cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haslach (Traunstein)
Haslach ye un lugar d'o municipio de Traunstein en o sudeste de Bavera, Alemanya, en a rechión de l'Alta Bavera. Se troba situau a bells 10 km a o sudeste d'o Chiemsee y a 15 km a o norte d'os Alpes de Chiemgau, a una altaria de 591 m.
Historia
Dica l'anyo 1263 Haslach perteneixeba a la parroquia d'Erlstätt, pasando dende alavez a la ciudat de Traunstein. Entre os 1376 y 1397 se construyó baixo o mandato de mosén Conrad Lanzinger a ilesia parroquial en estilo gotico. Mas tarde, entre 1683 y 1685 re reformó l'interior d'a ilesia ta transformar-la en una decoración barroca. Dimpués de sieglos d'esfuerzos por parti d'o concello de Traunstein a seu parroquial se treslada enta ista zaguera localidat o día 20 d'aviento de 1850. A nueit d'entre o 25 y o 26 d'abril de 1851 bi habió un gran incendio que cremó quasi toda a ciudat de Traunstein. Encara que nunca no s'ha puesto contrimostrar se diz que estió una mena de venganza por o treslau d'a seu parroquial de Haslach. En os anyos 1944 y 1945 bi habió muitos bombardeyos tanto en Haslach como en os suyos arredols.
O municipio de Haslach se creyó por edicto municipal en l'anyo 1818 y ya en 1933 tenaba 768 habitadors. O día 1 de mayo de 1978 s'incorporó como barrio rural a o municipio de Traunstein dica l'actualidat. L'antigo municipio plegaba dica os actuals termins de Siegsdorf y Vachendorf.
Días d'a semana en bavaro
Os días d'a semana en bavaro como en atras luengas chermanicas provienen prencipalment de nombres de dioses d'a mitolochía chermanica influyenciaus por os nombres latinos d'os días, derivaus d'os dioses equivalents d'a mitolochía romana y istos a la vegada provenients d'a mitolochía griega. Os días d'o cabo de semana derivan d'a tradición chudeocristiana.
A más d'as formas coincidents con alemán stándard y derivadas de l'alto alemán antigo, bi ha formas alternativas ta bells días propias d'o bavaro como Irta u Pfinsta.
Biniés
Biniés ye un lugar d'a provincia de Uesca, en o municipio aragonés d'a Canal de Berdún, en a comarca d'a Chacetania y partiu chudicial de Chaca. Pende eclesiasticament d'a diocesi de Chaca.
A suya población ye de 49 habitants (2010).
Cheografía
A localidat de Biniés se troba situada a 698 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 30 km d'a ciudat de Chaca, a capital d'a suya comarca, d'o suyo partiu chudicial y d'a suya diocesi.
Historia
Seguntes Agustín Ubieto Arteta, a primera cita d'o lugar ye de 1042, recullida en a edición por su chermano Antonio Ubieto Arteta d'o Cartulario de San Juan de l Peña, I, en Textos Medievales, 6 (Valencia, 1962), y documenta as variants Binies, Biniesse, Biniessi, Biniese, Binue, Bimese, Benies, Uines, Vinies y Veniesse.
Patrimonio natural
Se troba amán d'a dita foz de Biniés en o río Veral.
Río Isuela
O río Isuela puet estar:
Mariglianella
Mariglianella (Mariglianella en napolitán, Mariglianella en italiano y oficialment) ye una localidat y comuna italiana d'a rechión de Campania, en a provincia de Nápols. D'antis mas, fació parte de l'antigo reino de Nápols y d'a Corona d'Aragón y dimpués d'o reino d'as Dos Sicilias antes d'a suya incorporación enta o reino d'Italia.
A suya población ye de 7.468 habitants (2010), en una superficie de 3,00 km², con una densidat de población de 2.489,33 hab/km².
Cheografía
O suyo termin municipal muga con as comunas de Brusciano y Marigliano.
Godor
A suya población ye de 217 habitants (1999) en una superficie de 7,53 km², con una densidat de población de 28,82 hab/km².
Iniziatiba Internazionalista
Iniziatiba Internazionalista – A Solidaridat entre os Pueblos (en grafía de Uesca modernizata; Iniciativa Internacionalista – A Solidaridat entre os Pueblos en grafía de l'Academia de l'Aragonés) ye una organización politica creyata con la fin de presentar a suya candidatura a las eleccions a lo Parlamento Europeu de 2009 y con a intención de treballar más allá d'as citas electorals.
Ista candidatura ye una coalición de Izquierda Castellana y Comuner@s, y conta con o refirme d'Iniciativa Comunista, Lucha Internacionalista, Cucha Independentista Aragonesa, Corriente Roja, Frente Popular Galega, IU de Bigastro y Nova Esquerda Socialista, entre altras.
Ideolochía
O suyo programa se reduce en cinco puntos, seguntes o manifiesto feito publico en a presentación d'a candidatura o 17 d'abril:
Impugnación d'a candidatura
O Tribunal Supremo d'Espanya anuló lo sabado 16 de mayo de maitinada, por 11 votos a cinco, a candidatura a lo Parlamento Europeu por considerar-la la Fiscalía Cheneral y l'Abogacía d'o Estado que a lista ye supuestament "pilotata" por ETA/Batasuna., encara que a propia Iniciativa Internacionalista y a ezquierda abertzale negoron ista relación. Asinas se convirtió en a oncena formación impugnata dende 2003 por a suya relación con ETA, y a primera no basca.
A la fin o Tribunal Constitucional anuló a decisión d'o Supremo, afirmando que no bi ha garra preba que relacione a Iniciativa Internacionalista con ETA.
Coalición por as Republicas Sobiranas en Europa
Coalición por as Republicas Sobiranas en Europa (en catalán Coalició per les Republiques Sobiranes a Europa, en castellano Coalición por las Repúblicas Soberanas en Europa) ye una coalición politica creyata con la fin de presentar a suya candidatura a las eleccions a lo Parlamento Europeu de 2009. Manimenos, finalment a coalición no concorrió a las debantditas eleccions.
Ista coalición la composan cuantos partius politicos republicans sobiranistas d'Aragón, Catalunya y o País Valenciano. En fan parti tres partius Valencianos Esquerra Nacionalista Valenciana (ENV), Estat Valencià- Sobirania Valenciana (SV) y República Valenciana-partit valencianista europeu (RVPV); dos aragoneses Tierra Aragonesa (TA) y Estau Aragonés (EA) y un partiu catalán Bloc d'Esquerra Català (BEC).
Chicho Sibilio
Cándido Antonio Sibilio Hughes naixito de San Cristóbal, Republica Dominicana, o 3 d'octubre de 1958 y muerto en San Gregorio de Nigua o 10 d'agosto de 2019, conoixito esportiva y popularment como Chicho Sibilio, fue un chugador de baloncesto dominicano nacionalizau espanyol.
Con una altaria de 2,00 metros principió a chugar de mocet en o suyo país en a posición de pívot pero dimpués en Europa chugó d'alero. O suyo chuego yera caracterizau por unección de a gran tirada dende larga distancia y quan s'establió a linea de tres puntos consiguió ser un d'os millors. En a sección de baloncesto d'o FC Barcelona ye considerau un chugador leiendario a on coincidió con Solozábal, Epi, Andrés Jiménez y Norris. Encara hue tién bells records de marcas personals en a liga ACB, chugó 87 partius con a selección espanyola de baloncesto estando considerau u d'os millors chugador d'a suya epoca en ixa posición.
San Gregorio de Nigua
San Gregorio de Nigua ye un municipio d'a provincia de San Cristóbal en a Republica Dominicana. A suya población yera de 40.589 habitants en 2012.
Ye conoixita por ser a ciudat de naiximiento de qualques chugadors de beísbol d'a Major League Baseball d'Estaus Unius.
La Frondosa
La Frondosa ye una urbanización aragonesa situada en lo municipio de Zaragoza, en la comarca Central y provincia de Zaragoza.
Perteneixe a o barrio rural de Garrapiniellos, situau en o districto rural.
Almonacid de Zorita
Almonacid de Zorita ye un municipio d'a provincia de Guadalachara, en a comunidat autonoma de Castiella-La Mancha, Espanya. A suya población ye de 760 habitants (2015), en una superficie de 44,90 km².
Cheografía
Almonacid de Zorita se troba en un baixant d'a sierra d'Altomira.
Toponimia
O toponimo Almonacid provién de l'arabe Al Monastir, arabización d'o latín Monasteriu u d'a suya evolución mozarabe.
San Antonio (Texas)
San Antonio (prenunciato en anglés [ˌsænænˈtoʊnioʊ]) ye una ciudat d'os Estaus Unius situata en o estato de Texas, d'an ye a segunda mayor ciudat por o suyo numero d'habitants. Fa parte d'o condau de Bexar, estando-ne a suya capital.
A suya población ye d'1.327.407 habitants (2010) en una superficie de 1.067,30 km², con una densidat de población de 1.313,10 hab/km².
Cheografía
A localidat de San Antonio se troba situata a 198 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Idioma fenicio
O fenicio (𐤃𐤁𐤓𐤉𐤌 𐤊𐤍𐤏𐤍𐤉𐤌) yera una luenga semitica d'a branca canaanea (semitico nordoccidental), charrata en o Liban, Siria por o menos dende a segunda metat d'o segundo milenio a.C.
Jonathan Tabu
Ha estato internacional con Belchica habitualment.
Tuaregs
Los tuaregs (en luenga tuareg ⴾⵍⵜⵎⴰⵣⵗⵜ) son un grupo etnico habitador de lo Sahara que charran una luenga u unas luengas propias afins adintro de la familia berber, con un modo de vida tradicional de pastors nomadas, con una organización social en castas y practicants de la relichión musulmana.
Historia
La destrucción de l'Imperio Songai por part de los refuchiaus andaluces leyals a Marruecos permitió a bells tuaregs d'ocupar territorios mes enta lo sud, como los iulimiden en la rechión de Gao, que mientres lo sieglo XVIII facioron liga con la tribu clerical kunta y plegoron dica o norte de Timbuctú. La mes gran part de los kunta yeran a fins de lo sieglo XVIII de la confrairía sufí de la Qadiya.
Los tuaregs han sufriu las consequencias de la descolonización, quedando dividius en diferents estatos postcolonials en los que s'ha pretendiu a suya sedentarización y a suya movilidat a traviés de las mugas.
En l'anyo 1987 los gubiernos de Nícher y Mali convidoron a tornar-se-ne a los tuaregs, pero no lis permitioron continar con o suyo modo de vida y los trancoron en campos de concentración. En Nícher l'exercito fació una mortalera de tuaregs en Tchin Tarabadene, y estió enchaquia d'una revuelta en l'anyo 1990 que sería esclafada.
En l'anyo 2012 los tuaregs de Mali han formato lo Estato Independient d'Azawad.
Conde Fuentes
Conde Fuentes ye una urbanización aragonesa situada en lo municipio de Zaragoza, en la comarca Central y provincia de Zaragoza.
Perteneixe a o barrio rural de Garrapiniellos, situau en o districto rural.
María de la Uerba
María de la Uerba (María de Huerva en castellano) ye una localidat y municipio aragonés situato a lo sud d'a Comarca Central.
A suya población ye de 5.550 habitants (2016), en una superficie de 108,09 km², con una densidat de población de 48,70 hab/km².
Cheografía
A localidat de María de la Uerba ye situata a 343 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, en a cuenca d'a Uerba, mas luent d'o río que atros lugars d'a comarca, porque ye en una plana con cierta elevación respecto a lo río, en a parte ezquierda.
Amán de María i heba situato un lugar clamato Novals en 1218.
Nombre
De l'arabe al-Marya.
Zorneding
Zorneding ye un municipio de Bavera, Alemanya. Se troba en o districto d'Ebersberg.
Alcaldes
Lista d'alcaldes democraticos dende 1945:
Montferrand de Savés
Montferrand de Savés (Montferrand de Savés u Montferrand Savés en occitán, Monferran-Savès en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón de L'Isla de Baish.
A suya población ye de 675 habitants (1999) en una superficie de 24,68 km², con una densidat de población de 27,35 hab/km².
Laura Benanti
Laura Benanti, naixita de Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 15 de chulio de 1979, ye una actriz de teatro, televisión y de voz y cantaire estausunidense, activa dende anyos 2000.
Moshchena
Moshchena (Мощена en ucrainés, Мощёная en ruso, Moszczana en polaco) ye un municipio ucrainés en l'oblast de Volinia; tien una población de 581 habitants, en una superficie d'1,05 km².
Historia
Iste municipio fue establito en o sieglo XVI, en l'anyata 1543.
Modelo atomico de Bohr
thumb|right|320px|Diagrama d'o modelo de Bohr
O modelo atomico de Bohr u de Bohr-Rutherford ye un modelo cuantizau de l'atomo, proposau por Niels Bohr en 1913 ta esplicar cómo os electrons pueden tener orbitas estables alredor d'o nuclio. Ye un modelo funcional que no represienta a l'atomo como obchecto fisico en sí, sino que esplanica o suyo funcionamiento por meyo d'ecuacions.
Cuan se conoixioron os espectros atomicos se veyió que o Modelo atomico de Rutherford no adubiba a esplicar a realidat, que no podeba aclarir a discontinuidat d'os espectros d'os atomos gasiosos. Niels Bohr paró cuenta que un modelo atomico conforme habría d'incluyir o cuanto d'enerchía de Planck-Einstein y lo aclarió con o suyo modelo atomico, que parte d'o Modelo de Rutherford y que conta tres postulatos:
Cuan un electrón gana enerchía brinca ta un livel superior, an que ye inestable, por o que en emite bella cantidat d'enerchía pa tornar ta o suyo livel orichinal. A enerchía librata se puet calcular con a ecuación de Planck como y ye a diferencia d'enerchía entre os dos livels. Por ixo, l'electrón emite un fotón d'una determinata frequencia. Només apareixen bellas frequencias u linias espectrals porque nomás bellas orbitas son posibles. O modelo de Bohr aclareix asinas a discontinuidat d'os espectros atomicos. Respective a lo nuclio de l'atomo, o modelo de Bohr no modifica o modelo de Rutherford.
O modelo de Böhr esclareixió perfectament o comportamiento de l'atomo d'hidrocheno, pero encara no podeba esplicar o de bels atomos mas complexos.
Ilesia de Sant Lorient de Magallón
A Ilesia de Sant Lorient ye una ilesia situada en o cabalto de La Molilla en o municipio de Magallón, Campo de Borcha.
Descripción
Ye un templo con planta de salón, con tres naus de tres tramos y capitero poligonal. As cubiertas son de bovida de crucería estrellata sobre arcos de meyo punto.
O retablo mayor ye una obra barroca pintada entre 1676 y 1680 por o pintor Vicente Berdusan (1632-1697).
En o suyo interior i hai tres lapidas con os siguients nombres:
I hai quatro campanas de bronze en o Campanal. Son dedicadas a Sant Chusé, Sant Valero, Santa Sebastiana y Sant Lorient. As dos primeras son de 1875 y las dos zagueras son de 1925.
Historia
A ilesia s'asienta sobre as restas d'o castiello de Magallón que estió escachau en 1369. De feito a torre campanar ye l'antiga torre de l'homenache.
I habió una ilesia d'estilo gotico tardano que estió substituida por l'actual ilesia d'estilo renaixentista que estió empecipiada a construir en 1533 y estió rematada en 1609.
En 1745, y en estilo barroco, estió construida a capiella d'o "Santo Cristo con la Cruz a Cuestas" en o muro norte.
A ilesia estió restaurada entre 2009 y 2011.
O 20 de chulio de 2018 un eslampiu mientres que una tronada escabezó a estatua de Chesús que yera situada en o tellau d'o campanal d'a ilesia.
thumb|L'organo thumb|Interior d'a Ilesia
Instituto d'Investigación en Incheniería d'Aragón
O Instituto d'Investigación en Incheniería d'Aragón (I3A) ye un d'os centros d'investigación d'a Universidat de Zaragoza. As suyas actividaz se troban en a bastida d'istas cuatro arias: investigación, transferencia tecnolochica, formación y difusión cientifica.
Lòrquen
Lòrquen (Lòrquen en occitán, Lourquen en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'as Landas, rechión de Nueva Aquitania, districto de Dacs y cantón de Costalat de Shalòssa.
A suya población ye de 214 habitants (2007) en una superficie de 5,90 km², con una densidat de población de 36 hab/km².
Instituto d'Investigación en Incheniería d'Aragón
L'I3A tien a suya siede en o recient devantau edificio d'I+D+i, en dintro d'o campus Río Ebro d'a Universidat de Zaragoza. O suyo director actual, dende octubre de 2011, ye Juan Ignacio Garcés Gregorio.
L'instituto ye integrau por mas de 500 personas, d'os que mas de 261 son miembros investigadors doctors. A resta ye constituida por un numero variable d'investigadors, personal contractau, personal tecnico y d'administración. Os miembros d'o I3A s'agrupan en 26 grupos d'investigación reconoixius por o Gubierno d'Aragón.
Investigación
L'I3A mantién linias d'investigación en cuantas especialidaz d'a incheniería. Debiu a ista diversidat, y ta organizar de traza mas eficient o suyo treballo, a fayena d'o instituyo ye organizada en tres grans Divisions Estratechicas d'investigación (Incheniería Biomedica, Incheniería Ambiental y Procesos y Reciclau) y tres línieas relevants d'investigación (automoción, inducción y sistemas discretos distribuius), d'especial intrés encara que de carácter unidisciplinar.
Incheniería Biomédica
A División d'Incheniería Biomedica agrupa de traza multidisciplinar a especialistas en Biolochía, Medicina, Fisica, Matematicas y Incheniería, que treballan en aplicacions d'a tecnolochía t'a millora d'a salut y a calidat de vida. En ista división s'incluyen cuatro arias especificas d'investigación:
Intelichencia Ambiental
thumb|250px|Edificio I+D+i en [[Parque Tecnolochico Walqa|Walqa, seu, entre atros, d'os laboratorios d'investigación d'o I3A en Uesca.]] A División d'Intelichencia Ambiental se centra en o desembolique d'entornos habitables con servicios adaptables a las personas seguntes a suya presencia y contexto, adaptando-se a las suyas necesidaz. A división incluye as arias espedificas de:
Procesos y Reciclau
La División de Procesos y Reciclau investiga aspectos relacionaus con la valuración de recursos y tecnolochías de l'hidrocheno, asinas como tecnolochías alimentarias. En l'actualidat cuenta con cuatro arias especificas d'investigación:
LRI (Líneas Relevants de Investigación)
A Línia Relevant d'Investigación d'Automoción desembolica actividaz arredol d'a enerchía y o medio ambient (cadena de transmisión, combustibles hibridos y pilas de combustible); disenyo y producción (materials y procesos, pinturas y recubrimientos, incheniería virtual, ciclo de vida y reciclau, fabricación); y seguranza y mobilidat (controls avanzaus, sistemas de seguranza, interacción hombre-vehiclo, electricidat y electronica, mobilidat y infraestructura).
A linia d'Induccion, por a suya parte, fa investigacions arredol d'aplicacions a sistemas de calentamiento por inducción domestico; modelau electromagnetico y analís de rendimientos enercheticos; microelectronica de control; sistemas automaticos de control d'a temperatura d'o recipient; modelau termico; y analís mecanico d'o rudio y vibracions de sistemas de calentamiento por inducción.
A línia de Sistemas Discretos Distribuius centra os suyos treballos en a comprensión y estudio d'os fundamentos d'os sistemas endrezaus por eventos discretos, a on a concurrencia, y a distribución chugan un papel central, y suya aplicación ta prochectos d'incheniería en dominios como incheniería de software, rez d'ordinadors, rez "ad hoc", lochistica interna y externa, u informatica industrial.
Cabanelles
Cabanelles (Cabanellas en castellano) ye un municipio catalán situau en a comarca d'Alto Empordán y partiu chudicial de Figueras, en a provincia de Chirona. A suya población ye de 240 habitants (2006), en una superficie de 55,62 km² con una densidat de población de 4,31 hab/km².
Cheografía
A localidat de Cabanelles ye situada a 194 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Barlest
Barlest (Barlest en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto d'Argelèrs de Gasòst, cantón de Lorda-1 y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 223 habitants (1999) en una superficie de 4,02 km², con una densidat de población de 55,47 hab/km².
Cabanelles
Cheografía
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars de Espinavessa, L'Estela, Queixàs, Sant Martí Sesserres, Vilademires, Casamor, La Palma y La Cirera.
Mugas
O termin municipal de Cabanelles muga a l'este con Cistella, Lladó y Navata; a lo sud con Crespià; a l'ueste con Beuda y Maià de Montcal; y a lo norte con Albanyà, Sant Llorenç de la Muga y Terrades.
Molimentos
right|thumb|300px|Frontera d'a ilesia de Santa Coloma de Cabanelles.
Huertolo
Huertolo (Huértalo en castellano) ye un lugar (hue despoblato) d'a provincia de Uesca, en o municipio aragonés d'a Canal de Berdún, en a comarca d'a Chacetania y partiu chudicial de Chaca.
Toponimia
S'interpreta a partir d'a forma diminutiva latina HORTULUS (con sufixo -ULUS anyadiu a HORTUS), con significau comparable a l'actual aragonés "hortet" u "hortichón" respecto a "huerto").
Cheografía
Huertolo ye a o norte d'o municipio de Canal de Berdún, entre os barrancos de Sarba y d'o Pinar, afluyents d'o río Maixons, y o barranco de Regordín, aflyuent d'o río Veral. Se troba situato a 744 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Euskal Herrialdeetako Alderdi Komunista
250px|left|thumb|Cartel d'EHAK chunto a una pintada comunista
Ilesia de Santa María de Huerta de Magallón
Descripción
Ye un templo mudéchar d'una sola nau y un capitero de ábside poligonal de siet costaus.
Etapa como ermita
Una chicota ermita ocupaba dinantes iste puesto que se trobaba alavez aluenyau d'o nucleo urbano que ta part d'alavez se abotinaba en a cima de La Molilla.
En agosto de 1257 estió visitau por o rei d'Aragón Chaime I o Conqueridor que se trobaba de camín a Tarazona para entrevistar-se con o rei de Castiella Alifonso X o Sabio. A la suya tornada, como sinyal d'agradeiximiento por l'exito d'a reunión donó bella reliquia y a suya propia ropa que sirvioron para fer un manto ta la Virchen.
En 1283 tiene puesto os feitos d'a leyenda d'a muerte de Chuan d'Albir.
Etapa como ilesia mudéchar
A chicota ermita estió substituida por l'actual ilesia mudéchar que estió construida en 1350.
Albandono y arrepetazada
Estió albandonada mientres que la Desamortización (a zaguers d'o sieglo XIX). Entre o sieglo XX se fué degradando fuertement: cayioron as suyas dos torres, estió esboldregata a bovida y parte d'os muros.
En 1982 estió declarada Bien d'Intrés Cultural.
Dende 2001 ye Patrimonio d'a Humanidat.
En 2008 a ilesia estió restaurada y convertida en l'auditorio "Ramón Salvador".
Santa Ana
Santa Ana segunt a tradición cristiana ye naixita de Betlem, se casó con Chuaquín, ye a mai de María y a yaya de Chesús de Nazaret. O nombre hebreu ye Hannah y talment por o pareixito fonetico ha asimilato elementos de divinidatz indoeuropeas femeninas relacionatas con Diana-Danae-Anna Purna, particularment divinidatz d'esta serie en a mitolochía celta.
Sierra Buitresa
La sierra Buitresa (en catalán Serra Buitresa) ye un conchunto de cabezos d'edat chattiana de l'interfluvio entre los ríos Matarranya y Algars. Se troba en la comarca de Baixo Aragón-Casp y en la part sudoriental de lo termin municipal de Favara. La suya principal altaria ye de 319 m. Bi ha paleocanals de piedra d'arena.
Imtech Arena
O Imtech Arena ye un estadio de fútbol situato en o districto de Bahrenfeld en a ciudat d'Hamburgo, Alemanya. Ye o campo de chuego d'o Hamburger SV, equipo d'a Bundesliga alemana, asinas como un d'os 12 estadios que se facioron servir en a Copa d'o Mundo de fútbol 2006, celebrando-se-ie quatre partius d'a liga de grupos y un d'os quatrenos de final.
O nombre d'o estadio ha cambiato seguntes os diferents sponsors de l'equipo. Orichinalment se deciba Volksparkstadion, cambeando dimpués o suyo nombre a AOL Arena, HSH Nordbank Arena y en zagueras Imtech Arena. Debito a las restriccions d'a UEFA ta os nombes d'os estadios, se gosa emplegar o nombre de Hamburg Arena en as copeticions europeas.
Hansa
Antecedents
Os comerciants alemans s'heban refirmato en os prencipes d'o norte d'Alemanya, que los aduyoron a fundar Lübeck en 1159, negocioron un tractau con os habitants d'a isla de Gotland, on en 1161 establioron a factoría de Visby. En 1173 plegoron a un alcuerde con Suecia. A superioridat tecnica y unas millors condicions de navegabilidat y tonelache d'os baixels eliminoron a escape a competencia estranchera. Esta actividat comercial se refirmó en a expansión alemana enta l'este, que tenió como resultato a colonización y dominio d'o sud y este d'a Mar Baltica con a fundación de Riga, (1201) Rostock, (1218), Dorpat, (1224) Wismar, (1228) Tallinn, (1230) Stralsund, (1234) Stettin, Elbing (1237) y Danzig (1238). Tamién en a Mar d'o Norte, on comerciants de Colonia y Bremen dende muito enantes comerciaban con Anglaterra y Noruega, concurrioron comerciants de Westfalia, Saxonia y Mar Baltica, dende o sieglo XIII. Una vegata que eliminoron a competencia danesa con a batalla de Borhöved en 1227 as ciudaz y comerciants encomenzoron a asociar-sen.
Orichens
250px|thumb|Establimiento de l'alianza entre [[Lübeck y Hamburgo en 1241]] Lübeck y Hamburgo firmoron un alcuerde en 1241 que se considera l'orichen d'o Ligallo Hanseatico por estar seguito d'alcuerdes pareixitos con atras ciudaz. A lo prencipio a seu estió en Visby (Gotland), pero a meyatos d'o sieglo XIII o progresivo uso de documentos fació que os mercaders itinerants que gosaban aplegar-sen en Visby fuesen substituyius por una dirección centralizata en as ciudaz d'o norte d'Alemanya. D'esta traza a primitiva asociación de comerciants esdevinió una confederación de ciudaz. Estas ciudaz obtenioron factorías privilechiatas permanents en Bruches, Novgorod, Bergen y Londres y con ixo monopolizoron o comercio en o Norte d'Europa.
Organización
A dirección central d'o ligallo pasó de feito a Lübeck, on periodicament dende 1356 celebroron as asambleas d'a organización, que creyoron o reglamento y normas de caracter economico que heban de respetar os asociatos. A Hansa no disposaba d'autoridat chudicial y no alcordó o pago d'impuestos que en pocas ocasions. A las asambleas chenerals concurriban os delegatos d'os consellos d'as ciudaz hanseaticas. A vegatas se celebraban asambleas rechionals convocatas por bellas ciudaz. Plegoron a fer parte d'a Liga Hanseatica unas 90 ciudaz.
Función economica
Os comerciants d'a Hansa comerciaban con productos que exportaba Alemanya: a sal de Lüneburg, vin d'o Rhin, cerveza, cerials, y estimuloron a producción de cerials, satisfendo as necesidaz de Noruega y Europa Occidental. Os depositos comercials de Londres y Bruches serviban pa entrar en contacto con o comercio atlantico y mediterranio, d'a on preneban especias, sedas, panyos y lana, que cambiaban por productos d'Alemanya y países d'o norte y este como productos agrarios y pellizos. A suya actividat se basaba en as lumerosas colonias de comerciants alemans que bi heba en toz os países con os que manteneban relacions comercials. A Hansa teneba a lo suyo favor a posición cheografica, a meyo camín entre Europa Occidental y Oriental, o control d'o trafico entre a Mar Baltica y Mar d'o Norte. Tamién yeran importants as comunicacions con o norte enta Escocia y Bergen (on a Hansa montó as suyas industrias de peix salau), y enta Suecia (n'exportaban l'arambre y fierro).
Politica
Bi habió conflictos con Dinamarca y las ciudaz vendas. Bi habió problemas entre as villas de Livonia y as villas prusianas (Danzig). Manimenos as guerras civils escandinavas y la descomposición territorial d'os Países Baixos favoreixioron a suya politica. O ligallo de ciudaz teneba a pretensión de mantener u fer mes grans os privilechios comercials en o estranchero. Pa conseguir estos obchectivos a vegatas recurriban a lo bloqueyo economico contra os países reticents, como se desvenió con exito contra Noruega en 1284 y contra Flandres en 1307-1309. Os daneses preboron de reducir os privilechios d'a Hansa y esto lis dio como resultato dos guerras, entre 1362-1370 y entre 1426 y 1435 con victoria d'as ciudaz alemanas. O poder cheopolitico d'a Hansa yera tan gran que en 1375 y 1438 decidió a succesión en a cadiera reyal de Dinamarca, y en 1397 fació posible a Unión de Kalmar. A Hansa prebó d'examplar l'ambito comercial enta l'ueste y esto li fació estar en guerra contra Castiella en 1419-1443. A competencia con os angleses y neerlandeses en a mar Baltica condució a enfrentamiento armato en 1469-1474 contra Anglaterra y en 1438-1441 contra os Países Baixos. En 1534-1535 Lübeck y bellas ciudaz vendas fuoron derrotatas por Dinamarca. En 1563-1570 a Hansa y os daneses facioron guerra contra Suecia, pero no podioron liberar d'o control sueco o suyo comercio con Rusia.
Decadencia
Encomenzó en o sieglo XV y se prolongó dica o sieglo XVII. Ya en a Edat Moderna os sobirans tendioron a favoreixer a competencia y o mercato nacional, o que mermó a posición privilechiata d'a Hansa. O esboldregamiento d'o poder teutón en Livonia y d'as ciudatz d'a Hansa que i heba enfeblió a posición d'a Hansa en a Mar Baltica. As nuevas rutas comercials d'orient ta occident a lo norte y a lo sud d'a zona hanseatica desvalorizoron a suya posición central.
Os holandeses dende o sieglo XV y os angleses dende o sieglo XVI teneban ya prou poder militar pa permitir a os suyos comerciants dreitament con os productors de cerials en a Baltica. A competencia d'os foranos, que gracias a os descubrimientos cheograficos heban adquiesto grans capitals, crebantó ya de pa cutio a solidaridat d'o ligallo de ciudaz. Belunas d'as ciudaz d'a Hansa se'n salioron y conoixioron una floreiximiento mes gran cuan s'ubrioron a atros mercatos, pero atras como Lübeck y as ciudaz vendas querioron mantener a tota costa os privilechios d'a Hansa y periclitoron. A participación en as asambleas se redució y a zaguera convocatoria estió en 1669. Dende alavez a Hansa estió representata por l'alianza de tres ciudaz: Lübeck, Hamburgo y Bremen.
Mayestrato
Lo Mayestrato ye una comarca aragonesa situata en la provincia de Teruel. Muga a lo norte con lo Baixo Aragón, a l'ueste con Andorra-Sierra d'Arcos, Cuencas Meneras y Comunidat de Teruel, a lo sud con Gúdar-Chabalambre y a l'este con la provincia de Castillón.
Ye una comarca artificial que responde un poquet a criterios historicos, pero no a cheograficos, Castellot tiene mas relación y millor comunicación con Alcorisa y Calanda que con Cantaviella (capital d'a comarca), con muitos menos habitants. Mesmo lo nombre Mayestrato ye discutible.
Historia
Los lugars de lo Mayestrato fuoron por un regular lugars baixo a churisdicción d'ordens militars, primero de los Templers y, dimpues de la suya disolución, os Hespitalers. Manimenos Aliaga, que teneba comanda espitalera s'ha aliniato con las Cuencas Meneras en la comarcalización actual; Allepuz yera de la Comunidat de Teruel medieval y Miravet de la Sierra dependeba de l'arcebispe de Zaragoza.
En los sieglos XVIII y principios de lo sieglo XIX lo Mayestrato de Teruel se deciba las Baylías, fendo referencia a las tres bailías u comandas de los hespitalers: Aliaga, Castellot y Cantaviella. En lo sieglo XIX estió un important foco carlista, foco que teneba continación territorial con la comarca de Castellón dita Maestrat y con los Puertos de Beceit.
Toponimia
Orichinalment lo nombre Maestrazgo s'emplegaba en castellano pa lo norte de Castellón, una zona que en catalán se diz Maestrat y en aragonés medieval s'escriba Maestrado de Montesa. Lo toponimo Maestrazgo encomenzó a emplegar-se pa denominar zonas de Teruel cuan os carlistas dirichitos por Cabrera se facioron fuertes en un enclau montanyoso entre Teruel, Castellón y Tarragona, con capital en Cantaviella y dimpués Moriella. Lo nombre Maestrazgo / Maestrat ha continato tenendo aplicación pa tierras teruelanas y castellonencas en lo sieglo XX como termin de promoción turistica (Mancomunidad turística del Maestrazgo), y s'emplega huei pa dicir a esta comarca.
Rudiella
Rudiella (Rudilla en castellano) ye un lugar de las Cuencas Meneras (Teruel, Aragón), pertenexient a lo municipio de Uesa. En l'anyo 1999 teneba 5 habitants.
Enerchía nucleyar
Bi ha dos formas d'aproveitar a enerchía nucleyar, convertido-la en calor: a fisión nucleyar, en a que un nuclio atomico se subdibide en dos u mas grupos de particlas y a fusión nucleyar, en a que a o menos dos nuclios atomicos s'unen ta formar atro diferent.
Rudiella
Cheografía
Rudiella ye situata a lo surueste de lo nuclio de Uesa en una prolongación luenga de l'actual termin municipal de Uesa rodeyata por Anadón a lo sureste, Allueva a lo surueste, Fuent Frida a l'ueste l'aria de Perafita de lo termin de Loscos a lo norueste y Mont-fort a lo norte.
Enerchía nucleyar
Enerchía nucleyar en Aragón
En Aragón no bi ha centrals nucleyar actualment, manimenos habió un prochecto en l'anyo 1976 ta construyir una central nucleyar en o mesmo puesto d'a central termica d'Escatrón. En un referendum que se fació en o lugar en 1977, un 93,92% d'os vecins d'Escatrón refirmaban a instalación d'a central nucleyar. A la fin a central no se construyó debito a la "moratoria nucleyar".
Rudiella
Cheografía
Ye a man de lo Puerto de Rudiella, a 1245 m.
Historia
Perteneixió a la Sexma de Trassierra de la Comunidat de Daroca y no a la Honor de Uesa. Mientres a Guerra Civil, o frente de combate yera amán d'o lugar y estió destruito por bombardeyos. Dimpués d'a guerra dende os anyos 1950, dica 1970 tenió una grieu despoblación emigrando os suyos habitants prencipalment enta Zaragoza.
Toponimia
Las formas toponimicas documentatas son Fuent Arodiella en las primicias de 1279-1280 y Rudiella en atros textos como lo fogache de 1495. Esta zaguera dió por castellanización fonetica l'actual Rudilla.
La forma que trobamos en las primicias de 1279-1280 ye intresant porque ye en linia con atros toponimos documentals aragoneses con a debant de r, (Arricla, Arrotellares, Camp Arretunyo, ecetra...), y se considera una influencia linguistica basca en l'aragonés, sobre tot en l'aragonés medieval de l'Alto Aragón.
Concilio de Calcedonia
O Concilio de Calcedonia se fació entre o 8 d'octubre y l'1 de noviembre de l'anyo 451 en Calcedonia (Bitinia, Asia la Chica, hue un barrio d'Istambul). Estió o cuatreno concilio ecumenico y estabió a humanidat plena y a divinidat plena de Cristo u doble naturaleza de Cristo deseparatas pero sin confusión. As definicions dogmaticas d'o Concilio de Calcedonia no son reconoixitas por os monofisistas, que creyen en a doble naturaleza de Cristo pero con a humanidat y divinidat deseparatas pero confunditas.
O Concilio de Calcedonia ye mencionato en a "Grant Cronica de Espanya", compilación historica de Chuan Ferrández d'Heredia:
Ostsiedlung
thumb|280px|right|Expansión d'a luenga alemana dende 900 dica 1400 Ostsiedlung ye como se diz en alemán a colonización d'Europa Centro-Oriental en a Edat Meya con población alemana.
A colonización alemana en Europa Central y Oriental estió un movimiento migratorio con colonización agricola de territorios a l'este d'o río Elba que enantes yeran ocupatos por eslaus. Tenió como consecuencias una penetración cultural alemana enta l'este y que os eslaus s'adhibisen en a nueva sociedat y economía alemana. A demografía y producción d'alimentos s'incrementoron, plegando a quintuplicar-se en bels casos. O comercio, que dica o sieglo XII se trobaba en mans d'eslaus y escandinavos, pasa en grant parte a estar una exclusiva d'os alemans, (en 1158 ye fundato Lübeck) que tienen mayor naus y mes rapidas (ye tipica a carabela hanseatica d'os sieglo XIII-XV). Tamién s'introducen as formas churidicas, economicas y políticas chermanicas en os territorios eslaus.
Antecedents
Una ondata colonizadora encomenzó en o sieglo XI gracias a lo proceso de recuperación de l'agricultura encomenzato en o norte de Francia basato en un nuevo sistema de cautivo por amelgas trienals (rotación de collita d'hibierno, collita de verano y uebra). En l'aria francesa se repobloron territorios devastatos por as guerras y en l'Imperio se procede a tallar as selvas, a xartigar y a desecar rechions paulencas.
Este sistema fa que aumente a producción cerealista y un cautivo mes remunerador que o d'as amelgas bienals. Se produce tamién un milloramiento d'as tecnicas agrarias:
A intensificación de l'agricultura va acompanyata d'una mayor oferta de productos alimenticios. Aumenta considerablement o numero de naixencias. Cuan a ondata colonizadera plegó a lo Sacro Imperio a población creixe tanto que en o sieglo XII plega a un nivel pareixito a lo de Francia. As aldeyas esdevienen villas mes grans y compactas, tamién as ciudaz creixen en demografía y extensión, intensificando-se-ie a vida economica, ixo trai a elevación d'o precio d'os productos agricolas.
Peter Simon Pallas
Peter Simon Pallas, naixiu de Berlín (Reino de Prusia) lo 22 de setiembre de 1741 y muerto lo 8 de setiembre de 1811, estió un zoologo, botanico, etnografo, cheografo y explorador prusiano que treballó mes que mes en l'Imperio Ruso.
Ostsiedlung
Desembolique historico d'a primera fase en o sieglo XII
En 1125-1137 l'emperador Lotario de Suplinburgo empenta o movimiento expansionista enta l'este, por enchaquias misioneras de cheopoliticas. Estableix en os territorios de l'este a sinyors feudals encargatos de levar a cabo os suyos obchectivos.
Henric lo Lión sozmete a lo prencipe Privislau en 1167 y consigue l'homenache d'o duque de Pomerania, encara que en 1178-1180 pierde os territorios de l'este en os procesos debant d'o tribunal palacín y d'o tribunal d'os prencipes.
Os sinyors feudals saxons de Misnia y Brandemburgo y os principes eslaus de Pomerania, Silesia, Bohemia, Moravia, asinas como a nobleza y lo clero locals favoreixen o establimiento de campesins y ciudadans alemans en as suyas arias de churisdicción. As mugas tradicionals de l'imperio (Elba-Saale-Selva Herzinica) quedan desbordatos y a ondata migratoria s'extendilla produndament en dirección norte y nord-este.
Tamién resulta important o papel d'as ordens relichiosas (agostins, de Cistels, de Prémontré) y militars (caballers teutonicos, hespitalers) en a obra colonizadora: hespitals, beneficiencia, administración.
Desembolique historico d'a segunda fase en o sieglo XIII
En 1201-1238 o duque Henric I y os suyos succesors, os bispes de Breslau y os duques d'Oppeln colonizan Silesia creyando asentamientos en a marguin dreita de l'Oder.
En 1200-1250 o prencipe Henric Burvy y os suyos fillos estableixen colons en Meclemburgo (Rostock 1218, Wisrnar 1229, Stralsund 1234).
En o sieglo XIV remata o movimiento d'expansión enta l'este: mancan hombres pa la colonización, a población rural emigra t'as ciudaz.
Baixo Ebro
O Baixo Ebro (Baix Ebre en catalán) ye una comarca de Catalunya, situata en a provincia de Tarragona. Muga a lo norte con o Baix Camp, a Ribera d'Ebre y la Terra Alta, a l'este con a mar Mediterranio, a lo sud con a comarca d'o Montsià y a l'ueste con a Tierra Alta. Forma parti d'as Tierras de l'Ebro.
Tien una superficie de 991,6 km² y a suya población (2005) ye de 74.962 habitants. A forman 14 municipios y a suya capital administrativa ye a bimilenaria Tortosa, antiga Dertosa.
Pujaudran
Pujaudran (Pujaudran en occitán, Pujaudran en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón de L'Isla de Baish.
A suya población ye de 1.244 habitants (2007) en una superficie de 17,41 km², con una densidat de población de 71,45 hab/km².
Vallfogona de Balaguer
Vallfogona de Balaguer ye un municipio catalán situau en a provincia de Leida, en a comarca de la Noguera y d'o partiu chudicial de Balaguer.
A suya población ye de 1.735 habitants (2008), en una superficie de 27 km² con una densidat de población de 64,26 hab/km².
Toponimia
O toponimo Vallfogona se remonta a lo latín VALLEM FECUNDAM.
Academia d'a Luenga Aragonesa
L'Academia d'a Luenga Aragonesa (oficialment Academia de la Lengua Aragonesa) ye una institución cientifica de caracter oficial y publico, creyada por a Lei de Luengas d'Aragón como autoridat lingüistica de l'aragonés. Os suyos estatutos fueron aprebaus por o Gubierno d'Aragón o 5 d'abril de 2011, estando publicaus en o Boletín Oficial d'Aragón o 18 d'abril de 2011, pero no ye constituida, en no haber nombrau encara o Gubierno d'Aragón a os primers academicos. Tien personalidat churidica propia y exerce as suyas funcions con autonomía organica, funcional y presupuestaria, ta guarenciar a suya obchectividat y independencia.
Competencias
Seguntes a Lei 10/2009 d'uso, protección y promoción d'as luengas propias d'Aragón y os suyos propios estatutos, son fins de l'Academia d'a Luenga Aragonesa:
Academicos
Seguntes os suyos estatutos, l'Academia d'a Luenga Aragonesa podrá tener dica un maximo de 21 academicos de numero, y un numero indeterminau d'academicos correspondients y academicos d'honor. Os cargos d'academico de numero son vitalicios, y istos habrán d'estar filologos, personalidaz d'as letras, de l'amostranza, d'a comunicación y/o d'a investigación con reputada solvencia en l'ambito de l'aragonés, u contar con una producción reconoixida en o campo d'ista luenga.
Seguntes a Lei de Luengas, os primers miembros de l'Academia d'a Luenga Aragonesa y l'Academia Aragonesa d'o Catalán han d'estar nombraus por o Gubierno d'Aragón.
Río Isuela (Uesca)
En a toponimia tradicional local se considera que o río Flumen se reculle en a Isuela, manimenos en os mapas oficials feitos dende as institucions consideran a Isuela un afluent d'o río Flumen, y dende a confluencia d'os dos consideran que ye río Flumen y no río Isuela.
Academia d'a Luenga Aragonesa
Academicos
Seguntes publicó Heraldo d'Aragón o 8 de mayo de 2011, a lista d'os primers academicos de l'Academia d'a Luenga Aragonesa ninviada a o Gubierno por o Consello Superior ye formada por:
Manimenos, o gubierno PSOE-PAR no plegó a fer os nombramientos, con o que o suyo nombramiento corresponderá a o nuevo gubierno saliu d'as eleccions a Corz d'Aragón de 2011.
Río Isuela (Uesca)
Toponimia
Isola ye a forma que apareixe por o menos dende 1104 en latín medieval y ye una forma probablement latinizada. As formas con diftongación romanz La Ysuela ya se troban en aragonés medieval por o menos dende 1486.
Dende o forcallo entre a Isuela y o Flumen en Bunyals o curso d'augua recibe a denominación oficial actual de "Flumen", encara que a denominación historica haiga estau "Isuela" en aragonés medieval, a denominación oficial en castellano dica o sieglo XIX y tamién siga a denominación tradicional y actual en castellano d'Aragón.
En a interpretación d'o hidronimo bi ha dos tipos principals d'hipotesis. Unas hipotesis consideran que fa part d'una serie de hidronimos prerromans muito antigos vinclan o hidronimo Isuela con atros hidronimos que encomienzan por is-, que sería una hipotetica radiz *IS con un significau relacionau con l'augua. Atras hipotesis vinclan a parola Isuela con o latín INSULA/ISULA ("isla") y a forma romance "isola" con as suyas variants, que se presentan a sobén en a microtoponimia altoaragonesa. D'estar cierta a segunda hipotesi s'habría asimilau u cambiau l'anterior sufixo latín atono -ULO a lo sufixo -uelo.
Guillén IV d'o Reino Uniu
Guillén IV d'o Reino Uniu, naixito d'o palacio de Buckingham (Londres, Reino Uniu) o 21 d'agosto de 1765 y muerto en o castiello de Windsor (Berkshire, Reino Uniu) o 20 de chunio de 1837, estió un rei d'o Reino Uniu y rei de Hannover dende o 26 de chunio de 1830 dica la suya muerte. Yera fillo de Chorche III d'o Reino Uniu y d'a suya muller Carlota de Mecklenburgo-Strelitz. Ye apedacato en a Capiella de Sant Chorche d'o castiello de Windsor (Berkshire).
Bidart
Cheografía
left|200px|thumb|Localización de Bidart en Labort
Bidart ye situato en la costa atlantica entre Biarritz y Guetaria, en la mar Cantabrica.
Berdún
Berdún ye un lugar d'a provincia de Uesca, en o municipio aragonés d'a Canal de Berdún, en a comarca d'a Chacetania y partiu chudicial de Chaca. Ye a capital d'o municipio, y fa parte d'a diocesi de Chaca.
Bidart
Cheografía
O suyo termin municipal ye trescruzato por o río Uhabia, un río chicot, y por os suyos afluents, os erreka (arroyo en basco) de Zirikolatzeko y Bixipauko, ta desembocar en o golfo de Gascunya.
Berdún
A suya población ye de 252 habitants (2010).
Bidart
Cheografía
Ye formato por as localidaz de Burruntz, Chaya, Ilbarritz, Katalinenea, Pardo, Parlementia (Parlamentua), Uhaldea, Uronea, Xutiketa y Bassilour.
Etimolochía
O suyo nombre en basco, Bidarte, probien d'as palabras bide (camín) y arte (en o meyo). Ye asinas en o meyo d'o camín.
Berdún
Cheografía
A localidat de Berdún se troba situata a 688 metros d'altaria sobre o livel d'a mar. en un pueyo testimonial entre os ríos Aragón y Veral, amán d'o suyo forcallo, y a una distancia de 80 km d'a ciudat de Uesca, a capital d'a suya provincia.
Cheodesia
Bi ha un vértiz cheodesico a una altaria de 623 metros dende o livel d'a mar en o canto dreito d'a carretera entre Berdún y Martés.
Historia
Seguntes Agustín Ubieto Arteta, a primera cita d'o lugar ye de 971, recullita en a obra d'o suyo chirmán Antonio Ubieto Arteta Cartulario de Siresa, en Textos medievales, 2 (Valencia, 1960), y documenta as variants Berdun, Berdune, Berdunie, Verdun, Uerdun y Uerduno.
En 1363 se cedioron os dreitos reyals sobre Berdún a Juan Ramírez de Arellano, qui ampró a la Corona 120.000 sueldos barceloneses.
Toponimia
Berdún ye un toponimo d'orichen celta, relacionato con a tribu celta d'os suessetans, y o suyo significato ye o pueblo en a montanya (de berg, "montanya" y dunum, "lugar fortificato" u "pueblo fortificato"), nombre que describe perfectament a situación d'o lugar en un pueyo enclavato en meyo d'a val d'o río Aragón.
Luengas y parlas
O lexico aragonés d'intrés etnografico de Berdún se conoixe un poquet por figurar esta localidat en l'ALEANR con as siglas Hu 105.
Personalidaz
Categoría principal: Naixitos de Berdún.
Óscar Valero
Cal destacar a suya partecipación en 5 partius d'a Primera División Espanyola de Fútbol con o Real Zaragoza.
Alocén
Alocén ye un municipio d'a provincia de Guadalachara, en a comarca de L'Alcarria, partiu chudicial de Guadalachara e comunidat autonoma de Castiella-La Mancha, Espanya.
A suya población ye de 184 habitants (2010), en una superficie de 17,92 km² y una densidat de población de 10,27 hab/km².
Cheografía
A localidat d'Alocén ye situata a 949 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 54 km d'a ciudat de Guadalachara, a capital d'a suya provincia y partiu chudicial.