Johann_Johl
Skryfwerk
Hy publiseer gedigte in Tydskrif vir Letterkunde, Donga en Inspan. Sy voorliefde vir en kennis van musiek is duidelik uit sy debuutbundel “Gewalste woord”, waarin die musiek-as-tema en musiek-as-metafoor in woorde ontgin word. Dwarsdeur die bundel word sosiale kommentaar gelewer deur verwysings na ritme, dans of musiekvorme. Sy agtergrondkennis van ironie word ook goed benut om vernuftig met die taal en woordspel om te gaan. Die bundel word afgesluit deur ’n aantal gedigte oor die gesin. Hierdie bundel word in 1990 genomineer vir die Rapportprys. “Roulet” gee verslag van sy besoek aan Rusland wat plaasvind na ’n politieke omwenteling in Rusland en ’n persoonlike omwenteling in die lewe van die digter, waar die land en hy hulleself weer moet herontdek. Die titel verwys dus nie net na ’n waagspel nie, maar ook na rewolusie en omwenteling. Op vernuftige wyse word private emosies afgewissel met aktuele gedigte. Die Russiese kreatiewe en intellektuele geskiedenis word belig deur middel van verwysings na skrywers soos Dostojefski, Tolstoi, Toergenjef en Pasternak asook musici soos Sjostakowitsj en Tsjaikowski. Ook die media word op postmodernistiese wyse vermeng en daar word gebruik gemaak van onder andere prosa-fragmente, aanhalings, verklarende voetnotas, ’n uitgebreide vraelys en fotomateriaal in die bundel wat Joan Hambidge beskryf as die poëtiese hoogtepunt van 1994. Die bundel-afdelings word ook omgekeerd aangebied, beginnende by afdeling 7 (liefdesgedigte) en eindigende met afdeling 1 (persoonlike besinnings oor selfdood). Tussenin en omraam deur die persoonlike, vind ons die gedigte wat betrekking het oor die avontuur van sy besoek aan Rusland. Deurlopend deur die bundel is die reismotief, waar die digter nie net ander geografiese wêrelde verken nie, maar ook homself. Afdeling 6 trek parallelle tussen Rusland en Suid-Afrika, afdeling 5 behandel die vraelys wat die digter moes invul om toegang tot Rusland te verkry en afdeling 4 bevat gedigte oor ervarings in Rusland. Afdeling 2 bevat grepe uit die Russiese geskiedenis naas soortgelyke voorbeelde uit die geskiedenis en stryd van die Afrikaner. Die digter Johannes Prins doen in 1999 ’n M.A.-verhandeling aan die Universiteit van Stellenbosch oor hierdie bundel onder die titel “’n Postmodernistiese lesing van Johann Johl se ‘Roulet’”. Johl se gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Liggaamlose taal” en “Die dye trek die dye aan”.In “Leroux-ABC” neem hy die leser deur die oeuvre van Etienne Leroux, waar hy Leroux se vernaamste stylkenmerke en tegnieke bespreek aan die hand van “Die mugu”, “Sewe dae by die Silbersteins”, “18-44” en “Magersfontein, O Magersfontein!” Sy werk oor “Ironie” word een van die standaardwerke oor hierdie onderwerp. Meer as 150 boekbesprekings verskyn van hom, hoofsaaklik in Die Volksblad, asook verskeie artikels in literêre tydskrifte en boeke. Hy tree saam met Ronél Johl op as skimredakteur van Spits, ’n polemiese blad wat van 1985 tot 1990 onder beskerming van die Departement Afrikaans aan die Randse Afrikaanse Universiteit uitgegee is en versorg dan ook in 1987 saam met Ronél Johl die huldigingsuitgawe van “Spits” oor “F.I.J. van Rensburg 65”. Hy is in 1994 gasredakteur van Stilet en saam met Rika Cilliers versorg hy in 1993 die bloemlesing “Bloeityd: Verse oor kinders”.