cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alifonso I d'Aragón
Expansión d'Aragón enta lo sud de l'Ebro
En os diyas siguients, l'exercito victorioso prenió Calamocha y Mont-reyal, on que pareix que s'establioron temporalment (en fundando, se diz, que l'actual municipio), d'antes que no reprenesen y rematesen la conquiesta de Calatayú que significaría la consecución d'un domenio aragonés definitivo en as vals de Xalón y de Xiloca en chunto. Bubierca, Alfama d'Aragón, Daroca y Fariza se fayoron conquiestas d'antes que s'acabás l'anyo 1120. thumbnail|dreita|150px|Recreyación escultorica d'Alifonso I d'Aragón (S. XVIII) en o [[Chardins d'o Buen Retiro|Parque d'o Retiro de Madrit.]] En l'anyo 1122 constituyó en Mont-reyal la primera orden militar d'a Peninsula Iberica, la dita Militia Christi («Melicia de Cristo») seguindo l'eixemplo d'as que ya s'heban establitas en Cherusalem en as Cruzatas, en atorgando-les o castiello de la dita localidat (que, en ixas envueltas, yera en a muga con l'Al-Andalus), y la influencia sobre d'as villas y localidaz d'o río Xiloca y Teruel (lo rebanyo de lugarons que costituiban la suya comarca), plegando ixes domenios dica Segorb. A intención de lo Batallero yera que caso que no s'arreglasen as relacions con os contes de Barcelona (tenioron muitas tensions en ixes anyos), dende l'orient de l'actual provincia de Teruel se'n podese ixar una espedición de reconquiesta contra Tortosa (deseyato obchectivo d'os monarcas aragoneses dende Sancho Remíriz) que permetese fer-se un paso enta la Mediterrania ta lo reino d'Aragón.
A influencia de lo ideyal cruzato en Alifonso I estió grandisma, y anque nunca no marchó personalment enta Tierra Santa, prenió muitas inspiracions d'as accions d'os guerrers d'orient meyo. A Militia Christi estió uno d'os puntos fuertes d'os siguients 14 anyos d'o suyo reinau, y anque estió remodelata per Alifonso VII de Castiella en 1136, dempués que morise lo rei aragonés, reasentando-la con seu nueva en o castiello de Belchit, Ramón Berenguer IV (princeps d'Aragón 1137 - 1162) la fusionó con a orden d'o Temple en a Concordia de Chirona de setiembre de 1143. A Militia Christi tenió los beneficios d'una cruzata permanent en a contra d'o islam, dillá d'os establimientos d'a suya fundación, per a espresa concesión d'o Papa de Roma. La mes gran parte d'os datos que s'han puesto recopilar d'ixes comienzos s'han extraito d'una carta de l'arzobispe occitán Guillermo d'Aux, de 1122.
En 1123 s'enfrentó con o conte de Barcelona, Ramón Berenguer III (pair d'o futuro Ramón Berenguer IV), per o dreito de posesión sobre la recient reconquiesta ciudat de Leida, lo redotó y prenió la dita ciudat que estió incorporata a lo reino d'Aragón.
Expedicions per dintro de l'Al-Andalus (1124 - 1126)
Con a cantidat de nuevas villas y territorios que heba incorporatos a lo reino d'Aragón, lo Batallero precisaba de gran cantidat de personas ta repoblar os campos, villas y ciudaz, ta formar una economía que permetese lo ritmo d'as conquiestas. Sabendo que existiban muitos mozarabes (cristianos baixo gubierno musulmán) en as prencipals ciudaz d'Al-Andalus, y que heban esclatato bellas revueltas per lo fanatismo islamista d'os gubernants almorábez, Alifonso d'Aragón veyió que talment en podeba quitar buen proveito si conseguiba atrayer-los enta Aragón.
En 1124, con 50 anyos d'edat, lo monarca aragonés emprenió un arriesgato prochecto de captación demografica en l'interior d'Al-Andalus, deixando lo reino baixo gubierno d'os suyos aliyatos, marchó personalment a la capeza d'un exercito y se dentró en o reino moro de Valencia, plegando dica Benicadell (Penya Cadiella en as cronicas). L'anyata de 1225 sería prencipal en ixa clamata de pobladors: Surtindo per Teruel y baixando mes luego per debant encara de Valencia, en poquet mes d'una anyata arrulló una ofensiva contra lo reino de Granada con pretensión de formar-ie un prencipau cristiano en o sud de l'Al-Andalus, y recorrio importants localidaz d'a val d'o Guadalquivir (Córdoba) y plegó dica la costa de Motril, tornando-se-ne con un gran botín militar (os debiditos reinos musulmans no heban puesto fer-le la contra) producto de saqueyar villas y ciudaz musulmanas, y replegando-ne una comitiva que s'ha calculato de bels 10.000 mozarabes andalusins que s'instalarían en territorio aragonés.
Alifonso VII de Castiella
thumbnail|dreita|250px|Retrato d'Alifonso lo Batallero de [[1885 per Manuel Aguirre y Monsalbe.]] O 8 de marzo de 1126 morió Urraca I en librando una criatura con 44 anyos, la que heba estato la suya muller y reina de Castiella, deixando la corona castellanoleyonesa en as mans d'o suyo fillo natural, Alifonso Reimúndiz, fillo de Reimundo de Borgonya, que dende alavez gubernaría como Alifonso VII de Castiella.
José de Palafox y Melci
En Zaragoza s'enfrentó a un segundo setio encara mas heroico que o primer. O setio remató dimpués de tres meses con a cayita de Zaragoza en mans francesas. A ciudat cayó nomás cuan s'aturó a resistencia, ya que yera en ruinas y a luita y as malautías heban redueito a menos d'a metat a la población. A capitulación se realizó con a oposición de Palafox, que yera malauto.
Dimpués d'o setió le s'engarcholó en Francia, en Vincennes, y no podió tornar ta Espanya dica aviento de 1813, cuan se sinyó lo tractau de Valençay. En chunio de 1814 fue restaurato en as suyas funcions como capitán cheneral d'Aragón, pero se retiró poco dimpués y dixo de participar en a vida publica.
María Cristina de Borbón lo nombró duque de Zaragoza. Dende 1836 tornó atra vegata a los asuntos militars y politicos como capitán cheneral d'Aragón y senador.
Alpera
Mugas
Muga con Ayora, Bonet, Higueruela, Carcelén, Alatoz y Almansa.
Alifonso I d'Aragón
Alifonso VII de Castiella
As tensions d'entre Alifonso d'Aragón y lo suyo antigo fillastre lievoron altra vegata las dos coronas enta una situación de guerra, pus que lo rei castellano no quereba deixar-se perder as villas que heban quedato en posesión aragonesa dempués d'a redota de Candespina. O esclate d'una nueva guerra d'entre Castiella y Aragón fayó que éste perdese las posesions en A Riocha y Soria d'entre l'anyo 1127 y 1128, dica que la sinyatuera d'una paz, la dita Paz de Támara (1128), d'entre os dos Alifonsos afixó os lemites de muga d'entre os dos reinos.
En os dos anyos de guerra, Aragón només i heba ganato Molina d'Aragón y Longars.
En 1129 repobló Cella, Ribota y Monzón, concedindo-les fueros. Marchó enta Valencia y i redotó os almorábez en Cullera y posó lo setio d'a ciudat de Valencia, anque dempués lo alzó y se'n habió de tornar ta lo norte per haber-ie d'esfensar os condaus vasallos de Foix y Cominches, penetrando con o suyo exercito per a val d'Arán y establindo-ie lo campamento y base d'operacions prencipal en 1130.
Testamento
En octubre de 1131, mientres setiaba la ciudat vascona de Bayona, fayó lo problematico testamento que habría de separar os reinos d'Aragón y Navarra dempués d'a suya muerte. O testamento deixaba os suyos reinos a os Caballers d'a Orden d'o Temple, os Caballers d'o Hespital de Cherusalem y la ilesia d'o Santo Sepulcre de Cherusalem, tres institucions relichioso-militars cruzatas que teneban una gran independencia respective d'a Ilesia Catolica de Roma:
Este testamento, que ta muitos historiadors s'ha feto a saber-lo de controvertito mientres muitos anyos, pos no le trobaban garra significato si que la obsesión d'o monarca aragonés con a relichión, tenió, manimenos, una esplicación en o libro de 1975 d'a historiadora Elena Lourie "El testamento de Alfonso I el Batallador, rey de Aragón y Navarra". Ta Lourie, la enemistat d'entre Alifonso d'Aragón y Alifonso VII de Castiella yera preeminent, doncas este segundo teneba a demés d'os domenios en a Peninsula, altros condaus y posesions en Francia y Borgonya que heba herbato d'o suyo pai (ixo ye, que yera un monarca muit poderoso, y con buenas aliyanzas), y sobrebuenas relacions con o pontificato romano. Ta lo rei d'Aragón, que heba estato casato con a maire de Alifonso de Castiella, yera un periglo ta la independencia d'os suyos domenios dimpués que morise que talment lo rei de Castiella gosás demandar-los como hereu en no haber-ie garra altro que en estás de natural. Si las buenas relacions de Castiella con Roma s'hesen trasformato en cualque cosa d'apoyo pontifical enta ixa causa, talment lo papa ese puesto coronar rei d'Aragón y Navarra lo mortal enemigo de lo Batallero. Alavez, en consecuencia, fer-se herebar per as ordens militars de Tierra Santa yera la unica maniera que trobó lo rei aragonés ta pribar-ie d'ixa situación, pus que ni lo Hespital, ni lo Temple teneban prou relación con o tron de Sant Pero como ta que lo Papa decidiés que heban éstes de fer. thumbnail|dreita|200px|A ciudat de [[Fraga. Alifonso estió redotato en mirando de conquerir-la.]] Tamién que lo rei i nombrás hereus a bellas congregacions relichiosas con important presencia en Castiella y en Leyón s'ha d'entender, seguntes Lourie, como una maniera que os relichiosos d'ixes reinos fesen de freno ta os eventuals intereses d'Alifonso de Castiella. Estió asinas talment, tot pensato, que lo rei d'Aragón deixó bien paratas as cosas ta que lo suyo enemigo en vida no i podese fer cosa en os suyos domenios cuan fuese muerto.
Zagueras batallas
Os musulmans decapitoron o calabre d'o vezconte gascón, y tenioron o tozuelo en Granada, punchato en alto en una lanza, ta que os reis d'a ciudat se congratulesen per a muerte d'un d'os enemigos que heban quiesto atacar a ciudat bels anyos d'antes. O cuerpo estió finalment recuperato, en chos de pagar-les una important suma de diners, y s'enterró en a Basilica d'o Pilar de Zaragoza, anque ixes despulles se perdioron en una remodelación en 1681 u 1717.
A muerte en Aragón de Gastón lo Cruzato significó lo retorno d'o rei enta lo reino, deixando os intereses occitans ta os suyos caballers que bien luego i marchoron. En 1133 setió y se fayó con Mequinenza, un d'os zaguers bastions musulmans que quedaban en l'interior d'Aragón, anque con l'exercito menguato per a perduga de muitos gascons que en habendo muerto Gastón lo Cruzato marchoron ta la suya tierra.
En o estiu de 1134 yera lo rei d'Aragón asitiando la fortaleza de Fraga con un exercito chicot (només que 500 caballers, cuasi toz només que aragoneses y navarros) cuan un ataque d'a fuerza mora les i sorprenió sin de guaire esfensa. A redota d'os aragoneses se produció lo 17 de chulio d'ixe anyo, recibindo-ie lo veterano monarca graus feritas que, anque podió salvar a bida de primeras, rematoron per matar-lo lo 7 de setiembre en a localidat monegrina de Polinyino. Seguntes a Cronica de Sant Chuan d'a Penya teneba 61 anyos y en heba reinaus a metat.
As 30 anyatas d'o reinau d'Alifonso lo Batallero s'han quiesto recordar como las mes intensas en a reconquiesta en o reino d'Aragón, cuasi triplicando-ne la estensión, y convertindo un chicot reino pirenenco en a primera potencia militar cristiana en a Peninsula Iberica, capaz d'haber mantenito guerras en diferents frents tanto contra cristianos como musulmans, reformando la economía y los fueros, establindo villas y ciudaz, nuclios burgueses, y relacions diplomaticas que enantes no se bi heban feito.
Succesión
thumbnail|dreita|250px|O casar viello en [[Mequinenza (antes d'a construcción d'o pantano) con o castiello en alto. Mequinenza estió la zaguera conquiesta d'Alifonso lo Batallero.]] Muerto Alifonso sin de garra descendencia, lo testamento que heba deixato no fayó mica contentos ni a los nobles ni a los eclesiasticos. En o sieglo XII no heba pasato nunca que un reino quedase sin de succesor dinastico, y menos encara que se querese posar de gubernant una orden militar.
L'asamblea de nobles y notables d'os reinos alcordoron que la solución habrías d'estar posar-ie rei lo chirmán chico d'Alifonso, Remiro, que a par d'alavez yera lo bispe de Roda-Balbastro y con os suyos 59 anyos d'edat lo zaguer miembro vivo d'a casa d'Aragón. A nobleza de Navarra no aceptoron un rei eclesiastico y proclamoron lo suyo nuevo rei un d'os nobles navarros, emparentato con éls per estar fillo d'un borde de Sancho Remíriz, lo infant García Remíriz alavez García Remíriz lo Restaurador. Con a proclamación d'o nuevo monarca ta Navarra, Aragón y lo dito reino se deseparoron dempués de 50 anyatas d'unión personal en a fegura d'o monarca común, ta no tornar-se a chuntar nunca.
En Aragón, a coronación de remiro tampoco no i estió facil. Atrimatas de diferents facions nobles que no refiaban d'un eclesiastico sin d'experiencia militar fuoron esclatando per tot lo país, dica lo punto que lo recient coronato Remiro II d'Aragón en habió de fuyir enta lo condau d'Urchel dica que las cosas se calmesen. Os nobles aragoneses habioron d'esfensar a integridat d'o reino contra d'un borde de leixos relacionato con a familia reyal, Pero d'Atarés, que con l'aduya d'os navarros ocupó Taust, y tamién contra d'Alifonso VII de Castiella que como s'heba esperato querió reclamar lo tron tamién. A concesión de vasallache per a ciudat de Zaragoza a lo monarca castellano permetió firmar a paz con él, y que intervenise en espulsando os navarros d'Aragón.
Remiro lo Monche reinó d'entre 1134 y 1137, se casó eventualment con Agnés d'Aquitania de qui en naixió la futura Peironela, y sinyó con Ramón Berenguer IV de Barcelona las ditas capitulacions de Balbastro per as cualas prometeba la man d'a suya filla a lo conte y establiba las condicions en que este heba de gubernar lo reino anque sin de dignidat reyal, dica que un eventual fillo d'os dos (como finalment en estió Alifonso II) podese heretar lo reino y lo dito condau en calidat de chunión personal (como d'antigos tamién s'heba feto con Navarra) parando asinas lo que dempués habría d'estar a Corona d'Aragón.
Puent de l'Almozara
O puent de l'Almozara ye un puent sobre o río Ebro en a ciudat de Zaragoza. Va dende a plaza d'Europa, en o barrio de l'Almozara enta a carrera Val de Broto de l'ACTUR.
Fue enguerau en 1870 pa permitir a interconexión d'as linias de ferrocarril que arribaban ta a ciudat. Dimpués d'una intensa vida, que incluyó cuantas remodelacions por inundacions, enamplacions y danyos por l'uso fue reconvertiu en un puent piatonal y carretero. Hue en día ye un d'os prencipales pasos sobre o río d'a ciudat, estando un punto clau d'o trafico en as riberas de l'Ebro.
En a suya dentrada dende a plaza Europa se sitúa a obra Cierzo, d'o escultor Andreu Alfaro mientres que en o extremo opuesto bi ha una locomotora cedida por Industrias López Soriano en remeranza d'a función orichinal d'o puent.
Orichens ferroviarios
thumb|300px|left|Antigo puent ferroviario de l'Almozara Construito en primerías pa o paso d'o ferrocarril por a ciudad aragonesa, se prochectó pa conectar os trachectos Madrit-Zaragoza y Zaragoza-Barcelona y asinas permitir una comunicación dreita sin transbordos entre Madrit y Barcelona. A multiples concesions ferroviarias en Espanya heban deixau ixe trachecto dividiu entre a Companyía d'os Ferrocarrils de Madrit ta Zaragoza y Alicant, que teneba o trachecto de Madrit ta Zaragoza con cabecera en a centrica gara de Campo Sepulcro (dende 1863), y a Companyía d'os Camins de Fierro d'o Norte d'Espanya, que heba construito a suya propia terminal en a gara d'o Norte pa a suya concesión Zaragoza-Barcelona en 1861. Os dos ferrocarrils yeran incomunicaus entre sí, de forma que os viachers que quereban fer a rota completa heban de trescruzar a ciudad en dilichencias, en unos intercambios que dica 1885 no yeran cubiertos por o ret tramviario.
A situación empenta a o gubierno a licitar o prochecto d'un puente que permita a comunicación dreita en 1869. Por un coste de 3.000.000 de reyals, a interpresa belga Coil resulta adchudicataria. Se tractaba, como yera habitual por ixas envueltas, d'un puent d'estructura metalica composau por una celosía de 340 metros de largaria refirmada en nueu puntos. Os ueito trampos en que se dividía o tablero yeran a ueito metros d'altaria sobre o río, refirmaus en dobles celindros de metal de 2,5 metros de diametro que a la vegada descansaban sobre una fabrica de formigón. Una vía unica s'asentaba sobre dito tablero. D'alcuerdo a o contrato, fue inaugurau en 1870 con o cruce d'un convoy cargau con grava.
Nomás una anyada dimpués se fació evident o baixo periodo de retorno con que fue disenyau, ya que as inundacions de 1871 causoron problemas en actuar o puent como un obstaclo a o fluxo. A situación d'alarma arribó a o punto d'haber-se d'apuntar con canyons d'a guarnición d' castiello de l'Alchafaría a la estructura con fin de volar-la si a situación empioraba y gosaba menazar a ciudat. Encara que sin repetir-se tal periglo, se i producioron problemas parellanos con as inundacions de 1874 y 1878.
Servicio y declive ferroviario
O puent sufrió a detonación d'una bomba en o tercer d'os suyos pilars en 1932, danyando a estructura. Pa apanyar-lo y permitir restaurar a circulación ferroviaria s'encargó a Agromán, que yera reyalizando obras de consolidación en a Basilica d'o Pilar, que restaurara o puent si bien o estau d'a estructura continaba sin estar l'optimo. Estudios estructurals posteriors atribuyoron as causas a danyos en os pilars debius a las inundaciones de 1930.
Istos problemas estructurals continos y o cada vegada mayor peso d'as locomotoras de vapor facioron que se reconstruise en 1947. O nuevo prochecto, a cargo de nuevo d'Agromán fue obra d'o reputau incheniero Eduardo Torroja. Planteyaba enamplar a tres os tablers, encara que a la fin se construyion unicament dos nuevos, deixando o puente anterior en o espacio a on yera previsto o tercero. Con a enamplación, o puent pasó a tener doble vía.
Uso pa trafico rodau
thumb|300px|Puent de l'Almozara en l'actualidat Dimpués de completar-se a circunvalación ferroviaria con l'apertura en 1968 d'o puent de Miraflors por o sud deixoron de circular trens en 1976. O puent permaneixió alavez cuantos anyos en desuso dica 1986, quando fue reformau por Javier Manterola, estando atra vegada enamplau y ubierto a o tráfico rodau baixo l'alcaldía d'Antonio González Triviño o 30 de setiembre de 1987 pa dar solución a una ciudat en creiximiento que s'había expandiu por a marguin ezquierda de l'Ebro con o Plan ACTUR. En a marguin ezquierda de l'Ebro, a carrera Val de Broto ganó con a inauguración importancia, en perchudicio d'a rota dreita por avenida Sant Chuan d'a Penya a traviés d'o centro. S'enmarca asinas en o intento de aleixar o trafico d'o Casco Historico
As caracteristicas bovedas de plastico d'o centro d'o puent se disenyoron pa contener as tuberías que subministran augua y atros servicios a o nuevo barrio d'a marguin ezquierda. En 2009 se reformó eliminando as dita bovedas estando substituidas por un bulevar piatonal con carril bici por o centro d'o puent.
Bombardeyo d'Andorra
O bombardeyo d'Andorra estió un bombardeyo aerio efectuau per l'aviación italiana a las ordens de l'exercito sublevau de Franco. Ocurrió en o transcurso d'a Guerra Civil Espanyola lo 12 de marzo de 1938 en a ciudat d'Andorra, Comarca d'Andorra-Sierra d'Arcos
Lo executaron 14 avions Savoia-Marchetti SM.79 Sparviero de l'Aviación Lechionaria italiana al igual que o bombardeyo d'Alcanyiz y o Bombardeyo de Balbastro.
Biota (Zaragoza)
A población ye de 1.138 habitants (2008) en una superficie de 118,4 km² y una densidat de población de 9,61 hab/km².
En o suyo termin municipal, a o norte, ye a población de Malpica d'Arba.
Cheografía
O lugar de Biota se troba situato a o canto d'o río Arba de Luesia, una d'as d'os brancas d'o río Arba con o río Arba de Biel, a 485 metros d'altaria sobre o livel d'a mar y a una distancia de 103 km d'a ciudat de Zaragoza, a capital d'a suya provincia y d'Aragón.
Mugas
O termin municipal de Biota muga a o norte con Uncastiello; a l'este con Luesia y Exeya d'os Caballers (en l'antigo termin de Farasdués); a o sud con Exeya d'os Caballers; a l'ueste con Sadaba y a o norueste con Uncastiello.
Molimentos
250px|thumb| Palacio d'os contes d'Aranda.
Pulgar
thumb|200px|Un dido pulgar O pulgar (d'o latín < POLLICARIS) u dido gordo ye, en anatomía humana, o primer dido d'a man. Se puet oposar completament a os atros cuatre didos y puet tocar a resta de didos dende a suya punta dica a base, y mesmo a parti superior d'a palma d'a man. Ista cualidat da a la man d'os humans - y en cheneral d'os primates - una ventacha evolutiva muit notable, ya que por meyo d'ista función anatomica o pulgar puet manipular obchectos grans aduyando-se con a palma d'a man, y obchectos meyans u chicoz aduyando-se con un u mas didos.
Giorgi Shermadini
Giorgi Shermadini (2 d'abril de 1989 en Mtskheta) ye un chugador profesional cheorchiano de baloncesto. Tien una altaria de 2,16 metros y ocupa a posición de pívot. En as anyadas 2013/14 y 2014/15 estió parti d'a plantila d'o Basket Zaragoza 2002, actualment chuga en o Pallacanestro Cantù d'a Serie A d'Italia. Ye internacional habitual con Cheorchia.
Pulgar
Orichen
A evolución d'o pulgar oposable u prénsil a sobén s'asocia con l'Homo habilis, o predecesor de l'Homo sapiens. Ye o resultato d'a evolución de l'Homo erectus (alto u baixo un millón d'anyos antis) a traviés d'una serie d'etapas antropomorficas intermedias, ya que ye un proceso evolutivo muit complicato.
Giorgi Shermadini
Trachectoria esportiva
Estió chugador d'o Basket Zaragoza 2002 en a primera parte de l'anyada 2013/14 tornando ta l'Olympiacos d'a primera división de Grecia en o mercato d'hibierno dica o final de l'anyada, retornando a o Basket Zaragoza 2002 en setiembre de 2014.
Pulgar
Anatomía humana
O pulgar human ye formato por uesos y por músclos.
Uesos
Ye formato por tres uesos, que de distal a proximal son:
Simbolochía
Bi ha muitos chestos culturals en que interviene o pulgar. Por eixemplo, un pulgar entalto indica aprovación, mientres que entabaixo indica negación u critica. Pareixe que o chesto viene d'os combates de gladiadors romanos, a on que os espectadors decidiban a muerte d'o perdedor u amnistiar-lo con un chesto d'o pulgar.
Con o pulgar se puet demandar a un auto que s'ature ta puyar-ie en l'autoestop (en bels países, s'usa tamién ta gritar a os taxis).
Xàbia
Xàbia (Xàbia en catalán y oficialment; Jávea en castellano) ye un municipio valenciano, situau en a comarca d'a Marina Alta, provincia d'Alicant y partiu chudicial de Denya.
A suya población ye de 31.909 habitants (2010) en una superficie de 68,59 km², con una densidat de población de 465,21 hab/km².
Cheografía
A localidat de Xàbia se troba situada a 12 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 92 km d'a ciudat d'Alicant, a capital d'a suya provincia, y a 110 km d'a ciudat de Valencia, a capital d'o País Valenciano.
Marracos
Marracos ye un municipio aragonés d'a provincia de Zaragoza, situato en a comarca de Cinco Villas y partiu chudicial d'Exeya d'os Caballers.
A suya población ye de 114 habitants (2007), en una superficie de 16,92 km², con una densidat de 6,74 hab/km².
Cheografía
Marracos ye situato a 418 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 50 km de Zaragoza, a capital d'Aragón.
Historia
En 1097, o rei Pero I d'Aragón cedió a o monesterio femenín de Santa Cruz d'as Serors (en a localidat de Santa Cruz d'as Serors, en a Chacetania) bellos biens en o lugar de Marracos.
En mayo de 1837, mientres a Primera Guerra Carlista, a clamata Expedición Reyal d'o pretendient carlista Carlos María Isidro de Borbón trescruzó Marracos a o suyo paso por as Cinco Villas camín de Uesca.
En 1845 Marracos s'integró en o termin municipal de Piedratallada, dica o 27 de chunio de 1998, cuan s'independizó de Piedratallada ta estar o municipio 730 d'Aragón.
Ayora
Ayora ye un municipio de lo País Valenciano de la provincia de Valencia, situau en la comarca de Val d'Ayora y partiu chudicial de Requena, en la Valencia castellana. La suya población ye de 5.303 habitants (2015), en una superficie de 446,6 km² (ye uno de los termins municipals mes grans de la provincia) con una densidat de población de 12 hab/km².
Cheografía
La localidat d'Ayora ye situada a 641 metros d'altaria dencima de lo livel d'a mar, a una distancia de 130,6 km de la ciudat de Valencia, la capital de la suya provincia y de lo País Valenciano.
Historia
Esta localidat fue repoblada por castellanos. Ayora y la suya val fuoron adhibius a lo Reino de Valencia en 1304 por lo Tractau de Torrellas (no perteneixeban a lo Reino de Valencia orichinario).
Molimentos
right|thumb|300px|Lo camín ta lo [[Castellar de Meca.]]
Selección masculina de fútbol de Brasil
A selección brasilera de fútbol (en portugués: Seleção Brasileira de Futebol) ye l'equipe nacional masculino de fútbol de Brasil. Os suyos títols encluyen cinco Copa Mundial de Fútbol en 1958, 1962, 1970, 1994 y 2002; nueu Copa America en 1919, 1922, 1949, 1989, 1997, 1999, 2004, 2007 y 2019; y dos medalla d'oro en os Chuegos Olimpicos de 2016 y 2020.
Jean-Claude Juncker
Jean-Claude Juncker naixito de Redange (Luxemburgo, o 9 d'aviento de 1956, ye un politico luxemburgés. Dentre os cargos importants que ocupó cal destacar que ye president d'a Comisión Europea dende o 1 de noviembre de 2014 y que d'antis mas estió Primer ministro de Luxemburgo (dende o 20 de chinero de 1995 dica 4 d'aviento de 2013) y ministro d'o Trabajo.
Brody Stevens
Brody Stevens (nombre artistico de Steven James Brody), naixito de Los Angeles (California, Estaus Unius) o 22 de mayo de 1970 y muerto o 22 de febrero de 2019 en Los Angeles (California, Estaus Unius).
Queralbs
Queralbs ye un municipio catalán situato en a provincia de Chirona y en la comarca de lo Ripollés.
La suya población ye de 190 habitants (2010) en una superficie de 93,50 km², con una densidat de población de 2,03 hab/km².
Cheografía
La localidat de Queralbs se troba situata a 1.236 metros d'altaria dencima de lo ran de la mar.
Kuchlböhmisch
O Kuchlböhmisch (en bavaro Kuchlbehmisch) yera un pidgin con base en l'alemán, bavaro vienés y checo charrau dica primerías d'o sieglo XX en l'antigL'Imperio Austrohongaro.
Información
L'orichen d'o Kuchlböhmisch se troba en parlants maternos de checo que charraban alemán u bavaro vienés. A posición d'os elementos en a frase y os pronombre reflexivos s'amanan mas a la gramatica d'o checo, mientres que o vocabulario varía seguntes o livel de alemán, checo u bavaro de cada fablant. A escritura gosa fer-se con l'alfabeto checo. Asinas por eixemplo as letras u sonius alemans como z u Sch s'escriben con l'alfabeto checo como c y Š. No existen uns regles ortograficos fixos ni una gramatica standardizada. En cheneral, o grau de predominancia d'o checo, o vienés u l'alemán pende d'o grau de dominio de cada luenga d'un determinau fablant.
O Kuchlböhmisch yera parlau mas que mas en a ciudat de Viena y a suya redolada. No ha de confundir-se con o Böhmakeln (en bavaro Behmakln), que ye o vienés u alemán austriaco charrau con un fuerte accento checo, pero en o que no se fan servir as conchugacions ni as declinacions checas. Yera famoso por charrar Böhmakeln o cabaretista austriaco Maxi Böhm.
Eixemplo
En o libro "Die Erben der Tante Jolesch" de Friedrich Torberg se puet trobar o siguient eixemplo :
Un atro eixemplo ye o texto d'o "Control d'o paso de Prebischtor" (en alemán Die Passkontrolle am Prebischtor y en checo Pasová kontrola u Pravčické brány)
Navardún
Cheografía
Ye situato en a Val d'Onsella, en a marguin dreita d'a Onsella. Comprende os lugars de Gordués y Gordún.
Historia
Ya existiba en o sieglo X. Asinas, en 991 o rei Sancho Garcés II de Navarra y a suya muller Urraca Fernández cedioron a o monesterio de Leyre as villas de Navardún y Apardués. Antiparte, en o sieglo XII Navardún estió a seu d'un arcipestrau que dirichiba o monesterio de Leyre. D'a suya importancia en ixas envueltas, da fe o feito que Navardún esdeveniese mientres o sieglo XIII a residencia favorita d'os arcebispes de Pamplona cuan por as suyas barallas con os reis de Navarra habeban d'exiliar-se. A meyatos d'o sieglo XII o monesterio, por barallas internas d'os suyos monches, cedió os suyos dreitos sobre a villa, o castiello y a ilesia de Navardún a l'arcebispato de Pamplona; sindembargo, en 1299 tornoron a reclamar-los.
Toponimia
S'ha quiesto relacionar-lo con a radiz gala -DUNUM, pero no ye seguro, porque en aragonés existen casos de disimilación de -RR- ta -RD- (gabardera, mardano, bardo). En a etimolochía d'este toponimo puet estar tamién a radiz prerromana nava, en trobar-se o lugar situato chustament en una nava.
O toponimo Gordués Gerhard Rohlfs lo relaciona con l'antroponimo Gordus cuaternato en una inscripción de Lugdunum y con a terminación toponimica -ués present en l'Alto Aragón Occidental y Navarra Meya, probable evolución d'o sufixo aquitano -osse que ha evolucionato en basco ta -otze.
Parla
En a primera mitat d'o sieglo XX se i emplegaban encara articlos en o, a, os, as:
Ibonet de Lavasar
L'ibonet de Lavasar ye un ibón pirenenco situau en o municipio de Plan, en a comarca de Sobrarbe. Se troba en o macizo de Cotiella, baixo os puntons de l'Ibonet (2.505 m).
Navardún
Parla
A particla pronominoadverbial en os verbos reflexivos de movimiento:
O diminutivo -é, -eta coexistindo con -ico, -ica.
Y tamién palabras como farina, fierro, jambre, mesache.
Molimentos
A Ilesia de Nuestra Sinyora de l'Asumpción de Navardún, una ilesia en estilo romanico d'os sieglos XII-XIII, adedicada a l'Asumpción de Nuestra Sinyora, que ye la ilesia parroquial d'o lugar.
Le Casterar
Le Casterar (Le Casterar en occitán, Le Castéra en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Tolosa, cantón de Legavin y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 597 habitants(1999) en una superficie de 16,71 km², con una densidat de población de 35,73 hab/km².
Nikolai Gógol
Nikolai Vasilevic Gógol (Николай Васильевич Гоголь en ruso), naixito de Velyki Sorochyntsi (Imperio Ruso) o día 20 de marzo de 1809 y muerto en Moscú (Imperio Ruso) o 21 de febrero de 1852, estó un escritor ruso, considerato como uno d'os prencipals novelistas d'a Literatura rusa. A suya obra literaria cal relacionar-la con a situación social d'o suyo país, l'Imperio Ruso, mientres o sieglo XIX, y asinas se i charra a sobén d'o papel d'o endividuo y d'a suya psicolochía debant d'una sociedat quasi feudal.
Aceuchal
Aceuchal ye un municipio extremenyo d'a provincia de Badajoz. Se troba situata en a comarca de Tierra de Barros y al partiu chudicial de Almendralejo. A suya población ye de, en una superficie de 63,1 km².
Toponimia
O toponimo Acehuchal presenta o sufixo -al y significa formación vechetal d'oliveras bordes (Olea europaea sylvestris).
Apollo Lunar Module
L'Apollo Lunar Module (en aragonés "modulo lunar Apollo") yera una nau espacial que estió uno d'os components prencipals emplegaus pa lo programa Apollo d'os Estaus Unius, que aterrizó astronautas en a Luna entre 1969 y 1972.
Yera lo vehíclo encargau de carriar a dos astronautas dende l'orbita d'a Luna dica la suya superficie, mantener-los allí y fer-los tornar a lo CSM.
Zarzosa
Zarzosa ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, situato en a comarca d'Arnedo.
Cheografía
A localidat de Zarzosa se troba situada a 981 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 77 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'a Riocha, y de 24 km d'Arnedo, a capital d'a suya comarca.
Arenzana de Abajo
Arenzana de Abajo ye un municipio d'a comunidat autonoma d'a Riocha, en a comarca de Nachera.
A suya población ye de 251 habitants (2006) en una superficie de 8,39 km², con una densidat de 29,92 hab/km².
Cheografía
O lugar d'Arenzana de Abajo ye situatu a 543 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 26 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'as suyas provincia y comunidat autonoma.
Ibón d'es Luceros
L'ibón d'es Luceros u ibón de la Solana ye un ibón pirenenco situau en o municipio de Sant Chuan de Plan, en a comarca de Sobrarbe. Se troba en o Parque Natural de Pocetz-Maladeta y baixo o pico de la Solana (2.524 m).
Instituto Geológico y Minero de España
L' Instituto Geológico y Minero de España (IGME) (Instituto Cheolochico y Minero d'Espanya en aragonés) ye un organismo d'investigación espanyol integrau en o Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) dirichiu dende l'anyo 2020 por Ana María Alonso Zarza y adedicau a treballos scientifico-tecnicos en o campo d'as Sciencias d'a Tierra. Tamién leva la chestión d'o Museu Cheominero de Madrit, qui costodia coleccions de minerals, rocas y fósils procedents d'Espanya y d'as suyas antigas colonias. L'orichen de l'organismo ye la Comisión para la Carta Geológica de Madrid y General del Reino establida en 1849 por Isabel II.
Esteruelas
Esteruelas u Asteruelas ye un despoblau medieval en o termin municipal de Perdiguera (Monegros).
Historia
Estió habitau dende o sieglo XII dica o sieglo XV. Perteneixió a la Orden de Cistels.
Sporting Clube de Portugal
O Sporting Club de Portugal ye un club poliesportivo portugués, d'a ciudat de Lisbona. Fue establito l'1 de chulio de 1906.
A sección mes conoixita ye a sección de fútbol y chuga en a Liga NOS.
Estadio
Chuga en os suyos partius como local en o Estádio José Alvalade, a devantadera d'o estadio se fació o 6 d'agosto de 2003.
thumb|center|250px|Estádio José Alvalade (Lisbona)
Pabellón
A devantadera d'o Pavilhão João Rocha se fació o 21 de chunio de 2017.
thumb|center|260px|Pavilhão João Rocha (Lisbona)
Ponte Preta
Ponte Preta (Município de Ponte Preta en portugués) ye un d'os 497 municipios d'o estato de Rio Grande do Sul, Brasil. A suya población ye de 1.750 habitants en 2010, en una superficie de 100,407 km² con una densidat de 17,43 hab./km².
Lista de municipios d'a provincia d'Albacet
Lista de municipios d'a provincia d'Albacet:
Ponte Preta
Cheografía
Ponte Preta ye situato a 547 metros d'altaria sobre o ran d'a mar.
Historia
O municipio de Ponte Preta fue establito o 20 de marzo de 1992.
Konstantinos Karakatsanis
Konstantinos Karakatsanis (griego: Κωνσταντίνος Καρακατσάνης) naixito d'Atenas, (Grecia) en 1877 y muerto en calendata y de puesto desconoixito, fue un atleta griego, que partecipó en los Chuegos Olimpicos d'Atenas 1896 en a preba de 1500 metros lisos.
En os 1.500 m lisos, partecipó en a final por estar final directa, tampoco ye platero o suyo puesto anque se creye que fue seteno u ueiteno.
Guadalachara
Guadalachara (Guadalajara en castellano) ye una ciudat castellanmanchega, capital d'a provincia de Guadalachara. A suya población ye de 78115 habitants (2007), en una superficie de 235,51 km² y una densidat de población de 331,68 hab/km².
Navajuelo
Navajuelo ye un mont de 1.544 metros d'altaria situau en o municipio de Mosqueruela, a o norte d'a sierra de Mayabona.
En a suya cima bi ha un vértiz cheodesico con o nombre de Masico Pallarés.
Constanzana
Constanzana ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia d'Ávila.
A suya población ye de 108 habitants (2019) en una superficie de 26,85 km², con una densidat de población de 4,06 hab/km².
Cheografía
A localidat de Constanzana se troba situada a 891 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 57 km d'a ciudat d'Ávila, a capital d'a suya provincia.
Sieglo I
O sieglo I ye formato por os anyos entre l'anyo 1 y l'anyo 100, istos dos tamién encluyitos.
Clima mediterranio
thumb|300px|Zonas consideratas de clima mediterranio (en morato). thumb|300px|As zonas de clima mediterranio seguntes a [[clasificación climatica de Köppen.]] O clima mediterranio ye un clima de transición entre o clima templato y o clima subtropical y tropical. Estas dos arias tienen una vechetación netament diferenciata que s'estendilla entre os paralelos 35° N y S d'a Tierra. L'aria templata se caracteriza por tener una pluviosidat abundant y regular mientres tot l'anyo (mas de 800 mm), con temperaturas suaus en verano y un periodo mas u menos luengo de chelatas d'hibierno. Isto da una vechetación cerenya, de caracter caducifolio, con un estrato herbacio nemoral, un estrato de matarrals esferenciato y un estrato arborio alto y bien desenvolicato. Gosan estar suelos fundos y ricos en nutrients y augua.
O clima mediterranio se caracteriza mas que mas por un rechimen con un deficit hidrico mientres a parti calida de l'anyo. O clima mediterranio ye un clima con plevias estacionals, pero a suya distribución ye inversa a la d'o clima tropical. No pleve en o verano. D'atra man, en os meses d'hibierno (o verano austral) puet gosar chelar. As precipitacions anyals son intermeyas entre as d'os climas templato y tropical y as d'o clima subtropical (oscilan entre os 250 y 800 mm por un regular).
Sieglo II
O sieglo II ye formato por os anyos entre l'anyo 101 y l'anyo 200, istos dos tamién encluyitos.
Higueruela
Higueruela ye un municipio d'o nord-este d'a provincia d'Albacet (Castiella-La Mancha), en o partiu chudicial d'Almansa.
A suya población ye de 1.263 habitants (2009) en una superficie de 205,45 km² y una densidat de 6,36 hab/km².
Cheografía
A localidat 'Higueruela se troba situata a 1.039 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 50 km d'a ciudat d'Albacet, a capital d'a suya provincia.
Mugas
Muga a l'este con Alpera (a 21 km), a l'ueste con Hoya-Gonzalo (a 10 km), a lo sud con Bonet (a 16 km) y Lo Villar de Chinchiella (a 11 km, una pedanía de Chinchiella de Mont Aragón) y a lo norte con Pozo-Lorente (a 16 km).
Santa Llestra y Sant Quílez
Santa Llestra y San Quílez ye un municipio d'a provincia de Uesca, situato en a comarca de Ribagorza. A suya población ye de habitants, en una superficie de  km² y una densidat de 0 hab/km².
Toponimia
En o fogache de 1405 s'escriba Santa Listra, en o Fogache de 1495 s'escribiba Santa Aliestra.
Provincia de Chieti
A provincia de Chieti (Prevìngie de Chìte en abruzzo, provincia di Chieti en italiano) ye una provincia italiana, en a rechión de Abruzos.
A suya población ye de 397.415 habitants (2011), en una superficie de 2.588,35 km², con una densidat de población de 153,54 hab/km².
Ibonet d'es Luceros
L'ibonet d'es Luceros ye un chicot ibón pirenenco situau en o municipio de Sant Chuan de Plan, en a comarca de Sobrarbe. Se troba en o Parque Natural de Pocetz-Maladeta, sobre l'ibón d'es Luceros u de la Solana y baixo as Agullas d'el Sen (2.784 m).
Manchuela Albacetenya
A Manchuela Albacetenya ye una mancomunidat que aplega a 24 municipios d'a provincia d'Albacet y a El Herrumblar, un municipio d'a provincia de Cuenca. Chunto con a Manchuela Cuencana forma a comarca tradicional y historica d'a Manchuela. Ye repartirta entre os partius chudicials de Albacet, Almansa, Casas-Ibáñez (mes que mes), Motilla del Palancar y La Roda.
A seu d'esta mancomunidat se troba en a carrera Matadero 5 de Fuentealbilla.
Cheografía
Muga a lo norte con a Manchuela Cuencana y a Plana d'Utiel, a l'este con a Val de Cofrentes, a lo sud con o Mont Iberico-Corredor d'Almansa y os Plans d'Albacet, y l'ueste con a Mancha d'o Xúcar-Centro.
La sulcan o río Xúcar, y os suyos afluents Cabriuel y Val de Membra. Os ríos Xúcar y Cabriuel deixan entre as suyas politas vals una plana tipicament manchega.
Economía
Como en a Manchuela cuencana, tien especial importancia en a economía d'a zona o cautivo de champinyón, cerial, a vinya, olivera, zafrán, y tamién o bestiar ovín. Precisament tota a Manchuela d'Albacet se troba adhibita en a Denominación d'Orichen Manchuela de vin.
Xenón
O xenón ye un elemento quimico d'a tabla periodica de simbolo Xe y de numero atomico 54. Ye un gas noble inodoro, muit pesato y incoloro. O xenón ye present en l'atmosfera terrestre nomás en trazas y facio parti d'o primer compuesto de gas noble sintetizato.
Caracteristicas prencipals
O xenón ye un miembro d'os elementos d'estato d'oxidación zero ditos gases nobles u inertes. A parola "inerte" ya no se fa servir ta describir ista serie quimica, ya que bells elementos d'estato d'oxidación zero forman compuestos. En un tubo pleno de gas, o xenón emite un polito brillo azul quan se l'excita con una descarga electrica (en un tubo fluorescent). S'ha aconseguito xenón metalico aplicando-le presions de quantos centenars de kilobars. O xenón tamién puet formar clatratos con augua quan os suyos atomos quedan atrapatos en un rete de moleculas d'augua.
Espartinas
Espartinas ye un municipio andaluz situato en a comarca de l'Aria metropolitana de Sevilla y provincia de Sevilla.
A suya población ye de 12.648 habitants (2009), en una superficie de 22,74 km² con una densidat de población de 556,20 hab/km².
Cheografía
A localidat d'Espartinas se troba situata a 132 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 13 km d'a ciudat de Sevilla, a capital d'a suya provincia y d'a suya comarca.
Mugas
O termin municipal d'Espartinas a o norte con Bormujos; a l'este con Umbrete; a o sud con Villanueva del Ariscal; y a l'ueste con Gines.
Ibón d'o Collau d'Ordiceto
L'ibón d'o Collau d'Ordiceto (en castellano Ibón del collado de Urdiceto) ye un ibón pirenenco situato en o municipio de Chistén, Sobrarbe. Se troba baixo l'ibón d'Ordiceto, d'an provienen as suyas auguas que baixan dimpués dica a Cinqueta a traviés d'o barranco de Sallena.
Lunar Roving Vehicle
O Lunar Roving Vehicle estió un vehíclo pa lo suyo emplego en a superficie d'a Luna mientres as misions d'o programa Apollo d'a NASA. O suyo peso yera 210 kg en a Tierra, 34 kg en a Luna, y yera capable de carriar dos astronautas.
Usache en a Luna
miniaturadeimagen|L'astronauta [[James Irwin chunto lo LRV-1 mientres a misión Apollo 15.]]
Pelapòrc
Pelapòrc (Pelapòrc en occitán, Pelleport en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Tolosa, cantón de Legavin y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 344 habitants (1999) en una superficie de 10,38 km², con una densidat de población de 33,14 hab/km².
La Pobla de Farnals
La Pobla de Farnals ye un municipio d'o País Valenciano d'a provincia de Valencia, situau en la comarca d'a Huerta Norte. A suya población ye de 6.752 habitants (2007), en una superficie de 3,6 km² con una densidat de población de 1.875,56 hab/km².
Camprovín
Camprovín ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, en a comarca de Nachera.
A suya población ye de 188 habitants (2006) en una superficie de 20,45 km², con una densidat de 9,19 hab/km².
Toponimia
O toponimo se puet explicar por o navarro-aragonés camp y "robín", como "campo royenco", con l'apocope d'a o final en "campo" mas común en o luengache medieval y que en Aragón ha dau toponimos como "Canfranc", "Candasnos" y "Candarenas".
L'Alfàs del Pi
L'Alfàs del Pi (L'Alfàs del Pi en catalán y oficialment; Alfaz del Pi en castellano) ye un municipio valenciano, situato en a comarca d'a Marina Baixa, provincia d'Alicant y partiu chudicial de Benidorm.
A suya población ye de 21.332 habitants (2010) en una superficie de 19,26 km², con una densidat de población de 1.107,58 hab/km².
Cheografía
A localidat de L'Alfàs del Pi se troba situata a 88 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 15,8 km d'a ciudat de La Vila Joiosa, a capital d'a suya comarca, de 50 km d'a ciudat d'Alicant, a capital d'a suya provincia, y a 143 km d'a ciudat de Valencia, a capital d'o País Valenciano.
Cerro de Castellar (Cantaviella)
O cerro de Castellar ye un pueyo de 1.522 metros d'altaria situau en o municipio de Cantaviella.
En a suya cima bi ha un vértiz cheodesico.
Alquezra
Alquezra (Alquézar en castellano) ye un municipio aragonés d'a comarca d'o Semontano de Balbastro en a provincia de Uesca y partiu chudicial de Balbastro.
A suya población ye de habitants  en una superficie de 32,36 km², con una densidat de población de 0 hab/km².
Toponimia
O suyo nombre se debe a que os musulmans construyoron en iste puesto un castiello (Al-Qasr en arabe) en o sieglo IX ta defender a suya capital situata en Balbastro.
Cheografía
A localidat d'Alquezra ye situata a 660 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 51 km d'a ciudat de Uesca, a capital d'a suya provincia.
O suyo termin municipal ye trescruzato por o río Vero.
Editorial Larousse
Editorial Larousse (Éditions Larousse en francés) ye una interpresa francesa d'o sector editorial establida en la ciudat de París en l'anyo 1852 por Pierre-Athanase Larousse y Augustin Boyer con o nombre de Librarie Larousse et Boyer, que actualment poseye equipes de redacción en nueu países amás de Francia (Espanya, Mexico, Archentina, Chile, Venezuela, Colombia, Brasil, Italia y Polonia). Treballa mas que mas en os campos d'a literatura chuvenil, os diccionarios y l'ensayo. Actualment y dende 2004 fa parte de Hachette Livre, d'o Grupo Lagardère.
Kevin Spacey
Kevin Spacey (nombre artistico de Kevin Spacey Fowler) ye un actor y director cinematografico estausunidense, naixito o 26 de chulio de 1959 en South Orange (Nueva Jersey).
Premios
Kevin Spacey recibió un premio Oscar a o Millor Actor en 1999 por o suyo papel en a cinta American Beauty, de Sam Mendes; tamién recibió un Oscar a o Millor Actor Segundario en 1995 por The Usual Suspects, de Bryan Singer.
En 2000 recibió un Premio BAFTA a o Millor Actor por a suya interpretación en American Beauty, de Sam Mendes.
Cañas
Cañas ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, en a comarca de Nachera.
A suya población ye de 112 habitants (2006) en una superficie de 9,72 km², con una densidat d'11,52 hab/km².
Cheografía
O lugar de Cañas se troba situau a 657 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 40 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'a suya provincia y d'a suya comunidat autonoma.
Incheniería de telecomunicación
A Incheniería de telecomunicación ye una branca d'a incheniería, que se mira de resolver problemas de disenyo electronico, interconnexión de rez, y procesamiento y transmisión de sinyals.
O termino telecomunicación fa referencia a la comunicación a distancia, incluyindo-ie a radio, a telegrafía, a televisión, o telefono, as comunicacions de datos y rez informaticos. As tecnolochías emplegadas son a transmisión vía radio (incluyindo-ie a transmisión vía satelite), y a transmisión guidada (por cables, guidas de transmisión u fibras opticas). O procesamiento d'a información tamién constituye una parte important d'as tecnolochías d'as telecomunicacions.
Cerro de San Cristóbal (Mont Agut)
O cerro de San Cristóbal ye un pueyo de 1.623 metros d'altaria situau en o municipio de Mont Agut.
En a suya cima bi ha un vértiz cheodesico.
Heinrich Lausberg
Heinrich Lausberg, naixiu d'Aquisgrán (Imperio Alemán) o 12 d'octubre de 1912 y muerto en Münster (Renania d'o Norte-Westfalia, Alemanya) l'11 d'abril de 1992, estió un destacau filologo y lingüista alemán, formau en as universidaz de Bonn y Tubinga y catedratico en as universidaz de Bonn y Münster, especialista en as luengas romances y miembro de l' Akademie der Wissenschaften zu Göttingen y de l' Accademia della Crusca.