cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Graziano Milia
Carrera politica
Dende o 9 de mayo de 2005, ye o president d'a provincia de Cáller, en Cerdenya, con o refirme d'una coalición entre o suyo partiu (o Partito Democratico), o Partito della Rifondazione Comunista, o Partidu Sardu, o Socialisti Democratici Italiani (SDI, hue integrau en o Partito Socialista Italiano), l'Unione Democratici per l'Europa, o Partito dei Comunisti Italiani y Italia dei Valori. Recibió o 51,8% d'os votos.
Pozo la Muela
Pozo la Muela ye un lugar de lo termin municipal de Sant Agostín, en la comarca de Gúdar-Chabalambre y en la provincia de Teruel.
Devon
A suya población ye d'1.143.000 habitants (2011) en una superficie de 6.707 km², con una densidat de población de 170 hab/km².
Mugas
O condau de Devon muga a o norte con a canal de Bristón; a o nord-este con Somerset; a l'este con Dorset; a o sudeste con a canal d'a Manga; a o sud con a canal d'a Manga; a o sudueste con a canal d'a Manga y Cornualla; a l'ueste con Cornualla y a o norueste con a canal de Bristón.
Río Ribota
La rambla de Ribota traviesa los termins municipals de Clarés de Ribota, Villarroya de la Sierra, Cervera de la Canyada, Torralba de Ribota y Calatayú. En Villarroya de la Sierra la suya ribera ye muito ixamplada. En lo termin de Calatayú pasa a canto de la pedanía de Ribota y caye en Xalón auguas t'abaixo de Uermeda en lo Puesto d'Importancia Comunitaria de las Foces de Xalón. L'antiga Bilbilis ye entre la rambla de Ribota y Xalón.
En la compleganza de la rambla de Ribota bi ha glacis que baixan dende la Sierra de la Virchen y dende Los Castillos de la sierra d'Armantes, tenendo més pendient los segundos. Entre los primers se troba la "Plana de Val de la Barga" entre Cervera de la Canyada y Aninyón, "Las Planillas" y "Los Lomos" a lo Norte de Cervera de la Canyada.
Toponimia
Prene lo nombre de la localidat de Ribota, que s'interpreta que provién de lo latín RIBA ALTA, coderent con las ripas de la sierra d'Armantes chunto a la rambla:
Antes más se deciba "río Clarés".
Este río define una val y una subcomarca que yera conoixida en la baixa Edat Meya como La Canyada, y que constituiba una sexma adintro de la comunidat d'aldeyas de Calatayú (sexma d'el río de la Canyada).
Luengas norcaucasicas orientals
Las luengas norcausicas orientals, tamién ditas caspianas u nakh-daguestanís, son una familia d'idiomas charratos a la rechión d'o Caucas, principalmén a Rusia (Daguestán, Chechenia, Inguixetia), lo norte d'Acerbaichán y Cheorchia, de vez que en as comunidaz d'a diaspora.
Bels lingüistas las emparentan con as luengas norcaucasicas occidentals.
Progresión d'o récord mundial masculín de 800 metros lisos
thumb|200px|[[David Rudisha actual récord d'o mundo de 800 metros lisos.]]
En iste articlo s'amuestra la progresión d'o récord mundial masculín de 800 metros lisos dende l'anyo 1912 seguntes la International Amateur Athletic Federation (hue dita World Athletics).
La Nou de Gaià
La Nou de Gaià ye un municipio catalán d'a provincia de Tarragona, situata en o Tarragonés. A suya población ye de 475 habitants(2008), en una superficie de 4,3 km² y una densidat de 110,47 habitants/km².
Sant Antón Abat
Sant Antón Abat estió un monche cristiano considerato seguntes bellas fuents o iniciador d'o monaquismo cristiano. Ye considerato o patrón d'os animals, d'os trachiners y d'os ermitanyos.
A expresión suerte de la mateta se relaciona con un cuento asociau a la intercesión de Sant Antón:
Lugars d'Aragón que celebran Sant Antón
Por a suya vinculación con os animals y a ganadería son muitos os lugars d'Aragón que celebran d'una traza especial Sant Antón encara que no siga o suyo patrón. Ye tipico d'encender una foguera y bendecir lo bestiar. Sant Antón ye celebrau en:
Cuadros
A suya población ye de 1.926 habitants (2009) en una superficie de 109,70 km², con una densidat de población de 17,56 hab/km².
Felipe VI d'Espanya
Felipe VI de Borbón y Grecia (Madrit, Espanya, 30 de chinero de 1968), naixito Felipe-Chuan Pavlo-Alifonso de Toz os Santos de Borbón y Grecia (Felipe Juan Pablo Alfonso de Todos los Santos de Borbón y Grecia en castellano), ye o rei d'Espanya dende o 19 de chunio de 2014. Ye o tercer fillo d'os Reis Chuan Carlos I d'Espanya y Sofia de Grecia.
Ye licenciato en Dreito por a Universidat Autonoma de Madrit (1993) y máster en Relacions Internacionals por o Edmund Walsh School of Foreign Service d'a Universitat de Georgetown (1995). Ha recibito formación militar en l'Academia Cheneral Militar de Zaragoza,a Escuela Naval Militar de Marín y l'Academia Cheneral de l'Aire de San Javier.
Estió miembro de l'equipo olimpico de vela espanyol en os Chuegos Olimpicos de Barcelona 1992, desfilando como abanderato d'a selección espanyola en a suya devantadera.
O 22 de mayo de 2004 se casó con a periodista asturiana Letizia Ortiz Rocasolano, con la que ha tenito dos fillas: o 31 d'octubre de 2005 a Infanta Alionor y o 29 d'abril de 2007 a Infanta Sofia.
En naixer teneba a dignitat d'Infante d'Espanya y dende 12 d'octubre de 1977 o títol de Prencipe d'Asturias, con o tractamiento d'Alteza Reyal. Dende o 21 d'abril de 1990 estió tamién Prencipe de Chirona, estando o primer Borbón en fer servir iste títol. Tamién tenió o títol de Prencipe de Viana y atros títols propios d'os primochenitos d'os reinos hispanicos. O 30 de chinero de 1986, en fer deciueito anyos, churó fidelidat a la Constitución y a o Rei, debant d'as Corz Chenerals.
Sajazarra
Sajazarra ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, en a comarca d'Haro.
A suya población ye de 136 habitants (2006) en una superficie de 13,84 km²,. con una densidat de población de 9,83 hab/km².
Cheografía
A localizat de Sajazarra se troba situada a 520 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 55 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'a suya provincia y d'a suya comunidat autonoma.
41
Atros países
40er
Vanellus vanellus
Ye altament migratoria en a mayor parti d'a suya extensa aria de distribución, hibernando mas a lo sud dica lo norte d'Africa, o norte d'India, Nepal, Bután y partis de China.
S'alimenta sobretot d'insectos y atros chicotz invertebraus.
En l'idioma irlandés se diz pilibín, "chicot Felipe", suposadament una referencia a Felipe II d'Espanya (rei d'Irlanda 1554-1558), que a ormino feba servir una pluma en o suyo chapero.
Montellà i Martinet
Montellà i Martinet ye un municipio catalán situato en la comarca de la Baixa Cerdanya, en la provincia de Leida.
La suya población ye de 629 habitants (2008), en una superficie de 54,73 km² con una densidat de población d'11,49 hab/km².
Ibón de Tortiellas
L'ibón de Tortiellas ye un ibón situau en o municipio d'Aísa, en a comarca de Chacetania.
Se troba baixo o pico d'a Garganta de Borau (2.570 m) y o pico d'a Garganta d'Aísa (2.504 m).
Toponimia
Ye una variant con sufixo diminutivo -iella d'a forma prerromana d'o toponimo Turta u *Turtis, que feba referencia a Tartessos.
Maorís
Os maorís (en maorí māori, prenunciau /ˈmaːɔɾi/, en anglés prenunciau /ˈmaʊri/) son o pueblo polinesio indichena de Nueva Zelanda. Os maorís s'orichinoron a partir d'os colonizadors provenients de Polinesia oriental, que arriboron en Nueva Zelanda en quantas oleyadas de viaches en canoa entre os anyos 1250 y 1300. Dimpués de bells sieglos isolaus, istos colonizadors polinesios desenvolicoron una cultura unica que prencipió a estar conoixida como "māori", con a suya propia luenga, una rica mitolochía y a suya propia arte y artesanía. Os primers maorís formoron grupos tribals, basaus en as tradicions socials y organización d'os pueblos polinesios orientals. A horticultura floreixió a traviés de plantas que ells mesmos trayioron y mas tardi apareixió tamién una important cultura arredol d'a guerra.
L'arribada d'os europeus ta Nueva Zelanda en primerías d'o sieglo XVII trayió grans cambeos en a forma de vida d'os maorís. O pueblo maorí adoptó gradualment muitos aspectos d'a sociedat y cultura occidentals. As relacions inicials entre maorís y europeus estioron mientres muito tiempo d'amistanza y con o Tractau de Waitangi en 1840, as dos culturas coexistioron como parti d'una nueva colonia britanica. Manimenos as creixients tensions sobre a disputa d'as tierras levoron a un conflicto entre as dos partis en a decada de 1860. L'achitación social, decadas de conflicto y epidemias debidas a malautías ficadas por os europeus devastoron a población maorí, que decreixió dramaticament. En primerías d'o sieglo XX, a población maorí prencipió a recuperar-se y ta par d'alavez prencipioron a fer-se esfuerzos ta incrementar a suya presencia en una sociedat neozelandesa mas ubierta, demandando chusticia social ta os indichenas. En o zaguer sieglo a cultura maorí experimentó un renaiximiento y un movimiento de protesta emerchió en a decada de 1960 advocando por os afers maorís.
En o censo de 2013, bi heba bellas 600.000 personas en Nueva Zelanda que s'identificaban como maorís, lo que ye alto u baixo un 15% d'a población d'o país. Representan o segundo grupo etnico mas gran de Nueva Zelanda, dimpués d'os neozelandeses d'orichen europeu ("Pākehā"). Amás, mas de 120.000 maorís viven en Australia. O idioma maorí (conoixiu como Te Reo Māori) encara ye charrau, en diferents graus, alto u baixo por una cinquena parti d'os maorís, representando un 3% d'a población. Muitos neozelandeses fan servir regularment parolas y esprisions maorís, como "kia ora", quan charran en anglés. Os maorís son activos en todas as esferas d'a cultura y sociedat neozelandesa, con representación propia en arias como os medios de comunicación, a politica y o esporte.
Etimolochía
En idioma idioma maorí, a parola māori significa "normal", "natural" u "ordinario". En as leyendas y as tradicions orals, ista parola sirve ta distinguir a os humans mortals normales—tāngata māori—d'os dioses y espritos (wairua); igual que wai māori significa "augua dulza" en oposición a l'augua salada. Bi ha muitos cognatos en a mayoría de luengas polinesias, toz derivaus d'o proto-polinesio *ma(a)qoli, que tien o significau reconstruyiu de "verdadero, real, chenuino".
Logan's Run (cinta)
Logan's Run (títol orichinal en anglés, enguerada en Aragón con o títol en castellano La fuga de Logan) ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 1976, dirichida por Michael Anderson y producida por Saul David con guión de David Zelag Goodman, protagonizada por Michael York,Jenny Agutter, Richard Jordan, Roscoe Lee Browne, Farrah Fawcett y Peter Ustinov.
O guión de David Zelag Goodman se basa en a novela Logan's Run de William F. Nolan y George Clayton Johnson de 1967. Represienta una sociedat futura utopica en a superficie, revelada como una distopía an a población y o consumo de recursos se mantienen en equilibrio en matar a toz os que plegan a l'edat de 30 anyadas. A historia sigue as accions de Logan 5, un guarda que ha executau a atros que han intentau fuyir d'a muerte y agora s'enfrontina a la terminación ell mesmo.
A cinta ganó un premio especial de l'Academia por os suyos efectos visuals y seis premios Saturn, incluida a millor cinta de sciencia ficción. Una serie de televisión va estar emitida en 1977 mientres 14 episodios.
Plinio
Plinio puede referir-se a:
Sant Pero
Sant Pero, Sant Per (sobretot en formas toponimicas composadas) u Sant Pietro ye d'alcuerdo con o Nuevo Testamento uno d'os dotze apostols disciplos de Chesús de Nazaret. La ilesia catolica lo identifica clarament como primer dirichent d'a suya ilesia. Ye naixiu de Betsaida (Galilea) en calendata desconoixida y morió en Roma o 29 de chunio de l'anyo 67.
O suyo nombre de naixencia ye Shim‘on bar Jochanan en arameu u שמעון בן-יוֹנָה-Xim‘ôn ben Chon'ah en hebreu. Chesús li posó o nombre de kēf, que dimpués se tradució a lo griego petros.
Sant Pero en as fuents aragonesas
En o "Libro d'el Trasoro" dicen:
Sant Pero en a toponimia aragonesa
De fueras de pocos casos como "Moriello de Sant Pietro", en cheneral no se troba "Sant Pietro" y como amanix en a toponimia en romance navarro-aragonés ye como Sant Per, sobretot en formas composadas como Sant Per de Calanda, Sant Per de Lagata, Sant Per o Viello, Sant Per de Ciresa, etc...Una excepción ye Val de Sant Pedro en a Comunidat d'Albarracín, que no se conoix como Val de Sant Per y dica o exotoponimo en textos provinients d'o Reino de Valencia ye Vall de Sant Pedro. Tampoco bi ha referencias que a ilesia de Sant Pero que bi ha en Teruel s'haiga dito d'una traza diferent a Sant Pedro, encara que a forma Per siga conoixida en l'antroponimia medieval d'a ciudat de Teruel.
Tortiellas
Tortiellas puet fer referencia a os siguients accidents cheograficos:
Mar Celta
A mar Celta (Mhuir Cheilteach en irlandés, Môr Celtaidd en galés, Mor Keltek en cornuallés, Mor Keltiek en bretón, Celtic Sea en anglés, Mer Celtique en francés) ye una mar part de l'Oceano Atlantico situata chusto a lo sud d'a isla d'Irlanda. A l'este muga con la Canal de Sant Chorche (que la comunica con a mar d'Irlanda), a canal de Bristón y la canal d'a Manga, y banya as costas adchacents de Galas, Cornualla, Devon y Bretanya. A suya fondura varía entre os 50 y os 200 m. Ye una mar muit rica en peix, sobre tot sardinas.
Ana María Matute
Ana María Matute Ausejo, naixita de Barcelona o 26 de chulio de 1925 y muerta en o mismo puesto o 25 de chunio de 2014, estió una escritora catalana miembro d'a Reyal Academia Espanyola, a on ocupaba a cadiera «K».
Mar Celta
Toponimia
O nombre fue proposato en l'anyo 1921 por E.W.L. Holt por o patrimonio celtico d'as tierras d'arredol. A part norte d'a mar orichinariament yera considerata part d'a canal de Sant Chorche; a part sud no teneba un nombre cheneral pa os habitants d'os territorios costeros. Bels aspectos cheolochicos y hidrolochicos obligoron a mirar una denominación cientifica unificata comun pa estas auguas, y hue este nombre creyato en l'anyo 1921 ye un toponimo habitual pa treballadors d'a industria pesquera y petrolera.
Sarzuela de la Loma
Toponimia
Bells autors dicen que en una ermita de lo termin de Torreciella podeba haber estato una pardina dita Zarzuela.
En lo "Libro de manifestación de lo morabetín de las aldeyas de la Comunidat de Daroca" de 1373 dicen a esta aldeya Sarzuela de la Loma.
Torrelobatón
Torrelobatón ye un municipio d'a provincia de Valladolit, en a comarca de Montes Torozos, comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya.
Sarzuela de la Loma
Toponimia
"Loma" ye una palabra que amaneix muito a sobén en la toponimia aragonesa.
Torrelobatón
A suya población ye de 529 habitants (2007), en una superficie de 66,5 km² y una densidat de población de 7,95 hab/km².
Cheografía
Torrelobatón ye situato a 750 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 29 km de Valladolit, a capital d'a suya provincia.
Río Isuela (Zaragoza)
Lo río Isuela ye lo principal afluent de lo río Aranda, que ye un afluent de lo río Xalón por la suya marguin ezquierda. Ye un río con una compleganza en lo Sistema Iberico a lo sud de la Sierra de Moncayo y en la suya mes gran part en la comarca d'Aranda.
Lo suyo naixedero ye en la versant sud d'un cuello de 1.616 m entre l'Alto de los Almudejos (1.703 m) y lo Cabezo del Cahiz (1.822 m) en lo termin municipal de Beratón (Soria).
Dimpués de deixar Beratón pasa por Purullosa, Calcena, Trasobars, Mesons d'Isuela, Nuella y Arandiga.
Toponimia
En lo "Itinerario del Reyno de Aragón (1610-1611)" l'autor João Batista Labanha en fa mención como río Hiyuela escribindo en portugués. En "Historia de la Economía Política de Aragón" (1798) l'autor Ignacio Jordán Claudio de Asso y del Río en fa mención como Hijuela.
San Andrés del Rabanedo
San Andrés del Rabanedo ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 30.906 habitants (2009), en una superficie de 64,84 km² y una densidat de población de 476,65 hab/km².
42
Defuncions
40er
Torrescárcela
Torrescárcela ye un municipio d'a provincia de Valladolit, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 172 habitants (2007), en una superficie de 50,87 km² y una densidat de población de 3,38 hab/km².
Tortiella (desambigación)
Tortiella puet fer referencia a:
Dorset
A suya población ye de 714.900 habitants (2011) en una superficie de 2.653 km², con una densidat de población de 265 hab/km².
Mugas
O condau de Cheshire muga a o norte con Somerset y Wiltshire; a o nord-este con Wiltshire; a l'este con Hampshire; a o sudeste con a Isla de Wight a traviés d'a canal d'a Manga; a o sud con a canal d'a Manga; a o sudueste con a canal d'a Manga; a l'ueste con Devon y a o norueste con Somerset
Cordobán (cuero)
O cordobán ye un cuero de craba d'alta calidat, muito lichero y suave d'orichen artesanal y produciban d'una traza destacable en Cordoba. S'obteneba antesmás con un proceso de adobamiento vechetal con sustancias especials como os tanins d'o cimac. Huei cuasi no quedan artisans que treballen con cordobán.
Os tanins d'o cimac presentan mayor resistencia a la oxidación que os atros tatins, y esto permite mantener a color d'a pelleta mes tiempo. Tamién permite una mayor penetración d'os colorants por o que o cordobán se feba servir como base pa cueros policromatos.
Os cordobans serviban pa fer siellas, cuadros, biombos u muebles.
Tamién se diz cordobán a la piel tanata de poltrón que se fa servir pa fer calcero de luxo, termin que s'ha extendillato a muitas luengas europeas occidentals. O termin cordobán se troba en textos medievals relativos a mercaderías y peaches, como as actas d'as corz celebratas en Alcanyiz. Curiosament en as actas d'as corz d'Alcanyiz lo gosan escribir en plural cordobans. Os plurals en -ns no se gosan escribir en a grafía medieval, que representan estos plurals como -nes. Manimenos en ixas mesmas actas en os textos d'as aduanas de Teruel y l'aria suroccidental, on se charraba l'aragonés d'as comunidaz aragonesas, escribiban cordobanes.
Idioma tigrinya
O tigrinya (ትግርኛ tigriññā) ye una luenga d'o grupo etiopico septentrional d'a familia afroasiatica.
Murad IV
Murad IV, naixito d'Istambul (Imperio Otomán, hue Turquía) o 16 de chunio de 1612 y muerto en ixa mesma ciudat o 8 de febrero de 1640, estió un Soldán de l'Imperio Otomán dende o 10 de setiembre de 1623, cuan sucedió a lo tío suyo Mustafá I, dica la suya muerte, cuan lo sucedió su chirmano Ibrahim I. Murad IV yera fillo d'Ahmed I y d'a sultana Kösem.
Murad IV ye conoixito en a Historia por a brutalidat d'as suyas trazas d'actuar. Asinas, cuan morió, ordenó en o suyo leito de muerte que se matase a su chirmano Ibrahim, encara que yera o zaguer miembro varón vivo d'a suya dinastía, en haber ordenato anteriorment a muerte de toz os atros descendients varons. Sindembargo, con a suya actuación autoritaria estió o restaurador d'o poder estatal de l'Imperio Otomán, en politica interior (represión d'a corrupción) y en asuntos foranos, a on destacó por o suyo papel en as luitas contra a Persia Safavida. Ta muitos historiadors ye o segundo soldán otomán mas poderoso d'a Historia, dezaga de Solimán I o Magnifico.
Arcipestrau de Samianigo
L'arcipestrau de Samianigo ye un arcipestrau d'a diocesi de Chaca que incluye 86 parroquias perteneixients a municipios d'a comarca aragonesa de l'Alto Galligo.
Parroquias
Perteneixen a l'arcipestrau de Samianigo as siguients parroquias:
Almendral
Almendral ye un municipio extremenyo situato en a provincia de Badajoz y en a comarca de Llanos de Olivenza.
Perteneixe a o partiu chudicial d'Olivenza y a suya población ye de habitants, en una superficie de 67.5 km².
Sariegos
Sariegos ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 4.230 habitants (2009), en una superficie de 36,35 km² y una densidat de población de 116,37 hab/km².
Soylent Green
Soylent Green (títol orichinal en anglés, enguerada en Aragón con o títol en castellano Cuando el destino nos alcance) ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 1973, dirichida por Richard Fleischer y producida por Walter Seltzer y Russell Thacher con guión de Charlton Heston, Leigh Taylor-Young, Chuck Connors, Joseph Cotten, Brock Peters, Paula Kelly y Edward G. Robinson.
Chuan Din
Chuan Din (en castellano Juan Din) ye un lugar despoblau de lo termin municipal de Sant Agostín, en la comarca de Gúdar-Chabalambre y en la provincia de Teruel.
Municipio Independencia (Miranda)
Independencia, ye un municipio venezolano ubicato en o sureste de l'Estato de Miranda en a comarca de Los Valles del Tuy. Tién una población de 139.109 en o 2011 y os suyos nuclios importants de población son El Cartanal y Santa Teresa del Tuy, estando ista zaguera a capital.
En a zona sud d'o municipo ye situato o Parque Nacional Guatopo.
43
Defuncions
40er
Boro
O boro ye un elemento quimico d'a tabla periodica que tien o simbolo B y numero atomico 5. Ye un elemento metaloide, semiconductor, trivalent que existe abundantment en o mineral bórax. Bi ha dos alotropos d'o boro; o boro amorfo que ye marrón y o boro metalico que ye negro. A forma metalica ye dura (9,3 en a escala de Mohs) y ye un mal conductor a temperatura ambient. No s'ha trobato libre en a naturaleza.
Bruno Cremer
D'entre a suya filmografía, se puet destacar as suyas interpretacions en as cintas La 317e Section (1965, Pierre Schoendoerffer), Is Paris Burning? (1966, René Clément), Lo straniero (1967, Luchino Visconti), Noce blanche (1989, Jean-Claude Brisseau), Tumultes (1990, Bertrand Van Effenterre), u Sous le sable (2000, François Ozon).
Vinclos externos
Bruno Cremer en IMDb.
San Torcuato
San Torcuato ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, en a comarca d'Haro.
Cantón de Blanhac
O cantón de Blanhac (en occitán canton de Blanhac, en francés canton de Blagnac) ye una división administrativa francesa situata en o departamento de l'Alta Garona, en a rechión d'Occitania, districto de Tolosa.
San Torcuato
A suya población ye de 104 habitants (2006) en una superficie de 10,82 km², con una densidat de población de 9,61 hab/km².
Cursas de relevos (atletismo)
As cursas de relevos son prebas d'atletismo que se fan per equipes, en as que un corredor fa una distancia determinata i dimpués pasa un testigo, por un regular y en prebas oficials un tubo d'aluminio u fusta, a unatro corredor y asinas dica rematar a distancia total d'a cursa fendo un numero de relevos predeterminato.
As prebas oficials d'o programa olimpico son: 4x100 metros, 4x400 metros, anque tamién son oficials pero no olimpicas as de 4×200 metros, 4×800 metros y 4×1500 metros, a mas d'o dito relevo sueco (con relevos de 100, 200, 300 y 400 m) y a maraton por relevos.
== Récords d'Aragón d'as prebas de relevos ==
San Torcuato
Cheografía
A localidat de San Torcuato se troba situada a 599 metros d'altaria sovre lo livel d'a mar, a una distancia de 42 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'a suya provincia y d'a suya comunidat autonoma.
Cantón de Blanhac
A suya población ye de 55.529 habitants (2019). En fan parte 6 comunas.
Perafort
Perafort ye un municipio catalán d'a provincia de Tarragona, situata en o Tarragonés. A suya población ye de 1.099 habitants (2008), en una superficie de 9,62 km² y una densidat de 114,24 habitants/km².
Azkaine
Azkaine (en francés Ascain) ye una localidat situata a lo sudueste de Francia, perteneixient a la provincia tradicional de Labort, en Iparralde. A suya población ye de 3.097 habitants (1999), en una superficie de 19 km².
Demografía
En 1670 ista comuna teneba 300 fuegos, y en 1718 teneba 1.560 habitants.
Dark Star
Dark Star ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 1974, dirichida por John Carpenter y producida por John Carpenter con guión de John Carpenter y Dan O'Bannon, Dan O'Bannon, Brian Narelle, Cal Kuniholm y Dre Pahich.
Azkaine
Demografía
2007: población provisional seguntes l'INSEE (Fuent: INSEE).
Agaricus
Os champinyons (d'o francés champignon) son es potrecons caracteristicos d'es fongos d'o chenero Agaricus. Bellas especies d'iste chenero son cautivadas como a comestibles, d'entre ellas la una mes important ye Agaricus bisporus.
Caracteristicas
As especies de champinyons tienen per l'usual fructificacions carnosas, de mida meya u gran; o chambrero ye hemisferico inicialment, dimpués se torna convexo, y a la fin remata alto u baixo aplanato, con una color blanquinosa u moderadament marrón. O piet ye celindrico, a vegadas mes estreito per a basi suya; siempre tien un aniello que puet estar persistent u caduco y que separa-se a sobén con facilidat d'o potrecón.
As laminas son libres, no afixadas ent'o piet, densas y d'una color palida cuan emprencipa ta medrar, que va tornando-se'n mes rosada con es tiempos. A carne gosa a estar densa e firme, d'una color blanquinosa también, pero que s'oxida a escape cuan se troba en contacto con l'aire, prenendo alavez colors mes royencas u marronosas.
Murias de Paredes
Murias de Paredes ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 514 habitants(2009), en una superficie de 202,18 km² y una densidat de población de 2,54 hab/km².
Alberto Esteban Panzano
Tamén tenió os records d'Espanya absolutos de 800, 1.500 metros lisos, a milla y relevos 4x1.500 a mas a mas d'atros en categorias inferiors. En l'actualidat tien o récord d'Aragón d'os 800 metros lisos dende l'anyo 1966 estando el record d'Aragón mes viello.
Fue seleccionau y fació o viache ta partecipar en os Chuegos Olimpicos de Mexico 1968 pero no podió partecipar en os 800 metros lisos por que se lesionó minutos antis d'a salida cuan feba o calentamiento.
Provincia de Nùgoro
A provincia de Nùgoro (en sardo, en italiano provincia de Nuoro) ye una provincia italiana, en a rechión de Cerdenya.
A suya población ye de 164.260 habitants (2001), en una superficie de 3.934 km², con una densidat de población de 41,75 hab/km².
A provincia tien 53 municipios.
Cheografía
Muga a o norte con as provincias de Sasser y Terranòa-Tèmpiu; a l'ueste con a provincia d'Oristán; a o sud con as provincias de Cáller y s'Ogiastra; y a l'este con a Mar Tirrena.
Turdus iliacus
thumb|Turdus iliacus coburni
A torda gasca (Turdus iliacus (Linnaeus, 1758) ) ye una especie d'au d'a orden d'os Passeriformes y familia Turdidae que mide de 20 a 24 cm de luengo con una envergadura de 33 a 34,5 cm y un peso de 50 a 75 g. Os dos sexos son semellants, con o dorso pardo claro y con tacas pardas foscas en as partis inferiors blancas. As caracteristicas d'identificación mas chocants son os flancos y a parti inferior d'as alas royos, y la faxa blanca cremosa sobre lo uello.
Se reproduz en as rechions d'o norte d'Europa, dende Islandia dica Escandinavia, y en a mayor parti de Rusia. Ye migratoria, pasa d'hibierno en o ueste, centro y sud d'Europa, o nordueste d'Africa y lo sudueste d'Asia a l'este d'o norte de Irán.
Ye omnivora, mincha una ampla gama d'insectos y leremicos mientres tot l'anyo, complementau con lulos d'agüerro y d'hibierno.
Tarin Nuevo y Viello
Tarin Nuevo y Viello (en castellano Tarin Nuevo y Viejo) ye un lugar despoblau de lo termin municipal de Sant Agostín, en la comarca de Gúdar-Chabalambre y en la provincia de Teruel.
Peirons de Magallón
Os peirons d'o termin municipal de Magallón que existen en l'actualidat son tres. Atros tres han desapareixiu.
Peirons existents
thumb|250px|Peirón de Sant Gregorio antis d'a suya restauración en [[2016]]
250px|thumb|A Cruz d'a Santisma Trinidat
Peirons desapareixius
250px|thumb|Fuent de Sant Antón en Magallón
Casavatore
Casavatore (Casavatore en napolitán, Casavatore en italiano y oficialment) ye una localidat y comuna italiana d'a rechión de Campania, en a provincia de Nápols. D'antis mas, fació parte de l'antigo reino de Nápols y d'a Corona d'Aragón y dimpués d'o reino d'as Dos Sicilias antes d'a suya incorporación enta o reino d'Italia.
A suya población ye de 18.499 habitants (2010), en una superficie d'1,62 km², con una densidat de población d'11.419,14 hab/km².
Cheografía
A localidat de Casavatore se troba situata a 80 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Pueyo de Sant Chinés
Lo pueyo de Sant Chinés (en castellano cerro de San Ginés u monte de San Ginés) ye un mont de 1.603 metros d'altaria situau en la provincia de Teruel, en sierra Menera entre los termins municipals de Rodenas y Peracens. En lo suyo cabalto bi ha un vértiz cheodesico, una ermita adedicada a Sant Chinés y las restas d'un torretón.
Toponimia
En la baixa Edat Meya estió una de las mugas de lo territorio adchudicau a lo concello de Teruel y se'n fa mención en lo fuero de Teruel dos vegadas, tanto en la versión latina como en la versión romanz:
Ilesia de Sant Cheroncio de Monenh
A ilesia de Sant Cheroncio de Monenh (Glèisa de Sent Gironç de Monenh en occitán, église de Saint-Girons de Monein en francés) ye una ilesia en estilo gotico adedicata a Sant Cheroncio que se troba situata en a comuna occitana de Monenh, en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto d'Aulorón, cantón de Corazón de Biarn y rechión de Nueva Aquitania, en l'antiga provincia d'o Biarn. Dende o punto d'anvista eclesiastico, pende d'a diocesi de Bayona.
A suya construcción prencipió en 1464 ta no rematar dica 1530. Ye protechita legalment dende o 7 d'agosto de 1913 con a suya declaración como Molimento Historico.
Una d'as suyas especials caracteristicas ye a suya carpintería, feita con fusta de corazón de caixico en forma de dople carena de barco colocata d'o revés en mirando enta l'alto. Antiparte, ye a mayor ilesia gotica d'o Biarn, con mayor tamanyo que a seu de Nuestra Sinyora de l'Asumpción de Lescar y que a seu de Santa María d'Aulorón: poseye una altaria de 31 metros, con 61 de largaria y 16 d'amplaria.
Historia
250px|thumb|left|A carpintería en fusta d'a ilesia de Sant Cheroncio de Monenh. Mientres o sieglo XVI a localidat de Monenh se trobaba en un periodo de creixencia demografica, tenendo en ixas envueltas bels 5.000 habitants (en ixe inte, Pau no teneba so que 700). Por ixo, l'antiga ilesia de Sant Per de Monenh, una ilesia en estilo romanica, yera esdevenita masiato chicota t'atender as necesisatz relichiosas d'a ciudat y se decidió de debantar-ie una nueva ilesia, a o canto de l'antiga abadía laica que hue ha desapareixito. Antiparte, Monenh yera en ixas envueltas una ciudat prou rica, que pagaba por eixemplo mas impuestos que no pas Ortès y Aulorón en o suyo conchunto; de feito yera uno d'os termins comunals mas grans en ixas envueltas d'o Biarn, en incluyir-ie d'atros puestos hue independients como por eixemplo Cardessa. Tamién cal parar cuenta que Monenh en ixas envueltas se trobaba prou implicata en a vida relichiosa: bi heba 9 confrarías relichiosas y 16 mosens en o lugar.
Asinas, as dimensions d'a nueva ilesia estioron proporcionatas y adeqüatas a la riqueza d'o lugar: con a suya altaria de 31 metros, con 61 m. de largaria y 16 m. d'amplaria, ye a ilesia mas gran de tot o Biarn, mas encara que a seu de Nuestra Sinyora de l'Asumpción de Lescar (en Lescar) y que a seu de Santa María d'Aulorón (en Aulorón).
Mientres as Guerras de Relichión de Francia, a reina de Navarra Chuana de Labrit, sinyora d'o lugar en estar contesa d'o condau de Biarn, transformó a ilesia dende o culto catolico enta o protestant, fendo-ie desaparixer todas as imachens y atra simbolochía relichiosa catolica, y mesmo menazó d'esboldregar-la por a oposición d'a mayoría d'a población de Monenh, que conservaba mayoritariament o catolicismo. Sindembargo, a ilesia de Sant Cheroncio se salvó d'a suya destrucción y tornó en o culto catolico quan l'Edicto d'integración d'o Biarn en Francia mientres o reinato de Loís XIII de Francia.
Asinas tornó a ilesia de Sant Cheroncio a tener un nuevo mobiliario de culto, estando-ne un buen eixemplo un retablo en estilo barroco que se i conserva, amás de cuantos órgans de polida factura d'a escuela tolosana d'o sieglo XVIII.
En zaguerías d'o sieglo XX se restauró a ilesia, estando hue a suya espectacular carpintería motivo d'atracción turistica.
44
Atros países
= = Naixencias ==
40er
Sant Antón (desambigación)
Sant Antón puet estar:
Dalmata vegliota
O vegliota yera un dialecto dalmatico charrato en a isla croata de Krk (en italiano, Veglia) que desapareixió de tot o 1898 cuan morió o suyo zaguer conoixedor patrimonial, dito Tuone Udaina. Tuone Udaina conoixeba o vegliota por haber-lis-ne sentito a los suyos pais, que manimenos no li'n transmitioron l'idioma dreitament, por o que no lo teneba como primera luenga. Este dialecto podió ser estudiato por o lingüista italiano Matteo Bartoli qui entrevistó a Udaina. Manimenos tampoco se sabe o grau de fiabilidat d'a información, pus Tuone Udaina no teneba o vegliota como a suya primera luenga y a mes charraba con italianos d'o dialecto veneto. Belunas d'as informacions podeban corresponder a caracters italianos u venecianos.
Lexico d'o vegliota
Cualques palabras que dan una ideya d'o vocabulario vegliota:
Fonetica
O vegliota tardano palataliza as consonants velars latinas G y C debant de I, E, (GE-, GI-, CE-, CI-), que o dalmata ragusán conservaba, (y tamién historicament tot o dalmata):
Tamién palataliza a C en a silaba CU: čol < CULUM, indicando que bi ha habito una fase con a vocal ü.
Futuro simple d'indicativo en francés
O futuro simple d'indicativo en francés (denominau en esta luenga indicatif futur simple) ye un tiempo verbal que s'emplega pa expresar una acción por venir. Tien o mesmo orichen que en as atras luengas romances occidentals como l'aragonés a partir d'una perifrasi verbal latina con o verbo HABĒRE en present d'indicativo postposau a lo infinitivo. As suyas formas son:
Irregularidatz
Son verbos freqüents con futuro irregular:
Os verbos acabaus en -oir pueden presentar irregularidatz en lo futuro.
En os infinitivos acabaus en -re como boire ("beber"), dire ("dicir") y mettre ("meter") desapareixe esta -e final debant d'a desinencia (on dirá, "se dirá").
A vegadas as suyas irregularidaz son pareixidas a las d'o futuro aragonés.
Bi ha un uso impersonal d'un futuro irregular en il y aura ("i habrá"), il faudra ("caldrá") y il pleuvra ("pleverá").
Uso
O futuro simple d'indicativo francés se fa servir pa indicar accions futuras, sobre tot quan son previsions y prochectos. Se fa servir en as programacions. O futuro acompanya a quand, pendant que y a expresion j'espere que.
Pa indicar cambios se prefiere o futur proche, una construcción con o verbo semiauxiliar aller. Se considera o futur proche como mes coloquial y o futuro simple d'indicativo como mes formal y d'uso preferent en a escritura. Atra diferencia d'uso con esta forma d'expresar o futuro con o verbo aller ye que o futuro simple se fa servir pa indicar as conseqüencias d'os cambios indicaus por o futur proche.
O futuro simple d'indicativo en as oracions condicionals
En as oracions condicionals de "situación real u posible" se fa servir chunto con o present:
O futuro simple d'indicativo en as oracions subordinadas temporals
Coincidindo con usos documentaus en aragonés medieval, belsetán y benasqués, en francés se fa servir o futuro simple d'indicativo en as oracions subordinadas temporals de posterioridat fendo un paper que en atras luengas romances correspondería a lo present de subchuntivo. Este uso se da con a conchuncions de tiempo quand u as locucions conchuntivas de tiempo como après que, dès que, aussitôt que, une fois que, depuis que y chaque fois que si ye un feito de realización prou segura, si no ye que hipotetico u posible, se fa servir o condicional pasau.
O emplego d'o futuro con o verbo esperer coincide con un uso documentau d'o verbo aguardar en belsetán:
Este emplego d'o futuro pa expresar l'aspecto d'eventualidat en francés y que contrasta con l'uso d'o present de subchuntivo en atras luengas se produce tamién con os adverbios d'afirmación peut-être y sans doute, y con os relativos ce que, celui qui, celui que, ceux qui y ceux que.
Tetrapoda
Os tetrapodos (/tetraˈpodos/ -tetrapódos-, scientificament Tetrapoda, en latín) son un clado sin categoría taxonomica asignada d'animals vertebraus que se caracterizan por tener quatro patas ancladas en dos cinturas pelvianas. O clado quedaría alavetz en un livel intermedio entre o subfilo d'os vertebraus y as diversas clases d'istes animals.
Valdesamario
Valdesamario ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 214 habitants (2009), en una superficie de 61,73 km² y una densidat de población de 3,47 hab/km².
Idioma amharico
Fuera d'Etiopia, l'amharico ye charrato por 2,7 millons d'inmigrants, que viven en Echipto, Israel y Suecia. También ye charrata en Eritrea.
Ye a segunda luenga semitica en cuanto a numero de fablants, dezaga de l'arabe y por debant d'o tigrinya y o hebreu.
Ye escrito con un silabario clamato "fidel" u "abugida" adaptato d'o que fue emplegato ta escribir a luenga ge'ez.
Vetiello
thumb|right|250px|Vetiello de bel par de meses d'edat. Un vetiello u vediello (d'o latín <VITELLU ) ye una cría de bella especie gran de bovido, y de forma mas concreta, una cría de curta edat de a vaca domestica (Bos taurus).
Caza a la guait
thumb|right|250px|Os [[gatos y atros felidos son conoixius por cazar a la guait.]] A caza a la guait (pronunciau /ˑgwaj/, como "guái": /alaˈgwaj/~/aɾaˈgwaj/) ye una tecnica de caza que se practica con o cazataire amagau, aguardando que a presa se le meta a tiro, u aprosimando-se cutio-cutio a la presa sin que ella se'n alpercate. L'acción d'aguardar observando y sin estar visto se diz aguaitar.
O cazataire puede practicar-la solo, si sabe bien os costumbres de l'animal que fa de presa u tiene cobertura en a qual amagar-se (p. ex. vechetación) entre que se l'aprosima, pero muit a sobén no ye si que un complemento pa os resacadors, en a caza en grupo por resaca u resaque. En iste caso, o cazataires que ocupan as posicions d'aguaita recibe o nombre d'aguaitadors, y solen estar os mas esperimentaus en o grupo, mientres que os resacadors fan brincar as presas (as resacan) y as conducen ta on se troban os puestos d'aguaita.
En sentiu figurau, a esprisión ser "a la guait" u "meter-se a la guait" quiere dicir meter atención a una qüestión u aguardar por si pasa una cosa concreta (sinonimo: estar a l'atisba). Aguaitar ye l'acción de focalizar l'atención en una cosa: O verbo aguaitar, en forma d'interchección, en frases como «''Aguaita! Aquí ye aon meteba os uevos a gallina» busca captar l'atencion de l'interlocutor y quiere dicir «Mira aquí!» u «Mira isto!''».
Idioma istriot
L'istriot u istrián ye una luenga romanz que se charraba en tota a costa suroccidental d'Istria antes d'a segunda Guerra Mundial, y que ye en periglo de desapareixer, con talment 1000 parlants. Os lingüistas no se posan d'alcuerdo en a suya clasificación, pero por un regular ye considerata d'o diasistema italiano d'o norte chunto con o veneciano.
Denominación
Os parlants no lo denominan istrián, y lo denominan con o chentilicio d'a localidat gran de referencia en l'aria on se parla: En Vodnjan en dicen "Bumbaro", en Bale "Vallese", en Rovinj "Rovignese", en Šišan "Sissanese", en Fažana "Fasanese" y en Galižana "Gallesanese". O termin istriota fue creyato por o lingüista italiano Graziadio Isaia Ascoli, qui tamién creyó o toponimo Venezia Giulia ("Venecia Chuliana").
Clasificación
200px|thumb|left|As luengas romances d'a costa hadriana
Matteo Bartoli considera que ye un luengache relacionato con o retorromanico d'os Alpes, que dica 'anyo 1000 s'estendería dende Istria dica Suiza.
Tullio de Mauro y Maurizio Dardano lo consideran un dialecto noritaliano independient, que no perteneixería ni a lo veneciano ni a lo galoitalico.
Atras ideyas sobre a clasificación d'o istrián se planteyan que siga una luenga independient d'a branca italo-dalmata, u un dialecto transicional entre o veneciano y o dalmata.
Situación
200px|thumb|left|Porcentaches de parlants de l'italiano (incluindo-ie l'istriot y o veneciano) seguntes o cens austriaco de [[1910.]] L'aria on se charraba o istrián antes d'a segunda Guerra Mundial yera una estreita francha costera, a marina suroccidental d'Istria, y ya levaba un sieglo retaculando debant d'o croata y d'o veneciano. Carlo Tagliavini estimaba que os parlants de l'istriot yeran uns 50.000. Dimpués d'a segunda Guerra Mundial, cuan Istria deixó de depender d'Italia y pasó a depender de Yugoslavia, a mayor part d'os italianos de tota a costa de Croacia u fuoron forachitatos u emigroron ta Italia. Muitos parlants de l'istriot s'establioron en Trieste, alavez capital d'o Territorio libre de Trieste.
Entre os parlants d'o istrián que quedoron en Istria se crebó a transmisión cheneracional d'o luengache romanz, y hue no lo charran que os viellos. Con menos de 2.000 parlants, talment uns 1.000, a Unesco ha declarato este idioma como luenga en periglo d'estinción. As ciudaz on bi ha mes parlants son Rovinj (Rovigno) y de Vodnjan (Dignano).
Rechions d'Anglaterra
En Anglaterra, as rechions (en anglés: Government Office Region) forman o primer ran de subdivisión administrativa d'o país. Dende 1998, as rechions d'Anglaterra son:
45
Defuncions
40er
Alain Delon
Alain Fabien Maurice Marcel Delon, conoixiu artisticament como Alain Delon, naixiu de Sceaux (Altos d'o Sena, Francia) l'8 de noviembre de 1935, ye un actor, director cinematografico y productor cinematografico francés, activo en o cine francés y dimpués en o cine internacional dende la segunda metat d'os anyos 1950, con una destacada carrera cinematografica y cuantos premios recibius. Ye lo pai d'os actors Anthony Delon y Anouchka Delon.
D'entre as suyas muitas cintas, se puet destacar Plein Soleil (1960, René Clément), Rocco e i suoi fratelli (1960, Luchino Visconti), Il Gattopardo (1963, Luchino Visconti), L'insoumis (1964, Alain Cavalier), Lost Command (1966, Mark Robson), Le samouraï (1967, Jean-Pierre Melville), La piscine (1968, Jacques Deray), Le clan des siciliens (1969, Henri Verneuil), Le cercle rouge (1970, Jean-Pierre Melville), Borsalino (1970, Jacques Deray), Monsieur Klein (1976, Joseph Losey) u Notre histoire (1984, Bertrand Blier).
Mientres a suya carrera cinematografica ha recibiu belos premios, incluyindo-ie o Premio César a lo Millor Actor en a suya 10ena edición, amás de belas atras nominacions.
Casola 'e Napule
Casola 'e Napule (Casola 'e Napule en napolitán, Casola di Napoli en italiano y oficialment) ye una localidat y comuna italiana d'a rechión de Campania, en a provincia de Nápols. D'antis mas, fació parte de l'antigo reino de Nápols y d'a Corona d'Aragón y dimpués d'o reino d'as Dos Sicilias antes d'a suya incorporación enta o reino d'Italia.
A suya población ye de 3.864 habitants (2010), en una superficie de 2,00 km², con una densidat de población de 1.932 hab/km².
Cheografía
A localidat de Casola 'e Napule se troba situata a 170 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
O suyo termin municipal muga con as comunas de Gragnano y Lettere.
Sistema de Posicionamiento Global
O Global Positioning System (GPS) u Sistema de Posicionamiento Global (millor conoixiu con as siglas GPS, encara que o suyo nombre completo ye NAVSTAR-GPS). ye un Sistema Global de Navegación por Satelite (GNSS) que permite determinar de traza contina y en qualsiquier puesto d'a Tierra a posición d'un obchecto, persona, vehíclo u nau que portíen un receptor GPS con una exactitut de bells metros (encara que os receptors de GPS diferencial fan posible d'obtener una precisión de centimetros). Amás d'a posición, o sistema GPS permite conoixer o tiempo con gran precisión.
O GPS funciona con un rete de 27 satelites (24 operativos y 3 de respaldo) en orbita arredol d'a Tierra, a una altaria de 20.200 km, con trachectorias sincronizadas ta cubrir toda a superficie d'a Tierra. Ta determinar a posición, un receptor ha de recibir o sinyal d'a lo menos 4 d'os satelites d'o rete GPS. Istos sinyals permiten calcular a posición y o reloch de cada satelite, y d'ista traza, sincronizar o reloch d'o receptor GPS y medir o retardo de propagación d'os sinyals dende que fueron transmesos en o satelite dica que son plegaus en o receptor. Como iste retardo ye proporcional a la distancia entre o receptor y o satelite, se puet emplantillar un problema de triangulación (u millor dito, de trilateración): conoixendo as coordenadas d'os satelites y as distancias dende o receptor enta os satelites, se puet resolver a posición d'o receptor, y o tiempo medido en os reloches atomicos que carrían os satelites.
L'antigua Unión Sovietica teneba un sistema similar, o GLONASS, que hue ye chestionau por a Federación Rusa. Consta de 24 satelites disposatos en 3 orbitas de 8 satelites cadaguna, situatas a 19.100 km d'altaria.
Hue a Unión Europea ye desembolicando o suyo propio sistema de posicionamiento por satelite, clamau Galileo, como alternativa civil a lo GPS estausunidense y o GLONASS ruso, d'orichen militar. Se tracta d'una flota de 30 satelites que se situarán en 3 orbitas circulars arredol d'a Tierra, inclinatas 56º respecto a lo ecuador terrestre y a una altaria de 23.000 km.
Tortiella
Una tortiella ye un plato que se prepara batendo os uevos (tanto o robillo como a clara) y posteriorment freyindo con poco aceite o liquido que en resulta. A mezcla de uevos batius con carnes, peixes u vechetals, formando tortiellas, ye muit antiga y tradicional arredol d'o mundo. No existe un alcuerdo sobre l'orichen d'iste plato tan tradicional y estendillau a livel mundial. Con o uevo como base ta a suya elaboración, a tortiella presenta a-saber-las variedatz que acullen tot tipo d'ingredients: verduras, hortalicias y carnes, entre atros. Tien un important valor, tanto culinario com nutritivo.
Idioma eblaíta
O eblaíta ye una luenga semitica muerta que se charraba en o tercer milenio aC en l'antiga ciudat d'Ebla, situada en l'actual Siria.
Mas Blanco
Mas Blanco puet fer referencia a:
Vanellus spinosus
A chudía gallada (Vanellus spinosus (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Charadriiformes y familia Charadriidae que tien preferencia per as paúls d'augua dulza y habitats semellants en Africa. A suya birolla son insectos y atros invertebraus, que son replegaus d'o solero.
Valdefresno
Valdefresno ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 2.091 habitants (2009), en una superficie de 102,54 km² y una densidat de población de 20,39 hab/km².