cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Battos I van Cirene
Koloniste uit Thera onder leiding van Battos het die kolonie in Libië gestig, en Battos was die eerste koning van die Battiese-dinastie. Hy het veertig jaar geregeer, maar omdat die getal groot simboliese waarde in die oudheid gehad het, moet dit met 'n knippie sout geneem word. Oorblyfsels van sy graf kan by die agora van Cirene gevind word.
Invaginasie
In biologie verwys dit veral na die morfogenetiese prosesse waardeur 'm embrio vorm aanneem, en is dit die eerste stap van gastrulasie, die massiewe herrangskikking van die embrio van ’n eenvoudige, sferiese bol selle (blastula) in ’n organisme met vele lae en gedifferensieerde kiemlae: die endoderm, mesoderm en ektoderm. Invaginasie kom ook in ander stadiums van embrio-ontwikkeling voor.
Dictyodendrilla caespitosa
Dictyodendrilla caespitosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Tasia Sherel
Tasia Sherel (gebore 23 Julie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Family Business (2018) en in die televisiereekse Dexter (2006) en If Loving You Is Wrong (2014).
Toyota Auris
Japannese modelle is sedert 2006 verkoop by "Netz" handelaars, terwyl die Europese modelle in 2007 vrygestel is.
Frances Dade
Frances Dade (14 Februarie 1910 – 21 Januarie 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Raffles (1930), Dracula (1931), Range Law (1931), en Big Town (1932).
Klere
Bybehore soos beursies, kieries, juwele, brille en sambrele word nie as klere beskou nie.
Koevoet (polisie-eenheid)
Stigting van Koevoet
Die eenheid is in Junie 1979 gestig met ses wit Suid-Afrikaanse polisiemanne en 60 van die vaardigste spoorsnyers van die Ovambo-tuiswag. Die spoorsnyers het drie maande bykomende verkenningsopleiding van die SAW se spesiale magte ontvang voordat hulle in Ovamboland ontplooi is. Hulle is ook deur die SAP opgelei in strafregtelike ondersoektegnieke en polisieprosedures. In Mei 1979 het hulle hul eerste opstandeling gevang.
Klere
Mode
Deesdae is Parys, Rome, Londen en New York die belangrikste modesentra. Vroeër het die koninklike hof die modetoon aangegee: deesdae doen ontwerpers dit, terwyl die rolprent en vermaaklikheidswêreld 'n rol speel in die ontstaan van nuwe modestyle. Die eerste belangrike modeontwerper, dit wil sê skepper van 'n nuwe styl, was Charles Frederic Worth (1825-1895), wat sy modehuis omstreeks 1860 in Parys geopen het.
Van die eeuwisseling tot 1924 was Paul Poiret ŉ beroemde ontwerper, terwyl Christian Dior na die Tweede Wêreldoorlog met sy "New Look" die toon aangegee het. In die jare vyftig en sestig was Coco Chanel, André Courrèges en Nina Ricci belangrike modeontwerpers. Die mode in Wes-Europa en in die lande onder Europese invloed het die meeste en ingrypendste stylwisselings ondergaan. Die klere van die Asiatiese volke berus sterk op tradisie en het eeue lank feitlik dieselfde gebly.
Bologna
Sport
Rugby is ook gewild in Bologna: Rugby Bologna 1928 is een van die oudste Italiaanse rugbyklubs en ook die eerste wat by die Italiaanse Rugbyfederasie aangesluit het.
Klere
Mesopotamië
Die welgestelde Babiloniër van omstreeks 1700 v.C. het 'n lang kleed met kort moue gedra, terwyl die vroue lang moue gedra het. Bo-oor is 'n lang stuk materiaal gedra wat oor die skouer na agter gegooi is sodat dit 'n soort mantel gevorm het. By plegtighede is die kanaukes gedra, 'n lang wolrok wat tot by die enkels gereik het. Die gewone man, veral by die Mede, die Hetiete en die Semiete, het net 'n lendedoek gedra. Die Assiriërs (omstreeks die 9e eeu v.C.) het 'n moulose tuniek gedra met 'n mantel wat op dieselfde manier as die Babiloniërs s'n gevou was.
Romeine
Die Romeinse vrou van aansien het oor haar onderklere ('n lendedoek en 'n onderhemp) 'n geplooide tunika, met 'n stola bo-oor, gedra. Die stola was 'n lang, geplooide kleed met moue. Buitenshuis het sy die palla, 'n groot omslagkleed, bo-oor gedra. Die Romeinse vroue het ingewikkelde kapsels met baie krulle gehad, terwyl die mans hul hare kort gedra en van die kroontjie af vorentoe gekam het. Behalwe sandale het hulle (veral die militêre) ook stewels gedra.
Dictyodendrilla massa
Dictyodendrilla massa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Koevoet (polisie-eenheid)
Die skietstilstand in 1988 en die laaste PLAN-offensief
PLAN vertolk 'n algemene opdrag van die VN vir alle Namibiese ballinge om huiswaarts te keer as de facto goedkeuring vir die aanvang daarvan. Die insurgente se bevelvoerders het hul troepe verseker dat simpatieke VN-personeel hulle 'n veilige deurreis na Namibië sou bied. Op die oggend van 1 April het die eerste PLAN-kaders na Ovamboland oorgesteek, ongehinderd deur UNTAG, wat weens die vertragings met sy aankoms nie hul aktiwiteite in Angola kon monitor nie. Suid-Afrika het PLAN daarvan beskuldig dat hy die skietstilstand geskend het. Terwyl die spanning toeneem, het de Cuéllar dadelik met SWAPO se afvaardiging in New York in verbinding getree en beveel hy dat hy PLAN ingeperk moet word.
Klere
Middeleeue
In die 13de eeu was die hoofbedekking van die man die kaproen, 'n slap mus met 'n baie lang buis, die lamfer, en 'n skouerstuk. Die kaproen het net die gesig oopgelaat. Die vrou het die couvre-chef, 'n wye sluierdoek gekombineerd met die barbette, die kendoek, gedra. In die 13de en 14de eeu het die man een of twee hemde gedra (die tweede is die doeblet genoem en was 'n noupassende kledingstuk met of sonder moue). Bo-oor het hy die cote (in plaas van die chainse) gedra, en daaroor die surcot.
Koevoet (polisie-eenheid)
Die skietstilstand in 1988 en die laaste PLAN-offensief
Uiteindelik, sonder enige aanduiding dat die PLAN-opmars gestaak word nie, het die spesiale verteenwoordiger van die VN in Namibië, Martti Ahtisaari, alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het. Die verantwoordelikheid om die inval te stop, het op SWAPOL geval totdat ses bataljons van Suid-Afrikaanse weermageenhede gemobiliseer en in Ovamboland ontplooi kon word. In die lig van hierdie situasie het Ahtisaari die versoek van die Suid-Afrikaanse regering om Koevoet te hermobiliseer toegestaan. Die besluit is geneem na gesamentlike konsultasies met die Suid-Afrikaanse minister van buitelandse sake, Pik Botha, en UNTAG-bevelvoerder, Dewan Prem Chand. Die aantal Koevoet-operateurs wat vir mobilisasie gemagtig is, was ongeveer die grootte van twee bataljons.
Dictyodendrilla massa
Die spons behoort tot die genus Dictyodendrilla en tot die familie Dictyodendrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Koevoet (polisie-eenheid)
Ontbinding
SWAPOL het hierop gereageer deur die grootte van Koevoet tot ongeveer 1 600 persone te verminder; die oorblywende operateurs is weer na ander afdelings toegewys. Voor September 1989 het tussen 1 200 en 2 000 Koevoet-operateurs nuwe opdragte en plasings in SWAPOL ontvang. UNTAG het voortgegaan om klagtes te ontvang van geweld en politieke intimidasie wat deur oud-Koevoet-elemente in die burgerlike polisie gepleeg is. UNTAG het aanvanklik 'n klein burgerlike polisiekontingent van 500 ingesluit, maar dit is in Mei 1989 tot 1 000 vergroot en daarna in September tot 1 500. Die UNTAG-polisiekontingent, bekend as CIVPOL, het die taak gehad om SWAPOL se aktiwiteite te monitor en die verdere integrasie van Koevoet-operateurs met die burgerlike polisie te ontmoedig. As deel van sy mandaat het CIVPOL gesamentlike patrollies met Koevoet en ander SWAPOL-eenhede uitgevoer. Dit was bykans onmoontlik omdat Ovamboland nog oorstroom is met landmyne wat deur PLAN-insurgente geplant is en CIVPOL het nie mynbeskermde voertuie soos Koevoet se Casspirs gehad nie. Die CIVPOL-voertuie het ook minderwaardige veldvermoeëns vergeleke met die Casspirs en sou dikwels agterbly tydens die gesamentlike patrollies. UNTAG het aanvanklik CIVPOL se versoeke om sy eie Casspirs van die hand gewys vanweë die bewerings wat PLAN beweer dat hierdie voertuie verband hou met die onderdrukking van die Namibiese volk. Hierdie redenasie is later laat vaar weens die praktiese probleme van die gesamentlike patrollies, en CIVPOL is uiteindelik toegelaat om verskeie Casspirs uit Suid-Afrika aan te skaf. Dade van politieke intimidasie wat deur CIVPOL-monitors getuig word, kon aan hul plaaslike hoofkwartier gerapporteer word, wat op hul beurt klagtes by die plaaslike SWAPOL-distrik ingedien het.
Struktuur en organisasie
In 1985 het Koevoet ongeveer 1000 gewapende personeellede gehad. Tussen 700 en 800 van die Koevoet-operateurs wat in 1985 diens gedoen het, was swart Namibiërs afkomstig van die plaaslike bevolking in Ovamboland. Die res was swart rekrute uit ander streke en wit offisiere, hoofsaaklik Suid-Afrikaners. Relatief min plaaslike blankes is in Koevoet gewerf omdat die SAP en later SWAPOL militêre kompetisie gehad het vir geskikte wit Namibiese offisierkandidate. 'n Handjievol wit Rhodesiese ballinge is gedurende die vroeë 1980's as offisiere gewerf, asook 'n aantal Angolese van Ovambo-oorsprong wat by die eenheid aangesluit het. Koevoet het nie toegewyde operasionele medici gehad nie, en almal wat by die eenheid dien, was afkomstig van die Suid-Afrikaanse Mediese Diens, 'n tak van die SAW.
Klere
Renaissance tot 1850
Die geplooide stroke van die wit hemp het by die mansjette van die jas en by die kraag uitgesteek. Laasgenoemde het later ontwikkel tot die jabot, 'n geplooide strook aan die oorhemp. Na die dood van die Franse koning Lodewyk XIV in 1715 het die ligter Rococo-mode ontwikkel. Die lang hare van die man is in 'n stertjie agter sy kop vasgemaak. Sy jaspante het wyd weggestaan en het effens langer geword. Die moue het korter geword, sodat die hempsmoue duideliker sigbaar was. In die tweede helfte van die 18de eeu het die klere nog nouer geword: die jaspante is van voor af skuins weggesny en was agter langer. Teen die nek was daar 'n opstaankragie, terwyl die moue lank en nousluitend was. Die onderbaadjie het korter geword en het nie meer moue gehad nie. 'n Blommetjiesborduursel langs die soom van die jas, die onderbaadjie en die broek was in die mode. Die vrou het tot 1730 'n wye, koepelronde rok en 'n lae kapsel gedra. Na 1730 is die klem met behulp van rokhoepels na die heupe verskuif. Die hoepels het die rok agter en aan die kante wyd laat uitstaan, terwyl dit voor plat gebly het. Voor was die rok oop en die voorpante het ondertoe wyd uiteenkleur geloop, sodat 'n groot deel van die lyfie, wat met strikke versier was, en die onderrok sigbaar was. Aan die agterkant was daar 'n sogenaamde Watteau-plooi, 'n groot, gedrapeerde plooi wat van die neklyn af ondertoe geval en die rok 'n pragtige lang ruglyn gegee het. Na die tweede helfte van die eeu het die rompgedeelte ronder en korter geword, sodat die enkels sigbaar was, byvoorbeeld die robe à la polonaise.
1850 tot hede
Die styl (omstreeks 1900) het haar 'n S-vormige profiel gegee. Die sogenaamde strompel romp van 1910 het die vrou uiters slank laat lyk, maar soos die naam aandui, het die romp, wat tot op die voete gehang het, die vrou se beenbeweging aan bande gelê. Dit was veral moeilik om op 'n rytuig te klim. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die vrou die sogenaamde oorlogskrinolien gedra. Dit was 'n wye romp wat tot onder die knie gereik het en waarby elegante stewels gedra is. 'n Hoed is skeef op die kop gedra. In teenstelling met die dekoratiewe vrouemodes was die mansklere van die tweede helfte van die 19de eeu eenvoudig en het dit min veranderinge ondergaan.
Die hedendaagse manspak het uit die medium lang jas van 1860 tot 1870 ontwikkel. Die kort onderbaadjie het reeds omstreeks 1900 'n eenvoudige snit en kleur gehad. Na die Tweede Wêreldoorlog het dit byna geheel en al verdwyn, hoewel dit steeds na amptelike en deftige geleenthede gedra is. Sedert die sestigerjare het naas die konserwatiewer pak ook 'n informeler pak in die mode gekom, veral onder die jong mense. Dit bestaan uit 'n noupassende broek en 'n kort, bypassende baadjie en is dikwels van denim of seilmateriaal gemaak.
Militêre kostuums
Die eerste militêre uniforms het in die meeste Europese lande min of meer dieselfde tyd ontstaan, naamlik na 1650, toe staande leërs tot stand gebring is. Die standaardisasie van krygsdrag is egter 'n veel ouer praktyk; dit was noodsaaklik om vriend van vyand te onderskei en buitendien was dit ekonomies om groot hoeveelhede eenvormige krygsdrag te vervaardig. Infanteriesoldate het aanvanklik met hul alledaagse klere geveg. Die Egiptiese voetsoldaat het homself beskerm met 'n dik pruik of nousluitende kap, 'n skild en 'n bors- en rugharnas (kuras) van linne wat met leerstroke versterk was.
Die edellui het hulle bene met geskubde beenpantsers beskerm. Die Farao het 'n blou oorlogshelm, wat in die vorm van ŉ tiara was en ysterringe gehad het, as onderskeidingsteken gedra. Die Assiriërs het die bes toegeruste en bes georganiseerde leërs van die Oudheid gehad. Die soldate het gepunte helms met oorflappe, kort tunieks en stewelagtige voetbeskerming gehad. Die koning en die soldate het geen beskerming aan hul arms of bene gedra nie, hoewel die koning ŉ kop-en nekbeskermstuk van leer gedra het. Die Persiese soldaat het ŉ lang broek en ronde mus van leer of vilt gedra; net die bevelvoerders het hul koppe met ŉ ekstra sterk materiaal beskerm.
Op sy kop het hy 'n heaume gedra, 'n potvormige helm met 'n smal spleet vir die oë en gaatjies vir asemhaling. Omstreeks 1350 is die heaume vervang deur die basinet, 'n ligter, keëlvormige helm met ŉ beweeglike halsstuk en 'n kykgleuf wat in 'n punt vorentoe uitgestaan het en tydens die geveg ondertoe geklap is. Die harnas was omstreeks 1450 volledig en het die heersende modelyne gevolg; tydens die Gotiek was dit spits, omstreeks 1500 breed en omstreeks 1600 het dit uit 'n kort lyf met lang beenstukke bestaan. Hoewel die ridder tot in die 17de eeu die harnas tydens toernooie en in kavalleriegevegte gedra het, het dit vir voetsoldate in onbruik geraak en is dit later net vir parades gebruik.
Epoulette is van 1788 gedra om rang aan te dui. Eers na die Napoleontiese oorloë het alle leërs en hul onderafdelings uniforms begin dra. Die burgerlike mode van die tyd het sy stempel op die militêre uniforms afgedruk. Na 1830 is die kniebroek deur 'n lang broek vervang. Die pype van die broek was slank, maar nie nou nie. Die mediumlang baadjies het wei nag rugslippe gehad, maar na 1842 het die slip begin verdwyn. In 1842 het die Pruisiese leër 'n baadjie gekry wat net oor die heupe gehang en 'n dubbele ry knope en 'n seintuur gehad het. Daarby is 'n helm met 'n skerp punt gedra. Die soldate het tot in die tyd helder kleure gedra, want die kruitdampe het veroorsaak dat hulle nie so goed sigbaar was nie en het dus as kamoeflering gedien.
Afrika
Die farasia, wat in Marokko gedra word, is 'n kleed met sierstroke en word met knope voor in die nek toegeknoop. In Egipte word 'n soort hemp met 'n spleet aan die voorkant en aangesnyde moue gedra. Die welgestelde Egiptenare dra 'n kort, gestreepte, moulose onderbaadjie en 'n kaftan met 'n vertikale streeppatroon, reguit moue en 'n skuins opening aan die voorkant. 'n Ronde, styfpassende mus met 'n lang tossel word op die kop gedra. Die Toearegs se klere bestaan uit lang, donkerblou doeke en die lisam, 'n doek wat om die kop gedraai word.
In sommige gebiede rondom die Middellandse See, veral in Islamitiese lande, dra die mans die fes. In Sentraal-Afrika word, behalwe die doeke wat om die liggaam gedraai word, eerder tooisels as klere in die ware sin van die woord gedra. Veral in die binneland word 'n heupdoek en verder net versierings van skulp, vere, koorde, houtsoorte en metaal gedra. Glas en blik, wat deur die Wes-Europeërs bekend gestel is, word ook gebruik. Die versierings het dieselfde doel as klere: dit bedek die liggaam en die draer se status kan daaruit afgelei word. Ook in Afrika word Westerse klere al hoe meer gedra; kleurryke, geblomde stowwe is veral gewild onder Swart vroue. Die tradisionele kleredrag van die Swart volke van Suid-Afrika word onder die onderskeie volke bespreek.
Krotonolie
In populêre literatuur/rolprente
In die rolprent El Dorado, met John Wayne in die hoofrol, is rooipeper, mosterd, ipekakuana, asafoetida, krotonolie en kruit die bestanddele van die braakmiddel wat aan die dronk balju J. P. Harrah (Robert Mitchum) toegedien word om hom nugter te maak en om te verhoed dat hy vir die afsienbare toekoms weer sou drink. Arthur Hunnicutt se karakter Bul toon sy verrassing dat krotonolie deel van die braakmengsel sou wees.
Cirene (stad)
Cirene (Grieks: Κυρήνη, Kyríni) was in die oudheid 'n Griekse stad, geleë in die huidige Libië. Dit was die oudste en belangrikste van die vyf Griekse stede in die streek en verleen aan die ooste van Libië die klassieke naam Cyrenaica, wat dit teenswoordig steeds dra. Die stad was geleë in 'n vallei in die hooglande van Jebel Akhdar.
Opisthokonta
Flagella
Een gemeenskaplike eienskap van die Opisthokonta is dat flagellumselle, soos die sperma van die meeste diere en die spore van die swamme, voortbeweeg deur middel van ’n enkele flagellum (sweephaar) aan hul agterkant. Die groep se naam kom van dié eienskap.
Shawn Ashmore
Shawn Ashmore (gebore 7 Oktober 1979) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente X-Men (2000), X-Men 2 (2003), X-Men: The Last Stand (2006), en Frozen (2010).
Sheetal Sheth
Sheetal Sheth (gebore 24 Junie 1976) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Looking for Comedy in the Muslim World (2005), The World Unseen (2007), en I Can't Think Straight (2008).
Dirkie
Akteurs
Van die akteurs wat in die fliek gespeel het sluit in:
Damien Atkins
Damien Atkins (gebore 1975) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Take This Waltz (2011) en in die televisiereekse PSI Factor: Chronicles of the Paranormal (1996) en Odyssey 5 (2002).
Brooke Shields
Brooke Shields (gebore 31 Mei 1965) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pretty Baby (1978), The Blue Lagoon (1980), en The Midnight Meat Train (2008), en in die televisiereeks Suddenly Susan (1996).
Britse Maagde-eilande
Die Britse Maagde-eilande (Engels: British Virgin Islands, BVI), amptelik die Maagde-eilande (Virgin Islands ), is 'n eilandgroep in Noord-Amerika en 'n oorsese gebied van die Verenigde Koninkryk met 'n oppervlakte van 153 km² en 'n bevolking van 30 030 in 2019.
Die Maagde-eilande is in 1493 deur Christophorus Columbus tydens sy tweede reis vir Europa ontdek en ná die heilige Ursula van Keulen en haar maagd-volgelinge Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes ("St. Ursula en haar 11 000 maagde") genoem. Alhoewel die Maagde-eilande deur die Spaanse Ryk opgeëis is, is dié eilande nooit deur Spanjaarde gekoloniseer nie. Tydens die volgende twee eeu was die Maagde-eilande onder beheer van verskeie Europese magte soos Groot-Brittanje, Nederland, Frankryk en Denemarke-Noorweë. Die Nederlanders het in 1648 'n permanente nedersetting op Tortola gestig en in 1672 het Engeland dié eiland van Nederland verower, gevolg deur die anneksasie van Anegada en Virgin Gorda in 1680. Terselfdertyd het Denemarke tussen 1672 en 1733 beheer oor die nabygeleë eilande Saint Thomas, Saint John en Saint Croix oorgeneem. Die Deense Maagde-eilande is volgens die Deens-Wes-Indië-verdrag op 31 Maart 1917 vir VS$25 miljoen aan die Verenigde State verkoop. Die Britse Maagde-eilande is eers as deel van die Britse Leeward-eilande en later saam met St. Kitts en Nevis geadministreer. Dié eilande het in 1960 aparte koloniale status ontvang en in 1967 outonoom geword. Die Britse Maagde-eilande word deur die Verenigde Nasies as 'n gebied sonder eie regering beskou. Die Britse Maagde-eilande is gesogte vakansieplekke en die ekonomie is veral op toerisme gebaseer.
Protokol (rekenaars)
Belangrikheid
Objekgeoriënteerde programmering het die gebruik van die begrip uitgebrei tot die protokolle wat beskikbaar is vir die verbinding en kommunikasie tussen objekte.
Dictyonella
Dictyonella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Wynand Uys
In die rolprent Dirkie vlieg die jong akteur en sy oom Piet na Namibië om op die plaas te gaan kuier. Sy oom kry 'n hartaanval en die vliegtuig stort in die woestyn neer. Oom Piet sterf, maar Dirkie en sy hond, Lollie oorleef die ongeluk. Hy moet talryke gevare, van uitdroging, skerpioene tot slange in die woestyn trotseer. 'n Boesman vind en versorg hom, maar Dirkie vermoed verkeerdelik dat die Boesman sy hond as voedsel vir hom aanbied en die misverstand veroorsaak dat die Boesman hom aan sy eie lot oorlaat. Intussen begin sy pa 'n soektog na hom en druk later meer as 'n miljoen pamflette om oor die woestyn te strooi.
NG gemeente Philadelphia
Ds. D.S. Botha
Tydens sy derde studiejaar aan die Kweekskool het eerw. D.S. Botha in noue aanraking met die gemeede van Philadelphia gekom. Toe ná die vertrek van ds. Strasheim nie minder as drie beroepe (Di. W. A. Joubert, D. Bosman en Groenewald) misluk, het die kerkraad, op aanbeveling van prof. Marais van die Kweekskool, in Junie 1884 met eerw. Botha ooreengekom om die vakante gemeente ses maande met naweke te kom bedien. Toe ná verloop van ses maande nog geen leraar beroep is nie, het die kerkraad hom andermaal dringend versoek "om alhier te blijven arbeiden, zolang de gemeente nog geen vaste leraar heeft". So het eerw. Botha anderhalf jaar die gemeente met naweke en vakansietye vanuit Stellenbosch kom bedien, terwyl sy gesin reeds in die plaaslike pastorie ingewoon het. Op 19 November 1885 het hy sy studie aan die Kweekskool voltooi en vier dae daarna het die kerkraad, op sterke aandrang van 'n gemeente-vergadering, hom hierheen beroep.
Ds. S.P. Malherbe
Ná 'n geseënde dienstyd van byna 12 jaar het ds. Malherbe 'n beroep na die NG gemeente Steynsburg in die Noordoos-Kaap aangeneem. Hy ontvang sy demissie op Philadelphia op 26 November 1906. Sy afskeidspreek aan die gemeente was na aanleiding van Matt. 13:20. Mev. Van Breda van Darling, ds. Malherbe se dogter, het die volgende bydrae gelewer oor die gesin se verblyf op Philadelphia vir die gemeente 75-jarige gedenkboek: "Daar was nie meer as twaalf huisgesinne op die dorp nie … Die pastorie was soos 'n klein plasie. herinner my baie goed hoedat vader Sondagaande vir die kleurlinge diens in die kerksaal gehou het en hoe dikwels in die somer ons met ons teruggaan en meer dan een nagslang teëgekom het op die pad en moeder en die kinders dan gehardloop het. "Moscow" en "Harry" was die twee wit perde wat voor vader se kar getrek en waarmee hy die gemeente met huisbesoek deurgegaan het."
George V van die Verenigde Koninkryk
Bewind
thumb|links|260px|link|Die koning en koningin by die Delhi Durbar, 1911. George het beswaar aangeteken teen die anti-Katolieke bewoording van die troonopvolgingsverklaring wat hy op sy eerste parlementsopening moes voorlees. Hy het geweier om die parlement te open tensy die bewoording verander word. Die verklaring is toe verkort en verander.
Ná die oorlog
George se verhouding met sy oudste seun en erfgenaam, Edward, het in dié jare agteruitgegaan. George was teleurgesteld omdat Edward nie tot rus kon kom nie en was ontsteld oor sy baie verhoudings met getroude vroue. In teenstelling hiermee was hy dol oor sy tweede oudste seun, prins Albert (later George VI), en baie lief vir sy oudste kleindogter, prinses Elizabeth; hy het haar die bynaam "Lilibet" gegee en sy het hom liefderyk "Grandpa England" genoem.
Gesondheid en dood
George het nooit heeltemal herstel nie. In sy laaste jaar het hy suurstof ontvang. Die dood van sy gunstelingsuster, prinses Victoria, in Desember 1935 het hom baie depressief gemaak. Op die aand van 15 Januarie 1936 het George na sy slaapkamer in Sandringham House gegaan nadat hy van 'n verkoue gekla het; hy het tot met sy dood in die kamer gebly. Hy het geleidelik swakker geword en was soms by sy bewussyn en soms nie.
Nalatenskap
thumb|200px|Standbeeld van George V op Koning Georgeplein buite die Brisbane-stadsaal. George het nie daarvan gehou om vir portrette te poseer nie en ook nie van moderne kuns nie; hy was so ontevrede oor een portret deur die skilder Charles Sims dat hy opdrag gegee het dat dit verbrand word. Hy het die beeldhouer Bertram Mackennal bewonder wat standbeelde van hom gemaak het, asook William Reid Dick, wie se standbeeld van George V buite Westminster-abdy in Londen staan.
George het 'n gedragstandaard vir die Britse koninklikes daargestel wat die waardes van die hoër middelklas weerspieël het en nie van die hoër stand nie. Binne sy grondwetlike perke het hy 'n reeks krisisse bekwaam hanteer: Ierland, die Eerste Wêreldoorlog en die eerste sosialistiese minderheidsregering in Brittanje. Hy was 'n tradisionalis wat nooit die rewolusionêre veranderings verstaan of goedgekeur het wat in die Britse gemeenskap plaasgevind het nie. Hy het egter sy gesag uitgeoefen as 'n mag van neutraliteit en verandering wat sy rol beskou het as bemiddelaar eerder as finale besluitnemer.
Die wildtemmer
Akteurs
Van die hoofspelers is Ben Dekker, Pieter Hauptfleisch, Brian Brooke en Ralph Loubser.
Storielyn
’n Groot, fris boer, Kobus le Grange, wil net sy werk doen en in vrede gelaat word, maar sy bure is agter sy plaas aan. Hy raak verlief op Rika, maar sy word van sy perd afgegooi en is verlam. Sy leer weer loop, maar sy dink hy kry haar jammer en beëindig die verhouding. Hy gaan woon op ’n ander plaas, waar hy weer verlief raak. Maar ook hier wag ’n tragedie.
Dictyonella alonsoi
Dictyonella alonsoi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Bulls (Verenigde Rugbykampioenskap)
Tuisveld
Die Bulls speel al hul tuiswedstryde op Loftus Versfeld in Pretoria, wat ook die tuiste van die Blou Bulle in die Curriebekerreeks is. Die Springbokke speel gereeld hier rugby en die stadion was ook gebruik tydens die Rugbywêreldbeker 1995. Die stadion is sedert 1908 in gebruik en in 1932 is die veld vernoem na Robert Loftus Owen Versfeld, die stigter van georganiseerde rugby in Pretoria. Die stadion het sitplek vir 51 762 mense.
Super 14
Die volgende tabel som die Bulls se Super 14-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/− ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Sebastian Bach
Sebastian Bach (gebore 3 April 1968) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Final Rinse (1999), Rock of Ages (2012), en Swearnet: The Movie (2014), en in die televisiereeks Gilmore Girls (2000).
Dictyonella chlorophyllacea
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Alvarez & Hooper.
Hemichordata
Die eikelwurms het talle kieu-openings. Hulle graaf hulle in in die sediment met hul voorste lob, wat soos 'n slurp lyk. Die meeste is klein, maar van hulle kan 2,5 m lank word.
Alexandra Shipp
Alexandra Shipp (gebore 16 Julie 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Straight Outta Compton (2015), X-Men: Apocalypse (2016), Tragedy Girls (2017), en Love, Simon (2018).
Nieu-Engeland
Geografie
Die ses deelstate van Nieu-Engeland beslaan 'n oppervlakte van 71 991,8 vk myl of 186 458 vk km. Die streek is ietwat groter as die deelstaat Washington en merkbaar groter as historiese Moederland Engeland (50 301 vk myl). Die ses deelstate varieer grootliks ten opsigte van hul oppervlakte - so beslaan Maine, die grootste van hulle, byna die helfte van Nieu-Engeland, al is dit slegs die 39ste grootse VSA-deelstaat, en ietwat kleiner as Indiana. Die vyf ander deelstate word onder die kleinstes in die VSA gereken - Rhode Island is selfs die kleinste van alle vyftig state.
Kalanchoe
Eienskappe
Die plante is gewilde sierplante: as huisplante of buite as rots- en vetplante. Hulle is maklik om voort te plant, het min water nodig en het in die winter blomme in ’n groot verskeidenheid kleure wat gewoonlik in trosse aan lang stingels gedra word.
Noordelike Mariana-eilande
Die eilande beslaan 'n oppervlakte van 463,63 km² en het 'n bevolking van 53 833 in 2010 gehad. Die Noordelike Mariana-eilande is in die noorde van Guam en die Gefedereerde State van Mikronesië, in die ooste van die Filippyne, in die suide van Japan en in die weste van die Marshalleilande geleë. Die hoofstad en grootste stad is Saipan.
Molly Ephraim
Molly Ephraim (gebore 22 Mei 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente College Road Trip (2008), Paranormal Activity 2 (2010), en Paranormal Activity: The Marked Ones (2014), en in die televisiereeks Last Man Standing (2011).
Vicki
Genre
Die rolprent is ’n liefdesdrama.
Adam Beach
Adam Beach (gebore 11 November 1972) is 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Joe Dirt (2001), Windtalkers (2002), Flags of our Fathers (2006), en Suicide Squad (2016).
Muriel Frances Dana
Muriel Frances Dana (14 Oktober 1916 – 25 Augustus 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Fool There Was (1922), Can a Woman Love Twice? (1923), The Sunshine Trail (1923), en The Fast Worker (1924).
Maranta
Maranta is ’n genus blomplante in die familie Marantaceae, wat inheems is aan tropiese Sentraal- en Suid-Amerika en die Wes-Indiese Eilande.
Spesies
Daar is talle ander spesies. Dit sluit in:
Arabiese Skiereiland
Etimologie
Die Arabiese inwoners het 'n noord-suid verdeling van Arabië gebruik: Al Sham-Al Yaman, of Arabia Deserta en Arabia Felix. Arabië Felix het aanvanklik soms vir die hele skiereiland gestaan ​​en soms net vir die suidelike deel daarvan. Toe die gebruik van hierdie term effektief net vir die suidelike 'groener' deel gebruik is, is na die hele skiereiland verwys met die toponiem Arabië. Arabia Deserta was toe die hele woestynstreek wat noord gestrek het van Arabia Felix tot by Palmyra en die Eufraat. Gebiede wes van die skiereiland (oos van Pelusium aan die Nyl) en noord van die skiereiland (tot by Babilonië) is ook by hierdie groot 'Arabië' ingesluit. Die onderskeid tussen 'Groot Arabië' en die skiereiland is nie so skerp omskryf nie.
Hedera
Spesies
Die enigste hibried waarby klimoppe betrokke is, is die intergenetiese hibried × Fatshedera lizei, ’n kruising tussen Fatsia japonica en Hedera hibernica. Dit is in 1910 in Frankryk bekend gestel, en is nog nie weer suksesvol herhaal nie; dit word in omloop gehou deur vegetatiewe (aseksueel) voortplanting.
Baarsagtige
Europese baars
In Suid-Afrika is hulle ingevoerde varswatervisse. Gewoonlik is hul grondkleur olyf tot geelgroen. Hulle het vyf tot sewe dwarsstrepe en 'n swart vlek aan die punt van die eerste rugvin. Die buik-, aars- en stertvin is meestal helderrooi. Die Europese baarse is roofvisse en jag gewoonlik in skole. Hulle word selde langer as 400 mm. Die wyfiebaars skei in die broeityd stringe van tussen 200 000 tot 300 000 eiertjies af. In Noord-Amerika word die geelbaars aangetref, wat baie soos die Europese baars lyk. Sy vinne is egter oranje en nie rooi nie.
Amerikaanse snoekbaars
Hierdie visse is oor die hele lyf gevlek en het 'n baie onreëlmatige gebit. Die eiertjies van die Amerikaanse snoekbaars (Stizostedion vitreum) word blykbaar nie versorg of opgepas nie. Die wyfies skei die eiertjies willekeurig af, sommer op enige plek op die bodem van vlak mere.
Soms trek die visse stroom op om op vlak, rotsagtige plekke te paar. Hul Europese verwante leef hoofsaaklik van lewende prooi, maar die Amerikaanse snoekbaars eet dooie of lewendige prooi. Die lengte van die volwasse vis wissel van 1,25 tot 1,50 m en hulle bereik dikwels ŉ massa van 12 kg. Die baarsagtiges sluit baie soorte visse in, selfs tropiese en arktiese visse. 'n Aantal van die kleiner soorte is spesiaal vir akwariums geteel.
Lieb Bester
Lieb Bester (15 April 1949 - 21 Julie 2021) was 'n Suid-Afrikaanse akteur en musikant. Hy was veral bekend vir sy rol as Fritz Retief in kykNET se sepie, Villa Rosa. Vir dié rol het hy in 2012 en 2013 ’n ATKV-Mediaveertjie ontvang vir beste akteur in ’n sepie. Bester was ook bekend vir sy rol as senior superintendent George Lindeque in die TV-riller, Arsenaal, wat oorspronklik op SAUK2 uitgesaai is.
Lewensloop
Bester bespeel verskeie musiekinstrumente, waaronder die klavier, orrel, klawerbord, trekklavier, konsertina en kitaar. Hy was deel van die dansgroep "Take 3", saam met Jan Coetzer en Deon Heyneke.
Felipe Massa
Hy het aan die einde van die 2017-seisoen sy handskoene finaal opgehang.
Ysdans
Solo-dansers mag ook meeding in sommige nie-ISU kompetisies.
Toerusting
Ysdansers se lemme is ongeveer 'n duim (2,5 cm) korter op die agterste deel van die stewel as dié wat gebruik word deur skaatsers in ander afdelings. Dit help met die ingewikkelde voetwerk en naby posisie van die dansmaats. Dit is egter nie altyd die geval dat die lem korter is aan die agterkant nie. Die skaatse het ook 'n kleiner hakie/tandjie wat beter randwerk moontlik maak. Die mees algemene kleure vir stewels is swart vir mans en wit vir vroue.
Reëls en regulasies
Pare wat bestaan uit skaatsers van verskillende nasionaliteite, word nie toegelaat om onder twee landsvlae deel te neem nie. Hulle moet een land kies, met die toestemming van die ander danser van die paar.
Wene
Wene of Wenen (Duits: Wien [viːn], Oostenryks: Wean) is die hoofstad van Oostenryk en vorm tegelykertyd een van die nege federale deelstate (Bundesland Wien) van dié land. Met 'n bevolking van ongeveer 1,89 milljoen is Wene die grootste stad en die kulturele en politieke spilpunt van die Alperepubliek. Dit is na Berlyn en nog voor Hamburg die naasgrootste Duitssprekende stad in Europa.
Die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa (OVSE), die Verenigde Nasies se Industriële Ontwikkelingsorganisasie (UNIDO), die Organisasie van Petroleum Uitvoerende Lande (Opul), die Internasionale Atoomenergie Agentskap (IAEA), sowel as ander VN-kantore en verskeie internasionale instellings en maatskappye is gevestig in Wene.
Romeinse oorsprong
Vanaf die 4de eeu n.C. is militêre geboue soos kaserne blykbaar toenemend vir siviele doeleindes gebruik – moontlik as gevolg van die algemene agteruitgang van administratiewe en ander strukture in die laat Romeinse Keiserryk wat sy invloed ook in Vindobona laat geld het. 'n Verwoestende brand in die militêre kamp het in die vroeë 5de eeu bygedra tot Vindobona se kwynende belangrikheid.
Elisabeth Shue
Elisabeth Shue (gebore 6 Oktober 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Adventures in Babysitting (1987), Back to the Future Part II (1989), Back to the Future Part III (1990), Leaving Las Vegas (1995), The Saint (1997), en Hollow Man (2000).
Antoine Bertrand
Antoine Bertrand (gebore 12 Desember 1977) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Frisson des collines (2011), Starbuck (2011), en Louis Cyr (2013), en in die televisiereeks Boomerang (2015).
Ross-Afhanklikheid
Die Nieu-Seelandse soewereiniteit oor die gebied word slegs deur Australië, die Verenigde Koninkryk, Frankryk en Noorweë erken. Die Scott-eilande en die Balleny-eilande maak eweneens deel uit van die Ross-Afhanklikheid. Hulle is in 1923 deur die Verenigde Koninkryk aan sy voormalige dominium Nieu-Seeland oorgedra.
'n Plekkie in die son
Storielyn
'n Gevreesde siekte verwoes Karen Viljoen se lewe as gelukkig getroude rykmansvrou. Die ontdekking dat sy melaats is, is maar die begin van haar swaarkry. Terwyl Karen in die Westford-hospitaal met haar siekte worstel, vind Otto, haar man, vertroosting by sy sekretaresse. Vir die siek Karen word die stryd te veel toe haar seuntjie ook van haar weggeneem word. Die nuus bring haar tot by die randjie van 'n senu-instorting. Haar geneesheer, Dr. Tertius Louw, keer net betyds, maar sy liefde en toewyding bring net ellende. Maande later word Karen ontslaan, genees van melaatsheid, maar nie van die stigma nie. Nie net verwerp die gemeenskap haar nie, maar ook Otto. Karen besluit om na Westford terug te keer – na Tertuis en haar Plekkie in die son.
Liefde vir Lelik
Genre
Die rolprent is 'n gesinsdrama.
Prinses Alice van die Verenigde Koninkryk
Prinses Alice was die oumagrootjie van prins Philip, Hertog van Edinburg, die eggenoot van koningin Elizabeth II van die Verenigde Koninkryk. Sy was ook die ma van Aleksandra, die keiserin van Rusland, vrou van tsaar Nikolaas II van Rusland.
Hermien Dommisse
Europese reise en latere lewe
Aan die einde van 1955 onderneem sy haar eerste reis na Europa, waar sy Nederland, België, Duitsland en Frankryk aandoen om die drama in hierdie lande te ondersoek. Op hierdie reis ontmoet sy onder andere vir Bertold Brecht en vir ’n kort ruk studeer sy onder sy leiding.
Sy speel hierna ’n groot rol om die probleme met die NTO uit te wys en beywer haar vir die in-stelling van die streeksrade vir kuns, wat baie van hierdie probleme ondervang. Mnr. B.J. Vorster, later Eerste Minister en destyds adjunk-minister van Onderwys en Kuns, stel in Oktober 1961 ’n Kommissie van Ondersoek na die NTO in, waarop sy gevra word om te dien saam met onder andere Gerhard J. Beukes.
Op 29 April 1988 is sy weereens betrokke by die verandering in nasionale beleid oor die kunste wanneer sy een van die afgevaardigdes is wat deelneem aan die geskiedkundige Stellenbosch Beraad, die eerste multikulturele en nierassige gesprek oor die toekoms van die kunste in die land. In Januarie 1989 word sy verkies tot voorsitter van die Suid-Afrikaanse Teksskrywersvereniging, ’n politiek neutrale liggaam wat die belange van teksskrywers vir televisie en die rolprentnywerheid behartig.
Skryfwerk
Voetspore is ’n keur uit die artikels wat sy tussen 1950 en 1995 geskryf het as deel van die stryd vir die ontwikkeling, behoud en bewaring van die uitvoerende kunste.
Eerbewyse
Op 2 Julie 1987 ontvang sy ’n FAK-toekenning vir besondere kultuurprestasie en in April 1990 ontvang sy die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns se Besondere Erepenning vir die Bevordering van die Uitvoerende Kunste. In 2015 ter viering van haar eeujaar, word daar 'n 100-huldigingsuitstalling deur NALN in Bloemfontein gehou. Vir dié uitstalling word daar ryklik geput uit Dommisse se ryk nagelate teaterversameling wat in NALN bewaar word en nog nooit aan die publiek vertoon is nie.
TV-optredes
En andere.
Iran
Geologies lyk Iran se berglandskappe op 'n reuse skottel wat onderstebo gekeer is. Hierdie reliëf veroorsaak uitsonderlike klimaattoestande. So ontvang nedersettings, wat wél op dieselfde breedtegraad, maar aan weerskante van 'n bergreeks geleë is, ongelyke vlakke van reënval. Dezful, wat in die westelike deel van die Zagros-reeks op 143 meter bo seevlak geleë is, kry gemiddelde jaarlikse neerslae van 358 millimeter, terwyl Isfahan, wat op die oostelike Zagros-plato geleë is, net 108 millimeter kry.
Geografie
Tot en met die 20ste eeu, toe spoorlyne en grootpaaie dwarsdeur die bergreekse gebou is om Iran se metropole met mekaar te verbind, het die plato's min of meer afgesonderd van mekaar bestaan. Gewoonlik was daar in elke bekken of plato 'n groter stad wat as die middelpunt van 'n ingewikkelde ekonomiese netwerk met honderde dorpe in die omgewing gedien het.
Die Kaspiese Seegebied
In Iran se reënwoud word hoofsaaklik eike, beuke, olme, esdorings, vye- en ysterbome aangetref. Die digte onderbos, wat op plekke hoogtes van tot vyf meter kan bereik, bestaan naas varings uit buxus-, granaatappel-, braambessie- en lourierkersstruike. Slinger- en klimplante soos liane, wilde wingerdstokke en klimop maak die woud byna ondeurdringbaar.
Linda Dangcil
Linda Dangcil (19 Junie 1941 – 7 Mei 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Bad Pack (1997) en in die televisiereekse I Spy (1965), Days of Our Lives (1965), en Cade's County (1971).
Iran
Keiserryk Iran: Die Pahlavi-dinastie
In 1945 was die Sowjetunie egter nie bereid om 'n tydrooster vir die onttrekking van Sowjet-troepe uit Iran se noordwestelike provinsies Oos- en Wes-Azerbeidjan voor te stel nie, hoofsaaklik omdat in dié provinsies reeds outonomiebewegings aktief was wat deur Moskou gesteun is. Uiteindelik is alle Sowjet-soldate in Mei 1946 onttrek, maar politieke spanninge het nog enkele maande voortgeduur en het reeds 'n voorsmaak gegee van die Koue Oorlog wat later tussen westelike moondhede en die Sowjetunie met sy Oosblok-geallieerdes sou uitbreek.
Nasionalisering van die oliebedryf
In reaksie op die Iranse besluit het westerse lande boikotmaatreëls teen die land ingestel. Britse personeel het Iran verlaat, terwyl internasionale oliemaatskappye geweier het om Iranse olie te vervoer. Hul optrede is deur die Britse en Amerikaanse regerings gesteun. Die Iranse oliebedryf het skielik tot stilstand gekom, en die land is in 'n ekonomiese krisis gedompel. In die somer van 1952 het die sjah begin om politieke druk op die Mossadegh-bewind uit te oefen, maar die Iranse bevolking het met gewelddadige massabetogings hul steun vir die regering getoon.
Mohammad Reza Shah en die Wit Rewolusie
Die sjah het ná sy terugkeer die opdrag aan twee van sy senior amptenare gegee om twee politieke partye in die lewe te roep – een meerderheidsparty en 'n lojale opposisieparty wat die basis van 'n tweepartystelsel in Iran sou vorm. Hulle het as Melliyun- en Mardom-party bekend gestaan. As sjahgesinde groeperings het hulle egter nie die kiesers se wil in die parlement verteenwoordig nie. Gedurende die algemene verkiesings van 1960 was daar sprake van bedrog, en Mohammad Reza Shah was genoodsaak om die verkiesing te kanselleer. Jafar Sharif-Emami, 'n lojale politikus, is as premier benoem. Nuwe verkiesings is gehou, en die nuwe parlement het in Februarie 1961 vir die eerste keer vergader. Nadat die ekonomiese situasie versleg en politieke onluste uitgebreek het, het die regering net vier maande later bedank.
Etniese minderhede
Iran is 'n veelvolkestaat met 'n groot verskeidenheid etniese en godsdienstige minderhede wat die sentrale geografiese ligging van die land deur sy hele geskiedenis weerspieël – so word na Iran dikwels verwys as die kruispad van Eurasië. Naas Perse, die meerderheidsbevolking in Iran, maak ook Azerbeidjanners, Koerde, Arabiere, Beloetsje, Pasjtoene, Turkmene, Afro-Iraniërs en Lore deel uit van die Iranse samelewing. Hulle praat hul eie tale, is aanhangers van verskillende gelowe (waaronder Sjiiete, Soenniete, Christene, Jode, Zoroastriërs en Ateïste), en het hul eie sedes en gebruike.
Deelname aan die politieke lewe
Sommige van Rohani se voorstelle is nie goedgekeur nie. So word tans slegs Farsi toegelaat as medium in skole en in Iran se administrasie. Soenniete mag tans nog geen ministeramp beklee nie. Veral behoudende godsdienstige Sjiïtiese belangegroepe beskou die uitbreiding van minderheidsregte as 'n bedreiging vir Iran se politieke stabiliteit wat tot separatisme en magsverlies sou kan lei in streke wat merendeels deur etniese en religieuse minderhede bewoon word. Hulle verwys hierby na die moeilike situasie in Iran se buurlande.
Demografiese verandering
Alhoewel na Iran in westerse media dikwels as 'n relatief jong samelewing verwys word (slegs agt persent of ses miljoen Iraniërs was in 2013 ouer as 65 jaar), is die bevolking besig om vinnig te verouder. Die getal bejaardes bo 65 jaar sal na verwagting in die tydperk tot 2026 verdriedubbel.
Tradisioneel is parke en ander openbare groen ruimtes die gewildste bymekaarkomplekke veral vir bejaarde mans waar hulle in aangename weer ure deurbring. In Iran se groot stede moet egter steeds meer groen ruimtes plek maak vir nuwe woon- en sakegeboue, terwyl lugbesoedeling ook 'n probleem vir bejaardes se buitelewe geword het.
Ekonomiese agteruitgang onder president Ahmadinejad
Die vroeëre president het blykbaar ná die ekonomiese krisis van 2008 belangrike ekonomiese gegewens geheim gehou om sy herverkiesing in die volgende jaar te verseker. Die blaam vir die krisis is op die buiteland geplaas wat sanksies teen Iran ingestel het. Hele bedrywe het slagoffers van hiperinflasie geword soos die motorbedryf wat in 2013 dertig persent minder voertuie vervaardig het as in 2007. In 2013 het motorvervaardiging tot slegs tussen 15 en 20 persent van die produktiewe kapasiteit van die bedryf se aanlegte gedaal.
Sanksies en hiperinflasie
Die dalende wisselkoers het met 'n baie hoë inflasiekoers gepaard gegaan wat deur deskundiges reeds as hiperinflasie geklassifiseer word. Alhoewel dit amptelik net 25 persent beloop, is die inflasiekoers in Oktober 2012 deur analitici op meer as 50 persent beraam. In Junie 2014 het die amptelike inflasiekoers 26,2 persent beloop. Nuwe Amerikaanse sanksies op Iran se finansiële sektor, olie-, motor- en skeepsboubedryf is op 1 Julie 2013 ingestel.
Evan Bird
Evan Bird (gebore 23 Mei 2001) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Chained (2012) en Maps to the Stars (2014), en in die televisiereekse Fringe (2008) en The Killing (2011).
Iran
Ekonomiese ontwikkeling onder president Rohani
Volgens statistieke van die Iranse Departement van Nywerhede is die nywerheidsektor Iran se Achilleshiel. 18 persent van middelgroot vervaardigers en 19 persent van ondernemings, wat in die land se nywerheidsgebiede gesetel is, het hul bedrywighede gestaak, terwyl 'n verslag van die parlementêre navorsingsentrum, wat in die najaar van 2016 gepubliseer is, toon dat veertig persent van Iranse vervaardigers minder as sestig persent van hul kapasiteite bedryf. Staatsubsidies ter waarde van €4 miljard, wat deur president Rohani aan bedreigde ondernemings verskaf sou word, kon weens 'n gebrek aan fondse nie uitbetaal word nie. Maatreëls om markte vir klein en middelgroot ondernemings te stimuleer is weens onsekerhede rondom ekonomiese vooruitsigte uiteindelik nie getref nie. So was die Departement van Nywerhede in die najaar van 2016 genoodsaak om die lisensies van 3 300 ondernemings in te trek.
Toerisme
Die meeste internasionale toeriste, veral Arabiese en Afghaanse besoekers, kies Iran om godsdienstige redes as reisbestemming en onderneem dikwels pelgrimstoere na plekke wat in Sjiïtiese Islam as heilig beskou word. Volgens Iranse statistieke het slegs 20 000 toeriste om nie-religieuse redes 'n besoek aan die land gebring. Naas Han-Chinese en Duitsers het hierdie kategorie van toeriste ook sowat 1 000 Amerikaners ingesluit. Aangesien Iran se streng godsdienstige voorskrifte ook deur buitelandse besoekers nagevolg moet word, is die land allesbehalwe 'n maklike bestemming vir westerse toeriste. Die gasvryheid van Iraniërs is egter ongeëwenaar, en mense sal bereidwillig help en vertaal indien buitelandse besoekers enige moeilikheid ondervind. Strate, basare en ander plekke is skoner as in baie ander lande in die Nabye en Midde-Ooste.
Wintersport
Die skiberg Tochal met sewe skihysers en sewe km se skibane is net buite Teheran in die noordelike voorstad Velenjak geleë en het lankal gewild geraak by skiërs uit die Persiese Golfstate. Die Hotel Tochal is die wêreld se hoogs geleë skihotel op 3 545 m bo seevlak.
Partye en parlement
In die verkiesing vir die 8ste wetgewende periode van die parlement op 14 Maart 2008 en byverkiesings op 25 April 2008 het behoudende strominge 'n groot meerderheid van die 290 setels verower. Voornemende kandidate met liberale standpunte is dikwels vooraf deur die Iranse departement van binnelandse sake en die konserwatiewe Raad van Rewolusionêre Wagters afgekeur.