cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enrique Villaplana
A nivel internacional partecipó en os Chuegos Olimpicos de 1948 celebraus en Londres, Enrique, teneba a millor marca de l'anyo de toz os partecipants pero fue albandanau por os directivos d'a selección espanyola y no podió dormir ni minchar correctament por o que o suyo rendimiento baixó muitó aconsiguiendo nomás o 9º puesto.
As victorias d'Enric tenioron un gran impacto en Manresa y se fizo el Trofeu Enric Villaplana de Marxa Atlètica entre os anyos 1961 y 1982, dimpués d'a suya muerte se fizo o Memorial Enric Villaplana de Marxa Atlètica, dende 1983 dica 1991, en l'anyo 2016 se torna a fer dica l'actualidat.
Saman
Saman (Saman en occitán, Saman en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 142 habitants (1999) en una superficie de 5,54 km², con una densidat de población de 25,63 hab/km².
Biran (Gers)
Biran (Biran en occitán, Biran en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón d'a Gascunya aushesa.
A suya población ye de 381 habitants (2006) en una superficie de 36,86 km², con una densidat de población de 10,34 hab/km².
Sufixo -miento
O sufixo -miento ye un sufixo que se fa servir en aragonés en a nominalización pa indicar o nombre u o resultau d'una acción. Ye a evolución d'o sufixo latín -MENTUM por vía patrimonial.
Eixemplos:
Por a suya función a vegatas ha competito con o sufixo culto sufixo -ción: destruimiento chunto con destrucción en aragonés medieval, vinclamiento en o "Fuero de Tudela".
En aragonés benasqués se presenta con apocope y sin diftongar: aborriment, pensament, encomenzament, acabament, ecetra.
Sufixo -menta
O sufixo -menta ye una fosilización d'o plural neutro d'o sufixo latín -MENTUM, que por vía patrimonial da en aragonés o sufixo -miento. Por o suyo orichen como plural significa "conchunto de". Ista terminación s'aplica por un regular nomás que a cosas y no pas a personas u animals como pasa con atras terminacions que exprisan colectividat, como -amen y -umen.
Eixemplos:
Gençac de Bolonha
Gençac de Bolonha (Gençac de Bolonha en occitán, Gensac-de-Boulogne en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 141 habitants (1999) en una superficie de 10,96 km², con una densidat de población de 12,86 hab/km².
Castilhon de Massàs
Castilhon de Massàs (Castilhon de Massàs en occitán, Castillon-Massas en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón d'a Gascunya aushesa.
A suya población ye de 245 habitants (2006) en una superficie de 9,59 km², con una densidat de población de 25,55 hab/km².
Nigel Hawthorne
Nigel Hawthorne (nombre artistico de Nigel Barnard Hawthorne) naixito de Coventry (Warwickshire) o 5 d'abril de 1929 y muerto en Hertfordshire o 26 d'aviento de 2001, estió un actor britanico, activo en o cine britanico dende primerías d'os anyos 1950 y con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
Tamién cal destacar a suya partecipación en series y miniseries como Holocaust (1978), Yes Minister (1980-1982), u Yes, Prime Minister (1986-1988).
Premios
L'actor Nigel Hawthorne fue nominato en 1994 a l'Oscar a o Millor Actor por o suyo papel en a cinta The Madness of King George, dirichita por Nicholas Hytner.
Sumacàrcer
Toponimia
Robert Pocklington interpreta este toponimo a partir de "cárcel", que fa referencia a vals muito cerradas por ripas u costeras con muita pendient. Lo toponimo Càrcer tendría un orichen pareixiu.
Muela de Val de Cuenca
A muela de Val de Cuenca (en castellano muela de Valdecuenca) ye un muela de 1.566 m d'altaria situau en a manga d'Albarracín entre Terrient y Val de Cuenca, en os Monts Universals.
Sumacàrcer
Mugas
O termin municipal de Sumacàrcer muga con os termins d'Antella, Cotes, Chella, Navarrés y Tous.
Pakistán
A Republica Islamica de Pakistán u Pakistán (پاکستان en Urdú) ye un estau situau en o centro-sud d'Asia, que muga con India, Irán, Afganistán, China y a mar Arabiga. Pakistán tien una población de cuasi 250 millons de habitants (estimación, 2022; ye o cinqueno país d'o mundo en numero d'habitants), a mayoría d'éls de relichión musulmana, y a on l'Islam en ye a relichión oficial (ye o segundo país d'o mundo por numero d'habitants de relichón islamica). A moneda oficial d'o país ye la rupia pakistanesa.
Ames (A Coruña)
Ames ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma de Galicia que se troba en a provincia d'a Coruña. A suya población ye de habitants, en una superficie de 80,04  km².
Pakistán
A suya capital se troba en a ciudat d'Islamabad, encara que a ciudat d'o país con mayor numero d'habitants ye Kaarachi. A ciudat de Lahore destaca en estar a capital cultural d'o país.
A palabra Pakistán ye un acronimo ideyau por Choudhary Rahmat Ali, establidor d'o Movimiento Nacional Pakistanés, anque ye tamién una palabra que en Urdú significa tierra d'os puros.
Dende o punto de vista politico, Pakistán ye dende a suya independencia en 1947 con a partición d'a India en rematar o Rakh britanico una republica parlamentaria de tipo federal, formada por cinco provincias a mas d'un territorio federal arredol d'a capital, Islamabad. Antiparte, Pakistán ye en conflicto con o suyo país mugant a l'este, la India, por o control de Caixmir, en reclamando Pakistán l'estau indio de Jammu y Caixmir como parti integrant d'o país. Dende la independencia d'o país, habió una guerra de secesión d'a parti oriental d'o país, clamada Pakistán Oriental, que con l'aduya d'a India plegó en a suya independencia con o nombre de Bangladesh.
Ye un país con una muit rica Historia, en estar o puesto a on se i desenvolicoron importants culturas y civilizacions, como la clamada Cultura de Mehrgarh u la Civilización d'a val de l'Indo, dos d'as culturas mas antigas conoixidas. Dende alavez en o suyo territorio floreixioron importants escaicimientos historico-culturals, en destacando en estar o puesto a on se i produció un sincretismo entre la Civilización griega, la Civilización persa y o budismo, que estió l'orichen d'o clamau grecobudismo. Tamién naixió en Pakistán l'Imperio Mogol, que crontroló bella cosa d'a India dica que lo desplazoron os britanicos en o sieglo XIX, encorporando l'actual Pakistán en lo Raj britanico, en fendo-ie parte edica que en 1947 Pakistán plegó en a suya independencia.
Toponimia
O nombre de Pakistán significa literalment "tierra d'os puros" u "tierra de pureza", en urdú y persa Fa referencia a la palabra پاک, que en persa y en pashto significa puro. O sufixo ـستان, que se translitera en as luengas occidentals (encluyendo-ie l'aragonés) como sufixo stán (y que ye muit productivo en toponimia d'Asia Central), ye d'orichen persa y significa "tierra de" u "lugar de".
Neolitico
thumb|300px|O [[chacimiento arqueolochico de Mehrgarh.]] La historia de l'actual territorio que ocupa Pakistán ye compartida intermitentment por Afganistán, la India y Irán, y se remonta dica los prencipios d'a vida humana en o sud d'Asia. Se i troban bellos chacimientos arqueolochicos habitaus por hominidos d'o Paleolitico en a val d'o río Soan, un d'os prencipals afluents d'o río Indo.
En trobar-se Pakistán en a rota seguida por os primers Homo sapiens en estendillar-se dende o suyo territorio orichinal en Africa, en seguindo la linia costera enta l'este, ista rechión estió un d'os primers puestos ocupaus por l'hombre moderno en Asia. Asinas, en Pakistán se i troba l'important chacimiento arqueolochico de Mehrgarh (que da o suyo nombre a la Cultura de Mehrgarh), a l'ueste d'a val d'o río Indo y entre las modernas ciudaz de Quetta, Kalat y Sibi. A importancia d'iste chacimiento se debe a que ye en iste lugar a on l'arqueologo francés Jean-François Jarrige i trobó en excavacions feitas entre 1974 y 1985 as primeras muestras d'agricultura (y tamién d'o mas antigo emplego de ceramica en Asia), practicadas por os habitants semi-nomadas d'a redolada, en cultivando trigo y hordio, entre 7000 aC y 5500 aC. Istos habitants semi-nomadas tamién practicaban a ganadería, con evidencias d'a existencia de uellas y crabas. Entre 5500 aC y 2600 aC s'han trobau en ixe mesmo chacimiento evidencias d'existencia de metalurchia.
Edat de Bronce
thumb|250px|Mapa d'extensión d'a [[Civilización d'a val de l'Indo.]] En Pakistán se i troban tamién as antigas ciudaz de l'edat de Bronce de Harappa y Mohenjo-Daro, perteneixients a la clamada Civilización d'a val de l'Indo, cultura que se considera como una continación d'a Cultura de Mehrgarh, porque se creye que os suyos habitants albandonoron o lugar como consecuencia de cambeos en a climatolochía en tresladando-se mas a l'ueste enta Harappa y Mohenjo-Daro. A dita Civilización d'a val de l'Indo ye considerada por los historiadors como una d'as tres prencipals civilizacions, chunto con as Civilizacions mesopotamicas y l'Antigo Echipto.
Dica 1974, que no se conoixeba Mehrgarh, se consideraba que la cultura mas antiga de l'actual Pakistán yera la Civilización d'a val de l'Indo. A Civilización d'a val de l'Indo floreixió dende o 3000 aC en abarcando gran parte de l'actual Pakistán, a on tamién se troban atros chacimientos destacaus d'ista Cultura, como Dholavira, Ganweriwala, Lothal u Rakhigarhi.
A Civilización d'a val de l'Indo despareixió arredol de 1700 aC en plegar en a redolada pueblos nomadas procedents de l'ueste (u talment d'o norte), os pueblos indoeuropeus, en a dita migración indoaria, ubrindo-se asinas o periodo vedico.
Periodo vedico
En plegar en a rechión os pueblos indoiranios (conoixius como arios) con a migración indoaria s'instaloron en a redolada descrita como Siet rius sagraus en o Rigveda, ríos que hue no s'ha podiu identificar, pero que se considera que se troban en o norte de Pakistán. Istos pueblos facioron dentrar a rechión en a Edat de Fierro. Ye en este periodo cuan se constituyen os alacez de l'Hinduismo y d'a Civilización hindú, entre finals d'o II milenio aC y metat d'o I milenio aC. O periodo recibe o suyo nombre d'os Vedas, os mas antigos textos sagraus d'os pueblos indoarios y que encara hue fan parte fundamental de l'Hinduismo. L'Arquelochía denomina iste periodo como Cultura d'as tumbas de Gandhara, succedida por a Cultura d'a ceramica grisa pintada.
En a ciudat de Taksila, que floreixió dende o sieglo V aC, se i redactó en o sieglo III aC o Mahābhārata, un d'os textos alacetals de l' hinduismo.
Persas y griegos
250px|thumb|Mapa amostrando o territorio d'o [[Reino indogriego.]] L'Imperio Aquemenida conquerió una parti important de l'actual Pakistán, alto u baixo dica lo río Indo enta l'este incluyendo-ie las planas d'o Panchab (actualment en la India) y os territorios d'a val de l'Indo dica la Mar arabiga mientres o reinau de Ciro II lo Gran, arredol de 520 aC, adhibiondo-los a una d'as suyas satrapías, que yera lo nombre que alavez recibiban as divisions administrativas aquemenidas. O territorio estió baixo control aquemenida dica l'esboldregamiento d'o suyo poderío con as guerras contra Aleixandre lo Gran.
Con ixe sincretismo entre la Civilización griega, la Civilización persa y o budismo cristalizó en o clamau grecobudismo, que comportó dende o punto d'anvista politico la creyación d'un nuevo reino, conoixiu como Reino grecobactrián, fundau en la redolada de Bactria arredol de 250 aC por Diodoto I y que mugaba a lo norte con os escitas, a l'este con China, a lo sudeste con o Imperio Maurya, y a l'ueste con l'Imperio Parto. Cuan lo Reino grecobactrián s'esboldregó lo succedió parcialment o Reino indogriego, dende 200 aC dica 10 dC.
L'Imperio Maurya
Ixos reinos indogriegos convivioron con l'Imperio Maurya, establiu arredol de 320 aC por Chandragupta Maurya, fundador d'a dinastía Maurya y expandiu por Aśoka, qui estió a prencipal figura d'a historia d'iste reino, y que s'expandió por una parti important de Pakistán. Estió este imperio qui estendilló o budismo por la redolada (en estar dende Aśoka la relichión cuasi oficial de l'imperio), encara que ya teneba presencia d'antis mas. Ye con a dinastía Maurya y con os reinos indogriegos que la redolada plega en o suyo mayor periodo d'esplendor.
L'Islam
En 711 plegoron as tropas d'o Califato Omeya mandadas por Mohamed ben Qasim al-Taqafi, qui conquerió o sud de l'actual Pakistán (Sind y Panjab) y asentó los alacez d'a posterior expansión de l'Islam en Pakistán y la India. Dende alavez, estioron sobirans d'ista relichión qui fundoron succesivos estaus en a rechión, l'Imperio Gaznavida, o Soldanato de Delhi y l'Imperio Mogol.
L'Imperio Gaznavida
250px|thumb|Territorios que feban parte de l'[[Imperio Gaznavida.]] En 962 Abu-Mansur Sebüktigin, un antigo mameluco d'orichen turco, establió un reino arredol d'a ciudat de Gazni, en l'actual Afganistán, y fundó l'Imperio Gaznavida, rechiu por a dinastía gaznavida, y que en a suya maxima extensión encorporó lo Panchab, baixo lo gubierno de Mahmud de Gazni, o rei mas destacau d'a dinastía.
L'Imperio Mogol
En 1517 Babur, descendient de Tamerlán, redotó a Ibrahim Lodi en a batalla de Panipat y en 1526 establió un imperio de radices turco-mongols (turcomolgols) y relichión islamica (l'Imperio Mogol)que conquistó y controló Pakistán y la mayor parti d'a India dica 1858. Akbar, nieto de Babur, estió qui fació plegar l'imperio en o suyo maximo esplendor.
Dende primerías d'o sieglo XVIII l'Imperio Mogol dentró en un periodo de decadencia, que s'enampló cuan as tropas d'a Companyía Britanica d'as Indias Orientals mandadas por Robert Clive redotoron en 1757 a las tropas d'a Companyía Francesa d'as Indias Orientals en o marco d'a guerra d'as Siet Anyadas en Europa. Dimpués d'ista batalla, la Companyía Britanica d'as Indias Orientals, sin garra competencia, esdevenió un poder decisivo en la India y bien luego ixo portaría a l'enfrontamiento con l'Imperio Mogol, que heba dentrau ya en franca decadencia y se veyeba obligau mesmo a solicitar a protección britanica.
O Raj britanico
250px|thumb|A [[Torre d'o Reloch de Faisalabad, construyida mientres o Raj britanico, en 1905.]] Denguno d'os territorios que hue forman Pakistán estió gubernau por os britanicos u por cualsiquier atra potencia europea dica 1839, cuan os britanicos ocuporon Karachi, que alavez no yera o que un chicot lugarón habitau por pescadors en a marguin d'a mar Arabiga y en o delta d'a desembocadura d'o río Indo, en construyendo-ie una base militar que bien luego facioron servir ta las suyas operacions militars mientres a Primera guerra anglo-afgana (1838-1842).
As prencipals operacions militars que se desembolicoron posteriorment en o territorio pakistanés por parte d'a Companyía Britanica d'as Indias Orientals estioron contra la dinastía Talpur (etnicament baluchis) en 1843 en o Sindh, que rematoron con a batalla de Miani o 17 de febrero con a redota Talpur; la Primera guerra anglo-sikh (1845-1846; y la Segunda guerra anglo-sikh (1848-1849).
Independencia
Dimpués de 90 anyos de contino dominio britanico y a traviés d'os esfuerzos, d'entre atros, d'o poeta Allama Iqbal y d'o fundador d'o país, Muhammad Ali Jinnah, remató con a creyación de Pakistán en 1947. En 1948 la India s'independizó d'o Reino Uniu dividiendo-se en dos, la mayoría de cultura islamica s'establió en Pakistán y la de cultura hindú en a India. Posteriorment en l'anyo 1971 Pakistán Oriental s'independizó y pasó a formar lo nuevo estau de Bangladesh. A día de hue encara se mantiene un conflicto con a India por lo control territorial d'a zona de Caixmir, que encara que ye de mayoría musulmana se mantiene baixo control territorial d'a India, y con China, que tamién ocupó una chicota parti de Caixmir.
Cheografía
La Cheografía y o clima de Pakistán son esxtremadament variaus, la cual cosa fa que la fauna y la flora d'o país seigan muit variaus. Dende las zonas costeras d'o sud dica las montanyas cheladas d'o norte, los paisaches de Pakistán varían de planas a disiertos, bosques, pueyos y mesetas.
La superficie de Pakistán ye de 803.940 km² (alto u baixo la suma d'as superficies de Francia y lo Reino Uniu), estando asinas o 33eno país d'o mundo por a suya superficie, anque ista clasificación puet variar seguntes cual seiga la clasificacion de territorios disputaus como Caxmir. Pakistán tién una longaria de costa de 1.046 km en o sud en a mar Arabiga y lo golfo d'Omán, dende as suyas mugas con la India y con Irán y una muga de 6.774 km de longaria con Afganistán (2.430 km), China (523 km), India (2.912 km*) y Irán (909 km). Tamién tién una muga maritima con Omán y ye deseparau de Tachiquistán por o corredor de Wakhan. Pakistán ocupa una important ubicación dende o punto d'anvista d'a Chepolitica en un forcallo entre o sud d'Asia, Orient Meyo y l'Asia Central.
Dende lo punto d'anvista d'a Cheolochía, Pakistán se troba situau en a zona de sutura Indus-Tsangpo en superponendo-se a la placa tectonica indica en as suyas provincias de Sindh y Panchab; Baluchistán y la mayor parti de Khyber Pakhtunkhwa se troban aintro d'a placa tectonica euroasiatica, mas que mas en a meseta iraní. Gilgit-Baltistán y Azad Caxmir se troban situaus en o canto d'a placa india, estando en consecuencia bien propensos a sufrir tierratremos violentos, como amuestra la lista de tierratremos en Pakistán. Ista rechión tién la tasa mas gran de sismicidat y los mas grans tierratremos de troda la redolada de l'Himalaya.
O territorio pakistanés puet dividir-se en tres rechions cheograficas diferenciadas: as tierras altas d'o norte d'o país, a plana d'a val d'o río Indo y la meseta de Baluchistán. En as tierras altas d'o norte de Pakistán se troban as cordeleras d'o Karakorum, l'Hindu Kush y d'o Pamir, fendo-ne parte d'istas cordeleras bellas d'as montanyas con una mas gran altaria d'o mundo, encluyendo-ie cinco de's catorce ueitomils (montanyas de mas de 8.000 metros d'altaria) que fan plegar en iste país a alpinistas de toz os países, en destacando lo K2 (8.611 m.) y Nanga Parbat (8.126 m.). La meseta de Baluchistán se troba a l'ueste y lo disierto de Thar a l'este. Lo río Indo, con una longaria de 1.609 km y los suyos afluents trescruzan o país dende la rechión de Caxmir en o norte dica la mar Arabiga en o sud, con grans planas de formación aluvual y sasos en o Panchab y en o Sindh.
O clima pakistanés varía de tropical a templau, con clima subtropical arido en a costa sud. I hay una estación d'o monzón con inundacions frecuents por as fuertes plevias y una estación seca con muita menos plevia u mesmo con garra. I hay cuatre estacions diferents en Pakistán: un hibierno fresco y seco dende aviento dica febrero; una primavera calida y seca dende marzo dica mayo; la temporada de plevias de verano, o periodo d'o monzón d'o sudueste, dende chunio dica setiembre; y el período d'o monzón en reblando dende octubre dica noviembre. La cantidat de plevias ye mui variable seguntes l'anyo, y gosan esta frecuent l'alternancia de periodos d'inundacions y de sequeras.
Fauna y flora
La diversidat d'o paisache y d'o clima en Pakistán fan que floreixca una gran variedat d'árbols y de plantas. En os árbols d'os suyos bosques se i troban coniferas de clima alpín y clima subalpín como abetos, pins u cedros en as montanyas d'o norte d'o país pero tamién árbols de fuella caduca en la mayor parte d'o país, y tamién de fuella perenne (como Dalbergia sissoo, un árbol pareixiu a una morera que se troba en as montanyas de Sulaimán); u palmeras, cocoteras y datileras en o sud d'o Panchab, o sud de Baluchistán y tot o Sindh. En os pueyos occidentals d'o país se i troban chinebros, tamarizas, praus y matollos. En a costa d'o sud d'o país se i troban bosques de manglars, que forman a mayor parte d'a flora d'os humedals costers.
As selvas de coniferas se pueden trobar en altarias entre los 1.000 y los 4.000 metros en a mayor parti de las tierras altas d'o norte y d'o norueste. En las rechions disierticas d'o Baluchistán, gosan trobar-se palmeras datileras y Ephedra, con muitos matullos. En la mayor parti d'o Panchab y d'o Sindh, en as planas d'o río Indo, se i troban selvas tropicals y subtropicals con árbols de fuellas amplas, y tamién matullos tropicals y xericos. Istas selvas son formadas mas que mas por especies de Morus (Morus alba en ye orichinaria), Acacia y Eucalyptus. En 2010 alto u baixo lo 2,2% d'o territorio pakistanés (1,687.000 hectarias u 16.870 km2).
A fauna de Pakistan ye un reflexo d'a suya diversidat de paisaches y climas, mesmo que s'escayece con a flora. Arredol de 668 especies de d'aus se pueden trobar en o país, encluyendo-ie aus d'os cheneros Corvus, Acridotheres, Falco, y alicas. En o norte d'o país, en a cordelera de l'Himalaya, se i troba lo Tragopan melanocephalus. Muitas d'as aus de Pakistán son aus migratorias procedents d'Europa, d'Asia Central y d'a India.
En as planas d'o sud se i troban especies d'a familia Herpestidae y tamién Viverricula indica, liebres, chacals doraus, Manis crassicaudata, Felis chaus u Felis lybica. Tamién crocodilos en l'Indo, y chabalins, ciervos, Hystrix indica y chicoz radedors en tot iste sector. Os matullos arenosos d'o centro de Pakistán acubillan chacals doraus, Hyaena hyaena, gatos salvaches y leopardos. Tanimientres, a falta de cobertura vechetal, o clima severo y l'impacto d'o pastoreyo en os disiertos han dixau a los animals salvaches en una situación prou precaria. A gacela d'a India u chinkara ye o solo animal que encara se troba en cantidaz significativas en o disierto de Cholistán. Tamién se troba encara una chicota cantidat de Boselaphus tragocamelus en os arredols d'a muga en de Pakistán con a India y tamién en bellas partis d'o disierto de Cholistán. En o norte montanyoso d'o país i viven: la subespecie Ovis ammon polii, Ovis vignei, Capra falconeri, Capra sibirica, Ursus thibetanus y Ursus arctos isabellinus. Tamién se i troban especies d'animals con presencia mas chicota, como Panthera uncia u l'o mamifer fluvial Platanista minor, especie d'a cual se calcula que nomás existen que 1.100 individuos y que troban refuchio en a Indus Dolphin Reserve en o Sindh. En total, en Pakistán se han documentau 174 mamifers, 177 reptils, 22 anfibios, 198 especies de peixes d'augua dulza y 5.000 especies d'invertebraus (encluyendo-ie insectos).
A flora y a fauna de Pakistán se troban con a-saber-los de problemas: Pakistán tiene la segunda mayor tasa de deforestación d'o mundo, a mas de problemas con a caza y a contaminación, con os subsiguients efectos adversos en l'ecosistema pakistanés.
Politica
Un elemento condiciona muitismo la vida politika pakistanesa: la situación d'a minoría relichiosa s'os musulmans en o vecín estau d'India, minoría que perdió lo suyo poder politico mientres o Raj britanico y encara mas con o proceso d'independencia y la subsiguient partición de l'antigo dominio colonial britanico entra India y Pakistán. Pakistán se define como una republica parlamentaria federal democratica que tién l'Islam como relichión oficial. A primera Constitución d'o país, a Constitución pakistanesa de 1956, quedó en suspenso en 1958 en o gubierno d'Ayub Khan, estando sustituyida en 1962 por a Constitución pakistanesa de 1962. En 1973 s'adoptó la Constitución pakistanesa de 1973, suspendida por Muhammad Zia-ul-Haq en 1977 y restaurada en a suya vichencia en 1985, estando la Constitución actualment vichent en o país y l'alacet d'o suyo sistema politico. Os militars pakistanesos han chugau un papel bien destacau en a Historia politica de Pakistán, en dominando la suya vida politica. Asinas, en os periodos 1958-1971, 1977-1988 y 1999-2008 en Pakistán se producioron golpes d'estau militars con imposición d'a lei marcial y comandants de l'Exercito pakistanés que actuoron como presidents de facto. Hue, Pakistán tien un sistema parlamentario multipartidista con una clara división de poderes y controls y equilibrios entre as diferents brancas institucionals, con una evident división de poders. A primera transición enta un sistema democratico s'escaició en mayo de 2013, con as eleccions chenerals de Pakistán en 2013. Antiparte, dende 2010 se reducioron los poders d'o President de Pakistán (que dende alavez esdevenió una fegura cuasi nomás que ceremonial) en benefició d'o Primer ministro.
O Chefe d'estau en Pakistán ye lo President de Pakistán, en estar o país una republica. No ye esleyiu en eleccions directas, so que ye esleyiu indiretament, por un Colechio electoral, seguntes l'articlo 43 d'a Constitución pakistanesa de 1973, y que ye formau por os miembros d'o Senau de Pakistán (camara alta) y de l'Asamblea Nacional de Pakistán (camara baixa) y por miembros d'as Asambleas d'as cuatre provincias de Pakistán. Ye o chefe ceremonial de l'Estau pakistanés y o comandant en cabo de l'Exercito pakistanés (con o President d'o Comité de Chefes d'Estau Mayor Conchunto como lo suyo prencipal asesor militar), encara que los nombramientos militares y las confirmacions de puestos clau en as Fuerzas armadas las fa lo Primer ministro dimpués de revisar os informes sobre lo merito y capacidat d'os candidatos. Cuasi toz os nombramientos en a Chudicatura, l'Exercito, os miembros d'o Comité de Chefes d'Estau Mayor Conchunto y la cuestions lechislativas amenistan d'a confirmación executiva d'o Primer ministro, a qui lo President ha de consultar por lei. Tanimientres, os poders de perdón y amnistía corresponden a lo President de Pakistán.
Poder executiu: lo Primer Ministro de Pakistán gosa estar o lider d'o partiu con mayoría absoluta en l'Asamblea Nacional u bien qui recibe lo refirme d'una coalición de partius con mayoría absoluta. O primer ministro tien as funcions d'un chefe de Gubierno y ye o maximo dirichent d'o poder executiu. O primer ministro ye lo responsable de nombrar un gabinet composau por ministros y asesors, y tamién de dirichir las operacions de gubierno, prener y autorizar decisions executivas, nombramientos y designacions d'altos funcionarios que amenistan la confirmación executiva d'o primer ministro.
Gubiernos provincials: cadaguna d'as cuatre provincias de Pakistán tien un sistema pareixiu de gubierno, con una Asamblea provincial esleyida por sufrachio universal que nombra chefe d'o Gubierno provincial a lo lider d'o partiu o coalición que consigue la mayoría absoluta d'a Camara provincial respectiva y que nombra a lo suyo propio Gubierno en dirichindo os asuntos executius d'a suya provincia. Por un regular en Pakistán en cada provincia i hay en o suyo Gubierno partius u coalicions diferents. L'Administración provincial la diriche un secretario chefe, nombrau por o primer ministro provincial. Cadaguna d'as Asambleas provincials poseye poder lechislatiu y presenta y apreba cada anyo fiscal lo suyo propio presupuesto. Os Gubernadors provincials de Pakistán, que son os chefes ceremonials d'as provincias, son nombraus formalment por o president de Pakistán, qui refrenda asinas la suya elección por as Asambleas provincials.
Lo poder chudicial en Pakistán se troba estructurau seguntes un sistema hierarchico de corz: d'una man l'alta chusticia, d'atra man la baixa. Lo president d'o Tribunal Supremo de Pakistán ye qui supervisa toda la estructura chudicial d'o país en todos los suyos livels. La tuca d'o poder chudicial, l'alta chusticia, la forma lo dito Tribunal Supremo, con un Tribunal Federal d'a Sharia (que verifica que las leis d'o país seigan conformes con a sharia), y cinco Tribunals Superiors de Pakistán. La Constitución pakistanesa atorga a ista alta chuzticia la misión de velar, cosirar y esfender la Constitución. Cal destacar que bellas chicotas redoladas poseyen los suyos propios sistemas chudiciala deseparaus.
Relacions internacionals de Pakistán
Dende la suya independencia, Pakistán ha manteniu un equilibrio en as suyas relacions exteriors. Pakistán ye un aliau cerenyo de China, y toz dos países ambos países atorgan una importancia considerable a lo mantenimiento d'una relación especial muit estreita y de refirme mutuo. Antiparte, dende l'anyo 2004 Pakistán ye tamién un d'os mas importants aliaus d'Estaus Unius fuera d'a OTAN en a luita contra lo terrorismo, un estatus alcanzado en 2004. A politica exterior y a cheoestratechia pakistanesas se centran sobretot en a economía y en seguridat front a las menazas a la suya identidat nacional y integridat territorial, y en o mantenimiento de relacions estritas con d'atros países musulmans.
O conflicto de Caxmir contina estando lo prencipal punto de discordia entre Pakistán y la India; tres d'as suyas cuatre guerras s'escaicioron por iste territorio. En parte por as dificultaz en as suyas relacions con o suyo rival cheopolitico indio, Pakistán mantiene estreitas relacions políticas con Turquía y con Irán, y toz dos países han estau un punto clau en la politica exterior de Pakistán. Arabia Saudita tamién ye un atro país a qui la politica exterior pakistanesa presta muita atención, en respectando las suyas opinions.
Como parte no signataria d'o Tractau de No Proliferación Nuclear, Pakistán ye un miembro influyent de l'Organismo Internacional d'Enerchia Atomica (OIEA). En calendatas recients, Pakistán bloqueyó un tratau internacional ta limitar o material fisionable, en argumentando que "lo tratau apuntaba especificamente a Pakistán". En o sieglo XX, o programa de disuasión nuclear de Pakistán se centró en contrarrestar as ambicions nuclears d'a India en la región d'Asia d'o sud, y las prebas nuclears d'India (Pokhran-II) finalment facioron que Pakistán respondese ta mantener un equilibrio cheopolitico y esdevenir tamién una potencia nuclear con as suyas prebas nuclears. Actualment, Pakistán mantien una politica de disuasión minima creyible, en calificando lo suyo programa de disuasión nuclear como vital contra l'agresión forana.
Cabezo de la Tejeda
O cabezo de la Tejeda ye un mont de 1.725 m d'altaria situau en a muga entre os termins municipals de Canyada de Benatanduz y Fortanet, en a sierra de la Rocha de las Defesas.
Pakistán
Cine
En primerias d'os anyos 1970 Pakistán yera o cuarto productor mundial de largometraches, manimenos, entre 1977 y 2007, a industria cinematografica de Pakistán dentró en decayedura a causa d'a islamización d'o país, l'enfortimiento d'as leis de censura cheneraron falta cheneral de calidat. Minetres os anyos 1980 y 1990, a industria d'o cine trascruzó cuantos periodos d'altibaixos, un reflecto d'a suya dependencia d'os fondos y aduyas estatals. En l'anyo 2000, a industria d'o cine de Lahore se i heba esfundiu y veyió un cambio gradual d'actors, actrices, productors y cineastas locals dende Lahore dica Karachi. En 2007, a industria cinematografica de Pakistán prencipió un resurtimiento y Karachi se consolidó como o centro d'o cine en o país, amás as nuevas tecnolochías levoron a una explosión de formas alternativas de cine, un aumento de calidat y encara conservando gran parte d'a suya identidat distintiva.
Gastronomía
dreita|thumb|250px|Plato pakistanés cocinau con o metodo [[tandoor.]]
La cocina pakistanesa ye semellant a la cocina india, pero ye menos condimentada y con cualques diferencias debiu prencipalment a la influencia d'a cultura islamica. Igual que aquella, utiliza en buena parte d'os suyos platos lo curry y la masala. Lo plato tipico ye lo pollo tandoori, elaborau prencipalment en un forno tipico y muito común en zonas d'a India y Pakistán (forno tandur), tamién ye popular lo kebab, que ye una especie de brocheta d'a cual se pueden distinguir tres clases: shesh kebab, de carne rustida, shami kebab, carne frita en ghee y tikka kebab, carne rustida y adobada condimentada con especias tradicionals.
Igual que en la India, se gosa prener una bebida elaborada con de yogur fredo batiu con augua, que puet estar dulza u salada, que ye dita lassi. Existe tamién una bebida de lima mesclada con augua y azúcar conoixida como nimbu pani.
Esporte
250px|dreita|thumb|Imachen d'un partiu de criquet.
Os esportes nacionals de Pakistán son o hockey hierba y o cricket. Atro esporte a on destacan os esportistas paquitanís ye o scuash, esporte a on Jansher Khan ye considerau un d'os millors chugadors d'o mundo de siempre.
Internacionalment ye una d'as potencias mundials en hockey hierba y criquet, bi ha partecipau en os Chuegos Olimpicos a on ha ganau tres medallas d'oro en as edicions de 1960, 1968 y 1984, tres medallas d'archent y dos de bronce. Tamién ha estau cuatre vegadas campión d'o mundo en os anyos 1971, 1978, 1984 y 1994. Tamién fació destacadas actuacions en os Chuegos Asiaticos y os Chuegos d'a Commonwealth.
Cabezo de los Noviellos
Toponimia
L'oronimo cabezo de los Noviellos ye transparent en aragonés y se documenta en un texto de 1465 sobre los mollons entre La Gasconiella y La Puebla de Valverde escrito en aragonés terolano:
L'alternancia entre cabezo y cerro en lo sieglo XV amuestra la substitución de la primera forma por la segunda con lo suyo significau en castellano, que ye la sola que s'emplega actualment (Cerro de los Novillos).
Jigun
Jigun (Jigun en occitán, Jegun en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón d'a Gascunya aushesa.
Hontoria de Valdearados
Hontoria de Valdearados ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia de Burgos, situau en a comarca de Ribera del Duero y partiu chudicial d'Aranda de Duero.
Taras Shevchenko
Taras Hryhorovych Shevchenko (Тара́с Григо́рович Шевче́нко en ucrainés y alfabeto cirilico, Тара́с Григо́рьевич Шевче́нко en ruso y alfabeto cirilico), naixito de Moryntsi (Imperio Ruso, hue Ucraína) o 9 de marzo de 1814 y muerto en Sant Petersburgo (Imperio Ruso, hue Rusia) o 10 de marzo de 1861, estió un destacato escritor, poeta y pintor ucrainés. Fendo parte d'o Romanticismo, ye considerato como o establidor d'a moderna literatura ucrainesa y mesmo d'os alazetz de l'actual idioma ucrainés, encara que tamién escribiba en ruso, y antiparte mos dixó una important obra grafica como pintor y como debuixant.
Hontoria de Valdearados
A suya población ye de 214 habitants (2013) en una superficie de 33,58 km², con una densidat de población de 6,34 hab/km².
June Allyson
June Allyson (nombre artistico d' Eleanor Geisman), naixida de Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 7 d'octubre de 1917 y muerta en Ojai (California, Estaus Unius) l'8 de chulio de 2006, estió una actriz, bailarina y cantaire estausunidense, activa en o cine estausunidense y en a scena dende meyaus d'os anyos 1930 dica primerías d'os anyos 2000, con una destacada carrera cinematografica y bellos premios recibius.
Hontoria de Valdearados
Toponimia
O toponimo Hontoria deriva d'o latín FONTE AUREA ("fuent" d'oro).
June Allyson
Premios
En 1951 June Allyson recibió un Globo d'Oro a la Millor Actriz de Comedia u Musical por a suya interpretación de Cynthia Potter en Too Young to Kiss (Robert Z. Leonard).
O 2 d'agosto de 1960 se li adhibió una estrela a lo Paseyo d'a Fama de Hollywood, estando a suya estrela situada en o 1537 de Vine Street d'a ciudat de Los Angeles.
Hontoria de Valdearados
Cheografía
O suyo termin municipal ye trescruzau por o río Aranzuelo.
Saint-Lary
Saint-Lary puet estar:
Sallent d'Exativa
Sallent d'Exativa (Sellent en catalán, castellano y oficialment) ye un municipio valenciano d'a provincia de Valencia, situau en a comarca d'a Ribera Alta. Fa parte d'o partiu chudicial d'Alchezira.
El Rubio
El Rubio ye un municipio andaluz situato en a comarca d'a Sierra Sud de Sevilla y provincia de Sevilla.
Sallent d'Exativa
A suya población ye de 382 habitants (2016), en una superficie de 14,00 km² con una densidat de población de 27,29 hab/km².
Cheografía
O lugar de Sallent d'Exativa se troba situau a 80 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 55 km d'a ciudat de Valencia, a capital d'a suya provincia y d'o País Valenciano.
El Rubio
Cheografía
A localidat d'El Rubio ye situata a 209 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 102 km d'a ciudat de Sevilla, a capital d'a suya provincia.
Sallent d'Exativa
Cheografía
O suyo termin ye travesau por o río Sellent, un afluent d'o río Xúcar que li ha dau o suyo nombre.
Mugas
O termin municipal de Sallent d'Exativa muga con Càrcer y Cotes a lo norte; con Llanera de Ranes y Rotglà i Corberà a lo sud; con Exativa y la Llosa de Ranes a l'este; y con Anna, Chella y Estubeny a l'ueste.
La Horra
La Horra ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia de Burgos, situau en a comarca de Ribera del Duero y partiu chudicial d'Aranda de Duero.
A suya población ye de habitants en una superficie de 29,99  km², con una densidat de población de 0 hab/km².
Cheografía
A localidat d'Adrada de Haza ye situada a 802 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 76 km d'a ciudat de Burgos, a capital d'a suya provincia.
Almonacid del Marquesado
Almonacid del Marquesado ye un municipio castellanomanchego, situato en a provincia de Cuenca. Fa parte d'a comarca de Mancha de Cuenca y d'o partiu chudicial de Tarancón.
A suya población ye de 478 habitants (2011) en una superficie de 47,30 km² y una densidat de población de 10,11 hab/km².
Toponimia
Provién de l'arabe al monastir, arabización d'o latín monasteriu u d'a suya evolución mozarabe.
Cheografía
A localidat d'Almonacid del Marquesado se troba situata a 895 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 70 km d'a ciudat de Cuenca, a capital d'a suya provincia.
Mugas
O suyo termin municipal muga con Puebla de Almenara y con El Hito.
William Howard Taft
William Howard Taft, naixito o 15 de setiembre de 1857 en Cincinnati (Ohio) y muerto o 8 de marzo de 1930 en Washington, DC, estió un politico estausunidense, que estió o 27º President d'os Estaus Unius, dende o 4 de marzo de 1909 dica o 4 de marzo de 1913. Tamién estió o primer Gubernador Civil de Filipinas dende o 4 de chulio de 1901 dica o 23 d'aviento de 1903 y gubernador provisional de Cuba dende o 29 de setiembre de 1906 dica o 13 d'octubre de 1906, y Secretario de Guerra d'os Estaus Unius dende o 1 de febrero de 1904 dica o 30 de chunio de 1908.
Montalbo
Montalbo ye un municipio castellanomanchego, situato en a provincia de Cuenca. A suya población ye de 776 habitants(2008), en una superficie de 73,72km² y una densidat de población de 10,53 hab/km².
Mugas
O suyo termin muga con Tresjuncos
Penya Redonda
Penya Redonda (en castellano Peñarredonda) ye un mont de 1.513 m d'altaria situau en o termin municipal d'Albarracín, en a sierra de Penya Redonda.
Cabezo de Cuarto Pelau
O cabezo de Quarto Pelau (en castellano cabezo de Cuarto Pelado) ye un mont de 1.764 m d'altaria situau en a triple muga entre os termins municipals de Cantaviella, Canyada de Benatanduz y Fortanet, en a sierra de la Rocha de las Defesas.
Planeta de lava
thumb|250px|Impresión artistica d'a supuesta planeta de lava Corot-7b Una planeta de lava ye un tipo hipotetico de planeta terrestre con a suya superficie mayoritariament u enterament cubierta per lava fundida. Situacions an tals planetas podrían existir incluyen una planeta terrestre chovena nomás dimpués d'a suya formación, una planeta que recientment ha padeixió un caso de colisión gran, u una planeta que orbita muita cercana a la suya estrela, causando que tienga unas fuerzas de mareya y irradiación intensas.
Louis Armstrong
Louis Armstrong (Louis Daniel Armstrong), conoixito tamién con as embotadas de Satchmo y Pops, naixito de Nueva Orleans (Loisiana, Estaus Unius) o 4 d'agosto de 1901 y muerto en Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 6 de chulio de 1971, estió un cantaire y musico (trompetista) de jazz estausunidense, que estió uno d'os inicios d'a transformación d'o jazz en una musica popular y conoixita internacionalment.
Planeta de lava
Candidatos
L'ausencia de mundos de lava en o Sistema Solar suposa que la suya existencia siga estando teorica. Mesmo Venus, que ye la planeta mas calient d'o sistema solar, que tien una intensa actividat volcanica y los suyos amplos plans de lava solidificada, queda difuera d'ista categoría planetaria. Ye probable que belunas d'as exoplanetas trobadas dica hue sían mundos de lava considerando la suya grandaria, masa y orbita; como per eixemplo "COROT-7b", "Kepler-10b","Alpha Centauri Bb" y "Kepler-78b".
Louis Armstrong
Louis Armstrong ganó a suya fama en a suya faceta de trompetista, pero tamién ganó dimpués una mereixita fama como cantaire, estando uno d'os mas influyents cantaires de jazz, con una voz funda y perfectament reconoixible. En zaguerías d'a suya carrera, en os anyos 1960, a suya influencia trescruzó mesmo as mugas d'o jazz con a musica popular d'o suyo país, estando prou reconoixible en cuantos cataires y musicos de musica pop d'ixas envueltas.
Planeta de lava
En a ficción
As planetas de lava han estau representaus quantas vegadas en cintas de sciencia ficción. Tal ye lo caso d'a planeta "Mustafar" en Star Wars Episode III: Revenge Of The Sith. Antiparti la planeta "Excalbia", d'a serie de televisión Star Trek ye una planeta de lava, que ye o puesto d'una abanzada civilización con formas de vida alazetadas n'o silicio.
Labrit
Labrit (Labrit en occitán, Labrit en francés) ye una comuna francesa y occitana, en o departamento de Landas, districto de Lo Mont, cantón d'Alta Landa-Armanhac (en ye a suya capital) y rechión de Nueva Aquitania. Fació parte d'a rechión historica de Gascunya.
Louis Armstrong
As suyas primeras anyadas
Louis Armstrong naixió en una familia pobre d'a ciudat de Nueva Orleans, en o estau de Loisiana, o 4 d'agosto de 1901. A suya infancia estió marcata por l'ausencia de su pai, William Armstrong, qui albandonó a familia cuan Louis yera muit chicot. En creixer en un ambient y en un barrio prou difícil, o choven Louis fue ninviato cuantas vegatas a centros ta ninos de color albandonatos (Home for Colored Waifs), encara que no en estar albandonato, sino en razón de chicoz actos de delincuencia. Estando internato en iste centro, aprendió a tanyer o suyo primer instrumento musical, un instrumento que pagó a familia Karnofsky, una familia d'orichen chodigo ruso que s'heba intresato por o choven Louis.
Labrit
Historia
Labrit estió o centro d'a sinyoría de Labrit, feudo d'a on ye orichinaria a casa de Labrit, reis de Navarra con Henrique II, y por linia materna su nieto o rei de Francia Henrique IV.
Louis Armstrong
As suyas primeras anyadas
Dimpués, asistió a ormino a las actuacions d'as brass bands, mesmo que ascuitaba a sobén a los musicos d'ixas envueltas, aprendendo asinas d'oyiu de musicos como Bunk Johnson, Buddy Petit y mas que mas de Joe «King» Oliver, qui estió o suyo mentor, plegando mesmo a fer-ne d'o pai que Louis no heba conoixito. Tamién prencipió a tanyer en bellas brass bands en os barcos d'o río Mississippi, en o que estió t'a suya musica equivalent a una "universidat" en a cual inició a suya formación musical. Asinas, cuan Joe Oliver albandonó a ciudat de Nueva Orleans en 1919, Louis Armstrong lo substituyó en o suyo puesto en a orquesta de Kid Ory, que en ixe inte yera considerata como a milor orquesta de hot jazz de Nueva Orleans.
Os inicios d'a suya carrera
En 1922, Louis Armstrong se tresladó enta a ciudat de Chicago, dimpués de recibir una invitación de Joe «King» Oliver ta dentrar a fer parte d' suya banda, dita Creole Jazz Band, que yera a banda de hot jazz con mas influencia en a ciudat de Chicago, que en ixas envueltas (primerías d'os anyos 1920) yera a ciudat capital d'o jazz. Asinas, en 1923 se facioron as primeras gravacions de Louis Armstrong, fendo parte d'a banda de Joe Oliver con a función de segundo trompetista; istas gravacions encluyen bels solos y tamién bellas improvisacions.
Louis Armstrong ya se contentaba con tanyer en a banda de Joe Oliver, pero a suya muller, a pianista Lil Hardin Armstrong, li deciba que li caleba treballar con atros artistas, como meyo ta amillorar a suya carrera artistica. Asinas, en 1924 Louis se deseparó de Joe Oliver (encara que continó mantenendo-ne l'amistat) y se treslado enta la ciudat de Nueva York ta tanyer en a orquestra de Fletcher Henderson, que yera en ixas envueltas una d'os grupos mas conoixitos d'a musica afro-americana. Tamién fació en ixe inte muitas gravacions, que li preparaba uno d'os suyos antigos amigos de Nueva Orleans, o pianista Clarence Williams, encluyendo-ie fragmentos ta orquestas de jazz (mesmo duos con Sidney Bechet, uno d'os pocos artistas que son a o suyo ran en cuanto a tecnica musical) y tamién bels acompanyamientos ta cantaires de blues.
En 1925 tornó enta Chicago y fació gravacions con o suyo nombre, como Louis Armstrong and the Hot Five y Louis Armstrong and the Hot Seven, con exitos como as suyas cancions Potato Head Blues, Muggles (que tractaba sobre a mariguana, un tema sobre o cual Armstrong tenió intrés mientres toda a suya vida), West End Blues u Tight Like This; istas gravacions estioron un punto de referencia en o mundo d'o jazz mientres muitas anyadas, y a suya introducción de trompeta en West End Blues contina estando una d'as mas conoixitas improvisacions d'a historia d'o jazz.
En 1964, Armstrong grabó o disco Hello, Dolly, que incluyiba a canción d'o mesmo nombre una d'as cancions mas famosas y conoixitas y Jeepers Creepers atro tema considerato un clasico. A canción Hello, Dolly estió numero uno en as listas d'Estaus Unius por dencima de The Beatles. Por iste disco Armstrong recibió o Premio Grammy ta o Millor Cantaire Masculín y nominato ta o Millor Disco de l'anyo.
Louis Armstrong tenió problemas cardiacos en 1959, d'os que se recuperó ta seguir tocando. Amstromg continuó tocando dica os zaguers diyas d'a suya vita dica que l'anyo 1971 tenió atra vegata problemas en o corazón descansando dos meses. O 5 de chulio d'ixe mesmo anyo tornó a tocar con a suyo grupo y morió o diya siguent mientres dormía.
Ares (A Coruña)
Ares ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma de Galicia que se troba en a provincia d'a Coruña. A suya población ye de 5.732 habitants (2019), en una superficie de 18,31 km² y una densidat de población de 313 hab/km².
Sent Pèr deth Bòsc
Sent Pèr deth Bòsc (Sent Pèr deth Bòsc en occitán, Saint-Pé-Delbosc en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 121 habitants (1999) en una superficie de 5,51 km², con una densidat de población de 21,96 hab/km².
A Baña
A Baña ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma de Galicia que se troba en a provincia d'a Coruña. A suya población ye de 3.389 habitants (2021), en una superficie de 98,19 km² y una densidat de población de 35 hab/km².
Muela de Saldón
A muela de Saldón ye un muela de 1.527 m d'altaria situau en a manga d'Albarracín entre Saldón y Val de Cuenca, en os Monts Universals.
Irán
A Republica Islamica d'Irán ye un país d'Orient Meyo, que dica 1935 yera conoixiu como Persia. O país muga con Pakistán y Afganistán por l'este; Turkmenistán por o nord-este, a Mar Caspia por o norte y Azerbayán y Armenia por o norueste; Turquía y Iraq por l'ueste y con a costa d'o Golfo Persico y o Golfo d'Omán por o sud.
A suya población yera de 75.149.669 habitants en 2011 en una superficie d'1.648.195 km², con una densidat de población de 46 hab/km². A suya capital se troba en a ciudat de Teherán, que ye amás a ciudat con un numero d'habitants mes gran d'o país. Ye o 18eno país d'o mundo por a suya superficie.