cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marmota marmota
Curiosidatz
En o Pleistoceno no pareixe que fuese una especie propia d'as tascas alpinas; o rechistro fósil en os Pireneus, cordelera Cantabrica y Meseta Norte amuestra que viviba en semontanos u como muito zonas con altaria no guaire alta. Probablement yera una especie propia d'estepas como a Marmota bobak, con a que tien una distribución dischunta. D'esta traza con o cambio climatico dimpués d'a glaciación de Würm desapareixió l'habitat ubierto a on viviba esta especie y no trobó refuchio en as tascas d'o piso alpín d'os Pireneus como si que se desvinió en os Alpes (a on quasi s'extinguió como amuestra un cuello de botella chenetico) y en os Tatra, a on que sobrevivioron adaptando-sen a las condicions d'as tascas alpinas.
En o sieglo XX fue reintrodueita en a versant norte d'os Pireneus y s'ha extendillau muito, plegando dica o Prepireneu d'a versant sud.
Castiello de Roita
O castiello de Roita ye un castiello que se troba en o municipio de Sos d'o Rei Catolico, Cinco Villas, en a provincia de Zaragoza.
Lasseran
Lasseran (Lasseran en occitán, Lasséran en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón d'Aush-1.
Castiello de Roita
Historia
Fue construyiu en tiempos de Sancho III sobre un antigo castiello musulmán dito Charat-Kachtilla. Antis, en l'anyo 911 ya heba estau atacau y conqueriu por Sancho I Garcés.
Mientres o reinau de Remiro I d'Aragón estió baixo o mando de Lope Sanchiz y Aznar Galindones (1036-1037). En casar-se o rei lo donó a la suya muller Chisberga chunto con os castiellos de Lobera y Atarés.
Toponimia
Se documentan as variants Royta, Rueyta, Çer Castiello, Sercastillo u Sercastilla entre atras.
João Batista Labanha lo menciona como Castello de Rueyta en o suyo libro "Itinerario del Reyno de Aragón (1610-1611)" escrito en portugués (A Atalaya do Castello de Rueyta do or. a m. 33. gr. 1).
Alberto Montejo
Alberto Montejo Gañán, naixito de Zaragoza o 19 de chinero de 1988, ye un futbolista aragonés, chuga de debantero y o suyo actual equipo ye o Club Deportivo Brea d'o Grupo XVII d'a Tercera división espanyola de fútbol.
CA Monzón
CA Monzón puet estar:
Tierra de Mixa
La Tierra de Mixa (Pays de Mixe en francés; Amikuze en basco) ye la val alta de lo río Bidouze, situata en la Baixa Navarra, una de las provincias de lo País Basco Francés.
Fisionomía
Los lugars son pareixitos a los de lo Biarn, a l'atro costato de la gava dAulorón''. L'alto Bidouze ye una tierra agricola con tozals duros y selvas espesas. Bi ha campos de panizo y vacas royas.
Historia
Los Beaumont yeran establitos en Luxa-Sumberraute y en Garris (á lo costato de St-Palais). La Tierra de Mixa yera rica heba d'esportar los productos por la Val d'Adour, dominio de los Agramont.
Gaudent
Gaudent ye una comuna occitana en o departamento francés d'Altos Pireneus, districto de Banyeras de Bigorra, cantón d'a Val de Varossa y rechión d'Occitania. A comuna yera parte de l'antiga provincia de Bigorra.
A suya población ye de 45 habitants (1999) en una superficie de 1,57 km², con una densidat de población de 28,66 hab/km².
Valdearagón
Valdearagón ye un mont de 930 metros d'altaria que se troba situau en a muga entre a provincia de Zaragoza y o enclau navarro de Bastanes, en o municipio de Petiella d'Aragón.
Stanisław Leśniewski
Stanisław Leśniewski, naixito de Serpukhov (Imperio Ruso, hue oblast de Moscú, Rusia) o 30 de marzo de 1886 y muerto en Varsovia (Polonia) o 13 de mayo de 1939, estió un filosofo y matematico polaco, una d'as mas destacatas personalidaz d'a Lochica, que con Jan Łukasiewicz y Alfred Tarski facioron d'a Universidat de Varsovia mientres os anyos 1920 y 1930 o prencipal centro d'investigacions d'o mundo sobre a sciencia d'a Lochica matematica.
Alacón
Toponimia
Bi ha tres partidas con nombre aragonés Fornos, Los Planos y Planilla. L'actual Regatillo u Barranco de la Muela se deciba Ragatiello en 1319. Atros toponimos intresants son La Boquera, Corral de los forones y Corral del Bolar. Ye intresant lo toponimo Fondalfara (Font d'Alfara) que ilustra la tendencia de l'aragonés a perder lo diftongo de Fuent en los toponimos composaus igual como veyemos en lo Viello Sobrarbe.
Cheografía
Ye situau en lo semontano de la sierra d'Arcos, que tiene cimas en lo termin d'Alacón como lo Cuerno de Escoz. La mayor parte de lo termin municipal desaugua en lo Ragatiello, afluent de lo Martín.
Historia
La ocupación humana ye muito antiga. I trobamos muitos covachos con pinturas levantinas y chacimientos eneoliticos y de cultura iberica.
Le Blanc
Le Blanc ye una localidat y comuna francesa situada en o departamento d'Indre, en a rechión de Centro-Val de Loira.
1594
Atros países
right|thumb|250px|Autorretrato d'o pintor francés [[Nicolas Poussin, naixito o 15 de chunio de 1594.]]
La Châtre
La Châtre ye una localidat y comuna francesa situada en o departamento d'Indre, en a rechión de Centro-Val de Loira.
Cofradía de Nuestra Señora de la Piedad y del Santo Sepulcro
A Cofradía de Nuestra Señora de la Piedad y del Santo Sepulcro (en aragonés Cofadría d'a Nuestra Sinyora d'a Piedat y d'o Santo Sepulcre) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana.
Historia
A cofadría naixió en 1937, estando a primera cofadría penitencial muderna de Zaragoza. Yera allora una filial d'a Chirmandat d'a Sangre de Cristo.
A primera procesión d'a cofadría sale o día 15 d'abril de 1938 de meya nueit. O día, ora y recorrito d'ista ha estato lo mesmo en toz os anyos d'existencia d'a cofadría: salita de Santa Isabel, baixata por as carreras Manifestación, Alfonso I, Coso, Plaza d'Espanya, Don Chaime y Plaza d'a Seu y plegata ta la ilesia de Sant Nicolau en a carrera d'o Santo Sepulcre. thumb|200px|left|Virgen de La Piedad Un anyo dimpués, en 1939, se fa por primera vegata o Via Crucis por os barrios d'o Boterón y a Madalena. Dende iste anyo o barrio adoptó a la cofadría y, como a mayor parti d'a población d'istos barrios yera chitana, dende allora la cofadría d'a Piedat se conoixe popularment como "a cofadría d'os chitans".
En 1941 s'unió a la cofadría la Chirmandat de Tierra Santa y s'adhibió a lo suyo nombre "d'o Santo Sepulcre".
En 1965 se creya la sección de timbals, a primera de Zaragoza. En ixe mesmo anyo se pierde o privilechio que teneba la cofadría dende 1954 de sacar un preso d'a garchola en Semana Santa, no ye dica 1994 cuan torna a fer-se ista tradición.
A primera procesión en Martes Santo con o Cristo d'o Refuchio se fació en 1989.
Pasos
thumb|200px|Cristo de La Piedad
Uniforme y emblema
L'habito ye d'inspiración andaluza, levan caperucho azul en a capeza y tunica de lana en blanco vori. Os ninos en cuentas de caperucho levan bonet.
O emblema ye a Cruz d'o Calvario con l'anagrama d'a Virchen en azul, tot sobre una cruz roya d'o Santo Sepulcre.
Janville-sur-Juine
Janville-sur-Juine ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto d'Étampes, o cantón d'Arpajon y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 1861 habitants, en una superficie de 10,67 km².
Pueblos d'a Mar
200px|thumb|right|Baixorrelieve de [[Medinet Habu representando a cativos filisteus, un d'os pueblos d'a mar.]] Os pueblos d'a Mar estioron un conchunto de pueblos que tenioron una actividat belica en as costas d'a Mediterrania Oriental en zaguerías d'a Edat de Bronze. Luitoron contra os hititas y contra os echipcios. Se'n sabe poco y representan un enigma historico u protohistorico plen d'aspectos suchestivos. Un d'os aspectos suchestivos ye o pareixito onomastico d'os etnonimos suyos con etnonimos de pueblos d'a Edat Antiga pero de periodos posteriors y a vegatas de prou luent d'on intervinioron. Tamién ye suchestiva a probable relación que tenió a suya actividat belica documentada en textos echipcios y hititas con a veracidat d'a guerra de Troya que describe a literatura griega. Tampoco deixa d'estar intresant a suya relación con pueblos biblicos como os filisteus.
As fuents echipcias mencionan dos invasions de pueblos d'a mar, una en l'anyo 1250 a.C en tiempos de Menephta y atra en l'anyo 1191 a.C. En a primera se menciona a los eqwesh (¿aqueus?), tursha (¿etruscos?, luka (licios), sherden (¿sardos?) y sheklesh (¿siculs?). En a segunda se menciona a los peleset (filisteus), tjekker (troyanos u ileus), sheklesh (¿sardos?), denen (danaus y talment dimpués a tribu hebrea de dan) y weshesh.
Identificación d'os pueblos de mar
250px|thumb|left|Mapa d'a Mediterrania Central y Oriental con presencia segura u posible de pueblos d'a mar en a [[Edat de Bronze.]] Quan bi ha un pareixiu de nombre d'un pueblo de mar con un pueblo de periodo historico posterior y d'a Mediterrania oriental a identificación ye probable, y se puet identificar a los peleset con os filisteus u a los lukka con os licios.
Manimenos quan bi ha un pareixiu con etnonimos d'a Mediterrania Central y Occidental, como os siculs, sardos y os etruscos, a identificación ye problematica. Bells historiadors consideran que ye posible y argumentan que se podió dar un modelo similar a lo d'os vikingos en Normandía entre os galorromans y en a Rus de Kiev entre os eslaus orientals con colonización costera y fusión con a población nativa mantenendo u influindo en o etnonimo por mantener-se como clase dirichent, pero asimilando-se a la población autoctona.
Issoudun
Issoudun ye una localidat y comuna francesa situada en o departamento d'Indre, en a rechión de Centro-Val de Loira.
Nacho Lafita
Jorge Ignacio Lafita Castillo (Zaragoza, Aragón, 23 d'abril de 1988), conoixito futbolisticament como Nacho Lafita, ye un futbolista aragonés. Chuga de centrocampista y o suyo actual equipo ye a Sociedad Deportiva Ejea.
Trachectoria
Chugador formau en a cantera d'o Real Zaragoza, pero que nunca no plegó a debutar en o primer equipo, entre las suyas mayors cotas conta con haber chugau en a Segunda División B con a Sociedad Deportiva Huesca l'anyo d'o primer ascenso d'a suya historia ta Segunda, antimás de otras dos temporadas mas en a categoría de bronce espanyola con o Real Zaragoza "B", y lo Club Deportivo Ebro en una temporada tamién historica para iste club como estió o suyo debut en Segunda B y en a Copa d'o Rei.
Tamién compitió bels anyadas con equipos bascos y aragoneses d'a Tercera División como o Leioa y l'Arenas de Getxo, u lo Valdefierro, o Cuarte Industrial, y l'Ejea, iste zaguer en dos etapas, con o cuyo club contina compitiendo.
Ye fillo de Juan Ángel Lafita, sobrín de Villarroya, y chirmano d'Ángel Lafita, toz éls futbolistas zaragozanos, canterans y chugadors en diferents epocas d'o Real Zaragoza.
Santalecina
Santalecina ye un lugar aragonés d'a provincia de Uesca situato en a comarca d'a Cinca Meya, en o municipio de Sant Miguel d'a Cinca. A suya población ye de 254 habitants (2011).
Luengas y parlas
A luenga tradicional de Santalecina ye o castellano d'Aragón, con substrato aragonés. O lexico d'intrés etnografico de Santalecina se conoix prou bien por figurar esta localidat en l'ALEANR, con a sigla Hu 600.
Recaredo II
Recaredo II estió un sobirán de los visigodos que reinó breument uns cuantos días u meses de l'anyo 621.
Mencions en fuents aragonesas
Recaredo II ye mencionau en la "Cronica de Sant Chuan de la Penya":
Gaganyaan
A nau Gaganyaan (en sanscrito गगनयान "vehíclo d'o ciel") ye una nau tripulada de l'achencia espacial india ISRO actualment en desembolique. Será capaz de portiar tres astronautas y lo suyo primer vuelo tripulau ye previsto pa aviento de 2023.
Vueito (fisica)
Se diz vueito, vuido u vuedo a l'ausencia d'aire, atros fluidos y en cheneral de cualsiquier clase de materia. En fisica se define como l'ausencia de materia en un volumen determinato de l'espacio.
En la practica esta condición ye imposible de conseguir de tot. Tanto en la incheniería pa la construcción de maquinas, como en labotatorios pa fer un experimento, lo vueito absoluto no se puet conseguir y alavez se diz vueito parcial. En este vueito parcial las pocas moleculas que i quedan fan una presión sobre las paretes de lo volumen que las comprene. Ye por ixo que este vueito parcial s'expresa en unidaz de presión y a sobén se compara con la presión atmosferica normal (la presión que exerce l'atmosfera a ran de mar). La presión ye, doncas, una traza de mesurar en que grau s'ha conseguito creyar lo vueito en un volumen. La unidat de presión en lo Sistema Internacional de mesuras ye lo Pascal (Pa). Tamién s'expresa en atras unidaz como lo Torr u milimetros de mercurio (mmHg) emplegando la escala barometrica, u tamién como porcentaches de la presión atmosferica en bars u atm (atmosferas).
Ariestolas
Ariestolas ye un lugar aragonés d'a provincia de Uesca situato en a comarca d'a Cinca Meya, en o municipio de l'Almunia de Sant Chuan. A suya población yera de 7 habitants (2014).
Vueito (fisica)
Etimolochía
La denominación de lo vuido fisico como substantivo se fa en muitas luengas romances a partir d'un adchectivo calificativo present en ellas que deriva de lo latín tardano VOCITU, adchectivo que se cheneralizó a costa de l'adchectivo latino clasico VACCUM, que manimenos ha sobreviviu en lo lexico cheografico aragonés en lo substantivo "vago". VOCITU ye un cruce entre lo participio latino VACATUS y l'adchectivo latino VACĪVUS a traviés de la suya variant VOCĪVUS. Manimenos esta variant con "o" no contribuyó a la formación de l'adchectivo aragonés "vacivo" relativo a bestiar que no cría y dreitament derivau de lo latín VACĪVUS como lo cognato castellano vacío.
Ramón Menéndez Pidal considera que VOCITU evoluciona con sincopa ta VŎCTU y dimpués d'acuerdo con la lei fonetica -CT- > -it- da vueito en aragonés, que se troba en gran variedat de textos en aragonés medieval, y que corresponde a la palabra asturiana occidental boito (barca sin carga), a lo castellano d'Alava bocho ("clot", "foyo") y a l'occitán gascón vueit (que en occitán coexiste con atras formas prou chenerals como vuèg u void). Atra forma que se presenta en aragonés medieval y que plega a cheneralizar-se a costa de l'anterior ye vuido, manimenos no se documenta actualment que en la parla catalana de transición a l'aragonés de Peralta de la Sal. Ye la variant vuedo la sola que sobrevive d'este conchunto en aragonés, por lo menos en benasqués, en conexión con l'occitán aranés vued, ued. Las formas vuedo y vuido se pueden explicar dende VOCITU por sonorización de la oclusiva xorda intervocalica latina -T- (que ye común en aragonés), y por perduga de la -C- intervocalica debant de E, I, que no ye guaire común en aragonés pero que teoricament puet dar-se en benasqués, y fa part de las leis foneticas de lo catalán. De feito Bernard Pottier y Ramón Menéndez Pidal consideran que buydo ye un catalanismo, pero sin parar cuenta que en occitán tamién existe void.
En lo castellano de lo sieglo XVI d'Aragón ye documentau l'uso de vuido como substantivo abstracto en Daroca :
Villardeciervos
Villardeciervos ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. En o anyo 2004 a suya población yera de 515 habitants, en una superficie de 86 km² y una densidat de población de 5,98 hab/km².
Vueito (fisica)
Creyar vueito
Pa creyar lo vueito d'una traza simpla se parte d'un cierto volumen, zarrato hermeticament, y s'expande, creyando un vueito parcial dentro lo volumen. Eixemplos d'este sistema se dan: en los pulmons respirando, que s'expanden y creyan un cierto vueito dentro d'ellos (la esferencia de presión dentro y fuera de los pulmons i fa entrar l'aire), y tamién pa aspirar, absorber y succionar. Lo mesmo principio s'emplega en maquinas como l'aspiradora u bombas d'aire.
Villardeciervos
Fan parte d'o municipio os lugars de Cional, Villardeciervos y o desplobau de Manzanal de Abajo afogau por a construcción de l'entibo de Valparaíso.
Vinclos externos
Ayuntamiento de Villardeciervos
Vueito (fisica)
Creyar vueito
Tamién se puet fer un uso d'una bomba d'aire pa extrayer l'aire dentro una cambra de vueito. A mesura que se va extrayendo l'aire quedan menos moleculas que espenten contra las paretes de la cambra, con lo que se reduce la presión de lo suyo interior. D'esta traza se puet conseguir un buen vueito, pero a causa de las fuyitas, efectos d'evaporación y sublimación en las paretes de la cambra y los atros elementos este nunca no será perfecto.
Atros tipos de vueitos
Antiparte de lo vueito creyato artificialment, bi ha tamién vueitos creyatos por la naturaleza. Este ye lo caso de lo vueito en lo espacio exterior. La presión en lo espacio ye muito chicota y se puet dicir que lo vueito ye cuasi perfecto. Con tot y con ixo bi ha bellas particlas en lo espacio y no se puet dicir doncas que siga perfecto. Dentro lo sistema solar, la mes gran parte d'estas particlas provienen de lo Sol, ye lo que se clama viento solar. Este viento solar se composa en la suya mes gran parte de fotons, pero tamién de protons y helio, components principals de la corona solar.
La Seuva Pròpra
La Seuva Pròpra (La Seuva Pròpra en occitán, Lasseube-Propre en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Miranda y cantón d'Aush-3.
Vueito (fisica)
Los vueitos en la mecanica cuantica
Si clasicament ye dificil d'obtener un vueito perfecto a causa de las fuyitas, efectos d'evaporación y sublimación, la mecanica cuantica estableixe que las paretes que delimitan lo vueito irradian fotons como consecuencia de la radiación de cuerpo negro.
La Seuva Pròpra
A suya población ye de 237 habitants(1999) en una superficie de 14,57 km², con una densidat de población de 16,27 hab/km².
Vueito (fisica)
Los vueitos en la mecanica cuantica
Por atro costato, seguntes la teoria cuantica de campos, la enerchía de lo vueito nunca no puet estar cero. Esto ye por las fluctuacions de lo campo. Estas fluctuacions, clamatas fluctuacions de lo vueito, tienen una vida muito curta y las fa la mesma creyacion y desaparición de particlas virtuals.
Ermita de Sant Cristofo d'Escoriuela
A ermita de Sant Cristofo d'Escoriuela ye una ermita situada amán d'a localidat d'Escoriuela, en a Comunidat de Teruel, provincia de Teruel.
Se tracta d'un edificio d'una sola planta con orientación Norte-Ueste. Actualment a ermita ye espaldada y en ruinas y nomas quedan en piet bel par d'arcos.
Cheodesia
Bi ha un vértiz cheodesico situau chunto a la ermita con una altaria de 1.140 metros dende o livel d'a mar.
Lista d'estaus venezolanos por población
Lista d'estaus venezolanos ordenadas por población (seguntes XIII Censo General de Población y Vivienda de Venezuela, 2001).
El Mirón
El Mirón ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia d'Ávila. Fa parte d'a comarca d'Ávila.
A suya población ye de 114 habitants (2021) en una superficie de 31,08 km², con una densidat de población de 4,09 hab/km².
Cheografía
A localidat d'El Mirón se troba situada a 1.265 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 80 km d'a ciudat d'Ávila, a capital d'a suya provincia.
Pui Perero
Pui Perero (en castellano Puig Perero) ye un pueyo de 928 metros d'altaria que se troba situau en a muga entre o municipio de Sos d'o Rei Catolico, en a provincia de Zaragoza y o enclau navarro de Bastanes, en o municipio de Petiella d'Aragón. Bi ha un vértiz cheodesico en a suya cima.
Se troba muit amán d'a muga con o municipio aragonés d'Uncastiello.
Consello Nazional d'a Chobentú d'Aragón
O Consello Nazional d'a Chobentú d'Aragón (Consello Nacional d'a Choventut d'Aragón en a ortografía oficial de l'Academia Aragonesas d'a Luenga), tamién conoixito por os suyos nombres en castellano (Consejo Nacional de la Juventud de Aragón) y catalán (Consell Nacional de la Joventut d'Aragó), ye una entidat de Dreito Publico, con personalidat churidica propia, creata en marzo de 1985 por ley d'as Corz de Aragón.
Configura-se como organo de relación en os temas de choventut con as entidaz publicas d'Aragón y, especialment, con a Deputación Cheneral d'Aragón a través d'o Instituto Aragonés de la Juventud. Entre os suyos fines destacan o fomento de l'asociacionismo, a esfensa d'os intereses globals d'a choventut, y a promoción de marcos chenerals d'actuación conchunta d'as asociacions.
Reino de Prusia
Se conoix con o nombre de Reino de Prusia (Königreich Preußen en alemán) a un estato desapareixito que ocupaba partes d'as actuals Alemanya, Polonia, Dinamarca, Lituania y Rusia y que existió dende 1701 dica 1918, estando dende 1870 o prencipal component y o estato dominant de l'Imperio Alemán, estando os reis de Prusia os emperadors de l'Imperio Alemán. O estato se formó a partir de Brandenburgo-Prusia, una unión personal entre a marca de Brandenburgo u o Ducau de Prusia, adibindo-ie cuantos territorios por conquiestas militars.
Referencias
Prússia
Janvry (Essonne)
Janvry ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón de Dourdan y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 605 habitants, en una superficie de 8,24 km².
Isún de Basa
Isún de Basa ye un lugar aragonés d'a provincia de Uesca situato en o municipio de Samianigo, en a comarca de l'Alto Galligo.
Cheografía
Isún como indica o suyo apellito se troba en a Vallibasa, a 950 metros d'altaria, a los piez d'o mont Santa Orosia.
Historia
Teneba 5 fuegos a la fin d'o sieglo XV, 4 vecins y 23 habitants a meyatos d'o sieglo XIX, y 28 habitants en 2008.
Molimentos
Destaca la suya ilesia mozarabe, adedicada a l'Asumpción de Nuestra Sinyora. Ye la Ilesia de l'Asumpción de Nuestra Sinyora d'Isún de Basa, en estilo romanico, que ye la ilesia parroquial d'o lugar. Ye un edificio construyiu en piedra en lo suyo abside, piedra picada en o cuerpo prencipal y mampostería con piedra picada en las esquinas suyas, con nomás que una sola nau y con una torre adosada d'o sieglo XV, encara que l'a nau principal ye d'a segunda metar d'o sieglo XI. Bellas partes d'a ilesia se destruyoron mientres la Guerra Civil espanyola y han estau reconstruyidas dimpués, como la vuelta que cubriba lo suyo abside. Se conserva tamién la suya torre adosada. L'abside parixe pertenecer a un mayestro segundario que tamién treballo en a ilesia de Santa María de Gavín, en l'amanau lugar de Gavín.
Anque a mayor parti d'as suyas casas son en ruinas, bi ha elementos caracteristicos de l'arquitectura popular en casa Periel, casa Juan Domingo u casa Piquero.
Ipiés
Ipiés ye un lugar aragonés d'a provincia de Uesca situato en o municipio de Samianigo, en a comarca de l'Alto Galligo.
A suya población ye de 9 habitants (2016).
Cheografía
O lugar ye situato en a marguin ezquierda d'o Galligo, arredol d'una carrera, a 820 metros d'altaria sobre o livel d'a mar y a una distancia de 42 km d'a ciudat de Uesca, a capital d'a suya provincia. A ilesia parroquial d'Ipiés se troba desalpartata en un tozal.
Demografía
A la fin d'o sieglo XV teneba 4 fuegos y a meyatos d'o sieglo XIX yeran 19 os habitants. Con a construcción en ista epoca de casa El Hostal en o puesto dito hue l'Hostal d'Ipiés a población d'Ipiés baixo mientres o zaguer sieglo, tresladando-se a chent a lo nuevo lugar mas amán d'a carretera. Asinas en 1981 ya yeran nomás 6 os habitants d'Ipiés contimparatos con os 38 de l'Hostal.
Climatolochía
O clima d'Ipiés ye un clima continental interior. De verano se puet plegar dica os 35 °C; sindembargo, en hibierno se puet plegar dica os -15º(-23 °C,31-1-1954).
As plevias, distribuitas por tota l'anyada, son mas importants de primavera y d'agüerro; antiparte, o verano ye a estación mas seca con muitas tronatas.
Molimentos
A Ilesia d'a Purificación de María d'Ipiés, una ilesia d'os sieglos XVI-XVIII adedicada a la Purificación de María, que ye la ilesia parroquial d'o lugar. Ye un edificio en mampostería con revoque exterior, encara que con bellas partes en piedra picada, con nomás que una sola nau rectangular dividida en cuatre trampos, entrando-se en la suya torre adosada dende lo primero s'istos trampos; se i dentra a la ilesia a traviés d'un arco de meyo punto baixo un portico y lo tellau de l'edificio ye de losa.
D'entre l'arquitectura popular destaca casa Martín Pavlo por a suya antigüidat y os elementos arquitectonicos tradicionals que se i conservan. Asinas podemos alufrar a suya portalada adovelata y a finestra conopial suya. Adintro d'a casa pueden veyer-sen un polito patio, una solanera de fusta y un palomar, antimás d'as suyas puertas decoratas elementos masonicos. En a frontera norte puet veyer-se una finestra de 1591 con decoración de rosas y cerclos.
Tamién ye intresant casa Hermenegildo con a suya portalada adovelata y decorata con as barras d'Aragón y a suya finestra de 1629.
Pueyo d'el Ferrero
O pueyo d'el Ferrero (en castellano Poyo del Ferrero) ye un pueyo de 924 metros d'altaria que se troba situau en a muga entre o municipio d'Uncastiello, en a provincia de Zaragoza y o enclau navarro de Bastanes, en o municipio de Petiella d'Aragón.
Hòrgas
A suya población ye de 152 habitants (1999) en una superficie de 5,24 km², con una densidat de población de 29,01 hab/km².
Macrín
Macrín (en latín Marcus Opellius Macrinus ), naixito de Iol Cesarea (Imperio Romano) y muerto en chunio de 218 en Capadocia, estió un emperador de l'Imperio Romano, dende o 8 d'abril de 217 dica chunio de 218. Estió un emperador nombrato por as suyas propias tropas.
O 8 de chunio de 218 se produció una batalla entre as tropas de Macrín y las de Heliogabalo y Macrín fue redotato. Macrín fuyió pero fue reconoixito en Calcedonia cuan aguardaba un baxiello que lo heba de levar a l'atra marguin d'o Bosforo. Fue executato en chunio de 218 en Archelais.
Cofradía del Santísimo Ecce-Homo y de Nuestra Señora de las Angustias
A Cofradía del Santísimo Ecce-Homo y de Nuestra Señora de las Angustias (en aragonés Cofadría d'o Santismo Ecce-Homo y de Nuestra Sinyora d'as Angunias) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana.
Historia
A cofadría de l'Ecce-Homo ye una d'as mas antigas d'a ciudat de Zaragoza, establita en a Ilesia de Sant Felipe en l'anyo 1681 y confirmata por bula papal d'Inocencio XI o 15 de chulio de 1682. A causa d'o naiximiento d'a cofadría estió prencipalment o trobo d'a imachen que procesiona actualment en a restauración d'a debandita ilesia. thumb|left|200px|Santísmo Ecce Homo Manimenos l'antiga chirmandat encara no participaba en os actos d'a Semana Santa, ye en 1948 a primera vegata que fa parti d'a procesión de Miércols Santo, gracias a l'aduya de Mosén Francisco Izquierdo Molins, que ya heba establito en 1940 a cofadría de las Siete Palabras. En a primera salita procesional, dende Sant Felipe dica a ilesia de Cristo Rei, estioron cuaranta os chirmans que salioron con o paso de l'Ecce Homo, dito o Balcón de Pilato (1818) de Tomás Llovet, que yera propiedat d'a Sangre de Cristo. A nueva cofadría emplegaría en exclusiva un tipico instrumento aragonés: a matraca, que encara se fa servir hué, estanto a unica cofadría que a emplega. Antimas d'as chicotas matracas que levan os chirmans d'a sección d'instrumentos, bi ha dos grans matracas de campanar que se levan con ruedas.
En 1954 se fa un cambeo de seu ta l'actual de Nuestra Sinyora d'Altabás. Dende l'anyo 1967 a imachen que sale en as procesions d'a cofadría ya no ye o Balcón de Pilatos sino a escultura anonima de l'Ecce-Homo de fins d'o sieglo XV que se trobó en Sant Felipe.
Atro anyo important en a historia d'a cofadría ye 1974 cuan s'admiten as mullers como chirmanas con pleno dreito. Dica 1977 a pedaina de l'Ecce-Homo se levaba a huembros y ye en iste anyo cuan se le meten ruedas.
Uniforme y emblema
Tunica y tipico tercerol negros, cingulo blanco con un sudario blanco con o emblema d'a cofadría colgato y un rosario de fusta.
Cruz con l'anagrama de Cristo y os atributos d'a pasión: claus, corona de punchas, cartel d'INRI y dos latigos trescruzatos.
Blog
Un blog (de l'anglés web log) ye un puesto web que incluye, a modo de diario personal d'o suyo autor (conoixito chenericament como blogger) u autors, contenius d'o suyo intrés, actualizaus con freqüencia y a ormino comentaus por os lectors. Sirve como publicación en linia d'historias con una periodicidat muit alta, que son presentadas en orden cronolochico inverso, ye decir, lo mas recient que s'ha publicau ye lo primer que amaneixe en a pantalla. Ye muit freqüent que os blogs disposen d'una lista de vinclos a atros blogs, a pachinas ta enamplar información, citar fuents u fer notar que se contina con un tema que empecipió unatro blog.
Descripción
Habitualment, en cada articlo d'un blog, os lectors pueden escribir os suyos comentarios y l'autor dar-les respuesta, de traza que ye posible establir un dialogo.
Historia
Antes que os blogs se fesen populars, existiban comunidatz dichitals como USENET, xrt listas de correu electronico, y BBS.
En os anyos 90, os programas ta creyar foros d'internet, como por eixemplo WebEx, posibilitaron conversacions con filos. Os filos son mensaches que son relacionaus con un tema d'o foro.
1994-2000
O blog moderno ye una evolución d'os diarios en linia, a on a chent escribiba sobre a suya vida personal, como si estase un diario intimo pero dando-le difusión en o rete. As pachinas ubiertas Webring incluiban a miembros d'a comunidat de diarios en linia. Justin Hall, qui escribió dende 1994 o suyo blog personal entre que yera estudiant d'a Universidat de Swarthmore, ye reconoixiu cheneralment como un d'os primers blogueros.
Tamién i heba atras formas de diarios en linia. Un eixemplo yera o diario d'o programador de chuegos John Carmack, publicau por meyo d'o protocolo Finger.
Os puestos web, como os puestos corporativos y as pachinas web personals, teneban y encara tienen a ormino seccions sobre noticias u novedatz, freqüentment en a pachina prencipal, y clasificaus por calendata. Un d'os primers precursores d'un blog estió o puesto web personal de Kibo, actualizau por meyo de USENET.
Os primers blogs yeran simplament components actualizaus de puestos web comuns. Manimenos, a evolución d'as ferramientas que facilitaban a producción y mantenimiento d'articlos web publicaus y ordenaus de forma cronolochica, fació que o proceso de publicación podese endrezar-se enta muitas mas personas, y no necesariament a aquells que tenesen conoixencias tecnicos. En zagueras, isto ha levau a que en l'actualidat existan diversos procedimientos ta publicar blogs. Por eixemplo, l'uso de bel tipo de software basau en navegador, ye hue en día un aspecto común d'o blogging.
Prammas
Prammas (Prammas en sardo; Palmas Arborea, en italiano y oficialment) ye una comuna sarda en a provincia italiana d'Oristán y rechión de Cerdenya, que feba parte de l'antigo reino de Cerdenya.
A suya población ye de 1.335 habitants en una superficie de 39,32 km², con una densidat de población de 33,95 hab/km².
Blog
1994-2000
O termin "weblog" estió acuñado por Jorn Barger o 17 d'aviento de 1997. A forma curta, "blog", estió acuñada por Peter Merholz, qui dividió a palabra weblog en a frase we blog en a barra lateral d'a suya blog Peterme.com en abril u mayo de 1999, y rapidament estió adoptau tanto como nombre y verbo (asumindo "bloguear" como "editar o weblog de belún u adhibir un mensache en o weblog de belún").
Dimpués d'un comienzo lento, os blogs ganoron popularidat rapidament; o puesto Xanga, lanzau en 1996, solament teneba 100 diarios en 1997, pero mas de 50.000.000 en aviento de 2005. L'uso de blogs se difundió entre 1999 y os siguients anyos, estando muit popularizado entre a plegada quasi simultania d'as primeras ferramientas d'aloch de blogs: O blogging combinaba a pachina web personal con ferramientas ta poder enlazar con atras pachinas mas facilment —en concreto permalinks, blogrolls y trackbacks–. Isto, chunto a os motors de busca de weblogs permitió a os blogueros levar un seguimiento d'os filos que les connectaban con atros usuarios con intréses semellants.
Emilia-Romanya
Emilia-Romanya (en italiano Emilia-Romagna, en emiliano-romanyolo Emégglia-Rumâgna) ye una rechión d'Italia formata por a fusión d'as antigas rechions d'Emilia y Romanya. A capital ye Bolonya. Ye situata a o sud d'o Po, muga con Lombardía y o Veneto a o norte, o Piemont a l'ueste, Toscana y as Marcas a o sud, y con a mar Adriana a l'este.
Propio d'a rechión ye o emiliano-romanyolo, una luenga neolatina en grave periglo d'extinción.
Organización politico-administrativa
220px
Menalau
thumb|200px|Menalau Menalau (griego antigo: Μενέλαος) estió un rei lechendario d'a Esparta micénica, mariu d'Helena, asinas como una figura central en a Guerra de Troya. Estió chirmán d'Agamenón, rei de Micenas y líder d'as tropas aqueas (griegas). Prominent figura en a Iliada y a Odisea, Menalau tamién estió popular en a trachedia griega. En a Odisea se le veye mas como un heroi d'a guerra troyana que como un miembro d'a condenada familia d'Atreu.
Menalau se convirtió en rei d'Esparta dimpués de casar-se con Helena, a qui seduciría Paris, fillo de Priamo, rei de Troya, causando la guerra de Troya. Baixo o mando d'Agamenón, Menalau y os atros reis griegos fuoron a Troya ta rescatar a Helena. A la fin d'a guerra, Menalau estió un d'os griegos que s'amagó en o caballo de Troya. Dimpués d'a guerra, Helena y Menalau tractoron de tornar a Grecia, pero se veyoron obligaus a fer una travesía que duró ueito anyos. Al fin, Menalau y Helena podioron tornar a Esparta.
Georges Touquet-Daunis
Georges Célestin Daunis, conoixiu como Georges Touquet-Daunis, naixiu d'o XVIII Districto de París o 12 de marzo de 1879 y muerto en Berry-au-Bac o 16 d'abril de 1917, estió un atleta francés especializau en cursas de larga distancia, que partecipó en os II Chuegos Olimpicos d'a era moderna celebraus en París en l'anyo 1900.
En os Chuegos estió uno d'os 13 corredors que prencipioron a cursa d'a maratón, no aconseguindo acabar la cursa.
D'a suya vita esportiva cal destacar que estió lo primer poseedor oficial d'o récord mundial de 5.000 metros lisos, correndo en un tiempo de 16:34.6 o 31 d'octubre de en una cursa feita en París, mas tarde en l'anyo 1899 baixó lo récord a 16:29.2. Tamién tenió os records de Francia de 5.000, 10.000 y la hora.
Ermita de Sant Cristofo de Camín Reyal
A ermita de Sant Cristofo de Camín Reyal ye una ermita situada amán d'a localidat de Camín Reyal, en a comarca de Xiloca, provincia de Teruel.
Se i fa una romería o primer sabado de mayo.
Cheodesia
Bi ha un vértiz cheodesico situau chunto a la ermita con una altaria de 1.087 metros dende o livel d'a mar.
Foratula Central
Foratula Central ye un mont de 2.581 metros que se troba administrativament en o municipio de Pandicosa (Uesca).
Toponimia
O toponimo Foratula deriva d'o latín foratum, que ye literalment forato en aragonés y fa referencia a la presencia de espelungas en iste puesto.
San Adrián de Juarros
San Adrián de Juarros ye un municipio d'a comunidat autonoma castellanoleyonesa en a provincia de Burgos, situau en a comarca de l'Alfoz de Burgos y partiu chudicial de Burgos.
A suya población ye de 65 habitants (2007) en una superficie de 19,89 km², con una densidat de población de 3,27 hab/km².
Cheografía
A localidat de San Adrián de Juarros ye situada a 1.041 metros d'altaria sobre lo livel d'a mar, a una distancia de 23 km d'a ciudat de Burgos, a capital d'as suyas provincia y comarca y d'o suyo partiu chudicial.
Macau
Macau (Chinés: 澳門, pinyin: Àomén, portugués: Macau), ye un chicot territorio en a costa sud de China. Se troba a canto d'a provincia de Guangdong, 70 km ta lo sudueste de Hong Kong, en o canto sud d'o delta d'o Río d'as Perlas, y a 145 km de Guangzhou.
Liga EBA
A Liga EBA ye a quarta d'as categorías de baloncesto d'Espanya, por debaixo ye a Primera División. Se divide en cinco grupos, d'os cuals o primer ye dividito en dos sub-grupos.
Liga Espanyola de Baloncesto 1981-82
L'anyada 1981-82 d'a Liga Espanyola de Baloncesto estió a ventena seisena edición de dita competición. Participoron 14 equipos en un grupo unico, chugando toz contra toz con partiu a dople vuelta. Os tres zaguers equipos baixaban directament. Prencipió o 18 d'otubre de 1981 dica o 18 d'abril de 1982. O campión estió, por ventena primera vegada, o Real Madrid CF.
Villardondiego
Villardondiego ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 127 habitants, en una superficie de 23,63 km² y una densidat de población de 5,37 hab/km².
Benjamin Kowalewicz
Benjamin Kowalewicz (pronunciato /ˈkɒvəlɛvɪtʃ/) ye o cantaire y líder d'o grupo de rock canadiense Billy Talent.
Biografía
Kowalewicz, d'ascendencia polaca, naixió o 16 d'aviento de 1975 de Mont-reyal, Quebec. Creixió en a ciudat de Streetsville en Ontario y en l'actualidat vive en o centro de Toronto. Fué a la escuela secundaria de Our Lady of Mount Carmel, a on que tanyeba a batería en un grupo dito To Each His Own. En o grupo conoixió a Jonathan Gallant. Kowalewicz pasó d'a batería a estar o cantaire y tanyer a guitarra ritmica, y Aaron Solowoniuk dentró en a formación ta tanyer a batería. Os tres s'unioron a Ian D'Sa ta formar un grupo dita Pezzque quitaría o suyo primer álbumm, Watoosh!, en 1998. Cuan fuoron demandatos por o grupo americano Pezz que teneba o mesmo nombre, Kowalewicz suchirió cambear o nombre por Billy Talent, pillato d'un character d'o documental Hard Core Logo de Michael Turner. Dende alavez Kowalewicz centró o suyo treballo nomás en a voz, y asinas naixió Billy Talent. Por ixas envueltas Kowalewicz treballaba en diferents puestos en a radio "CFNY 102.1" de Toronto, como asistent d'o programa The Ongoing History of New Music d'Alan Cross, que contribuyó con diners en o primer álbum de Billy Talent.
Kowalewicz colabora en a canción "Smiling Politely" de Cancer Bats d'o suyo álbum Hail Destroyer. Tamién colaboró en a canción "Wake Up the Town" d'Anti-Flag, una bonus track d'o suyo álbum de 2008 The Bright Lights of America. Kowalewicz apareixe en o video de Goldfinger "Superman".
Ermita de Santa María d'o Pilar d'Oncins
A ermita de Santa María d'o Pilar d'o lugar d'Oncins (Baixo Penyas) ye una construcción barroca (sieglo XVII-XVIII) que se troba a lo canto d'a carretera que plega enta lo monesterio de Sant Veturián, tasament a 1 km d'aquel.
Construita de piedra con lenato de lenastras como la mes gran parte d'as edificacions d'a redolada, tiene una sola nau central de vuelta decorada con motivos d'a suya epoca. Adintro d'o templo se conserva la figura d'un Sant Veturián y tot un altar falastroso, con cantoneras doradas. Os frescos d'as parez son muito elaboratos y trapaciosos, y destaca d'entre totas as ermitas de Sobrarbe.
O suyo orichen ye confuso. Prou chent de Baixo Penyas diz que ye romanica. mas probable diz que ye que bi hse una de mas antiga que hese puesto estar romanica, pero que l'actual la hesen feto alto d'o ronal de l'anterior d'entre lo sieglo XVII y lo XVIII. A soportalada d'a puerta ye adhibida d'o sieglo XX.
Paul Verlaine
Paul Marie Verlaine, naixito de Metz (Mosela, Lorena) o 30 de marzo de 1844 y muerto en París (Isla de Francia) o 8 de chinero de 1896, estió un poeta francés. Estió l'inventor d'a expresión Os poetas malditos ta referir-se a cuantos poetas franceses de zaguerías d'o sieglo XIX.
La Ferté-Alais
La Ferté-Alais ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto d'Étampes, o cantón de Mennecy y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 4006 habitants, en una superficie de 4,55 km².
Sent Haust
Sent Haust puet estar:
Bernburg (Saale)
Bernburg ye una ciudat alemana d'o Estau de Saxonia-Anhalt.
Bastanes (Petiella d'Aragón)
thumb|250px|En royo situación en Navarra. Os Bastanes ye o enclau chicot situau más a o sud Os Bastanes ye o nombre d'un enclau navarro situau en o centro d'a comarca aragonesa de Cinco Villas.
Osán
Osán ye un lugar d'a provincia de Uesca situato en o municipio de Samianigo, en l'Alto Galligo. Se troba en a Vallibasa, a 870 metros d'altaria, en a marguin dreita d'a Basa.
Villarejo de la Sierra
Villarejo de la Sierra ye una localidat d'o municipio de Rosinos de la Requejada en a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 50 habitants.
Osán
Entre as suyas casas destaca con a suya torre casa Villacampa, linache aragonés que yera pro estendillato por tot Sarrablo. Tamién important fuoron os López d'Osán, atro linache infanzón sarrablés que teneba un casal en iste lugar. Tamién ye intresant casa Capablo.
Ermita de Sant Cristofo de Cella
A ermita de Sant Cristofo de Cella ye una ermita situada amán d'a localidat de Cella, en a Comunidat de Teruel, provincia de Teruel.
Richard Feynman
Richard Phillips Feynman, naixito de Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 11 de mayo de 1918 y muerto en Los Angeles (California, Estaus Unius) o 15 de febrero de 1988, estió un fisico estausunidense d'orichen alemán, qui recibió o Premio Nobel de Fisica en 1965 por as suyas contribucions a o desembolique d'a electrodinamica quantica, chunto con Julian Schwinger y Sin-Itiro Tomonaga.
Bastanes (Petiella d'Aragón)
Perteneixe a o municipio de Petiella d'Aragón que ye formau por iste y un atro enclau prencipal y más gran, tamién en territorio aragonés. Muga por o norte y ueste con Sos d'o Rei Catolico y por o sud y l'este con Uncastiello.
Osán
Teneba 9 fuegos a la fin d'o sieglo XV y a meyatos d'o sieglo XIX yeran 14 vecins y 87 habitants.
Cantallops
Cantallops ye un municipio catalán situato en a comarca d'Alto Empordán y partiu chudicial de Figueres, en a provincia de Chirona.
Catarina II de Rusia
Catarina II de Rusia ye naixita de 1729 de Stettin y morió en Sant Petersburgo en 1796. Procedeba d'a familia d'un prencipe alemán que sirvió en l'exercito prusiano y o suyo nombre de naixetura yera Sofía Augusta Frederica de Anhaslt-Zerbst.
Cantallops
A suya población ye de 271 habitants (2005), en una superficie de 19,61 km² con una densidat de población de 13,82 hab/km².
Catarina II de Rusia
En 1744 fue a Moscú, se convirtió a la ilesia ortodoxa y recibió o nombre de Ekaterina Alecseevna. En 1745 se casó o hereu d'a corona, Per, que con a muerte d'a emperadriz Isabel en 1762 puyó t'a cadiera imperial como Per III.
Cantallops
Cheografía
Cantallops ye situato a 200 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Ibieca
Ibieca ye un municipio aragonés d'a provincia de Uesca, en a comarca d'a Plana de Uesca.
Catarina II de Rusia
Bellas fuents dicen que Per yera grillato y infantil. Catarina yera muito mes ambiciosa, culta y intelichent. O matrimonio fue un fracaso, y Catarina trató de ganar-se a simpatía d'os nobles y o pueblo.
Cantallops
Reparto de concellers
Fuent: MUNICAT, en a pachina web d'a Generalitat de Catalunya.
Ibieca
A suya población ye de habitants en una superficie de 14,95 km² y una densidat de población de 0 hab/km².
Catarina II de Rusia
En a guerra de 1756-1763 Catarina s'amanó a los britanicos. Per III fació venir muitos forans, y a nobleza rusa s'indignaba. Finalment Per III yera filochermanista temeba a la reina y prebó d'enclaustrar-la. Catarina canalizó o descontento cheneral contra Per III y organizó una revuelta palacina con l'aduya d'Orlov, Panin y Razumovskij. Per III fue derrocato y asesinato. Pa enfortir a suya posición tamién se desfació d'atros posibles pretendients a la cadiera imperial, como o ex emperador Iván VI en 1764. Orlov fue un d'os muitos amants que tenió Catarina. Catarina se mostraba en publico como devota d'a fe ortodoxa tradicional pero tamién aimaba a cultura francesa y s'ubrió a las ideyas ilustratas escribindo-se con Voltaire y Diderot.
Ibieca
En o suyo termin municipal ye o despoblato de Foces.
Catarina II de Rusia
Pa millorar a suya imachen debant d'o pueblo ixampló l'Imperio Ruso. As reformas socials no satisfacioron a los campesins y en 1764 secularizoron os biens eclesiasticos. En 1764 tamién fundó l'academia de bellas artes de Sant Petersburgo y recopiló obras d'arte de tota Europa dimpués guardatas en o palacio d'a ermita. Prebó d'imposar orden en a lechislación y empentó a comvocatoria d'una comisión, pa o que preparó un prochecto y reglamento seguindo as ideyas de Montesquieu. En 1767 convocó en Moscú a 652 representants d'as provincias y d'as corporacions pa redactar un codigo inspirato en as ideyas de Montesquieu y Beccaria. Amés instituyó os gobernadoratos, creyó un nuevo cuerpo consultivo, o consello de l'imperio, difundió a cultura y garantió a libertat de culto. Pero ixas reformas yeran vagas y caprichosas, no satisfeban a grant parte d'a población, sozmesa a una explotación feudal y Catarina no deseyaba renunciar a l'absolutismo.
Ibieca
Cheografía
A localidat d'Ibieca ye situata a 640 metros d'altaria sobre o livel d'a mar, a una distancia de 23 km d'a ciudat de Uesca, a capital d'a suya comarca y d'a suya provincia.
Catarina II de Rusia
En 1762 forachitó d'o prencipau de Curlandia a lo prencipe Carlos y i posó a Biron. Aproveitó os desordens que i heba en Polonia dimpués d'a muerte d'Augusto pa coronar a Estanislau Poniatowski. En 1768 esclató a guerra ruso-turca y A.Rumjancev conquirió Moldavia y Vlaquia, plegando os exercitos rusos a lo sud d'o Danubio. A.Orlov derrotó a l'armata otomana en Cesme en 1770. En o tractau de paz de Kücük Kainarji en 1774 Rusia s'adchudicó Kerch, y atras fortalezas d'a Mar Negra y d'Azov, amés d'o dreito d'a libre navegación por a Mar Negra y o protectorau ruso sobre os cristianos de l'Imperio Otomán. En 1772 participó en o reparto territorial de Polonia chunto con Austria y Prusia.
O mayor desorden en o reinau de Catarina II estió a revuelta de Pugachev entre 1773 y 1775 en o sudeste de l'Imperio, cuan l'exercito ruso yera ocupato en guerras contra Polonia u l'Imperio Otomán. L'exercito ruso tardó en poder esclafar ixa rebelión y cuasi no lo consigue.
Ibieca
Casas
Os nombres d'as casas d'Ibieca son:
Abós, Adolfo (son dos: Marta y Paloma), Alagón, Albero, Allué, Alsina, Altarriba, Antón, Arilla, Arrendador u Barreu, Banzo, Bara, Berdiel, Bernardos, Bescós, Bolea, Borruel (2), Cabico, Cabo, Carpintero, Carretero, El Catalán / Piedrafita, Chalé de Sorribas, Clemente Giral, Clemente Latorre, Codoñera, Colás, El Correo , Cuello, Cuello (2), El Diplomático, Dulero, Esquirador, Esteban, Fanlo, Giral, Gonzalo, Gregorio, Herrería, El Horno, Isaías, Jacinto, Javiera, Jerónima, Latorre, Lero (nuevo, Lamiana u El Cartero; agora, José María u Chema), Lloro, Luciano, Manuela (ant. Borruel), Marcos, Matías, El Médico, Miguelitos, Pascualillo, Piquero, Ponciano, Raquel, Ríos, Rochasca, Salamero, Sanz, El Sastre, Sierra, Sixta, Sorribas, Subías, Tejero, Tomasa (nuevo, Sara), Urbano, Usé, ''Viñuales (ant. Carnicería), Vitales y Zapater''.