cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guillén d'Aigrefeuille
Legau d'Inocencio VI y d'Urbán V
En morir Inocencio VI, o 22 de septiembre de 1362, fuoron 24 os cardenals que se reunioron en conclau. Seis días dimpués, Guillén de Grimoard, abat de Sant Víctor de Marsiella, fue trigau papa con o nombre de Urbán V. A suya candidatura fue proposada y refirmada por o cardenal Aigrefeuille, aconsellau por o suyo chirmán Pero, bispe d'Usès.
Mañocao
Mañocao s'autodefine como un cacao soluble con corazón aragonés y espritu global que tien un delicioso gusto a chicolate y muito sentiu de l'humor.
Centro Ambiental de l’Ebro
thumb|250px|L'[[Ebro en pasar por Zaragoza.]] O Centro Ambiental de l'Ebro ye un centro ambiental que tien l'obchetivo de espardir o patrimonio natural d'a ciudat de Zaragoza. Iste centro se troba en o edificio Europa que, d’antesmás acullió as seus d'a "Candidatura Olimpica Zaragoza Pireneus 2012" y d'"ExpoPaisaches 2014". Os cabos de semana se fan recorrius ta descubrir y conoixer a naturaleza zaragozana.
Guillén d'Aigrefeuille
Legau d'Inocencio VI y d'Urbán V
En reconoiximiento, o nuevo papa lo ninvió, o 4 d'aviento de 1362, como legau devant de Pero I de Castiella, que plegaba de matar a la suya muller, Blanca de Borbón (cunyada d'o Delfín de Francia, Carlos) y protechida d'o propio papa. thumb|right|150 px|Escudo d'Andorra sumando os de Foix y Urchel
Mañocao
Envase
O Mañocao se comercializa en dos formatos, 500 g y 900 g. O envase de Mañocao ye amariello con a tapa marrón, colors comunas a atros productos parellans de cacao. En a suya etiqueta, de color roya, apareixen importants molimentos como a Torre Eiffel, a Estatua d'a Libertat, as Piramides d'Echipto y a Basilica d'o Pilar.
Guillén d'Aigrefeuille
Fundador d'o Prencipau d'Andorra
Fue nombrau cardenal presbitero de Santa Susana por Urbán V en octubre de 1363 y convertido en Camarlench d'o papa, y feito Cardenal bispe de Sabina o 17 de setiembre de 1367. Siguió a o papa quan tornó ta Roma ixe mesmo anyo. Urbán V lo nombró arbitro en o conflicto entre o bispe d'Urchel y Gastón Febus, conte de Foix, sobre Andorra. O cardenal redactó unos estatutos convertindo Andorra en un prencipau gubernau por dos coprencipes.
Centro Ambiental de l’Ebro
O centro ubrió en aviento de 2012 y ta las anyadas venients se preveye fer-se-ie cursos de toda mena: agricultura ecolochica, floricultura, monitors de tiempo libre, etc. L'asociación Ebronautas incluyirá entre as suyas actividatz una visita t'o centro. Tamién prencipiará a funcionar un programa d'hortals urbanos en colaboración con interpresas y asociacions d'a ciudat. Antimás, tamién a Universidat de Zaragoza ye previsto que faiga alcuerdos ta fer-ne-ie investigacions.
Mañocao
Envase
O slogan d'a interpresa ¡Maño, qué cacao! se puet leyer en a etiqueta, chunto a una simient de cacao que i apareixe con un cachirulo en o tozuelo.
Historia
thumb|250px|Vaso y pote de Mañocao Mañocao naixe como una ideya de entre dos amigos zaragozanos, Carmelo y Laura, disenyadora grafica d'o estudio Name, que deciden creyar una etiqueta con iste nombre ta meter a un pote. O producto prencipió a comercializar-se dos meses dimpués en quantas tiendas d'a capital aragonesa, y dende chulio de 2013 en os supermercaus Simply d'a zona.
Albons
Albons ye un municipio catalán situato en a comarca d'o Baixo Empordán y provincia de Chirona.
Guillén d'Aigrefeuille
O cardenal muere empestau
thumb|left|Sepulcre d'o cardenal Guillén d'Aigrefeuille, Sant Marcial de Limoches
Albons
A suya población ye de 710 habitants (2010), en una superficie de 11,18 km² con una densidat de población de 63,51 hab/km².
Mañocao
Información nutricional
Seguntes a etiqueta que proporciona o fabricant, Mañocao aporta 389 kilocalorías por cada 100 gramos.
Albons
Cheografía
A localidat d'Albons ye situata a 25 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Guillén d'Aigrefeuille
O cardenal muere empestau
En 1368, Guillén d'Aigrefeuille, ya cardenal bispe de Sabina, solicitó mercedes pa os suyos primos chirmans Bertrand de Vayrac y Jean de Merle. Consagrau por Urbán V en as suyas nuevas funcions, fue nombrau legau en Nápols.
O 4 d'octubre de 1369 morió de peste en Viterbo. Apedecau ascape en a iesia d'os agostins consagrada a la Santísma Trinidat, dimpués as suyas restas se traeladoron ta Sant Marcial, en Limoches, a on se construyió un magnifico sepulcre.
O suyo escudo se troba en as claus d'as bovedas d'a ilesia de la Roche, a on heba fundado a vicaría de Sant Marcial u de Grafeuille-La Font.
Dosbarrios
Dosbarrios ye un municipio d'a provincia de Toledo, en a comunidat autonoma de Castiella-La Mancha, Espanya. A suya población ye de habitants, en una superficie de 111,59  km² y una densidat de población de 0 hab/km².
Millo
miniaturadeimagen|Millo común (Panicum miliaceum). Os millos son un grupo (no taxonomico, sino de sentiu agronomico) de cuantos cerials con simient chicota, que poseyen un alto conteniu proteico y les cal poca augua pa creixer. Tamién son cereals d'economía solida.
As especies prencipals de millo, ordenadas per a suya importancia economica, son:
Atras especies de menor importancia incluyen:
Lo millo, amás, ye un cereal muit rico en enerchía, ideyal pa consumir en o desayuno. Tamién resulta indispensable en a dieta d'as personas celiacas ya que no contiene prolaminas toxicas y reemplaza gran cantidat d'os nutrients d'os alimentos con gluten. Ye un grano que puede suportar cambios bruscos de temperatura, amás que o suyo creiximiento ye rapido y tien una alta resistencia contra plagas.
En occidente o consumo d'este cereal no ye muit común, pero en continentes como Asia y Africa ye una fuent important d'alimentación.
Tremp
Tremp ye un municipio catalán situato en la provincia de Leida, capital d'a comarca d'o Pallars Chusán y d'o partiu chudicial de Tremp. A suya población ye de 6.711 habitants (2011), en una superficie de 302,8 km² con una densidat de población de 22,16 hab/km².
Tremp ye situata a 468 metros sobre o ran d'o mar, a una distancia de 96 km de Leida, a suya capital de provincia.
Demografía
En o termin municipal de Tremp bi ha 28 lugars:
Lista de población por lugars:
Cabezón de la Sal
Cabezón de la Sal ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial de Cantabria, Espanya. Fa parte d'a comarca de Saja-Nansa.
A suya población ye de 8.234 habitants (2008) en una superficie de 33,56 km², con una densidat de población de 245,35 hab/km².
Cheografía
A localidat de Cabezón de la Sal se troba situada a 128 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar.
Carlos I d'Aragón
Orichens familiars
Carlos I d'Aragón yera fillo de Chuana I A Loca de Castiella y de Felipe O Fermoso, duque de Borgonya.
Steve Jobs
Steven Paul Jobs (naixiu o 24 de febrero de 1955 de San Francisco, California y muerto o 5 d'octubre de 2011 en Palo Alto, California) conoixiu como Steve Jobs, estió un incheniero de software, interpresario y inventor estausunidense, conoixiu en estar o fundador d'a interpresa Apple.
Steve Jobs albandono os suyos estudios ta creyar Apple en una cochera en Mountain View, chunto con Steve Wozniak. En os anyos 1980 dixó la interpresa mientres que o mundo instalaba ordinadors con o sistema operativo Windows, pero en 1997 en tornó y alazetó o futuro posterior d'a marca, en primeras con os iMac y dimpués con a revolución que suposo a creyación d'os telefons tactils como l'iPhone, as tablets, como l'iPad, y a vinculación d'a marca a standars de livel.
Apple anunciaba a suya muerte por un cáncer en 2011, dimpués d'haber superau un tumor en 2004 y haber recibiu un trasplante de figado en 2009. Jobs dixó un patrimonio de mas de 5.000 millons de dólars y un mundo en que os dispositivos tactils son presents en a vida cutiana de milentas de personas.
José Luis Gil
José Luis Gil Sanz, naixito de Zaragoza (comarca de Zaragoza) o 9 d'aviento de 1957, ye un actor aragonés, activo en o cine espanyol dende zaguerías d'os anyos 1970, que ha feito a mayor parte d'a suya carrera cinematografica en o mundo d'o teatro y en a televisión, con cuantos prermios recibitos.
Gosa estar conoixito popularment por a suya partecipación en a serie de televisión interpretando a Juan Cuesta en Aquí no hay quien viva y en a suya secuela La que se avecina, tamién ha actuato en atras series, como Fernández y familia u El comisario. Tamién ye destacau o suyo trebayo como actor de voz, estando o doblador d'actors destacatos y de personaches de debuixos animaus en cuantas cintas.
Aldeyuela (Cuencas Meneras)
Aldeyuela (Aldehuela en castellano) ye un barrio de las Cuencas Meneras (Teruel, Aragón), pertenexient a lo municipio d'Aliaga.
Historia
Aldeyuela ye un barrio fundau en una val chunto a l'entibo d'Aliaga y formau por edificios grans de ladriello royo a on viviban los treballadors de la central termica que funcionó dende 1952 dica 1982.
Toponimia
Cerca d'Aldeyuela y baixando por lo río Guadalop bi ha una masía dita masía de la Tosca, con tovas travertinicas, bi ha unatra masía dita Masía (de) la Puente (que conserva lo chenero femenín de puent propio de l'aragonés medieval). Entre meyo bi ha atros toponimos con component en aragonés: Penya d'el Cabo y Fuente de los Cinglos. Mes abaixo de la Masía de la Puente ya cerca de lo Valloré de Montoro de Mezquita ye la Boca d'el Infierno.
Unatro toponimo en aragonés que bi ha cerca d'Aldeyuela, ye a l'este de la masía de la Tosca y ye la partida dita gabardal u galabardal, a on que se troba la muela d'el Galabardal y lo barranco d'el Galabardal, a lo sud de lo río Guadalop.
Trunfa
Trunfa puet estar:
Instituto Nacional de Tecnica Aeroespacial
L'Instituto Nacional de Tecnica Aeroespacial (u INTA) ye un organismo autonomo d'Espanya adscrito a la Secretaría d'Estau d'Esfensa d'o Ministerio d'Esfensa que intenta suplir l'ausencia d'una achencia espacial propiament dita.
L'INTA ye especializau en a investigación y o desembolique tecnolochico, de caracter dual, en os ambitos de l'aeronautica, espacio, hidrodinamica, seguranza y esfensa. Estió fundau o 7 de mayo de 1942 por Esteve Terradas, incheniero naval, industrial y aeronautico. A suya seu central se troba en Torrejón de Ardoz, Comunidat de Madrit.
Urnieta
Urnieta (Urnieta en basco y oficialment, Urnieta en castellano) ye un municipio d'a comunidat autonoma d'o País Basco, en a comarca de Donostialdea y provincia de Guipuzcua.
A suya población ye de 6.065 habitants (2008) en una superficie de 22,40 km², con una densidat de población de 270,76 hab/km².
Cheografía
A localidat d'Urnieta se troba situada a 11 km de distancia d'a ciudat de Sant Sabastián, a capital d'as suyas provincia y comarca.
Suidae
Os suidos (scientificament Suidae) son una familia de mamiferos artiodactilos en a qual se quaternan os tocins domesticos, os chabalins y toz os suyos parients més amanatos, fendo un total de 16 especies, orichinarias d'Eurasia y Africa y distribuitas per os cinco continents, especialment a especie Sus scrofa, que ye estata introducita en America y Oceanía como especie cinechetica. Son animals omnivoros con estomagos unicamerals y caracteristicas primitivas. Entre os suyos parients més amanatos se'n contan os hipopotamos, os pecarins d'o nuevo mundo y os extinguitos entelodontos prehistoricos.
Cheneros y especies
thumb|right|250px|[[Phacocoerus aethiopicus, o facoquero.]]
Star Wars Episode I: The Phantom Menace
Star Wars Episode I: The Phantom Menace (títol orichinal en anglés, enguerada en Aragón con o títol en castellano La guerra de las galaxias: Episodio I - La amenaza fantasma) ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 1999, dirichida por George Lucas y producida por Rick McCallum con guión de George Lucas, protagonizada por Liam Neeson, Ewan McGregor, Natalie Portman, Jake Lloyd, Ian McDiarmid, Anthony Daniels, Kenny Baker, Pernilla August y Frank Oz.
Ye a primera entrega d'a trilochía d'a preqüela de Star Wars y prencipia a "saga Skywalker", encara que estió a quatrena cinta producida. Ambientada 32 anyadas antis d'a trilochía orichinal, mientres a yera d'a Republica Galactica, a trama sigue a lo Maestro Jedi Qui-Gon Jinn y o suyo aprendiz Obi-Wan Kenobi entre que intentan protecher a la Reina Padmé Amidala de Naboo con a esperanza d'asegurar un final pacifico pa una disputa comercial interplanetaria. De conchunta con Anakin Skywalker, un choven esclau con poderes naturals d'a Fuerza inusualment fuertes, toz dos luitan simultaniament con a misteriosa tornada d'os Sith.
Lucas prencipió a producción de The Phantom Menace dimpués de determinar que as imachens cheneradas por ordinador (CGI) heban abanzau a lo livel que quereba pa os efectos visuals d'a trilochía d'a preqüela. A filmación prencipió o 26 de chunio de 1997, en puestos como Leavesden Film Studios y o desierto de Tunicia. A cinta estió o primer esfuerzo como director de Lucas dimpués d' una pausa de 22 anyos dimpués d'a Star Wars orichinal en 1977.
The Phantom Menace s'engueró en os cines o 19 de mayo de 1999, quasi 16 anyos dimpués de l'enguero de l'anterior cinta de Star Wars, Return of the Jedi. L'enguero d'a cinta estió ampliament cubierto por os meyos y estió muit asperau a causa d'o gran seguimiento cultural que a saga de Star Wars i heba cautivau. Manimenos l'anticipación, recibió criticas mixtas. Si bien s'emponderoron os efectos visuals, as seqüencia d'acción, a partitura musical y qualques actuacions (particularment Neeson y McGregor), a critica se centró prencipalment en o guión, a caracterización, o ritmo y o personache de Jar Jar Binks. Replegó mas de $ 924.3 millons (equivalent a $ 1.42 mil millons en 2019) en tot o mundo mientres a suya presentación inicial en cines, convertindo-se en a cinta mas taquillera de 1999, a segunda cinta mas taquillera en tot o mundo y en America d'o Norte (dezaga de Titanic). En febrero de 2012 s'engueró una reedición en 3D, que ganó 102,7 millons de dolars adicionales en taquilla y puyó as recaudacions mundials d'a cinta a mas de mil millons de dolars. S'han enguerau dos seqüelas d'a trilochía d'a preqüela: Star Wars Episode II: Attack Of The Clones (2002) y Star Wars Episode III: Revenge Of The Sith (2005).
Reggio Calabria
Reggio di Calabria (prenunciato ; Rrìggiu en dialecto reggino; Righi en griego de Calabria; Ρηγιον, Reghion en griego), mas a sobén dita Reggio Calabria, u simplament Reggio en tot o sud d'Italia, ye a primera ciudat calabresa por antigüidat, amplaria cheografica y numero d'habitants. Ye capital d'a ciudat metropolitana de Reggio Calabria y seu d'o Consello rechional de Calabria. Con una población humana de 186.937 habitants (2007) ye o deciueiteno municipio mas poblato d'Italia.
O territorio municipal -definito a prencipios d'o sieglo XX y dito "Gran Reggio"- se troba en o centro d'una gran aria metropolitana de cuasi 368.000 habitants que comprende a-saber-los municipios entre Bagnara Calabra y Melito di Porto Salvo y dica l'Aspromonte.
Reggio ye en o centro d'un aria turistica d'importancia historico-cultural y balniaria, ye una ciudat universitaria, y amás ye situata en o centro d'una zona agricola particularment fértil gracias a lo clima templato, con producción d'aceite d'oliva, vin, citricos y hortalicias. Tamién ye tipica la producción d'a esencia de bergamotto, citrico que nomás se cautiva en iste territorio y que ha esdevenito un d'os simbolos d'a ciudat.
Peninsula de Cotentin
right|thumb|250px|Mapa d'a [[Comarcas de Normandía|comarca d'o Cotentin, con a cual se confunde a sobén a peninsula homonima.]]
Reggio Calabria
Igual que muitas atras ciudaz d'o "Mare Nostrum", en a cultura local de Reggio gosa identificar-se como lo centro exacto d'a mar Mediterrania, feito por que muitas y milenarias culturas a traviés d'a historia han formato parti d'a cultura y lo esprito d'os habitants de Reggio.
Peninsula de Cotentin
A peninsula de Cotentin ye una peninsula en o departamento francés d'A Manga, en a rechión francesa de Baixa Normandía, en l'antiga provincia de Normandía. O suyo territorio ye, alto u baixo, o territorio de l'antiga comarca d'o Cotentin.
Dende o punto d'anvista cheolochico, a peninsula fa parte d'o clamato macizo armoricán, que s'estendilla por Normandía, Bretanya y Países d'a Loira, y a suya muga este ye o estuario d'o río Vire; antiparte, a suya muga ueste ye a badía d'o Mont Saint-Michel. As suyas plachas d'o norte se troban en a Canal d'a Manga.
Mientres a Segunda Guerra Mundial, en a peninsula bi habió batallas dende o 6 de chunio de 1944, con o desembarco de Normandía y a batalla de Normandía, estando a propia peninsula uno d'os obchectivos militars d'os Aliatos, prencipalment por a gran importancia militar d'o puerto de Cherbourg (hue Cherbourg-Octeville), ta poder emplegar-lo ta suministrar materials a os Exercitos d'os Aliatos.
Reggio Calabria
Tradicionalment li s'ha dito a Reggio a "Ciudat d'a Fata Morgana" ya que se hi produce o raro fenomeno optico-mitolochico d'a Fata Morgana, en que pareixe que a costa siciliana se troba a bels poquez metros, podendo veyer-se incluso casas y personas.
Ezcaray
Ezcaray ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial d'a Riocha, en a comarca d'Ezcaray.
A suya población ye de 2.037 habitants (2008) en una superficie de 142,85 km², con una densidat de población de 14,26 hab/km².
Cheografía
Ezcaray ye situau a 813 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 60 km de Logronyo, a capital riochana.
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars d'Altuzarra, Ayabarrena, Azárrulla, Cilbarrena, Posadas, San Antón, Turza, Urdanta y Zaldierna.
Coracias garrulus
250px|thumb|[[uevos de Coracias garrulus]]
O gai azul (de nombre scientifico Coracias garrulus, (Linnaeus, 1758) ) ye una especie d'au d'o chenero Coracias en a familia Coraciidae, de polidas colors azuls. Se puet veyer en Aragón, de verano, en a parti sudeste d'a provincia de Uesca y en a val de l'Ebro. Os cambios en as trazas de treballar l'agricultura y a modernización de reganos han feito cayer o suyo numero d'eixemplars, y en achiquir-se o suyo habitat en periglo a suya población en a peninsula ha baixau en un 40 %.
Quan l'au se mete agalladera y ye de mas fácil veyer, se ferá un censo popular. Tamién se meterán emisors vias satelite a bells eixemplars ta controlar as suyas migracions enta Africa.
Corz de Monzón (1585)
As Corz de Monzón de 1585 estioron unas Corz Chenerals d'Aragón que fuoron convocadas por Felipe I d'Aragón dende a ciudat de Zaragoza o 30 de marzo de 1585 pa ubrir-se o 20 de mayo venient en Monzón, pero que fuoron prolargando-se dica o 28 de chunio. As Corz particulars aragonesas y catalanas continoron en Binéfar o 9 de noviembre y rematoron astí o 9 d'aviento. Se prolargoron pa os valencianos pa o 26 de noviembre mantenindo-se en Monzón.
En istas Corz fue churau como succesor o prencipe Felipe: o 7 de noviembre por os valencianos, o día 9 por os aragoneses y o 14 por os catalans.
Qüestions tractadas
O gran distanciamiento en a celebración de Corz, teneban actividat atras institucions pa o funcionamiento politico, y asinas chusmeteban cada vegada más as chuntas de brazos, que se reuniban en a mesma Casa d'a Deputación y suposaban una ampliación d'a representación social important encara que desordenada. Iste nuevo papel d'os estamentos en o refirme y control d'a Deputación, que neutralizaba en parti os efectos d'o sistema insaculatorio, fue consolidau en a Cort de 1585 con a formalización d'as divuitentas u comisions mixtas de seis miembros por brazo, emanadas d'a Chunta de Brazos con l'obchectivo d'executar as decisions politicas sobre l'afer que heba motivau a convocatoria de l'asamblea. Ista estructura d'acción politica permitió a participación de más de 600 personas entre o trienio 1587-1590.
Istas Corz no estioron diferents respective a o fracaso en l'aplicación d'os mecanismos d'a Observancia, aprebaus un sieglo antis y, a tamas d'as quantas contrafaccions comesas por os oficials reyals, os representants d'o Consello de Ciento se queixaban que la Reyal Audiencia de Catalunya nunca no heba condenau a dengún oficial y afirmaba que o mantenimiento d'a Constitución d'a Observancia en os mesmos termins yera "la destructió de Cathalunya".
Respective a la politica financiera, y debant d'o creixient endeutamiento d'a Deputación, se decidió l'aplicación d'un concierto con os deutors pa aconseguir un retorno progresivo. A presión fiscal se fa más fuerte con os que yeran difuera d'o concierto puyando as expropiacions y, paralelament, as agresions y asasinatos d'oficials a o cargo d'as expropiacions. Tamién se creyoron tablas de recautación en Begur y el Vendrell.
Ista bonanza financiera heba portiau os zaguers anyos a tener un cheneroso sistema de revisión salarial d'os oficials. En istas Corz s'aprebó amugar ista practica.
A publicación d'as constitucions aprebadas en estas Corz no apareixió dica mayo de 1586. A lo retardo inchustificau, se sumó o escandalo d'o manipoleyo que heban sufierto respecto a los alcuerdos presos. En a documentación ninviada por as autoridatz reyals pa estar imprimida mancaban as actas relativas a lo Santo Oficio, a Capitania Cheneral, o comercio de caballos y se i heba anyadiu una de nuevas relativa a l'aumento salarial d'o Consello Reyal. Dezaga d'iste manipoleyo s'identificó a intervención de Joan de Queralt y de Ribes, deputau d'o brazo militar de tendencias monarquicas quí será chudgau por un conchunto d'acusacions de suborno, tracto de favor y manipoleyo de documentos publicos encara que, posteriorment, estió exonerau por a Reyal Audiencia.
Lost Command
Lost Command (títol en anglés, en aragonés Mando perdito, enguerada en Aragón con o títol de Mando perdido) ye una cinta estausunidense de l'anyo 1966 de cine belico ambientata en a guerra d'Indochina y en a batalla d'Alcher mientres a guerra d'independencia d'Alcheria, dirichita por Mark Robson seguntes un guión de Nelson Gidding (basato a novela en Les Centurions, de Jean Lartéguy), con una banda sonora orichinal de Franz Waxman y una dirección de fotografía de Robert Surtees. Producita por o mesmo Mark Robson ta Columbia Pictures, en o suyo reparto incluye a destacatos actors como Anthony Quinn, Alain Delon, George Segal, Michèle Morgan, Claudia Cardinale, Maurice Ronet, Grégoire Aslan, Jean Servais, Maurice Sarfati u Jean-Claude Bercq.
O rodache d'as scenas d'exteriors se fació en a provincia d'Almería, simulando que se tractaba d'o disierto d'Alcheria.
Argumento
A cinta prencipia mientres os zaguers momentos d'a batalla de Điện Biên Phủ, mientres a guerra d'Indochina con o lanzamiento de paracayidistas de l'exercito francés sobre Điện Biên Phủ. Poco dimpués, toz cayen prisioners quan os franceses reblan debant de l'ataque d'as tropas de Võ Nguyên Giáp y son internatos en un campo de prisioners, a on se fa papent o liderache d'o tenient coronel Pierre Raspeguy (Anthony Quinn). Con os Alcuerdos de Chinevra de 1954 os vietnamitas los liberan y tornan en Francia, a on Raspeguy ha d'estar licenciato. Sindembargo, con l'aduya d'o capitán Phillipe Esclavier (Alain Delon) y d'a contesa Natalie de Clairefons (Michèle Morgan) recibirá o mando d'un nuevo rechimiento de paracayidistas y a orden de rematar con a situación d'insurrección en l'Alcheria francesa, a on os alcherians han prencipiato a guerra d'independencia d'Alcheria y a on habrá de luitar contra o lider d'a sublevación, que ye amás o suyo antigo subordinato en Vietnam o tenient Mahidi (George Segal).
Arctodus simus
L'onso de cara curta, de rostro curto u de morro curto (nombre scientifico: Arctodus simus (C OPE, 1897)) ye una especie extincta de mamifero placentario d'a familia Ursidae y a subfamilia Tremarctinae que vivió en o Pleistoceno en America d'o Norte, dende fa arredol de 800000 anyos dica fa 12500 anyos.
Ye una d'as dos especies descritas que fan parte d'o chenero Arctodus, en chunto con Arctodus pristinus. Todas desapareixión en o Pleistoceno. O suyo parient vivo más aman ye Tremarctos ornatus, l'onso andino.
Descripción
L'onso de rostro curto yera un onso grandismo, o más granizo que s'ha conoixiu. Teneban una altura de 1,60 metros en a cruz d'o lomo, y segurament entre 2,5 y 3 metros d'alto quan se meteba dreito. Podeba pesar dica 900 kg, anque ye probable que a mayoría d'eixemplars estasen menos pesaus, arredol de 540 kg. As patas son más largas en comparanza con o cuerpo y puestar que a complexión corporal estase más fina que en os onsos ursins.
Habitat
L'onso de cara curta vivió en America d'o Norte, dende Mexico dica Alaska, y podió trobar-se en una diversidat d'habitats que iban dende selvas dica las planuras centrals d'o que huei ye Estaus Unius. S'ha especulau con que podeba estar un depredador culminal en ixes ecosistemas, anque bels autors han sinyalau que probablement conseguiba la mayor parte d'o suyo alimento fendo de carnucero.
Exarc de la Val
Exarc de la Val (Jarque de la Val en castellano) ye un municipio aragonés d'a provincia de Teruel, situato en a comarca d'as Cuencas Meneras y partiu chudicial de Teruel.
A suya población yera de 90 habitants (2010), en una superficie de 29,2 km².
Cheografía
Ye situato en a Val d'Exarc, a lo sud d'a Sierra de Sant Chust, a 1.269 metros d'altaria sobre o livel d'a mar y a una distancia de 61 km d'a ciudat de Teruel, a capital d'a suya provincia.
O suyo termin municipal ye trescruzato por o río Aliaga.
Mugas
O suyo termin municipal muga con Aliaga, Finollosa d'Exarc, Galv y Cuevas d'Almudén.
Toponimia
S'escribiba de diferents maneras Xarch, Xiarch, Exarch, y en 1118 Siarg. A vegatas son nomás que variants graficas d'una mesma pronunciación. Manuel Alvar creye que a forma Siarg representa cambeo de posición de letras en a grafía is que representa a vegatas a o fonema /x/ en textos medievals, (faisa, caisal).
Se castellaniza en l'oficial y prene vocal final pasando a Ejarque dende 1495 a 1646. Ye Jarque de 1713 a 1916 y Jarque de la Val dende 1916, d'alcuerdo con Antonio Ubieto Arteta.
Castiello d'Ainzón
O castiello d'Ainzón estió una fortaleza ubicada en Ainzón, Campo de Borcha, Aragón d'o qual nomás queda un torretón amagau a la vista a causa d'as viviendas construyidas a la suya arredol.
Partido Socialista Obrero Español
O Partido Socialista Obrero Español (PSOE, en aragonés Partiu Socialista Obrero Espanyol), establiu en 1879, ye o segundo partiu politico mas antigo d'Espanya en activo, superato nomás por o Partido Carlista (establiu en 1833). Actualment s'autodefinen como un partiu socialdemocrata.
Fa parti d'o Partiu Socialista Europeu y d'a Internacional Socialista.
Alta Cerdanya
L'Alta Cerdanya (en catalán Alta Cerdanya; en francés Cerdagne française) ye una comarca de Catalunya Norte. Representa la parti mas septentrional d'a Cerdanya, una comarca natural catalana que quedó dividita en dos metaz por lo Tractau d'os Pireneus (1659). L'Alta Cerdanya pertanexe actualment a lo estau francés y muga con las comarcas d'o Capcir (a lo norte), lo Conflent (a l'este), lo Ripollés y la Baixa Cerdanya (a lo sud), y lo prencipau d'Andorra (a l'ueste).
La capital d'a comarca ye Montlluís, pero Sallagosa estió la capital d'a vegueria de Cerdanya, creyata con la división d'a Cerdanya en 1660, dica la división departamental de 1790. D'atra man Font-romeu, Odelló i Vià ye lo municipio mas gran, y Puicerdán ye la capital d'a val. Almenistrativament, la comarca fa parte d'o departamento francés d'os Pireneus Orientals.
Ye situata en la cuenca d'o Segre (de feito, iste río naxe a lo sud d'ista comarca, concretament en a versant norte d'o Pico d'o Segre), que en la suya mayor parti perteneixe, actualment, a lo estau espanyol.
Bi ha la mayor parti d'estacions d'esquí de Catalunya Norte.
Cantón d'Alta Landa-Armanhac
O cantón d'Ador-Armanhac (en occitán canton de Hauta Lana Armanhac; en francés canton de Haute Lande Armagnac) ye una división administrativa francesa situada en o departamento d'as Landas, en a rechión de Nueva Aquitania. A suya capital ye a comuna de Labrit.
Moria
En gran parti d'a historia ficticia d'a Tierra Meya, Moria estió a ciudat mas gran d'os Nanos. A riqueza d'a ciudat se basaba en as suyas menas, que produciban mithril, un metal ficticio de gran polideza y resistencia, adequau pa armaduras. Os Nanos cavoron masiau fundo, angluciosos de mithril, y perturbaron a un demonio de gran poder: un Balrog, que destruyió lo suyo reino. En zaguerías d'a Tercera Edat, os Nanos heban albandonau Moria mientres muito tiempo y yera un puesto de mala reputación. Yera fosco, en un perigloso malmetimiento, y en os suyos laberintos aguaitaban Orcos y Balrog.
Sorbus aria
A moixera u mostallonero (scientificament Sorbus aria (L., 1758) ) ye una especie d'árbol de fuella caduca en o chenero Sorbus, d'a familia d'as Rosaceae, anque a sobén se manifiesta só que como arbusto.
Ye un árbol de chicota mida (no pasa d'os 14 metros d'altaria), con a crosta tierca de color blanquinosa. As fuellas son ovals, simples (ixo el fa diferent d'altras especies en o chenero Sorbus, que las i tienen composatas) cadaguna con l'envés de color blanca per a tomentosidat (cerruta, de pel) que tienen, que en conchunta con as flors (chiquetas y blancas) le dan a l'árbol un aspecto archentato (per ixo l'apelativo scientifico d' aria). Os fruitos («moixes» u «mostallons») tienen poca sabor, y fan a boca enfarinata quan se minchan.
Ye la menos desichent d'as especies de Sorbus que sen puede trobar en Aragón, y per ixo ye la menos restrinchita a garra puesto concreto, podendo-se-ne trobar en totas as sierras fendo parte d'a flora tipica d'o mont mediterranio, dende lo nivel d'a mar dica os 1700 metros d'altitut. En os puestos més hostils no gosa desarrollar-se dica l'estato d'árbol y se i manifiesta més a sobén como arbusto. Ixa ye la presencia més regular en Aragón. A madera, que ye de color royisca, la fa bien dura y per ixo ye una especie muit quiesta ta fer-ne ferramientas.
Conflent
O Conflent ye una comarca d'a Catalunya Norte, con capital en Prada, administrativament parti o departamento d'os Pireneus Orientals (Francia).
Ista comarca muga a lo norte con a comarca occitana d'a Fenolleda, a l'este con o Rosellón, a l'ueste con o Capcir y a Cerdanya y a lo sud con o Vallespir y lo Ripollés.
Giordano Bruno
Giordano Bruno, naixiu de Nola en 1548 y muerto en Roma o 17 de febrero de 1600, estió un escritor y filosofo italiano. Fue acusau d'herechía por a Enquesición y morió cremau en a foguera en a plaza Campo dei Fiori de Roma o 7 de febrero de 1600 feito que remera una estatua en ista plaza.
Tremarctos ornatus
L'onso andín/o (nombre scientifico: Tremarctos ornatus (Cuvier, 1825)) ye una especie de mamifero placentario carnivoro d'a familia d'os ursidos. A más d'estar a sola especie viva d'o suyo chenero y d'a subfamilia Tremarctinae, ye a sola especie d'onso propia de Sudamerica.
Descripción
Ye un onso de color negra uniforme, sacando una taca amariella u color crema, de forma variable, sobre o morro y a frent. A dita taca puede prolargar-se por a gorga dica lo peito de l'animal.
De midas ye un onso mediano, con una largaria corporal d'entre 120 y 200 centimetros en os masclos, que pesan arredol de 150 kilogramos. As fembras son normalment un tercio más chicas que os masclos y gosan pesar a metat que els.
A capeza ye relativament gran en comparanza con a d'atros onsos, y o morro ye más curto y amplo. Esta caracteristica s'ha trobau tamién en atras especies extinctas de Tremarctins, y se piensa que ye una adaptación a una dieta firme carnivora. Manimenos, l'onso andino ye mayoritariament vechetariano.
Habitat
Os onsos andins se troban en o norte y l'occident de Sudamerica. Se'n puede trobar en Venezuela, Colombia, Ecuador, Perú, en l'ueste de Bolivia y en o norueste d'Archentina. De regular en montanya u en os altiplanos d'os Andes. Antes de que as poblacions se tornasen fragmentarias, a especie teneba reputación d'estar adaptable y se'n podeba trobar en bella cosa d'habitats y altitutz diferents adentro d'a suya zona de distribución, o que incluiba selvas pluvials, pasturas altas, selvas secas, matullars y disiertos. I ha una población d'onsos andins en a muga entre Perú y Ecuador que tiene y ocupa una diversidat d'habitats tan ampla como as que troban todas as poblacions d'onso pardo (Ursus arctos) d'o mundo chuntas.
Os habitats por os quals tiene predilección a especie son as selvas humedas u muit humedas, que en a suya aria de distribución son entre os 500 y os 1000 msnm u entre os 1000 y os 2700 metros msnm. Normalment, como más humeda sía la selva más diversidat d'especies vechetals que puedan sostener a estes onsos i habrá.
L'onso andino ye un onso prou arboricola. S'ha sinyalau que, a lo menos en parte, o suyo exito de supervivencia en habitats en os que i hai sers humans se debe a que ye capable de puyar a os árbols, mesmo os más alteros. De regular ye un animal que fuye d'a presencia humana, a sobén enfaixonando-se en un árbol.
Alimentación
L'onso andino se puya muito a os árbols, aon que consume fruita, lulos y plantas epifitas menors. S'ha documentau que pueden fer-se niedo en una forcanadura de ramas pa descansar-se u pa almagazenar alimentos. Ye entre as especies más herbivoras d'os onsos, con una inchesta de carne que no puya d'o 5-7 %.
O minchar más común d'estes onsos incluye cactos, bromeliacias, follas de palmera y canyas como o bambú. Tamién minchan hierba, nueces y lulos con cascla que se troban en tierra u en os árbols. S'alimentan pues de productos vechetals que a mayoría d'animals no pueden ubrir u dicherir, por estar masa bastos u fibrosos, y gosa estar a sola especie en o suyo habitat que espleita ixas fuents d'alimento.
Entre a fracción de carne en a suya dieta, consume más que más uevos d'aus, radedors, conellos asilvestraus, insectos y larvas y carnuzos que se trobe. Como atros onsos, puede emprender-la con as arnas d'as abellas domesticas.
Laurence Olivier
Laurence Olivier (nombre artistico de Laurence Kerr Olivier) estió un actor, director cinematografico, guionista y productor cinematografico britanico, naixito o 22 de mayo de 1907 en Dorking (Surrey, Anglaterra) y muerto l'11 de chulio de 1989 en Steyning (Sussex de l'Este, Anglaterra), que prencipió a suya carrera cinematografica a meyatos d'os anyos 1920 y con cuantos premios recibitos por o suyo treballo.
D'entre as suyas muitas cintas, se puet destacar Wuthering Heights (1939, William Wyler), Rebecca (1940, Alfred Hitchcock), That Hamilton Woman (1941, Alexander Korda), Henry V (1944, Laurence Olivier), Hamlet (1948, Laurence Olivier), Richard III (1955, Laurence Olivier), Spartacus (1960, Stanley Kubrick), Othello (1965, Stuart Burge), A Bridge Too Far (1977, Richard Attenborough), The Boys from Brazil (1978, Franklin J. Schaffner), u Inchon (1981, Terence Young).
Premios
En a suya carrera cinematografica, Laurence Olivier recibió muitos premios:
Antiparte, fue nominato ta atros premios:
Star Wars Episode II: Attack Of The Clones
Star Wars Episode II: Attack Of The Clones (títol orichinal en anglés, enguerada en Aragón con o títol en castellano La guerra de las galaxias: Episodio II - El ataque de los clones) ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 2002, dirichida por George Lucas y producida por Rick McCallum con guión de George Lucas y Jonathan Hales, protagonizada por Ewan McGregor, Natalie Portman, Hayden Christensen, Ian McDiarmid, Samuel L. Jackson, Christopher Lee, Anthony Daniels, Kenny Baker y Frank Oz.
Mark Robson
Mark Robson, naixito de Mont-reyal (Quebec, Canadá) o 4 d'aviento de 1913 y muerto en Londres (Gran Londres, Reino Uniu) o 20 de chunio de 1978, estió un destacato director cinematografico, montador cinematografico y productor cinematografico canadiense, activo en o cine estausunidense dende zaguerías d'os anyos 1930 y con quantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
D'entre a suya filmografía, se puet mencionar a suya dirección en bellas cintas como The Seventh Victim (1943, con Tom Conway, Jean Brooks, Isabel Jewell, Kim Hunter, Hugh Beaumont y Evelyn Brent), Home of the Brave (1949, con Douglas Dick, Jeff Corey, Lloyd Bridges, Frank Lovejoy, James Edwards y Steve Brodie), Return to Paradise (1953, con Gary Cooper, Barry Jones y Roberta Haynes), The Bridges at Toko-Ri (1954, con William Holden, Mickey Rooney, Fredric March, Grace Kelly y Robert Strauss), The Inn of the Sixth Happiness (1958, con Ingrid Bergman, Curd Jürgens y Robert Donat), Von Ryan's Express (1965, con Frank Sinatra, Trevor Howard, Raffaella Carrà, Brad Dexter, Sergio Fantoni, John Leyton, Edward Mulhare, Wolfgang Preiss, James Brolin, John van Dreelen, Adolfo Celi, Vito Scotti y Michael Goodliffe), Lost Command (1966, con Anthony Quinn, Alain Delon, George Segal, Michèle Morgan, Maurice Ronet y Claudia Cardinale), Earthquake (1974, con Charlton Heston, Ava Gardner, George Kennedy, Lorne Greene, Geneviève Bujold, Richard Roundtree, Marjoe Gortner, Barry Sullivan, Lloyd Nolan y Victoria Principal).
Cabuérniga
Cabuérniga ye un municipio d'a comunidat autonoma uniprovincial de Cantabria, Espanya. Fa parte d'a comarca de Saja-Nansa.
A suya población ye de 1.083 habitants (2008) en una superficie de 86,44 km², con una densidat de población de 12,52 hab/km².
Cheografía
A localidat de Cabuérniga se troba situada a 260 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar.
Vilanova de Segrià
Vilanova de Segrià (Vilanova de Segrià en catalán y oficialment, Vilanova de Segriá en castellano) ye un municipio catalán de la comarca de lo Segrián, en la provincia de Leida.
La suya población ye de 845 habitants (2009), en una superficie de 8,48 km² y una densidat de población de 99,65 hab/km².
Liga Espanyola de Baloncesto 1960-61
L'anyada 1960-61 d'a Liga Espanyola de Baloncesto estió a cinquena edición de dita competición. Participoron dotze equipos, d'os quals o ganador teneba o premio de chugar a Copa d'Europa l'anyada siguient y os dos ultimos d'a clasificación final se chugaban o puesto de baixata. Prencipió o 3 d'aviento de 1960 dica o 5 de marzo de 1961. O campión estió, por quarta vegada, o Real Madrid CF.
Vilanova de Segrià
Cheografía
La localidat de Vilanova de Segrià se troba situata a 255 metros d'altaria sobre lo ran de la mar.
De lo suyo termin municipal fan parte los lugars de Ramon Vilalta i Soler y El Secà de Tabac.
Cheografía d'Alcheria
A mes gran parti de l'aria costera d'Alcheria ye feriosa, y bi ha poquez buenos puertos. L'aria que ye chusto a o sud d'a costa, conoixita como o Tell, ye fértil. Mes enta o sud se sitúan os Monts Atlas y o disierto d'o Sahara. Alcher, Orán y Constantina son as prencipals ciudaz.
O clima d'Alcheria ye arido y calido, encara que o clima d'a costa siga suau, y os hibiernos en as arias montanyosas puedan estar rigorosos.
Cantón d'a Costa d'Archent
O cantón d'a Costa d'Archent (en occitán canton de Còsta d'Argent; en francés canton de Côte d'Argent) ye una división administrativa francesa situada en o departamento d'as Landas, en a rechión de Nueva Aquitania. A suya capital ye a comuna de Mamisan.
Castiello d'Alberit de Sant Chuan
O Castiello d'Alberit de Sant Chuan yera una fortaleza situada en Alberit de Sant Chuan, Campo de Borcha, Aragón.
O castiello estió fundau per os musulmans. Dende l'anyo 1139 perteneixió a la orden d'o Temple dica que la suya disolución en primeras d'o sieglo XIV, pasó enta la Orden de San Chuan de Cherusalem.​
ASI
A seu prencipal d'ASI se troba en Roma, Italia, y l'achencia tamién tiene control directo sobre dos centros operativos: o Centro di geodesia spaziale Giuseppe Colombo que se troba en Matera (Basilicata, Italia), y o suyo propio puerto espacial, o Centro Espacial Luigi Broglio en Kenya. En 2020, o presupuesto anyal d'ingresos estió d'aproximadament 2 000 millons d'euros y emplegó dreitament a bells 200 treballadors.
El Puente del Arzobispo
El Puente del Arzobispo ye un municipio d'a provincia de Toledo, en a comunidat autonoma de Castiella-La Mancha, Espanya. A suya población ye de habitants, en una superficie de 3,96  km² y una densidat de población de 0 hab/km².
Palacio d'os Hespitalers d'Ambel
O Palacio d'os Hespitalers ye un palacio situau en Ambel (Campo de Borcha) construyíu en o sieglo XIV sobre un antigo castiello que existiba en o mesmo puesto dende lo sieglo XII. Perteneixió a la Orden de Sant Chuan de Cherusalem. Adosau a ell se troba la ilesia de Sant Miguel
Guerra Fría
thumb|200px|Mapa d'Europa dica [[1989 en royo los países d'o Pacto de Varsovia (URSS) y en azul os d'a OTAN (EEUU).]] Se diz Guerra Fría u Guerra Freda a lo enfrentamiento politico, ideyolochico, economico, tecnolochico y militar desvenito mientres o sieglo XX entre os bloques occidental-capitalista, liderato por Estaus Unius, y oriental-comunista, liderato por a Unión Sovietica, d'o que se deseparo posteriorment China ta ir creyando a suya propia esfera d'influencia.
Istos dos bloques se caracterizan por no enfrentar-sen nunca dreitament, siempre un dreitament contra un aliato de l'atro u dos aliados de cada bloque entre sí. Anque istos enfrentamientos no facioron que principiase una guerra mundial, a entidat y a grabedat d'os conflictos y intreses economicos, politicos y ideyolochicos en chuego marcoron de traza significativa la mayor parti d'a historia d'a segunda metat d'o sieglo XX, ya que as dos superpotencias quereban establir o suyo modelo de gubierno en tot o Planeta y en tot momento. O enfrentamiento prencipia entre 1945 y 1948 (fin d'a Segunda Guerra Mundial y fin d'a postguerra respectivament) dica 1985 (principio d'a Perestroika) y 1991 (Caíta d'a Unión Sovietica).
Federación Internacional d'a Cruz Roya y a Meya Luna Roya
A Federación Internacional d'a Cruz Roya y a Meya Luna Roya (FICR) ye una organización humanitaria establita en 1919 en París dimpués d'a I Guerra Mundial. S'observó que yera menester creyar una Organización que agrupase a las diferents Sociedaz Nacionals d'a Cruz Roya y d'a Meya Luna Roya en materia de cooperación y aduya.
Estió Henry Davison, president d'o Comité de Guerra d'a Cruz Roya Americana, qui proposó formar una federación de Sociedaz Nacionals. D'una conferencia medica internacional convocata por Davison naixió a Liga de Sociedaz d'a Cruz Roya, rebaptizata en octubre de 1983 como Liga de Sociedaz d'a Cruz Roya y d'a Meya Luna Roya y convertita en noviembre de 1991 en a Federación Internacional de Sociedaz d'a Cruz Roya y d'a Meya Luna Roya.
Ermita de Sant Miguel de Foces
A ermita de Sant Miguel de Foces ye un ermita aragonés en o despoblato de Foces, municipio de Ibieca y comarca d'a Plana de Uesca (Uesca) construyita en o sieglo XIII en estilo romanico de transición enta o estilo gotico.
Debantata en 1249 por Eximino I de Foces.
A ermita fue declarata Molimento Nacional en 1916.
Lo Sos Devath
Lo Sos Devath (Lo Sos Devath en occitán, Loussous-Débat en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón de l'Ador gersés.
A suya población ye de 56 habitants (1999) en una superficie de 5,07 km², con una densidat de población d'11,04 hab/km².
Beau Bridges
Beau Bridges (nombre artistico de Lloyd Vernet Bridges III), naixito de Los Angeles (California) o 9 d'aviento de 1941, ye un actor estausunidense, activo en o cine estausunidense dende zaguerías d'os anyos 1940, con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
D'entre a suya filmografía, se puet destacar as suyas interpretacions en bellas cintas como Village of the Giants (1965, Bert I. Gordon), The Other Side of the Mountain (1975, Jill Kinmont), Honky Tonk Freeway (1981, John Schlesinger), The Fabulous Baker Boys (1989, Steve Kloves), u Americanizing Shelley (2007, Lorraine Senna). Tamién ha partecipato en cuantas series de televisión.
Villamana
Vilamana u Villamana (Villamana en castellano) ye un lugar adintro d'a solana de Burgasé, en o municipio de Fiscal, en a provincia de Uesca. Como toz es lugars d'ista val estió expropiato per l'ICONA a zaguers d'es anyos sixanta y actualment se troba despoblato.
Nombre
En os textos medievals, latinos y romances, las variants d'o nombre son: Villamana, Vilaman, Vallimanna, Valle Magna, Vallemagna, Valimagia.
A primer mención ye de 1085.
1846
Aragón
right|thumb|250px|[[Casta Álvarez Barceló, heroina d'os Setios de Zaragoza, qui morió o 29 d'abril de 1846.]]
Star Wars Episode III: Revenge Of The Sith
Star Wars Episode III: Revenge Of The Sith (títol orichinal en anglés, enguerada en Aragón con o títol en castellano La guerra de las galaxias: Episodio 3 - La venganza de los Sith) ye una cinta estausunidense de cine de sciencia ficción de l'anyo 2005, dirichida por George Lucas y producida por Rick McCallum con guión de George Lucas, protagonizada por Ewan McGregor, Natalie Portman, Hayden Christensen, Ian McDiarmid, Samuel L. Jackson, Christopher Lee, Anthony Daniels, Kenny Baker y Frank Oz.
Cantón de Costalat de Shalòssa
O cantón de Costalat de Shalòssa (en occitán canton deu Costalat de Shalòssa; en francés canton de Coteau de Chalosse) ye una división administrativa francesa situada en o departamento d'as Landas, en a rechión de Nueva Aquitania. A suya capital ye a comuna de Monthòrt.
Historia
Iste cantón ye formau por comunas d'os antigos cantons d'Amor (16 comunas), de Mugron (13 comunas) y de Monthòrt (21 comunas)
SOFIA
thumb|L'observatorio SOFIA en acción.
SOFIA (de l'anglés Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy "Observatorio estratosferico d'astronomía infrarroya") ye un telescopio reflector de 2,5 metros construiu por l'achencia espacial alemana DLR y alochau en un avión Boeing 747SP d'a NASA. Vola a una altitut d'uns 13 km y efectúa obserbacions en o infrarroyo entre longarias d'onda de 0,3 y 1600 μm. SOFIA ha estau en uso dende o 30 de noviembre de 2010.
En abril de 2019, SOFIA detectó a molecula de hidruro d'helio en a boira planetaria NGC 7027. L'hidruro d'helio (HeH+), sintetizau en laboratorio en 1925 no s'heba detectau en o meyo natural dica alavez.
En octubre de 2020 SOFIA confirmó, por primera vegada, a presencia d'augua en a superficie d'a Luna iluminada por o sol y que no se limita a puestos fríos y en pacos.
thumb|O mirallo d'o telescopio SOFIA.
thumb|SOFIA dende dentro de l'avión.
El Real de San Vicente
El Real de San Vicente ye un municipio d'a provincia de Toledo, en a comunidat autonoma de Castiella-La Mancha, Espanya. A suya población ye de habitants, en una superficie de 53,78  km² y una densidat de población de 0 hab/km².
16 de chulio
Sieglo XIII
right|thumb|250px|[[Sancho VII de Navarra|Sancho o Fuerte, rei de Navarra, en a batalla d'as Landas de Tolosa, (vidriera en Roncesvals).]]
Anyos 1900
right|thumb|250px|L'actriz estausunidense [[Barbara Stanwyck, naixita o 16 de chulio de 1907.]]
Degaña
A suya población ye de 1.225 habitants (2011) en una superficie de 87,16 km², con una densidat de población de 14,05 hab/km².
Luengas y parlas
En ls parroquias de Degaña y Zarréu se charra l'astur-leyonés. A parla astur-leyonesa de Degaña se clasifica en l'astur-leyonés occidental, a on s'incluye l'asturiano occidental.