cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islandia
Etimolochía
As Sagas d'Islandia dicen que un noruego clamau Naddodd (u Naddador) estió o primer noruego en plegar enta Islandia en o sieglo IX y la clamó Snæland "tierra nevada" porque yera nevando. Seguindo a Naddodd, plegó o sueco Garðar Svavarsson, por o que a isla se clamó Garðarshólmur, "isla de Garðar".
Dimpués vinió un vikingo clamau Flóki Vilgerðarson; a suya filla s'afogó en o camín, dimpués o suyo bestiar murió de fambre. As sagas contan que estando prou acotolau, Flóki puyó a una montanya y veyó un fiordo pleno de icebergs, o que le levó a dar-li a la isla o suyo nuevo y actual nombre.
Historia
Seguntes l'antigo manuscrito Landnámabók, l'asentamiento d'Islandia prencipió en 874 cuan o cacique noruego Ingólfr Arnarson se convirtió en o primer poblador permanent d'a isla. En os sieglos siguients, os noruegos, y en menor medida atros escandinavos, emigroron enta Islandia, trayendo con éls esclaus (clamaus þræll) d'orichen gaelico.
A isla estió gubernada como que una mancomunidat independient baixo l'Althing, una d'as asembleyas lechislativas en funcionamiento mas antigas d'o mundo. Dimpués d'un periodo de conflictos civils, Islandia s'apegó a o dominio noruego en o sieglo XIII. O establimiento d'a Unión de Kalmar en 1397 unió os reinos de Noruega, Dinamarca y Suecia. Islandia siguió asinas a integración de Noruega en ixa unión, quedando baixo o dominio danés dimpués d'a secesión de Suecia d'a unión en 1523. Encara que o reino danés introdució o luteranismo con fuerza en 1550, Islandia siguió estando un territorio semicolonial distant en o cual as institucions y infrastructuras danesas brilaban por a suya ausencia.
A luita d'Islandia por a suya independencia prenió forma y plegó con a independencia en 1918 y a fundación d'una republica en 1944. Encara que o suyo parlamento (Althing) se suspendió dende 1799 dica 1845, a la republica insular se le atribuye o merito d'haber sosteniu o parlamento mas antigo y de mayor duración d'o mundo.
Dica o sieglo XX, Islandia dependeba en gran medida de la pesca y l'agricultura de subsistencia. A industrialización de la pesca y la aduya d'o Plan Marshall dimpués d'a Segunda Guerra Mundial trayioron prosperidat y Islandia se convirtió en una d'as nacions mas ricas y desembolicadas d'o mundo.
Fuertement trucau por a crisi financiera mundial, tot o sistema bancario d'o país falló sistematicament en octubre de 2008, o que provocó una crisi economica y o colapso d'as tres bancos mas grans d'o país. A crisi provocó una malagana politica substancial. Pa 2014, a economía islandesa s'heba recuperau significativament, en gran parte a causa de l'augmento d'o turismo.
Cheografía
Islandia se troba en a confluencia d'os oceanos Atlantico y Arctico. A isla prencipal ye completament a o sud d'o Cerclo Polar Arctico, que trascruza a chicota isla islandesa de Grímsey frent a la costa norte d'a isla prencipal. O país se troba entre as latituz 63 y 68 ° N, y as longarias 25 y 13 ° O.
Islandia ye la 18ª isla mas gran d'o mundo y a segunda isla mas gran d'Europa dimpués de Gran Bretanya.
A isla prencipal tien 101.826 km2, pero tot o país tiene 103.000 km2 de grandaria, d'os cuals o 62,7% ye tundra. Arredol de 30 islas menors se troban en Islandia, incluidas as poco pobladas Grímsey y Vestmannaeyjar. Os lacos y cheleras cubren o 14,3% d'a suya superficie; solament o 23% tiene vechetación. Os lacos mas grans son l'entibo de Þórisvatn: 83–88 km2 y Þingvallavatn: 82 km2 ; atros lacos importants incluyen Lagarfljót y Mývatn. Jökulsárlón ye o laco mas fundo con 248 m.
A elevación mas alta d'Islandia ye de 2110 m en Hvannadalshnúkur (64 °00'N 16 °39'O).
Vulcans
A isla ye muit activa cheolochicament con muitos vulcans, incluius Hekla, Eldgjá, Herðubreið y Eldfell. A erupción volcanica de Laki en 1783-1784 provocó una fambrera que mató a cuasi una cuatrena parti d'a población d'a isla.
O 21 de marzo de 2010, o vulcán Eyjafjallajökull, en o sud d'Islandia, fació erupción por primera vegada dende 1821, o que obligó a 600 personas a fuyir d'os suyos fogars. Atras erupcions o 14 d'abril obligoron a cientos de personas a abandonar os suyos fogars. A boira resultant de cenisa volcanica provocó una gran interrupción en os viaches aerios por Europa.
Clima
O clima d'a costa d'Islandia ye subartico. A calida corrient de l'Oceano Atlantico asegura temperaturas anyals cheneralment mas altas que en a mayoría d'os puestos de latitut semellant en o mundo. Manimenos a suya proximidat a l'Arctico, as costas d'a isla remaneixen libres de chelo entre l'hibierno. As incursions de chelo son raras, a zaguera d'as cuals ocurrió en a costa norte en 1969.
O clima vareya entre as diferents partes d'a isla. En cheneral, a costa sud ye mas calida, humida y ventolera que a norte. As tierras altas centrals son a parte mas freda d'o país. As zonas baixas de l'interior d'o norte son as mas aridas. As nevadas en hibierno son mas comuns en o norte que en o sud.
A temperatura de l'aire mas alta rechistrada estió de 30,5 °C o 22 de chunio de 1939 en Teigarhorn, en a costa sudeste. O mas baixo estió -38 °C o 22 de chinero de 1918 en Grímsstaðir y Möðrudalur en l'interior d'o nord-este. Os estrimos de temperatura pa Reykjavík son 26,2 °C o 30 de chulio de 2008 y -24,5 °C o 21 de chinero de 1918.
Rechions
Islandia se trestalla en ueito rechions (en islandés: Landsvæðun): thumb|right|super|262px|As rechions de Islandia.
Diez ciudaz mas importants
As diez ciudaz mas importants son:
Demografía
Islandia conta con una población de 330,610 habitants (2015), en una superficie de 103.125 km² y una densidat demografica de tasament 2,9 hab/km², a mas baixa d'as nacions independients d'o continent europeu.
A población d'o país ye distribuida basicament en a costa mas meridional d'a isla. O sudueste ye a rechión mas densament poblada, an o clima oceanico ye mas benigno a causa d'a influencia directa d'a corrient d'o Golfo.
O centro y norte son practicament amortaus a consecuencia d'a sequera de tierras habitualment cubiertas de chelo y un clima subartico mas rigoroso, particularment entre o crudo hibierno.
Se creye que a población d'a isla varió de 40.000 a 60.000 en o periodo que va dende l'asentamiento inicial dica meyaus d'o sieglo XIX. Entre ixe tiempo, hibiernos fríos, cenisas d'erupcions volcanicas y plagas afectoron negativament a la población en cuantas ocasions. I habió 37 anyos de fambrera en Islandia entre 1500 y 1804. O primer censo se levó a cabo en 1703 y reveló que a población yera alavez de 50.358. Dimpués d'as destructivas erupcions volcanicas d'o vulcán Laki entre 1783-1784, a población aconsiguió un minimo d'arredol de 40.000. A millora d'as condicions de vida ha provocau un rapido augmento d'a población dende meyaus d'o sieglo XIX, d'aproximadament 60.000 en 1850 enta 320.000 en 2008.
Gastronomía
Gran parti d'a cocina d'Islandia se basa en peix, cordero y productos lactios, con poco u garra uso de yerbas u especias. A causa d'o clima d'a isla, as fruitas y verduras cheneralment no son un component d'os platos tradicionals, encara que l'emplego d'hibernaders los ha feito mas comuns en a minchada contemporania. O Þorramatur ye una selección de cocina tradicional que consta de muitos platos, y se gosa consumir arredol d'o mes de Þorri (chinero). Os platos tradicionals tamién incluyen skyr (un queso semellant a o yogur), hákarl (tiburón curau), carnero curau, cabezas de uella, morciella, Flatkaka (pan plano), peix seco y pan de mestura.
Esporte
thumb|left|[[Eiður Smári Guðjohnsen, o chugador mes conoixito d'Islandia chugando con o FC Barcelona.]] O prencipal esporte tradicional d'Islandia ye o glima, una forma de luita antiga, pero os mes practicatos son os esportes d'hibierno, o balonmán, l'atletismo, o fútbol, o baloncesto, y o tiro.
Clarac (Alta Garona)
Clarac (Clarac en occitán, Clarac en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 508 habitants (1999) en una superficie de 4,74 km², con una densidat de población de 107,17 hab/km².
Cantón de Coligny
O cantón de Coligny (en francés canton de Coligny) yera una división administrativa francesa situata en o departamento d'Ain, en a rechión de Roine-Alpes.
A suya población yera de 6.639 habitants (2009) en una superficie de 144,26 km², con una densidat de población de 46 hab/km².
D'o cantón, con capital en a localidat de Coligny, en feban parte 9 comunas, estando l'actual Consellero cheneral d'o cantón Alain Gestas.
Cantón de Chalamont
O cantón de Chalamont (en francés canton de Chalamont) yera una división administrativa francesa situata en o departamento d'Ain, en a rechión de Roine-Alpes.
A suya población yera de 15.814 habitants (2009) en una superficie de 158,14 km², con una densidat de población de 43 hab/km².
D'o cantón, con capital en a localidat de Chalamont, en feban parte 8 comunas, estando l'actual Consellero cheneral d'o cantón Gérard Branchy.
Insuficiencia cardiaca
thumb|300px|Simptomas d'a insuficiencia cardiaca (en [[anglés).]]
Con freqüencia, a insuficiencia cardiaca conchestiva se pasa per alto a causa d'a manca d'una definición universalment aprebada y a las dificultatz diagnosticas, en especial si la malotía se considera «lieu». Encara con as millors terapias, a insuficiencia cardiaca ye asociada a una taxa anyal de mortalidat d'un 10 %. Ye la prencipal causa d'hespitalización en personas mayors de 65 anyadas d'edat.
Índiz de masa corporal
thumb|300px|Tabla de l'índiz de masa corporal.
L' Índiz de masa corporal (IMC) ye una zifra que permite avaluar a corpulencia d'una persona relacionando la suya masa con a suya alzada.
Estió desembolicau per o belga Adolphe Quetelet mientres elaboraba lo suya sistema de fisica social entre los anyos 1830 y 1850 (per tanto, tamién se conoixe como Índiz de Quetelet). A suya formula ye:
An m ye la masa d'a persona y h a suya altaria; totas dos introducidas en unidaz d'o SI, ye decir, kg y m. A suya interpretación ye la siguient (aplicable nomás a personas adultas, pa ninos a clasificación ye distinta):
Preixens
Preixens ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 505 habitants (2008), en una superficie de 28,90 km² con una densidat de población de 17,47 hab/km².
La Sentiu de Sió
La Sentiu de Sió ye un municipio catalán situau en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y de lo partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 459 habitants (2015), en una superficie de 29,47 km² con una densidat de población de 15,85 hab/km².
Toponimia
Lo toponimo Sentiu s'ha quiesto interpretar a partir de lo latín SENTIX, SENTICIS ("barza"), y sería etimolochicament relacionau con lo toponimo fovan-ribagorzano Ixantigosa.
Aturada cardiorespiratoria
thumb|300px|Aturada cardiorespiratoria.
L' aturada cardiaca ye quan o corazón deixa de traquiar. En aturar-se lo corazón, tamién s'atura la respiración immediatament dimpués, u dinantis (causa cheneralment respiratoria de l'ature cardiaco), per ixo se charra tamién d' aturada cardiorespiratoria.
Ye una emerchencia medica que, sin una intervención medica immediata, provocará la muerte cardiaca en qüestión de menutos. S'amenesta reanimación cardiopulmonar (RCP) y posiblement desfibrilación dica que se pueda proporcionar un tractamiento adicional. L'aturada cardiaca da como resultau una perda rapida d'a conoixencia y la respiración puede estar anormal u estar absent.
Si bien l'aturada cardiaca puede estar causau per un ataque cardiaco u una insuficiencia cardiaca, istos no son lo mesmo, y en 15 a 25 % d'os casos, i hai una causa no cardiaca. Qualques personas pueden experimentar dolor en o peito, dificultat pa alentar, ansias, freqüencia cardiaca elevada y una sensación de mareyo immediatament antis de sufrir una aturada cardíaca.
A causa mas común d'aturada cardiaca ye un problema cardiaco subchacent, como la malotía d'as arterias coronarias, que disminuye a cantidat de sangre oxichenada que irriga lo musclo cardiaco.
Vistabella (desambigación)
Vistabella puet estar:
Cantón de Châtillon-sur-Chalaronne
O cantón de Châtillon-sur-Chalaronne (en francés canton de Châtillon-sur-Chalaronne) ye una división administrativa francesa situata en o departamento d'Ain, en a rechión de Roine-Alpes.
A suya población ye de 18.418 habitants (2009) en una superficie de 252,56 km², con una densidat de población de 73 hab/km².
D'o cantón, con capital en a localidat de Châtillon-sur-Chalaronne, en fan parte 16 comunas, estando l'actual Consellero cheneral d'o cantón Yves Clayette.
Tabaquismo
thumb|300px|[[Cáncer de polmón a resultas d'o tabaquismo.]]
O tabaquismo ye l'adicción a lo tabaco provocada sobretot per a nicotina y que, seguntes a OMS, ye la primera causa d'atras malotías, invalideza y muerte prematura d'o mundo. Se considera una malotía cronica sistemica con posibilidatz de tractamiento, perteneixient a lo grupo d'as adiccions y catalogada en o Manual diagnostico y estatistico d'os trastornos mentals (DSM-IV) de l'Asociación Americana de Psiquiatría.
Seguntes a OMS en o mundo i heba en 2002 mas de 1.100 millons de fumadors, lo que represienta alto u baixo un tercio d'a población mayor de 15 anyos. O 74 % de fumarros se consumen en os países de baixo y baixo-meyo livel d'ingresos. En 2004 a OMS estimó que 4,9 millons de personas mueren anyalment a resultas d'o consumo d'o tabaco.
Cuéllar (desambigación)
Cuéllar puet estar:
Ponts
Ponts ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de La Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 2.567 habitants (2008), en una superficie de 30,77 km² con una densidat de población de 83,43 hab/km².
Penelles
Penelles ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 551 habitants (2008) en una superficie de 25,37 km², con una densidat de población de 21,72 hab/km².
Vièlanava de Lecuçan
Vièlanava de Lecuçan (Vièlanava de Lecuçan en occitán, Villeneuve-Lécussan en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
2
Defuncions
0er
Vièlanava de Lecuçan
A suya población ye de 494 habitants (1999) en una superficie de 16,10 km², con una densidat de población de 30,68 hab/km².
3
Defuncions
0er
Os de Balaguer
La suya población ye de 998 habitants (2008), en una superficie de 136 km² con una densidat de población de 7,34 hab/km². En l'anyo 1964 a mas gran part de lo termin de Tragó de la Noguera pasoron a fer part de lo termin d'Os de Balaguer a causa de la construcción de los entibos de Canelles y Santa Anna.
Oliola
Oliola ye un municipio catalán situau en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 262 habitants (2008), en una superficie de 86,3 km² con una densidat de población de 3,04 hab/km².
4
Defuncions
0er
Sent Blancat (Alta Garona)
Sent Blancat (Sent Blancat en occitán, Saint-Plancard en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 372 habitants (1999) en una superficie de 16,09 km², con una densidat de población de 23,12 hab/km².
Montrejau
Montrejau (Montrejau en occitán, Montréjeau en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 2.577 habitants(1999) en una superficie de 8,21 km², con una densidat de población de 313,89 hab/km².
Cheografía
Montrejau se troba situato a una altaria meya de 455 metros sobre o livel d'a mar, con altarias menima de 409 y maxima de 543 m. Ye a una distancia de 14 km de Sent Gaudenç, a capital d'o suyo districto, 100 km de Tolosa, a capital d'o suyo departamento, y 830 km de París, a capital de Francia.
5
Defuncions
0er
Albesa
Albesa ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 1.546 habitants (2008), en una superficie de 37,6 km² con una densidat de población de 41,12 hab/km².
6
Defuncions
0er
7
Defuncions
0er
8
Defuncions
0er
Alòs de Balaguer
Alòs de Balaguer ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, en la comarca de la Noguera y partiu chudicial de Balaguer.
La suya población ye de 144 habitants (2010), en una superficie de 68,76 km² con una densidat de población de 2,09 hab/km².
Cheografía
La localidat d'Alòs de Balaguer se troba situata a 297 metros d'altaria dencima de lo livel de la mar, a o canto d'o río Segre.
Eras Bòrdas d'Arribèra
Eras Bòrdas d'Arribèra (Eras Bòrdas d'Arribèra en occitán, Bordes-de-Rivière en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
9
Defuncions
0er
País Basco
O País Basco u Euskadi ye una Comunidat Autonoma d'Espanya situata en o norte d'a Peninsula Iberica, que muga a lo norte con o mar Cantabrico y Francia, a lo sud con A Riocha y Castiella y Leyón, a l'ueste con Cantabria y a l'este con a Comunidat Foral de Navarra; estando una d'as nacionalidaz historicas reconoixitas por a Constitución Espanyola. Se divide en os territorios historicos d'Alaba, Guipuzcua y Bizcaya, tien una amplaria total de 7.234 km² y una población de 2.184.606 habitants (datos Eudel, chinero de 2011), con una densidat de población de 300,3 hab/km². A suya capital administrativa ye Vitoria, en Alaba, a on se i troban as seus d'o Parlamento y o Gubierno Basco.
O nombre de País Basco u Euskal Herria tamién replega atra acepción, que ye una rechión socio-cultural situada a las dos vesants d'os Pireneus atlanticos ocupando os territorios de Bizcaya, Guipuzcua, Alaba y Navarra en Espanya, y de Sola, Ultrapuertos y Labort en Francia, dita Euskal Herria («Pueblo Basco») en basco.
A exprisión País Basco francés s'emplega ta sinyalar a parti basca d'o departamento francés de Pireneus Atlanticos (Sola, Ultrapuertos y Labort).
Eras Torrelhas
A suya población ye de 358 habitants (1999) en una superficie de 12,33 km², con una densidat de población de 29,03 hab/km².
Pontlat e Talhaborg
Pontlat e Talhaborg (Pontlat e Talhaborg en occitán, Ponlat-Taillebourg en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 457 habitants (1999) en una superficie de 8,60 km², con una densidat de población de 53,14 hab/km².
Manzanera (Teruel)
Manzanera ye un municipio con de la provincia de Teruel, situau en la comarca de Gúdar-Chabalambre. La suya población ye de 512 habitants (2017), en una superficie de 168,7 km².
Cheografía
La localidat de Manzanera se troba a l'este de la sierra de Chabalambre, a 996 m d'altaria sobre lo livel d'a mar. Lo río de Torrillas y lo río de los Olmos son dos ríos que desauguan las versants orientals d'esta sierra y complegan en lo termin municipal d'esta localidat formando lo río d'Albentosa, dito tamién río de Manzanera.
Mugas
Lo suyo termin muga con Albentosa, Abechuela, Torrillas, La Puebla de Valverde, Sarrión en la provincia de Teruel y con Lo Toro en la provincia de Castellón.
Historia
Fue reconquiesta en l'anyo 1202 por Berenguer III d'Entenza, que la recibió en sinyoría. Teresa d'Entenza, zaguera succesora de la familia Entenza la aportó a lo Reyal Patrimonio en l'anyo 1327 por lo matrimonio con lo rei Alifonso IV d'Aragón. Dende zaguers de lo sieglo XIV estió cabeza de la sinyoría de los Ladrón de Villanueva, dimpués vizcontes de Chelva. En 1479 fue atacada por Ximén d'Urreya. Carlos I cedió Manzanera a lo duque de Calabria, que yera casato con Chermana de Foix, la viuda de Ferrando lo Catolico.
Toponimia
Sale en los fueros de Valencia como Maçanera (sieglo XIII), d'acuerdo con l'aragonés mazana. En la versión latina, en latín, talment de 1249 s'escribe Almazaneram, pero en la versión en catalán, mes recient y talment anterior a 1261, s'escribe Maçanera.
Agustín Ubieto Arteta da noticia d'un toponimo medieval Manzaneta que dandaleya si relacionar con Manzanera.
Tot y que lo nombre vien de l'aragonés, y este aragonesismo se troba en muitos lugars de Teruel, en Manzanera no s'emplega huei y se diz manzano.
Ruth Hussey
D'entre a suya filmografía, se puet destacar bellas cintas, como The Philadelphia Story (1940, de George Cukor, con Cary Grant, Katharine Hepburn y James Stewart), Tennessee Johnson (1942, de William Dieterle, con Van Heflin y Lionel Barrymore), u The Great Gatsby (1949, d'Elliott Nugent, con Alan Ladd, Betty Field, Macdonald Carey, Barry Sullivan, Shelley Winters y Howard Da Silva).
Bangkok
Bangkok (en tailandés กรุงเทพฯ, กรุงเทพมหานคร, u Krung Thep, Krung Thep Mahanakhon) ye a capital y a ciudat mas gran de Tailandia, con una población de 8.538.610 (1990). A ciudat ye situata en a marguin oriental d'o río Chao Phraya, amán d'o Golfo de Tailandia.
Bangkok ye una d'as mas creixients, economicament dinamicas y socialment progresivas ciudaz d'o Sudeste Asiatico. A os habitants d'a ciudat les cuaca pensar que emerchen como un centro rechional ta rivalizar con Singapur y Hong Kong, pero tien escasas infraestructuras y bi ha problemas socials debito a o suyo rapedo creiximiento. Ye tamién un d'os destins turisticos mas populars d'o mundo.
Toponímia
thumb|220px|left|O nombre d'a ciudat, escrito debant d'un edificio oficial O nombre cerimonial completo de Krung Thep ye กรุงเทพมหานครอมรรัตนโกสินทร์มหินทร - ายุธยามหาดิลกภพนพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถานอมรพิมานอวตารสถิตสักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์ | Krungthepmahanakhon Amonrattanakosin Mahintharayutthaya Mahadilokphop Noppharatratchathaniburirom Udomratchaniwetmahasathan Amonphimanawatansathit Sakkathattiyawitsanukamprasit, que significa Ciudat d'ánchels, a gran ciutat, a ciutat de choya eterna, a ciutat impenetrable d'o dios Indra, a magnifica capital d'o mundo dotata con nueu chemas preciosas, a ciudat goyosa, que abunda en un colosal Palacio Reyal que s'asemella a o domicilio divín a on reinan os dioses reencarnatos, una ciudat brindata por Indra y construita por Vishnukam. Ta facilitar as conversacions os tailandeses se referieren a ella como Krung Thep Maha Nakhon. O Libro Guinness d'os Récords no la reconoixe como a ciudat con o nombre mas largo d'o mundo ya que ye un toponimo en desuso.
O récord lo tien Taumatawhakatangihangakoauotamateturipukakapikimaungahoro-Nukupokaiwhenua kitanatahu, tozal de Nueva Zelanda, con 92 letras.
Cheografía fisica
A zona d'Administrativa Especial de Bangkok tien 1568,7 km², por lo que ye a 68ena provincia de Tailandia por superficie. Gran parti d'a zona ye considerata a ciudat de Bangkok, por tanto, la convierte en una d'as ciudaz mas grans d'o mundo. O río Chao Phraya, que tien una largaria de 372 km, ye a caracteristica cheografica prencipal d'a ciudat de Bangkok. A compleganza d'o río Chao Phraya, amán de Bangkok y as provincias amanatas incluyen una serie de planas y deltas d'os ríos que desembocan en a badía de Bangkok a bels 30 km a o sud d'o centro d'a ciudat. Ixo fa que s'haiga denominato a Bangkok como a a "Venecia d'Orient", por o gran numero de canals y vías d'augua que dividen l'aria en parcelas deseparatas de tierra. A ciudat, mientres un periodo de tiempo emplegó istas canals, que abundaban en Bangkok, como divisions d'os districtos d'a ciudat. Manimenos, como a ciudat creixió a-saber-lo en a segunda metat d'o sieglo XX, o plan fue albandonato y un sistema de división diferent fue adoptato. thumb|250px|Mercato flotant en as canals de Bangkok Bangkok se troba a uns dos metros (6,5 piez) d'altaria sobre o ran d'a mar, feito que causa cuantos problemas ta a protección d'a ciudat contra as inundacions mientres a temporata d'os monzons, por lo que s'han de meter barreras ta evitar que l'augua dentre en as carreras. Manimenos, dimpués d'as plevias l'augua gosa puyar en as canals y o río se desborda d'o cauz, fendo inundacions. L'Administración Metropolitana de Bangkok (BMA) ha instalato recientment mas bancos a o costato de bellas canals ta mirar que o ran de l'augua en puyar no brinque si supera o ran d'as carreras. Con tot y con ixo, bi ha bellas desavantallas en as rotas d'o canal mas amplo de Bangkok, y en a ciudat se diz que se funde una mitjana de dos centimetros a l'anyo y que se troba de tot en mel meyo d'un pantano.
Clima
Bangkok tien un clima tropical de sabana (con estación seca y estación humida), seguntes o sistema de clasificación climatica de Köppen. As temperaturas meyanas en a ciudat son uns 2 °C (3,6 °F) superiors a las que s'han dato en l'aeropuerto de Don Mueang mientres o periodo 1960-1990. A maxima temperatura rechistrata estió de 40,8 °C, en mayo de 1983, y a temperatura mas baixa nuca rechistrata ye de 9,9 °C, rechistrata en chinero de 1955. As temperaturas mas baixes se rechistroron en chinero de 1924, chinero de 1955, chinero de 1974 y aviento de 1999. L'anyo mas caloroso rechistrato estió 1997 (meyana anyal en Don Muang de 30,0 °C), y o mas fredo estió 1975 (meyana anyal en Don Muang de 26,3 °C). A temperatura maxima mas freda mientres o día fue rechistrata en aviento de 1992, con 19,9 °C.
Zones verdas y prencipals parques
thumb|250px|O [[parque Lumphini]] Bangkok tien grans arias con vechetación conservatas u bien por o Departamento Nacional Forestal u designatas como zonas verdas. A ciutat manimenos, contina sin desembolicar un prochecto de cinturón verde, ya que l'actividat economica contina plegando ta a capital, fendo que se creyen zonas urbanas plenas de construccions en os suburbios ta a masiva plegata d'habitants.
O parque Lumphini ye famoso a ran rechional. Reconoixito como o Central Park de Bangkok, fue construito en a decada de 1920 por Rama VI con ista intención. Dende alavez ha estato emplegato ta celebrar-ie grans escaicimientos, as cerimonias d'a Constitución de Tailandia, y estió un campamento ta os soldatos chaponeses mientres a Segunda Guerra Mundial. Os dominches, as puertas de l'ueste son ubiertas ta os corredors ta ir enta a carretera de Silom. O parque por un regular ye zarrato de nueiz debito a la incidencia d'actos de vandalismo, robos y asasinatos. O parque Chatuchak y o parque Rama IX son dos d'os parques mas grans de Bangkok. Toz dos, construitos en os zaguers 50 anyos atienden a la población d'os suburbios de Bangkok, son granizos y incluyen os chardins botanicos, clubs y complexos esportivos, chardins angleses/franceses/chaponeses, asinas como grans estanyos y lacos. Atros parques famosos incluyen o d'a Reina Sirikit, amán de Lat Yao, o de Benchasiri en Sukhumvit, o de Saranrom en o Gran Palacio, Sanam Luang, Suan Romaneenat, y o parque Dusit.
Economía
thumb|250px|Panoramica d'a ciudat de Bangkok dende un d'os suyos [[gratacielos]] Bangkok ye o centro economico de Tailandia. O río Chao Phraya permite que Bangkok funcione como puerto. A Bolsa de Comercio de Tailandia ye situata en a suya capital. O turismo ye una d'as fuents prencipals d'ingresos.
Os alimentos procesatos, a fusta y os teixitos encabezan as exportacions. As plantas industrials incluyen molins de roz, fabricas de cemento, serrerías, refinerias de petrolio y astillers. A ciutat ye un centro de choyería famoso, a on se merca y vende archent y piezas de bronce. Encara que tecnicament ilegal, a prostitución ye una d'as actividaz prencipals de Bangkok, convertindo a la ciudat en un destín popular ta o turismo sexual.
Infraestructura
Bangkok conta con dos aeropuertos civils: Don Mueang (ดอนเมือง) a o norte y Suvarnabhumi (สุวรรณภูมิ) a o sudeste.
A ciudat conta dende l'antigüidat con un sistema de canals, conoixitos como "khlong". Belunas d'istas canals contan con un sistema de barcas motorizatas que se fan servir como transporte publico.
Competicions esportivas
Bangkock ha organizato os Chuegos Asiaticos en as edicions de 1966, 1970, 1978, y 1988.
Impresión
thumb|200px|Dobladora de [[periodicos.]] A impresión ye l'acción y efecto de deixar una marca u imprenta sobre bella cosa. O soporte d'a impresión ye a sobén o papel pero tamién pueden estar impresos atros materials como plasticos, teixitos (estampato) ecetra.
Àrreu (desambigación)
Àrreu puet estar:
Herrengasse
Herrengasse ye o nombre de cuantas carreras en diferents ciudaz:
Àger
La suya población ye de 557 habitants (2008), en una superficie de 161,08 km² con una densidat de población de 3,46 hab/km².
Fraga (Uesca)
Fraga ye una ciudat situada en a parti sudeste d'a provincia de Uesca (Espanya), en o zaguer trampo d'a Val d'a Cinca. Cabeza de partiu chudicial y centro d'a comarca d'o Baixo Cinca (Baix Cinca).
A suya población ye de habitants en una superficie de 80,91 km².
Toponimia
Álvaro Galmés de Fuentes interpreta este toponimo como derivau d'o latín FRAGUM ("terreno abrupto", "puesto con penyas", "puesto con muita vechetación"), a traviés u d'o suyo plural neutro FRAGA, (parola latina conservada tal y quiento en gallego d'astí a presencia de muitos microtoponimos homonimos en Galicia).
Parla
O fragatín, variant d'o catalán nordoccidental propia de Fraga, combina caracteristicas ribagorzanas, leidanas y d'o catalán meridional.
Personalidaz naixitas de Fraga
Categoría principal: Categoría:Naixius de Fraga
Francavièla
Francavièla (Francavièla en occitán, Franquevielle en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 333 habitants (1999) en una superficie de 10,88 km², con una densidat de población de 30,61 hab/km².
Musica electronica
A musica electronica ye un tipo de musica produeita y interpretata prencipalment con instrumentos musicals electronicos, como lo sintetizador, o sampler, as caixas de ritmos, os secuenciadors y, mas recientment, os ordinadors, que gracias a los creixients desarrollos en tecnolochía y en software, chugan un papel vital en a producción d'a musica electronica actual. Tamién se i gosan emplegar instrumentos electromecanicos como a guitarra eletrica u l'organo Hammond.
Existen en l'actualidat una gran cantidat de cheneros de musica electronica, que amostran una ampla variedat de sonoridaz; dende a musica ambiental dica la musica industrial mas experimental, pasando por estilos como lo synthpop, dance (y totas as suyas variants), hip hop u o chill out, toz éls tienen en común l'uso predominant u exclusivo d'os instrumentos electronicos.
Quercus cerrioides
O Quercus cerrioides u Quercus faginea cerrioides se considera un cruce entre os caixicos Quercus humilis y Quercus faginea y tien uns caracters intermeyos entre estas dos especies. D'esta traza tien os lobulos d'as fuellas acuz, no obtusos como o Quercus humilis ni punchents como o Quercus faginea (pero coincide con Quercus faginea en tener-los regulars). As fuellas son relativament grans (uns 8x5 cm, d'alto u baixo como en o Quercus humilis) que a sobén permaneixen tot l'hibierno secas en l'arbol (como en Quercus faginea).
Ye una forma de caixico muito común en as sierras prepirinencas d'Aragón. En Catalunya lo trobamos en atro tipo d'ambienz y entre d'atras comunidaz lo i trobamos en o carrascal con caxico cerrioide (Viburno tini-Quercetum ilicis subass. cerrioidetosum), por eixemplo en a versant de paco d'a sierra de Collserola, on esta especie fue descubierta. A suya aria de distribución incluye buena part d'o paco d'a Cordelera Litoral catalana, bels puestos d'a Cordelera Prelitoral y dica os Puertos de Beceit, prolongando-se por l'interior por a versant sud d'os Pireneus.
Olombrada
Olombrada ye un municipio d'a provincia de Segovia, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. Fa parte d'a comarca d'a Churrería y d'o partiu chudicial de Cuéllar.
A suya población ye de 694 habitants (2011), en una superficie de 66,51 km² y una densidat de población de 10,43 hab/km².
Cheografía
Olombrada se troba situato a 866 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 71 km d'a ciudat de Segovia, a capital d'a suya provincia.
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars de Moraleja de Cuéllar y Vegafría.
Ringstraße
A Ringstraße ye una carrera semicercular que rodia o districto d'Innere Stadt en a ciudat de Viena, Austria, estando una d'as suyas carreras prencipals. Ye un exponent tipico d'o estilo arquitectonico historicista dito Ringstraßenstil (Estilo Ringstraße), entre as decadas de 1860 y 1890.
Eth Cunh
Eth Cunh (Eth Cunh en occitán, Le Cuing en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 351 habitants (1999) en una superficie de 13,05 km², con una densidat de población de 26,90 hab/km².
Esbalzada
250px|thumb|right|Esbalzada sobre una carretera en [[Afghanistan.]] Una esbalzada,  esbanzada u torrocata ye una mena de movimiento de ladera con caita libre de materials rocosos d'as penyas. Son movimientos d'inestabilidat producitos per manca de refirme, englobando a una escasa cantidat de terreno.
Os materials resultants d'una esbalzada creyan un frent que se diz ripa.
Club Baloncesto Breogán
O Club Baloncesto Breogán S.A.D., conoixito popularment como Breogán, ye un club de baloncesto gallego d'a ciudat de Lugo, fundato en l'anyo 1966. Chuga en a Liga ACB en a temporada 2021/22 y en o Pazo dos Deportes d'a ciudat de Lugo como equipo local. Ha pasau a mayor parte d'a suya historia en a liga ACB, plegando a chugar competicions europeas. Ye o nueno equipo en a clasificación historica d'o baloncesto espanyol.
Carrascal del Río
Carrascal del Río ye un municipio d'a provincia de Segovia, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón, Espanya. Fa parte d'o partiu chudicial de Sepulvega.
A suya población ye de 165 habitants (2011), en una superficie de 30,52 km² y una densidat de población de 5,41 hab/km².
Cheografía
Carrascal del Río se troba situato a 859 metros d'altaria dencima d'o ran d'a mar, a una distancia de 72 km d'a ciudat de Segovia, a capital d'a suya provincia. Mugando con o río Duratón, parte d'o suyo termin fa parte d'o Parque Natural de las Hoces del Río Duratón, encluyendo-ie a ermita de Sant Frutos de Carrascal del Río.
D'o suyo termin municipal fa parte o lugar de Burgomillodo.
Pedro Calderón de la Barca
Pedro Calderón de la Barca (Madrit, 17 de chinero de 1600 – 25 de mayo de 1681) estió un escritor, dramaturgo y poeta castellano. Ye uno d'os mas importants d'o Sieglo d'Oro d'as letras espanyolas.
Lista de obras
(A lista ye incompleta)
Lodet
Lodet (Lodet en occitán, Loudet en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
Manila
Manila (en tagalo Lungsod ng Maynila, en anglés City of Manila) ye una ciudat de Filipinas, capital y prencipal ciudat d'ixe país.
Lodet
A suya población ye de 218 habitants(1999) en una superficie de 5,13 km², con una densidat de población de 42,50 hab/km².
Manila
A suya población ye de 1.660.714 habitants(2007) en una superficie de 3.855 km², con una densidat de población de 430,79 hab/km².
La ciudat de Manila se troba a o canto d'o río Pasig y d'a badía de Manila, en a isla de Luzón.
Manila fue conquerita o 24 de chunio de 1571 por o conqueridor espanyol Miguel López de Legazpi, cuan yera una base islamica en a rechión, y dende allora ye una ciudat situata en o centro d'a historia de Filipinas.
Giovanni Pico della Mirandola
Giovanni Pico della Mirandola (Mirandola,24 de febrero de 1463 - Florencia 17 de noviembre de 1494) estió un humanista y filosofo italiano.
Naixió en Mirandola, y yera o zaguero fillo de Gian Francesco I y de Giulia Boiardo. Estudeó en Bolonya (1477-1478), en Ferrara (1479) y en Padua (1480-1482), an dentró en contacto con l'averroísmo.
Filosofo y humanista, estió uno d'os estudeosos d'a conoixencia y l'autodeterminismo de l'hombre en a linia humanista. Ye remerato, entre atras cosas por a gran memoria que teneba. O suyo pensamiento prencipal se fundamentaba en a posibilidat de d'aunir totas as corrients filosoficas y teolochicas, metendo a l'hombre en o centro de l'universo, seguntes l'anviesta d'o Renaiximiento.
Fue acusato por a Enquesición, y fue salvato d'a foguera por Lorenzo de Medicis que fabló y pagó en favor d'él. En 1484 marchó a vivir ta Florencia, an se fació amigo de Lorenzo o Magnifico, Poliziano y Marsilio Fizino, con qui frecuentó l'Academia neoplatónica.
En 1486 editó en Roma as "Conclusions filosoficas, cabalisticas y teolochicas"
Morió en Florencia de maniera nunca esclarida en 1494.
Obras
thumb|Opera omnia, 1601.
Villanueva de la Serena
Os lugars d'Entrerríos, Valdivia y Zurbarán fan parti d'o municipio.
Lista de municipios d'os Países Baixos
thumb|300px|Mapa municipal d'os Países Baixos (2018).
Ista ye a lista d'os 380 municipios d'os Países Baixos (2018) por orden alfabetico:
Idioma islandés
L'islandés (íslenska) ye una luenga chermanica d'o filo indoeuropeu, charrata en Islandia.
Filiación lingüistica
L'islandés ye clasificato como una luenga d'o subgrupo occidental d'o grupo de luengas norrenas d'a branca d'as luengas chermanicas d'o filo indoeuropeu.
D'entre as luengas mas amanatas, i son o feroés y o neonoruego (u noruego nynorsk).
Grafía
O sistema d'escritura usato per a luenga islandesa ye l'alfabeto latino. Con tot, ye de notar que l'alfabeto islandés guarda dos letras viellas que ya no se troban en altros alfabetos chermanicos: a letra þ y a letra ð, que represientan respectivament o sonito "z" de zapo y o suyo correspondient sonoro, como lo d'a "th" anglesa en this, u como lo sonito d'a "d" aragonesa en cado, exacherando-ne a pronunciación.
A A B D Ð E É F G H I Í J K L M N O u P R S T U Ú V X Y Ý Þ Æ Ö (32 letras)
Morfosintaxi
Ye una luenga flexiva con cuatre casos: nominativo, acusativo, dativo y chenitivo.
Lexico
A conservación d'a luenga islandesa ye una faina que os islandeses se prenen bien en serio. Per eixemplo, en puesto d'amprar parolas foranas ta os nuevos conceptos, se farchan a ixa fin vocables islandeses.
Historia d'a luenga
L'islandés escrito ha cambiato relativament poco dende o sieglo XIII. Ixa ye a razón per a cual os charradors d'islandés moderno pueden encara leyer, alto u baixo, as sagas islandesas y os eddas en a suya versión orichinal, tal y quiento fuoron escritas fa ya uns ueitocientos anyos. Ista forma d'a luenga se clama islandés antigo, pero ye o mesmo que parlar de norrén antigo, vocable que abraca las variedaz d'a luenga escandinava comuna d'os tiempos vikingos.
Aníbal Barca
Aníbal Barca (latín: HANNIBAL BARCA ) (Cartago, 247 aC - Libyssa, 182 aC) estió un important politico de Cartago que sirvió como cheneral mientres a Segunda Guerra Punica. Se fació famoso por suyas victorias contra Roma. Estió un d'os mellors chenerals d'a Edat Antiga y d'a historia y o suyo chenio militar se debeba a la suya perspicacia y a lo suyo inchenio.
Idioma islandés
Situación cheografica
A luenga se localiza en Islandia, o estato mas noroccidental d'Europa, ya cuasi en continent americano, a lo canto de l'isla de Gronlandia.
Situación social
A luenga conta con cuasi 300.000 charradors en Islandia, an o suyo uso ye vigoroso y oficial de facto, ya que ye probablement o solo estato d'Europa an solo que se i charra una sola luenga autoctona. Tamién bi ha bels charradors en altras partes d'o mundo, sobretot en altros países escandinavos u en America d'o Norte.
A luenga ye regulata per o Íslensk málstöð u Instituto d'a Luenga Islandesa.
Variación diatopica
A luenga islandesa no conta con diferencias dialectals de consideración.
Literatura
Se veiga l'articlo sobre Literatura islandesa
Jesús Castillo
Jesús Abdallah Castillo Molina (Callao, Perú, 11 de chunio de 2001), conoixiu esportivament como Jesús Castillo, ye un futbolista peruano que chuga en la posición de centrocampista en lo Sporting Cristal d'a Liga 1 de Perú.
Cal destacar que ye internacional absoluto con a selección nacional de Perú.
Lecuçan
A suya población ye de 206 habitants (1999) en una superficie de 7,43 km², con una densidat de población de 27,73 hab/km².
Cuguron
Cuguron (Cuguron en occitán, Cuguron en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 176 habitants (1999) en una superficie de 7,07 km², con una densidat de población de 24,89 hab/km².
Flevoland
Flevoland ye una provincia situata en o centro d'os Países Baixos. Establita l'1 de chinero de 1986 con Lelystad como capital, ye a mas choven d'as 12 provincias neerlandesas. A suya población yera de 359.904 habitants en 2004, en una superficie de 2.412 km², d'os cuals un 41% corresponde a augua.
Situata a o sudeste d'o IJsselmeer, ye formata por tierras ganatas a la mar (pólders), concretament a l'antigo Zuiderzee. Encara que estió inicialment planificata como una zona prencipalment agricola, a suya parti occidental se considera agora una zona de futura espansión urbana: ha de premitir o creiximiento d'o Randstad.
Progresión d'o récord mundial femenín de 400 metros lisos
thumb|175px|[[Marita Koch actual récord d'o mundo de 400 metros lisos.]]
En iste articlo s'amuestra a progresión d'o récord mundial femenín de 400 metros lisos dende l'anyo 1957. O primer récord mundial en os 400 metros pa mullers estió reconoixiu per la International Amateur Athletics Federation (IAAF), hue World Athletics, en 1957.
Belestar
Belestar (Belestar en occitán, Balesta en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'Alta Garona, districto de Sent Gaudenç, cantón de Sent Gaudenç y rechión d'Occitania.
A suya población ye de 170 habitants (2006) en una superficie de 7,16 km², con una densidat de población de 23,74 hab/km².
Brasília
A suya población ye de 2.455.903 habitants (2007) en una superficie de 5.802 km², con una densidat de población de 423,30 hab/km².
A ciudat de Brasília ye situata a 1.100 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a o canto d'o laco Paranoá, y fue establita o 21 d'abril de 1960 en una planificación empentata por o president Juscelino Kubitschek y feita por l'urbanista Lúcio Costa, que miraba d'empentar o desembolique de l'interior de Brasil y superar os desacuerdos entre as dos grans ciudaz de Brasil, Rio de Janeiro y São Paulo. En estar una ciudat nueva (as obras prencipiaron nomás 1.000 días enantes d'a devantadera oficial), muitos d'os edificios fuoron muit cuidatos (bellos d'ixes edificios son prochectos de l'arquitecto Oscar Niemeyer), estando asinas declarata la ciudat en 1987 Patrimonio d'a Humanidat por l'Organización d'as Nacions Unitas ta la Educación, a Ciencia y a Cultura. Brasília ye miembro d'a Organización d'as Ciudaz d'o Patrimonio d'a Humanidat.
Juan José Millás
Juan José Millás, naixito de Valencia (País Valenciano) o 31 de chinero de 1946, ye un escritor, novelista y periodista valenciano, encara que ha vivito a mayor parte d'a suya vida en Madrit, a on ha feito a suya carrera periodustica y literaria. A suya obra, por a quala ha recibitos cuantos premios, ye escrita en castellano dende a suya primera novela, publicata en 1975.
Gary Cooper
Premios
Gary Cooper recibió tres premios Oscar: en 1941 por a suya participación en Sergent York, en 1952 por o suyo papel en a cinta High Noon, y unatro honorifico, ta toda la suya carrera, en 1961. Antiparte, en 1936 fue nominau a l'Oscar a o Millor Actor por Mr. Deeds Goes to Town, de Frank Capra; y tamién fue nominau a l'Oscar a o Millor Actor en 1942 por o suyo papel en a cinta The Pride of the Yankees, de Sam Wood y en 1943 por For Whom the Bell Tolls, tamién de Sam Wood.
Por High Noon recibió tamién un Globo d'Oro a o Millor Actor Dramatico, en 1953.
O 2 d'agosto de 1960 se li adhibió una estrela a lo Paseyo d'a Fama de Hollywood, estando a suya estrela situada en o 6243 de Hollywood Boulevard d'a ciudat de Los Angeles.
right|thumb|250px|Gary Cooper en [[1930, en a pelicula Morocco, de Josef von Sternberg, chunto a Marlene Dietrich.]] right|thumb|250px|Gary Cooper en [[1941, en a cinta Meet John Doe, de Frank Capra.]] right|thumb|250px|Gary Cooper en [[1941, en a cinta High Noon, de Fred Zinnemann.]]
Edward Dmytryk
Edward Dmytryk, naixito de Grand Forks (Columbia Britanica, Canadá) o 4 de setiembre de 1908 y muerto en Encino, Los Angeles (California, Estaus Unius) l'1 de chulio de 1999, estió un director cinematografico y montador cinematografico estausunidense d'orichen canadiense (encara que os suyos oríchens etnicos yeran ucraineses).
Activo en o cine estausunidense dende zaguerías d'os anyos 1920, estió uno d'os directors encluyitos en a lista negra de Hollywood (blacklisted en luengache d'ixas envueltas) mientres a persecución d'o senador Joseph McCarthy contra a presunta enfluyencia d'o comunismo en o cine estausunidense.
D'entre a suya filmografía, se puet destacar bellas cintas como Tender Comrade (1943, con Ginger Rogers, Robert Ryan, Ruth Hussey, Kim Hunter, Patricia Collinge y Mady Christians), The Caine Mutiny (1954, con Humphrey Bogart, José Ferrer, Van Johnson y Fred MacMurray), The Young Lions (1958, con Marlon Brando, Montgomery Clift, Dean Martin, Hope Lange, May Britt y Maximilian Schell) u Lo sbarco di Anzio (1968, con Robert Mitchum, Peter Falk y Robert Ryan).
Herrengasse (Viena)
A Herrengasse (en aragonés: "Carrerón d'os Sinyors" u "Carrerón d'os Caballers") ye una carrera d'a ciudat de Viena, situata en o primer districto u Innere Stadt.
Historia
A carrera existiba ya en tiempos d'os romanos fendo parti d'o rete de carreteras d'os limes de l'imperio. A primera mención escrita data de l'anyo 1216. A sección d'a carrera que s'estendilla entre as plazas d'o Freyung y Lobkowitzplatz yera conoixita mientres a Edat Meya como a Hochstraße (Carrera Alta).
Dimpués que s'establise a ciudat de Viena como capital imperial, a nobleza (conoixita en alemán como Herren u Sinyors) prencipió a emigrar a la ciudat ta situar-se amán d'o Palacio Imperial de Hofburg, a residencia d'os Habsburgo. Dimpués que o estato d'a Baixa Austria construyese a suya asamblea en o Palacio de Niederösterreich en 1513, a carrera pasó a decir-se Herrengasse.
Edificios prencipals
Bi ha amás una Gara de Herrengasse en a linia 3 d'o Metro de Viena. En o numero 10 d'a Herrengasse 10 se trobaba dende 1918 dica 2006 o Café Herrenhof.