cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christoph Pfister
These
D Gschichtserfindig isch nach em Pfister sinere Uuffassig i de Aafäng vom 18. Jahrhundert vo es paar wenige Lüt i ganz Europa betribe worde. Namentlech im Joseph Justus Scaliger u Denis Pétau gseht är die zwo wichtigste Pärsone vo dere Fältschigsaktion. Entsprächend sigi Urkunde u Bouinschrifte, wone elteri Datierig phoupti, nüt angers als Fältschige, um längi, natürlech gwachseni Traditione vonere Historik und Geischteswält vorztüsche. Die tribendi Macht, wo hinger dere Aktion gstange sigi, so dr Pfister wyter, müessi im Römische Rych gseh wärde, wo sis Zentrum im hütige Frankrych gha heigi mit Paris als Houptstadt. Das Rych sigi de aber uf Grund vo Überdehnig vo sinere Machtusbreitig zerfalle. Eroberigszüg im Nache Oste sigi inere militärische Katastrophe gmündet. Nume d Eroberige uf em amerikanische Kontinänt und in Afrika heigi gemäss em Pfister sine Aasichte für lengeri Zyt chönne ghalte wärde. Um d Niderlag im Oste z verschleiere, heigi d Gschichtserfinder die Ereignis ine vil früecheri Zyt verleit. Nach orthodoxer Gschichtsschribig wäre die, so dr Pfister, mit de Chrützzüg glychzsetze. Uf dr angere Site stöngi d Eroberige vor Nöie Wält mit de Entdeckigsfahrte u Kolonisierige im Yklang, wenn ou zytlech äbefalls um bis zu 200 Jahr vorverleit.
I de antike Sprache Griechisch und Latin gseht dr Pfister zwo Kunstsprache, wo vor allem zur Verständigung im Römische Rych si bruucht worde. Griechisch heig sech aber nid lang chönne halte und sigi dür ds Latin abglöst worde, wüll das d Lüt eifacher heige chönne lehre u bruuche. Hebräisch als dritti u jüngsti Kunstsprach, wo ihri Düresetzig gemäss em Pfister ds Römische Rych massgeblich z Grund grichtet hätti, hätti als globali Verständigungssprach i de Beryche Kultus, Militär und Verwaltung sölle diene. D Widerstäng vo de ungerworfene Völker gäge die Idee, heigi aber das Vorhabe gstoppt. Drufabe heig sech die Hebräisch sprächendi Elite zrüggzoge u are eigene heilsgschichtleche Lehr festghalte, wo im hütige Judetum wytergfüehrt wärdi. Dr Pfister gloubt drum o uf Grund vo sinere unorthodoxe Sprachtheorie, no hüt chönni me vili hebräische Spure grad im düütsche, vorab im alemannische Sprachruum nachewise.
Für sini radikali und mit unerbittlechem Wahrheitsaaspruch vertreiteti Geschichtsanalyse und Chronologiikritik bringt dr Pfister ou etlechi Argumänt us dr Bou- und Technologiigschicht. Entgäge de othodoxe Lehrmeinige sigi d Fortschritte uf dene Gebiet dütlech schnäller gmacht worde als vo dr akademische Wält tradiert. Boute mit aaspruchsvollere Architektur sigi ersch nach Yfüehrig vom Mörtel möglech worde. Dä sigi aber, so dr Pfister, erst um 1700 erfunge worde. D Boustil vor Romanik, Gotik und Barock sigi ir Abfolg vo wenige Jahrzänt, i bestimmte Regione teils gar parallel, ygfüehrt worde. Är kritisiert de o hüüfig die härkömmlechi Lehr über d Bougschicht vo Chilche mit mehrhundertjährige Bouzyte als abnormal läng.
Dendrochronologii u Radiochohlestoffdatierig als Verfahre zur Alterbestimmig sigi, so dr Pfister, absolut unzueverlässig u drum nid z bruuche. Äs gäbi gegewärtig gar kei Müglechkeit, irgend e Stoff vom Alter här z bestimme, gloubt är wyter.
Im düütschsprachige Ruum het dr Pfister mit sim Buch Die Matrix der alten Geschichte bishär als Einzige äs umfassends, wenn o völlig umstrittnigs geschichtsanalytisches und chronologiikritisches Thesegebäude publiziert. Är verwärtet in dere Publikation vili Aasätz vo ältere, aber o zytgenössische Outore, wo sech kritisch mit dr Gschichtsschribig befasst hei. Derzu ghöre byspielswys d Wärch vom Nikolai Alexandrowitsch Morosow, Robert Baldauf, Edwin Johnson, Karl August von Cohausen, Wilhelm Kammeier, Joseph Yahuda, Anatoli Timofejewitsch Fomenko, Uwe Topper und Francesco Carotta.
Gschichtskriteschi u heimatkundlechi These zur orthodoxe Schwiizer Gschichtsschribig
Em Pfister sis Houptgebiet ligt ir Schwiizer Gschicht und Heimatkund. Da derzue het är mit Abstang am meiste publiziert und im Vergliich zu sinere Matrix wäsentlech meh eigeständegi Überlegigä aagstellt. Wie die europäeschi und morgeländeschi Gschichtsschribig haltet dr Pfister ou die gsamti chronikaleschi Gschichtsüberliferig vor Alte Eidgenosseschaft für ä religiös prägti Sinngschicht ohne historisch gnau fassbari Substanz.
Nach em Pfister isch d Gschicht vo dr Eidgenosseschaft i irne wäsentleche Elemänt ersch im 18. Jahrhundert ir Schriberwärchstatt vom Bärner Historiker Michael Stettler erfunge und verbreitet worde. Eis vo de Mittel, wo dr Stettler u sini Lüüt zu däm Zwäck bruucht heigi, sigi d Uusegab vo absichtlech vordatierte Chronike gsi. Um die Verschleierige überzügender laa uusgseh, heig me äs paar fiktive Outore als Uurheber vo dene Textbüecher aagäh u zuesätzlech dür pseudo-altertümlechi Schribwyse heigi me dene Wärch, i Verbindig mit illuminierte Gstaltigstricks, no meh wölle ä outhänteschi Uustrahlig aadichte. Als wytere Produzänt vo gfälschte Chronike git dr Pfister d „Schrybchuchi“ um ä Ägidius Tschudi aa. Inhaltlech sigi alli die Chronike einersits gspickt mit irrationale Beschribige, wo die moderni Gschichtswüsseschaft schlicht uusbländi, um nit i Erklärigsnotstang z grate, u angerersits gäbis i erster Linie numme die Texte als Grundlag, für wyterhin ar Plousibilität vonere fiktive alt-eidgenössische Gschicht chönne festzhalte, so em Pfister sini Kritik. Me chönni nit eifach nume das us de Chronike usepicke, so meint är wyter, wo eim grad für d Wüsseschaft passi, u angeri Stelle, wo aagäblech kei Sinn machi, ignoriere.
Uf diplomatischem Gebiet setzt dr Pfister nit numme die universitäri Gschichtswüsseschaft dr Kritik uus sondern o die staatlech besoldete Betryber vo Musee u Bibliotheke. Für ihn isch nämlech klar, dass Uurkunde oder angeri pergamänteni Konvolut us aagäblech alt-eidgenössische Zyte uf jede Fall nit ächt chönni si. Är isch ou dr Meinig, dass Musee u Bibliotheke ihres urkundleche Uustelligsguet ohne jede kritische Sachverstang als outhäntisch dr Bsuecherschaft zeigi, was äre böswillige Tüüschig glych chömi.
Entgäge dr Überzügig vo de meiste Historiker haltet dr Pfister zum Byspiil dr Bundesbrief vo 1291 fürn ä plumpi Fältschig, wo im 18. Jahrhundert vom Entdecker u Uusegäber sälber sigi fabriziert u verbreitet worde. Äs Vorgehe, wo für die Zyt im Übrige sig typisch gsi. Als eine vo de Begründige git dr Pfister aa, dass uf däm Brief bereits ä Anno-Domini-Datierig stöngi, obwohl so eine im 13. Jahrhundert no gar nit heigi chönne existiert ha. Moderni Kaländer sigi erscht viil später konstruiert worde, nämlech im 18. Jahrhundert. Im Wytere sigi die natuurwüsseschaftlechi Datierig dür d ETH Züri mit der C14-Methode offesichtlech dürne Absprach mit de Uftraggäber zstang cho u somit nit seriös. Nach dere Methode wird nämlech hüt tatsächlech dervo usgange, das das Pergamäntstück über 700 Jahr alt sigi.
Die ursprüngleche Stammlande vom Schwiizer Bung ligi nid ir hütige Innerschwiiz sondern im Ruum Bärn u Waadtland, phouptet dr Pfister i sine Wärch. D Waadt wäri nach ihm, die eigetleche Waldstätt, u nit die um e Vierwaldstättersee ume. Dass dört unmüglech chönni d Wiege vor Eidgenosseschaft lige, sigi allei dadermit z begründe, dass us dr Peripherii nie ä Impuls zunere Staatsgründig usgöngi. Im Fall vor Schwiiz wäri so öppis us städtische Rüüm, wie Bärn oder Züri, uusgange, wo die nötegi Wirtschaftschraft vorhande gsi sigi, argumäntiert dr Pfister.
Was Stadtgründige u –planig betrifft, vertritt dr Pfister äbefalls äs radikal angers Gschichtsbild im Gägesatz zur etablierte Wüsseschaft. Nach ihm isch Bärn u alli angere, als mittelalterlech bezeichneti Städt innert einere bis zwo Generatione u nach festem Bouplan entworfe und errichtet worde. Bärn, wo nach Pfister die trybende Chraft bir Gründig vor alte Schwurgenosseschaft müessi gsi si, stelli vom historische Grundriss här gseh — unger de Chronologiekritiker als Urbanoglyphe bezeichnet — ä Penis dar, was d Potänz u dr Herrschaftsaspruch vo sine Bewohner nach usse symbolisch ungerstriche heigi. D Gründig vo Bärn setzt dr Pfister i Aafang vom 18. Jahrhundert. Innert zwo Generatione sigi die Stadt fertig bouet gsi, phouptet är wyter. Die orthodoxi Lehr, dass Bärn über Jahrhunderti ewäg Stück für Stück sigi erwyteret worde, haltet dr Pfister für ungloubwürdig, nit zletscht wäge der yzeichnete Urbanoglyphe, wo ja bereits die gsamti Altstadt uf dr Aarehalbinsu umfassi.
Mit numerologisch bedütsame Takte, so em Pfister sini gschichtsanalyteschi Methodik, wo ersch mit Kenntnis vo kabbalistischem Wüsse cha entschlüsslet wärde, heigi die alte Chronischte um e Stettler u Tschudi ume die verschidene Ereignis uf dr Anno-Domini-Zytachse ufglistet zunere Art eidgenössische Gründigsheilsgschicht mit Parallelitäte zum trojanische Sagekreis aber ou zu verschidene biblische Gschichte us em Alte u Nöie Teschtamänt. D Namensgäbige vo Ereignis u Pärsone folgi äbefalls emene numerologische u hermetisch-ethymologische System mit Konsonante-Permutatione, woby äs nüt Ussergwöhnlechs sigi, vo de Chroniste bewusst i d Irri gfüehrt z wärde, wie dr Pfister i sini Wärch erlüteret. Die derzue nötegi esoterischi Analyse wird aber vor etablierte Gschichtswüsseschaft, wo usschliesslech positivistisch uusgrichtet isch u dr akademischi Betrib gägewärtig total dominiert, als Humbug verlachet. Hie setzt dr Pfister drum sini Fundamentalkritik am orthodoxe Historiker-Handwärch erst rächt aa. Är lehnt d Bemüehige vo de Historiker u Archäologe als reini Schindluederei ab, we die probiere, Uusgrabigsfunde mit historische Ereignis in ä kousale Zämmehang z bringe, während glychzytig d Tatsach uusbländet wärdi, dass die vergängene Ereignis an sich dünn u somit schlächt beleit sigi. Ä gloubwürdegi alt-eidgenössischi Gschichtsschribig chönni ersch ir Zyt churz vor em Ungergang vom Ancien Régime festgstellt wärde. Alles das, was vorhär passiert sigi, so meint dr Pfister, sigi hüt nümme gnau z rekonstruiere.
Kritik u Würkig
Em Pfister sini These wärde vor akademische Forschigswält abgleht u im Übrige o sälte zur Kenntnis gno. Bi de Chronologiekritiker, wo aber ihrersits vo de akademisch-etablierte Historiker nid ärnst gno wärde, erreicht dr Pfister vor allem wäge sim Matrix-Buech meh Resonanz u o stellewys Zuestimmig. Ir Schwiiz kennt me dr Pfister vorab als Verfasser vo glägentleche Zytigsbricht oder als Regionalist, we äs Lokalblatt öppis Historisches brichtet.
Lakshmi
D Lakshmi (Sanskrit: लक्ष्मी Lakṣmī f.; Pali: Lakkhī) isch im Hinduismus d Göttin vom Woolstand und Riichtum. Noch de Öberliferig isch si usem Milchmeer entstande und denn d Frau vom Vishnu wore. Jedesmol wenn de Vishnu uf d Welt as Avatar chunnt, werd au d Lakshmi inkarniert, so as Sita, d Frau vom Rama, em sibte Avatar, und as Rukmini, d Frau vom Krishna, em achte Avatar. D Lakshmi isch d Muetter vom Liebesgott Kama. Si werd mit vier Ärm dargstellt. I zwoo Händ hebt sie je ai Lotusblueme us de andere zwoo Händ flüüsset Münze.
Balkanfeldzüge des Maurikios
D Balkanfäldzüüg vom Maurikios si e Serii vo Fäldzüüg gsi, wo dr oströmisch Kaiser Maurikios (reg. 582–602) undernoo het, zum die oströmische Balkanbrowinze gege d Aware und d Slawe verdäidige.
Dr Maurikios isch näben em Anastasios I. (491 bis 518) dr äinzig spootantiki Kaiser, wo im Raame vo sine Mögligkäite e konsequänti Balkanbolitik driibe het und dr Sicherig vo dr Nordgränze vom Riich gege d Iifäll von Völker us em Barbaricum die nötigi Ufmerksamkäit gschänkt het. In dr zwäite Helfti vo sinere Regierigszit (vo 591 aa) si si dank eme Friide mit Persie dr Schwerpunkt vo sinere Ussebolitik und dütlig erfolgriicher gsi as vorhär.
D Aanaam, ass d Fäldzüüg vom Maurikios uf em Balkan nume e letschts Ufböime gsi sige, isch zwar wit verbräitet aber falsch, wie au ass die römischi Herrschaft uf em Balkan sofort noch em Sturz vom Maurikios 602 zämmebroche sig.
Dr Maurikios isch zletscht uf guetem Wääg gsi, d Landnaam vo de Slawe uf em Balkan z verhindere und die spootantiki Ornig uf em Balkan z verdäidige. Er het mit sine lange Fäldzüüg Erfolg ghaa, abgsee vom ene Ruggschlaag 597/598. Es isch s bolitische Duurenander noch sim Sturz gsi, wo si Wärk vernütiged het. Wemm mä zruggluegt isch das s Ändi gsi vo de römische Abweerfäldzüüg gege d Barbare am Rhii und an dr Donau gsi, wo wäärend Joorhunderte gfüert worde si. Mindestens wo sich s um d Slawe ghandlet het, isch s e Kampf gegen e nitstaatligi Bedrooig gsi und d Chriegsfüerig asümmetrisch. Schlussändlig Im Ergebnis het dr Maurikios und villicht au si Noochfolger Phokas die slawischi Landnaam für über zwäi Joorzäät uusegschoobe.
Sarasvati
D Sarasvati (Sanskrit: सरस्वती, Sarasvatī f.) isch e Fluss und d Göttin vo de Waishait im Hinduismus.
Toyota
D Toyota Motor Corporation (japanisch トヨタ自動車株式会社, Toyota Jidōsha Kabushiki-gaisha) isch e multinazionaals Undernääme und äine vo de grösste Autihersteller uf dr Wält. Im Joor 2020 het s Undernääme öbbe 9,53 Millioone Faarzüüg häärgstellt und isch de Brodukzioonszaale nooch dr grössti Autihäärsteller uf dr Wält gsi no vor dr Volkswagen AG.
Toyota het si Undernäämenssitz z Toyota (Japan) und isch noch dr Forbes-Global-2000-Liste s zwölftgrösste Undernääme uf dr Wält, wo an dr Börse notiert isch (2018). Dr Toyota-Konzärn het 522 Dochderundernääme und im Ganze 369'124 Mitarbäiter (Stand: 1. Quartal 2018). Er broduziert usser in de 12 japaanische Wärken an 51 Standort in 26 Länder.
S Undernääme isch 1937 vom Toyoda Kiichirō und Toyoda Eiji gründet worde und het bis 2020 as die „wärtvollsti Autimarke“ uf dr Wält gulte.
Jahr des Schafs
S Schof (羊 yáng) oder Geiss (未 wèi) isch eis vode zwöuf Tiere im chinesischä Kalenda. Schofjohr/Geissejohr si gsi:
Johann Rudolf Zumsteeg
Dr Johann Rudolf Zumsteeg (* 10. Januar 1760 z Sachsaflur, † 27. Januar 1802 en Stuegert) ischt a deitscher Kombonischt, Tschellischt ond Kabellmoischtr mit schwäbische Vorfahra gwäa. Sei reachtr Familianama hôt “Zum Steeg” ghoißa. Weil-em abr dui Schreibweis et so guad gfalla hôt, hôt’r selle zwoi Werter oifach zammagschriiba. Gschichtlich isch’r en da Bereich „Sturm und Drang“ eizoordna.
Aus seim Leaba
Dr Johann Rudolf Zumsteeg kommt am 10. Januar 1760 z Sachsaflur em badischa Odawald uf d Welt. Sei Vadder isch a Kammerdiner gwäa, wo em Denscht vom wirdabergischa Herzog Karl Eugen gschdanda ischt. Nôch seira Vrsetzong en da Ruhestand isch’r vo Stuegert nôch Sachsaflur omzoga.
Scho als Kend zeigt dr Johann Rudolf Zumsteeg a graußa Begabong uf vrschiidene Gebiet. Drom setzt sei Vaddr seine guade Bezihonga zom wirdabergischa Hof ei ond schafft’s, dass sei Jonger em Altr vo zäa Jôhr em Herzog Karl Eugen sei Hoha Karlsschual ufgnomma wuud. Drei Jôhr schbätr wuud dr Friedrich Schiller au en sellra Schual ufgnomma, ond s dauret et lang, bis dia zwoi Kerle de beschde Freind werret. Fir da jonga Zumsteeg hôt dr Herzog bestemmt, dass’r Bildhauer werra soll. Weil’r sich abr en seira Freizeit fascht bloß mit dr Musik beschäfdigt, uf deam Gebiat au a riisigs Talent zeigt ond des seine Lehrer et vorborga bleibt, ischt dr Herzog schliaßlich drmit eivrstanda, dass sei Schialer d Bildhauerei ufgeit ond da Studiazweig wexlet. Sein erschda Ondrricht em Tschelloschbiila kriagt’r vom Herzog seim Kabellmoischtr Agostino Poli. Dr Zumsteeg lernt schnell. Scho nôch a baar Jôhr beherrscht’r des Inschdrument mit-ra graußa Schbiilferdichkeit.
Em Septembr 1781 isch dr Zumsteeg mit seim Studiom a dr Hoha Karlsschual ferdich ond wuud Tschellischt bei dr Herzoglicha Hofkabell. Zwoi Jôhr druf lernt’r a Frau kenna, wo-nem da Kopf vrdreht. Am 29. Septembr 1783 tridd des Paar vôr da Traualtar. 1985 kriagt dr Zumsteeg a lukradiva Neababeschäfdigong: a Stell als Lehrer an dr Hoha Karlsschual. 1792 beruaft-en sei Landesherr zom Hofkabellmoischtr als Nôchfolger vom Poli. S Jôhr druf wuud’r drzua noh Direktr vom Opernhaus. En de folgende Jôhr entstandet au de me meischde vo seine Kombosiziona: Opra, Orkeschtrwerk, Kammrmusik, Kirchakandada, Liadr ond Ballada.
Lo & Leduc
Lo & Leduc sy es Schwiizer Mundart-Popduo us Bärn. Di beide Musiker heisse Lorenz «Lo» Häberli (* 1986) u Luc «Leduc» Oggier (* 1989).
Johann Rudolf Zumsteeg
Aus seim Leaba
Am 9. Dezembr 1796 kommt em Zumsteeg sei Dechterle Emilie uf d Welt. Des Mädle ischt au musikalisch hochbegabt wia ihr Vaddr ond soll schbätr au amôl en deam seine Fuaßstapfa tredda.
Lo & Leduc
Karriere
Dr Lo u dr Leduc hei sech bim 2005 ggründete Bärner Mundart-Ensemble Pacomé lehre kenne. Wo de Luc Oggier 2007 aus Sänger u Rapper vo de Band wäge Stimmproblem es haubs Jahr usgfauen isch, isch de Lorenz Häberli aus Ersatz yygsprunge u nächhär aus fests Mitglied drbyblibe.
Johann Rudolf Zumsteeg
Aus seim Leaba
Ôfang 1802 kriagt dr Zumsteeg an Schlagôfall, wo-nr sich nemme drvo erholt. Am 27. Januar schliaßt’r d Auga fir emmr. 42 Jôhr alt isch’r worra. Bei seira Beerdigong ischt’r vom Friedrich Haug als dr „Mozart vo Wirdaberg“ gwirdigt worra. Dr musikalische Nôchlass wuud en dr Wirdabergischa Landesbibliothek z Stuegert ufghoba.
Lo & Leduc
Karriere
2009 hei Pacomé es ersts Aubum vröffentlicht. Druff sy no so vüu Lieder übrig gsy, drum hei die beide Rapper, denn no aus Lo & Luc, drnäbe es eigets Aubum mit em Titu Update 1.0 aus Gratis-Download usebracht. Scho es haubs Jahr später isch Update 2.0 äbefalls chostelos über s Internet z haa gsy. S dritte Aubum isch 2012 erschine u isch ufwändiger mit Musig, wo me drzue cha tanze, produziert worde. Ou Update 3.0 isch nomau frey vrfügbar gsy u dank Songs wie Räuber u Poli, wo ou aus YouTube-Video vröffentlicht worden isch, en Erfoug gsy.
Johann Rudolf Zumsteeg
Bedeidong
Dr Zumsteeg isch dr Kopf vo-ra schwäbischa Liadrschual gwäa. Ond bei seine Kombosiziona vo de Liadr ond Ballada hôt sich au sei greeschda Begabong zeigt. Dô drbei gilt’r als omiddlbarer Vorlaifer vom Franz Schubert ond vom Carl Loewe, wo sellen Schwôba arg gschätzt ond sein Stil weidrentwicklet ond zo-ra graußa Kunschtform gmacht hend.
Lo & Leduc
Karriere
No im glychlige Jahr hei d Planige für s erste kommerzieue Aubum vo Lo & Leduc aagfange. A dr Uni hei die beide näbe dr Musig no Germanistik u Geschichte gstudiert. Sie hei mit em Dodo aus Produzänt zämegschaffed, wo scho mit de Steff la Cheffe erfougrych gsy isch. Im Früelig 2014 s Aubum fertig gsy. Mit dr vorhäär vröffentlichte Single All die Büecher sy si uf Platz 42 vo de Singlecharts cho, s Aubum Zucker fürs Volk isch nach im Erschyne im Apriu uf Platz 3 ygstige u het e Wuche später mit Platz 2 syni Höchstplatzierig gha. S Aubum isch s ganze Jahr i de Charts blybe u isch Aafang 2015 nomau i d Top Ten zrüggkehrt, wiu sich de Song Jung verdammt zumene Top-3-Hit entwicklet het. D Single u s Aubum hei Platin-Status erreicht.
Bi de Swiss Music Awards 2015 sy Lo & Leduc d Interpreete mit de meiste Nominierige (Best Group, Best Live Act u Best Talent) gsy. Sie hei d Uszeichnig i aune drü Kategorie gwunne und sy nach em Stress 2008 die zwöite Interpreete, wo drei Awards i eim Jahr gwunne hei.
Im März 2018 isch dr ändgüutig Durchbruch mit dr Single 079 cho. Dä Song isch i de Schwiizer Hitparade uf Platz 1 u isch meh aus 21 Wuche dert blibe. Drfür isch er mit 3-fach Platin uszeichnet worde.
Im Herbscht 2019 isch iire Song 079 bim Wettbewäärb Die grössten Schweizer Hits ufe erscht Platz choo.
Diskografy
Aubum
Lieder
Friedrich Hecker
De Friedrich Karl Franz Hecker (* 28. September 1811 z Eichterse im Kraichgau; † 24. März 1881 z Summerfield bi Bellville/Illinois, USA) isch eine vu de populärschte badische Revolutionär bi d Märzrevolution vun 1848/49 gsi.
Kabinett Kiesinger III
S Kabinett Kiesinger III het s in dr 4. Wahlperiod des Landtags Baden-Württemberg, bis dr Kurt Georg Kiesinger zum Bundeschanzler gwehlt woren isch un wäge däm sy Amt as Minischterbresidänt niderglait het.
Winterschlaf
As Winterschloof oder Hibernation bezeichnet mä e schloofähnlige Zuestand, wo bestimmti endothermi oder homoiothermi Dier während dr chalte Johreszit dri verfalle. Die mäiste von ene si Süüger, es git aber au e baar Vögel wie z. B. die amerikanischi Winternachtschwalbe, wo das mache. E baar Arte vo Winterschlööfer wie Flädermüüs, Siibeschlööfer und Haselmüüs wurde stärbe, wenn mä se mit Gwalt am Schloofe wurd hindere. Dachs und Hamster chönne ohni d Winterschloofphase überläbe.
Dr ächt Winterschlööfer verwandlet sich im Herbst sozusäge vom ene Warmblüeter in e Chaltblüeter, und si Körpertemperatur fallt öbbe bis uf d Umgäbigstemperatur ab. Währed dere Zit wärde s Schnuufe und dr Härzschlag langsamer. D Energi, wo s bruucht zum d Läbensfunktione vom Winterschlööfer während dr johreszitlige Schloofphase ufrächt z erhalte, chunnt us de Fettdepo, won er sich währed em Summer aagfrässe het.
Einzelni Süüger (wie d Flädermüüs) halte e underbrochnige Winterschloof, anderi (wie dr Siibeschlööfer, d Haselmuus, dr Igel oder s Murmeli) hai e Winterschloof wo lang duurt und numen e baarmol churz underbroche wird.
Im Gegesatz zu de Winterschlööfer git s anderi Dier, wie d Wiibärgschnägge, won e Summerschloof halte wäge dr Wermi und em Mangel an Wasser.
Israeliten
D Israelite sin noch dr Bible alli, wo zu de Zwölf Stämm vo Israel ghöört häi und deren iiri Noochkomme, d Juude und d Samaritaner. Si alli bilde s Volk Israel.
Communauté d’agglomération de Colmar
D Communauté d’agglomération de Colmar ìsch a Communauté d’agglomération ìm Owerelsàss (Frànkrìch). Sa ìsch àm 1. November 2003 grìnda worra. Wia d Communauté de communes du Pays du Ried Brun zum 1. Januar 2016 ufgleest wora ìsch, sìn Teil Gmeine züa dr Communauté d’agglomération de Colmar kumma. Zum Kommünàlverbànd gheera 20 Gmeina. Dr Hauiptort vum Kommünàlverbànd ìsch Colmar, Präsidant ìsch dr Gilbert Meyer.
Israeliten
Name
Dr früesti Beleeg für en Ethnii „Israel“ isch die egüptischi Merenptah-Stele vo 1208 v. d. Z., wo dr Farao Merenptah druf e Stamm oder e Volk in Kanaan mit em Naame Ysrjr erwäänt:
Im Tanach säit Gott im Stammvater vo de Israelite, em Jakob (Gen 32,29), Israel, was wörtlig „Maa (Mensch) gege Gott“ bedütet und dört mit em Jakob sim Kampf gege Gott für däm si Sääge begründet wird.
Die früeje Aaghörige vo däm Volke wärde in dr Bible mit Bezug uf iiri hebräischi Sprooch as Hebräer bezäichnet.
Wi d Biible beschribt, wie s Volk entstande isch
Noch em 1. Buch Mose stamme d Israelite vo de zwölf Söön vom Jakob, däm sim Vate Isaak und Groossvater Abraham ab. Zum Volk si si noch em 2. Buch Mose erst in dr Sklaverei z Egüpte worde, wo sigläbt häi, wil im Jakob sini Söön mit iire Familie wägen ere Hungersnoot an Niil zooge si. E spöötere Farao, d Spekulazioone konzentriere sich uf e Ramses II., häig si dört zur Zwangsarbet für sini nije Stedt zwunge.
Dr JHWH häig dr Mose gschiggt, zum sä us dr Sklaverei z befreie. Er häig 600'000 Manne und deren iiri Fraue und Chinder bim Uszuug us Egüpte aagfüert. Vo denn aa wärde si as Gmäind Israel bezäichnet. In dr Wüeste sige si zum Bärg Sinai choo, wo JHWH im Mose d Tora gee häig. Denn häig er mit em Mose und 70 Füerer vo de Israelite e Bund abgschlosse, won är din versproche het, däm Volk dröi z bliibe und iim e Land z gee, und s Volk im versproche het, dröi z bliibe und sini Gebot iizhalte.
Dr Mose und dr Josua häige d Israelite denn uf Kanaan gfüert. D Buecher Josua und Richder verzele, wie d Landnoom in Kanaan verloffe sig und wie sich d Israelite denn gege iiri Find vo usse in dr vorstaatlige Zit vom Zwölfstämmbund verdäidigt häige.
Zum wie anderi Völker si, häige d Israelite spööter e König verlangt und dr Saul zum erste König gweelt. Dr König David sig noch im uf e Droon choo, häig Jerusalem erooberet und d Bundeslade in d Stadt brocht, und sä eso zum kultische Zentrum vo sim Riich gmacht. Si Soon Salomo häig denn dr Tämpel dört döfe baue.
S Riich vom Salomo isch in d Däilstaate Juda mit dr Hauptstadt Jerusalem und Israel mit Sichem as Hauptstadt zerfalle. S Nordriich isch 722 v. d. Z. vo de Assyrer erooberet worde und undergange und d Oberschicht isch deportiert worde. Die zää Stämm vom Nordriich wärde dorum as die „Verlorene Stämm vo Israel“ bezäichnet.
D Stämm Juda, Benjamin und Däil vo Levi wärde sit dr Riichsdäilig as Jehudim bezäichnet. Vo doo het spööter die römischi Browinz Judäa iire Naame überchoo und iiri Iiwooner si d Juude gsi. Das isch d Bezäichnig für alli Noochfaare vo de früenere Israelite usser de Samaritaner, Räst vo dr israelitische Bevölkerig vom Nordriich, wo sich mit andere Völker vermischt het und wo nume die fümf Büecher Mose as häiligi Schrifte anerkenne, nid aber dr Räst vom Tanach.
Wil d Juude as allgemäinsti Bezäichnig für sich dr Begriff Volk Israel bruche, häi si im Staat, wo si 1948 gründet häi, Israel gsäit.
Pjotr Alexejewitsch Kropotkin
Dr Pjotr Alexejewitsch Kropotkin (🇷🇺, wiss. Transliteration Pëtr Alekseevič Kropotkin; * 27. Novemberjul./9. Dezembergreg. 1842 z Moskau; † 8. Februar 1921 z Dmitrow) isch e russische Anarchist, Geograf und Schriftsteller gsi.
Kreis Gambarogno
Dr Chrais Gambarogno (ital. Circolo del Gambarogno) bildet zämme mit dr Chrais Isole, Locarno, Melezza, Navegna, Onsernone un Verzasca dr Bezirk Locarno im Kanton Tessin in dr Schwyz. Dr Sitz vum Chraisamt isch z Gambarogno.
Gmaine
Syt dr Fusion vu dr nyyn ehmolige Gmaine Caviano, Contone, Gerra, Indemini, Magadino, Piazzogna, San Nazzaro, Sant’Abbondio un Vira am 25. April 2010 umfasst dr Chrais nume no ai Gmai:
Pflanzennamen Lax
Chrüt- und Bäumnäme vo Lagsch:
Ufgau
S git zwo gschichtligi Landschafte mit em Name Ufgau:
Tampon
E Tampon (franz.: Pfropf, Stepsel) isch e presste Watte- oder Mullbausch, wu in dr Medizin verwendet wird ge Flissigkeite ufzsuuge, Bluetunge z stille, Arzneistoff zuezfyhre oder au als Polschterung.
Hygieneprodukt
De Begriff wird hit zmeischt fir s Hygieneprodukt brucht, wu Fraue zum Uffonge vo dr Regelbluetung nämme.
Tampons were entweder as Digital-Tampons oder mit Applikator verkauft. Dr Applikator isch e Iifierhilf, Digital-Tampons (digitus - lat. fir Finger) were ohni d Iifierhilf onbotte.
D Edana (e Zommeschluss vun Hersteller) het fir Europa Richtlinie rusgäwe, noch däne werre d Tampons in verschideni Sugfähigkeite unterteilt. De Grad wird uf de Verpackung in Trepfli ongäwe. So steht bispilswis 1 Tropfe fir lichti Sugfähigkeit un 6 Tropfe fir di hechscht Sugfähigkeit. D Tamponhersteller bruche vilmol eigeni Bezeichnunge, wie Mini, Mini Comfort, Normal, Super… fir d Sugfähigkeit, d Onzahl vun de Tropfe isch awer bi allne glich gregelt.
Problem un Risike
Tampons kinne bin ere unsachgmässe oder unhygienische Verwendung s Toxische Schock-Syndrom uslese.
Wie ondri Hygieneartikel au, kinne Tampons Verstopfunge im Abwassersyschtem verursache, wenn si eifach in de Klo gheit werre. Bi gfährdete Toilettesyschtem werre wege dem meischt Biitel z Verfiegung gstellt zuer hygienische Entsorgung im normale Abfall, so in Zig oder Flugziig, aber au in private Toilette, wo elektrischi Abwasserpumpe iigsetzt werde, des isch meischt in Keller oder unterm Dach eso.
Gschicht
Ägyptischi Inschrifte len druf schliesse, ass schu bi de Pharaone e Art Tampon us Papyrus brucht worre isch. De griechisch Arzt Hippokrates, wo im 5. Jh.v. Chr. gläbt hät, nännt Tampons in Form vun Holzstickli, wu mit Stoff umwicklet sind.
Om 19. November 1931 het dr Arzt Dr. Earle Cleveland Haas vun Denver (Colorado) dr erscht Tampon unter em Nome „Tampax“ mitsomt ere Iifierhilf patentiere lu. Der Tampon wird au hit no unter dem Nome verkauft. D Gertrude Tendrich het om 16. Oktober 1932 des Patent un d Marke fyi 32.000 $ vum Haas kauft un d Firma "Tampax" zuer Massenproduktion vum Tampon grindet.
Z Ditschlond isch in d 1950er Johr dr Ingenieur Dr. Carl Hahn gfolgt mit eme Produkt fir de ditsch Märit. Er het long rumiberlegt un het endli e schlichter, typisch ditscher Nome fir d Tampon gfunde: Ohne Binde, kurz „O.B.“.
In de Onfäng sin Tampons vor allem us Baumwull hergstellt worre. Mittlerwil wird fascht usschliesslig di wesentlig reineri un sugfähigeri Viskosefaser verwendet.
Heloten
Helote (, vo altgriech. heléin "nee, eroobere"; also „die Eroberete“, „die Gfangene“) het mä de Aaghörige von ere soziale Schicht im altgriechische Staat Lakedaimon, wo dr Hauptort von em Sparta gsi isch, gsäit, wo zwar im Staat sässhaft gsi si aber käini Bürgerrächt ghaa häi. Si si an d Scholle bunde gsi und noch em Strabon (8, 5, 5) en Art öffentligi Sklave gsi, wääred dr Pausanias Periegetes si as Staatssklave bezäichnet het. D Helote si die grössti Bevölkerigsgrubbe im Staat gsi und häi bsundrigi Chläider aaghaa.
Die lakonische und die messenische Helote
Noch ere These si d Helote in Lakonie vo de Spartaner in de Dunkle Joorhundert underworfe worde. I de Messenische Chrieg (8./7. Jh. v. d. Z.) häi d Spartaner Messenie erooberet und d Messenier zu Helote gmacht. D Bedingige si für d Messenier dänkbar schlächt gsi. Si häi noch em Tyrtaios um 600 v. d. Z. d Helfti vo iirer Ärnt de Spartaner müesse usliifere. Wäärend sich die lakonische Helote mit iirem Schiggsal abgfunde häi, häi sich d Messenier 464 v. d. Z. noch em Ärdbeebe vo Sparta gege d Spartaner erhoobe, si aber schliesslig im dritte messenische Chrieg von ene besigt worde.
Jeedes Joor häi d Efoore de Helote dr Chrieg erkläärt und eso si d Spartaner im Rächt gsi wenn si Helote umbrocht häi. D Helote si süstematisch usgnützt und erniidrigt worde, und wo zwäiduusig von ene im ene Chrieg de Spartaner dapfer ghulfe häi und män ene drfür d Freihäit versproche het, si si denn, wie dr Thukydides verzelt, häimdückisch ermordet worde.
Yama
De Yama (Sanskrit: यम, Yama m.) isch de Tootegott im Hinduismus. Er isch zudem de Welthüeter (lokapāla) vom Süüde.
Tigani (Mani)
D Halbinsle Tigáni ( "Brootpfane") isch e Landzunge uf de Mani, wo wiit in Messenische Golf useluegt. Di wasserloosi und unwirtlichi, vegetationsarmi Halbinsle isch hütt nöd biwonnt, woll aber i de Bronzezitt, Antiki und im Mittelalter de Ort vonere bifestigte Stadt gsii. Di nöchsti Süesswasserquelle litt nöd wiit ewegg vom südliche End vo de Landzunge.
Yama
De Yama isch de Soo vom Vivasvat und de Zwillingsbrüeder vo de Yami, wo hüffig mitem Fluss Yamuna gliichgsetzt werd. De Yama und d Yami geltet as di erste Wese wo gstoorbe sind und geltet drum au as Stammeltere vo de Mentsche. Die Funktion tailt er mit sim Brüeder Manu. De Yama isch noch sim Tood de Gott vom Tood und vo de Tootewelt wore. As Tooterichter repräsentiert er o d Grechtigkait. Sini Huut isch grüe und er trait rooti Chlaider. Sis Riittier (vāhana) isch e schwarze Büffel. As e Waffe trait er e Chüüle.
Tigani (Mani)
Laag und Saag
D Halbinsle Tigani litt westlich vom Fischerdörfli Mezapo und östlich vom Kap Grosso. D Landzunge isch en Uusloiffer vomene Hügel, woo nordwäärts anderthalb Kilomeeter is Meer usegoot und a de engste Stell echli mee as hundert Meeter messt. Si bildet im Ooste di guet gschützti Bucht vo Mezapos, mit guete Ankerplätz.
Yama
Da Yama tailt äänlichi Züüg mitem iranische Urkönig Yima und au e gwüssi Verwandtschaft werd mitem germanische Uurriis Ymir agnoo, äänlichi Vorstlige chönet aso scho i de indoeuropäischi Religioo vorhande gsii sii.
Tigani (Mani)
Laag und Saag
Di schmooli Landzunge isch stainig und flach, nöd hööcher as fööf Meter, und werd bi Sturm stelewiis öberfluetet, so as ufem versalzte Bode nünt wachst. Bis is 20. Joorhundert isch do s uuskristalisierte Salz iigsammlet wore. S End vo de flache Landzunge bildet e ovals Felsplateau, wo 48 Meeter hööch isch. D Felsig fallt guet 30 Meeter stail is Meer abe und büütet scho allai e guete Schutz gege Aagriff, au vom Meer her. Vo de Landzunge goot e staili Stege, wo in Fels ineghaue woren isch, uf d Hööchebni ufe. Uf emene Stegetritt isch de Abdruck vomene Huuf, wo mitere Saag verbunden isch. Denoo söll e Prinzessin vo do ufeme Ross is Meer gumpet sii, demit si nöd vo de Eroberer gschnappet werd.
Gschicht und Archäologii
Di chlii Hööchebni isch offebar i de mykenische Zitt bifestigt gsii, wie Reste vonere Zyklopemuur im Südweste adüütet. Mykenischi Keramik zaigt, as d Tigani dozmol biwonnt gsii isch.
Di spöötere Fundobjekt datiered vo de Klassische Epoche bis is Mittelalter. Usem 6. Joorhundert stammed e byzantinischi Basilika und meriri Gräber. Offebar isch i de mittelbyzantinische Zitt d Hööchebni mitere Muur bifestigt wore. D Franke oder Venezianer hend e 750 Meter langi Ringmuur öber de Felsig baut.
D Hoochflächi cha öber e gäächi Stege im Süüdooste erraicht were, grad am Rand vo de staile Felsig. Obe im End vo de Stege isch e Turn. D i ummureti Hööchebni messt öppe 180 mool 220 Meeter. Im Süüde gege d Landsitte hii isch e langi Muur mit merere Türn, de grööscht Tail stammt us em Mittelalter, e Tail isch aber aidüttig antik. I de Festig hets nebet de Öberest vo de byzantinische Basilika no recht vill Ruine vo Hüser und Zisterne. D Fund zaiget, as do e Stadt gsii isch.
Uf de flache Landzunge sind zodem no mittelalterlichi Salzpfanne zerchene.
Name
De Name vo de Stadt uf de Tigani isch nöd bikannt. S werd agnoo, as do "di tuuberiichi Messe" glegen isch, wo de Homer im Schiffkatalog vo de Ilias nennt und zom Riich vom Menelaos ghört hett (Hom., Il. 2,582). De Pausanias wo im 2. Joorhundert n. Chr. doo vorbiigraist isch, nennt nume grad Stadt und Hafe Messa (Paus. 3,25,10), wo ahand vom siim Raiseweg i dere Geged glege haa mue.
Es werd au agnoo, as möglicherwiis do di byzantinischi Stadt Maina (Μαΐνη) glege isch, wo nume ainisch im 10. Joorundert gnennt woren isch, aber da isch onöd grad sicher. Möglicherwiis hett de Willhelm II. vo Villehardouin, de Herrscher vom Förstetum Achaia do im 13. Joorhundert d Burg Grand Magne baut, da isch aber umstritte, denn die Burg chönnt au amene andere Ort uf de Mani glege haa.
Jungwacht Blauring Schweiz
Jungwacht Blauring Schweiz isch dr Name vome Dachverband, wo i de düütschschprachige Schwiiz Chinder- und Jugendarbet understützt und förderet. Dezue ghöred öpe 420 Schare, wo d Arbet mit de Chind und Jugendliche vor Ort organisiered und durefüered.
Entstande isch de Verband us de zwei ehemols rechtlich selbständige römisch-katholische Chinder- und Jugendverbänd Jungwacht und Blauring. D Jungwacht isch tradizionell für Buebe und dr Blauring für Maitli zueständig. Sit de 70-er Johr, im Zämehang mit ere vermehrte Zämearbet vo bedne Verbänd, gits au gmischti Schare oder einzelni gmischti Gruppene innerhalb vo Blauring- und Jungwachtschare. Gmischti Schare nänned sich Jubla (Jungwacht + Blauring). Beidi Verbänd händ sich im Zuug vo dr Ökumene au gegenüber andere Konfessione göffnet.
Di ehemolige Verbänd Jungwacht und Blauring händ d Verbandsziitschrift ideejubla use geh. Sit 2012 erschinnt da Informazionsblatt för Jubla-Mitglider ab Stufe Leiter under em Name Hosesack 3-mol jöhrlich.
Gschicht
Ihri Urschprüng händ Jungwacht und Blauring i dr katholische Jugendbewegig nach em Erschte Weltchrieg.
Bäretswil
Bääretschwiil (amtlich Bäretswil) isch e politischi Gmäind im Bezirk Hiiwiil im Kanton Züri, Schwiiz.
Jungwacht Blauring Schweiz
Jungwacht
Im Jahr 1932 isch dr Schwiizerischi Jungwachtbund als Vorschtufe zum Schweizerische Katholische Jungmannschaftsverband (SKJV) gschaffe worde, wo scho 1893 gründet worde isch. Uf dr Verbandsfüehrertagig vom SKJV am 11. und 12. September vo dem Jahr isch vorgschlage worde, i dr Jungwacht di katholische Gruppe vo junge Burschte zämezschlüüsse, wo bereits a viilne Orte innerhalb vo dr düütschsprachige Schwiiz entschtande si. Namensgeber für de neu Bund isch d Jungwacht Birsfelde worde, wo in Birsfelde bi Basel entschtande isch und wo au für di üsseri Erschiinig vom Jungwachtbund mit siim grüene Hemd mit em schtilisierte Chrischtuszeiche prägend worde isch. De Patron vo de Jungwacht isch de Don Bosco, en Priester und Förderer vo de Juged z Turin.
Bäretswil
Geografi
Bääretschwiil liit im Übergang zwüsch em obere Glatt- und Tösstal. Zue de Gmäind ghööred au na d Ortschaft Adetschwiil (Adetswil) und d Wiiler Bettschwiil (Bettswil), Wappeschwiil (Wappenswil), Nöitaal (Neuthal), Tane (Tanne) und Chliibääretschwiil (Kleinbäretswil).
Jungwacht Blauring Schweiz
Blauring
D Gründig vom Blauring gaht uf e Versammlig am 17. September 1933 zrugg. Als Chinderschtufe vo dr damalige Jungfraue-Kongregation plant, sind bi dr Zämekunft d Grundlinie vom neu gschaffene Verband feschtgleit worde. Dr Name Blauring hät debii einersiits s Wiibliche (vo dr katholische Mueter Gottes, Maria, ihre wird d Farb blau zuegordnet) und anderersiits d Gmeinschaft (Ring) symbolisiert.
Bäretswil
Geografi
S Piet vo de Gmäind umfasst 49,6 % landwirtschaftlichi Flèchi, 39,3 % Wald, 6,2 % Sidligsflechi, 2,4 % Vercheersflechi und 0,3 % Gwässerflechi.
Jungwacht Blauring Schweiz
Jubla
I de 1970er Johre händ beidi Verbänd aagfange eng zäme z schaffe. Uf Grund vo de gsellschaftliche Umbrüch vo dere Ziit, wo au i dr Chile ihri Würkig entfalteted, händ si sich vo ihrne beide Gründerverbänd (Jungmannschaftsverband und Marianische Kongregation) glöst. Als Jubla händ si sich vo volkschilchlich orientierte Verbänd zu Chinderorganisatione entwicklet, wo nebed em Aagebot a christlich prägter Freiziitkultur au gsellschaftlichi Zielsetzige verwürkliche wänd.
Bäretswil
Gschicht
Bääretschwiil isch zum eschte Mal gnamset worde im Jaar 741 als Berofovilare (745 Perolfeswilari).
Jungwacht Blauring Schweiz
Jungwacht Blauring Schweiz
A de Delegierteversammlig vo beidne Verbänd im Johr 2009 isch enere Fusion zugstumme worde. So isch de neu Verband Jungwacht Blauring Schweiz entstande.
Bäretswil
Bevölkerigsentwicklig
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005
Jungwacht Blauring Schweiz
lokal
D Arbet mit de Chind findet vor Ort i de Pfarreie schtatt, wo döt i Gruppe und Schare organisiert sind.
Bäretswil
Bevölkerigsentwicklig
De Uusländeraatäil liit bi 10,4 % (Stand 2011).
Jungwacht Blauring Schweiz
Gruppe
D Gruppe, wo öppe fünf bis 15 Chind umfassed, chömmed regelmässig im Ein- bis Zwei-Wuche-Rhythmus zu Treffe (Gruppeschtunde) zäme. Deet wird gmeinsam gschpiilt, gwercht, Theater gschpiilt oder e Viilzahl vo andere Aktivitäte duregfüert.
Bäretswil
Religion
50,9% vo de Iiwooner sind evangelisch-reformiert, 20,0% sind römisch-katholisch (Stand 2011).
Jungwacht Blauring Schweiz
Gruppe
Trotz dr enge Zämearbet zwüsched Jungwacht und Blauring werded uf dere underschte Ebeni vo dr Verbandstätigkeit i dr Regel d Gruppe nach Gschlechter trennt. Es beschtönd allerdings au vereinzelt gmischti Gruppe. Vor allem bi Jugendliche ab 14 Jahr, wo in sogenannte "15er-Teams" oder dr "Plattform Jugend" zämegfasst sind, findet kei Gschlechtertrennig schtatt. D Betreuig vo de Gruppe liit i de Händ vo ältere Jugendliche zwüsched 16 und 25 Jahre. Je ein bis zwei vo däne Leiter und Leiterinne leited e Gruppe.
Bäretswil
Politik
Bi de Kantonsraatswaale 2011 hät s das Ergebnis ggee: BDP 5,5 %, CVP 2,6 %, EDU 6,4 %, EVP 12,8 %, FDP 8,3 %. GLP 7,5 %, GP 6,6 %, SP 8,7 %, SVP 41,4 %, Suschtigi 0,4 %.
Jungwacht Blauring Schweiz
Schar
E Schar beschtaht us allne Gruppe von ere Pfarrei. Au d Schare werded oftmals no nach Maitli und Buebe underteilt, so dass es hüüfig Pfarreie mit ere Jungwacht-Schar und ere Blauring-Schar git. Allerdings gits au gmeinsami Schare, und neu entstehendi werded hüt fascht uusschliesslich als gmischtgschlechtlichi Jubla-Schare ggründet. A dr Schpitze schtaht d Scharleitig, wo grösseri Veraaschtaltige wie biischpiilswiis Ferielager organisiert. E wichtigi Funktion hät au dr Präses, wo sowohl für de Kontakt zur Pfarrei als au zu de Eltere vo de Chind zueschtändig isch. Sie oder er verfüegt teilwiis über e chirchlichi Uusbildig und isch au für d Organisation vo religiöse Sache mit zueschtändig.
Bäretswil
Politik
Gmäindspresidänt isch de partailos Teodoro Megliola. (Stand 2014)
Jungwacht Blauring Schweiz
regional
För regionali Aaläss, Us- und Witerbildig vo de Gruppeleiter und -leiterinne isch d Kantonsleitig zueständig. I Kantön mit villne Schare gits zuesätzlich no mehreri Regionalleitige, wo d Bedürfnis vo de einzelne Schare i de Region chönd abdecke. Usser em Grundkurs wärded alli Kürs im Zämehang mit Jugend und Sport (J+S) duregfüert.
Bäretswil
Wirtschaft
D Arbetslosigkäit isch im Jaar 2010 bi 2,3 % gläge.
Tieläkt
De züritüütsch Tieläkt vo Bääretschwiil ghört zue de Oberländer Mundarte.
Bursinel
Bursinel isch e bolitischi Gmai im Bezirk Nyon im Kanton Waadt, Schwyz.
Geografi
Bursinel isch e Stroßedorf am Gämfersee. D Gmaiflechi umfasst 75 % landwirtschaftligi Flechi, 11,7 % Wald un 13,3 % Sidligsflechi.
Gschicht
Bursinel isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1139 as Brucines.
Bevelkerig
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 33,8 % gläge.
Craincourt
Craincourt (ditsch Kranhofen) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Département Moselle ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Lothrìnge).
D Gmein ghert zem un zem Arrondissement.
Geogràfi
Craincourt lijt àn dr Seille ìm Saulnois, 28 Kilometer sìdeschtlich vun Metz, 23 Kilometer nordeschtlich vun Nancy und 20 Kilometer eschtlich vun Pont-à-Mousson, zwìsche dr Nochbergmeine Aulnois-sur-Seille ìm Sìde, Létricourt ìm Weschte und Alaincourt-la-Côte ìm Norde uf re Heche zwìsche 187 und 268 m ìwer em Meeresspiejel.
Gschìcht
Craincourt ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 777 àls Sicramria curte (1152: Crancurt, 1270 Crincourt).
Ìm Johr 1766 ìsch d Gmein züe Frànkrich kumme. Vun 1871 bìs 1918 hàt sa zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert.
Verwàltung
vun Craincourt ìsch. Craincourt ghert zem Kommünàlverbànd.
Dialekt
Dr tràditionell Dialekt (Patois) vun Craincourt ghert zem Lorrain.
Ganesha
De Ganesha (Sanskrit: गणेश, Gaṇeśa m.) oder Ganapati (Sanskrit: गणपति, Gaṇapati m.) isch e Gott im Hinduismus. Er isch de Soo vom Shiva und vo de Parvati und de Brüeder vom Skanda. De Ganesha schafft Hindernis usem Weg und werd drumm immer as erste aagrueffe. Dargstellt werd de Ganesha as e dicke Maa miteme Elifantechopf, wobii ann vo de Stoosszää abbrochen isch. Sis Riittier (vāhana) isch e Ratz.
Stein (Adelsgeschlecht)
D Herre vo Stei sin e Adelsgschlächt gsi, wo im 13. und 14. Johrhundert im Südschwarzwald nochgwise isch und wo Bsitzige un Rächt uf beidene Sitte vom Oberrhi gha het. Als ihri Stammburg gilt d Burg Altestei bim gliichnamige Dorf (hüt Deil vo Häg).
Stammtafele
Mer kennt folgendi Herre vo Stei:
D Margareta hett en Rudolf vo Schönau ghürotet, de Sohn vomene Adelsgschlächt us em Elsiss. Durch si isch de Bsitz vo de Herre vo Stei an d Herre vo Schönau gho, wo sich dann in de Folgezit am Ober- und Hochrhi etabliert hän.
Bsitz
D Herre vo Stei sin als Meier im Dienscht vom Säckinger Damestift gsi. Ufgrund vo dem Amt hän si mehreri Dinghöf vom Chloschter verwaltet, so zuem Bispili in Zell, Stette, Zuzge, Kaiste, Ittenthal, Wägestette, Mettau und Sulz. Ußerdem hän sie au Eigebsitz gha, oft dört, wo sie au s Meieramt gha hän (z. B. in Zell, Zuzge un Stette). En anderes Guet in Wägestette het de Heinrich vo Stei 1303 im Bistum Basel gschenkt und isch derno wieder vom Bischof demit belehnt worde. Wiitere Eigebesitz het d Familie no z Schwörstadt, Obersäckinge, Säckinge, Wieladingen, Laufeburg, Mettau und Kaiste gha.
Ußerdem het s au no e Herrschaft "Neuestei" ghä, uf Gebiet, wo nit zuem Säckinger, sonderm zuem St. Blasische Chloster ghört hät. Was genau alles zu dem Neuestei ghört hätt, weiß mer hüt nit genau; im Johr 1400 isch sie allerdings an Bade verchauft worde, und zue däm Zitpunkt hän ußer de Burg Neuestei d Dörfer Gersbach, Schlechtbach, Schweigmatt, Raitbach un no witteri Höf und Rächt zwüsche Wehra- und em Wiisedal dezue ghört, also im Prinzip des, wo hüt de öschtliche Teil vo de Gmarkig vo de Stadt Schopfe isch. Möglicherwiis het au Huuse zue Neustei ghört, bevor s im 14. Johrhundert durch Erbschaft an e Basler Familie (zer Sunne) cho isch.
De Heinrich III. het ußerdem 1342 au no s halbi Dorf Marzell gchauft, un d Familie het au no Iinahme us hasburgische Pfandschafte in Wehr un im Aargau gha.
Communauté d’agglomération des Trois Frontières
D Communauté d’agglomération des Trois Frontières ìsch bìs 2016 a Communauté d’agglomération ìm Owerelsàss (Frànkrìch) gsìì. Sa ìsch àm 30. Oktober 2000 áls Communauté de communes grìnda worra, sit em 1. Januar 2016 ìsch sa a Communauté d’agglomération. Zum Kommünàlverbànd han 10 Gmeina gheert. Dr Hauiptort vum Kommünàlverbànd ìsch Saint-Louis gsìì, Präsidant dr Alain Girny. Zum 1. Janner 2017 ìsch sa mìt dr Verband Communauté de communes de la Porte du Sundgau un Communauté de communes du Pays de Sierentz zum neie Verbànd Saint-Louis Agglomération füsioniert wore.
Ryburg
D Ryburg isch aafangs 13. Johrhundert dur di Edle von Steinbach böue loo wore. Si isch anne 1272 gschlisse un derno nimi wider ufböue wore.
Vu dr Burgaalag sin hite nume no gringi Räscht erhalte.
Bezirk Gäu
Region Gäu
Dr politisch Bezirk Gäu sett me nid mit dr Region Soledurnischs Gäu verwächsle. Si isch meh historisch prägt und es ghöre zuesätzlich zu de Gäuergmeinde ou no d Untergäuer Gmeinde Gunzge, Fulebach, Chappu, Bonige, Hägedorf, Rickebach ond Chlywange – e Teil vom Dorf Wange bi Oute derzue.
Landkreis Lindau (Bodensee)
Dr Landchrais Linde isch e Landchrais z Bayre. Är lyd im Siidweschde vùm Regierigsbezirk Schwaabe.
Er gränzd im Noorde an Baade-Wiirdebäärg, an dr Boodeseechrais ùn dr Landchrais Raveschburg. Im Oschde gränzd er an dr Landchrais Oberallgai ùn im Siide an Eeschdryych, an Vorarlberg. Di siidweschdli Gränz bilded dr Boodesee.
Schded und Gmaine
Zem Landchrais Linde ghèère zwoo Schded, drèi Määrd ùn 14 Gmaine.
Apsis (Astronomie)
Wortherkumft un abgleititi Begriffe
Dr Abstand zwische System-Schwerpunkt un Apside isch d' Apsisdistanz (Apsidedistanz), oder Apsisabstand, also Periheldistanz (Perihelabstand, oft au kurz numme „Perihel“), Apheldistanz (Aphelabstand, „Aphel“), Perizentrumsdistanz u. s. w.
Z'beachte isch, dass „Periapsisdistanz“ („Periapsisabstand“) menkmol au as Bahnelement dr Winkel Argument vu dr Periapsis bezeichnet.
D'Verbindigslinie vu dr beide Apside isch d' Apsidelinie.
Exzentrizität un Apsisdistanz
Dr Zämmenhang zwische dr (numerische) Exzentrizität un dr Apsisdistanze isch
Apside un Apsidelinie
D'Grade durch die beide Apside wird Apsidelinie gnennt. Si entspricht in dr Hauptax vu dr Ellipse. Wäge Schwerkraftiflüsse vu andere Himmelskörper isch d'Apsidelinie nit fescht, sundern drillt sich langsam in d'Richtig vum umlaufede Himmelskörper. Säller Vorgang wird Apsidedrillig gnennt.
Bahnellipse un Baryzentrum
Wenn mer Bahndate nächer betrachtet un die zwei Apsidedistanze middelt, fallt menkmol uf, dass sich sälli middler Entfernig vu dr grosse Halbax underschidet. Wenn dr Hauptkörper nit wesetlich grösser wie dr zweit isch, wird dodra dr Effekt vum Baryzentrum dütlich gmacht. Denn nit dr Middelpunkt vum Hauptkörper stoht im Brennpunkt vu dr Bahnellipse, sundern dr gmeinsam Schwerpunkt vu dr Himmelskörper.