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও স্নাতক ডিগ্ৰী নোলোৱাকৈয়ে ওলাই আহে। পিছলৈ তেওঁ অডিটিং আৰু একাউণ্টিং অধ্যয়ন কৰে আৰু এখন অডিটিং ফাৰ্মত শিক্ষা-নবিচী হিচাপে কাম কৰে।
এইচ এম ৰেড্ডীয়ে প্ৰযোজনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পাছত বি.এন. ৰেড্ডী আৰু বি নাগী ৰেডীয়ে তেওঁৰ সৈতে মিলি ৰোহিনী পিকচাৰ্ছ গঠন কৰে।
সত্যজিৎ ৰায়ৰ সাহিত্যকৰ্ম
সত্যজিৎ ৰায় এজন বিখ্যাত বঙালী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। তেওঁ বঙালী সাহিত্যত তেখেতৰ অৱদানৰ বাবেও বিখ্যাত। তেখেতৰ সৃষ্ট বিখ্যাত চৰিত্ৰ হল ৰহস্যসন্ধানী ফেলুদা আৰু বৈজ্ঞানিক প্ৰফেচৰ শঙ্কু। তেওঁ এই দুই চৰিত্ৰৰ ওপৰিও অনেক চুটি উপন্যাস আৰু চুটি গল্প ৰচনা কৰিছে। যদিও তেওঁৰ লেখাৰ মূল লক্ষ্য আছিল তৰুণ পাঠক বৰ্গ, তথাপি তেওঁ আবালবৃদ্ধবনিতাৰ কাষত প্ৰিয় লেখক আছিল।
তেখেতৰ অধিকাংশ উপন্যাস আৰু গল্প প্ৰকাশ হয় কলকাতাৰ আনন্দ প্ৰকাশনৰ মাধ্যমেৰে, আৰু তেখেতৰ অধিকাংশ স্ক্ৰীনপ্লেসমূহ তেখেতৰ বন্ধু নিৰ্মাল্য আচাৰ্য সম্পাদিত"ঈক্ষণ" নামৰ আলোচনীত প্ৰকাশ হয়। ১৯৯০-ৰ দশকৰ মধ্যভাগত তেখেতৰ অনেক চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক লেখা আৰু চুটি গল্পৰ সংকলন পাশ্চাত্যতো প্ৰকাশ হয়। তেখেতৰ অনেক গল্পই ইংৰাজীলৈ অনুদিত আৰু প্ৰকাশিত হৈছে।
তাৰিণী খুৰাৰ গল্প
তাৰিণী খুৰা হ’ল এজন বয়সস্থ অবিবাহিত বৃদ্ধ যি নিজৰ জীৱনৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাক লৈ গল্প কবলৈ ভালপায়। তেখেতৰ অনেক গল্পই ৰোমাঞ্চকৰ ভয়ৰ বা ভুতৰ গল্পৰ দৰে হৈ যায় আকৌ অনেক গল্পত তেখেতৰ উপস্থিত বুদ্ধি আৰু বিচক্ষণতাৰ প্ৰমাণো পোৱা যায়।
অন্যান্য চুটি গল্প
তেখেতৰ দ্বাৰা সৃষ্ট বিখ্যাত চৰিত্ৰসমূহৰ গল্পৰ ওপৰিও সত্যজিৎ ৰায়ে আৰু নানা গল্প ৰচনা কৰিছে। এইবোৰৰ অনেক সন্দেশ আলোচনীত অথবা বাৰটাকৈ গল্পৰ সংকলন হিচাবে প্ৰকাশিত হৈছে- যিবোৰ সুৰুচিপূৰ্ণ পটভুমিকাত গঢ় দিয়া, আৰু গল্প হিচাবে প্ৰায় শেষ পৰ্য্যন্ত মিঠা-কেঁহা কিন্তু সমাপ্তিৰ ঠিক আগে আগে গল্পত অদ্ভুত সংমিশ্ৰণ ঘটায় পাঠকক অবিস্মৰণীয় অনুভুতিৰ স্বাদ দিছে। অধিকাংশ গল্পতেই দেখুওৱা হৈছে কিভাবে সামান্য কোনো ঘটনাই কাৰোবাৰ জীৱনত গভীৰভাবে ৰেখাপাত কৰিছে, আকৌ কোনো কোনোটো লোমহৰ্ষক ভয়ৰ গল্প। এইবোৰৰ ভাষা খুউব সৰল আৰু সাবলীল।
সত্যজিৎ ৰায়ে অনেক চুটি গল্প ইংৰাজীৰ পৰা অনুবাদ কৰে যিবোৰৰ বেছিভাগেই ৰোমাঞ্চকৰ গল্প যিবোৰৰ মাজত কেইটামান ব্ৰাজিলেৰ কালো বাঘ নামৰ গ্ৰন্থখনত প্ৰকাশিত হয়।
কবিতা
সত্যজিৎ ৰায়ে অনেক কবিতা অনুবাদ কৰে আৰু কেইবাটাও লিমাৰিক ৰচনা কৰে যিবোৰৰৰ সংকলন - তোড়ায় বাঁধা ঘোড়াৰ ডিম নামেৰে প্ৰকাশ হয়।
মোল্লা নাচিৰুদ্দীনৰ গল্প
মধপ্ৰাচ্যৰ মোল্লা নাচিৰুদ্দীনৰ অনেক গল্প সংগ্ৰহ কৰি সত্যজিৎ ৰায়ে মোল্লা নাচিৰুদীনৰ গল্প নামেৰে এটা সংকলন প্ৰকাশ কৰে।
অন্যান্য
ফটিকচাঁদ গল্পটো এজন কিশোৰক লৈ; সুজন হৰবোলা এজন হৰবোলাৰ কাল্পনিক জীৱনবৃত্তান্ত। একেই বলে শুটিং সত্যজিত ৰায়ৰ নিজৰ শুটিংৰ অভজ্ঞতা আৰু চিন্তা ভাবনাক লৈ লিখা. যখন চুটিো ছিলাম হ’ল তেখেতৰ শৈশৱকালৰ স্মৃতিচাৰণ। Our Films, Their Films (আমাদেৰ ছবি, তাদেৰ ছবি) তেখেতৰ চলচিত্ৰ সমলোচনাৰ সংকলন। বিষয় চলচ্চিত্ৰ(১৯৮২) তেখেতে লিখা চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক প্ৰবন্ধৰ এটা সংকলন। বিভিন্ন সময়ত লিখা ওঠৰতা প্ৰবন্ধ ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য শ্ৰেণী:লেখকৰ গ্ৰন্থপঞ্জী
জন লোকপাল বিল
লোকপাল শব্দটো আহিছে সংস্কৃত ভাষাত জনতাৰ সুৰক্ষা প্ৰদানকাৰী বুজোৱা শব্দৰ পৰা। ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ নিচিনাই এই লোকপাল হৈছে এক স্বতন্ত্ৰ সংস্থা। চৰকাৰৰ পৰা আগতীয়া অনুমতি নোলোৱাকৈয়ে যিকোনো দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৰাজনীতিক আৰু আমোলাৰ বিৰুদ্ধে তদন্ত কৰাৰ ক্ষমতা থাকিব লোকপালৰ হাতত। শেহতীয়াকৈ নাগৰিক সমাজৰ প্ৰতিনিধিয়ে প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা জন লোকপাল বিলৰ খচৰাত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশৰ ওপৰত বিবেচনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ কেইটামান হৈছে-
পটভূমি
১৯৬৮ চনত চতুৰ্থ লোকসভাত প্ৰথম বাৰৰ বাবে শান্তিভূষণে লোকপাল বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। ১৯৬৯ চনত লোকসভাই এই বিধেয়ক অনুমোদন জনাইছিল যদিও ৰাজ্যসভাই ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰে। তাৰ পিছত ১৯৭১, ১৯৭৭, ১৯৮৫, ১৯৮৯, ১৯৯৬, ১৯৯৮, ২০০১, ২০০৫, আৰু ২০০৮ চনতো এই বিধেয়ক সদনত উত্থাপন কৰা হৈছিল। কিন্তু এতিয়ালৈকে সদনত গৃহীত হোৱা নাই। ৪২ বছৰ ধৰি সদনত উলমি থকা বিধেয়কখন আইনত পৰিণত কৰাৰ বাবে ২০১১ বৰ্ষৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা গান্ধীবাদী নেতা আন্না হাজাৰেৰ নেতৃত্বত সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন আৰম্ভ হয়। লোকপালৰ বিভিন্ন আসোৱাহসমূহ দূৰ কৰি ইয়াক জন লোকপাল কৰি তোলাৰ বাবে টীম আন্নাই গ্ৰহণ কৰা আন্দোলনৰ বাবেই শেষত পুনৰ বিধেয়কখন লোকসভাত উত্থাপন কৰাৰ বাবে চৰকাৰে বিবেচনা কৰে।
বৃহৎ হেড্ৰ'ন সংঘৰ্ষক
বৃহৎ হেড্ৰ'ন সংঘৰ্ষক (The Large Hadron Collider; চমুকৈ LHC) হ'ল পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু শক্তিশালী 'কণা সংঘৰ্ষক' (Particle Collider)। ১৯৯৮ৰ পৰা ২০০৮ চনৰ মাজভাগত প্ৰায় ১০,০০০ বিজ্ঞানী আৰু ১০০খন দেশৰ অভিযন্তা লগতে বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু পৰীক্ষাগাৰৰ সহযোগিতাত নিউক্লীয় গৱেষণাৰ ইউৰোপিয়ান সংঘই (চাৰ্ণ) বৃহৎ হেড্ৰ'ন সংঘৰ্ষক নিৰ্মাণ কৰি উলিয়ায়। ২৭ কিলোমিটাৰ পৰিধিযুক্ত আৰু ১৭৫ মিটাৰ গভীৰ এই সংঘৰ্ষকটো ছুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভাৰ ওচৰৰ ফ্ৰাঞ্চ-ছুইজাৰলেণ্ড সীমান্তৰ তলত অৱস্থিত। ২০১০ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা ২০১৩ চনৰ আগলৈ প্ৰতিবীমত ৩.৫-৪ টেৰাইলেক্ট্ৰনভল্টৰ (TeV) (মুঠ ৭-৮ TeV) শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াৰ প্ৰথমটো গৱেষণা আৰম্ভ কৰা হৈছিল। তাৰ পাছত দুবছৰৰ বাবে সংঘৰ্ষকটোৰ উন্নয়ন কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় গৱেষণা আৰম্ভ কৰিবলৈ ২০১৫ চনৰ আগছোৱাত সংঘৰ্ষকটো পুনৰ চলোৱা হয় আৰু এইবাৰ প্ৰতিবীমত ৬.৫ TeV (মুঠ ১৩ TeV) ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বৃহৎ হেড্ৰ'ন সংঘৰ্ষকৰ লক্ষ্য হ'ল কণা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন তত্বসমূহৰ পূৰ্ব-সূচনাসমূহ পদাৰ্থ বিজ্ঞানীসকলক পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিয়া। ইয়াৰোপৰি হিগ্‌ছ ব'ছ'নৰ ধৰ্মসমূহৰ জোখমাখ আৰু ছুপাৰছিমেট্ৰিক তত্বসমূহৰ দ্বাৰা পূৰ্ব-সূচনা কৰা নতুন কণাসমূহৰ সন্ধান এই সংঘৰ্ষকৰ লক্ষ্য।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কণা পদাৰ্থ বিজ্ঞান শ্ৰেণী:গৱেষণাগাৰ শ্ৰেণী:বৃহৎ হেড্ৰ'ন সংঘৰ্ষক
ইজৰাইল
ইজৰাইল হৈছে মধ্যপ্ৰাচ্যৰ এখন সংসদীয় গণতন্ত্ৰ। ভূমধ্য সাগৰৰ পূৱ উপকূলত অৱস্থিত এই ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী হৈছে জেৰুজালেম। বিশ্বৰ ৫০খন মুছলিম ৰাষ্ট্ৰৰ ৩০খন দেশে ইজৰাইলক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিব নিবিচাৰে। বৰ্তমান এই অঞ্চলৰ গাজা উপত্যকা, পশ্চিম তীৰ আৰু গোলান মালভূমি ইজৰাইসৰ দখলত থকা বিতৰ্কীত স্থান হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
ইতিহাস
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত তুৰ্কী ওছমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পাছত পেলেষ্টাইন বা ফিলিষ্টিনসহ অধিকাংশ আৰৱ এলেকা ইংলেণ্ড-ফ্ৰান্সৰ মেণ্ডেটৰ হাতলৈ যায়। ১৯১৭ চনৰ ২ নৱেম্বৰত ব্ৰিটীছ বৈদেশিক মন্ত্ৰী আৰ্থাৰ জেমছ ৱালফোৰে ইহুদীবাদীসকললৈ লিখা এখন পত্ৰত পেলেষ্টাইনী ভূখণ্ডত একন ইহুদী ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ঘোষণা কৰে। এই ঘোষণাৰ মাধ্যমেৰে ফিলিস্তিন এলেকাৰ ইহুদিসকলৰ পৃথক ৰাষ্ট্ৰৰ সম্ভাৱনা উজ্জ্বল হয় আৰু বিপুলসংখ্যক ইহুদি ইউৰোপৰ পৰা ফিলিষ্টিনত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আহে।
১৯০৫ চনৰ পৰা ১৯১৪ চন পৰ্যন্ত ফিলিষ্টিনত ইহুদীৰ সংখ্যা আছিল মাত্ৰ কেই হেজাৰমান। কিন্তু ১৯১৪ চনৰ পাছত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ পৰা ১৯১৮ চন পৰ্যন্ত ব্ৰিটীছসকলৰ সহযোগিতাৰ ফলত ফিলিষ্টিনত ইহুদীৰ সংখ্যা ২০ হেজাৰলৈ উন্নীত হয়। ১৯১৯ চনৰ পৰা ১৯২৩ চনলৈ এই সংখ্যা ৩৫ হেজাৰলৈ বৃদ্ধি পায়। ১৯৩১ চনত ইহুদীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫ গুণ বৃদ্ধি হৈ ১ লাখ ৮০ হেজাৰ হয়। এইদৰে ফিলিষ্টিনত ইহুদী অভিৱাসীৰ সংখ্যা উল্লেখযোগ্য হাৰত বাঢ়ি থাকে আৰু ১৯৪৮ চনত এই সংখ্যা ৬ লাখলৈ উন্নীত হয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ১৯৪৭ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে ফিলিস্তিনী ভূখণ্ডক দ্বিখণ্ডিত কৰা সংক্ৰান্তৰ ১৮১ নং প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে। ৰাষ্ট্ৰসংঘই ফিলিষ্টিনক দ্বিখণ্ডিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱৰ অনুমোদন জনাই নিজ মাতৃভূমিৰ মাত্ৰ ৪৫ শতাংশ ফিলিষ্টিনীসকলৰ বাবে ৰাখি বাকী ৫৫ শতাংশ ভূমি ইহুদীবাদীসকলৰ হাতত এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। এইদৰে ১৯৪৮ চনৰ ১৪ মেত ইজৰাইলৰ স্বাধীনতা ঘোষণা কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ * শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
খনিজ পদাৰ্থ
অৱস্থিতি
খনিজ পদাৰ্থসমূহ পৃথিৱীৰ মাটি, পানী আৰু বায়ুমণ্ডলত সকলোতে অৱস্থিত। সাধাৰণতে খনিজ পদাৰ্থ অজৈৱ হয় যদিওঁ, জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থওঁ আছে আৰু জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থসমূহ আমাৰ শৰীৰৰ বাবে আতিকৈ দৰকাৰী। সেয়েহে, আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্যবস্তুৰ লগত কম বেছি পৰিমাণে জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থ মিহলি হৈ থকাটো বাঞ্ছনীয়।
ভৌতিক আৰু ৰাসায়নিক গুণসমূহ
যিকেইটা প্ৰধান ভৌতিক গুণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি খনিজ পদাৰ্থসমূহ বিভিন্ন শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হয়, সেইকেইটা হ’ল, ভৌত ষ্ফটিক গঠন, কঠোৰতা, দিপ্তী, বৰণ ঘনত্ব ইত্যাদি। খনিজ পদাৰ্থৰ ৰাসায়নিক গুণসমূহ নিৰূপণ কৰিবলৈ ইয়াক প্ৰথমতে পাতল অম্ল দ্ৰৱৰ সৈতে বিক্ৰিয়া কৰিবলৈ দিয়া হয়। সেই বিক্ৰিয়াৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াৰ ৰাসায়নিক গুণসমূহ শ্ৰেণীভুক্তকৰণ কৰা হয়।
খনিজ পদাৰ্থৰ প্ৰকাৰসমূহ
পৃথিৱীৰ খোলাটোৰ গঠন আৰু ৰচনা চিলিকন(silicon) আৰু অক্সিজেন(oxygen)ৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। গতিকে, চিলিকেট(silicate) উপাদানসমূহ শিলা গঠন আৰু বৈচিত্ৰৰ ফালৰপৰা সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ শ্ৰেণীৰ খনিজ পদাৰ্থ। অনা-চিলিকেট(non-silicate) খনিজ পদাৰ্থসমূহো অৰ্থনৈতিক দিশৰপৰা খুবেই দৰকাৰী। অনা-চিলিকেট খনিজ পদাৰ্থসমূহক সিহঁতৰ প্ৰধান ৰাসায়নিক ধৰ্মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেইটামান শ্ৰেণীত উপ-বিভাজিত কৰা হৈছে। সেই শ্ৰেণীসমূহ হৈছে, চালফাইড, হেলাইড, ওক্সাইড, হাইদ্ৰ’ক্সাইড, কাৰ্বনেট, নাইট্ৰেট, ব’ৰেট, চালফেট, ফচফেট আৰু জৈৱ যৌগ। সৰহসংখ্যক প্ৰজাতিৰ অনা-চিলিকেট খনিজ পদাৰ্থই অত্যন্ত বিৰল। আন কিছুমান আকৌ অতি সহজভাৱে উপলব্ধ, যেনে, কেলচাইট, পাইৰাইট, মেগনেটাইট, হেমেটাইট ইত্যাদি।
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
কোচ ৰাজবংশ
অসম আৰু বঙ্গৰ কোচ ৰাজবংশ (কোচ জনগোষ্ঠীৰ নামেৰে হোৱা) কমতা ৰাজ্যত শাসন কৰা এক শাসক গোষ্ঠী। ১৪৯৮ চনত খেন ৰাজবংশৰ পতনৰ পিছত ১৫১৫ চনত কোচ ৰাজবংশ‍ই কমতা ৰাজ্যত শক্তিশালী ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। কোচ ৰাজবংশৰ প্ৰথম ৰজা বিশ্ব সিংহ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয় পৰৱৰ্তী ৰজা নৰ নাৰায়ণ আৰু সেনাপতি চিলাৰায়ে সোনকালেই কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশ আৰু দক্ষিণ অসমৰ কিছু অংশ অধিকাৰ কৰে। পিছলৈ বংশটো দুভাগ হৈ বেলেগ বেলেগকৈ কোচ বিহাৰৰ আৰু কোচ হাজো শাসন কৰিবলৈ লয়। কোচ বিহাৰ মোগলসকলৰ তলতীয়া হৈ পৰে আৰু কোচ হাজো আহোমৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহে। ব্ৰিটিছৰ শাসনত কোচ বিহাৰ তলতীয়া হৈ থাকি ভাৰতৰ স্বাধীনতা লাভৰ পিছত নিঃচিহ্ন হৈ পৰে। খাছপুৰত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা ৰাজবংশটোৰ এটা তৃতীয় শাখা কছাৰী ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হৈ পৰে।
ঐতিহাসিক পটভূমি
এনে সময়তে কোচ (মেচ) জনগোষ্ঠীৰ নেতা হাড়িয়া মণ্ডল আৰু তেওঁৰ কোচ পত্নী হীৰাৰ বিশু নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম হয়। বিশুৱে ডাঙৰ হৈ ভিন ভিন জনগোষ্ঠীবোৰক একত্ৰিত কৰি বাৰভূঞাসকলক পৰাস্ত কৰে আৰু সমগ্ৰ কমতা অঞ্চলৰ শাসনভাৰ লয়। তেঁৱেই বিশ্ব সিংহ নাম গ্ৰহণ কৰে।
কোচ ৰাজবংশৰ আৰম্ভণি
কোচ ৰাজবংশৰ প্ৰথম শাসক আছিল বিশ্ব সিংহ। তেওঁ ১৫১৫ চনত কমতা ৰাজ্যৰ ৰাজপাটত উঠে। জে এন চৰকাৰৰ মতে বিশ্ব সিংহ এটা ক্ষমতাৱান কোচ জনগোষ্ঠীৰ লোক অছিল যি মেছ, গাৰো, থাৰু আৰু দ্ৰাবিড়িয়ানৰ লগত মিল থকা কিছুমান মঙ্গোলীয় গোষ্ঠীৰ সমষ্টি আছিল। বিশুৱে ক্ষমতা লাভ কৰাৰ লগে লগে ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতসকলে কোচ ৰাজবংশক দৈৱিক শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি প্ৰচাৰ কৰি তেওঁলোকক ক্ষত্ৰিয়ৰ মৰ্যাদা দিয়ে। ইয়াৰ পিছত লাহে লাহে কোচসকল হিন্দুলৈ ৰূপান্তৰিত হ'ল। বিশ্ব সিংহৰ পিতৃ হাৰিয়া মণ্ডলকে কোচসকলৰ আদি পুৰুষ বুলি কোৱা হয়। তেওঁ পুৰণি গোৱালপাৰা জিলাৰ চিকণাবাৰী গাঁৱৰ বাৰটা সকলোতকৈ ক্ষমতাশালী মেছ পৰিয়ালৰ মুখিয়াল আছিল। তেওঁ "হাজো" নামৰ এজন কোচ নেতাৰ (তেওঁৰ পৰাই কোচ হাজো নাম হয়) জীয়েক জীৰা আৰু হীৰাক বিয়া কৰায়। হীৰাৰ গৰ্ভতে বিশ্ব সিংহৰ জন্ম হয়।
বিশ সিংহ‍ই শক্তিশালী বাৰভূঞাসকলৰ বিৰুদ্ধে জনগোষ্ঠীয় নেতাসকলক সহায় খোজে আৰু ১৫০৯ চনমানত তেওঁৰ অভিযান আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ঔগুৰি, বনগাঁও, ফুলগুৰি, বিজনী, পাণ্ডু আদি ঠাইত ভূঞাসকলক পৰাস্ত কৰে। কৰ্ণপুৰৰ ভূঞাক হৰুৱাবলৈ তেওঁ কষ্ট কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৫১৫ চনত পূবত বৰনদী নৈ আৰু পশ্চিমে কৰতোৱা নৈক সীমা হিচাপে ধৰি নিজকে কমতাৰ ৰজা ঘোষণা কৰে। তেওঁ ৰাজধানী চিকণাৰ পৰা এতিয়াৰ কোচবিহাৰ নগৰ পৰা কেইমাইলমান দক্ষিণপূবে থকা কমতাপুৰলৈ (কান্তাপুৰ বুলিও কোৱা হয়) তুলি আনে।
বিশ্ব সিংহৰ নৰনাৰায়ণে ৰজা হৈ আৰু শুক্লধ্বজে (চিলাৰায়) সেনাপতিৰূপে কোচ ৰাজ্যক উন্নতিৰ শিখৰলৈ লৈ যায়। নৰনাৰায়ণে চিলাৰাইৰ পুত্ৰ ৰঘূদেৱক ৰাজ্যৰ পূব অংশ কোচ হাজোৰ শাসক পাতে। নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰঘূদেৱে নিজকে স্বাধীন ৰজা ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ পিছতে কমতা ৰাজ্যখন স্থায়ীভাৱে কোচ বিহাৰআৰু কোচ হাজোত ভাগ হয়।
নৰনাৰায়ণ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল আৰু জীৱনৰ শেষৰ তিনিবছৰ তেওঁৰ সভাত গুৰুজনাক স্থান দিছিল। শঙ্কৰদেৱে কোচ ৰাজ্যত এখন সত্ৰও স্থাপন কৰিছিল।
কোচ বিহাৰৰ ইতিহাস
ব্ৰিটিছ শাসনত কোচ বিহাৰ বুলি জনা যোৱা ৰাজ্যখন ৪ৰ্থ শতিকাৰ পৰা ১২শ শতিকালৈ কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল আৰু ইয়াত বৰ্মন, ম্লেছ আৰু পাল ৰাজবংশ‍ই শাসন কৰিছিল। ১২শ শতিকাৰ পৰা অঞ্চলটো কমতা ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হয় য'ত প্ৰথমে খেন ৰাজবংশ‍ই ৰাজধানী কমতাপুৰৰ পৰা ৰাজত্ব কৰে। সকলোতকৈ প্ৰখ্যাত খেন শাসকসকল আছিল নীলধ্বজ (১৪৪০-১৪৬০), চক্ৰধ্বজ (১৪৬০-১৪৮০) আৰু নীলাম্বৰ (১৪৮০-১৪৯৮)। থলুৱা জনগোষ্ঠী খেনসকলে প্ৰায় ১৪৯৮ চনলৈকে ৰাজত্ব কৰে আৰু তাৰপিছত গৌড়ৰ স্বাধীন পাঠান চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন ছাহৰ চক্ৰান্তত ৰাজ্য হেৰুৱায়। নতুন শাসকজন অহাৰ পিছত স্থানীয় বাৰভূঞা আৰু আহোম ৰজা চুহুংমুঙৰ লগত সংঘৰ্ষ হয় আৰু অঞ্চলটোৰ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলায়।
মুছলমানসকল গুছি যোৱাৰ পিছত ৰাজ্যখনত অশান্তিয়ে বিৰাজ কৰে। এই সময়তে স্বাধীন ভূঞাসকলে সৰু সৰু ঠাই শাসন কৰিবলৈ লয়। এওঁলোকৰ মাজত হাজো নামৰ এজন এজন কোচ ভূঞাৰ জীৰা আৰু জীৰা নামৰ দুজনী জীয়েক আছিল। অঞ্চলটোৰ সিপাৰে সংকোশ নদী আৰু চম্পাৱতী নদীৰ মাজত চিকণা পাহাৰ অঞ্চলটো (বৰ্তমানৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ ধুবুৰীৰ পৰা প্ৰায় ৮০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে) হাৰিয়া মণ্ডল নামৰ এজন মেছ নেতাই শাসন কৰিছিল। চিকণাৰ লগত সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিবলৈ হাজোৱে তেওঁৰ জীয়েক দুজনীক হাৰিয়া মণ্ডললৈ বিয়া দিলে। জীৰাৰ গৰ্ভৰ পৰা মদন আৰু চন্দন নামৰ দুটি সন্তান আৰু হীৰাৰ গৰ্ভৰ পৰা শিশু (শিষ্য সিংহ) আৰু বিশু (বিশ্ব সিংহ)ৰ জন্ম হয়। চাৰিজন ককাই-ভাইৰ মাজত বিশু সকলোতকৈ বুধিয়ক আৰু শক্তিশালী আছিল।
প্ৰবাদমতে এদিন চাৰি ককাই-ভায়ে দেৱী ভগৱতীক প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল আৰু ধেমালিতে তেওঁলোকৰ এজন বন্ধুক বলি হিচাপে আগবঢ়ায়। তাৰ পিছত আচৰিতভাৱে সেই বন্ধুজনৰ মূৰটো গাৰপৰা কাট খাই যায়। তুৰ্ক কটোৱালে তেওঁলোকক কৰায়ত্ত কৰিবলৈ আদেশ দিলে। তেতিয়া তেওঁলোকে অৰণ্যলৈ পলাই যায়।
পিছত তেওঁলোকে সৈন্য, হাতী আদি গোটাই তুৰ্ক কটোৱালক আক্ৰমণ কৰে। মদন যুদ্ধত নিহত হয় আৰু তাৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ বিশ্ব সিংহ‍ই তুৰ্ক কটোৱালক হত্যা কৰে। মাহীআই জীৰাৰ দুখ পাতলাবলৈ বিশ্ব সিংহ‍ই চন্দনক ৰজা পাতে। এনেদৰে ১৫১০ চনত কোচ ৰাজ্যৰ আৰম্ভণি হয়।
বিজনীৰ শাসক
বিজনীৰ শাসকসকলে কোচ বিহাৰৰ পূবে সংকোশ আৰু মানস নদীৰ মাজৰ অঞ্চলটোত ৰাজত্ব কৰিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ শ্ৰেণী:কোচ ৰাজবংশ
বাৰীসুন্দৰী
বাৰীসুন্দৰী (Asian Paradise Flycatcher, বৈজ্ঞানিক নাম-Terpsiphone paradisi) এটা মজলীয়া আকাৰৰ আৰু এছিয়া মহাদেশৰ স্থানীয় চৰাইৰ প্ৰজাতি। বাৰীসুন্দৰীৰ মতা চৰাইৰ নেজ অতি দীঘল। কিছুমানত ই মাখন বৰণীয়া আৰু অন্য কিছুমানত ইয়াৰ বৰণ বগা হয়। মাইকী বাৰীসুন্দৰীৰ নেজ চুটি, ডেউকা মাখন বৰণীয়া আৰু মূৰ অংশ ক'লা হয়। ইহঁতে ঘাইকৈ পোক-পতংগ আদি খাই জীয়াই থাকে।
টেক্স'নমি
According to Linné’s first description Asian Paradise Flycatchers were only distributed in India. Later ornithologists observed this spectacular bird in other Asian countries, and based on differences in plumage of males described several subspecies, of which the following 14 are recognized today:
বিৱৰণ
Adult Asian Paradise Flycatchers are 19 – long. Their heads are glossy black with a black crown and crest, their black bill round and sturdy, their eyes black. Female are rufous on the back with a greyish throat and underparts. Their wings are 86 – long. Young males look very much like females but have a black throat and blue-ringed eyes. As adults they develop up to 24 cm long tail feathers with two central tail feathers growing up to 30 cm long drooping streamers.
Young males are rufous and have short tails. They acquire long tails in their second or third year. Adult males are either predominantly bright rufous above or predominantly white. Some specimens show some degree of intermediacy between rufous and white. The relative frequency of the rufous and white plumage types varies geographically.
বিতৰণ
Asian Paradise-flycatchers inhabit thick forests and well-wooded habitats from Turkestan to Manchuria, all over India and Sri Lanka to the Malay Archipelago on the islands of Sumba and Alor.
They are migratory and spend the winter season in tropical Asia. There are resident populations in southern India and Sri Lanka, hence both visiting migrants and the locally breeding subspecies occur in these areas in winter.
আচৰণ
Asian Paradise Flycatchers are noisy birds uttering sharp skreek calls. They have short legs and sit very upright whilst perched prominently, like a shrike. They are insectivorous and hunt in flight in the understorey. In the afternoons they dive from perches to bathe in small pools of water.
প্ৰজনন
The breeding season lasts from May to July. Being socially monogamous both male and female take part in nest-building, incubation, brooding and feeding of the young. The incubation period lasts 14 to 16 days and the nestling period 9 to 12 days. Three or four eggs are laid in a neat cup nest made with twigs and spider webs on the end of a low branch.
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:শালিকা শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
মৃদুল হালৈ
মৃদুল হালৈ (Mridul Haloi) এগৰাকী অসমীয়া কবি আৰু সাংবাদিক। প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত তেওঁ কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ কাব্য সংকলনৰ বাবে তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
চমু জীৱনী
১৯৮৮ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত পাগলাদিয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত নলবাৰী জিলাৰ চেংনৈ (বালিতাৰা)ত মৃদুল হালৈৰ জন্ম হয়। তেওঁ‌ৰ পিতৃ বালিতাৰা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক গোৱৰ্ধন হালৈ আৰু মাতৃ অণিমা হালৈ। বালিতাৰা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ শংকৰদেৱ একাডেমী, নলবাৰীত অধ্যয়ন কৰে আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।
সাহিত্যকৃতি
স্কুলীয়া দিনৰ পৰা কবিতাৰ চৰ্চা আৰম্ভ কৰা হালৈৰ প্ৰথম কবিতা 'শৰৎ' শিশু আলোচনী মৌচাকত প্ৰকাশিত হয়। কলেজত পঢ়ি থকা সময়ত তেওঁ কবিতাৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহী হয় আৰু ২০০৬ চনত প্ৰান্তিক আলোচনীত কবিতা প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছত কবিতা সম্বন্ধে অধিক সচেতন হয়। কবি নীলমণি ফুকনক আদিগুৰু হিচাপে মানি অহা হালৈৰ প্ৰথম কাব্য সংকলন “অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ” ২০১০ চনত প্ৰকাশ পায়। এই সংকলনটিত ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ ৰচিত কবিতাসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই সংকলনটিৰ বাবে তেওঁ ২০১৩ বৰ্ষৰ মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু ২০১৫ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয় কাব্যপুথি “আমাৰ ভাল হ’ব” প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ নীলমণি ফুকনৰ কবিতাৰ নেপথ্য " নামৰ আন এখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰে য'ত নীলমণি ফুকনৰ সৈতে সম্পাদকৰ কথোপকথন, কবিতাৰ সৃষ্টিৰ আঁৰৰ কথা আৰু কবিতাৰ সৈতে জড়িত কিছু চিত্ৰকৰ্ম সংযোজিত হৈছে। ২০১৬ চনত প্ৰকাশিত এই কিতাপখনৰ প্ৰকাশক আঁক-বাক।