Elsabe_Steenberg
Kinder- en jeugliteratuur
Die genesingskrag van 'n denkbeeldige vriend word in verskeie verhale vir kinders verken. In Wolf ja, wolf nee is die tienjarige Nelia die hoofkarakter. Haar ma is dood toe sy drie jaar was en van daardie tyd bly sy in die kinderhuis. Haar pa is ook onlangs oorlede, maar sy wil dit nie aanvaar nie en leef eerder in 'n verbeeldings wêreld.Sy neem 'n boek oor wolwe by die biblioteek uit en nadat die lig daardie aand afgeskakel is, kom kuier die wolf vir haar. Die vakansie lê voor en sy sien op daarteen, want sy het nie familie na wie sy kan gaan nie. Die Van Heerden-gesin het haar uitgenooi, maar hulle eis dankbaarheid vir elke klein guns of gawe. Met die vakansie hou sy dit nie lank uit by hulle nie en gaan soek eerder na die snaakse tannie Renata wat sy voorheen in die dieretuin ontmoet het. Sy het verskeie avonture en word eindelik deur die eksentrieke Renata huisvesting gegee en later aangeneem. Dit alles help vir Nelia om die waarheid te kan aanvaar, waarna sy afstand doen van haar wolf. Waar is pappa se panfluit? vertel van die tienjarige Heska du Toit se stryd om die dood van haar pa te aanvaar en verwerk. Haar pa is reeds dood toe sy vier jaar oud was en sy het in haarself gekeer met geen vriende nie, behalwe vir Pippelpan, die “bosjannetjie” wat sy deur haar pa leer hoor en sien het en wat nou haar enigste vertroueling is. Die skoolkinders vind toevallig van hierdie vriendskap uit en spot haar oor haar baba-agtigheid. Sy het net twee moontlike oplossings, naamlik om te vergeet van Pippelpan of hy moet vorm aanneem. Deur die klanke van haar pa se panfluit het Pippelpan altyd sy verskyning gemaak en het sy altyd die verbeeldingswêreld beleef, maar hierdie panfluit bly weg. Heska leer dan om aan te pas by die werklikheid en haar fantasiewêreld agter te laat. In Simonetta en die spinnekop leer die sewejarige hoofkarakter om haar ongegronde vrese te verwerk. Haar ma is oorlede en sy woon saam met haar pa in 'n boswagters huisie, waar haar pa navorsing oor goggas doen. Simonetta hou nie van goggas en veral spinnekoppe nie. Eendag is sy alleen in die huis en daar hang 'n langbeenspinnekop deur die gat in die solder. Simonetta is eers bang, maar toe begin die spinnekop met haar praat en vertel haar van spinnekoppe, sodat sy later nie meer bang is nie. In Hendri uit die water begin Hendrina haarself Hendri noem, ’n simbool van ’n soeke na 'n eie identiteit. Haar ma gaan studeer verder in Nederland en sy moet by tannie Scheep-hulle gaan bly. Sy hou van tannie Scheep, maar kan nie haar vrees baasraak nie. Gereeld gaan sy na die water en kyk daarin om die kind Hendri te sien, die een wat in die water wag om uit te klim. In Môre was dit somer sukkel die negejarige alleen kind Stefan om sy ma se dood te verwerk. 'n Drakie maak egter sy opwagting in sy kamer. Die drakie was wel eers deel van 'n storie wat sy ma geskryf het, maar Stefan kom gou agter dat hy nou 'n lewe van sy eie het. Hy help planne maak, praat van dinge waarvan Stefan self nie geweet het nie en verlang na sy maats in die berge. Deur drie seisoene, herfs, winter en lente, leer Stefan die drakie Gryse goed ken en hy hoop dat die somer tog sal aanbreek.