cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Podiceps cristatus
O capucete gran (Podiceps cristatus (Linnaeus, 1758) ) ye una au d'a orden d'os Podicipediformes y familia Podicipedidae que se troba a traviés d'Europa y a l'este a traviés d'o Palearctico. Ye resident en o ueste, manimenos emigra d'as rechions mas fredas.
Mide 46–51 cm de luengo con una envergadura de 59–73 cm y pesa de 0,9 a 1,5 kg. S'alimenta sobretot de peixes, pero tamién chicotz crustazios, insectos, chicotas ranas y guardafuents.
Édouard Manet
Édouard Manet, naixito de París (Isla de Francia) o 23 de chinero de 1839 y muerto en París (Isla de Francia) o 30 d'abril de 1883 estió un pintor francés, que a sobén se clasifica fendo parte d'os pintors pre-impresionistas por a influencia d'a suya obra en o impresionismo.
Sauviac (Gers)
Sauviac (Sauviac en occitán, Sauviac en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de Miranda-Astarac.
A suya población ye de 134 habitants (1999) en una superficie de 6,48 km², con una densidat de población de 20,68 hab/km².
Partenón (Nashville)
O Partenón de Nashville, Tennessee, ye una replica a escala real d'o Partenón d'Atenas. Se construyó en 1897 como parte d'a Exposición d'o Centenario de Tennessee, en a que se celebraba o centenario d'a unión d'iste estau a os Estaus Unius.
Construcción t'a Exposición d'o Centenario de Tennessee
thumbnail|left|250px|Exposición d'o Centenario de [[Tennessee.]] Se construyó ta estar a pieza central d'a feria de 1897 de conchunta con atros edificios, tamién basaus en orichinals antigos tals como as piramides d'Echipto. Ista primera versión de l'edificio yera construida de escayola, fusta y ladriello ya que, en primeras, l'edificio iba a estar desmontau una vez rematada a exposición, tal como se fació con a resta d'edificios d'o Parque d'o Centenario.
Manimenos, a construcción fació goyo tanto por o suyo realismo que a ciudat de Nashville decidió conservar-lo. A tamas d'ixo, l'edificio heba estau construiu con a intención de destruyir-lo dimpués d'a exposición, por o que a construcción no yera prou cerenya. Asinas, en 1920 o molimento fue destruyito, y en o puesto que antes ocupaba se construyó una segunda versión muito mas estable y fidel a o Partenón orichinal. En ista segunda versión participoron a-saber-los especialistas que estudioron minuciosament o Partenón d'a Acrópolis d'Atenas, realizando reproduccions d'as estatuas que son moldes d'as esculturas orichinals que adornoron o Partenón ateniense, as qualas son d'o 438 a.C. Amás, o monumento poseye una decoración policromada igual a la que en teoría poseyeba l'orichinal.
Estatua d'Atena Partenos
thumb|left|A reconstrucción d'a estatua d'[[Atena Partenos en l'actualidat.]] A reconstrucción d'a estatua d'Atena Partenos, creyada en 1990 por Alan LeQuire, ye o centro d'o Partenón. Ha estau reconstruida seguntes se creye que habió d'estar a orichinal, perdida fa muito tiempo. Ista estatua tiene una altaria de bells 13 metros y ye recubierta d'oro.
A escultura amuestra a la diosa Atena Partenos vestida con armadura y casco, con un escudo en o suyo brazo ezquierdo, una chicota estatua d'a victoria en a suya man dreita y una colosal serpient que se debanta entre a diosa y o suyo escudo. A escultura, que en primeras no yera dorada, fue recubierta d'oro en 2002. Amás ye considerada a escultura d'interior mas gran d'o mundo occidental.
En l'inte de definir as suyas midas finals, se prenió a decisión de que os visitants en dentrar quedasen a l'altaria d'os pietz d'a escultura, o que fa sentir muit chicotz debant d'a diosa.
Poggio Bracciolini
Gianfrancesco Poggio Bracciolini, Gian Francesco Poggio Bracciolini u Poggio Bracciolini, naixito de Terranuova (Republica de Florencia) l'11 de febrero de 1380 y muerto en Florencia (Republica de Florencia) o 30 d'octubre de 1459, estió un humanista, escritor, filosofo y politico italiano d'o Renaiximiento, canceller d'a Republica de Florencia dende 1453 dica 1458.
Constant II
Costant estió emperador de l'Imperio Bizantín dende 641 dica la suya muerte o 15 de setiembre de 668. Ye naixito o 7 de noviembre de 630 y morió o 15 de setiembre de 668.
Sarrau
O termin sarrau (tamién sarrato en bella parla con más conservación d'as consonants oclusivas xordas) puede significar:
Calachoa
Calachoa (en catalán Colatxoa, en castellano La Colachoa) ye un lugar aragonés que se troba situato en o municipio de Monesma y Caxigar, en a comarca de Ribagorza y provincia de Uesca.
Ononis rotundifolia
A tollaca (Ononis rotundifolia (Linnaeus, 1753) ) ye una planta d'a orden d'os Fabales y familia Fabaceae que aconsigue un promeyo de 20 a 60 centimetros d'altaria, con un maximo de 150 centimetros. Lo tallo y as fuellas son liucherament peludas y apegallosas. Ista planta produz carrazos de dos u tres flors rosadas con rayas royas, d'uns 15 a 18 milimetros d'amplo. Lo periodo de florada s'extiende de chunio a setiembre. Ononis rotundifolia tamién se fa servir como planta ornamental.
Estió tamién denominada Ononis latifolia per Jordan de Asso.
Valença de Baïsa
Valença de Baïsa (Valença de Baïsa en occitán, Valence-sur-Baïse en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Condòm y cantón de Baish Armanhac.
A suya población ye de 1.199 habitants (2007) en una superficie de 27,60 km², con una densidat de población de 43,44 hab/km².
Sana
Toponimia
O toponomo Sa´na se puet leyer en o Manuscrito Alchamiau d'Urreya de Xalón:
Fijac
Fijac (en francés Figeac) ye una localidat y comuna francesa situada en o departamento d'Òlt, en a rechión d'Occitania.
Viosan
Viosan (Viosan en occitán, Viozan en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de Miranda-Astarac.
Castillejo de Iniesta
Castillejo de Iniesta ye un municipio castellanomanchego, situato en a provincia de Cuenca. A suya población ye de 21 habitants (2007), en una superficie de 27,70 km² y una densidat de población de 7,83 hab/km².
Wijdemeren
Wijdemeren ye un municipio neerlandés situato en a provincia d'Holanda Septentrional.
Castillejo de Iniesta
Toponimia
Iniesta significa "Chinestra" en castellano antigo y talment en bella parla mozarabe.
Wijdemeren
A suya población ye de 23.403 habitants (2010) en una superficie de 76,55 km², con una densidat de población de 487 hab/km².
Leudeville
Leudeville ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón de Brétigny-sur-Orge y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 1311 habitants, en una superficie de 7,84 km².
Eviva España
Eviva España ye una canción d'orichen belga (de Flandres) composata en 1971 con musica y parolas en luenga flamenca de Leo Caerts y Leo Rozenstraten, respectivament, y cantata por Samantha (nombre artistico de Christiane Bervoets).
Con l'exito d'a canción en Belchica, s'estendilloron muitas versions en as suyas respectivas luengas por o norte d'Europa, estando-ne cantata en os Países Baixos por Imca Marina, en Alemanya por Imca Marina y Hanna Aroni, en Noruega por Gro Anita Schønn, en Francia por Georgette Plana, en Dinamarca por Elisabeth Edberg, en Finlandia por Marion Rung u en Suecia por Sylvia Vrethammar (cantata en anglés).
En Espanya ye muito conoixita, interpretata y cantata a versión en espanyol de Manolo Escobar, de 1973, con o títol de Y viva España (Y entalto Espanya, en aragonés). A traducción a l'espanyol a fació o diplomatico Manuel de Gómez t'a cantaire Samantha, versión que tamién cantó Imca Marina, encara que ye mas conoixita a versión de Manolo Escobar. Ista versión ye a-saber-lo cantata en os partitos u competicions d'as diversas seleccions esportivas espanyolas.
Atras versions posteriors son estatas as de Perla, cantaire uruguayo-brasilera naixita de Paraguai en portugués con o títol "E viva o amor" (Y entalto l'aimor), Heino u Gaby Baginsky (en versión "dance"), as dos en alemán, u Sweethearts en danés.
Una trucadiza y humoristica versión en ye a de Judge Dread en anglés tetulata Y viva Suspenders (Y entalto os estirants).
O club de fútbol de Pescara, ciudat italiana situata en a rechión d'os Abruzos (Abruzzo), ha adoptato ista melodía como himno oficial, con o títol de "Evviva Pescara" u "Sugli spalti" (En as gradas). As parolas d'iste himno son de Luciano Brancone.
Chest
Chest (Gest en grafía SLA, Xest en catalán, Cheste en castellano) ye un municipio de lo País Valenciano de la provincia de Valencia, situau en la comarca de la Foya de Bunyol.
La suya población ye de 7.872 habitants (2007), en una superficie de 71,40 km² con una densidat de población de 71,40 hab/km².
Toponimia
Lo toponimo Chest ha teniu l'apelativo Campo en posición de Chest Algar: Chestalcampo, Miralcamp, Gestalcamp, Xest-al-Camp, Gestalcam, Gestelcam. S'ha interpretau como a partir de lo griego Khestes u a partir de lo latín SEXTUS, u de lo nombre d'un presunto campamento romano pa chustificar l'apelativo medieval de Campo.
Cheografía
La localidat de Chest se troba situada a 110 metros d'altaria dencima de lo livel d'a mar, a una distancia de 26,60 km de la ciudat de Valencia, la capital de la suya provincia.
Formariz
Formariz puet estar:
Aquilegia pyrenaica
As palometas de puerto (Aquilegia pyrenaica (DC.,1805]) ) ye una planta d'a orden d'os Ranunculales y familia Ranunculaceae que ye endemica d'o Pireneu an creix en feners y penyeras.
Capmany
Capmany ye un municipio catalán situato en a comarca d'Alto Empordán y partiu chudicial de Figueres, en a provincia de Chirona.
A suya población ye de 494 habitants (2006), en una superficie de 26,40 km² con una densidat de población de 18,71 hab/km².
Cheografía
Capmany ye situato a 107 metros sobre o livel d'a mar, a piet d'a sierra de l'Albera, a una distancia de 15 km de Figueres, a capital d'a suya comarca y partiu chudicial, a 53,9 km de Chirona, a capital d'a suya provincia, y a 153,5 km de Barcelona, a capital de Catalunya.
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars de Bosquerós, Mare de Déu de la Mercè, La Vall y La Verneda.
Reparto de concellers
Fuent: MUNICAT, en a pachina web d'a Generalitat de Catalunya.
Leuville-sur-Orge
Leuville-sur-Orge ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón d'Arpajon y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 4182 habitants, en una superficie de 2,49 km².
Mitolochía romana
A mitolochía romana, ye dicir as creyencias mitolochicas d'os habitants de l'Antiga Roma, puede considerar-se formada per dos partes: la una, tardana y literaria mes que mes, consiste en temas nuevos de tot procedents d'a mitolochía griega, l'atra, mayoritariament antiga, funcionaba en formas muit diferents a las d'a equivalent griega.
Naturaleza d'os antigos mitos romanos
Os romanos no teneban relatos seqüencials sobre os suyos dioses comparables a la Titanomaquia u a seducción de Zeus por Hera, dica que os suyos poetas prencipioron a adoptar os modelos griegos en o zaguer lapso de tiempo de l'republica romana. Manimenos, o que sí teneban yera:
Mitolochía antiga sobre os dioses
O modelo romano incluiba una forma muit diferent a la d'os griegos de definir y concebir a os dioses. Por eixemplo, en a mitolochía griega Deméter yera caracterizata por una historia muit conoixida sobre a suya dolor por o rapto d'a suya filla Persefone a mans de Hades. Os antigos romanos, por contra, concebiban a o suyo equivalent Ceres como una deidat con un sacerdot oficial clamau Flamen, d'os flamines de Chupiter, Marte y Quirino, pero superior a os de Flora y Pomona. Tamién la consideraban agrupada en una triada con atros dos dioses agricolas, Liber y Libera, y se sabeba a relación de dioses menors con funcions especializadas que la asistiban: Sarritor (entrecavador), Messor (cullidor), Convector (carriador), Insitor (sembrador) y quantas dotzenas mas.
Asinas pues, a «mitolochía» romana arcaica, a o menos referent a os dioses, no yera formada por relatos sino mas bien as complexas interrelacions entre dioses y humans.
A relichión orichinal d'os primers romanos fue modificada por a adición de numerosas y contradictorias creyencias en epocas posteriors, y por l'asimilación de grans porcions d'a mitolochía griega. O poco que se sabe sobre a relichión romana primitiva no ye gracias a relatos d'a epoca, sino a escritors posteriors que miroron de preservar as viellas tradicions de l'ixuplido en o qual yeran cayendo, como o estudioso d'o sieglo I a.C. Marco Terencio Varrón. Atros escritors clasicos, como o poeta Ovidio en os suyos Fastos ("calandario"), fuoron fuertement influius por os modelos helenisticos, y en as suyas obras se recurre con freqüencia a las creyencias griegas.
Mitolochía antiga sobre a historia romana
En contraste con a falta d'o material narrativo sobre os dioses, os romanos teneban muitas leyendas sobre a fundación y primera expansión d'a suya propia ciudat. Amás d'istas tradicions d'orichen mayoritariament local, a iste surtiu se adhibió material procedent d'as leyendas heroicas griegas en una epoca temprana, fendo por eixemplo a Eneas antipasau de Romulo y Remo.
Dioses nativos romanos e italicos
220px|right|thumb|A Triada Capitolonia. As practicas rituals romanas d'os sacerdotz oficials distinguiban clarament dos clases de dioses: los di indigetes y los di novensides u novensiles. Os indigetes yeran os dioses orichinals d'o estau romano, y o suyo nombre y naturaleza son indicaus por os titols d'os sacerdotz mas antigos y por as fiestas fixas d'o calandario. Os novensides yeran divinidatz posteriors que os suyos cultos fuoron introdueitos en a ciudat en o periodo historico, por un regular en una calendata conoixida y como respuesta a una crisi especifica u necesidat.
As divinidatz romanas primitivas incluiban, amás de los di indigetes, muitos d'os clamaus dioses especialistas que os suyos nombres yeran invocaus en realizar diversas actividatz, como a collita. Os fragmentos d'os viellos rituals que acompanyaban a istes actos como a siembra revelan que en cada parte d'o proceso s'invocaba a una deidat diferent, estando o nombre de cadaguna d'ellas derivau regularment d'o verbo ta la operación. Istas divinidatz pueden estar agrupadas baixo o termin cheneral de dioses asistents u auxiliars, que yeran invocaus de conchunta con a deidatz mayors. Os antigos cultos romanos yeran mas un polidemonismo que no un politeísmo: os conceptos que os adoradors teneban d'os sers invocaus consistiban en poco mas que os suyos nombres y funcions, y o numen u "poder" d'o estar se manifestaba en formas altament especializadas.
O caracter d'os indigetes y as suyas fiestas amuestran que os antigos romanos no només yeran miembros d'una comunidat agricola sino que tamién yeran orgullosos de luitar y muit relacionaus con a guerra. Os dioses representaban distintivament as necesidatz practicas d'a vida diaria, como las sentiba a comunidat romana a la qual perteneixeban. S'entregaban escrupulosament a os ritos y ofrendas que consideraban apropiaus. Asinas, Chan y Vesta guardaban a puerta y o fogar, os Lars protecheban o campo y a casa, Pales os pastos, Saturno a siembra, Ceres o creiximiento d'o grano, Pomona a fruita, y Consus y Ops a collita. Mesmo o machestuoso Chupiter, rei d'os dioses, yera honrau por l'aduya que as suyas plevias daban a las granchas. En o suyo mas amplio caracter yera considerau, a traviés d'o suyo arma de rayos, o director de l'actividat humana y, por o suyo amplio dominio, o protector d'os romanos en as suyas expedicions militars dillá d'as buegas d'o suyo propio país. Prominents en a epoca mas antiga estioron os dioses Marte y Quirín, que a ormino s'identificaban entre ells. Marte yera un dios d'a guerra a qui s'honraba en marzo y octubre. Os investigadors modernos creyen que Quirín estió o patrón d'a comunidat militar en tiempos de paz.
A la cabeza d'o panteón primitivo se trobaba a triada Chupiter, Marte y Quirín (que os suyos tres sacerdotes, u flamines, teneban o mayor rango), y Chan y Vesta. Istes dioses antigos teneban poca individualidat, y as suyas historias personals no teneban matrimonios y chenealochías. A diferencia d'os dioses griegos, no se consideraba que funcionaban d'a mesma forma que os mortals, y por ixo no existe guaires relatos d'as suyas actividatz. Iste culto primitivo ye asociau con Numa Pompilio, o segundo rei de Roma, de qui se creyeba que tenió como consorte y consellera a la diosa romana d'as fuents Echeria, a qui a ormino s'identifica como una ninfa en as fuents literarias posteriors. Manimenos, s'adhibioron nuevos elementos en una epoca relativament temprana. A la casa reyal d'os Tarquinios s'atribuyó en as leyendas o establimiento d'a gran Triada Capitolina, Chupiter, Chan y Minerva, que asumió o puesto supremo en a relichión romana. Atras adicions estioron o culto a Diana en o Mont Aventino y a introducción d'os Libros Sibilinos, profecías d'a historia d'o mundo que, seguntes a leyenda, estioron compradas por Tarquinio a zaguers d'o sieglo IV a.C. a la Sibila de Cumas.
Dioses extranchers
200px|thumb|A diosa Cibeles, d'orichen frichio. L'absorción de deidatz locals vecinas ocurrió a mida que o estau romano conqueriba o territorio vecino. Os romanos gosaban conceder a os dioses locals d'o territorio conqueriu as mesmas honors que a os dioses antigos que heban estau consideraus propios d'o estau romano. En muitos casos as recientment adquiridas deidatz yeran convidadas formalment a levar o suyo domicilio a nuevos santuarios en Roma. En 203 a. C., la figura de culto representativa de Cibeles estió retirada de Pesino (Frichia') y acullida cerimoniosament en Roma. Amás, o creiximiento d'a ciudat atrayó a extranchers, a os quals se les permitiba de continar con l'adoración a os suyos propios dioses. D'ista traza plegó Mitra a Roma y a suya popularidat en as lechions extendió o suyo culto dica tan luent como Bretanya. Amás de Cástor y Pólux, os asentamientos conquerius en Italia pareixen haber contribuiu a o panteón romano con Diana, Minerva, Hercules, Venus y atras deidatz de menor rango, qualcunas d'a quals yeran divinidatz italicas, procedendo belatras orichinalment d'a cultura griega de Magna Grecia. As deidatz romanas importants estioron finalment identificadas con os mas antropomorficos dioses y diosas griegos, y asumioron muitos d'os suyos atributos y mitos.
Sierra de Lobarre
A sierra de Lobarre (en castellano Sierra de Loarre) ye una sierras exterior pirenenca que s'estendilla entre a Galliguera y a sierra de Gratal. Prene o suyo nombre d'a localidat de Lobarre, famosa por o suyo castiello.
O suyo cobalto ye Puixilibro, con 1.597 metros d'altaria. Atras cimas destacadas son Don Hueso (1.491 m), a Punta d'a Tallada (1.482 m), Layán (1.433 m) u a penya d'o Sol (1.287 m).
Espolla (Ribagorza)
Espolla ye un lugar aragonés en o termin municipal de Bonansa, comarca de Ribagorza y provincia de Uesca.
Cheografía
O lugar d'Espolla se troba situato a 1.150 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Nate Archibald
Nathaniel "Tiny" Archibald (2 de setiembre de 1948 de Nueva York, Estaus Unius) ye un chugador, y posteriorment entrenador, estausunidense profesional de baloncesto, hue retirato. Tien una altaria de 1,85 metros y ocupaba a posición de base.
Fonfría
O termín Fonfría puet referir-se a:
Falla (desambigación)
Una falla puet estar:
30 d'aviento
Atros países
right|thumb|250px|[[Sun Yat-sen, o primer president d'a Republica de China.]]
Sieglo XI
right|thumb|250px|Bosto de l'[[Lista d'emperadors romanos|emperador de l'Imperio Romano Tito Flavio Sabín Vaspasián.]]
Sieglo XIX
right|thumb|250px|Imachen d'o [[escritor britanico Rudyard Kipling, Premio Nobel de Literatura en 1907.]]
Anyos 1910
right|thumb|250px|L'actriz estausunidense [[Jo Van Fleet, qui naixió o 30 d'aviento de 1914.]]
Sieglo XIX
right|thumb|250px|Fusilamiento por os [[Espanya|espanyols d'o politico y poeta filipino José Rizal, o 30 d'aviento de 1896.]]
Sieglo XXI
right|thumb|250px|O [[militar y politico iraquí Saddam Hussein, muerto o 30 d'aviento de 2006.]]
Armenya
Armenya puet fer referencia a:
Ozono
250px|thumb|right|Esquema de molecla d'ozono. L'ozono (O3), ye una substancia simple que presenta moleclas formadas por tres atomos d'oxicheno que ye gasiosa a temperatura ambient. A suya presencia natural en a estratosfera permite aturar a més gran part d'os rayos ultravioleta y permitir a existencia de vida en tierra firme. L'ozono se presenta en l'atmosfera terrestre en una proporción menor de 0,05 ppm. A suya presencia excesiva en a troposfera se considera perchidiciosa y se desviene como un efecto de contaminación a escala local. Se puet fer servir como desinfectant.
A més gran part de l'ozono ye en a estratosfera, concentrando-se sobre tot entre os 15 km y os 30 km d'altura, abundando més en os 25 km d'altura. A part d'a estratosfera que bi ha entre os 15 km y os 60 km recibe a denominación d'ozonosfera, y presenta un espesor variable dependendo d'a latitut, maximo en o ecuador y minimo en os polos. L'ozono ye transportau dende un puesto d'atro por l'acción d'as corrients d'a estratosfera.
A formación de l'ozono en a estratosfera yera en equilibrio natural con a suya destrucción. A contaminación con CFCs como o freón ha crebau este equilibrio y a cantidat d'ozono ha minguau muito en os polos, problema medioambiental conoixiu como "forato d'a napa d'ozono".
Fogache de 1495
O fogache de 1495 ye un fogache que acomandó o rei d'Aragón Ferrando II o Catolico ta cullir o impuesto d'as sisas. Debant d'o periglo d'una agresión de Carlos VIII de Francia a o reino, y ante o problema d'a peste negra que afectaba a las chuderías d'o reino, Ferrando II convocó Corz d'Aragón ta fer que aprebasen a formación d'un exercito de 4.000 hombres, y l'aduya economica necesaria. As Corz alcordoron aportar pa ista fin a cullita d'o impuesto d'as sisas, que yera un impuesto sobre articlos de primer necesidat.
Pa ista fin se trestalló Aragón en 12 sobrecullidas (divisions fiscals administradas por un sobrecullidor), y s'ordenó una investigación d'a población aragonesa recontando os fuegos d'o reino. Pa fer ixe recuento caleba que un comisario vesitase toz os lugars habitaus chunto con un notario que en dase fe. Tamién yeran acompanyaus d'una patrulla militar pues en bel lugar no yeran bien recibius (o recuento iba a servir ta cobrar impuestos). As sobrecullidas estioron: Zaragoza, Alcanyiz, Mont Albán, Teruel-Albarracín, Daroca, Calatayu, Tarazona, Uesca, Chaca, Aínsa, Balbastro y Ribagorza.
A sisa sencilla estió de 13 sueldos por fuego ta lugars de 99 fuegos u menos, 16 sueldos por fuego ta lugars de 100 fuegos u mas, y 21 sueldos por fuego t'as ciudaz. A sisa doble estió, respectibament, de 16, 22 y 33 sueldos por fuego.
En o fogache s'endica o numero de fuegos de cada lugar, villa u vicos (en o caso d'as ciudaz). Se i cuaternan os nombres d'os representants d'o lugar que "manifestaban" os fuegos que bi heba (o vicario, o churau, l'alcait, atros testes...). Se fa tamién una relación nominal d'os fuegos, cuaternando-ie o nombre d'o cabeza de familia (encara que as viduas que son cabeza de familia amaneixen bella vegada por o suyo nombre, y atras como vidua de... u madre de...). Un fuego tamién podeba estar un monesterio, etc.
En bel caso, trobamos información adicional postposada a o nombre, como ye l'oficio (çapatero, texedor, pelayre...), o cargo que teneban (jurado, justicia, alcayde), u mesmo si yeran pobres (endicau con parolas como: pobre, muy pobre, pobre de bacín, pobre que no tiene res, pobre vergonyant, por Dios, pobre loco o miserable ...). As anotacions que se i fan son diferents seguntes as sobrecullidas. Tamién i amaneixen fuegos moriscos, que en bel lugar son mayoría. Mesmo bi heba lugars habitaus nomás que por moriscos. Cal remerar que os chodigos heban estau forachitaus d'o reino 3 anyos antes, en 1492.
O total de fuegos recontaus en o reino fue de 51.056, trestallaus en sobrecullidas como sigue:
Aldeaquemada
Aldeaquemada ye un municipio andaluz d'a provincia de Chaén situato en a comarca de Sierra Morena. A lo norte fa muga con a Provincia de Ciudad Real.
A establita de l'actual nuclio poblacional data de 1814 y a suya población ye de habitants, en una superficie de 121 km².
Ye un lugar que historicament ha estau aislato con vias de comunicación deficients.
Historia
En o territorio que fa parte de l'actual municipio bi ha restos arqueolochicos d'a prehistoria y muestras de pintura rupestre, ceramica antiga y repuis de construccions y calzadas romanas. L'actual nuclio urbano ye consecuencia d'a politica de repoblación de Carlos III desarrollata mientres as anyatas de 1768 y 1783 en que s'establioron colonos prencipalment de Suabia, Francia y Catalunya. En l'actualidat encara ye frequent trobar personas con apellius d'orichen alemán, francés y catalán, así como tamién ye prou visible una meya d'altaria d'os suyos habitants por dencima d'as poblacions d'alredor.
Ye municipio dende l'anyo 1814.
Gastronomía
Aldeaquemada, por a suya situación aislata y con o paso de pastors nomadas tién una gastronomía peculiar y con influencias de Castiella-La Mancha con qui muga. Cada anyo en o mes de mayo se celebran unas Chornadas Gastronomicas.
Pardina d'Altasobre
A pardina d'Altasobre (en castellano Casa de Altasobre) ye una pardina situada a o sud d'o municipio de Chaca, amán d'a muga con os termins de Candarenas y As Penyas de Riglos. Ye a metat de camín entre os lugars d'Ena, Centenero y Osia. A suya partida incluye una mica más de 200 ha de terreno d'uso agrario con cautivos de secano, mont baixo y pinars.
Bi ha documentación d'ista pardina ya en l'anyo 1062. En o sieglo XV teneba nomás un fuego y seguntes os posteriors fogaches se despobló. Asinas en 1785 apareixe despoblada pa dimpués en 1900 tener atra vegada 4 habitants.
Friuli-Venecia Chulia
O Friuli-Venecia Chulia (en italiano Friuli-Venezia Giulia; en friulano Friûl Vignesie Julie; en esloveno y serbocrovata Furlanija-Julijska krajina; en alemán Friaul-Julisch Venetien) ye una rechión autonoma d'o norueste d'Italia, rodiata por a rechión d'o Veneto, as republicas d'Austria y Eslovenia y a mar Adriana.
Ye formata por as antigas rechions historicas d'o Friuli y d'a Venecia Chulia. Tien 7.844 kilometros cuadratos y 1,2 millons d'habitants. As prencipals ciudaz son Trieste (en esloveno Trst, en alemán Triest; 210.000 hab) y Udin (en friulano Udin; 95.000 hab).
Fosal
thumb|250ppx|Fosal Rochus, en [[Nuremberg.]] thumb|250ppx|Fosal en [[Gjemnes (Noruega).]] miniaturadeimagen|Fosal marino, Mahdia, Tunicia Un fosal u cimenterio ye o puesto a on s'apedecan os calávers d'os muertos. Pendendo d'a cultura de cada país, os cuerpos se pueden deixar en un sarcofago u simplament se pueden envolver en una tela. Dimpués pueden estar apedecatos baixo tierra, mesos en un panteyón u en unatro tipo de sepoltura.
Dos Aguas
Dos Aguas (en castellano; Dosaigües en catalán) ye un municipio de la provincia de Valencia, situato en la comarca de la Fueya de Bunyol. La suya población ye de 439 habitants (2007), en una superficie de 121,5 km² con una densidat de 3,61 hab/km².
Fosal
A sobén os fosals son comunitarios, ye decir, en un puesto bi ha fuesas de muitos miembros d'una comunidat, sin que por ixo as fuesas sían comunitarias, ya que cada defunto tien o suyo propio espacio determinato, y por decisión d'una familia puede estar apedecato un familiar en o mesmo puesto que un atro.
Dos Aguas
Historia
O 18 de chinero de 1256, en Tarazona, o rei Chaime I d'Aragón donó a o suyo mayordombre Ato I de Foces a localidat de Millars, reconquerita por os cristianos l'anyada siguient, 1257, Dos Aguas y o castiello de Madrona (hue en o termin de Dos Aguas).
Fosal
Os fosals cristianos se conoixen tamién a vegatas con o nombre de camposanto u sagrero. Os antigos fosals medievals con fuesas antropomorfas picatas en a penya gosan conoixer-se como fosals d'os moros
A mayoría de fosals se destinan a calávers humans, manimenos tamién bi ha fosals d'animals t'apedecar a las mascotas muertas.
1606
Atros países
right|thumb|250px|O escritor, dramaturgo y poeta francés [[Pierre Corneille, naixito o 6 de chunio de 1606.]]
Wormerland
A suya población ye de 15.873 habitants (2010) en una superficie de 45,14 km², con una densidat de población de 409 hab/km².
Benavente
Benavent puet referir-se a:
Estau Bolívar
Bolívar ye un estau venezolano situau en o sud d'o país, tien una superficie de 238.000 km² y a suya población en 2006 yera de 1.505.448 habitants. A suya capital ye Ciudat Bolívar anque Ciudat Guayana ye o centro economico con o puerto mas important.
Bolívar ye o Estau con mayor producción de fierro d'Venezuela y ye o puesto a on bi ha o salto d'augua mas alto d'o mundo dito o Salto de l'Ánchel.
Limours
Limours ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón de Dourdan y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 6400 habitants, en una superficie de 14,25 km².
Nuguero
Nuguero (en catalán y castellano Noguero) ye un lugar aragonés en o municipio de Monesma y Caxigar en a comarca de Ribagorza y provincia de Uesca.
Carbajosa
Carbajosa pues estar:
Numero hipercomplexo
Estructura alchebraica
Ta estar mas precisos, forman alchebras n-dimensionals sobre os numeros reals. Pero garra d'istas extensions no forma un cuerpo, prencipalment porque o cuerpo d'os numeros complexos ye alchebraicament zarrau (se veiga o Teorema fundamental de l'alchebra).
Os cuaternions, octonions y sedenions se pueden chenerar aplicando a construcción de Cayley-Dickson. As alchebras de Clifford son unatra familia de numeros hipercomplexos.
Representacions geomètriques
Asinas como os numeros complexos se pueden veyer como puntos en un plan, os numeros hipercomplexos se pueden veyer como puntos en bel espacio euclidián de mas dimensions (4 dimensions ta os cuaternions, tesarins y cocuaternions, 8 ta os octonions y bicuaternions, 16 ta os sedenions).
Un atro caso intresant ye o d'os numeros hipercomplexos unitarios, que tiene modulo unidat, o conchuntos d'istos pueden representar-se como n-esferas:
Istas representacions son muit ligadas a la posibilidat de caracterizar una n-esfera S^n como un fibrau de Hopf sobre un espacio base S^m con m < n a on cada fibra siga S^{n-m}.
Sergio Martínez
Sergio Martínez Aranda (Barcelona, Catalunya, 19 d'abril de 1986) ye un chugador de fútbol catalán. Chuga como esfensa en o Club Deportivo Ebro en a Segunda División B d'Espanya.
Monesma de Benavarri
Monesma de Benavarri ye un lugar aragonés en lo municipio de Monesma y Caxigar en la comarca de Ribagorza y provincia de Uesca.
Toponimia
En aragonés se refieren a este lugar sin l'apelativo, como veyemos en uns versos de 1920 en una parla de transición de Ribagorza Baixa adintro de lo texto matracadas referiu a lugars de la redolada de Graus:
Bi ha bel microtoponimo en aragonés como Sarrado.
Zaanstad
Zaanstad ye un municipio neerlandés situato en a provincia d'Holanda Septentrional.
A suya población ye de 145.282 habitants (2010) en una superficie de 83,04 km², con una densidat de población de 1.957 hab/km².
Bernard le Bovier de Fontenelle
Bernard le Bovier de Fontenelle u Bernard le Bouyer de Fontenelle, naixito de Roan (Normandía, Reino de Francia) l'11 de febrero de 1657 y muerto en París o 9 de chinero de 1757, estió un escritor y dramaturgo francés, sobrín de Thomas Corneille.
Tierra d'a Bârsa
thumb|right|250px|Tierra d'a Bârsa thumb|250px|Situazión en Rumanía A Tierra d'a Bârsa, (Ţara Bârsei en rumano, Burzenland en alemán, Barcaság en hongaro), tamién dita Depresión d'a curva carpatica u Depresión de Braşov, ye una rechión historia y etnografica d'o sudeste de Transilvania, con Braşov como ciudat més important. A denominación provién d'o río Bârsa, (Burzen), afluent d'o río Olt.
Cheografía
Cheofraficament, a Tierra d'a Bârsa ye una depresión que bi ha en l'interior de l'Arco Carpatico u Chinollo Carpatico, mugata por as localidaz de Apaţa a lo norte, Bran a lo sud, Vlădeni a l'ueste y Prejmer a l'este. Muitos ríos, torrents y garonas l'atraviesan, y lo río Olt fa de muga en una buena part.
Historia
right|200px|thumb|Mapa d'A. Ortelius (1598) thumb|right|100px|Escudo viello d'a Tierra de Bârsa Habitada dende tiempos antigos, en 1211 a rechión fue donada a la Orden Teutonica por part d'o rei Andreu II d'Hongría, pa defender a muga contra ataques d'os cumans. Os teutons debantoron muitos castiellos en ixa zona y i trayoron pobladors saxons. En 1224 os caballers teutons preboron de desvinclar-sen d'Hongría y se sozmetioron a lo Papato, y por ixo Andreu II los forachitó en 1225, pero deixando que se quedasen os saxons, que esdevenioron un poder economico en a zona. Dimpués d'a 1918, en o contexto d'a fin d'a Primera Guerra Mundial, a Tierra de Bârsa pasó a fer part de Rumanía chunto con tota Transilvania.
Pasau imperfecto de subchuntivo en aragonés
O Pasau imperfecto de subchuntivo en aragonés substituye a lo present de subchuntivo en tiempo pasau.
Variants
En l'aragonés de Sobrarbe a primera y tercera personas no rematan en vocal: partís, aduyás, etc... Esta forma se troba muito a sobén en aragonés medieval, por eixemplo en a "Cronica de Sant Chuan d'a Penya" y en o "Libro de los Emperadors". Bel autor l'ha feito servir en aragonés común, encara que de traza minoritaria.
Uso
Se fa servir en oracions condicionals:
O "imperfecto condicional" ye l'uso d'o pasau imperfecto de subchuntivo en una clase d'oracions condicionals en aragonés sin de conchunción condicional, por un regular omitindo a conchunción condicional si:
Nauru
Nauru (nauruano: Naoero) ye una isla y una republica en o sud de l'Oceano Pacifico, antis conoixida como Pleasant Island. Ye a republica independient mas chicota d'o Mundo, tanto en termins d'aria como de población.
Accesos y transporte
Nauru Airlines ye una aerolinia nacional de Nauru que prencipió as suyas actividaz en febrero de 1970 como "Air Nauru" y cambeyó o suyo nombre enta "Our Airline" en 2006 en chulio de 2014 enta Nauru Airlines.
Capital
O termin capital (d'o latín caput," cabeza ") quiere dicir:
Gaspar Brunet i Viadera
En l'anyo 2003 se facioron dos replicas d'a suya aeronau que hue son expuestas en o Museo d'as Artes y as Sciencias de Valencia y en o Museo de l'Aire de Madrit.
Sarrau (orografía)
thumb|right|250px|Sarraus que descienden de o [[Castiello Mayor cara ta'l Vellós, en a val de Puértolas (Sobrarbe).]] Un sarrau u sarrato (d'o latín <SĒRRATU, «con forma de sierra») ye una garra d'un mont u bel tozal que se prolarga substancialment dende o cuerpo principal de a dita formación dica lo cabo baixo de a mesma, presentando por o suyo recorrido superior a lo d'as garras normals qualque entidat propia, delimitando valletas a toz dos costaus, con una forma que recuerda a una sierra menuda pero con una altaria que mingua progresivament.
En iste sentido, a palabra «sarrato/sarrau» ye un sinonimo parcial de cerro.
Charadrius dubius
Son migratorias y pasan l'hibierno en Africa. Minchan insectos y gusarapos.
Puyol
Puyol (en catalán Puiol) ye un lugar aragonés en o municipio de Monesma y Caxigar en a comarca de Ribagorza y provincia de Uesca.
Pico Ferreras Norte
O pico Ferreras Norte u punta d'as Ferreras ye un mont de 2.643 metros que se troba en a muga entre Pandicosa y Torla-Ordesa (Uesca).
Barbara Navarro
Barbara Navarro, naixida de Fago en 1899 y muerta en San Francisco, Estaus Unius en calendata no determinada, estió una muller aragonesa que emigró a Estaus Unius en l'anyo 1921 con nomás que 21 anyadas, edat minima ta fer-lo. Dimpués de muitos esfuerzos s'establió como interpresaria en un rancho a on teneba uellas y contrataba pastors prencipalment aragoneses.
En l'anyo 1921 con 21 anyatas nomás emigró a Estaus Unius con as ansotanas Sebastiana Vitales y Ramona Navarro; de primeras s'establió en San Francisco a on i sirvió en qualques familias acomodadas, allí en una fiesta d'espanyols conoixió a Pascual Aznárez, naixiu de Casa Sanbartolo d'Ansó, qui tamién heba emigrau en o mesmo anyo. En 1931 replegaron as suyas ganancias y mercoron un rancho en Lancaster, California.
Berzosa del Lozoya
Berzosa del Lozoya ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma de Madrit. A suya población ye de 796 habitants (2021) en una superficie de 14,32 km².
Bernard King
Bernard King (4 d'aviento de 1956 de Brooklyn, Nueva York, Estaus Unius) ye un chugador profesional estausunidense de baloncesto, hue retirau. Tien una altaria de 2,01 metros y ocupaba a posición d'alero.
Fernando Fernández Jiménez-Pajarero
Fernando Fernández Jiménez-Pajarero (Malaga, Andalucía, 17 de chunio de 1988) ye un chugador de fútbol andaluz. Chuga como esfensa en o Club Deportivo Ebro en a Segunda División B d'Espanya.
Lazio
O Lacio (en italiano Regione Lacio) ye una rechión d'Italia central situada arredol de Roma, que'n ye a capital. Muga con a Toscana, Umbria, as Marcas, os Abruzos, o Molise, a Campania y a Mar Tirrena. Tien una superficie de 17.207,68 km² y una población de 5.870.451 habitants, con una densidat de 341 hab/km² (Aviento 2013).
Organización politico-administrativa
220px
A rechión ye partida en cuatro provincias y una ciudat metropolitana:
Linas
Linas ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón de Longjumeau y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 6.354 habitants, en una superficie de 7,51 km².
El Boalo
El Boalo ye un municipio espanyol d'a comunidat autonoma de Madrit. A suya población ye de 8.009 habitants (2021) en una superficie de 39,59 km².
Constantín IV
Costantín IV estió emperador de l'Imperio Bizantín dende o 668 dica a suya muerte en setiembre de 685. Ye naixito en 652 y morió en setiembre de 685.
thumb|left|Un [[Solido bizantín|solido de Constantín IV]]
Glaskas
Glaskas ye un grupo de pop-rock sudafricana de Humansdorp, Cabo Oriental, Sudafrica. Fue establito en l'anyo 2004, dimpués de ganar o concurso Jip Rockspaalder. A mayoría d'as cancions son en afrikaans, pero tienen tamién bellas cancions en anglés.
Actualment, os components d'o grupo son:
Dende a suya formación, Glaskas recibió os siguients premios: nominación a un SAMA t'o millor disco afrikaanés; premio de musica VONK t'o millor video musical, millor disco de rock, millor disco de l'anyada y millor colla; y mas recientment o Ghoema 2013 t'o millor disco de rock. Antimás, bellas cancions suyas forman parti d'a banda sonora de tres peliculas sudafricanas: Bakgat, Bakgat 2 y Superhelde.
Burkhanismo
Burcanismo u Ak Jang ye una relichión mesianica que ha floreixito entre os pueblos de Gorno Altai entre 1904 y 1930. D'alcuerdo con o burkhanismo un día tornará Oirat Khan, l'antecesor eponimo d'os mongols occidentals u oiratos, que creyoron un antigo imperio en Dzhungaria, vencerá a los rusos y tornará a libertat a los altaicos. Tanto o gubiernL'zarista como o gubierno sovietico han desconfiato d'o burkhanismo, estando prohibito en os periodo comunista.
O burkhanismo da importancia a la literatura epica tradicional pero no vei con buenos uellos a fegura d'o xamán.
Orichen
En abril de 1904 Chel Chelpan (u Chot Chelpanov) y a suya filla adoptiva Chugul Sarok Chandyk tenioron visions d'un caballer vestito de blanco montato a caballo. Esta fegura, a qui posoron Ak-Burcán, ("Burcán Blanco") anunciaba a inminent plegata d'Oirat Khan. Chet y Chugul reunioron a mils d'altaicos pa fer trobadas relichiosas con rezos, a lo prencipio en a val de Tereng.
Os rusos i veyoron un periglo y reprimioron brutalment a los burkhanistas. Chet y Chugul fuoron arrestatos y dimpués en 1906 los posoron en libertat dimpués que se veyese que o burkhanismo no yera una amenaza pa o gubierno zarista.
El Torretón (sierra de Lidón)
El Torretón ye una cima de 1.273 metros d'altaria de la sierra de Lidón situada en lo municipio de Rubiuelos (provincia de Teruel), en lo cabalto de lo mesmo nuclio urbán.
Toponimia
L'oronimo El Torretón ye trasparent en aragonés. La palabra torretón ye morfolochicament un derivau de torre con lo sufixo -ón y l'infixo -et-, u semanticament un derivau de torreta con sufixo -ón, con valua augmentativa como en basetón, casetón, faixetón y rosetón.
Chile
thumb|right|División administrativa de Chile. A Republica de Chile ye un país situato en a estrimera sudueste d'America d'o Sud, chunto a l'Oceano Pacifico. Muga a lo norte con Perú, a lo nord-este con Bolivia y a l'este con Archentina, deseparando-lo d'iste zaguer país a cordelera d'os Andes. O país s'estendilla de norte enta o sud dende os 17º29'57'S dica os 56º32'S en una estreita francha entre os Andes y l'Oceano Pacifico, ocupando una superficie de 756.950 km². A suya población ye de 15.980.912 habitants (estimación de 2005), con una densidat de población de 20 hab/km².
Politicament, o país ye una Republica democratica presidencial, con capital en a ciudat de Santiago de Chile, encara que o Congreso Nacional de Chile (o poder lechislativo d'o país) tien a suya seu en a ciudat de Valparaíso. L'actual President de Chile ye Gabriel Boric Font.
Etnografía
thumb|left|Atacama A población chilena ye mayoritariament d'orichen mestizo, derivato d'a mezcla racial entre os conquistadors espanyols y os pueblos aborichens, esdesvenita fundamentalment mientres d'o sieglo XVII. A ista mezcla orichinal li se estió adibindo, a meda que transcurreba o periodo colonial, una mayor cantidat de sangre espanyola por o continuo afluent migratorio espanyol, a la extinción d'a población indichena en os territorios baixo domino espanyol por no haber existito una convivencia pacifica entre espanyols y mapuches que faboreixeba o mestizache con istos zaguers.
Organización territorial
O territorio chileno se troba dividiu en 16 rechions, que se subdividen en 56 provincias que a la vegada de subdividen de nuevo en 346 comunas.
Diez ciudaz mas importants
As diez ciudaz mas importants son:
Luengas
A luenga mayoritaria ye o castellano, en a suya variant chilena. Tamién se charra luengas amerindianas como o mapudungun, o quichua, l'aimara, ecetra, y as luengas d'os principals pueblos inmigrants europeus d'o sieglo XX como l'alemán u o croata.
Gerhard Schröder
Gerhard Fritz Kurt Schröder, naixito de Mossenberg (Renania d'o Norte-Westfalia, Alemanya) o 7 d'abril de 1944, ye un important politico alemán, militant y president dende 1999 dica o 2004 d'o Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) y Canceller d'Alemanya dende o 27 d'octubre de 1998, continando en o cargo dica o 22 de noviembre de 2005.
Estau Anzoátegui
Anzoátegui ye un estau venezolano situau en o nord-este d'o país, tien una superficie de 43.300 km² y una población de 1.453.274 habitants (2006).
Anzoátegui ye uno d'os estaus con mayor producción de petrolio tien importans chacimientos en a faixa d'o Orinoco.
Municipios
250px|thumb|200px|Cruz en o "Paseo Colón" de [[Puerto La Cruz]]
Sietemo
Sietemo (Siétamo en castellano) ye un municipio aragonés d'a provincia de Uesca, situato en a comarca d'a Plana de Uesca.
A suya población ye de habitants, en una superficie de 48,3 km² y una densidat de población de 0 hab/km².
Cal destacar o Premio literario Villa de Sietemo que yera un premio atorgau en o certamen de literatura en luenga aragonesa promoviu por o Concello de Sietemo, con a colaboración d'o Consello d'a Fabla Aragonesa, que se celebra cada dos anyos.
Cultura
O Premio literario Villa de Sietemo estió un premio atorgau en o certamen de literatura en luenga aragonesa promoviu por o Concello de Sietemo, con a colaboración d'o Consello d'a Fabla Aragonesa, que se celebraba cada dos anyos dica o 2013.
Jaime Fernández Manzanares
Jaime Fernández Manzanares (15 de chulio de 2000 de Zaragoza, Aragón) ye un chugador profesional aragonés de baloncesto. Tien una altaria de 2,06 metros y ocupa a posición d'ala-pivot. En l'actualidat chuga en o Basket Zaragoza d'a liga ACB d'Espanya.
Camarón de la Isla
José Monje Cruz (San Fernando (Andalucía), 5 d'aviento de 1950 - Badalona (Catalunya), 2 de chulio de 1992), conoixiu artisticament por a embotada de Camarón de la Isla, u simplament Camarón, estió un cantaor flamenco andaluz. Revolucionario d'o flamenco, ye considerau por gran parti d'a critica especializada como un d'os millors cantaors d'a historia.
Leyenda
A suya muerte, con tasament 41 anyos d'edat, causó una graniza conmoción social refleixada en o lema "Camarón vive".
En 2005 o director Jaime Chávarri levó enta o cine a suya vida en a cinta Camarón, protagonizada por l'actor Óscar Jaenada y l'actriz Verónica Sánchez.
Obaba
Obaba ye una cinta hispano-alemana de l'anyo 2005 de cine de drama dirichita por Montxo Armendáriz seguntes un guión d'ell mesmo (basato en a novela Obabakoak‎, de Bernardo Atxaga), con una banda sonora orichinal de Xabier Capellas y una dirección de fotografía de Javier Aguirresarobe. Producita por Puy Oria, Montxo Armendáriz, Karl Baumgartner y Michael Eckelt, en o suyo reparto incluye a destacatos actors como Bárbara Lennie, Eduard Fernández, Juan Diego Botto, Pilar López de Ayala, Peter Lohmeyer u Héctor Colomé.
Maulion de Varossa
Maulion de Varossa (Maulion de Varossa en occitán, Mauléon-Barousse en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón d'a Val de Varossa y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 138 habitants (1999) en una superficie de 5,49 km², con una densidat de población de 25,13 hab/km².
Cheografía
O termin municipal de Maulion se troba situato a una altaria meya de 580 metros sobre o livel d'a mar, con altarias maxima de 1.604 y minima de 557 metros. En Maulion s'achuntan o río Ourse de Sost y o río Ourse de Ferrère ta formar o río Ourse.
Mugas
A comuna de Maulion muga a o norte con Brauvaca y Troubat; a o nord-este con Thèbe; a l'este con Cazarilh; a o sudeste con Thèbe y Cièrp e Gaud; a o sudueste con Esbareich; y a o norueste con Ourde.
Basian
Basian (Basian en occitán, Bazian en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto d'Aush y cantón de Fesensac.