cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aythya marila
S'alimenta de musclos aquaticos, plantas y insectos, que obtiene capuzando-se baixo l'augua.
Anyón de Moncayo
Toponimia
A hipotesi mas extendida ye que Anyón deriva d'un antroponimo latín Annius (u Annaeus) u de l'antroponimo celta Anós seguiu d'o sufixo latín -onus pa indicar posesión.
Atros autors opinan que o suyo nombre tien orichen en o ibero ani-on con o significau de "sobre a plana".
Dende 1991 Anyón amaneixe en o censo oficial como Anyón de Moncayo.
Historia
Anyón de Moncayo estió propiedat d'a Orden de Sant Chuan d'o Hespital.
Pier Paolo Pasolini
Pier Paolo Pasolini, naixito de Bolonya (Emilia-Romanya, Reino d'Italia) o 5 de marzo de 1922 y muerto asasinato en Ostia (Lazio, Italia) l'1 de noviembre de 1975, estió un director cinematografico, escritor y guionista italiano, fegura destacata d'o cine italiano en o sieglo XX. Recibió cuantos premios cinematograficos.
Arcos de la Llana
Cheografía
A localidat d'Arcos de la Llana ye situada a 849 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 10 km d'a ciudat de Burgos, a capital d'as suyas provincia, comarca y partiu chudicial.
Felhuns
Felhuns (en francés y en catalán Felluns) ye una comuna occitana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Prada, o cantón de la Vall de l'Aglí y a rechión d'Occitania.
A suya población yera de 54 habitants en o 2012, en una superficie de 6,61 km².
Felanitx
Felanitx ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Mallorca. A suya población ye de 18.270 habitants (2009), en una superficie de 169,79 km² y una densidat de población de 107,6 hab/km².
Chiroptera
Megachiroptera Microchiroptera
Pteropodidae
Emballonuridae
Rhinopomatidae
Craseonycteridae
Rhinolophidae
Nycteridae
Vespertilionidae
Molossidae
Antrozoidae
Natalidae
Myzopodidae
Thyropteridae
Furipteridae
Noctilionidae
Mystacinidae
Mormoopidae
Es quiropters (cientificament Chiroptera) constituyen una orden d'animals mamiferos que destacan per tener as suyas extremidaz anteriors modificatas con membranas entre es ditos, fendo a función d'alas, a cual cosa fa d'éls es unicos mamiferos que pueden volar. En bi ha de mutas midas y formas, per un regular en as nuestras latituz son chicoz, insectivoros y nocturnos.
En l'Alto Aragón son clamatos popularment afogacandils, apagacandils, ventaderas u moriciegos, morcielagos.
Montferran e Plavès
Montferran e Plavès (Montferran e Plavès en occitán, Monferran-Plavès en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Aush y cantón d'Astarac-Gimona.
A suya población ye de 111 habitants (1999) en una superficie d'11,07 km², con una densidat de población de 10,03 hab/km².
Santisteban del Puerto
Santisteban del Puerto ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 4472 habitants (2021) en una superficie de 373 km².
Sieglo V
O sieglo V ye formato por os anyos entre l'anyo 401 y l'anyo 500, istos dos tamién encluyitos.
Nicolau Copernico
Nicolau Copernico (Toruń, 19 de febrero de 1473 - Frombork, 24 de mayo de 1543) estió un astronomo polaco. Tamién conoixito como a Mikołaj Kopernik (en polaco) o Nicolaus Copernicus (en latín).
Copernico ye considerato o fundador de l'astronomia moderna, por haber-li dato las bases que li permitioron a Isaac Newton de culminar a revolución astronomica —en pasar d'un universo cheocentrico a un cosmos heliocentrico— y de cambear de traza irreversible a visión d'o cosmos prebalent dica ixe inte. Copérnico estió, amés, un especialista en trigonometría. Lo podemos ubicar dentro d’o Renaiximiento.
Estudios e primeras investigacions
A epoca en a que vivió Regiomontano, Polonia yera una verdadera "Edat d'Oro" cultural, e la Universitat de Cracovia teneba un gran prestichio en matematicas y en astronomia. Estudeyó en esta Universidat Jaguellonica, de Cracovia (1491-94) baixo con o matematico Wojciech Brudzewski como mayestre. Viachó por Italia y s'inscrivió en a universitat de Bolonya (1496-1499), on estudeó dreito, medicina, griego y filosofia, y treballó como asistent de l'astronomo Domenico da Novara. Novara ye un d'os primers científicos que posa en cuestión o sistema cheocentrico de Claudio Ptolomeu. O intrés de Copernico por la cheografia, y l'astronomia fue estimulau por o suyo profesor. Ellos dos observoron lumerosas ocultacions, eclixes de luna, asinas como a ocultación d'o estrel Aldebaran o 9 de marzo de 1497 a Bolonya thumb|Imachen de [[Toruń, ciudat natal de Copernico]] O 1500 fue ta Roma, a on que dió un curso de matematicas y astronomia, y o 1501 tornó ta la suya patria y prenió posesión d'una canonchía d'a seu de Frauenburg, cargo obtenito gracias a l'aduya d'o tío suyo Lucas Watzelrode. A penar d'o suyo cargo las suyas obligacions administrativas, que iban dende a reforma d'a moneda dica a contener y refrenar a orden Teutonica, decide acabar os suyos estudios de medicina, y doncas, tornó ta Padua (1501-1506) por estudiar dreito y medicina; encara fació una breu estada en Ferrara (1503), a on que obtenió o grau de doctor en dreito canonico.
Reinstalau ya de pa cutio en o suyo país (1512), atendió l'administración d'a diocesi d'Ermland, exerció a medicina, ocupó ciertos cargos administrativos i levó a cabo o suyo inmenso y fundamental treballo en o campo de l'astronomia.
A suya obra mayestra, De Revolutionibus Orbium Coelestium, fue escrita en 25 anyos. (1507-1532) y fue publicada postumament o 1543 por Andreas Osiander, pero muitas d'as ideyas basicas y d'as observacions que contién circuloron a traviés de l'opusclo commentariolus (no editau dica o 1878), que, a penar d'a suya brevedat, ye d'una gran precisión e claridat. D'esta obra machistral, (De Revolutionibus), en surchió pensamiento científico moderno y a imachen de l'Universo mes aceptada dica o primers d'o sieglo XX, no será publicada dica o 24 de mayo de 1543, poco enantes d'a suya muerte, por un impresor de Nuremberg.
Este libro contién importants seccions sobre trigonometría que ya heban estau publicadas separadament l'anyo anterior baixo o títol de De lateribus et angulis triangulorum. O material trigonométrico ye analogo a lo d'o De triangulis de Regiomontano, publicau 10 anyos antes en Nuremberg, pero as ideyas trigonometricas de Copérnico pareixeban calendar d'antes d'o 1533, cuan probablement no conoixeba os treballos de Regiomontano. Con tot y con ixo, ye muito posible que a forma final d'a trigonometría de Copernico proceda, en parte a lo menos, d'a de Regiomontano, pus en 1539 Copernico recibió como estudiant a lo choven matematico prusiano Georg Joachim Rheticus (o Rhaeticus, 1514-1576), un matematico de Wittenberg que sin duda heba estau en contacto con a matematica que se feba en Nuremberg. Rheticus treballó con Copernico mientres unas tres anyadas, y estió él qui publicó, con l'aprobación d'o suyo mayestro, a primera exposición resumida de l'astronomia de Copernico en una obra titulada Narratio Prima (1540), y tamién qui fació os primers preparativos, completaus mes tarde por Andreas Osiander, pa a publicación impresa d'o famoso De revolutionibus. Ye probable, doncas, que a trigonometria que apareix en a obra clasica de Copernico siga relacionada estreitament, a traviés de Rheticus, con la de Regiomontano.
Mos podemos dar cuenta d'o nivel de dominio d'a trigonometria por parte de Copernico por o os teoremas que apareixen en o De revolutionibus y por una proposición que incluyó en una primera versión manuscrita d'o libro, pero que no apareixió en a versión impresa. Esta proposición eliminada ye una cheneralización d'un teorema de Nasir Eddin (teorema que si apareixe en o libro) sobre o movimiento rectilinio resultant de combinar dos movimientos circulars.
O teorema de Copérnico ye o siguent: Si un cerclo menor redola sin esvarizar-se por l'interior d'a circumferencia d'un cerclo mayor con un diametro dos vegadas mayor, alavez a trachectoria d'un punto fixo d'o cerclo menor que no siga situau sobre a circumferencia ye una elix.
Incidentalment, Cardano conoixeba o teorema de Nasir Eddin, pero no a cheneralización de Copérnico, teorema que fue redescubierto mientres o sieglo XVII.
A teoría heliocentrica copernicana
O sistema de Copernico descansa sobre a observación qué a Tierra redola arredol d'o suyo eixe una vegata cada día, o que explica o movimiento diurno d'a esfera celeste. Postula, igualment que a Tierra fa una vuelta a lo Sol (heliocentrismo) cada anyata. Afirma tamién que os atros planetas fan o mesmo arredol d'o Sol. Copernico abanzó tamién que a Tierra bandeya tamién sobre o suyo eixe, o que explicaría a precesión. A teoría de Copernico ataca a teoría de Ptolomeu, a cosmolochia, a fisica, y, dica a filosofia d'Aristótil. Tamién as Escrituras amostraban a inmovilidat d'a Tierra y o movimiento d'o Sol. Copernico conserva, de todas trazas, bels elementos de l'antigo sistema. A ideya d'as esferas solidas, u a esfera d'os fixos.
As hipotesis alacetals d'a Teoría Copernicana son:
1.- O mundo (universo) ye esferico.
2.- A Tierra tamién ye esferica.
3.- O movimiento d'os cuerpos celestes ye regular, cercular y perpetuo u compuesto por movimientos cerculars.
4.- O cielo ye immenso respecto a la mida de la Tierra.
5.- L'orden d'as orbitas celestes. Dimpués de criticar l'orden que l'astronomia tolemaica asignaba a los planetas, dió l'orden correcto d'o suyo aleixamiento d'o Sol.
La revolución copernicana
O que se conoixe como a revolución copernicana ye a suya formulación d'a teoría heliocentrica, seguntes a cual, a Tierra y os atros planetas chiran arredol d'o Sol.
Cal centrar o valor real d'a suya obra en o feito de reimposar teorías ya refusatas por o sentito común i de dar-lis una estructuración coderent i científica.
A ruptura basica que representaba pa a ideolochia relichiosa medieval a substitución d'un cosmos cerrato y hierarquizato, con l'hombre como centro, por un universo homochenio i infinito, situato arredol d'o Sol, fació dudar a Copernico de publicar a suya obra pa evitar problemas mes que previsibles con a Ilesia, e no estió dica o 1543 que amaneixió a primera edición d'o De Revolutionibus Orbium Coelestium, como ya s'ha dito, feita en Nuremberg con la supervisión d'o suyo disciplo Georg Joachim Rheticus.
Sevinhac e Meirac
Sevinhac e Meirac (Sevinhac e Meirac en occitán, Sévignacq-Meyracq en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto d'Aulorón, cantón d'Aulorón-2 y rechión de Nueva Aquitania. Ye en a Val d'Osal. A comuna yera parte de l'antiga provincia d'o Biarn.
A suya población ye de 535 habitants (1999) en una superficie de 14,81 km², con una densidat de población de 36,12 hab/km².
Toponimia
Gerhard Rohlfs interpreta que Sevinhac se remonta a l'antroponimo romano Saevinius con a terminación -ac.
Demografía
2006: población provisional seguntes l'INSEE.
Lugar viello de Mequinenza
Teneba bells 3500 habitants a primers d'o sieglo XX y los suyos vecins treballaban prencipalment en as minas de lignito y en o transporte d'o carbón en bargueños per l'Ebro clamaus llaguts. En 1936 i heba 16 llaguts matriculaus en o lugar que transportaban dentre 18 y 30 toneladas de carga.
Mequinenza yera lo prencipal furnidor de carbón de Barcelona y en o suyo momento alchido i heba 17 minas de lignito en funcionamiento.
Cuello de Soum Blanc
O cuello de Soum Blanc (en francés Col du Soum Blanc) ye un collau d'os Pireneus situau a una altaria de 2.336 metros en a muga entre Aragón y Francia.
Lugar viello de Mequinenza
Historia
Os orichens d'a población pareixen remontar-se a la epoca musulmana con a plegada d'a tribu bereber d'os Miknasa que fundoron aquí un asentamiento y una torre defensiva. O toponimo d'a población procede d'o nombre d'a tribu bereber. Qualques historiadores han considerau que puede estar tamién o oppidum romano de Octogesa, que Julio César sitúa en a suya obra "A guerra civil".
Cuello de Soum Blanc
Comunica a val de Buixaruelo y a val de Sausse Dessus entre a punta Sandaruelo (2.717 m) y o Soum Blanc des Espécières (2.682 m).
Lugar viello de Mequinenza
Historia
A población teneba una retícula irregular d'orichen musulmán encara que contó con diversas ampliacions difuera d'as murallas a medida que a población creixeba. L'antiga Mequinenza yera un puerto fluvial basico en o curso d'os ríos Ebro, Segre y Cinca ya que yera situada estratechicament en a suya confluencia. O castiello de Mequinenza, d'orichen medieval y un d'os millors que l'arte gotico legó a la Corona d'Aragón presidiba a silueta d'a villa a canto de l'Ebro dende a Edat Meya.
En 1957 van a prencipiar as obras d'o Entibo de Ribarroya. Con a plegada de numbrosos obrers pa la construcción d'a presa (los clamaus "pantaners") la población va a superar os 6000 habitants. Os obrers se van a asentar en a carretera enta Lleida mientres que los incheniers y chefes d'obras lo ferán en o castiello.
A construcción d'a presa de Ribarroja suposó a desaparición d'a mayor parte d'o casco urbano y en conseqüencia o trachico final d'una villa milenaria. Si bien as auguas d'o embalse no plegoron a cubrir a o completo a población, si que negoron a mayor parte d'hortals de ribera, mas fertils y productivas que a resta, y una important parte d'a población. Dimpués de muitas protestas dentro d'o franquismo, os vecins de Mequinenza aconsiguioron una indemnización y s'espaldó o lugar por completo a excepción de l'edificio d'o grupo escolar María Quintana que hue en día aculle os Museos de Mequinenza.
Con a finalización de l'entibo numbrosos vecins emigroron. Los que se quedoron marchoron en 1974 a lo lugar nuevo. A desaparición d'o trazau urbano suposó un cambeo de vida radical para os suyos vecins que amás d'abandonar as suyas casas y presenciar a suya espaldo, veyeban tamién como que se fundiba una economía basada en a industria, a minería d'o carbón y a navegación fluvial d'os ríos.
O lugar viello estió espaldau en 1970 per completo fueras de l'edificio d'as escuelas que ye actualment seu d'o Museu d'Historia.
Descripción
O lugar s'asentaba a lo largo d'a marguina de l'Ebro a los pietz d'o castiello. Poseyeba dos plazas prencipals: a plaza d'as armas (en catalán Placa d'Armes) y la plaza d'o concello (en catalán Placa de l'ajuntament).
Nueva Mequinenza
Mequinenza renaixió de nuevo a causa d'a tenacidad y o esfuerzo d'os suyos habitants a tasos kilometros de l'anterior casco urbano chunto a las auguas d'o Segre y d'o Cinca. A nueva población, muito mas moderna y turistica, s'ha convertiu en un referent mundial d'o turismo activo, recibindo visitantes de toz.
En a cultura popular
O lugar viello de Mequinenza y la suya desaparición ye una parti important d'a novela Camín de sirga d'o escritor aragonés de luenga catalana Jesús Moncada.
Corral de Hermenegildos
Bi ha un vértiz cheodesico en a suya cima.
Torres (Chaén)
Torres ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 1350 habitants (2021) en una superficie de 80,04 km².
Proposicions de relativo en anglés
L'anglés tamién fa servir proposicions de relativo libres, que no tienen antecedent y pueden formar-se con pronombres como what (I like what you've done, "me fa goyo lo que tu has feito"), who y whoever.
Las proposicions de relativo pueden estar definidas u indefinidas. Las cleft sentences u proposicions despartidas se gosan considerar proposicions de relativo.
Proposicions de relativo con where
Podemos imachinar las oracions The chamber wasn't clean ("La cambra no yera limpia") y I stayed there ("Yo estié allí", "Yo i estié"). Podemos substituir there ("allí") por una proposición de relativo que encomienza por where ("a on") fendo de pronombre u adverbio relativo substituidor de there:
Bi ha cleft sentences con where que encomienzan con the place where y que dan enfasi:
Eva Mendes
Eva Mendes, naixita de Miami (Florida, Estaus Unius) o 5 de marzo de 1974, ye una actriz y modelo estausunidense d'orichen cubano, con una destacata carrera en o cine estausunidense dende zaguerías d'os anyos 1990.
Entre a suya filmografía se puet mencionar bellas cintas como Training Day (2001, Antoine Fuqua), 2 Fast 2 Furious (2003, John Singleton), Trust the Man (2006, Bart Freundlich), u Cleaner (2007, Renny Harlin).
Lizartza
Lizartza (Lizartza en basco y oficialment, Lizarza en castellano) ye un municipio d'a comunidat autonoma d'o País Basco, provincia de Guipuzcua y comarca de Tolosaldea.
A suya población ye de 628 habitants (2008) en una superficie de 12,33 km², con una densidat de población de 50,93 hab/km².
Cheografía
A localidat de Lizartza se troba situada a 141 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 31 km d'a ciudat de Sant Sabastián, a capital de Guipuzcua.
Loma de Valseca
A loma de Valseca ye una loma de 375 metros d'altaria que se troba situada en o municipio de Zuera, en a provincia de Zaragoza.
Bi ha un vértiz cheodesico en a suya cima.
Cultismos en francés
Los cultismos reciben en francés la denominación de mot savant ("palabra sabia"). Como en todas las luengas latinas bi ha dobletz entre formas patrimonials y formas cultas.
La ortografía francesa de los cultismos ofreixe diferencias respecto a la ortografía d'atras luengas romances, por eixemplo en los cultismos d'orichen griego se fa servir la y griega en casos en los que atras luengas s'escribe simplament una i latina.
Dobletz
En francés bi ha eixemplos claros de dobletz: « fragile » ye un cultismo de lo qual « frêle » ye lo suyo correspondient patrimonial.
Un atro eixemplo ye la parella cause-chose, derivaus de lo latín causa.
Prefixos cultos
Los prefixos de lo francés son comparables a los de las atras luengas romances, trobando-se-ne prefixos d'orichen latín y d'orichen griego y palabras d'estos idiomas fendo de prefixos. En muitos casos los prefixos cultos presentan la é indicando una pronunciación que no ha derivau t'atros fonemas pareixius y que ha quedau proxima a las luengas orichinals y a las luengas romances occidentals.
Bi ha dobletz de prefixos cultos y patrimonals con lo mesmo orichen:
Sufixos cultos
Los sufixos cultos de lo francés son comparables a los de las atras luengas, trobando-se-ne prefixos d'orichen latín y d'orichen griego y palabras d'estos idiomas fendo de sufixos.
Bi ha dobletz entre formas patrimonials y formas cultas derivadas d'uns mesmos sufixos latinos. Las formas patrimonials han seguiu las leis foneticas d'evolución dende lo francés a lo latín, a diferencia de las formas cultas, no han teniu que una adaptación chica.
Cabañas de Sayago
Cabañas de Sayago ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 187 habitants, en una superficie de 49,77 km² y una densidat de población de 3,76 hab/km².
Sal
thumb|Un salero plen de sal. A sal de cocina, u dita más a sobén simplament sal, ye un apanyo u aditivo alimentario formato prencipalment por una sal, o cloruro de sodio, a formula quimica d'o qualo ye NaCl. Atras denominacions a sobén emplegatas son sal común, sal marina (quan proviene d'a mar), sal fina u sal de mesa (quan ye refinata y redueita a polvo), u sal gorda, de gran menos fino, ta o suyo uso prencipalment culinario.
Ye l'apanyo más antigo que ha feito servir a humanidat y tien tanta importancia ta la vida humana que ha marcato lo desembolique d'a historia. L'orichen d'a parola "salario" ye estreitament ligato a la sal.
Chacimientos y salinas
thumb|Mena de sal en [[Cardona (Baches)]] Historicament a explotación de sal s'ha realizato en salinas d'as zonas costeras y d'os manantials d'augua salata (cursos soterranyos que travesan depositos de sal), asinas como por meyo de menas.
En Aragón a mena más important de sal se troba en Remolinos que existen dende epoca romana u incluso d'antis más. A producción anyal de sal de mesa ye de 14.000 toneladas/anyals, encara que en total se quitan bellas 400.000 toneladas por anyo ta o consumo animal y deschelo en carreteras (un 70%), estando a interpresa que espleita la mena de Remolinos, Ibérica de Sales, líder d'o mercato estatal. Son conoixitas tamién as salinas de Naval que encara conservan o tradicional sistema d'estracción d'a sal.
En a Edat meya amás bi heba salinas en Abanto, Aguilaníu, Alcalá de la Selva, Alfambra, Aliaga, Arcos, Villel, Burcharaloz, Calatayú, Castellar, Chuseu, Daroca, Íxar, Monterd, Penyalba, Pina, Sarrión, Segura de Banyos, Taust, y Almudín, en Zaragoza.
En Catalunya o chacimiento de sal de Cardona ya yera celebre en a Edat Meya; a "sal de Cardona" ye mencionada en bel texto medieval en aragonés.
2003
Chulio
right|thumb|250px|L'actor britanico-estausunidense [[Bob Hope, muerto o 27 de chulio de 2003.]]
Inca (Balears)
Inca ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Mallorca, en a comarca de Raiguer.
A suya población ye de 29.308 habitants (2009), en una superficie de 58,34 km² y una densidat de población de 502,36 hab/km².
Cheografía
A localidat d'Inca se troba situata a 120 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Historia
O día 1 d'agosto de 1391, en Palma de Mallorca y en Inca, a población cristiana asalta y espulla as suyas chuderías, en un autentico pogrom.
Dient de ros Batans Occidental
O Dient de ros Batans Occidental (en castellano Diente Central de Batanes Occidental) ye un pico de 2.875 metros d'altaria situau en a cordelera d'o Pireneu. Administrativament fa parti d'o municipio de Pandicosa.
Elias Harris
Elias John Michael Harris (6 de chulio de 1989 en Espira, Alemanya) ye un chugador profesional alemán de baloncesto. Tien una altaria de 2,01 metros y ocupa a posición d'ala-pivot. En l'actualidat chuga en o San-en NeoPhoenix d'a B.League de Chapón.
Ye internacional con a selección d'Alemanya habitualment.
Elanus caeruleus
L' esparvero blanco (Elanus caeruleus (Desfontaines, 1789) ) ye una especie d'au d'a orden d'os Accipitriformes y familia Accipitridae que se troba sobretot de tierras ubiertas y semidesiertas d'Africa subsahariana y Asia tropical, pero ye present adintro d'Europa en Espanya y Portugal. Lo rango d'a especie pareix estar expandindo-se en o sud d'Europa y posiblement en l'ueste d'Asia. Os primers rechistros en Europa datan d'a decenio de 1860 y dende alavez s'han cheneralizau y as poblacions van en augmento. Se creye que os cambeos en l'emplego d'a tierra, en particular l'agricultura, han aduyau a la especie.
As suyas presas incluyen langostos, grilletas y atros insectos grans, sargantanas y radedors.
Cort o Transito
En a Cort o Transito s'ha trobau as restas d'ocupacions humanas dende o Neolitico antigo (fa arredol de 7300 anyos) dica lo Neolitico meyo (fa 6600 anyos). Dimpués de que quedase abandonau, a espluga tornó a ocupar-se de contino en a Edat de Bronze, si fa u no fa arredol de 3400 anyos antes d'hoi.
Situación
A espluca tien a particularidat d'estar o chacimiento investigau más alto de l'Estau espanyol, porque ye a 1585 metros sobre o nibel d'a mar. Ye una d'as aperturas d'un sistema karstico con atras bocas, como a espluca d'os Arnals de Lamiana, con a qual puet estar que sía conectada. Un torrent d'augua estacional brinca por qualque puesto por a zaguera d'a cueva.
A boca d'a epluca reposa sobre o calcil d'a montanya, sobre uns terrens abancalaus naturals y chusto an que ranca la paret de penya, o que le garantiza un micro-clima favorable por a calor refractada d'o sol, a penar de l'altaria aon ye.
Troballos
A espluca fue vesitada por diferents collas d'espelologos no scientificos dende os anyos 1970, que i trobón bella ferramienta prehistorica, como un tozuelo d'estral de piedra, un molín manual y qualques trocetz de ceramica, que se dipositón en as dependencias d'o Parque Nacional d'Ordesa y d'as Tres Serols, n'o que ye concabida la espluca.
Por una atra man, a Cort yera conoixida de siempre d'os habitants d'a valle, que la heban emplegau a sobén como mallata pa zarrar o ganau sobretot quan lo conduciban de camín ta las estivas. De feto, l'acumulación de fiemo durante sieglos fizo que se conservás enronada buena cosa de restas que d'un atro modo s'habría cacegau. O substrato feito de fiemo que preserva restas se diz «fumier» en arqueolochía. D'alcuerdo con os profesors Ignacio Clemente, Ermengol Gassiot y Javier Rey, y con Ánchel Conte, o nombre tradicional d'a espluca «Cort o Transito» faría referencia a ixe paso d'os rabanyos «en transito» cara ta la estiva.
Excavación
A espluga comenzó a estudiar-se scientificament en l'anyo 2011 por l'equipo d'o profesor Javier Rey, d'a Universidat de Zaragoza, dando bien luego resultaus positivos. En 2013 s'anyadió personal d'o Grupo d'Arqueolochía d'Alta Montanya d'a Universidat Autonoma de Barcelona y d'a Institución Milà i Fontanals (CSIC).
En Cort o Transito s'ha documentau a presencia de trigo, hordio, bisaltos y mesmo un ueso de bovido domestico gran (puestar que un buei) de fa más de 7000 anyos. Tamién s'ha trobau materials importaus de puestos bien leixos, como cascas de moluscos marins, lo que fa pensar si existiban retes de comercio a gran distancia.
Jose Manuel Falcón Martín
Jose Manuel Falcón Martín ye naixito en 1955 de Zaragoza y morió en Cuenca (Ecuador) en noviembre de l'anyo 2003. Estió naturalista, herpetologo y un pionero de l'ecolochismo en Aragón y en Espanya.
Encara que zaragozano de naixencia (a suya madre fue dende Urreya de Gayén por seguridat pa o parto y morió por hemorrachia), consideraba Urreya de Gayén o suyo lugar por haber-se-ie criato.
En os anyos 1960 Jose Manuel Falcón Martín estió d'os pocos activistas en a protección d'a naturaleza en Aragón, chunto con Adolfo Aragüés, Javier Lucientes y Henri Bourrut.
Hippolyte Taine
Hippolyte Adolphe Taine, naixito de Vouziers (Ardenas, Campanya-Ardenas) o 21 d'abril de 1828 y muerto en París (Isla de Francia) o 5 de marzo de 1893, estió un destacato historiador y filosofo francés d'o sieglo XIX.
Jose Manuel Falcón Martín
En 1977 fundó con atros companyers l'asociación Jóvenes amigos de los animales y la naturaleza de Zaragoza JAANZ.
Como naturalista y herpetologo, Jose Manuel Falcón Martín destacó escribindo en 1982 os libros "Guia ecológica de Aragón para escolares" (dos edicions) y "Los anfibios y reptiles de Aragón", o primer libro d'os anfibios y reptils aragoneses. Además realizó o primer atlas preliminar de distribución d'os reptils y anfibios d'Aragón, publicato en 1987 en a Revista Española de Herpetología. En o suyo libro "Los animales de mi pueblo" de 1995, remembra a suya infancia y estancia en Urreya de Gayén. A suya contribución pionera a lo desembolique d'a herpetolochía en Aragón ye important. Estió miembro destacato de l' Asociación Herpetológica Española y miembro honorifico de a Sociedad Herpetológica Aragonesa. En 2014 a Sociedad Herpetológica Aragonesa, creyó o Premio José Manuel Falcón Martín al mérito en Herpetología, en as I Chornadas Internacionals d'Herpetología. Afectato d'esclerosis multiple dende 1973, en 1991 se'n fue ta Ecuador a vivir mirando un clima mes favorable pa millorar o suyo estato de salut, morindo-ie l'anyo 2003.
Lionel Andrés Messi
Lionel Andrés Messi Cuccittini (Rosario, Santa Fe; 24 de chunyo de 1987), conoxiu como Leo Messi, ye un futbolista archentino que chuga como debantero u centrocampista en o Paris Saint-Germain d'a Ligue 1 de Francia. Ye internacional con a selección d'Archentina, equipo d'o que ye capitán y maximo goliador historico.
Premio Nacional de las Músicas Actuales
O Premio Nacional de las Músicas Actuales (en aragonés: Premio Nacional d'as Musicas Actuals) ye un premio anual establito en 2009 por o Ministerio de Cultura d'o Gubierno d'Espanya. Ye dotato economicament con 30.000 €.
Fenolhet
A suya población ye de 84 habitants, en una superficie de 18,76 km².
Cabañas de Aliste
Cabañas de Aliste ye un lugar d'o municipio de Riofrío de Aliste en a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. Fa parte d'a comarca d'Aliste.
A suya población ye de 94 habitants (2011).
Sa Pobla
Sa Pobla ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Mallorca. A suya población ye de 12.766 habitants (2009), en una superficie de 48,59 km² y una densidat de población de 262,73 hab/km².
Pilatos (Zuera)
Pilatos ye un mont de 343 metros d'altaria que se troba situau en o municipio de Zuera, en a provincia de Zaragoza.
Selva pluvial
thumb|A selva Daintree en [[Queensland, Australia.]] A selva pluvial, pluvisilva u selva humida, ye un bioma caracterizato por precipitacions abundants mientres tot l'anyo, con minimos anyals d'entre 1.750 y 2.000 mm, y un clima con altas temperaturas. Iste tipo de selvas se caracterizan por tener árbols altos y densos, con un gran numero d'especies. A zona de converchencia intertropical, tien un papel significativo creyando as selvas pluvials d'a Tierra.
Pilatos (Zuera)
Bi ha un vértiz cheodesico en a suya cima.
Altzai-Altzabeheti-Zunharreta
Altzai-Altzabeheti-Zunharreta (Altzai-Altzabeheti-Zunharreta en basco, Aucet-Aucet Juson-Sunarreta en occitán, Alçay-Alçabéhéty-Sunharette en francés y oficialment) ye una comuna d'Iparralde en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto d'Aulorón, cantón de Montanya Basca y rechión de Nueva Aquitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Sola, en a suya comarca de Basabürüa.
Selva pluvial
Entre un 40 y un 75% de totas as especies d'a Tierra son endemicas d'a selva pluvial. S'ha calculato que muitos millons d'especies de plantas, d'insectos, y de microorganismos son encara desconoixitos. As selvas pluvials s'han dito as "choyas d'a Tierra", y a "botica más gran d'o mundo", debito a lo gran numero de medecinas naturals descubiertas astí. As selvas aportan o 28% de l'oxicheno ﻿procesando-lo a traviés d'a fotosintesi a partir de dioxido de carbonio.
Pilatos (Zuera)
Etimolochía
O suyo nombre deriva de Pui Alto u mont Alto. Chunto a o mont se trobaba o despoblau de Puilatos.
Altzai-Altzabeheti-Zunharreta
A suya población ye de 246 habitants (1999) en una superficie de 34,40 km², con una densidat de población de 7,15 hab/km².
Demografía
Fuent: http://cassini.ehess.fr Cassini. 2005: población provisional seguntes l'INSEE.
Puerto Viello de la Canal
O puerto Viello de la Canal (en francés Port Bieil de la Canau) ye un puerto de montanya situau en a muga entre Aragón y Francia a 2.598 m d'altaria.
Se troba entre o pico de la Canal (2.768 m) y a punta d'el Tromocal (2.846 m) y une a valle Verde, en Aragón, con o cul d'Estaubé, en Occitania.
Saint-Pierre y Miquelon
Saint-Pierre et Miquelon ye una colectividat territorial francesa. D'antis más un departamento d'ultramar, Saint-Pierre y Miquelon ye un archipielago formato por dos islas prencipals, Saint Pierre y Miquelon (con a isla de Langlade, unita a Miquelon por un cordón d'arena dende o sieglo XVIII), y mas d'una decena de chicotz islotz, debant d'a costa canadiense, en l'Atlantico Norte.
Iste territorio fa parte d'os Países y departamentos d'ultramar d'a Unión Europea.
A suya población ye de 6.345 habitants (2009) en una superficie de 242 km², con una densidat de población de 26,22 hab/km².
Historia
Iste feito fació que o president Franklin Delano Roosevelt perdese a suya confianza en o cheneral de Gaulle, o chefe d'a Francia Libre, por creyer que iste nomás miraba de consolidar o suyo poder. Dimpués d'estar liberato o territorio, se i fació un referendum, y Saint-Pierre y Miquelon votó por a suya unión a la Francia Libre.
Podiceps auritus
O capucete cerruto (Podiceps auritus (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Podicipediformes y familia Podicipedidae que se distribuye en Eurasia y America d'o Norte.
Mide de 31 a 38 cm de luengo, tien una envergadura de 55 a 74 cm d'amplo y pesa de 300 a 570 g.
S'alimenta d'artropodos aquaticos, peixes y crustazios. Tamién atrapa insectos en l'aire en a superficie de l'augua.
Indiana Jones
Dr. Henry Walton "Indiana" Jones, Jr. ye lo personache prencipal y protagonista d'a franquicia d'Indiana Jones. George Lucas creyó lo personache en homenache a los herois d'acción d'as series cinematograficas d'o decenio de 1930. O personache amaneixió per primera vegada en a cinta de 1981 Raiders of the Lost Ark, seguida per Indiana Jones and the Temple of Doom en 1984, Indiana Jones and the Last Crusade en 1989, The Young Indiana Jones Chronicles de 1992 a 1996 y Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull en 2008. O personache tamién amaneixe en novelas, cómics y videochuegos.
Indiana Jones ye lo mas famoso interpretau per Harrison Ford, manimenos tamién ha estau interpretau per River Phoenix (como lo choven Jones en Indiana Jones and the Last Crusade) y por Corey Carrier, Sean Patrick Flanery y George Hall en a serie de televisión The Young Indiana Jones Chronicles.
Manuel l'Armenio
Manuel l'Armenio estió un cheneral d'o exercito bizantín que salvó a vida de l'emperador Teofilo I en a Batalla de Dazymon y que dimpués se refuchió en o Califato Abasí.
Citas
Ye mencionato en o "Libro d'os Emperadors:
Tendennera
Tendennera puet fer referencia a:
Orendain
Orendain puet estar:
Aragonés d'o Viello Sobrarbe
L'aragonés d'o Viello Sobrarbe ye a parla comarcal aragonesa propia d'o Viello Sobrarbe, denominación que fa alusión a l'antigo contau de Sobrarbe: Lo Grau, Guaso, A Torriciella, Sant Velián, Santa María de Buil, Os Rials, Castillazo, O Coscollar, As Pauls, Santa María de La Nuez, Sasa, Mondot, Elsón, Xabierre d'Elsón, Eripol, Almazore, Lo Espitalet, Barcabo, Lecina, Betorz, Abizanda, Escaniella, Lamata, Ligüerre de Cinca, Samitier, Mediano, A Pardina, A Torre, Castillón de Sobrarbe, Camparretuno, Cosculluela de Sobrarbe, Plampalacios y Moriello de Tou.
Morfolochía
En Elsón y Erípol se documenta l'uso d'a preposición cuentra, d'uso en textos medievals y que seguntes Chabier Tomás Arias debeba estar cheneral en os lugars en o curso d'os ríos Vero y Alcanadre.
Lexico
En o Viello Sobrarbe Chabier Tomás Arias ha documentau a coexistencia de Alcontrar y Trobar. Encara que en aragonés común esta zaguera palabra la han considerada un castellanismo, resulta que una informanta de Liners li comentó que Alcontrar ye con cosas que se miran u buscan en ixe inte y trobar ye cuan son cosas casuals u accidentals que no se miraban. En occitán tamién bi ha una dicotomía entre encontrar y trobar, a l'igual como en francés rencontrer y trouver, y en rumano entre a afla, a gasi y a întâlni.
Yours, Mine & Ours (cinta de 2005)
Yours, Mine & Ours (títol orichinal en anglés, en aragonés Tuyos, míos y nuestros, enguerada en Aragón con o títol en castellano de Míos, tuyos y nuestros) ye una cinta de l'anyo 2005 de cine de comedia de cine estausunidense dirichida por Raja Gosnell seguntes un guión adaptau por Ron Burch< y David Kidd basau en o guión de Yours, Mine and Ours (1968, Melville Shavelson), escrito por Mort Lachman, Melville Shavelson, Bob Carroll Jr. y Madelyn Davis, basando-se a la vegada en Who Gets the Drumstick?, un libro de Helen Beardsley a on explica las suyas propias vivencias familiars. Con una Banda Sonora Orichinal de Christophe Beck y una dirección de fotografía de Theo van de Sande, producioron a cinta Robert Simonds y Michael G. Nathanson ta las productoras Metro-Goldwyn-Mayer, Nickelodeon Movies, Columbia Pictures y Robert Simonds Productions. L'elenco d'a cinta ye formau en os suyos papels principals por os actors Dennis Quaid, Rene Russo, Rip Torn y Linda Hunt.
A cinta s'ambienta mientres os anyos 2000 en Connecticut, se rodó en ixe mesmo estau y en California; y explica las aventuras d'un matrimonio en o que cadagún d'os conchuches aporta en o matrimonio un considerable numero de fillos.
Assault on Precinct 13 (cinta de 2005)
Assault on Precinct 13 (títol orichinal en anglés, en aragonés Asalto en o recinto 13, enguerada en Aragón con o títol en castellano d' Asalto al distrito 13, Asalto en o districto 13 en aragonés) ye una cinta de cine estausunidense de cine d'acción policial de l'anyo 2005 dirichida por o director cinematografico francés Jean-Francois Richet seguntes un guión adaptau por James DeMonaco basau en o guión d'  Assault on Precinct 13 de John Carpenter de 1976, estando-ne asinas un remake de dita cinta. Con una Banda Sonora Orichinal de Graeme Revell y una dirección de fotografía de Robert Gantz, la producción cinematografica estió a'l cudiau de Pascal Caucheteux, Stephane Sperry y Jeffrey Silver ta las productoras Why Not Productions y Liaison Films, y l'elenco d'actors ye formau, entre d'atros, por Ethan Hawke, Laurence Fishburne, John Leguizamo, Maria Bello, Ja Rule, Drea de Matteo, Brian Dennehy y Gabriel Byrne.
Ista cinta conta la historia d'un asalto en una comisaría de policía d'a ciudat de Detroit (Michigan) ta matar a un delincuent que puet denunciar a corrupción d'un grupo de policías d'a ciudat y s'ambienta en a ciudat de Detroit mientres os anyos 2000, en o 31 d'aviento de 2004 y 1 de chinero de 2005, rodando-se las suyas escenas en ixa mesma ciudat y en as ciudaz canadienses de Hamilton y Toronto, en Ontario.
Sieglo
Un sieglo (d'o latín < SAECULUM) ye una unidat de tiempo equivalent a un periodo de 100 anyadas.
Feleguera Niedo d'Ave
thumb|right|250px|[[Phyllitis scolopendrium, una especie d'aspleniacia que puet estar relicta en Europa, pus a suya presencia se remonta a d'antes d'as glaciacions.]] Niedo d'Ave ye una denominación popular que s'emplega, sobre tot en chardinería, ta referir-se a qualques especies de Pteridophyta polipodiales (felegueras u felequeras) de fuellas grans, enteras y amplas, que en l'actualidat son mayoritariament propias d'ecosistemas tropicals.
Torah
thumb|Fragmento d'o Pentateuco
Feleguera Niedo d'Ave
Anque no se tracta d'una denominación botanica, o suyo uso en chardinería ye tan común y a suya distribución comercial tan important que ha rematau aglutinando a diferents especies d'aspecto parellano.
Torah
A Torah (תּוֹרָה) u lo Pentateuco son os cinco primers libros d'a Biblia u d'a Tanakh תָּנָ"ךְ (a Biblia Hebrea) que correspone a l'Antigo Testamento cristián. Sindembargo, a sobén os chodigos tamién se refieren a tota la revelación y amostranzas chodigas como a Torá.
Toráh ye una parola hebrea que significa amostranza, instrucción, u especificament Lei.
Feleguera Niedo d'Ave
A mayoría de felegueras que se conoix popularment como Niedos d'Ave fan parte d'a familia Aspleniaceae (aspleniacias), y en chardinería s'importa especialment Asplenium nidus (orichinaria d'Oceanía). Manimenos, a denominación puede trobar-se, en guías de naturaleza y atras obras parellanas, aplicada a qualsiquier feleguera de caracteristicas semellants, como as que eventualment se puede trobar en latitutz subtropicals y temperadas d'Eurasia como especies relictas.
Torah
Os cinco libros son Chenesi (Bereshit בְּרֵאשִׁית ), Exodo (Shemot שְׁמוֹת), Levitico Vaïqrorá (וֶיִּקְרָא), Numeros (Bemidbar בְּמִדְבֶּר) y Deuteronomio (Devarim דְּבָרִים).
Os libros han estato redactatos por a fusión de bells textos, seguntes a hipotesi documental (que bells criticos extienden ta altros volumens biblicos).
En aragonés medieval se podeba escribir tanto Tora como Torah, como veyemos en un protocolo de 1475 que bi ha en l'Archivo Historico de Protocolos de Sos d'o Rei Catolico:
Val de Borau
A val de Borau ye una val pirenenca situada en a comarca de Chacetania en a provincia de Uesca (Aragón). En a suya cabecera se troba o monesterio de Sant Hadrián de Sasau.
Ye recorrida por lo río Lubierre y situada entre as vals d'Aísa y Canfranc.
Portiella de la Meseta
A portiella de la Meseta (en francés Col de Gabiédou) ye un puerto de montanya situau en a muga entre Aragón y Francia a 2.736 m d'altaria.
Se troba entre a punta d'el Tromocal (2.846 m) y punta de la Meseta (2.808 m) y une a valle de la Larri, en Aragón, con a montanya de Grand Gabiédou, en Occitania.
Poilobrin
Poilobrin (Poilobrin en occitán, Pouy-Loubrin en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Aush y cantón d'Astarac-Gimona.
A suya población ye de 91 habitants (1999) en una superficie de 9,64 km², con una densidat de población de 9,44 hab/km².
Cheografía
A localidat de Poilobrin ye situata a 271 metros d'altaria sobre o livel d'a mar. thumb|center|300px|Situación de Poilobrin
Cabañas de Tera
Cabañas de Tera ye una localidat d'o municipio de Camarzana de Tera en a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 97 habitants.
Pinus halepensis
O pin borde u pinarra (Pinus halepensis (Mill., 1768) ), que tamién se conoix con os nombres de pin carrasco y pin albar (anque ixes dos son mas chenerals de toda Espanya, no só que d'Aragón), ye un pin (en o chenero Pinus) d'a familia Pinaceae, propio d'o clima mediterranio de tierras baixas y maritimas.
En Aragón no i ye una especie guaire abundant, estando un árbol ocasional en amás gran parte d'a Comunidat cuan ye d'orichen silvestre, y plantato como árbol ornamental en cualques villas y ciudaz. As solas formacions naturals d'estes pins en Aragón amaneixen en as comarcas de clima mas suau per a proximidat con a mar, p. ex. en a baixa Matarranya, o Baixo Aragón y lo Mayestrato. En altras comunidaz autonomas de millor influencia mediterrania forma grans extensions, como en a Comunidat Valenciana y Catalunya. En as Islas Balears, ye la especie de pin que mas i domina.
Descripción
As agullas son verdas mas claras que no en altros pins ta rebotar a luz solar, dica bella miqueta mas amarelliscas talment, privando ansinas que s'escalfen masiato y deixando-les cabidar a humidat que tan prencipal ye en os ixecos ambients mediterranios a on que habitan. En este sentito, son o pin silvestre millor adaptato en as condicions de baixa pluviometría d'a cuenca mediterrania, y gosa suportar bien as caloradas d'os estius. D'hibierno, son mas sensibles con as cheladas, estando este lo factor restrictivo en a suya distribución en l'interior.
l'Apelativo cultista de pin «albar», nombre con lo que apareix en buena cosa d'a bibliografía hispanofablant, no demana si que d'a coloración d'a suya crosta, grisa u blanquinyosa, mas clareta que no en altras especies de Pinus (d'o latín «albus», blanco). Os estrobilos (pinyas) son mas prolargatos que no en as altras especies de pins, y maturan en 24 meses.
Ecolochía
Coincide a sobén con a carrasca, y la ha desplazata en bellas zonas a on que lo carrascal ye a vechetación climax perque creixe mas rapedo y resiste millor a presión humana de deforestación. En Aragón coexiste a sobén con as formacions de Pinus pinaster que i son mas dominaderas per a suya millor resistencia a lo frido, y ye substituyiu de tot per ixa altra especie en o Prepireneu uescán.
En bella zona d'a depresión d'Ebro prou duras ta la carrasca, o pinar con coscollar y pin borde i ye la vechetación climax.
Fillols
Fillols (en francés Fillols) ye una comuna catalana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Prada, o cantón d'el Canigó y a rechión d'Occitania.
A suya población ye de 149 habitants, en una superficie de 8,40 km².
Abrahán
Abrahán (en hebreu אַבְרָהָם, Avraham; en arabe ابراهيم, Ibrāhīm, adaptato como Brahin u Brahen por os moriscos aragonesoparlants), ye seguntes a tradición chodiga un d'os patriarcas d'o pueblo d'Israel. No ye prou platero si ye un personache historico lechendario u si ye de tot un personache mitico. Manimenos no bi ha garra evidencia historica d'a suya existencia, encara que os datos tradicionals sitúan a suya biografía entre o 2166 aC y o 1991 aC u seguntes a tradición chodiga entre l'anyo 1948 d'a Creyación, ye decir l'anyo 1812 aC.
Ye reconoixito por o cristianismo y tamién ye un profeta muit important en o islam, decindo-se a vegatas istas dos relichions, chunto a lo chudaísmo oreo, as relichions abrahanicas. A historia d'a suya vida la recentan o Chenesi y l'Alcorán.
Ta muitos filosofos ye un simbolo d'a luita de l'hombre entre a libertat y o destín u o deber. Bels criticos dicen que o Brama indio se refiere a la mesma persona, encara que no han puesto probar iste feito.
Abraham ye muito conoixito por o relato en o Chenesi 22:1-19 d'o sacrificio d'o suyo fillo Isaac ta Dios y ye representato a sobén d'ista traza.
Abrahán en fuents aragonesas
L'antroponimo hebreu Avraham prene una prenunciación en -n en aragonés, luenga a on de fueras de bella parla oriental, a -m final se neutraliza con a -n final, manimenos en os textos medievals as palabras d'orichen semitico rematadas en -m s'escriben con esta letra, se pronunciase u no, (Jerusalem, Alcalatem, etc...).
En o "Libro d'el Trasoro" lo nombran como Abrahan, Abraan u Abran:
En o "Libro d'as Marabillas d'o Mundo" escriben:
Os cristianos aragoneses y navarros no gosaban fer servir este nombre biblico como antroponimo, pero sí os chodigos y moriscos d'a val d'Ebro (igual como los chodigos y musulmans d'atras tierras). Os musulmans aragonesoparlants (mudéchars u moriscos), feban servir as variants Brahin u Brahen d'o nombre, como podemos veyer en o fogache de 1495.
Tamarama
Tamarama ye una placha y barrio d'a ciudat de Sydney, en Nueva Galas d'o Sud, Australia. Tamarama ye situada a 6 kilometros a l'este d'o districto d'afers central de Sydney, en l'aria de gubierno local de Waverley Council. Tamarama ye conoixida popularment como Glamarama (u Glamourama) por a chent local, por estar una placha a on va a la chent que quiere creyar tendencia.
O barrio de Tamarama tién una pequenya placha d'1 kilometro de largaria a o sud de Bondi Beach y a un par de cientos de metros a o norte de Bronte Beach. Ye un barrio mas que mas residencial, situau chunto a zonas verdas y que ha estau mientres mas d'un sieglo popular ta a realización d'actividatz d'ocio como natación, surf u picnics.
Claire McDowell
Claire McDowell, naixida como Claire MacDowell de Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 2 de noviembre de 1877 y muerta en Hollywood (California, Estaus Unius) o 23 d'octubre de 1966, estió una actriz estausunidense con una destacada carrera cinematografica en o cine estausunidense dende primerías d'os anyos 1900 mientres o cine mudo dica meyaus d'os anyos 1940 ya con o cine sonoro.
A suya carrera cinematografica estió muit extensa, en actuar en un total de más de 350 cintas.