cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciencia
Ciencia (d'o latín scientia, conoiximiento, prenunciato u ) son as diferents brancas d'o saber humano, y en un sentito cheneral ye o conchunto de conoiximientos. Manimenos, dende o sieglo XIX, o significato semantico d'a palabra s'ha reducito a l'actividat destinata a l'adquisición de conoixencias a traviés d'o metodo cientifico, esligando-se asinas a filosofía d'as ciencias exactas y d'as experimentals.
Ciencias puras, exactas u formals
En contraposición a las ciencias aplicatas, son as que no paran cuenta en a suya aplicación practica. Emplegan a deducción como metodo de rechira d'a verdat.
Ciencias naturals
As que tienen por obchecto lo estudio d'a naturaleza.
Ciencias socials u humanas
Son totas as ciencias, en sentito amplo, que s'ocupan d'os aspectos de l'hombre - cultura y sociedat- no estudiatos en as ciencias naturals.
Ciencias ocultas
Son conoiximientos y practicas misteriosas que dende antigo se miran de comprender y dominar os secretos d'a naturaleza. No siguen o metodo cientifico por lo que no son reconoixitas como desciplinas cientificas. En cheneral son consideradas pseudosciencias.
Nueva Galas d'o Sud
A Nueva Galas d'o Sud (en anglés New South Wales) ye o estau mas antigo y poblau d'Australia.
A Colonia de Nueva Galas d'o Sud fue fundada en 1788 y orichinalment incluyó buena parti d'a tierra d'Australia y atras islas d'a rechión. Manimenos, mientres o sieglo XIX, se deseparoron quantos territorios d'iste estau, formando as colonias britanicas de Tasmania (1803), Australia Meridional (1836), Victoria (1851) y Queensland (1859).
Cheografía
Atras ciudaz destacadas son Gosford, tamién situada en a costa, y as localidaz de Albury, Broken Hill, Dubbo, Tamworth, Armidale, Lismore, Nowra, Griffith, Leeton, Wagga Wagga, Goulburn y Coffs Harbour.
Fisicament, o estau de Nueva Galas d'o Sud puet dividir-se en quatre seccions: thumb|250px|left|Placha de Byron Bay en a costa norte de Nueva Galas d'o Sud. thumb|250px|[[Coffs Harbour.]] A rechión d'Illawarra se centra en a ciudat de Wollongong, con Shoalhaven, Eurobodalla y a Costa Sapphire a o sud. A Costa Central se troba entre Sydney y Newcastle, con as rechions de Mid North Coast y Northern Rivers que pelgan dica o norte d'a muga con Queensland. O turismo ye important ta a economia d'as ciudaz costeras, como Coffs Harbour, Lismore, Nowra y Port Macquarie, pero a rechión tamién produce mariscos, carne, lactios, fruitas, canya de zucre y fusta.
A Gran Sierra Divisoria s'estenilla dende Victoria, en o sud a traviés de Nueva Galas d'o Sud dica Queensland, paralela a la estreita plana costera. Ista aria incluye as Montanyas Snowy, os altiplanos d'o norte, centro y sud, as tierras altas d'o sud y as versants d'o sudueste. Encara que no son particularment pronunciaus, muitos tozals d'a sierra plegan dica mas de 1.000 metros d'altaria, con o Mont Kosciuszko como punto mas alto con os suyos 2.229 m. O esquí en Australia prencipió a practicar-se en ista rechión, en Kiandra arredol d'o 1861. A temporada d'esquí relativament curta tien impacto turistico mas que mas en as Montanyas Snowy. L'agricultura, en particular a industria d'a lana, ye important a o largo d'as tierras altas. Entre os centros prencipals s'incluyen Armidale, Bathurst, Bowral, Goulburn, Inverell, Orange, Queanbeyan y Tamworth.
Bi ha a-saber-las selvas en Nueva Galas d'o Sud, con especies como o eucaliptus Red Gum y o fraixin ''Crow (Flindersia australis).
Bulan
Bulan ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón d'a Val de l'Arròs y d'as Baïsas y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
Esofago
250px|thumb|right|O [[tubo dichestivo con o esofago resaltau en royo.]] O esofago ye un organo d'os vertebraus que consiste en un tubo fibromuscular por a on pasa l'alimento con l'aduya d'as contraccions peristalticas dende a farinche dica o estomago. En os sers humans o esofago ye de bells 18–25 cm de luengo. Quan se produce a deglución a epiglotis s'aboca enta dezaga pa que l'alimento no entre en a lariche. O esofago ye dezaga d'a traquia y traviesa o diafragma pa arribar en o cardias d'o estomago.
Etimolochía
A parola esofago provién d'o griego oisophagos, "levar a minchar".
Una posible denominación popular d'o esofago en aragonés ye albero, que en 1916 recullió Joaquín Gil Berges en Colección de voces aragonesas con o significau d'esofago d'o bestiar pero sin mencionar localidat concreta pero que corresponde a l'aragonés occidental. Tamién se reculle albero en Fuencalderas con este mesmo significau. Chabier Lozano Sierra documenta a variant apocopada alber con o significau d'esofago. En atras fuents albero sale con o significau de "traquia".
Atra denominación popular que tien relación con o esofago ye arbiello y as suyas variants. Tomás Buesa Oliver reculle esta parola en Ayerbe con o presunto significau d'esofago. Francho Nagore recullió albillo en Panticosa con o significau d'embutiu formau con un esofago d'animal pleno con rinyons y polmons. A forma albiello la recullió Joaquín Gil Berges en aragonés occidental con un significau pareixiu pero sin mencionar o esofago, a l'igual que s'ha reculliu arbiello en Campo de Chaca y Sobrepuerto
Foz fluvio-karstica
250px|thumb|right|A [[Foz de Biniés, esgarrapada por o río Veral.]] Una foz fluvio-karstica ye una foz que un río ha esgarrapau en o fondón d'un cauz por erosión mecanica y disolución ensemble, travesando una zona a on predominan as rocas calsineras.
A erosión mecanica ye tipica d'a erosión fluvial y d'a disolución d'o carbonato calcico ye propia d'os procesos karsticos.
En a cuenca hidrografica d'Ebro bi n'ha muitos eixemplos, destacando en o Prepireneu a foz de Lumbier, a foz d'Arbayún, a foz de Biniés, a foz de Fago, o canyón d'Anyisclo, o congosto d'as Cambras, o congosto de Ventamillo y o congostro de Croqueta, y en o Sistema Iberico L'Estret de Beceit y o estreito de Valloré, entre Aliaga y Montoro.
As foces de Biniés y Fago son incluyidas en o Paisache Protechiu d'as Foces de Fago y Biniés; o Canyón d'Anyisclo ye incluyiu en o Parque Nacional d'Ordesa y d'as Tres Serols.
Segura de la Sierra
Segura de la Sierra ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 1771 habitants (2021) en una superficie de 225,02 km².
Shirley MacLaine
Shirley MacLaine (nombre artistico de Shirley MacLean Beaty), naixita de Richmond (Virchinia) o 24 d'abril de 1934, ye una actriz estausunidense, activa en o cine estausunidense dende meyatos d'os anyos 1950 y con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
D'entre a suya ampla filmografía, se puet mencionar belunas d'as suyas interpretacions, en bellas cintas como The Trouble with Harry (1955, Alfred Hitchcock), Some Came Running (1958, Vincente Minnelli), Ask Any Girl (1959, Charles Walters), The Apartment (1960, Billy Wilder), Irma la Douce (1963, Billy Wilder), Sweet Charity (1969, Bob Fosse), The Turning Point (1977, Herbert Ross), Terms of Endearment (1983, James L. Brooks), Madame Sousatzka (1988, John Schlesinger), Steel Magnolias (1989, Herbert Ross), Postcards from the Edge (1990, Mike Nichols), Used People (1992, Beeban Kidron), u In Her Shoes (2005, Curtis Hanson).
Premios
L'actriz Shirley MacLaine recibió un premio Oscar a la Millor Actriz en 1983 por a suya interpretación de Aurora Greenway en a cinta Terms of Endearment, dirichita por James L. Brooks.
Anyos 1560
Os anyos 1560 ye o periodo de tiempo formato por os anyos entre l'anyo 1560 y l'anyo 1569, istos dos tamién encluyitos.
Alexander Graham Bell
Alexander Graham Bell, naixito d'Edimburgo o 3 de marzo de 1847 y muerto en Beinn Bhreagh (Nueva Escocia, Canadá) o 2 d'agosto de 1922, estió un inventor y cientifico escocés, conoixito erroniament como qui inventó o telefono (o suyo inventor estió Antonio Meucci), encara que sí estió qui en fació un primer uso practico. Estió a mas autor d'atros muitos inventos yt un d'os establidors d'a National Geographic Society.
Chengdu J-10
Chengdu J-10 ye un avión de caza desembolicau por Chengdu Aircraft Industry Group. O suyo primer vuelo estió en 23 de marzo de 1998. Tien un motor Saturn-Lyulka AL-31FN, una velocidat maxima de Mach 1.8 y un alcanz de 3500 km. Se'n han construyíu 468 unidaz.
Muela de Sant Chuan
La muela de Sant Chuan ye una plataforma estructural de materials calsinosos que bi ha entre Griegos y Guadalaviar (provincia de Teruel, Aragón). La suya altaria ye superior a los 1.800 metros y plega a los 1.830 de maximo.
Fa part de lo conchunto de muelas calsinosas que bi ha en los Monts Universals, y ye aislada por las vals de lo río Griegos y la val alta de lo río Guadalaviar.
Toponimia
L'oronimo muela de Sant Chuan ya existiba en lo sieglo XV, y ye documentau como Muela de Sancte Iuan y Muella de Sante Iuan en un texto de 1407.
Tamién João Batista Labanha la nombra en "Itinerario del Reyno de Aragón (1610-1611)", como Muela de S. Joan u Penha de S. Johan.
La denominación de Sant Chuan pa esta muela s'orichinó por trobar-se-ie la ermita de Sant Chuan Baptista, a on que acudiban los habitants de Guadalaviar muito antes que existís la mesma ilesia parroquial d'ixe lugar.
Cheolochía estructural
Como cuasi totas las atras muelas de los monts Universals, ye un sinclinal pendiu que tien los costaus con baixos capuzamientos, pareixendo-se externament a las muelas de la depresión d'Ebro. En lo nuclio d'este sinclinal se troba una representación de la Formación Calsineras de Hontoria del Pinar, los zaguers materials cretacios que sedimentoron en l'actual Serranía d'Albarracín.
Cheomorfolochía
Ye la sola muela de los Monts Universals con representación de la plana d'erosión intramiocena de lo Sistema Iberico.
Lo livel superior duro son estratos de calsineras y dolomías de lo Cretacio superior que fan cinglos y tienen dolinas en envasador.
Los livels mes baixos son tamién mes tovos y son de materials terrichenos de las formacions Utriellas y Weald, con arenas y archilas. Como forman costeras y son buralencos, bi ha procesos de solifluxión.
Vechetación
Ye una zona a on la vechetación climax ye lo pinar de pin royo con sabina chaparra, estando-ie present tamién lo chinebro, y ye bien representada en la zona mes alta. Las zonas mes baixas y con terreno mes buralenco y paulenco tienen tascas.
Uso de lo suelo
Se i ha feito una pista d'esquí de fondo dita La Colocha.
Bibliografía
José Luis Peña Monné, Luis Alberto Longares Aladrén, Marta Espinalt Brillas: ''Paisajes naturales de la provincia de Teruel. Guía del medio natural''. Instituto de Estudios Turolenses, 2000. ISBN 84-86982-97-9.
Provincia de Sevilla
A provincia de Sevilla ye una provincia espanyola situata en a comunidat autonoma d'Andalucía. Muga con as provincias de Malaga, Cádiz, Uelba, Badajoz, y Cordoba.
A suya población yera de 1.871.399 habitants en o 2014) en una superficie de 14.001 km², con una densidat de población de 133,27 hab/km². Ye a provincia d'Andalucía con una superficie mes gran.
O prencipal río que trescruza a provincia ye o río Guadalquivir, con os suyos afluyents, os ríos Genil, Corbones, Guadaíra, Viar y Ribera de Huelva.
Rechions d'Eslovaquia
As rechions d'Eslovaquia son as divisions administrativas de primer orden d'iste país. Dende 1949 (difueras d'o periodo 1990-1996) Eslovaquia ha estau subdividida en 8 kraje (singular - kraj, por un regular traduciu como rechions, que prenen o nombre d'a suya ciudat prencipal. O suyo numero, mugas y funcions han cambeau cuantas vegadas a o largo d'a historia.
Os "kraje" son subdividius a la vegada en "okresy" (singular - okres, cheneralment traducius por "districtos"). Existen actualment 79 districtos en Eslovaquia.
Municipios
Eslovaquia conta con 2.869 municipios
Roland Emmerich
D'entre a suya filmografía, se puet destacat cintas como Universal Soldier (1992, con Jean-Claude Van Damme, Dolph Lundgren y Ally Walker), Independence Day (1996, con Will Smith, Bill Pullman, Jeff Goldblum y Mary McDonnell), Godzilla (1998, con Matthew Broderick, Jean Reno, Maria Pitillo y Hank Azaria), The Patriot (2000, con Mel Gibson, Heath Ledger, Joely Richarson, Jason Isaacs y Chris Cooper), u 10,000 BC (2008, con Steven Strait, Camilla Belle y Cliff Curtis).
Lurte
thumbnail|250px|Un lurte.
Un lurte (palabra que puede estar masculina u femenina) u lit (plural liz) ye o esplazamiento d'una important cantidat de nieu enta o cobaixo d'una ladera d'una montanya, que puede encorporar parti d'o sustrato y d'o cubrimiento vechetal d'a montanya. Pueden estar naturals u prevocatos por l'hombre.
Arthur Rimbaud
Jean Nicolas Arthur Rimbaud (conoixito como Arthur Rimbaud, encara que tamién emplegó puntualment bel atro pseudonimo), naixito de Charleville-Mézières (Ardenas, Tercera Republica Francesa, hue Francia) o 20 d'octubre de 1854 y muerto en Marsiella (Occitania) o 10 de noviembre de 1891, estió un destacato poeta francés, considerato como una d'as prencipals figuras d'a Poesía francesa encara que morió en plena choventud. A suya obra se resiste a estar integrata en garra movimiento artistico concreto, encara que gosa estar clasificato como un poeta d'o Romanticismo.
Milvus migrans
Descripción
Ye un au d'entre 47 y 56 cm, a suya coloración ye marrón fusca cheneral con a capeza mas claro y a parte de baixo d'una color mas royo. En volido s'identifican por a color mas fusca que la resta de aus de presa, y por a lonchitut d'as alas. A coda remata en recto.
Nombres populars
En Cinco Villas ye conoixita como esparvero y abadejo.
Alimentación
Ye una au que no goza estar buena cazataire por o que a suya alimentación ye principalment d'animals viellos, con feridas o directament de carnuz, ye un au frequent en os cursos de rios y verteders alimentando-se de peixes muertos y despullas. Tamién ye frequent a suya aparición en lugars poblaus ta aconseguir cazar polletz de gurrions y atros muixons.
Sorihuela del Guadalimar
Sorihuela del Guadalimar ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 1075 habitants (2021) en una superficie de 54 km².
Fred VanVleet
Fredderick Edmund VanVleet Sr. (25 de febrero de 1994 de Rockford, Illinois, Estaus Unius) ye un chugador profesional estausunidense de baloncesto. Tien una altaria de 1,85 metros y ocupa a posición de base. En l'actualidat chuga en os Toronto Raptors d'a NBA d'os Estaus Unius.
Ezterenzubi
A suya población ye de 382 habitants (1999) en una superficie de 45,87 km², con una densidat de población de 8,33 hab/km².
Demografía
2004: población provisional de l'INSEE (fuent: INSEE).
Wakhi
Os wakhi (en urdú وخی; en ruso Ваханцы; en chinés 瓦汗 u 瓦罕) son un grupo etnico que habita en Kuhistoni Badakhshon (Tachiquistán), o districto Wakhan (Afganistán), as rechions de Chitral, Gilgit y Gunza (sector de Gilgit-Baltistán, en a part de Caixmir administrata por Pakistán), y o districto tachico d'a republica autonoma de Xinjiang Uigur en China. Se calcula que pueden estar bels 20.000 individuos en total, uns 7000 en Tachiquistán y Afganistán, 3000 en Pakistán y atros 3000 en China. Charran una luenga iranica d'o grupo sudeste y son musulmans chiitas ismailís.
Luenga
No gosan escribir en a suya luenga, y fan servir de luenga escrita o tachico en Tachiquistán, o dari en Afganistán, l'uigur en China y l'urdú y caixmiri en Pakistán. Ni o gubierno chinés ni o gubierno sovietico los reconoixeban como un pueblo diferent d'os tachicos. En a decada de 1930 i habió una prebatina de fer d'o wakhi una luenga escrita en alfabeto latino, pero en 1938 o prochecto fue abandonato. A fins de 1980 se proposó o prochecto de creyar una luenga escrita fendo servir l'alfabeto cirilico.
Habitat
Os wakhi viven en chicoz poblatos de 10-50 familias estensas. Os poblatos se construyen en vals u en as costeras d'os monts. A vivienda tipica d'un piso no tien que una cambra. A sola localidat encara gran ye Khandud, centro administrativo de Wakhan.
Modo de vida tradicional
A principal ocupación ye o cautivo de cerials y leguminosas en faixas, chunto con a cría d'ovellas, crabas, yaks y vacumen. A dieta d'os wakhi ye preferentment vechetariana con productos lactios. A carne se reserva pa ocasions especials. Os wakhi consumen un té negro con sal y leit.
Queixàs
Queixàs (en francés Caixas) ye una comuna catalana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Perpinyán, o cantón d'els Aspres y a rechión d'Occitania.
Anyos 1570
Os anyos 1570 ye o periodo de tiempo formato por os anyos entre l'anyo 1570 y l'anyo 1579, istos dos tamién encluyitos.
Pablo Picasso
Pablo Ruiz Picasso, mas conoixito como Pablo Picasso u Picasso en os suyos nombres artisticos, naixito de Malaga (provincia de Malaga, Andalucía) o 25 d'octubre de 1881 y muerto en o exilio en Francia (Mogins, Alpes Maritimos) o 8 d'abril de 1973, estió un pintor, escultor y disenyador andaluz, considerato uno d'os prencipals pintors d'o sieglo XX y destacado representant d'o Cubismo y o Surrealismo. Mesmo se considera, respective d'o Cubismo, que en ye uno d'os suyos establidors, chunto con o pintor francés Georges Braque.
Picasso estió mientres toda la suya vida un infatigable creyador, y se calcula que o numero d'as suyas obras ye superior a 20.000, encluyendo-ie no nomás que cuadros, so que tamién esculturas, ceramicas y mesmo poesías. D'entre a suya obra pictorica (que ye a parte prencipal d'o suyo treballo), destaca entre muitos atros cuadros o Guernica, una obra que fue realizata por encargo d'o Gubierno d'a Republica Espanyola ta mostrar a o mundo os efectos d'os bombardeyos d'a Lechión Condor d'o Tercer Reich sobre a ciudat basca de Gernika mientres a Guerra Civil espanyola.
Pablo Picasso se formó en primeras con su pai, José Ruiz, continando dimpués a suya formación en l'Academia d'Artes en Madrit, ta dimpués enamplar a suya formación en primeras en Barcelona y dimpués en París. En a suya carrera artistica se charra de tres periodos, que se van servir ta clasificar as suyas primeras obras: d'una man, o dito periodo azul, que s'estandilla dende 1901 dica 1904; d'una atra man o conoixito como periodo rosa amanato a o Surrealismo, dende 1904 dica 1906; ta rematar con o clamato periodo africano, que prencipia en 1907 y remata en 1909. Dimpués d'ixo se considera que dentra plenament en o mundo d'o Cubismo dica 1919. Dimpués prencipió un periodo que se puet clasificar como expresionista. Mientres os anyos 1950 a suya actividat creyadora se fació mas que mas en o campo d'a ceramica, encara que tamién en pinturas murals de grans dimensions. En as suyas zagueras anyadas treballó muitismo en o campo d'a litografía.
Picasso se consideraba a sí mesmo como un pacifista, d'ideolochía progresista, estando clarament posicionato mientres a Guerra Civil espanyola en o refirme d'o Gubierno lechitimo, y destacando posteriorment por a suya oposición a la dictadura franquista establita por Francisco Franco, vivindo asinas a resta d'a suya vida en o exilio.
A suya vida
thumb|right|250px|[[Retrato de Picasso, por Ramon Casas, conservato en a colección permanent d'o Museu Nacional d'Arte de Catalunya.]] Pablo Picasso naixió en a ciudat andaluza de Malaga, en a provincia de Malaga, o 25 d'octubre de 1881, y yera fillo de María Picasso López y de José Ruiz Blasco, qui yera profesor en a Escuela d'Artes Polidas de Malaga, amás de conservador d'o museu local malaguenyo. Fue baptizato con o nombre de Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso. Teneba dos chirmanas (Dolores (1884-1958) y Concepción (1887-1895)), amás d'un chirmano varón que se creye que morió de ninón, encara que de feito no ye segura a suya existencia.
Monenh
Monenh (Monenh en occitán, Monein en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Pireneus Atlanticos, districto d'Aulorón, cantón d'o Corazón de Biarn y rechión de Nueva Aquitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia d'o Biarn.
Pablo Picasso
A suya vida
Cuan Picasso teneba 8 anyadas fació a suya primera obra. En ixas envueltas signaba las suyas obras como Ruiz Blasco. Poco dimpués, en 1891, su pai marchó a treballar en a Coruña en trasladando-se-ie con toda la suya familia, encluyendo-ie a o chóven Pablo, qui se matriculó en a Escuela Provincial d'Artes Polidas d'a Coruña. Cuatre anyadas dimpués marchoron enta Barcelona, o on Picasso aprebó os exámens d'ingreso en a Escuela de la Loncha de Barcelona, en evitando-se sindembargo os cursos alacetals.
Monenh
A suya población ye de 4.183 habitants(1999) en una superficie de 80,84 km², con una densidat de población de 51,74 hab/km².
Pablo Picasso
A suya vida
Mientres l'hibierno de 1895, pintó o suyo primer lienzo academico, A Primera Comunión, en Barcelona, a ciutat a on i residiba en ixas envueltas.
Monenh
Cheografía
Monenh ye situato a una altaria meya de 155 metros sobre o livel d'a mar (con 109 m d'altaria minima y 357, d'altaria maxima), y o suyo termin comunal ye trescruzato por bels afluyents d'o río Gave de Pau.
Pablo Picasso
A suya vida
En 1897, presentó o cuadro Ciencia y Caridat a la Exposición Nacional d'Artes Polidas de Madrit. Mientres o verano, estió de vacanzas en Malaga, a on i pintó paisaches y corridas de toros. thumb|250px|left|Dentrada en o café [[Els Cuatre Gats de Barcelona.]] En setiembre, en rematar as vacanzas, marchó enta Madrit ta prencipiar os suyos estudios en l'Academia de San Fernando pero bien luego l'albandonó: l'atmosfera intelectual d'ixa capital, prou provinciana y impermeable a o modernismo catalán que Picasso preteneba d'introducir-ie, no li cuacaba guaire. En ixas envueltas fundó a efimera revista Arte Joven, conservando-se una d'as raras coleccions completas d'ixa revista en a Biblioteca de Catalunya. Manimenos, aproveitó as suyas frecuents visitas en o Museu del Prado ta conoixer millor a obra d'el Greco, que vindicaban artistas y estudiosos de zaguerías d'o siegle XIX.
Monenh
Cheografía
D'o suyo termin comunal fan parte os lugars d'Arue, Bourg-Neuf, Candeloup, Coos, Loupien, Marquemale, Tresserre, le Touilh et Lizà, y Uchaà.
Pablo Picasso
A suya vida
Dende 1898, signaba as suyas obras como "Pablo Ruiz Picasso", y dimpués como "Pablo R. Picasso", y nomás que como "Picasso" dende 1901. Iste cambeo no significaba un refús d'a la fegura paterna, so que se debeba a un deseyo de distinción de Picasso como personache, un feito que s'alacetaba en a costumbre d'os suyos colegas catalans, que gosaban de clamarlo por o suyo apellito materno, muito menos frecuent que l'apellito "Ruiz" paterno. right|thumb|250px|[[Un mendigo en París, 1897, cuadro d'Isidre Nonell.]]
Monenh
Mugas
Monent muga a o norte con la Horcada y Pardias; a l'ueste con Luc y Cardessa; a o sud con Estialesc y la Seuva; y a l'este con Aubertin, la Comanda, Arbús, Cuqueron y Partbaïsa.
Pablo Picasso
A suya vida
En albandonar a ideya de residir y estudiar en Madrit y o treballo de copia d'os grans mayestros d'a pintura, en febrero de 1899 tornó una atra vegata en Barcelona, a on frecuentaba a taberna d'Els Quatre Gats, insignia d'o movimiento modernista y a on fació por primera vegata exposicions d'os suyos debuixos. Aquí dentró en contacto con d'atros artistas como Carles Casagemas, Jaume Sabartés u Ramon Casas. En iste ambient Picasso dentró en contacto con o pensamiento anarquista implantato en Barcelona en ixas envueltas. A miseria d'os barrios baixos de Barcelona y os soldatos malautos y feritos que tornaban en Espanya dimpués d'a desastrosa Guerra d'Independencia de Cuba establioron un ambiente propicio t'a violencia social en a ciudat que sin dubda marcó, a un ran individual y moral mas que no pas politico, a sensibilidat de Picasso, y que puet apreciar-se en bellos debuixos feitos entre 1897 y 1901: O presoner, Un miting anarquista.
En ixas envueltas fació a suya primera exposición en a hisoòrica Sala Parés, d'a carrera Petritxol.
Dende 1900, Picasso heba feito bellos viaches enta París, a on i teneba amistat con muitos d'os mas destacatos artistas d'ixas envueltas, como André Breton, Max Jacob, Guillaume Apollinaire, Henri Matisse u Gertrude Stein. Tamién dentró asinas en contacto con a obra de Toulouse-Lautrec, de Cézanne y de bellos atros artistas, y prencipió a fer-ie exposicions. Mientres una d'ixas estadas en París o suyo amigo Carles Casagemas se suicidó por amor. Se diz que iste feito portó a Picasso enta lo suyo periodo azul.
En 1902 se libró d'o servicio militar obligatorio en l'exercito espanyol en pagar 2.000 pesetas que li ampró su tío.
Políticament, Picasso se declaraba pacifista y comunista, y estió miembro d'o Parti Communiste Français dica la suya muerte. Mientres a Guerra Civil Espanyola partecipó en cuantismos actos de refirme a o Gubierno lechitimo d'a Segunda Republica Espanyola.
En 1962 recibió o Premio Lenin d'a Paz entro os pueblos.
En 1963 s'inauguró en Barcelona o Museu Picasso. A Reial Acadèmia Catalana de Belles Arts de Sant Jordi lo nombró miembro d'honor en 1970.
Ciencias socials
As ciencias socials son as ciencias u desciplinas cientificas que s'ocupan d'aspectos humanos d'o mundo, no estudeaus en as ciencias naturals. S'adedican a l'estudeo d'as manifestacions naturals y inmaterials d'as sociedatz. S'esferencian d'as humanidaz en que s'emplega o metodo cientifico y atras pmetodolochías rigurosas d'analís. Drento d'a clasificación d'as ciencias entre as ciencias d'a naturaleza y as ciencias d'o esprito, as ciencias socials bi son dentro d'istas zagueras.
Pablo Picasso
A suya vida
Pablo Picasso morió o 8 d'abril de 1973 en Mogins (Alpes Maritimos, Provenza-Alpes-Costa Azul), con 92 anyadas d'edat.
Ciencias socials
A mayor parti d'as ciencias socigals no se miran de descrubrir leis d'alcance universal, sino entrepretar o sentiu de l'acción humana. Isto se fa prencipalment por meyo d'a comprensión d'as intencions subchectivas d'as personas.
Pablo Picasso
A suya obra
thumb|Estatua de cartón de Picasso en a [[carrera de Montcada de Barcelona.]] Pablo Picasso estió l'autor de beluns d'os cuadros mas conoixitos d'a Edat Moderna, estando-ne uno d'os mas conoixitos a suya famosa obra Guernica, que representa a destrucción d'a ciudat de Gernika-Lumo en o País Basco mientres a Guerra Civil Espanyola. Istq cuadro estió mientres muitas anyada depositato en o Museu d'Arte Moderno de Nueva York, no tornando en Espanya dica 1981, cuan ya heba rematau a dictadura franquista y s'heba restablito a democracia, seguntes as indicacions de l'artista.
Quemada
Quemada ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia de Burgos, situau en a comarca de Ribera del Duero y partiu chudicial d'Aranda de Duero.
Ciencias socials
O prencipal grupo de ciencias socials encluye:
Pablo Picasso
Alacez
O peroode d'aprendizache de Picasso baixo a tutoría de su pai orencipió antis de 1890. Picasso yera un pintor muit abanzato t'a suya edat. Su pai yera profesor de pintura, y por causas laborals se trasladó con a suya familia en primeras a Galícia y dimpués a Barcelona, a on Picasso ingresó en a Escuela d'a Loncha. En Barcelona ya pintava con un realismo academico profesional. Treballos d'ista epoca son Primera Comunión (1896), una composición grande que representa a su chirmana, Lola. Con 14 anyadas pintó o Retrato d'a tia Pepa, un retrato vigoroso y dramatic que Juan-Eduardo Cirlot ha considerato "sin dubda uno d'os mas grans d'a historia completa d'a pintura espanyola".
Quemada
A suya población ye de 260 habitants (2008), en una superficie de 20,83 km² y una densidat de 12,48 hab/km².
Pablo Picasso
Alacez
Viachó enta París con Casagemas en octubre de 1900 t'asistir en a Exposición Universal, a on se i exhibiba una obra suya, Zaguers momentos, que actualment ye desapareixita. En París se instaló en o estudio d'Isidre Nonell, artista que Picasso coneixeba d' colla dEls Quatre Gats'' influenciato por o impresionismo y que refleixaba a situación social catalana de principios d'o sieglo a traviés de retratos de personaches marchinatos y miserables. A obra de Nonell, chunto con a de Toulouse-Lautrec, enfluyó a-saber-lo en o estilo de Picasso d'ixas envueltas, como amuestran obras como A espera (Margot), Bailarina enana y A fin d'o numero, todas de 1901. Tamién conoixió a qui sería o suyo primer marchant, Pere Mañach (qui li ufrió 150 francos mensuals por toda a suya obra d'una anyada) y dentró en contacto con a galerista Berthe Weill. Tornó en Barcelona o 20 d'aviento con Casagemas, a qui Picasso portó a celebrar o cabo d'anyo a Malaga.
Ciencias socials
A las que s'adiben:
Pablo Picasso
Período Azul
Entre os anys 1900 y 1902, Pablo Picasso fació tres viaches enta París, a on en zagueras remató por instalar-se en 1904. Iste periodo, dito Periodo Azul, pencipió en 1901, a causa d'o suicidio d'un amigo suyo en París, y remató en 1904. Ye un periodo en que emplegaba un ambiente bohemio d'as carreras parisinas, y amuestra tamién en os suyos cuadros, con a chent en os salons de baile y en os cafés, l'asimilación d'o postimpresionismo. En as suyas obras, Picasso cuasi siempre feba servir colors azuls y representa personaches escualidos con expresión trachica. En as obras que pintó mientres istas anyadas, a on expresava a miseria humana, i predominan as tonalidaz azuls. As pinturas amuestran alcoholicos, prostitutas, mendigos y personas con bella dificultad. Os cuerpos d'a chent los debuixaba una mica alargatos, a l'estilo d'El Greco. En ixas envueltas s'alacetó en a escultura en a casa en Sant Gervasi d'o suyo amigo Emili Fontbona, con qui heba estato mientres a segunda metat de 1901 en París.
Ciencias socials
Atras desciplinas, consideradas por bel uns como parti d'as humanidaz, son:
Pablo Picasso
Período Azul
Entre 1903 y 1904 tenió un estudio en Barcelona en a riera de Sant Joan, numero 17. En ista epoca fació amistad con Sebastià Junyent, qui pintó un retrato de Picasso y a qui iste li adedicó l'acuarela "O loco" (1904). Junyent establió una relación de protección respective d'o chóven Picasso, a qui daba refirme economico en mercar-li bellos debuixos y pagando un par de mensualidaz d'o loguer d'o taller.
A muerte de Casagemas
thumb|left|240px|[[L'apedacamiento d'o conte d'Orgaz (1586–1588, Santo Tomé, Toledo), a obra mas conoixita d'El Greco. A división de l'espacio en dos zonas inspiró a Picasso t'o suyo cuadro La muerte de Casagemas.]] O suyo amigo Casagemas, dimpués d'haber intentato d'asasinar a la suya amant Germaine, una bailarina d'o Moulin Rouge de París que frecuentaba o cerclo d'artistas espanyols, se suicidó en París. Picasso, motivato y sensibilizato por a muerte d'o suyo amigo, pintó un cuadro dito A muerte de Casagemas, cuadro alegorico que prencipiaba a mostrar o suyo paso enta o dito periodo azul. A división d'o espacio d'o cuadro en dos partes, tierra y cielo, cuerpo y esprito, remera a distribución espacial d'o cuadro L'apedacamiento d'o conte d'Orgaz, d'El Greco.
thumb|250px|Van Gogh en un [[autoretrato adedicato a Gauguin.]] D'atras enfluyencias en a obra de Picasso mientres iste periodo estioron as de Vincent van Gogh y Gauguin, o primero mas que mas a un ran psicolochico, como se veye en a intensidat emotiva d'os cuadros d'ista epoca, encara que tamién se percibe una simplificación de volumens y contornos definitos que fan pensar en Gauguin, de qui tamién prenió una concepción universal d'a sentimentalidat. Picasso manifestaba a soledat d'os personaches en aislando-los en un entorno impreciso, con un uso cuasi exclusivo d'a color azul mientres un periodo superior a dos anyadas, feito que practicament no teneba precedents en a història de l'arte. Tamién, l'alongamiento d'as feguras que s'introduceba en as suyas obres remeraba de nuevo o estilo d'"El Greco".
Entre Barcelona y París
Picasso tornó en Barcelona en zaguerías d'abril de 1901, a on i exponió a suya obra Muller en azul en a Exposición Cheneral d'Artes Polidas, y tornó en mayo una atra vegata en París, instalando-se en o numero 130 d'o bulevard de Clichy, en o estudio de Casagemas. Entre chunio y chulio d'ixa mesma anyada, Picasso y Iturrino exponioron en a galería de Vollard, en París. Sin diners y sin treballo, en chunio conoixió a o poeta Max Jacob, con qui mantenió una estreita relación dica la suya muerte en 1944. Jacob remeraría anyadas dimpués que descubrió a obra de Picasso cuan yera critico d'arte y expresó a suya admiración por o talento d'o pintor; poco dimpués recibió una invitación de Mañach ta presentar-li a o suyo choven represento (Picasso teneba en ixe inte bellas 18 anyadas); que vestioron tot o día en revisando a inchent obra de Picasso, qui pintava uno u dos cuadros por nueit y los veneba por cient-cinquenta francos en a Rue Laffite.
Mientres l'agüerro pintó Os dos saltimbanquis (arlequín y la suya companyera) (Museu Puixkin, Moscú), Arlequín recolzato (MoMA, Nueva York) y remató A muerte de Casagemas. Mientres l'hibierno pintó una serie de retratos en color azul; o Retrat de Jaume Sabartés (Museu Picasso de Barcelona), o Retrato de Mateu Fernández de Soto (Museu Picasso de Malaga) y l'Autoretrato azul (Museu Picasso de París).
En zaguerías de chinero de 1902 crebó o suyo alcuerdo con Mañach, y dimpués de fer a liquidacióntornó una atra vegata en Barcelona. Prencipió a treballao en o estudio d'Ángel Fernández de Soto, que se trobaba en o numero 6 d'a carrera Nou de la Rambla, a on incrementó a presencia d'a color azul en a suya obra mientres a primavera. Con Fernández de Soto vesitaba os burdels de Barcelona, dixando ixas vesitas refleixadas en una serie de debuixos erotics entre os que se troba un Autoretrato con desnudo (colección privata, Alemanya); un debuix en tinta y acuarela d'Ángel Fernández de Soto con una muller y A macarra (composición alegorica), propiedat d'o Museu Picasso de Barcelona. thumb|250px|left|[[Max Jacob en 1934. Fotografia de Carl van Vechten.]] A París, Mañach preparó una exposición de pinturas y pastels en a galería Berthe Weill, de l'1 dica o 15 d'abril, con obras de Picasso y Lemaire, y una atra en chunio en ixa mesma galería con obras de Picasso y Matisse. Picasso tornó en París con Sebastià Junyent y amostró por primera vegata as suyas pinturas azuls en una exposición colectiva organizata tamién por Mañach en a galería Berthe Weill entre o 15 de noviembre y o 15 d'aviento.
D'ixas envueltas ye o Retrato de Germaine que Acquavella Galleries mercó por 18,6 millons de dólars en una subhasta de Christie's en 2006. A esferra de 1902 se instaló mientres un tiempo a l'apartamento de Max Jacob en o numero 87 d'o Boulevard Voltaire; a cambra nomás teneba que un leito, y Picasso treballaba de nueitz quan Jacob dormiba, y ell dormiba de día, mientres que Jacob treballaba. En ixas envueltas no podeba mercar lienzos, asinas que se veyeba obligato a nomás que debuixar.
A vida
En chinero de 1903 Picasso tornó en Barcelona. Alto u baixo en a primavera prencipió o cuadro A vida (Cleveland Museum of Fine Arts), uno d'os cuadros mas grans y complexos que pintó mientres o suyo periodo azul, considerato como o suyo treballo mas important d'istas anyadas. Ye una obra con un simbolismo inusualment fosco t'as suyas primeras obras y subchecto a multiples interpretacions academicas, sobre as cuals l'artista mai no se pronunció.
Arredol de zaguerías de 1903 Picasso prencipió a pensar que nomás si s'instalaba permanentment en Francia a suya reputación superaría as mugas d'Espanya. Se trasladó enta l'estudio d'o escultor Pablo Gargallo (1881-1934), (qui en ixas envueltas se trobaba fuera, en París), en o numero 28 d'a carrera del Comerç de Barcelona, a on remató A Celestina (Carlota Valdivia) y prencipió un nuevo Retrato de Jaume Sabartés que remató en a primavera de 1904.
Periodo Rosa
Una mica dimpués de que s'instalase en París (1904-1905), en un apartamento prou humilde, se trobó con Fernande Olivier, qui estió a suya amiga y li enfluyó con un nuevo estil y amás con una mica d'humor en as suyas obras. Con ista relación, a color que mas dominaba as suyas obras yeran colors rosas i royencas. A epoca rosa se destingue por as suyas colors pastels y tonos calidos, de linias suaves i delicatas, con un especial emfasi sobre a linia y o debuixo, mas que sobre a color.
Representaban o mundo d'o circo, a on iba cuantas vegatas por semana. Fació amistat con o escritor Guillaume Apollinaire, y con os marchants Ambroise Vollard y Daniel-Henry Kahnweiler, amás de con os escritors Gertrude Stein y o suyo chirmán Leo, que estioron os suyos millors clients. Picasso lis fació un retrato a cadaguno d'éls.
La belle Fernande
thumb|250px|L'edificio d'o [[Bateau-Lavoir se deciba asinas porque lo heba baptizato o poeta Max Jacob, porque a suya estructura de fusta li recordaba os barcos amarratos a o canto d'a Sena y que se feban servir como lavaderos.]] En abril de 1904 Picasso s'instaló en París, en o Bateau-Lavoir , que se trobaba situato en o barrio de Montmartre, en un taller que o suyo amigo o escultor Paco Durrio yera a punto de dixar. Allí reprenió o suyo contacto con cuantos artistas espanyols, mas que mas con Ricard Canals qui, en setiembre d'ixa mesma anyada, li amostró a tecnica de l'auguafuerte, y a suya muller, que tamién viviban en o Bateau-Lavoir. Tamién con Manolo Hugué y con a suya muller Totote, y con Ramon Pichot i Gironès y Germaine, a bailarina por a cual o suyo amigo Casagemas s'heba suicidato.
Mientres ixe verano tenió una relación con «Madeleine», que amanixe en cuantos debuixos y pinturas, como A muller de l'acrobata (The Art Institute of Chicago) y inspiró o tema d'a Familia d'Arlequín (1905). En agosto de 1904, Picasso conoixió a qui sería a suya primera companyera sentimental: Fernande Olivier (1881-1966), una modelo d'artistas y amiga de Benedetta, a muller de Ricard Canals, conoixita entre a colonia espanyola d'o Bateau-Lavoir con a embotada de «la belle Fernande». Con vinte anyadas toz dos, Fernande estió o primer verdadero amor de Picasso, y esdevenió a suya fuent d'inspiración dica 1910, encara que a suya relación rematase definitivament en 1912.
A bohemia d'o Lapin Agile
En octubre de 1904 Picasso conoixió a o poeta André Salmon, y tamién a Guillaume Apollinaire, poeta y escritor precursor d'o surrealismo, con os que establió una estreita relación. Picasso esdevenió un asiduo d'o cabaret Lapin Agile (o «Conillo áchil») y d'o Cirque Medrano. Dende que s'instaló en Montmartre, a paleta y os temas de Picasso prencipioron a cambear, a pobreza y dureza d'a vida d'os artistas de circo y saltimbanquis aportoron un nuevo lirismo a os suyos cuadros en o paso dende a espoca azul enta la dita epoca rosa. Continó treballando as figuras con proporcions aluengatas que remeran a suya admiración por El Greco, como en L'actor (MoMA, Nova York) u en l'acuarela O loco (Museu Picasso, Barcelona), un recurso a formulas manieristas d'as que s'ha dito que Picasso emplegó de contino mientres a suya carrera artistica. Os temas que trataba yeran l'alegria y a inquietut existencial, como en a suya epoca azul, subchacendo una mica de melancolía, pere que en ixe inte yera dominato por l'afecto, con muitas referencies a o mundo d'o zoolochico y d'o circo. Pintó mascares, arlequins, domadors y payasos, y tamién ye a epoca d'as maternidaz rosas. Obras representativas d'ixas envueltas son Acrobata con pilota u chicota con pilota, A familia de saltimbanquis, Acrobata y chóven arlequín y Familia d'acrobatas con rana.
Museus adedicatos a la suya obra
Artista de fama universal, bi ha cuantos museus adedicatos a la suya obra arredol d'o mundo:
Cabestany
Cabestany (en francés Cabestany) ye una comuna catalana situata en o departamento francés de Pireneus Orientals, o districto de Perpinyán, o cantón de Perpinyán-3 y a rechión d'Occitania.
A suya población ye de 8.630 habitants, en una superficie de 10,42 km².
Cheografia
A localidat de Cabestany ye situata a 27 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Provincia de Chaén
A provincia de Chaén ye una provincia espanyola situata en a comunidat autonoma d'Andalucía. Muga a l'ueste con Córdoba, por o norte con Ciudad Real, por l'este con Albacet, y por o sudeste con Granada.
Cabestany
Demografía
thumb|300px|center|Población 1962-2008
Pico d'o Escuach
O pico d'o Escuach (en castellano Pico del Escuach) ye un mont pirenenco de 1.962 metros d'altaria situau en a muga entre os municipios de Sallent de Galligo y Biescas.
Ye una antecima d'a pala d'o Vado (2.025 m).
Torreblascopedro
Torreblascopedro ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 2422 habitants (2021) en una superficie de 60 km².
Ciutadiella de Menorca
Ciutadiella de Menorca (Ciutadella de Menorca en catalán) ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Menorca. A suya población ye de 29.160 habitants (2009), en una superficie de 186,05 km² y una densidat de población de 156,49 hab/km².
Lo sbarco di Anzio
Lo sbarco di Anzio (títol en italiano, en aragonés O desembarco de Anzio, enguerada en Aragón con o títol en castellano de La batalla de Anzio, A batalla d'Anzio en aragonés) ye una cinta italo-estausunidense de l'anyo 1968 de cine belico ambientata en a batalla d'Anzio mientres a Segunda Guerra Mundial. Dirichita por Edward Dmytryk y Duilio Coletti seguntes un guión de H. A. L. Craig (basato en a obra Anzio d'o periodista Wynford Vaughan-Thomas) con una banda sonora orichinal de Riz Ortolani y una dirección de fotografía de Giuseppe Rotunno y producita por Dino De Laurentiis ta Dino de Laurentiis Cinematografica y Columbia Pictures, en o suyo reparto se i troban destacatos actors como Robert Mitchum, Peter Falk, Robert Ryan, Earl Holliman, Mark Damon, Arthur Kennedy, Wolfgang Preiss y Reni Santoni.
Phalacrocorax carbo
O gallo marino (Phalacrocorax carbo (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Suliformes y familia Phalacrocoracidae que se reproduz en gran parti de Europa, Asia, Australia y la costa atlantica d'America d'o Norte.
A suya longaria puede variar de 70 a 102 cm y la suya envergadura de 121 a 160 cm. O suyo peso vareya de 1,5 kg a 5,3 kg. Os masclos gosan estar mas grans y pesaus que as fembras.
S'alimenta de peixes capturaus capuziando.
Es Migjorn Gran
Es Migjorn Gran ye un municipio d'as Islas Balears situato en a isla de Menorca. A suya población ye de 1.523 habitants (2009), en una superficie de 31,44 km² y una densidat de población de 48,41 hab/km².
Anyos 1580
Os anyos 1580 ye o periodo de tiempo formato por os anyos entre l'anyo 1580 y l'anyo 1589, istos dos tamién encluyitos.
Torres de Albanchez
Torres de Albanchez ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma d'Andalucía (Provincia de Chaén). A suya población ye de 760 habitants (2021) en una superficie de 65 km².
Kyle Lowry
Kyle Terrell Lowry (25 de marzo de 1986 de Filadelfia, Estaus Unius) ye un chugador profesional estausunidense de baloncesto. Tien una altaria de 1,83 metros y ocupa a posición de base. En l'actualidat chuga en os Toronto Raptors d'a NBA d'os Estaus Unius.
Norbert Feher
Norbert Feher (Subotica, 10 de febrero de 1981), tamién conoixiu como Igor o ruso, Igor Vaclavic y Ezequiel, ye un criminal serbio de etnia hongara. Se le atribuyen diversos crimens de asasinato y furto en Italia y Espanya. Se troba actualment en esta zaguera complindo condena en estar capturau dimpués d'o suyo zaguer crimen en Andorra (Teruel).
Primers anyos
Naixió en 1981 en a ciudat de Subotica, en a provincia autonoma de Vojvodina en Serbia (en l'inte Yugoslavia), an i hai una fuerte presencia hongara. Ye fillo de Jene y Zuzana.
Seguntes lo que dició a los suyos companyers de presón, sirvió en l'exercito ruso entre la Primera Guerra Chechena como miembro d'as unidaz especials. Tamién, seguntes as suyas historias, entre que ell yera en Rusia, la suya filla habría estau asasinada en represalia contra ell. Dimpués d'haber desertau de l'exercito ruso s'habría mudau ta China, an habría aprendiu l'idioma. Amás d'este, tiene conoixencias d'italiano, serbocroata, hongaro, rumano, ruso y bella mica d'espanyol.
Buscau per a policía serbia per furto y violencia sexual, en 2006 se mudó ta Italia.
Italia
En 2007, tot y con a suya capacidat de cambiar radicalment la suya apariencia, estió preso per las autoridatz italianas per una serie de robos entre Ferrara y Rovigo, caracterizaus per l'emplego preferent d'armas blancas como l'arco y lo cuitiello ganando-se la embotada de ninja en l'aria. En a presón de Rovigo se presentó debant d'as autoridatz italianas baixo la falsa identidat d'Igor Vaclavic, privando asinas la extradición.
Liberau en 2010, tornó a l'actividat criminal y pareixe haber-se dedicau tamién a l'actividat de gigoló. Lo 4 de noviembre de 2011, lo fiscal chefe de Ferrara sinyó una orden d'expulsión, pero, en ausencia d'identificación y no haber estau reconoixiu per Rusia (d'a quala heba dito que yera ciudadano), remanió en a presón d'Argone dica la suya liberación anticipada, en 2015. Nuevament ninviau ta la CIE, esta vegada tampoco estió feito fuera. La familia que remaniba en Serbia y con qui se mantenió en contacto no colabororon en a investigación.
L'1 d'abril de 2017, Feher furta en un estanco en a localidat de Riccardina (Budrio, Bolonya), an lo propietario, Davide Fabbri, de 52 anyos, tracta de desarmar a lo ladrón, arrebatándole l'arma d'a man, pero Feher reaccionó y l'asasinó disparando-le dos vegadas en o peito con una segunda arma, una pistola semiautomatica Smith & Wesson 9 × 21 furtada lo 29 de marzo a un guardia de seguranza. En a suya fuyida acaba tamién con a vida d'o cambrero Avide Fabri. Dimpués d'o furto, Feher s'amagó en as marismas de l'aria de Ferrara, an lo 8 d'abril de 2017 mató a lo guardia forestal Valerio Verri y firió grieument a unatro. Tot y con l'emplego de 150 hombres per redolín, perteneixients a equipos especials equipaus con lunetas de visión nocturna per infrarroyos y visors termicos y cans rastreadores, l'asasino no ye capturau. Feher mesmo plega a desafiar a la policía que l'acaza. Probablement la suya fuga se veyió afavorida per la aduya d'os suyos amigos y antigos complices.
Espanya
Lo 17 de mayo de 2017, ninvió una postal ta lo comando central d'os carabiners de Ferrara en a quala anuncia que abandonó Italia y la suya plegada ta Espanya. Seguntes los informes d'as autoridatz espanyolas, en fuyir d'Italia a Espanya, habría cruciau 8 países utilizando 18 identidatz diferents. Lo 5 d'aviento, asalta una grancha en Albalat de l'Arcebispe, estando descubierto per lo propietario y un cerrachero, toz dos ferius per ell. Posteriorment se treslada ta la localidat d'Andorra, an en unatro furto asasina lo 14 d'aviento a lo ganadero José Luis Iranzo Alquézar, de 39 anyos y nieto d'o Pastor d'Andorra, chunto a los guardias civils Víctor Romero Pérez, de 30 anyos, y Víctor Jesús Caballero Espinosa, de 38 anyos, tot y que los achents iban equipaus con achustadors antibalas, apropiando-se dimpués d'as suyos armas reglamentarias.