cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norbert Feher
Espanya
Dimpués d'un amplio operativo policial, Feher ye arrestau per las autoridatz espanyolas en Mirambel (Teruel), arredol d'as 2:50 a. m. d'o 15 d'aviento de 2017, dimpués d'un accident de trafico entre la fuga que lo deixa inconscient. Tot y con a solicitut d'extradición d'as autoridatz italianas, las autoridatz espanyolas lo chudgan primero per los crimens cometius en o suyo territorio, estando condenau lo 3 de febrero de 2020 a 21 anyos de presón per dos delitos de tentativa de homicidio y un de tenencia ilicita d'armas per l'Audiencia Provincial de Teruel per lo crimen d'Albalat. Actualment se troba complindo condena en a presón de Zuera sin posibilidat de libertat baixo fianza.
Atros posibles delitos
Lo 30 d'aviento de 2015, Salvatore Chianese de 42 anyos estió asasinau en una pedrera en Fosso Ghiaia (Ravena). Las investigacions reveloron que lo rifle utilizau pa lo asasinato corresponde a lo d'o furto en Tabierna Gallo en abril de 2015.
Estampas e Castèthfranc
Estampas e Castèthfranc (Estampas e Castèthfranc en occitán, Estampes en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de Miranda-Astarac.
A suya población ye de 173 habitants (1999) en una superficie de 10,82 km², con una densidat de población de 15,99 hab/km².
Districto de Miranda
O districto de Miranda (en occitán arrondiment de Miranda, en francés arrondissement de Mirande) ye un districto d'o departamento francés d'o Gers, en a rechión d'Occitania.
A capital d'o districto ye a subprefectura de Miranda (en francés Mirande), y en fan parte 6 cantons y 165 comunas.
Fuero de Logronyo
thumb|Molimento a o fuero de Logronyo situato en ista localidat. O Fuero de Logronyo ye a Carta de población concedita por o rei Alifonso VI de Castiella a la villa de Logronyo o 9 de febrero de 1095, a instancias de Ximeno Fortunión, Sinyor de Cameros.
Amás de servir ta esbellurciar a nueva villa y a suya redolada, se fació servir como fundamento pa la concesión de fuero a atras poblacions d'a zona norte d'a peninsula iberica, como: Miranda d'Ebro (1099), Laguardia (1164) Santo Domingo de la Calzada (1207),Vitoria (1181), Bermeu (1236), Bergara (1268) u Bilbau (1300).
Club Baloncesto Avenida
O Club Baloncesto Avenida, conoixito por motius de patrocinio como Perfumerías Avenida, ye un equipo de baloncesto espanyol d'a ciudat castellan-leyonesa de Salamanca que chuga en a Liga Femenina, primera división de baloncesto femenín en Espanya.
Xeldo
Xeldo (Geldo en castellano y catalán) ye un municipio d'a provincia de Castellón, situato en a comarca de l'Alto Palancia. A suya población ye de 717 habitants (2005), en una superficie de 0,5 km² con una densidat de población de 1.432 hab/km².
Superstrato francico en aragonés
thumb|right|250px|Mapa de la [[Marca Hispanica en 806.]] 250px|thumb|right|[[Penya Uruel, un toponimo relacionau con lo conte Aureolus, capistoste de los francos que bi heba en la Chacetanía en ixas envueltas de los Carolinchios.]] Lo superstrato francico en aragonés ye lo conchunto d'elementos orichinarios de lo luengache francico presents en aragonés. Encara que bel elemento podió entrar ya en tiempos de los merovinchios, la mes gran part d'estos elementos entroron en lo periodo carolinchio y baixo-medieval a traviés de lo latín tardano, lo latín medieval, l'occitán y lo francés. Los elementos francicos en aragonés son sobre tot lexicos, pero tamién bi ha palabras gramaticals y sufixos.
Fonetica de los franconismos
A l'igual que en occitán los franconismos no presentan la h aspirada que se troba en los suyos cognatos franceses.
Los bi ha franconismos con lo grupo consonantico orichinal -ng- que presentan formas dos diferents en aragonés como reproducindo la sonorización dezaga de liquida u una reacción contra esta tendencia que conserva part de l'aragonés central:
No se documenta esta alternancia con lo sufixo -enco, d'orichen francico.
Lexico d'orichen francico
Las palabras francas se troban sobre tot en lo vocabulario de las costumbres, habitos y tradicions de l'aristocracia franca. Semanticament lo lexico chermanico destaca en los siguients campos: guerra, edificios, muebles, ferramientas, medio rural, alimentos, fauna, caza, cuerpo, fiestas, institucions, sentimientos, ropas, colors, antroponimos y adverbios. En aragonés lo lexico francico ligau a lo dreito, las ferramientas y la flora son muito menos importants que en francés:
Lexico militar
thumb|right|[[Ixovar d'una tumba merovinchia con armas.]] No siempre ye posible relacionar un chermanismo d'este campo lexico con un pueblo chermanico concreto, y la tradición filolochica de cada país los gosa relacionar con los pueblos chermanicos que i estioron presents. Una mesma palabra ha estau relacionada con lo gotico u lo francico dependendo de diferents autors. Son palabras relacionadas con la guerra u la conquiesta:
Encara que los francos combatiban a piet, lo lexico de la equitación en aragonés y atras luengas romances tiene una influencia chermanica:
Colors
En aragonés bi ha menos nombres de colors d'orichen francico que en occitán u francés, a on que clama l'atención que muitas denominacions latinas s'haigan perdiu. S'ha quiesto explicar estas substitucions por las denominacions de las colors de los caballos. Son palabras relacionadas con las colors:
En aragonés medieval ha teniu cierta presencia brun, bruna ("moreno", "morena").
Fiestas y institucions
Son palabras relacionadas con las fiestas y institucions:
Cuerpo
250px|thumb|right|Cabeza de [[Clotario I. En ixas envueltas de los merovinchios lo pelo luengo yera simbolo de reyaleza. La palabra francesa touffe ("fleca de pelo") y lo suyo cognato aragonés tufa provienen de lo francico *Topf.]] Son palabras relacionadas con l'anatomía, fisiolochía y movimiento:
Ropa y teixius
250px|thumb|right|Guants de lana. Los guants teneban un significau simbolico en la sociedat franca relacionau con acomandar misions u entregar tierras. En la [[baixa Edat Meya aragonesa se daba un part de guants como gratificación a los notarios u a los arbitros en los tribunals. .]] Son palabras relacionadas con la ropas y las vestiduras:
Fauna
250px|thumb|right|Lo [[Accipiter nisus|esparveret recibe la denominación d'épervier en francés, en los dos casos son palabras d'orichen francico.]] Son palabras relacionadas con la fauna :
Medio rural
thumb|right|250px|Un [[manequín en posición de segar, representau con una garba en la man.]] Son palabras relacionadas con la vida en lo medio rural:
En aragonés medieval ha estau documentada la palabra blado, pero siempre ha predominau l'uso de trigo, derivau de lo latín TRITICUM.
Edificios y muebles
thumb|250px|[[Bordas en la Val de Vio.]] Son palabras relacionadas con los edificios y los muebles:
Tetiu
Tetiu (Tetiu en occitán, Téthieu en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'as Landas, rechión de Nueva Aquitania, districto de Dacs y cantón de Dacs-1.
Superstrato francico en aragonés
Alimentos y cocina
Son palabras relacionadas con los alimentos:
Tetiu
A suya población ye de 634 habitants (2007) en una superficie de 10,53 km², con una densidat de población de 57 hab/km².
Superstrato francico en aragonés
Flora
250px|thumb|right|[[Hypnum cupressiforme, una molsa común en Aragón.]]
Sentimientos
thumb|L'Orguello seguntes [[Pieter Brueghel l'Ancien.]]
Antroponimos
Son antroponimos d'orichen francico:
Adverbios
L'adverbio gaire deriva de lo francico *waigaro « muito ».
Sufixos, prefixos y formación de palabras
Lo francico tenió una influencia en la formación de palabras por derivación, en especial por l'aparición en galorromance de prefixos y sufixos d'orichen chermanico. Las palabras ampradas con los sufixos -hart, -wald, -ing, -isk facioron que esdevenisen productivos y s'anyadisen tamién a palabras romanicas. Tamién podió haber-ie una influencia francica en los usos de lo sufixo romanico -ón y de lo prefixo romanico en-/em-.
Los antroponimos francos con la terminación -hart ("duro") entroron primer con antroponimos como Bernhart y Reginhart y pasoron dimpués a substantivos comuns y adchectivos esdevenindo lo sufixo -ard, que dimpués pasó dende lo francés y l'occitán a l'aragonés como -ardo.
Lo mesmo se puede dicir sobre l'orichen de lo sufixo -aud, que yera -alt en francés antigo. La terminación chermanica -wald teneba en francico una forma redueita en -ald que entró con antroponimos como Guiraud y Regnaud. A traviés de l'occitán y lo catalán (gripau, babau), plegó dica lo benasqués como -au (patau, pipau).
La forma masculina de lo sufixo -ing prenió la forma -enc/-anc en galorromance primerenco, representando lo cognato de l'aragonés -enco.
Aulhon
A suya población ye de 355 habitants (1999) en una superficie de 6,38 km², con una densidat de población de 55,64 hab/km².
Tadorna tadorna
L' aneda blanquinegra (Tadorna tadorna (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Anseriformes y familia Anatidae que se cría en redoladas atemperadas d'Eurosiberia. A mayoría d'as poblacions migran a arias subtropicals d'hibierno, pero ista especie reside sobretot en a parti mas occidental d'Europa.
Anyos 1590
Os anyos 1590 ye o periodo de tiempo formato por os anyos entre l'anyo 1590 y l'anyo 1599, istos dos tamién encluyitos.
Milvus milvus
As suyas midas varían d'entre os 62 y os 71 cm de lonchitut, pero como toz os milanos ye un animal esencialment planiador que tiene unas alas luengas y estreitas, as cuals cuan se desplegan obren dica 190 cm d'amplaria.
Tiene as plumas royencas por a tripa y as partes baixas d'o cuerpo, con a cabeza mas grisenca que a resta. Dos mallas blancas concabidas en o negro de debaixo d'as alas, en chunto con a suya caracteristica coda bifurcada, la fan inconfundible cuan se la vei volar.
Nombres populars
En Aragón, os terminos mas frecuents ta referir-se-ie dimanan d'o latín «milānus», que coinciden con as formas equivalents en altras luengas romances: «milán» y «milano» son as prencipals. Tamién se documenta a forma «milaneta», que talment fa referencia a la suya mida mas chiqueta que en altras especies semellants.
A demás, como totas as especies de Milvinae, tamién se troban formas relacionadas con o potencial arabismo lexico «alforocho», anque leixos d'estar as chenerals, no se i documentan si que en a comarca d'a Chacetania: «alforocho» en Aragüés de lo Puerto y Chaca, y con mas frequencia «alforrocho» que se documenta en Ansó, Echo, Embún, Aragüés, Xabierregai y Puent d'A Reina en a dita comarca, y en un punto nomás, que ye Santolaria de Galligo, en a vecina Plana de Uesca.
Cualques autors han dau en os suyos estudios que tamién ye frequent o termino «abadeho» (AFI /abadexo/), como López Pardo u Adolfo Aragüés Sancho, anque enquestas posteriors (R. Vidaller) muestran como se ixa parola no se i aplicase si que en a localidat d'Uncastiello (as Cinco Villas), aplicando-se en realidat en cuasi tot Aragón tradicionalment a lo peix Gadus morhua. Sí que tiene mas repercusión en territorio aragonés a parola pareixida «abadehero» (AFI /abadexeɾo/) que se documenta en Santolaria de Galligo (Plana de Uesca), en Borrés (Alto Galligo) y en Luesia (Cinco Villas). Pareix que toz istes casos acotan a distribución d'ixes terminos en o sector occidental d'o domenio lingüistico aragonés. A tamas de tot ixo, Inacio Arizón y Francho Rodés citan, en 1996, un caso de prenunciación aragonesa d'ixe termino que por demás siempre ha estau documentable con prenunciación castellana: «abadeixero» (AFI /abadeʃeɾo/) anque no ofreixen a procedencia cheografica d'ixa forma.
Y ya en zagueras, cal destacar que como totas as aus de presa de mida meyana, recibe tamién en muitos puestos d'Aragón o nombre inespecifico d'«esparver/o», que ye mas especifico ta altras especies que se i pareixen anque no son filocheneticament relacionadas con os milanos (se veiga Buteo).
Esparròs
Esparròs (en francés Esparros) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón de Nestés, Aura y Loron y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 194 habitants (1999) en una superficie de 32,56 km², con una densidat de población de 5,96 hab/km².
Valdepeñas de Jaén
Valdepeñas de Jaén ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 1539 habitants (2021) en una superficie de 183,80 km².
Antillas Neerlandesas
As Antillas Neerlandesas (en Neerlandés Nederlandse Antillen, en Papiamento Antias Hulandes), tamién clamatas Antillas Holandesas, estió un país autonomo d'a mar Caribe formato por dos grupos de islas situatas en as Antillas Menors: Aruba, Curaçao y Bonaire (islas ABC) y Saint Eustatius, Saba y Sint Maarten (islas SSS). Iste territorio yera encluyito entre os países y territorios d'ultramar d'a Unión Europea, en fer administrativament parti d'o Reino d'os Países Baixos.
Historia
O territorio se formó en 1954 ta dar autonomía y una organización politica a las antigas colonias neerlandesas en America. Asinas, se formó o Reino d'os Países Baixos composato en primerías por o territorio europeo mas Surinam y as seis Antillas Neerlandesas. En 1986, Aruba decidió a traviés d'un referendum deseparar-se d'a resta d'as Antillas Neerlandesas y constituir-se en un Estato independient adintro d'o Reino
Dimpués d'o 10 d'octubre de 2010 desapareixen as Antillas Neerlandesas, convertindo-se a isla de Curaçao y a zona de Sint Maarten (parti neerlandesa d'a isla de Sant Martín) en países constituyents adintro d'o Reino d'os Países Bajos, mientres que as islas de Saba, Sint Eustatius y Bonaire (agrupatos en una rechión conoixita como Caribe Neerlandés) se convierten en municipios especials adintro d'os Países Baixos, lo que fa a ista nación un país transcontinental.
Club Deportivo Juvenil Tamarite
325px|thumb|right|Aliniación d'o CDJ Tamarite en un partido d'a temporada 2008/09.
O Club Deportivo Juvenil Tamarite (en aragonés Club Esportivo Chuvenil Tamarit, en catalán Club Esportiu Juvenil Tamarit) ye un club de fútbol aragonés, d'a localidat de Tamarit de Litera en a Provincia de Uesca. Establito en 1960, actualment chuga en a Rechional Preferent d'Aragón.
Antimás a lo menos mientres tota la decada d'os anyos 1960 tenió equipo d'atletismo.
Estadio
O club chuga os suyos partidos en o campo de fútbol de La Colomina.
Ferreries
Ferreries ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Menorca. A suya población ye de 4.669 habitants (2009), en una superficie de 66,09 km² y una densidat de población de 70,65 hab/km².
Provincia de Uelba
A provincia de Uelba ye una provincia espanyola situata en a comunidat autonoma d'Andalucía. Muga a lo norte con a provincia de Badajoz, a l'este con as provincias de Sevilla y Cádiz, a lo sud con l'oceano Atlantico y a l'ueste con Portugal.
Calce
Calce (en francés Calce) ye una comuna catalana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Perpinyán, o cantón d'el Riberal y a rechión d'Occitania.
A suya población ye de 225 habitants, en una superficie de 23,77 km².
Cheografia
A localidat de Calce ye situata a 228 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Demografía
thumb|300px|center|Población 1962-2008
Riupeirós
Riupeirós (Riupeirós en occitán, Riupeyrous en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto de Pau, cantón d'o País de Morlans y de Montanerés y rechión de Nueva Aquitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia d'o Biarn.
Lynx canadensis
O gato cerval canadiense (Lynx canadensis en clasificación scientifica (Kerr, 1792), ye una especie de mamifero carnivoro d'o chenero Lynx, en a familia Felidae y subfamilia Felinae, que tiene a suya aria de distribución en o norte d'America d'o Norte, estendillando-se por Canadá, por Alaska y por belatros estatos d'Estaus Unius en o nord-este y en o norueste d'o país.
Se considera que en fan parte tres subespecies: ''L.c.canadensis, L.c.mollipilosus y L.c.subsolanus.
Sean Murray
Sean Harland Murray (naixito de Bethesda, Maryland, o 15 de noviembre de 1977) ye un actor estausunidense. Ye conoixito por interpretar a l'achent especial Timothy McGee en a serie de televisión "NCIS" y por o personache de Danny Walden en a serie "JAG".
Martorelles
Martorelles (Martorelles en catalán y oficialment, Martorellas en castellano) ye un municipio catalán situato en a comarca d'o Vallés Oriental y provincia de Barcelona.
A suya población ye de 4.922 habitants (2009), en una superficie de 3,60 km² con una densidat de población de 1.367,22 hab/km².
En Martorelles tién a suya seu social a interpresa de motos Derbi.
Cheografía
A localidat de Martorelles se troba situata a 96 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Matematicas
As Matematicas (d'o griego μάθημα, máthema: ciencia, conoiximiento, aprendizache, μαθηματικóς, mathematikós: amant d'o conoiximiento) son una ciencia que se definen como l'estudeo d'os patrons de cantidat, estructura, cambeo y espacio. Dende una anvista formalista, ye a investigación d'estructuras abstractas emplegando a lochica formal como ferramienta de treballo. As Matematicas pueden considerar-se como una ixampladura d'os luengaches parlaus y escritos, con un vocabulario y una gramatica estremadament precisos, ta describir y estudiar as relacions fisicas y conceptuals.
Encara que as Matematicas no se consideran, por un regular, como una ciencia natural, as estructuras especificas investigadas por os matematicos tienen a sobén o suyo orichen en as ciencias naturals, mas que mas en a Fisica. Manimenos, amás gran parti d'as estructuras son purament internas a las Matematicas (porque premiten una cheneralización d'atras subarias, u bella ferramienta ta calculos comuns). Finalment, bels atros matematicos estudean as suyas arias por razons esteticas, veyendo-las mas como una mena d'arte que no como una ciencia aplicada.
Antropolochía
L'Antropolochía -d'o griego anthropos (hombre) y logos (conoiximiento)- ye a ciencia que s'adedica a l'estudeo d'a humanidat (Veyer: hombre). L'antropolochía s'adedica a l'estudeo de toz os humanos, en todas as suyas dimensions. Un concepto basico de l'antropolochía ye o concepto de cultura y que a nuestra especie ha desenvolicau una capacidat universal de concebir o mundo simbolicament, d'amostrar y aprender ixos simbolos socialment y de transformar o mundo (y a nusatros mesmos) con l'aduya d'ixos simbolos.
Cantón de Condòm
O cantón de Condòm (en francés canton de Condom) yera una división admenistrativa francesa situata en o departamento d'o Gers y districto de Condòm, en a rechión d'Occitania.
A suya población yera de 10.419 habitants (1999) en una superficie de 245,83 km², con una densidat de población de 42,38 hab/km², y en feban parte 13 comunas. A suya capital yera a ciudat de Condòm.
Río Soncio
O Soncio (Lusinç en furlán, Soča en esloveno) ye un río con naixedero en os Alpes Chulians y desembocadura en a Mar Hadriana. O suyo curso ye d'alto u baixo paralelo a la muga entre Italia y Eslovenia, os primers 99 km son en territorio d'Eslovenia cerca d'o suyo cabo ueste, os zaguers 41 km son en territorio d'Italia, cerca d'o suyo cabo este. As suyas auguas son d'una curiosa color verde esmeralda. O cauz d'o río Soncio y a suya compleganza estió un frent en a Primera Guerra Mundial y o scenario de dotze batallas entre mayo de 1915 y noviembre de 1917, quan l'exercito italiano fue redotau de tot en a Batalla de Caporetto por l'exercito alemán y l'exercito austrohongaro.
Loís IX de Francia
Loís IX de Francia, naixito de Poissy (Reino de Francia) o 25 d'abril de 1214 y muerto en Túniz (Tunicia) o 25 d'agosto de 1270, estió un rei de Francia dende o 8 de noviembre de 1226 dica la suya muerte. Yera fillo de Loís VIII y de Blanca de Castiella.
Haget (Gers)
Haget (Haget en occitán, Haget en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de Miranda-Astarac.
A suya población ye de 293 habitants (1999) en una superficie de 9,10 km², con una densidat de población de 32,20 hab/km².
Escalar (Altos Pireneus)
Escalar (en francés Escala) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón de Nestés, Aura y Loron y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 328 habitants (1999) en una superficie de 3,88 km², con una densidat de población de 84,54 hab/km².
1121
Defuncions
1120'erne
Sant Joan d'Alacant
Sant Joan d'Alacant (Sant Joan d'Alacant en catalán y oficialment; San Juan de Alicante en castellano) ye un municipio valenciano, situato en a comarca de l'Alicantín, provincia d'Alicant y partiu chudicial de Sant Vicent del Raspeig.
A suya población ye de 22.138 habitants (2010) en una superficie de 9,64 km², con una densidat de población de 2.296,47 hab/km².
Cheografía
A localidat de Sant Joan d'Alacant se troba situata a 40 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 8 km d'a ciudat d'Alicant, a capital d'a suya provincia y d'a suya comarca.
Penya Roya (sierra Tendennera)
A penya Roya u punta Facera (en castellano Peña Roya) ye una montanya de 2.578 metros que se troba en a provincia de Uesca (Aragón).
Ye situada en a sierra Tendennera, estando a suya zaguera cima important enta l'ueste.
Anyos 1600
Os anyos 1600 ye o periodo de tiempo formato por os anyos entre l'anyo 1600 y l'anyo 1609, istos dos tamién encluyitos.
Atros países
Hikjsvfkvkb,kb,sb,ksfjbkj,kde.skef.jkfbahvjbwajvdkwjbkajvfjafkvakfbalfbalfkafafkjbalkh alu iaf aiu oa  fioeif af aoyf aoif yaeo eyaeyf y iyeafyo yyaoyfoayfoy aey  ayfeya  fyeahfoy oho ao o ya
Colechiata de Santa María la Mayor de Casp
A Colechiata de Santa María la Mayor ye un templo catolico que se troba en a ciudat aragonesa de Casp, capital d'a comarca de Baixo Aragón-Casp. Situada en a zona más alta d'o casco urbán, feba parti d'una mena d'acropolis mixta a on i heba edificacions relichiosas, civils y esfensivas. Iste conchunto monumental incluyiba a ilesia, o castiello d'o Bailío —residencia d'os comendadors— y o convento d'a Orden de Sant Chuan.
Historia
L'orichen d'a Colechiata se remonta a l'antiga mezquita d'a localidat, consagrada dimpués d'a conquiesta de Casp en 1169. Baixo l'advocación de Santa María, o templo fue fundau por a Orden Militar d'o Hespital de Cherusalem, la quala poseyeba una important encomienda en a localidat. As obras prencipioron en o sieglo XIV y rematoron en o sieglo XV. En 1394, o Gran Mayestre Johan Ferrández d'Heredia consiguió que se elevase a o rango de colechiata, inte en que s'enampló por primera vegada o crucero y a cabecera. Aquí se celebroron as primeras sesions d'as Corz d'Aragón de 1371-1372 dica o suyo treslau ta Alcanyiz en zaguerías de 1371. En 1412, se celebró en ella a misa de proclamación d'o fallo d'o Compromís de Casp, en que se trigó a o succesor d'a Corona d'Aragón dimpués d'a muerte sin descendencia de Martín I. Entre 1518 y 1522 s'enamploron atra vegada o crucero y a cabecera. O templo fue consagrau por o papa electo Hadriano VI en 1522.
O 28 de chulio de 1908 l'atrio d'a ilesia fue declarau Molimento Nacional y o 3 de chunio de 1931 a Colechiata fue tamién declarada Molimento Nacional.
Mientres a Guerra Civil, a colechiata sofrió un incendio prevocau por milicianos republicans que ocasionó a destrucción d'os retablos y d'os dos soberbios sepulcres goticos que conteneba, o d'o gran mayestre Johan Ferrández d'Heredia y o de Martín García Puyazuelo, bispe de Barcelona naixiu de Casp. As posteriors intervencions arredol de 1944 alteroron as cubiertas: as laterals son planas y reyalizadas con losa de piedra, mientres que as d'a nau central apareixen inclinadas, a dos auguas y con tella. Entre 1991 y 2003 se facioron treballos de restauración que afectoron a gran parti d'a ilesia y tamién se facioron obras d'adequación d'a redolada d'o templo.
En zaguerías s'ha aprebau un plan conchunto ta fer treballos de rehabilitación tanto en l'interior como en l'exterior d'a ilesia. En primeras se quiere actuar sobre as humidatz apareixidas en a cara norte de l'edificio, estando a zona más afectada a capiella d'a Vera Cruz.
Arquitectura
thumb|left|200px|Portalada lateral dreita d'a Colechiata. Construyida en piedra picada, a Colechiata de Santa María la Mayor ye un d'os eixemplos más notables d'o gotico purista en Aragón, encara influyiu por o estilo cisterciense. O templo primitivo presentaba paralelismos con a ilesia d'o Monesterio de Nuestra Sinyora de Rueda, a la que se pareixe en o tocant a sencillez compositiva. Dito templo constaba de tres naus divididas en cinco trampos, a central y quatre as laterals; o trampo inicial d'a nau central no se corresponde con as laterals por trobar-se a torre en o canto norte. As tres naus se cubriban con vueltas de crucería sencilla, quedando deseparadas por pilars quadrangulars de qualas esquinas rancan os niérvols d'as vueltas. A cabecera, de testero recto, constaba de tres capiellas en correspondencia con cadaguna d'as naus. A primera ampliación d'a ilesia consistió en a destrucción d'as tres capiellas anteriors, adhibindo-ie un trampo más que funcionaba como crucero acusau en planta, de mayor amplaria que a resta d'os trampos, construyindo-se atra vegada tres capiellas rectas que constituyiban a nueva cabecera d'o templo.
A torre ye muit posterior, pues se reedificó dimpués d'a destrucción de l'antiga en 1838. De gran altaria y estilo neoclasico, ye quadrada, con as ariestas chafranadas en o cuerpo superior.
Interior d'o templo
thumb|230px|Interior d'a Colechiata de Santa María. A nau central d'a Colechiata, a más ampla y alta, ye cubierta por vuelta de crucería simpla que descarga sobre semicolumnas adosadas a gruesos pilars quadrangulars. De feito, todas as vueltas d'o templo son de crucería sencilla, fueras d'as dos centrals d'o crucero, que son estreladas, asinas como as de quatre capiellas laterals, con relieus goticos y platerescos. A capiella que conteneba a tumba d'o mayestre se singulariza por a suya vuelta de meyo canyón, con cheserías d'un tardano mudéchar.
O retablo de l'Altar Mayor, si bien ye de 1944, imita fielment o estilo d'o retablo orichinal d'o sieglo XV estricallau mientres o incendio d'a Guerra Civil. Consta de quince tablas que representan os misterios d'o Rosario. En o centro d'o mesmo se troba la Virchen de l'Asumpción, rodiada d'un guardapolvo. Ista pieza se construyió en os tallers d'os chirmans Albareda en Zaragoza.
left|160px|thumb|Capiella d'a [[Vera Cruz de Casp|Vera Cruz.]] Un atro elemento perdiu mientres o incendio, l'organo, fue recuperau en construyir-se una pieza instrumental parellana a la que teneba a Colechiata. Ta disenyar iste instrumento clasico, que conta con 56 teclas y 824 tubos, se recurrió a o catedratico d'organos d'o Conservatorio de Zaragoza, José Luis González Uriol, estando fabricau en o taller de l'experto Carlos Álvarez de Teruel. Ye un organo barroco, muit pareixiu a los que i heba en Aragón en o sieglo XVIII.
A Colechiata alberga en o suyo interior a Vera Cruz de Casp, una d'as reliquias más importants d'a cristiandat. Trayida a Casp por Johan Ferrández d'Heredia, estió primero en o convento anexo dica que posteriorment fue tresladada a la Colechiata. Astí permaneixió dica 1936, calendata en a que un vecín d'a localidat la tresladó chunto a o Cáliz d'o Compromís a un puesto desconoixiu ta que no estase expoliada mientres a guerra. Rematada a contienda, a reliquia tornó ta a Colechiata y, dimpués d'a finalización d'as obras de condicionamiento d'a Capiella d'a Vera Cruz, torna a estar expuesta a o publico.
Calmella
Calmella (en francés Calmeilles) ye una comuna catalana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Ceret, o cantón d'els Aspres y a rechión d'Occitania.
A suya población ye de 61 habitants, en una superficie de 13,22 km².
Cheografia
thumb|center|300px|Situación de Calmella.
Demografía
thumb|300px|center|Población 1962-2008
Rasheed Sulaimon
Rasheed Wesley Sulaimon (9 de marzo de 1994 de Houston, Texas, Estaus Unius) ye un chugador profesional estausunidense de baloncesto. Tien una altaria de 1,93 metros y ocupa a posición d'escolta. En l'actualidat chuga en o JL Bourg Basket, d'a Pro A de Francia.
Villarrodrigo
Villarrodrigo ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 392 habitants (2021) en una superficie de 78 km².
Lynx issiodorensis
O gato cerval d'Issoire (Lynx issiodorensis en clasificación scientifica (Croizet & Jobert, 1828), estió una especie (extincta dende o Pleistoceno) de mamifero carnivoro d'o chenero Lynx, en a familia Felidae y subfamilia Felinae.
Espeisha
Espeisha (en francés Espèche) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón d'a Val de l'Arròs y d'as Baïsas y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 48 habitants (1999) en una superficie de 2,67 km², con una densidat de población de 17,98 hab/km².
Los Paharos
thumb|250px|Os Paixaros en o Siglo XXI Los Paharos (Os Paixaros en aragonés) son un grupo d'hinchas d'o Club Voleibol Zaragoza. Fue establito en l'anyo 2007 Elena García en ye a presidenta.
Esterri d'Àneu
Esterri d'Àneu ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de lo Pallars Sobirán. La suya población ye de 891 habitants (2008), en una superficie de 8,52 km² con una densidat de población de 104,58 hab/km².
Tricio
Tricio ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha en a comarca de Nachera.
A suya población ye de 431 habitants (2006) en una superficie de 6,35 km², con una densidat de población de 26,61 hab/km².
Cheografía
A localidat de Tricio se troba situada a 564 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 25 km d'a ciudat de Logronyo, a capital d'a suya provincia y d'a suya comunidat autonoma.
Pueyo de Sant Esteban (chacimiento arqueolochico)
Lo Pueyo de Sant Esteban ye un chacimiento arqueolochico de caracter urbano d'epoca republicana y imperial romana, existent aproximadament entre los sieglos I aC y I dC. Ye situau en Lo Pueyo, localidat d'o termin municipal de Calamocha (Teruel, Aragón, Espanya).
Historia
La ciudat estió en tres emplazamientos succesivos, estando lo Pueyo de Sant Esteban lo segundo d'ells y amostrando una continuidat de hábitat de caracter urbano ininterrompiu en a comarca d'o sieglo II aC a lo menos dica lo sieglo IV. Estió fundada a conseqüencia d'a destrucción d'a ciudat inicial situada en o Chacimiento d'a Caridat (Camin Reyal) a causa d'as guerras sertorianas libradas en a Peninsula Iberica entre los anyos 82 aC y 72 aC.
Se desconoixe con seguridat lo nombre d'a ciudat. Cotejando diversas fuents de l'Antiguidat (Naturalis Historia, de Plinio lo Viello; la Cheografía de Claudio Ptolomeu u lo Anonimo de Rávena) podría tractar-se de Leonica, nombre dau en estar habitada per los leonicenses, lugar celtíbero que suposadament habitaba la zona.
La ciudat sería ubicada dentro d'o trayecto de l'antiga calçada romana que uniría las poblacions de Saguntum (actual Sagunto) y Bilbilis (actual Calatayú). La calzada seguiría la marguin ezquierda d'o curso d'o Xiloca a l'altura de dito chacimiento.
Quan las circumstancias lo permitioron los pobladores decidioron abandonar l'asentamiento pa baixar a lo plano y refundaron la ciudat en La Loma d'el Prau, en o termin municipal vecino de Fuents Claras, a meyaus d'o sieglo I dC y a 1,1 km de distancia de Lo Pueyo.
Descripción
Empecipió a estar estudiau en os anyos 50 per Purificación Adrián y posteriorment entre 1976 y 1978 per Francisco Burillo Mozota, dentro d'os suyos treballos de prospección arqueolochica d'os diversos asentamientos d'o territorio d'a Celtiberia, entre los quals se troba la Comarca de Xiloca.
Lo chacimiento ocupa una d'as laderas d'o pueyo, a escasa distancia d'os atros dos emplazamientos. Se tracta d'un nuclio amurallau d'unas 10 hectarias d'extensión. La suya muralla ye de dople paramento, con una longaria d'1.456 metros de perímetro y 4 metros d'amplaria, adaptada a lo terreno y con ueito torretons de planta quadrada. S'han aterrazau las laderas, reutilizándo-se pa lo cautivo. En a vaguada sudeste se trobaba la dentrada, de 3,3 metros d'amplaria, hue trascruzada per lo camín que va a la ermita.
Restas conservadas
Tanto adintro como fuera d'o cinto se mantienen sinyals d'antigas edificacions y s'han trobau materials ceramicos y numismaticos que pareixen corresponder a la epoca d'abandono d'a ciudat. Son visibles dos cambras, con muros de mampostería irregular, una d'ellas con una cisterna en o suyo interior, excavada en a pedrera quarcitica y recubierta de argamasa. Las excavacions arqueolochicas han descubierto quantas estancias, muros de mampostería prolongaus con adobas y revocaus con archila, suelos archilencos fueras d'un de opus signinum blanco. En un torretón s'ha trobau presencia d'un lenau de losetas. En superficie s'han trobau monedas ibericas de Bilbilis, Colonia Celsa y Nertobis y tamién hispanorromanas de Bilbilis, Calagurris, Colonia Celsa y Ilici. Tamién abundants ceramicas: lucernas, anforas, terra sigillata italica, paretz finas, iberica y comuna.
En lo cabalto d'o pueyo tamién se conservan restas d'un antigo torretón posterior, d'epoca medieval.
Benessa d'Acs
Benessa d'Acs (Benessa d'Acs en occitán, Bénesse-lès-Dax en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'as Landas, rechión de Nueva Aquitania, districto de Dacs y cantón de Dacs-2.
A suya población ye de 502 habitants (2007) en una superficie de 5,89 km², con una densidat de población de 85 hab/km².
Tres Poyetes
Tres Poyetes ye un mont de 487 metros d'altaria, situau en a depresión d'Ebro, en o municipio de Zaragoza, en a provincia de Zaragoza.
En a suya cima bi ha un vértiz cheodesico que ye d'acceso restrinchiu por trobar-se en un terreno militar perteneixient a o campo de maniobras de Sant Gregorio. Se situa chunto a l'observatorio de dirección d'o campo.
Se troba situau en Lo Castellar, una zona con plataformas de piedra calsinera, y salagons terciarios que baixan en graus dende los monts de Castellón (Cinco Villas) dica la Ribera de l'Ebro, en o termin municipal de Zaragoza.
Deus Fagus
Deus Fagus ye o dios d'o Fayo, u a divinización d'o numen de l'árbol. Este árbol estió muito important pa la economía d'os montanyeses, porque da fusta (que s'aprofitaba muito en o periodo romano) y porque o fruito ye comestible.
Se conoixe por inscripcions d'epoca romana que bi ha en altars conmemorativos de Bigorra y Comenche, en alfabeto latino.
A mas gran parte d'as estelas dedicatas a este dios s'han trobato arredol d'os lugars de Générest y Tibirán (Altos Pireneus). Con as inscripcions bi ha fuellas y esvasticas gravatas.
O nombre d'o dios ye latinizato, pero ye posible que a forma en aquitano fuese pareixita a o latín, que fuese Bago, amprato d'o celta. O toponimo Bayona s'interpreta como "O gran fayo" y poderba representar un gran fayo sagrato.
Tamién s'ha quiesto interpretar o toponimo Fago d'a Val d'Ansó a partir d'esta divinidat.
Las Tres Bailías
Las Tres Bailías u Las Bailías ye lo nombre que recibiba dica la Primera Guerra Carlista l'aria que teneban los Hespitalers en l'aria montanyosa de Teruel que muga con Castellón y corresponde en part a la compleganza alta de lo río Guadalop. Los Hespitalers i teneban tres bailías:
Por eixemplo en las actas de las Corz de Zaragoza de 1398-1400 l'apartato XCIII de greuges de la yglesia ye dedicato a Las Baylias de Cantaviella, de Castellot e de Aliaga:
En las Guerras Carlistas esta zona y l'aria de Castellón que i muga estioron celebres porque i yera un irreductible enclau carlista mandato por Cabrera. Cabrera teneba la embotada de Tigre del Maestrazgo, los medios de comunicación diciban a tot lo nuclio carlista Maestrazgo y se perdió la denominación de Bailías pa la parte terolana.
Pomer
Pomer ye un municipio de la provincia de Zaragoza (Aragón), situato en la comarca de l'Aranda.
La suya población ye de habitants, en una superficie de 33,1 km² y una densidat de población de 0 hab/km².
Topomimia
En aragonés medieval s'escribe a vegadas Pomar. Un "pomar" en aragonés medieval significaba "campo con arbols fruitals". La palabra poma significaba en ixas arias d e lo Sistema Iberico zaragozano cerolla u latón, pero no manzana como en benasqués huei.
Cheografía
Ye situato en la Sierra de Tablado, a 1.107 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar y a una distancia de 120 km de Zaragoza, la capital de la suya provincia y d'Aragón.
Quintana del Pidio
Quintana del Pidio ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia de Burgos, situau en a comarca de Ribera del Duero y partiu chudicial d'Aranda de Duero.
Cheografía
A localidat de Quintana del Pidio ye situada a 845 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 70 km d'a ciudat de Burgos, a capital d'a suya provincia, y a 15 km d'Aranda de Duero, a capital d'a suya comarca y d'o suyo partiu chudicial.
O suyo termin municipal ye trescruzau por o río Gromejón.
Camporsin
A suya población ye de 41 habitants, en una superficie de 17,04 km².
Cheografia
A localidat de Camporsin ye situata a 635 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
thumb|center|300px|Situación de Camporsin
Demografía
thumb|300px|center|Población 1962-2008
Provincia de Granada
A provincia de Granada ye una provincia espanyola situata en a comunidat autonoma d'Andalucía. Muga a o norte con as provincias d'Albacet, Murcia y Chaén; a l'este con Almería; a l'ueste con Málaga y Córdoba; y a o sud con a mar Mediterrania.
Kara (grupo)
Kara (en coreano: 카라, en chaponés: カラ, comunament estilizato como KARA) yera un grupo de K-Pop. Fue creyata en l'anyo 2007 y desapareixió en l'anyo 2016.
Historia
Lo grupo fue creyau en l'anyo 2007 y la primera actividat publica se fació lo día 29 de mayo de mesmo anyo.
Lo grupo tenió muito exito mientres lo suyo tiempo d'actuación en o mundo d'a mosica.
Final
Lo día 15 de chinero de 2016, a traviés d'un comunicato de prensa DSP Meya confirmó la disolución d'o grupo, ya que los contractos d'as integrants expiroron este mesmo día, Gyuri, Hara y Seungyeon decidioron de prener camins deseparatos en atras achencias, mientres que Youngji continará en a mesma achencia y s'enfocará en actividatz como solista. D'atra man l'achencia agradeixió a los fans por haber refirmato a lo grupo en los zaguers 9 anyos y pidió a los fans continar refirmando-las en lo futuro.
Laguian e Masons
Laguian e Masons (Laguian e Masons en occitán, Laguian-Mazous en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de Miranda-Astarac.
A suya población ye de 283 habitants (2009) en una superficie de 9,98 km², con una densidat de población de 28,36 hab/km².
Berrobi
Berrobi (Berrobi en basco y oficialment, Berrobi en castellano) ye un municipio d'a comunidat autonoma d'o País Basco, provincia de Guipuzcua y comarca de Tolosaldea.
A suya población ye de 589 habitants (2008) en una superficie de 2,77 km², con una densidat de población de 214,64 hab/km².
Cuculus canorus
O cuculo (Cuculus canorus (Linnaeus, 1758) ) ye una especie d'au d'a orden d'os Cuculiformes y familia Cuculidae que ye un au migrant cheneralizada de verano en Europa y Asia, y que pasa d'hibierno en Africa. Ye un parasito de cría, lo que significa que mete uegos en os niedos d'atras especies d'aus.
Mide de 32 a 34 centimetros de luengo dende lo pico dica la coda (con una coda de 13 a 15 centimetros) y una envergadura de 55 a 60 centimetros. As suyas patas son curtas. Tien un cuerpo grisenco y delgau y una coda larga.
Os masclos pesan arredol de 130 gramos y las fembras 110 gramos.
Sent Castin
Sent Castin (Sent Castin en occitán, Saint-Castin en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto de Pau, cantón d'o País de Morlans y de Montanerés y rechión de Nueva Aquitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia d'o Biarn.
A suya población ye de 736 habitants (1999) en una superficie de 7,00 km², con una densidat de población de 105,14 hab/km².
Natalia Ginzburg
Natalia Levi u Natalia Ginzburg (por l'apellito d'o suyo primer marido), naxita de Palermo (Sicilia) o 14 de chulio de 1916 y muerta en Roma o 7 d'octubre de 1991, estió una escritora italiana.
Orichens familiars
Natalia Levi yera naxita de Sicilia, encara que a suya familia yera orichinaria de Trieste, en o norte d'Italia. Su pai,Giuseppe Levi, yera un conoixito profesor unibersitario de Medicina, con ideyas politicas librepensadoras (estió engarcholato, con os suyos tres chirmans, por o faxismo de Mussolini), encara que a suya mai yera d'ideyas cristianas. Natalia s'educó en Torino, con una formación similar a las ideyas d'o suyo pai.
Faxismo y guerra
En 1933 Natalia publicó o suyo primer cuento, I bambini.
En 1938 casó con Leone Ginzburg, intelectual italiano d'ideyas comunistas naixito en a Unión Sovietica, y o matrimonio se relaciona con os grupos antifaixistas que bi ha arredol d'a Editorial Einaudi en Torino (a on treballa Leone), encluyendo a Cesare Pavese.
En 1940, mientres a Segunda Guerra Mundial (y dica 1943) o Gubierno faixista desterró a Leone Ginzburg a un chicot lugar en os Abruzos, y Natalia i estió con o suyo marido. En 1942 publicó con pseudonimo a suya primera novela, La strada che va in città.
Leone Ginzburg morió torturato por a Gestapo en a garchola de Regina Coeli de Roma o 5 de febrero de 1944, y Natalia tornó ta Torino, encara ocupato por os alemans.
Posguerra
Dimpués d'a guerra, Natalia treballa en a editorial Einaudi. Asinas, en 1947 publicó a suya segunda novela, È stato così, con a cual recibió un premio literario.
En 1950, Natalia casó con o profesor universitario Gabriele Baldini, que fue nombrato director d'a delegación de l'Istituto Italiano di Cultura en Londres (Reino Uniu).
Dimpués de cuantas obras literarias, en 1963 recibió o Premio Strega por a suya obra Lessico familiare, y continó con una esitosa carrera literaria. Fació un chicot papel en una pelicula de Pier Paolo Pasolini.
En 1984 recibió o Premio Bagutta
Castellanía d'Amposta
thumb|150px|Cruz de Malta.
A Castellanía d'Amposta yera un priorato d'a orden d'o Hespital que s'orichinó cuan o conte Remón Belenguer IV donó a os flaires hespitalers o castiello d'Amposta en 1154, agradeixendo-lis a suya aduya en campanyas contra os musulmans en a reconquiesta d'a Catalunya Nueva. Asinas se creyó una churisdicción hespitalera propia d'a Corona d'Aragón independient d'o Priorato de Sant Chil de Provenza, d'a on dependeban dica l'inte. A castellanía d'Amposta dependeba dreitament d'a seu central d'a orden.
O feito que esta división administrativa se dicise castellanía y no pas priorato ye porque yera en un terreno de muga y caleba una buena organización militar. Yera o solo priorato d'Europa occidental que teneba o nombre de castellanía. En Orient n'i heba beluns porque tamién yera una zona d'accions militars.
En 1280 a lo rei l'intresó tener o Castiello d'Amposta por a suya valura estratechica y lo consiguió con permutas y concesions de privilechios a la orden. A despeito d'esta perduga que daba nombre a lo priorato, o nombre no cambió pero si que cambió o puesto de residencia d'o castellán d'Amposta, que habitaba en o convento de Sant Chuan de los Panez en Zaragoza. O castellán gosaba estar hombre de confianza d'o rei, pero a vegadas se n'iba ta Orient pa aduyar a la orden.
En 1312 con a disolución d'a orden d'o Temple y la integración d'as suyas propiedaz a lo Hespital se reorganizó l'orden en a Corona d'Aragón; a primera Castellanía d'Amposta se trestalló en Priorato de Catalunya y Castellanía d'Amposta. Esta zaguera teneba as comandas d'Aragón y as de Catalunya a lo sud d'Ebro y la de Torrent de l'Horta (a sola en Valencia). O priorato de Catalunya teneba as comandas de Catalunya a lo norte d'Ebro, Rosillón y as Balears.
Un d'os castellán d'Amposta mas celebres ha estau Johan Ferrández d'Heredia, amigo de Pero lo Cerimonioso y que plegó ta mayestre mayor d'a orden d'o Hespital.
A castellanía d'Amposta duró de manera teorica dica l'anyo 1851 cuan o infant Francisco de Paula de Borbón, zaguer castellán d'Amposta, renunció en un inte de redefinición de l'orden d'o Hespital y cambio en Espanya dende un estau feudal enta un estau liberal, con focos carlistas en bel terreno d'a orden como Las Tres Bailías de Aliaga, Cantaviella y Castellot.
Sauvòla
Sauvòla (Sauvòla en occitán, Saubole en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto de Pau, cantón d'o País de Morlans y de Montanerés y rechión de Nueva Aquitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia d'o Biarn.
A suya población ye de 78 habitants (1999) en una superficie de 5,10 km², con una densidat de población de 15,29 hab/km².
Demografía
2007: población provisional seguntes o INSEE.
Badalona
Badalona ye un municipio catalán situato en la comarca del Barcelonés, en a provincia de Barcelona. Fa parte de l'aria metropolitana de Barcelona, y tien o ran de ciudat dende 1897.
La suya población ye de 218.886 habitants (2010), en una superficie de 20,95 km² con una densidat de población de 10.448,02 hab/km². Ye a tercera ciudat de Catalunya por o suyo numero d'habitants, dezaga de Barcelona y L'Hospitalet de Llobregat.
Cheografía
Badalona ye situata a 12 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, en o delta d'o río Besòs, a una distancia de 10 km d'a ciudat de Barcelona, a capital de Catalunya.