cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amphibia
Organos d'os sentitos
L'organo fotorreceptor, o uello, ye desembolicato y presenta estructuras analogas a la cornia y cristalín. Bi ha una cambra timpanica procedent d'o espiraclo d'os peixes, que desembolica una membrana u tempán que cuan vibra trasmite as alteracions a un estribo. O tempán ye superficial.
Aparato reproductor
thumb|250px|Ciclo de vida d'un amfibio Son dioicos, a fecundación ye externa en os anuros y interna en os urodels. Por un regular son oviparos. Os uevos son heterolecitos, o desembolique indirecto, y as larvas son nadadoras con respiración branquial.
Os ovarios son vueitos. Os oviductos s'han deseparato d'una forma primerenca en o desembolique embrionario de l'ureter primario.
A cloaca no ye formata que por o proctodeu. A cluaca a vegatas ye evachinable.
Villaveza de Valverde
Villaveza de Valverde ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 105 habitants (2009), en una superficie de 12,46 km² y una densidat de población de 8,43 hab/km².
Cheografía
Ye situato en a Val de Valverde.
Le Plessis-Pâté
Le Plessis-Pâté ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto de Palaiseau, o cantón de Ris-Orangis y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 3970 habitants, en una superficie de 7,58 km².
Galerida theklae
A cucullada montesina (Galerida theklae (Brehm, AE, 1857) ) ye una au d'a orden d'os Passeriformes y familia Alaudidae que se reproduz en a Peninsula Iberica, en o norte d'Africa, y en Africa subsahariana de Senegal a Somalia. Ye una especie sedentaria (no migratoria).
A suya birolla ye hierba, simients y insectos.
Ribera d'Aball
Ribera d'Aball (en catalán Rivera de Vall) ye un lugar aragonés de la provincia de Uesca situato en la comarca de Ribagorza, en lo municipio d'Arén de Noguera. En 1999 teneba una población de 7 habitants.
Historia
Ye una antiga aldeya de lo municipio de Cornudella de Baliera.
Diocesi
Diocesi, ye o districto u territorio cristiano on tien y exerce churisdicción eclesiastica un prelato: arcebispe, bispe, etc. O nombre provién de tiempos d'os romanos,pus li daban o nombre de diocesi a las divisions administrativas posteriors a lo sieglo III.
Un templo perteneixe a una parroquia. Unas cuantas parroquias gosan perteneixer a un deganato, y uns cuantos deganatos perteneixen a una diocesi. As diocesis chuntas pueden formar provincias eclesiasticas, con una archidiocesi a la cabeza.
Mencions en fuents aragonesas y navarras
Encara en o sieglo XVI se feba servir diocesi en Navarra en textos romances en castellano con os zaguers repuis de romance navarro.
Pedro Sierra
Pedro Mariano Sierra Gimeno, conoxiu esportivament como Pedro Sierra y naixiu de La Puebla d'Íxar o 18 de noviembre de 1925 y muerto en Zaragoza o 12 de setiembre de 2006, estió un atleta aragonés especializau en prebas de larga distancia y de campo a traviesa que estió campión d'Espanya de maratón en as anyadas de 1950, 1951 y 1957, las tres solas vegada que partecipó, superando tamién lo récord d'Espanya las tres vegadas. Fue 5 vegadas internacional con la selección espanyola partecipando en o Cross d'as Nacions (actual Campionato d'o Mundo de Campo a Traviesa) quatre vegadas en 1949 (51º), 1950 (19º), 1952 (31º) y 1954 (22º), estando la suya millor clasificación en 1950 en lo puesto 19º. Os suyos equipos estioron o Real Zaragoza, Arenas SD, UD Amistad y CN Reus Ploms
Cubilillo d'os Fils
O Cubilillo d'os Fils ye un mont de 1.047 m d'altaria situau en o municipio de Lobarre. Se troba chusto debant d'os mallos de Riglos, en o chicot macizo d'os Fils.
Pedro Sierra
Dende l'anyo 2005, la cursa que se disputa en La Puebla d'Íxar con motivo d'as fiestas patronals se denomina Carrera Pedestre Pedro Sierra.
Cheladería
300px|thumb|Cheladería en Venecia. Una cheladería ye un estabimiento en o que se comercializan y se sirven chelaus. Gosa constar d'un escaparate refricherau a on que se troban clasificaus os diferents tipos u sabors de chelaus. Por un regular se tracta d'un establimiento ubierto, u de gran dentrada, a o que puet acceder de forma sencilla.
Historia
A Cheladería Coromoto, ubicada en a ciudat de Mérida en Venezuela ocupa o primer puesto en o Record Guiness por ofreixer más de 1000 sabors a la suya clientela.
Boadella i les Escaules
Boadella i les Escaules (Boadella del Ampurdán en castellano) ye un municipio catalán situato en a comarca d'Alto Empordán y partiu chudicial de Figueres, en a provincia de Chirona. A suya población ye de 230 habitants (2006), en una superficie de 10,76 km² con una densidat de población de 21,38 hab/km².
Dica o 27 de mayo de 2004 o suyo nombre oficial yera Boadella d'Empordà, pero se cambeó o nombre ta ebitar confusions con a localidat de Boadella d'Empordà, a capital d'o municipio.
Cheografía
Biure ye situato a 82 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
D'o suyo termin municipal fan parte os lugars de Boadella d'Empordà (en ye a capital) y Les Escaules.
Reparto de concellers
Fuent: MUNICAT, en a pachina web d'a Generalitat de Catalunya.
Arriora
Arriora (Arriora en sardo; Riola Sardo, en italiano y oficialment) ye una comuna sarda en a provincia italiana d'Oristán y rechión de Cerdenya, que feba parte de l'antigo reino de Cerdenya.
A suya población ye de 2.137 habitants en una superficie de 48,23 km², con una densidat de población de 44,31 hab/km².
Estau Miranda
thumb|right|300px|Parte de [[Caracas d'o Estau Miranda.]]
Miranda ye un Estau venezolano situau en o norte d'o país, muga a lo norte con Vargas, a l'este con a mar Caribe, a lo sud con Guarico y a l'ueste con o Estau Aragua y o Districto Capital.
Tien una superficie de 7.950 km² y una población de 2.857.943 habitants (2007), con una densidat de población de 359,49. L'este de Caracas ye baixo churisdicción d'o Estau Miranda.
Leba o suyo nombre en honor a Francisco de Miranda, heroi d'a independencia venezolana.
1600
Atros países
right|thumb|250px|O rei [[Carlos I d'Anglaterra|Carlos I d'Anglaterra y d'Escocia, naixito o 19 de noviembre de 1600.]]
Cantón de l'Ador Meyo
O cantón de l'Ador Meyo (en francés canton du Moyen Adour) ye una división administrativa francesa situada en o departamento d'os Altos Pireneus, en a rechión d'Occitania.
Locucions adverbials de manera en aragonés
As locucions adverbials de manera en aragonés fan una función d'adverbio de manera y belunas son sinonimos d'adverbios concretos. Manimenos belatras tienen un significau muito mes concreto que estos adverbios.
Bi ha locucions adverbials de manera con a preposición a, con a preposición de, con a preposición en u formadas con duplicación de parolas (fito-fito).
Qualques locucions adverbials de manera pueden fer tamién de locución adverbial de cantidat, a muga semantica no siempre ye clara.
Por fer part d'o rechistro coloquial d'a luenga, muitas d'estas locucions aragonesas han sobreviviu a lo proceso de castellanización y belunas se fan servir encara muito en castellano d'Aragón como muestra d'o substrato lingüistico de luenga aragonés que bi ha.
Locucions adverbials de manera que encomienzan por a
Son locucions con preposición a:
A locución a escape se pronuncia ascape y se documenta muito en castellano d'Aragón. A monico y as suyas variants se documentan como part d'o substrato aragonés en o castellano d'o Baixo Aragón.
Unas quantas locucions acaban en -óns: A galapatons, a entrepuzons, a escarramanchons, a espentons, a tentons, a rocegons, a redolons, a voldregons, ecetra. A locución adverbial francesa à tâtons significa a tentons. As locucions adverbials acabadas en -ons se retroban en catalán, occitán y francés.
Locucions adverbials de manera que encomienzan por de
Son locucions con preposición de:
As locucions de raso y de tot son un eixemplo cheosinonimos en aragonés, a primera ye aragonés occidental y a segunda ye aragonés oriental.
Locucions adverbials de manera que encomienzan por en
Son locucions adverbials que encomienzan por en:
Atras locucions adverbials de manera
Bi ha locucions adverbials que no presentan preposición:
Fito-fito se documenta en o castellano d'o Baixo Aragón y en o catalán d'o Matarranya como muestra d'adstrato aragonés.
Catonvièla
Catonvièla (Catonvièla en occitán, Catonvielle en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés d'o Gers, rechión d'Occitania, districto de Condòm y cantón de Gimona-Arrats.
A suya población ye de 62 habitants (1999) en una superficie de 3,07 km², con una densidat de población de 20,20 hab/km².
Alcort
Alcort ye una partida d'o termin municipal de Binéfar. Se troba situada chunto a l'A-22, a l'ueste d'a localidat y mugando con a partida de la Chuvera, a canal de Zaidín y o mont Fobet. Ye travesada por a cequia d'Alcort.
Buira
Luengas y parlas
En Buira, como en toda Ribagorza oriental se charra en catalán en la suya variant ribagorzana.
Alcort
Toponimia
Alcort yera una antiga aldeya situada en o termin municipal de Binéfar y despoblada dende metat d'o sieglo XVII. Perteneixeba a la Orden d'o Hespital dende l'anyo 1414, integrada en a castellanía d'Amposta en 1610, dica a suya incorporación a Binéfar en 1634.
A documentación más antiga que existe reculle a forma Alcorn, como apareixe en o Libro Verde de l'Archivo Capitular de Leida en un texto de 1160, concretament en unas cartas sobre a replega de monedache d'a castellanía de Monzón de 1336 y 1339 y en o Libro d'o monedache de 1397 d'a zona d'a Cinca y de Litera. Apareixe dimpués en o fogache aragonés de 1495 como Alquor, con 13 fuegos y pendendo encara d'a Orden d'o Hespital.
Manimenos o toponimo Alquort ya ye present en manuscritos d'o sieglo XVI d'a localidat d'Albelda, veyendo-se o cambeo consonantico de /n/ final agrupada en /t/, un rasgo fonetico que encara ye vivo en o catalán de Litera en parolas como "forn > fort", "hivern > hivert".
Ista forma se troba tamién dos sieglos dimpués en textos notarials escritos ya en castellano:
L'orichen d'o toponimo sería una adaptación d'o latín CŎLLIS, d'an derivaría a /alqúll/ en arabe andalusí y d'iste "alcor", con o significau de "tozal", por disimilación consonantica. Asinas a consonant final que apareixe en Alcorn > Alcort s'adhibe a causa d'o refuerze d'o soniu vibrante final.
Wervershoof
Wervershoof ye un municipio neerlandés situato en a provincia d'Holanda Septentrional.
Harare
Harare ye a capital de Zimbabwe, situata a una altaria de 1.490 m y estando tamién a ciudat con mayor población d'o país con 1.600.000 habitants en o 2006.
Wervershoof
A suya población ye de 8.746 habitants (2010) en una superficie de 31,08 km², con una densidat de población de 375 hab/km².
Harare
D'antis más yera clamata Salisbury y yera a capital de Rhodesia.
Otto von Bismarck
Otto von Bismarck,, prencipe de Bismarck, conde de Bismarck-Schönhausen, duque de Lauenburg (en alemán Otto Fürst von Bismarck, Graf von Bismarck-Schönhausen, Herzog zu Lauenburg, naixiu de Schönhausen (Magdeburgo, Reino de Prusia) l'1 d'abril de 1815 y muerto en Friedrichsruh (Schleswig-Holstein, Imperio Alemán) o 30 de chulio de 1898, dito lo canciller de Fierro, estió un politico y militar d'orichen prusiano, artifice d'a unificación d'Alemanya y pieza clau d'as relacions internacionals d'a segunda metat d'o sieglo XIX. Estió Ministro-President d'o reino de Prusia dende 1862 dica 1890, canceller d'a Confederación Alemana d'o Norte dende 1867 dica la suya desaparixición en 1871, cuan esdevenió canceller d'o recient establiu Imperio Alemán, conservando ixe cargo dica 1890 (con a excepción de bels meses de l'anyo 1873) en conservando tanimientres tamién o suyo cargo como Ministro-President de Prusia; dende ixos cargos claus esdevenió una personalidat que marcó con a suya presencia la vida politica alemana y europea dillá d'a suya presencia en a primera fila politica, mesmo dica l'esboldregamiento de l'Imperio Alemán como consecuencia d'a suya redota en a Primera Guerra Mundial. Estió capable d'organizar un sistema d'alianzas en Europa que aseguraba la posición central d'o nuevo Imperio en a Europa continental.
Se formó como estudiant de Dreito en a Universidat de Göttingen, treballando dimpués como avogau en os tribunals de Berlín y Aquisgrán mientres tres anyadas, albandonando dimpués l'exercicio d'a profesión ta adedicar-se a lo cudiau d'as suyas posesions territorials. D'ideolochía conservadora, en 1847 l'esleyoron deputau en o Parlamento de Prusia, a on bien luego esdevenió lo principal dirichent d'o suyo sector mas conservador, enfrentando-se a las clamadas revolucions de 1848 combatendo a lo liberalismo ta esfender o papel central d'a monarquía, alacetando dende alavez una d'as figuras centrals d'o suyo pensamiento politico: la consecución d'a unificación d'Alemanya, adedicando-se plenament a ixa labor dica conseguir-la, en mantenendo un autoritarismo politico tenyiu de bella cosa d'antiparlamentarismo. Nombrau Ministro-President d'o reino de Prusia en 1862, acometió cuantas reformas en a vida politica pero especialment important estió la reforma militar, con a cual cosa lo reino bien luego podió disposar d'un important exercito ta la consecución d'os suyos fins politicos. Mientres o dito conflicto constitucional prusiano entre lo rei Guillén I de Prusia y los liberals d'o Paramento prusiano continó mantenendo la primacía d'a figura d'o monarca.
Dende la suya posición politica como canceller (amás d'estar tamién Ministro d'Asuntos Foranos) tenió un papel clau en l'esclatiu d'a guerra d'os Ducaus contra Dinamarca y en a consecutiva guerra austro-prusiana en os anyos 1864 a 1866, conseguindo asinas con as succesivas victorias prusianas en ixas dos guerras un doble obchectivo: la incorporación d'os ducaus de Schleswig y Holstein a lo reino de Prusia y la consolidación d'ixe mesmo reino como l'elemento dominant d'Alemanya y, en consecuencia, d'a suya unificación. Con a guerra franco-prusiana en 1870 von Bismarck aconseguió finalment o suyo obchectivo d'unificación, constituindo-se asinas o nuevo Imperio Alemán en l'anyo 1871. O nuevo imperio feba realidat a Kleindeutsche Lösung (u solución chicota Alemanya) que preconizaba Prusia d'una Alemanya sin l'Imperio Austrohongaro, encara que ixa solución dixaba fuera d'as mugas d'o nuevo imperio a los austriacos y a las poblacions de luenga alemana de muitas provincias austrohongaras. Pero asinas l'elemento central d'a nueva Alemanya yera Prusia y la suya dinastía Hohenzollern y no pas Austria y la casa d'Habsburgo. En establir-se l'Imperio Alemán, von Bismarck s'adedicó a la consecución d'un sistema d'alianzas europeu que prebaba de mantener l'equilibrio entre las grans potencias europeas en garantizando amas o papel central d'Alemania como potencia dominant en a Europa continental.
En os temas de politica interior, dende 1866 Bismarck s'amanó a los liberals mas moderaus, alazatando asinas un periodo de reformas politicas y socials con feitos como l'aprobación d'o matrimonio civil con a oposición d'a Ilesia catolica y d'os conservadors catolicos alemans. Estió impulsor d'a Kulturkampf como punto clau d'a suya politica relichiosa, en considerar que la vinculación entre lo catolicismo alemán (y con a suya presencia en a vida politica alemana a traviés d'un partiu politico de tipo confesional, o Deutsche Zentrumspartei) y lo Papa yera un posible periglo ta l'imperio. Tanimientres, dende finals d'os anyos 1870 tornó a aliar-se con os sector conservadors, desembolicando en iste periodo o proteccionismo y l'intervencionismo en a vida economica alemana en adoptando la posición d'a clase socials d'os junkers u grans terratenients prusianos. Tamién en ixe mesmo periodo s'alacetó en Alemanya o suyo primer sistema de seguridat social. En os anyos 1880 establió cuantas leis contra la creixent presencia d'o socialismo en Alemanya representau por o Sozialdemokratische Partei Deutschlands establiu en 1863, as clamadas leis anti-socialistas. Tanimientres, en 1890 as suyas creixents discrepancias con o nuevo emperador Guillén II d'Alemanya mas que mas en relación con as colonias d'Alemanya conducioron a la suya retirada d'o cargo de canceller. Bismarck consideraba que l'intrés d'Alemanya heba de centrar-se en o continent europeu, luent d'a carrera colonial y d'as consecutivas luitas entre los países europeus ta establir u enamplar os suyos respectivos imperios colonials; mientres que l'emperador Guillén II sí que yera partidario d'establir un imperio colonial alemán. Sindembargo, dende lo suyo retiro von Bismarck continó mantenendo bella presencia politica con criticas a lo suyo succesor como canceller, Leo von Caprivi, encara que adedicando-se mas que mas a la redacción d'as suyas memorias.
Os historiadors alemans chuzgoron bien positivament a suya obra politica dica meyaus d'o sieglo XX, en estar l'autor principal d'a unificación d'Alemanya y estar iste periodo d'a Historia d'Alemanya marcau por o nacionalismo. Tanimientres, dimpués d'a Segunda Guerra Mundial la historiografía alemana no lo chuzgaba pas tan positivament, en considerar que Otto von Bismarck tamién ye lo responsable d'o fracaso d'a democracia en Alemanya y mesmo d'a important presencia de l'autoritarismo y d'o militarismo en a vida politica alemana dica la redota d'o nazismo (expresión maxima d'ixa concepción) en a Segunda Guerra Mundial en 1945. En l'actualidat a tendencia d'os historiadors ye mas neutra, en considerar tamién as suyas posicions politicas en o suyo contexto historico complexo.
Georges Claude
Georges Claude, naixito de París (Francia) lo 24 de setiembre de 1870, yera un incheniero y inventor francés quí destacó por os suyos primers treballos sobre a liqüefacción industrial de l'aire, por l' invención y comercialización de lampas de neón y por un gran experiment sobre a cheneración d'enerchía por meyo d' o bombeo d' augua de mar freda dende as profundidatz. Beluns l'han considerau l'Edison de Francia. Claude estió un colaborador activo d' os ocupants alemans de Francia mientres a Segunda Guerra Mundial, por o que estió engarcholau en 1945 y espullau d' as suyas honors.
Ermita de Santa Catalina de os Molins
O templet se troba a 1047 msnm, en a corona de o tozal que sinyorea la sierra d'Arro. Ye una ilesieta simple, sin campanal, con una nau sola con vuelta de canyón feita con piedra que refirma lo tellau de dos baixants. Se i puede arribar por un caminet de ferradura que naixe de a pista forestal de o Soto ta Torrolisa, y que trescruza a sierra d'Arro por o dito «collau de Santa Catalina» a pocos metros por debaixo de a ermita.
Redolada
A ermita ye en a punta d'un tozal que recibe o nombre solemne de «tozal de Santa Catalina». Manimenos, por a falta de cobertura arboria que teneba en buena cosa d'o sieglo XX se'l conoix en os lugars d'a redolada como «o cerro Afaitau» u, simplament y plana, «L'Afaitau».
Ixe nombre se debe a la intensa deforestación que i sufrión as comunidaz vechetals nativas mientras os sieglos pasaus, en os que a madera yera materia prima y combustible. Treito d'un corroldet de carrascas que arodeyan a ermita, que cabe suposar que se deixó exprofés ta que fesen mosquera ta's romeus, se conoix que as garras de a sierra teneban bien poca vechetación dica no fa guaires anyos.
En l'actualidat, s'ha mirau ta reforestar o tozal con pinastra, pero una gran peste de procesionarias en a santmigalada de 2006 en mató a mayoría cuan encara yeran pinarrons.
Tradición
A ermita de Santa Catalina tiene cualque tradición de romerías en as aldeyas que feban parte d'o municipio d'os Molins. En l'actualidat, anque como con todas as manifestacions de relichiosidat popular ha gosau pasar, a las romerías cada vegada i va menos chent, encara conserva costumbre ta fer-se romería o día 30 d'abril, que ye o de a santa.
Florac Tres Rius
Florac Tres Rius (en francés Florac Trois Rivières) ye una localidat y comuna francesa situada en o departamento de Losera, en a rechión d'Occitania.
Ermita de Santa Catalina de os Molins
Tradición
En o termin municipal de o Pueyo d'Araguás, i van romeros os de os Molins, Torrolisa, o Plano, a Muera y Oncins, todas cinco poblacions de a part que en dicen Baixo Penyas. De a man cuentra de a sierra d'Arro, no se'n tien costumbre en garra lugar, como tampoco en tienen os d'Araguás ni os de Sant Lorient.
Simbolismo
A ermita de Santa Catalina fa parte d'un conchunto de tres ermitas simbolicas que tienen por caracteristica común que todas tres se troban en l'altura d'un tozal u d'un mont, y que as tres son disposadas de forma que se pueda mantener o contacto visual d'entre ellas.
As tres ermitas son Santa Engracia d'Araguás, que ye en l'altura de o «mont d'Araguás» u «mont de Santa Engracia», que ye l'altura mas nort-oiccidental de a sierra d'Arro, a ermita de Santa Marina d'o Nabaín en a corona d'o mont Nabaín (en a val de l'Ara) y a propia Santa Catalina.
Soliva
Soliva ye un lugar de la provincia de Uesca situato en la comarca de Ribagorza, en lo municipio d'Arén de Noguera. Ye despoblato.
Día
Ye o tiempo que tarda o planeta Tierra a chirar 360 graus sobre o suyo eixe.
En o tiempo cheolochico s'ha puesto comprobar estudiando corals fosils que a velocidat de chiro s'ha retardato y que en a era paleozoica os anyos teneban mas días y que en un día y heba menos horas.
En aragonés escrito se fan servir estas atras denominacions: Lunes,Martes, Miércols, Chueves, Viernes, Sabado, Domingo.
Tamién o termín día puet fer referencia ta atros aspectos relacionatos con l'actividat humana en una chornada de treballo o en cualsiquier atra actividat.
Villárdiga
Villárdiga ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 101 habitants, en una superficie de 16,90 km² y una densidat de población de 5,98 hab/km².
AxeWound
AxeWound ye un supergrupo britanico-canadiense formato en 2011 como prochecto segundario d'o guitarrista ritmico y vocalista de Bullet for My Valentine Matt Tuck. O grupo se composa de Matt Tuck en a guitarra y coros, Liam Cormier de Cancer Bats como cantaire, Mike Kingswood de Glamour of the Kill en an guitarra, Joe Copcutt ex-miembro de Rise to Remain en o baixo y Jason Bowld de Pitchshifter en a batería.
O grupo apareixió oficialment por primera vegada l'1 de mayo de 2012 en un programa de rock d'a BBC Radio 1 con o suyo primer single, "Post Apocalyptic Party", metendo tamién a canción en a web ta baixar-la de baldes. O mesmo día, anuncioron que actuarían en o scenario Pepsi Max d'o Download Festival 2012, o 8 de chunio d'ixe anyo. Tuck ha confirmato tamién que o guitarrista de Avenged Sevenfold Synyster Gates colaborará en una canción d'o suyo álbum debut. Tamién ha apareixito en a revista Kerrang! que iste álbum se dirá Vultures. Se conoixen os títols de quatre cancions: Vultures, Post Apocalyptic Party, Cold y Blood Money.
Miembros
200px|left|thumb|Liam Cormier, vocalista
Le Val-Saint-Germain
Le Val-Saint-Germain ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto d'Étampes, o cantón de Dourdan y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 1470 habitants, en una superficie de 12,57 km².
Districto Capital (Venezuela)
Districto Capital (Distrito Capital en castellano) ye una entidat federal (no un Estato) de Venezuela situada en o norte d'o país, tien una superficie de 443 km² y a suya población yera de 2.284.921 habitants en 2006.
Boyalar
thumb|right|Boyalar de [[Bollullos Par del Condado (Huelva).]]
Un boyalar, boyar u bovalar yera una defesa de propiedat comunal a on deixaban lo bestiar que serviba pa treballar en lo campo. Como la mayor parte d'ixe bestiar yeran bueis prenioron lo nombre de boyalar, pero i heba boyalars pa los somers.
A vegadas los cletaban; por eixemplo, cuan creyoron un boyalar cerca de Teruel en 1348, facioron una cleta en lo terreno.
Castiello de Cedriellas
O castiello de Cedriellas ye un castiello situau en un cerro sobre a localidat teruelana de Cedriellas, en a Comunidat de Teruel. A suya muralla ye de calsinera y tien una planta irregular, con un perimetro de 390 m. Encara que ya bi heba un asentamiento ibero-romano en iste cerro, a muralla se prencipió a construyir-se en l'Alta Edat Meya.
Boyalar
En la depresión d'Ebro caleba tener autorización reyal pa creyar un boyalar dentro de los terrenos comunals si la largaria de lo boyalar yera mes gran que un tiro de ballesta.
Castiello de Cedriellas
Historia
Probablement o lugar de Cedriellas perteneixió a la taifa d'Albarrazín, reino que pasaría a estar dependient de Valencia dimpués d'a cayida d'o zaguer rei moro y l'arribada d'os almurabitz. Manimenos, quan Alifonso I d'Aragón conquirió a ciudat de Zaragoza 1118, Cedriellas y a resta de lugars d'o Campo de Mont Agut feban probablement parti d'a taifa de Saraqusta.
Boyalar
Etimolochía
Los boyalars han teniu muitas denominacions y en los textos medievals, a parte de variants de la mesma radiz, pueden citar-los como defesa, herbaje, defesa boyal u vallar. En lo "fuero de Chaca" en dicen buyalar, en lo Diccionario de Pardo Asso boyaral, por un regular se lei como toponimo en castellano d'Aragón como boalar sin epentesi antihiatica. En Quinto bi ha una partida dita El bolar. En l'aragonés de la val d'Acumuer se diz boyaral. En Sardas s'escribiba boballar en 1344:
Castiello de Cedriellas
Historia
O castiello prencipió a construyir-se dimpués d'a conquista d'a villa a os musulmans en 1198. En os siguients anyos perteneixió a senyoríos privaus, vendiendo en 1309 o suyo sinyor, Sancho de Tobía, a metat d'o castiello.
Boyalar
Etimolochía
Tamién existe la palabra boalache, que por eixemplo trobamos en la carta de población de Tuexa:
Castiello de Cedriellas
Cheodesia
Bi ha un vértiz cheodesico situau en o castiello a una altaria de 1.435 metros dende o livel d'a mar.
Chad
A Republica de Chad (تشاد en arabe y alfabeto arabico) ye un país y estato africano que muga con Libia a lo norte, con Sudán a l'este, con a Republica Centroafricana a lo sud, Camerún y Nicheria a lo sudueste y Nícher a l'ueste. D'antis mas estió una colonia francesa, plegando en a suya independencia d'ixe país l'11 d'agosto de 1960. Politicament organizato como una Republica, o suyo president ye Idriss Déby, estando-ne o suyo primer ministro Saleh Kebzabo. A capital de Chad se troba en a ciudat de N'Djamena.
Chad recibe o suyo nombre d'o laco Chad, que ye o segundo cuerpo d'augua mas important d'Africa y se ye situau a lo sud d'o país; tanimientres, o norte de Chad fa parte d'o desierto d'o Sahara. Encara que en o país i viven alto y baixo 200 etnias diferents, as luengas mas estendillatas son l'arabe y a luenga d'os antigos colonizadors, o francés, que son as dos luengas oficials de Chad. Antiparte, dende o punto d'anvista d'a relichión son mayoritarios l'Islam y lo Cristianismo.
Mallo Ventuso
O mallo Ventuso (en castellano Bentuso) ye un mallo situau o municipio d'as Penyas de Riglos.
Haley Gorecki
Haley Marie Gorecki (13 de noviembre de 1996 de Hoffman Estates, Illinois, Estaus Unius) ye una chugadora profesional de baloncesto estausunidense. Tien una altaria de 1,83 metros. En l'actualidat chuga en o Basket Zaragoza, d'a Liga Femenina.
Sent Pau de Baïsa
Sent Pau de Baïsa (Sent Pau de Baïsa en occitán, Saint-Paul-de-Baïse en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Condòm y cantón de Fesensac.
A suya población ye de 100 habitants (1999) en una superficie de 10,10 km², con una densidat de población de 9,90 hab/km².
Lista de Reis d'a Taifa de Valencia
A continuación se presenta una lista de reis musulmans de la taifa de Valencia, dende la caita de lo Califato de Cordoba dica la conquista de Chaime I:
Vivinera
Vivinera ye una localidat d'o municipio d'Alcañices en a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón.
Jasonia glutinosa
O té de ralla u té de roca (Jasonia glutinosa (DC., 1836) ) ye una planta d'a orden d'os Asterales y familia Asteraceae que se troba en a Europa Mediterrania y en o norte d'Africa y vive en as crepas u rallas d'as penyas calcarias.
Ye una planta muit estimada dende tiempos immemorials en a medicina popular como remeyo dichestivo.
Pui Arraso
Pui Arraso ye un mont de 1.167 m d'altaria situau o municipio d'as Penyas de Riglos y en a sierra de Lobarre.
Candanchú (localidat)
Etimolochía
O toponimo Candanchú significa literalmente "Campo d'Anchú", ya que aquí se trobaba orichinalment un campo militar d'a dinastía francesa d'Anchú.
Demografía
En 1928 se construye a estación d'esquí, dende ixe inte s'escomencipia a poblar o entorno d'a estación, pero no ye dica a o nomenclátor de 1970 que aparixe como entidat. En a actualidat tien 89 habitants (2014).
Luis Batlle Berres
Luis Batlle Berres, naixito de Montevideo o 26 de noviembre de 1897 y muerto en ixa mesma capital o 15 de chulio de 1964, estió un periodista y politico uruguayo, militant d'o Partido Colorado, que ocupó a Vicepresidencia d'Uruguai y tamién (por dos vegatas) estió President d'Uruguai.
Colonha
Colonha (Colonha en occitán, Cologne en francés y oficialment) ye una comuna occitana en o departamento francés de Gers, rechión d'Occitania, districto de Condòm y cantón de Gimona-Arrats.
A suya población ye de 510 habitants (1999) en una superficie de 6,52 km², con una densidat de población de 78,22 hab/km².
Les Granges-le-Roi
Les Granges-le-Roi ye una comuna situata en o departamento francés d'Essonne, o districto d'Étampes, o cantón de Dourdan y a rechión d'a Isla de Francia.
A suya población ye de 1000 habitants, en una superficie de 12,68 km².
Friedrich von Schiller
Primeras anyadas
Schiller yera fillo d'un militar de l'Exercito d'o duque de Wurtemberg, y dentró en una Academia Militar en 1773, por orden d'o duque. Sindembargo, luego estudeó Dreito y Medicina, tamién por orden d'o duque, encara que en en 1781 publicó anonimament a suya primera obra, Die Räuber. En setiembre de 1782 albandonó fuyindo Stuttgart y s'adedicó a la Literatura.
Choyería
thumb|250px|Broche de Tara, [[arte celta irlandés de l'anyo 700, alto u baixo, en o Museu Nacional d'Irlanda.]] A choyeria ye l'arte y oficio de treballar materials pa creyar choyas. Tamién ye l'obrador d'un choyero u a botiga a on se venden os productos. As choyas son obchectos ornamentals portaus por personas, por un regular feitas con chemmas y metals preciosos. Manimenos, as choyas pueden y han estau feitas de quasi qualsiquier tipo de material. Por un regular, quan no incluyen garra metal preciososo puro, chemmas nobles u atros materials preciosos u preciaus, o producto se diz bisutería, y puet estar d'alta calidat pero d'un pre más baixo.
Bellas culturas tienen o costumbre de guardar grans cantidatz de biens en forma de choyas. A choyería tamién puet estar simbolica, como en o caso d'os cristianos portiando un crucifixo en forma de choya u, en o caso de muitas culturas occidentals, os casaus levando un aniello de vodas.
As choyas en quantas formas han estau feitas y portiadas por os dos sexos en quasi todas (si no todas) as culturas d'a humanidat, en cadagún d'os continents. Os ornamentos personals pareixen estar una tendencia humana basica.
Materials y metodos
thumb|250px|Una choya feita con [[diamants y un zafir]] thumb|250px|Una choyería Chemmas preciosas, perlas, coral, piezas de vori, monedas u atros materials u obchectos preciaus pueden estar utilizaus, por un regular fixaus u mesos adintro de metals preciosos. Os metals más comuns utilizaus en choyería comprenden l'oro, l'archent y o platín. A mayoría d'aleyacions d'oro utilizadas en choyería varian entre 10K a 22K d'oro, mientres que as aleyacions de platín varian entre 900 (90% puro) y 950 (95,0% puro). L'archent utilizau en choyería ye a sobén archent de lei.
A chemmas comunas utilizadas incluyen diamants, rubís, zafirs, esmeraldas, amatistas y opalos.
As perlas son a sobén emplegadas en choyería. Pueden estar feitas de diferents substancias incluyindo vidre, chemmas, fusta, archila y polimero d'archila. Se gosan emplegar par fer collaretz, brazaleras, pendients,...
Disenyo, prototipau y fabricación de choyas
O disenyo de choyería ha teniu una revolución con as nuevas ainas CAD/CAM y con a popularización d'as maquinas de control numerico (CNC) y impresoras 3D. Os nuevos sistemas de disenyo y fabricación 3D permiten experimentar sin mugas, visualizar resultaus antis de producir, simular materials, creyar formas complexas, calcular pesos y coste, y en resumen, optimizar tot o proceso de conceptualización y reyalización de nuevas piezas.
Estau Mérida
Mérida (Mérida en castellano) ye un estau venezolano situau en o sudueste d'o país. Tien una superficie de 11.300 km² y una población de 827.735 habitants (2006).
300px|thumb|center|[[Pico Bolívar]]
Ardo
Ardo estió lo zaguer sobirán de los visigodos. Reino dende l'anyo 713 u 714 dica l'anyo 720 u 721. Fixó la suya residencia en Narbona con lo nuclio de lo suyo territorio en Septimania prebó de resistir l'abance de los musulmans, que ya quasi heban ocupau tota la Peninsula Iberica. A la fin una ofensiva de lo walí As-Samh ibn Màlik al-Khawlaní trescurzó los Pireneus y remató ocupando lo Rosellón y Narbona rematando con la zaguera existencia d'un reino visigodo.
Castiello d'o Elsón
O castiello d'o Elsón ye un castiello d'Aragón que se troba en o lugar d'o Elsón, en o termin municipal de l'Aínsa-Sobrarbe, en a zona en sud de a comarca de Sobrarbe que se conoix como Viello Sobrarbe.
Se troba en o tozal que domina a población d'o Elsón, chusto dezaga d'a ilesia de Santa Olaria conforme se i puya. Por a suya posición, tiene envistas sobre toda a valle d'o Susía, por o que se suposa que debeba tener una función estratechica en a protección d'os intereses en a dita valle.
Arquitectura
Se troba en o punto mas altero d'un tozal que sinyorea o nuclio d'Elsón, de forma que, caso d'atacar-lo, os hostigadors hesen d'arremeter abant t'alto por qualsiquier d'os quatro costaus.
Se conserva un perimetro de bels 15x15 metros d'enrunas de o que pudon estar os muros exteriors d'o recinto. En o recolón mas en sudeste ye a on se troba os solos muros que encara i ha en piet, con bels 2,05 metros d'altaria. En a resta d'o perimetro, o lienzo u bien ha desapareixiu en bels trozos u no se'n aguanta sique pocas fileras de piedras, en cheneral en muit mal estau.
As restas de a torre, que debeba estar de planta quadrada, concaben una cambra baixa con teito de vuelta de canyón ta la qual se dentra por una portiecha con arco de meyo punto. Diz que os vecinos d'Elsón creyen que ixa cambra se fizo servir de prisión en sieglos recients.
Historia
O primer tinent conoixiu ye Fortún Velázquez, que gubernó lo castiello dende 1055 dica 1074. Belatros tinents fuen Fortún Galíndz, Don Frontín de Bergua, y Pero de Sant Vicente (1178-1182).
En l'anyo 1083, Sancho Remíriz se trobó en o castiello de «Eleson» con don Raimundo Dalmacio, o bispe de Roda, ta concertar as condicions d'una paz en o conflicto que confrontaba a iste segundo con o bispe de Chaca. Tamién Don Remiro lo Monche vesitó lo castiello de «lo Elson» en 1135. En 1295 yera una propiedat directa d'o rei.
Dende o sieglo XV apareix en os documentos como posesión d'os barons de Monclús, anque igual como pasó con o castiello de Trillo, en 1458 Chuan II ordenó que l'ocupasen as tropas reyals y deposasen a'l tinent que a par d'alavetz i heba. Como tamién pasó con Trillo, dimpués d'ixo le'n vendión a Rodrigo de Rebolledo, que en contando con a simpatía d'o rei ostentó istes dos y belatros castiellos.
John Dalton
John Dalton, naixito de Eaglesfield (Escocia) o 6 de setiembre de 1766 y muerto en Manchester (Gran Manchester, Norueste d'Anglaterra, Anglaterra) o 27 de chulio de 1844 estió un quimico y fisico escocés. Ye considerato uno d'os pais d'a quimica muderna.
Viñas
Viñas ye un municipio d'a provincia de Zamora, en a comunidat autonoma de Castiella y Leyón. A suya población ye de 242 habitants, en una superficie de 40,13 km² y una densidat de población de 6,03 hab/km².
A localidaz de Vega de Nuez, San Blasy Ribas fan parti d'iste municipio.
Natalie Portman
Natalie Portman (nombre artistico de Natalie Hershlag), naixita de Cherusalem o 9 de chunio de 1981, ye una actriz de cine, televisión y teatro a mas a mas de productora de cine israelo-estausunidense, activa en o cine estausunidense y en o teatro dende prencipios d'os anyos 1990 y con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera artistica.
Primeras anyadas
Naixita de Cherusalem (Israel) lo 9 de chunio de 1981, en o sino d'una familia chodiga, lo suyo nombre orichinal ye Natalie Hershlag (en hebreu: נטלי הרשלג). Su pai, Avner Hershlag, ye un medico israelín d'oríchens polaco y rumano. Su mai, Shelley Stevens, ye una artista nordamericana d'oríchens austriaco y ruso.
Natalie vivió los suyos primers tres anyos a Israel, dica que la familia Hershlag emigró t'os Estaus Unius en 1984. Dimpués d'afincar-se en Washington, DC y Connecticut, remató a Long Island, en o estato de Nueva York. En 1999, Natalie accedió ta la Universidat de Harvard, an que obtenió un diploma en Psicolochía en 2003.
Inicios d'a suya carrera artistica
Un achent ta la interpresa de cosmeticos Revlon la descubrió a la edat d'once anyos. Ye alavez que pasó a dicir-se Natalie Portman (en hebreu: נטלי פורטמן), prenendo l'apellito de soltera d'a suya mai. Dimpués d'haber estato presentata a achents d'actors, consiguió lo suyo primer papel a los doce anyos, en a cinta Léon de Luc Besson, an bi entrepretó una zagala encara no adolescent que veye morir la suya familia per un afer de drogas.
A suya consagración
La carrera suya prenió una nueva volata a la que George Lucas li atorgó lo papel de Padmé Amidala en a suya segunda trilochía d'a Guerra d'as galaxias. Desichent per un regular con os papels que accepta, acaró a l'arreu la comedia dramatica con Garden State de Zach Braff y con Closer de Mike Nichols. Ista zaguer cinta li valdría en 2005 lo Globo d'Oro a la Millor Actriz Segundaria, de vez que una nominación en os Oscars ta la mesma categoría (Oscar a la Mllor Actriz Segundaria).
Margaret Rutherford
Margaret Rutherford (Margaret Taylor Rutherford), naixita de Londres l'11 de mayo de 1892 y muerta o 22 de mayo de 1972 en Chalfont St Peter (Buckinghamshire, Anglaterra), estió una actriz britanica con una destacata carrera en o Cine britanico y cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica.
Sant Julià de Vilatorta
Sant Julià de Vilatorta (Sant Julià de Vilatorta en catalán y oficialment, San Julián de Vilatorta en castellano) ye un municipio catalán situato en a comarca de l'Osona y provincia de Barcelona.
A suya población ye de 2.955 habitants (2009), en una superficie de 15,90 km² con una densidat de población de 185,85 hab/km².
Cheografía
A localidat de Sant Julià de Vilatorta se troba situata a 595 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.
Wieringen
Wieringen ye un municipio neerlandés situato en a provincia d'Holanda Septentrional.
A suya población ye de 8.639 habitants (2010) en una superficie de 212,50 km², con una densidat de población de 322 hab/km².
Calmarza
Calmarza ye un municipio d'a provincia de Zaragoza situau en a comarca d'a Comunidat de Calatayú. A suya población ye de 82 habitants (2004), en una superficie de 28,12 km² y una densidat de 2,92 hab/km².
Cheografía
Ye situau en a cuenca d'o río Mesa.
Mugas
O suyo termin municipal muga con Sisamón, Campiello d'Aragón y Algar de Mesa.
Vanessa Redgrave
Vanessa Redgrave, naixita de Londres o 30 de chinero de 1937, ye una actriz britanica, activa en o cine britanico dende meyatos d'os anyos 1950 y con cuantos premios recibitos mientres a suya carrera cinematografica. Ye miembro d'a familia Redgrave, en estar filla de Michael Redgrave y chirmana de Lynn Redgrave.
D'entre a suya filmografía, se puet destacar bellas d'as suyas interpretacions en cintas como Morgan: A Suitable Case for Treatment (1966, Karel Reisz), Camelot (1967, Joshua Logan), The Charge of the Light Brigade (1968, Tony Richardson), Isadora (1968, Karel Reisz), Mary, Queen of Scots (1972, Charles Jarrott), Out of Season (1975, Alan Bridges), Julia (1977, Fred Zinnemann), The Bostonians (1984, James Ivory), Prick Up Your Ears (1987, Stephen Frears), Howards End (1992, James Ivory), A Month by the Lake (1995, John Irvin), Bella Mafia (1997, David Greene), If These Walls Could Talk 2 (2000, Jane Anderson, Martha Coolidge y Anne Heche), The Gathering Storm (2002, Richard Loncraine), Atonement (2007, Joe Wright), u Letters to Juliet (2010, Gary Winick).
Natasha Richardson
Natasha Richardson (nombre artistico de Natasha Jane Richardson), naixita de Londres (Reino Uniu) l'11 de mayo de 1963 y muerta en Nueva York (Nueva York, Estaus Unius) o 18 de marzo de 2009, estió una actriz britanica nacionalizata ciudadana estausunidense con una important carrera cinematografica y cuantos premios recibitos por o suyo treballo. Antiparte, yera filla de l'actriz Vanessa Redgrave y d'o productor Tony Richardson, nieta d'os actors Michael Redgrave y Rachel Kempson, sobrina con os actors Corin Redgrave y Lynn Redgrave, chermana con l'actriz Joely Richardson, prima con l'actriz Jemma Redgrave, filla politica d'o director y guionista Franco Nero, casato con a suya mai, y ye a mas chermanastra d'o director Carlo Nero.
Ramón Menéndez Pidal
Ramón Menéndez Pidal, naixito d'A Coruña (A Coruña, Galicia) o 13 de marzo de 1869 y muerto en Madrit (Espanya) o 14 de noviembre de 1968, estió un destacato filologo, historiador lingüista y folklorista espanyol, considerato como o creyador d'a Escuela Filolochica Espanyola, y miembro d'a clamata Cheneración d'o 98. Tamién estió miembro d'a Real Academia Espanyola y catedratico en a Universidat Complutense de Madrit.
Tirada de disco en os Chuegos Olimpicos d'Atenas 1896
Ye un preba inspirata en a tirada de disco d'os Chuegos Olimpicos de l'antiguidat y garra d'os competidors teneban muita experiencia en ista preba que no yera habitual en competicions internacionals. Bi ha documentaus nueu partecipants pero se creye que bi heba dos partecipants mas de nombre y país desconoixitos. O ganador estió Robert Garret, ganador tamién d'a tirada de peso, o segundo y tercer estioron respectivament Panagiotis Paraskevópulos y Sotirios Versísos os d'os atletas griegos.
Formato de competición
O sistema de competición consistió en fer, en un orden establiu, tres tiradas dende un cuadrato de 2,50 metros, sin salir-se, con un disco de dos kilogramos de peso. Os tres primeros claseficaus dimpués de tres tongadas teneban dos oportunidatz mas.
Real, Pontificia, Antiquísima, Ilustre y Penitencial Cofradía del Señor Atado a la Columna y Nuestra Señora de la Fraternidad en el Mayor Dolor
A Real, Pontificia, Antiquísima, Ilustre y Penitencial Cofradía del Señor Atado a la Columna y Nuestra Señora de la Fraternidad en el Mayor Dolor (en aragonés Reyal, Pontificia, Antiquísma, Ilustre y Penitencial Cofadría d'o Sinyor Ligato a la Columna y a Nuestra Sinyora d'a Fraternidat en a Mayor Dolor) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana. Ye a cofadría con mayor numero de cofadres de Zaragoza.
Historia
Os primers estatutos u "ordinacions" d'a Hermandad del SS. Christo a la Columna datan de 1804, anyo en que s'establió en o Convento de Santa Fé d'as Mais Dominicas. Apareixe en istos documentos o dato de que a imachen d'o Sinyor ligato a la Columna que ya se veneraba en a ilesia d'as Dominicas de Zaragoza. Manimenos bi ha datos que dicen que ya existiba una cofadría que procesionaba con ista advocación en o Santo Entierro de 1666. O primer Chirmán Mayor estió D.Pedro de Alcántara Fadrique Fernandez de Híjar, Abarca de Bolea y Lacte, Duque d'Íxar, Conte Duque d'Aliaga, Marqués d'Azani y Conte de Belchit y d'Aranda. Iste feito unito a que o presupuesto d'a chirmandat ta l'anyo 1805 yera de 1.644 reyals de bellón, una cifra mui gran ta ixa epoca, mos fan parar cuenta d'a importancia que teneba ista chirmandat. Muitos datos d'ista primera etapa d'a cofadría se perdioron en a Guerra d'a Independencia espanyola, anque si se sape que a suya seu yera en o Convento de Santa Fé a on s'heba establito a chirmandat. En 1837 o gubierno ordena o treslato d'as relichiosas ta la Ilesia de Santa Rosa y cuatro anyos dimpués ta lo Convento de Santa Inés, puestos a on tamién se tresladarba a seu d'a chirmandat.
En 1940 ye cuan se creya a Cofradía del Señor Atado a la Columna como filial d'a chirmandat y con a intinción de participar en a procesión d'o Santo Entierro. Toz os codafres heban d'estar miembros d'a chirmandat. En 1941 sale por primera vegata o paso d'a Flagelación y en 1949 ye a primera salita d'o paso d'o Señor Atado a la Columna.
En 1968 se creya la sección de tambors y timbals y en 1971 a sección de bombos, actualment a suya sección d'instrumentos ye una d'as mas destacatas de Zaragoza. Dende 1969 as chirmanas tamién pueden procesionar. Ye tamién en istos anyos cuan prencipia a colaboración con o colechio d'os Corazonistas, ya que os primers miembros d'a sección de tambors y timbals yeran alumnos d'o colechio.
En 1991 ye o primer anyo que sale a lo Santo Entierro a Virgen de la Fraternidad y en 1998 o nuevo paso d'a Flagelación. En l'anyo 2000 se celebra por primera vegata o Domingo de Ramos a Procesión d'o Treslado ta levar a imachen d'o Señor Atado a la Columna dende o Convento de Santa Inés ta la Ilesia de Santiago.
Pasos
thumb|200px|La Flagelación thumb|200px|El Señor Atado a la Columna thumb|200px|Virgen de la Fraternidad
Uniforme y emblema
L'habito d'os cofadres ye formato por una tunica blanca con botons royos y un cordón royo nugato a la ezquierda. Guantes blancos. Caperucho royo en a capeza, excepto a sección de bombos y portiadors d'os pasos que levan o tradicional tercerol, tamién de color roya.
O emblema ye a columna a on Cristo fue azotato en a que ye penchata la cuerda con que le se ligó a la columna. Dezaga d'a columna as zurriagas con os que le se azotó y sobre o conchunto una corona reyal.