cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dialektiek
Die Sofiste het geleer dat "arête" (Grieks: ἀρετή, oftewel kwaliteit of uitnemendheid) die hoogste waarde en bepaler van 'n mens se lewenswandel was. Die Sofiste het lering verskaf in die artistieke gehalte van redenaarskap (soos ons iemand kan leer om beide te skryf en 'n treffende of motiverende monoloog te lewer), as (een) wyse waardeur iemand sy "arête" kon aandui. Hulle het redenaarskap as 'n kunsvorm aangebied, wat beide vir plesier en beïnvloeding van ander aangewend word deur die voortreflikheid van jou voordragte (in teenstelling met die gebruik van logiese argumente). (Die Sofiste se lering was dat 'n persoon moet strewe na arête in alles wat hy doen, en nié slegs in redenaarskap nie).
Volkswagen New Beetle
Geskiedenis
By die Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou in 1994, het Volkswagen die Konsep Een onthul, 'n "retro" konsepmotor met vele ooreenkomste met die oorspronklike Volkswagen Beetle. Dit is ontwerp deur J Mays en Freeman Thomas by die maatskappy se ateljee in Kalifornië en die konsepmotor was gebaseer op die Volkswagen Polo se platform. 'n Rooi cabrioletkonsep was by die Geneefse Internasionale Motorskou te sien, ook in 1994.
Mothibistad
Volgens die 2011-sensus het dit 'n bevolking van 9 616, van wie 99% hulself as Swart Afrikane beskryf en 88% Tswana as huistaal praat.
Akker
Om dit in perspektief te stel, 'n akker is gelykstaande aan ongeveer:
Merm
Merm is ’n nedersetting in die munisipaliteit Overbetuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Heuningvlei
Volgens die 2011-sensus het dit 'n bevolking van 2 656, van wie 99% hulself as Swart Afrikane beskryf en 93% Tswana as huistaal praat.
Jallikattu
Jallikattu word as een van die oudste sportsoorte wat steeds beoefen word beskou. Volgens oorlewering het jong dames die spel in antieke tye dopgehou en is suksesvolle deelnemers as bruidegom gekies.
In teenstelling met Spaanse bulgevegte word die diere nie gedood nie en word hulle selde beseer. Daarteenoor is beserings algemeen onder deelnemers en is ongevalle nie ongewoon nie. Deelnemers moet die bulle met hul kaal hande en sonder enige wapens aandurf. Die beeste se horings word soms skerpgemaak, wat die spel omstrede en uiters gevaarlik maak.
Abdul Karim Kassem
Kassem volg sy militere opleiding aan die militêre akademie in Irak. Hy veg in die Arabies-Israeliese Oorlog van 1948-1949. Daarna sluit hy aan by die Vrye Offisiere, 'n groep Arabiese nasionalistiese offisiere wat gekant was teen die Irakse monargie en geïnspireerd was deur die Egiptiese president Gamal Abdel Nasser.
Outonome Gewes Tibet
Aansluitend het die Tibettaanse regering in ballingskap saam met Tenzin Gyatso in die Noord-Indiese stad Dharamsala net wes van Tibet gevestig. Sedertdien is Tenzin Gyatso saam met Tibettaanse onafhanklikheidsaktiviste permanent verban uit China en die gebruik van die Tibettaanse vlag streng verbode. Tibettaanse monnike en nonne beweer dat hul godsdiensbeoefening en kultuur bedreig word. Daar word beraam dat 150 monnike, nonne en ander burgers hul protes deur selfverbranding aangeteken het – en elke keer skerp reaksies van die owerheid se kant uitgelok het wat die selfmoorde as 'n uitdrukking van religieuse fanatisme beskou. Boeddhistiese leiers in ballingskap betreur die situasie en beklemtoon die noodsaaklikheid van 'n vreedsame dialoog.
2013-Rugbykampioenskapreeks
Die 2013-Rugbykampioenskapsreeks was die tweede jaarlikse rugbytoernooi tussen die nasionale spanne van Suid-Afrika, Argentinië, Australië en Nieu-Seeland. Die reeks is vanaf 17 Augustus tot 5 Oktober 2013 gespeel. Die lande se spanne word onderskeidelik die Springbokke, Pumas, Wallabies en All Blacks genoem. Nieu-Seeland het die toernooi vir die twaalfde keer gewen. Buitendien het hulle die Bledisloebeker ingepalm en die Vryheidsbeker gewen, terwyl Suid-Afrika met die Mandela Uitdaagplaat en Australië met die Poematrofee weggestap het.
Rosenbergiet
Voorkoms
Rosenbergiet word aangetref in die Keltynmyn in Toscanië, Italië en Berg Erebus, Ross-eiland, Antarktika. Dit is nie radioaktief nie, en het 'n hardheid van 3-3,5 op Mohs se hardheidskaal.
Teheran
Teheran (Persies: تهران, Tehrān, ), die hoofstad van Iran, is in die gelyknamige provinsie in die noorde van die land geleë. Met 'n bevolking van meer as 15 miljoen in die metropolitaanse gebied is dit ook die grootste stad in die land en een van die grootste metropole ter wêreld.
Ligging
Die meeste van Teheran se varswatervoorraad word deur twee riviere voorsien: die Karadj in die weste van die Teheran-vlakte, en die Djadjroed wat oos van die hoofstad vloei. In die afgelope dekades is langs albei riviere damme opgerig. 'n Besondere kenmerk van Teheran is die djoeb, klein oop kanale wat langs die meeste groot strate en lane loop en deur vars bergwater gevoed word. Teheran se drinkwater kom eweneens uit die omliggende berge en is van hoë gehalte.
Klimaat
Somers is algemeen warm tot baie warm met baie min reënval, relatief lae humiditeit en koel nagtemperature. Ligte neerslae val veral tussen laat herfs en midlente, maar geen van hierdie maande is betreklik nat nie. Die gemiddelde jaarlikse reënval is nie hoër as 230 millimeter nie. Die gemiddelde temperatuur in Julie is 30 °C in Suid-Teheran en 25 °C in die noordelike stadsdele, met uiterstes van 40 °C. Die hoogste temperatuur, wat ooit aangeteken is, was 43 °C.
Lugbesoedeling
Terwyl byna die helfte van Iran se groot nywerhede aan die stadsrand van Teheran saamgetrek is, voldoen talle motors nie aan huidige omgewingstaandaarde nie. Vliegtuie op Teheran se besige lughawens is 'n ander belangrike bron van lugbesoedeling in die metropool. Die gebrek aan 'n doeltreffende openbare vervoerstelsel het eweneens nadelige uitwerkings op die luggehalte. Die huidige bus- en moltreinnetwerk dek nie die hele stadsgebied nie sodat baie Teherani's genoodsaak is om òf huurmotors te gebruik òf privaat motors te koop. Verkeersopeenhopings is aan die orde van die dag.
Geologie
Daar is planne om 163 staatsondernemings na ander provinsies van Iran te verskuif, net soos 'n aantal universiteite, om die skade, wat deur 'n potensiële aardbewing berokken kan word, te beperk. Die vroeëre president Mahmoud Ahmadinejad het voorgestel dat vyf miljoen hoofstadbewoners in ander landsdele hervestig word. Die Iranse owerheid het reeds begin om alle verdedigingverwante nywerhede na ander gebiede te verskuif, alhoewel hierdie stap oorwegend om militêre redes onderneem word.
Islamitiese Rewolusie
Nadat 'n sterk aardbewing in 2004 verwoesting in die Iranse stad Bam gesaai het, is debatte oor die verskuiwing van die regeringsetel na seismies minder aktiewe gebiede hervat. Tot dusver is slegs nywerhede na ander landsdele verskuif en het regeringsdepartemente hul hoofkwartiere steeds in Teheran. Daar is egter besluit om in die toekoms geboue op te rig wat bestand is teen aardbewings.
Ekonomie en infrastruktuur
Die aanlegte van Iran se belangrikste motorvervaardigers, Iran Khodro en Saipa, is langs die Karaj-snelweg in die stadsdeel Ekbatan geleë. 'n Olieraffinadery het suid van die stad naby Ray ontstaan. Teheran is daarnaas 'n belangrike handelsentrum vir tapyte en meubels. Iran se meubelbedryf het tot die grootste in die Midde-Ooste gegroei. Die Teheranse Effektebeurs was in die vroeë 21ste eeu een van die suksesvolstes wêreldwyd. Min buitelandse ondernemings het filiale in die stad.
Die uitgestrekte netwerk van snelweë in Teheran is ongeëwenaar in Wes-Asië. Die stad is ook die middelpunt van Iran se spoornetwerk. Openbare vervoermiddels sluit busse en die moderne moltreinnetwerk in. Drie lughawens is in die stadsgebied geleë: die internasionale Mehrabad-lughawe, die internasionale Imam Khomeini-lughawe en die Ghal'eh Morghi-lughawe.
Muiskleurvlieëvanger
Identifikasie
Muisgrys-bodele en ligter (grouwit) onderdele met swarterige bene en donkerbruin oë. Onderskeibaar van Maricovlieëvanger deur die afwesigheid van kontras tussen bo- en onderdele.
Project Gutenberg
Omvang van versameling
In Februarie 2013 beweer Projek Gutenberg dat daar meer as 42 000 items in hul versameling is, waarby 'n gemiddeld van oor die vyftig nuwe e-boeke elke week gevoeg word. Dit is hoofsaaklik letterkundige werke uit die Westerse kultuur-tradisie. Benewens literatuur soos romans, digkuns, kortverhale en drama, het Projek Gutenberg ook kookboeke, naslaanwerke en nommers van tydskrifte. Die versameling bevat ook 'n klompie nie-teks items soos klank- en musiek-notasielêers.
Nassau
Lynden Pindling Internasionale Lughawe, die belangrikste lughawe vir die Bahamas, is ongeveer 16 km wes van die middestad van Nassau geleë en het daaglikse vlugte na groot stede in Kanada, die Karibiese eilande, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Die stad is geleë op die eiland New Providence.
Nassau se moderne groei het aan die einde van die agtiende eeu begin, met die toestroming van duisende lojaliste en hul slawe na die Bahamas na die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog. Baie van hulle het hulle in Nassau gevestig en uiteindelik meer as die oorspronklike inwoners geword.
Nadat die Britte die internasionale slawehandel in 1807 afgeskaf het, hervestig hulle duisende Afrikane wat deur die Britse Vloot op New Providence (in Adelaide Village en Gambier Village) van slaweskepe bevry is, saam met ander eilande soos Grand Bahama, Exuma, Abaco en Inagua. Daarbenewens is slawe wat van Amerikaanse skepe bevry is, soos die Kreoolse Saak in 1841, toegelaat om hulle daar te vestig. Die grootste konsentrasie Afrikane het histories in die "Over-the-Hill" voorstede van Grants Town en Bain Town in die suide van die stad Nassau gewoon, terwyl die meeste inwoners van Europese afkoms op die eiland se noordelike kusrante gewoon het.
Tiaré tahiti
Die blom is roomwit, geurig en windmeultjievormig met vyf tot nege lobbe (elke lob is 2–4 cm lank). Dit is inheems aan die suidelike Stille Oseaan, en is een van die min kultuurplante wat inheems aan Polinesië is. Dit is die nasionale blom van Frans-Polinesië en die Cookeilande.
Vlag van Argentinië
Geskiedenis van die vlag
In 1978 is gespesifiseer dat die Amptelike Seremoniële Vlag 140 cm by 90 cm moet wees en dat die son daarop geborduur moet wees.
Kleure
Die Spaanse woord celeste (hemelsblou) is gebruik om die kleur van die blou bane te beskryf.
Tokyo Sexwale
Politieke loopbaan
Ná die Suid-Afrikaanse verkiesing in April 1994 word Sexwale verkies tot eerste premier van die nuwe PWV-provinsie (wat in 1994 na Gauteng hernoem is). Hy bewerkstellig vrede in verskeie polities plofbare swartwoongebiede. In 1998 verlaat hy die politiek en sluit by die korporatiewe sektor aan.
Clark James Gable
Clark James Gable (20 September 1988 – 22 Februarie 2019) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ordinary Madness (2001), Looking for Clarissa (2013), Heckle (2018), en Sunset at Dawn. Hy was die kleinseun van Clark Gable.
Filloksera
Plaag
Die luis filloksera is 'n mikroskopies klein insek. Dit is eiervormig en dof geel tot bruin van kleur. Dit het 'n komplekse lewenssiklus van tot 18 fases waarin die luise in die laaste fase wegvlieg en versprei. Gevleuelde eksemplare se vleuels is twee maal so lank as hul liggaam. Die pote en spriete van die luis is kort en skaars sigbaar. Hulle leef op die wortels en blare van die wingerdplant. In die wortels veroorsaak dit 'n vervorming. 'n Gevolglike swaminfeksie sny die vloei van die sappe van die wortels na die blare af. Die groei van die plant in die somermaande stop gouer as by gesonde plante en die kleur van die blare verander na 'n dowwe groen en later na geel. Mettertyd sterf die wingerdplant.
Sun Microsystems
Sun Microsystems het ook kantore in Suid-Afrika gehad, vanwaar ondersteuning gebied en opleiding verskaf is om mense in staat te stel om die maatskappy se produkte te kon gebruik.
Sagteware
Sun besit ook 'n kantoorpakket genaamd StarOffice (en die gratis variant OpenOffice.org). Onlangs het Sun ook die oopbron MySQL-databasisbestuurstelsel oorgekoop.
Latynse Kerk
Aan die hoof van die kerk is die biskop van Rome, die pous, wat tradisioneel "die patriarg van die Weste" genoem word. Die Latynse Kerk speur sy geskiedenis na tot by die vroegste dae van die Christendom deur sy direkte leierskap onder die Heilige Stoel, wat volgens die Katolieke tradisie deur Petrus en Paulus gestig is. Volgens die Katolieke Kerk is sy biskoppe die opvolgers van Jesus se apostels en die pous die opvolger van Petrus.
Oosters-Katolieke Kerke
Beskrywing
Die meeste van die Oosters-Katolieke Kerke is groepe wat op verskillende tye in die verlede tot die Oosters-Ortodokse Kerk, die Oriëntaal-Ortodokse Kerke en die historiese Kerk van die Ooste behoort het, maar teruggekeer het na gemeenskap met Rome vanweë politieke en kulturele omstandighede wat die kerke se betrekkinge beïnvloed het. Die vyf liturgiese tradisies van die 23 Oosters-Katolieke Kerke is die Aleksandriese, Armeense, Bisantynse, Oos-Siriese en Wes-Siriese Rite en dit word gedeel met ander Oosters-Christelike kerke. Die Katolieke Kerk bestaan dus uit ses liturgiese rites: die vorige vyf van die Oosters-Katolieke Kerke en die Latynse Rite van die Latynse Kerk.
Ben Gage
Ben Gage (29 Oktober 1914 – 28 April 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente My Gal Sal (1942) en State Fair (1945), en in die televisiereekse Batman (1966) en Star Trek (1966).
Kongokoors
Simptome
Tipiese simptome:
Armstrong Whitworth Siskin
Die Armstrong Whitworth Siskin was 'n dubbeldekker vegvliegtuig wat tussen die twee Wêreldoorloë in bedryf was. Die vliegtuig het in Mei 1924 sy nooiensvlug voltooi. Die ontwerp van die vliegtuig is gebaseer op die Siddeley-Deasy S.R.2 Siskin wat deur Armstrong Whitworth gebou was in 1919; die vliegtuig was hoofsaaklik van hout gemaak. Die Britse Lugministrie wou egter net tenvolle metaal vliegtuie bestel en die Siskin was herontwerp. Nommer 41 Eskader was in Mei 1924 met die Siskin III toegerus te Northolt. Die Siskin III was die Britse Lugmag se eerste tenvolle metaal vliegtuig.
Heterochromie
Central heterochromia
Central heterochromia is an eye condition where there are two colors in the same iris; the central (pupillary) zone of the iris is a different color than the mid-peripheral (ciliary) zone, with the true iris color being the outer color.
Bosman di Ravelli
Terug na Suid-Afrika
Bosman het in September 1905 na Suid-Afrika teruggekeer om hom as beroepspianis in sy vaderland te vestig. In dieselfde maand het hy in die CJV-saal van Stellenbosch, waar hy Friendenthal sewe jaar tevore gehoor speel het, 'n klavieruitvoering gegee en daarna konsertreise deur die land onderneem in geselskap van ander kunstenaars, onder wie die sangeresse Annie Visser, Elsa Leviseur en sy skoonsuster Daisy Maartens Bosman.
Laaste jare
In 1955 is sy regterarm in 'n ongeluk sodanig beseer dat sy loopbaan as konsertpianis daardeur beëindig is. Daarbenewens het hy in toenemende mate aan doofheid begin ly. In Februarie 1956 het hy na Suid-Afrika teruggekeer en hom in die Strand gevestig. Drie jaar later is die erelidmaatskap van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns aan hom toegeken vir sy bydrae tot die ontwikkeling van die Afrikaanse musieklewe.
Clarens-sandsteenformasie
Die Clarens-sandsteen bestaan uit liggeel, fyn, korrelrige sandsteen, sanderige sliksteen en moddersteen. Dit is 'n aanduiding van 'n droë klimaat (woestyn). Die onderkant van die massiewe sandsteenkranse het baiekeer 'n rooierige kleur as gevolg van yster afkomstig van die onderliggende Elliot-formasie.
Algemeen
Hierdie wit sandsteenformasie vorm die kenmerkende wit kranse van die berge in die Oos-Vrystaat, met bekende landmerke soos Soutkop naby die dorp Ficksburg, die Brandwagrots by Golden Gate, en die Platberg buite Harrismith. Platberg se sandsteenkranse verskil egter daarin dat die boonste gedeelte van die berg uit Drakensberg-lawa bestaan, wat daaroor uitgeloop het vanweë vulkaniese aktiwiteite tydens die opbreking van Gondwana.
Britse Statebond
Die Statebond (vroeër Britse Statebond, Engels: Commonwealth of Nations, tot 1947 British Commonwealth of Nations) is 'n vrywillige vereniging van 56 onafhanklike, soewereine lande, wat uit die Verenigde Koninkryk en, meestal, sy voormalige kolonies bestaan.
Lys van Statebondslede volgens kontinent
]] [[Lêer:Commonwealth of Nations prospective members.png|duimnael|
Kosakke
Zaporozje-Kosakke
Die Zaporozje-Kosakke (Oekraïens: эапорожці, zaporozjtsi), wat op die Oekraïense steppe gewoon het, was ’n bekende groep waarvan die getalle tussen die 15de en 17de eeu baie toegeneem het. Hulle was hoofsaaklik handelaars en kleinboere van die Pools-Litause Gemenebes. Hulle was betrokke by vele konflikte en bondgenootskappe met die Pools-Litause Gemenebes, die Tsaredom van Rusland en die Ottomaanse Ryk.
Geregistreerde Kosakke
Die afname van die Kosakke se lojaliteit en die szlachta se arrogante houding teenoor hulle het gelei tot verskeie Kosak-opstande teen die gemenebes in die vroeë 17de eeu.
Ray Gallagher
Ray Gallagher (17 April 1885 – 6 Maart 1953) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Half a Bride (1928), The Trail of '98 (1928), en Song of the Trail (1936).
Kosakke
Koeban-Kosakke
Die Koeban-Kosakke (Russies: кубанские казаки, koebanskije kazaki) het in die Russiese Koeban-streek gewoon. Hoewel verskeie Kosakke-groepe in die noordwestelike Kaukasus gewoon het, is die meeste van die Koeban-Kosakke afstammelinge van die Swartsee-Kosakke (oorspronklik die Zaporozje-Kosakke) en die Kaukasus-Kosakke.
Oeral-Kosakke
Die Oeral-Kosakke (Russies: ура́льские казаки́, oeralskije kazaki) het aan die Oeral-rivier gewoon. Hulle was ook bekend as die Jaïk-Kosakke (Яи́цкие казаки́, jaitskije kazaki) na aanleiding van die rivier se ou naam. Hoewel hulle hulself as Russies beskou het, was daar ook baie Tartare in hulle geledere.
Saul Bellow
Temas en styl
Die Joodse lewe en -identiteit is 'n belangrike tema in Bellow se werk, alhoewel hy 'n renons daarin gehad het om 'n "Joodse skrywer" genoem te word. Bellow se werk toon ook waardering vir Amerika en 'n fassinasie met die destydse uniekheid en lewenskragtigheid van die Amerikaanse ervaring.
Kosakke
In die Russiese Ryk
Vanweë die Kosakke se siening dat hulle ’n aparte en elite-gemeenskap was, was hulle baie lojaal aan die keiserlike regering en Kosakke-eenhede is dikwels gebruik om binnelandse opstande te onderdruk, veral tydens die Russiese Rewolusie van 1905. Die tsaar het swaar geleun op die betroubaarheid van die Kosakke, hoewel hulle aparte gemeenskappe en half-feodale militêre diens toenemend as uitgedien beskou is. Die weermag het hulle nie hoog aangeslaan nie omdat hulle beskou is as swakker gedissiplineer en opgelei as ander weermageenhede. Die Kosakke se vermoë om inisiatief te neem en as geharde ruiters is nie ten volle waardeer nie, en hulle is dikwels in kleiner eenhede verdeel wat gebruik is as verkenners, boodskappers en eskorts.
Die Razin- en die Poegatsjof-rebellie
Die Russiese regering het die Kosakke algaande gedwing om af te sien van hul nomadiese bestaan en nuwe regeringsvorms te aanvaar. Die hele kultuur van die Kosakke het begin verander. Pieter die Grote het hulle militêre pligte vermeerder en hulle na afgeleë plekke gestuur om te veg. Hy het in 1734 forte langs die Jaïk-rivier begin bou wat deur nie-Kosakke beman is en die grensfort Orenboerg gebou. Dit het inbreuk gemaak op die Kosakke se rol as verdedigers van die grens. Toe die Jaïk-Kosakke ’n afvaardiging na Pieter stuur om beswaar te maak, het Pieter hulle outonome status weggeneem en hulle rol verander van grenswagte na militêre dienspligtiges. Oor die volgende 50 jaar is Kosak-besware beantwoord met inhegtenisnemings, lyfstraf en verbannings. Die haat teen die regering het toegeneem en teen 1772 het ’n rebellie begin wat ses maande sou duur.
Jemeljan Poegatsjof, ’n Don-Kosak met ’n lae rang, het laat in 1772 by die Jaïk-Kosakke aangeland. Poegatsjof se bewering dat hy Pieter III van Rusland was, het gespruit uit hoë verwagtinge onder die Kosakke van die nuwe tsaar. Hulle het geglo Pieter III sou ’n doeltreffende heerser gewees het nadat hy ’n verbond met Frederik II van Pruise gesluit het, maar hy is vermoor nadat sy vrou, Katharina II, die bewind oorgeneem het. Baie Jaïk-Kosakke het Poegatsjof geglo en ander het hom bloot gevolg omdat hulle teen Katharina was.
Die Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Kosakke hulle weer eens aan albei kante van die konflik bevind. Baie het vir Nazi-Duitsland geveg. Dit was veral weens hulle lyding onder die Sowjet-beleidrigtings van kollektivisering en dekosakisering wat deur Josef Stalin gevolg is. Nes baie ander mense wat onder Stalin se bewind gely het, het hulle die Duitsers as hul bevryders beskou.
Kokerjuffer
Die larwes woon hoofsaaklik in die water en is 'n goeie voedingsbron vir visse. Die volwasse insekte, wat soos vlinders lyk, woon nie in die water nie. Volwasse kokerjuffers (ook skiet- of watermotte) van die orde Trichoptera lyk baie soos vlinders (orde Lepidoptera) en is inderdaad ook naverwant aan die orde. Die mening dat kokerjuffers meer verwantskap met Netvlerkiges (orde Neuroptera) sou vertoon, is weerlê deur navorsing wat op fossielspesies gedoen is. Daar is ongeveer 6 000 spesies wat in 30 families gegroepeer word.
Larwes
In snel vloeiende strome word die huisies dikwels met klippies versterk. Die huisies van die genus Helicopsyche, wat oor die hele wêreld voorkom, is van die interessantste kokerhuisies. Die huisies lyk so baie soos slakskulpies dat die eerste bekende kokers aanvanklik as egte slakke geklassifiseer is. Selfs die spesies wat nie van vreemde materiaal gebruik maak nie, kan interessante en uiteenlopende huisies bou. Welbekend is die tregtervormige kokon wat die Neureclipsis bimaculata spin en wat as 'n fuik dien.
Papie
Wanneer die larwe volgroei is, stuit die papie sy koker aan albei kante af en bou hy vir hom 'n huisie wat hy deur middel van spindraadjies op die bodem van 'n waterbron veranker. Aan die agterkant van die koker word altyd 'n paar openinge gelaat sodat die water voortdurend oor die papie se kieue kan vloei Verder kan 'n mens net aan sy asemhaling sien dat die papie leef. Wanneer hy volgroei is, byt hy met sy sterk kake die voorkant van die huisie oop en kruip dan teen waterplante op of swem na die oppervlak. Die metamorfose word dan buite die water voltooi: die volwasse kokerjuffer klim uit die papierhuid en vlieg of loop onmiddellik weg.
Gewone dikkop
Identifikasie
Hierdie voël is groter as die waterdikkop. Dit het 'n donkerbruin-en-dofgeel gespikkelde rugkant. Dit het nie grys vlerkdekvere soos die waterdikkop nie. Tydens vlug is klein wit vlekke by die basis van die binne- en buitehoofslagvere sigbaar. Die res van die slagvere en grootdekvere is swarterig. Die ondervlerk is wit met 'n swart agterrand en middelstreep. Die jong voëltjie se rugkant is meer gestreep as die volwasse voëls. Die voël het 'n vlerkspan van 80 cm.
Gewoontes
Die spesie jag uitsluitlik op die grond en vreet insekte, klein soogdiere en akkedisse. Hulle maak op die grond nes en die wyfie lê gewoonlik twee eiers op 'n slag. Die mannetjie en wyfie maak die kuikens saam groot en beide dra kos aan. Die voëls beskerm hulle neste en sal selfs maak of hulle beseer is om roofdiere van die nes af weg te lok. Hulle is ook voëls wat in die aand uitkom.
Duif
Spesies
Genus Geotrygon
Subfamilie Gourinae
Genus Goura
Breingewas
Hoofpyn
Hoofpyn as gevolg van verhoogde intrakraniale druk kan 'n vroeë simptoom van breinkanker wees. Hoofpyn sonder ander simptome is egter skaars, en ander simptome verskyn gewoonlik voor hoofpyn. Daar bestaan by hoofpyn sekere waarskuwingstekens wat met breinkanker geassosieer word. Hierdie kenmerke, soos gedefinieer deur die Amerikaanse Akademie vir Neurologie, is "abnormale neurologiese eksaminasie, hoofpyn wat deur die Valsalva-beweging vererger word, hoofpyn wat ontwaking uit slaap veroorsaak, nuwe hoofpyn in die ouer bevolking, toenemend verslegtende hoofpyn, atipiese hoofpynkenmerke, of pasiënte wat nie aan die streng definisie van migraine voldoen nie".
Groot Rooi Vlek
Die dramatiese aansig van Jupiter se Groot Rooi Vlek, soos gesien in die beeld hiernaas, is verkry deur Voyager 1 op 25 Februarie, 1979, toe die ruimtetuig 9,2 miljoen km vanaf Jupiter was. Detail van 'n wolk so klein as 160 km in deursnit kan op die beeld gesien word. Die kleurvolle, golf-agtige patroon aan die linkerkant (wes) van die Rooi Vlek is 'n area van merkwaardige komplekse en veranderlike golfbeweging. Om 'n idee van Jupiter se skaal te gee: die wit ovaalstorm reg aan die onderkant van die Rooi Vlek het ongeveer dieselfde deursnit as die aarde. Die foto's van die vlek deur Voyager 1 was verreweg beter as enige ander wat vroeër beskikbaar was en het belangrike inligting beskikbaar gestel vir ondersoek oor die planeet en die storm.
Voor die Voyager-sendings was sterrekundiges baie onseker oor die Rooi Vlek se karakter. Baie sterrekundiges het oorspronklik geglo dat dit 'n vaste of vloeibare verskynsel op Jupiter se oppervlak was.
Donald Gallaher
Donald Gallaher (25 Junie 1895 – 14 Augustus 1961) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pleasure Crazed (1929), Nix on Dames (1929), Temple Tower (1930), en ''Sh! The Octopus'' (1937).
Verenigde Party
Stigting
Vir genl. Hertzog was die swaarste oorweging dat hy ’n sterk regering wou hê sodat hy sy naturelle-beleid kon deurvoer. Hy het getwyfel of hy die verkiesing oortuigend kon wen en hy was bevrees dat, indien hy Smuts se aanbod om samewerking van die hand wys en Smuts met behulp van Roos en die Natal Home Rulers aan die bewind kom, dit onder meer daartoe sou lei dat die posisie van Afrikaans in Natal verswak sou word. Hy het ook geglo dat, met Suid-Afrika se grondwetlike status verseker, die oorblywende verskille tussen die twee grootste partye onbelangrik geword het.
Hertzog bedank uit VP
Hertzog was die eerste leier van die party, maar sy versigtige hantering van Nazi-Duitsland het wrywing tussen hom en Smuts tot gevolg gehad. Hy het geweier om Brittanje se oorlogsverklaring teen Duitsland in September 1939 na te volg. Toe sy mosie op 4 September 1939 met ’n meerderheid van 80 teenoor 67 stemme in die Parlement verslaan is, het hy ook as eerste minister en leier van die Verenigde Party bedank. Hertzog het die goewerneur-generaal gevra om die Parlement te ontbind en ’n verkiesing uit te skryf, maar sy versoek is geweier. Saam met Hertzog bedank ook die vyf ou lede van die Nasionale Party in die kabinet: N.C. Havenga, adv. Oswald Pirow, adv. H.A. Fagan, genl. J.C.G. Kemp en A.P.J. Fourie.
Aanloop tot 1948-verkiesing
Die Nasionaliste het intens begin organiseer. Hulle pers het ’n veldtog om geld in te samel begin en elke kiesafdeling waar die geringste kans op sukses bestaan het, is sistematies bearbei. Oor die aankondiging dat Havenga en Malan sou saamwerk, het daar min kommer in VP-kringe bestaan. Tekens dat die Nasionaliste die kleurvraagstuk toenemend doeltreffend op die platteland gebruik het om steun te werf, het Smuts min geskeel. Die nuwe staatsgesteunde immigrasieskema is vertolk as ’n bedreiging vir die Afrikanerdom se identiteit en is aangeval as onrealisties gegewe die ernstige tekort aan behuising.
Die rassevraagstuk het alles anders in die veldtog oorskadu. Saam met die opkoms van die Kommunisme was dit die hoeksteen van die NP se steunwerwing. Die party het met ’n nuwe woord vorendag gekom om die afgesaagde term van “skeiding”, wat te veel negatiewe konnotasies gehad het en onaanvaarbaar vir die wêreldmening was, te vervang. Die towerwoord “apartheid” het skielik sy opwagting in die Nasionalistiese koerante se opskrifte gemaak en die Nasionaliste se vernaamste slagkreet geword.
Ná die 1943-verkiesing was Smuts se planne vir Suid-Afrika met die einde van die oorlog in sig vir hom ’n groot kopseer. Malan en die opposisie het dit verbete uitgebuit. Baie burgers was ongelukkig met die werksaamhede van die departement van demobilisasie, wat in Augustus 1943 tot stand gekom het. Die heropname van duisende soldate in die samelewing het met groot probleme en dikwels ook onaangenaamhede gepaardgegaan. Verbruikerspryse het gedurig gestyg en verskeie verbruikersgoedere was steeds skaars.
Malan verander sy standpunt
Long skryf op bl. 129 van die boek: “Ek gaan in warm water beland vir wat ek nou hieroor (Kleurlingkiesers) gaan sê. Die Kleurlingstem in enige Kaapse kiesafdeling is, as geheel, heimlik tydens verkiesingstyd te koop. Ek bedoel nie dat elke individuele Kleurlingkieser deur ’n kandidaat vir sy stem betaal hoef te word nie. Wat ek wel bedoel, is dat die oorgrote meerderheid Kleurlingkiesers onderworpe is aan druk, hetsy van individue of klein groepies in hul geledere, op maniere waarteen blanke kiesers immuun is. Diegene wat sodanige druk op Kleurlingkiesers plaas, is korrup. Verering word deur hulle van kandidate opgeëis. Wanneer ’n verkiesing nader, in elke kiesafdeling waarin daar ’n Kleurlingstem van enige grootte is, weet die politieke kenners watter individu of klein groepie die Kleurlingstem in sy sak het en hy moet oortuig word. Die kandidaat is hulpeloos. Heel dikwels weet hy of sy nie wat gedoen moet word om seker van die Kleurlingstem te wees nie. Die verkiesingsagent sê dis die beste om die Kleurlingstem aan hom oor te laat. Hy doen die nodige stappe en als is wel. Ek bedoel nie die prys word noodwendig in geld betaal nie.
Die Torch Commando
Oudstryders by die duisende het gehoor gegee aan die oproep, want hulle was gretig om die kameraderie, patriotisme en opwinding van die oorlog te herleef in die vae hoop dat iemand hulle iets konkreets sou gee om te doen ten einde van die Nasionale Party-regering ontslae te raak. Dit was die enigste samebindende faktor in die vyfjarige bestaan van die Torch Commando. Die Torch Commando het uit die staanspoor geweier om standpunt in te neem oor die vraagstuk van swart regte. Hy het selfs Kleurlinge, vir wie hy veronderstel was om te veg, vervreem en sy geloofwaardigheid ingeboet toe die organisasie ná hewige debatvoering geweier het om sy lidmaatskap aan alle Suid-Afrikaners oop te stel.
Bruin kiesers verloor stemreg
Ná ’n twee weke lange debat is die wetsontwerp aanvaar met ’n meerderheid van twee derdes. Drie van die ses Konserwatiewe Party-lede, wat van die VP weggebreek het, het ten gunste daarvan gestem. Die wetsontwerp is aanvaar. Nie alleen is die sowat 45 000 bruin kiesers op ’n afsonderlike kieserslys geplaas nie, maar die klousules wat daaroor gehandel het, is herroep. Terselfdertyd is die grondwet van die Verteenwoordigende Kleurlingraad gewysig sodat dit merendeels uit benoemde lede sou bestaan. Ook het die Kleurlingbevolking die reg verbeur om hul eie mense in die Kaapse Provinsiale Raad te verteenwoordig, soos voorsien in die Suid-Afrika-wet.
Twee opvolgers
Strauss het die onderskeiding dat hy die eerste dienende leier van ’n groot politieke party was wat van sy amp onthef is. Dit het hom oorgekom op 21 November 1956. Strauss is vier jaar vantevore eenparig as partyleier verkies nadat Smuts hom aanbeveel het. Die grondwetlike krisis oor die regering se wetgewing om Kleurlingkiesers op ’n afsonderlike kieslys te plaas het die VP nuwe moed vir die 1953-verkiesing gegee toe die howe uitspraak gelewer het teen die NP se hantering van die stemmery in die parlement. Strauss se leierskap het nietemin gedy op die stryd om die Kleurlingkiesers op die gesamentlik kieslys te hou, tot die NP in 1955 die Senaatwet aanvaar het om die hoërhuise in so ’n mate te vergroot dat die party ’n tweederdemeerderheid tydens ’n gesamentlike sitting van albei huise kon behaal.
Verenigde Federale Party
Die twee vernaamste redes vir die afstigtings van die VP was die toenemende rol wat die kleurvraagstuk in die blanke politiek van daardie jare gespeel het en die gevolglike steeds breër wordende spektrum menings wat oor dié vraagstuk gehuldig is, asook die omstrede en ongewilde leierskap van Strauss.
Nasionale Konserwatiewe Party
Die derde vername afstigting, dié keer van die regtervleuel, was na afloop van die parlementsitting van 1953 van Oktober daardie jaar tot Januarie 1954 toe vyf VP-lede van die Unie-Volksraad uit die party geskors is omdat hulle die party gekritiseer het vir sy hantering van die Kleurlingstemreg-vraagstuk. Hulle was gekant teen Koos Strauss se leierskap en was ontevrede met wat hulle die party se “liberale neigings” genoem het. Van die partyleierskap se kant was dit ’n poging om die verwydering tussen die party en die Liberales te bowe te kom. Hulle het gereken die VP moes ’n kompromis met die regering probeer bereik het oor die vraagstuk van Kleurlingstemreg.
Progressiewe Party
Baie waarnemers het die PP se beleid as logiese alternatief vir die NP beskou, maar Helen Suzman was die enigste LV wat in 1961, 1966 en 1970 verkies is. In April 1974 se algemene verkiesing het ses PP-LV’s die paal gehaal en ’n sewende is in Junie daardie jaar verkies in ’n tussenverkiesing in Pinelands, Kaapstad.
Aanloop tot 1966-verkiesing
Ondanks al die binnelandse en buitelandse teenkanting voer Verwoerd sy beleid meedoënloos deur. In 1963 kondig hy aan die eerste stappe sou gedoen word om Transkei op die pad na selfbeskikking te plaas. ’n Groep ondersteuners van die Nasionale Party kry bedenkinge oor die beleid van afsonderlike ontwikkeling en organiseer die Republikeinse Party onder leiding van dr. C.F. van der Merwe, gewese hoogleraar in geneeskunde. In Brittanje neem die Arbeiders in 1964 oor en tree met spoed op om onafhanklike state (Swaziland, Botswana, Lesotho) aan Suid-Afrika se grense te vestig.
1966-verkiesing
Die uitslag van die verkiesing was vir Verwoerd ’n persoonlike triomf na vyf moeilike jare binnelands sowel as buitelands. Hy stel sy kabinet opnuut saam op 5 April 1966. Op Dinsdagmiddag 6 September daardie jaar sit hy en wag in sy sitplek in die Volksraad op die verskyning van die speaker toe ’n parlementêre bode, Dimitrios Tsafendas, die raadsaal binnekom en die eerste minister met ’n dolk om die lewe bring. Verwoerd is die eersvolgende Saterdag in die Helde-akker in Pretoria begrawe. Twee dae later is B.J. Vorster tot nuwe hoofleier van die Nasionale Party verkies. ’n Onstuimige tydperk in die NP se geskiedenis sou volg wat in 1969 op ’n skeuring sou uitloop. Van die tussenverkiesings tussen die 1966- en die 1970-verkiesing het die NP 10 gewen en die VP een. Daar was egter geen voortekens wat die NP kon voorberei op die VP se herstel in 1970 toe die party 47 setels sou verower nie - ’n volle agt meer as in 1966.
Probleme ná oplewing
Die oplewing in die VP se steun in 1970 was die voorspel tot die party se geleidelik verbrokkeling binne die daaropvolgende sewe jaar. Die party was in ’n gunstige posisie om te konsolideer en voort te bou op sy suksesse in die verkiesing, want die Afrikanergeledere was diep verdeeld na die skeuring van die vorige jaar en die Progressiewes se bestaansreg, nadat die party die derde keer net een lid (Helen Suzman) Volksraad toe kon stuur, is ernstig bevraagteken. Nietemin het veral interne rusies mettertyd stukrag begin gee aan die verbrokkeling van die VP Dit het hoofsaaklik gewentel om die party se leierskap, maar was waarskynlik nie die vernaamste rede vir die versplintering van die party nie. Ná die 1970-verkiesing het invloedryke lede van die Engelse Establishment en die Engelse pers begin wonder of die VP regtig nog die instrument kon wees waarmee Engelssprekendes se deelname aan die politiek ’n faktor kon bly. Selfs in 1970 het die twyfel reeds diep wortel geskiet, maar die tradisionele verbondenheid aan die VP het oor baie jare gestrek en dit sou dus ’n langsame proses van toe tot in 1974 verg om ’n hoogtepunt te bereik.
Die begin van die einde
Die Marais-komitee het sy 14 beginsels op 20 Desember 1976 bekend gemaak. Dit het ingesluit gelyke regte op volle burgerskap vir alle Suid-Afrikaners, ’n federale of konfederale regeringstelsel vir die land, ’n Handves van Menseregte ter beskerming van minderheidsregte en die verwerping van alle diskriminasie, statutêr of administratief, op grond van ras, kleur, geloof of geslag.
Ontbinding
Graaff het kort daarna as tussentydse leier bedank en Gerdener het ook die party verlaat, hoofsaaklik weens ’n meningsverskil oor die party se kandidaat vir die vakante setel Hillbrow. Vause Raw is verkies as nuwe NRP-leier. In die verkiesing van 30 November 1977 het die PFP 17 setels gewen en die N.R.P. 10. Die NP het sy meeste setels nog (134, ná ’n tussenverkiesing in Springs, Oos-Rand) gewen. Die opposisie se totale getal setels het afgeneem van 51 ná 1974 se verkiesing en daaropvolgende tussenverkiesings tot net 27. Die enigste party wat dus werklik baat gevind het by die ontbinding van die VP, was die NP, teen wie al die ywer en onderhandelings gerig was.
Ten tyde van sy ontbinding het die VP steeds die grootste kiesersteun (363 478 in 1974) naas die NP (638 424) geniet en was hy 29 jaar lank die amptelike opposisie. In hierdie tydperk het sy setels van 65 (uit 156) tot 30 (uit 171) afgeneem en dié van die regerende NP van 70 tot 123 toegeneem.
Rassebeleid
Ná die verwesenliking van eenheid in 1934 kon die party sy aandag aan groter sake skenk, waarvan die eerste die sogenaamde Bantoekwessie was. Genl. Hertzog het ’n tweederdemeerderheid gehad wat hom in staat sou stel om met sy naturellewetweging voort te gaan, maar dit was juis dié wetgewing wat verskille in sy eie party duidelik na vore sou bring. Liberale lede van die VP soos Jannie Hofmeyr, F.S. Malan en Richard Stuttaford se politieke denke was onversoenbaar met Hertzog se beskouinge oor die rassekwessie. Segregasie en integrasie kon nooit binne een party met mekaar versoen word nie en daarom was die Verenigde Party toe al bestem uitmekaar te spat. Die gekose komitee wat Hertzog se naturellewetgewing moes ondersoek, het sy werk in 1935 voltooi. Sy verslag bring botsende standpunte in die party skerp na vore. Die minderheid in die komitee, onder leiding van Smuts, Hofmeyr, Stuttaford en Malan het in die komitee ernstig met Hertzog se voorgenome planne gebots.
Die kompromie het bepaal die swart kiesers in Kaapland behou hul stemreg, maar op ’n afsonderlike kieserslys. Hulle is in drie kiesafdelings verdeel wat elkeen ’n blanke verteenwoordiger na die Volksraad kon stuur vir die gewone vyf-jaar-leeftyd van die raad. Selfs dié toegewing kon verligtes soos Stuttaford en Malan nie tevrede stel nie, maar ter wille van party-eenheid ondersteun hulle die wetgewing wat in April 1936 tydens ’n gesamentlike sitting van die Volksraad en Senaat met 169 stemme teenoor 11 aangeneem is. Net die Gesuiwerde Nasionale Party het daarteen gestem.
Struktuur en organisasie
Die VP moes noodgedwonge pragmaties wees weens sy groot verskeidenheid kiesers en belangegroepe wat hom gesteun het, byvoorbeeld sakelui, boere en werkers. Ook in sy steunbasis onder Engelssprekendes was daar groot verskille in byvoorbeeld die meer tradisievaste Oos-Kapenaars in kiesafdelings soos Albanie, Queenstown, King William’s Town en die twee Oos-Londen-setels, die meer verligte of liberale Kaapse tradisie wat neerslag gevind het in kiesafdelings soos Rondebosch, Claremont en Constantia, maar ook die steun landwyd van kiesers wat nie noodwendig verlig was nie, maar eenvoudig hulleself nie sover kon kry om NP te stem nie, hoofsaaklik weens redes wat meer met tradisie as met ideologie uit te make gehad het.
Dit verklaar hoekom so baie groepe van die party weggebreek het. Gestel die party nomineer ’n sakeleier om as kandidaat te staan. Hy het egter nie ’n geskiedenis van partybetrokkenheid nie en daarom is sy opvattings nie bekend nie. Met die volgende meningsverskil in partygeledere is dit dus makliker vir hom as wat dit byvoorbeeld vir ’n NP-L.P. was om die party te verlaat en hom by ’n nuwe groepering te skaar, soos gebeur het met die afstigting van sewe partye.
Verkiesingsuitslae
Die Verenigde Party het in sy 43-jarige bestaan aan altesaam nege verkiesings deelgeneem. Sy getal setels het van 1938 tot 1966 in elke verkiesing afgeneem, waarna daar ’n opflikkering in 1970 was, maar uiteindelik weer ’n afname in die laaste verkiesing waaraan die party deelgeneem het, dié van 1974. Omdat die Verenigde Nasionale Suidwes-party van 1950 tot 1971 apart van die VP in Suid-Afrika gestaan het, word sy stemme en persentasie nie bygereken nie. Die syfers vir 1974 sluit weliswaar Suidwes-Afrika s'n in.
Cayenne
Cayenne is die hoofstad en grootste stad van Frans-Guyana, 'n oorsese département van Frankryk in Suid-Amerika. Die stad het in 2012 'n bevolking van 55 198 gehad en het 'n oppervlakte van 23,60 km².
Georgetown, Guyana
Geskiedenis
Verwysings na die Vlaamse stadsnaam kan nog steeds in die moderne Georgetown gevind word. Die groot mark by die hawe heet Stabroek Market, en 'n groot dagblad word The Stabroek News genoem.
Pous Honorius II
Pontifikaat
Tydens sy pontifikaat word die kloosterorde van die Norbertyne goedgekeur op 26 Februarie 1126 en ook die Orde van die Tempeliers.
Sodawater
Sodawater (wat ook bekend staan as klubsoda, bruiswater, vonkelwater of seltzerwater) is water waarin koolstofdioksied (ook genoem koolsuurgas) onder druk opgelos is. Sommige van hulle het bymiddels, soos natriumchloried (tafelsout), koeksoda of iets soortgelyks, maar seltzerwater bestaan basies altyd uit water met koolstofdioksied met geen bymiddels. Hierdie proses, wat bekend staan as karbonering, is 'n proses wat veroorsaak dat die water bruisend word. Die meeste sodawater word verkoop in gereed-om-te-drink-bottels as mineraalwater en gekarboneerde drankies soos koeldranke. Dit is egter maklik om dit tuis te maak met 'n sodamaker.
Geskiedenis
Teen die einde van die 18de eeu het J.J. Schweppe (1740–1821) 'n proses ontwikkel om gekarboneerde minerale water te vervaardig, gegrond op die proses wat Priestley ontdek het, en het die Schweppes-maatskappy in 1783 in Genève gestig. Hy het in 1792 na Londen getrek om die besigheid daar te ontwikkel. In 1799 het Augustine Thwaites die maatskappy Thwaites' Soda Water in Dublin gestig. 'n Artikel in die London Globe beweer dit was die eerste maatskappy wat "Soda Water" onder daardie naam gepatenteer en verkoop het.
Lichtenburg
Geskiedenis
Die dorp is gestig op die plase Middelbosch en Doornfontein. Die plase is deur Hendrik Greeff, skoonvader van generaal JH De la Rey, aan die Zuid-Afrikaansche Republiek vir die stigting van 'n dorp geskenk. Die naam is gekies in 1873 deur die president van die Zuid-Afrikaansche Republiek Thomas Francois Burgers, en beteken "dorp van lig". Jacobus Voorendyk het op 13 Maart 1926 'n diamant op hulle familieplaas ontdek, en binne twaalf maande was daar 108 000 fortuinsoekers op die toneel.
Sodawater
Etimologie
In die 1950's het sparkling water en seltzer water gewild geraak. Die term seltzer water is a generiese handelsmerk waarvan die oorsprong die Duitse dorp Selters is, wat beroemd was vir sy mineraalbronne. Natuurlik gekarboneerde water, Selters, is sedert die 18de eeu of vroeër in die dorp kommersieel gebottelleer en van hier af versprei. Oor die algemeen het seltzer water nie bygevoegde natriumsoute nie, terwyl klubsoda van die natriumsoute behou het. Die term "Seltzer water" is omtrent heeltemal onbekend in Brittanje en die meeste Statebondlande, hoewel Australiërs van 'n sekere ouderdom Selza Saline-poeier onthou in metaalblikke met deksels wat vir elke gebruik met die agterkant van 'n lepel oopgemaak moes word, wat in die 1950's verkoop is.
Kookkuns
Sodawater word al hoe gewilder in kookkuns om 'n ligter tekstuur in deeg en beslag te verkry vergeleke met gewone water. Kevin Ryan, 'n voedselwetenskaplike aan die Universiteit van Illinois in Urbana–Champaign, sê die bruisende borrels wat met deeg gemeng word gee die ligte tekstuur. Holtes van lug vorm in die deeg wat groter word wanneer dit gaargemaak word.
Nicholas Worth
Nicholas Worth (4 September 1937 – 7 Mei 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Don't Answer the Phone! (1980), Heartbreak Ridge (1986), No Way Out (1987), en Darkman (1990).
Provinsies van Litaue
300px|regs Litaue bestaan uit die volgende provinsies:
Diederikkie
Identifikasie
Die voël is 'n broeiparasiet en gebruik wewers, vinke en mossies as broeigashere.
Marae
duimnael|260px|Taputapuatea, ’n antieke marae van klip op [[Raiatea in die Geselskapseilande wat in 1994 gerestoureer is.]] duimnael|260px|’n Marae by Kaitotehe, naby [[Berg Taupiri in Nieu-Seeland.]]
Pous Callixtus II
Pontifikaat
Pous Callixtus se bewind het moeilik begin. Keiser Hendrik V het alreeds tydens Pous Gelasius II se bewind, Teenpous Gregorius VIII in Rome geïnstalleer. Op 30 Oktober 1119 word Hendrik en Gregorius geëkskommunikeer en in 1120 kan Callixtus Rome binne trek en Gregorius na 'n klooster verban. Een jaar later eindig die investituurstryd met die Konkordaat van Worms (23 September 1122) waar die pous die geestelike reg kry om kerklui aan te stel, maar die keiser sy regte behou by wêreldlike aanstellings.
Die pous bevorder die bedevaart na Santiago de Compostella waar Raymond, nog 'n broer van Callixtus koning was. Santiago de Compostella word 'n aartsbisdom en 'n "heilige stad" gelykstaande aan Rome en Jerusalem.
Verering
Pous Callixtus III word as salige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is 12 Desember.
De Villiers Graaff
Graaff is op 8 Desember 1913 gebore as seun van sir David Pieter de Villiers Graaff, 'n Suid-Afrikaanse nyweraar en kabinetsminister. Hy het die titel by sy pa geërf in 1931 en was 'n Rhodes-beurshouer. Sy grootvader aan moederskant was die predikant dr. Johannes van Heerden. Van 1924 tot 1927 woon hy die privaat seunskool Western Province Prepatory School (toe nog in Kenilworth, Kaapstad) by waar hy 'n uitstaande leerder en sportman was en hoofseun in sy laaste jaar aan dié skool.
Dassievoël
Identifikasie
Die voël is 22 cm lank en weeg 46 tot 53 gram. Die mannetjie is blinkswart met 'n helder, kastaiingbruin pens, fondament en kruis, en wit skouervlekke. Die wyfie het 'n donkergrys rugkant en die borskant is kastaiingbruin. Die jong voël lyk na die wyfie maar is net valer. Hulle woon in familiegroepe of pare saam en soek ook kos op die grond.
Danny Gans
Danny Gans (25 Oktober 1956 – 1 Mei 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Bull Durham (1988) en in die televisiereekse Roseanne (1988), Open House (1989), en Silk Stalkings (1991).
Maurik
Maurik is ’n dorp in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Hendrik de Cock
Ná die Afskeiding en oorlye
Later verlaat ds. De Cock Urlum, gaan na Smilde en eindelik in 1837 na Groningen as predikant van die Afgeskeidenes, terwyl hy oral heen reis om nuwe gemeentes te stig. Die owerheid het sy optrede met sy krygsmag probeer keer, maar die geweld het die saak van die Afskeiding in werklikheid meer bevorder as gestuit. Intussen het van die lidmate van die Christelike Afgeskeie kerk wat so geweldig van owerheidsweë vervolg is besluit om na Noord-Amerika te verhuis.
Ná ds. De Cock se dood op 14 November 1842 het ds. H.J. de Wind, Afgeskeie leraar Leens, ’n lykrede oor hom uitgespreek na aanleiding van Hebreërs 13:7 (Statebybel): "Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling."
Kaokolangbeklewerik
Die Kaokolangbeklewerik (Certhilauda benguelensis) is 'n algemene amper-endemiese standvoël op dorre heuwelhange en vlaktes, waarskynlik noord van Brandberg. Die voël is 18 – 20 cm groot en weeg 35 - 53 gram. In Engels staan die voël bekend as die Benguela long-billed lark.
Humpata
Humpata is 'n dorp en plaaslike owerheid in die provinsie Huíla in Angola.