cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cruesa
L'actual president d'o Consello Cheneral departamental ye Jean-Jacques Lozach, d'o Parti Socialiste Français.
Filloa
Denominación
En o uso común y normativo filloa (y lo suyo sinonimo freixó) s'emplega ta totas as variedaz. Sindembargo en bellas zonas se diz filloa cuan a os ingredients d'antes ditos lis se adhibe cualcosa de sangre de tocín, y freixó cuan no se n'ha adhibito. En Baiona y arredols en cuenta de freixó se diz marrucho. En a maniera tradicional de preparación l'amoado se cocina en una plancha de fundición clamata filloeira u sobre una piedra rectangular, encara que huei cheneralment se fa en una sartana. En as zonas d'o nord-este gosaba fer-se l' amoado en una lastra u piedra que enantes han escalfato a lo fuego. En altras a maniera de fer o producto se clama filloeira, mientres que la que se fa sobre a piedra se clama parrumeira. Esta maniera de cocinar as filloas sobre una piedra yera tradicional d'o concello de Lestedo (Boqueixón), a on se i fa una fiesta gastronomica ta l'aponderación d'este producto dende o 1984, y a cual aduya a promover o famoso Carnaval de l'Ulla. Asinas tamién en o concello de Sada, se i fa la Fiesta d'a filloa (a tradición de fer-la se remunta a l'anyo 1986); tanimientres que una d'as mas recients ye en o concello lucense de Cospeito, en cual parroquia (Muimenta) se celebra dende 1992, creyata por a comisión d'a feria de muestras y exposicions (Moexmu). Altras que ya se prencipian a conoixer por a suya espardidura son as d'o concello pontevedrés de Cotobade, que se celebra o primer sabado de setiembre en parroquia de Santo André de Valongo; tampoco no se queda dezaga la d'o Barco de Valdeorras (Ourense), de calendatas a prefixar, en a que a las filloas lis se adhiben figos u mermelada de carbaza; tampoco no las que lis se adhiben flor de narancha (azahar), anís u canela, miel, crema u checolate.
Lugars an se celebra
Os mas conoixitos son os siguients:
Vivel de la Sierra
Vivel de la Sierra (en castellano Vivel de la Sierra) ye un lugar de lo municipio de Sestrica, en la comarca d'Aranda y en la provincia de Zaragoza. La suya población ye d'un poquet menos de 50 habitants.
Toponimia
Ye un toponimo transparent en aragonés. Vivel ye una variant de Viver, que significa zona d'una estiva u prau, a on que l'augua freatica gosa amaneixer en la superficie y fa de naixedero pa bel rigachuelo. Atros dobletz pareixius en aragonés son esparver-esparvel y vercher-verchel. Las mencions en latín u en aragonés medieval gosan estar como Viver de la Sierra. Manimenos dende lo sieglo XVI tamién s'escribe Vivel de la Sierra en castellano, forma que encara se conserva en l'actual parla castellana local.
Fontihoyuelo
Fontihoyuelo ye un municipio d'a provincia de Valladolit, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. A suya población ye de 37 habitants (2007), en una superficie de 16,88 km² y una densidat de población de 2,19 hab/km².
Zafra (desambigación)
Zafra ye un arabismo present en a toponimia y antroponimia d'a Peninsula Iberica y puet referir-se a:
Mont Sarda
O mont Sarda (en castellano monte Sarda) ye un mont de 606 metros d'altaria situau en a provincia de Zaragoza.
Toponimia
Una sarda ye una zona de mont u tierra que no ye cautivada, plena de matullos y hierbas y que no ye guaire buena pa sembrar.
Idioma oficial
Una luenga u idioma oficial d'un país ye l'idioma que s'adpota como propio y preferent en as negociacions entre o gubierno y o pueblo u entre o país y atros países. A ormino corresponde a la luenga historica d'a rechión.
A luenga oficial ye la estableixita como d'uso corrient en documentos oficials, en a Constitucion d'un pais y o suyos territorios. Ye a luenga d'uso oficial en os actos d'o Gubierno u en os actos y servicios de l'Administración Publica, en a Chusticia y o Sector privato. Tamién puet estar, sin d'obligación legal, a luenga d'instrucción y amostranza en o sistema educativo publico y encluso privato.
José Atarés Martínez
José Atarés Martínez, naixito de Val Longuiello (Sierra d'Albarracín, provincia de Teruel) o 2 d'agosto de 1960 y muerto o 26 de setiembre de 2013 en Zaragoza, estió un politico y avogato aragonés militant d'o Partido Popular.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
cheiro dos mortos, tronos e raios.
fuciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller
casada cun home vello.
Averno de Satán e Belcebú,
corpos mutilados dos indecentes,
peidos dos infernales cús,
muxido da mar embravecida.
Barriga inútil da muller solteira,
falar dos gatos que andan a xaneira,
guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levantarei
as chamas deste lume
que asemella ao do Inferno,
Programa Apollo
thumb|Programa Apollo O programa Apollo estió a culminación d'os dos prochectos norteamericans anteriors, o Programa Mercury y o Programa Gemini. O suyo obchectivo estió posar a lo ser humán sobre la superficie lunar. O codete lanzador estió lo Saturn V, con una altaria de 110 metros y un peso de 2000 toneladas. O programa Apollo trayió a la Tierra 382 kg de penyas y tierra lunar pa estar analisada. thumb|Lanzamiento de l'[[Apollo 11.]]
Naus espacials
thumb|[[Apollo Command and Service Module|Apollo CSM]] thumb|[[Apollo Lunar Module|Apollo LM]]
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
e fuxirán as bruxas
Programa Apollo
Vehiclo de superficie
thumb|[[Lunar Roving Vehicle|Apollo Lunar Roving Vehicle.]]
Vuelos de preba
Dende 1961 dica 1968, se facioron cuantos vuelos de preba sin tripulación.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
indose bañar na praia
das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos
que dan as que non poden
deixar de queimarse no augardente
quedando así purificadas.
E cando este brebaxe
baixe polas nosas gorxas,
da nosa alma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume,
Yedisán
Yedisán u Edisán ye una región historica d'a costa sudueste d'Ucraína.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
a vós fago esta chamada:
si é verdade que tendes máis poder
Yedisán
Yedisán ye entre o río Nistro u Dniéster a l'ueste y lo río Dnieper a l'este, mugando a l'ueste con Besarabia y Buchac, a lo norte con Podolia y Zaporozhie y a l'este con a Taurida.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
que a humana xente,
Yedisán
Toponimia
A fins d'a Edat Meya o Yedisán yera conoixito como Dykra, pero cuan plegoron os nogais prenió o nombre de "siet collas" (Yedisán) en luenga nogaya, y tamién atras denominacions como "Tartaria Nogai" y "Nogai Occidental" en oposición a la Tartaria Chica u Nogai Occidental. A vegatas os rusos en deciban "Tartaria Ochákov" u simplament Ochákov, por o nombre d'a principal ciudat fortificata. En ucrainés en dicen Єдисан; (Yedisán); en ruso: Едисан; (Edisán, Ëdisán, Iedisán); en tartaro de Crimea y en turco: Yedisán.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
eiquí e agora, facede cós espritos
Yedisán
Toponimia
Encara que a denominación Yedisán amaneixió cuan vinioron os nogais, bels mapas historicos dicen a esta rechión Yedisán anacronicament pa parlar-ne en tiempos historicos anteriors.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
dos amigos que están fóra,
Yedisán
Historia
Fue conquiesto por Lituania, esta rechión yera una salita a la Mar Negra pa a Unión Polaco-Lituana. O Imperio Otomán teneba pretensions territorials en Dykra pa tener continuidat territorial con o Khanato de Crimea. Os otomans s'anexionoron Yedisán en 1526 y i establioron nogais venitos dende l'este d'o río Don.
Anyatas dimpués d'a conquiesta rusa d'o Khanato de Crimea os nogais emigroron de Yedisán y o suyo espacio fue ocupato por cristianos ortodoxos.
Queimada
"Conchuro" u "Esconchuro"
participen con nós desta Queimada.
Luengas galoitalicas
Distribución cheografica
Tradicionalment s'han charrau en o Norte d'Italia, sud de Suiza, San Marino y Mónegue. A mayoría d'as luengas galoitalicas han deixau paso a l'italiano stándard como luenga d'uso cutiano. A gran mayoría de parlants d'istas luengas son bilingües con l'italiano. Istas luengas encara son parladas por a diaspora italiana en países con importants comunidatz d'immigrants d'orichen italiano. O ligur ye standardizau en Mónegue como idioma monegasco (Munegascu).
Lista de molimentos d'Andorra-Sierra d'Arcos
Lista de molimentos d'Andorra-Sierra d'Arcos catalogatos como Bien d'Intrés Cultural:
Eurorrechión Pireneus Mediterrania
A propuesta inicial estió feita por o president d'a Cheneralidat de Catalunya, Pascual Maragall, o 25 d'agosto de 2003, cuan yera candidato. Iste quereba que tamién o Prencipau d'Andorra y a Comunidat Valenciana fesen parti d'a mesma, pero o president d'ista zaguera, Francisco Camps, lo refusó ya que creyeba que supondría una perda d'autonomía ta a suya comunidat.
O 21 de mayo de 2006, os grupos parlamentarios presents en as Corz d'Aragón alcordaron deixar en suspenso a participación d'ista comunidat autonoma en a iniciativa.
Asio otus
O crabero (Asio otus (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Strigiformes y familia Strigidae que se reproduz en muitas arias d'Europa y Asia, asinas como en America d'o Norte.
Ista especie amuestra una preferencia per os habitats semiabiertos, particularment en os cantos d'as selvas, ya que prefieren aposar-se y fer niedo en selvas pretas, pero prefieren cazar en terrenos ubiertos. Lo crabero ye un depredador un tanto especializau, que centra a suya dieta quasi per completo en chicotz radedors, especialment taboners, que a ormino componen a mayor parti d'a suya dieta. En qualques circumstancias, como os ciclos de población d'as suyas presas habituals, os habitats rechionals aridos u insulars u l'urbanización, ista especie puede adaptar-se pro bien a una diversidat de presas, incluyidas atras aus y insectos.
Vilafranca (Altos Pireneus)
A suya población ye de 85 habitants (1999) en una superficie de 3,17 km², con una densidat de población de 26,81 hab/km².
Val d'a Garcipollera
D'antis más bi heba en a val dos municipios: Bescós que encluyiba tamién os lugars de Yosa y Bergosa y Acín que encluyiba Villanoviella y Larrosa, agora toz istos lugars perteneixen a o municipio de Chaca. En o censo de l'anyo 1900 yeran 447 os habitants d'a val d'a Garcipollera, hue nomás bi ha 15 habitants en tota la val, 11 en Villanoviella y 4 en Bescós; a resta d'os lugars son despoblatos, en estar espropiatos en os anyos 1960 ta replantar de pins os suyos termins ta impedir a colmatazión con os suyos sedimentos de l'entibo de Yesa, en o río Aragón.
Etimolochía
L'antigo nombre d'ista val yera en latín "vallis Cepollaria" que significa a "val d'as cebollas" en aragonés.
Castiello de Caulor
O castiello de Caulor ye un castiello medieval d'o que nomás i quedan as restas, situadas en o termín municipal de Placiencia de Xalón en a provincia de Zaragoza.
Historia
En os arredols de Placiencia, a bella cosa más d'un kilometro en dirección sud, se trobaba o despoblau de Coglor. O lugar fue conquistau por Alifonso I lo Batallador y confiada a suya protección a los templers. Dimpués d'a disolución d'a Orden, a encomienda paso a os hespitalers. Tanto o castiello como o lugar de Coglor quedoron albandonaus dimpués d'o decreto d'expulsión d'os moriscos.
Descripción
De tot o conchunto nomás se conserva un muro que podeba haber perteneixiu a un torretón construyiu en tapiau, sobre un zoclo de piedra picada.
Transhumancia
thumb|center|700px|Rabanyo de uellas.
Terminolochía d'a transhumancia en Aragón
thumb|Cabanyera de la Portella Os camins transhumants reciben a denominación de cabanyeras por a presencia de "capanas" en as dos versants d'os Pireneus y en quasi tot Aragón y Navarra. En catalán de Ribagorza se dicen carrerades, en o País Valenciano y lugars de Gúdar-Chabalambre se dicen azagadores.
A nomenclatura oficial en Aragón ye d'orichen castellano y fue imposata en o sieglo XVIII dimpués d'a Guerra de Succesión Espanyola y aplicación d'os Decretos de Nueva Planta: cañadas, cordeles, veredas y coladas. Con tot y con ixo o termin cordel poderba estar d'orichen navarro, y tamién se conoix o termin Canyada/Canyata en os elementos romances de textos medievals d'Aragón en latín y en a toponimia (Canyada Vellida), pero talment no se refiera a camins d'o bestiar local y no especificament transhumant.
En a terminolochía oficial d'orichen castellano una cañada ye de 90 varas castellanas d'amplura (uns 75 m), os cordeles d'uns 38 m, as veredas d'uns 20 m d'amplura, y una colada ye qualsiquier vía con menor amplura.
En a Edat Meya d'a Comunidat de Teruel y comarcas churras i habió una corporación profesional de pastors transhumants dita cerraja, y bi ha bells toponimos con ixa mesma radiz: cerrallosa, cerrajosa, etc... O ligallo de pastors de Teruel yera integrato en a cerraja.
Rotas transhumants
250px|thumb|right|[[Cabanyeras d'a peninsula iberica.]] As Cabanyeras d'o reino d'Aragón yeran 7:
En o barranco de Torrijos en Torreciella de Val Madriz pasaba l'hibierno parte d'o bestiar d'a val de Vio.
A rota que pasa por la Muria baixa dimpués por a vall de Bardaixín y s'achuntaba amán de Campo con a rota que feban servir os pastors d'a val de Chistau que no baixaban por a Cinca. Dimpués a cabanyera puya ta Foradada d'o Toscar, pasa por Tronzedo y Graus (evitando o Campanué), Alins y plega ta Monzón, a on que s'achunta con a rota que encomenzaba en a val de Bielsa. Esta rota la fan servir os pastors y bestiars de Campo, Belveder, vall de Bardaixín, con 5.000 cabezas y los pastors y bestiars de Murillo de Llena y Secastiella.
A rota que pasa por las Aras pasa dimpués por a Puebla de Roda, lo Villar, Salanova, Chuseu y s'achunta con l'anterior.
Os bestiars d'a val d'Arán pasaban por o puerto de Barradós y por o puerto de Vielha y plegaban enta Vilaller, un poco més abaixo s'achuntaban con os bestiars de Castanesa. A cabanyera comuna pasaba por Bonansa, travesaba a sierra de Cis, pasaba entre Caxigar y Castigaleu, travesaba a sierra de Mont Gai cerca de Tolva y plegaba enta Estupinyán, a on que se deseparaban en diferents rotas, una d'ellas enta Alfarràs, por a plana d'Urchel, y atras por a Ribera d'a Cinca y de Litera.
Os bestiars d'as vals de Sarasaz y Roncal pasaban l'hibierno en as Bardenas Reyals. A Cañada Real de los Roncaleses encomienza en Roncal, pasa por Burgui, o monesterio de Leire, Xabier, Cáseda, Carcastiello y plega enta a Bardena. A Cañada de los Salacencos encomienza en o Mont Orhi, pasa por Escároz, Ibilzeta, Adoain, Lumbier, Gallipienzo, Uxué, y Moriello Freito unindo-se con a Cañada Real. Os pastors d'a Ribera Navarra fan en verano tamién esta rota puyando ta os monts d'Urbasa y Andía dende Taust, pasando por Falces, Tafalla, Larraga y Cirauqui.
Os bestiars transhumants d'a sierra de Gúdar y Mayestrato pasaban l'hibierno en zonas costeras entre Castellón de la Plana y o delta d'Ebro.
A transhumancia en a sierra d'Albarrazín
Ya en a Edat Meya qualques ganaders d'a Tierra d'Albarrazín perteneixeban a esta Mesta, como se lei en un texto de 1509 quan l'alcait de Huélamo (Serranía de Cuenca) imposaba asaduras a lo paso d'o bestiar por as veredas:
En 1417 alcuerdan ninviar un representant d'Albarrazín, o procurador, a las reunions d'a Mesta castellana. A zaguers d'o sieglo XVIII, en o reinato de Carlos II a Mesta d'Albarrazín acordó de vinclar-se institucionalment con a cuadrilla cuencana d'a Mesta Castellana. As ordinacions de 1740 indican que o suyo bestiar yera en a suya mayor parte transhumant enta o Reino de Valencia, Murcia u la val d'Alcudia (Ciudad Real). Os bestiars transhumants d'a sierra d'Albarrazín plegaban (y encara plegran) ta sierra Morena y feban servir o rete de cabanyeras (Cañadas Reales) d'a Mesta castellana.
Impacto medioambiental
Os dreitos que teneban os ganaders con bestiar transhumant causoron un gran impacto ambiental sobre a vechetación y o suelo. L'actividat ganadera d'os pastors transhumants ye responsable d'a gran deforestación d'o sector central d'a val d'Ebro, Monegros incluitos, entre os sieglos XIV y XVI en os que creixió muito o delta d'Ebro.
Athene noctua
S'alimenta de presas como insectos y leremicos de tierra, asinas como de chicotz vertebraus como amfibios, reptils, aus y mamifers.
Ye territorial y lo masclo per un regular remaneix en un territorio de per vida. Manimenos, as buegas pueden expandir-se y contrayer-se, estando mas grans en a temporada de parada nupcial en primavera. Lo rango en o qual l'au realment busca birolla vareya seguntes o tipo d'habitat y la epoca de l'anyo. Os muchuelos con arias de distribución que incorporan una gran diversidat d'habitats son muito mas chicotz (< 2 ha) que os que se reproducen en tierras de cautivo monotonas (con arias de distribución de mas de 12 ha).
Tien una esperanza de vida d'uns 16 anyos.
Lo muchuelo ye estreitament asociau con a diosa griega Atenea y a diosa romana Minerva, y per lo tanto represienta a sabiduría y la conoixencia.
Se pensaba que a clamada d'un muchuelo i heba anunciau l'asasinato de Chulio César.
Bezas
Cheografía
Ye situau en la Sierra d'Albarracín a lo sudeste de la Sierra Carbonera y a lo nord-este de la Sierra de Penya Redonda. Buena part de lo suyo termin ye en lo Paisache Protechiu de los Pinars de Rodeno.
Mugas
Lo suyo termin municipal ye cuasi rodeyau por "mangas" de lo termin d'Albarracín, de fueras d'una faixa de terreno en lo norte, por a on que muga con Exea d'Albarracín.
Sogèus
Sogèus (en francés Souyeaux) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Tarba, cantón de los Costalats y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
Filloa
Variants d'a receta principal
En l'actualidat existen un buen numer de recetas que emplegan a filloa como alacet u son a mesma con ingredients variatos. Bi ha una muestra d'as altras variants en l'arte de fer as filloas, que son recullitas en 14 recetas en l'articlo Filloa de Biquilibros en gallego.
Vivel de la Sierra
Toponimia
En lo "Libro Chantre" (1382) s'escribe Viver de la Sierra:
Sogèus
A suya población ye de 200 habitants (1999) en una superficie de 6,02 km², con una densidat de población de 33,22 hab/km².
Vivel de la Sierra
Toponimia
En lo "Libro d'el reparo d'el Cheneral d'Aragón (1489-1498)" s'escribe tamién Viver de la Sierra:
En lo "Itinerario del Reyno de Aragón (1610-1611)" de que João Batista Labanha se nombra como Bibel de la Sierra:
Cheografía
Ye situau entre los cerros de la Sierra de la Virchen.
Historia
Perteneixió a la Sexma del río Canyada adintro de la Comunidat de Calatayú. Tenió la categoría d'aldeya dica 1711, prenendo la de lugar por lo menos dende 1785.
José Atarés Martínez
Tamién ha ocupato cargos politicos en a Deputación Provincial de Zaragoza en representación d'o suyo partiu, estando a mas senador por a provincia de Zaragoza en as eleccions chenerals de 2004 y en as eleccions chenerals de 2008.
Harry Green
Harry Green puet estar:
Paul Rudd
Paul Stephen Rudd, naixito de Passaic (Nueva Jersey) o 6 d'abril de 1969, ye un actor estausunidense.
Parasintesi
A parasíntesi ye un proceso de formación de palabras complexo con trazas de derivación u de composición. Bi n'ha de diferents clases.
Prefixo + sustantivo + sufixo
Pueden estar verbos (esmorteixer, emporcar), sustantivos (talment semontano), u adchectivos (rebordenco).
En o caso de l'aragonés emporcar, como en o caso d'o castellano aterrizar, o sustantivo prene a forma latina anterior a la diftongación romance, (porco, terra), y esto ye una diferencia important con respecto a la composición.
Un d'os prefixos verbals mes comuns en construccions parasinteticas ye o prefixo a- derivau d'o prefixo latín AD- (amaitinar, apedregar).
Sustantivo + sustantivo + sufixo
Ye o caso d'o castellano quinceañero y d'o benasqués poticaixada.
Castiello de Viderup
O castiello de Viderup (en sueco: Viderups slott) ye un castiello situato en o municipio d'Eslöv, en o sud de Suecia. A suya construcción data de primerias d'o sieglo XVII por iniciativa de Anna Brahe.
Ye un edificio Renaixentista en forma de U ubierto en a suyo lado norte, o suyo cuerpo prencipal tién dos plantas y falsa y ye rodeato por un foso alimentato por as aguas d'o rio kävlinge. L'edificio en l'actualidat ye bien conservato y no ye vesitable.
Districto de Cherusalem
O Districto de Cherusalem (en hebreu: מחוז ירושלים‎, Mehoz Cherusalem) ye un d'os seis districtos d'Israel, con una superficie de 652 km², con capital en Cherusalem.
Luigi Comencini
Luigi Comencini, naixito de Salò (provincia de Brescia, Lombardía, Reino d'Italia) o 8 de chunio de 1916 y muerto en Roma (Lacio, Italia) o 6 d'abril de 2007, estió un director cinematografico italiano, pai d'as directoras Cristina Comencini y Francesca Comencini. Con Dino Risi, Ettore Scola y Mario Monicelli, Luigi Comencini ye considerato uno d'os prencipals representants d'o cine de comedia en o cine italiano.
Districto de Hof
O districto de Hof (en alemán Landkreis Hof) ye un districto situau en Bavera, Alemanya.
Tuvalu
Tuvalu ye una isla-nación situata en Ocianía. Conchunto de nueu atols coralencos habitatos por polinesios en l'Oceano Pacifico. Dimpués d'o Vaticano ye a nación independient con menor numero d'habitans.
Organización territorial y administrativa
Anque Tuvalu no tien garra subdivisión administrativa, o país poderba estar dividito en 9 islas u atols:
Puntal d'el Penyasco
O puntal d'el Penyasco (en castellano puntal del Peñasco) ye un mont de 808 metros d'altaria situau en a provincia de Zaragoza.
Toponimia
Un puntal ye una prominencia aguda de lo terreno. La palabra penyasco ye un derivau de penya con sufixo -asco.
Aude
Aude (11) ye un departamento francés situato en a rechión d'Occitania. Muga con os departamentos d'Erau, a o nord-este, Tarn, a o norte, Alta Garona, a o norueste, Arièja, a o sudueste y Pireneus Orientals, a o nord-este.
A suya población ye de 345.779 habitants (2007) en una superficie de 6.139 km², con una densidat de población de 56 hab/km².
D'iste departamento fan parte 3 districtos, 35 cantons y 438 comunas.
A suya capital ye a ciudat de Carcasona, y actualment o President d'o Consello Cheneral departamental ye Marcel Rainaud.
Fürstenfeldbruck
Fürstenfeldbruck (en bavaro Bruck u Firstnfoidbruck) ye una chiqueta ciudat de Bavera, Alemanya. Ye situada bells 25 km a lo ueste de Múnich en o districto de Fürstenfeldbruck.
Etimolochía
O nombre de Fürstenfeldbruck procede d'a suma d'os nombres Fürstenfeld y Bruck. O nombre Fürstenfeld (en aragonés campo d'o prencipe) ye a causa que ixe terreno perteneixeba a lo linache d'os Wittelsbacher. Atrament o Bruck prene lo suyo nombre d'un asentamiento a lo costau d'un puent (en alemán Brücke) que cruciaba lo río Amper y que yera parte d'o Camín d'a sal.
Historia
En 1263 se funda lo monesterio cisterciense de Fürstenfeld. En as suyas redoladas existiba una duana pa lo trafico de sal que en 1306 se convirtió en un puesto de mercau con o nombre de Bruck (u tamién Marktes Bruck). En 1873 plega lo ferrocarril enta Bruck. En 1908 s'unioron Fürstenfeld y Bruck formando Fürstenfeldbruck. En 1972 Fürstenfeldbruck se connecta con o S-Bahn con Múnich. Dende ixe inte Fürstenfeldbruck creixe de traza accelerada en numero d'habitants.
Alcaldes
Lista d'alcaldes democraticos dende 1945:
Bonrepaus
Bonrepaus (en francés Bonrepos) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Tarba, cantón d'a Val de l'Arròs y d'as Baïsas y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 188 habitants (1999) en una superficie de 8,80 km², con una densidat de población de 21,36 hab/km².
Cadiello
thumb|right|250px|A cría d'os [[Canis familiaris|cans ye a especie que más a sobén se diz cadiello.]] Cadiello (d'o latín <CATELLU, que significa o mesmo) ye a denominación chenerica que reciben, en aragonés, as crías de curta edat de os mamiferos incluius en a orden Carnivora, que incluye bellas especies domesticas y comuns, como o can y o gato.
A la inversa que os herbivoros, os mamiferos carnivoros tienen fillos poco desembolicaus quan naixen, a sobén pandos y ciegos, que precisan que su mai se faiga niedo en bel puesto bien guardau ta librar-los (un cado u bel forau a on que sían bien cubillaus) y les i dé teta dica que son un poquet más grandetz, ta que no sían victimas de belatros depredadors. Se desembolican despaciet, y precisan a protección de su mai más tiempos, por o que os cadiellos d'as especies domesticas gosan estar muit apreciaus como animals de companya.
Cebanico
Cebanico ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya.
A suya población ye de 197 habitants (2009) en una superficie d'89,75 km², con una densidat de población de 2,19 hab/km².
San Mango d'Aquino
San Mango d'Aquino (Santu Mangu en calabrés, Sant Mango d'Aquino en italiano y oficialment) ye una localidat y comuna italiana d'a rechión de Calabria, en a provincia de Catanzaro.
A suya población ye de 33.907 habitants (2010), en una superficie de 6 km², con una densidat de población de 291 hab/km².
Cheografía
A localidat de San Mango d'Aquino se troba situata a 468 metros d'altaria sobre o ran d'a mar.
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars de Buda, Madonna, Prunu, Chiani Milu, Destre, Tribbiti, Carpanzano, Croce del Mulino, San Giuseppe, Piazza, Sacchi, Castagnari, Arella; muga con as comunas de Cleto, Martirano Lombardo y Nocera Terinese.
Cliff Edwards
Clifton "Cliff" Avon Edwards, a vegadas conoixiu como Ukulele Ike, naixiu d'Hannibal (Missouri, Estaus Unius) o 14 de chunio de 1895 y muerto en Hollywood (Los Angeles, California, Estaus Unius) o 17 de chulio de 1971, estió un actor, actor de voz, cantaire y musico estausunidense, activo en o mundo d'a musica, l'espectaclo y lo cine estausunidense dende la segunda metat d'os anyos 1910 dica la suya muerte en 1971.
Gèrms
Gèrms (Germs-sur-l'Oussouet en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto d'Argelèrs de Gasòst, cantón de Lorda-2 y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 95 habitants (2012) en una superficie de 12,96 km², con una densidat de población de 7,33 hab/km².
Espondalero
O espondalero, cabezalero u executor ye l'encargau por un testador (en o suyo testamento) u por un chuez de cumplir a zaguera voluntat y costodiar os biens u cabals d'una persona muerta.
Gès eths Angles
Gès eths Angles (Gez-ez-Angles en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto d'Argelèrs de Gasòst, cantón de Lorda-2 y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 22 habitants (1999) en una superficie de 2,37 km², con una densidat de población de 9,29 hab/km².
Fabio Testi
Fabio Testi, naixito de Peschiera del Garda (provincia de Verona, Veneto, Reino d'Italia, hue Italia) o 2 d'agosto de 1941, ye un actor italiano, activo en o cine italiano dende meyatos d'os anyos 1960, con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
D'entre a suya filmografía, se puet citar as cintas Zingara (1969, Mariano Laurenti), Il giardino dei Finzi-Contini (1970, Vittorio De Sica), Addio, fratello crudele (1971, Giuseppe Patroni Griffi), Camorra (1972, Pasquale Squitieri), I guappi (1974, Pasquale Squitieri), L'important c'est d'aimer (1975, Andrzej Zulawski), L'eredità Ferramonti (1976, Mauro Bolognini), u Scemo di guerra (1985, Dino Risi).
Vittorio Emanuele (metro de Roma)
A gara de Vittorio Emanuele (en italiano, stazione di Vittorio Emanuele) ye una gara d'a linia A d'o Metro de Roma, y estió debantada en 1980 como una gara soterrania.
Se troba baixo d'a Piazza Vittorio Emanuele II que ye adedicata a Víctor Manuel II, d'a qual prene o suyo nombre, en o rione Esquilino.
En a dentrada d'a gara están bells mosaicos d'o Premios Artemetro Roma. Bells autors de ditos mosaicos son Nicola Carrino y Giulia Napoleone.
Historia
A gara de Vittorio Emanuele estió construita como parti d'o trachecto orichinal (dende Anagnina dica Ottaviano) d'a linia A d'o Metro de Roma, debantada en servicio o 16 de febrero de 1980.
Accident d'o 17 d'octubre de 2006
O 17 d'octubre de 2006 abió un accident en a gara con o enfrontinazo de dos trens. Una persona espritió (Alessandra Lisi, de 30 anyos, de Pontecorvo) y abió más de 200 nafraus. Una placa commemorativa estió ficata en o lugar d'o accident en recordanza d'as victimas.
Servicios
A gara apresta os siguients servicios:
Tozal de la Cogulla
O tozal de la Cogulla (en catalán tossal de la Cogulla ) ye un tozal de 315 metros d'altaria situau en a provincia de Zaragoza.
Bardoze
Bardoze (en francés y oficialment Bardos) ye un municipio u comuna d'Iparralde en a provincia de Lapurdi, que perteneixe administrativament a lo departamento d'os Pireneus Atlanticos (rechión de Nueva Aquitania), en o districto de Bayona y cantón d'Errobi-Ador.
Leptoptilos crumenifer
O marabú (Leptoptilos crumenifer (Lesson, 1831) ) ye una au d'a orden d'os Ciconiiformes y familia Ciconiidae que se creye que os eixemplars grans aconsiguen una altaria de 152 centimetros, una envergadura de 3,7 m y un peso de 9 kg. Lo peso tipico ye de 4,5 a 8 kg y a longaria (dende o pico dica a coda) ye de 120 a 130 cm. As fembras son mas chicotas que os masclos.
Bardoze
A suya población ye de 1.271 habitants (1999) en una superficie de 42,53 km², con una densidat de población de 28,89 hab/km².
Cheografía
A comuna ye trescruzata por o río Biduze, afluent de l'Ador.
Mugas
Muga a lo norte con Guishe, a l'ueste con Urt y Hazparne, a lo sud con la Bastida-Clarença y Orègue y a o nord-este con Hastings y a l'este con Bidache.
Leptoptilos crumenifer
Ista au gran y poderosa s'alimenta sobretot de carnuz, borrufalla y fieces, pero de traza oportunista mincha quasi qualsequier materia animal que pueda trusquir. De tanto en tanto s'alimenta d'atras aus, incluyius palomos, pelicanos, cormorans y mesmo flamencos.
Cada vegada mas, os marabús s'han tornau dependients d'a vasuera humana y cients d'istas enormes aus se pueden trobar arredol d'os abocaders africanos u asperando aduya en as arias urbanas. S'ha visto que os marabús que minchan vasuera humana trasquen practicament qualsequier coseta que puedan engullir, incluyius calcero y piezas de metal.
Canya (fembra de can)
A forma más extendida en o dominio lingüistico de l'aragonés ye «canya», que s'ha formau por palatalización de o grupo cheminativo <NN de a radiz latina. Manimenos, a forma «cana» coexiste en Sobrarbe con «canya» en a metat sud de a comarca, pero «cana» ye a sola forma que documentada en as zonas más conservaderas en o centro-norte, como a val de Chistau, a valle de Tella u a valle de Vio.
En a vecina comarca de Ribagorza, dau que tienen un particularismo lexico con os canidos domesticos (que les dicen «cochos»), l'animal de sexo femenino recibe o nombre de cocha. En a Fueva, aria limitrofe de Sobrarbe contra Ribagorza, espontaniament s'emplega tamién a denominación de cocho y cocha ta ista especie, o que en a resta de a comarca s'identifica como un ribagorzanismo, anque a parola predominadera que emplegan ye «canya», normal en Sobrarbe.
Tipo (desambigación)
A parola tipo (d'o latín <TYPUS, y ixe d'o griego τύπος, "týpos", «modelo») puede fer referencia a:
Linda Maria Baros
Linda Maria Baros, naixita de Bucarest (Rumanía) o 6 d'agosto de 1981, ye una escritora y poetesa que escribe en francés y rumano y que recibió por a suya obra o Premio Apollinaire en 2007 (Francia). Ye considerata uno d'os chóvens representants d'a Literatura d'Europa d'o sieglo XXI.
Poesía
Traduccions en Reino Uniu, Estaus Unius, Espanya, Italia, Países Baixos, Alemanya, Marruecos, Bulgaria, Eslovenia, Macedonya d'o Norte, Serbia y Chapón
Sancho VII de Navarra
Sancho VII de Navarra, (Tudela, 17 d'abril de 1154- Tudela 7 d'abril de 1234) dito lo Fuerte, estió rei de Navarra entre 1194 y 1234. Fillo de Sancho VI lo Sabio y d'a suya muller Sancha de Castiella, y chermano de Belenguera de Navarra, succedió a su padre en la cadiera reyal de Navarra en l'anyo 1194.
Casato dimpués de 1195 con Gonstanza de Tolosa, filla de Ramón VI (Conte de Tolosa), y se'n deseparó més tarde.
Continó con las relacions que su padre heba establito con Castiella y, sobretot, con Aragón.
Prebó d'aduyar a Alifonso VIII de Castiella en la batalla d'Alarcos (1195), pero i plegó tarde, lo que disgustó a lo monarca castellano y orichinó un enfrentamiento.
Alifonso VIII aproveitó la estancia de lo monarca navarro en Murcia, Andalucía y lo norte d'Africa, pa prener Alaba y Ipuzcua, conquistas confirmatas por lo Tractau de Guadalachara (1207).
right|thumb|135ppx|[[Escudo de Navarra que conmemora la Batalla de Las Landas de Tolosa.]]
Firmó un tractau d'afillamiento y succesión reciproca con Chaime I d'Aragón que no se cumplió:
thumb|center|Sancho VII de Navarra
Tuí
Tuí (en francés Thuy) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Tarba, cantón de los Costalats y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 14 habitants (1999) en una superficie de 0,53 km², con una densidat de población de 26,42 hab/km².
Castiello de la Viluenya
O castiello de la Viluenya ye un castiello situau en o municipio aragonés de La Viluenya en a provincia de Zaragoza.
Descripción
Situau en a Extremadura aragonesa, fue construyiu ascape en tapiau, por as necesidatz urchents requiestas debiu a o conflicto que i heba entre o Reino d'Aragón y o Reino de Castiella mientres a guerra d'os Dos Peros. Apenas quedan restas visibles d'a muralla en trampos discontinos en un extremo d'a población, chunto a la ilesia.
Vivel de Bicort
Vivel de Bicort ye un lugar de lo municipio de Belmont de Gracián, en la comarca de la Comunidat de Calatayú y en la provincia de Zaragoza.
Toponimia
La primera part de lo toponimo ye transparent en aragonés. Vivel ye una variant de viver, que significa zona d'una estiva u prau, a on que l'augua freatica gosa amaneixer en a superficie y fa de naixedero pa bel rigachuelo.
La segunda part de lo toponimo se refiere a la sierra de Bicort, que beluns interpretan como un toponimo celtiberico pareixiu a la palabra latina BICORNIS ("dos cuernos"). Por lo menos en l'actualidat la -t final no se pronuncia.
En la "Bula de Lucio III" s'escriba Viver:
En lo "Libro Chantre" (1382) s'escribe Bivereio de Vicor. En lo fogache de 1495 s'escribiba Viver de Buicort, y dimpués ha teniu atras variants documentals como Vivar de Bicorto entre 1713 y 1722, Viver de Vicorto en 1785 y Vivel de Vicorto en 1797.
Historia
Perteneixió a la sexma del río Miedes adintro de la Comunidat de Calatayú. Tenió la categoría d'aldeya dica 1785.
Lista de molimentos d'o Baixo Aragón
Lista de molimentos d'o Baixo Aragón catalogatos como Bien d'Intrés Cultural:
Sexma de Rubiuelos
La Sexma de Rubiuelos estió una sexma situada en la part oriental de la Comunidat de Teruel y que fue creyada a mitat de lo sieglo XIV con unas aldeyas desgalladas de la Sexma del Campo de Sarrión, en la cuenca hidrografica de Millars, sobre tot en la depresión de La Puebla de Valverde-Sarrión, pero sin continuidat cheografica.
La Sexma de Rubiuelos ye documentada en textos medievals dende octubre de 1369, quan debeba estar una creyación recient, pus se sabe que encara en 1333 Rubiuelos perteneixeba a la Sexma del Campo de Sarrión. La creyación de la sexma estió baixo lo reinau de Pero, sin poder-se saber la causa. Por estar la sexma de creyación mes recient y por haber-se conservau muitos cuadernos de plegas de lo suyo periodo d'existencia (beluns d'ells en aragonés), se tien conoixencia exacta de qualas aldeyas estioron d'esta sexma:
Districto de Kronach
O districto de Kronach (en alemán Landkreis Kronach) ye un districto situau en Bavera, Alemanya.
Cana (desambigación)
Cana (d'o latín <CANNA ) puede fer referencia a:
Pàmias
Pàmias (Pàmias en occitán, Pamiers en francés y oficialment) ye una comuna en Lenguadoc, Occitania en o departamento francés d'Arièja, rechión d'Occitania, y districto de Districto de Pàmias. Ye a capital d'o suyo districto y d'os cantóns de Pàmias Este y Pàmias Ueste.
A suya población ye de 14.800 habitants (2005) en una superficie de 45,85 km², con una densidat de población de 322 hab/km².
Toponimia
En Calatayú s'escribiba en aragonés medieval Pamias (Panyo de mescla de San Giron et de Pamias).
Fresno el Viejo
Fresno el Viejo ye un municipio d'a provincia de Valladolit, en a comarca de Tierra de Medina y comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya.
A suya población ye de 1.011 habitants (2011), en una superficie de 64,22 km² y una densidat de población de 15,74 hab/km².
Cheografía
Fresno el Viejo ye situato a una distancia de 73 km de Valladolit, a capital d'a suya provincia.
Historia
O lugar perteneixeba a la Orden de Sant Chuan de Cherusalén, que bi tenioron una comanda.
Samuel van Hoogstraten
Samuel van Hoogstraten, naixito de Dordrecht (Holanda Meridional, Provincias Unitas, hue Países Baixos) o 2 d'agosto de 1627 y muerto en ixa mesma localidat o 19 d'octubre de 1678, estió un pintor neerlandés d'o Barroco. Fació parte d'o suyo aprendizache con Rembrandt, desembolicando dimpués a suya carrera pictorica no nomás en o suyo país natal, sino tamién en Viena, Londres u Roma.
Mitolochía irlandesa
thumb|200px|O suenio d'Ossian, personache de Jean Auguste Dominique Ingres basato en [[Oisín]]
A mitolochía irlandesa ha sobrevivito en gran part a la conversión cristiana d'a isla. Se conoixen muitos relatos mitolochicos celtas, pero fueron recullitos cuantos sieglos dimpués d'a cristianización, por o que tienen muita contaminación cristiana y medieval. Os escribas irlandeses, que yeran flaires, demonizoron a bels personaches.
A part d'os mitos y leyendas actuals, folclorizatos, pa conoixer a mitolochía antiga tenemos 3 fuents principals:
Prencipau
Un prencipau ye un territorio historico baixo la churisdicción d'un prencipe, como per eixemplo lo Prencipau d'Asturias. Se pueden distinguir esferents menas de prencipaus:
Prencipaus actuals
En l'actualidat existen en o mundo tres estatos sobirans y dos países aintro d'atros estatos ditos prencipaus:
Benaguacir
Benaguacir (Benaguasil en catalán y oficialment, Benaguacil en castellano) ye un municipio valenciano de la provincia de Valencia, situato en la comarca d'o Campo de Turia. Fa parte d'o partiu chudicial de Liria.
A suya población ye de 11.295 habitants (2011) en una superficie de 25,40 km², con una densidat de población de 444,69 hab/km².
Toponimia
En as "Cronicas d'os Chudezes de Teruel" escriben Benaguazir.
Holocausto
thumb|250px|Presos neerlandeses en o [[campo de concentración de Buchenwald.]] L'Holocausto (d'o griego ὁλόκαυστον holókauston, de ὁλον ‘completament’ y καυστον ‘cremato’, referito a un antigo ritual relichioso), tamién conoixito como HaShoá (en השואה; en yiddisch, האלאקאוסט, Halokaust, u חורבן, Jurbán), ye o nombre que se da a lo chenocidio d'alto u baixo seis millons de chodigos europeus, y d'atros muitos grupos d'Europa y o Norte d'Africa, mientres a Segunda Guerra Mundial por o rechimen d'o Tercer Reich.
Casa d'Habsburgo
200px|thumb|Bandera d'os Habsburgo, que estió a Bandera d'Austria dica o [[Compromís Austrohongaro de 1867.]] A casa d'Habsburgo u casa d'Austria ye una important familia reyal europea conoixita por haber fornito toz os emperadors d'o Sacro Imperio Romano Chermanico entre 1452 y 1740, tamién de l'Imperio Austriaco, dimpués Austrohongaro, dica a fin d'a Primera Guerra Mundial en l'anyo 1919. Os Habsburgo u "Austrias" reinoron tamién en a Corona de Castiella (dende Felipe el Hermoso como rei consort), y en a Corona d'Aragón (o rei Carlos I d'Aragón (1516–1556) estió tamién l'emperador Carlos V d'Alemanya), quedando establita en o Reino d'Espanya como dinastía reinant dica que en l'anyo 1700 fue substituyida por os Borbons.
Holocausto
Negacionismo de l'Holocausto
Dende o termín d'a Segunda Guerra Mundial bi ha grupos minoritarios que facen revisionismo historico con a negación de l'holocausto que creyen y difunden que no ye cierto a mortalera de chodigos y que en realidat yera un desplazamiento de chodigos de l'Alemania Nazi ta otros países u a creyación d'un estato chodigo en a isla de Madagascar. Atros niegan a existencia d'os campos de concentración y as mortaleras de chodigos que se facioron en éls.
Casa d'Habsburgo
O 21 d'abril de l'anyo 1521 l'emperador Carlos V asignó l'Archiducato d'Austria a Ferrando I, con o que a Casa d'Habsburgo quedó dividita en dos brancas os Habsburgo austriacos, (que encara existen) y os Habsburgo espanyols, (desapareixitos en l'anyo 1700 en a persona de Carlos II, o maldato).
Holocausto
Negacionismo de l'Holocausto
Cuantas formas de negacionismo de l'holocausto son delito en cualques países como Alemanya, Austria, Israel y Canadá.
Casa d'Habsburgo
Dende Ferrando I a branca austriaca gobernará dreitament en l'Archiducato d'Austria y o Reino de Bohemia, y imposará o catolicismo d'a contrarreforma en os suyos dominios. Os emperadors esleitos d'o Sacro Imperio serán tamién d'a casa d'Habsburgo dica o sieglo XVIII.
Holocausto
Filmografía
L'holocausto ye un tema recurrent en o cine, televisión y documentals con cuantas cintas y documentals feitas prencipalment ta visibilizar y denunciar as mortaleras y tamién ta esplanicar historias de qui aduyó a muita chent y luitó contra o rechimen nazi. Puet destacar-sen: Schindler's List dirichita por Steven Spielberg, La vita è bella de Roberto Benigni, The Boy in the Striped Pyjamas de Mark Herman, The Great Dictator de Charles Chaplin y Die Blechtrommel de Volker Schlöndorff.
Casa d'Habsburgo
Destronatos en l'anyo 1919, en l'actualidat Carlos de Habsburgo-Lorena ye o cabo d'a familia, con os títols d'Archiduque y Prencipe Imperial d'Austria y Prencipe Reyal d'Hongría no reconoixitos por Austria.
Orichens
Entre os anyos 1273 y 1291 ye emperador Rodolfo d'Habsburgo y atribuye a sus fillos Austria y Estiria, que heban estato d'a familia Babenberg.
En l'anyo 1315 os Habsburgo yeran en conflicto con a Confederación Helvetica pero estendillas os suyos dominios enta l'este con Carintia y Carniola en l'anyo 1335, o Tirol en l'anyo 1363, Trieste en l'anyo 1382. En 1365 os chermanos d'o duque d'Austria Rodolfo o fundador se reparten o territorio d'os Habsburgo: Austria pa Alberto y o resto pa Leopoldo, tenendo o centro en Estiria.
Os primers Habsburgo emperadors
L'emperador Frederico III, que yera descendient de Leopoldo, adquiere Austria en 1463 por extinguir-se a branca d'os descendients d'Alberto, que tamién controlaban os reinos de Bohemia y Hongría dende 1437, reinos que no pasarán en ixe inte a os Habsburgo.
L'emperador Maximilián ye casato con María de Borgonya. En o zaguer quarto d'o sieglo XV adhibe a los suyos territorios gran part de l'herencio d'os duques de Borgonya, con o que esdevienen a familia més poderosa d'Alemanya, pero encomienza una disputa con o Reino de Francia que durará sieglos.
En a tiempos de l'emperador Carlos V os Habsburgo son sobirans d'un territorio que desborda amplament o Sacro Imperio Romano Chermanico. Como fillo de Felipe el Hermoso hereda os Países Baixos y o Franco Condau, como fillo de Chuana a Loca hereda a Corona d'Aragón, como nieto de Ferrando o Catolico hereda a Corona d'Aragón, y ye esleito emperador en l'anyo 1519 dimpués d'a muerte de Maximilián. En l'anyo 1521 o suyo chermano Ferrando se casa con a chermana d'o rei d'Hongría y Bohemia Loís II Jogaila y en l'anyo 1522 li atribuyen as posesions austriacas d'os Habsburgo. Como Loís II Jogaila muere en a Batalla de Mohacs en l'anyo 1526 Ferrando esdevién rei de Bohemia y d'una part d'Hongría conoixita como Hongría Reyal.
Cebrones del Río
Cebrones del Río ye un municipio d'a provincia de Leyón, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya.
A suya población ye de 581 habitants (2009) en una superficie de 21,21 km², con una densidat de población de 27,39 hab/km².
Felipe II
Bi ha cuantos reis con o nombre de Felipe II (/fe.li.pe/ u /θe.li.pe/):
Apus pallidus
A falceta grisa (Apus pallidus (Shelley, 1870) ) ye una au d'a orden d'os Apodiformes y familia Apodidae que mide entre 16 y 17 cm de luengo y tien una coda bifurcada curta y alas muit largas en sayeta enta dezaga que s'asemellan a una meya luna u un boomerang.
Felipe II
Atros personaches historicos d'o mesmo nombre:
Apus pallidus
Ye de tot fosca, fueras de per una gran taca blanca en o garganchón que con freqüencia ye visible dende a distancia.
As falcetas grisas se reproducen en cinglas y rafes arredol d'a Mediterrania y en as Islas Canarias y Madeira, metendo dos uegos.
Son aus migratorias que hibernan en o sud d'Africa.
Wuhan
Wuhan (chinés: 武漢市, pinyin: Wǔhàn) ye la capital d'a provincia de Hubei y la ciudat mas poblada en a zona central d'a Republica Popular China. Ye localizada en a compleganza d'os ríos Yangtze y Han. Estió breument a capital de China en 1927.
División administrativa
A ciutat de Wuhan tien churisdicción directa sobre 13 districtos (en chinés 区 qu):
■ Jiang'an-qu (江岸区).
■ Hongshan-qu (洪山区).
■ Jianghan-qu (江汉区)	.
■ Caidian-qu (蔡甸区).
■ Qiaokou-qu (硚口区).
■ Dongxihu-qu (东西湖区).
■ Hanyang-qu (汉阳区).
■ Hannan-qu (汉南区).
■ Wuchang-qu (武昌区).
■ Jiangxia-qu (江夏区).
■ Huangpi-qu (黄陂区).
■ Xinzhou-qu (新洲区).
Bolin
Bolin (en francés Boulin) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Tarba, cantón de los Costalats y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 280 habitants (1999) en una superficie de 2,52 km², con una densidat de población de 111,11 hab/km².
Lista de monezipios d'A Rioxa
Llista de municipis de la Rioja Lijst van Spaanse gemeenten in provincie La Rioja pt:Anexo:Lista de municípios de La Rioja Danh sách các đô thị tại La Rioja