cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maui (god)
Beteueling van die son
Maui se volgende plan is om die son te keer dat dit so vinnig beweeg. Omdat sy ma gekla het die dae is te kort, klim Maui Berg Haleakalā ("huis van die son") om die son te vang met ’n tou wat van sy suster se hare gemaak is. Nadat hy die son gevang het, pleit die son vir sy lewe en belowe die dae sal voortaan in die somer lank wees en in die winter kort (Pukui, Elbert, & Mookini 1974:36).
Ander mitologieë
In die mitologie van Mangareva trek Maui die grond uit die see op en bind die son met haarlokke vas. Sy pa is Ataraga en sy ma Uaega. Daar is agt Maui: Maui-mua, Maui-muri, Maui-toere-mataroa, Tumei-hauhia, Maui-tikitiki-toga, Maui-matavaru, Maui-taha en Maui-roto. Maui die agt-ogige (matavaru) is die held. Hy word uit sy ma se naeltjie gebore en word deur sy oupa, Te Rupe, grootgemaak; dié gee hom ’n towerstaf met die naam Atua-tane en ’n handbyl met die naam Iraiapatapata (Tregear 1891:236).
Heijō Paleis
Hoewel die terrein reeds in 1952 aangewys is as Spesiale Historiese Terrein deur die Agentskap vir Kulturele Sake duur argeolgiese uitgrawings steeds voort. Die Suzaku-mon en Tou-in Tuin is gerestoureer en vir die publiek oopgestel in 1998. Verder is daar in 2001 met restourasie van die eerste Daigoku-den begin.
Aardroos-suikerbos (Protea acaulos)
Die Aardroos-suikerbos (Protea acaulos) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom op die Kaapse Skiereiland en vlakte voor, asook vanaf die Sederberg tot by die Riviersonderendberge en die Elim-vlakte by Agulhas waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die plant is plat en word 1 m in deursnee en blom van Junie tot November.
8ste Golden Globe-toekenningsaand
Wenners en benoemdes
Fred Astaire – Three Little Words
Staf van Asklepios
duimnael|140px|Die staf van Asklepios.
Rewlatch
Rewlatch is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë.
Daisy Bosman
Herkoms en opleiding
Bosman was die dogter van Paul Maartens en sy vrou, Anna Victor. Sy het haar vroeë jeugjare op haar geboorteplaas deurgebring. Daarna het die gesin na die plaas Spitskop, naby Bloemfontein, verhuis en is sy vir haar skoolopleiding na die destydse Damesinstituut Eunice in die Rosestad. Sy was 'n skrander leerling wat in solosang en klavierspel onder leiding van ene mej. Schmedes uitgemunt het. In 1895 het sy die T2-onderwysersdiploma verwerf.
Driejarige Oorlog
Ná haar huwelik in 1899 met Jacques Bosman, onderwyser, kunsskilder en broer van die Suid-Afrikaanse pianis Bosman di Ravelli, was die egpaar 'n kort tydjie op Vereeniging woonagtig. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog in Oktober 1899 is haar man as landdros na Bothaville, waarna hy by die Boeremagte aangesluit het. Hy is egter gevange geneem en as krygsgevangene na Admednagar in Indië gestuur, terwyl sy vrou in 'n konsentrasiekamp by Kroonstad opgeneem is waar haar seun, Victor, gebore is.
Grosvenor
Die wrak van die Grosvenor is die bekendste van alle skeepswrakke aan die Suid-Afrikaanse kus. Dit is te danke aan die vermoede dat die skip groot hoeveelhede silwer en goud vervoer het en aan die besondere suidwaartse voetslaantog van die oorlewendes na redding.
Swawel
Kenmerkende eienskappe
'n Noemenswaardige eienskap is dat die viskositeit (vloeibaarheid) van gesmelte swael, anders as die meeste ander vloeistowwe toeneem met temperatuurstyging vanweë die vorming van polimeerkettings.
Biologiese rol
Die aminosure sistien en metionien bevat swael, asook al die polipeptiede, proteïene en ensieme wat hierdie aminosure bevat. Dit maak swael 'n noodsaaklike komponent van alle lewende selle. Disulfiedverbindings tussen polipeptiede is baie belangrik in die samestelling van proteïne en strukture. Homosistien en taurien is ook swaelbevattende aminosure maar maak nie deel uit van DNS of die primêre struktuur van proteïne nie. Sommige vorms van bakterieë gebruik waterstofsulfied (H2S) in plaas van water as die elektrondonor in 'n primitiewe proses soortgelyk aan fotosintese. Swael in die vorm van sulfaat-ione word deur plante vanuit die grond geabsorbeer.
Verbindings
Polimeriese swaelnitried het metaaleienskappe al bevat dit nie enige metaal-atome nie. Die verbinding het ook buitengewone elektriese en optiese eienskappe.
Voorsorgmaatreëls
Koolstofdisulfied, waterstofsulfied en swaeldioksied moet altyd versigtig hanteer word.
Nikkel-63
Nikkel-63 (Chemiese notasie: Ni) is 'n radio-aktiewe isotoop van nikkel.
Klavier-blennie
Habitat
Die vis kom voor in koraal en rots riwwe in water wat 5 – 32 m diep is en vreet die vel, skubbe en slym van groter visse. Hulle huiwer ook glad nie om skubaduikers te byt nie. Die vis is alleenswemmers en kom soms in klein groepe voor.
Suid-Afrikaanse Polisiediens
Geskiedenis
Na die einde van apartheid is die Suid-Afrikaanse Polisie herdoop tot die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD), en die Ministerie van Wet en Orde is herdoop tot die Ministerie van Veiligheid en Sekuriteit, in ooreenstemming met hierdie simboliese hervormings. Die nuwe Minister van Veiligheid en Sekuriteit, Sydney Mufamadi, het hulp bekom vir polisie-opleiding van Zimbabwe, die Verenigde Koninkryk en Kanada en het verklaar dat rasseverdraagsaamheid en menseregte in die toekoms sentraal sal staan by polisie-opleiding. Aan die einde van 1995 het die SAPD die tien polisie-agentskappe van die voormalige tuislande opgeneem en op nasionale sowel as provinsiale vlak geherorganiseer.
78ste Golden Globe-toekenningsaand
The Crown het die meeste pryse (vier) gewen, insluitende vir beste TV-dramareeks. Schitt's Creek en The Queen's Gambit het twee pryse elk gewen, met Schitt's Creek wat die beste komedie- of musiekspelreeks en The Queen's Gambit wat die beste minireeks of TV-prent was. Die rolprente Borat Subsequent Moviefilm, Nomadland en Soul het twee pryse elk ontvang, met Nomadland wat die beste drama en Borat Subsequent Moviefilm wat die beste komedie of musiekspel was.
Messier 36
Messier 36 of M36 (ook bekend as NGC 1960) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Koetsier. Dit is voor 1654 deur Giovanni Batista Hodierna ontdek en Charles Messier het dit daarna in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Dit is sowat 4 100 ligjare van die Aarde af en is sowat 14 ligjare breed.
Oder-Spree
Geskiedenis
Die distrik Oder-Spree is op 6 Desember 1993 gevorm toe administratiewe hervormings in Brandenburg deurgevoer en die selfregerende stad Eisenhüttenstadt en die administratiewe distrikte Eisenhüttenstadt, Beeskow en Fürstenwalde in 'n gemeenskaplike administratiewe eenheid verenig is.
Tydbestuur
Die hooftemas wat voortspruit uit die boeke oor tydbestuur sluit die volgende in: Tydbestuur word beskou as 'n ondergroep van verskillende konsepte soos: Organisatoriese tydbestuur is die wetenskap om vermorste tyd in organisasies te identifiseer, beoordeel en te verminder. Organisatoriese tydbestuur identifiseer, doen verslag oor en bepaal die finansiële waardes van volhoubare tyd, vermorste tyd en produktiewe tyd binne 'n organisasie en ontwikkel 'n sakemodel om vermorste tyd in produktiewe tyd te omskep deur die finansiering van produkte, dienste of inisiatiewe teen 'n positiewe opbrengs op belegging.
Die Eisenhower-metode
Die Eisenhower-metode kom van 'n aanhaling van Dwight D. Eisenhower: "Ek het twee soorte probleme: die wat dringend is en die wat belangrik is. Die wat dringend is, is nie belangrik nie, en die wat belangrik is, is nooit dringend nie."
Stucki-skool, Wellington
In 1867 het mev. P.J. Cillié 'n stuk grond geskenk vir die oprigting van 'n nuwe skool vir meester Stucki. Die skool is gou met die medewerking van die ouers klaargemaak en Stucki gaan dus met sy leerlinge na 'n ruimer skool, waar later meer leerkragte nodig geword het. ’n Bran het die dak in 1874 in puin gelê, maar kort daarna het ’n grasieuse verdieping gebou die ou enkelverdiepinggebou vervang. Kosgangers het op die boonste verdieping tuisgegaan. Mettertyd het dié gebou verval en eindelik is dit deur ’n enkelverdieping vervang. Van 1920 tot 1928 is die gebou gebruik as ’n huishoudkundeskool vir behoefte meisies, maar sedertdien staan dit leeg.
Oopbroninhoud
Opebroninhoud is enige skeppende werk, insluitende artikels, prente, luister- en kykmateriaal, wat gepubliseer word in ’n formaat wat eksplisiet toelaat dat die materiaal gepubliseer en herversprei mag word. Die inhoud kan in die publieke domein val of aan ’n ander lisensie soos die GNU/FDL-lisensie onderworpe wees.
Handley Page Victor
Nege B.2's is verander na verkennings vliegtuie, model B(SR).2, met kameras en verwante toerusting wat in die bomrak geinstalleer is. Die standaard Victor het as 'n kernwapen bomwerper tot 1975 die diens verrig. Vanaf Mei 1974 is die oorskot Victor's omgeskakel na K.2 tenkers en in diens gebly tot 1988.
Calvin Coolidge
Verdere leeswerk
Kantorosinski, Zbigniew (1997). Emblem of Good Will: a Polish Declaration of Admiration and Friendship for the United States of America. Washington, DC: Library of Congress
Olifantvoël
Olifantvoëls is lede van die uitgestorwe familie Aepyornithidae. Hulle was van groot tot enorme loopvoëls wat eens op die eiland Madagaskar voorgekom het. Hulle het omstreeks 1000 tot 1200 n.C. uitgesterf om onsekere redes, hoewel menslike bedrywighede vermoedelik die oorsaak was. Olifantvoëls het uit die genera Mullerornis en Aepyornis bestaan. Aepyornis was van die swaarste voëls. Hoewel hulle geografies na aan die volstruise voorgekom het, is hul naaste verwante die kiwi, wat daarop dui dat loopvoëls nie gediversifiseer het tydens die opbreking van Gondwana nie, maar eerder ontwikkel het uit voorouers war meer onlangs versprei het deur te vlieg.
9de Golden Globe-toekenningsaand
Wenners en benoemdes
An American in Paris
Pier Angeli
Alain Resnais
Mauricius van Bisantium
Mauricius (Latyn: Flavius Mauricius Tiberius Augustus, Grieks: Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αὔγουστος; 539 – 27 November 602) was die Bisantynse keiser van 582 tot met sy dood in 602. Hy is in 539 in Kappadosië gebore as die seun van ene Paulus.
Lethrinidae
Habitat
Die familie leef naby of by koraalriwwe en hulle is naglewend. 'n Paar spesies se onvolwasse visse leef in riviermondings. Hulle is almal afwisselende hermafrodiete. Die familie is gewilde eetvisse.
Catherine Shepherd
Catherine Shepherd (gebore 1975) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Paddington (2014) en Paddington 2 (2017), en in die televisiereekse Peep Show (2003) en Hyperdrive (2006).
Clathria atrasanguinea
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Bowerbank.
Leni Riefenstahl
Helene Bertha Amalie “Leni” Riefenstahl (* 22 Augustus 1902, Berlyn, Duitse Keiserryk – † 8 September 2003, Pöcking, Beiere, Duitsland) was ’n Duitse rolprentregisseur- en vervaardiger, aktrise en danseres wat algemeen bekend is vir haar estetika en innovasies as ’n rolprentmaker. Haar bekendste rolprent was Triumph des Willens (Triomf van die wil), ’n dokumentêre prent wat sy by die 1934-Rykspartydag van Adolf Hitler se Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty (NSDAP) gemaak het. Riefenstahl se prominensie in die Derde Ryk, tesame met haar persoonlike verbinding met Hitler, het haar rolprentloopbaan vernietig nadat Duitsland verslaan is in die Tweede Wêreldoorlog. Sy is gearresteer, maar sonder enige aanklag weer vrygelaat.
Propaganda en dokumentêre rolprente
Ten spyte daarvan dat sy beloof het om nie weer sulke prente te maak oor die Nazi-party nie, het Riefenstahl in 1935 die 18-minuutlange Tag der Freiheit: Unsere Wehrmacht (Dag van Vryheid: Ons Weermag) oor die Duitse weermag gemaak. Net soos Sieg des Glaubens en Triomf van die Wil is hierdie prent by die jaarlikse Rykspartydag in Neurenberg verfilm. Riefenstahl het nooit ontken dat sy die prent gemaak het nie, maar sy het altyd volgehou dat dit ’n deelversameling van Triomf van die Wil was wat toegevoeg is omdat die weermag gevoel het hy is nie genoegsaam verteenwoordig in Triomf van die Wil in 1934 nie. Meer as ’n miljoen Duitsers het aan die byeenkoms in 1934 deelgeneem. Na dit het die jaarlikse byeenkomste in Neurenberg selfs nog meer mense gelok. Die byeenkoms in 1935 is bekend vir die uitsprake omtrent die status van Jode in Duitsland. Dit het bekend geword as die Wette van Neurenberg.
Moskeeswael
Identifikasie
Moskeeswaels lyk baie soos 'n reuse rooinekswael met 'n algemene lengte van 25 cm en 'n gewig van 45g by volwassenes. Hul bolywe is blou, anders as die rooinekswael se rooi bolyf. Die moskeeswael se gesig en onderlyf is wel rooierig, maar hul ondervlerke is wit met donker vliegvere. Die stert is gevurk en kom iets ronder by die mannetjies voor. Onvolwasse voëls is minder kleurryk en meer bruin, met aansienlik minder kontrasterende kleure.
Leni Riefenstahl
Tweede Wêreldoorlog
Op 14 Junie 1940, die dag waarop Parys tot ’n ope stad deur die Franse verklaar is en deur Duitse troepe binnegeval is, het Riefenstahl aan Hitler ’n telegram gestuur wat gelui het: “Met onbeskryflike vreugde, diep ontroer en gevul met brandende dankbaarheid, deel ons met u, my Führer, u en Duitsland se grootste oorwinning, die ingang van Duitse troepe in Parys. U oortref enigiets wat die menslike verbeelding kan versin en bereik dade sonder gelyke in die geskiedenis van die mensdom. Hoe kan ons u ooit bedank?” Sy het later verduidelik dat “almal gedink het die oorlog verby is en in daardie gees het ek aan Hitler geskryf.”  Riefenstahl was vir 12 jaar vriende met Hitler. Volgens Ernst Hanfstaengl, wat ’n nabye vriend van Hitler gedurende die laat 20’s en vroeë 30’s was, het Riefenstahl probeer om ’n verhouding met Hitler aan te knoop maar het hy nie belangstelling getoon nie. Om welke rede ookal het haar verhouding met Hitler afgeneem in 1944, toe haar broer Heinz oorlede is op die Russiese front.
Die laaste keer wat Riefenstahl vir Hitler gesien het was toe sy op 21 Maart 1944 met Peter Jacob getroud is, kort nadat sy vir Jacob aan Hitler voorgestel het in Kitzbühel, Oostenryk. Riefenstahl en Jacob is in 1946 geskei.
Moskeeswael
Voortplanting
Die wyfie lê tipies twee tot vier wit eiers. 'n Mannetjie sal slegs met een wyfie paar tot en met haar dood. Na haar dood sal hy vir hom 'n nuwe maat soek.
Leni Riefenstahl
Tweede Wêreldoorlog
Met die ineenstorting van Duitsland se weermag in die lente van 1945, het Riefenstahl Berlyn verlaat en het sy saam met ’n groep mans geryloop oppad na haar moeder, waar sy deur Amerikaanse troepe in hegtenis geneem is. Sy het by ’n aanhoudingskamp uitgestap en is daarna nog verskeie kere gearresteer en het weer vrygekom. Ten einde laaste het sy per fiets haar huis bereik, net om te vind dat dié ook deur Amerikaanse troepe in beslag geneem is.
Gefnuikte rolprentprojekte
Riefenstahl het telkemale (volgens haar 15 keer) probeer om gedurende die 1950’s en 1960’s rolprente te maak maar het baie weerstand, openbare proteste en venynige kritiek ervaar. Baie van haar gelykes in die rolprentbedryf in Hollywood het van Nazi Duitsland weggetrek en het geen simpatie met haar getoon nie. Hoewel professionele persone in die rolprentbedryf en beleggers haar werk wou ondersteun, is die meeste van haar projekte gestop weens hernieude en baie negatiewe publisiteit teenoor haar werk vir die Derde Ryk. In 1956 is sy geïnspireer deur Ernest Hemingway se 1935-roman Green Hills of Africa en het sy ’n ambisieuse rolprentprojek in Afrika begin wat gegrond was op ’n roman genaam Schwartze Fracht (Swart Vrag). Terwyl sy gekyk het na plekke om te verfilm, het sy by die dood omgedraai nadat sy in ’n vragmotorongeluk beseer is. Sy het in ’n hospitaal in Nairobi haar bewussyn herwin van ’n koma en het aldaar die skryf van die draaiboek afgehandel. Hierdie projek is egter spoedig deur plaaslike inwoners gefnuik wat nie hul samewerking wou bied nie tesame met die Suezkrisis en slegte weer.
Menings van kritici
Erickson sê verder van Riefenstahl: “Nadat sy haar staal gewys het met haar epiese propagandarolprent Triomf van die Wil, het die Duitse rolprentmaker Leni Riefenstahl haar reputasie verder uitgebrei met die tweeledige Olympia.”  Terwyl die eerste helfte van die rolprent uniek is in sy uitbeelding van “nie-ware Ariese” atlete, veral die opkomende ster Jesse Owens, “is die tweede helfte van die rolprent die een wat tegnies gesproke die meeste indruk maak met Riefenstahl wat ’n verstommende verskeidenheid kamerasnelhede en hoeke gebruik het om die duikkompetisie af te neem.”  Riefenstahl se werksetiek en volharding was duidelik te sien deurdat haar span “16 ure vir sewe dae aaneen” gewerk het. Hoewel “Riefenstahl en haar personeel dikwels die gewenste kamerahoeke verbied is,” is hulle gedwing om “te improviseer met telefotolense.” Die resultaat van hierdie vindingrykheid is “baie meer dramaties indrukwekkend as die benadering van nabyskote van die kontemporêre kameraman.
Tangena
duimnael|250px|’n 19de-eeuse kunstenaarsvoorstelling van die tangena-beproewing.
Geskiedenis
Die tangena is in 1863 deur Radama II verbied. Hy het ook verklaar enigiemand wat van die beproewing dood is, sou nie meer skuldig aan towenary wees nie en kon in die familiegraftombes herbegrawe word. Die praktyk het nogtans in die geheim in Imerina voortgegaan en openlik op ander dele van die eiland. Een van die belangrikste voorwaardes waarop Radama se weduwee, Rasoherina, toegelaat is om hom op te volg was immers ’n volgehoue nakoming van die verbod op die tangena-beproewing.
10de Golden Globe-toekenningsaand
Wenners en benoemdes
High Noon – Dimitri Tiomkin
Walt Disney
Wikidata
Wikidata is 'n projek van die Wikimedia-stigting wat 'n ​​gesamentlik bewerkbare databasis ter ondersteuning van Wikipedia daarstel. Die projek is deur Wikimedia Duitsland begin en bied 'n gemeenskaplike bron van bepaalde tipes data, soos interwiki-skakels en geboortedata, wat in artikels op Wikipedia en elders gebruik kan word. Dit kan met Wikimedia Commons vergelyk word, maar voorsien data instede van media-lêers aan al Wikipedia se projekte.
Clathria bitoxa
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Duitse perdeby
Die insek se kleur is hoofsaaklik geel-en-swart en die antennas is swart. Dit trek sy pote in tydens vlug. Hulle maak hulle neste ondergronds, wat kartonagtig voorkom. Dit is 'n bedreiging vir plaaslike insekte, onder andere heuningbye.
Die aggressiewe perdeby kom in Suid-Afrika in die Wes-Kaap voor, en het al boere rondom Stellenbosch, Somerset-Wes en Franschhoek verhinder om hul oeste van vrugte en druiwe te pluk.
The Radio Dept.
Geskiedenis
The Radio Dept. is in 1995 deur skoolmaats Elin Almered en Johan Duncanson begin. Hulle het die groep vernoem na 'n vulstasie wat in 'n radiohersteldienswinkel omskep is en wat "Radioavdelningen" ("Die Radioafdeling") geheet het. Almered en Duncanson het egter spoedig die musiekgroepidee opsy gesit. Drie jaar later, in 1998, is die groep weer in die lewe geroep toe Duncanson met Martin Larsson begin saamwerk het. In 2001 het Larsson se nooi, Lisa Carlberg, die groep bygetree en die baskitaarposisie ingeneem. Sy is deur Per Blomgren gevolg, wat die tromme behartig het, en later ook deur Daniel Tjader op sintetiese klavier.
Drie van The Radio Dept. se snitte is op Sofia Coppola se rolprent Marie Antoinette se klankbaan ingesluit. Hierdie snitte was "Pulling Our Weight" van die Pulling Our Weight EP, "I Don't Like It Like This" van die This Past Week EP, en "Keen on Boys" van Lesser Matters en het aan die groep wyer erkenning besorg.
Nagasaki
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was Nagasaki die tweede stad ter wêreld wat deur 'n Amerikaanse atoombom aangeval is.
Erica
Beskrywing
Meeste Erica-spesies is klein struike van 20–150 cm hoog, alhoewel enkeles hoër groei; E. arborea (boomheide) en E. scoparia (besemheide) groei die hoogste, naamlik tot 7 meter hoog. Almal is immergroen met besonder klein, naaldagtige blare van 2–15 mm lank. Die blomme groei soms uit die oksels, of andersins in terminale skerms of are, wat tipies na buite of afwaarts georiënteer is. Die sade is baie klein, en kan by sommige spesies vir dekades in die grond oorleef.
Dagga Party
Acton was 'n eiser in 'n saak wat in die Wes-Kaapse hooggeregshof aangehoor is, en op 31 Maart 2017 beslis het dat volwassenes in die privaatheid van hulle eie huise dagga mag besit, kultiveer en gebruik. Die hof het ook beslis dat die parlement 24 maande het om die wetgewing te verander.
Stephen Hawking
Stephen Hawking het saam met Roger Penrose bewys dat Albert Einstein se algemene teorie van relatiwiteit impliseer dat ruimte en tyd 'n begin in die Oerknal en 'n einde in swartkolke het. Die idee maak dit nodig dat algemene relatiwiteit met kwantumteorie verenig word en dit lei daartoe dat swartkolke nie heeltemal swart moet wees nie, maar straling moet afgee en uiteindelik verdamp en verdwyn. Nog 'n openbarende veronderstelling is dat die heelal geen grens in ideële tyd het nie, wat sou impliseer dat die manier waarop die heelal begin het, heeltemal deur rasionele wetenskapwette, wat ontdek en verstaan kan word, bepaal is.
Kinderfiksie
Medegeskryf met sy dogter Lucy.
Clathria brepha
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Pantonstoel
Die Pantonstoel (Deens ː Pantonstolen) is 'n S-vormige plastiekstoel wat in die 1960's deur die Deense ontwerper Verner Panton geskep is. Dit is die wêreld se eerste gevormde plastiekstoel en word beskou as een van die meesterwerke van Deense ontwerp. Die stoel is in die Deense Kultuurkanon van 2006 ingesluit.
Museumversamelings
Oor die jare is die Pantonstoel, wat aanvanklik as Panton se S-stoel bekend gestaan het, wyd in Denemarke en in die buiteland uitgestal. Dit vorm tans deel van die permanente versamelings van die wêreld se bekendste ontwerpmuseums, waaronder, New York se Museum of Modern Art, Londen se Ontwerpmuseum, Berlyn se Duitse Historiese Museum en Kopenhagen se Deense Museum van Kuns & amp; Ontwerp.
Marinus Stucki
Onderwyser by Wellington
Op 16 Mei 1864 het Stucki met Rachel Elizabeth Bosman in die huwelik getree. In 1862 kom 'n derde broer, Andries, uit Holland na Suid-Afrika en word assistent-onderwyser aan die skool van Conradus Stucki in Bovenvallei (Bovlei), Wellington. Hy het egter later in die regte gestudeer en na Jacobsdal verhuis, waar hy in 1877 as landdros oorlede is.
Aftrede
In 1935 het Die Skool op Blauwvallei en My Werk Aldaar uit sy pen verskyn.
Werwelkolom
Borswerwelkolom
Die borswerwels word aangedui met T1/Th1 tot T12/Th12 (van bo af). Die ribbes sluit by dié werwels aan.
Sargon van Akkad
Sargon van Akkad, ook bekend as Sargon die Grote (Akkadies: Šarru-kīnu, "die ware/wettige koning"), was ’n Semitiese Akkadiese keiser wat bekend is vir sy verowering van Sumeriese stadstate in die 24ste en 23ste eeu v.C. Hy was die stigter van die dinastie van Akkad en het in die tweede laaste kwart van die 3de millennium v.C. regeer.
Michael Leitch
Vroeë lewe
Leitch is gebore in Nieu-Seeland met 'n Nieu-Seelandse pa en 'n Fidjiaanse ma, maar verhuis na Japan op die ouderdom van 15 om te gaan studeer. In 2008 was hy kaptein van Japan by die Junior-Wêreldkampioenskap. Hy het 'n Japannese burger geword in 2013.
Little Norway
Little Norway is 'n opelugmuseum en gewilde toeristebestemming in Blue Mounds, 'n dorp in die Amerikaanse deelstaat Wisconsin. Die museum pronk met 'n outentieke Noorse dorp en word in die Amerikaanse National Register of Historic Places gelys.
Sargon van Akkad
Taal en teks op rekords
Tydens Sargon se bewind is Oos-Semities gestandaardiseer en aangepas vir gebruik saam met die vorm van wigskrif wat voorheen in Sumeries gebruik is om te vorm wat nou as Akkadies bekend is.
Oorwinning van Sumer
Sargon het die inwoners van die gebiede wat hy verower het, toegelaat om hulle plaaslike leiers en tradisies te behou. Hulle moes egter gehoorsaam aan hom wees en heffings betaal in ruil vir hulle veiligheid. Die mense was lojaal aan Sargon vanweë sy beleide, wat tot die handhawing van vrede gelei het. Hy het Akkadies as die ampstaal van die regering aangewys en vaste mates en gewigte ingestel.
Gryskruisswael
Die voël word tot 14 cm lank en 8 tot 12 gram swaar.
Sargon van Akkad
Geboortelegende
thumb|220px|'n Illustrasie uit die Assiriese Sargonlegende (1913): Die jong tuinier Sargon word besoek deur [[Isjtar, "omring deur 'n wolk duiwe".]] 'n Nieu-Assiriese teks uit die 7de eeu v.C. wat voorgee dit is Sargon se outobiografie, beweer die koning was die buite-egtelike kind van 'n priesteres. Net die eerste twee kolomme van die fragmente van drie tablette het bewaar gebly. Die eerste fragmente is omstreeks 1850 ontdek. Sargon se geboorte word so beskryf:
Clathria bulboretorta
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Moltrein (roman)
Moltrein is 'n roman geskryf deur Dan Roodt. Die boek word deur die skrywer self omskryf as 'n roman vir die leser wat meer verwag as "man ontmoet meisie op 'n tropiese eiland." Die boek kan as post-postmoderne liefdesverhaal beskou word. Anton du Preez is 'n onsuksesvolle pianis en komponis wat heelwat tyd in die Paryse moltreinstelsel deurbring totdat hy die fabelagtig ryke Erika ontmoet. Sy verlos hom uit die verveling van 'n middelmatige bestaan as moltreinpassasier en hulle besoek allerlei interessante plekke en restaurants, met 'n oordaad aan seks en literêre verwysings. Die hele boek ondergrawe die leser se begrip van apartheid deur die begrip te verestetiseer.
Die lewe ondergronds II
Hy verneem by die besoekende Marié van der Westhuizen en haar Engelssprekende man (Steve) daar is geen toekoms meer in Suid-Afrika nie. Ná 'n motorkaping het die gesin besluit om die land vaarwel te roep en na Engeland te verhuis. Hul dogter, Lisa, word ook in Engels grootgemaak. Afgesien van die bedrogspul wat by die Staatsteater oopgevlek is en die streeksrade wat afgeskaf is, is musiekinstrumente by skole konfiskeer en word musiekonderwysers op 'n streep afgedank. 'n Toekoms in Suid-Afrika is daar dus glad nie meer vir Anton nie. Marié kan weer glad nie insien waarom daar geen geleenthede vir Anton in Parys kan wees nie. Tog is daar 'n groot verlange in Anton om terug te keer Suid-Afrika toe.
Agtergrond
Roodt begin sy boek tydens 'n besoek aan Parys te skrywe; uiteindelik word die manuskrip in Suid-Afrika voltooi. Die storie het geleidelik vorm aangeneem en was nie aan tyd gebonde nie. Die boek is ook geskryf oor 'n tydperk toe Roodt sy 'frankofiele fase' beleef het - die voedsel, letterkunde, filosofie en kleredrag, maar veral "'n sekere soort intellektuele onverskrokkenheid" het hom bekoor; waaronder die taaltrots en volkstrots van Alain de Benoist.
[...] ‘n [V]riend van my het gesê “dit is die laaste Sestigerroman”. Dit bied egter ‘n realistiese en nie-verromantiseerde blik op Parys. Maar dit het ook vir my daaroor gegaan om ‘n tydvak (die tagtigerjare) te beskryf, ‘n tyd toe daar oral geweldige propaganda teen Suid-Afrika en Afrikaners geproduseer is. Origens is dit ‘n roman in die Franse styl, ietwat ironies en vol detail oor Parys, die moltrein en Frankryk self.
Kioto
Kioto (京都市)  is 'n stad in die sentrale deel van Honsjoe, Japan en het 'n bevolking van byna 1,5 miljoen. Die stad was voorheen die land se keiserlike hoofstad en is tans die hoofstad van die Kioto Prefektuur. Dit vorm 'n belangrike deel van die Osaka-Kobe-Kioto-metropolitaanse gebied. 14 tempel en Sjinto-heiligdomme is saam met drie andere in die omliggende stede Uji en Ōtsu in 1994 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Agtergrond
Kioto is een van die oudste munisipaliteite in Japan, en is in 794 as die nuwe setel van Japan se keiserlike hof deur keiser Kanmu gekies. Die oorspronklike stad, genaamd Heian-kyō, is in ooreenstemming met tradisionele Chinese feng shui gerangskik volgens die model van die antieke Chinese hoofstad Chang'an/Luoyang. Die keisers van Japan het in die volgende elf eeue vanaf Kioto geregeer tot 1869. Dit was die toneel van verskeie sleutelgebeure van die Muromachi-tydperk, Sengoku-tydperk en die Boshin-oorlog, die Ōnin-oorlog, die Honnō-ji-insident, die Kinmon voorval en die Slag van Toba-Fushimi. Die hoofstad is ná die Meiji-herstel van Kioto na Tokio verskuif. Die moderne munisipaliteit van Kioto is gestig in 1889. Die stad is gespaar van grootskaalse vernietiging tydens die Tweede Wêreldoorlog en gevolglik het sy vooroorlogse kulturele erfenis meestal behoue gebly.
Naam
Histories het buitelandse spellings vir die stad se naam Kioto en Miaco of Meaco ingesluit.
Moltrein (roman)
Ontvangs
Joan Hambidge se resensie van 14 Junie 2004 meet Moltrein aan Roland Barthes (juis omrede Roodt 'n verhandeling oor Barthes voltooi het) en Jacques Lacan (met die treinmotief) wat sy baie geslaagd vind. Sy is beïndruk deur die metafiksie en narratiewe truuks wat sterk psigoanalities gelees kan word. Sy herken Proust, Balzac, Flaubert, André P. Brink se Die ambassadeur, maar ook nostalgie. Hambidge skryf: "Die liefdeslewe van Du Preez en Erika de Ruiter word geil en heerlik beskryf". Dit is juis die klomp intertekste wat Moltrein vir die letterkundige leser 'n "plesierrit" maak. Sy verwelkom hierdie roman, omrede dit die stereotipe idee van wat 'n goeie of groot roman is afbreek. Sy eindig haar resensie met:
Ook die droë stukkies humor en die eiesinnige oordrywings waarmee Anton sy wyshede, oordele en vooroordele verkondig, laat die leser besef dat hier 'n spel gespeel word met'n karakter. Maar in laaste instansie laat Moltrein my met die gevoel dat dit nóg vis nóg vlees is. Komiek en erns, selfrelativering en selfingenomendheid, die vertelde en die geïmpliseerde is kortsluitings eerder as komplemente.
13 Julie
13 Julie is die 194ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (195ste in skrikkeljare). Daar volg nog 171 dae in die res van die jaar.
Moltrein (roman)
Repliek: 'Brink se hatige strydskriffie'
Die hele kinderagtige, vulgêre wyse waarmee Brink die Moltrein-roman aan die publiek voorstel in die inleiding van sy resensie, sê Roodt, getuig van swak smaak. Die inleiding van Brink se resensie handel oor 'n Andy Capp-karakter wat 'n prys deur dobbel gewen het en dan grootdoenerig elke motor toets. Wanneer drie ure verbygaan en die besadigde verkoopsman dan vra hoeveel Andy Capp gewen het, is die antwoord 300 pond. Daarop antwoord die verkoopsman: "Please bite my ear"  [...] "I like to feel a bit of passion when I'm fucked." Boonop lyk dit of Brink dit moeilik vind om by 'n onderwerp te hou - soos sy lesing oor Van Wyk Louw getuig waar hy 'n kwartier lank oor Jackie Nagtegaal se skeppende taalgebruik uitgewy het en uit dié uit met dieselfde geesdrif dan uitvaar teen George Bush.
By die LitNet-/ Praagrepliek gaan Roodt voort. Brink het net soos Gordimer in die huidige Suid-Afrika irrelevant geword, juis deur hul steeds stereotipes van die verlede aan die lewe hou, gehul in "kleinlike moralismes" en "sjiek-radikalisme":
Akademiese belangstelling
Die mol word gewoonlik met blindheid geasosieer (sic). In die politieke konteks van die roman kan dit met Anton se beperkte tonnelvisie verbind word. Anton sien die Afrikaner as verstote figuur, as ’n tragiese held wat in sy droom van die daarstelling van ’n selfstandige identiteit, gefaal het (279). Roodt fokus in die roman slegs op die “boerehaat” jeens die “onskuldige” Afrikaner en beeld die Afrikaner nie in sy dualiteit — met beide positiewe én negatiewe eienskappe — uit nie. Anton staar hom blind teen sy vooropgestelde positiewe beeld van die Afrikaner as idealistiese verstoteling.
Moltrein beeld die problematiek uit wat saamhang met die handhawing van ’n nasionale identiteit in ’n vreemde ruimte en postmoderne milieu. Daar word geen absolute definisie van ’n Afrikaneridentiteit gegee nie. Inteendeel, dit blyk dat die Afrikaner gedoem is tot ’n nomadiese bestaan — hy voel hom nie tuis in Suid-Afrika óf die vreemde nie. Die gevoel van tuisteloosheid laat ook ’n identiteitskrisis by die protagonis ontstaan as hy aan ’n eertydse vriendin erken: “Ek is nie meer doodseker oor wie en wat ek is nie.” Hierdie idee van onsekerheid loop hand aan hand met die postmoderne konsep van identiteit. Die indiwidu word in ’n staat van wording of ontwikkeling uitgebeeld. Daar is geen statiese en beperkte definisie van identiteit nie. Die self word in ’n menigte manifestasies van die syn versplinter. Anton du Preez is beide Afrikaner én Europeër, beide onderdrukker én verdrukte, en beide in ’n proses van wees én van wording. In teenstelling met die slotreëls in Antjie Krog se gedig “Reis” [uit Kleur kom nooit alleen nie], wat lui “Hoe meer kere jy vermeng / hoe meer word jy”, klou Anton op ’n negatiewe en verbete manier aan sy eensydige siening van Afrikaneridentiteit en gevolglik vind karakterontwikkeling op ’n uiters beperkte vlak plaas.
Die tegelyk selfbejammerende en selfpromoverende literêre fantasie in Moltrein is 'n voorbeeld van die uiterse nihilisme waartoe die essensialiserende en na die oorsprong terugkoppelende tendens in die Afrikaners se omgang met hulle tradisie, ook hulle kostradisie, kan lei. Die boek vertolk iets van wat ek as 'n selfvernietigingsmeganisme reg binne-in die Afrikaner se koskultuur kan herken. Die naam van hierdie meganisme is "die narsisme van die goeie tafel". Dit gaan gepaard met snobisme, eksklusiwiteit, veragting van die ander, vertoonsug, gulsigheid, selfsug, meerderwaardigheid, chauvinisme en solipsisme. Dit is hierdie meganisme wat herkenbaar is in die eerste Afrikaners se standbewustheid aan die vroeë Kaap, en later in die gemoedelike selftevredenheid van 'n polities dominante patriargale Afrikaner-middelklas en uiteindelik in die pruilerige, protserige selfliefde van die gesofistikeerde hoër middelklas stedelike Euro-Afrikaner. Myns insiens is dit die onstilbare narsistiese honger na glans en glorie wat veroorsaak het dat die Afrikaners se koskultuur sigself vandag tot byna tot op die droesem verteer het.
Klismosstoel
'n Klismos (Grieks : κλισμός) of 'n klismosstoel is 'n soort Antieke Griekse stoel, met 'n konkawe rugleuning en stoelpote wat uitwaarts buig.
Erasmusprys
Die Erasmusprys is een van Europa se mees gesogte eerbewyse. Die Nederlandse Praemium Erasmianum-stigting ken dit jaarliks toe aan mense of instellings wat 'n buitengewoon belangrike bydrae op kulturele, maatskaplike of sosiaal-wetenskaplike gebied gelewer het. Die prys is na die Nederlandse Renaissance-humanis Desiderius Erasmus genoem. Die prysgeld beloop tans (2015) €150,000.
Klaviersonate nr. 13 (Mozart)
'''Klaviersonate nr. 13''' in B-mol-majeur, K. 280 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.
Klaviersonate nr. 12 (Mozart)
'''Klaviersonate nr. 12''' in F-majeur, K. 332 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.
Swart Dood
Verspreiding van die siekte
Die Mongoolse inval in China in die 13de eeu het ’n afname in landbou en handel teweeggebring. Aan die begin van die 14de eeu was daar ’n ekonomiese herstel. In die 1330's het ’n groot getal natuurrampe en peste tot groot hongersnood gelei. Dit het in 1331 begin, met ’n dodelike pes wat kort daarna uitgebreek het. Epidemies wat die pes kon ingesluit het, het tot 25 miljoen Chinese en ander Asiate doodgemaak in die 15 jaar voordat dit Konstantinopel in 1347 bereik het.
Noreen Berry
Beknopte biografie
Haar Britse verhoogdebuut was in 1954 as Berta by Glyndebourne, wat sy met Dryad in Ariadne opvolg. Later daardie jaar was sy Ježibaba in 'n besondere opvoering van Rusalka in die Royal Festival Hall, wat deur Rafael Kubelik gedirigeer is.
Kleinstreepswael
Geluid
Die voël se geluid is 'n nasale 9-10 note: tjirp-tjirp-tjirp, kriek, kriek, kriek, tjirp.
Voëlnesvaring
Habitat
Die voëlnesvaring kan óf ’n lugplant wees wat op boomtakke en -stompe groei óf in die grond geplant word, maar groei gewoonlik op organiese materiaal. Dit hou van warm, vogtige gebiede in gedeeltelike tot volle skadu.
Klaviersonate nr. 15 (Mozart)
'''Klaviersonate nr. 15''' in F-majeur, K. 533 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.
Istmiese Spele
Die Istmiese Spele (Grieks: τα Ἴσθμια ta Isthmia) was een van die vier pan-Hellenistiese spele van Antieke Griekeland wat nes die Nemeïese Spele elke twee jaar (in die tweede en vierde jaar van die olimpiade) op die landengte (istmus) van Korinthe gehou is ter ere van die seegod Poseidon.
Clathria calla
Clathria calla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Daniel Hugo
Poësie
Op skool begin hy reeds gedigte skryf en een van sy eerste gedigte is oor reën, wat in Windhoek ’n opspraakwekkende gebeurtenis was. Hy publiseer gedigte in letterkundige tydskrifte soos Standpunte, Tydskrif vir Letterkunde en Ensovoort en debuteer saam met Etienne van Heerden, Koos Kombuis (destyds nog onder die naam André le Roux du Toit) en Peter Snyders in die bundel “Brekfis met vier”. “ Ambag” (later ook opgeneem in “Die klein aambeeld”) is ’n lang gedig met vierreëlige strofes wat reeds sy tegniese vaardighede tentoonstel. Hierin word die digkuns as ambag gesien, met die digter die ambagsman, die taal die materiaal waaruit die gedig geplooi word om die erotiese ervarings (die vorm) te verwoord. Die gedig gee ook ’n beknopte familiegeskiedenis van die digter. Die bundel erotiese gedigte “Saad uit die septer” publiseer hy onder die skuilnaam Daan van der Merwe. Die meestal kort gedigte (kwatryne of tersines) het ’n speelse inslag met soms vernuftige woordspel om die erotiese toespelings en dubbel betekenisse te kommunikeer. Deur die struktuur en speelse opset is dit ook ’n parodie op D.J. Opperman se “Komas uit ’n bamboesstok”, met hierdie bundel wat ook ’n proloog en epiloog bevat, maar slegs vyf “boeke” teenoor Opperman se sewe “rolle”.
Gedigte wat uitstaan is onder andere “Kluisdief” (met sy konsekwente beelding wat die oplossing vir die ongemaklike stiltes wat tussen die eggenotes kom vergelyk met die oopsluit van ’n kluis met die regte kombinasie), en “Grond” (in die siklus “Vier elemente en ’n epiloog”) waarin die lewensreis se swoeg en sweet in kompakte vorm weergegee word as eindigende by ’n gat in die grond. Daar is ook verse waarin die beminde aangespreek word (“korte mette” en “sonnet”) en verse waarin die liefdespel in die huwelik die tema is (“nokturne” en “hitte hitte perdjie”). “Eerste liefde” is ’n treffende vers oor die kortstondigheid van liefde, waarin die kat se spel met die muis as metafoor gebruik word. Die kat is verder ook die tema van die verse in die “katstrofes” siklus, met die titel se slim woordspeling op katastrofes. Die duif is ook ’n terugkerende simbool in die bundel en beide die kat en die duif word as metafoor gebruik in die slotgedig “vir die kritici”, waar die kritikus (die kat) die duif (die digter) as prooi het. “Die klein aambeeld” (opgedra aan D.J. Opperman) bevat weer hoofsaaklik korter verse, waarin sy statuur as taalvirtuoos en bedrewe digter bevestig word. Benewens ’n aantal nuwe verse word die oorgrote meerderheid van die verse wat reeds in “Brekfis met vier” verskyn het, weer hierin opgeneem. Die titel van die bundel dui die instrument van die digter aan, wat in hierdie bundel ’n voorliefde toon vir die Persiese kwatryn (rymskema aaba). Die bundel word in twee afdelings verdeel. Die eerste afdeling bevat verse oor die woord in die digkuns, die liefde en die dood. Hier is dit veral  die huldigingsgedig aan “D.J. Opperman”, “Ambag” en “Vir ’n bot meisie” wat die aandag trek. Die eerste van die “Twee kwatryne”, “Meetkunde”, vang die siklus van die mens se bestaan mooi vas in die beeld van ’n sirkel wat deur ’n passer getrek word, met die middelpunt die geboorte en die omtrek dan die dood, die afstand waarvan as “doodver” verwoord word. “Donkerkamer-alchemis” word opgedra aan die Nederlandse digter Gerrit Achterberg. Hierin word Achterberg beskryf as ’n fotograaf wat moeisaam met beperkte middele die volmaakte beeld van die vrou in die foto herskep, metafoor vir die beperkte middele wat ’n digter het om die “volmaakte” gelykenis van sy onderwerp in gedigvorm te laat gestalte kry. Die alchemis van die titel (wat gepoog het om goud uit ander elemente te produseer) word op magiese wyse gerealiseer deur die goue haar wat in die bak agterbly. Die tweede afdeling bevat aangrypende rougedigte in die siklus (“George Euvrard Hugo 1957–1977”) gerig aan sy oorlede broer wat op twintigjarige leeftyd te sterwe kom.
Eerbewyse
Sy radiowerk word meermale met die ATKV-radioprys bekroon, waaronder in 1992 vir die hoorbeelde “Audrey Blignault” en “Sestig is dertig”, in 1993 vir “So is die lewe vir een pond sewe” oor die lewe en werk van R.K. Belcher (wat ook ’n Radio Artes-toekenning verwerf in dieselfde jaar), in 1995 vir “Versalbum – die verskeidenheid van Afrikaans” en ook “So is ons gebek”, in 1996 vir ’n hoorbeeld oor P.J. Philander, in 1998 vir “Troebadoer van die woord”, ’n dokumentêre program oor Uys Krige, in 1999 vir “Die verste reis” oor Elsa Joubert, in 2002 vir sy program oor “Jan Rabie 80”, in 2003 (met Hermann Giliomee) en 2004 vir die beste onderhoud in “Leeskring” en in 2005 vir sy hoorbeeld “Tien jaar van demokrasie en die letterkunde”. Hy ontvang ook twee Artes-pryse vir sy radiowerk en in 1998 die Akademie se Erepenning vir Afrikaanse Radiohoorbeelde vir “Troebadoer van die woord”. In 2004 maak Via Afrika aan hom die toekenning as Boekjoernalis van die Jaar op grond van sy “gesaghebbende, vermaaklike, welbelese en invloedryke stem in die boekjoernalistiek”. In 2015 word hy vereer met die Van Ewijck-stigting se prestasiebeurs in erkenning van sy bevordering van kulturele betrekkinge tussen Nederland en Suid-Afrika deur sy vertaling van verskeie Nederlandse skrywers in Afrikaans.
Malik Joyeux
Vroeë lewe
Hy en sy gesin het jare lank sonder enige luukses in ’n hut naby Haapiti op Moorea gewoon. Dit het geen mure gehad nie; dit was net ’n houtstruktuur met ’n dak, omring deur varings en palmbome. Die see was net ’n paar meter van hul hut.
Clathria campecheae
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Ljef Perofski
duimnael|Die Wollaston-medalje Graaf Ljef Aleksejewitsj von Perofski (Russies: Лев Алексеевич Перовский, ook getranslitereer as Perofsky, Perovskii, Perovskiy, Perovsky, Perowski en Perowsky; 9 September 1792 – 21 November 1856) was 'n Russiese edelman en mineraloog wat ook onder Nikolaas I van Rusland as minister van binnelandse sake gedien het.
Loo, Duiven
Loo is ’n nedersetting in die munisipaliteit Duiven in die provinsie Gelderland in Nederland.
Siemens (eenheid)
Die siemens (simbool S) is die SI-eenheid vir die elektriese geleidingsvermoë en kom ooreen met.
Die eenheid siemens is na die Duitse uitvinder Werner von Siemens vernoem
Kolchis
Kolchis of Colchis (Georgies: კოლხეთი, Kolcheti; Grieks: Κολχίς, Kolchis) was ’n streek en koninkryk in die Suid-Kaukasus. Dit was geleë aan die ooskus van die Swartsee, waar die hedendaagse Georgië is.
Geskiedenis
Kolchis is sedert die Bronstydperk bewoon deur verwante, maar aparte stamme wat aan die Swartsee gewoon het. Hulle het in die 13de eeu v.C. verenig en die Koninkryk van Kolchis gestig.
Kamof Ka-50
Wapens
'n Groot hoeveelheid wapentuig kan op dié helikopter gemonteer word. Dit beskik ook oor 'n spesiale kompartement waarin 'n gewonde soldaat aan boord geneem kan word of ekstra wapentuig gemonteer kan word. Die hoofbewapening van die helikopter is 12 lasergeleide VIKhR anti-tenkmissiele met 'n maksimum reiksafstand van 8 km. Die laser is klaarblyklik geheel en al bestand teen fopteikens, en die vuurbeheerstelsel kan vier Swart Finhaaie met gemak koördineer om sodoende taktiese inligting te deel.
Société géologique de France
Die Société Géologique de France (SGF) is 'n Franse geleerde vereniging wat op op 17 Maart 1830 gestig is. Dit is die Geologiese Vereniging van Frankryk. Teen 2006 het dit 1200 lede gehad.
Karate Kallie
Karate Kallie is 'n Afrikaanse rolprent wat op 18 September 2009 in teaters begin draai het. Die regisseur en draaiboekskrywer is Wimpie van der Merwe. Die rolprent is gebaseer op 'n kortfilm met die selfde naam wat tydens die InniBos-filmfees gewen het, en 'n gesamentlike eerste plek by die Apollo-filmfees in 2007 behaal het.
Maude Allen
Maude Allen (30 November 1879 – 7 November 1956) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Cowboy Millionaire (1935), Whispering Smith Speaks (1935), Secret Valley (1937), en Black Diamonds (1940).
37ste AVN-prystoekenning
Wenners en benoemdes
Angela White en Small Hands het die hoofpryse, vir onderskeidelik beste vroulike en manlike kunstenaar, gewen. White was die eerste persoon wat dié prys drie keer agtermekaar gewen het.
Catherine Steadman
Catherine Steadman (gebore 8 Februarie 1987) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Inbetweeners (2008), Downton Abbey (2010), Breathless (2013), en Trying Again (2014).
Loo, Berkelland
Loo is ’n nedersetting in die munisipaliteit Berkelland in die provinsie Gelderland in Nederland.
Sri Lanka
Sri Lanka (Singalees: ශ්‍රී ලංකාව, śrī laṃkāva, [ʃriː laŋkaː]; Tamil: இலங்கை, ilaṅkai, [ilaŋɡaj]), amptelik die Demokratiese Sosialistiese Republiek Sri Lanka (Singalees: ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය, Śrī Laṅkā Prajātāntrika Samājavādī Janarajaya; Tamil: இலங்கை சனநாயக சோசலிசக் குடியரசு, Ilaṅkai Jaṉanāyaka Sōsalisak Kuṭiyarasu), is 'n tropiese eilandstaat in Suid-Asië en die Indiese Oseaan. Dit is net suidoos van Indië geleë, verder wes is die Maledive en in die noordooste sluit die Golf van Bengale aan. Sri Lanka beslaan 'n oppervlakte van 65 610 km² en het 'n bevolking van 22 156 000 in 2021 gehad. Dié land se hoofstad is Sri Jayawardenepura, maar die grootste stad is Colombo. Singalees en Tamil vorm die twee amptelike tale van Sri Lanka en word deur die twee belangrikste etniese groepe, die Singalese en die Tamils onderskeidelik, gebesig. Van die etniese minderhede sluit in Moors, Maleiers, Han-Chinese, Burgher en die inheemse bevolking van Sri Lanka, Vedda.
Ceylon was vanaf 1658 tot 1796 'n Nederlandse kolonie. In 1796 neem die Britte die eiland oor, maar op 4 Februarie 1948 word dit 'n onafhanklike land. Sri Lanka is 'n lidland van die Britse Statebond met 'n president as staatshoof. Dié land is vir sowat dertig jaar deur 'n burgeroorlog (1983–2009) tussen die Tamilse Liberation Tigers of Tamil Eelam en die Sri Lanka Weermag verlam. In onlangse jare het Sri Lanka 'n belangrike en gewilde toeristebestemming geword wat die ekonomie laat groei het. Saam met die Maledive is Sri Lanka net een van twee Suid-Asiatiese lande wat as "hoog" op die Menslike-ontwikkelingsindeks (MOI) geranglys word en sy MOI-gradering per capita-inkomste is die tweede hoogste onder Suid-Asiatiese lande.
Geografie
'n Paar kilometers van die kus van Sri Lanka af daal die seebodem skerp tot 'n diepte van 1 000 m. Die sentrale deel van die eiland word deur 'n massief van tussen 1 500 en 2 400 m gevorm, waarvan Pidurutalagala (2 526 m) die hoogste piek is. Suidwes hiervan lê Sumanakuta of Adamspiek (2 243 m), 'n bedevaartsplek vir Boeddhiste, Hindoes, Moslems en Christene (vanweë ’n voetafdruk van Boeddha of Adam).